181162
Αριθμός τεύχους
4863
Χρονική Περίοδος
1928
Ημερομηνία Έκδοσης
19/8/1928
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙίίϋδΤΗλΤΕΟ
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 5Ε0ΤΙ0Ν
8Ε0ΤΙΟΝ Τνθ
ΝΙ' Χ Ι) Λ Υ, ΑυΟΓΚΤ 19, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
λ"ο. 4863."
ΝΕν_ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 11) ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ".— 'ΛηιΟμός 4863.
ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟΝ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ ΕΙΔΥΛΛΙΟΥ
Ο ΕΡΩΣ ΤΟΥ ΒΙΙΚΡΟΥ ΥΠΑΛΛΗΑΟΥ Π Α Ν ΤΟ ΠΏΛ ΕΙ ΟΥ Δ5Α
ΤΗΝ ϊνΕΛΡΑΝ ΕΓΓΑΜΟΝ ΚΑΤΕΛΗΞΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ
ΦΟΝΟΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓβΥ ΤΗΣ.
Ή μικροκεμωμένη, κομι|ή κυ-]νά μέν'ν; μόνη. Είναι ή α'ιτία (
ηία, μέ τα κοκκινόχρυσα μαλλιά τοΰ κα/.οϋ. Έφ.λέρταρα διά
/.αί τιο εναίσθτιτον προσωπάκι καί διασκεδάσω. Ήτο μόνον ιιία :
τα εναίσθτιτον προσωπάκι και
τα λεπτά σφυρά, δέν ήξευρε πώ;
νά «σκοτώστρ τόν καιρόν της—
νιιί τό άποτέλεσμα αύτοϋ είναι δ-
π ενας άνδρας κείται νεκρός, ε¬
ί α; ά'λλος είναι κλεισμένος είς ε¬
ν /.ελλί φυλακής, καί περιμένει νά
(Ί/ασθίϊ επί φόνω καί δύο οικογέ¬
νιαι έ'χουν βυθιστΐη είς την αβνσ-
άλίά
ρρ Ντένβερ
οί θεατρικοί κύκλοι τοΰ Νόρθ-
ά
όλου
νά
διασκεδάσω. Ήτο μόνον μία πλα-
τωνική φιλία μεταξύ μος».
Επί ενα έ'το; σ/εδον ό Άλφέ-
ους Ντίξον ουδέποτε ύπωπτείθη
την σύζυγον τού. Κατόπιν μίαν η¬
μέραν εδέχθη την επίσκεψιν τής
αδελφής τοΰ Πάουελλ. Ή άδελφή
είχεν άρχίσει νά στενοχωοηται διά
τας σχέσει; τοϋ άδελφοϋ της μέ
μίαν εγγαμον γυναϊκά. Είς τόν
Ντίξεν διηγήθη ολόκληρον την ι¬
στορίαν.
II
ώς οί ·δύο έκ:μναν μα-
χ η
■ ο ο ν τής άπελπισίάς.
'Π άριστθι/.ρατία τοϋ
' ■/ ι ρ
■ γονεστ μένουν άκόμη κατάπληκτοι κρυνοΰς_περιπάτου;_ μέ αύ:οκίνη-_
"οό τής τραγο>5ίας, ή όποία έξ-! τον, κατά τάς σελϊ,νοφαπίστους ν6
•Γοοάγη είς τόν οίκον τοΰ Άλφέ- κτας, πώς συνηντώντο είς τό σπί-
ω; Ε. Ντίξον, 31 έτών, άρχηγοϋίτι κλπ."
■των Ήνωμένων Θεατρον καί σνν-| Ό Ντίξον δέν την επίστευσεν.
Μαίρου τής Έταιρείας Γουέστερν
ϊ'άδιο.
Ό Ντίξον. ευρίσκεται τώρα εις
ΐιίαν φυλαικήν τοϋ Ντένβίθ. Ίί
-'υηρά τού σύζυγος μένει κρυμμέ-
• ι η εί; ενα χωριουδάκι τής Άϊο-
ιΐις. άφεϋ άνεκρίθη άλύπητα υπό
Γ άί ί Κΐ
Ή γυναϊκά τουάπιστος; Άδύνα-{
τον! ΚΑεισμένος είς την φυλακήν
τοΰ Ντ?νο>ρ, ημέρας: ιι· τα τόν
φόνον, εξηκολουθεί νά πιστεύτ) εί;
την άθα,ότητα τής συζύγου τον.
Επίστευεν άκόμη ότι ήτο μόνον
μίαν.«πλατωνική φιλία». Έν ταύ¬
:Γ|; άστυνομία; επί 45 ώρας. Καΐ τοις έμίσθωσε μυστικούς άστνχά-
ι' Χέρμπερτ Χάντλεϋ Πάουελλ, μου; διά νά πνρακολθΊΐβήσουν την
Ι!· έτών, ύπάλληιλο; παντοπωλεί· σύζυγον τού καί τόν Πάουελλ.
• ι·, ετάφη μετά μίαν νεκρσψίαν, Οί άστυνομικοί παρηκολούθη¬
σε μίαν σφαίραν είς τήν καρδίαν σαν τού; δύο καί άνέφεραν είς τόν
/"ι μίαν άλλην είς τήν κεφαλήν. Ντίξον δτι αί κατηγορίαι ήσαν ά-
Γνωστή μεταξύ των φίλων των ληδεΐ;. Ό Ντίξον τότε άπεφάσι-
« "■ ή «Νέα Λορελήϊ», ή Ζέλλα γρ νά σνλλάβη τούς δύο έπ' αύτο-
Ντίςον, έζη μίαν επίζηλον ζωήν. | φώρω.
Ο σύζυγός της είχε κτίση μίαν! Την νύκτα τής 8γ(; Ιουλίου, ό
<·ραίεν οικίαν είς τήν πλέον όρι-, Ντίξον είπεν εις τήν σύζυγον τού στοκρατικήν συνοικίαι τοϋ Ντ?ν- δτι θά έ'φευγε δι' εργασίας τού. ( ρο καί τήν ρΐχεν ρπιπλώση θαυμα¬ σία. Ή Ζέλλα είχεν δ, τί δήποτε ι ΐ'τοοοΰΐε νά ρπιβυμήση—ώοαΐα < 'ϊοέματα, φίλους, ενα άφωσιω- 'ΐ>ον σύζυγον. ΆΑλ' ή Ζέλλα δέν
Ίτο εύχαριστημένη.
Ο σύζυγός της συνείθιζε νά
'/αιινΐ| μακρυνά ταξείδια δι' έργα-
σι»; τού. 'Η Ζέλλα δέν ϋποπτεύί-
το ποτΐ τόν σύζυγον της—ήξευ-
Ι'Ρν δτι τής ήτο πιστός. Άλλ' αί
εργασιαι τού τόν άπεμάκρυναν συ-
χνα άπό τό σπίτι καί όΊ εργασίαι
ΓτυντΓροΰσαν τό σπίτι. "Ετσι ή
Ζρλλα έμενε μόνη καί ποθοΰσε
σΐ'ντοοφιά.
Π ώ; μία μοοφωμένη καί άνε-
"τυγμένη γυναΐκα ήμποροΰσε νά
ρΐ'ρν| παρηγορίαν καί ευχαρίστη¬
σιν είς τήν συντροφιάν ενός ΐτον-
τοτώλου, 19 έτών, είναι ίνα αϊ-
νιΥμα, τό οποίον πρέπει νά λύ-
ΐοιν οί ψυχολόγοι. Άλλ' ό Πήτ
Παουελλ ήτο ενας φαιδρός νέος,
με γελαστά μάτια καί άμέριμνον
.πνευμα. Ή Ζέλλα τόν εγνώρισε
•"'-'^',,"πό ενα έ'τος, μίιον ημέραν
.ποϋ έκαμνεν άγοράς.
Ο Πήτ Πάουελλ αντεπροσώ¬
πευε^ δι' αύτην όλην τήν λάαψιν
ζεη άφροντισίαν τής νεότητος'. Ό
°ΐ'^υγο; της ήτο ενα; ήσυχο; ά'ν-
•ι'ρω.ιος τή; εργασίας, συντηρητι-
νη' εργατικάς. Ό Πήτ φοροϋσε
οχρωμα υποκάμισα καί μετα-
έσώρρου/α. Ό Πήτ ήχμα-
^άπό τα θέλγητρα τής Ζέλ-
'■«;. Και ό Πήτ ήρχισε νά πληροΐ
γο κενόν τής μοναξ.άς της.
, υταν ό Πάουελλ εφονεύθη ύ-
π(> τοϋ συζύγου της, ή Ζέλλα τα
ι-'μολογησεν όλαι είς τήν αστυνο¬
μίαν. '
,« Αγαπώ τόν σύζυγον μου καί
τον άγαποϋσα πάντα. Είναι τόσον
Λι/> ς καί τρυφερός καί άφχοσιω-
ΙΐενηΓ 'ΔΙΙ' ,·1;...... _______' αι..
το
Άλλ'
μοναχή.
Λέν ·
λ Τ ^ ΛΙ
τι είναι για μιά γυναΐκα
^^Β^Ι^^Ι^^ε^ΒβΒΙ^ΒΙΚβΗΒΙΙϋΙΚΙΙΙΕνν^ ' £
Ή Ινα Ζέλλα Ντίξον, ή όποία αρνεΐται δτι είχεν ερωτικάς σχέσεις μέ τόν ΰπάλληλον τοϋ παντοπωλείου.
Ή Ζέλλα τόν συνώοευσεν εω; τόν
σταθμόν, τόν άπεχαιρέτησε τρυφε-
«Μόλΐ; ήνοιξε ή θύρα, ό Πά¬
ουελλ ώρμησε κατ' επάνω μόν.
ΤΟ Δ ΑΣ Ο Σ
ρά καί τό τραΐνον εξεκήνησεν. Είς ι 'Ήξρυρα δτι ήσαν μαζύ, άλλά δέν
τόν άμέσως επόμενον σταθμόν, ό ι επερίμενα νά τόν δώ τόσον γρήγο-; Τό 2άσο; σνλλογίζΐμα: «ντα που
Ντίξεν κατήλθεν άπό τό τραΐνον.' ρα. "Εσΐ'ρα τό περίστροφον μου
Έν τώ μεταξύ οί άστυνομικοί
παρηκολούθει ν τήν Ζέλλαν Ή
νέο: έτηλεφώνησεν άμέσως είς τόν
Πάουελλ. Καί οί δύο σννηντή-θη-
για νά τόν τρομάςω. , Κάθε τ.ρω'ί μέ ξτττναγιζν χίλια πο>
»Τό περίστροφον έτρό/αξε τόν......... λιά τερ-;ά,
Πάουελλ καί ωοαησε
πάλιν
Κι'
εγω
, -, α , . ,■»·»·. εναντίον ιιευ καί Γιοπασε τό νεοι
σαν, εισΓλθον εις το αυτοκίνητον ι ■-- · '> ..*.-.
τού καί έ'φυγαν. Μετά αρκετάς ώ-
νεο
τχ-ογζιρ-,χ
;>τα.
ρας έπέστρεψαν καί άπεχωρίσθη-
σαν.
Μόλις ή Ζέλλα έφθασεν είς τό
σπίτι, κατέφθασε καί ό Πάουελλ.
Είς τήν κατάθεσίν της ή Ζέλλα
εδήλωσεν ότι /) συνάντησίς των είς
τό αυτοκίνητον επρόκειτο νά είναι
ή τελευταία καί δτι είχεν άπαγο-
ρεύσει είς τόν Πάου?λλ νά τήν
επανίδη. Άλλ' ό Πάουελλ παρ-
έβη τήν διαταγήν της καί ήλθε
νά τήν ιδή καί νά προσπαθήση νά
τήν μεταπείση.
τικρυνα.
άκόμ,ϊ έκεί πο^λιά κα(
ι;» ΐλΐ ι νυ ν ιι.νι υ ζ'. ΙΛ-Ι ι υ.ιΐλυο Ιι^/ ιευι * * ^ /Λ , *· ■ _ ',
μου. Ήρχίσαμεν νά παλαίωμεν. | ** ~* "*?·*»■■>?*
V-*»
«ο» ητί^χν.
Κατά τήν πάλην τό περίστροφον! ~"......~
έζεπυοσοκρότπσε καί μία σφαΐοαίττ, , τ ,
Γίσηλθεν είς τό στήθός τού. 'Αλ-ΙΛ: ν) ε:ν
λά τα δάκτιιλά τού ήσαν άκάιη
σφιγμένα στό χέρι μου. Τό περί¬
στροφον έξεπυρσοκρότησε καί πά¬
λιν καί ή σιραΐρα κατά τα φαινό-
ον> είν εχεινα «ϋ
μ
τη νε;ο-
τόν έκτύπησεν είς τήν κεφα-
λήν. "Εξαφνα κατέπεσεν. Έτηλε-
φώνησα άμέσως είς τήν αστυνο¬
μίαν».
Εί; υποστήριξιν τής καταθ;-
σεα>ς τού Ντίξον, δτι 6 φόνος ε¬
γένετο τυχαίως, κατά τήν πάλην, ό
'Μζ 'πό'3ους μο·ο, ενα-ενα,
κι' είναι αέςα μο^ <3Γ/,,υ;Αένα άρ'μονικά. Σ. ΣΚΙΠΗΣ Ο ΜΙΛΙΑ . Ε. Ντίξον, όστις έφόνευ- *σε τόν άντίληζόν τού. Ό Πάουελλ ήνοιξε τήν θύραν. Είς τέ· κατώφλιον έστέκετο ό Άλ- φέου; . Ντίξον. Τί συνέβη κατόπιν είναι κάτι επί τού όποίου διαφωνοΰν ό δημό- (ίΐο; κοτήγορος καί ό Ντίξον. Ή Ζέλλα λέγει δέν εΐδε τίποτε. Ίδοϋ φέου; Ντίξον. δτι αί πλη,γοί ήσαν μαυρισμέναι Εστάθησαν εις το μαγειρειον ^ Α " ,.. ', , .' , - β ' δικηγοοο; τού τονι^ει το συνομιλουντε;, με τον οραχιονα' '' - * τοΰ Πάουελλ γύρω εις τήν μέσην τΓ;ς Ζέλλας. "Εξαφνα ηκούσθη ε¬ νός &όρυ:ος εις τήν θύραν. Τό τίτι ήτο σκοτεινόν. «Νομίζω πώς έκλεισα τήν θύ¬ ραν, έψιθύρισε ό Πάουελλ, άλ?.ά φαίνεται δέν θά τήν έκλεισα κα- ό γεγονόςιΣιμά μοο άφήττε ν*ρ6ουν τό μικρά ιυοισμέναι τ' ά&ώα τα κε;αλά-Λ·α νά φιλήσω. άπό την πυρίτιδα, τό οποίον άπο-! —τ2ν ?τωχο, στον εαρκαρτ; στον δεικνύει δτι αί σφαίραι έρρίφθη- ιι ερριφυη-ι λ . ψαρα άποστάσε- ττούς^χ-είνου; μ&νάχα νά μιλήσω. ώς δτι αί Θά ρίξω τον όλόχρ-'τό μο·ϋ σ~6ρο, διεύθυνσιν: —έ καθ5 άποτταμένο όϊοπρόρο. σαν άπό πολϋ μικράς ως. Έπίσης τό γεγονό; σφαίραι έλαβον μίαν πρός τα κάτω ΰποστηρίζει τόν! , . , Ισχυρισμόν τοϋ Ντίξον, δτι ό Πά-1 5*ε' τ0 ουελλ έκράτέι τήν χείρα τού καί! τήν έ'συρε πρό; τα κάτω, άφοϋ ό 1 Ντίξον ήτο ό ύψΓ)λότερος των ι ■δύο. Ό Ντίξον έφερε μώλω.τος είς τό πρόσωπον, άπό τα κτυπή-1 ΟΙΤΓΟΡ'Ο. θά βο- ο στορος το^ ενα πού τ)' ά-,'θίση, ;τωλη γ>-
ναί/.α!
ματα, ώ; λέγει, τοΰ Πάουελλ. ΛΙ&ττό, γλ^κο τό γέννη,χα θά δγ^,
Τώοα άναμένεται ή δίκη τοΰ νά πνίξτ; στήν άγάχτ; δλη τή γή.
Ντίξον. | Ν. ΠΕΤΙΛΙΕΖΑΣ ΛΑΥΡΑ5
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 5Ε0ΤΙ0Ν
8Ε0ΤΙΟΝ Τνθ
ΝΙ' Χ Ι) Λ Υ, ΑυΟΓΚΤ 19, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
λ"ο. 4863."
ΝΕν_ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 11) ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ".— 'ΛηιΟμός 4863.
ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟΝ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ ΕΙΔΥΛΛΙΟΥ
Ο ΕΡΩΣ ΤΟΥ ΒΙΙΚΡΟΥ ΥΠΑΛΛΗΑΟΥ Π Α Ν ΤΟ ΠΏΛ ΕΙ ΟΥ Δ5Α
ΤΗΝ ϊνΕΛΡΑΝ ΕΓΓΑΜΟΝ ΚΑΤΕΛΗΞΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ
ΦΟΝΟΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓβΥ ΤΗΣ.
Ή μικροκεμωμένη, κομι|ή κυ-]νά μέν'ν; μόνη. Είναι ή α'ιτία (
ηία, μέ τα κοκκινόχρυσα μαλλιά τοΰ κα/.οϋ. Έφ.λέρταρα διά
/.αί τιο εναίσθτιτον προσωπάκι καί διασκεδάσω. Ήτο μόνον ιιία :
τα εναίσθτιτον προσωπάκι και
τα λεπτά σφυρά, δέν ήξευρε πώ;
νά «σκοτώστρ τόν καιρόν της—
νιιί τό άποτέλεσμα αύτοϋ είναι δ-
π ενας άνδρας κείται νεκρός, ε¬
ί α; ά'λλος είναι κλεισμένος είς ε¬
ν /.ελλί φυλακής, καί περιμένει νά
(Ί/ασθίϊ επί φόνω καί δύο οικογέ¬
νιαι έ'χουν βυθιστΐη είς την αβνσ-
άλίά
ρρ Ντένβερ
οί θεατρικοί κύκλοι τοΰ Νόρθ-
ά
όλου
νά
διασκεδάσω. Ήτο μόνον μία πλα-
τωνική φιλία μεταξύ μος».
Επί ενα έ'το; σ/εδον ό Άλφέ-
ους Ντίξον ουδέποτε ύπωπτείθη
την σύζυγον τού. Κατόπιν μίαν η¬
μέραν εδέχθη την επίσκεψιν τής
αδελφής τοΰ Πάουελλ. Ή άδελφή
είχεν άρχίσει νά στενοχωοηται διά
τας σχέσει; τοϋ άδελφοϋ της μέ
μίαν εγγαμον γυναϊκά. Είς τόν
Ντίξεν διηγήθη ολόκληρον την ι¬
στορίαν.
II
ώς οί ·δύο έκ:μναν μα-
χ η
■ ο ο ν τής άπελπισίάς.
'Π άριστθι/.ρατία τοϋ
' ■/ ι ρ
■ γονεστ μένουν άκόμη κατάπληκτοι κρυνοΰς_περιπάτου;_ μέ αύ:οκίνη-_
"οό τής τραγο>5ίας, ή όποία έξ-! τον, κατά τάς σελϊ,νοφαπίστους ν6
•Γοοάγη είς τόν οίκον τοΰ Άλφέ- κτας, πώς συνηντώντο είς τό σπί-
ω; Ε. Ντίξον, 31 έτών, άρχηγοϋίτι κλπ."
■των Ήνωμένων Θεατρον καί σνν-| Ό Ντίξον δέν την επίστευσεν.
Μαίρου τής Έταιρείας Γουέστερν
ϊ'άδιο.
Ό Ντίξον. ευρίσκεται τώρα εις
ΐιίαν φυλαικήν τοϋ Ντένβίθ. Ίί
-'υηρά τού σύζυγος μένει κρυμμέ-
• ι η εί; ενα χωριουδάκι τής Άϊο-
ιΐις. άφεϋ άνεκρίθη άλύπητα υπό
Γ άί ί Κΐ
Ή γυναϊκά τουάπιστος; Άδύνα-{
τον! ΚΑεισμένος είς την φυλακήν
τοΰ Ντ?νο>ρ, ημέρας: ιι· τα τόν
φόνον, εξηκολουθεί νά πιστεύτ) εί;
την άθα,ότητα τής συζύγου τον.
Επίστευεν άκόμη ότι ήτο μόνον
μίαν.«πλατωνική φιλία». Έν ταύ¬
:Γ|; άστυνομία; επί 45 ώρας. Καΐ τοις έμίσθωσε μυστικούς άστνχά-
ι' Χέρμπερτ Χάντλεϋ Πάουελλ, μου; διά νά πνρακολθΊΐβήσουν την
Ι!· έτών, ύπάλληιλο; παντοπωλεί· σύζυγον τού καί τόν Πάουελλ.
• ι·, ετάφη μετά μίαν νεκρσψίαν, Οί άστυνομικοί παρηκολούθη¬
σε μίαν σφαίραν είς τήν καρδίαν σαν τού; δύο καί άνέφεραν είς τόν
/"ι μίαν άλλην είς τήν κεφαλήν. Ντίξον δτι αί κατηγορίαι ήσαν ά-
Γνωστή μεταξύ των φίλων των ληδεΐ;. Ό Ντίξον τότε άπεφάσι-
« "■ ή «Νέα Λορελήϊ», ή Ζέλλα γρ νά σνλλάβη τούς δύο έπ' αύτο-
Ντίςον, έζη μίαν επίζηλον ζωήν. | φώρω.
Ο σύζυγός της είχε κτίση μίαν! Την νύκτα τής 8γ(; Ιουλίου, ό
<·ραίεν οικίαν είς τήν πλέον όρι-, Ντίξον είπεν εις τήν σύζυγον τού στοκρατικήν συνοικίαι τοϋ Ντ?ν- δτι θά έ'φευγε δι' εργασίας τού. ( ρο καί τήν ρΐχεν ρπιπλώση θαυμα¬ σία. Ή Ζέλλα είχεν δ, τί δήποτε ι ΐ'τοοοΰΐε νά ρπιβυμήση—ώοαΐα < 'ϊοέματα, φίλους, ενα άφωσιω- 'ΐ>ον σύζυγον. ΆΑλ' ή Ζέλλα δέν
Ίτο εύχαριστημένη.
Ο σύζυγός της συνείθιζε νά
'/αιινΐ| μακρυνά ταξείδια δι' έργα-
σι»; τού. 'Η Ζέλλα δέν ϋποπτεύί-
το ποτΐ τόν σύζυγον της—ήξευ-
Ι'Ρν δτι τής ήτο πιστός. Άλλ' αί
εργασιαι τού τόν άπεμάκρυναν συ-
χνα άπό τό σπίτι καί όΊ εργασίαι
ΓτυντΓροΰσαν τό σπίτι. "Ετσι ή
Ζρλλα έμενε μόνη καί ποθοΰσε
σΐ'ντοοφιά.
Π ώ; μία μοοφωμένη καί άνε-
"τυγμένη γυναΐκα ήμποροΰσε νά
ρΐ'ρν| παρηγορίαν καί ευχαρίστη¬
σιν είς τήν συντροφιάν ενός ΐτον-
τοτώλου, 19 έτών, είναι ίνα αϊ-
νιΥμα, τό οποίον πρέπει νά λύ-
ΐοιν οί ψυχολόγοι. Άλλ' ό Πήτ
Παουελλ ήτο ενας φαιδρός νέος,
με γελαστά μάτια καί άμέριμνον
.πνευμα. Ή Ζέλλα τόν εγνώρισε
•"'-'^',,"πό ενα έ'τος, μίιον ημέραν
.ποϋ έκαμνεν άγοράς.
Ο Πήτ Πάουελλ αντεπροσώ¬
πευε^ δι' αύτην όλην τήν λάαψιν
ζεη άφροντισίαν τής νεότητος'. Ό
°ΐ'^υγο; της ήτο ενα; ήσυχο; ά'ν-
•ι'ρω.ιος τή; εργασίας, συντηρητι-
νη' εργατικάς. Ό Πήτ φοροϋσε
οχρωμα υποκάμισα καί μετα-
έσώρρου/α. Ό Πήτ ήχμα-
^άπό τα θέλγητρα τής Ζέλ-
'■«;. Και ό Πήτ ήρχισε νά πληροΐ
γο κενόν τής μοναξ.άς της.
, υταν ό Πάουελλ εφονεύθη ύ-
π(> τοϋ συζύγου της, ή Ζέλλα τα
ι-'μολογησεν όλαι είς τήν αστυνο¬
μίαν. '
,« Αγαπώ τόν σύζυγον μου καί
τον άγαποϋσα πάντα. Είναι τόσον
Λι/> ς καί τρυφερός καί άφχοσιω-
ΙΐενηΓ 'ΔΙΙ' ,·1;...... _______' αι..
το
Άλλ'
μοναχή.
Λέν ·
λ Τ ^ ΛΙ
τι είναι για μιά γυναΐκα
^^Β^Ι^^Ι^^ε^ΒβΒΙ^ΒΙΚβΗΒΙΙϋΙΚΙΙΙΕνν^ ' £
Ή Ινα Ζέλλα Ντίξον, ή όποία αρνεΐται δτι είχεν ερωτικάς σχέσεις μέ τόν ΰπάλληλον τοϋ παντοπωλείου.
Ή Ζέλλα τόν συνώοευσεν εω; τόν
σταθμόν, τόν άπεχαιρέτησε τρυφε-
«Μόλΐ; ήνοιξε ή θύρα, ό Πά¬
ουελλ ώρμησε κατ' επάνω μόν.
ΤΟ Δ ΑΣ Ο Σ
ρά καί τό τραΐνον εξεκήνησεν. Είς ι 'Ήξρυρα δτι ήσαν μαζύ, άλλά δέν
τόν άμέσως επόμενον σταθμόν, ό ι επερίμενα νά τόν δώ τόσον γρήγο-; Τό 2άσο; σνλλογίζΐμα: «ντα που
Ντίξεν κατήλθεν άπό τό τραΐνον.' ρα. "Εσΐ'ρα τό περίστροφον μου
Έν τώ μεταξύ οί άστυνομικοί
παρηκολούθει ν τήν Ζέλλαν Ή
νέο: έτηλεφώνησεν άμέσως είς τόν
Πάουελλ. Καί οί δύο σννηντή-θη-
για νά τόν τρομάςω. , Κάθε τ.ρω'ί μέ ξτττναγιζν χίλια πο>
»Τό περίστροφον έτρό/αξε τόν......... λιά τερ-;ά,
Πάουελλ καί ωοαησε
πάλιν
Κι'
εγω
, -, α , . ,■»·»·. εναντίον ιιευ καί Γιοπασε τό νεοι
σαν, εισΓλθον εις το αυτοκίνητον ι ■-- · '> ..*.-.
τού καί έ'φυγαν. Μετά αρκετάς ώ-
νεο
τχ-ογζιρ-,χ
;>τα.
ρας έπέστρεψαν καί άπεχωρίσθη-
σαν.
Μόλις ή Ζέλλα έφθασεν είς τό
σπίτι, κατέφθασε καί ό Πάουελλ.
Είς τήν κατάθεσίν της ή Ζέλλα
εδήλωσεν ότι /) συνάντησίς των είς
τό αυτοκίνητον επρόκειτο νά είναι
ή τελευταία καί δτι είχεν άπαγο-
ρεύσει είς τόν Πάου?λλ νά τήν
επανίδη. Άλλ' ό Πάουελλ παρ-
έβη τήν διαταγήν της καί ήλθε
νά τήν ιδή καί νά προσπαθήση νά
τήν μεταπείση.
τικρυνα.
άκόμ,ϊ έκεί πο^λιά κα(
ι;» ΐλΐ ι νυ ν ιι.νι υ ζ'. ΙΛ-Ι ι υ.ιΐλυο Ιι^/ ιευι * * ^ /Λ , *· ■ _ ',
μου. Ήρχίσαμεν νά παλαίωμεν. | ** ~* "*?·*»■■>?*
V-*»
«ο» ητί^χν.
Κατά τήν πάλην τό περίστροφον! ~"......~
έζεπυοσοκρότπσε καί μία σφαΐοαίττ, , τ ,
Γίσηλθεν είς τό στήθός τού. 'Αλ-ΙΛ: ν) ε:ν
λά τα δάκτιιλά τού ήσαν άκάιη
σφιγμένα στό χέρι μου. Τό περί¬
στροφον έξεπυρσοκρότησε καί πά¬
λιν καί ή σιραΐρα κατά τα φαινό-
ον> είν εχεινα «ϋ
μ
τη νε;ο-
τόν έκτύπησεν είς τήν κεφα-
λήν. "Εξαφνα κατέπεσεν. Έτηλε-
φώνησα άμέσως είς τήν αστυνο¬
μίαν».
Εί; υποστήριξιν τής καταθ;-
σεα>ς τού Ντίξον, δτι 6 φόνος ε¬
γένετο τυχαίως, κατά τήν πάλην, ό
'Μζ 'πό'3ους μο·ο, ενα-ενα,
κι' είναι αέςα μο^ <3Γ/,,υ;Αένα άρ'μονικά. Σ. ΣΚΙΠΗΣ Ο ΜΙΛΙΑ . Ε. Ντίξον, όστις έφόνευ- *σε τόν άντίληζόν τού. Ό Πάουελλ ήνοιξε τήν θύραν. Είς τέ· κατώφλιον έστέκετο ό Άλ- φέου; . Ντίξον. Τί συνέβη κατόπιν είναι κάτι επί τού όποίου διαφωνοΰν ό δημό- (ίΐο; κοτήγορος καί ό Ντίξον. Ή Ζέλλα λέγει δέν εΐδε τίποτε. Ίδοϋ φέου; Ντίξον. δτι αί πλη,γοί ήσαν μαυρισμέναι Εστάθησαν εις το μαγειρειον ^ Α " ,.. ', , .' , - β ' δικηγοοο; τού τονι^ει το συνομιλουντε;, με τον οραχιονα' '' - * τοΰ Πάουελλ γύρω εις τήν μέσην τΓ;ς Ζέλλας. "Εξαφνα ηκούσθη ε¬ νός &όρυ:ος εις τήν θύραν. Τό τίτι ήτο σκοτεινόν. «Νομίζω πώς έκλεισα τήν θύ¬ ραν, έψιθύρισε ό Πάουελλ, άλ?.ά φαίνεται δέν θά τήν έκλεισα κα- ό γεγονόςιΣιμά μοο άφήττε ν*ρ6ουν τό μικρά ιυοισμέναι τ' ά&ώα τα κε;αλά-Λ·α νά φιλήσω. άπό την πυρίτιδα, τό οποίον άπο-! —τ2ν ?τωχο, στον εαρκαρτ; στον δεικνύει δτι αί σφαίραι έρρίφθη- ιι ερριφυη-ι λ . ψαρα άποστάσε- ττούς^χ-είνου; μ&νάχα νά μιλήσω. ώς δτι αί Θά ρίξω τον όλόχρ-'τό μο·ϋ σ~6ρο, διεύθυνσιν: —έ καθ5 άποτταμένο όϊοπρόρο. σαν άπό πολϋ μικράς ως. Έπίσης τό γεγονό; σφαίραι έλαβον μίαν πρός τα κάτω ΰποστηρίζει τόν! , . , Ισχυρισμόν τοϋ Ντίξον, δτι ό Πά-1 5*ε' τ0 ουελλ έκράτέι τήν χείρα τού καί! τήν έ'συρε πρό; τα κάτω, άφοϋ ό 1 Ντίξον ήτο ό ύψΓ)λότερος των ι ■δύο. Ό Ντίξον έφερε μώλω.τος είς τό πρόσωπον, άπό τα κτυπή-1 ΟΙΤΓΟΡ'Ο. θά βο- ο στορος το^ ενα πού τ)' ά-,'θίση, ;τωλη γ>-
ναί/.α!
ματα, ώ; λέγει, τοΰ Πάουελλ. ΛΙ&ττό, γλ^κο τό γέννη,χα θά δγ^,
Τώοα άναμένεται ή δίκη τοΰ νά πνίξτ; στήν άγάχτ; δλη τή γή.
Ντίξον. | Ν. ΠΕΤΙΛΙΕΖΑΣ ΛΑΥΡΑ5
«Ε&ΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
ο ΠΡΙΓΚΗΨ ταΝ
"Αν ρωτήστε όποιονδήπΌτε πολί-
τη των Ήνωμένων 11 ολιτειών ποι-
• όςεϊνε υ μόνος λΐ]·στής στΰν κόομο
στόν ό.τοίο ά'ίί'Ιει ν' αποδοθή °
τίτλος τοϋ «Π ρίγκηπο; των Λη-
στών» θά σάς απαντήση ότι αίτό;
είνε ό Ρόϊ1 Γκάοντνερ. "Αμη δΰ
κανείς τόν Ρόϋ Γκάοντερ δέν
μπορεϊ ποτέ νά πιστέψη. ότι ίΰτός
είνε ό μ:γί>λείτερος ληστή; τή; Α¬
μερικήν, ουτε -/.άν ότι είνε απλώς
ληστή:. τόσο γελαστό είνε τό πρό-
σω.τό τού /.αί τόσο άνοιχτάκαο&η
είνε ή έκφρασίς τοι·.
Είνε όμα>; άλι'|&εια άν.όμη ότι ό
Ρόϋ Γν.άρν-ηνρ είνε ό ιιόνο; 7πως
ληστής παν δέν εχει διαποάςπ πο-
τέ τού καυμία δο/.οο_ονίυ. Ώστοσο.
παρά την νεαρά ήλιν.ία τού, ίΐνε
ό άνθροιπος πού, εχει περισσότερον
άπό κάί)ε άλλον αναστατώσει τίς
άστννομίες των Ήνωμένων Πο-
λιτπών.
Π ρώτη φορά αρχισ* να γίνεται
λόγος γι' αυτόν τόν Απρίλιον τοϋ
1920.
Μιά μερά παρουσιάισί)η^ε ξχχ-
φνικά μ?σα στό ταχι·δρ<·,αι:·οό 6α- γόνι χαποιας άμαξοστοιχία; εξ*» άπ' τό Σάν Ντιέγο της Καλιφορ- νίας, άρααξε ενα σακν.οιλάικι μέ 75.000 δολλάρια, έπειτα πήδησε κάτω άπ' τό τραΐνο καί έγινΕ ά'- φαντος. Π ολύ γρήΛ'ορα όμω; τα άσττνο- μικά δρη<ανα άνεκάλνγαν τα ίχνη τού καί εττειτα άπϋ λίγιε; ημέρας τέν σννίλαβαν καί κατέσχεσαν ε¬ πάνω τον τα κλοετιμαϊα. Στήν άρχή ό Ρόν- ΐν.άρντνερ άρνήθτ,ικε την ένοχήν τού καί είπε ότι τα χοήαατα τοϋ τα παρίδωσαν δυό αγλΐοστοι. "Επειτα ομω; ώμο- λόγησε την πράξί τού. Οί δικα¬ σταί τού τότΐ τόν κατεδίκαΐσιαν σέ 25 έτών είρκτή. Καί, ενα πρωϊ, δΰο άστυνομι- κοί πα'ρέλαΰον τόν Ρόϋ Γ'κάρντν&ρ άπό την φυλακ/η τοϋ Σάν Ντιέγο γιά.νά τόν όδηγήσουν σιδηροδρο¬ μικώς στήν Βασιγκτώνα καί άπ' Γκεϊ στήν φΐν.ατκή τής Μάκ Νεϊλ, μαζί αέ δνό άλλους Κινΐζους κα- ταιΫΊ·<ους. Στόν δρόμο ό Ρύν Γκάρντνερ συν·?νΛθήιτφ'ε μ£ τού; Κινέζους νά δραπΈτεύσοΐΗτ καί ό- ταν ένόμισε καττίλληλΐ] την στιγμή έ'σπασε τής άλνσίδες μέ τή; όπεΐες ίιταν δεμένοΓ, ('όρμησε εναΛΤτίον τοϋ ενός άπ' τού; ψρουαον·; τού καί ά'ρττα'ξε τό περΗστηθίρό τον μέ τό όποϊο κράτησε ακινήτου; σ' άπ/ό- στα'σι κι' εκείνον κ»1 τον σύν- τροφό τού. Έπειτα κρατώντα; πάντοτ; τού; δΰο (ΛοιΊΛΌΐιικοΐίς ν- πό την απειλήν τοΰ περίστροφον τού θοτ'ιίτηοτ τοί»τ <,ί« ΚίνέΖοι»; ν' άπαλλαγοϋν άπό τής άλυσίδες τοτ»ς μέ τι; ουτο^ εδεσ? κατόπιν τούς φρουροινς καί δταν ή άμα- Γθιοτοιχία εψθασι: 7.οαά σΐΌ· στα-0- ιο τοΰ ΠόρτλΛΐντ πι')5)ησε κοτο> καί
'νΐΛΐ άνραντος; άκο?.ονί)ονΗΐενος Ίχο
τονς Κινείους.
ΤΙ «σταπ/νην.τικίι έζείνη δραπέ-
ΓΕΐ'σίς τοΐ' ίκανε πάταγο καί προ-
-καλεισε τόν θαυιιασΐίό ολου ιοϋ Ά-
ί£·ρικανικον κοίνον.
Τα άοτι-νομικά οργανα έκινητο-
ποιήθΊ,ισαγ π«ιός; δλες τίς διευί)ι·ν-
σεις, άλ/.ά δέν μπόρε·σαν ν' άνοκα-
λΥι]»οι·ν τα ίχνη. τσι>. Καί τοτε έ-
■κη.Γ/ίλοφό.ρτ,,οιε- ή δι«δοαΐι.Γ ότι εϊχε
κατορίΚόσει νά ψνγ;ι στήν Αίτ-ττρα-
λία.
'Α/Ια, Εαψναζά τόν Μάϊο τον
1921 ό Γ'κάρντνερ Γ/.ανς. την έμ(ρα*
τισί τού στό Νιονκάστλ, όπου, μιά
νΐ7τα, άνέβηχε στό τα-/ϋ5«ϊοαικ<) ίχτ/ονι /.οποίας οκιαξο-οτοιχιας, ε- δεσε τόν σκοπό ύπάληλο, άρπαξε ?νΐα σαΐίίκί μέ χρή'ματα καί εγηΐ αφαΛαος ιια'ζί ιιέ την λ?ία τον. Τον ηταν δμως γρα;ιμένο νά πεστ) κ«ί πάίΐι στά χέρια τής Ά- στννομίας. "Ενα 6ράδι έιιφανίσθη- κε στό καφϊνεϊο «Πέαλες» τής, Ρόζοιλλ, δ.τοι» επαιζε χιαρτιά μέ μερικοί» αγνώστους. Έλ' τώ μ.-τα- |ΰ δμίος δ7.ε? ή ίτρημερίδες είχαν δημοσιεΐ'οτι πλήΛος φωτογρ—ριών τού καί λεπτομερείς περιγραφές ΡΟΎ' ΓΚΑΡΝΤΝΕΡ, Ο ΛΗΣΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΑΡΟ ΠΡΟΣ5ΖΠΟ.» Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΛΗΣΤΗΣ ( Την φορά αύτη οί άστυνομι/οί ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΚΟΤ&ΣΕ ΠΟΤΕ ΑΝβΡΏΠΟ- ΜΙΑ ΘΡΥΛΙΚΗ ΑΠΟΔΡΑΣΙΣ.-- Η ΛΗ- | Ϊ^Τια^τίμή-^Ζίν ^ ΕεήΙ Ι'Λ'οΙ ΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΥΛΛΗΨΙ- ΤΟΥ ΡΟ'Υ'.» ΜΕΣΑ | ^««Π ό Ρόν Γκάρντνερ. Καί δι«- τεοη ενα οΛοκληοο τΐΓΛΐα οστυνο- ΣΤΟ ΤΡΑΙΝΟ.- "ΊΉΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!...." Η ΑΠΟΔΡΑΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑ- μιχών—1.400 «νβοε;:— γιά χήν ' - ' - ΚΕΣ- ΔΥΟ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, ΚΛΡ. την μετ«φορά τον στήν Μάκ Ν;λ. | Η^ ψΐΑα.οη ττ|ς Μακ Νίϊ/, ,Ινδ Ι μιά άπό τίς πιό όίνετε; γιά η,ΰς | Γ/Ί.ν.ακισιιέΛΌΐ'ς, άλλά ονγχοί'χος καί άτ' τί; πιό άση;αλεΐ; φυί.κ^ς των Ήνωμένων Πολιτικόν. Έχει εύρύχοχ'α γήπεδα γιά νά παιϊΐπυν | φοντ-ιααίύΐ οί φυλοκισμένοι τί; έ- ορτά-σιιΐϊ-; ϊ>μέρες. Γΰρω όίΐ'ΰς υπο
ι τα γήπι-δα αιτά ύπάρ-/οΐ'ν νπίρύ-
ϋ'ΓΑα 'λοΧ πιν.νά συρμαχοπλίγμστα.
Ε'.τός δέ αύτοΰ σέ οϊ'.ε; τίς π'.εν-
Ι ρές τής ψυλαο:ής χπάαχον,ν ύψηλοί
| πύργοι, επάνω στσύς όποίους είνε
ι ΐο.ιοθετημένοι φρουροι σΐρατιώ-
τες πού έπιβλτπονν αγρυπνα τα
πέριξ καί πού μόλις Ιδουν κανίναν
! κατάδικο νά πλιισιάζΐ) τα ουριια-
1 τοπλέγιιατα τόν πυροοολοϋν άυεί-
λικτα. δίδοντας «ηη'χ'ρόνίος νχν τύ
σΰνθηχΐα τον συΛΤ-;'ερμοΰ.
Π αρΌΛλήλίος δμχ·>ς πρό; ίίλα αύ-
τά τα ΐιέτρα άσφαί,είας, λίγο πιό
χέρα άπ' τόν περίδολο τής φνλα-
κής ί-πάρχονν τεραστία καί πυ-
δάση, στά όποϊά άν τυχόν
φώα-
Ό ύπουργός των Εξωτερικών, Φράνσις Β. Κέλλογκ, έπιθεωρών τα στρατιωτικά στρατόπεδα πολιτών, πυρηνα τοΰ
άμυντικοΰ στρατοΰ τής Άμϊθΐχής, είς Φόρτ Μέγιερ, Βα.
των χαΐ'ακτηριστικων τον.
Καί
ετσι, αιά άπό τίς σερβιτορε-ς τοϋ
καφενείοι1, καθ;·>ς πίριεργαζόταν
τόν πελάτη ε^ιβΐνον .τ»ύ γιά π^κό-
τη φορά εμφαναζόταν στό κ<ΐορενΕΪ- ο, παρετήρη^'ε ότι εϊχε μτγαήη ό- μοιότητα μέ τίς φωτογοαφίες τοϋ Μάκ Νεϊλ. —Αντό θ« τό δοϋμε! ά3ΐοκ;ρίΟη- καν οί 5ΰο συνοδοί τοι·, άποφα- νη τόν σπϊθτώσβνν παιοά όϊ» Ρ/ίάρντνερ κσί άκόιΐη ότι εί· χε, όπως κι' έκείνος, τα τεσοερα ιιποστινά ν« τχη' αςπσουν να Αλλο καί έτεϊνος ?ντ«ν άπο ρα» σΐσμένος νά σιχοτίι>9τ| παρά νο φϊ)ά-
στι στήΛ' Μάκ Νέΐλ.
Κατά την διάρκτΐα τοΰ
πη τοΰ ΜτΛχίά/. τό πεοίστροφό
τον 'λοχ τό κόλλησε κι' έκεϊνο στόν
κρόταΓρο τοϋ Ρίνκελ, ιΐνιΐνκάζον-
τας κι' αυτόν νά σηκώση ι(«ιλά τα
χερια.
Καί ένώ ό « Π ρίγκτ|ΐ|- των Λη-
γη ρϊ φ
κισιιένος, μ.τχρεΐ νά κρυφθή εύ-
κολοηατα, 6&*Λος ότι δέλ' θά τίνα-
στών» κρατοϋσ? σέ άκΐΛ'ίΐσία τού; πον
ίνΰο άστι·Λ>)μι;<σύς, ό αλλος κατά- μ ς δικος ό Πήρον πέοοα. τίς χειρο- διοϋ ό «Πρίγκηψ των Ληστ.αντ. [ π^ε, του και τ- χ ΓΓαινόταν εντελώς ήρεμος αί ξέ ιυιι.υιινΐλ ^,ν/νιι« ^^ιιχ,ι/. ιμι·ιτ ν ν χ ι. ιτι Υ'-'Γψ ιι> ν ϋ,ι,υ ι 'υ,νΐϊ πεΏε^ Τθν κ(ΧΙ ΤΙ^ ΥΡ'ΟθπέΟ^ ΤΟΙ'
·ϊ>ώναςε δυό άστννομικού; κ«1 φαινόταν εντελώς ήρεμος καί ξέ-1(πηΤ^φου τον μεσα στά χέρια
τού; άνεκοίΛ«οϊ τί; ύποι|«·ς τη/;. [ νοιαστο; σέ 6αΐ«ό ποΐ; οί δυό συν· τ,.~ ν άοτννομικών. "Επειτα ιιέ ολίΐ
'Εχίϊνοι. χο>ρί; νά χήυοΐ'ν καιρώ ι «?δοί του νό»ιΙ«γ δτι είχΐ- έγν_τα- Τήν ήοτνίη τοι·" σέ ιιιά στιγμΰ
ένισχύθ-ησαν χαίαπΐι .τλλοτ" σιτν^-·λητ|τη τό σγ?διό τού νά οροπ&τεύση. ^οΰ », άϋη'οπτοινία -^Ιυρ ρ?αττώ-
χ^ | ς η
δέλφονς το;ν καΑ συνί'/ατϊαΛ· τόν α- Στό οτκδιιό τοΰ Πάοτ/χ·ν (ϊνε-
γνωστο, ό όποίο; δέν ήταν ά'λλος 6ασίη· (ίλ>.ον έναν καταδυιο, κά'-
παρά ό «Πρά^.ηΛΐ) των Λησταί. | πΟιον πλαίττο',/ιριίφο όν«ιιιατι Πτι-
ήχ τθι··;, σέ ιιιά οηγμή
ύ »ι άμαξοστοιχία. ε!χρ ελαττώ¬
σει κιϊτκος τίιν ταχΐίτγιτά της σέ
μιά στοοφή οί Νικ» κατάδιζοι μέ
ποτε
Ό Ρόϋ Γκάιρντνεο μο^ί "-4έ δύθ
αλλοιις καταΛκους, σνόιιατι "ίιι-
είχε άποφασί-
ση νά 5ραπΓτεύ<τη καί εϊχε οτρώσρι ναί τό σχέδιό τον. "Αγνίο- στον πώς είχε κατορ'θοχκι σέ ινα ίέ έ άλά άά σΐ'θματα καί νά τα άφίστι Λχίλι σχ»| {¥σι τους ώστρ νά μή κινήσοιιν την ύποψία κανενός. Μιά Κνοιακή άηο\·ρυμα--?;|ΐΐαν ' 5η Σεππειϊ'βρίου 1021—έν» στόν κίνδυνο νά σπάσονν τα κεφάλια. περίβολο τής φυλαρβης τ ή^η ί ! ώ '.ιιειτα άπό λίγες μερίς. Μάκ Νέϊλ. του; πή^ησαν κο.πο καί ρφ.η'ΐχν. ! μια πορρτύδα φουτ-μπώλλ, σέ μιά Ή 'Αϋερικαπκές εΐΓηιιερίδες ά- στιγιιή Λθύ τό παιννίδι δρισκόταν νήγγειλίΐν μέ ?κτ(Γ/.!·ς ;'κδΓ,<σίΐς τήν'στό πιό ενδιαφέρον σημείον %αι όεύτερη έκείνη δρ^πέτευσι τον Παρεπέμφθη σέ νέα δίκη καί, [ Μόλι-εΐδε ότι εϊχε/~ί δίΐ'ΐ>ιονΙ
«II
ρΓγν.ηπο; των Ληστών». ^
γιά ιιιά άκύιιη φορά, κατε?ικ«- σΰντρσο,ο στό ΐοιο διαμί'ριο|ΐα ό'κοινό στήν άρ-/ή όίν θέλησε νά
σθη σέ 25 έτών είρκτή, τήν όποία Γκίίοντνΐρ -κπτΐοτρωσε όμίοιος τό Ι τό πιστεύση. "Οταν δμΐχκ η πί.Γ,ρο-
πον ή προσοχή όλων των
' ί
καοτΐκτι άπόφα»!, 6 Ρότ ΤΛκίον-
άστυνοίΐικός: Μι·?χό)λ πρόίτπΐίτ τό-: γιά την τόί.μη καί την έπυδεξιότΐ|ά
τνερ οέν εχαοέ καθόλοι· την εηΚ'-' τε έλενβε'ΧιΧϊε τό ενι χε»Η τοϋ του.
μία καί την αϊσιοίόοΗία τού. Καί ληστου άπτ, τίς χ;ιροπ£θΐς;. Τοτε Έν το> μεταξύ τα άστννοϊ.ιικά
οχι μόνον αντό ά'^Ί τήν ήιΐίρα έ/ΐ--ΐ·ο; Εαφτικό, μ? μιά άττρ'Λτι-1 δ'ργανα όλο)ν τκον Άυεαικοτνικών του- ,?νινε άντιλιιπτή άπ' τοΰ;
σμεΛων καί των φρο-υρωιν
σητ/<ΕντρωμέΛ-η σ' αΰτό, ό Γν.άρν- τνερ αργισε νά τοεχτ) .τρός τα οτ°- μα'τοπλέγ[ΐατα. άκοϊ'.ονυνίηιενο; ά¬ πό τόν Μϊτόγκαιρτ καί τον "Ιαπον'. Είχαν άπομακοννθτί άρκτεέ; δε- ς ιιετρα—-ό Γνάρντνερ μ«/-ι- στα πιό ενκίντττΌ; προπορευοταν ■-""■■η περισσότερον—ότσν ή^ΐ'ϊ·! ή άρτερή ή φισε νεν.ρο. Λίγα μέτρα πιό πεοα σωριιίσ'διΐκε κατά γη? 'λ(^ ° κατά τόν ήλιθιώτερον τρόπο νά τόν μησε άιι?'σ(ι>; εναντίον τοϋ Γκάρν-
■—Σάς εϊδοποιώ, κνριε άστυνό- τνερ. 'Αλλά έ'.ιεΐνος, ταχν; πάντοτε
με, δτι έγώ δέν θά φθάσω στήν' σαν άστραίτή ρόγαλε άπό τιήν τσέ-
ήρ ρ
συλλάβονν μεσα σ' ενα ξενοδοχεΐο
της πόλεως Τσεντρ<ί/.ικ. Νεαραί Άμϊρικανίδες τής Άμερικανικής κολυμβητικής όμίίδος, έπισκεπτόμεναι τόν τάφον τού Αγνώστου Στρα- τιώτου ΐν Γαλλία. Μπόνκαρτ πληγωμενος Καί δ «όνο 6 Ρόν Γκάιρντνϊρ: » τρομίρός «Ποίγκηι;· των Αηοτών» κατώρ*δι·>σϊ νά φθάσΓ] στό ι>εΡ°£
ποΓ εϊχε κότ^ει τα σ.·ρματοπλιτ'/!«α;-
τα, νά τα π·ί(κίση καί τρέχοντας
πάν ζαρκάίίι νά φθάσι» στό Λΐ"1^10"
τεοο αέρος τοϋ γειτωνικόν δάσους.
Ήταν έλεύθερο;!...
Ή διεύθυνσις των φυλακων ε-
ξαπέστειλε πολυάριθμες καί ισχν-
ρότ«ΐες περίπολίε; ή οποίες 'οιε-
τρεξαν δλατά δάση. τοϋ ^ου
άπό πάνω εως κιί«ο. Αέν χατιορ-
θωσαν δμο): νά ΰρούν κανενα ψ°$
τον «Π'ρίνκηπος των Ληοτυ»»·
*Άλ?.ι; περιπολίες ένήρΛ,'ηο'αν ,
πτομεο€ϊς ερεν'ε^ στά σπίτια των
700 περίπον έ?>ευ^ρων ΐ^λι^ον,
οί όποϊοι ζονν σ' αλλο Μί
νΐ)βιον καλλιεργοϋντες τα)
τονς. Καί οί έφταχόβΊθΐ
ά'νθρωπσι εδήλωσαν ότι δέν ε
■ ^ * λ ι-*__'.______* '3ίΑο/.ΟΙ
τοι
ρ
δέν παοέλπτ^ν νή
στά οργανα της Κ
στρο€οτι·πΐυΓ την φράσι
--"Αν όΓκάρντντρ
τό σπίτι ιιοι- Οα'βρή ^
νά πιή καί ρονχα γιά ν
λή ϋ Αοιΐ-
ή ρχ γ
την στολή τοϋ φιΑακιοιΐί-νου. ··
(Σ^νεχεΜί«ΐςτήν7ΐϊνβ»λιδ*;
··»
ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
ο ΠΡΙΓΚΗΨ ταΝ
"Αν ρωτήστε όποιονδήπΌτε πολί-
τη των Ήνωμένων 11 ολιτειών ποι-
• όςεϊνε υ μόνος λΐ]·στής στΰν κόομο
στόν ό.τοίο ά'ίί'Ιει ν' αποδοθή °
τίτλος τοϋ «Π ρίγκηπο; των Λη-
στών» θά σάς απαντήση ότι αίτό;
είνε ό Ρόϊ1 Γκάοντνερ. "Αμη δΰ
κανείς τόν Ρόϋ Γκάοντερ δέν
μπορεϊ ποτέ νά πιστέψη. ότι ίΰτός
είνε ό μ:γί>λείτερος ληστή; τή; Α¬
μερικήν, ουτε -/.άν ότι είνε απλώς
ληστή:. τόσο γελαστό είνε τό πρό-
σω.τό τού /.αί τόσο άνοιχτάκαο&η
είνε ή έκφρασίς τοι·.
Είνε όμα>; άλι'|&εια άν.όμη ότι ό
Ρόϋ Γν.άρν-ηνρ είνε ό ιιόνο; 7πως
ληστής παν δέν εχει διαποάςπ πο-
τέ τού καυμία δο/.οο_ονίυ. Ώστοσο.
παρά την νεαρά ήλιν.ία τού, ίΐνε
ό άνθροιπος πού, εχει περισσότερον
άπό κάί)ε άλλον αναστατώσει τίς
άστννομίες των Ήνωμένων Πο-
λιτπών.
Π ρώτη φορά αρχισ* να γίνεται
λόγος γι' αυτόν τόν Απρίλιον τοϋ
1920.
Μιά μερά παρουσιάισί)η^ε ξχχ-
φνικά μ?σα στό ταχι·δρ<·,αι:·οό 6α- γόνι χαποιας άμαξοστοιχία; εξ*» άπ' τό Σάν Ντιέγο της Καλιφορ- νίας, άρααξε ενα σακν.οιλάικι μέ 75.000 δολλάρια, έπειτα πήδησε κάτω άπ' τό τραΐνο καί έγινΕ ά'- φαντος. Π ολύ γρήΛ'ορα όμω; τα άσττνο- μικά δρη<ανα άνεκάλνγαν τα ίχνη τού καί εττειτα άπϋ λίγιε; ημέρας τέν σννίλαβαν καί κατέσχεσαν ε¬ πάνω τον τα κλοετιμαϊα. Στήν άρχή ό Ρόν- ΐν.άρντνερ άρνήθτ,ικε την ένοχήν τού καί είπε ότι τα χοήαατα τοϋ τα παρίδωσαν δυό αγλΐοστοι. "Επειτα ομω; ώμο- λόγησε την πράξί τού. Οί δικα¬ σταί τού τότΐ τόν κατεδίκαΐσιαν σέ 25 έτών είρκτή. Καί, ενα πρωϊ, δΰο άστυνομι- κοί πα'ρέλαΰον τόν Ρόϋ Γ'κάρντν&ρ άπό την φυλακ/η τοϋ Σάν Ντιέγο γιά.νά τόν όδηγήσουν σιδηροδρο¬ μικώς στήν Βασιγκτώνα καί άπ' Γκεϊ στήν φΐν.ατκή τής Μάκ Νεϊλ, μαζί αέ δνό άλλους Κινΐζους κα- ταιΫΊ·<ους. Στόν δρόμο ό Ρύν Γκάρντνερ συν·?νΛθήιτφ'ε μ£ τού; Κινέζους νά δραπΈτεύσοΐΗτ καί ό- ταν ένόμισε καττίλληλΐ] την στιγμή έ'σπασε τής άλνσίδες μέ τή; όπεΐες ίιταν δεμένοΓ, ('όρμησε εναΛΤτίον τοϋ ενός άπ' τού; ψρουαον·; τού καί ά'ρττα'ξε τό περΗστηθίρό τον μέ τό όποϊο κράτησε ακινήτου; σ' άπ/ό- στα'σι κι' εκείνον κ»1 τον σύν- τροφό τού. Έπειτα κρατώντα; πάντοτ; τού; δΰο (ΛοιΊΛΌΐιικοΐίς ν- πό την απειλήν τοΰ περίστροφον τού θοτ'ιίτηοτ τοί»τ <,ί« ΚίνέΖοι»; ν' άπαλλαγοϋν άπό τής άλυσίδες τοτ»ς μέ τι; ουτο^ εδεσ? κατόπιν τούς φρουροινς καί δταν ή άμα- Γθιοτοιχία εψθασι: 7.οαά σΐΌ· στα-0- ιο τοΰ ΠόρτλΛΐντ πι')5)ησε κοτο> καί
'νΐΛΐ άνραντος; άκο?.ονί)ονΗΐενος Ίχο
τονς Κινείους.
ΤΙ «σταπ/νην.τικίι έζείνη δραπέ-
ΓΕΐ'σίς τοΐ' ίκανε πάταγο καί προ-
-καλεισε τόν θαυιιασΐίό ολου ιοϋ Ά-
ί£·ρικανικον κοίνον.
Τα άοτι-νομικά οργανα έκινητο-
ποιήθΊ,ισαγ π«ιός; δλες τίς διευί)ι·ν-
σεις, άλ/.ά δέν μπόρε·σαν ν' άνοκα-
λΥι]»οι·ν τα ίχνη. τσι>. Καί τοτε έ-
■κη.Γ/ίλοφό.ρτ,,οιε- ή δι«δοαΐι.Γ ότι εϊχε
κατορίΚόσει νά ψνγ;ι στήν Αίτ-ττρα-
λία.
'Α/Ια, Εαψναζά τόν Μάϊο τον
1921 ό Γ'κάρντνερ Γ/.ανς. την έμ(ρα*
τισί τού στό Νιονκάστλ, όπου, μιά
νΐ7τα, άνέβηχε στό τα-/ϋ5«ϊοαικ<) ίχτ/ονι /.οποίας οκιαξο-οτοιχιας, ε- δεσε τόν σκοπό ύπάληλο, άρπαξε ?νΐα σαΐίίκί μέ χρή'ματα καί εγηΐ αφαΛαος ιια'ζί ιιέ την λ?ία τον. Τον ηταν δμως γρα;ιμένο νά πεστ) κ«ί πάίΐι στά χέρια τής Ά- στννομίας. "Ενα 6ράδι έιιφανίσθη- κε στό καφϊνεϊο «Πέαλες» τής, Ρόζοιλλ, δ.τοι» επαιζε χιαρτιά μέ μερικοί» αγνώστους. Έλ' τώ μ.-τα- |ΰ δμίος δ7.ε? ή ίτρημερίδες είχαν δημοσιεΐ'οτι πλήΛος φωτογρ—ριών τού καί λεπτομερείς περιγραφές ΡΟΎ' ΓΚΑΡΝΤΝΕΡ, Ο ΛΗΣΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΑΡΟ ΠΡΟΣ5ΖΠΟ.» Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΛΗΣΤΗΣ ( Την φορά αύτη οί άστυνομι/οί ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΚΟΤ&ΣΕ ΠΟΤΕ ΑΝβΡΏΠΟ- ΜΙΑ ΘΡΥΛΙΚΗ ΑΠΟΔΡΑΣΙΣ.-- Η ΛΗ- | Ϊ^Τια^τίμή-^Ζίν ^ ΕεήΙ Ι'Λ'οΙ ΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΥΛΛΗΨΙ- ΤΟΥ ΡΟ'Υ'.» ΜΕΣΑ | ^««Π ό Ρόν Γκάρντνερ. Καί δι«- τεοη ενα οΛοκληοο τΐΓΛΐα οστυνο- ΣΤΟ ΤΡΑΙΝΟ.- "ΊΉΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!...." Η ΑΠΟΔΡΑΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑ- μιχών—1.400 «νβοε;:— γιά χήν ' - ' - ΚΕΣ- ΔΥΟ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, ΚΛΡ. την μετ«φορά τον στήν Μάκ Ν;λ. | Η^ ψΐΑα.οη ττ|ς Μακ Νίϊ/, ,Ινδ Ι μιά άπό τίς πιό όίνετε; γιά η,ΰς | Γ/Ί.ν.ακισιιέΛΌΐ'ς, άλλά ονγχοί'χος καί άτ' τί; πιό άση;αλεΐ; φυί.κ^ς των Ήνωμένων Πολιτικόν. Έχει εύρύχοχ'α γήπεδα γιά νά παιϊΐπυν | φοντ-ιααίύΐ οί φυλοκισμένοι τί; έ- ορτά-σιιΐϊ-; ϊ>μέρες. Γΰρω όίΐ'ΰς υπο
ι τα γήπι-δα αιτά ύπάρ-/οΐ'ν νπίρύ-
ϋ'ΓΑα 'λοΧ πιν.νά συρμαχοπλίγμστα.
Ε'.τός δέ αύτοΰ σέ οϊ'.ε; τίς π'.εν-
Ι ρές τής ψυλαο:ής χπάαχον,ν ύψηλοί
| πύργοι, επάνω στσύς όποίους είνε
ι ΐο.ιοθετημένοι φρουροι σΐρατιώ-
τες πού έπιβλτπονν αγρυπνα τα
πέριξ καί πού μόλις Ιδουν κανίναν
! κατάδικο νά πλιισιάζΐ) τα ουριια-
1 τοπλέγιιατα τόν πυροοολοϋν άυεί-
λικτα. δίδοντας «ηη'χ'ρόνίος νχν τύ
σΰνθηχΐα τον συΛΤ-;'ερμοΰ.
Π αρΌΛλήλίος δμχ·>ς πρό; ίίλα αύ-
τά τα ΐιέτρα άσφαί,είας, λίγο πιό
χέρα άπ' τόν περίδολο τής φνλα-
κής ί-πάρχονν τεραστία καί πυ-
δάση, στά όποϊά άν τυχόν
φώα-
Ό ύπουργός των Εξωτερικών, Φράνσις Β. Κέλλογκ, έπιθεωρών τα στρατιωτικά στρατόπεδα πολιτών, πυρηνα τοΰ
άμυντικοΰ στρατοΰ τής Άμϊθΐχής, είς Φόρτ Μέγιερ, Βα.
των χαΐ'ακτηριστικων τον.
Καί
ετσι, αιά άπό τίς σερβιτορε-ς τοϋ
καφενείοι1, καθ;·>ς πίριεργαζόταν
τόν πελάτη ε^ιβΐνον .τ»ύ γιά π^κό-
τη φορά εμφαναζόταν στό κ<ΐορενΕΪ- ο, παρετήρη^'ε ότι εϊχε μτγαήη ό- μοιότητα μέ τίς φωτογοαφίες τοϋ Μάκ Νεϊλ. —Αντό θ« τό δοϋμε! ά3ΐοκ;ρίΟη- καν οί 5ΰο συνοδοί τοι·, άποφα- νη τόν σπϊθτώσβνν παιοά όϊ» Ρ/ίάρντνερ κσί άκόιΐη ότι εί· χε, όπως κι' έκείνος, τα τεσοερα ιιποστινά ν« τχη' αςπσουν να Αλλο καί έτεϊνος ?ντ«ν άπο ρα» σΐσμένος νά σιχοτίι>9τ| παρά νο φϊ)ά-
στι στήΛ' Μάκ Νέΐλ.
Κατά την διάρκτΐα τοΰ
πη τοΰ ΜτΛχίά/. τό πεοίστροφό
τον 'λοχ τό κόλλησε κι' έκεϊνο στόν
κρόταΓρο τοϋ Ρίνκελ, ιΐνιΐνκάζον-
τας κι' αυτόν νά σηκώση ι(«ιλά τα
χερια.
Καί ένώ ό « Π ρίγκτ|ΐ|- των Λη-
γη ρϊ φ
κισιιένος, μ.τχρεΐ νά κρυφθή εύ-
κολοηατα, 6&*Λος ότι δέλ' θά τίνα-
στών» κρατοϋσ? σέ άκΐΛ'ίΐσία τού; πον
ίνΰο άστι·Λ>)μι;<σύς, ό αλλος κατά- μ ς δικος ό Πήρον πέοοα. τίς χειρο- διοϋ ό «Πρίγκηψ των Ληστ.αντ. [ π^ε, του και τ- χ ΓΓαινόταν εντελώς ήρεμος αί ξέ ιυιι.υιινΐλ ^,ν/νιι« ^^ιιχ,ι/. ιμι·ιτ ν ν χ ι. ιτι Υ'-'Γψ ιι> ν ϋ,ι,υ ι 'υ,νΐϊ πεΏε^ Τθν κ(ΧΙ ΤΙ^ ΥΡ'ΟθπέΟ^ ΤΟΙ'
·ϊ>ώναςε δυό άστννομικού; κ«1 φαινόταν εντελώς ήρεμος καί ξέ-1(πηΤ^φου τον μεσα στά χέρια
τού; άνεκοίΛ«οϊ τί; ύποι|«·ς τη/;. [ νοιαστο; σέ 6αΐ«ό ποΐ; οί δυό συν· τ,.~ ν άοτννομικών. "Επειτα ιιέ ολίΐ
'Εχίϊνοι. χο>ρί; νά χήυοΐ'ν καιρώ ι «?δοί του νό»ιΙ«γ δτι είχΐ- έγν_τα- Τήν ήοτνίη τοι·" σέ ιιιά στιγμΰ
ένισχύθ-ησαν χαίαπΐι .τλλοτ" σιτν^-·λητ|τη τό σγ?διό τού νά οροπ&τεύση. ^οΰ », άϋη'οπτοινία -^Ιυρ ρ?αττώ-
χ^ | ς η
δέλφονς το;ν καΑ συνί'/ατϊαΛ· τόν α- Στό οτκδιιό τοΰ Πάοτ/χ·ν (ϊνε-
γνωστο, ό όποίο; δέν ήταν ά'λλος 6ασίη· (ίλ>.ον έναν καταδυιο, κά'-
παρά ό «Πρά^.ηΛΐ) των Λησταί. | πΟιον πλαίττο',/ιριίφο όν«ιιιατι Πτι-
ήχ τθι··;, σέ ιιιά οηγμή
ύ »ι άμαξοστοιχία. ε!χρ ελαττώ¬
σει κιϊτκος τίιν ταχΐίτγιτά της σέ
μιά στοοφή οί Νικ» κατάδιζοι μέ
ποτε
Ό Ρόϋ Γκάιρντνεο μο^ί "-4έ δύθ
αλλοιις καταΛκους, σνόιιατι "ίιι-
είχε άποφασί-
ση νά 5ραπΓτεύ<τη καί εϊχε οτρώσρι ναί τό σχέδιό τον. "Αγνίο- στον πώς είχε κατορ'θοχκι σέ ινα ίέ έ άλά άά σΐ'θματα καί νά τα άφίστι Λχίλι σχ»| {¥σι τους ώστρ νά μή κινήσοιιν την ύποψία κανενός. Μιά Κνοιακή άηο\·ρυμα--?;|ΐΐαν ' 5η Σεππειϊ'βρίου 1021—έν» στόν κίνδυνο νά σπάσονν τα κεφάλια. περίβολο τής φυλαρβης τ ή^η ί ! ώ '.ιιειτα άπό λίγες μερίς. Μάκ Νέϊλ. του; πή^ησαν κο.πο καί ρφ.η'ΐχν. ! μια πορρτύδα φουτ-μπώλλ, σέ μιά Ή 'Αϋερικαπκές εΐΓηιιερίδες ά- στιγιιή Λθύ τό παιννίδι δρισκόταν νήγγειλίΐν μέ ?κτ(Γ/.!·ς ;'κδΓ,<σίΐς τήν'στό πιό ενδιαφέρον σημείον %αι όεύτερη έκείνη δρ^πέτευσι τον Παρεπέμφθη σέ νέα δίκη καί, [ Μόλι-εΐδε ότι εϊχε/~ί δίΐ'ΐ>ιονΙ
«II
ρΓγν.ηπο; των Ληστών». ^
γιά ιιιά άκύιιη φορά, κατε?ικ«- σΰντρσο,ο στό ΐοιο διαμί'ριο|ΐα ό'κοινό στήν άρ-/ή όίν θέλησε νά
σθη σέ 25 έτών είρκτή, τήν όποία Γκίίοντνΐρ -κπτΐοτρωσε όμίοιος τό Ι τό πιστεύση. "Οταν δμΐχκ η πί.Γ,ρο-
πον ή προσοχή όλων των
' ί
καοτΐκτι άπόφα»!, 6 Ρότ ΤΛκίον-
άστυνοίΐικός: Μι·?χό)λ πρόίτπΐίτ τό-: γιά την τόί.μη καί την έπυδεξιότΐ|ά
τνερ οέν εχαοέ καθόλοι· την εηΚ'-' τε έλενβε'ΧιΧϊε τό ενι χε»Η τοϋ του.
μία καί την αϊσιοίόοΗία τού. Καί ληστου άπτ, τίς χ;ιροπ£θΐς;. Τοτε Έν το> μεταξύ τα άστννοϊ.ιικά
οχι μόνον αντό ά'^Ί τήν ήιΐίρα έ/ΐ--ΐ·ο; Εαφτικό, μ? μιά άττρ'Λτι-1 δ'ργανα όλο)ν τκον Άυεαικοτνικών του- ,?νινε άντιλιιπτή άπ' τοΰ;
σμεΛων καί των φρο-υρωιν
σητ/<ΕντρωμέΛ-η σ' αΰτό, ό Γν.άρν- τνερ αργισε νά τοεχτ) .τρός τα οτ°- μα'τοπλέγ[ΐατα. άκοϊ'.ονυνίηιενο; ά¬ πό τόν Μϊτόγκαιρτ καί τον "Ιαπον'. Είχαν άπομακοννθτί άρκτεέ; δε- ς ιιετρα—-ό Γνάρντνερ μ«/-ι- στα πιό ενκίντττΌ; προπορευοταν ■-""■■η περισσότερον—ότσν ή^ΐ'ϊ·! ή άρτερή ή φισε νεν.ρο. Λίγα μέτρα πιό πεοα σωριιίσ'διΐκε κατά γη? 'λ(^ ° κατά τόν ήλιθιώτερον τρόπο νά τόν μησε άιι?'σ(ι>; εναντίον τοϋ Γκάρν-
■—Σάς εϊδοποιώ, κνριε άστυνό- τνερ. 'Αλλά έ'.ιεΐνος, ταχν; πάντοτε
με, δτι έγώ δέν θά φθάσω στήν' σαν άστραίτή ρόγαλε άπό τιήν τσέ-
ήρ ρ
συλλάβονν μεσα σ' ενα ξενοδοχεΐο
της πόλεως Τσεντρ<ί/.ικ. Νεαραί Άμϊρικανίδες τής Άμερικανικής κολυμβητικής όμίίδος, έπισκεπτόμεναι τόν τάφον τού Αγνώστου Στρα- τιώτου ΐν Γαλλία. Μπόνκαρτ πληγωμενος Καί δ «όνο 6 Ρόν Γκάιρντνϊρ: » τρομίρός «Ποίγκηι;· των Αηοτών» κατώρ*δι·>σϊ νά φθάσΓ] στό ι>εΡ°£
ποΓ εϊχε κότ^ει τα σ.·ρματοπλιτ'/!«α;-
τα, νά τα π·ί(κίση καί τρέχοντας
πάν ζαρκάίίι νά φθάσι» στό Λΐ"1^10"
τεοο αέρος τοϋ γειτωνικόν δάσους.
Ήταν έλεύθερο;!...
Ή διεύθυνσις των φυλακων ε-
ξαπέστειλε πολυάριθμες καί ισχν-
ρότ«ΐες περίπολίε; ή οποίες 'οιε-
τρεξαν δλατά δάση. τοϋ ^ου
άπό πάνω εως κιί«ο. Αέν χατιορ-
θωσαν δμο): νά ΰρούν κανενα ψ°$
τον «Π'ρίνκηπος των Ληοτυ»»·
*Άλ?.ι; περιπολίες ένήρΛ,'ηο'αν ,
πτομεο€ϊς ερεν'ε^ στά σπίτια των
700 περίπον έ?>ευ^ρων ΐ^λι^ον,
οί όποϊοι ζονν σ' αλλο Μί
νΐ)βιον καλλιεργοϋντες τα)
τονς. Καί οί έφταχόβΊθΐ
ά'νθρωπσι εδήλωσαν ότι δέν ε
■ ^ * λ ι-*__'.______* '3ίΑο/.ΟΙ
τοι
ρ
δέν παοέλπτ^ν νή
στά οργανα της Κ
στρο€οτι·πΐυΓ την φράσι
--"Αν όΓκάρντντρ
τό σπίτι ιιοι- Οα'βρή ^
νά πιή καί ρονχα γιά ν
λή ϋ Αοιΐ-
ή ρχ γ
την στολή τοϋ φιΑακιοιΐί-νου. ··
(Σ^νεχεΜί«ΐςτήν7ΐϊνβ»λιδ*;
··»
τΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ. 1928.
.ΔΑΙ.ν.0Μ ΤΗΣ ΤΣΑΡΙΚΗΣ ΡΩΙΣΙΑΣ
Ο
ι
Η ΚβΡΗ ΤΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΖΗΤΕΙ ΤβΡΑ ΑΠΟΖΗΜΊΩΣΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΝΕΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΗ¬
ΤΟΥ ΠΑΤ ΡΟΣ ΤΗΣ.
Τό φιλοτάναχον έκεΐνο πνεϋμα,
τί) οποίον χατώχίΐ είς τό σώιια τού
Ρ«<—οντίν, τής τρομεράς Έά ής μρ μρρης τής ΡθΛτσικής Έπαναστάοΐΐυς καί τού?/α7οΐ' δαίιιονος των Ράδιον ΐκρ, ίίΐίκολοΐ'θεΐ νά ταράσση την γήν. Ό άν&ροκτος, διά τσν θάνατον τοΓ οποίον έχρειάσττη ν ήνα>μένη
η.ργεκν κι·ανι017ου ναλλίου, σφαι
μών, ναί πνιγμοί, δηιιιουργεΐ τώρα
νέ άς ταραχάς, διά ιχιϋζ δικης .*;τις
έθ είς τα δι·Λαστήρια της Εί-
εναντίον των θοΑοφόνων
καί φηίκην, ?ιιαί μνστικισμον.
Ό Ρασποντίν (ή λέξι; είναι
ΡαχκΗ.κή, σημ'ΐίνονσα «ά/.ό/αστος,
παραλυμένος»), ενεννήί'ΊΊ είς τό
τού.
ρ^ς;), ήΟ») είς τό
μικρόν χωοίαν Τοιπόλσΐ/, τής Σι-
βηοίας. Τό δνοιιά τοί ήτο Γρηγό-
ριο; Νοβίχ.
Νειότατος ά-τικτησε. φή;ιην άο-
νητον-χαί νεκρομάντοι. 'Αλλ' Ρ"τει-
διΐ] ή δοάσί; τού ρτο κατ' άνάγ/ην
πεοιθΜΗηιένΐ] εις τό μικρόν έ/Χ-ΐνο
ί ΐ
δώδενα ?τη τώοα άφ' ότου
Ι, ονεύθη ό Ρακποπί". άλλ" ενε&οα
τΰ; άπαΐσίας φήμης τού δέν Γχει
ιΐΊΊΐη ?ησαονή?)ή.
Καί ολπ-κληιοος ή Ρί'θώαη αί-
γΠ· Λ«εται τιί>ρα "να ρϊγος τρόμου,
<"ιοτι πιστ"ΐ€ΐ ότι ή σ,τλετωιμένη /ί ο το-ϋ Ρασ^συτϊν όδηγπ άπό τόν 1/7/όν κ-Ληιον τό; κιντΐΛΐς των άν¬ τ! τρο<Γο»των το·ι> έδ.ί>.
Οτο'α σκηνή -/οττά την ν/.τα
τι γ φόνου τοΐ Ρασποντίν!
Γό ί}Γ-αα! -ήτο ό ϊτάσιγμκ προσκε-
ί;ιιιρνος είς μίαν τελετήν.
Μέ παλλονσαγ καρδίαν καί λ'-ίμ-
ιοντας όφθΌν.ιισϋς. οί συνωηότ,αι
υΐΐαν τϋν ΡσβΠουΓΪτ να πίν);
την δηλητηριασιιένον οίνον. 'Αλλ'
(τί νο (ίοταπέση νεκοός, έ;ιε9ν'σε
μονον
Ετί τέλονς, ιιέ ιιόλις συγκοα-
Λΐνηι/ότητα. ό Πί
] ς μκρόν έ/Χΐνο
χωοίον. καΐ έ-ΐί πλέον, έπειδ-ή εξή¬
γειρε την -κοινήν γν(όιι>|ν διαφ&εί-
] ρας μίαν νε«ν, ήρχισε τάς
Μία σκηνη άπΑ
τόν κινηαατό-
δοααα «Ό 'Ε-
Ί /ΙΗ Γιονσο'ύτωφ, ό «ϊοχισυνωμό-
ιι,: ίίριασε ίνα περίστροφον καί
ι £ Λενο>σρ τας σφαίο«; τον είς τό
σι'ιια τοΰ Ρασπουτίν.
Καί ό Ροεσποντίν ίιγαΛ'ίισΟη.
Ώς πληγωυβνος έλέφα; έσηκώ-
ίΗ] διά νά αμυνθή.
Ρχρειάο»&Γ,σ«.ν νί/οσιν ανδαε;
^« νά τόν καταρρήρουν.
Κατόπιν. φΰ6·η'»ιιενοι ιιίψνο): ή
οια6ολι-/ή τού δύναμις τοΰ δώση
ν.'-αν ζωήν, οί δολαρόνοι τον τόν
Η>οιψαν είς ίνα αυτοκίνητον, τόν
ιιρτέ(£€(>αν είς τόν παγίΐχιένον ςτο-
τοϊΐόν. καί άνοίγοντνς μίαν ότήν
ε'~ ~λτ πάγον, ευριιΐ'αν ,τό δηλητη-
ϊνον καί αιιιατιβμενον σωμά
11
Γώρα, ή κ. Βόρις Σολόθιεΰ, ή
η τοΰ ΡαίΛηητΙν, ένάγει τόν
ί
τόν
.μ α
, γ
ΓΛοιΧΗ)ύ—>>φ καί ζητεί
{—;ροΛ<κ»ν τόσον χοηαάτων ' τάν φόνον τοί πατρός; τη;. Η ίοτορία τοί Ροεττπηνπτίν άπο- ρϊ ?να άπό τα Λλεον παοαδοςα ν φο-ίαΐα τής ίστοοίας;. Ό ήοως μιάς ιΐίγάλης τραγοοιίίίας, είχεν έ- να στάδιον μοναδικόν είς δύναμιν παρισταν ούσα τον Ρασπουτίν καί την Τσαρι- ναν. Ή κόρη τοϋ Ρασπουτίν, ή όποία ζητεί αποζημίωσιν άπό τόν φονέα τοΰ πατρός της. ρος καί ή Τσαρίνα ίισαν πολν ε£- πιστοι καί εδΐιδαν πίστιν είς τα; σι·μ6ονλάς διαφόρων άπατεοονων αερ'/οί των οποίων ΐ χρις ήλι,ίίιας 30 ετών, όντε τό δ- νοαά τού ήΕευοε νά γράτ)·η, καί τοί οποίον τό ηθικόν ήτο τοΰ χει- ρίστον είδονς. "Ισως τό μυστικόν τής γοητείας την οποίαι * ~' επί τα,ν γυναικών ό Ρασπυυτίν. δέν θά έξτρ'ηθή ποτέ τελείως. Ή πί¬ στις των ΐΊς αυτόν, ώς κάτοχον ί- περκρακπκής δυνάμεως την ρς π?'ρ«ν τοιτοι-, κανί-ίς δέν γνωρίζει τίποτε. Γυναικός τής ά- ριστοκρατίας ηρχοντο πρ'ος αυτόν διά θί:ρ«πειΊση τάς άσί>εν^1ας τοιν.
Καί ή Οκραπεία δέν ττο συνήί'ως
μία σειρά όργί<ϊ»ν. Φνσι/ά ό Ρασδτοιτιν ίΐχε τολ- λονς εχθρούς. Μερικοί έφοβοΰλτο την επιρροήν τού, διά νά μή χ«- σουν τάς θισεις τατν. "Αλλοι τόν ϊ- αίοοχ·ν ώς διαίτθορία γυναι/ών. "Αλλοι διέβλεπον είς αυτόν ενα έχ- χρύν το€ στέματος. Οί έ/θροί αύ¬ τοι ειργάζοντο καί κάποτε ε~=ιοαν σχεδόν τόν Τσάρον, ότι ό Ροκτπον- τίν άντί νά είναι «γιος, ήτο άληθι- λό; διάοο/.ο;. Όταν ένι-νδι'νενε κατ' αντόν τόν τρόπον, ό Ρασπον¬ τίν, άπό κοινοϋ μέ ενα Ιατρόν, έ¬ διδε κάποιο οράαμα*Λ.ον είς τόν Τοα- ρεβιτς:, ό όποϊσ; νήσεις τον, αί οποίαι τόν ρφεραν τέ λος είς Πετρονπολιν. Έ/έϊ έφθα¬ σε κατερρακωιιένος, αλλ' ή φ>'}μυ
την όποιαν είχεν αποκτήση είς Σι-, .
6ηοίαν, εί/ε προηγηθη αϋτοΰ. | σαν ^ταϊται είς τού; όρόιιθί1;. Ή ί Ή Βασιλική οίκογενεια εκιίλει
Ή παοουσ.αο.= τον'ΡαοΛουτίν!"'«""- των «^ ^Μ πζ™- άμάχις τόν Ιατρόν ό οποίος ίκτε-
είς την Αίλήν ήτο κάτι πολύ ό-'^^Ι ^^.τη.,οταν σΛ Ιρ8ι, λων δ,ατανάς τοθ Ρασποιττίν, Γ**-
ττλοττν και ενκολον, διότι και ο 1 σα-
Ό Γοηγόριος Ρα¬
σπουτίν, ό καχος
δαίίΐων το Τσάρΐου
καί τού Θρόνον τής
Ρωσσίας,
δου; βίίρΐδαρικαί τελεταί, άνεμι-
γνύοντο ιιέ ενγεντ] είΗιια τής
πή; Εύ^άκττρ.
Ό Ρακτποιτΐν
κατά
πρώτον μεγάλην δή'α'αιν. οταν ?ί-1 παλιν καλά'
ί άό έ ίν
ώρρι ιύτό <·>ς θαϋ{ΐα και υλο
πεν ότι τί άνηιιενόηενον τέκνον τίνς ,
Τσωοίνας 9ά ί,το ι-ί«'κ. Ή «πουσία „ Κοτα τον
ϊροΑ-ος τεχνοι· εστεν7ώι*ι τούς' ΡαίΓΓ™™ &
Κοτα τον «ϊ^μον η δύναμις το.·
«=
σημείον της. Ο Τσορος σονε-
ρς 7
ιιο^χος της Ρ«σιΛκ, ·3σ-> δια»
ό Ύα£> 6ιτς ίγΕννή»)! ό Ρασϊΐου-
ην εγι^ν ϊντικεωενον ί&ιαιτάχον . ψ Φ^
τιικόν 'Ανο^χίφ—η ότι ή Τσαρί- ^ιβίηΛας τοί·. ^οατνω; η ε,ιΐρ-
να «ρίλι,«8 τολ- πόδα.- τού, είς ?υ- Ρ°" Τ0υ «ανιου» »»" ^οιαρι^.ος.
5ειξιν σ?6αη·κ>η τβαί '.ητοείας. Ό; Πιβτεύτται τώοα ότι, αντίθετον
5ρόιιος της ε>»-ιρία; ί»το τώηα ά- ^0«ϊ, τί»ν προηιγο-ιένην ί^
νοικτός έαπρό; τον. Γρήτγορα ά,τε- οιν ότι ό Ρααπουίν ήτο
κτηστν «οκετοά'; Ρίπιστ'ους ϋπα , ΐηζ Γεοίΐανίοτ ίτο .3τρ(''νιι«τι σΓτος
ό ί λύ
οί ύτήκοοι ρνός μονάρ7θν πτισθοΰν
ότι ό άρχηγός των εΐ', αι άνάξιος,
είναι &έ6αιον νά έπϊλθ"" έπαναστα-
σι;.
Ή κακή έπιρροή τοϋ Κόαητος
Καλιόστρο είς την ανλήν τοί ά-
τΐ'/οΰ; Λοΐ'δο&ί/.ου
XVI
τής Γοαλ-
λί«ς, παρονσιάζ'ει ζωηρόν παράλ¬
ληλον. Ό Καλιόστρο ώποίιΐ^εν
1 είς πολ?>ά τόν Ρασποντ'ιν. Καί αν-
I
τος ίσχυοΐΐετο ότι εκαμνε θαΰαα-
I
τα καί έξρυεταλλεΰετο την έιιπι-
, στοσν·νην τής βασιλική; οικογενεί¬
ας. Κχή οί ιδνο ταπεινήν κ«—ινοχ<ίΓης Ι καί χωρικοί. Καί οί οί'ό ήσαν εΰ- I οοΰμενοι της αύλής καί διά των ρα ίϊιουρνιών καί επιρροής των επρο¬ κάλεσαν την καταστροφήν των 6α- σιλικων /νρίων των. Ό Ρασποντίν εκτό; τοΰ ότι έ'ςε- ιαρτολλενετο την άδιτναιιίαΛ' τοΰ Τσάρον. επωφελείτο υολ τή; οε,ι- λίας τον. Σιηήθι.ε Λ'ά λένη, '<τλίε- γαλειόταΓ? ό φόνος σοτ θά είναι φόνος αοι.''>> Κπποτε. ^νύπιον των
ιιεγοώειτερων εΐΓ,-ΐΛ-ων τής Αί>λή;,
ό Ρασποιτίν είπε, «Μικορ πατέ-
ρα, όταν πηΛ,"σΚγο, θά πηνΌίνης
/αί σν'» Όποία άληθινή προαίσθ-η-
! σις!'ί]Λ·'·ΟνΛΐήιδη '»ρά γε τσ; λεΞεις
, αυτάς ό Ταάοος, όταν ?&οριστος,
ί διήλθε πρό τή; οϊκίος τοί Ρασ.του-
' τίν, όΐΐ»Γη'θύιΐΓνος εί; Σ·-6ηρ·!αν·.
{ Καθ' αλις τάς τιιΐϊτραΓ τΓ,; π^κιο-
Ι τοφανον; τού αυτή; δΐ'ναιιρω;. κα¬
τά τη; ότοΐα; ρ^η ?ν τω ιιεσι.ο ά-
φαντάστοι» πολπΓλείας;, ό Ρασιου·
| τίν παρέιΐρΐΜ'ν Ο χί*>ικός, ό ίρυ-
ί θρός' Ό Γσιττοπΐν ήτο ό νακ/χ-
Ι τερο; φίλος τόν οποίον θά
το νά επ1 ίΗ·μήσονν οί Ι
Αιτός, ποίοχος \ 67ων, Ι'δ^ιξεν
ι είς τον λαόν ότι τό είδον όν των «
' Τσά}ος. εϊχε πόΐέο,ς άπό π-η/ όν.
Αίτός άπεσπησε τό πϊπλον της θΐ-
ότητο;, όστΐΓ πΡριέτ>α)^ε τόν Τσά¬
ρον. Αύτάς έπΌ<ν.άλ.ιοτ την άνατρο πήν τής πιανισχι-ρον *--------' τόν πλύνοΊ·ν! των τάςΡίιον ς των ενώπιον τοι· "/αί τό εθεώρουν τψήν Λ'ά ?- χοι·ν ιδιαιτέρας ί ό -ιαΙ-ύ τ<η». χ ρ χ Καί τό περιεριγότ 0Όν «λων είναι δονς είς την Αύ/.ήν, οί όποϊοι τον! ΜπολΛΤβιτος. Αιτο φαινςται ,τΑυ ε-θεώροιν ώ- .ϊνιον — παρα τό γε-' λογικόν. Ό Ρασποντίν ίγεννιτθη γονό: ότι ή όωή' τοΰ Ρασποχτίν ή- 'χωο^ός καί παριιιεινε τοιούτος [ΐ?- το αία διαραή; οριοα σκανδάλων. | ΧΡι ^λους Αί Ινέργριαι τού Γιταν Τό ΜΑε'ον διαΐ&όητον άπο δλίί ή- τοιαύται. &σνε νά δημιουρήσονν το ή τελετή τοΰ λοιτρυϋ τού, κατά | δνο-αρροικρίας μεταξύ ιοΰ λαόν χαι την όπη.αν μργάλαι δονν.ι-σσαι τό νά τόν χιίμουν νά μισήση τόν Τσά- έθίώρονν τιιιήν και προνό|ΐισν νά ρον. Ήτο αδύνατον νά πιστ?»'ισ»>
πί-ίον ό λαος ότι ό «Μινρός Πα¬
τήρ» δπως έ/αλεΐτο ό Τσάρος, ώ-1 *-
δηγεϊτο υπό τοΰ Θεοΰ, όταν εί·ρί-
ον.ετο τόσον είς την ΐςοΐ'σί«Λ' τοΰ
«Παραλνρενον>. ΕΙ; το ση»»ΐον
ότι δλη αυτή ή λατςβία απεδίδετο αϋτό ό Ραο"ποιτίν προσέφεα ν ά-
τρός ενα χι4ίΐ<πον, σγροϊκον α-' νΓκτιαήτονς ύπηοΓσίας είς τό Έ- ό όπ<«ος ιιέ- παΛ>αοτατικόν κό«μο. "Οτχ» δχα£.
Πεοί τα Γϋ'λη το-ϋ 1316, ή =σω
ρη κίττάστασις έν Ρωσσία ήτο
.τλήσης κινδννων διά τΐ,ν 6«σιλι-
κήν οικογένειαν. "Ανδρας απεΒνη,-
^ον κ«τά γιλιαδο,ς είς τα πτ^ια
των ιιαχο/ν, ττΐ τρΟΓριμα ί',σαν στά-
λΐα τ^ιι νενικη δι,-ϊαρέσκαα ΐπε-
κράτει. Μερινοΐ των ρνγενων εΐ-
δόν δτι ή ίπιρ·οοή τον Ρίβοπουτίν
ιιπηλει οτϊ'τήν τή" ηταοξιν τοΰ /οι-
««Λ'ΐκοΰ οτστήιΚΓτο;, κτχί ποοΐ,τοί-
ιιαϋε τόν δρόμον διά μίαν αίατηοάν
Πανιίιηασιν. Ή προττανής λνσις
ιττο ό κΓονος τοί αίτιον τή; <ίλης ί. Θλ 7το αάτ«ιον νά ήν νά πϊίσουν τϊ·ν Τσά- χ ιρί -ΛίνΑδ)ί'νι«)ν, οΐτιν0; τόν Λ3- ίλ. Ή πίστις τού ρ'ις- τόν είς την 7«ν σελίϊα.)
.ΔΑΙ.ν.0Μ ΤΗΣ ΤΣΑΡΙΚΗΣ ΡΩΙΣΙΑΣ
Ο
ι
Η ΚβΡΗ ΤΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΖΗΤΕΙ ΤβΡΑ ΑΠΟΖΗΜΊΩΣΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΝΕΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΗ¬
ΤΟΥ ΠΑΤ ΡΟΣ ΤΗΣ.
Τό φιλοτάναχον έκεΐνο πνεϋμα,
τί) οποίον χατώχίΐ είς τό σώιια τού
Ρ«<—οντίν, τής τρομεράς Έά ής μρ μρρης τής ΡθΛτσικής Έπαναστάοΐΐυς καί τού?/α7οΐ' δαίιιονος των Ράδιον ΐκρ, ίίΐίκολοΐ'θεΐ νά ταράσση την γήν. Ό άν&ροκτος, διά τσν θάνατον τοΓ οποίον έχρειάσττη ν ήνα>μένη
η.ργεκν κι·ανι017ου ναλλίου, σφαι
μών, ναί πνιγμοί, δηιιιουργεΐ τώρα
νέ άς ταραχάς, διά ιχιϋζ δικης .*;τις
έθ είς τα δι·Λαστήρια της Εί-
εναντίον των θοΑοφόνων
καί φηίκην, ?ιιαί μνστικισμον.
Ό Ρασποντίν (ή λέξι; είναι
ΡαχκΗ.κή, σημ'ΐίνονσα «ά/.ό/αστος,
παραλυμένος»), ενεννήί'ΊΊ είς τό
τού.
ρ^ς;), ήΟ») είς τό
μικρόν χωοίαν Τοιπόλσΐ/, τής Σι-
βηοίας. Τό δνοιιά τοί ήτο Γρηγό-
ριο; Νοβίχ.
Νειότατος ά-τικτησε. φή;ιην άο-
νητον-χαί νεκρομάντοι. 'Αλλ' Ρ"τει-
διΐ] ή δοάσί; τού ρτο κατ' άνάγ/ην
πεοιθΜΗηιένΐ] εις τό μικρόν έ/Χ-ΐνο
ί ΐ
δώδενα ?τη τώοα άφ' ότου
Ι, ονεύθη ό Ρακποπί". άλλ" ενε&οα
τΰ; άπαΐσίας φήμης τού δέν Γχει
ιΐΊΊΐη ?ησαονή?)ή.
Καί ολπ-κληιοος ή Ρί'θώαη αί-
γΠ· Λ«εται τιί>ρα "να ρϊγος τρόμου,
<"ιοτι πιστ"ΐ€ΐ ότι ή σ,τλετωιμένη /ί ο το-ϋ Ρασ^συτϊν όδηγπ άπό τόν 1/7/όν κ-Ληιον τό; κιντΐΛΐς των άν¬ τ! τρο<Γο»των το·ι> έδ.ί>.
Οτο'α σκηνή -/οττά την ν/.τα
τι γ φόνου τοΐ Ρασποντίν!
Γό ί}Γ-αα! -ήτο ό ϊτάσιγμκ προσκε-
ί;ιιιρνος είς μίαν τελετήν.
Μέ παλλονσαγ καρδίαν καί λ'-ίμ-
ιοντας όφθΌν.ιισϋς. οί συνωηότ,αι
υΐΐαν τϋν ΡσβΠουΓΪτ να πίν);
την δηλητηριασιιένον οίνον. 'Αλλ'
(τί νο (ίοταπέση νεκοός, έ;ιε9ν'σε
μονον
Ετί τέλονς, ιιέ ιιόλις συγκοα-
Λΐνηι/ότητα. ό Πί
] ς μκρόν έ/Χΐνο
χωοίον. καΐ έ-ΐί πλέον, έπειδ-ή εξή¬
γειρε την -κοινήν γν(όιι>|ν διαφ&εί-
] ρας μίαν νε«ν, ήρχισε τάς
Μία σκηνη άπΑ
τόν κινηαατό-
δοααα «Ό 'Ε-
Ί /ΙΗ Γιονσο'ύτωφ, ό «ϊοχισυνωμό-
ιι,: ίίριασε ίνα περίστροφον καί
ι £ Λενο>σρ τας σφαίο«; τον είς τό
σι'ιια τοΰ Ρασπουτίν.
Καί ό Ροεσποντίν ίιγαΛ'ίισΟη.
Ώς πληγωυβνος έλέφα; έσηκώ-
ίΗ] διά νά αμυνθή.
Ρχρειάο»&Γ,σ«.ν νί/οσιν ανδαε;
^« νά τόν καταρρήρουν.
Κατόπιν. φΰ6·η'»ιιενοι ιιίψνο): ή
οια6ολι-/ή τού δύναμις τοΰ δώση
ν.'-αν ζωήν, οί δολαρόνοι τον τόν
Η>οιψαν είς ίνα αυτοκίνητον, τόν
ιιρτέ(£€(>αν είς τόν παγίΐχιένον ςτο-
τοϊΐόν. καί άνοίγοντνς μίαν ότήν
ε'~ ~λτ πάγον, ευριιΐ'αν ,τό δηλητη-
ϊνον καί αιιιατιβμενον σωμά
11
Γώρα, ή κ. Βόρις Σολόθιεΰ, ή
η τοΰ ΡαίΛηητΙν, ένάγει τόν
ί
τόν
.μ α
, γ
ΓΛοιΧΗ)ύ—>>φ καί ζητεί
{—;ροΛ<κ»ν τόσον χοηαάτων ' τάν φόνον τοί πατρός; τη;. Η ίοτορία τοί Ροεττπηνπτίν άπο- ρϊ ?να άπό τα Λλεον παοαδοςα ν φο-ίαΐα τής ίστοοίας;. Ό ήοως μιάς ιΐίγάλης τραγοοιίίίας, είχεν έ- να στάδιον μοναδικόν είς δύναμιν παρισταν ούσα τον Ρασπουτίν καί την Τσαρι- ναν. Ή κόρη τοϋ Ρασπουτίν, ή όποία ζητεί αποζημίωσιν άπό τόν φονέα τοΰ πατρός της. ρος καί ή Τσαρίνα ίισαν πολν ε£- πιστοι καί εδΐιδαν πίστιν είς τα; σι·μ6ονλάς διαφόρων άπατεοονων αερ'/οί των οποίων ΐ χρις ήλι,ίίιας 30 ετών, όντε τό δ- νοαά τού ήΕευοε νά γράτ)·η, καί τοί οποίον τό ηθικόν ήτο τοΰ χει- ρίστον είδονς. "Ισως τό μυστικόν τής γοητείας την οποίαι * ~' επί τα,ν γυναικών ό Ρασπυυτίν. δέν θά έξτρ'ηθή ποτέ τελείως. Ή πί¬ στις των ΐΊς αυτόν, ώς κάτοχον ί- περκρακπκής δυνάμεως την ρς π?'ρ«ν τοιτοι-, κανί-ίς δέν γνωρίζει τίποτε. Γυναικός τής ά- ριστοκρατίας ηρχοντο πρ'ος αυτόν διά θί:ρ«πειΊση τάς άσί>εν^1ας τοιν.
Καί ή Οκραπεία δέν ττο συνήί'ως
μία σειρά όργί<ϊ»ν. Φνσι/ά ό Ρασδτοιτιν ίΐχε τολ- λονς εχθρούς. Μερικοί έφοβοΰλτο την επιρροήν τού, διά νά μή χ«- σουν τάς θισεις τατν. "Αλλοι τόν ϊ- αίοοχ·ν ώς διαίτθορία γυναι/ών. "Αλλοι διέβλεπον είς αυτόν ενα έχ- χρύν το€ στέματος. Οί έ/θροί αύ¬ τοι ειργάζοντο καί κάποτε ε~=ιοαν σχεδόν τόν Τσάρον, ότι ό Ροκτπον- τίν άντί νά είναι «γιος, ήτο άληθι- λό; διάοο/.ο;. Όταν ένι-νδι'νενε κατ' αντόν τόν τρόπον, ό Ρασπον¬ τίν, άπό κοινοϋ μέ ενα Ιατρόν, έ¬ διδε κάποιο οράαμα*Λ.ον είς τόν Τοα- ρεβιτς:, ό όποϊσ; νήσεις τον, αί οποίαι τόν ρφεραν τέ λος είς Πετρονπολιν. Έ/έϊ έφθα¬ σε κατερρακωιιένος, αλλ' ή φ>'}μυ
την όποιαν είχεν αποκτήση είς Σι-, .
6ηοίαν, εί/ε προηγηθη αϋτοΰ. | σαν ^ταϊται είς τού; όρόιιθί1;. Ή ί Ή Βασιλική οίκογενεια εκιίλει
Ή παοουσ.αο.= τον'ΡαοΛουτίν!"'«""- των «^ ^Μ πζ™- άμάχις τόν Ιατρόν ό οποίος ίκτε-
είς την Αίλήν ήτο κάτι πολύ ό-'^^Ι ^^.τη.,οταν σΛ Ιρ8ι, λων δ,ατανάς τοθ Ρασποιττίν, Γ**-
ττλοττν και ενκολον, διότι και ο 1 σα-
Ό Γοηγόριος Ρα¬
σπουτίν, ό καχος
δαίίΐων το Τσάρΐου
καί τού Θρόνον τής
Ρωσσίας,
δου; βίίρΐδαρικαί τελεταί, άνεμι-
γνύοντο ιιέ ενγεντ] είΗιια τής
πή; Εύ^άκττρ.
Ό Ρακτποιτΐν
κατά
πρώτον μεγάλην δή'α'αιν. οταν ?ί-1 παλιν καλά'
ί άό έ ίν
ώρρι ιύτό <·>ς θαϋ{ΐα και υλο
πεν ότι τί άνηιιενόηενον τέκνον τίνς ,
Τσωοίνας 9ά ί,το ι-ί«'κ. Ή «πουσία „ Κοτα τον
ϊροΑ-ος τεχνοι· εστεν7ώι*ι τούς' ΡαίΓΓ™™ &
Κοτα τον «ϊ^μον η δύναμις το.·
«=
σημείον της. Ο Τσορος σονε-
ρς 7
ιιο^χος της Ρ«σιΛκ, ·3σ-> δια»
ό Ύα£> 6ιτς ίγΕννή»)! ό Ρασϊΐου-
ην εγι^ν ϊντικεωενον ί&ιαιτάχον . ψ Φ^
τιικόν 'Ανο^χίφ—η ότι ή Τσαρί- ^ιβίηΛας τοί·. ^οατνω; η ε,ιΐρ-
να «ρίλι,«8 τολ- πόδα.- τού, είς ?υ- Ρ°" Τ0υ «ανιου» »»" ^οιαρι^.ος.
5ειξιν σ?6αη·κ>η τβαί '.ητοείας. Ό; Πιβτεύτται τώοα ότι, αντίθετον
5ρόιιος της ε>»-ιρία; ί»το τώηα ά- ^0«ϊ, τί»ν προηιγο-ιένην ί^
νοικτός έαπρό; τον. Γρήτγορα ά,τε- οιν ότι ό Ρααπουίν ήτο
κτηστν «οκετοά'; Ρίπιστ'ους ϋπα , ΐηζ Γεοίΐανίοτ ίτο .3τρ(''νιι«τι σΓτος
ό ί λύ
οί ύτήκοοι ρνός μονάρ7θν πτισθοΰν
ότι ό άρχηγός των εΐ', αι άνάξιος,
είναι &έ6αιον νά έπϊλθ"" έπαναστα-
σι;.
Ή κακή έπιρροή τοϋ Κόαητος
Καλιόστρο είς την ανλήν τοί ά-
τΐ'/οΰ; Λοΐ'δο&ί/.ου
XVI
τής Γοαλ-
λί«ς, παρονσιάζ'ει ζωηρόν παράλ¬
ληλον. Ό Καλιόστρο ώποίιΐ^εν
1 είς πολ?>ά τόν Ρασποντ'ιν. Καί αν-
I
τος ίσχυοΐΐετο ότι εκαμνε θαΰαα-
I
τα καί έξρυεταλλεΰετο την έιιπι-
, στοσν·νην τής βασιλική; οικογενεί¬
ας. Κχή οί ιδνο ταπεινήν κ«—ινοχ<ίΓης Ι καί χωρικοί. Καί οί οί'ό ήσαν εΰ- I οοΰμενοι της αύλής καί διά των ρα ίϊιουρνιών καί επιρροής των επρο¬ κάλεσαν την καταστροφήν των 6α- σιλικων /νρίων των. Ό Ρασποντίν εκτό; τοΰ ότι έ'ςε- ιαρτολλενετο την άδιτναιιίαΛ' τοΰ Τσάρον. επωφελείτο υολ τή; οε,ι- λίας τον. Σιηήθι.ε Λ'ά λένη, '<τλίε- γαλειόταΓ? ό φόνος σοτ θά είναι φόνος αοι.''>> Κπποτε. ^νύπιον των
ιιεγοώειτερων εΐΓ,-ΐΛ-ων τής Αί>λή;,
ό Ρασποιτίν είπε, «Μικορ πατέ-
ρα, όταν πηΛ,"σΚγο, θά πηνΌίνης
/αί σν'» Όποία άληθινή προαίσθ-η-
! σις!'ί]Λ·'·ΟνΛΐήιδη '»ρά γε τσ; λεΞεις
, αυτάς ό Ταάοος, όταν ?&οριστος,
ί διήλθε πρό τή; οϊκίος τοί Ρασ.του-
' τίν, όΐΐ»Γη'θύιΐΓνος εί; Σ·-6ηρ·!αν·.
{ Καθ' αλις τάς τιιΐϊτραΓ τΓ,; π^κιο-
Ι τοφανον; τού αυτή; δΐ'ναιιρω;. κα¬
τά τη; ότοΐα; ρ^η ?ν τω ιιεσι.ο ά-
φαντάστοι» πολπΓλείας;, ό Ρασιου·
| τίν παρέιΐρΐΜ'ν Ο χί*>ικός, ό ίρυ-
ί θρός' Ό Γσιττοπΐν ήτο ό νακ/χ-
Ι τερο; φίλος τόν οποίον θά
το νά επ1 ίΗ·μήσονν οί Ι
Αιτός, ποίοχος \ 67ων, Ι'δ^ιξεν
ι είς τον λαόν ότι τό είδον όν των «
' Τσά}ος. εϊχε πόΐέο,ς άπό π-η/ όν.
Αίτός άπεσπησε τό πϊπλον της θΐ-
ότητο;, όστΐΓ πΡριέτ>α)^ε τόν Τσά¬
ρον. Αύτάς έπΌ<ν.άλ.ιοτ την άνατρο πήν τής πιανισχι-ρον *--------' τόν πλύνοΊ·ν! των τάςΡίιον ς των ενώπιον τοι· "/αί τό εθεώρουν τψήν Λ'ά ?- χοι·ν ιδιαιτέρας ί ό -ιαΙ-ύ τ<η». χ ρ χ Καί τό περιεριγότ 0Όν «λων είναι δονς είς την Αύ/.ήν, οί όποϊοι τον! ΜπολΛΤβιτος. Αιτο φαινςται ,τΑυ ε-θεώροιν ώ- .ϊνιον — παρα τό γε-' λογικόν. Ό Ρασποντίν ίγεννιτθη γονό: ότι ή όωή' τοΰ Ρασποχτίν ή- 'χωο^ός καί παριιιεινε τοιούτος [ΐ?- το αία διαραή; οριοα σκανδάλων. | ΧΡι ^λους Αί Ινέργριαι τού Γιταν Τό ΜΑε'ον διαΐ&όητον άπο δλίί ή- τοιαύται. &σνε νά δημιουρήσονν το ή τελετή τοΰ λοιτρυϋ τού, κατά | δνο-αρροικρίας μεταξύ ιοΰ λαόν χαι την όπη.αν μργάλαι δονν.ι-σσαι τό νά τόν χιίμουν νά μισήση τόν Τσά- έθίώρονν τιιιήν και προνό|ΐισν νά ρον. Ήτο αδύνατον νά πιστ?»'ισ»>
πί-ίον ό λαος ότι ό «Μινρός Πα¬
τήρ» δπως έ/αλεΐτο ό Τσάρος, ώ-1 *-
δηγεϊτο υπό τοΰ Θεοΰ, όταν εί·ρί-
ον.ετο τόσον είς την ΐςοΐ'σί«Λ' τοΰ
«Παραλνρενον>. ΕΙ; το ση»»ΐον
ότι δλη αυτή ή λατςβία απεδίδετο αϋτό ό Ραο"ποιτίν προσέφεα ν ά-
τρός ενα χι4ίΐ<πον, σγροϊκον α-' νΓκτιαήτονς ύπηοΓσίας είς τό Έ- ό όπ<«ος ιιέ- παΛ>αοτατικόν κό«μο. "Οτχ» δχα£.
Πεοί τα Γϋ'λη το-ϋ 1316, ή =σω
ρη κίττάστασις έν Ρωσσία ήτο
.τλήσης κινδννων διά τΐ,ν 6«σιλι-
κήν οικογένειαν. "Ανδρας απεΒνη,-
^ον κ«τά γιλιαδο,ς είς τα πτ^ια
των ιιαχο/ν, ττΐ τρΟΓριμα ί',σαν στά-
λΐα τ^ιι νενικη δι,-ϊαρέσκαα ΐπε-
κράτει. Μερινοΐ των ρνγενων εΐ-
δόν δτι ή ίπιρ·οοή τον Ρίβοπουτίν
ιιπηλει οτϊ'τήν τή" ηταοξιν τοΰ /οι-
««Λ'ΐκοΰ οτστήιΚΓτο;, κτχί ποοΐ,τοί-
ιιαϋε τόν δρόμον διά μίαν αίατηοάν
Πανιίιηασιν. Ή προττανής λνσις
ιττο ό κΓονος τοί αίτιον τή; <ίλης ί. Θλ 7το αάτ«ιον νά ήν νά πϊίσουν τϊ·ν Τσά- χ ιρί -ΛίνΑδ)ί'νι«)ν, οΐτιν0; τόν Λ3- ίλ. Ή πίστις τού ρ'ις- τόν είς την 7«ν σελίϊα.)
ΑΜΑΡΤΙΑ ΓΌΝΕΩΝ ΠΑΙΔΕΥΟΥΣΙ ΤΕΚΝΑ
|νΤΙΑ ΙνΤΗΤΕΡΑ Η
την παοσ.τλαν ήιι'η οια να επιτνχΐι
τοΰ σ·.τρχ8οϋς σνοποϋ τού. Άναι-
σγ/'τα>ς διηγεϊται πώς προσέφε-
οεν εαυτήν πρός εκείνον καί μάς
"ζητεί νά τό πιστεύσωμεν. "Ηϊεν-
ρεν ότι έκ: ΐνο; ηιτο ί'γγπμο"· ότι
δέν ΐ)δύνατο να επιτύχη τίποτε, πά¬
ρη ιιίαν ενο^οποιητι/ήν ένωσιν,
όταν προσεπάθει νά κατακτήση τό
εΐδολ'.όν τού».
Σχολιάζων τάς οικονομικάς σχέ-
σεις ιΐ"ταξύ τή: ίνι'6ος ΛΐΓυθίττον
•/.ηι τοΰ Π οορδρου Χαοιδιγκ, όπως
τάς διηνείται ή ίδ'.'α είς τό βιβλί¬
ον της, ό Δο. Δέ Μπάυιτ συνί-χί-
ζει:
»Ή Παρα-τονονιΐί'νη Μάρτυς»
Ίχιΐρίζεται ότι ό Κατι(νοροιτ|ΐίνος
ό δήθεν πατήρ τοϋ τεννου τη;, έ-
πλήροοσΓ χρηματικα.ποσά οιάτήν
περιποίησιν καί σΐ'ντήρησ'ν τοϋ
τέκνον αίτοϋ κα> τής μητρός τοι,
άλλά δέν παοτυσιάζονται ιισοτνρί-
αι ίνα άποδείξουν ότι πράνματι
εγένοντο τοιαύται πληροηιαί».
ΆόΌς είς την διήγΐ)σίν
ΑΡΑ ΓΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ ΘΑ ΜΙΣΗΣΗ
ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ ΤΟ ΨΥΧΡΟΝ ΚΑΙ ΤΥΦΛΩτΙ
Τί!
άοκετά 1
ίηράν οικονομικήν ν.αιτάστοτσιν.
διαθήκη τού διέίιετε μίαν άρκ
στβαστί,ν περιουσίαν. Λέν ήτο φι-
λάργνρος. άλλ' έξώα νεν ελευθέ¬
ριος.
»θά ήτο περισσότερον διοχΓΌπι-
στικόν εάν ή Παραπανουμένη
Μάρτυς εδήλου τί ακριβώς χρημα-
τικόν ποσόν εΤ/ε μαζύ της κατά τό
ταξείδιον της εί; Εύρώ-την, τό ό-
ποϊον τή; έδωκεν, ώς λέγει, ό
Ποό '?ιοο; Χάρ&ιγκ, δ οποίος είχεν
αναχωρήση δι' ?ν ταξί-'Κϊιον εί; τό
Γουέοτ καί την Άλάσ-/αη' την ιδί¬
αν έ-τογ,ήν»
Έςετάζο,ν την αϊτΐ7σίν τη; πρό;
τού; κληρονόμον; τού Χάρδιγκ δι'
ο!ζοΌμι/ήν ίίοήίϊπαν διά την οή-
ί>εν κόρην τού Πρόεδρον, ό Δρ.
Μπάτ γοάφει:
«Πρό; άλ'αγνώρισιν τής έπιμο-
Φωτογραφική μελέτη τής μικράς 'Ε/.ίζαμπεθ 'Ανν, ή όποία ί'χει τό ίδιον
χαμόγελον με τόν Πρόεδρον Χάρδιγκ, λέγει ή μητέρα της.
Τι -θά γίνη ή ιι-"φά κόση τής
Νάν Μπρίττον. όταν μεγα>ώση:
Θά διατροΐ(ί) αρά γε ναί Μ α?.λά-
ξη ή φυσιν.ή πορεία τής ΪΛ<ιήζ της, κατόιιν των δημοσίων δηλο')σ!·ων τής μητρός της ότι είναι νόθος. Θό παοοιιορφο>0ή ό χαρο'κτήρ της
ώ; έκ τή; στάσεω; τοΰ κόομου ά-
πρΛ"αιτι τη;, δταν [ΐεγο^ιώστι; θά
γίνχ δεκτή εις την "θΐν(ονιαν εί;
την οποίαν άνήν,ει δτσν παύση νά
είναι μι,ν.ρό παι^ί; Οά ενδιαφ^ρε-
ται διόλοιι διά την κοινήν γνώμην,
Υ) θά είναι ττερισσόιερον σιηα(;ρη-
τική καί ά.τό τού; συνπιρητΐ/Όύς
των «κρων: Καί, ΰύ στραφίί κατύ
τή; αητρός της, δταν άντιληφΌΓ;
καϊαρά τ»|·ν κατάστασιν της, καί
θά την μιοήσ[ΐ καί 9ά τί;ν άποκη-
ρνξη διά την δηιιοσιότητα μέ την
οποίαν την πτριέβαλίν;
'Η σΐ'γνρΓ.'φή τοΰ ε'ογου «'ίΐ
Κόρη τοϋ Πρόεδρον», χίο τή;
Νάν Μπρίττον, εί; τό δ-τοϊον ό α¬
ποθανών Πρόιδρο; Γοιώρριεν
Γαμαί.ι^ Χάρδιγκ περιγρΐΓρεται
ώς ό-πιστο; σύ.τγος γχα πατήρ τοΰ
τε.κΛΌυ α·ίπϊ>ΰ τοί ερωτος, τής μι¬
κρά; Έλίζα·μπε{) "Ανν Κρίστιαΐν.
διαμφΐσβητεϊται ί·πό τοϋ Αρο; Ι¬
ωσήφ Δο Μποάτ, σΐ'γνραφέο>; τοϋ
εργου «Ή Άπάντησι;>·, τό οποίον
είναι εως το>ρα ή ιιόνη ίτεράσΛΐ-
σις υπέρ τοΰ όνύματο; τοϋ Προ-
έδ-ΓΌυ Χάρδιγκ.
ΕΙ; την ΆπάΛΤησιν, τονί.εται
έπίσης καί ή καταγωγη, τή; δίδος
Μπρίττον. Ό Δρ. Μποάτ ΐτεριγρά-
φει την ζωήν της, άπό τής γεννή¬
σεως της ιιέχρι τής ϊττοχής τής δη-
μοσιεΰσεο>ς τής Ιστορίας τπιγ. Είς
τό έργον τού, ό ιατρός ?νέγη:
«Καί τώοο, κυρίαι καί -/ΰριοι ε-
νορικοι (έννοιαν τό κοινόν), πριν
προχχορήσοομεν περισσότερον εις
την ίιπιό'9εσιν, άς στα|ΐατήσωμεν
άρκ'ετά διά νά έΕετάιο*ωιιεν ποία
καί τί είναι ή Παρσποινουμένη
Μάρτυς (ή Νάν Μπρίττον).
»ΓενννΓ[ί)ιεΐσα εις ενα ιιικοόν
χωρ'ίον, ολίγα μίλια ιιακρΐ/ν τής
πόλεοος Μάριον, Ό., πρΐν «πό τρι-
άντα περίπου ετη, ώΛιτγ»γθί| ποΐΰ
μικρά είς Μάριον, οποι- ειΖησε, ιιε-
χρις ότου αί περκττάσίΐς την ή-
νάγκασαν νά κερδίση την ζωήν
τη; εις ιιίαν μακρι·νήν πό>.ιν.
Έφοίτησεν είς τα δηιιόσια
σνολεϊα τοϋ Μάριον, καί έ
[υπό αιάς των άδελφών τοΰ Πρό¬
εδρον Χάρδιγκ. Ό πατήρ της η-
' το ιατρός καί έΞήσκει τό ρπά!νγελ-
μά τού εί; Μάριον καί τα πιριςΐ, ε¬
πί εϊκοσι πέντε ετη. ΤΗτο γνωστό;
κσί ήγκ.ιάτο υπό των ν.αχ')'κοι.
"Ητο στεΐ'ός φίλος τοΰ νατηγοροι·-
! ιιενοι· (Γίροεδ'ρου Χάρδιγκ)' καί
αί οίκθΛ'έι"ειαι των δι'κο σι·^ροντο,
! φιλικιΤ^ς, ώς καλοί γείτονες.
»Κατ(7 την Ιστορίαν τήιν ότοί-
αν εΐπΡΛ' ή Παραπονουηένη Μάρ¬
τυς, έΛθ1Γ/'ηιαι_Γ τόσον τόν καΤΓ,γο-
1 ΛΟΐΊΐ'νον, ('όοτε εί; ήι/ακίαν δ.-κα-
τ?σσάρ<ον -τερί,-τοι» ΰτίνν, δ θανιια- σμό; τη; ιιετεβλήθη εις ίρΓοτιχήν | μανίαν, καί αντό, λέγει, ψο γνω- ) στον καί έσχολκ'ζετο ογι μόνον ά- I πό ιιέλη τή; ί,ΰίας Γι|ς οικογενείας. . άλλά καί τΓ«; κοινότητος έν γένει. |ΛΙί] ληπιολ'^ϊτε τώρια ότι δ πατήρ Ι τή; Πσραπίονουμέ/ης Μάοτιρο; Ι καί ό Κατηγονούμενο; τ«αν στενο'ι φίλοι -/.αι ότι ό ποώτος οαχνά προ- σέφερεν ά'ςθ·ρα ποό: δημοσίευσιν είς την «Μάριον ΣτΌρ·», την έφ-η- Ι μες,ίδα τοΰ Κατη'γορουμε'νοΐΛ »Έπι·0νμώ νά τονίπο) τό ««ιι- φΐσβήτητον γεγονός τή; φΐλίας αΐ- τΐζ ιιεταξΰ των ίΗ'>ο αυτών άνδρω
έκδόταυ καί ίατροϋ, άοτα τό δήθεν
τέλος τής φιλίπ; αντής νά φανΓ|
■ ενίάπιόν σας εις α?.ην τού την γν-
! ανήν άηνΜσν. Ιδού τί σά; λέγουν:
ι »"Οτι ό κατηγορού"ΐενος αχ'τός,
Ι τοΰ ότοίου τό κύριθΛ· έλάττωιια καΐ
| άδΐΛΌμία ήτο ή τιμιότης τού προ;
ί τού; φίλους τού, έλησμόνηκΓΡΛ', ιος
λέγεται, τάς νποχοεακΐίΐς τού πρό;
Ι τόν νεκρόν (τότε) φίλον τού, διέ-
| φθειρι; την κόρην αυτήν χοΰ φίλοΐι
ι τού, καί ύπε'μίΐνε νά την ϊδΐ| νά υ¬
ποφέρη, άπροστιίτευτο; καί άνεςρο-
δίαστος, τού; πότον; τή; μητρότη-
τος καί τάς τιιι/ορία; τοϋ άνοσίου
εοοοτος! Αύτ'ή είναι ή ιιαρτυρίσ
τής Παρ€βπονον»ιενης Μάοτι·ρο;·
ά?λά δέν -ταοουσιά'ζει έπιθετοαιώ-
σει; δσθλ' άφορα την άλήθεκίν τηί.
»'Η ίοτορί« την όποίβν διηγεί-
ται ή ΠαοαποΐΌυμενη Μαρα»;,
ίίναι ή ίστορία ενός; έρϊ·οτο;'.ανοΰ; |
6ρΓφου; καί ενός άνδοός άρτ/ετά ί]-
λικιοχιενου, ωστε νά είναι πατήρ
τη;, τόν οποίον λέγει παοοκολου-
θεϊ ιιέ πόθον καί άποφασισπκότη-
τα. οίξια κτίΛιτροου σκοποΰ Ποι·-
■θενά δέν ίσχι-ρίέετσι ότι ό Κατη-
γοροι<μιενος προοττά&ΐ|σε ίκην νά Ή Νάν Μπλίττον, ή όποία Ισχυρίξεται ότι ό αποθανών Πρόεδρος Χάρδιγκ είναι πατήρ της μικράς της κόρης, Έλίζαμπεθ "Ανν. τγ;; περί τοΰ γ'ι; Εύροΐτην ταξειδί¬ ου τη;, λέγει: «Φαίνεται ν.ο'πως περίεργον ότι ή Παραπονουμρ'νη Μάρτυς, ήτις βεβαιοί ότι μετέ&η ί'ις Ευρώπην μί την συγκατάθεσιν καί δι' έ§ό- διον τοϋ Προέδρου Χάοδιγκ, έ- στερίΐτο τόσον χρηιιάτοον ί!,στε η¬ ναγκάσθη νά -ητήση άπό σνντα- ξειδιώτι'/; της χρήματα διά νά πλη¬ ρώση τό εισιτήριον τη; διά την έ- στροφ·ήλτ. Κατά την εποχήν τοΰ θανατον τού, ό Π ρόειδιρος Χ ίρ- διγκ έλέγιετο ότι ευρίσκετο είς άν¬ νης; τής Παραπονονμένης Μάρ- τΐ'Ρος Λοέτ ι νύ όμολογΐ|θΓ| ότι ά- πτι·|ρ την τέχνην τής έπαιτρίας εις τοιούτον βαθιιόν τελριότητος, τόν 6'ποΐον όλί-ι οί έφθασαν. Άλλ' νπα- τήί)ρ είς τού; ύπο/ογισιιοίς της, όσον άφορά τό τρο^τόν των κλη~ ρρ υ ιοϊν Χά'ί.ύη'κ. Εάν κατεΐχε την έπογήν εκείνην την εμπιστοσύ¬ νην καί κυβερνητικήν ίκανότητα τοΓ ποοσο',αοΐ' μέ τό οποίον σννε- (Ί'ϊη άρ,'οτερον, ώς τό κατάλληλον δπο>: ρ/Οέσΐ] την ιστορίαν της γρα
πτώς ((διότι ή ίδ-ία δέν είχεν άρκ£-'
τας σχέσει; αέ την τέχνην τή; Φ1
λολογιας διά νά τό πράΕ,,) οί Χ
ρονύμοι Χάρ<διγκ δυνατόν ι<ά λτ. τώντο ν.ατά πολϋ επιτήδεΐο κοί ^ ποχρεωτικόν τρόπον». 'Η Νάν^Ιπρίττον, η αητέοα τής γΊ ΐ-,'ί ι ιτε'ν Ανν, η όττοίΐί )ρν-ι είναι -ζήση τοϋ Προέδιροϋ χί*01 διγκ, απήντησεν εις την απάντη¬ σιν. 'Η μητέρα τή; 'Ε/.Καμπρ{}."Ανν έπανέλαβε την πρόσκλησιν της πρό-ς τούς έπικριτάς τοι·, ότω; ά- πονίξουν ι|·ρτ«ρΐς · τονς ίσχυοι- σμού; τ»)ς πεοί τής πατρότΐ|τος τοϋ τέκνον της. «Ή· άπάντι>σι;», 'κτ/νοίώται ή
Ναν, &ημοσιε6εται νιό τινίον φί-
Ιιον ν-αί συγγεν^ν τοΰ άπο3α.νάν-|
τος Π ροέδρου, συμπεριλαιΐοανο-
μένηις τή; .οικογενείας: Χιίοδιγγ.,
οΐτινες ν.ρι'ϊπτοΛα'αι {·πό το δνομα
«Οί έκβόται τή; απαντήσει;».
Ό Λρ. Ίοσήφ Δέ Μπ ιάτ, ό
συγνραφεύ; τήις Άπαντήα όν "Λχί
φϋ.ος τοΰ αποθανόντος Προί'δοον,
άπέ'θ'Γίνε τελει·ταίως. ΤΗτο ιατηό;
καί δικηγόρος, καί επί πλέον συγ¬
γραφεύς.
Είς τό βιβλίον τον έδήλωνεν ό¬
τι όλάκληρος ή Ιστοριία τής ΰίδος
Μπρίττον ίίτο εογον ενός όιιίλοι·
φιλοχρημάτων έκιδοτών καί ιιιά;
συγγρ<ϊφέ(ος, ή όποία έπακρελήθΐ] «τής ά7^.οκό'τοι» διανθίΐτικη; τ»^ καταιστασϊως, διά νά πσιροΐ'σιάσιι είς τό κοινόν §'να ιδιοριοπΐαω; γραμμένον ρΐδύλλιον, τό οποίον ή¬ το δή·9)εν δ έ'οος τη; [ΐέ ρνα Π οό- εδρον των Ήνχομένων Πολι- τειών». Απαντώσα είς αντό ή Δι; Μπρίττον λέγει: «"Εχω προκαλέσ-ει έτΐανίΐλημμε- λ·οο; την ονΌσ>'ένριαν Χίρδιγν. διά
ιιέσου των δηλώσ'.ών μόν πΐρό; τα;
εφημερίδας, νά άποκτανβγί έ τι τή:
αί'θεντίίϊς των γεγονότων, "γ—'
|νΤΙΑ ΙνΤΗΤΕΡΑ Η
την παοσ.τλαν ήιι'η οια να επιτνχΐι
τοΰ σ·.τρχ8οϋς σνοποϋ τού. Άναι-
σγ/'τα>ς διηγεϊται πώς προσέφε-
οεν εαυτήν πρός εκείνον καί μάς
"ζητεί νά τό πιστεύσωμεν. "Ηϊεν-
ρεν ότι έκ: ΐνο; ηιτο ί'γγπμο"· ότι
δέν ΐ)δύνατο να επιτύχη τίποτε, πά¬
ρη ιιίαν ενο^οποιητι/ήν ένωσιν,
όταν προσεπάθει νά κατακτήση τό
εΐδολ'.όν τού».
Σχολιάζων τάς οικονομικάς σχέ-
σεις ιΐ"ταξύ τή: ίνι'6ος ΛΐΓυθίττον
•/.ηι τοΰ Π οορδρου Χαοιδιγκ, όπως
τάς διηνείται ή ίδ'.'α είς τό βιβλί¬
ον της, ό Δο. Δέ Μπάυιτ συνί-χί-
ζει:
»Ή Παρα-τονονιΐί'νη Μάρτυς»
Ίχιΐρίζεται ότι ό Κατι(νοροιτ|ΐίνος
ό δήθεν πατήρ τοϋ τεννου τη;, έ-
πλήροοσΓ χρηματικα.ποσά οιάτήν
περιποίησιν καί σΐ'ντήρησ'ν τοϋ
τέκνον αίτοϋ κα> τής μητρός τοι,
άλλά δέν παοτυσιάζονται ιισοτνρί-
αι ίνα άποδείξουν ότι πράνματι
εγένοντο τοιαύται πληροηιαί».
ΆόΌς είς την διήγΐ)σίν
ΑΡΑ ΓΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ ΘΑ ΜΙΣΗΣΗ
ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ ΤΟ ΨΥΧΡΟΝ ΚΑΙ ΤΥΦΛΩτΙ
Τί!
άοκετά 1
ίηράν οικονομικήν ν.αιτάστοτσιν.
διαθήκη τού διέίιετε μίαν άρκ
στβαστί,ν περιουσίαν. Λέν ήτο φι-
λάργνρος. άλλ' έξώα νεν ελευθέ¬
ριος.
»θά ήτο περισσότερον διοχΓΌπι-
στικόν εάν ή Παραπανουμένη
Μάρτυς εδήλου τί ακριβώς χρημα-
τικόν ποσόν εΤ/ε μαζύ της κατά τό
ταξείδιον της εί; Εύρώ-την, τό ό-
ποϊον τή; έδωκεν, ώς λέγει, ό
Ποό '?ιοο; Χάρ&ιγκ, δ οποίος είχεν
αναχωρήση δι' ?ν ταξί-'Κϊιον εί; τό
Γουέοτ καί την Άλάσ-/αη' την ιδί¬
αν έ-τογ,ήν»
Έςετάζο,ν την αϊτΐ7σίν τη; πρό;
τού; κληρονόμον; τού Χάρδιγκ δι'
ο!ζοΌμι/ήν ίίοήίϊπαν διά την οή-
ί>εν κόρην τού Πρόεδρον, ό Δρ.
Μπάτ γοάφει:
«Πρό; άλ'αγνώρισιν τής έπιμο-
Φωτογραφική μελέτη τής μικράς 'Ε/.ίζαμπεθ 'Ανν, ή όποία ί'χει τό ίδιον
χαμόγελον με τόν Πρόεδρον Χάρδιγκ, λέγει ή μητέρα της.
Τι -θά γίνη ή ιι-"φά κόση τής
Νάν Μπρίττον. όταν μεγα>ώση:
Θά διατροΐ(ί) αρά γε ναί Μ α?.λά-
ξη ή φυσιν.ή πορεία τής ΪΛ<ιήζ της, κατόιιν των δημοσίων δηλο')σ!·ων τής μητρός της ότι είναι νόθος. Θό παοοιιορφο>0ή ό χαρο'κτήρ της
ώ; έκ τή; στάσεω; τοΰ κόομου ά-
πρΛ"αιτι τη;, δταν [ΐεγο^ιώστι; θά
γίνχ δεκτή εις την "θΐν(ονιαν εί;
την οποίαν άνήν,ει δτσν παύση νά
είναι μι,ν.ρό παι^ί; Οά ενδιαφ^ρε-
ται διόλοιι διά την κοινήν γνώμην,
Υ) θά είναι ττερισσόιερον σιηα(;ρη-
τική καί ά.τό τού; συνπιρητΐ/Όύς
των «κρων: Καί, ΰύ στραφίί κατύ
τή; αητρός της, δταν άντιληφΌΓ;
καϊαρά τ»|·ν κατάστασιν της, καί
θά την μιοήσ[ΐ καί 9ά τί;ν άποκη-
ρνξη διά την δηιιοσιότητα μέ την
οποίαν την πτριέβαλίν;
'Η σΐ'γνρΓ.'φή τοΰ ε'ογου «'ίΐ
Κόρη τοϋ Πρόεδρον», χίο τή;
Νάν Μπρίττον, εί; τό δ-τοϊον ό α¬
ποθανών Πρόιδρο; Γοιώρριεν
Γαμαί.ι^ Χάρδιγκ περιγρΐΓρεται
ώς ό-πιστο; σύ.τγος γχα πατήρ τοΰ
τε.κΛΌυ α·ίπϊ>ΰ τοί ερωτος, τής μι¬
κρά; Έλίζα·μπε{) "Ανν Κρίστιαΐν.
διαμφΐσβητεϊται ί·πό τοϋ Αρο; Ι¬
ωσήφ Δο Μποάτ, σΐ'γνραφέο>; τοϋ
εργου «Ή Άπάντησι;>·, τό οποίον
είναι εως το>ρα ή ιιόνη ίτεράσΛΐ-
σις υπέρ τοΰ όνύματο; τοϋ Προ-
έδ-ΓΌυ Χάρδιγκ.
ΕΙ; την ΆπάΛΤησιν, τονί.εται
έπίσης καί ή καταγωγη, τή; δίδος
Μπρίττον. Ό Δρ. Μποάτ ΐτεριγρά-
φει την ζωήν της, άπό τής γεννή¬
σεως της ιιέχρι τής ϊττοχής τής δη-
μοσιεΰσεο>ς τής Ιστορίας τπιγ. Είς
τό έργον τού, ό ιατρός ?νέγη:
«Καί τώοο, κυρίαι καί -/ΰριοι ε-
νορικοι (έννοιαν τό κοινόν), πριν
προχχορήσοομεν περισσότερον εις
την ίιπιό'9εσιν, άς στα|ΐατήσωμεν
άρκ'ετά διά νά έΕετάιο*ωιιεν ποία
καί τί είναι ή Παρσποινουμένη
Μάρτυς (ή Νάν Μπρίττον).
»ΓενννΓ[ί)ιεΐσα εις ενα ιιικοόν
χωρ'ίον, ολίγα μίλια ιιακρΐ/ν τής
πόλεοος Μάριον, Ό., πρΐν «πό τρι-
άντα περίπου ετη, ώΛιτγ»γθί| ποΐΰ
μικρά είς Μάριον, οποι- ειΖησε, ιιε-
χρις ότου αί περκττάσίΐς την ή-
νάγκασαν νά κερδίση την ζωήν
τη; εις ιιίαν μακρι·νήν πό>.ιν.
Έφοίτησεν είς τα δηιιόσια
σνολεϊα τοϋ Μάριον, καί έ
[υπό αιάς των άδελφών τοΰ Πρό¬
εδρον Χάρδιγκ. Ό πατήρ της η-
' το ιατρός καί έΞήσκει τό ρπά!νγελ-
μά τού εί; Μάριον καί τα πιριςΐ, ε¬
πί εϊκοσι πέντε ετη. ΤΗτο γνωστό;
κσί ήγκ.ιάτο υπό των ν.αχ')'κοι.
"Ητο στεΐ'ός φίλος τοΰ νατηγοροι·-
! ιιενοι· (Γίροεδ'ρου Χάρδιγκ)' καί
αί οίκθΛ'έι"ειαι των δι'κο σι·^ροντο,
! φιλικιΤ^ς, ώς καλοί γείτονες.
»Κατ(7 την Ιστορίαν τήιν ότοί-
αν εΐπΡΛ' ή Παραπονουηένη Μάρ¬
τυς, έΛθ1Γ/'ηιαι_Γ τόσον τόν καΤΓ,γο-
1 ΛΟΐΊΐ'νον, ('όοτε εί; ήι/ακίαν δ.-κα-
τ?σσάρ<ον -τερί,-τοι» ΰτίνν, δ θανιια- σμό; τη; ιιετεβλήθη εις ίρΓοτιχήν | μανίαν, καί αντό, λέγει, ψο γνω- ) στον καί έσχολκ'ζετο ογι μόνον ά- I πό ιιέλη τή; ί,ΰίας Γι|ς οικογενείας. . άλλά καί τΓ«; κοινότητος έν γένει. |ΛΙί] ληπιολ'^ϊτε τώρια ότι δ πατήρ Ι τή; Πσραπίονουμέ/ης Μάοτιρο; Ι καί ό Κατηγονούμενο; τ«αν στενο'ι φίλοι -/.αι ότι ό ποώτος οαχνά προ- σέφερεν ά'ςθ·ρα ποό: δημοσίευσιν είς την «Μάριον ΣτΌρ·», την έφ-η- Ι μες,ίδα τοΰ Κατη'γορουμε'νοΐΛ »Έπι·0νμώ νά τονίπο) τό ««ιι- φΐσβήτητον γεγονός τή; φΐλίας αΐ- τΐζ ιιεταξΰ των ίΗ'>ο αυτών άνδρω
έκδόταυ καί ίατροϋ, άοτα τό δήθεν
τέλος τής φιλίπ; αντής νά φανΓ|
■ ενίάπιόν σας εις α?.ην τού την γν-
! ανήν άηνΜσν. Ιδού τί σά; λέγουν:
ι »"Οτι ό κατηγορού"ΐενος αχ'τός,
Ι τοΰ ότοίου τό κύριθΛ· έλάττωιια καΐ
| άδΐΛΌμία ήτο ή τιμιότης τού προ;
ί τού; φίλους τού, έλησμόνηκΓΡΛ', ιος
λέγεται, τάς νποχοεακΐίΐς τού πρό;
Ι τόν νεκρόν (τότε) φίλον τού, διέ-
| φθειρι; την κόρην αυτήν χοΰ φίλοΐι
ι τού, καί ύπε'μίΐνε νά την ϊδΐ| νά υ¬
ποφέρη, άπροστιίτευτο; καί άνεςρο-
δίαστος, τού; πότον; τή; μητρότη-
τος καί τάς τιιι/ορία; τοϋ άνοσίου
εοοοτος! Αύτ'ή είναι ή ιιαρτυρίσ
τής Παρ€βπονον»ιενης Μάοτι·ρο;·
ά?λά δέν -ταοουσιά'ζει έπιθετοαιώ-
σει; δσθλ' άφορα την άλήθεκίν τηί.
»'Η ίοτορί« την όποίβν διηγεί-
ται ή ΠαοαποΐΌυμενη Μαρα»;,
ίίναι ή ίστορία ενός; έρϊ·οτο;'.ανοΰ; |
6ρΓφου; καί ενός άνδοός άρτ/ετά ί]-
λικιοχιενου, ωστε νά είναι πατήρ
τη;, τόν οποίον λέγει παοοκολου-
θεϊ ιιέ πόθον καί άποφασισπκότη-
τα. οίξια κτίΛιτροου σκοποΰ Ποι·-
■θενά δέν ίσχι-ρίέετσι ότι ό Κατη-
γοροι<μιενος προοττά&ΐ|σε ίκην νά Ή Νάν Μπλίττον, ή όποία Ισχυρίξεται ότι ό αποθανών Πρόεδρος Χάρδιγκ είναι πατήρ της μικράς της κόρης, Έλίζαμπεθ "Ανν. τγ;; περί τοΰ γ'ι; Εύροΐτην ταξειδί¬ ου τη;, λέγει: «Φαίνεται ν.ο'πως περίεργον ότι ή Παραπονουμρ'νη Μάρτυς, ήτις βεβαιοί ότι μετέ&η ί'ις Ευρώπην μί την συγκατάθεσιν καί δι' έ§ό- διον τοϋ Προέδρου Χάοδιγκ, έ- στερίΐτο τόσον χρηιιάτοον ί!,στε η¬ ναγκάσθη νά -ητήση άπό σνντα- ξειδιώτι'/; της χρήματα διά νά πλη¬ ρώση τό εισιτήριον τη; διά την έ- στροφ·ήλτ. Κατά την εποχήν τοΰ θανατον τού, ό Π ρόειδιρος Χ ίρ- διγκ έλέγιετο ότι ευρίσκετο είς άν¬ νης; τής Παραπονονμένης Μάρ- τΐ'Ρος Λοέτ ι νύ όμολογΐ|θΓ| ότι ά- πτι·|ρ την τέχνην τής έπαιτρίας εις τοιούτον βαθιιόν τελριότητος, τόν 6'ποΐον όλί-ι οί έφθασαν. Άλλ' νπα- τήί)ρ είς τού; ύπο/ογισιιοίς της, όσον άφορά τό τρο^τόν των κλη~ ρρ υ ιοϊν Χά'ί.ύη'κ. Εάν κατεΐχε την έπογήν εκείνην την εμπιστοσύ¬ νην καί κυβερνητικήν ίκανότητα τοΓ ποοσο',αοΐ' μέ τό οποίον σννε- (Ί'ϊη άρ,'οτερον, ώς τό κατάλληλον δπο>: ρ/Οέσΐ] την ιστορίαν της γρα
πτώς ((διότι ή ίδ-ία δέν είχεν άρκ£-'
τας σχέσει; αέ την τέχνην τή; Φ1
λολογιας διά νά τό πράΕ,,) οί Χ
ρονύμοι Χάρ<διγκ δυνατόν ι<ά λτ. τώντο ν.ατά πολϋ επιτήδεΐο κοί ^ ποχρεωτικόν τρόπον». 'Η Νάν^Ιπρίττον, η αητέοα τής γΊ ΐ-,'ί ι ιτε'ν Ανν, η όττοίΐί )ρν-ι είναι -ζήση τοϋ Προέδιροϋ χί*01 διγκ, απήντησεν εις την απάντη¬ σιν. 'Η μητέρα τή; 'Ε/.Καμπρ{}."Ανν έπανέλαβε την πρόσκλησιν της πρό-ς τούς έπικριτάς τοι·, ότω; ά- πονίξουν ι|·ρτ«ρΐς · τονς ίσχυοι- σμού; τ»)ς πεοί τής πατρότΐ|τος τοϋ τέκνον της. «Ή· άπάντι>σι;», 'κτ/νοίώται ή
Ναν, &ημοσιε6εται νιό τινίον φί-
Ιιον ν-αί συγγεν^ν τοΰ άπο3α.νάν-|
τος Π ροέδρου, συμπεριλαιΐοανο-
μένηις τή; .οικογενείας: Χιίοδιγγ.,
οΐτινες ν.ρι'ϊπτοΛα'αι {·πό το δνομα
«Οί έκβόται τή; απαντήσει;».
Ό Λρ. Ίοσήφ Δέ Μπ ιάτ, ό
συγνραφεύ; τήις Άπαντήα όν "Λχί
φϋ.ος τοΰ αποθανόντος Προί'δοον,
άπέ'θ'Γίνε τελει·ταίως. ΤΗτο ιατηό;
καί δικηγόρος, καί επί πλέον συγ¬
γραφεύς.
Είς τό βιβλίον τον έδήλωνεν ό¬
τι όλάκληρος ή Ιστοριία τής ΰίδος
Μπρίττον ίίτο εογον ενός όιιίλοι·
φιλοχρημάτων έκιδοτών καί ιιιά;
συγγρ<ϊφέ(ος, ή όποία έπακρελήθΐ] «τής ά7^.οκό'τοι» διανθίΐτικη; τ»^ καταιστασϊως, διά νά πσιροΐ'σιάσιι είς τό κοινόν §'να ιδιοριοπΐαω; γραμμένον ρΐδύλλιον, τό οποίον ή¬ το δή·9)εν δ έ'οος τη; [ΐέ ρνα Π οό- εδρον των Ήνχομένων Πολι- τειών». Απαντώσα είς αντό ή Δι; Μπρίττον λέγει: «"Εχω προκαλέσ-ει έτΐανίΐλημμε- λ·οο; την ονΌσ>'ένριαν Χίρδιγν. διά
ιιέσου των δηλώσ'.ών μόν πΐρό; τα;
εφημερίδας, νά άποκτανβγί έ τι τή:
αί'θεντίίϊς των γεγονότων, "γ—'
το
)Ν ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΣΤΡΕΨΕΝ
Σ ΤΗΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΣ;
π: Τ'
Κόρην
Ιηοη
ίτΐ|-
ΙτΓ,ς /
τοι
να α
Μ ί
παντός, πρό;
/ |Ί ,ου τοϋ κό-
τι οτι,το; τής μ-
ι - τοΐ Γονώοοεν
ίο
ί: Μτρατ, έ'λαιβε
ά ιι ΐ| ι, αιτο τό βιβλί-
(μ ' α τι"; αληθείας,
€ Τ ΐΓρι/οπάς ?κεί-
Ι«ι ι είναι τόσον
«(Τ '-ΜΞει;·», ότι οί
£( κοι ιαι άνιχλτ*8 ΐς;»
ί ΐ| ι-ΐιν ή ίς Μπρϊτ-
ο, , ι τ ΐναι τρΛΗ,μος,
χ,σωπ,α τό ζητή¬
ση τάς άναν/αί
ι; (ΊτόδειΕιν τή;
.'ΐνισαών τονς δ-
►οοιι/ 11; την «Κόρην
κδοοι» ότι ό ΙΙρόεδοος
ι ίτο ο τατήρ τής '/όοης
ατ<τησι; τής δί'δος ι τοις τ ν δρα Δέ Μτοάτ, ηίιι ι; ιιίαν επιστολήν ττ /<= τοϋς τόν άρχι- τη ι ηιιερίδθ; «Ρ/ρά- [ετιγτι ι| τί]: έ'χρι ώς έ- )ίοιτιιι κου ενα αντιτυ- |!φΐ|'ΐ. μΛο; Γ,οάφικ τό ό- οι?/ ι να ένυπΟΛ οαφον |(Γ/ετι ι , ιιέ ενα 6ιΐ6λίον ΐν τ / ΐ'ταίως, τιτλοφο- 7 <τ ι την εφημερίδα 1 .τ η Π]σι;> ν/ιί γ ραφέν
οο Ι ο>αή<ρ Δέ Μπράτ. ιν 11 μ &ποτίθεται ότι Ιλτττι 01] διάι|ΐευσιν νε- ι·; /τίθενται ταυτα είς ιι «Ή Κάρη τοΰ Ιτευ νο<ι ότι είναι οήσω πθρισσότε- την προσοχήν σας δε' ε- ποϊο ρ ρ. Ίο^σήφ Δέ Μπράτ, ποία είναι ή θέσις τον «Ιατροϋ, δικηγόρον /αι σιγ"οαν, (·);», καί εί·ρίσκο> ότι δέν είναι, εφ' | οηγ
όσον δεικνύουν οί νατά/ονοι τή; ν
άπό τα άποσπάσματα τα όποία έ-
δηιχοσιεΓΌΐ]σΐαν είς την έφηιιεριδα
σα;, είναι νάτι άξιοϊΐιηήνητον, καί
τό οποίον δέν κατιόρβαλχ τίποτε,
εφ' όσον δύναμαι νά ιδω, έκτος
-1 τοΰ Λ'ά δώση νέαν ωθησιν είς τό ύ-
;|πάρχον ενδιαφέρον διά την <"Κύ- δημοσίας «έόος ώς τοϋ Πρόεδρον». Τό κοίνον, Μπρωτ τήτ Άμί-ρι/ανΊκής Ία- ώσεαις. Θά ίπισύροι κατόπιν την προ- ήν σα; είς τό γεγονός ότι τό~6ι- 6λίον τοΰ Δοος έ Μιοάτ έχει &λ- •"^οθή είς Μαο-ιον, Ό , υπό των σο/ην «Έ·κΙδοτών τή; Απαντήσεως», αι^ι φώνό^ς πρό; ατς/οαμα κ, ι^ιεδίδο; τό οποίον ρχω ενώπιον μου. ν »Θά έπιστήσω επίσης την ιρο- σοχήν σα; είς το ότι ή σωματική κατάστασις τοΰ /.'Χάρ^ιγκ ήτο /Λ-' τι ά'γνχοστον είς Ρνα ιατρόν τόσον .άκαθοριίοτου όντότητος ι; ό Δρ. Ιωσήφ Λρ Μτρ'άτ καί θα σι·νί- στοίν όπως χάριν υμίν αύτωΛ, έ- ξετάισητε τό ^ήπιμα ν.αί αοΐ κατα- στήσητε ννοχΐτόν, τί νατιορΒάπατε νά αάθητε όσον άφθ;'ά την θ.σιν τοΓ· Δρος Δέ Μπρ·άτ .·>ς ιατροΰ, ί-
δίοις εφ' όσον τι θέσις τού αυτή θά
ήδύνίΐτο νά ναιδορι'ι-ιη τό εάν θά ν,
το διη'ατόν Λ'ά είναι ή να ιιή είναι
είς άρΐΛ~τά στεν ήν σ/έσιν ιιέ τόν
κ. Χάριδιγν.^οΊστε νά Λ'να>ρι·.η την
σωματιν'ήν τον καταστσίσιν».
είς τ ήν Ένωσιν
Ανν, ή Λί; Μπρίττον
ότι τα νρφ(®αιη τη; Ίίνωσε-
ως είναι άπείοα/τα να ρ&οίσταν¬
ται κατατ.β^ΐ'ΐένα εις αίαν Τράπε¬
ζαν * -
Άνοχρεροιΐιίνη είς τα ί'γγραφα
καί έτιστολάς. των οποίων την ΰ-
πιαριξιν άμφυσ&ητεΐ ό Δρ. Μπράτ,
λέγει:
«Αί επιστολαί κιβι^γνρα^α, πί-
ρί των οποίων όηιλώ εις το βιβλίον
μου .-^ρίσνονται είς την διάιθισιν
οίουδή7^οτ1ε^ τοΰ όποίου τό ενδιαφέ¬
ρον εις τό ζήτηαια, δικαιοΛογεΐ
εξέτασιν των ΕΓιιαι πρ 'Ίθυμος νι>
άπο&είξω τάς (δ)|'λο')σεις μόν ο'πον
αϊτη·σις ιδι' άποδΐ'ίξεις φαίνεται δι-
κ«ιολογη[ΐένη.
»Τά ίγγραφα τής υίοθεχησεως
εί'ρίιοΐκονααι ίπίσης •είς την νατο-
χήν μου. Μέλη της οικογενείας
Ή 'ΕλήζαμπεΟ Άνν, όπως είναι ση¬
μερον, είς ηλικίαν 8 1)2 έτών.
5ΤΑΤΕ ΟΡ ΝΕνΥ ^ΕΚ5ΕΥ
)Ν ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΣΤΡΕΨΕΝ
Σ ΤΗΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΣ;
π: Τ'
Κόρην
Ιηοη
ίτΐ|-
ΙτΓ,ς /
τοι
να α
Μ ί
παντός, πρό;
/ |Ί ,ου τοϋ κό-
τι οτι,το; τής μ-
ι - τοΐ Γονώοοεν
ίο
ί: Μτρατ, έ'λαιβε
ά ιι ΐ| ι, αιτο τό βιβλί-
(μ ' α τι"; αληθείας,
€ Τ ΐΓρι/οπάς ?κεί-
Ι«ι ι είναι τόσον
«(Τ '-ΜΞει;·», ότι οί
£( κοι ιαι άνιχλτ*8 ΐς;»
ί ΐ| ι-ΐιν ή ίς Μπρϊτ-
ο, , ι τ ΐναι τρΛΗ,μος,
χ,σωπ,α τό ζητή¬
ση τάς άναν/αί
ι; (ΊτόδειΕιν τή;
.'ΐνισαών τονς δ-
►οοιι/ 11; την «Κόρην
κδοοι» ότι ό ΙΙρόεδοος
ι ίτο ο τατήρ τής '/όοης
ατ<τησι; τής δί'δος ι τοις τ ν δρα Δέ Μτοάτ, ηίιι ι; ιιίαν επιστολήν ττ /<= τοϋς τόν άρχι- τη ι ηιιερίδθ; «Ρ/ρά- [ετιγτι ι| τί]: έ'χρι ώς έ- )ίοιτιιι κου ενα αντιτυ- |!φΐ|'ΐ. μΛο; Γ,οάφικ τό ό- οι?/ ι να ένυπΟΛ οαφον |(Γ/ετι ι , ιιέ ενα 6ιΐ6λίον ΐν τ / ΐ'ταίως, τιτλοφο- 7 <τ ι την εφημερίδα 1 .τ η Π]σι;> ν/ιί γ ραφέν
οο Ι ο>αή<ρ Δέ Μπράτ. ιν 11 μ &ποτίθεται ότι Ιλτττι 01] διάι|ΐευσιν νε- ι·; /τίθενται ταυτα είς ιι «Ή Κάρη τοΰ Ιτευ νο<ι ότι είναι οήσω πθρισσότε- την προσοχήν σας δε' ε- ποϊο ρ ρ. Ίο^σήφ Δέ Μπράτ, ποία είναι ή θέσις τον «Ιατροϋ, δικηγόρον /αι σιγ"οαν, (·);», καί εί·ρίσκο> ότι δέν είναι, εφ' | οηγ
όσον δεικνύουν οί νατά/ονοι τή; ν
άπό τα άποσπάσματα τα όποία έ-
δηιχοσιεΓΌΐ]σΐαν είς την έφηιιεριδα
σα;, είναι νάτι άξιοϊΐιηήνητον, καί
τό οποίον δέν κατιόρβαλχ τίποτε,
εφ' όσον δύναμαι νά ιδω, έκτος
-1 τοΰ Λ'ά δώση νέαν ωθησιν είς τό ύ-
;|πάρχον ενδιαφέρον διά την <"Κύ- δημοσίας «έόος ώς τοϋ Πρόεδρον». Τό κοίνον, Μπρωτ τήτ Άμί-ρι/ανΊκής Ία- ώσεαις. Θά ίπισύροι κατόπιν την προ- ήν σα; είς τό γεγονός ότι τό~6ι- 6λίον τοΰ Δοος έ Μιοάτ έχει &λ- •"^οθή είς Μαο-ιον, Ό , υπό των σο/ην «Έ·κΙδοτών τή; Απαντήσεως», αι^ι φώνό^ς πρό; ατς/οαμα κ, ι^ιεδίδο; τό οποίον ρχω ενώπιον μου. ν »Θά έπιστήσω επίσης την ιρο- σοχήν σα; είς το ότι ή σωματική κατάστασις τοΰ /.'Χάρ^ιγκ ήτο /Λ-' τι ά'γνχοστον είς Ρνα ιατρόν τόσον .άκαθοριίοτου όντότητος ι; ό Δρ. Ιωσήφ Λρ Μτρ'άτ καί θα σι·νί- στοίν όπως χάριν υμίν αύτωΛ, έ- ξετάισητε τό ^ήπιμα ν.αί αοΐ κατα- στήσητε ννοχΐτόν, τί νατιορΒάπατε νά αάθητε όσον άφθ;'ά την θ.σιν τοΓ· Δρος Δέ Μπρ·άτ .·>ς ιατροΰ, ί-
δίοις εφ' όσον τι θέσις τού αυτή θά
ήδύνίΐτο νά ναιδορι'ι-ιη τό εάν θά ν,
το διη'ατόν Λ'ά είναι ή να ιιή είναι
είς άρΐΛ~τά στεν ήν σ/έσιν ιιέ τόν
κ. Χάριδιγν.^οΊστε νά Λ'να>ρι·.η την
σωματιν'ήν τον καταστσίσιν».
είς τ ήν Ένωσιν
Ανν, ή Λί; Μπρίττον
ότι τα νρφ(®αιη τη; Ίίνωσε-
ως είναι άπείοα/τα να ρ&οίσταν¬
ται κατατ.β^ΐ'ΐένα εις αίαν Τράπε¬
ζαν * -
Άνοχρεροιΐιίνη είς τα ί'γγραφα
καί έτιστολάς. των οποίων την ΰ-
πιαριξιν άμφυσ&ητεΐ ό Δρ. Μπράτ,
λέγει:
«Αί επιστολαί κιβι^γνρα^α, πί-
ρί των οποίων όηιλώ εις το βιβλίον
μου .-^ρίσνονται είς την διάιθισιν
οίουδή7^οτ1ε^ τοΰ όποίου τό ενδιαφέ¬
ρον εις τό ζήτηαια, δικαιοΛογεΐ
εξέτασιν των ΕΓιιαι πρ 'Ίθυμος νι>
άπο&είξω τάς (δ)|'λο')σεις μόν ο'πον
αϊτη·σις ιδι' άποδΐ'ίξεις φαίνεται δι-
κ«ιολογη[ΐένη.
»Τά ίγγραφα τής υίοθεχησεως
εί'ρίιοΐκονααι ίπίσης •είς την νατο-
χήν μου. Μέλη της οικογενείας
Ή 'ΕλήζαμπεΟ Άνν, όπως είναι ση¬
μερον, είς ηλικίαν 8 1)2 έτών.
5ΤΑΤΕ ΟΡ ΝΕνΥ ^ΕΚ5ΕΥ
Ό αποθανών ΙΙροεδρος, Γουωρρεν Γαιιαλιήλ Χάρδιγκ, ό οποίος, κατα τΐ)ν
Νάν Μπριττον, είναι ό πατήρ τής μικράς της κόρης, 'Ελίζαμπεθ Άνν.
αι'ιτή ή δηιιοσιότης ·&ά ε'χη είς ΐηιν| την νοθρίαν της, καί δέν την άρή-
ζωήν της:. | κε νά ζήση έν «γνοία τοϋ ότυχσϋς
Ή Ίνα'ιζσι ι-κ'ί) "Ανν είναι τό ά-1 αυτόν γεγυνατος; Θά γίντ] άρα γε
τιγές θΰιια τιΐκν περίστασιν. Δέ ν ίόραητική ναί ζοαηρά όπως ί> ιιιγτε-
ήμποοδϋσε νά δΐΗ·9ύν|, την πορει-1 ρα τί);, πιοτεύοι»σα ότι ήδικήθηι,
αν των γ Ιγονότων, τα όποΐο κατέ- καί ζητοΰσα έκοίκιριν ιιεχρι τέ-
λΓΗ'αν εί; την ελειυίν της άς τόν [ λονς τή; ζωη- της: *Η ΰΐ/ ρΐναι
κύριον. Λέν ήτο'σφάλιΐη της ότι τίρπιος, ί[σι»/ος, φι/ε^'ΐιατικιΓΐι, γω-
οί γονεϊ; της -ταρέδησαν τόν κοι- ρίς λ·'χ Γξανίσταται διά την κ,ατά-
I
ΛΧϋνικόν -/<.ί>δικα. Κ«ί έπεώή όέν. στασίν τη;, -/ίχΑ: νά λαιι'&άνρ
■Γι,το σφά/.μα της. ή Έλ^αμπτθ ύπ' όψιν η^; τα Ο7.όλη τοϋ 5/λου:
"Αλ'ν θά έ'πρε,πε νά προ7τατευΟΓ| "Ισο)ς ή πρόνοια νά άγρι-πνΡι ά-
ΰτό την /ανίαν ναί αΐ&ι-χ,ίαιν ταί νο)ί>εν τΐ)ς αιν.ράς κιόρης καί νά την
άό τοϋ νόσαου καηά των | οδηγήση ασφαλώς διά υέαου τής
Οα»ελ}ο'ίδοιχ; ζ'Ί'/ής, την όιαιαίν τής
προητοίυασρν ή αητρα της
ΟΕΚΤΙΠαΤΕ ΑΝΟ ΚΕΟΟΜ) ΟΡ ΒΙΚΤΗ
_ια.
ΝΟΤ£ Ι ΒΙΚΤΜ
ΙΝ Α ΗΟ5ΡΙΤΑΙ. Οη ΙΝ5ΤΙ-
ΤυΤΙΟΝ ΟΒ ΤΜΕ ΡΑΗΕΝΤ5
ΑΒΕΤΒ*Ν5ιεΝΤΒε51Ο£ΝΤβ
τηειβ υ5υ*^ ΒΕδιοεΝοε
5Η0υίΟ ΒΕ ΟνεΝ ΟΝ ΤΗΕ
ίΙΝΕ5 ΒΕίΟΛ
,,.ι
(""ψ
Ν,
22,—ί* 19
τ;, 3. Α.,.
ϊΧθΙίβ
II
/ι
II
ρη
Αηι οί »·»(*«·. 83 .....ΟτηιρχΗοη °Ι *»ΙΙ·'τ Η0τΐββ»1ίβ>;ι*ί/»ί»ιι ι »<·»»»ί»π>ι·
υ.3.Μη~ <'"'ϊ'« »"·' //κοΑ
ΑβιιΙΙαΛη 38 -· <*ηρ«Ιιο» ϋΙ ΜΙιιτ 5βΓΤ-Ιαβ «» «βι™ ϋιητΐοί
ΧμμΙ,ιγ οίΐ/ΙΙΙιΙηη <η αΙΙ 1>) ΙΙιι ΜΧΓηπδ' 1 »*1#τβΙ ΑιΙάτηι »η* Ιιιι·<ι ....
ΐΗΐΙιηηιι-ιι Ι·ιιηΛιτη<ιη9
»/ιμ» α*Λ Ρ Ο
3. Τ. ΑοϊβΓί«Ο ...
. ιβ ι γ- -/ρ .«ο Ι Ι» «τ Ι π 1
Ι»ι< οί
4,1919...
Τό πιστοποιητικόν τής γεννήσεως τής μικράς 'Ελίζαμπεθ "Ανν.
Χάρΐδιγκ τα ϊ·7ονν ίδ>). Διατί δέν
έί ί Λ
)
τα έγνιοοτοποίησαν είς τον Λρα
Μιτράτ, εάν ούτος χροσπαθη άΑ.η-
θώς^ ώς λέγει, νά παροι»σιά>(Τη -Λρό
" γεγονότα τής
θείας;
— - - - - | - ι - -- γ ^ -^
κοινοΰ γεγονοτα της Γ<Αη-
τέλος, εάν δ Δρ. Δέ ΛΙπράτ
εΐχε διαοάση τό βιβλίον τό οποίον
φαίνεται νά έχη τόσον πολλό νά εί¬
πη, δέν θά έδάρννε τό κοινόν μέ
?να βιβλίον, τό οποίον, εάν κριθΓ,
φετεϊον.
Είλικιοινως δι.·κτ' σας
ΝΑΝ^ΜΠΡΙΤΤΟΝ
τί σηιιαίνουν όλα
ί ό Δ Δέ
δ,τι
η
δύΗ'αται νά είπη ό Δρ. Δέ Μπράτ,
κ' ό,τι αποδείξει; δύναται νά πα-
ρουοΊΟκτη ή Νάν Μπρίττον, ή πό¬
σον όαοιάζει τόν Πρόεδρον Χάρ-
τι ΈλΚαιιπίθ Άνν; Είναι αύ-
τό τό παιδί, τό οποίον σηιιαίνει,
καί τό άποτέλεσμα, τό όποΓον δλη
ηη
νόθ(υν παιδίθίν.
η
Άθώα ιιι/τά δέν έ'πρ€-τε νά θε-' προητοίυασρν ή αητερα της.
ο>?ούται νπει'^υλ'α διά τάς άΐΛθ,ρ-1 'Η Έλί_σιιπε3 Άνν τίναι ιιία
τίας τϋν Λ'()νέι·>ν των. Άλλά τί θά έξαιρετική τιόριη, μ^ μ"-γταΛ Καί εί-
λ«σι τοου ιοά άδικία ότα.·ν ·ιία μήτε-1 χολινή.
ί ί ό
00 δια<ριγχίζ-η εί; δ1 όν τόν
ότι τό τέκνον της εΐνσι νά9'χ'.
Αιοτι εις όλην της την ζο>ήν ή
Ή Έ?.ί'ζ,αυ-Γεθ "Ανν ίΐναι ενα
ιιοναοινί,ΰ '/-αο(ακτήρος
καΐ ξεχ(')ριστή; άτομΐ/-ότι-|τος. Ά-
οΰρλυοα τού ψιιΊνοισυατα.
Τό ιιόνον χα^όν τό ότοιον ή
δχ-νατόν νά προΛθη άπό την «;ά-
πο/άλιη, ι ν; τής Νάν Μπρίττον,
θά ήτο ίι ρξάλειιΐης τοΰ στίγματος
τής νοθείαι; τό οποίον βα,ρύνει τό-
σα άθώα -ται^κχ σηιιρρον. Πρός
τόν σκοπόν αί τόν — την ψήχρισιν
νόυοον πρό; νχιαιμοποίησιν των νό-
ύον — Ιδρύθη ή "Ενωσις Έι».ίζ.σ-
Γεθ "Ανν, ναί εξα'ολοιΐί}!?ϊ νά
έρνάΐηται, διά της εκδόσεως τής
«Κόρης τοΰ Π ροέδροι»; καί τής
υποστηςΗξί'-ΐκ; της ίοΐτορίος τής
Νάν Μπρίττον εναντίον έπιθέσεων
καί διαιΐ'ρύσεοον.
'Αλλ' εάν 7') Ένο.σι^ καί τι Νάν
Μπρίττον δέν αννη-θονν ν ά κάιιουν
τίποτε ΐπ' αντον, τί θά έ'/η νά εΐ-
πτ ή 'Ε/.ίζαιιτ (Ο "Λνν όταν μεγα-
λώση ναί κατανοήσ*τ} πλήρως την
θέσιν τί]";
Θά {ίρλήση νά άλλάΗρ τό δνομά
της, νά βσψη τα μαλ>ιά της, κιαί
νά γίντι άγνώριστη, καί νά κρΓφθη
ε·Ίς "κάποιαν ιια,ν.ρ-υνή-ν χώραν χή;
γης, δτον κ«ν^εί; δέν θά δι'-ναται
να την αναγνωρίση; Θά -χισήισϊΐ
την μηίτέρια της διότι άπεκά/.υψε
αν νιντ], τα ρργα της θά είναι πο-
λύ δρααατινα, καίπολύκροτα.
τα
χου άτ' τα φ'.λιά νά τα μ,ατώσω...
Νά τα μ,ατώσω τα 3λ χείλη σοο
τα χέρι» νά σο3 ιτλέξω -ρ>ρω
καί μέΐ' στά βάθη τα όλοσ-ΛΟτεινα
των μαώρων ίσκιων νά σέ σύρω.
Καί νά μ«ΰ λές: «Μή τα
μή τα ,αατώνεις· τί <κ>ΰ φταϊνε;
"Αχ' υ/»3 χονέταν τα χειλάκια μου!
Σώνει ... γλ^·Λ£ μοο «γαημ^
Καί
νά -εονάνε τα
οί αύγοόλες, οί δραϊι/ές κ' οί χρόνοί
καί νά σο3 λέω: «νΑ οχι, ά-^·άχη
μ&υ...
ΑκοζΑτ), αγαχϊ| μοο... Δέ τώνεί. .».
ΝΑΠΟΛ. ΛΑΠΑΟΙΩΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗ2 ΕΒΔΟΜΑΔΟΙ
ΤΡ ΓΛΕΝΤΙ
τό οποίον μ»ς
έ ά
ε τα ακόλουθον γράμμα,
ί ό
τόσο
τωμένο δια την εκφασιν καί την ά-
πλότητα τοΰ δφους, ώστε τό παρα¬
θέτομεν χω,ρ'ις γαρνιτοϋρες καί χω-
ρϊς 3ιορΘώσεις:
ΙΕΡΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Τώρα όπότε τα Έλληνίκά σχο-
λεία ν.χ αί κο:νότητες και οί σΰλ-
λογοι χ>;ιθηβνχασχν σχολίχώς, μέ
την λήξιν τού σχολικοΰ ετοος, καϊ
τώρα πρϊν έπαναρχίΐτοι/ν διά τό επό¬
μενον, άς εχο-υν ϋπ' όψιν των τό εξής
περισπουδαστον αναφορικώς μέ την
■πρόοδον των τοπνχ,ών των σχολϊίων.
Μία οΐκογενε'.α εύδοκ',Μεί εάν ό διευ¬
θύνων είναι άς:·&ς. Οί στρατοΐ ν.αί
στόλοι νικοΰν δταν εχουν έμ
άξ:ωματικο£ς. Τα εθνη *εΐί
οταν τα 3ιε:Λύνουν ίκανοί κίί
ΒΛΑΜΙΚΕΧ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
~ΊΚΑ]0[ΙΚΐί
Το οποίον 3ηλα3ής γιά νά ξέρης
ούτως -ως εχοιτν τα πράγματα κατά
ώ &Ϊίζ Τό
ς ζμ. Τοι>θόμ^ρ δηλαΐής
έμένα'μού γοοστάρβ! άναλογική, γ (Ο¬
τι έν τί; τοΐΛττη άντι—ροσωπεύονται
δλα τα κόμματα άολ δλοι οί κ«μμα-
τοι. Είναι γνωστό, ρέ κότμε, πώς
ότι έ'χω μ·ά καρϊϊά- μιεγάλη σάν
άγγίνά^α. Ττκ>θβμ«6ρ ττ> λοιπον γιά
λάρια.
— Ήκουσα δτ: ή σύζ;γτ>ς σο-υ μέ·
νει ααόμη έκεί. "Έως πέτε .Θά μένη
—Έως ότου τελβ.ιώσουν τα
ηη;
—Έως την χερασμένη
ν ά
—Πότες ήμέρες είναι άφ' δτου
έστρεφες είς το σκίτι σου;
—Δέν γνωρΓζω. Πρέπει νά με-
η τής μιτοτίλΐ'ες.
—Δέν θά ηθΐλες νά έλθη ή σύζ·^
γός τοο:
—Την «ε.ρ'.αενω Τ
χω δλα τα ά
,ζ Έ-
χ άχλοτα είς τόν
νεροχότ,ην -λαί ίέν βλέ—ω την ώρ<ζν ά λθ ά ά λΰ Ο5τω κ»! ημείς ο Έλληνες τής Άμ&ρικής άς εχωμεν στήν κα.ρ2:αν μας, κα! ό πόθος μας άν είναι νά ·ίνά>ρα. Του^όμπερ ττ> λοιπόν γιά
ξέρης, έγώ άγ-απάω ενα μάτσο
ίτσ^. Πώς 0ά χωρέσουνε δλες
αύτές έντος την ΆΛοδίτ; μοο; Τό , . νί.--ι· (—":,
ό—οίον 3η,λαΐ3ής γι άν ά ξέρτ^ς μόνο ι ν» ελ#η να τα πλΐ;
μέ την άναλογ'.κή μχορεί νά ύπεισ-
χρ&ί-
Μόνο μέ τό άναλογηιό σύ-
ά μπορέσω νά άνί-ίξω την
χ,χρδίά μοί) σέ όσες μοΰ
κα: δ;ες μοϋ άρΐτοον
Ήννι-είς δτι τό πλεεψηφ'.κό
άλλοίώτικο. Μία κα·ί
Ο. Α.
ας μοο.
νά
Ένα κόμμα
Ένας ατι· γ
ώσπιερ Ιγώ δέν 3ΰ-
έκπα.'δ'ί^σ'.ς είναι πολΰ δυ-
σ/.ολωτέρα ή δ,τι με.ρικοί την φ^αν-
τάζονται. Σ7.εοιτ)ήτε πρός στιγ-χήν!
Μή πεσετε Θύματα διαφόρων άπατε-
ώνων περίπλτ;·ωαένων καί πιειναλέ-
ων σχύλλων, χύτοχειροτονΐϋμένων
δίδασ/.άλων καϊ καθηγητών. Άπο-
πέμπετΐ τούς τοιούτους τράγους. Ά-
ναθέσατε την έκ,παί3ευσ:ν των προτ-
Ι -------- -. - ■ "^
φιλών σας τίκνων και μελλόντων
γσνέων Έλλήνων ε.ίς Έλληνας δι-
πλωματοτχ:ος δΐδασκάλβυς
σχ,αλίστας, ά'Λ μόνον
χους, καί έμπιστεττ>ητε την ψυχήν
των τέκ,νων σας είς αύτοώς. Μή
►ήτε τό καρ<3! καϊ χάσετ·ε τό .όν χάριν οίκονομίας. Ή ΈλληνΓκή πατρίς έ'χει πολ- λοϋς τοιούτους άποστόλθ'χ; άνά τή1/ ύφήλιον. Έν Άμερικη ύπάρχει ό ΔιδΝασκαλΐΐκ'ός Σΰλλογος. Σάς προ- /ιηθεύεί όσο>ς 3ιπλωματούχο»;ς 0«-
λετε. Αί Έλληνικαϊ έφημερίδες ο¬
μοίως Οά σάς φανοΰν άρωγοί πρός
τούτο. Μή πέ<τετε θύματα τυχοδι- ων.τών ν,αϊ πατρι'ίοοιαπήλων. Μή εί-] σθε άμΐλείς πρός τα ιΐ'.ν.ρά σας. στε- ροϋντίς έκεΐνο τό οποίον τα οτθώα πλάοτΛθ-τά σας πρασπα·θοΰν νά εδρουν είς την έλληνοποίησίν των. «"Ε%7στος ίι' ο έν.λτ«θη.» ΧΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΓΛΛΟΓ 13 Ρι·ο^ρβί·ί 8ία*6θί, ΡθΓί Κΐοΐιηιοηιΐ, 8. Ι., Ν. Υ. 0 ΝΩΝΤΑΣ ρω καθόλθ"., σέ -/ιυνήγ! ή δέ:κα μέ·ρ·ες νά «δ- Εχι ψάρι; ς άλ- —Υπήρχον πολλά κοονούπια έ¬ κεί; —ΔένΊγνωρίζω, διότι δέν τα έμε- η^^ —Σέ ήνώχλοον χολύ; "Οχι. Μόνον τρείς φτ>ρές την
πρωί μεσ~χέρι ·χ.αί βρ-άδο.
ν άγόρα·ζες κάτι δι'
αύτά;
;
■—Δέν εγνώριζα τί ήθελον.
—Γί-ατί δέν άγάραζες ά
ά α
ά-
ΟΡΙΕΕΟ, ΜΑ55-—Ό «'ίι-
θνικ.ός Κήουξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας Γεώργιον Άνανα·
γνωστόν, 1783 Μαϊιι 81.
φ) γιά τα
—Κχ τ>ά
π;α νά τα άλ
τί:
σΐίκ-ονταν τα κο^νοό-
ί'ψω μέ την άλοι^ή;
τό ξενοδοχείον μέ σπΐ'-
—Βεβαία1. "Ολοι έμάλωναν.
—Έννοώ, πώς ήτο τό περιεχό¬
μενον τού;
—Δέν γνωρίζω, δ;ότι ποτέ δέν
δπιον άπό αύτό.
—"Η/.ο·ι.-σα δτ: τό ξενοδοχείον αύ¬
τό είναι πολϋ υγιεινόν. Σέ άπαλ-
■ει ά—ό δ,τι εχεις.
-Μέ άπήλλαξεν άπό 600 3ολ-
Ή χορευτρια.— "Εχεις κατό γυναϊκες κ' έμένα λοχταρ^ς;
Ό άστεφής Σουλτάνος.—"Αχ μήπως είν' οί όριθηοϊ σημείον τή; χαρά;;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ
Άπό τό «πάρτυ» γύρισε
τ' Άμεοικανικό,
την δλέπεις πώς επέρασε
μην θελεις νά στό είπω.
Η ΦΙΑ8Σ0ΙΙΑ ΤΟΥ ΕΡΙΤί
—"Ενας είναι ό έρως, -άλλά απτει-
ρες οί άντϊ'γροτφές τού.
.—Ύπϊρχει τόσος έγωϊσμός είς
τον ερωτα, ώστε προτιμΛΰμβ νά ίδοί
με δυστ,ιχκ^υέντ) τό ιτρόσωχο πού ά-
γ3τποί>χε παρά νά ζή εύαοχΜμεν« μέ
άλλον %χ οχ'. μέ μάς.
—Ό έρως σιιεπάζιει τα μάτια
τοΰ μ·>αλ·οΰ.
—Σ'Λ>ηιτ>ως ό έρως τελειώνει τό¬
σο άκτχημα δσο ώρ-αϊοΐ άρχισε.
ΑΙΜ Α Τ Α
Η ΨΥΧίΙ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΛΣ
Τήρα γέρω έλέφαντα
τό μάθημα νά μάθης,
μή σέ περάσ}) ό γάιδαρος
καϊ τόν άγώνα χάσης.
"Ενα ποιδϊ 3',αφερει πολί) άπί)
ένα ζ-£'ρχ. Άλλά μί<2 νέα κόρη εί¬ ναι μ ι ά μιν.ρή γυναί-Α2. —'Υπάρχο^ν γυναίκες οί οποίες τόσο άγαποΰν την συγκίνησιν, ώστε ΰ-/ μιά δυστι/χία άπό μ:ά ά- γϋλήνη. ■Οί γυναί-Λες νττ) άγαπΌΰν συγ- 3ν πειό ευκολα τής {Α5γά>£ς
;:ες τχρίι τής μΐνΐρές άπϊστίες
— Η γυναίκα άγαά ή μ^τεί. Δέν
γνο>ρίζε( μέσον Ορον.
-—Οί γυναίκες μετατχείρίζοντα!
δλη τοος την έπιδ'ϊξιότητα γιά νά
σκεπαΰουν τα μάτια των άνδρών
Έχειτα παραπονοΰ*^ταΐι δτι αύτοι πα-
ροτπατοΰν.
—^Ή γυνοίν.α ποϋ θέλε: ν1 αρνη¬
θή λέγει. "Οχι Ή γυναίκι -ού έίη-
γεί μέ —εριφράσ-ις την ίρνησί της,
θέλει νά μεταπίίσθή.
—Ή γυναίκα πρςτέχε'. —ϊιρ«σ·ο-'
τ>ερο είς τοΰς ΐπα:'ν«.-ς πού δίδονται
είς μ'αν άλλην π'ιρά είς αύτίύς
ποϋ λχμβά'/ει ή ΙΙ'κχ.
— ΙΙολλοί 5νθρί·>ποι άγαποΰν ά¬
πό πειθώ ν.αϊ όχ: άπό αίτθημα.
—Είς τ«ν έρωτ* πολλές γυναί¬
κες μ&ίάζουν μέ τοός φ "
έκείνους ποϋ μιλοϋν γιά
τα ό—οία ποτέ δέν _ .
■Γίά την γ.,νΐίν'.ίί λένε πάντοτε
α κτ/Λ άπό
Τί είναι τουτο τό κακό, ρέ Κατι-
νά·Αί μου, τούτη τή 6"5ομάί7ΐμ€ τουτο
τό άλληλοφά-γωμα πού μας τάρ-αξε;
'Ογίόντα δυάμισι» ί^όνοι, τραγματι-
σμοϊ τ>τα·/.ωμο·ϊ αγριθ'. σερβίρονται
στό άστονοα'.χ.ό δελτιο. Τρωγά/Ααστε
οϋλοί μας συναμετχξΰ μας. Δέν ά-
κοΰς τίποτις άλλες κοϋ'δεντες νά
>νέγ] ό Ρωμηος παρά άπό:
■—θά τού ^άω τό μάτ:!
—θά τόν "λαθαρίσω τόν δρωμιά-
—θά το5 πετάξω τα μυαλά στό
άέρα!
—θά τόν κάνω κόσκινο στίς μ*
χχιρύς]
"Ολος ό κόσαος ίτήμερης
Στήν πεϊνα δέν άντέχει
Γι' αύτό κ,ι' άλληλοτρώγετοτι
Άφοΰ φαϊ" δέν εχει!...
Ναί, ρέ Κατίνα μου, αύτό συμ-
^-αίνει.
Ο ΤΖΟΓΕΣ
ΚΡΑΣΟΠΑΤΕΡΙΚΑ
ΠΡΟΣΚΑΗΣΙΣ
μ ρ
τής γαβάθες υοτ/ μγ.
ξΐ~ατ)ώστε μιά φορά,
χϊ' άχό δύο-δνο μονάχω
σάν άνδρείοι αονίμάχο
τολ;Αηρά.
χ,
ν.χ έν.ΐίν'ες πάλιν Ιχουν περισσότερα
άπό £σ2 ξεύρων οί άλλοι.
Ό "ί'λλην γλύπτης Πολνκτή-
της έξί'ϊ'.χηθη τοϋς κρΐτοιού ςτου
7·ατά εύ?«ιέστατον τρόπον. Οί Άθη·-
ναίοι τού ε:·χχ> άναθέσ«ι νά κατα-
σ/.ευά·ΐτ] ενα άγΐλμα.
Αΰτός εφτίΛτε δύο κα! τό μέν €-
να σάα-φωνον πρός τα γοΰστα καί
τάς νποίείζ;ε!ς των κριτών τού, τό
παραισί-ϊτεν ώς διν.ό τού, τό άλλο δέ
ώς ξένο. Τό πρώτον έ^ςωρήιθη γε¬
νικώς ώς γελοίον άπό τοϋς κρίτι-
•/.ούς τού, ·έν<ρ τό δεύτερον έχαρα- κτηιρίτθγ; ώς ίριττοόργημα. ■—ΈΓδσχν «ίς την παγίδα, ποϋ τοϋς έ~τ;ισ7, είπε -ήτε ό Πολυο(.τή- της. Τους ήνίγκ^σα νά θανχάσοον τό δα.ό :(.ο-υ έργον, ενώ τό §ιν.ό Είς αύτη τή μάχη δμως άς βαλτ)^ ούτος ό νόμος τής ορΐκτης «ολεαΐκής: ό κα'Θ'ίνος στήν άράίϊ, άς χνπς μ' όγληγοοά*» τή γαβάθα της ρακής. Κι' 6πθ!·ος πλέον «ταντηαϊΐ τόν έχθρό τού νά ναηστι νά τόν κάμη σάν στκηπ, Ήρτκ.λή νά τόν είποϋμβ κ-.' ε-ίς υγείαν —ο νά χι όλοι οί ίλλοι οί λοιποί. Κκ στε^ινά, χάνω στήν έ η ί3 β« μέ την γ δνό ποτέόρες προεστοι νά τόν κΛτό καί νά τόν ^ είς την γη νά ^^^ Αθ. ΧΡΗΣΤΟΓΐυΐ'ΛΟΣ ζβΤρΤφΤεσ Ξέρ«ις κάποιες δειλίνά καΐ-_ ξημρί πούρθαν πρώβμες 6ροχί?, καϊ τοΰς σδύτανε τα χ?ω Ό μι-χ,ρούτσίκος θεός τό παι&ί τοΰ Ά*ριλα>α»1
μβσ' τα οΛ3 γ«?
τής ζωγρακρίζει καϊ
Κσί σάν ^ νά τής
στό δΐυνό ααί στ' ν
ό καϋμός μο'θ τοϋ ί*1-^5,
ΤΗΣ ΣΤ
Τί χάμνεις μέ τό
μ
ςρπνήτω νωρίς
λά
—Ήσφάλ:σα τα χττ;.
ντίον τοΰ πυιρός κΛΪ τ»Ν /.- .
—Καταλα-βαίνω την *>Υ
τού ιπ/ρός. Άλλά^την^^^
ΙΙώς θά την ^"~'
«νους
ίντ-ς-εΓ,
^3:
ΤΡ ΓΛΕΝΤΙ
τό οποίον μ»ς
έ ά
ε τα ακόλουθον γράμμα,
ί ό
τόσο
τωμένο δια την εκφασιν καί την ά-
πλότητα τοΰ δφους, ώστε τό παρα¬
θέτομεν χω,ρ'ις γαρνιτοϋρες καί χω-
ρϊς 3ιορΘώσεις:
ΙΕΡΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Τώρα όπότε τα Έλληνίκά σχο-
λεία ν.χ αί κο:νότητες και οί σΰλ-
λογοι χ>;ιθηβνχασχν σχολίχώς, μέ
την λήξιν τού σχολικοΰ ετοος, καϊ
τώρα πρϊν έπαναρχίΐτοι/ν διά τό επό¬
μενον, άς εχο-υν ϋπ' όψιν των τό εξής
περισπουδαστον αναφορικώς μέ την
■πρόοδον των τοπνχ,ών των σχολϊίων.
Μία οΐκογενε'.α εύδοκ',Μεί εάν ό διευ¬
θύνων είναι άς:·&ς. Οί στρατοΐ ν.αί
στόλοι νικοΰν δταν εχουν έμ
άξ:ωματικο£ς. Τα εθνη *εΐί
οταν τα 3ιε:Λύνουν ίκανοί κίί
ΒΛΑΜΙΚΕΧ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
~ΊΚΑ]0[ΙΚΐί
Το οποίον 3ηλα3ής γιά νά ξέρης
ούτως -ως εχοιτν τα πράγματα κατά
ώ &Ϊίζ Τό
ς ζμ. Τοι>θόμ^ρ δηλαΐής
έμένα'μού γοοστάρβ! άναλογική, γ (Ο¬
τι έν τί; τοΐΛττη άντι—ροσωπεύονται
δλα τα κόμματα άολ δλοι οί κ«μμα-
τοι. Είναι γνωστό, ρέ κότμε, πώς
ότι έ'χω μ·ά καρϊϊά- μιεγάλη σάν
άγγίνά^α. Ττκ>θβμ«6ρ ττ> λοιπον γιά
λάρια.
— Ήκουσα δτ: ή σύζ;γτ>ς σο-υ μέ·
νει ααόμη έκεί. "Έως πέτε .Θά μένη
—Έως ότου τελβ.ιώσουν τα
ηη;
—Έως την χερασμένη
ν ά
—Πότες ήμέρες είναι άφ' δτου
έστρεφες είς το σκίτι σου;
—Δέν γνωρΓζω. Πρέπει νά με-
η τής μιτοτίλΐ'ες.
—Δέν θά ηθΐλες νά έλθη ή σύζ·^
γός τοο:
—Την «ε.ρ'.αενω Τ
χω δλα τα ά
,ζ Έ-
χ άχλοτα είς τόν
νεροχότ,ην -λαί ίέν βλέ—ω την ώρ<ζν ά λθ ά ά λΰ Ο5τω κ»! ημείς ο Έλληνες τής Άμ&ρικής άς εχωμεν στήν κα.ρ2:αν μας, κα! ό πόθος μας άν είναι νά ·ίνά>ρα. Του^όμπερ ττ> λοιπόν γιά
ξέρης, έγώ άγ-απάω ενα μάτσο
ίτσ^. Πώς 0ά χωρέσουνε δλες
αύτές έντος την ΆΛοδίτ; μοο; Τό , . νί.--ι· (—":,
ό—οίον 3η,λαΐ3ής γι άν ά ξέρτ^ς μόνο ι ν» ελ#η να τα πλΐ;
μέ την άναλογ'.κή μχορεί νά ύπεισ-
χρ&ί-
Μόνο μέ τό άναλογηιό σύ-
ά μπορέσω νά άνί-ίξω την
χ,χρδίά μοί) σέ όσες μοΰ
κα: δ;ες μοϋ άρΐτοον
Ήννι-είς δτι τό πλεεψηφ'.κό
άλλοίώτικο. Μία κα·ί
Ο. Α.
ας μοο.
νά
Ένα κόμμα
Ένας ατι· γ
ώσπιερ Ιγώ δέν 3ΰ-
έκπα.'δ'ί^σ'.ς είναι πολΰ δυ-
σ/.ολωτέρα ή δ,τι με.ρικοί την φ^αν-
τάζονται. Σ7.εοιτ)ήτε πρός στιγ-χήν!
Μή πεσετε Θύματα διαφόρων άπατε-
ώνων περίπλτ;·ωαένων καί πιειναλέ-
ων σχύλλων, χύτοχειροτονΐϋμένων
δίδασ/.άλων καϊ καθηγητών. Άπο-
πέμπετΐ τούς τοιούτους τράγους. Ά-
ναθέσατε την έκ,παί3ευσ:ν των προτ-
Ι -------- -. - ■ "^
φιλών σας τίκνων και μελλόντων
γσνέων Έλλήνων ε.ίς Έλληνας δι-
πλωματοτχ:ος δΐδασκάλβυς
σχ,αλίστας, ά'Λ μόνον
χους, καί έμπιστεττ>ητε την ψυχήν
των τέκ,νων σας είς αύτοώς. Μή
►ήτε τό καρ<3! καϊ χάσετ·ε τό .όν χάριν οίκονομίας. Ή ΈλληνΓκή πατρίς έ'χει πολ- λοϋς τοιούτους άποστόλθ'χ; άνά τή1/ ύφήλιον. Έν Άμερικη ύπάρχει ό ΔιδΝασκαλΐΐκ'ός Σΰλλογος. Σάς προ- /ιηθεύεί όσο>ς 3ιπλωματούχο»;ς 0«-
λετε. Αί Έλληνικαϊ έφημερίδες ο¬
μοίως Οά σάς φανοΰν άρωγοί πρός
τούτο. Μή πέ<τετε θύματα τυχοδι- ων.τών ν,αϊ πατρι'ίοοιαπήλων. Μή εί-] σθε άμΐλείς πρός τα ιΐ'.ν.ρά σας. στε- ροϋντίς έκεΐνο τό οποίον τα οτθώα πλάοτΛθ-τά σας πρασπα·θοΰν νά εδρουν είς την έλληνοποίησίν των. «"Ε%7στος ίι' ο έν.λτ«θη.» ΧΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΓΛΛΟΓ 13 Ρι·ο^ρβί·ί 8ία*6θί, ΡθΓί Κΐοΐιηιοηιΐ, 8. Ι., Ν. Υ. 0 ΝΩΝΤΑΣ ρω καθόλθ"., σέ -/ιυνήγ! ή δέ:κα μέ·ρ·ες νά «δ- Εχι ψάρι; ς άλ- —Υπήρχον πολλά κοονούπια έ¬ κεί; —ΔένΊγνωρίζω, διότι δέν τα έμε- η^^ —Σέ ήνώχλοον χολύ; "Οχι. Μόνον τρείς φτ>ρές την
πρωί μεσ~χέρι ·χ.αί βρ-άδο.
ν άγόρα·ζες κάτι δι'
αύτά;
;
■—Δέν εγνώριζα τί ήθελον.
—Γί-ατί δέν άγάραζες ά
ά α
ά-
ΟΡΙΕΕΟ, ΜΑ55-—Ό «'ίι-
θνικ.ός Κήουξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας Γεώργιον Άνανα·
γνωστόν, 1783 Μαϊιι 81.
φ) γιά τα
—Κχ τ>ά
π;α νά τα άλ
τί:
σΐίκ-ονταν τα κο^νοό-
ί'ψω μέ την άλοι^ή;
τό ξενοδοχείον μέ σπΐ'-
—Βεβαία1. "Ολοι έμάλωναν.
—Έννοώ, πώς ήτο τό περιεχό¬
μενον τού;
—Δέν γνωρίζω, δ;ότι ποτέ δέν
δπιον άπό αύτό.
—"Η/.ο·ι.-σα δτ: τό ξενοδοχείον αύ¬
τό είναι πολϋ υγιεινόν. Σέ άπαλ-
■ει ά—ό δ,τι εχεις.
-Μέ άπήλλαξεν άπό 600 3ολ-
Ή χορευτρια.— "Εχεις κατό γυναϊκες κ' έμένα λοχταρ^ς;
Ό άστεφής Σουλτάνος.—"Αχ μήπως είν' οί όριθηοϊ σημείον τή; χαρά;;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ
Άπό τό «πάρτυ» γύρισε
τ' Άμεοικανικό,
την δλέπεις πώς επέρασε
μην θελεις νά στό είπω.
Η ΦΙΑ8Σ0ΙΙΑ ΤΟΥ ΕΡΙΤί
—"Ενας είναι ό έρως, -άλλά απτει-
ρες οί άντϊ'γροτφές τού.
.—Ύπϊρχει τόσος έγωϊσμός είς
τον ερωτα, ώστε προτιμΛΰμβ νά ίδοί
με δυστ,ιχκ^υέντ) τό ιτρόσωχο πού ά-
γ3τποί>χε παρά νά ζή εύαοχΜμεν« μέ
άλλον %χ οχ'. μέ μάς.
—Ό έρως σιιεπάζιει τα μάτια
τοΰ μ·>αλ·οΰ.
—Σ'Λ>ηιτ>ως ό έρως τελειώνει τό¬
σο άκτχημα δσο ώρ-αϊοΐ άρχισε.
ΑΙΜ Α Τ Α
Η ΨΥΧίΙ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΛΣ
Τήρα γέρω έλέφαντα
τό μάθημα νά μάθης,
μή σέ περάσ}) ό γάιδαρος
καϊ τόν άγώνα χάσης.
"Ενα ποιδϊ 3',αφερει πολί) άπί)
ένα ζ-£'ρχ. Άλλά μί<2 νέα κόρη εί¬ ναι μ ι ά μιν.ρή γυναί-Α2. —'Υπάρχο^ν γυναίκες οί οποίες τόσο άγαποΰν την συγκίνησιν, ώστε ΰ-/ μιά δυστι/χία άπό μ:ά ά- γϋλήνη. ■Οί γυναί-Λες νττ) άγαπΌΰν συγ- 3ν πειό ευκολα τής {Α5γά>£ς
;:ες τχρίι τής μΐνΐρές άπϊστίες
— Η γυναίκα άγαά ή μ^τεί. Δέν
γνο>ρίζε( μέσον Ορον.
-—Οί γυναίκες μετατχείρίζοντα!
δλη τοος την έπιδ'ϊξιότητα γιά νά
σκεπαΰουν τα μάτια των άνδρών
Έχειτα παραπονοΰ*^ταΐι δτι αύτοι πα-
ροτπατοΰν.
—^Ή γυνοίν.α ποϋ θέλε: ν1 αρνη¬
θή λέγει. "Οχι Ή γυναίκι -ού έίη-
γεί μέ —εριφράσ-ις την ίρνησί της,
θέλει νά μεταπίίσθή.
—Ή γυναίκα πρςτέχε'. —ϊιρ«σ·ο-'
τ>ερο είς τοΰς ΐπα:'ν«.-ς πού δίδονται
είς μ'αν άλλην π'ιρά είς αύτίύς
ποϋ λχμβά'/ει ή ΙΙ'κχ.
— ΙΙολλοί 5νθρί·>ποι άγαποΰν ά¬
πό πειθώ ν.αϊ όχ: άπό αίτθημα.
—Είς τ«ν έρωτ* πολλές γυναί¬
κες μ&ίάζουν μέ τοός φ "
έκείνους ποϋ μιλοϋν γιά
τα ό—οία ποτέ δέν _ .
■Γίά την γ.,νΐίν'.ίί λένε πάντοτε
α κτ/Λ άπό
Τί είναι τουτο τό κακό, ρέ Κατι-
νά·Αί μου, τούτη τή 6"5ομάί7ΐμ€ τουτο
τό άλληλοφά-γωμα πού μας τάρ-αξε;
'Ογίόντα δυάμισι» ί^όνοι, τραγματι-
σμοϊ τ>τα·/.ωμο·ϊ αγριθ'. σερβίρονται
στό άστονοα'.χ.ό δελτιο. Τρωγά/Ααστε
οϋλοί μας συναμετχξΰ μας. Δέν ά-
κοΰς τίποτις άλλες κοϋ'δεντες νά
>νέγ] ό Ρωμηος παρά άπό:
■—θά τού ^άω τό μάτ:!
—θά τόν "λαθαρίσω τόν δρωμιά-
—θά το5 πετάξω τα μυαλά στό
άέρα!
—θά τόν κάνω κόσκινο στίς μ*
χχιρύς]
"Ολος ό κόσαος ίτήμερης
Στήν πεϊνα δέν άντέχει
Γι' αύτό κ,ι' άλληλοτρώγετοτι
Άφοΰ φαϊ" δέν εχει!...
Ναί, ρέ Κατίνα μου, αύτό συμ-
^-αίνει.
Ο ΤΖΟΓΕΣ
ΚΡΑΣΟΠΑΤΕΡΙΚΑ
ΠΡΟΣΚΑΗΣΙΣ
μ ρ
τής γαβάθες υοτ/ μγ.
ξΐ~ατ)ώστε μιά φορά,
χϊ' άχό δύο-δνο μονάχω
σάν άνδρείοι αονίμάχο
τολ;Αηρά.
χ,
ν.χ έν.ΐίν'ες πάλιν Ιχουν περισσότερα
άπό £σ2 ξεύρων οί άλλοι.
Ό "ί'λλην γλύπτης Πολνκτή-
της έξί'ϊ'.χηθη τοϋς κρΐτοιού ςτου
7·ατά εύ?«ιέστατον τρόπον. Οί Άθη·-
ναίοι τού ε:·χχ> άναθέσ«ι νά κατα-
σ/.ευά·ΐτ] ενα άγΐλμα.
Αΰτός εφτίΛτε δύο κα! τό μέν €-
να σάα-φωνον πρός τα γοΰστα καί
τάς νποίείζ;ε!ς των κριτών τού, τό
παραισί-ϊτεν ώς διν.ό τού, τό άλλο δέ
ώς ξένο. Τό πρώτον έ^ςωρήιθη γε¬
νικώς ώς γελοίον άπό τοϋς κρίτι-
•/.ούς τού, ·έν<ρ τό δεύτερον έχαρα- κτηιρίτθγ; ώς ίριττοόργημα. ■—ΈΓδσχν «ίς την παγίδα, ποϋ τοϋς έ~τ;ισ7, είπε -ήτε ό Πολυο(.τή- της. Τους ήνίγκ^σα νά θανχάσοον τό δα.ό :(.ο-υ έργον, ενώ τό §ιν.ό Είς αύτη τή μάχη δμως άς βαλτ)^ ούτος ό νόμος τής ορΐκτης «ολεαΐκής: ό κα'Θ'ίνος στήν άράίϊ, άς χνπς μ' όγληγοοά*» τή γαβάθα της ρακής. Κι' 6πθ!·ος πλέον «ταντηαϊΐ τόν έχθρό τού νά ναηστι νά τόν κάμη σάν στκηπ, Ήρτκ.λή νά τόν είποϋμβ κ-.' ε-ίς υγείαν —ο νά χι όλοι οί ίλλοι οί λοιποί. Κκ στε^ινά, χάνω στήν έ η ί3 β« μέ την γ δνό ποτέόρες προεστοι νά τόν κΛτό καί νά τόν ^ είς την γη νά ^^^ Αθ. ΧΡΗΣΤΟΓΐυΐ'ΛΟΣ ζβΤρΤφΤεσ Ξέρ«ις κάποιες δειλίνά καΐ-_ ξημρί πούρθαν πρώβμες 6ροχί?, καϊ τοΰς σδύτανε τα χ?ω Ό μι-χ,ρούτσίκος θεός τό παι&ί τοΰ Ά*ριλα>α»1
μβσ' τα οΛ3 γ«?
τής ζωγρακρίζει καϊ
Κσί σάν ^ νά τής
στό δΐυνό ααί στ' ν
ό καϋμός μο'θ τοϋ ί*1-^5,
ΤΗΣ ΣΤ
Τί χάμνεις μέ τό
μ
ςρπνήτω νωρίς
λά
—Ήσφάλ:σα τα χττ;.
ντίον τοΰ πυιρός κΛΪ τ»Ν /.- .
—Καταλα-βαίνω την *>Υ
τού ιπ/ρός. Άλλά^την^^^
ΙΙώς θά την ^"~'
«νους
ίντ-ς-εΓ,
^3:
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΠΕΔΙΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ
ΑΣ ΕΜ310ΡΕΥΜΑ.
άξίζε'
(,: ι3 μ.8Λεττ^ΐ ιδιαιτέρως
(«/,; 'ν.:;μο: σ^γχέει τούς Κα-
^. ,; --Μ Βλοηίθΐ;ς. Λεγει^α-
,.ο- >.α να χαρα/.τηιρίση ενα
'·,'ΤΓ'τ ϊ<% ταχ-άνη: «Αύτάς ε: Ιλϊ-/-:. ή Καραγκούνης ή Σα ν π^αγματικόττίτα ομως ο·:της δέν ί,ττάρχε'. αετα ω/. Κα?αγ·/,ούνηΐίες εΐν: ■ τής πεϊινής θεσσαλίίς τ>3 κάμπον τής Λαρίσης
α λ αν 7*αί τής Κα'ρίίτσης
τ:ότοις ότι πΎ,γή τί δ ·λα
ι;3 ε:νε ό μεγάλος κάν,-
';■-/καλών.
νι.οχν,Λ τβαγβϋόΊ άττο τα
ττα λέγει:
•■;/.ώη, γκΌύνα," Καρ,ρτν-
τς.α πΐ'έχεί φός μου
Ε;-:
~,ω>
γεα:
ι ΐϊ'-
^ς
νΤ:
Έ/7 ί
άν ""
Μ, 1-
;ϊτικά είς την Καραγτ-ού
τμ~. η σεγχ,ούνα, τό (χάλλινο
α!/.:ίο 7( ?!"Λ° σακκάκι. Καί ό έ-
',ογ'/.ς αλ/Λ>ς τε βρος Καρ·αγ-
ίης /:;''ω ότι προήλθεν άπό τό
μια -.-^ ςν_.ιατος. Καραγ-Αθύντ,-
ω ^.μν'ιτθττιταν οί γε»ργΐ7.ο:
ϊινοι '/; :'/.οϊ τής θεσσαλίας άπό
ν^ς χ.ττ"Λ)τρόφ·Μς ώς οί
Γ.ρην γούνχν ή γκ/θύναν τ;
Οί φαροϋντες μβδρο ρο£-
,οιγϊ·/ Λίγονται Καρατγιχθύνηίες,
)οί χ.τ<;νοτρό~ι χαλ-αιότερα άβε- ι μόν// /,£υ/.ήν μάλλινηιν στολτ^*· βςϊ//.αί; ό τίτλί&ς τοϋ Κ ,τοό'/ίιΐϊίκοΰ ©«ποίος ·φέρει ν» .οόθτ) άπό τούς άο—ρςιφ-;- ΐ·^ς -οιαένας χλ&4/3'βτι-Αώς ή ·.>■:■/,ός. Έ'Λδϊνο τό όχοΐον ά-
Ι·.-/ "ί?ως νά ση(ΐ·ειω<9ή νητ) Ρ« ττλ Κζρο;γχ»6νο! είνε, δτ' ^-£τα! άπό τάν άνδρα. !Ο την γιεωργικήν θετσαλί- 1 «"τε/.ει έίχπόριον δτϊως καί είς «λ/.η-/ Έλλάδα, μέ την ϊιαιφο- «: υτοΰ είνε ό γαμ.βρος έ όπθϊ- "λτ:ωνε[, ένω ^ίς την άλλην Μ:/_ο γα^&ρος ·πληρώνετα!.ΐ ^τ:--γγ ν,ορίττια θεωρείτα; πάμ» |^.>:ος 11; γ<—Λβροϊ πρ.έπει νά τοό ^' γζνχ-ζ χλΙ^φλευιρίά καϊ ό- '-:'-:-τ-;α κβρίτσια εχει «*τ·ϊ . 7>Λα καί φλου,?:ά
Η Καραγκοόνα δη-λαΒτ.
^ ί
ί«;
2.-0-
τιποτε α-
άλ-
;^α τ«ς έξα-
λογίΐς δ ο; τον οποίον έπ:-
'- έθιμον αώτό, τό οποίον
"■'}' α/.λως τί καί είς την
=" Φλωρίντ,ς /αί εις άλ-
■περϊ^εαείας, είν»
, ^-----.... &^,
Α'Λομη πολλαί
των
τίχε
των
-/α
Ή Τζήν "Ηγκαλς, ό θ^λκτικός κ ιντ,αϋ-ο-'ραφί-λΒς »τττ,ρ, καϊ ό π>ρώ ην
ι—*ν·δρεύΌη πρό ημερών μίαν άλλην νέαν είς Έλ Π
6ζχ;χς της, Τέντ Κόϋ, ό οποίος
υ', Τεςας.
ραγχοίνηιδες άχό δοιιλοζάροικοι έγι¬
ναν έλεύθεροι γεωργοί, άλλά ή άπε-
ύ
Ρ»; <>:
..„.- ν ,...... ,' "*' ναν ελειΛεροι γεωργοι, ακκα η α^-
■£»?£%* ™ °~™™~ λε^έρωσ'.ς τής Καραγνούνας γ·>
'-ογος σημαντικωτατος. τελέφθη ^^, Οί ά-«ρες έλάχιστα
£, " .'ί'?Ύαε;α,! Μ^ ϋπολογίζνϋν την Τ.να?-Λα -/.αί είς το
•-■*;€νφ πολλάκις τας ^ «,λλάχις τρώγε: άΐοϋ ?5-
1β-«ρ»ς_κββετβ( εις τα ν?^ 0; ^^ 'Ρ>,-ί.ση,ς ό άνίρας είς
« "/ω-ριου και —νέι χά:! _.^ '_ '_____'^.., —^,,,',,ί. -/.α-
ς ς ή
άπό τον ανδρ*
πολλάς πε,οιπτωτεις ·κη7αινε;
βάλλα είς τό ζώον, 'ένω αύτη άκο-
ή ί
Ο ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΑΡΑΧΑΣ
(Συνέχεία έκ τής 3ης σελί5ος., ιιων τ^γ: τοαγιν.Γις
^ρ /■ρί7<ίΟπο·εί Χβτόι ^ , τε-λειηαϊα χρτνια μέ 'Ρι'ω-"ίν των τσκρλί-Αΐών τή-ς μορκρώσεως ή •ϊι το άτιμ<οτΐ'·ΛΟν έθιμον "■Λα νά άγορά-ζεται πε,ρ'.- ϊϊσετοίΐ μόνον τό εθιυ.θν ρους τοϋ γαμ.- 6^ " άτονεϊ. Ή πίθ- δέν 6λ«- άφοΰ κα: δπου ό γαμβ-ρός ίΐκά δέν λείπουν είς την νύφη χαί τάς χεζή ■/.αί φρ Την Οέσ-'ν τής Καριγκούνας γυ¬ ναικός την δελτιώνει η ·έχέχ·τασ'.ς τής μορ·ψώσΐΛ>ς και είς αύτην, ή ϊ·.-
είαβνσις των άγροτι-Λων μηχοτνώ1·
■—ού περιορίζουν την έργοττία'; των
χεριών καΐ ή . . . .μοϊα. Πρτγυ.·ζ-
τικά ή έχέκτορσις τοΰ Εύρωπαϊΐ'.οΰ
φοοστανιοϋ καί είς τόν θεσσαλικόν
κάμπον κάνει είς τα αάτια τοΰ άν-
ίρός την γοναίκα κάπως άλλθ'.ώτί-
κη. Π αύβι νά τοϋ <ραίνεται ή δούλη ή ■φέροοσα την χονί^ή μαύρη κγκιΐύ- να καί έπείβή την 6λέτει λεπτότε- ρα ντ^ενη,ν, τής φέρϊται αυτομά¬ τως καί ό άνδ:3-ας λεπτότ«ρα. Κ. Φ. ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. 3. — Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬ πό τού αντιπρόσωπον μας Π. Κοντρου, 466 δΐβΐβ 81- Ώς εκ τούτον, ό άρχί,τός των Ρασποντίν ίντο ιιεγά7.η. εν^ενών συνοιιοτών, 11{)ίγκη;«Φι:- λίξ Γιοτ-σοναίοφ. ποοέθθθΐ όεΐτνον· είς τό άνοκτορόν τού, εί; τό οποί¬ ον ?·κάλεσε τόν Ρασπσντιν καί πολ¬ λάς οΊραίας γι-νηΓ/ιτς. Ό Ραο-.τον- τίν μή ύποπτευόίΐενος τίποτε, ('ί>έ-
χθη τ»ιν π4κ>ον.λη.ιΐν καί μετέβη
είς τό δϊϊπΛ'ον.
Εί; ί·π«λήί»ενσιν τής χΑ.αχαζ
προφηττίας τοΰ Ρατκτουτίν, ή έ-
πανάστασις έβ.ιοράγη άλίγονζΐιή-
Λ>ας αετά τόν φόνον τοι,', ό Τσόρος
ίξήναγκάσθΐ] νά παο>α<ττ?9ΐί καί έ- στώ.η ρίςόοιστο; ρίς Σι6ηρίαν. Είς Αίκατίρΐ(ΐοοΜργ ολΛκΡ.ηρος ή Γκι- σι).ική "οί/.ογεΛ'-ια εφονεύθη την 16ην Ιουλίου 1918. Κατά τάς αικο τεινάς ηκέοας μετα?ν τής ΐΐαραιτή- σ?ώς τον /.αί τής δολοφονί/ίς τού, αί σν.έψ?ις τοϋ Τσάρου θά έστρά- φησϊτν συχνά πρός την τρομεράν μορφήν, ήτις ανεφάνη είς τον όρί- τής ΡωσΜΪας — είς τόν <ϊν- ό οποίος ιμο ό κακος 5αί- Ό Ραστοιπίν θι πάντοτε αίνιγμα — αία μυστηχίΐώ- |ς ιιοοφή, ή όιοία άπό την άση- ς αντοΰ τοΰ ΤΗχοι κιίάραις μές στόν 5πνο μο^ χώς ά^θ'ογκράτθηκα μοΰ έφ-άνη, πώς σέ ξανάιϊα, μέ των ΰαΐκίνθων στά ώρ-αία μαλλιά σου τό στεφάνι. Πώς μέ χΛλοϋσ'ΐς μέ το γνώριμο ■Θιΐρμό τρχ^οίδι τού έρωτά μΛς πώς ή πχληά μχς, ή άληομόνητη έξανίγύρίσε «ύτ-οχιά μας. "Ομως σάν ςνπνησα κατάλαδα πώς τοΰ χερμώνα ηταν τό άγέρι κι' ήτχν ό τ>ρήνος ό μονότονος
τα Φνλλοκάρ'2'α μ-ευ μΛχαίρι.
Σ. ΣΚΙΠΗΣ
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας Οχύ τί
Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθν. Κήρυκος».
Ο ΠΡΙΓΚΗΨ
ΤΩΝ ΑΗΣΤΩΝ
χ έκ ττ>? 2ας
μπορεϊ κάνης να τοϋ σο>νη>θϋ
τε...Αυτάς ί)έν είνϊ ληοτής.
ά θ
Καί ύ «Πρίγκηψ των Ληστίον»
εγινε γιά φοηά άκόμτ| σ'φαντος.
'Ρ£αφν«α μιο μερά—στίς 26
ΣεπτεμΓιρίου 1922— ή §ςρ»ΤΜ.εΓ»1ςτ
«ΜπιΛΓπν» τοΰ.Αγίου Φοακίοκου
έδη'μοσΐενσε Ιουό ονοιχτΐς έπχστο-
λές τοϋ Ροϋ Γνάρντνερ. Ή μιά
άπεΐ'τΗη'ίτνταν στόν δΐει»ίΗ>ντή της
έφημίθίίιος Γ. Α. Νό(»θ ν.αί αφη-
γόταν λε.ττομροώς την δοαπέτϊυσί
τού άπό την φυλάξη τής Μάκ Νϊϊλ.
Ή 5·ύτ?οη πτιοτο?.ή άττΕνιΉ'νόν-
ταν πρβς τόν Ποοε&ο') των ΉΛ«ω-
μένο)ν ΙΙολιτΡΐων άτ' τόν όποίο
ζτ>τοί<7£ -ά τού χ«οίοη τίς ποινές ται·. "ΕΗειτα άπό ιΐϊοικές ήιΐίοε)ς στήν ιδία εφημερίδα έδη^οσιεύον- το δι,'ό αλ?.ες άνοικτές έπιστολΐς, Τ) ό.τοϊετ, την φορά αίτή·, άπευ- θύνοντο πρός τόν Ρόϋ Γκάρντνερ. Ή μία ήτο άπό την. σύζυγό τον καί ή αλΛΐ) ά,τό τόν διει>τ>υντή τής έφη-
μρρύδτίς-. Καί οί δυό τάν συντί5ού-
λΉ,χϊν νά παραθοθί» στήν έξουοΐία
γιά λίχ έχη ετσι τό σικαίιομια νά
ζητι'|τη] κατόπιν χάρι.
'Λ/λά ό «ΊΙρίγκηιΐ' των Λη-
στών» χ^ΐθε &Λλ διάί^σι ίίχτ πα-
ρο. νά .τοβραδοθί· σπΗ·ς άιστυνομι-
κοϋς.
Ί<'£τριολον&ι,κΐ€ νά μένη ά}Όη'- το; ί:ωζ ότου στίς 28 ΣεΛΐτμβρίον 1922 ΐ'ΐΐκρανίσθηκε ·πγο9.ι στό τοι- ΰαγόνι κάποιας άμα— ς. Την φοοά όμως αύτη ό ταχνί>ρομΐ'<ός ί™άλληλος ποΰ (>ρι-
σκιτταν στό 6αγόνι έκι.-ϊντ>. /.(πτοιος
Χάρρυ "Ιντερφιλντ δέν παρεδόθη
τόσο εύν.ολα, όσο οί αλλοι ύ,τιί?.-
ληλοι. Άντιστάθιτ/ε, ηλ'θε οτά χέ-
ρια ;ιέ τόν ΓκάρντνΗ; μέ τόν ό-
ποΐον ίπαλαισε μιβή ωοα λυσσαλέα
προσ.ταθώντα; νά τού π:ί·ριι «ΐπό
τα χέρια τό περίστρικρό τον. Τέλος
κά'οια στιγμή τό π'.ρίστυοφο ίςε-
πνρ-οοκρότησε καί αέ τό ακοτνΐμη
τοΰ πιιποβολισμο-ϋ "τοεξαν μέσα
στό οαγόνι οί σιδη^ί>δ(>οιιικοί ύ-
πήλλτιλοι καί „ «?ΐ!νϋ>α6θΛ' τόν
Γκάρντνερ. . - ■: --
"Οτα'ν οί οιιηοσιθΑ'ίχίΐίροι τίίγαν
στόν "Ιντ:<νφΐλντ γιά νά τοχ>ς 5ιηγ·
γηί)>1 τί; λεπτο}ΐέρριες τής πά/.ης
τθΐ' ιιέ Γο·ν διατ3ά«|Τθ ληοτή, ό ή-
ρίθϊ-/ίι; Ρκεΐνος ταχΐ'^οοιιικιός ύ-
πά/Λτίλο; πφοΰ διηγήθη την ον.ηνή
έ.τροσθεσε.
—^Π οβπει νά όιιολονή<ία> ότι άν
δ Ρ6ν Γν.άθΛτνεο η'Ορλε ν-ά ιιέ σκο-
τώση, μ.τορονσε νά τι%: ζ.άμτι κάλ-
λιστα είτε προτοΰ £γώ γοΚ^ο στά
χέρια ιιαζΰ τον, είτε ν.ατά την διάρ-
κίΐα τής ,τά7.ης μας.
Άλλά είχαμε καί προηγουμένως
ότι όλη τή δράσι τοΰ «Πρίγκι-
ττος των Ληοτών» δ?ν ιιολννει κανέ-
νας ιράνος καί γι' αι'τό ά,κςκ&χκ;
δ/ιοι οί άμιερικανοί τόν θαυμάζουν
καί τόν λατρεύονν.
Μετά την τελευταία εκείνη> σι'Λ-
λη^(»ί τον ό Ρόϋ Γνάοντν?ρ ρστάλη
γιά περιονότεοη σκόΐίη ,το>ράλειβ
στήν φυλακή τοΰ Λι^βενγουάρθ
στό Κάνσας.
Άλλα τή στινμή πού ή πόρτες
τήζ τροίΐεράς ίτείνης (ρι·λακη; Ι-
κλεισαν τίοχο τον ό Γκάοντνερ έ-
&ή?ωα- (τη καί -τάλ· θα δρΰΑΡΛΕ.ύ-
ση. Καί «ράίγματι :'π?χίΐίρησιε !>υο
φορές νά φύγη άπ' την Λήβεν-
γοιοιθ αλλά δίν τό ί-τατώρθχοοτ καΐ
μρνει εν.εΐ ?ο)ς σήικρο, χωρίς νά
δώση επί αρκετόν καιρό άφορμή
νά γάν>] θόρνβος περί τό δνομά
τον.
Τρλει-ταίως δμως έδήλο>σε ότι
βαοέθι,ν'.ε ιιεβα στήν φυλακή και ό¬
τι ρτοιιιάΐΐίται νά δρατρτεύση.
Καί οί άμερικανοί πιστεύουν ότι
ό «Ποίγ/ηψ τοΛ' Λ»!στών» θά κρα¬
τήση καί την φορά αΐτή τόν λόγο
τον.
Έκλεκτά 6ι6λΐα ΐχει μάν«ν τό Βι-
λλιοπωλείον τον €'Ε*ντκοϋ
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΠΕΔΙΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ
ΑΣ ΕΜ310ΡΕΥΜΑ.
άξίζε'
(,: ι3 μ.8Λεττ^ΐ ιδιαιτέρως
(«/,; 'ν.:;μο: σ^γχέει τούς Κα-
^. ,; --Μ Βλοηίθΐ;ς. Λεγει^α-
,.ο- >.α να χαρα/.τηιρίση ενα
'·,'ΤΓ'τ ϊ<% ταχ-άνη: «Αύτάς ε: Ιλϊ-/-:. ή Καραγκούνης ή Σα ν π^αγματικόττίτα ομως ο·:της δέν ί,ττάρχε'. αετα ω/. Κα?αγ·/,ούνηΐίες εΐν: ■ τής πεϊινής θεσσαλίίς τ>3 κάμπον τής Λαρίσης
α λ αν 7*αί τής Κα'ρίίτσης
τ:ότοις ότι πΎ,γή τί δ ·λα
ι;3 ε:νε ό μεγάλος κάν,-
';■-/καλών.
νι.οχν,Λ τβαγβϋόΊ άττο τα
ττα λέγει:
•■;/.ώη, γκΌύνα," Καρ,ρτν-
τς.α πΐ'έχεί φός μου
Ε;-:
~,ω>
γεα:
ι ΐϊ'-
^ς
νΤ:
Έ/7 ί
άν ""
Μ, 1-
;ϊτικά είς την Καραγτ-ού
τμ~. η σεγχ,ούνα, τό (χάλλινο
α!/.:ίο 7( ?!"Λ° σακκάκι. Καί ό έ-
',ογ'/.ς αλ/Λ>ς τε βρος Καρ·αγ-
ίης /:;''ω ότι προήλθεν άπό τό
μια -.-^ ςν_.ιατος. Καραγ-Αθύντ,-
ω ^.μν'ιτθττιταν οί γε»ργΐ7.ο:
ϊινοι '/; :'/.οϊ τής θεσσαλίας άπό
ν^ς χ.ττ"Λ)τρόφ·Μς ώς οί
Γ.ρην γούνχν ή γκ/θύναν τ;
Οί φαροϋντες μβδρο ρο£-
,οιγϊ·/ Λίγονται Καρατγιχθύνηίες,
)οί χ.τ<;νοτρό~ι χαλ-αιότερα άβε- ι μόν// /,£υ/.ήν μάλλινηιν στολτ^*· βςϊ//.αί; ό τίτλί&ς τοϋ Κ ,τοό'/ίιΐϊίκοΰ ©«ποίος ·φέρει ν» .οόθτ) άπό τούς άο—ρςιφ-;- ΐ·^ς -οιαένας χλ&4/3'βτι-Αώς ή ·.>■:■/,ός. Έ'Λδϊνο τό όχοΐον ά-
Ι·.-/ "ί?ως νά ση(ΐ·ειω<9ή νητ) Ρ« ττλ Κζρο;γχ»6νο! είνε, δτ' ^-£τα! άπό τάν άνδρα. !Ο την γιεωργικήν θετσαλί- 1 «"τε/.ει έίχπόριον δτϊως καί είς «λ/.η-/ Έλλάδα, μέ την ϊιαιφο- «: υτοΰ είνε ό γαμ.βρος έ όπθϊ- "λτ:ωνε[, ένω ^ίς την άλλην Μ:/_ο γα^&ρος ·πληρώνετα!.ΐ ^τ:--γγ ν,ορίττια θεωρείτα; πάμ» |^.>:ος 11; γ<—Λβροϊ πρ.έπει νά τοό ^' γζνχ-ζ χλΙ^φλευιρίά καϊ ό- '-:'-:-τ-;α κβρίτσια εχει «*τ·ϊ . 7>Λα καί φλου,?:ά
Η Καραγκοόνα δη-λαΒτ.
^ ί
ί«;
2.-0-
τιποτε α-
άλ-
;^α τ«ς έξα-
λογίΐς δ ο; τον οποίον έπ:-
'- έθιμον αώτό, τό οποίον
"■'}' α/.λως τί καί είς την
=" Φλωρίντ,ς /αί εις άλ-
■περϊ^εαείας, είν»
, ^-----.... &^,
Α'Λομη πολλαί
των
τίχε
των
-/α
Ή Τζήν "Ηγκαλς, ό θ^λκτικός κ ιντ,αϋ-ο-'ραφί-λΒς »τττ,ρ, καϊ ό π>ρώ ην
ι—*ν·δρεύΌη πρό ημερών μίαν άλλην νέαν είς Έλ Π
6ζχ;χς της, Τέντ Κόϋ, ό οποίος
υ', Τεςας.
ραγχοίνηιδες άχό δοιιλοζάροικοι έγι¬
ναν έλεύθεροι γεωργοί, άλλά ή άπε-
ύ
Ρ»; <>:
..„.- ν ,...... ,' "*' ναν ελειΛεροι γεωργοι, ακκα η α^-
■£»?£%* ™ °~™™~ λε^έρωσ'.ς τής Καραγνούνας γ·>
'-ογος σημαντικωτατος. τελέφθη ^^, Οί ά-«ρες έλάχιστα
£, " .'ί'?Ύαε;α,! Μ^ ϋπολογίζνϋν την Τ.να?-Λα -/.αί είς το
•-■*;€νφ πολλάκις τας ^ «,λλάχις τρώγε: άΐοϋ ?5-
1β-«ρ»ς_κββετβ( εις τα ν?^ 0; ^^ 'Ρ>,-ί.ση,ς ό άνίρας είς
« "/ω-ριου και —νέι χά:! _.^ '_ '_____'^.., —^,,,',,ί. -/.α-
ς ς ή
άπό τον ανδρ*
πολλάς πε,οιπτωτεις ·κη7αινε;
βάλλα είς τό ζώον, 'ένω αύτη άκο-
ή ί
Ο ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΑΡΑΧΑΣ
(Συνέχεία έκ τής 3ης σελί5ος., ιιων τ^γ: τοαγιν.Γις
^ρ /■ρί7<ίΟπο·εί Χβτόι ^ , τε-λειηαϊα χρτνια μέ 'Ρι'ω-"ίν των τσκρλί-Αΐών τή-ς μορκρώσεως ή •ϊι το άτιμ<οτΐ'·ΛΟν έθιμον "■Λα νά άγορά-ζεται πε,ρ'.- ϊϊσετοίΐ μόνον τό εθιυ.θν ρους τοϋ γαμ.- 6^ " άτονεϊ. Ή πίθ- δέν 6λ«- άφοΰ κα: δπου ό γαμβ-ρός ίΐκά δέν λείπουν είς την νύφη χαί τάς χεζή ■/.αί φρ Την Οέσ-'ν τής Καριγκούνας γυ¬ ναικός την δελτιώνει η ·έχέχ·τασ'.ς τής μορ·ψώσΐΛ>ς και είς αύτην, ή ϊ·.-
είαβνσις των άγροτι-Λων μηχοτνώ1·
■—ού περιορίζουν την έργοττία'; των
χεριών καΐ ή . . . .μοϊα. Πρτγυ.·ζ-
τικά ή έχέκτορσις τοΰ Εύρωπαϊΐ'.οΰ
φοοστανιοϋ καί είς τόν θεσσαλικόν
κάμπον κάνει είς τα αάτια τοΰ άν-
ίρός την γοναίκα κάπως άλλθ'.ώτί-
κη. Π αύβι νά τοϋ <ραίνεται ή δούλη ή ■φέροοσα την χονί^ή μαύρη κγκιΐύ- να καί έπείβή την 6λέτει λεπτότε- ρα ντ^ενη,ν, τής φέρϊται αυτομά¬ τως καί ό άνδ:3-ας λεπτότ«ρα. Κ. Φ. ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. 3. — Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬ πό τού αντιπρόσωπον μας Π. Κοντρου, 466 δΐβΐβ 81- Ώς εκ τούτον, ό άρχί,τός των Ρασποντίν ίντο ιιεγά7.η. εν^ενών συνοιιοτών, 11{)ίγκη;«Φι:- λίξ Γιοτ-σοναίοφ. ποοέθθθΐ όεΐτνον· είς τό άνοκτορόν τού, εί; τό οποί¬ ον ?·κάλεσε τόν Ρασπσντιν καί πολ¬ λάς οΊραίας γι-νηΓ/ιτς. Ό Ραο-.τον- τίν μή ύποπτευόίΐενος τίποτε, ('ί>έ-
χθη τ»ιν π4κ>ον.λη.ιΐν καί μετέβη
είς τό δϊϊπΛ'ον.
Εί; ί·π«λήί»ενσιν τής χΑ.αχαζ
προφηττίας τοΰ Ρατκτουτίν, ή έ-
πανάστασις έβ.ιοράγη άλίγονζΐιή-
Λ>ας αετά τόν φόνον τοι,', ό Τσόρος
ίξήναγκάσθΐ] νά παο>α<ττ?9ΐί καί έ- στώ.η ρίςόοιστο; ρίς Σι6ηρίαν. Είς Αίκατίρΐ(ΐοοΜργ ολΛκΡ.ηρος ή Γκι- σι).ική "οί/.ογεΛ'-ια εφονεύθη την 16ην Ιουλίου 1918. Κατά τάς αικο τεινάς ηκέοας μετα?ν τής ΐΐαραιτή- σ?ώς τον /.αί τής δολοφονί/ίς τού, αί σν.έψ?ις τοϋ Τσάρου θά έστρά- φησϊτν συχνά πρός την τρομεράν μορφήν, ήτις ανεφάνη είς τον όρί- τής ΡωσΜΪας — είς τόν <ϊν- ό οποίος ιμο ό κακος 5αί- Ό Ραστοιπίν θι πάντοτε αίνιγμα — αία μυστηχίΐώ- |ς ιιοοφή, ή όιοία άπό την άση- ς αντοΰ τοΰ ΤΗχοι κιίάραις μές στόν 5πνο μο^ χώς ά^θ'ογκράτθηκα μοΰ έφ-άνη, πώς σέ ξανάιϊα, μέ των ΰαΐκίνθων στά ώρ-αία μαλλιά σου τό στεφάνι. Πώς μέ χΛλοϋσ'ΐς μέ το γνώριμο ■Θιΐρμό τρχ^οίδι τού έρωτά μΛς πώς ή πχληά μχς, ή άληομόνητη έξανίγύρίσε «ύτ-οχιά μας. "Ομως σάν ςνπνησα κατάλαδα πώς τοΰ χερμώνα ηταν τό άγέρι κι' ήτχν ό τ>ρήνος ό μονότονος
τα Φνλλοκάρ'2'α μ-ευ μΛχαίρι.
Σ. ΣΚΙΠΗΣ
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας Οχύ τί
Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθν. Κήρυκος».
Ο ΠΡΙΓΚΗΨ
ΤΩΝ ΑΗΣΤΩΝ
χ έκ ττ>? 2ας
μπορεϊ κάνης να τοϋ σο>νη>θϋ
τε...Αυτάς ί)έν είνϊ ληοτής.
ά θ
Καί ύ «Πρίγκηψ των Ληστίον»
εγινε γιά φοηά άκόμτ| σ'φαντος.
'Ρ£αφν«α μιο μερά—στίς 26
ΣεπτεμΓιρίου 1922— ή §ςρ»ΤΜ.εΓ»1ςτ
«ΜπιΛΓπν» τοΰ.Αγίου Φοακίοκου
έδη'μοσΐενσε Ιουό ονοιχτΐς έπχστο-
λές τοϋ Ροϋ Γνάρντνερ. Ή μιά
άπεΐ'τΗη'ίτνταν στόν δΐει»ίΗ>ντή της
έφημίθίίιος Γ. Α. Νό(»θ ν.αί αφη-
γόταν λε.ττομροώς την δοαπέτϊυσί
τού άπό την φυλάξη τής Μάκ Νϊϊλ.
Ή 5·ύτ?οη πτιοτο?.ή άττΕνιΉ'νόν-
ταν πρβς τόν Ποοε&ο') των ΉΛ«ω-
μένο)ν ΙΙολιτΡΐων άτ' τόν όποίο
ζτ>τοί<7£ -ά τού χ«οίοη τίς ποινές ται·. "ΕΗειτα άπό ιΐϊοικές ήιΐίοε)ς στήν ιδία εφημερίδα έδη^οσιεύον- το δι,'ό αλ?.ες άνοικτές έπιστολΐς, Τ) ό.τοϊετ, την φορά αίτή·, άπευ- θύνοντο πρός τόν Ρόϋ Γκάρντνερ. Ή μία ήτο άπό την. σύζυγό τον καί ή αλΛΐ) ά,τό τόν διει>τ>υντή τής έφη-
μρρύδτίς-. Καί οί δυό τάν συντί5ού-
λΉ,χϊν νά παραθοθί» στήν έξουοΐία
γιά λίχ έχη ετσι τό σικαίιομια νά
ζητι'|τη] κατόπιν χάρι.
'Λ/λά ό «ΊΙρίγκηιΐ' των Λη-
στών» χ^ΐθε &Λλ διάί^σι ίίχτ πα-
ρο. νά .τοβραδοθί· σπΗ·ς άιστυνομι-
κοϋς.
Ί<'£τριολον&ι,κΐ€ νά μένη ά}Όη'- το; ί:ωζ ότου στίς 28 ΣεΛΐτμβρίον 1922 ΐ'ΐΐκρανίσθηκε ·πγο9.ι στό τοι- ΰαγόνι κάποιας άμα— ς. Την φοοά όμως αύτη ό ταχνί>ρομΐ'<ός ί™άλληλος ποΰ (>ρι-
σκιτταν στό 6αγόνι έκι.-ϊντ>. /.(πτοιος
Χάρρυ "Ιντερφιλντ δέν παρεδόθη
τόσο εύν.ολα, όσο οί αλλοι ύ,τιί?.-
ληλοι. Άντιστάθιτ/ε, ηλ'θε οτά χέ-
ρια ;ιέ τόν ΓκάρντνΗ; μέ τόν ό-
ποΐον ίπαλαισε μιβή ωοα λυσσαλέα
προσ.ταθώντα; νά τού π:ί·ριι «ΐπό
τα χέρια τό περίστρικρό τον. Τέλος
κά'οια στιγμή τό π'.ρίστυοφο ίςε-
πνρ-οοκρότησε καί αέ τό ακοτνΐμη
τοΰ πιιποβολισμο-ϋ "τοεξαν μέσα
στό οαγόνι οί σιδη^ί>δ(>οιιικοί ύ-
πήλλτιλοι καί „ «?ΐ!νϋ>α6θΛ' τόν
Γκάρντνερ. . - ■: --
"Οτα'ν οί οιιηοσιθΑ'ίχίΐίροι τίίγαν
στόν "Ιντ:<νφΐλντ γιά νά τοχ>ς 5ιηγ·
γηί)>1 τί; λεπτο}ΐέρριες τής πά/.ης
τθΐ' ιιέ Γο·ν διατ3ά«|Τθ ληοτή, ό ή-
ρίθϊ-/ίι; Ρκεΐνος ταχΐ'^οοιιικιός ύ-
πά/Λτίλο; πφοΰ διηγήθη την ον.ηνή
έ.τροσθεσε.
—^Π οβπει νά όιιολονή<ία> ότι άν
δ Ρ6ν Γν.άθΛτνεο η'Ορλε ν-ά ιιέ σκο-
τώση, μ.τορονσε νά τι%: ζ.άμτι κάλ-
λιστα είτε προτοΰ £γώ γοΚ^ο στά
χέρια ιιαζΰ τον, είτε ν.ατά την διάρ-
κίΐα τής ,τά7.ης μας.
Άλλά είχαμε καί προηγουμένως
ότι όλη τή δράσι τοΰ «Πρίγκι-
ττος των Ληοτών» δ?ν ιιολννει κανέ-
νας ιράνος καί γι' αι'τό ά,κςκ&χκ;
δ/ιοι οί άμιερικανοί τόν θαυμάζουν
καί τόν λατρεύονν.
Μετά την τελευταία εκείνη> σι'Λ-
λη^(»ί τον ό Ρόϋ Γνάοντν?ρ ρστάλη
γιά περιονότεοη σκόΐίη ,το>ράλειβ
στήν φυλακή τοΰ Λι^βενγουάρθ
στό Κάνσας.
Άλλα τή στινμή πού ή πόρτες
τήζ τροίΐεράς ίτείνης (ρι·λακη; Ι-
κλεισαν τίοχο τον ό Γκάοντνερ έ-
&ή?ωα- (τη καί -τάλ· θα δρΰΑΡΛΕ.ύ-
ση. Καί «ράίγματι :'π?χίΐίρησιε !>υο
φορές νά φύγη άπ' την Λήβεν-
γοιοιθ αλλά δίν τό ί-τατώρθχοοτ καΐ
μρνει εν.εΐ ?ο)ς σήικρο, χωρίς νά
δώση επί αρκετόν καιρό άφορμή
νά γάν>] θόρνβος περί τό δνομά
τον.
Τρλει-ταίως δμως έδήλο>σε ότι
βαοέθι,ν'.ε ιιεβα στήν φυλακή και ό¬
τι ρτοιιιάΐΐίται νά δρατρτεύση.
Καί οί άμερικανοί πιστεύουν ότι
ό «Ποίγ/ηψ τοΛ' Λ»!στών» θά κρα¬
τήση καί την φορά αΐτή τόν λόγο
τον.
Έκλεκτά 6ι6λΐα ΐχει μάν«ν τό Βι-
λλιοπωλείον τον €'Ε*ντκοϋ
ΤΥΟ 5Ε0ΤΙΟΝ5
δΕΟΤΙΟΧ Τ\Ό
81/λϋΛΥ, ΛΓΠΓϋΤ ι», 1928.- ΥΟΕ.
XIV.
ο. 1863.
ΧΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1!) ΛΥΙΌΥΠΌΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.^"
Άβΐίιιο; .
ΠΟΤΟΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ
ννΗΑΤ?
ΤΗΙ5 Ιδ Α ΡυΒί-ιθ "Ν
ννΑΝΤ/
α ολίγους μήνας ή αυτήν 1 άτήν έμ~ίΐ;·.σ·ν τοϋ έγ-
έ Ά θά λή ά δά η ή
γ ή
Ποτ:ο—3Γγ6ρ«'1<7ΐς έν Άυερί/.τ) θά ά ά έ •/.λήμζτος καιρά διά την ! ό τ; την ίιςτ,άτη.ν της επέτειον. ] το5 στρατοϋ -/.α! τοΰ στόλον! ϋτί ό Χερ^χ—ϊρτ Χοϋ€ερ, οΰτε ό είναι τό ά-οτέλετμα τής Δεκάτης "Αλφρε'3 Σμίθ, ο! ΰ-οψηφιο! των ϊύο φρ μ, ψηφ (Αεγάλων /.ομμάτων, 5έν ίτχ~ο: 'Ο.'ίόης Τροποποιήσεως. «ίνα! εν «εύ- : -άντοτε, εχει άνα-^ϊίλε^ότ: 3>α- Ή χώρα 5έν είναι ξηρά. Ού3έ-
τά. Ημπορεί νά τα τ.:^Φ_
νείς τόσον εύν.όλως »'·; ~α·-
μένας Πολιτείας, &«ν χ»!
Μεξ.κόν, καί δβν :^ψ
: Η
?
: — το Α3ν',::μ-&5!ον τοί^ ^;-
των, με τάς ζτ.ζ'ν.7ς άίελ^άς τού.
φένον -/.αί ϊ'.αφθοράν.
Τα έγκλταα, ώς ο'Θ-ΐκ^ός ν.αΐ-
•/.ίνος, ε/ε; κατ^αγε; την -/.αρί'.αν
,τ:ό εθνοος. Περυτότερα χρήματα
έ.;.|ίε^&ντα! ϊτμζρον είς την χώραν
ίκτΛ'ρχει εις τΐν^ίαν^α^-^
ΠθίΛ είναι ή α"ίνττ;σ:,
' Ο'Νίτσε, ό Γερμανϊς ί^
ίιηγεϊτα! τόν μ5θθ'' -"'Ί αν
δ ό—οΐος έκράτε^το νεογεννη
3ί είς τάς χείρας τυ. 'νω^
λέγων: «Είναι άθλιο·^ '^
μένον, δέν εχει κάν *?&'
αέσα «υ διά νά 4--^"·
1
κα: έχει ελθε: ό χαιρός 5ιά 6;·θβί-| *ντ!_νά άντ-.μετωτίτυν τιμίως το λ:α. άνγ^λλει: «<Λέν μετέβην είς μέ- αν. ε·^3ΐΛν, εποίκοϊ&μητίκίρ; σκε-1 γ«-Αημο. ?ος 5_, νά —?./ε .^.,^^ 5_σκολ('α ύ'.ν. 'Υττ-//.ρ!7!α. ίχι -οτ5απ;γόριευΐ:ς. νά ίϊτ; κανεΐς -/.α: νά Γρομηδίυ^Ή "0- μέ τ;ομε?άν φωνήν. «-«·^ καί κατϊττιν κράτησε το δίζ^· την ανηαην σου. Κΐ* Μ^ , ; «νοΜ2«τ.«λί6ν«ίΤ·νν^.; -αίϊί', στιν 2έν είναι ■•■*-^ νεννήσγ;ς.» ,, - Ή Δε-Λάττ;'Ογ^ Τ,^°Τ 1 είν:>! -/.ακογεννητο τ·ΐ'''-
~πο όλον
.!
- Ό Ροιμαΐο; σΐ'γκλητικος Μάρ-
•ν.ος Τοι'λ?.ιος παρέλαβε ιιίαν ίί
ραν τόν ν'ιόν τού Παιτίοιον ρ'ις την
Σύγκλητον, ό.του σι|ΛτζητιΊι')ΐ|σαν
■σποώαιότατα ζιιτήματα. 'Όταν
ρ.τέστρ·ει^ρν ό Παπίριο; εις τό οπί-
τι τοι. ή ιιητερα τογ τόν ήοο')τηορ
τί οτνε·ζήτΐ|σαν κατά την ο"ΐ*νείιρί-
α-σιν τή; Σι·γκ/.ήτον. Ό Πηι.τίορι-
ος ηρνήθη νά τη; (<ποκα?.Γΐ(η; τί- ποτε εί.τών ότι ν.ατά την ση'ίδρί- ασιν ,νϊχρν (Γποφασισθίϊ νά τηοιιθΓι άττόνΐιτος μι»στικότη:. Ή αρνιρις αί'τη ρ/ιγιιρ την μητρρ« τοΰ ΙΙσ- • πιρίον νά έπιιιείντ) «κομη περισσό¬ τερον. Ποό τή: επιμονής της ό Παπίριος τής: εί-τε: — Σι'νεζητήοαμίν Μν θά ηιτο ώψελιμώτΐρον νά δίδουν δύο συ- ΓΥύογ; εί ςτά; γΓναίκας; ή δι'ιο γι·- τ ίκας τίς τού- ά'νιδοα;. Ή ιιητέρα τοϋ Πατιρ'ου Εσπευ¬ σε άμέσως ν' ύναγγείλη τό πραγμα εί; ολλας Ρίοιιαία; ιΥίτ.-Γ/Μνας σν- Λ'ί-'6η δέ τό ?Εή; ώραιότατον: Την ρποιιή'ην ί·.ιε6ι/.)'|0·ι. εις την Σύγ¬ κλητον ενα ύτόιινη'ΐα πολλών (V - σποηών, εις; τό οποίον αιί γράΐ(·ού¬ σα ι έλεγον ότι «ΐναι (ι)Γρρλιμο')τε- ρον νά οίδονν ί>ι'ο ι'ή'εΊθΐϊ; ι'ις χά;
γυναίκας:, Γταπά δι'τ γΐ'ναϊ'ας αι;
τού; ά'νδρια;, χαί ότι έν ττάση πίε-
οι.ττο,σει δέν ήιυΐοροΓ'οε νώ λ»|<ίί)ΐΊ ά,τός"«σΐ; ίπί τού ζητι'η,ιατο; .τριν 'ζητηθή καί ή ννοΟΊΐη των». Τό ί1- πόμνημα αντο ειιι-ινίν έν άρχή άκα- τιίλη,τττον (Ιτό τού; Ση/κλι,τικοΰς. έ'πειτα δμως έγνιόσί)ΐ] ότι αί ανησι·- χ των Ρωιιαίοίν ιδεσποινών ποο- ήλθον άπό τό τέ/ν'ΐσιια τοΰ 11α- τιγί'οι,', |ΐή θέλοντο" ν' άνα/οινώσιι είς την ιιητερα τού την σιιΐήτησιν "τοϋ ΐΐ'/ΐ γίνη εις την Σύγκλητον. * * * Ή Έριέττα, ποινν.ίπιοαα τή; "Αγγλίας:, γιη"ϊΐ/α'(δέλΓρ| τοΰ 6ασι- λέίο; τή; Γα'λία; ΛοιΛο6ί-οι> τον
14οι> έξεΓροαίτε την ΐπι-Ουμίαν νύ
γράιΙ'Π ό Ρακίνα; ιιίαν το«γο)δίαν
μέ &/αα τόν <1ποχο»ρισιιον τοϋ Τί¬ του καί τή; Ηεο^νίκης. '\ Έοιρτ- τα ί/ολ·ϊ/.ιύζχο νά βλέπη είς την ύπόδϊσΐν αιαήν την -ξέ/αξιν των .τα·ί>»]ΐιάτ(ον, τα ό.τ(:ΐα αυτή καί ό
Λοι·δο6Γκο; ό 14ο; είχον πρός <«λ- λι'|/νθυ;. Ό Ροκίνη;, οιά ν« φανή ά; ί'ις τόν Λοΐ'δοδϊν.ον τόν 14ον, εγοκψϊ ποάγιιατι την τοα- γο)δίαν αυτήν, εί; την οποίαν ΐύω- κε τό δνοιια «Βροτνίκη». Οί ιιλι- κοινεΐ; οικο; τρίλοι τού οι)?ποτε τοΰ συν-χώοήσαν αί1 την την ά-υΐ'να- μίαν τον. ή οποία αλ^.ιος τε έγινεν άΐ|-οριιή νά γράι|ιιι ;'να έργον κατώ- τερον άπό τα άλλα τού οράματα. Ή έφεύρίσις των άνδαηκέλων , είναι πολύ πτίληιά. Ό 'ΐΐρόδοτος [ τα ίγνοκη'ξε. Ώνόμα'ίί τα ·ινδι*εί- 1 κε/α *ΐι;χρά (ίγαλματίδιπ, τα ύποϊ- ι α κινοΰν μί' κ/.ωτσεο>. Έιίσης καί
,ό 'Λριστοτέλΐ); ομιλεί πτρί «ύνθροι-
π·ίνο>ν !ΐ">ρ<[ών των 6ΐτοίιον κινοϋν- ται τα χέρια, τα πόδια /μ τό κεφά· λι ιιρ ίττάγγους». Ό Π/ιχτοον ε'ις Ι τύ βιβλίον τοχ' περί των νόμων ι βάζει ενα ΆΟηναίον νά ^'Ι', β(ί;ει εν η «τα πάθη ττροκ<ϊλο»·ν ε δ.τι καί οί νγ λων. Τέλο; ό καποιον ισχυρόν, ο ^ νά δΐίυθίηΐται άπο τοι- οντας αί^όν: «Ε^νο νοι βοαχίονε; *™ν?β σο.». Πάνάχαηη ^ την την παρομοιο;σιν, τι» «ι ότι εγνώριζε ν.αι δρείκελα. Ι'Λ 1 ϋ1νί>θιΝ, Ν.
•Ο «ΕΘΝΙΚΟΣ
«1,!
Λ ς
(ίντιπροαώπου
134 .Μ«ΓΚβΙ δ
καταχωρίσε.,- Μ^
«ώς καί έγγοαφαΐ
ν{Όντοι · «
δΕΟΤΙΟΧ Τ\Ό
81/λϋΛΥ, ΛΓΠΓϋΤ ι», 1928.- ΥΟΕ.
XIV.
ο. 1863.
ΧΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1!) ΛΥΙΌΥΠΌΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.^"
Άβΐίιιο; .
ΠΟΤΟΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ
ννΗΑΤ?
ΤΗΙ5 Ιδ Α ΡυΒί-ιθ "Ν
ννΑΝΤ/
α ολίγους μήνας ή αυτήν 1 άτήν έμ~ίΐ;·.σ·ν τοϋ έγ-
έ Ά θά λή ά δά η ή
γ ή
Ποτ:ο—3Γγ6ρ«'1<7ΐς έν Άυερί/.τ) θά ά ά έ •/.λήμζτος καιρά διά την ! ό τ; την ίιςτ,άτη.ν της επέτειον. ] το5 στρατοϋ -/.α! τοΰ στόλον! ϋτί ό Χερ^χ—ϊρτ Χοϋ€ερ, οΰτε ό είναι τό ά-οτέλετμα τής Δεκάτης "Αλφρε'3 Σμίθ, ο! ΰ-οψηφιο! των ϊύο φρ μ, ψηφ (Αεγάλων /.ομμάτων, 5έν ίτχ~ο: 'Ο.'ίόης Τροποποιήσεως. «ίνα! εν «εύ- : -άντοτε, εχει άνα-^ϊίλε^ότ: 3>α- Ή χώρα 5έν είναι ξηρά. Ού3έ-
τά. Ημπορεί νά τα τ.:^Φ_
νείς τόσον εύν.όλως »'·; ~α·-
μένας Πολιτείας, &«ν χ»!
Μεξ.κόν, καί δβν :^ψ
: Η
?
: — το Α3ν',::μ-&5!ον τοί^ ^;-
των, με τάς ζτ.ζ'ν.7ς άίελ^άς τού.
φένον -/.αί ϊ'.αφθοράν.
Τα έγκλταα, ώς ο'Θ-ΐκ^ός ν.αΐ-
•/.ίνος, ε/ε; κατ^αγε; την -/.αρί'.αν
,τ:ό εθνοος. Περυτότερα χρήματα
έ.;.|ίε^&ντα! ϊτμζρον είς την χώραν
ίκτΛ'ρχει εις τΐν^ίαν^α^-^
ΠθίΛ είναι ή α"ίνττ;σ:,
' Ο'Νίτσε, ό Γερμανϊς ί^
ίιηγεϊτα! τόν μ5θθ'' -"'Ί αν
δ ό—οΐος έκράτε^το νεογεννη
3ί είς τάς χείρας τυ. 'νω^
λέγων: «Είναι άθλιο·^ '^
μένον, δέν εχει κάν *?&'
αέσα «υ διά νά 4--^"·
1
κα: έχει ελθε: ό χαιρός 5ιά 6;·θβί-| *ντ!_νά άντ-.μετωτίτυν τιμίως το λ:α. άνγ^λλει: «<Λέν μετέβην είς μέ- αν. ε·^3ΐΛν, εποίκοϊ&μητίκίρ; σκε-1 γ«-Αημο. ?ος 5_, νά —?./ε .^.,^^ 5_σκολ('α ύ'.ν. 'Υττ-//.ρ!7!α. ίχι -οτ5απ;γόριευΐ:ς. νά ίϊτ; κανεΐς -/.α: νά Γρομηδίυ^Ή "0- μέ τ;ομε?άν φωνήν. «-«·^ καί κατϊττιν κράτησε το δίζ^· την ανηαην σου. Κΐ* Μ^ , ; «νοΜ2«τ.«λί6ν«ίΤ·νν^.; -αίϊί', στιν 2έν είναι ■•■*-^ νεννήσγ;ς.» ,, - Ή Δε-Λάττ;'Ογ^ Τ,^°Τ 1 είν:>! -/.ακογεννητο τ·ΐ'''-
~πο όλον
.!
- Ό Ροιμαΐο; σΐ'γκλητικος Μάρ-
•ν.ος Τοι'λ?.ιος παρέλαβε ιιίαν ίί
ραν τόν ν'ιόν τού Παιτίοιον ρ'ις την
Σύγκλητον, ό.του σι|ΛτζητιΊι')ΐ|σαν
■σποώαιότατα ζιιτήματα. 'Όταν
ρ.τέστρ·ει^ρν ό Παπίριο; εις τό οπί-
τι τοι. ή ιιητερα τογ τόν ήοο')τηορ
τί οτνε·ζήτΐ|σαν κατά την ο"ΐ*νείιρί-
α-σιν τή; Σι·γκ/.ήτον. Ό Πηι.τίορι-
ος ηρνήθη νά τη; (<ποκα?.Γΐ(η; τί- ποτε εί.τών ότι ν.ατά την ση'ίδρί- ασιν ,νϊχρν (Γποφασισθίϊ νά τηοιιθΓι άττόνΐιτος μι»στικότη:. Ή αρνιρις αί'τη ρ/ιγιιρ την μητρρ« τοΰ ΙΙσ- • πιρίον νά έπιιιείντ) «κομη περισσό¬ τερον. Ποό τή: επιμονής της ό Παπίριος τής: εί-τε: — Σι'νεζητήοαμίν Μν θά ηιτο ώψελιμώτΐρον νά δίδουν δύο συ- ΓΥύογ; εί ςτά; γΓναίκας; ή δι'ιο γι·- τ ίκας τίς τού- ά'νιδοα;. Ή ιιητέρα τοϋ Πατιρ'ου Εσπευ¬ σε άμέσως ν' ύναγγείλη τό πραγμα εί; ολλας Ρίοιιαία; ιΥίτ.-Γ/Μνας σν- Λ'ί-'6η δέ τό ?Εή; ώραιότατον: Την ρποιιή'ην ί·.ιε6ι/.)'|0·ι. εις την Σύγ¬ κλητον ενα ύτόιινη'ΐα πολλών (V - σποηών, εις; τό οποίον αιί γράΐ(·ού¬ σα ι έλεγον ότι «ΐναι (ι)Γρρλιμο')τε- ρον νά οίδονν ί>ι'ο ι'ή'εΊθΐϊ; ι'ις χά;
γυναίκας:, Γταπά δι'τ γΐ'ναϊ'ας αι;
τού; ά'νδρια;, χαί ότι έν ττάση πίε-
οι.ττο,σει δέν ήιυΐοροΓ'οε νώ λ»|<ίί)ΐΊ ά,τός"«σΐ; ίπί τού ζητι'η,ιατο; .τριν 'ζητηθή καί ή ννοΟΊΐη των». Τό ί1- πόμνημα αντο ειιι-ινίν έν άρχή άκα- τιίλη,τττον (Ιτό τού; Ση/κλι,τικοΰς. έ'πειτα δμως έγνιόσί)ΐ] ότι αί ανησι·- χ των Ρωιιαίοίν ιδεσποινών ποο- ήλθον άπό τό τέ/ν'ΐσιια τοΰ 11α- τιγί'οι,', |ΐή θέλοντο" ν' άνα/οινώσιι είς την ιιητερα τού την σιιΐήτησιν "τοϋ ΐΐ'/ΐ γίνη εις την Σύγκλητον. * * * Ή Έριέττα, ποινν.ίπιοαα τή; "Αγγλίας:, γιη"ϊΐ/α'(δέλΓρ| τοΰ 6ασι- λέίο; τή; Γα'λία; ΛοιΛο6ί-οι> τον
14οι> έξεΓροαίτε την ΐπι-Ουμίαν νύ
γράιΙ'Π ό Ρακίνα; ιιίαν το«γο)δίαν
μέ &/αα τόν <1ποχο»ρισιιον τοϋ Τί¬ του καί τή; Ηεο^νίκης. '\ Έοιρτ- τα ί/ολ·ϊ/.ιύζχο νά βλέπη είς την ύπόδϊσΐν αιαήν την -ξέ/αξιν των .τα·ί>»]ΐιάτ(ον, τα ό.τ(:ΐα αυτή καί ό
Λοι·δο6Γκο; ό 14ο; είχον πρός <«λ- λι'|/νθυ;. Ό Ροκίνη;, οιά ν« φανή ά; ί'ις τόν Λοΐ'δοδϊν.ον τόν 14ον, εγοκψϊ ποάγιιατι την τοα- γο)δίαν αυτήν, εί; την οποίαν ΐύω- κε τό δνοιια «Βροτνίκη». Οί ιιλι- κοινεΐ; οικο; τρίλοι τού οι)?ποτε τοΰ συν-χώοήσαν αί1 την την ά-υΐ'να- μίαν τον. ή οποία αλ^.ιος τε έγινεν άΐ|-οριιή νά γράι|ιιι ;'να έργον κατώ- τερον άπό τα άλλα τού οράματα. Ή έφεύρίσις των άνδαηκέλων , είναι πολύ πτίληιά. Ό 'ΐΐρόδοτος [ τα ίγνοκη'ξε. Ώνόμα'ίί τα ·ινδι*εί- 1 κε/α *ΐι;χρά (ίγαλματίδιπ, τα ύποϊ- ι α κινοΰν μί' κ/.ωτσεο>. Έιίσης καί
,ό 'Λριστοτέλΐ); ομιλεί πτρί «ύνθροι-
π·ίνο>ν !ΐ">ρ<[ών των 6ΐτοίιον κινοϋν- ται τα χέρια, τα πόδια /μ τό κεφά· λι ιιρ ίττάγγους». Ό Π/ιχτοον ε'ις Ι τύ βιβλίον τοχ' περί των νόμων ι βάζει ενα ΆΟηναίον νά ^'Ι', β(ί;ει εν η «τα πάθη ττροκ<ϊλο»·ν ε δ.τι καί οί νγ λων. Τέλο; ό καποιον ισχυρόν, ο ^ νά δΐίυθίηΐται άπο τοι- οντας αί^όν: «Ε^νο νοι βοαχίονε; *™ν?β σο.». Πάνάχαηη ^ την την παρομοιο;σιν, τι» «ι ότι εγνώριζε ν.αι δρείκελα. Ι'Λ 1 ϋ1νί>θιΝ, Ν.
•Ο «ΕΘΝΙΚΟΣ
«1,!
Λ ς
(ίντιπροαώπου
134 .Μ«ΓΚβΙ δ
καταχωρίσε.,- Μ^
«ώς καί έγγοαφαΐ
ν{Όντοι · «
5ΕΟΓΙ0Ν Ι
8ϋΝϋΑΥ, ΑϋβϋδΤ 19. 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4863.
—ϊ
ΝΕν ΥΟΓΛΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4803
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΧ
Ή-ΓΧΕΒβ Γχραίη', ή περίφημος χορεύτοια «σίμμυ» καί κινηματογραφι-
κός άστήρ, ή όποία ήγειρεν άγωγήν ,διαζυγίου κατά τοϋ συζύγου της,
Τζίλ Μποάγκ. Είς απάντησιν ό σΰζνγός της ζητεί ακύρωσιν τοϋ γάμου.
Ή 'ϋωσηφίνα Λαουντερ, αποχαιρετώσα τόν μνηστήρά της, Τζήν Τούν-νυ, κατά την φαντασίαν τοΰ κα>.λιτί"-.
χνου φωτογράφου.
Ό Ιομ ληνυ, ό εκ Νέας Ζηλανδίας πυγμαχος, όστις ενικήθη τελευταίως υπό τοϋ Ί'ζην Ί'ουννυ, εν τςι μεσψ
των άδελφών καί φίλων τού, είς άποχαιρετιστήριον δείπνον πρίν άναχωρ/ήση έξ Άμερικής.
Ό Μπέρτ Χάσσελλ καί ό Πάρκερ Κράμερ, προ τοϋ άεροπλάνου των
«0Γ0316Γ Κθθΐ£ίθΓ(1», μέ τό οποίον *ά έπιχειρήσουν μίαν πτήσιν εις
Στοκχόλμττν, τής Σουηδίας, μέσω Γρηλανδίας.
«ιιασίαΛτ έπλήρωσε 5.000 δολ. δι* αύχό, φόν, τόν Πιέρ
σον,^ τοϋ Μισοτσσιππη,
οποίος αχιίνρτπι ί§ω μ£
Ή Πέγκυ Χόπκινς Τζόϋς, ή περίφημος ξανθή καλ.λονή, καί ό Λόρδος
Νόρδεσκ, ήλιαζόμενοι είς την άκτήν τοΰ Λίντο, τής Βενετίας.
8ϋΝϋΑΥ, ΑϋβϋδΤ 19. 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4863.
—ϊ
ΝΕν ΥΟΓΛΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4803
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΧ
Ή-ΓΧΕΒβ Γχραίη', ή περίφημος χορεύτοια «σίμμυ» καί κινηματογραφι-
κός άστήρ, ή όποία ήγειρεν άγωγήν ,διαζυγίου κατά τοϋ συζύγου της,
Τζίλ Μποάγκ. Είς απάντησιν ό σΰζνγός της ζητεί ακύρωσιν τοϋ γάμου.
Ή 'ϋωσηφίνα Λαουντερ, αποχαιρετώσα τόν μνηστήρά της, Τζήν Τούν-νυ, κατά την φαντασίαν τοΰ κα>.λιτί"-.
χνου φωτογράφου.
Ό Ιομ ληνυ, ό εκ Νέας Ζηλανδίας πυγμαχος, όστις ενικήθη τελευταίως υπό τοϋ Ί'ζην Ί'ουννυ, εν τςι μεσψ
των άδελφών καί φίλων τού, είς άποχαιρετιστήριον δείπνον πρίν άναχωρ/ήση έξ Άμερικής.
Ό Μπέρτ Χάσσελλ καί ό Πάρκερ Κράμερ, προ τοϋ άεροπλάνου των
«0Γ0316Γ Κθθΐ£ίθΓ(1», μέ τό οποίον *ά έπιχειρήσουν μίαν πτήσιν εις
Στοκχόλμττν, τής Σουηδίας, μέσω Γρηλανδίας.
«ιιασίαΛτ έπλήρωσε 5.000 δολ. δι* αύχό, φόν, τόν Πιέρ
σον,^ τοϋ Μισοτσσιππη,
οποίος αχιίνρτπι ί§ω μ£
Ή Πέγκυ Χόπκινς Τζόϋς, ή περίφημος ξανθή καλ.λονή, καί ό Λόρδος
Νόρδεσκ, ήλιαζόμενοι είς την άκτήν τοΰ Λίντο, τής Βενετίας.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥ2ΤΟΥ, 1928.
ίίΚΕ ΈΜΜ ΗΕΗΑίΟ'
1915
8ϋΝΐλΑΥ, Αυαυδτ 19,
Μΐ Ώηΐίγ ιμη) βοηαατ 1»τ ί!ι«
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. 1*0.
140 λν>3( ίβΐει 8ΤΓβ«ί
Νβτ? Υογ*. Ν. Υ.
ΝΙΟΗΟΙ,Λδ Ρ. ΤΑΤΛΝΙΣ, ΡΓββ.-Ττβπ».
"ίΟΗΝ 6. νΚΝΕΤΟΚ, νΐ€β-ΡΓ".
ΟΑΡΙΤΛΙ. $1θθ.θθθ.θθ
Τ«1θ~βρίι ΑάάτεβΒΐ "ΝβίΙΙιβΓβΜ'*
«ι«ρ1 νΥΜ «810—»»11—·*·ε
$υΒ50ΚΙΡΤΙ0Ν ΚΑΤΕ5:
Οηβ ΥββΓ ...... (10.0·
δίχ ΜοηΙΙΐϋ ..... (β.00
ΪΙίΓεβ ΜοηΙΙ)» ,.... υ.ο»
βυΝΡΑΥ
Οηβ
5>ίχ
|1Ι.*0
««.ο·
•4.00
(8.0·
•Ο 14.00
... ...00 »Ϊ.4Ο
ιΐίυετΗΑΤΕΡ ΜθΝΤΗίν
....... (7.0
......$3.5
ΐ3 ... |2.0
Οηβ Υβ«τ ....... (4.οκ
δίχ ΜοηΙΓΐ3...... (1.0»
(£.00
$1.8·
ΕΜΤΕΗΕΟ Α5 ΒΚΟΟΝΟ 01Λ5$ ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΗΠ.
>. 19ΙΒ, ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΡΙΟΕ ΑΤ ΜΕΤ»
ΤΟΗΚ. Ν ΕΤ# ΥΟΒΚ. υΝΟΕΚ ΤΗΕ ΑΟΓ ΟΤ
ΝΑΝΟΙ 1. 187·
ΑΠΟ ΤΗΝ Ζ0.ΗΝ
ΤΣΙΠΆΝΙΚΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ5
Ρουη<3βΓ βηά Οί Ό. Οβΐϋηιβιιθϊ. ΕάϊΙοΓ. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ" ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ·· ΚΥΡΙΑΚΗΝ ( ΟΡΟΙ ΪΥΜΔΡθΜΟΙΙι Ι ΑΜΕΡΙΚΚΖ Ι ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΈτηοΙα ... $10.10 | Έ—σΙα ... »ίί-0· 'Έξιίμηνος . . $5.00 Ι Έξάμ—·«' · · *··°» ΐΌΙμηνος ... $3.00 Ι Τρίμηγο; ... $«■·· ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ . ίβ.Οβ $4.09 91.69 ΈτησΙα .... $7.00 'ΕΗόμττνος .. $ϊ.δθ Τοίμηνος ... $2.00 Έτηβία "ΕΕάμ—Οί Τρίμηνος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ .. $4.00 Ι 'ΕτηοΙα .. . . $2.0· ι Έξάμηνος $Β.β· $2.5· Άποοτέλλϊτβ τα ίμβΑομαΐα σας 8ιά ια- θοομχών ^ τοαχβζιτιχ&ν έχιταΎΑν είς άοια χληοατέα κΐς Νέαν *Υόοχην δια· "Ναίΐοηαΐ Η€Γ3ΐ<1". "Επιστολαί »«- φΐίχουοαι χαοτονομίοματα δ4·ν να α—<π£λ- λωντοι ουοτημέναι είς διαταγ<|ν "ΝαΙΙοηαΙ ΗθΓ3)<1", 140 ννββΐ ϊίθι δτχββΐ, Νέ» ΥογΚ, Ν. Υ., άλλας δέν φέοομεν Μ β-ν άχολββΑώβ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΛ« ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «Έβννχοϋ Κήονκος» Ι·» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1·. . ΤΗΝ ΕΝΟΧθΝ Ό Ναπολιτάνος Άντώνιο Κσυ- άρνα ΐίχίν αντιληφθή ά7τό τινος ό¬ τι ό αδελφός τού Καομίνε, 20 έ- τών, εφέρετο μετά μεγά>.ης άβρό-
τητος κρός την σύζυγον τού Κλω-
τϋ.δην. Αί υπόνοιαι τού μετ* ολί¬
γον άπειδιείχθησαν βάσψοι και μίαν
ήίΐεραν διέταξε τόν αδελφόν τού
να φι'ΎΠ έκ τής ο&οίας τού καί να
μή έπαντλ'θη -πλέον. Ό Καρμίνε
ήρνηθτι καί άπήΛτησεν α»θΐαδέστα-
τα εί; τόν Άντώνιο, δ οποίος ώρ¬
μησε εναντίον τού «αί τόν έτρ«·υ-
μάτισΐ δίς διά μαχαίρας είς τό στή
ΰος. Ό Καρμίνε, μολονάη τρσΛ;-
ματισμένος, ήροταοϊ μίαν σιδηράν
ρ<ί6ιδον, την όττοίαν εύρ& πλησίον το% '/χη δι' αύττρ: ίθραυσε την κε¬ φαλήν ΤθΓ» άδΐλφοΰ τού. Οί. δύο τρΐΠκματίαι μετεφέριθησΐσν είς τό νοσοκομείον έν οίκτρα χχχταστάσει. Έν τω μίτοξύ ό μικρότερος άδελ- φός των Σαί^όατόρε, ήλικίας 18 ϊτών, πληροΐφο^ηϊθείς τα δυατ^ε- ίαντα, μετε'ΰη εις την οικίαν τοϋ Άντχόντο νοαί άριτάσας εκ τής κά¬ μης την Κλωτίλδην τής άπή τόν λαιιών μέ ενα ξινκίφι! ΛΥΟ ΦΟΡΑΣ ΕΙΣ 9ΑΝΛΤ0Ν Ενώπιον τοΰ κακοΓργιοδικείου τοΰ Κοβοΰργου έδι-χάσ'θη τάς ημέ¬ ρας αύτάς ενας ονόματι Χάϊν, ό ι^ερώτϊρος '/αχοΰργος των νεω- τέροχν χρονων τής Γερμανίας. Ό Χάϊν ηατητγορίΐ.ται δι' έ|ήκοντα ίΛοπάς; διά διαρ«ήξεο")ς, τρίΓς φό- νους, όκτώ τρσυματισμονς καί πέν- τε άποϋΓίί'ρ'ας φόνων. Εύφυε'οτατος ταχνπους καί αριστος σκοπεντής, «ατΓυο>ρννι>νϊ νά διαφϊύγΓ| την σνλ-
ληψιν, μέχρις οί!, ττροδοιίείς ύπόι
της σιίΰγου τού, παρεδόιτη έν νάρ
ιη) ευρισκόμθΌς είς τάς αρχάς. 'Η
σίΐυνός τού, άλλως τε, μετά τινάς
ημέρας μετανΌησασα ηυτοκτόνησε.
Ό Χάϊν κατεδικά·(τθη δις εις θάνα¬
τον καί άπαξ είς ισόύια δεσμα κα-
τά την αυτήν ημέραν!
Άχό χ<Λρα μαχρυνή, .. άχό της μοίρ-ας της τόν γραμμένο νόμο, ήλθε στοϋ χωρίου μας τά χρό- ννρα, ή ιρτωχή άτσιγγάνα. Κιεοια- κάτικο δειλινό, ό ήλιος εγερνε σι- 7 ά—σιγά, άγκαλιάζοντας της ψη- λές βοννοκοίφές, ότ<ζν, <τιγά τό 6ή- μά μόν !σ«ρα, ίξω, λίγο μακρΐίά, άχ' τοΰ χωρίου τά ο— ιτάκια. Ή χραχτινάοα γύρω. σΚΛρχΌνσε τή χαρι της στοϋ κάθε Φιαιβάτη τό σιά^ζ .αί τό 'δροσερό άιααγε^ματινό άγε- άχ,ι χάριζε την δροσιά τού, στής ΐίθνεμένες καοίιές. Μερά ώμορφη, μ&ρα, γλυκείά μερά, χον κι' ή χεά λυχημένη ψνχη ζητά λίγη δροσΐά, λίγη μοναξιά στήν ·έξσχ.ήι λιΤα &Ιτ >.<χτα μακ^υά, άχ' τοΰ χωρίου τό τενό χειρΓ&άίλλον. Διάδαινα μανάχος, „—,—,», ν-ύρω τή δύσι, οτφισα τό τ;λέμμα ά χέστρ στ'άντιαρυνό ώμορφο χωβ'ϊ. τού Γ/ιρομμένο μέσα στό χράσινο χ?ώ- μα, άφινε χοΰ καί χου·, τά κάτΛσχρα β—ιτάκια «ο, νά ■•φαίνωνται σάν άλ λ«ς τοΰ ηλίου άχτίδες, άνάμβαα ά- τ)ο τά κ·χτ3—ράσινα 3ένβρα τοϋ. Προχώρησα άβ'χμα λίγο κβί στο:'- φοντας τή γωνιά τοΰ 6-ρό-υ μχροστά σέ σχαρμιένβ ρια. Τσιγγάνοι! Τοι>ς τίλέχώ. .-,___
μικράς τότε, ποίχαν ξανάρθει άλ-
λη μιά 9θρά στό μικρό τό χωρ;ο
μας, καί μούχε μείνει τότε γι' αό-
'.ούς μιά μ:κρά μόνον, άμυ&ρντάττ,
άνάμνησις. Καί τώρα, χοΰ χάλιν
τούς ξανα>δλέχω βχειτ' άπο τόσα
χρόνια, στ» Κια τσαντήρια, στό ϊ-
οιο μέ^ος, ό νοΰς μοο τρέχει γιά μ:ά
στιγμή, στ' άγύριστα, ταιδικά μα
χρόνια!..... Π ρνχύψτρα, λίγο καί
άχό τό ένστι.-Ατο έτΑείνο τής χεριε,:
; κινούμ«νος, Ίίίροβτ. ίίχλ' χτ
ίνα άχ'τά σκόρχια τστνΐτήριθί.—Κα
λή μερά, τό χύριος. Τό μοίρ-α σε
λεμε.— Αύτά τά λόγια
χερνώντας άχ' τό κωνικό
Ο'.αί άμέσως μχροστά μοο .Τ,_____,
μιάς μκφής άτσιγγάνας, το γλυκό
χροσωχάκί. Στάτ>ηκα κ/αί μέ τό
ίίσθημα χοΰ χροκαλεί στήν καρί:ά
τό όρ<χχα κάιθε ώραία,', γιά λίγο τό μιοφό τρια •κου τής γενηάς της ό νόμος, τώρριξα στον άνεμο γιά νά τό φέρη στό μικρό χωριαύάκι μας. "ιΕνα κορμί, χοΰ θά τό ζήλ&οε κι' ή Άκρροδίτη άχόμ.α, ενα κεφάλι Μ«δοΰσας στολισμένο μέ £νο αίνιγ- ματώ$η Μττάμαυρα μάτια οοαί μέ χιό κατάμιαυρα [ίοαφυά μαλλιά, μ' ενα τσι'τινο ιρόρεμα καί μέ μερι κοϋς χαλκάίες, χερασμένους γιά δραχιόλια στά χέρι·α, αύτη ήτο έν ό- λίγοις ή μικρί άτσιγγάνα. Μέ κότταξε μ' ενα ^λέμμα πα- ράξενο, όχω-ς «,ι' έγώ την κότταξα μ' ενα δλεμμα θατομαβμοΰ, θαυμά- ζοντας τί» ώραίο κορμί της καί τά &ύο ττ^λεγαλόμαυρα μάτια, ζητών- τας μβσα σ' αύτά, νά ϊια€ασ<ι>, τίς
οίδε, χόσους κρύφιοος στοχασμο«>ς
της καρδίας της. Προχώρησα λί¬
γο, χηγα χιό χέρα, σ' όλα τά
τσαντήρια άλλά καί χάλιν γύρισα
καί στάθψ,χ στό μιαρό τσαντηρι,
7.οϋ χρό όλίγου άκουσα τή γλυκειά
φωνή, τής ώμοριφης των τσιγγάνων
κόρης. Στά&ηκα καί χάλιν ν'άντι-
οφόσω έκ νέον, τά δυό της όλόμαυ-
ρα μάτια, καί ζητώντας άφορμή νά
ό8ω τό ώριαίο κορμί της, έσκϋψϊ
στό άνοιγμα τοΰ τβ·αντηριοΰ κχί
την καλώ, ζητώντας—σχι νά μά-
Οω, τό τί τό χεπ^ωμένο μοΰ ί>ύλα-
γε—άλλά γιά νά άκούσω, τή γλυ-
κειά φ<ονή της. βελω τής τύχης τ' 'ίγνωστα ν'άχΛυσιω άπό σένα, τής Ικα, καί κάΟησΛ σ' ενα χαλί χοά- :αν στρωμένο χάμω, λα^ταίρι—:ά, χεριμένοντας τή στιγμή, ν' άνοίςτ, το μικιρό στοματάκι της. Λίγα νο- μίσματα της εδωσα στό χέρι, καί στής τεντωμέ'νης χαλάμης μου, τής γραμάς έχάνω, ήρχισε νά μο·3 λέγΐ) την άγνωστή μόν τύχη. Και μοίχε τόσα καί τόσα! "Ομ/ος ό νοΰς μόν άλλού γύριζε, τά μάτ« μοί» «,αριφωοήκαν στά &υο της μάτ'.ς! κι' ή %αρ%'.& μου ζοΰσε μίαν άλλην ζωή, κτνποϋσε διαφορετικά —δχι δχως χρίν— καί μέσα στό κωνΓΛΟ της τσαντήρι εννοιωσα τότε, διακρο- ρετιιχό τόν έαντο μ&ιι. Κύτταξα τώ- ρα,γύρω τό τσανττϊρι καί σέ μιά γω- νιά, ει3α 2υό μύλονς τ&ΰ καφέ, ενα γουώ χάρα —έρα και μερβχα ζωή στρωσίδια ώς φαίνεται, χοΰ σ' αύτά ξάχλωνε τό ώροίο της, ή μα'ορομματοΰ άτσιγγάνα. Μούχε χολλά, μά τίποτε άχ' αύτά δέν ■θυμσΰμαι. "Ενα μόνον θιιμοΰαα: καί 0ά τό 6υμ.ούμαι αίώνια, την γλυ- κειά λαλιά της, χοΰ σάν^χαραίει- σια άρμονία, «τντηχησε «αί άντηχί; στ' αύτιά μοο. Την κύτταξα μέσ:< στά μάτια της, μ' ενα «λλόκοτθ δλίμμ», ώς χου στό τέλος,τελίΐ- όνοντας, μ' «ρώτησε, τί -.ην %υττοΰ- σα ετσι. ■—Στά δΰό σοο μαάρα ιιά·· πά,—· της εί«α, ζηπω νά έρευνν;- 3*) τής; καρδίας σου τό τχίθος. θ^ ίθελα, μέσα έχεί, νά μάθω τής^ χί- κρες σου, τής χαχρίζ στ», τόν έρω- τά σοο, τή ζωή σον όλ.άτ.ληρη..; Ά- λήθεια, άγάχησες χοτέ μηφή άτσίγ γάνβ; Μέσα στά με{>η ποΰ γνρνάς,
στά χωριζιΒάχία, στής μεγάλες τής
κόλβις, δέν ίντχζ χοτέ, νά ρί&ΐτ
τό ·6λέμίΐ,α σου, σέ ΚΛμμιάν άλλη
ματιά; Ή «φδιά σον, £έν γνώοιτ-:
χοτέ, τό αίσθημα έκείνο, υοΰ «μείο
έβώ τό λέαε άγάχη; 'Οταν στά
ήροίδυα σόρνη[ΐς το
σου, μβκονά, σ' άλλα μ«ρη,
μέσ' στή μζγεία τής <ρύβεως, δέ·-1 έννο«ι;.τες χοτέ τ-ής έρημ^ίς σον τον χόνο; 'Γότε, μέ λόγια μετρημένα, σοϊζ- ρά καί ύ—;ριτρανα, μοώ^τε, σέ λίγες γραμμές, τή ζωή της όλόκληρη, μιά ζωή γεμάτη στρ«!·τες, μέσα σέ χε3ιά6ες θιαί σέ τκκ/νά, σέ καί σέ τρϋλεις, μιά ζωή λαταστάλαγμα, άλλά μιά έλδύθερη, μιά ζωή χαρθένα, άπό τού κόσμου την τύρ6η, άχ' των ·πόλ£ων την δ:α<ρ^ορά. —Ζοόμ«, μθυχε, σάν τά κονηγημέλ Λ χοαλιά, στήνοντας τή ^ωληά μας χότ' έίώ καί χότ' έα,εί, όμως ζοΰμ' έλεύβ&ροι άχ' τό νόμο καί ζοΰαί. ώραία, γιατί ζοϋμε στή φύσι. —^Τί ώραία χοΰ τάλεγε τά λόγια της αύτά, λόγια γιομάτ' άλήύεία! Καί μήχως είνε ψέμμα; Τί άξίζε' ή χλώή μχροστά στά βέλγητρα χον μάς χαρίζ' ή «ρύσις; —Δέν άγάχησα, μοΰ είχε, χοτέ. ΟΜιΛω την άγάχη, τή ζωή, δια5& ρετυκα. Την Οέλω άγνή άλλά άγνότης οτμ&ψα ίέν ΰχάρχει. θέλω την κΛρίιά χοΰ ί>' άγαχησω, νά
μοιάζη της ίικιάς μόν καρδίας, χο·ύ
-*' αγαχάιπ χάντα. Ποΰ όμως τέτοι
:ς καιρίιές; Την αώτνύζα καλά χρίν,
τώρα μοδ άρεσε νά την άκούω μό-^ον.
Κι' είχε ίάαο, χάει χια, ό 7Λσυχις
χάλασε, τώρα ζικΐμε- καί κινούμε.θα
χάνω στούς τροχούς τοΰ ψεΰδονς,
καί τής διαφθοράς. Την ιχό·τταξα
καί —ίλιν στά μάτια, χατί τά λίγα
αύτά λβγια τής είχα.:
—Ζηλεύω την τύχη σου μι·χ.ρ·!;
άτσιγγάνα, ζηλεύω την ζωή σον,
άλλά χιό χολΰ ζ·»)λεύω κείνον, χοί
στήν καρίιά σα> θά κρύψΐβς. Πόσον
ήθελα νά είχα την τύχ»3 τού! Τότε
μ' ενα χαράχονο, μουχε.:
— Ποίος σημερα κι^ττάζει τής
. ωχές άτΛΓΐγγάνες ■καί χοτά ματ! ΐ;
αίσθηματική βά χ4—) χάνω σ' έκ£Ϊ
νες χοΰ ώς μ.όνον στόλισμα εχονν
χαλκάίες στά χέρια, κι' ώς μόνη,·
μόρφωσιν κι' έχάγγελμΛ, εχεον νά
λέγουν τής μ»ίρ«ς;
θέλησα νά την άκολοιΛήσω μέσα
στής ζωής της τό ίιάδα, νά γίνω
σύντιροφός τής τταιριθένα; ζωής της
κ,αί λάτρης των μαΰρων ματ'.ών
της, άλλ' αίφνηΐ;, τό φάομα τή;
κοινωνίας, ή οίκογενεια καί οί δα
φοροι άλλοι κοινωνΐ7·/)ί θεσμοί, μχ
σταμάτησαν στήν τολμηρή μου άχό-
φασι. ΤΩ είρωνεία τής τύχης! ΤΩ
κόσμε ψβύτη! Διατί τάχα μας δένεις
μέ τόσο δαρειές άλυσσίδες;
"Εφυγα μέ τό χαρά^νο άνθίσμέ
νο στά χείλη, Ιχοντας χάντα μπρός
μοο, την γλυικειά όχτασία τ ώ ν
τσιγγάνων τής ΓΛ&ρης.
ΠΙΒΙΡΑΙΕΓΣ, Αύγουστος, 1928.
ΑΘΑΝ. Α. ΔΑΜΠΑΣΗΣ
Η ΤΑΞΙΣ ΜΊΠμ ΕΚΛΟΓΑΙ
Θ&ωρεΐται έξηβφαλιβμένη καβ' δλην την χώρΛν
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 19 Αύγούστου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «
Κήρυκος^).— Κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα, ού
κινόυνος υφίσταται διασαλεύσεως τής τάξεως σήμ
ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟί ΕΥΠΗΝΟΥΝ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ
Δεά την άποχήν της έκ τοί» '
ματος.
·, ΡΩί^ίί' Χ? Α^σύσΥ^~ Τηλεγραφήματα έκ Σόφιας
Ιαναγγελλουν ότι όλαι αι Βουλγαρική έφημερίδες έκιτοά
ζουν την εύγνωμοστ5νην τοϋ Βουλγαρικοϋ λαοϋ πρός την
V
ταλίαν διά την άποχην της έκ τσϋ Άγγλογαλλικοΰ διαβήμα"
τος πρός διαλυσιν των Μακεδονικαί οργανώσεως
Ο ΚΕΜΜ ΖΗΤΕΙ βΐ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΙΤΑΝ
νυμφβυθη την άδελφήν τού 6αβιλέ<ος ΚΑΛΚΟΥΤΤΑ, 19 Αύγούστου.— Έκ Πεσχάρ ανηγ¬ γέλθη ότι ο Μουσταφά Κεμάλ εζήτησε την χείρα της νεωτί ρας αδελφής τοΰ βασιλέως τοϋ Άφγανιστάν, Άμανουλάν και ότι ο βασιλεύς προσεκάλεσε τόν Κεμάλ είς Πεσχαρ, διά την ανεπισημον συζήτησιν τοϋ συνοικεσίου. ΡΰϊΜΜΠΠ ΑΘΗΝΑΙ, 14 Ιουλίου. — Πρό ήμερόάν παρουσιάσθη είς τόν άργυραμοιοόν κ. Άθανάσιον Σαρηβαλόσην εν άτομον καλοενδε- δυμενον όπερ παρσυσίαοε πρός έ- ξαργνρωσιν τσέκ 80.000 Ρουμανι¬ κον λέϊ εκδόσεως τοΰ έν Βροάλα υποκσστήματος1 τής «,Εμπορικης Τραπέζης τής Ρουμανίας». Ό *ά- τοχος τοϋ τσέκ έδήλλιοσεν ότι είνε εμπορος έκ Βραίλας όνομαζόμενος Νικόλαος 'ΑσκητοπουΑος, επέΐδειξί δέ καί τό διαβατήριον τού. Ό άρ- γυραμοιΰός όπως ίσχυρίζεται, ελα- €ε καί προφορικήν διαοεβαίωσιν άπό τους διευθυντάς τοϋ παντοπίίΰ- λείου «Βΰρων» ότι ό κάτοχος τοϋ τσέκ είνε εμπορος καί εντιμος αν- ιτρωπος, κατόπιν δέ τούτου έξυρ- γΰρωσε τό τσέκ καί τό παρέδωσε είς την Τράπεζαν Αθηνών πρός εξόφλησιν. Εις τηΐτνεγράφημα της Τραπέζης 'Αθτίνων, ζτττησάόσης πληροφορίας περί τοϋ τσέκ ελή¬ φθη τηλεγ ράφημα έκ Βραΐλας δτιι τουτο είνε πλαστόν. Έν τώ μεταξΰ ό Άσκητόπουλος έξηφανίσθί). Ό ατυχής αργυροίΛοιοος άναγκαοτ/είς να κατα<ίαλτ| την αξίαν τοΰ τσέκ είς την Τράπεζαν Αθηνών υπέ¬ βαλε μήνυσιν ίχί πλασΐογραφία. ΚΑΜΡΕΠΤΙΚΟΙ ΙίΪΜ ΕΙΣ ΤΜΓΕΡΙΑΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 18 Α^ϊιΛ». Δώίεκα ατομα άπώλεσΐν την ζωην καί οφκ«τά έτεαυματίσβτ^αν Μ.τα τάς σεισμβχάς ίονησεις; «ι όχοίαι σννεκλό*ι>ησαΓ·/ τό εΒαφος της 'Αλ-
γερίας, χβές το εσπέρας, ώ; 2·.2-
λαμ'δάνει τηλεγράφημα έξ 'Αλγε·
ρίο» χρος τό ·»(ρ-α3χ.τορε?ον των «Κ;ν·
τρηιών Νέων». Τόν ίειβμόν Ιιπ;-
κολού&ησεν όρμητΜΐή καταιγίς ττ:ς
τ)ίξητΓε τόν χανικον των χΛτοίΐ'ωτί
έκ των <— ισμιαών δσνησεων ^ΙΕΚΕδ ΒΑΚΚΕ, ΡΑ. -■ Ό «Έθνικός Κηρυξ» ποιείται υ· πό τοΰ άντιπροσώπου μας Γεωργ. Μπογδάνου, 72 Ε. ΜβΓΐίβΙ 81. —Ε1Β— ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΕΛΛΗΜ1ΚΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ιΥΕΑΝΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ •Υπό Αλεξ. Δουμά (υίοθ). Εί¬ ναι ίνα άκό τα άθάνατα £ργα τοΰ μεγάλου Γάλλον σνγγραφέως. "Ε- χει μεταφρασ*ϋ είς δλας τάς γλώσσας τοθ κόσμον. Τιμάται δε- δεμένον ................ $1.00 "ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ'* 140 τΥ. 2βΤΗ β Τ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ ΥΠΟ Π. Χ. ΔΟΥΚΑ Είναι ?να άληθινδ επος ή Ι—ορίβ σ*τη της ΣΛάρτης, μΐο Ιστορία «ρυλαχν χαί ήρωϊσμών, ή δποία ?σχεν αποφασιβπκτιν επίδρασιν, δ^ι αόνον επί των τνχ<«ν τού ΈλΛηνικου "Εθνουζ, αλλα καί τού κότμου ίλου. Σελίδες 1000 μεθ' εκατόν είκονων, ίΐληρεις ένδιαφέροντος, Ιοτορικών γνώοεων χαί χνευματιχτ|ς ψυχαγωγ,ίας. ^ ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ................δολλ. 8.00 ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΥΠΟ ΜΠΑΜΠΗ ΑΝΝΙΝΟΥ Ό Μπάμπης ·Άννινος μέ τό χιβϋμόρ τού, τνή χαριν τού, τό ίξοχον λογοτεχηκόν τού «φός, παίρ^! ^μμάτια άπό την Νε- οελληνικην Ιστοοίαν, τά άναλύει, τά ζωντανευει, τοΰς δίδει βά>
κα καί όοτα καί παί^θϋς. Κάμνει τόν άναγνώοτην νά ζδ Μ
τας σελίδας τού. Περιεχομενα: Ή άπολογία τοϋ Όδυοσέωζ
Α^ρ^σον Νοσοκόμοι καί Κομπογιαννϊται.— ΟΙ Φ«λέλ"
ληνεςτου 1821^- Ή χολέρα τοϋ 1864.— ΑΙ στολαί τοϋ τα-
κτικου στρατου— Αί Αθήναι κατά τό 1850.— Ίστορία ενός
δσματοςρ- Ο Παπουλάκης.- Έκστρατεία ίερέων.- Ό
Βυραη- εν Ελλάδι.-. Ή Ένωσις τής 'Επτανήσου - Σελίδες
658, μεϊα πολλων εικόνων.
Καλλιτεχνικώς δεδεμένον, τιμδται...........ΜΧ. «0°
"ΕΙ
140νΐ/Ε8Τ26ΤΗ3ΤηΕΕΤ
ΝΕ¥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
ίίΚΕ ΈΜΜ ΗΕΗΑίΟ'
1915
8ϋΝΐλΑΥ, Αυαυδτ 19,
Μΐ Ώηΐίγ ιμη) βοηαατ 1»τ ί!ι«
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. 1*0.
140 λν>3( ίβΐει 8ΤΓβ«ί
Νβτ? Υογ*. Ν. Υ.
ΝΙΟΗΟΙ,Λδ Ρ. ΤΑΤΛΝΙΣ, ΡΓββ.-Ττβπ».
"ίΟΗΝ 6. νΚΝΕΤΟΚ, νΐ€β-ΡΓ".
ΟΑΡΙΤΛΙ. $1θθ.θθθ.θθ
Τ«1θ~βρίι ΑάάτεβΒΐ "ΝβίΙΙιβΓβΜ'*
«ι«ρ1 νΥΜ «810—»»11—·*·ε
$υΒ50ΚΙΡΤΙ0Ν ΚΑΤΕ5:
Οηβ ΥββΓ ...... (10.0·
δίχ ΜοηΙΙΐϋ ..... (β.00
ΪΙίΓεβ ΜοηΙΙ)» ,.... υ.ο»
βυΝΡΑΥ
Οηβ
5>ίχ
|1Ι.*0
««.ο·
•4.00
(8.0·
•Ο 14.00
... ...00 »Ϊ.4Ο
ιΐίυετΗΑΤΕΡ ΜθΝΤΗίν
....... (7.0
......$3.5
ΐ3 ... |2.0
Οηβ Υβ«τ ....... (4.οκ
δίχ ΜοηΙΓΐ3...... (1.0»
(£.00
$1.8·
ΕΜΤΕΗΕΟ Α5 ΒΚΟΟΝΟ 01Λ5$ ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΗΠ.
>. 19ΙΒ, ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΡΙΟΕ ΑΤ ΜΕΤ»
ΤΟΗΚ. Ν ΕΤ# ΥΟΒΚ. υΝΟΕΚ ΤΗΕ ΑΟΓ ΟΤ
ΝΑΝΟΙ 1. 187·
ΑΠΟ ΤΗΝ Ζ0.ΗΝ
ΤΣΙΠΆΝΙΚΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ5
Ρουη<3βΓ βηά Οί Ό. Οβΐϋηιβιιθϊ. ΕάϊΙοΓ. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ" ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ·· ΚΥΡΙΑΚΗΝ ( ΟΡΟΙ ΪΥΜΔΡθΜΟΙΙι Ι ΑΜΕΡΙΚΚΖ Ι ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΈτηοΙα ... $10.10 | Έ—σΙα ... »ίί-0· 'Έξιίμηνος . . $5.00 Ι Έξάμ—·«' · · *··°» ΐΌΙμηνος ... $3.00 Ι Τρίμηγο; ... $«■·· ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ . ίβ.Οβ $4.09 91.69 ΈτησΙα .... $7.00 'ΕΗόμττνος .. $ϊ.δθ Τοίμηνος ... $2.00 Έτηβία "ΕΕάμ—Οί Τρίμηνος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ .. $4.00 Ι 'ΕτηοΙα .. . . $2.0· ι Έξάμηνος $Β.β· $2.5· Άποοτέλλϊτβ τα ίμβΑομαΐα σας 8ιά ια- θοομχών ^ τοαχβζιτιχ&ν έχιταΎΑν είς άοια χληοατέα κΐς Νέαν *Υόοχην δια· "Ναίΐοηαΐ Η€Γ3ΐ<1". "Επιστολαί »«- φΐίχουοαι χαοτονομίοματα δ4·ν να α—<π£λ- λωντοι ουοτημέναι είς διαταγ<|ν "ΝαΙΙοηαΙ ΗθΓ3)<1", 140 ννββΐ ϊίθι δτχββΐ, Νέ» ΥογΚ, Ν. Υ., άλλας δέν φέοομεν Μ β-ν άχολββΑώβ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΛ« ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «Έβννχοϋ Κήονκος» Ι·» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1·. . ΤΗΝ ΕΝΟΧθΝ Ό Ναπολιτάνος Άντώνιο Κσυ- άρνα ΐίχίν αντιληφθή ά7τό τινος ό¬ τι ό αδελφός τού Καομίνε, 20 έ- τών, εφέρετο μετά μεγά>.ης άβρό-
τητος κρός την σύζυγον τού Κλω-
τϋ.δην. Αί υπόνοιαι τού μετ* ολί¬
γον άπειδιείχθησαν βάσψοι και μίαν
ήίΐεραν διέταξε τόν αδελφόν τού
να φι'ΎΠ έκ τής ο&οίας τού καί να
μή έπαντλ'θη -πλέον. Ό Καρμίνε
ήρνηθτι καί άπήΛτησεν α»θΐαδέστα-
τα εί; τόν Άντώνιο, δ οποίος ώρ¬
μησε εναντίον τού «αί τόν έτρ«·υ-
μάτισΐ δίς διά μαχαίρας είς τό στή
ΰος. Ό Καρμίνε, μολονάη τρσΛ;-
ματισμένος, ήροταοϊ μίαν σιδηράν
ρ<ί6ιδον, την όττοίαν εύρ& πλησίον το% '/χη δι' αύττρ: ίθραυσε την κε¬ φαλήν ΤθΓ» άδΐλφοΰ τού. Οί. δύο τρΐΠκματίαι μετεφέριθησΐσν είς τό νοσοκομείον έν οίκτρα χχχταστάσει. Έν τω μίτοξύ ό μικρότερος άδελ- φός των Σαί^όατόρε, ήλικίας 18 ϊτών, πληροΐφο^ηϊθείς τα δυατ^ε- ίαντα, μετε'ΰη εις την οικίαν τοϋ Άντχόντο νοαί άριτάσας εκ τής κά¬ μης την Κλωτίλδην τής άπή τόν λαιιών μέ ενα ξινκίφι! ΛΥΟ ΦΟΡΑΣ ΕΙΣ 9ΑΝΛΤ0Ν Ενώπιον τοΰ κακοΓργιοδικείου τοΰ Κοβοΰργου έδι-χάσ'θη τάς ημέ¬ ρας αύτάς ενας ονόματι Χάϊν, ό ι^ερώτϊρος '/αχοΰργος των νεω- τέροχν χρονων τής Γερμανίας. Ό Χάϊν ηατητγορίΐ.ται δι' έ|ήκοντα ίΛοπάς; διά διαρ«ήξεο")ς, τρίΓς φό- νους, όκτώ τρσυματισμονς καί πέν- τε άποϋΓίί'ρ'ας φόνων. Εύφυε'οτατος ταχνπους καί αριστος σκοπεντής, «ατΓυο>ρννι>νϊ νά διαφϊύγΓ| την σνλ-
ληψιν, μέχρις οί!, ττροδοιίείς ύπόι
της σιίΰγου τού, παρεδόιτη έν νάρ
ιη) ευρισκόμθΌς είς τάς αρχάς. 'Η
σίΐυνός τού, άλλως τε, μετά τινάς
ημέρας μετανΌησασα ηυτοκτόνησε.
Ό Χάϊν κατεδικά·(τθη δις εις θάνα¬
τον καί άπαξ είς ισόύια δεσμα κα-
τά την αυτήν ημέραν!
Άχό χ<Λρα μαχρυνή, .. άχό της μοίρ-ας της τόν γραμμένο νόμο, ήλθε στοϋ χωρίου μας τά χρό- ννρα, ή ιρτωχή άτσιγγάνα. Κιεοια- κάτικο δειλινό, ό ήλιος εγερνε σι- 7 ά—σιγά, άγκαλιάζοντας της ψη- λές βοννοκοίφές, ότ<ζν, <τιγά τό 6ή- μά μόν !σ«ρα, ίξω, λίγο μακρΐίά, άχ' τοΰ χωρίου τά ο— ιτάκια. Ή χραχτινάοα γύρω. σΚΛρχΌνσε τή χαρι της στοϋ κάθε Φιαιβάτη τό σιά^ζ .αί τό 'δροσερό άιααγε^ματινό άγε- άχ,ι χάριζε την δροσιά τού, στής ΐίθνεμένες καοίιές. Μερά ώμορφη, μ&ρα, γλυκείά μερά, χον κι' ή χεά λυχημένη ψνχη ζητά λίγη δροσΐά, λίγη μοναξιά στήν ·έξσχ.ήι λιΤα &Ιτ >.<χτα μακ^υά, άχ' τοΰ χωρίου τό τενό χειρΓ&άίλλον. Διάδαινα μανάχος, „—,—,», ν-ύρω τή δύσι, οτφισα τό τ;λέμμα ά χέστρ στ'άντιαρυνό ώμορφο χωβ'ϊ. τού Γ/ιρομμένο μέσα στό χράσινο χ?ώ- μα, άφινε χοΰ καί χου·, τά κάτΛσχρα β—ιτάκια «ο, νά ■•φαίνωνται σάν άλ λ«ς τοΰ ηλίου άχτίδες, άνάμβαα ά- τ)ο τά κ·χτ3—ράσινα 3ένβρα τοϋ. Προχώρησα άβ'χμα λίγο κβί στο:'- φοντας τή γωνιά τοΰ 6-ρό-υ μχροστά σέ σχαρμιένβ ρια. Τσιγγάνοι! Τοι>ς τίλέχώ. .-,___
μικράς τότε, ποίχαν ξανάρθει άλ-
λη μιά 9θρά στό μικρό τό χωρ;ο
μας, καί μούχε μείνει τότε γι' αό-
'.ούς μιά μ:κρά μόνον, άμυ&ρντάττ,
άνάμνησις. Καί τώρα, χοΰ χάλιν
τούς ξανα>δλέχω βχειτ' άπο τόσα
χρόνια, στ» Κια τσαντήρια, στό ϊ-
οιο μέ^ος, ό νοΰς μοο τρέχει γιά μ:ά
στιγμή, στ' άγύριστα, ταιδικά μα
χρόνια!..... Π ρνχύψτρα, λίγο καί
άχό τό ένστι.-Ατο έτΑείνο τής χεριε,:
; κινούμ«νος, Ίίίροβτ. ίίχλ' χτ
ίνα άχ'τά σκόρχια τστνΐτήριθί.—Κα
λή μερά, τό χύριος. Τό μοίρ-α σε
λεμε.— Αύτά τά λόγια
χερνώντας άχ' τό κωνικό
Ο'.αί άμέσως μχροστά μοο .Τ,_____,
μιάς μκφής άτσιγγάνας, το γλυκό
χροσωχάκί. Στάτ>ηκα κ/αί μέ τό
ίίσθημα χοΰ χροκαλεί στήν καρί:ά
τό όρ<χχα κάιθε ώραία,', γιά λίγο τό μιοφό τρια •κου τής γενηάς της ό νόμος, τώρριξα στον άνεμο γιά νά τό φέρη στό μικρό χωριαύάκι μας. "ιΕνα κορμί, χοΰ θά τό ζήλ&οε κι' ή Άκρροδίτη άχόμ.α, ενα κεφάλι Μ«δοΰσας στολισμένο μέ £νο αίνιγ- ματώ$η Μττάμαυρα μάτια οοαί μέ χιό κατάμιαυρα [ίοαφυά μαλλιά, μ' ενα τσι'τινο ιρόρεμα καί μέ μερι κοϋς χαλκάίες, χερασμένους γιά δραχιόλια στά χέρι·α, αύτη ήτο έν ό- λίγοις ή μικρί άτσιγγάνα. Μέ κότταξε μ' ενα ^λέμμα πα- ράξενο, όχω-ς «,ι' έγώ την κότταξα μ' ενα δλεμμα θατομαβμοΰ, θαυμά- ζοντας τί» ώραίο κορμί της καί τά &ύο ττ^λεγαλόμαυρα μάτια, ζητών- τας μβσα σ' αύτά, νά ϊια€ασ<ι>, τίς
οίδε, χόσους κρύφιοος στοχασμο«>ς
της καρδίας της. Προχώρησα λί¬
γο, χηγα χιό χέρα, σ' όλα τά
τσαντήρια άλλά καί χάλιν γύρισα
καί στάθψ,χ στό μιαρό τσαντηρι,
7.οϋ χρό όλίγου άκουσα τή γλυκειά
φωνή, τής ώμοριφης των τσιγγάνων
κόρης. Στά&ηκα καί χάλιν ν'άντι-
οφόσω έκ νέον, τά δυό της όλόμαυ-
ρα μάτια, καί ζητώντας άφορμή νά
ό8ω τό ώριαίο κορμί της, έσκϋψϊ
στό άνοιγμα τοΰ τβ·αντηριοΰ κχί
την καλώ, ζητώντας—σχι νά μά-
Οω, τό τί τό χεπ^ωμένο μοΰ ί>ύλα-
γε—άλλά γιά νά άκούσω, τή γλυ-
κειά φ<ονή της. βελω τής τύχης τ' 'ίγνωστα ν'άχΛυσιω άπό σένα, τής Ικα, καί κάΟησΛ σ' ενα χαλί χοά- :αν στρωμένο χάμω, λα^ταίρι—:ά, χεριμένοντας τή στιγμή, ν' άνοίςτ, το μικιρό στοματάκι της. Λίγα νο- μίσματα της εδωσα στό χέρι, καί στής τεντωμέ'νης χαλάμης μου, τής γραμάς έχάνω, ήρχισε νά μο·3 λέγΐ) την άγνωστή μόν τύχη. Και μοίχε τόσα καί τόσα! "Ομ/ος ό νοΰς μόν άλλού γύριζε, τά μάτ« μοί» «,αριφωοήκαν στά &υο της μάτ'.ς! κι' ή %αρ%'.& μου ζοΰσε μίαν άλλην ζωή, κτνποϋσε διαφορετικά —δχι δχως χρίν— καί μέσα στό κωνΓΛΟ της τσαντήρι εννοιωσα τότε, διακρο- ρετιιχό τόν έαντο μ&ιι. Κύτταξα τώ- ρα,γύρω τό τσανττϊρι καί σέ μιά γω- νιά, ει3α 2υό μύλονς τ&ΰ καφέ, ενα γουώ χάρα —έρα και μερβχα ζωή στρωσίδια ώς φαίνεται, χοΰ σ' αύτά ξάχλωνε τό ώροίο της, ή μα'ορομματοΰ άτσιγγάνα. Μούχε χολλά, μά τίποτε άχ' αύτά δέν ■θυμσΰμαι. "Ενα μόνον θιιμοΰαα: καί 0ά τό 6υμ.ούμαι αίώνια, την γλυ- κειά λαλιά της, χοΰ σάν^χαραίει- σια άρμονία, «τντηχησε «αί άντηχί; στ' αύτιά μοο. Την κύτταξα μέσ:< στά μάτια της, μ' ενα «λλόκοτθ δλίμμ», ώς χου στό τέλος,τελίΐ- όνοντας, μ' «ρώτησε, τί -.ην %υττοΰ- σα ετσι. ■—Στά δΰό σοο μαάρα ιιά·· πά,—· της εί«α, ζηπω νά έρευνν;- 3*) τής; καρδίας σου τό τχίθος. θ^ ίθελα, μέσα έχεί, νά μάθω τής^ χί- κρες σου, τής χαχρίζ στ», τόν έρω- τά σοο, τή ζωή σον όλ.άτ.ληρη..; Ά- λήθεια, άγάχησες χοτέ μηφή άτσίγ γάνβ; Μέσα στά με{>η ποΰ γνρνάς,
στά χωριζιΒάχία, στής μεγάλες τής
κόλβις, δέν ίντχζ χοτέ, νά ρί&ΐτ
τό ·6λέμίΐ,α σου, σέ ΚΛμμιάν άλλη
ματιά; Ή «φδιά σον, £έν γνώοιτ-:
χοτέ, τό αίσθημα έκείνο, υοΰ «μείο
έβώ τό λέαε άγάχη; 'Οταν στά
ήροίδυα σόρνη[ΐς το
σου, μβκονά, σ' άλλα μ«ρη,
μέσ' στή μζγεία τής <ρύβεως, δέ·-1 έννο«ι;.τες χοτέ τ-ής έρημ^ίς σον τον χόνο; 'Γότε, μέ λόγια μετρημένα, σοϊζ- ρά καί ύ—;ριτρανα, μοώ^τε, σέ λίγες γραμμές, τή ζωή της όλόκληρη, μιά ζωή γεμάτη στρ«!·τες, μέσα σέ χε3ιά6ες θιαί σέ τκκ/νά, σέ καί σέ τρϋλεις, μιά ζωή λαταστάλαγμα, άλλά μιά έλδύθερη, μιά ζωή χαρθένα, άπό τού κόσμου την τύρ6η, άχ' των ·πόλ£ων την δ:α<ρ^ορά. —Ζοόμ«, μθυχε, σάν τά κονηγημέλ Λ χοαλιά, στήνοντας τή ^ωληά μας χότ' έίώ καί χότ' έα,εί, όμως ζοΰμ' έλεύβ&ροι άχ' τό νόμο καί ζοΰαί. ώραία, γιατί ζοϋμε στή φύσι. —^Τί ώραία χοΰ τάλεγε τά λόγια της αύτά, λόγια γιομάτ' άλήύεία! Καί μήχως είνε ψέμμα; Τί άξίζε' ή χλώή μχροστά στά βέλγητρα χον μάς χαρίζ' ή «ρύσις; —Δέν άγάχησα, μοΰ είχε, χοτέ. ΟΜιΛω την άγάχη, τή ζωή, δια5& ρετυκα. Την Οέλω άγνή άλλά άγνότης οτμ&ψα ίέν ΰχάρχει. θέλω την κΛρίιά χοΰ ί>' άγαχησω, νά
μοιάζη της ίικιάς μόν καρδίας, χο·ύ
-*' αγαχάιπ χάντα. Ποΰ όμως τέτοι
:ς καιρίιές; Την αώτνύζα καλά χρίν,
τώρα μοδ άρεσε νά την άκούω μό-^ον.
Κι' είχε ίάαο, χάει χια, ό 7Λσυχις
χάλασε, τώρα ζικΐμε- καί κινούμε.θα
χάνω στούς τροχούς τοΰ ψεΰδονς,
καί τής διαφθοράς. Την ιχό·τταξα
καί —ίλιν στά μάτια, χατί τά λίγα
αύτά λβγια τής είχα.:
—Ζηλεύω την τύχη σου μι·χ.ρ·!;
άτσιγγάνα, ζηλεύω την ζωή σον,
άλλά χιό χολΰ ζ·»)λεύω κείνον, χοί
στήν καρίιά σα> θά κρύψΐβς. Πόσον
ήθελα νά είχα την τύχ»3 τού! Τότε
μ' ενα χαράχονο, μουχε.:
— Ποίος σημερα κι^ττάζει τής
. ωχές άτΛΓΐγγάνες ■καί χοτά ματ! ΐ;
αίσθηματική βά χ4—) χάνω σ' έκ£Ϊ
νες χοΰ ώς μ.όνον στόλισμα εχονν
χαλκάίες στά χέρια, κι' ώς μόνη,·
μόρφωσιν κι' έχάγγελμΛ, εχεον νά
λέγουν τής μ»ίρ«ς;
θέλησα νά την άκολοιΛήσω μέσα
στής ζωής της τό ίιάδα, νά γίνω
σύντιροφός τής τταιριθένα; ζωής της
κ,αί λάτρης των μαΰρων ματ'.ών
της, άλλ' αίφνηΐ;, τό φάομα τή;
κοινωνίας, ή οίκογενεια καί οί δα
φοροι άλλοι κοινωνΐ7·/)ί θεσμοί, μχ
σταμάτησαν στήν τολμηρή μου άχό-
φασι. ΤΩ είρωνεία τής τύχης! ΤΩ
κόσμε ψβύτη! Διατί τάχα μας δένεις
μέ τόσο δαρειές άλυσσίδες;
"Εφυγα μέ τό χαρά^νο άνθίσμέ
νο στά χείλη, Ιχοντας χάντα μπρός
μοο, την γλυικειά όχτασία τ ώ ν
τσιγγάνων τής ΓΛ&ρης.
ΠΙΒΙΡΑΙΕΓΣ, Αύγουστος, 1928.
ΑΘΑΝ. Α. ΔΑΜΠΑΣΗΣ
Η ΤΑΞΙΣ ΜΊΠμ ΕΚΛΟΓΑΙ
Θ&ωρεΐται έξηβφαλιβμένη καβ' δλην την χώρΛν
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 19 Αύγούστου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «
Κήρυκος^).— Κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα, ού
κινόυνος υφίσταται διασαλεύσεως τής τάξεως σήμ
ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟί ΕΥΠΗΝΟΥΝ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ
Δεά την άποχήν της έκ τοί» '
ματος.
·, ΡΩί^ίί' Χ? Α^σύσΥ^~ Τηλεγραφήματα έκ Σόφιας
Ιαναγγελλουν ότι όλαι αι Βουλγαρική έφημερίδες έκιτοά
ζουν την εύγνωμοστ5νην τοϋ Βουλγαρικοϋ λαοϋ πρός την
V
ταλίαν διά την άποχην της έκ τσϋ Άγγλογαλλικοΰ διαβήμα"
τος πρός διαλυσιν των Μακεδονικαί οργανώσεως
Ο ΚΕΜΜ ΖΗΤΕΙ βΐ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΙΤΑΝ
νυμφβυθη την άδελφήν τού 6αβιλέ<ος ΚΑΛΚΟΥΤΤΑ, 19 Αύγούστου.— Έκ Πεσχάρ ανηγ¬ γέλθη ότι ο Μουσταφά Κεμάλ εζήτησε την χείρα της νεωτί ρας αδελφής τοΰ βασιλέως τοϋ Άφγανιστάν, Άμανουλάν και ότι ο βασιλεύς προσεκάλεσε τόν Κεμάλ είς Πεσχαρ, διά την ανεπισημον συζήτησιν τοϋ συνοικεσίου. ΡΰϊΜΜΠΠ ΑΘΗΝΑΙ, 14 Ιουλίου. — Πρό ήμερόάν παρουσιάσθη είς τόν άργυραμοιοόν κ. Άθανάσιον Σαρηβαλόσην εν άτομον καλοενδε- δυμενον όπερ παρσυσίαοε πρός έ- ξαργνρωσιν τσέκ 80.000 Ρουμανι¬ κον λέϊ εκδόσεως τοΰ έν Βροάλα υποκσστήματος1 τής «,Εμπορικης Τραπέζης τής Ρουμανίας». Ό *ά- τοχος τοϋ τσέκ έδήλλιοσεν ότι είνε εμπορος έκ Βραίλας όνομαζόμενος Νικόλαος 'ΑσκητοπουΑος, επέΐδειξί δέ καί τό διαβατήριον τού. Ό άρ- γυραμοιΰός όπως ίσχυρίζεται, ελα- €ε καί προφορικήν διαοεβαίωσιν άπό τους διευθυντάς τοϋ παντοπίίΰ- λείου «Βΰρων» ότι ό κάτοχος τοϋ τσέκ είνε εμπορος καί εντιμος αν- ιτρωπος, κατόπιν δέ τούτου έξυρ- γΰρωσε τό τσέκ καί τό παρέδωσε είς την Τράπεζαν Αθηνών πρός εξόφλησιν. Εις τηΐτνεγράφημα της Τραπέζης 'Αθτίνων, ζτττησάόσης πληροφορίας περί τοϋ τσέκ ελή¬ φθη τηλεγ ράφημα έκ Βραΐλας δτιι τουτο είνε πλαστόν. Έν τώ μεταξΰ ό Άσκητόπουλος έξηφανίσθί). Ό ατυχής αργυροίΛοιοος άναγκαοτ/είς να κατα<ίαλτ| την αξίαν τοΰ τσέκ είς την Τράπεζαν Αθηνών υπέ¬ βαλε μήνυσιν ίχί πλασΐογραφία. ΚΑΜΡΕΠΤΙΚΟΙ ΙίΪΜ ΕΙΣ ΤΜΓΕΡΙΑΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 18 Α^ϊιΛ». Δώίεκα ατομα άπώλεσΐν την ζωην καί οφκ«τά έτεαυματίσβτ^αν Μ.τα τάς σεισμβχάς ίονησεις; «ι όχοίαι σννεκλό*ι>ησαΓ·/ τό εΒαφος της 'Αλ-
γερίας, χβές το εσπέρας, ώ; 2·.2-
λαμ'δάνει τηλεγράφημα έξ 'Αλγε·
ρίο» χρος τό ·»(ρ-α3χ.τορε?ον των «Κ;ν·
τρηιών Νέων». Τόν ίειβμόν Ιιπ;-
κολού&ησεν όρμητΜΐή καταιγίς ττ:ς
τ)ίξητΓε τόν χανικον των χΛτοίΐ'ωτί
έκ των <— ισμιαών δσνησεων ^ΙΕΚΕδ ΒΑΚΚΕ, ΡΑ. -■ Ό «Έθνικός Κηρυξ» ποιείται υ· πό τοΰ άντιπροσώπου μας Γεωργ. Μπογδάνου, 72 Ε. ΜβΓΐίβΙ 81. —Ε1Β— ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΕΛΛΗΜ1ΚΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ιΥΕΑΝΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ •Υπό Αλεξ. Δουμά (υίοθ). Εί¬ ναι ίνα άκό τα άθάνατα £ργα τοΰ μεγάλου Γάλλον σνγγραφέως. "Ε- χει μεταφρασ*ϋ είς δλας τάς γλώσσας τοθ κόσμον. Τιμάται δε- δεμένον ................ $1.00 "ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ'* 140 τΥ. 2βΤΗ β Τ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ ΥΠΟ Π. Χ. ΔΟΥΚΑ Είναι ?να άληθινδ επος ή Ι—ορίβ σ*τη της ΣΛάρτης, μΐο Ιστορία «ρυλαχν χαί ήρωϊσμών, ή δποία ?σχεν αποφασιβπκτιν επίδρασιν, δ^ι αόνον επί των τνχ<«ν τού ΈλΛηνικου "Εθνουζ, αλλα καί τού κότμου ίλου. Σελίδες 1000 μεθ' εκατόν είκονων, ίΐληρεις ένδιαφέροντος, Ιοτορικών γνώοεων χαί χνευματιχτ|ς ψυχαγωγ,ίας. ^ ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ................δολλ. 8.00 ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΥΠΟ ΜΠΑΜΠΗ ΑΝΝΙΝΟΥ Ό Μπάμπης ·Άννινος μέ τό χιβϋμόρ τού, τνή χαριν τού, τό ίξοχον λογοτεχηκόν τού «φός, παίρ^! ^μμάτια άπό την Νε- οελληνικην Ιστοοίαν, τά άναλύει, τά ζωντανευει, τοΰς δίδει βά>
κα καί όοτα καί παί^θϋς. Κάμνει τόν άναγνώοτην νά ζδ Μ
τας σελίδας τού. Περιεχομενα: Ή άπολογία τοϋ Όδυοσέωζ
Α^ρ^σον Νοσοκόμοι καί Κομπογιαννϊται.— ΟΙ Φ«λέλ"
ληνεςτου 1821^- Ή χολέρα τοϋ 1864.— ΑΙ στολαί τοϋ τα-
κτικου στρατου— Αί Αθήναι κατά τό 1850.— Ίστορία ενός
δσματοςρ- Ο Παπουλάκης.- Έκστρατεία ίερέων.- Ό
Βυραη- εν Ελλάδι.-. Ή Ένωσις τής 'Επτανήσου - Σελίδες
658, μεϊα πολλων εικόνων.
Καλλιτεχνικώς δεδεμένον, τιμδται...........ΜΧ. «0°
"ΕΙ
140νΐ/Ε8Τ26ΤΗ3ΤηΕΕΤ
ΝΕ¥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ
Η ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣ
ΗΓ
ΕΊ; τό τεΰχος.τοϋ μηνός Ίου-
νίου τής υπό τοΰ Πανεπιστημίου
τοϋ Σικάγου κατά τριμηνίαν εκδι¬
δομένης Κοινωνιολογικής Επιθε¬
ωρήσεως «Τΐιο δοοΐβΐ δθΓνΐοβ
Ββνίβνν» εδημοσιεύθη ^ ένδιαφέ-
ρουσα μελέτη περί τής έν Ελλαδι
δράσεώς υπέρ τής κοινωνικής εύ-
ημερία;, έργον τοΰ γνωστόν φιλ-
έλληνο; καί διενθυντοΰ τού έν Α¬
θήναι; Τμήματο; τη; Περιθάλψε¬
ως τή; Έγγύς Άνατολής, κ. Η.
0. ,ΙβαυίΙίι.
Ή μελέτη καταλαμβάνει έπτά
ολοκλήρους σελίδας, αποτελεί δέ
άληθινόν παντ)γυρικόν υπέρ της
συγχρόνου Ελλάδος, την οποίαν ό
κ. ^αυίΙΐΊ έγνώρισεν έκ τοΰ σύν-
εγγυς χάρις είς την πολυχρόνιον
έκεϊ διαμονήν τού καί τη; οποίας
τάς προοδον; υπό την εποψιν της
κοινωνικής άναπτύξεως έξνμνεϊ
κατά θαυμάσιον όντως τρόπον ό
καλός τή; Ελλάδος φίλος.
Τό άρθρον τοϋ κ. ,Τ&αυΚΐι είς
την παρούσαν ιδίως περίστασιν ε-
χει μεγίστην σημασίαν, διότι άπ-
ευθύνεται εις τού; ανώτερον; πνεν
ματικούς κύκλον; τοϋ Νέον Κό-
σμου, οί όποϊοι πολλάκις, ναρκού-
μενοι έκ των διηγήσεων των κυ-
σμοιστορικών γεγονότων τή; εν¬
δόξου αρχαιότητος, λησμονοΰν
τί)ν σύγχρονον 'Ελλάδα, άγνοοϋν-
τε; τό μέγεθος τοΰ έπιτελονμένον
έκεΐ έργον τής κοινωνικής άνα-
μορφώσεως.
«"Ανθρωποι κατοικοϋντες είς
χώραν μέ ιστορίαν, λέγει έν άρχή
τοϋ άρθρον τον ό κ. ^8.Γ|11^^^1, ε¬
χουν αντό τό μειονέκτημα, ότι θε-
ωοοϋνται ώς κατάλληλοι μόνον δι'
άρχαιολογικάς σπουδάς καί ώς
δείγματα διά μουσεΐα. «Αύτη εί¬
ναι μία μεγάλη άλήθεια, της ό-
ποία; τά άποτελέσματα πολλάκις
έζημιωσαν την πραγματικήν, την
σημερινήν ζωήν τής Ελλάδος, εί¬
ναι δέ όντως άξιος ·θερμών ευχα¬
ριστών ό κ. ^(τυ.ίΙη, διότι τόσον
έπικαίρως καί τόσον μεγαληγό-
ρω; ήλθε νά την βροντοφωνήστ]
είς τού; σημερινοΰς Άμερικανούς
καί εί; πολλούς άλλους, οί όποϊοι
θαυμάζουν μέν την «αρχαίαν δό¬
ξαν», άδιατροροΰν δέ διά τό ση¬
μερινόν εθνος.
Δυστυχώς, ώς λίγει ό κ. ^&-
(]υ.Ηΐι, οί κατοικοϋντες είς τοιαύ¬
την χώραν όφείλουν νά άποδεί-
ξουν έσοραλμένην την κοινήν δθ-
ξασίαν ότι απέθανον καί τούτου
γενομένου, πάλιν είναι ήναγκα-
σμένοι νά ύποφέρονν έκ μιάς ά¬
δικον σνγκρίσεως αυτών πρός
τούς προγόνους των. Άλλ' άς α¬
φήσωμεν τόν κ. ^α,ΐΗΐΙι νά ομι¬
λήση μέ την ωραίαν καί πειστι-
κήν γλώσσαν τού:
«"Ανθρωποι κατοικοϋντες είς
απόστασιν πέντε χιλιάδων μιλίων
άπό τής Νέας Υόρκης ένδιαφέ-
ρονν τόν κοινόν Αμερικανόν διά
την διαφοράν των, δχι διά την
όμοιότητά των πρός αυτόν. Την
προσοχήν τοΰ Αμερικανόν, τοΰ έ-
πισκεπτομένου την σημερινήν 'Ελ¬
λάδα, έλκύει κνρίως ή γραφική
ένδνμασία των κατοίκων της, ή ί-
διορρυθμία των ήθών καί έθίμων
και τό περίεργον των κατοικιών
των. Ό φιλικος πόθος διά μίαν α¬
μοιβαίαν γνωριμίαν καί συνεννόη¬
σιν σπανίως αποτελεί τό ελατήρι¬
ον τοϋ ταξειδίου είς μακρυνάς χώ¬
ρας. "Εκαστος Άμερικανός, Άγ-
γλοσαξονιν.Γγς καταγατ/ηις, εχει
ωρισμένας ίδέας, καίτοι πολλάκις
άκαθορίστους, περί παντός άλλον
έ'θνονς, στέλλοντος τό πλεονάζον
των κατοίκων είς την χώραν ταύ¬
την. Ό ίδιος εχει έσχηματισμένην
την γνώμην τού έκ τής προσωπι-
κής έπαοοης τού μεθ' ενός καί μό¬
νον μετανάστου, ή έκ τής έμπο-
ρικής έπικοινωνίας τού μετά μι¬
κράς ομάδος έκ των άνθρώπων
αυτών, οί όποϊοι άποξενωθέντες
έκ τής γενετείρας των (ΐενουν ξέ-
νοι έν τη θετη των πατρίδι. Αί
διάφοροι φυλαί ρχονσι ταξινομη-
θί) άπροσέκτακ, έσφαλμέναι οε
πληροφορίαι έπαναλαμβάνονται
κολ διαιωνίζονται.
«Άπόκειται είς τόν μελετητήν,
τόν συ|ΐπαθητικόν ταξειοιώτην καί
*^ς τού; διερμηνεΐς τοϋ άνθρωπί-
ν> υγένους ν" άρωσι την προκα-
Η ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕ1ΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ
ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ.- ΤΟ ΕΜΦΥΤΟΝ Α1Σ9ΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ ΜΕΤΑΞΥ "ΠΙΝ ΕΑ-
ΛΗΝΩΝ... Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩ Ν ΤΗΣ ΓΈΝΙΚΗΣ ΕΥΗΙ*!ΕΡΙΑΣ.- Η ΗΘΙ-
ΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ.— ΔΙΑΤΙ ΕΠΕΤΥΧΟΝ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗ-
ΜΑΤΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.-. ΕΝ ΩΡΑΙΟΝ ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΓΡΑΙΗΙΪΙΑΤΕΩΣ
ΤΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ ΕΓΓΥΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ, κ. Η. Ο. ϋΑΟυΐΤΗ..
Ό Λοϋδ Τζώρτζ, ό περίφημος πολεμικος προιθυπουργός τής Αγγλίας, είς την έν Κένσιγκτον επαυλίν το», έν τώ
μέσω συγγενών καί φίλων τού. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά είναι: Ή Κα καί ό Κος Γκουίλυμ Λοϋδ Τζρτζ, ό
Λόρδος Ντέβονπορτ, ό Λοϋδ Τζώρτζ καί ή σύζυγός τού, ό Σέρ Τσάρλς Ρο(ΐπχάουζ καί ή κόρη τοΰ πρώην πρωθυ-
πουργοϋ, Δνίς Μήγκαν Λόύδ Τζρώτζ.
τάληψιν καί ν' άντικαταστήσουν
τάς σφαλεράς ίδέας δι' όρθών τοι¬
ούτων. Άς έλπίσοομεν ότι ή σύν-
τομος αυτή μελέτη περί των κοι-
νωνικων συνθηκών, ώς καί περι
των έποικοδομητικών και άνορθω-
τικών κοινωνικών μέσων έν Ελ¬
λάδι, θέλει έγείρη νεον ενδιαφέ¬
ρον μεταξϋ των κατοίκων των
Ήνωμενων
II
ολιτειών.
«Ό έπισκεπτό{ΐενος τάς σημε¬
ρινάς Αθήνας πιθανώς θέλει ά-
πογοητευθτ) όταν ίδη ότι οί ανθρω¬
ποι έκεΐ δέν εχουν μεγάλην όμοι-
ότητα πρός τα άγάλματα τή;
κλασσικής έποχή; καί διότι ό μέ¬
γας μανδύας πρό πολλοΰ εξηφανί¬
σθη, ύποχωρήσας είς τούς τελευ-
ταίους σιιρμοΰς των Παρισίων
καί τοΰ Λονδίνον. Ή πόλις είναι
καλώς κτισμένη, άστράπτουσα έκ
λενκότητος, σύγχρονος είς τάς
περισσοτέρας έκ των ευκολίαν
της, άρχαία μόνον είς την ιστο¬
ρίαν της καί είς την ακρατον α¬
φοσίωσιν της πρός την κλασσι-
κήν άρχιτεκτονικήν. Ό διά των
Αθηνών διερχόμενος ταξειδιώτης
όδηγεΐται είς τόν Παρθενώνα, τόν
Ναόν τοΰ "Ολυμπίου Διός, τό
Μουσείον, τό Ξενοδοχείον διά τό
γεϋμα καί οπίσω είς τό περιηγη-
τικόν πλοΐον. Αί έντυπώσεις τού
έκ της περαστικής αυτής ημέρας
σχηματίζονται επι τη βάσει των
εύαρέστων ή δυσαρέστων προσω¬
πικών αντιλήψεων τού καί έκ της
έπαφής τού μεθ' ενός καί μόνου
όδηγοϋ. Άλλ' αί Αθήναι δέν εί¬
ναι δλη ή Ελλάς, ουτε οί ανθρω¬
ποι τού; οποίον; συναντα είς πε-
ραστικός ξένος, είναι όλοι οί °Ελ-
ληνε;. Διά νά έννοήσγ) τις ενα λα¬
όν πρέπει νά τόν συναναστραφτ]
επί πολύν χρόνον καί τότε μόνον
θά τόν έκτιμήστ), όταν τόν έννοή-
ση καλώς.
'«Οί "Ελ>.ηνε;, είτε ώ; εθνος,
εΤτε ώ; διεσπαρμένοι φυλετικαί
μειονότητες, συνηγμέναι πέριξ τής
έκκλησίας ώς έθνικοΰ κεντρον, ε-
χουν εμφντον τό αίσθημα της κοι¬
νωνικής άλληλεγγνης. Ή φιλαν-
θρωπία, ώς μαρτνρεΐ ή λέξις, εί¬
ναι κάτι περισσότερον Κυβερνητι-
κής νποχρεώσεω;. Είναι ζήτημα
ένεργοΰ άτομικοϋ ένδιαφέροντος
καί άτομικής μερίμνης. Ό κατά-
λογος των δημοσίων κτιρίων καί
φιλανθρωπικων καταστημάτων έ>
Αθήναις, μέ τα όνόματα των δω-
ρητών των, είναι ή καλλιτέρα έπι-
οεβαίωσις της αληθείας ταύτης.
Τό Μονσεϊον, ή Βιβλιοθήκη, νο-
σοκομεια, γηροκομεϊα, φρενοκο-
μεΐα, όρφ«νοτρο(ρεϊα καί σχολεϊα,
τό Στάδιον, ή "Εκθεσις, ή Λεω-
φόρος άπ' Αθηνών είς Φάληρον
καί τίνες έκ των φνλακων, είναι
ζωνταναί άποδείξεις τοϋ πνεΰμα-
τος αύτοϋ της ίδιωτικής προσφο-
ράς καί φιλανθρωπίας, όπερ νπο-
λανθάνει είς πάντα "Ελληνα. Ά-
κόμη καί άν έγκατέλειψε τ»ιν γε-
νέτεΐραν καί ιμ'δοκίμησεν είς άλ¬
λας ακτάς, δ νόν; τοΰ "Ελληνος
στρέφεται πάντοτε πρός την Έλ-
λάοα, δέν παρέρχεται δέ πολύς
|χρόνο; καί ?ν νέον ΐδρυμα, ανά¬
λογον πρό; τόν νεωστί άποκτηθέν-
I
τα ;ΐλοϋτόν τού, έγείρεται κόπον
| έν Ελλάδι, ώς άφιέρωμα
Ι «Ή ανάπτυξις των μέσων τή;
κοινωνικής εύημερία; ήτο παράλ-
ληλο; πρό; την αύξησιν της χώ¬
ρας άπύ των πρώτων ή»».ερι.ον τή;
άνεξαρτησίας, έν ετει 1832. Ή
άρχή καί ή πρόοδος αυτών νπηρ-
] ξε ποικίλη, ώς ποικίλαι υπήρξαν
Ι καΐ αί μέθοδοι, αΐτινες έφηρμό-
! σθησαν έν τη έκτελέσει των θεω-
ριών τη; κοινίΰνική; εύημερίας.
Οχηα ήττον ή αίτησις των δ«ϊΐρύ-
ρων όργανώσεων καί φΐλανθρωπι-
κών καθιδρυμάτων ηκολούθησε
πιστώς τάς ανάγκας τής κοινιο-
Οί νικ,ηταΐ
τού αιώνος τής Γίρμχν·ο-Άμ.&ρικανΓΑής 'Αθ/.^τικ ής Ενώσεως-ου Μιλγουώκτι.
νίας και έν συνόλω εγένετο γεν-
ναία πρόνοια, ώς επί τό πλείστον
έξ άτομικών ενεργεσιων, χάριν
των παίδων καί τη; γενικής εύη¬
μερίας.
«Μέχρι τη; καταστροφάς της
Σμύρνης, κατά τό 1922, ή Ελ¬
λάς ουδέποτε εζήτησεν ή έλαβεν
έξωτερικήν φιλανθροοπικήν βοήθει
αν πρός λύσιν των καθημερινών
κοινωνικώ νπροβλημάτων της. Μό¬
νον όταν ό πληθνσμό; της ηυξή¬
θη σχεδόν κατά 25 επί τοίς εκα¬
τόν έντός τετραμήνον, όταν οί κά-
τοικο ίτης ένεδύθησαν πένθιμα ώς
σύμβολον ήττη;, ή Ελλάς εδέχθη
ξένην βοήθειαν. Άκόμη καί είς
την μεγάλην εκείνην ανάγκην ή
συμβολ ήτης Άμερικής ήτο μικρά
έν συγκρίσει πρός την σνμβολήν
τής Έλί.άδος. Άλλ' ή βοηθεία τής
Άμερικής ήτο έπίκαιρος καί έν-
θαρρνντική».
Περαιτέρω τύ άρθρον τοΰ κ.
-Γ&ςιΐϊίΐι άναφερεται είς τονς έν
Ελλάδι κρατούντος κοινωνικούς
θεσμους, οίον την εκκλησίαν, την
οικογένειαν καί τα κοινωνικά ήθη,
περί των οποίων ομιλεί εύνοϊκώ-
τατα.
Ή Έλληνική κοινωνία, λέγει δ
κ. ^α^α^ι11, είναι ή&ικωτάτη καϊ
οί οίκογενειακοί δεσμοί σπανίως
θρανονται ή άθετσΰνται. Τό εγ-
κλημα είναι περιωρισμενον. Οί ά-
συενεϊς καί οί άναπηροι τυγχάνου-
σι τΐί; δεούσης μερίμνης υπό των
οίκογενειών των καί μόνον έν πε¬
ριπτώσει έξαιρετικής άνάγκης
φροντίζει περί αυτών όλόκληρος ή
κοινοονία.
Έν τέλει τοϋ άρθρου παρατί-
θεται άναλυτικός κατάλογος μεθ'
ίστορικής περιγραφής . των έν
Ελλάδι λειτουργούντων νοσοκο-
μείο>ν καί λοιπών φιλανθρωπικων
καταστημάτων επί τη βάσει της
τελευταίας έτησίας εκθέσεως τοΰ
έν Αθήναις λειτουργοΰντος Πα-
τριοκικοΰ Σννδέσμου καί κάμνει
εύψημοτάτην μνείαν της επί τής
άποκαταστάσεως των Π ροσφύ-
γων Έπιτροπής, της Περιθάλψε¬
ως της Έγγύς Άνατολής καί τοϋ
Έρυθροΰ Στανροΰ, διά τό υπέρ
των προσφύγων καί έν γένει υ¬
πέρ της βελτιώσεως των κοινωνι¬
κών συνθηκών έν Ελλάδι ζωηρο-
τατον ενδιαφέρον των.
Τό άρθρον περατοΰται διά των
εξής: «Άρκετή πρόοδος εγένετο
χάριν τοΰ σχηματισμοΰ ενός κοι-
νοΰ Σνμβονλίου κοινωνικής εύημε¬
ρίας. Τα μεγα?^ίτερα φιλανθρω-
πικά Σωματεΐα ήδη ένέκριναν ε¬
πισήμως τό μέτρον, άλλ' ή ένωτι-
κή οργάνωσις δέν επετεύχθη ετι
τελειωτικώς.
II
ίδέα καί τα σχέ-
δια εισήχθησαν έξ Άμερικής.
«Ή έφαρμογή των Άμερικανι-
κών αυτών μεθόδων τη; παιδικής
καί κοινωνική; εύημερίας κατέ¬
στη δυνατή μέ την Άμερικανικήν
γενναιοδωρίαν, ήτις άνταπεκρίθη
είς την έκ μέρους της Ελλάδος αί¬
τησιν βοηθείας κατά την ώραν τής
άνάγκης, μέ τό Αμερικανικόν
προσωπικόν κα ίτά λοιπά χρειώδη
διά τε τούς ήλικιωμένους καί δια
τα όρφανά, μέ τάς Άμερικανικάς
ίδέας καί τά Άμερικανικά ίδεώδη.
'Α)Χ ή έπιτι,7.ία της έποικοδομη-
τικής έφαρμογης ωρισμένων Άμε·
ρικανικών μεθόδων κοινωνικής εύ¬
ημερίας όφείλεται έν ευρεί μέτρω
είς τά ήδη κατατεθειμένα έν 'Ελ-
λάδι θεμέλια της έποικοδομητικής
εύημερίας, έφ' ών ΐδρύθησαν αί
πρόσθετοι αύται Άμερικανικαί ι¬
δέαι καί τά Άμερικανικά συστή-
ματα».
ΠΟΙΚΙΛΑΣ
Ό Σωκράτη;. μολονότι ίι σύζυ¬
γός τού Ξανθίππη ήτο δυστροπω-
τάτου χαραν,τήρος, δέν επα«ε έν
τούτοις νά σννηγορρ, ·Οτρμότατα ύ-
πέο τοΰ γάμον. Άναφερεται μάλι-
στα άπό αρχαίον σ·γ-ι·ραφρα τό ε¬
ξής ιστορικόν: Κάποτε ό Σωκρά-
της, είς μ^αν συγκέντρθίσιν. ωμίλη¬
σε τόσον υν;ρμώ;" νπέρ τοΰ γάμου
καί άπηρίδμησε μετά πάση; πει-
στικότητο; όλα τά πλεοντκτήματά
τον, ωστε, δσοι έκ τί·ν άκροατών
τού τ>ΧΜν ιϊναΐΊοι, ύπτοτνδριεύθησαν
ολοι εΛαός τοϋ ετονς.
ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ
Η ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣ
ΗΓ
ΕΊ; τό τεΰχος.τοϋ μηνός Ίου-
νίου τής υπό τοΰ Πανεπιστημίου
τοϋ Σικάγου κατά τριμηνίαν εκδι¬
δομένης Κοινωνιολογικής Επιθε¬
ωρήσεως «Τΐιο δοοΐβΐ δθΓνΐοβ
Ββνίβνν» εδημοσιεύθη ^ ένδιαφέ-
ρουσα μελέτη περί τής έν Ελλαδι
δράσεώς υπέρ τής κοινωνικής εύ-
ημερία;, έργον τοΰ γνωστόν φιλ-
έλληνο; καί διενθυντοΰ τού έν Α¬
θήναι; Τμήματο; τη; Περιθάλψε¬
ως τή; Έγγύς Άνατολής, κ. Η.
0. ,ΙβαυίΙίι.
Ή μελέτη καταλαμβάνει έπτά
ολοκλήρους σελίδας, αποτελεί δέ
άληθινόν παντ)γυρικόν υπέρ της
συγχρόνου Ελλάδος, την οποίαν ό
κ. ^αυίΙΐΊ έγνώρισεν έκ τοΰ σύν-
εγγυς χάρις είς την πολυχρόνιον
έκεϊ διαμονήν τού καί τη; οποίας
τάς προοδον; υπό την εποψιν της
κοινωνικής άναπτύξεως έξνμνεϊ
κατά θαυμάσιον όντως τρόπον ό
καλός τή; Ελλάδος φίλος.
Τό άρθρον τοϋ κ. ,Τ&αυΚΐι είς
την παρούσαν ιδίως περίστασιν ε-
χει μεγίστην σημασίαν, διότι άπ-
ευθύνεται εις τού; ανώτερον; πνεν
ματικούς κύκλον; τοϋ Νέον Κό-
σμου, οί όποϊοι πολλάκις, ναρκού-
μενοι έκ των διηγήσεων των κυ-
σμοιστορικών γεγονότων τή; εν¬
δόξου αρχαιότητος, λησμονοΰν
τί)ν σύγχρονον 'Ελλάδα, άγνοοϋν-
τε; τό μέγεθος τοΰ έπιτελονμένον
έκεΐ έργον τής κοινωνικής άνα-
μορφώσεως.
«"Ανθρωποι κατοικοϋντες είς
χώραν μέ ιστορίαν, λέγει έν άρχή
τοϋ άρθρον τον ό κ. ^8.Γ|11^^^1, ε¬
χουν αντό τό μειονέκτημα, ότι θε-
ωοοϋνται ώς κατάλληλοι μόνον δι'
άρχαιολογικάς σπουδάς καί ώς
δείγματα διά μουσεΐα. «Αύτη εί¬
ναι μία μεγάλη άλήθεια, της ό-
ποία; τά άποτελέσματα πολλάκις
έζημιωσαν την πραγματικήν, την
σημερινήν ζωήν τής Ελλάδος, εί¬
ναι δέ όντως άξιος ·θερμών ευχα¬
ριστών ό κ. ^(τυ.ίΙη, διότι τόσον
έπικαίρως καί τόσον μεγαληγό-
ρω; ήλθε νά την βροντοφωνήστ]
είς τού; σημερινοΰς Άμερικανούς
καί εί; πολλούς άλλους, οί όποϊοι
θαυμάζουν μέν την «αρχαίαν δό¬
ξαν», άδιατροροΰν δέ διά τό ση¬
μερινόν εθνος.
Δυστυχώς, ώς λίγει ό κ. ^&-
(]υ.Ηΐι, οί κατοικοϋντες είς τοιαύ¬
την χώραν όφείλουν νά άποδεί-
ξουν έσοραλμένην την κοινήν δθ-
ξασίαν ότι απέθανον καί τούτου
γενομένου, πάλιν είναι ήναγκα-
σμένοι νά ύποφέρονν έκ μιάς ά¬
δικον σνγκρίσεως αυτών πρός
τούς προγόνους των. Άλλ' άς α¬
φήσωμεν τόν κ. ^α,ΐΗΐΙι νά ομι¬
λήση μέ την ωραίαν καί πειστι-
κήν γλώσσαν τού:
«"Ανθρωποι κατοικοϋντες είς
απόστασιν πέντε χιλιάδων μιλίων
άπό τής Νέας Υόρκης ένδιαφέ-
ρονν τόν κοινόν Αμερικανόν διά
την διαφοράν των, δχι διά την
όμοιότητά των πρός αυτόν. Την
προσοχήν τοΰ Αμερικανόν, τοΰ έ-
πισκεπτομένου την σημερινήν 'Ελ¬
λάδα, έλκύει κνρίως ή γραφική
ένδνμασία των κατοίκων της, ή ί-
διορρυθμία των ήθών καί έθίμων
και τό περίεργον των κατοικιών
των. Ό φιλικος πόθος διά μίαν α¬
μοιβαίαν γνωριμίαν καί συνεννόη¬
σιν σπανίως αποτελεί τό ελατήρι¬
ον τοϋ ταξειδίου είς μακρυνάς χώ¬
ρας. "Εκαστος Άμερικανός, Άγ-
γλοσαξονιν.Γγς καταγατ/ηις, εχει
ωρισμένας ίδέας, καίτοι πολλάκις
άκαθορίστους, περί παντός άλλον
έ'θνονς, στέλλοντος τό πλεονάζον
των κατοίκων είς την χώραν ταύ¬
την. Ό ίδιος εχει έσχηματισμένην
την γνώμην τού έκ τής προσωπι-
κής έπαοοης τού μεθ' ενός καί μό¬
νον μετανάστου, ή έκ τής έμπο-
ρικής έπικοινωνίας τού μετά μι¬
κράς ομάδος έκ των άνθρώπων
αυτών, οί όποϊοι άποξενωθέντες
έκ τής γενετείρας των (ΐενουν ξέ-
νοι έν τη θετη των πατρίδι. Αί
διάφοροι φυλαί ρχονσι ταξινομη-
θί) άπροσέκτακ, έσφαλμέναι οε
πληροφορίαι έπαναλαμβάνονται
κολ διαιωνίζονται.
«Άπόκειται είς τόν μελετητήν,
τόν συ|ΐπαθητικόν ταξειοιώτην καί
*^ς τού; διερμηνεΐς τοϋ άνθρωπί-
ν> υγένους ν" άρωσι την προκα-
Η ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕ1ΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ
ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ.- ΤΟ ΕΜΦΥΤΟΝ Α1Σ9ΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ ΜΕΤΑΞΥ "ΠΙΝ ΕΑ-
ΛΗΝΩΝ... Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩ Ν ΤΗΣ ΓΈΝΙΚΗΣ ΕΥΗΙ*!ΕΡΙΑΣ.- Η ΗΘΙ-
ΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ.— ΔΙΑΤΙ ΕΠΕΤΥΧΟΝ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗ-
ΜΑΤΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.-. ΕΝ ΩΡΑΙΟΝ ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΓΡΑΙΗΙΪΙΑΤΕΩΣ
ΤΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ ΕΓΓΥΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ, κ. Η. Ο. ϋΑΟυΐΤΗ..
Ό Λοϋδ Τζώρτζ, ό περίφημος πολεμικος προιθυπουργός τής Αγγλίας, είς την έν Κένσιγκτον επαυλίν το», έν τώ
μέσω συγγενών καί φίλων τού. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά είναι: Ή Κα καί ό Κος Γκουίλυμ Λοϋδ Τζρτζ, ό
Λόρδος Ντέβονπορτ, ό Λοϋδ Τζώρτζ καί ή σύζυγός τού, ό Σέρ Τσάρλς Ρο(ΐπχάουζ καί ή κόρη τοΰ πρώην πρωθυ-
πουργοϋ, Δνίς Μήγκαν Λόύδ Τζρώτζ.
τάληψιν καί ν' άντικαταστήσουν
τάς σφαλεράς ίδέας δι' όρθών τοι¬
ούτων. Άς έλπίσοομεν ότι ή σύν-
τομος αυτή μελέτη περί των κοι-
νωνικων συνθηκών, ώς καί περι
των έποικοδομητικών και άνορθω-
τικών κοινωνικών μέσων έν Ελ¬
λάδι, θέλει έγείρη νεον ενδιαφέ¬
ρον μεταξϋ των κατοίκων των
Ήνωμενων
II
ολιτειών.
«Ό έπισκεπτό{ΐενος τάς σημε¬
ρινάς Αθήνας πιθανώς θέλει ά-
πογοητευθτ) όταν ίδη ότι οί ανθρω¬
ποι έκεΐ δέν εχουν μεγάλην όμοι-
ότητα πρός τα άγάλματα τή;
κλασσικής έποχή; καί διότι ό μέ¬
γας μανδύας πρό πολλοΰ εξηφανί¬
σθη, ύποχωρήσας είς τούς τελευ-
ταίους σιιρμοΰς των Παρισίων
καί τοΰ Λονδίνον. Ή πόλις είναι
καλώς κτισμένη, άστράπτουσα έκ
λενκότητος, σύγχρονος είς τάς
περισσοτέρας έκ των ευκολίαν
της, άρχαία μόνον είς την ιστο¬
ρίαν της καί είς την ακρατον α¬
φοσίωσιν της πρός την κλασσι-
κήν άρχιτεκτονικήν. Ό διά των
Αθηνών διερχόμενος ταξειδιώτης
όδηγεΐται είς τόν Παρθενώνα, τόν
Ναόν τοΰ "Ολυμπίου Διός, τό
Μουσείον, τό Ξενοδοχείον διά τό
γεϋμα καί οπίσω είς τό περιηγη-
τικόν πλοΐον. Αί έντυπώσεις τού
έκ της περαστικής αυτής ημέρας
σχηματίζονται επι τη βάσει των
εύαρέστων ή δυσαρέστων προσω¬
πικών αντιλήψεων τού καί έκ της
έπαφής τού μεθ' ενός καί μόνου
όδηγοϋ. Άλλ' αί Αθήναι δέν εί¬
ναι δλη ή Ελλάς, ουτε οί ανθρω¬
ποι τού; οποίον; συναντα είς πε-
ραστικός ξένος, είναι όλοι οί °Ελ-
ληνε;. Διά νά έννοήσγ) τις ενα λα¬
όν πρέπει νά τόν συναναστραφτ]
επί πολύν χρόνον καί τότε μόνον
θά τόν έκτιμήστ), όταν τόν έννοή-
ση καλώς.
'«Οί "Ελ>.ηνε;, είτε ώ; εθνος,
εΤτε ώ; διεσπαρμένοι φυλετικαί
μειονότητες, συνηγμέναι πέριξ τής
έκκλησίας ώς έθνικοΰ κεντρον, ε-
χουν εμφντον τό αίσθημα της κοι¬
νωνικής άλληλεγγνης. Ή φιλαν-
θρωπία, ώς μαρτνρεΐ ή λέξις, εί¬
ναι κάτι περισσότερον Κυβερνητι-
κής νποχρεώσεω;. Είναι ζήτημα
ένεργοΰ άτομικοϋ ένδιαφέροντος
καί άτομικής μερίμνης. Ό κατά-
λογος των δημοσίων κτιρίων καί
φιλανθρωπικων καταστημάτων έ>
Αθήναις, μέ τα όνόματα των δω-
ρητών των, είναι ή καλλιτέρα έπι-
οεβαίωσις της αληθείας ταύτης.
Τό Μονσεϊον, ή Βιβλιοθήκη, νο-
σοκομεια, γηροκομεϊα, φρενοκο-
μεΐα, όρφ«νοτρο(ρεϊα καί σχολεϊα,
τό Στάδιον, ή "Εκθεσις, ή Λεω-
φόρος άπ' Αθηνών είς Φάληρον
καί τίνες έκ των φνλακων, είναι
ζωνταναί άποδείξεις τοϋ πνεΰμα-
τος αύτοϋ της ίδιωτικής προσφο-
ράς καί φιλανθρωπίας, όπερ νπο-
λανθάνει είς πάντα "Ελληνα. Ά-
κόμη καί άν έγκατέλειψε τ»ιν γε-
νέτεΐραν καί ιμ'δοκίμησεν είς άλ¬
λας ακτάς, δ νόν; τοΰ "Ελληνος
στρέφεται πάντοτε πρός την Έλ-
λάοα, δέν παρέρχεται δέ πολύς
|χρόνο; καί ?ν νέον ΐδρυμα, ανά¬
λογον πρό; τόν νεωστί άποκτηθέν-
I
τα ;ΐλοϋτόν τού, έγείρεται κόπον
| έν Ελλάδι, ώς άφιέρωμα
Ι «Ή ανάπτυξις των μέσων τή;
κοινωνικής εύημερία; ήτο παράλ-
ληλο; πρό; την αύξησιν της χώ¬
ρας άπύ των πρώτων ή»».ερι.ον τή;
άνεξαρτησίας, έν ετει 1832. Ή
άρχή καί ή πρόοδος αυτών νπηρ-
] ξε ποικίλη, ώς ποικίλαι υπήρξαν
Ι καΐ αί μέθοδοι, αΐτινες έφηρμό-
! σθησαν έν τη έκτελέσει των θεω-
ριών τη; κοινίΰνική; εύημερίας.
Οχηα ήττον ή αίτησις των δ«ϊΐρύ-
ρων όργανώσεων καί φΐλανθρωπι-
κών καθιδρυμάτων ηκολούθησε
πιστώς τάς ανάγκας τής κοινιο-
Οί νικ,ηταΐ
τού αιώνος τής Γίρμχν·ο-Άμ.&ρικανΓΑής 'Αθ/.^τικ ής Ενώσεως-ου Μιλγουώκτι.
νίας και έν συνόλω εγένετο γεν-
ναία πρόνοια, ώς επί τό πλείστον
έξ άτομικών ενεργεσιων, χάριν
των παίδων καί τη; γενικής εύη¬
μερίας.
«Μέχρι τη; καταστροφάς της
Σμύρνης, κατά τό 1922, ή Ελ¬
λάς ουδέποτε εζήτησεν ή έλαβεν
έξωτερικήν φιλανθροοπικήν βοήθει
αν πρός λύσιν των καθημερινών
κοινωνικώ νπροβλημάτων της. Μό¬
νον όταν ό πληθνσμό; της ηυξή¬
θη σχεδόν κατά 25 επί τοίς εκα¬
τόν έντός τετραμήνον, όταν οί κά-
τοικο ίτης ένεδύθησαν πένθιμα ώς
σύμβολον ήττη;, ή Ελλάς εδέχθη
ξένην βοήθειαν. Άκόμη καί είς
την μεγάλην εκείνην ανάγκην ή
συμβολ ήτης Άμερικής ήτο μικρά
έν συγκρίσει πρός την σνμβολήν
τής Έλί.άδος. Άλλ' ή βοηθεία τής
Άμερικής ήτο έπίκαιρος καί έν-
θαρρνντική».
Περαιτέρω τύ άρθρον τοΰ κ.
-Γ&ςιΐϊίΐι άναφερεται είς τονς έν
Ελλάδι κρατούντος κοινωνικούς
θεσμους, οίον την εκκλησίαν, την
οικογένειαν καί τα κοινωνικά ήθη,
περί των οποίων ομιλεί εύνοϊκώ-
τατα.
Ή Έλληνική κοινωνία, λέγει δ
κ. ^α^α^ι11, είναι ή&ικωτάτη καϊ
οί οίκογενειακοί δεσμοί σπανίως
θρανονται ή άθετσΰνται. Τό εγ-
κλημα είναι περιωρισμενον. Οί ά-
συενεϊς καί οί άναπηροι τυγχάνου-
σι τΐί; δεούσης μερίμνης υπό των
οίκογενειών των καί μόνον έν πε¬
ριπτώσει έξαιρετικής άνάγκης
φροντίζει περί αυτών όλόκληρος ή
κοινοονία.
Έν τέλει τοϋ άρθρου παρατί-
θεται άναλυτικός κατάλογος μεθ'
ίστορικής περιγραφής . των έν
Ελλάδι λειτουργούντων νοσοκο-
μείο>ν καί λοιπών φιλανθρωπικων
καταστημάτων επί τη βάσει της
τελευταίας έτησίας εκθέσεως τοΰ
έν Αθήναις λειτουργοΰντος Πα-
τριοκικοΰ Σννδέσμου καί κάμνει
εύψημοτάτην μνείαν της επί τής
άποκαταστάσεως των Π ροσφύ-
γων Έπιτροπής, της Περιθάλψε¬
ως της Έγγύς Άνατολής καί τοϋ
Έρυθροΰ Στανροΰ, διά τό υπέρ
των προσφύγων καί έν γένει υ¬
πέρ της βελτιώσεως των κοινωνι¬
κών συνθηκών έν Ελλάδι ζωηρο-
τατον ενδιαφέρον των.
Τό άρθρον περατοΰται διά των
εξής: «Άρκετή πρόοδος εγένετο
χάριν τοΰ σχηματισμοΰ ενός κοι-
νοΰ Σνμβονλίου κοινωνικής εύημε¬
ρίας. Τα μεγα?^ίτερα φιλανθρω-
πικά Σωματεΐα ήδη ένέκριναν ε¬
πισήμως τό μέτρον, άλλ' ή ένωτι-
κή οργάνωσις δέν επετεύχθη ετι
τελειωτικώς.
II
ίδέα καί τα σχέ-
δια εισήχθησαν έξ Άμερικής.
«Ή έφαρμογή των Άμερικανι-
κών αυτών μεθόδων τη; παιδικής
καί κοινωνική; εύημερίας κατέ¬
στη δυνατή μέ την Άμερικανικήν
γενναιοδωρίαν, ήτις άνταπεκρίθη
είς την έκ μέρους της Ελλάδος αί¬
τησιν βοηθείας κατά την ώραν τής
άνάγκης, μέ τό Αμερικανικόν
προσωπικόν κα ίτά λοιπά χρειώδη
διά τε τούς ήλικιωμένους καί δια
τα όρφανά, μέ τάς Άμερικανικάς
ίδέας καί τά Άμερικανικά ίδεώδη.
'Α)Χ ή έπιτι,7.ία της έποικοδομη-
τικής έφαρμογης ωρισμένων Άμε·
ρικανικών μεθόδων κοινωνικής εύ¬
ημερίας όφείλεται έν ευρεί μέτρω
είς τά ήδη κατατεθειμένα έν 'Ελ-
λάδι θεμέλια της έποικοδομητικής
εύημερίας, έφ' ών ΐδρύθησαν αί
πρόσθετοι αύται Άμερικανικαί ι¬
δέαι καί τά Άμερικανικά συστή-
ματα».
ΠΟΙΚΙΛΑΣ
Ό Σωκράτη;. μολονότι ίι σύζυ¬
γός τού Ξανθίππη ήτο δυστροπω-
τάτου χαραν,τήρος, δέν επα«ε έν
τούτοις νά σννηγορρ, ·Οτρμότατα ύ-
πέο τοΰ γάμον. Άναφερεται μάλι-
στα άπό αρχαίον σ·γ-ι·ραφρα τό ε¬
ξής ιστορικόν: Κάποτε ό Σωκρά-
της, είς μ^αν συγκέντρθίσιν. ωμίλη¬
σε τόσον υν;ρμώ;" νπέρ τοΰ γάμου
καί άπηρίδμησε μετά πάση; πει-
στικότητο; όλα τά πλεοντκτήματά
τον, ωστε, δσοι έκ τί·ν άκροατών
τού τ>ΧΜν ιϊναΐΊοι, ύπτοτνδριεύθησαν
ολοι εΛαός τοϋ ετονς.
'«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΎΡΙΑΚΗ, 19 ΑΎΓΌΥΣΤΟΥ, 1928.
Ο ΝΕΩΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΗΘΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟϊ
Ό Αρχαί., κ. Είρηναίος Τ~ο
ροονάκης, διϊάκτωρ τής θεολογ!·
άς, τού 'Βθνικοΰ μας Πανεπιστη¬
μίου, χρηματίσας καΌηγητής εί
την Κρήτην κα! διε^οντής τού Ίε·
ροδιίαοτΛαλείου των Χανίων καΐ τώ
ρα έφημέριος της Έλληνικής ρ
οι-Λΐας έν Οατν, Ιπά.,' είναι ένας έκ
των φωτεινοτέρων συγχρόνων κλη-
ρικών μας. Μέ γερήν, πολομερή
εύρι»τάτη.ν μόρφωσιν ό κ. Τσοορουνά-
— μία ποιητική ψνχή — εΐνα
λλέ ύ λό ί
η μ ηή ψχή
%<ζ καλλιτέχνης τού λόγα>, είτε
γράφων ειτ« ομιλών. Την ιδεολο¬
γίαν τού Κρητός καΦηγητοΰ-ίερέως
και μ£γαλ<κ&*άτθ!> "Ελληνος, τή'
ίλέχ-ει κχνείς καί άχό την κιριτικη
«νάλοσιν την όχοίζν έ3ημοσίευσ&ν
είς την «Φωνήν τής Όρθοδ"ϋξί'ας>:
επίσημον δργ^ν-ον τής Ά
Ά ε
ιτης Ά<Α€ρικης, επί ενός έκ των τβ- λιενταίων συγγρομμάτων τοΰ σΰντάτ,τ&Ό τοΰ «,Ε&νικΌΰ γράψας τά εξής: 'Εάν οί ηρωες των ενγενων καί των μεγάλιαη' κατορθωμάτων ίΐναι δξιοι τιμής καί θαυμασμοΰ, ώς ά- Μνατα πρότυπα μιμήσεως διά τά; συγχρόνου; των ν.αί τάς έπιγι- νομένας γενεάς, τότε καί έκεΐνοι, οΐτινες διά τή; σμίλης λαξεύουσιν τάς μετνάλας έκείνα; φυσιογνωμί- ίΐς. είτε διά τη; γραφίδο; μετ' έπι- μελεί'ας σκιαγραφοΰσι καί άριστο- τεχνακώς συναρμολογοΰσι τά κάλη των καρδίαν καί τοΰ πνεύματος αυτών, παραιδίδοντες τάς ιέΊπιζή- λους πράξει; καί τάς άρετά; αΐ<- τοόν, εις τοΰ; λαούς των οποίων οί ηροοε; Κείνοι άποτελοΰν άνείκτϊμη- τον εθνικήν κληρονομίαν, δικαι- οϋνται καί είνε αξιοί έπαίνων -/αί κοινης έ^τιμήσεοκ. Καί ίΐνε αξιοί τόσον μεθζονο; έκτιμήιϊεω; καί των κοινών έπσίνων, κα&' όσον αί άδραί σοααγραφίαι των ήρώων το>ν ούχι
απλώς διά την Ιστορίαν φιλοτε-
χνοϋνται, άλλ' άποσν.οποϋσιν είς μί-
μησιν, εις φρονηματισμόν, είς εξ¬
ύψωσιν καί άναζωπύρησιν των εύ-
γενών Ί&εωδών τής όμογενείας έξ
ής έν.εϊνοι άνεβλάστησαν.
Τοιαύτης εκτιμήσεως καί
νού αξιον είνε τό ά'ρττ εκδοθέν
Εργον «Δυνατοί Νοελληνικοί Χα-
ραχτήρε;» τοΰ γνωστοΰ καί έξ δλ-
λων σποι«δαίων σνγγραφικών έρ¬
γων αδδ. Δ. Καλλιμάχου. Ό αίδ.
ονγγραφεΰ; συμφώνως πρός τόν
εύγενή σκοπόν, δν προεθετο ώ; αν¬
τικείμενον τοΰ εργου τού, όπως έμ-
πνεύση δηλονότι εί; τοΰς όμογενεϊς
ΑΙ ΕΞΟΧΩΤΕΡΑΙ ΦΥΣΙΟΓΝΩηΐΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, ΠΡΟΤΥΠΑ ΔΙΑ
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.- ΑΙ ΓΡΑΜΜΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΟΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΕΟΝ ΝΑ ΧΑΡΑΞΟΥΝ ΝΕΑΝ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙ-
ΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. *. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΤΣΟΥΡΟΥΝΑΚΗ
σμάπον, δι' οί δύναται νά^ έμ
πνευσθη καί φρονηματισθτί, νά αί
σθανθη εθνικήν ύπερηΐράνειαν κα'
νά χαράξη νέαν σταδιοδρομίαι
πΛΐυματικής καί ύλικής εύημερίας
Οί έν τφ λόγίο εργο>, τοσοϋτο
ακριβώς Γκαί έπιτΐ'χώ; βιογραφοΰ-
μενοι νεώτεροι μεγά>..οι "Βλληνες
ζήσα-νττε; αλλοι μέν διά βίου έντό'
της Ελλάδος, αλλοι δέ τό πλεΐστο
καΊ ετέροι διά βίου έ-κτός τής Έλ
λάδος καί μάλιστα έν Ρωσσία πά
ί υπό τΌΪ· συγγραφέως οίο
ώ ή
άπαντας καί ιδία τή; 'Αιιερυ<ής την αγάπην καί την λατρείαν πρός την θρησκείαν καί τητν γλωσβαν ημών, τά ά^ληλενδετα καί άχώρι- στα ταυτα στοιχεϊα, δι' ών καί μό¬ νον σ(ρι·ρηλατοΰνται και μορφώ- νονται οί άληθείς μεγάλοι καί I- σχυροί χαρακτήρε; καί έΐφ' ών φε- ρόμενοι οί πατέρε; ήιιων διήλθον πτριόδους κρισίμου; καί εξήλθον ό'βλα'βεΐς μακράς καί βάρβαρον δουλείας, καί συγχρόνοχ, όπως κα¬ ταστήση ζωηρόν καί αδιάπτωτον τό φίλτρσν πρό; την μητέρα 'Ελ- λ«δα, άνεξαιρέτω; μέν πάντων, I- δίο δμως τής τάξεοο; έκείνης, ήτις Ιν τ© παρόντι είτε καί τω άμεσως μέλλοντι δύνατσι διά τε τοϋ λόγον καί διά των αγαθών, άτινα θεία βοη-θϊία καί άτομικη αύτενεργεία καί φρονήσει άποκτα, νά τιμήσρ χαί νά εξυπηρετήση διά δωρεών εύγνωμοσύνης την γλυκυτάτην γε- νίΤΐΙΠΓΤν ΛΙ,ΙΙΓΓίΛνίιν· 5ό·;/Λ ι»νϊλ/- τλ.. ρ γγ πράγματι υπήρξαν, ώς ήρωες νίκη. ταί έμποδίων καί κινδύνων άνυ περβλήτων θεωοονμένοη·, ώς Ι'ξο χά φαινόμενα Χριστιανικήν εύσε θείας καί αΰταπαρνήοεως ώς ύπε ροχοι λάτρεις τη; 'Ελληνικής ιδέ- ας, τής γλώσστις καί των έθνικων παο<»οοσεων· ώς μεγάλοι εν*ργέ- ται καί προασίΐτισταί της δεινώς χειιιαζομένης τότε πατρίδος ημών, υπέρ ής έμόχθησαν, έπάλαισαΛ', δι- Εκινδΰνευσαν καί προσήνεγν.αν δ,τι πολύτιμον δι' Ιδρώτων καί πόνων άπεκ.τησ·αν (έν τη ξεντ]) καί έν τέλει καί αυτήν την ζωήν των ΕΙ; τονς «Δυνατούς Νοελληνικοΰς αοιΓΜτηοος» ό σνγγραφεν: πα- ρατάσσει τούς ήρωας τού κα-θ' ίε- αρχικήν τάξιν, έν δλω αντών τω μεγαιΜφ καί τη έπιολητικεντητι. Προηγεϊται δ Μεσσήνιος Άρχ Γρη-γΟΜος Δικαΐο; (1788-1825"), τό σύμβολον τ% οριλοιπΐατρία!ς, ά- τρό}.ιητος καί τολμηρύς είς τάς; ά- πΌφάο-εις τού κατά των έχθροόν, ό ένδουσιώδης έιτΛΌκήρι.·ξ, ό ίκοΛ'ός πολιτικάς καί άπρόσμαχο; στής ό έμπνει>σμενος ρω
ς ρ
στής, ό έμπνει>σμενος ρι
τής έθνεγΗρ<τίας τού 1821. "Επε¬ ται δ εΐ«γγ^ιστής «τή; τελευταί¬ ας κρίσεως» 6 περίψηος διά τήιν άοετην καί την εγκράτειαν τού Μοναχός Σαιιοα.'τιλ. τό πρότνπον τοΰ στσίόΐροΰ καί αμετάβλητον χα¬ ρακτήρος, δ σννετός καί άνδρεΐ, ος ύπϊρασπνστής τοϋ ήρωϊκοΰ Σου- λίου, μετά των ήρο>ΐδων Μόσχως
Τζοίβρλαινας, Δέσπω; Σέχου καί
λοιπων Σουλιωτισσων.
Άκολονδοΰν τα οργανα τή;
Θείας Προνοίας, Γερμανό; ό Πα¬
λαιών Πατρών, δ σνΐμβολθζων την
ί^ερτάτην 'ιΐδέαν τή; Εκκλησίαν
καί τοΰ^ 'Έθνους, δ είρηνικός καί
προσηνης πρός πάντας, δ άνεξίκα-
κο; ττρο; τούς άντιπάλους τού. 6
ύβή ό θ
0<<>ν εκοιιισε ~ιύ*ηΐα δώοα
αδα, η πρωτ^νσα της δ-
οτολι^ται δια τού άνο,έοο,
Λαίδαιτηριου τού Βαρβακείου
τε_λοϋντο; λαΐϋτρότατον
των Εργων τού έν μέσοις Ά
και αθανατον μαθημο π^,ς
τατεκνατ,»;;Ελλάδά
!
οί»
σνμφώνως
πρός τόν
ρ μφς έγ πρός τόν
σκοπόν τούτον δ α'ιδ. συγγραφεύς
λαμβάνει τινάς τόίν έξοχωτέρων
«αί μάλλον γνωστών φΐ'σιογνωμι-
ών. αΐτινες ώς φωτεινά μετέωρα
διελαμψσν κατά τό δεύτ'ερον ήμισυ
ΙΗ
ρ; ς ς τού. 6
εύσεβής λοο; τόν θ£<όν, 0 εραστή; καί έγκρατης της Πλατωνικής σο¬ φίας δ εϊομελής καί αυσττμχ»; έκ γρης ς , δ εϊομελής καί έκ- της 6 Φιλι-κής Έταιρΐίας, οί τρείς φι- .οπάτριδες ·καί εντιμοι εμποροι τής Οδτκκτοϋ, Νικόλαος Σν.ουφάς έξ Ηπείρου, δ Πάτμΐ; Έμμ. Σκου- φάς καί δ έτερος ΉττΕΐρώττκ; Ά- θανάσιο; Τσακάλωχρ, οΐτινες κα¬ τώρθωσαν νά καίΗττοβάλωσιν υπό τό κράτος τής Φιλικής Έταιρεία; απάσας τά; τάξεις τοΰ Έθνονς, κλήρον, φαναριώτα; προεστώτα;, ναχ*6άτα;, άρματωλού;, κλέφτα;, λογίους, έμπόρους καί γεωργοϋς, καί νά έπιτύχ(ασι την άπελευδ^ερω- σιν τή; 'Ε/.λάδο:. Άλλ' δ αίδ Ή Κα Μαργκαρίτα Πατέρνο, ή ό- ποία εγκατελείφθη υπό τοΰ έκατομ- μυριούχου συζύγου της, συντηρεΐ τό τέκνον της καί τόν εαυτόν της χάρις είς την βοήθειαν ξένων. "Ένα Ινταλ- μα συλλήψεως 2χει εκδοθή εναντίον ϋ Πατ£2νο. ίας καί τοΰ λύ αχο. την Ιουοΐαι. Εν τόί προσώπω των έπιφανόόν τοΰτων έθνικών φτσιογνωμιόϊν, έ- φαμίλλων κατά πάντα εν τε λόγοις καί εργοις πρός τούς μεγάλον; άρ- χαιίσυς ημών προγόνους, ό συγ¬ γραφεύς ευρίσκει καί μετ' ακριβεί¬ ας καί χάριτος έκυ^τει τά; άρετά;, τάς ύγιεΐς αρχάς,-την δράσιν καί τάέπίζηλα πρό; κοινήν ωφέλειαν ΙΙργα αυτών, παρεχει οΰτω πρός τον Ελληνισμόν τής Άμερικης εν των πλέον τερπνών, άλλά καί ίσχυ- Κών καί αμα διδακτικών άνάγνω- ης ηίας καί τοΰ ΈΟτους, 6 μέγας έντολεύς τής Θείας Προνοίας, όστις έδωκε τό συνθημα τής έόΗΐγεΐρσίας καί ηΐ>-
λόγησε τόν άγόόνα της δριστικης
άπϊλενθερώοΐως τοΰ Ελληνικόν
Έθνονς άπό τοΰ ζυγοΰ της δου-
λείας των 400 έι?ων.
Παρ' αντφ δρθοΰται αυστηρά
καί σββαισΐιία σ^υοΊογΛ'ωιιία,- όμοία
πρός τάς των Π ροφητών της Πα¬
λαιάς Δι«ιτήκτ)ς, οΐτινες έν κρισί-
μοις στιγμαίς αποστΈ^ΛόμενΌΐ υπό
τοΰ Θεοΰ άνεπτε'ρουν τό φρόνημα,
ενέπνεον θάρρος είς τόν λιποψυ-
χοΰντα Ίσραήλ καί άνελάβανον με-
τά ζήλου την διΛκυβέρνησΐν αίτον.
Είνε ό Έπίσκοπος Βρεσ·θιε'νης Θεο-
οώρητος, δΌης υπό πίστεως θερ-
μής πρός τόν Θεόν ίμφορούμενος
καί ίτπό άπεοιορίστου άγάπη; πρό
την δΐΐνοπαθθΰΛ Πίδ δ
ρ γάπη; πρός
την δΐΐνοπαθθΰιΛΐν Πατρίδα δια-
φλεγόμενος, αφιέρωσεν εαυτόν μέ
αύταϊιΏρτήσΒως είς την ΰπηιρΕ-
σίαν τής τϊ 'Βκκλησίιας καί Π θλι-
τείοκ, αναδειχΰϊίς τοραχτήρ άδα-
μάντινος μοβ, χειριστής δΐίξιώτα-
τος καί αδέκαστος εκτελεστής των
Νόμων της Έχκλησίας καί της ΰ·
Λερτάττ|ς Λολιτικής έξουσίας, ήν
τ}σκηο»:ν ώς Πρόε&ρος τής Πελο-
πτ>νντ)σισκτ)ς ΓΛρουσίας χαί άντι-
ό ΰ Βλί
τοΐ Βοιυ>λίυτ««>ϋ.
Τυΐ!»ιΐοις έπονται οί ίδρυταί
πον χον, πλο-ντίζει τό ήρώόν τού ού
μόνον μέ τα νπϊροχα ταυτα
δείγματα φιλοπατρίας, δι' ών συγ
κινεΐ, σΓντω(πάζει, διδάοτκει καί
φρονημαπΓίζΕΐι τοις άπογόνους των
μεγάλων τούτων καί Ισχυρών χαρα-
ν.τήρων, δπου γή; καί άν άναπνε-
ω<τιν, άλλά στρατο/νογεΐ ?-/ τοΰ πρόσφατον Ελληνικόν Πανθεου καί προΓτθετει είς την ιεράν παρά¬ ιν των έλειΌερωτίον τής 'Εί θάνατα καί περίλαμπρα παραδείγ- .ματα διά τοΰς "Ελληνας της Ά- μερικής οί μεγάλοι οΰτοι Έθνικοί Εΰεργέται καί ώς πρός τόν τρόπον διά τοϋ όποίου, έκ των πτωχίόν καί άφανών άλλ' έντίμων βιοπαί.αι- στών, άνεδείχθησαν ύπεροτλουτοι καί ώς πρός τόν τρόπον καί τούς ίεροΰς σκοπούς υπέρ ών διέθίσαν τόν πλοΰτον αυτών. Είς τοΰς «Δυνατοΰς Νεολληνι- κούς Χαραικτήιρας» έκτίθενται ή δράσις, τά Ρ^ιγα καί αί γενναΐαι ε{«ργε<τίαι των περιωνύμων τοΰ¬ των τέ>η'ων της Ελλάδος, άτινα
καί ώ; εμποροι καί ώς λάτρρις της
παιδείας, ώ; συντελεσταί είς την
απελευθΐρωσιν τοΰ "ΕΟνους καί ώς
'ιδ/νυταί ::αί <η·ντηρηταί ίΗλανθρο:- ?α::ών ί&ρτνάτ'ων παρέχουσιν είς καί^^ο^ώσ,τήνμη^ρ/^ Στουρναρας, (1806—18Λ3) λάπατρις καί ενγενής. ό ίνι ■λοχ πολυμαβή; επιστήμων, ό ονν. δυασας: έπιστη.αην χαί π0υξ(ν { περιελί>ων και σπουδάσα- κετ' /
κρ^βείας τα σχολεϊα, τά^εχνοιϊ
γεια, τα έργοστάσια και τά Βιο-
μτνχανικα καταστήματα τής Εΐ^οώ,
της, προ; τον σκοπόν όπως τά πό,
ρΐΛΐατα των μελετων καί -«„
τηρηαεων τού εφαρμόση εϊς τήν
φιλτατην τού Έλλάδα, * ύπήη^
έτερα 'ΒδΗ^ή φνχτ.ογνωι,ία ώ
την οποίαν ΟΓρεαεται τό πεοίλαιι.
βονΜε_τσοοε.ον Πολνΐ?χνεϊοντώί
ΑΐΗινων, τό μέγα τουτο ε&ο '
τημα διά την νεολαίαν τοΰ "Γ"< μας. Ό αλλο; Ήπειρώτη: Μιχ. Το- σιτσας, (1787—1856)" ά.τοτΕλε{ έπί?:εκτον μέλο; της παρατάσεως των 'Εθνικων εν^ργετάη'". Έφοδι-. ασθϊ'ις καί ούτος μέ τά πρώτ« γράμματα τής «Όκτωιίχοι^ χαΐ τοΰ «Ψαλτηρίου» παρά των ίερέ ί ολ' τοΰ χωρίου τού, ?πειτα έχων ω^ ! ρφό&α την τψιότητα, την φιλο- ,πονίαν, την εύθύτητα τοΰ χαρακτη. Ι ρος^καί μάί.ιστα την πρό;"τον Θε* όν ελη&α καί τ»ιν πρός την ςτατρί. δα άγάιπην, ήρχισε την σταδιοορο, μίαν τον άπό τοΰ ταπεινόν άλλϊ καί πιστοΰ ύπα/.λήλουί /ρη ΰ ύπα/. βαθμιαίίυς δέ έξειλίχθη είς μγ εμ.-τορον, τοΰ οποίον τό δνοιια ήτοι γνωστόν οταί σεβαστόν μετα'ξϋ τώ< ρμΐτορι-κών οϋ«ιΐν των πόλεων της; Ελλάδος καί της 'Ανατολης. °Ο« πως δέ πάντες οί άνερχόιιενοι είς έπίφδονα {'ι|>η διά τη; σννεσΐωί
καί τή; αιτρνεργείσς τίι>ν, ν.αΜ·
σηηται πολλάκις στόχοι, κατά των.
οποίων ρίπτολται τά πινρότερα
βελη της σιικθίροιντίας καί τον φ*»< νού των ταπεινΐΰν, ούτω *>.ακαΑ
τον Τοσΐτσα ήνο ^
καί ηκονίο^βησαν γ?ώ η
ου άσπίδων, πο·ς τάς ό.τοίαζ ά,ιή
ί ί δ
ρνω παρέχουσι
ελληνικάς γενεάς λόγον;
μοΰ καί εύγνωμοσύνηςΟ
ρ
ταξιν των
λώ
τής
ξ ιΌερωτίον τής Είν-
λώδος, τοΰς 'Βθνικοί»; Ει!<εργετας, ου; οποιους εγεννηβΕν ή εΰτνδοο- Ηπειρος, ^ή Θεσσαλία, τά ψαοά και η Κρητη. Πτωχοί καί άσηιίο. οΰτοι άλλ' έ-ντιμοι, φΛάτονοι, καί ενάρετοι, εδημιούργησαν δι' εαυ¬ τούς καί τό ?θνος των αίγαλεϊον και δόξαν άφθιτον. ΣνΛθτός καί τέρμα των άγώνων και ™ν μοχθων -—όν ε{ς ταζ φιλο. ξενους χώρας έν αίς έζων, εί; καί μονο; υπηρχε: Π ώς νά ■.?ύεΟγετή. σωσι την δεινοπαθούσαν πατοίϊ5α των, ήτις έστερεΐτο μέν των φιλ- τατων τεκνων της, εδέχετο δμως τας πλου^ας, χαί μεγάλας δορεά; των δι ών ανηνερίτ^αν περίφη. αοι Σχολαί, Βι«5λιοθήκαι, Μοάεϊα Νοσοκομεια, Όοφανοτροφεϊα καί έτερα ευαγτ) καθιδρΰματα είς " γ; μασμοΰ καί εύγνωμοσύνης.Οντω οί άείμνηστοι Ζωσιμάΰαι, των οποίων τάς εϋεργεσιίας οί μόνον ή Ελλάς άλλά καί ή Ρωσσία έγνώρισεν, έκόσμηοαν την ΉπΣΐρον μέ την δμώντμον Ζοοσιμαιίαν Σχολήτν κΐαί δι' άλλων κοινωφελών έργων, υ¬ πέρ ών διέθεσαν τα |ΐεγάιλα των π/.ούτη καί έδόξπσαν τό δνομά των. Ό Ζίόης Καπλάνης (1736— 1806), ό φιλόπονος, φιλότιμος, φι- λόποπρις, ένάρετος καί ενσεβής, διέιΐεσε τά έν Ρωσσία άποκτηθεντα πί.ούτη τον {αέρ τής ύποδονλον πατρίδος τού πρός ΐδρυοιν τής ό- ι.«)νύιιον Σχολής έν 'Ίωαννίνοις καί σΐ'ντηρησιν 'Ο«Ιφανοτροφεί(η.', πτωχοκοιι^ίου -μ νοσοικομείου κα¬ ταστήσας ιεράν καί σεβατττήν την μνήμην τοΰ όνόματός τού. Ό Ψα»ιανό; Ίώννηο Βαροα- ΐς, 1750—18'Λ^^ -λ '—'...Ι-- , πς ς ή τησεν ό Μιχαήλ Τοσίτσας ουχί δια λόγων άλλά δι' έργων, άτινα κλείζουν την Ελληνικήν τταροικιαγ της Άλεξ,ανορίίας καί «τίνα «π· έστησαν τό δνο^ιά τού ίνδοξον καί άξιον της 'Εθνικής ενγνιοιιοσυνης, Άλλ' ό συγγραφενς των «Δν- νατών Νεοελληνικων Χαοα-χτη- μας πΌθβαλλει καί αλ?α προ· ή δράσις καί δ βίος των οποί¬ κης καί τού, ο Ρωσ'σί ία ,.. - -- της τον οποίον έ- γυ- , δστ,ς μς , ή δράσις καί δ βίος των ων έκΐπλήττει καί γεννα ειζ_ τας καρδίας των αναγνωστών τού ερ- γου τά ενγεν«ττερα ώ<τ^^ διανοίγει όράζοντας δών -καχ προπαραισΐκεχ-άζίει ^ τό με'λλον "έκείνων, οίτινε; ΰα να· ταστήσωσι Μχνόνα καί όδηγον των ή, των λόγων καί τών#3Γ0* ξεών το,ν, τού; 6*ογρβ*ρουμενοΐ)5 ήρωας των μεγάλον ττράςί"^ «« εύεργεσιών πρός τό εθνος των. _ Τοιαύτη πρότυπα ϋανμ°* <αί μ«μήορ*ις αξια διά του πνεοντας την φιλελευθέραν τής πλοΐΌίας χώρας ταύτης ου»- γενεϊς παρίστανται έν τω εν γω εογφ. Ό Απόστολος 'Α κτ{ς (1792) ευγενεί τέκνον της δόξου Ηπείρου. Δίο χώραι &Ζ νονται διά τόν δνδρα τοντον. η •Ελλάς ήτις τόν έγέννηοϊ ν.α ι Ρουμανία, έ ' τόν έγέννηοϊ τοϋ ρε Ρουμανία, τ^ζ τοϋ πρ^ ^ μέσα, δι' ών κατέστη Μέγας εν ΉΙ έπιοτήαη. τη πολιτικτί «η τφ «^ τφ. Καί τας θΰο *&{*»*;& ως χαί ενηργέτησεν ^^ καί γεννα>;. Ή μίν *"| ™ζ,
τρίς Ροινανία άπήλαυοΐε την ^
τού
σπιμσνικτιν τού *™Ρ?
φειλΐν είς την ®ληνχί»ν
σ«ν, της οποίας υπτ>ρξεν
Ο ΝΕΩΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΗΘΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟϊ
Ό Αρχαί., κ. Είρηναίος Τ~ο
ροονάκης, διϊάκτωρ τής θεολογ!·
άς, τού 'Βθνικοΰ μας Πανεπιστη¬
μίου, χρηματίσας καΌηγητής εί
την Κρήτην κα! διε^οντής τού Ίε·
ροδιίαοτΛαλείου των Χανίων καΐ τώ
ρα έφημέριος της Έλληνικής ρ
οι-Λΐας έν Οατν, Ιπά.,' είναι ένας έκ
των φωτεινοτέρων συγχρόνων κλη-
ρικών μας. Μέ γερήν, πολομερή
εύρι»τάτη.ν μόρφωσιν ό κ. Τσοορουνά-
— μία ποιητική ψνχή — εΐνα
λλέ ύ λό ί
η μ ηή ψχή
%<ζ καλλιτέχνης τού λόγα>, είτε
γράφων ειτ« ομιλών. Την ιδεολο¬
γίαν τού Κρητός καΦηγητοΰ-ίερέως
και μ£γαλ<κ&*άτθ!> "Ελληνος, τή'
ίλέχ-ει κχνείς καί άχό την κιριτικη
«νάλοσιν την όχοίζν έ3ημοσίευσ&ν
είς την «Φωνήν τής Όρθοδ"ϋξί'ας>:
επίσημον δργ^ν-ον τής Ά
Ά ε
ιτης Ά<Α€ρικης, επί ενός έκ των τβ- λιενταίων συγγρομμάτων τοΰ σΰντάτ,τ&Ό τοΰ «,Ε&νικΌΰ γράψας τά εξής: 'Εάν οί ηρωες των ενγενων καί των μεγάλιαη' κατορθωμάτων ίΐναι δξιοι τιμής καί θαυμασμοΰ, ώς ά- Μνατα πρότυπα μιμήσεως διά τά; συγχρόνου; των ν.αί τάς έπιγι- νομένας γενεάς, τότε καί έκεΐνοι, οΐτινες διά τή; σμίλης λαξεύουσιν τάς μετνάλας έκείνα; φυσιογνωμί- ίΐς. είτε διά τη; γραφίδο; μετ' έπι- μελεί'ας σκιαγραφοΰσι καί άριστο- τεχνακώς συναρμολογοΰσι τά κάλη των καρδίαν καί τοΰ πνεύματος αυτών, παραιδίδοντες τάς ιέΊπιζή- λους πράξει; καί τάς άρετά; αΐ<- τοόν, εις τοΰ; λαούς των οποίων οί ηροοε; Κείνοι άποτελοΰν άνείκτϊμη- τον εθνικήν κληρονομίαν, δικαι- οϋνται καί είνε αξιοί έπαίνων -/αί κοινης έ^τιμήσεοκ. Καί ίΐνε αξιοί τόσον μεθζονο; έκτιμήιϊεω; καί των κοινών έπσίνων, κα&' όσον αί άδραί σοααγραφίαι των ήρώων το>ν ούχι
απλώς διά την Ιστορίαν φιλοτε-
χνοϋνται, άλλ' άποσν.οποϋσιν είς μί-
μησιν, εις φρονηματισμόν, είς εξ¬
ύψωσιν καί άναζωπύρησιν των εύ-
γενών Ί&εωδών τής όμογενείας έξ
ής έν.εϊνοι άνεβλάστησαν.
Τοιαύτης εκτιμήσεως καί
νού αξιον είνε τό ά'ρττ εκδοθέν
Εργον «Δυνατοί Νοελληνικοί Χα-
ραχτήρε;» τοΰ γνωστοΰ καί έξ δλ-
λων σποι«δαίων σνγγραφικών έρ¬
γων αδδ. Δ. Καλλιμάχου. Ό αίδ.
ονγγραφεΰ; συμφώνως πρός τόν
εύγενή σκοπόν, δν προεθετο ώ; αν¬
τικείμενον τοΰ εργου τού, όπως έμ-
πνεύση δηλονότι εί; τοΰς όμογενεϊς
ΑΙ ΕΞΟΧΩΤΕΡΑΙ ΦΥΣΙΟΓΝΩηΐΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, ΠΡΟΤΥΠΑ ΔΙΑ
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.- ΑΙ ΓΡΑΜΜΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΟΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΕΟΝ ΝΑ ΧΑΡΑΞΟΥΝ ΝΕΑΝ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙ-
ΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. *. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΤΣΟΥΡΟΥΝΑΚΗ
σμάπον, δι' οί δύναται νά^ έμ
πνευσθη καί φρονηματισθτί, νά αί
σθανθη εθνικήν ύπερηΐράνειαν κα'
νά χαράξη νέαν σταδιοδρομίαι
πΛΐυματικής καί ύλικής εύημερίας
Οί έν τφ λόγίο εργο>, τοσοϋτο
ακριβώς Γκαί έπιτΐ'χώ; βιογραφοΰ-
μενοι νεώτεροι μεγά>..οι "Βλληνες
ζήσα-νττε; αλλοι μέν διά βίου έντό'
της Ελλάδος, αλλοι δέ τό πλεΐστο
καΊ ετέροι διά βίου έ-κτός τής Έλ
λάδος καί μάλιστα έν Ρωσσία πά
ί υπό τΌΪ· συγγραφέως οίο
ώ ή
άπαντας καί ιδία τή; 'Αιιερυ<ής την αγάπην καί την λατρείαν πρός την θρησκείαν καί τητν γλωσβαν ημών, τά ά^ληλενδετα καί άχώρι- στα ταυτα στοιχεϊα, δι' ών καί μό¬ νον σ(ρι·ρηλατοΰνται και μορφώ- νονται οί άληθείς μεγάλοι καί I- σχυροί χαρακτήρε; καί έΐφ' ών φε- ρόμενοι οί πατέρε; ήιιων διήλθον πτριόδους κρισίμου; καί εξήλθον ό'βλα'βεΐς μακράς καί βάρβαρον δουλείας, καί συγχρόνοχ, όπως κα¬ ταστήση ζωηρόν καί αδιάπτωτον τό φίλτρσν πρό; την μητέρα 'Ελ- λ«δα, άνεξαιρέτω; μέν πάντων, I- δίο δμως τής τάξεοο; έκείνης, ήτις Ιν τ© παρόντι είτε καί τω άμεσως μέλλοντι δύνατσι διά τε τοϋ λόγον καί διά των αγαθών, άτινα θεία βοη-θϊία καί άτομικη αύτενεργεία καί φρονήσει άποκτα, νά τιμήσρ χαί νά εξυπηρετήση διά δωρεών εύγνωμοσύνης την γλυκυτάτην γε- νίΤΐΙΠΓΤν ΛΙ,ΙΙΓΓίΛνίιν· 5ό·;/Λ ι»νϊλ/- τλ.. ρ γγ πράγματι υπήρξαν, ώς ήρωες νίκη. ταί έμποδίων καί κινδύνων άνυ περβλήτων θεωοονμένοη·, ώς Ι'ξο χά φαινόμενα Χριστιανικήν εύσε θείας καί αΰταπαρνήοεως ώς ύπε ροχοι λάτρεις τη; 'Ελληνικής ιδέ- ας, τής γλώσστις καί των έθνικων παο<»οοσεων· ώς μεγάλοι εν*ργέ- ται καί προασίΐτισταί της δεινώς χειιιαζομένης τότε πατρίδος ημών, υπέρ ής έμόχθησαν, έπάλαισαΛ', δι- Εκινδΰνευσαν καί προσήνεγν.αν δ,τι πολύτιμον δι' Ιδρώτων καί πόνων άπεκ.τησ·αν (έν τη ξεντ]) καί έν τέλει καί αυτήν την ζωήν των ΕΙ; τονς «Δυνατούς Νοελληνικοΰς αοιΓΜτηοος» ό σνγγραφεν: πα- ρατάσσει τούς ήρωας τού κα-θ' ίε- αρχικήν τάξιν, έν δλω αντών τω μεγαιΜφ καί τη έπιολητικεντητι. Προηγεϊται δ Μεσσήνιος Άρχ Γρη-γΟΜος Δικαΐο; (1788-1825"), τό σύμβολον τ% οριλοιπΐατρία!ς, ά- τρό}.ιητος καί τολμηρύς είς τάς; ά- πΌφάο-εις τού κατά των έχθροόν, ό ένδουσιώδης έιτΛΌκήρι.·ξ, ό ίκοΛ'ός πολιτικάς καί άπρόσμαχο; στής ό έμπνει>σμενος ρω
ς ρ
στής, ό έμπνει>σμενος ρι
τής έθνεγΗρ<τίας τού 1821. "Επε¬ ται δ εΐ«γγ^ιστής «τή; τελευταί¬ ας κρίσεως» 6 περίψηος διά τήιν άοετην καί την εγκράτειαν τού Μοναχός Σαιιοα.'τιλ. τό πρότνπον τοΰ στσίόΐροΰ καί αμετάβλητον χα¬ ρακτήρος, δ σννετός καί άνδρεΐ, ος ύπϊρασπνστής τοϋ ήρωϊκοΰ Σου- λίου, μετά των ήρο>ΐδων Μόσχως
Τζοίβρλαινας, Δέσπω; Σέχου καί
λοιπων Σουλιωτισσων.
Άκολονδοΰν τα οργανα τή;
Θείας Προνοίας, Γερμανό; ό Πα¬
λαιών Πατρών, δ σνΐμβολθζων την
ί^ερτάτην 'ιΐδέαν τή; Εκκλησίαν
καί τοΰ^ 'Έθνους, δ είρηνικός καί
προσηνης πρός πάντας, δ άνεξίκα-
κο; ττρο; τούς άντιπάλους τού. 6
ύβή ό θ
0<<>ν εκοιιισε ~ιύ*ηΐα δώοα
αδα, η πρωτ^νσα της δ-
οτολι^ται δια τού άνο,έοο,
Λαίδαιτηριου τού Βαρβακείου
τε_λοϋντο; λαΐϋτρότατον
των Εργων τού έν μέσοις Ά
και αθανατον μαθημο π^,ς
τατεκνατ,»;;Ελλάδά
!
οί»
σνμφώνως
πρός τόν
ρ μφς έγ πρός τόν
σκοπόν τούτον δ α'ιδ. συγγραφεύς
λαμβάνει τινάς τόίν έξοχωτέρων
«αί μάλλον γνωστών φΐ'σιογνωμι-
ών. αΐτινες ώς φωτεινά μετέωρα
διελαμψσν κατά τό δεύτ'ερον ήμισυ
ΙΗ
ρ; ς ς τού. 6
εύσεβής λοο; τόν θ£<όν, 0 εραστή; καί έγκρατης της Πλατωνικής σο¬ φίας δ εϊομελής καί αυσττμχ»; έκ γρης ς , δ εϊομελής καί έκ- της 6 Φιλι-κής Έταιρΐίας, οί τρείς φι- .οπάτριδες ·καί εντιμοι εμποροι τής Οδτκκτοϋ, Νικόλαος Σν.ουφάς έξ Ηπείρου, δ Πάτμΐ; Έμμ. Σκου- φάς καί δ έτερος ΉττΕΐρώττκ; Ά- θανάσιο; Τσακάλωχρ, οΐτινες κα¬ τώρθωσαν νά καίΗττοβάλωσιν υπό τό κράτος τής Φιλικής Έταιρεία; απάσας τά; τάξεις τοΰ Έθνονς, κλήρον, φαναριώτα; προεστώτα;, ναχ*6άτα;, άρματωλού;, κλέφτα;, λογίους, έμπόρους καί γεωργοϋς, καί νά έπιτύχ(ασι την άπελευδ^ερω- σιν τή; 'Ε/.λάδο:. Άλλ' δ αίδ Ή Κα Μαργκαρίτα Πατέρνο, ή ό- ποία εγκατελείφθη υπό τοΰ έκατομ- μυριούχου συζύγου της, συντηρεΐ τό τέκνον της καί τόν εαυτόν της χάρις είς την βοήθειαν ξένων. "Ένα Ινταλ- μα συλλήψεως 2χει εκδοθή εναντίον ϋ Πατ£2νο. ίας καί τοΰ λύ αχο. την Ιουοΐαι. Εν τόί προσώπω των έπιφανόόν τοΰτων έθνικών φτσιογνωμιόϊν, έ- φαμίλλων κατά πάντα εν τε λόγοις καί εργοις πρός τούς μεγάλον; άρ- χαιίσυς ημών προγόνους, ό συγ¬ γραφεύς ευρίσκει καί μετ' ακριβεί¬ ας καί χάριτος έκυ^τει τά; άρετά;, τάς ύγιεΐς αρχάς,-την δράσιν καί τάέπίζηλα πρό; κοινήν ωφέλειαν ΙΙργα αυτών, παρεχει οΰτω πρός τον Ελληνισμόν τής Άμερικης εν των πλέον τερπνών, άλλά καί ίσχυ- Κών καί αμα διδακτικών άνάγνω- ης ηίας καί τοΰ ΈΟτους, 6 μέγας έντολεύς τής Θείας Προνοίας, όστις έδωκε τό συνθημα τής έόΗΐγεΐρσίας καί ηΐ>-
λόγησε τόν άγόόνα της δριστικης
άπϊλενθερώοΐως τοΰ Ελληνικόν
Έθνονς άπό τοΰ ζυγοΰ της δου-
λείας των 400 έι?ων.
Παρ' αντφ δρθοΰται αυστηρά
καί σββαισΐιία σ^υοΊογΛ'ωιιία,- όμοία
πρός τάς των Π ροφητών της Πα¬
λαιάς Δι«ιτήκτ)ς, οΐτινες έν κρισί-
μοις στιγμαίς αποστΈ^ΛόμενΌΐ υπό
τοΰ Θεοΰ άνεπτε'ρουν τό φρόνημα,
ενέπνεον θάρρος είς τόν λιποψυ-
χοΰντα Ίσραήλ καί άνελάβανον με-
τά ζήλου την διΛκυβέρνησΐν αίτον.
Είνε ό Έπίσκοπος Βρεσ·θιε'νης Θεο-
οώρητος, δΌης υπό πίστεως θερ-
μής πρός τόν Θεόν ίμφορούμενος
καί ίτπό άπεοιορίστου άγάπη; πρό
την δΐΐνοπαθθΰΛ Πίδ δ
ρ γάπη; πρός
την δΐΐνοπαθθΰιΛΐν Πατρίδα δια-
φλεγόμενος, αφιέρωσεν εαυτόν μέ
αύταϊιΏρτήσΒως είς την ΰπηιρΕ-
σίαν τής τϊ 'Βκκλησίιας καί Π θλι-
τείοκ, αναδειχΰϊίς τοραχτήρ άδα-
μάντινος μοβ, χειριστής δΐίξιώτα-
τος καί αδέκαστος εκτελεστής των
Νόμων της Έχκλησίας καί της ΰ·
Λερτάττ|ς Λολιτικής έξουσίας, ήν
τ}σκηο»:ν ώς Πρόε&ρος τής Πελο-
πτ>νντ)σισκτ)ς ΓΛρουσίας χαί άντι-
ό ΰ Βλί
τοΐ Βοιυ>λίυτ««>ϋ.
Τυΐ!»ιΐοις έπονται οί ίδρυταί
πον χον, πλο-ντίζει τό ήρώόν τού ού
μόνον μέ τα νπϊροχα ταυτα
δείγματα φιλοπατρίας, δι' ών συγ
κινεΐ, σΓντω(πάζει, διδάοτκει καί
φρονημαπΓίζΕΐι τοις άπογόνους των
μεγάλων τούτων καί Ισχυρών χαρα-
ν.τήρων, δπου γή; καί άν άναπνε-
ω<τιν, άλλά στρατο/νογεΐ ?-/ τοΰ πρόσφατον Ελληνικόν Πανθεου καί προΓτθετει είς την ιεράν παρά¬ ιν των έλειΌερωτίον τής 'Εί θάνατα καί περίλαμπρα παραδείγ- .ματα διά τοΰς "Ελληνας της Ά- μερικής οί μεγάλοι οΰτοι Έθνικοί Εΰεργέται καί ώς πρός τόν τρόπον διά τοϋ όποίου, έκ των πτωχίόν καί άφανών άλλ' έντίμων βιοπαί.αι- στών, άνεδείχθησαν ύπεροτλουτοι καί ώς πρός τόν τρόπον καί τούς ίεροΰς σκοπούς υπέρ ών διέθίσαν τόν πλοΰτον αυτών. Είς τοΰς «Δυνατοΰς Νεολληνι- κούς Χαραικτήιρας» έκτίθενται ή δράσις, τά Ρ^ιγα καί αί γενναΐαι ε{«ργε<τίαι των περιωνύμων τοΰ¬ των τέ>η'ων της Ελλάδος, άτινα
καί ώ; εμποροι καί ώς λάτρρις της
παιδείας, ώ; συντελεσταί είς την
απελευθΐρωσιν τοΰ "ΕΟνους καί ώς
'ιδ/νυταί ::αί <η·ντηρηταί ίΗλανθρο:- ?α::ών ί&ρτνάτ'ων παρέχουσιν είς καί^^ο^ώσ,τήνμη^ρ/^ Στουρναρας, (1806—18Λ3) λάπατρις καί ενγενής. ό ίνι ■λοχ πολυμαβή; επιστήμων, ό ονν. δυασας: έπιστη.αην χαί π0υξ(ν { περιελί>ων και σπουδάσα- κετ' /
κρ^βείας τα σχολεϊα, τά^εχνοιϊ
γεια, τα έργοστάσια και τά Βιο-
μτνχανικα καταστήματα τής Εΐ^οώ,
της, προ; τον σκοπόν όπως τά πό,
ρΐΛΐατα των μελετων καί -«„
τηρηαεων τού εφαρμόση εϊς τήν
φιλτατην τού Έλλάδα, * ύπήη^
έτερα 'ΒδΗ^ή φνχτ.ογνωι,ία ώ
την οποίαν ΟΓρεαεται τό πεοίλαιι.
βονΜε_τσοοε.ον Πολνΐ?χνεϊοντώί
ΑΐΗινων, τό μέγα τουτο ε&ο '
τημα διά την νεολαίαν τοΰ "Γ"< μας. Ό αλλο; Ήπειρώτη: Μιχ. Το- σιτσας, (1787—1856)" ά.τοτΕλε{ έπί?:εκτον μέλο; της παρατάσεως των 'Εθνικων εν^ργετάη'". Έφοδι-. ασθϊ'ις καί ούτος μέ τά πρώτ« γράμματα τής «Όκτωιίχοι^ χαΐ τοΰ «Ψαλτηρίου» παρά των ίερέ ί ολ' τοΰ χωρίου τού, ?πειτα έχων ω^ ! ρφό&α την τψιότητα, την φιλο- ,πονίαν, την εύθύτητα τοΰ χαρακτη. Ι ρος^καί μάί.ιστα την πρό;"τον Θε* όν ελη&α καί τ»ιν πρός την ςτατρί. δα άγάιπην, ήρχισε την σταδιοορο, μίαν τον άπό τοΰ ταπεινόν άλλϊ καί πιστοΰ ύπα/.λήλουί /ρη ΰ ύπα/. βαθμιαίίυς δέ έξειλίχθη είς μγ εμ.-τορον, τοΰ οποίον τό δνοιια ήτοι γνωστόν οταί σεβαστόν μετα'ξϋ τώ< ρμΐτορι-κών οϋ«ιΐν των πόλεων της; Ελλάδος καί της 'Ανατολης. °Ο« πως δέ πάντες οί άνερχόιιενοι είς έπίφδονα {'ι|>η διά τη; σννεσΐωί
καί τή; αιτρνεργείσς τίι>ν, ν.αΜ·
σηηται πολλάκις στόχοι, κατά των.
οποίων ρίπτολται τά πινρότερα
βελη της σιικθίροιντίας καί τον φ*»< νού των ταπεινΐΰν, ούτω *>.ακαΑ
τον Τοσΐτσα ήνο ^
καί ηκονίο^βησαν γ?ώ η
ου άσπίδων, πο·ς τάς ό.τοίαζ ά,ιή
ί ί δ
ρνω παρέχουσι
ελληνικάς γενεάς λόγον;
μοΰ καί εύγνωμοσύνηςΟ
ρ
ταξιν των
λώ
τής
ξ ιΌερωτίον τής Είν-
λώδος, τοΰς 'Βθνικοί»; Ει!<εργετας, ου; οποιους εγεννηβΕν ή εΰτνδοο- Ηπειρος, ^ή Θεσσαλία, τά ψαοά και η Κρητη. Πτωχοί καί άσηιίο. οΰτοι άλλ' έ-ντιμοι, φΛάτονοι, καί ενάρετοι, εδημιούργησαν δι' εαυ¬ τούς καί τό ?θνος των αίγαλεϊον και δόξαν άφθιτον. ΣνΛθτός καί τέρμα των άγώνων και ™ν μοχθων -—όν ε{ς ταζ φιλο. ξενους χώρας έν αίς έζων, εί; καί μονο; υπηρχε: Π ώς νά ■.?ύεΟγετή. σωσι την δεινοπαθούσαν πατοίϊ5α των, ήτις έστερεΐτο μέν των φιλ- τατων τεκνων της, εδέχετο δμως τας πλου^ας, χαί μεγάλας δορεά; των δι ών ανηνερίτ^αν περίφη. αοι Σχολαί, Βι«5λιοθήκαι, Μοάεϊα Νοσοκομεια, Όοφανοτροφεϊα καί έτερα ευαγτ) καθιδρΰματα είς " γ; μασμοΰ καί εύγνωμοσύνης.Οντω οί άείμνηστοι Ζωσιμάΰαι, των οποίων τάς εϋεργεσιίας οί μόνον ή Ελλάς άλλά καί ή Ρωσσία έγνώρισεν, έκόσμηοαν την ΉπΣΐρον μέ την δμώντμον Ζοοσιμαιίαν Σχολήτν κΐαί δι' άλλων κοινωφελών έργων, υ¬ πέρ ών διέθεσαν τα |ΐεγάιλα των π/.ούτη καί έδόξπσαν τό δνομά των. Ό Ζίόης Καπλάνης (1736— 1806), ό φιλόπονος, φιλότιμος, φι- λόποπρις, ένάρετος καί ενσεβής, διέιΐεσε τά έν Ρωσσία άποκτηθεντα πί.ούτη τον {αέρ τής ύποδονλον πατρίδος τού πρός ΐδρυοιν τής ό- ι.«)νύιιον Σχολής έν 'Ίωαννίνοις καί σΐ'ντηρησιν 'Ο«Ιφανοτροφεί(η.', πτωχοκοιι^ίου -μ νοσοικομείου κα¬ ταστήσας ιεράν καί σεβατττήν την μνήμην τοΰ όνόματός τού. Ό Ψα»ιανό; Ίώννηο Βαροα- ΐς, 1750—18'Λ^^ -λ '—'...Ι-- , πς ς ή τησεν ό Μιχαήλ Τοσίτσας ουχί δια λόγων άλλά δι' έργων, άτινα κλείζουν την Ελληνικήν τταροικιαγ της Άλεξ,ανορίίας καί «τίνα «π· έστησαν τό δνο^ιά τού ίνδοξον καί άξιον της 'Εθνικής ενγνιοιιοσυνης, Άλλ' ό συγγραφενς των «Δν- νατών Νεοελληνικων Χαοα-χτη- μας πΌθβαλλει καί αλ?α προ· ή δράσις καί δ βίος των οποί¬ κης καί τού, ο Ρωσ'σί ία ,.. - -- της τον οποίον έ- γυ- , δστ,ς μς , ή δράσις καί δ βίος των ων έκΐπλήττει καί γεννα ειζ_ τας καρδίας των αναγνωστών τού ερ- γου τά ενγεν«ττερα ώ<τ^^ διανοίγει όράζοντας δών -καχ προπαραισΐκεχ-άζίει ^ τό με'λλον "έκείνων, οίτινε; ΰα να· ταστήσωσι Μχνόνα καί όδηγον των ή, των λόγων καί τών#3Γ0* ξεών το,ν, τού; 6*ογρβ*ρουμενοΐ)5 ήρωας των μεγάλον ττράςί"^ «« εύεργεσιών πρός τό εθνος των. _ Τοιαύτη πρότυπα ϋανμ°* <αί μ«μήορ*ις αξια διά του πνεοντας την φιλελευθέραν τής πλοΐΌίας χώρας ταύτης ου»- γενεϊς παρίστανται έν τω εν γω εογφ. Ό Απόστολος 'Α κτ{ς (1792) ευγενεί τέκνον της δόξου Ηπείρου. Δίο χώραι &Ζ νονται διά τόν δνδρα τοντον. η •Ελλάς ήτις τόν έγέννηοϊ ν.α ι Ρουμανία, έ ' τόν έγέννηοϊ τοϋ ρε Ρουμανία, τ^ζ τοϋ πρ^ ^ μέσα, δι' ών κατέστη Μέγας εν ΉΙ έπιοτήαη. τη πολιτικτί «η τφ «^ τφ. Καί τας θΰο *&{*»*;& ως χαί ενηργέτησεν ^^ καί γεννα>;. Ή μίν *"| ™ζ,
τρίς Ροινανία άπήλαυοΐε την ^
τού
σπιμσνικτιν τού *™Ρ?
φειλΐν είς την ®ληνχί»ν
σ«ν, της οποίας υπτ>ρξεν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓθγΣΤΟΥ. 1928.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΙΑΤΑ ΤΗΧ
Η Δνις Τξοάν Μπόρροους, κόρη τοϋ περιφήμου μυθιστοριογράφου, καί ό
Τζαίημς Πήρς, άμέσως μετά τόν γάμον των είς Λός Άντζελες.
Ή Δολόρες Δέλ
Ρίο, γνωστάς κινη-
ματογραφικός ά-
στήρ, κατά την
προ')την επίσκεψίν
της είς Νέαν Υόρ¬
κην.
Ή Καμιλλα Χορν, ήθοποΐΛζ τοΰ κινηματογράφου, έκ Γερμανίας, έπι-
στρέςρουσα είς Αμερικήν έξ Εύρώπης, δπου διήλθε τάς διακοπάς της.
Μΐ ίΕΥ?υ ?'·'Ίαβυ> νυναίκα χρηματιοτής τής Γοιε-
ωλλ Στρήτ, άναχωροΰσα επί τοΰ ύπερωκεανείου «Πα¬
ρισιοι, διά νά διέλθη τάς διακοπάς της είς την Ευ¬
ρώπην.
Η Λόρνα Ντούν, ώοαία κοκκινοιιαλλοΰσα καλλονή.
Ή Λόττη Μοϋχε, Βερολινέζα, ή όποία άνύ'ω(ϊε-π!λευταιως ένα νε»ι αΪ,»^1^ "^'ιν —Οθγχραίτΐβ, έκ Μΐτροϋκ>.υν, ή όποία
παγκόσμιον γττναικεΐον κολυμβητικόν- οεκόο διά τα 200 μετρα. «^Πβνχθη νΐκήτρΐα,Αεφ1^οδ^ ετήσιον δΗΐγωνκίμόν
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΙΑΤΑ ΤΗΧ
Η Δνις Τξοάν Μπόρροους, κόρη τοϋ περιφήμου μυθιστοριογράφου, καί ό
Τζαίημς Πήρς, άμέσως μετά τόν γάμον των είς Λός Άντζελες.
Ή Δολόρες Δέλ
Ρίο, γνωστάς κινη-
ματογραφικός ά-
στήρ, κατά την
προ')την επίσκεψίν
της είς Νέαν Υόρ¬
κην.
Ή Καμιλλα Χορν, ήθοποΐΛζ τοΰ κινηματογράφου, έκ Γερμανίας, έπι-
στρέςρουσα είς Αμερικήν έξ Εύρώπης, δπου διήλθε τάς διακοπάς της.
Μΐ ίΕΥ?υ ?'·'Ίαβυ> νυναίκα χρηματιοτής τής Γοιε-
ωλλ Στρήτ, άναχωροΰσα επί τοΰ ύπερωκεανείου «Πα¬
ρισιοι, διά νά διέλθη τάς διακοπάς της είς την Ευ¬
ρώπην.
Η Λόρνα Ντούν, ώοαία κοκκινοιιαλλοΰσα καλλονή.
Ή Λόττη Μοϋχε, Βερολινέζα, ή όποία άνύ'ω(ϊε-π!λευταιως ένα νε»ι αΪ,»^1^ "^'ιν —Οθγχραίτΐβ, έκ Μΐτροϋκ>.υν, ή όποία
παγκόσμιον γττναικεΐον κολυμβητικόν- οεκόο διά τα 200 μετρα. «^Πβνχθη νΐκήτρΐα,Αεφ1^οδ^ ετήσιον δΗΐγωνκίμόν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 192§.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΝΕΑ ΜΑΣ ΓΕΝΕΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΟΥΣΑ
[€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ}
Η ΤΗΧΝΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ
Ή Κάμιλλα Χόρν, ή ξανθή Γερ-
μανίς ήθοποιός, μεταβαίνουσα είς
τό Χόλλυγονντ, επέρασεν άπό την
Νέαν Υόρκην καί εξέφρασε τα
ίδέας της επί τοΰ παγκοσμίου καί
τόσον ένδιβφέροντος ζητήματος
τοΰ ερωτος.
«Συνήντησα, είπεν ή ξανθή καλ-
λιτέχνις, είς την Ευρώπην, εις τάς
πόλεις καί είς τα θερινά κέντρα,
τάς ωραιοτέρας Άμερικανίδας.
Καί τάς ηύρα όλας κατενθουσια-
σμένας άπό την ζωήν τής Εύρώ¬
πης. Διατί; Διότι αί άόραϊαι Ά-
μΐρικανίδες υΥλονν νά άγαποΰν
καί νά άγαπώνται. Μόνον δέ είς
την γηραιάν Ευρωπην ημπορεί μία
γυνοΐκα νά άγαπα καί νά άγαπά-
ται. Ό Εύρωπαϊος Ιραστής γνω-
ρίζει όλας τάς τέχνας διά νά προσ¬
ελκύση μίαν γυναϊκα. Είναι ρωμαν-
τικός καί ευχάριστος καί θεραός
είς την εκδήλωσιν τοΰ έρωτΛκοΰ
τού πάθονς, ήξεύρει νά ευρίσκη
την κατάλληλον ψυχολογι*ήν στιγ¬
μήν της γυναικός, είναι ίπποτικός
έραστής, εύφυης καί γνωρίζει να
έπιβάλλεται. Δι' αύτούς τούς λό-
γους αί εύμορφότεραι Άμερικανί-
δες διασχίζονν τόν ωκεανόν καί
τρέχουν έκεϊ κάτω διά νά δοκιμά-
σουν την άληθινήν ήδονήν μιας
ρωμαντικής έρωτικής περίοδον.
ΕΥΡΩΠΑΪΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
ΑΣ ίδωμεν τώρα πώς ευρίσκει
τόν ερωτα είς την Αμερικήν, ή
Γερμανίς καλλιτέχνις.
«Έδώ είς την Αμερικήν συμ-
βαίνει τό αντίθετον. Ό άνδρας νο-
μίζει ότι ό £ρως πρέπει νά είναι
ύπολογισιμος. Πολλάκις γίνεται ύ-
πολογισμός διά τάς ήληθίας γνναΤ-
κας, αί οποίαι ΐκζρασύρονται άπό
ίνα κόσμημα. 'Η άληθινή όμως γν
ναΐκα δέν ζητεί άπό τόν ανδρα,
ουτε αύτοκίντιτα, ούτε φορέματα,
οΰτε κοομηματα, άλλά μόνον την
καρδίαν τού. Ό Άμερικανδς δέν
εχει ΐσως πολύν καιρόν διαθέσιμον
διά νά άφιερώστ) είς τόν ερωτα.
Τόν άπορρο<ροΰν αί εργασίαι τού. Δέν πρέπει δμως νά έπικρίνωνται αί γνναίκες, έπειδή πηγαίνονν είς την Ευρώπην, δχον οί ανδρίς, καί οί πλέον πολυάσχολοι, γνωρίζονν νά ευρίσκουν καιρόν δια νά άγα¬ ποΰν καί άνταγοπώνται». Πώς πρέπει νά διορθωθίί ή κα¬ τάστασις ; Ιδού πώς: Ή κ. Χόρν π(>οτείνει την ίδρυσιν σχολής "Ε-
{κοτος είς όία τα Ά'ΐιερικανικά
Π ανεπιστήμια, είς τάς οποίας θά
διδάσκουν την ερωτικήν επιστήμην
Εύρωπαϊοι καθηγηταί. Αύτά εΐπε
Μτεΐ ίλάληοΐν ή ώραία Γερμανκ
καί αύτά ήκουσαν οί Άμερικανοί
ρεπόρτερς, οταν τής εζήτησαν νά
τούς είπη τάς έξ Εύρώπης έντυ-
πώσεις της.
Κωνστ. Α. Κωνσταντίνου, άπό τάς Κυ?ϊ»ωνί<ας, της Μβτ/κρας 'Αβία,ς. Μεταξύ των έφεηεινών άηοφοίτων τοΰ ΟβηίταΙ ΗίρΗ τής Φιλαοελφείας, είναι χαι ό "Ελλην. μα&ητης χ. Κωνστ. Α. Κω>-
οταντίνον. Ό Έλληνόηαις, έτών 15, άπεφοίτησε μέ όλας τάς τιμάς
και διά τί/ν έηιμέλειάν τον και διά τό η$ός τον. Είναι ν'ιός τού άλ¬
λοτε τψωίτσιράλτον τής «Άγίας Τριάδας» κ. Α. Κωνσταντίνου, ηδη
πρωτοιμάλτον και δνευΰνττον ι&ϋ Σχολείον της έν Φιλαδελφεία
Κοινότητος τοΰ η Αγιον Γεχαργίοιτ». Ό υιός, άντάξνοςτον πατρός,
&ά ουν-εχίογι οπονδάς εις τ όΊΊανεπιστι^ινον τής Πενονλβανίας, εις
τ όν κλάδον των έμποριχών.
ΕλΑΗΝΕΣ Έ ΝΕΑΙ ΙΕΡΣΕΙ
ΕΙΣ
μεγάλη βυγκίνντρ«*<ΐις τοΰ Κόμ- ΠΑΡΑΛΕΙΦΘΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Ή «Εφημερίς τοΰ Εμπόριον», σχολιάζουσα τόν λόγον τοΰ κ. Χοΰ- ϊ>ερ, επί τϋ ευκαιρία τής άποδοχής
τής; ύπαψηφιότητός τού γράφει με-
Γαξύ των αλλων: «"Αλλα σπουδαΐα
προΰλήματα, έκτός έκείνιον τα ό-
ποϊα έπραγματεν·θη είς τόν λόγον
τού, άπαιτοΰν άμεσον μελέτην καί
λύσιν, διότι θά προκαλέσουν ζωη-
ροτάτας σιίητήσρ^ κατά την
προσέχη τετραετίαν. "Ενα άπό τα
οικονσμικά προδλήματα είναι καί
ή ιιαρκής αΰξτ^σις τή; άνεργίας
ιίς τάς Ηνωμένας Πολιτείας. Ό
κ. Χούοερ έσχεν την ί-κανότητα νά
θέση κατά μέρος τό δχι εύάρεστον
Τα 'ΕλλτρΊκά Δημοκρατΐ"ά Σωματεϊα τής Πολιτείβις' Νέας Ίερ^έ
ης, προεξαρχοΰσης τής Λέσχης έν Τζέρσεϋ Σίΐυ, έτοιμάζονται διά
πρώτην φοράν νά κάμουν την έ-τι6λητικωτέραν καί πανττγυρικακέραν
εμφάνισιν. Την 25 Αύγοΰστου οργανούται μία τεραστία συνάθροιοις
τοΰ Δημοκρσιτικοΰ Κόμμστος είς τό 8ΕΑ ΟΙΚΤ, Ν. «Τ., δπου είναι ή
θερινή κατοικία τοΰ Κυβερνήτου, κ. ΗΑΚΚΥ ΜΟΟΚΕ. Την ημέραν
εκείνην θά μεταβΐ) είς τό 8ΕΑ ΟΙΚΤ ό ύποψηφιος διά την Προεδρί-
αν, κ. Άλφρέδος Σμίθ. Ύπολογίζεται ότι την 25 Αΰγουστου θά συγ-
κεντρωθοΰν άνω των 100.000 τού. Δημοκρατικόν κόμματος. Εις τόν
συναγερμόν αυτόν θά συμμετόσχουν καϊ οί Έλληνες των Δτ^μοκρατι-
κών βργανώσεων, Τζέρσεϋ Σίτυ, Πάτερσον, Νιοϋαιθνΐ καί Πέρθ Άμ-
πόϋ. Θά έκκινήσουν όλοι μέ τα λάβαρά των άπό τα 'Αρχηγεϊον της 'Ελ-
ληνικής Δημοκρατικής Λέσχης Τζέρσεϋ Σίτυ την πρωΐαν τής 25 Αΰ-
γούσταυ. 'Η ήμέρα έκείνη πρέπει νά μείνη ίστορική διά τούς "Ελλη¬
νας. "Ολοι ηνωμένοι. Όλοι μαζύ είς την μεγάλην παράταξιν των δυ-
νάμεων τοϋ Δημοκρατικόν Κόμματος.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΦΟΤΙΣΜΟΥ
ΤΟ
ΠΕΡΙΙΚΟΝ ΤΟΥ ΚΗΥ
Χό τευχος τοΰ Ιουλίου τοΰ «'Εθνικοΰ Κήρυκος»
ναι έν* καιλλιτεχνικόν πανόραμ».— "Αίτειροο
νες άπό την Ελληνικήν ζωήν.
Πλουσιώτατον είς νλην επιστημονικήν, λογοτεχνικήν, κοινωνικήν
καί είς έξόχους είκόνας, κυκλοφορεΐ τό τεϋχος τοΰ Ιουλίου τοΰ Μη.
νιαίου «Έθνικοϋ Κήρυκος».
Μεταξύ των περιεχόμενον είναι:
Τύποι Άμερικανίδων Γυναικών.
'Η ζωή τοϋ "Αλφρεντ Σμίθ.
'Η σταδιοδρομία τοΰ "Ομπρεγκον.
Ή σημασία τοΰ Δελφικοΰ Κινήματος.
Οί "Ελληνες είς την πολιτικήν ζωήν της Άμερικής.
Ή θεωρία τής άνανεώσεως τοΰ άνΟρο'Μΐου.
Τα άριστουργήματα της Νορβηγικής φιλολογίας.
Αί·πληγαί τής σημερινής κοινωνίας.
Ό βασιληάς των Γραικών.
'Η δράσις των Έλληνίδων Άλεξανδρείας.
Οί Άμερικανοί καί οί Εύρωπαίοι.
Οί "Ελληνίς Δόκιμοι έν Άμερικη.
Τα στοιχεϊα τοΰ σημερινον πολιτισμοϋ.
Αί 'Ελληνίδες ώς ύπάλληλοι.
Ταξείδια άνά την Έλλάδα.
Στλίδες άπ ότήν 'Ελληνοαμεοικανικήν ζωήν κλπ.
Τό τεϋχος κοσμεΐται άπό απειρίαν καλλιτεχνικων είκόνοτν, ποΠαί
των οποίων όλοσέλιδοι, είναι παρμέναι άπό την Ελληνικήν ζωήν.
Είς την πρώτην σελίδα ή τελευταία φωτογραφία τοΰ κ. Βενιζέλου.
Χάνει ΰπωος δεν παρακολουθίϊ τό έξαίσιον αύτό καλλιτεχνικόν
πανό^αμα.
Έξασφαλίσατε τό τεϋχος πρίν έξαντληθχ}. Ζητήσατέ το άπό τα
ΠρακΓορεϊα, ή γράψατε πρός χον «Εθνικόν Κήρυκα».
Τιμ ήτου τεύχους 35 σέντς. 'Ετησία έγγραφή $4.00.
II.
Ή Έλληνική Κοινότης
διοργανώνει 4κδρομί}ν
υπέρ τοΰ Σχολείον και
της Έκκληβέας.
Ή άλματιχώς «ροοΒεύοοσα Έλ-
ληνιχή Κο;νότης Κορόνας χαι ιτε-
ιχώφων 3ιοργανώνει έκβρομήν ν
-έρ ένκτχόΐΐως τού νεοΐμήτου ΝαοΟ
η·ς καί τοΰ Σχολείον της, όπερ τ&-
ριλαμδάνε·. ύχέρ-έβϊομήκοντα μαθη¬
τάς καί μαθητρίας, κατο την Κυρι¬
ακήν, 19 Αύγούστοο, είς το Μχελ-
δεντέρε Πάρα, Νόρθ Μχήτς, Κο-
ρσνα:ς.
ης δα τελεσθή όλιγόωρος
λειτοοργία, είς τον τόπον τής έκδρο-
μής, θά γίνγ] δέ καί έιτίσημος τελιε-
τή τής ϊγκ;?θιδρύσεως των άξιωμα-
τούχων τοϋ Έλληνο-ΆμερικοΓνικοϋ
Δ Σϋλλόγοι,,
έλ
ημοκρατι
λ
κόν
έ θ
έλο
υσι
ό έντιμότατος κ. Ραίΐβη,
ρ τής Βογοπ^Ιι οί Οιιββηβ,
έντιμ. κ. 8ΐηβά1β7, άρχηγος τοΰ
ημοκρατικόν Κόμ ή
τής
μις ής
φρ μας, ό Πολιτειοτκός Βοο-
.εντής κ. δαΐΐΐνβη, υλ πολλοί
άλλοι έχϊνημοι Άμερεκανοι καί ό-
μογενβίς.
'Ε
Οά
γίνη
ή έπίβημος έγκατάστχχοις την
ίθην Αύύ
Οί "Ελληνο-Άμερικανοι ιμηφοφόροι τής Κορόνας, χαώώς ήδη
εχομεν άναχρέρει, οννεσαψατώ&ηοαν εις Δημοκρατικήν Λέοχην,
διά νά λαμβάτονν έγεργόν μέρος εις τα τιολιτικά ηράγματα τής ϋε-
τής των πατρίδος. 'Η νέα Λέοχη ευρίνχΐται εις σνν&χήν μέ την
Λέοχην τής Άσιορίας, ήτις και αποτελεί το Κέντρον χά&ε όργα-
ίίέση κατά μέρος τό άχι εϋάοεστον ι νοηιχΟΰ χινηματος τής περιφερείας. Καζά την έγχα&ίδρυοιν τής
οντο ζήτημα. Οί άνεργοι, έν τού-, ηροοεχονς Κνριαχής, ή άποία θά γίντ εις τό ΒβΙνβάβτβ Ρ»γ& τής
Κορόνας, να προοελνονν ηχ όρΜ7/οονν χαι οί έπίοηιιοι τής τνολι-
τείας, μεταξϋ των όηοίωτ &ά είναι δ Βοτοα^Η ΡηήάαιΙ έηιμ. κ.
ΒβΓηα,Γά Μ. Ραίίβη, ό Βυ,ίτο^αίο κ. ΌαηίβΙ Νοίϊβ, ό πολαιχός
άρχηγος τής Κομψείας κ. Μ<ΐ8οη Ο. ΒηιβάΙεγ, ό Οοη^Γββκηιαη Ώτ. ίοΐιη /. ΚϊηάΓβά, δ Γερσυοιαστής κ. Αϊύβτί Κβηηϋάι/ χαι χολλοι άλλαι έπίοημΌΐ. Δέν τψέπει νά ΛείΊ/77 κ<~είς έκ των Έλλήνων άτώ τί/ν σνγχέν- ωοιν. Ό κα&ένας έννοεϊ την οημαοίαν, ηον εχει, αταν δείξω- 'Εκ τής μέχρι τοδδε διβθέσεως ΐσιτΤίρίων προ6λέχϊτ«!, ότι ή εκ- δρομή α5τη θά άχοτελέατη ενα άλη- Οη σιτναγερμόν των παροίκων μετα- ^αινόντων είς τέ δροσόλουστον Πάΐ :ον τοΰ Νόρθ Μχητς νά συνεορτά- οκν καί σ·ονϊιασ7.εϊθ(ΐσον>ι, άλλά καί
ι νά ένισχύσοον τα δύο Κοινοτικά αας
Ηϊράματα, την Έακλτ,σίχν καί τό
Σχολείον. "Ελθετε δλοι καί όλαι—
είς την χαράν τής ζωής, όττό τα
αύροφίλητα ϊένδρα τοΰ Πάρκου.
Μσοσ',κή, γλέντΐ, χοροί. 'Ελάτε—
θά εαρεθήτε προ ώραίων -έκιτλήξεων.
ΝΕ»ΪΒ«ΤΓ ι
τοις, θά κάμουν εντός όλίγου νά
ακουσθή ή φωνή των», καταλήγει
ή προμνησθεϊσα Άμερικανική ε¬
φημερίς.
—ωλείταιι ίταρά των άντι-
«ρο«ώ«ων μας ΤΗ£
1Ο3
)§ίΤ.,
βθ.
ΛΚΛΚϋ
ΤΕ-
οΐτινες
γ
ουνδρομητών.
έγγραφας
τρωοιν
μέν όλον τόν δγχον μας. ΑΊ πολιτικαί δργανώοεις παρέχονν άνεχ-
τίμητα ηλεονεχιήματο εις τοίς άμογενεΐς μας.
"Ολοι λοαών την Κνραχχην εις την πανηγυρικήν ίγχαιάοταοη'
τής νέας μας πολιτικής
ίΙΤΟΝΕΙδΡΑΊ'ΣΙΝ '
ΤΗΣ ΓΜΡΑΣΪ!
"Εκκλησις πρός τούς έν
'Αμερικη Τεγεάτας
(Οιαλιώτας).
"Εχονν γίνει γνωσταί είς πάν¬
τας τούς έν Άμερικί) Τεγεάτας
(Πιαλιώτας) αί φιλοπρόοδοι τά-
σεις «αί προσϊΐάΟεΒσι τοΰ έν Πια-
λη (Τεγέ■
σά των δωρητών θά δημοσιεί-ων-
ται είς τόν «Εθνικόν Κηρυ*»-
'Αποστείλατε τάς είσφοράς ϋ^'·
ΜΚ. ΤΑΚΙ8 ϋΙΜΟΡθυΐΧ0&
140 Ψ. 26ΤΗ. 8Τ.
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τακις Γ. Δημόπουλλος
Ο ΓΤΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάκ Λόντου. 'Ερνον πλή-
ρες γοηιείβς καί πεοιπετειών. Ζων-
τανή ζωγρο-ιά τής ζωής των «»-
?Λσοών. Τιμάται οεδεμένον ?ι·υ«·
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14· 1». 26ΤΗ 6Τ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΝΕΑ ΜΑΣ ΓΕΝΕΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΟΥΣΑ
[€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ}
Η ΤΗΧΝΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ
Ή Κάμιλλα Χόρν, ή ξανθή Γερ-
μανίς ήθοποιός, μεταβαίνουσα είς
τό Χόλλυγονντ, επέρασεν άπό την
Νέαν Υόρκην καί εξέφρασε τα
ίδέας της επί τοΰ παγκοσμίου καί
τόσον ένδιβφέροντος ζητήματος
τοΰ ερωτος.
«Συνήντησα, είπεν ή ξανθή καλ-
λιτέχνις, είς την Ευρώπην, εις τάς
πόλεις καί είς τα θερινά κέντρα,
τάς ωραιοτέρας Άμερικανίδας.
Καί τάς ηύρα όλας κατενθουσια-
σμένας άπό την ζωήν τής Εύρώ¬
πης. Διατί; Διότι αί άόραϊαι Ά-
μΐρικανίδες υΥλονν νά άγαποΰν
καί νά άγαπώνται. Μόνον δέ είς
την γηραιάν Ευρωπην ημπορεί μία
γυνοΐκα νά άγαπα καί νά άγαπά-
ται. Ό Εύρωπαϊος Ιραστής γνω-
ρίζει όλας τάς τέχνας διά νά προσ¬
ελκύση μίαν γυναϊκα. Είναι ρωμαν-
τικός καί ευχάριστος καί θεραός
είς την εκδήλωσιν τοΰ έρωτΛκοΰ
τού πάθονς, ήξεύρει νά ευρίσκη
την κατάλληλον ψυχολογι*ήν στιγ¬
μήν της γυναικός, είναι ίπποτικός
έραστής, εύφυης καί γνωρίζει να
έπιβάλλεται. Δι' αύτούς τούς λό-
γους αί εύμορφότεραι Άμερικανί-
δες διασχίζονν τόν ωκεανόν καί
τρέχουν έκεϊ κάτω διά νά δοκιμά-
σουν την άληθινήν ήδονήν μιας
ρωμαντικής έρωτικής περίοδον.
ΕΥΡΩΠΑΪΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
ΑΣ ίδωμεν τώρα πώς ευρίσκει
τόν ερωτα είς την Αμερικήν, ή
Γερμανίς καλλιτέχνις.
«Έδώ είς την Αμερικήν συμ-
βαίνει τό αντίθετον. Ό άνδρας νο-
μίζει ότι ό £ρως πρέπει νά είναι
ύπολογισιμος. Πολλάκις γίνεται ύ-
πολογισμός διά τάς ήληθίας γνναΤ-
κας, αί οποίαι ΐκζρασύρονται άπό
ίνα κόσμημα. 'Η άληθινή όμως γν
ναΐκα δέν ζητεί άπό τόν ανδρα,
ουτε αύτοκίντιτα, ούτε φορέματα,
οΰτε κοομηματα, άλλά μόνον την
καρδίαν τού. Ό Άμερικανδς δέν
εχει ΐσως πολύν καιρόν διαθέσιμον
διά νά άφιερώστ) είς τόν ερωτα.
Τόν άπορρο<ροΰν αί εργασίαι τού. Δέν πρέπει δμως νά έπικρίνωνται αί γνναίκες, έπειδή πηγαίνονν είς την Ευρώπην, δχον οί ανδρίς, καί οί πλέον πολυάσχολοι, γνωρίζονν νά ευρίσκουν καιρόν δια νά άγα¬ ποΰν καί άνταγοπώνται». Πώς πρέπει νά διορθωθίί ή κα¬ τάστασις ; Ιδού πώς: Ή κ. Χόρν π(>οτείνει την ίδρυσιν σχολής "Ε-
{κοτος είς όία τα Ά'ΐιερικανικά
Π ανεπιστήμια, είς τάς οποίας θά
διδάσκουν την ερωτικήν επιστήμην
Εύρωπαϊοι καθηγηταί. Αύτά εΐπε
Μτεΐ ίλάληοΐν ή ώραία Γερμανκ
καί αύτά ήκουσαν οί Άμερικανοί
ρεπόρτερς, οταν τής εζήτησαν νά
τούς είπη τάς έξ Εύρώπης έντυ-
πώσεις της.
Κωνστ. Α. Κωνσταντίνου, άπό τάς Κυ?ϊ»ωνί<ας, της Μβτ/κρας 'Αβία,ς. Μεταξύ των έφεηεινών άηοφοίτων τοΰ ΟβηίταΙ ΗίρΗ τής Φιλαοελφείας, είναι χαι ό "Ελλην. μα&ητης χ. Κωνστ. Α. Κω>-
οταντίνον. Ό Έλληνόηαις, έτών 15, άπεφοίτησε μέ όλας τάς τιμάς
και διά τί/ν έηιμέλειάν τον και διά τό η$ός τον. Είναι ν'ιός τού άλ¬
λοτε τψωίτσιράλτον τής «Άγίας Τριάδας» κ. Α. Κωνσταντίνου, ηδη
πρωτοιμάλτον και δνευΰνττον ι&ϋ Σχολείον της έν Φιλαδελφεία
Κοινότητος τοΰ η Αγιον Γεχαργίοιτ». Ό υιός, άντάξνοςτον πατρός,
&ά ουν-εχίογι οπονδάς εις τ όΊΊανεπιστι^ινον τής Πενονλβανίας, εις
τ όν κλάδον των έμποριχών.
ΕλΑΗΝΕΣ Έ ΝΕΑΙ ΙΕΡΣΕΙ
ΕΙΣ
μεγάλη βυγκίνντρ«*<ΐις τοΰ Κόμ- ΠΑΡΑΛΕΙΦΘΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Ή «Εφημερίς τοΰ Εμπόριον», σχολιάζουσα τόν λόγον τοΰ κ. Χοΰ- ϊ>ερ, επί τϋ ευκαιρία τής άποδοχής
τής; ύπαψηφιότητός τού γράφει με-
Γαξύ των αλλων: «"Αλλα σπουδαΐα
προΰλήματα, έκτός έκείνιον τα ό-
ποϊα έπραγματεν·θη είς τόν λόγον
τού, άπαιτοΰν άμεσον μελέτην καί
λύσιν, διότι θά προκαλέσουν ζωη-
ροτάτας σιίητήσρ^ κατά την
προσέχη τετραετίαν. "Ενα άπό τα
οικονσμικά προδλήματα είναι καί
ή ιιαρκής αΰξτ^σις τή; άνεργίας
ιίς τάς Ηνωμένας Πολιτείας. Ό
κ. Χούοερ έσχεν την ί-κανότητα νά
θέση κατά μέρος τό δχι εύάρεστον
Τα 'ΕλλτρΊκά Δημοκρατΐ"ά Σωματεϊα τής Πολιτείβις' Νέας Ίερ^έ
ης, προεξαρχοΰσης τής Λέσχης έν Τζέρσεϋ Σίΐυ, έτοιμάζονται διά
πρώτην φοράν νά κάμουν την έ-τι6λητικωτέραν καί πανττγυρικακέραν
εμφάνισιν. Την 25 Αύγοΰστου οργανούται μία τεραστία συνάθροιοις
τοΰ Δημοκρσιτικοΰ Κόμμστος είς τό 8ΕΑ ΟΙΚΤ, Ν. «Τ., δπου είναι ή
θερινή κατοικία τοΰ Κυβερνήτου, κ. ΗΑΚΚΥ ΜΟΟΚΕ. Την ημέραν
εκείνην θά μεταβΐ) είς τό 8ΕΑ ΟΙΚΤ ό ύποψηφιος διά την Προεδρί-
αν, κ. Άλφρέδος Σμίθ. Ύπολογίζεται ότι την 25 Αΰγουστου θά συγ-
κεντρωθοΰν άνω των 100.000 τού. Δημοκρατικόν κόμματος. Εις τόν
συναγερμόν αυτόν θά συμμετόσχουν καϊ οί Έλληνες των Δτ^μοκρατι-
κών βργανώσεων, Τζέρσεϋ Σίτυ, Πάτερσον, Νιοϋαιθνΐ καί Πέρθ Άμ-
πόϋ. Θά έκκινήσουν όλοι μέ τα λάβαρά των άπό τα 'Αρχηγεϊον της 'Ελ-
ληνικής Δημοκρατικής Λέσχης Τζέρσεϋ Σίτυ την πρωΐαν τής 25 Αΰ-
γούσταυ. 'Η ήμέρα έκείνη πρέπει νά μείνη ίστορική διά τούς "Ελλη¬
νας. "Ολοι ηνωμένοι. Όλοι μαζύ είς την μεγάλην παράταξιν των δυ-
νάμεων τοϋ Δημοκρατικόν Κόμματος.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΦΟΤΙΣΜΟΥ
ΤΟ
ΠΕΡΙΙΚΟΝ ΤΟΥ ΚΗΥ
Χό τευχος τοΰ Ιουλίου τοΰ «'Εθνικοΰ Κήρυκος»
ναι έν* καιλλιτεχνικόν πανόραμ».— "Αίτειροο
νες άπό την Ελληνικήν ζωήν.
Πλουσιώτατον είς νλην επιστημονικήν, λογοτεχνικήν, κοινωνικήν
καί είς έξόχους είκόνας, κυκλοφορεΐ τό τεϋχος τοΰ Ιουλίου τοΰ Μη.
νιαίου «Έθνικοϋ Κήρυκος».
Μεταξύ των περιεχόμενον είναι:
Τύποι Άμερικανίδων Γυναικών.
'Η ζωή τοϋ "Αλφρεντ Σμίθ.
'Η σταδιοδρομία τοΰ "Ομπρεγκον.
Ή σημασία τοΰ Δελφικοΰ Κινήματος.
Οί "Ελληνες είς την πολιτικήν ζωήν της Άμερικής.
Ή θεωρία τής άνανεώσεως τοΰ άνΟρο'Μΐου.
Τα άριστουργήματα της Νορβηγικής φιλολογίας.
Αί·πληγαί τής σημερινής κοινωνίας.
Ό βασιληάς των Γραικών.
'Η δράσις των Έλληνίδων Άλεξανδρείας.
Οί Άμερικανοί καί οί Εύρωπαίοι.
Οί "Ελληνίς Δόκιμοι έν Άμερικη.
Τα στοιχεϊα τοΰ σημερινον πολιτισμοϋ.
Αί 'Ελληνίδες ώς ύπάλληλοι.
Ταξείδια άνά την Έλλάδα.
Στλίδες άπ ότήν 'Ελληνοαμεοικανικήν ζωήν κλπ.
Τό τεϋχος κοσμεΐται άπό απειρίαν καλλιτεχνικων είκόνοτν, ποΠαί
των οποίων όλοσέλιδοι, είναι παρμέναι άπό την Ελληνικήν ζωήν.
Είς την πρώτην σελίδα ή τελευταία φωτογραφία τοΰ κ. Βενιζέλου.
Χάνει ΰπωος δεν παρακολουθίϊ τό έξαίσιον αύτό καλλιτεχνικόν
πανό^αμα.
Έξασφαλίσατε τό τεϋχος πρίν έξαντληθχ}. Ζητήσατέ το άπό τα
ΠρακΓορεϊα, ή γράψατε πρός χον «Εθνικόν Κήρυκα».
Τιμ ήτου τεύχους 35 σέντς. 'Ετησία έγγραφή $4.00.
II.
Ή Έλληνική Κοινότης
διοργανώνει 4κδρομί}ν
υπέρ τοΰ Σχολείον και
της Έκκληβέας.
Ή άλματιχώς «ροοΒεύοοσα Έλ-
ληνιχή Κο;νότης Κορόνας χαι ιτε-
ιχώφων 3ιοργανώνει έκβρομήν ν
-έρ ένκτχόΐΐως τού νεοΐμήτου ΝαοΟ
η·ς καί τοΰ Σχολείον της, όπερ τ&-
ριλαμδάνε·. ύχέρ-έβϊομήκοντα μαθη¬
τάς καί μαθητρίας, κατο την Κυρι¬
ακήν, 19 Αύγούστοο, είς το Μχελ-
δεντέρε Πάρα, Νόρθ Μχήτς, Κο-
ρσνα:ς.
ης δα τελεσθή όλιγόωρος
λειτοοργία, είς τον τόπον τής έκδρο-
μής, θά γίνγ] δέ καί έιτίσημος τελιε-
τή τής ϊγκ;?θιδρύσεως των άξιωμα-
τούχων τοϋ Έλληνο-ΆμερικοΓνικοϋ
Δ Σϋλλόγοι,,
έλ
ημοκρατι
λ
κόν
έ θ
έλο
υσι
ό έντιμότατος κ. Ραίΐβη,
ρ τής Βογοπ^Ιι οί Οιιββηβ,
έντιμ. κ. 8ΐηβά1β7, άρχηγος τοΰ
ημοκρατικόν Κόμ ή
τής
μις ής
φρ μας, ό Πολιτειοτκός Βοο-
.εντής κ. δαΐΐΐνβη, υλ πολλοί
άλλοι έχϊνημοι Άμερεκανοι καί ό-
μογενβίς.
'Ε
Οά
γίνη
ή έπίβημος έγκατάστχχοις την
ίθην Αύύ
Οί "Ελληνο-Άμερικανοι ιμηφοφόροι τής Κορόνας, χαώώς ήδη
εχομεν άναχρέρει, οννεσαψατώ&ηοαν εις Δημοκρατικήν Λέοχην,
διά νά λαμβάτονν έγεργόν μέρος εις τα τιολιτικά ηράγματα τής ϋε-
τής των πατρίδος. 'Η νέα Λέοχη ευρίνχΐται εις σνν&χήν μέ την
Λέοχην τής Άσιορίας, ήτις και αποτελεί το Κέντρον χά&ε όργα-
ίίέση κατά μέρος τό άχι εϋάοεστον ι νοηιχΟΰ χινηματος τής περιφερείας. Καζά την έγχα&ίδρυοιν τής
οντο ζήτημα. Οί άνεργοι, έν τού-, ηροοεχονς Κνριαχής, ή άποία θά γίντ εις τό ΒβΙνβάβτβ Ρ»γ& τής
Κορόνας, να προοελνονν ηχ όρΜ7/οονν χαι οί έπίοηιιοι τής τνολι-
τείας, μεταξϋ των όηοίωτ &ά είναι δ Βοτοα^Η ΡηήάαιΙ έηιμ. κ.
ΒβΓηα,Γά Μ. Ραίίβη, ό Βυ,ίτο^αίο κ. ΌαηίβΙ Νοίϊβ, ό πολαιχός
άρχηγος τής Κομψείας κ. Μ<ΐ8οη Ο. ΒηιβάΙεγ, ό Οοη^Γββκηιαη Ώτ. ίοΐιη /. ΚϊηάΓβά, δ Γερσυοιαστής κ. Αϊύβτί Κβηηϋάι/ χαι χολλοι άλλαι έπίοημΌΐ. Δέν τψέπει νά ΛείΊ/77 κ<~είς έκ των Έλλήνων άτώ τί/ν σνγχέν- ωοιν. Ό κα&ένας έννοεϊ την οημαοίαν, ηον εχει, αταν δείξω- 'Εκ τής μέχρι τοδδε διβθέσεως ΐσιτΤίρίων προ6λέχϊτ«!, ότι ή εκ- δρομή α5τη θά άχοτελέατη ενα άλη- Οη σιτναγερμόν των παροίκων μετα- ^αινόντων είς τέ δροσόλουστον Πάΐ :ον τοΰ Νόρθ Μχητς νά συνεορτά- οκν καί σ·ονϊιασ7.εϊθ(ΐσον>ι, άλλά καί
ι νά ένισχύσοον τα δύο Κοινοτικά αας
Ηϊράματα, την Έακλτ,σίχν καί τό
Σχολείον. "Ελθετε δλοι καί όλαι—
είς την χαράν τής ζωής, όττό τα
αύροφίλητα ϊένδρα τοΰ Πάρκου.
Μσοσ',κή, γλέντΐ, χοροί. 'Ελάτε—
θά εαρεθήτε προ ώραίων -έκιτλήξεων.
ΝΕ»ΪΒ«ΤΓ ι
τοις, θά κάμουν εντός όλίγου νά
ακουσθή ή φωνή των», καταλήγει
ή προμνησθεϊσα Άμερικανική ε¬
φημερίς.
—ωλείταιι ίταρά των άντι-
«ρο«ώ«ων μας ΤΗ£
1Ο3
)§ίΤ.,
βθ.
ΛΚΛΚϋ
ΤΕ-
οΐτινες
γ
ουνδρομητών.
έγγραφας
τρωοιν
μέν όλον τόν δγχον μας. ΑΊ πολιτικαί δργανώοεις παρέχονν άνεχ-
τίμητα ηλεονεχιήματο εις τοίς άμογενεΐς μας.
"Ολοι λοαών την Κνραχχην εις την πανηγυρικήν ίγχαιάοταοη'
τής νέας μας πολιτικής
ίΙΤΟΝΕΙδΡΑΊ'ΣΙΝ '
ΤΗΣ ΓΜΡΑΣΪ!
"Εκκλησις πρός τούς έν
'Αμερικη Τεγεάτας
(Οιαλιώτας).
"Εχονν γίνει γνωσταί είς πάν¬
τας τούς έν Άμερικί) Τεγεάτας
(Πιαλιώτας) αί φιλοπρόοδοι τά-
σεις «αί προσϊΐάΟεΒσι τοΰ έν Πια-
λη (Τεγέ■
σά των δωρητών θά δημοσιεί-ων-
ται είς τόν «Εθνικόν Κηρυ*»-
'Αποστείλατε τάς είσφοράς ϋ^'·
ΜΚ. ΤΑΚΙ8 ϋΙΜΟΡθυΐΧ0&
140 Ψ. 26ΤΗ. 8Τ.
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τακις Γ. Δημόπουλλος
Ο ΓΤΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάκ Λόντου. 'Ερνον πλή-
ρες γοηιείβς καί πεοιπετειών. Ζων-
τανή ζωγρο-ιά τής ζωής των «»-
?Λσοών. Τιμάται οεδεμένον ?ι·υ«·
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14· 1». 26ΤΗ 6Τ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΫ6>._ ΚΥΡΤΑΚΒ. 19 ΑΥΓ0Υ2Τ0Υ, 192β.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
Ένα άπό τα τυπικώτερα παρα-
δε^γματα τής άλματικής^ προοδον
των Τρατχζών, Ιδίως μετά την έγ-
ναινίασιν, κατά τα τελευταία πέντε
Γτη, της συστηματικής πωλήσεως
Τραπεζιτικών }ΐετοχών είς τό πολύ
κοινόν είναι καί ή Σταίητ Μπαγκ
Ινχ Τρώστ Κόμπανυ.
Ή Τραπέζα αυτή Ιδρύθη τω
1890, υπό τη ν έπωνυμίαν
«Σταίητ Μπάγκ», μέ κεφάλαιον
100.000 δολλ. *αί μέ πλεόνασμα
200.000 δολλ. Έντός είκοσιν έτών
άπό τής ιδρύσεως τό κεφάλαιον
ανήλθεν 1.500.000. Ά^ίίτοϋ 1917
μέχρ* τοΰ 1923 τό κεφάλαιον ήτο
2.500.000, τώ 1925 εγινε 3.500.
000, τα» 1927 Ιγινε 5.000.000, καί
πλεόνασμα μετ" άδνανεμήτων κερ-
δών 6.304.500 δολ. Μ' αλλα λόγια
άπό τοϋ 1917, τό μέν κεφάλαιον
ηυξήθη κατά 233 0)0, τό δέ πλε¬
όνασμα μετά των άδιανεμήτων κερ
δών κατά 1339 0)0. Τό τελευταΐ-
ον τουτο, τω 1917 ήτο μόνον 438.
200 ■δολλ. καί έντός δεκα «των ε¬
γινε 6.304.500 δολλ.! Αί κατα·θέ-
σεις τω 1917 ήσαν 30.620.500
οολλ., τω δέ 1917 άνηλθον είς
112.4481900 δολλ., ήτοι έβημειώ-
θη αύξησις κατά 267 0)0, τα δέ
κρρήομερίοματα ττύξήθησαν κατά
789 0)0. Ή σημερινή άναλογία
τοί5 κερδομερίσματΌς κατά μετο-
γήν είναι 16 δολλ., διανεμόμενα
άνά 4 δολλ. κατά τριμηνίαν. Πλήν
τοΰ κερδομερίσματος τούτου, οί
συμμετέχοντες είς την «Στάμπαν
Σεκιούβιτυ Κόμπανυ», ενα κλάδον
τής έν λόγφ Τραπέζης, πραγμα-
τευόμενον άξίας λιανικώς καί χον¬
δρικώς, έκ^χάνθηυαν τα) 1927 δύο
δολλάρια κατά μετοχήν.
Άπό τό 1917 μέχρι τοϋ 1927
τα ετήσια κέρδη των μετόχων,,
συμπεριλαμβάνονχα κερδομερΕσμα-
τα και αξίαν μετοχών έν τί] άγορα,
άνηλθον είς 147 0)0. Μόνον τώ
1927 ή Σταίητ Μπάγκ εντ Τρώστ
Κάικπανυ εκέρδισε 1.422.300 δολ.,
διένειμε δέ κέρδη 800.000 δολλ.,
ανξήσαοα τό πλεόνασμα μετά των
ά&ανεμήτων κερδών κατά 622.
300 δολλ.
Ιδού, έν όλίγοις, και είς άριθ-
μσϋς ευγλωττοτέρους παντός αλλου
έπιχειρήματος, ενα παράδειγμα
άλματικής άναπτύξεως Τραπεζι¬
τικήν ίδρύματος, ένδεικύον πόσον
όσφαλές και έπικερδές είναι νά
ένιδύστ τις τάς οίκονομίας τού είς
Τραπεζιτικας μετοχάς, πρό παντός
είς νεοϊδρυομένας Τ,ραπέζας. Ώς
γνωστόν, οί πρόοτοι μέτοχοι είναι
καί οί περισσότερον έπωφελούμε-
νοι, διότι ούτοι ένδΰοντες τό χρήμά
των συντελοϋν είς την ανάπτυξιν
τσϋ νέου ίδρΰματος. "Εχομεν ώς
ΐταράδειγμα Τραπεζιτικοϋ Ίδρύ-
ματος νέου τύπου την ΕΙΒ8Τ
ΤΚυδΤ ΒΑΝΚ ΓΝΟ., ή δποία
(τυνεργάζεται μέ 23 άλλας Τραπέ-
ζας καί ή ΟΛοία παρέχει εΰκαιρίας
είς τό κοινόν σήμερον.
Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΟ-
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΎΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ πΐί ΕλΑΑαΟΣ
Αί αντιλήψεως υων δεα τόν λόγον τού κ. 'Ελ. Βενι¬
ζέλου.—"Αρθρον της ημιεπισήμου «Βουλγαρίας».
ΣΟΦΙΑ, 29 Ιουλίου. — Ή ή- ζέλου, 'Εάν δεχθώμεν ότι μετά της
μιεπίσημος γαλλόφωνος «Βουλγα- Ρουμανίσς ή Ελλάς δέν εχει νά
ρία», σχολιάζουσα τόν λόγον τοϋ λύση κανέν ζήτημα, ή έλληνική
κ· Βενιζέλου εν Θεσσαλονϊκτι, έ-1 κυβέρνησις όφείλει διαδσχικως νά
πιμένει επί των δηλώσεων τού άνα- επιζητήση τόν διακανονισμόν των
Φθοικ/Γΐ'- ιτηό/- την ρ&ϊνΓΡ.ηικην πό
την εξωτερικόν πο-
ψορικως πρός την εξωτερικόν πο¬
λιτικήν καί παρατ>ιρ€ΐ δή αυται εί¬
νε φύσεως δυναμένης νά έΐΛΚνεύ-
στι εμπκΐτοσννην πρός όλσυς τούς
γείτονος της 'Ελλάδοςκαί νά ένν
σχΰσοί'ν τα σχέδιον τηα βηλκαντκης;
συμφιλιώσεως επί τί) βάσει τοΰ σε-
βασ|ΐοΰ των νομψων συμφέρον-
Τίΐ>ν ΡνΛίΤΤΤΐ'11 1-η/νΓί ι-ννί- Λ/£ΛΓΪ/ΛΊί*νϊί¥1·
'"» ««λι ιττι, ι <7υυι«νΜ*ς "ΐ»ι ιΐ(, Σερβίας είνε ή απόδειξις των εΐ- λικρινών προθέσευτν τοϋ κ. Βενι- ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΡΟΤΕΡΟΝ ΑΕΝ ΕΠΕΔΕΙΧΘΗ ΤΟΙΑΥΤΗ ΤΑΙΝΙΑ Λί άγρτατ κωδωνοκοουσίαι προ- ειδοποιήσεως..... χορος έκ χιλίων «Ρωνών, οί διάτοροι φωναί ενός τρελλοϋ ν.α ίτό μοιραίσν Τικ Τάκ τοϋ ώρολογίου. Μεγί<πη κινηματογράφου μουσιχή. Ο ΜΕΓΑΣ Ε ΜΙ ι ϋΑΝΝΙΝΟδ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑΝ "Ο ΠΑΤΡΐηΤΗΣ" Ταινία τής έταιρείας ΡαΓ3ΠΛ0ΐιπΙ, ρ τοϋ ΕγπηΙ ^υΒΠ'5^Η ΤΙΜΑΙ ΛΑΙΚΑΙ χάς καθημερινάς άπό τάς 9 :45 π. μ., είς τό ΤΟ ΡΙΑίΤΟ Το θεατοον των έπιτνχιών ΤΙΠΙΕ5 δαϋΑΚΕ ί1» πραγματικώς δοοσει?βν. ί^™™. ζητημάτων, τα όποΐα την χωρίζουν μέ τούς άλλους γείτονος της της Βαλχανικής. »Δέν ύπάρχει άμφιβολία ότι ή προσπαθεία της πρός παρομοίαν κατεύθυνσιν δέν θα είνε τόσον ευ- κολος, εάν οί κυοερνηται τής Ελ¬ λάδος άποξενωθοϋν τοΰ πνεύμα- των εκάστου λαοϋ τής χερσονήσου. τος, τό οποίον φαίνεται ότι έπε- ι «Ό εύμενής κοιί δταλλσκτιν.ός κράτησε κατά την συγκέντρωσιν, τόνος, γράφει τόν οποίον έχρηοα- ήτις εγένετο έν Θεσσαλονίκτ] υπο μοποίησεν άπέναντι τόσον τής την προεδρίαν τσΰ κ. Βενιζέλου. Βουλγαρίας χαί της Τουρκίας, δ- Τό πνεϋμα τουτο εξεδηλώθη έπι- °"ον καί της Ρουμανίας καί τής <της και άπέναντι τής χώρας μας, Σερθίας είνε τί απόδειξις των εί- αε9' ής ό "Ελλην πρω>ίτυ*ονργος
εΐ-π^ν ότι ή Ελλάς έπιΰυμεΐ να δια-
τηρη σχέσις καλής γειτονίας και
φιλιαε, κατά τδ δυνατόν. Ό Βενι-
ζέλος έ'προθΗ^ποιτΐ&η νά εξασφα¬
λίση είς την Βουλγαρίαν· εμπορι¬
κάς διεξόδους. τάς οποίας τη άνα-
γνωρίζει ή συνθήκη τοϋ Νεϊγύ διά
'Αλεξανδρουπόλεως ή διά Θεσσα¬
λονίκης. Δέν δυνάμεθα ειμή νά τω
οφείλωμεν ευχαριστίας δια την
προθυμίαν τού ταύτην, ήτις εάν
δέν αποτελεί την λύσιν ίνος ζωτι-
κοϋ ζητηματος δι' ημάς δεν απο-
τελϊϊ ούχ ήττον ασήμαντον όρον
"διά τόν προσανατολισμ&ν πρός την
οδόν των πρακτικών έπιδιώξεων.
»Άλλ' ό,τι άξτξει ιδίως να τονι¬
σθή είνε τουτο, ότι ό Βενιζελος
σκέπτεται ώς ημείς περί των έμπο-
ρικών σχέσεων, οί οποίαι ένωνσυν
τόσον εύτυχώς τάς δύο μας χώρας 1
καί άποτελοϋν δεσμόν σημαντιχον
διά την ενίσχυσιν των αιιοιδαι-
ων σχέσεων των είς την πολιτικην.
Τρέφομεν έπίσης την έλπτδα ότι
^^Γάγίντ1 |ξ έλληνικής πλευ-
ΑΜΕΡ1ΚΑΝ1ΚΗ ΓΕΝΕΑ
ΜΗΛΙΑ ΝΙΚ. ΚΑΡΑΝΤΖΑΛΗ
"Εν
ν των τ)ρ<άμ^«ι>ν τήός νέας
Έλλτ^»ο-Άιμ«ρι.κανικτ)ς γενεάς, εί-
νβ« καί ή Μηλίά Ν»»λάοο Καράν-
λ όκοία ',ΐΛτίαγ;^ &ίς τόν
μενά τύ -κέροις τοδ οτχο-
λη«)ϋ Ιτο·>ς «ίς .Γαΐηαΐοα, ^. Ι.
Τό θερ,α <ήτερ «ίόθτ) είς τοΰς μ τάς καΐ τάς μΛθτ,τρίας χμο μία θέσις «περί Φίλχνίθρωπάας». Ή ϊεκοττριέτις Μτ)λιά έκρίθ») ά- ξία ·5<ά το γέρας υιώ <δι>ο ίπιτροζών,
τής 'Εκ-2·ΐδ®υταής καί τοϋ Συνί-έ-
σΐιθί) πρός ΆαταπΓθλΐέρ.ι~<ν' τής σκλη- ρότ·ητος πρός τα ζώα. "Εν όρζΐχ-άλ- χινον μ>ετάλλ«)Μ έτϊόθτ) βΐς την Ορι-
ομι&εύσΛτταν. Αί/η} είναι ή μικρο-
τέρα την ηλικίαν, κχί ««ρέτος θά
^οιτηστ] είς τον Ηϊ^Ιι δοΐιοοΐ. Οί
γΌνείς της την Ιχουν άνΛ&ρέψει έλ-
ληΐ"ΐηι;Ή7-έ<~α·τ%, άιιλεΐ ·3έ κα« γρά- 96ΐ Λ^ταΐίστως την Ελληνικήν, καί¬ τοι εγεννήθη ενταύθα. 'Κού ιτθία ή άξί ττ,ς ΈλληνΓκής γλώσσης. Ό ηρ της κατά-Λετατ'. ·έκ Κρτχ/Αων ίΛ5'β·εΓα·ό»5ων) Λαχε)ϊαίξ*ονος. Είναι ί ξδί ων, κ» ·άκ.όμ.η *ιά τούς ρ κοι>ς κό*θ(ίς τού διά την γενετικράιν
«ο %3ΐ διβ την κοινότητα της ^·
ΐηαΐοα πρός ?5ρ··Λτν 'Ελληνι-Λοΰ σχο-
λεία). Την μικράν Λ«36ετ—€οτο-
ί ί ύό
γχρ^ χ
των Οριάμ^ων της.
σχέσεις ταύτας, προωρισμένας νά
λάδουν συντόμως εξέλιξιν σημαν¬
τικήν. Δι' όλους αΰτοΰς τοΰς λό-
γους ή βουλγαρική κοινή γνώμη,
ήτις πολλάκις έσχε την ευκαιρίαν
νά άποιορίξη την -ΐλιν.ρινή της α¬
φοσίωσιν πρός την Ιδέαν τής συ-
νεργασίας καί της συνεννοήσεως
είς την Βαλκανικήν, χαίρει Ιδιαι¬
τέρως ειλικρινώς διά τοΐις λόγους
τσϋ κ. Βενιζέλου, διότι δέν διε-
ι[!εύσθη είς τάς ελπίδας της νά ί¬
δη τοΰς λαους τής νοτιοουτικής
Εΰρώπτ)ς έπανευρίσκοντας την εμ¬
πιστοσύνην πρός τό μέλλον, την
τόσον επιθυμητήν διά την ενημε-
ρίο.ν των».
•-Ο ΓΟΛΠΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΝΕβΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝίΜΙ
—ΑΓ^ι^ΕΣ ΤΟΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΜ1ΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ , ]
ΟΙ ίΥΝΑΤα ΝΕΟΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Ο* "Ελληνες μετανάσταε των τριών τελευταίαν αίώ«
νων, ώς έκπολετιβταΐ των ξένων χ<ορών καί τη^ Ελλάδος Τί «ΙΙΛτΛυκέτο» καί «Οέκο- γένεια». (ΕΤίναι οί χειδ εύχάρίττο: ούντρο- ^ι %ά&ε "Ελληνος κα: ΈλλτνίίΌς τής Άμερικης. Μέ τα άραίά τω·ν ίιηγηματα, της εύχάριττες «—ορίες των, τα ίτΐίώίη των μυθιστορηαατα, τα άστείά των άνέχιδοτο! κάί τα άλ- έκλεατά το>ν ίτμΛσ'.ε^ανα. τέρ-
τοίί; τονίρομτ—άς χοτί ·άναγνώ-
στ«ς των.
'Εχβ&ονται κάββ έοδομΛΐϊα λοτ
τατχιΛριοαβϋνται τακτιτχίτατα είς
τοίις έν Άμερικη συνίρ&μητάς των.
Ή έτησία σννβρομή γιά τό κα-
0«να είναι τέντε βολλάρια.
Γενιχβς άντιιτρόσωκος 8ιά την
ψ
Ό. 8ΤΚΟΙΤΜΒΟ8
261 ν. 65ΊΉ 8Τ.,
ΝΒν ΤΟΒΚ 0ΙΤΓ. -
Α5ΤΟΚΙΑ, ^. Ι.
Ό «'Β#νιχός Κήρι·ς» πωλείται παοα
τφ χ. Ιβπιβδ 03ΐ38ΓΪ(1εβ, 233 Ροιίβτ
Ανθ.
ονοεν ν «/"ΐι '-τ»-----· "·,' «
ρας, τό οποίον νά παρεμποδιστ> τας
^Α^^Α8, τεχα8.— ό <έ- θνικός Κήρυξ> πωλεΐται είς την
Οθ5τηορο1ΐΙ&η Νβνν9 δΐαηιί,
ΟθιΏΙΙ1βΓ03 αΠ(1 ΑΙΐαΓ(1 8*5.
ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ |
Είς τ*,; 400 <τ»λί3ας τού νεοο αντού σνγγράμματος, τού ΆρχυκντΑ. ου τού «'Εβνικο» Κήρκος», *χ*τβ ώς «ν κινηματογραφική ταινία δ« λοκληρον «ποποιίαν άγώνων των έν τφ Παλαιφ καί Νέφ Κόβμω 'Έλ. λτ/νων, ώς «αυμασϊ'ων <τκοτπαν*ων τού πολιτ«βμοϋ. Έκτίββται ή ζωή κ*1 ή δρά-ς μεγάλων άνί^ών μας άνά την Ευρώπην καί την Αμερικην. ΟΙ βονατοί αύτοι χαρακτήρες καί «ν πολέμφ κα« έν ειρήνη, ώς ήρωβς κβΙ μβρτορες, ώς^ ίμΛΓοροι %α έπτχειρηματίαι, ώς λόγιοι καΐ έπιυτήμονις, ως σνγγραφβϊς καί »ς ίΛάσκαλοι καί άνβμοριρωταί τοΰ εβνους, άντ*ι πρβτωπεύοον δλας τάς χώρας τοΰ Έλλην«τμού. Έξήλβον άπό τί* Πελοπόννησον κατ την 1'τββεάν, την Θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καΐ τή» Μακβίονίαν, την Κρήτην καΐ τάς άλλας νησοος. »τν είς τόν άγώνα τής βπιτοχ-ας καί τής κρζ&ιη. Πάμπτωχοι καί ά- σημοι μετανάσται, έγιναν μέ την βιλεργίαν των κ«ί την τιμιότητά των ίιάσημοι κ«ΐ άνβδΐίχθησαν καΐ οί μέγιστοι των εύϊργετών τής Έλλάδο», Είς τό διδλίον αύτό Θά ε-ίρετί πώς βνας "Ελλην, κατά τό 1700, βν*« χωρήνας άνυπόδητος άπό την όπόδουλον πατρίία τού, έγινεν ό Ζ*· χάρωφ τής «οχής το», δοτρώνος τής Αύστριακής Αΰλής, καί όμοτρά. πεζος^τοϋ Αϋτοκράτορος καΐ 9ιετήρη<τ* τόν 'Ελληνιιτμόν τού καί αύτοι, καΐ τα τέκνα τού καί τα έγγ&νια τού.. "Αλλος κτωχός "Ελλην βγίΛ «ρό^εκατόν έτών συν«τα>.ρος κβ'. συνεργάτης τοϋ Άντιδασιλέ'ως τής
Ατγύπτοο. Άλλος δίθπαλακττής, πεζ&πορή»ας άνυπόίητος άπό την 'Ο-
*βσσόν Ιως την Πετρούπολιν, έξίτϋμήθη άπο την Αιηοκράτεφαν ΑΙ-
ΐΜττερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασπίας ^λΊΛφ-
»ης. Τού άνίρός αυτού Ιχομ«ν τώρα τόν άνδριάντα βίς Αθήνας. "Αλ-
λβς ίαυμάνιος μβτανάστης Ιγινβ πρωθιιπουργός είς την Ρουμανίαν καΐ
Ιμεινεν "Ελλην την ψυχήν, ε&εργίτησας την Έλλάία. ΠαρελαύνοΛ
ι—λλοί άλλοι Φαυμάσιοι τΰποι μεταναο-τών. Έχετε βμπρός σας —ε,ρι-
γραβομενοος μέ ζωηρά χρώμ«τα τοίς πρωτεργάτας τής Φιλικής 'Ε-
ταιρείας, τοός μεγάλοος νβοβλληνας χολιτικοίις καί στρατιωτικοΰς χαί
κληρικοίις κα! οΐκονομολόγους καί συγγραι^εϊς καί άναμορφωτάς. *Ε-
χβτ« καί μορφάς 'Ελληνίδων, σπχνίων έν τή ίίτορ;« τού κόσμοο. Καΐ
«χετε άκομη τάς ηθικάς φυσιογνωμίας κορι>ι|>αίων φιλελλήνων καΐ οή|
'Αμερικανων, δπως είναι ή χαρΛκτηρΐίτική μορφη τοΰ Σοτμουήλ Γκρϊν-
τλ» Χάτ», τοό ΐιπάτου των έν τω κόσμφ ιριλελλήνων, ενός άληθώς 'Α-
μερικβνοϋ Λοϊφβγιετ τής Έλληνικής έπαναστάσεως.
Μελετώντες τοίις Δυνατοΰς Νεοελληνικούς Χαρακτήρας, μανθάνομίν
λεπτομερώς την Ιστορίαν τού νεοελληνικού πολιτίσμοϋ καί των μβγάλυν
τού 'Ελληνιαροο εο«ί5γί.τών καί κατ' αΐντόν τόν τρόπον 6ά ήμποροϋμεν
νά έπιίεικνύωβ,εν και είς τοίις Άμεριχ,ανούς, ότι δέν έχομεν μόνον προ-
γονοιις ένδόξους τής παλαιάς έποχής, τής πβριόοΌο τοϋ Π«ρικλέοι»ς,
•ού τους γνωρίζουν οί ξένοι πολίι καλά άπό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬
μεν .καί ημείς οί νεώτίροι 'Ελληνες νά παρουσιάντομβν μεγάλους χαρακτ^
ρβς καί γενναΓα Ιρ~χ<* τού πολιτΐσμοΰ άντάξια των άλλων πολιτισμένων •υγχρόνων έτ>»ών. "Ολα αΰτά τα θαυμασία άθλήματα παραμενοον άγνω-
βτα είς τούς ξένοος κοιί είς πολλβύς άκόμη άπό ημάς τοΰς "Ελληνος.
Τό βιβλίον αύτό έκ 400 <τ«λίδω.ν, ίεμένον καί καλλιτεχνι/,ώς τυπω- (ΐένον, μέ άναριθμήτους «ΐκόνας, μός ϊιϊάσκβι νά είμεθα ύπίρήφανοι μ,έ Τή* ίττορίαν μας των 300 τελευταίως «των. Μορφώνει καί σρονηματΐζη *.αί άννψώνει. Πάρετέ το δια τόν εαυτόν σας, διά τάς οικογενείας σας, β«ά τα παιίιά αχς, διά τούς ϋικούς σας είς την «ατρίδα, διά τα 'Ελ¬ λην οποολα των Σχολείων μας. Πρέπει νά γίνΐβ τό εθνικόν καί κοινωνι* κόν έγκόλπιον %όώ* "Ελληνος. Είναι βτηριγμα τής ζωής μας, των έιο τνχιών μας, των προόδων μας. Φως Ελληνικόν καί ύπΰρηφάνεκΐ Έλληνική. Ή μίλβτη των ένβόξων νεοελληνικών χαρβκτήρων τονώντ» ϊλθϋς μας. Διαΐάσα-ε τό βργον καί διηγηθήτβ είς τα παιδία σας το τ! γράφ«, ϊγ« να τα κάμετε καί αύτά ύπϊρήφανα, ?τι έγδννήθηταν Έλλη» νδποΆα. ΝΑΤΊΟΝΑί ΗΕΚΑίϋ 140 νΥΕ5Τ Ϊ6ΤΗ 5Τ. ' ΝΕΛ V ΥΟΛΚ, Ν. Υ. ΤαχυΑοο^ίσατ< τό νέον σύγνφαμμα: «Έλληνιχός Πολιτιαμός: ΔΥ"ΝΑ- ΤΟΙ ΝΕΟΗΛΛΙδΝίΚθΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ> οβμίν*^- 'Εσν-λείο την άξίατ.
«όν Δολ. 2.75. Ή στβθετέ το
Ακνθνναις
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΑΑΣ
Ή Ο ΑΓΝΟΣ ΕΡΩΣ, ΆνανασΙον Γϊράχη. — Είς τό θαυμάσιον
βότό μνθιστόρημα τοϋ χ. Άθ. Γεράκη, ίνας νέος, ό Πέτρος, ήρ»ς
τού πολέμου, άγαπά^μέ^άγνόν ίρωτα την κόρην, της οποίας ό πατέ-
οας τόν υΐοθέτησε, άλλά τόν ββρύνει τό επίθετον «Γυιος τής Καρμα-
νιόλας», τό οποίον τοϋ Ιδωσεν ή μητέρα τού, διότι την ώραν ποΰ έγ—-
νδτο Ικοβαν τόν Λατέοα τού είς^ την Καρμανιόλαν χαί απέθανεν έχεί-
νη. Είς τό αύτό βιβλίον έξετυπωθη καί τό δβάμα «Ό Γυιό; τής; Καο-
μανιόλας» ποϋ έπαίχθη 17 φορές έν Άμεριχη. Καί τα δύο όμοΰ απε¬
τέλεσαν βιβλίον έκ 253 σελίοων, τό οποίον τιμάται χαρτόδετον $1.00.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140 νΥΕβΤ «βΤΗ 6ΤΗΕΕΤ ΗΕ«¥ ΥΟπΚ βΙΤΥ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
Ένα άπό τα τυπικώτερα παρα-
δε^γματα τής άλματικής^ προοδον
των Τρατχζών, Ιδίως μετά την έγ-
ναινίασιν, κατά τα τελευταία πέντε
Γτη, της συστηματικής πωλήσεως
Τραπεζιτικών }ΐετοχών είς τό πολύ
κοινόν είναι καί ή Σταίητ Μπαγκ
Ινχ Τρώστ Κόμπανυ.
Ή Τραπέζα αυτή Ιδρύθη τω
1890, υπό τη ν έπωνυμίαν
«Σταίητ Μπάγκ», μέ κεφάλαιον
100.000 δολλ. *αί μέ πλεόνασμα
200.000 δολλ. Έντός είκοσιν έτών
άπό τής ιδρύσεως τό κεφάλαιον
ανήλθεν 1.500.000. Ά^ίίτοϋ 1917
μέχρ* τοΰ 1923 τό κεφάλαιον ήτο
2.500.000, τώ 1925 εγινε 3.500.
000, τα» 1927 Ιγινε 5.000.000, καί
πλεόνασμα μετ" άδνανεμήτων κερ-
δών 6.304.500 δολ. Μ' αλλα λόγια
άπό τοϋ 1917, τό μέν κεφάλαιον
ηυξήθη κατά 233 0)0, τό δέ πλε¬
όνασμα μετά των άδιανεμήτων κερ
δών κατά 1339 0)0. Τό τελευταΐ-
ον τουτο, τω 1917 ήτο μόνον 438.
200 ■δολλ. καί έντός δεκα «των ε¬
γινε 6.304.500 δολλ.! Αί κατα·θέ-
σεις τω 1917 ήσαν 30.620.500
οολλ., τω δέ 1917 άνηλθον είς
112.4481900 δολλ., ήτοι έβημειώ-
θη αύξησις κατά 267 0)0, τα δέ
κρρήομερίοματα ττύξήθησαν κατά
789 0)0. Ή σημερινή άναλογία
τοί5 κερδομερίσματΌς κατά μετο-
γήν είναι 16 δολλ., διανεμόμενα
άνά 4 δολλ. κατά τριμηνίαν. Πλήν
τοΰ κερδομερίσματος τούτου, οί
συμμετέχοντες είς την «Στάμπαν
Σεκιούβιτυ Κόμπανυ», ενα κλάδον
τής έν λόγφ Τραπέζης, πραγμα-
τευόμενον άξίας λιανικώς καί χον¬
δρικώς, έκ^χάνθηυαν τα) 1927 δύο
δολλάρια κατά μετοχήν.
Άπό τό 1917 μέχρι τοϋ 1927
τα ετήσια κέρδη των μετόχων,,
συμπεριλαμβάνονχα κερδομερΕσμα-
τα και αξίαν μετοχών έν τί] άγορα,
άνηλθον είς 147 0)0. Μόνον τώ
1927 ή Σταίητ Μπάγκ εντ Τρώστ
Κάικπανυ εκέρδισε 1.422.300 δολ.,
διένειμε δέ κέρδη 800.000 δολλ.,
ανξήσαοα τό πλεόνασμα μετά των
ά&ανεμήτων κερδών κατά 622.
300 δολλ.
Ιδού, έν όλίγοις, και είς άριθ-
μσϋς ευγλωττοτέρους παντός αλλου
έπιχειρήματος, ενα παράδειγμα
άλματικής άναπτύξεως Τραπεζι¬
τικήν ίδρύματος, ένδεικύον πόσον
όσφαλές και έπικερδές είναι νά
ένιδύστ τις τάς οίκονομίας τού είς
Τραπεζιτικας μετοχάς, πρό παντός
είς νεοϊδρυομένας Τ,ραπέζας. Ώς
γνωστόν, οί πρόοτοι μέτοχοι είναι
καί οί περισσότερον έπωφελούμε-
νοι, διότι ούτοι ένδΰοντες τό χρήμά
των συντελοϋν είς την ανάπτυξιν
τσϋ νέου ίδρΰματος. "Εχομεν ώς
ΐταράδειγμα Τραπεζιτικοϋ Ίδρύ-
ματος νέου τύπου την ΕΙΒ8Τ
ΤΚυδΤ ΒΑΝΚ ΓΝΟ., ή δποία
(τυνεργάζεται μέ 23 άλλας Τραπέ-
ζας καί ή ΟΛοία παρέχει εΰκαιρίας
είς τό κοινόν σήμερον.
Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΟ-
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΎΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ πΐί ΕλΑΑαΟΣ
Αί αντιλήψεως υων δεα τόν λόγον τού κ. 'Ελ. Βενι¬
ζέλου.—"Αρθρον της ημιεπισήμου «Βουλγαρίας».
ΣΟΦΙΑ, 29 Ιουλίου. — Ή ή- ζέλου, 'Εάν δεχθώμεν ότι μετά της
μιεπίσημος γαλλόφωνος «Βουλγα- Ρουμανίσς ή Ελλάς δέν εχει νά
ρία», σχολιάζουσα τόν λόγον τοϋ λύση κανέν ζήτημα, ή έλληνική
κ· Βενιζέλου εν Θεσσαλονϊκτι, έ-1 κυβέρνησις όφείλει διαδσχικως νά
πιμένει επί των δηλώσεων τού άνα- επιζητήση τόν διακανονισμόν των
Φθοικ/Γΐ'- ιτηό/- την ρ&ϊνΓΡ.ηικην πό
την εξωτερικόν πο-
ψορικως πρός την εξωτερικόν πο¬
λιτικήν καί παρατ>ιρ€ΐ δή αυται εί¬
νε φύσεως δυναμένης νά έΐΛΚνεύ-
στι εμπκΐτοσννην πρός όλσυς τούς
γείτονος της 'Ελλάδοςκαί νά ένν
σχΰσοί'ν τα σχέδιον τηα βηλκαντκης;
συμφιλιώσεως επί τί) βάσει τοΰ σε-
βασ|ΐοΰ των νομψων συμφέρον-
Τίΐ>ν ΡνΛίΤΤΤΐ'11 1-η/νΓί ι-ννί- Λ/£ΛΓΪ/ΛΊί*νϊί¥1·
'"» ««λι ιττι, ι <7υυι«νΜ*ς "ΐ»ι ιΐ(, Σερβίας είνε ή απόδειξις των εΐ- λικρινών προθέσευτν τοϋ κ. Βενι- ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΡΟΤΕΡΟΝ ΑΕΝ ΕΠΕΔΕΙΧΘΗ ΤΟΙΑΥΤΗ ΤΑΙΝΙΑ Λί άγρτατ κωδωνοκοουσίαι προ- ειδοποιήσεως..... χορος έκ χιλίων «Ρωνών, οί διάτοροι φωναί ενός τρελλοϋ ν.α ίτό μοιραίσν Τικ Τάκ τοϋ ώρολογίου. Μεγί<πη κινηματογράφου μουσιχή. Ο ΜΕΓΑΣ Ε ΜΙ ι ϋΑΝΝΙΝΟδ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑΝ "Ο ΠΑΤΡΐηΤΗΣ" Ταινία τής έταιρείας ΡαΓ3ΠΛ0ΐιπΙ, ρ τοϋ ΕγπηΙ ^υΒΠ'5^Η ΤΙΜΑΙ ΛΑΙΚΑΙ χάς καθημερινάς άπό τάς 9 :45 π. μ., είς τό ΤΟ ΡΙΑίΤΟ Το θεατοον των έπιτνχιών ΤΙΠΙΕ5 δαϋΑΚΕ ί1» πραγματικώς δοοσει?βν. ί^™™. ζητημάτων, τα όποΐα την χωρίζουν μέ τούς άλλους γείτονος της της Βαλχανικής. »Δέν ύπάρχει άμφιβολία ότι ή προσπαθεία της πρός παρομοίαν κατεύθυνσιν δέν θα είνε τόσον ευ- κολος, εάν οί κυοερνηται τής Ελ¬ λάδος άποξενωθοϋν τοΰ πνεύμα- των εκάστου λαοϋ τής χερσονήσου. τος, τό οποίον φαίνεται ότι έπε- ι «Ό εύμενής κοιί δταλλσκτιν.ός κράτησε κατά την συγκέντρωσιν, τόνος, γράφει τόν οποίον έχρηοα- ήτις εγένετο έν Θεσσαλονίκτ] υπο μοποίησεν άπέναντι τόσον τής την προεδρίαν τσΰ κ. Βενιζέλου. Βουλγαρίας χαί της Τουρκίας, δ- Τό πνεϋμα τουτο εξεδηλώθη έπι- °"ον καί της Ρουμανίας καί τής <της και άπέναντι τής χώρας μας, Σερθίας είνε τί απόδειξις των εί- αε9' ής ό "Ελλην πρω>ίτυ*ονργος
εΐ-π^ν ότι ή Ελλάς έπιΰυμεΐ να δια-
τηρη σχέσις καλής γειτονίας και
φιλιαε, κατά τδ δυνατόν. Ό Βενι-
ζέλος έ'προθΗ^ποιτΐ&η νά εξασφα¬
λίση είς την Βουλγαρίαν· εμπορι¬
κάς διεξόδους. τάς οποίας τη άνα-
γνωρίζει ή συνθήκη τοϋ Νεϊγύ διά
'Αλεξανδρουπόλεως ή διά Θεσσα¬
λονίκης. Δέν δυνάμεθα ειμή νά τω
οφείλωμεν ευχαριστίας δια την
προθυμίαν τού ταύτην, ήτις εάν
δέν αποτελεί την λύσιν ίνος ζωτι-
κοϋ ζητηματος δι' ημάς δεν απο-
τελϊϊ ούχ ήττον ασήμαντον όρον
"διά τόν προσανατολισμ&ν πρός την
οδόν των πρακτικών έπιδιώξεων.
»Άλλ' ό,τι άξτξει ιδίως να τονι¬
σθή είνε τουτο, ότι ό Βενιζελος
σκέπτεται ώς ημείς περί των έμπο-
ρικών σχέσεων, οί οποίαι ένωνσυν
τόσον εύτυχώς τάς δύο μας χώρας 1
καί άποτελοϋν δεσμόν σημαντιχον
διά την ενίσχυσιν των αιιοιδαι-
ων σχέσεων των είς την πολιτικην.
Τρέφομεν έπίσης την έλπτδα ότι
^^Γάγίντ1 |ξ έλληνικής πλευ-
ΑΜΕΡ1ΚΑΝ1ΚΗ ΓΕΝΕΑ
ΜΗΛΙΑ ΝΙΚ. ΚΑΡΑΝΤΖΑΛΗ
"Εν
ν των τ)ρ<άμ^«ι>ν τήός νέας
Έλλτ^»ο-Άιμ«ρι.κανικτ)ς γενεάς, εί-
νβ« καί ή Μηλίά Ν»»λάοο Καράν-
λ όκοία ',ΐΛτίαγ;^ &ίς τόν
μενά τύ -κέροις τοδ οτχο-
λη«)ϋ Ιτο·>ς «ίς .Γαΐηαΐοα, ^. Ι.
Τό θερ,α <ήτερ «ίόθτ) είς τοΰς μ τάς καΐ τάς μΛθτ,τρίας χμο μία θέσις «περί Φίλχνίθρωπάας». Ή ϊεκοττριέτις Μτ)λιά έκρίθ») ά- ξία ·5<ά το γέρας υιώ <δι>ο ίπιτροζών,
τής 'Εκ-2·ΐδ®υταής καί τοϋ Συνί-έ-
σΐιθί) πρός ΆαταπΓθλΐέρ.ι~<ν' τής σκλη- ρότ·ητος πρός τα ζώα. "Εν όρζΐχ-άλ- χινον μ>ετάλλ«)Μ έτϊόθτ) βΐς την Ορι-
ομι&εύσΛτταν. Αί/η} είναι ή μικρο-
τέρα την ηλικίαν, κχί ««ρέτος θά
^οιτηστ] είς τον Ηϊ^Ιι δοΐιοοΐ. Οί
γΌνείς της την Ιχουν άνΛ&ρέψει έλ-
ληΐ"ΐηι;Ή7-έ<~α·τ%, άιιλεΐ ·3έ κα« γρά- 96ΐ Λ^ταΐίστως την Ελληνικήν, καί¬ τοι εγεννήθη ενταύθα. 'Κού ιτθία ή άξί ττ,ς ΈλληνΓκής γλώσσης. Ό ηρ της κατά-Λετατ'. ·έκ Κρτχ/Αων ίΛ5'β·εΓα·ό»5ων) Λαχε)ϊαίξ*ονος. Είναι ί ξδί ων, κ» ·άκ.όμ.η *ιά τούς ρ κοι>ς κό*θ(ίς τού διά την γενετικράιν
«ο %3ΐ διβ την κοινότητα της ^·
ΐηαΐοα πρός ?5ρ··Λτν 'Ελληνι-Λοΰ σχο-
λεία). Την μικράν Λ«36ετ—€οτο-
ί ί ύό
γχρ^ χ
των Οριάμ^ων της.
σχέσεις ταύτας, προωρισμένας νά
λάδουν συντόμως εξέλιξιν σημαν¬
τικήν. Δι' όλους αΰτοΰς τοΰς λό-
γους ή βουλγαρική κοινή γνώμη,
ήτις πολλάκις έσχε την ευκαιρίαν
νά άποιορίξη την -ΐλιν.ρινή της α¬
φοσίωσιν πρός την Ιδέαν τής συ-
νεργασίας καί της συνεννοήσεως
είς την Βαλκανικήν, χαίρει Ιδιαι¬
τέρως ειλικρινώς διά τοΐις λόγους
τσϋ κ. Βενιζέλου, διότι δέν διε-
ι[!εύσθη είς τάς ελπίδας της νά ί¬
δη τοΰς λαους τής νοτιοουτικής
Εΰρώπτ)ς έπανευρίσκοντας την εμ¬
πιστοσύνην πρός τό μέλλον, την
τόσον επιθυμητήν διά την ενημε-
ρίο.ν των».
•-Ο ΓΟΛΠΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΝΕβΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝίΜΙ
—ΑΓ^ι^ΕΣ ΤΟΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΜ1ΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ , ]
ΟΙ ίΥΝΑΤα ΝΕΟΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Ο* "Ελληνες μετανάσταε των τριών τελευταίαν αίώ«
νων, ώς έκπολετιβταΐ των ξένων χ<ορών καί τη^ Ελλάδος Τί «ΙΙΛτΛυκέτο» καί «Οέκο- γένεια». (ΕΤίναι οί χειδ εύχάρίττο: ούντρο- ^ι %ά&ε "Ελληνος κα: ΈλλτνίίΌς τής Άμερικης. Μέ τα άραίά τω·ν ίιηγηματα, της εύχάριττες «—ορίες των, τα ίτΐίώίη των μυθιστορηαατα, τα άστείά των άνέχιδοτο! κάί τα άλ- έκλεατά το>ν ίτμΛσ'.ε^ανα. τέρ-
τοίί; τονίρομτ—άς χοτί ·άναγνώ-
στ«ς των.
'Εχβ&ονται κάββ έοδομΛΐϊα λοτ
τατχιΛριοαβϋνται τακτιτχίτατα είς
τοίις έν Άμερικη συνίρ&μητάς των.
Ή έτησία σννβρομή γιά τό κα-
0«να είναι τέντε βολλάρια.
Γενιχβς άντιιτρόσωκος 8ιά την
ψ
Ό. 8ΤΚΟΙΤΜΒΟ8
261 ν. 65ΊΉ 8Τ.,
ΝΒν ΤΟΒΚ 0ΙΤΓ. -
Α5ΤΟΚΙΑ, ^. Ι.
Ό «'Β#νιχός Κήρι·ς» πωλείται παοα
τφ χ. Ιβπιβδ 03ΐ38ΓΪ(1εβ, 233 Ροιίβτ
Ανθ.
ονοεν ν «/"ΐι '-τ»-----· "·,' «
ρας, τό οποίον νά παρεμποδιστ> τας
^Α^^Α8, τεχα8.— ό <έ- θνικός Κήρυξ> πωλεΐται είς την
Οθ5τηορο1ΐΙ&η Νβνν9 δΐαηιί,
ΟθιΏΙΙ1βΓ03 αΠ(1 ΑΙΐαΓ(1 8*5.
ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ |
Είς τ*,; 400 <τ»λί3ας τού νεοο αντού σνγγράμματος, τού ΆρχυκντΑ. ου τού «'Εβνικο» Κήρκος», *χ*τβ ώς «ν κινηματογραφική ταινία δ« λοκληρον «ποποιίαν άγώνων των έν τφ Παλαιφ καί Νέφ Κόβμω 'Έλ. λτ/νων, ώς «αυμασϊ'ων <τκοτπαν*ων τού πολιτ«βμοϋ. Έκτίββται ή ζωή κ*1 ή δρά-ς μεγάλων άνί^ών μας άνά την Ευρώπην καί την Αμερικην. ΟΙ βονατοί αύτοι χαρακτήρες καί «ν πολέμφ κα« έν ειρήνη, ώς ήρωβς κβΙ μβρτορες, ώς^ ίμΛΓοροι %α έπτχειρηματίαι, ώς λόγιοι καΐ έπιυτήμονις, ως σνγγραφβϊς καί »ς ίΛάσκαλοι καί άνβμοριρωταί τοΰ εβνους, άντ*ι πρβτωπεύοον δλας τάς χώρας τοΰ Έλλην«τμού. Έξήλβον άπό τί* Πελοπόννησον κατ την 1'τββεάν, την Θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καΐ τή» Μακβίονίαν, την Κρήτην καΐ τάς άλλας νησοος. »τν είς τόν άγώνα τής βπιτοχ-ας καί τής κρζ&ιη. Πάμπτωχοι καί ά- σημοι μετανάσται, έγιναν μέ την βιλεργίαν των κ«ί την τιμιότητά των ίιάσημοι κ«ΐ άνβδΐίχθησαν καΐ οί μέγιστοι των εύϊργετών τής Έλλάδο», Είς τό διδλίον αύτό Θά ε-ίρετί πώς βνας "Ελλην, κατά τό 1700, βν*« χωρήνας άνυπόδητος άπό την όπόδουλον πατρίία τού, έγινεν ό Ζ*· χάρωφ τής «οχής το», δοτρώνος τής Αύστριακής Αΰλής, καί όμοτρά. πεζος^τοϋ Αϋτοκράτορος καΐ 9ιετήρη<τ* τόν 'Ελληνιιτμόν τού καί αύτοι, καΐ τα τέκνα τού καί τα έγγ&νια τού.. "Αλλος κτωχός "Ελλην βγίΛ «ρό^εκατόν έτών συν«τα>.ρος κβ'. συνεργάτης τοϋ Άντιδασιλέ'ως τής
Ατγύπτοο. Άλλος δίθπαλακττής, πεζ&πορή»ας άνυπόίητος άπό την 'Ο-
*βσσόν Ιως την Πετρούπολιν, έξίτϋμήθη άπο την Αιηοκράτεφαν ΑΙ-
ΐΜττερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασπίας ^λΊΛφ-
»ης. Τού άνίρός αυτού Ιχομ«ν τώρα τόν άνδριάντα βίς Αθήνας. "Αλ-
λβς ίαυμάνιος μβτανάστης Ιγινβ πρωθιιπουργός είς την Ρουμανίαν καΐ
Ιμεινεν "Ελλην την ψυχήν, ε&εργίτησας την Έλλάία. ΠαρελαύνοΛ
ι—λλοί άλλοι Φαυμάσιοι τΰποι μεταναο-τών. Έχετε βμπρός σας —ε,ρι-
γραβομενοος μέ ζωηρά χρώμ«τα τοίς πρωτεργάτας τής Φιλικής 'Ε-
ταιρείας, τοός μεγάλοος νβοβλληνας χολιτικοίις καί στρατιωτικοΰς χαί
κληρικοίις κα! οΐκονομολόγους καί συγγραι^εϊς καί άναμορφωτάς. *Ε-
χβτ« καί μορφάς 'Ελληνίδων, σπχνίων έν τή ίίτορ;« τού κόσμοο. Καΐ
«χετε άκομη τάς ηθικάς φυσιογνωμίας κορι>ι|>αίων φιλελλήνων καΐ οή|
'Αμερικανων, δπως είναι ή χαρΛκτηρΐίτική μορφη τοΰ Σοτμουήλ Γκρϊν-
τλ» Χάτ», τοό ΐιπάτου των έν τω κόσμφ ιριλελλήνων, ενός άληθώς 'Α-
μερικβνοϋ Λοϊφβγιετ τής Έλληνικής έπαναστάσεως.
Μελετώντες τοίις Δυνατοΰς Νεοελληνικούς Χαρακτήρας, μανθάνομίν
λεπτομερώς την Ιστορίαν τού νεοελληνικού πολιτίσμοϋ καί των μβγάλυν
τού 'Ελληνιαροο εο«ί5γί.τών καί κατ' αΐντόν τόν τρόπον 6ά ήμποροϋμεν
νά έπιίεικνύωβ,εν και είς τοίις Άμεριχ,ανούς, ότι δέν έχομεν μόνον προ-
γονοιις ένδόξους τής παλαιάς έποχής, τής πβριόοΌο τοϋ Π«ρικλέοι»ς,
•ού τους γνωρίζουν οί ξένοι πολίι καλά άπό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬
μεν .καί ημείς οί νεώτίροι 'Ελληνες νά παρουσιάντομβν μεγάλους χαρακτ^
ρβς καί γενναΓα Ιρ~χ<* τού πολιτΐσμοΰ άντάξια των άλλων πολιτισμένων •υγχρόνων έτ>»ών. "Ολα αΰτά τα θαυμασία άθλήματα παραμενοον άγνω-
βτα είς τούς ξένοος κοιί είς πολλβύς άκόμη άπό ημάς τοΰς "Ελληνος.
Τό βιβλίον αύτό έκ 400 <τ«λίδω.ν, ίεμένον καί καλλιτεχνι/,ώς τυπω- (ΐένον, μέ άναριθμήτους «ΐκόνας, μός ϊιϊάσκβι νά είμεθα ύπίρήφανοι μ,έ Τή* ίττορίαν μας των 300 τελευταίως «των. Μορφώνει καί σρονηματΐζη *.αί άννψώνει. Πάρετέ το δια τόν εαυτόν σας, διά τάς οικογενείας σας, β«ά τα παιίιά αχς, διά τούς ϋικούς σας είς την «ατρίδα, διά τα 'Ελ¬ λην οποολα των Σχολείων μας. Πρέπει νά γίνΐβ τό εθνικόν καί κοινωνι* κόν έγκόλπιον %όώ* "Ελληνος. Είναι βτηριγμα τής ζωής μας, των έιο τνχιών μας, των προόδων μας. Φως Ελληνικόν καί ύπΰρηφάνεκΐ Έλληνική. Ή μίλβτη των ένβόξων νεοελληνικών χαρβκτήρων τονώντ» ϊλθϋς μας. Διαΐάσα-ε τό βργον καί διηγηθήτβ είς τα παιδία σας το τ! γράφ«, ϊγ« να τα κάμετε καί αύτά ύπϊρήφανα, ?τι έγδννήθηταν Έλλη» νδποΆα. ΝΑΤΊΟΝΑί ΗΕΚΑίϋ 140 νΥΕ5Τ Ϊ6ΤΗ 5Τ. ' ΝΕΛ V ΥΟΛΚ, Ν. Υ. ΤαχυΑοο^ίσατ< τό νέον σύγνφαμμα: «Έλληνιχός Πολιτιαμός: ΔΥ"ΝΑ- ΤΟΙ ΝΕΟΗΛΛΙδΝίΚθΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ> οβμίν*^- 'Εσν-λείο την άξίατ.
«όν Δολ. 2.75. Ή στβθετέ το
Ακνθνναις
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΑΑΣ
Ή Ο ΑΓΝΟΣ ΕΡΩΣ, ΆνανασΙον Γϊράχη. — Είς τό θαυμάσιον
βότό μνθιστόρημα τοϋ χ. Άθ. Γεράκη, ίνας νέος, ό Πέτρος, ήρ»ς
τού πολέμου, άγαπά^μέ^άγνόν ίρωτα την κόρην, της οποίας ό πατέ-
οας τόν υΐοθέτησε, άλλά τόν ββρύνει τό επίθετον «Γυιος τής Καρμα-
νιόλας», τό οποίον τοϋ Ιδωσεν ή μητέρα τού, διότι την ώραν ποΰ έγ—-
νδτο Ικοβαν τόν Λατέοα τού είς^ την Καρμανιόλαν χαί απέθανεν έχεί-
νη. Είς τό αύτό βιβλίον έξετυπωθη καί τό δβάμα «Ό Γυιό; τής; Καο-
μανιόλας» ποϋ έπαίχθη 17 φορές έν Άμεριχη. Καί τα δύο όμοΰ απε¬
τέλεσαν βιβλίον έκ 253 σελίοων, τό οποίον τιμάται χαρτόδετον $1.00.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140 νΥΕβΤ «βΤΗ 6ΤΗΕΕΤ ΗΕ«¥ ΥΟπΚ βΙΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»__ΚΥΡΙΑΚΗ, 1α ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΑΛΑΕΣΩΝ
ΛΙΒΕΡΙΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΚΟΤΡΣΑΡΟΣ
Περί τού πρώτον έρωτίκού αί-! ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑΝ ΚΟΡΗΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ τοϋ Λΐβεοίοα Γε^χά^ . ,
σθηματος τού Λ^ερίου Γερ-ακάρη ή ___ ^'οεριου ι ερ-α,χαρτ, με τήν ■&.
Περί τού πρώτον έρωτ:κοΰ αί
ο-θήματος τοΰ Λώε,ρίνν Γερ-ακάρη ή
<·Λιμχεράκη», δχως αχε·/αλείτο κα- τά την χαιδικήν τού ηλικίαν, έκ πα¬ ραδόσεως μετέβησαν τα εξής: Τω 1645 έζοΰσε είς την Μόνην ενας ξένος ίατρός, ήλι/.ιωμένος ν.α: «ξιο·πρ·εχοϋς έξωτερικοΰ, άλλά καί ολίγον μ'./ττηρίώ'ϊτ,ς λόγω των χβρί- έργων συνθηκών όχό τάς οποίας εί¬ χεν εμφανισθή είς την Μόνην, άχοδ;- έασβείς μίαν τρικυμιώδη νΐΛΐτα είς τόν λιμένα τού Οίτύλου άχό βενε ■:;- κον χλοϊον χειρατίκόν χροφανώς. Ό ξένος κατά τα κρατούντα το- τε καί διατηρηθέντα μέχρι σήμερον έ'Οιμα, έ'γινε δεχτος μετά μεγάλην χεριχοιησεων υπό των Μανιατών, ο>
όποίθ! τόν χεριέθαλψαν, το5 χαρέσνον
φιλοΕενίαν 7.αί τόν σννεδουλεύοντο
είς τάς ασθενείας των. Έμαθε τή>>
ελληνικήν καί ευρίσκετο είς φιλικάς
σχέσε-.ς μέ ολονς τθύς προκ.ρίτου;,
άποφεύγων επιμελώς νά άναμιγνύ«-
τα! εις τάς οικογενειακάς των δ:α-
ά
'Ο ((γιατρός))—μέ τήν όνομασίαν
αυτήν ήτο γνωστάς είς τήν Μόνην
κ?ΐ'. εμεινε είς.τήν ιστορίαν—σννε-
δέετο ιδιαιτέρως μέ τήν οικογένειαν
τον καπιετάν Χχρα'λάμπη Γε,ρακάρη.
.Επανειλ'φμέ'νως είχε "θεραπεύση
την γνναίκα τοΰ Γερα-ΛΟρη καί τόν
«γερω καπετάνκ», καί μολονότι δέν
είχε καμμίαν εΚιτχότητα, όντε εφαί¬
νετο, ότι ήτο επιστήμων ·πραγαατ:-
ν&ς, προσέφερε καλάς υπηρεσίας είς
τούς άσθενείς, χρησιμοποιών ιδικάς
τού θεραπεντ'.κ-άς μεθόϊονς, άρκετά
άποτε λεσματ !*λ ά ς.
'Η φημη τοΰ «γιατροΰ» είχε δια-
δ&θή είς όλην τήν Μάνηιΐ κ.αί/πολλο':
έπεδίω'Ααν νά /.άμονν τήν γνωριμιαν
τον. Άλλά μέχρι τοΰ 1645 ό ξένας
ίατρός διεμενε μονίμως είς τό Οΐτ>
λον καί δεν είχε γνωρ'.ϊθή μάλΐστχ
ουτε μέ τήν ισχυράν οικογένειαν των
Στε-φανάκων, ή όποία ήτο έγκατί-
στημένη «ίς τήν γεϊτονικήν τοΰ Οί-
τύλου Καρυάν, κτίσμένην επάνω εις
τήν κορυφήηι ενός απότομον δοννοΰ.
Μία. βυνάντηβες
Κάποτε ό «γιατρός» . έχίστρέφων
άπό τό κυνήγί εΰρέφνριε είς τούς π?ό-
χοίας τοϋ δοονοϋ των Στ&φανάκ'ι>ν
καί έκάθησε νά δροσισθή είς τάς δ-
χ&ας τοΰ χοταμοΰ Ί}/Μρ<χ. Ξα$νιαζ είδε νά περνά άπό κοντά τού μία ώ- ραιοτάτη κόρη, δώδεχ.α περίπον 'έτών «λλά άρκετά εύσωμος καί μέ άγαλ- ματώδες παράστηχχα. Τό Θέαμα τοΰ εκαμ«ν εντύπωσιν. Τήν έκάλ-εσε καί χωρίς νά ζηττήση νά μάθη την ταυτότητά της, ήρχισε νά τής άφη- γήται μίαν ιστορίαν τής μϋθολογίας περί τοΰ -βασιλέως των θρακων Τή- ρον. 'Η κόρη εμεινε ίύχαρίσττμένη ί- χό τήν γνωριμίαν καί παρΓλθλννθοΰ- σε μέ ενδιαφέρον τήν αφήγησιν τοΰ «γιατροΰ», ό οποίος, μολονότι άρκετά σεβαστής ήλιν,ίας, εμενε είς απόστα¬ σιν, γνωοίζων τα έθιμ'ζ τοΰ τόπον. Εκείνην τήν στιγμήν άπό την ά- χέναντι χα,ράϊρα ηκούσθη θόρν&ος €ημάτων. Οί σννομΐλοΰντες εστρε- ψαν πρός τα εκεί τα δλέμματά των καί είδον νά πηβά ώσάν έλάφι μέσα άχό τούς θιάμνους, ενας εύσταλής, ώ- ραίος, ζωηρός, ήλίΰκαμένος νέος: ό Λί·6έριος Γερ ακάρης. Φο,ίθΰτε ενα μονντό πουκάμίσο %εν. τημένο μέ μετάξί μέ τοΰς δραχίονας γνμνούς εως τήν μέση χχι τα στή- 4η τω ήσαν ά·ηιγ.χά. Στό κκφάλΐ τοο είχε δεμένο ενα μαόρο μανττίλί άπό τό οποίον προεξείχεν ή χλοοσι- ωτάτη κ«τάμανρη τάμ.η τον. Είχε φνσιογ'^ωμία"/ έκφραττικωτά- την καί παρά τα παιδ'ικά τον χρό>/'.α,
άνίριχήν. Στά μεγάλα κατάμανοα
μάτια τού μχοροΰσε κανεϊς νά δια-
Λρίνη τόν πόνο καί την μελαγχολία.
'Ο νεαρός Γερακάρης είχεν ήδη αν-
η|θή είς τα δάσ·ανα τής ζωής.
Είς τα χέρια τον Χιρατονσ» ενα ό-
ιτλον, &κτανάλο-ρν χρός τό άνάστημ-ά
τον. 'Η ύραία μελαχροινή κόρη τον
ήτο εντελώς άγνωστη. Άλλά δέν
τόν άφήριε άδιάφορο.
'Εστάθτ7« μερικες στιγμές άκίνη
τος άχέναντί της, άψηφών τούς νύ-
μονς τής Μάνης, οί όπ&ίθί αχηγόρεν-
αν είς ενα νέον νά κί/ττάζη προοιλη-
τικα μίαν άγνωστη τοο κόρη.
Έχείνη δέν μπόρεσιε νά σνγκρα-
τήν ταραχή της, οχι ίιότι φν-
■- άπό τήν χαρονσία ενός ώχλ:-
ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑΝ ΚΟΡΗΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ
ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ, ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ... Ο "ΠΑΤΡΟΣ".- Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΝΟΣ ΖΩΗΡΟΥ
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ.- ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ.- ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙΣ
ΕΞΟΝΤΩΣΕΩΣ.
του
ρην τον.
ι "Οττ/ ετελείωσεν ή
γερω Στβφανάκος, δι..,([.
τοτε τόαύστηρότατον όφος
πασε τό χϊλο·(όν δπλεν τού, -;,
εκρεματο είς τόν τοίχον καί «{—ν
— Απο αυτήν τήν «ιγμήν ά3!
χιζει ενας α-,-ριος χί.)εμος εξον¬
τώσεως μεταξύ μας καί των Γε'-χ-
ν.άρηδων. Ή χροσβολή πού μίς'ε'.
•/.αμεν ό «Σ»τ«ν5ς», θά ξε^θΐ
με αιμα πολυ.
, '° ξένο«. Τ'ωρίζων, δτι δέν τ:ϋ
επετρέπετο νά άνχμιγνόβτίΐ είς τάς
ϋχοτ)έσείς των άλλων, δέν απήντη¬
σεν. Έπίσης ή Κο-.ρόνα ή ^·'α
χαρακολοι/θοϋσε τήν συζήτησιν «ο
μίαν γωνίχ-; τοΰ δωμάτιον, ν^ή-
λωσε τά^μάτια της καί δέν εΐ-'ε -[.
χοτε. Οντε καί έ~>τΐ(;·έπετο νά φ;-
ληστ| κανείς είς τόσον σοδαρά; <ττ!ν- μάς χ,ατά τάς οποίας μόνον ό »;- χηγός τής οικογενείας έχει γ^άμψ. Ο γέρω Στεφανάκης διεταξί τό- Ό πλωτάρχης ΜΛυρντ, είς τό δείπνον τής Λέσχης Διαφημίσεων της Άμερικής, τό οποίον εδόθη πρός τιμήν τού. σμένο!> νέοΰ, άλλά διότ'. ήξευρε, 5τ:
αύτό τό άχλούστατο χερΐστατικό ήμ-
χοροΰσ-ε νά δώσγ; λαβήν είς χαρεξη
γησεις καί νά χροκαλέοη έξ
ό όλ ξ
κόν πόλιεμον μεταξύ τής οικογενείας
της κ,αί τής 0-ΐκογενεία.ς τού νέον.
χωρίς νά ξεύρη δτΐ επρόκειτο π&ρ-ί
τον Αιίζρ-ίου Γεραι-Αάρη, καί ότι έ-
πομένως ό πόλεμος αΰτός εί¬
χεν ήίη ούσιαστικώς κηρυχθή άπό
πολλοΰ.
Έξ άλλον ό «γιατρος» προμαν-
τενων τάς συνεπείας, άπέγυγε νά
γνωρίση τόν απροσδόκητον έπισκ:-
πτττν είς τήν νέαν, τίς οποίας άλ¬
λως τε δέν ήξευρε οί>τε τό όνομα, όν¬
τε τήν χαταγωγήν.
Ό Γερχκάρης, είς τό
■χοίι έκαμε, έχήδησεν άχό ττρ^ βέΐη
τοιι, δίέσχισε τό χοταμάκί, καί Ιξη
ί} ί άέ άδ
φανισθη εις την αχενατ/τ! Λ-.Γ-.-Γ...
Κατατριοαχγμένος ό «γιατρός»δ:
ά τό έχεισώίιον έ'σπενσε πρός τή1^ κό
ρην καί τής εζήτησε συγνώμην.
Ταυτοχρόνως τής απεκάλυψε την
ταντότητ·;* τον τ>ρασντότου νέον, ό ο¬
ποίος ετόλμησε νά παραβή μέ τόυ·ην
αύθάίείαν τούς ,νόμ&νς τής Μάντ.ς
καί νά χαιρετήστ) προκλητιν.ά την
ρ ρης, ς τό πρόσωο
τού όχοίθΰ ήτο καθηλωμενος εως ε¬
κείνην την στιγμήν ό τόνος τής κ-
βαρότητος, χαμογελασε καί ίί
έ άαν ά
ρότητος, χαμογελασε καί ίγα^ί
τησε μέ άχαρανεκτόν διά τα αύστη-
ρότατα έ'θιμα τής Μάνης τρνχν*,
την ωραίαν άγνωστον τοο κόρην.
Ό μοφαίος αότ&ς χαιρετισμός ε:
νέ έχείν&ς χοΰ έδηΓΑίΌΟργηισε μί τάς
σιτ^εχείας τοι> τόν μεγαλειτέρον καί
τ&υ
----- -----Γ Ί ■ *
Κεραννός αν επεφτε εκείνην τήν
στιγμήν είς τα χόδ:α τής νέας, δέν
θά τής έ'καμνε τόσην εντύπωσιν ο
σην ή πληροφορία ότι είχε πρό όλί
γων στιγμών άπέναντί της τόν νεα¬
ρόν Γεράκην, τόν έκπρόσωχον των
μιστττοτέρων έχθρων τής οίκογενβί-
ας της. ^
■Ξεάρετε λοιπόν ποία εΐμα1. έ-
γώ; είχεν είς τον ξένον ή άρχίχ νε·α
μόλ'.ς έλαβε την άπροο'ίόν.ητο·^ πλη¬
ροφορίαν.
Ό «γιατρο!
πτ/τήση άπό
τού τόν μεγαλειτέρον κ*ί ι ν^α έ'ξτ/κολούθησβ :
τρΌμερώτ·ΐρον κονρσάρον των 'Ελ-
λην.κών θ·αλασσών!
» δέν μχόρεΐε νά ά-
την ταραχή τού. 'Η
ς
'Η %όρη χορίς νά άχαντήστ], άχέ-
ψ τα βλέμματά της
ύ Αλλά
στρεψεν
ρεψε ρ^ μμ ης
καί επεχείρησε νά φύγη. Αλλά την
έχρόλαβεν ό νε·αρός Γερακάρης, ό ό-
χΌΪος, σχ>νακ?Οανθείς ϊσως τό άτοχον
—Είμα: ή Κοιρ-άναρ, ή κόρη των
0
Εμα: ή
Στεφαν07.ων.
Άλλη
διά τόν «γιατρόν».
Τα χράγματα λοιχόν ήσαν ιτολΰ
περισσότερον σο&ζρα χαρ' δσον έφαί-
νοντο άχό την αρχήν.
Ή νέα, άντιληιφθείσο·, την ταρα¬
χήν τού" ξένου, ό όχοΐος έν τοότοι;
δέν εχταιε καΌόλοο είς την υπόθεσιν
αυτήν, τόν παρεκάλεσε νά έπϊσχε
τόν χατέρα της. Καί χροσέθετε:
—(Μέ τόν Γεράκη θά λογαρνΐα-
οΰμ^ Αύ βλή ύ
τε τούς ΰπηρέτας νά
τούς στενούς σογγενείς καί τοίις !ι-
κό τάς διαταγάς τα> <(καπετα·;έθϋς)). όλοκλήρΌυ τής περιοχάς νά σογχεν- τρωθοϋν τό Βιο διράδο είς τόν πνρ- γον, διότι επρόκειτο νά ληφθούν ?ο- 6αρ.αί άχοφάσείς. Κατόχϊν έχαβ'.σαν δλοι στό τρα- Γεράκη θά λογαρνΐα μ Αύτην την χρασβολή χού μ' ε θά την πληρώση άκ.ροβά. Ήτο δέ ή χροσ&ολή ενας μός έστω καί ολίγο ζ στό χέζί καί ό Στ&φανάτλθς είπε ή ή ρσ&ολή ενας χαΐ τισμός, έστω καί ολίγον ζωηρός! Ό ξένος άχ®5«χ6η ευχαρίστως την χρόσκληίτιν, .έψόσον άλλως τ* τοΰ εδίδετο ή εΰκα'ρία νά γνωρισθή μέ τόν ισχυρότερον άρχσντα τής Μά¬ νης, τόν γερω Στεφανάκον. Μετά μεριχα λεπτά ήρχισεν ή ά- νοδος χρός την Καΐρΐ>άν.
Ό πυργος των Στεφανάχων ευρί¬
σκετο είς την 6ορε;οανατολική·.
■κΧα>ρχν τού χωρίου καί ήτο την έχε-
χήν εκείνην ό μεγαλείτερος καί
πλο^σιώτερος πυργος της Μάνης. ι
Ήτο /.τισμένος άχό μεγάλες τετρά--^
γωνες πέτρες κατά τό άρχαϊκόν σύ-
στημα, /.αί είς τό έχάνω μέρος έδέ-
ο—αζτ; αί χ&λεμ&χτρες («ίδος έχάλ-
ξεων). Κότω ήτο τό κύριον ^ρο·ς
τοϋ πύργου, τό δωμάτιον των ξενων
ημεγόλη αύλή, τό όχλοστάσΐον -/α
αί αποθήκαι.
Ό ξένος ωδηγήθη πρώτον είς τήν
μητέρα της κόρης, ή ότοία τόν ύπε-
δέχθη εύγενέστατα, καί νόν προοβκά-
λεσε νά ·παρ<τ/.αθήση ',ίς τό γεΰμα. Κατόπιν Ϋι μλλτ'ί» Χί.~.~~— " νά συνο'^τήση τόν πατέρα της, είς τον οποίον ά·φτ7ρϊθη μέ δάκρ'οα εί; τα μάτια έν πάση λεπτομ.'&ρεία τα διατρέξαντα. Ή είδησις τής προσ€ο- λής ή όποία εγΐνε έκ μέρονς τοΰ Λι- βερίου Γ&ρακάρη χρός την κόρην κα- άαιξΐ τόν γερω Στενφανακον. Δι¬ στιγμήν έπεχείιρη>ΐε. μέσα είς
ρ·χχήν το^ νά άά δ
«Είς τό δνομα τού Πατρός, τη
Υιώ χχι τοΰ 'Αγίου Πνεΰματος...»:
ΠΡΟΣΕΧΩΣ:
Ίστορι-καί πληροφορίαι διά μί?ν
άπαγωγήν ή όχοία ώδήγηισε τον
Γεραν.άρην είς την πεφατείαν.
ΤΕΣΣΛΡΕΣ ΝΕΚΡΟΙ
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ
Μία τραγωδία μέ τρία θυιιατα ε¬
γένετο χερί το μεσονΰτ.τ(θν είς μίχ'
των κεντριχωτέρων όδών τής Του-
λών. Κάπθίος ΐίρττνικός σνζνγος όνο-
ματ'. Γκουφίνιάκ, όστις μέχρ' τη;
στιγμής έκείνης όχ! μόνα^ ήνείχίτο
τάς χαρειχτροχάς τής σύζυγον τού,
Ίή καί διά οΐλιας
ά μίαν
επεχείρησε, μέσα »;-,
τήν ταρ·αχήν τον, νά άρ-πάστ) εν α δ-
πλον άχό τό όχλοστάσιθ1/ καί νά πυ¬
ροβολήση κατά τής κόρης τού, άλλά
κατόπιν έκραταηθη. Τα δάκρ-υά της
ή αφελεία της, ή &ΐλ(%ρίνεΐ,χ μέ τή·,
οποίαν τοΰ άφηγτϊθη τό περιστατικ^,
ή λυχη της, ή όχοί»α ήτο δαΦείά χα-
ραγμένη είς τήν έκφρασιν τοΰ πρό¬
σωπον της, τόν έπεισαν, ότι ή κόρη
τού δέν εχταιεν είς τίχοτε διά τφ
συνάντησιν αύτην. Εξέφρασε μ'«νον
τήν λύπην τού διότι ή Κοΐίόνα δκ---
άλλά είχε
μετά τοΰ Ιραστοΰ της, _,.,,..-.,
αίφνίίίως. Ό Γκουφινιάκ, άκρου 5:-
εσκέδασε τή·/ νύκτα μετά της σ-Χ.>
γον τον καί τοΰ έραστον της είς Ιη
δημόσιον χ«όν, έ-ίστρε^βν είς την
οικίαν τον, ότε καθ1 ύο>, αγνωσ-ο'
δια ποίον αφορμήν, προεκλήθη ^'
ορά συζήτησις μεταξύ αυτού %κ
τής σνζύγον τον. Αίφνης ό Γ/ουΐι-
ν:άκ ηκούσθη λέγων πρ&ς τήν σύζυ¬
γον τον: (ίΚήχε τήν τελευταίαν σ«
προσενχήν δίότ; δέν εχεις πολλάς
στιγμάς νά ζήτης». Καί
έξαγαγών τό
τού
η λύπην τοο διότι ή Κοιράνα δέν
ήτο ώπλισμένη «ΐΛείνην την στιγμήν
διά νά φ&νεόση τον θρασύτατον οίκο-
γενείακον εχθρόν», ό οποίος ετόλμη
μητερα τής κόρης.
Μόλ-ς ο-,ν^ν ^ ^ ώ
Ή Μαντάμ Σιοΰμαν Χάϊνκ, ή περίφημος άοιδός τής δπερας, ή όποία είναι
ζωηροτάτη καί καλλίφωνος είς ηλικίαν 67 έτών, μέ τόν υϊόν της, Φέρδινανδ
Κάρλ, τόν οποίον δέν είχεν ίδει επί μήνας.
ρχήν, ί γερω Στβφανδκο
κατήλθεν είς τό «δωμάτιον τώνξέ-
νων», δχου έχ&ρίμενεν ό ξένος, σον-
οδευόμενος αχά την μητερα τής Κοι-
ρανας.
τάς
ά
ξγγ τ χ&ρίστροφ
σε νά πυρο&ολή λέγων:
διότι θά άχοθίάνετε καί οί βύο.»
Γίρώτη έ'χεσεν ή σύζμγος μέ μι'2ν
σφαίραν είς τοί»ς ώμους. Άαεσίο;
κατόπιν ό έραστής μέ 2ύο
είς την κεφαλήν. Την στιγμή^ {
■/είνην ενας ϊ'.αιδάτης θ&λήσας νά έ-
πέμδη επεσΐ καί ούτος. Κατόπιν ό
Γκονφινιάν. άποσοριθείς ολίγα φίτϊ?
ηύτοκτόνησεν. Είς τό μέσον «5 δρό¬
μον έ-Αΐίντο τέσσαιρα χτώματα·
Απέθανε τελευταίως είς τό Λον¬
δίνον είς έκ των χλουσιωτέρων Άγ¬
γλων καί γενικώς έκ των χλοιχτιω-
τέρων άνθ·ρώχων τοΰ κότμου. Π Ρ°"
■/.είτα! χερί τοΰ σέρ Τζώρτζ Ούιλς.
'Η χε,ριοοτία την οποίαν αφήκεν ο<τ τος άνέρχεται είς άρν-ετά έκατ μύρια λιρών. Τό χαρακτηοιστκκώτε^σν μ έν -ροκειμένω είν« ότι όλότ.λη
ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΑΛΑΕΣΩΝ
ΛΙΒΕΡΙΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΚΟΤΡΣΑΡΟΣ
Περί τού πρώτον έρωτίκού αί-! ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑΝ ΚΟΡΗΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ τοϋ Λΐβεοίοα Γε^χά^ . ,
σθηματος τού Λ^ερίου Γερ-ακάρη ή ___ ^'οεριου ι ερ-α,χαρτ, με τήν ■&.
Περί τού πρώτον έρωτ:κοΰ αί
ο-θήματος τοΰ Λώε,ρίνν Γερ-ακάρη ή
<·Λιμχεράκη», δχως αχε·/αλείτο κα- τά την χαιδικήν τού ηλικίαν, έκ πα¬ ραδόσεως μετέβησαν τα εξής: Τω 1645 έζοΰσε είς την Μόνην ενας ξένος ίατρός, ήλι/.ιωμένος ν.α: «ξιο·πρ·εχοϋς έξωτερικοΰ, άλλά καί ολίγον μ'./ττηρίώ'ϊτ,ς λόγω των χβρί- έργων συνθηκών όχό τάς οποίας εί¬ χεν εμφανισθή είς την Μόνην, άχοδ;- έασβείς μίαν τρικυμιώδη νΐΛΐτα είς τόν λιμένα τού Οίτύλου άχό βενε ■:;- κον χλοϊον χειρατίκόν χροφανώς. Ό ξένος κατά τα κρατούντα το- τε καί διατηρηθέντα μέχρι σήμερον έ'Οιμα, έ'γινε δεχτος μετά μεγάλην χεριχοιησεων υπό των Μανιατών, ο>
όποίθ! τόν χεριέθαλψαν, το5 χαρέσνον
φιλοΕενίαν 7.αί τόν σννεδουλεύοντο
είς τάς ασθενείας των. Έμαθε τή>>
ελληνικήν καί ευρίσκετο είς φιλικάς
σχέσε-.ς μέ ολονς τθύς προκ.ρίτου;,
άποφεύγων επιμελώς νά άναμιγνύ«-
τα! εις τάς οικογενειακάς των δ:α-
ά
'Ο ((γιατρός))—μέ τήν όνομασίαν
αυτήν ήτο γνωστάς είς τήν Μόνην
κ?ΐ'. εμεινε είς.τήν ιστορίαν—σννε-
δέετο ιδιαιτέρως μέ τήν οικογένειαν
τον καπιετάν Χχρα'λάμπη Γε,ρακάρη.
.Επανειλ'φμέ'νως είχε "θεραπεύση
την γνναίκα τοΰ Γερα-ΛΟρη καί τόν
«γερω καπετάνκ», καί μολονότι δέν
είχε καμμίαν εΚιτχότητα, όντε εφαί¬
νετο, ότι ήτο επιστήμων ·πραγαατ:-
ν&ς, προσέφερε καλάς υπηρεσίας είς
τούς άσθενείς, χρησιμοποιών ιδικάς
τού θεραπεντ'.κ-άς μεθόϊονς, άρκετά
άποτε λεσματ !*λ ά ς.
'Η φημη τοΰ «γιατροΰ» είχε δια-
δ&θή είς όλην τήν Μάνηιΐ κ.αί/πολλο':
έπεδίω'Ααν νά /.άμονν τήν γνωριμιαν
τον. Άλλά μέχρι τοΰ 1645 ό ξένας
ίατρός διεμενε μονίμως είς τό Οΐτ>
λον καί δεν είχε γνωρ'.ϊθή μάλΐστχ
ουτε μέ τήν ισχυράν οικογένειαν των
Στε-φανάκων, ή όποία ήτο έγκατί-
στημένη «ίς τήν γεϊτονικήν τοΰ Οί-
τύλου Καρυάν, κτίσμένην επάνω εις
τήν κορυφήηι ενός απότομον δοννοΰ.
Μία. βυνάντηβες
Κάποτε ό «γιατρός» . έχίστρέφων
άπό τό κυνήγί εΰρέφνριε είς τούς π?ό-
χοίας τοϋ δοονοϋ των Στ&φανάκ'ι>ν
καί έκάθησε νά δροσισθή είς τάς δ-
χ&ας τοΰ χοταμοΰ Ί}/Μρ<χ. Ξα$νιαζ είδε νά περνά άπό κοντά τού μία ώ- ραιοτάτη κόρη, δώδεχ.α περίπον 'έτών «λλά άρκετά εύσωμος καί μέ άγαλ- ματώδες παράστηχχα. Τό Θέαμα τοΰ εκαμ«ν εντύπωσιν. Τήν έκάλ-εσε καί χωρίς νά ζηττήση νά μάθη την ταυτότητά της, ήρχισε νά τής άφη- γήται μίαν ιστορίαν τής μϋθολογίας περί τοΰ -βασιλέως των θρακων Τή- ρον. 'Η κόρη εμεινε ίύχαρίσττμένη ί- χό τήν γνωριμίαν καί παρΓλθλννθοΰ- σε μέ ενδιαφέρον τήν αφήγησιν τοΰ «γιατροΰ», ό οποίος, μολονότι άρκετά σεβαστής ήλιν,ίας, εμενε είς απόστα¬ σιν, γνωοίζων τα έθιμ'ζ τοΰ τόπον. Εκείνην τήν στιγμήν άπό την ά- χέναντι χα,ράϊρα ηκούσθη θόρν&ος €ημάτων. Οί σννομΐλοΰντες εστρε- ψαν πρός τα εκεί τα δλέμματά των καί είδον νά πηβά ώσάν έλάφι μέσα άχό τούς θιάμνους, ενας εύσταλής, ώ- ραίος, ζωηρός, ήλίΰκαμένος νέος: ό Λί·6έριος Γερ ακάρης. Φο,ίθΰτε ενα μονντό πουκάμίσο %εν. τημένο μέ μετάξί μέ τοΰς δραχίονας γνμνούς εως τήν μέση χχι τα στή- 4η τω ήσαν ά·ηιγ.χά. Στό κκφάλΐ τοο είχε δεμένο ενα μαόρο μανττίλί άπό τό οποίον προεξείχεν ή χλοοσι- ωτάτη κ«τάμανρη τάμ.η τον. Είχε φνσιογ'^ωμία"/ έκφραττικωτά- την καί παρά τα παιδ'ικά τον χρό>/'.α,
άνίριχήν. Στά μεγάλα κατάμανοα
μάτια τού μχοροΰσε κανεϊς νά δια-
Λρίνη τόν πόνο καί την μελαγχολία.
'Ο νεαρός Γερακάρης είχεν ήδη αν-
η|θή είς τα δάσ·ανα τής ζωής.
Είς τα χέρια τον Χιρατονσ» ενα ό-
ιτλον, &κτανάλο-ρν χρός τό άνάστημ-ά
τον. 'Η ύραία μελαχροινή κόρη τον
ήτο εντελώς άγνωστη. Άλλά δέν
τόν άφήριε άδιάφορο.
'Εστάθτ7« μερικες στιγμές άκίνη
τος άχέναντί της, άψηφών τούς νύ-
μονς τής Μάνης, οί όπ&ίθί αχηγόρεν-
αν είς ενα νέον νά κί/ττάζη προοιλη-
τικα μίαν άγνωστη τοο κόρη.
Έχείνη δέν μπόρεσιε νά σνγκρα-
τήν ταραχή της, οχι ίιότι φν-
■- άπό τήν χαρονσία ενός ώχλ:-
ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑΝ ΚΟΡΗΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ
ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ, ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ... Ο "ΠΑΤΡΟΣ".- Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΝΟΣ ΖΩΗΡΟΥ
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ.- ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ.- ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙΣ
ΕΞΟΝΤΩΣΕΩΣ.
του
ρην τον.
ι "Οττ/ ετελείωσεν ή
γερω Στβφανάκος, δι..,([.
τοτε τόαύστηρότατον όφος
πασε τό χϊλο·(όν δπλεν τού, -;,
εκρεματο είς τόν τοίχον καί «{—ν
— Απο αυτήν τήν «ιγμήν ά3!
χιζει ενας α-,-ριος χί.)εμος εξον¬
τώσεως μεταξύ μας καί των Γε'-χ-
ν.άρηδων. Ή χροσβολή πού μίς'ε'.
•/.αμεν ό «Σ»τ«ν5ς», θά ξε^θΐ
με αιμα πολυ.
, '° ξένο«. Τ'ωρίζων, δτι δέν τ:ϋ
επετρέπετο νά άνχμιγνόβτίΐ είς τάς
ϋχοτ)έσείς των άλλων, δέν απήντη¬
σεν. Έπίσης ή Κο-.ρόνα ή ^·'α
χαρακολοι/θοϋσε τήν συζήτησιν «ο
μίαν γωνίχ-; τοΰ δωμάτιον, ν^ή-
λωσε τά^μάτια της καί δέν εΐ-'ε -[.
χοτε. Οντε καί έ~>τΐ(;·έπετο νά φ;-
ληστ| κανείς είς τόσον σοδαρά; <ττ!ν- μάς χ,ατά τάς οποίας μόνον ό »;- χηγός τής οικογενείας έχει γ^άμψ. Ο γέρω Στεφανάκης διεταξί τό- Ό πλωτάρχης ΜΛυρντ, είς τό δείπνον τής Λέσχης Διαφημίσεων της Άμερικής, τό οποίον εδόθη πρός τιμήν τού. σμένο!> νέοΰ, άλλά διότ'. ήξευρε, 5τ:
αύτό τό άχλούστατο χερΐστατικό ήμ-
χοροΰσ-ε νά δώσγ; λαβήν είς χαρεξη
γησεις καί νά χροκαλέοη έξ
ό όλ ξ
κόν πόλιεμον μεταξύ τής οικογενείας
της κ,αί τής 0-ΐκογενεία.ς τού νέον.
χωρίς νά ξεύρη δτΐ επρόκειτο π&ρ-ί
τον Αιίζρ-ίου Γεραι-Αάρη, καί ότι έ-
πομένως ό πόλεμος αΰτός εί¬
χεν ήίη ούσιαστικώς κηρυχθή άπό
πολλοΰ.
Έξ άλλον ό «γιατρος» προμαν-
τενων τάς συνεπείας, άπέγυγε νά
γνωρίση τόν απροσδόκητον έπισκ:-
πτττν είς τήν νέαν, τίς οποίας άλ¬
λως τε δέν ήξευρε οί>τε τό όνομα, όν¬
τε τήν χαταγωγήν.
Ό Γερχκάρης, είς τό
■χοίι έκαμε, έχήδησεν άχό ττρ^ βέΐη
τοιι, δίέσχισε τό χοταμάκί, καί Ιξη
ί} ί άέ άδ
φανισθη εις την αχενατ/τ! Λ-.Γ-.-Γ...
Κατατριοαχγμένος ό «γιατρός»δ:
ά τό έχεισώίιον έ'σπενσε πρός τή1^ κό
ρην καί τής εζήτησε συγνώμην.
Ταυτοχρόνως τής απεκάλυψε την
ταντότητ·;* τον τ>ρασντότου νέον, ό ο¬
ποίος ετόλμησε νά παραβή μέ τόυ·ην
αύθάίείαν τούς ,νόμ&νς τής Μάντ.ς
καί νά χαιρετήστ) προκλητιν.ά την
ρ ρης, ς τό πρόσωο
τού όχοίθΰ ήτο καθηλωμενος εως ε¬
κείνην την στιγμήν ό τόνος τής κ-
βαρότητος, χαμογελασε καί ίί
έ άαν ά
ρότητος, χαμογελασε καί ίγα^ί
τησε μέ άχαρανεκτόν διά τα αύστη-
ρότατα έ'θιμα τής Μάνης τρνχν*,
την ωραίαν άγνωστον τοο κόρην.
Ό μοφαίος αότ&ς χαιρετισμός ε:
νέ έχείν&ς χοΰ έδηΓΑίΌΟργηισε μί τάς
σιτ^εχείας τοι> τόν μεγαλειτέρον καί
τ&υ
----- -----Γ Ί ■ *
Κεραννός αν επεφτε εκείνην τήν
στιγμήν είς τα χόδ:α τής νέας, δέν
θά τής έ'καμνε τόσην εντύπωσιν ο
σην ή πληροφορία ότι είχε πρό όλί
γων στιγμών άπέναντί της τόν νεα¬
ρόν Γεράκην, τόν έκπρόσωχον των
μιστττοτέρων έχθρων τής οίκογενβί-
ας της. ^
■Ξεάρετε λοιπόν ποία εΐμα1. έ-
γώ; είχεν είς τον ξένον ή άρχίχ νε·α
μόλ'.ς έλαβε την άπροο'ίόν.ητο·^ πλη¬
ροφορίαν.
Ό «γιατρο!
πτ/τήση άπό
τού τόν μεγαλειτέρον κ*ί ι ν^α έ'ξτ/κολούθησβ :
τρΌμερώτ·ΐρον κονρσάρον των 'Ελ-
λην.κών θ·αλασσών!
» δέν μχόρεΐε νά ά-
την ταραχή τού. 'Η
ς
'Η %όρη χορίς νά άχαντήστ], άχέ-
ψ τα βλέμματά της
ύ Αλλά
στρεψεν
ρεψε ρ^ μμ ης
καί επεχείρησε νά φύγη. Αλλά την
έχρόλαβεν ό νε·αρός Γερακάρης, ό ό-
χΌΪος, σχ>νακ?Οανθείς ϊσως τό άτοχον
—Είμα: ή Κοιρ-άναρ, ή κόρη των
0
Εμα: ή
Στεφαν07.ων.
Άλλη
διά τόν «γιατρόν».
Τα χράγματα λοιχόν ήσαν ιτολΰ
περισσότερον σο&ζρα χαρ' δσον έφαί-
νοντο άχό την αρχήν.
Ή νέα, άντιληιφθείσο·, την ταρα¬
χήν τού" ξένου, ό όχοΐος έν τοότοι;
δέν εχταιε καΌόλοο είς την υπόθεσιν
αυτήν, τόν παρεκάλεσε νά έπϊσχε
τόν χατέρα της. Καί χροσέθετε:
—(Μέ τόν Γεράκη θά λογαρνΐα-
οΰμ^ Αύ βλή ύ
τε τούς ΰπηρέτας νά
τούς στενούς σογγενείς καί τοίις !ι-
κό τάς διαταγάς τα> <(καπετα·;έθϋς)). όλοκλήρΌυ τής περιοχάς νά σογχεν- τρωθοϋν τό Βιο διράδο είς τόν πνρ- γον, διότι επρόκειτο νά ληφθούν ?ο- 6αρ.αί άχοφάσείς. Κατόχϊν έχαβ'.σαν δλοι στό τρα- Γεράκη θά λογαρνΐα μ Αύτην την χρασβολή χού μ' ε θά την πληρώση άκ.ροβά. Ήτο δέ ή χροσ&ολή ενας μός έστω καί ολίγο ζ στό χέζί καί ό Στ&φανάτλθς είπε ή ή ρσ&ολή ενας χαΐ τισμός, έστω καί ολίγον ζωηρός! Ό ξένος άχ®5«χ6η ευχαρίστως την χρόσκληίτιν, .έψόσον άλλως τ* τοΰ εδίδετο ή εΰκα'ρία νά γνωρισθή μέ τόν ισχυρότερον άρχσντα τής Μά¬ νης, τόν γερω Στεφανάκον. Μετά μεριχα λεπτά ήρχισεν ή ά- νοδος χρός την Καΐρΐ>άν.
Ό πυργος των Στεφανάχων ευρί¬
σκετο είς την 6ορε;οανατολική·.
■κΧα>ρχν τού χωρίου καί ήτο την έχε-
χήν εκείνην ό μεγαλείτερος καί
πλο^σιώτερος πυργος της Μάνης. ι
Ήτο /.τισμένος άχό μεγάλες τετρά--^
γωνες πέτρες κατά τό άρχαϊκόν σύ-
στημα, /.αί είς τό έχάνω μέρος έδέ-
ο—αζτ; αί χ&λεμ&χτρες («ίδος έχάλ-
ξεων). Κότω ήτο τό κύριον ^ρο·ς
τοϋ πύργου, τό δωμάτιον των ξενων
ημεγόλη αύλή, τό όχλοστάσΐον -/α
αί αποθήκαι.
Ό ξένος ωδηγήθη πρώτον είς τήν
μητέρα της κόρης, ή ότοία τόν ύπε-
δέχθη εύγενέστατα, καί νόν προοβκά-
λεσε νά ·παρ<τ/.αθήση ',ίς τό γεΰμα. Κατόπιν Ϋι μλλτ'ί» Χί.~.~~— " νά συνο'^τήση τόν πατέρα της, είς τον οποίον ά·φτ7ρϊθη μέ δάκρ'οα εί; τα μάτια έν πάση λεπτομ.'&ρεία τα διατρέξαντα. Ή είδησις τής προσ€ο- λής ή όποία εγΐνε έκ μέρονς τοΰ Λι- βερίου Γ&ρακάρη χρός την κόρην κα- άαιξΐ τόν γερω Στενφανακον. Δι¬ στιγμήν έπεχείιρη>ΐε. μέσα είς
ρ·χχήν το^ νά άά δ
«Είς τό δνομα τού Πατρός, τη
Υιώ χχι τοΰ 'Αγίου Πνεΰματος...»:
ΠΡΟΣΕΧΩΣ:
Ίστορι-καί πληροφορίαι διά μί?ν
άπαγωγήν ή όχοία ώδήγηισε τον
Γεραν.άρην είς την πεφατείαν.
ΤΕΣΣΛΡΕΣ ΝΕΚΡΟΙ
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ
Μία τραγωδία μέ τρία θυιιατα ε¬
γένετο χερί το μεσονΰτ.τ(θν είς μίχ'
των κεντριχωτέρων όδών τής Του-
λών. Κάπθίος ΐίρττνικός σνζνγος όνο-
ματ'. Γκουφίνιάκ, όστις μέχρ' τη;
στιγμής έκείνης όχ! μόνα^ ήνείχίτο
τάς χαρειχτροχάς τής σύζυγον τού,
Ίή καί διά οΐλιας
ά μίαν
επεχείρησε, μέσα »;-,
τήν ταρ·αχήν τον, νά άρ-πάστ) εν α δ-
πλον άχό τό όχλοστάσιθ1/ καί νά πυ¬
ροβολήση κατά τής κόρης τού, άλλά
κατόπιν έκραταηθη. Τα δάκρ-υά της
ή αφελεία της, ή &ΐλ(%ρίνεΐ,χ μέ τή·,
οποίαν τοΰ άφηγτϊθη τό περιστατικ^,
ή λυχη της, ή όχοί»α ήτο δαΦείά χα-
ραγμένη είς τήν έκφρασιν τοΰ πρό¬
σωπον της, τόν έπεισαν, ότι ή κόρη
τού δέν εχταιεν είς τίχοτε διά τφ
συνάντησιν αύτην. Εξέφρασε μ'«νον
τήν λύπην τού διότι ή Κοΐίόνα δκ---
άλλά είχε
μετά τοΰ Ιραστοΰ της, _,.,,..-.,
αίφνίίίως. Ό Γκουφινιάκ, άκρου 5:-
εσκέδασε τή·/ νύκτα μετά της σ-Χ.>
γον τον καί τοΰ έραστον της είς Ιη
δημόσιον χ«όν, έ-ίστρε^βν είς την
οικίαν τον, ότε καθ1 ύο>, αγνωσ-ο'
δια ποίον αφορμήν, προεκλήθη ^'
ορά συζήτησις μεταξύ αυτού %κ
τής σνζύγον τον. Αίφνης ό Γ/ουΐι-
ν:άκ ηκούσθη λέγων πρ&ς τήν σύζυ¬
γον τον: (ίΚήχε τήν τελευταίαν σ«
προσενχήν δίότ; δέν εχεις πολλάς
στιγμάς νά ζήτης». Καί
έξαγαγών τό
τού
η λύπην τοο διότι ή Κοιράνα δέν
ήτο ώπλισμένη «ΐΛείνην την στιγμήν
διά νά φ&νεόση τον θρασύτατον οίκο-
γενείακον εχθρόν», ό οποίος ετόλμη
μητερα τής κόρης.
Μόλ-ς ο-,ν^ν ^ ^ ώ
Ή Μαντάμ Σιοΰμαν Χάϊνκ, ή περίφημος άοιδός τής δπερας, ή όποία είναι
ζωηροτάτη καί καλλίφωνος είς ηλικίαν 67 έτών, μέ τόν υϊόν της, Φέρδινανδ
Κάρλ, τόν οποίον δέν είχεν ίδει επί μήνας.
ρχήν, ί γερω Στβφανδκο
κατήλθεν είς τό «δωμάτιον τώνξέ-
νων», δχου έχ&ρίμενεν ό ξένος, σον-
οδευόμενος αχά την μητερα τής Κοι-
ρανας.
τάς
ά
ξγγ τ χ&ρίστροφ
σε νά πυρο&ολή λέγων:
διότι θά άχοθίάνετε καί οί βύο.»
Γίρώτη έ'χεσεν ή σύζμγος μέ μι'2ν
σφαίραν είς τοί»ς ώμους. Άαεσίο;
κατόπιν ό έραστής μέ 2ύο
είς την κεφαλήν. Την στιγμή^ {
■/είνην ενας ϊ'.αιδάτης θ&λήσας νά έ-
πέμδη επεσΐ καί ούτος. Κατόπιν ό
Γκονφινιάν. άποσοριθείς ολίγα φίτϊ?
ηύτοκτόνησεν. Είς τό μέσον «5 δρό¬
μον έ-Αΐίντο τέσσαιρα χτώματα·
Απέθανε τελευταίως είς τό Λον¬
δίνον είς έκ των χλουσιωτέρων Άγ¬
γλων καί γενικώς έκ των χλοιχτιω-
τέρων άνθ·ρώχων τοΰ κότμου. Π Ρ°"
■/.είτα! χερί τοΰ σέρ Τζώρτζ Ούιλς.
'Η χε,ριοοτία την οποίαν αφήκεν ο<τ τος άνέρχεται είς άρν-ετά έκατ μύρια λιρών. Τό χαρακτηοιστκκώτε^σν μ έν -ροκειμένω είν« ότι όλότ.λη
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».—■ ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
Αί 3όο Σ:αμα?αι δίδομοι αδελφ αι
Μα·ίρη κιΐί Μάργκαΐρβτ Γκίμπ,
17 έτών, έκ. Χόλοοκ,, Μα~., αί
οποίαι ζητοόν νά ί^τοβλτ,Όοΰν είς
έγχβί,Ι-,σίν διά νά χωριισθοϋν, ώ-
στε νά δυνηθή ή μία νά ύ-3Ρνβρ·ευ-
θή. Είς τό κέντρον φαίνβται δ
Δρ. Φροντίς Π. Γοοέστον, δστις
θά εκτελέση την επικίνδυνον έγ-
χείργ—'.ν, καιί δεςιά, διάγρομμα
δεικνύον χώς είναι ηνωμεναι αΈ
δύο άδελφαι'.
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
ΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΤΗΣ ΔΙΣΧΙΛΙΕΤΗΡΙΔΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΚΑΣΣΟΝ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Ιούλιος. — Καρκασ-
σόν: μιά πόλις της οποίας ή ίστορία
είνε ζυμωμένη μέ θρΰλους. Είνε ζή-
τημαι άν αλλη γαλλΓΑη πόλις έχη
τόσον θρ.>λικήν ιστορίαν. Κτισμένη
προ 2 χιλιάδων καί πλιίαν έτών επά¬
νω ε·!ς τα βουνά των Πορρηναίων
εγνώρισε μυρίας περιπετείας. Και
κάθε αίών ποΰ περνοΰσιε, άφινε είς
αύτην τα ίχνη τοο είτε υπο μορφήν
τειχών, είτε κολοσσιαίων πύργων εί¬
τε θρυλι.'κών ίστοριών είτε σκληρόν
πόλεμον. Αύτην την 'θρολικήν ιστο¬
ρίαν τής Καρκασσόν, διάμέσουι &ίκο-
σι καί πλέον αίώνων, «ίχε την εμ-
πνενσιν ν' άν:—αραστηση μέ μεγαλο¬
πρεπώς εορτάς τό Σωματείον των
Γάλλων Δ ημοσ «/γράφων.
ΟύΒέποτς. έορταί πόλεως ώργανώ-
θησαν όντε δΐΕξήτχθησαν μέ τόσην με-
γαλ&πρε-ειν μβ «την διιεξάγσνται α*
έορταΐ της Καρκαστόν. "Ηρχισαν
την 15ην Ιουλίου καί —>ό%ε!ται νχ
διαίρν,έσΌον επί δύο ολοκλήρους έδδο-
μάδαςμέχ>ρΐ της 29ης Ιουλίου.^ Κά-
θε ήμέρα γίνεται καί άναπαράστα-
τ'ς ενός μεγάλαι !σταρί.κοΰ γεγονό-
τος της πόλεως. Τό ζενίθ των έορ-
τών ιρόκειται ν' αποτελέση ή ανα-
π>αράστασις της θριαμΐδευτικής εΐτό-
δου βίς την πόλιν τής Αικατερίνης
των Μεδφΐω-ν κατά τό 1565. Κατά
την μεγάλην αύτην άναπαράστασιν
πρόκειται νά παραστοΰν ες την Καρ-
ν.ασσόν αύτός ό Πρό©δρας της Γαλ¬
λικής Δημοκρατίας κ. Ντουμέργκ.
ό Πρω&υποϋρ-γός κ. Πουανκαρέ ό
ύττουφγός των 'ΕσωΦεριχών καί ά"λ-
λοι έπίσημοι.
* * *
Πρός διεξαγωγήν των έορτών α¬
νεχώρησαν άχο τό Π αιρίσι την 12ην
Ιουλίου οί καλλίτεροι Γάλλοι ήθο-
πο!θί? οί όποΐοι έ-πρόκειτο ν' άναπα-
ραστήσουν κατά τάς εορτάς τα ϊια-
ψο,ρα ίστοριχά πρόσωπα. Μία· άτελει-
ωτβς σ!>νο5εία απο αύτοκίνητα έξε-
κίνησε τό -ρωί" τής 12ης Ιουλίου ά-
πό την —λατείαν τής Όμονοίας των
Παιρ&σίων 3ιά την Ε<ττο?ι%ψ πόλιν τής Νοτίου Ραλλίας. Τό πρωτότυ- π& κα.ρα6άνι ?ι«σχι<τεν την Γαλ¬ λίαν άπό βορρί πρός νότον καί_τήν 14ην Ίουλίοο έστά'θνιευε ·κ^ο των ί- στορικών τειχών τής Καραασατίν. Αί έοοταΐ ήρχ'χταν άπό τής επο¬ ήρχ ή μένης. Επί δέκα πάντε ·ψ-&?οις, μ* τα·ξί> τής 15ης καί τής 29ης ,Ιου-
λίου, ή Καρκασσόν τ)ά άποτελή ί->&
άχεραντοΜ 6έατρ·ον. Τό πρωΐ τής
1 5ης Ίοΐίλία», ημέρας Καριακής, ε-
γ'.νε λειτα*ργία είς την καθείρικήν
εκκλησίαν τοΰ Σαιίντ ΝαζαΙρ κατά
την οποίαν άπηγγέλΌη μία πρίβε^ή
5Ϊς την άιρχα-ίαν τοπικήν διάλεκτον
"Οκ. Έπίσης Ιψάλησαν τοπΐκά 7-
βματα. Τα άπόγευμ,α τής Κ«ρ·ακής
ή έαρ-τή τής «ή ύ "Ο
τού
Τό 6ρά5υ όλόκληρος ή πόλις υ.έ τα
τείχη έφωταγωγήθη. Τα Οέαμα των
τειχών μέ τα ύποδλητιιιά κίτρινα
ς>ώτα ήτο φανταβμαγορικόν, μαν.ρυά
6έ ή Καρχασσον ■έφ-άνταζε ώς κάποι-
ο έ·ςωτι^χόν· τίρας.
Τη-; 5«>τ4ραν έγιναν τα έγχαίνια
τής Εκθέσεως καί τής Παντ/γύιρβ-
ως. Την Τρίτην έγιναν διά^οιίθί έ-
ορ-ταί ΰπεν&ϋν,ίζοοται παλαιάς επο¬
χάς τής Καρκασττόν καί το 6·ρά3ο
παρβτέθησαν *ίς την αϋλήν τοΰ π·>ρ-
γο> τής Καρκασχτόν τα τκρί^τμοι <ά- ρωτιχά γεύμ.ατα». Αί έπά/εναι ήμ:- ρ-αι είδον την είσοδον τοϋ Καρόλου τοΰ 9οο, τοΰ π·ρ·ί1γ·/·17Γ0? τή? Να^α- ρ-ας, ένω σνγχ,; /ως έγίνοΜτο π·.*ρ€- τωΐϊώς αί προετοιμασίαι διά την ι¬ στορικήν είσοδον είς την πόλιν τού 1565. * * * «Τό Όαϋμα τής σ-αγχ^τεως των αιίώνων —γράφ«ι την 19ην ΊοΛιΌυ έκ Καρκασσόν ό άπεσταλμένος τής παρισινής ((ΐΚοντιντιέν» — έξακο- λθ'Λβΐ είς την ιστορικήν πόλιν των Πυρφγ)ναιίων. Π ότε, τυχόν, τόπρω- ϊ, ένω ό ηλίας μόλιςβγκαλιάζει τής ψηλες κοιρυφές των 'κνπαιρισσιών, γιά νά πειρπατησ^τβ κάτω άπό τα τείχη; Δέν Οά συναντήσετε παρά σι Ζτ£ογρ<χγ.το^ς ίππότας, ο<^ιαίας, λ::- 6αρα, ί'Ττορ'.κά έμ.€λήματα, άρχαί- ο.ις στρατιώτας. Επάνω σ' εναι άνά- δα&ρον, στο ιταντασμαγορικον εκείνο ποριδάλλον, μία κ^ία τής αύλής τής Αικατερίνης των Μ·ε3ίκων, μέ άσπρη τοοαλέττα καί ρόμ.~α βελού- δινη, παΐίαττηρ'εί μέ έρωτΐ7.ά ΰλέμμα- τα τοί»ς Εππότας ποΰ διαστανρώνο^ν τα ξίφη. Δ>'πλα «!ς την ·χαρ'ΐΛ αύτη
ενας στρατ'ωτικός ιχινεί καί -/.άμνε;
νά χρΐ»τή τα α,αστίγιόν τοο. Δέν φο-
ρεί όντε θώρα'χ,ας σ'δηροΰς, οατε πε-
ρικειφαλαία, &υτε αλλο τι μεσα'.ωνι-
κά ένδ^Αα. Ντυμ-ένος μέ απλό χακί
ό συ'νταγ^ια'τάρχης βευ,αίρ όρισθεϊς
υπό τοΰ γαλλΐκοΰ ύπουρτΐίου των
Στρατ'.ωτιχων, δκυθύνοί τάς τελευ¬
ταίας δο·/.ψ.άς τοΰ μεγάλοο τουρνοά
τής Καιρ-Λθο>30ν τοΰ 1566.
Τό άν&ος τοΰ γαλλικον ι1—τ«.οΰ
πιρόκειταί νά >χετάσχη είς την παρε¬
λάση αύτην: οί καλλίτεροι ίππεΐς
των δραγόνων, των ούσσάρων, των
Οωρα-κοφ'όρων. Εκατοντάδας κοστοο-
μίών παρηγγέλθησαν εί6ι·κώς διά
την ιστορικήν άνα—αράστασιν τής
παρελάσεως.
»Τά καλλίτερα άλογα τοΰ γαλλι-
Ή Άννα Ντώγκαν, περίγτ^ς χορευτρια, εΐί
κούς χορ ούς της.
Ινα- ά—ο τοος αιίσθητι-
κοΰ ίππικοΰ, μεταφερθέντα μέ ε!3ι-
Λα τραίνα, χλ»Αΐντρ'.ζοον κ,άτω άπό
τόν κτυτό ηλιο, διά νά τα συνηθίσουν
3έ «!ς την σιδηράν έξάιρ-τησίν των
καί αύτοι οί φύλακες των στύλων
«οροΰν σΐιδηράς πανοπλίας!
»'Η γενική δοκιμή τοϋ τα>ρνοά
πρόκε'ται ν ά γίνη μεθαυρΐίον καί την
έπομένηιν τ)ά γίνη ή άναπαρά— ασις
τής δημοκρατίας.
^)Δέν τβλειώνιει όμως μέ τήτ; 6ρ:-
αμ)δ«υτικήν αύτην ΐππικήν έ,πίδΐξιν
ή έορτη. Επί με,ρικές ωρες θ' άνα-
ττη'θοΰν ο! άρχαΐοι 6άρδοι καί γ>ελω-
ποιοί. Είς την σκιάν ιοΰ πύργον των
Μόλων καί των γβίτονίχων τοο κτι-
ρίων, ποΰ «χούν ζωην χιλ'βτηρ-ίδων,
&ά ιδή πάλιν τό φως ή πλέον ΐδεώ-
2ης Αΰλή των 'Ερώτων. Έαβί γύ-
ρω ά—ο την Κλεμάνς Ίσώρ, θά ξα-
ναζησουν γιά μερικες ώρες ό Πιέρ
Γκρεγκοάρ, ό θαοματοποιός, ό Ρομ-
πέν Κοστώ, ό βασιλεύς των τροδα-
δ&όρων, ό Ζεφροά Ριντέλ, ό έραστής
τής μαν.ρννής πριγκηπίσσης, ό Μεσ-
σί>ρ φρο'λτοά Β'.λλόν, ή Μαρίχ ντέ
Φρανσμπέλ, καί αλλα ΐσταρικά πρό¬
σωπα τής Καρ·κ3<σσόν. Έπίσης θά ξτ/αζησουν γ: ά λίγο ο! μεγάλες ί- στορικές μορφές τής Καρ-χ.αστόν, ή Πάτσι, ή" Τσινόρι, ή Ίσαβ'ελλα καί ό 'Εριρίκος ντέ Ροζιέ, χοΰ αν έξελι- παν πρό πολλών αίώνων, ή άνάμνη- τίς των δμως, ή άνάμνησις των έ- ρωτων των, των κα>τορΐ&ωμάτων των
των χλθνΐδάλων των ζή άκόμη καί
τημερον είς την ^αντα«τί<*ν των κα- τοίκων τής Καρκχασσόν. »Ποία βίνε ή ίστορία τής Καρ- κατσόν, τής οποίας έορτάζιεται τόσο>/
ο^εγαλο-2'επώς ή δισχιλκτηρίς; Ι¬
δού τύτή όσον το δονατόν σοντομωτέ-
υπό των
»Η Καρ%ασσον έη
Ρωμαίων κατά τό ετος 72 π. Χ. 'Ε-
κτίϊθη, είνε τρόπος τοΰ λέγειν, διότι
ή Καρκασσόν ύπήρχε, καί προηγθΌμέ-
νως. Γύρ<ο άπό την άρχικήν άνέγερ- σίν της ΰπάρχουν θρΰλοι, οί όποίθ! ουδέποτε κατέστη δυνατόν νά έξιχνι- ασ&σΰν κα-ί άπέμειναν θ>ρϋλοι. Οδτω,
κατά ίνχ ΐρΰλον, ή Καιρκασσόν έ-
κτίσθη υπό τού Αΐν«ίου. Κατ' (άλλον
θιρΰλον, ί'δροτής αυτής ήτο κάπο-ο
μυθολογικόν -ρόσω—όν, Κα-ρχάς, ι>ΐ-
ός τής βασιλίσσης 'Εστ>τ)ρ. Κατά
τρίτον τ)ρΰλ<;ν, ή Καιρν,ασσάν έκτίσθη άρχιν.ώς υπό των Φοινίκων. Κανείς δμως άπό τούς βρύλοος αύτούς δέν δ:εφωτίσ&η ίστορικώς. Είνε μόνον γνωστόν ότι ή πόλις τής Καρκασσόν όπήιρχε καί πρό τοΰ 72 π. Χ. ότε ά- νοι-Λ&δομήθη κχί έπηο·ξηθη υπό των Ρωμαίων, τοοτο δέ έπει&ειδαιώ&η καί έκ των ένεργηθεισών είς την Καρ- ~όν άν·3~<.α
σέθοσιεν ό τϊ^σιλεύς των Γάλλων
Λουβοΰίκος ό 9ος ν.αί ό διάδοχος τού
Φίλί,ππος ό Τολμηρός, περί τα μέ-
τα τοΰ 13ου αιώνος. Τα τείχη των
Βισιγότδων άχοτΐλοάν σήμε.ρον την
εσωτερικήν γραμμήν των τειχών.
Κατά δίαστηματα επί των τεΐχών ύ-
ιΐτηλο! πύργο·. καιτεσκε-οάζοντο, πρός
ενίσχυσιν τής αμύνης -Αοτά των έχ-
θρικών έπιθίσεων. Σήμερ-ον ύπάρ-
χοον περί τοΰς 30 τοιοΰτοι πύργοι,
έκ των οποίων διασώζονται έν κα-
λή καταστασδ! πε.ρί τούς 17.
»Ή Καρκασσοιν των Βίσίγότ6ων
ήτο εν τρομερόν φρούρ'ον. Κατά τό
508 έπολ',όρκησεν αυτή·/ ό Κλόβος,
δέν ήδονήθη δμως ν ά την καταλά^γ].
Κατά τό 588 ή πόλις ήνοιξΐ τάς
πύλας της είς τόν 'Οστροδάλδον,
τόν Δοΰχαι τής Τοολοόζης, ά·λλά οί
Βισίγότ&ο: άνακατέλα'βον άμέσως τό
φρούριον. "Εμειναν είς αύτό μέχρΊ
τοΰ 713, όπότε τό κατέλαιδον οί Σα¬
ρακηνοί. Άπο τής έποχής ταύτης
μέχρ: των άρχων τοΰ 12ου αιώνος ή
ίστορία τής Καρ'κασσβν εΐνβ τχο-
τεινη. Κατά τό 906 δμως οί Σαρα¬
κηνοί εξεδιώχθησαν τ-αί ή Καρκασ¬
σόν έδίθΐ-Ληθη χιοτόπ'.ν άπόδιαιφόρονς
φεοοΒάρχας. Οί Γάλλοΐ Βασιλείς '
Λοο6οδίχος ό 9ος καί Φίλιππος ό
Τολμηρός προσέδωσαν νέαν αίγλην
είς αύτην:».
ΟΕΤΚΟΙΤ,
—'Ο «'ΕΟνικός Κ,ήρυξ»,
καθώς και δλαι <χΕ 4κδθο «εις τού, «ωλουνται παραι τοίί άντιπροσώπου μας, κ. Ιϋ. ΛΙπουτοικάρη, Κ ΛΙΟΛίΙΙΟΕ ΑΥΕ,
Αί 3όο Σ:αμα?αι δίδομοι αδελφ αι
Μα·ίρη κιΐί Μάργκαΐρβτ Γκίμπ,
17 έτών, έκ. Χόλοοκ,, Μα~., αί
οποίαι ζητοόν νά ί^τοβλτ,Όοΰν είς
έγχβί,Ι-,σίν διά νά χωριισθοϋν, ώ-
στε νά δυνηθή ή μία νά ύ-3Ρνβρ·ευ-
θή. Είς τό κέντρον φαίνβται δ
Δρ. Φροντίς Π. Γοοέστον, δστις
θά εκτελέση την επικίνδυνον έγ-
χείργ—'.ν, καιί δεςιά, διάγρομμα
δεικνύον χώς είναι ηνωμεναι αΈ
δύο άδελφαι'.
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
ΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΤΗΣ ΔΙΣΧΙΛΙΕΤΗΡΙΔΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΚΑΣΣΟΝ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Ιούλιος. — Καρκασ-
σόν: μιά πόλις της οποίας ή ίστορία
είνε ζυμωμένη μέ θρΰλους. Είνε ζή-
τημαι άν αλλη γαλλΓΑη πόλις έχη
τόσον θρ.>λικήν ιστορίαν. Κτισμένη
προ 2 χιλιάδων καί πλιίαν έτών επά¬
νω ε·!ς τα βουνά των Πορρηναίων
εγνώρισε μυρίας περιπετείας. Και
κάθε αίών ποΰ περνοΰσιε, άφινε είς
αύτην τα ίχνη τοο είτε υπο μορφήν
τειχών, είτε κολοσσιαίων πύργων εί¬
τε θρυλι.'κών ίστοριών είτε σκληρόν
πόλεμον. Αύτην την 'θρολικήν ιστο¬
ρίαν τής Καρκασσόν, διάμέσουι &ίκο-
σι καί πλέον αίώνων, «ίχε την εμ-
πνενσιν ν' άν:—αραστηση μέ μεγαλο¬
πρεπώς εορτάς τό Σωματείον των
Γάλλων Δ ημοσ «/γράφων.
ΟύΒέποτς. έορταί πόλεως ώργανώ-
θησαν όντε δΐΕξήτχθησαν μέ τόσην με-
γαλ&πρε-ειν μβ «την διιεξάγσνται α*
έορταΐ της Καρκαστόν. "Ηρχισαν
την 15ην Ιουλίου καί —>ό%ε!ται νχ
διαίρν,έσΌον επί δύο ολοκλήρους έδδο-
μάδαςμέχ>ρΐ της 29ης Ιουλίου.^ Κά-
θε ήμέρα γίνεται καί άναπαράστα-
τ'ς ενός μεγάλαι !σταρί.κοΰ γεγονό-
τος της πόλεως. Τό ζενίθ των έορ-
τών ιρόκειται ν' αποτελέση ή ανα-
π>αράστασις της θριαμΐδευτικής εΐτό-
δου βίς την πόλιν τής Αικατερίνης
των Μεδφΐω-ν κατά τό 1565. Κατά
την μεγάλην αύτην άναπαράστασιν
πρόκειται νά παραστοΰν ες την Καρ-
ν.ασσόν αύτός ό Πρό©δρας της Γαλ¬
λικής Δημοκρατίας κ. Ντουμέργκ.
ό Πρω&υποϋρ-γός κ. Πουανκαρέ ό
ύττουφγός των 'ΕσωΦεριχών καί ά"λ-
λοι έπίσημοι.
* * *
Πρός διεξαγωγήν των έορτών α¬
νεχώρησαν άχο τό Π αιρίσι την 12ην
Ιουλίου οί καλλίτεροι Γάλλοι ήθο-
πο!θί? οί όποΐοι έ-πρόκειτο ν' άναπα-
ραστήσουν κατά τάς εορτάς τα ϊια-
ψο,ρα ίστοριχά πρόσωπα. Μία· άτελει-
ωτβς σ!>νο5εία απο αύτοκίνητα έξε-
κίνησε τό -ρωί" τής 12ης Ιουλίου ά-
πό την —λατείαν τής Όμονοίας των
Παιρ&σίων 3ιά την Ε<ττο?ι%ψ πόλιν τής Νοτίου Ραλλίας. Τό πρωτότυ- π& κα.ρα6άνι ?ι«σχι<τεν την Γαλ¬ λίαν άπό βορρί πρός νότον καί_τήν 14ην Ίουλίοο έστά'θνιευε ·κ^ο των ί- στορικών τειχών τής Καραασατίν. Αί έοοταΐ ήρχ'χταν άπό τής επο¬ ήρχ ή μένης. Επί δέκα πάντε ·ψ-&?οις, μ* τα·ξί> τής 15ης καί τής 29ης ,Ιου-
λίου, ή Καρκασσόν τ)ά άποτελή ί->&
άχεραντοΜ 6έατρ·ον. Τό πρωΐ τής
1 5ης Ίοΐίλία», ημέρας Καριακής, ε-
γ'.νε λειτα*ργία είς την καθείρικήν
εκκλησίαν τοΰ Σαιίντ ΝαζαΙρ κατά
την οποίαν άπηγγέλΌη μία πρίβε^ή
5Ϊς την άιρχα-ίαν τοπικήν διάλεκτον
"Οκ. Έπίσης Ιψάλησαν τοπΐκά 7-
βματα. Τα άπόγευμ,α τής Κ«ρ·ακής
ή έαρ-τή τής «ή ύ "Ο
τού
Τό 6ρά5υ όλόκληρος ή πόλις υ.έ τα
τείχη έφωταγωγήθη. Τα Οέαμα των
τειχών μέ τα ύποδλητιιιά κίτρινα
ς>ώτα ήτο φανταβμαγορικόν, μαν.ρυά
6έ ή Καρχασσον ■έφ-άνταζε ώς κάποι-
ο έ·ςωτι^χόν· τίρας.
Τη-; 5«>τ4ραν έγιναν τα έγχαίνια
τής Εκθέσεως καί τής Παντ/γύιρβ-
ως. Την Τρίτην έγιναν διά^οιίθί έ-
ορ-ταί ΰπεν&ϋν,ίζοοται παλαιάς επο¬
χάς τής Καρκασττόν καί το 6·ρά3ο
παρβτέθησαν *ίς την αϋλήν τοΰ π·>ρ-
γο> τής Καρκασχτόν τα τκρί^τμοι <ά- ρωτιχά γεύμ.ατα». Αί έπά/εναι ήμ:- ρ-αι είδον την είσοδον τοϋ Καρόλου τοΰ 9οο, τοΰ π·ρ·ί1γ·/·17Γ0? τή? Να^α- ρ-ας, ένω σνγχ,; /ως έγίνοΜτο π·.*ρ€- τωΐϊώς αί προετοιμασίαι διά την ι¬ στορικήν είσοδον είς την πόλιν τού 1565. * * * «Τό Όαϋμα τής σ-αγχ^τεως των αιίώνων —γράφ«ι την 19ην ΊοΛιΌυ έκ Καρκασσόν ό άπεσταλμένος τής παρισινής ((ΐΚοντιντιέν» — έξακο- λθ'Λβΐ είς την ιστορικήν πόλιν των Πυρφγ)ναιίων. Π ότε, τυχόν, τόπρω- ϊ, ένω ό ηλίας μόλιςβγκαλιάζει τής ψηλες κοιρυφές των 'κνπαιρισσιών, γιά νά πειρπατησ^τβ κάτω άπό τα τείχη; Δέν Οά συναντήσετε παρά σι Ζτ£ογρ<χγ.το^ς ίππότας, ο<^ιαίας, λ::- 6αρα, ί'Ττορ'.κά έμ.€λήματα, άρχαί- ο.ις στρατιώτας. Επάνω σ' εναι άνά- δα&ρον, στο ιταντασμαγορικον εκείνο ποριδάλλον, μία κ^ία τής αύλής τής Αικατερίνης των Μ·ε3ίκων, μέ άσπρη τοοαλέττα καί ρόμ.~α βελού- δινη, παΐίαττηρ'εί μέ έρωτΐ7.ά ΰλέμμα- τα τοί»ς Εππότας ποΰ διαστανρώνο^ν τα ξίφη. Δ>'πλα «!ς την ·χαρ'ΐΛ αύτη
ενας στρατ'ωτικός ιχινεί καί -/.άμνε;
νά χρΐ»τή τα α,αστίγιόν τοο. Δέν φο-
ρεί όντε θώρα'χ,ας σ'δηροΰς, οατε πε-
ρικειφαλαία, &υτε αλλο τι μεσα'.ωνι-
κά ένδ^Αα. Ντυμ-ένος μέ απλό χακί
ό συ'νταγ^ια'τάρχης βευ,αίρ όρισθεϊς
υπό τοΰ γαλλΐκοΰ ύπουρτΐίου των
Στρατ'.ωτιχων, δκυθύνοί τάς τελευ¬
ταίας δο·/.ψ.άς τοΰ μεγάλοο τουρνοά
τής Καιρ-Λθο>30ν τοΰ 1566.
Τό άν&ος τοΰ γαλλικον ι1—τ«.οΰ
πιρόκειταί νά >χετάσχη είς την παρε¬
λάση αύτην: οί καλλίτεροι ίππεΐς
των δραγόνων, των ούσσάρων, των
Οωρα-κοφ'όρων. Εκατοντάδας κοστοο-
μίών παρηγγέλθησαν εί6ι·κώς διά
την ιστορικήν άνα—αράστασιν τής
παρελάσεως.
»Τά καλλίτερα άλογα τοΰ γαλλι-
Ή Άννα Ντώγκαν, περίγτ^ς χορευτρια, εΐί
κούς χορ ούς της.
Ινα- ά—ο τοος αιίσθητι-
κοΰ ίππικοΰ, μεταφερθέντα μέ ε!3ι-
Λα τραίνα, χλ»Αΐντρ'.ζοον κ,άτω άπό
τόν κτυτό ηλιο, διά νά τα συνηθίσουν
3έ «!ς την σιδηράν έξάιρ-τησίν των
καί αύτοι οί φύλακες των στύλων
«οροΰν σΐιδηράς πανοπλίας!
»'Η γενική δοκιμή τοϋ τα>ρνοά
πρόκε'ται ν ά γίνη μεθαυρΐίον καί την
έπομένηιν τ)ά γίνη ή άναπαρά— ασις
τής δημοκρατίας.
^)Δέν τβλειώνιει όμως μέ τήτ; 6ρ:-
αμ)δ«υτικήν αύτην ΐππικήν έ,πίδΐξιν
ή έορτη. Επί με,ρικές ωρες θ' άνα-
ττη'θοΰν ο! άρχαΐοι 6άρδοι καί γ>ελω-
ποιοί. Είς την σκιάν ιοΰ πύργον των
Μόλων καί των γβίτονίχων τοο κτι-
ρίων, ποΰ «χούν ζωην χιλ'βτηρ-ίδων,
&ά ιδή πάλιν τό φως ή πλέον ΐδεώ-
2ης Αΰλή των 'Ερώτων. Έαβί γύ-
ρω ά—ο την Κλεμάνς Ίσώρ, θά ξα-
ναζησουν γιά μερικες ώρες ό Πιέρ
Γκρεγκοάρ, ό θαοματοποιός, ό Ρομ-
πέν Κοστώ, ό βασιλεύς των τροδα-
δ&όρων, ό Ζεφροά Ριντέλ, ό έραστής
τής μαν.ρννής πριγκηπίσσης, ό Μεσ-
σί>ρ φρο'λτοά Β'.λλόν, ή Μαρίχ ντέ
Φρανσμπέλ, καί αλλα ΐσταρικά πρό¬
σωπα τής Καρ·κ3<σσόν. Έπίσης θά ξτ/αζησουν γ: ά λίγο ο! μεγάλες ί- στορικές μορφές τής Καρ-χ.αστόν, ή Πάτσι, ή" Τσινόρι, ή Ίσαβ'ελλα καί ό 'Εριρίκος ντέ Ροζιέ, χοΰ αν έξελι- παν πρό πολλών αίώνων, ή άνάμνη- τίς των δμως, ή άνάμνησις των έ- ρωτων των, των κα>τορΐ&ωμάτων των
των χλθνΐδάλων των ζή άκόμη καί
τημερον είς την ^αντα«τί<*ν των κα- τοίκων τής Καρκχασσόν. »Ποία βίνε ή ίστορία τής Καρ- κατσόν, τής οποίας έορτάζιεται τόσο>/
ο^εγαλο-2'επώς ή δισχιλκτηρίς; Ι¬
δού τύτή όσον το δονατόν σοντομωτέ-
υπό των
»Η Καρ%ασσον έη
Ρωμαίων κατά τό ετος 72 π. Χ. 'Ε-
κτίϊθη, είνε τρόπος τοΰ λέγειν, διότι
ή Καρκασσόν ύπήρχε, καί προηγθΌμέ-
νως. Γύρ<ο άπό την άρχικήν άνέγερ- σίν της ΰπάρχουν θρΰλοι, οί όποίθ! ουδέποτε κατέστη δυνατόν νά έξιχνι- ασ&σΰν κα-ί άπέμειναν θ>ρϋλοι. Οδτω,
κατά ίνχ ΐρΰλον, ή Καιρκασσόν έ-
κτίσθη υπό τού Αΐν«ίου. Κατ' (άλλον
θιρΰλον, ί'δροτής αυτής ήτο κάπο-ο
μυθολογικόν -ρόσω—όν, Κα-ρχάς, ι>ΐ-
ός τής βασιλίσσης 'Εστ>τ)ρ. Κατά
τρίτον τ)ρΰλ<;ν, ή Καιρν,ασσάν έκτίσθη άρχιν.ώς υπό των Φοινίκων. Κανείς δμως άπό τούς βρύλοος αύτούς δέν δ:εφωτίσ&η ίστορικώς. Είνε μόνον γνωστόν ότι ή πόλις τής Καρκασσόν όπήιρχε καί πρό τοΰ 72 π. Χ. ότε ά- νοι-Λ&δομήθη κχί έπηο·ξηθη υπό των Ρωμαίων, τοοτο δέ έπει&ειδαιώ&η καί έκ των ένεργηθεισών είς την Καρ- ~όν άν·3~<.α
σέθοσιεν ό τϊ^σιλεύς των Γάλλων
Λουβοΰίκος ό 9ος ν.αί ό διάδοχος τού
Φίλί,ππος ό Τολμηρός, περί τα μέ-
τα τοΰ 13ου αιώνος. Τα τείχη των
Βισιγότδων άχοτΐλοάν σήμε.ρον την
εσωτερικήν γραμμήν των τειχών.
Κατά δίαστηματα επί των τεΐχών ύ-
ιΐτηλο! πύργο·. καιτεσκε-οάζοντο, πρός
ενίσχυσιν τής αμύνης -Αοτά των έχ-
θρικών έπιθίσεων. Σήμερ-ον ύπάρ-
χοον περί τοΰς 30 τοιοΰτοι πύργοι,
έκ των οποίων διασώζονται έν κα-
λή καταστασδ! πε.ρί τούς 17.
»Ή Καρκασσοιν των Βίσίγότ6ων
ήτο εν τρομερόν φρούρ'ον. Κατά τό
508 έπολ',όρκησεν αυτή·/ ό Κλόβος,
δέν ήδονήθη δμως ν ά την καταλά^γ].
Κατά τό 588 ή πόλις ήνοιξΐ τάς
πύλας της είς τόν 'Οστροδάλδον,
τόν Δοΰχαι τής Τοολοόζης, ά·λλά οί
Βισίγότ&ο: άνακατέλα'βον άμέσως τό
φρούριον. "Εμειναν είς αύτό μέχρΊ
τοΰ 713, όπότε τό κατέλαιδον οί Σα¬
ρακηνοί. Άπο τής έποχής ταύτης
μέχρ: των άρχων τοΰ 12ου αιώνος ή
ίστορία τής Καρ'κασσβν εΐνβ τχο-
τεινη. Κατά τό 906 δμως οί Σαρα¬
κηνοί εξεδιώχθησαν τ-αί ή Καρκασ¬
σόν έδίθΐ-Ληθη χιοτόπ'.ν άπόδιαιφόρονς
φεοοΒάρχας. Οί Γάλλοΐ Βασιλείς '
Λοο6οδίχος ό 9ος καί Φίλιππος ό
Τολμηρός προσέδωσαν νέαν αίγλην
είς αύτην:».
ΟΕΤΚΟΙΤ,
—'Ο «'ΕΟνικός Κ,ήρυξ»,
καθώς και δλαι <χΕ 4κδθο «εις τού, «ωλουνται παραι τοίί άντιπροσώπου μας, κ. Ιϋ. ΛΙπουτοικάρη, Κ ΛΙΟΛίΙΙΟΕ ΑΥΕ,
«Ε&ΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ&,- ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928-
-------------------------———————^~~—'------------------———
ΠΕΡ7^—-Μ--ΝΗ—-
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΒΕΑΑΙΑΝΙΤΗ
Μς δνα παλαιοδιβλιοαιχολεϊον
των Π αρισίων, άπό έκεΐνα τα ό-
ποΐα έκτείνονται ρΐς την αριστεράν
προ-κτμαίαν τον Σηκουάνα, εύρον
μίαν ημέραν κοορελιασμένον ενα
πολύτιμον βιβλίον, τό ημερολόγιον
καί την άλληλογραιρίαν τοϋ Γ'ου-
οτα-ύου Έϊχταλ. Τα μικροθιβλιο-
πωλεΐα αύτά τής
II
αρισινής προ-
κνμ«ίας ευρίσκονται έκεϊ από τρι¬
ών περίπου αϊώνων, παρουσιάζσυγ
δέ καμμιά ιΐΌρά άπροσδοκήτους έκ-
πλήξεις εις τούς βιβλιοφίλους.
Προ πολλών έτών, ·5ταν ημουν
ακόμη εψηβος, είχα άγοράοη άπΰ
αύτά μίαν σειράν κλασσικών συγ-
γραφέων, των οποίων τα δεσίαατα
ήσαν πραγματικώς άλητθή καλλιτ*-
χνήματα. Π ραφαΛΛος προήρχοντο
άπό την βιβλιοθήκην των άνακτό-
ρων τοϋ Κεραμεικοϋ, διασκορ&π,-
σθεΐσαν κατά την πυραίόλησιν των
περιφήμων άνακτόρων των Μΐδί.-
κων τω 1871.
'Η εΰρεσι; τοΰ βιβλίον τοΰ "Έΐχ-
ταλ ιιον έπιροΗένησεν ιδιαιτέραν
Ρΐν.αοίστηισιν· τό εζήτουν ματϊχΐως
από πολλοϋ είς δλ« τα βι,βλΊοπωλίϊ-
α, καί αίφνης τί εύρήκα μέσα είς
τα άναρίθνητα φυλλάδια, τα σποία
κατχχιοτβλάΈοτν είς τάκουτιά των
πολαιαβιοϊλιοπωλών. Ό Ι«—ταΰος
"Εΐχ-Γαλ κατηλθϊν εις την 'Ελλάδα
τώ 1833, ότε μόλις αντη-είχεν άνα-
κτήστ; %τήν ανεξαρτησίαν της καί
πϊτρίυεινεν επί δύο όλάκληρα ετη,
περιέλαβε δέ εις τό «ημερολόγιον»
καί την «άλληλογραφίαν» τον πολ¬
λάς ένβι «φερούσας πληροφο<Η«.ς περί της τότε καταστάισε(θς τοΰ τό- που. Ήτο ό συγγραφεύς: ούτος κράτιστος Έλληνχστής καί θεημός φιλέλλην. Μετά τον Μάρκου Ρε- νιέρη, τοΰ άλλοτε διοικητοΰ τής Έθνικής Τραπέζης διεξήγαγΈν ά- γώνα, όπως ή 'Ελλτμηχή γλώσσα χρησιμοποιή^ ώς διε-θνής τοιαύτη. Ή προσπαθεία τον αντη, ώς ήτο εκ των προτέρων βέβαιον, απέτυ¬ χεν, άλλ' ούτος έξ ηκολούθησε καί μετέ&τειτα νποστηρίζων την Ιδέαν τού. Ήτο Γερμανικήν καταγωγτίς, άλλ' ίΐχε γενντ>θιί εις την Γαλλίαν.
Ιπολιτογρβςρήθΐ] έκ εί καί απρΰια-
νεν τώ 1886 εις βαθύτατον γήοας.
Κνπά τό 183." τ-ριακονταπενταετης
ηδη ένθουσιασμένος έκ τοϋ μεγά¬
λον Ελληνικόν αγώνας. εσϊ~.υσ?
νά επισκεφθή την 'Ελλάδα.
Τίιν 30 Σεπτέμβριον 1833 αφί¬
κετο εις την Κήρκνραν, προ)τενον-
σαν τότε τοϋ Ιονίου ΚρατΜχυς, «αί
κατέλυσεν είς το ξενοδοχείον της
«Ωραίας Βενετίατ;».Οίπ(0 πληρο¬
φορούμεθα ότι τό ξενοδοχείον τού¬
το ύφίστατο από ττό>ν χρόνων έχεί-
νων καί έξακολουθίϊ κατεχον καί
σήμερον την πρωτεύουσαν θέσιν
είς την ΰυμότΕρπή νηοον. Τότε ευ¬
ρίσκετο επί της εύρυτάτης πλατείας
Σπιανάδας. ανοιθεν των ώραίων
στοών τάς όποίΌς είχον καταον.ευά-
ση οί κατ:αλα.τ5σντες την νησον Γάλ-
λοι, δίόσαντε; «1; αΐΓτήν ττ|ν όψιν
της Παρισινής ό>δοΰ Ριβολί. Άμο
την Κέρκυρας άνεχϋΚετ^σεν είς Πά
τρας επί τή; βρατσέρας «Ά·0ηνάς^>
τοΰ πλοιάρχον Βρατσάνου, πληρώ-
σας (ί>ς ναϋλον π^ντε ΊσπιαΛΊκα
τάίίηρα. κολίονάτα λεγ'ψ£-
να, καί των οποίων ή τιμή άνήρχε-
το £ΐς εξ δραγιιάς. Τόσος πίρίίΐου
ήτο ό ναΰλο; κηί μέ τα άτιιάπλοια
μέχρι της έκρήνςεα)ς τοϋ ΕίρωΛα-
ϊκοΰ πηλέλιον, όστκ άΛ-ρστά-
τωοϊ τον ρυθμόν τής ΐωης καί διά
νά μεταβτ) κανείς σήμερον άπό
τον Πειραια εως την νψτον τιίχν
Φαιάκων, όφείΐλει νά δαττανήση. δ-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι_ε·Υ·ΕΙΕΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοικητης: |β. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοιχητής: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ.....
δρχ. 33Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ1 ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'ΥΛθκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ-
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγχρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγοίνιον, ΑΙγι-
ον, ΆλεξανδρούΛθλις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφιοσα, Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος' Βίρ-
ροια, Βάλος, Γρεόενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδυμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάκυνθος, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θηβαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Κολάδρντα, Καλάααι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεδάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ηάνθη, Παξοί, Πά-
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίαν, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, η διαρκεΐς.
Αί καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις.
(Χ τόκοι των καταθέσεων είναι έλενθεροι φόρον, τό δέ χαρτόοημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τραπέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τάς πορ' αΰτΐ καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
β') Είς ΣυνάλλανμΛ
'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια)
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.)
'Επί Παρισίων (Φράγκα)
Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'Επί Τουρκίας (Λίρας)
'Επϊ Γερμανίας (ΚείκΗηιβΓΐί)
β 1)2 ο)ο ετησίως
> 1)2ο)ο έττκηίος
3 1)2 ο)ο ετησίως
2 ο)ο ετησίως
2 1)2ο)οέτηβίΛ)ς
2·1)2 ο>ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
γ' Είς αΰτοΰσιον χρυσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δβλλόρια) 4ο)οέτη<η'α>ς
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
"Επί Π αρισίων (Φράγκα) 2 ο) ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάς
Διαρκείας 6 μττνων 4 1)4 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 1 ί:τους 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5ο)οέτηβί«ς
Διαρκείας 4 έτών £ 1)2 ο)ο έτησίω;
Διαρκείας 5 έτών 6 ο) ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7ο)οέτησίακ
β') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. ·Υόρκ. (Δολ.)
'Επί Λογδίνου (Λίρ. Αγ).
Διορκείας 6 μηνών
Διαρκείας
Διαρκείας
Λιαρκείας
Διαρκείας
2 έτων
4 έτών
4 1)8 ο)ο ετησίως
4 1)4 ο)ο ετησίως
41)2 ο)ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
δ έτών καί πλέον 6 1)2 ο)ο έτησίω;
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μεχρι Δρ. 50.000)
<Γ) Είς Συνάλλαγμα: 'Εμ Νέας Υόρκης (μέχρι $2.000) 'Επί Λονδίνον (μΐχρι Λίρ. ,Αγγλ. 400) 'Επί Παρισίων (μεχρι Ργ8. 20.000) 'Επί Ιταλίας (μέχρι ί,τ. 20.000) γ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 1)2 ετησίως 4 ο)ο έτησΐ«ς 4 ο)ο ετησίως 3 ο)ο έτη<τίως 3 ο)ο ετησίως 4 ο)ο έτηοίως 'Η 'ΥπηοίσίΛ τίϊς Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμεριχ'ή δμογενών διά νά τοίς παράσχη "ά- »αν δννατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ίίν ήθελον ζητήσει. 'ΑΛίνθννθητε βι' έπνστολής η τηλεγρα¬ φικάς. ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΚΕΕΟΕ 7 *1ΜΛ. 6ΤΚΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΜΕν/ ΥΟΚΚ, Μ. γ. Τβΐβρήοπβδ: ΗαηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955 ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ_ ΕΛΛΑΔΟΣ Ό Τζαίημς Ε. Γουΐλλιαμοσν, μίνατζε,ρ των ίκδοσεων Μάκ Φάδδεν, πρό τοΰ άεροπλάνον, επί τοΰ οποίον ήρχισεν ενα Ιβήμερον έναεριον γΰρον. σα θά ηροίθυν άλλοτε νά πεαιηγη- θή την Ιταλίαν καί την Γερμα¬ νίαν. "Οταν έφθασεν είς Αθήνας εΰ- ρεν νστερτιμημενα τα οίκόπϊδα, διότι ό τετραγωνικός πηχυς έτι- αατο δρ. 3.50. Πρός οικοδομήν, λέγει, οίκτράς οικίαι:; λιθόκτιστον είς την Λαλαιάν πόλιν, όπον υ¬ πήρχον τα θεμέλια καί ευρίσκετο πρόχειρον τό υλικόν, απ·{]τεΐτο δα- πάνη πέντε εω; ίξ χιλιάδων δραχ- μών. Άλλ' ή πτωχεία της Έλλη- νικής κοινωνίας τότε ήτο τοιαύτη, ώστε τό ποσόν αύτό υπερέβαινε τα οίκονομικά μέσα των πλειοτέ- ρων κατοίκων. "Έτσι εκτιζον οί- τοι ξύλινα σπιτοΐκια. Ό ίστορικός Φίνλεν, όστις δι- μενεν εις Αθήνας ώς άνταπυκρι- τής των «ίΚαιρών» τοΰ Λονδίνον, είχεν άγοράχτγ) μεγάλας Εκτάσεις γαιών, τάς οποίας έποολει άντί 80 ταιλλήρων τό στρέμμα (1800 πήχεις) ένφ ό "Ελλην αρχιτέκτων Σταμάτιος Κλεάνθης, όστις ΐίχεν ^κηονηστΐ τό πρώτον σχέδιον των Άΰψών, επώλει τάς ιδικάς τού πρός 150 τάλληρα τό στρέμμα. Ό Φίνλεϋ τούς είς τα ΣΡπόλια κή- πους τού τούς είχεν αγοράση άν¬ τί 50 ταλλήρων, τοί·ς έπλήρωσε δι εις τόσον μεγάλην τιμήν, διότι αύτοι εΛοτίζοντο υπό τοΰ Κηφι- σοΰ καιί δέν έ-ίβαλλετο είς την πρόσθετον δαπάνην τής υδρεύσε¬ ως. Έν τούτοις ό Φίνλεν, ένιο ε¬ πώλει τα έντό; τοΰ σχεδιον τής πόλεως γτ'μυεδά τού· πρός 50 λε- π*τά κατά τετραγωνικόν πήχυν, οταν τινά εξ αυτών περιελήφθη- σαν είς τον φυτευθέντα βασιλικόν κήπον, εζήτει δι' αύτά φανταστι- κας τιμάς παρά τοΰ δημοσίου. Ή| νπόθΌχης αίίτη παρέμεινεν έκκρε- Μήζ μέχρι τοΰ γενομένου άπατ/Μι- σμοΰ τών^ παραλίων τής "Ελλάδος υπό τον "Αγλον ναυαρχου Πάιρ- κερ διά την υπόθεσιν τοΰ Ίσο«- των λουΐών άποζημιώσεων, περιε- λψρϋτκκτν χαί αί αξιώσεις τοΰ ηλιτον Πσχηφικο, ότε μεταξύ Φινλίϋ, πληρύί(θ¥ντος -ί«ροτατα υ¬ πο τοΰ Έλληνικοΰ Κράτόυς. 'Η οΐκονομιχή κατείστασις των κατοϋ«ον των Αθηνών, σημειώ- νε* άς τό ημερολόγιον τού ό Έϊχ- ταλ τ)το ο'ικτρα. Ήσαν οίαοι κα- ταχρεοι πρός αλλήλους· δέν υπήρ¬ χον _δε δικαστήρια ειμή ποινικά έδβκαζον οί δημογέροντε^. 'Εάν ■ωρύοντο, προσθέτϊι, δι-/*Μττήρια ι έ&ημιουργείτο απειρία δικών ής -πτωχείας τοΰ δημοσίου καί το>ν πολιτών άκριβή είχόνα δίδει
η κιντκης τοί έμπορ,'^ χα« ^
«^οαξας τοΰ Τϊί/ΰνείου Ιίει-
^'ως, αί οποίαι κατά τό
1833 είχον ανέλθη είς 4 12*
μας.
_'ΑΙλλ' ή ιβατάστασΐς των ^,α».-
χιων ψο πολύ θλιβερωτέρα άκό-
μη. Εί» παραμείντ, ό "Είχταλ επί
«μήνας είς τάς Θή6ας, κ«ί
>α<ρει τα άκόλουθα πρόςΓενα φί¬ λον τού είς Παρισίους: «Ό Θη- 6α.ος, οστις μέ φ,λοξίνεί, είναι πλινθοποιος. Τόν χεαιωνα μετέρ- χεται τό έπάγγελμα τοΰ κτίστου. Κερδιζει τό πολύ δύο ?ω< "Ραχμάς την ημέραν. Εις ' νας θά ηδύνατο νά κερδίζη ευκό¬ λως εξ, άλλά δέν -θϊλει νά μεταβι] έκεϊ, διότι δ?ν θά εί«ρη κατοικίαν καί θά χάση τάς συνηθείας τού. Ή οΐκίη τού έδω περιε'χει εν δω¬ μάτιον πρός χρήσιν τον. 'Εντός αντοΰ κοιμάται αΐπτός καί ή σύζυ- γός τού, αμφότερο» με τα §ΰνμα- τά των, πρός δέ ό ύπηρέτη; μου ■κ έγώ. 'ΕΚαός τοΐ- δωματίου ΰ- πάρχει έστία χρησιμίΰουοια ύιά το μαγείρ>;υμα καί την ·θερμοΛ'σιν.
Σΐκοπεΰει νά την μεταφέρτ) είς τό
παρακείμΦνΌν χώρ<σμα, διότι προ- τιμα τό μαγκάλι. περί τό όαΐοίον καΐθηιιε^α κ«πνΤζοντες. Κς την Βοΐίοττίιαΐν ό χειμών είναι πολΰ βα- ρΊν. 'Η χιόητ πύττει συχνσ. Ένί- οϊΐ διαρο$ΐ επί δεκα πΐ'ντε ημέ¬ ρας, τότε δέ διακόίπτεται Γρώττχον είς άλλην επιστολήν τον Λερί της ·καταστάσ«ΰ; των χωρικών δίδει την άληθινήν είχό- να αυτών: «Οί χωρικοί, λέγει, οΰ- δεμίαίν των . άνέσεϊιη' της ζωης •ν. Αί ιχατοικίαι των κα- έκ ταρσων ή ζαλα- μων, σΐΛ^θως1 δέ κτίζοντατ <άς μέρη έλώδη κοι χάιτυγρ«. Κοι- μώνται μέ τα ένδύματά των. άδι- οχροροΰν δέ παντελως διά την ζω¬ ήν των τίκΐνων των, τα όποΐα ά- ποΟνησ*κοτ»ν σωρηδόν. Ή ντα γϊ- νεό είναι άραιά. Ό ε^ως παρ' αυ¬ τοίς είναι αΓίϊθί^ια λίαν άσθενέ; ουδέ 6λεΐτει τις τούς νέους των δύ¬ ο φί'λων φερομενους πρός αλλή¬ λους έοωτικως κα&ος αλλαχού. Έν τούτοις οί πλεΐστοι των χωρι- ■κών δέν στεροννται ενπΌρήνεώς τινος, δέν σκίνττονΓαι δμιος περι ΙδρΐΌϊως; οικίας, μή φανταζόμε- νοι ότι δύναται νά προέλθη κά¬ ποιαν κεοδος έκ τοΰτοι». Οί Λα- πάδες έ&αισΐκοΰν είδος ϊατρι>:ή?
ά>ίσγινω<τκοντΓς τό Ευαγγέλιον >η
βΐθαιονντες δ' εΐτειτα αΐαούς ότι ε-
ςτήλ'θεν ή καλλιτεριευσις τής
άς των».
Ή άλληλογραφία τοΰ
πρός διαφόρους φίλους τού
γραφεϊ άφελώς τί)ν τότε ζίι»1ν
άνθιοώπια)ν, οΐτινες μόλΐς είχον ε-
ξέλ*κ έξ ενός έπταετοΰς κατα¬
στρεπτικόν πόλεμον. Άπό -ιότε ε-
περαισαν ένενήκοντα τρία ετη. Ή
ά38Ελθοΰσα έν τω μεταξύ με™00;
λή είναι άφάνταστος. Δέν εχει η
να διέλ'θη κανείς τα ιδία έκεΐνα με
αη διά ν' άντιληφθτί τούτο. "Αν-
θρωποι, κατοικίαι, ηόη' ίξε'ί. χα
πάντχχ μίΛΐβλήθησαν μέ ?Ψ τα"
χύτητα ά?Λαγης θεατρικής ο5^"
ΛΌγραφίας. Αί γυνάίίκε; έτίΕΪναι
των χωοίων, αί όποΤαι εκοιμώντο
μέ τα ένδύματά τους, <τήμ&ραν εί; ναι κομι|»τ»τα «νδε'σι.ν^ν'σ1· '<αα προμτ/θενΌνται καλλυνηκα Π«
-------------------------———————^~~—'------------------———
ΠΕΡ7^—-Μ--ΝΗ—-
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΒΕΑΑΙΑΝΙΤΗ
Μς δνα παλαιοδιβλιοαιχολεϊον
των Π αρισίων, άπό έκεΐνα τα ό-
ποΐα έκτείνονται ρΐς την αριστεράν
προ-κτμαίαν τον Σηκουάνα, εύρον
μίαν ημέραν κοορελιασμένον ενα
πολύτιμον βιβλίον, τό ημερολόγιον
καί την άλληλογραιρίαν τοϋ Γ'ου-
οτα-ύου Έϊχταλ. Τα μικροθιβλιο-
πωλεΐα αύτά τής
II
αρισινής προ-
κνμ«ίας ευρίσκονται έκεϊ από τρι¬
ών περίπου αϊώνων, παρουσιάζσυγ
δέ καμμιά ιΐΌρά άπροσδοκήτους έκ-
πλήξεις εις τούς βιβλιοφίλους.
Προ πολλών έτών, ·5ταν ημουν
ακόμη εψηβος, είχα άγοράοη άπΰ
αύτά μίαν σειράν κλασσικών συγ-
γραφέων, των οποίων τα δεσίαατα
ήσαν πραγματικώς άλητθή καλλιτ*-
χνήματα. Π ραφαΛΛος προήρχοντο
άπό την βιβλιοθήκην των άνακτό-
ρων τοϋ Κεραμεικοϋ, διασκορ&π,-
σθεΐσαν κατά την πυραίόλησιν των
περιφήμων άνακτόρων των Μΐδί.-
κων τω 1871.
'Η εΰρεσι; τοΰ βιβλίον τοΰ "Έΐχ-
ταλ ιιον έπιροΗένησεν ιδιαιτέραν
Ρΐν.αοίστηισιν· τό εζήτουν ματϊχΐως
από πολλοϋ είς δλ« τα βι,βλΊοπωλίϊ-
α, καί αίφνης τί εύρήκα μέσα είς
τα άναρίθνητα φυλλάδια, τα σποία
κατχχιοτβλάΈοτν είς τάκουτιά των
πολαιαβιοϊλιοπωλών. Ό Ι«—ταΰος
"Εΐχ-Γαλ κατηλθϊν εις την 'Ελλάδα
τώ 1833, ότε μόλις αντη-είχεν άνα-
κτήστ; %τήν ανεξαρτησίαν της καί
πϊτρίυεινεν επί δύο όλάκληρα ετη,
περιέλαβε δέ εις τό «ημερολόγιον»
καί την «άλληλογραφίαν» τον πολ¬
λάς ένβι «φερούσας πληροφο<Η«.ς περί της τότε καταστάισε(θς τοΰ τό- που. Ήτο ό συγγραφεύς: ούτος κράτιστος Έλληνχστής καί θεημός φιλέλλην. Μετά τον Μάρκου Ρε- νιέρη, τοΰ άλλοτε διοικητοΰ τής Έθνικής Τραπέζης διεξήγαγΈν ά- γώνα, όπως ή 'Ελλτμηχή γλώσσα χρησιμοποιή^ ώς διε-θνής τοιαύτη. Ή προσπαθεία τον αντη, ώς ήτο εκ των προτέρων βέβαιον, απέτυ¬ χεν, άλλ' ούτος έξ ηκολούθησε καί μετέ&τειτα νποστηρίζων την Ιδέαν τού. Ήτο Γερμανικήν καταγωγτίς, άλλ' ίΐχε γενντ>θιί εις την Γαλλίαν.
Ιπολιτογρβςρήθΐ] έκ εί καί απρΰια-
νεν τώ 1886 εις βαθύτατον γήοας.
Κνπά τό 183." τ-ριακονταπενταετης
ηδη ένθουσιασμένος έκ τοϋ μεγά¬
λον Ελληνικόν αγώνας. εσϊ~.υσ?
νά επισκεφθή την 'Ελλάδα.
Τίιν 30 Σεπτέμβριον 1833 αφί¬
κετο εις την Κήρκνραν, προ)τενον-
σαν τότε τοϋ Ιονίου ΚρατΜχυς, «αί
κατέλυσεν είς το ξενοδοχείον της
«Ωραίας Βενετίατ;».Οίπ(0 πληρο¬
φορούμεθα ότι τό ξενοδοχείον τού¬
το ύφίστατο από ττό>ν χρόνων έχεί-
νων καί έξακολουθίϊ κατεχον καί
σήμερον την πρωτεύουσαν θέσιν
είς την ΰυμότΕρπή νηοον. Τότε ευ¬
ρίσκετο επί της εύρυτάτης πλατείας
Σπιανάδας. ανοιθεν των ώραίων
στοών τάς όποίΌς είχον καταον.ευά-
ση οί κατ:αλα.τ5σντες την νησον Γάλ-
λοι, δίόσαντε; «1; αΐΓτήν ττ|ν όψιν
της Παρισινής ό>δοΰ Ριβολί. Άμο
την Κέρκυρας άνεχϋΚετ^σεν είς Πά
τρας επί τή; βρατσέρας «Ά·0ηνάς^>
τοΰ πλοιάρχον Βρατσάνου, πληρώ-
σας (ί>ς ναϋλον π^ντε ΊσπιαΛΊκα
τάίίηρα. κολίονάτα λεγ'ψ£-
να, καί των οποίων ή τιμή άνήρχε-
το £ΐς εξ δραγιιάς. Τόσος πίρίίΐου
ήτο ό ναΰλο; κηί μέ τα άτιιάπλοια
μέχρι της έκρήνςεα)ς τοϋ ΕίρωΛα-
ϊκοΰ πηλέλιον, όστκ άΛ-ρστά-
τωοϊ τον ρυθμόν τής ΐωης καί διά
νά μεταβτ) κανείς σήμερον άπό
τον Πειραια εως την νψτον τιίχν
Φαιάκων, όφείΐλει νά δαττανήση. δ-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι_ε·Υ·ΕΙΕΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοικητης: |β. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοιχητής: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ.....
δρχ. 33Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ1 ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'ΥΛθκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ-
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγχρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγοίνιον, ΑΙγι-
ον, ΆλεξανδρούΛθλις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφιοσα, Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος' Βίρ-
ροια, Βάλος, Γρεόενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδυμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάκυνθος, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θηβαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Κολάδρντα, Καλάααι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεδάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ηάνθη, Παξοί, Πά-
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίαν, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, η διαρκεΐς.
Αί καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις.
(Χ τόκοι των καταθέσεων είναι έλενθεροι φόρον, τό δέ χαρτόοημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τραπέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τάς πορ' αΰτΐ καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
β') Είς ΣυνάλλανμΛ
'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια)
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.)
'Επί Παρισίων (Φράγκα)
Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'Επί Τουρκίας (Λίρας)
'Επϊ Γερμανίας (ΚείκΗηιβΓΐί)
β 1)2 ο)ο ετησίως
> 1)2ο)ο έττκηίος
3 1)2 ο)ο ετησίως
2 ο)ο ετησίως
2 1)2ο)οέτηβίΛ)ς
2·1)2 ο>ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
γ' Είς αΰτοΰσιον χρυσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δβλλόρια) 4ο)οέτη<η'α>ς
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
"Επί Π αρισίων (Φράγκα) 2 ο) ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάς
Διαρκείας 6 μττνων 4 1)4 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 1 ί:τους 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5ο)οέτηβί«ς
Διαρκείας 4 έτών £ 1)2 ο)ο έτησίω;
Διαρκείας 5 έτών 6 ο) ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7ο)οέτησίακ
β') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. ·Υόρκ. (Δολ.)
'Επί Λογδίνου (Λίρ. Αγ).
Διορκείας 6 μηνών
Διαρκείας
Διαρκείας
Λιαρκείας
Διαρκείας
2 έτων
4 έτών
4 1)8 ο)ο ετησίως
4 1)4 ο)ο ετησίως
41)2 ο)ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
δ έτών καί πλέον 6 1)2 ο)ο έτησίω;
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μεχρι Δρ. 50.000)
<Γ) Είς Συνάλλαγμα: 'Εμ Νέας Υόρκης (μέχρι $2.000) 'Επί Λονδίνον (μΐχρι Λίρ. ,Αγγλ. 400) 'Επί Παρισίων (μεχρι Ργ8. 20.000) 'Επί Ιταλίας (μέχρι ί,τ. 20.000) γ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 1)2 ετησίως 4 ο)ο έτησΐ«ς 4 ο)ο ετησίως 3 ο)ο έτη<τίως 3 ο)ο ετησίως 4 ο)ο έτηοίως 'Η 'ΥπηοίσίΛ τίϊς Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμεριχ'ή δμογενών διά νά τοίς παράσχη "ά- »αν δννατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ίίν ήθελον ζητήσει. 'ΑΛίνθννθητε βι' έπνστολής η τηλεγρα¬ φικάς. ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΚΕΕΟΕ 7 *1ΜΛ. 6ΤΚΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΜΕν/ ΥΟΚΚ, Μ. γ. Τβΐβρήοπβδ: ΗαηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955 ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ_ ΕΛΛΑΔΟΣ Ό Τζαίημς Ε. Γουΐλλιαμοσν, μίνατζε,ρ των ίκδοσεων Μάκ Φάδδεν, πρό τοΰ άεροπλάνον, επί τοΰ οποίον ήρχισεν ενα Ιβήμερον έναεριον γΰρον. σα θά ηροίθυν άλλοτε νά πεαιηγη- θή την Ιταλίαν καί την Γερμα¬ νίαν. "Οταν έφθασεν είς Αθήνας εΰ- ρεν νστερτιμημενα τα οίκόπϊδα, διότι ό τετραγωνικός πηχυς έτι- αατο δρ. 3.50. Πρός οικοδομήν, λέγει, οίκτράς οικίαι:; λιθόκτιστον είς την Λαλαιάν πόλιν, όπον υ¬ πήρχον τα θεμέλια καί ευρίσκετο πρόχειρον τό υλικόν, απ·{]τεΐτο δα- πάνη πέντε εω; ίξ χιλιάδων δραχ- μών. Άλλ' ή πτωχεία της Έλλη- νικής κοινωνίας τότε ήτο τοιαύτη, ώστε τό ποσόν αύτό υπερέβαινε τα οίκονομικά μέσα των πλειοτέ- ρων κατοίκων. "Έτσι εκτιζον οί- τοι ξύλινα σπιτοΐκια. Ό ίστορικός Φίνλεν, όστις δι- μενεν εις Αθήνας ώς άνταπυκρι- τής των «ίΚαιρών» τοΰ Λονδίνον, είχεν άγοράχτγ) μεγάλας Εκτάσεις γαιών, τάς οποίας έποολει άντί 80 ταιλλήρων τό στρέμμα (1800 πήχεις) ένφ ό "Ελλην αρχιτέκτων Σταμάτιος Κλεάνθης, όστις ΐίχεν ^κηονηστΐ τό πρώτον σχέδιον των Άΰψών, επώλει τάς ιδικάς τού πρός 150 τάλληρα τό στρέμμα. Ό Φίνλεϋ τούς είς τα ΣΡπόλια κή- πους τού τούς είχεν αγοράση άν¬ τί 50 ταλλήρων, τοί·ς έπλήρωσε δι εις τόσον μεγάλην τιμήν, διότι αύτοι εΛοτίζοντο υπό τοΰ Κηφι- σοΰ καιί δέν έ-ίβαλλετο είς την πρόσθετον δαπάνην τής υδρεύσε¬ ως. Έν τούτοις ό Φίνλεν, ένιο ε¬ πώλει τα έντό; τοΰ σχεδιον τής πόλεως γτ'μυεδά τού· πρός 50 λε- π*τά κατά τετραγωνικόν πήχυν, οταν τινά εξ αυτών περιελήφθη- σαν είς τον φυτευθέντα βασιλικόν κήπον, εζήτει δι' αύτά φανταστι- κας τιμάς παρά τοΰ δημοσίου. Ή| νπόθΌχης αίίτη παρέμεινεν έκκρε- Μήζ μέχρι τοΰ γενομένου άπατ/Μι- σμοΰ τών^ παραλίων τής "Ελλάδος υπό τον "Αγλον ναυαρχου Πάιρ- κερ διά την υπόθεσιν τοΰ Ίσο«- των λουΐών άποζημιώσεων, περιε- λψρϋτκκτν χαί αί αξιώσεις τοΰ ηλιτον Πσχηφικο, ότε μεταξύ Φινλίϋ, πληρύί(θ¥ντος -ί«ροτατα υ¬ πο τοΰ Έλληνικοΰ Κράτόυς. 'Η οΐκονομιχή κατείστασις των κατοϋ«ον των Αθηνών, σημειώ- νε* άς τό ημερολόγιον τού ό Έϊχ- ταλ τ)το ο'ικτρα. Ήσαν οίαοι κα- ταχρεοι πρός αλλήλους· δέν υπήρ¬ χον _δε δικαστήρια ειμή ποινικά έδβκαζον οί δημογέροντε^. 'Εάν ■ωρύοντο, προσθέτϊι, δι-/*Μττήρια ι έ&ημιουργείτο απειρία δικών ής -πτωχείας τοΰ δημοσίου καί το>ν πολιτών άκριβή είχόνα δίδει
η κιντκης τοί έμπορ,'^ χα« ^
«^οαξας τοΰ Τϊί/ΰνείου Ιίει-
^'ως, αί οποίαι κατά τό
1833 είχον ανέλθη είς 4 12*
μας.
_'ΑΙλλ' ή ιβατάστασΐς των ^,α».-
χιων ψο πολύ θλιβερωτέρα άκό-
μη. Εί» παραμείντ, ό "Είχταλ επί
«μήνας είς τάς Θή6ας, κ«ί
>α<ρει τα άκόλουθα πρόςΓενα φί¬ λον τού είς Παρισίους: «Ό Θη- 6α.ος, οστις μέ φ,λοξίνεί, είναι πλινθοποιος. Τόν χεαιωνα μετέρ- χεται τό έπάγγελμα τοΰ κτίστου. Κερδιζει τό πολύ δύο ?ω< "Ραχμάς την ημέραν. Εις ' νας θά ηδύνατο νά κερδίζη ευκό¬ λως εξ, άλλά δέν -θϊλει νά μεταβι] έκεϊ, διότι δ?ν θά εί«ρη κατοικίαν καί θά χάση τάς συνηθείας τού. Ή οΐκίη τού έδω περιε'χει εν δω¬ μάτιον πρός χρήσιν τον. 'Εντός αντοΰ κοιμάται αΐπτός καί ή σύζυ- γός τού, αμφότερο» με τα §ΰνμα- τά των, πρός δέ ό ύπηρέτη; μου ■κ έγώ. 'ΕΚαός τοΐ- δωματίου ΰ- πάρχει έστία χρησιμίΰουοια ύιά το μαγείρ>;υμα καί την ·θερμοΛ'σιν.
Σΐκοπεΰει νά την μεταφέρτ) είς τό
παρακείμΦνΌν χώρ<σμα, διότι προ- τιμα τό μαγκάλι. περί τό όαΐοίον καΐθηιιε^α κ«πνΤζοντες. Κς την Βοΐίοττίιαΐν ό χειμών είναι πολΰ βα- ρΊν. 'Η χιόητ πύττει συχνσ. Ένί- οϊΐ διαρο$ΐ επί δεκα πΐ'ντε ημέ¬ ρας, τότε δέ διακόίπτεται Γρώττχον είς άλλην επιστολήν τον Λερί της ·καταστάσ«ΰ; των χωρικών δίδει την άληθινήν είχό- να αυτών: «Οί χωρικοί, λέγει, οΰ- δεμίαίν των . άνέσεϊιη' της ζωης •ν. Αί ιχατοικίαι των κα- έκ ταρσων ή ζαλα- μων, σΐΛ^θως1 δέ κτίζοντατ <άς μέρη έλώδη κοι χάιτυγρ«. Κοι- μώνται μέ τα ένδύματά των. άδι- οχροροΰν δέ παντελως διά την ζω¬ ήν των τίκΐνων των, τα όποΐα ά- ποΟνησ*κοτ»ν σωρηδόν. Ή ντα γϊ- νεό είναι άραιά. Ό ε^ως παρ' αυ¬ τοίς είναι αΓίϊθί^ια λίαν άσθενέ; ουδέ 6λεΐτει τις τούς νέους των δύ¬ ο φί'λων φερομενους πρός αλλή¬ λους έοωτικως κα&ος αλλαχού. Έν τούτοις οί πλεΐστοι των χωρι- ■κών δέν στεροννται ενπΌρήνεώς τινος, δέν σκίνττονΓαι δμιος περι ΙδρΐΌϊως; οικίας, μή φανταζόμε- νοι ότι δύναται νά προέλθη κά¬ ποιαν κεοδος έκ τοΰτοι». Οί Λα- πάδες έ&αισΐκοΰν είδος ϊατρι>:ή?
ά>ίσγινω<τκοντΓς τό Ευαγγέλιον >η
βΐθαιονντες δ' εΐτειτα αΐαούς ότι ε-
ςτήλ'θεν ή καλλιτεριευσις τής
άς των».
Ή άλληλογραφία τοΰ
πρός διαφόρους φίλους τού
γραφεϊ άφελώς τί)ν τότε ζίι»1ν
άνθιοώπια)ν, οΐτινες μόλΐς είχον ε-
ξέλ*κ έξ ενός έπταετοΰς κατα¬
στρεπτικόν πόλεμον. Άπό -ιότε ε-
περαισαν ένενήκοντα τρία ετη. Ή
ά38Ελθοΰσα έν τω μεταξύ με™00;
λή είναι άφάνταστος. Δέν εχει η
να διέλ'θη κανείς τα ιδία έκεΐνα με
αη διά ν' άντιληφθτί τούτο. "Αν-
θρωποι, κατοικίαι, ηόη' ίξε'ί. χα
πάντχχ μίΛΐβλήθησαν μέ ?Ψ τα"
χύτητα ά?Λαγης θεατρικής ο5^"
ΛΌγραφίας. Αί γυνάίίκε; έτίΕΪναι
των χωοίων, αί όποΤαι εκοιμώντο
μέ τα ένδύματά τους, <τήμ&ραν εί; ναι κομι|»τ»τα «νδε'σι.ν^ν'σ1· '<αα προμτ/θενΌνται καλλυνηκα Π«
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ. 192*.
11
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΡΙΝΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ
2ΠΡΓΣ5ΑΙ, Ίοίλιος.— Τ6
γραχρικωτατο νησί, τό αριστοκρα-
τνχόν θεοινόν κέντρον τής Άθη-
ναικής χοινωνίας, ευρίσκεται καί
ττΰοα' 'ατοκ κάθε νηλοχσϊρι. ΕΝ
ΡΓιΕΙΝ νΆΙΗ ΟΤΙ, μέ αλλα λό-
για είς τής δόξες τού
Ή Κόστα παίρνει πιίλι καί δί-
νει, κα' ή ΜπχηιιιπουλοΓ· μρ την
θαυμασία &οτσαλιά της, καί ό Ά-
γιος Νικ:'Λαο; «έ την ο>ρ«ία «μ-
Ιΐοιβιά σννχεντοώνσνν κάί)ε προ>ϊ
κόσμον πολύν λουομένων. Τα απαίν
ιιίΕτ -/χ ριαρχοΰν είς δλα τα ση-
[ΐίία τή; παυαλίας και διε^άγαν-
τκ* ϊ.υη·/£θϊ άγύνες οπουεο πόλο,
$,* τονς άτοίους λαΐϊοΊίνονν αέρος
νέοι ναι νκ ς μετά τής αντής ρλι-
μονης "/αι έπιδόοεως'
Είς τητν κίν»^ν ονντελίϊ εφέ¬
το; και ή έδω παροχνσΐα ιιιάς ιιοί-
ρα; τον Αγγλικόν στΟΛου αποτε¬
λούμενης άπό πί~ντε άντιτοί>:πλλι-
νά άνοι-όΓθΟ τελάγου;, δύο υεγάλα
{ποβρύχια καί ενα: πλοϊον- Ιργο-
σΐΓιίσιον, τ<> «Κν/Αθϊψ» Οί ναΰται
τα νΟΊΐνονν Οΐζλα·σσα κάίϊι βριίδυ
ιιε την ε·'>«τι«μία ποϋ τοτς καταλαμ-
6(ΐ νέ ι κατό.τιν ήρωικής ζιτθαποσίας
ένώ οί αξιωματικόν τους μέ α-ΐπε-!
χτα σμόκιν, άφοϋ δευτνήσουν στό
« Π οσειδώνιον» καί χορευσουν ολί¬
γον, τρεπονται πρός τό Κα£ϊνο,
τοϊ· ότοίου είναι οί μοναδιχοι τε-
λαταβ,, διά νά τοκίοΌυν τής λίρες
των1 "Οίοι, δπα>- λέγουν. βγαίνουν
χαι ιένοι ί,/τός άπό τόν νατ. αοχον!
Οί "Αγγλοι ναΰται διοργανώ-
νσυν σχιδόν καθ" έκαστην μεγάλες
γαιδονροκαβ,ίλλατρίρς είς τής; γρο-
φικέ; εξοχίς /χά. τα μανεντινά πρν-
κίΑ-ριπα τοπία τοιγ Σ^ιττσών, είς ώ¬
ρας τάς οποίας κάόΝε γνακττικο; αν-
ιχι>πος ·θτωρ^ϊ εντελώς άκατα)λή-
λους' Έ^στρατεύουν οί άθεόφο-
6οι ϋέσα· στό μεσηΊερι. μΐ τή πριό
δυνοπή Ίέστη, >^αί τηττονααι προ^
τα βοη-ά, την &οα ποί όλος ό κό-
σμος αότοφεύγα>ν τ» ήλιοπϋρι άνα-
τΓΓπ'-εται στό σπίτι του' Καί ή Ά-
ρ
στό σπίτι του' Καί ή Ά
γία Π σρασκε-υή, τό ΜτΤρόλλο, ή
Ζωγεριά, ή Άγία ΛίαρίΜϊ* ή Πά-
ναγίιο, άντιλαλοϋν τής ωρες έκεϊ-
ν?ς άτό τΐ)ς τρελλές φΐιΛ'ές καί τα
τρΐλλά παιγνίδια τονς.
Ή μοι·ση.κή τής μο!^οα^. μι«
μπάντα πρώτης τάξεως, παίϊ)Εΐ
τρείς φοοε- την ίθοομαδα σττιν
ΐΛατΐϊα· τηςΤάμπιας, ότου σι«γ-
ν-Εντρών ται όλος ό κόσιιος.
Π ροχθές η«ρεισ·ηιμ&ν ιιόρτΛ'-
ρ£ς καί ενός ήρΐοΐκοϊ· αγώνος μπόξ
νο ναΰται έ.τιάσθηΛΛ' στά .·χέρια,
ίνω όλοι οί λοιποί έσχημάτισαν
προστατευτικόν κνκλον όλόγυρά
τους, παρεμποδίζοντας τούς άγα-
θούς Σπετιο^ώτΐας ·νν]ι τούς χίορ<ί- σουν. Οί γρουΗές έπεφταν βροχή καί σέ λίγο τα αΤματα αρχισαν νά τρΐγογν άχο τό στόματα κηί ίστο της ιη'«τες, ;λχο οί ταοισταιιενοι συ- νάδελφοτ ένεθάρρυναν μέ έπιφω- νήματα τοίς ττυνμαχοΐ'ς! Τον ενός τό αάτι είνε ,τετστχ&η σχεδον Γξω άπό ιιιά νροίΚά, αλλά ό αγών έ- ξη^ολουθησε ώς την στιγμή πον ό ή'ας ρπεορ χάιιοο. Τότ* ό διαιτη τής έιιέτρησι; κανονινά Ροχ; τό δε- να καί έπειίνή ό σν&ροχιος το ακάμη βογ-ΐΐοντας τόν «νόκ - άουτ», δηλ(ΐ^ι ή] "Οταν συνήλθε σέ λίγο, ένηγκαλί- σ'θ'η τόν αντίπαλον τού, άττήλλα- ξαν «σπαίτμόν καί άφοΰ έπέοέααν προ/είροος τα τραύματά τοι<; έπε- δόθΐ|σαν ταΐί ττά/.ιν είς την ζ»θΌοτο- σίαν! * * * Τό «Ποοτϋδώνΐθ'ν·» Γχει σνγ- -ίεντρώστ) άρνρτόν κόσμον. Η τα- ροτσα τού κάθε 6ρόδυ είναι γριιά- τη ·λΑ διεςάγεται Ιχοηρός χορος 'ΐεχοι 6αθντάτης νιτ^τος Ή ρου- λέττα δέν συγκεντρώνει διόλον κό¬ σμον...Εφέτος δέν εχει ντάσιγκ καί ετσι πϊ.γαίνουν μό>Λ>ν οί σι^τη
ματικοί ταΕκται, οί ότοίοι είναι ίλά-
χιστοι.
Τα οαίτια εχοιτν σχεδ>ν δλα ί-
νοικιασθη ΕδιΤι στής Σΐτ<τσΐρς 6λί- πΈΐ νατείς /Λϋε Λΐλοχαϊοι τον ϊθιο σχεδον /όσιιον "Οσοι ίρι/ονται νύ π"αο«8ίΕ·ρίσουΛ' ρδο) είναι τα/ιπκοί κάθιε Μΐϊ'Λοι/αΓαι εΊτι χρόνια τώρα Τα Σ«Γ)6ατοχύριανα: "ρ-νοντοι ά- πειροι ,'κδοοιιρΐς οί όποϊοι προα- δίδουν υίαν όλω; υδιαι,τ^ριαν νίνη- σΐν καί ζοιηρότητα Οί τακτικο'ι ό- μως θίρινοι νάτοι/οι των Σπεταών προτιΐίοΰν τή-ναττηιΐ3ΐ)ΐν?:ς άπηυ έ- πκρϋτεΐ ποαγμτπ-/η έζοχικη ή- σνχία. • # * Τί δροσΐά ποί» ίχει ευώ! Π δια- φορα θϊοΗΐοκραΐη'ας άπο τάς Αθή¬ νας1 Τα 6ράήυα σχειδόν ί κοτνεΐς καί δέν είναι λίγοι ποΰ την πΕραοχιένη έΰδακάιδα, πού (ρνσοΰσε δ»»νατός άέρας, Ιβγηναν αέ τα παλτά τσι«. Οί δύο αεγάλες άνγΌραίες 6εν- ζίνεο ιιεταφέρσι·ν καίθε πρωΐ π?ή- θος λουο|ΐένο>ν στήν ΚονπΛχ. 'Κ/εί
έχει ενα ^αΐ μόνον πρωτόγονο κα-
α>ετ^δυΙ-'.( είς τό ("ίπϋϊο^' 6ρίσκ* ι κο-
ντίς φροθτα, '<ΗΚκη και οΰίο Πολ- ?.ές φορες και ι[·άρια τής ά>ρας. Τό
άπόγευιια στ.η'ή'θτ'χ; διορ^'ΐηΌνντα!
θαλάσσιαιι έκ&ρομαί στό Πόρτο
Χρ)ι τΐ στή ΣπετσοτΐΓΛλα.
Άλήθεια, εφέτος τα ψάκκα εί¬
ναι σφθονα χαΐ σχετΐ/ώς (ρθηνά.
Πενήντα ?ως ρξήντα δραχμές τί|ν
οκά τα εκλεκτότερα ιιπαριιποιΊνια
»<αί λιθρίνυϊ, τα φετ,'κριά, οί σφυρί δες καί οί άστ«κοί. "Αλλα ψάρια η άπό πρρυσι Οί Σ·.τετο·ιό>-
ται καί οί παροθερΠΐοντες βαρυ-
γτοιιοϋν δι' αί*τό καί δικτχυρίζον-
ται ότι δέν ντάρχει κανεί; λόγος*
τ»ϋ νά δικαιολογίί τό πραξικόττη-
αα αντό τοϋ Ιρ<Ίοστσσίου Δασκα- ?«κη Τί λέγουν οί τοΰ ύί τής Συά Ή πι,οοιρΐκλογτκή χήΐ|σις ήοχισεν άπικετά 'ϋονηά. ψιθτοίζονΤοηι τολ- >οί σι%ν&ιια.οιΐ4θί, ιιεταξύ των οποίων
6ε!6αιοι ίτεωροϋνται οί των κ χ.
ΛεαηΌδαχαί Μανούσου. Ό γ Πε-
τσολης ^«ν θά ίκτε&ί). βά ρκτε-
θονν όμως άσηιτίλί^ς οί κ. κ Πε-
ρικλης Μποι'-απονλης καί Μταρ-
Δ. Κ.
Ο ΠΥΡΓΟ^ΤΟΥ ΑΊ'ΦΕΛ
Ό μέγας καύοων ό οποίος έ-—-
κοατεί τελ&>ταίως είς την Γαλλίαν
ζρο&ζ,άλεσε την χαφελ&οϋσαν έ&ίο-
μάιϊα την άκ.τροχίο—ιν μιάς άμαξο-
<;τοιχίας λόγω τής ·3ιαστολγ}ς των δ^ώ ά ρ( ρ Άλλα πο-ρετηρτίθη ν.α εν άλλ: ί τό οττοίον ςμδάλλει 6;; τούς είδΐΛθίις. Ό —Ιργο; τ<λ> "Ακρελ, ή χερί^ημ,ος καί τερα¬
στία αύτη τιδτνοά οίκοϊομή παρο«?ι·
ά-ζε: κατά τάς ημέρας ?ι>τάς, λόνω
τού Λ&ρΐοολ'κοϋ /.αι>σ*)ν·ος, άτράχ.λι-
υ "> 12 δλων έ/,ατοστών άπο τής %&■
6
Ή μικροΰλα Βαρδάρα Μακ Λάφλιν, κόρη τής Κάς Φρέδεριχ Μάκ Λάςρλιν,
τής προίην περιφήιιο» χορευτρίας καί ήθοποιοΰ, Είρήνης Κάστλ, παίζουσα
είς τάς ακτάς τοΰ Σάουθαμπτον, Λ. "Α.
δέν βρίσκιει κανείς στής Σπετσες.
'Κπίσης μιά οτπεσιαλιτ^. τοϋ νηοιοί
είναι ναι τα «βασιλικά ·κια6ούριο».
κάτι τερπστιο ναβονρια, τοϋ άπο-
τελοΰν τόν γευτικώτερο μεζέ καί | μετά
ποΰ γίνονται άμέσως άναρΐταστα
Γιά νά μπορέσχ) κανείς νά εχΐΊ, πρέ
κτινώτατα νπό τα ώραϊα
κια «Ίωάννα* καί «"Υδρα» χιαί
τό Σάι6ν>ατον άπό την «"Ελλη Δα-
σκα?νάκη» Την Κυριακήν στή μιά
φ
Άλλ' ή κλίαις αΰττ;, χατά τοΰς
μηχανιχούς, δέν είνε έιτικίνδυνος 3:-
ότι ό· Άιφελ την εΐχε ττ-ροϊδει %α
ειχε τοηΛ$τ'.το"ει είς τα λε-ό
ι; έου) τοΰ ιώ:γοο
ά πρός
ρ ρς ξρ ττ>;
κλίσεως.
Ή κλίσις γίνεται πάντοτε πρός
^ ^ δ ί ύ
μρχ) ς
τει νά τα παιραγ/εί'η άπό ρ
Τα ■ψαρεύονν την νύκτα πανα> στά
βράχια μέ τό φώς τής άσετνλίνης
καί αύτοι ποΐ τα πιάνονν, άν οέν
προσέξουν πολΐ', δέχονται φοδερά
δανκώΐϊατα άπό τή; τεοάοηες ίνα-
γκάστρΐς ηιη'. Τίτοΐα κο^ούρια μό-
νο στοϋ Πνρνιέ βρίανει ναντίς οτό
ΠαρΪΌΊ'
* * *
Τίτν Κνοιανήν ή νίνΓ,οις τής
Κόστας ύπερτερεϊ την άντίστοιχη
κίνησι τήί; ΠλυφάίΚϊς. Ό άριθιιός
τώνλουοπέν(ι)ν είναι ατϊΐρος. Λέν
^ κανείς πτχρα /αλό αόνον κό-
ά έ ΐ ό ά
Ή Ντόοοθυ καί ή Μπεττυ Μωρίς, αί δύο χοοεύτοιαι άδελφαί, έπιστοέφουσαι
γΙγ- ΆιΐΓουΗΐν επί τοϋ «Όλυμπικ».
ς ρ
σμο, νχά 6έν παρατηρ'ΐται τό άη-
6έ; άνακάτωμα ποΰ 6λώτοιι? στή
Γλ ά έδό δέ ί
είς Άμεοικήν επί τοϋ «Όλυμπικ»,
; μ ή
Γλυφσδα. Τό μάτι έδ(ό δέν σθ/«ί-
ρεται άπό τό αηδές θέαμ« ρα!ια π>υάΓ
τη; Άττικής. 'Βπι/ρατεΓ άν.ρα τά¬
ξις καί εύπρέπεια, καθ" ολα καί εις
δλα.
Τό 6ράδυ κόσμος πολύς μοί.εύε-
τατ στήν προβλήτα τϊς Τάμπιας.
οτό ίΙαχαροϊΰΛστεία καί τής μτα'ι-
ριες ναί στό «Μπάρ Ρί-ς», δποι» αύ¬
τη την έβδοαάδα άρχίζει ή λει-
τοτργία ντανσιγκ καί κινηιιατο-
γράφου. Μετά τό δεΐπνο τόπος
συγκεντράκτεως είναι ή ταρά-
τσα τοΰ « Π οη ιδωνίου», δπου δχε-
ξάνεται ϋωηρός χορός μεχρι τοίό
6α9ιείας νυκτός.
Μεταξί· των παραθεοιΐόΐντων
διακρίνομεν: κ. καί &β>α Θεοχάρη,
κ. καί χ. Μ'αλτσινιάιιτη, κ. καί κ.
Ν. ΜποΰιιπαιΑη, κ. Ν. Μπούμπου-
λην, κ. καϊ κ. Ζαλοκώστα, κ. καί κ.
Κνριαζή, γ, καί κ. Σαΐτα, κ. Κού-
τσην, κ. Παλαιολόγου, Κον καί κ.
Π. Καλλιγά, κ. καί κ. Δεσύλλα,
κ. καί κ. ΜΙαβακχίκη, κ. "Αλεξ
Παπίτά ιατρόν μετά τότν δίδων
Π αππτά, γ., καί κ. Λ. Ροιφοι. Καν
ΚανΣ. Μερκοι'»οη. Καν Βλιτστον,
Καν Γ. ΒασιλεκίΕδη, Καν Χατίη-
αναρηα«{Η)υ, Καν Μΐ'λωνα, δ. Τσα-
λίκη, κ. καί κ. Μπεκ, Καν Σακελ-
λαρίου, Καν Λυμπεράκη, κ. ·κ!αί κ,
Φεράλντι, κ. καί κ. Παπαλεονάρ-
δου, κ. καΐ κ. Μαγγκόρου, Καν
Λευκοϋ κλπ κλπ.
Ή σνγκοινωνία διεξάγεται τα-
τό μρσσνυ/Τΐον ίϊεκινοΰν ')
ός» καί ή «'Ιοκτννα» καί
ο^άνονν στόν Πειραια τα ξημε-
οώαατα τής Δειτέοας. "Ετοα κά-
ανει κανείς ενα θανμάσιο νΐν-κτερι-
νό τα§ Τδι καί άπολαμδάνει δρο-
σιά.
Τα κτίρια, τής Άναιρ'γνριείου
Σχολής ΓιΊρίίΤ/'.οΛται ο)χι σχΛ&όν έν
τό"> ττλειοϋσ'θαι. Μαθηταί ομ'>>ς νχχ-
τά τό λήξαν σχολικήν ?τος εφοίτη-
σαν ελάχιστοί πέντε έν δΛο). Τώ-
οα δμως τα δίδαντοα "χούν μειιοθτϊ
λα!
είς τάν ήλιον
ΕΙΟΑΑ
»ιου χα4?ά, φτωχοί μόν
τής ίίθης^ μου «Βορΐδό «ιρη.>φό κο
άττύ χαθάφιο 6γαίν«τϊ ίυμάρι,
κ.' είααστε γ«Λ-νηαένοι οίΓως τύχη.
Δίν χελβϊ>δ«τ€ άνούβυαι νχ' άσκοποι
ήαοί,
«αν τφα-γ<οι*δ<α έλοφ^ημυαλου ήρω- τάρη μ/ΐ κι' όντε πα<)«τά'-τε τό ουρτσιρι, λ« 6ρήτε άγοραστή: τόσο την πηχν! ψνχοΰλβς καί 1 τϊ' τΛν 'Ί!0*ων χ μ και ελπιίΐεται ότι πολν πτρκτσότεροι μα- 3·ηται κστά τό έ.ΊΤί^χόμενον σχολι- κόν ετος. Δέν ξ·ρ·οω γιατί ¥φέτος ή τιμή τοΰ ήλεντριχοϋ ρεΐ·ιιατος έοιπλα- φ μ-έ <η>χνοίτόπ«κ>?ν φρμ
Ε8&ωλα «ναι οί χαρες, κβυιιος ή άλήτ
θειβ
' άλήΊθενα είν' ή ζωήι' Μ ά τί μ* μέ-
λβ.;
«τάς χι' ό καυμός γίν~—. μελι.
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ
Ή Τζοάν Γουάντελλ, ή Β. Βανίσση καί ή Φίολη Μπανκς, κορίστοαι τοϋ
Μπροντγουαϊη, έπιστρις ουσαι έκ Παρισίων.
11
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΡΙΝΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ
2ΠΡΓΣ5ΑΙ, Ίοίλιος.— Τ6
γραχρικωτατο νησί, τό αριστοκρα-
τνχόν θεοινόν κέντρον τής Άθη-
ναικής χοινωνίας, ευρίσκεται καί
ττΰοα' 'ατοκ κάθε νηλοχσϊρι. ΕΝ
ΡΓιΕΙΝ νΆΙΗ ΟΤΙ, μέ αλλα λό-
για είς τής δόξες τού
Ή Κόστα παίρνει πιίλι καί δί-
νει, κα' ή ΜπχηιιιπουλοΓ· μρ την
θαυμασία &οτσαλιά της, καί ό Ά-
γιος Νικ:'Λαο; «έ την ο>ρ«ία «μ-
Ιΐοιβιά σννχεντοώνσνν κάί)ε προ>ϊ
κόσμον πολύν λουομένων. Τα απαίν
ιιίΕτ -/χ ριαρχοΰν είς δλα τα ση-
[ΐίία τή; παυαλίας και διε^άγαν-
τκ* ϊ.υη·/£θϊ άγύνες οπουεο πόλο,
$,* τονς άτοίους λαΐϊοΊίνονν αέρος
νέοι ναι νκ ς μετά τής αντής ρλι-
μονης "/αι έπιδόοεως'
Είς τητν κίν»^ν ονντελίϊ εφέ¬
το; και ή έδω παροχνσΐα ιιιάς ιιοί-
ρα; τον Αγγλικόν στΟΛου αποτε¬
λούμενης άπό πί~ντε άντιτοί>:πλλι-
νά άνοι-όΓθΟ τελάγου;, δύο υεγάλα
{ποβρύχια καί ενα: πλοϊον- Ιργο-
σΐΓιίσιον, τ<> «Κν/Αθϊψ» Οί ναΰται
τα νΟΊΐνονν Οΐζλα·σσα κάίϊι βριίδυ
ιιε την ε·'>«τι«μία ποϋ τοτς καταλαμ-
6(ΐ νέ ι κατό.τιν ήρωικής ζιτθαποσίας
ένώ οί αξιωματικόν τους μέ α-ΐπε-!
χτα σμόκιν, άφοϋ δευτνήσουν στό
« Π οσειδώνιον» καί χορευσουν ολί¬
γον, τρεπονται πρός τό Κα£ϊνο,
τοϊ· ότοίου είναι οί μοναδιχοι τε-
λαταβ,, διά νά τοκίοΌυν τής λίρες
των1 "Οίοι, δπα>- λέγουν. βγαίνουν
χαι ιένοι ί,/τός άπό τόν νατ. αοχον!
Οί "Αγγλοι ναΰται διοργανώ-
νσυν σχιδόν καθ" έκαστην μεγάλες
γαιδονροκαβ,ίλλατρίρς είς τής; γρο-
φικέ; εξοχίς /χά. τα μανεντινά πρν-
κίΑ-ριπα τοπία τοιγ Σ^ιττσών, είς ώ¬
ρας τάς οποίας κάόΝε γνακττικο; αν-
ιχι>πος ·θτωρ^ϊ εντελώς άκατα)λή-
λους' Έ^στρατεύουν οί άθεόφο-
6οι ϋέσα· στό μεσηΊερι. μΐ τή πριό
δυνοπή Ίέστη, >^αί τηττονααι προ^
τα βοη-ά, την &οα ποί όλος ό κό-
σμος αότοφεύγα>ν τ» ήλιοπϋρι άνα-
τΓΓπ'-εται στό σπίτι του' Καί ή Ά-
ρ
στό σπίτι του' Καί ή Ά
γία Π σρασκε-υή, τό ΜτΤρόλλο, ή
Ζωγεριά, ή Άγία ΛίαρίΜϊ* ή Πά-
ναγίιο, άντιλαλοϋν τής ωρες έκεϊ-
ν?ς άτό τΐ)ς τρελλές φΐιΛ'ές καί τα
τρΐλλά παιγνίδια τονς.
Ή μοι·ση.κή τής μο!^οα^. μι«
μπάντα πρώτης τάξεως, παίϊ)Εΐ
τρείς φοοε- την ίθοομαδα σττιν
ΐΛατΐϊα· τηςΤάμπιας, ότου σι«γ-
ν-Εντρών ται όλος ό κόσιιος.
Π ροχθές η«ρεισ·ηιμ&ν ιιόρτΛ'-
ρ£ς καί ενός ήρΐοΐκοϊ· αγώνος μπόξ
νο ναΰται έ.τιάσθηΛΛ' στά .·χέρια,
ίνω όλοι οί λοιποί έσχημάτισαν
προστατευτικόν κνκλον όλόγυρά
τους, παρεμποδίζοντας τούς άγα-
θούς Σπετιο^ώτΐας ·νν]ι τούς χίορ<ί- σουν. Οί γρουΗές έπεφταν βροχή καί σέ λίγο τα αΤματα αρχισαν νά τρΐγογν άχο τό στόματα κηί ίστο της ιη'«τες, ;λχο οί ταοισταιιενοι συ- νάδελφοτ ένεθάρρυναν μέ έπιφω- νήματα τοίς ττυνμαχοΐ'ς! Τον ενός τό αάτι είνε ,τετστχ&η σχεδον Γξω άπό ιιιά νροίΚά, αλλά ό αγών έ- ξη^ολουθησε ώς την στιγμή πον ό ή'ας ρπεορ χάιιοο. Τότ* ό διαιτη τής έιιέτρησι; κανονινά Ροχ; τό δε- να καί έπειίνή ό σν&ροχιος το ακάμη βογ-ΐΐοντας τόν «νόκ - άουτ», δηλ(ΐ^ι ή] "Οταν συνήλθε σέ λίγο, ένηγκαλί- σ'θ'η τόν αντίπαλον τού, άττήλλα- ξαν «σπαίτμόν καί άφοΰ έπέοέααν προ/είροος τα τραύματά τοι<; έπε- δόθΐ|σαν ταΐί ττά/.ιν είς την ζ»θΌοτο- σίαν! * * * Τό «Ποοτϋδώνΐθ'ν·» Γχει σνγ- -ίεντρώστ) άρνρτόν κόσμον. Η τα- ροτσα τού κάθε 6ρόδυ είναι γριιά- τη ·λΑ διεςάγεται Ιχοηρός χορος 'ΐεχοι 6αθντάτης νιτ^τος Ή ρου- λέττα δέν συγκεντρώνει διόλον κό¬ σμον...Εφέτος δέν εχει ντάσιγκ καί ετσι πϊ.γαίνουν μό>Λ>ν οί σι^τη
ματικοί ταΕκται, οί ότοίοι είναι ίλά-
χιστοι.
Τα οαίτια εχοιτν σχεδ>ν δλα ί-
νοικιασθη ΕδιΤι στής Σΐτ<τσΐρς 6λί- πΈΐ νατείς /Λϋε Λΐλοχαϊοι τον ϊθιο σχεδον /όσιιον "Οσοι ίρι/ονται νύ π"αο«8ίΕ·ρίσουΛ' ρδο) είναι τα/ιπκοί κάθιε Μΐϊ'Λοι/αΓαι εΊτι χρόνια τώρα Τα Σ«Γ)6ατοχύριανα: "ρ-νοντοι ά- πειροι ,'κδοοιιρΐς οί όποϊοι προα- δίδουν υίαν όλω; υδιαι,τ^ριαν νίνη- σΐν καί ζοιηρότητα Οί τακτικο'ι ό- μως θίρινοι νάτοι/οι των Σπεταών προτιΐίοΰν τή-ναττηιΐ3ΐ)ΐν?:ς άπηυ έ- πκρϋτεΐ ποαγμτπ-/η έζοχικη ή- σνχία. • # * Τί δροσΐά ποί» ίχει ευώ! Π δια- φορα θϊοΗΐοκραΐη'ας άπο τάς Αθή¬ νας1 Τα 6ράήυα σχειδόν ί κοτνεΐς καί δέν είναι λίγοι ποΰ την πΕραοχιένη έΰδακάιδα, πού (ρνσοΰσε δ»»νατός άέρας, Ιβγηναν αέ τα παλτά τσι«. Οί δύο αεγάλες άνγΌραίες 6εν- ζίνεο ιιεταφέρσι·ν καίθε πρωΐ π?ή- θος λουο|ΐένο>ν στήν ΚονπΛχ. 'Κ/εί
έχει ενα ^αΐ μόνον πρωτόγονο κα-
α>ετ^δυΙ-'.( είς τό ("ίπϋϊο^' 6ρίσκ* ι κο-
ντίς φροθτα, '<ΗΚκη και οΰίο Πολ- ?.ές φορες και ι[·άρια τής ά>ρας. Τό
άπόγευιια στ.η'ή'θτ'χ; διορ^'ΐηΌνντα!
θαλάσσιαιι έκ&ρομαί στό Πόρτο
Χρ)ι τΐ στή ΣπετσοτΐΓΛλα.
Άλήθεια, εφέτος τα ψάκκα εί¬
ναι σφθονα χαΐ σχετΐ/ώς (ρθηνά.
Πενήντα ?ως ρξήντα δραχμές τί|ν
οκά τα εκλεκτότερα ιιπαριιποιΊνια
»<αί λιθρίνυϊ, τα φετ,'κριά, οί σφυρί δες καί οί άστ«κοί. "Αλλα ψάρια η άπό πρρυσι Οί Σ·.τετο·ιό>-
ται καί οί παροθερΠΐοντες βαρυ-
γτοιιοϋν δι' αί*τό καί δικτχυρίζον-
ται ότι δέν ντάρχει κανεί; λόγος*
τ»ϋ νά δικαιολογίί τό πραξικόττη-
αα αντό τοϋ Ιρ<Ίοστσσίου Δασκα- ?«κη Τί λέγουν οί τοΰ ύί τής Συά Ή πι,οοιρΐκλογτκή χήΐ|σις ήοχισεν άπικετά 'ϋονηά. ψιθτοίζονΤοηι τολ- >οί σι%ν&ιια.οιΐ4θί, ιιεταξύ των οποίων
6ε!6αιοι ίτεωροϋνται οί των κ χ.
ΛεαηΌδαχαί Μανούσου. Ό γ Πε-
τσολης ^«ν θά ίκτε&ί). βά ρκτε-
θονν όμως άσηιτίλί^ς οί κ. κ Πε-
ρικλης Μποι'-απονλης καί Μταρ-
Δ. Κ.
Ο ΠΥΡΓΟ^ΤΟΥ ΑΊ'ΦΕΛ
Ό μέγας καύοων ό οποίος έ-—-
κοατεί τελ&>ταίως είς την Γαλλίαν
ζρο&ζ,άλεσε την χαφελ&οϋσαν έ&ίο-
μάιϊα την άκ.τροχίο—ιν μιάς άμαξο-
<;τοιχίας λόγω τής ·3ιαστολγ}ς των δ^ώ ά ρ( ρ Άλλα πο-ρετηρτίθη ν.α εν άλλ: ί τό οττοίον ςμδάλλει 6;; τούς είδΐΛθίις. Ό —Ιργο; τ<λ> "Ακρελ, ή χερί^ημ,ος καί τερα¬
στία αύτη τιδτνοά οίκοϊομή παρο«?ι·
ά-ζε: κατά τάς ημέρας ?ι>τάς, λόνω
τού Λ&ρΐοολ'κοϋ /.αι>σ*)ν·ος, άτράχ.λι-
υ "> 12 δλων έ/,ατοστών άπο τής %&■
6
Ή μικροΰλα Βαρδάρα Μακ Λάφλιν, κόρη τής Κάς Φρέδεριχ Μάκ Λάςρλιν,
τής προίην περιφήιιο» χορευτρίας καί ήθοποιοΰ, Είρήνης Κάστλ, παίζουσα
είς τάς ακτάς τοΰ Σάουθαμπτον, Λ. "Α.
δέν βρίσκιει κανείς στής Σπετσες.
'Κπίσης μιά οτπεσιαλιτ^. τοϋ νηοιοί
είναι ναι τα «βασιλικά ·κια6ούριο».
κάτι τερπστιο ναβονρια, τοϋ άπο-
τελοΰν τόν γευτικώτερο μεζέ καί | μετά
ποΰ γίνονται άμέσως άναρΐταστα
Γιά νά μπορέσχ) κανείς νά εχΐΊ, πρέ
κτινώτατα νπό τα ώραϊα
κια «Ίωάννα* καί «"Υδρα» χιαί
τό Σάι6ν>ατον άπό την «"Ελλη Δα-
σκα?νάκη» Την Κυριακήν στή μιά
φ
Άλλ' ή κλίαις αΰττ;, χατά τοΰς
μηχανιχούς, δέν είνε έιτικίνδυνος 3:-
ότι ό· Άιφελ την εΐχε ττ-ροϊδει %α
ειχε τοηΛ$τ'.το"ει είς τα λε-ό
ι; έου) τοΰ ιώ:γοο
ά πρός
ρ ρς ξρ ττ>;
κλίσεως.
Ή κλίσις γίνεται πάντοτε πρός
^ ^ δ ί ύ
μρχ) ς
τει νά τα παιραγ/εί'η άπό ρ
Τα ■ψαρεύονν την νύκτα πανα> στά
βράχια μέ τό φώς τής άσετνλίνης
καί αύτοι ποΐ τα πιάνονν, άν οέν
προσέξουν πολΐ', δέχονται φοδερά
δανκώΐϊατα άπό τή; τεοάοηες ίνα-
γκάστρΐς ηιη'. Τίτοΐα κο^ούρια μό-
νο στοϋ Πνρνιέ βρίανει ναντίς οτό
ΠαρΪΌΊ'
* * *
Τίτν Κνοιανήν ή νίνΓ,οις τής
Κόστας ύπερτερεϊ την άντίστοιχη
κίνησι τήί; ΠλυφάίΚϊς. Ό άριθιιός
τώνλουοπέν(ι)ν είναι ατϊΐρος. Λέν
^ κανείς πτχρα /αλό αόνον κό-
ά έ ΐ ό ά
Ή Ντόοοθυ καί ή Μπεττυ Μωρίς, αί δύο χοοεύτοιαι άδελφαί, έπιστοέφουσαι
γΙγ- ΆιΐΓουΗΐν επί τοϋ «Όλυμπικ».
ς ρ
σμο, νχά 6έν παρατηρ'ΐται τό άη-
6έ; άνακάτωμα ποΰ 6λώτοιι? στή
Γλ ά έδό δέ ί
είς Άμεοικήν επί τοϋ «Όλυμπικ»,
; μ ή
Γλυφσδα. Τό μάτι έδ(ό δέν σθ/«ί-
ρεται άπό τό αηδές θέαμ« ρα!ια π>υάΓ
τη; Άττικής. 'Βπι/ρατεΓ άν.ρα τά¬
ξις καί εύπρέπεια, καθ" ολα καί εις
δλα.
Τό 6ράδυ κόσμος πολύς μοί.εύε-
τατ στήν προβλήτα τϊς Τάμπιας.
οτό ίΙαχαροϊΰΛστεία καί τής μτα'ι-
ριες ναί στό «Μπάρ Ρί-ς», δποι» αύ¬
τη την έβδοαάδα άρχίζει ή λει-
τοτργία ντανσιγκ καί κινηιιατο-
γράφου. Μετά τό δεΐπνο τόπος
συγκεντράκτεως είναι ή ταρά-
τσα τοΰ « Π οη ιδωνίου», δπου δχε-
ξάνεται ϋωηρός χορός μεχρι τοίό
6α9ιείας νυκτός.
Μεταξί· των παραθεοιΐόΐντων
διακρίνομεν: κ. καί &β>α Θεοχάρη,
κ. καί χ. Μ'αλτσινιάιιτη, κ. καί κ.
Ν. ΜποΰιιπαιΑη, κ. Ν. Μπούμπου-
λην, κ. καϊ κ. Ζαλοκώστα, κ. καί κ.
Κνριαζή, γ, καί κ. Σαΐτα, κ. Κού-
τσην, κ. Παλαιολόγου, Κον καί κ.
Π. Καλλιγά, κ. καί κ. Δεσύλλα,
κ. καί κ. ΜΙαβακχίκη, κ. "Αλεξ
Παπίτά ιατρόν μετά τότν δίδων
Π αππτά, γ., καί κ. Λ. Ροιφοι. Καν
ΚανΣ. Μερκοι'»οη. Καν Βλιτστον,
Καν Γ. ΒασιλεκίΕδη, Καν Χατίη-
αναρηα«{Η)υ, Καν Μΐ'λωνα, δ. Τσα-
λίκη, κ. καί κ. Μπεκ, Καν Σακελ-
λαρίου, Καν Λυμπεράκη, κ. ·κ!αί κ,
Φεράλντι, κ. καί κ. Παπαλεονάρ-
δου, κ. καΐ κ. Μαγγκόρου, Καν
Λευκοϋ κλπ κλπ.
Ή σνγκοινωνία διεξάγεται τα-
τό μρσσνυ/Τΐον ίϊεκινοΰν ')
ός» καί ή «'Ιοκτννα» καί
ο^άνονν στόν Πειραια τα ξημε-
οώαατα τής Δειτέοας. "Ετοα κά-
ανει κανείς ενα θανμάσιο νΐν-κτερι-
νό τα§ Τδι καί άπολαμδάνει δρο-
σιά.
Τα κτίρια, τής Άναιρ'γνριείου
Σχολής ΓιΊρίίΤ/'.οΛται ο)χι σχΛ&όν έν
τό"> ττλειοϋσ'θαι. Μαθηταί ομ'>>ς νχχ-
τά τό λήξαν σχολικήν ?τος εφοίτη-
σαν ελάχιστοί πέντε έν δΛο). Τώ-
οα δμως τα δίδαντοα "χούν μειιοθτϊ
λα!
είς τάν ήλιον
ΕΙΟΑΑ
»ιου χα4?ά, φτωχοί μόν
τής ίίθης^ μου «Βορΐδό «ιρη.>φό κο
άττύ χαθάφιο 6γαίν«τϊ ίυμάρι,
κ.' είααστε γ«Λ-νηαένοι οίΓως τύχη.
Δίν χελβϊ>δ«τ€ άνούβυαι νχ' άσκοποι
ήαοί,
«αν τφα-γ<οι*δ<α έλοφ^ημυαλου ήρω- τάρη μ/ΐ κι' όντε πα<)«τά'-τε τό ουρτσιρι, λ« 6ρήτε άγοραστή: τόσο την πηχν! ψνχοΰλβς καί 1 τϊ' τΛν 'Ί!0*ων χ μ και ελπιίΐεται ότι πολν πτρκτσότεροι μα- 3·ηται κστά τό έ.ΊΤί^χόμενον σχολι- κόν ετος. Δέν ξ·ρ·οω γιατί ¥φέτος ή τιμή τοΰ ήλεντριχοϋ ρεΐ·ιιατος έοιπλα- φ μ-έ <η>χνοίτόπ«κ>?ν φρμ
Ε8&ωλα «ναι οί χαρες, κβυιιος ή άλήτ
θειβ
' άλήΊθενα είν' ή ζωήι' Μ ά τί μ* μέ-
λβ.;
«τάς χι' ό καυμός γίν~—. μελι.
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ
Ή Τζοάν Γουάντελλ, ή Β. Βανίσση καί ή Φίολη Μπανκς, κορίστοαι τοϋ
Μπροντγουαϊη, έπιστρις ουσαι έκ Παρισίων.
~~3
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
επιστολαι
Η ΜΕΓΑΑΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟΝ ΜΑΣ
Ό κόσιιος οτήν 'Ελλάδα, κι' ϊ-
|ω άπό την 'Ελλάδα, ρχει στής ?-
νοπλες δυνάμεις τής χώρας μας μία
ϊδέα πολΰ άποκαί-διωτική: την ίδεα
ότι στρατός "/αί ναυτικόν ρχουν π«-
ραμελήστ) τα έ'ργα των ν.αί τα κα-
θήκοντά των καί δέν κάμνουν αλ-
λο πορά νά βυσσοδομοΰν έπανα-
στάσεις. νά ύποστηρίζουν πολιτι¬
κάς φατρίας -χαί νά κτ.'νηγοΰν προ¬
σωπικάς φιλοδοξίας καί μψρ
τα. Ή Παγκαλική Ιδίως πΒριπε-
τεια έκαμε τόν ?>αόν νά φθάση εις
τό σημείον νά μισήση. στρατόν καί
στόλον υπό την εντύπωσιν ότι εζή¬
τουν νά τοΰ έπτβάλλουν την τνραΛ1
νίκην των εξουσίαν — καί είχε
φθάση στιγμή κατά την οποίαν ί
■κόοΐμος ήτένιζε τοΰς αξιωματικόν^
είς τάς όδοΰς ώ; νά ή>σαν λεπροί.
Ό στρατός καί δ στόλο; μας πη-
νοΰν άπό αίτήν την παρεξηγησιν
— διότι πράκειται περί μιάς μεγά-
λης παρεξηγήσεως. Εάν κατά δια¬
φόρους περιστάσεις εφάνη ό'τι τό
σακΐα των αξιωματικών άντμιγνν-
ετο ένεργα,ς είς την πολιτικήν, την
ευθύνην εχοινν αύτοι ούτοι οί πολι¬
τικαί οί όποΐοι άπό διάψορα χα-
τριαχηκά προσχήματα — πάτε δτι
κίνδυνον: ι ή Δτϊμοκρατία, πότε δτι
ϊΛττερρνπά>θτ> ή Κρατική διοίκησις
■— παρέσυραν αυτόν; εις Ιπειιβά¬
σει ς αί οποίαι έξυβτηρέτουν τα ιχα-
θαρώς πολιτικά των συμφέροντα,
καί των οποίων, έν τέλει, μόνο: οί
άξιωματικοί έπιπτον Οΰματα δη-
μιονργοϋντε; εκάστοτε άντιπαθεί-
ας μεταξϋ των έναντίων πολιτικών
φατριών καί χάνοντες, μετά κάθε
αλλαγήν, τα; θέσρις των ή τα; δι-
οικήσεις των. Έξ άλλον, δτΰν ομι¬
λούμεν περί «στρατόν» καί «ναυτι¬
κόν» φανταζόμεθα άμέοχος την ό-
λομέλειαν καί λησμονοΰμεν ότι ο!
άναμιγνυάμενοι είς τάς πολιτικάς
εριδας είναι έλάχιστοι σωματάρ-
χαι καί ανώτεροι άξιωματικοί καί
ότι ή μεγάλη μάζα των αξιωματι¬
κών της ξηρας καί της θαλάσσης
παρέμενε πάντοτε απλώς παθητι-
χή καί έξακολουθεΐ νά ύπηρεττ|
τό Κράτος υπό πάσαν κατάστασιν.
Στρατοκρατία — αντό πρέπη
θ ί ΰδ ΰ
ΤΙ ΦΡΟΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ-» ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓίτΙΑΤΙΚΟΤΗΓ.-Η ΑΝΥΠΟΛΗΨΙΑ ΕΚ
ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΝΟΝΤΩΝ.- ΜΕΡΙΚΑΙ
ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΜΑΣ.
Τό 165 Πεζικον Σώμα τής ΉΘνο ιρροι>ράς ΝέΛς Υόρκης, έ-ιστρέφε ι άχό τόν Ο&ρίνόν καταϋλΐίμόν
σήμερον πϊρί είοήνης, λησμονοϋν
δτι την ποθητί]ν ανϊιρ,· ειρήνην 6-
} τό. κράτΐ] την έπιζητοΰν έφαρ-
μόζοντα1 τό πα?Λαόν καί πάντοτε νε¬
ον ρητόν: «Εάν
άζ
την ε'ιρή-
όλ!
νά τονισθή - ίν ονδεμιά στιγμη υ¬
πήρξε είς την 'Ελλάδα υπό πλή¬
ρη έννοιαν. Υπήρξαν πολιτικοί
κτίβρρνήσαντες στριττ(Τ/5ρατικώς μέ
έλαχίστους άνωτέρους άξιωματι-
κονς. Αντό καί μόνον είναι άλή-
θεια. Ή μεγάλη μάζα των άξιω-
μΌτικών της ξηράς καί της θαλάσ¬
σης δέν έκαμε αλλο παρά νά παρα-
χολονθτΐ καί ν' άποδέχεται στωΐκώς
δπ(»ς άλλως τε καί ό λαός, τάς ε¬
κάστοτε πολιτικάς διαίρεσις καί
Εριδος, νά υποφέρη μαζύ μέ τον
λαόν διά την αθλίαν αντήν κατά¬
στασιν καί νά μή ζητίϊ τίποτε αλλο
παρά νά την άφήσουν νά πΐροση-
λωθη είς τα τεχνικά αντής εργα
παρέχοντες είς αύτην τα πρός του¬
το μέσα.
Άξιωματικοί ωργανωμένη, δ-
πω; είς την Σερβίαν, είς μυστικόν
σωματείον καί στεθερώς ήν(ομένοι
πρός εξάσκησιν συνεχονς έπονττεί-
ας επί της πολιτικής καταστάισεως
τον τάτου, δέν ΰπάρχουν είς την
'Ελλάδα. 'Εκτός έλαχίστο.Λ' ανωτέ¬
ρων αξιωματικών, των ίδίων πάν-
τα, των οποίων τα όνόματα άναμι-
γνύονται εκάστοτε εις την πολιτι¬
κήν, δλοι οί οίλλοι έργαΊιονται πα-
ράμερ» καί άθόρυβα έφ' δ έτάχθη-
σαν — χαί δέν ζητοΰν παρα νά έρ-
γασθοϋν. "Αν δέν κάμνουν περισ-
σότερα άφ' δ,τι κάμνονν είναι διό¬
τι ό λαός δέν τονς περιβόΊλλει πλέ¬
ον μέ καμμίαν ο*υιμπάι%ιαν «αί τό
Κράτος μέ κανένα (ενδιαφέρον. Είς
,τάς αΛασχολήσεις των σηιμερινών
κυβερνήσεων ό στρατός καί ό στό-
λος ελάχιστον ρόλον παίίουν. Τα
οπρατιωτικά κσί νουτικα ςαΐρογράμ-
, ματα δέν θεωροϋνται άός μία νψη-
λή καί έπιτακτική άνάγκη, άλλ' ώς
Ι?να βάρος τον οποίον οί κυδερνή-
] ται προστεαίθονν ν' άπαλλατνοΰν,'
, 7.ουτσουρενθντες αι'τά δσο περισ-
οότερον ήμποροϋν. Λιότι δέν εχο¬
μεν πίλεον άπε/.ευθεραττικά δνει-
ρα («κλάδων όμθί«θνών μας, οί κν-
βερνηταί μας λτχτμονοΰν ενκόλως
δτι εχομεν την ίδιαν πάντοτε ά-
,νάγκην οπτρατον καί στόλον δπως
άμννΰωμεν τής άκίραιότττιτάς μας
γνωστάς γειτονικάς όρτξεις.
τόν κόσμον όμιλοϋν
η ι η ρή
■'ην, παραοκευάζου διά πόλεμον!»
Καί ετσι δέκχχ χρόνια ιιετά τό τε-
?νθς τοΰ πολέμου καί είς μίαν επο¬
χήν ή όποία δέν έπαυσε νά είναι
ταιραγμένη, ή Ελλάς εΐιρΐσν.εται
χωρίς νά εχτ} σοβαρά αιιυντικά έρ-
γα είς την Μοοοεδονίαν, χ<ορίς στό¬ λον σξιον τοϋ όλΌματός τού καί των παραδόσεών ιια;, χωρίς άερο- λά ί ή ποιλεμικόν έ- πλάνα, χωρίς φοδιαομόν καί μέ στελέχτ) τα όποία εχει άποκαρ&ιοχίει ή λαϊκή άννπκ- λητ|'ία καί ή κρατική άοιαφαρία. Αυτή είναι ή πραγΐίατική κατά¬ στασις. Λι' αυτό <δέ καί είναι άκό- ιιη συγκινητικόν δταν βλέπτΊ κανείς τονς αξιωματικόν; τής ξη- ρας καί της θαλάσσης ίπιτελοΰΗ'τας τό αχαρι μέν σήιιερον άλλν' ανώτε¬ ρον δυως πάντοτε καθήκον των δ- χι μέ απλήν εί"οτνειδηισίαν άλλά μέ τ»ιν ιδίαν πάντα παλιηάχ άγάπτ>ν
πρός αίτό καί μέ την ιδίαν πίστιν
ςτρός τόν προορυσμόν των. Εις ιιίαν
Γποχήν κοπά την οποίαν τό ιγθι-κον
επίπεδον Ι'χει πέσει οικτρώς είς δ-
λονς τοΰς κλάδους — άρ'χίζοντες
άπό οατήν την πολιτικήν -
παρήγορον νά
ψος τοϋ ,τροορισμοϋ των.
* * *
Τάς σκέψεις αυτάς μόν τάς ε-
γεννηβε τό -θέαμα των ναντικών ά-
σκήσεων αί όποϊαι έλαβον χώραν
προχθ/ές εις τόν δρμον τοϋ Φαλή-
ρου. Τα δύο νεοαφιχθέντα έκ των
Γα?Λι-/«ϋν Λ'αι'πηγείων τσ"τοβρι·χιά
ιιας «Κατσώνη;» καί «Παπανικο-
λής», — τα π.^ωτα μιας οιριράς έξ
ίντσ&ρυχίίον νπό κατασκεΐ'ην, όπϊ-
νααι δ£κια«κτώ ποϋ προβλέτιει τό
ό ό έ
σαν
είναι
ης ρήγρ η
κανείς τοΰς άξιωματικοί'ς της ξη-
ράς καί της θαλάσσης νά ά γ α-
π ο ΰ ν τό έπάγγελμά των καί νά
παλαίουν έν μέσω τής γενικ-ης ά-
ρ
ναυτικόν πρόγρΚϊμμα! — Γεετέλε-
άσκήσεις επιδείξεως άναΐδχ·-
καί κατσδι'χτεων τάς όποία;
ΐτροσΒκί.ή+ιτη διά τοϋ τΐαοα· δπως
παρακολουθήση ό λαός ίνα διά τού
ωραίον αύτοΰ θεάΐματο; τονα>θτ) τό
ενδιαφέρον αΰτοϋ διά τόν στο?.ον
μας καί άποβειχΰτ} κάτι περί τού ό¬
ποιαν ιάχϊιστοι άιιφιβαλλονν: δτι ε¬
χομεν στόί.ον καί δτι ό στάλος αΰ-
τός δέν άσκεϊται μόνον κάιινχϋν έ-
ποτναιοτάσεις!
Όιιο/.ογώ έδώ μετά σΐΛα^ιβής
ότι εΐχα καί ένώ διά τό ναιτικόν
μος την ϋδίαν ση ήτο ενα σίοαα ί1
άλ "Ο λ
ή
πο διάλυσιν. "Οτι τα πολειχικα μιας
ήσαν, κατά τό ιιαλ).ον, κιατί ήτ¬
τον, αχρη;στα σιοειρ«'.ά, δτι ή πει-
θαρχία είχε λείΐ|·Γ), δτι οί άξιωμα¬
τικοί ένδιεφέροντο περισισότρρον
νά άποκτονν γαλόνια διά μρσ»υ τής
πολιτικής παρά διά της άφωσιώσε-
ως είς τα |ργα των καί δτι είχον
τό έπτΐγγε'λμά των ώς μέσον παρά
ώ ό ή ζή
ής ζωΐή
ώς σίκοπόν τής ζωΐής των.
Π ροσκληθείς, μ' ενϊι μόνον άκό-
εϊς τάς άσκήσεις των ύτο6ρι.»-/ίο')ν
Μία άτιιάκατος τοϋ στόλον μέ
διεπεραίωσε μετ1 ολίγον μετά τοΰ
πλοιάρχον κ. Δεμέστιχα επί τοϋ
αντιτορπιλλικοϋ «Προυσσα» τό ο¬
ποίον ·&ά μάς μετέφερε είς τόν
Ναύσταθμον δπου θά έπεβιβαζό.
μεθ« των νποβρνχίων. Ή «Προϋσ
σα» ελαιιπε έορταστικά. Τό ίΛυ-
μένο οαοηροΰν κατάστρωμά της
οί γυαλισιιένΌΐ μπροϋΛ-τζοι τιΤον δι-
αφόρίον έξαρτημάτων, ή άίσπιλη
λενκ»-η]ς της, αί καθαραί στολαί
αξιωματικών καί ναντών, ή θαυμα¬
σία καί ε&ι·πνη πειθα-ρχία τοΰ πλη-
ρώι«ΐτο·ς μόν έ'δοκταν την πρώτην
καλήν εντύπωσιν καί μέ ξαναϋύ-
πνησαν κοιμισμένες παλη·ές συγκι-
νήσεις νπερηφανείας διά τό ναιπτ-
κόν μας δτντν τό ωραίον άντιτορ-
πιλλικόν μα; μετέφερε μέ μεγάλην
ταχΰτητα πρό; τό Κερατσίνι καί ό
άερας έκαμε την γαλανόλεΐ'κον νά
κνματίζΐ| φαιδρά είς τόν ίστόν τοϋ
πολεμικον.
"Ολίγον μετά την αφιξίν ιιας είς
τό Κερατσίνι έΰλέπαμεν νά κατα-
φϋάνονν άπό τόν νοτύοταύιον τα
δνο νέα μας ύποβ^νχια —-λειικά
καί μακρονλά σάν τεραστία ποΰρα,
μέ τοΰς παραδόξονς πΐ'ρ7ίσ>/ονς
των είς τό ιιέσον επάνω άπό τοΰς
όποίους έπρόίοαλλαν τα τρία των
περισκόπια. Μία λέμβος δέν ήργτ}-
σε νά μεταφέρη εμέ μέν επί τοιΓ
καί νά καταδυθώ μί ενα ?ξ αυτών·, «Παπανι-/ολή» 'τόν έτερον δέ συ-
,ϊ,ο^λ. ?^,.^,,^^ _Λι,. Α,-τλ ^/νΓ. ,^'» νάδελφόν μόν επί τοΰ «Κατσώνη»
πρός παρακολούθησιν των άσκήσε-
ων καταοΰσεως καί άναδΰστως.
Μόλΐς έπάτησα τό πόδι μόν επί
τοΰ ύποΰρΊ,^ίον «Πα·πανικο?.ής-> ευ
ρέθην πρό Λ-έων αξιωματικών οί
όποΐοι έσπευσαν νά μέ ύποδεχθοϋν
καί νά μόν έπιδείξουν τό σκ«φος
των μέ μίαν προθυμίαν είς την ο¬
ποίαν διησθάνετο κανεί; μίαν ω¬
ραίαν ΰπερηφάνεΐϊτν. Αντή ήτο ή
δευτέρα καλή εντύπωσις την όποι¬
αν εμελλα νά ΐίποφέρω. Οντε μίαν
στιγμήν κατά τάς δΰο ώρας τάς ο¬
ποίας εζησα έντός τον
διαφοράς διά νά είναι είς τό υ- μη δί]μοσιογρο3φον, νά λάβω μέρο; χιλιάδας.
άπεϊχα έπομένως πολυ άπό τοΰ νά
φαντάζωμαι ότι τ)ά έξηρχόμην των
άσκη«ΐων αυτών μέ ένττλως άνα-
γτννηιιένην την πίστιν μοί1 Λρός τό
ναιτικόν μας, ιιέ ■θαΐ'μαομόν πρός
τοϋς άξιωματικούς τού, μέ υΛΡρη-
φάνειαν καί Εμπιστοσύνην ώ; πρός
τό μάλλον ττΊ; Ελλάδος επί τής
■θ/αλάσσ'ης. .. Καί δμως αΐτό συ-
νέ<3η. "Οταν κατέβην.α έξ Αθηνών άς Ν. Φάληρον την ώραν ποΰ ιιον εΐ- χε ορίση ό άνώτερος άρχηγός των ί^τοβρνχίων πλοίαιρχος γ.. Λεμεστι- χας, ΐ*υρηκα τόν Φαληοικόν δρμον νά παρονσιάζη μίαν ωραίαν £ορ- τσστικήν είκόνα. Πάν<ι> στά πρα-
σινα καί άφρώδη άπό τό ιιελτέμι νέ
ρά τοΰ δρμον άκινητοΰσαν αί ν.0|ΐ-
•ψαί σιλονέτται των άντίτορπιλλι-
κών μας των όποίοον τα τη/.ε|βόλα
έγυάλιζαν είς τόν ήλιον, εχοντα Φς
τό μέσον αιαών τόν νέον «"Αρητν»
ό οποίος άνπκατέσττίσε τόν παλαι¬
όν καί ιστορικόν «"Αρην» ώς Σχο-
λή Δοκίμων. Γύρΐι) έπηγΐαινοήρ-
χοντο, σχίζοντας τάκνματα άτιιά-
κατοι τοΰ Π. Ναντικοϋ κηί βάρ-
κε; ^ιέ πανιά ποϋ προσέδνταν μίαν
γραφικήν ζωήν εις την ώμορ^ιάν
τοϋ θεάματος. Έν τώ μεταξν είς
την προκυμαίαν, πληροφορηί)είς
την είδησιν των άσκησεων άπό τάς
εφημερίδας, τίρχισε νά σνγκεν-
τρονται ό κόσμος, ό όπ»ΐος έ"πρόκρι-
το ν' ανέλθη αργότερον εις ποϊλάς
Άίγο την σιδηροδρομικήν σύγκρουσιν τλψίη τοΰ Φόντα, Ν. Γ., κστά την οποίαν τριάντα ί
νπέρ κΐαί νπό την θάλασσαν, δέν
είχα τό αίσθημα δτι ευρίσκομην
έν μέσω άνΦρώπων οί όποίοι εξιε-
τέλσυν τάς διαταχθείσας άσ/.ήσεις
ώς μίαν άγγαρίαν η έ'στω καί ώς
ενα! τατθήκον. Άλλ' είχα τό ονγζινν)
τικόν συναΐίσθημα δτι οί νέοι αϋτοί
άξια*ι«τικοί καί νανται άγα'ποϋ-
σιαν ττ) «καράβι τους», άγαπονσαν
τό τραχΰ, έπικίνδιηΌν και άπορρο-
φητικόν τονς έπάγγελ.μα, άγαπού-
σαν τάς άσκη'ιοτις τάς οποίας έξε-
τέΡ.ονν. Ιία-θ' όλον αύτό τό διάστη.-
μα δέν ήν.ουσα οΰτε §να α¬
ξιωματικόν νά'μο{5 μιλήλση διά ΐά
πολιτικά τής ηιιέρας, άλ/.ά τονς ή·
κονσα νά μόν μιλοΰν — μέ πόοΊ^ν
θερμήν τιαί συγκίνησϊν! — διά ΐό
«ναντικό τοΐίς», γιά τάς ανάγκας
τοΰ ναντικοϋ τονς, διά τάς ναιτι-
κάς ανάγκας τής πατρίδος μας,
διά την ανάγκην όπως τονώθη τα
ενδιαφέρον τον λαοΰ διά τόν στό¬
λον μας οντοος ώστ£ νά δυν^ύ^ώμεΛ'
ν' άποκτήοχΰαεν τα σκάφη τα ό·
ποΐα χρεΐαζάιιε^α διά νά είί—ϋΐα κΰ-
ριοι τής ·θαλάσσης μας.
* * *
"Ο,τι έ^τύμιασα κατά την παρα¬
μονήν μόν είς τόν « Π απανικολήν»
ΐ>το ή ψνχηαιυία, ή πείρα, ή τάξις
κοί προσή/υωσις μέ τάς οποίας άξι-
ωιιατικοί καί πλήρωμα έχειρίζοντο
τόν λβπτεπίλεπτον, δνσκολώτατον
καί τόσον επικίνδυνον μηχανικόν
αντόν όργοινισ}ΐόν ποΰ λέγεται ΰ-
ποβρΰχιον. Διότι δσοι Κχετε ιδή τό
έονατερικόν ενός νπ»6νυχίου θά
άντ^ηφθ·ητ? πόσον αντό οιαφέρει
παντός άλλον πλοίου. Τό εσωτερι¬
κόν αύτό, τό οποίον δέν είναι τί αλ¬
λο άπό Ινας στενότθτος καί μακρΰ-
τατος &ιάδρομος, εΙλόι ολόκληρον
κΐατειλημμένον άπό μίαν απειρίαν
ήλεκτρικων καί έλαισθί.ιπτυ'.ων ιχη-
χανημάτων ποΰ δίνουν στον άδαη
την εντύπωσιν δτι ευρίσκεται ΐ-ΐέσα
σέ αιά καρδιά ωρολόγιον! Λέν ν-
πάρ'χει σπιθαιιή χώρον την οποίαν
>"ά μην ?«)—αλαμβάινουν αι^χανήμα-
τα. Κάτω <πτό τα δννατά ήνεκτΜ- κά φώτα, τα όποία χύνονν ενα λευ- κό καί σκληιρό φώς, μέσα εί; την άφόρητον ζέστην καί τονς κρότονς έογαζο^ιένων μτ^ανών, τό ματι ^εν- συναντά πκιά βαλβΤδες, στύφιγ- γες, σωλήνες, ιιανόμετρα, (Συνεχεια ςΐς την ί9ψ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
επιστολαι
Η ΜΕΓΑΑΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟΝ ΜΑΣ
Ό κόσιιος οτήν 'Ελλάδα, κι' ϊ-
|ω άπό την 'Ελλάδα, ρχει στής ?-
νοπλες δυνάμεις τής χώρας μας μία
ϊδέα πολΰ άποκαί-διωτική: την ίδεα
ότι στρατός "/αί ναυτικόν ρχουν π«-
ραμελήστ) τα έ'ργα των ν.αί τα κα-
θήκοντά των καί δέν κάμνουν αλ-
λο πορά νά βυσσοδομοΰν έπανα-
στάσεις. νά ύποστηρίζουν πολιτι¬
κάς φατρίας -χαί νά κτ.'νηγοΰν προ¬
σωπικάς φιλοδοξίας καί μψρ
τα. Ή Παγκαλική Ιδίως πΒριπε-
τεια έκαμε τόν ?>αόν νά φθάση εις
τό σημείον νά μισήση. στρατόν καί
στόλον υπό την εντύπωσιν ότι εζή¬
τουν νά τοΰ έπτβάλλουν την τνραΛ1
νίκην των εξουσίαν — καί είχε
φθάση στιγμή κατά την οποίαν ί
■κόοΐμος ήτένιζε τοΰς αξιωματικόν^
είς τάς όδοΰς ώ; νά ή>σαν λεπροί.
Ό στρατός καί δ στόλο; μας πη-
νοΰν άπό αίτήν την παρεξηγησιν
— διότι πράκειται περί μιάς μεγά-
λης παρεξηγήσεως. Εάν κατά δια¬
φόρους περιστάσεις εφάνη ό'τι τό
σακΐα των αξιωματικών άντμιγνν-
ετο ένεργα,ς είς την πολιτικήν, την
ευθύνην εχοινν αύτοι ούτοι οί πολι¬
τικαί οί όποΐοι άπό διάψορα χα-
τριαχηκά προσχήματα — πάτε δτι
κίνδυνον: ι ή Δτϊμοκρατία, πότε δτι
ϊΛττερρνπά>θτ> ή Κρατική διοίκησις
■— παρέσυραν αυτόν; εις Ιπειιβά¬
σει ς αί οποίαι έξυβτηρέτουν τα ιχα-
θαρώς πολιτικά των συμφέροντα,
καί των οποίων, έν τέλει, μόνο: οί
άξιωματικοί έπιπτον Οΰματα δη-
μιονργοϋντε; εκάστοτε άντιπαθεί-
ας μεταξϋ των έναντίων πολιτικών
φατριών καί χάνοντες, μετά κάθε
αλλαγήν, τα; θέσρις των ή τα; δι-
οικήσεις των. Έξ άλλον, δτΰν ομι¬
λούμεν περί «στρατόν» καί «ναυτι¬
κόν» φανταζόμεθα άμέοχος την ό-
λομέλειαν καί λησμονοΰμεν ότι ο!
άναμιγνυάμενοι είς τάς πολιτικάς
εριδας είναι έλάχιστοι σωματάρ-
χαι καί ανώτεροι άξιωματικοί καί
ότι ή μεγάλη μάζα των αξιωματι¬
κών της ξηρας καί της θαλάσσης
παρέμενε πάντοτε απλώς παθητι-
χή καί έξακολουθεΐ νά ύπηρεττ|
τό Κράτος υπό πάσαν κατάστασιν.
Στρατοκρατία — αντό πρέπη
θ ί ΰδ ΰ
ΤΙ ΦΡΟΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ-» ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓίτΙΑΤΙΚΟΤΗΓ.-Η ΑΝΥΠΟΛΗΨΙΑ ΕΚ
ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΝΟΝΤΩΝ.- ΜΕΡΙΚΑΙ
ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΜΑΣ.
Τό 165 Πεζικον Σώμα τής ΉΘνο ιρροι>ράς ΝέΛς Υόρκης, έ-ιστρέφε ι άχό τόν Ο&ρίνόν καταϋλΐίμόν
σήμερον πϊρί είοήνης, λησμονοϋν
δτι την ποθητί]ν ανϊιρ,· ειρήνην 6-
} τό. κράτΐ] την έπιζητοΰν έφαρ-
μόζοντα1 τό πα?Λαόν καί πάντοτε νε¬
ον ρητόν: «Εάν
άζ
την ε'ιρή-
όλ!
νά τονισθή - ίν ονδεμιά στιγμη υ¬
πήρξε είς την 'Ελλάδα υπό πλή¬
ρη έννοιαν. Υπήρξαν πολιτικοί
κτίβρρνήσαντες στριττ(Τ/5ρατικώς μέ
έλαχίστους άνωτέρους άξιωματι-
κονς. Αντό καί μόνον είναι άλή-
θεια. Ή μεγάλη μάζα των άξιω-
μΌτικών της ξηράς καί της θαλάσ¬
σης δέν έκαμε αλλο παρά νά παρα-
χολονθτΐ καί ν' άποδέχεται στωΐκώς
δπ(»ς άλλως τε καί ό λαός, τάς ε¬
κάστοτε πολιτικάς διαίρεσις καί
Εριδος, νά υποφέρη μαζύ μέ τον
λαόν διά την αθλίαν αντήν κατά¬
στασιν καί νά μή ζητίϊ τίποτε αλλο
παρά νά την άφήσουν νά πΐροση-
λωθη είς τα τεχνικά αντής εργα
παρέχοντες είς αύτην τα πρός του¬
το μέσα.
Άξιωματικοί ωργανωμένη, δ-
πω; είς την Σερβίαν, είς μυστικόν
σωματείον καί στεθερώς ήν(ομένοι
πρός εξάσκησιν συνεχονς έπονττεί-
ας επί της πολιτικής καταστάισεως
τον τάτου, δέν ΰπάρχουν είς την
'Ελλάδα. 'Εκτός έλαχίστο.Λ' ανωτέ¬
ρων αξιωματικών, των ίδίων πάν-
τα, των οποίων τα όνόματα άναμι-
γνύονται εκάστοτε εις την πολιτι¬
κήν, δλοι οί οίλλοι έργαΊιονται πα-
ράμερ» καί άθόρυβα έφ' δ έτάχθη-
σαν — χαί δέν ζητοΰν παρα νά έρ-
γασθοϋν. "Αν δέν κάμνουν περισ-
σότερα άφ' δ,τι κάμνονν είναι διό¬
τι ό λαός δέν τονς περιβόΊλλει πλέ¬
ον μέ καμμίαν ο*υιμπάι%ιαν «αί τό
Κράτος μέ κανένα (ενδιαφέρον. Είς
,τάς αΛασχολήσεις των σηιμερινών
κυβερνήσεων ό στρατός καί ό στό-
λος ελάχιστον ρόλον παίίουν. Τα
οπρατιωτικά κσί νουτικα ςαΐρογράμ-
, ματα δέν θεωροϋνται άός μία νψη-
λή καί έπιτακτική άνάγκη, άλλ' ώς
Ι?να βάρος τον οποίον οί κυδερνή-
] ται προστεαίθονν ν' άπαλλατνοΰν,'
, 7.ουτσουρενθντες αι'τά δσο περισ-
οότερον ήμποροϋν. Λιότι δέν εχο¬
μεν πίλεον άπε/.ευθεραττικά δνει-
ρα («κλάδων όμθί«θνών μας, οί κν-
βερνηταί μας λτχτμονοΰν ενκόλως
δτι εχομεν την ίδιαν πάντοτε ά-
,νάγκην οπτρατον καί στόλον δπως
άμννΰωμεν τής άκίραιότττιτάς μας
γνωστάς γειτονικάς όρτξεις.
τόν κόσμον όμιλοϋν
η ι η ρή
■'ην, παραοκευάζου διά πόλεμον!»
Καί ετσι δέκχχ χρόνια ιιετά τό τε-
?νθς τοΰ πολέμου καί είς μίαν επο¬
χήν ή όποία δέν έπαυσε νά είναι
ταιραγμένη, ή Ελλάς εΐιρΐσν.εται
χωρίς νά εχτ} σοβαρά αιιυντικά έρ-
γα είς την Μοοοεδονίαν, χ<ορίς στό¬ λον σξιον τοϋ όλΌματός τού καί των παραδόσεών ιια;, χωρίς άερο- λά ί ή ποιλεμικόν έ- πλάνα, χωρίς φοδιαομόν καί μέ στελέχτ) τα όποία εχει άποκαρ&ιοχίει ή λαϊκή άννπκ- λητ|'ία καί ή κρατική άοιαφαρία. Αυτή είναι ή πραγΐίατική κατά¬ στασις. Λι' αυτό <δέ καί είναι άκό- ιιη συγκινητικόν δταν βλέπτΊ κανείς τονς αξιωματικόν; τής ξη- ρας καί της θαλάσσης ίπιτελοΰΗ'τας τό αχαρι μέν σήιιερον άλλν' ανώτε¬ ρον δυως πάντοτε καθήκον των δ- χι μέ απλήν εί"οτνειδηισίαν άλλά μέ τ»ιν ιδίαν πάντα παλιηάχ άγάπτ>ν
πρός αίτό καί μέ την ιδίαν πίστιν
ςτρός τόν προορυσμόν των. Εις ιιίαν
Γποχήν κοπά την οποίαν τό ιγθι-κον
επίπεδον Ι'χει πέσει οικτρώς είς δ-
λονς τοΰς κλάδους — άρ'χίζοντες
άπό οατήν την πολιτικήν -
παρήγορον νά
ψος τοϋ ,τροορισμοϋ των.
* * *
Τάς σκέψεις αυτάς μόν τάς ε-
γεννηβε τό -θέαμα των ναντικών ά-
σκήσεων αί όποϊαι έλαβον χώραν
προχθ/ές εις τόν δρμον τοϋ Φαλή-
ρου. Τα δύο νεοαφιχθέντα έκ των
Γα?Λι-/«ϋν Λ'αι'πηγείων τσ"τοβρι·χιά
ιιας «Κατσώνη;» καί «Παπανικο-
λής», — τα π.^ωτα μιας οιριράς έξ
ίντσ&ρυχίίον νπό κατασκεΐ'ην, όπϊ-
νααι δ£κια«κτώ ποϋ προβλέτιει τό
ό ό έ
σαν
είναι
ης ρήγρ η
κανείς τοΰς άξιωματικοί'ς της ξη-
ράς καί της θαλάσσης νά ά γ α-
π ο ΰ ν τό έπάγγελμά των καί νά
παλαίουν έν μέσω τής γενικ-ης ά-
ρ
ναυτικόν πρόγρΚϊμμα! — Γεετέλε-
άσκήσεις επιδείξεως άναΐδχ·-
καί κατσδι'χτεων τάς όποία;
ΐτροσΒκί.ή+ιτη διά τοϋ τΐαοα· δπως
παρακολουθήση ό λαός ίνα διά τού
ωραίον αύτοΰ θεάΐματο; τονα>θτ) τό
ενδιαφέρον αΰτοϋ διά τόν στο?.ον
μας καί άποβειχΰτ} κάτι περί τού ό¬
ποιαν ιάχϊιστοι άιιφιβαλλονν: δτι ε¬
χομεν στόί.ον καί δτι ό στάλος αΰ-
τός δέν άσκεϊται μόνον κάιινχϋν έ-
ποτναιοτάσεις!
Όιιο/.ογώ έδώ μετά σΐΛα^ιβής
ότι εΐχα καί ένώ διά τό ναιτικόν
μος την ϋδίαν ση ήτο ενα σίοαα ί1
άλ "Ο λ
ή
πο διάλυσιν. "Οτι τα πολειχικα μιας
ήσαν, κατά τό ιιαλ).ον, κιατί ήτ¬
τον, αχρη;στα σιοειρ«'.ά, δτι ή πει-
θαρχία είχε λείΐ|·Γ), δτι οί άξιωμα¬
τικοί ένδιεφέροντο περισισότρρον
νά άποκτονν γαλόνια διά μρσ»υ τής
πολιτικής παρά διά της άφωσιώσε-
ως είς τα |ργα των καί δτι είχον
τό έπτΐγγε'λμά των ώς μέσον παρά
ώ ό ή ζή
ής ζωΐή
ώς σίκοπόν τής ζωΐής των.
Π ροσκληθείς, μ' ενϊι μόνον άκό-
εϊς τάς άσκήσεις των ύτο6ρι.»-/ίο')ν
Μία άτιιάκατος τοϋ στόλον μέ
διεπεραίωσε μετ1 ολίγον μετά τοΰ
πλοιάρχον κ. Δεμέστιχα επί τοϋ
αντιτορπιλλικοϋ «Προυσσα» τό ο¬
ποίον ·&ά μάς μετέφερε είς τόν
Ναύσταθμον δπου θά έπεβιβαζό.
μεθ« των νποβρνχίων. Ή «Προϋσ
σα» ελαιιπε έορταστικά. Τό ίΛυ-
μένο οαοηροΰν κατάστρωμά της
οί γυαλισιιένΌΐ μπροϋΛ-τζοι τιΤον δι-
αφόρίον έξαρτημάτων, ή άίσπιλη
λενκ»-η]ς της, αί καθαραί στολαί
αξιωματικών καί ναντών, ή θαυμα¬
σία καί ε&ι·πνη πειθα-ρχία τοΰ πλη-
ρώι«ΐτο·ς μόν έ'δοκταν την πρώτην
καλήν εντύπωσιν καί μέ ξαναϋύ-
πνησαν κοιμισμένες παλη·ές συγκι-
νήσεις νπερηφανείας διά τό ναιπτ-
κόν μας δτντν τό ωραίον άντιτορ-
πιλλικόν μα; μετέφερε μέ μεγάλην
ταχΰτητα πρό; τό Κερατσίνι καί ό
άερας έκαμε την γαλανόλεΐ'κον νά
κνματίζΐ| φαιδρά είς τόν ίστόν τοϋ
πολεμικον.
"Ολίγον μετά την αφιξίν ιιας είς
τό Κερατσίνι έΰλέπαμεν νά κατα-
φϋάνονν άπό τόν νοτύοταύιον τα
δνο νέα μας ύποβ^νχια —-λειικά
καί μακρονλά σάν τεραστία ποΰρα,
μέ τοΰς παραδόξονς πΐ'ρ7ίσ>/ονς
των είς τό ιιέσον επάνω άπό τοΰς
όποίους έπρόίοαλλαν τα τρία των
περισκόπια. Μία λέμβος δέν ήργτ}-
σε νά μεταφέρη εμέ μέν επί τοιΓ
καί νά καταδυθώ μί ενα ?ξ αυτών·, «Παπανι-/ολή» 'τόν έτερον δέ συ-
,ϊ,ο^λ. ?^,.^,,^^ _Λι,. Α,-τλ ^/νΓ. ,^'» νάδελφόν μόν επί τοΰ «Κατσώνη»
πρός παρακολούθησιν των άσκήσε-
ων καταοΰσεως καί άναδΰστως.
Μόλΐς έπάτησα τό πόδι μόν επί
τοΰ ύποΰρΊ,^ίον «Πα·πανικο?.ής-> ευ
ρέθην πρό Λ-έων αξιωματικών οί
όποΐοι έσπευσαν νά μέ ύποδεχθοϋν
καί νά μόν έπιδείξουν τό σκ«φος
των μέ μίαν προθυμίαν είς την ο¬
ποίαν διησθάνετο κανεί; μίαν ω¬
ραίαν ΰπερηφάνεΐϊτν. Αντή ήτο ή
δευτέρα καλή εντύπωσις την όποι¬
αν εμελλα νά ΐίποφέρω. Οντε μίαν
στιγμήν κατά τάς δΰο ώρας τάς ο¬
ποίας εζησα έντός τον
διαφοράς διά νά είναι είς τό υ- μη δί]μοσιογρο3φον, νά λάβω μέρο; χιλιάδας.
άπεϊχα έπομένως πολυ άπό τοΰ νά
φαντάζωμαι ότι τ)ά έξηρχόμην των
άσκη«ΐων αυτών μέ ένττλως άνα-
γτννηιιένην την πίστιν μοί1 Λρός τό
ναιτικόν μας, ιιέ ■θαΐ'μαομόν πρός
τοϋς άξιωματικούς τού, μέ υΛΡρη-
φάνειαν καί Εμπιστοσύνην ώ; πρός
τό μάλλον ττΊ; Ελλάδος επί τής
■θ/αλάσσ'ης. .. Καί δμως αΐτό συ-
νέ<3η. "Οταν κατέβην.α έξ Αθηνών άς Ν. Φάληρον την ώραν ποΰ ιιον εΐ- χε ορίση ό άνώτερος άρχηγός των ί^τοβρνχίων πλοίαιρχος γ.. Λεμεστι- χας, ΐ*υρηκα τόν Φαληοικόν δρμον νά παρονσιάζη μίαν ωραίαν £ορ- τσστικήν είκόνα. Πάν<ι> στά πρα-
σινα καί άφρώδη άπό τό ιιελτέμι νέ
ρά τοΰ δρμον άκινητοΰσαν αί ν.0|ΐ-
•ψαί σιλονέτται των άντίτορπιλλι-
κών μας των όποίοον τα τη/.ε|βόλα
έγυάλιζαν είς τόν ήλιον, εχοντα Φς
τό μέσον αιαών τόν νέον «"Αρητν»
ό οποίος άνπκατέσττίσε τόν παλαι¬
όν καί ιστορικόν «"Αρην» ώς Σχο-
λή Δοκίμων. Γύρΐι) έπηγΐαινοήρ-
χοντο, σχίζοντας τάκνματα άτιιά-
κατοι τοΰ Π. Ναντικοϋ κηί βάρ-
κε; ^ιέ πανιά ποϋ προσέδνταν μίαν
γραφικήν ζωήν εις την ώμορ^ιάν
τοϋ θεάματος. Έν τώ μεταξν είς
την προκυμαίαν, πληροφορηί)είς
την είδησιν των άσκησεων άπό τάς
εφημερίδας, τίρχισε νά σνγκεν-
τρονται ό κόσμος, ό όπ»ΐος έ"πρόκρι-
το ν' ανέλθη αργότερον εις ποϊλάς
Άίγο την σιδηροδρομικήν σύγκρουσιν τλψίη τοΰ Φόντα, Ν. Γ., κστά την οποίαν τριάντα ί
νπέρ κΐαί νπό την θάλασσαν, δέν
είχα τό αίσθημα δτι ευρίσκομην
έν μέσω άνΦρώπων οί όποίοι εξιε-
τέλσυν τάς διαταχθείσας άσ/.ήσεις
ώς μίαν άγγαρίαν η έ'στω καί ώς
ενα! τατθήκον. Άλλ' είχα τό ονγζινν)
τικόν συναΐίσθημα δτι οί νέοι αϋτοί
άξια*ι«τικοί καί νανται άγα'ποϋ-
σιαν ττ) «καράβι τους», άγαπονσαν
τό τραχΰ, έπικίνδιηΌν και άπορρο-
φητικόν τονς έπάγγελ.μα, άγαπού-
σαν τάς άσκη'ιοτις τάς οποίας έξε-
τέΡ.ονν. Ιία-θ' όλον αύτό τό διάστη.-
μα δέν ήν.ουσα οΰτε §να α¬
ξιωματικόν νά'μο{5 μιλήλση διά ΐά
πολιτικά τής ηιιέρας, άλ/.ά τονς ή·
κονσα νά μόν μιλοΰν — μέ πόοΊ^ν
θερμήν τιαί συγκίνησϊν! — διά ΐό
«ναντικό τοΐίς», γιά τάς ανάγκας
τοΰ ναντικοϋ τονς, διά τάς ναιτι-
κάς ανάγκας τής πατρίδος μας,
διά την ανάγκην όπως τονώθη τα
ενδιαφέρον τον λαοΰ διά τόν στό¬
λον μας οντοος ώστ£ νά δυν^ύ^ώμεΛ'
ν' άποκτήοχΰαεν τα σκάφη τα ό·
ποΐα χρεΐαζάιιε^α διά νά είί—ϋΐα κΰ-
ριοι τής ·θαλάσσης μας.
* * *
"Ο,τι έ^τύμιασα κατά την παρα¬
μονήν μόν είς τόν « Π απανικολήν»
ΐ>το ή ψνχηαιυία, ή πείρα, ή τάξις
κοί προσή/υωσις μέ τάς οποίας άξι-
ωιιατικοί καί πλήρωμα έχειρίζοντο
τόν λβπτεπίλεπτον, δνσκολώτατον
καί τόσον επικίνδυνον μηχανικόν
αντόν όργοινισ}ΐόν ποΰ λέγεται ΰ-
ποβρΰχιον. Διότι δσοι Κχετε ιδή τό
έονατερικόν ενός νπ»6νυχίου θά
άντ^ηφθ·ητ? πόσον αντό οιαφέρει
παντός άλλον πλοίου. Τό εσωτερι¬
κόν αύτό, τό οποίον δέν είναι τί αλ¬
λο άπό Ινας στενότθτος καί μακρΰ-
τατος &ιάδρομος, εΙλόι ολόκληρον
κΐατειλημμένον άπό μίαν απειρίαν
ήλεκτρικων καί έλαισθί.ιπτυ'.ων ιχη-
χανημάτων ποΰ δίνουν στον άδαη
την εντύπωσιν δτι ευρίσκεται ΐ-ΐέσα
σέ αιά καρδιά ωρολόγιον! Λέν ν-
πάρ'χει σπιθαιιή χώρον την οποίαν
>"ά μην ?«)—αλαμβάινουν αι^χανήμα-
τα. Κάτω <πτό τα δννατά ήνεκτΜ- κά φώτα, τα όποία χύνονν ενα λευ- κό καί σκληιρό φώς, μέσα εί; την άφόρητον ζέστην καί τονς κρότονς έογαζο^ιένων μτ^ανών, τό ματι ^εν- συναντά πκιά βαλβΤδες, στύφιγ- γες, σωλήνες, ιιανόμετρα, (Συνεχεια ςΐς την ί9ψ
«ΚΘΝΓΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928..
Η ΩΡΑΙΑ ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΠΟΤ ΕΞΕΘΡΟΝΙΣΕ ΤΟΝ ΑΒΔΟΥΛ ΧΑΜΗΤ
Αί περιστάσεις, αίτινες -βρι6άλ-
7.κ>ν την παραίτησιν τοΰ Σουλτά-
νου Άβδοΰλ Χαμήτ τοΰ «■άσθ-.^ϋς
της Εύρώ-ης» υπήρξαν άνέ-λαθεν
—οτβιναΐ.^ Σίίχνάκις ^ δΐηρωτήθην:
Τί συνετέλεσε βίς την πτώσιν τοΰ
μισητόν αυτού τα·ράννου, όστις, μή
άρ/.οΰμενος είς τδ νά κρατή τον λα¬
όν τού εκατόν χρόνια πίσω άχό την
εποχήν τού, κατέσφαξ-εν εκατοντά¬
δας χιλιάδων άνθρκύ'πίνων όντων ά-
ντ)·/.όντων είς τάς όποδούλους φυλάς
κϊ! πανούργως έφερεν είς ρτ>ξιν τάς
δυνάμεις της Εύυώπης μέχρι ση-
μείου ώστε αυται νά είνε σχβδόν
I-
τοιμα'. νά έπιπέσονν κατ' αλλήλων;
ΤΑρά γε ήεπανάσταχπς μόνη έθεσε
τέρμα είς την τρομοκρατίαν τα>;
Μοί ήλθεν ή ίδέα ότι ε^ρ-ε-ε νά
όπάρχουν άλλαι αΐτίαι καί σν.οτεί-
νότερα; -τής εξεγέρσεως τοΰ κόμ-
ματος των νεοτούρΐ7.ων ?αί τής έν-
0θΛ7ίώ3ο.>ς προπαγάνδας τού. Καί
τέλος εύρον ότι αύτό συνέβαινε. Ό
Άδδούλ Χαμίτ έχίσε λόγω των ρ-α-
ί:α>ργίών μ:ά"ς γυναίκας.
_ Δεν θελω νά είπω, όν. ό Άδϊουλ
Χαμίτ ήτο «κακός» άνθρωπος ή-
0:κώς—άνθρωπος φ:λη*δονος. Ά-
λη,Οώς ύχάρχουν «ασίμώταται άπο-
ίείςείς ότι, μολονότι ήτο καχύπο-
—ος -/.αί £>ειλός ψυχοπαθής, ουδό¬
λως ήτο γιτνα:ι/,οθτ>ρας. τΗτο άφω-
ϊ'.ωμένος είς τάς γυναίκας τοϋ χα-
5·εμίτ>.> τον, μολονότι δέν εγνώρισε
τχεδ<όν διόλου την οικογενειακήν ζωήν, -/.αί ούδέποτ»ε εγνώσθη ότι έ- ρεζήτησε τάς θοκτείας εξωτερικών οϋρί. Ούχ ήττον, λόγω των ραδι- ο^ργιών μίάς ξενης γυναικός εχα- τί τόν θ^νον τού καί την ήγεσίαν τής Μουσουλμανικής φυλής. Διά νά εξηγήσωμεν έπαρτοως την τνραξ'.ν αύτην τοΰ μεγάλον $ραμ#- τος, τό οποίον απέληξεν «!ς ψ την —ώσιν τοΰ 'Αβίούλ, είνε άνάγχ.η -ά κάμωμεν μίαν μικράν άνϊδρομήν. Έλάνιστα είνε γνωστά περί τοΰ ςολοο. ττν> οποίον ε-Βϊίςεν ή Αυστρία
είς την καταρρεύση» εκείνην. Ή
Αύστ,ροουγγρική Αύτοκ,ρατνίρια—η
(ιλη—ίΐκή» Αύτο-Αρατ&ρία, ώς την
^-εκάλεσεν ό Λό!3 Τζώρτζ—είχε^,
ςοτιχ,ά, α—οο?α;οτάτοι>ς λόγοις δ'ΐα
νά θέλη την κατάρρε·>τιν της Τουρ-
ν.ίϊς ώς Δυνάμεως.
Μετά την προσάρτη<ην των σερ- 6:κών έταρ'χιών τής ΒίΧΓνίας καί! της Έΐζβγρδίνης, η Αΰστρ-ία ϊέν| ΰίάργει άμ/ξ'ί'δολία 3τ! ενελέτχ την'ι προσάρττ,σιν ολοκλήρου τής Σερ-' 6ιας, ίσως δέ καί τής ΜτΛεδονίας, τής ό-οΐας ό Σοολτάνος ήτο κνρί- αρ7°?· Άλη-θώς, ώθο^ίνη υπο τής ϊδ-έας δτ; ήτο διάΒοχος^τής Άγίας Ρωμ.αϊχ.ής Αύτοκρατορίας, ήαπορ·εί νά ώνεί^εύ:το π:>τν!χ-'. την άνά-
κτησί·/ τής Κωτ^στ^ντινο^ΐρόλεως,
τής χαλ»:(ζς Έρωτ5!»ι>της τής Ρω-|
μαϊχ.ής Αύτοκραταρίας τής Ανα¬
τολή ς. "Οπως καΐ αν εχγ] τό χράγ-
μα, ένδιεφέρετο περιστότερον χ.α:
άτο ττν Ρωσσίαν διά την καταστρ·ο-
φήν τής Τοαρ-/.ίας ώς Μεγάλης
Δυνάμεως, β-.ότι ή Μοσχοδιτ-.κή
Αΰτοκρ'ατορ'ία· έν5'.α3«ρετο απλώς
δ'.ά την τύχην τώ^ Σλαυων των
Βαλκ^ιων διά λόγοις φυλετικοϋς.
Συν— εί<7 τούτων, ή Αυστρία ?έν υ-ΐοΦετησε μέσα τα όποία είνε τόσον Λποτελεσματιχ,ά, όσον ν.αί πα- δλην την Το^ρκιτΛήν . _. , ή Αυστρία ήτο ή Δυνααις, η απού διετήρ·ει τα περ>σ-
σότερα χ.α^έ-σαντάν, ντανσιγκ κ,αί
άνεγ,ιωρ-ισμένους δυσωνύμονς οίχοος. ί
Είς τοϋς νομοΰς των Σκοπίων χζί
τοΰ Κο~οφοπεδίαυ, οίτινες κΐτω-
κατά μεγάλην αναλογίαν ίιπό'
, « Άλβανοί φύλαρχοι έ-
αεγάλως διά την χα^θΛ-ί-
αν ενός Αύττρίακοΰ Προξένου, ό¬
στις έπέτο~ςεν όπως ή σημαία τής
χ^ρ^ζ τ«ο κναατίζη ώς προστατευ¬
τικόν σήμα υπεράνω χαρτοτΓαΐΥ.τι-
χλλ άντρ'ων καΐ άλλων ΰπάπτων
οί κων.
Οί φόλαρχοί δ!εμζρτύ.ρ·οντο ότι
οί νέο: των 'έληστεύοντο κ-αί διε-
?0είρΌντο υπό των κέντρων έκλύτε-
ως, των χροστατευομένων υπό την
Γ/.ήν σημαίαν. Καί είχον δί-
Πολλοί νεαροί" Τοΰρκθ1., ά-
μίμπτων εως τότε ήθών, χαρ·εσύρ-|
θησαν είς τα /<έντία αύτά καί δ"ε- φθάρησαν τόσΌν, ωττε κατέστησαν αχρηστο: 8:ά τό κότι/χα των Φΐλϊλευ- θέρων Βεών κια· τής έ-χναστάϊ'εως. Ή άθλία αυτή χ.1-·οπαγά';3α δ;α- φ<θο.ρας, δτον άφορά την πίρ'. αύτην, άπι&ληξεν είς Ινα έπείσό τό οποίον παρ' ολίγον νά δητχ γήτη ν.ατάστϋσιν άν,ρος σοβαΐότη- τος. Υπό την αίγίδα τοΰ έν λόγω προξένου, 'άπεοασίσθϊ] ή τέλεσ:ς ε¬ νός μεγάλσυ όογίου, τό οποίον Οά ίιήρ'/;· μίαν έόίομάία, είς τό-Φέρ- σοιδ'τς. χεί;χενον —(=2όν είς τό με- σο^ των χροζναφερθεισών πόλεων. Άνηγέρθησαν παραπήγματα έπί- τηί'ίς κ,αί -ε'ί'δίΐί,θί συρμο! Οά ώδή- γοον είς τόν τόπον τοΰ γλεντ'.οΰ. Άλλά <ίί Άλτ>ανοί φύλαρχο:, άν-
ΰ κόμμ.ατος έν θεσσα-
τβ-ογσρΎβ-τι τα κίνημα
τουτο, άμέσως αντελήφθη τον κίν¬
δυνον τον ότχήν) τουτο ουνε-πήγετο.
Τα μέλη τοϋ Κομίτάτου έγνώρ'.ζαν
δτ: οίτ^ήποτε άχόπ«(ρϊ των Άλ-
δανών 7.ατά το ΰΑύττρ'.ακοΰ Πρ·ο-
ςένοο, Οά έσήμαινεν «-ίτδ-ολήν τοΰ
αύστρίαχοΰ στρατοό και ματαίωσιν
των σχείίω1/ των. Άπ-έσ—ειλαν λοι-
πόν ϊ'3Τ/-ν·ελεϊς έν μεγάλτι σπο^ί
πρ^ς τούς Άλ5τ«ϋς οη νά χώς
πείσουν νά ά—όσχ&υν χάσης έτιβέ-
σ··εως κατά τοΰ Αύστριι-Λθΰ Προ-
ξενείου. Έπίσης ό Σουλτάνος ε)^α-
6ε μ«τρα 6:ά νά τΐθ'ή τέρμα είς την
διαδήλωσιν. Ή Αυστρία έλαβε τότε
άλλα μετρα. Άντΐ νά ·προσπα&ή-
ση νά δ'.αφ·θ·ΐίριτ) τούς ύπηκόο^ς τοΰ
'Α&ϊούλ Χν'τ' άπεφάσ'σε νά στρα¬
φή πρός την κεφαλήν ν.αί νά ΰπο-
σ-/άψη την δυν;μ«ν αύτοΰ τοΰ Σονλ-
τάνου.
Οί Αίστριτκοί ήσαν χλήρως ένή-
μεροι τής ν.'^ρίας ά3Λ3(.χίας τοΰ
Σουλτάνοι*. Μολίνίτι ήτο εί; έν;
των ίόουεστέρων διπλωζΐατών τής
δόλως τγτ~< διατεΌιείμέν&ι νά άνε χ&οΰν την κ.ηλί'δωσ'Λ τής χώρας των υπο μιας τόσον άνηΐθίκου σν.η- νής. Σννεο'.έντρωσαν 20.000 άν- Ιρζζ, οί έτΓθΐθ! εδαλ'εν οωτιά είς τα πρότκαιρα ίΐκ^χτ, ; νά λάβη χώρ^ τί) δ?γ:ον -/.αί έπρο- χώρ-τοτ; μέχρις έπιθέσεως ν.αί -/.α- τά τοΰ Αϋστρίακΐΰ Προξενείου. "Οταν τό Κοα'.τόττ&ν τής Ένώ- τεως και Προόί<Χ), ό ·π>ρήν τοΰ
Ό Δρ Φράνκ Π. Γουέστον, δ χει-
ροΰργο; ό οποίος επρόκειτο νά εκτελέ¬
ση την ματαιωθεΐσαν το')ρα έγχείρη
σιν 1™ των δυο ήνωμένων άδελφών,
Μαίρης καί Μαργαρίτ«ς Γκίμπ.
πράκτορα αυτήν -ένετιστεύθη ή Αυ¬
στρία την πλήρη διαφθοράν τοΰ Ά
όδούλ.
Μέ την δοήθΐΐαν ενός μ·εγάλου
υιλοδωρήματος ό Έμπούλ Χούντα
ό μάγος τοΰ Γ'.λδίζ Κιόσκ, επείσθη
νά την π/ροσ;ά>ση ώ ςτήν Κ'ρκατί-
ογ> σ>όζυγόν τού. Σίγά-σιγά ήρχισε
νά ομιλή περ* α.'·τής είς τόν Σ-α/λ-
τάνον, τονίζων τάς 6αυμ»ΐίας ί-
δ'ότητάς ττ,ς Κατ' αρχάς ό 'Λ-
συγ/.ατετέ'Οη ._
[)Λνποι ούτος νά δεχθή είς ακρό¬
ασιν αύτό τό Φαΰμα ί~5ριφι>σ!κής
ϊίαγνώσϊως.
'Η «μάγισσα» τοΰ είπεν ότι τα
πνεόματα την είχαν α-Μ&ζολζόσ-'.
νά τ:ν βεβ-?ιώο·η πίρί τής τελίν.ης
έχϊ-χίας τού έναντίον ων Ν
τού
'έναντίον
τούρτα·>ν. Κατίττίν, όσον έ
ή έ-7νάττα·σ:ς, ήρχισε νά
δλί Ό ΰ'
των
η
Νε
ο-
, ήρχ ^ρζ,
Ό ν.ΰρ'ιος σν.ο~ός της
ήτο ΦίΤ!7.ά νά πείση τόν Σονλτάνον
νο ζητή<σ(; την 6οήθ·ε!.αν τής Α6- «■ζοΐ'Χ':.. Τοΰ ελ-εγεν ότι τα ·πνεύματα τής είχον στείλει ενα όνειρον, είς τί) οποίον τό>/ είδε π.ίοστατευόαΐνον υπό
ττεί·νγας δό: ααΰρ-ο^ν άετών
ό ό ύό
τά
γ ρ
των στηρ-ιζόντων τό ούστριακόν
στέμμα. Κατ' αρχάς ό Ά^δούλ ε¬
φάνη άγχ^ακτών καί δσαρεού
<-_-... Δνίς Γερτοούδη Σμίθ, νεαρά κα>.λον-ή τής Οίιασ,γκτώνος, δοοσιζααίνη
είς τα νερά τής δεξαμενής τού Τσεβυ-Γσαιηζ.
Εύρώ—τ,ς, ό Άιδϊούλ Χαμιτ ήτο
ίσος ό πλέον 6εισ:δαίμων άν^ρω-
πος τής Αύτοκρατορίας τού. Τό
νευρικόν τού σνττηυα ήτε τελείως
ξεχαίδαλω-'ένον, ό δέ ΣοΆτάνος
ο-υνηλ):ζε νά παίρνη μεγάλας δόσΐ'.ς
:'ίθέρος -/.αί δαλβρ'ίοτίας δ·. άνά ΐύ
ρίσκιη κάπΌΐαν ησυχίαν.
Είχεν είς την ά/.ολο-.ι'Θίαν το
ίνι ωάγ&ν, -Λα.τθΊον Έαπίύλ Χούν
τα Ό άνθΐωπ'τς σΰτός εξηγΰόσε τΑ
όνειρά τον ή μάλλον τούς έφ:άλ"ας
τοο. Π-εριττόν νά εί—ομεν ότι ήτΐ
ενας τσαρλατάνος τοΰ χε·χ:·οτέρου
είδους. Έ>σ· ό 'Αίϊούλ έφθασε μέ-
χρι τοΰ σημείου νά ζωγραφίζη «;-
ο/είρως πορτραίτα των Νεοτΐ'όρ-
■Αων έπανιστατών άρχηγών, χρΐΛ-
πα^ων νά καταστρέψη τοΰς ΐίνΛν!-
ζομβνοος διά των εί7.όνω7 των.
ί:ά μ—·!χών αέσω-Γ αί είκόνες αύ-
ταί ευρέθησαν κατέ<πιν είς τό Γιλ- δίζ Κιόσ/. μετά την παράίτησίν τού. Το'νρα ε'ς τα Σκάπία, είς έναν ά—ό τοΰς δ'Λωνΰαονς οίκους τοΰς υπό τρ* πρ·&ςττί·σί7ν τοΰ Πξέ άή φάνη άγχ^ακτών ·καί ρ μ.ενος, &ιότι έστριεκρε πάντοτε ίδία'.- ■ζίρχ* δυο—ιστίαν πρός την Αύ- ί "Οτα-/ σμως τό «Ονειρον» έ- διά δζπίρζν καί τρίτην φοράν, ήρχισΐϊ νά -/.λονίζεταί. Τότε, ϊσως )Λγω τής δεισώαί- μ^ος φχ^τατίας τού, είτε λόγω τής ΰχοδολής τής μαγκτσης, ό «ά- τθΓ^ήί» *ίδε την ιδία·; νυκτερινήν όπττισίαν καί ό ίδ»ς. Αύτό προσ·:ιώ- :;σε τήτ> γρ^χήν ενεργείας το·)
Την -πρωΐαν τής επομένης, 10 Ά-
-ρ"λί:« 1909, έγραψεν ίδιοχείρως
Ινα! μακρόν τηλεγράφημα πρός τόν
Αύτο7.ίάτοία της Αύστρ-ίας γαλ'51
στ·. Άλλά τό τηλεγρά-φημα -·ρ!-
ήλθεν είς χείρας ενός τηλβγραφη-
τοΰ, όργάνου των Νεοτούρ·/.ων.
"Εως τό~, τό κόμμα των Νε-
οτούρν.ων, ίκ,ανΐ—οιημένθΓ^ έκ των
ά—οτε)^ί3τχάτων τής μεριν.ής Ιπα-
ν7»ΐτάσεως τοΰ 1907, ήτο διατεθει¬
μένον ν ά όιοτρχι τόν Άΐββούλ. ν ά πα-
ρα^χείντ) έχί τοϋ θρό»«»υ ώς αυστη¬
ρώς σννταγματικός ήγεμών. "Οταν
δμως ή άτάδβ-ίξις αύτη τής δ<χλο- προσωπίας τού περιή|λ&εν είς χεί¬ ρας τοϋ κόμ,ματΌς, το-ΰτο ελαι&ε ρ-ι- ά ί ί έ Τ 13 Ά Η Χΰ.δα Φέργκυζον, ξανθή καλλονη των Ρο11Ϊ65, ή όποία θά ύπανδρευθ-η τόν Άαρόν Μπένες, βθτούτην έκατομ- μυριοϋχον κοί διεζευγμένον σύζυγον μιας δ?.λης χαλλσνής των Ροΐΐϊοχ. ρώ νά όμίλ,ήσο. Ά—6 τής στιγμής τής χαρκτ-ΐ-ίΐϊίΛς τοΰ Σουλτάνου, τδύνει εντελώς τό δνομά της άττό την ιστορίαν ή μάλλον λτό την προ- οορικήν παράδοσιν. Τό ίντερμέίΐ':ν, είς τό οποίον έχαι·§ε χρωτ«·χ>ντα
ρόλον, ούϊέιτοτε μέχρι τοΰδε ε!·^εν
ίιχθή είς την δημ,οσιότητα.
Άλλά ·είνε Ινα ά-πό τ/ πεΐό πα-
τής
'.α πράγματα ε;ς τα χρ
συγχρόνου Άνατίλής—τα ό¬
ή δΟ
ή γχρ
ποία είνε πλήρ-η παρζδΟΛ·· χρ·ιγ-
ό ό ό ά
μάτων—τό γ»γονός
όέξ
0,:ωπος
δδοΰλ Χοΐχίτ,
ί ό
τόν
ότι ενας άν-
σάν τόν Ά-
—ανουργότερον
δλά
•σως καί όξυϊερΓΑεστερον διπλωμά¬
την τ?,ς έποχής τοο, ν.ϊτεστράοη
άπό τάς ρα&:ν-ρ~·;ίχς ιιάς -':να·7.;.ς,
ή όποία «ίς τάς περισσοτέρας εΰ-
Α^
πο:α Σ«ΐ2 Μέτς, ^
•/.ή ίιθΜΓθ'.ός, χαρατ,τή^ς χργ
τι επικινδύνου. Ε'χεν άξ>.άλογον
γνώσιν των άχοκρύρων τεχνών ν.α:
ιδίως τής χε-.ρΐμαντείας κα· τής
έρμηνείας των όνείρων καί 6)μί).ε:
εΰχερώς την τονρχΓκήν. Είς την
ρ
ζ!κά καί
ί
, ρ
μέτρα. Την 13 Ά-
γενική έπ>ανά-
ρ η γή
σταΐ'.ς τής φροαράς τής Κωνσταν¬
τ ίντ)>πόλ*ως. Την 27 'Α-πρ'.λίθ'^ τέ
Γιλδίζ Κίόσκ «ίχε καταλη^&ή καί
ό Ά&δούλ Χαμίτ είχε
Εί ό
ρα-.ος άφή^ε νά ν.αταντήση Ούχα ί:-
ϊ.ς ταιπεινής δε'.σ!?α'.·χονίας, ή ό¬
ό έ εέ ί
ποιο στό τέλος επέφερε καί την κα-
ταδίκτ,ν τού.
ΕΦΥΓΕ ΠθΡΠΪΕ ΤΗΝ
ΚΕΦΑΛΗΝ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ!
"Ενα τρομερόν εγτ/,λτ^α Ιγινεν
είς Άραμογιόνα τής Ίσπανίας. Είς
την μικράν αυτήν πόλη έξη εν άς
ονόματι Ούγκάρτε, διΐδ'άσκαλος, 40
έτών, μετά τής συζΰγου τού "χ. α ί
των δΰο τέκνων τού. Μίαν Κυρ'.α-
χ,ήίν οί σύζυγοι Οΰγχάρτε, άφήσοτ>-
-,ες τα δύο τέιχ.νο των είς την οι¬
κίαν των, εξήλθον, λέγοντες, ότι
6ά εχΐαιμνον μίαν έ-Λδρίμήν είς τα
δρη. ^Επειδή την νύκτα δέν έπέ-
στρεψαν, ό ίήμαρχος έχ,'.νητοποίησί
την μικράν άθΓτννομιχήν δύναμιν γ/λι
τούς γείτονος τοΰ Ούγκ,άρτε πρός
άν>εύρεσίν των. Μετά ν.να ώραν οί
άστυνομΐ'κοί εύρον μίαν εφημερίδα
είς την ανατολικήν
«—Είνε τό κισχέτι μο.»>, βΦωνα-
ξεν άτηλχ'-^ένος δταν υπέγραψε [
«V**™*!*
νεί<» ~^ *ό εννρ^ον, τό «κ,βν ϊ™^- ^^«ν «» ορο»ς και _ -·-'-· ΤΓ ' ι εφημερίδος ενα νεοσκαφη λαΐ///.ν·>.
ΆναττΛψαντες τό έϊαφος εύρον είς
βάθος 60 έκατοστών άποτΛε'φαλΐσζλέ-
νον τό πτώμα τήις συζύγου τοΰ Ούγ-
κάρτε. Κατά την ίατριν.ήν ε,χιθεσ'.ν,
τοΰ φανού τής γ-ΐναιι/ος προηγήθη
άγρία χάλη. Ή γυνή έστραγ-;αλί-
σθη καί Ίΐατάχιν άχεκ&φ·-}:λί<ϊθ η. "Ο¬ λαι αί Ιιρεονα! πρός άνεύρεα·;ν τοΰ οε την έκ,τ}ρόνισίν τού·. Έτσι εως τό τέλος έπίστενεν είς την ύπαρξιν μοιραίων δυνάμ-εων, αί λέ τόν Δ·εν λείπουν ο! έπ·!υ.ένοντϊς ή Σόφια Μέτς συνιδ^ετο μέ τόν Ά- 63ώλ στενώτερον ή 8ίά των δεσμών τής μαγείας. "Οπως καί & έχη τό χράγμα, έγώ γρά<ρω έν.εΐνΜ —ο51 δ-.δασν.ιίλου ό οποίος φεύγων γνωρίζω. ίΐερί των μετέπε'.τα π·ε-'λαιδε %αί την κεφαλήν τοϋ θύματος, ώ ή ή δέ 1ά εΰχερώς την Είς την1 ?'~*τειών τής σειρήνος. δέν τι>τ.<:-πήρξαν μάτοίαι.
Η ΩΡΑΙΑ ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΠΟΤ ΕΞΕΘΡΟΝΙΣΕ ΤΟΝ ΑΒΔΟΥΛ ΧΑΜΗΤ
Αί περιστάσεις, αίτινες -βρι6άλ-
7.κ>ν την παραίτησιν τοΰ Σουλτά-
νου Άβδοΰλ Χαμήτ τοΰ «■άσθ-.^ϋς
της Εύρώ-ης» υπήρξαν άνέ-λαθεν
—οτβιναΐ.^ Σίίχνάκις ^ δΐηρωτήθην:
Τί συνετέλεσε βίς την πτώσιν τοΰ
μισητόν αυτού τα·ράννου, όστις, μή
άρ/.οΰμενος είς τδ νά κρατή τον λα¬
όν τού εκατόν χρόνια πίσω άχό την
εποχήν τού, κατέσφαξ-εν εκατοντά¬
δας χιλιάδων άνθρκύ'πίνων όντων ά-
ντ)·/.όντων είς τάς όποδούλους φυλάς
κϊ! πανούργως έφερεν είς ρτ>ξιν τάς
δυνάμεις της Εύυώπης μέχρι ση-
μείου ώστε αυται νά είνε σχβδόν
I-
τοιμα'. νά έπιπέσονν κατ' αλλήλων;
ΤΑρά γε ήεπανάσταχπς μόνη έθεσε
τέρμα είς την τρομοκρατίαν τα>;
Μοί ήλθεν ή ίδέα ότι ε^ρ-ε-ε νά
όπάρχουν άλλαι αΐτίαι καί σν.οτεί-
νότερα; -τής εξεγέρσεως τοΰ κόμ-
ματος των νεοτούρΐ7.ων ?αί τής έν-
0θΛ7ίώ3ο.>ς προπαγάνδας τού. Καί
τέλος εύρον ότι αύτό συνέβαινε. Ό
Άδδούλ Χαμίτ έχίσε λόγω των ρ-α-
ί:α>ργίών μ:ά"ς γυναίκας.
_ Δεν θελω νά είπω, όν. ό Άδϊουλ
Χαμίτ ήτο «κακός» άνθρωπος ή-
0:κώς—άνθρωπος φ:λη*δονος. Ά-
λη,Οώς ύχάρχουν «ασίμώταται άπο-
ίείςείς ότι, μολονότι ήτο καχύπο-
—ος -/.αί £>ειλός ψυχοπαθής, ουδό¬
λως ήτο γιτνα:ι/,οθτ>ρας. τΗτο άφω-
ϊ'.ωμένος είς τάς γυναίκας τοϋ χα-
5·εμίτ>.> τον, μολονότι δέν εγνώρισε
τχεδ<όν διόλου την οικογενειακήν ζωήν, -/.αί ούδέποτ»ε εγνώσθη ότι έ- ρεζήτησε τάς θοκτείας εξωτερικών οϋρί. Ούχ ήττον, λόγω των ραδι- ο^ργιών μίάς ξενης γυναικός εχα- τί τόν θ^νον τού καί την ήγεσίαν τής Μουσουλμανικής φυλής. Διά νά εξηγήσωμεν έπαρτοως την τνραξ'.ν αύτην τοΰ μεγάλον $ραμ#- τος, τό οποίον απέληξεν «!ς ψ την —ώσιν τοΰ 'Αβίούλ, είνε άνάγχ.η -ά κάμωμεν μίαν μικράν άνϊδρομήν. Έλάνιστα είνε γνωστά περί τοΰ ςολοο. ττν> οποίον ε-Βϊίςεν ή Αυστρία
είς την καταρρεύση» εκείνην. Ή
Αύστ,ροουγγρική Αύτοκ,ρατνίρια—η
(ιλη—ίΐκή» Αύτο-Αρατ&ρία, ώς την
^-εκάλεσεν ό Λό!3 Τζώρτζ—είχε^,
ςοτιχ,ά, α—οο?α;οτάτοι>ς λόγοις δ'ΐα
νά θέλη την κατάρρε·>τιν της Τουρ-
ν.ίϊς ώς Δυνάμεως.
Μετά την προσάρτη<ην των σερ- 6:κών έταρ'χιών τής ΒίΧΓνίας καί! της Έΐζβγρδίνης, η Αΰστρ-ία ϊέν| ΰίάργει άμ/ξ'ί'δολία 3τ! ενελέτχ την'ι προσάρττ,σιν ολοκλήρου τής Σερ-' 6ιας, ίσως δέ καί τής ΜτΛεδονίας, τής ό-οΐας ό Σοολτάνος ήτο κνρί- αρ7°?· Άλη-θώς, ώθο^ίνη υπο τής ϊδ-έας δτ; ήτο διάΒοχος^τής Άγίας Ρωμ.αϊχ.ής Αύτοκρατορίας, ήαπορ·εί νά ώνεί^εύ:το π:>τν!χ-'. την άνά-
κτησί·/ τής Κωτ^στ^ντινο^ΐρόλεως,
τής χαλ»:(ζς Έρωτ5!»ι>της τής Ρω-|
μαϊχ.ής Αύτοκραταρίας τής Ανα¬
τολή ς. "Οπως καΐ αν εχγ] τό χράγ-
μα, ένδιεφέρετο περιστότερον χ.α:
άτο ττν Ρωσσίαν διά την καταστρ·ο-
φήν τής Τοαρ-/.ίας ώς Μεγάλης
Δυνάμεως, β-.ότι ή Μοσχοδιτ-.κή
Αΰτοκρ'ατορ'ία· έν5'.α3«ρετο απλώς
δ'.ά την τύχην τώ^ Σλαυων των
Βαλκ^ιων διά λόγοις φυλετικοϋς.
Συν— εί<7 τούτων, ή Αυστρία ?έν υ-ΐοΦετησε μέσα τα όποία είνε τόσον Λποτελεσματιχ,ά, όσον ν.αί πα- δλην την Το^ρκιτΛήν . _. , ή Αυστρία ήτο ή Δυνααις, η απού διετήρ·ει τα περ>σ-
σότερα χ.α^έ-σαντάν, ντανσιγκ κ,αί
άνεγ,ιωρ-ισμένους δυσωνύμονς οίχοος. ί
Είς τοϋς νομοΰς των Σκοπίων χζί
τοΰ Κο~οφοπεδίαυ, οίτινες κΐτω-
κατά μεγάλην αναλογίαν ίιπό'
, « Άλβανοί φύλαρχοι έ-
αεγάλως διά την χα^θΛ-ί-
αν ενός Αύττρίακοΰ Προξένου, ό¬
στις έπέτο~ςεν όπως ή σημαία τής
χ^ρ^ζ τ«ο κναατίζη ώς προστατευ¬
τικόν σήμα υπεράνω χαρτοτΓαΐΥ.τι-
χλλ άντρ'ων καΐ άλλων ΰπάπτων
οί κων.
Οί φόλαρχοί δ!εμζρτύ.ρ·οντο ότι
οί νέο: των 'έληστεύοντο κ-αί διε-
?0είρΌντο υπό των κέντρων έκλύτε-
ως, των χροστατευομένων υπό την
Γ/.ήν σημαίαν. Καί είχον δί-
Πολλοί νεαροί" Τοΰρκθ1., ά-
μίμπτων εως τότε ήθών, χαρ·εσύρ-|
θησαν είς τα /<έντία αύτά καί δ"ε- φθάρησαν τόσΌν, ωττε κατέστησαν αχρηστο: 8:ά τό κότι/χα των Φΐλϊλευ- θέρων Βεών κια· τής έ-χναστάϊ'εως. Ή άθλία αυτή χ.1-·οπαγά';3α δ;α- φ<θο.ρας, δτον άφορά την πίρ'. αύτην, άπι&ληξεν είς Ινα έπείσό τό οποίον παρ' ολίγον νά δητχ γήτη ν.ατάστϋσιν άν,ρος σοβαΐότη- τος. Υπό την αίγίδα τοΰ έν λόγω προξένου, 'άπεοασίσθϊ] ή τέλεσ:ς ε¬ νός μεγάλσυ όογίου, τό οποίον Οά ίιήρ'/;· μίαν έόίομάία, είς τό-Φέρ- σοιδ'τς. χεί;χενον —(=2όν είς τό με- σο^ των χροζναφερθεισών πόλεων. Άνηγέρθησαν παραπήγματα έπί- τηί'ίς κ,αί -ε'ί'δίΐί,θί συρμο! Οά ώδή- γοον είς τόν τόπον τοΰ γλεντ'.οΰ. Άλλά <ίί Άλτ>ανοί φύλαρχο:, άν-
ΰ κόμμ.ατος έν θεσσα-
τβ-ογσρΎβ-τι τα κίνημα
τουτο, άμέσως αντελήφθη τον κίν¬
δυνον τον ότχήν) τουτο ουνε-πήγετο.
Τα μέλη τοϋ Κομίτάτου έγνώρ'.ζαν
δτ: οίτ^ήποτε άχόπ«(ρϊ των Άλ-
δανών 7.ατά το ΰΑύττρ'.ακοΰ Πρ·ο-
ςένοο, Οά έσήμαινεν «-ίτδ-ολήν τοΰ
αύστρίαχοΰ στρατοό και ματαίωσιν
των σχείίω1/ των. Άπ-έσ—ειλαν λοι-
πόν ϊ'3Τ/-ν·ελεϊς έν μεγάλτι σπο^ί
πρ^ς τούς Άλ5τ«ϋς οη νά χώς
πείσουν νά ά—όσχ&υν χάσης έτιβέ-
σ··εως κατά τοΰ Αύστριι-Λθΰ Προ-
ξενείου. Έπίσης ό Σουλτάνος ε)^α-
6ε μ«τρα 6:ά νά τΐθ'ή τέρμα είς την
διαδήλωσιν. Ή Αυστρία έλαβε τότε
άλλα μετρα. Άντΐ νά ·προσπα&ή-
ση νά δ'.αφ·θ·ΐίριτ) τούς ύπηκόο^ς τοΰ
'Α&ϊούλ Χν'τ' άπεφάσ'σε νά στρα¬
φή πρός την κεφαλήν ν.αί νά ΰπο-
σ-/άψη την δυν;μ«ν αύτοΰ τοΰ Σονλ-
τάνου.
Οί Αίστριτκοί ήσαν χλήρως ένή-
μεροι τής ν.'^ρίας ά3Λ3(.χίας τοΰ
Σουλτάνοι*. Μολίνίτι ήτο εί; έν;
των ίόουεστέρων διπλωζΐατών τής
δόλως τγτ~< διατεΌιείμέν&ι νά άνε χ&οΰν την κ.ηλί'δωσ'Λ τής χώρας των υπο μιας τόσον άνηΐθίκου σν.η- νής. Σννεο'.έντρωσαν 20.000 άν- Ιρζζ, οί έτΓθΐθ! εδαλ'εν οωτιά είς τα πρότκαιρα ίΐκ^χτ, ; νά λάβη χώρ^ τί) δ?γ:ον -/.αί έπρο- χώρ-τοτ; μέχρις έπιθέσεως ν.αί -/.α- τά τοΰ Αϋστρίακΐΰ Προξενείου. "Οταν τό Κοα'.τόττ&ν τής Ένώ- τεως και Προόί<Χ), ό ·π>ρήν τοΰ
Ό Δρ Φράνκ Π. Γουέστον, δ χει-
ροΰργο; ό οποίος επρόκειτο νά εκτελέ¬
ση την ματαιωθεΐσαν το')ρα έγχείρη
σιν 1™ των δυο ήνωμένων άδελφών,
Μαίρης καί Μαργαρίτ«ς Γκίμπ.
πράκτορα αυτήν -ένετιστεύθη ή Αυ¬
στρία την πλήρη διαφθοράν τοΰ Ά
όδούλ.
Μέ την δοήθΐΐαν ενός μ·εγάλου
υιλοδωρήματος ό Έμπούλ Χούντα
ό μάγος τοΰ Γ'.λδίζ Κιόσκ, επείσθη
νά την π/ροσ;ά>ση ώ ςτήν Κ'ρκατί-
ογ> σ>όζυγόν τού. Σίγά-σιγά ήρχισε
νά ομιλή περ* α.'·τής είς τόν Σ-α/λ-
τάνον, τονίζων τάς 6αυμ»ΐίας ί-
δ'ότητάς ττ,ς Κατ' αρχάς ό 'Λ-
συγ/.ατετέ'Οη ._
[)Λνποι ούτος νά δεχθή είς ακρό¬
ασιν αύτό τό Φαΰμα ί~5ριφι>σ!κής
ϊίαγνώσϊως.
'Η «μάγισσα» τοΰ είπεν ότι τα
πνεόματα την είχαν α-Μ&ζολζόσ-'.
νά τ:ν βεβ-?ιώο·η πίρί τής τελίν.ης
έχϊ-χίας τού έναντίον ων Ν
τού
'έναντίον
τούρτα·>ν. Κατίττίν, όσον έ
ή έ-7νάττα·σ:ς, ήρχισε νά
δλί Ό ΰ'
των
η
Νε
ο-
, ήρχ ^ρζ,
Ό ν.ΰρ'ιος σν.ο~ός της
ήτο ΦίΤ!7.ά νά πείση τόν Σονλτάνον
νο ζητή<σ(; την 6οήθ·ε!.αν τής Α6- «■ζοΐ'Χ':.. Τοΰ ελ-εγεν ότι τα ·πνεύματα τής είχον στείλει ενα όνειρον, είς τί) οποίον τό>/ είδε π.ίοστατευόαΐνον υπό
ττεί·νγας δό: ααΰρ-ο^ν άετών
ό ό ύό
τά
γ ρ
των στηρ-ιζόντων τό ούστριακόν
στέμμα. Κατ' αρχάς ό Ά^δούλ ε¬
φάνη άγχ^ακτών καί δσαρεού
<-_-... Δνίς Γερτοούδη Σμίθ, νεαρά κα>.λον-ή τής Οίιασ,γκτώνος, δοοσιζααίνη
είς τα νερά τής δεξαμενής τού Τσεβυ-Γσαιηζ.
Εύρώ—τ,ς, ό Άιδϊούλ Χαμιτ ήτο
ίσος ό πλέον 6εισ:δαίμων άν^ρω-
πος τής Αύτοκρατορίας τού. Τό
νευρικόν τού σνττηυα ήτε τελείως
ξεχαίδαλω-'ένον, ό δέ ΣοΆτάνος
ο-υνηλ):ζε νά παίρνη μεγάλας δόσΐ'.ς
:'ίθέρος -/.αί δαλβρ'ίοτίας δ·. άνά ΐύ
ρίσκιη κάπΌΐαν ησυχίαν.
Είχεν είς την ά/.ολο-.ι'Θίαν το
ίνι ωάγ&ν, -Λα.τθΊον Έαπίύλ Χούν
τα Ό άνθΐωπ'τς σΰτός εξηγΰόσε τΑ
όνειρά τον ή μάλλον τούς έφ:άλ"ας
τοο. Π-εριττόν νά εί—ομεν ότι ήτΐ
ενας τσαρλατάνος τοΰ χε·χ:·οτέρου
είδους. Έ>σ· ό 'Αίϊούλ έφθασε μέ-
χρι τοΰ σημείου νά ζωγραφίζη «;-
ο/είρως πορτραίτα των Νεοτΐ'όρ-
■Αων έπανιστατών άρχηγών, χρΐΛ-
πα^ων νά καταστρέψη τοΰς ΐίνΛν!-
ζομβνοος διά των εί7.όνω7 των.
ί:ά μ—·!χών αέσω-Γ αί είκόνες αύ-
ταί ευρέθησαν κατέ<πιν είς τό Γιλ- δίζ Κιόσ/. μετά την παράίτησίν τού. Το'νρα ε'ς τα Σκάπία, είς έναν ά—ό τοΰς δ'Λωνΰαονς οίκους τοΰς υπό τρ* πρ·&ςττί·σί7ν τοΰ Πξέ άή φάνη άγχ^ακτών ·καί ρ μ.ενος, &ιότι έστριεκρε πάντοτε ίδία'.- ■ζίρχ* δυο—ιστίαν πρός την Αύ- ί "Οτα-/ σμως τό «Ονειρον» έ- διά δζπίρζν καί τρίτην φοράν, ήρχισΐϊ νά -/.λονίζεταί. Τότε, ϊσως )Λγω τής δεισώαί- μ^ος φχ^τατίας τού, είτε λόγω τής ΰχοδολής τής μαγκτσης, ό «ά- τθΓ^ήί» *ίδε την ιδία·; νυκτερινήν όπττισίαν καί ό ίδ»ς. Αύτό προσ·:ιώ- :;σε τήτ> γρ^χήν ενεργείας το·)
Την -πρωΐαν τής επομένης, 10 Ά-
-ρ"λί:« 1909, έγραψεν ίδιοχείρως
Ινα! μακρόν τηλεγράφημα πρός τόν
Αύτο7.ίάτοία της Αύστρ-ίας γαλ'51
στ·. Άλλά τό τηλεγρά-φημα -·ρ!-
ήλθεν είς χείρας ενός τηλβγραφη-
τοΰ, όργάνου των Νεοτούρ·/.ων.
"Εως τό~, τό κόμμα των Νε-
οτούρν.ων, ίκ,ανΐ—οιημένθΓ^ έκ των
ά—οτε)^ί3τχάτων τής μεριν.ής Ιπα-
ν7»ΐτάσεως τοΰ 1907, ήτο διατεθει¬
μένον ν ά όιοτρχι τόν Άΐββούλ. ν ά πα-
ρα^χείντ) έχί τοϋ θρό»«»υ ώς αυστη¬
ρώς σννταγματικός ήγεμών. "Οταν
δμως ή άτάδβ-ίξις αύτη τής δ<χλο- προσωπίας τού περιή|λ&εν είς χεί¬ ρας τοϋ κόμ,ματΌς, το-ΰτο ελαι&ε ρ-ι- ά ί ί έ Τ 13 Ά Η Χΰ.δα Φέργκυζον, ξανθή καλλονη των Ρο11Ϊ65, ή όποία θά ύπανδρευθ-η τόν Άαρόν Μπένες, βθτούτην έκατομ- μυριοϋχον κοί διεζευγμένον σύζυγον μιας δ?.λης χαλλσνής των Ροΐΐϊοχ. ρώ νά όμίλ,ήσο. Ά—6 τής στιγμής τής χαρκτ-ΐ-ίΐϊίΛς τοΰ Σουλτάνου, τδύνει εντελώς τό δνομά της άττό την ιστορίαν ή μάλλον λτό την προ- οορικήν παράδοσιν. Τό ίντερμέίΐ':ν, είς τό οποίον έχαι·§ε χρωτ«·χ>ντα
ρόλον, ούϊέιτοτε μέχρι τοΰδε ε!·^εν
ίιχθή είς την δημ,οσιότητα.
Άλλά ·είνε Ινα ά-πό τ/ πεΐό πα-
τής
'.α πράγματα ε;ς τα χρ
συγχρόνου Άνατίλής—τα ό¬
ή δΟ
ή γχρ
ποία είνε πλήρ-η παρζδΟΛ·· χρ·ιγ-
ό ό ό ά
μάτων—τό γ»γονός
όέξ
0,:ωπος
δδοΰλ Χοΐχίτ,
ί ό
τόν
ότι ενας άν-
σάν τόν Ά-
—ανουργότερον
δλά
•σως καί όξυϊερΓΑεστερον διπλωμά¬
την τ?,ς έποχής τοο, ν.ϊτεστράοη
άπό τάς ρα&:ν-ρ~·;ίχς ιιάς -':να·7.;.ς,
ή όποία «ίς τάς περισσοτέρας εΰ-
Α^
πο:α Σ«ΐ2 Μέτς, ^
•/.ή ίιθΜΓθ'.ός, χαρατ,τή^ς χργ
τι επικινδύνου. Ε'χεν άξ>.άλογον
γνώσιν των άχοκρύρων τεχνών ν.α:
ιδίως τής χε-.ρΐμαντείας κα· τής
έρμηνείας των όνείρων καί 6)μί).ε:
εΰχερώς την τονρχΓκήν. Είς την
ρ
ζ!κά καί
ί
, ρ
μέτρα. Την 13 Ά-
γενική έπ>ανά-
ρ η γή
σταΐ'.ς τής φροαράς τής Κωνσταν¬
τ ίντ)>πόλ*ως. Την 27 'Α-πρ'.λίθ'^ τέ
Γιλδίζ Κίόσκ «ίχε καταλη^&ή καί
ό Ά&δούλ Χαμίτ είχε
Εί ό
ρα-.ος άφή^ε νά ν.αταντήση Ούχα ί:-
ϊ.ς ταιπεινής δε'.σ!?α'.·χονίας, ή ό¬
ό έ εέ ί
ποιο στό τέλος επέφερε καί την κα-
ταδίκτ,ν τού.
ΕΦΥΓΕ ΠθΡΠΪΕ ΤΗΝ
ΚΕΦΑΛΗΝ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ!
"Ενα τρομερόν εγτ/,λτ^α Ιγινεν
είς Άραμογιόνα τής Ίσπανίας. Είς
την μικράν αυτήν πόλη έξη εν άς
ονόματι Ούγκάρτε, διΐδ'άσκαλος, 40
έτών, μετά τής συζΰγου τού "χ. α ί
των δΰο τέκνων τού. Μίαν Κυρ'.α-
χ,ήίν οί σύζυγοι Οΰγχάρτε, άφήσοτ>-
-,ες τα δύο τέιχ.νο των είς την οι¬
κίαν των, εξήλθον, λέγοντες, ότι
6ά εχΐαιμνον μίαν έ-Λδρίμήν είς τα
δρη. ^Επειδή την νύκτα δέν έπέ-
στρεψαν, ό ίήμαρχος έχ,'.νητοποίησί
την μικράν άθΓτννομιχήν δύναμιν γ/λι
τούς γείτονος τοΰ Ούγκ,άρτε πρός
άν>εύρεσίν των. Μετά ν.να ώραν οί
άστυνομΐ'κοί εύρον μίαν εφημερίδα
είς την ανατολικήν
«—Είνε τό κισχέτι μο.»>, βΦωνα-
ξεν άτηλχ'-^ένος δταν υπέγραψε [
«V**™*!*
νεί<» ~^ *ό εννρ^ον, τό «κ,βν ϊ™^- ^^«ν «» ορο»ς και _ -·-'-· ΤΓ ' ι εφημερίδος ενα νεοσκαφη λαΐ///.ν·>.
ΆναττΛψαντες τό έϊαφος εύρον είς
βάθος 60 έκατοστών άποτΛε'φαλΐσζλέ-
νον τό πτώμα τήις συζύγου τοΰ Ούγ-
κάρτε. Κατά την ίατριν.ήν ε,χιθεσ'.ν,
τοΰ φανού τής γ-ΐναιι/ος προηγήθη
άγρία χάλη. Ή γυνή έστραγ-;αλί-
σθη καί Ίΐατάχιν άχεκ&φ·-}:λί<ϊθ η. "Ο¬ λαι αί Ιιρεονα! πρός άνεύρεα·;ν τοΰ οε την έκ,τ}ρόνισίν τού·. Έτσι εως τό τέλος έπίστενεν είς την ύπαρξιν μοιραίων δυνάμ-εων, αί λέ τόν Δ·εν λείπουν ο! έπ·!υ.ένοντϊς ή Σόφια Μέτς συνιδ^ετο μέ τόν Ά- 63ώλ στενώτερον ή 8ίά των δεσμών τής μαγείας. "Οπως καί & έχη τό χράγμα, έγώ γρά<ρω έν.εΐνΜ —ο51 δ-.δασν.ιίλου ό οποίος φεύγων γνωρίζω. ίΐερί των μετέπε'.τα π·ε-'λαιδε %αί την κεφαλήν τοϋ θύματος, ώ ή ή δέ 1ά εΰχερώς την Είς την1 ?'~*τειών τής σειρήνος. δέν τι>τ.<:-πήρξαν μάτοίαι.
14
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 18 ΑΥΓΟΥΠΟΥ, 1928.
Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ
ΕΝΑΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΠΟΝ ΜΑΣ
ΠΩΣ ΑΝΕΒΛΥΣΕ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟ1ΤΗΝ ΤΟΥ ΙΛΙΣΣΟΥ
Ή ζ<οή δέν ίΐνε μόνον πυλιτική. Ύττάρχει καί πέραν τοΰ Ζαχαρά- τον κόσιιος πον θέλει ν' άναϊΐνεύσ») χωρίς συζητήσεΐς περι των έκλο- γι/.ών σννδνασμών. Τύ πάρκο τοΐ τέως βασιλικόν κήπον, καθώς ά- νοίγεται μέ τόν νπκρήφανο πράσι- νό τον διάζοσμο, είνε ενα ώ,ραϊο καταψύγιο ήσνχίος καί σιωπης. "Οσο καί άν είνε φλναρα τα φυλ- λώματα των δένδρων, μάς άνα- παύονν την ν.ουοασμένη σκΓψι μέ τό ρνθμικό βόμβο τονς. Είτε ποωί- ποοοΐ μέ την ποώτη πνοή τής δρο- σονλας, είτε σοΰρονπο μέ τή ρέμ- 6η τού.» έκεϊ μέσα. στά βλαστι- σμε·να, στά όλαν&ιστα δρομάκια μέ τή σν.ιά των άψιδίοτήϊν τους κλα. ριών, <ρωλεΰει ή άταραξία καί ή άνακούφισις. Έτσι π:'ρπ)ατώντας σιγά-σιγά αοΐκοππ καί άργά, άνά- μεσ' άπό νταντάδες ποΐ σνντοο- φεύουν τα μωρά στά καρροτσάκια τους καί άπό μικρά άνήσυχα παι- δαικια, πον στήνονν τ' άμέριμνα παιχνΐδια τονς πλάϊ οτίς λιμνοΓ·- λες μέ τα χρτ«ν|·σρα, συνήντησα χ·θίς ενα>ν καλό κ,αί πΌ&αιόν ;ιον
γνώρ-ιιιον, τόν δημοτικόν σύμβου¬
λον κ. Λεονάρδον, ό οποίος οέν
ίΐχε καθόλου ι"φος περιπατητοΰ.
Διέκρινε κανείς στοργή καί φρον-
τίύα στό βλέμμα τού και άμέσως
κατάΊλαβα ότι ?κανε έκεϊ καποια
δονλίΐά- Πραγματικώς μερικοΐ έρ-
γάτες Ιίίκαβαν μέ τίς άΕί^ς τον;
ναί πλάϊ στοι-ς λάκκους πον είχαν
άνοιχΰτί είδα μιά ο*.;ιρά άπό με¬
γάλον-: σιδηροσωληνες ετοιμονς νά
ταηο&ΐηθοΰν.
—Τι σνμ&ίτίνει. λοιπόν;
— Νερό! Νεσό'
Ό φίλος μόν κ. Λεονσ'ρ'δος είνε
μέλος τής έπιτροπής κήπων -χαί
δενδοοστοιχιών, ή Γ/ποία περιλα|ΐ-
6άνει μερικοΰς ρπιλέν.τους πολίτας
υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Καλλιγα
καί φροντίζει διά την προστασίαν
τοΰ πραστνσυ είς την πραντεύου-
σαν. 'Η ίστορία καί ή δράσις αυ¬
τής της έπιτροπής. χρονολογουμε-
νη μόλις άπό δΰο Ιτών, εχει ενα
τίτλον απαράγραπτον: ότι έσωσεν
«ΛΌ}ΐφισβη/Γητως τόν Εθνικόν
Κήπον, τόν μοναδικόν αντόν πνεΰ-
μονα της πόλεως, <χπό τόν μαραε- <*ιόν είς τόν οποίον είχε καταδ<- κασθγ). Διότι μόνον τό γεγονός ότι ό Κήπο; ετέθη είς /ρήσιν τοΰ κοίνον δέν ηρτο αρκετόν. 'Ετρεπε πρό παν¬ τός νά τοΰ ΐξασφαλιο-9τ| ή επιμέ- λίΐα «αί ή σνντιίρησις. "Οταν επί Κυβερνήσεως Κον&νλη άνέλα'βε τό αρμόδιον ΐΗΓθυργρϊθΛ' τής Γ%- «οο-/ίας ό κ. Νάκος, ό Κήπος. έγ- κατ«λεί.ρψένος εις την τύχην τον, επνεΕι τα λοίσΌια. Εΐχε οι^ιιάξτι κΐ'- (Ηθλεςχτικώς, κατσοι φιασμένος καί άτττριποίητο;, καί τό χειρότερογ: ποτισθτί. 'Ανίθλοιιδοΰσε την τραγι¬ κήν μοίραν ποΓ· Γχονν όλα τα ώ- ραΐα πράγματα εις τόν τόπον μας. Κατά τόν ίδιον τρόπον έξψρανί- σθη καποτε καί ό Ζοοολογικος ΚΓι- πος ποΰ εϊχαιιε είς τό Φάληβον. Επέκειτο μάΡ.ιστα καί ή πλήρης ηατάργ)}σις τοή Κήπον, ό διβιΐίλι- σιιός καί ή πώλησις τοΐ,· εις τ?μά- χια οίκοπέδων πρός ιδιώτας διά νά οίκοδομήισονν »ς την επί της λε- οχρόοου Κηφισιάς πλευρόν—θά το ενθι.γιίϊσθε ασφαλώς—ϊνώ άφ' έτντρου διάφοραι ενφνεϊς έπιχει- ρ·ηματίαι προηιτοιμάζοντο νά στή- σονν είς τάς σΐ'στάδρς τον τα τρα- πΐζάν<ια το,ν τρίοοΛτες ιιυστιν.ό>ς
τάς χίϊοας μέ την πρόβλεψιν ότι
ι*Μ εκαχαν χρυσές δονλειές. Υπό
τάς συνθήκας αύτάς συνεκροτήθη
καί άνέ7.αβε τα ■καθήκοντά της ή
λεία μέ την όκδ καί τα ανθη τού
δέν ίϊτηρχε τοόπος νά ποτισθοΰ'ν,
<ί«τοΰ τα ύ5ρανωγεΐα ίϊχαν 6οι*- λώση καί ουδείς ένίηεφέρετο νά επιβληθή εις τοίς στρατώνας τοϋ πνροβολικοΰ πον έκρατοί'ίταν δι' ί'·5ρει<σίν ττον τό νερο τό ερχόμενον ιΐπό τό Γουδί. Επρόκειτο περί τε- λείας καταστροφάς, χο>{>ίς ελπίδα
'π&
* ♦ ♦
Τα μίλη της έπΊτροπης κατελή-
«ν άπό αίσδήματα λνπης -Λΐί
ή τό π·ράγαα δέν ίπϊι^έχϊτο
την ΐ&,αχίστην άαγοπί>αί<χν εκρίθη (^αραίτητον νά ληφθοΰν μέτρα ΐγ. των £λ'όντ(αν καί έζητή{)·η πρό- χειρος συνδρομή παροχής όλίγου Γ'δατος άπό τό πηρακείμενον Ζάπ- πειον, τό οποίον πκτίζετσι άπο τα κατά?.οιπα τοΰ Ίλισσοΰ. Σχεδόν ταίττοχρόνίϋς ανίϊπτηθηισπν καί οί είδιοίθί νά προσφέρουν τάς νπηρε- σία; των καί εί·ορ8ησαν π»άγμα- | τι δί-ο φιλότιμοι νεοι οί κ.κ. Πά-, ι πο:9εοδνί>ρον καϊ Βοσννΐ(ίπ:»]ς, γε-1
τως είς τ»ρ/ Δενδρονίυμικήν Σχο¬
λήν των Βετκτοαλλιων, δ<πλ/»)<ια- τοΰχα' τΐ)ς ςςςςςς;ςςςςΣ3ΡΡΔιίνέ| τοΰχοί της ιΗιφότεοοι, ο! όποϊοι καί, διωρόσ'&ησαν άμέοωςΐ'ς τόν κήπον, ■ δ ενας ως δί£τθ·ι·ντής καί ό έ'τεοος ώς ύποΐδιετ.*θυν-τής. "ΙΙργΐσε συντό- κος ό καθαριότης το ΰν.ήτττη·, οί Ηεροί θάμνοι έξίρΰΓΐώθησαν, εσχί- ίίιάσθησαν νροι άνθώνες καϊ έφυ- τει'ίθτισαν, έσχηματίσιτησαν και- νοι'«ρ>/ΐα «νκαζόν» ποασιναδας εις
τάς άφΊαεντονς εκτ«σεις και έψι·-
τενθ-ησαιν περί τάς δεκαπέντε χιλι¬
άδας θάμνων εχ τίον λεγομένων
! «μοίσσίφι» πρός πληρώσιν τ·όν κε¬
νών. 'ΑΑλά τό πάν προσέκοπτεν
ίϊς την έλλειψιν νδατος. Κατόπιν
πολλίόν βασάνων |πεί<τθπ τ>ό Πν-
οοθολιαόν νά άφήσ'Γι ελευθέρα τό
νερό. Καί ό ταψακ άνεπνευβε δταν,
πρό τινος έγινεν αιφνιδίως τό θαΰ-
μα τοΰ Θεοΰ: πίσω άπό τό Κυβερ¬
νείον δπου εγίνοντο αί εργασίαι
τοΰ Δή,ιιου διά την άιτγεριΐν της
νεφαΉ>05ς τής όδοΰ Αιοχάρους έκ
μ-πετόν-«ρμέ εις τόν Ίλκκτόν, -/α-
ι%1)ς ΙτΓ/.άπτοντο τα ίίεμέλιά της,
άνεπΊ^ησοβν αί»θόρμητοι γχα. άοχρ,·-
/«ράτητοι πίίδακίς μέσ' άπό την
κοίτην τοΰ χειμάρρου πρός μέγα
λην έκπληξιν των παρισττψένωΛ
έργατών. Ή έϊητρ«π.ή κτμΐίθν κα'
δενδροστοιχιότν σ·πενσο»α επί τό-
που εθν«ΐε χείρα επί τοϋ ύγροΰ θη-
σανροΰ. Έτοποίτέτησεν τ*)λεκτρι-
5ίήν εγκοτάστα'σιν άντλίας, άνώρυ-
ξε φρέαρ, καί σύτ»|ν την στιγιιήν
σνντελεϊται μία ολόκληρονέργασία
νά διοχετενθη δλη ή ποσότης τοΰ
ί'*δο:τος: εις τόν Εθνικόν Κήπον καί
νά τόνάρδεΰτι τα^τιχώς. 'Από τής
στιγμής Ιτ.είνηις ό Κηρτος δύναται
νά λ£χθη ότι εσώθη, πλέον οριστι¬
κώς. ΕΤοα τό νερο νά τρ'έχιι μέ ά-
σιη/Τ-ράτητη όρμη^. τρός τό παρόν
τοέχει άσκόπως καί χάΛΐται, άλ?ιά
ή σχετική άνασκαφή εγινε μέ -Γ)
λον καί σΐ λάγες ήμέρβς οί σοΛή-
νες πού τοποθιετοννται τα>ρα θά λει-
τοΐ'ρ^,'θΰν κανονικίκίς (οστε νά μή
, ουτΐ σταγών.
Τα δένδρα ίΤχαν ρημάξρ καί έ
πεφταν ενα-Γνα πωλοι'·αε·α ώς ξυ-
·καί έ¬
Κατόπιν τούτον, ό "κηττος άντιαε-
τωπίζει πλέον τό στάδιον τή; ονα-
δημιονργίας τού. ΈϋητήϊΊησαν πι-
στώσεις άπό τΰ Υπουργείον, έ-
στριοίτολογηθησαν κηπουροί, πα-
ρηγγίλθη αυτοκίνητον κατα·6ρΐ-.
κτήρι νά ποτίζη την πρασινάδα
καΐ μία πελωρία σκάλα χάρις εις
την οποίαν ιΜ γίνεται άνίίλιπώς τό
κλάδεμα. Έξεπονήθη μάλΤστα κοά
σχέδιον διά την μετΜορύτνΑβ'ΐν της
εισόβου, είς το πλάϊ τής οποίας
θα τοποθνη|θί) καί ώοαΐον π·αρ«-
πηγ|ΐα τοΰ φΰλακος διά νά φύγίΐ
ίΐ ρυπαοά κουρελαρία τοΰ σΐ]μερον
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ Τ» 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασχβλία άτομικη, ΆγγλιστΙ—'Ελληνι-
οτί,
—V
Άμεριχανίδος, κάτοχον τής 'ΕλληΎΐκής. Άνοιχτή άπό 10
α. μ. εως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕνΥ ΥΟΗΝ
Ή κ. Μΰρτλ Μέλλοος,
τέ «ώμα, φιρικωίώς
τις τοϋ Λές Άντζελες, ττ}ς όχοίας
, εύρ€τ}η έντός τής οικίας της.
νπάρχοντος. Θά Ιπρεπε μόνον έχ
παοαλλήλου τό ΎπΌνργίϊον ττ|;
Σιγκθΐνωνίας νά σνμ-τληρώση τί|ν
πρρίςχκιξ,ιν τοΰ κήτωυ μέ ιιαομά-
ρινον τοίχο)μα ν.αχ σιδηροΓν ναγ-
•/λίδοίΐια, όπως έκαμε μέχρι τοΰθΐ
μόνον διά την πλευράν τί;·ς κεν-
τοοτής προσόι[·είος. διότι άπό τό
μ&ρος των λεοοφ·όρο>ν Κη<( ισιάός καί {Η'Λ τοϋ Άττικον τα Ενλινα γ έσάηισαν. 'Βπίσης: ?να τΐιήαα τοΰ κήπου π»ο διατίθεται άκό|ΐη διά την εύζθ)νυκήν φρουράν τοΰ ΠρθΕδροιτης Λημοκρατίας γι νρ απαραίτητον ν' άΛ-οοοΟτί είς τόν κήπον, κχ'ρίίος διότι περιλαμοάνει τα {«ί^όφροτκτα ί)ϊΐ)(ΐΛκήπα (σίρ- ρε;), τα ό.τοΓα σήμερον ππρουσι- άζουν φρι,κώδες ΰΐαμα εΛ'καταλεί- ι|¥(υς. σο>ρια«μ£·να εις έρείπια.
"Άν τ>£λωίχ>5ν ν ά έχωμεν κήιτον,
ρε'.άζΐτα: ι>έριμνα. Ό — λε·—αΐος
φίίρός άνΐαος έζέ·φερε ·πολλάς κα¬
ταστροφάς. Δένθρα —'λύτΐιαα εγνραν
και άλλα έΊτετατν εντελώς. Διά ν'
άντικ—ατταθοίήι καί ίιά νά συμ-
λ ό κτ}κος διαρκώς είνε ά-
νάγκη νά ϋρΛή φυτώιρίθν. Δι' όλα
ό οώτα Χ
ηι - #^Τ Ιΐ----------
Καί οί ΊΓΟρφΐ τοΰ κήχου €?νε έ?-άχ«-
στοι. Οδτε ίνα έκατψμύροον
μ*>ν ίέν δί-ατί'θΐται ετησίως .
χζ5'.ν τοα, ένφ τέ ολιγώτερον
έχρίίάζοντο τρία έκατ<^ψώρια. Είς τάς ξίναις μεγαλοχόλεις, είς τάς ό—οίας θαυμάζομεν τα χπλούϊία πάρ- κα, δοτζτ/ώντ&ι τεραστία χοσά. Εύ- οτι τό έ είς τό μεταξίι και ολόκληρον την »θτότ»>τα τής κόττρου των •στρατιω¬
τικών κ,ττ,νών. τ,αί εττι τθύλάχΜ-τον
&5ν λείπει ή λίιτανσις. Τα αγατκί-
δια ένν&εϊτϊί ότ: ίξηφανίαθτρζν βν-
τ·ί'λώς άκόμη άπό ·—>λλά μ*ρ·τ) τού
κήπ&υ χαί έν γένει μ έλλείψεις εινβ
άν:ζρί·ΘΐΑη-Γτ)ί. Άλλά, έλχίζεται ότι
Οά γίνουν ολα μέ τον καιρόν, μέ
μέ θείον κ.α; 6χομ;!?ν·τ;ν. Καταβάλλε¬
ται «Λττΐι.3ττ!7!.ή χροο—άθεια, ώστε
νά αττοΰν δλα στή θ·ίτ: τ&υς, ή άν-
θοφ>?α ϋχ *λθϋτιοτ>5, τό ψ3ΐλί2«ρ,λ«
των θάμνων Όα γενικεΛή είς μίαν
ά:ΓΧ5νικήν όμοιτ^Μϊρφί—ν, το —χνη-
τ&ν σπήλαιον νά βτολ»^;, καχ τα
δέν£ρα νά ζλένωνταί
ένω ταυτοχρόνως ιτρός
Ιλη τής σχιέντ}ς τ>ά στρωβοϋν οί
ται νά τα εγκατΛστήση κ»., «
σ' ενα £>ίκ.ο5όμημα, κρυμμένο μ*< στήν %2ψί^α τού Κη—«, -ού ^ σωστή ά-οαάλ^ψις. "Ενα μίχ,ρο-,ο- χίκο ναλνΐτάκι, κοΛΐσΛωμένο ά*ΐ ότρι.αάς φ^λλωμάτων μέ άρ^-'-·' μετόχη, —ού ασφαλώς δέν τό προσέξο κανΐίς εως τώρα καί ή όλη ίι«ρρύί(ΧΜ·ίς τχυ είνε αγ κροδοταή διά τον είδΛλιααον ν^- 5γο ?τοϋ τέ χροώριζε ό δασιλώς Γ«- ώργιος. Άιτοτελείται δλο άχό στε- νά καμαρά-Αΐα καί έχει μυοτιχές ί- ξό?ο·ος κραφές τκάλες, πόρτες καϊ χορτάκια, αίσ&ητικώτατα ψτ,λοτά- 6ανα π-ιράθιυρα, μιά «Χώλΐ)ά ήγεμο- νικών έρώτων, —ώ ά—άνω της μτο» ρεί να <τττ¥ρ'-'χ^ ολόκληρον μίΛιστό- μαχ Δέν ητχι» οΰτ€ βιδλίοθήατ), τε γραφείον, οίτε άναχαηήρκν, καί άιοορώ, μά την άλη&ειοι, κώς τέ έδικαΐολογούοιε ό μακαρίτης γε- ρο-μ.χερι;άντης είς την 6ασίλιβο·α. Είναι αχέ έκείνα τα θονλικά κιό- σχι-χ, τα καταφύγια των ζετγοιριών πού διαδάζθϋμε στί»ς μϊ~ηρι«- κούς δαπλικούς ερωτας. Οί τοίχοι καί τα χατώτΑατά τον, οί Οόλοι το«, άχαστρίΡχτοιον άκό σττατάλη καί χο- λοτέλεια·.. Καί ή τοχοβ^σία τοι> δκτ-
λεγμένη έχίτηίες, ε*ς τό κέντρτ/ν
τής σκοχής. Ώρισμ«ν<ι>ς, ήξϊραν
νά ζήστΛν οί 6α-ιλείς, κ»ί τώρα ή
ϊημοκρατία χού άνακαλύχτει ενα-
£να τα άντ; α των έστεμμένων
λαύσεων, τρίδεΐ τα μάτια της.
<μ£, λ&ιιτόν, τόν κήπον ώς έκ &αύμζτος κατά την κ^κτιμω- τέρ«ν &ροη τής άττωλβίας τ&υ. Καί την ·άχόκτ~η'ν το>ν>, την άν36ίωο·ίν
ττκ) άΐίό τόν 6έ£α«)ν θάνατον, την 6-
φείλοζΑε,ν είς τό νερό. Έξ άκ
μάλιστα της α*φνι'δίας ά
ως τάτου ΐ^αττ/ς, «ρχέζο^ ν' άνα-
πτΐδοϋν καί σκέψεις γενικώτ&ρα!
5(ά το ζήντημ.ϊ τής ίιδρεύτεως της
χόλεως. Ό Παυσανίαις μάς ένλτ>-
ροίότηοϊ ττ^ χληιροφορίαν ότι ά
'Ιλι—ύς ήτο τλωτός. Τί εγινε, α-
ρά γε, -αύτό τό νερό; Ό Ζάν Μϋβ*.-
άς είς τσυς ττίχ<»ς ττκι νέλει νά μάς τ€ίσχι βτ: τοϋ τό ή-ιαν αί φλο- γες. Άλλά. ό κ. Λεονάρί!^. ιτρ«- κτικώτ·ειρ&ς, δέν ίκαν&ίτοκίται χ*· &άλοΐ) μέ την ιτοιτ/τικήν αι/τήν «- δοχήν. Π «ττεύει μάλλον ότι ή κοιτη τοΰ χε<μώρ·ροι> υπέστη βί^καιως
■κροσχώσεις καί ίτι, άν άνιο-Ααφη
είς 6άθος έξη μβτρων, τέ νερό <)α <ρανή. "Ηδη ό κ. ΣθΛτνάς, έ·5πθεωρτΓ τής των αεταλλείων, διατείνεται ε-πιμονως «—ο ετων Ότι ε*ς τσν ι- μηττόν ίητάρχο·ον καταΐΕ3τ«τές ι«υ αί 'ύς τόσο, ό ιτβρΛατος <ττόν Κή- εΐν» άρ'<ταόργτ3ΐα Τχάρχ εΐν» ρργ3α. Τχάρχοαν ρίφτ,μα καί δένδ^α σ%ανι- ώτατα. Αΰτά τα άγ&ρωχα γθΐνικο- εώϊΐ τής εΐσόΒοο μθίάζουν μέ κολώ- νες μ<χρμάριν€ς, τοχο&ετ*3Α«να, %α- θώς είναι, στή σε^ά. Παραμβσα σονχ;τά καν£ΐς την λεγομένην «δά- φνην τοΰ Άχόλλωνβς», πού τα χυ- κνά της φύλλα είνε χοίημα σωστό. Τα Οαμ.ντ>ειίή χεϋκα «κο<κνέ·ο·οιιν ά- ρωμα ύγείας, καϊ τα ΐΓίγ-ΛΟκια τ* β να ρχμ , ρ»Γτά νερά ·κγκτιλίζονται άτό τούς φεκ-ακΤτήιρες τής δροστβς. Ή έχιτροτή έ'χει έγκαταιττήϊει τα γρτφεϊά ττ?ς—ή μάλλον χρ« όν τα νερά είς ύοτόιγειον ροήν. Καί τέ χσ&ε.ν χρ-οέρχονται τα νερά τοΰ Ά·8ριανι&ί·ον) ίιόρα'γωγείο^, κκί αύτο έχίσης εχ£ΐ μείνη άνεξο- κρΐβωτον. Ό κ. Κώστας 'ΕλειΛβ- ρ«·>ίάκης, μέλος έχίσης τής
κης έχιτροχής κήπων κα!
στοχχιών, τρ&τείνΐει τ^ βέαΝ να
σχημ«3~ίσ&οϋν κάτω άβεό κά&£ γεφ"-
ρι τοϋ Ίλισοχίΰ στέρνες άντλήσίωζ
τού νε^οί. Καί τέλος ή ύ-όν·οια χε-
ρί υπάρξεως ύχεδαφικού δδατος είς
τον χ&άμαρ.ρον έν«Γχι»εται άπό το
γεγονος ότι τό έργοο-τάσιον Φίξ &ά
μαχρά ετη τροφοδοτείται έπιτατίως
α-ο μ*.γάλτ,ν ποο-ότητα νε.ρού, οση
άηταιιτείται 5«ί την παραγωγήν τοΰ
χάγου καί τού ζύθοο το^.
Τέ πρόδλημα &εδαίως .ίέν λόε-
ται τόσον εύάολα. Καί ·&ά τό έ-
χρο—ίναμεν χρές σοβαρωτέραν με¬
λέτην είς την άρμοδίαν ύίραϋλίκην
ύχηρίσία·; τοΰ Κράτοος, —ερίθριζό-
μενθ! μόνον είς την εύχαριντησιν
χού μάς έχ«ρ«τε τέ γεγονος δτιό
'Εθνικός Κήητος έσώθηχε άχο «ν
μαρΐσμον χάρις είς τό ένδιαγέρον
χού έ·δ€'.ξαν έντος έλαχίο'τθ'ο γ™"">
μειρΓΧΛ ζωντανοί «νίρωικΗ·
χετ« βτι όταν ύχάρχγ; τ)έλ·»}τπς
■δεικνύεται ότι τ>ρκτκετΛΐ καί
Άχ' αυτήν την έλλειψιν κο$«ως **·
σχομεν είς τον τό*ον μας. Ε»ς Τ71ν
λ*ίψαν4ρίαν όε^ίλ—αι καίή ϊ
$ρίχ μ*ς. "Ενας τυχαϊος π*ρ«
είς τον Κήχον χαρέχίΐ τόσα
λά σ·ου--ΐτε^άσματα.
χ. ά*.—
5ΤΑΜΡΟΗΟ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε*»"
κός Κήρυξ> χηλεϊται παρά τοΰ οντι<· ιτίοσώπου μβς Άθ. ΜΛίλλο», ·· Μβπΐιατταπ ^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 18 ΑΥΓΟΥΠΟΥ, 1928.
Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ
ΕΝΑΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΠΟΝ ΜΑΣ
ΠΩΣ ΑΝΕΒΛΥΣΕ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟ1ΤΗΝ ΤΟΥ ΙΛΙΣΣΟΥ
Ή ζ<οή δέν ίΐνε μόνον πυλιτική. Ύττάρχει καί πέραν τοΰ Ζαχαρά- τον κόσιιος πον θέλει ν' άναϊΐνεύσ») χωρίς συζητήσεΐς περι των έκλο- γι/.ών σννδνασμών. Τύ πάρκο τοΐ τέως βασιλικόν κήπον, καθώς ά- νοίγεται μέ τόν νπκρήφανο πράσι- νό τον διάζοσμο, είνε ενα ώ,ραϊο καταψύγιο ήσνχίος καί σιωπης. "Οσο καί άν είνε φλναρα τα φυλ- λώματα των δένδρων, μάς άνα- παύονν την ν.ουοασμένη σκΓψι μέ τό ρνθμικό βόμβο τονς. Είτε ποωί- ποοοΐ μέ την ποώτη πνοή τής δρο- σονλας, είτε σοΰρονπο μέ τή ρέμ- 6η τού.» έκεϊ μέσα. στά βλαστι- σμε·να, στά όλαν&ιστα δρομάκια μέ τή σν.ιά των άψιδίοτήϊν τους κλα. ριών, <ρωλεΰει ή άταραξία καί ή άνακούφισις. Έτσι π:'ρπ)ατώντας σιγά-σιγά αοΐκοππ καί άργά, άνά- μεσ' άπό νταντάδες ποΐ σνντοο- φεύουν τα μωρά στά καρροτσάκια τους καί άπό μικρά άνήσυχα παι- δαικια, πον στήνονν τ' άμέριμνα παιχνΐδια τονς πλάϊ οτίς λιμνοΓ·- λες μέ τα χρτ«ν|·σρα, συνήντησα χ·θίς ενα>ν καλό κ,αί πΌ&αιόν ;ιον
γνώρ-ιιιον, τόν δημοτικόν σύμβου¬
λον κ. Λεονάρδον, ό οποίος οέν
ίΐχε καθόλου ι"φος περιπατητοΰ.
Διέκρινε κανείς στοργή καί φρον-
τίύα στό βλέμμα τού και άμέσως
κατάΊλαβα ότι ?κανε έκεϊ καποια
δονλίΐά- Πραγματικώς μερικοΐ έρ-
γάτες Ιίίκαβαν μέ τίς άΕί^ς τον;
ναί πλάϊ στοι-ς λάκκους πον είχαν
άνοιχΰτί είδα μιά ο*.;ιρά άπό με¬
γάλον-: σιδηροσωληνες ετοιμονς νά
ταηο&ΐηθοΰν.
—Τι σνμ&ίτίνει. λοιπόν;
— Νερό! Νεσό'
Ό φίλος μόν κ. Λεονσ'ρ'δος είνε
μέλος τής έπιτροπής κήπων -χαί
δενδοοστοιχιών, ή Γ/ποία περιλα|ΐ-
6άνει μερικοΰς ρπιλέν.τους πολίτας
υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Καλλιγα
καί φροντίζει διά την προστασίαν
τοΰ πραστνσυ είς την πραντεύου-
σαν. 'Η ίστορία καί ή δράσις αυ¬
τής της έπιτροπής. χρονολογουμε-
νη μόλις άπό δΰο Ιτών, εχει ενα
τίτλον απαράγραπτον: ότι έσωσεν
«ΛΌ}ΐφισβη/Γητως τόν Εθνικόν
Κήπον, τόν μοναδικόν αντόν πνεΰ-
μονα της πόλεως, <χπό τόν μαραε- <*ιόν είς τόν οποίον είχε καταδ<- κασθγ). Διότι μόνον τό γεγονός ότι ό Κήπο; ετέθη είς /ρήσιν τοΰ κοίνον δέν ηρτο αρκετόν. 'Ετρεπε πρό παν¬ τός νά τοΰ ΐξασφαλιο-9τ| ή επιμέ- λίΐα «αί ή σνντιίρησις. "Οταν επί Κυβερνήσεως Κον&νλη άνέλα'βε τό αρμόδιον ΐΗΓθυργρϊθΛ' τής Γ%- «οο-/ίας ό κ. Νάκος, ό Κήπος. έγ- κατ«λεί.ρψένος εις την τύχην τον, επνεΕι τα λοίσΌια. Εΐχε οι^ιιάξτι κΐ'- (Ηθλεςχτικώς, κατσοι φιασμένος καί άτττριποίητο;, καί τό χειρότερογ: ποτισθτί. 'Ανίθλοιιδοΰσε την τραγι¬ κήν μοίραν ποΓ· Γχονν όλα τα ώ- ραΐα πράγματα εις τόν τόπον μας. Κατά τόν ίδιον τρόπον έξψρανί- σθη καποτε καί ό Ζοοολογικος ΚΓι- πος ποΰ εϊχαιιε είς τό Φάληβον. Επέκειτο μάΡ.ιστα καί ή πλήρης ηατάργ)}σις τοή Κήπον, ό διβιΐίλι- σιιός καί ή πώλησις τοΐ,· εις τ?μά- χια οίκοπέδων πρός ιδιώτας διά νά οίκοδομήισονν »ς την επί της λε- οχρόοου Κηφισιάς πλευρόν—θά το ενθι.γιίϊσθε ασφαλώς—ϊνώ άφ' έτντρου διάφοραι ενφνεϊς έπιχει- ρ·ηματίαι προηιτοιμάζοντο νά στή- σονν είς τάς σΐ'στάδρς τον τα τρα- πΐζάν<ια το,ν τρίοοΛτες ιιυστιν.ό>ς
τάς χίϊοας μέ την πρόβλεψιν ότι
ι*Μ εκαχαν χρυσές δονλειές. Υπό
τάς συνθήκας αύτάς συνεκροτήθη
καί άνέ7.αβε τα ■καθήκοντά της ή
λεία μέ την όκδ καί τα ανθη τού
δέν ίϊτηρχε τοόπος νά ποτισθοΰ'ν,
<ί«τοΰ τα ύ5ρανωγεΐα ίϊχαν 6οι*- λώση καί ουδείς ένίηεφέρετο νά επιβληθή εις τοίς στρατώνας τοϋ πνροβολικοΰ πον έκρατοί'ίταν δι' ί'·5ρει<σίν ττον τό νερο τό ερχόμενον ιΐπό τό Γουδί. Επρόκειτο περί τε- λείας καταστροφάς, χο>{>ίς ελπίδα
'π&
* ♦ ♦
Τα μίλη της έπΊτροπης κατελή-
«ν άπό αίσδήματα λνπης -Λΐί
ή τό π·ράγαα δέν ίπϊι^έχϊτο
την ΐ&,αχίστην άαγοπί>αί<χν εκρίθη (^αραίτητον νά ληφθοΰν μέτρα ΐγ. των £λ'όντ(αν καί έζητή{)·η πρό- χειρος συνδρομή παροχής όλίγου Γ'δατος άπό τό πηρακείμενον Ζάπ- πειον, τό οποίον πκτίζετσι άπο τα κατά?.οιπα τοΰ Ίλισσοΰ. Σχεδόν ταίττοχρόνίϋς ανίϊπτηθηισπν καί οί είδιοίθί νά προσφέρουν τάς νπηρε- σία; των καί εί·ορ8ησαν π»άγμα- | τι δί-ο φιλότιμοι νεοι οί κ.κ. Πά-, ι πο:9εοδνί>ρον καϊ Βοσννΐ(ίπ:»]ς, γε-1
τως είς τ»ρ/ Δενδρονίυμικήν Σχο¬
λήν των Βετκτοαλλιων, δ<πλ/»)<ια- τοΰχα' τΐ)ς ςςςςςς;ςςςςΣ3ΡΡΔιίνέ| τοΰχοί της ιΗιφότεοοι, ο! όποϊοι καί, διωρόσ'&ησαν άμέοωςΐ'ς τόν κήπον, ■ δ ενας ως δί£τθ·ι·ντής καί ό έ'τεοος ώς ύποΐδιετ.*θυν-τής. "ΙΙργΐσε συντό- κος ό καθαριότης το ΰν.ήτττη·, οί Ηεροί θάμνοι έξίρΰΓΐώθησαν, εσχί- ίίιάσθησαν νροι άνθώνες καϊ έφυ- τει'ίθτισαν, έσχηματίσιτησαν και- νοι'«ρ>/ΐα «νκαζόν» ποασιναδας εις
τάς άφΊαεντονς εκτ«σεις και έψι·-
τενθ-ησαιν περί τάς δεκαπέντε χιλι¬
άδας θάμνων εχ τίον λεγομένων
! «μοίσσίφι» πρός πληρώσιν τ·όν κε¬
νών. 'ΑΑλά τό πάν προσέκοπτεν
ίϊς την έλλειψιν νδατος. Κατόπιν
πολλίόν βασάνων |πεί<τθπ τ>ό Πν-
οοθολιαόν νά άφήσ'Γι ελευθέρα τό
νερό. Καί ό ταψακ άνεπνευβε δταν,
πρό τινος έγινεν αιφνιδίως τό θαΰ-
μα τοΰ Θεοΰ: πίσω άπό τό Κυβερ¬
νείον δπου εγίνοντο αί εργασίαι
τοΰ Δή,ιιου διά την άιτγεριΐν της
νεφαΉ>05ς τής όδοΰ Αιοχάρους έκ
μ-πετόν-«ρμέ εις τόν Ίλκκτόν, -/α-
ι%1)ς ΙτΓ/.άπτοντο τα ίίεμέλιά της,
άνεπΊ^ησοβν αί»θόρμητοι γχα. άοχρ,·-
/«ράτητοι πίίδακίς μέσ' άπό την
κοίτην τοΰ χειμάρρου πρός μέγα
λην έκπληξιν των παρισττψένωΛ
έργατών. Ή έϊητρ«π.ή κτμΐίθν κα'
δενδροστοιχιότν σ·πενσο»α επί τό-
που εθν«ΐε χείρα επί τοϋ ύγροΰ θη-
σανροΰ. Έτοποίτέτησεν τ*)λεκτρι-
5ίήν εγκοτάστα'σιν άντλίας, άνώρυ-
ξε φρέαρ, καί σύτ»|ν την στιγιιήν
σνντελεϊται μία ολόκληρονέργασία
νά διοχετενθη δλη ή ποσότης τοΰ
ί'*δο:τος: εις τόν Εθνικόν Κήπον καί
νά τόνάρδεΰτι τα^τιχώς. 'Από τής
στιγμής Ιτ.είνηις ό Κηρτος δύναται
νά λ£χθη ότι εσώθη, πλέον οριστι¬
κώς. ΕΤοα τό νερο νά τρ'έχιι μέ ά-
σιη/Τ-ράτητη όρμη^. τρός τό παρόν
τοέχει άσκόπως καί χάΛΐται, άλ?ιά
ή σχετική άνασκαφή εγινε μέ -Γ)
λον καί σΐ λάγες ήμέρβς οί σοΛή-
νες πού τοποθιετοννται τα>ρα θά λει-
τοΐ'ρ^,'θΰν κανονικίκίς (οστε νά μή
, ουτΐ σταγών.
Τα δένδρα ίΤχαν ρημάξρ καί έ
πεφταν ενα-Γνα πωλοι'·αε·α ώς ξυ-
·καί έ¬
Κατόπιν τούτον, ό "κηττος άντιαε-
τωπίζει πλέον τό στάδιον τή; ονα-
δημιονργίας τού. ΈϋητήϊΊησαν πι-
στώσεις άπό τΰ Υπουργείον, έ-
στριοίτολογηθησαν κηπουροί, πα-
ρηγγίλθη αυτοκίνητον κατα·6ρΐ-.
κτήρι νά ποτίζη την πρασινάδα
καΐ μία πελωρία σκάλα χάρις εις
την οποίαν ιΜ γίνεται άνίίλιπώς τό
κλάδεμα. Έξεπονήθη μάλΤστα κοά
σχέδιον διά την μετΜορύτνΑβ'ΐν της
εισόβου, είς το πλάϊ τής οποίας
θα τοποθνη|θί) καί ώοαΐον π·αρ«-
πηγ|ΐα τοΰ φΰλακος διά νά φύγίΐ
ίΐ ρυπαοά κουρελαρία τοΰ σΐ]μερον
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ Τ» 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασχβλία άτομικη, ΆγγλιστΙ—'Ελληνι-
οτί,
—V
Άμεριχανίδος, κάτοχον τής 'ΕλληΎΐκής. Άνοιχτή άπό 10
α. μ. εως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕνΥ ΥΟΗΝ
Ή κ. Μΰρτλ Μέλλοος,
τέ «ώμα, φιρικωίώς
τις τοϋ Λές Άντζελες, ττ}ς όχοίας
, εύρ€τ}η έντός τής οικίας της.
νπάρχοντος. Θά Ιπρεπε μόνον έχ
παοαλλήλου τό ΎπΌνργίϊον ττ|;
Σιγκθΐνωνίας νά σνμ-τληρώση τί|ν
πρρίςχκιξ,ιν τοΰ κήτωυ μέ ιιαομά-
ρινον τοίχο)μα ν.αχ σιδηροΓν ναγ-
•/λίδοίΐια, όπως έκαμε μέχρι τοΰθΐ
μόνον διά την πλευράν τί;·ς κεν-
τοοτής προσόι[·είος. διότι άπό τό
μ&ρος των λεοοφ·όρο>ν Κη<( ισιάός καί {Η'Λ τοϋ Άττικον τα Ενλινα γ έσάηισαν. 'Βπίσης: ?να τΐιήαα τοΰ κήπου π»ο διατίθεται άκό|ΐη διά την εύζθ)νυκήν φρουράν τοΰ ΠρθΕδροιτης Λημοκρατίας γι νρ απαραίτητον ν' άΛ-οοοΟτί είς τόν κήπον, κχ'ρίίος διότι περιλαμοάνει τα {«ί^όφροτκτα ί)ϊΐ)(ΐΛκήπα (σίρ- ρε;), τα ό.τοΓα σήμερον ππρουσι- άζουν φρι,κώδες ΰΐαμα εΛ'καταλεί- ι|¥(υς. σο>ρια«μ£·να εις έρείπια.
"Άν τ>£λωίχ>5ν ν ά έχωμεν κήιτον,
ρε'.άζΐτα: ι>έριμνα. Ό — λε·—αΐος
φίίρός άνΐαος έζέ·φερε ·πολλάς κα¬
ταστροφάς. Δένθρα —'λύτΐιαα εγνραν
και άλλα έΊτετατν εντελώς. Διά ν'
άντικ—ατταθοίήι καί ίιά νά συμ-
λ ό κτ}κος διαρκώς είνε ά-
νάγκη νά ϋρΛή φυτώιρίθν. Δι' όλα
ό οώτα Χ
ηι - #^Τ Ιΐ----------
Καί οί ΊΓΟρφΐ τοΰ κήχου €?νε έ?-άχ«-
στοι. Οδτε ίνα έκατψμύροον
μ*>ν ίέν δί-ατί'θΐται ετησίως .
χζ5'.ν τοα, ένφ τέ ολιγώτερον
έχρίίάζοντο τρία έκατ<^ψώρια. Είς τάς ξίναις μεγαλοχόλεις, είς τάς ό—οίας θαυμάζομεν τα χπλούϊία πάρ- κα, δοτζτ/ώντ&ι τεραστία χοσά. Εύ- οτι τό έ είς τό μεταξίι και ολόκληρον την »θτότ»>τα τής κόττρου των •στρατιω¬
τικών κ,ττ,νών. τ,αί εττι τθύλάχΜ-τον
&5ν λείπει ή λίιτανσις. Τα αγατκί-
δια ένν&εϊτϊί ότ: ίξηφανίαθτρζν βν-
τ·ί'λώς άκόμη άπό ·—>λλά μ*ρ·τ) τού
κήπ&υ χαί έν γένει μ έλλείψεις εινβ
άν:ζρί·ΘΐΑη-Γτ)ί. Άλλά, έλχίζεται ότι
Οά γίνουν ολα μέ τον καιρόν, μέ
μέ θείον κ.α; 6χομ;!?ν·τ;ν. Καταβάλλε¬
ται «Λττΐι.3ττ!7!.ή χροο—άθεια, ώστε
νά αττοΰν δλα στή θ·ίτ: τ&υς, ή άν-
θοφ>?α ϋχ *λθϋτιοτ>5, τό ψ3ΐλί2«ρ,λ«
των θάμνων Όα γενικεΛή είς μίαν
ά:ΓΧ5νικήν όμοιτ^Μϊρφί—ν, το —χνη-
τ&ν σπήλαιον νά βτολ»^;, καχ τα
δέν£ρα νά ζλένωνταί
ένω ταυτοχρόνως ιτρός
Ιλη τής σχιέντ}ς τ>ά στρωβοϋν οί
ται νά τα εγκατΛστήση κ»., «
σ' ενα £>ίκ.ο5όμημα, κρυμμένο μ*< στήν %2ψί^α τού Κη—«, -ού ^ σωστή ά-οαάλ^ψις. "Ενα μίχ,ρο-,ο- χίκο ναλνΐτάκι, κοΛΐσΛωμένο ά*ΐ ότρι.αάς φ^λλωμάτων μέ άρ^-'-·' μετόχη, —ού ασφαλώς δέν τό προσέξο κανΐίς εως τώρα καί ή όλη ίι«ρρύί(ΧΜ·ίς τχυ είνε αγ κροδοταή διά τον είδΛλιααον ν^- 5γο ?τοϋ τέ χροώριζε ό δασιλώς Γ«- ώργιος. Άιτοτελείται δλο άχό στε- νά καμαρά-Αΐα καί έχει μυοτιχές ί- ξό?ο·ος κραφές τκάλες, πόρτες καϊ χορτάκια, αίσ&ητικώτατα ψτ,λοτά- 6ανα π-ιράθιυρα, μιά «Χώλΐ)ά ήγεμο- νικών έρώτων, —ώ ά—άνω της μτο» ρεί να <τττ¥ρ'-'χ^ ολόκληρον μίΛιστό- μαχ Δέν ητχι» οΰτ€ βιδλίοθήατ), τε γραφείον, οίτε άναχαηήρκν, καί άιοορώ, μά την άλη&ειοι, κώς τέ έδικαΐολογούοιε ό μακαρίτης γε- ρο-μ.χερι;άντης είς την 6ασίλιβο·α. Είναι αχέ έκείνα τα θονλικά κιό- σχι-χ, τα καταφύγια των ζετγοιριών πού διαδάζθϋμε στί»ς μϊ~ηρι«- κούς δαπλικούς ερωτας. Οί τοίχοι καί τα χατώτΑατά τον, οί Οόλοι το«, άχαστρίΡχτοιον άκό σττατάλη καί χο- λοτέλεια·.. Καί ή τοχοβ^σία τοι> δκτ-
λεγμένη έχίτηίες, ε*ς τό κέντρτ/ν
τής σκοχής. Ώρισμ«ν<ι>ς, ήξϊραν
νά ζήστΛν οί 6α-ιλείς, κ»ί τώρα ή
ϊημοκρατία χού άνακαλύχτει ενα-
£να τα άντ; α των έστεμμένων
λαύσεων, τρίδεΐ τα μάτια της.
<μ£, λ&ιιτόν, τόν κήπον ώς έκ &αύμζτος κατά την κ^κτιμω- τέρ«ν &ροη τής άττωλβίας τ&υ. Καί την ·άχόκτ~η'ν το>ν>, την άν36ίωο·ίν
ττκ) άΐίό τόν 6έ£α«)ν θάνατον, την 6-
φείλοζΑε,ν είς τό νερό. Έξ άκ
μάλιστα της α*φνι'δίας ά
ως τάτου ΐ^αττ/ς, «ρχέζο^ ν' άνα-
πτΐδοϋν καί σκέψεις γενικώτ&ρα!
5(ά το ζήντημ.ϊ τής ίιδρεύτεως της
χόλεως. Ό Παυσανίαις μάς ένλτ>-
ροίότηοϊ ττ^ χληιροφορίαν ότι ά
'Ιλι—ύς ήτο τλωτός. Τί εγινε, α-
ρά γε, -αύτό τό νερό; Ό Ζάν Μϋβ*.-
άς είς τσυς ττίχ<»ς ττκι νέλει νά μάς τ€ίσχι βτ: τοϋ τό ή-ιαν αί φλο- γες. Άλλά. ό κ. Λεονάρί!^. ιτρ«- κτικώτ·ειρ&ς, δέν ίκαν&ίτοκίται χ*· &άλοΐ) μέ την ιτοιτ/τικήν αι/τήν «- δοχήν. Π «ττεύει μάλλον ότι ή κοιτη τοΰ χε<μώρ·ροι> υπέστη βί^καιως
■κροσχώσεις καί ίτι, άν άνιο-Ααφη
είς 6άθος έξη μβτρων, τέ νερό <)α <ρανή. "Ηδη ό κ. ΣθΛτνάς, έ·5πθεωρτΓ τής των αεταλλείων, διατείνεται ε-πιμονως «—ο ετων Ότι ε*ς τσν ι- μηττόν ίητάρχο·ον καταΐΕ3τ«τές ι«υ αί 'ύς τόσο, ό ιτβρΛατος <ττόν Κή- εΐν» άρ'<ταόργτ3ΐα Τχάρχ εΐν» ρργ3α. Τχάρχοαν ρίφτ,μα καί δένδ^α σ%ανι- ώτατα. Αΰτά τα άγ&ρωχα γθΐνικο- εώϊΐ τής εΐσόΒοο μθίάζουν μέ κολώ- νες μ<χρμάριν€ς, τοχο&ετ*3Α«να, %α- θώς είναι, στή σε^ά. Παραμβσα σονχ;τά καν£ΐς την λεγομένην «δά- φνην τοΰ Άχόλλωνβς», πού τα χυ- κνά της φύλλα είνε χοίημα σωστό. Τα Οαμ.ντ>ειίή χεϋκα «κο<κνέ·ο·οιιν ά- ρωμα ύγείας, καϊ τα ΐΓίγ-ΛΟκια τ* β να ρχμ , ρ»Γτά νερά ·κγκτιλίζονται άτό τούς φεκ-ακΤτήιρες τής δροστβς. Ή έχιτροτή έ'χει έγκαταιττήϊει τα γρτφεϊά ττ?ς—ή μάλλον χρ« όν τα νερά είς ύοτόιγειον ροήν. Καί τέ χσ&ε.ν χρ-οέρχονται τα νερά τοΰ Ά·8ριανι&ί·ον) ίιόρα'γωγείο^, κκί αύτο έχίσης εχ£ΐ μείνη άνεξο- κρΐβωτον. Ό κ. Κώστας 'ΕλειΛβ- ρ«·>ίάκης, μέλος έχίσης τής
κης έχιτροχής κήπων κα!
στοχχιών, τρ&τείνΐει τ^ βέαΝ να
σχημ«3~ίσ&οϋν κάτω άβεό κά&£ γεφ"-
ρι τοϋ Ίλισοχίΰ στέρνες άντλήσίωζ
τού νε^οί. Καί τέλος ή ύ-όν·οια χε-
ρί υπάρξεως ύχεδαφικού δδατος είς
τον χ&άμαρ.ρον έν«Γχι»εται άπό το
γεγονος ότι τό έργοο-τάσιον Φίξ &ά
μαχρά ετη τροφοδοτείται έπιτατίως
α-ο μ*.γάλτ,ν ποο-ότητα νε.ρού, οση
άηταιιτείται 5«ί την παραγωγήν τοΰ
χάγου καί τού ζύθοο το^.
Τέ πρόδλημα &εδαίως .ίέν λόε-
ται τόσον εύάολα. Καί ·&ά τό έ-
χρο—ίναμεν χρές σοβαρωτέραν με¬
λέτην είς την άρμοδίαν ύίραϋλίκην
ύχηρίσία·; τοΰ Κράτοος, —ερίθριζό-
μενθ! μόνον είς την εύχαριντησιν
χού μάς έχ«ρ«τε τέ γεγονος δτιό
'Εθνικός Κήητος έσώθηχε άχο «ν
μαρΐσμον χάρις είς τό ένδιαγέρον
χού έ·δ€'.ξαν έντος έλαχίο'τθ'ο γ™"">
μειρΓΧΛ ζωντανοί «νίρωικΗ·
χετ« βτι όταν ύχάρχγ; τ)έλ·»}τπς
■δεικνύεται ότι τ>ρκτκετΛΐ καί
Άχ' αυτήν την έλλειψιν κο$«ως **·
σχομεν είς τον τό*ον μας. Ε»ς Τ71ν
λ*ίψαν4ρίαν όε^ίλ—αι καίή ϊ
$ρίχ μ*ς. "Ενας τυχαϊος π*ρ«
είς τον Κήχον χαρέχίΐ τόσα
λά σ·ου--ΐτε^άσματα.
χ. ά*.—
5ΤΑΜΡΟΗΟ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε*»"
κός Κήρυξ> χηλεϊται παρά τοΰ οντι<· ιτίοσώπου μβς Άθ. ΜΛίλλο», ·· Μβπΐιατταπ ^
«ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ
1928.
^ το ΠΡΟΣΟΠΟΝ
ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ ΤΟΪΣ ΑΝΔΡΑΣ, ΟΙ 0Π0Ι0ΙΑΕΝ ΑΓΑΠΟΪΗ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΟΥΝ ΝΑ ΒΛΑΨΟΥΝ
ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΝΑ "Η ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΤΡΟ¬
ΠΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ.
«Καί εκεΐνος ό οποίος θά βλάψη Ό Γκραίη—πωλητής γυναικεί-
§να άπό τα μικρά αύτά, θά ήτο
καλλίτερον δι' αυτόν εάν μίια πέ-
τρα έδένετο είς τόν λαιμόν τον και
ερρίπτετο είς την θάλασασν», ε-
τσι λέγει τό Βιβλίον των βιβλίων.
ών κορσέδων.
Ό "Ερσκιν—ποΛητής καί χο-
ρηγός έκκλησίης.
Καί τό πλέον παράδοξον: Είς
τόν Χώλλ καί τόν "Ερσκιν δέν εΰ-
Ύπάρχει μεγαλειτέρον εγκλημα ι ρίσκει τις συτε ΐχνος «πνευματικής
εκτάσεως». Αύτη είναι ή έκτασις
άπβ έκεΐνο, τό οποίον άφήνει παι¬
δία χωρίς μητέρα;
'Εδώ φαίνονται αί ε'ικόνες τρι¬
ών άνδρών: τοΰ αίδεσιμωτάτσυ,
Λρος Χώλλ, της περιφήμου υπο¬
θέσεως Χώλλ— Μίλλς, τού Τΐόντ
Γν.ραίη, τή; ύποθέσε<«>ς Γκραίη—
Σνάϋντερ καί τοΰ Ρέγκη "Ερσκιν,
τοϋ Ρωμαίου τού Ρόκίβιλλ Σέντερ.
Ή όμοιότης των πράξεων καί
των τριών, τό νά πλησιάσουν δη-
λαδή, έσκβμμένως, καί νά οίκειο-
ποιηθοΰν τάς συζύγονς αλλων άν¬
δρών, καί μητέρας τέκνων, είναι
κΌ.ταπΛΤ}κ.τική. Έν τούτοις ή κα-
ταπληκτική όμοιότης είς τα πρό-
σωπα, ποοτοψιάς καί σχήματα κε-
φαλων των τριών είναι άκόμη με¬
γ αλειτέρα. Αί τρείς είκόνε; θά η¬
δύναντο ευκολα νά θεωρηθοΰν ώς
οιάφοροι είκόνες τοΰ ϊδίου άν-
δρός. Παρατηρήσατε προσεκτικά ι
ή άποία κείται ιμίαν περίπου ΐντσαν
πέραν τη; γραμμής της κάμης. Θά
ύπέ&ετε -κανεις, φυσικά, ότι αν-
δρες οί όποϊοι εκουσίως έξέλεξαν
ώς μέσον προσπορίσεοχ; των πρός
τό ζήν, θά είχον μετρίω; τουλάχι¬
στον άνεπτυγμένην την έκτασιν
αυτήν.
Έν τούτοις, αύτό δέν συμβαί-
νει. "Ας εξετάσωμεν την έκφρασιν
των προσώτΐων των δύο αυτών άν-
δρων, τοϋ Χώλλ καί "Ερσκιν. Εί¬
ναι μία έκφρασις, δχι πνευματικής
σκέψεως, άλλά μάλλον διπλοπρο-
σωπίας. Παρατηρήσατε τα στό-
μ·ατα των δύο, τα χαμηλωμένα μά-
τια ττντ3 Χώλλ. ν.αί την σκληρόν έκ¬
φρασιν τοΰ "Ερσκιν. Τα όφιοειδή
δάκτυλα τοΰ τελευταίον επί τοΰ
ιβραχίονός τού. Άπάτη, δόλος, κομ-
πορρημοσύνη, μία προκλητική κα-
τα μέτωοτ,α, μάτια, μύτην, μακρυά, τήφεια είναι γραμμέναι είς την
επάνω χείλη, αύτιά, σχήμα τοΰ ^ έκφρασιν τον μέ δχι άβεβαίας γραμ
οπίσω μέρονς της κεφαλής και · μάς.
φρύδια. Τα χαρακτη,οισττκά αύτά Ι «Τί εϊσαι, φωνάζει τόσον δυνα-
εΐναι σχεδον ακριβώς δμοια. Ι τα, άκττε δέν ήμπορώ νά άκούσιο
Αί γραμΐμαί τοΰ οπίσω μέρους; τί λέγεις», λέγει κάποιος σοφός.
ά; κεφαλής μάς διηγοΰνται «Τί εΐσαι, είναι γραμμένο τόσον
καθαρά είς κάθε γραιμμήν τοΰ προ
σώπο,υ σου, ώστε δέν μέ £νδια<ρέρει νά άκούσω τί φωνάζεις». Αί στατιστικαί φυλακων άΐτοδει- κνύουν ότι οί μελαχροινοί κλίνουν πρός έγκλήματα περισκει|ιεα)ς καί προσεκτικής προετοιμασίας. Καί οί τρείς αύτοι, ανδρες είναι μελα- χροινοϊ. Σκέψις, κατάστρωσις σχε- δίων, προσε«τική έγκληματική πο- ρεία επί άροιετήν χρονική,ν περίο¬ δον, ήτο ή .μέθοδος την οποίαν ή- κολοί>ίτησαν οί τρείς.
Ρώθωνες διεσταλμενοι, όπως οί
ίδικοί των, έπιβεβαιοΰν τα άρν—τι-
κά σημεΐα τοΰ σπκτθίου μερους τής
κεφαλής τοδ άνίτρώπου, τοΰ όποί-
Ό Αίδεστμ. Χώλλ, ό
οποίος έςρβνεύθη μέ
την ερωμένην τού είς
ίνα έρημιχόν δρομί¬
σκον, όμοιάζει πολΰ
καχ τόν Τζόντ Γκραίη
καϊ τόν Ρ. Έροχιν.
Ό Τζόντ Γκροάη, ό ήλεκτείας, ωοτε δέν εχει καιρόν δι' α¬
γάπην διά παιδία -καί διά την άν
θραχτόπττα γενικώς. Τό μακρόν α-!
νω χεϊλος φανερώνει άνθρωπον ά- ■
ποφασισμένον, ςαχίση θυσία. νά έ- ,
πιτύχη τοΰ σκοπόν τού. 'Η σκλη-'
ρότης κ» ι άπαν&ρωπία τοΰ Έρσ-< κιν φαίνεται είς τό στόμα τού. Ε1-| ναι σφικτοκλεισμένον. "Ετσι σφι-| κτοκλεισμένον θά είναι καί τό 6α-1 λάντιόν τού. Βλέπων κανεις τό στόμα τού ημπορεί ευκόλως νά πι-1 στεύση δτι έπλήρωσε μόνον διά το! ιδικόν τού εισιτήριον, δταν εφβυ-! γε μέ την ερωμένην τού. Τό στό¬ μα τού δεικνύει δτι, εάν ήγόροζεν ενα εΙσιτήριον επί τβΰ τραίνου, θά ι εζήτει οπίσω τα 10 σέντς, δταν τό| τραϊνον θά έφθανεν είς τόν σταθ¬ μόν. Τα αύτιά δεικνύουν πολύ βαρείς λσβούς. Ή φύσις μέ πολλήν ειλικρίνει¬ άν εχει γράψη. επί των προσώπων | των τριφν αυτών. Βλέπων κιαΎείς ι τα πρόσωπά των πείθετπι δτι καί | οί τρείς είχον πάρα πολύ ομοίας σκέψεις. Μελετήσατε προσεκτικά τάς εί- κόνας των τριών άνδρών καί προ-1 φιιλαχθητε άπό την κολακείαν των όμοίων των. «Οί άντίΛολοί μας, οί φαΰλοι% είναι ό τίτλος ενός βιβλίον, τό ο¬ ποίον τό αστυνομικόν τμήμα μιάς των μεγαλειτέρων πόλεων της Ά- μερικής, έδημοσίενσε πρό έτών. Είς αύτό περιέχονται ενδιαφέρον- σαι περιπτώσεΐς τοΰ τύπου αύτοΰ τοΰ άνδρός, ό οποίος είναι είδικός είς την διάσπασιν οΊκογενειάόν, κα- θώς καί είς αλλα έγκλήματα. Τα χαρακτηριστικά πρόσωπον καί κε¬ φαλής άκολουθοΰν τάς ιδίας γενι¬ κάς γραμμάς. Ύπάρχει καμμιά σκέψις μετα- ξύ τής ελλείψεως χιοΰμορ καί της σκέψεως των άνορών αυτών; Κα- νείς έκ των τριών δέν εχει πραγ¬ ματικόν χιοΰμορ! Ή εξήγηοις; "Ανδρες τοΰ τύπου αύτοΰ είναι πράγματι ανανδοοι κατά βαθος. ■"'Ενας άνδρας τοϋ τύπου αύτοΰ γνωριζει δτι είναι κατώτερος ■χ,αί ανανδρος, άλλά καμπορρημονεΐ καί προσποιεΐται τόν ανώτερον. Είναι ώσάν τό μικρό παιδι, τό οποίον φο¬ βείται εί; τό σκότος, καί δμω; σχρυ- ρίζει ή τραγου&εϊ. Προσπαθεΐ νά πείστι &αντόν. Καί κομπορρημονεΐ καί καυχάται, μέχρις ότου εύρη κάποιον ό οποίος άπαταται άπό την κομντοορημοσύνην τού καί νομίζει δτι πράγμαχι ό άνθροΛτος αύτάς άξίζει πολύ. "Οταν μ«α γυναΐκια τί<χτι ν« α¬ νήκη είς τόν τύπον αυτόν, συχνά διαχηρνττει ότι -δέν άγαπα τάς γι>
ναΐκας. Αίσθάνεται δτι δέν ημπο¬
ρεί νά φθϊΜτι είς τό επίπεδον μιάς
άληθινής γυναικός, ωστε καταγ-
γέλλει τάς γννοϊκας, κ>αί λέγει πό¬
σον κατώτεραι είναι αί γυναΐκες
άπό τοΰς άνδρας, έλπίζουσα δτι
αύτό θά καλύψη τάς ιδικάς της έλ-
λεΓψεις.
Όμοιος όμοίω άεί πελάζει.
Καί είναι έξ ίσον άληθές, δτι αν-
θρωποι, των οποίων αί σκέψεις,
ουνήθεκιι, ιδέαι καί ίδεώδη είναι
δμοια, όμοιάζουν καί εξωτερικώς.
Καί οί τρείς ανδρες έοώ, ρζων
καθ1 ημέραν δι' ενα ψεΰμμα. Αί
σκέιΐβ-ις τατν ήσαν κρυμμέναι άπό
τσύς ΐτλησίον των καί άναμφυδό-
λως ό ·καθείς των ένόμιζεν δτι ήτο
πολύ έπιτήδειος. Άλλ' αν κοί αί
πράξεις των ήσαν υπεράνω κάθε
έπικρίσεως, διά τοΰς άνθρώπους,
οί όποϊοι δέν τοΰς εγνώριζον, τα
πρόσωπά των διηγούντο μίαν δια¬
φορετικήν ιστορίαν.
Τα μάτια χά όποΐα άρνοΰνται
νά σάς κυττάξσυ νκατά πρόσωπον,
δεικνύουν Ινα άπό δνο πράγματα.
Είτε υπερβολικήν δειλίαν, αύτοσυν-
αίσθησΐν ή φόβον καί ένοχήν. Καί
οί τρείς των άνδρών αυτών είχον
αύτό τό χαρακτηριστιοών. Ή γνώ¬
σις δτι εκαμναν κάτι έΐταί<~νντον, τούς εκαμνε νά άποφεύγουν τα βλέμματα των άνθρώπων. Ό Χώλλ, 6 Γκραίη καί 6 "Ερσ- κΐν άνηκουν είς τόν ψυχρώς εύ- συγκίνητον, εύερέθιστον τύπον των άνθρώπων. Π ροσεκτικά σχέδια, ύ- πολογισμοί περί τοΰ πώς νά εξ- απατήσουν την κοινωνίαν καί νά κρατοΰν άκόμη ύψηλά την κεφα- (Σέ είς την 25 ί)
1928.
^ το ΠΡΟΣΟΠΟΝ
ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ ΤΟΪΣ ΑΝΔΡΑΣ, ΟΙ 0Π0Ι0ΙΑΕΝ ΑΓΑΠΟΪΗ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΟΥΝ ΝΑ ΒΛΑΨΟΥΝ
ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΝΑ "Η ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΤΡΟ¬
ΠΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ.
«Καί εκεΐνος ό οποίος θά βλάψη Ό Γκραίη—πωλητής γυναικεί-
§να άπό τα μικρά αύτά, θά ήτο
καλλίτερον δι' αυτόν εάν μίια πέ-
τρα έδένετο είς τόν λαιμόν τον και
ερρίπτετο είς την θάλασασν», ε-
τσι λέγει τό Βιβλίον των βιβλίων.
ών κορσέδων.
Ό "Ερσκιν—ποΛητής καί χο-
ρηγός έκκλησίης.
Καί τό πλέον παράδοξον: Είς
τόν Χώλλ καί τόν "Ερσκιν δέν εΰ-
Ύπάρχει μεγαλειτέρον εγκλημα ι ρίσκει τις συτε ΐχνος «πνευματικής
εκτάσεως». Αύτη είναι ή έκτασις
άπβ έκεΐνο, τό οποίον άφήνει παι¬
δία χωρίς μητέρα;
'Εδώ φαίνονται αί ε'ικόνες τρι¬
ών άνδρών: τοΰ αίδεσιμωτάτσυ,
Λρος Χώλλ, της περιφήμου υπο¬
θέσεως Χώλλ— Μίλλς, τού Τΐόντ
Γν.ραίη, τή; ύποθέσε<«>ς Γκραίη—
Σνάϋντερ καί τοΰ Ρέγκη "Ερσκιν,
τοϋ Ρωμαίου τού Ρόκίβιλλ Σέντερ.
Ή όμοιότης των πράξεων καί
των τριών, τό νά πλησιάσουν δη-
λαδή, έσκβμμένως, καί νά οίκειο-
ποιηθοΰν τάς συζύγονς αλλων άν¬
δρών, καί μητέρας τέκνων, είναι
κΌ.ταπΛΤ}κ.τική. Έν τούτοις ή κα-
ταπληκτική όμοιότης είς τα πρό-
σωπα, ποοτοψιάς καί σχήματα κε-
φαλων των τριών είναι άκόμη με¬
γ αλειτέρα. Αί τρείς είκόνε; θά η¬
δύναντο ευκολα νά θεωρηθοΰν ώς
οιάφοροι είκόνες τοΰ ϊδίου άν-
δρός. Παρατηρήσατε προσεκτικά ι
ή άποία κείται ιμίαν περίπου ΐντσαν
πέραν τη; γραμμής της κάμης. Θά
ύπέ&ετε -κανεις, φυσικά, ότι αν-
δρες οί όποϊοι εκουσίως έξέλεξαν
ώς μέσον προσπορίσεοχ; των πρός
τό ζήν, θά είχον μετρίω; τουλάχι¬
στον άνεπτυγμένην την έκτασιν
αυτήν.
Έν τούτοις, αύτό δέν συμβαί-
νει. "Ας εξετάσωμεν την έκφρασιν
των προσώτΐων των δύο αυτών άν-
δρων, τοϋ Χώλλ καί "Ερσκιν. Εί¬
ναι μία έκφρασις, δχι πνευματικής
σκέψεως, άλλά μάλλον διπλοπρο-
σωπίας. Παρατηρήσατε τα στό-
μ·ατα των δύο, τα χαμηλωμένα μά-
τια ττντ3 Χώλλ. ν.αί την σκληρόν έκ¬
φρασιν τοΰ "Ερσκιν. Τα όφιοειδή
δάκτυλα τοΰ τελευταίον επί τοΰ
ιβραχίονός τού. Άπάτη, δόλος, κομ-
πορρημοσύνη, μία προκλητική κα-
τα μέτωοτ,α, μάτια, μύτην, μακρυά, τήφεια είναι γραμμέναι είς την
επάνω χείλη, αύτιά, σχήμα τοΰ ^ έκφρασιν τον μέ δχι άβεβαίας γραμ
οπίσω μέρονς της κεφαλής και · μάς.
φρύδια. Τα χαρακτη,οισττκά αύτά Ι «Τί εϊσαι, φωνάζει τόσον δυνα-
εΐναι σχεδον ακριβώς δμοια. Ι τα, άκττε δέν ήμπορώ νά άκούσιο
Αί γραμΐμαί τοΰ οπίσω μέρους; τί λέγεις», λέγει κάποιος σοφός.
ά; κεφαλής μάς διηγοΰνται «Τί εΐσαι, είναι γραμμένο τόσον
καθαρά είς κάθε γραιμμήν τοΰ προ
σώπο,υ σου, ώστε δέν μέ £νδια<ρέρει νά άκούσω τί φωνάζεις». Αί στατιστικαί φυλακων άΐτοδει- κνύουν ότι οί μελαχροινοί κλίνουν πρός έγκλήματα περισκει|ιεα)ς καί προσεκτικής προετοιμασίας. Καί οί τρείς αύτοι, ανδρες είναι μελα- χροινοϊ. Σκέψις, κατάστρωσις σχε- δίων, προσε«τική έγκληματική πο- ρεία επί άροιετήν χρονική,ν περίο¬ δον, ήτο ή .μέθοδος την οποίαν ή- κολοί>ίτησαν οί τρείς.
Ρώθωνες διεσταλμενοι, όπως οί
ίδικοί των, έπιβεβαιοΰν τα άρν—τι-
κά σημεΐα τοΰ σπκτθίου μερους τής
κεφαλής τοδ άνίτρώπου, τοΰ όποί-
Ό Αίδεστμ. Χώλλ, ό
οποίος έςρβνεύθη μέ
την ερωμένην τού είς
ίνα έρημιχόν δρομί¬
σκον, όμοιάζει πολΰ
καχ τόν Τζόντ Γκραίη
καϊ τόν Ρ. Έροχιν.
Ό Τζόντ Γκροάη, ό ήλεκτείας, ωοτε δέν εχει καιρόν δι' α¬
γάπην διά παιδία -καί διά την άν
θραχτόπττα γενικώς. Τό μακρόν α-!
νω χεϊλος φανερώνει άνθρωπον ά- ■
ποφασισμένον, ςαχίση θυσία. νά έ- ,
πιτύχη τοΰ σκοπόν τού. 'Η σκλη-'
ρότης κ» ι άπαν&ρωπία τοΰ Έρσ-< κιν φαίνεται είς τό στόμα τού. Ε1-| ναι σφικτοκλεισμένον. "Ετσι σφι-| κτοκλεισμένον θά είναι καί τό 6α-1 λάντιόν τού. Βλέπων κανεις τό στόμα τού ημπορεί ευκόλως νά πι-1 στεύση δτι έπλήρωσε μόνον διά το! ιδικόν τού εισιτήριον, δταν εφβυ-! γε μέ την ερωμένην τού. Τό στό¬ μα τού δεικνύει δτι, εάν ήγόροζεν ενα εΙσιτήριον επί τβΰ τραίνου, θά ι εζήτει οπίσω τα 10 σέντς, δταν τό| τραϊνον θά έφθανεν είς τόν σταθ¬ μόν. Τα αύτιά δεικνύουν πολύ βαρείς λσβούς. Ή φύσις μέ πολλήν ειλικρίνει¬ άν εχει γράψη. επί των προσώπων | των τριφν αυτών. Βλέπων κιαΎείς ι τα πρόσωπά των πείθετπι δτι καί | οί τρείς είχον πάρα πολύ ομοίας σκέψεις. Μελετήσατε προσεκτικά τάς εί- κόνας των τριών άνδρών καί προ-1 φιιλαχθητε άπό την κολακείαν των όμοίων των. «Οί άντίΛολοί μας, οί φαΰλοι% είναι ό τίτλος ενός βιβλίον, τό ο¬ ποίον τό αστυνομικόν τμήμα μιάς των μεγαλειτέρων πόλεων της Ά- μερικής, έδημοσίενσε πρό έτών. Είς αύτό περιέχονται ενδιαφέρον- σαι περιπτώσεΐς τοΰ τύπου αύτοΰ τοΰ άνδρός, ό οποίος είναι είδικός είς την διάσπασιν οΊκογενειάόν, κα- θώς καί είς αλλα έγκλήματα. Τα χαρακτηριστικά πρόσωπον καί κε¬ φαλής άκολουθοΰν τάς ιδίας γενι¬ κάς γραμμάς. Ύπάρχει καμμιά σκέψις μετα- ξύ τής ελλείψεως χιοΰμορ καί της σκέψεως των άνορών αυτών; Κα- νείς έκ των τριών δέν εχει πραγ¬ ματικόν χιοΰμορ! Ή εξήγηοις; "Ανδρες τοΰ τύπου αύτοΰ είναι πράγματι ανανδοοι κατά βαθος. ■"'Ενας άνδρας τοϋ τύπου αύτοΰ γνωριζει δτι είναι κατώτερος ■χ,αί ανανδρος, άλλά καμπορρημονεΐ καί προσποιεΐται τόν ανώτερον. Είναι ώσάν τό μικρό παιδι, τό οποίον φο¬ βείται εί; τό σκότος, καί δμω; σχρυ- ρίζει ή τραγου&εϊ. Προσπαθεΐ νά πείστι &αντόν. Καί κομπορρημονεΐ καί καυχάται, μέχρις ότου εύρη κάποιον ό οποίος άπαταται άπό την κομντοορημοσύνην τού καί νομίζει δτι πράγμαχι ό άνθροΛτος αύτάς άξίζει πολύ. "Οταν μ«α γυναΐκια τί<χτι ν« α¬ νήκη είς τόν τύπον αυτόν, συχνά διαχηρνττει ότι -δέν άγαπα τάς γι>
ναΐκας. Αίσθάνεται δτι δέν ημπο¬
ρεί νά φθϊΜτι είς τό επίπεδον μιάς
άληθινής γυναικός, ωστε καταγ-
γέλλει τάς γννοϊκας, κ>αί λέγει πό¬
σον κατώτεραι είναι αί γυναΐκες
άπό τοΰς άνδρας, έλπίζουσα δτι
αύτό θά καλύψη τάς ιδικάς της έλ-
λεΓψεις.
Όμοιος όμοίω άεί πελάζει.
Καί είναι έξ ίσον άληθές, δτι αν-
θρωποι, των οποίων αί σκέψεις,
ουνήθεκιι, ιδέαι καί ίδεώδη είναι
δμοια, όμοιάζουν καί εξωτερικώς.
Καί οί τρείς ανδρες έοώ, ρζων
καθ1 ημέραν δι' ενα ψεΰμμα. Αί
σκέιΐβ-ις τατν ήσαν κρυμμέναι άπό
τσύς ΐτλησίον των καί άναμφυδό-
λως ό ·καθείς των ένόμιζεν δτι ήτο
πολύ έπιτήδειος. Άλλ' αν κοί αί
πράξεις των ήσαν υπεράνω κάθε
έπικρίσεως, διά τοΰς άνθρώπους,
οί όποϊοι δέν τοΰς εγνώριζον, τα
πρόσωπά των διηγούντο μίαν δια¬
φορετικήν ιστορίαν.
Τα μάτια χά όποΐα άρνοΰνται
νά σάς κυττάξσυ νκατά πρόσωπον,
δεικνύουν Ινα άπό δνο πράγματα.
Είτε υπερβολικήν δειλίαν, αύτοσυν-
αίσθησΐν ή φόβον καί ένοχήν. Καί
οί τρείς των άνδρών αυτών είχον
αύτό τό χαρακτηριστιοών. Ή γνώ¬
σις δτι εκαμναν κάτι έΐταί<~νντον, τούς εκαμνε νά άποφεύγουν τα βλέμματα των άνθρώπων. Ό Χώλλ, 6 Γκραίη καί 6 "Ερσ- κΐν άνηκουν είς τόν ψυχρώς εύ- συγκίνητον, εύερέθιστον τύπον των άνθρώπων. Π ροσεκτικά σχέδια, ύ- πολογισμοί περί τοΰ πώς νά εξ- απατήσουν την κοινωνίαν καί νά κρατοΰν άκόμη ύψηλά την κεφα- (Σέ είς την 25 ί)
Α,ττο
——«Μ
ΕΔΕΣΕ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΙΣ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ Κ,
Ένφ εξηκολουθεί νά
χορενη, ό ανθρωπος
ήρζιοε ενα παράξενο
τραγοϋδι, πάλλων συγ
χρόνως είς τόν άέρα
τόν πέλεκυν.
ΗΚα ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΣΜΙΘ ήτο καί είναι
εν άπό τα ωραιοτέρα μοντέλα τοϋ Σικάγου.
Ή ώραιότης της καί ή ίκανότης της την έ¬
καμαν περιζήτητον μεταξύ των ζωγράφων καί άγαλ-
ματοποιών της ρηθείσης μεγαλοπόλεως καί ή κ.
Σμίθ κατά τα τελευταία έτη έπόζαρε διά πολλούς ό-
νομαστούς εργάτας τοϋ πινέλου καί της σμίλης. Ή
κ. Σμίθ ζή μετά τοϋ συζύγου της, όστις είναι χρω-
ματιστής οίκιών.
Πρό τίνων ημερών παρουσιάσθη είς την οικίαν
της είς σοβαρός καί μεσήλιξ άνήρ καί εζήτησε την
υπηρεσίαν της επί κολη άμοιβη ώς μοντέλου διά μί¬
αν είκόνα, ώς είπεν, Ίνδικής παραστάσεως. Ό ΐδι-
ος είπεν δτι ώνομάζετο Πέτερσων καί την ηρώτησεν
αν εδέχετο νά ύπάγη μαζύ τού ολίγα μίλια έκτός της
πόλεως, χάριν κατάλληλον περιβάλλοντος.
Οί λόγοι τού, οί τρόποι τού καί πρό πάντων ή κα-
λή άμοιβή, ήν προσέφερε διά μίαν τοιαύτην υπηρε¬
σίαν, ένέπνευσαν εμπιστοσύνην είς την κ. Σμιθ καί
είς τόν σύζυγον της, οί όποΐοι καί δέν έβράδυναν νά
είπουν τό «ναί». Κατά την ορισθείσαν ημέραν καί ώ¬
ραν ό ύποτιθέμενος καλλιτέχνης ενεφανίσθη μέ τό
αυτοκίνητον τού. Ή κ. Σμίθ πλήρης προθυμίας έπή-
δησεν είς τό αυτοκίνητον καί μετ' ολίγον οί δύο ευρέ¬
θησαν είς τάς ακτάς της Λίμνης Φόρεστ.
Κατά την διάρκειαν τοΰ ταξειδίου ό κ. Πέτερσων
εφαίνετο αληθής τζέντλεμαν, οόμίλει περί καλλιτε-
χνίας καί αλλων γενικών ζητημάτων, ώστε ή κ.
Σμίθ ήτο πεπεισμένη δτι είχε νά κάμη μέ άληθινόν
ζωγράφον καϊ δή ζωγράφον Ίνδικών σκηνών καί έκ
τοϋ φυσικοΰ. "Οταν εισήλθον είς τό δάσος, πλησίον
τού κτήματος τοΰ πρώην προέδρου τοϋ Ναυτιλιακοϋ
Συμοβυλίου των Ήνωμένων Πολιτειών, κ. "Αλ¬
μπερτ Δ. Λάσκερ, ό Πέτερσων έσταμάτησε τό αυτο¬
κίνητον τού καί είπεν δτι έκεί ήτο τό μέρος, όπερ εί¬
χεν έκλέξει διά τό έργον τού. Προσέθεσεν δτι έσκό-
πευε νά κατασκευάση μίαν εΐκόνα παριστάνουσαν
Ίνδήν κόρην καιομένην είς τόν πάσσαλον.
Ή κ. Σμίθ έμειδίασεν είς ένδειξιν της συγκατα-
θέσεώς της. Ούδεμία ύποψία εισήλθεν είς^τόν νοΰν
της, άφοϋ άλλως τε έκ τής έξασκήσεως τού έπαγγέλ-
ματός της εγνώριζε τάς ΐδιοτροπίας των καλλιτε-
χνών είς τό νά έκλέγουν παράξενα θέματα καί παρα-
δόξους πόζες. Ζωγράφος καί μοντέλον τότε ήρχισαν
νά έκφράζουν χον θαυμασμόν των διά την φυσικήν
καλλονήν το ϋπεριβάλλοντος, τό οποίον καί εκρίθη
ύπ' αμφοτέρων ώς κατάλληλον δι' Ινδικήν σκιαγρα-
φίαν. Ό Πέτερσων εστησε τόν όκρίβαντά τού καί
ήρχισε νά άναμιγνΰη τα χρά)ματα καί νά έτοιμάζη
τα πινέλα τού. Έν τφ μεταξύ ή κ. Σμίθ ένεθυμήθη
δτι μία Ίνδική εικών προϋποθέτει φυσικώς καί Ιν¬
δικήν ενδυμασίαν καί είς την σχετικήν ερώτησιν της
ό κ. Πέτερσων είπε: «Διά την πρώτην φοράν δέν
χρειάζεται ένδυμασία. Απλώς θέλω νά πάρω την
στάσιν καί την σκηνοθεσίαν. Είς την δευτέραν φο¬
ράν, άν θά έχης την ευχαρίστησιν νά ελθης καί πά¬
λιν, ήμποροΰμεν νά φέρωμεν καί μίαν Ινδικήν ενδυ¬
μασίαν διά την συμπλήρωσιν της εικόνος».
Ό ζωγράφος τότε έξέλεξεν εν δένδρον, όπως
χρησιμεΰση ώς κέντρον της σκηνής καί προσεκάλε¬
σε την γυναΐκα νά πλησιάση είς τό δένδρον διά νά
την δέση, ώς συνειθίζουν νά κάμνουν οί Ίνδοί είς
τούς αίχμαλώτους των. Ή νεαρά γυνή συγκατετέ-
θη πάλιν, ώς πράττουν δλα τα καλά μοντέλα, δταν
τοίς ύποδεικνύεται νά λάβουν την πρέπουσαν πόζαν.
Ή κ. Σμίί} έπλησίασεν είς τό δένδρον, οταν έξαφνα
μία άόριστος ύποψία διήλθε τοΰ πνεύματός της, διό¬
τι είδε τόν άνθρωπον έξάγοντα έκ τοΰ θυλακίου τού
μακράν καί στερεάν ταινίαν, με την όποιαν ήρχισε
νά δενή τάς χείρας της όπισθεν της. Αύτό δέν έσυμ-
βιβάζετο μέ τάς περί Ίνδών διηγηθείς, άς ή κ. Σμίθ
είχε μάθει είς τό σχολείον. Άλλά τώρα ήτο πολύ άρ-
γά δπως διαμαρτυρηθή καί ευθύς ευρέθη σφιγκτά
δεμένη είς τό δένδρον.
"Οταν ό ζωγράφος επεράτωσε τό δέσιμον τής νε-
αράς γυναικός καί ήτο βέβαιος δτι δέν ηδύνατο αυ¬
τή νά διαφύγη, ήλλαξεν ευθύς την συμπεριφοράν
τού. Ή πρώτη ήμερότης τοΰ χαρακτήρος τού εξη¬
φανίσθη, άγρία δέ λάμψις ήστραψεν είς τούς οφθαλ¬
μούς τού. "Εστη ολίγα βήματα πρός τα οπίσω καί έ¬
καμε μίαν προσεκτικήν επιθεώρησιν τοΰ μοντέλου
τού. "Ολος χαρά ετρεξε τότε πρός τό αυτοκίνητον
τού καί ή κ. Σμίθ ύπέθεσεν δτι ύπήγεν δπως παρα¬
λάβη καί άλλα χρώματα, δταν δέ έκείνος επέστρεψε
κρατών είς την χείρα κοπτερόν πέλεκυν, πάλιν αυτή
ύπέθεσεν δτι αύτό θά ήτσν απλώς εν έκ των συμπλη-
ρωμάτων τής σκηνοθεσίας.
Άλλ' ό Πέτερσων την έπλησίασεν άπειλητικώς
με τό δπλον καί οί φόβοι της τότε έπεβεβαιώθησαν.
Ό ψευδο-καλλιτέχνης, άφοΰ εξήτασε προσεκτικώς
τό θΰμά τού δπως ίδη άν ήτο στερεώς δεμένον, ήρ¬
χισε νά κάμνη παράδοξα χοροπηδήματα, έ'σχισε τα
περισσότερα έκ των ένδυμάτων της καί έκαμεν ενα
άπό τούς συνήθεις Ίνδικούς χορούς μέ τόν πέλεκυν
είς τάς χείρας. 'Επήδα μανιωδώς έμπρός καί οπίσω
άπό την έ'ντρομον γυναίκα. Εκάστη κίνησις τοΰ πε-
λέκεως ηπείλει τό πρόσωπον καί τό σώμά της. Ένί-
οτε ό πέλεκυς έκτύπα τό δένδρον υπεράνω τής κε¬
φαλής της, αφήνων λευκόν χάσμα είς έκαστον κτΰ-
πημα. 'Εφ' όσον ό «πολεμικός χορός» τού εξηκολου¬
θεί, ό άνθρωπος εψαλλε παράδοξον ΰμνον, πλήττων
συγχρόνως τόν άέρα διά τοΰ πελέκεως. Τό άρειμά-
νιον σώμά τού, περιστρεφόμενον πέριξ τής γυναικός,
έπλησαζεν όλονέν περισσότερον είς αύτην. Έν τω
μεταξύ ή φωνή τού υψώθη είς μανιόόδη κραυγήν.
«Ένόμισες δτι ήλθες νά ποζάρης διά εΐκόνα, αί;»
εκραύγασεν. «Ή άλήθεια είναι αύτό δπου. βλέπεις.
"Οταν τελειώσω μέ αύτό θά σέ φονεύσω. Πώς σοΰ
φαίνεται;»
Ή εντρομος γυνή ήρχισε νά φωνάζη δυνατά καί
ΠΆΣ Η Κ* ΣΜΙΘ ΑΠΕΠΛΑΝΗΘΗ ΥΦ' ΕΝΟΣ ΨΕΥΤΟ-ΚΑΛΛΜ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΝ ΙΝΔΙΚΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ.- ο "ΠθΛ|
ΡΑΣ— ΤΟ ΣΧΙΣΐηΟΝ ΤΩΝ ΦΟΡΕΜΑΤΏΝ ΤΗΣ... ΑΙ
ΓΟΝ ΕΙΣ ΦΥΓΗΝ— ΑΙ ΕΠΑΚΟΛΟΥ00Ι ΠΕΡΙΠΕΐ
ΒΑΝΕΤΑΙ ΗΣ ΔΡΑΠΕΤΙΣ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ «
ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ- ΤΟ Εί"
ό χορεύων δερβίσης εξηφανίσθη. "Ισως έφοβήθη
γυναικός έλκΰσουν κόσμον. Ό «καλλιτέχνης» παρέ
καί εξακολουθών νά έκφέρη φονικάς απειλάς έξήλ
εθεάθη έκτοτε.
Δυστυχώς διά την κ. Σμίθ οί φόβοι τοΰ τερατώδ
ανακαλυφθή, δέν ήσαν δικαιολογημένοι. Ούδε!- η>
ουδείς προσήλθεν δπως την σοόση. "Ηρχισε τότε ά
θείαν δπως λύση τα δεσμά της, άλλά ταυτα ήσαν τό
σα κίνησις της εφαίνετο δτι έχειροτέρευε την καταστή
γυμνος, ήρχισε νά αίσθάνηται διαπεραστικόν ψϋχος,ΐ
σκνίπαι καί κώνωπες έπηύξανον την δυστυχίαν της]
λιποθύμησεν.
Βραδύτερον ή έκ τής λίμνης πνέουσα αΰρα άνεξα
ή όποία τί]ν φοράν ταύτην κατέβαλε νέας δυνατάς
λευθερωθή των δεσμών της. Επί τέλους τό κατώρδο
ρωσε την μίαν χείρα της,^ επειτα την άλλην και μετ
Τό πρώτον πράγμα όπερ έκαμε τότε ήτο νά ζητήση τί
ταυτα δέν έφαίνοντο πονθενά. Τί νά κάμη χ.αί ποϋΐ
την κατάστασιν; Ήρχισε νά βαδίζη μέ τόν φόβον ί'Ι
ρΐς νά γνωρίζη ποΰ πηγαίνει. Διήλθε τό δάσος και ι
άγρών. Είς την πρώτην οικίαν την όποιαν συνήντη<| κρουσε την θύραν. Σκεπάζουσα δσον ηδύνατο τα γ πάθησε νά εξηγήση είς τούς ένοίκους τής οικίας ι. δέν την επίστευσαν, έκλαβόντες αυτήν ώς δραπέτιί) την εξεδίωξαν. ^ Άπηλπισμένη ή κ. Σμίθ έξηκολοΰθησε τόν δρόμ την άγροτικήν κατοικίαν τοΰ κ. Λάσκερ καί έ'κρο μενε τότε ό έπιστάτης τοΰ κτήματος, Ρέϋ Χοόλς, την παρέλαβεν έντός τής οικίας. Τής έδωσεν ένδΰμ ότου έκείνη συνήλθεν έκ τοΰ φόβον της καί ηδυνήθη Ι μά της. Ό κ. Χώλς άμέσως είδοποίησε τόν διευθν κ. Λέστερ Τίφφάνυ, όστις μεταβάς έκεί έλαβε την κός καί εκάλεσε καί ιατρόν δπως την περιποιηθτ]. ^ Άπό της στιγμής έκείνης διετάχθη έ'ρευνα πρός σίου άνθρωπον, όστις είχεν έκτελέσει την παράδοξο] κήν υπόπτου ι μέν ό ό χορός που τα πά( λήθειαν ^ κοποιηΟίΜ δυστυχά)ζ| θη. δυνα' την ΐ' 'Εκεί προσί δρον, ώς! κινήτου αύτά άτινα εί; δια έν τή Ι τερσων. Έν Γ1 της γν βάντα, σιν τί]; την χαχά τάς πρωτ<<] πετο ή έν Σμίθ τής φ ϊ κάμη τοΰ έΛΐΡΐ ολίγον εα νος θώου τέλου. Τ6 ά-1 μο' τα ται ν τος ο ήάν ^ τονς Ή ατυχής Κα Σμι*, ώ6 φωτογραφίαν ληφθείσαν ρ| ακριβώς μετά την τρομακτικόν της περιπέτειαν. ών «] ιΓι Π1
——«Μ
ΕΔΕΣΕ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΙΣ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ Κ,
Ένφ εξηκολουθεί νά
χορενη, ό ανθρωπος
ήρζιοε ενα παράξενο
τραγοϋδι, πάλλων συγ
χρόνως είς τόν άέρα
τόν πέλεκυν.
ΗΚα ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΣΜΙΘ ήτο καί είναι
εν άπό τα ωραιοτέρα μοντέλα τοϋ Σικάγου.
Ή ώραιότης της καί ή ίκανότης της την έ¬
καμαν περιζήτητον μεταξύ των ζωγράφων καί άγαλ-
ματοποιών της ρηθείσης μεγαλοπόλεως καί ή κ.
Σμίθ κατά τα τελευταία έτη έπόζαρε διά πολλούς ό-
νομαστούς εργάτας τοϋ πινέλου καί της σμίλης. Ή
κ. Σμίθ ζή μετά τοϋ συζύγου της, όστις είναι χρω-
ματιστής οίκιών.
Πρό τίνων ημερών παρουσιάσθη είς την οικίαν
της είς σοβαρός καί μεσήλιξ άνήρ καί εζήτησε την
υπηρεσίαν της επί κολη άμοιβη ώς μοντέλου διά μί¬
αν είκόνα, ώς είπεν, Ίνδικής παραστάσεως. Ό ΐδι-
ος είπεν δτι ώνομάζετο Πέτερσων καί την ηρώτησεν
αν εδέχετο νά ύπάγη μαζύ τού ολίγα μίλια έκτός της
πόλεως, χάριν κατάλληλον περιβάλλοντος.
Οί λόγοι τού, οί τρόποι τού καί πρό πάντων ή κα-
λή άμοιβή, ήν προσέφερε διά μίαν τοιαύτην υπηρε¬
σίαν, ένέπνευσαν εμπιστοσύνην είς την κ. Σμιθ καί
είς τόν σύζυγον της, οί όποΐοι καί δέν έβράδυναν νά
είπουν τό «ναί». Κατά την ορισθείσαν ημέραν καί ώ¬
ραν ό ύποτιθέμενος καλλιτέχνης ενεφανίσθη μέ τό
αυτοκίνητον τού. Ή κ. Σμίθ πλήρης προθυμίας έπή-
δησεν είς τό αυτοκίνητον καί μετ' ολίγον οί δύο ευρέ¬
θησαν είς τάς ακτάς της Λίμνης Φόρεστ.
Κατά την διάρκειαν τοΰ ταξειδίου ό κ. Πέτερσων
εφαίνετο αληθής τζέντλεμαν, οόμίλει περί καλλιτε-
χνίας καί αλλων γενικών ζητημάτων, ώστε ή κ.
Σμίθ ήτο πεπεισμένη δτι είχε νά κάμη μέ άληθινόν
ζωγράφον καϊ δή ζωγράφον Ίνδικών σκηνών καί έκ
τοϋ φυσικοΰ. "Οταν εισήλθον είς τό δάσος, πλησίον
τού κτήματος τοΰ πρώην προέδρου τοϋ Ναυτιλιακοϋ
Συμοβυλίου των Ήνωμένων Πολιτειών, κ. "Αλ¬
μπερτ Δ. Λάσκερ, ό Πέτερσων έσταμάτησε τό αυτο¬
κίνητον τού καί είπεν δτι έκεί ήτο τό μέρος, όπερ εί¬
χεν έκλέξει διά τό έργον τού. Προσέθεσεν δτι έσκό-
πευε νά κατασκευάση μίαν εΐκόνα παριστάνουσαν
Ίνδήν κόρην καιομένην είς τόν πάσσαλον.
Ή κ. Σμίθ έμειδίασεν είς ένδειξιν της συγκατα-
θέσεώς της. Ούδεμία ύποψία εισήλθεν είς^τόν νοΰν
της, άφοϋ άλλως τε έκ τής έξασκήσεως τού έπαγγέλ-
ματός της εγνώριζε τάς ΐδιοτροπίας των καλλιτε-
χνών είς τό νά έκλέγουν παράξενα θέματα καί παρα-
δόξους πόζες. Ζωγράφος καί μοντέλον τότε ήρχισαν
νά έκφράζουν χον θαυμασμόν των διά την φυσικήν
καλλονήν το ϋπεριβάλλοντος, τό οποίον καί εκρίθη
ύπ' αμφοτέρων ώς κατάλληλον δι' Ινδικήν σκιαγρα-
φίαν. Ό Πέτερσων εστησε τόν όκρίβαντά τού καί
ήρχισε νά άναμιγνΰη τα χρά)ματα καί νά έτοιμάζη
τα πινέλα τού. Έν τφ μεταξύ ή κ. Σμίθ ένεθυμήθη
δτι μία Ίνδική εικών προϋποθέτει φυσικώς καί Ιν¬
δικήν ενδυμασίαν καί είς την σχετικήν ερώτησιν της
ό κ. Πέτερσων είπε: «Διά την πρώτην φοράν δέν
χρειάζεται ένδυμασία. Απλώς θέλω νά πάρω την
στάσιν καί την σκηνοθεσίαν. Είς την δευτέραν φο¬
ράν, άν θά έχης την ευχαρίστησιν νά ελθης καί πά¬
λιν, ήμποροΰμεν νά φέρωμεν καί μίαν Ινδικήν ενδυ¬
μασίαν διά την συμπλήρωσιν της εικόνος».
Ό ζωγράφος τότε έξέλεξεν εν δένδρον, όπως
χρησιμεΰση ώς κέντρον της σκηνής καί προσεκάλε¬
σε την γυναΐκα νά πλησιάση είς τό δένδρον διά νά
την δέση, ώς συνειθίζουν νά κάμνουν οί Ίνδοί είς
τούς αίχμαλώτους των. Ή νεαρά γυνή συγκατετέ-
θη πάλιν, ώς πράττουν δλα τα καλά μοντέλα, δταν
τοίς ύποδεικνύεται νά λάβουν την πρέπουσαν πόζαν.
Ή κ. Σμίί} έπλησίασεν είς τό δένδρον, οταν έξαφνα
μία άόριστος ύποψία διήλθε τοΰ πνεύματός της, διό¬
τι είδε τόν άνθρωπον έξάγοντα έκ τοΰ θυλακίου τού
μακράν καί στερεάν ταινίαν, με την όποιαν ήρχισε
νά δενή τάς χείρας της όπισθεν της. Αύτό δέν έσυμ-
βιβάζετο μέ τάς περί Ίνδών διηγηθείς, άς ή κ. Σμίθ
είχε μάθει είς τό σχολείον. Άλλά τώρα ήτο πολύ άρ-
γά δπως διαμαρτυρηθή καί ευθύς ευρέθη σφιγκτά
δεμένη είς τό δένδρον.
"Οταν ό ζωγράφος επεράτωσε τό δέσιμον τής νε-
αράς γυναικός καί ήτο βέβαιος δτι δέν ηδύνατο αυ¬
τή νά διαφύγη, ήλλαξεν ευθύς την συμπεριφοράν
τού. Ή πρώτη ήμερότης τοΰ χαρακτήρος τού εξη¬
φανίσθη, άγρία δέ λάμψις ήστραψεν είς τούς οφθαλ¬
μούς τού. "Εστη ολίγα βήματα πρός τα οπίσω καί έ¬
καμε μίαν προσεκτικήν επιθεώρησιν τοΰ μοντέλου
τού. "Ολος χαρά ετρεξε τότε πρός τό αυτοκίνητον
τού καί ή κ. Σμίθ ύπέθεσεν δτι ύπήγεν δπως παρα¬
λάβη καί άλλα χρώματα, δταν δέ έκείνος επέστρεψε
κρατών είς την χείρα κοπτερόν πέλεκυν, πάλιν αυτή
ύπέθεσεν δτι αύτό θά ήτσν απλώς εν έκ των συμπλη-
ρωμάτων τής σκηνοθεσίας.
Άλλ' ό Πέτερσων την έπλησίασεν άπειλητικώς
με τό δπλον καί οί φόβοι της τότε έπεβεβαιώθησαν.
Ό ψευδο-καλλιτέχνης, άφοΰ εξήτασε προσεκτικώς
τό θΰμά τού δπως ίδη άν ήτο στερεώς δεμένον, ήρ¬
χισε νά κάμνη παράδοξα χοροπηδήματα, έ'σχισε τα
περισσότερα έκ των ένδυμάτων της καί έκαμεν ενα
άπό τούς συνήθεις Ίνδικούς χορούς μέ τόν πέλεκυν
είς τάς χείρας. 'Επήδα μανιωδώς έμπρός καί οπίσω
άπό την έ'ντρομον γυναίκα. Εκάστη κίνησις τοΰ πε-
λέκεως ηπείλει τό πρόσωπον καί τό σώμά της. Ένί-
οτε ό πέλεκυς έκτύπα τό δένδρον υπεράνω τής κε¬
φαλής της, αφήνων λευκόν χάσμα είς έκαστον κτΰ-
πημα. 'Εφ' όσον ό «πολεμικός χορός» τού εξηκολου¬
θεί, ό άνθρωπος εψαλλε παράδοξον ΰμνον, πλήττων
συγχρόνως τόν άέρα διά τοΰ πελέκεως. Τό άρειμά-
νιον σώμά τού, περιστρεφόμενον πέριξ τής γυναικός,
έπλησαζεν όλονέν περισσότερον είς αύτην. Έν τω
μεταξύ ή φωνή τού υψώθη είς μανιόόδη κραυγήν.
«Ένόμισες δτι ήλθες νά ποζάρης διά εΐκόνα, αί;»
εκραύγασεν. «Ή άλήθεια είναι αύτό δπου. βλέπεις.
"Οταν τελειώσω μέ αύτό θά σέ φονεύσω. Πώς σοΰ
φαίνεται;»
Ή εντρομος γυνή ήρχισε νά φωνάζη δυνατά καί
ΠΆΣ Η Κ* ΣΜΙΘ ΑΠΕΠΛΑΝΗΘΗ ΥΦ' ΕΝΟΣ ΨΕΥΤΟ-ΚΑΛΛΜ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΝ ΙΝΔΙΚΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ.- ο "ΠθΛ|
ΡΑΣ— ΤΟ ΣΧΙΣΐηΟΝ ΤΩΝ ΦΟΡΕΜΑΤΏΝ ΤΗΣ... ΑΙ
ΓΟΝ ΕΙΣ ΦΥΓΗΝ— ΑΙ ΕΠΑΚΟΛΟΥ00Ι ΠΕΡΙΠΕΐ
ΒΑΝΕΤΑΙ ΗΣ ΔΡΑΠΕΤΙΣ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ «
ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ- ΤΟ Εί"
ό χορεύων δερβίσης εξηφανίσθη. "Ισως έφοβήθη
γυναικός έλκΰσουν κόσμον. Ό «καλλιτέχνης» παρέ
καί εξακολουθών νά έκφέρη φονικάς απειλάς έξήλ
εθεάθη έκτοτε.
Δυστυχώς διά την κ. Σμίθ οί φόβοι τοΰ τερατώδ
ανακαλυφθή, δέν ήσαν δικαιολογημένοι. Ούδε!- η>
ουδείς προσήλθεν δπως την σοόση. "Ηρχισε τότε ά
θείαν δπως λύση τα δεσμά της, άλλά ταυτα ήσαν τό
σα κίνησις της εφαίνετο δτι έχειροτέρευε την καταστή
γυμνος, ήρχισε νά αίσθάνηται διαπεραστικόν ψϋχος,ΐ
σκνίπαι καί κώνωπες έπηύξανον την δυστυχίαν της]
λιποθύμησεν.
Βραδύτερον ή έκ τής λίμνης πνέουσα αΰρα άνεξα
ή όποία τί]ν φοράν ταύτην κατέβαλε νέας δυνατάς
λευθερωθή των δεσμών της. Επί τέλους τό κατώρδο
ρωσε την μίαν χείρα της,^ επειτα την άλλην και μετ
Τό πρώτον πράγμα όπερ έκαμε τότε ήτο νά ζητήση τί
ταυτα δέν έφαίνοντο πονθενά. Τί νά κάμη χ.αί ποϋΐ
την κατάστασιν; Ήρχισε νά βαδίζη μέ τόν φόβον ί'Ι
ρΐς νά γνωρίζη ποΰ πηγαίνει. Διήλθε τό δάσος και ι
άγρών. Είς την πρώτην οικίαν την όποιαν συνήντη<| κρουσε την θύραν. Σκεπάζουσα δσον ηδύνατο τα γ πάθησε νά εξηγήση είς τούς ένοίκους τής οικίας ι. δέν την επίστευσαν, έκλαβόντες αυτήν ώς δραπέτιί) την εξεδίωξαν. ^ Άπηλπισμένη ή κ. Σμίθ έξηκολοΰθησε τόν δρόμ την άγροτικήν κατοικίαν τοΰ κ. Λάσκερ καί έ'κρο μενε τότε ό έπιστάτης τοΰ κτήματος, Ρέϋ Χοόλς, την παρέλαβεν έντός τής οικίας. Τής έδωσεν ένδΰμ ότου έκείνη συνήλθεν έκ τοΰ φόβον της καί ηδυνήθη Ι μά της. Ό κ. Χώλς άμέσως είδοποίησε τόν διευθν κ. Λέστερ Τίφφάνυ, όστις μεταβάς έκεί έλαβε την κός καί εκάλεσε καί ιατρόν δπως την περιποιηθτ]. ^ Άπό της στιγμής έκείνης διετάχθη έ'ρευνα πρός σίου άνθρωπον, όστις είχεν έκτελέσει την παράδοξο] κήν υπόπτου ι μέν ό ό χορός που τα πά( λήθειαν ^ κοποιηΟίΜ δυστυχά)ζ| θη. δυνα' την ΐ' 'Εκεί προσί δρον, ώς! κινήτου αύτά άτινα εί; δια έν τή Ι τερσων. Έν Γ1 της γν βάντα, σιν τί]; την χαχά τάς πρωτ<<] πετο ή έν Σμίθ τής φ ϊ κάμη τοΰ έΛΐΡΐ ολίγον εα νος θώου τέλου. Τ6 ά-1 μο' τα ται ν τος ο ήάν ^ τονς Ή ατυχής Κα Σμι*, ώ6 φωτογραφίαν ληφθείσαν ρ| ακριβώς μετά την τρομακτικόν της περιπέτειαν. ών «] ιΓι Π1
Κΐ ΤΟ ΕΦΟΒΕΡΙΣΕ
, ΕΙΣ ΕΡΗΜΟΝ ΜΕΡΟΣ, ΟΠΩΣ ΠΟΖΑΡΗ ΔΗΘΕΝ
Ι ΧΟΡΟΣ" ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΛΕΚΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΕΙ-
[| ΤΗΣ ΤΡΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΑΙΣΙΟΝ ΚΑΚΟΥΡ-
ΓθΥ ΗΙΜΙΓΥΜΝΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ.- ΕΚΛΑΜ-
1ΜΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ ΕΝΟΣ
ρΟΝ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ.
ΐαι ιτωναι της
πέλεκύν του
:σονς χαι δέν
μήπως
φωνάς καί
ποοσπά-
α. οόστε πά-
•ώς ήτο ήμί-
δϊ: μυϊαι καί
υ ή γυνή ε¬
ί την /.. Σμίθ,
π'άς όπως έ-
ιώτον ήλευθέ-
) σώμά της.
ά Ό]ζ, άλλά
αγ?] ρΐς αυτήν "
'Ίν της, χω-
μίσον των
«,ησίοσε καί ε-
της. προσε-
•νεβη. Έχ,είνοι
Ό/οιιείου, καί
ι
|ΐι έφθασεν είς
Ρ.αν. Έκεϊ ε-
ίλν-τη&η καί
εως
πάθη-
«στιτ'ομίας,
ν τιΚ γυναι-
ιΐην
άπαι-
«6(/ίουν
τού άν-
-· Καί ευρέθη
'"''■: Χώραν
<νν, καί δ- τήν ά- " τής κα- 5;, άλλά ' εύρέ- ΟΟιΐνηί>ϊ) είς
• ί)ι< ής είχε 81" τό δέν- αΰτο- '.υι ως έφό- 7Η τοϋ Πέ- Θελκτική φωτογραφική μελέτη τής Κάς Μάρ- γκαρετ Σμίθ, μέ ενδυμασίαν νεας των νήσων Χαγουαίη. Άριστερςί φαίνεται ή ιδία Κα Σμίθ. .(1)ν τα συμ- είς τοιαΰ- °εν έπετρέ- υ1? είς την ^όμη £κ ΐ;!^ ήν διήλ- Ι*ι Λλ ' . )ς α9Χαί ά- οί σύλληψιν ΐ'-ΐυ τό πρόσ- παρ "'^Ι πρόξε- ν- τοϋ ά- τ°ϋ μόν- ίυι Γ/ουν κα- <αι «ρνοϋν /; [}^' διά , εκ- πε- δτι πρόκειται περί περιπτώσεως νέου εϊδους τρέλλας, την εξήγησιν τού όποίου άναμένουν άπό τούς φρενολόγους. 'Υπάρ- χουν δμως καί άλλοι λέγοντες δτι πρόκειται απλώς περί έλεεινοΰ εγκληματίου τόν οποίον αί αρχαί εχουν καθήκον ν' άνακαλΰψουν καί νά τιμωρήσουν. Ή μή καταδίωξις τοΰ έγκλήματος εφερε την παρατηρουμένην αύξησιν τής έγκληματικότητος έν Άμερικτί. ~ΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΕΚΑΗ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΡΙΔΟΣ Ό Φέλιξ Μπλάς, Ίσπανός κτηματίας, είς Ζιροντά, της Κατα- λανίας, ήτο τΰπος καλοϋ συζύγου. Είχε νυμφευθΤ] πρό πενταετί- ας, ουδέποτε δέ κατά τό διάστημα αύτό έσχε την ελαχίστην εριδα μετά τής συζύγου τού. Τελευταίως δμως, έξ άφορμής της άγο- ράς πέντε άγελάδων, την οποίαν ή σύζυγός τού δέν ενέκρινεν, αί έ'ριδες ήσαν συχναί. Ό Μπλάς προσεπάθει νά τάς αποφύγη, άλλ' ή σύζυγός τού έπανήρχετο καθ' εκάστην επί τοϋ αύτοΰ θέματος. Τέλος μίαν πρωΐαν, κατόπιν σφοδροτάτης έριδος, ό Μπλάς εξήλ¬ θε καί διηυθ-ύνθη πρός τόν σταϋλον, ευρισκόμενον άπέναντι τής οικίας τού. 'Εκεΐ έκένωσεν επί των ένδυμάτα>ν τού εν δοχείον πε-
τρελαίου καί έθεσε πϋρ, άφοϋ προηγουμέ'ως εκάλεσε την γυναί-
κ άτου νά τόν ίδη. Κυκλωθείς έκ των φλογών, έτρεξεν είς τόν ά-
του καί έκεΐ έπεσεν έντός σωροϋ ξηρών χόρτων, δπου τό
ά του ευρέθη άπηνθρακωμένον.
Ο ΝΙΝΙΟ ΚΟΠΤΕΙ ΤΗΝ ΚΟΤΣΙΔΑΝ ΤΟΥ
Ό Νίνιο ντέ λά Πάλμα είναι έκ των διασημοτέρων ταυρομά-
χων τής Ίσπανίας. Άποκτήσας έντός ολίγων έτών μεγάλην δό¬
ξαν καί κολοσσιαίαν περιουσίαν είς τόν στίβον, ένυμφεύθη πρό
τίνων μηνών μίαν ο>ραιοτάτην Άνδαλουσίαν, τΐ)ν οποίαν ήγά-
πησε διά τα θαυμασία μαϋρα μάτια της.
Ή Κάρμεν, όπως όνομάζεται ή σύζυγός
τού, τόν ήγάπησε καί αύτη πολύ καί μέ
λύπην της έσκέπτετο δτι άπό της 1ης
Ιουλίου ό Νίνιο της 0ά έπανήρχετο είς
τάς ταυρομαχίας. Την Ιην Ιουλίου ε¬
δίδετο μία μεγάλη ταυρομαχία παρά
την Μαδρίτην καί ό λαός ανέμενε την
εμφάνισιν τοϋ άγαπητοΰ τού ματαντόρ. Ό Νίνιο ενεφανίσθη μέ
τό ξίφος^ τού, άλλά πρίν προχωρήση είς τόν στίβον, έρριψεν έ'να
βλέμμα έκεϊ δπου έκάθητο ή Κάριιεν. Τα δύο μαϋρα μάτια τόν
παρετήρησαν, άλλά μέ τοιαύτην έκφρασιν πόνου καί άγάπης καί
έπιπλήξεως συγχρόνως, ώστε ό ματαντόρ δέν έπροχοόρησε πλέ¬
ον. "Ερριψε μακράν την σπάθην τού καί κατόπιν μέ ενα ψαλίδι
εκο^>ε τί]ν «κολέτταν» τού (την μικράν κοτσίδαν των ταυρομά-
χων) καί έτρεξε πλησίον της συζύγου τού. Ό λαός, άντ! νά τόν
άποδοκιμάσΐ] διότι έγκατέλειψε πλέον τό ταυρομαχικόν έπάγγελ-
μα, τόν έχειροκρότησε παταγωδώς δταν τόν είδε πλησίον της
μαυρομμάτας Κάρμ^ν.
Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΣ...
Ό βασιλεύς τοΰ Βελγίου έκληρονόμησε τάς ημέρας αύτάς
15Ο.ΟΟΟ λίρας. 'Επί πλέον εγινε μέτοχος μιάς μεγάλης βιομη-
χανικής έπιχειρήσεως έν Αγγλία. Ή κληρονομία αυτή προέρχε-
ται έκ της εκκαθαρίσεως της περιουσίας, την οποίαν άφηκεν ή
αύτοκράτειρα Καρλόττα τοϋ Μεξικοϋ. Την κληρονομίαν αυτήν
διεξεδικουν δύο άλλοι συγγενείς της αύτοκρατείρας, άλλά τα
Αγγλικα δικαστήρια τί]ν έπεδίκασαν είς τόν βασιλέα τοϋ Βελ¬
γίου όστις εκλήθη νά την παραλάβη. Σημειωτέον, δτι κατά τοί-ς
Αγγλικους νομους, ό καλούμενος όφείλει νά μεταβή προσωπι-
κως και μονον εάν οί ιατροί πιστοποιήσουν δτι δέν δύναται να εξ¬
έλθη της οικίας τού δικαιοϋται νά αποστείλη πληρεξούσιον νά
παραλάβη την κληρονομίαν.
Τέσσαρα πράγματα πρέπει νά ζητάμε από την γυναϊκα:
—Ν α έχη την αρετη στήν καρδιά της.
—Την σεμνότητα επί τοϋ μετώπου.
φ—Την γλυκύτητα επί των χειλέων.
*—Την εργασίαν είς τάς χείρας.
, ΕΙΣ ΕΡΗΜΟΝ ΜΕΡΟΣ, ΟΠΩΣ ΠΟΖΑΡΗ ΔΗΘΕΝ
Ι ΧΟΡΟΣ" ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΛΕΚΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΕΙ-
[| ΤΗΣ ΤΡΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΑΙΣΙΟΝ ΚΑΚΟΥΡ-
ΓθΥ ΗΙΜΙΓΥΜΝΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ.- ΕΚΛΑΜ-
1ΜΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ ΕΝΟΣ
ρΟΝ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ.
ΐαι ιτωναι της
πέλεκύν του
:σονς χαι δέν
μήπως
φωνάς καί
ποοσπά-
α. οόστε πά-
•ώς ήτο ήμί-
δϊ: μυϊαι καί
υ ή γυνή ε¬
ί την /.. Σμίθ,
π'άς όπως έ-
ιώτον ήλευθέ-
) σώμά της.
ά Ό]ζ, άλλά
αγ?] ρΐς αυτήν "
'Ίν της, χω-
μίσον των
«,ησίοσε καί ε-
της. προσε-
•νεβη. Έχ,είνοι
Ό/οιιείου, καί
ι
|ΐι έφθασεν είς
Ρ.αν. Έκεϊ ε-
ίλν-τη&η καί
εως
πάθη-
«στιτ'ομίας,
ν τιΚ γυναι-
ιΐην
άπαι-
«6(/ίουν
τού άν-
-· Καί ευρέθη
'"''■: Χώραν
<νν, καί δ- τήν ά- " τής κα- 5;, άλλά ' εύρέ- ΟΟιΐνηί>ϊ) είς
• ί)ι< ής είχε 81" τό δέν- αΰτο- '.υι ως έφό- 7Η τοϋ Πέ- Θελκτική φωτογραφική μελέτη τής Κάς Μάρ- γκαρετ Σμίθ, μέ ενδυμασίαν νεας των νήσων Χαγουαίη. Άριστερςί φαίνεται ή ιδία Κα Σμίθ. .(1)ν τα συμ- είς τοιαΰ- °εν έπετρέ- υ1? είς την ^όμη £κ ΐ;!^ ήν διήλ- Ι*ι Λλ ' . )ς α9Χαί ά- οί σύλληψιν ΐ'-ΐυ τό πρόσ- παρ "'^Ι πρόξε- ν- τοϋ ά- τ°ϋ μόν- ίυι Γ/ουν κα- <αι «ρνοϋν /; [}^' διά , εκ- πε- δτι πρόκειται περί περιπτώσεως νέου εϊδους τρέλλας, την εξήγησιν τού όποίου άναμένουν άπό τούς φρενολόγους. 'Υπάρ- χουν δμως καί άλλοι λέγοντες δτι πρόκειται απλώς περί έλεεινοΰ εγκληματίου τόν οποίον αί αρχαί εχουν καθήκον ν' άνακαλΰψουν καί νά τιμωρήσουν. Ή μή καταδίωξις τοΰ έγκλήματος εφερε την παρατηρουμένην αύξησιν τής έγκληματικότητος έν Άμερικτί. ~ΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΕΚΑΗ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΡΙΔΟΣ Ό Φέλιξ Μπλάς, Ίσπανός κτηματίας, είς Ζιροντά, της Κατα- λανίας, ήτο τΰπος καλοϋ συζύγου. Είχε νυμφευθΤ] πρό πενταετί- ας, ουδέποτε δέ κατά τό διάστημα αύτό έσχε την ελαχίστην εριδα μετά τής συζύγου τού. Τελευταίως δμως, έξ άφορμής της άγο- ράς πέντε άγελάδων, την οποίαν ή σύζυγός τού δέν ενέκρινεν, αί έ'ριδες ήσαν συχναί. Ό Μπλάς προσεπάθει νά τάς αποφύγη, άλλ' ή σύζυγός τού έπανήρχετο καθ' εκάστην επί τοϋ αύτοΰ θέματος. Τέλος μίαν πρωΐαν, κατόπιν σφοδροτάτης έριδος, ό Μπλάς εξήλ¬ θε καί διηυθ-ύνθη πρός τόν σταϋλον, ευρισκόμενον άπέναντι τής οικίας τού. 'Εκεΐ έκένωσεν επί των ένδυμάτα>ν τού εν δοχείον πε-
τρελαίου καί έθεσε πϋρ, άφοϋ προηγουμέ'ως εκάλεσε την γυναί-
κ άτου νά τόν ίδη. Κυκλωθείς έκ των φλογών, έτρεξεν είς τόν ά-
του καί έκεΐ έπεσεν έντός σωροϋ ξηρών χόρτων, δπου τό
ά του ευρέθη άπηνθρακωμένον.
Ο ΝΙΝΙΟ ΚΟΠΤΕΙ ΤΗΝ ΚΟΤΣΙΔΑΝ ΤΟΥ
Ό Νίνιο ντέ λά Πάλμα είναι έκ των διασημοτέρων ταυρομά-
χων τής Ίσπανίας. Άποκτήσας έντός ολίγων έτών μεγάλην δό¬
ξαν καί κολοσσιαίαν περιουσίαν είς τόν στίβον, ένυμφεύθη πρό
τίνων μηνών μίαν ο>ραιοτάτην Άνδαλουσίαν, τΐ)ν οποίαν ήγά-
πησε διά τα θαυμασία μαϋρα μάτια της.
Ή Κάρμεν, όπως όνομάζεται ή σύζυγός
τού, τόν ήγάπησε καί αύτη πολύ καί μέ
λύπην της έσκέπτετο δτι άπό της 1ης
Ιουλίου ό Νίνιο της 0ά έπανήρχετο είς
τάς ταυρομαχίας. Την Ιην Ιουλίου ε¬
δίδετο μία μεγάλη ταυρομαχία παρά
την Μαδρίτην καί ό λαός ανέμενε την
εμφάνισιν τοϋ άγαπητοΰ τού ματαντόρ. Ό Νίνιο ενεφανίσθη μέ
τό ξίφος^ τού, άλλά πρίν προχωρήση είς τόν στίβον, έρριψεν έ'να
βλέμμα έκεϊ δπου έκάθητο ή Κάριιεν. Τα δύο μαϋρα μάτια τόν
παρετήρησαν, άλλά μέ τοιαύτην έκφρασιν πόνου καί άγάπης καί
έπιπλήξεως συγχρόνως, ώστε ό ματαντόρ δέν έπροχοόρησε πλέ¬
ον. "Ερριψε μακράν την σπάθην τού καί κατόπιν μέ ενα ψαλίδι
εκο^>ε τί]ν «κολέτταν» τού (την μικράν κοτσίδαν των ταυρομά-
χων) καί έτρεξε πλησίον της συζύγου τού. Ό λαός, άντ! νά τόν
άποδοκιμάσΐ] διότι έγκατέλειψε πλέον τό ταυρομαχικόν έπάγγελ-
μα, τόν έχειροκρότησε παταγωδώς δταν τόν είδε πλησίον της
μαυρομμάτας Κάρμ^ν.
Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΣ...
Ό βασιλεύς τοΰ Βελγίου έκληρονόμησε τάς ημέρας αύτάς
15Ο.ΟΟΟ λίρας. 'Επί πλέον εγινε μέτοχος μιάς μεγάλης βιομη-
χανικής έπιχειρήσεως έν Αγγλία. Ή κληρονομία αυτή προέρχε-
ται έκ της εκκαθαρίσεως της περιουσίας, την οποίαν άφηκεν ή
αύτοκράτειρα Καρλόττα τοϋ Μεξικοϋ. Την κληρονομίαν αυτήν
διεξεδικουν δύο άλλοι συγγενείς της αύτοκρατείρας, άλλά τα
Αγγλικα δικαστήρια τί]ν έπεδίκασαν είς τόν βασιλέα τοϋ Βελ¬
γίου όστις εκλήθη νά την παραλάβη. Σημειωτέον, δτι κατά τοί-ς
Αγγλικους νομους, ό καλούμενος όφείλει νά μεταβή προσωπι-
κως και μονον εάν οί ιατροί πιστοποιήσουν δτι δέν δύναται να εξ¬
έλθη της οικίας τού δικαιοϋται νά αποστείλη πληρεξούσιον νά
παραλάβη την κληρονομίαν.
Τέσσαρα πράγματα πρέπει νά ζητάμε από την γυναϊκα:
—Ν α έχη την αρετη στήν καρδιά της.
—Την σεμνότητα επί τοϋ μετώπου.
φ—Την γλυκύτητα επί των χειλέων.
*—Την εργασίαν είς τάς χείρας.
18
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΙ ΑΚΜΑΖΟΥΣΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΙ ΜΑΕ
1
ΤΟ --Ρ7ΚΙΟ ΒΟΫΝΟ ΜΕ
Ό Βόλος κ«ί τό Πήλεον.— Τα μεγάλα ζητήματα
της πόλεως.— Ή ανάπτυξις τής —αραγωγ-ης.— Τό
- * ■ ■ ......— Οί
ΒΟΛΟΣ, Ιούλιος — Όλίγον ε-
ξω άπό τόν Βόλον ·χαί είς άπ,όστα-
σιν ώρών, έχί των κλιτύων τού Πη-
λ$ρι>, είνε έχτιαμένα τα ί
χα ού ό πανόραμα τω
«ρόδλημα της συγ-κοινωνίας *<χί αί εξοχαί. -------λ--------^ ^^ Ιΐηλίου. Π ηλίου» έχβι νά επιδείξη άιρίστας προόδους. Ούτω &λα τά ιτττλιορειτι-χΛ όντα, έλϊ)ές, μήλα, χατάτε ς, λβχτο- χωριά τού, τό πανόρ-αμα των οποίων κ·άρ·>α, φροντα χοι·κ?λα, τά
θέλγει άχό τής εκτοδοϋ είς τόν Π ς?-
γοοταητικόν κόλχθν. Ή Μα'Λρονι-
ττα, ό "Ανω Βάλος, ή Πορταριά, τό
ΐΚατωχώιρι, ή "Αλλη Μεριά, τα
Λεχώνια, ό "Αγιος Λαι»ρέντιοςΤ τό
■άσι, οί Μηλιές, ή Άργα-
καί πρός την ατνατολίν.ήν
τλεοράν, την έστρααμένην πρός τι*
καί τό Αίγαίον, ή Ζαγο-
ρ
3έν είνε
εχουν
τητα καί —κότητα χαραγωγής χα-
τά τα τελευταία Ιτη την
ή έ Κ
εύχερές ν' ρ
ή %ατά —οΧί> είς
γήν παλαιοτέραν ©των.
2 ό
η
Καί
γή
2β των
χροϊόντων, τά ©ποί¬
ό α Π ή
α άφ<Θονοΰν είς τό άνατολικόν Π ή¬ λιον, ήτοι κ.*»ίμα> καί «χοδομησ:-
οι» ξυλείας,. ««ρΊοόνων καί τηλεγ^α-
ρά,' ό Κισσός, ή Μούρε—, ή Τσαγ- φιχών στϊλων, ή έκμ*τάλλ$-.χπς έ-
ν.αράδα με τά πλούσια δάση των ίλ χει
τά ρΐΊΟρρϋθμα μέ στέγες άχσ χλά-
κες σπίτια των, μέ τάς ΐίε,ώδεις έ-
χ των καί τα
κα-τά μήκος της πηλιο?:!τίκής ^ά-
κτής έχίνϋΐά των, άικ>τϊλοΰν ενα άλ¬
λον ιχόομον έξ ίο<α> φιλοπρόοδον, Ιξ
ϊσου έν8ια>φ«ρ«ντα, έξ ίσον σημαντι¬
κήν.
Ούτω τό Π ήλιον, τού όχοίου ή
«ίκονΐιοακή ζωή τόσον είνε «υνδδδε-
μςνη μέ τόν Βόλον, αποτελεί, πα¬
ραλλήλως πρός την επαρχίαν Άλ-
μ,φοΰ ·καί τό εσωτερικόν της Θεσ-
σ-αλίας, τόν ενα, καί ~ουδαιότ6ρον
«ως, οί·Λθνομ!ΐ*ον πνε«ιονα τής ■πό¬
λεως. Οί πβνηντα χιλιάβες -/.άτοι-
κο'. τού Π ηλίου, οί οχοίοι κ—ά τ!>
πλείστον σΌναλλάοσονται μέ την α¬
γοράν τοΰ Βόλου, είνε —κυδαιοτάτη
κινητήν ιος δύναμις της άγοράς τού
>.αί ανντελεστης σημαντικώτε.ο'χ;
ίσως πάντων τής ταχείας ιτ^»όϊου
τής ττόλ&ως.
Άλλά τό Π ήλιον ε·χει βχτός
τουτιου ΐδιζν αύτοτδλ,ή ϊ/>>ην καί τα
ζητήματά τα», «.ντελως ί3ιαίτ«,ρα
& πολλοίς το κατ^Ίτοίίν εντελώς;
καί
ηη
πλείστα <<τα κατ' έτος καί είς τί Δημόσιον. Διότι τό άνατοληών Π ή¬ λιον είνε ά—ϊ τάς ολίγας β*ε:'να: ί ιχαί τα ^μ τμήμα τού ν.οΰ συνόλοΐ) καί τ«ν Θε διά μέσου των *;-
ών ών.
Αί σι>γκοιν)ωνίαι είς το
ΪΙήλιον.
Άλλατ τ>ό μέλλον τοΰ Π ηλί&ο Ιγ-
ί ί έί
η
κ^ρίος είς την έχίλι>σιν
τής συγ«Λΐνων«ας
Π ή ό
τοΰ
ρήμς ής γς
Μ' όλον ότι τό Π ήλιον τόσον ηύνο-
ήθη άιτό την »6σ·!ν ιχαί τόσον έξημε
ρώθη καί προηχθη ό—ό των άνε—:-/γ-
αένων -χατοίκων τού μ' δλΰ·^ ότι
αένων -χατοίκων τού, μ' δλΰ·^ ότι
τα —»κνά 3-άση τού, τα νερά τοι», τα
ύφαϊχ χαφιά τού μέ τα στπτ«α τω1*
τα ιίιίίθ,-χ^αα «ού είνε σωβτές έτ-
αύλεις, -Ααί αί —νάνιες όμ^φιϊς
των έξοχών τον τό πάνοΐΛί άληΦ.νόν
•/.αί χραγμΛτΐβών ·π>αρ<ίΒειβΌν, ή ίϊ- λειψις βνγκοινωνίας καί ή, χ;κ.>τό-
γονος κατάστασίς της είνε ή ίά
λ άθί ΐ ύ
λη άνορθογραρία είς τό εϋτυχές
αύτό καί ωραίον σύνολον, είνε ή
φράκτη χού τό κράτει άποκλ&κΐμέ-
νο>>, είτιε μέ μ«ά λ!έξι ό ά—σκ«
τοο, ό όγκάλί&ος χου τού
ζει τόν 3;τ3μσν τής άλματίκής -ρο-
όϊ«υ, διά την οποίαν ί>πάίρχει δλη ή
διάθεσις ·Λβί δλοι ο! όρο». ο! εόνοΐ-
κοί.
Έξοίρέσϊ! τής αμαξιτής όβοΰ ά-
^ ρ
χό Βόλου
ίρ ρ
τελεοτ-οίίως
μής
Πορταριάς,
τού
η ς μχρ
12ου σχεβόν -/ιλκιμετρθϋ εξωθι ττί;
Ζοτγορδς, Ιξαίρβσει ενός άνό
ί
ν.αί την
της ανΐτου θΐα-
τών παιραθερι·—:ών, οί όχοό:
κΐτ' έτος όλονέν —ερι*—τ&τερ<βε σ·*»ρ- ρέουν άχό όλην την 'Ελλάδα ν.αί τό εξωτερικόν είς τά ώοαία τού, διά νά απολαύνουν τά τής φύλ—ως τού Πηλίοο. ,ΤΑ «εΐκοβι τέσσαρα» χω¬ ρία. Τά περίφημα «εί-Λοσι τί '(τά όποία μ' δλα ταυτα είνε /.αράδας, οί λοιποί δρόμοι τού Π η¬ λίου είνε τά σωζόμβνα άκόοιη τοορ- κιαά «καλντεΛίμια» καί τα μονοχά- τια, οί (Γ/Ί3όττρ·ατες)) χωρίς ι—ερ 6ολήν. Ουτε ζώα κ.αλά-ι·/.αλά 3έν νά σκαργβλώσι«>ν στούς έγ-
, * . ■*>»« -.-. !■■->■
Μικρός Άμ*ρικ<τνόπαις, ψαρεόων «ΐς τά νε-ρά υ.ίάς λίμ,νης, βΐς Νέτκογκ, Ν. ί. νίαν με τόν Βόλον, είνε οί Μηλιές, μέχρι των όχο,',^ν εχβι ή γραμα.ή των Θδο>ταλίΛών
ίρόμων. ΑύτνΛϊ'νητο, άμ^ςι,
ώρομικος
στα
λίτχ» ν.αί
η και -;ΧΒΖγ
&ρΐ3σότερα μί?η τοΰ Ηη-
στήν άνατολική το^
ς η ή
χλβι>ρά κοιί νότιον τμ·ή.«·α τού, είνε
τελείως άγνωστα, τόσον ά
όσον τού>λάχ(ίττ&ν καί τό
Σελας είς την Έλλάυα τό
μόλις &/, των 7&ρΓ(ρ<χγων έϊώ (λάς είνε γνωστόν. Τόν χε^μώνα βτό βουνό "Ολη α>ττ, ή 'έλεεινότης τής ~>γ-
κθίνωνίας είς τό Π ήλιον είνε περισ¬
σότερον τίττγιχή τόν -χεψώνα, όό
πλείστα χω;ιά άχσκλείσνται
ξά λάέί ή
·<)ράς κα: ή έχί μήνας ί )ρς ή μή χλήρους τελείως, ώστε καί τά τρόφϊξΐ» νά έξαντλώντικ, ιδίως δταν, λόγω τλτ^ωρών, -α,ρό ται α* γεφυρα·. των χε«Λρρων. Εί¬ νε τότε άνΟΜΛτ νά γίνουν νέ α ρια, πρόχεαρα ύ,λϊ ξόλινα ή όσάκ.ϊς χέσουν πολλά χιόνια νά έγκιρί&ούν τχττώσεις Βιά νά άποτρα- χ^οΰν οί 'δρέμοι. Άλλά τά διαλείυ.- μ.ατα αύτά τού άχοκλε;σμού -Ααί ά άνεχροίιατμός των χωρίων δέν διαρ- χεί €ίμή ολίγας μόνβν ήτ,ιέρας. (Χβ- χρις δτοο νέζχιόνία α%κπάαοη τώς την τω!' σον&έουν τά - κω- ρξ) χ?, μοχόλεις καί συνοίκκτμοί τοΰ Π η¬ λίου, ώργανωμένα ή3η είς αύτοτε- λεϊςί κοινότητας, αμιλλώνται έχ' αύτοΰ τοΰ <π^Αείου τό έν χρος τό άλ- λο. Είς την Ζαγ&ράν, είς την Μα- ιχρονίτσαν, Πορταριάν καί άλλζς «.ωμοπόλείς ύφί·στανται εξω-ρακττ'- κοί τνλλογοι μέ χρόγρα^χα την «νεγερσιν ξΐνοβοχείων, λο^ρών. έ- στιατορίων, πλατΐΐών %ύ δια-^ων πέ-ντρων, καθώς καί την εκτέλεσιν έργων, τά όποϊα 0ά ο'οντελέβον; ε:ς την έξαιοιφάλισιν τής άνετωτέρας δ«αι;ΐΛνής καί δια'διώσεως των ξ4- νων. Άλλά καί ή ι—ραγωγη τοό Πη- λίου εχει νά έχι·5είς1η την ίδι«.ην της -ρόοΒον. Άρι-Αετοί «πτνεταιρκτμοί ιτ!ΐ>λή7ε-
ως χροϊόντων εχουν συμχητθή είς
διώφορ'α κέντρα χαιραγωγής, μετα-
ξϊ» των οποίων πιροώδευοταν ό συνε-
ταιρίΐμος Ζαγοράς καί ιδίως ό σο-
νεταιριομος Λεχωνίων. Έν.τός τού¬
του καί -πλείστα γ&ωργικά συνέδρια:
χζμττηλιορίΐτΐ'λά εχουν σνγκληθη
είς Βό>Λν, όξετάσαντα όλα τά ζη-
τηζχατα χοϋ ένίιαφβρα»·; την παρα-
,γωγήν Π ηλ«υ -Ααί ή όχοία, ύχό την
κτθσ3ήγησιν καί φροντίϊα τοΰ άπω
έτών λειτονργοΰντος όργανισμοΰ
«Ταμείου Πιρονοίας Π αρατωγής
τοΰ Π ηλίου, καί δέν είνε <—αν:ώ- τερα έκεί τά ^στυχήματα άχό πτώ- ββις είς "ί βά ή ρεμματιές ί ί ήμ,ιόνων, οί όχοίο* είνε τί μόνον μέσιον συγτ/θίνωνίας τού Π η¬ λίου. Ή (λόνη χωμόχολις, ή όιχία, ε7.τός τής Άγριάς, Λεχωνκον και χρ χ ϊρόμους καί νέ~ εύρουν τάς ΐζροχείροος Κ^τί τό καχόν έ|~<,ολθοιθδί. Εύτι/χώς όι.·Λ)ς !τι κατά τά τελευ¬ ταία Ιτη χαοεττρήθη μ·α ίσχορά κί¬ νησις διά την λ»στν τοϋ σογ·/.ο;νων:· αΐΛθΰ προ^7»ήΐί.ατος τοΰ Π ηλίου. Ε'ς ό.ργανισμός αότόνεμος, τό Οϊοχθ'.ίας» Π ηλίου, το·ττΐ2θέν τίνων έτών, άν -λζϊ κατϊηχρή^η ϊ σχατάλας είς ιά προσωπι¬ μ ρ κού, εδρασεν έν τούτοις «πωφελώ;, ί έας μελέτο·; ό εί ς τό Πήλια/ ό καταρτίσας έ έκτε·λέσ€<ώς ί·ί καί περατώσας μ.α/ιρότερ-7 έργα, ώς ·/.ατα<^Λε^άς γεφυρύν κ)—. Τέλο; πρό τινος καττιργηβη διά νά άντιν-α- , - ^ .. -. ( .. , _ . ^ , , - , ----■-—.------------ ι ατ,εχς, εχει τακτ«.ην συγτ.θ'.ντα-τασταθτ) η συγχωνεί/θ-τι με το κρα- τβχον Ταμείον Όδοχοιιας, έχί ΰχο·>ρ
ί Μξ
γίας τοΰ κ.
«αι -π
βταί
Ή λι>σ:ς τοΰ γ
χρο6λήχατος 6ά δώση, ώς είχομεν,
νέαν ώχ)·<)ο·!ν πρός χροοϊον καί τέλε·- εν έο«!θ.λιτ!σμον μέ την έκμετάλλ«ΐΐ>-
σιν των άχαραμίλλων έξοχών
καί την πύτνωσιν τής σνρ,ροής ξί-
νων χοφαθΐ.ρΐ!ΐτών είς τά ώ; αί α χη
λιοοειτϊκά χωοιά, άν 1ά&$ -/.ανείς
ΰχ' όφιν ότι καί σήμερον, μέ δ
την σνγκοι<«ύνιαχ.ήν άθλιότητα, η •/.ίνηβτς χαραιθεριστών Γ/.αί έ^ ί ό η ρρ ρ είνε είς τό Π ήλιον άρχ&τά ζω , ρ, κ,λχ. χλεϊ- Είς την Πβρτοίρίά-/, Ζανοράν, Μηλιές, Τγρδ <—ά ξίν;ίοχεία καΐ ΰά ξ άκάμη χ ήμρ μη ΰχάρχοον μεταξ-ό των οποίων προέ- γουν τά «^οξένεια» τής Πορτ?- ριάς. Είς αβτά καί είς τάς δημοσί¬ ας χλατείας όργανώνονται ιχ,ατά τοϋς θερίνούς μήνας ύχό γλεντια, χοροί, έαΐταί, άό έ ! γ, χρ, , , άκόμη μέ κο<ν(.>φελ!είς ΐχιοχούς, γί-
νεται δέ διά τούττχι" υ.εγάλη συμ.ί'".
λή ε·ίς την άνάχτοξιν καί τής ίλ-
νωνικης ζωής έν Π ηλίω, ήτις τί
θά ? λέ
ή η
ριον θά ε?»ε μεγαλειτέρα
'Αιζ,όαη -λαί ή εκλογή το-3 Π ηλί
ου ώς τόποι; -Αατασ-Ληνώσεως της
Χ.Α.Ν. ητ-.ς, έκτιμήκτασα τά πλού
σία φοτικα χ»ρίσματά τού καί τόν
σονδοαομόν βσυνοϋ, δουκός, άφθόνοο
ρέοντος νεροΰ καί &αλά—ής, ύχό
λέ
χμγς γ
διά τό μέλλον, μαρτ'^ρεϊ χερί
άναντιρρήτων πλεονενά
άναντιρρήτων
χηλ!·οιρε!τΐ5τ;τ.ς
ό ήρχισε νά
^ ήρχ
άγαπάται τελεοταίως.
τής
, ή σκοίχ
έν.-'.μαται κζί
ΤΑΠΡΟΝ
ρ^ ^._ «ο
ο Εθνικάς Κηρυξ», ήμερησιος Κυρια-
κατικΌς, καθώς καί ό εΐκονογιαρ,ηαέ-
νος, πωλοΰνται παρά τοΰ άντι/ΐροβώ-
ηου μας, κ. Λουκό Παρασκευά, 29«ί
Ν. ϋίαίΓθΓά" Ανβ., όστις δέχεται ηι-
κράς καί μεγάλας όγγελία;, χαθώ;
κα) Εγγρσίτά; σννδρομητων.
Ό νεχ,ρός τοΰ Δρος Γκλβνν Κίρκ-γο^τ, όστις έρονε^θη υπό τής σ>ζυγ;
Κάνβας, διά νά
τού, απεστάλη είς Μαί>Λ·διλλ,
"Οταν ή μοίρά μο·ο τά 6ήμί
λού »3
στής νύχτες τής άτέλεικ
χώρας 6ο
Ώ! αέ τί πόθο οί πειά γλ«κ:1
νά μέ γεμίσουνί, μέ τ:
ΤΩ, Ά«ήνα, πώς &
φώς σΟΜ η
τούς κάμ.πο>ς σου ενα 2
πότατο τού Άτι
μέ λίγα έληόδδνδρα μέ τόν!
τής
μέ μ·.ά γαλβζιι
θ' άναθυμάμαι τής λιγνές
παΐδούλές σου άγαπτοϋλες
Άτ)ηνιωτοΐΐ
μέσα στό <ρώς τ' όλόχ?«ο στό δράδ^στιαί τ' άργο ης Την χρωτη Άτρ!λινήν μ«σ' τού χεΐμώνα την φεγ χοΰ επαιρν*ν ό άχάνω στην όλόχίρρη ΚΛΕΩΝ ΠΑΡΑ: ρ Μέλη οί «ά ίδωμεν χήν μας! Ά« την ίολιν ά μότητα, δτ« είνούχων οί ε6νού/οί, «ράγια χασσάδων *β|^ οί όχοίοι τώρβ, μ*·β Τ νσ^^ Οί ήμ ^ Οέτως ταμείον α ύ ίΜ Τά μέλη τοΟ έ^λωσαν, έζ 6έν νων, εχειδη υχό τό νέον χρ^ Οά ζητήση στ»?β Κεμαλ ειί ύχοδάλτι τά αιττς τείοι». βηιΐ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΙ ΑΚΜΑΖΟΥΣΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΙ ΜΑΕ
1
ΤΟ --Ρ7ΚΙΟ ΒΟΫΝΟ ΜΕ
Ό Βόλος κ«ί τό Πήλεον.— Τα μεγάλα ζητήματα
της πόλεως.— Ή ανάπτυξις τής —αραγωγ-ης.— Τό
- * ■ ■ ......— Οί
ΒΟΛΟΣ, Ιούλιος — Όλίγον ε-
ξω άπό τόν Βόλον ·χαί είς άπ,όστα-
σιν ώρών, έχί των κλιτύων τού Πη-
λ$ρι>, είνε έχτιαμένα τα ί
χα ού ό πανόραμα τω
«ρόδλημα της συγ-κοινωνίας *<χί αί εξοχαί. -------λ--------^ ^^ Ιΐηλίου. Π ηλίου» έχβι νά επιδείξη άιρίστας προόδους. Ούτω &λα τά ιτττλιορειτι-χΛ όντα, έλϊ)ές, μήλα, χατάτε ς, λβχτο- χωριά τού, τό πανόρ-αμα των οποίων κ·άρ·>α, φροντα χοι·κ?λα, τά
θέλγει άχό τής εκτοδοϋ είς τόν Π ς?-
γοοταητικόν κόλχθν. Ή Μα'Λρονι-
ττα, ό "Ανω Βάλος, ή Πορταριά, τό
ΐΚατωχώιρι, ή "Αλλη Μεριά, τα
Λεχώνια, ό "Αγιος Λαι»ρέντιοςΤ τό
■άσι, οί Μηλιές, ή Άργα-
καί πρός την ατνατολίν.ήν
τλεοράν, την έστρααμένην πρός τι*
καί τό Αίγαίον, ή Ζαγο-
ρ
3έν είνε
εχουν
τητα καί —κότητα χαραγωγής χα-
τά τα τελευταία Ιτη την
ή έ Κ
εύχερές ν' ρ
ή %ατά —οΧί> είς
γήν παλαιοτέραν ©των.
2 ό
η
Καί
γή
2β των
χροϊόντων, τά ©ποί¬
ό α Π ή
α άφ<Θονοΰν είς τό άνατολικόν Π ή¬ λιον, ήτοι κ.*»ίμα> καί «χοδομησ:-
οι» ξυλείας,. ««ρΊοόνων καί τηλεγ^α-
ρά,' ό Κισσός, ή Μούρε—, ή Τσαγ- φιχών στϊλων, ή έκμ*τάλλ$-.χπς έ-
ν.αράδα με τά πλούσια δάση των ίλ χει
τά ρΐΊΟρρϋθμα μέ στέγες άχσ χλά-
κες σπίτια των, μέ τάς ΐίε,ώδεις έ-
χ των καί τα
κα-τά μήκος της πηλιο?:!τίκής ^ά-
κτής έχίνϋΐά των, άικ>τϊλοΰν ενα άλ¬
λον ιχόομον έξ ίο<α> φιλοπρόοδον, Ιξ
ϊσου έν8ια>φ«ρ«ντα, έξ ίσον σημαντι¬
κήν.
Ούτω τό Π ήλιον, τού όχοίου ή
«ίκονΐιοακή ζωή τόσον είνε «υνδδδε-
μςνη μέ τόν Βόλον, αποτελεί, πα¬
ραλλήλως πρός την επαρχίαν Άλ-
μ,φοΰ ·καί τό εσωτερικόν της Θεσ-
σ-αλίας, τόν ενα, καί ~ουδαιότ6ρον
«ως, οί·Λθνομ!ΐ*ον πνε«ιονα τής ■πό¬
λεως. Οί πβνηντα χιλιάβες -/.άτοι-
κο'. τού Π ηλίου, οί οχοίοι κ—ά τ!>
πλείστον σΌναλλάοσονται μέ την α¬
γοράν τοΰ Βόλου, είνε —κυδαιοτάτη
κινητήν ιος δύναμις της άγοράς τού
>.αί ανντελεστης σημαντικώτε.ο'χ;
ίσως πάντων τής ταχείας ιτ^»όϊου
τής ττόλ&ως.
Άλλά τό Π ήλιον ε·χει βχτός
τουτιου ΐδιζν αύτοτδλ,ή ϊ/>>ην καί τα
ζητήματά τα», «.ντελως ί3ιαίτ«,ρα
& πολλοίς το κατ^Ίτοίίν εντελώς;
καί
ηη
πλείστα <<τα κατ' έτος καί είς τί Δημόσιον. Διότι τό άνατοληών Π ή¬ λιον είνε ά—ϊ τάς ολίγας β*ε:'να: ί ιχαί τα ^μ τμήμα τού ν.οΰ συνόλοΐ) καί τ«ν Θε διά μέσου των *;-
ών ών.
Αί σι>γκοιν)ωνίαι είς το
ΪΙήλιον.
Άλλατ τ>ό μέλλον τοΰ Π ηλί&ο Ιγ-
ί ί έί
η
κ^ρίος είς την έχίλι>σιν
τής συγ«Λΐνων«ας
Π ή ό
τοΰ
ρήμς ής γς
Μ' όλον ότι τό Π ήλιον τόσον ηύνο-
ήθη άιτό την »6σ·!ν ιχαί τόσον έξημε
ρώθη καί προηχθη ό—ό των άνε—:-/γ-
αένων -χατοίκων τού μ' δλΰ·^ ότι
αένων -χατοίκων τού, μ' δλΰ·^ ότι
τα —»κνά 3-άση τού, τα νερά τοι», τα
ύφαϊχ χαφιά τού μέ τα στπτ«α τω1*
τα ιίιίίθ,-χ^αα «ού είνε σωβτές έτ-
αύλεις, -Ααί αί —νάνιες όμ^φιϊς
των έξοχών τον τό πάνοΐΛί άληΦ.νόν
•/.αί χραγμΛτΐβών ·π>αρ<ίΒειβΌν, ή ίϊ- λειψις βνγκοινωνίας καί ή, χ;κ.>τό-
γονος κατάστασίς της είνε ή ίά
λ άθί ΐ ύ
λη άνορθογραρία είς τό εϋτυχές
αύτό καί ωραίον σύνολον, είνε ή
φράκτη χού τό κράτει άποκλ&κΐμέ-
νο>>, είτιε μέ μ«ά λ!έξι ό ά—σκ«
τοο, ό όγκάλί&ος χου τού
ζει τόν 3;τ3μσν τής άλματίκής -ρο-
όϊ«υ, διά την οποίαν ί>πάίρχει δλη ή
διάθεσις ·Λβί δλοι ο! όρο». ο! εόνοΐ-
κοί.
Έξοίρέσϊ! τής αμαξιτής όβοΰ ά-
^ ρ
χό Βόλου
ίρ ρ
τελεοτ-οίίως
μής
Πορταριάς,
τού
η ς μχρ
12ου σχεβόν -/ιλκιμετρθϋ εξωθι ττί;
Ζοτγορδς, Ιξαίρβσει ενός άνό
ί
ν.αί την
της ανΐτου θΐα-
τών παιραθερι·—:ών, οί όχοό:
κΐτ' έτος όλονέν —ερι*—τ&τερ<βε σ·*»ρ- ρέουν άχό όλην την 'Ελλάδα ν.αί τό εξωτερικόν είς τά ώοαία τού, διά νά απολαύνουν τά τής φύλ—ως τού Πηλίοο. ,ΤΑ «εΐκοβι τέσσαρα» χω¬ ρία. Τά περίφημα «εί-Λοσι τί '(τά όποία μ' δλα ταυτα είνε /.αράδας, οί λοιποί δρόμοι τού Π η¬ λίου είνε τά σωζόμβνα άκόοιη τοορ- κιαά «καλντεΛίμια» καί τα μονοχά- τια, οί (Γ/Ί3όττρ·ατες)) χωρίς ι—ερ 6ολήν. Ουτε ζώα κ.αλά-ι·/.αλά 3έν νά σκαργβλώσι«>ν στούς έγ-
, * . ■*>»« -.-. !■■->■
Μικρός Άμ*ρικ<τνόπαις, ψαρεόων «ΐς τά νε-ρά υ.ίάς λίμ,νης, βΐς Νέτκογκ, Ν. ί. νίαν με τόν Βόλον, είνε οί Μηλιές, μέχρι των όχο,',^ν εχβι ή γραμα.ή των Θδο>ταλίΛών
ίρόμων. ΑύτνΛϊ'νητο, άμ^ςι,
ώρομικος
στα
λίτχ» ν.αί
η και -;ΧΒΖγ
&ρΐ3σότερα μί?η τοΰ Ηη-
στήν άνατολική το^
ς η ή
χλβι>ρά κοιί νότιον τμ·ή.«·α τού, είνε
τελείως άγνωστα, τόσον ά
όσον τού>λάχ(ίττ&ν καί τό
Σελας είς την Έλλάυα τό
μόλις &/, των 7&ρΓ(ρ<χγων έϊώ (λάς είνε γνωστόν. Τόν χε^μώνα βτό βουνό "Ολη α>ττ, ή 'έλεεινότης τής ~>γ-
κθίνωνίας είς τό Π ήλιον είνε περισ¬
σότερον τίττγιχή τόν -χεψώνα, όό
πλείστα χω;ιά άχσκλείσνται
ξά λάέί ή
·<)ράς κα: ή έχί μήνας ί )ρς ή μή χλήρους τελείως, ώστε καί τά τρόφϊξΐ» νά έξαντλώντικ, ιδίως δταν, λόγω τλτ^ωρών, -α,ρό ται α* γεφυρα·. των χε«Λρρων. Εί¬ νε τότε άνΟΜΛτ νά γίνουν νέ α ρια, πρόχεαρα ύ,λϊ ξόλινα ή όσάκ.ϊς χέσουν πολλά χιόνια νά έγκιρί&ούν τχττώσεις Βιά νά άποτρα- χ^οΰν οί 'δρέμοι. Άλλά τά διαλείυ.- μ.ατα αύτά τού άχοκλε;σμού -Ααί ά άνεχροίιατμός των χωρίων δέν διαρ- χεί €ίμή ολίγας μόνβν ήτ,ιέρας. (Χβ- χρις δτοο νέζχιόνία α%κπάαοη τώς την τω!' σον&έουν τά - κω- ρξ) χ?, μοχόλεις καί συνοίκκτμοί τοΰ Π η¬ λίου, ώργανωμένα ή3η είς αύτοτε- λεϊςί κοινότητας, αμιλλώνται έχ' αύτοΰ τοΰ <π^Αείου τό έν χρος τό άλ- λο. Είς την Ζαγ&ράν, είς την Μα- ιχρονίτσαν, Πορταριάν καί άλλζς «.ωμοπόλείς ύφί·στανται εξω-ρακττ'- κοί τνλλογοι μέ χρόγρα^χα την «νεγερσιν ξΐνοβοχείων, λο^ρών. έ- στιατορίων, πλατΐΐών %ύ δια-^ων πέ-ντρων, καθώς καί την εκτέλεσιν έργων, τά όποϊα 0ά ο'οντελέβον; ε:ς την έξαιοιφάλισιν τής άνετωτέρας δ«αι;ΐΛνής καί δια'διώσεως των ξ4- νων. Άλλά καί ή ι—ραγωγη τοό Πη- λίου εχει νά έχι·5είς1η την ίδι«.ην της -ρόοΒον. Άρι-Αετοί «πτνεταιρκτμοί ιτ!ΐ>λή7ε-
ως χροϊόντων εχουν συμχητθή είς
διώφορ'α κέντρα χαιραγωγής, μετα-
ξϊ» των οποίων πιροώδευοταν ό συνε-
ταιρίΐμος Ζαγοράς καί ιδίως ό σο-
νεταιριομος Λεχωνίων. Έν.τός τού¬
του καί -πλείστα γ&ωργικά συνέδρια:
χζμττηλιορίΐτΐ'λά εχουν σνγκληθη
είς Βό>Λν, όξετάσαντα όλα τά ζη-
τηζχατα χοϋ ένίιαφβρα»·; την παρα-
,γωγήν Π ηλ«υ -Ααί ή όχοία, ύχό την
κτθσ3ήγησιν καί φροντίϊα τοΰ άπω
έτών λειτονργοΰντος όργανισμοΰ
«Ταμείου Πιρονοίας Π αρατωγής
τοΰ Π ηλίου, καί δέν είνε <—αν:ώ- τερα έκεί τά ^στυχήματα άχό πτώ- ββις είς "ί βά ή ρεμματιές ί ί ήμ,ιόνων, οί όχοίο* είνε τί μόνον μέσιον συγτ/θίνωνίας τού Π η¬ λίου. Ή (λόνη χωμόχολις, ή όιχία, ε7.τός τής Άγριάς, Λεχωνκον και χρ χ ϊρόμους καί νέ~ εύρουν τάς ΐζροχείροος Κ^τί τό καχόν έ|~<,ολθοιθδί. Εύτι/χώς όι.·Λ)ς !τι κατά τά τελευ¬ ταία Ιτη χαοεττρήθη μ·α ίσχορά κί¬ νησις διά την λ»στν τοϋ σογ·/.ο;νων:· αΐΛθΰ προ^7»ήΐί.ατος τοΰ Π ηλίου. Ε'ς ό.ργανισμός αότόνεμος, τό Οϊοχθ'.ίας» Π ηλίου, το·ττΐ2θέν τίνων έτών, άν -λζϊ κατϊηχρή^η ϊ σχατάλας είς ιά προσωπι¬ μ ρ κού, εδρασεν έν τούτοις «πωφελώ;, ί έας μελέτο·; ό εί ς τό Πήλια/ ό καταρτίσας έ έκτε·λέσ€<ώς ί·ί καί περατώσας μ.α/ιρότερ-7 έργα, ώς ·/.ατα<^Λε^άς γεφυρύν κ)—. Τέλο; πρό τινος καττιργηβη διά νά άντιν-α- , - ^ .. -. ( .. , _ . ^ , , - , ----■-—.------------ ι ατ,εχς, εχει τακτ«.ην συγτ.θ'.ντα-τασταθτ) η συγχωνεί/θ-τι με το κρα- τβχον Ταμείον Όδοχοιιας, έχί ΰχο·>ρ
ί Μξ
γίας τοΰ κ.
«αι -π
βταί
Ή λι>σ:ς τοΰ γ
χρο6λήχατος 6ά δώση, ώς είχομεν,
νέαν ώχ)·<)ο·!ν πρός χροοϊον καί τέλε·- εν έο«!θ.λιτ!σμον μέ την έκμετάλλ«ΐΐ>-
σιν των άχαραμίλλων έξοχών
καί την πύτνωσιν τής σνρ,ροής ξί-
νων χοφαθΐ.ρΐ!ΐτών είς τά ώ; αί α χη
λιοοειτϊκά χωοιά, άν 1ά&$ -/.ανείς
ΰχ' όφιν ότι καί σήμερον, μέ δ
την σνγκοι<«ύνιαχ.ήν άθλιότητα, η •/.ίνηβτς χαραιθεριστών Γ/.αί έ^ ί ό η ρρ ρ είνε είς τό Π ήλιον άρχ&τά ζω , ρ, κ,λχ. χλεϊ- Είς την Πβρτοίρίά-/, Ζανοράν, Μηλιές, Τγρδ <—ά ξίν;ίοχεία καΐ ΰά ξ άκάμη χ ήμρ μη ΰχάρχοον μεταξ-ό των οποίων προέ- γουν τά «^οξένεια» τής Πορτ?- ριάς. Είς αβτά καί είς τάς δημοσί¬ ας χλατείας όργανώνονται ιχ,ατά τοϋς θερίνούς μήνας ύχό γλεντια, χοροί, έαΐταί, άό έ ! γ, χρ, , , άκόμη μέ κο<ν(.>φελ!είς ΐχιοχούς, γί-
νεται δέ διά τούττχι" υ.εγάλη συμ.ί'".
λή ε·ίς την άνάχτοξιν καί τής ίλ-
νωνικης ζωής έν Π ηλίω, ήτις τί
θά ? λέ
ή η
ριον θά ε?»ε μεγαλειτέρα
'Αιζ,όαη -λαί ή εκλογή το-3 Π ηλί
ου ώς τόποι; -Αατασ-Ληνώσεως της
Χ.Α.Ν. ητ-.ς, έκτιμήκτασα τά πλού
σία φοτικα χ»ρίσματά τού καί τόν
σονδοαομόν βσυνοϋ, δουκός, άφθόνοο
ρέοντος νεροΰ καί &αλά—ής, ύχό
λέ
χμγς γ
διά τό μέλλον, μαρτ'^ρεϊ χερί
άναντιρρήτων πλεονενά
άναντιρρήτων
χηλ!·οιρε!τΐ5τ;τ.ς
ό ήρχισε νά
^ ήρχ
άγαπάται τελεοταίως.
τής
, ή σκοίχ
έν.-'.μαται κζί
ΤΑΠΡΟΝ
ρ^ ^._ «ο
ο Εθνικάς Κηρυξ», ήμερησιος Κυρια-
κατικΌς, καθώς καί ό εΐκονογιαρ,ηαέ-
νος, πωλοΰνται παρά τοΰ άντι/ΐροβώ-
ηου μας, κ. Λουκό Παρασκευά, 29«ί
Ν. ϋίαίΓθΓά" Ανβ., όστις δέχεται ηι-
κράς καί μεγάλας όγγελία;, χαθώ;
κα) Εγγρσίτά; σννδρομητων.
Ό νεχ,ρός τοΰ Δρος Γκλβνν Κίρκ-γο^τ, όστις έρονε^θη υπό τής σ>ζυγ;
Κάνβας, διά νά
τού, απεστάλη είς Μαί>Λ·διλλ,
"Οταν ή μοίρά μο·ο τά 6ήμί
λού »3
στής νύχτες τής άτέλεικ
χώρας 6ο
Ώ! αέ τί πόθο οί πειά γλ«κ:1
νά μέ γεμίσουνί, μέ τ:
ΤΩ, Ά«ήνα, πώς &
φώς σΟΜ η
τούς κάμ.πο>ς σου ενα 2
πότατο τού Άτι
μέ λίγα έληόδδνδρα μέ τόν!
τής
μέ μ·.ά γαλβζιι
θ' άναθυμάμαι τής λιγνές
παΐδούλές σου άγαπτοϋλες
Άτ)ηνιωτοΐΐ
μέσα στό <ρώς τ' όλόχ?«ο στό δράδ^στιαί τ' άργο ης Την χρωτη Άτρ!λινήν μ«σ' τού χεΐμώνα την φεγ χοΰ επαιρν*ν ό άχάνω στην όλόχίρρη ΚΛΕΩΝ ΠΑΡΑ: ρ Μέλη οί «ά ίδωμεν χήν μας! Ά« την ίολιν ά μότητα, δτ« είνούχων οί ε6νού/οί, «ράγια χασσάδων *β|^ οί όχοίοι τώρβ, μ*·β Τ νσ^^ Οί ήμ ^ Οέτως ταμείον α ύ ίΜ Τά μέλη τοΟ έ^λωσαν, έζ 6έν νων, εχειδη υχό τό νέον χρ^ Οά ζητήση στ»?β Κεμαλ ειί ύχοδάλτι τά αιττς τείοι». βηιΐ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
19
ΙΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗ2ΙΣ Ω2 ΠΡΟΣ
ΤΟΝ 2ΤΡΑΤ0Ν ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟΝ ΜΑ2
,!« έκ τής 12ης σελίδος.)
άρι«ν»νς καί 4ταχμπλώ»
φώτων ποΰ δείχνουν την
ι αν αΰτοϋ η έκιίνου( τοί
,τος. Άξΐίομοτυκο^ καϊ
ιιέσα έτίεϊ, οοό εργάται
λοο' ι-χιον, είναι δέ ιιία τιτανι-
Ιντασις προσοχής &τάνω άπω
χαντ«ιατα -/ότι δίδουν την έν-
■ - )')λεκτρο/όγ<ι>λ' καί μηχανι-
__ορ^οφημένων εις τήιν λει-
νίαν ενός πολύπλοκον έργο-
Ιέιπα έκεΐ μία. άπειρία,
χ, ιχία στινηισίια χαλά-
Ις'τής προσοχής δύνανται νά
ν δνοτι'χηιια ■αο.ι, ά&ποτ*-
ΐοΰ, τόν ■θίίνατον μέσο είς
|6νί)όν τής θαλάσσης. Καί δ-
-"' όλον τό διάστημα των ά-
<δέν άνΤίί.ήίϊ'θην έκ μέ- [ τώ α£ιωιιατικών καί τοΰ πλη ατος κηιιιιίαν νεΐ'ροιότ^τα, «ραχήν. Καί)ρνας ίί-χι^ψί |£.ΐΐΛνΐο άπό τό μηχάνηιια Επί ιτοου είχε ταχθή έ|ετέ.ιει τάς τγάς τα; οποίας διε6ύ5αζε ό ήτης ΐ ό νποοςτχος μέ τόσην Ιίαν άνρ·ίτ3ειαΛ' καί έτοιμότητα ριαχος ο'«τε έδιδε την έντΐ>πΐΰ-
περιφή,υονν έτίείνων αντο-
τά όποϊα ΐταίζουν σκοΐκι!
|έοας μέσα εις τα 6ά&ι της θα-
ήτο πνιγηρος, ή ζέστη ά-
[)τος. ή άκινησία έήάνω άτοί·
πλήρικ;, ή ευθύνη
ί ->ολς Μά—-α, 30 έτών,^ 3*
'■' Ν. ,1., ό οποίος συνειθίζει
}ί λχο τα άεροχλάνα μέ τα
ζζ~.α—<ρικτικά μέ την βήθ άλεξιχτώτοϋ. ι κίνδυνος τερ«σιπο^ — καί δ- |ίθΐα·ύιιαζα *ιέ πάση ανεσι καί 1 ναί εΛ·διαφερον έκ μέρονς ίΓ"~ ■" ΐντο αί άσκήοϊΐς της αί κατοιδύσείος. . . λ' άφηστέ ιιε νά πας περι- ύ δι' ολίγον την έΛΤΠκπϊύσίν ; τούς 6υθούς τής Φαληρικης ίσιΐ; — διότι ξλχχχιστοι έξ ν & είχατε την εύκαιρίαι νά δυθητε ιιέ ύΛθ6ρΰχιον καί τό είναι τόσον ενδιαφέρον! /όν υετά την «φιϊςΐν τοϋ ΰ- |η·χίου είς τό Φάληρον, έλαιι- ■11":" άπό τό άντιτοραιλλΓ/.όν μτ* την διαταγήν της κισ>
^«ος. Μόλις ό Κυτοερνήτης τον
ππανικολή» την διε6ί#ασ: διά
μικοοΰ τηλεΐβόα είς τό πλή-
<-'οι οί ανδρες έσπευσαν νά η~·ν άπό τάς όπάς τοϊ , . ος εις τό κύτος διά ■-«ταλα!6ουν τάς κοτν'ονισιιένας των χί,ν ιιηχανημιτπον θεσεις | Μετ1 ολίγον κατ«6ι6άζοντο οί τοΰ ανευ σύριιατος τηλεγρά- 'Λλείοντο α! όπαί τοϋ κατα·- ^ατος ν.αί εύρΜΓ/.όυιεθα άπο- ^^νοι άπό τόν εξωτερικόν κό- I; Ό ί'~αρχος ήρχισε νά δί- ϊα| διαταΎάς τής καταδΰσΐ(ΰς. Ρι?αν αί όπαί άπό τάς οποίας ρΚχινε η θαλασσα καί σννχβό- I τόν άερα οϋτως ωστε νά ίπι- [!'οεΐς " νεΡ™ ν" Γ'σδύοονν είς χμερίσματα καί νά ' τό σκάφο; 6(ΐρνΓΡρον να δι,ντ,ίΐ^ νά κβταιδυθτν ' χίσαμεν σιγά, σιγά νά καταιδυώμε- 9α. Τοποθετηιιένος Ιτ«π·ρός σ' ίνα καραίΚιραοα μέ χονδρόν κρίκϊταλ- λον εΰλεπ'α εξω άνεοχομένην ήρέ- μα την έ—ΐφάνειαν των νε^ών, π£- ρΐλείχοχκϊαν τό κατάοτρο>μα τοϋ
οικάφους, σν.επάζουσαν ολίγον κατ'
ολίγον τόν πνργίσκον κΌΚ τέ?>ος, μ'
Γνα στροβίί.ισμα άφρων καί ήλια-
κών άκτίΛ"ωΛ', καλήττουσαν τό μι-
κρό παράθΗ,'ρον. Εύρισκόμε&α υπό
τί)ν θάλασσαν! Ή κατάδιχπς άαώ
τής επιφανείας εϊχε διαρκέση 45
δευτερόλεταα. Τώοα ό ίίπαρχος έ¬
διδε διαταγάς όπως κινοΰνται τα
πτιοάλια τοΰ1 βάθους καί νχρνονί-
ίωνται αί κίλίσΐεΐς τοϋ κιατθαιδυΐΐμέ-
νου σκάφοΊ,'ς οπχος μή εΐναιι άπότο-
μοι. Τό μανόμετρον τοί βάθους
ήρχισε, νά δείχντ; με την βελόντγν
τού τό" ο^τθος εις τό οποίον κατρ-
βοίναιιεν: πϊντε μέτρα, έκτά με-
τρα, έννέα, δετοα, ενδεκαι.. .Μέ τό
βλέμα στυλωμένο εις τό μικρά Λα-1
ραθτ·οάκι έκντταζε ρξω τούς 6υ-
θούς τής θαλάσκτης. Τό θεαμα εΐχε
<άτι τό φαντασμΐαγορικόν. Τό ήλια- κόν ψώς, τό όιΐοϊον φθάνει μέχρι 6ΐίθτη·ς δέκα μέτρίθν υπο την επι¬ φάνειαν τίς θαλάσσης;, μοί έΛε- τρεπε νά διακρίνω ενα κιχΐνοΰΛ' χρώμα θαλάσσης όνειοοοΐοως γλυκύ καί ομοιον μέ τό κυανσ&ν χρώμα ποϋ προσλαμβάνει ή φύσις κατά τα χαοάμματα. Μέσα είς τα 6άθη επαι ζαν χιλκίδες οίσπρες καί ρόζ φυ- σαλίδες, παρόμοιες μέ σκορπισμε- να ιιαργαριτάρια, — καί οί οποίας ■ζσαν ό άέρας ό οποίος εξηκολουθεί άκόμη νά βγαίνη άπό τάς διαφό- ροινς μικροσΐκοπικάς όπάς τοί5 ίντο- βρυχίου. "Ο,τι μοϋ έκαμε έντχοιιω- σΐν καθ1 όλην την διάρκειαν τής καταδύσεως ττο ότι δέν εΚα μβο>α
εις τα 6άθη τής θαλάσσης όντε ε¬
να ψάρι!
Δέν πρόκειται νά διίκΐω έίώ πλή-
ρη 3βε·ριγραιφήν τον έν -χαταβύσει
πλοϋ ό οποίος έκράτησε 45 λεπτά
τής ώρας. Κατά τό δΐΛθττημα αύτό
έστερέ<οσα πο?Λές φορές τό μάτι μόν είς τό περισκόπιον άπύ τό ο¬ ποίον εΐβλεϊτε κανείς δι«υγεσταη:α την επιφάνειαν τής θαλάσσης, την Φαληρικήν ακτήν μέ τόν συντ|ϊτροι- σμεΛΌν κόσμον, τα άντιτορΜΐλλΐ/'.ά ποΰ έπηγαινοήριχον'το, τής 6άρ&«ς — καί εϊχα τό σνναίσθημα ατι εί·- ρίσκετο νπέρ την επιφάνειαν των υδάτων καί δχι είς βάίθος ενδεκα μέτρίον. "Οτ«ιν §τ€λείϋ>σαν αί άσκήσεις
—χαταθνΛΐς, στροφα», ίλιγυβί
γΛ1, _ εδόθη ή διατ»γή τηςάνό-
δον εις τή νεπιφάνειαν. Τό σκάφος,
6οηθβύμενον άπό τα πηδάΛια τοΰ
6αί)υτς, άρχίζη ν' σνε6αίντ|.(Ταν-
τογρόνως; «κοχσΦηκε έκ νεον ό τρο-
μερός σιρ«π:ικός υΝ>ρν6ος τ% τσι»ρ
μπίνας ή σποία ήρχισε νά έκδιώκιι
τα θβλασσια νερά μέ υψηλήν πί¬
εσιν αέρος. Κατόπιν ετέθη ίϊς κί¬
νησιν ό φυσητήρ ό οποίος στε-
γνώνει τα στίγανά έντελίΐς άπό τα
νεοά κΐαί Εκλείσθησαν «ί πληρώ-
σεις τό>ν #αλοκτσερμάτο>ν. Άβγο τό
παροτί>υρ«5<ι εΐδα είς μίαν δίΐδομέ- Λ-ην στιγμήν νά ΰποχωροΰν τό ν«- ρά κ«ί νά ξανατραίνεται ή επιφά- νεια καί ό ήλιος ό οποίος την έ- Ίζ ΕΓμτ8ΐα έκ νέου ύοιέρ την Μόλις; ήνοίχΰησαν τα πώματα τοΰ ] ο^οάφους, άξιωματιν.οί καί πλήρω-, μα ερπευσχχν νά πεταχθοϋν άς το ] κατάστρωιια διά νά άναΐτΛείνσουν καθττρόν αέρΐα καί διά νά καπνί- σουν, διότι τό ν-άπνισμα άπαγορεΰ- εται αυστηρώς κάτω ώς δυνάμε- νσν νά προκαλέση εκρηξιν. Πρίν ν' άποΐ6ι6ασθω τοϋ «ΓΙα- παναΐώ.-ψ οί άξιο>μβτικοί μ' έρώ-
τησαν εάν θά έγραφα τάς έντι-πίό-
σεις μου. Τούς είπα ναί.
— Μή γράιρετε γΐά μας, μόν έ-
τόνισαν μέ μίαν συγκινηηκην με-
τρωφροσύνην. Άλλά γρίή|*τΐε γιά
τό ναυτικό μας, γιά νά ένδιαφερ>&Μ
ό κόσιιος γιά τό ναντικό μας. Πρε-
ΐτει τό ναντικό νά ξαναύρτ) τό πα¬
ληό τού γόητρον, νά πε-ριοληθη έκ
νέου την αγάπην το ϋλαβΰ γιά νά
μποβίστ) νά ευρεθή σιντσμως είς
τό ίίψος της άποστολής τού .·»
ΚΩΣΤΑ_ ΟΥΡΑΝΗΗΣ
1928
ί?
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
■»■<■ 1928 ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΕΡΟΛΟΓΙΟΙΜ ΤΟΥ 1928 ΠΟΑΥΤΕΑΕΣΤΑΤΟΝ - ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚΩΤΑΤΟΝ - ΟΝΕΙΡΩΑΕΣ Είναι ό όΐπαραίτητος συντροφος κάθε Έλληνικής οικογενείας ή άτόμου, έπιθυ- μοΰντος νά εύρίσκηται είς έλπαφην μέ την πραγματικήν παγκόσμιον κοινωνικήν, ε¬ πιστημονικήν καί οικονομικήν εξέλιξιν. Είναι τό πολυτιμότερον 'Εγκόλπιον κάθε άνθρώπου, οίασδήποτε μορφώσεως και τάξεως, διότι περιεχει τόν μεγαλείτερον θησαυρόν των άνθοωπίνων γνώσεων· ΣΕΛΙΔΕΣ 448-ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑΙ - ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Διά νά μή μείνχι κανείς χωρίς νά τό άποκτήστ], ο')ρίσαμεν την τιμήν τού εις εν Δολλάριον μόνον, μέ επί πλέον τα ταχυδρομικά τέλη έξ 25 σέντς. Η ΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ "Οσοι δέν τό άόπεκτήσατε άκόμη, σπεύσατε νά στείλητε άμέσως την παραγγελί¬ αν σας, διότι έλάχιστα άντίτυπα έ'χουν μείνη. ΕΠΩΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΝΑ ΓΙΝΗΤΕ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕ- ΓΑΛΕΙΩΔΕΣΤΕΡΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΟΥ ΤΟΥ 1928. Ταχυδρομήσατε σήμερον τό παραπλεύρως δελτίον. ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΥοΛ, Ν. Υ. ΗΕΚΑΙ,ϋ ΡΚΙΝΤΙΝΟ 140 Υ7651 26(η Άξιότιμοι Κύριοι:— Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλ-έον καί τα ταχυδοομικά τέλη, η άπο- στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνας τελείως εύχαριστημένος Μ σάς τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καί σεΐς νποχρεοΰοθε νά μοϋ έπιοτοέ'ψητε τα χρήματά μου άμεσος. "Ονομα Διεύθυνσις..............................ν.......................... Πόλις ......................... Πολιτεία ......................... Τα ταχυβρομικά τέλη, ζτοι 25 σέντς δι* ίκαστβν αντίτυπον, είναι «ίς 6ά· ρος τοϋ άγοραστοΰ. 'Ανολαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬ γαριασμόν οας, είς οιονδήποτε μέοος τοϋ κόσμου.
19
ΙΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗ2ΙΣ Ω2 ΠΡΟΣ
ΤΟΝ 2ΤΡΑΤ0Ν ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟΝ ΜΑ2
,!« έκ τής 12ης σελίδος.)
άρι«ν»νς καί 4ταχμπλώ»
φώτων ποΰ δείχνουν την
ι αν αΰτοϋ η έκιίνου( τοί
,τος. Άξΐίομοτυκο^ καϊ
ιιέσα έτίεϊ, οοό εργάται
λοο' ι-χιον, είναι δέ ιιία τιτανι-
Ιντασις προσοχής &τάνω άπω
χαντ«ιατα -/ότι δίδουν την έν-
■ - )')λεκτρο/όγ<ι>λ' καί μηχανι-
__ορ^οφημένων εις τήιν λει-
νίαν ενός πολύπλοκον έργο-
Ιέιπα έκεΐ μία. άπειρία,
χ, ιχία στινηισίια χαλά-
Ις'τής προσοχής δύνανται νά
ν δνοτι'χηιια ■αο.ι, ά&ποτ*-
ΐοΰ, τόν ■θίίνατον μέσο είς
|6νί)όν τής θαλάσσης. Καί δ-
-"' όλον τό διάστημα των ά-
<δέν άνΤίί.ήίϊ'θην έκ μέ- [ τώ α£ιωιιατικών καί τοΰ πλη ατος κηιιιιίαν νεΐ'ροιότ^τα, «ραχήν. Καί)ρνας ίί-χι^ψί |£.ΐΐΛνΐο άπό τό μηχάνηιια Επί ιτοου είχε ταχθή έ|ετέ.ιει τάς τγάς τα; οποίας διε6ύ5αζε ό ήτης ΐ ό νποοςτχος μέ τόσην Ιίαν άνρ·ίτ3ειαΛ' καί έτοιμότητα ριαχος ο'«τε έδιδε την έντΐ>πΐΰ-
περιφή,υονν έτίείνων αντο-
τά όποϊα ΐταίζουν σκοΐκι!
|έοας μέσα εις τα 6ά&ι της θα-
ήτο πνιγηρος, ή ζέστη ά-
[)τος. ή άκινησία έήάνω άτοί·
πλήρικ;, ή ευθύνη
ί ->ολς Μά—-α, 30 έτών,^ 3*
'■' Ν. ,1., ό οποίος συνειθίζει
}ί λχο τα άεροχλάνα μέ τα
ζζ~.α—<ρικτικά μέ την βήθ άλεξιχτώτοϋ. ι κίνδυνος τερ«σιπο^ — καί δ- |ίθΐα·ύιιαζα *ιέ πάση ανεσι καί 1 ναί εΛ·διαφερον έκ μέρονς ίΓ"~ ■" ΐντο αί άσκήοϊΐς της αί κατοιδύσείος. . . λ' άφηστέ ιιε νά πας περι- ύ δι' ολίγον την έΛΤΠκπϊύσίν ; τούς 6υθούς τής Φαληρικης ίσιΐ; — διότι ξλχχχιστοι έξ ν & είχατε την εύκαιρίαι νά δυθητε ιιέ ύΛθ6ρΰχιον καί τό είναι τόσον ενδιαφέρον! /όν υετά την «φιϊςΐν τοϋ ΰ- |η·χίου είς τό Φάληρον, έλαιι- ■11":" άπό τό άντιτοραιλλΓ/.όν μτ* την διαταγήν της κισ>
^«ος. Μόλις ό Κυτοερνήτης τον
ππανικολή» την διε6ί#ασ: διά
μικοοΰ τηλεΐβόα είς τό πλή-
<-'οι οί ανδρες έσπευσαν νά η~·ν άπό τάς όπάς τοϊ , . ος εις τό κύτος διά ■-«ταλα!6ουν τάς κοτν'ονισιιένας των χί,ν ιιηχανημιτπον θεσεις | Μετ1 ολίγον κατ«6ι6άζοντο οί τοΰ ανευ σύριιατος τηλεγρά- 'Λλείοντο α! όπαί τοϋ κατα·- ^ατος ν.αί εύρΜΓ/.όυιεθα άπο- ^^νοι άπό τόν εξωτερικόν κό- I; Ό ί'~αρχος ήρχισε νά δί- ϊα| διαταΎάς τής καταδΰσΐ(ΰς. Ρι?αν αί όπαί άπό τάς οποίας ρΚχινε η θαλασσα καί σννχβό- I τόν άερα οϋτως ωστε νά ίπι- [!'οεΐς " νεΡ™ ν" Γ'σδύοονν είς χμερίσματα καί νά ' τό σκάφο; 6(ΐρνΓΡρον να δι,ντ,ίΐ^ νά κβταιδυθτν ' χίσαμεν σιγά, σιγά νά καταιδυώμε- 9α. Τοποθετηιιένος Ιτ«π·ρός σ' ίνα καραίΚιραοα μέ χονδρόν κρίκϊταλ- λον εΰλεπ'α εξω άνεοχομένην ήρέ- μα την έ—ΐφάνειαν των νε^ών, π£- ρΐλείχοχκϊαν τό κατάοτρο>μα τοϋ
οικάφους, σν.επάζουσαν ολίγον κατ'
ολίγον τόν πνργίσκον κΌΚ τέ?>ος, μ'
Γνα στροβίί.ισμα άφρων καί ήλια-
κών άκτίΛ"ωΛ', καλήττουσαν τό μι-
κρό παράθΗ,'ρον. Εύρισκόμε&α υπό
τί)ν θάλασσαν! Ή κατάδιχπς άαώ
τής επιφανείας εϊχε διαρκέση 45
δευτερόλεταα. Τώοα ό ίίπαρχος έ¬
διδε διαταγάς όπως κινοΰνται τα
πτιοάλια τοΰ1 βάθους καί νχρνονί-
ίωνται αί κίλίσΐεΐς τοϋ κιατθαιδυΐΐμέ-
νου σκάφοΊ,'ς οπχος μή εΐναιι άπότο-
μοι. Τό μανόμετρον τοί βάθους
ήρχισε, νά δείχντ; με την βελόντγν
τού τό" ο^τθος εις τό οποίον κατρ-
βοίναιιεν: πϊντε μέτρα, έκτά με-
τρα, έννέα, δετοα, ενδεκαι.. .Μέ τό
βλέμα στυλωμένο εις τό μικρά Λα-1
ραθτ·οάκι έκντταζε ρξω τούς 6υ-
θούς τής θαλάσκτης. Τό θεαμα εΐχε
<άτι τό φαντασμΐαγορικόν. Τό ήλια- κόν ψώς, τό όιΐοϊον φθάνει μέχρι 6ΐίθτη·ς δέκα μέτρίθν υπο την επι¬ φάνειαν τίς θαλάσσης;, μοί έΛε- τρεπε νά διακρίνω ενα κιχΐνοΰΛ' χρώμα θαλάσσης όνειοοοΐοως γλυκύ καί ομοιον μέ τό κυανσ&ν χρώμα ποϋ προσλαμβάνει ή φύσις κατά τα χαοάμματα. Μέσα είς τα 6άθη επαι ζαν χιλκίδες οίσπρες καί ρόζ φυ- σαλίδες, παρόμοιες μέ σκορπισμε- να ιιαργαριτάρια, — καί οί οποίας ■ζσαν ό άέρας ό οποίος εξηκολουθεί άκόμη νά βγαίνη άπό τάς διαφό- ροινς μικροσΐκοπικάς όπάς τοί5 ίντο- βρυχίου. "Ο,τι μοϋ έκαμε έντχοιιω- σΐν καθ1 όλην την διάρκειαν τής καταδύσεως ττο ότι δέν εΚα μβο>α
εις τα 6άθη τής θαλάσσης όντε ε¬
να ψάρι!
Δέν πρόκειται νά διίκΐω έίώ πλή-
ρη 3βε·ριγραιφήν τον έν -χαταβύσει
πλοϋ ό οποίος έκράτησε 45 λεπτά
τής ώρας. Κατά τό δΐΛθττημα αύτό
έστερέ<οσα πο?Λές φορές τό μάτι μόν είς τό περισκόπιον άπύ τό ο¬ ποίον εΐβλεϊτε κανείς δι«υγεσταη:α την επιφάνειαν τής θαλάσσης, την Φαληρικήν ακτήν μέ τόν συντ|ϊτροι- σμεΛΌν κόσμον, τα άντιτορΜΐλλΐ/'.ά ποΰ έπηγαινοήριχον'το, τής 6άρ&«ς — καί εϊχα τό σνναίσθημα ατι εί·- ρίσκετο νπέρ την επιφάνειαν των υδάτων καί δχι είς βάίθος ενδεκα μέτρίον. "Οτ«ιν §τ€λείϋ>σαν αί άσκήσεις
—χαταθνΛΐς, στροφα», ίλιγυβί
γΛ1, _ εδόθη ή διατ»γή τηςάνό-
δον εις τή νεπιφάνειαν. Τό σκάφος,
6οηθβύμενον άπό τα πηδάΛια τοΰ
6αί)υτς, άρχίζη ν' σνε6αίντ|.(Ταν-
τογρόνως; «κοχσΦηκε έκ νεον ό τρο-
μερός σιρ«π:ικός υΝ>ρν6ος τ% τσι»ρ
μπίνας ή σποία ήρχισε νά έκδιώκιι
τα θβλασσια νερά μέ υψηλήν πί¬
εσιν αέρος. Κατόπιν ετέθη ίϊς κί¬
νησιν ό φυσητήρ ό οποίος στε-
γνώνει τα στίγανά έντελίΐς άπό τα
νεοά κΐαί Εκλείσθησαν «ί πληρώ-
σεις τό>ν #αλοκτσερμάτο>ν. Άβγο τό
παροτί>υρ«5<ι εΐδα είς μίαν δίΐδομέ- Λ-ην στιγμήν νά ΰποχωροΰν τό ν«- ρά κ«ί νά ξανατραίνεται ή επιφά- νεια καί ό ήλιος ό οποίος την έ- Ίζ ΕΓμτ8ΐα έκ νέου ύοιέρ την Μόλις; ήνοίχΰησαν τα πώματα τοΰ ] ο^οάφους, άξιωματιν.οί καί πλήρω-, μα ερπευσχχν νά πεταχθοϋν άς το ] κατάστρωιια διά νά άναΐτΛείνσουν καθττρόν αέρΐα καί διά νά καπνί- σουν, διότι τό ν-άπνισμα άπαγορεΰ- εται αυστηρώς κάτω ώς δυνάμε- νσν νά προκαλέση εκρηξιν. Πρίν ν' άποΐ6ι6ασθω τοϋ «ΓΙα- παναΐώ.-ψ οί άξιο>μβτικοί μ' έρώ-
τησαν εάν θά έγραφα τάς έντι-πίό-
σεις μου. Τούς είπα ναί.
— Μή γράιρετε γΐά μας, μόν έ-
τόνισαν μέ μίαν συγκινηηκην με-
τρωφροσύνην. Άλλά γρίή|*τΐε γιά
τό ναυτικό μας, γιά νά ένδιαφερ>&Μ
ό κόσιιος γιά τό ναντικό μας. Πρε-
ΐτει τό ναντικό νά ξαναύρτ) τό πα¬
ληό τού γόητρον, νά πε-ριοληθη έκ
νέου την αγάπην το ϋλαβΰ γιά νά
μποβίστ) νά ευρεθή σιντσμως είς
τό ίίψος της άποστολής τού .·»
ΚΩΣΤΑ_ ΟΥΡΑΝΗΗΣ
1928
ί?
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
■»■<■ 1928 ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΕΡΟΛΟΓΙΟΙΜ ΤΟΥ 1928 ΠΟΑΥΤΕΑΕΣΤΑΤΟΝ - ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚΩΤΑΤΟΝ - ΟΝΕΙΡΩΑΕΣ Είναι ό όΐπαραίτητος συντροφος κάθε Έλληνικής οικογενείας ή άτόμου, έπιθυ- μοΰντος νά εύρίσκηται είς έλπαφην μέ την πραγματικήν παγκόσμιον κοινωνικήν, ε¬ πιστημονικήν καί οικονομικήν εξέλιξιν. Είναι τό πολυτιμότερον 'Εγκόλπιον κάθε άνθρώπου, οίασδήποτε μορφώσεως και τάξεως, διότι περιεχει τόν μεγαλείτερον θησαυρόν των άνθοωπίνων γνώσεων· ΣΕΛΙΔΕΣ 448-ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑΙ - ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Διά νά μή μείνχι κανείς χωρίς νά τό άποκτήστ], ο')ρίσαμεν την τιμήν τού εις εν Δολλάριον μόνον, μέ επί πλέον τα ταχυδρομικά τέλη έξ 25 σέντς. Η ΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ "Οσοι δέν τό άόπεκτήσατε άκόμη, σπεύσατε νά στείλητε άμέσως την παραγγελί¬ αν σας, διότι έλάχιστα άντίτυπα έ'χουν μείνη. ΕΠΩΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΝΑ ΓΙΝΗΤΕ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕ- ΓΑΛΕΙΩΔΕΣΤΕΡΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΟΥ ΤΟΥ 1928. Ταχυδρομήσατε σήμερον τό παραπλεύρως δελτίον. ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΥοΛ, Ν. Υ. ΗΕΚΑΙ,ϋ ΡΚΙΝΤΙΝΟ 140 Υ7651 26(η Άξιότιμοι Κύριοι:— Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλ-έον καί τα ταχυδοομικά τέλη, η άπο- στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνας τελείως εύχαριστημένος Μ σάς τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καί σεΐς νποχρεοΰοθε νά μοϋ έπιοτοέ'ψητε τα χρήματά μου άμεσος. "Ονομα Διεύθυνσις..............................ν.......................... Πόλις ......................... Πολιτεία ......................... Τα ταχυβρομικά τέλη, ζτοι 25 σέντς δι* ίκαστβν αντίτυπον, είναι «ίς 6ά· ρος τοϋ άγοραστοΰ. 'Ανολαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬ γαριασμόν οας, είς οιονδήποτε μέοος τοϋ κόσμου.
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΠΡΟΤΌΤΥΠΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
εκ το« προηγούμενον και
α τέλος)
V
Ήμερες πέρασαν. "Ημην άδιά
ξρορη, άπαθής. 'Η νοσοκόμος τρι-
νύριζε διαρκώς κοντά μου, διορ-
ρώνουσα τό μαξιλάρι μου, έτοιμά
ζουσα διάφορα φαγητά καί ποτά
Ιριά νά διεγείρη την όρεξιν μόν
Φ Δρ. Μούρ ήρχετο πολύ συχνό
$ερα· τό φαιδρό τού χαμόγελο έγί·
Ι^ετο καθ" ημέραν σοβαρώτερο κα
£ις τα μάτια τού διεφαίνετο άνη
Ό Παύλος καί ή Γκραίης εΐ-
ξζαν έ'λθει, δπως συνήθως, άλλά
βέν ήθελα νά δεχθώ κανένα καί ι¬
διαιτέρως αύτούς. Είς τό τέλος, ή
γρβσκάιος μου τοΰς έ'φερε μέσα μιά
)ίέρα, χωρί; νά μοϋ πή τίποτε,
Ιιας αφήκε μόνον»ς. "Ηθελε νά μέ
ρίποσπάση άπό την άπάθειαν.
' Άλλά τό πείραμά της απέτυχεν
|ΡΙ δύο ήσαν πολύ άφωσιωμενοι ί
'ΐϊς είς τόν άλλον διά νά προσέξουν
Εμέ, καί μόνον δταν ό Δρ. Μούρ
ΪΓαρουσιάσθη καί εΐδε την έξάντλη-
ρίν μου, άπηλλάγην άπό την πα¬
ρουσίαν των.
1. "Οταν έ'φυγαν, δ ίατρός εσυρεν
|ρνα κάθισμα, κοντά στό κρεβάτι
μου, έκάθισε καί μή προσέχων είς
(Τα δάκρυά μου, ήρχισε νά μοΰ δμι-
^.ί|. Μοΰ ωμίλησε διά την επιτυ¬
χίαν τής Γκραίης εις τό Μπρσντ-
Ιγουαίη, δ,τι ήξευρεν άπό την ζωήν
]ίης, τό τάλαντόν της, την ν^ιλλονην
,ΐης. Καί κατόπιν ωμίλησε διά τόν
3Ίαΰλον. Πόσον εΰμορφος ήτο
{ΛΟσον έπιτυχής είς την εργασίαν
[τού καί τί ώραΐο ζευγάρι εκαμναν
^»1 δυο.
Τόν έκύτταξα. Στά μάτια μου
Ι^ταν ζωγραφισμένη δλη μου ή ά-
}£ϋ>νία, δ πόνος
ι «Άλλά, ν«ί, είναι άλήθεια!» Εΐ-
(Ραι ενα ώραΐο ζευγάρι, καί δ ενας
Ιτλασμένος διά τόν άλλον. Καί τώ-
£α έρχόμεθα σέ σάρ>.
Γ "Εσκυψε καί επήρε τα άδΰνα-
$α χέρια μου στά γερά τού χέρια.
έΈκεϊνο ποΰ δέν καταλοίβαίνω εϊ-
£αι γιατί σεΐς, μέ τόσον τάλαντόν
*—ναί, σάς εχω δή στό θέατρον—
έ τόσην προσωπικότητα, χάριν, δ-
τέλος, καί μέ τόσον θάρρος, ά-
ήνετε τόν εαυτόν σας νά βασανί-
,εται γιά κάτι ποϋ είναι φανερό
δσους τούς εχουν δή μαζύ. Εί-
'γαι απολύτως ταιριαστοι οί δύο αΰ-
Γ «Άλλά δέν καταλαβείνετε;», εί-
ί¥α μέ λυγμούς. «'Εκείνη τα εχει
Ιρλα. 'Ρμένα μοΰ εΐχε μείνη μόνον
ιά άγάπη, καί τώρα μοϋ την πή-
ε κι' αυτήν».
«Κανείς δέν μποροϋσε νά πάρη
ι, τι δέν υπήρχεν—είπεν αποτόμως
γήκα άπό τάς όνειροπολήσεις μου.
Εΐχα βυθισθϊ") τόαον στάς νέας μου
σκέψεις, ώστε δέν εΐχα παρατηρή-
σει τίποτε γύοω μου.
"Εφαγα ήσυχα δ, τι μοΰ έδω¬
καν, δέν π-αοι·πονέτ}ην. 'Η νοσοκό-
μα μου έμεινεν εκπληκτη άπό την
αλλαγήν.
Ή νύκτα
φώτα. Ό
ήλθε καί ηναψαν τα
ϋπνος ηρνείτο νά έλθη
καί τα μάτια μου ταξείδευσαν στό
γνωστό μέρο; τοΰ τοίχου. Σιγά, σι-
γά, χωρίς νά τό θέλω, ξαναεΐδα
την σκιάν ιμου, τό φανταστικό μου
σπιτά*ι, τόσον καθαρά, όσον ποτέ
άλλοτε. Τό &ΐδα ώς κάτι πιθανόν
ώς ενα ωρισμένον σκοπόν.
-—Γιατί οχι;— σκέφθηκα. Τί μέ
έμποδίζε; Βεβαία, δχι ό Παΰλος
ή ή έλλειψις τού. Αΰτός δέν αποτε¬
λεί απαραίτητον μερος τής εικό¬
νος. Γιατί νά σχεδιάσω καί την
τελευταία λεπτομερεΐα τοϋ σπιτιοΰ
μου, ετσι όπως εΐμαι έξαπλωμενη
έδώ, καί οταν γίνα> καλά, νά πραγ-
ματοποιήσω αύτό τό δνειορν;»
Είς τό τέλος ιμοΰ εφαίνετο ότι
πόθος νά άποκτήσω τό σπιτάκι
αύτό, ήτο ό μόνος τής ζωη; μου.
Είχε καταντήσει μανία. Καί μέ
τόν πόθον «ύτόν νά δώ άλη_θινό
τό φανταστικό μου σπιτάκι, ήλθε
καί ό πόθος νά ζήσω, νά γίνω κα¬
λά, νά έπκττρέψω στό εργο [ΐου,
νά πραγματοποιήσω τάς ελπίδας
καί φιλοδοξίας μου.
"Οταν ήλθεν ό Δρ. Μοόρ τό αλ-
λο πρωΐ, μέ τό συνειθισμένο τού
οταιδρό χαμόγελο, 'εΐδα στά μάτια
τού νά ζωγραφίζεται μιά εύχάρι-
στη ε"πληξη.
εγινε λοιπόν κι' ά)1άξατε
ετσι;», μέ ρώττνσε χαμογε?.ών. «Φαί
νεσ&ε ά7.λος ανίτρωπος. Μείνετε
ετσι καί πολύ γρήγορα θά γίνετε
καλά καί θά φύγετε άπ' έδώ».
«θά εύχαριστηθητε νά μέ ξε-
φορτα>θτίτε, ύποθέτω», τοΰ εΐπα.
Αύτό ήτο τόσον έξαφνικό, ώστε
πηρ€ τα χέρια μου καί μ' ενα
τρυφερό (ήταν τρυφερό; Τουλά¬
χιστον έφαίιετο τρυφερό) ιβλέμμα,
στά εύμορφα καστανά τού μάτια,
οϋ εΐπε ηουχα:
«Αύτό είναι θαυμάσιο. Δέν πρέ-
πει γα μέ απΌγοητεΰσετε πειά».
Δάκρυα γέμισαν τα μάτια μου,
άλλά χαιμογέλασα καί τόν διεβαίω-
σα ότι δέν εΐχα σκοπόν νά άπογο-
ητεύσω κανένα.
Οί ήμέρες περνούσεν τώρα κά-
:ως πειο; εύτι^ιο'μένα. "Εκαμνα δ,
ι μοΰ ελεγαν, ειρωγα καί έκοι-
ώμην τακτικά.
Μιά μερά, ρώτησα ξαφνικά τόν'
Δρα Μούρ, άν θεωροΰσε ενα ύπό-
γειον άπαριαίτητο γιά ενα σπίτι.
την συζητήση,
«Θάθελα μιά χρωματιστή στέ-
«Θότθελα μιά χυθ)ΐιατιστή στέ-
Δέν θυμοϋμαι νά εΐδα πολλές τέ-
τοιες».
«Ένα αλλο άποτέλεσμα τοΰ πο¬
λέμου, ύποθέτω», μοΰ απήντησεν.
Τής χρησιμοποιούσαμε γιά προστα
σία εκει κατω, ξερετε».
«"Ω, πήγατε στόν πόλεμο;», ρώ-
τησα γεμάτη ενδιαφέρον.
«Ναί», απήντησε σύντομα. Ά-
φήκα τό Κολλέγιον καί τελείωσα
οταν ξαναγύρισα».
Είχα παρατηρήσει τα σταχτιά
μαλλιά στούς κροτάφους τού καί
Ό Πανλος καί ή Γκραίης έξη
κο).οί·9ησαν νά εοχίιϊνται άλλά τώ¬
ρα αύτό δέν μέ πείραζε. Γούς ίΐπα
ότι ήξευρα τό μυστικόν των καί
τούς Ιβιδα τής εύχές μου. Αύτό
τούς έξέπλ»ΐξί, άλλά οβαί τονς άνε-
Οί είιδι-ζ'.οί ίατοοί ήοχοντο τώρα
.ολιγώτερον σνχνά. Άλλά δέν μού
ελεγαν πότε θά έγινόαην καλά, ίΤά
πάτε •θΌΐ'μάσια. Δέν νπάρχει δία
έ ή ΐ θ έ
Σέ
μήνα ΐσως
ό
μπο«>έσω
με "ά σά; πονμε όρισπκά».
Καί ετσι περνυϋσαν οί μήνες. Ό
χειμώνα; καί ή αντχξ,ις πέρασαν
κ!αχ είμεθα στό καλσ/οαϊρι. Ήρχι
σα νά σκέπτωμαι διαφορετικά γιά
Μέ δακρυσμένα μάτια άκκοΰμβησα στόν τοίχο, οταν
Μπρούς άρπαξε τό χέρι μου.
) Δρ. Μούρ—.Δέν ξεύρετε την ση-1 "Ηρχισε τότε μία συζήτησις ύ-
__. '___ - . λ 'ί-_____
V
____ΐ'Γ____£— ____ '___ ___ι ?__
V
_______ ? Α_
Λασίαν τής λέξεως, άν νομίζετε δτι
5, τι σδ; έδιδε ήτο έρως! "Ερως...»
ιε τα χέρια μου, εσπρωξεν ό-
τό κάθισμά τού, επήγε τσό
ίϊαράθυρο καί στάθηκε βλέποναας
|{ά άντικρυνά σπίτια.
ΐ' "Εμεινα εκπληκτη. Γιά πρώτη
Ιφορά άνεγνώριζα τόν ήσυχον, ί*α-
5^όν ·αύτόν άνθρωπον ώς άτομον,
1|Λ }ΐαί δχι ώ; μία μηχανή ποϋ φρόν-
•χ-ιζε νά άνακουφίστ) τούς πόνους
|ιου. "Ηρχισα νά ξεχνώ τόν εαυ¬
τόν μου, νά σκέπτομαι καί νά άνα-
ΐύω τα πράγματα.
Άγαποϋσα τόν Π αϋλον τόσον
Μθλύ, πρό τοϋ δυοτυχήματος, δπό-
τε ή συμπάθεια, αί περιποιήσεις
(Τού, ή συντροφιά τού, μέ έκαμαν
3^ό τόν θεωρήσω απαραίτητον γιά
ίήν ευτυχία μου; Άρά γε εΐχα ύ-
ϊιερτιμήσει τα αίσθήματά μου;
Κ<χί κατόπιν αί σκέψεις μου έστρά- ;αν πρός τόν Δρα Μούρ, εις τα λ τού, είς τό σφίξιμο των χε- ^ιών μου στά ίδικά τού. Μοϋ εΐχε οώση κάποιο θάρρος, κάποια άνα- ρρ, φ ΤΗτο φανερόν ότι ό έρως (εσήμαινε κάτι γι' αυτόν, κάτι 6α- 'θύ καί ύι|τ|λό, καί θανμάσιο, καί (βγ-νωστο γιά μενά. θνμηΰψ-α τί εΐχε πΓ| γιά -τό ταλαντό μου, γτά Την ίκανότητά μου, γιά τό θάρρος μου. Τό θάρρος μου! Ή λέξις μέ !?καιε. Πόσον αδύνατον τό θάρρος μου, νά μέ εγκαταλείψη οταν τό Ιχρειαζόμην περισσότερον. Ή νοσοκόμος είχεν έπιστρέ·ν['Τ) |ςα ό Δρ. Μούρ εΐχε φύγη δταν έβ- πογείων καί δταν εφυγε, ό Δρ. Μούρ είπεν: «"Ωστε κτίζομε ενα σπίτι; Νά μοΰ λέτε πώς προχώρει». Καί μέ τό ώραίο τού χαμόγελο, μέ αφήκε στά δνειρά μου. 'Από τότε ήρχισαν τακτικές συ- ζηττ}σεις. Οικόπεδον, υλικόν, στέ- γη, παράθυρα, τοΐχοι, βεράντες, λιακωτά, κήποι, δλα εξητάσθησαν μέ την σειράν των. Καί κάθε φορά δ Δ'ρ. Μούρ μέ ρωτοϋσε σοβαρά πειό θά ήταν τό σχέδιο τοϋ σπιτι¬ οΰ. Πώς θά εθερμ(ΐίνετο: Τί χρώ- μα θά ήσαν οί τοΐχοι; Μέ τί θά ήτο στρωμένη ή κουζίνα; Πάντο- τε μέ άφηνε μέ μίαν ερώτησιν, ποΰ έδιδε τροφήν γιά νέας σκέψεις. Ό καιρός δέν έβάρυνε πειά ε¬ πάνω μου. Κάθε στιγμή εΐχε καί τό ενδιαφέρον της. Δέν εΐχα άντι- ληφθτί τότε ότι τό μεγαλειτέρον μερος τής εύτυχίας μου μοϋ τό ε- διδαν αί συζητήσεις μου μέ τόν ε- ξυπνον Ιατρόν. Σύζητούσαμε γιά κάθε τι καί εΰρα σ' αύτάν βαθειά συμπάθειαι, μοναδική συγγένεια σκέ1»εων. ΤΗτο μιά νύκτα, ποΰ ό άέρας φυσοϋσε άγρια καί ή βροχή κτυ- πούσε στά παράθτρα, δταν τοΰ ?- άποροΰσα γιά την πρόωρη σόΙ&αρό- τητα τοΰ νεανικοΰ τού προσώπου. "Ωστε αύτό ήτο! Δέν μπορούσε ΐανείς νά συμβιβάστ) τα τσαχπίνικα καστανά τού μάτια μέ την σοβα- ρότητα τοΰ προσώπου τού. «Μιλήστέ μου γιά τό σπίτι σας» ή φωνή τού διίκοψε τάς σκέψεις μου. «Τα σχζητήσαμε δλα, ά)1ά μέ τί μοιάζει;» «Θά σάς τό δείξω. Βλεπετε την Οκιάν εκείνην στόν τοΐχο;» 'Αφη- ρτΚΐένη μέ τρά'βηξε άπό τό μανίκι καί τόν δσυρα πρός εμέ γιά νά τό νοσοκομείον, καί να λν™)ΰμαι ό¬ τι Οά εφε>γα μιά μερά. θά μέ έπιεί-
ραθε νά γάσω ττ|ν νοσοκόιιον μου·
τάς αλ>χις νοσοκόμους ποϋ ηρχον-
το κάποτε ν-ά μοΰ κρατήσουν συν¬
τροφιά.
Π?ρασε καί τό καλοκαΐρι καί
ηλθαν οί πρωτες δροσερές, φθινο-
πωρινές ημέρες. Ένας σχεδόν
ό ό ί
ρς^ ημρς. Ένας σχεδόν
χρόνος άπό τό τοαγικόν ιιου πίσι-
μο ·καί νά έγάό τρομ«γμένη στήν ί-
δέα ότι θά εφευγα άπό τό νοσοκο-
μτΐο Μόν ή έ ΰ
μαζύ μου, μέ ?6αλε
τον, κοντά τού. Αυτή
της πειό εύτυχισμέν
στο
της_ πειό ύτυχ
ζωης ιιου. Γιά
λ
ης πρώτηφ^
όλως διολουμαίζι:. τού. Δέν ,3
μαι την σννομιλίαν μας ί
ρακαλοϋσα νά μή τελείως
ρακαλοϋσα νά
μή
περ&πατος κκεΐνος.
Άπό τότε οί περί.τατοί ιι,
ναν χαθημίρινοί. 'Αποροϊ»
εύρισκε καιρόν, μέοα στάς
ασνολΐΛτ τοΐ) Ά)1'λ__.7
Μόνο
ν ή σκέψις τοΰ φαντα-
στικοΰ μου σπιτΐοϋ μού έδιδε θάρ-
ΟΟίΤ- Ι 11 Ι ΓΪΤΓΐΛΙ ■ ■ λ» * ε^Τ«(η·ικ> ■?.__—. Λ Α__
βλέπη κα?.λΐτερα. Με ματια στη- ρος. Οί ίατροί μοΰ είχον άφαιοέση
λωμενα_επάνω στην σκια μόν, χ?ι- τόν γύψον καί σιγά οιγά ηιτ/ισα να
ρονομοχ'σα και τού περιεγραψα το
σπιτι.
«Αύτη είναι ή νοτιανατολική γω-
νία. Τα παράθΐ'ρα αύτά πρός ανα¬
τολάς είναι στό δωμάτιο τοΰ προ-
γεύματος. Μ' άρέσει νά πέρνω τό
πρόγευμα στόν ήλιο. Καί σεϊς;
Βλή ό ί
τόν κήπο καί τα δένδρα
στό βάθος, ·καί τα λουλούδια κοντά
στόν τοΐχο.
»Φαντάζεσθε τί εξσχα ποϋ θά εί¬
ναι το φ*νόπωρο, μέ τα ζωηρά
τους1 χρώματα; Οί βαθυκόκκινοι
τοΐχοι καί ή πολιιχρωμη, στέ-γη άνά-
μεσα στά ζωηρόχρομα πΓ^νά φύλ-
λα. "Ω, τό σπιτά/ι μου θά είναι ώ¬
ραΐο την ανοιξι καί τό κοΑοτίαΐρι·
άλλά πόσο πειό πολύ θά τό άγαπώ
τό φθινάπωρο!»
ΆναστέΛΌζα βαθΐΐά εύτΐ7ΐσ|ΐέ-
να. Γιά μιά στιγμή είχα ί-~--'--
τόν Δρα Μονρ.
«Καί «Γ/έΛτεσθε Λ<ά ζήσετε έκ,εΐ μόνη,» ακούστη.κιε ή ησυχη φωνή τού. «Τί αλ?νθ μπορώ νά κάμω; "Εχτο μόνον μιά άδελφή, ('υτό άλλη μητέ- μέ εΐχε ξυπνήση ό άέρσς. Μέ ηΰρε νά προσπαθώ νά κατα- λήξω σέ μιά άπόφασι γιά την στέ- γη τοΰ σπιτιοΰ μου. Έκάδησε κον- στημενη. εϋχαρι- τά στό κρεβάτι μου καί άρχίσαμε φυγε. «Αύτό είναι τό μόνον ποΰ ζητοϋ- με, μικροΰλα». Ό Δρ. Μούρ σηκώ- θηκε, μοΰ εσφιξε τό χρρι καί ε- σηκωνωμαι. Επί χεΚονς ή τελευταία μου τιμερα στό νοσοκοιΐιείον. 'Εξα- πλωμένη στό λεΐΓ/ό μου κρεβάιτι έ- κυτταζα τί|ν σκιάν στόν τοίχον καί σε λιγάχι ήρχ,σα νά κλαίω: Β ό γ ήρχ νά κλαίω: ιΒκρυψα τό πρόσοϊτόν μου στό μαξιλάρι καί αφησα ελευθερία τα βακουα μου. Καί τέλος αντελήφθην την αιτίαν τής λΰπης μοί». Δέν ή'θε- λα να χάσω τα; έπισν.έτ)·εις τοΰ Δρος Μούρ. θά μοί έστοίχιζε πο- λυ, νά στερηθώ τό χαμόγελο τού, τας συζητήσεί; μας. Είς εκϊΐνον περισσότερον άπό κάΦε άλλον χρεωστοΰσο: την υγείαν μου καί αντελήφθην ότι το σπιτά- ν.ι μου δέν θά μέ παρηγοροΰοΐε πο- λυ, δν εκτϊνος άπουσίαζεν. Την άλλην ήιμέρα ή νοσοκόμος μου μέ ο>δήγη(τε στό μικρό άπά'ρτ-
πίστίΓ.ψι τοϋ Δρος Μούρ, ό οποίος
ιν.'οΐε νά δϊί άν μέ ί,πείραίάΕ τό μι-
ταξεϊδι, καί ή "
, ή βοο^οσίς
τοιι δτι ·θά ήρχετο σι-χνα, μέ έκαμε
να χαιρω — ολν.
να
Δπ'άμωνα τακτικά. Μιά μέοα ό
Δρ. Μοχ>ρ συνέστησε νά κάμω ενα !
μικρόν περίπατον μέ αντοκ'ίνητον. |
Το μικρόν τού αυτοκίνητον γττό κά-
τωκαί άφοΰ μέ έτύλιξε'νΐοΛα, μαζύ
υέ τΊτίν νθίτο-νόιιην α λ™;™ ά.ο,,^
άσχο^.ίας τού.
εκα|ίνε νά ξεχνώ δλα.
"Επί τέλους εγινα δλοις
καλα% Άρκετά παραδόξως
σΰανόαην πολν μαγάληι
αύτό. 'Η ευτυχία τής (
εΐτνιγε δλα. Θά Ίσν.επτόμτ)ν
μέ>Λον άργότΐρα, δταν ό
-τος αύτός, τόν οποίον »»
να άγαπό) ιιέ όλην μου την δ^
•9α επαυε^ ·ά μέ θέωοΓ] ώ; ('
καί θά μέ αφηνε μόνν;ν.
Γιά νά έορτάΐσωμεν'τό·
δτι εγινα ·εντελω; καλά, πρ
θην εις δείπνον — μίλια ί
Λόγκ "Αϊλαντ.
'Η ή»ιέρα ήτο έορτή γιά ι
καί ντυιιένη Ινα ν,αινούρ
στοϋμι, τυλιγμενη α' ενα έΐι
ρι, ξοανήσαμε ίνο>ρι; τί,
ιια. Ή έξοχή ήτο ύ"τέςοχη. Τ^
ση ντυμένα τα "·Λ----------■
χρώμοαα, άπό τό άνοικτότεβ
τρΐΛΌ, ώς τό βαθΐτερο
κόκκινο.
Έτρρχαμε μέ τό αΐύτο
μρσα στόν φθτνοπωρινό η/ιο. 1
μένη στά δνειρά μοί·, εΐ&α εξά
κάτι ποΰ μού ^τΐαμε νά ι
χθώ. Άκονμβησα τό χέρι μ»
χόοι τοϋ ιατοοϋ.
«"Ω, Μούρς! Τό
φανταΌτιν.ό μου σπιτάχι! Τίί
ποΰ είναιΐ! "Ας οτϊΐματήσοχΐξ
Ήχεΐνος γι·ρνοϋσε ήδη το ι
κίνητον μέσα στήν -κχγκί.ιδωτί
ρα τού κήπου, ποΰ άποτελοΰ
ρο; τοΰ σχρ5ίου μου. Ό κι]πα
δένδρα, τα ανθη, τα πι
τοΐχοι, ή στέγη,
προτγυχϊτοιποίηοτς τοΰ όνειρον!
«Θελεις νά πααε μέσ>α;» ήδ·]
σε δ Μπρούς, ένώ εσφιγγε τό |
μου.
«Μιπορονμε να πάιιε;»
«Λίποοοϋμε νά δοκιμάς
π»ίν δ Μούρ καί έχτΐ'.τηοτ ]
•θύραν. ν , ,
Μία ύπηρετρια μα: ήνοιξ£|
παροιιέρισκ: γιά νά πω'ΰχψ·!
γι>ρισα δλόκληρο τύ σπίτι.'™
λόκ).ηρο &π(ύς τό ςχτ·"^
κατάπληξις σιγά,
νά γίνεται
γ γή
φην ποός τόν Μοΰρ:
μάσιο/Τό τέλειο άλήί)εμ«
νείρου μοχ'. Καί δέν είναι δΐ
Πρέπε'ι πάντα καποιο; (&
πέρνη δ,τι θίλω έγώ;
μπορεΐ νά μείντ) γιά μενά;»
Μέ δακ(η«μένα μ«ηα^
βησα στόν τοίχο, δταν ό
όίρπαξε τα χέρια μόν.
είναι δικά οτη', ^
ά
νη μου' δν θελή(της νά τα
Τό σπίτι είναι δικό σον. ^ο
σύΐιφωνα μέ τα σχέδιά
λανα σοάέ?
σέ
άττογοητεύσω
— ή φωνή τού ερ
αν ιιποροϋσες μόνο νά
σ' άγά,τηοχΐ άπ' τ>τν Λρ
Πόάΐθ
"Οαο γ™
ηχρ
ποιούμαι στό νοσαχομει0;
δ
κιροΰλά μου
Τώ ίί
Τώρα η·ιην 6ε6αία ότι η
φεράτης καί στοργη «υ
στά μάτια τοΐ', καί ^^Λ
άναστανιτγμόν ίπεσα *"'
τον.
Άγοράζετε
Βιβλιοπωλείον
παρμΐνο άπό την
νίκην ζωττν.
14Ο *ν. 2βΤΗ 6Τ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΠΡΟΤΌΤΥΠΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
εκ το« προηγούμενον και
α τέλος)
V
Ήμερες πέρασαν. "Ημην άδιά
ξρορη, άπαθής. 'Η νοσοκόμος τρι-
νύριζε διαρκώς κοντά μου, διορ-
ρώνουσα τό μαξιλάρι μου, έτοιμά
ζουσα διάφορα φαγητά καί ποτά
Ιριά νά διεγείρη την όρεξιν μόν
Φ Δρ. Μούρ ήρχετο πολύ συχνό
$ερα· τό φαιδρό τού χαμόγελο έγί·
Ι^ετο καθ" ημέραν σοβαρώτερο κα
£ις τα μάτια τού διεφαίνετο άνη
Ό Παύλος καί ή Γκραίης εΐ-
ξζαν έ'λθει, δπως συνήθως, άλλά
βέν ήθελα νά δεχθώ κανένα καί ι¬
διαιτέρως αύτούς. Είς τό τέλος, ή
γρβσκάιος μου τοΰς έ'φερε μέσα μιά
)ίέρα, χωρί; νά μοϋ πή τίποτε,
Ιιας αφήκε μόνον»ς. "Ηθελε νά μέ
ρίποσπάση άπό την άπάθειαν.
' Άλλά τό πείραμά της απέτυχεν
|ΡΙ δύο ήσαν πολύ άφωσιωμενοι ί
'ΐϊς είς τόν άλλον διά νά προσέξουν
Εμέ, καί μόνον δταν ό Δρ. Μούρ
ΪΓαρουσιάσθη καί εΐδε την έξάντλη-
ρίν μου, άπηλλάγην άπό την πα¬
ρουσίαν των.
1. "Οταν έ'φυγαν, δ ίατρός εσυρεν
|ρνα κάθισμα, κοντά στό κρεβάτι
μου, έκάθισε καί μή προσέχων είς
(Τα δάκρυά μου, ήρχισε νά μοΰ δμι-
^.ί|. Μοΰ ωμίλησε διά την επιτυ¬
χίαν τής Γκραίης εις τό Μπρσντ-
Ιγουαίη, δ,τι ήξευρεν άπό την ζωήν
]ίης, τό τάλαντόν της, την ν^ιλλονην
,ΐης. Καί κατόπιν ωμίλησε διά τόν
3Ίαΰλον. Πόσον εΰμορφος ήτο
{ΛΟσον έπιτυχής είς την εργασίαν
[τού καί τί ώραΐο ζευγάρι εκαμναν
^»1 δυο.
Τόν έκύτταξα. Στά μάτια μου
Ι^ταν ζωγραφισμένη δλη μου ή ά-
}£ϋ>νία, δ πόνος
ι «Άλλά, ν«ί, είναι άλήθεια!» Εΐ-
(Ραι ενα ώραΐο ζευγάρι, καί δ ενας
Ιτλασμένος διά τόν άλλον. Καί τώ-
£α έρχόμεθα σέ σάρ>.
Γ "Εσκυψε καί επήρε τα άδΰνα-
$α χέρια μου στά γερά τού χέρια.
έΈκεϊνο ποΰ δέν καταλοίβαίνω εϊ-
£αι γιατί σεΐς, μέ τόσον τάλαντόν
*—ναί, σάς εχω δή στό θέατρον—
έ τόσην προσωπικότητα, χάριν, δ-
τέλος, καί μέ τόσον θάρρος, ά-
ήνετε τόν εαυτόν σας νά βασανί-
,εται γιά κάτι ποϋ είναι φανερό
δσους τούς εχουν δή μαζύ. Εί-
'γαι απολύτως ταιριαστοι οί δύο αΰ-
Γ «Άλλά δέν καταλαβείνετε;», εί-
ί¥α μέ λυγμούς. «'Εκείνη τα εχει
Ιρλα. 'Ρμένα μοΰ εΐχε μείνη μόνον
ιά άγάπη, καί τώρα μοϋ την πή-
ε κι' αυτήν».
«Κανείς δέν μποροϋσε νά πάρη
ι, τι δέν υπήρχεν—είπεν αποτόμως
γήκα άπό τάς όνειροπολήσεις μου.
Εΐχα βυθισθϊ") τόαον στάς νέας μου
σκέψεις, ώστε δέν εΐχα παρατηρή-
σει τίποτε γύοω μου.
"Εφαγα ήσυχα δ, τι μοΰ έδω¬
καν, δέν π-αοι·πονέτ}ην. 'Η νοσοκό-
μα μου έμεινεν εκπληκτη άπό την
αλλαγήν.
Ή νύκτα
φώτα. Ό
ήλθε καί ηναψαν τα
ϋπνος ηρνείτο νά έλθη
καί τα μάτια μου ταξείδευσαν στό
γνωστό μέρο; τοΰ τοίχου. Σιγά, σι-
γά, χωρίς νά τό θέλω, ξαναεΐδα
την σκιάν ιμου, τό φανταστικό μου
σπιτά*ι, τόσον καθαρά, όσον ποτέ
άλλοτε. Τό &ΐδα ώς κάτι πιθανόν
ώς ενα ωρισμένον σκοπόν.
-—Γιατί οχι;— σκέφθηκα. Τί μέ
έμποδίζε; Βεβαία, δχι ό Παΰλος
ή ή έλλειψις τού. Αΰτός δέν αποτε¬
λεί απαραίτητον μερος τής εικό¬
νος. Γιατί νά σχεδιάσω καί την
τελευταία λεπτομερεΐα τοϋ σπιτιοΰ
μου, ετσι όπως εΐμαι έξαπλωμενη
έδώ, καί οταν γίνα> καλά, νά πραγ-
ματοποιήσω αύτό τό δνειορν;»
Είς τό τέλος ιμοΰ εφαίνετο ότι
πόθος νά άποκτήσω τό σπιτάκι
αύτό, ήτο ό μόνος τής ζωη; μου.
Είχε καταντήσει μανία. Καί μέ
τόν πόθον «ύτόν νά δώ άλη_θινό
τό φανταστικό μου σπιτάκι, ήλθε
καί ό πόθος νά ζήσω, νά γίνω κα¬
λά, νά έπκττρέψω στό εργο [ΐου,
νά πραγματοποιήσω τάς ελπίδας
καί φιλοδοξίας μου.
"Οταν ήλθεν ό Δρ. Μοόρ τό αλ-
λο πρωΐ, μέ τό συνειθισμένο τού
οταιδρό χαμόγελο, 'εΐδα στά μάτια
τού νά ζωγραφίζεται μιά εύχάρι-
στη ε"πληξη.
εγινε λοιπόν κι' ά)1άξατε
ετσι;», μέ ρώττνσε χαμογε?.ών. «Φαί
νεσ&ε ά7.λος ανίτρωπος. Μείνετε
ετσι καί πολύ γρήγορα θά γίνετε
καλά καί θά φύγετε άπ' έδώ».
«θά εύχαριστηθητε νά μέ ξε-
φορτα>θτίτε, ύποθέτω», τοΰ εΐπα.
Αύτό ήτο τόσον έξαφνικό, ώστε
πηρ€ τα χέρια μου καί μ' ενα
τρυφερό (ήταν τρυφερό; Τουλά¬
χιστον έφαίιετο τρυφερό) ιβλέμμα,
στά εύμορφα καστανά τού μάτια,
οϋ εΐπε ηουχα:
«Αύτό είναι θαυμάσιο. Δέν πρέ-
πει γα μέ απΌγοητεΰσετε πειά».
Δάκρυα γέμισαν τα μάτια μου,
άλλά χαιμογέλασα καί τόν διεβαίω-
σα ότι δέν εΐχα σκοπόν νά άπογο-
ητεύσω κανένα.
Οί ήμέρες περνούσεν τώρα κά-
:ως πειο; εύτι^ιο'μένα. "Εκαμνα δ,
ι μοΰ ελεγαν, ειρωγα καί έκοι-
ώμην τακτικά.
Μιά μερά, ρώτησα ξαφνικά τόν'
Δρα Μούρ, άν θεωροΰσε ενα ύπό-
γειον άπαριαίτητο γιά ενα σπίτι.
την συζητήση,
«Θάθελα μιά χρωματιστή στέ-
«Θότθελα μιά χυθ)ΐιατιστή στέ-
Δέν θυμοϋμαι νά εΐδα πολλές τέ-
τοιες».
«Ένα αλλο άποτέλεσμα τοΰ πο¬
λέμου, ύποθέτω», μοΰ απήντησεν.
Τής χρησιμοποιούσαμε γιά προστα
σία εκει κατω, ξερετε».
«"Ω, πήγατε στόν πόλεμο;», ρώ-
τησα γεμάτη ενδιαφέρον.
«Ναί», απήντησε σύντομα. Ά-
φήκα τό Κολλέγιον καί τελείωσα
οταν ξαναγύρισα».
Είχα παρατηρήσει τα σταχτιά
μαλλιά στούς κροτάφους τού καί
Ό Πανλος καί ή Γκραίης έξη
κο).οί·9ησαν νά εοχίιϊνται άλλά τώ¬
ρα αύτό δέν μέ πείραζε. Γούς ίΐπα
ότι ήξευρα τό μυστικόν των καί
τούς Ιβιδα τής εύχές μου. Αύτό
τούς έξέπλ»ΐξί, άλλά οβαί τονς άνε-
Οί είιδι-ζ'.οί ίατοοί ήοχοντο τώρα
.ολιγώτερον σνχνά. Άλλά δέν μού
ελεγαν πότε θά έγινόαην καλά, ίΤά
πάτε •θΌΐ'μάσια. Δέν νπάρχει δία
έ ή ΐ θ έ
Σέ
μήνα ΐσως
ό
μπο«>έσω
με "ά σά; πονμε όρισπκά».
Καί ετσι περνυϋσαν οί μήνες. Ό
χειμώνα; καί ή αντχξ,ις πέρασαν
κ!αχ είμεθα στό καλσ/οαϊρι. Ήρχι
σα νά σκέπτωμαι διαφορετικά γιά
Μέ δακρυσμένα μάτια άκκοΰμβησα στόν τοίχο, οταν
Μπρούς άρπαξε τό χέρι μου.
) Δρ. Μούρ—.Δέν ξεύρετε την ση-1 "Ηρχισε τότε μία συζήτησις ύ-
__. '___ - . λ 'ί-_____
V
____ΐ'Γ____£— ____ '___ ___ι ?__
V
_______ ? Α_
Λασίαν τής λέξεως, άν νομίζετε δτι
5, τι σδ; έδιδε ήτο έρως! "Ερως...»
ιε τα χέρια μου, εσπρωξεν ό-
τό κάθισμά τού, επήγε τσό
ίϊαράθυρο καί στάθηκε βλέποναας
|{ά άντικρυνά σπίτια.
ΐ' "Εμεινα εκπληκτη. Γιά πρώτη
Ιφορά άνεγνώριζα τόν ήσυχον, ί*α-
5^όν ·αύτόν άνθρωπον ώς άτομον,
1|Λ }ΐαί δχι ώ; μία μηχανή ποϋ φρόν-
•χ-ιζε νά άνακουφίστ) τούς πόνους
|ιου. "Ηρχισα νά ξεχνώ τόν εαυ¬
τόν μου, νά σκέπτομαι καί νά άνα-
ΐύω τα πράγματα.
Άγαποϋσα τόν Π αϋλον τόσον
Μθλύ, πρό τοϋ δυοτυχήματος, δπό-
τε ή συμπάθεια, αί περιποιήσεις
(Τού, ή συντροφιά τού, μέ έκαμαν
3^ό τόν θεωρήσω απαραίτητον γιά
ίήν ευτυχία μου; Άρά γε εΐχα ύ-
ϊιερτιμήσει τα αίσθήματά μου;
Κ<χί κατόπιν αί σκέψεις μου έστρά- ;αν πρός τόν Δρα Μούρ, εις τα λ τού, είς τό σφίξιμο των χε- ^ιών μου στά ίδικά τού. Μοϋ εΐχε οώση κάποιο θάρρος, κάποια άνα- ρρ, φ ΤΗτο φανερόν ότι ό έρως (εσήμαινε κάτι γι' αυτόν, κάτι 6α- 'θύ καί ύι|τ|λό, καί θανμάσιο, καί (βγ-νωστο γιά μενά. θνμηΰψ-α τί εΐχε πΓ| γιά -τό ταλαντό μου, γτά Την ίκανότητά μου, γιά τό θάρρος μου. Τό θάρρος μου! Ή λέξις μέ !?καιε. Πόσον αδύνατον τό θάρρος μου, νά μέ εγκαταλείψη οταν τό Ιχρειαζόμην περισσότερον. Ή νοσοκόμος είχεν έπιστρέ·ν['Τ) |ςα ό Δρ. Μούρ εΐχε φύγη δταν έβ- πογείων καί δταν εφυγε, ό Δρ. Μούρ είπεν: «"Ωστε κτίζομε ενα σπίτι; Νά μοΰ λέτε πώς προχώρει». Καί μέ τό ώραίο τού χαμόγελο, μέ αφήκε στά δνειρά μου. 'Από τότε ήρχισαν τακτικές συ- ζηττ}σεις. Οικόπεδον, υλικόν, στέ- γη, παράθυρα, τοΐχοι, βεράντες, λιακωτά, κήποι, δλα εξητάσθησαν μέ την σειράν των. Καί κάθε φορά δ Δ'ρ. Μούρ μέ ρωτοϋσε σοβαρά πειό θά ήταν τό σχέδιο τοϋ σπιτι¬ οΰ. Πώς θά εθερμ(ΐίνετο: Τί χρώ- μα θά ήσαν οί τοΐχοι; Μέ τί θά ήτο στρωμένη ή κουζίνα; Πάντο- τε μέ άφηνε μέ μίαν ερώτησιν, ποΰ έδιδε τροφήν γιά νέας σκέψεις. Ό καιρός δέν έβάρυνε πειά ε¬ πάνω μου. Κάθε στιγμή εΐχε καί τό ενδιαφέρον της. Δέν εΐχα άντι- ληφθτί τότε ότι τό μεγαλειτέρον μερος τής εύτυχίας μου μοϋ τό ε- διδαν αί συζητήσεις μου μέ τόν ε- ξυπνον Ιατρόν. Σύζητούσαμε γιά κάθε τι καί εΰρα σ' αύτάν βαθειά συμπάθειαι, μοναδική συγγένεια σκέ1»εων. ΤΗτο μιά νύκτα, ποΰ ό άέρας φυσοϋσε άγρια καί ή βροχή κτυ- πούσε στά παράθτρα, δταν τοΰ ?- άποροΰσα γιά την πρόωρη σόΙ&αρό- τητα τοΰ νεανικοΰ τού προσώπου. "Ωστε αύτό ήτο! Δέν μπορούσε ΐανείς νά συμβιβάστ) τα τσαχπίνικα καστανά τού μάτια μέ την σοβα- ρότητα τοΰ προσώπου τού. «Μιλήστέ μου γιά τό σπίτι σας» ή φωνή τού διίκοψε τάς σκέψεις μου. «Τα σχζητήσαμε δλα, ά)1ά μέ τί μοιάζει;» «Θά σάς τό δείξω. Βλεπετε την Οκιάν εκείνην στόν τοΐχο;» 'Αφη- ρτΚΐένη μέ τρά'βηξε άπό τό μανίκι καί τόν δσυρα πρός εμέ γιά νά τό νοσοκομείον, καί να λν™)ΰμαι ό¬ τι Οά εφε>γα μιά μερά. θά μέ έπιεί-
ραθε νά γάσω ττ|ν νοσοκόιιον μου·
τάς αλ>χις νοσοκόμους ποϋ ηρχον-
το κάποτε ν-ά μοΰ κρατήσουν συν¬
τροφιά.
Π?ρασε καί τό καλοκαΐρι καί
ηλθαν οί πρωτες δροσερές, φθινο-
πωρινές ημέρες. Ένας σχεδόν
ό ό ί
ρς^ ημρς. Ένας σχεδόν
χρόνος άπό τό τοαγικόν ιιου πίσι-
μο ·καί νά έγάό τρομ«γμένη στήν ί-
δέα ότι θά εφευγα άπό τό νοσοκο-
μτΐο Μόν ή έ ΰ
μαζύ μου, μέ ?6αλε
τον, κοντά τού. Αυτή
της πειό εύτυχισμέν
στο
της_ πειό ύτυχ
ζωης ιιου. Γιά
λ
ης πρώτηφ^
όλως διολουμαίζι:. τού. Δέν ,3
μαι την σννομιλίαν μας ί
ρακαλοϋσα νά μή τελείως
ρακαλοϋσα νά
μή
περ&πατος κκεΐνος.
Άπό τότε οί περί.τατοί ιι,
ναν χαθημίρινοί. 'Αποροϊ»
εύρισκε καιρόν, μέοα στάς
ασνολΐΛτ τοΐ) Ά)1'λ__.7
Μόνο
ν ή σκέψις τοΰ φαντα-
στικοΰ μου σπιτΐοϋ μού έδιδε θάρ-
ΟΟίΤ- Ι 11 Ι ΓΪΤΓΐΛΙ ■ ■ λ» * ε^Τ«(η·ικ> ■?.__—. Λ Α__
βλέπη κα?.λΐτερα. Με ματια στη- ρος. Οί ίατροί μοΰ είχον άφαιοέση
λωμενα_επάνω στην σκια μόν, χ?ι- τόν γύψον καί σιγά οιγά ηιτ/ισα να
ρονομοχ'σα και τού περιεγραψα το
σπιτι.
«Αύτη είναι ή νοτιανατολική γω-
νία. Τα παράθΐ'ρα αύτά πρός ανα¬
τολάς είναι στό δωμάτιο τοΰ προ-
γεύματος. Μ' άρέσει νά πέρνω τό
πρόγευμα στόν ήλιο. Καί σεϊς;
Βλή ό ί
τόν κήπο καί τα δένδρα
στό βάθος, ·καί τα λουλούδια κοντά
στόν τοΐχο.
»Φαντάζεσθε τί εξσχα ποϋ θά εί¬
ναι το φ*νόπωρο, μέ τα ζωηρά
τους1 χρώματα; Οί βαθυκόκκινοι
τοΐχοι καί ή πολιιχρωμη, στέ-γη άνά-
μεσα στά ζωηρόχρομα πΓ^νά φύλ-
λα. "Ω, τό σπιτά/ι μου θά είναι ώ¬
ραΐο την ανοιξι καί τό κοΑοτίαΐρι·
άλλά πόσο πειό πολύ θά τό άγαπώ
τό φθινάπωρο!»
ΆναστέΛΌζα βαθΐΐά εύτΐ7ΐσ|ΐέ-
να. Γιά μιά στιγμή είχα ί-~--'--
τόν Δρα Μονρ.
«Καί «Γ/έΛτεσθε Λ<ά ζήσετε έκ,εΐ μόνη,» ακούστη.κιε ή ησυχη φωνή τού. «Τί αλ?νθ μπορώ νά κάμω; "Εχτο μόνον μιά άδελφή, ('υτό άλλη μητέ- μέ εΐχε ξυπνήση ό άέρσς. Μέ ηΰρε νά προσπαθώ νά κατα- λήξω σέ μιά άπόφασι γιά την στέ- γη τοΰ σπιτιοΰ μου. Έκάδησε κον- στημενη. εϋχαρι- τά στό κρεβάτι μου καί άρχίσαμε φυγε. «Αύτό είναι τό μόνον ποΰ ζητοϋ- με, μικροΰλα». Ό Δρ. Μούρ σηκώ- θηκε, μοΰ εσφιξε τό χρρι καί ε- σηκωνωμαι. Επί χεΚονς ή τελευταία μου τιμερα στό νοσοκοιΐιείον. 'Εξα- πλωμένη στό λεΐΓ/ό μου κρεβάιτι έ- κυτταζα τί|ν σκιάν στόν τοίχον καί σε λιγάχι ήρχ,σα νά κλαίω: Β ό γ ήρχ νά κλαίω: ιΒκρυψα τό πρόσοϊτόν μου στό μαξιλάρι καί αφησα ελευθερία τα βακουα μου. Καί τέλος αντελήφθην την αιτίαν τής λΰπης μοί». Δέν ή'θε- λα να χάσω τα; έπισν.έτ)·εις τοΰ Δρος Μούρ. θά μοί έστοίχιζε πο- λυ, νά στερηθώ τό χαμόγελο τού, τας συζητήσεί; μας. Είς εκϊΐνον περισσότερον άπό κάΦε άλλον χρεωστοΰσο: την υγείαν μου καί αντελήφθην ότι το σπιτά- ν.ι μου δέν θά μέ παρηγοροΰοΐε πο- λυ, δν εκτϊνος άπουσίαζεν. Την άλλην ήιμέρα ή νοσοκόμος μου μέ ο>δήγη(τε στό μικρό άπά'ρτ-
πίστίΓ.ψι τοϋ Δρος Μούρ, ό οποίος
ιν.'οΐε νά δϊί άν μέ ί,πείραίάΕ τό μι-
ταξεϊδι, καί ή "
, ή βοο^οσίς
τοιι δτι ·θά ήρχετο σι-χνα, μέ έκαμε
να χαιρω — ολν.
να
Δπ'άμωνα τακτικά. Μιά μέοα ό
Δρ. Μοχ>ρ συνέστησε νά κάμω ενα !
μικρόν περίπατον μέ αντοκ'ίνητον. |
Το μικρόν τού αυτοκίνητον γττό κά-
τωκαί άφοΰ μέ έτύλιξε'νΐοΛα, μαζύ
υέ τΊτίν νθίτο-νόιιην α λ™;™ ά.ο,,^
άσχο^.ίας τού.
εκα|ίνε νά ξεχνώ δλα.
"Επί τέλους εγινα δλοις
καλα% Άρκετά παραδόξως
σΰανόαην πολν μαγάληι
αύτό. 'Η ευτυχία τής (
εΐτνιγε δλα. Θά Ίσν.επτόμτ)ν
μέ>Λον άργότΐρα, δταν ό
-τος αύτός, τόν οποίον »»
να άγαπό) ιιέ όλην μου την δ^
•9α επαυε^ ·ά μέ θέωοΓ] ώ; ('
καί θά μέ αφηνε μόνν;ν.
Γιά νά έορτάΐσωμεν'τό·
δτι εγινα ·εντελω; καλά, πρ
θην εις δείπνον — μίλια ί
Λόγκ "Αϊλαντ.
'Η ή»ιέρα ήτο έορτή γιά ι
καί ντυιιένη Ινα ν,αινούρ
στοϋμι, τυλιγμενη α' ενα έΐι
ρι, ξοανήσαμε ίνο>ρι; τί,
ιια. Ή έξοχή ήτο ύ"τέςοχη. Τ^
ση ντυμένα τα "·Λ----------■
χρώμοαα, άπό τό άνοικτότεβ
τρΐΛΌ, ώς τό βαθΐτερο
κόκκινο.
Έτρρχαμε μέ τό αΐύτο
μρσα στόν φθτνοπωρινό η/ιο. 1
μένη στά δνειρά μοί·, εΐ&α εξά
κάτι ποΰ μού ^τΐαμε νά ι
χθώ. Άκονμβησα τό χέρι μ»
χόοι τοϋ ιατοοϋ.
«"Ω, Μούρς! Τό
φανταΌτιν.ό μου σπιτάχι! Τίί
ποΰ είναιΐ! "Ας οτϊΐματήσοχΐξ
Ήχεΐνος γι·ρνοϋσε ήδη το ι
κίνητον μέσα στήν -κχγκί.ιδωτί
ρα τού κήπου, ποΰ άποτελοΰ
ρο; τοΰ σχρ5ίου μου. Ό κι]πα
δένδρα, τα ανθη, τα πι
τοΐχοι, ή στέγη,
προτγυχϊτοιποίηοτς τοΰ όνειρον!
«Θελεις νά πααε μέσ>α;» ήδ·]
σε δ Μπρούς, ένώ εσφιγγε τό |
μου.
«Μιπορονμε να πάιιε;»
«Λίποοοϋμε νά δοκιμάς
π»ίν δ Μούρ καί έχτΐ'.τηοτ ]
•θύραν. ν , ,
Μία ύπηρετρια μα: ήνοιξ£|
παροιιέρισκ: γιά νά πω'ΰχψ·!
γι>ρισα δλόκληρο τύ σπίτι.'™
λόκ).ηρο &π(ύς τό ςχτ·"^
κατάπληξις σιγά,
νά γίνεται
γ γή
φην ποός τόν Μοΰρ:
μάσιο/Τό τέλειο άλήί)εμ«
νείρου μοχ'. Καί δέν είναι δΐ
Πρέπε'ι πάντα καποιο; (&
πέρνη δ,τι θίλω έγώ;
μπορεΐ νά μείντ) γιά μενά;»
Μέ δακ(η«μένα μ«ηα^
βησα στόν τοίχο, δταν ό
όίρπαξε τα χέρια μόν.
είναι δικά οτη', ^
ά
νη μου' δν θελή(της νά τα
Τό σπίτι είναι δικό σον. ^ο
σύΐιφωνα μέ τα σχέδιά
λανα σοάέ?
σέ
άττογοητεύσω
— ή φωνή τού ερ
αν ιιποροϋσες μόνο νά
σ' άγά,τηοχΐ άπ' τ>τν Λρ
Πόάΐθ
"Οαο γ™
ηχρ
ποιούμαι στό νοσαχομει0;
δ
κιροΰλά μου
Τώ ίί
Τώρα η·ιην 6ε6αία ότι η
φεράτης καί στοργη «υ
στά μάτια τοΐ', καί ^^Λ
άναστανιτγμόν ίπεσα *"'
τον.
Άγοράζετε
Βιβλιοπωλείον
παρμΐνο άπό την
νίκην ζωττν.
14Ο *ν. 2βΤΗ 6Τ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ, 1928.
21
ΑΙ
ΑΕΣΧΑΙ ΤΗΣ Γ*ΕΑΖ ΥΟΡΚΗΣ
ΙΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΟΠΟΥ ΡΕΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥΣ Η ΣΑΜΠΑΝΙΑ... ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΕΡΙ-
ΡΑΦΗ ΤΗΣ ΖϋΗΣ ΠΟΥ ΕΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΝ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ... ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΠΟΥ
ΣΚΟΡΠΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΧΕΑ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙΑ.
(ίνομεν είς τί» νυκτερινόν
„ άκριοώς τα μεσάνυκτα, Ή
: Ζόνς δέν εχει έλθη άκόμη.
ράνκτίς της φαίνεται ότι έμ-
■ει αυτομάτως τα πάντα. Τό
μά της σκορπίζει παντοΰ
,ότητα καί φως. Μέ χαριτω-
' κινήσεις πλησιάζει τα τρα-
„ χαιρετά τούς θαμώνας καί
χαιροϋ είς καιρόν έναγκ-αλί-
; κσνένα πελάτην,
τοί είναι οί εύνοούμενοι ποΰ
^νονν διακόσια δολλάρια κάθε
ν, κατά μέσον όρον. Ό Βενι-
|της Λέσχης άκούει είς τό
τικόν δνομα «νΕντ». Είναι
| εΰθυμος τύπΌς, σαρανταατεν-
περίτου, μέχρι προ όλίγου
|ώ ενα άπ» τα γνωστότερα
ρτοΐταλλήκαρα χον Μπροντ-
Ιη. Ό πόθος δμως νά άπο-
<ληρο νόμον τόν έκαμε νά :νθ·Γρ>, πόθος πού έμεινεν ά¬
λατος. Τό προσφιλές τού
ήμισυ δέν κατέστη δυνατόν
,, μΐ)τέρα. Τουτο τόν στενο-
! καί διά νά διασκέδασις την
ιχωρίαν τού περνά τής βραδυ-
εϊς τΐτν Λέσχην. Κερνα ο-
αιι,τάνια καί κατά την αύγήν
ι εΪ7«ριοτημενος, άφοΰ πρω-
I
δρχήστρα παίξη τό άποχαι-
ήριον οάλς τής άρεσκείας
διά τό οποίον οί μουστκοί
*ν· φιλοδώρημα πενηντα
Ιρια.
|ΐό την βασιλείαν τής ποτοα-
ω; υπο1 την οποίαν δια-
αί Ηνωμεναι Πολιτειαι
δν ϋΓΓοίων ή κυβέρνησις δα-
έβδομάδα. Βέ&ααα είναι μία κου-
ραστική ζωή, άλλα μοΰ έπιτρέπει
να βάζω κατά μέρος κάτι τι διά
νά κατορθώσω μιά ήμέρα νά άν-
οίξω ενα κατάστημα γυναικείων
φορεμάτων ποϋ σχεδιάζω. Μέ τούς
άνθρώπους ποϋ συχναζουν είς τάς
νυκτερινάς λέσχας πρέπει νά γε-
λάμε πάντα μέ ό, τι καί αν λέγουν.
Ύπόσχονται λαγούς μέ πετραχή-
λια, ήξεύρομεν όμως ποίον αξίαν
έχουν αί ύποσχέσεις των. Αύτό δ¬
μως δέν σημαίνει τίποτε. Πρέπη
νά τούς κάμνωμεν ευχάριστον την
διαμονήν των είς την Λέσχην, νά
έξοδεύουν ϊτολλά καί νά ερχωνται
τακτικα».
Μία άπό τάς «κυρίας> των Λε-
σχών αυτών—κάθε «κυρίαι άσχο-
λεϊται μέ δύο ή τρία τραπέζια—
είναι μία θαυμασία νέα Ίσπανίς,
ποϋ μόλις ομιλεί ολίγα Άγγλικά.
Φορεΐ πάντα ενα δακτυλίδι κατα-
σκευασμενο ά.τ:ό τρία αλλα ήνωμέ-
να μαζύ, άνχχμνήσεις άνδρων, ποϋ,
καθως λέγεται, ηύτοκτόνησαν πρός
χάριν της. Σκορπίζει άγκοολιές καί
φιλιά είς δλους δσοι τής λέγουν
πύός είναι ώραιία, πίνει άδιάΥ/.οπα
καί περί την 3ην ή 4ην πρωϊνήν
ώραν προσλαμβάνει τραγικον ΰφος
καί φωνάζει ότι θέλει νά άποθάντμ
"Επειτα έξαφανίζεται μέ ΰφος ά¬
κόμη τραγικώτερον. 'Επακολουθεϊ
θούν σύγχισις, φωνές, τηλεφωνή-
ματα καί μεγρλο παντί ρντί.
Μία άλλη νέα ποΰ μόλις ήλθεν
από τό Πόρττο Ρίκο, νοσταλγεΐ τό¬
σω την πατρίδα της, ποϋ δέν παύ-
ει νά έκδηλιάνπ την επιθυμίαν της
χρυσόχρουν φόρεμα. Όμιλεϊ μέ
πολλήν χάριν καί ή συντροφιά της
είναι πολυ εύχάριστη.
«Δέν εΐμαι ό τύπος των «κυρί¬
ων» των νυκτερινήν Λεσχων, λέ¬
γει. 'Εδω χρειάζονται γυναϊκες, αί
οποίαι νά ΐμή κάμνουν αλλο τίποτε
όλην την νύκτα παρά νά γελοϋν,
νά χαριεντίζωνται χαί νά διατάσ-
σουν σννεχοος σαμπανια.
αύτη δέν είναι γιά μιά
Ή ζατίι
γνναΐκα
άφειδώς διά νά σταματήση νά έπτστρεψη έκεΐ τ<ϊ ταχύτερον. ίρριιπόριον των ποτων, αί Ιιι κατα.νΐύζονται άπό κόσμον, |ίνει την σαμπάνιαν κατά πο- ς, υπό την περιπόθητον προ- τών κυρίων ποϋ διευθύ- ράς Λέσχας καί αί οποίαι πα- ίν το>ς πελάτας είς την «κα-
σιν» καί ζωογονοϋν την συ-
Ιαν κοατοϋσαι συντροφιάν,
|μνρισθοΰν δτι ύπάρχσυν πε-
δολλάρΐα καί μεγαλειτέ-
θεαις σκορπίσματός των.
Ιχυρίαι αύται ένδύονται πάν-
Αουσιώτατα καί κομψότατα.
'ς; Ζόνς εχει είκοσιν δκτώ
'νά (Γορέματα καί κιανένα της
ζ, ετίΐδή θά τής ήτο αχρη-
| αφοΰ ζή μόνον την νύκτα.
^ενα είς τό θέατρον, λέγει,
εν.ερδιζα παρά εΐκοσι πέν-
τριάντα δολλάρια την έ>6-
ο, ένψ θά έχρειαζόμουν έκα-
Εδω είς την νυκτερινήν λέ-
εΰκολα τα διακόσια
δολλάρια μου την
Είναι τόσον συμπαθηνη.κη καί τό¬
σον συγκινητική ή νοσταλγία της,
ωστε οί πελάται τής δίδουν γεν-
ναΐα φιλοδωρήματα διά νά έπιτα-
χΰνονν τό τσξεϊδί της.
Τό άλλο βράδυ ή παμπόνηρη
Πορτορικέζα άρχίζει την ϊδια Ι-
στορία τής νοσταλγίας μέ αλλους
πελάτας. Τό γενναίον φιλοδώρη-
μα ^αναλαμβάνεται καί τό παρα-
μϋθι τής έπιστροφης είς την πα¬
τρίδα συνεχίζεται έπ' δπειρον.
Η ΜΙΣΣ ΛΕ ΡΟΥ·, ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ
ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΩΝ ΝΥΚΤΕ-
ΠΝί2Ν ΛΕΣΧΩΝ.
Ποΐοι, ώς έ-πί τό πλεί¬
στον, ί>φί<τταινται τό «ου- «ουλομάδημα. Συναντώμεθα καί γνωριζόμεθα μέ την Μίςς Λή Ρόϋ, μίαν άπό τάς πλέον γνωστάς «κυρίας» της νυ- κτερινης Λέσχης. Είναι νέα, πολν ^ ψορεΐ ενα θαυμάσιον ώμορφη ενα θαυμάσιον ΓΕν:; ^ ρ τοΰ δί»ροντγουαίη, προσφέρουσα τό Γκαμινέϊ, ή όποία εκηρύχθη νικητρια εις ™>ν δΐΛ-
των κοοίκινομάλλουσών. Άριστερ^ φοανεται η Φλώοανς
ή όποία εκέρδισε τό δεύτερον βραβείον.
ποΰ εχει μόρφωσιν, καρδίαν καί
τρέφει κάποια ύψ»[ΛΟτερα Ιδανικά.
Είναι άλήθεια ότι έδώ κερδίξον-
ται πολλά χρήματα, ή «ργαισία δ¬
μως είναι πολύ έπίπονος. Είς τάς
νυκτερινάς Λέσχας έκέρδιζα' περί
τα τριακόσια δόλί.άρια την έ6δο-
μάδα, τώρα δμως κερδίζω περισσό-
τερα μέ τάς απογευματινάς συγ-
κεντρίόσεις των κοκταιίϊλς. Έχω
ενα κατάλογον δύο χιλιάιδων πε
ρίπου προσώπων», κατέληξεν μέ
θριαμοευτικόν Οφος ή Μίςς Λή
Ρσϋ.
Ένας κατάλογος προσκεκλημέ·
νων είναι πραγυα πολντιμον. Π ρέ-
πει νά περιλομόάντ) δνόματα άτό
μων ποΰ ήμποροΰν νά έξοδεύουν
τουλάχιστον εκατόν δολλάρια κά¬
θε 6ράδυ μέ την συντροφιά μιάς
«κυρίας», χωρίς είς τό ποσόν αύτό
νά ύπολογίζωνται τα φιλοδωρήμα-
τ« καί τα δώρα. Φυσικά δλοι αύ¬
τοι οί κύριοι εΐνι σύζυγοι, ήλικίας
άπό 35 μέχρις 60 ετών, καί δλοι
χορεύουν ή πηδοΰν—πέστε το ό¬
πως θέλετε. Αί «.-κυρίαι» έξοοεύ-
ουν τεράστιαι ποσά διά τα υποδή¬
ματα τοΰ νοροΰ, κάμνουν όμως οΐ-
κονομίαν είς τα φορέματά των τής
ημέρας, τα όποΐα δέν τοϋς παρα-
χρειάζονται. Ή εύγενική δΐιως σν-
νομιλήτριά μας έπανέρχεται είς
την ιστορίαν τής ζωής της.
ΈνιιμφεΰΐΓη δΰο φοράς. Απε¬
πειράθη ·καί τρίτον γάμον, μέ μι¬
κράν δμως επιτυχίαν. Ή άνάγκη
την υπεχρέωσε νά ακολουθήση τό
έπάγγελμα τής «κυρίας». Είς τάς
αρχάς δέν τής ήρεσε, σύντομα ό¬
μως έκουράσθη καί άπεγοητεύθη.
Δέν ήτο αύτό τό ίδεώδές της. Αί
απογευματιναί δεξιώσεΐς εύτνχώς
των κοκταίΐλς δέν την άφήνονν νά
αποθάνη εκ πείνης. Κατά την Μίςς
Λή Ρόϋ, «οί ανορες είναι δλοι οί
Ιδιοι!»
<*Έχω γνωρίοτι τόσους καί τό- σους άπό την πρώτην μέχρι τής τελευταίας ιόαθμίδος των κοινωνι- κων τάξεων. Είναι δλοι ματαιόσχο- λοι καί έγωϊσταί. Πρέπει νά τούς καΛοπιανγις καί να τους άφήντ)ς νά κάμουν δ, τι θέλουν. Μερικές φορές είναι άξιαγάπητοι, μερικές φορές δάναυσοι. Πάντοτε δμως άποβλέπουΛ' είς ενα σκοπόν. Οΰτε αύτη ή πεΐρα δέν τούς έδυδαξε νά σιιμπεριφέρωνται καλλίτερον. Δια- σκτδάζουν καί δέν κατανοοΌν δτι ημείς υποφέρομεν διά νά τους εν»- χαριστήσωμεν. Εάν μάς σκέπτων- ται καμμιά φορά, τό κάμνουν διά νά γελάσουν είς όάρος μας. Ό τα- κτικός μισθός μας είναι πενηντα δολλάρια την έ^δομάιδα, γιά του¬ το λοιπόν πρέπει νά βασιζώμεθα είς τα φιλοδωρήματα των κυρίων αυτών. Φυσικά προσπαθοϋμεν νά περνώμεν άπό τόν ενα πελάτην είς τόν άλλον μέ την μεγαλειτέρον δυνατήν ταχΰτητα. Τό πρωί μέ εΰ- ρκΐκε τελείως έξηντλημένην. Ή προσπαθεία μου ήτο ανωτέρα των δΐνάμεών μου. Δέν ήμποροϋσα πλέ¬ ον. Καί νά έπαναλαμβάνεται τό ίδιο κάθε βράδυ, χωρίς "καμμίαν διακοπήν· Δέν ημπορεί κανείς νά κοιμηθή ?πειτα άπό τόσην υπερβολικήν υ¬ ποχρεωτικήν ποτοποσίαν. Μας 6ε- 6αιώνει ότι εχει άποκάμει πλέον μέχρι θανάτου άπό την ζωήν αΰ- την'τής πεταλοΰδας. Της άρέσει τό διάβασμα. θά ήθελε νά γράψη την ιστορίαν της ζωής της καί φυ- σικά καί των έρώτων της. Ό γά- μος δέν την άπεθάρρυνεν. Αίσθά- νεται τόν πόθον νά άγσ~ήση άκό¬ μη, καί μάς βεβαιοί, δτι καί δταν φθάση είς ηλικίαν έ·6δομήντα έ- τών θά την εύχαριστοϋν αί έρωτο· τροπίαι. Σκέπτεται σοβαρώς νά επιδοθή είς τό....φιλολογικόν στάδιον, δταν Ή Κα Ζαϋντά Μπέν Γιουσούφ, περίφημος σχεδιάστρια καπέλλων, δοκι- μάζουσα ενα άπό τα τελευταία καπέλλα της επί ενός μοδέλου. Άπό την ετησίαν Άμερικανικήν έκ¬ θεσιν καπέλλων. Κομψό τσόχινο μο- δέλο, διά τό άπόγευμα. Τό κομψό αύτό τσυ/ιυ κα-τΐτ/.λυ ρεϊ, χωρίς φόβον, να δηλωθή καί νά, κλεισθή σέ μιά βοϊλίτσα. δέ της ΰπενθυμίζωμεν δτι ή απαι¬ τουμένη πρός τουτο προσπαθεία θά τής έπέβαλλεν ίσως την εγκατά¬ λειψιν τής πολυτελείας, μάς άπαν¬ τα", δτι τουτο δέν θά την ενδιαφέ¬ ρη καθόλου. Ή πολυτέλεια δέν την ελκύει....Ώς τόσω εχει γράψει μικρά διηγήματα καί πολλάς ση- μειώσεις καί έντυπώσεις. "Βχει γράψει καί στίχους. 'Εκεΐνο τό πρωΐ εΐχε κάμει Ινα ποίημα. «Τώρα πρέπει νά έπιστρέψω είς τόν Τσάρλη· είναι ενας άπό τούς πειο πιστούς πελάτας μου...Χαίρε- τε!» γοογή ματτ,α είς τας ίς τής αιθούσης. Σέ μιά γωνιά είναι μία ήλικιω- μένη κυρία. Συνομιλεϊ μέ ενα όμι¬ λον ά,τίο» ΰπαλλήλους της Λέσχης, σερβιτόρους κλπ. "Έχει δύο θυγα- τέρας ποΰ έργάζονται είς την επι¬ χείρησιν καί μένει έκεϊ διά νά τάς Ιΰλέι Ένσς κΰριος παίρνει την μίαν άπό τάς θυγατέρας της, τής επιβάλλει νά κάμη ενα γϋρον τσάρλεστον "αί της δίδει πενήντσ: δολλάρια. «Καλά, ώραϊα!», φωνάζει ή μη- τέρα. Ή κόρη της, ]ΛΛέ-ντυ, προσ- Γχλήθη άπό κάποιαν κύριον νά πάη μαζύ τού στήν Εύρώπη. θα κάμουν Ινα μικρόν περίπατον. «Βέΰαια, ιβεβαια», λέγει ή μαμά, «πότε φεύγουν;» Ή αλλη της κόρη, Μαίη, πίνει σαμπανια, δταν την πλησιάζη 6 άρχισΈρβιτόρος καί τής ψιθυρίζη στό αύτί νά μή ληοιιονήση τή μα¬ μά της. Ή νέα της στέλνει Ινα ποτηρι σαΐμπάνια. Δέν ήμποροΰμεν νά έπανολάοω- μεν δλα δσα ήρωΰσαμεν. Φτλοδώ- ρημα εκατόν δόλλαρίων θεωρεϊται όπως δήποτε έπαρκές· πέντε δολλά¬ ρια θεωρεϊται προσΰολή. Οί δνδρες άναλαμβάνουν μέ προθυμίαν τα έπανορθώσουν τάς ζημίας που έ- προξένησεν είς τό ωραίον φόρεμα; τής «κυρίας» τό άναποδογύρισμο^ κανενός φλυτζανίου μέ καφέ ή κα4 νενός ποτηρίου μέ κρα<τί, δέν πά* ραγγέλνουν δμως πλέον δαπανηροί φογητά διά τάς «κυρίας» διά να τα θίξουν μόνον έκεΐναι καί νά τ# γυρίσουν πίσω. <Α.ί κυρίαι» κ& μνουν πάν δ, τι ήμπορούν διά ν^ί έξογκώσουν τόν λογαριασμόν* Συμβαίνει δμως καμμιά φορά νςί δημιουργοΰνται κωμικοτραγικά έ-· πεκτόδια. Τό πρωΐ δταν ό πελάτην ποϋ διεσκέδασεν άρκετά εύρίσκεϊ ότι ό λογαριασμός 39 δοίλαρίων γιά ενα δείπνον δέν είναι πολλά, Ό άριχισερβιτόρος όμως τόν ϋταρα* καλεϊ νά παρατηρήση τόν λογαρια* σμόν καί άπό τό άλλο μέρος. 'Εκεΐ σημΕΐώνονται 160 δολλάρια διά! την σαμπανια. Τώρα ευρίσκει ότΐ είναι πάρα πολλά. Φωνάζει, δια· μαρτΰρεται, άπειλεϊ δτι θά ύπάγχί νά καταγγείλη. 'Εμφανίζεται όμως] η^ «κυρία», ή όποία τοΰ &ποάλλειί μέ άποφασιστικόν τόνον: — Πλήρωσε, κορόϊδο, πλήρωσε^ Ό πελάτης κατευνάζεται. Βγά>»
ζει τό βιβλίον των τσεκς ναΧ πλη·
ρώνει. .
Σέ μιά αλλη γωνια, Ενός άλλος>
πελάτης, μεθυσμένος, ποΰ τγκουσεν]
δ7>ον εκείνον τόν διάλογον, μονολο*·
γεϊ: (!
—Είναι άλήθεια, είναι αληθείας
είμεθα δλοι κορόΐδα! $
Καί ή «κυρία» τού, μεθυσμενη[
καί αύτη, επαναλαμβάνει: ,
—Ναί, άγάπη μου, δλοι, δλαι,1
κοροβα.....! /
ΤΑ ΟΑΤΙ1ΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
•Υιώ Ήλία ΟϋΜτνομ4Μο6λ««. __._.„
Ιξιστορηοις δλανν τ&ν Θανμάηετ τίς
θίθμήτορος Παναγίας, μέ Γλας τόβ
σδοισχομέν«ς καί σημερον Ιτ» είς &ιε>
•οοονς μονάς τοβ Έλλΐτησμε>9 εΜε) ο·
Αγ»· "Οοει ·Ικ4νσ&,
21
ΑΙ
ΑΕΣΧΑΙ ΤΗΣ Γ*ΕΑΖ ΥΟΡΚΗΣ
ΙΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΟΠΟΥ ΡΕΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥΣ Η ΣΑΜΠΑΝΙΑ... ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΕΡΙ-
ΡΑΦΗ ΤΗΣ ΖϋΗΣ ΠΟΥ ΕΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΝ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ... ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΠΟΥ
ΣΚΟΡΠΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΧΕΑ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙΑ.
(ίνομεν είς τί» νυκτερινόν
„ άκριοώς τα μεσάνυκτα, Ή
: Ζόνς δέν εχει έλθη άκόμη.
ράνκτίς της φαίνεται ότι έμ-
■ει αυτομάτως τα πάντα. Τό
μά της σκορπίζει παντοΰ
,ότητα καί φως. Μέ χαριτω-
' κινήσεις πλησιάζει τα τρα-
„ χαιρετά τούς θαμώνας καί
χαιροϋ είς καιρόν έναγκ-αλί-
; κσνένα πελάτην,
τοί είναι οί εύνοούμενοι ποΰ
^νονν διακόσια δολλάρια κάθε
ν, κατά μέσον όρον. Ό Βενι-
|της Λέσχης άκούει είς τό
τικόν δνομα «νΕντ». Είναι
| εΰθυμος τύπΌς, σαρανταατεν-
περίτου, μέχρι προ όλίγου
|ώ ενα άπ» τα γνωστότερα
ρτοΐταλλήκαρα χον Μπροντ-
Ιη. Ό πόθος δμως νά άπο-
<ληρο νόμον τόν έκαμε νά :νθ·Γρ>, πόθος πού έμεινεν ά¬
λατος. Τό προσφιλές τού
ήμισυ δέν κατέστη δυνατόν
,, μΐ)τέρα. Τουτο τόν στενο-
! καί διά νά διασκέδασις την
ιχωρίαν τού περνά τής βραδυ-
εϊς τΐτν Λέσχην. Κερνα ο-
αιι,τάνια καί κατά την αύγήν
ι εΪ7«ριοτημενος, άφοΰ πρω-
I
δρχήστρα παίξη τό άποχαι-
ήριον οάλς τής άρεσκείας
διά τό οποίον οί μουστκοί
*ν· φιλοδώρημα πενηντα
Ιρια.
|ΐό την βασιλείαν τής ποτοα-
ω; υπο1 την οποίαν δια-
αί Ηνωμεναι Πολιτειαι
δν ϋΓΓοίων ή κυβέρνησις δα-
έβδομάδα. Βέ&ααα είναι μία κου-
ραστική ζωή, άλλα μοΰ έπιτρέπει
να βάζω κατά μέρος κάτι τι διά
νά κατορθώσω μιά ήμέρα νά άν-
οίξω ενα κατάστημα γυναικείων
φορεμάτων ποϋ σχεδιάζω. Μέ τούς
άνθρώπους ποϋ συχναζουν είς τάς
νυκτερινάς λέσχας πρέπει νά γε-
λάμε πάντα μέ ό, τι καί αν λέγουν.
Ύπόσχονται λαγούς μέ πετραχή-
λια, ήξεύρομεν όμως ποίον αξίαν
έχουν αί ύποσχέσεις των. Αύτό δ¬
μως δέν σημαίνει τίποτε. Πρέπη
νά τούς κάμνωμεν ευχάριστον την
διαμονήν των είς την Λέσχην, νά
έξοδεύουν ϊτολλά καί νά ερχωνται
τακτικα».
Μία άπό τάς «κυρίας> των Λε-
σχών αυτών—κάθε «κυρίαι άσχο-
λεϊται μέ δύο ή τρία τραπέζια—
είναι μία θαυμασία νέα Ίσπανίς,
ποϋ μόλις ομιλεί ολίγα Άγγλικά.
Φορεΐ πάντα ενα δακτυλίδι κατα-
σκευασμενο ά.τ:ό τρία αλλα ήνωμέ-
να μαζύ, άνχχμνήσεις άνδρων, ποϋ,
καθως λέγεται, ηύτοκτόνησαν πρός
χάριν της. Σκορπίζει άγκοολιές καί
φιλιά είς δλους δσοι τής λέγουν
πύός είναι ώραιία, πίνει άδιάΥ/.οπα
καί περί την 3ην ή 4ην πρωϊνήν
ώραν προσλαμβάνει τραγικον ΰφος
καί φωνάζει ότι θέλει νά άποθάντμ
"Επειτα έξαφανίζεται μέ ΰφος ά¬
κόμη τραγικώτερον. 'Επακολουθεϊ
θούν σύγχισις, φωνές, τηλεφωνή-
ματα καί μεγρλο παντί ρντί.
Μία άλλη νέα ποΰ μόλις ήλθεν
από τό Πόρττο Ρίκο, νοσταλγεΐ τό¬
σω την πατρίδα της, ποϋ δέν παύ-
ει νά έκδηλιάνπ την επιθυμίαν της
χρυσόχρουν φόρεμα. Όμιλεϊ μέ
πολλήν χάριν καί ή συντροφιά της
είναι πολυ εύχάριστη.
«Δέν εΐμαι ό τύπος των «κυρί¬
ων» των νυκτερινήν Λεσχων, λέ¬
γει. 'Εδω χρειάζονται γυναϊκες, αί
οποίαι νά ΐμή κάμνουν αλλο τίποτε
όλην την νύκτα παρά νά γελοϋν,
νά χαριεντίζωνται χαί νά διατάσ-
σουν σννεχοος σαμπανια.
αύτη δέν είναι γιά μιά
Ή ζατίι
γνναΐκα
άφειδώς διά νά σταματήση νά έπτστρεψη έκεΐ τ<ϊ ταχύτερον. ίρριιπόριον των ποτων, αί Ιιι κατα.νΐύζονται άπό κόσμον, |ίνει την σαμπάνιαν κατά πο- ς, υπό την περιπόθητον προ- τών κυρίων ποϋ διευθύ- ράς Λέσχας καί αί οποίαι πα- ίν το>ς πελάτας είς την «κα-
σιν» καί ζωογονοϋν την συ-
Ιαν κοατοϋσαι συντροφιάν,
|μνρισθοΰν δτι ύπάρχσυν πε-
δολλάρΐα καί μεγαλειτέ-
θεαις σκορπίσματός των.
Ιχυρίαι αύται ένδύονται πάν-
Αουσιώτατα καί κομψότατα.
'ς; Ζόνς εχει είκοσιν δκτώ
'νά (Γορέματα καί κιανένα της
ζ, ετίΐδή θά τής ήτο αχρη-
| αφοΰ ζή μόνον την νύκτα.
^ενα είς τό θέατρον, λέγει,
εν.ερδιζα παρά εΐκοσι πέν-
τριάντα δολλάρια την έ>6-
ο, ένψ θά έχρειαζόμουν έκα-
Εδω είς την νυκτερινήν λέ-
εΰκολα τα διακόσια
δολλάρια μου την
Είναι τόσον συμπαθηνη.κη καί τό¬
σον συγκινητική ή νοσταλγία της,
ωστε οί πελάται τής δίδουν γεν-
ναΐα φιλοδωρήματα διά νά έπιτα-
χΰνονν τό τσξεϊδί της.
Τό άλλο βράδυ ή παμπόνηρη
Πορτορικέζα άρχίζει την ϊδια Ι-
στορία τής νοσταλγίας μέ αλλους
πελάτας. Τό γενναίον φιλοδώρη-
μα ^αναλαμβάνεται καί τό παρα-
μϋθι τής έπιστροφης είς την πα¬
τρίδα συνεχίζεται έπ' δπειρον.
Η ΜΙΣΣ ΛΕ ΡΟΥ·, ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ
ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΩΝ ΝΥΚΤΕ-
ΠΝί2Ν ΛΕΣΧΩΝ.
Ποΐοι, ώς έ-πί τό πλεί¬
στον, ί>φί<τταινται τό «ου- «ουλομάδημα. Συναντώμεθα καί γνωριζόμεθα μέ την Μίςς Λή Ρόϋ, μίαν άπό τάς πλέον γνωστάς «κυρίας» της νυ- κτερινης Λέσχης. Είναι νέα, πολν ^ ψορεΐ ενα θαυμάσιον ώμορφη ενα θαυμάσιον ΓΕν:; ^ ρ τοΰ δί»ροντγουαίη, προσφέρουσα τό Γκαμινέϊ, ή όποία εκηρύχθη νικητρια εις ™>ν δΐΛ-
των κοοίκινομάλλουσών. Άριστερ^ φοανεται η Φλώοανς
ή όποία εκέρδισε τό δεύτερον βραβείον.
ποΰ εχει μόρφωσιν, καρδίαν καί
τρέφει κάποια ύψ»[ΛΟτερα Ιδανικά.
Είναι άλήθεια ότι έδώ κερδίξον-
ται πολλά χρήματα, ή «ργαισία δ¬
μως είναι πολύ έπίπονος. Είς τάς
νυκτερινάς Λέσχας έκέρδιζα' περί
τα τριακόσια δόλί.άρια την έ6δο-
μάδα, τώρα δμως κερδίζω περισσό-
τερα μέ τάς απογευματινάς συγ-
κεντρίόσεις των κοκταιίϊλς. Έχω
ενα κατάλογον δύο χιλιάιδων πε
ρίπου προσώπων», κατέληξεν μέ
θριαμοευτικόν Οφος ή Μίςς Λή
Ρσϋ.
Ένας κατάλογος προσκεκλημέ·
νων είναι πραγυα πολντιμον. Π ρέ-
πει νά περιλομόάντ) δνόματα άτό
μων ποΰ ήμποροΰν νά έξοδεύουν
τουλάχιστον εκατόν δολλάρια κά¬
θε 6ράδυ μέ την συντροφιά μιάς
«κυρίας», χωρίς είς τό ποσόν αύτό
νά ύπολογίζωνται τα φιλοδωρήμα-
τ« καί τα δώρα. Φυσικά δλοι αύ¬
τοι οί κύριοι εΐνι σύζυγοι, ήλικίας
άπό 35 μέχρις 60 ετών, καί δλοι
χορεύουν ή πηδοΰν—πέστε το ό¬
πως θέλετε. Αί «.-κυρίαι» έξοοεύ-
ουν τεράστιαι ποσά διά τα υποδή¬
ματα τοΰ νοροΰ, κάμνουν όμως οΐ-
κονομίαν είς τα φορέματά των τής
ημέρας, τα όποΐα δέν τοϋς παρα-
χρειάζονται. Ή εύγενική δΐιως σν-
νομιλήτριά μας έπανέρχεται είς
την ιστορίαν τής ζωής της.
ΈνιιμφεΰΐΓη δΰο φοράς. Απε¬
πειράθη ·καί τρίτον γάμον, μέ μι¬
κράν δμως επιτυχίαν. Ή άνάγκη
την υπεχρέωσε νά ακολουθήση τό
έπάγγελμα τής «κυρίας». Είς τάς
αρχάς δέν τής ήρεσε, σύντομα ό¬
μως έκουράσθη καί άπεγοητεύθη.
Δέν ήτο αύτό τό ίδεώδές της. Αί
απογευματιναί δεξιώσεΐς εύτνχώς
των κοκταίΐλς δέν την άφήνονν νά
αποθάνη εκ πείνης. Κατά την Μίςς
Λή Ρόϋ, «οί ανορες είναι δλοι οί
Ιδιοι!»
<*Έχω γνωρίοτι τόσους καί τό- σους άπό την πρώτην μέχρι τής τελευταίας ιόαθμίδος των κοινωνι- κων τάξεων. Είναι δλοι ματαιόσχο- λοι καί έγωϊσταί. Πρέπει νά τούς καΛοπιανγις καί να τους άφήντ)ς νά κάμουν δ, τι θέλουν. Μερικές φορές είναι άξιαγάπητοι, μερικές φορές δάναυσοι. Πάντοτε δμως άποβλέπουΛ' είς ενα σκοπόν. Οΰτε αύτη ή πεΐρα δέν τούς έδυδαξε νά σιιμπεριφέρωνται καλλίτερον. Δια- σκτδάζουν καί δέν κατανοοΌν δτι ημείς υποφέρομεν διά νά τους εν»- χαριστήσωμεν. Εάν μάς σκέπτων- ται καμμιά φορά, τό κάμνουν διά νά γελάσουν είς όάρος μας. Ό τα- κτικός μισθός μας είναι πενηντα δολλάρια την έ^δομάιδα, γιά του¬ το λοιπόν πρέπει νά βασιζώμεθα είς τα φιλοδωρήματα των κυρίων αυτών. Φυσικά προσπαθοϋμεν νά περνώμεν άπό τόν ενα πελάτην είς τόν άλλον μέ την μεγαλειτέρον δυνατήν ταχΰτητα. Τό πρωί μέ εΰ- ρκΐκε τελείως έξηντλημένην. Ή προσπαθεία μου ήτο ανωτέρα των δΐνάμεών μου. Δέν ήμποροϋσα πλέ¬ ον. Καί νά έπαναλαμβάνεται τό ίδιο κάθε βράδυ, χωρίς "καμμίαν διακοπήν· Δέν ημπορεί κανείς νά κοιμηθή ?πειτα άπό τόσην υπερβολικήν υ¬ ποχρεωτικήν ποτοποσίαν. Μας 6ε- 6αιώνει ότι εχει άποκάμει πλέον μέχρι θανάτου άπό την ζωήν αΰ- την'τής πεταλοΰδας. Της άρέσει τό διάβασμα. θά ήθελε νά γράψη την ιστορίαν της ζωής της καί φυ- σικά καί των έρώτων της. Ό γά- μος δέν την άπεθάρρυνεν. Αίσθά- νεται τόν πόθον νά άγσ~ήση άκό¬ μη, καί μάς βεβαιοί, δτι καί δταν φθάση είς ηλικίαν έ·6δομήντα έ- τών θά την εύχαριστοϋν αί έρωτο· τροπίαι. Σκέπτεται σοβαρώς νά επιδοθή είς τό....φιλολογικόν στάδιον, δταν Ή Κα Ζαϋντά Μπέν Γιουσούφ, περίφημος σχεδιάστρια καπέλλων, δοκι- μάζουσα ενα άπό τα τελευταία καπέλλα της επί ενός μοδέλου. Άπό την ετησίαν Άμερικανικήν έκ¬ θεσιν καπέλλων. Κομψό τσόχινο μο- δέλο, διά τό άπόγευμα. Τό κομψό αύτό τσυ/ιυ κα-τΐτ/.λυ ρεϊ, χωρίς φόβον, να δηλωθή καί νά, κλεισθή σέ μιά βοϊλίτσα. δέ της ΰπενθυμίζωμεν δτι ή απαι¬ τουμένη πρός τουτο προσπαθεία θά τής έπέβαλλεν ίσως την εγκατά¬ λειψιν τής πολυτελείας, μάς άπαν¬ τα", δτι τουτο δέν θά την ενδιαφέ¬ ρη καθόλου. Ή πολυτέλεια δέν την ελκύει....Ώς τόσω εχει γράψει μικρά διηγήματα καί πολλάς ση- μειώσεις καί έντυπώσεις. "Βχει γράψει καί στίχους. 'Εκεΐνο τό πρωΐ εΐχε κάμει Ινα ποίημα. «Τώρα πρέπει νά έπιστρέψω είς τόν Τσάρλη· είναι ενας άπό τούς πειο πιστούς πελάτας μου...Χαίρε- τε!» γοογή ματτ,α είς τας ίς τής αιθούσης. Σέ μιά γωνιά είναι μία ήλικιω- μένη κυρία. Συνομιλεϊ μέ ενα όμι¬ λον ά,τίο» ΰπαλλήλους της Λέσχης, σερβιτόρους κλπ. "Έχει δύο θυγα- τέρας ποΰ έργάζονται είς την επι¬ χείρησιν καί μένει έκεϊ διά νά τάς Ιΰλέι Ένσς κΰριος παίρνει την μίαν άπό τάς θυγατέρας της, τής επιβάλλει νά κάμη ενα γϋρον τσάρλεστον "αί της δίδει πενήντσ: δολλάρια. «Καλά, ώραϊα!», φωνάζει ή μη- τέρα. Ή κόρη της, ]ΛΛέ-ντυ, προσ- Γχλήθη άπό κάποιαν κύριον νά πάη μαζύ τού στήν Εύρώπη. θα κάμουν Ινα μικρόν περίπατον. «Βέΰαια, ιβεβαια», λέγει ή μαμά, «πότε φεύγουν;» Ή αλλη της κόρη, Μαίη, πίνει σαμπανια, δταν την πλησιάζη 6 άρχισΈρβιτόρος καί τής ψιθυρίζη στό αύτί νά μή ληοιιονήση τή μα¬ μά της. Ή νέα της στέλνει Ινα ποτηρι σαΐμπάνια. Δέν ήμποροΰμεν νά έπανολάοω- μεν δλα δσα ήρωΰσαμεν. Φτλοδώ- ρημα εκατόν δόλλαρίων θεωρεϊται όπως δήποτε έπαρκές· πέντε δολλά¬ ρια θεωρεϊται προσΰολή. Οί δνδρες άναλαμβάνουν μέ προθυμίαν τα έπανορθώσουν τάς ζημίας που έ- προξένησεν είς τό ωραίον φόρεμα; τής «κυρίας» τό άναποδογύρισμο^ κανενός φλυτζανίου μέ καφέ ή κα4 νενός ποτηρίου μέ κρα<τί, δέν πά* ραγγέλνουν δμως πλέον δαπανηροί φογητά διά τάς «κυρίας» διά να τα θίξουν μόνον έκεΐναι καί νά τ# γυρίσουν πίσω. <Α.ί κυρίαι» κ& μνουν πάν δ, τι ήμπορούν διά ν^ί έξογκώσουν τόν λογαριασμόν* Συμβαίνει δμως καμμιά φορά νςί δημιουργοΰνται κωμικοτραγικά έ-· πεκτόδια. Τό πρωΐ δταν ό πελάτην ποϋ διεσκέδασεν άρκετά εύρίσκεϊ ότι ό λογαριασμός 39 δοίλαρίων γιά ενα δείπνον δέν είναι πολλά, Ό άριχισερβιτόρος όμως τόν ϋταρα* καλεϊ νά παρατηρήση τόν λογαρια* σμόν καί άπό τό άλλο μέρος. 'Εκεΐ σημΕΐώνονται 160 δολλάρια διά! την σαμπανια. Τώρα ευρίσκει ότΐ είναι πάρα πολλά. Φωνάζει, δια· μαρτΰρεται, άπειλεϊ δτι θά ύπάγχί νά καταγγείλη. 'Εμφανίζεται όμως] η^ «κυρία», ή όποία τοΰ &ποάλλειί μέ άποφασιστικόν τόνον: — Πλήρωσε, κορόϊδο, πλήρωσε^ Ό πελάτης κατευνάζεται. Βγά>»
ζει τό βιβλίον των τσεκς ναΧ πλη·
ρώνει. .
Σέ μιά αλλη γωνια, Ενός άλλος>
πελάτης, μεθυσμένος, ποΰ τγκουσεν]
δ7>ον εκείνον τόν διάλογον, μονολο*·
γεϊ: (!
—Είναι άλήθεια, είναι αληθείας
είμεθα δλοι κορόΐδα! $
Καί ή «κυρία» τού, μεθυσμενη[
καί αύτη, επαναλαμβάνει: ,
—Ναί, άγάπη μου, δλοι, δλαι,1
κοροβα.....! /
ΤΑ ΟΑΤΙ1ΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
•Υιώ Ήλία ΟϋΜτνομ4Μο6λ««. __._.„
Ιξιστορηοις δλανν τ&ν Θανμάηετ τίς
θίθμήτορος Παναγίας, μέ Γλας τόβ
σδοισχομέν«ς καί σημερον Ιτ» είς &ιε>
•οοονς μονάς τοβ Έλλΐτησμε>9 εΜε) ο·
Αγ»· "Οοει ·Ικ4νσ&,
«1.ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΐΐ>Υ2.ιυΐί. ινζα.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑ1 ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΣΤΑΚΟΣ·
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΛΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΙΊΕΝΗΣ1ΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
Κ0Μ0Τ1ΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΛΉ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙ-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΥΙΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΛΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΈΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ
1,600,000,000
ΐνι
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθηρων)
ΧΑΝΝΙΑ '
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΛΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤίϊ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΕΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΠ:
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ ·
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ; ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβι, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν 3%% Επί προθεβμία ίϊ £τ<&ν. δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν <&Η% » * Α £τ<5ν Επί προθεβμία β μηνών........... <&Κ% » » Κ 4τ<5ν. » » _ <τοτ>ς ............ 4*% » » 1Ο 4τε2»ν.
Αί καταθέσεις είναι έλε>ύθεραι φοροο καΐ το χαρτόσημον ζ\ βάρος τής Ύ'ραπίζης·
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεες *ν δψεβ «*1 4«6 προθββμίο} είς Λολλάρια, Αίρας "Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλικα. καΐ
ικας Αιρέττας, άποδοτέας βίς τί» (διον νομιβμα είς τό υπο*, όν ίγινεν ί, κατάθεσις·
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΡΡΟι^ΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΚΙΑ58.
Τεΐερΐιοηε: Ηαηοοοΐί 0575 αηά 057»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ5Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΛΤΑΟΕΙΕΙ- είς Δολλάρια, Δραχμάς «αί «λλα ξένα νομίσματα.
ΚΑΤΑΘΕΧυΐΧ επί άνατοκισμφ.
ΤΙ»ΕΧΟ1ί·ΛΙΕΛΓΟΙ ΑΟΓΑΡΙΑΪΜΟΙ (»ΠΙΙΕεΖ»:ΐΝ Ο ΑΟΟΟΙΙΤ8).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΑΧ.1ΡΔΡΟΛΙΙΚΑΙ καΐ ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΛΙ έντολαΐ είς Δραχμάς «αί Δολλάρςα.
ΪΠΕΧΙΑΛ Τ_ΕΚ_ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς Μ χΐ είς Δραχμάς.
ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΛίΤΟΑΑΙ β.ίς Δολλάρια, πληρωτεα: έν Έ^Χάδι Είς αύτούοιον Αμερικανικόν νόμισμ*·
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕεΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΞΟΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
ΝΕνν ΥΟΡΚ. Ν. Υ.
205 ΗΕ3Τ 33"° 8ΤΗΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: βΗΙΟΚΕΚΙΝΟ 6271 - β
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑ1 ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΣΤΑΚΟΣ·
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΛΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΙΊΕΝΗΣ1ΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
Κ0Μ0Τ1ΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΛΉ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙ-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΥΙΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΛΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΈΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ
1,600,000,000
ΐνι
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθηρων)
ΧΑΝΝΙΑ '
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΛΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤίϊ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΕΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΠ:
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ ·
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ; ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβι, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν 3%% Επί προθεβμία ίϊ £τ<&ν. δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν <&Η% » * Α £τ<5ν Επί προθεβμία β μηνών........... <&Κ% » » Κ 4τ<5ν. » » _ <τοτ>ς ............ 4*% » » 1Ο 4τε2»ν.
Αί καταθέσεις είναι έλε>ύθεραι φοροο καΐ το χαρτόσημον ζ\ βάρος τής Ύ'ραπίζης·
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεες *ν δψεβ «*1 4«6 προθββμίο} είς Λολλάρια, Αίρας "Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλικα. καΐ
ικας Αιρέττας, άποδοτέας βίς τί» (διον νομιβμα είς τό υπο*, όν ίγινεν ί, κατάθεσις·
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΡΡΟι^ΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΚΙΑ58.
Τεΐερΐιοηε: Ηαηοοοΐί 0575 αηά 057»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ5Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΛΤΑΟΕΙΕΙ- είς Δολλάρια, Δραχμάς «αί «λλα ξένα νομίσματα.
ΚΑΤΑΘΕΧυΐΧ επί άνατοκισμφ.
ΤΙ»ΕΧΟ1ί·ΛΙΕΛΓΟΙ ΑΟΓΑΡΙΑΪΜΟΙ (»ΠΙΙΕεΖ»:ΐΝ Ο ΑΟΟΟΙΙΤ8).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΑΧ.1ΡΔΡΟΛΙΙΚΑΙ καΐ ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΛΙ έντολαΐ είς Δραχμάς «αί Δολλάρςα.
ΪΠΕΧΙΑΛ Τ_ΕΚ_ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς Μ χΐ είς Δραχμάς.
ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΛίΤΟΑΑΙ β.ίς Δολλάρια, πληρωτεα: έν Έ^Χάδι Είς αύτούοιον Αμερικανικόν νόμισμ*·
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕεΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΞΟΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
ΝΕνν ΥΟΡΚ. Ν. Υ.
205 ΗΕ3Τ 33"° 8ΤΗΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: βΗΙΟΚΕΚΙΝΟ 6271 - β
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ
ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΟΣ ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΡΑΔΙΤΣ
Ιαπ
^ ___ 26 Ίοΐ'λί-
τΓέντολή την οποίαν ό κ.
Γτς·, άοχηγος τού Λαϊχου
χον Κόμαατος, > ελαιβε
ση!ΐ£ΐώνει την πλήρη α-
'ν δλων των προσιποτθειών
•μμετοχήν των κομμάτων
ί13Ιολιτενσεοος εις οίονοή-
,σαόν. Έξ αλλου^ ή έν-
^,, οτ,ιιαίνει την επάνοδον
;ταστάσεω; επί των ικοινο-
χκών πϊδ'ίων, κοτθώς καί
.νοδον είς τόν παλαιόν συν-
• των τεσσάρκον ·χομιιά-
<αον) μάνων καί Σλοβένων 1/ν, Δημοκρατικών. τα κόίΐματα Κροατοαγρο- ιί ΆνεΞαρτήτων Δημο/.ρα- ήρνήθησαν νά συνεργα- δχ' εί'Οίίας ιιέ τάς α?λ<κ; Ιεντικάς όμάδας, ένναεΐ- ,ως, άλλ' είνε δνσκολώτΐΕ- Βξηγηθή ή έπιτυχίια τής άς Κυβερνήσεως. Διατί τε οοι Κροάται ώς οί κ.κ. ,ιέ, Ράτσιτς καΐ οίλλοι ήρ- :ν νά συνεργα,σθοΰν μέ τόν γόν Χάτ'άτς είς ουδετέραν [σιν /.αί ήξίωσαν, προσλα- τήν άποψιν τοϋ άγροτο- σιη'οίπιοταοΰ, έκλο- :νε ποοκρανές ότι ή στά- πούΐει νά έξηνιΐβη άπό σιν τής Κροατικής πλειο- , ή όποία ευρίσκεται καί ό την επίδρασιν της ίδε- τής αντιπολιτεύσεως. Ή α αυτή, ήτις δέν παρε- μεχρι τούδε έν Κροατία μΓγαιλειτέρα δι«σχέρεια οποίαν προσκροΰει ή λύ- σνμφιλιώσεως έν Νοπο- Κροατία καί όΐτως εξη- τί|ν κατάστασιν ταύτην «των πρέπει νά άναχθΐί ;1ς τό παρβλθόν. ,. Στέφανος Ράδιτς είνε ά- ως σήα·ε,ρον ό κύρ»ς τής '«ως είς την Κροατίαν. 'Η !« τού €ίνΐε με,γάλη καί . ίζη -Λανείς τόν χαρακτί;- ι. Ράιϊιτς ήμ,χορεΐ νά άντι- νην τούτο χιαΦ'.στά την χζ- ' λεπτην. ΚΥι^ ή ίτίΐοτικό- έξτ/τείται ά—ό μακρόν τε- *ν ^αλιτι-ΑΟν στάδιον. Ό ς ε-'τΓλΘεν είς την πολιτι ύς μαθητης είς τό Λύ- ϊ"Γ/-?ιεμχ, όταν ανεμίχθη ιήν δίκην -/.αί τρ/αγ- βΐς Γαλλίαν. τΗλ- '^οο ?°?ά-ν &'ς τί;ν ?€?' 1ο»9 καί ό μητρο-ολίτης Τ'Ρτ χαρ>εσχ6 δοήθη'ία 8-.ά
_-ίίς την Ρωσσία·". Τότε
= ηοχπτε ν ά εκδηλώνη τα
τ&·; αΐσθήματα καί τό' τα-
τήν Ρωσσίαν. Τότε
:η?.
ιν τής ρ-ωσ;'/χ.ής
άρ—ονδίας, έσχε μεγί-
&ην έ-ί τη,ς —,λιϊ
ατά-ΐν ·δ"αμ.Όνής είς
σ-ονεδέ'θη μέ το -άνρο-
, επανήλθεν «ς "την
ί έξ-ςΐδηλωβ* ένωτικά
Ρ την έ-ίιτκκψίν τοϋ Φΐαγ-
υ^^κρ «ΐΐς Ζάγκρεμ.* -τω
κατά των άντ»ε:-
λώσεων, σντττ>ας είς
ωτας νά οβδϊτθοό, ..)ν
^*ν, ή όχοία είνε
Ι*» κρο«ίκή σημαία καί
^ι* τα είς τέν σταθαόν
*?«μ.ΊΓ μαγοαρηνά όχλοχω-
δυνάμενα νά
Τ
™«·Τώ19ΟΟ*ρ !^ωρεϊ
τίνα κων ή έ—οίβ είργά-
Ρ «Κ ΣερτΧΛψοατικής έ-
, :_6ν τή ότοία εΰρίτκοντο
«*^ί, αί ό—«οί Ιχ,χοξαν
.Ρόλον κ2τά το νοτιο-
^ντ.χα. Τφ 1903 ^
φ 1903) ^
·ν τού κόαματος Έ»τέ>6ϊ-
'τςμε τόν άδιε.λφον ττ»
*«®8»όντα κχτά τον
η το «γροτικόν κροα-
τΤ'ν ^*
εκείνην τό έκ-
έν Κρο««'β έ«έ-
ό
3 ™ ιρ&λιταά ζητήματα.
^^ ϋ Ρά
ηήμ
α τοϋ Ράδιτς, τό
<*<*<> &κ των άγρβ
ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ; ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ, ΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΤΟΥ, ΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ
ΤΟΥ, ΑΙ ΠΑΛΙΝΩΔΙΑΙ ΤΟΥ— ΟΥΤΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ.- ΣΥΝΕ-
ΧίΙΣ ΦΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ.- ΤΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ
ΤΟΥ Κ0Ρ6ΣΕΤΣ.
Τό πρώτον άεοοπλάνον τό οποίον μετεφερε ταχυδρομειον άπό τού ΰπϊοωκεανείου «Νήσος της Γαλλίας» είς την ξη¬
ράν, φαίνεται έδώ κατά την άφιξιν τού στήν Καραντίναν.
ττη βΐς τάς έ&ρτάς ττ/ς στάΐεως
τοί) Βαΐίλέως Πέτρου ·λ3Γ! εξεφώ¬
νησε λόγον ήλεκτρίσαντα τό Βε-
λίνράϊεον. 'Αλλ' ή στίιτ"" ~>> οτ.ί-
ναντι των Σ&ΐ'δων μετεδ'λ ήθη /.-ιΕά
την ικρκβ<:ν τώ 1903—1Ηο8 /α: ά— 3 τοϋ μονίσαοϋ ε'ίς την σφ'θ^ροτε- ρτι άντ.σε?ιδ:ικηιν νο'λ'.ν.Ύ.'φ. Μο- λοττοώτα κατά την ημέραν τής ένώ- ο-εως τής Β&σνίας καί τχ·ς ''Ερζεγο- βίνης καί κατά την δνκην τής έσχά- της χρίΦΐτίας καιτά των άδιελΐφων Π?!υ.·τίτα·ϊ'0!τς κα! 50 των ©ίλ'ον των, ό κ. Ράϊϊτς έτά^η αέ το μέ- ρος των Σέρ6ων. Τω 1908 εΐκτέΐγε- ται είς την Κροατΐ"/.ήν Δίεταν, δ~αι τό ΆΟυιιχ τοι> /χ^ι&ά'.·ζι 9 έν-
τολάς.
Τώ 1!Η4 τ»τ?εται σαΐώς χαρά
τέ χλεοοόν των Κ«ντρικών Αύτο-
κρατοριών, διαχεΐτα-. έχθρι·-/.ως
τρ-ός τό Νκϊτ'θα-λανΪΑον ν.'.νηαα; τό
ντΛΐνι ν&τ)-&πτ. υ έ 6ύν:τα:ν τώ
1917. Τώ 1918 ζιυμ,αί-Λρεται κα¬
τά τής άχοφάσεω'ξ τής Κρ·οατ:ν.ής
Δίέτης, σχετιν-ώς πρός την "Ενω¬
σιν μέ την Σερβίαν χαί άμ/έ<τως ο.«- τά την χρ<.κτ·ρ-υξΓ> τής ενώσεως
χψ Ιψ Δεχεαίρίσο, 1918, έί»φρά-
ζει τό σύνθτμ,α ττις ΔκΐΑθτ/ιρατίας
ΰ—ο χνεϋαα καθαρώς νωριο-ΐΓΐκόν.
Κατά τάς 7ρ'/άς το·3 1919 έφυλα-
υπό τοΰ <πχιερ:νοΰ τοο σ^ι- κ. Πρχιμ—ιτσεδ'.τς καΐ άχττ;- ώΟη ΰ—ό τοϋ κ. Πράτ.τς τον ουάρί&ν τοϋ 1920. Όλίγας ή- μίς δρ-αδύτερον σο*ελή·φθη έ-χ. νέ- ου λ&-;φ τής άγο«/?εώς το·α είς Σισσάχ. καί παρέχετλψεν είς τάς ©•νλα/,άς ίλέχρ·. τής 28 Ν-οεα'δρί-ου 1920, όπότ* άπτη-λεαθερώθη τή έ~ι- Θυμία τ«5 άντί.ίασιλέ'ως τότε Άλε- ξάνΦρου, τη"-ι ημέραν των έχλογών. Άτολιοθείς των ^>λακων ό Ράδιτς
ι«νεδέ·χβη τό μέτρον τής χάριτος
μέ την κραυγήν: «Ζήτω ό άντι-
6ασιλιεΰς!)), άλλά μΛτ' ολίγα λε*τά
την
ή μρ
Μόνον μ^τά την άρ
το ραθιτσηιον κίνηαα ελα€<ϊ!'/ όλην ττν ε/,τασίν τοο, γβρις είς την εϊ- τ^γωγήν τής καθόλ'.κής ψη·©ο?ίας. Οί χο>ρικοί Κροάται οί άποΤοι ή¬
το κότον νά κατέλθη είς την τα-
Κροάτας ·πολ!τ!νΛύς άνδρας έτά-
χθησαν ;ιε εκείνον, ό οποίος έλαβε
τόν κόπον νά κατέλθη είς την τα¬
πεινήν χ?τοι>.ίαν των καί νά «φ->
τ/κττι ιεαρ' αυτοίς την συνείϊησι·1
της χολιτική,ς των δυνάμεως. Καί
έπειίή οί χωρ-ρκοί αύτοι δέν ή?ι>-
ναντο νά ΐΓ/ρ-οσανατολίσθοϋν είς τα
ζολιτικά ζητηματα, &π98ί·$τηιτοΝ
τυνολι/.ά>ς τάς ^η*Λ3ίγωγιιχ.άς Μα¬
ρίας τοΰ κ. Ράδιτς. Καί είς τάς
εκλογάς τοϋ 1920 ό χ. Ράδιτς ένε-
νίθ ώς κύριος τής κατα<ττά- 40 & ά)λ' άό φη ρ ή τεο>ς μ! 40 &?3ζ, ά)«λ' ήτο άχόμη
άνί—ρρος «,ίς τάς κροατιιχας πό¬
λεις. Τω 1923 ε)Λβεν 70
λ
ς ?,
τω 1925 κατήλθον είς 68. καί τώ
192Γ επί 315 έίρών έλαβεν 67.
Σχΐθόν καθ' όλην ττν ιτ&ρίοδον αύ¬
την ό Ράβιτς εχαιιξε διπλούν ιται-
γνί^ίΐν διατηρών ■τχέτειςμέ τοί>ς
ριζοσπάστας δι' ά—ε<Γτα)4>^<ι'·ων, έ- νώ ταύτοχρό·>ως απέστειλεν ί/ιζό-
μνημ·3 εΊς τή-/ Διάτ/.εψ'ν τής Γ&νε
ύης -/.αί τώ 1923 ανεχώρησε 5ιά
Λονδίνον κ-« Ρω^ίαν.
Τή 27 Μαρ-τίοο 1925 ό Ράδιτς
έέλειψΐ τ όδ-ιπλωμα-τΓΛΐον χε?ί
ί
έγχατέλειψΐ τ όμ
ον, ηρνήθη τάς πλείστας των θεω¬
ρ ιών τού καιί τουτο τ^ν Ις----- -:'
ίύΐι/ΰλον θ&ςτιν ά~έναντι τώ
έ
έφερεν εις
των ζώ
νά χαλχ,εύση νέαν ο«ιράν
ί'2·εών χάριν των έκλο-^-έων τού ών
επρόκειτο ν' άνακτήση την εμπιστο¬
σύνην. Μετά πολλάς άποτϋχίας
κατώρθωσε την ανακάλυψιν τού τύ-
που των άνισοτήτων: άνισάτης με-
ταξύ Β&λιγραίίου καί ΤΗ~~.«*.,~
των
άνκτότης είς τα φοοολογικά &άρη
κτλ.
Ό τύχος ούτος εφαρμοσθή μετ"
ολίγον είς δλα τα δημοσία τυροδλή-
ματα. Καί τέλος έχίΐ<τ»ν δλα τα πνεύτχατα έν Κροατία καί τητνειτή- γαγεν. έν άρχή πρώτο·/ τέν φθόνον καί ετειτα την δοταριένκιεΐ'αν. Άλλ' έχε:δή τα ί έργων εύρίσ-Λονται έαί των ρ κών χεοιφ&ρειον, έ-Αερ|δι<Γεν ευκό¬ λως. «Είς την Σερβίαν οοατασκευά- ζει εργα καί ·έν Κροατία ούϊέν χαταοΐΛιε.·οάζεται.)) Φυσικά αί μάζα: δέν ήμτοροϋν ν' «ντιληφθοϋν ότι τα εργα αώτά είνε χρήσιμα τόσον ε'ΐς την Σερίίαν, όσον ·χιαί είς τάς α).- λας περιφερείας της καί ότι άλλως τε πολυ ολίγα εργα όχόκειται νά γίνουν είς την Κροατίαν, όχοο ε- χε; καταττκε7?ιστ>τί ττλήρες δίκτυον
δρόμων -χ,αί σίίηρί&ρόμων.
Ή ιτερυσινή έσοδεία ήτο μιν.ίά
είς ολόκληρον την Νοτιοσλαοΐαν,
άλλά μό·«)ν τα όρ«ινά μέρη ήΐϋελή
έ ί ά ά α
, σικΓτήματος εης τάς διαφόρους —ε-
ρ*φ«ρ«ίας τοΰ Βασίλειον. "Οιτως
■Λατχρρίφη τό έπιχείρημα αύτό ή
Κικδέρνησις τοϋ Βο·Λ(.ίσε6ιτς έψήτ·
φισεν ν6χον ένοποιοΰντα τό φορολο¬
γικόν σύστημ.α,, ό οποίος θά τβθή
ει'ίς εφαρμογήν την Ιην Ίανο·Λ>αρί-
ου 1929.
Μ' ολα ταυτα χρέχει νά
ότι μέχρ'. τ&33ε καί καρά τηιν φ
ράν τοϋ φ&ρολογ«κοϋ σ-οοτήματος ή
Κοοοττία δέν πληρώνε: χερΜσοτέ-
ροος φόραις άχό την Σερβίαν. Αύ¬
τη διά τη*/ τίρΓΟδον τού 1919 μέχρι
τοϋ τέλους τοϋ Μαΐοο 1928 ή Κρο¬
ατία καί ή Σλο6ενία έχλήρωσαν
2.123.900 δηνάρια, ώς άυ.έσους
φόρους, ένω ή Σερ<δία καί το Μαυ- ρθίοό-'ΐον έχλήρωσ·αν 2.420,063, 581 δηνβρια. Είς τόν συνολιτΑθν ποσόν τοΰ φό- ροο αιντής πε·ριόο"ου καθ' όλην την χώρ«ν ή Σερ-6ία χαί τό Μανρ«6ο6- νιον με-ρέχκ^ μέ 23 9 0)0, ένω ή Κροατία ν.αί ή ΣλΌ(Λ^ία 'έέν δίδον; παρά 20)>Νο
Μίλεταϋτα άν συγκρίνη κοινείς
τό σύνολον των έσοδων τα άχοϊα ε¬
πλήρωνον κατ' έτος καί κατ' άτο¬
μον είς την Κροατίαν καί την Σερ¬
βίαν, ύπάρχει μία άν ισότης. Ό
Κροάτης χλτ^ρώνει ολίγον περισσό¬
τερον άτϊό τό·ν Σέρ'δον τής Σερβί-
ας, άλλ' έ—ίτης ό χλοϋτος τήις
Κροατίας είνε μεγαλειτέρας τοΰ
τής Σε·ρβίας. Μολαταύτα οί Κροά-
ταοι δέν εχουν σΛτρϋδή ολγο τοΰς φό-
ρος, διότί &πί 783 δηναρίων τα ό¬
ποία έ-κλήρωσεν είς Κροάτης άπο
τού 1919 μέχρ'. τής 1ης Μαίοο τοΰ
1928, ενας Σέρ«ος τής Βοί6οντί-
νας χληο<οσε 1846 δηνάρια. Του¬ το ά—σδεικνύει, ότι ή ύφιστα;χ.ένη άνισότης ·έχί των φοίθλογικών 6α- ρών ε! ςδίαφόοοος χ·εριψερεία'ς τοΰ δασιλείθ'ο δέν χ,ροέρχεται παρά ά-ο την φοσΊκήν χλίυ.ακα τής κατανο- μής τού πλούτον καί ότί αύτη δέν εκδηλούται παντοτχού. Αύτα·! ε-Ινε αί άλτ^είς <τπόψεις -ών άνισοτητων τού ικ.. Ράδιτς. Άλλά δυστυχώς οί έπίσημθ! ά- ριΐθμοί ίεν φθάνοι/ν είς τα χωρία τής Κροατίας καί ή δημοτικότης τοϋ κ. Ράδιτς είνε καλώς έδρ'αιωμένη έχεί. Οί ολίγοι διιοιρα—;κοί πολΐτι- •/.οί ότ/ίρες' τής Κ-ροατία-ς ε!ν« ύ- ποχρεωμενοι νά άγ.ολουΐθοϋν τόν κ. Ρ«ΐδιτς είς τόν δρόμον τού, διότι δέν εχοον σπο-οδαιότητα καί έ*ιρ- μ ρ μρη ήή δησαν έκ πείνης κατά τάς αρχάς τής ανοίξεως. Ή Κυβέρνησις τοϋ ■/.. ΒθΛοίτιεδίτς ττροεβη άαέσως είς διανομήν βοτφημάτων, άλλ' ή ε¬ νεργεια· α/τη- έΐ&εωρήθη καί χάλιν ώς άνισότης. Καί ήμ—ορεί κανείς νά -ϊταραθιέσγ; σειράν τοιούτω»^ έτι- ■/ειρημάτων. Άλλ' αντιθέτως ό κ. Ράί'.τς ά—»'.ω-ά την χρόοϊον τής Κροατίας άτό τής άιπ·ελε:Λερώσ·ε- ως ν.αί δέν άνα.φέρ«! τα ώχρε.λήμα1· τα τα όχοία εχει ή Κροατία χάρις είς την Σίρ'δίαν. η Τοϋ ή ·άν*σότης εγένετο ά ί ό αεγάλη εκμετάλλευσις είς τό οοι.ϊο- λογικόν σύστηίΛα. Ό ·άγροτ·.·χ.ο-δη!ΓΛθ- κ,ρατικος στ/α—ιτισμός ίσχυρίζίται ότι ή Κροατία σνντρίδεται άπό τοϋς φόρους ένω ό φορολογούμενος Σέρ- 6ος σκανδαλωδώς εύνοείται καί 6α- σίζβι την δεδαίωσιν αύτην είς την άν ισότης είς τα χολ'.τ!7.ά δίκαια,δια·φοράν τοΰ ίσχύοντος φορολογικοϋ Ζι¬ Οί πέντε καθτίμϊνοι κοατοΰνται ίατηγορούμενοι ώς παναχαράκται. ή "Οσον άφορά τον κ. Σβετοζαρ Π-ριμιπίτσεβιτς, τον αρχηγόν των άνειξαρτητων δημοκρατικών, αύτός κατέστη σύμμαχος τοϋ κ. Ράδιτς, ούχι ές ά-/·άχης πρός «ύτόν, άλλ' έκ μνησικατ.ιας κατά των «λλων μνε- γάλο/; Σερ€Γκών χολιτιικών κομ¬ μάτων, τα ό—οία δέν τοϋ έχιτρέ- ποον νά '/.άμτ) δ,τι θέλει. Τέλος ή σημερινή σερδο-κροατι- κή κρίσις, καί-τθ,ι τεχνητή δέν είνε ολιγώτερον 4.-ι·κί·>δυνος διότι ΰττάρ-
χοιΐΜ ολίγα μ,έσα όπως -Λατιπτολεμή-
ση κανείς τόν κ. Ράδιτς. Έχίσης
ή κρίσις αυτή δέν είνε κρίσις τού
κράτα>ς κ·αί μέ πολλην ψοχραιμίιαν
καί τάχ.τ ημπορεί νά την ίητ&ρνική-
ση.
Πιθανώς αντη ν' «ποτ«.λέ<~ την τελεταίαν σερ^οκροατΐ'κην χα«- ρανόησιν. Ή άνά'θετις-τής έ-/τολής είς τόν κ» Κο?όσετς σημειοί πρόοδον πρός την καθηισύχασ-ιν έκ τής κρίσεως ταύτης, καίτοι τό τέραα τής ύπτχ;ρ- γικής κ,ρίσβως δέν σημαίνει τί» τέ¬ λος τής σΐί'ββ'κροατικής δγαγορά'ς. Π ιστεύ*ται, ότι ό κ. Κορότετς ε!ν« καταλληλότερος άπό ενα Σ4 πολίτην ν ά χββρισθη τήιν υπό αύτη·/. Β. ΑΝΤΖΕΛΚΟΒΓΤΣ ΌθνΕΚ, Ν. Η.— Ό €'Ε3νικδς Κηρυξ» πωλεϊται παρά τω άντιπρο- σώπφ μας, κ. Αθαν. Καχπαράκη, 351 ΟεηΐΓαΙ Ανβ., δστις δέχεται μικράς χαί μεγάλας αγγελίαι, καθώς καί έγ- γραφάς συνδρομητήν. 'Αγοράζετε τα βιβλία σσς Λπδ τλ Βιβλιοπωλείον τον «'Εθν. Κτιηυκος». ΗΕίΕΝ ΚΑ83ΑΡΙ ΜΑΙΑ Αιπλωματοΰχος τού Βεΐΐβντΐβ Ηθ8ρΐ1α1. Δέκα πέντε έτών πτίρα. Άμοιβή συγκαταβατιχή. Ε&51 341η 51-, Νονν Υογ». Τηλ. εαΐεάοηία 687·-
ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ
ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΟΣ ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΡΑΔΙΤΣ
Ιαπ
^ ___ 26 Ίοΐ'λί-
τΓέντολή την οποίαν ό κ.
Γτς·, άοχηγος τού Λαϊχου
χον Κόμαατος, > ελαιβε
ση!ΐ£ΐώνει την πλήρη α-
'ν δλων των προσιποτθειών
•μμετοχήν των κομμάτων
ί13Ιολιτενσεοος εις οίονοή-
,σαόν. Έξ αλλου^ ή έν-
^,, οτ,ιιαίνει την επάνοδον
;ταστάσεω; επί των ικοινο-
χκών πϊδ'ίων, κοτθώς καί
.νοδον είς τόν παλαιόν συν-
• των τεσσάρκον ·χομιιά-
<αον) μάνων καί Σλοβένων 1/ν, Δημοκρατικών. τα κόίΐματα Κροατοαγρο- ιί ΆνεΞαρτήτων Δημο/.ρα- ήρνήθησαν νά συνεργα- δχ' εί'Οίίας ιιέ τάς α?λ<κ; Ιεντικάς όμάδας, ένναεΐ- ,ως, άλλ' είνε δνσκολώτΐΕ- Βξηγηθή ή έπιτυχίια τής άς Κυβερνήσεως. Διατί τε οοι Κροάται ώς οί κ.κ. ,ιέ, Ράτσιτς καΐ οίλλοι ήρ- :ν νά συνεργα,σθοΰν μέ τόν γόν Χάτ'άτς είς ουδετέραν [σιν /.αί ήξίωσαν, προσλα- τήν άποψιν τοϋ άγροτο- σιη'οίπιοταοΰ, έκλο- :νε ποοκρανές ότι ή στά- πούΐει νά έξηνιΐβη άπό σιν τής Κροατικής πλειο- , ή όποία ευρίσκεται καί ό την επίδρασιν της ίδε- τής αντιπολιτεύσεως. Ή α αυτή, ήτις δέν παρε- μεχρι τούδε έν Κροατία μΓγαιλειτέρα δι«σχέρεια οποίαν προσκροΰει ή λύ- σνμφιλιώσεως έν Νοπο- Κροατία καί όΐτως εξη- τί|ν κατάστασιν ταύτην «των πρέπει νά άναχθΐί ;1ς τό παρβλθόν. ,. Στέφανος Ράδιτς είνε ά- ως σήα·ε,ρον ό κύρ»ς τής '«ως είς την Κροατίαν. 'Η !« τού €ίνΐε με,γάλη καί . ίζη -Λανείς τόν χαρακτί;- ι. Ράιϊιτς ήμ,χορεΐ νά άντι- νην τούτο χιαΦ'.στά την χζ- ' λεπτην. ΚΥι^ ή ίτίΐοτικό- έξτ/τείται ά—ό μακρόν τε- *ν ^αλιτι-ΑΟν στάδιον. Ό ς ε-'τΓλΘεν είς την πολιτι ύς μαθητης είς τό Λύ- ϊ"Γ/-?ιεμχ, όταν ανεμίχθη ιήν δίκην -/.αί τρ/αγ- βΐς Γαλλίαν. τΗλ- '^οο ?°?ά-ν &'ς τί;ν ?€?' 1ο»9 καί ό μητρο-ολίτης Τ'Ρτ χαρ>εσχ6 δοήθη'ία 8-.ά
_-ίίς την Ρωσσία·". Τότε
= ηοχπτε ν ά εκδηλώνη τα
τ&·; αΐσθήματα καί τό' τα-
τήν Ρωσσίαν. Τότε
:η?.
ιν τής ρ-ωσ;'/χ.ής
άρ—ονδίας, έσχε μεγί-
&ην έ-ί τη,ς —,λιϊ
ατά-ΐν ·δ"αμ.Όνής είς
σ-ονεδέ'θη μέ το -άνρο-
, επανήλθεν «ς "την
ί έξ-ςΐδηλωβ* ένωτικά
Ρ την έ-ίιτκκψίν τοϋ Φΐαγ-
υ^^κρ «ΐΐς Ζάγκρεμ.* -τω
κατά των άντ»ε:-
λώσεων, σντττ>ας είς
ωτας νά οβδϊτθοό, ..)ν
^*ν, ή όχοία είνε
Ι*» κρο«ίκή σημαία καί
^ι* τα είς τέν σταθαόν
*?«μ.ΊΓ μαγοαρηνά όχλοχω-
δυνάμενα νά
Τ
™«·Τώ19ΟΟ*ρ !^ωρεϊ
τίνα κων ή έ—οίβ είργά-
Ρ «Κ ΣερτΧΛψοατικής έ-
, :_6ν τή ότοία εΰρίτκοντο
«*^ί, αί ό—«οί Ιχ,χοξαν
.Ρόλον κ2τά το νοτιο-
^ντ.χα. Τφ 1903 ^
φ 1903) ^
·ν τού κόαματος Έ»τέ>6ϊ-
'τςμε τόν άδιε.λφον ττ»
*«®8»όντα κχτά τον
η το «γροτικόν κροα-
τΤ'ν ^*
εκείνην τό έκ-
έν Κρο««'β έ«έ-
ό
3 ™ ιρ&λιταά ζητήματα.
^^ ϋ Ρά
ηήμ
α τοϋ Ράδιτς, τό
<*<*<> &κ των άγρβ
ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ; ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ, ΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΤΟΥ, ΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ
ΤΟΥ, ΑΙ ΠΑΛΙΝΩΔΙΑΙ ΤΟΥ— ΟΥΤΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ.- ΣΥΝΕ-
ΧίΙΣ ΦΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ.- ΤΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ
ΤΟΥ Κ0Ρ6ΣΕΤΣ.
Τό πρώτον άεοοπλάνον τό οποίον μετεφερε ταχυδρομειον άπό τού ΰπϊοωκεανείου «Νήσος της Γαλλίας» είς την ξη¬
ράν, φαίνεται έδώ κατά την άφιξιν τού στήν Καραντίναν.
ττη βΐς τάς έ&ρτάς ττ/ς στάΐεως
τοί) Βαΐίλέως Πέτρου ·λ3Γ! εξεφώ¬
νησε λόγον ήλεκτρίσαντα τό Βε-
λίνράϊεον. 'Αλλ' ή στίιτ"" ~>> οτ.ί-
ναντι των Σ&ΐ'δων μετεδ'λ ήθη /.-ιΕά
την ικρκβ<:ν τώ 1903—1Ηο8 /α: ά— 3 τοϋ μονίσαοϋ ε'ίς την σφ'θ^ροτε- ρτι άντ.σε?ιδ:ικηιν νο'λ'.ν.Ύ.'φ. Μο- λοττοώτα κατά την ημέραν τής ένώ- ο-εως τής Β&σνίας καί τχ·ς ''Ερζεγο- βίνης καί κατά την δνκην τής έσχά- της χρίΦΐτίας καιτά των άδιελΐφων Π?!υ.·τίτα·ϊ'0!τς κα! 50 των ©ίλ'ον των, ό κ. Ράϊϊτς έτά^η αέ το μέ- ρος των Σέρ6ων. Τω 1908 εΐκτέΐγε- ται είς την Κροατΐ"/.ήν Δίεταν, δ~αι τό ΆΟυιιχ τοι> /χ^ι&ά'.·ζι 9 έν-
τολάς.
Τώ 1!Η4 τ»τ?εται σαΐώς χαρά
τέ χλεοοόν των Κ«ντρικών Αύτο-
κρατοριών, διαχεΐτα-. έχθρι·-/.ως
τρ-ός τό Νκϊτ'θα-λανΪΑον ν.'.νηαα; τό
ντΛΐνι ν&τ)-&πτ. υ έ 6ύν:τα:ν τώ
1917. Τώ 1918 ζιυμ,αί-Λρεται κα¬
τά τής άχοφάσεω'ξ τής Κρ·οατ:ν.ής
Δίέτης, σχετιν-ώς πρός την "Ενω¬
σιν μέ την Σερβίαν χαί άμ/έ<τως ο.«- τά την χρ<.κτ·ρ-υξΓ> τής ενώσεως
χψ Ιψ Δεχεαίρίσο, 1918, έί»φρά-
ζει τό σύνθτμ,α ττις ΔκΐΑθτ/ιρατίας
ΰ—ο χνεϋαα καθαρώς νωριο-ΐΓΐκόν.
Κατά τάς 7ρ'/άς το·3 1919 έφυλα-
υπό τοΰ <πχιερ:νοΰ τοο σ^ι- κ. Πρχιμ—ιτσεδ'.τς καΐ άχττ;- ώΟη ΰ—ό τοϋ κ. Πράτ.τς τον ουάρί&ν τοϋ 1920. Όλίγας ή- μίς δρ-αδύτερον σο*ελή·φθη έ-χ. νέ- ου λ&-;φ τής άγο«/?εώς το·α είς Σισσάχ. καί παρέχετλψεν είς τάς ©•νλα/,άς ίλέχρ·. τής 28 Ν-οεα'δρί-ου 1920, όπότ* άπτη-λεαθερώθη τή έ~ι- Θυμία τ«5 άντί.ίασιλέ'ως τότε Άλε- ξάνΦρου, τη"-ι ημέραν των έχλογών. Άτολιοθείς των ^>λακων ό Ράδιτς
ι«νεδέ·χβη τό μέτρον τής χάριτος
μέ την κραυγήν: «Ζήτω ό άντι-
6ασιλιεΰς!)), άλλά μΛτ' ολίγα λε*τά
την
ή μρ
Μόνον μ^τά την άρ
το ραθιτσηιον κίνηαα ελα€<ϊ!'/ όλην ττν ε/,τασίν τοο, γβρις είς την εϊ- τ^γωγήν τής καθόλ'.κής ψη·©ο?ίας. Οί χο>ρικοί Κροάται οί άποΤοι ή¬
το κότον νά κατέλθη είς την τα-
Κροάτας ·πολ!τ!νΛύς άνδρας έτά-
χθησαν ;ιε εκείνον, ό οποίος έλαβε
τόν κόπον νά κατέλθη είς την τα¬
πεινήν χ?τοι>.ίαν των καί νά «φ->
τ/κττι ιεαρ' αυτοίς την συνείϊησι·1
της χολιτική,ς των δυνάμεως. Καί
έπειίή οί χωρ-ρκοί αύτοι δέν ή?ι>-
ναντο νά ΐΓ/ρ-οσανατολίσθοϋν είς τα
ζολιτικά ζητηματα, &π98ί·$τηιτοΝ
τυνολι/.ά>ς τάς ^η*Λ3ίγωγιιχ.άς Μα¬
ρίας τοΰ κ. Ράδιτς. Καί είς τάς
εκλογάς τοϋ 1920 ό χ. Ράδιτς ένε-
νίθ ώς κύριος τής κατα<ττά- 40 & ά)λ' άό φη ρ ή τεο>ς μ! 40 &?3ζ, ά)«λ' ήτο άχόμη
άνί—ρρος «,ίς τάς κροατιιχας πό¬
λεις. Τω 1923 ε)Λβεν 70
λ
ς ?,
τω 1925 κατήλθον είς 68. καί τώ
192Γ επί 315 έίρών έλαβεν 67.
Σχΐθόν καθ' όλην ττν ιτ&ρίοδον αύ¬
την ό Ράβιτς εχαιιξε διπλούν ιται-
γνί^ίΐν διατηρών ■τχέτειςμέ τοί>ς
ριζοσπάστας δι' ά—ε<Γτα)4>^<ι'·ων, έ- νώ ταύτοχρό·>ως απέστειλεν ί/ιζό-
μνημ·3 εΊς τή-/ Διάτ/.εψ'ν τής Γ&νε
ύης -/.αί τώ 1923 ανεχώρησε 5ιά
Λονδίνον κ-« Ρω^ίαν.
Τή 27 Μαρ-τίοο 1925 ό Ράδιτς
έέλειψΐ τ όδ-ιπλωμα-τΓΛΐον χε?ί
ί
έγχατέλειψΐ τ όμ
ον, ηρνήθη τάς πλείστας των θεω¬
ρ ιών τού καιί τουτο τ^ν Ις----- -:'
ίύΐι/ΰλον θ&ςτιν ά~έναντι τώ
έ
έφερεν εις
των ζώ
νά χαλχ,εύση νέαν ο«ιράν
ί'2·εών χάριν των έκλο-^-έων τού ών
επρόκειτο ν' άνακτήση την εμπιστο¬
σύνην. Μετά πολλάς άποτϋχίας
κατώρθωσε την ανακάλυψιν τού τύ-
που των άνισοτήτων: άνισάτης με-
ταξύ Β&λιγραίίου καί ΤΗ~~.«*.,~
των
άνκτότης είς τα φοοολογικά &άρη
κτλ.
Ό τύχος ούτος εφαρμοσθή μετ"
ολίγον είς δλα τα δημοσία τυροδλή-
ματα. Καί τέλος έχίΐ<τ»ν δλα τα πνεύτχατα έν Κροατία καί τητνειτή- γαγεν. έν άρχή πρώτο·/ τέν φθόνον καί ετειτα την δοταριένκιεΐ'αν. Άλλ' έχε:δή τα ί έργων εύρίσ-Λονται έαί των ρ κών χεοιφ&ρειον, έ-Αερ|δι<Γεν ευκό¬ λως. «Είς την Σερβίαν οοατασκευά- ζει εργα καί ·έν Κροατία ούϊέν χαταοΐΛιε.·οάζεται.)) Φυσικά αί μάζα: δέν ήμτοροϋν ν' «ντιληφθοϋν ότι τα εργα αώτά είνε χρήσιμα τόσον ε'ΐς την Σερίίαν, όσον ·χιαί είς τάς α).- λας περιφερείας της καί ότι άλλως τε πολυ ολίγα εργα όχόκειται νά γίνουν είς την Κροατίαν, όχοο ε- χε; καταττκε7?ιστ>τί ττλήρες δίκτυον
δρόμων -χ,αί σίίηρί&ρόμων.
Ή ιτερυσινή έσοδεία ήτο μιν.ίά
είς ολόκληρον την Νοτιοσλαοΐαν,
άλλά μό·«)ν τα όρ«ινά μέρη ήΐϋελή
έ ί ά ά α
, σικΓτήματος εης τάς διαφόρους —ε-
ρ*φ«ρ«ίας τοΰ Βασίλειον. "Οιτως
■Λατχρρίφη τό έπιχείρημα αύτό ή
Κικδέρνησις τοϋ Βο·Λ(.ίσε6ιτς έψήτ·
φισεν ν6χον ένοποιοΰντα τό φορολο¬
γικόν σύστημ.α,, ό οποίος θά τβθή
ει'ίς εφαρμογήν την Ιην Ίανο·Λ>αρί-
ου 1929.
Μ' ολα ταυτα χρέχει νά
ότι μέχρ'. τ&33ε καί καρά τηιν φ
ράν τοϋ φ&ρολογ«κοϋ σ-οοτήματος ή
Κοοοττία δέν πληρώνε: χερΜσοτέ-
ροος φόραις άχό την Σερβίαν. Αύ¬
τη διά τη*/ τίρΓΟδον τού 1919 μέχρι
τοϋ τέλους τοϋ Μαΐοο 1928 ή Κρο¬
ατία καί ή Σλο6ενία έχλήρωσαν
2.123.900 δηνάρια, ώς άυ.έσους
φόρους, ένω ή Σερ<δία καί το Μαυ- ρθίοό-'ΐον έχλήρωσ·αν 2.420,063, 581 δηνβρια. Είς τόν συνολιτΑθν ποσόν τοΰ φό- ροο αιντής πε·ριόο"ου καθ' όλην την χώρ«ν ή Σερ-6ία χαί τό Μανρ«6ο6- νιον με-ρέχκ^ μέ 23 9 0)0, ένω ή Κροατία ν.αί ή ΣλΌ(Λ^ία 'έέν δίδον; παρά 20)>Νο
Μίλεταϋτα άν συγκρίνη κοινείς
τό σύνολον των έσοδων τα άχοϊα ε¬
πλήρωνον κατ' έτος καί κατ' άτο¬
μον είς την Κροατίαν καί την Σερ¬
βίαν, ύπάρχει μία άν ισότης. Ό
Κροάτης χλτ^ρώνει ολίγον περισσό¬
τερον άτϊό τό·ν Σέρ'δον τής Σερβί-
ας, άλλ' έ—ίτης ό χλοϋτος τήις
Κροατίας είνε μεγαλειτέρας τοΰ
τής Σε·ρβίας. Μολαταύτα οί Κροά-
ταοι δέν εχουν σΛτρϋδή ολγο τοΰς φό-
ρος, διότί &πί 783 δηναρίων τα ό¬
ποία έ-κλήρωσεν είς Κροάτης άπο
τού 1919 μέχρ'. τής 1ης Μαίοο τοΰ
1928, ενας Σέρ«ος τής Βοί6οντί-
νας χληο<οσε 1846 δηνάρια. Του¬ το ά—σδεικνύει, ότι ή ύφιστα;χ.ένη άνισότης ·έχί των φοίθλογικών 6α- ρών ε! ςδίαφόοοος χ·εριψερεία'ς τοΰ δασιλείθ'ο δέν χ,ροέρχεται παρά ά-ο την φοσΊκήν χλίυ.ακα τής κατανο- μής τού πλούτον καί ότί αύτη δέν εκδηλούται παντοτχού. Αύτα·! ε-Ινε αί άλτ^είς <τπόψεις -ών άνισοτητων τού ικ.. Ράδιτς. Άλλά δυστυχώς οί έπίσημθ! ά- ριΐθμοί ίεν φθάνοι/ν είς τα χωρία τής Κροατίας καί ή δημοτικότης τοϋ κ. Ράδιτς είνε καλώς έδρ'αιωμένη έχεί. Οί ολίγοι διιοιρα—;κοί πολΐτι- •/.οί ότ/ίρες' τής Κ-ροατία-ς ε!ν« ύ- ποχρεωμενοι νά άγ.ολουΐθοϋν τόν κ. Ρ«ΐδιτς είς τόν δρόμον τού, διότι δέν εχοον σπο-οδαιότητα καί έ*ιρ- μ ρ μρη ήή δησαν έκ πείνης κατά τάς αρχάς τής ανοίξεως. Ή Κυβέρνησις τοϋ ■/.. ΒθΛοίτιεδίτς ττροεβη άαέσως είς διανομήν βοτφημάτων, άλλ' ή ε¬ νεργεια· α/τη- έΐ&εωρήθη καί χάλιν ώς άνισότης. Καί ήμ—ορεί κανείς νά -ϊταραθιέσγ; σειράν τοιούτω»^ έτι- ■/ειρημάτων. Άλλ' αντιθέτως ό κ. Ράί'.τς ά—»'.ω-ά την χρόοϊον τής Κροατίας άτό τής άιπ·ελε:Λερώσ·ε- ως ν.αί δέν άνα.φέρ«! τα ώχρε.λήμα1· τα τα όχοία εχει ή Κροατία χάρις είς την Σίρ'δίαν. η Τοϋ ή ·άν*σότης εγένετο ά ί ό αεγάλη εκμετάλλευσις είς τό οοι.ϊο- λογικόν σύστηίΛα. Ό ·άγροτ·.·χ.ο-δη!ΓΛθ- κ,ρατικος στ/α—ιτισμός ίσχυρίζίται ότι ή Κροατία σνντρίδεται άπό τοϋς φόρους ένω ό φορολογούμενος Σέρ- 6ος σκανδαλωδώς εύνοείται καί 6α- σίζβι την δεδαίωσιν αύτην είς την άν ισότης είς τα χολ'.τ!7.ά δίκαια,δια·φοράν τοΰ ίσχύοντος φορολογικοϋ Ζι¬ Οί πέντε καθτίμϊνοι κοατοΰνται ίατηγορούμενοι ώς παναχαράκται. ή "Οσον άφορά τον κ. Σβετοζαρ Π-ριμιπίτσεβιτς, τον αρχηγόν των άνειξαρτητων δημοκρατικών, αύτός κατέστη σύμμαχος τοϋ κ. Ράδιτς, ούχι ές ά-/·άχης πρός «ύτόν, άλλ' έκ μνησικατ.ιας κατά των «λλων μνε- γάλο/; Σερ€Γκών χολιτιικών κομ¬ μάτων, τα ό—οία δέν τοϋ έχιτρέ- ποον νά '/.άμτ) δ,τι θέλει. Τέλος ή σημερινή σερδο-κροατι- κή κρίσις, καί-τθ,ι τεχνητή δέν είνε ολιγώτερον 4.-ι·κί·>δυνος διότι ΰττάρ-
χοιΐΜ ολίγα μ,έσα όπως -Λατιπτολεμή-
ση κανείς τόν κ. Ράδιτς. Έχίσης
ή κρίσις αυτή δέν είνε κρίσις τού
κράτα>ς κ·αί μέ πολλην ψοχραιμίιαν
καί τάχ.τ ημπορεί νά την ίητ&ρνική-
ση.
Πιθανώς αντη ν' «ποτ«.λέ<~ την τελεταίαν σερ^οκροατΐ'κην χα«- ρανόησιν. Ή άνά'θετις-τής έ-/τολής είς τόν κ» Κο?όσετς σημειοί πρόοδον πρός την καθηισύχασ-ιν έκ τής κρίσεως ταύτης, καίτοι τό τέραα τής ύπτχ;ρ- γικής κ,ρίσβως δέν σημαίνει τί» τέ¬ λος τής σΐί'ββ'κροατικής δγαγορά'ς. Π ιστεύ*ται, ότι ό κ. Κορότετς ε!ν« καταλληλότερος άπό ενα Σ4 πολίτην ν ά χββρισθη τήιν υπό αύτη·/. Β. ΑΝΤΖΕΛΚΟΒΓΤΣ ΌθνΕΚ, Ν. Η.— Ό €'Ε3νικδς Κηρυξ» πωλεϊται παρά τω άντιπρο- σώπφ μας, κ. Αθαν. Καχπαράκη, 351 ΟεηΐΓαΙ Ανβ., δστις δέχεται μικράς χαί μεγάλας αγγελίαι, καθώς καί έγ- γραφάς συνδρομητήν. 'Αγοράζετε τα βιβλία σσς Λπδ τλ Βιβλιοπωλείον τον «'Εθν. Κτιηυκος». ΗΕίΕΝ ΚΑ83ΑΡΙ ΜΑΙΑ Αιπλωματοΰχος τού Βεΐΐβντΐβ Ηθ8ρΐ1α1. Δέκα πέντε έτών πτίρα. Άμοιβή συγκαταβατιχή. Ε&51 341η 51-, Νονν Υογ». Τηλ. εαΐεάοηία 687·-
24
«ΕΘΝΙΚΟΣ
ννΡΤΑΚΗ. 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΝΑ ΤΑΞΕΙΔΙ
ΣΩΦΕΡ, ΒΑΔΗΝ! ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΥΜΑΤΟΧΩ]
* ΜΑΓΟΥΛΙΑΝΑ, 19 Ιούλιον.
—- Ένα ταϋειδάχι άπό την Τρίπο-
λιν έ'ως τα Μαγοΰλιανα, τό υψηλο¬
τέραν κατοικηιιενον μέρο; τής Γορ-
τννίας, ϊσοσνναμεϊ μ' εν·α κουβεν-
τολόγι μέ τόν Θεόν. Έχει τόν Θεό
δί.τλα σου, δεϊΞιά σου, άριστερά
σου, ανπί&έν σου, κάτωθεν σον.
Βναίνοντας άντό την Τρίπυλιν σν-
ναντιτς άριοτερό σου ένα μεγάλον
άριθιιόν μΐΓ/'οοσ.κοπιν.Τνν πεύκων,
ποΰ σέ ύποδέχονται ιιέ τα δοοσερό.
των ■καλίοσορίσματα. Είναι αί δέ-
ν.α τ>σσαρες χιλιάδ-ες πτύοαον ποΰ
6 Σνλλογος των Φιλοδενδρων έν
σιηΐργασία ιιέ τόν «Πάνα» ?φυ-
τ.ενσα·ν είς μίαν απέραντον -/.αί πε-
τρώιδη χέοσον έκτασιν. Εΐη εύλο-
γηιιενον τπο έργον σα; ΤθΗτολϊτατ.
Τό αυτοκίνητον δια,τρέχει όνη-
φόρους καί κατήφορον;, διοκτχίζει
βοννά <τ·αλακ,ο>ά άπό -χάθϊ βλάστη¬
σιν, σκαρφαλώνΐΐ άσΌΧιαίνοντας σέ
κορνφές οοννών "καί τανΐάρι ηρεμα
σέ ξλιοές μυοροπεδιάδες. Ό ορόμος
άακετά καλάς·. Π άντα καλλίτερος,
άπότόν δρόμον Αθηνών — Τρι¬
πόλεως.
"Ενα ποταμάκι τόσο δα μικρον-
τσικο ποΰ μέ τό μονότονο τραγον-
δάτα τού πειμπει διαρκώς αμνονς
πρό; τόν Θεόν Πάνα, ποΰ ιιάταια
ό δνστνχής πηιδάει άπό 6οι·νο/.ορ-
φή σέ βοννΌκορκτή άνάζΐ]τώντας
κοπά&ια πραβάτϊον καί τραγονδια
τσελιγ/ιάδίον, μάζ κάμνει νά ρρω-
τήσουίΐε καί νά μάθουμ^ ότι &κεΐ
Οίοντά <ττό χωριό ΙΙιάνα γίνονται τα μεγάλα ί'ργαγιά την Μεταφοράν νερον στήν στειροιτμένττν ηδη τοι¬ ούτου Τρθπολιν. Ένα αυτοκίνητον ποΰ τρεχει μπροστά άπό μάς, στρί- βει ξαφνιν.ά καί χάνεται μέσα σέ καλϋΐμιές -/.αί πν/να δενδρα. Είναι τό αυτοκίνητον τοΰ Λτηιάϋχου, ό ο¬ ποίος;, άκονραστος, άεικ,ίνητος, ά- νωνιών, παρ<χκολονί)ιεΐ αντοπροοχό- πως την σνντνλουμένην εργασίαν. — Μένετε ε/νχαριστημένοι άπό τόν Δήμαρχον σας; έρωτώ τού; στ.<νταξειδιώτας μόν. — 'Αρ'κεΐ νά σάς ποΰμε ότι ενώ" τόν κατταϊΐοίνΕΐιήσαιιε κατά τάς εκ¬ λογάς, τώρα ·&ά τόν ιΐτηφίσουμε. Ενγιρ στόν Δήμαρχον, οόλλά καί τρίς εΰγε στονς Τριπολίτας, ποΰ ά- ναγνωρδϋονν, έκτιμοΰν καί στειρα- νώνουν την εργασίαν. * * * " Τα πρκ&τα ελατα! Μεμοννομενα: έδω καί έκεΐ ■κατ' αρχάς. Παράες, παρβΓ:.; σέ λίγο. Πυκνά σάν ενα βαθπτράσινο όπΕθαντο στρωμα. ποΰ «ρχίζει χ-αΐμ-ηίλοι σπί' κεΐ ποϋ φ-θάνει τό μ ότι σον νχη άπλώνεται ■ψηλά έ'ως έκεϊ ποϋ φθ·ά»νει πάλιν τό μάτι σου. Μρλαγχολικό τό πράσινο χροχια των έλάτων. Βαρΰ, άκίνη- το, μονότονο. Ποΰ τό χαοιτο:»μένο, παιγνιδιάρικο, έρωτιάρικο, άνοι- χτόκαοδο χραηια των πεύκων. Μή ζητήσετε νά δικρίνετε ενσ δενδρον. "Ενα έ^.στο. Ή ιιονάς, τό «ενα» είναι άγνωστη στά 'Αροΐαΐδι,κά βοΐ1- νά, οτά όποϊα δέν ίΐσε7.(ί)ρησ*ν ό ττέλεκνς τοϊ· ύλοτό|ίου. Τό ενα ελα- το εχει ίιώσει τύ χερι τοι· στό α),- λο. Οί κλώνοι τοϋ ενός; έ>.άτου πλέ-
κονται μέ ταύς κ1ώ<ους τοΰ άλλον. "Ενα διαρκές σφι>:ταγκά?.υασμα
τοΰ πρα.τίνον, ρνα δργιαστικό δό-
σιμο τοΰ ενός δενδρον στό αλλο, ε-
λό άνεξάΛ»τλτ(το έροοχτικό παραλΐι-
ρηαα τοΰ ενός πρασίνον πρό; τό
οίλλο πράσινο, ενα σ<~χια, ιιισ ψνχή ενα τραγοΰδι, ενας ΰμνος πρός τόν θΓΟν. Τό αντοκίνητό σου πρρνκ κάτο) άιό πράισινες ώ|·ίδ«ς, ποΰ κανείς δέν ειργάσθη διά νά ν«|Χι>-
θοΰν έ-/,εΐ επάνω στά έρημικά ίίον-
νά. ΠοιΆιά ςρτεςΌυγοΰν, τϊιτζίκια
τσιτσιρίϋσνν, κορώχια γεμίζουν τόν
άερα ιιέ τα ξεοά το;ν <·<κ,ρά» «κοά» νερά τρέχουν έδώ, δλόχαρες λεΰ- «ες ποΰ άναπηιδοϋν ια'σα άπιο αν- τά δεχοντοοι μέ άνατριχιάσματα τα ήδονικά χάδια τοΰ δροσεοοΰ άγέ- ρα. Καί πκχντοΰ πράσινο. Πράσινο πηχτό, βαού, μελαγχολικό, έπιολη- τικό. Άλλά ποάσινο. Στρ>έφεις καί
ϊί>χαριστεΤς τόν Θεόν σον ποϋ κ«-
θεται δίπλα σον,προβάλλει ανιο
σου, άπίαόνεταΐι κιάτωβέν σο·υ.
Το πράσΐΛ«ον άρχίζει νά δλιγο-
στεί*π. Απόδειξις ότι πλησιάζουμε
σέ κατοικιτμένον μέρος;. Ό ύλοτό-
μος ίνεδριρύει έκεΐ κοντά. Μιά %α
ΜΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΥΤΙΝΑΝ- ΚΟΥΒΕΝΤΟΑΟΠ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ- ΤΑ ΕΞΗΝΤΑ ΠΑΙ.
ΔΙΑ ΤΟΥ "ΠΑΝΟΓ".-. ΕΑΑΤΑ!-- ΤΟ ΧίίΡΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΜΑΤΙΚΟΥΣ.
Ό Τζήν Τούννυ, ό άποσυρθείς
παγκόσμιος πρωτοπυγμάχος, ή πο-
λυεκατομμυριοϋχος μνηστή τού,
Δνίς Ίωσηφίνα Λάουντερ καί ό
θερινός ο'ικίσκος τής οικογενείας
της είς Τζών "Αϊλαντ, Μαίην.
κάτω λοιπόν τό ελατό. Άλωνίσται-
αν. Τα πολιτικά λημέρια τοΰ κ.
Τουρΐκαδαισίλη. "Ενα χωριον^οάΐκι
τόσο δα. Χωρίς ζωήν, χωρίς κίνη¬
σιν, έγκαταλελειμμένον, έρειπϊομέ-
νον. Μόνη οασις τό ύπεραθηναϊ-
κόν κατάστηιια τχόν άδελφίον Γε-
ωργίου. 'Ένα εΐδος Πανδώρας. Τί
δέν ιέιιπερικλίίει τό όλοκά&αηο. χα-
ροι'μενο, καλο&αλμένο αύτό ιιαγα-
ζάκι. Άπό τό μαυροχάβιαρο καί
σαμπάνιες μέχρι παποΊ.ττσιών. Είς
μίαν κολώναν άνηρτημένον ενο
χαρτί. Είναι ό μαϋρος πίναξ, στύν
οποίον άναγράφονται τα δνόί.ιατα
των κανονι.έρηοων πελατών. Λια-
6άζ
ζ
«'Εφαρμοζεται. τό ρητόν: όνος
μέ έλάκτισ'ε . κάτγίο άντιλακτίσα)".
Μαίίρος πίναξ έιΐφαίνων τοΐ'ί ιιτα-
ταξίδες, ο εστι με9ΐρμηνει·όμενον
τοΰς κανονιέρηοβς ή Μουφλοόσι-
δες;». Άκολονθοΰν τα ονόιιατα των
κανονιέρηδων.
'Ένα γεχιστυκώτατο γλυκό χπρυ-
δάίκι ·καί δρόμο για την Βιιτίνα.
Νά εν·α ήμιτελές κτίριον. Είναι τό
σανατόρίον Άλοονιτσαίνιις, τό ο¬
ποίον δέν θά τελειώση ποτί. Νία
ε?ιατα, νεα 6ουνά, νέαι άπϊροντοι
έκτάσεις. Καί τό αϋτοκίνητο όλο-
νέν τοεχει. Βυτίνα.
Σοοφέρ, βάδην'
Είναι διαταγή τής άστ,ννομικής
άρχής γραμμένη επάνω σέ μίαν
πιναν.ίιδα ποΰ εχει άναρτηιίίή (ΐττό
δνο δενδρα. Γιατί βάδην; ?ρο>τώ.
Εΐναιι τόση ή κίνησις στούς δοόου·;
τής Βιτά'ας;
— "Ογι ιιοΰ άπαντα ο σιτοδός
μσυ. Είναι προηριΛακτικό ιιετρον
γιά νά ιιή σητ/.ώνεται σ/.όνη, έπτώη,
ή Βυτίνα είναι γεμιίτη άπό φνμα-
τικοί-ς.
Ιδού λοιπόν ενα χωριό κατοικη-
-1
ιιένον άπό φτματικους.^'Βνα χωριό
έπομέντυς καταιδικαοΊΐένον Λ»ά ξε-
κληρισθή. Οί κάτοτ/.οί τού, έγκια-
ταλελίί-μμενοι άπό Κράτος καί πο-
λιτικονς των, ευρεθησαν στήν σκλη
ράν ανάγκην ν' άνοίξουν τίις πόρ-
τες τοΰ ήσυχον γχιχ πλεοντος είς;
την νγείαν καί τί]ν χαράν σπιτιοΰ
των καί νά δεχθοΰλ' εις αυτό, άντί
όλίγίον χιλιάδοϊλ» δραχμών, τόν ·0ά-
νατον. Π ότε η ζωή τοΰ άλ'θροκιου
δέν έ:το)λή9η εί'ίτηνότρρον. Οί δυ-
στυχεΐς φΐνιιατιν.οι, άν«ε6ιαιίνοντες
στήν Βυτίνα πρός σννάντησιν τοΰ
ν.αίτα'Ρθΰ άέοα, άφήνοιτν (τενγον-
τες; εκεΐ ιιαζύ ιιέ τάς ολίγας χιλιά¬
δας δοαχμων καί τό ιιι/ρό6ιον τή;
σΛ'ματιώσεως. Χωριάτ·:ς δυνατοί
σάν τόν θάνατο καί χωριατοποΰλε;
κοκν.ινομάγσΐ'?.ΐ~ς ναί δννατοχρρες
εϊδαν μίαν ήμέρα την ζιτοήν νά
τού; ίγ/«ταλείπτ]. Τό υι·/οό6ιον
τής φΐΜατιο'κίεο^ς: τονς Ρζκόριασεν
εί; έρ<είτια. "Ετσι ό θάνατο; καί ή δυστνχία έθ·ρονιάσθ·η ρ>οεΤ ποΰ π;οό
όλίγο>ν άκΰμη έτών ώργίαζεν ί] ν-
γΐία, ή χαρά, τό >ιίφι, τό τραγού-
δι. Ή ώραία. πρασινοστο?.ισμε'νη
Βντίνα, υετεδλή-θη είς ενα φΐ·[ΐα-
τοχώρι. Ζήτω τό 'Κ1ΐ|νικόν Κοά-
τος. "Οταν οί ΒντινκΧτε; έσκί(ρθ'»ι
σαν νά 7.λείσονν τα σπίτια το>ν είς
τονς ψιιιατιν.οί.·;, ήτο ^ον άργά.
Ποίος όι«ο.; νά φαντασ·θΓ] πώς
καί ί'στ;ρα άπό τό ιιεγάλο αύτό
κακό, ύπάρχονν την στιγμήν αύτην
χωοΐκοί ποΰ έπιμε'λΌυν ν' άνοιχθΓι
>?αί πάλιν ή πόρτα εις τόν θάνατον.
Είναι τόση ή (ττώχεια ποΰ αασ,τί-
ζει τού; δυστι>χεΐ; κάτοικον;'
* * *
,Εμτοοός σίοφέρ. Τό αυτοκίνητον
άρχίζει νά τρε'χρ, διαρκώς καί
σκαρκΐ;α?αονον σε νεα 6οννά έλατο-
ον.επΐοοτμένα.Λεξιά μα; ενα ρόζ με-
γαλοπρβπές κτίριον διακόπτει την
μονοτονίαν τοϋ βοΡθυπρασίνου. "Ε¬
να χαιιόγρλο άνάμεσσ σέ σοβαρές,
κατσονφιασμένες φνσίογνωμίες.
"Ενα άνοικτόκαΐρδο καλχιΧϊόρισμα
θγαλμένο άπό εΓθνμα χαρούμενο,
θελκπ-/ίό στόμα. Μιά άνοιχτή πρό-
σχαρη καί φιλόξενη άγ»α?.ιά, μέσα
Ι στήν άκαμ]<ία καί τόν μονοκομμα- I τισμό τοΰ γύοο> πηχτοΰ πρασίνου.
| Είναι τό Σανατόρίον τής Βιττίνας.
' Μή νομίσειν γιά νά νιΐ·ωθη ό ναό;
ι αντ»; τή; νγεία; έκεΐ επάνω στά
(Ίοννά τής Άοκαοίας, εοειξε τό πα-
ραμΐ/'ρόν ενδιαφέρον τό Κράτος.
| Ίδιωπική πρ<υτο6ουλία καί 'Άγιος | ό Θϊό;. | Χαροΰμεντς παιδικές φωνές , σάν κελαδίσμοττα ποι'λκΰν φ·9άνονν | οΤ^ν άκοήν μα;, ενώ τό αύτσ/.ίνη- τόν ιιας σκαρφατσαλώνει άστίτμαί- νολτας τό ι]η>'ό 6οννό. στήν κλιτύν
τοΰ οποίον είναι χτισμένο τό χω¬
ριό Μαγονλυανα. Είναι τα παιδά-
κΐα ποΰ χάρις στόν «Πάνα» κά¬
νουν την έίοχή των μέσα έν.ρΐ στά
εί.ατα. Νάτα. Ήμίγνμνα πκίονονν
νπό την επί.6λ£ΐ|>ΐν των διδαίΛαίλων
τ(ον τό ήί.ιατοό των λουτρό. Τρε-
χονν, γε/οΰν, (χχμβοΰν, πηδοΰν, ζη-
τωκραν->/άζονν στό άντίκ.ρυσμα τοΰ
αί'τσ/η'ήτου μας. Στήν φυσισγνω-
αία δλων άποτι-πίοαένα τ' άποτε-
17 έσιιατα τής νγιρ.ΐΛ-ή; των 'ζίοής κοί
| διαίτης. Ξν.τόλητα. δλοκάθΐαρα. μέ
| φνσισγνίιχιίες ττχοτιζόμεντς άπό δυό
πλικρινή, άπονήρ?ντα ματάκια πε-
ρ·ιλούονν μέ ολεμματα εί^γνωιιοσΰ-
νη; τόν πρόίδρόν των κ. Πετρό-
πθιίλον καί τόν άντιπρόεδρόν των
κ. Μίναν. Έγώ τοΐ·ς εΐμαι ό αγνχΰ-
στο;, ό ά'διάίρορος. ό ένοχλητικος,
ποί ερχο|ΐαι νά τού; ταρά'ξω την
ήσνχίαν. Καί έ'τσι είναι.
— Μένετε είχαρκΐττμένα
επάνω; έρωτώ.
,— Μένουμε, μο» ,
με μιά φωνή.
- "Οχι.
Καίδένήξρύρε^^
κατβοαλε /η
ν»,
πείση τοΰς γον€ίς των
διών νά τού τα έ
νά τα φε,ρη είς
την φύσιν, την νγείαν'τ*
ττ,^ζωήν, τό (ρ-,-ητον'ά,
τι υπαοχο·ν παιδία ι«
προστατενομενων Τοί
ποϋ γιά προπην φοράν ϋ
την γεΰσιν τοϋ νοέατος _
γοι3λΐ(τνα. Μέχρι τή; {Λ
νη; δεν είχον φάγει -^
Τα παιδία στεγάΐοι^
το σχολείον τοΰ /ο)οιο?.
ρο τό^σχοσεϊο. «λονά'
άντα ενσ κρεβατάΛα το
κα τα μαξιλαράνια τ<, οί πϊτσέτες τοϋ ποοσώπο»! φαγητόν τοον -λούσιον.' λ·ει δίσΛτά τηη- ε-πιστηιω Ρίχνιο ιιιά αατιά στάήμ των διδασκάλου. 'Ε-τ(>ιτ3ή δι' οΊνοτνριίμ
προσέχη, ποόγετ-μα,
«σκρά διαλείμματσ σιω
ξάσκησιν τή; βονλήοεως,Ι
τρον, μαιτήματα, 'στορίες,Ι
θια, φαγητόν, ίίτ·ος,
σματα, πλυσίματα,
παιγτίδια, φαγητόν, ι^
Γιατί νά -θ&ονν να ·,_,
παιδάκΐα άπό κεί: Ποίος ι
τνχε νά κάμίΐ φίλον τον(
λει να ξανανυηίστι αχψ
τηο πόλείο;;
"Ω, εάν ν.άθί επαοχιι
τή; 'Ελλάδο; είχε τόν «Π|
ή φι<ματίοκτι; ποϋ °"'*"* ραν ιιας θά ϊγ: στ λον. Τότε καί τα ρχ χαρονμενα νοί ι τα άνάμεσα άττό τοίι; δο Βιπίνας *αί τα Σίτνηΐό χρήστει'αν -/αί ή «Μ αΐτό τοΰ άλτροϊαμοΰ, η. Παπσδοπονλου δέν θά ί λωνεν είς την ΚορφοξιΛ στήσγι τόν Ιδικόν τη: « νείσς','γιάτόνά-ΓοϊονίΙηι Σ. Ν. Σ Η ΔΡΑΣΙΣ Τ Ή δράτις των ά« τάθη τελε^αίος λίαν τό Παρίσι. "&<* ατρέφεται χαρίως *« ζά-φχήηταν είς ΤΦ ί τεύαχταν ξένων. _ Πί« τρίημέρου, ο*. τον, 'Αγγλβς τ&ά"* «ν είς τψ Μονμα?τρ μέ τα ό*οί« είς είς τό Μ^5 ' σ5ον ά τρείς κατά τ« *■ φήρ 6,000 καπελλάκια τής τελευταίας μόδας. Άοιστεοά
«ΕΘΝΙΚΟΣ
ννΡΤΑΚΗ. 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΝΑ ΤΑΞΕΙΔΙ
ΣΩΦΕΡ, ΒΑΔΗΝ! ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΥΜΑΤΟΧΩ]
* ΜΑΓΟΥΛΙΑΝΑ, 19 Ιούλιον.
—- Ένα ταϋειδάχι άπό την Τρίπο-
λιν έ'ως τα Μαγοΰλιανα, τό υψηλο¬
τέραν κατοικηιιενον μέρο; τής Γορ-
τννίας, ϊσοσνναμεϊ μ' εν·α κουβεν-
τολόγι μέ τόν Θεόν. Έχει τόν Θεό
δί.τλα σου, δεϊΞιά σου, άριστερά
σου, ανπί&έν σου, κάτωθεν σον.
Βναίνοντας άντό την Τρίπυλιν σν-
ναντιτς άριοτερό σου ένα μεγάλον
άριθιιόν μΐΓ/'οοσ.κοπιν.Τνν πεύκων,
ποΰ σέ ύποδέχονται ιιέ τα δοοσερό.
των ■καλίοσορίσματα. Είναι αί δέ-
ν.α τ>σσαρες χιλιάδ-ες πτύοαον ποΰ
6 Σνλλογος των Φιλοδενδρων έν
σιηΐργασία ιιέ τόν «Πάνα» ?φυ-
τ.ενσα·ν είς μίαν απέραντον -/.αί πε-
τρώιδη χέοσον έκτασιν. Εΐη εύλο-
γηιιενον τπο έργον σα; ΤθΗτολϊτατ.
Τό αυτοκίνητον δια,τρέχει όνη-
φόρους καί κατήφορον;, διοκτχίζει
βοννά <τ·αλακ,ο>ά άπό -χάθϊ βλάστη¬
σιν, σκαρφαλώνΐΐ άσΌΧιαίνοντας σέ
κορνφές οοννών "καί τανΐάρι ηρεμα
σέ ξλιοές μυοροπεδιάδες. Ό ορόμος
άακετά καλάς·. Π άντα καλλίτερος,
άπότόν δρόμον Αθηνών — Τρι¬
πόλεως.
"Ενα ποταμάκι τόσο δα μικρον-
τσικο ποΰ μέ τό μονότονο τραγον-
δάτα τού πειμπει διαρκώς αμνονς
πρό; τόν Θεόν Πάνα, ποΰ ιιάταια
ό δνστνχής πηιδάει άπό 6οι·νο/.ορ-
φή σέ βοννΌκορκτή άνάζΐ]τώντας
κοπά&ια πραβάτϊον καί τραγονδια
τσελιγ/ιάδίον, μάζ κάμνει νά ρρω-
τήσουίΐε καί νά μάθουμ^ ότι &κεΐ
Οίοντά <ττό χωριό ΙΙιάνα γίνονται τα μεγάλα ί'ργαγιά την Μεταφοράν νερον στήν στειροιτμένττν ηδη τοι¬ ούτου Τρθπολιν. Ένα αυτοκίνητον ποΰ τρεχει μπροστά άπό μάς, στρί- βει ξαφνιν.ά καί χάνεται μέσα σέ καλϋΐμιές -/.αί πν/να δενδρα. Είναι τό αυτοκίνητον τοΰ Λτηιάϋχου, ό ο¬ ποίος;, άκονραστος, άεικ,ίνητος, ά- νωνιών, παρ<χκολονί)ιεΐ αντοπροοχό- πως την σνντνλουμένην εργασίαν. — Μένετε ε/νχαριστημένοι άπό τόν Δήμαρχον σας; έρωτώ τού; στ.<νταξειδιώτας μόν. — 'Αρ'κεΐ νά σάς ποΰμε ότι ενώ" τόν κατταϊΐοίνΕΐιήσαιιε κατά τάς εκ¬ λογάς, τώρα ·&ά τόν ιΐτηφίσουμε. Ενγιρ στόν Δήμαρχον, οόλλά καί τρίς εΰγε στονς Τριπολίτας, ποΰ ά- ναγνωρδϋονν, έκτιμοΰν καί στειρα- νώνουν την εργασίαν. * * * " Τα πρκ&τα ελατα! Μεμοννομενα: έδω καί έκεΐ ■κατ' αρχάς. Παράες, παρβΓ:.; σέ λίγο. Πυκνά σάν ενα βαθπτράσινο όπΕθαντο στρωμα. ποΰ «ρχίζει χ-αΐμ-ηίλοι σπί' κεΐ ποϋ φ-θάνει τό μ ότι σον νχη άπλώνεται ■ψηλά έ'ως έκεϊ ποϋ φθ·ά»νει πάλιν τό μάτι σου. Μρλαγχολικό τό πράσινο χροχια των έλάτων. Βαρΰ, άκίνη- το, μονότονο. Ποΰ τό χαοιτο:»μένο, παιγνιδιάρικο, έρωτιάρικο, άνοι- χτόκαοδο χραηια των πεύκων. Μή ζητήσετε νά δικρίνετε ενσ δενδρον. "Ενα έ^.στο. Ή ιιονάς, τό «ενα» είναι άγνωστη στά 'Αροΐαΐδι,κά βοΐ1- νά, οτά όποϊα δέν ίΐσε7.(ί)ρησ*ν ό ττέλεκνς τοϊ· ύλοτό|ίου. Τό ενα ελα- το εχει ίιώσει τύ χερι τοι· στό α),- λο. Οί κλώνοι τοϋ ενός; έ>.άτου πλέ-
κονται μέ ταύς κ1ώ<ους τοΰ άλλον. "Ενα διαρκές σφι>:ταγκά?.υασμα
τοΰ πρα.τίνον, ρνα δργιαστικό δό-
σιμο τοΰ ενός δενδρον στό αλλο, ε-
λό άνεξάΛ»τλτ(το έροοχτικό παραλΐι-
ρηαα τοΰ ενός πρασίνον πρό; τό
οίλλο πράσινο, ενα σ<~χια, ιιισ ψνχή ενα τραγοΰδι, ενας ΰμνος πρός τόν θΓΟν. Τό αντοκίνητό σου πρρνκ κάτο) άιό πράισινες ώ|·ίδ«ς, ποΰ κανείς δέν ειργάσθη διά νά ν«|Χι>-
θοΰν έ-/,εΐ επάνω στά έρημικά ίίον-
νά. ΠοιΆιά ςρτεςΌυγοΰν, τϊιτζίκια
τσιτσιρίϋσνν, κορώχια γεμίζουν τόν
άερα ιιέ τα ξεοά το;ν <·<κ,ρά» «κοά» νερά τρέχουν έδώ, δλόχαρες λεΰ- «ες ποΰ άναπηιδοϋν ια'σα άπιο αν- τά δεχοντοοι μέ άνατριχιάσματα τα ήδονικά χάδια τοΰ δροσεοοΰ άγέ- ρα. Καί πκχντοΰ πράσινο. Πράσινο πηχτό, βαού, μελαγχολικό, έπιολη- τικό. Άλλά ποάσινο. Στρ>έφεις καί
ϊί>χαριστεΤς τόν Θεόν σον ποϋ κ«-
θεται δίπλα σον,προβάλλει ανιο
σου, άπίαόνεταΐι κιάτωβέν σο·υ.
Το πράσΐΛ«ον άρχίζει νά δλιγο-
στεί*π. Απόδειξις ότι πλησιάζουμε
σέ κατοικιτμένον μέρος;. Ό ύλοτό-
μος ίνεδριρύει έκεΐ κοντά. Μιά %α
ΜΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΥΤΙΝΑΝ- ΚΟΥΒΕΝΤΟΑΟΠ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ- ΤΑ ΕΞΗΝΤΑ ΠΑΙ.
ΔΙΑ ΤΟΥ "ΠΑΝΟΓ".-. ΕΑΑΤΑ!-- ΤΟ ΧίίΡΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΜΑΤΙΚΟΥΣ.
Ό Τζήν Τούννυ, ό άποσυρθείς
παγκόσμιος πρωτοπυγμάχος, ή πο-
λυεκατομμυριοϋχος μνηστή τού,
Δνίς Ίωσηφίνα Λάουντερ καί ό
θερινός ο'ικίσκος τής οικογενείας
της είς Τζών "Αϊλαντ, Μαίην.
κάτω λοιπόν τό ελατό. Άλωνίσται-
αν. Τα πολιτικά λημέρια τοΰ κ.
Τουρΐκαδαισίλη. "Ενα χωριον^οάΐκι
τόσο δα. Χωρίς ζωήν, χωρίς κίνη¬
σιν, έγκαταλελειμμένον, έρειπϊομέ-
νον. Μόνη οασις τό ύπεραθηναϊ-
κόν κατάστηιια τχόν άδελφίον Γε-
ωργίου. 'Ένα εΐδος Πανδώρας. Τί
δέν ιέιιπερικλίίει τό όλοκά&αηο. χα-
ροι'μενο, καλο&αλμένο αύτό ιιαγα-
ζάκι. Άπό τό μαυροχάβιαρο καί
σαμπάνιες μέχρι παποΊ.ττσιών. Είς
μίαν κολώναν άνηρτημένον ενο
χαρτί. Είναι ό μαϋρος πίναξ, στύν
οποίον άναγράφονται τα δνόί.ιατα
των κανονι.έρηοων πελατών. Λια-
6άζ
ζ
«'Εφαρμοζεται. τό ρητόν: όνος
μέ έλάκτισ'ε . κάτγίο άντιλακτίσα)".
Μαίίρος πίναξ έιΐφαίνων τοΐ'ί ιιτα-
ταξίδες, ο εστι με9ΐρμηνει·όμενον
τοΰς κανονιέρηοβς ή Μουφλοόσι-
δες;». Άκολονθοΰν τα ονόιιατα των
κανονιέρηδων.
'Ένα γεχιστυκώτατο γλυκό χπρυ-
δάίκι ·καί δρόμο για την Βιιτίνα.
Νά εν·α ήμιτελές κτίριον. Είναι τό
σανατόρίον Άλοονιτσαίνιις, τό ο¬
ποίον δέν θά τελειώση ποτί. Νία
ε?ιατα, νεα 6ουνά, νέαι άπϊροντοι
έκτάσεις. Καί τό αϋτοκίνητο όλο-
νέν τοεχει. Βυτίνα.
Σοοφέρ, βάδην'
Είναι διαταγή τής άστ,ννομικής
άρχής γραμμένη επάνω σέ μίαν
πιναν.ίιδα ποΰ εχει άναρτηιίίή (ΐττό
δνο δενδρα. Γιατί βάδην; ?ρο>τώ.
Εΐναιι τόση ή κίνησις στούς δοόου·;
τής Βιτά'ας;
— "Ογι ιιοΰ άπαντα ο σιτοδός
μσυ. Είναι προηριΛακτικό ιιετρον
γιά νά ιιή σητ/.ώνεται σ/.όνη, έπτώη,
ή Βυτίνα είναι γεμιίτη άπό φνμα-
τικοί-ς.
Ιδού λοιπόν ενα χωριό κατοικη-
-1
ιιένον άπό φτματικους.^'Βνα χωριό
έπομέντυς καταιδικαοΊΐένον Λ»ά ξε-
κληρισθή. Οί κάτοτ/.οί τού, έγκια-
ταλελίί-μμενοι άπό Κράτος καί πο-
λιτικονς των, ευρεθησαν στήν σκλη
ράν ανάγκην ν' άνοίξουν τίις πόρ-
τες τοΰ ήσυχον γχιχ πλεοντος είς;
την νγείαν καί τί]ν χαράν σπιτιοΰ
των καί νά δεχθοΰλ' εις αυτό, άντί
όλίγίον χιλιάδοϊλ» δραχμών, τόν ·0ά-
νατον. Π ότε η ζωή τοΰ άλ'θροκιου
δέν έ:το)λή9η εί'ίτηνότρρον. Οί δυ-
στυχεΐς φΐνιιατιν.οι, άν«ε6ιαιίνοντες
στήν Βυτίνα πρός σννάντησιν τοΰ
ν.αίτα'Ρθΰ άέοα, άφήνοιτν (τενγον-
τες; εκεΐ ιιαζύ ιιέ τάς ολίγας χιλιά¬
δας δοαχμων καί τό ιιι/ρό6ιον τή;
σΛ'ματιώσεως. Χωριάτ·:ς δυνατοί
σάν τόν θάνατο καί χωριατοποΰλε;
κοκν.ινομάγσΐ'?.ΐ~ς ναί δννατοχρρες
εϊδαν μίαν ήμέρα την ζιτοήν νά
τού; ίγ/«ταλείπτ]. Τό υι·/οό6ιον
τής φΐΜατιο'κίεο^ς: τονς Ρζκόριασεν
εί; έρ<είτια. "Ετσι ό θάνατο; καί ή δυστνχία έθ·ρονιάσθ·η ρ>οεΤ ποΰ π;οό
όλίγο>ν άκΰμη έτών ώργίαζεν ί] ν-
γΐία, ή χαρά, τό >ιίφι, τό τραγού-
δι. Ή ώραία. πρασινοστο?.ισμε'νη
Βντίνα, υετεδλή-θη είς ενα φΐ·[ΐα-
τοχώρι. Ζήτω τό 'Κ1ΐ|νικόν Κοά-
τος. "Οταν οί ΒντινκΧτε; έσκί(ρθ'»ι
σαν νά 7.λείσονν τα σπίτια το>ν είς
τονς ψιιιατιν.οί.·;, ήτο ^ον άργά.
Ποίος όι«ο.; νά φαντασ·θΓ] πώς
καί ί'στ;ρα άπό τό ιιεγάλο αύτό
κακό, ύπάρχονν την στιγμήν αύτην
χωοΐκοί ποΰ έπιμε'λΌυν ν' άνοιχθΓι
>?αί πάλιν ή πόρτα εις τόν θάνατον.
Είναι τόση ή (ττώχεια ποΰ αασ,τί-
ζει τού; δυστι>χεΐ; κάτοικον;'
* * *
,Εμτοοός σίοφέρ. Τό αυτοκίνητον
άρχίζει νά τρε'χρ, διαρκώς καί
σκαρκΐ;α?αονον σε νεα 6οννά έλατο-
ον.επΐοοτμένα.Λεξιά μα; ενα ρόζ με-
γαλοπρβπές κτίριον διακόπτει την
μονοτονίαν τοϋ βοΡθυπρασίνου. "Ε¬
να χαιιόγρλο άνάμεσσ σέ σοβαρές,
κατσονφιασμένες φνσίογνωμίες.
"Ενα άνοικτόκαΐρδο καλχιΧϊόρισμα
θγαλμένο άπό εΓθνμα χαρούμενο,
θελκπ-/ίό στόμα. Μιά άνοιχτή πρό-
σχαρη καί φιλόξενη άγ»α?.ιά, μέσα
Ι στήν άκαμ]<ία καί τόν μονοκομμα- I τισμό τοΰ γύοο> πηχτοΰ πρασίνου.
| Είναι τό Σανατόρίον τής Βιττίνας.
' Μή νομίσειν γιά νά νιΐ·ωθη ό ναό;
ι αντ»; τή; νγεία; έκεΐ επάνω στά
(Ίοννά τής Άοκαοίας, εοειξε τό πα-
ραμΐ/'ρόν ενδιαφέρον τό Κράτος.
| Ίδιωπική πρ<υτο6ουλία καί 'Άγιος | ό Θϊό;. | Χαροΰμεντς παιδικές φωνές , σάν κελαδίσμοττα ποι'λκΰν φ·9άνονν | οΤ^ν άκοήν μα;, ενώ τό αύτσ/.ίνη- τόν ιιας σκαρφατσαλώνει άστίτμαί- νολτας τό ι]η>'ό 6οννό. στήν κλιτύν
τοΰ οποίον είναι χτισμένο τό χω¬
ριό Μαγονλυανα. Είναι τα παιδά-
κΐα ποΰ χάρις στόν «Πάνα» κά¬
νουν την έίοχή των μέσα έν.ρΐ στά
εί.ατα. Νάτα. Ήμίγνμνα πκίονονν
νπό την επί.6λ£ΐ|>ΐν των διδαίΛαίλων
τ(ον τό ήί.ιατοό των λουτρό. Τρε-
χονν, γε/οΰν, (χχμβοΰν, πηδοΰν, ζη-
τωκραν->/άζονν στό άντίκ.ρυσμα τοΰ
αί'τσ/η'ήτου μας. Στήν φυσισγνω-
αία δλων άποτι-πίοαένα τ' άποτε-
17 έσιιατα τής νγιρ.ΐΛ-ή; των 'ζίοής κοί
| διαίτης. Ξν.τόλητα. δλοκάθΐαρα. μέ
| φνσισγνίιχιίες ττχοτιζόμεντς άπό δυό
πλικρινή, άπονήρ?ντα ματάκια πε-
ρ·ιλούονν μέ ολεμματα εί^γνωιιοσΰ-
νη; τόν πρόίδρόν των κ. Πετρό-
πθιίλον καί τόν άντιπρόεδρόν των
κ. Μίναν. Έγώ τοΐ·ς εΐμαι ό αγνχΰ-
στο;, ό ά'διάίρορος. ό ένοχλητικος,
ποί ερχο|ΐαι νά τού; ταρά'ξω την
ήσνχίαν. Καί έ'τσι είναι.
— Μένετε είχαρκΐττμένα
επάνω; έρωτώ.
,— Μένουμε, μο» ,
με μιά φωνή.
- "Οχι.
Καίδένήξρύρε^^
κατβοαλε /η
ν»,
πείση τοΰς γον€ίς των
διών νά τού τα έ
νά τα φε,ρη είς
την φύσιν, την νγείαν'τ*
ττ,^ζωήν, τό (ρ-,-ητον'ά,
τι υπαοχο·ν παιδία ι«
προστατενομενων Τοί
ποϋ γιά προπην φοράν ϋ
την γεΰσιν τοϋ νοέατος _
γοι3λΐ(τνα. Μέχρι τή; {Λ
νη; δεν είχον φάγει -^
Τα παιδία στεγάΐοι^
το σχολείον τοΰ /ο)οιο?.
ρο τό^σχοσεϊο. «λονά'
άντα ενσ κρεβατάΛα το
κα τα μαξιλαράνια τ<, οί πϊτσέτες τοϋ ποοσώπο»! φαγητόν τοον -λούσιον.' λ·ει δίσΛτά τηη- ε-πιστηιω Ρίχνιο ιιιά αατιά στάήμ των διδασκάλου. 'Ε-τ(>ιτ3ή δι' οΊνοτνριίμ
προσέχη, ποόγετ-μα,
«σκρά διαλείμματσ σιω
ξάσκησιν τή; βονλήοεως,Ι
τρον, μαιτήματα, 'στορίες,Ι
θια, φαγητόν, ίίτ·ος,
σματα, πλυσίματα,
παιγτίδια, φαγητόν, ι^
Γιατί νά -θ&ονν να ·,_,
παιδάκΐα άπό κεί: Ποίος ι
τνχε νά κάμίΐ φίλον τον(
λει να ξανανυηίστι αχψ
τηο πόλείο;;
"Ω, εάν ν.άθί επαοχιι
τή; 'Ελλάδο; είχε τόν «Π|
ή φι<ματίοκτι; ποϋ °"'*"* ραν ιιας θά ϊγ: στ λον. Τότε καί τα ρχ χαρονμενα νοί ι τα άνάμεσα άττό τοίι; δο Βιπίνας *αί τα Σίτνηΐό χρήστει'αν -/αί ή «Μ αΐτό τοΰ άλτροϊαμοΰ, η. Παπσδοπονλου δέν θά ί λωνεν είς την ΚορφοξιΛ στήσγι τόν Ιδικόν τη: « νείσς','γιάτόνά-ΓοϊονίΙηι Σ. Ν. Σ Η ΔΡΑΣΙΣ Τ Ή δράτις των ά« τάθη τελε^αίος λίαν τό Παρίσι. "&<* ατρέφεται χαρίως *« ζά-φχήηταν είς ΤΦ ί τεύαχταν ξένων. _ Πί« τρίημέρου, ο*. τον, 'Αγγλβς τ&ά"* «ν είς τψ Μονμα?τρ μέ τα ό*οί« είς είς τό Μ^5 ' σ5ον ά τρείς κατά τ« *■ φήρ 6,000 καπελλάκια τής τελευταίας μόδας. Άοιστεοά
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓθΥΣΤργ. ι928.
ΙΟΦΕΥΓΕΤΕ
,ΥΣ ΑΝΔΡΑΣ
χ5ΐα έ-Α τής 15ης σελίϊ«ς
,ζαν τα; σκέψεις των.
νεοόν ότι φόβος βασι-
|είς τάς καρδίας ενός Χώλλ
Έοσκιν. Είναι ό φόβος της
ΜιΚως, τής άπυσπάσεως τής
Γκιίδο:, τής αναγνώσεως τού
ί-πτεται μέσα είς τα πνευμα-
ί τάς καρδίας των. Παρατη-
;πώ; ό'Χώλλ εχει χαμηλω-
ταύ; οφθαλμούς, καί αώ
ν εχει έστανρωμένου,
ονας. Ξεΰρετε ότι εάν
ωξη'κανείς είς μίαν γω-
οηλαδή σάς φέρη είς
κολον θέσιν άπό την οποί¬
αι δύσκολον, αν οχι άδύνα-
ξεφύγετε, δτι θ-ά κάμετε
• μέ τού; δραχίονας σας;
/αι άσφαλές δεϊγμα ότι ο-
'■■ α καλά, *ατά την γνω-
11 αοατηρήσατε πώς οί
αταυρώνονν τούς βραχ^Ε-
/.οαοιος έξαφνακά τους
,Ι διά κάτι.
τρία αύτά πρόσωπα,
ιλλ, Ρ>ιραίη καί Έρσ-
, αίη είναι, χωρίζ καμ-
|ιμ(Γιΐ)ολίαν, ό ίσχυρότερος
Ιο πολλάς άπσψεΐ-ς, ό καλλί-
ίχαρακτήρ.
πίθηκος άνεστάτωσε τάς
αυτάς την συνοικίαν
"οί": τοϋ Λονδίνον. Ό πί-
γι άς τόν Τζών Τόμας,
τοϋ γνωστόν πρόεδρον
Λοόμων τής Αγγλίας,
ογοΰ καί έκ τ<7>ν άρχη-
»ι ^ογατιζοΐ κόμματος. Ό
όνομάζεται Πέτρος, άλλ'
' τη ς είς όλον τό Λονδίνον,
υσοπόν τού ύπενθνμί-
|τ ·χχον τοϋ Τόμας, ■ τοϋ
ΙΐΗ, 'ατά τάς ώρας των με-
Ιτου άγορεύσεων είς τ*ήν
Ιντών κοινοτήτων. Ό Τίών,
ρός άντίϊταλος τοϋ έξαδίλ-
"' "τοστηρίζει ότι ό ίΐέ-
ήιΐεοώτερος εκείνον.
'ειξιν αφήκε τόν Πέ-
/α,,, ρον Ιπί τινάς ημέρας.
ψος έπεονέφθη έκ πεοιτρο-
οις τούς γείτονος τοϋ κνρί-
πϊ,&ίϊν άπό των παραθύ-
τάς οικίας τΐον καί ν.ατό-
[αχείας £πισ·/^1|.εωςΐ κατα
Όιαν εδέχετο διάφορα φροΰ-
οποΐα τοϋ προσεφέροντο,
ε εις οίλλο παράθυρον ή κα-
είς τόν κήπον. Όπωσοή-
|ι κάτοικοι τοϋ Ντούλγονϊς
[<ϊθντο νά κλείουν τα παρο.- διά νίΐ άποσρΰγουν τάς |ιναζ έ'πισκεψεις τοΐ'. ΜΐΙίΖΕΤΑΊ . ,ος δίκη ι|·ενδοϋς δι- '■■ «πασχολεϊ σήμερον τα δι- ·„? ^ς Λυώνος. Ένας όνό- η"^ ό'στις ενρίσκεται είς ■ ",™ είκοσιπενταετίας με- I σύζυγον τού, εσκέφθη μετά Γ«τοντης,τ6 1916, νά'κλη- Ι?Π την ΐτεριουσίαν της έκ Ι^ατομμνρίων διά α|·ενδονς • ^11ίι πλέον παρουσίασε ΐίϋλητήριον τής οικίας της ./ου πρός αί τόν. "Οταν |ουο εγγρβφα άτεδείχθησαν ο^Τομάς χατηγγέλβη καί "-τού ενας Ονόματι Μορέν °? ήλικίας σήμερον 71 «τηγορούμενος ότι άπεμι- ΐν γραφήν καί την ΰπογρα- Ι ομάς. Έν τώ μεταξύ ό ρος ενοχος, δ Τομά?ι άπΕ. Ι^θο τριετίας καί σήμερον ει? το εδώλιον τοϋ κατη- μνον ό Μορέν ^ ηλινιας τού ϊσως άθωω- Ώορ§ τα έκατοαμίρια 25 ^, δυνάμει τής πλαστής ^ηοου τής ^ριουσίας εΐςτούςονγνενείς 50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50% ΕΚ Τ ΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπως μέ την σπανίαν αύττ|ν προσφοράν αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς ΚΑΛΛΗΟΙΔΕΔΕΜΕΝΑΣ1ΥΊΙΚΛΙ5ΥΛΛΓΙΓΑΣ (ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣ Μ Α), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ II ΕΚΙΕΚΙΟΙΕΝ. 1ΊΓΠ ΕΥΤΕΡΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Καπνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίοη ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ * " ϊτι'χ» Ι. Πό) έμΐ}—Μοοοιχή Λ. ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΌΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ &κίνησ* όαί την Ίλλυρία τή μακρυνη ΚΟΧ ΤΗΟΤ—3ΗΙΜΜΥ β. ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ •Ένα 6άλ.ς εΐν' ή ζωή μας χι' ά; άθ- (χί*Τ1 ύ χορδς ΟΠΕΡΕ1ΤΑ Υιώ Ν. Χοπζηαποσχύί.ον * ... ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΠΟΙΟ Χ' ΕΧΟ ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ) Λόγια, πουλί μοί», μην άκοΰς τού κόσμον, πάντα σ' άγαπώ, ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'ϊηό Ν. Χ(πζηα.πο<ηό)οι>
• · ·
ΑΧ! ΕΛΑ
_ > (Μ0ΝΟΔΙΑ ΦΛ0ΡΑΧ)
"Αχ! ?λα πετα δώ στή μοναξ^ιά μου,
...
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανης '
ΤΑΝΟΟ Μονοιχ^ χώ Στ(χ« Λ. Β<6τΐ>|
^Ε ΟΗΕΚΟΗΕ ΑΡΒΕ3 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί κ.αί ΈλληνιστΙ
ΡΟΧΤΗΟΤ —5ΗΓΚΜΥΛ .
Η ΚΟΡΗ ΤΟΝ ΚΥΜΑΤβΝν
Κόοη πάνω άπό τό δράχο σάν πουλί
(μοναχδ
ΒΟΜΑΝΟΕ · Ι
Ποίησν; «αί Μονσιχή Θ. Τ. Σοχΐλλθίίίοκ ■
ΝΙΗ ΑΗΙΜΟΝΗΓ'
Μή λησμονή~ς, δν μακρυά μου είσάι
Ποίησι; Λ. Βιτάλη—Μονηχή Ε. υ Ορυ»
... ^
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Πώ; 9ές νά «λείσω μάττ πειά.
Μονοιχη Ε. Πόγγϊΐ '
• · · «Τ "
ΕΛΑ—ΕΛΑ
<ί* 8ΡΑΜΙ0Ι-*) . . Λία' οτν θΐφμή σου άγκαλη Στι'χοι Ν. Βλ«οσ(δ«« • · · ΓΙΑΤΙ 2. Γιβτί λυπητίρό τραγοΰδι λέν τα )τον· " ' (λιά πρωί-πρωΐ ' Τ. Εονίοπούλον ' 4 - ΠΟΖΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <0ΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑϋΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟθυΒ) Νοιώθω τή λαχτάρα άί.ήθεια Π<κ?ιί<»οοοις ίχ τοβ Γίβμανυιο» ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥΙ Ιΐές μ' άγα—| μου τί έχεις Ποίη<ης Γ. Λαμχοννίδου—Μονχηχή Ι)β Οοαΐΐΐί ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΈΙΤΟΝΙΑΣ' <ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΑΑΟ) Μέ γλένττ «αί μέ φλέρτι τή ζωή περνω ί,ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΌΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύο' εΐν" ή νύχτα στά 6ουνΐζ| ΕΜΒΑΤΪΙΡΙΟ.Ν " — ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ Έγια μόλα, εγια ^ 'φύσηξε 6οοηά, Ποϊηβι; Μ. Σταμαΐέλον—Μοι'σιχτ) ΜΗ Μ' ΕΡΏΤΑΣ (ΝΛΝΟΤΡΙΙΜΑ) μή μ' έροΐτ^ς γιατί θρηνώ"1 Μή μ' έρωτςίς γιατί πονώ ^ Ποίησι; Γ. Λ«μΛ«ννϋον—Μονοιχή Ν. Μ ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΗΝ ΑΘΗΝ&Ν (ΧΑΝ ΟΝΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ (πρωτοεϊδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα^ ΟΠΕΡΕΤΤΑ Ύ«4 Ν. Χαΐζηαπι»α«4Χβι^ • · · 52! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Άπό μικρο παιδί εΐχα μιά μελαγχολία_ στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοδερήΙ (τί τρομεαήΐ ^ ΟΝΕ 5ΤΕΡ —' ν · · · ΤΙΤΊΝΑ 'Αλήθεια είμαι σαστισμένος ■ χι' άπ' όλονς σας παρντόν ζητδ Γιατ* εχω χάση ό καϋμένος;/ ,'ΕκείνΌ ποΰχα λατρευτό. · ΓΟΧ ΤΒΟΤ - 5ΗΙΜΜν • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ , Τόν κόσμο γυρα τόν φέρνω και (ίζ .(θίζω (. καί κ.α9ενος διαδάζω 'γώ τή μοΓρβ Χά" Τ. Μβναϊτΐνη—ΜουσΜΐή Ι. ΟΙχ«νομαχ«» ... ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ _ ■ Έγώ τό πίνω και τό λέω,ν_ ' γίνουμαι ^ Ε· Πίγγη • . * Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ ν _, .. Μιά μνκτακιά έλπίδα, φώς μου, ίχ«Ι>
έδώ μέσα στήν καρδιά ^
Τ3»» ... *1^
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρ« 3τοΰ τό σκοτάδι άπλώθηκβ οτ»)
.. (Υ*ί
V
Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβάλ!
(ή ανγή^
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΧ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν
μέσ' τής ζωής τό κΰμα
ΟΠΒΡΕΤΤΑ !Υι4 Ν. Χατ
Ο* Ε3ΡΑ6ΝΕ,
Ραΐοπι»
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενηντα χρό-.
(νού; κλέφτης
Π&ίησις Βαλαωοίτον—Μονκπχή Π. Κί
ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡα
ΓΑσε να γύρω μεσ' τή θερμή την άγ-
(καλιά σον'
«αί την Χαρδιά σου ξλα ν* άνοίξτ|;
(μυστικά
• · · >
Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
<4Υ(1ΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) ν "Οσον γυρίζ' ή σφαΐρα * "* ^(αί^^Γής ταβέρνες φρίσκτται κρασι •. · ί' θΗΙΕΝΤΑίΕ Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκληρόκαρδη και πλά· (σμα άρειμάνιο, Αίγο^μυαλό μού ϊμεινε κι' αύτό είναι (βιδάνιο ^ Μβνβιχ^ Α. Μοβτοκίνη • * · Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ *Αχ! ξελογιάοτρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοΰ φταίω - Μουοκή Ν. Χατζηαποστίλου 1ΐ·9«ιΜ Λ. Κ«««αθ(· • · · -τ — 61601—ΤΕ ιΈδιωξε πειά τώρα ή νυν^ιά; δσα εΐχε ή 'μέρα βάρη ΓΟΧ ΤΚΟΤ ■ · · ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΙ ΛΑΤΕΡΝΑΧ) Μονο μέσ'^στίιν ταδέρνα μοϋ φεύγεΐ ~ (τό μεράκι,' .. · ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα·· ·■ - (πούσε σάν τρελλή Ποίηβι; . ΠολΙμη—Μοναιχή Σ. Σομ^«·^ . . · ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληρά τήνοιραίαβραδνά • · · — ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ - Παντρεμένος πρΐν πάω στά |ένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίηπς Γ. Λοοσίνη—Μοιχηκή Σ. Σαμίβα ... ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΘΕΑ» ΧΑΝ ΠΡΠΤΑ) Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω/^ •. · ΟΙ ΕΡΟΤΕΥΜΕΝΟΙ ; «ΑΓΑΠΗΧ ΑΟΓΙΛ) -' Τούς πόνους, της πίκρες, " καϋμονς] λησμονώ και γελώ ί τ* ώραΐό σου στόκα γλυκά σάν φιλω.>
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
50%
50%
Χυμηληρουντες τό πα¬
ραπλεύρως δελτίον, άπο-
κόπτετε καϊ μας τό ταχυ-
δρομεΐτβ, ημείς δέ άνα-
λαμβάνομεν την άποβτο-
λήν δι* λογαριασμόν βας,
δι' οιονδήποτε μέρος τού
ΔΕΛΤΙΟΝ ΗΙΟΥΣΙΚΗΣ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΕΑΕΟ (Βοοκ δΙθΓβ)
140 "ννβΒί 26ί1ι 8:., Νβνν ΥογΙσ ΟίΙγ.
Έσαϊκλείστως ευρίσκετε δολλ. 8.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί
άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Σνλλογας.
"Ονομα.............,
Διεύθυνσις .............«»*—.........
Πόλις..................... Πολιτεία
ι
ΙΟΦΕΥΓΕΤΕ
,ΥΣ ΑΝΔΡΑΣ
χ5ΐα έ-Α τής 15ης σελίϊ«ς
,ζαν τα; σκέψεις των.
νεοόν ότι φόβος βασι-
|είς τάς καρδίας ενός Χώλλ
Έοσκιν. Είναι ό φόβος της
ΜιΚως, τής άπυσπάσεως τής
Γκιίδο:, τής αναγνώσεως τού
ί-πτεται μέσα είς τα πνευμα-
ί τάς καρδίας των. Παρατη-
;πώ; ό'Χώλλ εχει χαμηλω-
ταύ; οφθαλμούς, καί αώ
ν εχει έστανρωμένου,
ονας. Ξεΰρετε ότι εάν
ωξη'κανείς είς μίαν γω-
οηλαδή σάς φέρη είς
κολον θέσιν άπό την οποί¬
αι δύσκολον, αν οχι άδύνα-
ξεφύγετε, δτι θ-ά κάμετε
• μέ τού; δραχίονας σας;
/αι άσφαλές δεϊγμα ότι ο-
'■■ α καλά, *ατά την γνω-
11 αοατηρήσατε πώς οί
αταυρώνονν τούς βραχ^Ε-
/.οαοιος έξαφνακά τους
,Ι διά κάτι.
τρία αύτά πρόσωπα,
ιλλ, Ρ>ιραίη καί Έρσ-
, αίη είναι, χωρίζ καμ-
|ιμ(Γιΐ)ολίαν, ό ίσχυρότερος
Ιο πολλάς άπσψεΐ-ς, ό καλλί-
ίχαρακτήρ.
πίθηκος άνεστάτωσε τάς
αυτάς την συνοικίαν
"οί": τοϋ Λονδίνον. Ό πί-
γι άς τόν Τζών Τόμας,
τοϋ γνωστόν πρόεδρον
Λοόμων τής Αγγλίας,
ογοΰ καί έκ τ<7>ν άρχη-
»ι ^ογατιζοΐ κόμματος. Ό
όνομάζεται Πέτρος, άλλ'
' τη ς είς όλον τό Λονδίνον,
υσοπόν τού ύπενθνμί-
|τ ·χχον τοϋ Τόμας, ■ τοϋ
ΙΐΗ, 'ατά τάς ώρας των με-
Ιτου άγορεύσεων είς τ*ήν
Ιντών κοινοτήτων. Ό Τίών,
ρός άντίϊταλος τοϋ έξαδίλ-
"' "τοστηρίζει ότι ό ίΐέ-
ήιΐεοώτερος εκείνον.
'ειξιν αφήκε τόν Πέ-
/α,,, ρον Ιπί τινάς ημέρας.
ψος έπεονέφθη έκ πεοιτρο-
οις τούς γείτονος τοϋ κνρί-
πϊ,&ίϊν άπό των παραθύ-
τάς οικίας τΐον καί ν.ατό-
[αχείας £πισ·/^1|.εωςΐ κατα
Όιαν εδέχετο διάφορα φροΰ-
οποΐα τοϋ προσεφέροντο,
ε εις οίλλο παράθυρον ή κα-
είς τόν κήπον. Όπωσοή-
|ι κάτοικοι τοϋ Ντούλγονϊς
[<ϊθντο νά κλείουν τα παρο.- διά νίΐ άποσρΰγουν τάς |ιναζ έ'πισκεψεις τοΐ'. ΜΐΙίΖΕΤΑΊ . ,ος δίκη ι|·ενδοϋς δι- '■■ «πασχολεϊ σήμερον τα δι- ·„? ^ς Λυώνος. Ένας όνό- η"^ ό'στις ενρίσκεται είς ■ ",™ είκοσιπενταετίας με- I σύζυγον τού, εσκέφθη μετά Γ«τοντης,τ6 1916, νά'κλη- Ι?Π την ΐτεριουσίαν της έκ Ι^ατομμνρίων διά α|·ενδονς • ^11ίι πλέον παρουσίασε ΐίϋλητήριον τής οικίας της ./ου πρός αί τόν. "Οταν |ουο εγγρβφα άτεδείχθησαν ο^Τομάς χατηγγέλβη καί "-τού ενας Ονόματι Μορέν °? ήλικίας σήμερον 71 «τηγορούμενος ότι άπεμι- ΐν γραφήν καί την ΰπογρα- Ι ομάς. Έν τώ μεταξύ ό ρος ενοχος, δ Τομά?ι άπΕ. Ι^θο τριετίας καί σήμερον ει? το εδώλιον τοϋ κατη- μνον ό Μορέν ^ ηλινιας τού ϊσως άθωω- Ώορ§ τα έκατοαμίρια 25 ^, δυνάμει τής πλαστής ^ηοου τής ^ριουσίας εΐςτούςονγνενείς 50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50% ΕΚ Τ ΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπως μέ την σπανίαν αύττ|ν προσφοράν αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς ΚΑΛΛΗΟΙΔΕΔΕΜΕΝΑΣ1ΥΊΙΚΛΙ5ΥΛΛΓΙΓΑΣ (ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣ Μ Α), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ II ΕΚΙΕΚΙΟΙΕΝ. 1ΊΓΠ ΕΥΤΕΡΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Καπνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίοη ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ * " ϊτι'χ» Ι. Πό) έμΐ}—Μοοοιχή Λ. ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΌΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ &κίνησ* όαί την Ίλλυρία τή μακρυνη ΚΟΧ ΤΗΟΤ—3ΗΙΜΜΥ β. ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ •Ένα 6άλ.ς εΐν' ή ζωή μας χι' ά; άθ- (χί*Τ1 ύ χορδς ΟΠΕΡΕ1ΤΑ Υιώ Ν. Χοπζηαποσχύί.ον * ... ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΠΟΙΟ Χ' ΕΧΟ ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ) Λόγια, πουλί μοί», μην άκοΰς τού κόσμον, πάντα σ' άγαπώ, ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'ϊηό Ν. Χ(πζηα.πο<ηό)οι>
• · ·
ΑΧ! ΕΛΑ
_ > (Μ0ΝΟΔΙΑ ΦΛ0ΡΑΧ)
"Αχ! ?λα πετα δώ στή μοναξ^ιά μου,
...
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανης '
ΤΑΝΟΟ Μονοιχ^ χώ Στ(χ« Λ. Β<6τΐ>|
^Ε ΟΗΕΚΟΗΕ ΑΡΒΕ3 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί κ.αί ΈλληνιστΙ
ΡΟΧΤΗΟΤ —5ΗΓΚΜΥΛ .
Η ΚΟΡΗ ΤΟΝ ΚΥΜΑΤβΝν
Κόοη πάνω άπό τό δράχο σάν πουλί
(μοναχδ
ΒΟΜΑΝΟΕ · Ι
Ποίησν; «αί Μονσιχή Θ. Τ. Σοχΐλλθίίίοκ ■
ΝΙΗ ΑΗΙΜΟΝΗΓ'
Μή λησμονή~ς, δν μακρυά μου είσάι
Ποίησι; Λ. Βιτάλη—Μονηχή Ε. υ Ορυ»
... ^
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Πώ; 9ές νά «λείσω μάττ πειά.
Μονοιχη Ε. Πόγγϊΐ '
• · · «Τ "
ΕΛΑ—ΕΛΑ
<ί* 8ΡΑΜΙ0Ι-*) . . Λία' οτν θΐφμή σου άγκαλη Στι'χοι Ν. Βλ«οσ(δ«« • · · ΓΙΑΤΙ 2. Γιβτί λυπητίρό τραγοΰδι λέν τα )τον· " ' (λιά πρωί-πρωΐ ' Τ. Εονίοπούλον ' 4 - ΠΟΖΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <0ΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑϋΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟθυΒ) Νοιώθω τή λαχτάρα άί.ήθεια Π<κ?ιί<»οοοις ίχ τοβ Γίβμανυιο» ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥΙ Ιΐές μ' άγα—| μου τί έχεις Ποίη<ης Γ. Λαμχοννίδου—Μονχηχή Ι)β Οοαΐΐΐί ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΈΙΤΟΝΙΑΣ' <ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΑΑΟ) Μέ γλένττ «αί μέ φλέρτι τή ζωή περνω ί,ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΌΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύο' εΐν" ή νύχτα στά 6ουνΐζ| ΕΜΒΑΤΪΙΡΙΟ.Ν " — ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ Έγια μόλα, εγια ^ 'φύσηξε 6οοηά, Ποϊηβι; Μ. Σταμαΐέλον—Μοι'σιχτ) ΜΗ Μ' ΕΡΏΤΑΣ (ΝΛΝΟΤΡΙΙΜΑ) μή μ' έροΐτ^ς γιατί θρηνώ"1 Μή μ' έρωτςίς γιατί πονώ ^ Ποίησι; Γ. Λ«μΛ«ννϋον—Μονοιχή Ν. Μ ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΗΝ ΑΘΗΝ&Ν (ΧΑΝ ΟΝΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ (πρωτοεϊδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα^ ΟΠΕΡΕΤΤΑ Ύ«4 Ν. Χαΐζηαπι»α«4Χβι^ • · · 52! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Άπό μικρο παιδί εΐχα μιά μελαγχολία_ στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοδερήΙ (τί τρομεαήΐ ^ ΟΝΕ 5ΤΕΡ —' ν · · · ΤΙΤΊΝΑ 'Αλήθεια είμαι σαστισμένος ■ χι' άπ' όλονς σας παρντόν ζητδ Γιατ* εχω χάση ό καϋμένος;/ ,'ΕκείνΌ ποΰχα λατρευτό. · ΓΟΧ ΤΒΟΤ - 5ΗΙΜΜν • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ , Τόν κόσμο γυρα τόν φέρνω και (ίζ .(θίζω (. καί κ.α9ενος διαδάζω 'γώ τή μοΓρβ Χά" Τ. Μβναϊτΐνη—ΜουσΜΐή Ι. ΟΙχ«νομαχ«» ... ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ _ ■ Έγώ τό πίνω και τό λέω,ν_ ' γίνουμαι ^ Ε· Πίγγη • . * Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ ν _, .. Μιά μνκτακιά έλπίδα, φώς μου, ίχ«Ι>
έδώ μέσα στήν καρδιά ^
Τ3»» ... *1^
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρ« 3τοΰ τό σκοτάδι άπλώθηκβ οτ»)
.. (Υ*ί
V
Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβάλ!
(ή ανγή^
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΧ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν
μέσ' τής ζωής τό κΰμα
ΟΠΒΡΕΤΤΑ !Υι4 Ν. Χατ
Ο* Ε3ΡΑ6ΝΕ,
Ραΐοπι»
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενηντα χρό-.
(νού; κλέφτης
Π&ίησις Βαλαωοίτον—Μονκπχή Π. Κί
ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡα
ΓΑσε να γύρω μεσ' τή θερμή την άγ-
(καλιά σον'
«αί την Χαρδιά σου ξλα ν* άνοίξτ|;
(μυστικά
• · · >
Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
<4Υ(1ΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) ν "Οσον γυρίζ' ή σφαΐρα * "* ^(αί^^Γής ταβέρνες φρίσκτται κρασι •. · ί' θΗΙΕΝΤΑίΕ Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκληρόκαρδη και πλά· (σμα άρειμάνιο, Αίγο^μυαλό μού ϊμεινε κι' αύτό είναι (βιδάνιο ^ Μβνβιχ^ Α. Μοβτοκίνη • * · Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ *Αχ! ξελογιάοτρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοΰ φταίω - Μουοκή Ν. Χατζηαποστίλου 1ΐ·9«ιΜ Λ. Κ«««αθ(· • · · -τ — 61601—ΤΕ ιΈδιωξε πειά τώρα ή νυν^ιά; δσα εΐχε ή 'μέρα βάρη ΓΟΧ ΤΚΟΤ ■ · · ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΙ ΛΑΤΕΡΝΑΧ) Μονο μέσ'^στίιν ταδέρνα μοϋ φεύγεΐ ~ (τό μεράκι,' .. · ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα·· ·■ - (πούσε σάν τρελλή Ποίηβι; . ΠολΙμη—Μοναιχή Σ. Σομ^«·^ . . · ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληρά τήνοιραίαβραδνά • · · — ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ - Παντρεμένος πρΐν πάω στά |ένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίηπς Γ. Λοοσίνη—Μοιχηκή Σ. Σαμίβα ... ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΘΕΑ» ΧΑΝ ΠΡΠΤΑ) Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω/^ •. · ΟΙ ΕΡΟΤΕΥΜΕΝΟΙ ; «ΑΓΑΠΗΧ ΑΟΓΙΛ) -' Τούς πόνους, της πίκρες, " καϋμονς] λησμονώ και γελώ ί τ* ώραΐό σου στόκα γλυκά σάν φιλω.>
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
50%
50%
Χυμηληρουντες τό πα¬
ραπλεύρως δελτίον, άπο-
κόπτετε καϊ μας τό ταχυ-
δρομεΐτβ, ημείς δέ άνα-
λαμβάνομεν την άποβτο-
λήν δι* λογαριασμόν βας,
δι' οιονδήποτε μέρος τού
ΔΕΛΤΙΟΝ ΗΙΟΥΣΙΚΗΣ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΕΑΕΟ (Βοοκ δΙθΓβ)
140 "ννβΒί 26ί1ι 8:., Νβνν ΥογΙσ ΟίΙγ.
Έσαϊκλείστως ευρίσκετε δολλ. 8.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί
άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Σνλλογας.
"Ονομα.............,
Διεύθυνσις .............«»*—.........
Πόλις..................... Πολιτεία
ι
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΫ, 1923.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 Αύγουστον.—Άν-
δρέου τού στρατηλάτου καί μάρτυρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 20 Αύγουστον.—Σαμου¬
ήλ, προφιίτου. Των έν Βυζύη 37 μαρπ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.30 1)2ο ή Οραχμή.
'Επί Λονδίνου $4.87 7)8 ή λίοα.
'Επί Παρισίων 5.93 5) 8ο τό φράγκον.
'Επί Γερμανίας 23.92 1)2ο τό μά~ον.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
•Επί ΣεοΑΊ'ας 1.76 1)4ο τό δπνάρι—.
'Επί Ρουμανία; 0.62ο τό λεΊ.
'Επΐ Τσεχοσλοβακίας 2.9615(· Λ χοο
Ι
205 ¥ΤΕ5Τ 33«- 5ΤΒΕΕΤ
'Αίραι Αγγλίας Α-β1*}}
Γαλλ. Φράγκα 3.93%
ί είς την
ρ τιμήν.
Τηλεφωνήβατε
μάς:
Τηλέφωνα:
τι¬
0271—6.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΤ ΒΗΚ
100 ΡΑΚΚ ΚΟΥν
ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον της Όδοϋ ΜβίΠδοη)
'Εκδίδομεν Ιπιταγάς είς Δραχμάς
ΙπΙ δλα>ν των πόλεων της Ελλάδος,
είς τάς καλλιτέρας τιμάς της ημέρας.
Τηλέφ. ΛΥογΙΗ 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΚΟίΗΩΝΙΚΑ
ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ
'Η χ. Μαρία Δημητρίου Καμαρινσϋ
(τό γένβς Δοόρου), ετεκεν είς τό εν
Βγοπχ νεβ1> 5αηί1.ΐΓίυπι, αίσίας
θήλυ. Μήτηρ χαΐ ·ν«>γνόν έχουσιν ά
ρ*πα. Είς τσύς ϊϋτυχεϊς γονείς ίτίχο-
μ«Λ νά τοίς ζή—.
Ό άδελφός,
Π. ΚΑΜΑΡΙΝΟΣ
Ν«νν ΥοΗί ΟΗχ.
(17540—19—20)
ΠΑΡΑΔΙΔΩ μαθήματα ' Ελληνικάς
*ατ* οίκον, άπό 4—6 μ. μ. Δίδακτρα
λογικά. Άποταθητε: Καν Ειρήνην
Κοκκίνου, 472 ν. 1471Η δί., Ν. Υ.
Οϊιγ. (17497—15—29)
ΑΓΟΡΑΖΟΜΕΝ Βα&γ δβαΐ Ρΐίΐ-
Ιε« είς ποσότητας, δ,τι δήποτε χοω-
μα. 0οα&ί3ηϋηοα αικΐ Ρηίΐϊρ, 230
ΙΥν. 251ή δΐ., Ν. Υ. Οϊΐγ.
(17462—15—20)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡ0Σ0Χ1Ι
ΕΙΜΕΘΑ ΤΌ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Ρ Ε Ω Σ.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣ1Σ ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΒΒΕΒ δΟΗΟθί
859 811ι Ανε. (ΓΩΝΙΑ 2βης ΟΔΟΥ).
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ.
(17447—8—58)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εόχαιοία όπως μάθετι
|ιίαν κατάλληλον τέχνην έντός τβοοά-
οων έδδομάδων, ή 4κοία είναι χρήσι-
|Η)ς καί διά την πατρίδα σας. Δίδαχτρα
μόνον $25.00.
(ΧΜ.υΜΙίΙΑ ΒΑΒΒΕΗ ΓΟΜ ΕΟΕ
850 ΕΐΛίΙί Ανβ. Νβ~ ΥοΛ
ΜεταΕϋ 27η: κπϊ ?8πε όδο?.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
Οί θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬
κον 'Ελληνικά η^Άγγλικά εύμεΰόδως
καί πρακτοοώς, άς ΟΛοταθώστ δ** £—.-
σταλής πρός τόν άρκπονχο'ν καί πολύ-
Ιΐίίθθν (^δάσκαλον Κωνστ. Χ. θίθδο-
€Λου. Τα δίδακτρά το» είναι λογιχά.
Διεύθυνσις:
£75— 611ι Ανβ., ο)ο Παάΐο δΐιορ
Ν ΥογΙγ α
ΕΡΓΟΑΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΑΝ
ΟΗΑΗΙ.ΕΧ ΒΑ0Ι6ΑίϋΡ0, ΙΝ6.
"Εργολάβον Κει&ηΑν.Βαλ4β*«Μλ< ΆνεγνιοοΜΐΜνκ «βοα «Β 'Ελλ—ι*β ·θν»β*όϊ* 'Εχκλ—Ί« Η ΑΓΙΑ ΤΡΙλϊ Ύ*ο%αταστήματα 208-10 ΧρΓΐηβ 81 Κεντρ. ρφ 2 ε ΜυΙ5β~ 54. Τηλ. Οαπαΐ 9816, 9817, 0565. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ Την παρελθούσαν Κυριακήν, 12 Αύ- γούστου, έν μέσω συγγενών καί φίλων, ετελέσθησαν έν πλήρει επισημότητι οί άροβεβώνες τοΰ αγαπητόν μου φίλον Εΰαγγέλου Σγούρη, νέου λάμπρου καί έλΐαδοφόρου, μετά τής χαριτοβρύτου καί σεμνής δνίδος Άλεξάνδρας Μα- ρούτση, αμφοτέρων έκ τοΰ χωρίο» Τσαριτσό6(Η> τής Ηπείρου καταγό¬
μενον. Τό έν τώ πεφημισμενω καί
ρικαλλεϊ έ<ττιατορί<ρ «τό Διεθνές» δο- <εέν πλούσιον δείπνον είς τοϋς πρεσκε- κλημένβι>ς ανγγενεϊς και φίλοΐ'ς, ένεί-
χέ τι τό εξαιρετικόν. Οί προσελθόντες
συγγενεΐς καί φίλοι διά παύλαν πρ
πόσεων ηϋχήθησαν τους διά δακτν-
λίων άρραβώνος σννδεθέντας δύο νε-
αρονς βλαστούς τα βέλτιστα.
Διά την τόσον επιτύχη εκλογήν αμ¬
φοτέρων, έκφράζω τα εΐλιχρινή μόν
συγχαοητήρια ώς καί την όσον ένϊστι
ταχείαν Εκπλήρωσιν των «όθοιν των.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΙΟΣ
Νο·νν3Γΐί, Ν. ί. (17538—19)
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Τελοΰνρες την προσέχη Κυριακήν,
19 τρέχοντος, ετήσιον μνημόσυνον έν
τώ ίε^φ να») τοϋ Άνίου 'ΕΛ.ευθερίου,
359 ν. 2411ι 51,, Ν. Υ. €ΧΙγ, νύγ
άνατταΰσεως της ψ"χττς τοβ Λολυκλαύ-
στου ήμ<ί>ν άδελφοϋ
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟ-
ΠΟΥΛΟΥ ΔΙΒΡΗ
παρακαλούμεν πάντας τούς τιμώντας
την μνήμην τού, όπως αιροσέλθοχη καΐ
σνντνώσωσι μεθ' ημών τάς πρός τόν
"Υψιστον δίήσβις των.
Οί άδελφοί,
ΓΕΩΡΓΙΟΣ καί ΕΛΕΝΗ ΚΟΝΣΤΑΝ-
ΤΟΠΟΥΛΟΥ ΔΙΒΡΗ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ καί ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΤΟΡ-
ΡΟΥ
Νοντ ΥθΓΐί αΐν.
(17507—16—19)
ΖΗΤΕΙΤΑ! ΕΡΓΑΣΙΑ
Ζαχαροπλάχηης γν<ορί<ζων την τοαπα- σ»ενί|ν γλίβίών τελείως χαθώς καί την βαιρήν οϊΒβολατών, ζτττεί τβίκτυιην έρ- γί άιοοδτριοτ*. ΆΛευθνντέον: θ€οο. θΓαπι—*», 1631 Οηΐνβτΐ δ(-, Μά. (17527—18—21) ΓΕΡΜΑΜΣ άμιλοϋσα την 'Ελληνι- ρτ ζητεί θέσιν ώς ΙιοαββΙτββρβΓ ή οί- κονόμος. Ά;«τεα!θτντε δι' έπκττολής: Γευμανίθα, ο)ο ΝβΐΐοηΛΐ ΗβταΚΙ, 140· νΥ. 28ίίι 5-ί, Ν. Υ. Οΐ 'Εκλεκτά βιΚλία Εχει μόνον τδ Βι¬ βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήουνος». ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ Αί πρός τό βββλβοπω- λεΣον τοΰ «Έθν. Κήρν>-
ν.ος» π»ραγγελίίαι έκτε-
λουνται μ£ απόλυτον ά-
ν.ρίβειαν καί προσοχήν,
καλώς συσκευστ.—*.έναιε,
ν.αί ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολοι
τας παραγγελίας βας
είς τό βιβλιοπωλείον
τού «Έθνικοΰ Κ,ήρυ-
κος», είς τό όπθςον θα
εύρητε πρόθυμον
ευσυνείδητον ύ
αη».
ΝΕΟΣ ΔυτΑογράφος, άλ}.η>Λγρ«-
φος, τελτιόψοιτος 'Ελ.ληνικοΰ Γυμνα-
σίου καί 'Αμειριικανικοΰ Κολλεγίβυ, λί-
οτν πεΐΐειραιμ^νος περϊ τα έμΛθν, άντί μιετρίβς
άιΐθίΰής. Ά.τοταΐθήίτε: Α. Α. Α. 230
ΡίΠΙι Ανβ., Κοοΐη 1214, Ν. Υ. Οίν.
Τηλίφ. ΑδΜαηα 9129.
(Δ. 14—20)
Ο
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟι
ΖΗΤΕΙΤΑΙ σννέταιρος
την τέχνην τοΰ ύποδηιμιαιτοπθίον καί
πιΛακαθαοιστοΰ. Τό κατάστημα εϋρί-
σκεταιι πλησίον δύο θεά,τρο*ν, εχει ένοι-
■Λβ!στήρι<χν 5 έτώ-ν, ενοίκιον $85 μηνι- αίως «αί έ&δομαδιαίας εΐσπράξεις $160—200. Μέ όλα τα νεώτρρα μηαα- νήμα-τα. θ«»άζ'εται άντί $2,000, μέ | $500 μετρητά. Ό ένδΐ/αιφβρόιμενος άς | άποταθϋσ δΐπηϊκ ΡογΙογβ, 1042 νΪΓ-1 Κίΐιΐα Ανο., ΙηαΐΔααροΙΪΒ, Ιυ(1. ! (17529—18—20) | ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δύβ συνεργάτιαι γνω¬ ρίζοντας άπό ένοοααιστηρΜΐ κ»αί πωλή- σεις αύτοκινι'ιτων. Άιπ»τ«θτΓτε : Ιογ &>., 55 ν. 42ηά δι., Ν. Υ.
(*75*8—18—20)
^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟ))
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ έργάτοιαι ν^ά δναλέ-
γονν χΓράσηα. Μισβύς Ίκα·νβποιττΠιΧΟ'.
τ
ΓΪΟΓ ΟΐβΓΤν ΡΓβδθΓΥβ, 174
50-, Ν. Υ. €ΐτ?, (17537—19—21)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ κενττ>τί>ι«ι ·διβ μετα-
ξα>τά αβρτνμβττα. 'Ε»«'<της δ»οι ί«&οίβΓ8 κιαί 8ωο1ίθΓ^. ΔύδΐΐτθΑ έρ-γοσμα; ν(η' οίκον. ΆποτοίθτΓτε: Ν. 5. ΒπΑγοκϊΘι— Ο>.. 745 Υν'ηβίιίηκίοη, 5ί-, Βοβίοη,
Μαί». (17536—19)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πωλήτρνοοι διά νέον
Μηχάνημ«. ΪΤιοίδ ΕνβΓγ νΌπιαη
5ίκ>α1(1 Κπονν μέ προμήθειαν. 'Ημ-
.-ϊορεΐ νά κερδίζη ανω των οέκα δολλα-
ρίων ημερησίως. 'Α^ταντονντιΑ $δ διά
τα δίίγματα. Άποταθήπχ: Ηοίβΐ Α-
οτοροΐίρι. Κοοτπ 704, 308 Υν". 58ττι 5ί-,
Ν. Υ. ΟίΤ. (175*3—15—19)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
-ΈΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΑΡΑΚΑΑΕΓΓΑΙ
θ ΰ δ
αα·-η, δια,ί-βντων δλΜΠε
Ββΐο, Τ«ε» ά λ
τόν -011
(17535-1^51
τοϋ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζατΕθροπλοχττεΐον, κά-
μνον καλάς εργασίας. Ευκολίαι είς την
πληρωμήν. Ένοόαον εύΙΗγνόν. Άπο-
ταθήτ*: Οιηάν ΚϊΙοΜβη, 33 ΥΥ. Μαίη
51., Μϊαχΐΐβΐοννιι, Ν. Υ.
(17528—18—23)
ΠΩΛΕΙΤΛΙ Εθ3ΐ3ίΐΓ3ηΙ, λόγφ α¬
σθενείας τοΰ ιδιόκτητον, Ίδρυθέν πρό
15ετίας. Άποταθητε: Ρΐαζβ Κβδίαυ-
γ»πι, 5ρηπ§ Υαΐΐβν, Ν. Υ. Τηλέφ.
320. (17539—19)
ΠΩΛΕΓΤΑΙ ζαχαοοπλαστείον, ί-
δρυθέν πρό πολλών έτό»ν, μέ όλος τάς
τελευταίας ευκολίας. Μετρητά μόνον
άπαιτοΰνται $600. Άποταθήτε: 961
Ε. ΤΓοηιοηΙ Αν6., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. ΡοΓάήαπι 1329
η17542—19)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειρίΐμέναι ράπτρ»-
α» κβί ίίηϊβΐιρτδ διά μϊταξωτά φορέ-
μΊΐτα. Δίόρται έργβσίβ καί έκττός τοΰ
κβτταίΓτή'ίβ'τος. Άποταθήτε : Μϊηβηβ
1)Γβ88 Οο., 869 Ρΐαίοιΐδΐι Ανθ., Βγοο-
ΚΙτβ, Ν. Υ. Ύφέφ. Βιιοΐίπιπΐδΐετ
59845 ' (174~;—14—20)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ άμενως δύο πεπει-
ρομί-νΌ4. πωλ.ηιτιοά αιίδας. Άποταίθητε:
(ΪΓθβΙί ΑηιβΓΐοβη Οοηΐ€€ίΐθΏ€τγ, 409
, Ρβ.
(17525—17—23)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πτπειρσμϊνος κβπελά;
νχά. δΐιοβ δΓΐϊηβι·. 'Εργαισία δκΐρκή^
καί μιΐβθος Ιχανοπίθΐητηχός διά τόν
κατάλληλον. ΆποταθτΥτε: ΙοΙιη 5α-
«ΐΓβΙοβ, 427 Υν. δτιρβτϊθΓ 51., Όα-
Ιπίΐι, Μΐηπ. (17520—17—2*)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσΜαλας γνωρίζων
καί μουσικήν. Απευθυντέον μετά όη-
λώσβως προσόντων χαί άπβιτήισεο/ν:
'Ελλτιν. Κοινότητα, 2346 ΜηγΙσθΙ 51.,
ΜΤΙΐ ν. να.
(17515—16—20)
ΠΤΎΧΙΟΥΧΟΣ 'Ελληνίς διδασχά-
λυσσα, μέ άριστον π«<δ«γα>νικον σν-
στημα καΐ καλάς σιχτταισΐις, ζητεί θέ-
ονν είς Άπογευμαηνήν Σχολήν, έντο^
η είς τα π¥ρ*χωρα της Βοστώνης.
Γράψατε: Μγβ. 0οιιώ6οβ, Μ
Βΐ1 Ρ Μ
(17514 16—19)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ιερεύς ώς ψημος
καί ΔιδάσΜιαλος της Κοινότηττος ΡΙΐηΙ,
Μίοΐλ., δνδάσκ6η- ΈλΛηΓνικήν Γραωμα-
τικήν είς τα όλαγα 'Ελλ.ηνόπαίίδα. »α-
τά μέν τόν χρόνον τής λ^ειτουργίας
των Άμε^ιικαΛΐκών οτ[θλεί**ν άνά δύο
ώρας καθ* οκάστην Παρασκευήν καί
Σ«66ατον, κατά δέ τάς δΐΛκαπάς αυ¬
τών άνά 4 ώρας, 4 ημέρας την έ6δο-
μάδα. Μνσθός 175 τόν μήνα. "Ε^οδα
έγχαταστάσϊώς τού κιτΛ. είς 6άρος
αύτοΰ. ΆΛενθυντέον: Πρόβδρον τής
'ΕβϋΙτίνΐίίης Κοινότητος, 217 5. 5»81-
ηανν 5.1, Κΐϊπι, Μίεΐι.
(17508—16—19)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΒΕΑί Ε5ΤΑΤΕ
Α5Τ0ΒΙΑ, ί. Ι.
ΜΕ $1.000 >
Άγοράζετε οικίαν 1 οικογενείας;
άξίας $7.950.
ΜΕ $1.500>
Άγοράζετε οικίαν 2 οίκογενειών,
άξίας $10350.
ΜΕ $2.500
Άγορώζετί οικίαν 4 οίκογενεΜ&ν
άξίας $ 16.000.
Είς την καλλιτέραν Έλλτινιχήν συν-
οικίαν τής Άστόριας. Ναϋλος 5
σέντς. Είμεθα τό μόνον "Ελληνικόν
Γραφείον χοϋ εΐδους αύτοϋ καί Οά εύ-
ζαριστηθώμεν νά σδς έξυπηρτεήσω-
ιεν ειλικρινός κώ τιμίως.
Επισκεφθήτε μας ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΤΗΕΟϋΟΚΕ ΚΟ17ΡΑ5
2709 ΡοίΙθΓ Ανο., (23γ<1 Ανβ.) ΑχΙθΓΐη, ί.. Ι. Τβΐ. Ιί3ν«ΐΐ5νοο(1 0992. ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ "Η ΕΝΟΙΚΙΑ¬ ΣΙΝ Καλή πελατεία, καί επτπλα ενός ξενοδοχείου ΰπνου μέ 40 δωμάτια έν¬ τός πάοκου μέ διάφορα διασκεόαστικά παιγνίδια μέ τρία Εί§Ηΐ -Ειιποΐι Κοοπΐδ καί μέ Ν«ν5 81απ(ΐ8. Τοι δωμάτια τοΰ ξενοδοχείου ένοικιασμε- να μέ τακτικούς πελάτας. Τό πάρκο ένοικιάζεται άπό τόν διευθϋνοντα αύ- τό. Τα Ειιποΐι Κοοπΐδ κάμνουν κα¬ λάς ιέργαοίας. Τιμή ή ννο'αααν εύβτ>Γ
νόν. Ό ίδϋοκτήτής άσχο^ΜίΚΛ άς 03.-
λα,ς έιργαισΐας. Γρβψα-αε Μ. Ε. Άπ»-
στιολάτος, Οίτΐηρϊα Ηοΐβΐ, Ρβηη·*»
Ο, Ν. .1. (17541—19—21)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ 0ϋΐι<ΐ7 5ι»γθ, μ κβίλάς έιργασίας, μέ δλα τού τα χρειώ- όη, τοϋ ϊδΜβοτητον άσχολονμβνου είς άλλας εργασίας. Οί· 6ο«λόμεΛ·οι άΛθτα· ΘΓ>Τ£ δι1 έΛΚ?τ·ολής: 312 νΥ. δτιρβΓΙθΓ
Ανθ., Οβνβΐαηιΐ, Οΐιϊο.
(151516—17—19)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Γονϊνάδνκο μέ
Βοοπι, κάμνον λαμπράς έργαβίας, είς
ΛΟΡαν 20 χιλιάδων καιοίκων, γνωστΪΓν
ύί» τό σνομα «Ρουΐίτν Οηΐτθ οί Α-
πιβΓΪοα». Είναι τα μόνον είς το είδός
τοι·, καί ά.τεταντι θεόντροΐ'. θυσιάζεται.
τοϋ Ιδχοκττ|τιου άσχολσυμένον είς άλ¬
λας έογτακοτς. Άπέχει 35 μΐλια τής
Φιλαδέ'λφείας χβί 125 τής Νέας 'Υόο-
κης. ΆΛοταΛητϊ: Οπιηα ΚββΐβτΐΓηηί,
430 ίαηαίβ Ατβ., νϊηβΐβηά, Ν. ^.
(17522—17—23)
•^ ι — ■'■!« «λ Λ_.ν/υ^ΛΐΐΓ
άς, να την αποστείλη εκ την 45.
τού Παναγίαν Μαιν,ΑάγλοΓ
τιδι Γεωργιου Φλάσχα, Η- ¥''
ροΰ, Πειραια, Ογθθοθ. 5
δ,-
ναί
εκ Σαι^νης, νά γράιΐτ, Ης την
ψπν τον Μ—. Κ»ΜΐθΓίη<> 8 Ηνί
ϋ Τίιβηίτβ, ίβιΐιΐ)ΓωΕβ ^
(17531—18—Ϊ4|
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωο»ςΰ»|
οιεύθννβιν τοϋ Πλάπονος Κοο^ηί,Ι
Σμύρνης, άλλοτε διαμένοντα; έν Ιτ
ΑηιτιΉ'β, Οαΐ., νά τί)Λ· άηοσΐΕΰ,ηΙ
τόν Ρργθγ Κ»ί-3ΐι>θηο8, 13 ΕάΛ} 1
Ρτόνϊαβποβ, Κ. Ι. (17523—17—1
ΠΑΡΑΚΛΛΈΙΤΑΙ ό γνωρίζη ι
δνενθυνοιν της κ. Μαριάνθης Τσι< λου, εκ Χαλχτ|δονος, τής Κοποτβ νοιντολεως, όπως ττη- ά,-Ηχττβι'1 τόν Δημ. Άν. Χ«τζηαΛ<αστασίοιιι ή 1 0~:β(η~, Ροβίβ Κββίοηΐο, Ατΐΐί] Γ Δ. Π—231 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ύθ.ν τοΰ Αντώνιον '1<ι>άν. ',
φυ/θί'όϋιη, έκ Βατολάκχου,
ννΐ τίιν άπαοτείλη ής τον Δμή
Π εττοοΐ'λάοΓίτν, 41 5ΐη:1& δι-, Βπ
Ινη, Ν. Υ. (17519—17—19)1
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ θεραώς, ,
ξαιρέτως πάσας τάς εν 'Αίΐία«ή ]
νστηιτας, Σωματεϊα κ.αί Ποί.ιη]
Συί^ογους όπως εΰαρεστούμενο ,
αποστείλα>σι τό ταχΰτ*ρον τάς α
θτ'»νσϊΐς των, πολύ ή/τοχρεώνοντα {■■
Διεύθννσις: Δ-ημήτριος Τ<Λσ|ιβ (Ιαΐηββ ΤβϊβΐηαΓαΗβ), Ρ. 0. 259, Εηβ, Ρ». (17512—16—18; ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζη; δοεύθυνσΐν τοΰ Γβωργίου Γεραβή ΖαμΛνη ή Σίμον, έξ Αικατερίνης, 1 κεδονίας, δκπιένονκι πρό 8ετία- Βηα^θροΓί, Οηη., όπως την στείλτι είς τάν έν Αίκατερίνη δονίας άιδβλφόν τού ΒαοΐλΛΐον νην.____________ Α. 16—20]_ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΚεβιβιΐπιηΙ έν τή κεν- τριχωτέρρι θέσει τής πόλεως ΝβννρθΓΐ, Β. Ι., η ζηπίΐται ό ·κβτάλληλος όπως τό έργασθ-ή, τ»ΰ ϊδιοκττγτον όντος άπη- σχολ—ι«νου. Διά πάσαν πληροφορίαν άπ»ταβήτε : 5ΐνΐ8νοαηο», 14 ννββΐιΐηκ- Ιοη 5αιΐ8Γ€, ΝεννχχΜ-Ι, Κ. Ι. (17526—17—23) ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ επιπλα διά ΰοίίβ© ΡοΙβ, Οίί&β Ηοιιβεβ, ΚββίΗΐΐΓβηί», λ δηλθδή Γ3ηκβ8, Γ6·ίΓΪ86ΓατθΓ3, Μ ϊ , , , 3Ϊ1νβι·νν!ΐΓβ, οοίίοβ ιιτ*η8, κτλ., μετα- χριρνκιένχ καί κα»νουργτί· ΤψΛ* πολΰ χαμηλαί. 'Αποταίθητε: 333 νν. 3911ι 51., Ν. Υ. Οίίν. (17502—15—21) ΠΩΛΕΙΤΑΙ πιλακαθαριστήριον καί στιλβωτηοιον είς κεντροίην τοαΐοθεσίοτν τοΰ θΕ«ΐηϊη§, Ν. Υ. 'Ενοο«·αισττιρΛον 5ετ*ς. Ενοίκιον $40 μηνι«άο>ς. 'ΕΓ/6ο-
μαδιαίαι εΐσποάξβις $70 καί ανω. Ό-
ροι: 600 δολλ. τοίς μεπρτττοίς, η 700
δολλ. μέ εύοβολίας πληρωμής. Παρε-
χεται δθ5*μή- ΔιεύδΗτνσις: (ϊαβ ΐΛζα-
ΓΠ3. 135 1)2 Μίιΐη δί-, ΤβΓΓΤΤοντη,
Ν. Υ. (17493—14—18)
ΖΗΤΕΠΆΙ παοά τής μήτρος
έξ Άρτάκηςι, Κυζύκαυ, κσΐαγομ
Τΐ)?^μ«χος Γκαιράς· όίττ.»^, - - ■
περί αντοϋ, παρακαλείΐαι όπως.Μ
φορήση τόν Ι.. Οοιιηηιϊβ, 482 Κ ι*
δτ., Ν. Υ. ™"
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΡΑ.
ΕΜ)ΟΚΑΙ)Ο, ΑΚΚ. — Ό
«Έθνικός Κηρυξ» πωλείται είς
την Οογιοπ'β Ν'ϊννβ Αί?βαον.
Ο ΣΩΣΣΙΑΣ
Υπό Θ. Ντοστογιέφσκη. "Ερ¬
γον μεγαλόπνοον. Άρκεϊ ότι εξήλ¬
θεν άπό την σφραγίδα τοΰ έξοχω-
τάτον των Ρώσσων μυθιστοριο-
γράφων, διά νά διαβασθϋ άπό ό-
?.ους. Τιμαται δεδεμένον .. $1.00
"ΝΑΤιΌΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
26ΤΗ 8Τ·, ΗΕνν ΥΟΗΚ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πρώτης τάξεως Ζαχα¬
ροπλαστείον, άπέναντι νέου οχιδηρο-
δρομικοΰ σχα^ρΛϋ μέ δ).α τα χρ«ώδη.
Είσπράξεις ετήσιαι $14,000. (Πωλεϊ-
τα» άντί $6,000, μέ μετρητά μόνον
$1500, τοΰ ίδιοκτήτου άναχωροϋντος
ένεκεν άπροόπτου δυστυχήματος δια
την ΙδΜΜτεραν πατρίδα τού. Άποτβθή-
τε: 225 δΐανίβοη Ανο.,, ΕγπαΙιυΓβΙ,
Ν. ί. (17455—10—19)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ποτ«οΛωλϊίον κάμνον
καλ.άς εργασίας. Έν«^Λαστήο«>ν 2 ΐ-
τί>ν μαζύ μέ κατοικίαν 5 δωματίων.
"Ενοίκιον $58 μηνι-αίως. Άσΐοταθήτε:
315 Ε. 104ΙΙ1 51., Ν. Υ. 0117.
(17517—17—18)
ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά-
ζομεν έπιπλα στιλδωτηρί-
ων καί ύποδηματοαοιείων,
είς πολύ λογικάς τιμάς.
Μία επίσκεψις Θά σάς πει-
σχ). Γηάψατε ή τηλεφωνη-
σατε:" ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ
ΒίΑϋΚ 5ϋΡΡΕΥ. 428
—3Γ(1 Ανβ., Ν. Υ. ΟίΙν.
Τη1 έφ.: Ι,θχΐηειοη 8239
ρ, Ν. Η.— Ό «'ΚΟνικδ.
Κήρνξ» πωλεϊται παρά τοι άντιπρο-
αώηφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράκχ), 351
ΟοιιΐΓβΙ Ανβ., όστις όέχεται μακράς
<αί μεγάλας άγγελίας, χαθώς καί 4γ Υΐ>αφάς συνδρομητών.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τον 1
(οργίου Δρέν η Λαυριώτου, έκ το» ]
ρίου Δέλγα τής Όλτ»υτί·ας, νά "
άπιοστείλτΐ «ίς τόν αδελφόν τού
προν Δοέν, Όδόν Καλα6ρντα»ν,
Π άτρας, ϋΓββοβ.
(17510—16—1
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ γνωριζωνΐ
δίο'τβτννσιν (η ό,τιδήποτε σχετωί
τοΰ Ρθτθγ Μαηοθ η Πέτρου Κα
ιιάνον. άλλοτε δκιμένοντος εν «
δΐλφεί,α καϊ κβταγομένου έξ Ά#
νά έποΜΗνωνήστι μέ τόν κ. ίοαα
Τίίϋί Ο)Ο ΝΒίΐθΠ3ΐ ΗβΓίΐΜ, 140
2611ι δί.. Ν. Υ. ΟΙ7· Πρόκειττβ ·
οΐκογενειακής τού υποθέσεως.
(Δ. 14—-
ΡΗΙΕΑϋΕΕ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
—«ια κατάλληλον διά
ί:ίϋ ίΐ Άνθαι
της τάξεως τοποθεσια.
Μγ. Μαΐαΐίοίί, ΡβηηνραοϋθΓ
(17521—'7
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δ<αματ<ον Έλληνβίή οίκογενεία ανεν τεκν όλς τάς εϋκολί«ς. Άλι>τ«Ν« .
42), Ν. Υ. Οϊί,τ. (Α
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιονι
καλίϊ 'Ελληνιική ^«Ύ^1»- ,γ 1
δύο άτομα. Άποταθτ|τ€ : 608 νν.
^ (Α 52) ^
ΡΟΚΤ ΟΗΕδΤΕΚΓ^Α^^
βντχός Κήρ«ξ>, ή»"< τικος καί Μηνηαϊος —. χος πωλσννται παρά τού αντ" που μας Α. ΒαΓΠοννδΙίΥ. «· Μ3Ϊ π 51. 'Εκλεκτά βιδλία^εχει μί βλιοπωλεϊον τοΰ '"* "
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 Αύγουστον.—Άν-
δρέου τού στρατηλάτου καί μάρτυρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 20 Αύγουστον.—Σαμου¬
ήλ, προφιίτου. Των έν Βυζύη 37 μαρπ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.30 1)2ο ή Οραχμή.
'Επί Λονδίνου $4.87 7)8 ή λίοα.
'Επί Παρισίων 5.93 5) 8ο τό φράγκον.
'Επί Γερμανίας 23.92 1)2ο τό μά~ον.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
•Επί ΣεοΑΊ'ας 1.76 1)4ο τό δπνάρι—.
'Επί Ρουμανία; 0.62ο τό λεΊ.
'Επΐ Τσεχοσλοβακίας 2.9615(· Λ χοο
Ι
205 ¥ΤΕ5Τ 33«- 5ΤΒΕΕΤ
'Αίραι Αγγλίας Α-β1*}}
Γαλλ. Φράγκα 3.93%
ί είς την
ρ τιμήν.
Τηλεφωνήβατε
μάς:
Τηλέφωνα:
τι¬
0271—6.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΤ ΒΗΚ
100 ΡΑΚΚ ΚΟΥν
ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον της Όδοϋ ΜβίΠδοη)
'Εκδίδομεν Ιπιταγάς είς Δραχμάς
ΙπΙ δλα>ν των πόλεων της Ελλάδος,
είς τάς καλλιτέρας τιμάς της ημέρας.
Τηλέφ. ΛΥογΙΗ 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΚΟίΗΩΝΙΚΑ
ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ
'Η χ. Μαρία Δημητρίου Καμαρινσϋ
(τό γένβς Δοόρου), ετεκεν είς τό εν
Βγοπχ νεβ1> 5αηί1.ΐΓίυπι, αίσίας
θήλυ. Μήτηρ χαΐ ·ν«>γνόν έχουσιν ά
ρ*πα. Είς τσύς ϊϋτυχεϊς γονείς ίτίχο-
μ«Λ νά τοίς ζή—.
Ό άδελφός,
Π. ΚΑΜΑΡΙΝΟΣ
Ν«νν ΥοΗί ΟΗχ.
(17540—19—20)
ΠΑΡΑΔΙΔΩ μαθήματα ' Ελληνικάς
*ατ* οίκον, άπό 4—6 μ. μ. Δίδακτρα
λογικά. Άποταθητε: Καν Ειρήνην
Κοκκίνου, 472 ν. 1471Η δί., Ν. Υ.
Οϊιγ. (17497—15—29)
ΑΓΟΡΑΖΟΜΕΝ Βα&γ δβαΐ Ρΐίΐ-
Ιε« είς ποσότητας, δ,τι δήποτε χοω-
μα. 0οα&ί3ηϋηοα αικΐ Ρηίΐϊρ, 230
ΙΥν. 251ή δΐ., Ν. Υ. Οϊΐγ.
(17462—15—20)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡ0Σ0Χ1Ι
ΕΙΜΕΘΑ ΤΌ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Ρ Ε Ω Σ.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣ1Σ ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΒΒΕΒ δΟΗΟθί
859 811ι Ανε. (ΓΩΝΙΑ 2βης ΟΔΟΥ).
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ.
(17447—8—58)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εόχαιοία όπως μάθετι
|ιίαν κατάλληλον τέχνην έντός τβοοά-
οων έδδομάδων, ή 4κοία είναι χρήσι-
|Η)ς καί διά την πατρίδα σας. Δίδαχτρα
μόνον $25.00.
(ΧΜ.υΜΙίΙΑ ΒΑΒΒΕΗ ΓΟΜ ΕΟΕ
850 ΕΐΛίΙί Ανβ. Νβ~ ΥοΛ
ΜεταΕϋ 27η: κπϊ ?8πε όδο?.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
Οί θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬
κον 'Ελληνικά η^Άγγλικά εύμεΰόδως
καί πρακτοοώς, άς ΟΛοταθώστ δ** £—.-
σταλής πρός τόν άρκπονχο'ν καί πολύ-
Ιΐίίθθν (^δάσκαλον Κωνστ. Χ. θίθδο-
€Λου. Τα δίδακτρά το» είναι λογιχά.
Διεύθυνσις:
£75— 611ι Ανβ., ο)ο Παάΐο δΐιορ
Ν ΥογΙγ α
ΕΡΓΟΑΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΑΝ
ΟΗΑΗΙ.ΕΧ ΒΑ0Ι6ΑίϋΡ0, ΙΝ6.
"Εργολάβον Κει&ηΑν.Βαλ4β*«Μλ< ΆνεγνιοοΜΐΜνκ «βοα «Β 'Ελλ—ι*β ·θν»β*όϊ* 'Εχκλ—Ί« Η ΑΓΙΑ ΤΡΙλϊ Ύ*ο%αταστήματα 208-10 ΧρΓΐηβ 81 Κεντρ. ρφ 2 ε ΜυΙ5β~ 54. Τηλ. Οαπαΐ 9816, 9817, 0565. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ Την παρελθούσαν Κυριακήν, 12 Αύ- γούστου, έν μέσω συγγενών καί φίλων, ετελέσθησαν έν πλήρει επισημότητι οί άροβεβώνες τοΰ αγαπητόν μου φίλον Εΰαγγέλου Σγούρη, νέου λάμπρου καί έλΐαδοφόρου, μετά τής χαριτοβρύτου καί σεμνής δνίδος Άλεξάνδρας Μα- ρούτση, αμφοτέρων έκ τοΰ χωρίο» Τσαριτσό6(Η> τής Ηπείρου καταγό¬
μενον. Τό έν τώ πεφημισμενω καί
ρικαλλεϊ έ<ττιατορί<ρ «τό Διεθνές» δο- <εέν πλούσιον δείπνον είς τοϋς πρεσκε- κλημένβι>ς ανγγενεϊς και φίλοΐ'ς, ένεί-
χέ τι τό εξαιρετικόν. Οί προσελθόντες
συγγενεΐς καί φίλοι διά παύλαν πρ
πόσεων ηϋχήθησαν τους διά δακτν-
λίων άρραβώνος σννδεθέντας δύο νε-
αρονς βλαστούς τα βέλτιστα.
Διά την τόσον επιτύχη εκλογήν αμ¬
φοτέρων, έκφράζω τα εΐλιχρινή μόν
συγχαοητήρια ώς καί την όσον ένϊστι
ταχείαν Εκπλήρωσιν των «όθοιν των.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΙΟΣ
Νο·νν3Γΐί, Ν. ί. (17538—19)
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Τελοΰνρες την προσέχη Κυριακήν,
19 τρέχοντος, ετήσιον μνημόσυνον έν
τώ ίε^φ να») τοϋ Άνίου 'ΕΛ.ευθερίου,
359 ν. 2411ι 51,, Ν. Υ. €ΧΙγ, νύγ
άνατταΰσεως της ψ"χττς τοβ Λολυκλαύ-
στου ήμ<ί>ν άδελφοϋ
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟ-
ΠΟΥΛΟΥ ΔΙΒΡΗ
παρακαλούμεν πάντας τούς τιμώντας
την μνήμην τού, όπως αιροσέλθοχη καΐ
σνντνώσωσι μεθ' ημών τάς πρός τόν
"Υψιστον δίήσβις των.
Οί άδελφοί,
ΓΕΩΡΓΙΟΣ καί ΕΛΕΝΗ ΚΟΝΣΤΑΝ-
ΤΟΠΟΥΛΟΥ ΔΙΒΡΗ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ καί ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΤΟΡ-
ΡΟΥ
Νοντ ΥθΓΐί αΐν.
(17507—16—19)
ΖΗΤΕΙΤΑ! ΕΡΓΑΣΙΑ
Ζαχαροπλάχηης γν<ορί<ζων την τοαπα- σ»ενί|ν γλίβίών τελείως χαθώς καί την βαιρήν οϊΒβολατών, ζτττεί τβίκτυιην έρ- γί άιοοδτριοτ*. ΆΛευθνντέον: θ€οο. θΓαπι—*», 1631 Οηΐνβτΐ δ(-, Μά. (17527—18—21) ΓΕΡΜΑΜΣ άμιλοϋσα την 'Ελληνι- ρτ ζητεί θέσιν ώς ΙιοαββΙτββρβΓ ή οί- κονόμος. Ά;«τεα!θτντε δι' έπκττολής: Γευμανίθα, ο)ο ΝβΐΐοηΛΐ ΗβταΚΙ, 140· νΥ. 28ίίι 5-ί, Ν. Υ. Οΐ 'Εκλεκτά βιΚλία Εχει μόνον τδ Βι¬ βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήουνος». ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ Αί πρός τό βββλβοπω- λεΣον τοΰ «Έθν. Κήρν>-
ν.ος» π»ραγγελίίαι έκτε-
λουνται μ£ απόλυτον ά-
ν.ρίβειαν καί προσοχήν,
καλώς συσκευστ.—*.έναιε,
ν.αί ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολοι
τας παραγγελίας βας
είς τό βιβλιοπωλείον
τού «Έθνικοΰ Κ,ήρυ-
κος», είς τό όπθςον θα
εύρητε πρόθυμον
ευσυνείδητον ύ
αη».
ΝΕΟΣ ΔυτΑογράφος, άλ}.η>Λγρ«-
φος, τελτιόψοιτος 'Ελ.ληνικοΰ Γυμνα-
σίου καί 'Αμειριικανικοΰ Κολλεγίβυ, λί-
οτν πεΐΐειραιμ^νος περϊ τα έμΛθν, άντί μιετρίβς
άιΐθίΰής. Ά.τοταΐθήίτε: Α. Α. Α. 230
ΡίΠΙι Ανβ., Κοοΐη 1214, Ν. Υ. Οίν.
Τηλίφ. ΑδΜαηα 9129.
(Δ. 14—20)
Ο
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟι
ΖΗΤΕΙΤΑΙ σννέταιρος
την τέχνην τοΰ ύποδηιμιαιτοπθίον καί
πιΛακαθαοιστοΰ. Τό κατάστημα εϋρί-
σκεταιι πλησίον δύο θεά,τρο*ν, εχει ένοι-
■Λβ!στήρι<χν 5 έτώ-ν, ενοίκιον $85 μηνι- αίως «αί έ&δομαδιαίας εΐσπράξεις $160—200. Μέ όλα τα νεώτρρα μηαα- νήμα-τα. θ«»άζ'εται άντί $2,000, μέ | $500 μετρητά. Ό ένδΐ/αιφβρόιμενος άς | άποταθϋσ δΐπηϊκ ΡογΙογβ, 1042 νΪΓ-1 Κίΐιΐα Ανο., ΙηαΐΔααροΙΪΒ, Ιυ(1. ! (17529—18—20) | ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δύβ συνεργάτιαι γνω¬ ρίζοντας άπό ένοοααιστηρΜΐ κ»αί πωλή- σεις αύτοκινι'ιτων. Άιπ»τ«θτΓτε : Ιογ &>., 55 ν. 42ηά δι., Ν. Υ.
(*75*8—18—20)
^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟ))
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ έργάτοιαι ν^ά δναλέ-
γονν χΓράσηα. Μισβύς Ίκα·νβποιττΠιΧΟ'.
τ
ΓΪΟΓ ΟΐβΓΤν ΡΓβδθΓΥβ, 174
50-, Ν. Υ. €ΐτ?, (17537—19—21)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ κενττ>τί>ι«ι ·διβ μετα-
ξα>τά αβρτνμβττα. 'Ε»«'<της δ»οι ί«&οίβΓ8 κιαί 8ωο1ίθΓ^. ΔύδΐΐτθΑ έρ-γοσμα; ν(η' οίκον. ΆποτοίθτΓτε: Ν. 5. ΒπΑγοκϊΘι— Ο>.. 745 Υν'ηβίιίηκίοη, 5ί-, Βοβίοη,
Μαί». (17536—19)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πωλήτρνοοι διά νέον
Μηχάνημ«. ΪΤιοίδ ΕνβΓγ νΌπιαη
5ίκ>α1(1 Κπονν μέ προμήθειαν. 'Ημ-
.-ϊορεΐ νά κερδίζη ανω των οέκα δολλα-
ρίων ημερησίως. 'Α^ταντονντιΑ $δ διά
τα δίίγματα. Άποταθήπχ: Ηοίβΐ Α-
οτοροΐίρι. Κοοτπ 704, 308 Υν". 58ττι 5ί-,
Ν. Υ. ΟίΤ. (175*3—15—19)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
-ΈΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΑΡΑΚΑΑΕΓΓΑΙ
θ ΰ δ
αα·-η, δια,ί-βντων δλΜΠε
Ββΐο, Τ«ε» ά λ
τόν -011
(17535-1^51
τοϋ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζατΕθροπλοχττεΐον, κά-
μνον καλάς εργασίας. Ευκολίαι είς την
πληρωμήν. Ένοόαον εύΙΗγνόν. Άπο-
ταθήτ*: Οιηάν ΚϊΙοΜβη, 33 ΥΥ. Μαίη
51., Μϊαχΐΐβΐοννιι, Ν. Υ.
(17528—18—23)
ΠΩΛΕΙΤΛΙ Εθ3ΐ3ίΐΓ3ηΙ, λόγφ α¬
σθενείας τοΰ ιδιόκτητον, Ίδρυθέν πρό
15ετίας. Άποταθητε: Ρΐαζβ Κβδίαυ-
γ»πι, 5ρηπ§ Υαΐΐβν, Ν. Υ. Τηλέφ.
320. (17539—19)
ΠΩΛΕΓΤΑΙ ζαχαοοπλαστείον, ί-
δρυθέν πρό πολλών έτό»ν, μέ όλος τάς
τελευταίας ευκολίας. Μετρητά μόνον
άπαιτοΰνται $600. Άποταθήτε: 961
Ε. ΤΓοηιοηΙ Αν6., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. ΡοΓάήαπι 1329
η17542—19)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειρίΐμέναι ράπτρ»-
α» κβί ίίηϊβΐιρτδ διά μϊταξωτά φορέ-
μΊΐτα. Δίόρται έργβσίβ καί έκττός τοΰ
κβτταίΓτή'ίβ'τος. Άποταθήτε : Μϊηβηβ
1)Γβ88 Οο., 869 Ρΐαίοιΐδΐι Ανθ., Βγοο-
ΚΙτβ, Ν. Υ. Ύφέφ. Βιιοΐίπιπΐδΐετ
59845 ' (174~;—14—20)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ άμενως δύο πεπει-
ρομί-νΌ4. πωλ.ηιτιοά αιίδας. Άποταίθητε:
(ΪΓθβΙί ΑηιβΓΐοβη Οοηΐ€€ίΐθΏ€τγ, 409
, Ρβ.
(17525—17—23)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πτπειρσμϊνος κβπελά;
νχά. δΐιοβ δΓΐϊηβι·. 'Εργαισία δκΐρκή^
καί μιΐβθος Ιχανοπίθΐητηχός διά τόν
κατάλληλον. ΆποταθτΥτε: ΙοΙιη 5α-
«ΐΓβΙοβ, 427 Υν. δτιρβτϊθΓ 51., Όα-
Ιπίΐι, Μΐηπ. (17520—17—2*)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσΜαλας γνωρίζων
καί μουσικήν. Απευθυντέον μετά όη-
λώσβως προσόντων χαί άπβιτήισεο/ν:
'Ελλτιν. Κοινότητα, 2346 ΜηγΙσθΙ 51.,
ΜΤΙΐ ν. να.
(17515—16—20)
ΠΤΎΧΙΟΥΧΟΣ 'Ελληνίς διδασχά-
λυσσα, μέ άριστον π«<δ«γα>νικον σν-
στημα καΐ καλάς σιχτταισΐις, ζητεί θέ-
ονν είς Άπογευμαηνήν Σχολήν, έντο^
η είς τα π¥ρ*χωρα της Βοστώνης.
Γράψατε: Μγβ. 0οιιώ6οβ, Μ
Βΐ1 Ρ Μ
(17514 16—19)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ιερεύς ώς ψημος
καί ΔιδάσΜιαλος της Κοινότηττος ΡΙΐηΙ,
Μίοΐλ., δνδάσκ6η- ΈλΛηΓνικήν Γραωμα-
τικήν είς τα όλαγα 'Ελλ.ηνόπαίίδα. »α-
τά μέν τόν χρόνον τής λ^ειτουργίας
των Άμε^ιικαΛΐκών οτ[θλεί**ν άνά δύο
ώρας καθ* οκάστην Παρασκευήν καί
Σ«66ατον, κατά δέ τάς δΐΛκαπάς αυ¬
τών άνά 4 ώρας, 4 ημέρας την έ6δο-
μάδα. Μνσθός 175 τόν μήνα. "Ε^οδα
έγχαταστάσϊώς τού κιτΛ. είς 6άρος
αύτοΰ. ΆΛενθυντέον: Πρόβδρον τής
'ΕβϋΙτίνΐίίης Κοινότητος, 217 5. 5»81-
ηανν 5.1, Κΐϊπι, Μίεΐι.
(17508—16—19)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΒΕΑί Ε5ΤΑΤΕ
Α5Τ0ΒΙΑ, ί. Ι.
ΜΕ $1.000 >
Άγοράζετε οικίαν 1 οικογενείας;
άξίας $7.950.
ΜΕ $1.500>
Άγοράζετε οικίαν 2 οίκογενειών,
άξίας $10350.
ΜΕ $2.500
Άγορώζετί οικίαν 4 οίκογενεΜ&ν
άξίας $ 16.000.
Είς την καλλιτέραν Έλλτινιχήν συν-
οικίαν τής Άστόριας. Ναϋλος 5
σέντς. Είμεθα τό μόνον "Ελληνικόν
Γραφείον χοϋ εΐδους αύτοϋ καί Οά εύ-
ζαριστηθώμεν νά σδς έξυπηρτεήσω-
ιεν ειλικρινός κώ τιμίως.
Επισκεφθήτε μας ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΤΗΕΟϋΟΚΕ ΚΟ17ΡΑ5
2709 ΡοίΙθΓ Ανο., (23γ<1 Ανβ.) ΑχΙθΓΐη, ί.. Ι. Τβΐ. Ιί3ν«ΐΐ5νοο(1 0992. ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ "Η ΕΝΟΙΚΙΑ¬ ΣΙΝ Καλή πελατεία, καί επτπλα ενός ξενοδοχείου ΰπνου μέ 40 δωμάτια έν¬ τός πάοκου μέ διάφορα διασκεόαστικά παιγνίδια μέ τρία Εί§Ηΐ -Ειιποΐι Κοοπΐδ καί μέ Ν«ν5 81απ(ΐ8. Τοι δωμάτια τοΰ ξενοδοχείου ένοικιασμε- να μέ τακτικούς πελάτας. Τό πάρκο ένοικιάζεται άπό τόν διευθϋνοντα αύ- τό. Τα Ειιποΐι Κοοπΐδ κάμνουν κα¬ λάς ιέργαοίας. Τιμή ή ννο'αααν εύβτ>Γ
νόν. Ό ίδϋοκτήτής άσχο^ΜίΚΛ άς 03.-
λα,ς έιργαισΐας. Γρβψα-αε Μ. Ε. Άπ»-
στιολάτος, Οίτΐηρϊα Ηοΐβΐ, Ρβηη·*»
Ο, Ν. .1. (17541—19—21)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ 0ϋΐι<ΐ7 5ι»γθ, μ κβίλάς έιργασίας, μέ δλα τού τα χρειώ- όη, τοϋ ϊδΜβοτητον άσχολονμβνου είς άλλας εργασίας. Οί· 6ο«λόμεΛ·οι άΛθτα· ΘΓ>Τ£ δι1 έΛΚ?τ·ολής: 312 νΥ. δτιρβΓΙθΓ
Ανθ., Οβνβΐαηιΐ, Οΐιϊο.
(151516—17—19)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Γονϊνάδνκο μέ
Βοοπι, κάμνον λαμπράς έργαβίας, είς
ΛΟΡαν 20 χιλιάδων καιοίκων, γνωστΪΓν
ύί» τό σνομα «Ρουΐίτν Οηΐτθ οί Α-
πιβΓΪοα». Είναι τα μόνον είς το είδός
τοι·, καί ά.τεταντι θεόντροΐ'. θυσιάζεται.
τοϋ Ιδχοκττ|τιου άσχολσυμένον είς άλ¬
λας έογτακοτς. Άπέχει 35 μΐλια τής
Φιλαδέ'λφείας χβί 125 τής Νέας 'Υόο-
κης. ΆΛοταΛητϊ: Οπιηα ΚββΐβτΐΓηηί,
430 ίαηαίβ Ατβ., νϊηβΐβηά, Ν. ^.
(17522—17—23)
•^ ι — ■'■!« «λ Λ_.ν/υ^ΛΐΐΓ
άς, να την αποστείλη εκ την 45.
τού Παναγίαν Μαιν,ΑάγλοΓ
τιδι Γεωργιου Φλάσχα, Η- ¥''
ροΰ, Πειραια, Ογθθοθ. 5
δ,-
ναί
εκ Σαι^νης, νά γράιΐτ, Ης την
ψπν τον Μ—. Κ»ΜΐθΓίη<> 8 Ηνί
ϋ Τίιβηίτβ, ίβιΐιΐ)ΓωΕβ ^
(17531—18—Ϊ4|
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωο»ςΰ»|
οιεύθννβιν τοϋ Πλάπονος Κοο^ηί,Ι
Σμύρνης, άλλοτε διαμένοντα; έν Ιτ
ΑηιτιΉ'β, Οαΐ., νά τί)Λ· άηοσΐΕΰ,ηΙ
τόν Ρργθγ Κ»ί-3ΐι>θηο8, 13 ΕάΛ} 1
Ρτόνϊαβποβ, Κ. Ι. (17523—17—1
ΠΑΡΑΚΛΛΈΙΤΑΙ ό γνωρίζη ι
δνενθυνοιν της κ. Μαριάνθης Τσι< λου, εκ Χαλχτ|δονος, τής Κοποτβ νοιντολεως, όπως ττη- ά,-Ηχττβι'1 τόν Δημ. Άν. Χ«τζηαΛ<αστασίοιιι ή 1 0~:β(η~, Ροβίβ Κββίοηΐο, Ατΐΐί] Γ Δ. Π—231 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ύθ.ν τοΰ Αντώνιον '1<ι>άν. ',
φυ/θί'όϋιη, έκ Βατολάκχου,
ννΐ τίιν άπαοτείλη ής τον Δμή
Π εττοοΐ'λάοΓίτν, 41 5ΐη:1& δι-, Βπ
Ινη, Ν. Υ. (17519—17—19)1
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ θεραώς, ,
ξαιρέτως πάσας τάς εν 'Αίΐία«ή ]
νστηιτας, Σωματεϊα κ.αί Ποί.ιη]
Συί^ογους όπως εΰαρεστούμενο ,
αποστείλα>σι τό ταχΰτ*ρον τάς α
θτ'»νσϊΐς των, πολύ ή/τοχρεώνοντα {■■
Διεύθννσις: Δ-ημήτριος Τ<Λσ|ιβ (Ιαΐηββ ΤβϊβΐηαΓαΗβ), Ρ. 0. 259, Εηβ, Ρ». (17512—16—18; ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζη; δοεύθυνσΐν τοΰ Γβωργίου Γεραβή ΖαμΛνη ή Σίμον, έξ Αικατερίνης, 1 κεδονίας, δκπιένονκι πρό 8ετία- Βηα^θροΓί, Οηη., όπως την στείλτι είς τάν έν Αίκατερίνη δονίας άιδβλφόν τού ΒαοΐλΛΐον νην.____________ Α. 16—20]_ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΚεβιβιΐπιηΙ έν τή κεν- τριχωτέρρι θέσει τής πόλεως ΝβννρθΓΐ, Β. Ι., η ζηπίΐται ό ·κβτάλληλος όπως τό έργασθ-ή, τ»ΰ ϊδιοκττγτον όντος άπη- σχολ—ι«νου. Διά πάσαν πληροφορίαν άπ»ταβήτε : 5ΐνΐ8νοαηο», 14 ννββΐιΐηκ- Ιοη 5αιΐ8Γ€, ΝεννχχΜ-Ι, Κ. Ι. (17526—17—23) ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ επιπλα διά ΰοίίβ© ΡοΙβ, Οίί&β Ηοιιβεβ, ΚββίΗΐΐΓβηί», λ δηλθδή Γ3ηκβ8, Γ6·ίΓΪ86ΓατθΓ3, Μ ϊ , , , 3Ϊ1νβι·νν!ΐΓβ, οοίίοβ ιιτ*η8, κτλ., μετα- χριρνκιένχ καί κα»νουργτί· ΤψΛ* πολΰ χαμηλαί. 'Αποταίθητε: 333 νν. 3911ι 51., Ν. Υ. Οίίν. (17502—15—21) ΠΩΛΕΙΤΑΙ πιλακαθαριστήριον καί στιλβωτηοιον είς κεντροίην τοαΐοθεσίοτν τοΰ θΕ«ΐηϊη§, Ν. Υ. 'Ενοο«·αισττιρΛον 5ετ*ς. Ενοίκιον $40 μηνι«άο>ς. 'ΕΓ/6ο-
μαδιαίαι εΐσποάξβις $70 καί ανω. Ό-
ροι: 600 δολλ. τοίς μεπρτττοίς, η 700
δολλ. μέ εύοβολίας πληρωμής. Παρε-
χεται δθ5*μή- ΔιεύδΗτνσις: (ϊαβ ΐΛζα-
ΓΠ3. 135 1)2 Μίιΐη δί-, ΤβΓΓΤΤοντη,
Ν. Υ. (17493—14—18)
ΖΗΤΕΠΆΙ παοά τής μήτρος
έξ Άρτάκηςι, Κυζύκαυ, κσΐαγομ
Τΐ)?^μ«χος Γκαιράς· όίττ.»^, - - ■
περί αντοϋ, παρακαλείΐαι όπως.Μ
φορήση τόν Ι.. Οοιιηηιϊβ, 482 Κ ι*
δτ., Ν. Υ. ™"
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΡΑ.
ΕΜ)ΟΚΑΙ)Ο, ΑΚΚ. — Ό
«Έθνικός Κηρυξ» πωλείται είς
την Οογιοπ'β Ν'ϊννβ Αί?βαον.
Ο ΣΩΣΣΙΑΣ
Υπό Θ. Ντοστογιέφσκη. "Ερ¬
γον μεγαλόπνοον. Άρκεϊ ότι εξήλ¬
θεν άπό την σφραγίδα τοΰ έξοχω-
τάτον των Ρώσσων μυθιστοριο-
γράφων, διά νά διαβασθϋ άπό ό-
?.ους. Τιμαται δεδεμένον .. $1.00
"ΝΑΤιΌΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
26ΤΗ 8Τ·, ΗΕνν ΥΟΗΚ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πρώτης τάξεως Ζαχα¬
ροπλαστείον, άπέναντι νέου οχιδηρο-
δρομικοΰ σχα^ρΛϋ μέ δ).α τα χρ«ώδη.
Είσπράξεις ετήσιαι $14,000. (Πωλεϊ-
τα» άντί $6,000, μέ μετρητά μόνον
$1500, τοΰ ίδιοκτήτου άναχωροϋντος
ένεκεν άπροόπτου δυστυχήματος δια
την ΙδΜΜτεραν πατρίδα τού. Άποτβθή-
τε: 225 δΐανίβοη Ανο.,, ΕγπαΙιυΓβΙ,
Ν. ί. (17455—10—19)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ποτ«οΛωλϊίον κάμνον
καλ.άς εργασίας. Έν«^Λαστήο«>ν 2 ΐ-
τί>ν μαζύ μέ κατοικίαν 5 δωματίων.
"Ενοίκιον $58 μηνι-αίως. Άσΐοταθήτε:
315 Ε. 104ΙΙ1 51., Ν. Υ. 0117.
(17517—17—18)
ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά-
ζομεν έπιπλα στιλδωτηρί-
ων καί ύποδηματοαοιείων,
είς πολύ λογικάς τιμάς.
Μία επίσκεψις Θά σάς πει-
σχ). Γηάψατε ή τηλεφωνη-
σατε:" ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ
ΒίΑϋΚ 5ϋΡΡΕΥ. 428
—3Γ(1 Ανβ., Ν. Υ. ΟίΙν.
Τη1 έφ.: Ι,θχΐηειοη 8239
ρ, Ν. Η.— Ό «'ΚΟνικδ.
Κήρνξ» πωλεϊται παρά τοι άντιπρο-
αώηφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράκχ), 351
ΟοιιΐΓβΙ Ανβ., όστις όέχεται μακράς
<αί μεγάλας άγγελίας, χαθώς καί 4γ Υΐ>αφάς συνδρομητών.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τον 1
(οργίου Δρέν η Λαυριώτου, έκ το» ]
ρίου Δέλγα τής Όλτ»υτί·ας, νά "
άπιοστείλτΐ «ίς τόν αδελφόν τού
προν Δοέν, Όδόν Καλα6ρντα»ν,
Π άτρας, ϋΓββοβ.
(17510—16—1
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ γνωριζωνΐ
δίο'τβτννσιν (η ό,τιδήποτε σχετωί
τοΰ Ρθτθγ Μαηοθ η Πέτρου Κα
ιιάνον. άλλοτε δκιμένοντος εν «
δΐλφεί,α καϊ κβταγομένου έξ Ά#
νά έποΜΗνωνήστι μέ τόν κ. ίοαα
Τίίϋί Ο)Ο ΝΒίΐθΠ3ΐ ΗβΓίΐΜ, 140
2611ι δί.. Ν. Υ. ΟΙ7· Πρόκειττβ ·
οΐκογενειακής τού υποθέσεως.
(Δ. 14—-
ΡΗΙΕΑϋΕΕ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
—«ια κατάλληλον διά
ί:ίϋ ίΐ Άνθαι
της τάξεως τοποθεσια.
Μγ. Μαΐαΐίοίί, ΡβηηνραοϋθΓ
(17521—'7
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δ<αματ<ον Έλληνβίή οίκογενεία ανεν τεκν όλς τάς εϋκολί«ς. Άλι>τ«Ν« .
42), Ν. Υ. Οϊί,τ. (Α
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιονι
καλίϊ 'Ελληνιική ^«Ύ^1»- ,γ 1
δύο άτομα. Άποταθτ|τ€ : 608 νν.
^ (Α 52) ^
ΡΟΚΤ ΟΗΕδΤΕΚΓ^Α^^
βντχός Κήρ«ξ>, ή»"< τικος καί Μηνηαϊος —. χος πωλσννται παρά τού αντ" που μας Α. ΒαΓΠοννδΙίΥ. «· Μ3Ϊ π 51. 'Εκλεκτά βιδλία^εχει μί βλιοπωλεϊον τοΰ '"* "
«ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΕ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. ιη Αντηνττην 1928.
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ
.......Ε*5Τ ΗΕϋΕΤ
ΐ.ίη'ρΐ·τΐΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΈ·
Κ?ν πΡθνΦΥΓΛΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Κ νΛ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ
τ*ΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ
Τν ΛΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ
ΚΩΣ ΑΥΤΟΥ-
[Πηοα-,αλοϋνται ο» Γοιοι. <ί καί τ! ντες η περί βύτων νά έπΜον α ϊιε-τά τήί Νβητ ΕββΙ Ββ· ι ^ά λάβωσι σνμπληοωματιχα: οίπ- διευθύνοντες τάς έπιστο- ΕΑ5Τ ΒΕιΙΕγ 151 ΓίΠΙι Ανβ., Νβτν Υογκ Οί» Αΐίρητίοη ΡβΓβοπβΙ 8β—Ιββ ΟίνΚΐοπ. ΡοΓΕΐκη ι>ρί.
•Ο ν Ιωάννης Τζόνοβιτς ΆλεξΛ-
1< ήλιχίας πϊρίτου 80 έτών, ίργα. Κί- τρλ ίτών εί; όρυχεϊα τής Π — Ελίανιας. Εητϊΐται νπί» τού έν Βα· |ο»ι άδΕλφοΟ τού κ. Αντώνιον Τζό- ώ Ή Κα 'Α·νβστασ(α 'Αστράνη «©4 ρον διαιιίννοσα έν Υοτιπκβγο—η, ιΐπό τής έν Αθήναις συγγενοϋ; Ε; Κα; Πέορη. Ό χ. Απόστολος ΜπανΙκας Ιξ Ιΐίαλή τής Μ. Άσίας. &τό τί^ ί» . ι χ ρ θείας τού Κάς Κυριακού. Γ'Ο "V. Παΰλος Βάνης. ίξ Άΐβαλβ ϊς Μ 'Ασίας. [Ό χ Χϊκος Χάλιχας. ποώην σ«χμ{- η ίν Νςνν Ι.οηόοη, Οοηη., υπό τβ; ι Χίω ιιητρό; τού. κ. Τεοχηχόρη; "'Ο ε/ Σιιΰρνης κ. Ιωάννης 'ίαχη. " πρό χαιροΰ λαΐιέ'νον ,,γ.^λγΙ Νβϊντϊ, ν«.. υπό τή^ Ι·» !σση?ονίκτι Θείας το», χ. Κυριαχο» 1^ Μ,τανίκα. ρθ ■/■ Κων. Κατσικίδης. έκ Τιςραο<1 »τ?,ς ΚαλλΐπΛεως, Θράκης, υπό τββ »Λιών τή; Γαλλίας αδελφόν το»1 χ. |Ίο)ονιου Κατσικίδον. 'Ο / Δημ. Πονηγιοιτίδης, προ χβν ίι διηαή'ων έν ΟΐΐνβΓ ·>(.. τής Νέ-
ΐ'Υοσντ,ς, υπό τού *ν Κανδι'α, Κρή-
^: ιοτοός τού κ. ^ Τανχιγιωτίδον.
Ό / Ανδρέας 'ΓαΜανός, πρό χαι-
λϊ1 δ ιΐΐΕ(ογ έν Νβνν Βγϊ[8Ιπ, Οοηη.
Βχατ'/γΐΗΐΓνος έκ ΠίρνάμΛυ τής Μ
Ασία; όπως παροϋ.άβυ επιστολήν
^οιο/ομενην^ έκ τήί μητρός αυτού κ,
Ιάνια: Γαλιάνον.
Ι Οί (/. Π. Φωκέβ^. Σμΰρν·ης, κ. χ.
• τινος, Νικόλαο; καί Άναστα-
ϊΤσΐ'δόοη, ίυτό τή; έξαΛέλφης αύ-
' Κσ: 'Λιΐροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν-
6ια τη; Θεσσαλίας καί σύζυγον
ϊιη' ^ψψνί°ν Γαλανοπούλο».
ΙΟέχ Σιιίρνης κ. Γεώργιος Πατα·
ρΐζ ™ό καιροϋ 8ιαμΓ·ων έν Άγί<ρ •«γνκνι,), Καλ. υπό τό5ν έ,ν Ά*τν βε αδϊ)<ΐ·ών τού Εύαγγελίας χαί Δ«- "■'νπ: Παταλίδου. 1 χ· Π. Βατάλης, πρώην &Μτμέ- 1 »' Οίασιγκτώνι, υπό τής ίν Ά ^ΐ1- ίΐίελφίίς τού. ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ ί> Σά| Ρόμερ.—Μϋβιστοοημα Ιχ-
ί Γΐλοχής, πλήρε; μυστηρΐων χαί
«δοςων γεγονότων, τοδ δαιμόνιον
συγγραφέως. Χουσόδετον τ»
.................... «0.Τ5
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υιώ Τζάκ Λόντου. "Εογον πλί,
5 Υοητειας καί περιπέτειαν. Ζων-
Κ'ά ή.ς ζωι'1ς Των *«-
8ε0εμένον $1.00.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ
27
-Ε
ΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
Χ- τού ο
«ΕΘΝΙΚΟΥ
ΚΗΡΥΚΟΣ-
γε*·κ«« είναι
ί
γ¥ .[ν
·?ιβ'·< λίβος», ίνεο ^5 ? ά 22Ϊ * ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ. ΠΑΡΕΧΟΜΕΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙ. ΣΤΟΝ ΔΟΚΙΜΗΝ. ΕΠΙΣΚΕ ΦΟΗΤΕ ΜΑΓ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑ¬ ΜΕΤΕ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΓΟ- ΡΑΝ ΟΟΡΡΒΕ ΡΟΤ, ενχολοδούλίν- τον. Τελειον καθ* δλα. 'Εκλεχτή τοποβεοια χαΐ έπικερβής. Ιθετές έ- νονκιαστήβιον. Ενοίκιον $200. Είσ- -""·Ϊ£«; $1000—1100 έδδομαδιαί- "'-- $10,000. μέ $4,000 με- ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ. Τσ μόνον είς προνομιονχοΎ τοποθεοίαν. Τέλει— *»** Λλα. ΕίσΛν-ίξεις $1000 έ6&ο- μαβιαίεος. Παρ' εΐδνχοϋ εύκ&ας δ·να»- νά είσποάξη $2500 έδδο- ααΛαίως. 'ΕνΌΐκιαοτήριον 13 έτών. ΈνοιιβοΐΓ μετά 12 διορ—ίβτν $375. Τιρή $27,000, μέ $10,000 μπρτιτά. ΒΕ5ΤΑυΚΑΝΤ, τέλειον καθ* ολα. Είσπράξεις $2,500 έ6δοααόν αίως. Ι5ετέ; ένοίκιασττ)ο*ον. 'ΕνοΙ- χιοτ $200 μτρπαίως. Τιμή $38,000, μέ $15,000 αετρτττα. ΟΟΡΡΕΚ ΡΟΤ. Είσποάξΐΐς $55θ —600 έδδομαδΜΒως. ΤΪμή $2,000, ΐ'έ «1,006 κετρητά. ΟΙΟΡ ΗΟϋδΕ. Εί—ράξεις 1- βδοιιαδιαΐαι $1100. 7ετές ένοόαα- } 'Εό $360 μηνιαίως. ά [}ρ, οόΛ $36 μης Τιμή $8,500, μέ $4,000 μετρητά. ΠΕ5ΤΛϋΗΑΝΤ, έν Νβνν Ι«τ- Εβ.τ. Είσπράξεις $700 χαί άνω, ευ¬ κόλως αύξάνονσαι. 'ΕλΌίκιον $225. Τιμή $7,000, μέ $5,000 μετρητά. ΕυΧΟΗ, Εισπράξη; $750—800 ί6ίκ>μαδιαί«ς. Ενοίκιον $95. Τιμή
$6 000, μέ $3,000 (ΐετρτρά.
^ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Είσπράςεις έ-
/βδομαοιαίαι $1,300—1,400. Τιμή
§.$12,000. μέ $6,000 μποτΐτά.
ΟΑΚΕΤΕΗΙΑ. Ενσπράζεις $1500
—ΙδΟΟ έβδομαδιαίως. Τιμή $15,
000. μέ $6,000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΚΥ—ΓΚυΐΤ. ΕΙοπρά-
ξεις $1,200—1,100 έβδομαδαχίως.
Τιμι'ι $15,000, μέ $8,000 μβτρητά.
ίυΝΟΗΕθΝΈΤΤΕ. Είοπράξενς
$1,βθθ—1,700 έ6δομ«διαίως. Τιμή
$18,000, μέ $8,000 μίτρητβ.
ΰθΝΡΕΟΤΙθΝΕΓνΥ—ΓΗυΐΤ.
ΕΙιΐπιράΕΓΐς $800 ίβδομαδιαίως. Τι<- μή $9,000, μέ $4,000 μετρητά. ΟΟΧΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ. ΕΙσΐτοά- |ει: $400—500 έδδομοτδιαίως. Τι¬ μή $5,500, μέ $2,000 μετρητά. (ΙΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ. ΕΙοπρά- Είΐς $1,100 έβδομαδιβίως. Ττμίΐ $25,000, μέ $7,000 μετρητά. 5ΤΟΠΕ5 ΓΟΚ ΚΕΝΤ. Σάς I- ξασφαλ^ίζο^ίεν μακρά ένοικιαστηρ** κατα<η»>ιιατων είς έϊΐλεκτάς χαχά-
βεσίας, πλησίον σταβμών, θΐάτρείν
κτλ. διά οιανδήποτε εργασίαν.
Ηθϋ5Ε5 ΡΟΚ δΡΕΟϋΕΑΤΙθΝ.
"Εχομεν πάντοτε μοναδικάς εύχαν-
ρία; πρός άγοοΟΛτ οίκιων μέ έ&η-
οχραλισαένα κέρδη 16 0)0, είς ίκ-
λεκτάς τοποθεσίας μέ λαμπρόν μέλ-
λον.
ΕΟΝΟ ίΕΑδΕδ. Μέ ολίγα κι-
φάλαια σάς έΐασφαλ^ομεν γατνν
αία κτίοια μέ μακρά ένονκιοκπήοια
καί έ.-ηκίρ5η ένοίκια. 21—43 καί
63ετή ένοοαα—ήρισ. μέ ανθησνν
των κίοοων σας. Είναι Ιδικόν σα;
ον»«<τέρ<»ν -νά μβς έπιοχεφθήτε προ- τβϋ κάμί—; αγοράν η ένουααβιν. "Ε>.β«τΓ, γράψατι, η τηλεφωνήσα-
ΤΕ5ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ, Κβραΐτΐηκ ωα
ΗηΙ Οβοηΐηκ. Κεντρικωτάτη το-
ποθεσία. δετές ένοικια<ττηρισν. Εύ- θηνόν ενοίκιον. Ησπράξϊΐς $1,20β μηνιαίως. Άξίας $5,000, θυβιαζί- τα» άντί $3,200, μέ μετρητά $1,200. Ι^υΝΟΗ ΚΟΟΜ, έχλεκτή τολο- θεοία τού Βγοπτ. δετές ένοικιαιστη- ριον, ένοίχίον δέν πληρώνει καί εΙσ- πράττει καί 125 μηνιαίως έξ ύπτν- οικιάσεων. Τιμή $6,000, μέ μετρη- ΐά $3,000. 0ΗΚΙ8Τ05 ϋ. νΗΕΤΤΟ* 1482 ΒΓοαάννβγ (Κοοΐη 609) (ΒεΙ. 42ίΙ 3Π«1 43<1 δΐΓββ»») (ΤΐΐπΓδ δηιιβΓβ) ν. υ. αυ. ■ Μ. Βγι'βπι 8641 Λ 548». (^ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΖΡΕΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΚΙΑ. Ι,, ί «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
Οοι-πβΓ ΕΙγπ 81. αηά 2ηά Ανβηαβ
Τηλίφωνα: Ήαέρας ΑβΙογΙ» 89ΪΪ.
__Ννηιτής: ΙΙβνεπιαγβΓ 0614.
<_Π€ΑΟΟ. ΙΙΧ. ΤοΟ ΛΙδ. Κώβτα Χ"Δημητρί<-. Διβσσχσλου τού Οικουμενικόν θρόνσα, *1 * διεύθυνσις »1ναι: 7539 Κίά , τό βε τηλέφωνον ι 0051. ΝΕ1Υ ΥΟΒΚ. Ν. Τ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ €ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Δύθ 451 ^ν »91Γ» 81Γ6ΡΙ. 'Εφημέριβς: **. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΛΑΚΠ2 Τηλέ~αντν: Ρβποχνΐνβηΐβ «414. Ι.ΚΚΛΚΠΑ «Ο ΕΥΑΠΕΛ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ>
·0β—912 νΥβ*» 54 Ια 51.. Ν. Υ. 01*7
Ιερεύς: Αίβ. Νιχολαο- Λάζαοη:
Αιβάχτιορ τής θεολογίας.
Τηλ<φ. 'Εχχληηίης ^οιιι^η^I13 ««Ι Τηλ. ίξοχ«,ΐ: Τηβαη ΗΠ1» 1014. Α5ΤΟΚΙΑ, Ι,. Ι. ΕΚΚΛΠ2ΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ» (Άρχιεπι σκοπης ) 273 ΕΙΐτι 51., ΑκτοΓΐα Έφϊ,μίριος: Γ. Μενίξόπο«λος. Τηλέφωνον: ΑςΙθΓΪη 165». Κθτηιχ{«; : Η.ΐνβτηΡνβΓ 2870. Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ «Ο ΛΓΙΟΣ ΐαΑΝΝΗ3 Ο ΒΛΠΤΙΣΤΉΣν Μί ΡΐΓϊΙ Ανρ.. ιΐΓταΕΪ. 1ί χαϊ 17 5*» Νβν ΥογΙι ΟΙΙγ. 738». ί.ΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ «ΑΠΟΪ ΝΙΚΩΝ» ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Δΐίύθννσιο Ίερέως Άρχ. Λανίϊ Λεονταρίδου χαί Έχχλτκπας: 103 Ε. 34ΪΗ 5?ί., Νς άπό κινΐ)-
ματογραφικης ταινίας έξιστοβουμένην. Περιέχει ώοαύτως την εθνικήν
δράσιν των Έλλήνων τής Άμερικής καί τοΰ Καναδά, τάς πατριωτικάς
ένΕργείας τέδν 'Ελλη—χ«*ν Σωματείων, Συλλόγων, ΆΔελφοτήτων καί
Κοινοτήτων, τόν άγώνα των Νομοταγών-Βααιλοφρόνων καί των Βίντζε-
•Μχών-Φιλελευθέρων, τάς ενεργείας των θρακών, 'Ηπειρωτών, ΔωΛεκα-
νησίων, Εύξεινοποντί«ν καί Μικρασιατών, τό ?ργον τού 'Ελληνικοϋ Τυ-
ιτου, τόν φιλελληνισμόν τΛν Αμερικανικόν, την συμμετοχήν των Έλλήνων
της Άμερικής είς τόν Μέγαν Άγώνα υπό την Άμιρικανικήν Διάστερον
καϊ έν γένει τάς προσπαθεΜΐς πάντων πρός πλήρη αποκατόχΐταβιν τή;
'Ελληνικής Φυλής.
«Ό Αγών τοθ 'Ελληνισμοϋ κστά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον καί την
Μικρασιατικήν Εκστρατείαν» είναι τό μόνον μέχρι σήμερον κυκλοφορή¬
σαν "Ελληνικόν Βιβλίον περιέχον δλην την Ιστορίαν άπό 'Ελληνικής από¬
ψεως άπο των παραμονήν της ενάρξεως τοθ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σελίδες 400 μττ' ϊΐκόνων.
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ
| 14Ο %¥ΕδΤ 26ΤΗ 5Τ..
ΥΟΒΚ βΙΤΥ
ΝΕνϊ ΥΟΗΚ (ϋΤΥ
ΕΚΚΛΚΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
«ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ»
860 νβ8( 1251Η 8ίΓ6βΙ
Αΐβεσ. Νικ. Άνδοεόπουλο^
Τηλέφωνον 'Εκκλησίας:
ΜοηυκθηΙ 9845
Κατο.κ(α Ιίρέως: 501 νΥ. 135Ηι 5ΐ.
Τηλέφ. νυκτός: ΒΓβά1ΐΓΓ8ΐ 8636.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΉ»
'Εφημέριος Ιερεύς:
Κββνβταντϊνος Γαρουφόλης.
1275 Ηοβ Ανβ.. Βγοπχ, Ν. Υ
Τηλέφ. ΙηΙβΓνβΙβ 2171.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΩΡΑΙΛ ΕΚ ΓΟΥΝΑΣ ΕΠΑΝΩ¬
ΦΟΡΙΑ ΠΡΟΣ $45.00.
ΓΝΗΣΙΑΙ ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ ΟΛΩΝ
ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ $10.00.
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ ΟΑΩΝ
ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΤΗ ΣΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ
'δΛΕΕΥ'ί» δΤϋϋΙΟ
35 ν. 481Η δΤΚΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ1-1Α1
"Εχομεν τάς καλλιτέρας εύκαιρία:
προ: πώλησιν καί ενοικίασιν καταοτη-
μόηων. Άναλαμββνομεν νπευ&ννω;
νά σά: έξασφσλί<ΐ«>ιιεν οίοτνβ'ντοτε ε¬
πιχείρησιν, διά την οποίαν είσθε εΐδι-
κός. Ιδιαιτέρως προσέχομεν είς τα
ί-νοικιοστήοια καί τάς τοπίοθεσιας.
Σά; όσφαί.ίζβ—ν αΛο δυστνχηματα
Άνβλα?»6όνοιιεν ν^Ι σάς πωλτκτωμ«ν
τό μέρο<:'ίΚΓς ένπός δλίγων ήμβρδν. ΑΙ συμβουλαί μας δίδονται παντοτ» 8ωο«άν. , ^^ Μία ίΛίσχε^ιις *ά σδ; πείστ) «α τττ» ί'ιδ-ότητα καί ειλικρίνειάν μας. Επισκεφθήτε μας, ί γρα*ατε: ΒΕΜ-Ε5ΤΑΤΕΑΝΟ κ'.'^. Οπβ Ιίΐοοκ οίί ΙοαηαΑ 5α» βΓβ δΐβΐίθθ. Τηλέφωνον: ϋβ1<π»"-« ««>»-
ΟΑΝΙΕΙ>5ΟΝ, ΟΟΝΝ- Ό «Έ-
θνικός Κήονξ* ««λ^0.1 ^,""
τιπροσώπου μας Γ. Μπίοοη, 81
ΤΑ ΕΙΔΗ
οΙΑ
ΪΤΙΑΒϋΤΗΡΙΑ
ΠρΙν ! άποφασν
σετε νά άγοράσε-
ΐε. ίπισκεφθήΐΐ
ΐό μεγαλειτέρον
κατάστπμα τοθ
κόομου είς τα Λ
3η ίπίπλω» διά
οναθαρισ τ ή ρ» α |
________________^αΙ ηοΐ 8ΐβ3Π]
5οϋβΓ5. Δέν πωλοϋμιν επί πνστώβιι.
Μονον τοίς ΗετρητοΙς· ι
"Έχομεν κάμει έγκαταστάΛεις «αί
ηροσφίρομεν τα είο>ί μος «ί τα χβ- Ι
τωτ3ι καταστήματα: .
Ν. Υ. ΡΓθίΙ-ΐοβ Εχοηβπββ, Η. Υ.
Ρβππδνΐνβπΐα Β1ό"β., Ν. Υ.
ΙΙοΙβΙ υποοΐη, Ν. Υ.
ΡβΓΚ ΟεηΐΓαΙ Ηοίβΐ, Ν. Υ.
ΗοιβΙ ΑΗ)βΗ, Ρβΐπι ΒεαοΙι. ΈΜ
ν.αί εί ςΛλεϊστα βλλα κβταστηματ*
ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ
ΤΗΣ ΕΠΙΤΟΚΟΥ
ΤΗΣ ΛΕΧΩΙΔΟΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ
Μ. ΜΙΖ'Υ'ΣΕΙΔΟΥ
Διευθυντσΰ τοϋ Περιοδικοϋ «ΎγεΙα», μέλσυς «ϊντεπιστέλλοντος
τής Μαιευτικής καί Γυναικολογικής Έταιρείος Παρισίων καί
τής Γαλλικής Έταιρείας τής Εύγονικής.
Τό τελειότερον των μέχρι τοΰδε έκδοθέντων βιβλίων διά την
δγιεινήν των μητέρων καί των βρεφων. Πλουτισμένον μετά
πολλών εΐκόνων και όδηγών τής διατροφής καί ύγιεινής των
βρεςρων.
Ή βνατροφτι τοϋ παώος αρχίζει προτοΰ άκόμη γεννήση αυ-
τό ή μητέρα. Άπό την κατάστασιν τής μητρός ώς έγγυου καί
έκ τής ύγείας αυτής κατά τόν Φηλασμόν, έξαρτάται ή ύγεία
νοϋ παιδίου.
Μητέρες, προμηθενθητε τ* πολύτιμον βιβλίον.
ΤΙΜΗ ΔΟΛΛ. 1.75 ΑΔΕΤΟΝ
"ΕΙ
!Ι
ΥΕ8Τ 26ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΝΙΤΕΟΒΟΟΤΒίΑΟ$υ
ΟΡΡ1ΟΕ ΑΝϋ 5Η0ν ΚθΟΜΐ
10*5 'ΓΤαίηΙ Ανβ., Ν. Υ. —Ιτ.
ΤβΙ. ίβιιίβΐΐ 4181.
ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑδΤ 114*—ι 5Τ,
ΝΕν ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ίΑϊί 2939
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙ&ΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΒΙΣ
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΩΤΕΡΑ ΚΑΙ
ίΣΤΟΡΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΉΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΤΕΒ.ΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. 3. —
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλείται υ¬
πό τοΰ αντιπρόσωπον μας Π.
Κόπρου, 466 δΐ&ίε 81
ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΑΑΑΗΝΗ
Πρωτότυπον Ελληνικόν μυθιστόρημα λαμπράς πλοκτ|ς, πληρες οραμα-
τικών ίπειοοδίων καί μέ έξόχους ΐΐδυλλιοκάς σκηνάς. "Εν άπό τα ωραι¬
οτέρα Ιβτορικοθρησκεντικά μυθκττορήματα. Κράτει αδιάπτωτον τό ενδι¬
αφέρον τοϋ αναγνώστου άπ' άρχής μέχρι τέλους τοΰ όγκώδους τόμου.
Γοητεντικαί σελίδες, ένθα πρωταγιβνιστεϊ ή έξαισίου κάλλους έταίοα τής
Ίουδαίας, ή όποία είχεν άνακηρυχθή έν Ρωμη ώς βασίλισσα τής ώραι-
ότιιτος, μαγεύουσα γίοοντας καί νέους. ΑΙ έκδόσεις δς μέχρι σήμερον
άριθμεί τό έργον τουτο ίίποδεικνύουν τττν μβγάλην επιτυχίαν τοϋ συγγρα-
φέως. Νέα Ικδοσις επί αρίστου χάρτου. Χρυοόδετον........... $1.00
__~:μ;~:ρειτί__
Φ. Φβηοπονλου.— θρησκευτικόν Ιστορικόν μυθιστάοημα. Ή περιπαθέ¬
στερα καί ύψηλοτίρα είδυλλιαχή σκηνή τού Ίησοϋ. "Όλος ό μυβτ«ςιώδης
6ί·ς της ωραίας Σαμαοίίχιδος καί όμαρτωλής, ή ΟΛσία μετενόησε χατό-
πιν, εγένετο μαθή'ιρια τοΰ Χριστοϋ καί σύνχροφος τής Παναγίας, άνα-
κηρυχθείοα υπό τής 'Εκκλησίος «Άγία Φωτ«νή», μέ έξανσίας εΐκόνας,
βελίδες 729. Δεδεμένον »............................*....... $1.76
Η Κ^Σ_-ΙΚΝΜ
Φ. Φωτοποΰλου.— Όλος ό 6ίος, δλος ό άγνός χολ ^ψηλός ?Ρ<ος, βλαι «Ι συγκννητικώταται καί δραμα-τιχώταται πεοιπέτειαι τής έμπνευσμενης μοναχής, της ποιητρίας τοΰ έξόχου έχείνου τροπαρίον τής 'Εκχλησίβς: «Κύρι*, * έν πολλαίς άμαοτίαις......» Σελίδες 320, είχόνες 28. Καλλι- τεχνυιως δεδεμένον τιιιάται ................................. $2.00
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ
.......Ε*5Τ ΗΕϋΕΤ
ΐ.ίη'ρΐ·τΐΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΈ·
Κ?ν πΡθνΦΥΓΛΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Κ νΛ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ
τ*ΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ
Τν ΛΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ
ΚΩΣ ΑΥΤΟΥ-
[Πηοα-,αλοϋνται ο» Γοιοι. <ί καί τ! ντες η περί βύτων νά έπΜον α ϊιε-τά τήί Νβητ ΕββΙ Ββ· ι ^ά λάβωσι σνμπληοωματιχα: οίπ- διευθύνοντες τάς έπιστο- ΕΑ5Τ ΒΕιΙΕγ 151 ΓίΠΙι Ανβ., Νβτν Υογκ Οί» Αΐίρητίοη ΡβΓβοπβΙ 8β—Ιββ ΟίνΚΐοπ. ΡοΓΕΐκη ι>ρί.
•Ο ν Ιωάννης Τζόνοβιτς ΆλεξΛ-
1< ήλιχίας πϊρίτου 80 έτών, ίργα. Κί- τρλ ίτών εί; όρυχεϊα τής Π — Ελίανιας. Εητϊΐται νπί» τού έν Βα· |ο»ι άδΕλφοΟ τού κ. Αντώνιον Τζό- ώ Ή Κα 'Α·νβστασ(α 'Αστράνη «©4 ρον διαιιίννοσα έν Υοτιπκβγο—η, ιΐπό τής έν Αθήναις συγγενοϋ; Ε; Κα; Πέορη. Ό χ. Απόστολος ΜπανΙκας Ιξ Ιΐίαλή τής Μ. Άσίας. &τό τί^ ί» . ι χ ρ θείας τού Κάς Κυριακού. Γ'Ο "V. Παΰλος Βάνης. ίξ Άΐβαλβ ϊς Μ 'Ασίας. [Ό χ Χϊκος Χάλιχας. ποώην σ«χμ{- η ίν Νςνν Ι.οηόοη, Οοηη., υπό τβ; ι Χίω ιιητρό; τού. κ. Τεοχηχόρη; "'Ο ε/ Σιιΰρνης κ. Ιωάννης 'ίαχη. " πρό χαιροΰ λαΐιέ'νον ,,γ.^λγΙ Νβϊντϊ, ν«.. υπό τή^ Ι·» !σση?ονίκτι Θείας το», χ. Κυριαχο» 1^ Μ,τανίκα. ρθ ■/■ Κων. Κατσικίδης. έκ Τιςραο<1 »τ?,ς ΚαλλΐπΛεως, Θράκης, υπό τββ »Λιών τή; Γαλλίας αδελφόν το»1 χ. |Ίο)ονιου Κατσικίδον. 'Ο / Δημ. Πονηγιοιτίδης, προ χβν ίι διηαή'ων έν ΟΐΐνβΓ ·>(.. τής Νέ-
ΐ'Υοσντ,ς, υπό τού *ν Κανδι'α, Κρή-
^: ιοτοός τού κ. ^ Τανχιγιωτίδον.
Ό / Ανδρέας 'ΓαΜανός, πρό χαι-
λϊ1 δ ιΐΐΕ(ογ έν Νβνν Βγϊ[8Ιπ, Οοηη.
Βχατ'/γΐΗΐΓνος έκ ΠίρνάμΛυ τής Μ
Ασία; όπως παροϋ.άβυ επιστολήν
^οιο/ομενην^ έκ τήί μητρός αυτού κ,
Ιάνια: Γαλιάνον.
Ι Οί (/. Π. Φωκέβ^. Σμΰρν·ης, κ. χ.
• τινος, Νικόλαο; καί Άναστα-
ϊΤσΐ'δόοη, ίυτό τή; έξαΛέλφης αύ-
' Κσ: 'Λιΐροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν-
6ια τη; Θεσσαλίας καί σύζυγον
ϊιη' ^ψψνί°ν Γαλανοπούλο».
ΙΟέχ Σιιίρνης κ. Γεώργιος Πατα·
ρΐζ ™ό καιροϋ 8ιαμΓ·ων έν Άγί<ρ •«γνκνι,), Καλ. υπό τό5ν έ,ν Ά*τν βε αδϊ)<ΐ·ών τού Εύαγγελίας χαί Δ«- "■'νπ: Παταλίδου. 1 χ· Π. Βατάλης, πρώην &Μτμέ- 1 »' Οίασιγκτώνι, υπό τής ίν Ά ^ΐ1- ίΐίελφίίς τού. ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ ί> Σά| Ρόμερ.—Μϋβιστοοημα Ιχ-
ί Γΐλοχής, πλήρε; μυστηρΐων χαί
«δοςων γεγονότων, τοδ δαιμόνιον
συγγραφέως. Χουσόδετον τ»
.................... «0.Τ5
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υιώ Τζάκ Λόντου. "Εογον πλί,
5 Υοητειας καί περιπέτειαν. Ζων-
Κ'ά ή.ς ζωι'1ς Των *«-
8ε0εμένον $1.00.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ
27
-Ε
ΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
Χ- τού ο
«ΕΘΝΙΚΟΥ
ΚΗΡΥΚΟΣ-
γε*·κ«« είναι
ί
γ¥ .[ν
·?ιβ'·< λίβος», ίνεο ^5 ? ά 22Ϊ * ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ. ΠΑΡΕΧΟΜΕΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙ. ΣΤΟΝ ΔΟΚΙΜΗΝ. ΕΠΙΣΚΕ ΦΟΗΤΕ ΜΑΓ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑ¬ ΜΕΤΕ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΓΟ- ΡΑΝ ΟΟΡΡΒΕ ΡΟΤ, ενχολοδούλίν- τον. Τελειον καθ* δλα. 'Εκλεχτή τοποβεοια χαΐ έπικερβής. Ιθετές έ- νονκιαστήβιον. Ενοίκιον $200. Είσ- -""·Ϊ£«; $1000—1100 έδδομαδιαί- "'-- $10,000. μέ $4,000 με- ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ. Τσ μόνον είς προνομιονχοΎ τοποθεοίαν. Τέλει— *»** Λλα. ΕίσΛν-ίξεις $1000 έ6&ο- μαβιαίεος. Παρ' εΐδνχοϋ εύκ&ας δ·να»- νά είσποάξη $2500 έδδο- ααΛαίως. 'ΕνΌΐκιαοτήριον 13 έτών. ΈνοιιβοΐΓ μετά 12 διορ—ίβτν $375. Τιρή $27,000, μέ $10,000 μπρτιτά. ΒΕ5ΤΑυΚΑΝΤ, τέλειον καθ* ολα. Είσπράξεις $2,500 έ6δοααόν αίως. Ι5ετέ; ένοίκιασττ)ο*ον. 'ΕνοΙ- χιοτ $200 μτρπαίως. Τιμή $38,000, μέ $15,000 αετρτττα. ΟΟΡΡΕΚ ΡΟΤ. Είσποάξΐΐς $55θ —600 έδδομαδΜΒως. ΤΪμή $2,000, ΐ'έ «1,006 κετρητά. ΟΙΟΡ ΗΟϋδΕ. Εί—ράξεις 1- βδοιιαδιαΐαι $1100. 7ετές ένοόαα- } 'Εό $360 μηνιαίως. ά [}ρ, οόΛ $36 μης Τιμή $8,500, μέ $4,000 μετρητά. ΠΕ5ΤΛϋΗΑΝΤ, έν Νβνν Ι«τ- Εβ.τ. Είσπράξεις $700 χαί άνω, ευ¬ κόλως αύξάνονσαι. 'ΕλΌίκιον $225. Τιμή $7,000, μέ $5,000 μετρητά. ΕυΧΟΗ, Εισπράξη; $750—800 ί6ίκ>μαδιαί«ς. Ενοίκιον $95. Τιμή
$6 000, μέ $3,000 (ΐετρτρά.
^ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Είσπράςεις έ-
/βδομαοιαίαι $1,300—1,400. Τιμή
§.$12,000. μέ $6,000 μποτΐτά.
ΟΑΚΕΤΕΗΙΑ. Ενσπράζεις $1500
—ΙδΟΟ έβδομαδιαίως. Τιμή $15,
000. μέ $6,000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΚΥ—ΓΚυΐΤ. ΕΙοπρά-
ξεις $1,200—1,100 έβδομαδαχίως.
Τιμι'ι $15,000, μέ $8,000 μβτρητά.
ίυΝΟΗΕθΝΈΤΤΕ. Είοπράξενς
$1,βθθ—1,700 έ6δομ«διαίως. Τιμή
$18,000, μέ $8,000 μίτρητβ.
ΰθΝΡΕΟΤΙθΝΕΓνΥ—ΓΗυΐΤ.
ΕΙιΐπιράΕΓΐς $800 ίβδομαδιαίως. Τι<- μή $9,000, μέ $4,000 μετρητά. ΟΟΧΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ. ΕΙσΐτοά- |ει: $400—500 έδδομοτδιαίως. Τι¬ μή $5,500, μέ $2,000 μετρητά. (ΙΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ. ΕΙοπρά- Είΐς $1,100 έβδομαδιβίως. Ττμίΐ $25,000, μέ $7,000 μετρητά. 5ΤΟΠΕ5 ΓΟΚ ΚΕΝΤ. Σάς I- ξασφαλ^ίζο^ίεν μακρά ένοικιαστηρ** κατα<η»>ιιατων είς έϊΐλεκτάς χαχά-
βεσίας, πλησίον σταβμών, θΐάτρείν
κτλ. διά οιανδήποτε εργασίαν.
Ηθϋ5Ε5 ΡΟΚ δΡΕΟϋΕΑΤΙθΝ.
"Εχομεν πάντοτε μοναδικάς εύχαν-
ρία; πρός άγοοΟΛτ οίκιων μέ έ&η-
οχραλισαένα κέρδη 16 0)0, είς ίκ-
λεκτάς τοποθεσίας μέ λαμπρόν μέλ-
λον.
ΕΟΝΟ ίΕΑδΕδ. Μέ ολίγα κι-
φάλαια σάς έΐασφαλ^ομεν γατνν
αία κτίοια μέ μακρά ένονκιοκπήοια
καί έ.-ηκίρ5η ένοίκια. 21—43 καί
63ετή ένοοαα—ήρισ. μέ ανθησνν
των κίοοων σας. Είναι Ιδικόν σα;
ον»«<τέρ<»ν -νά μβς έπιοχεφθήτε προ- τβϋ κάμί—; αγοράν η ένουααβιν. "Ε>.β«τΓ, γράψατι, η τηλεφωνήσα-
ΤΕ5ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ, Κβραΐτΐηκ ωα
ΗηΙ Οβοηΐηκ. Κεντρικωτάτη το-
ποθεσία. δετές ένοικια<ττηρισν. Εύ- θηνόν ενοίκιον. Ησπράξϊΐς $1,20β μηνιαίως. Άξίας $5,000, θυβιαζί- τα» άντί $3,200, μέ μετρητά $1,200. Ι^υΝΟΗ ΚΟΟΜ, έχλεκτή τολο- θεοία τού Βγοπτ. δετές ένοικιαιστη- ριον, ένοίχίον δέν πληρώνει καί εΙσ- πράττει καί 125 μηνιαίως έξ ύπτν- οικιάσεων. Τιμή $6,000, μέ μετρη- ΐά $3,000. 0ΗΚΙ8Τ05 ϋ. νΗΕΤΤΟ* 1482 ΒΓοαάννβγ (Κοοΐη 609) (ΒεΙ. 42ίΙ 3Π«1 43<1 δΐΓββ»») (ΤΐΐπΓδ δηιιβΓβ) ν. υ. αυ. ■ Μ. Βγι'βπι 8641 Λ 548». (^ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΖΡΕΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΚΙΑ. Ι,, ί «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
Οοι-πβΓ ΕΙγπ 81. αηά 2ηά Ανβηαβ
Τηλίφωνα: Ήαέρας ΑβΙογΙ» 89ΪΪ.
__Ννηιτής: ΙΙβνεπιαγβΓ 0614.
<_Π€ΑΟΟ. ΙΙΧ. ΤοΟ ΛΙδ. Κώβτα Χ"Δημητρί<-. Διβσσχσλου τού Οικουμενικόν θρόνσα, *1 * διεύθυνσις »1ναι: 7539 Κίά , τό βε τηλέφωνον ι 0051. ΝΕ1Υ ΥΟΒΚ. Ν. Τ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ €ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Δύθ 451 ^ν »91Γ» 81Γ6ΡΙ. 'Εφημέριβς: **. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΛΑΚΠ2 Τηλέ~αντν: Ρβποχνΐνβηΐβ «414. Ι.ΚΚΛΚΠΑ «Ο ΕΥΑΠΕΛ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ>
·0β—912 νΥβ*» 54 Ια 51.. Ν. Υ. 01*7
Ιερεύς: Αίβ. Νιχολαο- Λάζαοη:
Αιβάχτιορ τής θεολογίας.
Τηλ<φ. 'Εχχληηίης ^οιιι^η^I13 ««Ι Τηλ. ίξοχ«,ΐ: Τηβαη ΗΠ1» 1014. Α5ΤΟΚΙΑ, Ι,. Ι. ΕΚΚΛΠ2ΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ» (Άρχιεπι σκοπης ) 273 ΕΙΐτι 51., ΑκτοΓΐα Έφϊ,μίριος: Γ. Μενίξόπο«λος. Τηλέφωνον: ΑςΙθΓΪη 165». Κθτηιχ{«; : Η.ΐνβτηΡνβΓ 2870. Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ «Ο ΛΓΙΟΣ ΐαΑΝΝΗ3 Ο ΒΛΠΤΙΣΤΉΣν Μί ΡΐΓϊΙ Ανρ.. ιΐΓταΕΪ. 1ί χαϊ 17 5*» Νβν ΥογΙι ΟΙΙγ. 738». ί.ΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ «ΑΠΟΪ ΝΙΚΩΝ» ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Δΐίύθννσιο Ίερέως Άρχ. Λανίϊ Λεονταρίδου χαί Έχχλτκπας: 103 Ε. 34ΪΗ 5?ί., Νς άπό κινΐ)-
ματογραφικης ταινίας έξιστοβουμένην. Περιέχει ώοαύτως την εθνικήν
δράσιν των Έλλήνων τής Άμερικής καί τοΰ Καναδά, τάς πατριωτικάς
ένΕργείας τέδν 'Ελλη—χ«*ν Σωματείων, Συλλόγων, ΆΔελφοτήτων καί
Κοινοτήτων, τόν άγώνα των Νομοταγών-Βααιλοφρόνων καί των Βίντζε-
•Μχών-Φιλελευθέρων, τάς ενεργείας των θρακών, 'Ηπειρωτών, ΔωΛεκα-
νησίων, Εύξεινοποντί«ν καί Μικρασιατών, τό ?ργον τού 'Ελληνικοϋ Τυ-
ιτου, τόν φιλελληνισμόν τΛν Αμερικανικόν, την συμμετοχήν των Έλλήνων
της Άμερικής είς τόν Μέγαν Άγώνα υπό την Άμιρικανικήν Διάστερον
καϊ έν γένει τάς προσπαθεΜΐς πάντων πρός πλήρη αποκατόχΐταβιν τή;
'Ελληνικής Φυλής.
«Ό Αγών τοθ 'Ελληνισμοϋ κστά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον καί την
Μικρασιατικήν Εκστρατείαν» είναι τό μόνον μέχρι σήμερον κυκλοφορή¬
σαν "Ελληνικόν Βιβλίον περιέχον δλην την Ιστορίαν άπό 'Ελληνικής από¬
ψεως άπο των παραμονήν της ενάρξεως τοθ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σελίδες 400 μττ' ϊΐκόνων.
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ
| 14Ο %¥ΕδΤ 26ΤΗ 5Τ..
ΥΟΒΚ βΙΤΥ
ΝΕνϊ ΥΟΗΚ (ϋΤΥ
ΕΚΚΛΚΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
«ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ»
860 νβ8( 1251Η 8ίΓ6βΙ
Αΐβεσ. Νικ. Άνδοεόπουλο^
Τηλέφωνον 'Εκκλησίας:
ΜοηυκθηΙ 9845
Κατο.κ(α Ιίρέως: 501 νΥ. 135Ηι 5ΐ.
Τηλέφ. νυκτός: ΒΓβά1ΐΓΓ8ΐ 8636.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΉ»
'Εφημέριος Ιερεύς:
Κββνβταντϊνος Γαρουφόλης.
1275 Ηοβ Ανβ.. Βγοπχ, Ν. Υ
Τηλέφ. ΙηΙβΓνβΙβ 2171.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΩΡΑΙΛ ΕΚ ΓΟΥΝΑΣ ΕΠΑΝΩ¬
ΦΟΡΙΑ ΠΡΟΣ $45.00.
ΓΝΗΣΙΑΙ ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ ΟΛΩΝ
ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ $10.00.
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ ΟΑΩΝ
ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΤΗ ΣΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ
'δΛΕΕΥ'ί» δΤϋϋΙΟ
35 ν. 481Η δΤΚΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ1-1Α1
"Εχομεν τάς καλλιτέρας εύκαιρία:
προ: πώλησιν καί ενοικίασιν καταοτη-
μόηων. Άναλαμββνομεν νπευ&ννω;
νά σά: έξασφσλί<ΐ«>ιιεν οίοτνβ'ντοτε ε¬
πιχείρησιν, διά την οποίαν είσθε εΐδι-
κός. Ιδιαιτέρως προσέχομεν είς τα
ί-νοικιοστήοια καί τάς τοπίοθεσιας.
Σά; όσφαί.ίζβ—ν αΛο δυστνχηματα
Άνβλα?»6όνοιιεν ν^Ι σάς πωλτκτωμ«ν
τό μέρο<:'ίΚΓς ένπός δλίγων ήμβρδν. ΑΙ συμβουλαί μας δίδονται παντοτ» 8ωο«άν. , ^^ Μία ίΛίσχε^ιις *ά σδ; πείστ) «α τττ» ί'ιδ-ότητα καί ειλικρίνειάν μας. Επισκεφθήτε μας, ί γρα*ατε: ΒΕΜ-Ε5ΤΑΤΕΑΝΟ κ'.'^. Οπβ Ιίΐοοκ οίί ΙοαηαΑ 5α» βΓβ δΐβΐίθθ. Τηλέφωνον: ϋβ1<π»"-« ««>»-
ΟΑΝΙΕΙ>5ΟΝ, ΟΟΝΝ- Ό «Έ-
θνικός Κήονξ* ««λ^0.1 ^,""
τιπροσώπου μας Γ. Μπίοοη, 81
ΤΑ ΕΙΔΗ
οΙΑ
ΪΤΙΑΒϋΤΗΡΙΑ
ΠρΙν ! άποφασν
σετε νά άγοράσε-
ΐε. ίπισκεφθήΐΐ
ΐό μεγαλειτέρον
κατάστπμα τοθ
κόομου είς τα Λ
3η ίπίπλω» διά
οναθαρισ τ ή ρ» α |
________________^αΙ ηοΐ 8ΐβ3Π]
5οϋβΓ5. Δέν πωλοϋμιν επί πνστώβιι.
Μονον τοίς ΗετρητοΙς· ι
"Έχομεν κάμει έγκαταστάΛεις «αί
ηροσφίρομεν τα είο>ί μος «ί τα χβ- Ι
τωτ3ι καταστήματα: .
Ν. Υ. ΡΓθίΙ-ΐοβ Εχοηβπββ, Η. Υ.
Ρβππδνΐνβπΐα Β1ό"β., Ν. Υ.
ΙΙοΙβΙ υποοΐη, Ν. Υ.
ΡβΓΚ ΟεηΐΓαΙ Ηοίβΐ, Ν. Υ.
ΗοιβΙ ΑΗ)βΗ, Ρβΐπι ΒεαοΙι. ΈΜ
ν.αί εί ςΛλεϊστα βλλα κβταστηματ*
ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ
ΤΗΣ ΕΠΙΤΟΚΟΥ
ΤΗΣ ΛΕΧΩΙΔΟΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ
Μ. ΜΙΖ'Υ'ΣΕΙΔΟΥ
Διευθυντσΰ τοϋ Περιοδικοϋ «ΎγεΙα», μέλσυς «ϊντεπιστέλλοντος
τής Μαιευτικής καί Γυναικολογικής Έταιρείος Παρισίων καί
τής Γαλλικής Έταιρείας τής Εύγονικής.
Τό τελειότερον των μέχρι τοΰδε έκδοθέντων βιβλίων διά την
δγιεινήν των μητέρων καί των βρεφων. Πλουτισμένον μετά
πολλών εΐκόνων και όδηγών τής διατροφής καί ύγιεινής των
βρεςρων.
Ή βνατροφτι τοϋ παώος αρχίζει προτοΰ άκόμη γεννήση αυ-
τό ή μητέρα. Άπό την κατάστασιν τής μητρός ώς έγγυου καί
έκ τής ύγείας αυτής κατά τόν Φηλασμόν, έξαρτάται ή ύγεία
νοϋ παιδίου.
Μητέρες, προμηθενθητε τ* πολύτιμον βιβλίον.
ΤΙΜΗ ΔΟΛΛ. 1.75 ΑΔΕΤΟΝ
"ΕΙ
!Ι
ΥΕ8Τ 26ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΝΙΤΕΟΒΟΟΤΒίΑΟ$υ
ΟΡΡ1ΟΕ ΑΝϋ 5Η0ν ΚθΟΜΐ
10*5 'ΓΤαίηΙ Ανβ., Ν. Υ. —Ιτ.
ΤβΙ. ίβιιίβΐΐ 4181.
ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑδΤ 114*—ι 5Τ,
ΝΕν ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ίΑϊί 2939
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙ&ΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΒΙΣ
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΩΤΕΡΑ ΚΑΙ
ίΣΤΟΡΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΉΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΤΕΒ.ΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. 3. —
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλείται υ¬
πό τοΰ αντιπρόσωπον μας Π.
Κόπρου, 466 δΐ&ίε 81
ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΑΑΑΗΝΗ
Πρωτότυπον Ελληνικόν μυθιστόρημα λαμπράς πλοκτ|ς, πληρες οραμα-
τικών ίπειοοδίων καί μέ έξόχους ΐΐδυλλιοκάς σκηνάς. "Εν άπό τα ωραι¬
οτέρα Ιβτορικοθρησκεντικά μυθκττορήματα. Κράτει αδιάπτωτον τό ενδι¬
αφέρον τοϋ αναγνώστου άπ' άρχής μέχρι τέλους τοΰ όγκώδους τόμου.
Γοητεντικαί σελίδες, ένθα πρωταγιβνιστεϊ ή έξαισίου κάλλους έταίοα τής
Ίουδαίας, ή όποία είχεν άνακηρυχθή έν Ρωμη ώς βασίλισσα τής ώραι-
ότιιτος, μαγεύουσα γίοοντας καί νέους. ΑΙ έκδόσεις δς μέχρι σήμερον
άριθμεί τό έργον τουτο ίίποδεικνύουν τττν μβγάλην επιτυχίαν τοϋ συγγρα-
φέως. Νέα Ικδοσις επί αρίστου χάρτου. Χρυοόδετον........... $1.00
__~:μ;~:ρειτί__
Φ. Φβηοπονλου.— θρησκευτικόν Ιστορικόν μυθιστάοημα. Ή περιπαθέ¬
στερα καί ύψηλοτίρα είδυλλιαχή σκηνή τού Ίησοϋ. "Όλος ό μυβτ«ςιώδης
6ί·ς της ωραίας Σαμαοίίχιδος καί όμαρτωλής, ή ΟΛσία μετενόησε χατό-
πιν, εγένετο μαθή'ιρια τοΰ Χριστοϋ καί σύνχροφος τής Παναγίας, άνα-
κηρυχθείοα υπό τής 'Εκκλησίος «Άγία Φωτ«νή», μέ έξανσίας εΐκόνας,
βελίδες 729. Δεδεμένον »............................*....... $1.76
Η Κ^Σ_-ΙΚΝΜ
Φ. Φωτοποΰλου.— Όλος ό 6ίος, δλος ό άγνός χολ ^ψηλός ?Ρ<ος, βλαι «Ι συγκννητικώταται καί δραμα-τιχώταται πεοιπέτειαι τής έμπνευσμενης μοναχής, της ποιητρίας τοΰ έξόχου έχείνου τροπαρίον τής 'Εκχλησίβς: «Κύρι*, * έν πολλαίς άμαοτίαις......» Σελίδες 320, είχόνες 28. Καλλι- τεχνυιως δεδεμένον τιιιάται ................................. $2.00
28
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ. 1928.
ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ:
ΤΟ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ, Ιούλιος.—"Οταν
τέ €απόρί άγκρ-οδολή στέ λίμαν ι τού
Άργοττολίου, ό ταςειίιώτης π*
εΐχε άπέ τα προπολεαι·/*:: χρόνια νά
τέ έπισκεφ'Ο'ή, δέν θά '&ρή σχεδέν
καμμιά μ,εταβολή. Δέν ©ά ίοί) δτ>-
λαδή τίποτε άλλο άλλαγμα, έκτ:ς
άπέ τέ ότι στην θέσι πίΰ ήσαν τα
αζίγΐΛΐνα ΰπόστεγα το5 τελωνεΐΌυ,
ευρίσκεται τώρ>ς: ενα πελώριον σογ-
ό ύέ ά ί ί
ύποστέγων
έ ά
ζίγκο
ρη γ ζγ
μπετέν μ έ σκάλες καί ταίάττες πνΰ
Γαρέχει ηδη άσγχλές άτυλον είς
τα τόσον ταλαιπωρούμεν χ είς τέ π:^
ρελθέν έμ,πορεύα,ατα.
—Νά! "Εφθασε καί έδώ τέ μπε-
τέν, ικ,αί μάλίςττα χρηΐιμοπΌ'.είται
τόΐον κ,αλά; θά πή. Καί τίποτ' άλ-
λο...
"Οταν αποβιβασθή" ν αί θελήση
νά πε,ριπλανηθγ! άνά τους πλατΐϊς
ν.αί δενϊρ-οφυτευμένους έρηχους ττς
κομψής πόλεως, θά διαπ'.στώση, ότι
ό Εύρωπαΐχές ρνθμός πού τής εδόθη
έχί τής δημ,αρχίας τοΰ άπαραμί)-
>οο άλλοτε ίημάρχο.) της Κο-
σμετάτου, διατηρείτο! όπωσδηποτε
καί 4-πί των διαΐόχων τού.
"Όταν ομως κ,αθηση επί εν και
μόνον 24άωρον, τότε μόνον θά δια-
πιστώση κατ άτρόπον άναα>φΐ'σ(5ήτη-
τον, ότι αΰτο ποΰ πα.ρατηρείται είς
την συνθϋσιν τής σημ&ρινής κιθΐνω-
νίας τής χόλεως δέν είναι άλλαγή,
δέν είναι έςέλιξις, δέν είναι πρό-
οδ-ος. Είναι νΛΐνωνΐολογι/ές σεισαές
απίστευτον ανατρεπτικάς δυνάαε&>ς.
Ό πόλεμος καί ή έπακ.ολου'θή-
σο»α ταιραχώϊης μεταπολεμΐ,-λή πε-
ρίο3ος, άνέτρ.εψαν έκ θεμελίων τή"'
πρότερον ύπάρχαΛΓζν τάξιν των
πραγμάτων. Τέ χρ·*μα ε'ισίρρε'οτϊ
πανταχόθεν καί ανέτρεψε τάς πα-|
ραδόσεις της εΰγενείας των ολίγων
Οί εξ αύτοί κάλλιστοι πρόσκοποι τής Άιιερικής συνηχθησαν νπό τοΰ πλωτάοχου Μπύρντ όστις Θά έκλέξη άπό αύ-
τούς τόν Ινα, διά νά τόν παραλάβη μαζύ τού είς τόν Νότιον Π όλον.
προνααΐούχων, έξεθύρ'.αισεν
μα, άνΐδειξεν άνθρώπους ζώντας
άλλοτε είς τέ περιθώριον της ζω-
ί έ ώ
την πρώτην
οί έκιΐί-
ής ν.αί τους έφερεν εις
γραμμήν τής κθ'.νο>ν:Γ/.ής ι
είτε τέ ηΌελαν, είτε όγ>.,
σόντες χροτ/Λτοχοί των.
Άφ' ετέρου οί παλαιοί π
καί εύγενεϊς κάτοχοι τής νήσου ν.
2ον μ,έ τέν ακατάσχετον Ούρμπαν!-
Φ·έν πΰί) μαστίζει τάς τάξεις τώ··»
χωριχων, νά άιτογυμν&ϋχοϋ ή ύπαι-
θρος των εργατικήν της χειρών, ή
έ ί ά θά ί έ
Βι-χοτομήτεΐς των
άί
χμής ^ρν
την άκΰί'δειαν τοθ 6ιου καί τα άλ-
λα μεταπολεμι*<ά άγαθά, είδαν^ ή Μάλλον δέν π.ρά?θασαν νά ίιϊοϋν, ότι έί 'Ο ά' ύΰ ρ? 'Οσθ! άπ' αύτοΰς ςη; ρ εϊδαν τττ^ έπερχομεντ^ θυελλαν, «γ- έ άά 1ί ρς ργ δέ περιο^ία των νά φθάνη είς τέ μηδέν. Ή χρημ,ατική των τ&λος περ:ο·οσία μ,έ τάς αλλεπαλλήλους έ—αναστάσε'.ς, τάς ά)<»Αιατΐ··κάς άνα τ'.μησεις τοδ συναλλάγματος, τάς ζρκετο ■έγχ.αϋρ'ως την γενέτειραν καί κατέφυγον βίς τα | μεγάλα άστικά ι'Αεντρα καί περιεσω-' σαν διά συντόνο,.. εργασίας τα π ργ ρ^ ματα. Οί Γ/.α?θυστειρ-ημ.ένθ( &φι>γαν άρ
γότερ-ον υπο δ·Λ3υ.ενειστέροι>ς δρο>ς
ί ί λά έέ
ΜΑ0Ι30Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
2494
Τηλέφ. νοΠ1ΐ ****
249Τ
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
<αυΑκΐΝΐ(:ο>
υοκκ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3,250,000.00
ιοο ρακκ κονν
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝI^_Ά^ ΒϋΙΙ_»ΓΝΟ
Αειτουργουοα κατα τους νόμους και ίΜτό τόν £λεγ-
χον της Πολ,ιτείας Λίέας 'ϊ·όρκης.
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ:
Ανοίγει ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—Οηεοΐίΐηβ ΑοοοιιπΙβ
—καί πληρώνει τόκον 2 0)0 διά τα ϋπόλουτα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια έΐά άνατοκισμφ πρός
4% ετησίως—δρροΪΗΐ ϊπΙεΓβδΐ ΑεοοαηΙϊ—είς πρώτην ζήτησιν.
'Εκδίδει ΕΠΓΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσως άπό τούς έν "Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν ή άλλην επιβάρυνσιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς τλολλάρια μέ ελαχίστην προμήθειαν.
Ανοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—ΟβάϋΙδ—παρ' Άμερικανικαϊς καί. ξέναις Τρα-
πέζαις καΐ δίδει προκαταδολάς χρημάτων επί έμπορευμάτων
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡτιΒΙίο υΐϋϊΐίείΐ Βοηάδ—καί τοποΐοετεΐ
χρήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτχ) ή δευτέρα ύποθήκχι—
ΡΪΓ51 ογ δβοοπά ΜοΓΐβ38ε—διά λογαριασμόν πελατότν της.
'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίβΐγ Βοχβδ—άντΐ Δολλ. 5.00,
7.50, 10.00, 15.00 χαί 20.00 ετησίως, μέ χάθε ευκολίαν καί ασφά¬
λειαν.
ΤΑΧΥΤΗΣ - ΤΑΞΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑ
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ* ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
ΙΟΟ ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
γρ ρ ρ
καί οί σχ,ληρΐίτράχηιλθ! τγοιι έπέμεί-
ναν ε-ίς τάς ίίέας των, μέ την έ-
πιμ-θ"^ν ποΰ χαρα-Λ.ττ)ρίζει τοΰς Κε-
φα-λλήνας, κατε—ράφησαν.
Στην ·κροτέ^2τ; θέσιν τοος μπή-
καν άλλθί, καί αύτοι οί άλλοι μ.ι-
μΌΰντα'. ηδη όλας τάς παλαιάς ά
ριστοκρατικάς συνηθείας των έαπε
σόντων μεγ'στάνων, τας οποίας τί¬
τον -κτΐηγθΰαίσαΝ, όταν -φάη στέ
Ι,περιΌώϋον. Καί σάν νά μή άρν.ο->
σεν αύτέ, έ'χοαν την σκληιρότητα νά
όπενθυμίζθϋν κάθ·ε δευτερόλεπτον
είς τοΰς βχ.π&σόντζς των οποίων ή
ή ί συνίστατι7ΐ είς
καί μιά πρα-
ό υ
σημερινή πίιρ'Χ-υσία
ενα Ιρείΐτωίΐένο σπίτι
σινισμενη άπο την
ί δό
υπη¬
μη η ^ρ^ η
ρεσίαν ρεδιγ/.ότα, την παντοίϊυνααι-
ΰ ή!
X)
τοΰ ^ρήμς
'Οτχολογώ πώς ή επίσχεψίς μ
στέ Άργϊστίλι μ' Ικανε νά 6όλω
πολίι νερο στέ κρασί των κοινων:>
/.ογικών μοο πεποιθήνεων Λοαί νά
γίνω δκίθεώαος όπα6«ς τής βοτθ;χ!-
αίας ν.αί λ;λογισμένης έξελίξείτ)ς
Άς έλθωμεν φ-ως ~ά πράγμ.2-
τα. Μή~ως ·έ·χάσατε τέν ναύτην τοϋ
Λιμεναρχείον Πειραιώς ιγοι» άλλο¬
τε, -έδώ καί χρό-;'.α 2η)^2οϊή, %αθό-
ταν μεταξί» των άνδρι-Αων καί γυ-
ναίκείων λοατρών τοϋ Νέου Φα.λή-
ροο ααί έπέδλεπεν είς την διατή¬
ρησιν^ «ΰ χωρίσμοΰ των λο·>»μ€νων
προβάτων άπέ τα έρίφια; Τέν χά-
σατε, ίνίαιζ, μά ό νοώτης δέν γά-
θηκε, χ,ατατρ·ου.αγμενος ·καί ούτος
ίτπο τέν καλπακηΛν τής κοινωνίας
πρός την π;;όοϊ·ον ευρε^ άσΆον είς
τέ Άργοστόλ!, έθιρονίάίΟηΐκε δηλα-
δή είς τέ μεταξΰ των άνδρ»οων κα:
γυναικείον λοοτρών μέρος τής πα-
ραλίας καί έξητΛολούθτ)ο-ε τέ μΌχθη-
ρέν έργον τού...
Αύτέ τ)ταν ενας πραγματεκός Ορί
αμι&ος τού σοντηρητκ^Λΰ τής πα¬
λαιάς κοινωνίας τού ΆργοστολίοΌ.
Μά! Άν ηταν δυνατόν νά τον
άνεχθοϋν οί νέοι άνθρωποι έτσι ά-
ίιαμαιρτυρητως.
Φροορα μάς έφερεν ή άί>τηριο-
ήν-ωσις, είπαν, τωρα θά ίδη! Καί
πράγματι. *Ας ίδοϋμβ, ό
εμείς.
καί βγάλουν τα πί4λα τοος "κβΊ νά
τούς δώσουν «φι«τοι>ργηΐιατα.
Ή άπαράμιλλος αύτην Πλάζ,
πα> λέγεται «πλατΰς γιαλός», ε-
γβί καί Ινα ά'λλο σπσ-Ιίαίο πλεονί-
κτημα, ·άπέχεί άπέ τέ Άργοστόλι
τρία τέταρτα ιτερίπου τής ώρας...
Λοιιτόν, στά μπάνια μάς άπαγί-
ρύ^ταί νά ζοϋμε την ζωήν, όπως
την καταλαμδάνουμε καί όπως τή>
ζοάν είς όλον τέν υπόλοιπον πλα-
νήτην πολΰ καλά, είχον οί νέοι. Π ά
με κι' εμείς στέν «Πλατύ Γιαλό>>.
Ό «Πλατΰς Γιαλός», ή μονα-
δική Πλάζ, ποΰ άλ>Λτε τ^τον υπό
την απόλυτον νομην δΰο χαραφ·ρ>
νων, μιας άπογοηιτιευμενης άριστο-
κράτιδος κβί των ολίγων τεμπέλτ;-
έων μαθτ/τών ποΰ τώ<Τ/.?ζαν άπέ τέ σχολϊίον, είδεν ημέρας δόξης ποΰ δέν της είδεν ο3τε καί στέν νπτ>ύ
Άπέ τής 9ης ΐ5ρ*>ϊνής μέχρ^ τίς
?ης μεταμεσημ'βρινης ό,τι καλόν ί-
γει νά επιδείξη ή Κε,φάλληνι-κη ·πρω
τεύουτα ·χ.αί ή ήδυπαθή-ς Λει-αιΘώ
ίίς καλλονήν καί νεότητο, παοί-
λαύνει γυμνέν, ένθσυσιώδες, τρελ-
λέν -άπΐέ την χα^άν καί τον ένθοο-
ϋαομέν διά την ήττον της όπισθο-
ϊρομικότητος, άπέ την πυρσχρυσον
ίμμον τοΰ Πλατΰ Γιάλοΰ είς μίαν
αποθεωσιν <ρωτές Ο; απαντανο'" έγαατεστημένο! .*.,ψ Αίγνχτο καί τάς 'ίνί -σία των πλο>τίων Ι
Γθύ σποί,ιϊβζοον στήν
Κε,φαλληνες Φοιτητ'αί
τήτριαι ποΰ ο—οοδάζουν
να οί εγχϊτε—τ^ιένο, „.'',
ττολι Λον Λοοο-ν /.αί 0; -ο)·
ίεσπο',νίδες τής πόλεως
«V
5νταΐ( κ,αθε μεσημερ- ν.α
-Λβ τα τρελλά παιγνίδτ.ι τ
»ί άλλοι οί «φίλόσαρο!» ν.ο
θ-.κοί» εχουν ταρεςηντ^»,',
ΊΕννοείταί, «τι οί' ν.Τλ5ν
λόγφ^ τής ήλιτ,ίας
γαί οί τρ-.κνές ώς μτ:λ·αρ3,
γβρον»ττ>κόρες, &ξω 0?;νϋ·
τω,ρα ή θάλασσα ποό έγινε
«, εχασαν τα νχυτάλα,'ίεν
τα π^άγμοτα ετσι.
Συνήλ'θον είς είδ-.χ,ΐς
τεις -/αί άπε^ριάσισχν νά λά
τονα μέτρο.
να
_.. . όμως δέν είναη Ι
λον πραγα* νά άλλάζη
ίθύν ενός ποταμοϋ ποΰ ίέν ι
μάλιστα νερό, άλλά άνθρώ
νειάτα κβί ζωή...
Κατόπιν τούτων λϊι είς ί
.« λύσσης διά την
κλθγόρησατν θρΰλοι
γίων τελΛυαένων είς την ά
άκτην, σάν νά εόρίσχεται ό
τΰς Γιαλές είς τέ 'Αι'ρωτήρη
Κολης 'Ελπ^ος, καί νά (:
οί απιστοι Θωμάϊ·ς
3δούν τί γίνεται υπο το
τοϋ 'Ιουλιανού ηλίου.
Τα μοντέρνα /.ορίτσια
τοΰς θρύλους,
ρα τοΰς ώμους,
λ·η είς ένδειξιν εσχάτη;
σεως οαζί... έξτ/κολ&ύθτρί
νια τοας!
"Ωχ, άδελφέ! Μά; Ι
ΠΑΝ. ΚΑΤΗί
•νικός Κήρυξ> πωλεϊται είς ττ|
ατωλεΐον ο «Όμηρος», 135
δΐ., ένθα γίνονΊαι δεκταί ί
οεις άγγελιών καί εγγραφαί ι
μητών παρά τοΰ μόνου άντΐ""
μας κ. Π. Άγιαννιώτου.
ϋΑΝ,
θντκός Κηρυξ» πωλεϊται
τιπροοώπου μας Γ. ΜΛί
ΕΙτεβΙ.
Είς τό νοτιοδντϊκόν
'ν μβρος
τη:
μικράς χερσονή>ου, ποΰ είναι κτι-
ομβνο τέ Άίγοστάλι, έ-λτείνεταί αί τ.
άπε.ραντος άμμώΐης π:λάζ, ί3ανίκ?,ς
7"ραγματΐικως τελειότητος.
'Η άπίΓΑρημνος παρολία τοΰ αέ-
ρ&ος Ικείνοο τής χε,ρτονησου δ-.α-
/.όπτετα: άπ&τόυως άπέ μιά έπίπεϊο
εν.τασ! γεμάτη ώχρο-λίτρινη καί ό-
ρη αμμοι>2α
Σ' αύτη την άμ;ιου?:ά καταλή-
γει μ;ό θόλασσα μέ κρ'Μττάλλινα ά-
δθ νε,ρά, καί της ό-οίας οί 6α-
ά^ έί
ς ντχ^γειες ένίπνε!>σαν 3ι-|
■/.ούς μας ν.αί ξένοιις 7.αλλ'.τε·χνας
•/-αί τοΰς άνάγκασον, θέλοντας καί
νά στααατήσοον έκε^ έη(!θό6
/.αι
νά
ΤΡΑΠΕΖι
ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟ
' ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ,
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ,
ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας
ΕΛΛΑΔΟΣ καί Ε-
ΚΟΥ.
'Ενεργοΰνται «αβαι αί Ρ
βίαι, χάρις δβ είς τί» ε>ύρυ δίκτυον
βτημάτων καΐ άν—ι—ακρϊτών «ύτη
έξΐ λίαν ε-πιτυχώς την «
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΒ ΕΑ5
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ-ΡΙΝθδ, ΕΛ··
ΥΠ
ΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ-ΡΙΝθδ,
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤβΧ ΕΝ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΚ
ΚΑΤΑβΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ --"55,£
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜ**»0*™
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ
Ξ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩ
μς
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ,
καθότι, χάοις είς την ειδικήν αντης δια: τον
τον όργάναχτιν, έξυπηρετουνται ΊΑλ.εΑ'^
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. %
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και
γραφίας.
λ
ο
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ. 1928.
ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ:
ΤΟ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ, Ιούλιος.—"Οταν
τέ €απόρί άγκρ-οδολή στέ λίμαν ι τού
Άργοττολίου, ό ταςειίιώτης π*
εΐχε άπέ τα προπολεαι·/*:: χρόνια νά
τέ έπισκεφ'Ο'ή, δέν θά '&ρή σχεδέν
καμμιά μ,εταβολή. Δέν ©ά ίοί) δτ>-
λαδή τίποτε άλλο άλλαγμα, έκτ:ς
άπέ τέ ότι στην θέσι πίΰ ήσαν τα
αζίγΐΛΐνα ΰπόστεγα το5 τελωνεΐΌυ,
ευρίσκεται τώρ>ς: ενα πελώριον σογ-
ό ύέ ά ί ί
ύποστέγων
έ ά
ζίγκο
ρη γ ζγ
μπετέν μ έ σκάλες καί ταίάττες πνΰ
Γαρέχει ηδη άσγχλές άτυλον είς
τα τόσον ταλαιπωρούμεν χ είς τέ π:^
ρελθέν έμ,πορεύα,ατα.
—Νά! "Εφθασε καί έδώ τέ μπε-
τέν, ικ,αί μάλίςττα χρηΐιμοπΌ'.είται
τόΐον κ,αλά; θά πή. Καί τίποτ' άλ-
λο...
"Οταν αποβιβασθή" ν αί θελήση
νά πε,ριπλανηθγ! άνά τους πλατΐϊς
ν.αί δενϊρ-οφυτευμένους έρηχους ττς
κομψής πόλεως, θά διαπ'.στώση, ότι
ό Εύρωπαΐχές ρνθμός πού τής εδόθη
έχί τής δημ,αρχίας τοΰ άπαραμί)-
>οο άλλοτε ίημάρχο.) της Κο-
σμετάτου, διατηρείτο! όπωσδηποτε
καί 4-πί των διαΐόχων τού.
"Όταν ομως κ,αθηση επί εν και
μόνον 24άωρον, τότε μόνον θά δια-
πιστώση κατ άτρόπον άναα>φΐ'σ(5ήτη-
τον, ότι αΰτο ποΰ πα.ρατηρείται είς
την συνθϋσιν τής σημ&ρινής κιθΐνω-
νίας τής χόλεως δέν είναι άλλαγή,
δέν είναι έςέλιξις, δέν είναι πρό-
οδ-ος. Είναι νΛΐνωνΐολογι/ές σεισαές
απίστευτον ανατρεπτικάς δυνάαε&>ς.
Ό πόλεμος καί ή έπακ.ολου'θή-
σο»α ταιραχώϊης μεταπολεμΐ,-λή πε-
ρίο3ος, άνέτρ.εψαν έκ θεμελίων τή"'
πρότερον ύπάρχαΛΓζν τάξιν των
πραγμάτων. Τέ χρ·*μα ε'ισίρρε'οτϊ
πανταχόθεν καί ανέτρεψε τάς πα-|
ραδόσεις της εΰγενείας των ολίγων
Οί εξ αύτοί κάλλιστοι πρόσκοποι τής Άιιερικής συνηχθησαν νπό τοΰ πλωτάοχου Μπύρντ όστις Θά έκλέξη άπό αύ-
τούς τόν Ινα, διά νά τόν παραλάβη μαζύ τού είς τόν Νότιον Π όλον.
προνααΐούχων, έξεθύρ'.αισεν
μα, άνΐδειξεν άνθρώπους ζώντας
άλλοτε είς τέ περιθώριον της ζω-
ί έ ώ
την πρώτην
οί έκιΐί-
ής ν.αί τους έφερεν εις
γραμμήν τής κθ'.νο>ν:Γ/.ής ι
είτε τέ ηΌελαν, είτε όγ>.,
σόντες χροτ/Λτοχοί των.
Άφ' ετέρου οί παλαιοί π
καί εύγενεϊς κάτοχοι τής νήσου ν.
2ον μ,έ τέν ακατάσχετον Ούρμπαν!-
Φ·έν πΰί) μαστίζει τάς τάξεις τώ··»
χωριχων, νά άιτογυμν&ϋχοϋ ή ύπαι-
θρος των εργατικήν της χειρών, ή
έ ί ά θά ί έ
Βι-χοτομήτεΐς των
άί
χμής ^ρν
την άκΰί'δειαν τοθ 6ιου καί τα άλ-
λα μεταπολεμι*<ά άγαθά, είδαν^ ή Μάλλον δέν π.ρά?θασαν νά ίιϊοϋν, ότι έί 'Ο ά' ύΰ ρ? 'Οσθ! άπ' αύτοΰς ςη; ρ εϊδαν τττ^ έπερχομεντ^ θυελλαν, «γ- έ άά 1ί ρς ργ δέ περιο^ία των νά φθάνη είς τέ μηδέν. Ή χρημ,ατική των τ&λος περ:ο·οσία μ,έ τάς αλλεπαλλήλους έ—αναστάσε'.ς, τάς ά)<»Αιατΐ··κάς άνα τ'.μησεις τοδ συναλλάγματος, τάς ζρκετο ■έγχ.αϋρ'ως την γενέτειραν καί κατέφυγον βίς τα | μεγάλα άστικά ι'Αεντρα καί περιεσω-' σαν διά συντόνο,.. εργασίας τα π ργ ρ^ ματα. Οί Γ/.α?θυστειρ-ημ.ένθ( &φι>γαν άρ
γότερ-ον υπο δ·Λ3υ.ενειστέροι>ς δρο>ς
ί ί λά έέ
ΜΑ0Ι30Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
2494
Τηλέφ. νοΠ1ΐ ****
249Τ
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
<αυΑκΐΝΐ(:ο>
υοκκ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3,250,000.00
ιοο ρακκ κονν
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝI^_Ά^ ΒϋΙΙ_»ΓΝΟ
Αειτουργουοα κατα τους νόμους και ίΜτό τόν £λεγ-
χον της Πολ,ιτείας Λίέας 'ϊ·όρκης.
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ:
Ανοίγει ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—Οηεοΐίΐηβ ΑοοοιιπΙβ
—καί πληρώνει τόκον 2 0)0 διά τα ϋπόλουτα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια έΐά άνατοκισμφ πρός
4% ετησίως—δρροΪΗΐ ϊπΙεΓβδΐ ΑεοοαηΙϊ—είς πρώτην ζήτησιν.
'Εκδίδει ΕΠΓΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσως άπό τούς έν "Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν ή άλλην επιβάρυνσιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς τλολλάρια μέ ελαχίστην προμήθειαν.
Ανοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—ΟβάϋΙδ—παρ' Άμερικανικαϊς καί. ξέναις Τρα-
πέζαις καΐ δίδει προκαταδολάς χρημάτων επί έμπορευμάτων
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡτιΒΙίο υΐϋϊΐίείΐ Βοηάδ—καί τοποΐοετεΐ
χρήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτχ) ή δευτέρα ύποθήκχι—
ΡΪΓ51 ογ δβοοπά ΜοΓΐβ38ε—διά λογαριασμόν πελατότν της.
'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίβΐγ Βοχβδ—άντΐ Δολλ. 5.00,
7.50, 10.00, 15.00 χαί 20.00 ετησίως, μέ χάθε ευκολίαν καί ασφά¬
λειαν.
ΤΑΧΥΤΗΣ - ΤΑΞΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑ
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ* ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
ΙΟΟ ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
γρ ρ ρ
καί οί σχ,ληρΐίτράχηιλθ! τγοιι έπέμεί-
ναν ε-ίς τάς ίίέας των, μέ την έ-
πιμ-θ"^ν ποΰ χαρα-Λ.ττ)ρίζει τοΰς Κε-
φα-λλήνας, κατε—ράφησαν.
Στην ·κροτέ^2τ; θέσιν τοος μπή-
καν άλλθί, καί αύτοι οί άλλοι μ.ι-
μΌΰντα'. ηδη όλας τάς παλαιάς ά
ριστοκρατικάς συνηθείας των έαπε
σόντων μεγ'στάνων, τας οποίας τί¬
τον -κτΐηγθΰαίσαΝ, όταν -φάη στέ
Ι,περιΌώϋον. Καί σάν νά μή άρν.ο->
σεν αύτέ, έ'χοαν την σκληιρότητα νά
όπενθυμίζθϋν κάθ·ε δευτερόλεπτον
είς τοΰς βχ.π&σόντζς των οποίων ή
ή ί συνίστατι7ΐ είς
καί μιά πρα-
ό υ
σημερινή πίιρ'Χ-υσία
ενα Ιρείΐτωίΐένο σπίτι
σινισμενη άπο την
ί δό
υπη¬
μη η ^ρ^ η
ρεσίαν ρεδιγ/.ότα, την παντοίϊυνααι-
ΰ ή!
X)
τοΰ ^ρήμς
'Οτχολογώ πώς ή επίσχεψίς μ
στέ Άργϊστίλι μ' Ικανε νά 6όλω
πολίι νερο στέ κρασί των κοινων:>
/.ογικών μοο πεποιθήνεων Λοαί νά
γίνω δκίθεώαος όπα6«ς τής βοτθ;χ!-
αίας ν.αί λ;λογισμένης έξελίξείτ)ς
Άς έλθωμεν φ-ως ~ά πράγμ.2-
τα. Μή~ως ·έ·χάσατε τέν ναύτην τοϋ
Λιμεναρχείον Πειραιώς ιγοι» άλλο¬
τε, -έδώ καί χρό-;'.α 2η)^2οϊή, %αθό-
ταν μεταξί» των άνδρι-Αων καί γυ-
ναίκείων λοατρών τοϋ Νέου Φα.λή-
ροο ααί έπέδλεπεν είς την διατή¬
ρησιν^ «ΰ χωρίσμοΰ των λο·>»μ€νων
προβάτων άπέ τα έρίφια; Τέν χά-
σατε, ίνίαιζ, μά ό νοώτης δέν γά-
θηκε, χ,ατατρ·ου.αγμενος ·καί ούτος
ίτπο τέν καλπακηΛν τής κοινωνίας
πρός την π;;όοϊ·ον ευρε^ άσΆον είς
τέ Άργοστόλ!, έθιρονίάίΟηΐκε δηλα-
δή είς τέ μεταξΰ των άνδρ»οων κα:
γυναικείον λοοτρών μέρος τής πα-
ραλίας καί έξητΛολούθτ)ο-ε τέ μΌχθη-
ρέν έργον τού...
Αύτέ τ)ταν ενας πραγματεκός Ορί
αμι&ος τού σοντηρητκ^Λΰ τής πα¬
λαιάς κοινωνίας τού ΆργοστολίοΌ.
Μά! Άν ηταν δυνατόν νά τον
άνεχθοϋν οί νέοι άνθρωποι έτσι ά-
ίιαμαιρτυρητως.
Φροορα μάς έφερεν ή άί>τηριο-
ήν-ωσις, είπαν, τωρα θά ίδη! Καί
πράγματι. *Ας ίδοϋμβ, ό
εμείς.
καί βγάλουν τα πί4λα τοος "κβΊ νά
τούς δώσουν «φι«τοι>ργηΐιατα.
Ή άπαράμιλλος αύτην Πλάζ,
πα> λέγεται «πλατΰς γιαλός», ε-
γβί καί Ινα ά'λλο σπσ-Ιίαίο πλεονί-
κτημα, ·άπέχεί άπέ τέ Άργοστόλι
τρία τέταρτα ιτερίπου τής ώρας...
Λοιιτόν, στά μπάνια μάς άπαγί-
ρύ^ταί νά ζοϋμε την ζωήν, όπως
την καταλαμδάνουμε καί όπως τή>
ζοάν είς όλον τέν υπόλοιπον πλα-
νήτην πολΰ καλά, είχον οί νέοι. Π ά
με κι' εμείς στέν «Πλατύ Γιαλό>>.
Ό «Πλατΰς Γιαλός», ή μονα-
δική Πλάζ, ποΰ άλ>Λτε τ^τον υπό
την απόλυτον νομην δΰο χαραφ·ρ>
νων, μιας άπογοηιτιευμενης άριστο-
κράτιδος κβί των ολίγων τεμπέλτ;-
έων μαθτ/τών ποΰ τώ<Τ/.?ζαν άπέ τέ σχολϊίον, είδεν ημέρας δόξης ποΰ δέν της είδεν ο3τε καί στέν νπτ>ύ
Άπέ τής 9ης ΐ5ρ*>ϊνής μέχρ^ τίς
?ης μεταμεσημ'βρινης ό,τι καλόν ί-
γει νά επιδείξη ή Κε,φάλληνι-κη ·πρω
τεύουτα ·χ.αί ή ήδυπαθή-ς Λει-αιΘώ
ίίς καλλονήν καί νεότητο, παοί-
λαύνει γυμνέν, ένθσυσιώδες, τρελ-
λέν -άπΐέ την χα^άν καί τον ένθοο-
ϋαομέν διά την ήττον της όπισθο-
ϊρομικότητος, άπέ την πυρσχρυσον
ίμμον τοΰ Πλατΰ Γιάλοΰ είς μίαν
αποθεωσιν <ρωτές Ο; απαντανο'" έγαατεστημένο! .*.,ψ Αίγνχτο καί τάς 'ίνί -σία των πλο>τίων Ι
Γθύ σποί,ιϊβζοον στήν
Κε,φαλληνες Φοιτητ'αί
τήτριαι ποΰ ο—οοδάζουν
να οί εγχϊτε—τ^ιένο, „.'',
ττολι Λον Λοοο-ν /.αί 0; -ο)·
ίεσπο',νίδες τής πόλεως
«V
5νταΐ( κ,αθε μεσημερ- ν.α
-Λβ τα τρελλά παιγνίδτ.ι τ
»ί άλλοι οί «φίλόσαρο!» ν.ο
θ-.κοί» εχουν ταρεςηντ^»,',
ΊΕννοείταί, «τι οί' ν.Τλ5ν
λόγφ^ τής ήλιτ,ίας
γαί οί τρ-.κνές ώς μτ:λ·αρ3,
γβρον»ττ>κόρες, &ξω 0?;νϋ·
τω,ρα ή θάλασσα ποό έγινε
«, εχασαν τα νχυτάλα,'ίεν
τα π^άγμοτα ετσι.
Συνήλ'θον είς είδ-.χ,ΐς
τεις -/αί άπε^ριάσισχν νά λά
τονα μέτρο.
να
_.. . όμως δέν είναη Ι
λον πραγα* νά άλλάζη
ίθύν ενός ποταμοϋ ποΰ ίέν ι
μάλιστα νερό, άλλά άνθρώ
νειάτα κβί ζωή...
Κατόπιν τούτων λϊι είς ί
.« λύσσης διά την
κλθγόρησατν θρΰλοι
γίων τελΛυαένων είς την ά
άκτην, σάν νά εόρίσχεται ό
τΰς Γιαλές είς τέ 'Αι'ρωτήρη
Κολης 'Ελπ^ος, καί νά (:
οί απιστοι Θωμάϊ·ς
3δούν τί γίνεται υπο το
τοϋ 'Ιουλιανού ηλίου.
Τα μοντέρνα /.ορίτσια
τοΰς θρύλους,
ρα τοΰς ώμους,
λ·η είς ένδειξιν εσχάτη;
σεως οαζί... έξτ/κολ&ύθτρί
νια τοας!
"Ωχ, άδελφέ! Μά; Ι
ΠΑΝ. ΚΑΤΗί
•νικός Κήρυξ> πωλεϊται είς ττ|
ατωλεΐον ο «Όμηρος», 135
δΐ., ένθα γίνονΊαι δεκταί ί
οεις άγγελιών καί εγγραφαί ι
μητών παρά τοΰ μόνου άντΐ""
μας κ. Π. Άγιαννιώτου.
ϋΑΝ,
θντκός Κηρυξ» πωλεϊται
τιπροοώπου μας Γ. ΜΛί
ΕΙτεβΙ.
Είς τό νοτιοδντϊκόν
'ν μβρος
τη:
μικράς χερσονή>ου, ποΰ είναι κτι-
ομβνο τέ Άίγοστάλι, έ-λτείνεταί αί τ.
άπε.ραντος άμμώΐης π:λάζ, ί3ανίκ?,ς
7"ραγματΐικως τελειότητος.
'Η άπίΓΑρημνος παρολία τοΰ αέ-
ρ&ος Ικείνοο τής χε,ρτονησου δ-.α-
/.όπτετα: άπ&τόυως άπέ μιά έπίπεϊο
εν.τασ! γεμάτη ώχρο-λίτρινη καί ό-
ρη αμμοι>2α
Σ' αύτη την άμ;ιου?:ά καταλή-
γει μ;ό θόλασσα μέ κρ'Μττάλλινα ά-
δθ νε,ρά, καί της ό-οίας οί 6α-
ά^ έί
ς ντχ^γειες ένίπνε!>σαν 3ι-|
■/.ούς μας ν.αί ξένοιις 7.αλλ'.τε·χνας
•/-αί τοΰς άνάγκασον, θέλοντας καί
νά στααατήσοον έκε^ έη(!θό6
/.αι
νά
ΤΡΑΠΕΖι
ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟ
' ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ,
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ,
ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας
ΕΛΛΑΔΟΣ καί Ε-
ΚΟΥ.
'Ενεργοΰνται «αβαι αί Ρ
βίαι, χάρις δβ είς τί» ε>ύρυ δίκτυον
βτημάτων καΐ άν—ι—ακρϊτών «ύτη
έξΐ λίαν ε-πιτυχώς την «
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΒ ΕΑ5
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ-ΡΙΝθδ, ΕΛ··
ΥΠ
ΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ-ΡΙΝθδ,
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤβΧ ΕΝ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΚ
ΚΑΤΑβΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ --"55,£
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜ**»0*™
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ
Ξ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩ
μς
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ,
καθότι, χάοις είς την ειδικήν αντης δια: τον
τον όργάναχτιν, έξυπηρετουνται ΊΑλ.εΑ'^
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. %
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και
γραφίας.
λ
ο
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΎ. 1928.
ιΐ ΗΘΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
νεχεια έ* της 4ης σελίϊος.)
ίνέτερά τον Ελλάς άπολαμβά-
ώ «οωμα της δόξης και τον
είου τοΰ τετιμημένου της τε-
_·χαί τού; άγλαονς καρπούς τώγ
Εάλων τού δωρεών, δι' ών ώκο-
[ιτ|8η τό Αρσ«κ£ΐον, το άδαμάν-
ν τουτο κόσμημα των Άθη-
χαί ολοκλήρου τοΰ "Εθνους,
ϊ) ιιορτώνονται καί άναπτνσσον-
αί γενεαί των Έλληνίδων.
'~ έκ Κρήτης Δημήτριος Βερ-
/.ης (1800—1870) μέγας έ-
Εώς ενειργετης, δστις γεννηθείς
1 ζήσας έν.τός της Ελλάδος έν
ένθα κατέφυγεν ή ο'ικο-
ϊά'του, έν ημέραις πικράς
ς, παρίκτταται ώς μοναδικόν
ίδειγμα μιμήσεως δα τάς Έλ-
ηχ: γενεάς, αΐτινες γεννάται
; χής' Ελλάδος. Χάρις είς την
μελψιένηιν ανατροφήν, ήν
I-
«ν άπό τονς εύσεβείς καί φιλο-
|τ(>ιδας γονεΐς τον, άπέ'βη σπά-
τι'αο: ακέραιον καί τίμιον χα-
ή,οος, έναρβτου καί μεγαλοψύ-
χνδοος. Είς τα έπίζηλα δέ ταν-
[ποοσοντα όφείλεται ή μεγάλη
Ίησι:, ήν ετρεφον πρός αυτόν
ες ύσοι τόν έπλησίαζον, καί
[αιτα /υρίως χρεωστεϊται ό ά-
[ΐος πλοϋτος, τόν οποίον άπέ-
Η φιλοπατρία τού ύπηρ-
ΐΐροΐμιώδης. Είς πάσας δέ τάς
ργείος τού διέλαιιπεν ή χαοά
χάρις εκείνη, ην δ Θεος δια-
εΐς τάς καρδίας των μ~ά
σΐ(.<κ άγαθής καί ίλαροΰ σώαον εύεργετούντων. Ή II ε- ολις έν ή εξηισε, τό Ταϊγάνιον ή/ιιασε και έπλοΰτησε, καί /αθιδιρύματα έν Ρωσσία, όν γενναιότατα δείγματα τής ότητός τού καί ικανήν μερί- Ιτώ αγαθών τοι>. Καί ή γενέτει-
του πατρίς, ή Πατρίς τον Έλ-
; Δέν εγνώρισε μέν τό ενγενες
το τι/νογ της, εγνώρισε δμως
ίυένθη φιλοστρορνως την ά¬
ν τού καί έν ημέραις δουλεί-
αί εν ημέραις εΐρήνης. Ή
■η, ην περιπαθώς αίς ϊδιαιτέ-
Γτατρίδα τής οϊκογενείας τού
•"•"ϊ νχοί διά τα παθήματα τής
πΐΜρότατα ήλγησε, δέν ή-
ησε την καλωσύνην τοΰ τέκνον
• Το Δηιιόσιον, τα Όρφανοτρο-
α·( τα λΐουσε-ία τής Ελλάδος
το ΓΙ ανεπιστήμιον εδοκίμασαν
"™Λ '"""' τάς ε-νεργεσίας
δπερ κατέστηισε
.υ./.'
ε,εϊνο δπερ κατέστησε
|δνοαα τοϋ Κρητός Δημητρίου
η περικλεές καί έθνϊκής
ννης αξιον είναι τό μεγα-
ρ.τεστατον Άοχαιολογιχον
Όρφανά της 'Ιλλινόϊς παίζοντα είς μίαν άπό τάς δημοσίας δεξαμενάς.
Μουσείον των Αθηνών, ένθα φυ-
λάττονται τα απαραμίλλου τέχνης
προϊόντα ου άρχαίου 'Ελληντχοϋ
πνεύματος.
Οί βαρωνοι Σΐναι, τέκνα τής
Μοσχοπόλεο>ς της Ματ/εδονίας. ζή-
σαντες μακράν τής Ελλάδος είς
εμπιστοσύνην έπιφανών ξένων γ.αχ
τού °Έθνους ολοκλήρου τοϋ οποί¬
ον εγένετο μέγας ευτργέτηΐ:. Τα
έ'ογα τού σωζόμενα εισέτι σώζουσι
τό "Εθνος καί υλικάς καί ϊμΗκως.
Είς τοΰς «Δυνατονς Νεοελληνι-
κούς Χαρακτήρος» ό συγγραφεύς
την Αύοτριακήν χώραν, χατώρθω- παραίθέτει πρότυτα φωτεινά πρός
σαν νά προαχθώσι διά της έντιιιό- μίμησιν καί παραδειγματισμόν ού-
τητος της φιλοτμίας καί εύθύτη-1 χί μόνον έκ τής τάξεως των άγχΰ-
τος τού χαρακτήρος των καί τής νιστών καί ειρηνικων έμπορον άλ-
αρεττις των, ου μονον εις
λά ~/χη έκ τής ίεοάς έκείνης
άξ άδί λ
να νψη οίκονομικής ευεξίας άλλά | τάξεως των άοιδίμων κληριχίη',
...λ -? ι_.'^_ι_'-.«...Λ«..^,Λ ΛϊιΛιιγ». οΐτινΡΓ κΐΓΓτέλιτΓθν ιΐντιιιτιν ορ&α-
κιατέλιπον μνήμην σεβα-
καί είς έπίζηλα κοινο>νικά άξιωμα
εύγετείας «Βαρώνος»
τόν πλουτισμόν αυτής καί την καθ-, Φαριχοίκιδης. Τα όνόματα άαίροτέ-
όλου οΐκονοιιικήν καί έκπΌλιτιστι- ρων »ΐναι τόοΌνγνωστά ν.αί_σεβα-
είς την 'Ελλάδα στό
θίραπευτήοιον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
ς αριθ. 31 Αθήναι
-Τϊυονται ασφαλώς χαΐ άνωδύ-
; παι>ο)Ογικ(4, γυναικολογικά καί
£?™α νοσήματα.
ς νεωτάτη.
ιΉ
«ιτυχία τοό Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
Πιταρίδα, οα-
γοδραν ί) ιρι-
χοφάγον ·* τ ο
Μφάλι, ή άλ¬
λην έχιδερμι-
»ήν πάθησιν;
—ΕΙσθ» «αλα-
ΤΟΤΕΖΗΤΗΣΑΤΕΤΟ
^ΟΤΡΙΧΟΝ
Τ
( το μονον βάρμοτκβν, τδ
*» 8«ν( άτοτυγχανει άκό τού
ς ς
χεριέχ«ι οτνόκνεομα.
ερο-ίίθησαν. Πλεί-
η την χοαην των.
Χ«ί «ίς; Γράψατέ μοο
Ν. ϋ. ΡΑΚΑ008
ί
ης
Νβ-Γοι*
η* 5525
, ___ΝΟ·Ι·Σ,
*« «βρβ τω μεγάλω
*τΐί —'ΐ——
5ίή·ν αυτής πρόοδον. Είς τόν νεώ¬
τερον γόνον τής ϋ ΰ
πλειάδος, ά
στά, όσον καί τα όνόματα των με-
γάλων πρίοτεργατών καί
νης έφι>νθξένησεν άμ(Γ<>τερο»ς; καί
σπτήλαυσε πλούσιον τής πολιναα-
θείας των. Ή πόλις αυτή τονς έ-
γνώρυσεν ού ίΐόναν ώς διαΰτρεττεΐς
κΐληρικοΰς καί Ιξόχοχ'ς ίκκληαια-
στικαύς ρήιτορας, ά)λά καί ώς έπι-
ορανεΐς δηΐΐοσιογραφους. Ή περι-
σποί"δαστος έφτμα-εοΐς δ «Λόγιος
'ΒριΐΓίς^ δι' ου ώς πνεννατικοϋ όρ-
γάνου άιτη.!πνίσθ·η τό σκλα6ΐι>μενον
"Εθνος, ιδρύθη· καί έτροφοδοτήθη
λεγο τοϋ Άνθίιιου Γαζή, επί τίνα δέ
ετη καί νττό τοϋ Φαρμακίδον. Ό
χρόνο; τής διααονής τχϋν είς Εύ-
ροοπην δέν κατηναλώθη εις ραστώ-
νην καί, χρηματοθηρίαν. Άλλ' απο¬
βλέποντες είς τάς ανάγκας τής πα¬
τρίδος τατν κατήρτισθησαν διά σπα
νίας καί έιι6ριθοϋς πολιιμαθϊίας,
ήν ώς ανεξάντλητον θησαυρόν με-
τελα|.ιπ:άν^ενσαν ίϊς την άζέ
ί λ
νην πατρίΐδα ποικιλοτς·ό(πως αύτην
χ^ρετήσαντες, όν μόνον ώς κήρυ-
κες τοϋ Εί;ατνγϊ?ίου άλλά '/κά ώς
έθναπόστολοι. ΚατέσπΕΐ-
τόν
ρ(τεργατώναί οΛηηελε1 φγ
^ άποκαταστάσεως τοϋ Έ- ?«ν την ιδέαν της ελευθερίας και
Κί ί δί έ ^έ* ό
μόν τοϋ ένήόξου τού πάππου, όφεί-
λει ή Ελλάς την τιμήν τοϋ στο-
λισμοϋ της πραπευούσης της διά
Θεσσαλίας
μ«5· Καί οί δίο τέκνα της
λί Γ δ
δράσιν
πολυμ&ρή καί επίπονον χάριν τής
'Ηίί καί τής πατρίδος των,
ρου Σιναίας Άκαδημίας καί τοΰ
κειλλιρο·ύθιιου Άοτεροσκοπείου τού
δϊΐσϊτόζοντος καί κοστιοΰντος τάς
Αθήνας. Όποία δόξα! διά την
'Ελλάδα κεκτ~ιένηΛ' τοιαϋτα φιλο-
πάτριδαι καί ένάρΐτα τέκνα. Άλλ'
όποία τιμή καί διά τα τέκνα της
Έλ?αχδος, όταν καθίστανται άντά-
ξια, δι' επιφανών πράξεωγ καί έ-
πι-ήλων εργωνε τοϋ μεγάλου τί-
τλου της εύγ^νείας «"Ελλην» είτε
έναός ε'τε έκτός τοΰ πατρίου έδά-
φους ζωσι.
Ό Γεώργιος Σταύρον, (1775-
1868), ό μέγας οΰτο; συντε?.τ·στής
καί πρώτος θεμελιωτής της οικονο¬
μικής 6ελτιώσιεακ τής ζωής της έ-
λεΐ'θερωθείσης Έλΐάδοτ Τέκνον
καί ούτος τής εύάνδρου Ήΐτείρον,
κατέστη διά της φιλοπατρίας, τής
φροντ|σΕο>ς καί της πρός τό καθή¬
κον άφοσιώσεώς τον, ή μεγσλη ε-
θνική φχκπογνοχιία. πρός την άθά-
νατον μνήιιην τοϋ οποίον μετά σε-
όαχτμοΰ στρέφεται τό Ελληνικόν
πνενμα. Δέν συνέβαλεν δίάγον δ
πόθος και ή έπιμέλεια τοΰ πατρός
τού είς την ανάπτυξιν τον μεγάλου
υίον τού, τόν όποΓον ηύχή8η καί
είδε νά άνέργκται Επαξίως τάς υ¬
πηρεσιακάς οαθμίδας τοϋ έθνικοϋ
όργανισμοϋ, ?ως ότου άττεθη ό ήνί-
οχος της οικονομικής τύχης τοϋ Έ-
θνΌΧ'ς, άναλαιβών την Τδρνσιν καί
τη-ν δ-ιεύθυΛ'σιν της Έθνικής Τρα¬
πέζης της Ελλάδος. Ή οικονομική
τσυ ίκανότης καί άπ»ράμι?Λος Ίδι-
οφυία, συνδυασμένη μετά των σπα-
νίων άρετών της συνέσεως, τής φι-
λοπονίας καί τίς εΰσυνειδησίας έ-
, ξησφάλισαν είς αυτόν την βαθεΤαν
έκτίμτισττ «ώ είλιχρινή φιλίαν «αί
τ7αί"«ϊλλιμαρμά-! βσκταν-ιίοιιέν'ης τότε {-πό τό 6άρος
-■ - της δουλειας :<α.. το σκοτος της α- θ' Ή δίψα τής μαδήσεως κχχί ή ?- φεσις πρός άνίθΓίρας επιστημονι¬ κάς σποι'δάς, ί>ί>ηοχχν αύτούς νά
ίγκαταλείΛ|«ακίΐ την πατρικήν στε¬
νήν, νά περιβληθώσι, νεαρώτατοι,
τό περίσεμνον τοϋ κληρικοϋ ράσον1
καί νά μεταβωσιν είς την έσπερίαν.
Ή 'Ελληνική Κοινότης τής Βιέν-
Ή ΚΛλην Νόλαν,27 έτών, ή
χρώτη γτναίκα φωτογράφος δι' εφη¬
μερίδας, έν Άμερικΐ, ήόποία {—αν-
'ϊρεύθη τον χροϊστάζΐενόν της, Βί-
κτωρο Γοχττσον, γνωστόν έκδότην.
έγέννηοΐαν την π-ι,ός τα γράμ4.ιατα
αγάπην δημσιογραφοϋντίς καί σνγ
γράφοντες. Κο.τΓ[λ·θον εις τα πιδία
των μαχών καί ϊτγωνίσθησαν ώς
πολειιισταί καί ο>ς συνετοί (ηίμ^'*
λοι των δπλαρχηγών, ρμψνχωταί δέ
καί φρονηματισταί των άγωνιζομέ-
νων. Έδίδαξαν καί έφώτισαν την
σΰγχρονον νεολαίαν έν διαφόροις
σχολαΐς -/αί οσάκις παρίστατο άνάγ
κτι νά -/λη^)ο>σιν υπό των διοικούν-
το)ν τάς τνχας τον "Εττνους, παρ'
ών έξετιματο καί εθαι .ηάίετο ή πο-
?ννιιάθεια, ή σύνεσις καί ή ενθττης
των, προο-ήρχοντο καί άνελάμοα-
νον τάς άνατιθεμένας αυτοίς υπη¬
ρεσίας. Ουτο> έν τη πολιτικίί άνα-
συγ^ροτήσει της Ελλάδος συναν-
τωμεν αίτονς, ώς μέλη καί ώς
Π ροέδρους έιίτΌσιτνελεί>σεο)ν, ώς
ιιέλη τοϋ Άρείου Πάγον,, ως μέ¬
λη τής Κυβερνήσεως ·καί έν τέλει
ώς ονθνιστάς των 'Εκκλησιχτστι-
κών πραγμάτων. Τοιούτοι υπήρξαν
οί μεγάλοι έν πάσι κληρικοί Άν-
•θιμος Γαζής καί Θεόκλητος Φαρ-
μακίοης.
Ώς καταίκλεΐδα των «Δυνατών
Νεοείΐηιντκών Χαρακτήρων», ό
συγγραφεύς λαξεΰει διά τής ησκη-
μένης περί το φρονηματίζΐΕΐν γρα-
φίδος τού, τάς εικόνος τοΰ βίον καί
τής δράσεώς δΰο μεγάλον φνσιο-
γνωμιων, αΐτινες οτμβολΕουστν
ουχί απλώς χσιρακτηρας άχόυυιαν
άλ?.ά χαρακτηρας καί Ι&έας εθνών
καί &η των ένδοξοτέρων, πρός α
προτητένισϊ καα προσατενίζει εϊσέ
τι ή ανθρωπότης, άντλοϋσα τα ά-
παραίτητο: στοιχεΐα πρός επιτυχίαν
καί πραγμάτωσιν των νγιών έκ&το-
λιτιστικών άρχών.
Ό μέν νπηοξε τέκνον της Έλ-
λάδου δ έξ Ηπείρου Μιχαήλ 'Α-
ναγνια<ττάπονλος, (1837-1906), δ- στις έξ ίσου ήγάπησε καί ετίμησε 5«αί την 'Ελλάδα, ήτις τόν έγέννη- σε καί την Άμερικ,τιΐν έν |) διήλθε τό π?νεϊστον τοϋ βίον τον. Όποία τις ύπης'ξΕν ή ϊωή, ή δράσις καί τό έ'ργον τοΰ Άναγνωοτοπούλου, έκ- τί-θεται είς τούς «Δννατοίς Νεοελ- ληνικονς Χαρ-ακτήρας» ιιετ' έπιμε- λείας καί σνμφώνως πρός τόν σκο¬ πόν, δν προέθετο ό συγγραφεύς, Άρκίϊ δέ νά χαράξωμεν ενταϋθϊα τονς λό'/ονς τοΰ Κυββονητου Μαο"- ' σα-/σνσέ'ττης αΐ]ΕΤΪ8 βυΐΙ^Γ) (1906), δι' ών χαρακτηρίζεται ή άξία τοΰ έξόχου τοίτου άνδρός. «Τό ονοαα, λέγει, τοϋ Μ. Άναγνω στοπού}.ου άνήικει είς την Έλλίίδα, ή φήαη τού είς τάς Ηνωμένας. Πολιτείας, άλλά τό έργον τού είς την άν^ρωπότητα». Ό έτερος είναι τέκνον της με- γάλης καί φιλανθρώςτου 'Αιιερικης δ 8ΑΜΟϋΕ_ & Κ Ι Β Ι. Ε Ι. ΗΟ^ΑΈ, (1801-18761, ό ιιεγιστος των Άιιερικανων φιλελλήνων. Ή¬ γάπησε καί ούτος καί ετίμησε την, χώραν τΓ|ς γεννήκτεώς τού, έλάτρευ- εν οΐους κυριολεκτικώς την Ε/ιλά- δα καί αφιέρωσεν υπέρ αυτής την ζωήν τον. Έν τώ προσώπω τον ε¬ ξεδηλώθη ή άγάπη τής κραταιάς καί εϋγενοΰς ταύτ)|ς χώρας πρός" την δεινοπαθοΰσαν 'ΕΓ/Λάδα. Έκο- πίασε καί έμόχθησε φιλοστόργα>ς
υπέρ αντής. Ένέ'ουσε καί εχόρτα-
σε τα δυστυχοΰντα τέκνα της, ενε¬
ψύχωσε τοί·ς πολε[ΐισταάς της. Τό
"Εθνος μας τόν εΰγνωμονεΐ. Ιδι¬
αίτερον σεβασμόν καί αγάπην τρέ-
φί.ι πρός την μνήμην αντοΰ ή
Κρήτη την οποίαν τόσον ί)τγάπηι(Τέ
καί υπέρ τής οποίας τόσον ειργά¬
σθη διά τε τον λόγου διά τής γρα-
φίδος, δι' ΰλινών καί ήθικων ένι-
σχύσεων καθ' δν χρόνον διεξήγε ά-
πεγνχοσνένον άγάη'α ν,α,τά τοΰ τυ-
ράννου της. Ό Σαμουήλ Χάου ?-
κλοα«ε καί έθ'οήνησε πολλάκις διά
τα βεινοπαθήματα τής φιλτάττΐις
τού Έλ?.άδος, έπανηγνρισεν δμωζ
καί ησθάνθη εϊπερ τις αλλος νά
πλημμυρή τα στηθη τού άνεκλάλη-
τος γαρά δταν πλέον άπηλλάγη τοΰ
ζυγοΰ καί άπέκτηισε την υ.ευθερί-
αν της. "Ο,τι ελέχθη διά τόν Μ.
Άναγνοχττόπουλον τό αίτό δύνα¬
ται νά λεχθγ) καί διά τόν Σαμουήλ,
Χάου. Τό δνομά τού άνήκει εις την
Αιιερικήν. ή φήμη τού είς την 'Ελ¬
λάδα, τό έργον τού είς την άνθρω-
πότητα.
Τοιοΰτον τό περιρ/όμίνον έν
βραχι*τάτη άναλύσει το,ν «Δυνα-
τών Νεοελληνικών Χαιρακτήρων»
τοϋ γνωστοΰ καί έξ άλλων δοκίμων
έργων φιλοπονωτάτου κληρικο3
Δ. Καλλιμάχου. Διά τόν Ελληνι¬
σμόν τής Άμερι-,ά^ άϊΓοτελεϊ τό ω¬
ραίον τουτο έργον ώφελιμώτατον
καί τερπτνότατον άνά^,'νωσμα' Ό
κληρικός, δ έτηστήμων, δ σπουδα-
στής, ό επιχειρηματίας, ό εμπο-
ρος, ό βτομήχανος, δ νέος ή δ
πρεσβΰτης, όέαγάτης. ήγυνή ένί
λόγω δ "Ελλην δστισδήποτιε καί άν
είναι έκίΐνος ό οποίος -θα άναννώ-
ση τους «Δυνατούς Νεοελληνακούς
Χαρο^τήρας»5·θα ίΰρη εις τάς σελί¬
δας των δ,τι άνταπιοκρίνεται είς τα
εύγενη τού ί&ώδη, είς τα ίερά τού
αίσθιίϋατα είς τους άγνούς τού
πόθονς, δτι άπαιτεΤται διά νά ει¬
σέλθη τις είς την λεωφόρον ήτις
όδηγεϊ είς τό ηθικόν μεγαλείον καί
την άθάνατον δόξαν. Τοιοΰτα εργα
διοίθερααίνοντα τι'ιν αγάπην πρός
την πατούδα καί τάς [,ιεγάλας τοΰ
"ΕθΎους μας παραδόβεις, κρκτύ-
ΛΌντά την Ορθόδοξον ϊΐς Χριστόν
πίστιν καί διδάσκοντα την αντα-
πάοντισίν καί σΛ'τοθυσίαν, διά πα-
ραδειγτιάτκον, ιΤ>ν ή ήθχίίή άξία ά-
ναμφισιβήτητος οδσα άσκεΐ αιώνι¬
ον κΰ£ος επί των άλ·θρο"»τίνων καρ-
διών, ■θεωροϋνται καί είναι μεγά-
λα εΰεργετήματα, άνυπολογίστου ά-
νιετΡΓλσχττικης καί μορφωτικης δυ¬
νάμεως. Λιά τουτο θά ηΰχόμε*θα νά
καταστί; τό έν λόγον έργον τό κοι¬
νόν άνάγνωσμα των 'Ελλήνων της
Άαερικήτ καί τό άχώριστον έγ-
κόλπιον Ιδία έκάστης οικογενείας.
Οί διά τοιούτους φρονηιιατικονς
οτκσπούς άφιεροϋντες την ζωήν αυ¬
τών καί κοπιωντες είναι άληυΥΐς)
έθΛρα~όχη:ολοι καί ώς τοιοΰτοι αξιοί
τής κοινης τιμής καί ενγνχύΐιοσν-
νης.
Άρχ. Ε. ΤΣΟΥΡΟΥΝΑΚΉ2
εΐ_ινΕΐ^Αΐα), οηιο.— ό
κός Κήρυξ> πωλεϊτα «αοά τοΟ άντν·
ηροσώπου μας Π. Άντωνέλλου. 704
Βοΐϊνν Βοαά. .,
ιΐ ΗΘΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
νεχεια έ* της 4ης σελίϊος.)
ίνέτερά τον Ελλάς άπολαμβά-
ώ «οωμα της δόξης και τον
είου τοΰ τετιμημένου της τε-
_·χαί τού; άγλαονς καρπούς τώγ
Εάλων τού δωρεών, δι' ών ώκο-
[ιτ|8η τό Αρσ«κ£ΐον, το άδαμάν-
ν τουτο κόσμημα των Άθη-
χαί ολοκλήρου τοΰ "Εθνους,
ϊ) ιιορτώνονται καί άναπτνσσον-
αί γενεαί των Έλληνίδων.
'~ έκ Κρήτης Δημήτριος Βερ-
/.ης (1800—1870) μέγας έ-
Εώς ενειργετης, δστις γεννηθείς
1 ζήσας έν.τός της Ελλάδος έν
ένθα κατέφυγεν ή ο'ικο-
ϊά'του, έν ημέραις πικράς
ς, παρίκτταται ώς μοναδικόν
ίδειγμα μιμήσεως δα τάς Έλ-
ηχ: γενεάς, αΐτινες γεννάται
; χής' Ελλάδος. Χάρις είς την
μελψιένηιν ανατροφήν, ήν
I-
«ν άπό τονς εύσεβείς καί φιλο-
|τ(>ιδας γονεΐς τον, άπέ'βη σπά-
τι'αο: ακέραιον καί τίμιον χα-
ή,οος, έναρβτου καί μεγαλοψύ-
χνδοος. Είς τα έπίζηλα δέ ταν-
[ποοσοντα όφείλεται ή μεγάλη
Ίησι:, ήν ετρεφον πρός αυτόν
ες ύσοι τόν έπλησίαζον, καί
[αιτα /υρίως χρεωστεϊται ό ά-
[ΐος πλοϋτος, τόν οποίον άπέ-
Η φιλοπατρία τού ύπηρ-
ΐΐροΐμιώδης. Είς πάσας δέ τάς
ργείος τού διέλαιιπεν ή χαοά
χάρις εκείνη, ην δ Θεος δια-
εΐς τάς καρδίας των μ~ά
σΐ(.<κ άγαθής καί ίλαροΰ σώαον εύεργετούντων. Ή II ε- ολις έν ή εξηισε, τό Ταϊγάνιον ή/ιιασε και έπλοΰτησε, καί /αθιδιρύματα έν Ρωσσία, όν γενναιότατα δείγματα τής ότητός τού καί ικανήν μερί- Ιτώ αγαθών τοι>. Καί ή γενέτει-
του πατρίς, ή Πατρίς τον Έλ-
; Δέν εγνώρισε μέν τό ενγενες
το τι/νογ της, εγνώρισε δμως
ίυένθη φιλοστρορνως την ά¬
ν τού καί έν ημέραις δουλεί-
αί εν ημέραις εΐρήνης. Ή
■η, ην περιπαθώς αίς ϊδιαιτέ-
Γτατρίδα τής οϊκογενείας τού
•"•"ϊ νχοί διά τα παθήματα τής
πΐΜρότατα ήλγησε, δέν ή-
ησε την καλωσύνην τοΰ τέκνον
• Το Δηιιόσιον, τα Όρφανοτρο-
α·( τα λΐουσε-ία τής Ελλάδος
το ΓΙ ανεπιστήμιον εδοκίμασαν
"™Λ '"""' τάς ε-νεργεσίας
δπερ κατέστηισε
.υ./.'
ε,εϊνο δπερ κατέστησε
|δνοαα τοϋ Κρητός Δημητρίου
η περικλεές καί έθνϊκής
ννης αξιον είναι τό μεγα-
ρ.τεστατον Άοχαιολογιχον
Όρφανά της 'Ιλλινόϊς παίζοντα είς μίαν άπό τάς δημοσίας δεξαμενάς.
Μουσείον των Αθηνών, ένθα φυ-
λάττονται τα απαραμίλλου τέχνης
προϊόντα ου άρχαίου 'Ελληντχοϋ
πνεύματος.
Οί βαρωνοι Σΐναι, τέκνα τής
Μοσχοπόλεο>ς της Ματ/εδονίας. ζή-
σαντες μακράν τής Ελλάδος είς
εμπιστοσύνην έπιφανών ξένων γ.αχ
τού °Έθνους ολοκλήρου τοϋ οποί¬
ον εγένετο μέγας ευτργέτηΐ:. Τα
έ'ογα τού σωζόμενα εισέτι σώζουσι
τό "Εθνος καί υλικάς καί ϊμΗκως.
Είς τοΰς «Δυνατονς Νεοελληνι-
κούς Χαρακτήρος» ό συγγραφεύς
την Αύοτριακήν χώραν, χατώρθω- παραίθέτει πρότυτα φωτεινά πρός
σαν νά προαχθώσι διά της έντιιιό- μίμησιν καί παραδειγματισμόν ού-
τητος της φιλοτμίας καί εύθύτη-1 χί μόνον έκ τής τάξεως των άγχΰ-
τος τού χαρακτήρος των καί τής νιστών καί ειρηνικων έμπορον άλ-
αρεττις των, ου μονον εις
λά ~/χη έκ τής ίεοάς έκείνης
άξ άδί λ
να νψη οίκονομικής ευεξίας άλλά | τάξεως των άοιδίμων κληριχίη',
...λ -? ι_.'^_ι_'-.«...Λ«..^,Λ ΛϊιΛιιγ». οΐτινΡΓ κΐΓΓτέλιτΓθν ιΐντιιιτιν ορ&α-
κιατέλιπον μνήμην σεβα-
καί είς έπίζηλα κοινο>νικά άξιωμα
εύγετείας «Βαρώνος»
τόν πλουτισμόν αυτής καί την καθ-, Φαριχοίκιδης. Τα όνόματα άαίροτέ-
όλου οΐκονοιιικήν καί έκπΌλιτιστι- ρων »ΐναι τόοΌνγνωστά ν.αί_σεβα-
είς την 'Ελλάδα στό
θίραπευτήοιον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
ς αριθ. 31 Αθήναι
-Τϊυονται ασφαλώς χαΐ άνωδύ-
; παι>ο)Ογικ(4, γυναικολογικά καί
£?™α νοσήματα.
ς νεωτάτη.
ιΉ
«ιτυχία τοό Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
Πιταρίδα, οα-
γοδραν ί) ιρι-
χοφάγον ·* τ ο
Μφάλι, ή άλ¬
λην έχιδερμι-
»ήν πάθησιν;
—ΕΙσθ» «αλα-
ΤΟΤΕΖΗΤΗΣΑΤΕΤΟ
^ΟΤΡΙΧΟΝ
Τ
( το μονον βάρμοτκβν, τδ
*» 8«ν( άτοτυγχανει άκό τού
ς ς
χεριέχ«ι οτνόκνεομα.
ερο-ίίθησαν. Πλεί-
η την χοαην των.
Χ«ί «ίς; Γράψατέ μοο
Ν. ϋ. ΡΑΚΑ008
ί
ης
Νβ-Γοι*
η* 5525
, ___ΝΟ·Ι·Σ,
*« «βρβ τω μεγάλω
*τΐί —'ΐ——
5ίή·ν αυτής πρόοδον. Είς τόν νεώ¬
τερον γόνον τής ϋ ΰ
πλειάδος, ά
στά, όσον καί τα όνόματα των με-
γάλων πρίοτεργατών καί
νης έφι>νθξένησεν άμ(Γ<>τερο»ς; καί
σπτήλαυσε πλούσιον τής πολιναα-
θείας των. Ή πόλις αυτή τονς έ-
γνώρυσεν ού ίΐόναν ώς διαΰτρεττεΐς
κΐληρικοΰς καί Ιξόχοχ'ς ίκκληαια-
στικαύς ρήιτορας, ά)λά καί ώς έπι-
ορανεΐς δηΐΐοσιογραφους. Ή περι-
σποί"δαστος έφτμα-εοΐς δ «Λόγιος
'ΒριΐΓίς^ δι' ου ώς πνεννατικοϋ όρ-
γάνου άιτη.!πνίσθ·η τό σκλα6ΐι>μενον
"Εθνος, ιδρύθη· καί έτροφοδοτήθη
λεγο τοϋ Άνθίιιου Γαζή, επί τίνα δέ
ετη καί νττό τοϋ Φαρμακίδον. Ό
χρόνο; τής διααονής τχϋν είς Εύ-
ροοπην δέν κατηναλώθη εις ραστώ-
νην καί, χρηματοθηρίαν. Άλλ' απο¬
βλέποντες είς τάς ανάγκας τής πα¬
τρίδος τατν κατήρτισθησαν διά σπα
νίας καί έιι6ριθοϋς πολιιμαθϊίας,
ήν ώς ανεξάντλητον θησαυρόν με-
τελα|.ιπ:άν^ενσαν ίϊς την άζέ
ί λ
νην πατρίΐδα ποικιλοτς·ό(πως αύτην
χ^ρετήσαντες, όν μόνον ώς κήρυ-
κες τοϋ Εί;ατνγϊ?ίου άλλά '/κά ώς
έθναπόστολοι. ΚατέσπΕΐ-
τόν
ρ(τεργατώναί οΛηηελε1 φγ
^ άποκαταστάσεως τοϋ Έ- ?«ν την ιδέαν της ελευθερίας και
Κί ί δί έ ^έ* ό
μόν τοϋ ένήόξου τού πάππου, όφεί-
λει ή Ελλάς την τιμήν τοϋ στο-
λισμοϋ της πραπευούσης της διά
Θεσσαλίας
μ«5· Καί οί δίο τέκνα της
λί Γ δ
δράσιν
πολυμ&ρή καί επίπονον χάριν τής
'Ηίί καί τής πατρίδος των,
ρου Σιναίας Άκαδημίας καί τοΰ
κειλλιρο·ύθιιου Άοτεροσκοπείου τού
δϊΐσϊτόζοντος καί κοστιοΰντος τάς
Αθήνας. Όποία δόξα! διά την
'Ελλάδα κεκτ~ιένηΛ' τοιαϋτα φιλο-
πάτριδαι καί ένάρΐτα τέκνα. Άλλ'
όποία τιμή καί διά τα τέκνα της
Έλ?αχδος, όταν καθίστανται άντά-
ξια, δι' επιφανών πράξεωγ καί έ-
πι-ήλων εργωνε τοϋ μεγάλου τί-
τλου της εύγ^νείας «"Ελλην» είτε
έναός ε'τε έκτός τοΰ πατρίου έδά-
φους ζωσι.
Ό Γεώργιος Σταύρον, (1775-
1868), ό μέγας οΰτο; συντε?.τ·στής
καί πρώτος θεμελιωτής της οικονο¬
μικής 6ελτιώσιεακ τής ζωής της έ-
λεΐ'θερωθείσης Έλΐάδοτ Τέκνον
καί ούτος τής εύάνδρου Ήΐτείρον,
κατέστη διά της φιλοπατρίας, τής
φροντ|σΕο>ς καί της πρός τό καθή¬
κον άφοσιώσεώς τον, ή μεγσλη ε-
θνική φχκπογνοχιία. πρός την άθά-
νατον μνήιιην τοϋ οποίον μετά σε-
όαχτμοΰ στρέφεται τό Ελληνικόν
πνενμα. Δέν συνέβαλεν δίάγον δ
πόθος και ή έπιμέλεια τοΰ πατρός
τού είς την ανάπτυξιν τον μεγάλου
υίον τού, τόν όποΓον ηύχή8η καί
είδε νά άνέργκται Επαξίως τάς υ¬
πηρεσιακάς οαθμίδας τοϋ έθνικοϋ
όργανισμοϋ, ?ως ότου άττεθη ό ήνί-
οχος της οικονομικής τύχης τοϋ Έ-
θνΌΧ'ς, άναλαιβών την Τδρνσιν καί
τη-ν δ-ιεύθυΛ'σιν της Έθνικής Τρα¬
πέζης της Ελλάδος. Ή οικονομική
τσυ ίκανότης καί άπ»ράμι?Λος Ίδι-
οφυία, συνδυασμένη μετά των σπα-
νίων άρετών της συνέσεως, τής φι-
λοπονίας καί τίς εΰσυνειδησίας έ-
, ξησφάλισαν είς αυτόν την βαθεΤαν
έκτίμτισττ «ώ είλιχρινή φιλίαν «αί
τ7αί"«ϊλλιμαρμά-! βσκταν-ιίοιιέν'ης τότε {-πό τό 6άρος
-■ - της δουλειας :<α.. το σκοτος της α- θ' Ή δίψα τής μαδήσεως κχχί ή ?- φεσις πρός άνίθΓίρας επιστημονι¬ κάς σποι'δάς, ί>ί>ηοχχν αύτούς νά
ίγκαταλείΛ|«ακίΐ την πατρικήν στε¬
νήν, νά περιβληθώσι, νεαρώτατοι,
τό περίσεμνον τοϋ κληρικοϋ ράσον1
καί νά μεταβωσιν είς την έσπερίαν.
Ή 'Ελληνική Κοινότης τής Βιέν-
Ή ΚΛλην Νόλαν,27 έτών, ή
χρώτη γτναίκα φωτογράφος δι' εφη¬
μερίδας, έν Άμερικΐ, ήόποία {—αν-
'ϊρεύθη τον χροϊστάζΐενόν της, Βί-
κτωρο Γοχττσον, γνωστόν έκδότην.
έγέννηοΐαν την π-ι,ός τα γράμ4.ιατα
αγάπην δημσιογραφοϋντίς καί σνγ
γράφοντες. Κο.τΓ[λ·θον εις τα πιδία
των μαχών καί ϊτγωνίσθησαν ώς
πολειιισταί καί ο>ς συνετοί (ηίμ^'*
λοι των δπλαρχηγών, ρμψνχωταί δέ
καί φρονηματισταί των άγωνιζομέ-
νων. Έδίδαξαν καί έφώτισαν την
σΰγχρονον νεολαίαν έν διαφόροις
σχολαΐς -/αί οσάκις παρίστατο άνάγ
κτι νά -/λη^)ο>σιν υπό των διοικούν-
το)ν τάς τνχας τον "Εττνους, παρ'
ών έξετιματο καί εθαι .ηάίετο ή πο-
?ννιιάθεια, ή σύνεσις καί ή ενθττης
των, προο-ήρχοντο καί άνελάμοα-
νον τάς άνατιθεμένας αυτοίς υπη¬
ρεσίας. Ουτο> έν τη πολιτικίί άνα-
συγ^ροτήσει της Ελλάδος συναν-
τωμεν αίτονς, ώς μέλη καί ώς
Π ροέδρους έιίτΌσιτνελεί>σεο)ν, ώς
ιιέλη τοϋ Άρείου Πάγον,, ως μέ¬
λη τής Κυβερνήσεως ·καί έν τέλει
ώς ονθνιστάς των 'Εκκλησιχτστι-
κών πραγμάτων. Τοιούτοι υπήρξαν
οί μεγάλοι έν πάσι κληρικοί Άν-
•θιμος Γαζής καί Θεόκλητος Φαρ-
μακίοης.
Ώς καταίκλεΐδα των «Δυνατών
Νεοείΐηιντκών Χαρακτήρων», ό
συγγραφεύς λαξεΰει διά τής ησκη-
μένης περί το φρονηματίζΐΕΐν γρα-
φίδος τού, τάς εικόνος τοΰ βίον καί
τής δράσεώς δΰο μεγάλον φνσιο-
γνωμιων, αΐτινες οτμβολΕουστν
ουχί απλώς χσιρακτηρας άχόυυιαν
άλ?.ά χαρακτηρας καί Ι&έας εθνών
καί &η των ένδοξοτέρων, πρός α
προτητένισϊ καα προσατενίζει εϊσέ
τι ή ανθρωπότης, άντλοϋσα τα ά-
παραίτητο: στοιχεΐα πρός επιτυχίαν
καί πραγμάτωσιν των νγιών έκ&το-
λιτιστικών άρχών.
Ό μέν νπηοξε τέκνον της Έλ-
λάδου δ έξ Ηπείρου Μιχαήλ 'Α-
ναγνια<ττάπονλος, (1837-1906), δ- στις έξ ίσου ήγάπησε καί ετίμησε 5«αί την 'Ελλάδα, ήτις τόν έγέννη- σε καί την Άμερικ,τιΐν έν |) διήλθε τό π?νεϊστον τοϋ βίον τον. Όποία τις ύπης'ξΕν ή ϊωή, ή δράσις καί τό έ'ργον τοΰ Άναγνωοτοπούλου, έκ- τί-θεται είς τούς «Δννατοίς Νεοελ- ληνικονς Χαρ-ακτήρας» ιιετ' έπιμε- λείας καί σνμφώνως πρός τόν σκο¬ πόν, δν προέθετο ό συγγραφεύς, Άρκίϊ δέ νά χαράξωμεν ενταϋθϊα τονς λό'/ονς τοΰ Κυββονητου Μαο"- ' σα-/σνσέ'ττης αΐ]ΕΤΪ8 βυΐΙ^Γ) (1906), δι' ών χαρακτηρίζεται ή άξία τοΰ έξόχου τοίτου άνδρός. «Τό ονοαα, λέγει, τοϋ Μ. Άναγνω στοπού}.ου άνήικει είς την Έλλίίδα, ή φήαη τού είς τάς Ηνωμένας. Πολιτείας, άλλά τό έργον τού είς την άν^ρωπότητα». Ό έτερος είναι τέκνον της με- γάλης καί φιλανθρώςτου 'Αιιερικης δ 8ΑΜΟϋΕ_ & Κ Ι Β Ι. Ε Ι. ΗΟ^ΑΈ, (1801-18761, ό ιιεγιστος των Άιιερικανων φιλελλήνων. Ή¬ γάπησε καί ούτος καί ετίμησε την, χώραν τΓ|ς γεννήκτεώς τού, έλάτρευ- εν οΐους κυριολεκτικώς την Ε/ιλά- δα καί αφιέρωσεν υπέρ αυτής την ζωήν τον. Έν τώ προσώπω τον ε¬ ξεδηλώθη ή άγάπη τής κραταιάς καί εϋγενοΰς ταύτ)|ς χώρας πρός" την δεινοπαθοΰσαν 'ΕΓ/Λάδα. Έκο- πίασε καί έμόχθησε φιλοστόργα>ς
υπέρ αντής. Ένέ'ουσε καί εχόρτα-
σε τα δυστυχοΰντα τέκνα της, ενε¬
ψύχωσε τοί·ς πολε[ΐισταάς της. Τό
"Εθνος μας τόν εΰγνωμονεΐ. Ιδι¬
αίτερον σεβασμόν καί αγάπην τρέ-
φί.ι πρός την μνήμην αντοΰ ή
Κρήτη την οποίαν τόσον ί)τγάπηι(Τέ
καί υπέρ τής οποίας τόσον ειργά¬
σθη διά τε τον λόγου διά τής γρα-
φίδος, δι' ΰλινών καί ήθικων ένι-
σχύσεων καθ' δν χρόνον διεξήγε ά-
πεγνχοσνένον άγάη'α ν,α,τά τοΰ τυ-
ράννου της. Ό Σαμουήλ Χάου ?-
κλοα«ε καί έθ'οήνησε πολλάκις διά
τα βεινοπαθήματα τής φιλτάττΐις
τού Έλ?.άδος, έπανηγνρισεν δμωζ
καί ησθάνθη εϊπερ τις αλλος νά
πλημμυρή τα στηθη τού άνεκλάλη-
τος γαρά δταν πλέον άπηλλάγη τοΰ
ζυγοΰ καί άπέκτηισε την υ.ευθερί-
αν της. "Ο,τι ελέχθη διά τόν Μ.
Άναγνοχττόπουλον τό αίτό δύνα¬
ται νά λεχθγ) καί διά τόν Σαμουήλ,
Χάου. Τό δνομά τού άνήκει εις την
Αιιερικήν. ή φήμη τού είς την 'Ελ¬
λάδα, τό έργον τού είς την άνθρω-
πότητα.
Τοιοΰτον τό περιρ/όμίνον έν
βραχι*τάτη άναλύσει το,ν «Δυνα-
τών Νεοελληνικών Χαιρακτήρων»
τοϋ γνωστοΰ καί έξ άλλων δοκίμων
έργων φιλοπονωτάτου κληρικο3
Δ. Καλλιμάχου. Διά τόν Ελληνι¬
σμόν τής Άμερι-,ά^ άϊΓοτελεϊ τό ω¬
ραίον τουτο έργον ώφελιμώτατον
καί τερπτνότατον άνά^,'νωσμα' Ό
κληρικός, δ έτηστήμων, δ σπουδα-
στής, ό επιχειρηματίας, ό εμπο-
ρος, ό βτομήχανος, δ νέος ή δ
πρεσβΰτης, όέαγάτης. ήγυνή ένί
λόγω δ "Ελλην δστισδήποτιε καί άν
είναι έκίΐνος ό οποίος -θα άναννώ-
ση τους «Δυνατούς Νεοελληνακούς
Χαρο^τήρας»5·θα ίΰρη εις τάς σελί¬
δας των δ,τι άνταπιοκρίνεται είς τα
εύγενη τού ί&ώδη, είς τα ίερά τού
αίσθιίϋατα είς τους άγνούς τού
πόθονς, δτι άπαιτεΤται διά νά ει¬
σέλθη τις είς την λεωφόρον ήτις
όδηγεϊ είς τό ηθικόν μεγαλείον καί
την άθάνατον δόξαν. Τοιοΰτα εργα
διοίθερααίνοντα τι'ιν αγάπην πρός
την πατούδα καί τάς [,ιεγάλας τοΰ
"ΕθΎους μας παραδόβεις, κρκτύ-
ΛΌντά την Ορθόδοξον ϊΐς Χριστόν
πίστιν καί διδάσκοντα την αντα-
πάοντισίν καί σΛ'τοθυσίαν, διά πα-
ραδειγτιάτκον, ιΤ>ν ή ήθχίίή άξία ά-
ναμφισιβήτητος οδσα άσκεΐ αιώνι¬
ον κΰ£ος επί των άλ·θρο"»τίνων καρ-
διών, ■θεωροϋνται καί είναι μεγά-
λα εΰεργετήματα, άνυπολογίστου ά-
νιετΡΓλσχττικης καί μορφωτικης δυ¬
νάμεως. Λιά τουτο θά ηΰχόμε*θα νά
καταστί; τό έν λόγον έργον τό κοι¬
νόν άνάγνωσμα των 'Ελλήνων της
Άαερικήτ καί τό άχώριστον έγ-
κόλπιον Ιδία έκάστης οικογενείας.
Οί διά τοιούτους φρονηιιατικονς
οτκσπούς άφιεροϋντες την ζωήν αυ¬
τών καί κοπιωντες είναι άληυΥΐς)
έθΛρα~όχη:ολοι καί ώς τοιοΰτοι αξιοί
τής κοινης τιμής καί ενγνχύΐιοσν-
νης.
Άρχ. Ε. ΤΣΟΥΡΟΥΝΑΚΉ2
εΐ_ινΕΐ^Αΐα), οηιο.— ό
κός Κήρυξ> πωλεϊτα «αοά τοΟ άντν·
ηροσώπου μας Π. Άντωνέλλου. 704
Βοΐϊνν Βοαά. .,
ίΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 1988.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΜΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 8ΡΟΚΤΙΜ6 ΕηΐΤΟΗ
ΛΠΟ ΤΗΝ Π«!
Ό "Έλλην άβληχης
μαρτύρεται δτι έ'-εσε
θυμα —αρανόμων κτυ-πη
μάτων και τής μερολη-
ψ£ας τού έλλανοδίκου.
Ό μοναδικός μας πυγμάχος των
μεγάλων ιβ·σρα>ν, Γεώργιος Νέρων,
περί τοΰ οποίον εχομεν γράψει έ-
πανειλημμένως, επυγιιιάχησε τε-
λενταίως μετά τοϋ Ίταλοΰ πρωτα-
•θλητοϋ πνγμάχον, Τζόννυ Γκρόσ¬
σο. Οί άντίπαλοι συνηντήθησαν ε¬
πί της κονίστρας τοϋ Κοιτηνσμπορο
Στάντιουμ, είς άγώνα καθορισμέ¬
νον διά οέκα γύρους. Ό Νέρων
έπέοειξεν αρκετόν θάρρος καί αρ¬
τίαν πυγμαχικήν ίκονότητα άπέ-
Λαντι τοΰ Ιταλού είς τού; δύο
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
Ή όχταμελής κωπηλατεκή ομάς τής Πολιτείας Καλιφορνίας κατάγει Θρίαμ¬
βον.— Οί ν&κηταΐ των πυγμαχεκών άγώνων.— Οί Άμεριχανοί ϊχαβαν
δι<ά πρώτην φοράν τα πυγμαχικα πρωταθλήματα. πρώτους γύρους. Κατά τόν τρίτον ι δμίο; γϋρον ό Γκρόσσο ύπερτέρη- σε ολίγον καί διά μιάς σφοδράς έπιθέσεως εκαμιΙ/ε τόν "Ελληνα επί των γονάτων τού. Ό κώδων έσή- μανε τήν λήξιν τοΰ γύρου, ένω ά- κόμη ό Νέρων ευρίσκετο επί τοΰ δάπεδον. Είς τόν τέταρτον γΰρον δ "Ελλην υποστάς σειράν αλλεπαλ¬ λήλων γρόνθων, ηναγκάσθη νά γονατίστ), όπότε δ έλλανοδίκης έ- πτνέβη -<αί έστταμάτησε τον άγώνα, δώσας τήν νίκην εί; τόν Ίταλόν παρά τάς σφοδράς διαμαρτυρίας τοϋ "Ελληνος δτι εκτυπωθή πολύ χαμηλά, είς την άπηγορευμένην δηλαδή ζώνην. Αί Άμερικανικαί •φημερίδες άνέγριΐψαν τα τής πυγ- μαχίας ποικιλοτρόιΐκος, ούδεμία δέ δυστυχώς έκαμε λόγον διά τάς δι- Παραθέτομεν κατωτέρω τα! συμπληρωματικά άποτελέσματα της Θ' Όλνμπιάδος, εχοντα ώς εξής: Ή περίφημος κωπηλατική όκτα- μελής ομάς τής Κολιφορνία; κατ- ήγαγε τόν μέγιστον των θριάιι- 6ων της, νικήσασα κατά σειράν τάς δμάοας όλων των έθνικοτήτων ποΰ διηγωνίσδησαν μαζύ της, ή¬ τοι τήν Βελγικήν, Δανικήν, Ίτα- λικήν, Καναοικήν καί τέλος τήν Αγγλικήν. Ό αγών ιμέ τήν τελεν- τκίαν υπήρξεν είς άκρον ένδιαφέ- ρων καί τύ τέρμα ελατ>ε χαρακτή-
| ρα άληθώς δραματικόν. 15.000
|χρατουν τήν
ή στιγμήν
έ'
άναπνοήν
αμιλ-
υή
^ ή γμή ή μ
λ α ένετάθη είς τό έ'πακοον αυτής
σημείον, όπότε οί Άμεοικανοί ένί-
κησαν μέ διαφοράν ολίγων μόνον
καίας αίτιάσεις τοΰ ^Ελληνος πυγ-
μάχου.
Λϊία 4—ςστολή
Σχετικώς μέ τόν άγώνα τούτον
ελάβομεν έκ μέρους τοΰ ίδίου Νέ¬
ρων τήν κατωτέρω επιστολήν τήν
οποίαν ευχαρίστως δημοσιεύομεν
Άθλητικόν Συντάκτην «Έθνι-
κοΰ Κήρυκορ>.
Άγαπητέ κύριε,
Έπιθνμώ νά έπιστήσω την προ¬
σοχήν σας επί μΐρικών σημείων
άνυφορικώς μέ τήν πυγμαχίαν μου
μετά τοΰ Τζόννυ ΓκρόσοΌ, τήν δι-
·:ξαχθ£Ϊσαν είς τήν κονίστραν Κου-
,ηνσμτόρο, καί *ατά τήν οποίαν ή
νίκη έδόίτη είς τον Γκρόσσο κατά
τόν τέταρτον γΰρον. Μετά τήν
κροΰσιν τοΰ κώδωνος διά τό τέλος
τοΰ τρίτον γύρου δ Γκρόσσο μοί
κατέφερε δύο γρόνθονς πολύ χα-
μηλά, είς δέ τό μέσον τον τέταρτον
•καί πάλιν παρενόμησεν εναντίον
μου. Γονατίσας επί τοΰ ένό; ποδός
μόν έκαμα έκκλησιν είς τόν ελλα-
νοδίκην, διά τάς παρανομία; τού
αντίπαλον μου, άλλ' αύτός, χ(%-^
νά μέ προσέξτ» καν. ρσταμάτησε
τόν άγώνα καί ανεκήρυξε τόν
Ι'χρόσσο νικητήν, χωρίς νά λάβη
τόν κόπον νά μετρήση τα υπό των
κανόνων έπιβαλλόμενα 10. Καθ'
όλην τήν διάρκειαν τοΰ αγώνος δ
έλλανοδίκης επέδειξε καταφανη
μ&ραληψίαν υπέρ τοϋ Γκρόσσο, πα-
ρωθων αυτόν νά μέ κάμη νάκ αοντ
ν αί σνμβουλεύων αυτόν πώς νά μέ
κτυπα καί πότε. Δι' όλην αυτήν
τήν άνάρμοστον τακτικήν τοϋ Ιλ-
λανοδίκου, κ. Ρίτί^ ύπέ'βαλα επίση¬
μον καταγγελίαν είς τήν Πολιτει¬
ακήν Άθλητικήν "Επιτροπήν καί
άναμένω νά μοΰ απονεμηθή ή δι-
καιοσύνη.
Ευχαριστών δι' όλας τάς καλάς
σας πρός τό άτομον μου διαθέοεις
σας,
Διατελώ ύμέτερος,
Γεώργιος Νέρων,
Ή έπιστολή τού ά&λητοΰ μας ο¬
μιλεί άφ' έαυτης, έξ αυτοίς δέ κα-,Ι
τα-φαίντται δτι ούτος ίπεσΕ Οϋμα'
Γροφανοΰς άδικίας. Ευχόμεθα δτι
οί έπίσημοι θά λάβοιιν ύπ' όψιν τού
τα δίκαια παοάπονά τού.
ποδών.
—Είς
Ή περίφημος κωπηλατική ομάς τής Καλιφορνίας, ή όποία κατήγαγε τόν
μεναλείτερον θρίαμβον της είς τήν 'θλυμπιάδα τής Άμστερνταμ.
δ Ίτα?.ός, Όρλέντι, δεύτερος δ
Άμερικανός, Χιλάικο καί τρίτος ό
Σονηνδός, Μπέργκρεν.
Κλάσις 145 λιτρων, νικητής
δ Νεοζηλανδός,
τό κολύμβηαα των 400 ρΟς ό Λαντίνι,
Μόργκαν, δεντε-
Άργεντινός καί
μέτρων νικητής ανεδείχθη ό Άρ-1 τρίτος 6 Σμίλληκ, Καναβός.
γεντινός, Ζορίλλα, υπερτερήσας
δύο ολοκλήρους ΰάρδας τοΌ* περι¬
φήμου Σου»)δικοϋ οίσσο-υ, Μπόργκ,
δ οποίος εθεωρείτο άήττητος είς
τήν απόστασιν αύτην.
—Εί; τάς γυμναστικάς άσ*ή-
δίθ Έλ
σεις νικηταί άνεδείχθησαν οί Έλ-
βετοί. Οί Τσεχοσλοβάκοι εκέρδι¬
σαν δευτέραν θέσιν καί οί Γιονγκο-
σλαΰοι τρίτην. Οί Άμ.ερικανοί ύπ-
ελείφθηααν εί; έ©δόμην θέσιν, ύπ-
οστάντες γενικήν ήτταν είς άσκή-
σεις κατ' ατομα καί κατά ζεύγη.
—Είς τό ελεύθερον κολύμβημα
των 100 μέτρων ό Τζόννν Γουέϊ-
σμώλλερ, έκ Σικάγου, κάταχος τοΰ
'όλνμπια*οΰ καί παγκοσμίου ρε-
κόρ ύπερήσπισεν επιτυχώς τόν τί¬
τλον τον, άνοι&ειχιΜς καί πάλιν
νικητής.
—Είς τό υπτιον κολύμβηιμα των
100 μέτρων νικηττής ανεδείχθη δ
έκ Νέας Υόρκης νεαρός Τζώρτζ
Κότζακ.
—Είς τό έλεύυ;ρον κολύμθημα
των 1500 μέτρων νικητής ' Ϊ-Τ
χθη Σονηδός.
—-Είς τό γουώτερ πόλο νικήτρια
ανεδείχθη ή Γεριμανική ομάς.
—Εις τό κολύμβημα των 200
μέτρων νικητής ανεδείχθη Ιάπων.
—Είς τήν άρσιν βαρών νικηταί
άνεδείχθτ>σαν οί Γερμανοί.
—Κλάσις 158 λιτρών, νικητής
ό Ιταλός, Τοσκάνι, δεύτερος δ
Τσεχοσλοοάκος, Χέρμανεκ «αι τρί¬
τος ό Βέλγος, Στέϋαρτ.
—Κλάσις 175 λιτρών, νικητής
ό Άργεντινός, Ά'βεντάνο, δεύτε-
τρίτος δ Όλλανδός, Μιλιζόεν.
—Κλάοας μεγάλων 6αρων, νικη¬
τής δ Άργεντινός, Ροντριγκοΰαζ,
δεύτερος ό Σουηοΐις, Ράμμ καί τρί¬
τος ό Δανός Μιτσάλσεν.
Έκ των ήμετέρων πυγμάχων,
Γνευτσϋ, Καλδή καί Φεεη ιιάνον Ι
ό τελευταίας (της κλάσεως των ι
112 λιτρων) κατώρθωσε νά φθά¬
ση μέχρι των ήμιτελικών, όπότε
ήττήθη υπό τοΰ Μεξικανοΰ, Γκου-
όνα. Ή έπίδειξις τοΰ μικροΰ Φέ-
ξη ήτο ή καλλιτέρα έξ όλων των
ρος ό Γερμανός, Πιστοϋλλε καί Έλλήνων άθλητών.
ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΣΥΡΡΑΞΕ1Σ ΕΙΣ ΤΗΝ Ι1Μ1ΑΑ
Αί ταραχαί προεκλήθη-
ααν κατα τούς —υγμαχι-
κους αγώνας
' Αμερικανόν
των
Θεατών.
Τ«
«νγμαχικα
σματα
Οί πυγμαχικοί άγώνες τής Ό¬
λυμπιάδος, προκριματικοί, ήμιτελι-
κοί καί τελικοί, διαρκέσαντες πέν-
τ? ολοκλήρους ημέρας, παρουσία-
σαν άποτελέσματα κυριολεκτικώς
ειπείν καταπληκτικά. Οί Ά
Τό τέλος των Όλυμπιακών άγώ-
νων παρ' ολίγον νά Ιπισφραγίση
μία γενική σύρραξις μεταξύ των
έν τω Σταδίφ ευρισκομένων Άμε-
ρικανών άφ' ενός, καί των άλλοε-
θνών θεατών καί τής Όλλανδικής
άστννομίας άφ' ετέρου. Άφορταή
| τοΰ εκραγέντος ζωί|ροΰ έπεισοδίου,
τοΰ όποίου τα άπευτ/ίταϊα άποτελέ¬
σματα εύτυχώς προελήψθησαν διά
τής σώφρονος διαγοογής των έλ-
λανοοίκαι έ*δωοιαν την νίκην είς τόν
μεταξύ τοΰ 'Αμερικανοϋ, Τζών
Νταίλη, έκ Γσυήλύαμ, Μαςς., καί
τοΰ Νοτιοαφρικανοΰ, "Ισαακς.
ά-ποτελέ-ί Παρ' όλον δτι ό Νταίλη κατίσχυ-
σε τοΰ αντίπαλον τού είς δλους
τούς γύρους της πυγμαχίας, οί έλ-
λανοδΐκσι εδωσαν τήν νίκην είς τόν
Νοτιοαφρικανόν. 'Η άδικος αύτη
απόφασις έξηνρίωσε τούς παρι-
σταμένους Άμερικανονς, οΐτινες
άφον «σφνριξαν καί έγιουχάϊσαν
νοι, κατοχοι
Όλί
ι ιιλτ^, έΗανοδίκσς, ωρμησαν έν σώ-
τού προηγου^ενου! * ά τή 3στρας, πρός
έπαθλου, ηττηυησαν | ^^^ ^ π'αρ, .^ γά γ^.
κράτος, μή σηαειώσαντ^ όν¬
τε μίαν πρ(ότην ν. {-/ην εις δλα; τα;
κλάσεις. Ίσόπαλοι νικήτριαι δμά-
δες άνεδείχθησαν ή Ίταλική μέ
τρείς πρώτας νίκας καί μίαν τρί¬
την καί ή Άργεντινή μέ δύο πρώ¬
τας καί δύο δευτέρας. Οί Άμερι-
κανοί έσημείωσον ούο δευτέρας νί¬
κας καί μίαν τρίτην.
Τα τελικά άποτελέσματα εχουν
ώς εξής:
—Κλάσις 105 λιτρων, νικητής
δ Ονγγρο; Κοϋσις, δεύτρρος ό
Γάλ^ος Απέ/Λ "/αί τρίτος δ Ιτα¬
λός, Καβανάλι.
—Κλάσις 112 λιτρων, νικητής ο
Ιταλός. Τααανίνι οείτ*ρος ό Ά¬
μερικανός, Ντάλεΰ καί τρίτος δ
"Ισαακς, Γ
«V
ιοαφρι/.ονό·;.
—Κλάσις·Ί18 λιτρών, νικηπ'ις
ό Όλλανδός, Βανγκλάβερεν, οεύ-
τερος ό Περαλτα, Άργεντινός καί
τρίτος ό Ντείοίν, Άμερικανός.
—-Κλάσις 133 λιτρών, νικητής
ρ
} ή σύρραξις μέ λυπηράς συν-
ς. Οί έλλανοδίκΐαι, κατάπλη-
κτοι πρό τής μανίας των Άιμερι-
κανών καί κατιδόντες, ώς φαίνε-
ναι, καί οί Γδιοι τό φανερόν δϊν.αι-
ον των Ά·μερικανών, ε*σπ€υσαν νά
σναγγείλουν διά τοΰ κήρυκος δτι
είχε γίνει λάθος καί ότι ή νίκη ά-
νι'ικει είς τόν Αμερικανόν. Ή με-
τατροπή αύτη τή; αποφάσεως *α-
θησύχασε τα πνεύμοτα, καίτοι οί
"Αγγλοι προέβησαν είς έπιδεικτι-
κήν διαδήλωσιν κατά των Άμερι-
κανών. Όλίγον αργότερον, δταν δ
Άμερικανός, Χολαίκο, ένίκησε τόν
Σονη·δόν πνγμάχον, Μπέργκρεν,
οί Σσυηδοί άπεκήρνξαν την από¬
φασιν τής έλλανοδίκου έπιτροπής
[ΐέ τήν ιδίαν ζωτιρότητα καί έπ-
Τ}κολού9τ>σαν αρκεταί μονομερεϊς
ονγκρούσεις μεταξΰ Σσνηδών καί
Άμερικανών θεατών, τάς οποίας
κατέστειλε συντόνως ή επεμβάσα
έν καιρώ Όλλανδίκή άστννοαία.
Οί Άιιερικανοί είχον έξοργισθη
ιδιαιτέρως, διότι οί άθληταί των
ΐχασαν δλα τα πυγμαχικά πρωτα-
Ολήματα, είς τήν περίπτωσιν δμως
τοΰ Νταίλη είχον απόλυτον δίκαι¬
ον, γχι96σον καί αύτός δ πρόεδρος
τής Άμερικανικής άθλητικής άπο-
στολής, στρατηγός Μάκ "Αρθουρ,
ό τόσον συντηρητικός, ηγέρθη έ*
τής θέσεώς τού καί διεμαρτυρήθη
οφοδρώς διά τήν άδικον έτυμηγο-
ρίαν νπέρ τοΰ "Ισαακς.
Οί δλοι μετέπειτα άγώνες διε-
Εήχθηοαν έν πλήρει έρίθισμί) έκ
μέρονς δλων των έΰνικοτήτων. Με¬
ταξύ των έξωργισμένων θ€ατών
κατά την ώραν τής ρήξεως ευρί¬
σκοντο καί οί άδελφοί τοϋ Σουη-
δοΰ ·6ασιλέως, πρίγκ,ιπες Τσάρλης
καί Εύγένιος, ό πρϊγκιψ 'Ολάφ,
τής Νορβηγίας καί ή πριγκίπισσα
Άζις, τής Δανίας, καθως καί άλ.-
λοι έπίσημοι. Όταν δ Άργεντινός
πυγμάχος, Ροντριγκουέζ. ήγωνί-
ζετο κατά τοΰ Δανοΰ, Μίτσελσεν,
οί πρίγκιπες έξελαρνγγίζοντο με¬
τά των άλλων Οεατών υπέρ τοΰ ευ¬
νοουμένου των, ή 0έ πριγκίπισσα
'Άζις τόν παρώθει είς τήν νίκην
μέ καυστικάς λέξεις είς την Δαντ-
κήν γλώσσαν. Π-αρ' δλα ταυτα δ
Μίτσελσεν ήττήθη υπό τοΰ Άργεν-
τινοϋ, άθλητοΰ κατά πολύ ανώτε¬
ρον τού.
Ο μέγας δρομεύς Τσάολς Πέντακ,
όστις ήττήθη είς τ»|ν Όλυαιαάδο.
Τήν παρελθούσαν Τετάρτην ι
τον πνγμαχικήν κονίστραν
Εμπετς Φίλντ, ενώπιον 220,
Οεατών διεξήχθη ή μετ1 ένδια,
ροντος αναμεναμένη ]
μεταξύ τοϋ 'Αμερικανοϋ, Τζΐ)
Ρίσκο, διεκδικητοΰ τοϋ πρωτο'
ματος των μεγάλων βαρών,;
πρό μικροΰ έξ Ίτολίας είς >Αμερί
κήν έλθόντος γίγαντος —τγαάχΓ
Ροοέρτον Ρομπέρτι, φιλοδοξοί
τος τ»]ν απόκτησιν τοΰ παγ*
οπ· πυγμαχικοΰ πρωταθλήμ
^ Ό Ιταλός γίγας, ζιιγίζων [
λίτρας, βαρύτερος δηλαδή τοϋ 1
σκο κατά 34 πάουντς, άν κοί (
εκηρύχθη υπό τοϋ διαιτητοΰ
τής είς τόν έκτον γΰρον, χατι
ενός παρανόμου κτυπήιιατος
'Αμερικανοϋ, έν τοχΐτοΐς καβ' Γ
τήν διάρκειαν της πυγμαχία; ι
δείξη δτι ύπελείπετο άπένοντιι
αντίπαλον τού, τόσον είς τέχ·
όσον καί είς πείραν. Ό Ρο
άν οέν έπήοχετο είς •βοήθειαν ι
το κατά λάθος έκτοξευθεν παρ
μόν κτύπημα τού Ρίσκο, άν
σβητήτως, δέν θά έτελείωνε
πνγμαχίαν, άναισθητιζόμενος
τοΰ δεινού αντίπαλον τού.
Ό Ρίσκο, άν καί κατά ενα ι
πλέον πόδα. χαμηλότΐρος τού ι
λοΰ επέδειξε θάρρος καί τέ;
απαράμιλλον, προκαλέσας:
ακράτητον ενθουσιασμόν
των θεατών διά των άλλεπαλί.η
καί έπιδεξίων έπιθέσεών τού «ν
τίον τοΰ ίσχυροτέρου, βαρν
καί ύψηλοτέρου αντίπαλον
Διά νά καταφέρη κατά τής '
λής τοΰ Ρομπέρτι χτυτημα™]
Ρίσκο ώρμα /αί έιή|δα ώ; αΜ
ρος είς τόν άέρσ, μή δι>νάμ
νά κτυπήση αυτόν δπω; ηθελε ε
λανονικήν επίθεσιν. 'Η διαφοραί
τοΰ άναστήματος των δύο ά-θλητΗ
προυκάλεσε καί τόν
κτύπημα τοΰ Ρίσκο εναντίον
Ρομπέρτι, τό οποίον τού εδωσί'
νίκην καθ" ήν στιγμήν άγ«
/αί ήμιαναίσθητος ευρίσκετο Είς'
μετο,ίχιιιον τής ηττης. Ε5ζ (Τ«»1
την αθλίαν κατάστασιν ήτο ο
λός κατά τήν στιγμήν τής <"" ρύξεώς τον είς νικητήν, &α μόνον οέν ηδύνατο νά ύψώο χείρα τού είς ένδειξιν της τον, άλλ' εδέησε νά μεταα είς τό άποδντήριον ύποβαστα^ νος υπό των βοηθών τού. Η ι μαχία των δύο αυτών αί άπέδειξε πέραν πάσης άμφ^ δτι δ Ρίσκο δικαίως εύρίσκετα^ τήν σειράν των πρόκλητών^ διαφιλονικούμενον ηδη *"ν όν πρωτατυγμαχικόν άγωι δτι ό έκ Μιλάνον άθλητης ι λΰ δύσκολον νά μεταφέρη ™ τάθλημα αύτό είς την 1 Ό Ρίσκο, ώς αληθής <τποο άμέοχος μετά τό παράνομον ι μα ύπεβοήθησε τόν α^^^ νά έγερθτί5 καί ^ μην δι' αύτό. ] συνάντησιν, εάν Λ(>
αναμφισβητήτως ό Μ<*° "Ι χθεΖη πολύ κόπον δια «* σθητήση τόν γίγαντα, τήδειον Ίταλόν. Ό Ρμρό έπίσης &η κλήσιν πρός τόν έ>
τωνΚτα^ά
Τόμή,
υπό τοΰ τσάμπιον
παρ' αυτού μίαν
πνγμαχίαν διά *
ήττάν τού την
μέρους τοΰ
συνεπεία της
καιρίαν νά ονναν
πρωτοπυγμάχου των
ρών.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΜΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 8ΡΟΚΤΙΜ6 ΕηΐΤΟΗ
ΛΠΟ ΤΗΝ Π«!
Ό "Έλλην άβληχης
μαρτύρεται δτι έ'-εσε
θυμα —αρανόμων κτυ-πη
μάτων και τής μερολη-
ψ£ας τού έλλανοδίκου.
Ό μοναδικός μας πυγμάχος των
μεγάλων ιβ·σρα>ν, Γεώργιος Νέρων,
περί τοΰ οποίον εχομεν γράψει έ-
πανειλημμένως, επυγιιιάχησε τε-
λενταίως μετά τοϋ Ίταλοΰ πρωτα-
•θλητοϋ πνγμάχον, Τζόννυ Γκρόσ¬
σο. Οί άντίπαλοι συνηντήθησαν ε¬
πί της κονίστρας τοϋ Κοιτηνσμπορο
Στάντιουμ, είς άγώνα καθορισμέ¬
νον διά οέκα γύρους. Ό Νέρων
έπέοειξεν αρκετόν θάρρος καί αρ¬
τίαν πυγμαχικήν ίκονότητα άπέ-
Λαντι τοΰ Ιταλού είς τού; δύο
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
Ή όχταμελής κωπηλατεκή ομάς τής Πολιτείας Καλιφορνίας κατάγει Θρίαμ¬
βον.— Οί ν&κηταΐ των πυγμαχεκών άγώνων.— Οί Άμεριχανοί ϊχαβαν
δι<ά πρώτην φοράν τα πυγμαχικα πρωταθλήματα. πρώτους γύρους. Κατά τόν τρίτον ι δμίο; γϋρον ό Γκρόσσο ύπερτέρη- σε ολίγον καί διά μιάς σφοδράς έπιθέσεως εκαμιΙ/ε τόν "Ελληνα επί των γονάτων τού. Ό κώδων έσή- μανε τήν λήξιν τοΰ γύρου, ένω ά- κόμη ό Νέρων ευρίσκετο επί τοΰ δάπεδον. Είς τόν τέταρτον γΰρον δ "Ελλην υποστάς σειράν αλλεπαλ¬ λήλων γρόνθων, ηναγκάσθη νά γονατίστ), όπότε δ έλλανοδίκης έ- πτνέβη -<αί έστταμάτησε τον άγώνα, δώσας τήν νίκην εί; τόν Ίταλόν παρά τάς σφοδράς διαμαρτυρίας τοϋ "Ελληνος δτι εκτυπωθή πολύ χαμηλά, είς την άπηγορευμένην δηλαδή ζώνην. Αί Άμερικανικαί •φημερίδες άνέγριΐψαν τα τής πυγ- μαχίας ποικιλοτρόιΐκος, ούδεμία δέ δυστυχώς έκαμε λόγον διά τάς δι- Παραθέτομεν κατωτέρω τα! συμπληρωματικά άποτελέσματα της Θ' Όλνμπιάδος, εχοντα ώς εξής: Ή περίφημος κωπηλατική όκτα- μελής ομάς τής Κολιφορνία; κατ- ήγαγε τόν μέγιστον των θριάιι- 6ων της, νικήσασα κατά σειράν τάς δμάοας όλων των έθνικοτήτων ποΰ διηγωνίσδησαν μαζύ της, ή¬ τοι τήν Βελγικήν, Δανικήν, Ίτα- λικήν, Καναοικήν καί τέλος τήν Αγγλικήν. Ό αγών ιμέ τήν τελεν- τκίαν υπήρξεν είς άκρον ένδιαφέ- ρων καί τύ τέρμα ελατ>ε χαρακτή-
| ρα άληθώς δραματικόν. 15.000
|χρατουν τήν
ή στιγμήν
έ'
άναπνοήν
αμιλ-
υή
^ ή γμή ή μ
λ α ένετάθη είς τό έ'πακοον αυτής
σημείον, όπότε οί Άμεοικανοί ένί-
κησαν μέ διαφοράν ολίγων μόνον
καίας αίτιάσεις τοΰ ^Ελληνος πυγ-
μάχου.
Λϊία 4—ςστολή
Σχετικώς μέ τόν άγώνα τούτον
ελάβομεν έκ μέρους τοΰ ίδίου Νέ¬
ρων τήν κατωτέρω επιστολήν τήν
οποίαν ευχαρίστως δημοσιεύομεν
Άθλητικόν Συντάκτην «Έθνι-
κοΰ Κήρυκορ>.
Άγαπητέ κύριε,
Έπιθνμώ νά έπιστήσω την προ¬
σοχήν σας επί μΐρικών σημείων
άνυφορικώς μέ τήν πυγμαχίαν μου
μετά τοΰ Τζόννυ ΓκρόσοΌ, τήν δι-
·:ξαχθ£Ϊσαν είς τήν κονίστραν Κου-
,ηνσμτόρο, καί *ατά τήν οποίαν ή
νίκη έδόίτη είς τον Γκρόσσο κατά
τόν τέταρτον γΰρον. Μετά τήν
κροΰσιν τοΰ κώδωνος διά τό τέλος
τοΰ τρίτον γύρου δ Γκρόσσο μοί
κατέφερε δύο γρόνθονς πολύ χα-
μηλά, είς δέ τό μέσον τον τέταρτον
•καί πάλιν παρενόμησεν εναντίον
μου. Γονατίσας επί τοΰ ένό; ποδός
μόν έκαμα έκκλησιν είς τόν ελλα-
νοδίκην, διά τάς παρανομία; τού
αντίπαλον μου, άλλ' αύτός, χ(%-^
νά μέ προσέξτ» καν. ρσταμάτησε
τόν άγώνα καί ανεκήρυξε τόν
Ι'χρόσσο νικητήν, χωρίς νά λάβη
τόν κόπον νά μετρήση τα υπό των
κανόνων έπιβαλλόμενα 10. Καθ'
όλην τήν διάρκειαν τοΰ αγώνος δ
έλλανοδίκης επέδειξε καταφανη
μ&ραληψίαν υπέρ τοϋ Γκρόσσο, πα-
ρωθων αυτόν νά μέ κάμη νάκ αοντ
ν αί σνμβουλεύων αυτόν πώς νά μέ
κτυπα καί πότε. Δι' όλην αυτήν
τήν άνάρμοστον τακτικήν τοϋ Ιλ-
λανοδίκου, κ. Ρίτί^ ύπέ'βαλα επίση¬
μον καταγγελίαν είς τήν Πολιτει¬
ακήν Άθλητικήν "Επιτροπήν καί
άναμένω νά μοΰ απονεμηθή ή δι-
καιοσύνη.
Ευχαριστών δι' όλας τάς καλάς
σας πρός τό άτομον μου διαθέοεις
σας,
Διατελώ ύμέτερος,
Γεώργιος Νέρων,
Ή έπιστολή τού ά&λητοΰ μας ο¬
μιλεί άφ' έαυτης, έξ αυτοίς δέ κα-,Ι
τα-φαίντται δτι ούτος ίπεσΕ Οϋμα'
Γροφανοΰς άδικίας. Ευχόμεθα δτι
οί έπίσημοι θά λάβοιιν ύπ' όψιν τού
τα δίκαια παοάπονά τού.
ποδών.
—Είς
Ή περίφημος κωπηλατική ομάς τής Καλιφορνίας, ή όποία κατήγαγε τόν
μεναλείτερον θρίαμβον της είς τήν 'θλυμπιάδα τής Άμστερνταμ.
δ Ίτα?.ός, Όρλέντι, δεύτερος δ
Άμερικανός, Χιλάικο καί τρίτος ό
Σονηνδός, Μπέργκρεν.
Κλάσις 145 λιτρων, νικητής
δ Νεοζηλανδός,
τό κολύμβηαα των 400 ρΟς ό Λαντίνι,
Μόργκαν, δεντε-
Άργεντινός καί
μέτρων νικητής ανεδείχθη ό Άρ-1 τρίτος 6 Σμίλληκ, Καναβός.
γεντινός, Ζορίλλα, υπερτερήσας
δύο ολοκλήρους ΰάρδας τοΌ* περι¬
φήμου Σου»)δικοϋ οίσσο-υ, Μπόργκ,
δ οποίος εθεωρείτο άήττητος είς
τήν απόστασιν αύτην.
—Εί; τάς γυμναστικάς άσ*ή-
δίθ Έλ
σεις νικηταί άνεδείχθησαν οί Έλ-
βετοί. Οί Τσεχοσλοβάκοι εκέρδι¬
σαν δευτέραν θέσιν καί οί Γιονγκο-
σλαΰοι τρίτην. Οί Άμ.ερικανοί ύπ-
ελείφθηααν εί; έ©δόμην θέσιν, ύπ-
οστάντες γενικήν ήτταν είς άσκή-
σεις κατ' ατομα καί κατά ζεύγη.
—Είς τό ελεύθερον κολύμβημα
των 100 μέτρων ό Τζόννν Γουέϊ-
σμώλλερ, έκ Σικάγου, κάταχος τοΰ
'όλνμπια*οΰ καί παγκοσμίου ρε-
κόρ ύπερήσπισεν επιτυχώς τόν τί¬
τλον τον, άνοι&ειχιΜς καί πάλιν
νικητής.
—Είς τό υπτιον κολύμβηιμα των
100 μέτρων νικηττής ανεδείχθη δ
έκ Νέας Υόρκης νεαρός Τζώρτζ
Κότζακ.
—Είς τό έλεύυ;ρον κολύμθημα
των 1500 μέτρων νικητής ' Ϊ-Τ
χθη Σονηδός.
—-Είς τό γουώτερ πόλο νικήτρια
ανεδείχθη ή Γεριμανική ομάς.
—Εις τό κολύμβημα των 200
μέτρων νικητής ανεδείχθη Ιάπων.
—Είς τήν άρσιν βαρών νικηταί
άνεδείχθτ>σαν οί Γερμανοί.
—Κλάσις 158 λιτρών, νικητής
ό Ιταλός, Τοσκάνι, δεύτερος δ
Τσεχοσλοοάκος, Χέρμανεκ «αι τρί¬
τος ό Βέλγος, Στέϋαρτ.
—Κλάσις 175 λιτρών, νικητής
ό Άργεντινός, Ά'βεντάνο, δεύτε-
τρίτος δ Όλλανδός, Μιλιζόεν.
—Κλάοας μεγάλων 6αρων, νικη¬
τής δ Άργεντινός, Ροντριγκοΰαζ,
δεύτερος ό Σουηοΐις, Ράμμ καί τρί¬
τος ό Δανός Μιτσάλσεν.
Έκ των ήμετέρων πυγμάχων,
Γνευτσϋ, Καλδή καί Φεεη ιιάνον Ι
ό τελευταίας (της κλάσεως των ι
112 λιτρων) κατώρθωσε νά φθά¬
ση μέχρι των ήμιτελικών, όπότε
ήττήθη υπό τοΰ Μεξικανοΰ, Γκου-
όνα. Ή έπίδειξις τοΰ μικροΰ Φέ-
ξη ήτο ή καλλιτέρα έξ όλων των
ρος ό Γερμανός, Πιστοϋλλε καί Έλλήνων άθλητών.
ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΣΥΡΡΑΞΕ1Σ ΕΙΣ ΤΗΝ Ι1Μ1ΑΑ
Αί ταραχαί προεκλήθη-
ααν κατα τούς —υγμαχι-
κους αγώνας
' Αμερικανόν
των
Θεατών.
Τ«
«νγμαχικα
σματα
Οί πυγμαχικοί άγώνες τής Ό¬
λυμπιάδος, προκριματικοί, ήμιτελι-
κοί καί τελικοί, διαρκέσαντες πέν-
τ? ολοκλήρους ημέρας, παρουσία-
σαν άποτελέσματα κυριολεκτικώς
ειπείν καταπληκτικά. Οί Ά
Τό τέλος των Όλυμπιακών άγώ-
νων παρ' ολίγον νά Ιπισφραγίση
μία γενική σύρραξις μεταξύ των
έν τω Σταδίφ ευρισκομένων Άμε-
ρικανών άφ' ενός, καί των άλλοε-
θνών θεατών καί τής Όλλανδικής
άστννομίας άφ' ετέρου. Άφορταή
| τοΰ εκραγέντος ζωί|ροΰ έπεισοδίου,
τοΰ όποίου τα άπευτ/ίταϊα άποτελέ¬
σματα εύτυχώς προελήψθησαν διά
τής σώφρονος διαγοογής των έλ-
λανοοίκαι έ*δωοιαν την νίκην είς τόν
μεταξύ τοΰ 'Αμερικανοϋ, Τζών
Νταίλη, έκ Γσυήλύαμ, Μαςς., καί
τοΰ Νοτιοαφρικανοΰ, "Ισαακς.
ά-ποτελέ-ί Παρ' όλον δτι ό Νταίλη κατίσχυ-
σε τοΰ αντίπαλον τού είς δλους
τούς γύρους της πυγμαχίας, οί έλ-
λανοδΐκσι εδωσαν τήν νίκην είς τόν
Νοτιοαφρικανόν. 'Η άδικος αύτη
απόφασις έξηνρίωσε τούς παρι-
σταμένους Άμερικανονς, οΐτινες
άφον «σφνριξαν καί έγιουχάϊσαν
νοι, κατοχοι
Όλί
ι ιιλτ^, έΗανοδίκσς, ωρμησαν έν σώ-
τού προηγου^ενου! * ά τή 3στρας, πρός
έπαθλου, ηττηυησαν | ^^^ ^ π'αρ, .^ γά γ^.
κράτος, μή σηαειώσαντ^ όν¬
τε μίαν πρ(ότην ν. {-/ην εις δλα; τα;
κλάσεις. Ίσόπαλοι νικήτριαι δμά-
δες άνεδείχθησαν ή Ίταλική μέ
τρείς πρώτας νίκας καί μίαν τρί¬
την καί ή Άργεντινή μέ δύο πρώ¬
τας καί δύο δευτέρας. Οί Άμερι-
κανοί έσημείωσον ούο δευτέρας νί¬
κας καί μίαν τρίτην.
Τα τελικά άποτελέσματα εχουν
ώς εξής:
—Κλάσις 105 λιτρων, νικητής
δ Ονγγρο; Κοϋσις, δεύτρρος ό
Γάλ^ος Απέ/Λ "/αί τρίτος δ Ιτα¬
λός, Καβανάλι.
—Κλάσις 112 λιτρων, νικητής ο
Ιταλός. Τααανίνι οείτ*ρος ό Ά¬
μερικανός, Ντάλεΰ καί τρίτος δ
"Ισαακς, Γ
«V
ιοαφρι/.ονό·;.
—Κλάσις·Ί18 λιτρών, νικηπ'ις
ό Όλλανδός, Βανγκλάβερεν, οεύ-
τερος ό Περαλτα, Άργεντινός καί
τρίτος ό Ντείοίν, Άμερικανός.
—-Κλάσις 133 λιτρών, νικητής
ρ
} ή σύρραξις μέ λυπηράς συν-
ς. Οί έλλανοδίκΐαι, κατάπλη-
κτοι πρό τής μανίας των Άιμερι-
κανών καί κατιδόντες, ώς φαίνε-
ναι, καί οί Γδιοι τό φανερόν δϊν.αι-
ον των Ά·μερικανών, ε*σπ€υσαν νά
σναγγείλουν διά τοΰ κήρυκος δτι
είχε γίνει λάθος καί ότι ή νίκη ά-
νι'ικει είς τόν Αμερικανόν. Ή με-
τατροπή αύτη τή; αποφάσεως *α-
θησύχασε τα πνεύμοτα, καίτοι οί
"Αγγλοι προέβησαν είς έπιδεικτι-
κήν διαδήλωσιν κατά των Άμερι-
κανών. Όλίγον αργότερον, δταν δ
Άμερικανός, Χολαίκο, ένίκησε τόν
Σονη·δόν πνγμάχον, Μπέργκρεν,
οί Σσυηδοί άπεκήρνξαν την από¬
φασιν τής έλλανοδίκου έπιτροπής
[ΐέ τήν ιδίαν ζωτιρότητα καί έπ-
Τ}κολού9τ>σαν αρκεταί μονομερεϊς
ονγκρούσεις μεταξΰ Σσνηδών καί
Άμερικανών θεατών, τάς οποίας
κατέστειλε συντόνως ή επεμβάσα
έν καιρώ Όλλανδίκή άστννοαία.
Οί Άιιερικανοί είχον έξοργισθη
ιδιαιτέρως, διότι οί άθληταί των
ΐχασαν δλα τα πυγμαχικά πρωτα-
Ολήματα, είς τήν περίπτωσιν δμως
τοΰ Νταίλη είχον απόλυτον δίκαι¬
ον, γχι96σον καί αύτός δ πρόεδρος
τής Άμερικανικής άθλητικής άπο-
στολής, στρατηγός Μάκ "Αρθουρ,
ό τόσον συντηρητικός, ηγέρθη έ*
τής θέσεώς τού καί διεμαρτυρήθη
οφοδρώς διά τήν άδικον έτυμηγο-
ρίαν νπέρ τοΰ "Ισαακς.
Οί δλοι μετέπειτα άγώνες διε-
Εήχθηοαν έν πλήρει έρίθισμί) έκ
μέρονς δλων των έΰνικοτήτων. Με¬
ταξύ των έξωργισμένων θ€ατών
κατά την ώραν τής ρήξεως ευρί¬
σκοντο καί οί άδελφοί τοϋ Σουη-
δοΰ ·6ασιλέως, πρίγκ,ιπες Τσάρλης
καί Εύγένιος, ό πρϊγκιψ 'Ολάφ,
τής Νορβηγίας καί ή πριγκίπισσα
Άζις, τής Δανίας, καθως καί άλ.-
λοι έπίσημοι. Όταν δ Άργεντινός
πυγμάχος, Ροντριγκουέζ. ήγωνί-
ζετο κατά τοΰ Δανοΰ, Μίτσελσεν,
οί πρίγκιπες έξελαρνγγίζοντο με¬
τά των άλλων Οεατών υπέρ τοΰ ευ¬
νοουμένου των, ή 0έ πριγκίπισσα
'Άζις τόν παρώθει είς τήν νίκην
μέ καυστικάς λέξεις είς την Δαντ-
κήν γλώσσαν. Π-αρ' δλα ταυτα δ
Μίτσελσεν ήττήθη υπό τοΰ Άργεν-
τινοϋ, άθλητοΰ κατά πολύ ανώτε¬
ρον τού.
Ο μέγας δρομεύς Τσάολς Πέντακ,
όστις ήττήθη είς τ»|ν Όλυαιαάδο.
Τήν παρελθούσαν Τετάρτην ι
τον πνγμαχικήν κονίστραν
Εμπετς Φίλντ, ενώπιον 220,
Οεατών διεξήχθη ή μετ1 ένδια,
ροντος αναμεναμένη ]
μεταξύ τοϋ 'Αμερικανοϋ, Τζΐ)
Ρίσκο, διεκδικητοΰ τοϋ πρωτο'
ματος των μεγάλων βαρών,;
πρό μικροΰ έξ Ίτολίας είς >Αμερί
κήν έλθόντος γίγαντος —τγαάχΓ
Ροοέρτον Ρομπέρτι, φιλοδοξοί
τος τ»]ν απόκτησιν τοΰ παγ*
οπ· πυγμαχικοΰ πρωταθλήμ
^ Ό Ιταλός γίγας, ζιιγίζων [
λίτρας, βαρύτερος δηλαδή τοϋ 1
σκο κατά 34 πάουντς, άν κοί (
εκηρύχθη υπό τοϋ διαιτητοΰ
τής είς τόν έκτον γΰρον, χατι
ενός παρανόμου κτυπήιιατος
'Αμερικανοϋ, έν τοχΐτοΐς καβ' Γ
τήν διάρκειαν της πυγμαχία; ι
δείξη δτι ύπελείπετο άπένοντιι
αντίπαλον τού, τόσον είς τέχ·
όσον καί είς πείραν. Ό Ρο
άν οέν έπήοχετο είς •βοήθειαν ι
το κατά λάθος έκτοξευθεν παρ
μόν κτύπημα τού Ρίσκο, άν
σβητήτως, δέν θά έτελείωνε
πνγμαχίαν, άναισθητιζόμενος
τοΰ δεινού αντίπαλον τού.
Ό Ρίσκο, άν καί κατά ενα ι
πλέον πόδα. χαμηλότΐρος τού ι
λοΰ επέδειξε θάρρος καί τέ;
απαράμιλλον, προκαλέσας:
ακράτητον ενθουσιασμόν
των θεατών διά των άλλεπαλί.η
καί έπιδεξίων έπιθέσεών τού «ν
τίον τοΰ ίσχυροτέρου, βαρν
καί ύψηλοτέρου αντίπαλον
Διά νά καταφέρη κατά τής '
λής τοΰ Ρομπέρτι χτυτημα™]
Ρίσκο ώρμα /αί έιή|δα ώ; αΜ
ρος είς τόν άέρσ, μή δι>νάμ
νά κτυπήση αυτόν δπω; ηθελε ε
λανονικήν επίθεσιν. 'Η διαφοραί
τοΰ άναστήματος των δύο ά-θλητΗ
προυκάλεσε καί τόν
κτύπημα τοΰ Ρίσκο εναντίον
Ρομπέρτι, τό οποίον τού εδωσί'
νίκην καθ" ήν στιγμήν άγ«
/αί ήμιαναίσθητος ευρίσκετο Είς'
μετο,ίχιιιον τής ηττης. Ε5ζ (Τ«»1
την αθλίαν κατάστασιν ήτο ο
λός κατά τήν στιγμήν τής <"" ρύξεώς τον είς νικητήν, &α μόνον οέν ηδύνατο νά ύψώο χείρα τού είς ένδειξιν της τον, άλλ' εδέησε νά μεταα είς τό άποδντήριον ύποβαστα^ νος υπό των βοηθών τού. Η ι μαχία των δύο αυτών αί άπέδειξε πέραν πάσης άμφ^ δτι δ Ρίσκο δικαίως εύρίσκετα^ τήν σειράν των πρόκλητών^ διαφιλονικούμενον ηδη *"ν όν πρωτατυγμαχικόν άγωι δτι ό έκ Μιλάνον άθλητης ι λΰ δύσκολον νά μεταφέρη ™ τάθλημα αύτό είς την 1 Ό Ρίσκο, ώς αληθής <τποο άμέοχος μετά τό παράνομον ι μα ύπεβοήθησε τόν α^^^ νά έγερθτί5 καί ^ μην δι' αύτό. ] συνάντησιν, εάν Λ(>
αναμφισβητήτως ό Μ<*° "Ι χθεΖη πολύ κόπον δια «* σθητήση τόν γίγαντα, τήδειον Ίταλόν. Ό Ρμρό έπίσης &η κλήσιν πρός τόν έ>
τωνΚτα^ά
Τόμή,
υπό τοΰ τσάμπιον
παρ' αυτού μίαν
πνγμαχίαν διά *
ήττάν τού την
μέρους τοΰ
συνεπεία της
καιρίαν νά ονναν
πρωτοπυγμάχου των
ρών.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΒΡΗ ΑΊ1 ΕΥΡΗ
ΚΙΤΜΙΕΙ ΤΟΥ "ΣΤΡΑΓΓΑΑΙΣΤΟΥ"
"Ελλην πριωταιθλητής δέν έννοεΐ να άφήβη
α ήσυχον τόν διαρκώς φυγθιμαχουντΛ "Εντ Αιου-
ς.— Κ<ατά την έν Εύρώπη περιοδείαν τού θα «τον- δεύεται ύ«ό τοΰ Όλυμπιονίκου, κ. Τοφάλου. |ετά χαρας Ι^ηροφορηθημεν ι δημοφιλής "Ελλην πρωτοπο:- ----; των μεγάλων βαρών, Δημ. αναχωρεί την προσέχη ενήν δι' Ευρώπην, πρός Γέκτεταμένην άθλητικήν περι- Ιν είς όλας τάς πρωτευούσας [παλαίον κόσμον. 'Εκτός των αοτικων άγώνων τούς όποίους ίΐται νά συνάψη έν Βερολίνω, καί Παρισίοις, κύριος σκο- είς Ευρωπην μεταβάσεως ταθλητοΰ μας είναι νά άν- I καί "αί προκαλέση καί πάλιν εί διατρί6οντα παγκόσμιον οπαλαιοτήν, "Εντ Λιούης, ή νγαλιστήν», ό οποίος επί μί- ληρον πενταετίαν, καίτοι χώς προκαλούμενος, άρνεΤται τιμετωπί<ίΐ} επι της κονίστρας Ελληνα γίγαντα. Ό Λόντος ^, όστις έθεσεν ώς σκοπόν τοϋ τού μίαν πάλην τΐλειωτικήν τοΰ Λιούης διά τό παγκόσμι- ιπιον, δέν έννοεϊ νά αφήση τόν φυγομαχοΰντα πρωτο- στήν καί εχει απόφασιν νά ηγήση έν άνάγκη είς δλα ρα τής γής. Ό κ. Δ. Τόφαλος ανε¬ χώρησε χθές. Δια τοΰ χθές αποπλεύσαντος "Ελληνικόν ύπερωχεανείσυ, <Βύ- ρων», ανεχώρησε κατευθυνόμενος είς 'Ελλάδα ό γνωστότατος Όλνμ- πιονίκης, κ. Δ. Τόφαλος. Ό "Ελ¬ λην άθλητής, τοϋ οποίον καί τα έρασιτεχντκά καί έπαγγελματικά ;ιαγκόσμια ρεκόρς παραμένονν ά- πρόσιτα, με,τά όλιγάχρονον παρα¬ μονήν μεταξΰ των έν Πάτραις οί- κείων τού, κ>αί εάν ό πρωταθλητής
μας Λόντος δέν δυνήθη νά κατέλ¬
θη είς 'Ελλάδα, έξ ελλείψεως χρό¬
νον, θά μεταβή είς την Βιέννη ν,
δπου θά συναντηθτ) μετά τοΰ Λόν-
του καί εκείθεν θά άρχίσονν την
Ενρωπαϊκήν περιοδείαν των. Είς
Αμερικήν ύπθλογίζουν νά έπιστρέ-
ψουν ολίγον πρό των Χριστονγέν-
νων.
Είς τούς δΰο άθλητάς μας άπεν-
■θΰνομεν εγκάρδιον κατευόδιον, εν-
χόμενοι όατως ό Λόντος προσθεση
νέους θριαμοονς είς τό μέχρι τού¬
δε απαράμιλλον καί τόσον ενδοξον
στάδιον τον.
ΝΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
[Ό Χάρρν "Εμπεττς, έκ Φρή-
πυγμάχος τής κλάσεως των
οαρών, ένίκησε τόν άντί-
ν, Τζόννυ Χαίηκστακ, διά
' είς τόν 2ον γΰρον μιάς
ς "αθωρισμένης είς 10
καί διεξ<χχθείσης είς τίν τοαν τοΰ Κουτ|νσ»ΐ7Γτ>ρο Στάν-
ΐΕίς τόν διεκδικητήν τοΰ παγ-
|ίου πυγμαχικοϋ πρωτα-θλήμα-
ΙΤζακ Σάρκν, έκ Βσστώνης,
ε™**] υπό τοΰ Τέξ Ρίκαρντ,
αχία μετά τοΰ ίσχνροϋ Ί-
Παολίνο Ονζκονντούμ,
τ»ν προσέχη Σεπτέμβριον. Ό
' θά διεξαχθή είς τό Μαντι-
£*ουαίαρ Γκάρντεν ή είς τό
*Ρΐον Στάδιον των Γιαγκς.
υ γνωστος ιμΛρεσσαριο πνγ-
■"«ν άγώνων, Τέξ Ρίκαρντ, έ-
£ν ότι 75 έν δλφ πυγμάχοι
Ι μίγώοη- Ιβαρών * διεκδ'ικοΰν
[παγκόσμιον τίτλον, μετά την
ΧΤ0Ζίίζ δήλωσιν τοϋ Τζήν
υ·, Ολην αύτην την στρατι-
(ων υποψηφίων ό Ρίκαρντ θα
|αλτ) ε^ προκριματικους καί ή-
ρκους αγώνας, «5πως άναδει-
■εΐς τσαμ-ον ό αριστος πάν-
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚ.Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Μ Κ' ΕΚΕΙΜΕ ΤΟΠ ΕΑΑΗΝΑΣ ΑΘΛΗΤΑΣ
Ό Τζόννυ Ζόλα, φοιτητίις τοΰ Πανε¬
πιστημίου Ρουϊσκόνοιν καί ίχανώτατος
δρομεύς.
^0 Τόννυ Κανζονέρι παγκό-
τ"~μπιον_τής κλάσεως των
λιτρων, θά υπερασπίση
' τού άπέναντι τοΰ προ-
»; τού, Άντρέ Ροντίς, Γάλ-
"ΐν 20ην προσεχούς Σεπτε»ι-
υ αγων καθωρίσθη είς 15
5. «α διεξαχθΐ» δέ είς τό
όν -κουαιαρ Γκάρντεν, τής
Ιϊο* 3^ ?εχυ?α. ^ Νταίϋτον,
ν"Ί ο Τζαίημς Μπρέντακ,
ος των μεγάλων βαρών,
' τελενταίως 10* γύ-
' κονίστραν τού "Εμ-
; . τοΰ Μπροΰκλυν. Νι-
«νεδείχθη 6 Σεκύρα είς
Ι1" Μάκ Λάρνιν, έπίδο-
παγ/ίόσμιον πυγμαχι-
,φ^ν6α?ών'
ε ταευταίως έν Νττν
τρόϊτ τόν Στανίσίαΐος Λοάϋζα, διά
νακ άουτ ανήγγειλεν ότι έθραυσε
την δεξιάν τού χείρα κατά την
πυγμαχΐα,ν εκείνην. Συνεπεία τσο-
του άνεχώρτισε διά Καλιφορνιαν
όπως άναπανθί) επί δίμηνον.
—Άναγγέλλεται ότι ό Τόμμυ
Λώγκραν καί ό Τζάκ Σάρκυ, αμ¬
φότεροι έπίδοξοι διά τόν παγκό¬
σμιον πρίοτοπνγμαχικόν τίτλον των
μεγάλων ΰαρών, θά πνγμαχήσονν
την 5ην προσεχοΰς 'Οκτωορίον, είς
το Μάντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν
ή είς τα Στάδιον των Γιαγκς.
—Ή περίφημος κολυμΐοήτρια,
Γερτρούδη "Εδερλη, ή όποία πρώ-
τη διέσχισε χολνι6ώοα τό μέγα
Στενόν τής Μάγχης πέρυσιν, ίδή-
λωσε σιωμετοχήν είς τόν κολυμβη-
τικόν Μαροθώνιον ποΰ θά διεξα¬
χθή είς την λίμνην Όντάριο την
προσέχη 29ην Αύγουστον διά τό
έκ 10.000 δολλαρίων επαθλον τοϋ
Ρίγκλη. Κατά τόν αγόόνα το-ίττον
θά άντιμετίοπίση την μεγάλην αν¬
τίπαλον της, κ. Κώρσον, έκ Νέας
Υόρκης, ή όποία έπίσης ?χει δια-
κολ«α^ή(σει τό Στενόν τής Μάγ¬
χης. Ώς έκ της παρουσίας των ι
δύο αστέρων τό ενδιαφέρον διά '
τόν ΜαρΜτθοόνιον αυτόν είναι μέγα.!
—Ό Νορθηγός πνγμάχος των
μεγάλων &ζρα>ν, "Οττο φόν Πό-
ρατ, έννκησε τόν Βέλγον αντίπαλον
τον, Πιέρ Τσαρλς, είς μίαν πνγ-
μα^ίαν εκ 10 γύρων, διεξαχθεϊσαν
είς τό Σικάγον.
—Είς τό Σικάγον διεξήχθη ε¬
σχάτως άγιον πάλη£ διά τό Αιθου-
ανικόν πραηαθλημα, μεταξύ τού
Τζό «Μπουλ» Κομάρ, προκλητοΰ
καί τοΰ κάτοχον τοΰ τίτλον, Κάρλ
Σαρπόλη. Ό Κομάρ εκηρύχθη νι-
κητής καί τσάμπιον, καταρρί^<α; τόν Σαρπόλη δις, παροώόξω; δμως οί 2000 {*εαταί έξηγριώθησαν έκ τού άποτελέσματος τοΰ αγώνος κ«ί παρ' ολίγον νά «στεφανώσουν» αι^- τόν μέ 6ρσχήν φιαλών ποΰ ήρχι¬ σαν νά έκσφενδονιζουν εναντίον τού! Τίλος πάντίον. ό σημερινό; ανθρωπος ενρίσκεται πολύ μακράν άπό την έξηιιέροχτιν, την οποίαν ίσχυρίζεται ότι έπέιφερεν επί τοΰ άγρίου έσωτερικοΰ έαυτοΰ τού. —Ό πρώην παγκόσμιος πρωτο- πυγμάχος των 145 λιτρών, Τζάκ Μπρίττον, 43 έτών, ευρισκόμενος είς τό 25ον συνεχές άθλητικόν ετος τού, ε^αμε τό εσπέρας τής παρβλ- Οοΰσης Τρίτης μίαν θαυμασίαν επανεμφάνισιν επι τής κονίστρος, νικήσας τόν αντίπαλον τού, Τόνι Βακαρέλλι, ίί; αίαν —",'Ίαχίαν έκ 10 γνρων, διεξαχθεϊσαν εις την αίθουσαν Κουηνστιυτόρο, τοϋ Μπροϋκί.υν. ΤΡΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΡΕΚΟΡΣ Νορβηγός άίλτης φθάνει ΰψος 6 Ήθδών νκαι 1 1 ) ^ ίντβών. —Ό Νορθηγός αλτης καί δη- μοσιονράφος Χόλγ"/*ρσον, διαγω- νισθείς >;ατά τούς π>θ(ότο>ς Ητη-
σίους διεθνεΐς άθληττικονς αγώνας
των Σπαρτακιδών, τούς διεξαχθέν-
τας έν Μόσχα" πρός άντυΐερισπα-
σμόν τής 9ης Όλυμπιάδος ττρς
"Αμστερντα}.ι, εσημείωσε νέον παγ¬
κόσμιον ρεκόρ, ΰπερβας νψος 6
ποδών καί 1 1)2 ίντσών. Ερωτη¬
θείς διατί δέν μετέβη είς την 9ην
Όλνμπιάδα, ό Χόλγκερσον απήν¬
τησεν ότι οί διεθνεΐς Όλυμπιακοί
είναι διαγαηασμοί των Μποχ»ρίουά-
δων καί αντίκεινται είς τάς πε-
ποιθήσεις τού!
—Ή Άμίρικανίς άθλήτρια, Λί-
λιαν Κόαλαντ, έκ Πασαντήνα, τής
Καλνφορνίας, διαγωνισθεϊσα είς
τούς έν Βρυξέλλαις γνναικείους
άθλητικοΰς αγώνας, τούς διεξα-
χθέντας άμέοως μετά την Όλυμ-
πιάδα, εσημείωσε νέον παγκόσμιον
ρεκόρ είς την σφαιροβολίαν μέ επί¬
δοσιν 39 ποδών καί 1 ϊντσας. Ή
ιδία έπίσης εκέρδισε την δισκοβο-
λίαν μέ επίδοσιν 127 ποδών καί
Ο 1)2 ίντσών, καθώς καί την ά-
κοντιοβολίαν, μέ επίδοσιν 119 πο¬
δών.
—Ό περίφημος κολυμΐδητής,
Νόρμαν Ρός, πρώην παγκόσμιον
τσάμπιον έρασιτεχνικόν καί νυν έξ
έπαγγέλματος άθλητής, προπονού-
μενος εσχάτως έν Σικάγω διά τόν
μέγαν κολυμβητικόν Μαραθώνιον
ποΰ θά διεξαχθή είς την λίμνην
'Οναάριο, διά τό επαθλον Ρίγκλη,
εσημείωσε δύο νέα παγκόσμια ρε¬
κόρς, διο,νύσας την απόστασιν τοΰ
"Ενας μάρτυς
Σ' ενα σανατόριο, στό Σαρα-
νακ Λαίηκ, ενρίσκεται ό Ιωάννης
Χαγιάλσς ή "Αντζελο. Λησμονη-
μένος άπό τόν κόσμο, ιιόνος, περνα
τόν καιρόν τον νοσηλεύοντας μιά
άγιάτρεντη άρρώστεια. Δέν πάνε
όμως πολλά χρόνια ποΰ ό νέος αΐ1-
τός ήτο τα καμάρι τοϋ έρασιτεχνι-
κοΰ "Ελληνικόν άθλητισμοΰ. Πα-
λαιστής καί πυγμάχος επί πολλά
χρόνια άντιπροσώπευσε τόν 'Ελλη-
νικό άθλητισμό σέ κά&ε γωνιά τής
Άμερικής καί πάντοτε τόν δόξασε.
Καί τό σώμά τού κουρασμένο άπό
τής πολλές άθλητικές επιδοθείς καί
μιά ατακτο ζωή, ύπέκνι,«ε μιά υ,έρα
στήν άρρώστεια.
Καί διερωτάται τώρα κανείς
{.αά κοινωνία ποΰ γι' αυτήν εκανε
τόσα καί τόσα ενός τέτοιος άθλη-
τής, δέν εγει καθήκον νά τόν πάρη
στήν άγκσλιά της καί νά τοΰ άπο-
δείξΐ} μέ εργα πώς δέν τόν λησμό-
νησε στήν δυστυχία τού; Λέν μπο-
ρεΐ τάχα νά γίνη κάτι γιά τόν ύπο-
αέροντα άθλητήν μας;
Ό Γεώργιος Νέρων
Ό πνγμάχος μας των μεγάλων
βαρών, Γεώργιος Νέρων, εχοοσε
μιά πυγμαχία τού μέ τόν Γκρόσσο,
γιά την οποίαν πολλά λέγονται.
Δέν θέλομεν νά κρίνωμεν άπω την
στήλη αύτη τό δίκαιο ή τό δδικο
τοΰ διαιτητοΰ τής πυγμαχίας έ"εί-
νης, γιατί δέν είμεθα παρόντες καί
έ'τσι δέν μποροΰμε νά έχωμε δική
μας γνώμη. "Εχομεν, έν τοντοις,
νά παρατηρήσωμεν κάτι είς τόν
άθλητήν μας. Πρό παντός χρειά-
ζεται τακτΐ-κή καί συστηματική έκ-
γύμνασι, αν θϊλη νά προοδεΰστ;
καί νά άναδειχθη μιά μερά. "ΥΛπε-
ρα μέ τόν Γκρόσσο δέν εΐχε καμ¬
μιά «δουλειά» νά πάτ) νά πυγμαχή-!
ση, γιατί είναι κοινόν μυστικόν, ό¬
τι οί προαγωγεΐς' τοΰ Γκρόσσο θέ-
λουν καί προσπαθοϋν νά τόν άνα-
δείξουν καί ετσά ό άντίπαλός τον,
εάν δέν είναι ίκανός νά τόν «σκο-
τώστ|> δέν εχει καμμιά εΰκαιρία
Ι'αζν τον. "Αν τ» γνώριζε αύτό ό
Νέρων, τότε γιατί εδέχθη νά πυγ-
Ι»αχήση μαζύ τού; Καί άν αύτός
άγνοτ) την «ρουτίνα» των ένταΰθα
πυγμαχιών, οί διευθύνοντες τόν
Νέρων τί κάνουν; Άδιαφοροϋν η
κοιιιοΰνται; Τώρα, κάθε διαμαρτν-
ρία, δίκαια ή αδικη, θά ήτονε καλ¬
λίτερο νά μή γινόιτανε, διότι τίπο-
τε άΤΑο δέν ·θά προκαλέστ, παρά
την οργήν τίον διαφόρων άθλητι-
/ίών δικαστών καί διαιτητών, οί ό-
ποϊοι, ώς γνωστόν, είναι δλοι μιά
«παρέα>. Αΰτό άς τοΰ γίντι μάθη-
μα, ιδίως είς τονς προαγωγους τού
καί νά λάδουν τα μέτρα των γιά
τάς προσεχεΐς συναντήσεις τοΰ κα-
λοΰ καί μοναδικόν αύτοΰ άθλητοΰ
μος των μεγάλων ιδαρών.
Ή Ίτακ,λ&κή
χή ομάς
Οί φρατέλοι Ιταλοί στεί?.ανε
στήν Άμερική την 'Εθνική ποδο-
σφαιρικήν των δμάδα δι' έξόδων
τοΰ κρατικοΰ ταμείου, με τόν σκο-
πό νά συναντηθη μέ τάς διαφό-
στάς Ηνωμένας Πολιτείας ποδο-
σφαιρικάς ομάδος. Ή παρουσία
των Ίταλών ποδο<τφαιριστών στήν χώρα μας άναπτερώνει τό εθνικόν αΐσθημα των σνμπατριωτών των καί έξνψώνει τούς ίδίους στά μά- τια των σπόρτηδων Άμερικανών. Στήν πατρίδα μας εχομεν ενα σωρό ποδοσφαιρικοΰς όμίλους, άπό τούς όποίους οί §κεϊ τα άθλητΐ'»α' διευθύνοντες μποροΰσαν, άν ήθε» λάν, νά διολέξουν τούς έκλεκτοΰςί καί νά καταρτίσουν μιά ΈΟνική Ποδοσφαιρική όμαδα, επαξία νά μας αντιπροσωπεύση καί έξνψώση στό αΐσθημα των ξένων. Ή άπο» στολή μιάς τέτοιας όμοόδος έδώ στήν Άμερική θά ήτανε, πράγμα}» τι, ενα άξιόλογο έθνικό εργο. , Γιάγκθς Ό Γιάγκος Μωράλης είναι ενα! μικρό Σαμιωτά«ι, ποϋ έδώ καΐί τρία χρόνια πρωτοπηγε στόν άθλη- τικό μας σύλλογο τής Νέας Ύόρ< κης, ίσχνό, τόσω πολύ, ποΰ εκανς δλους νά γελαν μαζύ τού, βλεπον· τας την έπιθυμία τού νά γίντ] δρο< μεύς. Ή έπιμονή ιδμως καί υπομχ» νή τοϋ Γιάγκου Μωράλη καί ή συ« στηματική καί τακτική τον έκγύ» μνασι εκαναν θαΰματα. Ό νέσς" «ύτός σήμεοα έξειλίχθη σ' ενα, πρώτης τάξεως άθλητή είς τό ά· γώνισΐΐα τοΰ δρόμου βάδην. Εΐμε·» θα δέ βεβαιοί πώς στόν προσέχη κατά την ημέραν των Εΰχαριστιων δρόμον /&άδην άπό τοϋ Δημαρχεί¬ ον τής Νέας Υόρκης είς τό Κόνυ "Αϊλαντ, στόν οποίον κάθε χρόνο λαμβάνει μέρος ή 'Ελληνική όμά^ μέ πρώτσς επιτυχίας, ό περί οί ό λόγος άθλητής μας θά ελΰτ| μεταξύ των πρώτίον. ί ΟΕ ενός μιλίον είς διάιστημα 23:32", την δέ απόστασιν των 3)4 μιλίον είς 17 :34'' και 1)5. Τα προηγοΰ- μενα ρεκόρς έκράτει ό "Αγγλος Νταίηβ Μπίλλιγκτον, είς μέν τό μίλιον άπό τοϋ 1913, είς δέ τα 3)4 μιλίον άπό τοΰ 1917. μας Κάθε καλοκαϊρι, λίγο ή πολύ, ά· κουγότανε κάτι καί γιά τούς "Ελ¬ ληνας δρομεϊς. "Εφέτος εχονν πάθη όλική εκλειψι. Οί δρομείς μας των, μεγάλων άποστάσεων, ΤριΰουλΐΛ δης, Γιαννακόπουλος νχλ. Βουτη>>
ρίτσας, έπαυσαν νά λαμβάνουίζ
μερος στά άγωνίσματα δρόμον άν»
τοχής κατόπιν μερικών άποτυχιώ'νί
των. Ό καλός δρομεύς μας, Φράνκ1
Βασιλόπουλος, παραιτηθείς απύ'
τα άγωνίσματα των μεγάλων άπθ*
στάσεων, λαμβάνει μέρος είς τούς1
αγώνας των 2 καί 5 μιλίων, χωρις
νά κατορθώνγ) καί μεγάλα πράγ[ΐα-
τα. Έν τούτοις ξεύρομεν πως δ
άθλητής μας αύτός μάς έτοιμάζεΐ
κ-άποια εκπληξι γιά τό προσεχές*
(ρθινόπωρον, πραγμο: ποΰ θά κάμη"
πολλους νά έκτιμήσουν την μεγά>.η[
άγάπη τού είς τόν άθλητισμόν.
Οί άδελφοί Νικολαΐδη δέν άκου"
γονται πειά, αν καί ό νεώτερος, ο
Κώστας, μποροΰσε νά κάιιτι μεγά«
λ«ς προόδους, αν γυμναζότανε τα»
κτικα καί συστηματικά.
Ό Άλ. Χαρισιάδης, ασσος στό^
<»ρόμο ενός μιλίου, λόγω των [ΐαΙ< θημάτων τα όποϊα παρακολουθΐΐ στό Πανεπιστήμιο Κολόμπια, πά» ρχιτηθη επί τοΰ παρόντος των ά* σκήσεών τού για νά έπιδοθΐ) στή^ σπονδές τού. 'Ο Νϊκος Γιαννέρης, παραιτη· θείς άπό τόν δρόμον καί έκμαθώτ; πνγμαχίαν, φοβούμε'δνι πώς θά χοίι λάση την ώραΐα 'Εληνική κατατσ>
μή τοϋ προσώπου τού, ένεκα τής1
οποίας όνσιιάζεται «Ό Μικρός "Ε|
λην Απόλλων».
Ό Μούτσης καί ό Γκοϋρκοή
δρομείς των 5 μιλίων δέν ακούχ
■νονται πειά, οΰτε καί ό Κωστόπου
λος. Μά τί πάθονε οί δρομεϊς μα^
εφέτος καί χαθήκανε άπό προσολ
ποΰ τής γής; -ι
ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΠΚΟΣ :
13
Υπό Βαδιΐ ντέ Μοντεχέν. ΤΑ πι-
ουκτειωδέστεςον, τό πολυπλοκώτε-
οον, καί ονγχινητικώτεοον χινηματο
γραφικλν καί άοτ—«μικόν μυθκπό-
ρημα. Σ*λίδες 480, εΐχόνες 18.—
Χ«νσόθη~.............. $2.δΟ
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
«4Θ
«V.
«βΤΙΙ ·ΤΗ ΝΕνΥ ΥΟΗΚ
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΒΡΗ ΑΊ1 ΕΥΡΗ
ΚΙΤΜΙΕΙ ΤΟΥ "ΣΤΡΑΓΓΑΑΙΣΤΟΥ"
"Ελλην πριωταιθλητής δέν έννοεΐ να άφήβη
α ήσυχον τόν διαρκώς φυγθιμαχουντΛ "Εντ Αιου-
ς.— Κ<ατά την έν Εύρώπη περιοδείαν τού θα «τον- δεύεται ύ«ό τοΰ Όλυμπιονίκου, κ. Τοφάλου. |ετά χαρας Ι^ηροφορηθημεν ι δημοφιλής "Ελλην πρωτοπο:- ----; των μεγάλων βαρών, Δημ. αναχωρεί την προσέχη ενήν δι' Ευρώπην, πρός Γέκτεταμένην άθλητικήν περι- Ιν είς όλας τάς πρωτευούσας [παλαίον κόσμον. 'Εκτός των αοτικων άγώνων τούς όποίους ίΐται νά συνάψη έν Βερολίνω, καί Παρισίοις, κύριος σκο- είς Ευρωπην μεταβάσεως ταθλητοΰ μας είναι νά άν- I καί "αί προκαλέση καί πάλιν εί διατρί6οντα παγκόσμιον οπαλαιοτήν, "Εντ Λιούης, ή νγαλιστήν», ό οποίος επί μί- ληρον πενταετίαν, καίτοι χώς προκαλούμενος, άρνεΤται τιμετωπί<ίΐ} επι της κονίστρας Ελληνα γίγαντα. Ό Λόντος ^, όστις έθεσεν ώς σκοπόν τοϋ τού μίαν πάλην τΐλειωτικήν τοΰ Λιούης διά τό παγκόσμι- ιπιον, δέν έννοεϊ νά αφήση τόν φυγομαχοΰντα πρωτο- στήν καί εχει απόφασιν νά ηγήση έν άνάγκη είς δλα ρα τής γής. Ό κ. Δ. Τόφαλος ανε¬ χώρησε χθές. Δια τοΰ χθές αποπλεύσαντος "Ελληνικόν ύπερωχεανείσυ, <Βύ- ρων», ανεχώρησε κατευθυνόμενος είς 'Ελλάδα ό γνωστότατος Όλνμ- πιονίκης, κ. Δ. Τόφαλος. Ό "Ελ¬ λην άθλητής, τοϋ οποίον καί τα έρασιτεχντκά καί έπαγγελματικά ;ιαγκόσμια ρεκόρς παραμένονν ά- πρόσιτα, με,τά όλιγάχρονον παρα¬ μονήν μεταξΰ των έν Πάτραις οί- κείων τού, κ>αί εάν ό πρωταθλητής
μας Λόντος δέν δυνήθη νά κατέλ¬
θη είς 'Ελλάδα, έξ ελλείψεως χρό¬
νον, θά μεταβή είς την Βιέννη ν,
δπου θά συναντηθτ) μετά τοΰ Λόν-
του καί εκείθεν θά άρχίσονν την
Ενρωπαϊκήν περιοδείαν των. Είς
Αμερικήν ύπθλογίζουν νά έπιστρέ-
ψουν ολίγον πρό των Χριστονγέν-
νων.
Είς τούς δΰο άθλητάς μας άπεν-
■θΰνομεν εγκάρδιον κατευόδιον, εν-
χόμενοι όατως ό Λόντος προσθεση
νέους θριαμοονς είς τό μέχρι τού¬
δε απαράμιλλον καί τόσον ενδοξον
στάδιον τον.
ΝΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
[Ό Χάρρν "Εμπεττς, έκ Φρή-
πυγμάχος τής κλάσεως των
οαρών, ένίκησε τόν άντί-
ν, Τζόννυ Χαίηκστακ, διά
' είς τόν 2ον γΰρον μιάς
ς "αθωρισμένης είς 10
καί διεξ<χχθείσης είς τίν τοαν τοΰ Κουτ|νσ»ΐ7Γτ>ρο Στάν-
ΐΕίς τόν διεκδικητήν τοΰ παγ-
|ίου πυγμαχικοϋ πρωτα-θλήμα-
ΙΤζακ Σάρκν, έκ Βσστώνης,
ε™**] υπό τοΰ Τέξ Ρίκαρντ,
αχία μετά τοΰ ίσχνροϋ Ί-
Παολίνο Ονζκονντούμ,
τ»ν προσέχη Σεπτέμβριον. Ό
' θά διεξαχθή είς τό Μαντι-
£*ουαίαρ Γκάρντεν ή είς τό
*Ρΐον Στάδιον των Γιαγκς.
υ γνωστος ιμΛρεσσαριο πνγ-
■"«ν άγώνων, Τέξ Ρίκαρντ, έ-
£ν ότι 75 έν δλφ πυγμάχοι
Ι μίγώοη- Ιβαρών * διεκδ'ικοΰν
[παγκόσμιον τίτλον, μετά την
ΧΤ0Ζίίζ δήλωσιν τοϋ Τζήν
υ·, Ολην αύτην την στρατι-
(ων υποψηφίων ό Ρίκαρντ θα
|αλτ) ε^ προκριματικους καί ή-
ρκους αγώνας, «5πως άναδει-
■εΐς τσαμ-ον ό αριστος πάν-
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚ.Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Μ Κ' ΕΚΕΙΜΕ ΤΟΠ ΕΑΑΗΝΑΣ ΑΘΛΗΤΑΣ
Ό Τζόννυ Ζόλα, φοιτητίις τοΰ Πανε¬
πιστημίου Ρουϊσκόνοιν καί ίχανώτατος
δρομεύς.
^0 Τόννυ Κανζονέρι παγκό-
τ"~μπιον_τής κλάσεως των
λιτρων, θά υπερασπίση
' τού άπέναντι τοΰ προ-
»; τού, Άντρέ Ροντίς, Γάλ-
"ΐν 20ην προσεχούς Σεπτε»ι-
υ αγων καθωρίσθη είς 15
5. «α διεξαχθΐ» δέ είς τό
όν -κουαιαρ Γκάρντεν, τής
Ιϊο* 3^ ?εχυ?α. ^ Νταίϋτον,
ν"Ί ο Τζαίημς Μπρέντακ,
ος των μεγάλων βαρών,
' τελενταίως 10* γύ-
' κονίστραν τού "Εμ-
; . τοΰ Μπροΰκλυν. Νι-
«νεδείχθη 6 Σεκύρα είς
Ι1" Μάκ Λάρνιν, έπίδο-
παγ/ίόσμιον πυγμαχι-
,φ^ν6α?ών'
ε ταευταίως έν Νττν
τρόϊτ τόν Στανίσίαΐος Λοάϋζα, διά
νακ άουτ ανήγγειλεν ότι έθραυσε
την δεξιάν τού χείρα κατά την
πυγμαχΐα,ν εκείνην. Συνεπεία τσο-
του άνεχώρτισε διά Καλιφορνιαν
όπως άναπανθί) επί δίμηνον.
—Άναγγέλλεται ότι ό Τόμμυ
Λώγκραν καί ό Τζάκ Σάρκυ, αμ¬
φότεροι έπίδοξοι διά τόν παγκό¬
σμιον πρίοτοπνγμαχικόν τίτλον των
μεγάλων ΰαρών, θά πνγμαχήσονν
την 5ην προσεχοΰς 'Οκτωορίον, είς
το Μάντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν
ή είς τα Στάδιον των Γιαγκς.
—Ή περίφημος κολυμΐοήτρια,
Γερτρούδη "Εδερλη, ή όποία πρώ-
τη διέσχισε χολνι6ώοα τό μέγα
Στενόν τής Μάγχης πέρυσιν, ίδή-
λωσε σιωμετοχήν είς τόν κολυμβη-
τικόν Μαροθώνιον ποΰ θά διεξα¬
χθή είς την λίμνην Όντάριο την
προσέχη 29ην Αύγουστον διά τό
έκ 10.000 δολλαρίων επαθλον τοϋ
Ρίγκλη. Κατά τόν αγόόνα το-ίττον
θά άντιμετίοπίση την μεγάλην αν¬
τίπαλον της, κ. Κώρσον, έκ Νέας
Υόρκης, ή όποία έπίσης ?χει δια-
κολ«α^ή(σει τό Στενόν τής Μάγ¬
χης. Ώς έκ της παρουσίας των ι
δύο αστέρων τό ενδιαφέρον διά '
τόν ΜαρΜτθοόνιον αυτόν είναι μέγα.!
—Ό Νορθηγός πνγμάχος των
μεγάλων &ζρα>ν, "Οττο φόν Πό-
ρατ, έννκησε τόν Βέλγον αντίπαλον
τον, Πιέρ Τσαρλς, είς μίαν πνγ-
μα^ίαν εκ 10 γύρων, διεξαχθεϊσαν
είς τό Σικάγον.
—Είς τό Σικάγον διεξήχθη ε¬
σχάτως άγιον πάλη£ διά τό Αιθου-
ανικόν πραηαθλημα, μεταξύ τού
Τζό «Μπουλ» Κομάρ, προκλητοΰ
καί τοΰ κάτοχον τοΰ τίτλον, Κάρλ
Σαρπόλη. Ό Κομάρ εκηρύχθη νι-
κητής καί τσάμπιον, καταρρί^<α; τόν Σαρπόλη δις, παροώόξω; δμως οί 2000 {*εαταί έξηγριώθησαν έκ τού άποτελέσματος τοΰ αγώνος κ«ί παρ' ολίγον νά «στεφανώσουν» αι^- τόν μέ 6ρσχήν φιαλών ποΰ ήρχι¬ σαν νά έκσφενδονιζουν εναντίον τού! Τίλος πάντίον. ό σημερινό; ανθρωπος ενρίσκεται πολύ μακράν άπό την έξηιιέροχτιν, την οποίαν ίσχυρίζεται ότι έπέιφερεν επί τοΰ άγρίου έσωτερικοΰ έαυτοΰ τού. —Ό πρώην παγκόσμιος πρωτο- πυγμάχος των 145 λιτρών, Τζάκ Μπρίττον, 43 έτών, ευρισκόμενος είς τό 25ον συνεχές άθλητικόν ετος τού, ε^αμε τό εσπέρας τής παρβλ- Οοΰσης Τρίτης μίαν θαυμασίαν επανεμφάνισιν επι τής κονίστρος, νικήσας τόν αντίπαλον τού, Τόνι Βακαρέλλι, ίί; αίαν —",'Ίαχίαν έκ 10 γνρων, διεξαχθεϊσαν εις την αίθουσαν Κουηνστιυτόρο, τοϋ Μπροϋκί.υν. ΤΡΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΡΕΚΟΡΣ Νορβηγός άίλτης φθάνει ΰψος 6 Ήθδών νκαι 1 1 ) ^ ίντβών. —Ό Νορθηγός αλτης καί δη- μοσιονράφος Χόλγ"/*ρσον, διαγω- νισθείς >;ατά τούς π>θ(ότο>ς Ητη-
σίους διεθνεΐς άθληττικονς αγώνας
των Σπαρτακιδών, τούς διεξαχθέν-
τας έν Μόσχα" πρός άντυΐερισπα-
σμόν τής 9ης Όλυμπιάδος ττρς
"Αμστερντα}.ι, εσημείωσε νέον παγ¬
κόσμιον ρεκόρ, ΰπερβας νψος 6
ποδών καί 1 1)2 ίντσών. Ερωτη¬
θείς διατί δέν μετέβη είς την 9ην
Όλνμπιάδα, ό Χόλγκερσον απήν¬
τησεν ότι οί διεθνεΐς Όλυμπιακοί
είναι διαγαηασμοί των Μποχ»ρίουά-
δων καί αντίκεινται είς τάς πε-
ποιθήσεις τού!
—Ή Άμίρικανίς άθλήτρια, Λί-
λιαν Κόαλαντ, έκ Πασαντήνα, τής
Καλνφορνίας, διαγωνισθεϊσα είς
τούς έν Βρυξέλλαις γνναικείους
άθλητικοΰς αγώνας, τούς διεξα-
χθέντας άμέοως μετά την Όλυμ-
πιάδα, εσημείωσε νέον παγκόσμιον
ρεκόρ είς την σφαιροβολίαν μέ επί¬
δοσιν 39 ποδών καί 1 ϊντσας. Ή
ιδία έπίσης εκέρδισε την δισκοβο-
λίαν μέ επίδοσιν 127 ποδών καί
Ο 1)2 ίντσών, καθώς καί την ά-
κοντιοβολίαν, μέ επίδοσιν 119 πο¬
δών.
—Ό περίφημος κολυμΐδητής,
Νόρμαν Ρός, πρώην παγκόσμιον
τσάμπιον έρασιτεχνικόν καί νυν έξ
έπαγγέλματος άθλητής, προπονού-
μενος εσχάτως έν Σικάγω διά τόν
μέγαν κολυμβητικόν Μαραθώνιον
ποΰ θά διεξαχθή είς την λίμνην
'Οναάριο, διά τό επαθλον Ρίγκλη,
εσημείωσε δύο νέα παγκόσμια ρε¬
κόρς, διο,νύσας την απόστασιν τοΰ
"Ενας μάρτυς
Σ' ενα σανατόριο, στό Σαρα-
νακ Λαίηκ, ενρίσκεται ό Ιωάννης
Χαγιάλσς ή "Αντζελο. Λησμονη-
μένος άπό τόν κόσμο, ιιόνος, περνα
τόν καιρόν τον νοσηλεύοντας μιά
άγιάτρεντη άρρώστεια. Δέν πάνε
όμως πολλά χρόνια ποΰ ό νέος αΐ1-
τός ήτο τα καμάρι τοϋ έρασιτεχνι-
κοΰ "Ελληνικόν άθλητισμοΰ. Πα-
λαιστής καί πυγμάχος επί πολλά
χρόνια άντιπροσώπευσε τόν 'Ελλη-
νικό άθλητισμό σέ κά&ε γωνιά τής
Άμερικής καί πάντοτε τόν δόξασε.
Καί τό σώμά τού κουρασμένο άπό
τής πολλές άθλητικές επιδοθείς καί
μιά ατακτο ζωή, ύπέκνι,«ε μιά υ,έρα
στήν άρρώστεια.
Καί διερωτάται τώρα κανείς
{.αά κοινωνία ποΰ γι' αυτήν εκανε
τόσα καί τόσα ενός τέτοιος άθλη-
τής, δέν εγει καθήκον νά τόν πάρη
στήν άγκσλιά της καί νά τοΰ άπο-
δείξΐ} μέ εργα πώς δέν τόν λησμό-
νησε στήν δυστυχία τού; Λέν μπο-
ρεΐ τάχα νά γίνη κάτι γιά τόν ύπο-
αέροντα άθλητήν μας;
Ό Γεώργιος Νέρων
Ό πνγμάχος μας των μεγάλων
βαρών, Γεώργιος Νέρων, εχοοσε
μιά πυγμαχία τού μέ τόν Γκρόσσο,
γιά την οποίαν πολλά λέγονται.
Δέν θέλομεν νά κρίνωμεν άπω την
στήλη αύτη τό δίκαιο ή τό δδικο
τοΰ διαιτητοΰ τής πυγμαχίας έ"εί-
νης, γιατί δέν είμεθα παρόντες καί
έ'τσι δέν μποροΰμε νά έχωμε δική
μας γνώμη. "Εχομεν, έν τοντοις,
νά παρατηρήσωμεν κάτι είς τόν
άθλητήν μας. Πρό παντός χρειά-
ζεται τακτΐ-κή καί συστηματική έκ-
γύμνασι, αν θϊλη νά προοδεΰστ;
καί νά άναδειχθη μιά μερά. "ΥΛπε-
ρα μέ τόν Γκρόσσο δέν εΐχε καμ¬
μιά «δουλειά» νά πάτ) νά πυγμαχή-!
ση, γιατί είναι κοινόν μυστικόν, ό¬
τι οί προαγωγεΐς' τοΰ Γκρόσσο θέ-
λουν καί προσπαθοϋν νά τόν άνα-
δείξουν καί ετσά ό άντίπαλός τον,
εάν δέν είναι ίκανός νά τόν «σκο-
τώστ|> δέν εχει καμμιά εΰκαιρία
Ι'αζν τον. "Αν τ» γνώριζε αύτό ό
Νέρων, τότε γιατί εδέχθη νά πυγ-
Ι»αχήση μαζύ τού; Καί άν αύτός
άγνοτ) την «ρουτίνα» των ένταΰθα
πυγμαχιών, οί διευθύνοντες τόν
Νέρων τί κάνουν; Άδιαφοροϋν η
κοιιιοΰνται; Τώρα, κάθε διαμαρτν-
ρία, δίκαια ή αδικη, θά ήτονε καλ¬
λίτερο νά μή γινόιτανε, διότι τίπο-
τε άΤΑο δέν ·θά προκαλέστ, παρά
την οργήν τίον διαφόρων άθλητι-
/ίών δικαστών καί διαιτητών, οί ό-
ποϊοι, ώς γνωστόν, είναι δλοι μιά
«παρέα>. Αΰτό άς τοΰ γίντι μάθη-
μα, ιδίως είς τονς προαγωγους τού
καί νά λάδουν τα μέτρα των γιά
τάς προσεχεΐς συναντήσεις τοΰ κα-
λοΰ καί μοναδικόν αύτοΰ άθλητοΰ
μος των μεγάλων ιδαρών.
Ή Ίτακ,λ&κή
χή ομάς
Οί φρατέλοι Ιταλοί στεί?.ανε
στήν Άμερική την 'Εθνική ποδο-
σφαιρικήν των δμάδα δι' έξόδων
τοΰ κρατικοΰ ταμείου, με τόν σκο-
πό νά συναντηθη μέ τάς διαφό-
στάς Ηνωμένας Πολιτείας ποδο-
σφαιρικάς ομάδος. Ή παρουσία
των Ίταλών ποδο<τφαιριστών στήν χώρα μας άναπτερώνει τό εθνικόν αΐσθημα των σνμπατριωτών των καί έξνψώνει τούς ίδίους στά μά- τια των σπόρτηδων Άμερικανών. Στήν πατρίδα μας εχομεν ενα σωρό ποδοσφαιρικοΰς όμίλους, άπό τούς όποίους οί §κεϊ τα άθλητΐ'»α' διευθύνοντες μποροΰσαν, άν ήθε» λάν, νά διολέξουν τούς έκλεκτοΰςί καί νά καταρτίσουν μιά ΈΟνική Ποδοσφαιρική όμαδα, επαξία νά μας αντιπροσωπεύση καί έξνψώση στό αΐσθημα των ξένων. Ή άπο» στολή μιάς τέτοιας όμοόδος έδώ στήν Άμερική θά ήτανε, πράγμα}» τι, ενα άξιόλογο έθνικό εργο. , Γιάγκθς Ό Γιάγκος Μωράλης είναι ενα! μικρό Σαμιωτά«ι, ποϋ έδώ καΐί τρία χρόνια πρωτοπηγε στόν άθλη- τικό μας σύλλογο τής Νέας Ύόρ< κης, ίσχνό, τόσω πολύ, ποΰ εκανς δλους νά γελαν μαζύ τού, βλεπον· τας την έπιθυμία τού νά γίντ] δρο< μεύς. Ή έπιμονή ιδμως καί υπομχ» νή τοϋ Γιάγκου Μωράλη καί ή συ« στηματική καί τακτική τον έκγύ» μνασι εκαναν θαΰματα. Ό νέσς" «ύτός σήμεοα έξειλίχθη σ' ενα, πρώτης τάξεως άθλητή είς τό ά· γώνισΐΐα τοΰ δρόμου βάδην. Εΐμε·» θα δέ βεβαιοί πώς στόν προσέχη κατά την ημέραν των Εΰχαριστιων δρόμον /&άδην άπό τοϋ Δημαρχεί¬ ον τής Νέας Υόρκης είς τό Κόνυ "Αϊλαντ, στόν οποίον κάθε χρόνο λαμβάνει μέρος ή 'Ελληνική όμά^ μέ πρώτσς επιτυχίας, ό περί οί ό λόγος άθλητής μας θά ελΰτ| μεταξύ των πρώτίον. ί ΟΕ ενός μιλίον είς διάιστημα 23:32", την δέ απόστασιν των 3)4 μιλίον είς 17 :34'' και 1)5. Τα προηγοΰ- μενα ρεκόρς έκράτει ό "Αγγλος Νταίηβ Μπίλλιγκτον, είς μέν τό μίλιον άπό τοϋ 1913, είς δέ τα 3)4 μιλίον άπό τοΰ 1917. μας Κάθε καλοκαϊρι, λίγο ή πολύ, ά· κουγότανε κάτι καί γιά τούς "Ελ¬ ληνας δρομεϊς. "Εφέτος εχονν πάθη όλική εκλειψι. Οί δρομείς μας των, μεγάλων άποστάσεων, ΤριΰουλΐΛ δης, Γιαννακόπουλος νχλ. Βουτη>>
ρίτσας, έπαυσαν νά λαμβάνουίζ
μερος στά άγωνίσματα δρόμον άν»
τοχής κατόπιν μερικών άποτυχιώ'νί
των. Ό καλός δρομεύς μας, Φράνκ1
Βασιλόπουλος, παραιτηθείς απύ'
τα άγωνίσματα των μεγάλων άπθ*
στάσεων, λαμβάνει μέρος είς τούς1
αγώνας των 2 καί 5 μιλίων, χωρις
νά κατορθώνγ) καί μεγάλα πράγ[ΐα-
τα. Έν τούτοις ξεύρομεν πως δ
άθλητής μας αύτός μάς έτοιμάζεΐ
κ-άποια εκπληξι γιά τό προσεχές*
(ρθινόπωρον, πραγμο: ποΰ θά κάμη"
πολλους νά έκτιμήσουν την μεγά>.η[
άγάπη τού είς τόν άθλητισμόν.
Οί άδελφοί Νικολαΐδη δέν άκου"
γονται πειά, αν καί ό νεώτερος, ο
Κώστας, μποροΰσε νά κάιιτι μεγά«
λ«ς προόδους, αν γυμναζότανε τα»
κτικα καί συστηματικά.
Ό Άλ. Χαρισιάδης, ασσος στό^
<»ρόμο ενός μιλίου, λόγω των [ΐαΙ< θημάτων τα όποϊα παρακολουθΐΐ στό Πανεπιστήμιο Κολόμπια, πά» ρχιτηθη επί τοΰ παρόντος των ά* σκήσεών τού για νά έπιδοθΐ) στή^ σπονδές τού. 'Ο Νϊκος Γιαννέρης, παραιτη· θείς άπό τόν δρόμον καί έκμαθώτ; πνγμαχίαν, φοβούμε'δνι πώς θά χοίι λάση την ώραΐα 'Εληνική κατατσ>
μή τοϋ προσώπου τού, ένεκα τής1
οποίας όνσιιάζεται «Ό Μικρός "Ε|
λην Απόλλων».
Ό Μούτσης καί ό Γκοϋρκοή
δρομείς των 5 μιλίων δέν ακούχ
■νονται πειά, οΰτε καί ό Κωστόπου
λος. Μά τί πάθονε οί δρομεϊς μα^
εφέτος καί χαθήκανε άπό προσολ
ποΰ τής γής; -ι
ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΠΚΟΣ :
13
Υπό Βαδιΐ ντέ Μοντεχέν. ΤΑ πι-
ουκτειωδέστεςον, τό πολυπλοκώτε-
οον, καί ονγχινητικώτεοον χινηματο
γραφικλν καί άοτ—«μικόν μυθκπό-
ρημα. Σ*λίδες 480, εΐχόνες 18.—
Χ«νσόθη~.............. $2.δΟ
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
«4Θ
«V.
«βΤΙΙ ·ΤΗ ΝΕνΥ ΥΟΗΚ
δυΝϋΑΥ, ΑϋΟΙΙδΤ 19, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4863.
ΝΕΥν7 ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΖΗΤΗίνΙΑΤΑ ΤΗΣ
ΠΡ0Χί2ΠΑ
Ή Δνίς Γκραίης Δ. Χέρμπερτ, 18 έτών στενογράφος,
ή όποία κατέφερεν Ισχυρόν ράπισμα κατά τοΰ δεκαο-
κταετοΰς Ρόμπερτ Ρίχτερ, δταν την ήνώχλησεν είς , Ή Φλώρανς Βάϊντορ, κινηματογραφικός άστήρ, επι-
τόν ύπόγειον, καί κατόπιν ενήργησε την σύλληψιν τού. στρέφουσα έξ Εύρώπης μέ την κόρην της Σουζάνναν.
Ή Ιβέτις, Μαρία Άρέντσια, ή όποία έφόνευσε τόν δια,φβορέα της, ρ
γηραιόν πλανώδιον έμπορον, συγκάτοικόν της, πρόκειται έντός ο/.ιγι
νά γίνη μητέρα.
—-«----- ■· 'Μ
Ή Δνίς Έστέλλα Ρομαίν Μάν-
6ιλλ, νεαρά ΆμερικανΙς άριστο- " Γ
κρατις καί πλουσιωτάτη κληρονό- Ό Κλάρενς Νταρω,ο
μος, ή όποία Ιμνηστεύθη τόν Κό- δικηγόρος, ό οποίος η&>
μητα Φόλκ Μπερναδόττε, ανεψιάν ναλάβη την ύπεραο-η""
τοΰ βασιλέως τοΰ Σουηδίας. ξας Γκαϊνον.
ΐ|> |
Ό Κλάρενς Τσάμπερλιν, δ γνωστός ύπερωκεάνειός άεροπόρος, επί τού νέου ύδροαεροπλάνου τού.
ΑΊ χορεύτριαι Χαίηλ επί τοΰ ύπερωκεανείου Ματζεστικ, μ έτόν διευθυντήν των, Τζών Μορραίη "Αντερσον.
Ό Γουίλλιαμ Γκίμπς Μάκ Άντοΰ καί ό Γοντι>νρΛ''*
ουμοοίστας, είς μίαν Ίσπανακήν πανήγυριν τ»
XIV.
Νο. 4863.
ΝΕΥν7 ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΖΗΤΗίνΙΑΤΑ ΤΗΣ
ΠΡ0Χί2ΠΑ
Ή Δνίς Γκραίης Δ. Χέρμπερτ, 18 έτών στενογράφος,
ή όποία κατέφερεν Ισχυρόν ράπισμα κατά τοΰ δεκαο-
κταετοΰς Ρόμπερτ Ρίχτερ, δταν την ήνώχλησεν είς , Ή Φλώρανς Βάϊντορ, κινηματογραφικός άστήρ, επι-
τόν ύπόγειον, καί κατόπιν ενήργησε την σύλληψιν τού. στρέφουσα έξ Εύρώπης μέ την κόρην της Σουζάνναν.
Ή Ιβέτις, Μαρία Άρέντσια, ή όποία έφόνευσε τόν δια,φβορέα της, ρ
γηραιόν πλανώδιον έμπορον, συγκάτοικόν της, πρόκειται έντός ο/.ιγι
νά γίνη μητέρα.
—-«----- ■· 'Μ
Ή Δνίς Έστέλλα Ρομαίν Μάν-
6ιλλ, νεαρά ΆμερικανΙς άριστο- " Γ
κρατις καί πλουσιωτάτη κληρονό- Ό Κλάρενς Νταρω,ο
μος, ή όποία Ιμνηστεύθη τόν Κό- δικηγόρος, ό οποίος η&>
μητα Φόλκ Μπερναδόττε, ανεψιάν ναλάβη την ύπεραο-η""
τοΰ βασιλέως τοΰ Σουηδίας. ξας Γκαϊνον.
ΐ|> |
Ό Κλάρενς Τσάμπερλιν, δ γνωστός ύπερωκεάνειός άεροπόρος, επί τού νέου ύδροαεροπλάνου τού.
ΑΊ χορεύτριαι Χαίηλ επί τοΰ ύπερωκεανείου Ματζεστικ, μ έτόν διευθυντήν των, Τζών Μορραίη "Αντερσον.
Ό Γουίλλιαμ Γκίμπς Μάκ Άντοΰ καί ό Γοντι>νρΛ''*
ουμοοίστας, είς μίαν Ίσπανακήν πανήγυριν τ»