183263

ΙίΙΟδΤΙλΤΕΒ
Μ)ΑΥ, ΟΟΤΟΒΕΗ 6. 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5276.
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΙΙΕΜΙΙΤΟΝ.— 'Αοιβμο; 527»ν
ΠΟΙΑ ΚΥΡΙΑ ΘΑ ΚΑΘΗΣΗ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΩΣ ΤΗΣ ΔΟΣ ΙΣΜΠΕΛ.
ΤΟ ΠΟΛΥΘΡΥΛΗΤΟΝ ΖΗΤΗΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΣ ΓΚΑΝΝ, ΕΤΕΡΟ-
ΘΑΛΟΥΣ ΑΔΕΛΦΗΣ .(ΑΙ "ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙ-
ΝΗΣ" ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΣΑΡΛΕΣ Χ. ΚΟΥΡΤΙΣ.-
Η ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝΟΣ ΔΙΗΡΗ-
ΜΕΝΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΘΕΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ
ΓΚΑΝΝ ΕΙΣ ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΓΕΥΜΑΤΑ... ΠΡΕ-
ΠΕΙ ΝΑ ΚΑΘΗΤΑΙ ΕΜΠΡΟΣ "Η ΚΟΝΤΑ ΑΠΟ
ΤΑΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ;- Η Κ»
ΧΟΥΒΕΡ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΛΥΣΗ ΤΟ
ΖΗΤΗΜΑ.
11 ΰά /.άμΐ} ή κ. Χοΰβερ την κ.
ο,νν;
Γό έρώτημα, προκληθέν έκ τής
- ι°νομένης έπισκέψεο>; τοΰ "Αγ
ι >. -τρωίτυπουργοΰ Ράμση Μάν.
π,η
■ύ 6 καί τήός -θυγατρό; τού
ν, ά" τοτελεΐ γενικόν θέμα σι·
., ιι): είς τοΰς άριστοκροηλ'/.ούς
' (διπλωματικόν; κύκλον; τής Ού
ίΐγ/τώνος.
'ίΐ κ. Γκανν, σύζυγος τοϋ Έ-
ΐ) Τ^οεττ Γκάνν, άφανονι.
,; οι/>}γόρου, είναι έτερο-
: άόε/φή καί έπίσημος οίκο-
οινα το" ' ^Λ τ'Τ|νη^δοου Τοάρ·
*: Χ. Κ< ; Η ά/ριοΐ|; κοιωνι/.ή θέσις αν¬ τ ής απετέλεσε θέμα ζωηράς συζη- ΐσεως χαί λογομαχίας μεταξί ών άνωτρων κύκλων τής Άμερι- ΐννκής πρωτευούσης άπό της ή· οα; τη; εγκαταστάσεως των νέ ν άρχών, άλλ' ουδέποτε καθωρί¬ σθη οριστικώς καί ίκανοποιητικω^. ύο ύπουργοί των Εξωτερικών ν.αί υ πρύτανις τοϋ διπλωματικοθ /τος, Σέο "Εσμε Χάουαρντ, έ- ιΐχσαν νά λύσουν τό ζήτημα, α '/ωρί; πολλήν επιτυχίαν. .Ί άντιφατικαί άποφάσεις καί γενική άοριστία αυτών περιέπλε- •ν άντί νά λύσουν τό άκανθώδες 'ΐτημα καί εθωσαν εις τούς Γκαν· ηκονς καί Άντιγκαννικούς νέα έ- πιχειρήματα διά τόν άγώνά των. Τό ζήτημα «παρουσιάσθη το πρώτον εις τό ετήσιον Πασχαλινόν •τοόγευμα τοϋ "Εδοναρντ Μακλήν, ολυεκατομμυριούχου έκδότου έφη ρίδων έν Ούασιγκτώνα. τΗχο α Ικ των λαμπροτέρων συναθροΊ σεων τής Άριστοκρατίας τής Ού· ''σινν.τώνος. κατά την όποιαν ή λτάλλη» Γ/.άνν ενεφανίσθη πρύ .η; άριστοκρατίας καθημένοι είς ΊΛαγινήν τράπεζαν, παρακάτω ά- τό τάς σύζυγον; των ξένον πρέσ- βοων. "Ισως ό κ. καί ή κ. Μακλήν ι,γνόουν εντελώς την επίσημον θϊ- βΐν τής χ. Γκάνν ώς οίκοδεσποίνης τοΰ Άντιπροέδρου. "Ισως άχι, 'Β ιν την ήγνόουν, ό Άντυτ,ρόεδρος £εν εβράδυνε νά τοίς ΰπενθυμίο"Ρ το γεγονός. €>έλων ούτος νά οιο>
θώση την πρός την άδελφήν τού
γίνομένην προσβολήν, είδοποίησε
το υπουργείον των Εξωτερικών
δι' έπιστολής υπο ήμερομηνίαν 19
Μαρ-Γίου ότι ή Χ. Γκάνν ίίτο ή επί-
*ημο; οΐκαδέσπά ί ζή
σε
ή Χ Γκάνν ίίτο ή επί
*ημο; οΐκαδέσποινά τού καί εζήτη¬
ε τη,ν πλήρη οινοτγνωρισίν της άκ
τοιαύτης. Ημέραι παρηλθον χωρί;
•-Όμμίαν επίσημον απάντησιν έ*
τοϋ υπουργείον» των Εξωτερικών.
Μίαν εβδομάδα βραδύτερον να'ι
την ^παραμονήν άκριΐβώς τής έκ
ίοΰ ύτουργείου άποχωρήσεοος τού
τέως ΰπουργός των Έςωτεοικών
*ί?άνκ Β. Κέλλογκ είδοποίησε τόν
νεωστί έγκαταστα·ι>έντα Άντυτ,ρό-
ή Γά
σειράν ή ό-ττοία συνήι&α>ς εδίδετο
είς την σύζυγον τοϋ Άντιπροέ-
δρου.
Π ροτοΰ νά δι*ν»>θή ό κ. Κσϋρ-
τις νά διαμαρτηο)]τ)ή, 6 κ. Κέλ¬
λογκ είχεν άπο/ωρι'ισί] έ τοϋ ν-
πουογείου. Ό 'Αντι-τρόεδρος εχει
Ίνύιάνι/ον αΐχια εις τάς φλέβα;
τού καί ή πράξις ιένείνη τοϋ ύ-
πουργοΰ Κέλλογκ είχε προκαλέση
την οργήν τού είς τοιοίττον βαθμόν
(&στε απεφάσισε νά ζν,τήση τό δί
Η έν Ούασιγκτώνι ώοαία κατοικία της κ. "Εδουαρδ "Εβερεττ Γκάνν, έτ»·
οοθαλοΰς αδελφής νάι «επισήμου ο'ικοδεσποίης τοΰ άντ^οοεδρου Τσάρλες;
Χ. Κοΰρτις, ή όποία, ώς φαίνεται, ΰά καθησιι είς το τιμητικον έν τω -'νευκφ
Οϊκ«ρ δεΐπνΌν παραπλεύρως τής Δδος Μάκ Ντόναλντ, θυγατοός τοΰ "Αγ>»
γλου πρωθυπουργοΰ.
Ό πρωθυπουογος Ράμσεϋ Μακ Χτοναλντ, τής Μεγάλης Βρετανίας καί ή
θυγάτηρ τού "Ισμπελ, οΐτινες ευρίσκονται άπό προχθές είς την Αμερικήν.
καιόν τού. "Έίγραψε λοιπόν τα εξής
είς τόν τι παν:
«Ό Άντιπρόειδρος δηλοί δτι το
ί θ ί ή
ζήτημα περί της
θά άθ ί
είς ήν
έγκατασται>έντα Άντυτ,ρό-
(Λρον δτι ή Γκάνν θάέλάμ6ανε την
θισιν τ>|ς είς τάς διπλωματικάς έ-
ι>οτάς, τα Ιαίσημα γεύματα καί λο·.
": όμοία-; πϊριστάσει;, κοντά άπέ
- ο-ιιζύγου; των πρεσβείαν καΐ
ά
γ;
'τροστά άπό
ς, είς τΐ|>
ζήημ ρ η ή
θά νάθηται ή οίκοδέσποινά τού, κ.
Ί3δουαρντ "Εβερεττ Γκάνν, είς
ζες, σύζυγον τοΰ προσωρινόν προέ
δρου της Γερουσίας.
Ή Ντάλλη έπλήρωσε μέ τό ίδι¬
ον νόμισμα μή εμφανισθείσα εί;
τό πρώτον πρόγευιια τής Λέσχη/,
νατά την 23ην 'ΑΛριλίοΐ1. Αυτή) ή-
τά έπίσημα γεύματα δέν έλΐ«θη». | δννι'|0·η νά πράςη τουτο όυνάμει
•Μέ άλλας λέξε4ς ό «Γερω Κα- τής πλήρους άρχικης νίν.ης τη;
πετάνιος» ερριτ|>ε τό γάντι καί ό κατά την 11 Απριλίου, όπότε, εί;
ό όλ λ 6 [ ϋ δθέ ό Πέβ
ρρ| η ρ ;
κοινωνικός πόλεμο; ε λ α 6 ? [ εν γεϋμα δοθέν υπό τοϋ Π«έσβε-
έαν άγρία όψιν. Ό ΐδιος είχεν ' <ος τής Χιλής;. Δόν Κάρλος Γ. Ντα- ρ^/ισ'θγΐ πιρότερον δταν ή Γυναικεί-1 6'λλα, εΐχε λάβη την τιμητικήν θε- α Ένοριακτ) Λέσχη είχεν άαοστή τής ύφισταμένης εως τότε συν»]>τ>εί
άς, δώσασα την επίτιμον προεδρί-
αν αυτής, ή όποία συνήθυ>ς άνή-
κει είς την σί'ζι^/ον τοΰ Άντυιρο
σιν εμπρός άπό αντόν
υπουργόν των "Εξωτερικών.
"Ισως ή Ντάλλη έμεινεν οίχαδε,
δταν Ιόόθη τό πρόγενμα τής προ-
μνησθείσης Λέσχης ινα βοηθήση
ε'δρου, πρός την λ. Ί^ώρτζ Μώ· τον (ΐδελφόν τη_; είς την συν τα
ξΐν τής έκκλήσεως, την οποίαν έ-
κεΐνος έκαμε την επομένην ημέ¬
ραν 24 Απριλίου, πρός τόν νέον
υπουργόν των Εξωτερικών Χέν-
ρυ Δ. Στίμσων. Την ημέραν εκεί¬
νην ό Άντιπρόεδρος έπισήμω; ?-
ξέφρασε την δυσοοοέσ/'.ειάν τού διά
την προηγουμένην κατά της κ. ι
(Γκάνν απόφασιν τοΰ νπονργοΰ.|
Κέλλογκ /.αί εζήτησε την άντιστρο-
φή αυτής.
'Ο κ. Στίμσων ύπηνίχθΐ] ότι καί¬
τοι υπήρχον πολλά προηγούμενα
διά την απόφασιν τοϋ προκατόχου
τού, θα παρέπεμπε τί]ν υπόθεσιν
είς τό ξένον διπλωματικόν σώμα.
Δηλαδή, ώς λέγει μία παροιμία, μή
έρωτάς έμένα, έρώτησε τόν αδελ¬
φόν μου.
Ή στάσις τοϋ ύπουργοϋ Στίμ¬
σων επί τοϋ ζητήματος καί ή άρ¬
νησις τού δπως επέμβη αυτοπροσώ¬
πως προύκάλεσεν άμετρον άγα/.λί-
ασιν μεταξϋ των άντιγκαννιν.ών,
οί όποΐοι έθεώοησαν την πράξιν
ώς άλλον μπάτσον κατά των φιλο<) ξιών τής κοκκινοααλλοΰσας Ντάλ- λης. Άλλ' οί τοιοϋτοι ελογάοιασαν χωρίς τόν εύγενή Βρετανόν πρέσ- βυν, Σέρ "Εσμε Χάουαρντ, έκπαι δευθέντα είς την Εύρωπαικήν σχο¬ λήν τοΰ ίπποτισμοϋ καί γνωστόν διά τόν σεβασιιόν τού ποό; τάς προσω.-δΐ'κα; εύαισθησίας. Ό Σέρ "Εσμε έκαμε μίαν χα- ρίε<Γσαν χερονομίαν πρό; την κ. Γκάνν καί επειτα παρεπεμψε και αύτός πάλιν τό ζήτημα είς τόν υ¬ πουργόν Στίμσων, ώ; άντιποόσω- πο; δλων των έν Ούασιγκτώνι συ | ' ναδέλφων τού, ό Βρετανό; πρέσ- ιβυς εγραί|·ρ πρός τόν υπουργόν των "Εξωτερικών τα έξη;: «Οί Π οέσ'οεις των ξένον ν.ρα- τών, έν τη έπιθυμία των δπω; δεί- ξονν όλην την δυνατήν φιλοφροσύ-, νην των πρό; τόν "Αντιπρόεδίΐον,' Οά παρατχωρήσοι·ν μέ πολλήν ευ¬ χαρίστησιν των είς την άδελφήν αυτού κ. Γκάνν, εί; ολα; τα; επι¬ σημον; τελετάς καί περιστάσει; την όφ&'λοιιένην προτίμησιν πρύ; τί^ν σι»ζι«'σν τοϋ Άντιπροέδροϋ των Ήνωμένων Πολιτειών, εως ό¬ του λάβουν οριστικήν απόφασιν έ» πί τοϋ ζητήματος αύτοϋ έκ μέρους; ανεγνωρισμένης Άμερικανικής «α ή Τώρα ήτο ή σειρά των Γκαννν- των δπίος χαίρουν. Οί ξένοι άντι- πρόσωποι είχον εϋρ») την κ. Γν.άν·γ εύπρόσδε/.τον. Οί υποστηρικταί ιιά- λιστα τής κ. Γκάνν λέγουν ότι οί ξένοι άντιπιοόσωποι είναι «ο! αό νοι όντως ένδιαφεοομενοι» άφοΐ επρόκειτο περί προτιμήσεως είς βάρος των ίδίων αυτών συζΰγων. Δι' αϋτούς τό ζήτιμια έλί'θη, άφοϋ οί πρέσβεις απεφάνθησαν εύνοικώς υπέρ τής κ. Γκάνν. Άλλά καί οί άντιγκανν.κοί έ¬ παυσαν τα; ενεργείας των. "Απε¬ τάθησαν πά/.ιν πρό; τόν ΰτουρ- γόν των Έξωτερινών Στίιιοχον. Οδτο; είπεν δτι τό υπουργείον των Έξωτερι/ών δέν είναι κριτής κοι- νωνικών ύποθϊ'σεων. «Δέν υφίστα¬ ται καμμιά άρχή έν ταΐ; Ηνωμε¬ ναι-; Πολιτειαι;, ήτις νά δύνατα* νά αποφανθή επί ζητημάτων προ¬ τιμήσεως», είπεν έν τέλει ό κ. Στία σων καί ίκεϊ άο,τησε την όλην ντό- θεσιν. Ούτως είχον τα ιράγματα μέχρν τοϋ παρελθόντος Μαΐου, δταν ή κ, Ρκάνν καί ή κ. Λόγκγορθ, σύίυγο^ τοϋ Πρόεδρον τή; Βοιλής, πρώη< 'Αλίκη Ροϋζβελτ, ποοσενλττθίΐσα» είς γεϋμα δοθέν υπό τοϋ Γιούτζην Μέγεο, ΐ'ίοϋ. "Οταν ή κ. Λόγκ- γορθ εμαθεν δτι εΐχε προσκληθ^ καί τι κ. Γκάνν, επέστρεψε τήγ πρόσ.'./ ησιν. Τό αύτό έπραξε /.αί ^ κ. Γκιΐνν την τελευταίαν στιγμήν. ΡΓι; τάς 20 Ιούνιον ό Βρετανό^ Π οέοβν; Σέρ "Εσμε καί ή σνζυ* γός; τον εδ.οσαν τιμητι/,όν γεϋικΐ πρός τόν Άντιποο€όρον- Κοΰρτι; /.αί την κ. Γκάνν. '() ιί>ιο; ό^ Πρέη
βυ; σινώδ?ι·σε την κ. Γκάνν καί
την έτοποθέτησεν εί; τα ί)εξιά τον,
ένω πολλά ιιέλη τοΰ όιπ/.αχικτικο»
σώματο; ιδεώντο έπιδο/ιμαστικώ;.
Καί τώρα ταρονσ άΖιται ή σύα>
γος τού Πι,οέίδΓον ν. Χι,Γ'δερ
είς τΐ| ίην Σε/ι<

ΤΗΣ
ΖΗΤΕΙ! Η ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΦΟΡΕ1ΤΟΙ
Άοιστερί/, ό Γ. Ο.
Σώντεος, δημοσιο-
γράςρος, φορόνν πι-
τζάμες είς τούς
δρόμους τής Νέας
"Υόρκης. Ή πρά¬
ξις τού αύτη ήτο ά-
παυγασμα τής γυ¬
ναίκας χειραφε-
τήσεως, όσον άφο-
ρφ την ενδυμασίαν.
Κάτω, γυναικείον
φόρεμα, ανοικτόν
όπισθεν, τού όποοίυ
ή χρήσις διεδόθη
τώρα χαί μεταξΰ
των εργαζομένων
τάξεων.
λ; ν
Οί. Λ.»
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΣΥΝΗΓΟΡΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΚΟΛΛΑΡΘΥ, ΤΟΥ ΛΑΙΜΟΔΕΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΑΚΚΑΚΙΟΥ— ΠΑΝ.
ΤΑΛΟΝΙΑ ΕΚ ΜΕΤΑΞΩΤΟΥ ΥΦΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΛΕΠΤΟΝ ΥΠΟ-
ΚΑΜΙΣΟΝ ΧΩΡΙΣ ΜΑΝΙΚΙΑ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
ΘΕΡΙΝΟΥΣ ΜΗΝΑΣ— ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΗ Η Α¬
ΝΑΠΑΥΣΙΣ ΗΣ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙ-
ΚΕΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΤΩΝ ΦΟΥΣΤΑΝΙΩΝ.
φορέματα Καί επειτα, εις έπίσφρ<ί' γπτιν αυτών, άλλο ταξείδιον μέ τόν.νπόγειον, χειρότερον τοΰ ~ο<ο- ινοΰ — άνδρες νυσταλέοι, κολλά- ροι τσαλακωμΐνοι άπό τόν ίδρώτα, σώματά κάΐθιδρα καίΐξαοθενισμε- να άπό την ζέστην καί την εργασί¬ αν, Καί εκβάλλουν μέν τότε οί δυ- στυχεΐ; άνδρας τα νολλάτθα των καί τα σακκάκια των, άλλ' αί έπακολου θοΰσαι ολίγαι ώραι της εσπέρας δέν άοικοΰν *δπως δώσουν* είς τό σώμα την άναγκαιοΰσαν άνακαύχρι- σιν έκ τή; καθημερινης. δονλείας. 'Επετάξαμεν "πλέον την περον· καν τοϋ δεκάϊου όγδόοΰ αιώνος. Δέν φοροΰμεν πλέον φοαμπαλάα- πες πέριξ τού λαιμού μας. Άλλά ή αντικατάστασις αυτών διά τοΰ καλλάρου καί τοΰ λαιμσδέτον δέν μετέβαλε πολΰ την κατάστασιν. Ου τε νπάοχει κανείς λόγος όπως τη¬ ρώμεν μίαν κακήν συνήθειαν. Οί Έλληνες καί οί Ρωμαΐοι δι- έγνωσαν την ανάγκην τής ελευθε¬ ρία; των μελωνντοϋ σώματος.' Ή ένδυμασία τοΰ "Ελλΐχνος- ήτο <τ- πλουστάτη. Τα πανταλόνιβ €θεω- ροϋντο πάντοτε ώς ξενικά ένδχ>}Ια-
τα. Ό μέχιρι των γονάτων χιτών
παρεΐχε πλήρη ελευθερίαν
θ^ πρό πολλοΰ ^άντικατεστησε
την απβισίαν κολυμβητικήν στο-
λήν μέ μανίκια %αί υψηλά κολλά-
ρα. 'Αλλ' οί νεωτερισμοί ούτοι δέν
ήλθον χωρίς έπικρίσεις εναντίον
της; «άνηθίκου έποχής» μας. Τό
βέβαιον είναι ότι έπαναφορά των
παλαιών σννη-θειών είναι εξ ΐσοι
άπί·θανος όσον καί τό ν' άοχίσωαεν
νά ταξειδεΰωμεγ πάλιν .εις μακρά;
άποστάσεις μέ ήμιόνους καί άραα-
πάδες. «Κάπόΐα άλλαγή είναι άνα ·>,
καίο», λέγει ό Δρ. Ντάρλιγκτων
«τουλάχιστον κατά την εποχήν τοΓ
θέρονς»-. "Οντανς δέν νπάρχει λο»
γος όπως μή άπολαμβάντι και δ ά-
νήρ τούς -θερινονς μήνας μέ κά¬
ποιαν ανεσιν καί ψυχικήν γαλήνην,
Δέν πρόκειται ·6ββαίο>ς νά ίδϋ>
μέν τούς άνδρας έπιδεικνιοντας τα
σώματά των είς τούς δρόμους. Έ-
κεϊνο τό οποίον θά ήτο καλόν, εί¬
ναι μία τροποποίησις τής ανδρικήν
Ινδύμασίας επί, τό ύγΐίΐνότερον
Διατί νά μή ήμ?τορη 6 ά>ήρ ν'
άντικαταστήσχι τό όχληρότατον ύ·
ποκάμισόν τού μέ τα μακρά μανί·
κια καί.τόν,νψυλόν κολλάρον τον,
δι' αλλου τοιούτου άχαΣίανχιιοοηί·
ρθυ '/<αί άπΐ|λλοτγμένου των όχλι,- ρών αυτών πραγμάτων, των μανι* Φοβερόν πραγμα ή συνΐνθεια! Φοδερωτέρα δμιος είναι δταν πρό- κειται περί άνδρικής ένδυμασΐας. Τό θερμόμετοον ημπορεί νά δει- «νύη 44 βαθιιοΰς φαρενάιτ, ώ; πρό ολίγων ·»^ιερών έν Νεα Ύόρκη Γ] καί 94 ώς ήτο κατά τόν παρελ- ■βόντα Αΰγοτκΐτον. Καί δμωςΐ Ό •ανήρ, ό ταλαίπωοος άνήρ, εΪΛΌΐ -ύποχρεα>μένος νά φορή τον άπα^-
«ιον λαιμοόέτην τού, τόν ΐίπαισ.ώ-
τερον κολλάρον τού, τό άπαισιώ-
τατον μακρόν πανταλονιον καί το
άπαισιωτατώτατον σακκά/ι τού!
Ή χειραφέτησις Ιδωσεν είς την
γυναϊκα έλενθεοίαν τοΰ λόγον, καί
την ελευθερίαν των κινήσεών της.
Ένώ δέν ύπάρχουν ίσω; ανθρωποι
κατακρίνσντες τάς γυναίκας διά
τα νοντά φουστάνια των, κανεΐς
δέν ημπορεί νά άρνη,·θί| ότι ή κον-
τότης αύτη των φουστανιών συν¬
τελεί εις την υγείαν καί την ανά¬
παυσιν τοϋ ωραίον φΰλου. Πρό
πάντων δταν 6 καιρός είναι ζεστός.
Αί γυναΐκε; μέ τάς νέας θερινάς
των ένδνμασίας, εντελώς άνοικτά;
όπισθεν, ί]μποροϋν ευκόλως ν' ό-
πορροφοΰν άέρα καί ήΛιο^όν φώς,
Ινω οί αν&ρες άν ώς οέχοται την
Οερμότητα τοϋ ηλίου, χωρίς καί νά
ήμποροΰν ν' άπολαΰσουν τσΰ εύ?(ε-
γετήματος τού μεγάλον αντοϋ πα-
ρά-ΐ'οντος τής ίηείας.
Παραπονούμεθα διά τόν συνω-
στισμόν των υπ^είων σιδηροδρό
μων. Καθη|ΐερινα>ς ακοΰοιιεν ότι
ανδρες καί γυναΐκες γίνονται ννύμ°
τα τού ύπερΰολικοΰ καύσωνος. °Ο
λοι ζητούμεν μίαν ανακούφισιν.
Καί δμως δταν ό Δρ. Τόμας Ντάο-
λιγ/'των, πρώην Τμηματάθ'χη; τή;
'Υ^ιεινής, έιιφανίζεται είς τό πρά
γει«·ια τοϋ Ρόταρυ Κλο>μτ, χωρίς
λαιμοδέτην καί χωρις ύποκάμισον,
όλόχί.ηρο; ή κοινωνία έξεγείρετ"αι
ζωηρώς έναντον τον. Καί δταν €
Γ. Θ- Σώντερς, «απόστολος δρο-
σερά; άνδρικής ένδυμαοίας το,ΐ
δρόμου» έξέρχεται φορών πιτζ«μες
πρός δοκιμήν των ήλιακών άκτί-
νων καί τό>ν άστυνομικών διατα-
γών, συνοδεύεται είς τό... κρα
τητήριον!
Κανείς ϊσω; δέν αίσθάνεται την
στενοχωρίαν, ήν προκα/^ϊ ή άνδρι-
κή ένδυμασία, όσον ό έργαζομενος
άνήρ. "Ενεκα των συμβατικών νό-
αων καί τής «αξιοπρεπείας» τον
ό άνήρ κατά την διάρκειαν τη;
εργασίας τον, στερεΤται τής άνα-
/.ουφίσε<ο; έ/ίείνης, ήν θά τω εδι- δεν ή αφαίρεσις τού νολλάρου τού Καί είς τό μέσον τής ημέρας, δταν αυτός νυστάΐΐων εκτελή μετά να>
9οότητο; τό έργον τον, ναταχρίνε-
ται επί όκνηρία ναί άνεπαρκεί«
Ή έπι<ττημη πρό πολλοϋ παρεδε ν;θη την όρθόηιτα τοΰ αρχαίον Έ' ληνικοϋ γνωμικοϋ ότι «νοΰς ύγιή: έν σώματι ΰγιεί», άλλά καθώς πο? λοί νόμοι, μή άπαιτοΰντες άμεσον ύπακοήν, οντω καί ό νόμος αύτός περιφρονεϊται. Ζητούμεν τάς ήλιακάς άκτϊνας κατά την διάρκειαν τιϋν ·θερινών διακοπέν μας. Συγχαίρομεν τοΰς φίλους μας διά τό ωραίον, μελα- ψόν χρόόμα τής ΰγείας αυτών. Στέλ λομεν τα τέκνα μας εις έξοχικά στρατΟΛεδοΙ Ίδρνομεν τοιαϋτα στρατόπεδα έντός των πόλεων χά¬ ριν των πτωχών παιδίων, άτινα ε- χουν ανάγκην ήλιακων άκτίνων. 'Όλα αΰτά γίνονται χάριν τής εύ- εργετικής επιδράσεως τοΰ ήλίοχ'. Πολλοί στέλλουν τάς συζύγους των εί; την εξοχήν, όπως εντσχνσουν Ο ι νεαι προ πολλοΰ φοροΰν πιτζάμες είς τα παραλιακα Θερινά κεντ<>«ι κατιχ
τΐΐΛ.· ώραν τοϋ περιπάτου, ή χρήσις δέ των ένδυιιάτων αυτών διεδόθη τώρ«
χα'ι είς τάς κοινωνικάς σνναναστροφάς τής ανωτέρας τάξεως είς τάς πό?εις
τα σώματά των χάριν των ανηλίων
ήαερών τοΰ χειμώνος. Άλλά τό κά¬
μνουν οί ϊδιοι διά τόν εαυτόν των,
Έν φλογερόν ταξείδιον έντός τοΰ
κοσμοβρι&οϋ; ύπογείου σώηροδρό
μου κατά την πρωΐαν. Μία όλοή-
μεοος εργασια με ενοχλητικωτατα
ονς. Πιροσθετα περικαλΰμματα τοΰ
λαιμοΰ ή τοΰ σώματος εθεωρούν¬
το ώς ένδεικτικά γήρατας ή ασθε¬
νείας. Ή τήβενος, είδος μπερτας
τυλισσομένη; πέοιξ τοΰ σώματος
υπεράνω τού χιτώνος τής άριστο-
κρατικής κοινωνίας, έμυκ,τηρίζετο
νπό τού Κικέρωνος. Καί ό Ίουβε-
νάλιος ώνειροπόλει την ελευθερίαν
τής ύπαιθρον χώρας, δπου μόνον
οί νεκροί ήσαν ·υποχρεωμενοι να
φορούν τηβένονς. "Ισως άν ολίγοι
άκόμη άνδρες είχον τό θάρρος τοΰ
Δρ. Ντάρλιγκτων ν.αί τού ν. Σών¬
τερς, μόνον οί «νεκ-ροί» τής σήμε¬
ρον -θά έ)φόρουν κολλάρους καί λαι·
μοδέτας καί σακκάκ:α.
Άκθ/κετή άνακούφισις παρατη-
ρεϊται είς τα άθλητικά καί έξοχικά
κέντρα. Οί δρομεϊς φοροϋν κοντά
πανταλόνια χάριν τοϋ δρόμον. Αί
γυναΐκες φοροΰν κοντότατα καλ-
τσάκια, μάλις σκεπάζοντα τα σφυ¬
ρά. Διά τό κολΰμβηΜο: τό κοντόν
κίων καί τοϋ κολλάρου; "Αλ>.η φο-
βερά ένοχλησις, ήτις πρέπει νά λη
ψτ|, είναι τό σακκάκι. "Οταν ολοι
οί ανδρες άκολονθήσονν την υπό¬
δειξιν ταύτην, κανείς δέν νά λ<1· ραξενεύηται, καθώς δέν παραξε νευόμεθα σήμερον διά τα κοντι. φουστάνια των γυναικών καί την άλλην άναπαυτικήν άμφίεσίν των. Οί έφευρέται μας καθημερινώς άνακαλύπτουν νέα μηχαν»}ματα δια την διατήρησιν δροσερότητος είς τάς οικίας καί τα θεατρα. 'Ανεμι- στήρες ■θετουν είς κυκλοφορίαν τόν άερα είς τα γραφεϊα μας. Ή οίκο- δέσποινα έντός τής οικίας της φο ρεϊ έλαφρότατα ένδύματα, εύκολν- νοντα μεγάλως τάς οίκιακάς τη; εργασίας. Άλλ' δ δυστυχής ανήρ είναι ύποχρεωμένος νά ίθ'γ^ψαχ φορων βαρέα ένδύματα καί αύτυ μόνον καί μόνον έπειδή φοβείται την παρεξήγησιν. Ιδού τι ΰποδει- (Συνέχεια είς τττν 8τ,ν σβλίδα)

ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΠ1ΕΤΗΜΗΕ
τι προηγηθη τηξ προξφατου
τού αεροξ
£Ν ΣΧΕΔΙΑΣθΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΤΚΤΕΛΕΣΘΕΝ ΕΝΑΕΡΙΟΝ ΤΑ¬
ΞΕΙΔΙΟΝ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΙΣ ΕΥΡΩΠΗΝ ΠΡΟ 50 ΕΤΩΝ.
-ΤΟ ΠΛΟΙΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΚΡΕΜΑΤΟ ΕΚ ΤΟΥ ΑΥΤΟ¬
Ι Χ ΕΔΙΟ Υ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟΥ— ΑΙ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙΣΑΙ Α-
ΠΟΠΕΙΡΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΝ ΛΑΩΝ—
Η ΠΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΑΙΔΑΛΟΥ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΗΣ
ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΘΑΛΑΣΣΗΣ.
Ή μάλλον ίνδιαφέροΐΜχα φάσις
ηιά; οίασδήποτε νέας ίδέας είναι
αιτη αυτή ή καινοφάνειά της. Ή
-π,σι; βεβαίως είνε συγκίνησις αν
τη /αθ' εαυτήν. Άλλ' έξ ϊσου συγχι
Μΐτι/όν-μέ τό νά δύναται τις νά τα-
£ηοκ·η διά μέσου τοϋ αέρος είναι
χ0 οτι'οΰδεμία αλλη γενεά έδοκί-Ι
ιιασε την απόλαυσιν ταύτην κοι'
στάτου, αυτή και μόνη, δέν ήτο
άρκετή χάριν τοϋ ΙπιδιωκομένΌυ
σκοπόν.
Εσωτερικώς τό άερόστατον συ-
νεπληρώθη κατά τάς ύπαγορεύσεις
της τότε εποχής, μέ διαμερίσματο·
υπνου καί φαγητοΰ και αν κανείς
επρότεινε και κατασκευήν αιθού¬
σης χοροϋ, τό πράγμα ·θά εθεώρει
"ι ήιιεΐς πρώτοι κατεκτήσαμεν τό
ασίλειον των άετών καί των πε-
_ιστερών καί των άλκυόνων.
Και δμως ό συγγραφεύς τού
' ϊ->κλησιαιστοΰ» εγ.ραψε πρό πόλ¬
ιν αίώνων ότι δέν ύπάρχει τίπο-
ττ νέον υπό τόν ήλιον καί όσον καί
αν άναδράμωμεν είς τό παρελθόν
θά εύρωμεν ότι ή Ίδέα τής πτήσε-
ω; άν δχι ή πραγματική εκτέλεσις
της. ήτο τό όνειρον τής ανθρωπό¬
τητος;. Καί πολλοί φιλόσοφοι πι-
στεΰο-ν ότι δέν ύπάρχει μεγάλη
διαφορά μεταξύ σκέψεως καί της
εκτελέσεως.
Ό κόσμος πρό πεντήκοντα έ-
τών, άν καί δέν άπέχει πολύ άφ'
ηιιών υπό εποψιν χρόνου, ήτο πολΰ
οιαφοοος τοΰ σϊ}μερινοϋ. ΟΊ αν-
θρωποι κατεσκεύαζον διά των χε·-
ρών τότε, δ,τι σήμερον κατασκευ-
άζεται υπό μηχανών. Τό τηλέφω¬
νον άντικαθιστά σήμερον τού; πρώ
ην διαγγελεΐς. Δέν υπήρχον τότε
οαοιοφωνα ουτε αύτοκίνητα. Ή¬
το ή περίοδος τοϋ ίππου καί τού
ι.ΧιΌ/ινήτου άμαξίου.
Καί δμως εΙς τά 1873, δταν τό
«Λταιηλυ Γκράφικ» εΜ.ατοεν υπό
την-προστασίαν τού μίαν άφελή ό¬
σον ναί τολμηρόν αποστολήν προ;
κατα/τησιν τού αέρος, τό σκάφος,
όπερ Επρόκειτο νά χρησιμοποιηθώσι
οια την αποστολήν είχε σχεδιασθί|
με πασάν τελειότητα.
. Τό καρα&όπανον διά τό μέγα
αεοοστατον, δπερ ήτο Ιμπνευσι;
τού 1 .αιημς Β. Γκρέίτζ, έβερνι-
κω&η είς τΟν ναΰσταθμον τοϋ
Λπρουκλυν. Δέν υπήρχον τότε έρ-
γοστασια διά τό κόψίμον τοϋ ύλϊ-
■'θί καί όλόκληροι σειραί Ινθου-
σιωοων νεανίδων ανέλαβον τό ερ-
Υον τί) βοηθεία μικριον χειροκινή-
τθΛ- ραπτομηχανών. Νεαροί αν-
ο°ες, πλήρεις χη?άς διά την
π°οσδοκωμένην έναέριον υπεράνω
Τ<>ι· Ατλαντικοϋ ώκεανοϋ πτήσιν,
ο^1 «φείσθησαν γόνου καί κόπον,
■'ατασκει.-άσατες τό δίκτυον, τό ά
ποίον· «πίστις εδέησε νά νατασκευ-
«σ% διά χειρός, άνευ τής βοηθεί-
ϋ' ψ·ε/.τροκινήτου μηχανής.
Α?Λ' ή συμπλήρωσις τον άερο-
"Ανω, τό βερνίκω-
μα τοΰ καραβοπά-
νου, έ| οδ κατε-
σκευάσθη τό άερό-
στατσν τοΰ «Νταί-
ηλυ Γκράφικ», προ
δθ έτιον. Ή έργα-
σία εγινε διά τήζ
χειρός εις τόν ναύ
σταθμόν Μποοΐ-
κλιτν. Δεξιτί, δια-
ιιερίσματα ΰπνου
καί γραφικής υπη¬
ρεσίας διά τούς
σνντάκτας της'Α-
μερικανικής εφη¬
μερίδος, οΐτινες ε-
μελλον νά έξαπο-
στείλουν τάς πρώ¬
τας περιγραφάς
τοΰ έναερίου εξ
Άμερικής είς Εύ-
ρώ.·α|ν ταξειδίου
των διά γυμνασμέ-
νων πρός τούτο πε-
ριστερών.
το έξ ίσον λογικόν.
Οί συντάκται τοΰ «Νταίηλυ
Γκράφικ», οΐτινες εμελλον νά τα
ξειδεύσουν υπεράνω τοϋ Άτλαντι-
κοϋ ώκεανοΰ μέ τό άερόπλοιον τοΰ
Γκέϊτζ, εφρόντισαν δι' δλα τά ά-
ναγκαιοΰντα έφόδια, — μαξιλάρια
καθρέπτας, εσωτερικάς διακοσμή-
σεις, άκόμη καί εν ντέσκ καί μίαν!
τράπεζαν, επί των οποίων θά Ι'-
γραφον τάς Ιδιαιτέρας περιγρα¬
φάς χάριν τής εφημερίδας των.
Είς την εποχήν εκείνην δέν υ¬
πήρχον άσύρματοι τηλέγραφοι,
άλλ' οί τολμηροί καί αφοβοι σχα
πανεΐς, οί όποΐοι δέν ηννόουν νά
επιτρέι|»οτν όπως Ιμποδισθίϊ ή εκ¬
τέλεσις των σχεδίων των, έφρόντι
σαν διά την παραλαβήν περιστε-
ρών χάριν τίίς μεταδόσεως είδήσε-
ων είς τό άνυπόμονον κοινόν.
Π ροσηρμοσμένον είς τόν πυθμέ
να τοΰ άεροστάτου καί αίωροΰμε-
νον είς τόν άέρα διά στερεών σχοι-
νίων, τττο εν καλώς; έφίοοιασμένον
πλοϊον ούτως ώστε, άν συνέΰαινε
τίποτε δυσάρεστον, έφ' όσον τό
άερόστατον θά ήτο ΰπεοάνω τοΰ
ώκεανοϋ, νά δύνανται οί έπιβάται
νά είσέρχωνται είς τό πλοίον καί
νά περατώσουν τό ταξείδιον των
διά -θαλάσσης.
Μ«ταξϋ τάνν αλλων έφοδίων τοΰ
άεροστάτου δι' ώραν άνάγκης ήτο
καί §ν μικρόν ά&ρβστατον έν είδει
άθύρματος, είς τό ή-ζοϊ°ν ήδι'να-
το νά προοδεύση είς έκ των άερο-
πόοων καί νά μέντ] αϊωρούμενος
είς τόν άέρα όπως επιδιορθώση
τό καραβόπανον τοΰ μεγάλου άε¬
ροστάτου, εάν έπήρχετο καμμιά ά-
προσδόκτιτος όπή, έκ της οποίας θά
ύπηρχε κίνδυνος νά έκιφνγτι τό άί-
οιον.
Τό άπλοϊκόν αύτό δι' άεροστά¬
του ύπερωκεάνειον ταξείδιον, νπο-
σττΐριχθέν υπό τοΰ «Νταίηλυ Γκρά
φΐκ» είς την εποχήν των ίπποκινή-
το)ν άμαξών — ουδέποτε επραγμα¬
τοποιήθη. 'Εκράτησεν δμως τό εν¬
διαφέρον ολοκλήρου τοΰ κόσμου ε¬
πί μακρόν χρόνον καί δλοι ήσαν
ζωηρώς άπησχολημένοι μέ αύτό ώς
συνέί&η μέ την περίφημον πτήσιν
τοϋ Λίντμπεργκ καί την έλευσιν
τοϋ «Κόμητος Ζέππελιν» είς την
Αμερικήν.
Πολύ προτοΰ σχεδιασθΐ| ή πρα-
κτική αυτή έναέριος αποστόλη, τό
δνειρον τοΰ άνθρώπου περί άνθρω-
πίνων πτερύγων καί κατακτήσεως
τοΰ αέρος φαίνεται ότι είναι σύγ-
χρονος μέ αύτίιν ταύτην την ύπαρ¬
ξιν των πτηνών.
Πτερωτοί ταΰροι επαιξαν σπου¬
δαίον μέρος είς την Άβησσυνιακήν
τέχ·ην. Ή φαντασία των 'Ελλήνων
εδημιούργησε τόν ίπτάμενον ΐπ-
πον ■—■ τόν λευκότερον χιόνος Πή-
γασσν, ούτινος τίιν πρός τόν ουρα¬
νόν πτήσιν ό Βελλεροφών εΐδε τό
πρώτον, οταν παρετήρει τά υδα-
τα ενός φρέατος.
Ό μυθολογικός Δαίδαλος τή;
παλαιάς έποχή; προσέδεσε πτέου-
γας είς τόν έαιττόν τού καί εις τόν
υϊόν τού "Ικαρον καί έπέταξεν υ¬
περάνω τή; Μεσογείου Θαλάσσης
όπως φύγη την οργήν τοϋ Μίνωος,
Βασιλέως τής Κρψης. Ό "Ικα-
ρος, παρά τάς συμτοουλάς τοΰ πα¬
τρός τού, έπέταξε πολύ πλΓ,σίον
πρός τόν ήλιον καί ό κηρό; δι' ού
ήσαν κολλημέναι αί πτέρυγές τού
άνελύϊτη καί αύτό; ?πεσεν είς τό
κάτωθεν τού πέλαγος καί έπνίγη.
Ό Άρχυτος, Πυθαγόρειος φι-
λόσοφος, ζήσας πολύ πρό τής Χρι-
στιανικής έποχή; λέγεται ανθεντΐ'
κώς δτι κατεσκεύασε ξυλίνην πε·
ριστεράν, έφωδιααμενην διά μη-
χαννσμοΰ, όστις τή έπέτρεπε νά
πετα ώς άληθινή περιστερά. Έκρα-
τεΐτο είς ίσαρροπίαν διά διαφό»
ρων βαρων καί «έκινεΐτο δι' έγκε-
κλεισμένου αέρος». Περί της πε¬
ριστεράς αυτής συχνα γίνεται μνεί·
α υπό 'ΕΙλλήνων ΐστορικών.
Πολλοί ανθρωποι παρακινούμρ-
νοι έκ των παλαιών διηγήσεων έ-
κυριεύθηοαν τόσον πολύ έκ τή; ί¬
δέας τής έναερίου πτήσεως, ωστε
έύΗχήασαν την ζωήν των δχι μόνον
είς μίαν επιστημονικήν ιδέαν, άλ-
μχ καί είς φαντασιώδη τοιαύτην.
Ό Ουΐλλιαμ Μαλμεσμποϋρυ, θ
ίπτάμενος μοναχός,, κατεσκεύαοβ
! πτέρυγας διά τόν εαυτόν τού έν ε·
' τει 1060. Καίτοι δέ-ν εφονεύθη, ο¬
ίαν απεπειράθη νά πεταξτ| έκ μι-
άς στέγης, ήτο δμως θαΰμα δτι ή
μόνη βλάβη τού ήτο ή θραΰσις μι-
άς κνήμης τού. Άλλ' είς χωρικός
εις τά τέλη τοΰ 18ου αιώνος, όσ¬
τις έπίσης επεχείρησε νά μεταμορ-
φοϊθη είς πτηνόν, εΰρε τόν θάνα¬
τόν τού. Αύτός έπαρουσιάσθη είς
τόν Μέγαν Πέτρον καί τοϋ είτε ν
δτι ηδύνατο νά πετα. Ό Τσάρος
άγανακτήσας έκ τή; αύθαδείας τοϊ
άνθ,ρώπου, τοϋ είπεν δτι άν δέν ά-
ποδείξη άμέσω; τόν μωρόν ϊσχνρι-
σ<ιόν τού, -9α τόν άπεχεφάλών, Ή άλήΰίΐα είναι δτι ό πτωχάς χω- ρικός δέν εζησεν όπως λάβη την τιμωρίαν τού, διότι την στιγμήν κατά ΤΓ|ν οποίαν έπήδησεν έκ μια; στέγη; μέ τά; πτέρυγα; προστ;ρμο σμένα; είς τό σώμά τού, ν,πέκνψρν εί; τόν νόμον τής βαούτητος, ώς /αί ό Ιπτάμενος μοναχός πρότερον, (Σ^νέχεια «ίξ την 8ην σελίϊΐ)

ΚΟΙΝΟΝΙΟΛΟΠΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
11
ΦΡΟΝΟΥΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΖΥΠΟΥ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΠΟΝ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΝ ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ Α-
ΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑΣ ΝΕΑΣ, ΑΡΤΙ ΛΑΒΟΥΣΑΣ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑΝ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΕΙΝ ΕΝ Ν. ΥΟΡΚΗ.» ΕΓ-
ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΙ ΜΟΥΝ ΤΟΝ ΕΓΓΑΜΟΝ ΒΙΟΝ.» Η ΚΑΤΑΛ-
ΛΗΛΟΤΕΡΑ ΗΛΙΚΙΑ ΠΡΟΣ ΓΑΜΟΝ Δ! Α ΜΙΑΝ ΝΕΑΝ.-- ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛ¬
ΛΙΤΕΡΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ.-- ΠΟΣΑ ΤΕΚΝ Α ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΜΗ ΜΙΑ ΓΥΝΗ.»
ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ.
έπάγγελμα γί-| τί σκοπευουν νά πράΞ
Εκ των τεσσαράκοντα νεανίδα>ν
έ Υό ΐ
ε,ι τυ
ι των
τρρον
I-
έν
καί περί τού ποίαν
ή ω
τής Νεας Υόρκης, αν στάσιν ·θά τηρήσουν άπέναντι των
?κ τοϋ άριθμοΰ των κορι- πςαγμάτων έ-χείνων τής ζωής, τα
να ύπέστησαν εί·5ος δτοΐα (ίτασ'χολοϋν τάς ολιγώτερον
• εις των εφέτος — τεσ-
?5 οιι·τ(7>ν ήσαν έκ Νέ-
(ί ΜπροΡκλυν μόνο".
οί -. α τα κορίτσια, νεό"-
: ι/ηοιις; ^ωής /αί σφρίγου;
«.. ν.
* <Γ εκατόν "επι τοις ικατον , τη-; Μείζονο; Νέας Υόρκης", αΐτι¬ νες έλαβον την αδειαν τοϋ δικηγο ρεϊν, δύο άκολου&οϋν τό επάγγελ- μα των γονέων των, ή "Αννα Π έτ- λουκ. τής οποίας ή μήτηρ, %. Ά- λις ΓΚτλονκ έξασκεΐ άπό έτών το αφορψ λ τι οί κα) >νς των.
ς
σνγχρονοι αύΐαΐ
δ'ό
•Λί
σοβ
Ί γχρ
Π αρτίαν δια τοϋς ανδρας,'τόν ε-
"'^τα, τα έοωτικά ειΜλλια, τα τέ-
τόν συντροψινόν γοχιον καί τύ
ιατα;
ι: α.-τη·θ·ύνον-
τό
ς ξ
δικηγορικόν έπάγγελμα εί
Μπρόνξ καί ή Σύλβια Δ. Λή6υ, τής
όποδσς ό πατήρ, Άβραάμ Λίνκολν
Λήβι», είναι γνωστότατος ώς δικη¬
γόρον έν Μποοΰκλνν.
Ή οΓο-τοινί: Πέτλονν ητκ Ιλι
να
να εχουν μονον έν τ) 6ύοι
λοι <*'?νΐ'νατοΟν νά δακΐουν είς >
τιμ ρνεάν τα άπαιτοόαενα|
χθ.νωι/.α
γετήματα1, < χούν κανέν. ' Οσον άφορ« τον Αό-1 γον, δι' όν έξέλεξα τό δικηγορικόν έπάγγελμα διά τόν εαυτόν μου -— πρώτον μέν ανετράφη^ είς αύτό - ίνει'τρρον δέ τό " "-γ~> ςΐ- '"'■"
νζ κλάδους το
νοιιΐ/'ά έν
παροΐ'σιασ&ί], έως ότου ν αποκτη-|
σω τεΐραν εις δλους: '·"·- ' -Ν -
τοϋ επαγγέλματος»
Ή δεσποινίς Ληου, ή
-ιιι/ ϊ μ τό Ί'^η Ήρι Ι^ν»
είναι < σας; Δέν θ« ν 2— II ι. καί δι' α " -Ποία 4—Ποίος είνα γεΐυς—δ ό— Πι υ στικ Πολιτείας τ«ι να «ο·τ σι ιησαν νά
διασαφίσουν διά τάχν άπαντήσε-
ών των είς εν έρ<οτ»ιματολό^Ίον ΰ- πο6λ·ίθεν είς αύτάς μετά την λήψιν τής αδείας πρός εξάσκησιν τοϋ ^ κηγορικοΰ των επαγγέλματος. Έκ των νέον θηλέων αυτών ό- παδών τής Θέμώος, 72 ιεπί τοίς εκατόν πιστεύουν είς τόν συνδυα- σμόν τοΰ έπαγγέλμΐοιτός των μέ τόν γάμον καί την άνατρο%ήν τε'κνων. 85 επί τοίς εκατόν πιστεύουν δτι μόνον άνήρ δικηγόρος θά τρτο *α- ταλλ^ηλότερος σύζυγος διά μίαν γυ- ναΐκα δικηγόρον. 100 επί τοίς έ κατόν πιστεύουν καί έπιδονιμαζοιτν τό διαζύγιον, έν«^> 100 Ιπί τής ε¬
κατόν δέν -τιστεύουν είς τόν συν-
τροφικόν νόμον. Καί 42 επί τοίς
ιόθησαν είς τό δικηγο-
, γελμα χάριν ανωτέρας
'ιδέας, ίσχυριζόμεναι δτι θά ηδύ¬
ναντο νά κερδίσουν -τολΰ περισσό-
τερα -/ρήματα σχεδον άπό οιονδή¬
ποτε αλλο έπάγγελμα, άλλ' ήθελον
ευκαιρίαν όπως κάμουν κοινωνικάς
καί οικονομικάς βελτιώσεις τάς δ-
ποίος δέν ·θά ηδύναντο νά
ρονν χ,ντ' άλλον τοότον
τοΰ -ιιλ..,,, ^.,. Γ.,;«,αι μετά τής
μητρός της έν τώ οίκω των, επί
τοϋ 1360 Ουάσιγ/ίκον Άβενιον,
Μπρόνξ, θά εξακολουθήση ένεΐ δ-
που είναι, τουλάχιστον εως θτου
περατώση την πρακτικήν της α¬
σκήση-. Αύτη έλαβε πτυχίον έκ τοΰ
" τιστηαίου τής Πολιτείας
- Υόρκης είί τα 1127 'Τδοί
τί λέγει ή ιδία:
«Πιστεύω άπολι·κι>3 ότι ,1410;
κ«λ τέκνα δύνανται νά συμβαδίσουν '
αρίστα μέ εν έπιστημονικόν στάδι¬
ον, δέν βλέπω δέ κανενα λόγον δ-'
Λως μή συνδυάσω καί *γώ — έν!
καιρώ τω δέοντι — τα δύο αύτά.'
Δέν πιστεύω είς διαζΰγιον διά τόν
εαυτόν μου, διότι εάν ΰπανδρενθώ '
έλπίζω νά είμαι 6ε;6αία ότι άκολου-'
θώ την δέουσαν πορείαν προτοΰ
νά έκκινήσω δι' κκυτήν. Άλλά τό [
έγκρίνω δι' δλους, καίτοι μόνον ■*»
είς έντάν.τους περιστάσεις. Πι¬
στεύω δτι όλαι αί νέαι, αΐτινες πρό-
κειται νά ΰπανθρει»9οΰν, πρέπει νά
τό πράξουν μόλις περάσουν τό εί
κοστον ετος τής
των. "Ο-
σον αφορά" τας δικηγόρους φρονώ
δτι ό κα/νλίτερος σχζι^οζ δι' αύ¬
τάς ·0ά ήτο εί; δικηγόρος Δέν πι-'
στ τόν συντροφικόν γάμον
ν ,τοτρ ττίοίστασιν "Ο
ρίαν εις το σταοιον μου επί πέντε Ι
Γ} εξ ετη, άλλά δέ- £""- κανένα ι
λόγον όπως αή ιη > είς τό Ι
τ ις καί έξα-
^ „ , ι|σιν τοϋ δι-
/.ηγορΐκοΰ μου επαγγέλματος. Δέ
ί'τάτγπ /όγο- ' '-όν δί·ναιιαι'

■ ·»·,■· ■ ε*Β ■■»■■.»— ■«·
)ΙΈΝΕΙΑΚΟΥ ΒΙΟΥ ΑΙ ΝΕΑΡΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΕΣ ΔΚΗΓΟΡΟΙ
ΙΛΟΓΙΟΝ
ις τό στάδι-
Ί/ΐνα καί νά
τε οχι δύνα
"Οταν
>τι αι γν
ται
νά {Κ'σιάζιται, όσον μ<·, άν είναι ή θυσία. Μερικά κορίτσια ΐσως είπουν ότι πρέπη νά έγκαίτα- λείψωμεν την οικογένειαν, βλλ' έ- οέν πιοτ ν μό- εΐναι ά· , τ , ^ εύ- ι αν είς μίαν γυναϊκα. "Ωστε /εί^'γι τό στάδιον. Διά τόν έαν αου δέν βγκρίνγο τό δ»αζύνιον, ι δι' αι αύτό μόν „ __ . ,.^ „„ ριστάσεις καί ά)ς τελευταίον %α· ^ α Λυακτι/ος υπό Γασιν. Ποία είναι ααλληλοτέρα ήλικία διά μίαν νο- - - ' )' αύτό έξαρ- ιν άπό την ί- . II ώειυύιις ήλικία Μ ήτο 'ϋύ τοΓ» 18πιι νικ! τοΰ 30οϋ ε' - την ταχύτη- <■ Ίει ή κά >
: όλοκλη
έκ τής φύσεως τής νέας καΐ
Γ ι .. τής ΙδιαιτέρΙσς καταστάσεω;
ιοι· ώς δικηγορος. Αλλά|τοΰ πνεύματός της. "Οσον δέ τόν'
11 ~·ή ν.αί νά νπα-Λ"-"'· '^ ν
> κα/.όν οΐκο
μόν καί τ ιου. 111 Γταται. Τό Μαγγελμα δ£
ι 3τι τα δι'Ό < νά συν- , τπ'αν είς τόν γάμον. Εί¬ πουν καί δτι #ά ήμποροΰσα | ναι ίφορον τό τί νάανπ ό κ/, τα όποΐα όιν Ιοΐ'ν αο-.10 το 1845 Φελαν Ιΐλει:, ί-ίναι α πρέπει νά χωρίζωνται εύ-πόφοιτο; τοϋ Χώντερ Κόλ)?τζ ν.οί - άνα/α>.ιιμοτν ότι οί χαρα- τής Νομικής Σχολής τοΰ Π ανε-
,. ^ των δέν συμβιβάζονται. Τοι πιστημίου τής Νέας Υόρκης. ΚαΊ
αι τη συμβίωοΐς μόνον είς 6ιαιο-αύτή είναι 22 έτών -/.αί αποβλέπει
πρΐαγίαν καί είς ε'γκλημα δύναται πρός τό μέλλον αετά σοβαρότητο;,
νά ίνδη-;/ήση. Γίιστεύω ότι πάσαι-
αί : πρέπει νά εχουν ίσα
δι/ 4 μέ τούς άνδρας είς τί|ν
Ίδιοκτησίαν καί είς πάν αλλο. Ίι
Πολιτεία της Νέας Υόρκης τε-
λευταίοος εψήφισε μερικούς 'όμους
οί όποΐοι εΓν:α, πολλοί κα?Λίτεραι
διά τάς γυναίκας άπό τοΰς προη-
γουμένους. "Ολίγοι τοιούτοι νόμοι
άκόαη καί αί γυναϊκες θά '
τα δικαιάη,ιπτο άτινα §·ναι.
νά εχουν. '
γορεϊν ών . , , „ - . ....
?Λ)ς άπό θίωρητικής άπό-
ψεοβς. Θέλα) νά όοηθήσω τούς
ωϋ,ν τόν δρόιΐβν έκίΐνον, Ι
έπραςαν
εί; ά/λα ι-
μρτά τόν , ,
διον αου καταστρέφει την οί
~/ψ μου γ~~ ν α
να ?γκατ
ίγγελιιά μου, παρ όλττν τί)ν
χΓτο αγάπην
«κης άπ«τ»|>εως, άλλ' ή έπτυχίο! τοΰ
" """'■ ^είλεται —*' '^οκληρίαν
ρ
^ ' ■«, ή Άν-
Λ ' '' τ/ ονχ, ή ό-
.τοια .-ηστεύει ότι
αόνον δι^ν '< «ι. Γ ναι ξΐφ, ή ΜάντεΚν Ντέ Φινα, ή όποια έσπούδασε νοαι- κήν, όπως βοηθήση τούς πτωχούς δταν όδηγοΰνται ένώπι- >ν τον δικαστηρίου.
~Αν<ο, ή Τζανέτ Σιάινφηλδ, μία έκ 40 νεανίδ<ον τής Μείςονος Νιας Υόρκης, αΐτινες ε- πβιιν τΐιν άδειαν ) άτομον, οχ>
σμυν των έπαγγίΑματωνν.
Ή Μάντελιν Ντε Φίνα, άπό τό
1814 τής 53ης 6δοΰ τοϋ Μπροΰ
ογαζεται |πι τοΰ παρόντος π/.ησι-
ν τοΰ Μπενζαμιν Λίχτμαν, έ.τί
ού 274 τήε 53η: δδοΰ. "4γει τό
της καί εΐ-
νη ρϊ; τό ?-
- Αυτή /
«ιιι
IV)
II
ονοι θά
ν οί περι
ησοιτν υ ίι
-ν -ουν δταν
οσα^&οΐν είς τό δικαστήριον,
'/.η ή φιλοδοξία μου είναι να
ιω δικαιοσύνην είς τό δικαστή-
ν καί νά ύπερασπίσω τοΰς πτοο-
- οΐτινες ευρίσκονται έν άδί-
.οίω; είς έγκληματικάς δί-
ντιθετ<ος Λρός την δεσποινίδα Φίνα ή Μαίρη Πέρλμαν λέ- «Πιστεύω απολύτως δτι έξάσκη "ιιατο; καί οίν.ογενεια- ινται νά συνδυασθοϋν. Κανέν ές αυτών δέν είναι άνάγκη νά υτοχωρήστ) πρό τοΰ αλλου κατ' ουδένα τρόπον. Έγκρίνω καυΌλο- κληοίαν τό διαζύγιον. Μέ τάς ση- ιιερινάς κοινωνικάς συνθήκας δέν δυνάμεθα νά ζήσο>μεν χωρίς δια¬
ζύγιον. Ή κατάλλήλος ήό?α-/ία μι-1
άς νέαι διά γάμον είναι περιττον {
τό 23ον ετος; αυτής. Λιν,ηγόρος α>-1
ζυγος υΝχ ήτο ό κατα/.ληλότερος ι
σύντροφος τοΰ βίου διά γυναΤκα |
δικηγόρον. "Οσον άφορά τόν λό¬
γον, δι' δν έξΐλε·ξα τα νομικά ώς |
έπάγγελμά μου, απλώς άγαπώ τα
νομικά ώς νομικά. Δέν τό έξέλεξα
άπό θεωρητικήί τινος άπόψεα>ς. Ι
Νομίζω δτι αϋ γυναϊκες εχουν α '
φ&ονα δικαιώματα τώρα καί δέν'
/ρειάζονται προστασίαν άπό κανέ-
να. Θ' άναλάΐοω οιανδήποτε ί'πό-
θεσιν, ήτις ήθελε μοΰ παρουσια¬
σθή, άσχέτως πρός τό είδός της»
'ίΐ Γκέοτρονντ Ρ. Χόχρρϊτς;, ά-
ώς ή δίσποινις Ιΐι/μαν.
«Τό διαζύγιον, λέγει αύτη, είναι
άπόλυτος άνάγκ»), συμφώνως μέ
τάς κοινωνικάς συνθήκας τής σή
μερον. Είναι έξ ΐσου άναγκαϊον,
ώ; είναι ή τροφή καί 6 ίίπνος. Φρο
νώ δτι τα κορίτσια πρέ.τει νά ύπαν
δρεύωνται νέα —■ πρίν νά φθά-
σσυν τό 25ον έ'το; τής ήλικίας των
— ώς επί τό πλείστον. Καί μία δι
κηγόρος γυνή ποέττει νά ΰπανδρεν
ηται δικηγόρον διά νά είναι εύχα-
ριστημένη. Ό έκλέγων τό δικη-
γορικύν έπάγγε?.μα εχει ιδιαιτέραν
ιδιοσυγκρασίαν — χαρακτήρα όσ¬
τι; ώρισμένως άδι/νατεΐ νά συμβι-
βασθίϊ πρός οιονδήποτε άλλον χα¬
ρακτήρα Μία γυνή δικηγορος θά
ΐ|το δνστυχής, εάν έλάμβανεν ώς
σύζυγον ανδρα έ'χοντα άλλο έπάγ-
γελμα. 'Εσπού.>ασα νομικήν άπό
θεωαητικής άπόψϊίος. Τό χρήμα
τό οποίον ήμπορώ νά νάμω έκ τή^,
ρξασκήσεω; ~ ' " ιατό: μόν
δέν μέ ένδι. __ οί1, θέλι,ο
νά συντελέσω είς την πρόοδον τής
γυναικός κοινωνι/ώ; καί οίν.ονομι-
χώς — καί βραδύτερον έλπίΐίσ νά
έπιδοθώ είς την πολιτι/ήν».
Ή Φλόορν: ΣίιιοήιτΓ ί'ι-το τι
248 Ιΐατσεν "Αβενιου, Μπροΰ-
κλυν, άπί>φο;τήσασα ?κ τής Νοιιι-
κή; Σχολής τοΰ Μπροϋκλυν τό π<· ρελθόν ετος, αγει τό 21ον έ'τος τή; ήλινίας της καί προτίθεται ν' άφ>-
Εθώση ολόκληρον την ζωήν της εί;
τό έπάγγελμά της. 'Ως ή δεα^ο,»"-
Ντέ Φίνα, κσί αύτη λέγει:
«,Επιδθ/ίΐμάζω τό διαζύγιον ο;;
παντοτεινόν θεσμόν. Πιστείω δτι
δλα τα κορίτσια δσα θέλουν νά ύ-
πανδρειτθοϋν πρέπει νά τό κάμουν
μεταξύ τοϋ 25 καί τοϋ 28 ετοι·ς
της ήλικίας των. Νομίζω δτι εμπο-
ρος ή δ.κηγόρο; θά είναι ίδεώδητ.
σύζυγσς διά μίαν νέαν τοΰ έπαγ-
γελματός μου — κατά .-τροτίμησιν
εμΓΓορος. "Οσον διά τόν λόγον, δι
δν έξέλεξα τό δικηγορεΐν ώς Ιπαγ
γελμά μου — μοΰ άρέοει. Μοΰ ά-
ρέσυον τα νομικά. Ίδιαιτέρω; ο-
ιι Όν ποινικόν
νυ.. . ^ ι «. ις. Καί αί
περί οιαζυγίθυ «εις κινονν
ιδιαιτέρως το ενδιαφέρον δλων των
γυναικών δινηγόρων ένεκα τοΰ φύ-

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΑΓΑΒΟϋ^Ι ΕΙΝΑΙ)
Άχο τό
Ρΐιϋοβορΐιϊφΐβ
Δέν αίς μαθαίνετε τίχοτε ·άχολ>
τως, δταν μάς λέτε, σάν τα μικρό-
χαιδα, χώς οί μυίγες δημιουργήθη-
χαν νά τής τρώνε οί άράχνες, οί ά¬
ράχνες γιά νά τής τρωνε τα χελ:-
δόνια, τα χελιίόνια γιά νά τα τρώ¬
ν* τα γεροτκια, τα γεράκια γ:ά νά
τα τρώνε οί άετοί, οί άετοί γιά νά
σκοτώνωνται άπ' τούς άνθρώπους,
(ή άνθρωχοι γιά νά τρώγτ>, ό Ινας
^όν άλλον, καϊ γιά νά τούς τρώνε
δλους τα σκουλήκια καί ακολού¬
θως νά τοΰς παίρντ} ό δίά&ολος τό
λιγώτερο χιλίους στόν Ινα!...
Ιδού μιά άπλή καί έξακολοοθη-
τική τάξις άνάμεσα στά ζώα δλων
των εΐϊών. Παντοΰ, άλλως τε, ύ-
πάρχει καί μίά τάξις.
"Οταν σχηματίζεται μιά χίτρα
μεσα στή κύστη μου, αδτό είνε οί ι
θαυμασία μηχανΐκή λειτουργία.
Ο£σίαι λιθώϊεις χερνοΰν λίγο
κατ' ολίγο μέσα στό βίμά μου, δ'.ϋ-
λίζονται μέσα στής φλέδες μου, περ-
νοΰν άχ' τούς ούραχοΰς, έναχοτίθεν-
τϊΐ μέσα στή κυστη μου, ένώνονται
έκεΐ μέσα μέ μίαν συνολικήν άξ:ο-
θαυμα;τον κατά τό Νευτώνιον ΐύ-
στημα: Τ6 χαλίκι σχηματίζβται τό-
*ε, μεγαλώνει, ύχοφέρω άχο χό-
νους —οί» είνε σκληρότεροι άχό χι¬
λίους θανάτους, γιατί ετσι τό θέ¬
λει ή ώραία αυτή τας'.Θέτησις των
πραγμάτων τοΰ κόσμον!
, Ένας χειροΰργος, χού έτελϋθ-
"»ίησε την έχιστημη χτλ» έφεΰρε ό
ΤαΓοαΙθΕΪπ, έρχεται τότε νά δυθίση
Ινα σοδλερο σί-δερο μέσα στή σάρ-
κα μου καί νά χιάστ) μέ τής χένΐες
>*ου την τίτρχ μου" ή χέτρα αό-ή
*τ·ότδ τσακίζεται μ' Ινα μηχανισμό
κατάλληλο καί χάρις στής χροτπά-
θειες τοΰ νειρουργου αύτοΰ. 'Εννο-
δΐται ότι ολα αυτα χου είνε τόσον
άχλά όταν τα λέγγ) κανένας είνε
βρικώϊτ) δταν τα 5οκιμάζ·β ό ?5:ος...
"Ολα αϋτά είνε άγαθά, δλα αύτά
είνε τα έ-ακόλουθα, τα άναπόφεϋ-
χτ» έχακόλουθα των άναλλοιώτων
ώ αίτιών, των πρωταρχικών
αίτιών. Ώραία! Είμαι καθ' δλα σύα-
φωνος μαζύ πας, καί τάξερα άλλως
τε τόσο καλά δλΐ, αύτά δσο καί σεΐς.
Άν είχαμε δημιουργηθή δίχο.ς
αίστ>ή?ε:ς δέν θά"χε νά πή κανεις
τίχοτε γιά χαρόμο-.ες φυσιχές αί-
Άλλά ϊέν χρόκειτα». γι'
'Εμεΐς θέλουμε νά μάς πήτε, κύριοι
βιλδσοβκ, εάν ΰχάρχουν δεινά τοΰ
δέν είνε αισθήτα κι' άπό χοΰ π:ο-
έρχονται αύτά.
«Δέν ύχάρχί,υν κα-Οόλου δεινά,
ίέν ύπάρχει τό κακό, λέγει ό Πόχ
στό -ζίταιρτϊ βίδλίο τού, ποΰ χ?2γ-
ματεύετηι αΰτο τό χερίφτ^,ο «Πάν
είνε άγαθόν», ή αν ύχάρχουν δε·.νά,
ΰχάρχουν μερικώς τα όποΐα δμως
σχτίί,ατίζουν τό γενικόν άγαθόν».
Ίδοί» ίνα χαράςενο γενικόν άγα-
Οόν, άχοτελούμενο άχό χέτρα, άχό
δίαβήτη, καρκίνο, φθίση, άχ' ΐλα
τα έγκλτιματα, άχ' όλα τα βά7ανΐ,
1 άχ' τόν θάνατο καί τέλος άχ' ττν
1 αΐωνία κόλαση!
Ή χτώση τοΰ άνθρωχου είνε τό
μχλάστρ'. χού έναχοθέτωμε χάνω
σ' δλα αύτά τα μαρίκα κακά τγ5
σώαατος καί τής φ->χής. "Ομως ό
δηαΓίββΙόυΓΥ κιί ό ΒοΙϊη^θΓθΙίθ
κοροϊδείουν τό χροπατορικόν άμάρ-
"Μία γυναίκα μέ έρευνητικά μάτια πο-
τέ δέν παΰει νά κυττάζη γιά.... δν-
δοα.
«Ό θεός, λέγει ό Πόχ, δλέπει
μέ τό ίϊιο ιιάτι νά έξαφανίζετα: ό
ήρωας καί ό στουργίτης, Ινα ατοαο
ή χιλίους χλανήτες νά τσακίζωνται
μέσα στό άπειρον, μ:ά σαχουνόγθϋ-
σκα ή Ινα κόαμο πού σχηματίζεται».
Ιδού, τό όμολογώ, μιά πολύ εΰ-
τράχελη χαρηγορία.
Δέν βρίσκετε δτι είνε όρθό α&τό
χού όχοστηρίζει ό μυλόρδος 8Ιΐ9ί-
τβββιΐΓν δταν λέγη δτι ό θεός δέν
άχοφασίζει ν' άλλάξη τούς αίω>ί-
ους νόμους τού γ:ά Ινα ζώο τόσο
τιχοτεν.ο δσο ό άνθρωχος;
Μόνο χρέχει νά ομολογήση" 5τι
αύτό τό τιχοτένιο ζώο εχει δικαί-
ωμα νά φωνάζγ) ταχεινά χάντοτε
καί νά ζητη νά μάθη, φωνάζοντας,
γιατί οί αίών.οι αύτοι νόμοι δέν |γ-.-
ναν *ατά· Ινα τέτοιο τρόχο ώστε νά
λε:τουργοΰν γιά τό καλο κάθε ά-
Τό ζήτημα τοΰ καλοϋ καί τοΰ ·*α-
κοΰ χαραμένει πάντα Ινα χάος άν-
εξερεύνητο γιά κείνους χού τό έξε-
τάζουν μέ καλή χίστη. Είνε Ινα
χα'.γνίδι χνευ,χΐτίκής
γιά κείνους χοΰ συζητοόν γι' αύτό.
"Ολοι αύτοι είνε ·Λατά3ικο'., χοΰ
χαίζουν μέ τής άλ'οσίδες τους.
ΓΓ αΰτό στό τέλος κάθε- μ:τα·
φυσ-.κης χραγματείας, πρέχει νά δά-
ζοιμε τα δυο ψηφιά των Ρωιαίων
δίκαστών χοΰ μεταχε:ρίζονταν χάν-
τα ;ύτοί δταν δέν κατώρθωναν νά
ξεδιαλΰνουν κάχοια όχόθεση:
Ν. ί.., ηοη ΙΐφΐοΓ, αύτό δέν
είνε φωτεινό, σαφές... (οΐίΐίζ).
Μετάφρ. ΒΟΓΡΔΟίΛΕΩΣ
τα ςλογερά ραβασάκια στά δικαστήοια, καποια αίσθά-
^'' ·*«τ» ,πολύ ζέστη.
ΠΟΙΑ ΚΥΡΙΑ §Α ΚΑΘΗΣΗ
.«ΤρΚΙ
■(Συνέχεια έκ τής· 1ης Σελίδος)
τος ολίγοι) πρόκειται νά δοθή τιμη-
τικόν γεϋμα υπό τής Άμερικανικής
Κυβερνήσεως είς τόν Βρετανόν
πρωθυπουργόν Ράμση Μάκ Ντό¬
ναλδ καί την επίσημον οίκοδέσποι-
νάν τού, ήτις δέν είναι άλλη παοα
γ, -θυγάτηρ τού δέσποινας "Ισμπελ.-
€>ά είναι τό μεγαλειτέρον καί επι;
σημότερον γεγονό; έν τή Άμερι-
καν.κΐ) πρωτευοίσΐ} άπό τοΰ χοραΰ
δστις εδόθη έπ' εύκαιρία τής έγκα
ταστάσεως τής νέας Κυ&ερνήσεως.
"Ολοι πεοιμένουν εναγωνίως την
απόφασιν όσον άφορά" την θέσιν
τής κ. Γκάνν.
Κοινωνικαί συνθήκαι άπαιτοΰν
δπαχς ή σνζυγος τοΰ άντιπρο-
έδρσυ ν.άθηται πάντοτε κατόπιν
τοΰ πρόσωπον πρός τιμίων τοΰ όποί
ου δίδεται τό γεΰμα, — επί τοΰ
προκειμένον παραπλεύοως της δε¬
σποινίδος Μάκ Ντόναλδ. Άλλ' ή
κ. Γκάνν, ώς τονίζσυν οί άντίπαλοί
της, δέν είναι σΰζυγος τοΰ Άντι-
προέδρου καί ό ν.ώδι| της καλής
συμπ£ριφοράς δέν περιέχει αρθρον
διά τούς άντικαταίΤτάτας, Οντε
γίνεται μνεία περί «επισήμων οΐ-
Ή έπίσημος Ονάσιγκτων άνα-
μένει έναγωνΛος τίιν ή«ράνισιν
τής χ. Χοθδερ ώς τής κοινωνικάς
διαιτητρίας τής Άμερικής. Ή γε-
νιν.ή έν τούτοις γνώμη είναι δτι ή
κ. Χοΰτσΐρ ·θά πρσβτ) θαρραλέως
καί θά έ/.δώστ) προ>τήρνξ^ν, ήτις
δέ νθ' άφή-ση αμφιβολίαν σχετικώς
μέ τό ζήτημα τουτο.
Εάν προτιμήση νά δώση την
τιμητικήν θέσιν είς την κ. Γκάνν,
ή κ._Λόγκγοριθ καί αί λοιπαί κυρί¬
αι τής Άμερικανικής άριστοκοατί-
ας τής Ονασιγκτώνος θά "δαγ-
κάσουν τα χείλη των — άλλά δέν
δύνανται νά διαμαοτυρττ&οΰν. ΟΙ
διπλωμάται εχουν αφήση τό ζή-π--
μα, όπως λυθή υπό ανεγνωρισμέ¬
νης άοχίίς ήαύθεντίας των Ήνω-
μένων Πολιτειών. Καί φαίνεται ό¬
τι δέν υπάρχει καλλιτέρα τοιαύτη
άπό την χ. Χοΰ&ερ.
Την τελευταίαν στιγμήν ώς έχ
. Γ/.αντίς θεός, Ιγνώσθΐ] δτι ό Ά-
τιπρόεδρος κ. Κοΰρτις παρτ)τήθη
τοΰ δικαιώματός τού όπως κα&ήστ)
χοντά άπό την κ.
Ρωτή'Γϊνε μιά φορά τόν Καρα-
ίσκάαη, ποϊά ιτρέχει νά είναι τα
χαρόματα τοΰ άρχηγοΰ. Κ<χ «ύτός απήντησεν: «Ό χαλές χαχετάνιος χρέχει· νά έχη φρονήματα πετεϊνοϋ (γιά νά έ- ξόυσ::Ίζτ)), -χαλωσυνη σκόλλου, γιά νά τόν άγαχοΰν τα παλληκάρια, 6ε- ωρία λεονταριοΰ, γιά νά τόν σέ·δ*>ν-
τα; ααί νά τόν φοδοΰνται, δπ>;οκα:
περπάτη;Αα λχ;όΰ, γιά νά είναι 5-
γρυπνος καί γρήγορος, καί χονηρίο:
γυναίκας, γιά νά ξεγελάη καί νά
σέρντ τούς άνθ.ρώπους!
ΕΥΟΙΕΗΟΥΙΕΝΤΕΣ
Ή σίκοδεΐπθίνα σ' ενα άνυπόοορο
έπισκέχτη πού τόν φιλοςενοΰν επί
15 ημέρας. ^ , . ,
—^Ή οΐχθγένειά σας θά σάς ;β-
πόθτ,σε χολύ.· Άρκετο καιρό πειά
είναι1 μόνη. " -
-— 'Αλήθδΐ'α, Ιχετε "δίκαιο, Θά
γράψω σ' αύτη νά θρη κϊ'-«ύτή μέ
τα π'αιίιά.
* * *
ΓΓατέρας.— Γιά Ιλα έδώ Τοτό
καί πές ;^ου τί προτιμοΰσες νά σοΰ
κά"^η Τ) μαμά", Ιναν άίϊελφό ή μιά
άδελφούλα;
ι Ό Τοτός.— Άν δέν τής Ιδινε
7-όπο τής μαμβς-, θά χροτιμοΰσα Ι¬
να άλογάκι.
* * *
-—·Μά γιατί ή οίκογένειά της οί-
τε Θέλει νά άκούσ1»] γι' αυτόν:
—^Γίατί ή οΐκογένε:ά της άπο-
τελεΐται άχό έχτά άτομα, καί αΰ-
τός εχει Ινα αυτοκίνητον δόο θέσε-
ων.
ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΙΓΓΟΡΙΕΣ
|ΊΓτε|Ρισ
Κάχοιος ψιλάργυρος Μουσουλμί-
τής Κονττχντινουχόλεως ατεανος
ών καί -ροαισθανόμενο,ς τόν <5άν?- ά δ χνι τού, ατ?ϊ·φασισεν, όπως όλην την περιουσίαν τού υπέρ <,. λανθρωχίκοΰ τινος σκοχοΰ. 'Εβν!;. φ^η επί ημέρας ποϋ νά την ϊαί>..
στ}, ααί επί τέλους κατέληξεν ;;ς
τό ν ά κτίση Ινα τεμπελχανά ^.
[ίΛον τ-ών τίμπέληδων), δΐ&—ι >
σοκομεία, ·'ηρςκθΓχεϊα, φρβνοκοα:-ϊ
καί άλλ-α τοιαΰτα ίδρύςιατα ε·/1"^
κτίσει οί σϋμπατριώταί τού Ρωμ -<. Μετά τόν θάνατόν τού, ό εν::- λεστης τής διαθήκης τού συ^·;:- οούμενος πρός την έπ:θυμίαν -;} ;ιακαρίτοϋ, εκτισΐ τόν τεμπελ-/" ^ Αέν ήτο άνάγχη διαφη-χίσεως πως προσέλΐθονν οί τεμπέλη3ες χ,τίρίον είχεν υπερπληρωθή άπο -τ/ τρωτην ημέραν, θ'. οε πέριξ ίρτ«>.,
Ι τ,σαν πλήΐεΐί: τεμπέλη?ων περ';;!·(
νόντων διά νά «πέλθουν.
Ό δ'.ευθυντής τοΰ 1δρύ·5ί.ατος θ'.-]
πων τουτο, καί πρ&αισθανόμενος ό-|
τι το <ίμ»μουρ!ετλίκι» τού δέν 0α{ οιηιρκει επί πολύν καιρόν, «άν έ-] πρόκειτο νά τρέ>ΐη δλΐΛ
πρός τιμήν τοϋ "Αγγλου
πουργοϋ δοθησόμενυν γεϋμα. Κα-
τά συνέπειαν ό "Αγγλος πρωθυ-
πουργός θά συναδεύστ] την κ. Χοΰ-
6ε ρ είς την αίθουσαν τοΰ φαγητοϋ
καί αντός θά συνομιλτ| μαζύ της
έκ τοΰ πρός τα δεξιά αυτής καθί-
σματός τού έφ' όσον θ;ά σεο-6ίρων-
ται τα διάφορα φαγητά.
Τό ζήτημα περί τοϋ ποϋ θά κα-
θήση ή "Ισμπελ Μάκ Ντόναλδ, ή
κόρη τοΰ Άγγλου πρω&υπονργοΰ,
ελύθη ευκόλως, τοΰ υπουργόν των
Εξωτερικών Στίμσων άνακοινώ-
σαντος δτι ό πατήρ αυτής εζήτη¬
σεν όπως μή δοθή ε'ι ζτήν κόρην
τού έπίσημος -θέσις.
τους κηφήνας, κατ>οτ( το ποσόν -ς
αφησ·»ν δ μακαρίτης είχεν δρια. ν.7
τέφυγεν είς τό εξής τέχνασμα: Σο
εννοηθή μέ τούς όπαλλήλοος το;,1
καί τούς Β'.Ιταξε νά δάλοον φωτ:ά|
σέ μερΐκά άζ,ί'νδυνα μέρη το5 ·/-■
ρίοο.Εϊς τάς φωνάς «φωτία, φωτ ϊ>
οί τεμπέ-ληδες χατείς με πά τώ ά Ι
ήρχισαν νά εξέρχονται καί νά ;^-ι
γουν δλ«, έκτος έν&ς, όστις αί'7-1
οορών ?·.' δ.τι συνέδαινε γύρω του,Ι
κατέκεΐτο ίαπλίΐΧ,λένος μακαρίω; ε-Ι
πί τής κλίνης τού. Ό διευθ.--!-,:}
έκράτησεν αυτόν ώς πραγμ-ας1
τίμπέλην καί δίιωξε τούς ά/ ^;|
ψευδρτεμ,πέληδες.
ΑΒΡΑΑΜ ΑΛΕ3Ι._ι,1
—Μην χιστβύετε τό κάθε -■■ ".< άκούετε, δ'.ότ: χιστευετε πολ/, ι : πράγματα άνΰχαρκτα. -—^Τό μόνον ειδος ερωτος ά-τ,Α-| λα-/»ιένον πάσης άμ?·.δολίας, είναι 5 —Ή ελπίς δέν είναι πάν-ο:ί| τό καλλίτερον μέσον, διά νά '/?' τοϋνται είς ύποταγήν α! μάζαι. - .,^αΓ ,1Β.™1π —Μή θέλεις νά κάμης πάλ. πρότασι Ιπειτα άπό την άονητική ννΐΓ* Λ"νΐΙ"ΪΙ που σ' εδωκα χθές. Χου&ερ είς τό Ι —Μά νόμισα δτι μποοϊί νά ίλλαξβς γνώμη καί νά κατάλαβες τό ).ά*ος <*>«
- /

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, Ο ΟΚΤΩ^.Ο, 1329.
ΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ Μ
Ό συρμος τώοα άπαιτεί όπως αί γυναϊκες εχουν δχι απλώς μίαν, άλλά πολ¬
λάς γούνας. "Αλλην δια τα σπόρτ, άλλην δι' απογευματινάς καί άλλην (διά
χοροεσπερίδας. Μερικαί γυναϊκες μάλιστα ιχουν δύο ή χαϊ τρείς γουνας
διά τάς χοροεσπερίδας—τό οποίον σημαίνει πλούτον καί Μεγαλείον. "Άνω,
τρείς γοΰναι της μόδας. Άριστερςμ γοΰνα έκ μικροΰ άρνίου μέ γαρνιτοΰρε^
έκ μαύρης άλώπεκος, κατάλληλοι διά γυναίκας, αί οποίαι είναι ϋποχρεωμέναι
νά εχουν την ιδίαν'γοΰναν διά τάς απογευματινάς καί τάς χοροεσπερίδας.
Εις τό μέσον πολυτελεστάτη γοΰνα άπό ίκτίδα μέ κολλάρο καί γΰρον άπό
λευκήν άλώπεκα. Δεξιφ, άλλη γοϋνα τής μόδας μέ μπέρταν και κολλάοον
καί μανικέτια άπό κάστορα. Καί κάτι νέον: Τώοα Εχομεν καί πεοούκες
διαφόρων χρωμάτων!
2ραιον γνναικεΓον φόρεμα χοροϋ,
/ει·κοΰ σιφφόν της τελευταίας
μόδας.
'Ωρβϊον γυναικείον φόρεμα τής τ#»
λευταίας- ΙΤαριοτνής μόδας, εκ τα»
φτά «νοΛχτοΰ ροδίνου χρώματος.
] ίίραϊον γυναικείον φόρεμα τής έ-
|*>χης άπό βελοθδόν μέ κολλ^
Γ" τον«λλας, τζορτζέττας η άλ-
■ λου όμοίου ΰλικοϋ.
Είς τό μέσον δεξιά, γυναικείον φόρεμα χοροΰ. Τό φουστάνν Ιμπροσθεν μέν
είναι κοντόν μέχρι των γονάτων, όπισθεν δέ μακρόν μέχρι τού πατώματος.
'Επανωφόριον έκ τού αυτού ΰλικοϋ. Είς τό μέσον άριστερά, γυναικείον φό¬
ρεμα χοροϋ μέ μακρον ποδόγυρον, άπό μπράουν τοϋλι. Δεξΐφ καϊ άριστερςί
νέα σγέδια γυναιχείων φορεμάτων καβημερινής χρήσεως. Ό ποδόγυοος
χατέρχεται κάτω των γονάτων.
Γυναικείον έπανωφόριον τής έ.ιο-
χής μέ γουναρικά είς τόν για/ιΐν
καί τα μανίκια.
-3Τ^

ΤΗΕ 3ΝΓΑΤΙ
Ι\θ 81ΧΤΪΟΝ55
51'ΝϋΛΥ, Ο( ίΟΒΕΚ 6, 1929-— ΛΌί.
XV.
Νο. 5276.
"Εν ΥΟΚΚ. ΚΥΡΐνΚΗ. 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΙΙΤΟΝ. - Λ.,ι
ΑΠΟΔΙΩΞΑΤΕ ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ
οδόν της έπιστήμης
Γ^, υ ι1, τού τηλέγραφον
ιΰ Ραδιοφώνσυ, έξηλείφθη-
άπό την ΓΓαντασίαν ι
σπίτια μέσα είς τα όϊ
ψαντάσματα -/αί βευκο-
ι'·ρίσκονται πλέον τα
: τα παλαιά γ αί '/α
1 είς τα Γ-
ί·ν βλίπονν
τα
αα τ»ι
α φαα'ομενα φ
ζσανον τόν άποδεί-
ν ΰπϊρφυσιχαί έκ-
>ι των ιχαπνοόοχίον α
■ν ^ργ'ρνται άπο το ο
ιοτοιήτου
πί των κνματιΖον-1
•ι ν ΟΙ τράμοι οί οποίαι
> άπο τίνα μιιστηριώδη
αν ως θόρυβοι κι-
εΐς τό βάθος τό>ν ι
νονμένων θυρών ή άεικινητων πον-
τικών ή καί νερών τα όποΐ<' γον άπο τού; σω/ήνα; Γ, π<ηιθενά. Διάφοροι δημοσιευθή. ^ ιιυιΐ| μονικαί εταιρείαι καί όίτομα προ- ·>ον μεγ ά/, α χρΐματΐκά ποσά
άποί>ειχθ|ί αύΰενπκώς ή επί¬
σκεψις των φαντασμάτων. Άλλ'·
οί'5ίμία αί'θεντινί) απόδειξις έδό-
δν. Παρουσιάσθη /.ά'τοια ένδειξις |
ί, όποία εφαίνετο πειση/Ί), άλλ' ή
έπιστήμη δέν εοω/ί-ν ά/όμη την Γι-1
μέριστον υποστήριξίν της είς τα; Ι
νπενθυμιζει τους μαύρον; αίώνας ι
δτε οί ά'νθρωποι ήσαν άμαθείς καί |
δέν εγνώριζον πώς λπτοι·ργοΰν οί Ι
ι|ΐοι τής φύσεως.
Έ π ε ι δ ή ί α α ν ά μ α-
: έφο6ο3ντο. Κατε-1
/ (.ιιιΐ.ανοντο νχ!~ " ' δος καί τ
μου έτειδΐ) ένν εν φως
τα βλη την νύκτα, μΐ|, γνωρίζοντες |
ότι- τό «φάντασμα» ήτο μϊα φωσ-
φορίζονσα λάμψις των άβρίων ί)
ό.-ίοία παρήγετο άτό την αποσυντι-
θεμένιν φυτειάν.
σπήλαιον των μόλις Ι'βλ?πον μίαν
άναλααςτήν, νοιιίζοντε; ότι χανο-
ποίον τι πνεΰμα προσεπάθει να κα
ταστρέψτ] αύτούς, καί μή γνωρί-
ζθλαες τό γεγονός ότι ό κεραυνος
δέν είναι τίποτε περισσότερον πα-
ρά μία ίντεργέμισΐς ήλεν.τρισιιοΰ
μεταίβαίΌαος άπω £νό; (ιερόν;
εις α/.λο διά να έπαν
λεκτρικήν Ισορροπίαλ,
ις άποδει
τι τα φάσματα τού φόβου, τής ό
πιλπισίας καί τί^ς ) '~ - "-" ^
ναντσι νά ζήσουν εί
τό ~ υγι«.
λ» , οϊα ρΤ ιι
■Οίρικά ζ(ι>ής, στεροϋντατ
, οτητος, θιη'ανται νά -
τού σκοτους ταοποκ
αν πρόθεσιν δπως φοβίση τούς άν- > κατοικία στοιχπίόν -/α[
θριόπους. ι &ί 4τ;Οΐαι τοοιιο
Σηιιερον όπως και κατα τας ή- μονΤα σωιιατα ,
ιιέρας έκείνας ό ανθρω-τος παρα- τεΐ'Γΐιι να πνεύίΐατά τοιν
,ολοι:ί)εΐται άπ^ό τα φαντάπ ιχ-<< ούχι δμως πλέον εις τα; Γ} λιθίνας οικίας -— άλ/ σπίτι τής ψι*χ·ϊ; έκάστοι Πόσον φο6ίϋά στοι/, ιωνουν οικίαι -ψυχών τίνων! Στοιχί- ωνονχ άπό τα (ράσματα των φθβων, οί ό- .τοϊοι τρ ι θείαν τν ί!>ιΐ!>; Γ«το την αμ
τής αριιοίί»-
Ή ψι· ιχων έκείνων.ί νά
αρχαιων
οιδαιΐίθ'.
τι
κονται τ
< ι; τιμ χ·ι ών. Είναι γ οδο; τή; άντ>ρίι>5τστι>το;
ι; τα; #ρΐ)σκει·τι/α; τε
σιιάτων. Ή ζίοή των εΐναι γειιάτΐι
ιιέ τ " Ε/.οΐ αταυ/ουν τα φα
σης τή; κακίαν, πί ι ('ντασι. ^
Αρχικώς πάσα τοιαιττη ^'ΐ'Χη, ψεύδους κα -{(ειντία-
βασίζετα!, έ'πί τής δυνααικής υγεί-1 τοϋ κοτσοαπυ/ιοι·. ΐα φαντάσματ,Μ
ΈΜ Η ΙΠίΙΟΠΟΙΗΙΐΣ
<_.ινε·/ί!α ίν. της 2ας σελίϊος; κνύει μία Άΐίρριναπκή ιεφημερίς ' ζ ' · λον ένδνμασίαν διά τύν ζφοόν ύ.τοκάμισον μέ τρος τα οπίσω γυρι- |ΛοΟ κο/Λαυοι». Δια το Τ,~ι η ' ίΐιιτής τού μα ι ροδ μετσ- καί ό'μως ό ΟύΪΛΛΐαμ Δωγκαν, ά- δελφος τής αποθανούσης χορευτοίί- άς. φοοεϊ άνέκαθεν αρχαίαν 'Ελ- "ι.ι '^'διιμασίαν καί υ κόσμος έ< . νά τόν δλέπη. Ό Λώ- καν ζί| είς τούς Π αρισίον Ιχει καί πολλοΰς όπαΐδούς. Τδ σχετικόν αρθρον τής Άιμε· ρικανικής εφημερίδος, ήτις συη- οτα την αλλαγήν, "τεοατΌνται ώς1 εξής* «Δεν συνιστιιΛΐεν /.■,, >^ ,,^ρέ-
ματα. Δέν ζητούμεν γι^ινά νωτα ή
γυμνά γόνατα. Άτ
ενδυμασίαν ήτΊς ι εί τάς
/ινήσεις; έν καιρώ θερους. Τα ία-
ι-οικά /ρονικά δεικνΐουν ότι ή σι'"
όνος γυνή «ατολαΰει καλλιτέΐ'
-ή τοϋ 1770.
χ τής γνΛ'αι
αα της γυναικείας
ιΤΤ . » ■>
Α' ,1
ΤΙ ΠΡΟ ΓΗΘΗ ΤΗΣ
ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΟΣ
καΐ επβθίν είς την γί|ν μέ δλα τα
δστά τού συιτετρψαενα.
Προ πολλοΰ οί άνθοωπικ. ^ ι«·>
σαν νά έπινοούν πτέρυγας οιά τόν
εαυτόν των ν.αί τίρχισαν ν' άντι-
λανιβάνωνται ότι εάν ήθελον νά έ-
ΛΐτύχοΙΐη' ύς τον συνοΤ/ωνισμόν
Τ .>. -τ .,- -Λν αετόν καί τήνπερι-
ί&ν νά ^ινοήσουν
τα 1709 ό Βαρθο-
Γμαν, μοναχος, έπα-
η πρός τόν Βασιλέα τής
λέγων ότι έό
ΟΣΦΑΤΟΥ
ΟΥ ΑΕΡΟΣ
1·»: αί μυθικαί ΐαέρχ7ε^ ΐ0'
ου τίαΐ τού Π ηγάσου, ι< .χς τάς μεγαλοπρεπώς <^' πρακτικάς προετοιμασίας, νά μή %) ^αί δ άνήρ την ά¬ οτκοΰφισνν καί την ελευθερίαν, ής τολαμβάνει ή σόγχιρονο: γννή,;» προ- ι νόιιιον εύρεσιτεχνίας. Ό Βασίλειος "ενεθουσιάσθη σον .-τολύ έκ της εφευρέσεως ό·ι>'.
' διέταξε ποινήν θανάτου είς δαινα
' ίιθελε την αντιγράψη συνάμα δί
εθωοεν νΐ(.η]λήν -θέσιν καί Ισό^ΐΛλ
σύνταξιν είς τόν εφευρέτην
'Βκκλησία ομως εκρινε τοΰς ίσχυ-
! ρισιΐοΰς τοΰ μοναγοΰ ώ; αίρετικούς
έφ' ής καί <τι . ούτος έρρί- φθη είς την ,,.... ,Γι δπου καί ύ- πέ&ανε. Μετ* αυτόν απέθανε καί ι τό μυστικόν τής πτήσεώς τού. | ΪΛζ τα 1714 ό Σουηδός θεολό- ανοι»ήλ Σδέντϊνμπαργκ έ- , πτητικήν μη^ανήν ή όποία Ι ήτο κραμα όνείρου καί φοααασίας αερσστατον μολΐ- Παρ' δλα τα βημερινά^ ι>ο«}ΐατα τΓ]ς άεροπορία; είν α '
τοι>ς όΐξιον θαυααο^ιοϋ ότι πα/ν-ί
αίώνας λ<Λ τής γεννήσε;ρ ν'τ«η·οΓ·, ή σκέψις τοϋ άνθρί.>Λ
ι έναερίου πτήσεοίς ήτο/;
οου ζωηρά και -τοαγματική ω: *
σήμερον. Θά παρέλθσΐ'ν δμ">;
λά ετχ άκομη προτον νά δινΐ
μέν νά τ " *"
α έ| ΐο
όποΐα προ "τοΛΛοι
την φαντασίαν α..,,, ^ -
δέν έτόλιιων οΰτε νά έ

ί,ϋΝϋΑΥ, Ο0Τ0ΒΕΚ 6, 1929.— ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5276.
ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΧ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άοιθμος 527
Ο ΕΣΧΑΤΩΣ ΤΕΛΕΥΤΉΣΑΣ ΑΕΙΙνΙΝΗΣΤΟΣ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο Γ*
Ο ΑΠΟ ΝΙΚΑΙΑΣ.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1929.
|^——=^!8||Υ< ,1^"/_.^7 ^«ί5^*~~.-~~ η ΤΗΕ "ΝΑΤΙ ΓΟΙ ΙΟΝΑί ΗΕΙ1Ι ΙΝΟΕΰ 1919 ΙΙΒ" ~8ϋΝϋΑΥ , ΟΟΤΟΒΕΚ 6, 1929 8αη<Ι»τ 6τ *»· ΕΝΟ55Ι5 ^υΒΙΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΜ& 148 νν«1 ϊ«11> &ΐΓββΙ
Ν«- Υογκ. Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟϋ Ρ. ΤΑΤΑΝΙΝ, ΡΓββ.-Ττββ*.
Ι>ΕΜΕΓΒΐυ8 0ΛΙΧΙΜΛΗΟ5, δβΟΓβΙ»—
ΟΑΗΠΑί $1ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Τβΐβ—ιιρΛ ΑάύΓβφΐ '·?Τβ«Η*—Ιά"
«110—ε*Μ—·11>
5υΒ50?ΙΡΤ10Ν ΗΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
ΟΐΚ Υ—Γ ...... #10.ββ $1».··
Μΐ ΜοηιΗϊ ..... $6.00 ■·■··
ΪΙΐΓΟβ ΜοηΙΙ»___18.β» *4.··
5ϋΝΡΑΥ
Οηβ Υβ&Γ ....... $7.00 Ι»·*·
δίχ ΜοηΙΚβ......$».»0 »«·0β
'ΙΊΐΓββ ΜοηΙΗβ ... Φί.00 ♦*■»«
ΙΙίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ»Γ ..;___$1.00 Ι»··
2ϊχ ΜοηΤΙϊβ...... «2.09 »»·*·
ΕΝΤ-ΧΕΟ Α5 ϋε.ΟΟΝΟ 0Ι.ΑΜ ΜΑΤΤΕΒ ΑΡΚΙΙ
1. 1·Ι9. *Τ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΤΙΰΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΐΟΚΚ. ΝΕ* νθΒΚ. ϋΝΟΕ» ΤΗΕ ΑΟΤ
3. 187·________
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΛΝΙ8
ΡουΐκΙβΓ αηά 01ια1π".ΐι
Οβΐΐίΐηβΐιοδ, ΕόϋΙοΓ
ΜΕΘΝΙΚΟΣ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ "*' ™**
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΙΙΝι
«■ΕΡ1ΚΗΧ Ι ΕΞΒΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
■Ετησ(α ... »1Ο.ΙΟ Ι Έ~οί· .
Έξάμ—— .. Φί.βθ ΈξΑμηνβς
ί"»ίμ~ος ... (8.00 Ι ΤοΙμηνος
ΚΥΡΙΑΚΛΤ1ΚΟΣ
·*··ε
'ΕτησΙ
ΈΕά
$7.00 ί ·ΕτησΙα ..
. $3 βθ ! ΈΕάμηνος ».
... $2.00 , ΤρΙιιηνοϊ ...
ΕΙΚΟΝΟΙ'ΡΑΊΉΜΕΝΟΣ
ΈτηοΙα . „
■Εξάιιηνος
»1.00
Ιϊ.ΟΟ
'ΕτησΙα
ΈξΑμηνος
Μ·*·
«Ι"
ε»··»
*»·0·
π».»ε
Απββτ^λλβΐϊ »ά ίμβάσματά οας βιΑ τ«-
χνίρομιχΑν «* τραπεζιτικήν «πιτογβ» είς
Αολλββι» πληρωΐίο είς Νέαν Ύοοχην «ια-
τανβ "·Ν8.11οη»Ι ΗβΓ&Μ". 'ΕΛΐστολαΙ Μ-
ριέχουοαι χαοτονομισματα Βίον τα α.τηστέ*-
λωνται ουοτημένοι είς διαταγήν •■Ν&ΙΙοηπ.Ι
Η<·Γ»]α'·, 140 \Τβ8ΐ ϊβτΛ δΐΓββΙ, Νβ- *ογΚ, Ν. Υ., ίλλως βέν φέρομεν ϊ4·ι>—»
Αν αχολκσ^ώσιν.
ΜΙΑ ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΡΑ-
ΠΕΤΣΩΝΑ.
Έν ανεξήγητον φαινόμενον.— 'ΙΙ ίβτορία της
νος --ού μεταιφέρεται μόνη ά«ό τοΰ εέκονοβτασίοο
εις την κλίνην.— 'ΙΙ οτονοικία άνάοτατος βΛ>ρρέει είς
τόν οέκεβκον τού θαύματος.— Μεταφοράν της εικό¬
νος είς τόν ναόν τής Άναλήψεως.—'Ανακρίοεις.
ΤΗΣ ΘΑΥΜΑ-
ΤΙ.ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΟΧΟΙ
ΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΟΣ.
ΧΕΙΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ^ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ_____
ΓοαφίΙο €·Ε»νιχοϋ Κήρι·*ος» Ι·» "
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 18.
Η ΑΝΘΗ
"Ολοι τό ξέοανε στό βουνοχώρι
πώς τό βοσκόπουλο τό γαλανό,
ή Άνθή τού τσέλιγχα, τό άγάπαε,
(κόρη,
μ' ϊρ<οτα ά-νίκητο καί φλογερό. Μ' άλλον ό τσέλιγγας γαμποό τού (τάξει. 'Η Άνθίι σιγόλυωνε σάν τό κερί. Νυφούλα ϋλόλεϋκη—ώ, τί μαοάξι.'— ξάφνου την ίθαψαν στή μαόρη γή. Κοντά στσν τάφο της τό νιο<τκαμαίΛ», μόλις τό σοΐΊρουπο γύρω χτ/θβ, πάει τό βοσκόπουλο τό λυχημένο καί ητή φλογέρα τού πτκρολαλεϊ. Άχ, ξύπνα, Άνθίτσα μου, νά ίδί)ς • (τ' άρνάκια, μπί μπε, πώς κράξουνε καί σέ ζητοΰν, ξύπνα γιά αένανε τα κουδοντνάκια ν' ακούση;, πένθιμα, πώς άντηχοΰν. ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΚΙΠΗΣ ΡΚΟΡ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3 ϊιπλωματοϋχος Χ.ειροπράκτωρ, ιαί έφευοέτης ,οϋ Θερμοκα.-τέλ- Ιου πρό; έπα- /αφοράν των ιαν.λιών καί θε- ~ «πεΐαν τής ττώσεω; αυτών. Γράψκτε διά τό Βιβλιάριόν μου, άποσΐΒλλεται δα>ο€-
άν. ΤΩραι Γρα<ρείου 10-12 π. μ., 4-7 μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς. Β?/6—β ν. 551η δι., Νεν ΥοΛ Ρΐιοηβ: Γο1ιΐΐη1)ΐΐ5 5855. ΚΑΝΑΡΙΝΙα! Μόλις παοίλάόομεν αρκετάς χι¬ λιάδας κα-ναρινίων Ηεγγ«ζ ΜΙ. Κο11β~ χαχ ΟιορρβΓ8. Τα πωλοθμτν την έ&όομάδα ταύ- Γην πς αντελήφθη τνχαίως ότι" έχ
τοΰ ε'ικονοστασίου ελειπεν ή μεγά-
λη εΑκών τής Άγίας Μαρίνας καί
ιν&υμηθεϊσα ότι πρό τίνων ημερών
είχον άποπειρα'θτ| νά την κλέψουν,
ενόμισεν ότι οί αγνωστοι τής την
εκλεψαν καί ήργισε κραυγάζουσα:
— Πάει ή Άγία Μαρίνα.. .
— Μοϋ την εκλεψαν.. .
— "Εκλεψαν την είν.όνα.. .
Ένφ δμως έξηκολούθίΐ νά κραΐι
ζΐ καί νά τ>ρηνή συγχρόνα>ς δ
ώλ ό έ
γζΐ ρηή γχρς
την απώλειαν τής εικόνος, έστράφη
πρός την ·κλίνην καί εκπληκτος πα¬
ρετήρησε ν είς τό μέσον ταύτης, επί
των (Τχεπασματων, ίσταμένην όρ^θί
αν την είκόνα της Άγίας Μαιρί-
νας.
ξι ή
χε •θαυματουργάς ίδιότητας. Π ρο-
χθέ; δμ(ος ϊι νυναΐκα τού Μάμμου
εκάθητο εξωθί τής οικίας της. Έν
τος τοΰ δωμάτιον ευρίσκετο ό σύ-
ζνγό; της, όστις εκοιμάτο. Εις μί¬
αν στιγμήν έσηκώθη διά νά εισέλ¬
θη είς τό δωμάτιον. Εισερχομενη
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΙΟΗΑ
Μόνον $5.00 μηνηαίως. Διδαοκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ελληνν-
βη, παρ' Άμεοικσναοος, κάτοχον ττίς Ελληνικάς. 'Ανοτκτη άπό 10
π. μ. Ιιος 10 μ. μ.
56* - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταςύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕΐ¥ ΥΟΒΚ
Πρός στιγμήΐν εαεινε ετάν άπο-
'ΕχλώμιθΜε καί τρέμου-
τόν κουμώμενον
σα;
γόν της.
Έν τω μεταξύ καί οί προστρέ¬
ξαντες περιίοικοι κατελήφθησαν &-
πό τρόμου ΰλέποντες τό φαινόμε¬
νον της είκόνος ή όποία είχεν έ
καταλείψη την -θέσιν της είς τό
κονοστάσιον καί εστέκετο όρθία είς
τό μέσον τής κλίνης.
Π άραντ,α έγονυπέτησαν καί
(τταυροκοπούμενοι διεπίστωσαν τό
θαϋμα. Άμέσως κατέκλυσαν τόν
οίκίσκον χιλιάδες κόσμου.
Έν τω μεταξύ ήναψαν κηρία
είς την είκόνα, τ» όποία Ιξηκολούθει
νά ευρίσ'κεται επί τής ■κλίνης, ε-
καυσαν λιβανωτόν καί ήρχισαν
προσφέροντες διάφορο: άναθήματά
ώς καί χρήματα.
Π ερί την εσπέραν καί πάλιν ή
οίκσγένεια έτοποθέτησε την είκόνα
είς τό είκονοστάσιον. Άλλά δέν ε¬
πέρασαν ολίγα λεπτά καί πάλιν ή
Άγία Μαρίνα έγκατελειψε την θέ¬
σιν της καί έφθασεν είς την κΖίνην
δπου κοκ έκΐτέκετο όοθία.
Ό σκοπό; άστυφΰλαξ τοϋ τμή-
ματος ΛθΌπετσώνος κ. Κομνηνός,
παρατηρήσας την κοσμοσυρροήν,
εσπευσεν είς τόν οίκίσκον καί άν-
τελήφϊτη τα διατρέξαντα.
Νομίσας δμως, δτι επρόκειτο πε
ρί τεχνάσματος διά κερδοσκοπίαν,
εσ6υσε τα κεριά, έτοποθέτησε μό-
νος τού την είκόνα είς τό είκονοστά
σιον καί παρέλαβε μεθ' έαυτοΰ τα
προσφερθέντα χρήματα διά νά τα
παραδώση είς τό τμήμα.
Δέν είχεν δμως κάμη μερικά 6ή-
χ μς μ} μρ ή
μσπα, ότε αί κραΰγαί τοϋ πλήθους
τόν ήνάγκαβττν νά σταματήση.
—- Θαϋμα.. . θαϋμα...
— Τόε3δαμε...
— Άγία Μαρίνα θοήθα μας...
*Όλο τό πλήΤθος τό κατακλύζον
τους στελΌύς; δρομίσκονς εΐχε γο-
νυπετήση πρό τής σΐκίας. Πάντες
ήσαν κατασυγκεκινημένοι.
"Εσπενσεν άμέσως ό άστυνομι-
κός καί εισήλθεν είς τόν οίκίσκοΛ'.
Μόλις είσηί.·&εν αντελήφθη ότι
καί πάλιν ή εικών ευρίσκετο επί
τής κλίνης όρΐΚα, ένφ μόλις πρό
ολίγων λεπτών την εϊχε τοποθετι'ι-
ση εις τό είκονοστάσιον.. .
"Εσπευσεν άμέσως καί ανέφερεν
τό γεγονός είς τόν διοικητήν τοϋ
τμήματος κ. Κρητικόν, δστις καί
μετέβη επί τόπον.
Ό άστννόμος κ. Κρητικός ενήρ¬
γησεν άνακρίσεις καί ΐξηκρίδωσεν,
δτι τό φαινόμενον τουτο είχεν ε¬
παναληφθή τρείς φοράς. Αί χιλιά¬
δας κόσμον, αί οποίαι είχον συγ-
θ έββί
, χ
ρίί έκεϊ, τό έβεβαίωσαν.
Άπαγορεύσας τέλος είς αΰτούς
νά προσφέρονν χρήματα, ανεχώ¬
ρησεν.
Έν τω μεταξύ κληθείς εσπευσεν
ό ιερεύς τοΰ έκεΐ πλησίον ευρισκο¬
μένον ναοϋ τής Άναλήψεως, δστις
έτελεσε Πο»άκλησιν.
Καθ' όλην την διάρκειαν τής νυ
κτας καί την επομένην ημέραν ό
κόσμος εξηκολουθεί νά κατακλν
^η τόν οίκίοκον καί νά προσέρτχε-
Η ΕΑΑΗΝΙΚΉ ΕΙΣ ΤΟ ΠΗΤΗΜΙΟΝ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΙ
Ένω την ά«θακοραχ£ζοι>ν μερικοι "Ελληνες της '..
μερικης.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 6 Όκτωβρίου.— (Ίδ. τηλ- τοϋ «Έθνι-
κοϋ Κήρυκος»).— Είς τό Πανεπιστημιον τής Βουδαπέστιΐ;
ίδρΰεται εδρα της Νεοελληνικής γλ(οσσης, διορισθέντας κα¬
θηγητού τοϋ Δρος Ανδρέα Χόρβαρτ, θερμοϋ πρωτεργάτου
της Ούγγρο-Έλληνικής πνευματικής καί οικονομικής συ'-
εργασίας. _____^_ _ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
Σ ΕΙΣ Μ ΟΙ ΕΙ Σ^ΓΗΜΝ_ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ
Έλαφραί δονήβεες άνευ καταβτρο<ρών ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 6 Όκτωβρίου.— 'Ελαφρά σει- σμική δόνησις εσημειώθη χθές είς τό Τέμεσβαρ τοϋ Βανά- του. Οί κάτοικοι καταληφθέντες υπό πανικοΰ έγκατέλειψαν τάς οικίας των. ται μέ εύλάβειαν εις τό προσκύνη- μα τής είκόνος. - Κατόπιν τούτον, ή οίκογένεια ά πεφάσισε καί μετέμερε την είκόνα είς τόν ναόν τής Άναλήτψεως, δπου καί συνεχίζεται τό προσκύνημα. Ή είκών αυτή Ιχει μηκος 60 έ- κατοστών τοϋ μέτρον καί πλατος 30 περύτου, είναι δέ πολύ παλαιά. Ό άστννόιιος κ. Κρητικός είς σχετικάς ερωτηθείς απήντησεν ώς εξής: — Λέν ήαπορώ καί έγώ νά έ- ξττγήσω τό φαινόμενον αύτό. Πάν τως δέν |ΐοϋ φαίνεται νά πρόκειται —ερι δημιουργίας θατύματος διά κε,ρ δοσκοπίαν. 'ΑίΓηγόρευσα δμως καί νά προοχρέρουν χρήματα, διότι πολ- λοί πετοΰσαν λεπτά επάνω στό κρε- βάτι οπου ευρίσκετο ή είκών. Ή άλήθεια είναι δτι ή έκδοχή τής κερδοσκοπίας άποκλείεται. 'Η οίκογένεια ΜάΥιμου άποτελεΐται ά πό άπλοΐκούς άνθρώπους. Τόσον υ σνζυγος όσον καί ή σνζυγο; μέ θρησκευτικήν εύλάβειαν μάς ώμίλη σαν περί τοϋ •θαυματος. — Τ,ρομάξαμε. Πρώτη φορά ή είκόνα μάς εδειξε την δύναμί της. ΕΓδαμε καί πιστέψαμε. Τόσα χρό- νια ποϋ την είχαμε δέν εΐχε συμβή τΐποτε σχετικό. . . Τώρα την πηγά με οτήν έκκλησία, γιατί ό κόσμος κάθε μερά γέμιζε τό σπίτι μας καί διότι πρέπει νά «σαραντίση». Θά παραμείνη δηλαδή ή είκών, συμφώνως πρός μίαν παράδοσιν τοΰ τόπον των, τεσίΓαράκοντα ημέ¬ ρας είς μίαν εκκλησίαν. Οί περίοικοι έπίσης μας άφηγή θησαν τό ·θΐΐνμα μέ την αυτήν πί¬ στιν. — "Εφυγε, καλέ, ή εϊκόνα άλπό τό εϊκονοστάσιο «αί πήγαινε στό ΔΕΝ ΧΟΡΕΥΕΤΕ; Τελεία καί ήγγυ- ημένη διδασκαλία δλων των νεωτέ- ρων χοοων διά σκηνάς καί σαλό- νια, κατά μάθημα, ή κατ' άποκοπήν. Μαθηματα κατ' οΐ- ιον. Επισκεφθήτε τας διά νά πεισθη- ?. ΤΩοοι; 10 π. μ. —10 μ. μ. ΤΗΕΟϋΟΡ & ΡΗΟΟΑ ϋΑΝΟΙΝΟ δΤΟΟΙΟ 37 %Υ. 76ΤΗ 6Τ., ΚΕτ¥ ΥΟΗΚ 1341. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ τΩοαι σντντεΰ|ε«>ν: Δευτέρα καί
Τετάρτη άπό 4—δ μ. μ., η γοά-
ψατε: Κ. ί>8ιΐΓθϊ, 18 Ο14 Βγο3<1- ?3ν, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. α»3Τ. Τηλ»:φ. ϋηΐνεΓίίΙν 0232. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ Καθημερινώς Άρνιά (ΟΓΓΥ ΟΚΕδδΕϋ), Κετραλάχια, Σηχβ- τάκια, Γλυκαδάκια, Πονλερίκα, Βώϊον κρέας καί Μοοχάοι τοΰ γά¬ λακτος. ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ 510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ. (Μεταξύ 38 χαΐ 39 Αρόμ—/) Τηλέφωνον: Μεά&ΙΙϊοη 3743. κρεΰάτι... Την ολέπαμε ποϋ I- φενγε καί ποϋ εστέκετο δρθία. Ανεξήγητον φαινόμε¬ νον. Αύτο είναι τό γεγονός, τό ο¬ ποίον αποτελεί τό ζήτημα τής ή;ι ρας είς την πολυπληθη συνοικιαν της ΑραπετσΛνος. Τό περιγράφο- μέν δμως δπω; μάς τό άφηγήθτΓ σαν. Οί εΐδικοί, οί άσχολούμενοι περί την εξήγησιν των φαινόμενον τούτων, άς πεταχθοϋν μέχρι τοΰ ξύλινον οίκίσκον της Δραπετσώ¬ νος καί άς μάς είπουν την γνώμην των. Κ. ΠΑΣΑΠΑΝΝΗ - Φιλολογικον καί Έγ3ητχ.λοοΐτα·δικόν Ήμιεοολόντον μττά πολ?.(&ν είκόνων καί .-ΐρίίηοτύπων διηγημάτων. Τιμάται ................. $1.00. Η1Ι ενός Καταστήματος είναι έκείνη ποΰ θά προσελκύση πελάτας καί θά καταστήση την παραμονήν αυτών ευ¬ χάριστον και άναπαυτικήν. ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ γνώμας καί προϋπολογι- σμούς διά την διακόσμησιν και έλαιοχρωματισμδν των Καταστημάτων σας άπδ τό ΡΕίΙΧ 202 ΕΑ5Τ 23ΗΟ 5ΤΗΕΕΤ ΥΟΒΚ. Ν. Υ. 8106—8107 ΤΕ_ Τό μεγαλειτέρον καί τελειό- τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)ΙΟ έν Άμερικη, διευθυνόμενον άπό ειδικόν καλλιτέχνην καί άπα- σχο?.ουν πεπειραμένους κοβμττ ματογράφονς, καλλιτέχνας καί έλαιοχρωματιστάς. ΑΙ μέχρι τοΰδε έκτίλεσθεί- σαι εργασίαι ίχονν κατατάξη τό ΪΈΤΛΧ 8ΤΙΙΟΙΟ (Τμήμα τοϋ Οίκον Μ. Γεΐϊχ β_(1 Οο. Ιηε.) μεταξΰ των μεγαλειτέ- ρων Άμερικαντκών.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
^ΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Οί εέβελθόντζς μετανα-
βταε κατά τόν" Ιούλιον.
Κατά τόν —>ωτ«ν μήνα τοΰ νέου
οικονομίδου βτ«*ς, τό οποίον ήρχι¬
σεν την Ιην Ιουλίου, εισήλθον νο-
μ"'μως είς τ*? Ηνωμένας Πολιτεί-
ας' 35817 άλλ&ίίποί, συμφώνως μέ
την στατιστικήν τής^ μεταναστευτι-
χής υπηρεσίας τοϋ ΰπουργείου τής
Εργασίας. Έκ τού άριθμοϋ αυτού
20068 λθ ώ ετανάσται διά
ΘΑ ΤΡΙΠΑΑΣΙΑΙΘΗ
Η
20.068 ήλθον ώς μετανάσται διά
μόνιμον διαμονήν είς τήν χώραν,
οί ϊέ ΰπόλοϊποι 15.749 ήλθον ώς
ΤΜΑΤΟΝΡΟΪΖ
Εις τό συνέδριον των άρωματο-
ποιών, τό οποίον συνήλθε είς τό
Σικάγον, κατεστρώθη λεπτομερής
στζτΐστίκή τή; καταναλώσεως των
ΰ'.χφ>?(ί>ν ίίίών τής άρωματοποιΐας.
Κατά τα συμπεράσματα τής στατι-
στικής αυτής, εάν τα άρώματα, τα
—ρ σωρινοί «πισκέπταΐ. Κατά τόν | ««>ΐα ^ωλοϋνται κατ' £*τος είς τάς
ίδ'ον μήνα ανεχώρησαν έκ των Ή-1 Ηνωμένας Πολιτ'είας, ■έχύνοντο
νωμένων Πολιτειών 28.170 άλλο- ^ίς μίαν τίχνητην λίμνην^Θά ηδυ-
δαπθ! έκ των οποίων 23.084 ήσαν ναντο έντές ιύτής νά πλεύσουν τα
ί% τής κατηγορίας των προσωρινόν ^ μεγαλείτερα Οωρηκτά τής Ά-
έζίσ-λεπτών καί 5.086 ήσαν μετα- μ·-Ρ<*ής· Μέ τα μπατόν ροόζ, τα '. άποδημησαντες οριστικώς έκ, της χώρας. καταναλισκόμενα είς τάς Ηνωμέ¬ νας Πολ'.τε'ας θά έχρωματίζοντο ι όλαι αί οικίαι τοϋ Χόλλυγουντ. Τέ- Π υΙΗΙΙΐΛΜ 1πΙπ£ΙΗΖΙΖ|Συλλόγου των άρωματοποίών—-με- ---------— '"~'1- βιομήχανος—-ανήγγειλεν "ότι 4 εΥ ΟΙ) Γ τ0!αύτην ζοιχιλίβν άρωμάτων, ώ- 7τε ή κατινάλωσίς των βά τριπλα- θή' Η Ι Ή άνεργία είς τό ΊΤτη- τροΐτ εμπνέει ανησυχίας. Ό διευθυντής τοϋ έν Ντητρόϊτ Έΐγοδοτικοϋ Γραφείο; κ. Άντζμς, [σ*. το οποίον, κατά μέσον όρον, τοπο¬ θετή μην.αίως είς διαφόρους εργα¬ σίας περί τάς δΰο χ'.λιάδ-ας άτομα, λέγίΐ ότι ή παρατηρουμένη άνερ- γί>, τόσον είς τήν πόλιν τοϋ Ντη¬
τρόϊτ όσον καί είς όλην τήν Πολΐ-
τϊίαν τοϋ Μ£τσ:γκαν, αποτελεί σο-
6α?*ν πρόδλημα. Τό φαίνόμενον ΑΘΗΝΑΙ, ΣεπτέαδριοΤ—Ύχδ Ι
τουτο της ανεργιας αποδίδει εί; | ^ ά?μςίίας ΰχηρεσίας τυνεχίζεται
την ολονεν χρησιμοποίησιν νεων μη- - - - Λ
χανημάτων, τα όποία περ'.ορίζουν
τεραστίως τόν άριθμό-^ των έργατι-
Γ,ξεν, καθιστοϋν
Τ
Τθϋρ.Α('ας
των σ,ναφθε[σών ιιετα-
κρυ των,
—, -----Γ.,._----,, τής θέσεως τοϋ
ουσκο- μίχχ^ εαν<>ο.ομ£νου κράτους, τεθοϋν
Ό Άμερικανός έφίυρέτης θωμάς "Εντισων, όστις εσχάτως άνέρρωσεν έκ
πεοιπνευμονίας. Είναι 82 έτών. Κάτω ή οίκία τού έν Γουέστ "Οοαντζ, Ν. Ι.
Α1ΤΗΜΑΤΑ ΤΙΝ
ΤΓό έξάωρον τής ημερη¬
σίας εργασίας.
Είς τα Κάνσας Σίνι συνήλθεν
τήν παρελθοϋσαν έδ2ομά3» τό 16ον
συνέδριον τής Ενώσεως των σιδη-
ροίρομΐν.ών ύπαλλήλων, ήτις έξ^ρ-
τάται έκ τής Πανςιμερικανικής
'Εργατιχ.ής '0με~χνδίας. Ό πρό-
εδρος τής Όργανώσεως κ. Ζέουελ,
είχεν ότι τό καλλίτερον μέσον ίιά
νά δοθή έργασία είς τους άνέργους
<ΐ!Ϊηρο3ρ$μικούς είνε ή κατ' ετος παραχωρήσης ενός μηνός αδείας μέ όλας τάς άποδοχάς είς τοϋς σ:δη- ρο?ρομ'./.ούς ΰπαλλήλους. Ό ίδιος ύπέμνησεν ότι χϊτά τα τελευταίίΙ ετ-} δ'.ακόσια! είκοσι πέντε χιλιάδες· σιδτ)ρο5ρομ.!7.ών ΰπαλλήλων έ'χασαν τάς θίσεις των, άντικατασταθέντες υπό μηχανημάτων. Είς τό ίυνέϊρι- ον παρέστησαν 580 άντΐπρόσωχοι, πεντήκοντα τεσσάρων χιλιάδων ώ γαν&νμ,ένων ίΐϊηρώ ζομενων εις πσλλας «πιχειρησεις, η Ηδη μελετάται ή υπο τής Ο αριθμος των άνέργων είς τό Ντητρόϊτ καί τα -περίχωρα ΰπολε- „" , Γίζίτ« είς 65 χ^ιάδας, χωρίς νά ι, Κ«α τάς πληροφορίας μας, ή Αΰξηβις των της έταιρεέας Βάλου- Τβόκλατ Κόμπ. της συντηρήσεως των. ΙΥ1ΙΚΑΤ0Ν ΤΙΝ αναλάβη την ΰ ' ' λίχάαματα, τα ΰαλικά, τα ελαια καί αί «λαί.-ι. >
Σχετικώς θά ληφθούν ΰπ' όψιν!
καϊ ύπομνήμαιτα ύποδληθέντα είς'
τήν κυβέρνησιν χαρ' «μπόρων καί '
έμπορσδιομηχάνων Μυτιλήνης, συν·!
αλλασσομένων συχνότερον μετά τής
Ή έτα.ρεία κατ
τών-να1υ.ηΐθί; Οΐιοοοΐατβ Οο. 5ίά
νά αντιμετωπίση τόν όλονέν αύςά-
νοντα όγκον των εργασιών της καί
τάς μεγάλας παραγγελίας, τάς ο¬
ποίας λαμδάνει, απεφάσισε νά αυξή¬
ση τήν παραγωγήν της καί πρός
τουτο Οά εκδώση νέας μετοχάς πρός
είκοσι πέντε δολλάρια εκάστην. Ή
μεγάλη αυτή επιχείρησις εχει τα
έργοστάσιά της είς *Εμφ«ρντ τής
Νέας Υόρκης καί παράγει σοκο-
λάτας έξαιρετικής ποιότητος.
Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΣ ΤΗΣ
™«α1ηΤ
ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτέμ«ριος, 1929.
—Οί δ'.ορΐσθέντες υπό τοϋ νπουργεί-
ου τής 'Εθνικής Οίκονομίας ώς έκ-
I
κ,ίθαριτταί τής Άγγλοαμΐρικανι-
εσφράγισαν τα γραφεία αυτής. Έν-
τ>ός ολίγων ημερών Θά γίνη ή άπο-
|σφράγισις τοΰ ταμείου τής Τραπέ-
I
ζης υπό το3 είρην&δίκοο Αθηνών
^ετά^τοΰ ένεργησαντος τήν ανάκρι¬
σιν, ίνα αρχίση ή έκκαθάρΐσις των
λογαριασμών τής πτωχευσάσης Τρα
πέζης λ; ι ή άποζημίωσις των μι-
κροκαταθετών.
Η
ιψα χρυσου
Έξ Οΰίλιγκτων τής Αΰστραλίας
τηλεγραφοϋ/ είς^ τα Άγγλικά φύλ-
λα ότι ό χημ-.κος χρυσό; δέν εΐνβ
πλέον ζ/ειρον των άλχημιστών, άλ-
λά πραγματικότης. Έκείνο τί) οποί¬
ον άπο αίώνων άνεζήτουν οί σοφοί,
τό επέτυχον δ.ο εργάται τοϋ χημι-
κοϋ έργαστηρίου των μβτ^λλείων
τής Αύστραλίας. Οί εργάται αύτοι
ήσχολβδντο άπό δεκαπενταετίας, έν
πάση μυστικότης, είς τήν κατα¬
σκευήν χρυσοϋ διά χημικής σονθέ-
εως.^ Ή άνα/.άλυψις ανεκοινώθη
ίς την "Αγγλικήν -Λΐ/δέρνητιν. Πε-
ί υ έ
ρί αυτής ομως δέν εγνώσθη αλλο
ή ότι ό συνθετ'./.ός χρυσός επετεύ¬
χθη διά τής χρησιμοποιήσεως μιάς
δυνάμεως οεκαπλασίως ίσχυ.ροτέρας
τοϋ ήλεκτρισμοΰ καί την όποίιν οί
έίφευρέται ώνόαασαν «χρωμαδίνην».
Ι ΕΝΩΣΙΣ ΤΟΪ ΕΥΞΕΙΝΟΥ
ΜΕΤΑ ΤΟΪ ΑΤΑΑΝΤΙΚΟΥ
Η τχεδιασθείσα οργάνωσις Ιθνι-
**οϋ συνδικάτου τοϋ σίτου μέ κεφά¬
λαιον «ίκοσι έκατομμυρίων δολλα-
ριων μέ κεντρικήν έδραν τό Σ:κά-
γον, άνελιίθη είς τάς κυρίας αυτής
γραμμάς *ρο τής ·έπί των γεωργί¬
αν ζητημάτων έπιτροπης τής Γε-
ροκπας, υπο τοϋ κ. Μακέλίι—μέ-
λους τοϋ Όμοστονδιακοϋ Άγροτ-.κοϋ
-υμ«ουλίο». Κ^τά τάς ανακοίνω¬
σις τοΰ κ. Μακέλ€:, τό <τυμ6ο6λιον απεφάσισεν οριστικώς νά προίη είς την οργάνωσιν τοϋ έν λόγω <τυνδι- *«τ«υ τό οποίον θά αναλάβη τήν *ωλησιν τής σιτοπαραγωγής όλων των σιτοπαραγωγών μελώϋ τής ορ¬ γανώσεως. ΑΙ «υ Η Τριάκοντα τρία ρ έκατομιμύρια τόννων. Ή π-ζραγωγή τοϋ κ-ατειργασμένου τιδήρου χατά τον παρελθόντα Σε¬ πτέμβριον υπήρξεν ανωτέρα όλων των προγενεστέρων μηνών τοϋ ε- τους, άνελθοϋσα είς 3.466.611 τόν-| •λθυς, ήτοι 115.553 τόννοι ημερη¬ σίως χατά μέσον όρον. Ή συνολική παραγωγή κατειγασμένου σιδήρου κατά «ως έννέα μήνας τοϋ τρέ¬ χοντος &-ους^ ανήλθεν «ίς τριάκον- τα τρία περίπου έκατομμόρια τόν¬ νων. Αί τιμαί τοϋ κατεφγασμένου σι2ήροι> έκυμάνθησαν άπό λολλ.
15.50 μέχρι 14.50 κατά τόννον.
τής ^6Οί> Γι-
Αάϊφ Ίνσούρανς.
Κατά τούς πρώτοις όκτώ μήνας
υ τρέχοντος Ιτους ή μεγάλη ά-
^ή έταιρεία Νβν ΓθΓΐί
^°β παΡ^ώΡ^« 25191
ίανε[α άντιπροσωπεύον-
ν κεφάλα:ον πεντήκον-
έκατ^^,υρίων δολλα-
τοϋ ποσοϋ αυτοϋ περι τα'
υ παρεχωρήθησαν έν-
' ·Ίτ, το δέ υπόλοιπον ανα τας ι
"ολ-.τείας Όνάιο Κα>!ΦΟ-νιαν ' ° Ού'λί'πουρ Β. Χιούστων, νικητής τού 6οα6είου τού Τώμας Α.
*Ιίττ:ν ΤΤΐ ' }*.' λ'' κα' ε»έλλων ίσως διάδογοο τού Άμερικανοϋ εφευρέτου, φθάνων
11-νν7-'λ-ανι·αν και Ι Βοοτώνη Ίνστιτοΰτον τής Τεχνολογίας, όπως άρχίστι μαθηματα
νΕντισων,
είς τό έν
Βοστώνη Ίνστιτοΰτον τής Τεχνολογίας, όπως αρχίση μαθηματα. Συνοδεΰ-
εται υπό τοϋ συαιιαθητοΰ τού, Ούώλτερ Κ. Μπάκους.
Η Δ1Η0ΡΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτέμ«ριος, 1929.
—Κατ' εντολήν τής κυβερνήσεως
ό διευθυντής τοϋ Πολιτικοϋ Γρα-
φείου απηύθυνε τηλεγράφημα πρός
τον υπουργόν τής Γεωργίας κ. Σπύ¬
ρ ί5ην καί τόν Γΐνικον Διοικητήν
Μακεδονίας κ. Κανναδόν, άγγέλ-
λων ότι ανεχώρησεν ό ΰπάλληλος
τής Άγρ&τίκής κ. Τζωρτζόπουλος
μεταβαίνων είς Μαχβϊονίαν κιί
| θράκην ίνα ^νσυνεννοησει μετά των
έπθίκ-σ-'.κών άρχών μεριμνήση διά
τήν προμήθειαν καί ίιατνομήν σπο-
?ας.
Ό Γάλλος μηχανικάς Ντέ Μρ
σον —ίοτδίνβι νά ένωθή <ό Άτλαν- τικός μετά τοϋ Εύξείνοο διά διώ- ρυγος διασχιζούσης ολόκληρον τήν Ευρώπην. «Ή κίνησις είς τούς λι- μένας τής Μεσόγειον καθίσταται πληθωρ'.κή. μέγα δέ μέρος αυτής όφείλεται είς τήν ανάγκην άνεφο- δί'ϊσμοϋ τής βιομηχανίας τής 'Κεν- τρικής Εύρώπης. Ή κατασκευή δι- ώρυγος θά άΐτϊλλάςτ) τοΰς λιμένας άπο τής μεγάλης κινήσεως καί θά καταστήση ταχύτερον καί φθηνότε- ρον τόν χ^εφοδιατμον τής ^ιομηχα- νίας. Ή δ:ώρυξ, κατά τό σχέδιον τοϋ Μι:ρεσόν, 6α άρχίζτ^ εκ τινος σημείου παρά τό Σαίν Ν-«ζαίρ καί θά καταλήγγ] παρ£ τήΐί Κωνστάν- τσαν. * Ο ΚΤΗΙΙΠ Έκ>.εκτά 0ι6λία ?χει μόνον τό Βι-
6λιο.τωλεϊον τού «Έ·θν»κο0 Κήονκος>. επί των ί'.ϊταςεων αυτού.
ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτέαβ?!ος, 1929.
—Ό ύπουργάς τής Έθν.κής Οίκο¬
νομίας κ. Βουρλούμης συνειργάσθη
μετά τοϋ διευθυντού τής Εργασίας
κ. Ζάκκα επί τοϋ καταρτΐζομένου
κώδΐκος των κοινωνικών άτφ·ς/λί-
σεων. Κατά* την συνεργασίαν εξητά¬
σθη τό κεφάλαιον τό οποίον άφορά
τάς άσφαλίσεις κατά ·θανάτου, α¬
σθενείας καί γήρατος.
Νέα συνεργασία διά τόν καταρ¬
τισμόν τού κώδικο-ς θά γίνη προσε¬
χώς, όπότί έλπίζετχ: ότι θά έχη
ληφθή έκ Γενέυης χαΐ ή έκθεσις τοϋ
Δ-εΘνοϋς Γραφείου Εργασίας. Ό
χώδιξ ιΐκτυποίμδνος θά διβνεμηθ^
είς τάς ένδιαφερομένας όργατ^ώσεις,
ίνα αυται «κφέρουν τήν κρίσιν των
ί δάξ ϋ
φρ
δ'.ϊτάξε

ΈΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, β ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, Ι!>29.
ΑΠΟ ΤΡ ΒΕΛΓΙΟΝ
ΤΟ ΘΑΤΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΛΑΤΕΙ ΑΣ ΤΩΝ ΒΡΥΗΕΛΛΩΝ
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΒΡΓΞΕΛΛΑΙ, Σεπτέμδριος —
Ύπάρχει μ:ά γωνιά στίς Βρυξε'λ-
λες, χοΰ είναι μοναδ'.κή στό είδός
της στόν κόσμο:Ή «Μεγάλη Πλα-
τεϊα». Τό καλλίτερο στολίδι τής
Βελγικής πρωτευούσης. Στό άντί-
κρυσμά της, ό έχισκέπτης νοιώθει
ν άμεταφέρεται αίώνε; πίσω καί τό
δλέμμα τοο γιά μιά στιγμή σταματά
«χλανές μπροστά στό θαΰμζ, χου
ξεχύνεται γύρω, άνίκανο νά τό άγ-
/.αλ'.άστ).
Τό «Δημαρχείον» άχό τό Ινα μέ-
ρος καί τό «Σπίτι τοΰ Βασιλέως»
άχέναντι, χεριτρυγιρισμένα άχό τίς
χρυσωμένες -προσόψεις των «Σοντεχ-
νιών», χοΰ ή νεώτερή τοος φοάνει
ττά μέσα τοϋ δεκάτου χέμπτου αιώ¬
νος, διαλαλοΰν τή δόξα μιάς όλό-
κ,ληρης σδ^σμένης έχοχής. θά νό-
μιζε κανείς, χώ; κάποΐϊ μαγική δύ¬
ναμις ήγγισε τό έ'δαφος τής χλατεί-
ας αυτής, 3τ: καποια ώμορφη νερά-
ίδα, έχιθομώντας νά τό ίλέχτ) χάν-
τα γελαστό καά άνθισμένο, τό έχάϊ-
δεψε μέ τό μαγεμένο ρα&δί της.
Κατω άπό τόν άπαλό Αύγουστιά-
τΐκον ούρανό, μέσα στόν λεχτότατον
αυτόν γκρίζο ϊιάκοσμο, τα χρώματα
πέρνουν μιά άπειρη γλυκύτητα καί
ή χάρις των γυναικών, χοΰ σάν πε·
ταλοΰδες χλανίώνται άνάμεσα στά
άνθ'.σμένα καλάθια των άνθοπώλι-
ίων, χού κατέχουν τό κέντρο τής
πλατείας, προσθέτει Ινα άκόμη θέλ-
γητρο στή ϊουίή ώμορφιά των κτι-
ρίων, χοΰ την άφίνει άνέγγιχτη το
άδιάκοπο «σόρε κ' ελα» των πολυ»
τχόλων διαδατών.
Άπ' όλοος τος γειτονικοΰς δρό-
χου; -καί δρομίσκοος ξεχύνεται άνή-
συχη ή ζωή είς την «■Μεγάλην
Πλατείαν» καί κυκλοφορεί άνετα
αέ τόν εντονο ρυτ)μό τής μεγαλοπό-
λεως. Κάχου-κάπου μόνον στίς γω-
νιές ή κίνησι γίνεται έντονώτερη,
γύρω άπό τό τραπέζι των πλειστηρι-
ασμών.
ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΚΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΝ— ΤΟ ΑΝΤΙΠΡθΣΠΠΕΥΤΙΚηΤΕΡΟΝ ΜΝΗ-
ΜΕΙΟΝ ΤΗΣ ΦΛΑΜΑΝΔΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ.- Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΕΣίίΤΕΡΙΚΟΣ
ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ— ΤΟ "ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗΑ" ΚΑΙ ΑΙ "ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΓ',
ε/.ε:να,
είς τα όποΪ2 --/
άστικαί έλε.>θϊ
τού
γ ^^
Ένα μεγάλο μέρος ά^ τα Λτ(.
ρυ· αύτά άρ^οϋν βίον μ,'.αης χ·)'-
ετηρίδος. Τα άλλα χρονολογο^ντϊ!
άχό τόν δέν.Λτον εόϊίιμον καί δέκ^-
τον δγΐ&ον α'ιώνα, έκτός άχο" 'ή
«Σχίτί το3 Βαςτιλέως», τό «Σ^ίτι
τοϋ ψωμ:ο·3» 5χως άρχικά τί) άτ:ο-
κϊλοίσαν, χοΰ βχειτα άχό τόν 8ο'ο-
δαρδισμόν των Βρυξελλών άχι τίν
Γάλλον στρατάρχην Β:λλεφρο/ί,
ανηγέρθη έχάνω στό άρχικόν ζγβ.Ι
όν χερι τα τέλη τού χεραΐμίνοο 2·.
ώνος.
Βέ&αιια, &·»τε τό «Σχίτι τού Βί;.
λεως», ουτε αί «Σοντεχνία!» ήμπο.
ρο·3ν νά χαρ*δληθο5ν κατά τήν'):.
^ ν.οιΊ την χάριν μέ τό
αζρχείον. "Οσον, δ;ΐω:, καί «ν /.>'.
νηθη
Δέν χρέχϋ άλλως τε νά λησοο-
θη δτ! ή άνοΐν.οδόμησίς των σ!>α
Είκών άπό τού; έτησίους διεθνεϊς αγώνας άεροστάτων, διενεργουμένους δι χρηματων τοΰ μακαρίτου Γκορντων Μ>τέν-
νετ έν Άγίω Λουδοβίκφ.
Άιτό τόν ίέκατον τέταρτον, δμως
αίώνα, ή τάσις -αύτη έκδηλώνεταΐ
έντονώτερον καί —Χου/τίζει τό Βέλ¬
γιον μέ άριστουργήματα άναμ-φισδη-
των Βρυξελλών.
Τ ό εσωτερικόν τού Αη-
μαρχείου.
δυό
... - , τοΰ 'Εβεράί-Τσέ
-, ■ ■ ■»■""!« *.-> ' *· ιχ6ρν&^μ.6 τις ουο κρηνε; που1- ■ ■
τήτου χρωτοτοπιας. Αι Φλαμανδι-1 ν,«Λ ^ / ,., »->'
,/ , - ,™ . , Λ1 στολιζουν την εισοϊο τού, συμδολι-
και πόλεις ενημερουν. 1ο εμπόριον „ * , ' ^ . , » ^ >
. .,, λ. · ^ ι λ < ,οντας τους Βελγικους ποτααους, ανθιζει. Οί αττικοι χληθυσμοι κα- Γ* , 7 ? ,' Α ' . · Λ| μ,ιαι ανησυχοι των συλλ^κτων γερ- νοον επάνω άπό τα λάφυρα τής ημέ¬ ρας. Πωληταί καί άγορασταί χει- ρονομοΰν. 'Εμχε'.ρογνώμονες έξετά- ζοον. Βιαστικοί δια&άται ρίχνουν φεο-γαλέα δλέμματα καί προσπερ- νοΰν. Κϊί ή φωνή τοΰ κήρυκος έξαγ- τακτοΐΛ· των τας χρωτας κοινωνικάς , ίας. Καί μέ την οίκο- <.αί χολιτικήν ούτήν χρόο- ,ει ενας άρχιτ-εκτονϊκός για να μχουμε στο Δημαρχείον. ι 6έδαΐ2 τόν , οχως εχι χαραοειγμα- —χτον;χΟς ίν. ,ρχ, ς ργμ των διαφόρων τί τ?υ "«?·«*>;>. Γχαρχο,ν εντου-
«ις «,βο^α. -» «γκρατ*» το εν-
γέλλει τάς
'Εχει την αφετηρίαν κάθε (εκδή¬
λωσις των σωματείων, κάθε όμαδι-
κή κίνησις.Ή «Μεγάλη Πλατεία»
είναι τό κέντρον των Βρυξελλών
Αποτελεί τό άμετάβλητο «ντεκόρ»
ολων των μεγάλων γεγονότων τής
Παντοΰ εγείρονται α'Αγοραί»,
αί χερίφημοι «Χάλ», συμδολιν.ά
μνημεία τοΰ ιΐμπορίο». Ή θρησν.εία
τοΰ «άστεως» καί των «κοινοτιχ.ών
ελευθεριών» 'όδηγεί είς την οίκοδό-
μησιν των (ι'Μπεφρουά», χοΰ θαομά-
σήμερα σ' ολες τί; Βελγικές
Και ως εχΐστεγασμχ αρχι-
Τό Αημαρχειον
Τό «Δημαρχείον» είναι τό χολ>
τιμότερο στόλισμά της. Ένα μεγά¬
λο χαραλληλόγραμμο, χοί) λές καί
είναι άχό νταντέλλϊ. "Οσο τό δλέ-
πε·.ς, τόσο χερισσότερο σέ καταλαμ-
δ«νει θα^ιασμός γ:ά τή λεχτότητα
χείων, ποΰ ένσαρκωνουν όλο τό δια-
κοϊζχητικό'ν Φλαμανδ-.κόν πνεϋμα.
Στή Μπρύζ, στήν Κάνδη, στή
Λου^δαίν, εγείρονται τα δημαρχεία
συγχρόνως σχεδόν. Τό ώραίότερον,
ομως, αναμφισβητήτως είναι τό των
Βρυξελλών. Δέν ΰχάρχει Ινα λιθά-
ρι, χο ΰνά μήι τό έχη έπεξεργασθή
προσεκτΐκά τό χέρ: τοϋ έργάτο».
της εργασίας και την υπομονή εκει-
νων, πι
τα
... ι Κάθε γωνίτι, κάθε προεξοχή καί
π&ΰ τό έχτ:σαν. Είνα: Ινα άπό άχό ενα αγαλμα, γαρνιρισμένο καλ-
καλλίτερα καί άντΐπροσωχεοτι- ,λΐτεχνικά' σέ πέτρινο «άζούρ». Ή
κώτερ^ συνάμα μνημεία Τέχνης |,:ρ^οψίς το» νομίζει κανείς πώς εί-
τοΰ _δεκάτοο χέμπτου αιώνος, τής έ- [ ναι -/.εντημένη άχό λεοκά, χροσεκτι-
ποχής αυτής, χοΰ ό έργάτης δέν ήτο »Α — -.«*««!.«Α ^,ί»,» «Λ; ^-Λ».τ «-.
?
«ις
-» «γκρατ*» το εν-
ς , γρ
«'.αφερον -/.α·, χολλακ-ς τον τ>αυμ·>
σμ&ν.
Δέν θά σταματήσωμε χαρά στόν
-ροθάλαμον χοΰ στολ:ζο^ν ά-ό έχά-
άλλά κα-
&ένας στό είδό; τού ενας μικρός
Άαλλιτέχνης.
παρ6ενικά χέρι α καί άχορεί κα-
ΐί την άγάχη
τό Ιχλασαν.
ίΓιατί πραγματικά άχοτελεί άλητ)ι-
νεις με την υχομονη χ
άχάχα έκείνων, ποΰ
Ή οϊοκοϊόμησίς τού ήρχισε είς ινή δημιουργί«.
τα 1402 καί έχροχώρησε τμήματι- Τό όλον κτίριον στηρίζεται είς
κην πτερυγα.
Ή ανέγερσις τού φμπίχτει μέ
μί;ν περίοδον, χοΰ ή φλαμανδίκή
ραλλήλους γραμμάς, χοΰ καταλή-
γουν δεξ'.ά καί άριττερά μέ άγάλ-
,·,,-.. · ^»τα φυσικοΰ σχβδόν μεγέτ)ους, είκο-
άρχιτεκτον.κή άρχίζει -Λάτως νά | νίζοντα χρόσωπα παρμένα άπό την
.....------""■ -'— --" ΤΙ-"1"1 --· έχζ.λησιαστιχή καρίως ίστορία.
χε:ραφετήται άπό την Γαλλικήν.
Γερμανικήν καί Ίταλίχην επίδρασιν
κα> χωρίς 6έ€α·.α ν' άπομαχρυνετα!
τελείως άπό τα ξένα της πρότυπα.
χα:οΐ>σιάζ·ει έκδηλώσεις χραγματ:-
κής έθνική; πρωτοτυχίΐς. Τα χρώ-
« ίχνη τής έξδλίξεως αυτής τα
ευναντώμεν ήδη είς τα «χολιτ·.κά
ίΐτίρια» τοΰ μεταίωνος, την έχοχή
ή έκκλησιαστική άρχιτεκτον.κή*1
;ηροΰσε άκόμη όλον τόν έπιίιλη-
ϊΐ·/.ό *αί βαρίιν χαρακτήρα τής πρώ-1 τικά το
ΐη; Γοτθικής περιόδοο. μα τΓ.ό
Τα άγάλματα α»τά χρησιμεύοον
;ά νά βαστάζουν τό οΊάζωμα τοϋ
χρώτθϋ όρόφου κα: τάς Καρυατίδ·ς?ς,
χοί) κατέχουν όλόκληρη την χρόσο-
Φί) γεμίζθντας τα ν.ενά, χοί) άφή-
νουν τα στενόμακρα χαράθ^ρά της.
Στό μέσο όφώνετζι τό «Μχεφροκά»,
έλαφρό κα! άλύγιστο, θαΰμα άπλό
τγϊτο? γραμμών καί άρμίνίας, φέ-
ροντας στήν κορυφή τοο θριαμβε>
ά α γινάντε:: ά'ναλ-
τ")ν· ε-5 °νδεν,
^'. 15 έ-
ιούτος, δεινίι κο-
ών εω ςκάτω οί τ>αυμάσι«ι τάπητες
τοΰ Ζοζέφ-Σταλέρ-ντέ-Μέρχτεμ. Ι¬
δίως ^νας χοΰ παριστά τόν «θάνατο
~" · — · - τ05 ξημοψ!.
λεστέροο λαϊκοϋ ήρωος των Βρυ¬
ξελλών, που εδολοφονήθη^ στά
1338, θΰμΛ τής άφοσιώσεώς τού
χρός τοΰς σ·ήΐπολίτας τοο, σοΰ δί-
νε: την έντύπωσίν μάλλον ζωγρα-
φιάς /.ίποΐου μεγάλου «μαίτρ» τής
Φλαμανδικίς Άναγεννήσεως. Μο-
νάχα μιά πεπειραμένη «παλέττα»,
όχ! ό άργΐλειός, θά μποροΰσε νά τοΰ
δώστ) την κ'νη,σίν καί την έκφρασιν,
ποΰ τόν χαρακτηρίζει.
Ή ωραιοτέρα όμως αναμφισβη¬
τήτως αΤθοοσά τού, είναι ή σάλα τοΰ
«Συμβουλίοο». Ή μεγαλοχρέχεια
τής ϊιαχοσμήσεώς της «υμίζει, κατά
γενικήν αναγνώρισιν, τα χειό φημι-
σμένα δενετσιάνικα χαλάτα.
Κάτω άπό τό χέρι τοϋ Βικτώρ
Ζανσέν άνέν.οψαν καί πάλιν οί «θε-
οί «ΰ Όλυμχου» γιά νά καταλάβοον
όλόκληρη τήιν όροφή της. Μέ τα
έν τον α, άλλά τόσον έναρμονΐσμέδια
χρώματα των διαφόρων «τ^μπλώ»
της. άχοτελεί μΐά κτυπητή, άλά
ευχάριστον άντίθεσιν στό σοβαρό καί
λίγο μελαγχολ-.κ γκρίζο περιόάλ-
λον τοϋ Ότέλ-ντέ-Βίλλ.
^ Ή διακόσμησίς της έτελείωσε
τα μέσα τού 18&υ αιώνος. Είς αυτήν
διεδραματίτθησαν τα σπουδαιότερα
γεγονότα τής Βελγικής ίστορίϊ'ς.
'Εδώ, μεταξύ των αλλων έγιναν αί
συνεδριάσεως τής Προσωρινής Ωυ-
δε^νήσεως, μετά την Επανάστασιν
τοΰ 1830, ποΰ άπελεο·θέρωσε τό
Βέλγιον άπό την Όλλανδικήν κυρι¬
αρχίαν.
Άντίκρο είς τό Δημαρχείον όρ·
θώνεται χρόσχαρον τό «Σπίτ: τοΰ
Βασιλέως», ωσάν γιά νά τό συναγω-
νισθή. Δεξιά καί άρΐστερά τα μεγά¬
ρω των «Συντεχνιών». -Καθένα μέ
τ όδ:κό τού τό ρυθμό καί την ξεχω-
ριστή του^ίστορία. Άκόμα καί μέ
ίδιαίτερο δνομα, άνάλογο τής κατα-
γωγής τού.
Δεξιά τό «Σπίτΐ των Βαρκάρη-
δων», μέ την χροσωμένην πρώρ'αν,
μιάς φρεγάδας τοΰ 17ου αιώνος γιά
σύμβολο στήν χρόσοψί τού, συνεχο-
μένη μέ τόν «Οίκον των Ρόδων». τό
«Σχίτι των Ζυθοχωλών» καί τοϋ
νά λέγουν. Ή άρχΐτεκτονική τοΰ δε-
κάτου εκτοο καί δεκάτου έδδόαυ
ςίίώνος χαραμένει Γοτθική, νέα:, ό-
μως, κατεοθόνσεΐς π?«δάλλο»ν τ,ώ
θά -όδηγήσουν είς τό ολίγον δυσφηΐΓ-
σμένον «στΰλ-μπαρόκ».
^ Αί τάσεΐς αύται δέν άποδλέ-ο^ν
είς την άλλοίωσιν τής άρχιτεκτονι-
κή; των κτιρίων, όσον είς τό νά 3ώ·
σοον μ;ά νεα μορφή είς την δια/.ό-
σμησίν των. Τό νέον «στυλ» εί^ι
καθαρά διακοσμητικόν. Πρός τςν
σκοπόν αυτόν δανείζονται πλεϊϊ-ί
στοΐχείζ άπό την "Ιταλικήν άρχ·-:-
κτονιχήν.
Είς πολιτικάς ομως διαμάχας,
πού κατεσχάρατσον κατά την περίο¬
δον αυτήν τό Βέλγιον, είχαν τόν αν¬
τίκτυπόν των χαί έχί τής άρχ'τε
κτονίκώς, τής οποίας έμχόδισαν. ·π
την έλλειψιν ιδίως ένιαίας προσ-α-
θείας κ;ί αέσων οίχονομίκών, τΓ,ν
ταχείαν έξέλιξ'.ν. 'Εκτός αυτού ή
Ίταλ'.κή νοοτροπία δέν συμδι'δάζ-ς-
τα». μέ την Φλααανδική."
θέσιν.
Έτσι επί Ινα σημαντικόν
μα ή Φλαμανδική άρχιτεκτον/ή
τιλαντεΰεται μεταξΰ των ξένων ε-
πιδράσεων καί των ιδικών της καλ·
λίτεχνικών στοιχείων, Ιω; τότο; β:ή
την δύναμιν νά χειραφετηθή. Κτ
ή μετϊδολή αυτή συντελείται μόλ'ς
τόν 17ον αίώνα, μέ την εμφάν·7'< τοΰ «στΰλ-μπαρό·/». Είναι Ινα 'λράμα ξένων έπιδρά·;:· ών κιί καθαρά έθν.κών καλλιτεχν- κών στοιχείων. Ή γενική οΐκοδοα.1 κη μορφή των κτιρίων δέν άποαα- κρύνεται άπό την Γοτθικήν άντθη- ψ'.ν. Τό σύνολον ομως τής δίαχβσμή- σεως άλλάζει. "Ολα τα κτίρια τής «Μεγάλη; Πλατείας» είναι προϊόντα τής >*~-
ταδ-ατι/.ής αυτής περιόδοο. Είνα1
συνεπώς ουσιχ.όν νά ενουν έπηρεασθή
απο την αοεδαιοτητα, που %ρ3~Λ·)'ι-
τότε ώς πρός τίς καλλιτεχν.κέ; ?ν-
τιληψεις. Τουτο όιχως δέν μειώνί'
καθόλου την ·>ιαλλιτεχνικήν των α¬
ξίαν.
Είς τάς παλαιάς των προσόψϊ ;,
είναι άποτυπωμένον τό πνεϋμα μιάί
φυλής καί είναι αδύνατον κανείς να
μή συγκινηθή άπό την ρωμαλέαν ; !τ
τήν διακοσμητικήν εμπνευσιν, ποΰ
αποτελεί Ινα υπέροχον ΰμνον π?°?
την φιλοδοξίαν χ,αί την πνευίχατικήν
λεπτότητα ενός λαοά ποΰ είχε μδ-
θοσθη άπό τόν χλοΰτον, την τεχν^
καί την έλεΛερίαν.
ΧΑΡΗΣ ΦΟΓΛΙΔΗΣ
«Ψωμάϊες». Άρΐστερά τό Παλαϊ-
ον Χρηματ:στή·ρ'.ον, χερ!τρ·ογ:ρισμέ-
νον άπό πολοάρΐθμα αλλα κτίρια
σωματείων. Καί τα κτί?:α 5ύτά. εί-
ΝΕΑΝΙΚΟΙΕΡΠΤΕΣ
•Υπό Αλεξ. Δουμά (υίοΰ). Εί;
ναι ενα άπό τα άθάνατα έ^ργα τού
μενά) ου Γάλ)Λυ συγγραφέως. Ε¬
χει μεταφρασθϋ είς όλας τας
γλώοσας τοΰ κόσμου. Τιμάται δέ-
δεμελον ................. 51-00
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ"
14Ο ¥/. 2βΤΗ 6Τ., ΜΕτ¥ ΥΟΒΚ

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, ιί ΟΚΤΙίΒΡΙΟΥ. 1929.
ΓΙΡΟΣΩΓΙΑ
ΖΗΤΗϊνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ές αριστεράν πρός τα δεξιά: Δρ "Αλμπο Σίλβερ, Τσάολες Ε. Χιούζ, καί Δρ Αλεξάν¬
τερ Λάυονς, ραβδϊνόςό είς τα έγκαίνια νέας συναγωγής έν Μπροϋκλυν.
Ό Χρίστιαν Λαζάρντ, Ρενέ Φούλντ, είς έκ των πλουσιωτέρων άνδρών τής ΓαΓλλίας, ή
σι'ϊΐ'γος καί ή θυγάτηρ τοϋ τελευταίον, κατά την είς Αμερικήν άφιξιν των μέ τό ΰπερώ-
κεάνειον «"Ιλ Ντέ Φράνς».
Έορτασμός τής «Ίνδικής Ημέρας» υπό Ίνδιάνων είς τό Πρόσπεκτ Πάρκ, Μποοΰκλυν.
Ή Τροΰλυ Σιάττουκ, φημιζομένη διά την έκτακτον
καλλονήν της πρό 30 έτων, ότε ήτο ήθοποιός, ή όχοία
τελευταίως έφυλακίσθόι έν Σικάγω, ώς κλέψασα άπό
εν κατάστημα φόρεμα άςίας 16 δολλαρίων.
'Η
/·. Χάττη Β. Στόονν, χήρα, όδηγονμένη είς τό δικαστήριον έν Μ.ιελ-
ιτιο, Μαίρυλαντ, όπως δικασθή, κατηγορουμένη ότι έφόνευσε τόν δεκα-
πενταετή ιΊόν της, Τζίόρτζ.
Ίΐ Οεσποινίς ινΐπητρις Τρούσντέϊ/,
έκ Λός "Αντζελες, δεικνύουσα τάς
άπάς άς έπροξένησαν είς τόν τοϊ-
χαν τής οικίας της αί σφαίραι αί
άνταλλαγεΐσαι μεταξύ τοϋ έραστοϋ
της, Κλάρενς Κ. Κόννωρ καί τής
άστυνοαίας.
Τό λείψανον τοϋ Μίλλερ Χοϋγγινς, μεταφερόμεΛΌν έκ τής Μικράς 'Εχ
κλησίας τ ; Νέας Υόρκης είς τόν στδηροδρομικόν σταΰμοΛ·, οπόθεν ά—■-
στάλη είς Σινσιννάτη, πρός ένταφιασμόν.

«ΕΘΝΪΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΊΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ. 1»29.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
εθΝΡΚθί ΚΗΡΥΞ
ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΙΣ
ΟΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΑΙ μας Ισραη¬
λιται πανηγυρίζουν άπό τής προ-
χθεσινής Παρασκευήν τό νέον των
ετος. Πιστοί είς τάς παραδόσεις
των καί εί,ς τάς θρησκευτικάς των
πεποιθήσεις τηροϋν καί τόν έορτα-
σμόν τής πρωτοχροναάς των μέ δ-
λους τούς τύ.ιους καί μέ όλην την
έπιβεβλημένην ίερότητα. Γίνεται
δέ τόσον αισθητή ή μεγάλη αυτή
έορτή τοϋ Ίσραηλιτισμοΰ, ωστε ε¬
λήφθη άνάγκη αύξήσεα>ς τοΰ τα-
χυδρομικοϋ προσακτικοϋ τής πόλε¬
ως; διά νά έπαρκεσχ) τουτο είς την
Ιγκαιρον διανομήν των μυριάδων
συγχαρητηρίων βελταρίων και τώ
δώρον τής πρωτοχρονιάς. Οί συμ¬
πολίται μα; Ισραηλιται έορτάζον-
τες δέν λησμονοϋν και τα κοινοτι-
κά των Ιδρΐματα, σχολεΐα, νοσοκο-
μεϊα, γηροκομεΐα, όρφανοτρσφεΐα,
κλπ., υπέρ των οποίων θά διεργή-
οουν έρανον την 20ην τρέχοντος ό¬
τε λήγουν αί έορταί των. Πολ-
ΤΟ ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ
ΤΗΝ 28ην τρέχοντος άρχίζει
τάς παραστάσεις τον τό μελόδρα-
μα τοϋ θεατρον Μητροπόλιταν. Ό
Ιγκαιναασμός της χειμερινης θεα- _ ι ,
τρικής περίοδον θά γίνη μέ τό με- μαγν,7τισμ<>ν της μεσα εις ϊΜς
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΑΙ ΘΕΑΤΡΙΚΑΙ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— (,Ιδ. σεων. Ένα βράδυ έπαίχθησαν ά-
άνταπόχρισις τοΰ 'Εθν. Κήρυκος). ' — ' π----~---------" """^
— Ή θεατρική επιθεώρησις έ-
ξακολουθεΐ πάντοτε νά άϋ ό
τόν
λόδραμα «Μανόν Λεσκό» τοϋ Π ου
τσίνι, μέ πρωταγωνίστριαν την
Λουκρητίαν Μπόρι, ή όποία έθρι-
άμβευσεν τό παρελθόν ετος εις την
«Μανόν» τοϋ Μασσενέ. Την 2αν
Νοεμβριού θά δοθή ώς άπογευμα-
τινή <Ή Κόρη τοΰ Ούέστ» τού Ποντσίνι με πρωταγωνίστριαν την Ζερίτσαν. Τό όλον πρόγραμμα τής περιόδου περιλαμίβάνει τα έκλεκτό- τερα μουσικά εργα, όπως την «Λου ΐζαν Μίλλερ» τοΰ Βέρντι, τό οποί¬ ον θά δο9τ| περί τ άμεσα Λεκειιτ>ρί
ου, τόν «Δόν Ιωάννην» τοϋ Μό-
ζαρτ διά τόν Ιανουάριον καί διά
πρώτην φοράν είς τόν Νέαν Υόρ¬
κην τό μελόδραμα «Σάντκο» τού"
Ρίμσκη Κοοσακώφ, τό οποίον ·θά
κληθοϋν νά άπολαύσουν οί φιλό-
! ρινάς Αθήνας. Ό κόσμος έπιθυ-
μεϊ νά άπολίοιύση την δροσιά τής
Άττικής νυκτός μαζύ μέ τϊνν δρό-
σον τοΰ Άττικοϋ πνεύματος.
Αυτή είναι μία παγία κατάστα¬
σις άπό τοΰ ετους 1907 ποϋ τά
Σαγιώρ
νάμικτα τά Παναθήναιχυ τοϋ 1907
καί τοϋ 1908.
Ό μαδρίτης . _
πάντοτε τόν Νικολέτον Πετινά-
ρην, τόν Ιδιόρρυθμον Ζακύνθιον
όστις έπεσκέπετο τάς Αθήνας κα»
έξεπλήσσετο μέ τά παράξενα τής
πρωτευούσης. "Οταν ήλθε δέ ή
ώρα νά άπαγγελβοϋν τά δίστιχα ό
Νικολέτος Πετινάρης απήντησεν
πρώτα «Παναθήναια» τοϋ Μπά- είς τονς κιριτικούς:
μπη Άννίνου κΐοΐ τοϋ Τσοκοπονλου ~Λ Μ, τάς
οποίας Ισυνϊ'γθιζεν νά όργανώνη
είς την πςωτενονσαν τοϋ βασιλεί-
ου τού καί των οποίων ή λαμπρ*>-
της καί ή πολντέλεια κατέστησαν
παροιμιώδεις. Ό φιλοξενούμενος
υπό της πόλεώς μας Μαχαραγιάς
εχει Εύρωπαϊκήν μόρφωσιν, περνά
δέ άρκετοϋς μήνας τοΰ ετους είς τά
καταριθμϋ μεταξν των κατοίκων
τού καί την κυρίαν Λεβαπρέστο, ή
«ποία έώρτασεν τί)ν περασμένην
Π αρασκευήν την έκατοστήν ογδό¬
ην επέτειον των γενεθλίων της. Σν-
νεπλήρωσεν μέ αλλους λόγονς τό
108ον ετος τής ήλικίας της καί έν-
υΗ'μεϊται γεγονότα, τά όποΐα συνέ¬
βησαν πρό ενός αιώνος. Είς την
μικράν κατοικίαν της μετέβησαν
έν σώματι οί μαθηταί καί αί μαθή¬
τριαι τοϋ σχολείου τοϋ χωρίον διά
νά την χαΐιρετίσσυν καί να της εν-
χηθουν τά «Πολλά Χρόνια». Τάς
ευχάς των συνώδευσαν μέ ανθη
καί δλλα δώρα, Ό γνναικείος αν-
τός Μαθουσάλας διατηρεϊ είς αρί¬
στην κατάστασιν τάς σωματικάς
καί πνευματικάς δυνάμεις της καί
άπολαμιβανει της άγΟΜτης καί τοΰ
σεβασμοϋ ολοκλήρου τοϋ χωρίου.
Έγεννή&η είς την Ιταλίαν τφ
1821 καί τ|λ.θεν είς την Αμερικήν
τό 1853. Ό σίζνγός της απέθα¬
νεν πρό τριετίας. Άπό τοϋ 1861
κατοικεΐ είς τόν ίδιόκτητον οίκϊσκόν
της είς τό Γκράντ Σίτν. 'Εάν δεν
ελάμβανε την πρόνοιαν νά άπομα-
^ς ρή
νησεν την μίμησιν αλλων συγγρα-
φέων. Μεΐοξύ, Λίγ' άπ' "Ολα καί
Ιΐαναύ^ηναίων, ΰπάρχει απόστασις
μεγαλειτέρα της δεκαετίας, ένφ
τό 1908 ένω έπαίζοντο τα δευτέ¬
ρα Παναθηναιίαι, ό Πολύβιος Δη-
μητρακόπουλος εγραψε τόν Κινη-
ματσγραφον.
Ό Κινηματογράφος είχε εξο-
ά
,; Ι
Παρίσι, την Αγγλίαν καί την!ν.ρυνθηάπό την π^υθόρι,Ίοον Μαν-
'Ελβετίαν δπου εχει ϊδιόκτητα μέ- χάτταν, είμεθα ΰέΐκαοι ότι θά ε|-
γαρα. Ό έογομός τού δέν είναι δυ- Χ87 ακολοιΛι^ηση προ πολλοϋ τό ϊ-
γαρα. Ό ερχομος
νατόν παρά νά επροκάλεσεν την
συγκίνησιν των διαφόρων «Πή-
σχυρόν της ήμισυ.
τσες».
Έκλεκτά βιβλία εχει μόννν τδ Βι-
σάτυραν.
Έκτνποΰσε την μανίαν τοΰ Κρά-
τους μέ τάς ξένας αποστολάς καί
έςρερνε Κινέζους όργοινωτάς διά
νά διοθώσουν τα πάντα έν 'Ελλά-
δι. Όϊ οργανωταί ούτοι ήσαν διο:
Ό Τεντζερέν καί ό Καπακέν!!
Παρατηροϋν ούτοι δλα τα ά-
ξιοπαρατήρητα άλλά άπελπίζονται.
τατχέως. Αύτός ό τόπος δέν επιδέ-
χεται διορθώσεις.
Καί ό Τεντζερέν τραγουδεϊ:
Τσίν - Κινά δέν παίρνετε
άπό διοργάνωμα
Είμ' έγώ ό Τεντζερέν
γχ' εϊσαστε γιά γάνωμα!
Τό ασμα αύτό κΐοπέστη τότε δη-
μοτικώτατον,
Άλλά οί κριτικοί τοΰ τύπου έ-
ι3ορυ6ήθησαν σοβαρώς.
'Εφοοήθησαν ότι μέ την διάδο-
σιν των έπίθεωρήσεων θά ξεσυνη-
θίση ό κόσμος νά παρακολουθή 0ΐ-
ατρικά εργα ΟΛωλουθοϋντα τούς
κανόνας της άνωτέριας τέχνης. Καί
κυρίως ετονίζον ότι θά καταστρα-
ςροΰν ήθοποιοί της περιωπης της
Μαρίκας Κοτοπουλη, τής Ροζαλί-
ας Νίκα, τοϋ Σαγιώρ καί τόσων
αλλων, οί όποϊοι μέ τό νά παίζουν
Ιπιθεωρήσεις πΐοιρημέλουν τό κύρι¬
ον έργον των. Έν τούτοις είναι πο¬
λύ συζητήσιμον, εάν καί ή επιθεώ¬
ρησις θταν πεΜΗκλείτ) σάτυραν δυ¬
νατήν, δέν αποτελεί καί αύτη, έρ¬
γον τέχνης. Ό Μπάμπης "Αννινος
επί τοΰ προκειμένον ανέπτυξε επι -
χ&ρήματα έπκττημονι^ά καί α¬
νέφερεν δτι πολλαί ον.ηναί τοϋ Ά-
ριστοφάνον»ς — ώς ό Σωκράτης
είς τάς Νεφελας — είχον τόν χρ-
ρακτήρα έπιθεωοήσεως.
Σημειωτέον δμως δτι ό θόρυβος;
τιϋν κριτικών ουδαμώς έπηρέασε
δλιοπωλεϊον τοΰ «Έθνοοοϋ Κήρυκος» την δημοτΐνΐθΓητα των έπιθεωρή-
Τά Νέα ΠιοΛΌθηναια
μέ τα παληά ήνωμένα
'Ως μόνον πληρεξούσιον
έξέλεξαν έμένα.
'Εάν οί τόσοι κριτικοί
τα εκαναν κονρέίαα
Σεϊς ερχεσθε τα βλέπετε
καί σκάτε άπό τα γέλοια.
Αύτοι οί στίχοι τονισμένοι στόν
ήΐχο τί)ς Ρκέϊοΐίΐς κατεχειροκροτή-
θησαν. Τό κοινόν εξεδήλωσεν ού¬
τω την αφοσίωσιν τού πρός τάς Ι¬
πιθεωρήσεις.
Άλλά μέ την πάροδον των έ-
τών εσημειώθη καί μθαι νίκη τής
γκρίνιας των κριτικών. Αί έπιθε-
ωρήσεις σήμερον δέν άτοασχολούν
πλέον τού ςάνωτέρους ήθοποιούς.
Οντε τα θέατρα τή/ς πρώτης σει¬
ράς.
ΟΙ έπκρανεϊς θεατρίνοι καί ·θεα-
τρώναι τούς έγύρισαν τά νώτχ
Καί α| έπιθεα^ ήσεις κατέφυγον
σέ ·&έατρα σννοικΐιακά. Πλήν ό
κόσμος παρέμεινεν πιστός καί τάς
ή^λούθησεν. Άΐδύνατον νά σάς
περιγράψω τί γίνεται κάθε 6ρά6υ
στό ·θεατράκι τής συνοικίας τοϋ
Μεταξουργείου, ποϋ παίζεται μία
έξν—/οτάτη επιθεώρησις, γραμμε-
νη άπό τούς κ. κ- Σπυρόπουλον καί
Ζαγόπουλον. Οί νέοι οΰτοι Οεατρι-
καί οιτγγραφεϊς εχουν κατακτήση
τούς Άθηναίσυς. Είς τάς σκηνάς
της Ιτιΰ^ωρήσιεώς των, είναι ή
μία καλλιτέρα τής αλλης. Ή 'Ε-
ταιρεία ΓΌύλεν ποΰ θά φέρη είς
την πρωτεύουσαν τά νερά άπό τόν
Μαραθώνα οχττυρίζεται νοστιμώ-
τατα.
Κι' άπό ποΰθε κατεβαίνει
νερουλοΰ μιος παινεμένη;
Άπ' τόν Μαρα·θώνα βγαίνει
καί στόν Μιαραθώνα μπαίνει.
Οί ήθοποιοί — καίτοι αγνωστοι
— έπιτνγγάνουν είς τούς οόλους
των λαμπρά. Έν γένει δέ ή έπιθεώ-
ρηρις τοΰ Μεταξουργείου είναι η
δημοψΐλεστέρα άπό δΤϋοις τάς έφε-
τεινάς, χατά την κρίσιν των 'Αθη
ναίων ποϋ δέν έπαυσαν νά άγαποΰν
τά ενθυμα ·θεατρικά εογα.
ΠΑΡΑΤΉΡΗΤΉΣ
ΤΟ
ΤΗ_Σ_ΗΠΕΙΡΟΥ
ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΝ, Φιλιατών. Η¬
πείρου, Σ^πτέμίριος, 1929.—Πρό
τινος εχε: άφιχ^ «κ Φιλατίελφείας
της Πενναυλ^χνίας,τών Ήν. Πο-
λίτϋών ό «ημπαβής συγχώριός μας
Θ€ΑΤΡοΝ
Καλλιτεχνική Διεύθννστς: ΟΡΦΕΟΣ Β. ΚΑΡΑΒΙΑ
—Τόν πόνο της μαννουλας τού Λοιός δέν εχει γνωρίσει;
Ποία είν' στδν κόσμο πειο γλυκειά γιά την ψυχή δροσοΰλα;
Ποίος μέ λαχτάρα καί καϋμό δέν εχει ψιθυρίσει:
«Μάννα!.... Γλυκειά μαννούλα!....»;
ΜΑΒΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΗΕ
45η Όδός καί 8η Λεωφόρος.
13 Όκτωβρίου
Ό ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ! ΜΑΝΝΑΣ
κ. Δ. Χρ. ΚολιουτΛς, όστις χΐρ-
έμεινεν ίν Άμερικ^ αερΐ τά 13
σονεχή Ιτη. Ή χαρά όλων ψχς επί
τη αφίξει τοΰ κ. Κολ'.ούτα είναι
αεγάλη. Δοστ^ώς όμως, λόγω των
εργασιών -λ» έξηναγκά<τθη νά άνα- μετά ίψιηνον ένταθτ)α χα- χρ, μ ψη ί^α χα ρ Λμονην τω, μάς υπεσχέθη Ομως ότι Θά έχανέλί)*) προσεχώς μετά τής σνζόγου τοο. Π ρό ήτχερών χα-ρεθ«σεν ό κ. Κο- λιοίτας χλο^σΐοπάροιχο τραχέζι είς τοΰς χολΰπληθεΐς «γγενείς κΐι φί- λΐΐις τοο χΛτά την οιάρκειαν δέ τοΰ γεύματος έχαιάνιΐζδ πολυόργανος στ-ιένο» έν Αθήναις, μ5τά - -ιϊος Εύσταδίας Ηλ. Βουγί3Τ, —Ετελέσθησαν οί γάμοι τοΰ Λ. Γρ. Λεδετσου μετά τής Λίίος Ε>
γενίας Δημ. (Κων.) Βοογίίη.
Μ. Β.
ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5
καί Ενεΐνπ Γβηΐ!
'Επίσης ή θανμασιωτέρα λο-
γογραφική σννεργασία ΚΙΧ(;
ΕΑΚϋΝΕΚ καί ΟΕΟΚΟΕ Μ
ΟΟΗΑΝ!
"Ολοι μαζύ είς τό
'ΡΑ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ'
Ή ζωηροτέρα, άστειοτέοα κω
μ/οδία ποΰ Ιγετε ποτέ Ιδή. Νέα
όμιληττκή ταινία ΡΗΓαπιουηΙ μέ
τόν Τσέστερ Κόνκλιν καί Σάμ
Χάρντη! Άπό τό περίφημον θεα
τρικόν έργον «ΕΕΜΕΚ ΤΗί:
ΟΚΕΑΤ>.
Ή αΕδδΕ εΚΑΛνΤΟΚΟ εί:
την Κονσόλαν. Ό Χαραχτήρ τοϋ
ΒΓΟΗάννβν ΟηβΓΐίβ ΒνΑνΐδ εί-
" «δΗΑ^ΟΑΙ ^Ε5ΤΈΚ5»
Θέαμα Ρυϋΐΐχ, υπό την δΰ
σιν τοΰ Οηατΐεχ Α. ΝΪ
καί μέ τούς νν'ΪΙΙίβΐη
81 καί ΑυχΙϊη.
ΒΗΟΟΚίΥΝ Ρ,ΗΑΜΟΙΜ
Ρ1α11)ΐΐ3η αί Όβ ΚοΙΙϊ Ανβχ.
Ζωηροτάτη διασκέδασις άςροϋ οί
τρείς άστέοες παίζουν είς τό
'ΡΑδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
Ή νεωτέρα όμιλητική ταινία
Ρ3Γ3Πΐοιιηΐ. άπό τό θεατρικόν εο-
γον «ΕΕΜΕΚ ΤΗΕ ΟΚΕΑΤ».
Ό ΐΆθί Οαΐίίβ, ώς έλαφρύμυ-
αλος, δΐίεθίδ ΟαΙΙββΙαεΓ, έξ ίσου
άστεία, Ενεΐγη ΒγοπΙ, ή ξεμυα-
λίστοα καϊ παρδαλή.
Μέ τόν σπινθηροδολέστερον διά-
λογον ποΰ έγράφη ποτέ άπό τούς
ΚΙΝΟ ΕΑΚϋΧΕΚ χαί ΟΕΟΚΟΕ
Μ. ΟΟΗΑΝ.
Βοΐι νΥοκϊ, θαυμάσιος όργανίστας.
Ραυΐ Αδη, δ μάγος κωμωδός εί:
την ταινίαν
«ΏΕίΙΕνΕ ΙΤ ΟΚ ΝΟΤ»
"Αλλα θαυμασία νοΰμερα.
«Ό πρώτος βγαίνει πάντα κερδι-
σμένος!>
«Κερδισμένος, πώς;>
Άπολαμβάνων καθ" δλα και καλήν
θέσιν διά νά μάς ίδη και νά μάς
άκούσχι!
ΕΔΩ ΕΙΜΕΘΑ!
Πρώτην φοράν επί της όθόνης'
ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ
ΜΟΚΑΝ Ηηά ΜΑΟΚ
είς την ταινίαν
'ΙΗΪ Β16 ΤΗΑΤ υΡ?'
Νεωτέρα Όμιλητική Ταινία Πα-
ραμάσυντ μέ την Ενεΐγη ΒΓβπΙ
και Ηβγγυ ΟΓεβη.
Άπό τό ξεκαρδιστικόν διήγημα τοϋ
Οοΐ3νυδ Κογ Οοηεη.
Σκηνοθεσία ΟεοΓββ Α1)5οΙ.
ΛαϊκαΙ τιμαί. Συνεγής παράστασις.
ΚΙΑίΤΟ
Ηουδβ οί
ΗΪ15.
Τΐπιεδ
θά γελ.άσητε! θά ςεκαρδισβήτε'
θά ξεφωνήσετε!
ΤΗΗΕΕ ίΥΕ 6Η08Τ8
ΤΡΙΑ ΖΩΜΤΑΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ
Άπο τό περίφημον Νεούορκέζυ'.ον
έργον τοΰ ΡΓεΐΐεΓΪοΙί 5. Ι&ΐαηι.
Ιδιαιτέρα θεαματα! Ό ΗϋΟΟ
ΚΙΕ5ΕΝΡΕΕΕ) είς την συμφωνί¬
αν τοΰ Τσαϊκόφσκη
«ΠΡΟΑΝΑΚΡΟΥΣΜΑ 1812»
υπΐΐεά ΑγΙϊκΙ ΜυχίοαΙ Ρίΐιπ
«ΕΑϋΥ ΡΑΚΕ»
Όμιλητική κωμωδία ΙΙαραμάουντ
Κρίστη. Τιμαί λαΐκαί.
ϋΝΙΤΕΌ ΑΚΤ15Τ8
Β'νΥΑΥ & 49ΤΗ 5Τ.
, . την
, [η είς τόν ν*-
όν νά...-ροτευχτ;θώσιν.
Ι —Ώς ττρόείρος τοΰ Κοινοτικοΰ
Ι Σ·οα6ουλίοϋ τής ήμετέρας Κοινότη¬
τος εξελέγη μέ πλειοψηφίαν ;ο6γί-
στην ό κ. Χρ. Κολιούτας, άντιχρό-
είρος^έ ό κ. Ηλίας Σκχνόχουλος.
— Ετελεσθησβν οί άρρχβώνες
τοΰ κ. βωμά Βιμοχούλου, «γκαττί-
Τό Θέατρον Ουίΐίΐ παρουσιάζει
τό έργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
ΑΝΝΑ
Ή μεγαλειτέρα Εύρωπαϊκή έπιτυ-
γία τοΰ συγγραφέως ^6οηα^α
ΡΓΗΠΐί.
Τηββ. ν. 52ητ1·
'Εσπεριναί 8 :όθ.
Άπογ. Πέμπτη
και Σάββατον 2 :4Ο

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΎΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Πρόγραμμα τελετών των
έγκαινίων τής 'Εκκλη-
βίαξ μ*? ό «Ευαγγελι-
βμός τής θεοτόκου».
Χά<χς είς τό μέγα ένδια<ρίοον τού κοίνον της παροικίας μας, τό ό.-τοϊσν τελευταίως πολΰ περισσότερον άπό άλ¬ λοτε ά.τ?δειξε δι' έργων πόσον πολύ ένδιαιφί'ρεται διά τα οακνακρελή μας ίδούματα, ό παρ' ή^ΐν ναος, ϊ'πειτα ά.-ώ τόσα 6άσανα καΐ τόοους κόπονς των διαφόρων κ«τά καιροϋς Διο«ητι- ε&ν υμδονλίων, τα όποϊα οφείλομεν νά ευχαριστήσωμεν δια τα όσα σννασέ- φεοον καί διά τοΰ όβολοϋ καί τής ερ¬ γασίας των, έτελειο—πήθη «ά ένκαι- νιάζεται, ώ; τό κβτωττρω ΐφόγοαμμα, μέ τελετάς άρμιοςουσας είς έργον τό¬ σον θαυμάσιον όσον αύτό. Άπΐκτησαμεν την ώοατοτι^ον εκ¬ κλησίαν ούχι μόνον μϊταξύ των 'Ελλη- νικών παροικιων της Άμί^ικής, άλλά σιηιφώνως μέ τούς κριτιχονς των εφη¬ μερίδων δλων ά-νεξαιρέτως τυ»ν έν Ά- Ιΐίρική έκκληονών. Τό γιεγονός αύτό κάιινει ήιιάς νά ΰοτε^τκφανευώμεθα, δι¬ ότι είς τάς ημέρας μας Ιτνχε νά τε¬ λειώση τό έργον καί έ£ άλλον διότι τό .-ΐαρ' ημίν κοινόν μάς ετίμησε μέ την άνάθεσιν της, ί^οΜϊ^σεαας έοοκληβίας, δι' ής άλόκλτκ>ος ό έν 'Αμεοιχχ, 'Ελλη-
νισαός θά έχτιμηθΐ) καΐ ή 'Ελληνική
φυλή άπαξ ετι. θά δβίξη. δτν ουδαμώς
ύστερεϊ έκβνων οΐτινες διέδωσαν τα.
φώτα τοΰ .τολιτισμοΰ είς όλον τόν κό¬
σμον.
ΤΕΛΕΤΑΙ
Όκτωβοίον 12, Σάββατον, 7 μ. μ.
'Εσ—ρινός.
Όκτωδρΐον 13, Κυοιακή, 9-12:50.
Λειτοι-ργία μετ" έγχαινίων. Ή Α. Σε-
βαχτμιΐότης ό έπίσν.α.·«>ς Σικάγου πρω-
τοστατεί. Ψολμτρδία παρά χοροΰ ψαλ-
χώχ έκ Πίττομαουιργκ.
"Οκτώβριον 13, Κυφΐααή, 4 μ. μ.
Επίσκεψις 'ΕλληΛχκής παροϋ<ίας είς την 'Επισκο—«νήν εκκλησίαν, 22 καί ΕΙΧΙΛϋ ΑνΕ., απού θά ακούσωμεν τόν ίσπερινόν ψαίλλομενον παρ' όλων των όρθοδόξων Ιερεων τής πιερι<ϊ:ερετ- ας καί παρουσία των 'Εηχσκα—ανων έπισκόπων, πρός τιμήν τοΰ επίσκοπον Σιγάγου. "Οκτώβριον 13, Κνριακ.ή, 7 μ. μ. Δείπνον είς τό Χαλλεντεν Χοτέλ πρός τιμήν τού έπκϊκόπου καί τοΰ πρβοβευ- τοΰ μας. Ό έπίσκοπβς θά ομιλήση. Όκτο>6ρίου 13, Κνριακή, 7 μ. μ.
Χορός είς τό αύτό ξενοδοχείον, είς
τόν όποϊρν προοΐκλήιθτισαν νά προσελ-
ύουν έν σώματι δλ-α τα Σωματείά μας,
διά νά βοηθήσωμεν όλα, καΐ νά δια-
σκεδάσωμιεν μβτά' των άναμενόντ<ον πολλών όμογενων εκ τό>ν πλησίον πό¬
λεων.
Όκτωδρία» 14, Δίντέρα, Ι μ. μ.
"Εσπερινάς πρός τιμήν των προσκτκλη-
μένων έπκσκόπων Ράτζερς, Λέοναρτ
καΐ τοΰ έπκτκοπτανσΰ κλήρον μετά των
μίλών των Συλλογήν Κυρίων της έπι-
σκοπιανης Ικκλτίσίας καί των έν Κλή-
δελαντ Όρθοδόξων ίερέων Ρώσσων,
Ρουμάνων ,Συρΐων, Σέρ'6'αη·, Ούκρα-
νών καί άλλων. θά όωΛήοονν ό έπί-
σκοπος Ρότζερς καί ό ήαέτερος Σικά¬
γου. Χορός ψαλτών των Ρώσσων θά
ψάλη μεριχά τροπάρΛα «λς τόν έοπε-
ρινόν. - '
"Οκτώβριον 15, Τρίτη, 7. μ. μ. Έ-
σπερινός πρό; τιηήν των 'ΕλλττΛκων
μας Σωματείων άτινα θά προσέλθωσιν
έν σώματι, θά όμιλήσουν ό έπάακοπος
Σικάγου καί ό κ. Γίώρ. Αλεξάνδρου.
Παρακαλούμεν όλους άνβξαιρετως
τοΰς όμογενεϊς όπως ^αρακολουθήσω-
σι τάς ανωτέρω τελετάς μέ μεγάλην
τάξιν καί ησυχίαν καί πιστώς νά τίτα-
κούωοτν εις τάς έπ τούτω τ«χθ«σας
έ-τιτοοπάς, δια νά θυνηθώμεν νά δεί-
ξιομεν είς τούς &ασήμους προσκίκί.η-
αέναυς μας ότι έμπνεόμβθα. ά,τό .-τντΰ-
μα άγάπτίς μεταξύ μας καΐ ότι ένερ-
γοΰμεν ηνωμένοι καί άρμονικώτατα.
Ό ίεραττκός προϊστάμεΛΐος
Ι. ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Λ. Πά—τας, πρόε-δρος, Ι. Άσίμης,
άντιπρόεδρος, ^. ΚΕ1ΛίΕ&, γραμμα-
τεύς, Κ. Πασάλης, ταμίας, χαΐ Φ.
Σηιανός, Έμμ. Γλυνιάς καΐ Δημ. 'Εμ-
μανοΜηλ <τύμ6<Λί?.οι. (4-13) ΝΕΙΜ ΥΟΗΚ ΕΙΪΥ ΟΙ ρ 916 δολλ. δια. τό νο- «ΐοκομεΐον τής -πατρίδος των. Ή έν Νέα Ύόρκτ, Αδελφότης Πλωμαρ'.τών, ήτις είναι ή Ιτ:·.στΓ μος άντιχρόσωπος διά ττ,ν Αμερι¬ κήν τού Ά2ελφάτο·ο τοΰ νοσοκομιεί- ο> Πλωμζρίου (Λέσδα/), ένεργεί
ϊραττηρίως πρός εξασφάλισιν γεν-
ν2·.ο^ ιγμοΟ 5:ά την ανέγερσιν νο-
σθ7.οα.εί« «ν Πλωμαρίω, τό οποίον,
όμ.ολογο·ομένως, είναι μία μεγάλη
ανάγκη ίιά την πϊρΐφέρειαν εκεί¬
νην.
Κϊτά τάς τελευταίας έκ Πλω-
ματρίου είϊητεις, έξασφαλίσδέντος ή¬
δη τοΰ οίκοπέδου 5ιά ίωρείς φιλ-
ανθρώπου σ^πολίτθϋ μας, λίαν προ¬
σεχώς γίκεται ήεναρ·ξις των εργα¬
σιών τής άνεργέρσεως. 'Τπέρ τού
αύτοΰ σκοποϋ δ'.ενεργδίται τάύτο-
χρόνος ερανος υπό των τμημάτων
τής Αδελφότητος Πλίομ,αριτών
Χάρτφορδ καί Βοστώνης, μετά μΐ-
γά/.ης επιτυχίας, κατά τάς εκείθεν
πληροφορίας/.
Έν τη περιφερεία Νέας Τόρ-
κης ό ερανος διεξάγεται υπό την
άΐνίία καί τον έλεγχον τοΰ τμή-
αατος της Άϊελφότητος Πϊαομα-
ρ'.τών Νέας Ύόρχτ,ς ΰχό δωδεκα-
μελοΰς Έπ'.τροπης αποτελούμενης
έκ τής έτταμελοδς Έκτελεστικής
"Επιτροχτ« τοΰ τμηματος κατί έκ
χέντε άλλων γνωστών καί ευϋπο-
λήπτων συμπατρ'.ωτών. '
Έντός των ημερών, άπό της; 1ης
Σεπτεμ6ρ«ίυ, ότε ήρχισεν ή εκστρα¬
τείαι, έξησφαλίσθησαν τα εξής πο-
σά (εισ—ραχθέντα ή δηλωθέντα):
Αδελφότης Πλωμαριτών, Ν.
Γ., β' δόσις δολλ. 250, Ν. Δήμοϋ
δολλ. 25, Δ. Καπτΐνής δολλ. 50,
Δ. .Βαλόεκος 50, Τ. Παντελέλης
20, Κωνστ. Βουλάς 15, καί 1 δολλ.
αηνιαίως, Ιω. Παντελέλης 50,
Ιω. Σμΐερνΐλης 25, Δ. Κοοντοορης
25, Ίερο'δ. Π. Κομνηνος 10, Έμ.
Σωτήρχου 50, Ανδρέας Ξενητέ-
λης 60, Ν. Άληγιάννης 10, Μιχ.
Ξοπτεράς 25, καί τα έξ*ήί, μέσω
κ. Ί. Πετ?έλτ{έν Νβττνατΐί, Ν. τ.':
Ί Π. Πετρέλης 30, Μαριάνθη
Ι. Πετρέλη 10, Πέτρος Ι. Πε-
τρέλης 5, Αίκατερίνη Ί. Πετρέ¬
λη 5, Γκόλντεν Φίς Ο. 5, Νιού-
αρκ Φίς Οο. 2, Δημ. Άντ. Σίαος
50, Κώστας Μουμτζής 5, Έμμ.
Χάλακας 5, Θ. Γιοδάνης 5, Εΰ-
στάθίθς Παραντέλης 50, Γρ. Βαμ-
δαϊέλης 10. θ. Μαλλιαρός 5, Ιω.
Χάλακας 5. Δίς Μαρία Ιω. Χά-
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΑΑΗΝΟΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΕΙ2 ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔ& ΤΗΣ ΕΑ&. ΠΑΑ1ΓΓΕ8Ε2ΙΑ2
Ορος ανέγερσιν ΛΙουσείου, Εατορικοΰ τοΰ ίεροΰ αγώνος μας, ίνα συγρ
βιν £ν αυτώ τα Εερά κειμήλιά μας καΐ ή δόξα τής νέας Ελλάδος.— ΊΙ
τιμή τής άνεγερβϊως τοΰ μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν έν
*5 Έλλην&ομόν.
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
,ή Πρεσβεία
έν Οΰασιγκτώνι.
Τη 23 "Ιουλίου, 1929.
Π ρός τούς έν Άμερική "ΚΛη-
νας,
Τό ερχόμενον έτος ΰά έορτασθ>Ί
έν "Ελλάδι ή 'Εκατοντπετηρίς τής
Έυνική; άποκαταστάσεως.
"Οπως πρό εκατόν καί πλέον ί-
τών οί άπανταχοΰ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έλλάδα, ούτω καί σήμερον οί ά¬
πανταχοΰ "Ελληνες καθήκον ιε¬
ρόν έχουσι νά συμαετάσχα>σι είς
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτης έ-
κατονταετηρίδος, καί την έκδή).α>-
σιν τής εύγνοχιοσύνης τής φνλή;
*ρό; τούς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλούνται οί άπανταχοΰ "Έλλ-
νες νά συμμετάσχακΐιν είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδο;
μας καί νά λαμπρΰνωσι διά τής
συμβολής των τάς εορτάς ταύτας.
Ένόμισα ότι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήση ό Έλληνισμός τή;
Άμερικής. Μεταξύ των διαφόρων
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
μας είναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείου ίστορικοΰ τοΰ ίεροϋ ά-
ώνός μας ίνα συγκεντρωΰώσιν έν
αντφ τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
δόξα τή; νέας Ελλάδος. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείου τοντου θά
ήτο δώρον άντάξιαν τοΰ δλου Έλ-
?.ηνισμοΰ τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή άπεδέχθ))
ετ-θουσκοδως την ιδέαν ταύτην καί
ιΐμαι εί·τι«χή; γνωρίζων εί; τόν
'ΓΓΡ^.ηνισμόν τής Άμίρικής δτι έ-
Εησφα).ίσθη ήδη υπό ταντη; τό
γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθϋ τό
μέγαρον τουτο.
Ή τιμή τής ανεγέρσεως τού
μεγαρον τούτου άνήκει είς τόν
Ελληνισμόν τή; Άμερικής, ου τα
πατριωτικά αϊσθήματα κάίιλιον
παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι-
μήσω κατά την έν μέσω αύτοΰ
διαμονήν μόν.
Τό Μουσείον τοΰ ίεροΰ αγώνος,
δ καλονμεθα νά άνεγείρωαεν, θά
είναι ή ένδειξις τής εΰγνωμοσύ-
νης μας πρός τούς έλεύθερα>τάς
μας, θά είναι τό προσκήννμα καί
τό διδακτήριον των παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬
βολον τής αλληλεγγύης της φυλής
μας καί τό μνημεΐον δ θά στεγάστι
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καύ-
χημα παντός "Ελληνος έξ Άμε¬
ρικής νά βλέπη λαξευαένην επί
μαρμάρον την άφιέρασιν ημών:
«Οί "Ελλη,νες τής Άμερική; είς
μνήμην τοΰ ίεροΰ αγώνος».
Είναι ή πρώτη φορά καθ' ήν
ΓΗευθύνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
τη; Αμερικήν ζητών την συμβο-
λήν αντοΰ την ΰλικήν. Γνωρίζω
τα πολλά τού <3άρη, γνοορίζω καί την ·;ενναιοδωρίαν τον. Τό πράτ- τω^ σήμερον βέβαιος δτι άνταπο- κρίνομαι εί; τα αϊσθήματα δλων. Ούδενό; "Ελληνο; πρέπει νά λεί¬ ψη τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν βιβλίον των δωρεών. Ό ό6ο?νός τοΰ διθΗθλαιστοΰ καί τα δολλάρια τοΰ εχθρόν, θά είναι έξ ίσον 6ι>
.τρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν ϊρανον εί; τόν ί-
γνοσμένον πατριωτισμόν των 'Ελ-
λήνα>ν τή; Άμερικής, καί εΐμαι
βέβαιο; δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπο;,
αί Κοινότητες, τα Σωματεΐα καΐ
αί όργανώσει;, θά άναλάβωσι μετ*
ενθουσιασμόν τό έργον καί θά
Γρωτοστατήσωσιν είς την επιτυ¬
χίαν αντοΰ.
Αί είσφοοαί θά κατατίθενται
είς τα; δύο "'Ελληνικά; Τραπέζα;.
Την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελ¬
λάδος έν Ν. Ύόρκη καί την Τρά¬
πεζαν των Αθηνών, έν Ν. Ύόρν.τ).
Ό Π ρεσβεντής,
Χ. Σιμόπουλο;.
λαχα 5, Μερσίνα Ί. Χάλ~*α 5,
Κάρλ Άρανοδίτττι 5, Εύάγγ. Δρα-
κούλης- 1, Δημ. Π α—αδόχουλος 2,
Μίλτον Τζώρτζ 1, Άντ. Β. Λο5-
χος 15, Γ. Εύαγ. Τραγάκης 25.
"Ητοι τα όλον $916.00. Ό ερανος
λήγει την 31ην Δεκεμίρίου, 1929.
Άντί-π-ροσωποι έξο'Λΐοδοτημένοι
όπως δέχωνται είσφοράς υπέρ τοΰ
Νοσοκομείον Πλωμαρίου, έχί δι-
πλοτύπω αποδείξει, είνε οί εξής:
Έν Νέα 'Τόρκτ): Ό Αίδ. ΜεΘ.
ΚοΰρκίχΛης, ό κ. Ν. Δήμου, κ. Δ.
Βαλακος, κ. Τιμ. Παντελέλης, κ.
Ιω. Παντελέλης, κ. Δ. Κατσα-
ρός.
Έν Νβν Ηβανβη, Οοηπ. οί
κ. κ. Γρ. Λιγέλης, Γ. ΒοΛάς καί
Ευστρ. Άνδρής.
Έν ΙβΓ8β7 Οϊγτ ό κ. Έμμ. Π.
Σωτήρχου.
Έν Νβν&ΓΐΣ, Ν. 5. ό κ. Ιω.
Π. Πετρέλης.
Έν ΥοηϊίθΓ>8, Ν. Τ. ό κ. Κων.
Κριτζα-ς.
Τα είσπραττομενα κατατίθενται
είς την Β3η1ε οί Ατηβηβ Ττπβτ
Οο. έπ' ονόματι τοδ Νοσοκομείον
Πλωμαρίου (ΡΙοωαΓί Ηοβρίίίΐΐ
Ρ1)
)
Ό Σύλλογος ·παρακαλεί τοΰς είς
το εσωτερικόν δκαμένοντας Πλω-μα-
ρ·ίτας ώς καί τοΰς βουλομένους έκ
των φιλανθρώπων νά αποστείλωσι
τάς συνδρομάς των υπέρ τοΰ ίεροϋ
τούτο:; σαοποΰ είς την διεύθυνσιν:
Ρΐοΐη&ΓΪΐαηΒ ΒγογΙιθγ1ιοο<Ι, 273 Εΐπι 8ί., ΑδίοΓΪβ, Ν. Γ. δι' έπι- τΐγής «π' όνόμαΐτι ΡΐοηιαΓΪ Ηθ8- Αί νεώτεραι δωρεαι καθώς καί ό τελικος άχολογισμός τοΰ έράνου δημοσ'.ευτ)ήσ«νται διά των εφημε¬ ρίδων. Σκορ-πίζουν σέ κάβε πέ,ροκμά τού; τα δυο ΆθηναΤκά περιαδικά αΜπο- κέτο» καί «Οΐκογένεια)), ααί ή φρε- σκάδα τους δροσίζει καί μδτΛΪίίβ· πχντοΰ την χαρά καί την γλυκείά ένθύμησι τής αακρονή3 Πατίίδος. Τα έκλεκτό—ρα έργα τής Έλ· ληνικής καί ξένης λογοτεχνίας, ν. γοητε-οτικώτερες ί—ορίεςδικές μας /αί ξένες, τα άχολχΜτικώτερα α·>
θΐστόρημα περνοΰν άπά τάς στή¬
λας των.
Ό πλοϋτος ούτος τοΰ περιεχομ,έ-
νου των, μαζύ μέ την κΛλλιτεχνικτ,
καΐί εϊ5μορ·φτν εμφάνισιν χων, τα κά-
υινει ττ-ερ'.ζτ,τη-α καί άγαπητά είς
κάθε ξενητεμμένον "Ελληνα.
Έτησία συνδροαή γιά τό θί
ρχ φόβοι ά«ονε·
νοημένου διαβήμ*τος.
—Άπό τής 8ης παρελθόντος Σε·
πτεμ^ρίοο έξηφανί<ΐθη ό συμπάροι· κάς μας κ. Διονύσιος Γ. Μα-λρής. έκ Μολάων τής Έπιδαύρου Λιμη- ράς, καί γνωστότατος είς τ^ Ελ¬ ληνικήν στκκκίαν τού Μάϊ'.σον, ό- που διετέλεσεν επί ετη εα-χορος 'Ελληνοΐταλίκών προϊόντων. Όλί- γας ημέρας πρό τής εξαφανίσεώς τού είχεν εκδηλώσει συμπτώματ* νευρασθενείας καί οί οίκείοί το^ φοδοΰνται μήπως προέβη είς -άπονε- νοημενον Βιάδημα. Όπωσϊήποτε πϊ- ραχαλεΤται πάς ό οποίος γνωρίζε: τίποτε σχετικόν άπο τής ημέρας τής .εξαφανίσεώς τού νά εϋΌχο'.ήσν·} τοΰς έδώ άδελφού- το·^ είς την δι¬ εύθυνσιν: 42 ΟΐΐνβΓ δτ., Νέαν Υόρκην. είναι πέντε δολλάρια. Γεν.κος άντιπ.ρόσωπος διά την Άμε:ικήν μέ τό αποκλειστικόν ϊ·- καίονχα έγ*;ραφτ)ς Τυνδρομητών εί¬ ναι ό κ. Δημήτριος Στροϋαπος. Δ«εΛ»ν-ς: Ο. ΒΤΚΟϋΜΒ 261 ν 85ΤΗ 8Τ.. ΝΕΥ ΓΟΚΚ ΟΙΤΓ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΠΟΨΕ -ΟΚΑΝϋΟΡΕΝΙΝΟ- ΑΠΟΨΕ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ Α9ΗΝΑΙΚΗ - ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Ποωταγωνίστοιαι: ΔΩΡΟΥ— ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ. Κα).λιτεχνική Διεύθυνσις Π. ΣΒΟΡΩΧΟΥ. ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΠΕΝΤΈ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΑΦΙΧΘΕΝΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ II Α IIV Α ΤΤ Α λΙ Ω Π Γ Ο λ ί 3^ 'οδο? **1 8ϊ1 Αεωφύρος ) ΜΑΝλΑΙΙΑΝ υΙΙΙΐΓΑ ΩΡΑ830ΜΜ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ: Η ΣΑΤΥΡΙΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΜΑΣΤΟΡΑ Τ ΑΔΕΡΦΑΚΙΟ ΛΑΒΡΑΚΑΣ 20 πρόσωπα επί σκηνης—3 πράξει;—18 τραγονδια—14 "Ορνανα Όρχηστ§α. ΤΙΜ ΑΝ: $0.75, λΙ.ΟΟ, $1.50, 82.ΟΟ. ΤΑ ΠΑΝΔΝΑ ΔϋΡΕΑΝ. ΤΟ ΤΑΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΘΚΤΡΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΣ ΤΗΛΕΦδΝΗΣΑΤ1.·4·Α ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣηΜΕΝ ΟΕΣΕΝΣ: ΜΕΟΑίίΝΟΝ 2876 Ο ΑΡΙΣ ΜΑΛΛΙΑΓΡΟΣ

ΚΗΡΥΞ*— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡ1ΟΥ,
ΔΗΜΟΣΙΕΤΣΕΙΣ,
Η ΧΡΕΟΚΟΠ1Α ΤΟΪ ΒΑ2ΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗ2 "ΑΪΤΟΚΕΦΑΑΟΪ" ΤΟϊ
. ΜΙΙ«ΙΙίΙΪ_ΒΙΠΙ ΟΠΜΟΙΙ101
τΛναίρ&βις διαφόρων βυκοφαντεών είς βάρος τής /.*·
νονικης 'Αρχιετϊΐσ-χο-ής καΐ τού 'Αρχηγου της.—
" Εκκληβιαατεκόν ζήτημα δ£ν ί>7ΐάρχεε.— "Έχει
λυΛη «ρό «ολλοΰ ύ«ό των Έλλήνων Όρθοδό-
ξΐων τής 'Αμερικης καί των αρμοδίων Έκ-
κληβεαστενιών 'Αρχών.— Οί αιωνίως άντε-
φάσκοντες καε «αραίϊαίοντες άντί-παλοι
της κανονε-κότητος.— Αί άνίβχυροι ^ω-
ναακεαε τ-ων κ«.1 ό δγκος τής 'Αρχε-
επιβκοπής.
| -ως εχόντων, είναι ευνόητον^ ότι ό
Έπίσκοπος Ροδοστόλου ουδεμίαν ση¬
μασίαν ήτο δυνατόν νά δώση εις τό
ξεν οί>τε καν εφρόντισαν νά δ'.ατυ-
πώσωσΐν οί κατήγοροί τού. "Οτ: ίε
ό Άλέξανίρος'είς την στάσιν τού
ταύτην είχε παρά τδ πλευρόν τού
την
είχ
πλειονό
αρά
ητα των
έν
Είς τόν έν. ΡΓονΐαβηοβ, Η.
Ι., /.. Κωνστ. Παπαφωτίου καί είς
τοΰς ολίγους όπαέοΰς τοΰ καθγ,ρη-
μένου Β. Κομδοπούλου, φαίνεται ότι
ένεποίησεν αίσθησιν το έν τφ «Έθν.
Κήρυκι» της 15ης Αύγοΰστοΰ ημέ¬
τερον άρθρον, διά τού όποίου κατερ-
ρίπτοντο οί θρατείς ίσχυριβμοί καί
τα σοφίσματα τού καθτιρημένου, διά,
θορυδηθείς ό είρημένος κ. Παπα¬
φωτίου, άνέλατοεν, άχδ των στηλών
ιής «Άτλαντίδος», την χονδρικήν
υπεράσπισιν τού «γίγαντος>Η καί
«σωτήρος» καί «άγαν ζηλωτοΰ Ίε
ράρχου» (γράφε πρώην Ιεράρχου)
/.αί τή; χρεοκοπησάσης κ2,ί καταρ-
ρεοΰσης «Αΰτοκεφάλου» τού.
Άλλά διά τίνων επιχειρημάτων;
'Ελλείψει σοβαρών τοιούτων, ό άρ-
9:&γράφος, ακολούθων τοίς ίχνεσι
τού -άπογυμνωθέντος (χρώην) χλη-
:ικοΰ, δέν διστάζει νά άσειδήσγ) πρός
την αλήθειαν καί νά διαστρέψτ) τα
-ράγματα. Άλλ' επί τοιαύτη; βά-
;εως, είναι 'άδύνατος ή καλή τή πί-
"ε·. συζήτησις. Διά νά φθάσωμεν
£ϊ; άσφαλή συμπεράσματα, είπέ χθτε
είς μέγας νοΰς, είναι άνάγκη νά
Ι/./.'νήσωμεν άπό των γεγονότων,
ώς έχουσιν. Άλλως θά κατα,λήξω-
^ν εί: τα άτοπα, είς τα οποία. υ¬
ποπίπτει ό κ. Παπαφωτίου.
Έν τούτοις, καί μόνον χρδς δια¬
φώτισιν της κοινής γνώμης* άς εξε¬
τάσωμεν, εν πρός εν, τα «·έ—εχϊΐρτ--
.12τα» τού.
Πρώτον. Έν τω άπολογητ:κώ
τού ζήλφ ό κ. Παπαφωτίου «<έμνή- τθη ημερών άρχαίων», άναδιφησας «παληού ούρανοϋ χαλάσματα». Ένε- 9>/Ληθη δηλαδή τάς εκλογάς τοΰ
1920, την βιαίαν έξωσιν το5 τότΒ
Μητροχολίτου Αθηνών Μελετίου
/.αί την διά δασιλικοΰ διατάγματος
άντίκανονικήν επαναφοράν είς ΓΟν
Μητροχολίτίκόν θρόνον τοΰ θεο·
•/.λήτου, όστις καθ^ρέθη κανονικώς,
ίιότι ήνέχθη το κατά τοΰ λίΐκοθ
Βενιζέλου, διά χολίτικούς και δχι
έ·/.·Αλησιαστικους λόγους, γενόμενον
«άνάθεμα». Άλλ' ό τότε Συνοδϊκός
Έχίτροχος Ροδοστόλου 'Αλεξβν-
ορος^άντ!τάσ·σει ό άρθρογράφος, ε-
σκευσε νά ΰποδάλτν τα σέΰη τού τή
«κανονϊκη» Ίερά Συνόδφ (τοΰ βε-
οαλήτου). Τουτο δέν είναι άληθίς.
Ή άλή&εια επί των γεγονότων τού¬
των, ώς έξετέθη πολλάκις, γρα-
πτώς τε καί προφορικώς, υπο τού
Αλεξάνδρου, έχει ώς εξής:
Μετά την «ν Ελλάδι πολιτ-.κήν
μεταβολήν τοΰ 1920, ελαίεν ούτος
τηλεγράφημα, φέρον την ύχογραφήν
τοΰ Μεσσηνία; Μελετίου, ώς προε-
δρεύοντος της Ίερίς Συνόδου, όπως
δΐίταχθη τδ πολυχρόνιον τού Βτσ:-
λέως Κωνσταντίνου έν ταίς Έκ
κληκ'αις τής Άμερικής. Ό Επί
σ/.οπος Ροδοστόλου έσπευσε νά 7"ι
μορφωθή (έν έπιγνώσει ότι ή ενερ¬
γεια τού αυτή θά έξαπέλυε κΐτοι
τής κεφαλής τού μίδρους έκ ιιέρους
των άντιβασίλικών) διότι ώς π;έ-
γρχχμά τοο έχει θέσει τόν
έλί άό ή
γρμ χ χρ
τής έκκλησίας άπό τής πολιτΐκης
καί τοϋ κομματιυμοΰ. Έν τω μεταξυ
όλαι αι είδή^τεις, δι' ών δι-
ηρζετο ή έν Ελλάδι έκκλητια-
στ:/.ή κατάστασις, δι' ών κχτεάει
/.νΰετο ή ύχο τής Πολιτείας έπιδεΐ-
χθείσα άσέδεια καί χεριφρόνητις
—ρος τοίς ΐεροΰς κανόνας τής Έκ·
κλητίας ημών, διότι άπλοΰν δαΐιλι-
ν,όν δ'.άταγμα έπανέφερεν είς τόν
θρόνον Αθηνών τόν υπό τοΰ "Ανω¬
τάτου Έκκλησαστικοΰ Δικαστηρίου
καθαιρ3θ«ντα πρώην Μητροπολίτην
θεόκλητον, χωρίς τουλάχιστον νά
τηρηθώσι τα χροσχηματα καί χωρις
ν' ά-οκατασταθή ούτος είς την ά;-
χιερωΐύνην δι" αποφάσεως Με:ίονος
Συνόδου. Συνεπεία τούτων, ό Ροδ3-
στόλου έμόρφωσε την γνώμην ότι
δέν τω επετρέπετο νά έπικοινωνήσ^,
καί δέν έπεκοινώνησε, μετά τοΰ θε-
οκλήτου καί τής όπ' αύτοΰ προε-
δρευομένης Συνόδου, ελαύε δέ την
οριστικήν απόφασιν ή νά άποσυρθ/},
ή νά εξακολουθήση νά μένη είς ττ/ν
θέτ'.ν τού, δυκόπτων προσωρι^ς
την επικοινωνίαν τού μετά τή; Έχ-
τη η μρβ
Όρθοδόξων, άπ&2ε!/.νύεται κάλλ:-
στα καί έκ τοϋ εξής γεγονότος: "Ο¬
τε, ολίγον μετέπειτα, αφιχθη ίΐς
Αμερικήν, ό Μητροπολίτας Σπάρ¬
της Γερμανδς Τρωϊάνος, ώς Συνο-
δι/.δ; "Εξαρχος τής περί τόν θεό-
κλητον Συνόδου, παρ' όλον δτ: οο-
τος είχε την επίσημον υποστήριξιν
τοϋ Έλληνικοΰ Κράτους καί των έν
Άαερίκη όργάνων τού, καί παρά
τάς άθροας χαπαδοπο'.ήσεις είς άς
προέβη, ουδόλως κατώρθωσε >ά ε¬
πιβληθή, τής χλεϊονοψηφίας έξτ/ο-
λουθούσης νά παραμένη πιστή είς
τδν "Αλέξανδρον. Δέον νά λεχθή.
Ρο μμή ρ
ρον ΰχδ τού Οίκουμενικοΰ Πατρ-.αρ-
χείου». Αληθέστερον είναι ότι ιίτ
ϊεποτε δίημφιβίητήβη ή κανον:κό·
της τού υπο των αρμοδίων. "Αλλως
θά έτίμωρείτο άντί νά προαχθή εις
Αρχιεπίσκοπον Άμ-Ρ'·^ή? (1922|,
ώς τθίθϋτος άναγνωριζόμεν&ς ού μό¬
νον 6πδ τοϋ Οικουμενικού άλλά >.?ί
των λοιπών Πατρ'.αρχείων χαί χα-
σών των Αΰτοκεφάλων Έκκλησιών,
συμπερίλαμίανομένης καί τής Έ'.-
/.λησίας τής Ελλάδος. Έκτοτε,
κανείς κ,αλής πίστεως άν6ρ6)ζος
δέν δύναται ν' αρνηθή οτ·. ό Σεόα-
σμ'.ώτατος Άρχ'.επίσκοπος Ά/αϊ:!-
χής κ. Άλέξανϊρος είναι ό μόν^ς
νόμιμος καί γ,ανον.κδς άρχηγδς τίς
Έλληνικής Όρθοδόξου Έκκλησί
άς τής Άμεριής.
Τρίτον. Άλλά, άντ'.τάσσει α κ
Παπαφωτίου. έράστης ολων, τούτων
υπήρξεν ό Μελέτιος. τδν οποίον δεν
θεωρεί κανονι-Λθν Πατριάρχην. Ό
/. Παπΐφωτίου δύναται, διά κομμ?-
Πατρίάρχαι Γρηγόριος, Κων--,.
τινος καί Βασίλειος. Μή λησμονή,
μέν 3έ καί τουτο τδ σπουδαίον, Ι-,
τδν Βασίλειον Κομβόπουλον δέν / ·
θήρεσεν ό «Βενιζελ'.κδς» Μελίτ.ος
άλλ' ό Γρηγόρΐος καί ό «άντι6·νιζ;.
λικδς» Κωνσταντίνος. Σέ^ετα: :=,
ώς εικός, την περί καθαίρίςτεο); ^
πό?ασ:ν ν.'Λ ό νυν Πατριάρχη; Βν.
σίλειος.
Τέταρτον. Ό Άλέξανίρος ς.,,
είχεν έξαπολύσε; εγκύκλιον υπό --,
τίτλον «Έγώ είμί ή άλήθεια». Τς.
τίτλον τοϋτον προσέθεσεν έξ ίϊίο,
της ή δημοσιευουσα την έγν.ΰνλι·,
εφημερίς. Ουτε είναι άληθές οτί '{.
συρε τ.άς Κοινότητας είς τα Διν.α-
στήρια. Ό Άλέξανδρος ήτο άνε-/.?-
θεν κατά τής τοιαύτης τακτΐλής
Αί Κθ'.νότητες κατέφυγον ένίοτ- ';ς
τα Δικαστήρι,ϊ, έξ ιδίας πρωτ&ί,ο.-
λίας, καί μάλιστα παρά την γ>ό-
μ,ην τοΰ Άρχ'επισκόπου, διά νά ?-
μυνθώσι κατά των άρπα/.τίκών *>·».
θέσε©ν τοΰ καθηρη<Λένου. Ταυτα ·/?- ριν τής αληθείας. Πέμπτον. Ειλικρινώς λυπςόη-. Ό Καρδινάλιος Χαίης ίγκαινιάζων νέον Καθολικόν Ναόν άξίας 400.000 δολλαρίων είς τό Μπρόνξ. κλησίας τής Ελλάδος και ρόμενος χρδς τδ Οΐκσυμενικδν Πα¬ τριαρχείον (όπερ είχε χαραχωρηΓει ΰπδ δρους τον Τόμον τοΰ 1908 ίί: την Εκκλησίαν τής Έλλάίος καί έπομένως ήτο ή Μείζων ΈκκλΓ,τι· 2στίκή Άρχή ή ενδιαφερομένη δία την Έκκλησίχρΐ τής 'Αμερικής) ε¬ άν ή στάσις τού α3τη ήθελεν έ ΰπ' Αύτοΰ. Τδ Οίκουμεν.κδν χάριν τής αληθείας, ότι ό Τρ&>ίά·
•«ς, καίτοι άνήκων πολιτικώς εις
την αύτην-παράταξιν είς την οποίαν
/.αί ό Βασίλειος, επιμελώς άπέΐθΎε
νά ΰποπέση είς τάς γ/.άφας καί τοΰς
έξωφρενΐ3μοΰς, εις ο-ΰς 'νκίτυΐ
λί ά
υΐ) ο
φρμ, ς ς
τελευταίος, άλλ' έπολιτεύθη κατά
το μάλλον καί ήττον —νετώς ν.α!
έγκρι- μετριοπαθώς. Δι άτοϋτο, ότε. ;;ε.ά
> Π α- [καιρόν, καταργηθείσης τής Συνο-
τικοΰς λόγους, νά μή θεωρή κανονι¬
κόν τδν Μελέτ'.ον, δύναται άκόμη.
εάν θέλη, νά μή θεωρή κανονικόν
καί τδν Χρυτόστομον ώς Αρχιεπί¬
σκοπον Αθηνών, άλλά τούτο δεν
I-
χε; καμμίαν απολύτως σις,χασί^ν,
διότι έ—ι των τοιούτων ζητήματι
τδν λό-^ον εχουν μόνον αί άρμόδ'.αι
Έκκλησίαΐ, αί οποίαι τοΰς άναγνω-
ρίζουν. Δέν παρέλκει νά είποιμεν
ενταύθα, ολίγα περί τής άρσεως τοΰ
Τόμου τοΰ 1908, την οποίαν 6 μέν
άρθρογράφος χαρακτηρίζεΓώς '<σφε τερ'.σμόν», ή δέ «Άτλαντίς» ώς «ε¬ θνικήν προδοσίανη τού Μελετίου. ρή ώς κανονικόν Μητροπολίτην Α¬ θηνών τδν Μελέτιον, καίτοι δία έξ- ωσθέντα, διότι έπιτροπή μεγάλον κύρους, προείρευομένη ΰπδ τοΰ "Ά'- χασείας Γερμτ/οΰ, απεφάνθη όίΐϊίώ ό ή ΰ Μλί πιςτκοπής Βορείου καί Νοτίου Άαε-, ρικής. Μολονότι δέ έξητ/.ήθη ζ' αυτού μεγάλη πίεσις όπω; συνα:νέ- ά θή έί μγη ς ; συνα:ν στ; νά τεθή έπί^ κεφαλής έκκλητΐ στΐκής άντΐρσίας, όπερ άργότε: ξ λλ ολώ ς ρμ, φη ί νως ότι ή παΰσις τού Μελετίοο "/αι ή έπανοιρορά τοΰ θεοκλήτου εγένετο ίντΐκανονικώς, την δέ γνώμην ταύ¬ την τής έπιτροπής απεδέχθη ομοφώ¬ νως ή Ίερά Σύνοδος τοΰ Οικουμενι¬ κού Πατριαρχείου καί διά τούτο κ?ί ό Τοποτηρητής τού Οικουμενικού Πατριαρχείου Προύσης Δωρόί'εος συνειργάσθη μετά τοϋ Μητροπολ'- του Μελετίου έν Λονδίνω καί ό δ:ά- δοχός το-υ Τοποτηρητής Καισαρεία; Νικόλαος έπεκοινώνησε μετ1 αυτηθ δι' επισήμου έγγράφου έξ «ποφάσε- »ιν τού. ω: τής Ίεράς Συνόδου. Τούτων ο> Δεύτερον. Την όοθότητα τούτου
επραξαν άλλοι, ολιγώτερον συν5«ι
τού Τρωϊάνου, ούτος ηρνήθη νά έμ.-
πβση είς την παγίδα κ,αί άπέ-φυγε
νά ήγηθή ένδς^ άχονενοημένου κ:νη'-
ματος, χρδς τδ οποίον τδν έξώθουν
οί πολιτικοί τού φίλο1.. 'Έκ των τρ■>
εκτεθέντων ίκανώς άπεδείνθη. νοαί-
κείνου; ^καιρούς, τα δέ κατόπιν" γε¬
γονότι έδικαίωσαν πλήρως την στά-
οπερ, κανον:·/.ώ ί'.καίώματ:, άνήκου-
σι. Δεν επήρεν ό Μελέτιος τάς Έκ¬
κλησίας τής'Αμΐρικής άπδ τήν'Εκ-
κληο-ίαν τής^ Ελλάδος, είς ήν ?:α
τ:ΰς γ-;ωττοΰς λόγους καιρικής ϊ-
νάγκης είχον προ-σωρινώς μετα5·.βα-
σ*ή, διά νά τάς δώση είς -ούς
Βουλγ-άρους ή είς τοΰς Άλβανούς.
άλλά τάς έκράτησε διά τδ Οικουμε¬
νικόν Πατριαρχείον, τοΰ όποίου την
έλληνικότητα ουδείς δύναται νά δι
αμφισβητήση. Τδ 3έ σπουδαίον είναι
ότι όλας τάς πράξεις ταύτας τοΰ
Μελετίου, ήτοι την άρσιν τοΰ Τόμ&'),
την ίδρυσιν τής Άρχιεχισκοπής ·;.ο
τδν διορισμόν τοΰ Άρχιεχισκόπου
Αλεξάνδρου ένέκριναν, έκύρωταν
καί έσεβάσθησ;ν πάντες οί διάδιχει
τοΰ Πατριάρχοο Μελετίου, ήτο: οί
θα διά τδ πεμπτην ««χιχείρημα» :'-.■>
κ. Παπαφωτίου, διότι άχι μόνον δέ-
είν* 7.3βόλου σοβαρόν,'άλλά προ;'
ίει καί μίαν όλως άσυνήθη %τιλτ·'·-
στίαν. Ή έκφρασις είναι ϊσως Γρ
ρεία, άλ λάπώς άλλως δύναται νς
νά χαρακτηρίση μίαν τοιαύτην συνο-
φαντί'αν; Διότι ό άρ·θρογρ«ίο; δε-
λέγει τίποτε ολιγώτερον ειμή οτ· τ
Άρχιεπισκοπή .έπωλήθη είς τούς
Προτεστάντ;ς καί ότι την «φοράν)
τής χροτεσταντοχΐιήσεως άνέκοψς·
ό «γίγας» καί «σωτήρ» καί (ά;ώ<· τωρ τής παλαιμάχου Όρθοδοξίί- Β. Κομβόπ&υλος, διά τής «δράΐΐ- ώς» τού καί των «κηρυγμάτων» ν^ Είς τοΰς φατριαστάς άπαντώμε» «έχουσι την γνώσιν οί φύλακες». Ή καλλιέργεια κ?λών σχέσεων μετί των ξένων έν Άμερική Έκκλησι- ών, ιτάν άλλο είναι ή προδοσία Άλλ' άπδ τούτου μεχρι τής δογμ'"· τικής καί μυστηριακής ενώσεως, τ απόστασις είναί τεραστία, καί είναι γνωστόν ότι οΰδεμία πρόοδος εγένε¬ το πρός την κατεύθυνσιν ταύτην. Οί κανονικοί μας κληριν.οί έμμενουσ1 μέχρι τοιούτου σημείου αυστηρώς προσηλωμένοι είς τάς παραδοσις τής Άνατολικής Όρθοίόξου Έ/·- κλησίας, την οποίαν εΰλόγως θ~->
μάζουν καί σέβονται ο! ξένοι, ώί"£
πολλάκις νά παρεξηγώνται ύπ' α^·
των ίι' έλλειψιν άδρότητος ογμ-
άνταποκριβώσιν είς τα; παρέχον έ
είς την 30ήν σελίδα.)

<ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΓΛΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΉΙΚΓ
ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ, Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΩΝ1ΑΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ,
κ. Κ. ΟΥΡΑΝ Η
Είχα γνωρίσει την Βαρκελώνη
την έπαχή πού άντέγραφε την μεσ-
αιωνική Φλωρεντίαι: τίς δολοφο-
νέες καί τούς έμφολίους σπαραγ-
^ούς της στούς δρόμους. Β:ομήχα-
νο! ααί έργάτες είχον άτλληλοκηρύ-
ξει Ινα άμείλικτο προδοτικό πόλε-
μο. Οί έργάτες ερριχναν βόμδες στά
έργοστάσια καί πιστόλιζαν τούς 6ι-
ομηχάνους σάν έμπαιναν στή λέσχη
ή ττά σπίτια τους. Οί βίθμήχανοι,
έξ άλλου. είχον σχημζτίσει μιά δι-
κή τους άστυνομία, την όποία· καλο-
πλήρωναν, καί τής οποίας ή απο¬
στόλη συν ίστατο στό νά σκοτώνη δέ-
γ.α έργάτες γιά κάθε δολοφονουμε-
νο (ϊιομήχανο.
Τίτον ή χλήρως άναρχία...
Ή δικτατορία έθεσε τέρμα· σττ/ν
πάλη αύτη—μ' Ιν* χέρι σιδερένΐο.
Κα! σήμερα ή Βαρκελώνη είνε ησυ-
χη. "Αν δίασκεδάζτ) όχως πάντα,
έργάζεται τώρα πολύ περισσότερο.
Τα -ϊρί-χωρά της είναι δάση άχό
χαπνίζουσ-ες καμινάδες έργοστχτί-
ων, ή κίνησι τοΰ λιμένος ττς ·=πολ-
λαπλασιάσθηκε καί ο-ί χ'.λ'άίε; των
χιτρΐνοκόκκινων σημαιώ; πού κιψια-,
τίζουν σάν φλόγες ,πάνω σέ ψηλούς
ίστούς σ' δλους τούς δρόμους κι'
δλες τίς πλΐτεΐες έχ' εύκαιρία τής
Διεθνοΰς της Εκθέσεως, δίνουν
*τήν Βαρκελώνη ίνα άέρα άχοθε-
ωτΐκής εορτής..."
♦ * *
Ή Βαρκελώνη; Κάτί μεταξύ
Παρισιοΰ καί Μασσαλίας. Μία πό¬
λις πλουσία, έν χάση περιπτώσει,
πού τΐλειο-χθίεϊτ-41, χού στολίζεται
καθημερινώς. βαρρ·εΐτε πώς τίπο¬
τα δέν είνε άρκετά ώρ«ο, άρκετά
3ξ:ο γ'.ά τόν χλοΰτό της. Οί πλα-
τεΐές της Ιχθϋν μνημείώδεις κρή-
νες, γεμάτες νερά καί άγάλματα·
οί Τράπεζές της καί τα ξενοδοχεϊά
της έκτοξευουν πρός τς,ν Μεσογει-
ακό ούρανό της βέλη- καί τροΰλλους
ολους τόλμη χαί ύπερηφάνε'.α· χτί-
ζει τεράστΐες έκκλησίες άπό μπε-
τόνΐ- ή άστυνομία της που κανονί-
ζεΐ την κι>κλοφορία είναι άστρα-
φτερή; στολ,ές κόκκινες, άποικ-.ζ-
κες κάσκες, άσπρα γάντΐα, <;άμχτ:α δΰο μετρων, καί ή κυκλοφο^ία ή ιδία είνε άπό τίς πε:ό μοντ&ρνες: αύτόματες συρίχτρες, αύτόματα κόκ- κινα, κίτρινα καί πράσινα φώτα.,— δλες ο! πολυτέλειες· κάθε στ«υ·ρο- ?*λΑ,ιι -—.Λ !γ_____ ν » _'ΐ______ -_ να χτυχάνΐ στο μάτΐ, έμχνέονται α— τόν κυ^ίσμό καί, τα βράδυα, ,ιε τίς χίλιάδες των πολΰχρωμων Φωτων της πού στρέφονται. πρός δλες τίς διευθύνσεις, σβύνουν κι' άνάδουν, συνθετουν γρ όμματα κχί είν,όνες, ή Βαρκελώνη δειχνεται σοη μία άπό τίς πόλεις έκεϊνες πού ευ¬ ρίσκονται επί κεφαλής τοΰ αίώνός των... ♦ * * Είνε Ίσπανική πόλις; 'Οχι. Εί¬ νε παρά πολύ μοντέρνα γι' αύτό. Παρά πολύ βιομηχαν'.κή. Παρά χολύ έργατίκή. Δέν λένε στήν Βχρ- χελώνη, μέ κ<τποιο θυμό, δτι ή Ί- βπανία σπαταλάει βσα ή Καταλώ- νια^ χερδίζει; Άλλως τί μην ξε- χν^χε τόν άνεπίσημο μέν άλλά έπί- μονο πόθο των Καταλανών δπως ^ποτελέσουν άνεξάρτητο άχο την Ισπανίαν κρητός. Πολλοί ίυ,νοού- μενοι τόν ύχοδαυλίζουν. Μερΐχοί ' «-ατριωται» χροσχαθοΰ'^ κατά καχ- βθύς νά το διακηρυςοαν... Δέν μχο- ρω νά ξευρω τί ένώνει καί τί χω- ριζεί τούς Καταλάνους άχό τούς Ισπτνους. Μοΰ φαίνεται δμως δτι ϋνε δυο διάφοροι χλάδο'. μΊ«ς καί τής ^τής θίχογενείχς, Ό ένας εί¬ νε εύγ^ής Χ3[ί φτωχός: είνε οί Ί- σχα,νοί. Ό αλλος άκολούθησε τό ϊμχοριο καί είνε πλοόσιος: είνε οί Καταλάνοι. "Ετσΐ, οί μέν ζηλεύουν —καί μισοΰν—τούς αλλους γιά δ,τι ο< ιδ',οι στεροϋνται... ^ Ώς εκ τούτου δέν πρέπε: χανείς νά περιμένγ; νά ιδή στή Βαρχελώ- νγϊ ττ1 γροφικότητα έκείνη των δρό- μων πού χαρακτηρίζει τί; Ίσπαν:- *ες πόλεις: τίς γυν.αΐκες μέ τίς μεγάλες χτένες στά μαλλιά -Αΐί'τή Η ΑΛΛΟΤΕ ΑΝΑΡΧΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΙΣΠΛΝΙΑΣ.- ΜΙΑ ΥΠΕΡΝΟΝΤΕΡΝΑ ΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΡΧΑΙΑ.·- Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ. Η ΚΕΝΤΡΙΚΩΤΕΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ ο< πού είνβ τολιγμένοι σ' Ινα ρωμαν- τικό μανδύα καί ψήνονται στόν ήλιο, τίς τσιγγάνες ποΰ πίνε κι' ερχον- ται χου^ελιασμένες, μ' 1>α μικρό
τύμπανο χοροΰ στό χέρΐ, τίς μαυρο-
ντυμένες ((ντολορόζας» πού γονατί-
ζουν καί σταυροκοπίοΰντΜ στά πε-
ζοδρόμ'.α, βξω άπό τής έν.κλησίες—
καί πού σχηματίζουν σέ κάθε (ϋήμα
μικρούς χίνακες τοΰ Γκόγια. Ή
Βαρκελώνη άγνοεΐ, χερίφρονεΐ ίσως,
αυτήν την γραφικότητα. Σ' δλους
αύτούς τούς νεαρούς χαί τής νεαρές
πού άνεδοκατε^ζίνουν τής Ράμχλας
—πού είνε γιά τή Βαρκελώνη δ.τι
τα μεγάλα βουλε&άρτα γιά τό Πα-^
ρίσι,—βλέχει κανείς μία προσπα¬
θεία Άμερ!χανοπο:ήσεως πού τούς
ώθεϊ μέχρι τοΰ σημείου Οχι μόνο
νά μ:μο5νται τό ένεργ/[τ!κο βάδί-
σμα των γΐάνκηδων ζ,αί το 3φος
τους τό σπορτίφ, άλλά καί νά φο-
ροΰν στό νΑψάί^ι, άντί καπέλλου,
τα ασπρα έκεί'Μα καπελλάκιζ ποδ
φοροΰν τό θέρος οί ναΰτες τοΰ στό-
λου των Ήνωμένω·; Πβλιτειών. Οί
άνθρωχο: δέν σταματδνε σέ κάβε
βήαα γιά νά μιλησουν περί άνέμων
καί υδάτων όπως στής πόλεις τής
Καττίλλιας. Είνε βιαστιχοί, Ιχουν
τής δουλειές τους, μετανε·.ρίζονται
τό αύτοκίνητο καί πηίότ* στά τράμ
ένω ευρίσκονται έν κινήσε!...
Την χερ'.φρόνησι αύτη πρός την
γρζ-φικότητα την αίσθάνεσθε ίσα μέ|
τα σπίτια πού χτίζοντα; διαρκώς]
καί πού έξαπλώνουν «π' απειρο την
Βαρκελώνη. Ό ρυθμός τους είν«
ύπερπμοντέρνος. Οί 'άρχ'.τέκτονες
θέτουν έν πράξει τής πειό τολμηρες
άντϊλήψεις τους. Οί δέ δρόμοΐ είνε
εύθεΐς καί φαρδειοί σάν λεωφόρο;...
• ♦ *
Μή νομίσετε ως τόσο ότι ή Βαρ¬
κελώνη βάζε: δλη της την ύπερη-
Φ^εία στό νά είνε μοντέρνα. Άπ'
εναντίας: διακηρύττη μ<ία μυθική άρχαιότητα, μή δελοντζς νά φανή πώς ύστερεΐ σ' αύτό άπ' δλες τής περίφημβς πόλεις τής Καστίλλιας καί τής 'Ανδαλουσίας. Διατηρεί ζη- , σάν τίτλους εύγενείας, δ,τι υφίσταται άκόμα άπό την παλαιά πόλι γύρώ άχό την μητρόχολί της "Ο,τι υφίσταται είνε λίγο. Γι' αύτό /Λΐ φροντίζ&ι νά.,.τό μεγαλώνη. Στήν παλαιά ΐ*ης μητρόπολι έλε'.πε μία έπιβλητική πρόσοψίς. Την προσ¬ έθεσε πρό λίγων έτών ν.αί ή προστ Οήκη ιύτή είνε τοϋ καθαρωτέρου γοτθ'.κοΰ ρυθμοΰ. Υφίσταντο μερικά παληά μ-έγαρα τα όποϊα Ιπ'εφτα'Λ Τα έπιδίώρθωιε μέ μιά τέτοια φρον¬ τίδι αρχαιότητος πού εδωσε στά κα'.νούργια άγκωνάρια τό τεφρόμχο- ρο χρώμα των παληών. Προέβη καί σέ κάτι πεξ^σσότερο άτ,όμα: εφτ:αξε έκ τοΰ μηδενός άρχαώτη- τες! Δέν είδα, έπ-.~<ϊπτόμενος την τυνοικία τής μητροπόλεΑ;, χτίστες πού εχτ'.ζαν εκ ^άθρων Ιν« γοτ- θ:κό μέγαρο προωρνσμένο νά συμ¬ πληρώση τόν άρχαιοπρεπή ρυθμό μιας πλατείζς σέ μία πλενρά τής οποίας ύψώνονταν τό ίστορικό ά-^ά- κτορο των κομήτων τής Βαρκελώ- ,-ης; Ό έπιστάτης τόν οποίον έρώ- τησα γιά ποιό λόγο εχτιζαν στίς ήμέρες μας Ινα κτίριο παληού ρυθ- μο3, μοΰ έξηγησ'ε τδι επρόκειτο πε¬ ρί άναστΛώσεως. Έπε'.δή δέ εδει- ςα κίποια εκπλη^ι, μή βλέποντας παληές πλευρές, μ' έπληροφόρησβ μέ φυσίκότητα: —Τα ύπόγεια είνε τοΰ δεκάτ&ι ίκτου αιώνος! μεγάλες πόλεις τής Εύρώπης η- ταν σκυθρωπές καί χωρίς ζωή, π&ε- σμένες άπό τή σκιά των μεγάλων φτερών τοΰ πολέμου, ή Βαρκελώνη, πόλις ούδετέρα, χ-η>ποΰιίε ευθυμα
τίς καστανΐέτες της. ΤΗτχ·^ ή μ>
νη μεγάλη εύρωπαϊκή πόλις πού
είχε νυχτερινή ζωή. Γι' αύτό καί,
τιγά-σιγά, μαζεύτηκαν σ' αύτην δ-
λθ'. οί Εύρωπαίοι ξενΐχτηδες καί
χαρτοπαΐχτες πού δέν έπολεμοΰσαν,
ολες οί μεγάλες ντεμί μονταίν κι'
Ινα πλή'θος φυγόστρατοι κιί κατά-
, σκοπο'.. Κα; οί νύχτες τής Βαρκε-
ι λώνης ήταν τρυπημένες άπό χ;>ιά-
δες χολύχρωμα φώτα πού είγαιναν
άπό ίτάριθμβς λέσχες, ταδέρνε; καί
ρΐδταμεσονΰκτίθ Ίλαφρά κέντρα...
Είνε αυτή ή φήμη πού τής
εμείνε. Σήμερα δμως, χωρίς ολους
ϊντούς τούς ξένους, ή Βαρκελώνη
ίέν δίνει ττείά την ·είκόνα έκείνη
τοΰ πολέμου. Περιωρίσθηκε στής
Γϋνήθεις της διαστάσεις, αύτη δέ ή
ϊιεθνής της "Εκθεσις δέν μπόρεσε
νά τής ξαναδώση την τρελλή έκεί¬
νη κίνησ! πού είχε γνωρίσει «ία έ-
μή φΰγω άπο τή Βαρ/.ελώνη χωρίς
ν' άποφέρω μία άνάμνησι μοναδική.
Ένας Καταλάνος δημοσ'.ογράφος,
μέ τόν οποίον γνωρίστη/.α ΐτόν «Οί-
κο τοΰ Τυποο» τής Διεθ·«ΰς Εκ¬
θέσεως, ανέλαβε νά μέ πάτ) την τε¬
λευταία βρΐδυά τής δναμονής μ00
σ' Ινα κέντρο δπο-υ θά μχορ-οΰσα ν'
ακούσω τυπικά τραγουδια διαφόρων
Ίσπανικων έπαρχιών. Πήγαμε.
ΤΗταν στό βάθος ενός στενκ» δρο»
μάκου, μέσα στήν καρδιά τής χ«-
ληάς Βαρκελώνης. Ή αίθουσα »>·
ταν κοινή άλλά τί άτμόσφα'.ρζ μέ¬
σα σ' αύτην! Σ' Ινα είδος μ'7.ροϋ
προσκηνίου καί μέσα σ' Ινα παλμώ-
δη ήχο μικρών τυμπάνων μέ -/ο>
δουνάκΐα, καστανιετών καί κιθαςών,
πού ρ'ίθμ'.ζαν τα χορευτικά έκείνα
Ίσπανίκά βήματα τα τόσο παραΐυρ-
τικά καί μεθυστικά, διάφοροι άν-
τρες καί γυναΓκες, ντυμένοι τυ-:κά
κοστούμια Ίσπανΐ'λών έπαρχιών, τρ*
γουδοΰσαν, οί μέν μετά τούς δέ, χα-
ρακτηριστ:κές (οιόπλας» πού ζων-
τάνευαν μπρός μας δλη τή οΐύμιχ*·
τική κ αί γραφική Ισπανία των «μά-
γιας», των τσιγγάνων, των πανη;·
γυριών, των λαθρεμτ;όρων, των έ-
ρώτων καί των ταυρτμαχ'.ών... Με-
λαγχολικά καί νοσταλγικά τραγού-
δια τής Καταλωνίας, γλυκά καΐ
εύ'θ^μα τραγούδιε των 'Αστο,ΐ'.ών,
παιχνΐδιάρικα καί καπρΐτσΐόζ'.κα
τραγούδια τής Μαδρίτης, σοβαρά
καί συγκίατημένα τραγοΰδια τής
Καστίλλιΐς, τσιγγάν.κα τραγοΰϊι»,
άγέρωχα. σκληρά ααί μυστηριώδη
δπως οί άνθρωποι αυτής τής ?^λής,
καί, τέλος, τραγούδια τής Άνϊα-
λουσίας μέσα στά «ποία περνάει ή
άνάμνησι των Άράδων κατακτητών,
—ή ψυχή μου ποτίστηκε έκείνο το
δράδυ άπ' αύτά ώς τή μέθη, κι'
δταν εφυγα, χάρις στήν άνάαντ,σι
των ρυθμών τους, τίταν σάν νά επερ«
νϊ δλη την Ισπανία μαζύ μου...
ΚΏΣΤΑΣ ΟΓΡΑ^ΗΣ
- Ι
σαν ν' «άναστυλώσουν» δλη τή Βαρ-
■Α&λώνη χαί νά τής δώσοον Ινα χα-
ρακτήρα μεσαιωνικής πολιτείας πού
ϊέν θά είχε νά ζηλέ'{ηι" τίποτα άιτό
-ήν Καρ,κασόνη ή τό Νύρεμβεργ...
Την άρχαιότητα δμως αι>τή πού
ή Βαρκελώνη φροντίζει νά δατη-
τηρή καί μάλ:στα, δπως ειπχ, νά
δημιουργή, κανένας έξ ιδσων την έ-
-'.σκέχτονται δέν τής την ζητάει.
Δέν είχε ποτέ την φήμη ίστορικής
πόλεως. Αντιθέτως εχει τή φήμη
πόλεως των διασκεδάσεων. Την ψ·η-
ιιη αύτη την απέκτησε τόν καιρό
τοΰ πολεμΛϋ. "Οταν δλες σχεδόν οί
"Ετσι, χωρίς την κοσμοπολ-.τική
γραφ:κότητα, χωρίς την άτμόσφαι-
ρα τής άναρχίας στήν ·όποία άν«-
—^εε ίΡ.λοτε, ή μεγάλη καταλωνι-
κή πρωτεύοασα χάνει πολύ στά μά-
τ>.α τοΰ ξένου πού ζητάει τό περίεργο
%η τό άπρόοπτο. Περΐπλανήθηκα
στή Βαρκελώνη σέ δλες τής ω3ες
τής ημέρας καί τής νΰχτας κι' άπό
τής -/.-Ζίνουργιες συνοικίες'της ίσα
με τούς πειό στενούς καί σκΐίρούς
ϊρόμους της τού Οομίζουν Ίταλικές
πόλεις. Τίποτα δέν μοΰ έ'κανε 4ν-
τΰπωσ; πού νά μην το είχα ίδεί καί
άλλοΰ. Γιατί, 'άληθΐνά, δέν άρκοϋν
μερικές λαϊκές τ/ηνές 'έδώ κι' Ίκ,εί
ή ή είκόνα των Ράμπλας,—δπου τα
πλήθη πηγαινοέρχ^ονται πάνω κάτω
ανάμεσα άπό δύο φράχτϊς δέντρων
καί ύπαίθριων άνθοπωλείων,—γιά
νά δώσουν την έντυπωσι ενός χαρα¬
κτήρος ιδιαίτερον.
Ώς τόσο μοΰ «χδφυλάσσδτο νβ
Ο ΠΛΗΐΥΣΜυΓΤΗΣ
Τό μόνιμον γραςρϊΐον τού Διεθνοΰς;
Ίνστιτούτου τής Χάγης ανήγγειλεν
ότι ή Γή άριθμεί σημερον 2 δισεκα-
τομμύοια κατοίκων, ένφ τφ 1910 ε[χ8
μόνον εν δισεκατομμύριον καί 660 χι-
λιάδες.
'Επή/.θε ■δηλαιδή αυΐησις «ίκοοιτεισ-
σάρων τοίς εκατόν.
Ή «Άμεριχα'ΐκή εφημερίς της Κοι
νωνιολογτας» δημοσιεύει έν τω μεταξύ
σχετικάς πληροφορίας μόνον διά την
Αμερικήν.
"Αν ϋακολουθήσχι, παρατηρεΐ ή α¬
νωτέρω εφημερίς, ή αυτή τάσις πρός
ανύψωσιν, αί Ηνωμεναι Πολιτειαι, θά
έχουν τφ 1975 εκατόν εβδομήκοντα
ϊτεντε έχατομμύρια καί τφ 2000 εκατόν
ογδοήκοντα εξ έκατομμύρια κατοίκων.
Δέν πρέπει έν τούτοις νά άποδίδε-
ται άπόλυτος πίστις είς την ακρίβειαν
των αριθμών αυτών.
Τα γεγσνότα διαψεύδουν πολλάκις
τούς στατιστικούς καί όσον άφορςί τέ;
παρελθόν άκόιιη.
Π ώς λοι.·τόν νά μή ύπάρχχι φόδο^
ότι θά τούς διαψϊύσσυν είς τα αφο¬
ρώντα τό μελλον;
ΠΩΛ ΒΕΡΛΑΙΝ
9 Η Ε Ε Ν
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΠΕΤΡΚΣ ΛΗΜΟΣΤΚί Ρ.ΡΥΣΚΣ 'ΠΙΣ Β ΡΚΚΛΩΝΠΣ
Νά, κύτταςέ, καο.τοί, λουλούδια,
(λα καί κλαδιά
Κι' άκόμα νά, ή καρδιά μου πού χτυ-
(πάει μόνο γιά σένα·
Μή την Ιεσκίση,ς μέ τα δυό σου χε-
(ρια τα λευκά,
Καί πές γλυκειά τή σημερνή σου άπλτΐ
(ζωή μέ μενά.
Μέ τίς σταγόνες τής δοοσιός γυρίζα»
(στολισμένος,
Πού τό αύγινο τίς πάγωσϊ στό μέτο>«
(-τό μου άγέρι·
"Ω δέξου έκεΐ στά πόδια σου ό κό-τοί
(μου γυρμένο;
Ν' άναπαυτίί σ' ώραϊες στιγμές πού
(τ" δνριρο Θά φέρη.
"Αοε άπαΑα στό στήί>ος ουυ να γβΐν'ΐι»
(τό κεψάλι,
Π ού άκό+ια βουίζε», Αΐπ" τα στ
(φιλιά σου, άγαπ
Νά γαλι/ν·έψη «Λ1 τή γλυκειά την» τ**·
(κυτιία, κι' άγάλτ
Άνάλ* ν" άποκοΐΗηθο), μιά ?

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 2» ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1935.
ΤΟ
ΙΊίΙΣ ΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΛΟΓΡΗΕΣ— ΧΑΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗ-
ΣΑΚΙ— ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.- Η ΑΝΤΙΛΗ¬
ΨΙΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ." ΠΛΗΞΙΣ ΚΑΙ ΜΕ-
ΛΑΓΧΟΛΙΑ.
ι
ΚΑΛΑΜΑΙ, Σεχτίμβριος.—Αί ι γράφος, μά αύτάς εχλεισε τώρα τάς
Καλάμας χάρις είς την εμπορικήν | πύλας τού καί οί θαυμασταί '-ή; έ-
Χ2Ϊ βιομηχανικήν τη; άκόμη ανά¬
ξ ί όλ έ άή
πτυξιν,
μηχή η;
είναι μία πόλις μέ
υλά ύ
, μ ς μ ρή
ζωή. Τουλάχιστον αύτη την έντόπω-
σι σάς δίδει. Λέγο:;ν πολλοί Καλα-
ίονης μένουν μέ τάς
Ι.των «αστέρων». Έμποριχή πόλις αί
Καλάμαι, εχουν κόσμον πού ολίγον,
έλάχιστα, ένϊια'φέρ-εται διά τα κέν-
πώς τόν χειμώνα άλλάζει [ τρα. Τό εμπόριον, τα σύκα, ή ~:φί-
έντελώς όψιν ή πόλις ν.α: πώς γίνε- | δα, τό λάϊι. άπορροφί όλον τόν χό-
ται, μέ τίς πρώτες δροχές, πληκτι- τμ,ν, τού «:οίου ή ζωτικότης τ' αύ-
κη καί άνυπόφίρη. Καί αύτό φαίνε-! τα εκδηλούται έςα'ιρετική.
ται νά είναι άλήθεια, γιατί, λ—λ-Α θά άφησω δμως 2λα αύτά, που
λώς οί Καλαααπανοί τόν χε·.4λώνα λέγονται έμπορΐκή κίνησις, θά πε-
εόρίσκοντ3ΐ έν άχοχλειαμώ, άφοΰ Ι ρ'.έλθω την πόλιν ώς απλούς έΐ:σκε-
τά θερινά κέντρα χ,λείνουν κ2ΐ χε:-; πτης.
μερινα δέν ΰπάρχουν. Τό καφενειον | 'Αρχίζω άχό τό Μοναστήρι -.ών
αποτελεί τό μοναίικό καταφύγη, τό | Καλογραίων, ποί» δρίσκεται μέσα
μοναδικό κέντρο. 'Υπάρχουν χαί κά- ( στήν πόλι.
τι άλλα, διά τα όποία θά μ:λησω ! Γνωστό καί παληό μοναστήρί.Τήν
καρακάτω, άλλά αύτά εχουν μόνον ί ίστορίϊ τοο την εχουν άφηγηθί) και
τό δνομα τού κέντρου Βιασχεδάσε-ι την εχουν γράψει πολλοί. 'Εγώ θά
ως. Τώρα, όσο ό κ?:ρός άκόίΑη επι-] περιορισθώ νά σημβιώσω δύο π:άγ-
ματα μόνον.
ρ ρ η
τρέπε:, ό Καλχματιανος περνά τίς
ώέ ί α άδ ή
ρ, μς ρ
ώρές τοο καί τα ίράδ^α τού στήν | Πρώτον: πώς μπορείτε νά
παραλία κάτω. Ύχάρχοον έκεί Ινα-1 ξε!3εύσετε είς ούρανούς ϊωρεάν,
ί'Μ κέντρα. είς τα όποία ηγκεντρώ-; δεύτερον: πώς ζοϋν ττό μονασ
Τό Κολομδιανόν Πανεπιστημίου έν Νέα Ύόρκχι ήρχισε τό 176ον έτος τής λειτονργίας το». Οϊ φοιτηταΐ
, ' φουν είς τα μαθηματά των.
νεταΐ ή πόλις όλόκληρος. Τό άπό-
γευμα παίρνει το ο5ζό τού ή τή'> μπύ-
ρχ τού, το 6ρά3υ τον <Γ6αρίι γλυκό Μιά όρχηττρα άπο ένα διολ', μιά ρ πώς ζουν αΰτο οί καλογρηές. Άρχίζω άπο τό πρώτο: 'Οταν " ' την πολ,ικα τίς έπτά τό πρωΐ μένβι στό έχ ΐάκ'. τού μοναττηρ'.οϋ, ίιβδάζοντ»: 5ή ρωαένης είς τόν "Αγιο Κων—:ντί-1 λέγει—δγήκε άλλοτε ή τίχνη των 'νο. Μιά γρηοΰλα μέ κάτασπί2ααλ- μεταξωτων. Ή Καΐαοτΐμάτη μ.3- |κτ;είς δέν άγορ«ζει τώρα τα μετα ( Καί στούς τοιχοος είκόνες ρό τι%«ς καί ό μέ «τάμμςιτα» πολλά, Ινα πόΒ: ά- Οί μοναχές, ττοί» πληροφορούνται άπαραίτητος ί>πίίθριος κινηματ1;- σημένιο, Ινα χέρι, ί^χ μάτ:, Ινα την βφιξί μου μέ περιστοιχίζουν.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά και Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.__
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929................. > 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΊΉοκαταατήματα κ»1 Πρακτορεΐα κ*β' δλην τχν
Εκτελεί κ*θς Τραπεζιτικήν έργααέαν και δέχεται καταθέβεις.
%-
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οϊΐθθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (ΟΙΐθθΙί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας......................4 %
ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μττνων................4/4%
> 1 έτονς................
> 2 έτών.................δ
> 4 έτών...............λ
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεϊς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000..... .................. ^
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, τ) Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα και οί τοκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
ΑΊ καταθέσεις Άμερικης, οταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοϋ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε
.Α.σ·_Ν_ΤΓ
51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕι¥ ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ^ΟΗΝ 5763
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΠΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΒΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις β μηνων...............
> 1 Ιτους................
> 2 έτών................
> 4 έτών.................δ
> 5 έτών καί πλέον τ διαρκεϊς.
%
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
3ΙΙΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60,
ξωτά
μζς, πού ν^αίνοον οί
λε:οί μας.
Γυρίζω όλο τό Μοναστήρι. Τώς
άρ-ρλειούς. Μοναχές—γρηές ποϋ
μόλις κατορθώνουν νά σΰρουν τα πό-
ϊΐα τους—καθίσμένες στό σκ^μνά-
χι, μπρός στόν άργαλειό, υφαίνουν
μεταξωτ άάδιάκοπα. Νέες, κορι-
τσάκια μ;κρά, μαθαίνοον χοντά στίς
την τεχνη. Κ ι άλλ*ς. σε
γωνίες τοϋ
•εύχές, κάνουν
5εήσε:ς.
Άπ ότίς έπτά κ' έπειτα *//Ι'-.
ή ΐργασία οτούς «άργαλειούς)). Ις
ϋϊτημέρ·. διάΐισμα. "Επειτςι -ά/
έργατίβ καί προσεοχή ώς τό ό:?£.
Είναι ό κανονιομος. Είναι ή -?
ράϊοσίς.
Άπό τα κελλιά ςεχωρίζω εν/
Σ" αύτό έμ*θα πώς μπορείτε νά -.,
ξειίεύσετε είς το^ς ούρανοίις :ωρ:·
άν. Στόν τοΐχο «ύρίτκεται κορνιζ^-
ριηιενο το ίρομολόγιο τής ά
ί
χ,
πρός τόν "Υψιστον
τατα.
Άπο τό μοναστήρι στά κελλιά.
Οί μοναχές πλέκουν, κεντοΰν. έργβ-
ζονται χωρίς νά μιλοϋν.
Ζοΰν στέ μοναστήρι αύτό 65 μο-
ναχές. Κυκλοφορούν, μπροστά σας,
έργάζθ'/τα!, δέν Θά άκοάτετε τον πα-
ραμΐχρο θόρυίο.
Άπο τέ 6<άτ)ος μόνον κάπο:ο·ο χελ- λΐοϋ μπορίί νά φθάτη ώς &|ω ΐτόν ίιάδρομο βνας 6«τ>ύς άναστενα-^ΑΟς,
ποϋ δέν απορεΐτε νά μάθετε ποτέ
γΐατί ξέφκγε άπο τα νεανικά η τα
γέρικα στηθια της- μον~(ής... Με-
ίλαγχολείς στό μονςιστήρι αύτί, ό¬
πως καί σέ κάθε τέτοιο μοναστήρι.
Βλεχεις την ζωί) νά σδύνετζι έ-
χεΐ μέσα ·χ έναν άίιάκοπο άναττε-
ναγμέ καί μιά άτελείωτη πρΐϊ£ί.χή..
Ή μικραίλα, «ού μέ συνώϊευε
στό γάρο 3Ϊ>τό τού μοναστη·!θ3, είχβ
έπτά όλόκληρα χρόνια έκβΓ. Μίλ'ς
δεχατέντε έτων θά είναι τώρχ.
Όπως ή ?3ι* μού ελεγε, χλβί-
έχίί μβία άπδ τούς γονεΐς
της. Κινδύνεοσε καττοτβ, μικρή παι-
ίούλα άκόμη, και την άφι-έρωσαν,
γιά νά τω&ί, στήν ύπηρεσία τού
βεού.
Δέν έμαθε ποτβ τί «ίνβι ό κόΐμος,
πού γι' αυτήν βΐνβι μόνο τό μονα-
ί
Τόν ελεύθερον άέρ* της ζωης
ϊβν τόν άνίπνβ'χτε ιηχί. Καί 2έν Θά
τόν άναχνεύ—3. Τον ηλιο Θά τον βλέ¬
πη πάντα άπο το κβλλί τού μονζττη-
ριοΰ.
Τδ ώχρο πρόιτωπό της, τό συαπα-
Θητικό, σάς ίιηγείται όλη την ίστο-
ρία της πζώούλας αυτής ποΰ εζησε,
ώς τώρα χωρίς »οτέ νά ξέρη τί εί¬
ναι ή ζωτ)... Τέτοιες σαν την πϊίδοΰ-
λα αύτη όΧες οί μοναχές.
Καί σάν τής γρηοϋλίς σημερον
τού μοναοτηριοΰ, θά ϊέρνγ^ χι' αύτη
αόριο τα πόίια της, κ«ί Θά ίιηνηται
ττούς έΛΐσκέχτβς την ίστορία τού
ύ δπως την έμαβε στδ
ήρ
Θέλετε τώρα νά μάθετε πώς περ-
ν« το ήμερονύχττον της;
Ξ^πν«ί <ττίς τρ«7ς την νύκτ*. Ώς χ Στήν άρχή τού ϊρομολογίθΛ ί: ή έπιγραφή αύτη: «Τό ~ι ξείϊ:ον 3ιά τοί»ς ούρατνούς». Πά: κάτω σίς γνωττοπο'.εΤται άπο γ:. μπΐρείτ» νά προμηθευθήτε τό ν: τηριόν «Τί. Διαίάζω «Τό εισιτήριον πωλεϊτϊΐ είς — -ρακτορείον τής εύσεδείας». Κα' άκ^λο^θεί τό 2:ννμολόγιον. «Σίίηρόϊΐομος ϊι' ούρανούς» Ά νχχώρησις: άν ά ζχττι στιγμήν. "Λ φιξ:ς: Όταν ό θεός εύδοκήση Α- κολθ'^θοΰν αί τιμαί «ίσιτηρίων. Α' θέσις (τανεία άμαςοο-το'-/"·^ 'Λ-'νότης καί Μαρτΰ;ιον Β' Θέτις (κατ' εΰθεϊαη; άμ,αΞο στοιχία) ΑΙετάνου, πεποίθησις εί: τόν Θεόν. " Ι" θετις (συνηθης άμαξοστο' χία). Τηρησις έντολών τοϋ θεοό Δ' θέσις (εκϊακτος άβμ.2^0170 χία). Μετάνοια: κατά την τελε-- ταίαν ώραν τού θανάτθϋ. Πέραν τού δρομολογίου οώτοό - πάίχονιν /.αί αί σχετικαί τχρα-τ,- ρήκ-.ς. 1) Εισιτήρ:* μϊτ' έπιστρθ|ή- ούχ «χάρχοκσιν. 2) Άμζξοστοβχίαι ίιά 3ι*<τχεδ?- σεις ούκ άνβχωροΰσΐν. 3) Είς πάντα σταθμόν παραλαυ έάνοντίΐ έπίβάται. 4) "Εκαστον εισιτήριον ίνα έχη κΰρος, δεί φέρει την σ«ραγϊδα τής ΌρθοΒόξοο πίστεως. Αότά είναι τό δρομολόγιον πρός ούρανούς. όπως άκριΰώς εΰοίσκβται είς τό τοϊχον τού μοναστηρίοο-Κα' τό δρομολόγιον αύτό διαίάζετΐι *«ί ξανΐϊΐΛίάζβται άπο τής μοναχέ; ποϋ πίέιτει ■φαίνβται όπωσ^ηποτε· να πεισθούν, ότι μόνον σύμφωνα μέ «»' τό πρέττει νά πεθάνοον, νά μαρτο- ρήσουν, διά νά έξοκΐφαλίσθυν μ""ν Θέσιν στήν ταχ«α άμαξοοΓτοιχία··· Μέ αυτήν την αντίληψιν μεγα- λώνοον τα βτωχά κοριτσάχια, ι?οβ κλείνονται στό μοναστήρι. ΟΙ μοναχές πεινούν. Τρώγοΐίν μό¬ νον ό,τι φθάνει, διά νά κρατηθουν στά πόδια τβ»ς. Πβινοδν, γιατί το μοναστήρι είναι φτωχό. Κι' έργ«- ζονται οτ>νεχώς, μέρα-νύχτα, χλ'ι ϊέν
κοιμούνται, διά νά προσευχηθούν,
κα: οί μοναχές κίτρινες, ώχρέςν ά-
δάνατες, μέ την άπειλή τής φθίσε-
ως, νομίζουν —ώς χροσφέρουν θυ¬
σίαν...
ΙΩ. ΜΕΤΑΞΑΣ
Έκλεκτά βιβλία βχει μόνον τέ
δλιοπωλϊίον τού «'Εβνικοΰ Κή-

«ΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
11
ΕΓΕΝΝΗΘΗ ο Νεοσ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ,
κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
—Μιλάνβ σέ σάς γιά την περί-
κτωσι τοΰ ίατροΰ Άσουέρο;
Την έρώτησι αύτην δέν παρέλει¬
ψεν ν ά μοΰ την κάνο,ιν πλείστοι οσοι
3·ττν Πορτογαλία καί στήν Ίτ-ϊ-
νία'κζτά'τό διάστημα τής διαμονής
Άττχντουσα οχι, *»; τ, απάντησις
μο προκαλοϋσε την μεγαλήτερη κα-
τάπληςι.
—Είναι δυνατο; —ε μας εινα· το
Κζί πραγματι, σ' 3λη την '·Ι-
καί την Π ορτογαλία ϊεν
τ>νος κα·.ροΰ κάμνε1. θαματουργές
Οεραπείες, μ« μιά μβθοίο καινοόρ-
γ:α καί τής οποίας ή άνακάλούι;
έ;είλϊται στήν τύχη. Ό ΐατρός αύ-
τ:ς ό οποίος εως πρό όλίγου κζιριΰ
ήταν εντελώς άγνωστος, έθερά-:ε^ε
μ'ά ^ίρχ την μύτη ενός ασθενούς,
οταν, γυρίζοντας κατά τύχην ενα
ν.άποιο τημεϊο τής μ^της, είχε την
έ'χπλης! νά 2:αζοπώση, 5τ: ό πε-
λάτης τού ό οποίος ήταν καί μισο-
π^ρ7λυτ!κός συγχρόνως, εγι^ε κα-
λά άπό την ·χαραλ^σία λίγες μ;νο
στιγμές μετά τό τνχαϊο αύτό ϋγγιγ-
ιια. .
Ένέκυψε στή μελέτη τού φαινο-
ρ^'νο.) καί μετά μν/.ρούς χίΐρα,Λ;/-
τ·τμοΰς έφθασε στό άποτέλετμα νά
θεραπεύση διαφόρων είδών ασθενεί¬
ας, τάς πλέον ποικίλας, άγγίξον-
τας απλώς μέ ενα έργαλβΐο καί κά-
ποτε καυτηριάζοντας ■έλαβρώς. ενα
ώρισμένο σημείο τής μύτης, συγκε¬
κριμένως ϊέ τό τριδύμιο νεΰρο. "
"Οτον αύτό εγένετο γνωστόν, τό
Μπ-'αρ-.τς μετεδλήθηκε σέ νέα Κο-
λυμδήθρα τοΰ Σίλωάμ. Παραλυτ·.-
χοί, νευρασθενικοί, άϊθματίκοί, ρευ-
μ,ατ'.κοί άρρωστοι παντός εί3:υς,
τέλοΰ, έπηγαιναν κατά φορτία έκεί
άπό όλα τα μέρη τής Ίσχχη'ας /αί
τής Πορτογαλίας, όπως χήγαίναν
άλλοτε στή ΰαυματουργό Π αναγία
τής Λούρδης... Ό ίατρός Άσουέρο
εδέχετο 5λον αυτόν τόν κόσμον στήν
χλινΐκή τού, άγγιζετής μύτες με
ενα χαλάδδινο μ,υτερό έργαλείο στό
σημείο πού ούτος ήξευρε, κα; οί
άρρωστοι εφευγαν γιατρεμένο·, ύ-
μνολογώντάς τον καί διαδίδΐντας
την φήμη τού σ' όλη την Ί-δηο:κη
Χερσόνη—. 'Βξ άλλου, έκα-τοντ'ΐ^ες
Ίσπανών κβί Πορτογάλων ιατρών
ΕΝΑΣ ΙΣΠΑΝΟΣ ΙΑΤΡΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΜΕ ΜΙΑΝ ΙΑΤΡΙΚΗΝ ΤΟΥ ΑΝΑΚΑ- ρά διά τής ενεργείας τοΰ κέντρ«ί!
ΛΥΨΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΙΒΗΡΙΚΗΝ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΝ— Η ΝΕΑ ΚΟΛΥΜΒΗΟΡΑ ^ , , , , *»ι'
11 οιο είναι το κέντρο α«το δι!
ΤΟΥ ΣΙΛΩΑΜ.- ΟΕΡΑΠΕΙΑΙ ΠΟΥ ΜΟ1ΑΖΟΥΝ ΜΕ ΟΑΥΜΑΤΑ.- Η ΕΠΙΣΤΗ- τοΰ όποίου λειτοργεί ό όργανισμός
— _ τ0''* άνθίώχου; Κατά τόν Μπονιέ
ΜΟΝΙΚΗ ΤΗΝ ΕΞΗ ΝΗΣΙΣ. Σ ε{να, ^ ^ω μέρος τοΰ νωτιαίου μο-
ελοΰ. Αύτό είναι ό κεντρικός στχθ-
μός, γιά νά ποΰμε ετσι, τής ζωτ)ς.
"Οταν εχθνίμε μιά οιαδήποτε πάθη-
σι, αύτό προέρχεται έκ τοΰ ότι ά-
τονεί στό κεντρο αύτό τοΰ νευρικθΰ
μας συστήματος, τό διαμέριβμα έ¬
κείνο έκ τοΰ όποίου έκκινοΰν τα
νείρα τα όποία θέτουν είς λειτουρ¬
γίαν τό έν λόγω όργανον. Άλλά,
πώς μπαρΐιΰμβνά φθ»~ίυμβ μέχρ»
τοΰ νωτιαίου μοελοΰ, γιά νά έχι-
ίίίάσουμε επί τοΰ άτονοΰντος αύτθδ
κέντρου καί νά τό κάνουμε νά έπο
νβλάδη την λειτουργίο τοο; 'Υπάρ-
χε: πρός τουτο ενας τρόπος άμεσος,
σύ-^τομος καί εύκολος· νά έρεθίσουμβ
τό τρίδψο νεΰρο, τό μεγάλο αύτό
εύαίσθητο νεΰρο τοΰ πρόσωπον, τα
όποίο ευκόλως μποροΰμε νά συναν-
τήσωμε μέσα στή μύτη, καί τό όποίο
εχει τής ρίζες τού άπλωμένες μέ¬
χρι αΰτοΰ τοΰ νωτιαίου μυελοΰ.
Αύτό είναι ό,τι συνέδη τνχαίως
(Αί τον ιατρόν Άσουέρο. θεραπεύ-
^ντας την ο·ΰτη ενός ασθενούς ό ο¬
ποίος ήτο παραλυτικός, άγγιξε Γ>
χαίως τό σημείον έκείνο τοΰ τριδύ-
μου νευρου τό οποίον έπικοινωνοΰσί
μέ τό εΐδικό έκείνο κέντρο τοΰ νω-
τ'θίου μυελοΰ τό οποίον, διότι είχβ
άτονίσε·., «ίχε έπιφέρβι την παράλ>'
Ό συνταγματάρχης και η κ. Τσαρλες Α. Λιντμπεργκ, φωτογοαςρηθεντες εν Χαβανα, τής Κουδας, μετα την εχεΐ σ(ν '0 ;:ε6(σΙχος 5 χοοκλτΛείθ ά·
δφιξίν των οι' άεροπλάνου. Περιστοιχίζονται άπό Κουβαίους έπισήμους. ν ">»'·' *", , ? , ^, ,
λεσμα νά ί'ξυπ>^τΐσηί)) τό κοιμισαένο
ρΐς να ττανί, είχον οτίειρΘη, ότι τοί»;
εδίδετο μ:ά έξαιρετική ευκαίρία γιά
νά χλο^τίσουν, άρχισαν νά έφαρμό-
ζουν την αέθοίο τού ΐατροϋ τοΰ Μττί-
βΡΡϊΐϊ, *·' ©τσι, επί τίνα καιρόν,
ολοι ο: (ίλλοι τρόίτοι τ^ρβχείας εί-
^*ν παραμεληθη, διότι οί αρρω—οΐ
ετρεχαν σ' αύτοΰς που ύπέ-τχοντο την
5«ματοΐ)γή θέ'ραττεία τοϋ Άζοιίζο.
Οί ΐατροί χοί» δέ ν έφηρμοζαν οτύ-
τήν την ιιέθοίον, είχον έγν.Λταλει-
?0ή άπ·ί τούς άρ:ι>ττθ!»ς τον, αύ¬
τοι δέ οί όποϊοι προσεπάΰησαν νά άν-
τιδράσουν διακηρύττοντας, Οτι ή μέ-
βοϊος Άσο'^έρο 'δέν εΐγεν ά/ίν,τ, έξ-
ελ&ει άπό τό πριΟώρ:ο τώ
ε?ίττών» καΐ «άντιαίοι>ερΜ-:ών)> ια¬
τρών, των τελευταίον έπω^ελουμέ-
νων τοϋ γεγονότος, ότι πολλοί ΐα-
_·ροι, καατηριάζοντες τής μυτες των
ασθενών, τους είχαν τχηματίσει πλη
Υ^ς Χ2ΐ 3ημιουργήσει ν&ες άσθένε·-
ε?, γ<α νβ χαρβκτηρίσθίΐν τοίις πρώ- τος ως τσ'αρλατάνους, έκμεταλ- εοομενους την εύπιττίαίν τού κόσμου Ρ ό Εν τω μετοίξΰ ή ■φυσιογνωμ.ία ροϋ Άέ δάλλ _ ή φγμ «"> (ίτροϋ Άσοΐίέίο περιεδάλλετο
Ι1* τδν ί>ράλο νεο» Μεσσίοχ Οί Ί-
^ές κβί Π ορτογαλιχες β«η-
ς έγέμιζβν στήλες μέ την πε-
των θαυμαιτουργών Οερα-
πε;ών το^ και έτηροΰσαν τέν κόσοΰ
ένητΑ£?ον τοΰ τρόποι» μέ τον οποίον
περνούσεν έκάατη ήμέρα τ&ο. "Ετσι,
μιά μερά, όταν άνήγγειλάν, ότι ό
Ά«^έρο Οά μετέβαινε στή Μαίρί
τη, ή Ίσπανική πρωτεύοικτα πα?ο>
σία— τή; είκόνα τής πυρετώίους
έκείνης ά"ααονής, ποΰ δέν την δλέ-
πει κα^/είς, παρά σέ τκά-ηις περι-
—:άτε·.ς τής ζωτ)ς ενός λαοΰ. Δέ
κάδες χιλιάξων λαοϋ συνεκεντρώ¬
θησαν στόν σταθμόν, μεταξί) δέ α>
τίν παρετηροϋντο πληθη ■φτωγών
ασθενών ποϋ είχον 'τρέξει άπό 5>α
τα σηαεία της πόλεως, γιά νά Βοϋν
τον νέον «Σωτήρα» καί νά τον ί-
κετεύσουν νά τοϋς Οεραπεότ·»). Ή
χογκέντρωσίς είχε πάρει τβτοιες δι-
αστάτεις, ποϋ οί άρχες έτηλε-φο')-
νηταν σ' ενα διάμεσο σταΰμό, γιά
νά χαρακαλέσουν τον ίατρό Άσο>
έρο νά άφίσν; τό τραίνο καί νά ελθτ)
ττή Μαδρίτη με αυτοκίνητον, γ>α
νά απορέττ) νά περάση άπαρατηρτ,-
τος.
'Ο κόΐαος ποϊ» περίμενεστόσταί-
μόδιελυ&η μέ μεγάλη ά-ίγοήτίοσι,
οί άρρανστθ! όμως, πληρορί^η^ίν-
τ·ες, ότι Άσουέρο Οά =.—σκέπτετο
τα άνοκτορα, διειΛώνθηκαν ίλθ!
χρός τα ·έκεί, άνέμειναν ΰπίμονη-
τ'.κά την ίξοδόν τού, καί οττ; ούτος
έφάνηκε τννοζευόμενος άπό τόν 0-
πασπΐστή τοϋ 'δοσιλέως, έχ·νηξαν
ολοι επάνω τθΛ καί σέ μιά κρίΐ: !»-
στερ'ΐΛς καί μυστικισμοϋ, τόν ίκέττΐι-
αν νά τοΰς θεραπεύση;. Ματαίως έ-
προσπάθηταν νά πείσουν όλο αΰτό
τέ πλήθος νά χτψχι τόν ίατοό νά
άναχωρήστ!, ύποδεικνύοντάς τα; νά
πηγαινε την έπομένηχττό Δηχοτικο
Νοσοκομείο οπου ούτος θά τοίις ε¬
δέχετο. Οί άρρωστοι δ«ν ήθέλτΐσαν
νά άκούσουν τίποτα. Μέ τα χέρια
τεντωμενα, γονατιστοί οί περκσοτε-
ροι, τόν ίχέτευαν, κι' όταν ^έλτ,σαν
νά δάλουν σέ κίνησι τό αύτοκίνητο
πού θά τον μ«τέφε?ε, πολλοί άπό
αυτοίς επεσαν έμπρός στής ρόδες,
γιά νά τό άιχτρέψβυν νά περάση.
Καί ό Άτοΰέρο άναγκάσθηκε^νά μεί-
νχ1 έκεί επί μία <1>ρα καίνά χώντ,
« Οαοματοργό ·έργαλείό τοι> ά^
πό μΰτη σέ μ6τη, φωτιζό·Αενος σ'
αύτό άπό... τοΰς φάροος τοΰ αύτο-
κινήτοα!
Είναι πράγματι καταπληκτικό
πώς μιά τέτοια περίπτωσις σονολι-
κοΰ !>στερισμ.οΰ σέ 4μ Εύρωπαικέ;
χώρες δέν ανεγράφη στής ξένες *-
φ-ημερίδϊς. 'Ε-^ω, τουλάχιστον, 5έν
ειδα τίποτ* σχετικό καί είμαι, νο-
μίζω, ό πρώτος ξένος δημοσιογοά-
φος πο!ι μιλάει γ:ά την περίπτωσι
το3 ίατρού Άσονέρο καί πού μάλι-
—α ώθησ* την έπαγγελυατική πε
Ρ'.εργε'.α μεχρι τοΰ σημειου να υπο¬
βληθή ποοσωπικώς είς τόν πειρα-
ματ'.σμό αυτής τής μεθόδου...
Αύτό ελαδΐ χώραν στή Λίσσαδ*>-
να, σ' ενός ίατροΰ -ό οποίος είχε
μελετησΐΐ-τήν μέθαϊο τοΰ Άσο>έρο
στήν 'ίια τού κλινική τοΰ Μπίαρ-
ρ·.τς. Ύ-εδλτ/Οηκα σέ 2υό τ)εραπεί-
ες' ή πρώη συνίστατο στό νά μοθ
δάλουν στή μύτη ενα μυτερό έργα-
λεϊο καί νά «γγίζίυν επανειλημαέ-
νως κάποιο νεΰρο, πράγμα τό οποίον
μαό έϊάκροζε τα μάτια· ή δεΰτερη
ήταν μιά θεραπεία ήλε/.τρο-γαλία-
νΐστίκή. 'Ενω ενας δοηθίς Ιστε-
ρέωνε μέσα στή μΰτη μου ενα εργα-
λεΐο, ό 12-ρΌς άγ-Γ^ε διάφορα μέ:η
τοΰ σώματός μου μέ τό ενα
Μετά τής 8ύο αύτές έ—εμΐδάσεις,
ό ίαρός μοΰ ανήγγειλε, ότι δέν είμ-
ά ί
π<*ροΰσα, Δ νά είχα ό μς μ μ ?ί λεΐο τό όποΐο μϊτέί'.δε ήλεκτρικο ρεΰμα στό σώμά μοί», κάθε δέ φορά ποί» τό εκανε, ήταν σάν νά μοΰ έδι- δαν μ:ά γροθΐά στή μυτη, ένω τό στόμα μου γέμιζε άπό ενα σάλιο, ποΐ είχε την γεΰσι βείου. Ή κ. Κέιροη Ούίντεργάόλ.τεο, έκ Σιν- οιννάτης, Όχάϊο, ή όποία εσχάτως ε¬ νίκησεν είς ^διαγωνισμόν μακράς κά¬ μης. Ή κόμ'η της εχει μήκος 4 ποδών ρ, ρ χ γ Δτ>στυχώς όμως αότό δέν η
Ό,τι μέ είχε κάνει νά προστρέξύ
είς την μεθοΐο τοΰ ίατροΰ Άσοοερο
ί»9''στατα! πάντοτε...
Πρόκειται έπομένως χερί χρεοκο-
πίας τής μεθόϊοα; ΚΓ ό άληθινός
λόγος ωρισμένων άτ^τ,τήτων ·θερα-
•'ειών νά μή όφείλετα:, τ>πως δια¬
τείνονται οί «άντίασο-Λρ'.σταί», τζ-
ρά μόνον στήν αϋθυποίολή;
Δέν μπορώ, δέδαια, νά άποφανθώ.
Περιορίζίμοι Ίδώ νά δωσω μέ λί-
γα λό*;ια ,τήν έξήγησι τοΰ &εραπε·>
τικοΰ τοστήματοο τοΰ ίατροΰ Άσου-
ερο, όπως την άκουσα άπό ενα πε-
ριφανή Πορτογάλο ίατρό, άπό τόν
οποίον εζήτησα νά μοΰ τό άναλύσ—.
Κατά
τον επιστήμονα αυτόν, η
καί 6 δακτύλων
μέθοδος τοΰ Ίσπχ«>ΰ ίατροΰ, δέν εί¬
ναι τίποτε τέ εντελώς νέο γιά την
ίορική έπ'.στήμη. 'ΥΛρίσταται, έμ-
πε',ρΐκώς έφαρμοζομένη, άχό αρχαι¬
οτάτων χρόνων. Οί Κινέζοι, π. χ.,
εοαρμόζουν άπό πολλών αΐώνων μί-
7ν υένθο3^ όνομαζομένην Τσά-Τσίν
η τρίπημα βελονών, ή όποία ονί-
στατα; τέ έλα^ρά τρυπήματα μέ ε:-
δικές δΐλόνες ωρισμένων σηιχείω"»
τοΰ σώ'ΐ,ατος, αναλόγως πρός την
πάθησιν, -;ά όποία κατόπιν καυτη-
ριάζουν. Ή καυτηρίασις αύτη ίχν
τέτθ'α άποτελέσμοτο επί τής έπα-
νακτηιεως τής ύγείας, ώστε πολ¬
λοί ΕύίωπαΓΟΐ -ποΰ παρέστησαν σε
θεραπείες διά τοΰ τρόπου αύτοΰ,
τής έχαρακτήρησαν ώς 6περ·?υσίκές
Ή "δία αέθοδος τής καυτηριάσεως
ήτο γνωστή στήν Εύρώπη κατά τόν
12ον αίώνα. Πλησιέστερα ποός η¬
μάς ■διάίορο' επιστήμονες, όπως ό
ΚΙ-ιΙΚ8 κα· ό Μαλέρμα έφήρμοσαν
την κ7υτηρίτσι δι' ωρισμένας παθή-
σεις. Έκεΐνος δμως όστις εσκέφθη
Θεωρητΐκος δ,τι ό Άσουέρο έπραγ-
ματοποίησϊ τυχαίως,'ήτο ό Γάλλος
έχίστήμων Π ιέρ Μπονιέ.
Ό έπιττήμων ούτος μελετών ώ-
οισμένα χεψάματα τοΰΚλώί Μπεο-
νάρ, έφθασε στήν σκέψι, ότι, άφοΰ
είναι δυνατόν νά διαταράξη κτνείς
χευα;Αατίκώς μίαν κανονικήν όργα-
νικήν λειτουργίαν, ενός σηαείου τοΰ
σώματος, προκαλών την ίλάδην τού
κέντρθυ αί-τής, θά ήτο, έπίσης, ί-
σως, ϊονατόν, νά άποκαταστήστ) την
κανονικήν λειτουργίαν ενός ή αλ-
λου μέλνυς τοΰ σώματος διά τής
δΐαταλεΰσεΰς τοΰ έρεθισμοΰ, τής α¬
νακουφίσεως τοΰ ύ·πευτ)ύνου της κέν-
τρου. Μέ άλλα λόγια ό Γάλλος ε¬
πιστήμων ιεθετε την ,έχιστηαονικήν
ίάσιν, ότι ή ίατρική θεραπεία «χί |
ενός δλπμμένου όργάνο» ζζρ-ίζί νά
στρέψεται οχι έπ' αύτοΰ, δείομένου
ότι ενα οργανο δ«ν λείτουργεί. πα¬
μ ξήη μ
αύτό κέντρο κοί νά τό κάμιρ νά έ-
ίταναλάδη την λειτουργία τού. Έξ
ο·5 κ?ί ή παρατηρητ)είσα άμέσως θε-
ραπεία τής παραλύσεως...
Ή αεγάλη άξία τοΰ Ίσπανοΰ ία¬
τροΰ ήτο, ότι έκινήθη έκ τοΰ γεγο-
νίτος αύτοΰ ή έπ'.στημονική τού πε·
Γ'.έργϊ-.α, ότι είδε είς αύτό μίαν
των θεωριών τοΰ Μπο¬
νιέ καί ότι ήρχισεν άμέσως πειρά-
τα όποία έκράτησαν επί ετη,
γιά νά άνακαλύψη ποία σημεία τοϋ
δί νευρου, έρεθιζόμενα διά μ·-
/.ρών καοτηριάσεων έντός τής μ>
της. μπθίθΰσον, καθ' όν τρόπον βξή-
γησα. νά έπΐφέρουν την θεροητείαν
ϋύτης ή έκείνης τής ασθενείας. Τα
πείθάματα αύτά κατέληξαν είς τό
νά μπορέση νά προσδιορίση τα άκρι-
ίή στ»ΐεία διά την θεραπείαν πέντε-
εζη μέχρι τής ώρας άσθενειών, ό¬
πως τής παραλασίας, τοΰ άσδματος,
των ρεοματκμών, τής νευρασθενεί¬
ας κλπ.
Είς εκατοντάδας άνέρχονται οί
θεραπευθέντίς μέχρι σήμερον άπό
τάς ασθενείας αύτάς, εάν δέ όπάρ-
χονν /.αί μερικοί οί όχοίοι δέν «βε-
ραπεΰθησαν, τουτο όφείλεται είς τό
γεγονός, ότι ή νευρική άνατομία
δέν ν άά ί Ο
άχαράλλακττ) «ίς Ολους
τοΰς άνθρώπους, μολονότι χολΰ σιττ-
γενής, καί ότι ό ίατρός 3έν ήμπο-
ί£σε νά εόρη είς αύτοΰς τό «άκ,ρι-
δές» σημείεν τό οποίον επρεπε νά
καυτηριασθή, διά νά μπορέστ) νά έ-
π&φέρτι την θεραπείαν μιάς χρονίας
ασθενείας.
Περιττόν νά σάς είπω, ότι ή ά-
νακάλ^ις τοΰ ίατροΰ Άσουέρο ά-
νοίγε: νέους καί πλατείς ορίζοντος
είς την ιατρικήν επιστήμην, καί ότι
ή συστημττική καί ΰπομονητική με¬
λέτη αυτής άπό τοίις ·έξέχοντας ία-
τρΐΰς τοΰ κόσμου, θά έχη ώς άπο-
τέλεσ;λα μίαν ημέραν νά άνακουφί-
στ; αεγάλως την πάσχουσαν
πότητα...
Αύτά μοΰ είπεν ό Πορτογάλος
έπιστή>ιω; ό οποίος θεωρ-είτα» μία
άπό τάς ίατρικάς κορυφάς τοΰ τό-
που τού. Ή τϊιατύπωσις την οποίαν
εχαμα δέν εχε; δέδαια καμμίαν Ιπι-
στημον.κότητα. Πρώτα διότι δεν θά
ήμουν είς-θέσιν νά τό κάμω, καί
δεύτερον διότι ή πρόθεσις μου δέν
ήτο νά πληροφορήσω τόν ιατρικόν
;<.ας κόσμον χερί τής ανακαλύψεως ζΰτής, άλλά διά νά κοταστήσω γνω¬ στήν είς τό πολύ κοινόν, τούς 'ά- σΦενείς ιδίως, την μεγάλην αύτην έλπίδα—τ* μή δεδαιότητατ— τής Οεραπείας ή όποία άνέτειλεν άπό τό Μπίαΐιτς... ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ Έκλεκτά ^ιδλία εχει μόνον τ4 Βιδλιοχωλείον τοΰ «Έθνίκοΰ Κτ}- ρυκος».

«τΕΘΧΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ;.- ΚΥΡΙ νΚΗ, β ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. 1323.
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ
Π^Ι^
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΗΕΝΙΤΕΙΑ ΔΕΚΑ ΠΕΝΤΠ ΕΤΩΝ
- ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΑΤΡΑΣ
- ΤΑ ΘΕΛΓΗΤΡΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
ΥΠΟ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ, -
ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
"Ωστδ αύτό είναι τό Παρί:τι;1
Καμμιά πόλις στόν κόσμο δέν^ εχει
■ττοΰς τελευτ^αίους δύο αίώνας Ομνη¬
θή δσο τό Π?ρίσ:. Ουτε καμμιά άλ-
λη έξασκεί τόσο γόητρο καί διεγεί-
ρει τή φαντασία δσ9 τό ξακουστό
Παοίσ:. Ό καθενας δέ ποΰ εύρε-
1 . _ . .
Τοΰς Αμερικανόν; περιποιοΰντα'. ■
ιδιαιτέρως διότι έξοδεύουν πείό πθλ-
λά, χαρ ά τό μίσος δέ πολλών έπισή-
μων καί φανατικών, ό πολύς Γ*λ-
λ:κος λαός εύγνωμονεί καί άγαπά
τήν Αμερικήν, ή όποία τοΰς Ισωσε
στόν πόλ|μο καί κατόπιν αυτού.
Άλλοτε τό γοητευτικώτερο θέα-
12 τού ΠζριθΊθΰ απετέλουν αί μι-
5:νέται, τα κορίτσΐα των χ,αταστη-
ιιάτων, έργοστασίων καί γραφείων,
Η <ττή μαγεηιχή αύτη πόλι υπό | ιτοίι περιέτρεχον σάν ευμορφες καί οιαδήποτε σονθήκας, τό Θεωρεί εύ- άμέριμνες πεταλοΚες^τά «οΛεδάρ- τνχτ,μα, προσόν. Ή πρώτη εντύπω¬ σις τοΰ έπίσκέπτου άπό τό Παρισι ϊικαιολογεϊ τή φήμη τθυ γ ι ά την εΰθααία, την φαιδράτητϊ, την δΐα- σχέϊασι των κάτοικον τα;. * Τό' Παρίσι όμοιάζει χαιδί ποΰ ϊέν μεγαλώνει—αιωνίως γ«λά, παί- ζει μέ τή ζωή, γλεντά. Είς τουτο τυντελοΰν πολΰ οί πολυάριθμοι ξέ- -ουν, νά διασχεδάσουν. Κ*ί μεσα στο γεν.κό αύτ όπανηγύρι ό καθένας θε- λοντας καί μή πιάνεται στό^ χορό. Καί οί ξένοι διασκεδάζουν μέ τοΰς Παρ'.σινοΰί ν.αί «κείνοι μέ τοΰς ξέ- νους. Στίς πρώτε; ώρες τής διαμονης των νομίζουν οί Άμερικανοί ότι κα- -Ο'α έορτή, καρναδάλι πανηγυρίζε- «ι την ήμέρα έκείνη. Συνεχη καί άλλεπάλληλαπ σφυρίγι£τα μάς ΰπεν- θ.μίζουν την χαραμονή το,ΰ έ'τους, την 4ην Ιουλίου, τό Ηαΐΐονββη Νΐ£ΐιΐ κτλ. Μέ έ'κπληξι ομως δλέπομε πως τα σφυρίγματα αύτά, όμόηχα, προέρ- χονται άχό τα άπειράριθμα Ιαχϊ ποΰ ϊιατρέχουν άκαταπαύστως τα 6ου- λε£άρτα καί τοΰς δρόμους ·τοΰ Πα- ρισίθϋ. Ή τιμή των είναι ώρισμένη, κοστίζει δέ τό τρίτον^ περίπου της έν Άμερικτ·]. Είναι πάντοτε <—<·ε5ον πλήρη έπιδχτών παρά την πληθώ- οαν των. Τα κέντρα ποΰ σ·^γαεντρώνο·αν τόν περισσότερον κόσμον είναι τα γ αφεζυθοπωλεία, καφεστιατόρ ι α %α ζαχαροπλαστεΐα. Μέ τα τραπέζια στό πεζοδρόμιο «βρουσιάζθϋν πολϋ ώραι» είκόνα μέ τούς κοΐμοπολίτας θαμώνάς των, ιδίως τάς εσπερινάς ν.ν. νυκτερινάς ώρας. Τα κέντρα τα3τα είναι πάντοτε χ,ατάμεστχ κό- ?μοο, κατέχοαν 3έ τάς καλλιτέρας γωνίας καί στρατηγΐκώτερα σημεία; τής πόλεως, όπως τα 2αρμακεία κα: ·Αοπνί;πωλει"α έν Άμερική. Μο¬ λονότι δέ εΐνα'. περιπο-.ημένα καί έ- π-.πλωμένα λαμπ;ά άν τρτ> στήν
Άμερική θά ήσαν κομψότερα· και
πολυτελέστερα, ϊϊίως^ όσον άφορα
%Φ πθ-.ότητα των έπίπλων. Τουτο
ίσχόει καί δι' όλα τα <ζλλα κατα- ΐτηματα. Έξηγείτα: δέ νομίζω, εχ της τάσεως των Γάλλων πρός ©!- κονομ.!Χ» ν.α! τής προσπαθείας των μετά τόν πόλεμον πρός περισυλλο¬ γήν. Γιά τουτο ζητοϋν νάμεταχει- θ5ν κάθε τ: κα! νά άποφύγουν τα. Τώρα όμως δέν Ιχοον αύτη τή χάρι καί αφελεία. "Οπως όλθ! κερ- ϊίζο.)ν άπό τοΰς ξένους θελουν καί αύται τό μερίδιό τού. Ασυγκρίτως 5μως τα κορίτσια τής "Αμερικής »ίνα! ωραιοτέρα, χαριέστερα, ύγιέ- ττερα καί καλλίτερα ντυμένα. Έν γένε'. δέν βλέπει κανείς έδώ, ώς έ- περίμενε, τόν κόσμο καλλίτερα ντυ- αένον άπδ άλλα μέρη. Ό Άμερικα- νισμός έ'χε: ένθρονισθη καί έδώ καί ι κόσμος άγοράζει έπίσης ετοιμα έν- ϊύματα, υποδήματα, έσώρρ&υχα, κα¬ πέλλα κτλ. Άκόμη καί στά μεγά- λα καταστήματα οί ΰπάλληλοι δέν παρουσιάζουν τήν κ^μψότητα καί χάρι, ώς άλλοτε, έστω καί αν φο- ροΰν ^ρά%2, τα όποία μέ τήν άκα- λαιτθησία καί άγαρμποσύνη τους πρεδίδο-ν τήν προέλευσί τους άπό ΐργοστάσια έτοίμων ένδυμάτων. Πολλά είδη, ώς τα ροϋχα, φαγη· τα, κοιηιήματα, ξενοδοχεία καί ναΰ- λα αύτοκινήτων είναι ευθηνοτερα ή ΐτήν Άμερική, κατά εν πέμπτον μέ- χρ'. δύο τρίτων. Πολλά όμως κοστί- ζουν τό ίδιο καί άκριδώτερα, ώς τα παπούτσια, δερμάτ-.να είδη, μετα- ξωτά, έσώρρουχα κτλ. - Τό διαφημιστικό πνεΰμα κατακτά εδαφος πάντοτε στό Παρίσι, όχι Ή δεσποινίς Ντόροθυ Μαρσάλ, 17 έτών, ή όποία κατήγαγε θριάμβους είς την έν Πομόνα τής Κα).ιφορνίας έκθεσιν διά την τέχνην της εις τό δλμεγ- μα, την χρήσιν τής δικελλας καί την διεύθυνσιν γεωργικότν μηχανών. διότι ο! σωφέρ είναι λίαν «έξησκημέ- ύ ί ί |νοί, την —;ιτάλη. Φαίνετα-. δέ ότι ή κυβέρνησις- καί ό λαός εχοον αντιληφθή τί ώφέλει- 8·. προκύζτοον άπό τους ξένους, καί προσπαθοίν μέ κάθε τρόπο νά μή τοΰς δνσαρεστή'σοϋν. "Εχονν τιμάς ωρισμένας διά τα ταξί, τα ποτά, τα καχ'/ά. κτλ. και τα έμπορεύματα ποτ/τός «ΐδους. Τπάρχουν ολίγαι έ- ξαΐρέσεΐς,νενικώ; όμως πληρώνοον όσα ·/. αί οί Γάλλοι. Τα χρηματα ποΰ ^9ίνο^ν στή Γαλλία οί ξένοι ΐσοφα- ρίζο,ίν τό Ιλλειμ/ια τής έξαγωγής τής Γαλλίας. Μολονότι δέ ο! Γάλλοι είναι γνω- ϊτθί 3ιβ τοΰς τρόποας, ΰποκλίσεις καί /.ολα7.ε!7ς των, τάρα φθάνουν μέχρις νπεροολής, ιδίως όταν τοίις φιλοδωρήσετε. Τό δέ φιλοδώρημα τό δέλθ'αν σχεδόν δλοι. Οί πϊρισσό- τΐροι ξένοι είναι Άμερικανοϊ, Άγ¬ γλοι καΐ Γερμανοί, γιά χοίτο κα! τα πλείστα κέντρα καί καταοττήμα- τα εχοΐΜτιν «πιγραφάς ότι ται ή Αγγλικην. ρ, χ ς όπως στήν Άμερική. Αί έφη μερίδες είναι μέ εξ ή όκτώ σελίδας ϊι' έλλειψιν διΐφημιστικών άγγελι- ών. Τα μεγάλα όμως καταστήματα χ καθημερινώς ημέρας ξεπε- ΐμ.ένων είδών, τα όποί"α έκθέτοον χαί πωλούν επί τοΰ πεζοδροαί&ϋ. Τα πε- ρΐσσότερα καταστήαατα καλυ«Γουν την νύκτα τάς προθήκας των καί ετσ; στερο5νταΊ τής διαφημίσεως έκ των διαδατών. Είςτοΰς δρόμους σπανίως φαίνον- τα>. άστοφύλακες, έκτός των κυρι¬
ωτέρων άρτηριών. Έν τούτοις αν
και τα ταξί είναι τόσο χολλά κ«1
καί προσεκτικ-ί, μο-
, ψχρ ρ
λονότι τρέχουν δαιμον:ωδώς.
Παρά τάς χιλιάδας ζυθοπωλεί-
ων, ΐπανίως, πολΰ σπανίως, δλέπει
τις μεθασμένους. Οί Γάλλοι πίνουν,
άλλά ζ ά ό
οί δρόμοι άκανόνιστοι και στενοι, "Εχθΰν" έπίσης πολλοΰς καί κα-
σπανίως <Τϋμδαίνθ!/ν δ'^στΰχήματα, λοΰς έμπορορράπτας. Μερικοί έδ αυτών φημίζονται ως οί καλλίτ·ε?οι των Παρισίων. Τελευταίως κατα- γίνονται πολλοί στή διομηχανία των άποδημάτων. 'ΕννοεΓται ΰπάρχουν καί πολλοί πλοόσιο·., μονίμως έγκα- τεστημένοι ή διαμένοντες ενταύθα μέρος τοΰ χρόνον, 4φοπλισταί, τρα- πεζΐται κτλ. Πολλοί ωσαύτως φοι- τηταί. Ή μεγαλειτέρα όμως μόίζα άποτελείται άπό εργάτας, δυστιιχώς δέ δχί ολίγοι όμογενείς εχουν πα- ραστρατήσει καί χάνοντζι στό Πα- ρίσι, τό όποΓο, μέ όλην τ«> την εΰ-
θυρ.ία καί διασκέδασι, είναι γεμάίτο
άπό να^άγια τη; ζωής.
Κέντρα 'Ελληνίκά δέν ΰπάρχουν
αξια λόγοο. Είς αλλα είδη δέν έπε-
δόθησαν,^ώς λ. χ., οί Έλληνες της
Άμερίκής είς έ~ιατόρι?, ζαχαρο-
πλαστεΐα κτλ. Εί ςτούς κλάδους αύ-
Ό Σίδνυ Φράγκλιν, έκ Μπροΰκλυν,
οστι« ?γινε ταυρομάχος έν 'Ισπανία.
ρ νά πιοϋν, άχι νά μεθό-
άλλά νά δ'οναμώσοΰν τα νεϋρά
των, νά εάφρανθοΰν.
Τα θέατρα δέν είναι τόσο μεγά¬
λα καί πολΐηελή ώς τήςΆμερικής,
άκόμη όμως καί στά λαΐ*ά παρατη-
ρεϊ κανείς λ-επτή τέχνη στοΰς ήθο-
ποΐούς. Οί περ:σσότεροι θ;μώνές
των, ιδίως τό θέρος ποΰάπουσιάζοιιν
είς τα; έξοχάς πολλοί Παρΐσινοί.
είναι ξένοί, καί μάλιστα Άμερικα-
νί)ί. "Αλλοτε οί τραγ',κο: ήθοποιοί
ετερπον περισσότερον τ&ΰς Παρισι-
νούς, τώρα όμως επήραν τή θέσι
τους οί κωμικοί. Καί τό Παρίσι ά¬
κόμη δέν άρέσν.ετα! σέ σοδαρά, τρα-
γικά εργα, οσο σέ όπερέττες, έπιθε-
ωρήσεις, πετα^τά καί κωμικά.
Τί πρώτο καί τί υστε-ρο νά γράψι
καν-είς γιά τό Παρίσι σέ τρείς ήμέ-
ρες ποΰ τό είδε; Βεβαία, έστω κα!
μέ ενα εσπεαΐμένο γΰρο καί μιά ά-
νοδο στόν πύργο τοΰ Άϊφελ, μπορδ!
νά πάρτ; κανείς μ·.ά άμυδρά είκόνα
άπό τα ίστορΐκώτερα καί πειό άξίθ-
θέατα μέρη. "Οπο:ο; έπισκέπτδται
τό Παρίσι πρέπει νά επισκεφθή το
Λοϋδρο, την Άψϊ3α τοΰ &ριάμ'6ου
κ·2{ τόν τάφο τοΰ αγνώστου στρατι-
ώτου, τα διάφορα α).λα μουσεϊίί,
τόν τάφο τοΰ Μεγάλον Ναπαλέον-
«ς, τό Πάνθεον, τό Τροκαντερό, τη
Βαστίλλτ;, την Π αναγία τής Μον-
μ*ρτης την Παναγίαν των Π
γ ής
μρης. την Παναγίαν των Παρι¬
σίων, τόν Σηκουάνα, τό δάσος τής
Βουλώνης κτλ. Άνερχόμενος δέ
στόν πύργο τοΰ "Αϊφελ »ά 'δγ) τριγύ-
ρω τοΰ νά άπλώ έ
φ γ) ργ
ρω τοΰ νά άπλώνεται χαριτωμένο
όλόκληρο τό Παρίσι κ« τριγύρω
τοο τα γρ*φιχά χροάστειά τού, εν«
μοναίικό πανόραμχ χού δέν ξεχνΐέ-
έ
ται
ΘΕΟΤ. Χ. ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΣ
Τ. Γ. Άλήθεια, έλησμονήσαμε
ν« άναφέρωμε τοίις Έλληνας. Ζοϋν
χέντε-χιλιάδες όμογενείς έδώ, 'σως
δέ καί περισσότεροι. Έχουν έκκλη-
σία, δύο έδδομαδιαίας εφημερίδας,
άρκετοΰς επιστήμονας, Ιδίως Ια-
τρούς. Οί περισσότεροι κ«ταγίνονται
στά γουναρικά. Τπάρχουν έδώ χολ-
λοί Έλλην ικοί οίκοι γουναρικών.
Γιά την ώρα στό είδος αύτό κυριαρ-
χοόν μολονότι τοΰς Ιμπήκα,ν στή μυ-
τη οί Εβραϊοι.
χούν στό Παρίσι παρά δυό-τρία, τα
όποα άναφαίνοντίΐ εσχάτως, ή "λ
ά>ά-ρ<.η των όμ.ολογεΓται νπό π, δέ πάν¬ των. °Ό,τ; μα; έκαμε άχι ευχάριστον εντύπωσιν γιά Ινα Παρίσι, είναι ή , φρούτων καί καλών όπ^)- ροπωλείων. Τα ΰπάρχοντα δέν περι- πο-.οϋν τιμήν στό Παρίσι. Έδώ αν κατεγίνοντο έπίσης οί Έλληνες, ό¬ πως^ στήν Άμερική, ^αί ό κόσμος θά έτρωγε περισσότερα καί πειό χε- ριποιημένα όπωρικά καί οί Έλλη¬ νες θά εύδοκιμοΰσαν ασφαλώς. Τό αύτό καί διά τα έστιατόρια, είς τα όποία θα άνεδεικνυοντο οί Έλλη¬ νες άνώτεροι αν δχι των Γάλλων τουλάχιστον όμως των Ίταλών καί Άρμενιων. θ. Χ. θ'. * * * ^Όσο λίγο καί νά μβίνγ} κανείς στό Παρίσι το άγαχά καί δέν θέ¬ λει νά τό αφήση. Ή δύναμις όμως της γεν«τείρας τόν τραίά διαρκώς στήν άγκαλιά της καί τόν κάμνει νά άχορρίψη τα Θέλγητρα καί τού Παρισιοϋ άκόμη, έστω καί μέ χόνο. Καί όλοι οί παλινοστοθντ&ς γευτ)έν- -βς την Παρισινη ζωή διαζόμεθα τώρα να φύγωμε, νά όλ ά ύ πρός ρ φγμ, ρφμζ πρός όλας τάς διευθύνσεις τής 'Ηπειρω- τικής Εύρώπης, πρός την πατριχή εστια. Άν χαί οί σταθμοί της Εύρώ- κης, έστω χαί τού Παρισιοι, δέν καρουσιάζουν τήτν πολοτέλεια, ευκο¬ λίας, άνέσεις χαί κίνησι των 'Α- . 7ν:κών έν τούτοις ό σταθ·αός τή; Λυώνος είναι Ινα; άπό τοΰς'είκ ρυχωροτέρους, καλλιτέρου- ν τους μάλλον συχναζομενοος. Καί εδώ περατηροΰμεν λαμπίϊν τάξιν καί ευγένειαν στοΰς υπαλ'λτ- λους. Μάς κακοφαίνεται μόνο -ου ενα μπαοΰλο δάρους πενήντα λ:τΐών κοστίζει διακόσια φράγκα μεταφ'ο:.. κα είς τό Βρίντηζι. "Οσοι τας'ϊί- ίεύουν μέ τραίνα τής Εύρώπης ζ7ο- π.μότερο είναι νά μή έχουν μπαοΰλα, Παραξενευόμεθα ότι τα τραίνΐ άκολουθοΰν τήν άριστερά γραμαγ- άν τι τής δεξιας, όπως 'στήν Άμε· ρ'.κή. Δέν Ιχουν την εύρυχωρία χαί άνεσι των Άαερικανικών, μέ τα- θέσεις δέ χωρισμένας είς διαμεοί' σματα κ?ί μέ διαφράγματα, στερο'ίν τοΰς έπιδάτας τής έκατέρωθεν' θε- άς, μολονότι ύπάρχει διάδρομος σ.ή 3εξ-.ά πλευρά; Κατά τα άλλα όμως είναι λαμπραί, φεύγουν δέ μέ ίλ:γ· γιώϊη ταχύτητα, ως νά ήθίλαν ν'α μας μεταφέρουν στό τέρμα τοό τα- ξειδίου μας μιά &ρα άρχήτερα. ^ Δοσταχώς, ή νύκτα μάς έμποδ-ζε· νά θαυμάςτωμε τα τοπεία της Ν. Α Γαλλίας, τα όποία είναι άπό τα ω¬ ραιοτέρα αυτής. Ή ίδέα όμως ο: διερχόμεθα ενα άπό( τα γραφ;·/.ώ- τϊρ2 μέρη της Εύρώπης, μάς χά- μν-ει νά έγερθοΰμε τή χαραυγή, πρΐν ά·/.όαη σδύσουν τ' άστέρια. Πλησ:- άζομε τα σύνορα Γαλλίας—Ελβε¬ τίας, άνερχόμενοι διαρκώς μέ τέ τραίνο, έλισσόμενο, σάν φείδι στές πλαγιές των δουνών, κοιλάδες, χα· ?«δρες, οευματιές, σηραγγες. Ή φύσις έκεί ψηλά είναι μεγαλειώδτ,ς, μ,αγευτική. Ή ψυχή στήν όνειρώοτ, έκείνη θέα άπολαμδάνει, τέρπεται Οπερΰολικά, τό μάτι όμως δέν '/:,: ταίνει. Τή μιά εύμορφιά διαδέχετο:· άλλη, τό ενα «πίο είναι καλλίτερα άπό τό άλλο, ό έκστασμός μα; εί¬ ναι άλληλοδιάδοχος. Τα άπόκρτ,μ-5 δραχωδη, άλλά κατάφυτα άπό δεν δρα, ιδίως πεύκας καί ελατα δαυνά, ώς άφθονη πρασινάδα, αί λαγν.α- διές καί ρευματιές μέ τή μεγαλο- πρέπη τους άγριότητα, τα πολΰ εύ¬ μορφα χωρ-.ά καί άγροικίαι μέ τα ώραίά τους σπίτια, -οί βουκόλο: μ.5 τίς πολύχρωμες άγελάδες, τα ότ/- θη, οί δρόμο:, το πάν, ποΰ δέν μπ&ρϊ' κανείς νά περιγράψη τελεία, άποτε λοΰν μιά είκόνα ποΰ μόνο ζωγράφος μέ ύπερφυσική διτ;αμι μπορεί νά /ά- Το πάν εκεΐ επάνω είναι γεμα-ο από φυσική καί τεχνητή καλλονι- τό παν άποπνέει τέρψι, γαλήνη. εύ- δαιμονία! Φθάνουμε αέ τήν άνατολΫ τού ηλίου στα συνορα, οποο υποβα/· λόμεθα εί; τάς σχετικάς άστυνομ κάς καί τελωνειακάς διατοπώσς'ς Οί Έλ&ετοΙ άζιωματικοί μέ τα ώ¬ ραίά των παραστήματα καί τήν επ'- σημο χρυσοποίκιλτο στ&λή τους άν- τιπροσωπεύοον άξιοπρεπώς τήν τ.χ- τριδα τους. Γεννούν άμέσως τήν «V τυπωσι^στόν ξένο, ότι ή ·Έλδ«τΟ είναι γώρα πολιτισμένη, σοί2?2, γ.ζ θαρά. άξιοπρεπής. Οί τελωνειακν ΰπάλληλοι αύστηροί, άλλά φιλομη- δείς καί μέ καλοΰς τρόπους. 'Αντι- λαμδάνετα: κανε^ ότι οί Έλδετο' εχουν την καλλιτέρα μέθοδο καί τέ τελειότερο σύστημα γιά νά προσελ- κύουν τοΰς ξένους στήν πατριίδα τους, οί όποίοι άποτελοΰν γι' αύτοΰς τή μεγαλειτέρα διομηχανία. Πρέπει ταυτοχρόνως νά ομολο¬ γήσωμεν ότι έκτός άπό τήν ε·3νο:β τής φύσεως, συνετέλεσε πολΰ ή φι- λοχονία καί ότοκνος «ργασία των Έλίετών γιά Νά καταστησουν τόν τόπο τους επίγειον χαράδεισον και προσκυνημα άπδ όλον τόν κόσμον. Ή περιφέρεια τής Λωζάννής μέ τή μεγάλη καί ώρ2ΐα της λίμνη, τίς ζωγρτφιστές χολυχνες στίς «- κτές της καί τα πανύφηλα καί ι«- γαλοπρεπη δοανά της όλόγυρα, εί- νοτι μαγεία, θαθμα ίδέσθαι. Καί τη φυσική καλλονή συμπληρώνει κα' χοικίλλει ή τεχνητή. 'Αχέίραντο^ έκτάσεις φυτευμένϊί μέ άμχέλια, τα όποία μέ μοναδική συμμετρία και χάρι άνέρχονται κλιμακηδόν μέχρι των κορνφών περίπου των 'Αλπεων είς τήν 2Οήν σελίδα·)

«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. β ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ,929.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟ_;
Ό νεαρος Γερμανός Άλμπερτ Μοΰσκο, όστις ήλθεν είς Αμερικήν ώς
>αθοαΐος έπιδάτης τοΰ «Κόμητος Ζέ-ΐπελιν».
«■ - -1»
Γκαράζ έκ τέντε πατωμάτων, κτισθέν επί έδάφους μόλις χωροΰντος
δύο αΰτοκίνητα, έν Σαντοΰσκυ, 'Οχάιο.
Δεξι§, ό "Ερλε Φ. Πήκοξ, όδηγούμενος είς τάς φυλακάς τοΰ Σίγ-ί Σιγ
όπως έκτίο~ ποινήν φυ)ακίσεως 20 έτών ή ίσόβισν.
Ό Σέσιλ ΧόλτκαΙ ό Ράλφ Α. ΓΌύντ, οίτινες ήθωωθησαν έν Ντητροιτ
κατηγορούμενοι διά τόν φόνον τοδ Άμπροζ Λ. Χάγγερτυ.
Η Κάριιεν Ντέ Μπλάσκο, δεξιά, καί ή Τζεϊν "Ισοαελ, άρτι
στρέψασαι έξ Εύρώπης μέ την «Άκοιιτάνιά'»
Ή Δνίς Εύγενία Πότρεσων, φοι-
τήτρια τού Κολλεγίου Σμίθ, ήτις
διέβη τόν 'Ελλήσποντον κολυμδώ-
σα. Τώρα επέστρεψεν είς την Ά-
ιιερικττν
Ό λ. καί ή κ. Σολομων Μπαράς, πρό όλιγου εορτάσαντες τοΰς «χρ·
σοΰς γάμους τωνν - ^ενήντα χοόνια έγγάμον ζτοής.

ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΊΉΪΓ ΕΑΑΑΔΑ
ΜΧ7* ΕΚΔΡΟΜΗ
ΚΕΦ7ΚΛΛΜΝΙ7*
ΜΕΣΑ ΛΠΟ ΤΟΝ ΑΓΓΑΙΚΟ ΣΤΟΛΟ— ΣΤΟΝ ΑΠΟ.- Η ΣΥΝ-
ΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΜΑΣ ΟΜΙΛΟΥ "ΟΡΦΕΥΣ".-
ΣΤΟ ΤΖΑΝΤΕ.
ΠΑΤΡΑΙ, Αύγουστος. —«Οί ί-
—^ρισμοί σοι> είναι γελοίοι...» Αύτη
ήπερίφημη φράαΊ πο-ΰ. έπέταξε ό
Άγγλος άντιπρόσωχος Σνόουντεν
κ«,ά χρόσωχο τοϋ Γάλλον συνάδελ¬
φον τού στή Χάγη χρέ ολίγων ημε¬
ρών, μοΰ ήρθε στέ νοΰ όταν την πε-
ρασμένη Κυριακή δρέθηκα ταξει-
δεΰοντας μέ την «Ύπερσχή» άνά-
μίτί στον Άγγλικέ στόλο ποΰ εΐχε
πιάσει όλον τέν κόλχο τοΰ Άργοστο-
λιοΰ. Καί σαέφτηκα πώς αν ηταν
στή θέσι τού κανένας Ρωμηος καί
νά είχε γιά πλάτες τόσα άνησΐά
πλεουμενα», 8ά διέλοε, μόλις τέν
πατοΰσαν τέν κάλο, την Συνδιάσκεψι
καί ο5τε αΰτοκίνητο δέν Θά μποροΰ-
σε νά πιάσγι. τοΰς συναδέλφους τού
ποΰ Θά διετκορπίζοντο πρές όλα τα
σημ.εία τοΰ ορίζοντος!
Πώς ξέρει άλή&εια κανείς νά
μ'.λάη όταν αίσθάνεται τόν έαυτό
τού προστατευόμενο άπέ χαλύδδινα
τείχη καί ·άπέ μποϋκες κανονιών ποΰ
μχΌρτ>ΰν νά μεταίάλουν δσο νά πή
χανείς τέ «πιστεΰω» πόλεις ολοκλή¬
ρους σέ Ρωσσική σαλάτα... Καί πώς
Εάζουν μερικοί φουκαράδες την θύ¬
ραι στά σκελ:α τονς, δταν πατοΰνε
-έ σάπια τάδλα καί δέν περιμένουν
ά-ό χονθενά βοηθεία!... Έτσι είναι
... Ή ανθρωπίνη χαλαίστρα ποΰ τό-
σα «μφέροντα καθημερινώς άλλη-
λοτ,ΐ'γκρούντα! δέν διαφέρε: άχέ τή
φ-οβερή ζούγκλα ότου ιένδιαιτωνται
όλων των είδών τα ζώα άπέ τοΰ α¬
γριώτερον θηρίον μέχρι τοΰ ήμερω-
τέΐον. Ή πρόοίος τοΰ άνθρώπου δέν
^.-6ρεσεν ώς σημερα νά καταλύση
τό δίκαιο τοΰ ισχυρότερον, καϊ ό δρυ-
χη&μός τοΰ λιονταριοΰ πνίγει τέ 6έ-
λισμα τοΰ προδάτου. Δέν μπορεί 6έ-
ίτ.2 κανείς νά ξέρη τί θά παρουσιά¬
ση το μέλλον. Αΰριο μχορ«ί νά έχη
τόν λόγον ένας νπουλος εχθράς
κλεκτμένος σ' ένα κοοτάκι ταμχάκο»
ποΰ θά ρίχνεται άπδ τόν άερα σέ μιά
πόλι κοί βά ίίν— στούς κατοίκους
το εΐσι·τήρι& γιά τάς; «ίωνίους μο¬
νάς, αι>ριο πιθανόν ό άνθρωχος νά
πολεμάτ) τό «νάνθρωπό τού μέ όπλα
ποΰ δέν θά φαίνωνται καΐ νά πο>
λάη μέ την οκά τούς χ>λυ€3ίνοϋβι'
κολοσσοΰς ποΰ θαμπώνοαν σή^μερα-
"Ο,τι καί νά γίνη δμως ό Ήρακλής
θά παραμένη πάντα ώς σύμ50^0 τής
μ^ϊκής δυνάμεως τού •άνθρωπον», οί
Θαλάσσιοι «δρ-άκοντες» ποΰ ώνε'.ρε>
τηκεν ό Δαυίδ γιά νά ύποτάσσουν τα
μανιασμένο! κύματα ή οί έναέρ'.οι κο-
λοσσοί ποΰ έκϋ.ηδενίζο..ν τάς άπο-
ττάσεις ώς έκδηλώσεΐς ώραία! τοϋ
άνησύχδΐ» πνεύματος τοΰ άνθρώπου
ποΰ προ—αΐεί μέ της έπίστήμης
τΐΰς βτδεττους προδολεΐς νά λύσγ;
κάθε μυττήριο καί ή ίσχΰς σέ όπο;-
αϊήποτε μορφή της σεδαστή και
λΰ κατάπληξ:!...
Πλησιάζο'αμε στήν Κεφαλλωνιά.
Πώς φαντάζοι>ν τα ώμορ^ρα χωοιά
τής Λιδαθώς ποΰ σέ λίγο χάνονταΐ
άπό τα μάτια μας καί μάς ένθυμί-
ζουν τόν κλα~ικό χαφετισμό τοΰ
κοιητή: «Λιδαθινές κοχέλλες σάς
άφήνω γειά». Το μ^ϊττραλάκι, ποΰ
μάς έσυντρέφεψε σ' όλο τέ ταξεΓϊι
δυναΐμώνε:... Το Ληξοΰρι ποΰ το ε-
πλασε ξεχωριστά δντας έπλατ)ε την
οΐκο·ομ.ένη φαίνεται ήρεμο τής άπο-
γεϋματινές αύτές ώρες... Ώς χέρα
αακρΐεά στο βάθος τοϋ κόλποϋ ή πα-
ράταξις των πολεμικόν τοΰ Άγγλι-
κοΰ στόλο^ μάς άπορροφά.Ένα, δύο*
τρία, σαράντα, ■πενήντα... Μανοΰλά
μθϋ.'... «τελείωτα είναι τα άοιλό-
τιμα!! Πελώριοι κύκνοι όλόλευκοι
ποΰ δέν εχοΐ)ν ο·3τε μ:ά κηλϊδα....
Περνοΰμε ολίγα μέτρα άποκοντά
το·ος, τα χαιρετοΰμε μέ το άνεδθΆα-
τέβασμα τής σημαίας καί μάς άντα-
ποδίδουν τον χβιρετισμο. Ντρέντ-
νωτς, άεροπλανοφόρα, άντι·τορπιλ-
λικά, τορπιλλικά, άτμάκατοι, βενζι-
νάκατοι, φαλαινίδες ποΰ φουσκώνει
το άεράκι τα πχνάκια τους καί κά¬
νουν χίλια παιχνίδια μέ τα κόματτι..
.. Τσιγκάνθ! τής θαλάσσας; ποΰ στέ-
νουν τα τσαντηρια τουςι—χχι τί
τσαντήρια!—6π<κ> θέλουν καί δπου
ποθοΰν. Πατρίδα τοϋς το ύγρό στοι-
χεϊο καί τ' άστρα σημάδια τοΰ άτέ-
λειωτο^ δρόμο.) των. Καϋμένε Κ>
νάρη!... Πόσο μεγαλώνει στή φαν-
τασία μας δλέποντας αΰτά τα «χλε-
ούμενα νησιά» τέ καρυδότσο*ρλ«,
ποΰ ή άφάνταστη τόλμη σου καί ή
περ'-φρόνησι πρός τέ θάν^το άπηθα-
νάτισε!...
* * *
•
Επί τέλοος ή θάλασσα έλευθε-
ρώνεται. Φτάνοομε στ' Άργοστόλι
καί άράζουμε... Τα μέλη τοΰ Μοοσ'.-
κοΰμας 'Ομίλου «Όρφ^ΰς», ποΰ κά-
νοον αυτήν την έκδρομή σ^κεντρώ-
νονται μέ ζηλεοτή τάξι καί άποδι-
δάζονται μέ τή σημαία τους. Στή
προκυμαία τοΰς ύποίέχεται πολύς
κόσμος καί ή μπάντα ποΰ παίζει δι¬
αρκώς. Τέ Άργοστόλι είναι άγνώ-
ριστο. Ή κεντρική πλατείά τοϋ, ή
προκυμαία, οί ϊρόμοι είναι γεμάτοι
άπο ^Ά,γγλους άξιωματικοΰς καί
ναΰτες. Όλα τα καφφενεία εχουν
μεταδληθη σέ σαντάν... Ή Ραμόνα
καί ή Κωντταντινόπλε δίνοον καί
πέρ·νουν ή μάλλον.... άγκομαχάνε
δ·!αρκώς γιά νά ... πάρουν!.. Σχντέ-
ζες έκ περάτων καί άοΐδοί, οί περισ-
σότερες άπο τίς όποί·ες προκαλοΰν
τήν...άη?ία ώριίοντα'.. Όλη ή πα-
Ή Γκλόρια Σουάνσων, ή δποία το')ρα
παίζει είς τόν όμιλοΰντα κινηματογρά-
φον.
ραγωγή τής Ζακύνθου σε χοΰίρα
έχει προ αγοράση... Στήν άγορά τοΰ
Άργοστολιοΰ δέν ΰπάρχει πλέον
καρμίνιο... Αί... άοιδοί... ίδουν μέ
κάντζες γιά νά μή σταματάη τέ
νταραδέρι. Δέν σταματοΰσε οΰτε
στιγμΓ,... Μέ κάποια φιλική οΐκογέ-
νεια μπαίνο^ε στέ μοναδικέ αύτο-
κίνητο ποΰ δρίσκο^με αύτη τή στιγ-
μή—όλα τα άλλα είναι άπησχολη-
μένα—καί τραδοΰμε
γιο.
γιά τον °Ά-
Ή "Ολιβ Σήα, 18 έτών, έκ Νέας 'Υόοκης, ή όποία εξελέγη ώς ή ωραιοτέ¬
ρα άοιδός τού οαδιοφώνου έν Άμερικτί·
φομηχ3τνή!...'Ένας τυχογράφος Π«-
τρινές μέ πλησιάζει... ΕΙχε τέ παιδί
τθΛ χρόνια τρελλέ—Ινα λεδεντό-
πα;δο δεκαεφτά χρονών κ' έγινε πε-
ρυσι καλά... Μοϋ μιλάει μέ σνγκί-
νησι καί τα μάτια τού φαίνωνται δ«-
κρυσμένα. /
—"Ηρ-θαμε νά εύχαριστησωμε κ' ε¬
φέτος τον Άγιο, μοΰ λέει, ποΰ εκα-
αε τέ καυμένο μας το ποΐιίί καλά...
Έτσι είναι... Ή πίστις σοο σέσωκέ
σε...
Τον άφίνοομε δοκιμάζοντες έξαι-
ρετική συγκίνησι δπου έχει εκτεθή
τέ Άγιο λείψανο σέ προσκύνημα.
Όλοι σκΰδοον μπροστά τού μ' εύλά-
δεια. Όρ·θο; στέ άσημένιο κο«6ο5-
κλί τού κατάφορτος άπο χρυσά άνα-
θήμϊιτα ό Άγΐος μάς θομίζει τή
ααταιότητα των ανθρωπίνον». Βγαί-
νουμε καί κάνουμε μιά δόλτα στά
κελλιά ποΰ περιίάλλουν σάν χερι-
στίρ&φωληές τέ μεγάλο ναό. Παν-
τοΰ καλότγρηες. Μία άχ' αύτές μας
όδηγεί στή μικρή έκκλησιά καί στήν
χρΰχτη ποΰ άσν.ήτευε ό Άγιος. Μέ-
νο,ιμε λίγην ώρα άκόμη καί φεύγου-
οε. Περιπέτειες... Μάς σχάεΐ μετά
χέντε λεχτά Ινα λάστιχο. Τέ άλλά-
ζοομε καί ένώ κάνουμε νά ξεκινήσω-
με μάς σπάει άλλο... Δανειζόμαστε
άπέ άλλο αύτοκίνητο χοΰ περνά χαί
μάς σπάει κι' αύτέ στέ φουσκωμα...
Πέντε νά μή τα χολυλογοϋμε σαμ-
πρέλλες μάς εσπασαν καί μένουμε
τρείς ώρες ώς την έννηά τέ δράδυ
έκεϊ κάτω άνήσυχοι καί συλλογιζό-
μενοι ποΰ θά δ'.ανυχτερεύσουμε. Εύ-
τ^,λ- 0 Δήμαρχος τοΰ Άργοστο-
«κντας πώς άργησαμε άνη-
Ειναι τόσο μακρνά εΰτοχώς άπέ
τέ Άργοστόλι ό "Αγιος ώστε είναι
αδύνατον νά φτάσουν ώς έκεί οί ή-|σόχησ€ κ' έστειλε κάχ'οιο' αίτοκίνη-
■ν·Λ »# Ί» ·· /—· Λ—«^ **■ 1 ·»*» -..-. — ------------------
νος. Πέτρα καί κακό! Μερικοί έ- {£ϊτρίπωίτεν άπέ τα δάθη της μιά
λαιώνε; άναπαύουν τα κουρασμένα ι νεα μεγάλη πολιτεία... Είναι τα χο-
μ,ας δλέφαρα καί με^ιικά άμπέλια |λεμικά χβϋ μαγείονν ήλεκτροφώτι-
στα.
Τρώμε μέ όρεξι—-επειτα άχέ την
περι-έτεια ποΰ μάς δρήκε καί τρα¬
δΰ ά έ θέ Μόλ
μ,έ τα στ^^ΰλία άπέ τα όποία δγαί-
^ει ή περτ'φημη ρομπόλα μάς βάζουν
τέ πειρασμέ καί ... στεκόμαστε νά
άε... Σέ μισή ώρα —φτά-
Φρ·αγκάτα, χε:έ ^τ}^ί τα
ΑΙ Δδες Βέρντα "Ισιιπελ, άνω, καί Φλώοενς "Αλτχους καί Λόϊς Νέλσων,
ι.οιτήτριαι τοΰ Πανεπιστημίου "Ορεγκον, έχουσαι τούς άνωτέρους βαθμονς
Ης τα μαθηματα.
νο,ιμ,ί στά ργ, ^}ί τα
Βαλΐάματα -ν,αί πειέ πάνω το Ά-
πανοχώρι. Ή μεγάλη έκκλησΐά τοΰ
Άγίοο ποΰ εφτιατε ό Βαλιάνος ξε-
χωρίζει άπέ μακρυά... Φτάνοομε.
Κατεδαίνο>με άπέ Ά ·αύτοκίνητο
•/.αί μπαίνοομε στέν περί^ολο τοΰ να-
οΰ. Κάτω άπέ Ινα μεγάλο χλατάνι
είναι δεμένοί χεροπόλδαρα πολλοί
τρελλοί... Μιά μελαχροινή κοχέλλα
ποΰ στέκε: όρθια μ' δλο τέ σφιχτέ
δέσιμο ποΰ έχει, μάς καττάει χερί-
εργα μέ τα μεγάλα μα5ρα μά άφη-
ρημένΛ μάτια της. Ένας άλλος]
δοΰ
ρ μς ρή ρ
οΰμε γιά τέ θέατρον. Μόλις χρ«-
φτάνουμε. Είν^ι κατάμειττο. Ή αύ-
λαία σηκώνεται καί ό «Όρφεΰς»
γίνεται δεκτές μέ θερμά χειροκρο-
Ψάλλ έ "Τ ή
μ ρμ χρρ
μ Ψάλλει τέν «"Τμνο στήν
Κεφαλλωνιά» τοΰ υποφαινόμενος.
"Ολοι παρνκολο·-Κ)οΰν μ' άνοιχτο τδ
στόμα. Καί ό ΰμνος ^ακολο^θεί μέ
μπρίο, σάν νά τέν ψάλλη ενας μόνον
άνθρίοπος, φτάνεί στο:
Κά
παληοΰ σου δασιληά
ό νοΰς σου τριγυιρνάει
%·.' ενός Άγίου ή άγχαλιά
κ' ή χάρι σέ φυλάει».
τρελλος δλαστημάει χωρίς νά στα-1 καί τελεΤώνει στοΤ·
ματατι καθολοο... Λές κ' είναι γρ*-» «Χ<χ7ρζ χρυ^ Κεβ*λλων«Α>.
ένώ άρχίζει τέ ^ρενιτΐώδε; ξέσπα-
σμα τοϋ κοινοΰ.
Ή εκτέλεσις τοΰ χρογράμμΛ-ος
έξακολο>θεί. Μαντολϊνάτα, τρα-;ο>
δι, εκτέλεσις θαϋμα! "Ολοι δοκιμά-
ζουν κατάιτληξιν. Έχουν μιά σεμ/ί-
τητα καί μιά έμφάνισι τόσον ώραι*
τα πενή?ντα μέλη τοϋ «Όρφέως)
στή σκηνή^ ποΰ δίκαια προχαλο^
τας τρελλάς έκδηλώσεις των ν.ζ-
τοίκων τοϋ 'Αργοστολίου. Ό κ. Δη-
|"·α?χος σπεΰδει νά τοΰς περιποιηθή
όλους καθώς καί ό κ. 'Αντύπας ν.ν.
τα άλλα μέλη τής έπιτροπής έ .ι
τής όποδοχής. Ή σϋναυλία τελίίώ-
νει κα^άρκετές χιλιάδες είσπράτ·
τονται ΰχέρ τοΰ Πτωχοκομείου ένώ
άρχίζει ή ναχτερΐνή σερενΐτα στοο;
δρόμοος μέ τον χ. Δήμαρχον χώ κά-
νει τα άδυνατα δυνατά γιά'νά ευχα¬
ριστήση τούς έχ'ϊρομεΐς, επί κεφα¬
λής. Φεγγάρ! όλόγΐομο. Μαγεία..
* * ·
Πρωϊ...'Οχτώ ή ώρα... Τέ άτ-
μόπλοιο^ φεύγει. Περνοΰιΐϊ: χάλ; μέ
τίς αύτές διατ^ώσεις μέσα άχέ το
στόλον. Τέ μεσημέρι «ράζουμε στο
ΊΧάντε μέ τα ψηλά χαμπαναριά, ό-
ποΰ ή άρμονιχές καμχάνες τοΰ Ά-
γίο·^ σημαόουν. Μένοομε έδώ μ:ά ώ¬
ρα καί δγαίνουμε νά φάμε... Κατα-
χλύζουμε χάποιο μαγέρικο, όχου ό
πελώριος μάγείρος είς μάτην άγω-
νίζεται νά κενώση στά πιάτα μ' ενα
πηροΰνι τα τετράπαχα μακαρόνΐα
τού!... Τέ ατμόπλοιον σφυρίζεΐ...
έ ή ά έ ό
γμί μέ τή μχουκιά στέ στόμα..
'Επιδίδαζόμαστε.... Τα καλ2«ά·/!α
μέ τα μαντολάτα γίνοντα: «νάρχα-
στα... Οί χω~λητές τοϋς ^χνΐώντα:
ένω τό άτμόπλοιο ξεκινά. Μόλ'.;
προφτάνουν νά χηδήσουν στή 6ά:κα.
... Μιά φωνή ακούεται:
"Αμχωνε, Νιόνιο, άμχωνε '/τ.
φευγει τέ παπόρο...
Στέ κ·*τάστρωμα ψηλά τής Αης
θέσεως ·άρχίζει νέο γλέντι μέ τον
άμίμητο Στάμο—&* άχέ τα καλλί¬
τερα μέλη τοΰ «Όρ·φέως» επί κεφα¬
λής, ένφ ό καθηγητής της κιΐΤάρας
κ. Άννΐνος μονολογεί διαρκώς:
"Αμπωνε, Νιόνκ>, άμπωνε.
Τέ άχόγευμα φθάνουμε στήν Πά¬
τρα και άποδ:δαζόμαστε μέ ώμο?-
φες άναμνήσεΐς καί έντυχώσδίς.
ΟΜΑΞ
^ΟΗΝ'5ΤΟνΝ. ΡΑ.—Ό «Έθνικός
Κηρυξ» Λωλεϊται υπό τσϋ άνττΛροβώ-
.του μας Ι. Καοέτα, 104 ΡΓβηΙίΙΙη 51.
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, Ρ^. —Ό
«Έθνικός Κηουξ>, Ήμερήσ»«>ς, Κν-
ριακάτιχο; καί Εΐκονογραφημενος, πτ»-
λοΰνται παοά τοΰ άντυτφοσώπου μας
Λουκά Παρασκΐυά, 106 Ν. δ—Ιοπ1
Αν*., όστις δέχεται μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί έγγοαφα;
σννδρομητών.

*ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
16
- ΤΟΥ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
ΑΙ ΦΙΛΟΜΟΤΣΑΙ ΑΘΗΝΑΙ
Κατά τάς ημέρας αύτάς έωρτα
οθη είς τάς Αθήνας ή πεντηκον
ταετηρίς τοΰ εγκρίτου μουσικοϋ /.
Χαπολέοντος Λαμπελετ. Τό δνο
ιια τοΰ μουσικοϋ τούτου είναι συν
δεδεμένον μέ τάς πρώτας προσ-
-ιαθΐίας πρός ανάπτυξιν τού^ αϊ-
οίτήματο; τοϋ λαοϋ πρός την ώραι
αν τέχνην. Κειρκυραϊος δ κ. Λαμ
τΐελέτ κα% προε νχόμενος έξ οίκογε
νείας κ)αλλι&ργησάση; «χν4καθεν
την μουσικήν, ώς έτελείωσε τάς
σπουδά; τού είς Νεάπολιν, ήλ-θ.
νεώτατος είς τάς "Αθήνας καί ώο
νάνωσεν ενα σύλλογον πρός διάδο
αι ν τής μουσ κης είς δλα τα κοινω
ι/ά στρώματα. Είς τον σύλλογον
αυτόν συνεκεντρώθησαν πλεΐστοι
ιιουσικόφιλοι, ετσι δέ ήκούσθησιΜ
αί ποώται λαίκαί συναυλίαι ποο
ασράντα καί πλέον έτών, αί οποί¬
αι άφύπνισαν τόν ερωτα πρός την
μουσικήν τοϋ λαοϋ.
Ό κ. Ααμπελέτ έκαμε καί κάτ1
,ΐΛλο λίαν σπουδαίον έπίσης. Ήθ?-
η]Ίΐ νά εξαφανίση άτό τόν λαόν
τού; Τουρκ-νοΰς άμανέδες καί ε¬
τόνισε μερικά ποιήματα νεώτερον
ιοιητών, δώσας το πάθος καί την
συγκίνησιν τής νεωτέρας συνθέσε
κ;
II
οό αύτοΰ είς τάς Ά-θήνας
τΐ/ον έπιχειρήση τουτο καί αλλοι,
ιιεταξύ των οποίων δ Κατακουζη-
ος, δ Λαμπίρης, δ Μάγγελ, δ Νι¬
κόλαος Ζαΐμη;, τονίσαντες στίχους
τοΐί Βαλαωρίτου καί τοϋ Παρά-
σνοι,·, τοΰ Ραγκαβή, τοϋ Καλαμο-
'&άρτρ καί πλείστων άλλων, τα
τοαγοΰδια δέ αύτά έψάλλοντο είς
τάς Ά-θήνας μαζύ μέ μεταφοάσεις
Ιταλΐ/ίών μελο&θίζματων ή αλλων
Ελλην κων τραγουδιών, τα όποία
ιϊς προγενεστέραν εποχήν είχον
τ»·νθέστ| είς την Έττάνησον δ Μά
τ^αρος, δ Ξύνδας, δ Καρρέρ, δ Λι-
ί'τ»οι1λης ν.αί τα όποϊα εισήχθη¬
σαν είς τάς Αθήνας ολίγον μετά
ι ήν ένωσιν τή; Έττανήσου. Τα
τοαγούδια ταυτα τοΰ Λαμπελέτ ύ-
τερήρεσαν καί έψάλλοντο παρ' ο¬
ί ών. Τα κλαυθμηρά καί μονότονα
ιχσματα της Άνατολικής μουσικής
ιπεχώρουν, έπλήρουν δέ κατά το
ρστ,έοας τούς δρόμους των 'Α-θη-
νων τα γλυκύτατα τραγούδια τοί
ναμπελέτ.
"Εξαφνα ό Κερκυραΐος μουσι-
-/0;έγκατέλειψε τάς Αθήνας και
ιιετέ'οη είς τό Λονδίνον, δπου εζη-
Γεν επί δεκάδας έτών διευθύνων
την ορχήστραν ενός λυρικοΰ θεα¬
τρον τής πόλείος ταύτης καί άνα-
οόβάζων επί τής σκΓ,νής όπερέττας
<ί οποίαι είχον μεγάλην επιτυχίαν. ατρΐ6ων είς τό Λονδίνον καί δί- δο,ν εργα διά ξένον κοινόν, δέν ιρτέβαλεν όντε αίσθήματα, ούτί την ίδιορρνθιμίαν τοΰ καλλιτεχνι- οΰ τού χαρακτήρος. Άπό καιροϋ Ίς καιρόν έπεσκέπτετο τάς Αθή¬ νας καί ετσι έπανευρίον,ομεν τόν σύντροφον των νεανικών αας χρό νιον, όστις (εζήτει παντοιοτρόπως ν' αναφλέξη είς τάς ψυχάς μας τΰ αΐσθημα της μουσικής. ,Ηκούαμεν Γο νετότατον πηδαλιουχούμενον άερόστατον «ΖΚ8—5», τό όμοιον κατεσκευ άσθη υπο τής Έταιρείας Ζέππελιν διά λογαριασμόν τής Άμερικανικής Ην 6ε@νήσεως, ίττάμενσν υπεράνω τοΰ Καπιτωλίου έν Οϋασιγκ.τώνι. θα άπ' αύτοϋ μέ θλίψιν διότι μδς άΐτεσπάτο καλλιτέχνης τοΰ δποίου τόσην ανάγκην είχεν ή κοινωνία αας. Π ρό ενός καί πλέον ετονς έπα νήλ-θεν είς την 'Ελλάία καί οί φι λόμονσοι των Αθηνών έώρτασα>
την πεντηκονταετηρΐδα τής καλλι-
τεχνίκης ΐου δράσεώς. Έτσι ή-
κοΐσθησαν μετά τόσα χρόνια τα
τραγούδια τού, τα όποϊα είχον συγ-
κινηση ημάς, οί οποίαι έκλίναμεν
ήδη πρός την κατωφέρειαν τής ζω
ής. "Οταν μίαν ημέραν επέρασε
ααζύ μόν άνεμνήσθημεν τόσα έπε<- σόδια τής νεότητός μας. Είς αύτό τό ίδιον πιάνο μου, πον μοΰ έτ>ρα-
γθύδησε τό νέον τού ασμα -τφρώσο
τα γλυκά σου μάτια», πρό πολλων
ετών συνώδευσε μίαν ημέραν τόν
Φάρκονα, τραγουοοϋντα ενα πθίη-
ιιά μου τής «Δυό πληγές». Ποία
μετοίβολή είχεν επέλθη άπό την ε¬
ποχήν εκείνην είς τε την κοινωνι¬
κήν σύνθεσιν τής πόλεως, είς την
πρόοδον τοΰ ■καλλιτεχηκοϋ αίσθή-
ματος καί πόσον τα πρώτα σπέρ-
ματα τα δποΐα έρριψεν ούτος, εν-
μ ρρψ ς,(
συνθέσε ι ς τού καί έχωριζόμε- ρόντα πρόσφορον Ιδαφος καί έ-
βλάστι,οαν.
Ή περίοδος αυτή είναι λίαν χά
ρ«κτΓ,ριστ*κή. Όταν 8φυγε δια το
Λονδίνον δ Λαιιπελέτ, ύφίστατο
πρό πολλού τό πρώτον Ωδειον. Ό
Ίταλός^μονσικός Π^ιζίνι ήτο ό
πρώτος δώσας την ώθησιν είς την
τέχνην, ύπ' αύτοΰ δ' έμορφώθησ«ν
οί πρώτοι μουσικοί μας. Άλλά το
δ δμιλος ούτος μέ πενιχρά μέσα.
Ένοικίασεν ενα μικρά σπίτι, κα¬
τήρτισε μίαν ορχήστραν καί μετά
δύο έ'τη ηδυνήθη νά δώση μίαν σν·
ναυλίαν είς την όποιαν μόνον ολί¬
γοι προσ/εκλημένοι παρεστημεν
Οί παρευρεθέντες είς την συναυ¬
λίαν ταύτην διεϊδον δτι ύπήρχ&ν
εδαφος πρός εργασίαν χαί ό ομι-
'Ωΰεΐον στερουμενον πόρων εΐχε [ λος άναδιωργανώθη επί νεων βά
περιπέοη είς πλήρη όίδοάνειαν κ«ί, σεων, όπως καταστή ώφελιμος είς
υδί έλί Μ ' ύ ύλ Εί ά
ετσι ουδεμίαν ήοτκει έλπίδρασιν. Με
τέβαινον ολίγοι νέοι καί νεάνδες,
εδιδάσκοντο τα σχοιχεϊα τής μου
σικής, έξετελούντο μερ·ικά τεμάχια
μετά πολλοΰ κόπον καί μέ άλγεινάς
παρατονίας, κατά τάς έξετάσεις
των αύτά δέ ήσαν οί μόνοι καρποί
τού ώοείου των "Αθηνών.
Μουσικους συλλόγους έξ άλλου
δέν είχομεν εΐχε γίνη μία άπόπειρα
ουστάσεως ςχλαρμον κης έταιρείας
άλλ' άπέτυχε καί αντη. "Εκτοτε ά
πέμενον αί στρατιωτικαί μουσικαί,
ή δέ φιλαιρμονι·κή έταιρεία τής
Κερκύρας, έπρομήίθϊυε μουσικους
είς τάς δρχήστρας των θεάτρων.
Είναι άληθές ότι κάθε κάθε εΰπο-
ρος οίκογένεια εΐχε τό πιάνο της,
οί δέ μουσικοί Φοσκίνι, Γουΐδα και
Τιρόϊζε έδίδασκον πολλονς μαθιττάς
άλλ' αύτό δέν έσήμαινεν ότι δ πο¬
λύς κόσμος έκερδιζε τίποτε έκ τής
ά(ρθονίας αυτής των πΐάνων. 'Επί
τέλους ·ηλ·9εν είς τάς Ά-θήνας δ
Γεώργιος Νάζος, επί μακρά ετη
έκπαιδευθείς είς τό Μόναχον καί
αύτος ανέλαβε την διεύθυνσιν τοί
ώδείλου τό οποίον μετόβαλεν είς ά-
ληθγ» μουσικήν σχολήν, ήτις παρε-
σκεύαζεν άρτίους μουσικους καί
άνέπτυσσε τό αΐσθημα τοΰ λαοϋ,
συντελοϋν πολύ είς την έξευγένι-
σιν των -ψυχών, διότι ώς λέγει ό
Φεουχτερσλεβεν, ή μονισικηι δχι μό
ευρύτερον κύκλον. Είς διάστημα
ολίγων μηνων, τα ολίγα μέλη τοί
άμίλου ηυξήθησαν καί υπΒ0·εβησαν
τα τετρατχόσια. Κατηρτί<τθη δρχή- στρα έξ εβδομήκοντα όργανον καΐ χορωδία έξ αλλων τόσων. Τό μι¬ κρόν οίκημα τη-ς^δοΰ Ζήνωνος δέν ήπήλρκει πλέον είς τάς ανάγκας τοΰ σωματείου καί ένοιχιάσθη τό παλα: όν θέατρον των «Ποικιλών». Τό οίκοδόμΓ^μα αύτά ήτο διά την έπο χήν έκείνΐτν άλτίθινόν μέγαρον. ΕΙ χεν αίθουσαν συναυλιών δυναμέ- νην νά περιλάβη μέχρις όκτακοσί- ών θεατών, έκτός δέ τής αιθούση: ταύτης υπήρχον καί άλλαι τοιαύ ται, χρησιμεΐουσαι ώς έντευκτήρια των μελών καί ώς σχολαί των ι·#α- θητευομένων. Ό δμλος δέν περιω ρίσθη είς μόνην την διακόσμησιν καί την εύπρέπειαν τοϋ καταστή- ματός τον, άλλά προέβη είς σπου¬ δαιοτέρας καί ΐτρακτικωτέρας άπο- φάσεις. "Εκάλεσεν έκ Μιλάνου τόν άρχιμονσικόν Μπουνιτσιόλι καί ά νέθεσεν είς αυτόν την διεύθυνσιν τοΰ μονσικοϋ τμήματος τοΰ όμιλον Ό Μπουνιτσιόλι ήτο πασίγνωστος καλλιτέχνης είς την "Ιταλίαν καί μία εγγύησις διά την πρόοδον τθΰ καλλιτεχννκού σιο>ματείου. Είς τό
Μιλάνον, είς την Πετρούπολιν, είς
την Νέαν Υόρκην, διηύθυνεν οΰ-
τος όρχήστρας μελοδραμάτων, εΐχι
νόν λεπτΰνει τα ηθη, άλλά συντελεί περάση πρό ενός ετους άπό τάς Ά-
ΐ θ ά λλ
νεον μετάλλινον άερόστατον τοϋ Άμερικανικοϋ ναυτικοΰ «ΖΜΟ—2> ευ¬
ρισκόμενον τώρα είς τό Λαίην.χωθστ, Νέας Ίεοσέης.
άκόμη καί είς την διάπλασιν τώ '
άνθρωπίνων σωιιάτων.
'Επειδή δμως δ σκοπός τοΰ ώ-
δείου ήτο καθωρισμένας, δηλαδή
παρασκευή μαθητών διά την φωνη
τικήν καί την δργανικήν μουσικήν
των θεάτρων, άλλά δέν επρόκειτο
νά δίδτ) λαϊκάς συναυλίας, άπεφα-
σίσ&η ή σύστασις τοΰ «Όμίλου τόη
φλομούσων»* δπου θα έοιδάσκετΰ
μουσική είς ερασιτέχνας ή καί εί;
εΛαγγελματίας, θά ΙΟίδοντο δέ κυ
ριως λαϊκαι συναυλίαι. Ηρχισεν
θ/ηνας, εΐχε γνωρ.σ'&χ) μετά πολλων
μελών τοΰ όμίλου, εδειξεν ένδιαιφέ
ρον δι' αυτόν καί τέλος έατίίσθη νά
άναλάΐβτ» την διεύθυνσιν τού.
Μετά ενα ετος έδάίτησαν αί ·πρώ
ται συναυλίαι, Κατά την εποχήν ε¬
κείνην ό Μασκάνι είχε συνθε<ΐη την «Κοίβαλλερίαν Ρουστικάνο», ή δ- ποία εΐχε διάδο^η είς δλον τόν κό- χ η ς σμον μετά ήλεκτρικής ταχύτητος, ίσως δέ ουδέν μονσικόν έργον εί¬ χεν «αποκτήση την δημοτικότητα αύτοϋ. Είς τάς Αθήνας διά πρώ¬ την ςροράν εξετέλεσαν αύτην οί μαθηταί τοΰ Μποντσιόλι. Αί Α¬ θήναι έξετρελλάθηκαν μέ τάς συ· ναυλίας αύτάς καί ετσι ήρχισεν ή διάοοσις τής μουσικής, ή όποία μ? τόν καιρόν έλαβε την τεραστίαν ■τηρούσιαξομένην ανάπτυξιν τής στ'ιμερον. Άπό τότε μόλς επέρασαν σα- ράντα χιρόνια. Είναι απίστευτον τί έγεΛ-ετο έν τώ μεταξΰ. 'Εκτός τού Παλαιοϋ Ώδείου, δπερ κατά χύ.ι- άδας παρασκεύασε μουσικους, κα- Αεσαν διασήμονς καθηγητάς παντα χόθεν, συνετπήθησαν αλλα έπίσης θαυμασία ώδεϊα, μουσικοί σΰλλο- γοι υπό ποικίλα όνόματα, οί δέ κατ' ετος έξερχόμενοι άπό αύτά μουσι¬ κοί έπλήρωσαν τή(ν 'Ελλάδα όλόκ>.η
ρον καί μετέδωκαν τήντέχνην παν-
ταχοϋ. "Ετσι αί Αθηναι μετεβλή¬
θησαν είς Ινα άπό τα αρίστα μου-
σικά κέντρα τής Εύρώπης. Τα ώ-
δεϊα καί οί μουσικοί σύλλογοι, ώρ-
γάνωσαν την μουσικήν έκπαθδεΐ'σιν
άρτίως. Αί διδόιιεναι κατά τόν χει-
μώνα παρ' αυτών συναυλίαι, είς
τάς οποίας λαμβάνουν μέρος οί δ'·-
απρεπέστεροι καλλιτέχναι τοΰ κό-
σμου καί είς τάς οποίας τρέχουν
χιλιάδες άκροατών, δπως παρακο-
λουθήσουν αύτάς, δεικνύουν πόσον
άνϊπτύχθγ) τό μουσικόν αΐσθημα,
τοΰ οποίον την ^ώτην καλλιέργει¬
αν ήρχισεν δ μουσικός σί'λλογος
τοΰ Λαμπελέτ καί δ διαδεχθείς αυ¬
τόν «"Ομιλος των Φιλομούσων».
Τώρα δ Διονύσιος Λαυράγγας,
όστις άπό έτών ήγωνίζετο νά συ¬
στήση Ελληνικόν μελόδραμα, συν«
νίζει τάς προσπαθείας τού μέ πλει-
οτέοας ελπίδας. "Ισως δέν εύρισκε)
μ-εθα μακράν τής ημέρας τή; συμ-
ςτληρώσεως τοΰ εργου τοΐ'.
"Όλαι αύται αί άναμνήσΐ'ς άνέ-
βλυζον άπό την μνήμην μου, δταν
συνωμίλοιτν με τόν αγαπητόν μου
Λαμπελετ. 'Εωρτάζετο πρό δ/.ίγων
ημερών ή πεντηκονταετηρίς τού.
Άλ?.ά τύ πενήντα αύτά χρόνια, δν
έλεύκανον τα μαλλιά τού, δέν α¬
φήρεσαν τίποτε άπό την δροσερό-
τητα τής τέχνης καί τού αΐσθήμα-
τός τού.
ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΓΤΉΣ
ΝΕ\Γ ΒΚυΝδ^νΐΟΚ. Ν. Ι.—Ό
«'Βθνικός Κήρνξ» πωλεϊται υπό τοδ
άντΐΛροσώ.του μας Ν. Κώο-τα, 153
Α11)£ΐην 8ιτθ€ΐ.

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥξ».—.ϋΥΡΙΑΚΗ.^ ΟΚΤ—ΒΡΙϋΥ.
ΤΌ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ΟΥΓΓΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
*ΜΑ_ΠΗ_ ΕΜΗΝΙΗ
Ό Ουγγρος καθηγητής κ. ΛΙέ-
ζο Φέρεντς επισκεφθείς εσχάτως
τάς Αθήνας, δημοσΐΐάει τάς έντ..-
κώσεις τού είς την εφημερίδα «Πέ-
στι Νάχλθ/). Άπό τό έκτενές αρ¬
θρον τού παοαλαμδάνομεν τό κεφά¬
λαιον είς το οποίον ό κ. Φέρεντς
κεριγράφει την Ά'θηναίαν. "Ιδού
πώς δλέπε! τάς συμ—ολίτιδάς μας
ό ΟΟγγρό; /.αθηγητης καί πώς τάς
συγκρίνει μέ τάς γυναίκας τήςΒο-ε-
«Θά έχ.άμναμ*εν εγκλημα εάν δέν
ωμιλούσαμεν ολίγα γιά την Αθη¬
ναϊκον γυναίκα. Σέ καμμιά Εύρω-
«αϊκή πόλ; δέν μπορεί νά ίδη κα¬
νείς απολύτως τόσο καλ).ίγ?αμμον,
τόσον έξαίσια πλα-μένη, τόσον γο-
ητευτικήν γαναίκα, όσον στήν Ά-
θήνα. Άλλά δέν μπορώ νά έξηγη-
σω γιατί βάφΐνται τόσον δυνατά.
»χΕδώ στή Βοοδαπεστη, πολΰ δέ
περισσότερον στήν λοιπή Ούγγαρία,
σπάνια μπορεί νά ιδή κανείς 6αμ-
μένη γυναίκα. Καμμιά απολύτως
κυρία ή δεσποινίς οικογενείας δέν
έάφεται. Τό βάψιμο τό θεωρεί ώς
χαρα-λτηρ'.ττικόν ττ^ς γυναίκας τού
ίρόμου. Άφάνταστα μκτοϋν την βαμ-
μένη γ·Λαίκα, Ιτσί ακριβώς, Οπως
μισοΰν τοΰς Έδραίο^ς ποΰ άδυσώ-
πητα τοΰς καταπολεμοΰν, μή αφή¬
νοντας πο-θενά αύτοΰς ησύχους
Πώς νά μή φημίζωνται αί Ούγγα-
ρίίες γιά την ώμορφτά τους, άφοΰ
ό άνθρωπος δύσκολα- μπορεί νά ί£ή
ρατιϊωμένη γυναίκα, Ιστω κ α ι
γρηά; Γιοτί λοιπόν κ«ί οί ώραίες
Ατθίδες κα! γενικά οί 'Ελληνίδες
των πόλεων χαταστρόφουν μέ τα
άπαίσΐα έκεινΛ κ,αλλωπιστικά των
μέσα την φυσική των καλλονη, τοΰ
πρ-αγματικά σαγηνεύει τόν άνθιρω-
τον; Μήπως θέλουν νά δείξιουν ότι
είνοι πολιτισμένες καί δεσποινίδες
τοΰ συρμοϋ; Άλλά νομίζω, ότι τό
6άψιμο δέν δείχνει πολιτισμένο ή
μορφωμένϋ τό κορίτσι καί γενικά
την γοναίκα.. Άς όκΛλοκθήσουν κι'
σίτϊς λίγο τή φυσικώτερη, τή πρ^τγ
ματικώτερη ζωή, καί -τοτε &ά ίδουν
ότι θά πίοτέχωνται καί 6ά έκτιμών-
ται άπό τοΰς άλλοις πολΰ
σότερον ή πρότερον.»
ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ
10 ΠΗΡΟΥΝΙ ΚΑΙ
ΤΑΚΟΥΤΑΑ
Οί άρχαίοι 'Ηλληνες, μ' δλο
τό μεγάλο πολιτισμό τους, ετρωγαν
μέ τα δάκτυλα. Ό Πλοόταρχος,
μάλκτΐα, αφήκε καί λεπτομερείς
κανόνας γιά τόν τρόπον μέ τόν ο¬
ποίον μπορεί νά τρώγη κανείς μέ
τα δάχτυλζ.
Καί στό μεσαίωνα άκόμη όλος
ο κέσμος έτ;ωγε μέ τα δάχτυλα.
Επί τέλους, χατά τό 1250, «ρ-
χ'-αν νά τρο>γουν τής στερ^ές τρο-
φές μέ... δ-οό μικρά αίχμηρά κομμα-
τά/.:α ξύλου.
Σέ λίγα χρόνια οί χρυσοχόοι κα-
τδτκϊύασαν τα πηρούνΓα γιά τοΰς;
ίαΐ'λείς.
Ι· ίναι μάλιστα ίστορικώς έξηκρ:-
όωμε'νον, 3τ: στά 1330 ό δασιλεΰς
-τ,ς Αγγλίας Έδουάρδος Ε' είχ.·
-ρ'ΐΛ χρ'-χτά" πηροΰνια γιά τα μήλα
καί τό τηγανητό τυρό.
Στή Γαλλία άνα>φέ.ρεται γιά πρώ
τη ?^ρά τό πηροΰν; σέ μιά κατα-
;;αΐή τώ; χρυσαφικών τού δασιλέ-*
ως Καρόλου τού Ε' στό 1379.
Η χρήσις τού πηρουνιοΰ, τοϋ μα-
χαιριοΰ καί τοΰ κουταλιοΰ έγεν;-
•/.εΰθη, επί τέλους, τον 17ον αίώνα.
"Οσον άοορά τα ποτήρια, χύτά
εγίνοντο στήν άρχή άπό ξύλο και
•επε'τα άπό κασσίτε,ρο. Μόνον στόν
15ον αΐώναοί Βενετσάνοι -Λατεσκευ-
ασαν τα πρώτα κρυστάλλινα ποτή-
Οί αΰγοθήκίς €φάνησαν τόν 15ον
αϊώνα καί την Βίαν έτοχήν έφά-
νηκΐ καί σαλιάρα. Αύτην όμως τή< ^•ϊτίχειρί^οντο μόνον οί «ύγενείς, ίι- ότ; ττην ίρχί; κατασκδοαζότανε ν- ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΣ Ή καθαριότης μόνον τής οικίας καί τό βΰάερον κλίμα δέν άρκεΐ" ά- νάγκη καί τ6 σώμα νά -είναι καθα- ρόν. Ή καθαριότης τοϋ σώματος είνΐιι το ούσιωϊέστερον^ Έκ της άκαθαρσίας προερχοντα: πλείστα1, άσθένείαι τοϋ σώματος καί τοΰ δέρ-- ματος. Αί «πλύσεις» καί τα «λουτρά» είναι τα κατάλληλα μέσα τα όποία διατηροΰν το σώμα καί τό 2ερμα κα- Οαρά. Καί διά τουτο, 3σοι φροντί¬ ζουν διά την υγείαν των καί δ«ν θέλουν συγχρόνως νά είναι καί το αντικείμενον άηδίας διά τοΰς άλ- λους, πρέπει νά πλόνουν καθ' ημέ¬ ραν τα χέρΐα καί τό πρόσωπον καί νά κάμνουν συχνά λοτρά καί νά διατηρώνται καθαροί εσωτερικώς καί εσωτερικώς. Τα «φρ^ΰτα» τοποθετοΰνται είς αφρουτιέρας», τάς οποίας στολίζουν κατά την άνοιξιν μέ φύλλα άμπΐλου ή συκομωρέας, τάν δέ χ»!αώνα μέ χλόην τεχνητην. Τα όπωρικά τοπο- θετοΰνται είς ιτοραμίδας μέ φΰλλα είς έκαστην σειράν. Οί καρποί οί ζα- Ιχαρόπηκτοι, τα γλυκΰσματα είς «κομττοτιέρας», τα ξηρά σϋκ7, -φουν- τοΰκια, άμύγδαλα καί στα^ίδες, μπΐσκότα κτλ. όλα άνακατε^μένα τοποθΐτοΰντα: είς άβαθή ΰάλ:να πΐά- τα. Τό τραπεζαμάνϊηλον πρέπει νά είναι καλώς έττρωμαένον διά νά μή νά στρώνουν πρώτον είς τό τραπέζι ά πτυχάς. Πολλαί συνειθίζουν λλί έ η μ} χς ζ μίαν μαλλίνην κου€έρταν, την οποί¬ αν ϊενουν μέ κορδόνια είς κάθε πο- δάρι τοΰ τραπεζιοΰ διά νά μή σύρε- τα;, ο3τε νά κάμνη πτυχάς, καί κα¬ τόπιν στρώνουν τό τραπεζομάνδηλον, τό όϊοίον δέν κάινει τότε πτονάο, και είναι χθλυ ευμορφον. Τα πινάκΐα χρέπε! νά τοποθετη- θοΰν είς ανάλογον πσότασιν δ:ά νά μή στενοχωροϋνται «ι προσκεκ,λη- μένο^. Ή περόνη τοπσθϊτείται άρι- στερά τοΰ πινακί·ου, τό κοοτάλ: καί τό μαχαΐρι δεθιά. Τα άκρα της* πε- ρόνης καί τθΰ κουταλΐοΰ σονήθως άκουμποΰν είς «πόρτ κουτώ» κρυ- στάλλινα ή έκ μετάλλου. Ή «πε- Ή νέα μόδα, ήτις εσχάτως ήλθεν έκ Παρισίων, είναι αί ξανθαί νά βάφουν τό δέρμα των μελαψόν, διά νά φαίνωνται ότι τάχα είναι ήλιοκαμεναι. Εί¬ ναι καλόν πράγμα, λέγει ό περίφημος Παρισινός ράπτης, Λουσιέν Λελόγκ. ΠΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ βέλετε νά μάθετε πώς χαΐρετοΰν τέ άλλες Άϋ ί δ χ Άκοϋστε καί δια- βΕλλον τή μύτη τοοος· «ί Κινέζοι ά- χλώνουν τα ίυο χέρια μπροστά καί τα χολάνε· ό Αΐθίοφ όταν θέλγ) νά χαιρετήστι κα·^ένα παίρνει τό φόρεμά τού κβι τό τυλίγει γιίρω ατη όλο τό σώμά τού, καί τέλος οί Αίγύπτιοι τοΰ Καΐρου έπίίδή τό στεγνό δέρ- τε: Στήν Ίχ,ωνία χαι:ετοϋν δγάζοντα τό πόί». ί-χ έτό παποδτσι" ττάς Ίνδίας πιάνουν έκίίνον ποϋ θέ- λουν νά χαίρετήτουν άπό τόν πωγω- εντος ψωμί είς τάς δίπλας τής (τχεσ·ίτας)), άν δέν ύπάρ- χουν ψωμάκια ιδιαιτέρα (φραντζό- λες) τότε τοποθετοΰνται πλαγίως το3 πινακίου καί άριστερά. ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ οταν σοναντώνται χαΐρετιθΰντα! ώς εξής: —Ίδρώνετε; τα ζητήματά των καθημένοι· στάς Φιλ'.ππίνας νήσους χΐάνο,ιν τό ζόϊι τοΰ χαιρετωμιένου κ:ί χαϊδεύουν τό πρόσωπον τού. οί Λάπωνες οταν χαι- ρετώνται τρ ίδουν ό ενας «πάνω στόν ΓΎΝΑΙΚΕΙΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ πΙΙιριΐΝ μητέρα Μιά γνωστή μο^ . μέ άρχετά παιδία, «ίς , ., . μου προχθές γιατί δέρνει κάθε μί- ρα τό παιδί της, έν α άγόρι έπτά έ- τών, —ολύ συμπαθητΐκό, χολΰ καλο κα! εύγενικό, μοΰ είπε: <τΔέν φαν- τάζεσθε χόσο άτακτο είναι. Δέν άφί- νβι τίχοτε στή θέσι τοο. Έχ«ι μιά «νητ^χία άφάντασττρ>. Λθίχόν ή ά-
γ^ιθή μητέρβ προσπαθβΐ νά κό^ στό
παιδί της αυτήν την άνησυχία, αυ¬
τήν την τεριέργεϊαν τοΰ νά θέλη
νά έξετάζτί τα πάντ», μβ δλλα λό-
για θέλει νά πολεμήστ] την καλλί-
τερη ΐδιότητα σέ Ινα χαιδί. "Αν η-
ξερε περισσότερα τ)ά χροσχαθοΰσβ
ιτ;ε τό άντίθετο. Νά καλλιεργή-
στ> την άνησυχία καί την περιέργεια
τοΰ παιδιοΰ, ποΰ«ίέν είναι άλλο πα-
ρά ή χρώτη δίψα νά γνωρίστ) τόν
κόσμ«, ποΰ τό περιίάλλει. Ό άν¬
δρας τής γυναίκας βιοπαλαιστής
δέν έχει τα μέσα ο5τε παιγνίδια νά
αγοράση στά παιδία τού, ουτε σ' έξο-
χή νά τα στείλη. Ό κόσμος, των «ί¬
να- ή αύλή των. Μιά «ορά την έ-
δδομάδα καί νχι πάντστε θά δγοΰν
ίπερίπατο. Πώς θελετε δμως τό ά-
I
γςρι αύτό νά ίκανοποιηθίί σ' αύτη τή
ι ζωή; Άφοϋ δέν βχει παιγνίδια, ά-
Ι φ«ΰ δέν μπορεί ν ά πτάη <ττήν έξβχή ν' άπασχοληθη — διότι τό παίδί θέ¬ λει ν' άπασχολήται διαρκώς μέ κί- τ: — πειράζει τίς γλάστρες, τα πράγματα τοΰ τπιτ'.οΰ, καίαλά ΐτά Ικάγκελλβ τής σκάλας σχίζοντας τα | ροΰχά τοο, τσαλαδοοτα στής λά- σπες, ένοχ>εί άνθρώπως, ζώα καί
άντικείμενα. Είς την τραγικήν αύ-
Ι την θέσ'.ν ευρίσκονται πολλά πα:διά
Ή μικρά Πέγγυ Καβάνα, ή όποία ίξυγιζεν, όταν εγεννήθη, τρείς λιτρας (__τά ■π^ρίτσότ=5α Ζθΰν σ'έναν κό-
καί τώρβ ζνη-ίζει εξ καί παρέχει ελπίδας ότι «ά ίήση και βη μεγαλωση, '~> ι ) ' - ' ίν,7,ίν «βοντι-
τήν έπιμέλίΐαν τής κ. Α. Χ. Φοέτς, ε.ν Λό; "Αντ£ε?εν. Ι*."" ^λΤ* · '·»' *> 7.;>. Μβ^/.τι-
Ζήτημ» ρς ^β
και Χ*νβάριβμιχ.-_
ται της κομψ«ί.
τος.— "Ολα τα άτού.
ΟΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΤΗΣ
ΖΩΗΣ.
ΙΙΑΡ1ΣΙΟΙ.— Έφθασεν ή £.
χή ποί» γίνεται μβγάλος λό-,ΌΓ
γιά την άνΐρική μόδα. Κάθε μέ:?
γράφονται στήν εφημερίδα αρ<)'.2 χο^ προορίζονται γιά νά βωτίσο'.,, τό γοΰστο τοί κοινοΰ. Βίδικοί δηυ.^- σιογράφοι, -τ.γγρ-αίφείς άςίας άγω. νίζονται νά έπιίάλουν τάς ΐδέας α>
των «ίς τό ζήτημα τής ένδυμϊυ α;
καί των έξαρτημάτων αυτής.
Μέ λίγα λόγια, ή άνδρική ί^ι-
ψότης είναι ζήτημα εύπρεπείας
Οί άνδρβς έχοϋν τό δικαίωμα, ε¬
πι τέλοος, νά ωμιλήσουν γιά ττ< μό3α, τάς ίδιοτροπίας της καί τ?ς έλαφρότητάς της. Άνεγνωρίσθ*·, γ καλαισθησία των. Ποίος λανσάρβι ττ/ν γ«ναικε·ϊ μ«ϊδα είς τό Παρίσι; Οί αηΐ^ι: Κα: άφοϋ ξεύρο^ τόσο καλά ,ι ντυνουν της γυν^ίκες, δέν θά υ· Θουν νά ντ-νοον κα: τοΰς όμοφΰ/θνς των; Ό πόλΐυος έςησκητε γενικώς υ . γάλτρ; ·έπιρροήν επί της ανδρ ι·/ή: μόίας, κα: τουτο διότι ώρισμς<ς άνδρες εχασαν την τάσιν τής -/λ>-
ψότητος καί οί άλλοι δέν ξε^ρο^*
πώς νά ντυθοΰν.
Ή γοναίκα φροντίζει διαρ-λο:
γιά τή"; τα>αλέττα της. Γιατί ό α.
ϊρας ν ά μή συντελέση καί αϋ"-
είς την γενικήν α'κίθητΒκήν;
Αύτην την ερώτησιν,θέτει ό -<:. ματώδης Γάλλος συγγραφεύς Ά ρί. Ντϋ-δερνουά". (ι Πρβπει, λέγει, νά έναρμονι-Οι μέν μέ την γυναίκα, μέ εκείνην γ: ό—οτελεί την ώραιότητα τής. ζωη: ΙΙρέπει νά φροντίσωμεν όπως ~χ- ραστήσωμεν Ινα πλαισιον βτ^τάξ'.:ν αυτής. ΚΙα,ιμία ατΐσθητι-χή λε-το μέρεια δέν είναι πε-ριττή, όταν τ:ο κείται νά έξωραΐσωμε την ζωή. Κϊι ή κομψότης είναι ώραιότης. «ιΚατά τον 19ον αίώνα, έςα//- λουθεί ό κ. Ντ-Λερνουα, υπήρχον καί «καθηγηταί καλών τρόπων», ποό έ- μόρ-φωνχ,· τούς νέους τής έ-ονή; είς τόν τρόπον τοΰ άρέσκειν.» Τό γεγονός είναι, ότι ή πραγ- ματική κομψότης συνισταται είς την άρμονίαν, τό τάτκ, τό μέτρον ι.ν την άπλότητα. »Τό σπόρτ κ.αί ή τάσις «ρός -τ, εΰμάρειαΊ» τής ζωής μετέτρεψχ/ :' ζικώς την ζωήν των ουγχρόνω^ μας. Καί έπειδή δέν καταφεύγοους στά {ΐΛταςϋτά ΰφάσματα, στής δα·'- τέλλες κ-χί τα πτερά των χρογόνω' μας, χρέπει νά δίδωμεν ίδιαιτε.ρς' προσοχήν είς τάς ολίγας λεπτομ: ρείας τής σημβρινής ένδυμασίας Είναι ζήτημα άιτοχρώο-ων ποΰ περ- νοΰν" άπαρατήρ,ητοι άπό ενα άχ» λαίσθητον άνθρωπον. Ή στ,μεριν, κομ'"«της έξαρτάται μόλ»^ άπό ν>
άτομον καί τό περιδάλ)/,ν. Έ>ι>ο
ζήτημα κροσωπικής καλαιισθησία-:
»Πρέπει οί άνϊ·ρες νά έννο^1σο^'
ότι μία περιποιημένη ένϊ^μ.ασία ε -
ναι ά-αοαίτητος διά τόν άνδ?α 5:<·' καί διά την γοναίκα. Άλλως τ- μία κομψή κυρία πρέπει νά σονοοε. εται πάντα άπό ενα κομψόν οηορ-* ποΰ άναδΐΓ/.νύει μέ τό ντύσιμό '/-■· την τοαλέττα της »νΕχομεν όλα τα άτοΰ στα "/:" ρια αας, καταλήγει ό κ. Ντ^δε:- νουά*. Τα γοΰστα, την συνήτ)εϊα, ο. ΰφάσματα καί τους ράΐττας. ά ί μ ς ρς Ό μοντέ,ρνος άνδρας είναι άθλη- τής, τό ά^/αγνωρίζω. ΑΊ διάίορο1 έκδηλώσεις τού άπαιτοΰν ά«^ογον καί •/.ομψήν ενδυμασίαν. Οί άντ>ρωποι ΤΛ-*
παραμελο3ν την ενδυμασίαν των. ν-
ναι σημερον οί άποτ/χημίνοι -'<;· ζωτς » κόν ποΰ τείνει νά πνίςη ή νά άνα- πτΰξν] τάς καλάς τού ΐδιότητας. Κα-. τό τρομερό είναι ότι οί γονείς γίνον- τ,;: σύμμαχο: μέ τό δυσμενές, περι- δάλλον. 'Η άνία των παιδιών -Ααθι- στατα; πε'.ό μαύρη> ΐΜΐό άνυπόφορη!
'Η Κα ποΰ ξίρει

ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ
ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ
Τ
Λέονχαρντ Φράνκ μέ τόν
.ορ Ντράίξερ, είναι οί δΰο
,^3ΐα<ΓΤχκώΐεροι και λαοφιλέ- οι συγγραφεϊς τής Γερμανίαν, αΐύτό είπεϊν, όντε ό ενας, οΰ- αΛλος είναι, "θεατρικοί συγγρα- __ή καλλίτερα ε'υδικει»μένοι ατοαιιατουργία. Έκ πρώτης ς τό πίοάγμα φαίνεται παρά- ,'γιά σιτΛ'ρ«φεϊ? προχωρη- 'νς καί αί μ<ά έποχή, δπου η ευσις εχει πειά επιβληθή, λ<>
;οΰ καταμερισμο!} τής έργασί-
Γό παράύοξο αύτό έξηγεΐται
λάβη κανείς ύπ' δψιν τού, ότι,
δή ποόκειται περί πτω
^ ν, τ) μορφή των έργων των
τάται καί ■καθορίζεται άπό τό
[επόμενον. Έτσι ό Φοάνκ δλα
ά εργα τα εγραψε πρώτα υπο
ήν «νσυδελλας». ΓΙ σκηνική
εΐ'ή των είναι μεταγενεστέρα.
φράνκ γενντΊΟηκε στά 1882.
!]λΐ/άα τριάντα «των γνώρισε
x^ώτ^) το»; έ-τιτι·χία μέ τό ά-
■ΰργι,μά τού «Η Ληοτοσυμ-
ι», ποΰ όραΐβεύθηκε μέ τό
■ίον ΓΟΝΓΓΑΝΕ. Ευϊτύς με-
ραψε ενα αλλο εργο: «Ό κ.
<ίρ Δολοφονημενο;». Άλλά ποΰ ■καθώρισε την δεθνή τού Φρανκ, είναι το πολύ- εργο Γου «Ό ανθρωπος εί- ίαλός», έργον ποϋ μεταφρά- σέ δλες σχεδόν τής γλώσσε;, καί. ■ στήν 'Ελληνν/ή,. γΐά οσιευθη πρώτα σέ κομμάτ1 α. Νουμα» κ' επειτα αί οιβλίο ις Γαννιάρη). Άπό τα δυ- ρα εργα ποϋ γνώρισε ή πο- ή περίοδος, τό «Ό ανθροντο, καλός», γιραμμενο κατά την 5ο τοϋ πολέμου, είναι ενα δρι- ατηγορητήριθν εναντίον τής ρας μάστιγος ποϋ επληξε την "Μότητα. 'Ακολονθονν τα αλ- 'α τοΰ Φ,ράνκ, όπως αί νου- τον: « ΑΝ ΟΕΕ ΙΑΝϋ8- Ε (Στόν άνοικτό δοόμο), ΤΕΝ ~νΆθΒΝ^ (_τό αϊο τραϊνο) καί τό <ζΏΙ£ ΟΚδΑΙΒ (Ήγέ- 'Η ανωτέρω εικών, έργον τοΰ Οΰγγρου ζωγοάςρου Μιχαήλ Μουνκάξν, παριστάνϊΐ γύφτισσαν, προλεγουσαν την τύχην των γυναικων. Ό έρως παίζη τό σπουδαιότερον μέρος είς τάς προφητείας, διότι δέν ύπάρχει γυνή, τίτος νά μή ένδιαφερεται. έγιναν «πιρακτικοΐ ανθραττοι». Έ· πίσης τό «Κάρλ καί "Αννα» άντριει στήν κατττγορία των έργων τής Τϊ· πίας περίοδον. Άπό τής σχετΐνίές πληροφορίες μαθαίνονμε δτι ό Φράνκ έττανέο/.ετοα στήν «ύπέροχΐ] λί»σσα» της μαχητικης περίοδον Άκόμη -θά «πρεπε νά τονίσωμεν δτι αί φρωΐδιαναί -θεωρίαι — μάλ¬ λον ώς μέθοδος παρα ώς σύστημα — δέν τόν αφησαν άνεπηριέαστον. Χαρακτηρ·ιστ,ινώτερο έπ' αίτοΰ εί¬ ναι τό έργο τού «Ή Αίτία», ποΰ θεωρεΤται σάν μία πιστή έφαρμο- γή τοϋ φρωιδισμοϋ στήν Τεχνη. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ ς μοΐρας», άμετάίφραστα [τα τρία στά 'Ελληνικά — γι' ' καί δίνοιυμε τους ΓεομαΛ- ΐ"Λΐν- τίτλους. Ένα άπό τα ΤΑ Έννά « ρτοτερα μυθκττορήιματά τού | «Ό Άστός». Πρό/^ιται γιά ^ιλ νέο, τόν Γιοΰργκεν Κολ- ?«ι·χερ, ποϋ άφοϋ έχόρτασ^ κόρον την είίκολη, ζωή τοΰ «χν, άηδίασε καί ζήτησε ενα ερο^ άν'9'ρώπινο Ιδεώδες, δί- Γο όποΐο ή ζωήι δέν εχει νόη· τα τελευταία τού εργα γίνεται Κερος, όπως λ. χ. στό «ΌΑ3 1Τ3ΕΝΓϋΚΤΕβ ΜΑΝΝΕΒ- », δπου οί ήρωες της τοσυμμορίας» τού μαζεύουν [■α φτερά τους, αλλοι πεθαμμέ- ι αλ>>οι ποΰ έβαλον γνώση κ'
, χαφά' στα
(παλληρ<άιρ(.α, Ένντό κοραιά (« μ*ά \ρ*χ% τής μόν (νας μας τα καμάριο. Μιά Λ,ίντη σ* άΛΧΜττϊνοργμο τα οτήθτα (ιιας φουσκώΛΐι Καϊ Μΐα χαοά στή οτΐ'η- μας τή λβμ·»1»η (της φουσκώνει. Στε/Αΐϊνος ολ τΐ|ν Μοίρά ναος, Χά- τ*_Μ_*τυι Όλανοιχτα μάτια της Μνασιδίκας, ποσο μέ κάνετε εϋτυχισμένη δταν ό βροτας μ«λονιάΊζτι τα β^^φαρά σας, σάς έμψυχώνει καΐ σάς βοΐ'ρκοινει ά- τΦ άπό τα δάκρυα. Μά καί .τόσο τρελλή δταν γυρίξετε άλλοΰ, άςρηρηαενα μέ μίαν αλ?η γυ- ναίκα ποϋ περντι, ή μέ μιά σκέψη ποΰ δέν είναι ή διχιά μου. Τότε τα μάγουλά μου βαθουλώνοττν, τα χέρια τού τρέμουν καί ύποφέρω. Μοΰ φαίνεται ίΐώς άπ' όλες τίς μεριές καί μπροστά θε σάς, (ρεύγει ή ξωή μου. Όλανοιχτα μάτια τής Μνασιδίκας, μή —πύετε νιά μέ κτ.τΓτάτε' Άλλοιώ- τικα θά σας τρι-πήσο) με τή βελόνα ιιου καί δέ θα βλέπετε πειά, παρά τό τρομερό σκοτάδι. ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΥΜΕΝΑΙ ΟΙ Μή στοχαστής άΐπ' τοΰς έννιά κοτνένα (νά χ(ορύσχις· Στό ααΰρό σου ευχα«^ο άλαφρό, πέ- (οασε καδαλλάρης, Μέ μιά Ή'υχη έννιά κορμιά στή σελλο (οου θά πάρχις. ΠΕΤΡΟΣ ΓΓΑΝΝΙΔΗΣ ϊ'Όιιτν Τάλλ^', νϊαρά άστήο τοϋ με?οδοάμ«τος. ϊΰοΐίνοιιε'νη Ιν Ν. Υ ΡΟΕ) Τό δακτυλίδι τό φέρω στό χέρι μου Καί τό στεφάνι τόχω στά μαλλιά μου, ' Ωμορφο ροϋχα γύρω καί μεταξωτά, Λάαπουν μαζύ με τα διαμαντικά μου Καί εΐμαι εύτνχιομενη στά σοκττά... Καί ό καλάς μου μ' άγαπ$ πολύ Μά δταν πίστι ώρκίστηκε σέ μενά "Εννοιωσα τό στήθός μου βαρύ, Γιά κάποια, .ιούλε περασμένα... Σάν νεκρική καιιπάνα ήταν τα λόγια (τού, Κι' ?μοιαξε πολύ ή φωνή της σάν (Εκείνον Ποϋ πίθανε στόν πό/.εμο, σέ μακρυσμένη χώρα. Καί Οάναι ίσο>ς εύτυχι^,
αέσ' τα οϋράνια τώρα...
Δεί/.νοντας μίαν άγάπη τρυφεριί,
Μ' έφίλησε στό μέτιοπο τ' ώχρό, .
Μά έμένα μίαν άνάιινηση πικρή,
Μέ πάει σέ κοιμητήρι μΛκρυνό,
Καί στέναξα σέ πέτρα σκαλιστή,
"Ότου εγονκ θόι|τι τόν -ταληό μου
(.έραστή'
Κι' ετσι ό γααος μας ίτιλείωσε,
Κι' ό ορκος τής .-πατής μας θεμελίωσε
Μά είναι ή /αρδιά μόν λυπημέντι,
ΚΓ ί) πίστη »ιου είναι πλέον ξεσχι-
(σμένη
Μά δλοι μέ ναλοϋν εύτυχισμένη.
Τα δνειρα ποϋ βλέπω είναι βαρεία,
"Ω' άς μποροΰσα νά ξυπνήσω τώρα
(πειά1
Μηπως, έκεϊν'θ; ατου είνο* .τεθαΐιμενος
Στΐς χιορές τού, ίκεϊ ψηλά, δέν εΐν'
ύέ
Μετάφρ. Κ ΟΥΡ\Η
ΣΥΚΑ- ΜΗΑΑ
Μια φορά ?γινα καί δάσκαλος, άλ
λά τό ίπάγγελμα τουτο διήρκεσε πεν-
τε λεατά δσον καί τό σχολειό μου1
Είς τό χωρίον δηλαδή Σπάτα, πού
εχουν Ίδιοκτησίες μερικοΐ συγγενεΐς
τής μητρός μου, προσεκλήθην ?να Σε¬
πτέμβριον ν ά μείνοο κοντά τους, χά¬
ριν άναψυχής, δυό τρείς ήμέρες.
Την .-ΐρώτη 'μερα εΐδα πώς τρυγοϋν
οί χωριχοί, πώς πατονν τόν εύώδη
οΐνον, πηγά στήν έκκλησιά τοΰ χωρίου,
τό βράδν εΐδα τό γυναικείο κόσμο τοΰ
χωρίου καί...κοιμήθηκα μέ τής χότ-
τες'
Την δεύ«ερη ήμέρα, Λρωΐ-πρωΐ εγύ¬
ρισα δλο τό χωριό καί τα πέριξ «σία
καί άράξαμε>. 'Εκάθησα λοιπόν στό
πεζοϋλι τοΰ σπιτιοΰ καί έσκεπτόμουν
πώς Θά περάση δλη ή £λλη μέρα.«
"Εξαφνα βλέποα νά περνάΐΐ Ινα μι-
κρό κατάχοντρο, κατακόκοανο χωρια-
τάκι, μέ καταγάλανα έκφραστιχά, χω-
ρίς νοημοσΰντ) κατσιχκπα μάτια.
Κρατοϋσε ίνα χομμάτι ψωμί κι' ε-
τοωγε μέ πολλήν δρεξι.
Νά' άσχολία έσχέφθηκα.
—•Έλα δώ μωρέ, ξέρεις γράμιια-
τα; τό^ ρώτησα.
—Ξέρω, μοΰ άποκρίθηκε.
—Πσϋ διαβάζεις τώφι;
—Στό άλ.ςραβητάριο.
—"Αϊντε φέρτο γρήγορα νά σέ δια-
6άσω καί θά σοΰ δώσω καί μιά δε-
κάρα.
Καί έπειδή έδίσταζε:
—Νά πάρε τη μιά πεντάρα μπρός
κι' υστερα παίρνεις καΐ την αλλη.
Σέ δυό λεπτά τής ώρας επανήλθε
μέ τό ά?φαβητάριό τού στό χέρι.
—Ώς ποΰ εχεις φθάσει, μωρέ;
—Ώς έδώ.
—Γειά σου' Πρόοεξε λοιπόν'
Σΰ...ΰ...Σΰ' τοΰ έσυλλάβισα.
—Συ' έπανέλαβε χι' αύτό.
—Κά...ά...Κά.
—Κά.
—Π έ"ς το τώρα δλο μαζύ1
Σϋχα.
—Μήλα' μοΰ φωνάζει αύτό μ" ?να
βραχύτατο ? άαβδα.
—-"Οχι, ιΐωρέ, μήλα' Σΰ...κα...Σΰ...
κα...Σΰ...κα'
—Μήλα (αύτό πάλιν).
Δέν έχασα άκόμα την ΰπομονή αου
άλλά άναψα όλος.
—Μωρέ παιδί, γιά ποόσεξε καλά'
Καί γίνεται ή τρίτη άηόβΐειρα,
—Μήλα, ε^τε καί πάλιν.
Τώρα, χάνω πειά την ύτομο*νμου,
τοΰ τρα6ώ ενα γιακά καί τό στέλνω
στό διάδολο.
"Ετσι διέλυσα τό σχολείον μου καί
δι ν ξανάχαμα πειά τόν δάσκαλο.
Δ. ΓΡ ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥΣ
ΑΠ' ΤΗ ΖΒΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Ό περίφημος Ουγνρος πθίητης Μά-
ριο; ΓιΟβμ— έαήτγιε κσποτε στήν πολι
Τόρντα, δπου ίίχε έτιοιμοχνθπ ένα θαυ-
μάσιο ι&εϊπνον πρός τιμήν τού. "Οταν
άίρχι<ΚΓν νά γίνωνται αί Λροοτόσιεις στόν Γιόκα»η έτυχε ή σειρά νά 'πη την πρόοτοοτ ϋπίρ των κυρίων. "Α<>χΐ0ε
λοΐΐο νά βγάζχι ενα θαι|ιά<ηο λόγο, ένφ συγχρόνως έΐταιξε μ« τα καστανά τού μαϊΛΛΟ. Στό τέλος σήκακτε τό ηο- τήρί τού καί εΐπε: —'Υψώνω, λοιπόν τό ποτηρί μου, είς υγείαν των χαρ^τιαμενων οα«ριων τή£ Τόρντα. Καΐ εδχθΗαι νά ζήσοι·ν ώ«που νά άοϊτρίσουν τα μαλλιά μου. ΟΙ ιβρόντες δλοι σχμωσαν τα ϊτοτι'ι- ρυα τους, στά πράσωοτα δίΐως των κυ- ριών μποροΰσε κανΐΐς νά. διαικρίλΐι δτι ή οτ)ρό."Γ©οτς βύτη οέν τάς είχε κοΐ τόσο ένθουσιόχη] γτατί ό ποιητΓης ήταν άρ- χιετά προχωρημένος <Γτήτνι -ήλχχία. Ό ΤΛόΐκαη, τό παρίτήρηοβ, σηκο- θηκε πάλι ιάπ' τητν καρέκλα τού, Ιονα- λε τή θαυμασία κοχτταλ-ή βτεροΰκά τού «λ* τό χειφάλι τού, καί 6€{χνον-τχϊς & όλας τό εντελώς φαλακοό τού νζ- φάλι, εΐπε γελώντας: —Τα μαλλιά μου ύέν θ' άσϊτρίισοιι·ν ποτέ, κυρίες μου'... ΠΩΛ ΒΕΡΛΑΙΝ* Σ Ε ΡΕ Ν Α Τ Α Καθώ; νεκροΰ τραγοΰδι ηΛεΟ* βγαινει Μέσ' ολ' τό λάοοοο τού βαθειά, "Α-<ου, γλι«€ΐά, σέ οτνα ποϋ άνεοαίνει Φιαχτή ή <ρωνή μου καί στριγγιά. "Ανοιξε τής ψυχής «όν τό λονλονδι Στοϋ μαντολίνου τό ρυθμό, Γιά σέ τό λέω, γιά σένα τό τραγοΓ'δι - Αϋτό, τό <Λγηλό υλ' ο Τα χρι.<σόμανρα μάτια σου θά ·ψά/.ω, Τό στήθός σου πουναι φωλιά, Τής λησμσντάς, κι' άκόμια τό μεγάΛο Μαϋρο ποτάμι, τα μαλλαά. Λ; ΛΓκ.ροϋ τρβγοΰδι ί)θε?Λ βγαίνει Την άγια σάΑο>,
Γυναϊκα άγνή κι' άμαρτωλή.
"Ανοιξε της ψνχής σου τό λονλοϋύι
Στοϋ μα-ντολίνου τό ρυθμό,
Γιά σέ τό λίω, γιά «τένα το τοα^'θϋΛι
Αι'τό, τό σιγαλό »' οη

18
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΤ.ΑΚΗ. 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929,
ΜΕΛΕΤΑΙ
ΠΡϋΟΔΟΙ ΕΙΣ
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΩΝ
ΤΟ ΧΩΛΛΥΓΟΥΝΤ ΤΑΒΕΡΝ ΕΝ ΝΙΟΥΑΡΚ— ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΙΣ
ΤΙΜΑΙ ΕΙΣ ΕΛΛΗΜΑ ΞΕΝΟΔΟΧΟΝ.- ΑΛΜΑΤΙΚΑΙ ΠΡΟ-
ΟΔΟΙ ΕΛΑΗΝΙΚΗΣ ΕΡΓΟΑΗΠΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Κατά τάς αρχάς τοΰ τρέχοντος
μηνός Σεπτέμβριον έπιτροπή κα¬
ταρτισθείσα έκ δημοσιογράφων
καί άξιωματονχων τον Δημαρχεί¬
ον τής πόλεως Νιοΰαρκ της Νέας
Ίερσέης, ηθέλησε διά τελετής νά
έορτάστ) τάς έν γένει προόδονς
τής ανω πόλεως τάς έπιτελεσθεί-
σας κατά την τελευταίαν πενταε¬
τίαν.
Τα πράγραμμα της τελετής πε-
ριεϊχεν έκτενεϊς περιγραφάς εις
τάς εφημερίδας τοΰ Νιοΰαρκ, έπι-
δείξεις κινηματογραφικών ταινν
α,ν είς τα -θέατρα της πόλεως, γεΰ-
. μα επίσημον είς τό εμπορικόν έπι-
μελητήριον μέ προσκεκλημένους
τούς άρχοντος τής πόλεως, άντι-
προσώπους τού Τΰπου καί δσους
έν. τοΰ έμπορικοϋ κόσμον σννέβα-
?ον είς την πρόοδον τής πόλεως
καί τέλος δεξίωσιν δλων των προ-
σκεκλημένων είς τό αεροδρόμιον
τοΰ Νιοΰαρκ καί πτήσεις άερο-
πλάνων μέ έπιΐοάτας τονς προσ-
κεκλημενονς.
"Ινα διαφημίσουν τάς προόδους
τής βιομηχανίας καί τοΰ εμπόριον
ίξέλεξαν πρός τούτο έπτά έν όλω
διομηχανικά ή έμπορικά κέντρα
διαφόρων κλάδων καί είδικοτή-
των, διακρινόμενα διά την πρόο¬
δον, νεωτερισμόν, πρωτοτυπίαν
ν αί διά την συμβολήν τ<ον είς τό γενικόν καλόν τής πόλεως έπιχει- ρήσεων. Κατά την απόφασιν τής έπιτροπής μεταξύ των έπτά δια¬ φόρων έμπορικών έπιχειρήσεων σι-μπεριελαμβάνετο καί ή τάξις των εστιατόριον καί επρεπεν ή έπιτροπή νά έκλέξη καί εν ρέ- στωραντ έκ των χιλιάδων τοϋ Νι¬ οΰαρκ καί επρεπε νά παρουσιάση τουτο δικαιολογΓμέντΰς ώς τό πλέ-1 όν διακεκριμένον καί ώς παρον- ι σιάζον την τελευταίαν λέξιν είς, *-» τάς έπιχειρήσεις των έστιατορί- ων. .Μετά πολλάς καί αυστηράς ε¬ ρεύνας, στηριζομένας είς δικαίας κρίσεις, ή έπιτροπή έξέλεξεν ώς τοιούτον τό εστιατόριον Η01\ιΙ.<Υ- ΑΥΌΟϋ ΤΑνΕΕΝ, κείμενον είς τό ϋπ' άρ. 515 ΟΚΑΝΘΕ 8Τ., τού Νιοΰαρκ, μόλις τότε ενρισκο- μενον νπό κατασκευήν καί έν τω περατοΰσναι. Ή είλικρινής καί ά- βίαστος εντύπωσις τής έπιτροπής έκ τού εστιατόριον τούτου διετυ¬ πώθη είς τάς εφημερίδας «ΕΑ- ΟΧΕ 8ΤΑΚ» καί «ΕνΕΝΙΝΟ ΝΕΥνδ» τοΰ Νιοΰαρκ μέ τάς κα¬ τωτέρω άκριβεϊς έκφράσεις: «Τό μεγαλοπρεπεστερον καί υ¬ πό πασάν εποψιν ώραιότερον ρέ- στωραντ τής πόλεώς μας.... Τό εσωτερικόν τον; μία άνοικτή πλα- τεΐα ενός παλοαοϋ Ίσπαντκοϋ χω¬ ρίου.... ενός παλαίον ρωμαντικοϋ κόσμον... 'Ιδεώδεις κομψαί οΐκο- δομαί Ίσπανικής άρχιτεκτονικής περιστοιχίζονν την ανω πλατείαν. Τοξοειδή παράθνρα φωτιζόμενα άοράτακ. Μωσαϊκά μέ όνειρώδεις διακοσμήσεις καί με-θνστικάς σνν- θέσεις χρωμάτων. ΊΕΙξώσται μέ τροπικά άνθη, είναι μερικά άπό τα κοσμήματα των προσόψεων των οίκοδομών, απερίγραπτος ?χπτή καί όνειρώδης επεξεργασία τοΰ συ- νόλου καί τερπναί συνθέσεΐ; χρα>-
ματισμών καθΛστοΰν την άτμό
σφαίραν τού καταστή^ιατος όνει-1
ρα>δη καί δλα σκεπασμένα άπό Ε¬
ναν ενανστρον ουρανόν μέ τό δια-
φανές καί ·κρνστάλλινον κνανοϋν
τού ούρανοΰ της Μεσόγειον...Ένα
πραγματικό κομμάτι της Ίο-πανί-
ας μεταφερμενο είς την Νέαν Ί-
ερσέην....»
Μία άπό τάς προσόψεις Ίσπανικών οίκοδομών αΐτννες αερικλείοι»ν τό εσωτερικόν τοϋ «Ηθ1ΐ5"ννοοά ΤβνβΓη>. Σχι
διον καί έκτέλεστς Μ. Ρεΐΐχ.
μενά σνστήματα καί έπιμένοντες
—«' Ι'ί' , < , ι είς τα ποό είκοσαετίαΓ έφαομοζό- Το εξωτεριχον και εσωτερικόν ^ ,~ ..... *- ^;· τον ϊστιατοριου τοντον κινηματο- έ έί δίό ποίον αί αρχαί τής πόλεως τούς Ι άπαιτοι'νμενα στοιχεΐα νά Γυνεχάρησαν καί τό οποίον άπετέ- ( νά φέρη είς πέρας παρόμοιον ε{ λεσεν άπό τάς πρώτας ημέρας κέν-1 γον.. ύξ Ό γραφτ{θεν έπεδείχίτη επί μίαν έβδομάδα είς τα μΓγαλεί- τέρα θέατρα τοΰ Νιοΰαρκ, οί ί- διοκτή"ται έκινηματογραφττβησαν, παρεκάθησαν είς τό επίσημον γεϋ- μα μετά τοϋ Δήμαρχον >χιί των
αλλων επισήμων καί ελαΰον μέρος
είς τάς τιμητικάζ δι' άεροπλάνων
πτήσεις.
Ουδέποτε είς ρεστωραντέος ε¬
γένετο παοομοία τιμή καί ή τιμή
αΰΐΓ. άντανακλό; κατ' εί»θεΤαν είς
τό Ελληνικόν δνομα, διότι οί ιδιο¬
κτήται τοϋ ανω εστιατόριον είναι
οί "Ελληνες ριζοσπάσται καί και-
νοτόμοι επιχειρηματίαι, κ. κ. "Αγ-
γελος Πατσούρης·. Μιχαήλ Πα-
τσοΰρης καί Στσνρος Σαρατσιώ-
της-
Οί ανωτέρω Έλληνες δέν άνή-
κουν είς την νχΐτηγορίαν Ικείναΐν,
μενά μέσα μεμψιμηρούν διαρκώς .,,„.- , .
καί άποδίδουν ττ|ν ρλλΕΐψιν έργα-Ιτρον σννεντεύξεως τοϋ περισσοτε- Ό κ. Πατσούρης, ό
σιών είς γενικήν καχεξίαν τής ά-1 ρον καί καλλιτέρου κόσμοι.» τοϋ Νι-
γορας και εις τον σνναγωνισμον ουαρκ.
των μεγάλον κορπορέ<ϊΐονς. Εί-1 ό κ. "Αγγελος Πατσούρης, ό ναι έκ των Έλλήνων εκείνων, οί-1 Πρόεδρος τής έταιρίίας, είς ην πνες άπέκτησαν έγκυκλοπαιδικήν | άνήκει τό ανωτέρω εστιατόριον, μόρφωσιν είς τα έστ'ατοριακά, οί-! δραστήριος καί ΛΜΐρυδης παλαί- τινες παρακολουθοϋν κατά ^ημα : μαχος ρεστωραντέρ, διεπνεετυ τόν γύρω των έπιτελούμενον όρ-', πάντοτε υπό τής ίδέας νά παρου- γιώδη άνακαινισμ:·ν καί οΐτΐλΐς ] «πάση είς την πελατείαν τού καί κατανοήσαντες τάς σημερινάς ά- τό κοινόν τοΰ Νιοΰαρκ έστιατδρι- ξιώσεις της άγοράς καί των πε-[ον κατά πολϋ ανώτερον εκείνων λατών παρουσίασαν έργον διά τό! πού παρονσιαζονν μεγάλαι Άμε- όποϊον «χειροκροτήθησαν. ρικανικαί εταιρείαι είς τάς Άμε- 'Ενό} αλλοι κρονουν τόν κώδω-, ρικανικάς μεγαλοπόλεις. 'Εστιαττ>
να τού" κίνδυνον μέχρι διαρρήςε- ριον, τοϋ οποίον γο ανοιγμα νά
ως καί προτείνονν άνε<ράριιοστα προκαλέση κοσμικόν γεγονός. Διά γενικά μετρα πρός βελτίωσιν τοϋ | την πραγματοποίιιοιν της εϋγε- κακοΰ, οί ανω επιχειρηματίαι γλΐο-1 νοΰς τον Ίδέας, ε.ιρεπε νά ευρεθή) ρίσαντϊς τάς άπαιτήσεις τοΰ κοτ-ί έργοληπτική έταιρεία, ήτις δια- νοϋ καί σεβασθέντες αύτάς παρου-{ πνεομένη νπό των ίδίων Ίδεωδών ί έ έά δά ί ώ έ ς ς ρ{ μη δών οΐτινες έργαζόμενοι μέ πεπαλαιω- σίασαν μέρος έστιάσεως, διά τό ό-1 καί συγκεντρώνουσα έν αύτί) τα Γενική ά,-τοψις τού έσωτερικοϋ τού «ΗοΙΙγννοοά ΤανεΓη».— Σχέδιον καΐ εκτέλεσις Μ. Ρεΐίχ. εις την άριστοκρατίαν των λήνων ρεστωραντέρς, μετά τποι υΊίσεως απετάνθη πρό; το ' Μι χαήλ Φίλιξ, τόν άνήκοντα πιοΐ( είς την άριστοκρατίαν των εργο λαβών τής Ν. "Υόρκης, τυν δρωπον τοϋτον δστις ωραίας ^έας, εύγενή ίδεώδη καί /"ϊλλιτ χνικά δνειρα κατέστησε πραγαα τοποιήσιμα καί παρουσίασεν £Ϊ την αγοράν τής Ν. Ύόρ/.η; όϊ έστιατόρια, άλλά θαί»ματα καί ναους έστιάσεως. Τόν πον τοϋτον τόν διαπνεόμενον {ι εύγϊνών επίσης ίδεωδών, τον δι ευθΰνοντα την εταιρείαν τον δι στιβαράς χειρός καί καταστΐ(σαν τα αύτην κατά πολν άνωτΕθ των υπαρχουσών ΆμερικανΐΛ Τό Χόλλνγουντ Τάβερν δέν ναι μόνον τό ώραιότερον Ρίο ραντ τοΰ Νιοΰαρκ, είναι καί ενα μεγάλο διαιιάντι : θέγ είς τό εμβλημα* τής Έταιοόί άς «Μ·. Φελιξ καί Σία», Λ ^ εμβλημα αύτό όπερ σημαίνει £; νπηρέτησιν των πελατών μΐ « σννειδησίαν καί εύσυνειοησι" στηριζομέντ,ν είς την τέχντ ν, ιί ποιοτητα και την τιμήν. Ό «Έθνιχος Κηρυξ» ται δικαίαν νπερηφάνειαν δια Τ έπιτελοΐ»μενα ύπ' 'Ελλήνοον ??',< Κ ί καί είλικρινόός δράττεται τη' « καιρίας; όπως συγχαρτ| τού- ν* έν τη ξένη σκαπανεΐ; της δόν, τόν πρόεδρον τής εταιρε' κ. Μιχαήλ Φέλιξ καί τόν ν γελον Πατσούρην καθώς ν αι τ"1 σννεργάτας των. ΜΊΤΓΙίΐ Καράδια π' άρμινίζ^τε σέ *-·τά ^ (τους ·;·»*» αέ ταξειϊίώτες -ούς καϋμο^- ' χ -οί» φτερουγίζετε σ'^ τΜ (ο^ς μέ αονοπάτ'.α άχάτητα στ' (τψ μαζί"σας τίίΐ σέ μακρυνο (ά ( μύρων χαίθε'νων άρωμα, άχόψε, χοΰ καϋμοί, (δα καί δάρ»—/η γέρν' ή ζωή σττ;' καλιά τής ^ Γυναίκες χοί» στο δρόμο μο-1 ' (έί λάγνες ^χ:ίς, στηθάκια άγνα. 1 (λάκια άπο χο:^ εχετ* γειά ξανθάμαλλϊ) κ»! σ-'/ ( Άπέψε ςττίς μανούλας μ», ϋα.( (ρω την *Χ>%'
Μυτίλτ,νη, Αύγουστος, 1929·

Κυρικαδιηγηματα
ΙΒΑΣΙΛΙΣΣΡΟΥ,
ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΛ ΜΑΝΤΕΣ
Η Χρυσούλα, ή κόρη τοϋ ξυλοκό-
Εθ!>. μέ τα χρυσόξανθα μαλλιά, εί-
¥. αχΛυσει χολλές φορές νά μιλοϋνδ
ί^ά την Ευτυχία, μά δέν μποροϋσε
νά τή €?ί- , Τ ,
Ώς τώρα δεν την ειχε ίδη μεσα
ΐ:ο ίάσος, άχ' όπου κοϋδαλοΰσε κά-
8=" μέ:α ξύλα, χοϋ έκο*ε. ό φτωχός
πέρας της· Περνώντας τα κακο-
,άχαλ» μονοπάτια, τ' άγκάθια καί
Ικ ττουκνίδες τής μάτωναν καί τής
ουζαν τα ώραι* λευκότατα χο-
_Γάκια της. Δέν είχε ΐδεί την Ευ¬
τυχία, ουτε καί ήξερί χοϋ &ά τή
^, μά κάντα τή συλλογιζόταν καί
ανταζόταν χώς τ)ά μοιάζη μέ κά-
«ιο νέο, π&λΰ ώμορφο καί ξανθό καί
,αλοντυμένο σά οασιλόχουλο χχλ-
ηκ,άρΐ.
Κ' ελεγε συχνά ή ^τωχή Χρυ-
[όλα:
— Αίώνια θά ζώ μεσα σ' αύτδ τδ
ίΐος, χωρίς νά γνωρίσω χοτβ την
Καί τα δάκρυα κυλοϋσαν στά ρο-
|ομ.άγουλά της καί τ' αύλάκωναν
καί οί δράχοι τή λυχοϋντβν
Ιιί δαρυαναστέναζαν κι' αύτοι στόν
ΐθμό της.
Καί ή Χρυσούλα έκλαιγε κ·.' ά-
|»ττέναζε κάθε μερά.
Μά γιά καλή τη: τυχη εν* με-
Ιαέΐ! άπαν τη σε στδ λόγγο μιά κα-
|όγνωαη νεράϊδα, χεντάμορφη σάν
αύτη.
—Έλα, μην κλαίς μικροϋλά
|υ, ξανθομι.-λλοϋσα, την χαρηγόρτ-
ή καλή νεράϊδα. 'Εσΰ βαρείς
^ς ή ευτυχία σο.) είναι χολίι μα-
>ά, μά δέν είναι οάτε δέκα βήμα-
άπό δ,ώ, ποίι στεκόμαστε. Νά.
[ντταξε άχό τό αλλο μέρος
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
Μέρος ,-ϋ.ευρας ταϋ έσωτΐρικοΰ τοϋ «Ηουγνοοά ΤβνεΓΠ». Σχέδιον καί εκτέλεσις Μ. Ρβϋχ.
νεράϊδα τή σταμάτησε:
— Μή βαρρείς, τής είχε,
χάθηκε.Ή Χρυσούλα αρχισε νά τρέ-
χώς μη» °~ως έτρεμαν -/.αί τα
**θόλοι>
.'ΐταςε χιεο το *λλ^ υ.&ρος τού ορο- -"■ ι —· ι -ι— ----- -■*—■» -;-----,·—
υ. Βλέχε-.ς τόν ώμορφο λεδέντη. να κουραστής; ί)α «ρής την ευτυχία;
» χοΐματαϊ'στδν ίσκιο τής μεγά-'|Μ* «ως # ουτε σημερζ,
^ς τριανταφυλλ-.άς; Είν;ι τδ δα Ι0"5 ««Ρ» δ.ε ** « "Ρϊ »το παλα-
λόζοΛο. Δέ σέ είδε €έ·δαια «ότε τι του « ωραιο^ασιλοπουλο.^
ϊ, μά σέ δλέπει αυτή τή στ'.γμή ι—Μά γ:ατί είσαι τόσο κακ^κ!»-
όν ί>πνο τού. Πέρασε τό ίρόμο, δ?-1 ρ— μου; ρώτησε ή Χρυσούλα. Τί θά
ν' άργοχορης, καί χηγαινε κα! | σε-πείράξγί έ-σένα αν μιά φτωχή κο-
θε
V-
ητε κοντά τού. "Αμα ξή;,
σε πάρτ) νά σέ κάμτ) δατίλισσα
ά
Μόλις τής είπε τα λόγια αύτά ή
?άι?α· χάθηκε. Ή φτωχή Χρυσού-
^) άπόμεΐνε σαστισμένη. Βλέπον-
ι- άντίκρυ τδ ώμορφο (1;ισιλόπο>
πέ
έλλα
ρ^) την εΰτ^ία τ^ς; "Βπ^ει-
τα ίά, ίέ σέ φοδοδμαι, χ^οϋ ή καλό-
γν<ύμη νερά:δ·7, μοΰ €·!-πε νά περάσω άχό τό άλλο μέρος το5 δρόμον. Κα- νένα^ δέ μ—>ρεΐ νά μ' έμτοδίστ|.
—·Νβί, ή άληθεια είναι πώς μιά
νεράϊδα δέ μπορεί νά χαλάση τα
που κοιμόταν, της *.6δονταν τα! τχέϊία μ:άς άλλης νεράϊδζς, μά ή
νά χάνγ; κα:ρδ συμ- τε τδ κεφάλ'. σου καί κότταξε έκεϊ
τό φτωχΐκό της φουστανάκι ψηλά στήν κορφή τοϋ ίέντρου. Βλέ-
~ νά τρέχτ} σάν τρελλή άπό χε|ς την κλωστίτσΛ τής άράχνης
της γιά νά ΐΓεράση άντίκρυ | _»ϋ χάει άπό έκεί στήν κορφή τού
τό δρόμο. Ι ίλλου βένδρου άντίκρυ; Λοιπδν, μο-
Μά τί κρϊίμα! Σ' έκείνο τδ ίάσος .' νάχα πατώντας σ' αυτή την κλωστί-
£5 /.31 καλόγνωμες νεράϊδες μά | ™* »ά περάσης νά χά"ς στδ δασιλό-
[« *2! κακες. Καί μόλις ή Χρ> ΐχουλο.
εφτασε στδ δρόμο, μιά κακή Μόλις είπε «6τά ή κακή
•/.αθώς τα ξάφνιζε κά-
λίγο ή χάρι:ι τοϋ μέσημεριοϋ.
!τήν άρχή δέν ηθέλησε νά χιστέψτ,
χώς τή δρήκε μιά τέτοΐα δ;στ·>χία,
κ' έκαμε νά τρέξτ) γ-.ά νά χεράση
άντίκρο. Μά τοϋ κάκου. Κάχοια ά-
όρατη δύναμι την κρατοϋσε
μένη στή θέσι της. Ή φτωχη κο-
πέλλα άρχισε τα κλάαατα. Άλλοί-
μονο! Σέ λίγο θά ξυπνοϋσε τό δα-
σιλόχουλο καί δέ θά την εύρισκε στό
πδάι τού γιά νά την χάρτ) στό χαλά-
τι κ;ί νά τή"; κάμη δασίλ'.σσα καί
χωσε τα μάτΐα τη; καί είδε χάλ:
κυρά τού. Σέ μιά ττ'.γμή ξανασή-
τήν κλωστίττα τής άράχνης, ποΰ
πήγαινε άπό μιά κορφή τοϋ δέντρου
στήν αλλη άντίκρυ.
7Ηταν τόσο λεχτή χοΰ θαρρείς
/.αί ή χειό άδύνατη πνοή τοϋ άνέ-
μου θά την εχερνε. Πεταλοϋδα νά
χερνοϋσε μόνο μέ τό κο^νημα τοϋ
φτεροϋ της μποροϋσε νά την κόψγ].
Τέλος ή Χρυσούλα τό πηρε άπό-
ώς την κορφή τού
τδ δασιλόπουλο, καί νά μην τή
δίατε τόν έαυτό της καί πάτησε
ττήν κλωστίτσα θαρρετά, λέγοντας
στό δασ-.λόπουλο χοίι κοιμόταν άντί-
αρ·>:
—,Καλή σο·υ ώρα, έ·σένα χοί> κοι-
μάται στόν ίσκιο τής τρίανταιφυλ-
λ:άς, ώραίο 6ασιλόxο^λο, μέ τό χα-
μόγελο στό στόμα. Δέ σέ γνωρίζω,
•/.αί όμως γιά την άγάπη σου χεθαί-
νω.
Έσείς ΐαρρείτε χώς έσπασε ή
κλωστίττα καί ή κοχέλλα γκρεμί-
στηκε κ' εγινε κομμάτΐα; Κάθε αλ¬
λο. Τή στιγμή ποί> χάτησε στήν
χλωΐτίτσα, έ'γινε βνυι &αϋμα. Ή κα-
λόγνωαη νεράϊδα, χοίι χροστάτε>ε
τή Χρσούλα, τή μεταμόρφωσε άμί-
σως σέ μ,ΐ/.ρούτσικο χρυσοκόαχινο
ααμουδάχ.1, άπό κείνα χοϋ λένε <φα- σίλίσσες» κ' έτσι χέρασε την κλω- στίτσα. "Οταν εφτασε στό άντικρυνό δέντρο, ξανάγινε κοχέλλα, όχως η· ταν, καί τρελλή άπό χΐιρά κατέδηκε κ' ετρεξε στδ δασιλόπουλο, χοό κοι¬ μόταν κάτω άχ' την τριανταφυλλιά, κάθησε στό χλάγι τού. ψι πάλι τάς μποροΰσε νά ξ·Λτνήσΐβ Λ ι - - - ---ϊ--- αλληκαριοϋ. Ώ! σάν τί δ- νειρο τοίφερνε στό γλυκό τοο τόν ίίχνο ή τρΐανταφυλλίτσα μέ τίς εύω- δ:ές της, χοΰ χλημμύρ'ζαν τδν -άέ- Σάν χοιό τραγοΰδι τοϋ μουρμούρι- ζε γ:ά νά τόν νανορίζΐβ ή άχαλή αί- ρα τοϋ μετημεριοϋ, χοίι ξάφνιζε τίς χράσ·.νες φυλλωτιές καί χαιχνίδιζε μέ τα χρυσα τού τα μαλλιά; Μιά χεταλουδίτσα χερνώντας κά- θησε σχό μαρμαρόλαμχρο μέτωπο τού δασιλόχουλου. Τότε τινάχτηκε άχό τόν^δπνο τού ξ;ιφνιασμένο κα! δλέχοντα* την χεντάμορφη κοχέλλα ζτο χλάγΐ τού, εκοψε ενα σωρό τρι- αντά'φυλλα καί τής τα χρόσφερε. "Επε:τα, την άγκάλιασε τρελλσς άπό άγάπη, καί τή φίλησε στό στό- μα. ΤΗταν ή ί3;α κοχέλλα χο5δλεχε στ' δσειρό τού καί την εύρισκε τώρα ξυχνητός στό πλάγι τού. Τό δοσιλόποολο δέ χόρταινε νά τή φιλή καί νά τή σφίγγτ) στήν άγ- καλ'.ά τού χαράφορα. Τέλος σέ μιά στιγμή σταμάτησε καί την έκύττα- ςε κατάμματα. Τα μάτΐα τού λύγω- ναν άχό άγάχη, καί τ' ώραίο 6ασ:- λόχόολο μέ φωνή χοίι ίτρμιι άχό σογκίνησι, ρώτησε τή φτωχή κοχέλ¬ λα: — θέλει ς, ξανθομοϊλλοϋσα, ν ά γίνης δασίλισσά μοο; ΚΑΤΟΓΛ ΜΑΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ δλευρά τοΰ έσωτερικοϋ τοϋ «Ηο11>"»νοο<1 Τανίτη». Σχέδιον καί εκτέλεσις Μ. Ρεΐΐχ. 'Εκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Β'.δλιοχωλείον τού «Έθνικοΰ Κή- ρυκος». ΑΘΗΝΑΙ 7 Σεχτεμ«ρίου.—'Ε- γράφη σήμερον ότι χεριήλθεν είς γνώσιν των στρατιωτικών κύκλων ότι Έλλην άξιωματικός, άνθυτο- λοχαγός έκ των έξελθόντων τής Σχολής των Εύελπίδων πρό ·:ετρχ- ^ ετίας ένεργεί χαιτασκοπείαν είς 6ά- ρος τοΰ Έλληνιν.οί Κράτους καί πρό; όφελος όμόρου τοιούτου καί ότι ό ίν λόγω αξιωματικόν ήρχετο κα¬ θημερινώς είς έχικοινωνίαν μετά ξένο» στρατ:ωτικοϋ άκολούθου χρός τόν δχοίον χαρέδωσε διαφόρους πλη¬ ροφορίας άφορώσας την στρχτιωτι- κήν άναδιοργάνωσιν τής χώρας. Προσετέθη ότι ό άξιωματικός ού¬ τος παρητήθη των τάξεων τοϋ στρζ- τοό χωρίς νά παραπεμφθή καί δικα¬ σθή επί εσχάτη χροδοσία. Τόσον τό υπουργείον όσον καί τα αρμοδία -γρα^ϊ ατφ Γενικού Επι¬ τελείον τοΰ στρατοϋ καί τοϋ Α' Σώ- ματος στρατοϋ διέψευσαν την είδη¬ σιν. Πρός τουτο τδ Α' Σώμα στρα¬ τοϋ εξέδωκε τό κάτωθι ανακοινω¬ θέν: Έχανόρθωσ:ς δημοσιεύματος ■ Πρός την Διεύθυνσιν τη^ «Πα- τρίδοςο). Έχω την τιμήν νά γνωρίσω ότι νέ τη 8ϊ) σελίίι τοΰ υφ' υμάς ύχ' άρ'.θμδν 540 φύλλου τής 4ης Σε- χτεμδρίου έ. έ. κατεχωρίσθη δημοσί- ευμα υπό τόν τίτλον «Έλλην άξιω- ματικός κατόσκοχος των ξένων. Κα- τηγορία επί ίσχάττ) χροδοσία. Π ώς εφυγε άπό τ^ στρατόν». Έχειδή τα έν αύτφ άναφερόμενα εισί τελείως άνα/.ρίι6ή ώς πρός τάς υπηρεσίας τοϋ Σώματος Στρατοϋ, χαρακαλώ όχως δυνάυ.ε'. τοί-χερί Τύπου νόμίυ δημοσ;είσητε εί;, τό άμέσως έχόμε- νον φύλλον τής υφ' υμάς εφημερί¬ δος, είς την ιδίαν Θέσιν καί δ'.ά των αυτών στοιχείων ότι τδ Σώμα Στρα¬ τοϋ ουδεμίαν απολύτως κατέχει χληροφορίαν σχετικήν χρδς επαφήν αξιωματικόν τέως ή ή-δη μετά ξένου άκολούθου. Όαοίως ότι ουδέποτε ύπεδλήθη αύτω έκ μέρους είασδή- χοτε υπηρεσίας τοΰ Σωματος στρα¬ τοϋ, είτε καί άλλοθεν, χαρεμφερές χερΐστατικδν, όπερ χεριχίπτον είς γνώσιν έστω καί ώς ένδειξις, θά έ- δημΐοόργει χαρεκτδς τής νομίμου ύχοχρεώσεω; καί έ* τονειδήσεως το'.αύτην χερί άμέσο> έχεαδάσεως.
'Αβήνβ!, 4 Σεχτεμ€?ίου, 1929.'
Ό διοικηττς τοϋ Α' Σώμ. Στρατοϋ
Κ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ άντ)τηγος

20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
Σ-,νέχεια έκ της 12η; σελίδος)
Πλησιάζοντες πρός την Ιταλία
αί "Αλπεις προβαίνουν ύψηλότβραι,
άγριώτεραι, χιονοσκεπείς, οί δράχοι
μάλλον άπότομοι φίίνονται κρεμα-
στοί, καί αί χαράδραι χαίνοον άντη-
χοΰσαι τό σφύριγμα τού τραίνου. Δι¬
ερχόμεθα πολλές σηραγγες, έκ των
οποίων ή'τελευταία, τοϋ Σιμπλόν,
είναι καί ή μεγαλητέρα. Μάς παίρ_-
νε·. είκοσι λεπτά νά τή δίαβοϋμε ένω
τό τραϊνο τρέχει όλοταχώς.
Αισθανόμεθα καποΐα εξαψι καί
της δμως άλλάσσε:,, ζεσταίνετα!,
σάν νά εΰρ'.σκώμεθα έξαφνα σΙ άλ-
λο τόπο.
Καί πράγματι μπαινομε σέ άλλη
χώρα. Ή παρουσία των 'Ιταλών α¬
ξιωματικών, καραμπίνιέρων καί
φασιστών μαρτυροΰν όν. είμεθα σέ
Ίταλ-.κή γή.
Έπιθεωροΰν καί έδώ οί Ιταλοί
τα διαδατήριά μας καί τό τραίνο
αβ άξιαθαύμαστο τάκτ καί εύγένε:α;
Έξατκολουθοΰμε τό δρόμο μχς καί ή
ο^τ'.ς δέν άλλάσσει την καλλονή
της. Καί έδώ εΰμορφιά, μαγεία ό¬
πως τής Ελβετίας, άν όχ·. άνωτέ-
ζι. Κατερχόμεθα προ; τήνΛομίαρ-
δία μέ τίς ξακουστές καλλονές της.
Φθάνεμε στή λίμνη Μαγκιόρε, την
όποία έχομε γίά πθλλή ώρα δίπλα
μας. Έ3ώ αί φυσικαί καλλοναί εί¬
ναι κάτ: τι όνειρώδες, άφάνταστο,
άπερίγραπτο. Ή δέ καλλιέργεια
τής γής μαρτυρεί την αυτή <ρ:λ&πο- νία των κατοίκων. Κατερχόμεθα τα δο,,νά, διερχόμεθα τώρα τούς αάμ- 'πους επί ώρας. Παντοΰ καλλοναί, παντοΰ καλλιέργεΐα, παντοό Ιν>1$<χ όπωροφόρα, άμχέλια, άγροί, μαρ- τυροΰ-ντες δχι μόνο ςηλοπονία άλλά κ ι», έπιστημονική καλλ'.έργεια. Φθάνουμε στό Μιλάνο, ένθα στε- κόμεθα τρείς ώρες. "Ενας σύντομας γΰρος μας κάμνει νά Θαυμάσωμε το Παρίσ: αΰτό- τής Ιταλίας, την πό- λι τής μουσικής, τή Σκάλα τοϋ Μι- λάνου, τή μεγαλοπρεπή καί περι- καλλή καθέδρα τού, τή Γκαλερία τοΰ Βίκτωρος Εμμανουήλ, τα ά- γάλματα τοΰ Δάντε καί Γαριδάλδη, καί τόσα άλλα μνημεΐα υπερτάτης τέχνης. Μέ το τραίνο κατερχόμεθα στρε- φόμενοι πρός την πλευρά τής 'Α- δριατική,ς. Στήν Ιταλία τό τραίνο κάμνει πολλούς σταθμούς. θαυμά- ζομε γιά την τάξ'.. Αντιλαμβανόμε¬ θα ότι τό μυστικόν έγκειται στή σ:- -οηρά πειθαρχία τοΰ Μουσσολίνι. Αύ¬ τάς ό άνθρωπος άνεγέννησε κυρ'.ολε- ^ κτικώς την Ιταλία. Τούς έκαμε _νά! έργάζωνται δλοι ιδίως; στήν καλλΐ- έργεια τής γής. Δέν Οπάρχει σπιθα- μή γής άκαλλιεργητος. Γίνεταΐ δέ έ,ντατική, έπισταμένη, συστηματική τρίδα μας. Αισθανόμεθα τή γειτνία- σί της, την επαφή της, τής θωπείές -ού μάς φέρει ή αΰρα τοΰ αντικρυ Ίσνίου. Φθάνοαε στό Βρίνδησι, καί τώρα μόνο τό στόμιο τοΰ Άδριατι- κοϋ μας χωρίζει άπό την 'Ελλβδα μας. 'Αναμένοντες τό πλοίο καθή¬ μεθα στήν άκρογιαλίά άτενίζοντες έπέκε-.να τοΰ ορίζοντος, στό σημείο -ου άνατέλλει ό ηλίας, ^έρωτοτρο- ποΰμε μέ τό δραμα τής έναντι πα¬ τρίδος. Σέ λίγη &?2 άναχωροΰμε. Α5ίΐο θά είμεθα στήν Έλλάδα μας. ΘΕΟΤ. Χ. ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΣ Τ. Γ. Σομδοολεΰομ,εν δσο^ς τα- ξειδεύουν μέσω Εύρώπης, πρίν^ άνα- χωρήσοον έκ Ν. Υόρκης νά άλλά- ξθΰ'ν μερΐκά δολλάρια είς νόμισμια των χωρώ^ ποΰ θά ίιέλθουν. Έάο- είται τόσα δσα θά τοίις είναι άρνε- τά. Έτσ1. καί ένήμερο: γίνονται τής άξίας των ξένων,αύτών νο*ϋομάτων καί κερδίζη μι άσημαντΐκή διαφο- ρά παρά 3ν τα αλλάζ&ον στά πλοία καί έλεγον, πού νά ίδητε τάξι καϊ άσφά- λεια στά τραίνα κ» τούς σταθμούς. Σημερ* είναι χαραίείγματΐκή, άπό- λυτος. Σέ κάθε άμ.αξοστθ!χία έχτ- δαίνοαν αστυνομικον οίτινες έπιβλέ- Κϊον ώ ςκερ-δεροι την τάξι καί ά- σϊάλεία των έπιβατών. Σέ κάθβ σταθμο είναι 3ύο καραμ-ινιέροι, ά- ττονομικοί, φααίστα·. κλπ., οί όποί- "*ο: έπιτηροθν την τάς!, διεϋκολίίνο^ν τους επιβάτας. Τπερδαίνο^ν πολλά¬ κις τοΐ»ς Άγγλθϋς, α-* καί τούς λειτςει τα παράστημα καί ή νεχρική ψϋχραιμία έκείνων. Ό Μουσσολίνι έκαμε την Ιτα¬ λία άγνώριστη, καταδάλλει υπεράν- θρωπη προσπαθεία νά ΐϊροσΐλκύβτβ ξένος-, τό κατορθώνει, οί περιηγη¬ ταί ^λημμυρίζοον σήμ,ερα τή χώρα τού καί οί Ιταλοί πλοτίζο,ιν. Διατρέχοντες τάς ακτάς τοΰ Ά- δΐ'ατίκοί, αφίνομεν οπίσω άπερά·^- το^ς καλλϊεργημένας έκτάσεις, έκ- τεταμ,ένθϋς δενϊρώνας. αμπελώνας ν.ΐ! έλζιώνας Ή παρο^τία τής I- λαιας, τού έ"θνικο3 μας τούτου δεν- οροο, ποΐ» απδ τα χρόν.α τοΰ κατα- ν.λΰσμοϋ καί τού Χρΐστοϋ αποτελεί τί σόμβολο τής εΐρήνης, ποί» στήν άρχαία (Ε).λά32 έσομοόλ:ζε το έπ- α6λ;> τοΰ άθλητ:τμοΰ, πού τόσο την
δηϊδ ό Παλαμ,άς, μας έά
έ ή
ιζε: μέχρι σΐ>γκίνήΐεω:.
'Απο το Μχάρι καί κάτω ή φά-
?'?. τα χωρία, τα τπίτια, τα προϊόν-
■:?. ο! κάτΐΐκο·. όμβιάζο^ν ττν πα-
Τό πλοίο καθ^στερεϊ στό Βοίνδη-
σι πεντε ώρες πού μάς φαίνονται
αίώνες. Τώρα είμεθα τόσο σιμά
στήν πατρίδα, άγωνιοΰμε, άϊημονοΰ-
με, θέλομε νά φθάσωμε γρήγορΛ.
Επί τέλο·ας έρχεται τό πλοίο καϊ
άναχωροΰμε περί τό μετονύκτιο. Εί¬
ναι ή τελευταία νύκτα πώ δΐερχόμε-
&2 σέ ξένη χώρα επί δεν.απέντε τώ¬
ρα χρόν.α. Ά,πό τή σ'ογκίνησί μας
δέν μποροΰμε νά κοιμηθοΰμε. Καί
δμως θέλομε νά κοΐμηθοΰμε, νά ρί-
ψωμε οπίσω μας στή ληθή τα χρό-
νι« τής ξενητιάς, νά φαντασθοΰμε
πώς δλα αΰτά τα μακρά καί σκληρά
χρόν.α είμεθα σέ λήθαργο καί πώς
ξοπ-^οΰμε άκμαίοι καί δροσεροί σάν
άπό μϊ·κρο,χ?όν:ο σνειρο. Διερωτοϋμε
τόν έαυτό μας άν είναι άλήθεΐα. Θεέ
μου τί μεταδολή! ΑίσθανόμεΘα πώς
ε^γαν ά—ό τή ράχι μας τα δεκα'-
πέντε χρόνια τής ξενητιίς. Νομίζο-
με πώς ή ίστορία είναι ή χθές, έδώ
καί δεκαπέντε μαΰρα χρόνια. Τί
ζωογόνος κα- ίό—αλή αΰρα! Πόσο
τα στήθη μας ξαλαφρών&υν! Σπεύ-
δομε στό κατάστρωμ,α άπό Ινα ενστι-
κτο άκατανίκητο. Τα γαλανά καί
καθάρΐα νερά της ηρεμης θαλάσ¬
σας, ό γαλάζιος οΰρανός μάς φαί-
νοντΐι γνωστά. Τα άναγνωρίζομί.
Είναι Έλληνικά! Άντικράζομε ά-
πεναντι στή στερηά τα ψηλά καί
δραχώδη δουνά. Τα άναγνωρίζομε,
είναι ή Ήπειρον. Στό δάθος τοΰ
ορίζοντος, ϊεξιά δϊακρίνομε τα χα-
μηλά, ηαερίύμένα δουνά ενός ώραίοο
νητΐοΰ. Είναι ή Κέρκορα. Τρίιβομε
τα Θολωαένα μας μάτια, μηπως
πάσχομ,ε άπό &φθαλμαπάτη. "Οχι,
είναι άλήθε-.7, ευρισκόμεθα στή πα-
τρώα γή. Τό δίαλαλεί ό αύγάζων
ήλίος οπίσω άπό τα βουνά τής Δω-
δώνης γελαστός, καμαρωτός, Οπε-
ρήφχ^ος, ποΰ μάς έπαναδλέπε;. Αί
χ,υσαί τοα άκτίνες μάς φιλοΰν έγ-
κάρδια, μάς χαιρετοΰν, μάς ξαναϊί-
δοον την πρώτη μας ζωή, τάς άνα-
Ή δέσποινας Λοϊζ Οΰωλλις, ήτις διεκ-
δικεϊ τόν τίτλον τής «Μίς Σικάγον»,
είς τόν έν Ντητρόϊτ διενεο,γούμενον
Λιανωνιιτιιόν άλΐ
γνωρίζομε, είναι 'Ελληνικαί. Τί ά-
γαθή «ύμπτωσι; νά άντιαρΰσωμ*
την πατρίδα , νά εύρεθώμε στούς
κόλπους της μέ την ανατολή τθδ η¬
λίου! Μάς φαίνετα: ανέγερσις άπό
τόν τάφο, νέα ζωή!.
Άτενίζομε όλοένα, άκατάπΐυστα,
άχόρταγα την πατρίδα, τό άεράκι,
ό ζέρρός της μάς θωπεΰει καμαρω-
τά, καί τό κοματάκι μέ τό γλυκό
:ου φλοίσδο μάς μοορμουρίζει χαρου-
μενά: «Καλώς ήλθατε»!
Φίύγει τό πλοϊο γρήγορα, καί δ¬
μως μάς φαίνεται τόσο άργά. Πλη-
σ'.άζομε την ωρΛ'.χ, τή μαγευτική
Κερκύρα, τή νήσο των Φαΐάκων.
Αί Μοίραι τής Ξενητιάς είχαν
ίγραμμένο ν? ακολουθήσωμε καί ή-
ΐΑεί: τόν ίί'.ο δρόμο τοΰ Όδυσσέως
ακριβώς. Δέν πιστίΰομε δέ νά αί-
σθάνθηκε δαθϋτερα συγκίνησι ό πο-
λύμητις ήρως τοΰ Όμήρου άπό ή-
αάς, ποΰ πζρχ^τ,ιι στήν ξενητειά
όχ: όλΐγώτϊρες περιπέτειας, καί έχ
των οποίων μερικοί περιεπλανήθη-
ΐαν περισσότερα χρόνια έκείνου.
Νά, ή ώραία πόλις τής Κερκύ¬
ρας, τα δΰο της "Ενετικά φροόρια,
τό άνάκτορο, τα μο·>ράγια της, ή
σπ'.ανάδα, ή Γαρίτσα καί τα άλλα
πανευμορψα χροάστειά της. Πόσες
γλυκές άναμνήσεις μάς φέρει, καί
ρίγος ϊατρέχει τίς φλέδες μας, ό-
ποία συγκίνησις μάς κατέχει! Πώς
άναζωνταν-ευΰυν τα χρΰσά τρία χρό¬
νια πού έπέρασα έκεί ώς σπουδα-
ττής! Τί άνεκτίμητη, άφάνταστη
άμοιδή πού μάς χαρίζουν τό τοπία
καί αί σκηναί τοΰ νεανικοΰ μας 6ί-
ου! "Ο,τι αίσθάνετα! κανείς δέν
απορεϊ νά έκφρασθη καταλλήλως
καί έπΐρκώς, οΰτε πληρώνεται μέ
δλα τα καλά τοΰ κόσμου.
Νά τό άλσος τοΰ Μοη Β,βρο,
τό Καρίάκι, ένθα έγιναν αί άνασαα-
?αί τής άρχαίας πόλεως των Φαι-
άκων, ή Παλαιόπολΐς, Ι-νβα ήσαν
τα άνάκτορ» τοΰ Άλχινόοα.
Νά τό γρατφίκώτατο Ποντηκονήσι
καί παρά πέρα τό μαγευτικό Κανό-
νΐ, στήν άκρογιαλιά τοΰ όποίοο ό Ό-
δΐΜττεύς εόρήκδ τή Νβυσιτιβ νά πλά¬
νη μέ τάς Θεραχαινίδας της. Στήν
αυτή θέσι άπαράλλακτα όπως περι-
γρά<ξει ό 'Ομηρος, τα έπανευρίσκο- με είχερ ποτέ μαγευτηιά καί ώραία. Νά είς τό νοτιοδυτιαόν δάθος β λόφος τρϋ Γαστουρΐοΰ, μέ τό περίφη- —ο Άχίλλειο, τό οποίον ομως ήτο /.ακορρεζικο στούς κυρίοος τοο, στή δολοφονηθείσα αΰτοκράτΐΐρο; τής Αυστρίας 'Ελκτάδετ πού τό είχε /.τίσει, καί στόν πολύν Κάϊζερ, -ού τό είχε κατόπιν άγοράσει. Περνοϋμε τα χωρία της Λευκί- μης πού ξεχωρίζουν σάν άνθοδεσμη στήν κατάφιηο άπό εληές καί όπω- ροφόρα δένδρα λωρίία αυτή της Κερκύρας, άφίνομε πρός τα δεξιά μίς τα δυό έλαιόφ^τα νησάκια, Πα- ξούς καί Άντΐπάξους, άπό τα άρ'.- στερά μας δβ την ίστορική Πάργα. Π^ρχωροΰμε, καί τα δουνά τής Ή- πβιροϊ εγείρονται ύψηλά, άνώμαλα, γυμνά, ίγρια, άλλά μεγαλοπρεπη. Πρός τή θάλασσα χαμηλώνοον σάν νά έκτείνοϋν τα χέρια τοος στορ- γ!κά νά μάς άγκαλιάσουν. Φθάνομε στή Λευκάία, Άγία Μαυρα, μέ τα <τ/ονα, ΰλλά εύμορφα δουνάκία της. Νά τό άκρωτήρί της, ό Λευκάτας, άπό τό όποίο έκρημνί- θη ή ποιήτρια Σαχφώ. ^ Διακρίνωμε τωρα την Κεφαλλη¬ νία μβ τό χθαμαλό, κατάφυτο λα:- ^ο της, καί στό %έθος, πρός τή με- σημδρία, τα ΰψηλά καί μεγαλοπρε- πή της δουνά. Περνοΰμε τώρςι με- ταξύ Κεφαλληνία χαί 'ΙΘάκης, το·; ίδιο δρόμο τοϋ πολυΐδασ^ΐίμένου Ό- δυσσεως. "Αν καί οί άρχαιολόγοΐ ίέν εχουν άκόμη συμφωνήσει άν ή Όμηρική Ίθάκη είναι ή σημερΐνή -οιαώτη, η ή Λεϋκάς ή ή Κεφαλλη- '*' *? ,τούτοις είναι γεγονός ότι ό τα 13!* νερά έπανέκαμφέ χαί ο Όϊυσσευς. "Ωπως δέ έχείνος περι- πλανώμενος ηυχετο νά άξιωθή, ε- <ττω καί νά προσπεράστ) άπό την πα- τρικήγή, χ,αί νά ί2— τόν καπνό άπό τα σπίτια της, έτσι καί ημείς, καί χαθε άλλος, στή ξενητειά είχαμε κάμε: πολλάκις την ίδ-.α «ύχή. Καί τώρα πού προσπερνώ άπό τή πατρι- κ ήγή, καί ό πόθος μου πραγματο- ποιείται καί ξτ;α6λέπω καί άνα·- γνωρίζω τα προσφιλή μου τοπία της Κεφαλληνίας, χαί δλέπω άπά τα ωραίά της σπίτ;α άνερχόμενο το άχό Ή έξ Άργεντίνας χορεύτρια Ροζίτα, ήτις εσχάτως η/.ϋε ίκ Παρισιυ την Νέαν Υόρκην. στά θύράνια ώς άγιο θϋμίαμ* τδν μη μάς ύπενθυμίζει^ την πατρδ: κα*νό τος, άδυνατών νά χεριγβάψω μάς καλδί στήν άγκάλη της έν ο/; όποία· συγκίνησις χαττέχει την καρ- δ-.ά μο» χαί χόσο πάλλετ δυνατά! Μόνο Τ(^ρσκυνητής ταπεινός τής Μοίρας πού μέ έπανέφερε ψ'.Θυρίζω Ο ΠΟΟΟΣ ΤΟΥ ΧΡΪ ματι αυτής. Διαχρίνομε την ώρα 3 σ'.λουέττα της φωταγωγημένη, γο*· τευτιχή. Τό πλοίο φθάνει χαί αγ) ροίολεί ττόν λιμένα. Άχόμη ψ. τό τοΰ Συμεώνος ((Νόν άπολύε-.ς'δάλλομε^ μήπως είναι δνειρο.. «ν ϊοδλόν στ» Δέσ—οτα»! ' Σέ λίγο δμως πού πατοΰμε τ Ή καρδία μας άνασχ:ρτά όλόχα-ΐστερηά πεΐθόμεθα ότ: είναι τρ» ρη; στήν ΐδέ» ότι έκβί άντικρυ περι-Ιματικότης. αένοον οί προσφιλείς μας καί στή Ι Είναι ή πρώτη Έλληνική γή ''· γλοκειά προσδοκί* τοΰ σφικτοΰ αγ-! πατοΰμε καί σπεύδ&με κα· την τ.:'.' χ,ϊλΐάσματος καί των θερμών φι-| κ:>νοΰμε.
λιών τής μάννβς. Τώρα αίσθανόμε-! ΘΕΟΤ. Χ. ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΣ
θα χοιά χαρά καί βίτρ.ιχία αισθανθή-' " ~""---------
Χ8 ό 'Οδυσσεύς όταν έπανείδε στό | ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΕ
χ6>ράφι τόν παττέρα τού, τό γερω
Λαέρτη, ·καί έπανεΰρβ τή γυναίκά
τού την Πηνελό—7 καί τόν γυιό τού
τόν Τηλέυβχο. Κβί μολονότι κά-
ποια σκληρά Μοίρα δέν ηύδόκησε
νά βχανεύρωμε μερικοί άχό ημάς ό-
λους τούς ίδικούς μας, τάς προσφι-'
λείς μας ύπαρξις, χαί μάλ:στα ι
τούς γονείς μα·ς, έν τούτοις ή χαρά,
μας — &στω καί πένθιμος — είναι ι
δαθειά, άνέκφραστος. Άκόμη χαί τό ι
χώμα τοϋ τάφου των νά β'.λήσωμε, Ι
είμεθα δέίαιοι πώς θά το κάμωμε |
έλαφρότερο καί Θά πάρωμε μετα-'
χρονικώς την εύχή τ(Κ> όλόκληρο.
Στά δεξιά μας τώρα έγείρετα:
ώς τα οΰννεφα είπερ ποτέ μεγαλο-1
πρεχής ό Αίνος, το μεγάλο δοονό |
τής Κεφαλληνίας, ό ήλιος σπεύδε'. ι
ρόδινος πρός τή δύσι το·>, μάς άχο-'
στέλλει τίς τελευταίας χρυσές «υ
άκτίνες, κατηθυ-,ιόμεθα είς Πά-1
χρας. χ
Ή σελήνη, χλωμή καί ντροπαλή,
τάν Έλληνική χΐρθένα, μειδιά καί
μάς χαιρετά, τ' άστέρΐα άμετρητϊ
λάμποον στό "ερίωμα, τρεμοσδύ-
νο(>ν χαί πετοΰν σάν άγγελοι τ' οΰ-
ρανοϋ κου χανηγορίζουν την έπάν&δό
Ή νυκτβ άχλώνετα: σιγά-σιγά,
ή πρώτη νύκτα στήν πατρώα γή, δι¬
αφορετικήν, έλαφρά, δροσερά, νανου-
ρΐστική. Ό οΰρανός καθάρ-.ος, γα-
λάζιος, λΐμποκοχά σάν θεόρατη ι>-
περχόσμϊος λυχνία πού καίε; γ:ορ-
τάσιμα στό ναό τής Έλληνικής πα¬
τρίδος.
Τα ήλεκτρικά φώτα των Πα-
τρών έγείροον πύρινη στήλη σάν ση-
μείο εορτής, χαράς. Τα φώτά της
τώρα διακρίνονται χαί λάμπον; σάν
άμέτρητα μάτΐα πού μάς άναμένουν
στοργιχβ.^ Θέλει νά μάς ΰποδεχθη
;. Τό δνομά ττ£ άκό-
Θέλω μέ τοϋς; χρ
νά τοώω γλυκό ψωμι
οταρ^ντο, μυοωδάτο,
παστόπητα 'ώμή
<ραι άπό τό τσουκάλ.ι ποϋ τσίκνα νά μυρίζιι. καί στήν γωνιά ή φωτιτι τα ξύλα της νά τρίϊΐι Τό σκοτεινό· κατώϊ ό λύχνος νά φωτάο οπτοΰς καπνισμένου; τοί-/·» νά κρίμονται καρποί ξεοοί γιά τό χίΐμώνα καί μέσα στό ταροΐ (κοφι μιά κλώσσα κουρνιασμένη τ' αΰγά της νά ζεσταίνη Κι' ή γρηοϋλα μέ τή παοέκει καθισμενη νά νέθη τό μαλλί της, τριγύρω τα παιδία όλόχορα νά ποίζουν μέ γελαστή καρδιά Κι' έγώ, παιδϊ μαζύ τους, 'πά στήν χοντρίι άντρομίδα νά νοιώθω μέσ' τα στη^^ια όλοφα')τεινη μι' άχτίδα. άθώα νά [ΐέ λούζη, κι' άλάφρωμα γλυκο. νά πέρνη ή κουρασμεν'ι ψυ%ή μου άπό τό κακο τής πολιτείας ■ψεμμα... Τό βράδυ δλοι μαζύ μιά προσΐυχή νά λεμε κΐ;" ό θεός νά ξαναζϋ| βαδειά μας· κ.αί τα βλέ σάν κλείσουν ολονών^ κι' ό τίμιο; ίσν.ιος τοΰ άναδενεται μέ γλύκ.α, νά νοιώθω πώς κάποια $ άκώ άπό τόν ούρανό νά λέη: Παιδάκι μου ασι»τ" χαμένο, έδώ σέ βϋ ΑΘΗΝΑ Έκλεκτά βιδλία εχ« Βιδλιοπωλείον τοΰ ρ^κος». Ι

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. 1929.
297 ΤΉΙΒϋ ΑνΕ.
ΝΕνν ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
. ΓΕΙΙΧ
21
2Ο2Εα3τ23κο3Τ.
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
ΤΕίΕΡΗΟΝΕ ΑίΟΟΝθυΐΝ 3563
ΕΕ&ΤΑϋΒΑΝΙ ΑΝΟ ΜΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ ΕβϋΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΡΑί. ΟΟΝΤΡΑΟΤΟΡ5
. 6135565, δίΙνβΓ 3ηά ΚίίοΗβη Εφΐίρΐηβηί
ΟοηιρΐΘίβ Κβδί3ϋΓ3ηί Ουΐ£ϋ(βΓ5. Τ¥β δΐΐρρΐγ
οηβ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΩΤΕΡΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Είς τα διΊΟνν ΚθΟΓΤΊδ τής Έ-
ταιρέίας μας θά εΰρητε πλτ|(>ες
δειγματολόγιον παντός εΧδους
χρειαζομένου είς τα έστιατόρια
τ) ζαχαροπλαστεία. Είς δέ τάς
αποθήκας μας θά εΰρητε πλή¬
ρη παρακαταθήκην δλων των
εΐδών.
1 6 τμήμα σχεδιασμοΰ καϊ, προϋ¬
πολογισμόν λίαν ευχαρίστως
θά σάς καταρτίστ] σχέδια κ<Λ προΰπολογισμους διά τό κατά- στημά σας, μέ έπιμέλειαν, ακρί¬ βειαν κα εΐδικότητα άποκτη- θεΐσαν κατόπιν πολυετούς πεί- ρας. ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΞΥΑΟΥΡΠΚΗΣ Τ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΜΑΣ Ο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ τουτο διευθυνόμενον άπό ειδι¬ κόν δεδοκιμασμένης πείρας καί ίκανότητος μέ επιτε¬ λείον πεπειραμένων καί ίκανων ξυλουργών, μέ τελεία ήλεκ- τρικά μηχανήματα, μάς φέρουν είς θέσιν δχι μόνον νά παρου¬ σιάσωμεν εργασίαν τελείαν, ίκανοποιοϋσαν κάθε γοΰστο, άλ- λά νά συναγωνιζώμεθα κάθε τιμήν άΜλου έργοστασίου. Ή έργασία ήτις θά έξέλθϊΐ τοΰ έργοστασίου μας θά έχη έπιμέ¬ λειαν εκτελέσεως, ακρίβειαν άρχιτεκτονικής, σχέδια καλλιτε- χνικά καί διάρκειαν άντοχής ήγγυημένην. Ό ΟΙκος Μ. Ρβΐίχ 3ηά Οο., Ιηε., άποδίδων μεγίστην σημασίοΐν είς τό γενικόν σχεδίασμα των καταστημάτων καί την εσωτερικήν διακόσμησιν, έπιθυμών δέ νά παρουσιάση Καταστημα- τα εφάμιλλα και ανωτέρα των Αμερικανικόν, ΐδρυσε τέλειον 13ΙΟ Ο Οίκος ούτος ιδρύθη πρό έπτά έ- τών, άλλά κατά τό διάστημα τουτο ε- δειξε τοιαύτην σταδιοδρομίαν, ώστε κατέστη μία άπό τάς μεγαλειτέρας έ- ταιρείας τοΰ εΐδους τού καί ή μόνη σο¬ βαρά Έλληνική τοιαύτη. "Ολα τα είς την Νέαν Υόρκην καί τοίς περιχώροις καταστήματα, τα σχε- διασθέντα, καταρτισθέντα καί συμ- πληρωθέντα καθ' δλα παρ' ημών, ε- χουν την σφραγΐδα της τελειότητος τοΰ νεωτερισμοΰ καί της έπιμελείας. Τα εργα μας ταυτα είναι δείγματα της άθορύβου εργασίας μας καί τρα- νη απόδειξις της ίκανότητος μας. "Εχομεν αποκτήση την έμπιστοσύ- νην τοΰ κοινοϋ, διότι είς οιονδήποτε παρεδώσαμεν εργασίαν μάς ώμολό- γησεν ειλικρινώς δτι ή εκτέλεσις τής εργασίας υπερέβη τάς προσδοκίας τού. Είδικότης είς την εργασίαν, τέλειαι έγκαταστάσεις, άφθονος παρακατα- θήκη βλων τοόν είδών, είδικά τμήμα- τα διευθυνόμενα άπό εύδοκιμήσαντας εϊδικούς, καθιστοΰν την Εταιρείαν μας προτιμητέαν άπό κάθε "Ελληνα σκοπεύοντα ν' ανοίξη, εργασίας, ή νά τροποποιήση τό κατάστημά τού. Ό Οΐκος Μ. ΡΕΙ,ΙΧ ΑΝϋ ΟΟ., ΙΝΟ., εκτελεί κατ' ετος εκατοντάδας χιλιάδων δολλαρίοον εργασίας. Μέ τα μέσα, την δυναμιν καί την πείραν, είναι είς θέσιν νά παρουσιάση εργα¬ σίας ΤΕΛΕΙΑΣ υφ' όλας τάς άπό- ψεις. Ούδεμία έργασία είναι τόσον μι- κρή ώστε νά την περιφρονήσωμεν, καί ούδεμία έργασία είναι τόσον με- γάλη ώστε νά μάς φοβίστι. Μ. ΡΕυΧά Οο. Ινο. 297 ΤΗΙΚΟ ΑΥΕΝϋΕ 202 ΕΑ8Τ 23ΚΟ 5Τ. Ρΐιοηε: Α1§οηςυίη 3563 Υπό την Διεύθυνσιν είδικοϋ καλλιτέχνου, τό οποίον σχεδιάζει και εκτελεί εσωτερικάς διακοσμήσεις, ΌεοθΓαΙϊνε Ρ3ΪηΙίη§8, Ρεποά Όε- >ΓαΙίοη, 8ρ3ηΪ5η δΐγΐβ ΟαίΙβΧ, πλαστικας διακοσμήσεις δι' άναγλΰφου έκ γΰψου, ξΰλου, ή άπομιμήσεως μετάλλου, άπομιμήσεις ξΰλων
Ιίοη, 8ρ3ηΪ5η δΐγΐβ ΟαίΙβΧ, πλαστικς μής γφ γψ,
«αί μαρμάρων καί έν γένει πάσαν εργασίαν άναγομένην είς την εσωτερικήν διακόσμησιν.
Τό δΐιιαίο μας πρό πάσης εργασίας θά σάς υποβάλη χρωματιστόν σχέδιον μέ όλας τάς λεπτομερείας τοΰ άεοοΓ3ΐίοη.
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΕ ΕΦΑΜΙΛΛΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ δΤϋΌΙΟδ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 192».
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΌΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,4ΟΟ,Ο€Ο
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράη)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΪ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΧΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηροχώρΟ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑχΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουοίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΉ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΕΕΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡ1ΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΜΕΓΛΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυβήοβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΌΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθϋ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονο;)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΤΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤ&:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡ&:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝΟΝ ΕΧΕΙ ΕΜ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ. ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβε, ήτοι είς πρώτην ζήτηβεν
δεκαπενθήμ&ρον προειδοποιηθή
προθε-ε,ία β μηνών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
» Α
» 8
» 1Ο έτ&ν...........
ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβαύτως χαταθέαεις έν δψβι κ»1 4«1 «ροθεβμίίχ εέ? Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλβχα «αί *Ιτ*«
λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τί. Ιδιον νομββμα είς το όποΗον Ιγινεν ή κατάθεσις, <>π6 το?>ς καλλιτέρους δροος.
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ3ΤΙΤυΤΙ0Ν$ ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔ&ΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝίΙ ΤΩΝ 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό €θΓηρουηά ΙηΙβΓβδΙ ϋβρΗΓΐιηβηΙ είς Δολλάρια πρός 4^2%
ΚΑΤΑΘΕ^ΕΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ιδ τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€ιΐ6οκίη8 ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αϋτουσισν Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_6ίΙεΓ5 οί ΟΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυδΤ 00.
205 Λ/Ε8Τ 33κο 8ΤΡΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΤΗΑΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ89.
ϊεΐερΐιοηε: Η&πεοοΐι 0575 &ηά Οδϊ»
33 50. ΟΙ-ΑΒΚ 5ΤΗΕΕΤ,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ.

<.ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1923. 3.1 [ΑΜΕΣΑΝΤΧΤΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ ΕΝΑΣ ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΕΙ Σ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΉΝ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΛΑΦΟΥ. ΤΑ ΦΩΤΕΙΝΑ ΝΗΣΑΚΙΑ, ΠΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΠΝΟΥΝ Ν!Ε ΦΩΤΕΙΝΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΙ Ο- ΑΟΦίϊΤΕΣ ΓΟΝΔΟΛΕΣ.- ΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΜΙΑΣ ΦΑΝΤΑΣΘΗΣ ΓΕίϊΛΟ- ΠΚΗΣ ΟΕΟΜΗΝΙΑΣ.— ΕΝ» ΤΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟΝ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ... ιβΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Οί ξέ- Γ -5,ηγηταί χού κατακλυζοον τε βνια 'άτελεύτητα την κρωχευ- ί ό ™ Μα?τγι ω? ~* 6ρί««»ν σ «οξες μ»· ■ίς ά3χαίές μας δόξες καί τίς • αίς κακομο:?!ές. Άνακαλυ- ',ν'·/.:ί κάτι τι άλλο χού σέ μάς •λάνε: χειά καμμιά έντύχωσι. καλύκτοον δηλαϊή χώς ή χρω- ε,;σ άαας είναι νοκτόδιος ύχό την ίτίτήν στ,μασίαν τής λέξεως |! Βεβαία! Ή "Αθηνά ζή μόνον ϊ νύχτα. Την ήιέία τι άναχαύε- ες πόλεις καί ξεψϋχάει μαζύ μέ Ίχτα. "Οταν άκριδώς ίιαγρά- .7-, χχίθανες στόν ήμίφωτο όρί- |α οί μχδιές σιλουέττες των-γρχ- )ν 6ο'·ονών χού την χερίδάλλουν. ♦ · * [ΐ;ογθές τό δράδυ ένω κα6όμουν (Ϊτοό ύχαίθριο κέντρο μαζύ μέ <τή χαρέα άδιορθώτων ξ-ενύ- |ων, μιά άχό τίΐ ξεσχοινίδες τής ίας είίε σέ μιά στιγμή κατά- Ιιτος τό ©εγγάρι νά δγαίνη πίσω Ιτόν άχέναντί μας λόφο, καί νά |αίνη στόν ούρανό άργό, Χίμμέ- καί όλόφωτο. Άμέσως ένθο>
Οτκε ά-ο τό θεααα. Διότι είναι
Ιττόν, ότι καί οί χλέον μοντέρ-
Ιαί οί χλέον σαγχρονισμένε- Ά-
ΐίες όταν ίδουν τό φεγγάρ: στόν
νό νά μετχ£άλλη την άττική νύ-
|ο·έ χανηγΰρ' φωτός... σεληνιά-
-Νά χάαε στό Λυκςτδητό! Νά
Ιάΐθ'ομε άχό κεϊ χά·;ω την Αθή¬
νας! Αύτό χροέτεινεν ή δεσχοι-
'γώ δέν μί>>ησα γιατί χερίμενα
"·'!ΐ ή ^αχρονιστική αύτη χρό-
μέσα στά όμηρ:κά γέλοια τής
ς. Δ;>στοχώς δμως συνέβηκε
ΐμετρικώς άντίθϊτο.'Ολοι βρε-
ινε συμφωνθ! μέ την χρότασι.
έ τυχόν σκληροτράχηλος' άντίρ-
■ ""·' 6α άχετέλεί άνορθογρα-
: λε-τά άκόμη καί ή χο-
σΰντροφιά άρχισε νά
.. είς τα ήδη έςωραϊσμέ-
ρ;>μοτομημένα ίερά κατσά-
τής άλλοτε. Μά δέέαυ! Τα
τια τοΰ ίεροϋ λόφου -ού χρδ
-ίίωνων εθεχτο καταχλτ-
το αρχαίον ελληνικόν θαΰμα
^»ν τλέον καί αύτά βίς την" ί-
'ίη Στή θέ^[ τθ'ος είναι τώρα
Ιιζν
ρ
πλατΐΓς ίτο μπετόν άρμέ
ίκόπτονται κάτ>ε ότο άό
ς το μπετόν
-ϊ'.-ίκόπτονται κάτ>ε τότο
ϊ
|ι ίρομοί αύτοι μελονότ; είναι
|ν μεσάνοκτα, είναι γεμίτοι κό-
■τάσης ήλ'.κίας, τάξεως καί ψύ-
• > Ολες οί γύρω άχό τό λόφο
λ'ες εχο^ν άδ-ειά^ει. Οί δέ δρό-
ος δίδουν την εντύπωσιν χόλε-
«ο ^γχατελείφθησαν άχό τόν
>σμόν των ί·.' άγνωστον αιτίαν.
Ρλος αύτός ό χληθυσμός εχει
Ιναστϊύσίΐ είς τα χερί την Δε-
«νην χέντρα καί τόν ένίοξον λό-
^ε την άψογον ρομοτομίαν χαί
^"Γΐαστικόν φώς.
χερίεργος άνθρωχος αύτός ό
ρη^Κατώρ^ω νά σ>γχρονι-
Ιακολυτως καί νά Οχερβεματίση
Ι'τα είς σογχρονιβμδν τούς βλ-
άχό τίς γραφικές συνη-
τού χαρβλδόντος.
κύματα των β-ομχολιτών χοίι
^ο>ν τόν ίε?ον χ^ Χ2τά
, ως |π| το πχ27ττ0ΡΛ στ|χον.
ί&ε τόσο στοΰς έχίκαιρους
ϊίς το5 έλίχοεΐϊούς 6ο
ς το5. έλίχοεΐϊούς. 0?6μο«
( ατενίζο^ν έν έκστάσει την
αν εΐς κύματα φωτός χρω-
,,ή όχοία την ώρα αύτη ζΐ
βζεί
ΡΥζεί...
»3ντ5νος ρυθμός της φθάνει
ι «βηιω 5χΐ δ^ως ε[να,5 ^χχ,,
ς 5 ^χχ,,
[, μος, έξ^ανικειομένος,
Γ* ^ροερχεται άχό άλλον άν^ω-
^ο με τόν όχοίον οί ρωμαντί-
Ρϊτηρηταϊ τοϋ ΛυχαΛητοδ ίέν
™Η«* άχολύτως σχέσιν.
ο -ά Θί
δθ'ον καί σδυνοον συνδχώς χροσβέ-
το^ν τό>^ο;ς φαντατμαγορικούς στό
άρμονικόν σύνολον.
Κατοχ'.ν στρέφομεν τα βλέμματ*
λώ ί ύ ί
Παιδία αμφοτέρων των φύλων μέ τάς καλλιτέρας ενδυμασίας των— τάς ένδυμασίας τοΰ «ήλιακοΰ λουτροϋ».
μφωτον Θ»ί>μα
Ι,'^ατα των άνεδχι^ένων φ6ά-
γ» «ε τττν χορι*<ρτ τού καί στα- μβτοϋν άναγκαστικα μχροστα στις διχλωμχ^ταλωμενες καγκελλόφρα- χτες χόρτες τοΰ μοναστηριοΰ. 'Εκεΐ σταματοϋν σιωχηλά. Τα ζευγάρια συνεννοοϋνται μετξύ τοος μέ υ:γανά μονοσυλλαία. Ό σιωπηλός καΐ έπΓδλητικός όγκος τοΰ μίναστηριοό μέ τίς σιδείένιες χόρτες, τίς κλειστές καΐ άμχαρο- φραγαένες χοΰ έμχοδίζοον την εί- (ροϊον στούς ννχτ«ρινοΰς δείήλους, μοιάζδ! μέ κάτι τι ντό μ'οστηριώ^ες, τό χερίφοίον καί τό άνεξερε^νητον! Μιά μεσαιων-ίκή χνοή είναι διά- χυτος στην άτμόσφαιρα καί άναγκά- ζε: άβελα τοίις νϋκτερινούς έπισχε- πτας νά μιλοϋν μεταξύ τους σιγα- λά καί λιγάκι φοδιομένΐι! Τό ϊ:αδολ©Θήλυχο όμως χοΰ είχε την εμχνειχτιν τής νυκτερινής αυτής όρείδασίας, ϊέν έννοιωθε τίχοτα άχό το^ς μεσαιωνικοΰς αύτούς ΰστερι- σμοός. Αύτη ήξευρε έχ χείρϊ;, ότι τό εύαγγελικάν ρητόν «κρούετδ καΐ άνοιγήσεταΐ ημίν...» είχε καΐ θά έχη εφαρμογήν -είς όλας τάς έχοχάς καί όλους τούς α·ΐώνϊς καί έφ' όσον 6χ- ρχο-ον έχί τής γής άνθρωχοι. Άρ- χεί οί άνθρωχοι νά ξερουν νά... χτι>-
χοΰν! Αύτό τα τελε'οταίο φαίνεται
χώς τό ήςεορε καλά ή μοντέρνα ί«-
σχοινίς καί γι' αντό χροχώρη<τε Οπρ- ραλέα χρός την χαγκελλόφρακτη πόρτα, άρχαξε (πά γερά άχό τα σχόρ καί τίς γ'^μνΐστικές μχράττα της ϊ·λ ά—: τα κάγκελλά της καί την εσεισε μέ όλη της την δύναμι συθέμελη. Καμμιά άχάντη<Γ!ς άν- Θ?ώ·:οο ίέν ιέϊόθτ, είς τόν ίϊ ΐμόν αυτόν. Την άχάντησιν την ε- δωσε μιά άγέλη ττοχανόσκΰλλωνχονι έφώρμησε άκράτητη κατά τής δεδή- λου. Άν 2έν ΰχήρχαν τα κάγκελλα σημερα θά άνήκε καί αύτη στήν ι¬ στορίαν. Ε&τυχώς όμως χοίι τα κάγ- κελλα ήσαν στερεά... Λίγο υττε:α άχό τόν αί·φνι5ια· σμίν των σκόλλων φάνηκε χίσω άχό μαντρότοιχο καί μ>.ά άνθρώχινη κε-
φαλή άνήχοϋσα δχι 6έ€αια σέ κανε-
ναν —δερόφραχτον ίχχότην, άλλά
είς ίνα χεζότατον φύλ3,·κα, ό όχοϊο;
μάς ηρώτησε έχδρικά καί καχύπο-
χτα τί ήθέλαμε την άκατάλληλη
εκείνην ώραν στο έρημηττίριόν τοι».
Τό ϊιαδολοδήλϋκο δμως ίέν έχτο-
ήθη. Ανέλαβε νά τόν χείσΐβ, ότι
I-
χρεχε νά μάς ανοίξη καί τα χατά-
φερε....
* * ·
Ή χερικλεής μας χρωτεύοϋσα
θεωμένη άχό τής κορυφής τοϋ ίστο-
ρικοΰ λ»ρ<<ι> της είναι έξαιρετικά
μεγαλοχρεχής.
Ή εύεργετ'.κή νύχτΛϊχεχάζεί μέ
τα σχοτάϊια της τοΰς άνεσκαμμέ-
νο·ος ϊρόμοος της, τα δορίορώίη ρεό-
ματά της χοί> ·άντικαβιστθϋν τούς
ιόχονόμοος καΐ τόν ά'^αρχικόν οίκοδΌ-
μ:κόν ρυθμόν της.
Μέχρις έκεΐ χάνω ίέν φθάνο'Λ
ζζρα οί άχϊ'.ρόχρωμες άνταυγειβς
των χληθωρικων φώτων της, ό άνά-
λαφρος θόρ>δος τής κανονικής χκχ-
χνοής της καΐ ή φαντασμαγορΐκή
θέα των τυνο'.κιών της χου κολομ-
χονν είς άχλετον φώς. Ό ίττ&ρικος
όζ νοαίζε; κ2»νεΊς ότι σ·ονέλα€6
την κακοηθη εμχνεοσιν νά
λεκτρικήν Εταιρείαν μας.
Τό Σύνταγμα χλέει βίς κ'όματα
φωτός. Ή λεωφόορς Συγγροϋ τϊρά-
ττιο φωτεινό αανάλι "καί οί άτΐλεί-
ωτες σν-ρές των αύτοκινήτων χτχι
την άνεδοκατεδαί'νουν μέ τ/χνιί-
νοι,ς τούς ήλεκτρικούς των χροδο-
λείς μίΐάζονν μέ χάμφωτες γόνίο-
λε; τού τό 5ια-λέο·ον μέ την τχχύ-
τητΐ τής άστραχης. Μακριοά στό
6ά6ο; ή Καστέλα, τα Φάληρα και
ή Γ/.οφάϊα, φωτείνά νησάαία χού νο-
μίζει κανείς χώς ταξε'.Ϋεύθϋν γιά κό-
σμοος φανταστικους.
Μόνον ό Έθνπκος κήχος μέ τόν
χελώριον όγκον τα> χού ίέξαχλώνβ-
ται 'όλοσκότετνος μέσα στόν ώχίανον
τοΰ φωτός θέλει νά μ»ς ίιχενθ^· ίση,
ότι τό όλόφωτον τ)α·άμα χού άτ«νί-
ζομεν καίτάχληχτοι είναι άχοτέλε-
σμα άχάτης όχτ'.αής. Καί ότι ή ή-
λεκτριχή Έταιρεία ϊέν έχαοσε οϊτε
γιά μιά στΓγμή νά άχολασταίνι;;. 'Έ-
μεί; ίέν τΐν χιστεύομε. Τουναντίον
μάλίττα ό τερατώίης σκοτεινός όγ-
κο; τοο χού μοιάζει μέ ζώο χροϊστο-
ρΐκής έχσχής καί μυβικών ί-.αστά-
σεων νομίζ«ι χανείς χώς φτ·.άχθηκ«
γιά νά «χογραμμίζτ^ τόν φωτεινόν
ώκε«ον έντός τοΰ όχοίου ταξϊ'.ίΐύ-
ομεν.
Πίσω άχό τόν σκοτεινδν ?ύτον
όγκον φαίνετβι τα Παγκράτι σάν ξε
νωριστή χόλις όλόφωτη καΐ αύτη.
Οί χοικιλόχρωμες φωτεινής ρε-.ιλά-
μες των έταΐρεΐών των αύτοκινήτων
αΐ των έργοστασίων της χού άνά-
χ-.κώς τούς συνοικισμούς τοϋ Βύρω-
νοτ, τής Κα:σαρΐανής, των Ποϊα-
ράδων, τής Νέας Φιλαιδελ?είας,
τοό Περ',στεριοϋ, δλε; νησίδες φω-
ϊτεινές χού νομίζει κανεΐς χώς άχε-
|σχάσθτστ^ άχό τό φωτεινό ΐύνολον
Ι χού μάς -επιβάλλει σΰνεχΐία τρομε¬
ράς γεωλογικής Θεομηνίας χοό συ-
,νέβη χρό άμνημονευτων χρόνων.
• Καί μακράν, χολύ μακράν,"στό
δαθος τοϋ σκοτε'.νοΰ ορίζοντος τα ά-
μυδ^ά φώτα τοϋ Ψ'οχικοΰ, τοό Χα-
λανϊρ-.οΰ καί τοΰ Άμ^ουσιοϋ πού
μάς έξαχοστέλλ&ΰν συνε^ώς .ίς ά-
δ-·ναμες- ά·/ταύγείές των χού ΐρεμο-
σδυνοον διαρκώς. "Ολα δέ αύτά το-
■Ιλι-Λμένα μέσα στόν μ·οθ:κών ίιαστά-
σεων άργ·ορόχρωμον μανδύαν χού έξ-
ατχολύει, ^φασμένον άχό τα 5ψη τοΰ
ού^,νιου θόλθΌ τό φεγγάρι, ένω άνε-
| οαίνει μέ μεγαλοχρεχή δραδΰτητα.
Ι Τό φαντασμαγορικόν αίχ^.2 μάς
ίκρατάει καταχλήκτο-ος. Κανεΐ; δέν
|έχε; κέ;;.νά μιλήση. "Ολες οί αί-
|στ)ήσί!ς είναι σογκεντρωμένες στά
ιμάτια. Ή χΐιραμίκρή φωνή ϊίνει
| την έντύχωσιν ίεροσυλίας. Καΐ χο-
λύ σωστά. Τα μεγαλουργηαατζ τής
| Φύσεως γ:ά νά τα άχολαμδάνη κα-
νείς είς όλόκληρη την μεγαλοχρεχή
τους εκτασ: χρεχεί νά τα θανμάζη
Ι σιωχηλός.
Ι Δέν ξευρω χόση ύρΐ θά καβό-
μαστε έκεϊ χάνω άν ό φυλακάς τοΰ
μοναστηριοΰ δέν εχανε την ύχομονή
τοΰ λέγοντά; μας, ότι διέπραξε
σφάλμα σοδαρόν χού μάς άνοιξε την
χόρτα.
Καΐ μέ τό δίκηο τού. Ό ά·>Ορω-
χος ήδελ- νά κοιμηθή.
Τόν άχοχαιρετήσαμε λοιχόν καΐ
έ«ύγΜλε. Ό νοϋς μας όμως έξ-κο-
λοτθοΰσε νά ταξειίεντ) στά σύν^εοα,
άχό -ά όχοΐα καί μάς κατ&δα?ε μό¬
νον η φωνή τοϋ γκαρ-σον!θύ ενός ά-
Θλίοι» κέντρου χού εδημιούργησεν ό
νεοελληνικός καταφερτζισμο; στή
μέση τοΰ χρός την κορυφήν τ©5 Αό~
καίητοΰ δρόμο-ο. Καθήσαμε ι-ς/εί νά
ξεκθ'ορασθοΰμε άχό τό άνά τόν ηνοά-
νιον θόλον φαντασμαγορικον τζξεϊδί
μας καί έδεινοχαθησαμεν χολί. Δεν
είχε τίχοτα καΐ αύτό τό τίχοτα έτι-
ίμάτο όσον καί ο! μαργαρίτες τοΰ ΐν-
|ϊικοΰ ώκεανοΰ. Καλόν ί,το νά μή
Ιγίντ) αΰτό το κέντρον έκεί χού ε·,".νέ,
[ άλλά άφοϋ εγ-.νε δέν μχορεί νά ίιχο-
χίεωΰί) ό χερι'εργος αύτός έχιχε'.ρη-
ματίας νά τό φτιάσϊ) κ3τάλληλον
| γι' άνθρώχο-ος έστω καΐ κοινοίς, αν
ίέν μχορή νά τό κάνη γ'.ά άνθρώ-
χοι>ί; χού μχοροΰν νά τα&ιίεόοον τα
ιμεσάνοχτα άνά τάς άνες^ρίίνήτους
ι χώρας τοΰ ούοανίου θόλοο:
| Π. ΚΛΤΗΦΟΡΗΣ
! της ζΜΥΊμού
(ΜΙΧΑΗΛ ΚΒΡΒΑ'ΝΤΒΣ)
Τής ζωής μου ποίος τβώοισε τα ο<λώ- (υμγ; Ή καταφοόνΜϊ. Ι Της καρδίας μου ποίος «τάε*. τή οΰ- (ναμή της; Ή —ίρησί; τΓτς. Ποίος την τόσο μου αόξάνε* δυστυχία; ψ Κ^τσι για'τοιά όέν βςίσηεταχ μ, Γιά νά ■διβιδονν «ί ώαοίμητοί μου πόνο» ' Αφοΰ την λοκηι έλπίοα μου σκοτώνει; Στερήση, κατοχρράνΐΛ χι' ύπιοψία. Ποώς τη; ϊβαρβιάς υβν δίνει τέτ<Νον Ό ϊρ<οτ~ς μόνο. Τής ·χαρας ποίος μοΰ<κράλκ« τή θύ^ρα; Ή μαύρη μοίρα. Καί ποίος μέ παρατάε*. οτί) δυστυχία; Μιά βσυλή θβΐΛ. Κ** Ετσι πειά, λνχρ<βμΑ καί )^£υτε1ρΜ^, Ό χάρος μσνβχα μπορΐί νά δώση Άφοΰ εχοίυν εναντίον μσυ σν~ιώσ~., Έρωτας, μοώρη υ>οΐρα, βοαλή θενα.
Πομι άνά.-ταψη γ« μενά υπάρχη ά-
(κόμα;
Τό μαΰοο χώμα.
Ποίος τοΰ εοωτα τόν πόνον μαλα-
(οσώνη;
Ή τρέλλιι μόνη.
Καΐ —χον χ« α η' ά~Λτί«

<·ΕΘΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ:-.- ΚΥΡΙΑΚΗ. >■ ΟΚΓϋΒΡΙΟΥ.
ΚΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΥΚΑΟΦΟΡΕ!
ΠΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΟΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ1 ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χοησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκη πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τοπρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τού; Ελληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλοϋτον πληροφοριών και σύμβουλον.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μονοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρβς. Έ-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα
στήριον. Όοκος. Άλλαγή όνομα
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικων. Έξαιοετικη
Πολιτογραφησις. Στρατιώται και
Ναΰται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών .-{λοίων.
Πρόσωπα έξασκήοαντα καθήκον -
τα ΆμερικανοΟ πολίτου χωρΐς νά
είναι ττκοΰτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομενων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
στς διά την Πολιτογράφηοτν. Έ-
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλιοτΙ
καί Έλληνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των 'Ηνωμενων Πολιτειών.
Ερωτηθείς καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σΰνταγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτήσεις καΐ άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβερνησιν
των δημων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΓΗ
ΡΙΩΝ.— "Έκβοσις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντας έν τώ έξω-
τερικφ. Προαπαιτούμεναι διατυ-
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Εκ-
τελεστική Έξονοία. Πρόεδρος. 'Υ
πουργικόν ^ Συμβούλιον. Νομοθτπ-
κή Έξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρε'σσου.
Δικαστική 'ϊξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (διιρΓεπιβ Οοηγτ οί
ΐηβ ύπΐίείί 813105) καί διάφορα
δλλα Όμοσπονδιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θίτική αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουβία. 'Εκτελεστική Έξουσία.
Κυβερνήτης (ΟονβΓΠθΓ) καΐ σύμ-
βουλοι αύτοι. Δικαστική έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (8ί3ίβ δαρΓΘΓΠβ €θΙΙΓΪ)
καί κατωτέρα δικαστήρια. Κομη-
τεϊαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΠΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν τά>ν 'Ηνωμέ¬
νων Πολιτειών (ΈλλττηστΙ "καΐ
Άλΐ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. Άλλβι έξερευνητα|. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
Εύρωπαϊκαί 'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις # τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι,
01 κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεϊς άρχικαί Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοϋ Μεξικοϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
/ίθλν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρΐα Οΰΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋσα
•κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
II
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ- (έν πρω-
τοτύ.τφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοδ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
ελν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μί-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
?ί (ΐό ί)
ς
?ογίας
Π
ίπιηπί?Γ3π*.5).
ί Μά
γς (, ί?5).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
υται (φΐοΐ» ρΓεΓεΓΓεά ΐπιπιΐ-
(Π"3πΐ8). Μετανάσται ίκτός άνα-
Ιί (ΐ ί)
Ιογίας (ηοπ-συοΐ»
Θετά τέκνα. Άναλογία (Οοΐα).
Ο! μή μετανάσται δέν ΰπάγονται
εΐί την αναλογίαν. Διατυπώσεις 8τά
Γοΰς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
( διά τάς "Ηνωμένας Πολιτείας, μβ-
I
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα-
| ναστόϊν. Άποκλεισμός. "Εφβσις.
Άποκλειόμενοι μετανάστβι. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΪίβπ νβΙεΓ3Π5).
Πρόσκλησις μετανβστων έκτός ά-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμϊρικα-
νοΐ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
θώσιν έν τφ έξωτερικφ. Αίτησις
τοός τόν Γενικόν 'Επόπτην της
Μεταναστεΰο·εως. Σπουδασταί. Π ι
στοποιητικά, !) ίδειαι έπιστροφη'ς.
Πώί έκδίδονται τα Πκττοποιητι-
κά 'Ε-στροφής. Πόλεις ^ μέ*—
δπου έδρεύουν Μεταναστεντΐναί
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παρββά-
τας τοϋ Μεταναστεντικοΰ Νόμου.
ΦυλάκΜης, Πρόσπμσν. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεΐικόν, χλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬
ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοϋν. Άποκλειόμενοι τής
Πολιτογραφήβεως. Τί Ισχύει βιά
τοΰς ζητήσαντας άπαλλανην άπό
της στραττωτικίίς υποχρεώσεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικασΐήρια Πο-
? ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφή<τεως. Δήλωσις προθέσβ- ως χαι ηο&τα ϊγγραφα. Πιστο—κ- ητικόν άφίΐεως. Αίτησις βιά Τά- ν Ηνωμέ¬ (ΈλλττηστΙ "καΐ Άγγλιστΐ). ΕΡΩΤΗΣΕΓΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬ ΣΕΙΣ άναφερόμεναι είς τό Σύν- ταγμα καΐ την Όμοσπονβκιχην Κυ¬ βέρνησιν (ΙΕλιΙηνιστΙ καί Άγγλι- στθ. Ο ΕΘΝΤΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΤΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΤΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑ ΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝ02. Χρυσόδετον τιμάται .ι..............Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε χαδόλσυ. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον Ληίσως. ΓΡΑΨΑΤΈ: ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΡΑίΡ 140 ν¥Ε8Τ 2βΤΗ 6Τ.. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΝΕ«ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΜΑΣ ΑΜΥΝΑΝ ««■*»*^*-''*^ι''''ι^ι~''^^ -'ΐ-ΐ'-^'-'-Νιΐ^^^ι.ιι»,.,. ,Μ ^^^^^ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟΝ ΜΑΣ ΕΚΤΕΛΟΥΝχ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΙΟΝΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟ; ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ, Σεπ- τ%ΐ6ρισ;.— Μέ τα ηληρώματά των εις την κατάστασιν τής^ ημερ' τ"ΐς περιπολίας άφίνοα,'ν τό προ/' τής παρελθούσης Δεναέρας τα πο- λεμικά μας σκάφη τα ήσΐ'χα και φιλόξενα Λ·ερά τοϋ κόλπου τοϋ Άρ- γοστολίου κΐαΐ άνοίγονται στό πέ· λαγος διά νά συνεχίσονν τα άπό έξ^ιημέρου διακοπεντα πολεμικά ] γνμνάσιά των. Οί Άργοστολιωτες χάρις είς μίαν σεισμικήν δόνησιν ποϋ έσεΐ|«- ώθη πρό δύο ώρων έξύπνησαν ε¬ νωρίς καί τώρα τ>λέπουν καί καμα-
■■ώνουν τόν στό?Λν τους νά πλέι
γοητειαικά πρός τό Ληςσϋρι.
ι Ό γηραιός «Αβέρωφ» μέ τίι
μοιραρχικόν σήμα τοϋ κ. Τοι'μπα
' μία μπλέ ι|«λιδοατ ή στί|ν ακρη καί
| ιιέ ενα λενκό στανρό στή μέση ση-
! μα.ούλα, έπαρμενον είς τό άκρο-
ι κέοαιον τ&ϋ πρφραίου ίστοϋ πίο-
I
νάει σιγά - σιγόΓάπό τί)ν άκτή το>*
Τρουμ.·ΐέτα ν.αί όγαίνει πρός τύ
ανοιγμα τοϋ κόλπου, άκολουθονμε*
ι νος σάν από τιμητική συνοδεία ά-
I
πό τα όκτώ άντιτορπιλλικα ποϋ πλέ
| ονν διατεταγμένα σέ δύο παραλλή-
' λοι>ς στήλας. Άπό τόν «Πλατύ
Ι Γιαλό», την υπεροχο μακρννή πλάζ
| των «μπαίν - μίξτ» τού Άργοστο-
λίου, μερικοι πρωΐνοί λουόμενοι
μάς άποχαιρετοϋν άπό τα 6ραχά-
κια και δείΐχνοι.'ν μέ τάς χειρονο-
μίας των τόν έθουσιασιιόν ποϋ δο-
κιμάζουΎ άπό τό πέρασιια τοϋ έ-
ίτνικοϋ μας στόλου. Πλέον άπό μι-
σ^ ώρα ίπιμενουν νά μάς χαιρε
ΐοϋν κοα δέν έννοοΰν νά πέσουΛ
στό Λΐρο της άμμώδονς άκτής. Σι
γά - σιγά τα καράβια έξοχρανίζον-
ται κ' ετσι τό Ό«αμα των ένθουο"·.
α)δων αύτά>ν Κεφαλλτ|νων χάνεται
άπό τα μάτια μας.
Κς τόν «Άΐοέρίιχρ μεσα άπό-
λυτος ήσνχία έπικρατεϊ καί δέν ά-
κούγεται τίποτε ά7ϊ.ο παρά ό παφ-
λασμός των υδάτων ποϋ σχΕζονται
στό πεοασμα τοϋ <τώηροϋ δγκοχ· /αί αί φωναί των άριχικελευστών σηιιατονόμων ποϋ βίνονν ή παίο- νουν τα σίΊματα άπό τα αλλα πλοΐα "Ολο τ6 πλήρωμα είναι στάς θε- σεις τού. Αί δεξιοστοιχίαι καί οί άριστεροστοιχίαι σκαΐζάρουν τής βάρδιες των χωρίς οχανές, χωρί; &όρυδο καί οί, όχτηρες ναΰται έ- ξερεννοϋν άπό τα υορώκια τοΰ Ι¬ στοϋ τό πελαγος.^ Ν Ό άρχηγός τον στόλσυ κ. Τούμ πας περιστοιχιζόμενος άπό τόν ά") χιεπιστολέα τού %■ Μάτεσι καί τού; Επιτελεϊς τού κ. κ. Κοντογιαννττν /.αί Κυριακίοην έπαγρνπνεϊ άπθ την γέφυραν επί των κινήσεων τού στόλου καί δίδει συνεχώς διά ση- μάτων διαταγάς μαζΰ μέ τής άπα ραίτητες «σοϋπες» γιά τοΰς έλατ- ««ματικούς χ£ΐρισι.ιοϋς, Ένφ ό κυ¬ βερνήτης τοϋ «,Αβέρωφ» κ. Κονχ- άλης, σοβαρός καί ά[ΐίλητος «χει- ρίζει» άπό την κόντρα γέφυρα οτλι (τοχνα μέ τα παραγγέλματα τής άο- ν,ηγίδος. Περί αυτόν οί άξιωμα- πκοί τοϋ σκάψους κ. κ. Τσάφος, Βεϊμέζης, Λάππας, Τσάτσος καί Άθανασίου Ιέςερεννοΰν τό πελα- γος μέ τάς διόπτρας των, παίρ- νουν τάς άποστάσεις των άκτών ν.ώ. σημειώνουν τό κάθε τι άπαραί τητον διά την πορείαν τοϋ σκ* φου. Τα άντιτορπι^λι'κα μέ, άρχηγίδα τόν «Ίέρακα», είς τόν οποίον ε- χονΛ' έπϋόη άπό τοΰ Άργοστολίοι ό "ρχ^ος της Άγγλικής άποστο λής κ. Λάιονς, ό &ατελάρχης τού κ. Ταίϋλορ, ό ύπασπιστής τού κ. Κουντουριώτης καί οί άςΐωματικοί τοΰ ιέπιτελείου τής άοχηγίδος κ. χ.. Γαζής καί Παγν.άρας πλέουν ήρέμα καί άκολοι.'θόϋν τόν «,Α6ε· ραχρ» είς την εξσδον έκ τοΰ κόλ- •του. Τα σκάφΤ) έπ?.ησίαζαν τό φα- νάοι «Βαρΐδιάνοι» της δεξιάς εί- σάδου τον Άργοοτολικοϋ κόλπου, όταν ή «Θυελλαν έσήμανεν ότι «έ- ! ξ έρχεται τής γοαμμής καί νρα τεϊ», διά νά σώση Ινα ναΰτην έ< τού πληρώιιατό; της, ό οποίος ε- ιεσεν είς την θάλασσαν, ένφ ήσνο λεϊτο νά στερεώση τα «ιιπουντέ- λια». Στό σ%ια αύτό τής «Θυέλλης* έκράτησαν υλα χά χαραδια καί ττ; Ό Λίντμπερνκ ΰπογράφων απόδειξιν παοαδόσεοις ταχυδρομίΐον νήσους Βίρτζιν, κατά την έγκαινίασιν τής έναρρίου γραμμής τής σ^ σης τάς Ήνωμ. Πολιτείας ιιεθ' δλα>ν των Δυτικών Ίνδιών. Δεξιφ, |
Λίντμ.-ΐεργκ παρατηροϋσα μετά Θανμασιιοϋ τόν σύζυγον της.
σαν ετοιιια νά ρίψουν Ης την θά¬
λασσαν τάς σωσνβίους λέμβονς των
δια νά τ^ητθήσονν είς- την διάσοο-
σιν τοΰ ναύτου, δταν Ινα δεύτερον
σήμα της «Θυέ).τ>ς> ανέφερεν ότι
*ό ανθρωπος έσάίθη». "Οπως έμιί-
θαμε κατόπιν, μόλις ό ναΐτης έ¬
πεσεν είς την θάλασσαν έρρί<φθη- σαν άπό τό κατάστρωμα τής «Θν>έ>.
λης οί ναΰται τοΰ σωσίβιον πληρώ-
ματος καί τόν άρπαξαν πρίν άκό-
μη αύτάς παρασυρθή άπό την δί-
νην των έλίκων τοΰ σκάφους.
Τα σκάκρη επηκολούθησαν τόν
πλοΰν των μέ ταχύτητα 12 μιλίων
την ώραν. Μόλις παρηλλάξαμεν
τό φανάρι «Βαρ&ιάνοι», ό άρχη¬
γός έσήμανεν είς τα άντιτορςπλ>.Γ/'.ά
νά έκτελέσουν άθρόως στροφήν 9
δεκάδων μοιρών πρός τα δεξιά
καί νά πλεΰοΌΐτν πρός τό άκρωτή-
ριον τή; Λί(υκάδος; <|Δΐουκατον>
καί νά άναμείνουν έκεϊ την έπίπλευ
σιν τοϋ «Αβέρωφ» διά νά έκτελέ-
σουν μετ* αύτοΰ την ορισθείσαν
έκ των προτέρων ασκησιν, έκτός
μόνον της «Λόγχης», ήτις θά έ-
ξετέλει στροφήν πρός τα άριστερά
καί ·&ά ήρχετο όπισθεν τοΰ «.Α¬
βέρωφ» είς απόστασιν 200 μέτρων.
Ή διαταγη αυτή έξετελεσθη ά-
μέσως καί τα άντιτορπιλλικα έξη-
φανίσθτνσαν είς τό βάθος τοΰ ο¬
ρίζοντος ,έν & ή «Λόγχη Ιτάχθ^η
όπισθεν μας.
Ό «Αβέρωφ» μέ την «Λόγχην»
έξηκολουθησε νά πλέπ πρός το α¬
νοικτόν πέλαγος καί μέ πο(μία
πρός Ν. Δ. προκειμένον νά γίνη
άσκησις τορπιλλικής έπιθέσεως τοΰ
ύποβρυχίου «Παπανικολής> εναν¬
τίον τού. Ό «Παπανικολής», συμ¬
φώνως πρός τό σχέδιον των άσκή-
σεων, είχεν άποπλεύση έξ Άργο-
στολίου δι'<ο ώρας πρό τοΰ στόλου καί άναχθείς είς τό πέλαγος έγκα- τέστησε περιπολίαν νοτιοδυτικως τοϋ ά-ίοωχηρίου Γερο·ό άκτϊνα 5 μιλίων. Ό «'Αβέρωφ» έςηχο/.οι·θι, πλέη μέ την αύτην πορείαν έ αν σχεδόν ώραν καί τάο; θεν είς την άκτϊνα τής δ>.
τοΰ ύποβρυχίοΐ', ή όποαι έ-ί
το άπό αποστάσεως 10 αιλίι
χρι πέντε τοιούτων προ; τα
δυτικά τοΰ φανοΰ «Γεοογό)
Καθ' όλην την διάρκειαν τού
οί άρχηγοί των επιτελείων
χηγοϋ καί τοΰ κυ6ερνήτου
συνήθοΐ'ς 6άρδιας τοΰ
ξηρεΰνων τό πέλαγος ιιέ τα
λια> των, π^οσπαθνοϋντίς νά
ληφθούν την παρουσίαν τοΰ
βρνχίου, άλλά δέν διένοιναν
τε, άν καί ή ΰάλααβα ήτο {'
τικα γοληνιαία καί ή ύρατί"
περέδαινε τα 25 μίλια. Ξι
ομως, ένω δλοι κατείχοντο αι
α έκνευριστική άδη}ΐολία, ά
ται άπό την κόντρα γέφνρα ^
νή τοϋ άνθυποπλοιάρχοΛΐ χ.
ρή νά λέγη: «Ύ-παβρύχιον 4
ρες .ιράσινο». Άιιέσως ίστι
σαν πρός την ύποδειχθεϊσαν
θυνσιν δλα τα «κιάλια>> /αί
μ' αύτά ή ■βαρεία χελώνα
χυροΰ τοΰ δΐταστημομέτροΐ'.
στώθη δτι πράγματν εις άπ»
3 χιλιόμετρον ευρίσκετο το
βρύχιογ καί επλεε κατ' Ιπώ'<* 'Α|ΐέσο>ς μέ την διατί<Τ" την έπήρθτι στόν πρότι^ αρχίδος τό στμια: «Έαιμΐνκ πσβρΐηχίον. Διάπτευοα^ 4 δέ* μοιρών δικά μας» καί α?λα σχετικα σημαχα μέ τα; >
σεις τοϋ πλοίον. Σδ λίγο το|
6ρι»χιον έξηφανίσι>η καί ψ"·
ροδον δέκα λεπτων ένεφανί*
πάλιν τό περισκόπιον αί'τοι^
πολύ πλησίον αύτην την φοι
«Άίοέρωφ», ήτοι σέ άπόστααι
" ' είς την
ΝΕΟΣ ΣΥΝΙΙΑίΜΟΣ
ΑΝ Ο 01)16
ΜΑ0Η1Η Ε
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
ΗαΙ
Περισσοτέρας πληροφορίας επί τη αΐτήσεΐ.
Παρακαλούμεν γράψατε:
ΟΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚδ
626 ΒΚΟΑΟινΑΤ, ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
Κεντρικά Καταστήματκ διά ΗαΙΙθΓκ'
ΙΔΡΥ^ΕΧΤΛ ΑΠΟ ΤΟΥ 1»73

«ΕΘΧ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
25
ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, Αύγουστος. —
ά'7--'. ώς γνωστόν, είς την Νέ-
Ύό;%ην ε>ί_ Διεθνής Ένωσις
Ιστίων, ή όποίΐ απεφάσισεν
Ι- σανερχετβι άν «-πενταετίαν ε-
;'εθνές συνέδριον έκτός της Ά-
Ιέννοείται τής Γερμανικής Κυ-
Ιτ'πως νά προσελκίσουν τό έν
φ συνέδριον είς τό Βερολίνον.
1 προσπαθεία αυτή εστέφθη υπό
>γ!'ίζ, τό δέ Υπουργείον των
.3ΐε:άών, οί διαφημιστικοί σύλ-
οι'κ'αί αί μεγάλαι βιομηχανικαί
ϊνώσεις τής Γερμανίας άπέστει-
έν καιρφ τάς σχετικάς προσ-
|σεις πρός τάς αρμοδίας όργανώ-
τοΰ έξωτερικοΰ. Διά την προ-
ηχευήν τού συνεδρίου, τό οποίον
εται ότι θ' αποτελέση τό μεγα¬
ρον οίκονομοποιλιτικόν γεγονός
[τελευταίας δεκαετίας, έργάζον-
ΙπθλυάριΘμοι έπιτροπαί ΰπό( την
Ιχήν διεύθυνσιν τοΰ τέως άρχι-
γελλαρίου δρος Χάνς Λοϋτερ
τοϋ τέως ΰπουργοΰ τοΰ Ράϊχ
Ρουντολφ Κρόνε. Είς τάς έν
Ι) έπιτροπάς ιαντιπροσωπεάονταί
ι 5Ϊ διαφημιστικοί σΰλλογοι, ο!
αλήτεροι βιομηχανικοί καΐ έμπο-
Ιί οίκοι, όλαι αί Τράπεζαι καΐ
Ι.αλλιτεχνικά σωματεία τής Γερ-
ϊας. Τό μεταςύ 11ης καί 15ης
Ιούστο.» συγκληθέν 25ον Συνέ-
Ιν τής Διεθνοΰς Ενώσεως Δια-
[ισίων, είς τό 'όποίον θά λάδουν
ος 5,000 έν όλω άντιπρόσωποι
Ιλων των κρατών τοΰ κόσμου, δέν
είναι απλώς Ινα είδος διεθνοΰς
[οβουλίου τής ρεκλάμας, άλλά
ένα οίκονομοπολιτικόν γεγονός
[τοφανές είς τόν κόσμον όλόκλη-
θίκονομεκή δύναμις
τής ρεκλάμας.
[ατά τό διεθνές συνέδριον τής
; Διαφημίσεων, τό οποίον
Ιλθε τφ 1924 έν Λονδίνω, εί
|έπ:κρατήσει ώς γενικόν σύνθημα
ΙΤγιιγΙι ϊη ΑάνβΓίΪ8Ϊη§)> δηλα-
1(Άλήτ}εια είς την Διαφήμισιν».
Ισυνέδριον τοΰ Βερολίνου θά ρί-
Ιοημερον Ινα νέον συνθημα: «Ή
|-άμα είναι τό κλειίί τής είη-
ρς τοϋ κόσμου». Τό μοτίτίο αύ-
το
εικνύει επαρκώς πόσον εύρί» εΐ-
ναι^ άπό οίκονομ'.κής, πνευματικής
καί καλλιτεχνικής απόψεως τό πρό-
γραμμα τοϋ επικείμενον συνεδριον),
κατά τό οποίον 8 άέκφέρουν τάς
γνώμας των αί μεγαλήτερα: διε-
9νείς αύθεντίαι τοϋ είδους τούτου.
Καΐ δέν όπάρχει άμφιβολία ότι χάν-
τες 9' άναγνωρίσουν την σπουδαιό-
τητα^τής σκμβολής τής διαφημίσε-
ως είς την εθνικήν οίκονομίαν των
διαφόρων χωρών, ώς καί τόν ρόλον
τόν οποίον παίζει ό Τύπος είς την
διαφήμισιν καί δτι πάντες θά έχουν
νά είπουν κίτι νέον καί χρήσιμον
διά την καλλιτέραν οργάνωσιν τής
ϊιαφημίσεως. Αί ϊιαφημιστικαί άρ-
γαώσεις τής Γερμανίας, ύπερήφα-
νοι διά την τιμήν, ή όποία γίνεται
είς τδ Βερολίνον 3ιά τής έν αύτω
συγκλήσεως τοΰ μεγάλου αύτοϋ διε-
θνοΰς συνεδρίου καΐ είς αύτάς τάς
ιδίας, έπιφοΐτισθείσας νά φιλοξενή-
ΐΌυν έξ ό'^όματος τής Γερμανικής
Κυβερνήσεως τοίι^ ισχυροτέρους πα-
ράγοντας τής δκθνοΰς οίκονομικής
ζωής, καταβάλλουν ηδη συστηματι¬
κώς καΐ ·άόκνους προσπαθεία;, ίνα
τό έ—·/.είμενον συνέδριον αποδώση
άγαθοΰς καρποΰς καΐ συντελέση είς
την ευημερίαν των λαών.
Ασφαλώς, όσοι .άκούσυν διά πρώ¬
την φοράν νά γίνετα: λόγος διά συ-
νέίριον, 6ά πΐΐτείιουν ότι μόνον ο!
είΐίκοί επί των διαφημίσεων πρόκει-
ται νά καρπ<ι>τ)οΰν όφέλη έξ αύτοΰ.
Κανείς δέν άποκρύπτε!, φοσικά, ότι
αΐτοί πρόκειται νά ώφεληθοΰν κατά
πρώτον λόγον. Άλλ' είναι έξ ίσ
δέδαιον όν. οί ΰτνθρωποι τής ρεκλά¬
μας, έργαζόμενοι διά την επικρά¬
τησιν των, παρασκευά^ουν καί των
άλλων την επικράτησιν. Σήμερον
κατενοήθη παντοΰ έκείνο, ποίι πρό
τινος μόνον ο! Άμερικανοί εγνώρι¬
ζον ότι καμμιά ίδιωτική επιχείρη¬
σις, μεγάλη ή μικρά, βιομηχανική,
χρηματιστική ή ιέμπορικτί, καμμιά
συνεταϊρίκή ή καΐ κρατική εκμετάλ¬
λευσις, κανείς αΰτόνομος οίκονομί-
κός όργανισμός δέν ημπορεί νά προ
κόψη χωρίς ρεκλάμαν. Έχει άπο-
ϊειχθή στατιστ:κώς ότι ή ρεκλάμα
άπόβίδει πολλαπλάσια των όσων κο-
στίζει ή ιδία καί βτι κατέστη πλέ-
3ν ό σπουίαιότερος συντελεστής πά¬
σης έμπορικής ν.αΐ βιομηχανικώς
προόδου.
Χί Πα-πανα ετησίως ή 'Α-
μερική δια ρεκλάμες.
Οί άριθμοί συμδαίνει κίποτε νά
είναι περισσότερον ευγλωττθί άπό
τάς λέξεις. Θίλετε νά μάθετε τί
ϊαπανοΰν ετησίως αί Ηνωμεναι Πο¬
λιτειαι διά ρεκλάμες; Ό κ. Φράν-
σις Σίσσον είχε την ό-ομονήν νά κα-
ταρτιση μίαν λεπτομερή στατιστι¬
κήν, άπό την οποίαν φαίνεται δτ; είς |
την Αμερικήν έξοδεύονται 3'.ά την
δημ&τίευσ:ν άγγελιών καί δ'.αφημί-'
σεων είς τόν ήμερήσΐον καΐ περιοδι-
κόν τύπον καί διά τάς τοιχοκολλή-
σε:ς καί τάς φωτε·.νάς ρεκλάμας
εξ έν όλφ δισεκατομμυρια χρυσών
μάρκον ετησίως, μέ άλλα λόγια
περί τα εκατόν δέκα δίσεκατομμύρυ
Έλληνικών δραχμών. Φυσικά, τ?
πράγμα φαίνεται απίστευτον, άλλ'
ό κ. Σίσσον, ό οποίος είναι γενικάς
διευθυντής τής Νβν ΤογΙσ ΤτΐΐδΙ
Οοΐηραη^ καί δέν εχει κανένα λό¬
γον νά ΰχερδάλλη τα πράγματα, εί¬
ναι ό μόνος, πού ήμπορ·εί νά μάς δώ-
ση άσφαλείς πληροφορίας. Στατΐ-
στ'.κτιί έξ ϊσου έξηκριδωμέναΐ μάς
πλρηοφοροΰν έξ άλλον ότι ή μετα-
πολεμική Γερμανία, ή όποία πληρώ-
νε: καί θά πληρώνγ} επί δε·/.ά·δας
έ των τα σπασμένα ενός άτυχοϋς πο-
λέυ.ου, έςοδευει σήμερον παρ' όλην
την οικονομικήν της εξάντλησιν, 2
δ'.σεν.ατομμόρια χρυσών μάρκων ετη¬
σίως, δηλαδή τό εν τρίτον των 6-
σων δαπανοΰν αί Ηνωμεναι Πολ:-
τεία:,~ή πλοοσιωτέρ^., ώς γνωστόν,
χώρα τοϋ κόσμου. Θά ήτο αστείον
Ή Τζανέττ Νόφφ, ήθοποιός, ή όποία
ζητεί διαζύγιον άπό τόν Χάρρυ Κ.
Ρόζεμπλουμ", κατηγοροΰσα αυτόν επί
σκληρότητι.
καί άφελές νά φαντασθή κανείς ότι
τα δισεκατομμύρια αύτά έξοδεύονται
στόν άέρα καί ότι δέν εχουν κάποιαν
θετι-λήν απόδοσιν, καΐ σημαντικήν
'μάλιστα. Ή «λνβΐ'θηηβ», ή προπα-
'γάνδ» δηλαδή-δ^« την προσέλευσιν
' πελατείας, αποτελεί Ινα νέον καί
! σπουδαιότατον κεφάλαιον διά την έ-
' θν.κήν οίκονομίαν τής Γερμανίας Οί
ανθρωποι τής ρεκλάμας δέν έξυπη-
ρετοΰν κατά συνέπειαν τα άτομικά
των συμφέροντα, άλλά, καθώς ετονί¬
σαμεν ήδη, τα συμφέροντα τής 6ιο-
μηχαινίας καί τοΰ λαοΰ.
Μεταξύ τής παραγωγής καί τής
εκμεταλλεύσεως είναι φανερόν ότι
πρέπει νά μεσολαβήση ενας παρά-
γων, τοϋ όποίου σκοπός είναι νά κα¬
ταστήση γνωστόν τό προϊόν, νά δη¬
μιουργήση την ανάγκην καΐ την ζή¬
τησιν τού καΐ νά προπαρασκευάση
την πληθωρικήν κατανάλωσιν καΐ
την πληθωρικήν παραγωγήν, ή ό¬
ποία θά έχη ώς άμεσον συνέπειαν
την ελάττωσιν τής τιμής τοΰκό-
άνα-
την 6/Ννΐ. ιωυΐ' κ,'τ ^'·*'ίιϊ, '·^·> *-
Βράντλυ Ρότζερς, πρώην φοιτήτρια, ή όποίσ δικάζεται έν Νιού στ<)ΰς) ελάττωσιν ή όπθία θ' άνα - Τέ| ^ι'κλοπή. Δεξιά, ό σύζυγό; της καί δικηγόρος Ο- . ^ λαόν Την βιμβ,ίνι „ οοτι: την ύπερασπίζει, σχυριζόμενος δτι κατα τον χρόνον τη, ? ^ , παοάγονίος χατε- λ ζ ο τρελλη ' ' ' ' ή. Δεξιά, ζγ την ύπερασπίζει, σχυριζόμενος δτι κ νλοπης η σιΐζυγος τού ήτο τρελλη, Ό "Αοθουρ Μπάρρυ, υιός, κάι ή "Αλις Τζέυ Ράυαν, οίτινες ετέλεσαν γάμους των έν Νέα 'Υόρκη. νόησεπρό έτών πλήρως ό τέως πρό- εδρος των Ήνωμένων Πολιτειών κ. Κοϋλίτζ, ό οποίος ομιλών είς ενα ξένον πρεσβευτήν, έ*' εύκαιρία τής συγκλήσεως'κάΪΓθΐου σονεδρίοο 9ης Διεθνοΰς Ενώσεως Διαφημίσεων, είπε τα εξής €αρυσήμανται: «Ή έξέ- χουσα θέσις την οποίαν κατέχει σή¬ μερον ή Άμερικαντκή διομηχανία μέ την δ ι αρκή ελάττωσιν των τιμών τοΰ κόστους των προϊόντων της ό- φείλεται κατά μέγα μέρος είς την πληθωρικήν παραγωγήν. Ή πλη- θωρ:κή δμως παραγωγή είναι δυνα- τή όπθυ ύπάρχει καί πληθωρική ζή¬ τησις. Ή δέ πληθωρική ζήτησις εί¬ ναι αποκλειστικώς έργον τής καλής οργανώσεως τής διαφημίσεως». Ή διαφήμισις δέν είναι κατά συνέπει¬ αν κατι, τό οποίον χρέπει ν' άπα- σχολή μόνον τούς άμέσως ενδιαφε¬ ρομένους, έκείνους δηλαδή ποί» ζοΰν καί έκείνους» τοί) ώφελοΰνται άπό αύτην. Ή διαφήμισις είναι ζήτημα έθνΐκοϋ 6ά ελέγαμεν ένδι»φέροντος. Καί 0ά επρεπε τ άδισεκατομμ>ρ'.α,
τα τίποία έξοδεύονται ίι' αύτην, νά
έξοδεΰωντα; μέ κάποιο σύστημα. Είς
την εποχήν δέ ποΰ ζώμεν, εποχήν
κατ' εξοχήν διεθντκιστικήν, δέν θά
ήτο ίσως άσκοχον νά συζητηθή κατά
πόσον το σύστημα τουτο θά επρεπε
νά είναι ενιαίον δι' όλα τα κράτη.
'Βοίι. ενα άπό τα θέματα τοΰ συνερ-
χομένου έν τος των ημερών αυτών
συνεδρίου: Δέν θά ήτο εύκταία ή
διεθνοποίησις των μεθόδων καί των
συστημάτων τής διαφημίσεως, ή ό¬
ποία αποβλέπει άλλως τε πρός κοι-
νοίις σκοπους;
Κ.αι κάποιο άμεβώτερον
κέρδος.
Είνα·. προφ^ές ότι διά την επι¬
τυχίαν τοϋ ανωτέρω σκοποΰ έπιβάλ-
λεται ό καταρτισμος ενός ένιαίου
προγράμματος. Άλλ' ή άποδοχή τοϋ
προγράμματος αύτοΰ προϋποθέτε'.
την αναγνώρισιν τής «λνβΓθπη^»,
τής προπαγάνδας ίηλ:ιδή υπέρ τής
προσελκύκως χελατείας, ώς άνα-
ποσπάστου μέλους τοΰ οικονομικόν
ούτως ειπείν σώ;αατος έκάστης χώ¬
ρας. Μέ άλλα λόγια τό σι>νέδριον
τοΰ Βερολίνου θά επιδιώξη >5πως ή
ρεκλάμα λάβη Ινα επίσημον Ίζρίσμα.
Καί διατί τάχα αί διάφορο: κι>βερ-
νήσεις νά μή> ένδιαφερθοΰν αμεσώτε¬
ρον; Πρό πεντ-ίΐετίας, ζή άντ'.πρό-
ΐσωποι των ΰκζγόρων κρατών, οί ό-
ΐποίο·. έλαβον μέρος είς το συνέδρι¬
ον τοϋ Λονίίνου, ίέν εκλείσθησαν,
φυσικά, είς τοΰς τέσσαρας τοίχους
τής αιθούσης τοΰ συνεδρίου. Ειχον
την ευλογον περιέργειαν νά έπισκε-
φθοΰν τα διάφορα έργοστάσια τής
Αγγλίας καί νά έλθουν είς επαφήν .
μέ τούς μεγάλους βιομηχανικοΰς κύ-
κλους τοϋ Λονδίνου. Ή έπαφή δέ
αύτη δέν ήτο άμθ'ρος σημασίϊ>ς διά
την Αγγλικήν βιομηχανίαν. Σήαε-
οον, οί οργανωταί τοΰ διεθνοΰς συνε-
δρίοι» τοΰ Βερολίνου έλπίζουν ότι ο!
ξένοι των 9ά εχουν την περιέργειαν
νά γνωρίσουν έκ τοΰ συνενγ-υς τα
μεγάλα βιομηχανικά κεντρα τής με-
ταπολεμικής Γερμανίας καί πιστευ-
ουν ότι ή γνωριμία αύτη θά προσκο-
μίση Ινα αμεσώτερον κέροος. Ή
Αγγλικη κυβέρνησις παιρέσχε τφ
1924 αμέριστον την υποστήριξίν
της είς τάς Άγγλικάς διαφημ:στι-
κάς όργανώσεις, α! οποίαι έπρωτο-
στάτησαν ίιά την σύγχλησιν τοΰ πα-
ρελθόντος συνεδρίου. Ή σημερινή
Γερμανική Κυβέρνησις, μιμουμένη
τό παράδειγμα τής Άγγλικής Κυ¬
βερνήσεως, δχι μόνον υπέστη^ιξε
τάς όργανώσεις, αί όποία; έπρωτο-
ττάτησαν διά την σύγκλησιν τοΰ συ¬
νεδρίου, άλλά καί συνειργάσθη έκ
τοΰ έμφανοΰς μετ' αυτών. Ασφα¬
λώς τό εΐκοστόν πέαπτον διεθνές
Ι συνέδριον Διαφημίσεων εχει δ:ά τοϋς
ΙΓερμανοΰς μεγαλήτερον σημασίαν,
ι γεγονός χαί μόνον δτι συνέρχετα!
,παρά όσον φαντάζεται κχ^είς. Τό
είς την πρωτεύουσαν των αποτελεί
μίαν πρώτης τάξεως διαφήμισιν δ-.ά
την βιομηχανίαν των, ή όποία βαί-
νει όλοταχώς νά καταλάβη την θέ¬
σιν, την οποίαν κατείχε πρό τοΰ πο¬
λέμου.
Ι. Σ. Μ.
ΗθυδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5.—Ή ήμερη-
σία καί Ε*κονογραφημενη'(«Έθνικοΰ
Κήρυκος»), καθώς καΐ όλαι αί έκδό-
σεις τού Βιβλιοπωλείον μας, πωλοΰν-
ται παρά τού ν~ ΖοϊΐΏ. ΟβθΓ^β, 912
Βα£ΐ)7 δί. Παρ' αύτω γίνονττα δε-
κρα'ι μικραί άγγελαβα ως καί εγγρα¬
φαί συνδρομητών.
'Εκ?>εκτα βιδλία ε"χΛ μόνον τδ Βι-
6λιο·το>λρΐον τού «Έθντχοΰ Κήρνος>.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ζ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ )
ΚΥ'ΡΙΑΚΗ, 6 "Οκτώβριον.—θωμά
τοϋ αποστόλου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Λ
■Επί Ελλάδος 1.29%0 ή δραχμη.
•Επί Λονδίνον $4.84% ή λιοα.
Επί ΠαρΐΓΪων 5.90 13)160 τ» <ρβ· "Επι Γερμανίας 23.76Υ2 τό μάρκον. Έπί Ιταλίας 5.23ο ή λιρέτο. 'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)8 τό δηναριον. •Επί Ρουμανίας Ο.ίΟ ^ο τό λέι. Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο η Ιϊ ΤΡΑΠΕΖΗΣ 205 33η1 5ΤΒ.ΕΕΤ Λίραι Αγγλίας ........... *·*™ Γαλλιχ,ά Φράγκα ........... 5.93·» Δρα/μαί εί; την καλλιτέραν τιμήν. Τηλεφωνησατί διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΟηίοΙίεΓΪηίξ 6271—5. 0ί_Α55ΙΡΙΕ0 ΑΡνΕΚΤ.ΒΕΙτΊΕΝΤβ β ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΑΜΚ 100 ΡΑΒΚ ΒΟν ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΤΤΥ (Πλησίον της όβοΰ Μ3(ϋ80Π>
Ί>.δίδομεν ίπιταγάς είς -■- -· -
επί δλων των πόλεων της^ 'Ε.'Λαβος
ίίς τάς καλλιτέρας ττμά; τη; ή .έοας.
Τηλέφωνον: ΥνΌΓΐτΐ 2945, 6. 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
«Ρ
III"
ΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
Μεγάλ© Καφενειον καΐ Σφαιοιοτήρι—
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΥ ΪΌΚΚ
Ρΐιοο· ΟϊΙΠΚΕΒΙΝΟ 9141
(10878—Α-10—Μ-ΐΟι
ΛΩΡΕΑΝ
Μαθήμ Άγγλίχής. 'Επίσης αΛ;
θύ-νασβε' νά γίνετε ΆμίρικανοΙ πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάδτην Ενεηΐπβ δοΐιοοΐ
Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξίι
8Ι1ι ηιιά 9Γϊι Ανββ.)
ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείβς παρί-
χει μαθηματα δωρεάν διαρχούση; τής
ίμέρα;, είς άνδρας χαί γυναίκας.
οίτινες έ.τιθυμοΰν όπως έκμάθωστ την
Αγγλικήν καΐ πώς νά γίνουν Άμ«-
ρικανοί πολίται. "Οοχη έπιθυμονν νά
κατ«ταχθωσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν* άποταθώρι, εκάστην Δευτέραν
καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 καί 409 ΡαΜΐΰ δοΐιοοι 27,
Αριθ. 215 Ε&βΙ 4ΐ8ί 51. Πάντες
ίτροσκαλοϋνται όπως προσέλθωσιν.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
ΕΓμεθα τό μόνον "Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα Ύόρκη. διά νά
μάβετε καλώς την τέχνην τοϋ κοτ>
ρίως
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΑΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥ 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚ13ΕΗ
δθΗθοΐ.
•5»—811» Ανβ.. (Γωνία 2βι»
Όδοΰ ι Νβνν ΥογΙκ <_1γ) ΕΥΤΥΧΕΙΣ ΓΑΜΟΙ Προ ολίγων ημερών ό ύμέναιος ηνωσε δύο ύπάρξεις σπανίας. Άμοι- 6αϊον αίσθημα, θέσις κοινωνική, μόρ¬ φωσις έξαιρετική, συνηνώθησαν γιά ν' άποτελέσουν Ινα σύνολον θαυμά¬ σιον, Ινα ταιριαστό ζευγάρι, τόν κ. Βλαδίμηρον Κωνσταντινίδην καί την Δίδα Ευαγγέλιον Σ. Παττακοΰ. Τέ¬ κνα καί τα δυό της ήρωϊκής μεγαλο- νησου Κρήτης, δρώντα έπιτν/έστατα έν τή Έλληνικϋ κοινωνία. της Νέας Υόρκης έν τή άμοιβαίσ. ένώσει των, θά συνεχίσουν τάς οίκογενειοικάς πα- ραδόσεις της 'Ελληνιχής πατρίδος των, ύπερήφανοι γιά την καταγωγήν των καί γιά την εξαιρετικήν θέσιν την οποίαν κατέχουν μεταξύ της οικο¬ γενείας τής ενταύθα Έλληντκής παρ- οικίας. Ευχομαι τόν βίον των ανθόσπαρτον καί εύτυχισμένον καί γρήγορα νά συ¬ νεχίσουν την εύτυχισμένην ζωήν των στην γλυκειά μας πατρίδα. Τούς νυμφικούς στεφάνους άντή- λαξε τό λεβεντόπαιδο της Κρήτης ^ό κ. Άνέστης Γιαμαδάκης, είς τόν ο¬ ποίον εΰχομαι τα βέλττστα. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΑΡΑΤΣΑΚΗΣ Έμπορορράπτης, Νβνν ΥογΙι ΟΐΙγ (13681—6) 1- ΒΑΒΒΕΗ 5011001. "Άνδρες! Μή δουλεύετε σκληρά γτά μικρούς μισθούς, όταν οί χου- ρεί; κάμνουν καλά χρήματα είς κα- θαράν εργασίαν. 'Ελάτε στήν σχο¬ λήν μας. θά σάς διόάξωμεν σέ μικρόν χρονικόν διάστημΛ. Τάξεις ημέρας καΐ νυκτός, θά σάς εύρω¬ μεν θέσιν. ΒΑΚΒΕΗ (ΧΗΧΕΟΕ 188 ΤηΪΓ(1 Ανβ. (Οογ. 171η δι.) Ένν υοκκ ατγ Τηλέφωνον: Οιΐθιΐοηΐ» 211Υ Ίδριτθέν τφ 1907. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Ή ΕΛΠΊΣ" ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΟΝ Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντίδης 11* Ε. 341Ιι δϊ. ΝΕνν ΥΟΚΚ ι Παρά την έλεβέταν 2ηα Ανθ.) ΚΗΔΕΙΑ Τόν προσφιλή μοί σύζυγον ΙΩΑΝΝΗΝ ΑΛΗΑΓΑΝ &ανόντα την παρελθούσαν Δευτέραν κηδεύομίν την Κυριακήν, 6 'Οκτωδρί- ου καί ώραν 2 μ. μ. έν τφ Ναφ της Ανίας Τριάοος. Π αρακαλοΰμκν δθτν πάντας τούς σνγγενεϊς κο» φίλους τούς τιμώντας γν τοΰ με-ταστάντος, όπως θήσωΛ την έκφοραν αύτοΰ. Ή τεθλιμμένη Σύξνγος ΑΘΗΝΑ ΑΛΗΑΓΑ Μ&83. (13670—4—6) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ ν ΖΗΤΟΥΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ "Ελληνες μέ κεφά- λοαα άνω των $3.000 έκαστος, διά μεγάλην επιχείρησιν Οηαΐη δ Ή έί ί ά μγη χρη δΙθΓβδ. Ή έταιρεία είναι άσυναγώιστος άνά τί)ν Νεαν Αγγλίαν. Λάόετε νπ' όψιν σας τόν^ έπιχειρηματικόν κόσμον καί άκολουθήσατε τό παράδειγμά των. Τό εργον( είναι κατηρτισμένον πρό 3ετί- ας καί παρουσιάξει άφάνταστα κερδη. Μισθός των μετόχων $50 έβδομαδι- αίως καί δνω. Γράψατε" άμεσως νά καθορίσωμεν συνέντευΐιν. Παραιτη- θήτε των μικροεπιχειρήσεων. Ρ. Ο. Βοχ 177 Ε556Χ δΐ3ΐΐοπ, Βθδίοπ, Μ355. ____ (13665—4—5) ^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ^ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ φινισίστριαι πεπειρσ ιιέναι διά γουναρι*ά παλτά. Ρίηκ 3η(! Κογπ, 115 ν. 291η δϊ., Ν. Υ. 4ον ,τάτωμα δ.τισθεν. , (13672—5—1) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ έργάτριαι διά συ σκευήν σάίων. Άποταθήτε την Δεντέ ?αν 8—9 π. μ. 440 ΡεαΗ δϊ., Ν. Υ. (13677—5—6) ΖΗΤΕΙΤΑΙ βοηΰός διδασκάλισσα, διπλωματοΰχος ή μή. Άποταθήτε αΰ τοπροσιάπως μεταξύ 3—6 μ. μ.: 98—13 —381Ι1 Ανε., Οογοπβ, V.. Ι. (13682—6—7) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πτυχισϋχος διδάσκαλος η διδασκάλισσα, ή πρακτική, μέ άρ- κετήν πείραν διά την Κοινότητα Σα- κραμεντο, Καλΐφορνίας. Μισθός ίκ.α- νο.·ΐοιητικός. Άποταθήτε, γράφοντειτ προσόντα. Δι' οίκογενειάρχην, ώς και δνινάμενον νά ψάλτΐ ίκανοποιητικώτε- ρος μισθός. Έλληνική Κοινότης Σα- κ.ραμέντου, 620 Ν. 81. (13648—3—12) ΖΗΤΕΙΤΑΙ δ ^ χος. έχουσα προϋπηρΐαήστι, διά τό έν ΒπΓίΗΐο, Ν. Υ. άπογευαατινόν σχο¬ λείον. Ή ϊχουσα τα ανωτέρω προ- σόντα άποταθητω είς την διεύθυνσιν: Ηθΐΐ&ηϊο ΟγϊΙ!Ο<3οχ Οΐιιι—Ιϊ, 361 Οαΐί δίΓββΓ, Βαίί»1ο, Ν. Υ. (13535—26—10) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος ή διδασκά¬ λισσα δι τό Κοινοτικόν Σχολείον Βαΐΐβχ, Τεχ35, έχον 40 μαθητάς πε- ρίπου. Οί δουλόμενοι αποταθήτωσαν γνωρίξοντες προσόντα καί μισθόν. Η ΕΓΓεδΙΐάεδ, 413 Ν. Αΐ£3Γ(1, ΤεΧ38. (13662—4—6) ΖΗΤΕΙΤΑΙ δτροσιδάοκολος. Δέον νά είνε καί ■ψάλτης, διοι τό άπογ€υ- ματινόν <τχο)^είον τοϋ Ν«νν Βπιιιβ- ννϊοΐν, Ν. ^. Οί εχονπες τα προσόντα άποταθήτωχΐοτν πρός τόν θεμ. Κ«χα- γιάν, 137 ΝθΙβοιι δι., Νβντ Βπιη»· ίΐ Ν. Ι." (13671—4—6) Γ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 2 δαχμάτια, εύ- άερα, εύήλια κβί μέ όλας τάς τελευ¬ ταίας ευκολίας, παρ' Έλληνικχ) οίκο- γενεία. 102 ν. 291η δ!., Ν. Υ. 0Η>·.
(13676—5—6)
ΕΕΕ)ΟΚΑϋΟ. ΑΚΚ.—Ό «Έθνι-
κός Κηρυξ» πωλεςται είς την ΟοΙιβη'3
Ν Α
ΒΑ0Ι6ΑίυΡ0, ΙΝΟ.
Έβγολόβικ Κι»δ«ών-Βαλ<ί·ι»ωτ*< •Α»«γ»ο>οισμί·»βς »α«« τί Έλλι~χ«
■Οβ·οΜξ« -Ε^ Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΣ
τί
ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ
■Υποχαταοτήματα Ι Κεντο.
ϊθβ-.ο 8ρηοβ 51 ' 21 Μιι
Τ«|λ.
ο οςρ
21 Μιι11>«— 54.
9817. 05*5.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΧΑΡΤΙΑ
ΚΡΑΣΙ
•Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ
Ηνθιστόρημα εΰθυμον, ναργαλι-
οτιχόν καί διδακτικώτατβν.
^ Τιμάται ............... $0.15
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΙ_)
140 Υν·. 261η δΐ., Νβν ΥθΓΐι
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οίχία μέ 9 δω-
μάτια, κειμένη είς τό δΐβΐβη Ϊ5-
13Πγ1 καί είς απόστασιν 2 λεπτών
άπό τό Ρεΐτγ. Ή ένοικίασις 4 μό¬
νον δωμάτιον δύναται νά άποφέρη
ολόκληρον τό ενοίκιον τής οικίας.
Άποταθήτε: ΟητΐδΙΐη, 847 ΥνεχΙ
391Η δΐ., Ν. Υ. Τηλ. ΒΓΥ3ΠΧ
3983. (13655—3—5)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬
λας τάς ευκολίας παρ' Έλληνικχί οί-
κογενεία, είς τιμήν λογικήν. Άποτα¬
θήτε: 600 νν. 134ΐή δΐ., ΑρβτΙ. 11.
Τηλέφ. ΕάδεοοπιΙ) 4779.
(13649—3—4)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντς 3
δωματίων Γ63Γ πρός 15 δολλ. μηνιαί-
ως καί 4 δωματίων ΓγοπΙ πρός $23
μηνιαίως. Άΐΐοταθήτε: ^^η^ιο^ 428
λν. 561η δΐ., Ν. Υ.
(13622—28—4)
'Εκλεκτά βιβλ.ία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρνκος>.
Α1Ί.ΑΝΤ1Κ ΟΙΤΥ, Ν. .Τ.—Ό «Έ-
βνιχός Κήρυξ> κα'ι όλαι αί Ικδόσεις
τού πωλοϋνται είς τό κ€ττάστημ«ι τοϋ
χ. Γ. Ε. Σαριδάκη, 8 δο. ΙΙΙϊηοϊβ
Ανβ. (ΙΙΗηοϊδ Ογοοθγυ Οο.), Ινθα
γίνονται δΐκταί κατααωρήσεις άγγελι-
ών καί ένγραφαΐ συνδρομητών.
'Εκλεκτά βιδλία Ινϋ αίνον τί
λλ το5 α'ΕΟνικοΰ ΚτΓ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
_____. Γ. Χ, ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΛΟΣ
βΕΟΒβΕ Ο. ΑΡ08ΤΊ.Ε, 1ΝΟ.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ
Άνα).αμ6άνομεν κηδείας είς οιονδήποτε μέρος έν
Νέο; 'Υόρκη καί Νβν ^ε^8εγ.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308 ¥¥. 47ΤΗ 5Τ., ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίΥΑΝΙΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΗΟΟΚΕΥΝ:
187 50ϋΤΗ ΟΧΓΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ 9450
Γ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίξων την
διεύθυνσιν τοϋ κ. Ιωάννου Μιχαήλ
Παπαλυμπέρη, έκ Λονκανίκο, τής
Σπάρτης, νά την αποστείλη είς τόν
'ξάδελφόν τον, Πολυζώην Γιαννα-
■ίάκην, 11 ΜβΓΐιεΙ δΐ., Ιρδννϊοη,
Μ355. (13661—4—10)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ τελεία μηχανή
^«λοκωμμενον καφφέ μάρκος ^
μέ όλα τα έξαρτήματά της Μ
άϊ3η Βγο8., 444 δαπιΠΗΐ
ϋηιοη ΟϊΙγ, Ν. Υ___χ
8828.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ άνθοπ<^ καθ" όλα. θυστάζεται εΛεκα τοΰ ιδιοκτήτου, άντί $1.000 τρητά. 1997 —71ή Ανε., ,Λησ(θ¥ [ δρομων._____________(13675—5—8, ΠΩΛΕΙΤΑΙ τό προ')Τ|ν_ Ροΐίηο βιΐΓ&η^ είς άρίστττν τοποθεονΐν, είς γικην.: 4924 ΟιιιγοΙι Ανθ. Ν. Υ.—ΤΑ δΐοοιιπι 1854. _________(13669—4—6) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Βΐβχχεπ ε θανάτου. Πρέπει νά πωληθη άμε Άπαιτοΰνται $500 μόνο Ά εεΐ(α ρ ληθη άμεσω- Άπαιτοΰνται $500 μόνον. ΆΐτοταίΙ! ε: 273 θΓονε δΐ ΙβΓ5εν <$ τε: 273 Ν. Ι. δϊ., ΤεΓ5εγ _., (13659—4—8) Χαι ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ Δη- -ΐητρίου Φιλίππου, έξ Άϊδινίου, Μι¬ κράς Άσίας, καί έγκατεστημενου είς Σικάγον άπό τοϋ 1912. Ό ννωρίζων αύτην ή σχετικόν τι περί αύτοΰ πα- οακολεΐται νά την αποστείλη είς τ.όν γαμβοόν τού, Αντώνιον Εύσταθίου, Ίρτοποιόν, Σ. Ε. Κ., Σταθμόν Λα- ρίσσης, Λάρισσα, "Ελλάδος. (13664^—4—6) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ό έκ Φαρσάλων (θεσ- σαλίας) τοΰ Νομοϋ Λαοίσσης, Εύθύ- μιος Άθ. Σπνρόπουλος, όστις μεχρι τοϋ 1924 διέμενεν είς τό ^ ΙΙοΐΐΓ, Μ358. Ό γνωρΐξων τι περί αύτοϋ πα- ρ<ικαλεΐται νά γράψη είς τόν Κο'χτταν Άστεριάδην, είς Σανατόριον Άσ6ε- στοχωρίου, Θεσσαλονίκην, Ελλάδος. (Δ.—3>
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί κ. κ. Α¬
πόστολος Ι. Άνυς-αντής καί Χρήστος
Α. Ζωγράφος, όπως διέλθωσιν έκ των
Γραφείων τοϋ «'Εθνικοϋ Κήρυκος» καί
.ταραλ.άβωσιν επιστολάς των.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ κ. Σωτήοιος
Βασίλ^γλ.ου ή Βάσελ, νά διέλθη των
γραφείων τοϋ «'Εθν. Κήίυκος> καί
παραλάβη επιστολήν τής Άαερικαντ-
κής Κυβερνήσεως.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ πτυχιοΰχρς ύ-
πηρετήσαιοχι επί 6 έτη Ης Σχολείον
τής Κύπρου ζητεί θέοιν. 'Αποταθήτί:
Ε. Στυλιανοΰ, 210 Ε. 25Οι δττεβε,
Ν ΥΛ ()
Ν. ΥοΛ.
(13657—3—δ)
ΚΟΥΡΕΥΣ πρώτης τάξεως μέ δε-
καεξαετη πείραν, ζητεί εργασίαν τα¬
κτικήν είς καλόν κουρείον, έντός ή έκ-
τός τής Νέας "Υόρκης. Άποταθήτε:
Ο. Τ. (80 θΓβηβε δι., ΒΓοοΙιΙν/η,
Ν. Υ. (13653—3—4)
ΕΛΛΗΝΙΣ π«—;ιραμενη φινίστρια
είς παλτά γονναρικίον καί άλλα εϊδη
ζητεί εργασίαν κατ' ο!ί«ν. Άποτα-
ε>ήτε: Α. ^. Ο, Γραφεία «'ΒΟνικοϋ
Κτνρυκος».
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οηβΙΙο Χ
50(13 Γουπιηίη, κείμενον είς ν.ώ·
τοποθεσίαν. Είσπράξεις ^400 την
δδομάδα. 'Ενοικιαστήριον 5 έτών. .
παιτοϋνται $2.500 μετρητά. Άποτα'
θητε: 23 ^V. 3181 δΐ., Ν. Υ. α
(13666—4—7)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΐθ κ^
νόν είς καλήν το.ιβθϊσίαν, τοΰ ίδιοοΐτή-
του μή γνωρίζοντος την έογασίαν.
"Ενοίκιον 65 'δολλ. μηνιαίως. Μα/^ό,
ένοικΐ(τστήρι<Λ·. Τιμή $850. Άποτα· θΐ)τε άπό τάς 7 π. μ.—3 μ. μ.: 221 θΓίΐηα δΐΓ6«1, Ν. Υογ^. (13656—3-7) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίεε ΡοΙ, δούλευτον, μέ καλάς εργασίας, 6 ήιιέ- ρας έβδομαδιαίως. Παρέχεται δοη- μή. 100 ΥεδΙ 131η δΐ., Ν. Υ. Γ.ιΙ). (2—4) ' ΠΩΛΕΓΤΑΙ θΛίθΙθτΐΗ καί Οοίί» Ροε ένεκα διαφωνίας των σννίταιρ 'Ενοικιαστήριον 6% έτων. Ένοίχιοι 110 δο)Λ. μηνιαίως. Τιμή λογική. 'Α· ποταθήτε: Σφβιρι-στηρισν, 103 ϊ 3811» διτββΐ, Νθνν ΥοΓΐί. (13633—30—4) ΠΩΛΟΫΝΤΑΙ έξαρτήματα διάκο φενεΐα, έστιατόρια, Οοίίεβ Ροΐβ. 'Ε· πίστ>ς Οαβΐι Κθεΐδΐ&Γδ, Ιοθ Βοϊει,
δΐβΐΐΐη Τη*ο1θ8, γκαζόστοφες, πιάτα,
άσημυκα και γυαιλικά. Τέλειος £ξο<· τισμός. (ΧΒιΙβΐι, 313 ν. 39ώ δι. (13623—10—6) ΠΩΛΟΫΝΤΑΙ είς μεγάλην σιν τα ΡϊχΙιΐΓεδ καί τό δΐοοΐί ΝυΙ δΙθΓε μου διότι έτελείο)σεν ι λίστα τοΰ καταστήματος. Άποτοίτΐ- τε: 767 Εεχϊη£ΐοη Ανε., γωνίο Μ δρόμους. (13615—28—0) Σταύρον; κα» Πωλοΰμεν, άγοραζομη κβΐ άνταλλάσσομε ν μπα· χειρισμένα Ιπιπλα Στιΐ- βωτηρίων. "Εγομεν ιιεγβ· λην παρακαταθήκΐΛ1 Β0Ι:Ι 1εΓ5, ΜοΙθΓδ, \Μ ΒΙεβοΓΐ, δΐεΐβοπ Ι Κατασκευάζοαπ| Επ ΕΜΡΙΗΕ ληθήτε τής εύκαιρίας. ΚΜΙΊΙ Β. δϋΡΡΙ,Υ, 428 —3Γά Ανε. 1 δ Ν ΥΛ ΡΙι 'Εκ).εκτά βιβλία ϋχει μόνον τδ Β» 6λι&πωλείον τοϋ «"Εθνικον Κήρνχος>.
8239.
ΡΓΙΟΠίΙ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ αγοραστάς έχων νά
$15.000 όπως αγοράση δέκα έτών λίστα στρεητ.
Κέρδη καθαρά μηνιαίως $500. καί ανω.
Άποταθήτε δι' έπιστολής:
ΟΕΟΡΟΕ νΡΑΝΑδ
418 ν. 23π1 5ΤΚΕΕΤ, ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
Β1ΒΑΙ0ΠΩΑΕ1ΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
140 νΥΕδΤ 26ΤΗ δΤΚΕΕΤ,
ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ. Ν.
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ
ΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΤΟ
<·

/^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
βΙΕΥθΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΕΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ι ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
0 ΑΓΙΑ ΔΑΥΡΑ
126ΐ·> 5ί·, Νβ~ ΥοΛ 011»
Εκκλησίας: ΜοηπιηβηΙ >844
Κατκπκία Ιερέως:
ΑΙδεσ. Νικόλαος Άνδριόπονλο;
501 νν. 135 δίτββί.
Τηλέφωνον: ΒΓβαΙιυ—τ 8631.
527
1ΕΚ5ΕΥ αΤΥ, Ν. 1.
ΓΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
* 851 ΥθΓΐί δΐτββΐ
Κοττοικία Ίερέως:
120 Ρβΐπηοηΐ Ανβηαβ
Τηλέφωνα: ΒβΓ^βπ 281
χαί Μοη(εοπιβΐ7 1113.
ΑΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
■ Έν Νέα 'Υόοχη.
| Διεύθυνσις Ιερέως Άρχιμ. Δα»»
| Λεονταρίδου καΐ 'Εκχληοιβς:
|θ3 Ε. 84— δΙ·. Νε™ ΥθΓΐ£ ε1"
Τηλέφωνον: Γ,εχΙηεΙοπ 6793.
ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΑδΤΟΚΙΑ, Ι.. Ι.
«ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
ΙοπιβΓ ΕΙχη δι. 3ηά 2ηά Ανβ.
|η)έφωνα: Ημέρας ΑδΐθΓΪ» 3939.
Νυκτός: ΗΗνεπιανεΓ 0614.
Ιετοχιον παναπου ταφου
*ο αγιοσ ιωαννησ
ο βαπτιστησ»
Β2 ΡΪΓ81 Ανβηιΐθ, Νβντ Υοικ
Τ (Μεταξύ 15ης καΐ 17ης δδοϋ)
Τηλέφωνον: δίιΐγνεδδπΐ 7385
ΙδΤΟΚΙΑ. „ Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
€ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»
(Ά ρχιεπαχκοπης )
273 ΕΙ- δΐτββΐ.
Εφημερισ;: Γ. ΜενεξόπουλΛί
Τηλέφωνον: ΑδΙθΓΐα 1653.
Κατονχίας: ΗπνθΐΐιβΓθΓ 2870.
Α3Τ0ΚΙΑ. ι. Ι.
ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ
ΘΥΣΙΑ
"Ενεκα χατααχέβ&ως,
προσφερομεν ν£α χαι
ΙΙλινθόκτιστα _πίτια,
(ϋυΡίΕΧ ΒΚΙΟΚ ΗΟΜΕδ)
δια. » Οικογενείας,, με
» εως 1» δωμάτια.
Διπλδ Γκαοάζ. 'Επίσης 3 και-
νουργή πλίνθινα κτίρια μέ κατα-
στήματα, είς πολύ προσιτάς τιμάς.
Όλίγα μετρητά. Συμφέροντας ο-
ροι. Άποταθητε είς τα Γραφεΐά
μας: 1927 ΒΗιπβγκ Ανε.-(Ι.Κ.Τ.
η Β.Μ.Τ., ΑδίοΓΪΕ ΒΓ&ηεη). Ό
άντιπρόσωπός μας ευρίσκεται έκεϊ
καθημερινώς ώς καΐ τάς Κυριακάς
τής 8ης μ. μ.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
Η ΝΧΜΤΟΣ Μ ΛίΡίΟΝ
"Υπό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ' ΕΝΝΕΡΥ
Τό π$ρι,——«.«αΐδέστερον εχνγον
τού 'Αλφόνοον Δ' 'Εννβρΰ, μία
τραγική οίκογενειβκίίι μυθι—ορία
-τλήρης έρώτων, π«ρυρετεια>ν εν μέ¬
σω κινδύνων καί άγρίων, οί οποίαι
μ«τ—βάλλονν τό ένδ«ϊςρέρον τοϋ α¬
ναγνώστου είς πραγματικήν αγω¬
νίαν. Σεθίδβς 800 μβ-τά πλείστων
είχόνων. Δεδβμενον ...... $2.00.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
28ΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ ΤΟ ΌΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ530ΤΕΚΙ0Υ
Μία εξοχος ίστοοική έπισκόπησις τής πολιτικής καΐ πνευ-
ματικής ζωης τοΰ Ελληνικόν "Εθνους άπό των άρχαιοτάτωτ
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Έκθεσις διαυγής καί άντικει-
μενική δλων των Ιστορικήν γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταοολής, σύντομος ανάλυσις τοϋ έν ισχύϊ Πολι-
τεύματος καί παράθεσις τοΰ Άγγλικοϋ κειμένου τού νέου
Έλληνικοϋ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'Ελληνικό σπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον βοήθημα διά τοίς σπουδάζοντας είς Άμερικανικά
σχολεϊα 'Ελληνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός Α¬
μερικανόν φίλον σας.
Τιμαται νυν μόνον Αολλ. 3.ΟΟ
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ΒΡΤ.)
140 τΥΕβΤ 2βΤΗ 8Τ.,
ΝΕτΥ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ.
ΙΒ ΙΚ ΙιΙΕ...
θά είναι άμάοτημα, έντροΐτή καΐ άδίκημα διά την αντίληψίν σας,
διά τόν εαυτόν σας άν σπαταλδτε τόν χρόνον τής άργίας σας, άντι
νά μάθετε κάτι ωφέλιμον, ενδιαφέρον!
Είσθε είς την Αμερικήν! Ό τόπος σδς έκπληττει μέ τας προόδους
τού, μέ την εξέλιξιν τού! "Αν σδς έρωτοϋσε κδποιος μερικα απλα έ-
οωτήματα διά την πολιτικήν, την Κυβερνητικήν, την οικονομικήν ι¬
στορίαν τής χώοας, τί θά άπαντούσατε; _
Δέν εΐναι' άμάρτημα νά ζήτε στην πλουσιωτέραν χώραν τού κόσμον»
καί δμως νά μή γνωρίζετε περί αυτής έπάνω-κάτω οσα γνωριζει και
ό τελευταίας χωρικός στήν 'Ελλάδα; Τοιαύτης φύσεως άααθεια εκ-
προσωπεΐ άδίκημα, τόσον διά σδς, όσον καί διά τ^ν Αμερικην.
Γνωρισθήτε μέ την Αμερικήν! Αντιληφθή^ **ό πνευμα της1 Ό
ΐτολιτισμός της, ή Ιστοοία της, θά σδς έμπνεύσουν θα σας ένθουσια-
σουν! , ,
Άφήσατε τόν Κον Ν. Σ. Καλτσδν, 'Υφηγητην τής Ιστοριας έν
τδ Πανεπιστημίω Μίτοαγκαν, νά σάς μεταδώστι είς ωραίαν και γλα-
Τυράν ^Ελληνικήν τάς γνώσεις τού πεοΐ τής Βορειοαμεβικανικης Δη¬
μοκρατίας. Διαβάσατε τό βιβλίον τού
ΕΙΕΑΓΠΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
ΤΟΝ ΗΜΜΕΝΟΝ ΠΟΜΤΕιΌΝ
ΥΠΟ Ν. Σ. ΧΑΛΤΣΑ
Τιμάται δολλ. 2.ΟΟ.
ΤΗΕ ΝΑΤΐΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
(Β
ΜίΕδΤ 2βΤΗ 8ΤΗΕΕΤ
ΝΕ>ν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
191·.
Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
Κεαΐ ΕδΙαΙε Βυειηβϋχ
ν, Κοο»η 510.
1482
Νβνν ΥογΙΙ ν..»,.
Τηλέφ. ΒγτβιιΙ ££41. 5482. 6091.
ΑΓΟΡΑΣΤΑΙ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ-
ΤΏΝ! ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ
ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙ¬
ΣΚΕΦΘΗΤΕ.- ΠΑΝΤΟΤΕ
ΕΧΟΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕ¬
ΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ— Η ΔΟ-
ΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ.
^, θαυμασίως έπιπλωμένον,
τελειον χα»' δλα, μέ δοκιμαστιχάς
εισπράξεις $2.300—$2.000 έ6δο-
μαδιαίως. ΙΟετές ίνοικιαστήριον.
Θυσιάζεται λόγφ ασθενείας. Άπαι-
| τοϋνται ^10.000 μετρητά.
ΤΗΕΑΤΚΕ μέ Ιδιόκτητον μέγα¬
ρον, νίΐαρηοηε, Τγρηοοη ααά
ΚοοεΓΐ ΜογΙοπ, τό μόνον είς την
πόλιν. Δέν ύπάρχει συναγωνισμός.
Θαυμασίως έπιπλωμένον, μέ 800 ι
καθίσματα. ΕΙσπράξεις $1000 έ-
δδομαδιαίως. Θυσιάζεται τοϋ Ίδιο-
κτήτου άναχωροΰντος άντί $140.
000, αέ $30.000 μετρητά. Ή πραγ
ματική τού άξία είναι $250.000.
Σπιύσατε προσωπικώς. Καθαρά
κ.ερδη ήγγυημένα άπό τό ΐηοοπιε
13Χ $15.000.
εΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνααίον, έργα-
ζομένον δνευ σνναγωνισμοΰ, εύκο-
λοδουλευτον, θαυμασίως έπτπλωμέ-
νον, 12ετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $125 μηνιαίως, εΐσπράξεις μέ
δοκιμήν $1.100—$1.200 έβδομα-
διαίως. Ή πραγματιχή τού άξία
είναι $14.000. θυσιάζεται άντί μό¬
νον $10.000 μέ $4.000 μετρητά.
^ΕδΤΑΙ'ΚΑΝΤ άριστοκρατι-
*ον, τελειον καθ' δ).α, μέ ήγγυημέ-
νας εΐσπράξεις $2.200 έβδομαδι-
αιως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $350, τιμή $40.000, μέ $10.
000 μετρητά.
ςΑΡΕΤΕΚΙΑ »1Ι Ηΐε, ποονο-
μιοϋχος τοποθεσία, εύκολοδούλευ-
τος, μέ^ ήγγυημένας εΐσπράξεις
$1.600 έδδομαδιαίως. ΙΟετές ένοι¬
κιαστήριον, τιμή $20.000 μέ $8.000
μετρητά.
ίυΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, ^ηξ 1&-
ιΆηά, τό μόνον καΐ τό άριστοκρα-
τικώτερον τοΰ ίοηβ Ιδΐδπά, θαυ-
μασία^ επίπλωσις, μέ ήγγνημένας
είσπρά£εις, καθαρά έτήσια κέρδη
$14.000, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $200. θυσιάζεται λόγφ α¬
σθενείας, άντ! μόνον $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ, πλησίον
τού ν*αΗ δΙ., θαυμασί«ς έπιπλω-
μένρν, εϋκολοδούλευτον καΐ μέ θε-
τικά κερδη εισπράξεις δνω των
$800 έβδομαδιαίως. 7ετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $416. Τιμή $11.
000, μέ $4.000 ιιετρητά.
ΕϋΝ^ΗΕΟ
ΗηΙΙ, Βτοοΐίΐγη, γωνιαΐον, τελει¬
ον καθ' δλα, εΐσπράξεις $800 έ-
δδομαδιαίως, 5 1)2 την έβδομάδα,
9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μη¬
νιαίως $300. Ή πραγματική τού
άξία είναι $14.000 καί θυσιάζεται
λόγω σοβαράς διαφωνίας άντί
$10.000 μί $3.500 μετρητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ, τελειον
καθ' δλα, 100 καθίσματα, μέ είσ-
πράξεις $800 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην ΕυηεηεοηετΙθ ευκό¬
λως διπλασιάζονται αί εργασίαι
τού. ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $425 ολόκληρον τό κτίριον. Τι¬
μή $28.000, μέ $6.000 μετρητά.
(]ΟΝΡΕ0!ΤΙΟΝΕΚΥ, είς μίαν
των έμπορικωτέρων τΌποθεστών τοδ
ΒγοοΜυπ, διά τούς καταλλήλους,
δυναμένους νά προσθβαβυν Ευη-
εΐιεοηεΐΐε, είναι μία άπό τάς καλ¬
λιτέρα: ευκαιρίας της ζωης των.
8ετές ένοικιαστήριον. Άπαιτοΰνται
μόνον $2.500 μετρητά. θυσιάζεται
λόγω θανάτου.
^υΝ^ΗΕΟΝΕττΕ, έν νντιϋβ
Ρ1αϊΠ5, εΐσπράξεις $300 έβδοιιαδι-
αίως, εΰθηνόν ενοίκιον, μακρόν έν¬
οικιαστήριον^ τιμή $2.000, μέ
$850 μετρητά.
^υΝ^Η ΒΟΟΜ, πλησίον μεγά¬
λον γραιτείων καί σταθμόιν, χί-
λείόν καθ' δλα, εΐσπράξεις μέ δο¬
κιμήν $800 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην (ϋουηΙεΓ ευκόλως δι-
πλασιάίονται. 9ετέ^ ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $150. θνσιάίΐεται, λό-
γ<ρ ασθενείας, άντί μόνον $7.000, μέ' $2.100 ιιετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, τελειον καθ' ό>
λα. έπικ.ερδές καί εύκολοδού) ευτον,
κείμενον εΐε την είσοδον 8υΙ)ν3γ
5131ΪΟΠ. Ήνγυημέναι είσπράξει;
$900 έβδομαδ'.ίΐίωί:, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $135, τιμή $9.
000 ιιέ $3.000 μ,ετρητά.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, 311 Ιίΐε, εΐσπρά-
5γι; μέ δοκιμήν $900.—$1.000 έ-
βδομαδιαίοκ, τιιιή $7.000 μέ $3.
000 μετρητά. μακρόν ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον §200 μηνιαίως.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. εύκο?οδοι'ι> ευ¬
τον, μέ ήγνυηιχέναο εϊσπράδεΐί
$600νέβδοααδιαίοκ. ενοίκιον μόνον
$50 μηνιαίως, ( τιμή $5.000, μέ
$1.500 ιιετοητά.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ. τελειον καθ" δ¬
λα, μέ ήγγ1'ηιιένα^ εΐσπράξεις
$700— $750 έβδοααοιαίοκ, 8ετές
ένοικιαστήριον, ένο/χιον $200, τι¬
μή $6.000 Ι'έ Λί.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, ένλεκτή τοποθε-
σία. βΗ ΗΙε. ήννυηαίναι εΐσπρά¬
ξεις $900—$1.000 έβδομαδιαίως.
ΙΟΑΝΝΟΥ Π. ΒΕΡΓΟΤΗ
Ή Αγάπη
ΠΡΩΤΟΤΎΠΟΣ ΗΘΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ
ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ
ΙΙοΟεες ιήν άγά-πη;....
Είααι δι>δ-υχής;....
_ιά6αοε τό βιβλίον αύτό και Ο' άλλάξη ή ζωή
ΝΕΟΝ! ΣΥΓΧΡΟΝΟΝΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ* ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ!
ΖΩΝΤΑΝΟΝ:
"Υπό μορφήν συγχρόνου Μυθιστορήματος ΝΕΟΥ ΤΥΠΟΥ' Τό βιβλί¬
ον αύτο κράτει την περιέργειαν τοΰ αναγνώστου μέχρι τέλους αδιάπτω¬
τον καί συναρπάζει την προσοχήν καί τό ενδιαφέρον.
'Από την πρώτη βτιγμή ό άναγνώσητς θά γνωρίση καί θά παρακολου¬
θήση τούς δύο πρωταγωνιστάς τοΰ εργου καί θά διδα/θή πολλά καί
ώφέλιμα,^ άπό τα φΐλοσοφικά πορίσματα τής σταδιοδοομίας των.
Συγχρόνως θά λάβη την ευκαιρίαν νά ίδη τόν εαυτόν τού κατοπτριζό-
μενσν μέσα είς τό βιβλίον αύτό, είς οιανδήποτε τάξιν της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ καί αν ανήκη.
Ό άναγνώστης θά ίδϋ τίνι τρόπψ ό πτωγός βιοπαλαιοτής Πήττ, άτό
απλούς μετανάστης αξεστος καί άμόρφωτος, διά μέσου ταλαιπωριων καί
στερήσεων, κατορθώνει διά ιιόνης της ΘΕΛΗΣΕΩΣ οχι μόνον νά πλου-
τίση,^άλλά καί νά ΜΟΡΦΩΘΗ, νά γίνη άνθρωπος, όπως ός?είλει νά είναι
πάς όστις θέλει νά καταλάβη μίαν θέσιν είς την σημερινήν πολιτισμένην
κοινωνίαν μας.
Ή άγάπη τού πρός την πρόοδον τόν μεταμορφώνει'
Ή δέ πρωταγωνίστρεα__ ή Λία1.... τό θεσπεσιον καί γοητευτικόν αΰ-
τό πλάσμα, την οποίαν αί μεταπολεμικάς σ)·νθηκαι τής ζωής εχουν ρίι(·ει
είς πολύ χαμηλόν έπίπεδον' ή γυναΐκα αύτη ή έμφορουμένη άπό φεμινχ- )
στικάς αρχάς, άγαπςί τόν Πήττ καί αΐσθάνεται γιά πρώτη φορά στή
ζωή της τό άγνό καί άληθινό αύτό αϊσθημα τόσο βαθειά, ώστε γίνεται ό
τελειότερος τύπος τής γυναικός, χαί σεβομενη την ιδικήν της αποκατά¬
στασιν πού τής έδωκεν ό Πήττ ξαναγίνεται γυναΐκα χάριν τοϋ ερω-
τός της.(
Ή άγάπη της την μεταμοοφώνει.
Καλοτυπωμένον, επί έκλεκτοΰ χάρτου, μέ πολύχρωμον έ-
ξώφυλλον. Σε/.ίδες 205. Τιμάται Δολλ. 1.50·
ΓράιΙ'ατε όπως σάς άποστα?^ϊί Ο. Ο. Β., ή έμβάσατε έσωκλείοντες τό
κάτωθι δελτίον:
140 \τε5ί 26ίη 81., Νενν ΥθΓΐί, Ν. Υ.
Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. Ι.δθ μέ την παράκλησιν όπως
μοί άποστείλητε τό βιβλίον «Η ΑΓΑΠΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΙ!"»
•Ονομα....................................................
Διεύθυνσις ................................................
Πόλις .................... Πολιτεία ......................
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡΟΤΟΣ
Γ. Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο «Ιναι άπαοαί-
—τον είς πάντας, διότι είναι δι-
οαχτικόν καΐ ωφέλιμον καί Είς τόν
ανβρα κβί είς την γνναίχα. Σελί-
δες 278.
Τιμάται ββ&εμενον......$1.00
Γράψατ*:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
140 τ¥Ε8Τ 2βΤΗ 8Τ.,
ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΑΙ ΒΑΣΕΙ! ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Τό νεον αύτό σνγγραιμμια είναι
5νας Λΐοί.ύτιμος θησαυρός γνώσεων.
ΕΙλ<ο* τό κλαδί τό οποίον σδς άνοί- γει τα παλάτια τής Λροόδου καί εΰτυχΐΛς. Απαραίτητον διά κάθε "Ελληνα. Άποκτήισατΐ τό έργον· θά εΰρητε τόν καλλίτερον σύμβου¬ λον κβϊ όδηγάν διά την επιτυχίαν είς την ζωην σας. 'Ογκώδης, δΐ- δεμιέΛΌς κιαί πλονσίως εϊκονχ>γρα-
φηαένος τόμος. ·
Τψάται .............. $2.75.
Γράψατε:
14Ο νν. 26χΗ 6Τ., ΝΕΥ/ ΥΟΒΚ
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
ΑΛΛΑΓΗ
ΛΙΕΥΘΥΝΣΕΟΝ
*Όαοι έκ των συν-
δρομητών μας έπιθυ-
μοΰν να άλλάξουν τας
διευθύναεις των, πα·
ρα-/αλοΰνται ίνα μας
δίδουν και την παλαι¬
άν τοιαύτην, έμβά-
«όντες συνάμα καϊ
ΪΟ σέντς δι' £ξοδα
ίλλαγής.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
'Εκλεχτά βιβλία εχει μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Εθνιχοΰ Κήο«<ος>.
ΝΑΥΑΓΙΑ Μ ΖΠΗΣ
"Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τοίπρακτον ήθογοαφικόν δρδμα
παρμένο άπό την σύγχρονον κοι¬
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον τιμδται 50 σέντς.
Γοάψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ "
140 «Υ. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕΥ/ ΥΟΒΚ
Ο! ΑΥΟ ΜΑΓΓΕΣ
•Υπό ΠΙΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡΣΕΛ
Σνγκινητυχώτχΐ-ΐον μνθτστόρημα
ποΰ πιε·ριγ(?ά<ρει την τραγωδίαν τής ψυχής μΑας μητρός, τό ποπδί τίνς ΟΛοίας ό Ιδιος πατέρας τού π«ρέ- δωκεν είς τούς καχούργους νά τό κάμουν σύντροφον καί συνεργάτην των, διότι ενόμισαν δι* δίν ήτο ιδικόν τού παι'δί. ΑΙ θλιβεραί περι¬ πέτειαι καί ή τνκέοοχος αντοθυσία δύο ικοίρών μΛγγών πε-ριγράφονται αέ Ιξοχον δύναμιν. Πλονοία εΐκο· Τιμδται δεδειμένον ..... 4150. νογιρά·φΐ|σις. Γράψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ" 14Ο ¥/. 26ΤΗ δΤ., ΜΕνν ΥΟΒΚ 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 τιμή $8.000, μέ $3.500 μετρητά. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ. "Ελθετε, γράψατε, η τηλε- «ρωνήσατε: υ. ό. νΒΕΤΤΟ9 1482 ΒτοΒίΙννβτ, Νβν Υογι ΒεΙ. 42ηά —4ίι·ά δίε. Τ0 ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ Τα π~τχο~Η«ν ςρήαης διηγήμβ- τα τοΰ έ»ι—.«ειχίμένου Ίιχιιλοΰ ποιη- τοϋ, δια των οποίων άλκεδείχθη είς των σατυριχών τοΰ κόομου. Τό Δ«οαήμε<>ον «ίνχιι, παρα. την ώμό-
τητά τού, ?να χλοχτβτκον άφνστούφ-
ΥΤϊι« ττχνης.
Τιμδπα, άδετον, ......$1.00.
Γράψατε:
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
2ΒΤΗ 8Τ., ΝΕ* ΥΟΒΚ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 6 ΟΚΊΩΒΡ1ΟΥ.
ΜΑ0Ι30Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Π. Ουοιϊπΐ
ΡΓβίίιΙεηΙ
Τβΐβρηοηβ:
2494.
ΡΓβϊΐάβηΙ
θυΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
ε)---------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ. Βϋ^ϋΙΝΟ
Ε
ΤΡΑΠΕΖΑ
Π
Σ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΗΟΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
*Ενβργο3νται η&ααι λΙ τρ*«·ςιτβ«*1 έργα-
β£αι, χάρις Π£ αίς το 6<&>ρί> δίκτυον των ί>«οκ*τα-
στημάτων κ<χι Ανταιηοκριτών αύτη'ς, ή ΊΓρά«*ζ» έ λίαν 4«6τι>χώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ3Τ ίτο
4 -ΟΝΟΟΝ Λ/Α1_1_ ΒυΐίϋΙΝαδ, Ε. 0. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑ-ΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έΐυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' οτύτης.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καϊ δι' άλληλο-
γραφίας..
ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟΝ ΜΑΣ ΕΚΤΕΛΟΓΝΤα.
ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΙΟΝΙΟΝ ΠΕΛΑΓ02
έκ ττ;ς 24ης
περίπου μέτρων πρός τα άριστερα
τού, παρακολουθοϋν την πλεϋσι αύ-
τού. 'Ολίγον βραδύτερον τό πε-
ρισκόπιον εξηφανίσθη, άλλ' ί} πα-
ροι>σία τού ύποΰρυχίου ήτο κατα-
φανής λόγω τής έξαιρετ>κής δια-
φανείας των υδάτων καί άπό τους
άφοούς ποϋ εκαμνε ό πυργος τού
ε/ιζοντα; τΐιν θάλασσαν είς 6ά-
θό; 12 μέτρων.
Πά μιά στιγμή ανεφάνη και
πάλιν τό περισκόπιον καί ενας αΰ-
λαξ ήρχισε νά σχηματίζεται καθέ-
τως πρός την πορείαν τοϋ «Ά6έ-
ςωφ» καί μέ κατεύθυνσιν πρός αυ¬
τόν. Ήτο ή τορπίλλη ποϋ έξεσφεν-
δόνασεν εναντίον τού θωρηκτοΰ τό
ΐ'πσδρύχιον. Μόλις αί/τ)| έξεσφεν-
δονίσϋη, ή άκολοιτθούσα «Λόγχι;-»
ίτψωσε μεσιστίως τό καταφατικον
σήαα είς ένδειξιν ότι ή τορπίλλ,η
εγένετο καί άπό αύτήτν άντιλΓ,πτή.
Ή τορπίλλη διήλθε διά τή; πρΐ·
μνης τού «Αβέρωφ» είς απόστασιν
20 μέτοων άπ' αυτής καί άφοΰ ε¬
προχώρησεν υπό την θάλασσαν πε-
ρί τα 400 άκόμη μέτρα, έξεπήδη-
σε εί; την επιφάνειαν. Άμέσιος
έσπευσε πρός αυτήν ή «Λόγχη»
/.αί την προσέθεσε, έπάρασα τέλει
ως ιέπί τού ίστού της τό «καταφα-
τικόν» σήμα είς ε/δειξιν οιι «ή-
λιεύθη».
Μόλις ή τορπίλλη ήλιεύθη άπο
την «Λόγχην» «σημάνθη είς αύτην
άπό την άρχηγίίδα νά άποχοορισίΗ]
τοϋ Ά'βέρωφ» καί νά πλεύσ[) είς
Δονκατον δπίος ένοίθή μετά των
άντιτορπ.λλικών, τα όποϊα σέ λίγο
θά εκαμναν επίθεσιν διά τορπιλ-
λών κατά τοϋ «Άοέρωφ», έπιχει-
ροϋντα νά παοΐμποδίσσυν την έ
ξσδον αυτού έκ τού στενοϋ Δουκά-
τού (Λευκάδος — Βλιότι (Κε-
φαλληνίας). Ή «Λόγχη», άναπτύ-
ξασα πράγματι ταχύτητα, εξηφα¬
νίσθη είς τόν όρίζοντα. Τό ύπο-
βρνχιον «Οαπανικολής», άφοδ
έξεσφενδόνισε την τορπίλλην άπό
βά·θους 12 μέτρων καί έξ άποστά-
σεο*; 600 δεξιάθεν τού «Αβέρωφ»
κατεβίβασε τό ΐτερισκόπιόν τού
καί άφοϋ επλευσεν επί τίνα δευτε-
ρόλεπτα υπό τή νθαλασσαν ανήλ¬
θεν είς την επιφάνειαν καί έξηκο-
λονθησε νά πλέτ) παραλλήλως τού
«Άΐβέρωφ» σχεδόν μέχρι τής 6ο-
ρειοτέρας άκρας τής Κεφαλληνίας,
όπότε καί άπεχωοίσθη τού στόλου
καί κατηυθύνθη μεμονωμένως είς
Άστακόν.
Ή τορπιλλική επίθεσις τοΰ ύπο-
βρυχίου έ'θεωρήίθη ώς άποτυχοΰσα
έφ' όσον ή τορπίλλη δέν προσέ-
κρουσεν επί τού «Άιβέρωφ», άλλά
διήλθε πρνμνηθεν αυτού, είς άπό'
στάσιν 20 μέτρων. Ή άποτυχία
της σύμφωνα μέ την κριτικήτν ή ό-
ποία έγινε κατόπιν, ωφείλετο είς
την βραδεΐαν πυρσδότησιν, ή όποί
α προήλθεν άπό τό γεγονός ότι ώ
ύποΐβρύχιον, μόλις; επλησίασε τό
θωρηκτόν, έδράιουνε νά άνεοάστ)
τό περισκόπιον τού καί νά πάρη,
την γωνίαν σκοπίεύσεως.
Άφοϋ έληξεν ή άσκησις τής επι
θέσεως τού υποβρυχίαν, ό «Αβέ¬
ρωφ» έοτράψη πρός βορράν καί μέ
ώρισμένη ταχύτΓ,τοι καττνυθύνθη
πρός τό στενόν της Λευν.άδος —
Κεφαλληνίας, δπου, θά εγίνετο ή
δευτέρα άσκησις μέ τα άντιτορ-
,τΐλλικά.
Τό -θέμα τής άσκήσεως αυτής
ήτο ή παρεμποδίση τής έξόδου έχ-
θρικής ·θωρηκτής μοίρας διά τορ-
πιλλικής έπιθέσεως άπό στενόν τ!)
οποίον έπροστάτενον έλαφραί φι-
λικαί μονάδες.
Ό «Άβέρίΰΐφ», έχων καί είς την
περίστασιν αύτην παθητικήν θέσιν
επλεε μόνος τού πρός βορράν, χω-
ρίς νά ένοχλήται άπό κανένα. Ό-
λ,ίγον δμως πρό της 1ης μ. μ. ώ¬
ρας εφάνησαν είς τό βάθος τοϋ ό-
είζοντος καπνοί καί μετ' ολίγον
εσημειώθη ή παροιισία άντιτορ-
πιλλικών τού έχθροϋ, τα όποϊα ε'-
πλεον εναντίον αύτοϋ σέ γ»αμμή
διαπτεύσεως μέ μεγάλην ταχύτητα.
ΐ η]ρΐ; ναντ»ι εσημείοχίαν
την παε/οχ'σίαν των εχθρικών σκα
φών καί ή όρχηγίς έδωκε τάς δε-
ούσας διαταγάς διά τ»}ν εκτέλεσιν
τής άσκήσεως. Σέ λίγο τα άντιτορ-
πιλλικά ευρέθησαν είς απόστασιν
?£ μιλΐΛχν άοιστεοο τοΰ Άδέ
Ό Ντιεντών Κωστέ, άριστερ^Ι, και ό Μ'ορ'ις Μπελ/.οντ, ,τεοί^ηικ | ,,/ Λ
άεροπόοοι, των οποίων ή τύχη άγΛ·οεϊται.
καί ηρχισαν νά έκσφενδονίζουν εις
τόν άέρα φωτοβολίδας εις ένδει¬
ξιν ότι ελατοον την γωνίαν διοπτεό
σεως καί έξεσφενδόνισαν τάς τοο·
πίλλας των. Σχεδόν άμεσος έχεί
ρισαν άριστερά καί ήρχισαν ν' ά-
φίνουν νέφη καπνοϋ, πίσω άπο τα
όποϊα ν.αί έκρίΰησαν. Ή «Νίκηϊ
ευρισκομένη τελευταία είς την
γραμμήν των άντιτορπιλλικών, ή
λάττωσεν αποτόμως την ταχΰτη-
τά της καί έσπευσε ν' άπομακρυν-
θη, σημάνασα είς την άρχηγίδα ό¬
τι υπέστη 'βλοίβην είς την μίαν μη-
χανήν της.
Ή άσκησις εληιξε μετά μίαν ό>
ραν μέ ίκανοποιητικα άποτελέσμα-
τα καί τα σκάφηι ταχ·θέντα δπισθ^ν
τοϋ «Άΰέροχρ» έσυνέχισαν τόν
πλούν των είς την νήσον Άρκοΰδι
την εύρισκομέΛ'ην μετα;ξύ Ίδάκης
— Λευκάΐδιος,, Ά-καρ-νανίας κ,αί
Σχινάδων νήσων^ ή όποία κατα
την διάρκειαν τοΰ Μεγάλου Πο-
?.έιου ιέχρησίμευεν ώς (Αητττίτης τό-
πος περιπολίίΐς των Γερμανικαι ν ύ-
πσβρι·χίων, έπει-δή απ' αυτήν περ-
νοΰσαν ρΐ περισοΐάτ{ε.ραΗ. σχεδόν
νηοπαμπαί τοϋ <τυμμαχικοΰ στρα- τοϋ τής Άνατολής. Ή «Νίκη» λόγω τής 6λάτ>ης της
άπεχωρίσυη τοΰ Στόλου κατά δι
αταγήν τοΰ άρχηγοΰ καί επλευσεν
άνειξαρτι'ττως πρός τόν Άστακόν.
Ό «Αβέρωφ» καί τα αλλα άντιτορ
πιλλικα, μέ νπαρχηγίδα πάντοτε
τόν «Ίέραχα» είς τόν οποίον έπέ-
βαινον καί ό άρχηγός τής Άγγλϊ-
κης άποσταλής κ. Λάιονς μετά τ·>ϋ
επιτελάρχου τού κ. Ταίυλορ, έσι·-
λΐχισαν τόν πλοϋν των πρός νό¬
τον πλεοντα είς γραμμήν διοπτειν
σεως Ό πλοΰς εσυνεχίσθη επί δί-
ωρον σχεδόν όταν άπό την άρχη¬
γίδα εδόθη τό σημα: «Στροφή δι-
αοοχική 90-ο πρός άριοτερά. Ε¬
κάστη νπομοΐρα χωριστά». Τό σή-
μα αΰτό τής ά>ρχηγίίδος αύτεση-
μάνθη άπ' δλα τα ■πλοΐα καί μόλις
έχαλάσ'θη άπό τόν ίστόν τοϋ «Α¬
βέρωφ», εδόθη νέον τοιούτον: «Τ«
άρτια πλοΐα νά ρυμουλκήσουν τα
περιττά». ΒΊς τό σήμα αύτό της
άρχηγίδος δλα τα άντιτορπιλλινΛ
έκράτησαν ά|.ιέσως κ«ί τα μισά εξ
αύτό>ν ήρχισαν να κάνουν «άνά-
πόδα» καί νά πλησιάζουν τα άκινη-
τοΰντα οίλλα μισά. Δέν άπείχομεν
άπ' αύτά παρά ελαχίστην απόστα¬
σιν ν-αί Ι'βλέπαμεν μέ τάς διόπτρα;
εϋκρυνώς τό τί εγίνετο έπ' αυτών.
Οί ναύταχ έ'τρεχον επάνω είς τα
καταστρώματα καί έλάμϋβανε έκα¬
στος την ωρισμένην «κ των προτΐ-
ς<ον -θέσιν τού ένω αλλοι &6γαιναν άπό τα νποφράγματα της ίΐλώρα; ηΐ τον <4μ-ταλαοΰρο» φορτωιιένοι μέ «γάντσους» καί συρματόσχοινα καί κατευθύνοντο είς τα καμποί- νια. Άπό την «ΘίΈλλαν», ή όποι- α επρόκειτο ν ά ρυμουλκήση την «Σφενδόνην», ρίπτεται είς την θά¬ λασσαν μία λέμβος διά νά προσ- δέση τα ρυμουλν.ια, Ινω άπό τόν «Ίέοακα» καί τόν «Λέοντα» ρί- πτονται είς την πλώραν τοΰ «Άε- τοϋ» καί τοΓ· «Πάνθηρος» χονδρά /ά Ή «Λόγχη» μενει μόνον άμέτ» χος τοϋ γυμνασίου, δ.ότι τό αντί¬ στοιχον είς αύτην πλοΐον, ή «Νι κη», απεχώρησε προηγουμένως τοί στόλου λόγω της βλάβης της και επλευσεν είς Άστακόν. 'Αλλά αί λίγο άρχίζει νά κάνη «πρόσω» /.οί αύτη καί μάλιστα νά φεύγΐ] ιιί μι· γάλην ταχύτητα. ΈλαΙβεν ώ; έξητ κριβώθη κατόπιν διαταγαί νά πΜ ση είς οοήθειαν τού 40ετοϋ; «Ποο μηθέως» τοϋ πετρελαιοφόρου τοΐ στόί.ου, τό οποίον πλέον μειιον>
μένω; έξ 'Αργοστολίον εί; Άστα
κόν άνήγγει)^ε διά τοΰ άσυαιάΐο
ότι υπέστη τολάθην πλησίον της ,ι
σϊδος «Σωρός». Τα αλλα σ/αφη
ρυμο·λκοΰντα τό ενα τό άλλο έσι
νέχισαν τόλ' πλούν των ΙττΊ διΊι'Λον
σχειδόν.
"Οταν έφθασαν πλησίον τή; η
σϋδος «Πράσσονα;» ήνώδη ιΐ£ΐ
αυτών καί ή «Λόγχη>>, ήτι: ατ-
κληθή πρίν συναντήση τόν «Ποο·
μηθέα»1διότι ό κυβερνήτη; ■■;"η
>;. Σκουφόπουλο; ετηλεγΓ:
ότι δέν παρίστατο άνάγκη
κήσεως τοϋ σκάφους.
Μετά ήιιίσειαν ώραν ή άρχηγ
έσήμανε την λήξιν τοΰ γυ}ΐνασίοι
/αί τα σκάφη 8π?.ευσαν τύ.ίοχ κ
τόν λιμένα τοΰ Άστακοϋ, άπο τό*
οποίον την επομένην διήλθον δί
κα άερθϊλάνα -/.ατεη9ΐ'νόμενα ?ι.
Κέρν.ΐ'ραν.
Άπό τόν Άστακόν ό στόλο: ^
ποπ/.έει την λ'ύκτα της 5η; τί"·
την 6ην τρέχοντος κατεν&ννομε^:
ρ'ις Κέρκυραν. Κατά τόν πλούν 9»
εκτελέση τό σημαντικώτερον μ^οη:
τοΰ εφετεινού έκπαιδευτι/.οϋ τ|Ην
γράμματο; καθώς έπίσης καί ειοι
κόν ·&έμα έκτάκτως ένδιαφρζον
την συνεργασίαν άεροπορΐ''/ων ο11
νάμεων.
ΕΠΜΠΑΜΠΟΥΡΙΕ
'Εκλεκτά 0ιΛλία εχει μόνον τδ Βι·
6λιοπω/εΐον τ«ϋ «'Εθντκοϋ Κή(?''·'0-1
«II
ΕΙΤΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ»
ΕΧ Ε Τ Ε
Πΐτυρίδα,
γοΰραν ή
φάγον στο κξ'
φάλι, η δλλην 6-
αιδερμικήν «»·
θησιν;
-Είσθε <τ«'α- ΤΟΤΕ ΖΗΓΗ Τ.0 Γ. - ?., ™ *ΚΊΕ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ Κ ΟΤΡΙΧ ΤΚΑΟΕ ΜΑΚΚ δπερ είναι τό μόνον φάρμακον, λ δποϊον δέν άποτυγχανει °*>™*
θεοαπεύη πάσας τάς δνω παβ.,σε,
Δέν πεοιέχει ο'ινόπνευμα. Ι1/-ε,ιστ"
έθεραπεύθησαν. Πλείστοι, οΛί^η
οαν τΐν κόμην των. Διατί οχι
σείς; Γοάψατέ μοττ ή βασ
αε. Τιμή <ριάλης 16 ουγ Β ^Υ^ ΡΗοηβ: ΜεάΒΐΙίοπ 3814. ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ·Ι;3, λεϊται καί παρά τφ μεγαλφ

-ΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ- ΚΥΡΙ ν,ΚΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929
ΟΥΓΓΡΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ϋλ-Ε ΤΟ ΣΟΥΡΟΎΠΟ
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΑ1ΜΑΙΡΚΕΝΥ
τίποτε
τα
.-ο3"πνοόΐαν στο σχιτικο των
ϋαντλίΓδε. ΤΗταν χειμώνας, :.πο-
-ώ σονΓ,θίζο'ον στ·.; αγροικιες να
-ων= δοδ μόνον φορές. τδ πρωϊ χ«-
-ϊς ό*τώ /.αί τδ δράδο με το σο_·ο-
~ ' τδ ί?^^ ««χ»ν ?«< πολΰ νόστιμο γιά ;. Καί δέν έμε'νε στήν χ^τρτα, "" 7.0'οτάλια, ι (/α /.2ΐ β» «*··"»«?« Ι" . χλίϊιβ, διά νά αναγνωρίση '/·»- νας τδ δίαό τοο. ^ , , Οί Βάντλα·:δε ήσαν τρείς: ο γε- » Πχόλος, ή γυναί*βι τ», **ι β Ι,γάλος γοιός των, ο Άλεςανϊρος. Λλλβς Βάντλαιδε δεν υπήρξε σ ι.η τή χά?<*· Λ , Ή μητέρα παίρνε: τΤ? χοτρα' ·'.*ι ν μένουν μέσα" στήν τραπεζ^ρ-α ^:ά οί 8.10 άι ?τδ σταμνι τοο νερου. 1ο λοο* να· ή μεγάλη Χ·ανάτα με τδ μυτε- ττόμ-.ο οποο σερόίρο ί δ τδ μυτε- το Χ3 2? τδ δίνει στδν πατέρα^ ι ;ύτδς νά μπορέση νά άση άπδ τδ χερουλ:. Ό γέρο; π;νε· καί τδ ξαναδι τδ ( γ όν νέον. Πάρε, γο'.έ. ό Πάρ, γ ( # Τδ σο'όροοπο ερχετα·.. Βοδν., οί άδ ξάζον ά τσιμ^' *,^*, ,,.-,.-,-αζουν τα . των άπδ την όπλοθήν.η, πλαι |ο παράθορο, καί τα Ή ήθοποιός Μάρτζορη Ραμπώ. στάνΐ η στ όάγόρι μιά δεκάρΛ γιά χρήματα γΐά ενα καινούργιο φοο- στάνι ή στδ άγόρι μιά δεκάρα γ:ά νά μχοϋν στδ χορό, αύτοι πρώτοι 5- χοφέρο·ον γιά την- άδικία ποΰ Θά δατ- ρύνγ} λίγες μέρες τδ σπίτι. Άλλά παρηγοροϋνται διαλογιζόμενοι τώς ή άρνησ'.ς είναι άναγκαία γιά την Βλεπρ,ν οχου υπαρχοον Ό Άλέξανδρος δγάζε: «ν* ηίο- «" ϊλϊντι», χβνοντα.' *αι ο» π*- άπδ την τσέπη τού, τδ τρίέε' στδ απέζι *αί άν-άδει τή πίπα τοο. Ι Ό γέρος κάνει τδ ίδιο, άλλά μ>
ς τραδάει μερι-χές ρο-οφηξιές, ~α-
:τάει:
-'ΑΙ&ββολε. .
| Μιά ξϊφνική ώχράδα τοΰ σκεπά-
τδ πρόσωπο. 'Αποθέτει την πί-
το·ο. Ό Άλέξανδρος στρέφε-.Λΐ
|ός τδ μέρθς τού σαν γιά νά τ£ν
ι·τηση. Ό γέρος δέν λέει λέξι.
"·'" -1 δλέμμα τοο είναι γεματο
πώς εχουν
ί
Ιονο τδ
ωνία.
Τ
ο-τερ'
Δέ
μιά στ:
ά
λέε·
| — Δέν δρίσκω χειά καμμίαν ού-
ττόν καπνό. Π ι— ειόω, γοιέ μΛϋ,
καί νϊναι, θά σημάνη
ώ-
μ
— Τί κά&εσθε καΐ λέτε.
— Ναί, ναί, έχψ.ίνεί ό γεροςΤ
τόνο —οί» δέν —αίρνει άζάντησΐ·
•ι είναι άνδρας, αύτδς ό
II
αΰ-
τ03« στερεώνονται
των. Έτσι είναι αύτοι οί γέ-
ρθί γκ,ρινιάρηδες, χού έγλύτωσαν ά¬
πδ τοΰς έθνικοΰς χολέμο·ος καί χ;ό,
άλλοτε, οχως ελεγαν,
στοόσαν τδν Βασιληά». Γιατί
η
τού Βαΐιληά" είναι νά ρη
τή χώρα. Άλλ' έχειδή δέν μπορεί
ά ί ΰ ώ 5
εχει χοντρήνει 3~ι
Ι?ω δωϊεκαετοϋς στρατιωτ·.κής ·>
■·'*ς.
Ι Ο στρατός, έν.είνα τα χρόν.α.
διαρκώς επί ποδδς πολέμου.
νά είναι χανταχου παρών, οχως
παίρντ] τδ τθϋφέκι γιά νά χολεμήση
τδν άναχληρώνει.
Μιά κι' ό Άλέξανδρος δέν λέει
πειά τίποτε, ξαναπαίρνει ό γέοος
τδ -λόγο:
—■ θέλω νά είπω: άν λείψω έγί·),
πθ'.δς θά πάρη την περιοοσία;
— Μά, πατέρ·α, δέν «ίσα·. ά/.όαα
γ1 ά θάνατο.
-— Μά αν πεθάνω:
— Τότε, ή χεριουσία θά χερ'έλ-
θη, δπως είναι δίκηο, στήν μητέρα
καί σέ μενά.
Μ'.ά παράξενη άνατριχίλα δια-
τρέχε: δλο τδ σώμ.2 τοϋ γέροο, ό
οποίος λέγει τότε:
—"Αφησε τδ τσιμποϋτ,ί σοο. Βλέ-
πεις, δέν μπορώ,,νά ύποφέρω οϊίτε τή
μϊίθοδιά τοϋ καπνοϋ. Άλλά, νά, ά-
άν.ρ:βώς...κ.αί μέ μ·.ά κίνησ! δείχνε1
πώ; τα λόγια χοΰ θά είπη, είναι
μέ την ύπόθεσι.
» ίίίθς δ Παϋλος έλαβε μέ:ο- σέ ^ετ!κα ^ ^ υ^εσι. ^ _
'λλές μάχες. Οί Ιταλοί μάλ-"στα -~·™ α,*?ΐ6ως ,πΟυ εΐνα1 ?
ύ έ'ττειλαν μερικά βόλια των :π:ί- ™* ^Τε?? ?Ου-ε!ναΐ ™* ™
- - · ... -' εμενα. Κι αυτή είναι πειο κοντα
ήν εξοδο παρά στήν εΤσοδο. Πές
Ϊδιατηρεί άκόμη την άνάμνησ.ν.
κ τος άπδ αύτό, ποτέ δέν χζμο-
τ,κ.
ίξ αΐτίας των τρα-ομάτων το·ο, έ
?, όπως λένε, περχατοϋσε ο,έσα
Χ-ορμ/ το». Άλλά ποτέ δέν έν-
^'ωθε τίποτε άλλο καί ποτέ-2έν έ-
ΓΟταν τδν θάνατο.
ζί άν ΐύτή ή σκέψις τοϋ έ;γό-
;αφνικά στδ μ-οαλό, σήμερά, ή
: ήταν χως δέν εύρισκε πειά
εύχαρίστησι στδ
Ιχ'^ό τοο, μέσα στδν καθρέφτη, δ¬
πως ήτανε τριάντα χρόνια προτή-
ηρα. Οί σκέψεις τθ'ο πηδοϋν ή μία
επάνω στήν άλλη...
—Ναί, έγώ μάλιστα, έπρόδαλα
άντίρρησι. "Ενα παιδί σάν καί σένα
δέν χτι/χά σέ τέτοιες χόρτες. Καί
σημερα, δπως καί τότβ, σέ λέω·
είσαι γυιδς κτηματία, φέρε στδ σπί¬
τι μ'ά γι>ν»ίχ,α άξιά σοο. Εισαι μο-
ναχογοΐός, καί μετά άπδ σένα, κα-
νένας δέν περιμένε:, μικρδς ή με-
γάλος. ^Ι'άξε νά -δρίίς την δμοιά
σοο.
Άχδ το άνο-.χτδ παιράθιορο ό Ά-
λέξανϊρος κ'οττάζει τδν άγελαδάοη
ποΰ πάει τα άγελάδια στδ χότισμα.
Τα πατήαατά τού άντηχοΰν επάνω
στδ παγωμένο εδ-αφος. "Ολα ώμορ-
βα ζώα. Ό κληιρονόμος λογαριάζει
πόσον άξ?ζοον αύτά καί μόνα.
—Κι' έ-^ώ, λέει χτυπητά,
νά φύγη άπδ τδ χαράθυρο, δέν ε-
φαςα νά &ρώ άλλη.
—ιΚαλά-καλά, ξέρω, λέγει σομ-
βιβαστικά ό γέρος. Αύτά ήταν καλσ
έχ,ε<ίνο τδν καιρό, Τα νειάτα είναι ησονν νέος. λιγΟΛΐ άμααλα. έ ά γ μ τώρα ποΰ σοΰ λέω πώς θά σοδαρά: Π. , σ' ερωτω θά ζττσης /ωρίς γοναίκα; Ό 'Αλέξανϊρος ξαναγυρίζει κα' ■/.άΌεται στο τραχέζι, άντίκριι στδν τχτίρα τού. Θάθελε νά μιλήι—, άλ¬ λά τα λόγια δέν τού Ιρχονται. Κα- Γιατί ταοε'ογει στην κ?α.!ΐοκανατα. χρειάζεται κοοράγιο τώρα. —-"Ε! λοΐχόν, άφοδ είναι ετσι, είμαί άποεασίσμενος να παρω γυ- ναίχ»κ. θά αίς τδ φέρω οπόταν θε¬ λήσετε. Ό γέρο Παΰλος άγριοκοττάζε» τδ γυιό τού με φρίκη. — Ποία, μωρέ; — II οίαν άλλη... την 'Εμερέντα. —Γήν 'Εμερέντα; —-Ναί, την 'Εμερέντα. Τα χέρια τοϋ γέρου τρεμοον κα- θώς χίάνονται άπδ την ακρη τοΰ ίαρϊ'.οϋ τΐαπεζ'.οϋ... Τί κρύο σ' αυ¬ τήν την τραπεζαρία. Ά! διάδολε! Φαίνεται πώς άλλαξε πολΰ ό κό- σμος... 'Ωρισμένως τρελλάθηκε δ κόσμος! Κι' αύτδς ό γοιός, ό Άλέξαν- >ς, όλότρελλος κι' ούτος... *Ε-
ξω ή νόχτα γίνεται μαύρη...
Μέ μιά φωνή πνιγμένη ό γέρος
λέγει:
—Καί ποίος τή θέλει αύτη;
— Έγώ. τ
—Αυτή είναι άτιμασμένη.
--"Οχι γιά μενά.
— Μια" νόρη ποΰ έχει Ινα νόθο!
— Δέν ενει νόθο.
—Σοο λεω πώς έ'χει! Τί είνα'.
λοιπόν, έκεινο τδ κοπέλλι ποΰ είνε
πάντα 7,ρεμασμ.ένο στά φΌιχττάνια
της; "Ε! Ένα ίρίώμόπαΐϊο! Μήπως
τδν καιρδ τοό τρόγου δέν ά·φήκε τα
γουρούνια τοο νά υοό ρημάξο'ον τ'
Άλλά τοό ©σκασα μιά μέ
μα-στίγιο, τοότο μόνο <τοϋ λέο>!
"".ε τδ αίμα!
τδ
Έξαφνα, ό νέος άρχίζει τώρα
νά τρέμη άπδ μιά «ρρητη μανια,
ποί> τοϋ καίει τα τ)ωτ)ικά. Είναι μία
άπο κείνες τής στιγμές ποΰ δέν
όά ά οότε πατέρας, ουτε
ά
ρχ ρ,
γ·οιός, άλλά μόνο δοδ άνϊρες, ό ε¬
νός άντικ,ίΰ στδν άλλον. (Μιά άπδ
κείνες τής στιγμές πού αν Οπήρχε
μαχαίρι ένάνω στδ τραχέζι, ό ενας
θά τδ άρπαζεν. Άλλά δέν ύπάρχει
μαχαΐρ'. επάνω στδ τραπέζι. Δέν έ-
φαγαν, χαρά τραχχ^ά, μέ ξύλινα
κουτάλια.
—Ά! ετσι, τδ ματώσατε μέ τδ
μαστ(γ:ό σας! Έ! λοιπόν, ξανα-
χτοπηστέ το, κτυχάτέ το δσο θέλε-
τε, καί άς σιφόϊ τδ αίμά τοι>! Γιατι
μπορείτε νά το χτιιπτστε, άφοΰ είνε
ο μοναγογ/οιός τοΰ μονιϊχογυιοΰ σας!
Αΰτδ τδ αίμα, δταν ξεπηδησε άπδ
το πΐοσωπο τού, πως
δέν
το ανα-
γνωρίσατε πώς ήταν δικό σας;
Άκούει τής φωνές κι' ετρεξε καί
ϊειλά-'ίειλά, άνοΐξε την ·πόρτα ή
μητέρα κι' έ>τταμάτη>σε στδ ν.ατώ-
ολι γιά ν' ακούση τδ γοιό της.Χω-
ρίς νά την ίδη αύτδ; έξακολοοθεί μέ
όλον τδν θομόν τοο:
—-Ν αί,· δείρτέ το, σκοτώστέ το,
αν θέλετε, μή δΐστά-ξετε, πάπχο,
δασανίστε ώσπου νά χορτάσετε τδ
άνυπεράτπιστο κορμί τοϋ έγγον.οϋ
σας!
Ό γέρο Βάντλαιδε κατάπληκτος
κ^ττάζει τδν έπαναστατημένο γυιό
τού, σάν μέσα σ' εφιάλτη... Φώτα
παράξενα διασχίζουν τδ σκ,οτεινδ
ϊωμάτιο... Τί <τομδαίνει έδώ μέσα, δ θεέ! Τί σ'ομδαίνει, λοιπόν, ξ ρ ή πώς θά κάμτ/ζ, πώς θά χωρ:ς Ό γυιος σωπ'αίνε:. Η σιωπή γί¬ νεται παράξενα βαρεία. Στήν άκοϋνε κιότοος. Κάθε τόσο, στδ 6ά- θος τής χωματένΐας θερμάστ:ας, ,τά ά<ο.πελόξολα. καί ή μητέρα κοντά τοος. Άλλά είναι έξω. Πρώτος ό Άλέξανδρος δ:α/.ό- πτε·. τήΌτωπή. —"Οταν εγύρισα άπο τδ στρατό, πρίν όν.τώ χρόνια... Τδ φθινόχωρο -χλίνοον έννηά Ι—Βλέπεις, Άλέξανδρε, Ρ ως τώρα σέ πολλές δι: καταστάσεις, άλλά ποτέ" δέν <ε να δρώ άνοστον τον ααπνό. , , > . / .
-Μή τοχδν είσθε άρρωστος; ψ™^ "οτο» εγυρισε; απο τη
=ν είμ3(, άλλά δα άρρωττ-η- εν,νϊ1 και ΤΟϋ Τ**3*ΐ ™ η ''?Ο^^
[ Ο 'Αλέςανϊρος δέν απήντησε τ>-
' Αουνατον νά σοζητήστ, ποτέ
*?ΧΜν, άνάμεσα ττοός >·ω·
,ς τετοιοι άμείλιχτοι τόπο: χοΐ
σάν
Ινΐ0'- την 5χΛ?ε, τοό'περιδάλϊον-
των.
£ιρΜν—-χβ{ μάλιστα τλ?χ -»·
/α!^α,~7 ν" δεί'χνωνται αϋστγ;-
>λα ενεργοΰν πάντοτε μετίη-
τήσωμε μέ τή μητέρα σο·ο.
—Άς δάλο·ομε έννηά. Μόλις έ-
γόρυα, μιλήσαμε γιά γάμο. Δέν εί-
πα δχι. "Ηθελα νά πάρω την 'Ει«-
ρέντα Βερ. Ποιδς έχρόίαλεν άν-
τίρρησι;
Μέσα στή βαρεία σιγή ποΰ έπα-
κολοοθεί, δ γοιδς έπα'/αλαμόάνει
την έρώτησι:
—..Ποίος έπρόόαλεν άντίρρη¬
σι
'* ν~7 να δε'Ζνωνται αϋστγ;- σι;
' 2/^* -ενεργοΰν πάντοτε μετίη- Ό γέρος, μαζεμμένος στδ μπάγ-
_ *·*ι με σκέφι. Καί δταν άρνϊό^- κο τού, κότταζε έρε-ονητικά τδ γυιό
■ ν2 ϊωσο'ον χρήματα στή ν^ναΐχ» τοο Τοό ϊα;>.ετα: πώ; κ'οτάΧεΓ τδν ή
Φϋάνοες καί ή Τζωζεφίν Γούντ έκ Βεονον, Τέξας, νεαοαί άεροπόοοι.
καί τί μ.πορε; άκόμη νά ■τ^'τι στη
ζωή τοό άνθρώποο; Έγγονος; ό
εγγονός τού; Μά χώς; Ό Άλέ¬
ξανδρος... ή Έμε^...
Ό γέρος σκύδε: σάν έκμηδ:ν:σ<ο.έ νος. —Γυιέ μοο... "Ω! γυιέ μοο... ψι- :ίζει. ι Ώς τόσο ή μανία τοϋ Αλεξάν¬ δρου γαληνεύει. Μιλάει μέ λιγώ τερη βια:ότητα. Τδ καλλίτερο, λοιχόν, θά εί ναι, πατέρα, νά πάρω μακρυά άχ? δώ τδ παιδί μέ την μητέρα το'ο. "Ε· τσι δέ θά μπορήτε πειά νά τδ χτο πάτε. —Νά τδν χτοπώ; Μά ποίον; ψελλίζει ό γέρος. —Τδν μικρό μοο, τδν Π αόλο. —Τί, τδν Παϋλο... "Ωστΐ το λένε Π αόλο. —"Οπως τδν χάχπο του.θά τοΰς πάω υ.ακρ·οά άπο δώ, τάχο μακροά ποΰ δέν θά τοΰς φθάνη πειά τδ ια- στίγιό σας. — Άλέςανϊρε... Άλέξανδρε, ί- ί.ετευει στδ κατώφλι τής πόρτας ϊ) φτωχή μητέρα. ΆλαζονΐΛΟς, αμείλικτος, όγέ?η; άνζσηκώνει τδ κεφάλι. —Καί ποό θά,χάς; σέ ποιοό τα σπίτι: Ποϋ θά βρης χρήματα γιά νά ίόγης; Οί ταπεινωιικές έρωτησεις μέ- χωρίς άποτέλεσ;λα. Ό Άλέ- ξανδρος θομώνει πε,ρισσότερο. Μέ πίκρα άπαντα: -—Άπδ τα πρώτα χρόνια ποϋ θο- μάμαι, μέ εϊχατε σκλάδο σας σάν τδν τελε·οταίον ύπηρέτη σας. Δέν •Λπορεΐτε να είπήτε χώς δέν ξέρω τίποτε νά /άμω! Φεύγω. Άλλά μην αγγίξετε τδ χαιδάκι μο-ο, ξέρετέ το χ.αλά, πατέρα μο?ο, νά μην τδ έγγί- ξη κανείς, γιατί... Χωρίς νά προσθέση λέξι ν.άνει μετ*6ολή, γιά νά φύγη. Καί ό *3εδς ξέρει, άν δέν φεύγη μέσα στήν χα- γωμένη νόχτα, γιά νά μή ξαναγυρί¬ ση πειά. Άλλά ή μητέρα είναι στδ ·Λ»τώ- φλι καί τδν σταματά. -—-Άλέξανδρε, χαιδί μου, μή αέ άφίνεις... Άν φΰγης θά πεθάνω.. Είναι γραμμένο στήν Π αλαιά Διαθήκη πώς ο! άγγελοι μιλοόν καί πώς ή φωνή των είναι πολΰ ώραι'α. Είναι (ζλη'θεια; Κανείς δέν ξέ¬ ρει ακριβώς, γιατί έλάχιστοι είνε οί Ονητοί ποΰ την άκοαταν! Άλλά στήν έπίγεια ζωή νπάρχει κάτι ποΰ όμοιάζει άτφαλώς μέ την φωνή των άγγέλων* ή φωνή τής μάννας. Ή καρδιά τοό γοιοό γοργοκτνπά"· σκόδει καί σταματά. —... Γυιέ μου... ψιθυρίζει άπδ τδν πάγκο τοο ό γέρο Βάντλαιδε. Ό Αλέξανδρον μέ φθοσκωμένη την /.αρδιά στενάζει! —Μητέρα μου... μητέρα μ,ου. Μέ δισταγμδ ή μητέρα ίκετεύει! —·Δέν λές τίποττε στδν πατέρα σοο; Μέ πονεμένη καρΐϊιά, μή ξέρον- τας τί νά κάμη ό ρωμαλέος νέος σκύδει μπροστά στήν άδύνατη γρη- ούλα. Σκοτάϊι κατάμαορο τάρχ. Μόνο τδ χιόν. άπ' εξω στέλλει την άόριστο άνταΰγειά τοο άπδ τδ χαράθυρο. Ό γέρο Βάντλαι6ε άπλώνει τδ χέρι γιά νά ξαναπάρη τδ τσιμπΐ-όκί τού. —Άλέξανδρε! — Πατέρα μο·ο; —Φέρε μοο τδν εγγονό τ,οο 8ΤΕΡΗΕΝ ΤΟΜΟΡΚΕΝ )' ΣΤΠΡΥΣΙ Κοομοατασιά σάν ελατο σεΐσμα άπό (κυπαρίσσι. Νά ήαουνα πλάστης τού πηλοΰ, τού (σμιλαριοΰ τεχνίτης Τή νηα νά πλάσω τοϋ χωρίου πού (άντάμωσα στή βρύση, Κι' έχόρτασαν τα χείλια μου δροσιά (άπ' τό σταμνί της. ΕΙχε λαλ.ιά κρουστάλλινη σάν τοΰ νε- (ροϋ ποΰ εκΰλα, Κ' είχε τα μάτια λάγγερα σά λα&ω- (μένο λάφι. Πλάνταζε κι' ή καρδοΰλα της γιομάτο (φαρμουάλα Γιά κάποιον ποΰ ώργωνε καρδιές στ' (-άντικρυνό χωράφι. ΠΕΤΜΕΖΑΣ ΛΑΥΡΑΣ

80
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΤΙΑΚΗ, -6 ΟΚΤϋΒΡΙΟΥ, 192».
Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΆΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ'
Βασίλειος Κομδόχουλος νά μή ήτο
είς καλόγηρος καί ούτος. Εάν τό¬
σον άπρεπώς έκφραζώμε&α ημείς οί
"Ελληνες ^Ορθόδοξοι, προκε'.μίν:υ
χερί τής άνωτάτης κορυφής τής
Ορθοδοξίας, εάν μόνοι μας «ξε·οτί-
λίζωμεν τό Οικουμενικόν Πατριαρ¬
χείον, τότε μά την αλήθειαν δέν
βλέπομεν τ: είδους Όρθόδοξοι είμε¬
θα καί δέν δλέπομεν άκόμη τί περισ¬
σότερον κάμνουν οί Άλδανοί καί αε-
ρικοί άλλοι, όταν περιφρονοΰν τάς
άποφάσεις τού. Έπτβάλλεται, νομί-
Γ...;___,, ...________, ......, ζ°ί~ν μεγ;λείτερος πρό; Αύτό <:ε- ώς'είμεθζ είς θέσιν νά γνωοίζω-1 δασμός έκ μέρους όλων, κοβερνη- μεν, αυστηρώς έπετίμησί καί %7.~Λ· τώ,ν, πρεσβευτών, άρχηγών σων.α- στησε προσεκτικοίος ή Άρχιεπ:σκο- ] τειων, τύπου, κλήροο καί λαοΰ. πή. Άλλά τί Ιχει νά είχη ό κ. Πά ι , Ενθυμούμεν-νά χροσθέσωμεν ο- παφωτίουείς τό εξής; "Οτε είς τάς Ι λ[γ* *κόμη, 5'ότι δέν γνωρίζομεν αρχάς έχέδραμε την Αμερικήν ί. εάν θά έχωμεν την ευκαιρίαν νά (Συνέχεια έκ τίς 8ης σελίδος.) νας πρός τούς ήμετέρους δαψιλ=ίς φιλοφρονήσεις. Εάν νέο: τίνες ν αί άπειροι κληρικοί τής Άρχιεπισκο- πής, έν Άμερική σποοδάσιντες χτι χειροτονιθέντες, έν τω ζήλω. των ό¬ πως έπιταχύνωσι την προσέγγ>ί:ν
τής Αγγλικανικής Έκκλησίας
πρός την ημετέραν, 8ΐ' ήν άλλως τί
άπό έτών έργάζονται καί Πατρ'.άί-
χαι καί Άρχιερείς διαχρεπεϊς καί
άνώτεοοι πάσης ύποψίας, εάν, λεγο-
μεν, ούτοι ΰπερέ'δησαν, είς τινάς τε
ριπτώσεις, τα έσκαμμένα, ύ
ΐθ ί θέ ά
Βασίλειος, έθεώρησεν ώς μέρος τής
«δράσεώς» τού την σ,ιμμετοχήν «,!»
είς τελετάς Έχισκοχϊανών, έντόο
ναών Έχισκοπιανών, μετ" άρχιερα-
χμ η ρ
επανέλθωμεν καί άλλοτε, ώς μή ίχ-
ίίϊοντες ιδικήν μας -εφημερίδι. Έ-
ρ*>τά ό άρθρογράφος: Ποία τα έγ-
κλήματα το·ό Βασίλειον; Άλλά τλ-
έή λό
ν^ται νά
τικών άμφίων, ενθυμούμεθα ϊέ κα | ?!· τούτων εγίνετο εκτενής λογος
λώς ότι ή «Άτλαντίς» δκ-άλχ!^ "« ™ χροηγούμενον ημών αρθρον,
τότε άνά τα *έ?ατα τοΰ κόσμου τβύς *-*?<>>*" δέ τ;»τα λεπτομείυς
(ίθριάμδους» τούτοος τοΰ έπιδροπέ-1 * 5··° καταδικαστικαί απόφασις
ως. "Οτε όμω; οί Επίσκοπον οί,' "3 Οικουμενικοΰ Πατριαρχειοο, το
καταλλήλως δια·φωτισ«έντες «ρ! | οποίον τα όνομαζει «μεγαλα άντιπει-
τής άντικανονικής θέσεως τοϋ Β7 , ^ρχικά κα! άντικίνονικά πρός την
σιλείου καί είτα περί τής καθαιΐέ- ] Εκκλησίαν εγκληματα». Είναι με
σεώς τοο, εκλεισαν τάς θυΐας 'ύζ ^λκ)? λοΤ0^ τα μεγιστα εγκλη-
αύτόν, τότε μόνον ούτος ένεθυμήθτ, Ι"*» ™'· ^δικηματα, τα οποία ϊυ-
ότι είναι καιρός νά προφυλάξη την
παλαίμαχον "Ορθόδοξον άπό τάς
πλεκτάνας των Προτεσταντών.
"Εκτον. Είναι άληθές ότι ή Άρ-
χιεπισκοπή εδέχθη είς τάς τάξεις
της δύο ή τρείς ίερείς έπικοινωνή- ( /.. - ■- ■ ,
σαντας άλλοτε μετά τοΰ καθηρημέ- [ Αι* υπό ωρισμένου πολιτικόν κόμ*
νού Βασιλείου. "Εδέχθη όμως τού- τος (τοΰ Μεταξά) πρός διενεργαηιν
τους κατόπιν είλικρινοϋς μετανοία; χολιτικής προπαγάνδας επί έκκλη-
των, άναγνωρίσεως τής χλάνης των σιαστικοΰ έδάφους. Είναι χοσίγνω-
καί άποκηρύξεως τοΰ καθηρημένου, {-"«ν ότι είς τα πύρινα «ύχέροχχ ε-
δ*ά τής ύποδολής λιδέλλου, όστις! θνικοθρησκευτικά» κηρύγματά τού
τι τκατά τής
Έκκλησίας, ώς άπσβλεχοντα είς
την
της.
Είναι γνωστόν ότι ό Βασίλειος
απεστάλη είς Αμερικήν ούχι 6x0
Έκκλησΐ2στι·/.ής τινος Άργής, ΐκ-
διά τής ύποδολής λιδέλλου, όστις! «νικοθρησκευτικά» κηρύγματά τού
σώζεται είς τα άρχεία, τής Άχι*- (^νίστα «πΰρ καί μά^αιραν»^ κατά
χισκοχής, καί διά τοΰ όποίου υπό-1 τών δημοκρατικόν. Τον ήκούσαχεν
σχονται' ότι εφεξής θά είναι πιστοί! ί1·6 τ<* ωτα μας. Άλλά τού άντιδη- καί άφωσιωμένοι είς τό κανονικόν Ι μοκρατικοΰ κόμματος «ίγκ·-^-»·.-^ καθεστώς. Οί δέ η ίερείς οδτοι 3έν χρή^ υπό τοΰ Βασίλειον, καθιηρημένδυ ϊν- τος, έν 'Αμερικη, άλλ' ίιχά κανονι κων Αρχιερέων έν Ελλάδι. Μόνον τον Άρχιμ. Γβρμανόν Τ^ουαάνην έχΐΐροτότνητβ πρό έτών καί πρό τής καθα:ρέσεώς τοο, έν Ελλάδι 6 Βα¬ σίλειος, ότε ήτο κανονικάς Μη-ρο- πολίτης Χαλδίας. Τόν είρημένον έχειροτόνησεν ό Βασίλειος έν"Υδ?οτ, κατά παράκλησιν τοδ Μητροπολίτα "ΊΓδρας καί Σπετσών ΠροκοπίθΌ. ώ; έμφαίνεται έκ τοϋ Γράμϋατςς ί ά ώ τής Χειροτονίας άπ' αριθ. ΓΪρωτ. 15 κα! χρονολογίαν 27 Μα:τίου 1923, είς τό οποίον ύχογράφεται ό Βασίλειος ώς Μητροπολίτης Χαλ- ίίΐζ. "Οπερ μας κάμνει νά ένθ Μά¬ θωμεν πόσον ψεύδεται ό Βασίλειος ίταν ίσχυρίζεται ότι ουδέποτε είχεν -—*-"Λ-" τόν διορισμόν τού ώς Μη- ^μμ γης χαί «κλιχ^σης πάσης έλπιδος ,το- λιτικόν άνατροπών, αί οποίαι, 7.7-α τώς φατριαστάς, θά επέφερον καί έκκλη<7ΐαστικάς τοιαύτας, ήλλχξίν ί ό Β αίφνης ό ά , ή τοϋ Βασίλειον άπό πολεμοχαρής καί ίλοσυρός εγι- νε μειλιχιος καί ειρηνόφιλος... Τουτο είναι μία μόνον απόδειξις τής καιροτκοπικής καί άντιφαπ- κής, τής άλλοπροσάλλομ καί παί- δαλής, τής άνακολοόθου καί άσυνε- ποΰς, τής άνερματίστοο καί άνςιλ;- κρινοΰς τακτικής τ». Καί ς καί οί όχζϊοί τθϋ δέν εχαυταν να δζϋκαλι'ζωνται μέ άτελεοτητο^ς φευγαλέας ελπίδας ή νά τρέφων:αί μέ ψειιδείς είδήσεις κ^ί φψ.ζς. Πό- έ ά έ ς ής φψς τε περΐμένουν νά σ-ονέλθιο ή Οϊκου- μενική Σιόνοδος διά νά λύση τό ανύ¬ παρκτον %μ λελυμένον προ πο).λοΐ) «'Εκκληο-ιαστικον Ζήτημα»), πότε θά το λύση ό Δαμιανός καί ό Παν- 5 τι ή Άρχιεχισκοπή λ;μ4άνει πλη- δώρχν αιτήσεων («ερέων» τού Β*τι- λί ό άώ λίίου πρός αναγνώρισιν, τάς οποίας 5μως άπορρίπτει ανεξετάστως. Ε¬ άν ή Άρχΐίπιτκοπή ήθελε δεχθή -ούς τοιούτους, άς είναι δέδαιος ό καί αί χειροτονίαι αυται είναι άκυροι Χαι ή «Γκάπα», πότε ό Μεταξάς ' εαυτάς. "Έχομεν πληροκροο'ας ~" ό Τσαλδάρης τ) ό Σιμόπουλος -1 'Α.....--------«-,....Γ* ', ·!«.! πότε ή Έλληνική Κυβέρνησις ή Έκκλησίν τής Ελλάδος. μονον πράγμα άποφεύγονν νά οον, ένώ είναι καθήκον των. συμμορφωθώσι ίηλονότι ποός .... -----------, _, ..... -------, ϊόμους καί τούς κανόνας τής κ. Παπαφωτιου ότι όλοι ούτοι θά Εκκλησις, προσερχόμενοι πρός το Εγκατέλειπον τόν Βασίλειον είς αί-'ί10^ νόμίμον καί κανονικόν έκκλ^ αν ημέραν. Δυστυχώς δι' αύτούς, οί | τ'*"_«όν καθεστώς τής Άρχΐβ—- ίεροί κανόνες δέν έπιτρέπουσι τουτο. "Οχι δέ μόνον των «·ίερέων» τοϋ Βα- σιλείου τάς πρός αναγνώρισιν αίτή- σεις άπορρίπτει ή Άρχιεπισκοπή, άλλά καί πολλών άλλων νικώς καί παρ' ένορίαν χειροτονη- &έ ί υ Αο Μια τρανή απόδειξις ττ- οαθίας Χαί άνειλίκοΊ αίωνίοο άνακολο'υθίας χαι νείίς των, πλήν τής άθανάτοο φ^ς και παλινωδίας των είς το ή- μερολογιακον ζητημα, «ίναι αί < ίέντων είτε υπο τοΰ Άρχιεχισκόπο'υ Τ?ατοι ^δηλώσεις τοΰ καΙ Ν"εαπόλεω; Π αντελεήμονος, «?τε ΰ- -'ί ιτυνέντευξίν τού είς τή « ν/........_1 τ>.'.------ »Α_____ί.... ΙΙΐβίντΛ;» τη,Τ Τ!.«,:.„.. »
; ημ,
Σύρων καί Ρώσσων Αρχιερέων,
ώς καί πολλών κανονικώς μέν χει-
:οτονηθέντων τέως δέ «άνεξχρτη-
των» λεγομένων ίερέων, διά τό ν.α-
/.όν των παρελθόν, τον χαρακτήρα
χ,αί δι' άλλας 'ί
Ηδη έξηντλήδη ή «έπιχειρη;Λα-
τολογία» τοϋ κ. ΠαπαφωτίθΌ, μένει
όμως άνεξάντλητος ή -λακολογ!·»
τού. Ιδιαιτέρως λϋπούμεθα 3ιά τό
άκόλαστον τής γλώσσης τοο. Άσε-
5εί χαρακτηρίζων την περί κζθαι-
ρίσεως απόφασιν τοϋ Οικουμενικού
Πατρ'.αρχειΌϊ ώ^; πράξιν (ίέμπϊθ:όν
λ* ώσάν ό
την «Καθη-
■ -- — - -ι
μερινήν» τοϋ Σικάγου, ένθα ούτος
άνερυθριάστως ύπόσχεται 5τι την
στιγμήν ποί» ή Έλληνική Κυβέρνη¬
σις καί ή* Ίερά Σύνοδος τής Ελλά¬
δος άχοφασίσοον νά στείλουν καί πά
λιν είς Αμερικήν τέν Συνοδικών
Έέα5*ην ατΚ* —·>«■'·..... Λ> '
ς μρκήν τον Συνοδικών
Εξαρχον, αύτάς προθύμως θά ΰπϊ-
κούση είς τάς διαταγάς καί θά 6ε-
ωρηση την αποστολήν (;) τσο ώί
λήςασαν. Περιττόν νά κάμη υίτν
τόσον μεγάλην «-θυσίαν» ό καθηρ*;-
μένος, διότι οΰτε ή Κυδέρνησις, ού-
τε ή Έκκλησίν τής Ελλάδος ίό-
νανται—καί άν άκόμη τό ήθελεν
—- νά έπέμδωσιν είς τα τής αύτ^νό-
Ό Ούί?.μερ "Αλλισων, όριστερφ, καί ό Τζώνντ Βάν Ρύν, παϊκται τοΰ τέν-
νις, μέλλοντες νά λάβουν μέοσς είς τούς αγώνας χάριν τοΰ κυπελλου Νταίδις
μου καί αύτοδιοικήτου Άρχιεπισκο-
πής Άμερικής, ην κατωχόρωσε διά
τοΰ Ίδρυτικοϋ Τόμου καί διά τού
Καταστατικοϋ της τό Οΐκοομενικόν
Πατριαρχείον, υπό την πνεικιατ1-
χ.!;ν εποπτείαν τοΰ όποίου κ,^ί μίνου
κανονικώς διατελεί.
Άλλ' οί πόθοι ούτοι καί αί ί-.'.ο-
λογίαι δεικνύοον χάσης σημασίοιν ϊί-
δει ό καθηρημένος διά την λαθΐόβι-
ον καί καταρρέουσα <οΑύτοκέΐα- λόν» τού, χάριν τής οποίας Ι:?εο- σαν ποτααοί μελάνης καί λάδα: χο- ρίνων λόγων, μή διστάζων νά Λ7- κτίση αύτην είς τόν σωρόν των ά- χρήστων. Δεικνύουν ότι αδτη δέν ή¬ το τό άπστέλεσμα'ίστορικής άνάγ- κης ή κανονικών άπαιτησεων, άλλ' ςφήμερον άθυρμα καί εφεύρεσίς διά την εξυπηρέτησιν κομματικών πα¬ θών ή συμφερόντων χ.:ί διά την έξθί- κονόμησιν τοΰ καθηρημένου. Έξ Τσου ά'/ερμάτιστος καί άσ·>
νάρτητος είναι καί ή άλλη θρασεΐα
διατύχωσίς τού -έν τή «Καθημεο'.νή;)
ότι αί 'Εκκλησίαι τής Άμερικής
εχουν τό δικαίωμα ν άέξαρτώντϊ'.
εκ τΐί Έκχλϊ!βι.ιττίΥ.ΐ<· «»«,'«(■ -κ τής Έκκληβιαστικής έκείντς ΤνωΡ ζομεν είς ποίον Κανονικόν ΔήίΛΌν άνεκάλ'οψεν ό καθηρημένος. Φαντα- σθήτε τόν έκκλησιαστικον κυκεώνα όστις θά προέκυπτεν έκ τής παρ?- την πθλ,υχρχιαν καϊ την αναρχίαν, είς ήν άρέσκεται ό έκκλησιαστικός ούτος άναρχικός. Είναι δέ ψευδέστατον καί γελοι- ωδέστατον καί το ύπ' αυτού λεχθέν κατ άτήν αύτην συνέντευξιν, ότι ΪΊά τής δίας θήθεν ΰπήχθησαν αί Κθ'νό- τητες τής Άμερικής όπό την Άρ- χιεπισκοπήν. Ή Άρχιεπισκο'πή οί· τε όπλα έχει οδτε άστονομικηο 56- ναμιν διά νά έπιδάλλεται. Τό μόνον όπλον της είναι σ! κανόνες, τό δί¬ καιον, ή άληθεια, ή εΐλικρίνεια, ή έντιμότης, ή λογική καί ή πνθώ. Έλευθέρως συνελθοΰσαι καί κατ' επανάληψιν αί Κοινότητες τής 'Α μ^ρικής είς Έκκλησιαστικάς Συνε¬ λεύσει, διά κληρικών καί λαίκών άντιπροσώπων των, εθεσαν τάς £ά- σεις τοϋ αύτονόμου καί αύτοδ:οιν.ΓΓ ι τού έργανισμοΰ τής Άρχιεπισκοπής κα,ί εψήφισαν τό Καταστατικόν αυ¬ τής, όπερ ενεκρίθη καί επεκυρώθη βραδύτερον, ώς είχεν, άπό τοΰ 0:- κοομενικοΰ Πατριαρχείον. 'Ελευθε'- ρως ωσαύτως καί άδιάστως έξέλε- ξαν τοϋς ΈπΐΓΛΟπους των, χωρις ούτοι νά έπιδληθώσιν έξωθεν. Έν γένει ούδίμία πώποτε ουτε έξησκή- θη οοτε ήτο δονατόν νά όξα δία, είτε Ισωθεν είτε &ξωθίν. Διά την Εκκλησίαν τής Άαερι- ς ζητημα εκκλησιαστικήν δέν υ¬ φίσταται, έκτός εάν θέλωμεν νά ό- όνομάζωμεν έκκλησιαστικον ζητημα τάς επί έκκλησιαστικοΰ έδάφοο; έκ- δηλουμενας σποραδικάς άχηχήσεις τής πολ'.τικής -/.αί κομματικής δ:αι- 3εσεως. ήτις. παρ' όλα τα πρ-οτχη- ματα, δυστ^χώς έξέλιπεν. *Η έκ¬ τός άν θέλωμεν ή μάς συμφέ;η *'ά όνομάζωμΐν έκκλησιαστικόι ζήτη'ΐα τό προσωπικόν ζητημα τοϋ Βασ·.λ*ί- ου, την μονάδα, τόν Βασίλειον, %Λ τοΰτον καθηρημένον. Τό έκκλησια- στικόν ζητημα Ιχει λυθή πρό "τολ- λοΰ διά των έλευθέρων άποφάκων των Έλλήνων Όρθοδόξων τής Ά¬ μερικής, έκ σονεννοήσεως μετά ςών άρμο^ίω^ νωτέρων Έκκλησιαστι- κώιι Άρχών. Είναι δέ ή λύσις Λδτη ή αρίστη καί ή μόνη, είς ήν ωδηγή¬ θησαν οί "Ελληνες τής 'Αμερικϊ»;, διδαχθέντες έκ τής πικράς τοΰ τα- ρελ&όντος -πί'.ρας, θεσπίσαντες το αύτόνομ&ν ;ύτών έκκλησιασπκώς, 1 συμφώνως πρός τοΰς νόμους τής Ά- 'μερικής καί υπό την υψηλήν χνευ- 'ματικήν εποπτείαν τοΰ Οίκουμεν*ϋΰ ί Πατριαρχείον, την οποίαν ΰπάρχει [ έλχίς νά δεχθώσι μίαν ημέραν καί ύχά την όποιαν νά ένωθώσι κανονι¬ κώς όλοι οί ,Ορθόϊοςοι τής Άμϊ- ' ρικί,ς, ανεξαρτήτως φυλής καί ' γλώσσης, θεσαντες τοιουτοτρόπως 1 τέρμα είς τάς όθενδήποτε έξωτ^ρ'- κάς Ίχεμτίάσεις κίί άπαλλάξαττες την Εκκλησίαν τής Άμερικής ά- πο τάς ένοχλήσεις, τάς άναστατίό- σ«ις καί τάς καταστροφάς, άς ΰφί¬ στατο συνεπεία των έκάντοτε έν Ελλάδι πολιτικών μεταίολών ή ά- νατροπών, κλείσαντες δ' άμ<α την θύραν είς οιονδήποτε έξωθεν έπιδρο- μέα, τοχοδιώκτην καί ταρο,ξίαν, κληρικόν ή λαϊκόν, όστις θά έχεδοο- λεύετο την ήσυχίχ; τόν Κοινοτή- των. Καί είναι άποφασνομένοι καί οί ίερείς καί αί Κοινότητες τής Άρ- χιεπισκοπής νά άχοκρο'.'σοον σθενα¬ ρώς πάσαν όθενδή-ποτί απόπειραν πρός μεταβολήν τοΰ Καταστατικ&5 της Χάρτου. ' ΟΣ&δασμιώτατος Άρχιεπίκσο Ι πος Άμερικής κ. Άλέξανδρος εί¬ ναι κατά τουτο άςΊος σεβασμοΰ καί | έθνικής εύγνωμοσύνης, διότι είργά- | σθη άθορύδως, άλλά μετά συνέσεως, ι δεξιότητος, διορατικότητος, έντωό- τητος, είλικρινείας, έπιμονής καί ι άνεξαντλήτου {—ομονής, καίτοι πα- λίίων αδιακόπως κατά μυρίων δυ¬ σχερειών, προδλημάτων καί άντιδρά σεων έκ μέρους διαφόρων άσυνειδή- των, καί κατώρθωσε νά θέση στε¬ ρεάς καί ακλονήτως τάς δάσεις τοϋ έκκλησιαστικού ημών οΐοδομήμτιτος καί νά εξασφαλίση έφ' όσον είναι δυνατόν μίαν εΰτακτον εκκλησιαστι¬ κήν ζωήν καί εν καλλίτερον μέλλον διά την Εκκλησίαν ημών, ήν χ*· δερνά διά στιδαίάς ,.,^^. και μονη η επιτυχια τ0υ προϊδη τει δραστηριότητα καί έργατα^ τα ού την συνήθη. Άς χρυσουν V» οί διαφοροι καλοθεληταί, οί ατίζ σεδόμενοι, οί^διάσημοι διά την :^. πελ·άν των, όπως μέμφωνται έπ'Υ Ιρ^ζία καί άκινησία τόν «αί»-,* και χανονιχον Αρχιεπίσκοπον %&, Κχ^εις δεν κάμνει θαύματα είς τ,^ εΐκοστέν αίώνα έκτος άν παραδενθώ μέν ότι ό Βασίλειος διαπράττει Γ5ι. αΰτα. Ύπάρχοον βεβαίως άν.ί^" πλείσται οσαι έλλείψεις είς τόν ).', οτύστατον ημών έκ-κλησιαστικόν ->"!
γανισμόν. -Άλλ' έξαρτάτα-. ά-ό ^
μάς τούς Όρθοδόξους νά ΰχοστη-.'.
ξωμεν χη ένιτχύσωμεν τον έκκλτ^.
αστικόν ημών θεσμόν πρός άένά5*
αύτοΰ βελτίωσιν χαί άνάπτοξιν, -ιύ.
σωμεν δέ νά φέρωμεν σύγχυσιν, Γ7.
ράλυσιν καί άντιπ«ρισπασμούς »>ί,
τοΰ προσεταιρισμοΰ πότε τούτοο Αΐί
πότε έκβίνου τοΰ άσονειδήτου τη*.
διώκτου καί άγ-'ρτου συμφέροντας.
γου.
Άς άντιπαραβάλωμεν τώρ/ --}
«θαύματα» καί την «δράσιν»
Βασιλείου. Ή «δράσις» τοΰ κ:
ρημένου συνι'σταται είς θόρυβον
είς φωνασκίας. Ή «δράσις» τοϋ
θηρημένου, μακράν τθϋ νά είναι ΪΤ(·
μιουργική, είναι μόνον «.ιταστρε-:-ί.
κή. Ή όλη «δράσις» καί ή όλη «ίό.
ναμίς» τοο είναι αί στήλαι τής «'.
τλαντίδοςΐ), ήτις τόν έξυψώ/ε: ιιε·
χρ: τρι'τοο ούρτανοΰ. διά λόγοος ΐ!ς
αυτήν γνωστούς, ήτις τα μα/Λαν
άσήμαντα πράγματα διαλαλεί ώς
«θριάμ^υς» τοο, τής «,Ατλα/;'.
δος», ή όποία *ίν^ι τό όργχ^όν το;,
ή μάλλον τής οποίας είναι το όρ¬
ένω ύχόσχετα- ότι
χόσχε
επί
γανον, ι
δέν θά επανέλθη πλέον επί τού έν
κλησιαστικοΰ ζητήματος, δια:'ώ;
έπανέρχεται κάμνουσα
τής δημοσιογραφικής της
έλαφρώς όλως σομβ<Κ)λεύοοσα θ'κο-' νομικόν μποϋκοτάζ κ:τα τής Ά:·/;- επισκοπής, χωρίς νά σκεφθή τί; νςμικάς συνεπείας μιίς άνηθίκου συμ·δουλής καί σι»τάσ:'ο;. | Ιδοΰ ή όλη «δύναμις» καί τοΰ καθηρημένου. Άφαιρέσατε ~α$ «Άτλαντίδα» καί ό καθηρηϋίνος] είναι μηδέν, άκόμη καί ώς καί ώς ένόχλησις. Έν τέλει θά είπωμεν τοΰ«: Ε- κεί όπου εύγλώττως όμιλοΰν ά πράγματα κίί οί άριτ)μοί, όλος ό Οό- ρι;βος καί όλαι αί φωνασκίαι τλζ τής «δυνάμεως» καί των <.&Ζ;·ή· των» καί τής <τίράσεως» τοΰ Βιί- λεί<>υ είς ουδέν συντελοΰσιν ειμή ε'ς
το νά κα&ιστώσι κωμικώς μελοϊ:7-
ματικήν την θέσιν τού. "Οταν ή ·ρ-
νονική Άρχιεπισκθ'πή έχη νά έ"'·
δείξη Ινα όγκον έκ 200 περίποο κΐ·
νονικών Κοινοτήτων, μονιμως ί-&
σταθερώς σο'/δϊομένων μετ" αυτής,
μετ" ΐσαρίθμων κανονικών ίε:έων
(καί είς τόν χν.φιΙάλλν<ιχχ είμε^ϊ ίτοιμοι νά αποβάλωμεν, προμηΟ«>
θέντες παρά τής 'Αρχιεπισκοπη:,
τόν πλήρη κατάλογον ονομάστι; ζτ·
έναντι των 10*—15 έφημέρων πα?>
σοναγωγών τοϋ καθηρημένου
άν έχη περισσοτέρας άς τάς παρου¬
σιάση), όλος ό κόπος καί όλη ή «:·
πιχειρηματολογία» τοϋ κ. Κωνιτ:.
Παπαφωτιου καί ο-ίουδήποτε
θιασώτου τοΰ καΐθηρημένοι, Τί5?
στήριξιν τοΰ καθηρημένοο καί .ο
κιταρρίοντος οίκοδομήμϊτός «Λ
πηγαίνουν χαμένοι. Ό κόσμος $*->
τρωγει χχ·^ρ3. Τό ψεϋμα δέν ή'""·|
ρεί νά έχη πέρασιν αιωνίως.
καί πρίν άπογυμνω&η τελείως
ώς άνθρωπος, είναι νά < ειλικρινώς, άφοΰ πρώτον το κ^κόν τού παρελθόν καί φύγη ^ | ταχύτερον ίι' οιανδήποτε <5εεύθυντ·ν, έξω όμως τής ,Αμερι-κής, όποο ^ν έχει καμμίαν θέσιν, ώς μή άνή/Μ» είς την Εκκλησίαν αυτής. Ή 'Χ' βουλή αύτη τω ·παρέχεται είλ'·/:1- νώς πρός τό συμφέρον τού. Τότί "/" Ι ή ειρήνη, υπέρ ής κόπτεταΐ, θά :''' έλθη αυτομάτως. Καμμιά άλλ-<· ^' σις δέν ύπάρχεΐ. ΟΡΘΟΔΟΞΧ)^ ΡΑΤΕΚδΟΝ. Ν. Ι.-'Ολσ* αί «*;] δόσεις τού «,ΕΛνικοΰ Κηρνκος» «'"" λοννπαι παρά τοΰ ν.. Σιψιατοιιλσυ, *-;* ΜαΗίθΙ δί., όστις «έχεται μικράς "*| μεγάλας άγγελίας, ώς καί έγΥνθΤα· συνδρ^ιητΐΜν.

«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1929.
31
β "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ
β ΤΑ ΟΡΗ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ
ΠΡ0Γ20Σ, Εύρτανέας 2ί
•__,__,Εί. -^εράνω φοίερού κρη-
ίϋ Είς τα ένδότεα· τού ^αϊδρίου
'; ^υλάσσεται άχό αΐωνων ή
;τουγός εικών Π'αναγίας τή^ς
.^σιώτισσας ήτις οημίζεται, ό·
είναι έργον τοϋ Εΰαγγ«λιστού
υχί, έν 'Προόση δέ κατ' αρχάς
ικηιόαίνη, άνελήφθη, καί 8ιά θαι>
::ος μ-ςττ;/0η είς τό δραχώδες καί
«τίτον υπήλαιον, έχί τής έχο-
; «5 είχονΗΐάχου Αύτοκράτορος.
,τοτε, επί ενδεκα αίώνας, ή χ-
ιμΐ;ος αυτή εικών χροσαυνβΐ·
ι μ λατρεύετιαι μετά βαθυτά-
ς πίστεως, πλείστα δέ Θαύαατΐ
ΐίΐ έ-ιτϊλέαει διά τής θείας χά
ος, κζθώς ίστορ«ί ή σχετική ίε·
5ιηντ)ΐις /.αί μαρτυιρούν τα χλή-
τών χροσκυνητών.
Ή —χνηγυις τής Π ρουσίώτισ·
:ς γίνετα: την 13ην Αύγούστου.
.μ τας -2.:αμονάς ^ήδη κ~ά χι-
,ιάία; τ^:ρέουν τα χλήθη·. Οί στε·
ιί /α; άνώμ,αλοι δρόμοι επί ώρας
-ί τμερας κιατέχονται άπό ά-
ϊαντλητον σειράν προσκ^νητών ο!
•Το: ϊύηΐούντες κόποος καί κιν-
τ«ς άδ—αλέους
ινος
ούς, ερχονται νά χροσφέοουν
ι τάμαϊ χαί νά προσκύνησιν. "Ερ-
ντζ: Λ-ίί την Θεσσαλίαν, άχό τη*
}ιώτ'5α. άπό την Δωρίϊα, άχό τή»
ϊκι,ακτίίν, άπό την Αίτωλίαν, ά·
Ρ_ την Ά/.ϊρνανίαν, άχό την Ά·
ρτ,λιϊζ. "Ερχονται άχό άχοστά-
ίεκαίων ώρών πολλάκις οδοί-
βροϋντες συνεχώς επί ήμερονύκτια!
οθτο δέ ακριβώς, ό κόχος καί οί
οί
^ τέ χροσχύνημα
ωτίρον καί χαταν:/κτικώτε?ον ί,'
?ίτος, προχ&ές καί χθές, εί-
ν ^γχεντρωθη 15 -ερί~» χιλι-
«ί πίοσ/Λνητών άπό όλην την
|1«!?ωτ:κήν Έλλάδα. Τό θέαμα
γραφικώτατον. Αέναος ήτο τ
της άνθρωποχλημμύρας." Α!
λ*ι γυναίκες ήποντο ξυπόλιηες
μ«το.> των αίχμηΐών «ράχων.
Άχό κανενα χροσκϋνητήν ίέν ελει·
τι τό τάμμα, ή λαμχάϊα, το άφιέ-
ρωμα. Άτελείωτος ήτο ή σίΐρά των
έςομολογουμένων καϊ μεταλαμβα-
νόντων. Οί εσπερινοί καί α: θεϊαι
λε-.το^ργίαι εγίνοντο είς τό 3-αι·
Ορον, είς τόν περί'ίολον τής Μονής,
έν —>κν^ ^?οή χληρώματος. 'Ε·
χοροττάτϊΐ ό Σε6. Μητροπολίτης
Νακπακτίας καί Εύρυτιανίας, Άμ·
βρόσιος, ήτο ίέ τό θέαμα καταν·>
κτικώτατον. Οί άγριοι γύρωθεν &ρά-
χοι άντηχοϋσαν άτό τάς ψαλμωϊία;
των κζλλι?ώνων μ,ονζχών καί ίε-
ρέων.
Οί χροσκ^νηταί άχβλάμδανον χά¬
σης περιθάλψεως έν τή Μονη, ήτις
ίίναι μία των φιλοξενωτέρων όλης
τής Έλλάίος. Ό ήγούαενος αυ¬
τής, κ. Γε,ραχνος, καί οί λοιχοϊ πα-
τέρ-ες είνα: είς άκρον χεριχοιητικοί
'Υχό την εποπτείαν ϊέ καί την καθ-
οϊήγησιν τού Σεδ. Μητροπολίτου
κ. Άαίροτίο^, ή Μονή άνχκαινί-
ζετχι τα τ«λε:>τ.ζΐα ετη τελείως,
χλοντιζομένη μέ μεγαλοπρίπείς ·*ι>
>Λωρόφους ξενώνας οί όχοίοι ύψοΰν-
ται όχο τοίις δράχους καί ΰχβρ την
χαίνο;*ταν ά^·Λσον.
Αί είαττρά"?εις τής ϊ-φετεινής πα¬
νηγύρεως ν»χίρ«δηααν τάς 100.000
ϊραχμάς. Κατά μέτρον ο* είσαχθέ1·
ύχο τού Μητοπολίτου κ. Άμϊροσ!-
ου τό χ^ήμ» καΌατΛέμενον είς έ-
σφραγισμένι χιίώτια κΛταμετρείτα·.
-•ζρο'Λτία τοϋ κ. Είο^χγγδλέως Π ρω-
τοίικών Κίρπεντκπου. Έχίτης ντ4
το5 ίδίου Εϊυαγγελέως γί^ΛετΑΐ κα·
ή έκποίη*ϊ!ς των άφιερουμένων μι-
κρών καί μεγάλων ζώων. Ό έτή-
σ'ιος χροϋτ:ολογι-ιος της Μονής ά-
νέρχεται είς 500.000 ίραχμάς -ι-
ρίπου. Πλήν τής φιλο^ενίας, ή
Μονή άπό ΐτών σπουδάζε: πολλούς
φιλομαθεΐς πτωχούς νβους της χε-
ριφερείας.
"Εξωθι τής Μονής τβλεϊται καί
έμποροπΐντ/γυρις. ήτις έχει κα·. άρ-
κετήν κίνησιν. Είς την άνοιγεϊσαν
έκεΐ χλατείαν γίνονται χοροί ύχο
τοί»ς ήχ°^; εγχωρίων όργάνων καί
τοιουτοτρόπως σϋμπληβρϋται ή όλη
ή
"Οτχν κατασκευασθή ή άναγρα-
ρίσα είς τάς ΊΕθνικάς όίους άμ.α-
ξιτή όίός Τριχωνίας — προ.)™ϋ,
τότε ίτ?χλώς θά τολλαπλατβατθοϋν
ΤΟΝΩΤΙΚΑ ΜΑΛΛΙίΖΝ, ΑΑΑΑ ΦΕΥΓΟΥΝ
ΚΑΙ ΑΑΑΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ
Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ δμως ζή χαί 6ασιλεύει, δι¬
ότι δέν είναι τυχαία εφεύρεσίς, άλλά συσκευασία
πολύ παλαιά, γνωστή μεταξΰ των άρχαίων 'Ελ-
λήνα»ν καί Αίγυπτίων καί φ9άαααα μέχρι των
ημερών μας άπό γενεάς είς γενεάν καί άπό στό-
ματ°5 εΙ? στόμα. Τό Γραφείον Εύρεσιτεχνίας,
ρν Ϋοΐτ νν*00^01*" τα συστατικά έξ άρχαίων συγγραμμά-
|Μβ(ΐ3ΐ]ϊοη 3814. των· άνεγνώρισε την θεραπευτικήν αξίαν των
δια τοϋ ύπ' αριθ. 111538 διπλώματος.
Ι , "ι σεΤς εϊμπορείτε νά Ιχετε τα μαλλιά τοϋ κ. Φαράκου τώρα
' °ταν θά ε^«ϊθε 70 έτών άκόμη, δπως^καί ούτος, απλώς εάν
τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ κατά τάς δδηγίας χρήσεως καί
απτ)λλαγμένοι τής πιτυρίδος, τοϋ καταστροφέως των
Ιψιι . ' , , ^^Ν είναι άποτελεσματικον διότι «αράγεται άπό
|)« ' ^ (Λ>σια^' ^ξ Ελλάδος προερχομένας, ποϋ ιτυμφωνοίτν πο-
ΚΛ6,™."00"»- μας. Κατά την βοτανικήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ
ΠΑΘΗΣΙΝ», έπομενως καί τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ, πα-
|χά-· ' * απ° ^^α^' ε^ναι Το μόνον άντίδοτον διά τριχολογι-
Ιχαί}1·011 ,^·11^ παθήσεις. Μία φιάλη των 16 οΰγγιών φέρει
Ι «εοα άποτελεσματα άπό 16 θεραπείας των 5 δολλ. των λε-
σπεσια).ιστς. Μία δοκιμή είναι άρκετί] νά σάς πείστ).
αι παντοϋ, προπληρωτέον ή Ο. Ο. Ό. Είς τό Σικάγον πω-
ται εις τό ΜΑΚ8ΗΑΤΧ Υ1ΈΊΛ) ΏΕΡΎ. 8ΤΟΚΕ.
Αί Διίες Έλινωρ καί "Εδελυν Ρόατς, Θ^γατέρες τοδ ρζ
Κορνέλιθυς Ρόατς τής Σάνσας Σίτ^, αί οποίαι ενεγράφησαν είς
το Π ανεπιστήμιον τής Μιζούρης.
τα πλήθη των προσκυνητών. Ώς
εχε: σήμερον ή συγκοινωνία, άπαι-
τεΐται πορεία όκτώ ώρών επί ήμιο-
νικής όίοΰ, ίιά νά φθάσιι; τις άπό
τής άμ,ζξιτής όϊοϋ Άγ^ινίο>—Κε
^αλοδρύσου μέχρι Προυσοϋ. Το ση-
μειοϋμεν τ.ρίζ γνώσιν των Πελο-
ποννησίων χροοτυνητών οί όχοίοι ή¬
σαν εφέτος άρκετοί. Μεταξΰ των
άλλων χροσκυνητών ηο>αν καί οί
κ. κ. Ί. Τσιγκόλης Γερουσιαστής,
Χρ. Στεργιόποϋλος καί Γ. Αθανα¬
σιάδης Νόδας πρώην Βουλευταί, Κ.
Χι/.ολόπουλος πρώην δήμαζχο,
Δεσόλας Είσαγγελ·ενς καί πολλοί
άλλοι.
ΕΚ ΠΑΜΑΝΤΑ ΤΉΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Κοενοτικά
Έν Τσ:μτ^τά (Ηπείρου), 11
Σεπτε«ι.«,οίθϋ, 1929.—
Όπως ορθώς προέδλεψα είς την
προηγουμένην μο^ άνταπόνφιτιν, τό
ενταύθα νεοΐκλεγέν Κοινοτικόν Συμ
δούλιον. έν τή πρώττ) τού τακτ'.κτ;
σννεϊριάσει άνέϊειςε, δ'.ά παμψηφί¬
ας, ώς πρόεϊρον, τόν καί τέως το:-
οΰτ&ν κ. Γρηγ. Φ. Μπίτζαν, ώς
άντιπρόείρον ίέ, διά πλείθψηφίας έ·
πίσης μεγάλης, τόν κ. Μήνιν 'Α.
Πανταιζήν. Ή έκλογή τούτων έχε-
Αροτήθη γενικώς ώς λίαν έχιτυχής.
—Είς την διά τού Θανατον τού
Άρχιμ. Δαμιανοΰ κενωθδίσαν Θέ¬
σιν τοϋ ήγουυ.ένθ!> τής έν Κααότζια-
νγ; ένοριακής Μονής μας Αγ. Γε¬
ωργιος, ΰχοίείςει των Κοινοτικών
σΐύίΐατείων ό Μητροπολίτης μας
ί Σείιασμιώτατος ΆΘηναγόρας 2ιώ-
ρισεν, υπό τόν τίτλον ί6ροεχιστάτοο,
τον αίϊεσ. Παπά Σπορίίωνα Σιώ-
,^ον. Ή Κοΐνότης μας, ^ιθϋμοϋσα
νά ίιέπωνται έπωφελώς καί εϋσυνε·.-
ϊήτως τα τής ίερίς ταύτης Μονής,
ϊιώρισεν έπιτροχήν έκ των κ. κ.
Γεωργίου Κέντρου, Άχιλλέως Πα-
παϊωάννοΰ, Ιωάννου Σταύρου καί
Δημ. Γ. Στολάκη, δχως έχοχτεύ·};
καί διευκολύνη τό έργον τοδ «ίρη-
μένο^ ίϊροεχιστάτοϋ. Οίίτω, διά τής
ενεργείας αυτού τε καί τής «χ:τρο-
πής έλπίζεται νά περισωθή ή άχό
τίνων έτών έρειχο^μένη καί χαραχ-
μάζοοσα αύτη Μονή, ήτις χροηγου-
αένως, άχό τού ατίτορός της ή-
γουμένου Παΐσίου μέχρι τ«5 ήγοο-
μένθΰ Ίγνατίου, «ίς ϊιάστημα ενός
καί ήμίσεος βίώνος, διετέλδσε τηλ-
αυγής Θρησκευτικάς φαρός άνά τα
έντα'3θα έν ϊιχτχερέσι χρόνοις Άγ*-
ρηνής δουλβίας καί Χριστιανικοίι
διωγμοό.
—Πρωτοδουλία άςιεχαίνω ττ>3
'Εχάρχοΰ Φιλιατών κ. Ε. ΆΘανζ-
σάκθϋ, «νεχήχθη -ινεταιρισμος των
άπό Φιλιατών μέχρις ένταθθα κω-
μωχόλεων καί χωρίων μέ αντικει¬
μενικόν σκοπόν την κατασκευήν β-
υιαξιτής όδοδ μέχρις Άχουρίων, τί-
ς καί συνςχάγοντας την
επέμβασιν τής άστυνομίας. Έν τθί-
οότον λυπηρόν έπειτόί'.ον συνέδη τε*·
λευταίως ένταί>θα μεταςύ των ομο¬
χωρίων μ,ας Δημήτριος Γ. Νταή
καί Ίωάννοο Π. Πχ^ταζάκου, κα·
ταλήςαν είς την τ,χρΛ τοΰ Νταή
έχίκλησιν τής άστυνομικής επεμβά¬
σεως, επί τω διϊσχυρισμφ 2τ: ό
Παντ:ζάκος τού ήρπασε, κατά την
χαρτοπαιςίαν, βιαίως, το ωρολόγιον
το.ι, πρός :ιάλίφιν χρηματικής άπαι-
τή?ίώς τοο έκ τού παιγνιίίθϋ. Έν-
νοείταί ότι ό δεύτερος άρνείτθΊ την
άρπαγήν αύτην καί ο/τω ή υπόθεσις
?έν είνε απίθανον νά άί·$ την δι-
χαστ'.κήν οδόν. Άναγράφω το Επει¬
σόδιον τούτο διά νά χροτρέψω τούς
Τϋμπατριώτϊς μας ν' άχοφεύγουν
την χαρτοααιξίατ; καί τα επί χρή·
μασι τυχηρά παιγνίϊια, ώς διαφθεί-
ροντα τα ήθη, χροκα/λούντοκ άντεγ*
κλήσεις καί αΰτοδ'.κίας καί μετα-
δάλλοντϊ είς έχθρούς τοΰς χρώην
φίλοος. Είς προηγουμένην μου άν-
ταπόκρισιν άνέφερα μετά λ^πης ότ:
λόγω χρηματικήν διαφοράς, έκ χαρ.
τοπαιξίας, Τσαμαντιώτης στρατι-
ώτης είς τέν Λόχον Παραμϋθίας
έό φίλον τού συστρατΐώτην,
—Ανεχώρησεν εντεύθεν όπως ά-
ποπλεύσωσιν έκ Πατρών διά ΛΥογ-
οβδίβΓ, Μαββ. ό κ. Ιωάννης Β.
Ζοΰλλας, τέως πρό*3ρος τής έκΐί
Αδελφότητος των Τσαμ,αντιωτών
ό «"Αγιος ΓεώργΜς», καί ό κ. Ι¬
ωάννης Κ'.>ράτσης μετά τής συζό-
γο^ τού Στέλλας, τό γένος Λιάγ-
γσο. Ούτος είχεν ελθει ενταύθα κι-
τά το Πάσχα μέ τό «ΒοΑκάνια»
μετά των άλλων Άχέχανς, ώς μέ-
λη, καί αΰτοί, τής «Άχέχα». Μΐτά
τούτων άπέρχεται πζρά τφ έν \γογ-
οββίβΓ, Μαβ. σ·>ζνγω της καί ή
Κα Εΰφημία Κωνστ. Ντούτση.
Ν. ΝΙΤΣΟΣ
ΕΚ
Ι
κατόπν, θά διακλαδωθή άκτ:-
είς τάς πέριξ Κθ'.νότητας.
Μηχανικος έλθών έχί τόπον» έκαμε
την αναγκαίαν -προκαταρκτικήν μ«-!
| λέτην. Τό μήκος τής επί τού παρόν-!
! τος χαραχθησομένης όδού Θά είνε
| 20 χΐλ'.όμετρα, ή δέ όλίκή δαπάνη
] προϋχελογίσθη είς 2 έκατομμ. ίροτχ-
^ών. Πρός κάλ·οψιν τής δαπάνης
αυτής θά ληφθώσι 32% επί τοΰ έν
τω ταμείω Φίλιατών άποθέματικοϋ
κίφαλαίου των συμμετΐχο'^σών είς
τόν Συνεταιρισμόν Κοινοτήτων, κα'ι
θά έπΛληθή κατ εκτακτος φορολο-
γία έκ δρχ. 120 ετησίως δι' έκα¬
στον ίρρε^χ άχό 18—-65 «των. Τό
' διά τού τρόποο τούτου χρογματοχοι-
ηθησόμενον ποσόν κρίνεται ίτ2ρ-*λς
διά την κατασκευήν τής έν· λόγφ
όδού. Βεβαίως ή νέα αύτη φορολο
' γία θά θεωρηθή έπαχθής δ;ά «ν
βαρέως φορολογούμενον πολίτην
'Ελληνα. ι Άλλ'^ οί ^μέλλοντίς νά
μίμψιμοιρήσουν άς εχοον ύχ' όψιν
Ι των ότι ή νέα αύτη φορολογίϊ χαρ'
Ι ημίν θά είνε. εύεργετική άχό χάσης
| απόψεως καί τό χοσόν τού νέου αν-
I
τού φόρου θά είσχράττουν έμμέσως
χολλαχλάσιον έκ τής μειώσεως των
άγωγίων καί κομίστρων, καί έκ
των άλλων χολλαχλών τής συγκοι-
νωνίας ώφελειών. Άν κατορθώση;
νά φέρϊ είς πέρας τό έργον αύτό
ό 'Εχαρχός μας κ. Ε. Άθανασίκος,
άθάνατα όντως ίχνη τής χαρ* ημίν
ί διοικήσεως το θά άφήσΐβ.
—Άχό τίνων έτών ήρχισαν &ΐσα-
γόμεναι καϊ ενταύθα «χίψογοί τίνες
χ^νήθειαι, αί όχοίαι χροηγουμένως
ήσαν άγνωστοι. Μίβ τούτων είνε
καί ή χαρτοχαιξί* καί τα τοχηρά
Ιχαιγνίδια «χί χρήμβσιν. Την χαρ-
τοχαιξίαν αύτην έξασκοϋσι συνήθως
καί συστηματικώς άνεργοί τίνες.
είς την οποίαν όμως χαρασύρονται
ένίοτε καί βλλοι, κατά τάς μή ερ¬
γασίμους ημέρας. Ή κακή αυτή συ-
νήθε'.α. συν τοίς άλλοις εχει ώς σ>
νέπειαν διαπληκτισμους χολλάκις
των χαΐζόντων, καταλήγοντας είς
ΜΑιΝΟΛΑΣ, 13 Σεπτϊμδρίο».
—Χβές, καί περί ώραν 10:30 νυ¬
κτερινήν, έλαβε χώραν έν τή κωμο-
πόλει μας χ^ρ'ιχ άδίλφοκτονία. Ό
Ανδρέας Ν.-Τσίρος έφόνευσε τόν
αδελφόν αί>τοϋ Βασ. Τσίρον, έμπο¬
ρον, κα; φα'.νομενικώς διά λόγους
τ:>ής, άλλά κατά την γενικήν τής
κολωνίας μας γνώμην, διά λόγους
άτομ:κούς. (Άποψις κατοχής χϊ?:-
ουσίας).
# Ό δράστη; άπουσιάζων είς Πά¬
τρας αφίκετο μέ την τοχικήν άμα-
ξοστοιχιαν περί την 9:40 εσπερι¬
νήν, όπότε', μεταδάς*ε!ς την οικίαν
τού, εύρε, ώς λέγει, ή σόζυγός τού,
τοΰ άϊίλφο3 το; κοιμωμένκ^ μέ την
σύζυγον τού μέ τήνί. οποίαν ίσως ευ¬
ρίσκετο είς άθεμίτους σχέσεις άπό
χρόναυ, καί εΰρεθείς πρό τοιούτου
θεάματος έπυροβόλησεν εναντίον τθι>
έ5άκ:ς. Αί μέν 5 σφαίραι εύρον αυ¬
τόν είς τον μηρόν τοά άριστεροϋ πο-
δός, ή δέ τελευταία, ίσως κιί τε-
λίΐωτιαή, κάτωθεν τού άρ·.στερο5
ώτός. Άνακρίσεων έπελήφθη ό άαέ-
σως άφτχθείς άνθ^πολοχαγός Λε-
χαινών κ, Ντΐμίρης μετά τού άστυ-
νομικοό σταθμάρχου Μανωλάδος κ.
Γεωργ. Νέλου, «νωμοτάρχου.
Τα πραγματικά αίτια τής άίελ-
φοκτονίας χαραμένουν εισέτι άγνω-
στ?, ελπίζομεν όμως ότ: ή άνάκρι-
σις θέλει φέρει είς φώς πάντα ταυ¬
τα χροσεχώς.
ΟΕΟΒΟΕ Ε. 00Τ80ΝΑ3
(ΓΕΠΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΟΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΙΑΤΡΟΣ
178 ΟΒΑΝϋ ΑνΕΝϋΒ
(Οογπκγ 2ηά Ανβηαβ)
ΑδΤΟΚΙΑ, ί. Ι.
Έν οννεογασία μετά τοδ 'Οοον~-
ϊατοοΰ
V.
Ραΐ&ζζο.
Τηλέφ. ΚανεηχΛνοοά" 3266.
'Ε.·τκπρ«φιται είς τττν 'Ελλάδα στέ
ώ Θ
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
όΑό; Σωκράτονς αριθ. 31 Άβήτβ.
θ{ρα.·τεύονται ασφαλώς χαί ονιοον·
ω; παοολογι---ά, γιτνλά
δερματιχά νοϋήματα.
Μίθο&ος ν-ίβτάτη.

Ι 5ΕΟΤ1ΟΝ8
ΤΗΒ ΙΜΑΤΙ
5Ε0Τ1ΟΝ 1
δΙ'ΝϋΑΥ, ΟΟΤΟΒΕΗ 6, 1929.— ΥΟί,.
XV.
Νο. 5276.
ΝΕΥν' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΟΚ'ΓυΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΚΚΤΟΝ ΠΚΜΙΙΤΟΝ—.
ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗ-
Ό ποωθυπουργός τής Αγγλίας Ράμσεϋ Μάκ Ντόναλντ, όστις ευρίσκεται
Λ,τό δύο ημερών έν Άμερικϋ.
Ή δεσ.τοινΐ; "Ισμπελ Μάκ Ντόνα/ντ, ήτις συνοόεΰει τόν πατέρα τι
Ή δεσποινίς Ρόουζ Ροζενμπεργκ ' δευτέραν φοράν είς την Άμερτκήν.
χ.αί ό Σέρ Ρόμπερτ Βάνσιτταρτ,
συνοδεύοντες τόν "Αγγλον πρωθυ¬
πουργόν ώς Ίδιαίτεροι γρσχιματεϊς
είς τί)ν έν Άμερική περιοδείαν τού.
Ή "Εβελυν Ναππ, ήθοποιός, ή ό-
ποία. θά ύπανδρενβή τόν Χάρρυ
Δέλμαρ.
Τ Έδουαρίι ^. Σΐ/16ερς, δεξι^, ___„ _ι.σαγγελεύς, δεχόμενος τα
Γπγ/πθητήρια ανωτέρων ύπαλλήλων, διά τίιν άτόφασίν τού όπως επιδο¬
θή είς την εξάσκησιν δικηγορικοϋ έπαγγέλματος έν Νέ? 'Υόρκπ.
Ό Ούαλός Ντάνιελ Τζόοννς μετά τής οικογενείας τού, φίλος τοΰ Λ
γλου .-τρωθυπουργοϋ Μάκ Ντόναλντ, διαμένων έν Ούασιγκτών;. Έμ) ο-
τόν πβωθυπουργόν είς γεί-μα έν τφ.οίκφ τού.
Ναυτικών, Κοϋρτις Δ. Οϋΐλιιπουο, Ιπΐ τής ϊν"
δ ) Οί "