183313

Αριθμός τεύχους

5290

Χρονική Περίοδος

1929

Ημερομηνία Έκδοσης

20/10/1929

Αριθμός Σελίδων

6

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΙίΙΟδΤΠλΤΕΟ
    ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 3Ε0Π0Μ
    ι\υ νκγπονν
    .ό. ι!>2!>. νοι.. χν. Χο. :,2!»ο.
    Έ\ ΥυΗΚ, ΚΥΡΐνΚΗ, 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ.-192». . ·
    ΕΤΟΣ ΛΕΚΑΊΌΧ Π!· Μ Π ΤΟΝ.— 'Λοιθιιος 5290.
    0ΥΓΓΡ02 ΚΑΛΑΙΤΕΧΝΗΣ ΟΙΤΑΑΪ ΠΟΓΓΑΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΕΘΝΕΙΕ ΤΟΥ
    Ι ΑΦΟΥ ΑΝΕΔΕΙΧΘΗ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ: ΤΟΥ, ΠΑΡΕΧΕΙ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΙΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜ-
    ΠΑΤΡΙΩΤΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ.- ΖΩΓΡΑΦΟΙ, ΓΛΥΠΤΑΙ, ΗΟΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΤΑΙ
    ΕΥΡΙΣΚΟΥΝ ΕΝ ΤΩ ΠΡΟΣΩΠΩ ΤΟΥ ΠΟΓΓΑΝΥ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΒΟΗΘΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ
    ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.- ΤΟ ΣΤΟΥΜΤΙΟ ΤΟΥ ΔΕ ΥΤΕΡΟΝ ΕΛΛΙΣ Α'ΓΛΑΝΤ ΕΝ Ν. ΥΟΡΚΗ.
    ?ι φωτογοάφοι σπεύδουν νά έτ
    φθοϋν τόν Π ογγάνυ ν.αί νά ζητή-
    σουν όδηγίας περί τοΰ μέλλοντας
    των. Ή φήμη τοΰ Ούίλλι Πογ-
    γάνυ έν τω εξωτερικώ προηγήθ>|
    αυτού είς την Αμερικήν, ή δέ φή¬
    μη, ήν άπέκτησεν ούτος έν Άμερι-'
    κή έξη.τλώθη είς την Εύοώπην. Οί
    σνμπατριώταί τού Ούγγροι ιδιαι¬
    τέρως ύπερτκρανεύονται οι' αυτόν. ·
    Οί Ούγγροι καλλιτέχναι έν τϊ||
    χώοα ταύτη, σπανίως' άποτελονν £-
    νώσεις. όντε ύΑάρχει δακεκειμέ-Ι
    νόν τι Ονγγοιν.όν -κίνημα μεταξύ'
    αυτών. "Εχσυν όαως φιλίαν ό είς;,
    ιιέ την ,Τ/λ.ι "··.;,< τής φυλεηχής ι μηχανικάς. Είναι 6 μάγειοος /αί ό γεν.κός διευθτ'ντής τοϋ στουντίου ναί γνωοίζει άοκετά περί τέχνης /.αί είναι ό ϊδιο; συλλέκτης- καλ/ι- τεχνικών έργων. • Ο καλλίτερος μαθητή; τοΰ Πογ γάνυ είναι ίσω; ό Βί,αωρ Κάν- τελλ; νέος, ιιόλις αγων τό 26ον ϊ- τος τής ήλινίας τού, άλλά καί αχ·- κετά γέρων είς την φιλοσοίρΓ/.ΐ,ν στάσιν τού άπέναντι τής ζωής κοιι τής τέχνης. Έχει πολλά; γνώσει: διά παντοε δή ποάγματα καί όιιιλεΐ λαμπράς περί έπιστημονι-/ών ^η- τημάτων. Εγνώρισε τόν Π ογγά¬ νυ είς τό Χιαγάρα Φώλλς. Προ εξ έτών ούτος έζωγράφιζε τό ί/.?ϊ ίίέατοον καί ό -/. Κάντελλ τόν έβο- ι'ι&ι,σε επί δύο ετη. Τώρα είναι ύτ, τούς Παρισιοι*; δπου κερδίζει τα πρός τοϋ ζήν τού έν. των εί/.όνων παυ/οι ν ιυΛΛυι γνωστοι φωτογρά φοι — ολοι καλλιτέχναι είς τό έρ¬ γον των. Ό Νικόλαος Χάζ είναι ζωγρά¬ φος καί συνάμα πρόεδοό; τής Έ- νοίσεως των Φωτογράφων. Είναι άριστος διδάσχαλος τή; τέχνης — 4Ί «άλλον 9ά ήτο όν ήθελε ν' άφιε- ρωθή ι'ις την διδασκαλίαν. Γνο>
    ρίΐει αρίστα την θεωρίαν τής τε-
    χτ; /.αι κάμνη διαλϊξεις πεοί καλ
    λιτεχνίας ενώπιον <ρ<οτογράφων ν γ. ι σποιδαστών. "Εχει γράψει καί πολλά 6ι6λία περί τεχνι/ή: άτό- ι|·εΐυς τής καλλιτεχνίας. Η Μάργ/.αρετ Σέκυ είναι Ούγ- γυίς; σχεόιάστρια γνναικείων σν& μών, μία έκ των επιτηοειοτέροη· γυνοικα,ν τοΰ κλάδαΐ' της. Ό Βάΐτ υίο Φρέντεριξ είναι άοιδός εις τα Μετρο3«:λιταν Οπερα. ) ΐ] Οΰγγρίς Μσρία Κόρντα, κι- ΐματονς,αιτικός άση'ιο τοϋ Χόλλυ- «ντ. Δίίι^, ό Νίκολας Χάϊ, έπίσης νοος, ζιογράφος, ΐπιθεωρών τάς ονηιμου; διά την Θέσιν μοντέλου ς^(0Υ0«<{ΐκής. Άιΐφότεροι ΰπεστη- (νησαν πρό; απόκτησιν «τήμης έν Έριηι. ΰπ ότου έπίσης Οδγνοου χο/λιτεχνου, θϋίλλυ II ογγάνυ. Ό έχων τα>ο« εργοστασιον /Ό//ιτι-
    I
    χνι/ών σκΐάδων των λαμπών. Αν-
    ι τος καί ό Ουΐλλυ Πογγάντ· ήσαν
    | φίλοι, άφ ότου ό τελευταΐος ήτο έν
    Λονδίνω. Ό "Ολιβερ Κόλλας ει^
    ναι σχεοιαστής καλλιτεχνι/ών έπί-
    ' πλοον. Ό Νάμντωρ Λόνυαι είναι
    16 γελωτοποιός των Οϋγγρων /α/Λΐ-
    τεχνών έν Νέα Ύόρκη. Αντό; έκ-
    1 δίδει περιοδικόν υπό τόν τίτλον
    [«Πισζκάφα» (Πόκερ) /αί εχει
    έστιατόοιον έν Νέα Ύόρν.ρ. Λέ¬
    γει άστειοτητας; ιιέ ευχέρειαν μ£-
    γα/.ειτέραν έκείνης, με την όπυιαν
    κάμνει τα; εικόνος τού ό ΟιΜλλυ
    Πογγάνυ — καί ή εύχέρπα τοιΐ-
    τοΐ' εϊνιχι ονκ ολίγη. Ή Π ιηυλα
    Πογγάνυ, άδελφή τοΰ Ούΐλλν, εί¬
    ναι διδασκάλισσα τοΰ συστήματος;
    Μενσεντιέκ διά την περιποίησιν
    τοΰ σοοματος. Ή ιδία διδάσκη τάς
    χορευτρίας πώς νά πΈ-ριπατοΐν επί
    ι τής σκηνήν τοϋ θεάτρου μέ χαριν
    /.αί αφέλειαν..
    ΙΙολ>.οί ϊ/. των έν ΆμερΓ/ί} ΟΟγ-
    , γρ<ιηί~|ςαδίδθλ~αι εΐ;-τό θί"τρον. Ι Ό Κό/ααν Κάντελλ, άδελφυ; τοϋ Βίκτωηος, διηΰίτιτνε τό καλλιτε¬ χνικόν μέρος τοϋ κινηματονράς ου έν Βερολίνορ καί Βουδαπέστη. Αι>
    τος γρά<ρει θεατρικά έ'ργα ναι δι->
    έρχεται τόν καιρόν τού ώς επί τό
    ; πλείστον έν Χόλλυγουντ. Ό ίδιος
    διευθύνη θεατρικά εργα παριστα-
    ! νόμενα ίν Νέτ? 'Υόρκη. Εί; το Χόλ
    λν'οι·τ ήτο οοηιθός τοΰ 'Λ/.ρΗάν-
    δρου Κόρντα.
    Ή Μαρία Κόρντα, σύζυγος το5
    Αλεξάνδρου, είναι κινηματογρα-
    φικό; άστήρ εις τό Χόλλυγονντ.
    Είς την Αμερικήν ,τ>λβε κατά τόν
    πάλεμον. Ή Λέιλα Τζώρτζη προ-
    ετοιμάζετιι διά τόν ρόλον ποωτα-
    γωνιστρί«; εί; εν νεον κινηματο-
    ' γραφικόν έργον. Αυτή ήτο πρχοτα-
    ι γωνίστοΐα είς; τό ?ογον «ΥΛΉΑΤ
    ΡΚΙΟΕ (ίΙ,ΟΚΥ». Ό Λο. Πώλ
    Πογγάνυ, δ χαλλιτέ-
    θή β 'Εά
    ρτίου επί ιιαχράν χοο-
    ν περίοδον. 'Αλλ' είναι καί εύ-
    «ίΐβτος σιτντροφος ε,ίς πάντα δσ-
    ? νατορβωνει νά εισέλθη είς τό
    οιττιό τού
    τού.
    ά νά είσέλθτ) δμα>ς κανείς είς
    τοιη'τιο τοϋ Παγγάνυ χρεά
    ^^ρς,δΕμεϊυΠό
    φιΑασσει την είσοδον ώς Κέρ
    Ιθο:. Κτυπάτε τόν κώδωνα καί ή
    θα ανοιγεται κατά £ν δέκατον
    , ιησας ·Εκ τη- χαραμμάδας
    τού Πολαν «Θέλετε νά Ιδητε
    ' ■ ίΙο^Υανυ;» «α; έρωτα.
    Α*γεοβΕ; Τί; ΟύΟΛιαμ
    χοσφτσυ· "Οχι. Ό κ
    είνα,^. Αίφνης
    ·" η,,φωνη ταϋ ίδίου κ. Πογγά-
    «Αφησέ τον νά έ'μθη, Πό-
    α1εΪΛ'*
    Π ί10^ «αί αλλοι φίλοι
    καλλιτέχναι, ό^
    ϊ;, ,',θοπο.οί
    τού.
    των καταγωγή;. "Ολοι σχεδόν γί-
    νονται Άμερικανοί πολίται. Πολ-
    λοί άλλάζονν καί τα όνόματά των,
    λαμβάνοντες Άμερικανι-/ά τοιαΰ-
    τα, έπειδή τα Οΰγγρικά είναι λίαν
    δυσκολοπρόφερτα, πολΰ χειρότερα
    άπό τα 'Ελληνικά.
    Ό πόλεμον ηνάγκασε πολλοΰ;
    Ουγγρονς καλλιτέχνας νά έγκατα-
    λείψουν την πατρίδα των καί νά
    έλθουν είς την "Αμερικήν, μή δυ-
    νάμενοι πλέον νά ζήσονν είς τόν
    τόπον τής γεννήσεως των. "Ετέροι
    ίξακολουθονν νά ερχωνται, άλλ'
    ευρίσκουν μεγάλας δυσκολίας ένε¬
    κα τού περιορισμόν τής μετανα-
    στεύσεως.
    Πολλοί
    μην
    ται είς
    ί*η είς διαφόοοι-ς καί ένδιαφερού- πευτης ναι τα εργα τού
    σας εργασίας. ΟΙ τοιούτοι, ώςαΙι τ«ι_διά τον πλούτον των χρωιιατι-
    αλλοι ελθόντες πρό τοΰ Πογγάνυ, ομων.
    σΐ7.νάζον»ν είς τό στοΰντιό τοι>, τό; Ό Λέσυ Χοι'σσαρ έσπούδαοε
    οποίον
    στούΓτιο
    Οϋγ
    Ό Τζόζεφ Σζεκέλυ >1λθεν είς]
    την Αμερικήν (ί>; παίς αετά των
    γονέων τού.
    Λύτός εσπούδσεν υπό τόν Πογ-
    γάνν, μεθ' δ μετέΰη είς Βουδαπέ-
    ση)ν, Μόναχον, Ιταλίαν καί Π α-
    ρισίους. Μία έκ των είκόνων τού
    εγινε δεκτή είς τό Σαλόνι των Πά
    ρισίων την άνοιξιν τοϋ 1929 πρός
    μεγάλην Π}ΐήν τοΰ νεαροϋ ζωγρά-
    φού, όστις δέν είναι πολύ ανω των
    20 έτών. Τώρα ευρίσκεται πάλιν
    είς την Νε'ανΡ-Υόρκην.
    Ό Άούριαλ Μπέσεμερ έγεννή-
    {)η έν Άμερική ε-/, γονέίον Ονγ-
    γοων. Αύτός τώρα είναι 20 έτών
    Δεςι4, ό Οϋϊ/.λυ
    Πογγάνυ, Ούγ-
    γοος ζωγράφος, ό
    οποίος μετέβαλε τό
    στούντιό τού είς
    δεύτερον "Ελις "Α-
    ιλαντ, έξ ού διέο-
    χονται πάντες σχε¬
    δόν οί £ξ Ουγγαρί¬
    ας ερχόμενοι έν-
    τανθα σπουδασταί
    διαφόρων κλάδων
    τής τέχνης, είς.ί-
    σνοντες εν τφ προ-
    σώπί£> τοΰ συμπα-
    τριώτου των καλ-
    " ι ιεχνοΰ .-ίροθυμον
    καί άΗιον προστά-
    την καί 6ο-·|βον δι'
    άνάδεΐςίν τ<ον Ι τζ, νέφ κόσιιοο. Πογγάνι·. Είναι 26 έτών καί πρό ίά νι σμόν. Ό κ. Πολάν, 6 θυρωρός, ήτο έδώ πρό τού Ούΐλλυ Πογγάνυ. Μίαν φοράν νπηρέτησεν ώς μ>ΐχα-
    νικό; είς τα πλοΐα καί εχει μεγά-
    ?»]ν επιτηδειότητα καί τέχΊ)ν ώ;
    Ό Έρνο Ράππε είναι διει»θνν- Φεζο; ήτο είς έκ των ποωταγων·-
    τής τή; όο^στρα; τοΰ Θεατρον στών είς τάς κινηματογριιφι/άς εϊ-
    Ρόςυ. Ό Γκέζα Χούσσαρ είναι' κόνχΐς τής ίταιοεία; Γιοννι6κ»σα?.
    μηχανικάς, σχεδιαστης αύτο/.ινή- Ό ϊδιο; ήτο περιοινΐ'μο;
    ήλίγου ΐπεράτωσε τΐ|ν είκονογρά-
    φησιν ένό; οιβλίου χάριν τού έν.-
    δοτικοΰ οϊκου Χώφτον Μίφφλιν
    εντ Κόμπανυ. Είναι κα?.ός σχεδια-' των, είς εκ των πρώτον -/ο
    οτή; σνγχρόνων διακοσμήσεων.'Υ- αστών ατ<ν/ιν»<τ(ον ?ν Π « αίοι ~ 'Σ.ι |ν Οΰγγα-

    «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡ1ΑΚΗ. 20 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1929.
    ΑΠΟ ΤΗΝ
    ΗΚΑΡΑΤΟΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΡΟΒΕΣΠΙΕΡ
    ι πό. την ημερα,ν ν.ατα την οποί¬
    αν :;ας *ϊέξ·ος λόγος τοϋ Ροδετπι-
    έρο/εΤχε προκαλέϊε'. την μήνιν τοϋ
    λζοδ-, -ι) τρομεράς ί'.κτάτωρ, χον»
    -είχε αίαατ<;κ.)λίσΐ! την Γαλλίαν, κατςΛτς^θη- άπό ζθγερά προαιϊθη- ματί. ΪΙράγματ: το τρομερά γόητρο ι?ο!» έ-Γ; ζτκοϋτε στόν λαόν είχεν ε¬ λαττωθή. Οί άλλε-άλληλες τ,αρα- ΐ&Αήσΐίς π·;ΰ είχε 7.άνεί έ-ν σονερ-γα- οία μέ τα άΆλα δύο μέλη τής 6ηρι- ώϊοος τ-ρ'.ανδδίας. Κοινόν καί Σαίν Ζνττ, είχαν έπιτύρε·; εναντίον τού την άγανάκτηΐ'ν δλό.» τοϋ 7.όσμο.>.
    Μόνη ^αρη-,οριζ τοο ήταν ή μντ,-
    στή το.,, ή Λ:ονώρα .Ντ;πλαί. πό!»
    γ-.ά νά βρίτκεται όσο' το 3;νατό-πε-
    ρ«στότε·ρο μο-ζ"ί της είχε εγκαταλεί-
    ψε> το ΐτςίτ: τοο -/.αί την άδελφή το;
    και ί'χ$ έγ7.ατατταθή στό σπίτι το3
    ^ίλθν -τι:; Ντοπλαί.
    Κϊ: αυτή &μως λίγες στιγμές
    μ-όν-αν κατώρθωνε νά γαληνεύττ; την
    "ταραγμεντ1 ψ;χή τοϋ δικτάτορος.
    Ότί"; ο,/εν ε οάν:τ το, τόν ξανά-
    ιτανχν οί φόδο:, οί άνησυχίες τθϋ
    πό.» καταντοϋταν /,άποτ; έΐιαλτ'-
    χές. "Ηςερε ότι χΰκλοφορο&χαν έ-
    ζ, και οτ: κα-&:ος τον ειχε ζ,ω-
    γραοίτει τ-' ε/αν τοϊχο τοϋ
    II
    αρ:-
    'σ'.ού ατζρατοαοϋντα τόν ίδιο τον δή-
    ]ΐιο, Χφθυ εΓχε τλρ»τομτ,Λΐ ε*, πειά ο-
    λοο; τοάς Γάλλο;ς!
    * * *
    - Μερά τή μερά ό Ροβετπιέρος τ.-
    σθανόταν όλοένα περιτσότερο ότι
    είναι χα,αίνος-, "Αφο3 είχε μεταδά-
    λε: όλοκληρη τή Γαλλία τέ νεκρο-
    ταφϊϊο. ήταν δονατϊν νά μή έκδι-
    κηβεϋν;
    Οί ΐχθροί το.; είχα·; ένωθή όλοΐ
    άπί 7α ρό 7.αί π;ρ·^εναν την ν^α-
    τβλληλη ττίγμή γιά νά τον τοντίΐ-
    ψοι>ν. Καί ή <ττ:γμή αότή έ'φβατε τΗταν ή 25 Ίο.)λί&.,, 1794. Τό πρωϊ ά7.όμη τής^ήαέρας ε- κ:ίντς τό Έπαναστατ'-λά Δ;τ.αττή- ριο είχζ 7.2τα2'.κάσε! τέ βάνατο 26 «τςμα, τα όποία οττερα άπό λίγες ο>ρες ε?χαν κ!1 8λϊ, δ'.αστικά, 7.α-
    ρατν-ηθβ. Το αίμά τοος ήτα.ν το
    τελε^ταίο τ.ώ εχ;νε ό τρ^χΐζίς δι¬
    κτάτωρ. Τό μετη·α.έρ:; υστε;α άπό
    'τό γε3;Αα. γεμίτος Τ7.έψ;ΐ: άγωνίώ-
    δεις. έδγήκε άπό τό σπίτι των ^τυ-
    πλαί, τί τπίτι ποί» ίέν θά τό ξανά-
    βλςπ: πε'ά, καί πίγ: ττήν ΈΟνοσυ-
    νέλεοτι. Σϋνεϊρίατις δέν -πήρχε τό¬
    σο ΟοΐλΑώδης ότο τή μερά έκίίνη
    ΤΗταν γνώττό ότι την ήαέρ* έκεί-
    νη ό Ροίετπ:£ρος Οά εκχμνε νέες
    έπ:0έτε·ς γιά νά ι.ξς;/.3:3α:''<ηί;>)—
    δήδΐν τή; κατάττ (?;, ·Αιλ ότι ό
    , Σαίν Ζίίττ 6ά έϊ'ΐβαζε £να ύζόμνη-
    | Άλλά τοϋ μέν Σαίν Ζύττ τή φω-
    .νή. ττ; επ·;ιςαν ΐμετως οί 6ο;λευ-
    ταί μέ τί-ς φωνές των. καί τόν Ρο-
    δεσχιέρο δέν τον άκουγαν ν-χ;. Κα-
    ταλάδαιναν όλοι ότι ό 3Γ/6ρ<οπα; πού καταπολεμοϋσίν ήταν ίνζ Οη- ρίο, καί «τ: αν ίέν τίν έ—»ώγϊν ζί- Ή Μαίρυ Άγκνεί Οϋίλλιαμς. ή ό- ποία έ|ελένη ώς ή ωραιοτέρα <ροι- τήτρια τού Κολλεγίου τής πόλεως Γκροναμπόρα, Βορείου Καρολίνας. τοί, Οά τοΰς ετρωγε έκείνος! * * * Μαζε'ίντα; όλες το> τί; δονά-
    με'.ς, χροτπα·θητς ό Ροδί—:ερ·ος νά
    άναπτύ';; ά/.ίαη α:ά οορά την ρη-
    τι:'.7.ή ταυ ϊϋνότητα. Μιά στιγμή
    οχω; εχατε τα λόγια τ^^ καί τότε
    οί έχθροί τοο ταϋ φώναςαν: «Σέ
    πνίγςι τα αί.ια τοϋ Δαντών καί δέν
    μπορεϊς νά μιλήτγ;;!» Συγχρόνως
    ό Ταλ'λιεν ζ.;α5αινοντα; ενα έγχει-
    Ή Εθνοσυνέλευσις ώς τότο δέν
    Ιχασε τόν καιρό της. Νο·.ώτ)οντα;
    τόν κίνδ^νο ποϋ δ:έτρεχε, εξέδωκε
    καί έαοινοποίησε μέ δύο της μέλη
    στήν πλατεΓα τής Γρέδης ψήφ!3μ2
    πού εθετε έκτα·; νά,Λθο τοϋς ττασ;-
    αττάς. Έττι έχαρακτηριτε τον Ρο-
    δετπιέρο καί τούς όπα:ο^ς το> 7.αι
    δτουςθά τώ; Οπε-ηριζαν.^Ό Ρο-
    δετπιέρος πληρς?ορΐίται το ψηφι-
    σμα αιίτό καί ΰπογίάφε: την προσ-
    κ'λησ: ττά όπλα των Λογχο?ό?ων.
    Άλλά είνα-. πολύ άργά^ «ι*. Έν»
    τω μεταςο, τα στρατείίΛατα των
    ίχθρών το^, υπό την άρχηγίαν τοϋ
    Μπαρρ·αί, καταχλΰζίυν τί Δημαρ-
    }Χ> «θττθός τοϋ 3ημί'Οα τ:-
    δ:αια το αιματόδρεχτο .^^
    πθ:> σ^νκρατο^σί την τ)«,.,,', Υ
    Ιμασέλλατο,.Τ,π'ανί^;^
    Ιμενο στό γ,ί2ς „{ ^ ^
    (νΛ«;(θ πονος. 4ττε « >„- " °
    νος δέν κατορθώνΐ: νά Λν ■'1'
    τη Ινα ο-Ιρλιατ,ια πώ τρζΧ-^
    :--?ΐζμΐϊς, γελίία καί χν-~ΐ'Ζ
    ευ?ημίϊς, γ
    ράγματτϊ τοϋ λκί.
    Λΐΐ1 *
    χείο, χωρις ν.ττχμ;αν αντιττατ:, για-
    τί ό Άνριό, φ&ίηθεί; άπό το ψηφι-
    ■στΐα-
    «Αάτό θά τό τι^ήξ-^ ττό
    τοό —ράννΐ.,»!.
    Τρςλλός ί-2 τό; τρόμο ν.αί άζό
    ίϊ. ό Ροό^ΐπ.έρος ο>ρλιζζε μέ
    ή ί

    Ή Τοούλη Σιά-
    τωκ, άλλοτε διάση-
    μος ήθοποιός έν
    Άμερικϋ, ή όποία
    ίσχάτως συνελή-
    ςρθη ώς κ?.έ~το»α.
    άν ήθελ- άκόμη νά τοϋ δώτη τόν
    λόγον ό πρόεϊρο;, δέν Οά μποραϋτε. ■
    Τόν έμπά-ίιζα; οί «φο;ηάίες», φο-1
    νηάίες γιατί δέν ί$ιντ> τόν Ροβε-'
    σκιίρο νά τοίις στείλη στήν λα·μη-
    τόα.ο, άλλ' γ/6ελαν νά τόν στείλοαν
    αυταί >.εϊ.
    Έττι ό λίγο πρίν πανί:χορος δι¬
    κτάτωρ £εν υποροϋσ: Οντε καν νά
    μ:ληση! Ή έθνοσϋνέλευσ'ς έν τώ
    μετα.-ό ά-ήγγειλε εναντίον το; καί
    ένα;τ«ν τοϋ άϊελΐοϋ το> Αύγο-,ττί-
    ναο καί των φίλων τοο Σαίντ-Ζΰζτ,
    Κο^τόν 7.αί Λε.μπάς, κατηγορίας
    7.αί 3'έταξί την σύλληψιν των.
    Ό Ροδετπιερος -λαταχίτρΐνος ά¬
    πό φόβο τ,αΐ όργή, έψιθύρίτε, σφ>
    ριστα σαν φείΪ!; «Ή Δηαοκρατία
    έχάδηχε: θ:ισμδεύθΰν οί "λησταί».
    ^ Άπό την στιγμή_αύτή τα γεγο-
    νότα έζ:ιλ·χθτ;σαν ραγϊα·ότατα. Ό
    Ροδεσπιέρος σ.'λλαμδάνετα'. μέ τους
    έπαδούς τί; καί όϊηγείτα; σχή 90-
    "λζκήτοϋ ΛοοΗϊμ€ού?γοί). Βοήιθε-.α
    δεν τλπιζε. πλέον παρά μόνον άιτό
    τόν Δίαο^ των Παρ^ίων, ίξπαία
    ανώτερη άπό ττν Κοδέρνησι, ποί» εί-
    |χε ώς τότε έπιδάλει τή τ>έλγσί της
    ,εΐς την έθνοτ^νέλεισι. Άλλ' όπως
    ό δικτάτωρ εττ: χαί ό Δήαος των
    | Παρισίων, είχε φθαρή καταττρα-
    φείς άπό την κατάχρητ: τής ίτχίος Ι"
    τοο " Ι
    Ώς τότο 7^άπθίθς 'Ανριό. μέθο-
    τος, λαικός τύ-ος, ποΰ ίι'ηύθ^νε ώ-
    ρίσαένο τμήμα στρατοΓ·, διέταξϊ νά
    ! δαδιτΐβ ό λαός ν,ατά των σονωμο-
    τών. οί όποίοι 7.αταπ:έζο.ν τοός
    στρατιώτας -/.α: την Έθνοσ;νέλεχΓΐ.
    Σ^ωαότας_έννοο3σε ό Άνρΐό τους
    Ρ.νττ'»ί !<* — π"ί Τ^^Α »*_.. ί____ τί . — τμα ειχε αφίτει να τος τοο. · Μ:ά στιγμή τρΐμζρη, άλλά καί πολΰ συνεΌίτμένη στά χρόν:α τής Γαλλικής Έπαναττάσΐως. ελαίε χώραν την άλλη αέρα. Έπιπλέ&ν- τας λές -άνω σ' ενα χέλαγος πλή- Οοος, ποΰ φωνά·ζε·., δρίζεί, χειρονο- αεΐ, προχώρει. Ινα κάρρο, γεμίτο άνθρώπους δειχ£νο·>τ καί χλωμοϋς,
    ποΰ προτπα^ΐϋν άιως νά δείςο^ν
    αχροττά στον Οάνατ-ί —οί» τοΰς Ζιθΐ-
    α£ν:·. 7.αί στόν λαόν τοϋ Παρισιοϋ
    —ου τού; άκολοοθεί μέ γϊθΛχαΐσμ.α-
    τα. μ-ά δψι ύ*ερή?ανη 7.αί άντάξια
    τής Ίστορίας. Άνάαε-ά τοος δρί-
    σ7.ετα: 7.αΟ·σαένος ό Ροδετπιέρος,
    έκείνος. στό ΟΓΛί'^Γχα τοϋ όποίοο ε-
    τ:ε« χβές άκίαη &λόκ)»ηρη ή Γαλ-
    Τό 7.άρο στρίδΐί' άΐίττερά. Νά ή
    Πλατεία Έπαναττάτςως καί στό
    δάθος έ/.ε· ή ν.ί.'.ν.·.>τ -/.αρμαν.όλα.
    Τό ν.άορο ττα.ϋτά. ΙΙρώτΐς. άνά-
    ;;ε?α άπό 22 άλλοις, άνεδαίνε'. τα
    Τ7.αλοπάτ!α τής φρΐ7.τή; αηχχ;ή;
    ό Κουτόν. Ύστερα ενας άλλος. 3-
    ττερα άλλος. Φτάνε: τέλος καί ή
    τΐ':ά τΐϋ Ρο5εΐπ:έ:οο. Είναι ό προ-
    τελεοταίος. Μ'ά θό-ελλα φωνών καϊ
    3δ?εων ξεσπά «τή; έμφάνΐΊί τοο.
    :: τό κε^άλ; τοά τ?ζιζ;Ί^ >'Τ?
    «ρος, χωρ!αμέ;« άκαρα"ό'ς ^
    μηχβνη.
    Ό Ρ*4εσπ:έ?ος
    νος. Οί έχθροί τολ
    νο;ν στή σάλλα
    'κεϊ ενας χωρογίλΛΧΛς τί
    , λητε μέ τό Χ'.στόλ: το« χά
    σε την ματ£λα. Τοϋ την
    |μ' ενα μαντήλι &ιως ν.χ·
    δβζθΰν στή θέσι της. Ού:/,
    τον πόνο, άλλά ίέν λέγ'ςι
    ι την στ:γμή τοά Θανάτου τ
    ' '
    τι· Έ
    '?ίγγοί
    ~^ την
    λέξι ώ;
    ;;'
    Δέν Ιχει καμμιά δόξα οΰτε ίοτοοια,
    ^' μικρά, χααηλό χαί
    Τ« δέχτηκε 6λα...6ίχως ΐατοοιο
    Γι' αύτό χαΐ οάν περνώ, το
    ΘΛ σκέχασε κι' αΰτό λίγη Γ/
    γέλοια...όυό τρείς χαρές..ιι/ί>α πολλί
    άγάπης >.όγια...θανάτου α^
    Σιγα-τεθαίνίΐ δίχως ίστοςια
    στί)ν ^^
    Γύρω τού Γνας κισσός, Μ αι ιι α ναϊίο|
    κι' ενα κνπαρισσάκι λυγιστο
    Στήν χόρη τού μ»ά είκ.όνα. 11 αανί
    Κι' αύτη—λές κι' ήταν ό/η τού Ι
    (Ίοτορια·
    Κι' αυτή, μέ το καντηλί της αδυσ
    Ν. ΠΕΤΜ1ΖΣ
    Ή χορςύτρια Μά-
    ριον Μπράντλΐί, ή
    όποία κατε δικασθή
    είς πρόστιμον
    επί παραβάσει των
    κανόνων τής συγ-
    κοινωνίας έν Νέςι
    'Υόοκη.
    ς
    εχθροος τοϋ
    ρ ς
    Ζητοόν-
    ^ρ η
    τα'^ ν.»τε-:'γόντως ν.ανόνΐα άχό ενα
    ατλλο ττ^ήμα στρα·το3.
    Έν τω μεταςύ ό Ροβε—ΐερος
    και οί φίλοι τοο έξάγονταΐ άπό την
    λή ϋ Δ
    τού.
    έρος πιέ-ζετα: -γ ι ά νά υπογράψη την
    προτλλησι στά δπλα τοϋ τμήματος
    των Λογχοφόρων. Άλλ' έκείνος δι-
    στάζε: όπως όλοι οί τύρ.αν;ο! των
    οχοιων πλητ-.άζει ή καταττροφή,
    καί ό δίτταηιόςαύτός γίνεται αΐτίβ
    τής έ?νοΟ:νώσεώς τού.
    <ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΙΙΡΥΕ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929. & ΤΗΣ ΑΙ ΤΕΛ€Ι ΤΟΥ ΟΠΟΙΗγΛ€ΝΑΙ ΛΗΣΤΕΙΑΙ Ν€ΟΥ ΚΟ^ΛΟΥ 0X1 ΠΛΕΟΝ ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ, ΣΤΙΛΕΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΑΓΑΝΙ Α ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ— ΟΑΙ. ΓΑ ΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΡ1ΚΑ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕΙΔΙΑΜΑ. ΤΑ ΗΡΚΕΣΑΝ ΕΙΣ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟΣΩΜΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΝ ΟΠΩΣ ΣΗΚΩΣΗ 500.000 ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΑΠΟ ΕΞ ΜΕΓΑΛΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΝΕ- ΑΣ ΥΟΡΚΗΣ— ΤΟ ΚΑΤΟΡΟΩΜΑ ΤΟΥ ΤΣ. ΟΥΑΓΚΝΕΡ.- Η ΤΙΜΩΡΙΑ. βερ Μπάνκ καί έ'στειλε τό ΰπόλοι-1 βω τήν ποινήν μου>.
    πον είς τσέκια πρός την Φέρστ Νά
    σιοναλ Μπάνκ τοΰ Π ουέμπλου καί
    πρός την Κοντινένταλ Μπάνκ τοθ
    Σώλτ Λέϊκ. Ταύτοχρόνο>ς έλαβεν
    άπό την Σέντραλ Χανόβερ Μπάνκ
    τσέκ 10.000 δολλαρίων έπ' ονό¬
    ματι τού, καί τό εστειλεν είς "Ο-
    Ετσι, άφοΰ εξεπλήρωσε τόν
    σκοπόν τής έλει'σεώς τού είς Νέαν
    Υόρκην ό Ούάγγονερ, ό οποίος,
    σημειωτέον, απέδειξεν ότι δέν ύ-
    πάρχουν είς τόν κόσμον περισσότε¬
    ρον εύκολόπιστοι ά'νθρωποι από
    τοΰς Νεοϋορκέζους, εφνγε Με την
    λεϊθ. Μία μόνον πραγματική μετα-. ιδίαν ησυχίαν μέ την οποίαν καί
    βίβασις ίδιοκτησίας προήλθεν έκ ήλλθε, καί ταξειδεύων ά>ς άπλοϋς
    τής δλης ληψοδοσίας, καί αυτή
    ί;το ή άπόληψις εγγυήσεως έκ τής
    Σέντοαλ Νασιοναλ Μπάνκ διά χρέ-
    ος όφειλόμενον είς αύτην υπό τής ι λιτείαν τού.
    καί άφανή; περιηγητήν, μετέβαινε
    δι' αυτοκίνητον άπό πόλεως εις πό-
    ?αν εως ότου έφθασεν είς την Π ο-
    Νάσιοναλ Μπάνκ τής Τέλλονριντ.
    Τούτου γενομένου, ό νεώτερος
    ούτος Ρόμπιν Χονντ, εύχαριστημέ
    νος διότι οί καταθέται τού είς την
    Ώς ληστής τής συγχρόνου έπο
    χής, στηρίζων την επιτυχίαν τοτ
    επί τής άρχής ότι «η γραφίς είναι
    Ίσχυροτέρα τοΰ ξίφονς», ό σιγανό:
    πατρίδα τού ησαν τελείως προστα-1 αΰτός άνθρωπίσκος συνανεστρέφε-
    μένοι ήτο ετοιμος νά παραδοθΓ) | το άγνώριστος μεταξύ των αλλων
    είς την δικαιοσύνην καί νά φνλακι-1 άνθρώπων επί ημέρας.
    Ο Τσάρλες Ντέλη ^Ονάγκνερ, τραπεζίτη; μικράς Άμερικανι
    (ής πόλεως, όστις έκαμε τού; χρηκατιστικούς γίγαντας τής
    <εας Υόρκης νά_ φαίνωνται ώς μύρμηκες ένοιπιόν τού, δταν ΐϊήρρπΓν παρ' αύτίόν ήμισυ έκατομμύοιον δολλαοίων μέ ψεύ- ικα τηλργραφήματα. Βραδύτερον είπεν ότι τό έκαμε χάριν αιν ,ττωχώ καταθετών τής ιδικής τού τραπέζης, κατά τό πα- ιαθΕΐγι,α το5 Ρό)4πΐν Χούντ, τού ΐ.χτοτικοϋ ληστου, τοΰ ό.ιοίου όν χαρακτήρα παρϊστησε μετά .-ΐολλής τέχνης επί τής σκη- Π Μ|ς ο γνωστάς ήβατοιός Ντώγκλας Φαίομπανξ, δεξι£. Μέ τα περίστροφα λοιπόν είς τάς δεξιάς χείρας; καί μέ τάς χει- ροπέδας έτοίμα; είς τάς αριστε¬ ράν, ήνοιξαν μέ ορμήν την θύραν | καί ίκ6άλλοντες τρομακτικάς φο>
    νάς έπέπεσαν κατά τοϋ θύματος.
    Ι «Είσαι υπό κράτησιν! Μή σαλεν-
    ] σης! "Ελα μαζύ μας, εάν θέλιις νά
    ι σωθίίς!» Καί ό ήονχος άνθρωπί¬
    σκος, όστις την άίραν εκείνην- ε-
    τρωγε τό φαγητόν τού, νψωσε τα
    βλέμματά τού πρός τοίΐς άστυνο-
    μικούς καί εϊπε: «Γειά σας, παιδία.
    | Καλώς ώρίσατε Καθηστε νά φα-
    | τε!» ΟΊ άστννοαικοί φυσικά άπε-
    ποιήθησαν τήν πρόσκλησιν, έκάθη
    σαν δμως καί παρετήρουν μέ Ικ-
    στασιν τόν περίεργον άνθρωπον,
    εως ότου έκεϊνος έτελείωσε τό γεΰ-
    μά τού. "Επειτα δλοι μαζύ μέ τρό¬
    πον φιλικόν διηνθννθησαν πρός
    την φνιλακήν!
    Ό Ούάγγονερ είπεν ότι έκαμε
    τό σχέδιον τού καί τό εξετέλεσε
    μόνος τού, χωρίς να γνωρίζη περί
    αύτοΰ κανείς είτε άπο την οικογέ¬
    νειαν τού είτε άπό τοΰς σύμβουλον;
    η τούς ύπαλλήλους τής Τραπέζης
    τού. Είπεν δτι είχε τάς φρένα; τσυ
    σώας καί δτι η δλη πράξις τού είχϋ
    φιλανθρωπικόν σκοπόν.
    "Αλλοι δμοος διάφωνσΰν μέ αν-
    Κ
    Έκ τή; μακρννής Λύσεως ήλθε
    οο τίνων έβδομάοίον είς την Νέ¬
    ν "Υόρκην είς σπονδαΐο; άνήρ,
    μ»ν Χούντ, Τζέσσε Τζαίημς
    «αι Χουάν ό Ίσπανός, ηνωμένοι
    εις ιν πρόσωπον, — 6 Τσάρλε::
    ΝτεΛο; Ούάγγονερ. Είς τάς χείρας
    τού δεν έκράτει βέλη καί τόξα, οΰ-
    Κ σ™*Πν η περίστροφον ή μάστι-
    α, α/1α μόνον μερικά κρυπτογρα-
    κα τιιλεγραφήματα. Είς την κε¬
    φαλήν τού δέν |'φερε κάλυμμα ά-
    πο μονδήλιον, είς τό πρόσωπον τού
    «ν εορορει προσωπίδα. Είς τα χεί-
    Μ τού μόνον είχεν εν φιλικόν, τί-
    ν, εγκάρδιον μειδίαμα — μυ-
    (^ε; μειδίαμα Μόνα Λίζας.
    0 Ρομ,τιν Χούντ είχε τό τόξον
    το βελος τού, την σπάθην τού
    το στιλέτο τού. Ό Γ;έσσε
    ι·,μς είχε τό περίστροφον τού
    το έκ μανδηλίου κάλλυυμα τής
    Αη; τού. ·0 Χουάν> 0 -τ^^!
    η;, είχε τόν λευκόν ΐππον τού,
    μαύρην· προσωπίδα τού καί την
    βο μάστιγά τού. Ό
    Χουντ εϊχε τίιν Εδ του
    Το δασος Σέργουντ. Ό Τζέσσε
    ^ εΙΧεν είς την διάθεσιν τον
    δον την Πολιτείαν της Μ,-
    ^ό Ισπανό? Χ
    μ«>ν
    ^ ΐ ονο,^ Ι0υ μέ την παλαι¬
    άν ,στορ,αν τής Καλ.φορνίας.
    Χ' Τ^οντδτερ άναστεναζονν
    Ζα. Οί νεώτεροι έπώίδον-
    ητη, τα,αε!?0Ιΐλάνα, τα αύτοκί-
    ΐ^^Γ 6,^νακάτους καί δ-
    "? μεγαλειτέ-
    των, αίσθανοντα,
    1»:
    ^ηνμ.άςαλ
    ^-Κα1^ παιδία διαβά-
    μΤστο9ήματα καί όνει-
    1 ^ ί*χοί:ς ληστάς τΓμ
    χΐς' ο1 ό™°ι δέν Ι-
    χαριν χοΰ ίαυτοΰ των, άλλ'
    οι??ν ^ ^«ίονς 6ιά νά|
    τ\να τρωγουν οί πτωχοί.
    ^ «ι ημέραι Ιχεϊναι, λέγει
    ^υσαγενεά. Πανεαίήμέοατ
    πρωΐαν γίνεται θΰιια μιάς θεαματι
    κης αμα καί δονκιχωτικής ληστεύ-
    σεως, θά απεκαλΰπτοντο δλοι οί
    λησταί τής παλαιάς ίστορίας!
    «Τό εκαμα χάριν των καταθετών
    μόν», λέγει ό ΟιΊάγγονερ. «Καί Οά
    τό εκαμνα ά/^ην μίαν φοράν, άν
    ?μην ήναγκασμένος νά τό κάμω
    Εγνώριζον δτι αί μεγάλαι Τράπε- . ^
    ζαι τής Νέας Υόρκης ηδύναντο !?11 Γ-ί
    νά ύποστοϋν τάς ζημίας, τάς οποί¬
    ας άντεμετώπιζον οί πιστοί κατα·
    θέται μου πολί» καλί.ίτερα άφ' δ,τι
    ι'ΐδύναντο νά το πράξουν οί Τδιοι
    καταθέται μόν».
    Καί ετσι μ= την γνώσιν αύτήν< ό Ούάγγονερ έπεξειργάσ-θη εν πε- ρίπί.οκον όσον καί ένδαφέρον σχέ διον πρό; λήστευσιν των πλουσί- (ον διά νά ε/ουν νά τρώγουν οί πτωχοί — σχέδιον τό οποίον ούδε- μία εω; τώρα ανθρωπίνη φαντα- σία εσκέφθη. Άφοΰ πρώτον εστειλεν εξ κρυ- πτογραφικά τηλεγραφή|ΐατα έκ Δένβερ — έκ μέρους εξ Τραπε- ζών τοϋ Δένβερ, ώ; υπετέθη, — πρός εξ Τραπέζα; τής Νέας Υόρ¬ κης, την Νασιοναλ Σίτυ Μπάνκ, την Κέμικαλ Μπάνκ εντ Τρωστ Κόμπανν, την Γκαραντύ Τρώστ Κόμπανυ, την Χάρριμαν Νασιο¬ ναλ Μπάνκ, την 'Εκουϊτάμπλ Τρώστ Κόμπανυ καί την Φέρστ Νασιοναλ Μπάνκ, διατασσομένας κάθε μίαν χωριστά νά στείλουν άνά εν τσέκ 75.000 η 100.000 δολλα¬ ρίων πρός την Τσέϊς Νασιοναλ Μπάνκ διά λογαριασμόν τοϋ Ού¬ άγγονερ, πρόεδρον τής Τέλλου- ριντ Μπά^/. τής όμωνΰμου πόλεως τού Κολοράδο, — ό ΐδιος ό Οι!<άγ- γονερ ηλ,θε μετ' ολίγον είς την Νέ¬ αν Υόρκην όπως εκτελέση τό υ¬ πόλοιπον τον φοδεοοΓ· σχεδιον τού. Ό Τΐέσσε Τζέϊμς, διάσημος Ίσ.τανός ληστής, ό οποίος καθ' δλην την σταδιοδοομίαν τού ουδέποτε έφθασε τό .πο¬ σόν, όπερ είς μίαν μόνην ημέραν, άντιστάσεως μή οδσης, ένεθυλάκωσεν ο μικροσωμος τρα.-τεζιτη; της πόλεως Τέλλουριντ. σΰϋ ίσως έφ' όρον ζωής όπως πλη¬ ρώση διά την μεγίστην αύτην έξ δλων των δονκιχωτικών χειρονο- μιων «Έμελέτησα τό όλον σχέδιον προσεκτικώς έκ των προτέρων, λέ¬ γει, καί εγνώριζον ακριβώς τί ε- μελλον νά πράξω. Κανείς άλλος 'Επί τέλους ά·εγνωρίσθη είς μίαν τόν. € Προσωρινώς τρελλος "/αί -ΑΙ.·.. ^,«1 τλτΓ ___ νπΑ/.ΐ' εί- τίιν διηνοητικίΤ»; πν:ηόθΟθποο. ε"ΐπον πόλιν καί τότε — καθώς είς την παλαιάν εποχήν — «περιεκυκλώβη καί ηναγκάσθη νά παραδοθη!» Οί άστυνομικοί εγνώριζον κα¬ λώς την δονλειάν των! Είχον δια- βάστι τάς ίστορίας δλων των λη- στειών των παρδλθόντοιν έτών. Έ- 'Εκ των 500.000 δολλαρίων ά'-' ματα παρά οί φίλοι μου είς τήν τίνα διά τοΰ τρόπον τούτου είχον! πατρίδα μόν, έξ ών οί περισσότε- χατατεθή διά λογαριασμόν τή; Τέλ γοι ειργάσθησαν είς δλην την ζω- )ηιιιιιντ ΙτΛ^ εί- τή τππρΓον τίΪΓ -ήν τ/ον ιίτ/ινί ηίκονοιιησουν ησοι ίίέν εύθίη«εται έκτός έμον. 'Επρο-1 λάδωσαν λοιπόν τα δπλα των, τίμησα νά ΐδ<ι) ολίγον; Τραπεζίτας | ε'σφιξαν τάς ζώνας των εί; τής Νέας Υόρκης χάνοντας χρή-1 Τήν μέσην των καί προχώοησαν έν ά ί ίλ ί ή | άλ ί θ είς το ταμείον τή ά ό Οά ρ μ ή Τσέϊς Νασιοναλ Μπάνκ, ό Ονάγ- γονερ έξέδοοσε βεβαιωιιένα τσέκς, άζίας έν όλω 495.000 δολλαρίων. ήν των όπως οικονομηθούν δσα είχαν είς τήν Τράπεζαν μου. Δέν λνποϋμαι διά τήν πράξιν μου. Είς χ ήν Τράπεζαν τής Τέλλονριντ τώ- Συνεχίζων τό σχέδιον τού ό Ούιίγ οα ύπάρχει άιν^τόν χρήμα όπως η ρχη π φάλαγγι εναντίον τής θύ¬ ρας, όπισθεν τής οποίας ήτο ό αν- θρωπός των! "Ηθΐλαν ασφάλειαν, έπειδή ό καταζητούμενος ί>το επι-
    κίνδι»νος χαρακτήρ, ληστής τον
    χειρίστου εΐδους, — άπατεών. δσ-
    τις εκαμΐ χρήσιν τοϋ μυελοϋ ά-
    τί των σφαιρών πρός άφαίρεσιν
    διανοητικως άν;σόρροπος», είπον
    πολλοί.
    Ή σΰζνγός τού ή δποία δέν ε¬
    γνώριζε τίποτε ξως ότου τό άνέ-
    γλΐοσεν εί ςτάς έφη(.ιερΙδας. «"Ώ,
    διατί τό έκαμε; Ιρωτά καί αύτη.
    Αύτός ήτο πάντοτε καλός σί'ζυ-
    γος καί λαμπράς ανθρω.τος, άπο-
    λαΰοιν τής γενικής ύπολή»|ίεως.
    Πρέπει νά εχει χάση τό λογικόν
    τού, εάν έκαμεν δλα ορ
    αί έφημερίδες. Έγώ α
    >υν
    νά
    τα πιστευσα».
    γονερ κατέθεσε τσεκια 270.000 πληρώση ολους τσι>ς κοταθετας χρηματων παρ' ανυπσπτων θνμά-
    ΎπάρχοΐΎ ναί α/.λοι φρονούν¬
    τες δτι ό Τραπεζίτιις τή; Τέλλου¬
    ριντ έκαμε γενναίαν κατό^οχια,
    ώς πάς αλλος ηρως τοϋ πόλεμον,
    ν.αί δτι είναι άίιος τής υπολήψεως
    περί τής οποίας ομιλεί ή ώραία και
    τησ ημέρας ΔΥ0 φΟΒΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝ
    Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑ ΛΟΪΣ ΠΑΝΤΑΖΗ ΕΥΡΕΘΗ ΕΝθ|
    ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗ ΕΙΣ ΒΑΡΕΙΑΝ ΠΌΙΝΗΝ.--0 ΙΔΙΟΣ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ
    ΕΤΙΔΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ.--ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ ΤΗ* ΑΘ0|[
    ΔΙΟΥ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ Ε!* ΒΑΡΟΣ|
    «Τι θά κάμωμεν άπόψε,» Αύ
    τή είναι ή κραι-γή, των άέργων
    πλουσίων, οΐτινες εχουν ύπάγΐ|
    παντον, εΐδαν τα πάντα καί τού;
    πάντας και έπραξαν τό πάν του¬
    λάχιστον άπαξ. Τα ταξείδια πλέ¬
    ον δέν παρέχουν συγκινήσεις, διό¬
    τι δέν έ'μϊΐνε σχεδόν άνεξερεύνΐΊ-
    τον μέρος είς τόν κόσμοΛ'. Δέν ύ-
    πα^χει δέ διασκέδασις η σπόρτ, τ6
    οποίον νά μΐη> ιεπαίχθη μέχρις έξαν-
    τλήσεως. Δι' αύτό «τό τί θά κά¬
    μωμεν άπόψε;» είναι ή αΐωνία
    κραυγή.
    ΕΊ; τό τέλο; φαίνεται ότι δλοι
    αύτοι οί αεργοι στρέφονται πρός
    τό θέατρον μέ#ήν έλπίδα ότι έκεΐ
    •θά εύρουν κάποιαν διασκέδασιν,
    επί μίαν Γ| δύο ώρας τουλάχιστον.
    Καί τί βλέπουν είς τό θεατρον.
    Ώς επί το πλείστον έ'ργα παριστά-
    λΌλ τα φόνονς;, δίκα; διαφόρων γυ-
    ναικών, αί οποίαι πάντοτε σχεδόν
    άθυλόνανται, έσωτερι/ούς πολέμου;
    ουμμοριών μέ ■όλοΐ'ς τούς σχετικαί);
    πυροβολισμούι; καί τάς διαρπαγάς,
    καί μεσα εί; ολα άύτά τάς απα¬
    ραιτήτου; φιά/α; τής; μπίρας καί
    τοΰ οΐ'ΐσκΐ', τα περιεχόμενα των ο¬
    ποίων σερβίρονται φανερώς η καί
    κρνφί('); δτισθεν κίκλεισμένων θυ¬
    ρών εις τάς πλουσίας κατοικίας
    τοΓ
    II
    άρ/ "Αβενιου ή εί; διαμερί
    σματι, οίκιών ιιεσαίαζ -/.αί κατωτέ¬
    ρα; τάξεω;.
    "Ωστε δέν είναι ουδόλως άφύ-
    σικον, αν μετά την έκ των θεατρον !
    αναχώρησιν ο'ι θαμώνε; αυτών ά-1
    ποκομίζονν μαζύ των τάς ?ντοπιί)--|
    σει; των έκείνας. "Αλλοτε χ οί άν-'
    θρωποι, οΐτινες ώδηγαϋντο είς τα Ι
    δικαστήρ α κατηγοραύμενοι διά φό,
    νόν ή προσβολήν των ήθόον ήσαν
    τέλειοι έγκληματικοί τύποι. Ό φο-
    νεύ; η ό κατηγορούμενος επί αν-
    θο,οπο/τονία — -/αί είς την παλαι¬
    άν εποχήν μόνον ανδαες κατηγο-
    _ ροΓ'ντο διά τοιαΰτα έγκλήματο,-
    ούδέτοτε γυναΐκε;—ήσαν σνηήτθω;
    ε'κφυλοι σωματικάς η-διανοητϊκώ;
    ■η ότι ήσαν τέλειοι κακοΰργοί, |ΑΤ)
    ί'χοντε; θίσιν είς την κοινωνίαν.
    Καί ό άνηρ, όστι; κατηγορεϊτο επί
    έγκλ^ματικΐ) επιθέσει ήτο πάντοτε
    είς ψαΰλο; η είς κτηνάνθρωπος.
    'βύλά τώρα;
    Τώρα δι/.ά_ζεται διά φόνον τό
    ■κορίτσι, τοθ όποίοιτ τα 6ιτ3λία έσυ-'
    νηθίζατε νά δαστάτε σεΐς καθ/ ο¬
    δόν εκ τοΰ σχολείον είς τό σπίτι.
    Καί ποίος δικασταί επί 6ιασ>ια>;
    Ό άλλοτε έντροταλό; καί ήσΐ7.ο;
    γείτων σα;.
    Τό χειρότεοον δ7αον είναι ότι
    ι. δλη κοινοονική τάξις, καθώς κσί
    ο τύπος των παραβατών τοΰ νό¬
    μον υπέστη σημαντικήν αλλαγήν
    καί σήμερον οί υΐοί καί αί θυγατέ-
    ρε; μερικων έκ των άρίστων καί
    πλονσιωτέρων Άμερικανικών οί-
    κογενειών εχουν άντικατασττ|ση
    τού; έγκληματικούς τύπους τής
    χθές. _
    Π ου όφείλεται ή μεταλλαγη αύ¬
    τη εί; τα χρονικά τοϋ έγκλήματος;
    Τί είσεχώρησεν είς την νεολαίαν
    καί είς αυτού; ετι τοϋς μεσήλικας
    πατέρα; καί τα; μητέρας τής ση-
    μερινή; γενεά; ώστε νά καταλη-
    ορθοΰν υπό της σ^μερινής μανίας;
    Πολλά αΐτια παρέχονται υπό των
    ανωτέρων διανοουμένων τοϋ αιώ¬
    νος. Άλλά φαίνεται δτι τα μεγα-
    λείτερα αΐτια είναι ή σημερινή ά-
    φθονία τοΰ χρήματος καί ό μέγας
    άριθμό; των θεάτρων.
    Έμπεποτισμένοι υπο τής άτμο-
    σφαίρας τοϋ έγκλήματος έν τώ
    θεάτρω καί πεπροικισμένοι διά με
    γάλρυ πλαύτου ωστε νά δύνανται
    νά βλέπουν.τά πράγμάτα υπό την
    άληθινήν όψιν, πολλοί άλλως σε-
    βαστοί καί εύυπόληπτοι άνθρωπον
    όλισθαίνουν βραδέως, άλλ' άσφα-,
    λώς, πρός εν έγκληματικόν τέλος. ι
    "Ας λάβωμεν ώς~"παράδει-γμα
    τάς πρόσφατος περιπετείας τοΰ
    κ. καί τής κ. Αλεξάνδρου Παν-
    ταζτ) έκ Αός νΑντζελες. *
    Βεβαίως ώς πλούσιος καί εύϋπό-
    ληπτο; ίδιοκτήτης θεάτρων ό κ.
    Πανταζής καί ή σύζυγός τού ώ¬
    φειλον νά διάγουν ευτυχή καί ά-
    περίσπαστον 6ίον. Καί,όμως ιδού
    αύτός μέν, σύζυγος καί πατήρ οι¬
    κογενείας, δικάξεται επί βιασμώ,
    ίνα> τ) μήτηρ καί σύζυγος πρό δ-
    λίγου εκηρύχθη έ'νοχος άνθρωπο-
    κτονίας.
    Ό Άλέξανδρος Πανταζής εί¬
    ναι είς έκ των γνωστοτέρων ■64εα-
    τρικών έ,τιχειρηιιατιών των Δυτι-
    κών Πολιτειών. Είναι κΐ'ριος πολ-
    λών ύ^άτρων,.κατοϊκεΐ είς ωραίαν
    οικίαν έν τή Πόλει των Θεών, έ'-
    χει δλον-τό χρΓμια, όπερ θά τφ έ
    χρειάζετο.ΐσως δπα>ς καταστήση ε¬
    αυτόν καί.τήν οικογένειαν τού εν
    τυχή καί είναι πατήρ, χαριτωμένης
    νίαρας ·θυγατρό; καί μιάς. προγο-
    ΛΤ)ς τή ςαύτής περί τού ήλικίας μέ
    την κόρην, την οποίαν λέγεται δτι
    Καί δμω; ιδού αυτή τωρα, κηρυγ
    μένη έ'νοχος άν&ρωποκτονίας, άφον
    έδικάσθη ώς διενθ-ύνουσα τόν αυ¬
    τοκίνητον της Ινώ ήτο μεθνσμένη
    καί ώς κτνπήσασα εν άΤθ.ο αυτοκί¬
    νητον καί φονενσασα τόν «άνθι-
    στάμενον» όδηγόν τού.
    Τί έ'παθε τό ζεΰγος αύτό, ωστε
    νά ευρεθή είς την σημερινήν τού
    θέσιν; Δέν ημπορεί δρ ά γε νά εί¬
    ναι άληθές τό λεχθέν έν άρχί) —
    παρά πολύ χρήμα καί παρά πολύ
    θέατρον;
    Έν πάση περιπτώσει ή οικογε-
    νεια Πανταζή ευρίσκεται είς χει-
    ρίστην θέσιν. Καί φαίνεται δτι έ-
    κείνη, ήτ ς αέλλει νά ζημιωθ|| πε¬
    ρισσότερον άπό την δλι4ν αύτην
    βρωμεράν υπόθεσιν είναι ή άθώα
    κόρη τοΰ άτνχοΰς ζεύγοις, ή Κάρ-
    ! μέν Πανταζή.
    Ι Ή κατά τοΰ Πανταζή νατη-
    γορία βεβαίως είναι κατά τό μάλ¬
    λον καί ήττον άπό τάς συνήθεις.
    Πολλοί αλλοι ά'νδρες εχουν -/.α-
    τηγορηθτί διά τό ίδιον πράγμα, χω-
    ρί; νά προκαλέσουν τό ένδΓαφέρον,-
    δπερ έ'χει προκα/.έστι ό Π ανταζή;,
    τόν έξηνάγκαζε νά την θέση ες τ
    προγράμματσ των θεάτρων τού. Ό
    ΐδιος προσέθεσεν ότι ή μηνύτρια
    εσχισε τα φορέματά τού -/.αί έζάρω
    σε τα Ίδικά της διά νά δείξη τάχα
    δτ· επρόκειτο περί έγκληματικής
    έπιθέσεως. Τό δλον, είπεν ό ».
    Πανταζής, είναι άπλή συνωμοσία
    εναντίον τού.
    Άλλ' ή διήγησι; τής κόρης εί¬
    ναι εντελώς διάφορος. Ή Γιοΰνις
    Π οίγ/λ ΐποστηρίζεται είς τα λεγό
    μενά της υπό δύο ή τριών αλλων
    νεανίδο>ν, αί οποίαι διατείνονται
    δτι ό Πανταζής είς τό παρελθόν
    απεπειράθη τα ιδία μέ αύτάς.
    "Οσον άφορά την κ. Πανταζή
    ί] κο^νή γνώμη είναι διηρημένη
    περί τοΰ άν καί κατά πόσον ήτο
    {πό την επιρροήν τοΰ οίνοπνεύμα-
    τος, δταν αύτη εχτύπησε τό αύτο
    κίνητον τοΰ Ίάπωνο; Τζό Ροκον-
    μότο, δστις βραδύτερον άπειδίωσεν
    τκ των άποτελεσμάτων μιά; έγχει-
    ρήσεως κριθείση; άναγκαίας με
    τα τό δυστύχημα. Άλλά τό γεγονό;
    άπομένει δτι, ιιεθυσαένη τ> οιμέ-θυ-
    οτη, αύτη έςρόνΕΐ'σε τόν άνθρωπον
    ποία κ. Ντώροθν Κ/.αυ/.
    δέ διεδέχίτ)] εί; τ»]» [δραν',,
    τυρος ό Χάρρν Ι. Λέτενί.
    ίργολάβο; έν^ πό; 'Αντζελ,
    «ΕΙδα εν μεγά>«)ν αχ>το/.ίνη
    χόμενον πρός ?όν δρόμον, „
    κ. Κλάρκ, ε«(ρυγα τρέχοναοΊ
    εμπρός τού καί την στιγιιηγί
    εφυΝϊσα είς τήν κομπιμ τού]
    μου ήκουσα τροιικ κ
    σιν. Κατόπιν μιτιοι ι; Το,
    πον τοΰ δνστΐ7.>Ίμ«το; /μ ■ __
    κ. Π ανταζή. Τα μάτια της ]
    μισοκλρισμένα καί είχον γά
    νελίόδη έκφρασιν. Τα" ιιαλλιβ.
    ήσαν άνακατεμένα -/.αι αυτή (
    νετο τελεί<ος άδιάφοϋο; εΐχε σνμ% Κατά τή ■ ?ΐτο μεθυσμένη». Όμοίως ό Λετεριηοΐ",/. ΰεσεν δτι ή σύζνγος τοϋ θεατςώνον ττο υπό τ>|·
    οίνο.τνενματώδσνς ποτοϋ
    <_ίκοσι λεπτά τής ώρα; ^ -δνστνχήιιατος, είπεν οΓτος,Ι αναγκασθη νά άπομα/ουνωι τοκίνητόν μου μπροστα ά,ιί δρόμον της άπό τόν /ιχ-Όν τή μέ τόν οποίον έκείνη ιδ ίδ κόν της. Ή κ. ΠανταΙήΙ ^■(ίΐνε διαΛ'ωνίϋ>; ι/. τοΓ ?νοΓ
    *■· ··■
    \ ν
    ^.λ'Χολ, .^ ^ε*
    >αι όλον τυ γι>*ικχ /αί ν έπιρροή
    τη; δέν ί,ιννό-βησ'.ν νά τί,ν σώσουν
    ογγ^ τι,ν ,·- τιι.ΐι/αβτι/ήν άπόφα-
    ΓΠ'
    τοΰ σύζυγον της. Είχε τα Ίδιαίτε-1 Ό Πανταζή; άρνρΐταί δτι έ6ι· , παν
    ρα αύτονίνητά τη:, εΐχΓ τα θνλι - ασε τήν Γιοΰνε; Π ρίγκλ, τ!
    κια τη; πάντοτε γρμάτα άπό δολ ' > αεπταέτιδα νναν. ήτις τόν /
    ιπτοπΐα, ο»; τι ν δηιγήθΊι-
    μάρτΐΌίς. ιΤτο 6?βαίως εί;
    , .«.ι,.ι/ι 6λι/"ττι/.ή, διά την /.ατηγο-
    «οιμένι,ν Π(.'ί·'ιτιι ε'ίητ ίσβη κύ*
    ϊΝ
    ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΘΕΑΤΡΩΝΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΤΑΖΗ
    [θΡΏΠθΚΤΟΝΙΑΣ ΠΡΩΤΟΥ ΒΑΘΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΕΧΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟΝ
    ηΜ.^γ»« ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΟΤΙ ΕΒΙΑΣΕ ΜΙΑΝ ΔΕΚΑΕΠΤΑ-
    |τθΥ ΛΕΓΩΝ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟΥ ΣΧΕ-
    ΚΑΤΑΘΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
    I
    τα
    Κχείνη
    τ05 δρόιιου είς τό αλλο καί
    ΛΕοοΛο εσταμάτησαν ωστε
    " την συγκοινωνίαν.
    -I-
    . .„; δί-ο χείρα; της επι το9
    5 ταθ πηδαλίοι·. Ή κεφαλη
    βιο έλαφοώς κεκλιμένη πρός
    α ναί ό δεξιός ·ποϋς της η>
    ;1 τού σωλήνος τοϋ άεριου ν.ι·
    ίνο; ά'νιι) καί κάτω. Κατέ6ΐ|
    ν αΐ·το/ινήτου μου καί ε
    τη: /αί τής είτα: Κ
    .((«τί ι*οι νά σάς 6οη<ι>
    [<κΐ; δέ ν είσθε είς καταυΐα διευθύνετε αυτοκίνητον, τότε ϋψωσε την κεφα- νύττοιξε μέ οργήν ν.αί Βρισεν Εγώ έπέστρεψα τοτ ι αϊτο/ιΐ|τόν μου. ...τιι ει/οσι λεπτά τής &ρα: οι·νΐ|ντησα πάλιν είς τό [Την ((.οράν αύτην τό
    τη; ήτο κατεστραμμενο.
    Ιάπων Ροκουμότο ν.αχ'/ΐ
    , τοϊ έδάφου; θνησκων
    [αΐ'οι/. Τ. Χόλμ;, μΐϊ/.ανι/·°"
    ; εδωσε πολϋ βλαπτικήν μαο
    έ-τιβεβαιωθεΐσαν υπό τί");
    γου .τού ναί πολλών αλλων μαρ
    ν. Ή ιιαρτυρία αυτή κατεπο-
    I
    άγοίω; υπό τοΰ δικηγό-
    ; / Πανταζή, άλ>1.ά χωρί;
    ιιγ α/ ην έπιτΐ7.ί?ν.
    ν Πανταζή, είπεν ό Χόλμ-;,
    πησε το αυτοκίνητον μου, 5-
    ο/8το πλησίον τοΰ ίδικοϋ
    (■/ι. μέ ταχΰτητά 30 εως
    »ν την ώραν, δταν έστράφΓ,
    ) άπέναντι μερο; τοΰ δρό-'
    ι έ/.τύπησε τό αυτοκίνητον
    ίπωνος, τόσον δυνατά, &αχε
    Ίαπωνεζάκιά, τα δποϊα
    σα, επατάχθησαν είς τόν
    Είς κατηγορηματικήν ά,'
    υιν ολων,τών κατα-θέσεοη-
    ίταρήλαοί·.ν πρό τοΰ δικαστη-
    ίλΑοι μάρτυοε; π:ρός ύπερσ'-
    τη; γ. Πανταζή, εϊ,πόντε,
    "1 ήτο εντελώς άμέθυστΐι
    ■ των μαρτύρων αυτών ησα
    ό Δρ. Χί>Λ Χάστινς καί 6
    ρ.-Τσάπμαν. Οΰτοι είχον π?
    •""π τα τραΰματα τή; χ. Πα
    αι^ είπον δτι δέν παρετήρη-
    Φ' ελα/ίστην ένδειξιν" μέθης. Ι
    |οη οιιω; οί ίατροί αύτοϊ ε!γο
    Μΐΐτηνκ. Πανταζή τρείς,
    τι όποία περιεποιήθη την κ. Παν¬
    ταζή ευθύς μετά την σύγκρουσιν
    καί ή όποία εδήλωσεν ότι δέ ν υ
    ηήρχεν ή ελαχίστη όσμή οίνοπνεΰ
    ματος εί ςτήν άναπνοήν της.
    Ή υπεράσπισις ίσχυρίσθη δτι
    ή γυνή απλώς εΐχε Χα}.ισθίΊ έκ τοϋ
    ιτπτι νήιιιιτο: ναι οτ> οέν εί/ε πίη
    απέδειξεν ότι ή έγχείοησις ήτο ά·
    ναγχαία ν.αί άφοϋ ό ανθοωπος ά
    πέθανεν, ό θάνατός τού ήτο συνί-
    πεια τοϋ δυστυχήματος;, καί ή κ.
    Πανταζή έπομένο>ς ήτο έ'νοχος φύ-
    νοι·.
    Τό Όρ/.ωτόν Δικαστήριον έν
    πεντε ννναιν.ών ναί έπτά άνορών
    Έτρενε
    Π *-
    .νω, ό κ. Άλέξαν
    Ορος Πανταζής,
    κατά παί.αιοτέραν
    φωτογραφ ίαν, τοΰ
    οποίον ή Θέσις εί¬
    ναι πολύ δύσκολος,
    συνε.-τεάα τής κα-
    ταγγελίας τής Ά-
    μερικανιδος χορευ¬
    τρίας, Δος Γιοΰ-
    Μς Ποίγκ.
    Πολιτεία Ίσχνρίσθη δτι
    .£ συνήλθεν |κ της μί-
    */9 της ωρας εκεινη;.
    ί').ι ιΐιιοτυ-,^ προσπαθήσασα
    Γήν κ. Πανταζή
    Κάθεριν Μώλχαχν
    ουτε εν ποτόν. Επί πλίον ίσχυοί-
    οθη δτι ό Ιάπων απέθανεν οηλητη
    ριασ·θ*ίς £■/, τοΰ αίθέρος, όστις εί-
    χε δοθή εί; αντον χάριν μιάς πε
    ριττής εγχειρήσεοκ ναί δνι έκ τοΰ
    ουστηχή}ΐατος. 'Λλλ' ή Πολιτεία
    ϊΐ/ ΤΡρ*
    *' '' Γιο^'' Πρίγκλ, Άμε'οικανίς χ'ορεύτοια, ή όποία χπ-
    εκ«τ^Ηΐυριοΰχον 'Ελληνα Θεατρώνην, κ. Ά/.εζανδρον
    μίϊ'· Άριοτίρά, ή κ, Λόι; Ηανταϊή μετά τή; μη-
    -,,, κ«τ^Ηΐυ
    ι,- η.οΗ» - νμίϊ'·
    η ρη, ζρ
    ή κ, Λόι; Ηανταϊή μετά τή; μη
    τονίη: ιτηι,'.τ.ιι, {ΊπΑιιπΓ· νπ'ι ιιι>λιιι<η οτι Λοτ ;----- '^ν^ν ΐνυχον την κ. ιιηντα,η. «Λεςις», η ^ 4-τοιηι"ι ·ίΧβ?ή ™° Χ· "«νταίή, καί ή δεστοινίς Κάρμτν Παν - ιιατην .-τροοε-ΐάθησαν ,ν', άποδεί'ϊουν τ>) (1ι>(»ότητα
    μητρός των
    έξέδίοσεν ετΐ'μηγορίαν δι" ή; έν.ή-
    ρυςεν την κ. Ιίαντα-ή έ'νοχον ά-
    θρω.τον.τονίας πι>ώτοικ6αθ}.ΐθϋ .α-
    ν-ευ ελαφρυντικών.. Ή. ποινιν δι'
    είναιΓ κάθέίρξις' άπό. ενός μέχόι
    δέν,α ίτίόν. . ■·*.■-
    "Ετσι όλος-ό πλοϋτοςς. υ.ολ όλαι αί
    νοινωνικαί'σγέσεΐ; τή"; κ. 1Ι«ντα-
    ^1Γ) δέν ηδυνήθησαν νά τί|ν σώσουι.
    Περί τόν κ.4 Πανταζή διαδί-
    ^ονται πολλά. Λέγκαι ότι '/.ατ' ά<>
    χάς; ήτο ύ.-τοίΐϊ|ΐ«το/.αθαριστή; εν
    Άγί(θ" Φραν/ίσκίθ. 'Κκεΐθεν μετε'
    6η είς Γιοΰ/.ον, δπου έ'γινε σερβι
    τόρος ζνθοπιολείου καί εγνώρισε
    την ματρώναν ένο; οΐ/ου άνοχήί
    ίι όποία τον ήράβθη έμμκνώ; ν.αί
    | . ■·:>;.:ν:·ί
    τοί εδωσε 10.000 δολλάρια. Ή
    ΐοία βραδύτερον έγν.ατέλειψε εκεϊ
    Ι τό-κατάστιμιά τη; καί σννώδευσε
    1 τον - Π ανταζήν πάλιν εί; τάς Ή
    ίί^ς Πολιτεία:, δπου έκιϊνος
    ικόν τού ζι.·θοτω/.εϊον.
    ." Επί εν διάστημα τα πάντα έ¬
    βαινον κα/.ώς. "Οταν δμως βραδί-
    , τερον ό Πανταζή; εκέρδισαν άρχε
    ■,τά χρήμάτα, έβαρή'θη, ώς λέγεται.
    την πα?.άιάν -ερωμένην τού ή κατ'
    άλλοις; ΐντρέπετο εξ αίτία; τη;,
    καί άφοϋ τή; ιδωσε 2.000 δολ/.ά
    ρια την εοτειλεν όπίσίο εις τό Γιοΰ
    κον καί 'αύτός ενυαοοεύθη την πα-
    οοϋσαν κ. Πανταζή. Έν ΆλάσκΓ*
    Ι ή περκρρονημένΐι πα/.α·,ά έρωμέν»,
    Ιϊ'μαθε τί'ν άπιστίαν τού καί άμέ-
    σοκ ηίτο/τόησε. Καί ταυτα ιι^ν
    ταυτα.
    . "Ολίγον βραδύτερον ο Παντα¬
    ζής επεδόθη εί; τάς έπιχριρίσεις
    .των κάμπαρετς καί έξ αυτών είς
    τα βώντεβιλί., δπου ν«ι είναι ?<ί; σήμερον. ι Αύτό είναι τό παρελθόν τού άν¬ θρωπον όστις; τώρα κατηγοριΐτα 1 ίπί βιασαω υπό τή; Άμερικανί- δος χορευτρία;, καί ό όποΐο; ένα ι έχει χρήματα δπω; μισθώσιι τόν καλλίτερον δικηγόρον έν Άμ?ρι/Γ| ] διά νά τόν υπερασπίση, έξ άλλου λέγεται δτι άγνοεΐ ύνάγνίοσιν καί γραφήν καί δτι δλα; τα; ί.τιχειοή- , οει; τού τάς διεξάγει διά τή; βοη¬ θεία; τή; μνήαης τον μόνον. Ό Ππνταζής ϊσχυοιΐεται ότι ποόνειται πεοί καθαοα; σ·ν(ι)·ιο<ΐί άς εναντίον τον, — καλώς έσχε- διασμένη; ν.αί πρσιιελετημέντ|ς διά νά τοΰ άφαιρέσουν χρήματα. Πρός επιβεβαίωσιν τούτον ό ΐ- διο; επεχείρησε ν' απόδειξις δτι ή ν.όρη Γιοννις Πρίγκλ, ευρίσκετο είς ερωτικήν συνέντευξιν μέ Ινα θεατριν.όν συγγραφέα είς την πα- ραλιακήν παράγν.αν τούτον καί ό¬ τι άπ' έκεϊ επήγε κατ' ευθείαν εί; τό γραφείον τού την ημέραν νατ« την οποίαν εγινε ή φασαρία. 'Αλ/.' ή νεάνις παρέμεινεν άπαθή; ναί ή- ρεμος καθ" όλην την διάρκειαν τή; άντεξετάσεο}; καί ή διήγησί; τη; περί των λα6όντ<ον χώραν εις το γραφείον τοϋ κ. Παντιχζή ήτο λί¬ αν πΐΐστιν.ή κ<·1 εφάνη ώς άλι θή;. Την ημέραν εκείνην είπε. ιιετε- 6η όπως ίδη τον ·θεατρώνΓ,ν καί ζητήση παρ' αυτού νά γρα^η. εί; τό πρόγραιιμά τον μίαν χοοευτι- ν.ήν πράξιν τη;. "Ε(ύς ίδώ ίΐναι ούιιφωνοι ναί οί διο. 'Αί^.' άπ' έκεί καί πέραν αί ίστορίαι των <Ν ιιφέ- ρονν τελειΊος. Την πρώτι,ν φοράν δπονΐπήγε· έκεΐ, λέγει ή κόρη, ύ Πανταζή; τίιν εδέχθη λίαν ενγενώ;. Ή επί¬ σκεψις τη; ήτο βραχεϊα ν.αί αϊτή έ'- φνγε μέ τί.ν νπόσχεσιν ότι θά επι στρίψ» Βραδΰτρρον, λέγει ή ι¬ δία, ρπέσπεψε μέ τό άπιιτέλεσμα, όπερ σήμερον γνωρίζκ δλο; ό ν ό σμό;. Κατά το Λεγειν τής /.όρη;. αυ¬ τή ετρεξ!: τρομαγμένη έν. τον γρα φείον τοΰ θεατςώνον μετά την προσβολήν, ώς λέγει, κραζουσα £ιά βοήθειαν. 'Η ί>ιήγησί; της εί;
    ι τό σημείον αΐτό υποστηρικταί «ρ-
    νούντω; ν—ό των μαρτύριον, οΐτι-
    νας έφθασαν επί τόπον σπεύσαν-
    τες είς τάς κραυγάς της.
    Ό ποώτος - πρώτος έκ των μαρ¬
    τύρων τούτων ήτο είς ήθοπ:οιό;,
    ονόματι Γ. Κ. Κοέιν, είς τα; άγκά-
    λα; τοΰ όποίου έπεσεν ή Γιοΰνις
    κραζουσα: «Σώσέ με! Σώσί με! Μέ
    όιαφθείρει!» εύτερος ήτο ό ά-
    στικρύλαξ Κώρτνν, όστις με-ΐέδη
    ιΐς τό γραφείον δτως ΐδιι πόθεν
    π.ροήρχοντο αί κραυγαί ν.αί είρε
    την ν.όρι,ν (ίι 5ι|,ιένην. Ό κ. Παν
    ταζής είπεν είς τϋν άσνφύλανα νά
    μι κάμιι σοόσουρον, έκεΐνος ομως
    ίίλεπων την ύστερικήν κατάσταπιν
    Σέ ή 8
    -ϊ: κηρυξ».- κυριλκιι. 2ο οκτ,ϋΡΐον.
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
    ΙϋΚΠΟ ΕΙ! ΪΤΙΧΟΪί
    "Όλες οί βουκαριέρες κοινωνικάς
    τάξε·.ς ϊϋςάγουν άγώνα γιά νά
    καλλιτερέψουν οικονομικάς τα χά-
    λια των. Καί ή πειό άξιοδάκρυτη
    άπ' όλες, ή τάξις των παπάδων,
    μπήκε κι' αυτή τώρα τελευταία στό
    «Στόν ηλΐο τοπο Όδλο^ιε ζ'.' έ-
    μείς>>, φωνάζουν ο: δυστυχισμένοι γε-
    νεΐοφόροι λεΐτθυργοΐ τού Υψίστου.
    Μά ποίος τοί»ς άκούει; Κράτος καί
    κοινωνία γελά μέ την ίϊέα Ιΐ'. χαί
    τέ ρασον άρχίσε νά κάμνη ταξ-.κόν
    αγών α υπέρ των δικαίω ν το«.
    Μπροστά σέ τέτοια έκϊήλωσι ά-
    ναλγησίας, βνας παπάς, ά
    χωρίου τής Άττικτνς, δέ
    καί έ'κατσί -/.αί συνέγραψ*: έμμέτρως
    μί—ν θλιβεράν διαμαρτυρίαν την ό¬
    ποιαν έ'στείλε σέ κάποιαν 'ΑΦηνα-
    ϊ·/.ήν συνάδελφον.
    Τα πυρίπνοον ποίημα άρχτ'.ε! ώς
    «... Ως Ιχων τό άτύχημα νάμ»1·
    παπάς πείνών
    κα': έγί> ώς χοίημα τάδε λέγω
    στό κοινόν...
    'Γπηρέτα; των χλουσίων, ΰπηρέ-
    ται υπουργόν,
    ΰζηρέτα: ΰπαλλήλων, ί—τ,ρέτα·.
    στρατηγόν...
    "Ολοι καλοε,νδεδυαένοι καί ζολίι
    καλά γηρίζουν,
    δλθ! είνζι χαρτασμένο: καί την...!
    φτώχεια δέν γνωρίζουν.»
    ' Υστερα άπό την διαπίστωσιν
    α^τήν της ευδαμονίας ποΰ απολαμ-
    δάνουν όλθί οί άλλθί επί της γής
    Άττ' τή 6ά~τισι λαμδάνει πέντε ώ-
    μορφες δραχμοΰλες,
    γιά εύχέλαιον έπίσης 2ΰο στρογγ>
    γολές μικροΰλες.
    Πενήντα ττ.ο στέ?ανα, δέκα άζό
    κηΒεία,
    τέντε (μάλ:στα ττολλές) ά πό την
    λί
    ργ
    Πέντϊ άτΆ μνημέσ^νο μέ τα πολλί
    τα γΐάμματα,
    Ι'Μ άπό τον άσθεντ; γιά δλα τα δα-
    δάσματα
    Ααμίάνίΐ άπό παράκλησι βεβαίως,
    μιά ίραχμούλα,
    άχό τ?:σάγια, ύψώματα, πεντάραίε-
    καροΰλα,
    Π ίντακ&7!5ς σαμμϊζεύονται τα τυ-
    •χέρα το χρόνο
    καΐ χίλιε; άπο μισθό, παίρνει κι'
    αύτές μέ πόνο,
    Χίλίες καί πεντακόσΐϊς γίνονται τής
    παίρνει ό χαπάς,
    γιά νά έξασκη τό έ-πάγγβλμα μετά
    ζήλοο καί χαράς.
    Καΐ τελειώνει ώς εξής ό έμμε-
    τρος Ίερεμίας:
    Σκεφθήτε, ώ ίθύνοντϊς, σκεφ^ήτ'
    ολίγον κάτ.
    τ! :χαν3ποίησ!ν είν' αυτή γιά τόν
    χαχά χωρ'.άτη!
    *Η τίν κλήρον ένισχύτατε, άν πί>ε-
    πει νά ύφίστατα:. Ι
    ή άς καταργηθή αύτάς εάν είνα:
    ό
    Ποίος τώπΐ δέν ωφέλησε
    αύτη ή χειραφέτησις;
    Μερά καί -νύκτα τα λεφτά
    φεύγουν άπό τό χέρι της.
    τού τού θεοΰ:
    «Ό Τ.Ζ7.&1 £υπόλυτος, ή
    κα'- τό μικρό νά λέγ) ψωμί, νά
    κλαίγ] νά φ·ωνάζη...
    κ:' εχε: κορίτσια γίά παντρειά,
    παιδία γιά τα σχολεία
    ." ~ :> άπό καρδιά...
    κωφεύει ή πολ'.τεία...»
    , Κα: κατωτέρω παραθέτει άκριβή
    Ιμμετρον στατιστικήν των διαφόρων
    τακτικών καί έκτάκων άπολα'υων
    V*)
    έν τή δίακονία τοΰ Υψίστου.
    «Ό χωριάτης ό παπάς είς πενηντα
    οικογενείας
    τί μ-.ϊθό νά λάβη αύτός έ χτθ'.αύτης
    ένορίας;
    ΠΛΤΕΡΑΣ ΠΟΥΑΑ
    Τ0ΟΪΙ0 ΤΟΥ
    Σέ μίά ΆΌηναϊκτ) τυνάϊελφο 2η-
    μοσιεΰθηκε -ρο τχ^ρών ή εξής πρω-
    τοτυ-ωτάτη, όντως! άγ-/ελία:
    «Είμα'. πατήρ τέκνον άρρνκς,
    άνομαζομέ'^ου Φίλωνος, έτών 12. κα-
    λής; δίαγωγής, έγγρχ?χμάτοΐ), άλλά
    πτωχοϋ. Ώς έκ τούτου μή ί^νάμε-
    νος νά έςακ.ολουθήσω νά τόν σ—ο>
    δάζο). πωλώ αυτόν άντ! εύτελεστά-
    της τ:μ.ής.
    Ό πωλών πατήρ,
    Κ. Άρίστ&
    Δέν ξέρομε, αν
    έ*ί·>ς σημΐρα άγορασττ;ς γιά το νεο·.
    είϊος έμπορίου. ποΰ 1—ιχειρεΤ νά λαν-
    σάρη ίί.ς την κατανάλωσιν ό κ. 'Α-
    ρίστίπουλος. Π χντως άν δημιοορ-
    γηθτ] σχετΐκή χ:άτσα λιανΐκης πω-
    λήο-εως, την -/ονϊρίκγρ; προμήθειαν
    6ά την άναλάδο-ν οί ίδρ!>9έντες ά-
    νά την Έλλάϊα Σύλλογοι Πολυ-
    τέκνων.
    II
    ΑΣΗΜΑΝΤΟΥΣ
    ΑΦΟΡΜΑΣ
    »
    "Ολο αύτό μάς κοπανάει, ρέ Κα-
    .-.νάκ'. μου, τό άστυνομικό δελτίο.
    Σϋνεπλάκησαν, λεγε:, οί τάδε καί
    ίτάγανε ό ενας τα μο>ϊτάκ:α τοΰ άλ-
    λουνοΰ δι' ασημάντους αφορμάς. Ό
    τάίε έτραυμάτισε τόν τάίε διά μα
    ί δ' άά άά
    τάίε έτραυμάτισε τόν τάίε διά μα
    χαίρας, δ;' άσημ.άντους άφορ'ο-άς.
    Ό τάδί έπνροδέ-λησεν εξάκις χατά
    τοϋ τάϊε... λόγω άστμ,άντων άφορ-
    μών. Καί τό βιολί έξακολουόεΐ: ι
    Χτές νάτ&ς ενας άδελς^ός ποΰ γιά|
    άτημαντη πάλι άφορμή, γιά ενο
    έκατομ;ωρίΐ, σκότοχχε τόν άδελ;ό
    ΝΕΟΝ ΟΑΥΜΛ ΕΙΣ
    ΤΗΝ ΡνΙΑΚΕίΠΝΙΑΝ
    ΦαίνετΛ' ότι ε>?:σκόμϊθα είς την
    κατ' εξοχήν εποχήν των Θαομάτων.
    Δέν εχομεν συνέλθε: άαόμη ^*» τα
    Οαΰμΐτα τής ΕΑΐαγγίλιστρίας Πε<- ρα:ώς. της Τήνου, τοϋ συνοικισμοϋ τής πόλεώς μας καί τού.. διχ?οσ<ί^ —υ Άγίο; Ίσ:3ώ:ου τής Χίου, καΐ ίϊοΰ νέον θαΰμα αγγέλλεται άπό την Μακεδονίαν αυτήν την φοράν. ΚαΟ' α αγγέλλεται έκ θεσσΐλο- νίκης. ο: κάτο:κο·. τοό χωρίου Βελ· μάδα ευρίσκονται έν αναστατώσει, 1'όγω τοϋ έπσυμδάντος είς τόν να¬ όν των «Άγιος Νικόλαος» 6αύ- ματος. Τα μαραμένα λουλούδια ενός στέ¬ φανον άπό έκείνους τοΰς όποίους ν. Χριΐτκνοΐ άφιερώνουν κατά την Μ. Π αρασκευήν διά τόν στολ'.σμόν τοϋ Έπιταφίου καί τοϋ Σταυροϋ ηρχι¬ σαν νά άναϋάλλουν. Τό θαΰμα αντελήφθη πρό 20 η¬ μερών ό ίΐρεύς τοΰ ναοϋ, Χρυσόστο- μος, άλλά δέν είωσ» καί μεγάλην προσοχήν. Μετά δύο όμως ημέρας παρετήρηίεν εκπληκτος, ότι τα ά- νΐθάλλοντα σητιεία των ανθέων άπΐ μικροΰς κόμ-βους ποϋ ήισαν την πρώ¬ την ήμέρχ; εμεγάλωσαν καί έφθα¬ σαν τό φύσιν&ν των σχήμα. Ό ίερίύς φοδηθείς δέν ανεκοί¬ νωσε τίποτε, μετά πάροδον όμως άρ· /.ίτών ημερών, όπότε είχον άναθάλ- λδΐ πεντε εως Ιξ ρίζες ανθέων, έ- πείσίϊη πλέον, ότι πρόκε'.ται χερί ά- ληΟ:νοΰ Οαύματος, καί τό κατέστησε γνω-ττΐν ες τόν κόσμον. Τό τί γίνετα; τώρα είς την μι¬ κράν εκκλησίαν τοΰ χωρίο> Βελμά-
    δ:. δέν περιγράφεται. 'Εκτός άπϊ
    ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΠΧΟΙ
    Γ Λ Μ Ο Σ
    -Οί άνδοες .τάντα προτιμοϋν τα φρόνιμα κορίτσια.
    Τ! κάθϊσαι καί λίς, Λενίτσ-α; Άν είχαν οί άνδρες τόσο μυαλό δέν ϋίΊ-
    ιείς π£">ασι.
    Ποϋ καταντηισαμε, άληβεια, οέ
    Κατ'.νάκ: μου! Ό κοσμάκης άλλη-
    λοτρώγεται, πίνε; ό ενας τό αίμα
    τοΰ άλλουνοΰ γιά τό τίποτα. Ή
    εΰεξαφτωσύνη τοΰ "Ελληνα πη^ε
    πολΰ ·φωτίά! Ό "Ελληνας εγινε
    μή αοΰ ίφτοο... καί έξά^του δηλαίή
    καί μέ τό τίποτα, γιά ψύλλου πή·
    δημζ. άμέσως τρα'δάεί τό μπιστόλι,
    τό μαχαϊρι καί ξηγίέταί.
    —Τί κακό είναι τουτο! μοίλεγε
    ό Λάθοορας χτές τό βραδάκι. Καί
    ή <ίάσήτ.Λ7ντη ά^ορμή» δέν παίζε: ρό- λο ρέ Τζογέ μου μοναχά στά έγκλή- αατα- καί τούς τσακωμούς. "Οπου •/.αί νά γυ?ίσης νά ιδής ή «άσήμαν- τη αφορμήν, νάτηνε... Αΰτοχτονεί ε¬ νας ν-.ά ενα μανττλι κι' άλλος ε¬ νας γΐατί τέ ν εδειρε ό πατέρας τοΊ. Ν ά ή «άτομον·™ άφορμή». Π τλ τρείδτα: κ2ίνας... σήμερα ετσ: γιΐ μ:ά άσηιααντη άφορμή... γ:ά ενα κέ- ςι... 'Έπΐσης καί •/ωρίζεί γιά τέν "δ:ο λ^γο... Γιά άστ^αντη άφορμτ;. —Έδώ μοϋ φαίνετα:, Λαθουρά/.ι, ότι ή άφ-οραή ποϋ χωρίζει κανέν άς δέν είναι διόλου άαημαντη! — 'Εχεις δ.ν,ηο, Τζογέ μου... Σιυλλαμίανεταί έ*νας καί φολακίιζε- τα: γιά άσημαντη άφορμή... καί ΰ- ζάρχο^ζ αλλοι... μέ ά«ορμές πού εχουνε σημ?σία καί γυρίζοονε έλεύ- τεροί... Ό,τι έ'χουμε τέλος καί δέν εχουμε ο^τόν κόΐίΐο αΰτό, καλό ή κακό, τόχουμε γιά άσημαντη άφο:- μή... Ένεκα άσηαάντων άφορμων, ρ£ Ιι,ογε μου προσωπα ασημαντα, δέν εχουνε καθίσει στό σέέρκο μας καί υ,ας —■'---- - 'Λ'.Άν. των γυρω χωρίων. Το τελευταίον αύτό δέν θά 8υσ- αρεστη, χ-.σιεύομεν, τοΐ»ς έπιτρόπ'ους τοΰ/ναοί χά: τόν άνακαλύ-^τα την περίεργον αυτήν άνθησιν, «"Αγιον Χρσόστομον». Έκλεκτά βιδλία έχει μόνον ττ) Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν:'/.οΰ Κη- ρυκος». ι Λι-.ς στό ΛΓοΰλκΐ έ·γίνηχ5 κ:' ϊίταν ή νύφη ώραία' ''"' λϊβ»ντοΤ)ώρης ό γαμπ:ό- καί πλή/Οος καλεσμένοί, χι' ήσυννϊεία ξεκίνησε στερνά λαμ·προνΓϋμένη, χά ^ ατ!2 φΐυντοστόλ:στζ ί'ργ^α παρέα. Στήν πολιτεία την μικρή έμπήχί πρός τό δείλι', χλιμιντρίσμοί, υχόνη πυ/.νή, πέπλα κάτασπρα χιέ·ν., στ' Άλωναριοΰ τό φλό-;·!τχ2 σάν άγγελος ξαμενει το αά~, ποΰΐίνε νά Θωρί;, σά ν ά ςίλάη άχεί).;. τό περνάε: μ:ά είκόνα καί μιά μη χΓ Ινα παλη« μας τάίΐμα. πάν καί ν.χΙάλΧχ στή '/2 χεζ6?ρ<μ'.ς στό τ.λάμμα. δ»ό ψαλμωδίες ή ζωή κ·' ή ί/.;-.ληϊ:ά ά Σ Οί ύπάλληλθί ένΐς ύπουργείθϊ παροσιάσθηκαν μ:ά μερά στάν -:ο· ΐστά;ιενό -ϊθς, γιά νά τοϋ πζρχ-ο· νεθοϋν, ίπε'.'δτ, τ9υστε:ο3ντ·: οί μΐ^οί. —Μά γιατί στενοχωρΐίσθ;. γ.· λ·:ι μου; τ&ϋς λεγε· ; ■'-' ζ··'-λ. Ό μίσθός σας τρέχε:. —Μ' αύτό, σ2-".3ζ. είνί: - τα- ράπονό μας κύρ-.ε ό-πουργε. Τ:ε*/£! καί ϊέν μποΐθΰμαι νά τόν ττ.ϊ-ν^μί. • * * Είς τώνμ«γαλητε?ωντ)αυ;ιατ-:' τοϋ "Ομήρου ήτο καί ό Γάλλος υ,- γραφεύς Μπουρσαντόν. "Αμα άν:- γνωσε την «Ίλιάΐα». είπεν εί; .'- λους τού: —Ή φύσις εμεγάλωσε α:λ ρ- τ'.α μου καί οί άνθρωχο1. αο-· '~· νονται χωρχ ΐ4ηλοί πίντε μετ:7. _ Τόσην εντύπωσιν τοϋ ε/.αμΧ' '■ Όμτ>::κοί ήρωες καί ή δύναμ·.-; των
    περιγραφήν τοΰ Όμήρου.
    ,Χ? Φ Λαθουράκι
    τοΰ λέω. Αοτά έ'χί! ό κόσμος...
    Κα'; έγο τώρα, ρέ Κατΐνάκ: υ.ο
    έσκάρωτα κοντζά μου στήλη.',.δί'
    ά αφορμάς ααί γ(ά... ά<;η- ά! Ο ΤΖΟΓΕΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ίρ πα:ζε!ς •λίί τοϋκάκου πολεαάς, το ψαράκΐ πού ψαρευεις δέν σέ μέλί: «,α - ?άς. ς (Λαϊκόΐ Ι ϊό Σχολείον τής πείρας, το οποίον διοικεί τα σχολεΐα τι ςραλάλων. ">ν τΐ'ί[ ? ιΤ»ν κιχι