183429
Αριθμός τεύχους
5304
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
3/11/1929
Αριθμός Σελίδων
72
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑΒΑΖΙΝΕ 5Ε0ΤΙ0Ν
1\Ο 8ΕΓ.ΓΙΟΝ8
ί>ΕΟΤΙθΝ Τ\Ό
,', ΝΌΥΕΜΒΕΚ 3, 1929.— ΥΟί.
XV.
Χο. 5304.________ΝΕ\ ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΟΝ Π ΕΜ Π ΧΟΝ.— Άοιθμός 5304.
-Α.ΠΟ
Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΑΙΎ' ΦΟΝΕΥΕΙ ΩΡΑΙΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ
Η ίΙΡΑΙΑ ΜΥΡΝΑ ΝΤΑΡΜΠΥ, ΕΙΣ ΗΛΙΚΙΑΝ 21 ΕΤΩΝ, ΗΤΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΘΥΙΥ1Α.- ΔΕΥΤΕ¬
ΡΑ ΗΤΟ Η ΤΖΑΝ ΗΓΓΕΑ, ΑΠΟΟΑΝΟΥΣΑ ΕΚ ΣΥΓΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.- ΤΡΙΤΗ,
Η ΙΥ1Ε ΙΜΠΕΑ ΝΟΡΜΑΝΤ, ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΘΛΝΑΤΟΥ, ΙΊΑΣΧΟΥ-
ΣΑ ΕΚ ΦβΙΣΕΩΣ.-- ΟΛΑΙ ΗΣΑΝ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ, ΛΑΜΒΑΝΟΥ-
ΣΑΙ ΥΨΗΛΟΥΣ ΜΙΣΟΟΥΣ..· ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΑΙΠΑΛΗΣ,
ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ Κ10ΡΦΙΝΗΣ.
Ι ΙΙοΑλή ζω··,οότι(ς, πολλη εςα-
γοειωσι:, πθλύ θέατρον, πολύς οί-
νο: ιο/ λή καλοφαγια, πολυ ξενυ-
·/τι /ΐίί πολύς χορός
το Μιροντγουαίη.
Καί /.αθώ; πάσα κατάχρησις τ,ι-
αωοιίται μέ /οποίον τρόπον, και
ό αϊιαρτωλός τού Μπροντγοναιη 6-
•φε,λεΓνά πληρώση διά την αμαρ-
τίαν τού ώ; και πας αΛλθ|. Η θε
-ΐΛηρωμή τού Μηοβντγουαιη είναι
ττανατο;! ^
Τοεΐς φοράς κατά τας τελευταί¬
α; ολίγας εβδομάδος ό άπαισιος
ίιγγελο; τού θανατον έπέσκη-ψεν
έ-ίι των θυμάτων τής τρέλλας τοΰ
ΛΙπϋοντγουαίη. Τάς δύο φοράς ε-
■ α _.__β^,.Λ.^»· ,ΪΛΤίΐΛη* νίΐΐ. Π7Γ.Ω
εις το θΰμα, γνωρίζων ότι έν τέλει
Ι ·9ά νινήση,καί πάλιν.
Το -τρόπον θΰμα ήτο η ωρααΑ
,Νιΐ'ρνα Ντάρμπυ, ή χαριεστέρα 8-
?ων των χορευτριών τοΰ Ζήγκφιλδ,
μόλις 21 έτών, εύρισκομένη είς τό
ά'νθο; τή; ήλικίας της. Τό δεύτε¬
ρον ήτο ή ενδοξος, πολύκροτος καί
γόησσα Τζάν "Ηγγελς, ήτις έκα¬
με την Σέιντη Θόμψων πραγματι¬
κόν χαρακτήρα άπό άκρου είς άκ¬
ρον τής Άμερικής. Καί τώρα, άπό
ωρα; είς ώραν χάνουσα είς τόν ά-
γώνα κατά τοϋ αναπόφευκτον, ή
Μέιιιπελ Νόρμανδ, ή λεβέντισσα
τοϋ ιΊνηματογραφου, ή κόρη ή ό-
ποία δέν έκαμε ποτέ κακόν είς κα-
νενα έκτός τοΰ έαντού της, πνέει
τάλοίσθια έξ ύπερβολικής κοπώσε-
ω; των πνευμόνων κ.αί έκ καταχρή-
πεο>; των ναρκωτικών.
Καί αί τρείς νέαι, είς τό ά'νθος
της ήλικίας των, όλαι ώραϊαι, δ) αι
γειιαται άτό τόν πόθον τής ζωίς,
τοΰ ερωτος, τής ευτυχία;! Μόνον δ-
■του^έβγήκαν εξω άπό τα δρια τή;
/{"/]~ χρήσεως. Καί ή πληρωμή
τοΰ Μπροντγουαίη είναι θάνατος.
II
Μΰρνα Ντάρμπυ, ή ώραιοτέ-
1 « ό/ών των χορευτριών τού Ζήγκ-
<ίΐ/.ο, απέθανε μ έτό μειδίαμα είς τα νείλη της, άν καί ή καρδιά της 6αί(ος Ι'κλαιε διά την σκληρότη- , τοΰ πράγματος. Ηκολούθησε τα δήματα τοΰ Μπροντγουαίη, τα Ι ο-τοΐα ήσαν πολύ γρήγορα διά την Ι "-ιδίαν της. Απέθανεν ώς κάλυξ Ιοοδου υπό την πνοήν τοΰ βορρά. Το Μπροντγουαίη άφαιρεΐ μέγα Ι"|ν ζωτικότητα άπό τάς ευνοουμέ- |να? του·- Άιαιτεΐ όπως χορεύουν Ιναι τραγονδοϋν καί γελοΰν καί χει- |οον0μοϋν άπαύστως καθ' δλην την ■«Μνείαν τοϋ θέρους, δταν πολλά ■'-α πρόσωπα περνοΰν τόν και- >ν των είς τάς παραλίας ή τα ό-
Ρ*1 Κατόπιν σκλΓ,ράς εργασίας υπό
|ον /αυσωνα των μεταμεσημβοινών
|«ι ίσ.ιερινών ώρών'τοϋ Ιουλίου
^^,τ0_Ρ Αυγοΐ'στου, ή Μύρνα ύπε-
1 εις πρόσθετον κόπον, σπεύ
Ιίΐμέρας, έ/ίθΛ)ράζετο ετι περισσό-
} τέραν έκ τοϋ νΐΛαερινοΰ νολυμΰή-
I
ματος, εως ότου επι τέλους μίαν
1 "·'·'τα έπαυσε νά κτνπά. Την νύκτα
νην τα φώτα τοϋ Μπροντγουαί-
ι. ελαμπον δπίος καί τάς άλλας φο¬
ράς, άλλά τό δνομα τής Μχ'ρνας
ε7^ιπεν άπ' έκεϊ.
'Η Μΰρνα ήτο μολις 21 έτών,
| άλλ' ή φήμη της ήτο μεγάλη διά τα
γλέντια της καί είς τή νάγωγίνν
την όποιαν ήγειρεν επί διαζυγίω
κατά τού συζΰγου της ή Τζώζεφιν
'Νταίηβις, ή Μύρνα έφιγουράρι-
ζεν ώς αίτία τοΰ διαζυγίσυ. Ή ι¬
δία ήτο πρωταγωνίστοια είς τό υε-
ατρικόν έργον «Γούπη», δταν τύ
πρώτον ήσθένησεν. 'Επί έβδομάδα;
ή άτυχής νέα ηγωνίσθη πρός τό
θάνατον, εω; ότου έν τέλει επεσε
σιη-επεία φλογώσεω; τής καρδία;
Χιλιαδες φαπογραφιών τής Μόρ-
νας έκυκλοφόρουν είς την Νέαν ' -
αρκή ν καί αλλαχού. 'Η 'ώία είχ.
γεννηθή έν
II
ίττσμποργΛ καί έκα¬
με την πρώτην επί σκηνής εμφάνι¬
σιν της είς τό έργον «Λέν άστειεΰ-
ομαι». Ακολούθως έ'παιξε σπον-δαί-
ονς ρόλους εις τα εργα «Ρίο Ρίτα»,
«.Φόλλις», «Ροζαλία» καί «Γονπιρ>.
Κκοσι έ'τη εχρειάσθησαν εις την
Τζάν "Ηγγελς, όπως ανέλθη είς
την άνοπάτην 6α&ιίδα τής έπ:ιτν7,ί
άς. Έστράγγισε τό ποτήριον τής
«πιτΐ7νίας — μέχρι τρυγός. Ή έπι-
τυχία της την έμεθΐ'σε ναί είς τό
τέλος την έορόνευσε. Τής
δυστυχίαν, οίνοποσίαν, χρήσιν ναρ-1
κωτικών, χαώδε; συνοικέσιον και'
χαωδεστέόαν ^τι σταδιοδρομίαν.'
Είς τύ τέλος τής εφερε πρόωοον'
και θλιβερόν θάνατον.
Ή Τζάν εγεννήθη έν Βοστά>νΐ)
έκ πατρός Ίσπσνοϋκαί μητρός Ίρ
λανδίδος. "Οταν ήτο άκόμη μικρά,
ή οίκογένειά της μετώ/.ησεν είς
Κάνσας Σίτν, ένθα ή Τζάν έλαβε
διά πρώτην φοράν μέρος είς δη¬
μοσίαν παράστασιν έν ηλ.κια έπτ«
έτών. Αύτό ήτο ή άρχί) τοΰ θεατρι-,
Κάτω, ή '1«ν Ήν
γελς, ή όποια άο-
γά άνε/'.άλυψεν όη
τό τίαημα τού
ί
^ ς μετα^ ε'ι; τ0 γ
?αριν ένό? άναπαυτικοϋ
'Η καρδία της, έ-ξαντλη-
'- τοΰ πολύωρον χοροϋ τής
'^'/, ή ,Τ,οαία Μίιμπελ Νόρμαντ,
Ι,,-,,. Υϊται, «τι ευρίσκεται είς τό
Γ - τού ταΐ(ου—άποτέλ εσιια ■■"«"-■'
λι)ϊ καί «Όίηεω:
'Η χαοιεστάτη έ£
όλων των χορευτρι-
τοΰ Ζήγκφηλδ,
Χτάρα—.', ή
όποία πρώτη έπλ ή-
ί τό τίιιημα τής
<ικολάστου ζωής - κατελθοΰσα είς τό τάφον έν ήλικίςι 21 έτών. /ου σταδίου της. Είς τα 1911 ενε¬ φανίσθη επί τής σκηνής έν Νέα Ύόρκ;] είς τό παλαιόν Νιοί» Γώρ,ι Θήατερ, είς τό έργον «Πηδών Ζεΰς^. Βραδύτερον έλαβε μέρος είς τό έργον «Πρόσεχε την μπο- γιά», δπου καί την είδε ό Ζήγκ- φιλντ καί την εζήτησεν είς τα ^Φόλλις». Ή Τζάν ηρνήθη είποΰ- σα ότι είναι δραματική ήθοτοιός , αί δχι χορεύτρια. | Τό επόμενον μέγα πήδι,μά της πρός τα ά'νω ήτο δ'ταν ό 'ΓζώοτΙ Άρλΐ; την προσέλαβεν ώς πρωτα- γωνίστριάν τού. 'Η Τζάν ΐ'Η μέ τόν "Αρλι; είς τα ίγα «Ό ?-' ρος τοΰ καθ)(γητοΰ», ό «Ντισραέ-' λης»' ό «Χάμιλτων», ό «Μέγα; σνο πός», 6 «Νυκτοφύλας», τό «Θι*ινμά σιον πράγμα» καί «Οί Μπαμπά- δε;» τοϋ Δαβίδ Μπελάσ/ο Καθ' όλον τό Γιΐάστημα τουτο ί,' Τζσν άπέ/.τ)}σε ούκ όλίγην φήμην, άλλ' ή πλήρης έπιτι«χία της ήτο δ¬ ταν κατέστη θεατρικός άστήρ έν-' τος μιάς καί μόν ής νυκτός, ώς Σέ-1 '.ντη θόμ|κον, τις τό έργον «Βρο- ι χή». Μετά ταυτα ή ιδία απεφάσισε νά ύπάγη είς τό εξωτερικόν. "Ο¬ ταν διιω; αί ιιεϊαναστεντικαί άο-' χαί ύπέδαλον είς αύτίιν μερικάς έ- ρωτήσεις. έκείνΐ] ηρνήθη ν' άπαν- τήσ>] καί τό άποτέλεσμα ήτο ότι τό
ταξείδιον έματαιώθη. "Εκτοτε ε¬
πηκολούθησε νά ταίζτ) εις την
«Βροχήν»
"Λνδοες; Βεβιίίι»; εί; την πο-
λΐ'τάοαχον ζωήν τής Τΐΐάν υπήρ¬
ξαν άνορί-ς. Πολλοι ά'νδ-ρες. Εις
τα 1923 ίτο ό Οϊ'ΐτνν Οίιυρρεν.
υιός τοΰ περιφήμου άρχιτέ/'τονο;.
Λιαδόσρι; εκυκλοφόοησαν τότε ότι
οί δΰο ί'μελ/.ον νά τελέσονν τύν γ«-
(Συνεχπα εις την 28))ν Σί/.ίδα.
^ΐπ 1)
1\Ο 8ΕΓ.ΓΙΟΝ8
ί>ΕΟΤΙθΝ Τ\Ό
,', ΝΌΥΕΜΒΕΚ 3, 1929.— ΥΟί.
XV.
Χο. 5304.________ΝΕ\ ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΟΝ Π ΕΜ Π ΧΟΝ.— Άοιθμός 5304.
-Α.ΠΟ
Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΑΙΎ' ΦΟΝΕΥΕΙ ΩΡΑΙΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ
Η ίΙΡΑΙΑ ΜΥΡΝΑ ΝΤΑΡΜΠΥ, ΕΙΣ ΗΛΙΚΙΑΝ 21 ΕΤΩΝ, ΗΤΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΘΥΙΥ1Α.- ΔΕΥΤΕ¬
ΡΑ ΗΤΟ Η ΤΖΑΝ ΗΓΓΕΑ, ΑΠΟΟΑΝΟΥΣΑ ΕΚ ΣΥΓΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.- ΤΡΙΤΗ,
Η ΙΥ1Ε ΙΜΠΕΑ ΝΟΡΜΑΝΤ, ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΘΛΝΑΤΟΥ, ΙΊΑΣΧΟΥ-
ΣΑ ΕΚ ΦβΙΣΕΩΣ.-- ΟΛΑΙ ΗΣΑΝ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ, ΛΑΜΒΑΝΟΥ-
ΣΑΙ ΥΨΗΛΟΥΣ ΜΙΣΟΟΥΣ..· ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΑΙΠΑΛΗΣ,
ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ Κ10ΡΦΙΝΗΣ.
Ι ΙΙοΑλή ζω··,οότι(ς, πολλη εςα-
γοειωσι:, πθλύ θέατρον, πολύς οί-
νο: ιο/ λή καλοφαγια, πολυ ξενυ-
·/τι /ΐίί πολύς χορός
το Μιροντγουαίη.
Καί /.αθώ; πάσα κατάχρησις τ,ι-
αωοιίται μέ /οποίον τρόπον, και
ό αϊιαρτωλός τού Μπροντγοναιη 6-
•φε,λεΓνά πληρώση διά την αμαρ-
τίαν τού ώ; και πας αΛλθ|. Η θε
-ΐΛηρωμή τού Μηοβντγουαιη είναι
ττανατο;! ^
Τοεΐς φοράς κατά τας τελευταί¬
α; ολίγας εβδομάδος ό άπαισιος
ίιγγελο; τού θανατον έπέσκη-ψεν
έ-ίι των θυμάτων τής τρέλλας τοΰ
ΛΙπϋοντγουαίη. Τάς δύο φοράς ε-
■ α _.__β^,.Λ.^»· ,ΪΛΤίΐΛη* νίΐΐ. Π7Γ.Ω
εις το θΰμα, γνωρίζων ότι έν τέλει
Ι ·9ά νινήση,καί πάλιν.
Το -τρόπον θΰμα ήτο η ωρααΑ
,Νιΐ'ρνα Ντάρμπυ, ή χαριεστέρα 8-
?ων των χορευτριών τοΰ Ζήγκφιλδ,
μόλις 21 έτών, εύρισκομένη είς τό
ά'νθο; τή; ήλικίας της. Τό δεύτε¬
ρον ήτο ή ενδοξος, πολύκροτος καί
γόησσα Τζάν "Ηγγελς, ήτις έκα¬
με την Σέιντη Θόμψων πραγματι¬
κόν χαρακτήρα άπό άκρου είς άκ¬
ρον τής Άμερικής. Καί τώρα, άπό
ωρα; είς ώραν χάνουσα είς τόν ά-
γώνα κατά τοϋ αναπόφευκτον, ή
Μέιιιπελ Νόρμανδ, ή λεβέντισσα
τοϋ ιΊνηματογραφου, ή κόρη ή ό-
ποία δέν έκαμε ποτέ κακόν είς κα-
νενα έκτός τοΰ έαντού της, πνέει
τάλοίσθια έξ ύπερβολικής κοπώσε-
ω; των πνευμόνων κ.αί έκ καταχρή-
πεο>; των ναρκωτικών.
Καί αί τρείς νέαι, είς τό ά'νθος
της ήλικίας των, όλαι ώραϊαι, δ) αι
γειιαται άτό τόν πόθον τής ζωίς,
τοΰ ερωτος, τής ευτυχία;! Μόνον δ-
■του^έβγήκαν εξω άπό τα δρια τή;
/{"/]~ χρήσεως. Καί ή πληρωμή
τοΰ Μπροντγουαίη είναι θάνατος.
II
Μΰρνα Ντάρμπυ, ή ώραιοτέ-
1 « ό/ών των χορευτριών τού Ζήγκ-
<ίΐ/.ο, απέθανε μ έτό μειδίαμα είς τα νείλη της, άν καί ή καρδιά της 6αί(ος Ι'κλαιε διά την σκληρότη- , τοΰ πράγματος. Ηκολούθησε τα δήματα τοΰ Μπροντγουαίη, τα Ι ο-τοΐα ήσαν πολύ γρήγορα διά την Ι "-ιδίαν της. Απέθανεν ώς κάλυξ Ιοοδου υπό την πνοήν τοΰ βορρά. Το Μπροντγουαίη άφαιρεΐ μέγα Ι"|ν ζωτικότητα άπό τάς ευνοουμέ- |να? του·- Άιαιτεΐ όπως χορεύουν Ιναι τραγονδοϋν καί γελοΰν καί χει- |οον0μοϋν άπαύστως καθ' δλην την ■«Μνείαν τοϋ θέρους, δταν πολλά ■'-α πρόσωπα περνοΰν τόν και- >ν των είς τάς παραλίας ή τα ό-
Ρ*1 Κατόπιν σκλΓ,ράς εργασίας υπό
|ον /αυσωνα των μεταμεσημβοινών
|«ι ίσ.ιερινών ώρών'τοϋ Ιουλίου
^^,τ0_Ρ Αυγοΐ'στου, ή Μύρνα ύπε-
1 εις πρόσθετον κόπον, σπεύ
Ιίΐμέρας, έ/ίθΛ)ράζετο ετι περισσό-
} τέραν έκ τοϋ νΐΛαερινοΰ νολυμΰή-
I
ματος, εως ότου επι τέλους μίαν
1 "·'·'τα έπαυσε νά κτνπά. Την νύκτα
νην τα φώτα τοϋ Μπροντγουαί-
ι. ελαμπον δπίος καί τάς άλλας φο¬
ράς, άλλά τό δνομα τής Μχ'ρνας
ε7^ιπεν άπ' έκεϊ.
'Η Μΰρνα ήτο μολις 21 έτών,
| άλλ' ή φήμη της ήτο μεγάλη διά τα
γλέντια της καί είς τή νάγωγίνν
την όποιαν ήγειρεν επί διαζυγίω
κατά τού συζΰγου της ή Τζώζεφιν
'Νταίηβις, ή Μύρνα έφιγουράρι-
ζεν ώς αίτία τοΰ διαζυγίσυ. Ή ι¬
δία ήτο πρωταγωνίστοια είς τό υε-
ατρικόν έργον «Γούπη», δταν τύ
πρώτον ήσθένησεν. 'Επί έβδομάδα;
ή άτυχής νέα ηγωνίσθη πρός τό
θάνατον, εω; ότου έν τέλει επεσε
σιη-επεία φλογώσεω; τής καρδία;
Χιλιαδες φαπογραφιών τής Μόρ-
νας έκυκλοφόρουν είς την Νέαν ' -
αρκή ν καί αλλαχού. 'Η 'ώία είχ.
γεννηθή έν
II
ίττσμποργΛ καί έκα¬
με την πρώτην επί σκηνής εμφάνι¬
σιν της είς τό έργον «Λέν άστειεΰ-
ομαι». Ακολούθως έ'παιξε σπον-δαί-
ονς ρόλους εις τα εργα «Ρίο Ρίτα»,
«.Φόλλις», «Ροζαλία» καί «Γονπιρ>.
Κκοσι έ'τη εχρειάσθησαν εις την
Τζάν "Ηγγελς, όπως ανέλθη είς
την άνοπάτην 6α&ιίδα τής έπ:ιτν7,ί
άς. Έστράγγισε τό ποτήριον τής
«πιτΐ7νίας — μέχρι τρυγός. Ή έπι-
τυχία της την έμεθΐ'σε ναί είς τό
τέλος την έορόνευσε. Τής
δυστυχίαν, οίνοποσίαν, χρήσιν ναρ-1
κωτικών, χαώδε; συνοικέσιον και'
χαωδεστέόαν ^τι σταδιοδρομίαν.'
Είς τύ τέλος τής εφερε πρόωοον'
και θλιβερόν θάνατον.
Ή Τζάν εγεννήθη έν Βοστά>νΐ)
έκ πατρός Ίσπσνοϋκαί μητρός Ίρ
λανδίδος. "Οταν ήτο άκόμη μικρά,
ή οίκογένειά της μετώ/.ησεν είς
Κάνσας Σίτν, ένθα ή Τζάν έλαβε
διά πρώτην φοράν μέρος είς δη¬
μοσίαν παράστασιν έν ηλ.κια έπτ«
έτών. Αύτό ήτο ή άρχί) τοΰ θεατρι-,
Κάτω, ή '1«ν Ήν
γελς, ή όποια άο-
γά άνε/'.άλυψεν όη
τό τίαημα τού
ί
^ ς μετα^ ε'ι; τ0 γ
?αριν ένό? άναπαυτικοϋ
'Η καρδία της, έ-ξαντλη-
'- τοΰ πολύωρον χοροϋ τής
'^'/, ή ,Τ,οαία Μίιμπελ Νόρμαντ,
Ι,,-,,. Υϊται, «τι ευρίσκεται είς τό
Γ - τού ταΐ(ου—άποτέλ εσιια ■■"«"-■'
λι)ϊ καί «Όίηεω:
'Η χαοιεστάτη έ£
όλων των χορευτρι-
τοΰ Ζήγκφηλδ,
Χτάρα—.', ή
όποία πρώτη έπλ ή-
ί τό τίιιημα τής
<ικολάστου ζωής - κατελθοΰσα είς τό τάφον έν ήλικίςι 21 έτών. /ου σταδίου της. Είς τα 1911 ενε¬ φανίσθη επί τής σκηνής έν Νέα Ύόρκ;] είς τό παλαιόν Νιοί» Γώρ,ι Θήατερ, είς τό έργον «Πηδών Ζεΰς^. Βραδύτερον έλαβε μέρος είς τό έργον «Πρόσεχε την μπο- γιά», δπου καί την είδε ό Ζήγκ- φιλντ καί την εζήτησεν είς τα ^Φόλλις». Ή Τζάν ηρνήθη είποΰ- σα ότι είναι δραματική ήθοτοιός , αί δχι χορεύτρια. | Τό επόμενον μέγα πήδι,μά της πρός τα ά'νω ήτο δ'ταν ό 'ΓζώοτΙ Άρλΐ; την προσέλαβεν ώς πρωτα- γωνίστριάν τού. 'Η Τζάν ΐ'Η μέ τόν "Αρλι; είς τα ίγα «Ό ?-' ρος τοΰ καθ)(γητοΰ», ό «Ντισραέ-' λης»' ό «Χάμιλτων», ό «Μέγα; σνο πός», 6 «Νυκτοφύλας», τό «Θι*ινμά σιον πράγμα» καί «Οί Μπαμπά- δε;» τοϋ Δαβίδ Μπελάσ/ο Καθ' όλον τό Γιΐάστημα τουτο ί,' Τζσν άπέ/.τ)}σε ούκ όλίγην φήμην, άλλ' ή πλήρης έπιτι«χία της ήτο δ¬ ταν κατέστη θεατρικός άστήρ έν-' τος μιάς καί μόν ής νυκτός, ώς Σέ-1 '.ντη θόμ|κον, τις τό έργον «Βρο- ι χή». Μετά ταυτα ή ιδία απεφάσισε νά ύπάγη είς τό εξωτερικόν. "Ο¬ ταν διιω; αί ιιεϊαναστεντικαί άο-' χαί ύπέδαλον είς αύτίιν μερικάς έ- ρωτήσεις. έκείνΐ] ηρνήθη ν' άπαν- τήσ>] καί τό άποτέλεσμα ήτο ότι τό
ταξείδιον έματαιώθη. "Εκτοτε ε¬
πηκολούθησε νά ταίζτ) εις την
«Βροχήν»
"Λνδοες; Βεβιίίι»; εί; την πο-
λΐ'τάοαχον ζωήν τής Τΐΐάν υπήρ¬
ξαν άνορί-ς. Πολλοι ά'νδ-ρες. Εις
τα 1923 ίτο ό Οϊ'ΐτνν Οίιυρρεν.
υιός τοΰ περιφήμου άρχιτέ/'τονο;.
Λιαδόσρι; εκυκλοφόοησαν τότε ότι
οί δΰο ί'μελ/.ον νά τελέσονν τύν γ«-
(Συνεχπα εις την 28))ν Σί/.ίδα.
^ΐπ 1)
/Λ€ΡΙΚΑΝΙΞ €ΙΞ ΤΟ ^
ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
__.— ---
ΣΥΝΑΓΠΝΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ Κ Α ΑΔΟΥΣ ΤΗΣ Κθι.
ΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΑΙ-ΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ- ΕΝΤΟΝΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΧΕΝΡΥ ΦΟΡΔ, ΕΙΠΟΜΤΟΣ ΟΤΙ Η ΓΥΝΗ ΥΠΟΛΕΙΠΕΤΑΙ
ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ.- ΑΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΑΟ'Ι'Σ ΙτΙΙΊΟΥΛ.
«α ν δέ νυν» άντ.λαιιδάνεται τού- χρόνον δ.τως άποκτήσουν&*ευθύ- |ύπ.,νίχθη δτι αί γυναϊν.Ρ; ^
το'άϊ δτον ό άνήο 'σνχνάχις δέν νονς θέσεις, δ ότι πρεπει να ε- να ηγηδονν τη; οδοΰ ν ΐΓι ,„
τί αΐ.ϊα^ανετα» χονν την πείραν. Δέ ν πιστενω οτ» γησε, των εμποδιων τη; <μ.Μ Γ,-όνΐω τιΧπ-ς βίον ή «μι- αί γνναΐκε; όνειροπολοΰν ν' αναι- δ.ακρισ,ω; τον εμπορίο,. ,οά οεοπο ν Γχτ»λ/-ω« ώ; συνή- χαταστησονν τοϋ; άνδρας εις τυ »Αι έμπορε νομεναι γνναϊΛ. ίω- άϊοκαλεϊτάι αυτή υπό των ν- εμπόριον, δύνανται δμω; να εργα- .γει, δύνανται να ήγ^οΰν, Ε1 σω, απο/ΐκΛΜΐιιι αυιιι μ γ____ „, ίϊακολου-1 νονσαι εί: την πότητη τ,τ>,,.
κοα ___ .., ,
ίτω- άποκαλεΐται αυτή υπό των υ-1 εμπόριον, οι-ναν.^ ιη™, ·«. -νι- |-·-. --·Γ·--. ·~ .,ρ,,
παΐ.ή2 ν τή Έταιρεας είναι κ. ζωνται μαζύ των καί θά έξακολον-; νσυσαι εις την ισοτητα
Χίνρϊ Φά&περ, /τηοοϋσα δύθ'θήσονν νά -^ργα^τται μετ αν-; «αι εις την ετλ,κρινη α|
ποοοωπικότητα
κον καί άλλην
'νν, ρτι ι
των
•ικοινή διιι^α
Ιιπεο ηοοϋσα δύο! θήσοι-ν νά σννεργάζωνται μετ αι-; «αι εις την ε^.ικρινή διιι^,η ,»
τα- "οίαν διά τόν οί- των κατά μεγαλειτέρον σλονεν α-^ιχχνορων κβι γυναιχών.
II
-
ν διά'τό γοαφείον. ! ριθμούς παρ',δλα ααα λργπ ο κ. δέον να μάθη όπως άν«ώι1(ι,
Π. Μάκ Κόρμικ, ά-|φορ». " - - ,;- ._, την ευθύνην δια τα σφά}.,.^,
- άντεισαγγελεΰς τής »Έφ' όσον γνωαι^ω πολ>.αι ω-, και οχι να τα έπαρριπ.τ.| η; τ
ίΠέφρασε οισταγμου; όσον άφορα '^ροσιυπων εχοντιυν υπει^υνονς
την ορθότητα των δΐ]).(ΰσεων τοΰ, σει;. Αί νεαι αύται πο/Λακις ■>
κ. Φοοδ. Ιδού τί εΐπει; ·. Γρίζοΐ'ν περί των^ογασιων ενός
#Τηέι«ΐι» ^ιπίτίηον νηέ6ίΐπιιόν Γ8οό; δσα καί ό ΐδτος, πο/λοι θε
αν-
«Τρέφιο
μρ μ
άπόκειται νά την
Μό ΐ
όκειται νά την καχαργιισοπ'Ν
Μακρός εΐν.αι ό κατιίλι,γο; τ
ναικων, βΐηνες ·έτετρ/οι>ν «
γνναικων,
άλ ?
γο; τ
βΐηνες, ·έ.τετρ/.οι>ν
ά την ττ/ρι·ταϊα»
Τ δ
χ£1.
Φόρδ εις τόν Ίδιαίτε-ίορε; δέν θά ηδύναντο να εκτελε-
οον κύκ/.ον τής "δράσεώς τον, άλλ' [σουν τάς εργασίας ταη'-'άλΐ,υ. των
γνωρίζει 1 λέγει. ΑΓγΐ"ναίκε;"ε-1- Ή κ. -Άννα Όμπξογονιίγκερ,
χούν δημιουργήση άσφαλή θέσιν δικτ^γόοος, φρονεί δτι ή-σύγχρονος
δια τόν έαιτον'των είς την βιοιιη-1 γννιι δύναται νά θιαχειρίζϊτται πε-
Νομίζω δτι ϊκίτνγα ν.αι εις τα δύο
είς τάς θέσεις των δικαστών.
II
πεντηκοντοίτίαν. Τις διναται. νά
' ίΐπΐ] δτι ή κ. Κιουρή δέ Μαι μο
έκ των μεγάλων έπιστ>)ΐιοίον τοϋ
κόσμο»; Άκόμη καί αν τη
τη Γν.ρήν, ήτις εζησεν η;
καθ" .ήν «ί γνναϊκί; (δή ί»ε/ο|.
τδια. Ή σύγχρονος γυνί] εχει
περισσοτέοαν άντοχήν καί προσθτ
νατολίζεται ευκολώτερον άπό τόν
σΐ'νψτη ά'νδρα. Τό πνεΰμά τη; ά-
κολον&εΐ εύθεία; όδοΰ; καί αίίτή
σκέπτεται καθορώς. "Οταν δ κ.
Φόρδ_λέγϊ] ότι αί γυναίκες δέν ά-
γαποΰν νά σκέπτωνται — οΰτε έν
ώ οΐ ά έ
οΰτε έν
Αί γυναίκες δέν έ'χουν μηχανι¬
κόν πνεϋμα. Αί γυναίκες δέν είναι
-<ατάλληλοι διά βιομηχανίαν. Θ -ξαφανισθοΡν έκ τοΰ βιομηχανι- /οΰ κόσμου άντί ν' αί'ξ»'|σ>ι ό αριθ-
ιός των |ν αύτφ.
Αυτή ?ίναι ή γνίόιιη τοΰ Χένρν
Φόρδ.. (ϊίνλ' ό Χένον Φορο οέν ή-
Ξ,ρύρει τί λέγει!
Αύτό ίσχνρίζονται πολ/^αί επι-
^ανεΐς γνναϊκες τή; Νέα; Ύόρ-
/η-, αί ό.τοΐαι κατά τα τελευταία
=τη διεκρίθησαν εί ςτήν βιομηχα¬
νίαν.
ΊΙ Μαίρη Κ. Ντίλλων είναι
πρόΐτδ'θος τή; Εταιρίία; τοϋ άε-
ριόφωτος ή' Μπροΰκί.νν, ίχούσης
κεφάλαιον 5.000.000 οολλαρίων,
α.τό τριετίας. · Είναι μία υπό τάς
'ίΐ'τοδτ,μιοΐ'ργ.ήτ.ου; γυναΐ/'.α; τού
ίμ.-τοοίοΐ', >νό.τ,οία ανήλθεν εκ; των
/ατοοτέροον βαβμίοων τή; ύπηρε-
ίτίας, εί; την ανωτάτην υπεΐ'θυνον
Β ι σιν.
Πρό εΐκοσι εξ έτών ή κ. Ντίλ¬
λων ήρχισεν ώ; βοηθόν γραφείον
ιιέ μισθόν 6 δολλάρια την έβδομά-
ιδ(ΐ. Ή ί πι μέλει ά της καΐ ή ά<ρο- σίωοίς της τις τό έργον τη; την άνεβίβασαν μετά 2Ά έ'τη εις την προτορικήν έδραν. 'ΚοίοτηΌεϊσο τί εφρόνει διά ντήν οή/.ωσιν τοΰ /. Φορδ. ή κ. Ντίλλο>ν απήντησεν:
«Έν πριότοις δέν θκορώ τόν κ.
Φορδ ώ; αιθεντίαν επί τοΰ Ίδιαι-
τέρου αντοΰ ζητήματος; καί κατ»
κανόνα δέν δίδω πολίτην .ιροσο-
χήν είς δσα λέγει ό εί; καί ό αλλο;,
δταν οί το ούτοι δέν γνωοίζουν τί
λέγουν. Αί πρόοδοι, τάς όποία; ε-
χει έ.τιτελέση ή γυνή κατά τα τε¬
λευταία ολίγα επι εις την βιομη¬
χανίαν είναι ποαγματινά γεγονό-
τα όμιλοϋλ'τα άφ' έαυτών. Ή γυ¬
νή εδειξε τί δύναται νά προίξη. Ό
καθείς δύναται νά ίδη ότι ή γυνή
εδημιούργησε θέσιν δι' έαιτήν εν
τώ έμπορικ<ϋ κόσμω. »ΕΙναι άλ(}θές ότι διά μερικάς ιΉσεις είναι καταλλΐ)λότεροι οί αν- δρ^ς. Ύπάρχουν όμως ά^>λαι, διά
τάς οποίας καταλλιιλότεραι είναι
αί γιιναΐκες. έν είναι ζήτηιια φύ-
τώ οΐκω — κάμνει μέγα λάθος. Ό
νονς τή; γυναικός σκέπτεται διαρ¬
κώς».
Ή κ. Μαίρη Χάμιλτον, πρώην
δ ενιΚντρια τοθ Γραφείον των Γν-
ναικών — Άστννόμων καί ννν αν-
στική άστυνόμος μέ άδειαν έχου¬
σα ιδικόν της πρακτορείον, δέν
ΦΡΟνεϊ δτΐ Λ κ. Φηοδ εήηΐπνετηι
ρρ,
Φόοδ εύοίσκετσι
"Λλιι), «ριστες)«, ή κ. Ροϋθ 1Ιι?άττ, (Ιοιν.εΐ'τίχα ε'κ τής ΙΙολιτείας Νέος
'Υόοκης, τής ό.-τοίας ή πολιτικ.ή στοδιοόοοιιία άαιλλάτοι τηη- τί,ν '/ΐτηί,ι,.!
Ι
άλλων γνναικών έν ταΐ; ΙΙνιομί·
ναις Πολιτείαι; άπέδεΐςιη ότι ΐ|
θέσις τής γυναικός ώς ιδι/ασΐοί'
είναι εξησφαλισμένη.
Ή κ. Ροΰθ ΙΙράττ ιιΐτ/ος τοϋ
Κογκρέσσου έκ τής Πο/ιτπα; Νέ·
άς Υόρκης, άπέδειξε δια τής μα¬
κράς υπηρεσίας της δτι η · ι·νή εί¬
ναι ϊκανή καί δύναται νά / α6ΐ] την
θέσιν της μεταξύ των ανοοών είς
την πολιτικήν.
Π ρό είκοσι περίπου ?τ<ον ή ί. "Α>ας Φοΰτ Μάκ Ντούγ/αλ άν-1-1
6ε την διεύθυνσιν μικροί ^ίθ' .
γικοΰ καί εξαγωγικόν" ίιποοιοι
τοθ καφέ. Κχε τρία τε^να, ανά¬
πηρον σύζυγον καί ιιι^ο·"
λαια. Κατ' αρχάς ήνοΐςί
μαγαζείον είς τόν σταθιιον τού
Γκράντ Σέντραλ έν Νειι ^ ορκττ.
δπου επώλει καφέν κα'ι τί· ιον. Κα¬
τόπιν ήνοιξε καί άλλα καπστηιια-
τα. Πρό δύο έτών ή μιχοοσ/οπινιι
αι«τή γι«νί| έθεσε την νιογραφφ
της είς εν ένοικιαστήριον δια μίαν
ίδιοκτησίαν επί τής Δυτι/η: »'ι1=
όοου, άΗία: 1.000.000 οο//(ΐοιω»·
ΙΛΕΕΣ ΊΰίΓΓΝΠινΐΕΣ
Οί άνθρω.-ΐοι ό<τείλου·ν ν ? ζοι»ν τ ίθά κάμουν καί τότί «« Ε*? Ι είς θέσιν νά προβούν μέ «Ιι»'(«οιν Ε~ | δ, τι θά κάμουν. , . . >.
—"Ενα εγκλημα είναι το ταν,
λου, άλλά ζήτημα εύρέσεως τού
πρόσωπον, όπερ ώς έκ των φυσι-
κών καί έπικτήτων χαρισμάτων
τού είναι καταλληλότερον διά μίαν
εργασίαν.
»Φρονώ ότι αί γυναίκες άποτε-
λοΰν κεφάλαιον είς οιανδήποτε επι¬
χείρησιν. Αί γυναίκες είναι γεννη-
μέναι δπω; διευθύνουν τάς άν&ρω-
πίνας σχέσει;, καί εί; την φυσι-
κήν των κλίσιν προστίθεται ή μι¬
κρά πεΐοά των έν τή διοίκησις τοΰ
οίκου. Ποίον αλλο πράγμ« χρειά-
ζεται τόσην έπιτηδε.ότητα καί τέχ
νην όσην ή διοίκησις ενός οίκον;
ΡΓις τό εμπόριον άπαιτεΐται αίσθη-
κρίσεων. Ή βιομηχανία σι')μερον[
δέν θά »|δί·νατο νά βαδίση ανευ!
γυναικών, αί οποίαι υπέδειξαν την
αξίαν των καί την ίκανότητά των.
>Τό βέβαιον είναι δτι αί γυναϊ-
κε; έπεδΰθησαν εις την βιομηχα¬
νίαν μόλ'ς πρό πεντήκοντα έτών
καί νομίζω δτι έ'καμον μεγάλας ποο
όδους. Οϊ δνδρες διευθύνουν τό
Ι παγκόσμιον εμπόριον από χιλιάδων
ι ε των καί αν αί γυναίκες ήδυνήθη-
! σ,ανΒνα /·άμουν τοιαύτα; προόδους
Ι είς ήμισυν αίώνα, αι>τό είναι άρκε-
| τή απόδειξις τή; άξία; των. φυ-
| σικτος αί γι-ναΐχες είναι ύποχρεω-
[ΐέναι ν άπεριμένοι·ν περισσότερον
έν τώ δικαίω.
«Αί γυναίκες, λέγει, είσέρχον-
ται όλονέν είς νέα καί άουνηθη
σταδια, καταλαμβάνουσαι ΰέσεις,
αί οποίαι Ιως τώρα εθεωρούντο ώς
έμπρεπουσαι μόνον είς άνδρας. Νο
μίζω δτι ό κ. Φοοδ σττχίλλεΓεΙς τήν
διάγνωσιν τού, προκειμένον περί
γνναικών έν τή βιαιηχανία. Ή έ-
πίδοσις εί; τό εμπόριον καί την
βιομτγχανίαν οέν είναι ζήτημα φν-
λου, ό)1' άτομικής ίκανότητος ν.αί
πειρας».
. Ή κ. Μέίμπελ Ούώκερ Ονίλ-
λεμπραντ εσχάτως όμιλονσα περί
ιοοτητη- τ,:... ,η')ων ίν τω έμποοί<Λ 'καί τής δυσττ7>ς έντφ κοσικρ
είναι ό έγωισαός. Γνωοιζο^
έν τούτοις έξακολουθοιιεν ν α
έγωϊσταί. ,_ ^β
—Ό έγωισμός της γι·ν«ΙΧ '
πάντοτε διά δύο. '»Β
-"Οποίος ."ταίρνει σύζυγον ται«ν
ςτροντίδα. < 0- —Αί γιτναϊχες χρεωστούν εί: 1 ,; τα πλείστα σφά?-ματ« των, είς αύτάς χρείοστοΰμε τα - τεοήματά μας. —Τα προτερι'ίματα της δέν εγκεινται είς την δι«ν άλλ' είς την «τοργπν διά τής συμπαθείας διά των γνώσεών της —Ή δειλία τού εΡ« Ι μα τής άθωότητός τον έραστίις ή δέν . «Ι,· ^ τ/κερδη των βραχυχοόνιον ήδονην μως λύπην. λύπην. , . ,,,-,ν (■« Όλίγοις πόδας υ3Χ0. . ·,,,<5<- ήί«· και γ σιλεύίΐ άκρα ήβνχί«· και, θόουβος Ι.τί τή- -■»<^
ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
__.— ---
ΣΥΝΑΓΠΝΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ Κ Α ΑΔΟΥΣ ΤΗΣ Κθι.
ΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΑΙ-ΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ- ΕΝΤΟΝΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΧΕΝΡΥ ΦΟΡΔ, ΕΙΠΟΜΤΟΣ ΟΤΙ Η ΓΥΝΗ ΥΠΟΛΕΙΠΕΤΑΙ
ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ.- ΑΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΑΟ'Ι'Σ ΙτΙΙΊΟΥΛ.
«α ν δέ νυν» άντ.λαιιδάνεται τού- χρόνον δ.τως άποκτήσουν&*ευθύ- |ύπ.,νίχθη δτι αί γυναϊν.Ρ; ^
το'άϊ δτον ό άνήο 'σνχνάχις δέν νονς θέσεις, δ ότι πρεπει να ε- να ηγηδονν τη; οδοΰ ν ΐΓι ,„
τί αΐ.ϊα^ανετα» χονν την πείραν. Δέ ν πιστενω οτ» γησε, των εμποδιων τη; <μ.Μ Γ,-όνΐω τιΧπ-ς βίον ή «μι- αί γνναΐκε; όνειροπολοΰν ν' αναι- δ.ακρισ,ω; τον εμπορίο,. ,οά οεοπο ν Γχτ»λ/-ω« ώ; συνή- χαταστησονν τοϋ; άνδρας εις τυ »Αι έμπορε νομεναι γνναϊΛ. ίω- άϊοκαλεϊτάι αυτή υπό των ν- εμπόριον, δύνανται δμω; να εργα- .γει, δύνανται να ήγ^οΰν, Ε1 σω, απο/ΐκΛΜΐιιι αυιιι μ γ____ „, ίϊακολου-1 νονσαι εί: την πότητη τ,τ>,,.
κοα ___ .., ,
ίτω- άποκαλεΐται αυτή υπό των υ-1 εμπόριον, οι-ναν.^ ιη™, ·«. -νι- |-·-. --·Γ·--. ·~ .,ρ,,
παΐ.ή2 ν τή Έταιρεας είναι κ. ζωνται μαζύ των καί θά έξακολον-; νσυσαι εις την ισοτητα
Χίνρϊ Φά&περ, /τηοοϋσα δύθ'θήσονν νά -^ργα^τται μετ αν-; «αι εις την ετλ,κρινη α|
ποοοωπικότητα
κον καί άλλην
'νν, ρτι ι
των
•ικοινή διιι^α
Ιιπεο ηοοϋσα δύο! θήσοι-ν νά σννεργάζωνται μετ αι-; «αι εις την ε^.ικρινή διιι^,η ,»
τα- "οίαν διά τόν οί- των κατά μεγαλειτέρον σλονεν α-^ιχχνορων κβι γυναιχών.
II
-
ν διά'τό γοαφείον. ! ριθμούς παρ',δλα ααα λργπ ο κ. δέον να μάθη όπως άν«ώι1(ι,
Π. Μάκ Κόρμικ, ά-|φορ». " - - ,;- ._, την ευθύνην δια τα σφά}.,.^,
- άντεισαγγελεΰς τής »Έφ' όσον γνωαι^ω πολ>.αι ω-, και οχι να τα έπαρριπ.τ.| η; τ
ίΠέφρασε οισταγμου; όσον άφορα '^ροσιυπων εχοντιυν υπει^υνονς
την ορθότητα των δΐ]).(ΰσεων τοΰ, σει;. Αί νεαι αύται πο/Λακις ■>
κ. Φοοδ. Ιδού τί εΐπει; ·. Γρίζοΐ'ν περί των^ογασιων ενός
#Τηέι«ΐι» ^ιπίτίηον νηέ6ίΐπιιόν Γ8οό; δσα καί ό ΐδτος, πο/λοι θε
αν-
«Τρέφιο
μρ μ
άπόκειται νά την
Μό ΐ
όκειται νά την καχαργιισοπ'Ν
Μακρός εΐν.αι ό κατιίλι,γο; τ
ναικων, βΐηνες ·έτετρ/οι>ν «
γνναικων,
άλ ?
γο; τ
βΐηνες, ·έ.τετρ/.οι>ν
ά την ττ/ρι·ταϊα»
Τ δ
χ£1.
Φόρδ εις τόν Ίδιαίτε-ίορε; δέν θά ηδύναντο να εκτελε-
οον κύκ/.ον τής "δράσεώς τον, άλλ' [σουν τάς εργασίας ταη'-'άλΐ,υ. των
γνωρίζει 1 λέγει. ΑΓγΐ"ναίκε;"ε-1- Ή κ. -Άννα Όμπξογονιίγκερ,
χούν δημιουργήση άσφαλή θέσιν δικτ^γόοος, φρονεί δτι ή-σύγχρονος
δια τόν έαιτον'των είς την βιοιιη-1 γννιι δύναται νά θιαχειρίζϊτται πε-
Νομίζω δτι ϊκίτνγα ν.αι εις τα δύο
είς τάς θέσεις των δικαστών.
II
πεντηκοντοίτίαν. Τις διναται. νά
' ίΐπΐ] δτι ή κ. Κιουρή δέ Μαι μο
έκ των μεγάλων έπιστ>)ΐιοίον τοϋ
κόσμο»; Άκόμη καί αν τη
τη Γν.ρήν, ήτις εζησεν η;
καθ" .ήν «ί γνναϊκί; (δή ί»ε/ο|.
τδια. Ή σύγχρονος γυνί] εχει
περισσοτέοαν άντοχήν καί προσθτ
νατολίζεται ευκολώτερον άπό τόν
σΐ'νψτη ά'νδρα. Τό πνεΰμά τη; ά-
κολον&εΐ εύθεία; όδοΰ; καί αίίτή
σκέπτεται καθορώς. "Οταν δ κ.
Φόρδ_λέγϊ] ότι αί γυναίκες δέν ά-
γαποΰν νά σκέπτωνται — οΰτε έν
ώ οΐ ά έ
οΰτε έν
Αί γυναίκες δέν έ'χουν μηχανι¬
κόν πνεϋμα. Αί γυναίκες δέν είναι
-<ατάλληλοι διά βιομηχανίαν. Θ -ξαφανισθοΡν έκ τοΰ βιομηχανι- /οΰ κόσμου άντί ν' αί'ξ»'|σ>ι ό αριθ-
ιός των |ν αύτφ.
Αυτή ?ίναι ή γνίόιιη τοΰ Χένρν
Φόρδ.. (ϊίνλ' ό Χένον Φορο οέν ή-
Ξ,ρύρει τί λέγει!
Αύτό ίσχνρίζονται πολ/^αί επι-
^ανεΐς γνναϊκες τή; Νέα; Ύόρ-
/η-, αί ό.τοΐαι κατά τα τελευταία
=τη διεκρίθησαν εί ςτήν βιομηχα¬
νίαν.
ΊΙ Μαίρη Κ. Ντίλλων είναι
πρόΐτδ'θος τή; Εταιρίία; τοϋ άε-
ριόφωτος ή' Μπροΰκί.νν, ίχούσης
κεφάλαιον 5.000.000 οολλαρίων,
α.τό τριετίας. · Είναι μία υπό τάς
'ίΐ'τοδτ,μιοΐ'ργ.ήτ.ου; γυναΐ/'.α; τού
ίμ.-τοοίοΐ', >νό.τ,οία ανήλθεν εκ; των
/ατοοτέροον βαβμίοων τή; ύπηρε-
ίτίας, εί; την ανωτάτην υπεΐ'θυνον
Β ι σιν.
Πρό εΐκοσι εξ έτών ή κ. Ντίλ¬
λων ήρχισεν ώ; βοηθόν γραφείον
ιιέ μισθόν 6 δολλάρια την έβδομά-
ιδ(ΐ. Ή ί πι μέλει ά της καΐ ή ά<ρο- σίωοίς της τις τό έργον τη; την άνεβίβασαν μετά 2Ά έ'τη εις την προτορικήν έδραν. 'ΚοίοτηΌεϊσο τί εφρόνει διά ντήν οή/.ωσιν τοΰ /. Φορδ. ή κ. Ντίλλο>ν απήντησεν:
«Έν πριότοις δέν θκορώ τόν κ.
Φορδ ώ; αιθεντίαν επί τοΰ Ίδιαι-
τέρου αντοΰ ζητήματος; καί κατ»
κανόνα δέν δίδω πολίτην .ιροσο-
χήν είς δσα λέγει ό εί; καί ό αλλο;,
δταν οί το ούτοι δέν γνωοίζουν τί
λέγουν. Αί πρόοδοι, τάς όποία; ε-
χει έ.τιτελέση ή γυνή κατά τα τε¬
λευταία ολίγα επι εις την βιομη¬
χανίαν είναι ποαγματινά γεγονό-
τα όμιλοϋλ'τα άφ' έαυτών. Ή γυ¬
νή εδειξε τί δύναται νά προίξη. Ό
καθείς δύναται νά ίδη ότι ή γυνή
εδημιούργησε θέσιν δι' έαιτήν εν
τώ έμπορικ<ϋ κόσμω. »ΕΙναι άλ(}θές ότι διά μερικάς ιΉσεις είναι καταλλΐ)λότεροι οί αν- δρ^ς. Ύπάρχουν όμως ά^>λαι, διά
τάς οποίας καταλλιιλότεραι είναι
αί γιιναΐκες. έν είναι ζήτηιια φύ-
τώ οΐκω — κάμνει μέγα λάθος. Ό
νονς τή; γυναικός σκέπτεται διαρ¬
κώς».
Ή κ. Μαίρη Χάμιλτον, πρώην
δ ενιΚντρια τοθ Γραφείον των Γν-
ναικών — Άστννόμων καί ννν αν-
στική άστυνόμος μέ άδειαν έχου¬
σα ιδικόν της πρακτορείον, δέν
ΦΡΟνεϊ δτΐ Λ κ. Φηοδ εήηΐπνετηι
ρρ,
Φόοδ εύοίσκετσι
"Λλιι), «ριστες)«, ή κ. Ροϋθ 1Ιι?άττ, (Ιοιν.εΐ'τίχα ε'κ τής ΙΙολιτείας Νέος
'Υόοκης, τής ό.-τοίας ή πολιτικ.ή στοδιοόοοιιία άαιλλάτοι τηη- τί,ν '/ΐτηί,ι,.!
Ι
άλλων γνναικών έν ταΐ; ΙΙνιομί·
ναις Πολιτείαι; άπέδεΐςιη ότι ΐ|
θέσις τής γυναικός ώς ιδι/ασΐοί'
είναι εξησφαλισμένη.
Ή κ. Ροΰθ ΙΙράττ ιιΐτ/ος τοϋ
Κογκρέσσου έκ τής Πο/ιτπα; Νέ·
άς Υόρκης, άπέδειξε δια τής μα¬
κράς υπηρεσίας της δτι η · ι·νή εί¬
ναι ϊκανή καί δύναται νά / α6ΐ] την
θέσιν της μεταξύ των ανοοών είς
την πολιτικήν.
Π ρό είκοσι περίπου ?τ<ον ή ί. "Α>ας Φοΰτ Μάκ Ντούγ/αλ άν-1-1
6ε την διεύθυνσιν μικροί ^ίθ' .
γικοΰ καί εξαγωγικόν" ίιποοιοι
τοθ καφέ. Κχε τρία τε^να, ανά¬
πηρον σύζυγον καί ιιι^ο·"
λαια. Κατ' αρχάς ήνοΐςί
μαγαζείον είς τόν σταθιιον τού
Γκράντ Σέντραλ έν Νειι ^ ορκττ.
δπου επώλει καφέν κα'ι τί· ιον. Κα¬
τόπιν ήνοιξε καί άλλα καπστηιια-
τα. Πρό δύο έτών ή μιχοοσ/οπινιι
αι«τή γι«νί| έθεσε την νιογραφφ
της είς εν ένοικιαστήριον δια μίαν
ίδιοκτησίαν επί τής Δυτι/η: »'ι1=
όοου, άΗία: 1.000.000 οο//(ΐοιω»·
ΙΛΕΕΣ ΊΰίΓΓΝΠινΐΕΣ
Οί άνθρω.-ΐοι ό<τείλου·ν ν ? ζοι»ν τ ίθά κάμουν καί τότί «« Ε*? Ι είς θέσιν νά προβούν μέ «Ιι»'(«οιν Ε~ | δ, τι θά κάμουν. , . . >.
—"Ενα εγκλημα είναι το ταν,
λου, άλλά ζήτημα εύρέσεως τού
πρόσωπον, όπερ ώς έκ των φυσι-
κών καί έπικτήτων χαρισμάτων
τού είναι καταλληλότερον διά μίαν
εργασίαν.
»Φρονώ ότι αί γυναίκες άποτε-
λοΰν κεφάλαιον είς οιανδήποτε επι¬
χείρησιν. Αί γυναίκες είναι γεννη-
μέναι δπω; διευθύνουν τάς άν&ρω-
πίνας σχέσει;, καί εί; την φυσι-
κήν των κλίσιν προστίθεται ή μι¬
κρά πεΐοά των έν τή διοίκησις τοΰ
οίκου. Ποίον αλλο πράγμ« χρειά-
ζεται τόσην έπιτηδε.ότητα καί τέχ
νην όσην ή διοίκησις ενός οίκον;
ΡΓις τό εμπόριον άπαιτεΐται αίσθη-
κρίσεων. Ή βιομηχανία σι')μερον[
δέν θά »|δί·νατο νά βαδίση ανευ!
γυναικών, αί οποίαι υπέδειξαν την
αξίαν των καί την ίκανότητά των.
>Τό βέβαιον είναι δτι αί γυναϊ-
κε; έπεδΰθησαν εις την βιομηχα¬
νίαν μόλ'ς πρό πεντήκοντα έτών
καί νομίζω δτι έ'καμον μεγάλας ποο
όδους. Οϊ δνδρες διευθύνουν τό
Ι παγκόσμιον εμπόριον από χιλιάδων
ι ε των καί αν αί γυναίκες ήδυνήθη-
! σ,ανΒνα /·άμουν τοιαύτα; προόδους
Ι είς ήμισυν αίώνα, αι>τό είναι άρκε-
| τή απόδειξις τή; άξία; των. φυ-
| σικτος αί γι-ναΐχες είναι ύποχρεω-
[ΐέναι ν άπεριμένοι·ν περισσότερον
έν τώ δικαίω.
«Αί γυναίκες, λέγει, είσέρχον-
ται όλονέν είς νέα καί άουνηθη
σταδια, καταλαμβάνουσαι ΰέσεις,
αί οποίαι Ιως τώρα εθεωρούντο ώς
έμπρεπουσαι μόνον είς άνδρας. Νο
μίζω δτι ό κ. Φοοδ σττχίλλεΓεΙς τήν
διάγνωσιν τού, προκειμένον περί
γνναικών έν τή βιαιηχανία. Ή έ-
πίδοσις εί; τό εμπόριον καί την
βιομτγχανίαν οέν είναι ζήτημα φν-
λου, ό)1' άτομικής ίκανότητος ν.αί
πειρας».
. Ή κ. Μέίμπελ Ούώκερ Ονίλ-
λεμπραντ εσχάτως όμιλονσα περί
ιοοτητη- τ,:... ,η')ων ίν τω έμποοί<Λ 'καί τής δυσττ7>ς έντφ κοσικρ
είναι ό έγωισαός. Γνωοιζο^
έν τούτοις έξακολουθοιιεν ν α
έγωϊσταί. ,_ ^β
—Ό έγωισμός της γι·ν«ΙΧ '
πάντοτε διά δύο. '»Β
-"Οποίος ."ταίρνει σύζυγον ται«ν
ςτροντίδα. < 0- —Αί γιτναϊχες χρεωστούν εί: 1 ,; τα πλείστα σφά?-ματ« των, είς αύτάς χρείοστοΰμε τα - τεοήματά μας. —Τα προτερι'ίματα της δέν εγκεινται είς την δι«ν άλλ' είς την «τοργπν διά τής συμπαθείας διά των γνώσεών της —Ή δειλία τού εΡ« Ι μα τής άθωότητός τον έραστίις ή δέν . «Ι,· ^ τ/κερδη των βραχυχοόνιον ήδονην μως λύπην. λύπην. , . ,,,-,ν (■« Όλίγοις πόδας υ3Χ0. . ·,,,<5<- ήί«· και γ σιλεύίΐ άκρα ήβνχί«· και, θόουβος Ι.τί τή- -■»<^
ΕΚΧΙΚΟΣ ΚΙΓΓΥΞ».-- ΚΥΡΙΛΚΗ, .Τ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 132!).
ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
ΚΑΙΙ0Ι1Κ10ΝΜ
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΛΟΓΙΑ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕ¬
ΡΙΝΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟ ΑΙ-
ΣΟΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΟΣ.-. ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΑΤΕ-
ΡΕΣ ΑΙΣΟΑΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΝ ΑΓΑΠΗΝ
ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΝ, ΠΑΡΑ ΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ.·.
ΤΙ ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟ-
ΠΑ, ΥΠΟΒΛΚΘΕΝΤΑ ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΜΑΘΗ¬
ΤΡΙΑΣ ΤΟΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ.
ποαας; *Η μήπως αί καλλιτέχνι¬
δες καί αί λόγιαι καί αί έπιστήμο
νες είναι έκεΐναι, αΐτινες είναι α¬
πησχολημέναι τόσον πολύ ιι$ τα ε-
ν κή; οΐκογενεία; βαθμηδόν θά ε¬
λαττωθή καί ή γυνή θά καλήται δ¬
ι πως κάμνη ολιγώτερα; προσωπι¬
κάς θυσίας.
Ή μικρά οίκογένεια φαίνεται δ-1 παγγελματά των, <δστε τό μονον ό¬ τι ί/ΐΐ επικρατήση. Είς μάτι,ν όλαι περ ήμποροΰν νά πράξουν είναι νά φροντίζουν δι άτοΰς ουζύγους των, μηδόλως σκοτιζόμεναι διά την ά- περιόο«στον τεκνοποιΐαν; Ή κ. Μπρόμλυ λέγει, δχι'. Καί ύποστηοί ζει τόν Ίσχυρισμόν τη; διά θετικών πληροφοριών. Άναφέοουσα ετέ¬ ρου; λαού; έκτό; τοΰ Άμερικανι- χοΰ, ή κ. Μπρόμλυ λέγει δτι μία γυνή τή; φυλή; των Ίροκόϊς θεώ¬ νται εκπτωτος, εάν γεννα τέκνα ιϊς χροντκά διαστήματα μικρότε- ρα των πέντε έτών, δτι εί; τάς Νη- / ρήη μ, αί παραινέσει; των διαφόρων Θε- ι-δώραον Ροΰζβελτ πρός τάς γυναί¬ κας όπως έκτελέσουν τό πρός την πατρίδα χε«*$ των. «Αί γυναικός σήμερον, λέγει Γι κ. Μπρόμλυ, εχουν περισσοτέραν ελευθερίαν άπό τάς μητέςας καί τα; μάμμας των είς την έξάσκησ.ν τΓ>; θελήσεως των καί είς την άρ¬
νησιν τοΰ νά τεκνο.τοιήσουν άν
»ν.έν συντρέχουν ωρισμέναι περι-
στάσεις. Τό δέ γεγονός ότι έχουσι
οτι χιογιι.ο'ν να γνωοι-,συν εαυτάς.
ή μαντάμ "Ερνεστιν Σιοΰιιαν—Χέϊνκ, πεοιστοιχιζομενη <<-τ<» μρηικά έκ των τε- κνων της. Ι Άρα γε υφίσταται άκόμη τό Ε-1 κλησία όσον ζα ίτό Κράτο; κατ' Ιιν.τον τή; Μητρός είς την σημε- επανάληψιν εψήφισαν νόμον; κατά Νινήν ϊτοχήν των διατηοουιιένων τής διαδόσεω; τοΰ πεοιοοισαοΰ των ' "οχην των διατηρουμένων Ιροφών, των ήλιοκαμένων νώτων, ών ευκολίαν διαζυγίων καί των ί- ■ταμένων μηχανων; "Η μήπως εΐ- αι απλοΰν άποτέλεσμα τής άνδρι- |ή; (Γαντασίας; Τώρα ότε αί γυ- "ϊ«ί ελυσαν δλα τα ζητήματά ■ν όπερ έαυτών, υφίσταται τό ητρινον αΐσθημα ή εξηφανίσθη; η--τω; έν η) μεγαλ)! σπουδή τής χοονου γυναικός δ™; κηδε- οντυση τόν σύζυγον της, αυτή δέν "οιονει καιρόν δπως συμπεριλάβ η ή οιον-ει καιρόν δπως συμπεριλάβη. ■5 τας καθημερινάς άσχολία; της |αι τα τέκνα Ή κ. Ντώροθ-υ Νόνμπαο ύ τής διαδόσεω; τοΰ περιορισμοΰ των γεννήσεων, ίνε κνΰει ότι οί ανδρε; >
κατεχονται υπο φοοου μηπως το
μητοικόν ένστικτον δέν άποδε>χθ||ι
αρκούντως ισχυρόν ώστε νά κρατή Ι
στ) τάς γυναίκας εί" άπειρον είς τό ! Λέξιν, ή Άγία
έργον τής άνθρωπογονίας».
Ι Μαντόννα—Μαρία,
Αΰτός λοιπόν είναι ό λόγος δι' δν ή μήτηρ, τού Ίη-
ό Μουσσολίνι ομιλεί διαοικώ; περ'ι ι σο^'~ ^^ΐναΐ'^το'
μεγάλων οίκογενειών καί πληρώνη ^ώδ'ες της μητρός
διακόσια δολλάοια δ.ά κάθε-παιδι- ε,ίς όλον τόν κόσμον
όν όπερ άποκτά πάσα πτωχή οίκογέ ,
νεια περιπλέον των πέντε; Και δι'
αύτό άρά γε ό ΐδιος είναι -θιασώτης
τής πολυτεκνίας, άφοϋ ή ούζυγός |
τού μόλι; πρό ολίγων ήμεαών έ- ^
γέννησε τό πέ|ΐπτον τέκνον τη-, μι-1
"Αννα ι
οηωνικών άρθρων, λέγει ρητώς κοάν κοο11ν όνομασθεϊσαν "Ανν
τι «ί| 'Αμερικανίς κόρη φαινεταΤ ~ Μαρία;
ια/^.ον ηΤι ένοχλεϊται άντί νά ουγ- ""»-■>-!-— -· - ^*—-·■-■·■ ~^ -'·
έν τί, Κο λάδι τοΰ Μισσισιππή και
αι γυναΐκες τής φνλής Τόγκα εί;
τάς Νοτίου; Θαλάσσας φονεϋονν
τα νεογνά των δημοσία δπω; ά-
νέλθουν εις ανωτέραν κοινίονικήν
βα-θμίδα, ένώ άλλαι νομαδικαί φΐ1-
λαί Ιν Αύστραλία κατά ν.ανόνα φο-
νεύονν τα αοώτα δύο τέκνα, Ιπει-
δή θεωροΰν δτι τό ΰάρος πολυμι-
λοϋς οικογενείας είναι ϋυσβάβχα-
I
κτον είς μίαν μητέρα. Ουτε ύπάο-
χοιτ άποδείξεις δτι αί περί ών ό
λόγος γυναϊκε; έναντιοθνται είς
τάς συνηθείας ταύτας.
Ώς απόδειξιν τοϋ δτι νεάνιδες
ευρισκόμεναι είς ΐη,ν έφηδι/.ήν ήλι-
νίαν δέν ί'χουν ένδια<τ;έΓ.ον διά τέ¬ κνα ή κ. Μπρόμλυ παρέχει πολλά παραδείγματα έρωτηματολογίων δοθέντων ρΐς κορίτσια ήλικία; 1.Ί εως 20 έτών εί; διάφορα σχολεία. Έκ 289 καατσιών ήλικίας 11 εως 13 έτών, έρωτηθένταίν έν Αγ¬ γλία τω 1900, 35 επί τοίς εκατόν απήντησαν δτι ήθελον νά είναι ά'ν- δρες, 30 επί τοίς εκατόν δτι ήθε¬ λον νά είναι νοσοκόμοι ώσάν την περίφημον Άγγλίδα νοσοκό'μον Φ/Λρενς Ναϊτιγκέϊ1. (εγίνετο τότ- Ως λέγει ή κ. Μπρόμλυ, οί ά'ν- ( >---. -ν.,.^, ινν νν^- δρες εχουν σπουδαίον; λόνου; νά
ν>· Η ιδία ίσχυρίζεται δτι οί καταλαμδάνωνται υπό φόβου δτον
ΐ*ς μονον θεωροϋν τόν μητρι-ί σκεφθουν τό ζήτΓ,μα τή; δμαδικής
'ν.ερωτα ώς κάτι τι {ι|·ηλόν, πι-,παραγωγή; των άνθρωπίνων ύπάρ-
«όντες δτι αί γυναΐκες ·θέλουν
ννα
Α9« γε είναι όρθή ή γνώμη
Ι'/ Λΐπρομλυ; "Επαυσε πλέον νά
1δώ
1ό1δεώδηςτι:.ποςτήςμη.
90,, Είναι ή ίδέα τοί μητρικοΰ
?»ηματος άπλη σαντασιοπληξία
1; «δδενος φύλου; "Η ύπάοχουν
^η εις τόν κόσμον όλίγαΓαλη-
«' [ΐητερες, έχουσαι έντό; των
ντον το αΐσθημα τής μητρότη-
|1Ισω- γράφει ή κ. Μπρόμλυ,
Γ αχορες ελατρευσον την γυναϊκα
|ΐ, τον βωμόν τής μητξ,ότητός τη;
|αθ οΛου; τούς διαροεύσαντας «Ι-
Ιηα;. οχι
Νΐσμένοι
Ιΐτο θείον
ξεων. Διότι βεβαίως δέν ΐπάρχει
κνα, ήσαν συνήθη;. Καί δμως, ό¬
σον άφορά την ίδιαζόντω; μεγά¬
λην αύτην γυναϊκα, θά ήτο κάτι τι
ανώτερον τοϋ μητρικοΰ ένστίκτου
ένστικτον, δι-ναμενον να ε^ναγκα, εκεϊν(/δπεο την ώοήγησεν είς τό-
ση τας γυναίκας, οτω; τεκνοποι- α Ά' Ταραγωγηνι διοτΐ) ώς
ουν υπο την έννοιαν τού ότι το ε"- '„:'„. τλ ε,Αΐ^.τ-τέννη τ>Ί- δέν
ι ομω; υπαρχουν πολλαί απο-
μ
δειξει; τού ότι
μητοικος έρως
γεννάται έκ
νεογνα και
θ λ
έπομενωςερω; είναι ισχυροτερο; | ογ,
πολλων όλ/χον ανθρωπινων συνηι-, &?άρχει
-Α εοικανικον στρατον ε1; τΟν
ποΟσε ρεν τας υπη~σίΟ;
'ί δλέ
ό ^ μης ρς ^^ ποΟσε ρεν τας υπη
έκ τη.; αγαπη; προ; τα; νατα'τί)ν δυσκολωτέοαν
γ ι δτι εξελισσεται εις αι- .'= του
σθημα ελκον τίιν διναμίν τού έκ Μ *
τοΰ θετικού ένστίκτου. υ μητρ.κο
προσφερη εις τας γυναικα
κά·ωυν > Υ
^ Ληθη την λατρεί-
ί Την π?ωτογονον κατά-
ανδρες €ν η] άγνοία των
νΙμην
Άλλά γυναΐκες, ώ; ί| Σιοϋμαν-
όλίγαι καί σπάνιαι σή-
ί ώ; λέγει ή κ. Μπρόμλυ,
πιθανότη; δτι αί
γνναικών θά
".. ,ω? ερ-
διαρκειαν
μοναδι¬
κόν γεγονό; τής ζωής τοον.
Σήμερον μέ την πρόοδον τή; νέ-
ά γράφει ή κ.
έκ των δύο μεγαλειτέρον ειν.αιοι-
ών της άνθοωπίνης σνέσεως. "Ωσ-1
τε δέν ύπάοχει πολύς κίνδυνος μή-;«? Ψνχ^°Υι,α- ««« «
VI
πως αί γυν-αϊκε; παύσουν εντελώς Μ^ρομλυ εις τ? τευχος
νά γεννούν τέκνα. τΟυ Μ6ι»δικο.υ «"ΑΚΡΕΒΛ»
Π; παοελθοίσας εποχάς -- με- 'ί πΘοσοχη των γυνα.κων^ δεν
ρικάςδχι πολύ παλαιά; --η μέγα- ^ συγκεντρίομενη πολυ εί; τα
ραδεχθοΰν δτι ή θέσι; τή; μαντόν¬
να; είναι μόνον είς τόν ουρανόν!»
ά δ λέ
Ή κ. Μουσσολίνι, σύζυγος τού Ίταλοΰ δικτάτορος, μέ τοία έκ. των μεγα¬
λειτέρον τέκνων της. Πρό ολίγων έβδομάδων ή κ. Μουσσολίνι έγέννηοε
τό πέμπτον τέκνον της, μικράν κόρην, ονόματι "Αννα Μαρία.
Εάν σήμερον δέν ϋπάρχουν τριγύ ό Μποερικός πόλεμος), καΐιά ύπο-
"'■■ μα; αίμαντόνναι τοΰ παλαιοΰ λειπόμενα τοΐ; εκατόν ήθελον νά
ΐκες εναντίον τής τεκνο- 'ϋυνεχε'.
των!
Έν Σοιτ,δία είς μίαν όμάδα |κ
425 κοριτσιών 48 επί τοίς εκατόν
έξέλεξαν άνδρας ώ; τα ΐδεώδη αί1-
ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
ΚΑΙΙ0Ι1Κ10ΝΜ
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΛΟΓΙΑ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕ¬
ΡΙΝΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟ ΑΙ-
ΣΟΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΟΣ.-. ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΑΤΕ-
ΡΕΣ ΑΙΣΟΑΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΝ ΑΓΑΠΗΝ
ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΝ, ΠΑΡΑ ΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ.·.
ΤΙ ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟ-
ΠΑ, ΥΠΟΒΛΚΘΕΝΤΑ ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΜΑΘΗ¬
ΤΡΙΑΣ ΤΟΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ.
ποαας; *Η μήπως αί καλλιτέχνι¬
δες καί αί λόγιαι καί αί έπιστήμο
νες είναι έκεΐναι, αΐτινες είναι α¬
πησχολημέναι τόσον πολύ ιι$ τα ε-
ν κή; οΐκογενεία; βαθμηδόν θά ε¬
λαττωθή καί ή γυνή θά καλήται δ¬
ι πως κάμνη ολιγώτερα; προσωπι¬
κάς θυσίας.
Ή μικρά οίκογένεια φαίνεται δ-1 παγγελματά των, <δστε τό μονον ό¬ τι ί/ΐΐ επικρατήση. Είς μάτι,ν όλαι περ ήμποροΰν νά πράξουν είναι νά φροντίζουν δι άτοΰς ουζύγους των, μηδόλως σκοτιζόμεναι διά την ά- περιόο«στον τεκνοποιΐαν; Ή κ. Μπρόμλυ λέγει, δχι'. Καί ύποστηοί ζει τόν Ίσχυρισμόν τη; διά θετικών πληροφοριών. Άναφέοουσα ετέ¬ ρου; λαού; έκτό; τοΰ Άμερικανι- χοΰ, ή κ. Μπρόμλυ λέγει δτι μία γυνή τή; φυλή; των Ίροκόϊς θεώ¬ νται εκπτωτος, εάν γεννα τέκνα ιϊς χροντκά διαστήματα μικρότε- ρα των πέντε έτών, δτι εί; τάς Νη- / ρήη μ, αί παραινέσει; των διαφόρων Θε- ι-δώραον Ροΰζβελτ πρός τάς γυναί¬ κας όπως έκτελέσουν τό πρός την πατρίδα χε«*$ των. «Αί γυναικός σήμερον, λέγει Γι κ. Μπρόμλυ, εχουν περισσοτέραν ελευθερίαν άπό τάς μητέςας καί τα; μάμμας των είς την έξάσκησ.ν τΓ>; θελήσεως των καί είς την άρ¬
νησιν τοΰ νά τεκνο.τοιήσουν άν
»ν.έν συντρέχουν ωρισμέναι περι-
στάσεις. Τό δέ γεγονός ότι έχουσι
οτι χιογιι.ο'ν να γνωοι-,συν εαυτάς.
ή μαντάμ "Ερνεστιν Σιοΰιιαν—Χέϊνκ, πεοιστοιχιζομενη <<-τ<» μρηικά έκ των τε- κνων της. Ι Άρα γε υφίσταται άκόμη τό Ε-1 κλησία όσον ζα ίτό Κράτο; κατ' Ιιν.τον τή; Μητρός είς την σημε- επανάληψιν εψήφισαν νόμον; κατά Νινήν ϊτοχήν των διατηοουιιένων τής διαδόσεω; τοΰ πεοιοοισαοΰ των ' "οχην των διατηρουμένων Ιροφών, των ήλιοκαμένων νώτων, ών ευκολίαν διαζυγίων καί των ί- ■ταμένων μηχανων; "Η μήπως εΐ- αι απλοΰν άποτέλεσμα τής άνδρι- |ή; (Γαντασίας; Τώρα ότε αί γυ- "ϊ«ί ελυσαν δλα τα ζητήματά ■ν όπερ έαυτών, υφίσταται τό ητρινον αΐσθημα ή εξηφανίσθη; η--τω; έν η) μεγαλ)! σπουδή τής χοονου γυναικός δ™; κηδε- οντυση τόν σύζυγον της, αυτή δέν "οιονει καιρόν δπως συμπεριλάβ η ή οιον-ει καιρόν δπως συμπεριλάβη. ■5 τας καθημερινάς άσχολία; της |αι τα τέκνα Ή κ. Ντώροθ-υ Νόνμπαο ύ τής διαδόσεω; τοΰ περιορισμοΰ των γεννήσεων, ίνε κνΰει ότι οί ανδρε; >
κατεχονται υπο φοοου μηπως το
μητοικόν ένστικτον δέν άποδε>χθ||ι
αρκούντως ισχυρόν ώστε νά κρατή Ι
στ) τάς γυναίκας εί" άπειρον είς τό ! Λέξιν, ή Άγία
έργον τής άνθρωπογονίας».
Ι Μαντόννα—Μαρία,
Αΰτός λοιπόν είναι ό λόγος δι' δν ή μήτηρ, τού Ίη-
ό Μουσσολίνι ομιλεί διαοικώ; περ'ι ι σο^'~ ^^ΐναΐ'^το'
μεγάλων οίκογενειών καί πληρώνη ^ώδ'ες της μητρός
διακόσια δολλάοια δ.ά κάθε-παιδι- ε,ίς όλον τόν κόσμον
όν όπερ άποκτά πάσα πτωχή οίκογέ ,
νεια περιπλέον των πέντε; Και δι'
αύτό άρά γε ό ΐδιος είναι -θιασώτης
τής πολυτεκνίας, άφοϋ ή ούζυγός |
τού μόλι; πρό ολίγων ήμεαών έ- ^
γέννησε τό πέ|ΐπτον τέκνον τη-, μι-1
"Αννα ι
οηωνικών άρθρων, λέγει ρητώς κοάν κοο11ν όνομασθεϊσαν "Ανν
τι «ί| 'Αμερικανίς κόρη φαινεταΤ ~ Μαρία;
ια/^.ον ηΤι ένοχλεϊται άντί νά ουγ- ""»-■>-!-— -· - ^*—-·■-■·■ ~^ -'·
έν τί, Κο λάδι τοΰ Μισσισιππή και
αι γυναΐκες τής φνλής Τόγκα εί;
τάς Νοτίου; Θαλάσσας φονεϋονν
τα νεογνά των δημοσία δπω; ά-
νέλθουν εις ανωτέραν κοινίονικήν
βα-θμίδα, ένώ άλλαι νομαδικαί φΐ1-
λαί Ιν Αύστραλία κατά ν.ανόνα φο-
νεύονν τα αοώτα δύο τέκνα, Ιπει-
δή θεωροΰν δτι τό ΰάρος πολυμι-
λοϋς οικογενείας είναι ϋυσβάβχα-
I
κτον είς μίαν μητέρα. Ουτε ύπάο-
χοιτ άποδείξεις δτι αί περί ών ό
λόγος γυναϊκε; έναντιοθνται είς
τάς συνηθείας ταύτας.
Ώς απόδειξιν τοϋ δτι νεάνιδες
ευρισκόμεναι είς ΐη,ν έφηδι/.ήν ήλι-
νίαν δέν ί'χουν ένδια<τ;έΓ.ον διά τέ¬ κνα ή κ. Μπρόμλυ παρέχει πολλά παραδείγματα έρωτηματολογίων δοθέντων ρΐς κορίτσια ήλικία; 1.Ί εως 20 έτών εί; διάφορα σχολεία. Έκ 289 καατσιών ήλικίας 11 εως 13 έτών, έρωτηθένταίν έν Αγ¬ γλία τω 1900, 35 επί τοίς εκατόν απήντησαν δτι ήθελον νά είναι ά'ν- δρες, 30 επί τοίς εκατόν δτι ήθε¬ λον νά είναι νοσοκόμοι ώσάν την περίφημον Άγγλίδα νοσοκό'μον Φ/Λρενς Ναϊτιγκέϊ1. (εγίνετο τότ- Ως λέγει ή κ. Μπρόμλυ, οί ά'ν- ( >---. -ν.,.^, ινν νν^- δρες εχουν σπουδαίον; λόνου; νά
ν>· Η ιδία ίσχυρίζεται δτι οί καταλαμδάνωνται υπό φόβου δτον
ΐ*ς μονον θεωροϋν τόν μητρι-ί σκεφθουν τό ζήτΓ,μα τή; δμαδικής
'ν.ερωτα ώς κάτι τι {ι|·ηλόν, πι-,παραγωγή; των άνθρωπίνων ύπάρ-
«όντες δτι αί γυναΐκες ·θέλουν
ννα
Α9« γε είναι όρθή ή γνώμη
Ι'/ Λΐπρομλυ; "Επαυσε πλέον νά
1δώ
1ό1δεώδηςτι:.ποςτήςμη.
90,, Είναι ή ίδέα τοί μητρικοΰ
?»ηματος άπλη σαντασιοπληξία
1; «δδενος φύλου; "Η ύπάοχουν
^η εις τόν κόσμον όλίγαΓαλη-
«' [ΐητερες, έχουσαι έντό; των
ντον το αΐσθημα τής μητρότη-
|1Ισω- γράφει ή κ. Μπρόμλυ,
Γ αχορες ελατρευσον την γυναϊκα
|ΐ, τον βωμόν τής μητξ,ότητός τη;
|αθ οΛου; τούς διαροεύσαντας «Ι-
Ιηα;. οχι
Νΐσμένοι
Ιΐτο θείον
ξεων. Διότι βεβαίως δέν ΐπάρχει
κνα, ήσαν συνήθη;. Καί δμως, ό¬
σον άφορά την ίδιαζόντω; μεγά¬
λην αύτην γυναϊκα, θά ήτο κάτι τι
ανώτερον τοϋ μητρικοΰ ένστίκτου
ένστικτον, δι-ναμενον να ε^ναγκα, εκεϊν(/δπεο την ώοήγησεν είς τό-
ση τας γυναίκας, οτω; τεκνοποι- α Ά' Ταραγωγηνι διοτΐ) ώς
ουν υπο την έννοιαν τού ότι το ε"- '„:'„. τλ ε,Αΐ^.τ-τέννη τ>Ί- δέν
ι ομω; υπαρχουν πολλαί απο-
μ
δειξει; τού ότι
μητοικος έρως
γεννάται έκ
νεογνα και
θ λ
έπομενωςερω; είναι ισχυροτερο; | ογ,
πολλων όλ/χον ανθρωπινων συνηι-, &?άρχει
-Α εοικανικον στρατον ε1; τΟν
ποΟσε ρεν τας υπη~σίΟ;
'ί δλέ
ό ^ μης ρς ^^ ποΟσε ρεν τας υπη
έκ τη.; αγαπη; προ; τα; νατα'τί)ν δυσκολωτέοαν
γ ι δτι εξελισσεται εις αι- .'= του
σθημα ελκον τίιν διναμίν τού έκ Μ *
τοΰ θετικού ένστίκτου. υ μητρ.κο
προσφερη εις τας γυναικα
κά·ωυν > Υ
^ Ληθη την λατρεί-
ί Την π?ωτογονον κατά-
ανδρες €ν η] άγνοία των
νΙμην
Άλλά γυναΐκες, ώ; ί| Σιοϋμαν-
όλίγαι καί σπάνιαι σή-
ί ώ; λέγει ή κ. Μπρόμλυ,
πιθανότη; δτι αί
γνναικών θά
".. ,ω? ερ-
διαρκειαν
μοναδι¬
κόν γεγονό; τής ζωής τοον.
Σήμερον μέ την πρόοδον τή; νέ-
ά γράφει ή κ.
έκ των δύο μεγαλειτέρον ειν.αιοι-
ών της άνθοωπίνης σνέσεως. "Ωσ-1
τε δέν ύπάοχει πολύς κίνδυνος μή-;«? Ψνχ^°Υι,α- ««« «
VI
πως αί γυν-αϊκε; παύσουν εντελώς Μ^ρομλυ εις τ? τευχος
νά γεννούν τέκνα. τΟυ Μ6ι»δικο.υ «"ΑΚΡΕΒΛ»
Π; παοελθοίσας εποχάς -- με- 'ί πΘοσοχη των γυνα.κων^ δεν
ρικάςδχι πολύ παλαιά; --η μέγα- ^ συγκεντρίομενη πολυ εί; τα
ραδεχθοΰν δτι ή θέσι; τή; μαντόν¬
να; είναι μόνον είς τόν ουρανόν!»
ά δ λέ
Ή κ. Μουσσολίνι, σύζυγος τού Ίταλοΰ δικτάτορος, μέ τοία έκ. των μεγα¬
λειτέρον τέκνων της. Πρό ολίγων έβδομάδων ή κ. Μουσσολίνι έγέννηοε
τό πέμπτον τέκνον της, μικράν κόρην, ονόματι "Αννα Μαρία.
Εάν σήμερον δέν ϋπάρχουν τριγύ ό Μποερικός πόλεμος), καΐιά ύπο-
"'■■ μα; αίμαντόνναι τοΰ παλαιοΰ λειπόμενα τοΐ; εκατόν ήθελον νά
ΐκες εναντίον τής τεκνο- 'ϋυνεχε'.
των!
Έν Σοιτ,δία είς μίαν όμάδα |κ
425 κοριτσιών 48 επί τοίς εκατόν
έξέλεξαν άνδρας ώ; τα ΐδεώδη αί1-
"V
8ην
απο την ζοην ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΘΡΗ3
ΊΙ Οιπ//α Ρυουντς, κ.όρη 10 ε των, τί|ς ύ-τοιας τύ νε./.,_·ό σω(Κί, εΰ^Εθϊν
έντα((ΐασμένον υπό τύ .-τάτιομα τού κοιτώνός της, εγένετο άΐ^υριιί, όπως γνω¬
σθή ΐ| νπαρΐΐς μιας ιιι·στικΓ|ς θρησκΐίας υπό τό δνοιια <θείον Τάγμα ίθΰ Βασι/ ινοΰ Βραχίονος τυϋ Μεγάλου *Ένδενοι>.
Φαίνεται ότι όλαι αί μυστικαί
θρι,σκεΤαι μέ τάς παραδόξσυς τε¬
λετάς των, τάς; τραγωδ'α; των καί
τάς ^ακολουθούσα; ά-τοκαλί'ψεις,
άνήνονν μόνον είς τα; σελίδας των
μυυιστσρημάτοον, μή αποτελοϋσαι
αέρος τού συγχρόνοΐ1 πέριξ ημών
κόσμοΐ'. Ασφαλώς αί θρησκεΐα» αί
ταί είναι τό άπαι'γασμα τής φαν-
τασία; κάποιου συγγραφεύς, όσ¬
τις κάδηται είς τό γραφείον τού
καί σχοδιάζει εικόνος τρελλών όρ-
καλεϊται «Τό Θάον Τάγμα τοϋ Β α
σιλικοΰ Βραχίονος της Μεγάλας
Σφοαγΐδος» ή «Το Θίΐον Τάγμα
τοϋ Βασιλικοΰ Βραχίονο; τού Με-
γάλου 'Ένδεκα>> καί «/) Εκκλησία
τής Θείας Έπιστήμης τοϋ Ίησοΰ».
Έξίοτικοί χοροί μΐ. όλόγυμνα
σώαατα πέριξ των τάομον δίο έ-
στραγμέν^ον ήμιόνων, εϊλκυσαν την
προσοχήν των άρχών τοΰ Λύς "Αν-
έλίς επί των πράξεων τοϋ «Με-
γάήου Ένδεκ-εα·. Οί έκσταΐ,ικοί
επι τής {·ΐ[·ηλοτί:υα; κοριχρή"; τής
γίχι.ν ν.αί ναών γενρτΓ,σίοι· όομής ; στροβολισμοί των γυμνων όπα-
—ή ό'νειρα κάποιου μορφινομα-: δών τής θρί,σ/ίτίας εί; το ύπαιθρον
νοΰ; ή συστηματικήν μεθχ'σαυ. Τού
λάχιστον ετσι προσπαθοΰμεν να
πείσωμεν τόν εαυτόν μας ότι εχει
τό πράγμα.
'Λλλ' αί μυστικαί θρησκεΐαι ΰ-
τ
; Σάνΐα Ούσάννα;
άνηγγί,/.Οησαν κατά την αύτην
στιγμήν κατά την όποιαν διενηρ-
■οΰντο άνσκρίσεις έν τή πόλει, κ·ϊ
φίστανται πράγματι. Αυται άκμά- τόπιν τή; άπο/.ολ\Ήος τής κ.
ζονν είς τάς κορυφά; των όρέων Ουΐλλιαμ Ρόουτ; ότι ή δεκαεξα-
καί δπισϊ}ενπεριτειχισμένων συνοι- ίτις κόρη τη·;, ήτις είχεν άποθα-
κισμών καί εν μέσω ολατν ημών. νη πρό τεσσάρων ετών, είχε ταφΓ;
Χρεκίζεται δέ καποια τραγοϊδία, υπό τό δάπεδον τοΰ κοιτώνό; τηΐ
ώ; ή άνακάλνι(.·ι; τοϋ πτώματο; πρριστοχιζομενη,νπό ίπτά νεκρών
τή; Οί'ΐλλας Ρόονντς έν Καλιφορ- σ/ύλλων.
νία καίό θάνατο; τής κ. Φράνσι; , Δέν παρί;λ&ον τότε πολλαί ώραι
Τώ έ ώ ' αί μία μεγά/η κατακραυγή ήκο
κ. Μπλάμπορ μχρ ή; μ, . _ . - „ · , ,
.ρώσεω; τοΰ βιβλίον της «Ή "Εκ-1 καιολογείται λέγουσα ότι οί Άρ-
τη Σψραγίς», τό οποίον έμελλε ν' χάγγελοι Μιχαϊ)λ καί Γαβριήλ εϊ-
ΤΟ ΝΕΚΡΟΝ ΣίΙΜΑ ΙτΙΙΑΣ ΔΕΚΑΕΞΑΕΤΟΥΣ ΚΟΡΗΣ ΕΦΥΛΑΣΣΕΤΟ ΕΠΙ ΤΕΣΣΑΡ
ΤΟΥ "ΙΗΕΓΛΑΥ ΕΝΔΕΚΑ" Η ΟΠΟΙΑ ΕΦΑΓΕ 5Ο.ΟΟΟ ΔΟΛΑΑΡΙΑ ΣΥΓΓΡΛφ
ΓΑΛΛΙΣ ΕΦΟΝΕΥΘΗ ΥΠΟ ΡΠΣΣΟΥ ΟΠΑΔΟΥ ΤΟΥ "ΦΥΣΙΚΟΥ Ερητο „
ΚΗΝ ΦΑΡΛ1ΑΝ ΤΟΥ"— ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ
μάτων γή; έν τη Κομητεία Βεν- νγρόν σννταγής δοθείσης είς αΰ- 0ος τής όλη
Τοΰρας είς τά Ντάμπνυ.
Ό ένάγων δηλοί ότι αύτός καί
οίλλοι όπαδοί τής μυστικής θρη-
οκεία; εδάνε σον τό χρήμα εί; την
κ. Μπλάκμπορν μέχρι τή; συμπλη-
πομονητικο;
ς θρ
τόν υπό τής κ. Ρίουντς.
Ή ένταφίασι; τής κόρη; δέν κα· νει την έπίστροα'ιΓν'τίν-^'
τεχωρίσθη είς τα σχετικά δημοσία τού, άφοΰ τΓ^έ'δωσρν όϊ ^
άρχεϊα καί είς
ί Μλ
πάλιν
ρχ ς χ
είναι ή κ. Μπλάκμπορν ή όποία δι-
αποκαΛυι|η] ολα τα μυστηρια της
ζωΰ,ς, τοΰ ίΐανάτου, τοϋ ούρανοΰ
ή ώ ί έ θ
χον άποκαλνι}»]} εϊς,αντήν ότι ή νε-
ανις έμελλε νά Εγερθή πά/.ιν καί δ-
ρ, η όποια
τησε, διά νά μάθη ν
σύζΐ7ο Ι
τ.'ΐνο-ϋ,ανέ^.
συ.ΐ7ος τού Ιφονε. ι Ο, ,
των έραστών τη;.
'ΗΜαρσέλλα Βπνρτ
ής Γαλλί; ,
ι,ωρς, τον ■υανατου, τού υυυυνυι· ανι; ειΐελΛί να ιγευι/η ;ιιΐΛΐν λ«» υ- -/(χι ^ίΛ<ρι.·»ι- Γα//ί- " καί'τής γής, ώ; καί τα μέοη, ένθα τι ώς έκ τούτου Γ.το άνάγκη νά της ι ποία εγνώρισε τόν χΓ1"-^ εί'ρίσκονται πολντιμα μέταίϊα, δι' ιπαράσχονν ό'λα τα α.ταιτιη'ΐιρνα ιΐί'- διαρκοΰντο- τοΰ 1 ι", !"α:. <ην ηί ηττπ?νο1 τΓιγ θηηΠ/ίΡΐ'πΓ ΑΛ έ- πή τοό: (ΐνένροσιν όι.^<. Π*ϊ.....'.<-. ' ■ ών οί όπαδοί τής 9ρΐ|ον.είας θά ε- σα πρό γίνοντο πλονσιοι. ανέγερσιν των ,.ε'μου. Είυνάζοντο Ηοι: το»· >.υμμαχικοΰ «γ,;ΛΌ;
τν επιστροφήν των χρημάτων τού. γαλειτξραν ρωιιάντικότητα καί έν καιιε
Έν τφ μεταξύ αί άποκαλι'ι|*ις ταίτώ την μεγαλειτέραν τι----
διά την Ρόονντ; φέοουν εί; φώ; αν·. Παλλά σπουδαΐα
όλονέν νέα καί άπαίσια γεγονότα.
Κατά την κ. Ρόουντς, ή κόρη έ-
πρόκειτο ν' άναστ))9ϋ όταν θά έπε-
ΰ ό ββλί Ή Έ
καί Άμερικής ο Χάβ
ι ν&η τα τα=ειδκι -/αί ι
ποικΐΑλονν την ιστορίαν τη;, „ ο- σταθί} {ι>- διδασχι17ο; · ''
τηιη ρ.*-ΡλισηρτΠ' ίν ιιρσΐιΐ τι- νίΐί- Λν.'.ιι π:β-. _- λ> ''
ποία
λιτεχνικής κ»» φιλολογικΐβ τάξεως ·
όλή ή Εί ή!
Μαοσέλ)α
αν περι τού τι
των.
ίνεται
αύ- καί των άπο <ραυστικών χορών καί τελετών τού. Έπτά νέα μέλη, προ- τα οιι° τελευταία ετη, περιστοιχιζό- 'Έπειτο μετά παρέλευσιν όλί- σελθόντα είς την θρησκείαν ώς'ε- μεν?.' ^'τ() των 01^·ητηριασαένων γων ημερών, όλαι αί διαδόσεις ά- /,ΐνΐτη κατά τού; τελευταίον*; όλί- σν·ι''λ/^ον. ποσιωπώνται καί αί μυστικαί θρη- γον; μήνας, έξΐ|φανίσθησαν άπαν- 'Η ^ετή μήτι,ρ τής Ούί/.λας ίσ- σκεϊοα ίίπαξ ετι φ>αίνονται ώς '/α- τα. Λί·ο έξ αί>τών ήσαν γυναίκας, Χΐ'θ'ΐεται ότι ή ώραία κόρη άπί-
θαοοί μϋθοι. Καί όμως δσονκαί δν τιον οποίων ό ·9άνατο; έβεβαιώθΐ|. θα·ρν ρκ διφθεοίτιδος εί; Τά 1925
Λ * | *■ ^ ■ "ί?> —^.^.νι ν»ν.υν> <_1», £Υ ^ το οα-,τόριρν, εγγϋς τής Χι/.αία;. ύΐί'ηλά είς τα δοη, ή Μαοο σχετίσθη μέ ενα πρωην ά£ι κόν τής Αύτοκρατορι/ή; Φι τή; Ρωσσία;, ονόματι Ετ' Κροΰπφελλ, φίλον τοΰ , της. Ό Ένσέσλα δέ ν ήρ ύδηγήσΐ] την ωραίαν σύζν φίλου τού είς τά αντοα των | /.ών -θρησκριών. άτινα ! " γνώριζεν. Ό διδάσκαλος τοϊ Φώλ), είχεν άλλ)]λογραφίαν μετά Γαλλία σύζυγον τον. ή όποϊβ, έπαυε νά τοΰ γράφ)] σνγΊΐνιρι τάτας επιστολάς -/.αί νά τόν] βεβαιώνη ότι έντός ό/ ίγου /ετο πά7.ιν είς την "ΑμερικήτΙ θά εζων είς τό έξη; μ«α ~' /<<)- άπΛοσδοκήτοί; ό Λορντε έν τηλίγράφημα λργον ότι ξ,νγός τού έφονεΐ'θη υπό τοΰ Ι τάσιν. νΓνρέθησαν Τχνη των ('χλ/.οη· πέντε ' σιν τΗ-· νέαι άποκα/.ύψε.ς;. νποσχόμρναι νά μπορν. τή; άρχιερείας τοϋ «Με- ">έρονν είς φώς τάς τρομερωτέρα: γά7.ον 'Ένδεκο» καί των σνντρό-
ρξ όλων των θρΐ]σκευτικών τελε- φων της. Διά των άγωγών α{ττών·
των. εί; τάς οποίας όφείλοντου "ητεΐται ή έπιστροφή 50.000 δολ-
πλεΓστοι δσο» ΰάνατοι γΐ'ναικών. λαρίων ώς καί ενός ένοικιαστηρίθι·! τι'πησΓν ότι μόλις ποο τριών μμ-
ΊΙ νέα ί.ΰτή μυστική θρησ/.εί.ι 'πΡτρελαιοπηγάδων καί 164 στρεμ-' ν.ΰν πα,ιεσκίΐ'ασρν εν ταριχευτικόν ,
_ υπό Ροκτσοΐ' ά-
, ξκοματικοϊ·, η(γοΓ·
είς
παρα-
ϊροτικής
'*$,
κυρια
κερτροΐ'ντ Ράϊχ
'-ορης σνμφωνοος πρός ι καί ή ποώτη Ληο-
""''"' '""■ ί/ετα,ν γονέ- "^«λός της, δεσποι-
διατηρΡΪτα, Γ^5 "^«.ΐ;^?·
καταστασιν,
άτίστευτον ότι ό υ"ά-'
νατος έπΓμδε πρό τόσον χρόνον. |
Υ.τάρχρι μάλ.ιστα ΰποι(·ία ότι ό
; δέν είναι τόσον παλαιό:
καθόσον είς φαρμακοποιός εμαο
της Λη>κή; Άδελ-
ΊΙ Οιπ//α Ρυουντς, κ.όρη 10 ε των, τί|ς ύ-τοιας τύ νε./.,_·ό σω(Κί, εΰ^Εθϊν
έντα((ΐασμένον υπό τύ .-τάτιομα τού κοιτώνός της, εγένετο άΐ^υριιί, όπως γνω¬
σθή ΐ| νπαρΐΐς μιας ιιι·στικΓ|ς θρησκΐίας υπό τό δνοιια <θείον Τάγμα ίθΰ Βασι/ ινοΰ Βραχίονος τυϋ Μεγάλου *Ένδενοι>.
Φαίνεται ότι όλαι αί μυστικαί
θρι,σκεΤαι μέ τάς παραδόξσυς τε¬
λετάς των, τάς; τραγωδ'α; των καί
τάς ^ακολουθούσα; ά-τοκαλί'ψεις,
άνήνονν μόνον είς τα; σελίδας των
μυυιστσρημάτοον, μή αποτελοϋσαι
αέρος τού συγχρόνοΐ1 πέριξ ημών
κόσμοΐ'. Ασφαλώς αί θρησκεΐα» αί
ταί είναι τό άπαι'γασμα τής φαν-
τασία; κάποιου συγγραφεύς, όσ¬
τις κάδηται είς τό γραφείον τού
καί σχοδιάζει εικόνος τρελλών όρ-
καλεϊται «Τό Θάον Τάγμα τοϋ Β α
σιλικοΰ Βραχίονος της Μεγάλας
Σφοαγΐδος» ή «Το Θίΐον Τάγμα
τοϋ Βασιλικοΰ Βραχίονο; τού Με-
γάλου 'Ένδεκα>> καί «/) Εκκλησία
τής Θείας Έπιστήμης τοϋ Ίησοΰ».
Έξίοτικοί χοροί μΐ. όλόγυμνα
σώαατα πέριξ των τάομον δίο έ-
στραγμέν^ον ήμιόνων, εϊλκυσαν την
προσοχήν των άρχών τοΰ Λύς "Αν-
έλίς επί των πράξεων τοϋ «Με-
γάήου Ένδεκ-εα·. Οί έκσταΐ,ικοί
επι τής {·ΐ[·ηλοτί:υα; κοριχρή"; τής
γίχι.ν ν.αί ναών γενρτΓ,σίοι· όομής ; στροβολισμοί των γυμνων όπα-
—ή ό'νειρα κάποιου μορφινομα-: δών τής θρί,σ/ίτίας εί; το ύπαιθρον
νοΰ; ή συστηματικήν μεθχ'σαυ. Τού
λάχιστον ετσι προσπαθοΰμεν να
πείσωμεν τόν εαυτόν μας ότι εχει
τό πράγμα.
'Λλλ' αί μυστικαί θρησκεΐαι ΰ-
τ
; Σάνΐα Ούσάννα;
άνηγγί,/.Οησαν κατά την αύτην
στιγμήν κατά την όποιαν διενηρ-
■οΰντο άνσκρίσεις έν τή πόλει, κ·ϊ
φίστανται πράγματι. Αυται άκμά- τόπιν τή; άπο/.ολ\Ήος τής κ.
ζονν είς τάς κορυφά; των όρέων Ουΐλλιαμ Ρόουτ; ότι ή δεκαεξα-
καί δπισϊ}ενπεριτειχισμένων συνοι- ίτις κόρη τη·;, ήτις είχεν άποθα-
κισμών καί εν μέσω ολατν ημών. νη πρό τεσσάρων ετών, είχε ταφΓ;
Χρεκίζεται δέ καποια τραγοϊδία, υπό τό δάπεδον τοΰ κοιτώνό; τηΐ
ώ; ή άνακάλνι(.·ι; τοϋ πτώματο; πρριστοχιζομενη,νπό ίπτά νεκρών
τή; Οί'ΐλλας Ρόονντς έν Καλιφορ- σ/ύλλων.
νία καίό θάνατο; τής κ. Φράνσι; , Δέν παρί;λ&ον τότε πολλαί ώραι
Τώ έ ώ ' αί μία μεγά/η κατακραυγή ήκο
κ. Μπλάμπορ μχρ ή; μ, . _ . - „ · , ,
.ρώσεω; τοΰ βιβλίον της «Ή "Εκ-1 καιολογείται λέγουσα ότι οί Άρ-
τη Σψραγίς», τό οποίον έμελλε ν' χάγγελοι Μιχαϊ)λ καί Γαβριήλ εϊ-
ΤΟ ΝΕΚΡΟΝ ΣίΙΜΑ ΙτΙΙΑΣ ΔΕΚΑΕΞΑΕΤΟΥΣ ΚΟΡΗΣ ΕΦΥΛΑΣΣΕΤΟ ΕΠΙ ΤΕΣΣΑΡ
ΤΟΥ "ΙΗΕΓΛΑΥ ΕΝΔΕΚΑ" Η ΟΠΟΙΑ ΕΦΑΓΕ 5Ο.ΟΟΟ ΔΟΛΑΑΡΙΑ ΣΥΓΓΡΛφ
ΓΑΛΛΙΣ ΕΦΟΝΕΥΘΗ ΥΠΟ ΡΠΣΣΟΥ ΟΠΑΔΟΥ ΤΟΥ "ΦΥΣΙΚΟΥ Ερητο „
ΚΗΝ ΦΑΡΛ1ΑΝ ΤΟΥ"— ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ
μάτων γή; έν τη Κομητεία Βεν- νγρόν σννταγής δοθείσης είς αΰ- 0ος τής όλη
Τοΰρας είς τά Ντάμπνυ.
Ό ένάγων δηλοί ότι αύτός καί
οίλλοι όπαδοί τής μυστικής θρη-
οκεία; εδάνε σον τό χρήμα εί; την
κ. Μπλάκμπορν μέχρι τή; συμπλη-
πομονητικο;
ς θρ
τόν υπό τής κ. Ρίουντς.
Ή ένταφίασι; τής κόρη; δέν κα· νει την έπίστροα'ιΓν'τίν-^'
τεχωρίσθη είς τα σχετικά δημοσία τού, άφοΰ τΓ^έ'δωσρν όϊ ^
άρχεϊα καί είς
ί Μλ
πάλιν
ρχ ς χ
είναι ή κ. Μπλάκμπορν ή όποία δι-
αποκαΛυι|η] ολα τα μυστηρια της
ζωΰ,ς, τοΰ ίΐανάτου, τοϋ ούρανοΰ
ή ώ ί έ θ
χον άποκαλνι}»]} εϊς,αντήν ότι ή νε-
ανις έμελλε νά Εγερθή πά/.ιν καί δ-
ρ, η όποια
τησε, διά νά μάθη ν
σύζΐ7ο Ι
τ.'ΐνο-ϋ,ανέ^.
συ.ΐ7ος τού Ιφονε. ι Ο, ,
των έραστών τη;.
'ΗΜαρσέλλα Βπνρτ
ής Γαλλί; ,
ι,ωρς, τον ■υανατου, τού υυυυνυι· ανι; ειΐελΛί να ιγευι/η ;ιιΐΛΐν λ«» υ- -/(χι ^ίΛ<ρι.·»ι- Γα//ί- " καί'τής γής, ώ; καί τα μέοη, ένθα τι ώς έκ τούτου Γ.το άνάγκη νά της ι ποία εγνώρισε τόν χΓ1"-^ εί'ρίσκονται πολντιμα μέταίϊα, δι' ιπαράσχονν ό'λα τα α.ταιτιη'ΐιρνα ιΐί'- διαρκοΰντο- τοΰ 1 ι", !"α:. <ην ηί ηττπ?νο1 τΓιγ θηηΠ/ίΡΐ'πΓ ΑΛ έ- πή τοό: (ΐνένροσιν όι.^<. Π*ϊ.....'.<-. ' ■ ών οί όπαδοί τής 9ρΐ|ον.είας θά ε- σα πρό γίνοντο πλονσιοι. ανέγερσιν των ,.ε'μου. Είυνάζοντο Ηοι: το»· >.υμμαχικοΰ «γ,;ΛΌ;
τν επιστροφήν των χρημάτων τού. γαλειτξραν ρωιιάντικότητα καί έν καιιε
Έν τφ μεταξύ αί άποκαλι'ι|*ις ταίτώ την μεγαλειτέραν τι----
διά την Ρόονντ; φέοουν εί; φώ; αν·. Παλλά σπουδαΐα
όλονέν νέα καί άπαίσια γεγονότα.
Κατά την κ. Ρόουντς, ή κόρη έ-
πρόκειτο ν' άναστ))9ϋ όταν θά έπε-
ΰ ό ββλί Ή Έ
καί Άμερικής ο Χάβ
ι ν&η τα τα=ειδκι -/αί ι
ποικΐΑλονν την ιστορίαν τη;, „ ο- σταθί} {ι>- διδασχι17ο; · ''
τηιη ρ.*-ΡλισηρτΠ' ίν ιιρσΐιΐ τι- νίΐί- Λν.'.ιι π:β-. _- λ> ''
ποία
λιτεχνικής κ»» φιλολογικΐβ τάξεως ·
όλή ή Εί ή!
Μαοσέλ)α
αν περι τού τι
των.
ίνεται
αύ- καί των άπο <ραυστικών χορών καί τελετών τού. Έπτά νέα μέλη, προ- τα οιι° τελευταία ετη, περιστοιχιζό- 'Έπειτο μετά παρέλευσιν όλί- σελθόντα είς την θρησκείαν ώς'ε- μεν?.' ^'τ() των 01^·ητηριασαένων γων ημερών, όλαι αί διαδόσεις ά- /,ΐνΐτη κατά τού; τελευταίον*; όλί- σν·ι''λ/^ον. ποσιωπώνται καί αί μυστικαί θρη- γον; μήνας, έξΐ|φανίσθησαν άπαν- 'Η ^ετή μήτι,ρ τής Ούί/.λας ίσ- σκεϊοα ίίπαξ ετι φ>αίνονται ώς '/α- τα. Λί·ο έξ αί>τών ήσαν γυναίκας, Χΐ'θ'ΐεται ότι ή ώραία κόρη άπί-
θαοοί μϋθοι. Καί όμως δσονκαί δν τιον οποίων ό ·9άνατο; έβεβαιώθΐ|. θα·ρν ρκ διφθεοίτιδος εί; Τά 1925
Λ * | *■ ^ ■ "ί?> —^.^.νι ν»ν.υν> <_1», £Υ ^ το οα-,τόριρν, εγγϋς τής Χι/.αία;. ύΐί'ηλά είς τα δοη, ή Μαοο σχετίσθη μέ ενα πρωην ά£ι κόν τής Αύτοκρατορι/ή; Φι τή; Ρωσσία;, ονόματι Ετ' Κροΰπφελλ, φίλον τοΰ , της. Ό Ένσέσλα δέ ν ήρ ύδηγήσΐ] την ωραίαν σύζν φίλου τού είς τά αντοα των | /.ών -θρησκριών. άτινα ! " γνώριζεν. Ό διδάσκαλος τοϊ Φώλ), είχεν άλλ)]λογραφίαν μετά Γαλλία σύζυγον τον. ή όποϊβ, έπαυε νά τοΰ γράφ)] σνγΊΐνιρι τάτας επιστολάς -/.αί νά τόν] βεβαιώνη ότι έντός ό/ ίγου /ετο πά7.ιν είς την "ΑμερικήτΙ θά εζων είς τό έξη; μ«α ~' /<<)- άπΛοσδοκήτοί; ό Λορντε έν τηλίγράφημα λργον ότι ξ,νγός τού έφονεΐ'θη υπό τοΰ Ι τάσιν. νΓνρέθησαν Τχνη των ('χλ/.οη· πέντε ' σιν τΗ-· νέαι άποκα/.ύψε.ς;. νποσχόμρναι νά μπορν. τή; άρχιερείας τοϋ «Με- ">έρονν είς φώς τάς τρομερωτέρα: γά7.ον 'Ένδεκο» καί των σνντρό-
ρξ όλων των θρΐ]σκευτικών τελε- φων της. Διά των άγωγών α{ττών·
των. εί; τάς οποίας όφείλοντου "ητεΐται ή έπιστροφή 50.000 δολ-
πλεΓστοι δσο» ΰάνατοι γΐ'ναικών. λαρίων ώς καί ενός ένοικιαστηρίθι·! τι'πησΓν ότι μόλις ποο τριών μμ-
ΊΙ νέα ί.ΰτή μυστική θρησ/.εί.ι 'πΡτρελαιοπηγάδων καί 164 στρεμ-' ν.ΰν πα,ιεσκίΐ'ασρν εν ταριχευτικόν ,
_ υπό Ροκτσοΐ' ά-
, ξκοματικοϊ·, η(γοΓ·
είς
παρα-
ϊροτικής
'*$,
κυρια
κερτροΐ'ντ Ράϊχ
'-ορης σνμφωνοος πρός ι καί ή ποώτη Ληο-
""''"' '""■ ί/ετα,ν γονέ- "^«λός της, δεσποι-
διατηρΡΪτα, Γ^5 "^«.ΐ;^?·
καταστασιν,
άτίστευτον ότι ό υ"ά-'
νατος έπΓμδε πρό τόσον χρόνον. |
Υ.τάρχρι μάλ.ιστα ΰποι(·ία ότι ό
; δέν είναι τόσον παλαιό:
καθόσον είς φαρμακοποιός εμαο
της Λη>κή; Άδελ-
ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΝ ΤΩ ΝΕΩ ΚΟΣΜΩ
ΟΤΙ ΟΑ ΑΝΑΣΤΗΘΗ— Η ΑΡΧΙΕΡΕΙΑ
ΙαΙΟΝ ΤΗΣ "ΕΚΤΗΣ ΣΦΡΑΠΔΟΣ'.- ΜΙΑ ■
^ΑΗΣ ΓΚΑΡΛΑΝΤ Ι*ΙΕ ΤΗΝ "ΑΠΡΙΑΙΑΤΙ-
ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ.
άξιωματικό;
: συνελήφθη και
Ιιαν τ,,
σημερινάς -κοινωνίας.
Παρομοία σχεδόν τρα^οια ε
φερεν είς φώ; την ερωτικήν θρη-|
σκείαν τοΰ Τσάρλες Γκάρλαντ, ε-'
χουσαν ώ; εοραν της την πλουσίαν'
αύτοΰ ϊπαυλιν «Άπριλιάτικη Φάρ-
μα» πλησίον τής πόλεως "Αλλεντά-
, ^υ1ι^ίσθη είς την οι·ν εν τη Πολιτεία Πενσνλβανί-
Τό φύνο: ή™ ηί Τ
,,/ονι/ίσΐΊ ν.αι ότι έκβι-
ίν άδαμαντοκολλητον
όμοιον επάνω εις
ί6»ίθη εις την
Ή ο/.ια τυΓ Τσαςι/: ς Γ>·αρ/(χτ, .τ/ηπιον τοϊ' Α/Λεντάουν, Πινοτ/ Ικζ>ίας,
ότου ό ϊδ ος ί1ϊ ώς άρχηγός έοιοτΐ/·ής ί
ιν τί];. Ό κόσμος ουδέποτε
9η τί|ν αλήθειαν τοΰ φόνου
ι, είναι ό'ιιως βέβαιον ότι αν
ειρίδιθλ' έκίΐνο δέν εβνθίζε-
ιήν καρδίαν τή; νεαράς Γ<τ/ αύτη #ά ήτο σήμερον μία αναριθμήτων γνναικών, το·.· •η άοή έ'χει οη>.ητηρ;ασθί)
- φανατικών θρΐ|σκεντικών
' των λεγομένων αυτών έ-
ίτη; φύσεοο;, οί όποΐοι περι-
.-«ίντα; τού; νόιιονς τή;
νων, τ'| νέαοα τραση/.υτος εισήχθη
είς τα μι·ατΓ(οια της; 'Αδελφότητος,
τή; οποίας αρχιερεί* ύ.τετίδετο ό
γτο ή κ. Γκέοτροιντ Ρά:;, έχουσα
Ι ώς βοηθόν την δεσποινίόα 'Έομα
Γκίμπς. Ή Κάοολιν κατελήφθη υ·
ι πό ποαγματι/.οί1 τρόμου ναΐ . πο>
δο>σεν εί; την άστΐ'νοιιίαν τα τελοΰ
μενά. Τότε 6 κύσμος έλαβε γνώσιν
τή; μυστκης αυτή; θΌΐ,σκ.είας.
Μία όπΐΐδός μυστικάς θρησκ.εί-
α;, ή όιοία άπέψυγεν £ιο; τώοα
τραγα,'δίαν κ.<.ί έσάιθ,] έκ μεγαλει¬ τέρας τιμαΐαία; έ/.τος τή; ?κπλή ξεω; ότι «οί κατοικοϋντε; εί; ΰά- λινα σπίτια όο"'£ίλθ"ν νά ΐ/δύί'>ντ«ι
εί; τα σκότει νά». ήτο ή «Θεά τού
ΊΙ/ίοιν κ. Ούώρντ Λάιχ, έν τΓ| πό
/εί Λανα τή; Χέα; Ίερσεης. ίΐ
κ. Λάιχ, μία άπό τα; ώραιοτ^ρος;
γιναΐ/ας τής Άμεοικής, είναι α-
φωσιωμένη λάτρις τοϋ Ηλίου "/.αί
τοΰ ήλιακοϋ φωτό;. "Εκτησε λοι-
πόν οικίαν, όλην εζ ύάλου, έφ' ε¬
νός ήλιο<ρ<υτίστοχ· λόφου δεσποΖον- τος ενός έκ των θελκτικωτέςων το- πίων τής Κομητείας Ρό*/λαν κ.αί Ι ήρχισε νά περιφέρηται φοροϋσα ό¬ ϊ σον τό δυνατόν ολιγώτερα ενδι'μα- τα π.ρό; σκάνδαλον των γειτόνων. ι Είς τοΐ'ς δρόμονς έπεριπάτει χο>
; ρί; καπέλ/Λν καί χο>ρίς κά7.τσε;.
| 'Εντός τή; οίκία; τη; — δύνασθ1-"
1 νά φαντασθΓ|τί. Ά?,).ά τότε ά/.ρι-
■ βώς αί αρχαί έπενέβησαν καί είπον
Ι τόν λόγον των.
"-------1ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
μέλονς τή; άποικία; της «Άποιλι- ' Γ| ^ΤΤ^Γ^;ΡΙΓΤη,
άττκης Φαρμας». |1 ΤΡΠΥ ΥΚΡΑΡΤΠΙ
Ο Γκάρλαντ έστάλη εί; την ϋΙ Ι Ι 1-ΙΖ. £!ϋΐ'-! ϋΙ
φνλακήν καί ό'ταν άπεφυλακίσθη, ------------
ή σύζυγός τού. Μαίρη Πρέστων Χ« ™- ?ν«- Τ<Ητητή: τή; ίατο!- ~Λνο>, ή κ. Οίπο^ντ
Λ αι χ, ίϊοπα τ<»ι· 1 Ιλ ίου. η ό.-τοκι ε χ.τισεν έν Νανα/. τής Νέας Ίεοσεης ΰαλίνην ι>ίκία ίί
ττς>οιν.ά/.εσι κατιιγ.ί
νάκτησιν των γ: ι
τόνων της, διαυε
νούσα έντός αϋ·ή
ήιιίγρμνος. Λεϊκι.
ό Τσάρλες
IV
ά >
ι αντ, όστις π; .>ι·
^ΐρόνησε κλήρον < ί αν εξ ενός έκ«~ >
μνρίου δ<)λ/ «.<.·. δπο)ς Ίδιιύσΐ) εο ί χήν (Ηοι/ικ1 ,Η "Ειμυ Χυ,δσων, «νω, έκ Μπρόκτων, ττ1ς Μεσσαχουσέτ- της. ή όποία έμε- *υσθη υπό όπαόών «υστικής θρησκεί- βξ, καί ϊί,ρέθη είς εν καταγιί,γιον τοϋ Μοντρεάλ. ας. Η σχετική αποκάλυψις προήλ¬ θεν ίκ τής μυστηριώδους ταφής έ- νύς αποθανόντος βοέίτους τρ.ών μηνών, Άπαραλάκτω; ώς οί Ί>
ρασταί τΓ|ς Φύσεως, μεταξύ των
ύποίιον εΐχε παρασυρθή ή Κόμησ-
σα Βέρνετ — Λόρντ, όν «ο καί οί
αποτελούντες την θρησκείαν τοϋ
Γκάρλαντ, πϊριεφΓΟνοι-ν τελείω;
δλα; τάς έ,πισιιιιου; διατυπώσεις
τοΰ γάμοι», τά δέ παιδία έγίννών-
το καί έμεγάλωνον ώ; μέλη τής Κοι
νότητο; -καί δχι ώς τέκνα ίδιαιτέ-
ρων οικογενειών. Έκ. των γενοιιέ
ν<ον άνακ.ρίσεων απεδείχθη ότι τό (^οθανον ΐΊρέφο; ήτο τέκνον τοΰ Ι'κάρλαντ καί τής Μπεττίνας Χώ <>ι», πρό» ην δυΐ'οοιογπκρου ν «ι νΓ1
'η σν,υγος τού -νιαιυΐ| ιιυιοινυνι ......-- ......
Ρέν Γκάρλαντ ήγε (Λ κατ' αύτοΰ κί>- στί|ν 'Ιτ'ι}'α κ.ητώρθωσε νά μην Ι
άνωγήν επί διαζνγίω, άναφέοονσα ·7/·'ΐ?ϋ)λ1.! το λϋίκι τ0° οωαατίον στό,
ι' ' ' · ' ' Γ ^ ; ·* , οποίον ειιενε.
εις τ.]ν κατηγορίαν τη; εςη/.οντα ο, Ή νοικοχυο,^ ή ΟΛθία ,» βαοε^ |
νυματα γυναικών — ιρωμενχον τού ^ —οιιιέλη "τ>?ιί; ολοκλήρους ιφας|
Ι /.αρ/.αντ. Σημειωτέον ότι ο Γκαρ-τά ν0{κια ποΰ τής χρεωστοΰσε ό (τοι-Ι
/αντ εϊχε κληρονομήσιι 1.000.0ΟΟ1 τητής, άτκΓάσισε νά πάη ή ιδία στό
(ν /^.άρια, άλλά δέν εδέχθη την κλι,-1 δωιιάτιό τού καί νά τα ζητήση,
ρονομίαν καί" άντ" αυτής ΐδρυσε' '° φοιτητής, ό οποίος εϊχε προίδει
την ρ'ηθεϊσαν άποικίαν. Τό δι/.αστή αυτ'' τ'ΐν "Ζι Η'χάριστη έπίσκεψη, πε-
οίον'δέν έβράδιη-ε νά ΥθθίΓ/ήσηΌ^'* άτάραχος τίιν νοικοκυρά τού.
τοδ»αξΰγιονΚατάτήνδίκηνέγνώ-ι 7"ϊίι01!· .ίπεν ^^ 110^ ^Τ*
ο » ! π ι ·. ' ι στο διοματιο τού, και χωρις προ/ ο-
οθ, οτιοΓκαρ/^ν'τ προηγουμένως1,,^ . ^ ΐΜ). πλ ώσετε τά νο(κια
.(χεν ιδρυσΐ) και άλλας παρομοίας ποι-,-(ιοΓ, χ00)(Ττ(ϊτε Γ, αλλοιώς νά ιιοΰ!
οιοτικας αποικιας εις διαφόρους κΗΥΡτε τί) χ^ρη ν> άδειάσετε το δω-1
το/.εις τής Άμερικής, ρνθα οί ά- αάτιο. Ι
ιαρτίζοντες αύτάς ε'ιζων όπως ήθε- —Κα/α λοιπόν, φενγω' «Ιπεν ό φοι-
/ όν. Ι τητής
Ελευθερία άπό παντός περ ορι-
I
σμοϋ είναι τύ κυριώτερον γνώρι-
σμα των όπαδών των παραδόξων
αυτών έρωτικάν θρησκειών. Μία
τοιαύτη θρησκεία, υπό την άϋχη-
γίαν τοΰ Άλάίστερ Κράουλυ, έ-
κολάκευε τοι; όπαδούς ττ]ς, /.έγο" ^νυιι, ,,„,, „,.., ...____,.
σα είς αύτσί>ς ότι είχον χρέος νά' λειτέρα άπάθεια κα'ι εβγαλε άπό αέσα
ευΛ'τείνουν εί ςτήν δΐ)μιουργίαν νέ- ί'να τεραστία σκελ.ετό.
αςφιΛήςϊΗ ύπερανδ<)ών καί {πϊο- - —©« λάδετε τόν κό-το νά τόν 6ά- νυναινών καί ότΓ ευθύς ώς έπήογ: Ιλετρ στό ι^αονλό μου; το ή τελεία κατάογησις των σηαε- , ~Τι ε1νε αντ0,; ρωτΐ) οη·ων κοΐλΐονινων υεσ»ων, τα ε^Γ- ν- < » είπε. Άγαθωτάτη γυναϊκα, μοϋ ιζή τησε δμως τοία νοίκια ποΰ τής χοεω- στοΰσα καί... Βαλτέ την, σάς παρα- καλώ, έπάνο) στήν άλλη. Είνε ό ά- ριθιιύς 2. Ή νοικο,ίυρά τα εΓχε πειά όλότελ.α χάσει καί μέ γουολωμένα μάτια /.ύτ- ταίΐ σ«ν χαζή τόν νοικιάρη τη;. —Αίτό;, ίξηκολούβησεν ό (, ο1 τη τή;, είνε ό άριθμός 3. Καλός άνθρω- ποί, ά)λά τόν εΐχα κάποτε στιτονοι- κοκϋρη καί μ' εδιαζε νά τοΰ πληοώ- σω τά νοίκια... Γι' αΰτό άναγκάστη- κα νά τόν σκοτ... Καί τώς>α άς παιιε
στόν άριΛμό 4.
Άλλά ή νοικοκνοά δέν τόν ακουγε
πλέον. Τό εϊχρ σκάσει τρέχοντας άπό
(τόβο. Καί ετσι άπο κείνη^ την ή ιιοα
ό φοιτητής 6έν την είδε πειά νά τοϋ
ζητήσΐ) τό νοΐχι.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ι3"
•Μάλιστα, ιιάλ ιστα, καί άμέσω;.
—Άλλά. κυρία, έίηκολούθιιβτν ό
((■οιτητής, δσο γρήγορα κ«ί αν κάνω
δέν θά απορέσιο νά ο;ύγιο άμέσιος αν
δέν ιιέ ί
καί σεϊς.
_Ε,7αο;στω.
Τότε ό "νοιτητής επλησίασε σε κ.α-
Λοιο ντοινάπι, τό ανοιξε αέ την μεγα-
' βλ άό έ
πληροΰντο
των.
πάσαι αι
Ή αυτή ίδέα ήτο βάσις τή; μυ¬
στικάς «Λευκή; Αδελφότητος» ή¬
τις ήκ.μασεν εν 'Αγίω Φααγν.ίσκοι
καί άπεκαλικρθη ύαο μιά; νκίνι-
ποία ι
νά
νή, ήτις μαζύ μέ τόν ύπεράνδρα
„ τής άποικίας επρόκειτο νά γενντϊ
ιΰ ο>| τόν νέον Μεσαίαν τοΰ κόσμον.
Διά σειράς διατυπώσεων έκά-
έΊιπιστεύοααι, άλλ 1 σάς
νά μή τό .ιήτε σε κιινένα,
είνε ή .τρώτη νοικοκνοά μου. Είχε
την άνοησία νά μοΰ ζητήση τά νοίκια
τριών μηνών τά όποΐα τής χρειιστοΰ-
σα. Και τότε... Προσεξετε μή σ.ιά-
σει' Είνε ό άριθμός 1 τής ονλλογής
μου'
—Κΰριε' έ<((όνα|ε τρανλίζοντας ή γνναϊκ.α, ή ότοία γινόταντ ολοέν ι καί πριό χλωμή. Ό φοιτητής χωρ'ι;: ν' ά,ποκ.ριθίι Ιβγαλ.ε- (ίτό τό ντου/ άπι δεύ¬ τερον σκελ.ετό. Άϊτίι είνε ή νοικοκυρά τοΰ είχα Σ-οφό; -/.Λθτ,γτ,τής τής Έντοαο- λογί'ας έ/.ϊ^"/3!το είς <υναν7ττ:ί)φτ·,ν ότι άνεκάλ.'ψε νεον είϊος /.άννωτςος. Και ό άττεϊος τής παρέας: Βάζω στοίχϊ>μα πώ; το κοιι-
ι άναν.άλ/νΐ τον /.. ν.β
/.Λ! όχι αΰτίις τί)
* * *
Ό στ?7ττγός Λάμτ/ο; έπέ-λητ-
τί κάζοτε αξιωματικόν ίιά σοάλμϊ.
—Δέν 4)ά το "/.ά;χω πλέον στ:7-
τηγέ.
—Μά :έν είναι θάνατόν στόν
πόλε;χο νά ν.άαγ; κανεΐς 5->ο <ρο:ές τς ίϊ'.ο λά^ος, ε'ζεν ό Λά'Ααν0-- ♦ * · " ■ Ό Δηααρατος είς κάποιαν ζλΙτ- γ,Τ[ν ^αίώ^α -/.αί καΓΓ-ος ξ'.χ ν./ τον Γε'.ράςγ; τόν ηρώτησε: Ι — Λό·.-6ν, Δτ,μάρατε, σ'.ωπάς- ΤΛ:ά γε ά-ό μ,ωρίσν ή ά-ό Γ/.λε'- έά κ2; ί —Ό ?έν είναι >,.,-,"
στι·ς άσειινοτέρας των προηγουμί δταν αρχίση νά σ-τουδάζω
·<7. Λ
ΟΤΙ ΟΑ ΑΝΑΣΤΗΘΗ— Η ΑΡΧΙΕΡΕΙΑ
ΙαΙΟΝ ΤΗΣ "ΕΚΤΗΣ ΣΦΡΑΠΔΟΣ'.- ΜΙΑ ■
^ΑΗΣ ΓΚΑΡΛΑΝΤ Ι*ΙΕ ΤΗΝ "ΑΠΡΙΑΙΑΤΙ-
ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ.
άξιωματικό;
: συνελήφθη και
Ιιαν τ,,
σημερινάς -κοινωνίας.
Παρομοία σχεδόν τρα^οια ε
φερεν είς φώ; την ερωτικήν θρη-|
σκείαν τοΰ Τσάρλες Γκάρλαντ, ε-'
χουσαν ώ; εοραν της την πλουσίαν'
αύτοΰ ϊπαυλιν «Άπριλιάτικη Φάρ-
μα» πλησίον τής πόλεως "Αλλεντά-
, ^υ1ι^ίσθη είς την οι·ν εν τη Πολιτεία Πενσνλβανί-
Τό φύνο: ή™ ηί Τ
,,/ονι/ίσΐΊ ν.αι ότι έκβι-
ίν άδαμαντοκολλητον
όμοιον επάνω εις
ί6»ίθη εις την
Ή ο/.ια τυΓ Τσαςι/: ς Γ>·αρ/(χτ, .τ/ηπιον τοϊ' Α/Λεντάουν, Πινοτ/ Ικζ>ίας,
ότου ό ϊδ ος ί1ϊ ώς άρχηγός έοιοτΐ/·ής ί
ιν τί];. Ό κόσμος ουδέποτε
9η τί|ν αλήθειαν τοΰ φόνου
ι, είναι ό'ιιως βέβαιον ότι αν
ειρίδιθλ' έκίΐνο δέν εβνθίζε-
ιήν καρδίαν τή; νεαράς Γ<τ/ αύτη #ά ήτο σήμερον μία αναριθμήτων γνναικών, το·.· •η άοή έ'χει οη>.ητηρ;ασθί)
- φανατικών θρΐ|σκεντικών
' των λεγομένων αυτών έ-
ίτη; φύσεοο;, οί όποΐοι περι-
.-«ίντα; τού; νόιιονς τή;
νων, τ'| νέαοα τραση/.υτος εισήχθη
είς τα μι·ατΓ(οια της; 'Αδελφότητος,
τή; οποίας αρχιερεί* ύ.τετίδετο ό
γτο ή κ. Γκέοτροιντ Ρά:;, έχουσα
Ι ώς βοηθόν την δεσποινίόα 'Έομα
Γκίμπς. Ή Κάοολιν κατελήφθη υ·
ι πό ποαγματι/.οί1 τρόμου ναΐ . πο>
δο>σεν εί; την άστΐ'νοιιίαν τα τελοΰ
μενά. Τότε 6 κύσμος έλαβε γνώσιν
τή; μυστκης αυτή; θΌΐ,σκ.είας.
Μία όπΐΐδός μυστικάς θρησκ.εί-
α;, ή όιοία άπέψυγεν £ιο; τώοα
τραγα,'δίαν κ.<.ί έσάιθ,] έκ μεγαλει¬ τέρας τιμαΐαία; έ/.τος τή; ?κπλή ξεω; ότι «οί κατοικοϋντε; εί; ΰά- λινα σπίτια όο"'£ίλθ"ν νά ΐ/δύί'>ντ«ι
εί; τα σκότει νά». ήτο ή «Θεά τού
ΊΙ/ίοιν κ. Ούώρντ Λάιχ, έν τΓ| πό
/εί Λανα τή; Χέα; Ίερσεης. ίΐ
κ. Λάιχ, μία άπό τα; ώραιοτ^ρος;
γιναΐ/ας τής Άμεοικής, είναι α-
φωσιωμένη λάτρις τοϋ Ηλίου "/.αί
τοΰ ήλιακοϋ φωτό;. "Εκτησε λοι-
πόν οικίαν, όλην εζ ύάλου, έφ' ε¬
νός ήλιο<ρ<υτίστοχ· λόφου δεσποΖον- τος ενός έκ των θελκτικωτέςων το- πίων τής Κομητείας Ρό*/λαν κ.αί Ι ήρχισε νά περιφέρηται φοροϋσα ό¬ ϊ σον τό δυνατόν ολιγώτερα ενδι'μα- τα π.ρό; σκάνδαλον των γειτόνων. ι Είς τοΐ'ς δρόμονς έπεριπάτει χο>
; ρί; καπέλ/Λν καί χο>ρίς κά7.τσε;.
| 'Εντός τή; οίκία; τη; — δύνασθ1-"
1 νά φαντασθΓ|τί. Ά?,).ά τότε ά/.ρι-
■ βώς αί αρχαί έπενέβησαν καί είπον
Ι τόν λόγον των.
"-------1ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
μέλονς τή; άποικία; της «Άποιλι- ' Γ| ^ΤΤ^Γ^;ΡΙΓΤη,
άττκης Φαρμας». |1 ΤΡΠΥ ΥΚΡΑΡΤΠΙ
Ο Γκάρλαντ έστάλη εί; την ϋΙ Ι Ι 1-ΙΖ. £!ϋΐ'-! ϋΙ
φνλακήν καί ό'ταν άπεφυλακίσθη, ------------
ή σύζυγός τού. Μαίρη Πρέστων Χ« ™- ?ν«- Τ<Ητητή: τή; ίατο!- ~Λνο>, ή κ. Οίπο^ντ
Λ αι χ, ίϊοπα τ<»ι· 1 Ιλ ίου. η ό.-τοκι ε χ.τισεν έν Νανα/. τής Νέας Ίεοσεης ΰαλίνην ι>ίκία ίί
ττς>οιν.ά/.εσι κατιιγ.ί
νάκτησιν των γ: ι
τόνων της, διαυε
νούσα έντός αϋ·ή
ήιιίγρμνος. Λεϊκι.
ό Τσάρλες
IV
ά >
ι αντ, όστις π; .>ι·
^ΐρόνησε κλήρον < ί αν εξ ενός έκ«~ >
μνρίου δ<)λ/ «.<.·. δπο)ς Ίδιιύσΐ) εο ί χήν (Ηοι/ικ1 ,Η "Ειμυ Χυ,δσων, «νω, έκ Μπρόκτων, ττ1ς Μεσσαχουσέτ- της. ή όποία έμε- *υσθη υπό όπαόών «υστικής θρησκεί- βξ, καί ϊί,ρέθη είς εν καταγιί,γιον τοϋ Μοντρεάλ. ας. Η σχετική αποκάλυψις προήλ¬ θεν ίκ τής μυστηριώδους ταφής έ- νύς αποθανόντος βοέίτους τρ.ών μηνών, Άπαραλάκτω; ώς οί Ί>
ρασταί τΓ|ς Φύσεως, μεταξύ των
ύποίιον εΐχε παρασυρθή ή Κόμησ-
σα Βέρνετ — Λόρντ, όν «ο καί οί
αποτελούντες την θρησκείαν τοϋ
Γκάρλαντ, πϊριεφΓΟνοι-ν τελείω;
δλα; τάς έ,πισιιιιου; διατυπώσεις
τοΰ γάμοι», τά δέ παιδία έγίννών-
το καί έμεγάλωνον ώ; μέλη τής Κοι
νότητο; -καί δχι ώς τέκνα ίδιαιτέ-
ρων οικογενειών. Έκ. των γενοιιέ
ν<ον άνακ.ρίσεων απεδείχθη ότι τό (^οθανον ΐΊρέφο; ήτο τέκνον τοΰ Ι'κάρλαντ καί τής Μπεττίνας Χώ <>ι», πρό» ην δυΐ'οοιογπκρου ν «ι νΓ1
'η σν,υγος τού -νιαιυΐ| ιιυιοινυνι ......-- ......
Ρέν Γκάρλαντ ήγε (Λ κατ' αύτοΰ κί>- στί|ν 'Ιτ'ι}'α κ.ητώρθωσε νά μην Ι
άνωγήν επί διαζνγίω, άναφέοονσα ·7/·'ΐ?ϋ)λ1.! το λϋίκι τ0° οωαατίον στό,
ι' ' ' · ' ' Γ ^ ; ·* , οποίον ειιενε.
εις τ.]ν κατηγορίαν τη; εςη/.οντα ο, Ή νοικοχυο,^ ή ΟΛθία ,» βαοε^ |
νυματα γυναικών — ιρωμενχον τού ^ —οιιιέλη "τ>?ιί; ολοκλήρους ιφας|
Ι /.αρ/.αντ. Σημειωτέον ότι ο Γκαρ-τά ν0{κια ποΰ τής χρεωστοΰσε ό (τοι-Ι
/αντ εϊχε κληρονομήσιι 1.000.0ΟΟ1 τητής, άτκΓάσισε νά πάη ή ιδία στό
(ν /^.άρια, άλλά δέν εδέχθη την κλι,-1 δωιιάτιό τού καί νά τα ζητήση,
ρονομίαν καί" άντ" αυτής ΐδρυσε' '° φοιτητής, ό οποίος εϊχε προίδει
την ρ'ηθεϊσαν άποικίαν. Τό δι/.αστή αυτ'' τ'ΐν "Ζι Η'χάριστη έπίσκεψη, πε-
οίον'δέν έβράδιη-ε νά ΥθθίΓ/ήσηΌ^'* άτάραχος τίιν νοικοκυρά τού.
τοδ»αξΰγιονΚατάτήνδίκηνέγνώ-ι 7"ϊίι01!· .ίπεν ^^ 110^ ^Τ*
ο » ! π ι ·. ' ι στο διοματιο τού, και χωρις προ/ ο-
οθ, οτιοΓκαρ/^ν'τ προηγουμένως1,,^ . ^ ΐΜ). πλ ώσετε τά νο(κια
.(χεν ιδρυσΐ) και άλλας παρομοίας ποι-,-(ιοΓ, χ00)(Ττ(ϊτε Γ, αλλοιώς νά ιιοΰ!
οιοτικας αποικιας εις διαφόρους κΗΥΡτε τί) χ^ρη ν> άδειάσετε το δω-1
το/.εις τής Άμερικής, ρνθα οί ά- αάτιο. Ι
ιαρτίζοντες αύτάς ε'ιζων όπως ήθε- —Κα/α λοιπόν, φενγω' «Ιπεν ό φοι-
/ όν. Ι τητής
Ελευθερία άπό παντός περ ορι-
I
σμοϋ είναι τύ κυριώτερον γνώρι-
σμα των όπαδών των παραδόξων
αυτών έρωτικάν θρησκειών. Μία
τοιαύτη θρησκεία, υπό την άϋχη-
γίαν τοΰ Άλάίστερ Κράουλυ, έ-
κολάκευε τοι; όπαδούς ττ]ς, /.έγο" ^νυιι, ,,„,, „,.., ...____,.
σα είς αύτσί>ς ότι είχον χρέος νά' λειτέρα άπάθεια κα'ι εβγαλε άπό αέσα
ευΛ'τείνουν εί ςτήν δΐ)μιουργίαν νέ- ί'να τεραστία σκελ.ετό.
αςφιΛήςϊΗ ύπερανδ<)ών καί {πϊο- - —©« λάδετε τόν κό-το νά τόν 6ά- νυναινών καί ότΓ ευθύς ώς έπήογ: Ιλετρ στό ι^αονλό μου; το ή τελεία κατάογησις των σηαε- , ~Τι ε1νε αντ0,; ρωτΐ) οη·ων κοΐλΐονινων υεσ»ων, τα ε^Γ- ν- < » είπε. Άγαθωτάτη γυναϊκα, μοϋ ιζή τησε δμως τοία νοίκια ποΰ τής χοεω- στοΰσα καί... Βαλτέ την, σάς παρα- καλώ, έπάνο) στήν άλλη. Είνε ό ά- ριθιιύς 2. Ή νοικο,ίυρά τα εΓχε πειά όλότελ.α χάσει καί μέ γουολωμένα μάτια /.ύτ- ταίΐ σ«ν χαζή τόν νοικιάρη τη;. —Αίτό;, ίξηκολούβησεν ό (, ο1 τη τή;, είνε ό άριθμός 3. Καλός άνθρω- ποί, ά)λά τόν εΐχα κάποτε στιτονοι- κοκϋρη καί μ' εδιαζε νά τοΰ πληοώ- σω τά νοίκια... Γι' αΰτό άναγκάστη- κα νά τόν σκοτ... Καί τώς>α άς παιιε
στόν άριΛμό 4.
Άλλά ή νοικοκνοά δέν τόν ακουγε
πλέον. Τό εϊχρ σκάσει τρέχοντας άπό
(τόβο. Καί ετσι άπο κείνη^ την ή ιιοα
ό φοιτητής 6έν την είδε πειά νά τοϋ
ζητήσΐ) τό νοΐχι.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ι3"
•Μάλιστα, ιιάλ ιστα, καί άμέσω;.
—Άλλά. κυρία, έίηκολούθιιβτν ό
((■οιτητής, δσο γρήγορα κ«ί αν κάνω
δέν θά απορέσιο νά ο;ύγιο άμέσιος αν
δέν ιιέ ί
καί σεϊς.
_Ε,7αο;στω.
Τότε ό "νοιτητής επλησίασε σε κ.α-
Λοιο ντοινάπι, τό ανοιξε αέ την μεγα-
' βλ άό έ
πληροΰντο
των.
πάσαι αι
Ή αυτή ίδέα ήτο βάσις τή; μυ¬
στικάς «Λευκή; Αδελφότητος» ή¬
τις ήκ.μασεν εν 'Αγίω Φααγν.ίσκοι
καί άπεκαλικρθη ύαο μιά; νκίνι-
ποία ι
νά
νή, ήτις μαζύ μέ τόν ύπεράνδρα
„ τής άποικίας επρόκειτο νά γενντϊ
ιΰ ο>| τόν νέον Μεσαίαν τοΰ κόσμον.
Διά σειράς διατυπώσεων έκά-
έΊιπιστεύοααι, άλλ 1 σάς
νά μή τό .ιήτε σε κιινένα,
είνε ή .τρώτη νοικοκνοά μου. Είχε
την άνοησία νά μοΰ ζητήση τά νοίκια
τριών μηνών τά όποΐα τής χρειιστοΰ-
σα. Και τότε... Προσεξετε μή σ.ιά-
σει' Είνε ό άριθμός 1 τής ονλλογής
μου'
—Κΰριε' έ<((όνα|ε τρανλίζοντας ή γνναϊκ.α, ή ότοία γινόταντ ολοέν ι καί πριό χλωμή. Ό φοιτητής χωρ'ι;: ν' ά,ποκ.ριθίι Ιβγαλ.ε- (ίτό τό ντου/ άπι δεύ¬ τερον σκελ.ετό. Άϊτίι είνε ή νοικοκυρά τοΰ είχα Σ-οφό; -/.Λθτ,γτ,τής τής Έντοαο- λογί'ας έ/.ϊ^"/3!το είς <υναν7ττ:ί)φτ·,ν ότι άνεκάλ.'ψε νεον είϊος /.άννωτςος. Και ό άττεϊος τής παρέας: Βάζω στοίχϊ>μα πώ; το κοιι-
ι άναν.άλ/νΐ τον /.. ν.β
/.Λ! όχι αΰτίις τί)
* * *
Ό στ?7ττγός Λάμτ/ο; έπέ-λητ-
τί κάζοτε αξιωματικόν ίιά σοάλμϊ.
—Δέν 4)ά το "/.ά;χω πλέον στ:7-
τηγέ.
—Μά :έν είναι θάνατόν στόν
πόλε;χο νά ν.άαγ; κανεΐς 5->ο <ρο:ές τς ίϊ'.ο λά^ος, ε'ζεν ό Λά'Ααν0-- ♦ * · " ■ Ό Δηααρατος είς κάποιαν ζλΙτ- γ,Τ[ν ^αίώ^α -/.αί καΓΓ-ος ξ'.χ ν./ τον Γε'.ράςγ; τόν ηρώτησε: Ι — Λό·.-6ν, Δτ,μάρατε, σ'.ωπάς- ΤΛ:ά γε ά-ό μ,ωρίσν ή ά-ό Γ/.λε'- έά κ2; ί —Ό ?έν είναι >,.,-,"
στι·ς άσειινοτέρας των προηγουμί δταν αρχίση νά σ-τουδάζω
·<7. Λ
,ΚΘΧΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ττνΡΤΐΚΤΤ. » ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, η*.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Καί χάλι σήμερα ό Λάθουρας, γ
αιωνίως παραχωρούμενος τής χαοέ-
ας μου, τταραχονιέται εγγράφως δι'
έμοΰ, ρέ Κατ·.νάκ·. μου, γράφων α¬
κολούθως :
«(Μοτκοόρωμάνε, μωρέ Τζογε
μου, ουλες οί Άτθίϊες εσχάτως, έ-
χίσης καί ο! χηγαίνοντες συν μυ-
ροφόροις γυναιξί 7.αοαλλιέροι. Ώς
καί οί χλύστρες καί ο! μαμμήοες
χατασκευάζονε έντόχιο «όριγ·/.άν!»
Βάζουνε, οηλαίή τή ρίγινη μέσα
στής μχοτίλιες δρασμένη καί μου-
σκεΰονται όριγκανοε'.δώς. Τό γυναι-
κε?ο φϋλο γίνεται λούτσα σήμερις
άχο τσίχρ κι' άχο ϊιάφορα μαρα-
φέτια. Π άς στήν έκκληΐία, 7.;' άν-
τίς νά σοΰ μυρίση λιδάν: σοΰ σχάε·.
τή μΰτη άφ' τό γυναι-Αωνίτη τό λε-
ρωμένο μ,χλέ χοϋ φοράνε οί έν./.λη-
σιαζοΰμενες, αίτινες καί αί όχοία·.
2έν μεταίαίνουν στον οίκον τοΰ βΐ-
οΰ χοϋρ διά χροσευχή, άλλά γιά
κόρτε καί γιά ψούνισμα γαμχροΰ.
Κάνουν» τό σταυρό τους κι' άνάίου-
νε τό κερί τους νά κάνη τό Οάγμά
τού ό "ΥΛ!ί'.3τος, νά δρεθοΰνε «ψη-
τά» μχεγκενοειϊτί νά κοχοΰνε 7.α-
ταλλήλως. Άττα, ρέ Τζογέ μου.
Τα γυναικεϊα κ&^αλάκια τής χα-
ληάς Αθήνας δέν μυρίζουνε χε:ά
••χυνε μχάν.ο μέ μυρωίιές. Τί) ΐΊα-
λαλάω. /λ οχοια εχει τό θάρρος,
άς μ.5ς ξΐαψέψη. Όρ-!~ε; Σέ φιλώ,
ΛΑ&ΟΥΡΑΣ.
Διά την αντιγραφέν,
Ο ΤΖΟΓΕΣ.
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Κατά τό 1814 όλοι ο! Παρισινο:
ϋ Ί~ορο>ταν νά φέρουν όιςλα, έ-
ν γιά νά ά^οτελέσθον την
ρρ
Εκείνην την έζθ-/ήν κά^ε ΐτρα-
τιώτης έντύνετο δ~ως ή^θελε κϊ'. ώ-
-λίζετο όπως μποροίσε.
Μ:ά νΰχτα ό ποιττής Ντεσωζ-.ε
ή'τχ^ σκοζός είς ενα σ-/.οτίίνόν ά-
πόν.εντρον δρόμον, ώζλ'.σμένος α' ε¬
να ~2τληο ντονφέν.ι, σχεϊον κατε-
στρ^χμ,ένο.
Α'^νης άκούει άπό, μα/ρ^ά ΰτθ-
τςτε; φωνές καί Ιλίτν. νά πλησιάζη —Πώ; «ά ΛληηοΊσω αϋτά
ν.ατ; η;υ -ερπατοΐε με τέσσαρα
Ν
αολόγια, γυναΐκα, μέ τα τόσα λίγα
ί
.τΐεις στό ώραιότερο μέρος!
6ώς τό
7.οτσί?ες ψαλιίισμένες άλά γκαρσόν, > '^ύ ίεν
έρωμανε χατσουλί τοϋ Κοτΰ. Άν ι
χλησιάσης μ:ά άχο ϊαϋτες τής μόν-,
•ςέρνες χαρφυ;Αεροΰίες, σέ χαίρνειήί
μχο^α, καί 7.όέε:ς ρόδα μυρωμένας
Κάθε γυνή σήμερ'.ς σοΰρνει στήν ι
»^ „ , ■ ..- , ·.- - ιπου παιρνιο;
χοί-.α. Τρεμοντας σχεΐον ο Λτεσω- _και,μ8Γ) Γιάγ-,ώ, μή
ζέ, δά'ζει τής φωνές.
- Στα·θ·ήτε, γιατί χυρ
— Μέ συγχωρεϊτε, αύριε, τοΰ ά-
τταντί μ·.ά ^.ωνή άχο μακρυά. είναι
ό σκύλλος μου ϊέν έ'-/ε· ντουφέκ:.
-—"Λ, ο;χεν ό
νοντας θάρρος. Δέν εχει,
τουφέ·/.: ό -σκύλλος σας;
II
ερίερ-1 Τού Σά:·δατου τοΰ δράϊυ,
όν, γιατί σέ μενά συαδαίνε! άκρ'.-ί την Κυριακή χρουγί,
αέ διακό-
Ντεσωζιε παι.:-[ ,Η ^ ούβριγιοππουλ.*
το ντουοε·/.!
ϊ
ή-δγα νά σιργιανίσοϋ,
μ^ροϋς την Ούργ
ήίρα υ.-.ά Βριγιου-ούλϊ,
■/.'.' ήλια'όταν.,
ν.Ι μά σημίνιου τάσι
ό
Σε μ:ά κωμότολι τής Γαλλίας,
της, εντος της οχοιας συμ-[ενα; ταόερνάρης, εχϋ -/.ρεμάτει ε-|
μέ
"/τέν;,
η -/.αρϊια ττς, το αί-
τα της. ό λόγος της, οί δρ7Λ·.
της καί τα ϋχοϊέλο:τ:α κι' ά χ ό
μ. : ά χ λ : α ρ ά μυρουδιά.
Γ'.' αΰτηνε δίνε; τή ζωή της. Το{ «"Ο^Ο! ^.χαίνουν έδώ γ;ά νά χιοΰν
Κράτος εσχάτως έχήρε μ,υρουϊιά -/.ρασι, χρέχε·. νά σκέχτωνται, ότι:
«Τέσσαρα χοτηρια κάμνουν μιά
ςω αχο το μ αγ α, ι τού μια χ
στήν οχοίαν είναι γραμαενες οί ε¬
ξής συμ:ουλές χράς τοΰς χελάτας
τού:
την καταναλωσ; κα·. φορο/.ογαε: α-
γρια τα άρώματα. "Οσο δμως ν.αί
νάτάφορολν;·ή<ΓΓ,, ο! κυρίες μας θά άγίράζουνε. Καί νομίζουνε, ρέ Τ'ζ,ο- γε μου, δτί μας σκανταλίζουν ο! άιες χ τά χρω',χζτχ τ.ον ίάζου- έ ί λίτρα καί ρ ρ γιά νά φερο.ν δ^ατό »"Οτ; τί; ϊ λίτρες κρασί φτάνουν ατό κε·φ; άνοίγει εΰ- ή ή ργ νε. Δέν μάς σκανταλίζουνε ζχμ,αίν. Μάς προκαλοϋνε την άη»5ία καί μάς φέρνουνε ίυζάζχΧι τοϋ σ-ομάχο-υ. Σ' έμόίς άρέσουνε ο·! μοσχομυρισμέ- νες άπο νρ·κοκυρωτΰνη κοπέλλες έ ώ ά νολα Ί·ά ^^;ήτησ'. ήτις καταλήγει άς:όλογα σέ καυγί. "Οτ>. ενας καυ-
γίς φέρνε: στήν παρεα δύο χωρο-
ςύλικες καϊ ότι ο: δυό χωροφύλακες
άό ί ά
φερνουν ενα αστυνομο χ<ου "χωρρις να ζΐύζτ^τ κανένα, όίηγεϊ την χαρέα στή φυλα/.ή κι' —Έλα Ονδριγοο-οΰλα. νά γίνης Χριστιανή ά λΰ Σέά νά λοΰζισι ν' άλλάζης Κυριακή, κ; νά μ'.ταλαίαίνης Χριστοΰγιννα, Λΐμ-ρή. —-Στάσου, Ρουμιέ μου, στάσου, Χά τ,ί να τή,ς τοϋ χώ «Μάννα μ' Ρουμιός μ: τ>ελεί,
νά γίνου Χριστιχνή,
%'. νά μϊτχλαδαίνω
Χρ'.στοΰγιννα, Λαμ^ρή...»
—Καλιά 'χο^ τ)υγατέρα,
ί "Αδ ά ί
σ:·/α:·λ&μαστε έκείνες τ.ώ κά- στήρΐο...
—Τι 6λέ.τω; μά-
τωσαν τα χείλια
σου; "Αφησε ό" ί-
μ« πού ξεΰρω, νά
σοΰ τα γιατρέψω.
στοΰν "Αιίη νά σί
ρά Ρουμιο νά χά
ν ά τουν είχώ γα;χπρό.
υστερα στό 5ΐ7.α- —Στασου, Ρουμιε μου στάσου,
να χά<ο να -φοοριθω, νά ίάλου τα χρυσά" μου, νά σί στεφανο.>0ώ...
Νά μή &ά μί χιράσης
αχ' την Ούδριγιακή,
μή θά μί ϊή ν;1 μάννα μ'
ή σκΰλλα γι' ά'-ιστη.
Ι Μόν: νά μί χιράσ^ς
1 ^ άχ| την Άγιά Σοΰφιά,
νά δάνης τόνομά μου
) κυρά Αναστάσα.
ι.Ίχτές χρ<>χ/τές την ειδα
^ στοΰν ν.άχου χουταμό,
κ: κάντ3ν στοί» χηγ ■'■*
κ:' άνέόαζί νιρό,
μακρ' ήτοτ> τοΰ
κουντό 'ταν τοϋ σκο:νί,
ιο ίραγκα να χ/.ηρωση το ε-
νοίν.ιον χοΰ χρωστάε·..»
(>Τή ίυ^τ^χισμενη την γυναίκα,,
έψιθύρισε αε συγκίνησιν ό Ροσφόρ,Ι
?το:μος νά βάλη τό χίρ! τού στήν
—αί ή ίυστυχία τής γυναίκας
αυτής είναι κάτι άφάνταστο. Είνα:
άίΰνατον νά άντ:κρΰτης την καταν-
ϊ
νι
γωνια τού 'ρ'.ΐ'^ =;ι
Μία ή ώρα το χρωΐ.
— ΙΙαρντόν, κίρ-.ε, 6ί ·ι-λ
τι. αν -χαρ'/γ;
σατε να αου
-—Λώστέ μου τοϋ είχε τίτΐ ό Ρο-
οφόρ τό όνομα 7.αί την ίιεΰθυνσί της
νά χάω ν ά την δρώ.
— "Α! δέν είνα·. άνάγκη νά ύτΛ-
δλτ;θ·ήτε σ-' αυτόν τόν 7.όχο. ΕΙμα:
ό σ-;τονο;ν.ο7.ΰρης ττς. Δώστέ μου
τα 75 φράγκα 2;ά τα ένοίκια χον»
μοϋ χρωστάΐΐ καί χάρτε την άχό-
Η ΙίΕΙΙΙπΠΥΜΟΣ
^ Ξέρετΐ τ: Όεωροΰν χρότυχον ιηι-
ζυγου οί Κινεζο::
Νά; ντρεχετα:. Νά ά-,'αχάτ; την
εδερά της, γιατ: αμα άγαχάε; την
χεθϊρά της, θά λατρεύη καί τόν
εοω χ'.σο;
—Τότΐ, 7.υριε, ίεν ^τ.ί
6ος νά μίς ένοχλήση κανείς. Έ-
χετε λοιχόν την ν.αλωσΰνη να
ςώσετε -ό Εαλοτ^τίόν σζς, το
τοφυλάκ:όν 3άς καί τ: :ωλ>ι
* * *
Κάζοιος «μαίτρ ντ' ότέΧ»,
υαστής ένίίουσιώίης τοΰ Πά:
έςηγοΰσε τα τελεοταϊζ επιτύχη -ε1-
;ά;Λατα χού έγιναν είς τό ίνστιτουτο
—Είνα: χράγματ; τόσον έχιτυν,ή
όχως τα λέτε; -χρεττ,ρητεν ενα:
χελάτης.
—'Αχολΰτως. Σν^¥ηι, Οτι
τό το ΧΛ·υνέλι χοΰ τρώτε
τρείς φορες, κι' όμως...
φουντων.ν οί μηλιες
άνθοΰν τα
ρ,
κι' οί τσιτρουλιμουνιές.
(Δημοτικό τής Άργενος)
Συλλογή Στρα-ή Κ
ΙΡί¥ρΐΕΣ
—"Οταν ενας «3ρας γελί 5-
σταδή >.α! £—-υ δρεθή, νά'κα-
ταλάδετε ττώς οί γυναίκες το ν "έ¬
καμαν νά κλάψη χολυ.
—Τή-; ^άγάχη την αί,τβάνεται ϊι»-
νατα και εντονα μονάχα έκεΤνος χοΰ
ίεν έκμυττηρεύετα; στή γυναΐκα χοΰ
αγαχαε1..
. — Ή ^ωή είναι ενα λουλοϋί; /.*:
ο ερωτας το^μέλι τού.
,~. *Αν £λθ! °;· «νθρωχο! εΐχαν
τα αυτα χροτερήματα 7.*: έλαττώ-
υατα θά ήτο εΰν,ολον νά ί
Λς χαραν.τήΐα- σαν
Έκείνη.— ΕΙδες
τή δροσιά επάνω
στά λουλούόια μας;
Έκεϊνος.— Ναί,
άγ4τη μου. "Οταν
τα 6λεπω μαραίνο-
ιιαι συλλογιζόμενθς
ότι κ' αύτά έά
καν μέ ,τίστωσι.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Καί χάλι σήμερα ό Λάθουρας, γ
αιωνίως παραχωρούμενος τής χαοέ-
ας μου, τταραχονιέται εγγράφως δι'
έμοΰ, ρέ Κατ·.νάκ·. μου, γράφων α¬
κολούθως :
«(Μοτκοόρωμάνε, μωρέ Τζογε
μου, ουλες οί Άτθίϊες εσχάτως, έ-
χίσης καί ο! χηγαίνοντες συν μυ-
ροφόροις γυναιξί 7.αοαλλιέροι. Ώς
καί οί χλύστρες καί ο! μαμμήοες
χατασκευάζονε έντόχιο «όριγ·/.άν!»
Βάζουνε, οηλαίή τή ρίγινη μέσα
στής μχοτίλιες δρασμένη καί μου-
σκεΰονται όριγκανοε'.δώς. Τό γυναι-
κε?ο φϋλο γίνεται λούτσα σήμερις
άχο τσίχρ κι' άχο ϊιάφορα μαρα-
φέτια. Π άς στήν έκκληΐία, 7.;' άν-
τίς νά σοΰ μυρίση λιδάν: σοΰ σχάε·.
τή μΰτη άφ' τό γυναι-Αωνίτη τό λε-
ρωμένο μ,χλέ χοϋ φοράνε οί έν./.λη-
σιαζοΰμενες, αίτινες καί αί όχοία·.
2έν μεταίαίνουν στον οίκον τοΰ βΐ-
οΰ χοϋρ διά χροσευχή, άλλά γιά
κόρτε καί γιά ψούνισμα γαμχροΰ.
Κάνουν» τό σταυρό τους κι' άνάίου-
νε τό κερί τους νά κάνη τό Οάγμά
τού ό "ΥΛ!ί'.3τος, νά δρεθοΰνε «ψη-
τά» μχεγκενοειϊτί νά κοχοΰνε 7.α-
ταλλήλως. Άττα, ρέ Τζογέ μου.
Τα γυναικεϊα κ&^αλάκια τής χα-
ληάς Αθήνας δέν μυρίζουνε χε:ά
••χυνε μχάν.ο μέ μυρωίιές. Τί) ΐΊα-
λαλάω. /λ οχοια εχει τό θάρρος,
άς μ.5ς ξΐαψέψη. Όρ-!~ε; Σέ φιλώ,
ΛΑ&ΟΥΡΑΣ.
Διά την αντιγραφέν,
Ο ΤΖΟΓΕΣ.
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Κατά τό 1814 όλοι ο! Παρισινο:
ϋ Ί~ορο>ταν νά φέρουν όιςλα, έ-
ν γιά νά ά^οτελέσθον την
ρρ
Εκείνην την έζθ-/ήν κά^ε ΐτρα-
τιώτης έντύνετο δ~ως ή^θελε κϊ'. ώ-
-λίζετο όπως μποροίσε.
Μ:ά νΰχτα ό ποιττής Ντεσωζ-.ε
ή'τχ^ σκοζός είς ενα σ-/.οτίίνόν ά-
πόν.εντρον δρόμον, ώζλ'.σμένος α' ε¬
να ~2τληο ντονφέν.ι, σχεϊον κατε-
στρ^χμ,ένο.
Α'^νης άκούει άπό, μα/ρ^ά ΰτθ-
τςτε; φωνές καί Ιλίτν. νά πλησιάζη —Πώ; «ά ΛληηοΊσω αϋτά
ν.ατ; η;υ -ερπατοΐε με τέσσαρα
Ν
αολόγια, γυναΐκα, μέ τα τόσα λίγα
ί
.τΐεις στό ώραιότερο μέρος!
6ώς τό
7.οτσί?ες ψαλιίισμένες άλά γκαρσόν, > '^ύ ίεν
έρωμανε χατσουλί τοϋ Κοτΰ. Άν ι
χλησιάσης μ:ά άχο ϊαϋτες τής μόν-,
•ςέρνες χαρφυ;Αεροΰίες, σέ χαίρνειήί
μχο^α, καί 7.όέε:ς ρόδα μυρωμένας
Κάθε γυνή σήμερ'.ς σοΰρνει στήν ι
»^ „ , ■ ..- , ·.- - ιπου παιρνιο;
χοί-.α. Τρεμοντας σχεΐον ο Λτεσω- _και,μ8Γ) Γιάγ-,ώ, μή
ζέ, δά'ζει τής φωνές.
- Στα·θ·ήτε, γιατί χυρ
— Μέ συγχωρεϊτε, αύριε, τοΰ ά-
τταντί μ·.ά ^.ωνή άχο μακρυά. είναι
ό σκύλλος μου ϊέν έ'-/ε· ντουφέκ:.
-—"Λ, ο;χεν ό
νοντας θάρρος. Δέν εχει,
τουφέ·/.: ό -σκύλλος σας;
II
ερίερ-1 Τού Σά:·δατου τοΰ δράϊυ,
όν, γιατί σέ μενά συαδαίνε! άκρ'.-ί την Κυριακή χρουγί,
αέ διακό-
Ντεσωζιε παι.:-[ ,Η ^ ούβριγιοππουλ.*
το ντουοε·/.!
ϊ
ή-δγα νά σιργιανίσοϋ,
μ^ροϋς την Ούργ
ήίρα υ.-.ά Βριγιου-ούλϊ,
■/.'.' ήλια'όταν.,
ν.Ι μά σημίνιου τάσι
ό
Σε μ:ά κωμότολι τής Γαλλίας,
της, εντος της οχοιας συμ-[ενα; ταόερνάρης, εχϋ -/.ρεμάτει ε-|
μέ
"/τέν;,
η -/.αρϊια ττς, το αί-
τα της. ό λόγος της, οί δρ7Λ·.
της καί τα ϋχοϊέλο:τ:α κι' ά χ ό
μ. : ά χ λ : α ρ ά μυρουδιά.
Γ'.' αΰτηνε δίνε; τή ζωή της. Το{ «"Ο^Ο! ^.χαίνουν έδώ γ;ά νά χιοΰν
Κράτος εσχάτως έχήρε μ,υρουϊιά -/.ρασι, χρέχε·. νά σκέχτωνται, ότι:
«Τέσσαρα χοτηρια κάμνουν μιά
ςω αχο το μ αγ α, ι τού μια χ
στήν οχοίαν είναι γραμαενες οί ε¬
ξής συμ:ουλές χράς τοΰς χελάτας
τού:
την καταναλωσ; κα·. φορο/.ογαε: α-
γρια τα άρώματα. "Οσο δμως ν.αί
νάτάφορολν;·ή<ΓΓ,, ο! κυρίες μας θά άγίράζουνε. Καί νομίζουνε, ρέ Τ'ζ,ο- γε μου, δτί μας σκανταλίζουν ο! άιες χ τά χρω',χζτχ τ.ον ίάζου- έ ί λίτρα καί ρ ρ γιά νά φερο.ν δ^ατό »"Οτ; τί; ϊ λίτρες κρασί φτάνουν ατό κε·φ; άνοίγει εΰ- ή ή ργ νε. Δέν μάς σκανταλίζουνε ζχμ,αίν. Μάς προκαλοϋνε την άη»5ία καί μάς φέρνουνε ίυζάζχΧι τοϋ σ-ομάχο-υ. Σ' έμόίς άρέσουνε ο·! μοσχομυρισμέ- νες άπο νρ·κοκυρωτΰνη κοπέλλες έ ώ ά νολα Ί·ά ^^;ήτησ'. ήτις καταλήγει άς:όλογα σέ καυγί. "Οτ>. ενας καυ-
γίς φέρνε: στήν παρεα δύο χωρο-
ςύλικες καϊ ότι ο: δυό χωροφύλακες
άό ί ά
φερνουν ενα αστυνομο χ<ου "χωρρις να ζΐύζτ^τ κανένα, όίηγεϊ την χαρέα στή φυλα/.ή κι' —Έλα Ονδριγοο-οΰλα. νά γίνης Χριστιανή ά λΰ Σέά νά λοΰζισι ν' άλλάζης Κυριακή, κ; νά μ'.ταλαίαίνης Χριστοΰγιννα, Λΐμ-ρή. —-Στάσου, Ρουμιέ μου, στάσου, Χά τ,ί να τή,ς τοϋ χώ «Μάννα μ' Ρουμιός μ: τ>ελεί,
νά γίνου Χριστιχνή,
%'. νά μϊτχλαδαίνω
Χρ'.στοΰγιννα, Λαμ^ρή...»
—Καλιά 'χο^ τ)υγατέρα,
ί "Αδ ά ί
σ:·/α:·λ&μαστε έκείνες τ.ώ κά- στήρΐο...
—Τι 6λέ.τω; μά-
τωσαν τα χείλια
σου; "Αφησε ό" ί-
μ« πού ξεΰρω, νά
σοΰ τα γιατρέψω.
στοΰν "Αιίη νά σί
ρά Ρουμιο νά χά
ν ά τουν είχώ γα;χπρό.
υστερα στό 5ΐ7.α- —Στασου, Ρουμιε μου στάσου,
να χά<ο να -φοοριθω, νά ίάλου τα χρυσά" μου, νά σί στεφανο.>0ώ...
Νά μή &ά μί χιράσης
αχ' την Ούδριγιακή,
μή θά μί ϊή ν;1 μάννα μ'
ή σκΰλλα γι' ά'-ιστη.
Ι Μόν: νά μί χιράσ^ς
1 ^ άχ| την Άγιά Σοΰφιά,
νά δάνης τόνομά μου
) κυρά Αναστάσα.
ι.Ίχτές χρ<>χ/τές την ειδα
^ στοΰν ν.άχου χουταμό,
κ: κάντ3ν στοί» χηγ ■'■*
κ:' άνέόαζί νιρό,
μακρ' ήτοτ> τοΰ
κουντό 'ταν τοϋ σκο:νί,
ιο ίραγκα να χ/.ηρωση το ε-
νοίν.ιον χοΰ χρωστάε·..»
(>Τή ίυ^τ^χισμενη την γυναίκα,,
έψιθύρισε αε συγκίνησιν ό Ροσφόρ,Ι
?το:μος νά βάλη τό χίρ! τού στήν
—αί ή ίυστυχία τής γυναίκας
αυτής είναι κάτι άφάνταστο. Είνα:
άίΰνατον νά άντ:κρΰτης την καταν-
ϊ
νι
γωνια τού 'ρ'.ΐ'^ =;ι
Μία ή ώρα το χρωΐ.
— ΙΙαρντόν, κίρ-.ε, 6ί ·ι-λ
τι. αν -χαρ'/γ;
σατε να αου
-—Λώστέ μου τοϋ είχε τίτΐ ό Ρο-
οφόρ τό όνομα 7.αί την ίιεΰθυνσί της
νά χάω ν ά την δρώ.
— "Α! δέν είνα·. άνάγκη νά ύτΛ-
δλτ;θ·ήτε σ-' αυτόν τόν 7.όχο. ΕΙμα:
ό σ-;τονο;ν.ο7.ΰρης ττς. Δώστέ μου
τα 75 φράγκα 2;ά τα ένοίκια χον»
μοϋ χρωστάΐΐ καί χάρτε την άχό-
Η ΙίΕΙΙΙπΠΥΜΟΣ
^ Ξέρετΐ τ: Όεωροΰν χρότυχον ιηι-
ζυγου οί Κινεζο::
Νά; ντρεχετα:. Νά ά-,'αχάτ; την
εδερά της, γιατ: αμα άγαχάε; την
χεθϊρά της, θά λατρεύη καί τόν
εοω χ'.σο;
—Τότΐ, 7.υριε, ίεν ^τ.ί
6ος νά μίς ένοχλήση κανείς. Έ-
χετε λοιχόν την ν.αλωσΰνη να
ςώσετε -ό Εαλοτ^τίόν σζς, το
τοφυλάκ:όν 3άς καί τ: :ωλ>ι
* * *
Κάζοιος «μαίτρ ντ' ότέΧ»,
υαστής ένίίουσιώίης τοΰ Πά:
έςηγοΰσε τα τελεοταϊζ επιτύχη -ε1-
;ά;Λατα χού έγιναν είς τό ίνστιτουτο
—Είνα: χράγματ; τόσον έχιτυν,ή
όχως τα λέτε; -χρεττ,ρητεν ενα:
χελάτης.
—'Αχολΰτως. Σν^¥ηι, Οτι
τό το ΧΛ·υνέλι χοΰ τρώτε
τρείς φορες, κι' όμως...
φουντων.ν οί μηλιες
άνθοΰν τα
ρ,
κι' οί τσιτρουλιμουνιές.
(Δημοτικό τής Άργενος)
Συλλογή Στρα-ή Κ
ΙΡί¥ρΐΕΣ
—"Οταν ενας «3ρας γελί 5-
σταδή >.α! £—-υ δρεθή, νά'κα-
ταλάδετε ττώς οί γυναίκες το ν "έ¬
καμαν νά κλάψη χολυ.
—Τή-; ^άγάχη την αί,τβάνεται ϊι»-
νατα και εντονα μονάχα έκεΤνος χοΰ
ίεν έκμυττηρεύετα; στή γυναΐκα χοΰ
αγαχαε1..
. — Ή ^ωή είναι ενα λουλοϋί; /.*:
ο ερωτας το^μέλι τού.
,~. *Αν £λθ! °;· «νθρωχο! εΐχαν
τα αυτα χροτερήματα 7.*: έλαττώ-
υατα θά ήτο εΰν,ολον νά ί
Λς χαραν.τήΐα- σαν
Έκείνη.— ΕΙδες
τή δροσιά επάνω
στά λουλούόια μας;
Έκεϊνος.— Ναί,
άγ4τη μου. "Οταν
τα 6λεπω μαραίνο-
ιιαι συλλογιζόμενθς
ότι κ' αύτά έά
καν μέ ,τίστωσι.
:ι Μ!ΐΞ».- κμίακη. ? νοεμβριού, ι»-»».
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗ! ΓΥΝΑ1ΚΕΙΑΣ ΜΟΔΛΣ
Ή άνωτέοω εικών δειχνύει την εξέλιξιν τής "υνακειίας μόδας Λατά το τελευταίον ετος. Ή
νεαρα κυρια είς το άκρον άριστερά, φοο,εΐ φορεμα τής παρελθούσης μόδας με φουστάνι κον
το «ος τα γονατα. "Ερχεται κατόπιν το φονστανι μέ τον ποδογυρον κάτω άπο τα γόνατα
Εφ' δσον προχ»βροαεν ιοός τα δεξι, βλέπομεν τα φοΐΌτάνια κατερχόμ«να ό?ονέ εως ότου
σήιιερον δια να είναι μια χυρία ντυαένη κατα την μόδαν, ιρεπει το φουστσνι της να σαρο>
νη τό εδαφος, ώς και προ δι>ο ή τριών δεκαετηρίδων.
Ωραίον Παοισινάν σχέδιον γυναι¬
κείον φοοε,ματος, ί.τιδειγβέν εσχά¬
τως εν Χεςι'
γΐΛοι/εϊον φόρεμα έκ λευ-
μα··ρου οατέν τής τε? ενηταί-
"ς ΓΙαοισινή; ιιόδας.
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗ! ΓΥΝΑ1ΚΕΙΑΣ ΜΟΔΛΣ
Ή άνωτέοω εικών δειχνύει την εξέλιξιν τής "υνακειίας μόδας Λατά το τελευταίον ετος. Ή
νεαρα κυρια είς το άκρον άριστερά, φοο,εΐ φορεμα τής παρελθούσης μόδας με φουστάνι κον
το «ος τα γονατα. "Ερχεται κατόπιν το φονστανι μέ τον ποδογυρον κάτω άπο τα γόνατα
Εφ' δσον προχ»βροαεν ιοός τα δεξι, βλέπομεν τα φοΐΌτάνια κατερχόμ«να ό?ονέ εως ότου
σήιιερον δια να είναι μια χυρία ντυαένη κατα την μόδαν, ιρεπει το φουστσνι της να σαρο>
νη τό εδαφος, ώς και προ δι>ο ή τριών δεκαετηρίδων.
Ωραίον Παοισινάν σχέδιον γυναι¬
κείον φοοε,ματος, ί.τιδειγβέν εσχά¬
τως εν Χεςι'
γΐΛοι/εϊον φόρεμα έκ λευ-
μα··ρου οατέν τής τε? ενηταί-
"ς ΓΙαοισινή; ιιόδας.
ΝΡΛΥ, ΝΟΥΕΜΒΕΒ 3, 1929
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΕΣΘΕ" ΤΑΣ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΚ
Ε Π' ΕΤΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΗΤΕ
Πόσες φορές σάς έφερεν ό άρ-.θ-
μός 13 κακήν τύχην:
Είσθε ν.αταϊ'.κατμένος γιά έπτά
χρόνια νά ίΐίστ,ιχήτε δΐότ'. έσπάσατε
ενα καθρέζτην;
Φέρετε τό ίρ'.τζιζο πόοΊ ενός
λαγοί είς την τσέπηι <τας γιά νά ότι τίποτε καν.ό 2έν σάς ς η; Πιττεύετε αύτάς ή ■/.' άλλας ί Λησμονήσατέ τας. θά είτθε —ολΰ καλλίτερα. Γιατί νά μή κάμετε την τού Ηαΐΐθλνθβη ώς την ή- μονιων είνε ή άστρολογία. Το:α3τα ζράγματα ήσαν καλά ίιά ' Οϊ πλείστοι των νεωτίρων .- •Πρό πολλών έτών οί χ/θρωπο: τάς ίοςασίας των παλαιών χρόνων. τούτοις, 2έν έ'χοιιν καμμίαν πίστιν ωνόμαζον τοΰς άστέρας πρός τιμήν ι ότε ό κόσμος ζανταχοό ευρίσκετο πρός τή; άστρολογίαν, ·παρ' 2λα των θεοτήτων. Ό πλανήτη'ς "Αρης ; έν τώ σκότει. ] -2^-χ. έκτελοΰν μερικάς άνοήτους ώνομάιθη -ρός τιμήν το3 θεοό τοϋ| Τοιαϋτα πράγματα ομως σήμερον | τελετάς, αί όποία! είνε έξ ίσον άκα- χολέμοο. Ή Άφροϊίτη -πρός τιμήν [ζρέπε! νά είνε άπι'στε..τα, σήμερον τής θεά"; τής καλλονής. Ό Ζεύς ότε ή έζυτήμη έζεγύμνωσε την φύ- ζρός τιμήν τοϋ πατρός των άνθρώ- σ'.ν άζό τα μ^τηρΐα καί άπό τάς ζων κα! των θεών τής αρχαιότη¬ αύτά ~Λ έ-'.3ρά τος. Σ^νεζ^!α ολων τούτων ίρονείτα: ότι τα ζαιϊιά τα όζοία γεννώνται έ-'.3ράσεις των αστέρων έζί των ; άνθρώπων ώς τάς ήννόο,ιν ο·. τ.χ- ληκ άν6ρω-0!, 7.α! -/.Λτεττη-ε την άττρολ<;γ!2ν άκρίβή έζ'.-τημην τής τόν άττεριΐμόν το5 Άρεώς ι άττρο/ο;ιίας. Κάβε άττρονόμ,ος Έζί παραδείγματι, άν μία τεθή έγκαρσίως μιας ίη;ιοτίας όί· πολλθ! χ/θρωζοί Οά ^αϊίσο^ν άιτό τα πέρις] τής κλίμακος αυτής, μό¬ νον και μόνον 5:ά νά άποφύγθ'ον την νποτίθεμένην κακήν τύχην, ή όζοία θα τοιις εύρισκε αν ^πεσκε/.'.ζ&ν την κλ''α.α·/.α ίαμ-.νά, μή έ'χοντα χαμμίζν σηιΙ σίαν επί των άνβρωπίνων '■'"' Λησμ.ονήσατέ τα, καί θά είσθε 1ΥΛΤ./Ι την 6Κ5τϋ«ν ϋκττ,ν τα ----- —■ -ι.-----·- -«ύματα ΰ-οτίθεντα: ότι ίιθ'.ν.οΰν όλοκληρα β·5λια. τάς ύποθέσεις των άνθρώζων. Ση- μεία καί κακοί οΐωνοί νποτίθετα; δτ·. άποκαλύζτοΛ τό μέλλον. Ο! πρόγονο: των βορείων λαών έκαθάρ'.ζαν ενα μήλο κα! ερρίχναν τό μονοκόμμ.ατθ φλθϋδι ζίσω άπό τόν αριστεράν των ώμον. Τό γράμμα τό όχοΓον θά έσχημά- τ;ζε τό φλο·ό?! εσήμαινε τό άρ·/'.·/ό σημείο τής νύμφης την όζοίαν θά Α! μάγίσσα: έψιθύριζαν μ,ιττΓ/.ά είς τό αύτί των. Τα στθίχείά έ'- δγα'.ναν άπό τοίις κρ>}ώνάς των
ί:ά νά καθορίσον τα πεπρωμένα το·3
άνθρώζου. "Ολ* οΐατά τα ιτράγμα-
τα έπστεύοντο χέρα-ζέρα τ.ζό τίνων
άκόμη έτών.
Τώρα τό Η«αΠθΑΛ'Θβη θεωρεϊτα:
ώς ϊϊτ/.οΐ'.ρ'.χ ?;ά 5;α!Γ/.έίατ!ν. Οΰτε
ενας μετα σβ χιλίους δεν σκέ-τετα:
ο3τε τ,π-ζΐν. τάς μαγίττας ν.τ. τα
ΐαντάτματα.
Παρ' δλα δμως ταυτα '^'.ί-7-.7'.
άζόμη ή ό"ε::τ'.·2α!μον'.α.
Είνε έκ'ληκτΐκο "ώς άλλως ε·ό-
ζίΐθητθ! ανθρω"! δέν «λμο3ν ν α
·Λάμο^ν μερ'.κά «τράγματα. ν.αί ο!
ό-οίθ'. έκτίλοίν μερικάς άή
τελετάς ο~ως χροί^λ
τής ^ττ^χίας ή όπο:'ϊ άλλως τοός
άνχμέ"νί!.
εκφοραν
ά ά
φρ
'/-α! δταν μετρή«υν τάς ά-
ίς ί ή ή
,μαςα; ε:ς μίαν νεκο-.κήν ζομπήν
Ι ""
ΙΚ ο υ ρ α -
> ί ξ α λ α !
κοΰς μύθος έμπθίίζε: την,'?
ζαί άναχαιτίζει την ίτπφ**.
ττέ φρόνιμο!. Μετα·χε'?!^η« ■
γνώσιν την όποιαν ^ωΐε^ϊ-ί ';
νοΰν'σας άπό την «αίο3?α τ,^
έπ&ρεύθη άπό τους άμαθείς «>«
πο^ς το·3 παρελθόντος. λ':"
ζεσθε λθ'.πόν την ί::"1^
των Δέκα-τριών. την 2είΐΐ52'^
τής Παρασ7.ευής -/.ν. «^ 2>^
3ε'.σ'.5αψ.ον!αν οιτχος μ=··'/" ν ",
την επέτειον τής ΗαΗον«;ι.^
υιίβν εΰνάρ'στον ιΗν.μν «^ ·
λάσητε.
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΓΥΝΗ1
ι (Συνέχε-.α έκ. της 3ης σελίϊος) γονίας καί ώς εκ τοι'τοι δεν η
1 . , „------------ λον ν'' (χκολονθησοϋν το τ«""
των κάς εδωσαν ώς δικαιολογίαν ,,α £γΐ^
εν ιαφ
«Δυνατόν νά ΰ
θπί ή χ. Μποόμλυ.^'τι τα εν
οον αύτό υπέρ των «ν&ρω
νεογνών έκδηλοΡται δτην ιαα
νή ύπανδοεί·εται «αί γνωρίζη
ϊίναι εις θέσιν ν' άποκτιιση ™
τα. 'Αλλ' έδώ πάλιν οψ}'
' την επιθυμίαν όπως διαιοεθοΰν
1 η; πνευματικά καί καλλιτεχνικιχ
έ.ταγγελματα.
, ^ Είς εν ομοιον έρωτηματολόγ.ον Ι
νποδλιγθέν είς όμάδα μαθητριών
ίνό; Άμερικανικοΰ Γυμνασίου, αί
πεο-ισσότεραι εξ αυτών έκηρύνθη-
| οαν υπέρ τού γάμου μέ πλούσιον τ«· ΛΛΛ /^, ^Ι} "δόναιι.ν «
|δνδρα μέ τέκνα ώ; συμπλήρωμα '-αβωμεν υπ οψιν_"Γ*. ^
τοϋ γάμου είς τίνα; περιστάσει;. ''Μνωνι*°ν πα^° '· , ' "λ
Τινε; είπον ότι γάιιος ανευ τέκνων να δυνηθωμεν να καταΛΐ|^ ,^_
θά ί^το άνάρμοστος ή δχι διαοκή;. τα πραγματικάς γεγονότι^ ^
"Λΐ)«, 'Λτ, λ τ,.^ϊ. α. λ_Ι _' ..-_ χούν άκόμη πολλαί χιλιαι
κων, αί οποίαι, χάρι; ε'ις^
τα τή; έκκλησία; καί τή?
νία;, άτινα διδάσκοντος εις
'Ο
τα
) Ο.)ΐ·ίν . Ικυγκ. περιφημο; όια το σχεδιον τού όσον «φορα Αί νεάνιδε
χ; ΐνρμανικας επανορθωσει;, θε των τον οώακτορικόν πΐλον επί πτωχών οίκ
^ ότι ή ζωή θά ήτο άνούσιος,
άν δέν είχον τί νά κάμουν. Όλίγαι
1 μόνον είπον ότι ήθελον τέκνα εξ
| εοωτο; πρό; αύτά.
1 Είς όμάδα έξ 900 νεανίδων έν
Μασσαχουσέττρ ούδεμία άνέφερε
] τόν γάμον ώ; σκοπόν τή; ζωή- τ"-
ς,
ναίκας ότι η σάοξ αυτ»
την είναι καχή καί δτι η
έα
η
ς αύται προήρχοντο έκ
ώ 'θ
ήρχ
πτο)χών οίκογενειών, Ι'νθα πιθανώ-
ί δ
την είναι κακή και ότι η . ^
δικαιολογεΐται μόνον δια τη,
λήψ,ω;. π,στενοννθτ,ο,γα^-
ητο άνάρμοστο;( ανει1
■*__.'___>_. ^^« — Α· Κγ»> Ρί*ίι1
Μ-* των ε.:αΓ/ο^ΐων μεγάλην ε- τ>ι; -/Λ^ω.\- τΐ|; κ. Κιοι-ρη, εν το) πανεπιστημιω τή; πόλεως Κέν-1 τατα είχον ίδη τα; μητέρα; των κυ [ έπομένως'ποτέ 5έν έςωτουν ί
Γ·::<;ήν έτί τοϋ άν9ΐώποο ?ε-τ·?αί-' ν·η· ·'α; Ύόρκΐ];. πτούσας ύπότό 6άρο; τή; τεκνο- άν θέλουν τέκνα Γι 07'^
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΕΣΘΕ" ΤΑΣ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΚ
Ε Π' ΕΤΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΗΤΕ
Πόσες φορές σάς έφερεν ό άρ-.θ-
μός 13 κακήν τύχην:
Είσθε ν.αταϊ'.κατμένος γιά έπτά
χρόνια νά ίΐίστ,ιχήτε δΐότ'. έσπάσατε
ενα καθρέζτην;
Φέρετε τό ίρ'.τζιζο πόοΊ ενός
λαγοί είς την τσέπηι <τας γιά νά ότι τίποτε καν.ό 2έν σάς ς η; Πιττεύετε αύτάς ή ■/.' άλλας ί Λησμονήσατέ τας. θά είτθε —ολΰ καλλίτερα. Γιατί νά μή κάμετε την τού Ηαΐΐθλνθβη ώς την ή- μονιων είνε ή άστρολογία. Το:α3τα ζράγματα ήσαν καλά ίιά ' Οϊ πλείστοι των νεωτίρων .- •Πρό πολλών έτών οί χ/θρωπο: τάς ίοςασίας των παλαιών χρόνων. τούτοις, 2έν έ'χοιιν καμμίαν πίστιν ωνόμαζον τοΰς άστέρας πρός τιμήν ι ότε ό κόσμος ζανταχοό ευρίσκετο πρός τή; άστρολογίαν, ·παρ' 2λα των θεοτήτων. Ό πλανήτη'ς "Αρης ; έν τώ σκότει. ] -2^-χ. έκτελοΰν μερικάς άνοήτους ώνομάιθη -ρός τιμήν το3 θεοό τοϋ| Τοιαϋτα πράγματα ομως σήμερον | τελετάς, αί όποία! είνε έξ ίσον άκα- χολέμοο. Ή Άφροϊίτη -πρός τιμήν [ζρέπε! νά είνε άπι'στε..τα, σήμερον τής θεά"; τής καλλονής. Ό Ζεύς ότε ή έζυτήμη έζεγύμνωσε την φύ- ζρός τιμήν τοϋ πατρός των άνθρώ- σ'.ν άζό τα μ^τηρΐα καί άπό τάς ζων κα! των θεών τής αρχαιότη¬ αύτά ~Λ έ-'.3ρά τος. Σ^νεζ^!α ολων τούτων ίρονείτα: ότι τα ζαιϊιά τα όζοία γεννώνται έ-'.3ράσεις των αστέρων έζί των ; άνθρώπων ώς τάς ήννόο,ιν ο·. τ.χ- ληκ άν6ρω-0!, 7.α! -/.Λτεττη-ε την άττρολ<;γ!2ν άκρίβή έζ'.-τημην τής τόν άττεριΐμόν το5 Άρεώς ι άττρο/ο;ιίας. Κάβε άττρονόμ,ος Έζί παραδείγματι, άν μία τεθή έγκαρσίως μιας ίη;ιοτίας όί· πολλθ! χ/θρωζοί Οά ^αϊίσο^ν άιτό τα πέρις] τής κλίμακος αυτής, μό¬ νον και μόνον 5:ά νά άποφύγθ'ον την νποτίθεμένην κακήν τύχην, ή όζοία θα τοιις εύρισκε αν ^πεσκε/.'.ζ&ν την κλ''α.α·/.α ίαμ-.νά, μή έ'χοντα χαμμίζν σηιΙ σίαν επί των άνβρωπίνων '■'"' Λησμ.ονήσατέ τα, καί θά είσθε 1ΥΛΤ./Ι την 6Κ5τϋ«ν ϋκττ,ν τα ----- —■ -ι.-----·- -«ύματα ΰ-οτίθεντα: ότι ίιθ'.ν.οΰν όλοκληρα β·5λια. τάς ύποθέσεις των άνθρώζων. Ση- μεία καί κακοί οΐωνοί νποτίθετα; δτ·. άποκαλύζτοΛ τό μέλλον. Ο! πρόγονο: των βορείων λαών έκαθάρ'.ζαν ενα μήλο κα! ερρίχναν τό μονοκόμμ.ατθ φλθϋδι ζίσω άπό τόν αριστεράν των ώμον. Τό γράμμα τό όχοΓον θά έσχημά- τ;ζε τό φλο·ό?! εσήμαινε τό άρ·/'.·/ό σημείο τής νύμφης την όζοίαν θά Α! μάγίσσα: έψιθύριζαν μ,ιττΓ/.ά είς τό αύτί των. Τα στθίχείά έ'- δγα'.ναν άπό τοίις κρ>}ώνάς των
ί:ά νά καθορίσον τα πεπρωμένα το·3
άνθρώζου. "Ολ* οΐατά τα ιτράγμα-
τα έπστεύοντο χέρα-ζέρα τ.ζό τίνων
άκόμη έτών.
Τώρα τό Η«αΠθΑΛ'Θβη θεωρεϊτα:
ώς ϊϊτ/.οΐ'.ρ'.χ ?;ά 5;α!Γ/.έίατ!ν. Οΰτε
ενας μετα σβ χιλίους δεν σκέ-τετα:
ο3τε τ,π-ζΐν. τάς μαγίττας ν.τ. τα
ΐαντάτματα.
Παρ' δλα δμως ταυτα '^'.ί-7-.7'.
άζόμη ή ό"ε::τ'.·2α!μον'.α.
Είνε έκ'ληκτΐκο "ώς άλλως ε·ό-
ζίΐθητθ! ανθρω"! δέν «λμο3ν ν α
·Λάμο^ν μερ'.κά «τράγματα. ν.αί ο!
ό-οίθ'. έκτίλοίν μερικάς άή
τελετάς ο~ως χροί^λ
τής ^ττ^χίας ή όπο:'ϊ άλλως τοός
άνχμέ"νί!.
εκφοραν
ά ά
φρ
'/-α! δταν μετρή«υν τάς ά-
ίς ί ή ή
,μαςα; ε:ς μίαν νεκο-.κήν ζομπήν
Ι ""
ΙΚ ο υ ρ α -
> ί ξ α λ α !
κοΰς μύθος έμπθίίζε: την,'?
ζαί άναχαιτίζει την ίτπφ**.
ττέ φρόνιμο!. Μετα·χε'?!^η« ■
γνώσιν την όποιαν ^ωΐε^ϊ-ί ';
νοΰν'σας άπό την «αίο3?α τ,^
έπ&ρεύθη άπό τους άμαθείς «>«
πο^ς το·3 παρελθόντος. λ':"
ζεσθε λθ'.πόν την ί::"1^
των Δέκα-τριών. την 2είΐΐ52'^
τής Παρασ7.ευής -/.ν. «^ 2>^
3ε'.σ'.5αψ.ον!αν οιτχος μ=··'/" ν ",
την επέτειον τής ΗαΗον«;ι.^
υιίβν εΰνάρ'στον ιΗν.μν «^ ·
λάσητε.
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΓΥΝΗ1
ι (Συνέχε-.α έκ. της 3ης σελίϊος) γονίας καί ώς εκ τοι'τοι δεν η
1 . , „------------ λον ν'' (χκολονθησοϋν το τ«""
των κάς εδωσαν ώς δικαιολογίαν ,,α £γΐ^
εν ιαφ
«Δυνατόν νά ΰ
θπί ή χ. Μποόμλυ.^'τι τα εν
οον αύτό υπέρ των «ν&ρω
νεογνών έκδηλοΡται δτην ιαα
νή ύπανδοεί·εται «αί γνωρίζη
ϊίναι εις θέσιν ν' άποκτιιση ™
τα. 'Αλλ' έδώ πάλιν οψ}'
' την επιθυμίαν όπως διαιοεθοΰν
1 η; πνευματικά καί καλλιτεχνικιχ
έ.ταγγελματα.
, ^ Είς εν ομοιον έρωτηματολόγ.ον Ι
νποδλιγθέν είς όμάδα μαθητριών
ίνό; Άμερικανικοΰ Γυμνασίου, αί
πεο-ισσότεραι εξ αυτών έκηρύνθη-
| οαν υπέρ τού γάμου μέ πλούσιον τ«· ΛΛΛ /^, ^Ι} "δόναιι.ν «
|δνδρα μέ τέκνα ώ; συμπλήρωμα '-αβωμεν υπ οψιν_"Γ*. ^
τοϋ γάμου είς τίνα; περιστάσει;. ''Μνωνι*°ν πα^° '· , ' "λ
Τινε; είπον ότι γάιιος ανευ τέκνων να δυνηθωμεν να καταΛΐ|^ ,^_
θά ί^το άνάρμοστος ή δχι διαοκή;. τα πραγματικάς γεγονότι^ ^
"Λΐ)«, 'Λτ, λ τ,.^ϊ. α. λ_Ι _' ..-_ χούν άκόμη πολλαί χιλιαι
κων, αί οποίαι, χάρι; ε'ις^
τα τή; έκκλησία; καί τή?
νία;, άτινα διδάσκοντος εις
'Ο
τα
) Ο.)ΐ·ίν . Ικυγκ. περιφημο; όια το σχεδιον τού όσον «φορα Αί νεάνιδε
χ; ΐνρμανικας επανορθωσει;, θε των τον οώακτορικόν πΐλον επί πτωχών οίκ
^ ότι ή ζωή θά ήτο άνούσιος,
άν δέν είχον τί νά κάμουν. Όλίγαι
1 μόνον είπον ότι ήθελον τέκνα εξ
| εοωτο; πρό; αύτά.
1 Είς όμάδα έξ 900 νεανίδων έν
Μασσαχουσέττρ ούδεμία άνέφερε
] τόν γάμον ώ; σκοπόν τή; ζωή- τ"-
ς,
ναίκας ότι η σάοξ αυτ»
την είναι καχή καί δτι η
έα
η
ς αύται προήρχοντο έκ
ώ 'θ
ήρχ
πτο)χών οίκογενειών, Ι'νθα πιθανώ-
ί δ
την είναι κακή και ότι η . ^
δικαιολογεΐται μόνον δια τη,
λήψ,ω;. π,στενοννθτ,ο,γα^-
ητο άνάρμοστο;( ανει1
■*__.'___>_. ^^« — Α· Κγ»> Ρί*ίι1
Μ-* των ε.:αΓ/ο^ΐων μεγάλην ε- τ>ι; -/Λ^ω.\- τΐ|; κ. Κιοι-ρη, εν το) πανεπιστημιω τή; πόλεως Κέν-1 τατα είχον ίδη τα; μητέρα; των κυ [ έπομένως'ποτέ 5έν έςωτουν ί
Γ·::<;ήν έτί τοϋ άν9ΐώποο ?ε-τ·?αί-' ν·η· ·'α; Ύόρκΐ];. πτούσας ύπότό 6άρο; τή; τεκνο- άν θέλουν τέκνα Γι 07'^
3, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5304.
ΝΕΥν' ΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΓΟΝ.— 'Λοιθμος 5304.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΉΐνΊΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ|νΊΑΑΟΖ
Η κ ΡεγγΐΛα Ντασάόσκυ, ή όποία _
«νηγαγεν είς τα δικαστήρια τού
^Μποοϋκλυν τόν πενθερόν της
"I-
^~τωρ Ντασάβσκυ, ώς άποξενώ-
οαντα
(V
αυτής την άγά-τν τον
»·■'·'-—, —<- Τζώρτζ. Οί τοεις ι «.ψι,^ΐΗ όια την θέσιν Δημαρχου έν Νεκτι. Άριστερα, ο * λ· Λαγκαρντια Ρεπρυιιπλικα
νός δεξιά ό Νόρμαν Τώμας, Σοσταλιστής, κάτω ό καΐ νυν Δήμαρχος Τζιμμυ Γουωκ.ερ, Δημοκ.ρατικός. Η_
' μεθαύριον Τρίτη θά τό δεΓξχΐ-
[γΣ *
,: υ«ο τού
ί, τής
■" τόε Ήιιέοοι- τού Άμερικανικοΰ Ναυτικοΰ έν τώ νεοδμήτω Νανστάθμφ τού Μπροΰνλνν. Άζιωιιατικοί τού Νανχικοϋ ίξηγονλ ι
, ττις ε· ««■» · ^^ άδαεΐς χεοσαΐους τα μυοτηρια τής θα).ασσινής ζωήο. 1
XV.
Νο. 5304.
ΝΕΥν' ΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΓΟΝ.— 'Λοιθμος 5304.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΉΐνΊΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ|νΊΑΑΟΖ
Η κ ΡεγγΐΛα Ντασάόσκυ, ή όποία _
«νηγαγεν είς τα δικαστήρια τού
^Μποοϋκλυν τόν πενθερόν της
"I-
^~τωρ Ντασάβσκυ, ώς άποξενώ-
οαντα
(V
αυτής την άγά-τν τον
»·■'·'-—, —<- Τζώρτζ. Οί τοεις ι «.ψι,^ΐΗ όια την θέσιν Δημαρχου έν Νεκτι. Άριστερα, ο * λ· Λαγκαρντια Ρεπρυιιπλικα
νός δεξιά ό Νόρμαν Τώμας, Σοσταλιστής, κάτω ό καΐ νυν Δήμαρχος Τζιμμυ Γουωκ.ερ, Δημοκ.ρατικός. Η_
' μεθαύριον Τρίτη θά τό δεΓξχΐ-
[γΣ *
,: υ«ο τού
ί, τής
■" τόε Ήιιέοοι- τού Άμερικανικοΰ Ναυτικοΰ έν τώ νεοδμήτω Νανστάθμφ τού Μπροΰνλνν. Άζιωιιατικοί τού Νανχικοϋ ίξηγονλ ι
, ττις ε· ««■» · ^^ άδαεΐς χεοσαΐους τα μυοτηρια τής θα).ασσινής ζωήο. 1
1919
81ΙΝΟΑΥ, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 3, 1929.—
Γαϋ1Ιι>Ιι«1 Ό»\γ λώΛ Ηηηα·τ 67 Ι*·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
140 \>5Ι ί«1) 51~«1
Νί»ί Υογϊ. Μ. Υ.
ΓΕΤΒΟ5! Ρ. ΤΑΤΑΝΙίί, ΡΓββ.-Ττβ&π.
1>ΕΜΕΓΗΐυδ 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5, ΧβΟΓβΙβ—
ΟΛΡΠΑΙ. »1ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Αίατβί,ίΐ "Ν»ι11ιβι·βΙ«"
ννβΙΚΙηβ »»ιο—8*ιι—αεΐε
5υΒ50ΡΙΡΤ10Ν ΚΑΤΕ5:
ϋηΐΐεά 5ΐ3ΐ68
ΡΑΙίΥ
Οηε ΥϊβΓ ...... «10.00 $1».»ε
Μχ ΜοηΐΗ» ..... 15.90 ««.··
ΙΙΐΓΐ» ΜοηΙΐιε___«»··'> ·«···
3ΟΝΡΑΥ
Οηβ ΥβαΓ ....... Φ7.00 *«···
&ιχ Μοητϊιβ...... Φ».»β »4.ββ
ΤΙΐΓββ ΜοηΐΚβ ... Φϊ.Οβ «·»«
ΙίίυβΤΒΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... »4.00 «β···
Λχ Μοηϋιβ...... Φϊ.ΟΟ »*·*·
ΙΝΤ!.ι)ΕΟ Α5 βε.ΟΟΝΟ 01.Α&5 ΜΑΤΤΕΒ ■"·"-
1. 1918. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΓΐΙΟΕ. *Τ ΝΕ*
— ΗΕ« ΥΟΚΚ. ϋΝΟΕΚ ΤΜ8 ΑΟΤ Οί
ΗΑΕΧΗ 3. 187»
ΡΕΤΠΟ8 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ5
ΡουηιΙβΓ βηί (;Γΐ»1πηαΐι
ΙΣΧΥΡΒΙ ΗΠΙΙΕΟΙ ΒΑλΚΑΝΙΚΗΝ
Μεγάλαι καταστροφαί είς την Βουλγαρίαν καΐ την
Ρουμανίαν. >^
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 3 Νοεμβριού.— Σκηναί άπερι-
γράπιτού πανικοΰ διεδραματίσθησαν χθές την πρωΐαν εις την
Βουλγαρίαν καί την Ρουμανίαν, συνεπεία ίσχυροτατων σει-
σμικών δονήσεων, αΐτινες ηρχισαν περί την 9ην πρωϊνην ο>
ραν.
ΕΚΙΙΨΙΣ ΗΛΪΟτ~ ΕΪΓΤΟ ΜΑΡΟΚΚΟΝ
Οί ίθαγενεις ϊΐερίτρομο: έ«ι·/.*λοΰντό»ι τόν Άλλαχ.
ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ, Μαρόκκου, 3 Νοεμβριού.— Μερι-
κή εκλειψις ηλίου, όρατή είς την Ανατολικήν Άφρικην και
τμήματα τής Άνατολικής Εύρώπης, κατετρόμαξε τούς ίθα-
γενείς, οΐτινες περιέτρεχον τάς όδούς, έπικαλούμενοι τιτν
προστασίαν τοϋ Άλλάχ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οβηαθΐπυ.5 ΟαΙΙϊπι&Ιιοδ, ΕάϊΙθΓ
— Μ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ·· ΤΜ"
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡθΜαΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΖ Ι ΕΕΟΤΕΓΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΪ
■Ειησία ..
Έξάμηνος
ϊ"οι μηνός .
• 10.10 Ι ΈτιισΙα . .
. 16.00 ΈξΛμητ·ϊ
. Ιί.00 Ι ΤοΙμηνβς .
ΚΥΡ1ΑΚΑΤΙΚΟΣ
'Ετηοία .
Έξάμηνος
Ιριμηνος
$7.00
13.50
♦Ι.00
'Ετησία
'ΕΕάμηνος
ΤρΙμηνος
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
Ετπσία ..
Έξάμηνος
14.00
(1.00
'Ετησία ..
•Εξάμτινο;
$ιι.·ε
. Μ.οο
(ε.οε
$1.00
π.··
Ι5.οε
»*.*ε
τα ΙμβΑοματα οας διά τβ-
** «Ιί
7<8ρομιχών »| τοαπιζιτιχ*» *κντ«γ*ν «Ιί Λο)λάριο πληρωτεα είς Νέαν ·Υ4ρχην βια- »πγί| "ΝαΙΙοη»1 ΗβΓ»1ά". -Επιστολαί Μ- ρ ΐχουααι χαοτονομίσμβτα δέον ^ά Α.'ϊθστίΛ- )..ΐνται σι·σιη"μίναι «Ις διοΐανίτν "Ν&ΙΙοη»! Ιΐβίαΐά··, 140 λν'βδΐ ϊετΐι δΐΓββΙ, Νβ- "ογ}{, Ν. Υ., ίΑλως ίίν φίρομΐν ι»»ύνη» & άπολίσ<Ν5οιν._________^______________ Χε,ιΡθΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ^ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «ΈβΊΐχοΟ Κηουχος» Ι·» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. ΑΙ ΤΗΣ Μ_ΕρΠΗΣ Κ.αθίοταταιι άναγκαία ή προσφύγη είς την Κ. Τ. Ε. ΑΘΗΝΑΙ, 18 Ό/τωδρίοι·.— Ό ποόεδρος τή> Τουρκικής άντι-
προσοχτείας παρά τη Μικτϊ) Έπι-
τροπη τής Άνταλλαγής Τεδφή"/
Κιαμήλ είς άνακοινώσεις τού πρός
τόν τύπον τονίζει δτι οί Τοΰρκοι
άντιπρόσωποι δέν ίχτο δυνατόν νά
μή ζητήσονν την συμίΐλήοωσιν των
ούδετέρίον μελων τής έπ,ιτροπής,
έκ των οποίων, μετά την αναχώ¬
ρησιν -καί τοΰ κ. Ρίβας Βικοινα,
&;ν άπεμεινε παρά ό Χόλστανδ μό-
I
νόν.
Αί έφημερίδες τής Άγκυρας
σχολιάζουσαι τάς άνακοινώσεις τού
Τΰ άντιπροσώπου, βκφρά-
ζουν την Ικανοποίησιν των διά την
ληφθείσαν απόφασιν τής άναδο-
λής των εργασιών τής έπιτροπης
μέχρι τής σνμπλΓ,ρώσεω; των ού-
δετέρων αυτής μελών, ή όποία φαν
τάζονται ότι δέν είναι δτΎατόν νά
γίνη υπό τής Κοινωνίας των Ε¬
θνών πρό τής προσεχούς συγκλή-
σεα>ς τοΰ Συμδουλίου αντής. ήτοι
τόν ερχόμενον Δεκέμβριον.
Ή Μικτή Έπιτροπή έν τω με-
ταξύ εχει είσέλθτι είς περίοδον πλή¬
ρους άπΰαξία;, πράγμα τό όμοιον
άπ»5έχονται μεθ' ίκανοποι ήσεα>;
οί Τουρκικοί κύκλοι, δεδομένου ότι
επετεύχθη ούτω ή άναβολή τή; λή¬
ψεως άπχκράσεοχν επί τοΰ {αομνή-
ματος των οΐ'δετέρων.
Αρμοδία προσωπικότης μοΰ ε¬
τόνισε σχετικώς, ότι δέν πρέπει πλε
όν νά αναμένομεν τίποτε άπό την
Μικτήν Επιτροπήν. Τελευταία έ?.-
πίς άπομενει είς τάς άπ' εύθεία;
μεταξύ των δύο κυδερνήσεων δια-
.πραγματεύσεις, αί οποίαι θ' άρχν
σουν μετά την μετάβασιν τοϋ κ,
Πολυχρονιάδη είς "Αγκυραν. Ό
ΑΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Στής άμαρτίας τό .τεοασμα
χαί στής ψυχής τό θρήνο
τ άχέρια άπ' άσπρα άπλώνονται
τή Θεία μου χάρι δίνο).
ν
Εκεϊ ποΰ άγάπη έλάλησε
καμμιά άμαρτία δέν μενει
νι' έκεϊ π' άγάπη έθρήνησΓΛ
οΓιτε ή ψκχή πεθαίνει.
Κι' άγάπη ποΰ πλανέθηκε
στή; γή ςτά μονοπάτια
Οά μ'Έΰρη άναζητώντάς μ'
ιιέ δακουσμένα μάτια.
Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ2.
Μετά τής ίντα την διεύίυνσί» μόν
τελείως κ.ατηρτισμένης Όρχηστρα;
μου < άναλαμβάνω^ νά ακορτηζω την 7αράν καί ευθυμίαν είς άρραβώνας, ■/άμοΐ'ς, βαπτίσεις, έκδροαά;, χορο*· ο-.τερίδας καί .ταντος είδους δ,ασκίδά- σίΐ;. Ίδεώδης καί αίσθηματική ΛΙου- σική, Άυερικανική καί Έ/-λττνική. Παραδίδα) καί κατ' οίκον μαθτΊματο βιβλίον, μανδολίνου καί κυαβάλον. ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ Διεύθυνσις: ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ "Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ 2067 ΗηΓΓΪ«8θπ Ατθ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. Πίΐ.ντηοηΊ 9566—4551 ΡΛΤΈΡ5ΟΧ. Χ. Ι.-Όλαι οί έκ- ίόοείς τοϋ «,Εβνικοδ Κήρυκος» πω- >ονν·ται παρά τοϋ κ. Σιμοπούλου, 444
ΜιιιΙίΡΐ 8ί., όστις δίχεται μικράς καί
ιΐ'γάλας άγγε/ία;, ώ; καί Ιγγραςράς
ΤΗΝ 31ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929
Η ΜΑ0Ι8ΟΝ δΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ ΡΟνν
συνεχωνεύθη μετά τής
ΙΝΤΕΒΝΑΤΙΟΝΑί ϋΝΙΟΝ ΒΑΝΚ
& ΤΒϋδΤ ΟΟΜΡΛΝΥ
Υπό την έαωνυμίαν
& ΤΚΙΙ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
Ή νέδτ Τρώβτ Κόμ-πανυ £χει κεφάλαιον και
Λλεόναβμ.» $3. £500.000 κάς ενεργητικόν «ε-
ρίπου $14.000.000.
Αί έπιπρόσθετοι ταύτα ευκολίαι, καθώς και τό ενεργη¬
τικόν, είναι πρός δφελος των πελατών μας, πρός τούς ό-
ποίους θά δυνηθώμεν νά προσφέρωμεν τελειοτέραν καί
θετικωτέραν υπηρεσίαν είς κάθε φάσιν Τραπεζιτικής δο-
σοληψίας.
Τό τελείως κατηρτισμένον και πεπειραμένον Ξενόγλωσ¬
σον μας Διαμέρισμα σάς προσφέρει τ' άποτελεσματιώτε-
ρα μέσα συναλλαγής καί άποστολής έμβασμάτων είς
Έλλάδα καί είς δλα τα μέρη της Ελλάδος είς τάς χαμη¬
λοτέρας τρεχίθίσας τιμάς.
ΙΐΊΜίθΓΐθΙ - Μ3Ι50Ο ΒίΙΙΚ
ΒΑΝΚΙΝ6 ΙΝ Αίί ΙΤ8 ΒΒΑΝ0ΗΕ8"
ΟΪΤΙΟΕ8:
ΒΒΟΟΚίΥΝ
4702 —18111 Αν<>.
ΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
100 ΡαΓΐ£ Κον
2 Ανεπυε Α.
147 —δΐη Ανβ.
Ρίβα; Βικούνα ανεχώρησε προ-
χθές.
Τηλεγραφικαί π>.ηροφοριαι εκ
Κων)πόλεως, ληφθεϊσαι την εσπέ¬
ραν χθές είς τό υπουργείον των
Εξωτερικών ν.αθορίζονν σαφέ¬
στερον την προσπάθειαν τών^ Τούρ
κων" όπως επιτύχουν την άναβο-
λήν των συνεδριάσεων τής Μικτή;
Έπιτροπής, ματαοϋντες οίίτω την
λήψιν άποφάσεων επί τοϋ γνω-
στοϋ ΰπομνήματος των ούδετέρων.
Μετά σχετική; διχκρορία; πα-
ρατηρεΐται εντέυθεν ότι ένω μόλι;
πρό όίάγων ημερών οί Τοΰρκοι ί-
σχνρίζοντο ότι είναι όλω; περιττή
ή προσφύγη είς την διαιτησιαν
πρός επίλυσιν των έκκρεμών Έλ-
ληνοτουοκικων διαφόρων, εφόσον
ύπάρχει ή Μικτή 'Επιτροπή, ήδη,
ότε ή τελενταία Ιπανήρχισε σι·-
στηματικώτερσν τό έργον τι^ς, προ-
)ωροΰσα είς την λήψιν άποφάσεων,
προβάλλουν διαφόροι.'ς ένστάσεις
μή νομίμου συγκιροτήσεώς της, μέ
τόν προφανη σκοπόν νά επιτύχουν
.ήν αναστολήν των εργασιών Χη-
Η εκ_τα>ν πραγμάτων διαπίοΐ
σις τού απωτέρου σκοποϋ -
Τούρκων καθιστα, κατά τα; ανΤ
ληψεις των αρμοδίων ενταύθα ν,"
κλων,καταφανή πλέον την ανάν
κηντης προσφνγής είς τίιν Κο'
νωνιαν των Εθνών, έφ' δσον οι,
των διαφόρων άναβλητιν.ών ένστΓ!
σεων έκ μέρους τή; Τουρν..χή- αν"
τΐΛοοσωπείας άποβαίνει απολύτω!
αδύΛ-ατος ή όμαλή δ.εξαγωγή το^
εργου τη; Μικτής Έτιτροπή- £ϊ
ναι δέ πρόδΓλον ότι έκ τοϋ λόγοΰ
τούτου διαΐίϋνίζεται ί, χοταστασι-
τής έκκρεμότητος, ή όποίο δύνα'
ται να δδηγήση είς ψυχοότητα;
και προστριβας μεταξΰ των δύο
Χωρών.
ΥΠΟΦΕΡΒΥΝ
ΑΠΟ ίΙΙΡΡΟΐΜΙ
Ή νέα μέθοδος χρός θεραπείαν των
είνε ή μόνη άποτελίίμΛτι/.ή
χοϋ ανεκαλύφθη ποτέ.
ΜΙΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Η
ΟΠΟΙΑ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΑΠΟ-
ΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
Όλοι γνωρίζονν ότι αί αίμορροΐδες
προέρχονται άπό έξωγκομένας ή διε-
σταλμένας φλέβας καί μέχρι τής τε-
λειοποη'ισεως τής μέθοδον τής δι' έ'-
σωτερικών φάρμακον θεραπείας των,
μόνον μία έγχείρησις εθεωρείτο κα-
τάλληλος πρός ανακούφισιν. "Ηδη ό-
μως, χάρις είς τούς χημικούς τής σή¬
μερον, αί αίμοροοΐδες θά θεωροΰνται
ώς πάθησις παλαιάς έποχής. |
Μόνον δσοι ΰπέφεραν επί αρκετόν
χρονικόν διάστημα τούς πόνους των
αΊμορροίδαιν, δύνανται νά έκτι+ιήσουν
την σημασίαν τής απαλλαγή, άπό τοι¬
ούτου είδους βάσανα καί έν τούτοις ή
άπαλλ.αγή αυτή είναι κατορθωτή. ΟΙ ]
χημικοί λέγουν: «Διατί δέν δυνάμεθα ι
νά καλΰψωμεν ενα χάπι κατά τρόπον
ώστε νά αρχίση νά διαλύεται όταν
φθάση τα έντερα; Καί τότε νά δια¬
λυθή είς θεο,απευτικόν, κατενναστικόν ι
καί άπαλλακτικόν των πόνων ρευστόν, |
τό οποίον νά 6οηθη την φύσιν νά έξα- |
λείνΐτ) όλους τού; πόνους τοΰ νοσήμα-'
τος. Ή έπιστημον^Μ ερευνα κατέλη-1
ξεν είς την κατασκευήν των ΟοΙβο
Ρίΐε ΡίΠδ καί αί δοκιμαί επί χιλιά¬
δων .τεριπτώσεων τα άπέδειξαν σχε-
δόν άλάνθαστα. "Ενας ό οποίος έπα¬
σχεν εσχάτως άπό αίμορροΐδας, είπεν
ότι είναι τα μόνα πού τόν έβοήθησαν
«Επί ετη ΰπέφερα φοβερά. Δέν ήδυ-,
νάμην νά έργασθώ, οΰτε νά στέκωμαι, |
ή νά πλαγιάζω ανέτως. Άπηλπτζό-
αην, μή δυνάμενος νά εδρω άνακού- ί
φισιν. Καί μιά ήμέρα, ενας φαρμακο-
ποιός φίλο: μου μοΰ ωμίλησε διά τα
Οοΐαο Ρϊΐε Ρϊυβ ώς κάτι όλως διό-1
λου νέον καί άπεφάσισα νά τα δοκιμά-
σω. Διά νά μή πολυλογώ εύρον ανα¬
κούφισιν έντός δύο ημερών καί έθερα-
πεύθην είς πέντε ημέρας, χωρίς νά
μοΰ ξαναΛα·ρουσιασθοϋν εκτοτϊ». ·Μγ«. ί
Ιοΐιη Οτιΐπΐβη, Οΐβηβ Ρ»1ΐ8, Ν. Υ. |
Διατί νά ύποφέρετε πλέον; Είς χιλι-1
άδας άλλας περιπτώσει τα Οοΐβο |
Ρΐ·§ Ρϊΐΐδ Ιφεραν τα ίδια ώς δνω 1
άποτελέσματα. ΟΊ φαραακοποιοί εχονν '
εξουσιοδοτήθη νά έπιστρέςροττν τα χρή- |
ματα είς δσους δέν φέρουν άνακονφι- '
σιν. Εκάστη φιάλη φέρει τό ονομα
καί την διεθνη ύπόληψιν τής Ποΐβο
ΟΗβΐηίοαΙ €ο., ΒΓβηΐΛνοοά, ΜΛ.,
ή όποία ευχαρίστως θά ταχυδροαήστ)
μίαν κανονικήν φιάλην είς οιανδήποτε
διεύθυνσιν άμα τή λήψει 75 σεντσιων
είς γραμματόσιιμα—εάν ό φαρμαχο-
ποιος σας δέν τα έχη άκόμη.
(21)
ενός Καταστήματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύση
ηελάτας καί θά καταστηστ]
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ
ΥΛ'ώμας καί προΰπολογι·
σμούς διά την διακόσ[ΐησιν
καί έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάτων σας άπό το
ΡΕίΡΧ 5Τβ
202 ΕΑ5Τ 23ΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΤΕί. ΑΕΟθΝθυΐΝ 8106-8107
Τό μεγαλειτέρον καί τβλειό-
τερον Ελληνικόν δΤΤ/ΌΙΟ έν
Άμερική, διευθυνόμενον άπό
εΐδικόν καλλιτέχνην καί άπα-
σχολοΰν πεπειοαμένους κοσμη-
ματογράφους, καλλιτέχνα; κα
έλαιοχρωματιστάς.
Αί μέχρι τοΰδε έκτελεσθεϊ·
σαι εργασίαι Ιχουν κατατάξη
τα ΓΕΧΙΧ 8ΤΠ0Ι0 (Τμήμα
τού Οίκον Μ. ΓβΗχ βη(1 Οο.
Ιηο.) μεταξύ των με,γα).ειτέ-
ςων Άμερικανικών.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΕΛΑΗΙΙΚΑ ΠΡΟΊΟΝΤΑ
"Ελαιον γνήσιον. Τυρί Φέτας νέας Εσοδείας.
Κασσέρι Βαλκανίσιο, και άλλα Λρώτης τάξεως
ϊόντα.
ΤΙΜΑΙ ΑΣΥΝΑΓίΙΝΙΣΤΟΙ.- ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΤΕ ΜΑΣ.
δΙΜΙΤδΙδ ΒΒ05.
222 - 5ΤΗ ΑΥΕΝυΕ.
ΒΚΟΟΚίΥΝ, Ν. ν·
(ΟΟΗΗΕΙΙ ΡΙΙΕ8Ι0ΕΝΤ 5Τ.. ΠΛΗΖΙΟΝ ΤΟΥ ϋϋΙΟΝ 5Τ.)
Έκτελοΰμεν παραγγελίας τηλεφωνικώς. Τηλέφ. δουΐη 1793.
81ΙΝΟΑΥ, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 3, 1929.—
Γαϋ1Ιι>Ιι«1 Ό»\γ λώΛ Ηηηα·τ 67 Ι*·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
140 \>5Ι ί«1) 51~«1
Νί»ί Υογϊ. Μ. Υ.
ΓΕΤΒΟ5! Ρ. ΤΑΤΑΝΙίί, ΡΓββ.-Ττβ&π.
1>ΕΜΕΓΗΐυδ 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5, ΧβΟΓβΙβ—
ΟΛΡΠΑΙ. »1ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Αίατβί,ίΐ "Ν»ι11ιβι·βΙ«"
ννβΙΚΙηβ »»ιο—8*ιι—αεΐε
5υΒ50ΡΙΡΤ10Ν ΚΑΤΕ5:
ϋηΐΐεά 5ΐ3ΐ68
ΡΑΙίΥ
Οηε ΥϊβΓ ...... «10.00 $1».»ε
Μχ ΜοηΐΗ» ..... 15.90 ««.··
ΙΙΐΓΐ» ΜοηΙΐιε___«»··'> ·«···
3ΟΝΡΑΥ
Οηβ ΥβαΓ ....... Φ7.00 *«···
&ιχ Μοητϊιβ...... Φ».»β »4.ββ
ΤΙΐΓββ ΜοηΐΚβ ... Φϊ.Οβ «·»«
ΙίίυβΤΒΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... »4.00 «β···
Λχ Μοηϋιβ...... Φϊ.ΟΟ »*·*·
ΙΝΤ!.ι)ΕΟ Α5 βε.ΟΟΝΟ 01.Α&5 ΜΑΤΤΕΒ ■"·"-
1. 1918. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΓΐΙΟΕ. *Τ ΝΕ*
— ΗΕ« ΥΟΚΚ. ϋΝΟΕΚ ΤΜ8 ΑΟΤ Οί
ΗΑΕΧΗ 3. 187»
ΡΕΤΠΟ8 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ5
ΡουηιΙβΓ βηί (;Γΐ»1πηαΐι
ΙΣΧΥΡΒΙ ΗΠΙΙΕΟΙ ΒΑλΚΑΝΙΚΗΝ
Μεγάλαι καταστροφαί είς την Βουλγαρίαν καΐ την
Ρουμανίαν. >^
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 3 Νοεμβριού.— Σκηναί άπερι-
γράπιτού πανικοΰ διεδραματίσθησαν χθές την πρωΐαν εις την
Βουλγαρίαν καί την Ρουμανίαν, συνεπεία ίσχυροτατων σει-
σμικών δονήσεων, αΐτινες ηρχισαν περί την 9ην πρωϊνην ο>
ραν.
ΕΚΙΙΨΙΣ ΗΛΪΟτ~ ΕΪΓΤΟ ΜΑΡΟΚΚΟΝ
Οί ίθαγενεις ϊΐερίτρομο: έ«ι·/.*λοΰντό»ι τόν Άλλαχ.
ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ, Μαρόκκου, 3 Νοεμβριού.— Μερι-
κή εκλειψις ηλίου, όρατή είς την Ανατολικήν Άφρικην και
τμήματα τής Άνατολικής Εύρώπης, κατετρόμαξε τούς ίθα-
γενείς, οΐτινες περιέτρεχον τάς όδούς, έπικαλούμενοι τιτν
προστασίαν τοϋ Άλλάχ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οβηαθΐπυ.5 ΟαΙΙϊπι&Ιιοδ, ΕάϊΙθΓ
— Μ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ·· ΤΜ"
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡθΜαΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΖ Ι ΕΕΟΤΕΓΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΪ
■Ειησία ..
Έξάμηνος
ϊ"οι μηνός .
• 10.10 Ι ΈτιισΙα . .
. 16.00 ΈξΛμητ·ϊ
. Ιί.00 Ι ΤοΙμηνβς .
ΚΥΡ1ΑΚΑΤΙΚΟΣ
'Ετηοία .
Έξάμηνος
Ιριμηνος
$7.00
13.50
♦Ι.00
'Ετησία
'ΕΕάμηνος
ΤρΙμηνος
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
Ετπσία ..
Έξάμηνος
14.00
(1.00
'Ετησία ..
•Εξάμτινο;
$ιι.·ε
. Μ.οο
(ε.οε
$1.00
π.··
Ι5.οε
»*.*ε
τα ΙμβΑοματα οας διά τβ-
** «Ιί
7<8ρομιχών »| τοαπιζιτιχ*» *κντ«γ*ν «Ιί Λο)λάριο πληρωτεα είς Νέαν ·Υ4ρχην βια- »πγί| "ΝαΙΙοη»1 ΗβΓ»1ά". -Επιστολαί Μ- ρ ΐχουααι χαοτονομίσμβτα δέον ^ά Α.'ϊθστίΛ- )..ΐνται σι·σιη"μίναι «Ις διοΐανίτν "Ν&ΙΙοη»! Ιΐβίαΐά··, 140 λν'βδΐ ϊετΐι δΐΓββΙ, Νβ- "ογ}{, Ν. Υ., ίΑλως ίίν φίρομΐν ι»»ύνη» & άπολίσ<Ν5οιν._________^______________ Χε,ιΡθΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ^ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «ΈβΊΐχοΟ Κηουχος» Ι·» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. ΑΙ ΤΗΣ Μ_ΕρΠΗΣ Κ.αθίοταταιι άναγκαία ή προσφύγη είς την Κ. Τ. Ε. ΑΘΗΝΑΙ, 18 Ό/τωδρίοι·.— Ό ποόεδρος τή> Τουρκικής άντι-
προσοχτείας παρά τη Μικτϊ) Έπι-
τροπη τής Άνταλλαγής Τεδφή"/
Κιαμήλ είς άνακοινώσεις τού πρός
τόν τύπον τονίζει δτι οί Τοΰρκοι
άντιπρόσωποι δέν ίχτο δυνατόν νά
μή ζητήσονν την συμίΐλήοωσιν των
ούδετέρίον μελων τής έπ,ιτροπής,
έκ των οποίων, μετά την αναχώ¬
ρησιν -καί τοΰ κ. Ρίβας Βικοινα,
&;ν άπεμεινε παρά ό Χόλστανδ μό-
I
νόν.
Αί έφημερίδες τής Άγκυρας
σχολιάζουσαι τάς άνακοινώσεις τού
Τΰ άντιπροσώπου, βκφρά-
ζουν την Ικανοποίησιν των διά την
ληφθείσαν απόφασιν τής άναδο-
λής των εργασιών τής έπιτροπης
μέχρι τής σνμπλΓ,ρώσεω; των ού-
δετέρων αυτής μελών, ή όποία φαν
τάζονται ότι δέν είναι δτΎατόν νά
γίνη υπό τής Κοινωνίας των Ε¬
θνών πρό τής προσεχούς συγκλή-
σεα>ς τοΰ Συμδουλίου αντής. ήτοι
τόν ερχόμενον Δεκέμβριον.
Ή Μικτή Έπιτροπή έν τω με-
ταξύ εχει είσέλθτι είς περίοδον πλή¬
ρους άπΰαξία;, πράγμα τό όμοιον
άπ»5έχονται μεθ' ίκανοποι ήσεα>;
οί Τουρκικοί κύκλοι, δεδομένου ότι
επετεύχθη ούτω ή άναβολή τή; λή¬
ψεως άπχκράσεοχν επί τοΰ {αομνή-
ματος των οΐ'δετέρων.
Αρμοδία προσωπικότης μοΰ ε¬
τόνισε σχετικώς, ότι δέν πρέπει πλε
όν νά αναμένομεν τίποτε άπό την
Μικτήν Επιτροπήν. Τελευταία έ?.-
πίς άπομενει είς τάς άπ' εύθεία;
μεταξύ των δύο κυδερνήσεων δια-
.πραγματεύσεις, αί οποίαι θ' άρχν
σουν μετά την μετάβασιν τοϋ κ,
Πολυχρονιάδη είς "Αγκυραν. Ό
ΑΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Στής άμαρτίας τό .τεοασμα
χαί στής ψυχής τό θρήνο
τ άχέρια άπ' άσπρα άπλώνονται
τή Θεία μου χάρι δίνο).
ν
Εκεϊ ποΰ άγάπη έλάλησε
καμμιά άμαρτία δέν μενει
νι' έκεϊ π' άγάπη έθρήνησΓΛ
οΓιτε ή ψκχή πεθαίνει.
Κι' άγάπη ποΰ πλανέθηκε
στή; γή ςτά μονοπάτια
Οά μ'Έΰρη άναζητώντάς μ'
ιιέ δακουσμένα μάτια.
Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ2.
Μετά τής ίντα την διεύίυνσί» μόν
τελείως κ.ατηρτισμένης Όρχηστρα;
μου < άναλαμβάνω^ νά ακορτηζω την 7αράν καί ευθυμίαν είς άρραβώνας, ■/άμοΐ'ς, βαπτίσεις, έκδροαά;, χορο*· ο-.τερίδας καί .ταντος είδους δ,ασκίδά- σίΐ;. Ίδεώδης καί αίσθηματική ΛΙου- σική, Άυερικανική καί Έ/-λττνική. Παραδίδα) καί κατ' οίκον μαθτΊματο βιβλίον, μανδολίνου καί κυαβάλον. ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ Διεύθυνσις: ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ "Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ 2067 ΗηΓΓΪ«8θπ Ατθ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. Πίΐ.ντηοηΊ 9566—4551 ΡΛΤΈΡ5ΟΧ. Χ. Ι.-Όλαι οί έκ- ίόοείς τοϋ «,Εβνικοδ Κήρυκος» πω- >ονν·ται παρά τοϋ κ. Σιμοπούλου, 444
ΜιιιΙίΡΐ 8ί., όστις δίχεται μικράς καί
ιΐ'γάλας άγγε/ία;, ώ; καί Ιγγραςράς
ΤΗΝ 31ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929
Η ΜΑ0Ι8ΟΝ δΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ ΡΟνν
συνεχωνεύθη μετά τής
ΙΝΤΕΒΝΑΤΙΟΝΑί ϋΝΙΟΝ ΒΑΝΚ
& ΤΒϋδΤ ΟΟΜΡΛΝΥ
Υπό την έαωνυμίαν
& ΤΚΙΙ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
Ή νέδτ Τρώβτ Κόμ-πανυ £χει κεφάλαιον και
Λλεόναβμ.» $3. £500.000 κάς ενεργητικόν «ε-
ρίπου $14.000.000.
Αί έπιπρόσθετοι ταύτα ευκολίαι, καθώς και τό ενεργη¬
τικόν, είναι πρός δφελος των πελατών μας, πρός τούς ό-
ποίους θά δυνηθώμεν νά προσφέρωμεν τελειοτέραν καί
θετικωτέραν υπηρεσίαν είς κάθε φάσιν Τραπεζιτικής δο-
σοληψίας.
Τό τελείως κατηρτισμένον και πεπειραμένον Ξενόγλωσ¬
σον μας Διαμέρισμα σάς προσφέρει τ' άποτελεσματιώτε-
ρα μέσα συναλλαγής καί άποστολής έμβασμάτων είς
Έλλάδα καί είς δλα τα μέρη της Ελλάδος είς τάς χαμη¬
λοτέρας τρεχίθίσας τιμάς.
ΙΐΊΜίθΓΐθΙ - Μ3Ι50Ο ΒίΙΙΚ
ΒΑΝΚΙΝ6 ΙΝ Αίί ΙΤ8 ΒΒΑΝ0ΗΕ8"
ΟΪΤΙΟΕ8:
ΒΒΟΟΚίΥΝ
4702 —18111 Αν<>.
ΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
100 ΡαΓΐ£ Κον
2 Ανεπυε Α.
147 —δΐη Ανβ.
Ρίβα; Βικούνα ανεχώρησε προ-
χθές.
Τηλεγραφικαί π>.ηροφοριαι εκ
Κων)πόλεως, ληφθεϊσαι την εσπέ¬
ραν χθές είς τό υπουργείον των
Εξωτερικών ν.αθορίζονν σαφέ¬
στερον την προσπάθειαν τών^ Τούρ
κων" όπως επιτύχουν την άναβο-
λήν των συνεδριάσεων τής Μικτή;
Έπιτροπής, ματαοϋντες οίίτω την
λήψιν άποφάσεων επί τοϋ γνω-
στοϋ ΰπομνήματος των ούδετέρων.
Μετά σχετική; διχκρορία; πα-
ρατηρεΐται εντέυθεν ότι ένω μόλι;
πρό όίάγων ημερών οί Τοΰρκοι ί-
σχνρίζοντο ότι είναι όλω; περιττή
ή προσφύγη είς την διαιτησιαν
πρός επίλυσιν των έκκρεμών Έλ-
ληνοτουοκικων διαφόρων, εφόσον
ύπάρχει ή Μικτή 'Επιτροπή, ήδη,
ότε ή τελενταία Ιπανήρχισε σι·-
στηματικώτερσν τό έργον τι^ς, προ-
)ωροΰσα είς την λήψιν άποφάσεων,
προβάλλουν διαφόροι.'ς ένστάσεις
μή νομίμου συγκιροτήσεώς της, μέ
τόν προφανη σκοπόν νά επιτύχουν
.ήν αναστολήν των εργασιών Χη-
Η εκ_τα>ν πραγμάτων διαπίοΐ
σις τού απωτέρου σκοποϋ -
Τούρκων καθιστα, κατά τα; ανΤ
ληψεις των αρμοδίων ενταύθα ν,"
κλων,καταφανή πλέον την ανάν
κηντης προσφνγής είς τίιν Κο'
νωνιαν των Εθνών, έφ' δσον οι,
των διαφόρων άναβλητιν.ών ένστΓ!
σεων έκ μέρους τή; Τουρν..χή- αν"
τΐΛοοσωπείας άποβαίνει απολύτω!
αδύΛ-ατος ή όμαλή δ.εξαγωγή το^
εργου τη; Μικτής Έτιτροπή- £ϊ
ναι δέ πρόδΓλον ότι έκ τοϋ λόγοΰ
τούτου διαΐίϋνίζεται ί, χοταστασι-
τής έκκρεμότητος, ή όποίο δύνα'
ται να δδηγήση είς ψυχοότητα;
και προστριβας μεταξΰ των δύο
Χωρών.
ΥΠΟΦΕΡΒΥΝ
ΑΠΟ ίΙΙΡΡΟΐΜΙ
Ή νέα μέθοδος χρός θεραπείαν των
είνε ή μόνη άποτελίίμΛτι/.ή
χοϋ ανεκαλύφθη ποτέ.
ΜΙΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Η
ΟΠΟΙΑ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΑΠΟ-
ΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
Όλοι γνωρίζονν ότι αί αίμορροΐδες
προέρχονται άπό έξωγκομένας ή διε-
σταλμένας φλέβας καί μέχρι τής τε-
λειοποη'ισεως τής μέθοδον τής δι' έ'-
σωτερικών φάρμακον θεραπείας των,
μόνον μία έγχείρησις εθεωρείτο κα-
τάλληλος πρός ανακούφισιν. "Ηδη ό-
μως, χάρις είς τούς χημικούς τής σή¬
μερον, αί αίμοροοΐδες θά θεωροΰνται
ώς πάθησις παλαιάς έποχής. |
Μόνον δσοι ΰπέφεραν επί αρκετόν
χρονικόν διάστημα τούς πόνους των
αΊμορροίδαιν, δύνανται νά έκτι+ιήσουν
την σημασίαν τής απαλλαγή, άπό τοι¬
ούτου είδους βάσανα καί έν τούτοις ή
άπαλλ.αγή αυτή είναι κατορθωτή. ΟΙ ]
χημικοί λέγουν: «Διατί δέν δυνάμεθα ι
νά καλΰψωμεν ενα χάπι κατά τρόπον
ώστε νά αρχίση νά διαλύεται όταν
φθάση τα έντερα; Καί τότε νά δια¬
λυθή είς θεο,απευτικόν, κατενναστικόν ι
καί άπαλλακτικόν των πόνων ρευστόν, |
τό οποίον νά 6οηθη την φύσιν νά έξα- |
λείνΐτ) όλους τού; πόνους τοΰ νοσήμα-'
τος. Ή έπιστημον^Μ ερευνα κατέλη-1
ξεν είς την κατασκευήν των ΟοΙβο
Ρίΐε ΡίΠδ καί αί δοκιμαί επί χιλιά¬
δων .τεριπτώσεων τα άπέδειξαν σχε-
δόν άλάνθαστα. "Ενας ό οποίος έπα¬
σχεν εσχάτως άπό αίμορροΐδας, είπεν
ότι είναι τα μόνα πού τόν έβοήθησαν
«Επί ετη ΰπέφερα φοβερά. Δέν ήδυ-,
νάμην νά έργασθώ, οΰτε νά στέκωμαι, |
ή νά πλαγιάζω ανέτως. Άπηλπτζό-
αην, μή δυνάμενος νά εδρω άνακού- ί
φισιν. Καί μιά ήμέρα, ενας φαρμακο-
ποιός φίλο: μου μοΰ ωμίλησε διά τα
Οοΐαο Ρϊΐε Ρϊυβ ώς κάτι όλως διό-1
λου νέον καί άπεφάσισα νά τα δοκιμά-
σω. Διά νά μή πολυλογώ εύρον ανα¬
κούφισιν έντός δύο ημερών καί έθερα-
πεύθην είς πέντε ημέρας, χωρίς νά
μοΰ ξαναΛα·ρουσιασθοϋν εκτοτϊ». ·Μγ«. ί
Ιοΐιη Οτιΐπΐβη, Οΐβηβ Ρ»1ΐ8, Ν. Υ. |
Διατί νά ύποφέρετε πλέον; Είς χιλι-1
άδας άλλας περιπτώσει τα Οοΐβο |
Ρΐ·§ Ρϊΐΐδ Ιφεραν τα ίδια ώς δνω 1
άποτελέσματα. ΟΊ φαραακοποιοί εχονν '
εξουσιοδοτήθη νά έπιστρέςροττν τα χρή- |
ματα είς δσους δέν φέρουν άνακονφι- '
σιν. Εκάστη φιάλη φέρει τό ονομα
καί την διεθνη ύπόληψιν τής Ποΐβο
ΟΗβΐηίοαΙ €ο., ΒΓβηΐΛνοοά, ΜΛ.,
ή όποία ευχαρίστως θά ταχυδροαήστ)
μίαν κανονικήν φιάλην είς οιανδήποτε
διεύθυνσιν άμα τή λήψει 75 σεντσιων
είς γραμματόσιιμα—εάν ό φαρμαχο-
ποιος σας δέν τα έχη άκόμη.
(21)
ενός Καταστήματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύση
ηελάτας καί θά καταστηστ]
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ
ΥΛ'ώμας καί προΰπολογι·
σμούς διά την διακόσ[ΐησιν
καί έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάτων σας άπό το
ΡΕίΡΧ 5Τβ
202 ΕΑ5Τ 23ΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΤΕί. ΑΕΟθΝθυΐΝ 8106-8107
Τό μεγαλειτέρον καί τβλειό-
τερον Ελληνικόν δΤΤ/ΌΙΟ έν
Άμερική, διευθυνόμενον άπό
εΐδικόν καλλιτέχνην καί άπα-
σχολοΰν πεπειοαμένους κοσμη-
ματογράφους, καλλιτέχνα; κα
έλαιοχρωματιστάς.
Αί μέχρι τοΰδε έκτελεσθεϊ·
σαι εργασίαι Ιχουν κατατάξη
τα ΓΕΧΙΧ 8ΤΠ0Ι0 (Τμήμα
τού Οίκον Μ. ΓβΗχ βη(1 Οο.
Ιηο.) μεταξύ των με,γα).ειτέ-
ςων Άμερικανικών.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΕΛΑΗΙΙΚΑ ΠΡΟΊΟΝΤΑ
"Ελαιον γνήσιον. Τυρί Φέτας νέας Εσοδείας.
Κασσέρι Βαλκανίσιο, και άλλα Λρώτης τάξεως
ϊόντα.
ΤΙΜΑΙ ΑΣΥΝΑΓίΙΝΙΣΤΟΙ.- ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΤΕ ΜΑΣ.
δΙΜΙΤδΙδ ΒΒ05.
222 - 5ΤΗ ΑΥΕΝυΕ.
ΒΚΟΟΚίΥΝ, Ν. ν·
(ΟΟΗΗΕΙΙ ΡΙΙΕ8Ι0ΕΝΤ 5Τ.. ΠΛΗΖΙΟΝ ΤΟΥ ϋϋΙΟΝ 5Τ.)
Έκτελοΰμεν παραγγελίας τηλεφωνικώς. Τηλέφ. δουΐη 1793.
ΐκθΣ ΚΗΡΥΞ»- ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
[μεταναστευσισ, βιομηχανια, εργασια, παραγωγη
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ Έ ΕΜ, ΓΕΟΡΠΑΣ
ί βροχα: προεκάλεσαν σημαντικάς ζημίας
ΘΙΓΝ ΑΙ, 15 Όκτωδρίο,ι.—
Ι2-α τα; συγκεντρωθείσας εί;
- ^-ο^γείον τής Γεωργίας πλη-
,,,.,'^-' ή πορεία των καλλιερ-
',/ών «τα τόν παρελθάντα μην;
ί«ιώ; «5?,ς αατά περιφερείας
ΜΕΪΣΗΝΙΑ-.— Λόγω
είας: >
τού ε
%τ:ύ ςμϊ'.ώθη η συκοπαραγωγη κα-
τΐ 30 0)0. Ωσαύτως^ υπέστη έπί-
ϊ:ϊ-" .ών βροχών καί ή σταφι-δο-
,τϊραγωγή αειωθβίσα ολίγον —ιΐοτι-
χώ'; ν.2'. ποοοτικώς.
Η εΛΤοπαραγωγή με μικράν εμ-
,ιν, δάκοι» καί μεγαλητέραν -,-
ΛΕ23ΒΟΥ.—- Ό επικρατήσας
δροσερος καιρός ηύνόησε την ανά¬
πτυξιν τοΰ ελαιόκαρπόν. Ό τρυγη-
τος των σταφνλών καί ή συγκοΐΑΐδή
τοΰ καπ>>ο3 συνετελέσθη υπό εϋνοι-
κάς καφικάς σννθήκας. "Ηρξατο
κανονικώς ή σπορά των σιττ^ών.
λ ΛΑΡΙΣΗΣ. - Ή κατάστασ.ς
των καλλιέργειαν είναι καλή. Ή?
;α-ο κανονκώς ή σπορά >^ιθής και
δ:ώα.«? Ό τρογητός των αμπέλων
ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ.—- Ό έ*ι-
κ:αττ;σας εύνοικός καιρό; ηύνόησε
-ζ ο'ργωμα τοΰ έϊάφους. Σ^ν-χίζε-
, ηυνοηβη απο τας 6ρο τϊ| κανονικώς η σΛλογή καπνοΰ
.· ... .-.- ΐν_.. νΛι ^τ2?)Α& ; έώ καλλιε-ρ-
μόνον είς έλάχι
ί;2:η·όε7α, εκπεσούσης χαλάζης
%^ τ/1'.ών άνέμων.
ΑΡΚΑΔΙΑΣ.— Αί έπιαρατήσα
ςαι αϊ-άνοποι δροχαί, επέφερον ση
^ίτθΛΙΑΣ καί ΑΚΑΡΝΑ.ΝΊ-
ΑΣ— Συνεπεία τού έ-πικρατήσαν-
«μμ? όαάίας. Έπίστ,ς ιτροΐλε-
ικτα- αίςησις καλλ-.εργείας δημτ,-
Κτιά.
ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ %<χ ΦΟΚ1ΔΟΣ. — V τ,ινεχεϊς <τημε:ο>Οείται
επέτειον
ρ
συλλο-
χαί επέτειον ιταρεμπόΒσ
γής ϋίμων προϊοντων άραδοσίτου
ΛΑΣΗΘΙΟΤ.— Λόγω των <τ. έχων δροχών κατεττράφη κατά τό εν τ:!τον ή παραγωγή τής σουλτα- νίνα; ν.α; κατά 50 0)0 ή παρα- τών γεωμήλ*>ν.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.— Ή μ*γάλη
μγ
έχς-^ερε κολοσσιαίας
ρφ/ς είς διαφόρο^ς άέ
χαί σΐζφιϊαιμζέλους. Δύο
τής τταφΐΒοχαρχγωγής κατεστρά-
ΦΊΜν 'Η οΐνοχαροτγωγή ωσαύτως
46λάίη ν,ατά 4)5.
ΡΕΒη
ο*> ϊημαντικαί ζημίαι λόγφ των
δροχών είς τάς σταφυλάς' καί παρ-
την ώρίμανσιν
ΰλλ καχνοΰ
Αί έπτνειλημ-
ζημίας
έ
έκροξενησβν
ί καχνοϋ,
έ
ρξη ζημς
ν^λλ-εογίίας καχνοϋ, άμιτέλοο
σ^κης ευρισκομένων υπό συγκο-
Α: ?■—ίλθοθσαι ζημίαι ύτο-
: ύ
'ς ε!ς 15
είς 50 0)0,
Α· ?- > · 'ι - %
λ -.νθ/αι ωφελησαν μονον την
^«-««ίγωγήν ήτις προβλέτεται
"? ^Ο 0)0 ανωτέρα τής περυ-
.— 'Η συγκομιδή κα-
βόρί-εται δέ έν τφ κε-
γειων.
ν
■/ομ
ακολοΛϊί
Οήκας.
Ο 7/.ωνισμος σιτηρών καί
ή συγν.ομιδή καπ-/οΰ επερατώθη μέ
ελάττωσιν τροίλε^θείσης παραγω-
γής καπνοΰ λόγω των δΐοχών.
ΑΪΙΟΓΠΟΛΕΙΩΣ— Έτερα-
τωθη ή <τ;λλογή τοΰ άραδοσίτου με ίκανοποιητικήν άπόϊοσιν. Όμοίως ό τρογητός των ά ργης ^ λών, ό θερ'σμός σησάμοο και ήρ¬ ξατο ή τΑλογή *άμδακος. Αί χε- σοΰσα; δοοχαί η^νόησαν την καλλι¬ έργειαν τοί δάμίακος. ΚΑΒΑΛΛΑΣ.— Έληίεν ή τυλλογή Τ'.τηρών, άραδοσίτου, γεω- μήλων καΐ λοιχών έαρινών ό των. ΕΔΕΣΣΗΕ.— Ή συγκομιϊή αρινών τ-όρων ήρξατο υπό >αλάς
συνθήκας, λόγω των τελε.>ταίων
βροχών. 'Η. αύτη περίχου καλή αα-
ά ά κα· ε;ς τάς
ρ
)ο·.χάς περιφερείας.
Άνα.μ£νονται
φωτιβτικαί τ:
λίαν δια-
Οί κύχλοι τού ύχουργείου τής ερ¬
γασίας φρονούν, ότι ή 6!ομηχανιν.ή
άγαφή ή όποία ΌΝα δ'.ενεργηθί,
μετά εν ετος, θά συγκεντρώσγ) πο¬
λυτίμους πληροφορίας, ΐϊίως επ!
τής εκτάσεως την οποίαν «χει προσ-
λάδει ή άνεργία μίταςΰ των έργα-
τικών τάξ:ων τής χώρας. Ή άπο-
γ:χφή των ίιομηχτ^.ών ή όποία Οά
γίνη ί'.ά -ρώτην φοράν ε,ίς την Ά-
ήν, θα καταίείςτΐ την μετατό-
ε
Άπό
τόν τελευταίον πανικόν. Σκηνή εξωθί τοΰ Χρηματιστηρίου τής Νέας Υόρκης, μίαν ημέραν τής παρελθούσηι
εβδομάδος, κατά την οποίαν 16.410.000 μετοχαί έπωλήθησαν είς έκπεοιιένας τιμάς.
II
ΤΛ ΜΕΤΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ
Αί απαιτούμεναι υπό τοΰ
νόμου
_ ' "Ο τόκος των καλΧιεργητικών δανείων.— Πιατώσει;
υ| ζ ^ α έ
ς ργη
ζς;χ τ^? γεωργίας
Μία άλλοϊαπή διά νά άπή
την 'Α'ζς,ρ'.καν.κήν ΐτ>α-ί·ένειαν, ύπο-
χρεοότα νά υποστή όλας τάς διατυ-
τ.ώσε;ς τοο νόμου ·π·ερί πολιτογρα¬
φίσεως, όπως ?.αί οί ανϊρες. Μία
ΑΘΗΝΑΙ, 15 ρ
Άφ' ής έπίστρεψεν έκ τού τα-
ξεΐϊίοο τού ό Π ρωθι-·π<>αργός ν.. Βε-
νι.έλος 5έν παρέλειψεν, ώς ανεκοι¬
νώθη χθές, νά άτχοληθή σοδαρώτα-
μόνη έςαιρδτική διευκόλυνσις παρέ-'τα -/.α; μ-: τα τής λειτο^ργιας τής
ρή, ΐ η μ
ιτυΐν των βιομηχανίαν ά·πό τού ενός
σημείου ε·ς τό ά~λλο καί θά έπεξη-
γηση τοΰς λόγο^ς οί όποΐο·. -κροκα-
λο·>ν άλλο3 μέν ζήτησιν έργατών,
άλλον» δέ πύκνωσιν των τά>ξεων των
άνέργων
χεται είς όσας ένομφε3θη<ταν Α¬ μερικανόν πολίτην μετά την 22αν Σεπτεμορίου τοΰ 1922. Αί ύπαγό- μεναι είς την κατηγορίχν αύτην. ίέν υποχρεούνται είς την ■ϊίατύπω- τιν των πρώτων χαρτιών "τής πολ;- τογεαΐφτ,σεως, καί δύνανται νά ν- ά αίτησιν πρός πολιτογρά- «ρησιν μετα διααθνήν ενός μόνον I- ς είς τας Ήν. Πολιτείας, άντί τής πενταετίας. Μία άλλοδα—γ(, σύ- ζτ/ος άλλοϊαπούγ δύναται νά πολι- τογραφηθή καί έν περιπτώσει ήν δέν θελήση νά πράξη τουτο ό άλ σύθγός της. Είς την περίπτωσιν βμ»ς αύτην ό^ είς όλας άναξαιρέτως τάς διατυ- ■τώσεις τής πολιτογραφίσεως, <τυμ- Γεριλαμβανομένων καί των τερώτων χαρτ'.ών καί τής πίνταετοίίς δια- μονής είς την χώραν. Αί έκ γενεττ,ς Άμερικχνίϊεςίέν άποστεροίνται τής Άμερικαν:κή; των ίθαγενείας, όπως ο»έδαινε υέ τόν π:ογ:νέστερον νόυ.ον, εάν ν^μ- ό καί ό άρ'.θμάς των ημερών α: ί εά έ όποία·. άπαρτίζουν την εργάσιμον έ- δδομάδα είς τοΰς διαφόρους βιομη- Έκ τής άπογραφής 6ά έςακρι- χονικοΰς κλάδους. Άγροτικής Τραπ4ζης, έπανειλημ- μενιος δέ συνειργάσθη μετά τοΰ ίι- οικητοΰ ϊΰτής κ. Δέλτα. Ώς -τληροφορούμεθα ό κ. Π ρωθ- ος προσπαθεί νά ε3ρτ) δ;α- συνο>ασμοΰς, όπως άλλως
τ: ε"'-/εν υποσχεθή καί είς την Βο.-
λήν κατά την συζήτησιν τοΰ ίδρο-
τ-κοΰ τής Τραπέζης Νόμοο, δυνά¬
μει των όπΐίων θά κατορθωθή ή εί;
το ελάχιστον δυνατόν όριον έλατώ-
σεως τοΰ τόκου των καλλιεργητι-
κών δανείων. Ό κ. Προνθυπουργος
1>ει την γνώμην, ότι διά τής ελατ¬
τώσεως τοΰ τόκοο θά ενισχυθή ση-
μαντ'κώτατα ή προσπαθεία τής αυ¬
ξήσεως τής γεωργικής χχ^χ^ω^τ,^
Δ·ά την επιτυχίαν τοΰ σκοποΰ τού¬
του, τής ελαττώσεως δηλ*δή τοΰ
-όκον, ό ν.. Π ρωθοπουργός σκέπτε-
-7ΐ νά έκχωρηθή είς την Τράπεζαν
τό προϊόν τοΰ είίικοϋ φόρου όστις
υφίσταται ε'ς τάς νέας χώρας διά
την άγροτικήν πίστιν. Ώς γνωστόν,
τα ΰφιστάμενα είς την Μ·ακεδονίαν,
Η-ε'ρον κα: Μυτιλήνην άγροτικά
τα;ιεία τα οποίαι έπροικίζοντο διά*
τοΰ ώς άνω φόρου, συνεχωνεύθησαν
υ.έ την Άγροτ'.κήν Τράπεζαν.
ς 1ΟΟ
μυρίων.
έκατομ-
Γερμανικόν καταδρομικόν «Λειψία», τό οποίον καθπλκύσθη εσχάτως έν Ονίλλελμσχάφεν, τής
Γερμανιας.
Ό ν.. Π ρωθ.«πυργος έν σ-ινεχεία
τώ« προσπαθειών το^ υπέρ τής Γε-
ί συνειργάσθη καί μετά τοΰ
γεν.κοθ γραμματέως τοΰ ύχοοργεί-
'ΐι, τ:2;ά τοΰ όποίου εγένετο ένημε-
ρος τής γεωργικής καταστάσεως
τής χώοας. Απόφασις τοΰ κ. —ρωθ-
υποοργοΰ όπως γνωρίζομεν είναι νά
διατεθή έ-φέτος έγ. τοΰ κρατικοΰ προ¬
ϋπολογισμώ ποσόν 100 έαατομμυ-
ρίων, αποκλειστικώς διά τάς ανάγ¬
κας των τελε>ταίως _σοσταθ«ντων
ίδρυμάτων και των λε'-
ήδη έγκαταστάσ-εων, ή¬
τοι ύποδε-.γματικών κα< χειραματι- χών άγρών, φυτωρνων, γεωργικών τταδαών κλπ. Πρός τόν αυτόν σκοπόν ή Κυ- δέρνησίς είχε δ'.αθέσει καί ·πέρι>σ·.
περ· τα 60 έκατομψιύρια ίραχμών.
Έκ το3 πςσοΰ όμως τούτο.» το3 άτ-
ο^ργείου της Γεωργίας ειχε ίιοΛέ-'
56·. αικρόν μόνον μέρος. Τό ο5το>ς'
ϋχολεικάαενον σημαντικόν χοσόν θά,
προστεθή είς τα μέλλοντα νά χο-
ρηγηθοΰν έκ τοΰ νέου ιτροϋπολογ!-·,
σμο3 εκατόν έ/.ατομ;ϋυρίων δραχα.
οίτως δέ άπάρχϋ ποσόν ύτερεκατό^
έίν πρός πλήρη έφαρ;ίθ
γήν τοϋ προ-,'ΐαμματος τοό ν.αταρ
τ'.τθέντος Οπο τοΰ νπουργείοο τή:
Γεωργίας διά την τεχνικήν παρ*
γωγήν τής καλλιεργείας, ου.φω·
νως πρός τάς τελευταίας προόδοο:
τής γεωπονκής έχιστημης.
Ό κ. Π ι-τολάκης θά συνεργα
σθή καί σ·ήμερον μετά τοΰ κ. Βεν
ζέλου, σχετικώς μέ την διάθεσιν τώι
100 έκατομμ.υ.ρίων δραχμών.
Η ΜΕΤΐΑΪΤΕΐ
ΕΙΣ"
Οί λόγοι των μετανα-
στευτικών περιορισμόν.
Ό νέο; εργατικάς χρωθυπουργός
τής Αΰστραλιανής καδερνήσεως κ.
Σκούλλη είς τόν πρώτον π-ρωθ>π·
οοργικόν τ*υ λόγον τόν οποίον έ;
εφώνητεν, ΙΘιςε καί τό ζήτημα τής
είς την Αυστραλιαν μεταναστεύσε-
ως. «Εάν ή Αΰστραλία είπεν δι-
στάζη νά δεχθή- μίταναστας, δέν
τό κάμνει έπειδή δέν άντιλαμδάνε-
ται τσ αΐσθημα τής άίελφωσύνη;
πρός τοΰς άλλο-ος λαούς, άλλά δι-
ότ; πιθυμεί νά προστατεύση τοΰ;
,Αύττραλοΰς άπό την χενίαν την ο¬
ποίαν δημιουργεΐ ή άνεργία».
Διά των δηλώσεων αυτών ό νέο;
πρωθοπουργός τής Αύστραλίας η¬
θέλησε νά δικαιολογήση τοΐις π&ρι-
ορ'.σαΐΰς τοί>ς όποίοΐ>ς υπέβαλεν ή
Κυβέρνησις τής μακρυνής χώρας
•Αατά τής μεταναστεύσεως. Ληΐαο-
νοΰν ομ,ως έκεί κάτω, ότι οί μετα-
νάσται ΰχήρξαν έκεΐνοι, οί όποίοι
κατέστησαν μεγάλην καί εύίαίμονα
την Αμερικήν, καί ότι1 ή Αΰστρα¬
λία είναι νία άπέραντος και νέα
χώρα ή όποία χρειοίζεται πολλοΰς
δραχίίνας ιΐεταναστών, διά νά άνα-
^ κα· προοδεύστ).
ΟΙ βΥΟ ΜΛΓΓΕΣ
ΠΓΕ.Ρ ΝΤΕΧΟΥΡΕΈΛ
γΤώ μνθιστόρημα
«ού —«ιγρά<ρ«. την τβαγωδίαν τής ψίαης ί«ας μητοός, τό παιδί τής οποίας ό ίδιος πατέρας τού παρέ- δωκεν *4ς τούς χαχούφγονς νά τό κάμουν σΰντ
[μεταναστευσισ, βιομηχανια, εργασια, παραγωγη
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ Έ ΕΜ, ΓΕΟΡΠΑΣ
ί βροχα: προεκάλεσαν σημαντικάς ζημίας
ΘΙΓΝ ΑΙ, 15 Όκτωδρίο,ι.—
Ι2-α τα; συγκεντρωθείσας εί;
- ^-ο^γείον τής Γεωργίας πλη-
,,,.,'^-' ή πορεία των καλλιερ-
',/ών «τα τόν παρελθάντα μην;
ί«ιώ; «5?,ς αατά περιφερείας
ΜΕΪΣΗΝΙΑ-.— Λόγω
είας: >
τού ε
%τ:ύ ςμϊ'.ώθη η συκοπαραγωγη κα-
τΐ 30 0)0. Ωσαύτως^ υπέστη έπί-
ϊ:ϊ-" .ών βροχών καί ή σταφι-δο-
,τϊραγωγή αειωθβίσα ολίγον —ιΐοτι-
χώ'; ν.2'. ποοοτικώς.
Η εΛΤοπαραγωγή με μικράν εμ-
,ιν, δάκοι» καί μεγαλητέραν -,-
ΛΕ23ΒΟΥ.—- Ό επικρατήσας
δροσερος καιρός ηύνόησε την ανά¬
πτυξιν τοΰ ελαιόκαρπόν. Ό τρυγη-
τος των σταφνλών καί ή συγκοΐΑΐδή
τοΰ καπ>>ο3 συνετελέσθη υπό εϋνοι-
κάς καφικάς σννθήκας. "Ηρξατο
κανονικώς ή σπορά των σιττ^ών.
λ ΛΑΡΙΣΗΣ. - Ή κατάστασ.ς
των καλλιέργειαν είναι καλή. Ή?
;α-ο κανονκώς ή σπορά >^ιθής και
δ:ώα.«? Ό τρογητός των αμπέλων
ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ.—- Ό έ*ι-
κ:αττ;σας εύνοικός καιρό; ηύνόησε
-ζ ο'ργωμα τοΰ έϊάφους. Σ^ν-χίζε-
, ηυνοηβη απο τας 6ρο τϊ| κανονικώς η σΛλογή καπνοΰ
.· ... .-.- ΐν_.. νΛι ^τ2?)Α& ; έώ καλλιε-ρ-
μόνον είς έλάχι
ί;2:η·όε7α, εκπεσούσης χαλάζης
%^ τ/1'.ών άνέμων.
ΑΡΚΑΔΙΑΣ.— Αί έπιαρατήσα
ςαι αϊ-άνοποι δροχαί, επέφερον ση
^ίτθΛΙΑΣ καί ΑΚΑΡΝΑ.ΝΊ-
ΑΣ— Συνεπεία τού έ-πικρατήσαν-
«μμ? όαάίας. Έπίστ,ς ιτροΐλε-
ικτα- αίςησις καλλ-.εργείας δημτ,-
Κτιά.
ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ %<χ ΦΟΚ1ΔΟΣ. — V τ,ινεχεϊς <τημε:ο>Οείται
επέτειον
ρ
συλλο-
χαί επέτειον ιταρεμπόΒσ
γής ϋίμων προϊοντων άραδοσίτου
ΛΑΣΗΘΙΟΤ.— Λόγω των <τ. έχων δροχών κατεττράφη κατά τό εν τ:!τον ή παραγωγή τής σουλτα- νίνα; ν.α; κατά 50 0)0 ή παρα- τών γεωμήλ*>ν.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.— Ή μ*γάλη
μγ
έχς-^ερε κολοσσιαίας
ρφ/ς είς διαφόρο^ς άέ
χαί σΐζφιϊαιμζέλους. Δύο
τής τταφΐΒοχαρχγωγής κατεστρά-
ΦΊΜν 'Η οΐνοχαροτγωγή ωσαύτως
46λάίη ν,ατά 4)5.
ΡΕΒη
ο*> ϊημαντικαί ζημίαι λόγφ των
δροχών είς τάς σταφυλάς' καί παρ-
την ώρίμανσιν
ΰλλ καχνοΰ
Αί έπτνειλημ-
ζημίας
έ
έκροξενησβν
ί καχνοϋ,
έ
ρξη ζημς
ν^λλ-εογίίας καχνοϋ, άμιτέλοο
σ^κης ευρισκομένων υπό συγκο-
Α: ?■—ίλθοθσαι ζημίαι ύτο-
: ύ
'ς ε!ς 15
είς 50 0)0,
Α· ?- > · 'ι - %
λ -.νθ/αι ωφελησαν μονον την
^«-««ίγωγήν ήτις προβλέτεται
"? ^Ο 0)0 ανωτέρα τής περυ-
.— 'Η συγκομιδή κα-
βόρί-εται δέ έν τφ κε-
γειων.
ν
■/ομ
ακολοΛϊί
Οήκας.
Ο 7/.ωνισμος σιτηρών καί
ή συγν.ομιδή καπ-/οΰ επερατώθη μέ
ελάττωσιν τροίλε^θείσης παραγω-
γής καπνοΰ λόγω των δΐοχών.
ΑΪΙΟΓΠΟΛΕΙΩΣ— Έτερα-
τωθη ή <τ;λλογή τοΰ άραδοσίτου με ίκανοποιητικήν άπόϊοσιν. Όμοίως ό τρογητός των ά ργης ^ λών, ό θερ'σμός σησάμοο και ήρ¬ ξατο ή τΑλογή *άμδακος. Αί χε- σοΰσα; δοοχαί η^νόησαν την καλλι¬ έργειαν τοί δάμίακος. ΚΑΒΑΛΛΑΣ.— Έληίεν ή τυλλογή Τ'.τηρών, άραδοσίτου, γεω- μήλων καΐ λοιχών έαρινών ό των. ΕΔΕΣΣΗΕ.— Ή συγκομιϊή αρινών τ-όρων ήρξατο υπό >αλάς
συνθήκας, λόγω των τελε.>ταίων
βροχών. 'Η. αύτη περίχου καλή αα-
ά ά κα· ε;ς τάς
ρ
)ο·.χάς περιφερείας.
Άνα.μ£νονται
φωτιβτικαί τ:
λίαν δια-
Οί κύχλοι τού ύχουργείου τής ερ¬
γασίας φρονούν, ότι ή 6!ομηχανιν.ή
άγαφή ή όποία ΌΝα δ'.ενεργηθί,
μετά εν ετος, θά συγκεντρώσγ) πο¬
λυτίμους πληροφορίας, ΐϊίως επ!
τής εκτάσεως την οποίαν «χει προσ-
λάδει ή άνεργία μίταςΰ των έργα-
τικών τάξ:ων τής χώρας. Ή άπο-
γ:χφή των ίιομηχτ^.ών ή όποία Οά
γίνη ί'.ά -ρώτην φοράν ε,ίς την Ά-
ήν, θα καταίείςτΐ την μετατό-
ε
Άπό
τόν τελευταίον πανικόν. Σκηνή εξωθί τοΰ Χρηματιστηρίου τής Νέας Υόρκης, μίαν ημέραν τής παρελθούσηι
εβδομάδος, κατά την οποίαν 16.410.000 μετοχαί έπωλήθησαν είς έκπεοιιένας τιμάς.
II
ΤΛ ΜΕΤΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ
Αί απαιτούμεναι υπό τοΰ
νόμου
_ ' "Ο τόκος των καλΧιεργητικών δανείων.— Πιατώσει;
υ| ζ ^ α έ
ς ργη
ζς;χ τ^? γεωργίας
Μία άλλοϊαπή διά νά άπή
την 'Α'ζς,ρ'.καν.κήν ΐτ>α-ί·ένειαν, ύπο-
χρεοότα νά υποστή όλας τάς διατυ-
τ.ώσε;ς τοο νόμου ·π·ερί πολιτογρα¬
φίσεως, όπως ?.αί οί ανϊρες. Μία
ΑΘΗΝΑΙ, 15 ρ
Άφ' ής έπίστρεψεν έκ τού τα-
ξεΐϊίοο τού ό Π ρωθι-·π<>αργός ν.. Βε-
νι.έλος 5έν παρέλειψεν, ώς ανεκοι¬
νώθη χθές, νά άτχοληθή σοδαρώτα-
μόνη έςαιρδτική διευκόλυνσις παρέ-'τα -/.α; μ-: τα τής λειτο^ργιας τής
ρή, ΐ η μ
ιτυΐν των βιομηχανίαν ά·πό τού ενός
σημείου ε·ς τό ά~λλο καί θά έπεξη-
γηση τοΰς λόγο^ς οί όποΐο·. -κροκα-
λο·>ν άλλο3 μέν ζήτησιν έργατών,
άλλον» δέ πύκνωσιν των τά>ξεων των
άνέργων
χεται είς όσας ένομφε3θη<ταν Α¬ μερικανόν πολίτην μετά την 22αν Σεπτεμορίου τοΰ 1922. Αί ύπαγό- μεναι είς την κατηγορίχν αύτην. ίέν υποχρεούνται είς την ■ϊίατύπω- τιν των πρώτων χαρτιών "τής πολ;- τογεαΐφτ,σεως, καί δύνανται νά ν- ά αίτησιν πρός πολιτογρά- «ρησιν μετα διααθνήν ενός μόνον I- ς είς τας Ήν. Πολιτείας, άντί τής πενταετίας. Μία άλλοδα—γ(, σύ- ζτ/ος άλλοϊαπούγ δύναται νά πολι- τογραφηθή καί έν περιπτώσει ήν δέν θελήση νά πράξη τουτο ό άλ σύθγός της. Είς την περίπτωσιν βμ»ς αύτην ό^ είς όλας άναξαιρέτως τάς διατυ- ■τώσεις τής πολιτογραφίσεως, <τυμ- Γεριλαμβανομένων καί των τερώτων χαρτ'.ών καί τής πίνταετοίίς δια- μονής είς την χώραν. Αί έκ γενεττ,ς Άμερικχνίϊεςίέν άποστεροίνται τής Άμερικαν:κή; των ίθαγενείας, όπως ο»έδαινε υέ τόν π:ογ:νέστερον νόυ.ον, εάν ν^μ- ό καί ό άρ'.θμάς των ημερών α: ί εά έ όποία·. άπαρτίζουν την εργάσιμον έ- δδομάδα είς τοΰς διαφόρους βιομη- Έκ τής άπογραφής 6ά έςακρι- χονικοΰς κλάδους. Άγροτικής Τραπ4ζης, έπανειλημ- μενιος δέ συνειργάσθη μετά τοΰ ίι- οικητοΰ ϊΰτής κ. Δέλτα. Ώς -τληροφορούμεθα ό κ. Π ρωθ- ος προσπαθεί νά ε3ρτ) δ;α- συνο>ασμοΰς, όπως άλλως
τ: ε"'-/εν υποσχεθή καί είς την Βο.-
λήν κατά την συζήτησιν τοΰ ίδρο-
τ-κοΰ τής Τραπέζης Νόμοο, δυνά¬
μει των όπΐίων θά κατορθωθή ή εί;
το ελάχιστον δυνατόν όριον έλατώ-
σεως τοΰ τόκου των καλλιεργητι-
κών δανείων. Ό κ. Προνθυπουργος
1>ει την γνώμην, ότι διά τής ελατ¬
τώσεως τοΰ τόκοο θά ενισχυθή ση-
μαντ'κώτατα ή προσπαθεία τής αυ¬
ξήσεως τής γεωργικής χχ^χ^ω^τ,^
Δ·ά την επιτυχίαν τοΰ σκοποΰ τού¬
του, τής ελαττώσεως δηλ*δή τοΰ
-όκον, ό ν.. Π ρωθοπουργός σκέπτε-
-7ΐ νά έκχωρηθή είς την Τράπεζαν
τό προϊόν τοΰ είίικοϋ φόρου όστις
υφίσταται ε'ς τάς νέας χώρας διά
την άγροτικήν πίστιν. Ώς γνωστόν,
τα ΰφιστάμενα είς την Μ·ακεδονίαν,
Η-ε'ρον κα: Μυτιλήνην άγροτικά
τα;ιεία τα οποίαι έπροικίζοντο διά*
τοΰ ώς άνω φόρου, συνεχωνεύθησαν
υ.έ την Άγροτ'.κήν Τράπεζαν.
ς 1ΟΟ
μυρίων.
έκατομ-
Γερμανικόν καταδρομικόν «Λειψία», τό οποίον καθπλκύσθη εσχάτως έν Ονίλλελμσχάφεν, τής
Γερμανιας.
Ό ν.. Π ρωθ.«πυργος έν σ-ινεχεία
τώ« προσπαθειών το^ υπέρ τής Γε-
ί συνειργάσθη καί μετά τοΰ
γεν.κοθ γραμματέως τοΰ ύχοοργεί-
'ΐι, τ:2;ά τοΰ όποίου εγένετο ένημε-
ρος τής γεωργικής καταστάσεως
τής χώοας. Απόφασις τοΰ κ. —ρωθ-
υποοργοΰ όπως γνωρίζομεν είναι νά
διατεθή έ-φέτος έγ. τοΰ κρατικοΰ προ¬
ϋπολογισμώ ποσόν 100 έαατομμυ-
ρίων, αποκλειστικώς διά τάς ανάγ¬
κας των τελε>ταίως _σοσταθ«ντων
ίδρυμάτων και των λε'-
ήδη έγκαταστάσ-εων, ή¬
τοι ύποδε-.γματικών κα< χειραματι- χών άγρών, φυτωρνων, γεωργικών τταδαών κλπ. Πρός τόν αυτόν σκοπόν ή Κυ- δέρνησίς είχε δ'.αθέσει καί ·πέρι>σ·.
περ· τα 60 έκατομψιύρια ίραχμών.
Έκ το3 πςσοΰ όμως τούτο.» το3 άτ-
ο^ργείου της Γεωργίας ειχε ίιοΛέ-'
56·. αικρόν μόνον μέρος. Τό ο5το>ς'
ϋχολεικάαενον σημαντικόν χοσόν θά,
προστεθή είς τα μέλλοντα νά χο-
ρηγηθοΰν έκ τοΰ νέου ιτροϋπολογ!-·,
σμο3 εκατόν έ/.ατομ;ϋυρίων δραχα.
οίτως δέ άπάρχϋ ποσόν ύτερεκατό^
έίν πρός πλήρη έφαρ;ίθ
γήν τοϋ προ-,'ΐαμματος τοό ν.αταρ
τ'.τθέντος Οπο τοΰ νπουργείοο τή:
Γεωργίας διά την τεχνικήν παρ*
γωγήν τής καλλιεργείας, ου.φω·
νως πρός τάς τελευταίας προόδοο:
τής γεωπονκής έχιστημης.
Ό κ. Π ι-τολάκης θά συνεργα
σθή καί σ·ήμερον μετά τοΰ κ. Βεν
ζέλου, σχετικώς μέ την διάθεσιν τώι
100 έκατομμ.υ.ρίων δραχμών.
Η ΜΕΤΐΑΪΤΕΐ
ΕΙΣ"
Οί λόγοι των μετανα-
στευτικών περιορισμόν.
Ό νέο; εργατικάς χρωθυπουργός
τής Αΰστραλιανής καδερνήσεως κ.
Σκούλλη είς τόν πρώτον π-ρωθ>π·
οοργικόν τ*υ λόγον τόν οποίον έ;
εφώνητεν, ΙΘιςε καί τό ζήτημα τής
είς την Αυστραλιαν μεταναστεύσε-
ως. «Εάν ή Αΰστραλία είπεν δι-
στάζη νά δεχθή- μίταναστας, δέν
τό κάμνει έπειδή δέν άντιλαμδάνε-
ται τσ αΐσθημα τής άίελφωσύνη;
πρός τοΰς άλλο-ος λαούς, άλλά δι-
ότ; πιθυμεί νά προστατεύση τοΰ;
,Αύττραλοΰς άπό την χενίαν την ο¬
ποίαν δημιουργεΐ ή άνεργία».
Διά των δηλώσεων αυτών ό νέο;
πρωθοπουργός τής Αύστραλίας η¬
θέλησε νά δικαιολογήση τοΐις π&ρι-
ορ'.σαΐΰς τοί>ς όποίοΐ>ς υπέβαλεν ή
Κυβέρνησις τής μακρυνής χώρας
•Αατά τής μεταναστεύσεως. Ληΐαο-
νοΰν ομ,ως έκεί κάτω, ότι οί μετα-
νάσται ΰχήρξαν έκεΐνοι, οί όποίοι
κατέστησαν μεγάλην καί εύίαίμονα
την Αμερικήν, καί ότι1 ή Αΰστρα¬
λία είναι νία άπέραντος και νέα
χώρα ή όποία χρειοίζεται πολλοΰς
δραχίίνας ιΐεταναστών, διά νά άνα-
^ κα· προοδεύστ).
ΟΙ βΥΟ ΜΛΓΓΕΣ
ΠΓΕ.Ρ ΝΤΕΧΟΥΡΕΈΛ
γΤώ μνθιστόρημα
«ού —«ιγρά<ρ«. την τβαγωδίαν τής ψίαης ί«ας μητοός, τό παιδί τής οποίας ό ίδιος πατέρας τού παρέ- δωκεν *4ς τούς χαχούφγονς νά τό κάμουν σΰντ
ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΑΡΟ ΠΑΝΤΑΖΗ
ΚβΜΚΟΪ Π.Γ- ■—'"*""'■""'
Ο ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΑΦΟΥΣ
Η
^
ΙΙαιδί μόν,
Άπ' τή μακρυσμένη 'Αμερική.
ςτέρα άπ' την Καλιφόρνια, σάν
ι)ΐμμα, σάν άλήθεια, μοΰ ήρθαν
τα μαντάτά σου. Σ' εκρινΐ, λέει,
ή Άμερικάνικη δωύεκάδα άπί> έ-
φτά γυναίκες καί πέντε ά'ντρες,
καί σέ 6ρήκε ενοχο. Πρόκειται,
λέει, τώρα νά πιχς στά κάτεργα γιά
πενήντα ΐσω; χρόνια. ΕΙσαι τώρα
πενήντα πέντε—καί πενήντα, εκα¬
τόν πέντε. "Ολη σου ή ζωη και
κάτι παραπάνω! Θά μείνας και
χρεώστης.
Πρό Ινα μήνα ί'μα^α, °τι ν-αι
ή γυναϊκά σου, ή Άμερικάνα, ε-
πα&ε τα ιδία. Την εκρτνε, λέει κι'
αυτή άλλην Άμερικάνικη δωδεκά-
όα άπό όκτώ γυναΐκες και τέσσα-
ρες δντρες, και την βρήκε κι' αύ
την ενοχο, και πρόκειται κι' αύτη
νά πάη στή φνλακή γιά δέκα ΐσως
χρόνια. Αύτί] είναι νέα και δέκα
χρόνια δέν θάναι πολλά, ά'ν εχ
ύγεία. Μαθαίνω δμως, ότι ή κα
τάστασή της είναι τέτοια, ώστε νά
την κουβαλοϋν στήν καρένλα. Ώς
φαίνεται, δέν θ' άξιωθή κι' αύτη
νά τελειώση την ποινήν της στί
φυλακή και -&ά μείνη κι' αυτή χρε-
'ώστης καθώς και σύ. Και πεθαμ-
μένοι θά λογίζεσ&ε ώς φυλακισμε-
νοι. Τέτοια μεγάλα·£γκλήματα έ-
χάματε και οί δυό σας, λένε οί άπο-
φάσεις!
Μπροστά άπ' αΰτά, Άλέξανδρε,
συχνά άκουγα τ' δνομά σου. Ή
ψημη τό εφερνε στής φτεροϋγές
της εως €δώ. Οί Άμερικάνοι σέ
ώνόμασαν Μίδα. "Οπως ό Μίδβς
των παραμυθιών, χι' έσύ ό, τι ε-
πιανες στά χέρια σου, χρυσάφι γί->
νονταν, λένε. Σωρό τα δολλάρια
στής Μπάγκες. Κομπολόγια τα θε-
ατρά <του στήν Άμερική. Τινος εί¬
ναι τα ψηλα κτίρια στό Λός 'Άν-
τζελες; Τοϋ Πανταζή. Γιά ποίον
ίζ θϊ έ άίθ
ζς; ζή
παίζονν θεατρϊνοι σέ άναρίθμητα
θέατρα; Γιά ποίον χορεΰονν στή
εκηνή άφρόπλαστες Άμερικανί-
δες με ούράνια κάλλη; Γιά τον
Πανταζή. Ποίος επουλησε μερι-
κά άπ' τα θέατρά τού .γιά είκοσι
έκατομμύρια δολλάρια; Ό Παν-
ταζής.
Και τα μάθαινα αύτά και άνα-
γάλλιαζε ή ψυχή μου γιά τή με-
γάλη δόξα, γιά την έπιτυχία τοϋ
έ δ
ΠΑΝ» ΣΤΛ ΣΚΟΡΠΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ
ΤΟΥ ΑΙΊΟΑΑΠΝΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ
" νιχά' νά συνεχίσουν τό «ήρ^Υμα'τή^είρή^^η.
ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΙ ΜΑΡΙΕΤΤΑσ
Άντιπρόσωποι άπ' δλα σχεδον' Τα πολύτιμα λείψανα εί
τα πολιτκΐμένα Ιβνη συγκεντρω- πια έδώ κι' &?{. χ0 -
παρά νά την έόραιωουυν. _».. ,-»««ι* στ,(ν ,<- ,α ώμΟρίμϋ
άπό τό προσκύνημα τοϋ αιων ; <5λάσΐα«ι *7
θαύματος τής 'Ακροπολεως, π , , - ,. σέ μίαν ,,^
αστραφτε κάτω άπό τόν σπαταλονΐπου 6εν συναπαντιέται ά//οί· Π
Άττικόν ηλιο, κι' °~™ τό ννχττΓ.·- '" '"" " '" ΐΓλφοϋς το " ^
ν> φοατο:όλτιμα των προδολί " ·
τού Λυκαδηττοϋ, μιά πετνχημ.
Ίδέα τούς μάζευσε στ ούς ίίρυ
τόπονς των ΆμφικτυονΜυν γιά νά
νάμουν έκεΐ την τελευταία Συν- Κατεβαίνονν στον ιιιγπιμο μ,,.
ίδρίαση, μέσα στό βασίλειο της κοπάδια πολ<άριθμα μέ 'τγλο 4
έληά; καί τής άρχοάας μ " ' ' ραστο ^ τρίχωμα.' Τα χουδο^
γλι;. ( ^ τ°ΰ τούς κρεμοΰν στ0 λαιμδ
Οί ίεροί τόποι πού δώ και χ1 ^ν ενα γαληνιο, ειριμνοτοα·
ετηρίδί; έβλεπον οασιλΓ.άδτς γσ- · "^· Ε*ναι άκατάπαυστη αυτή 1
νατισμένονς, ΰπακουον; στής δια-' μουοικη ότου; Δελφοΰς
ταγέ; τού;, νά έκλιπαροϋν μ' ά-' Με ™ ™:·~-<- -α-
μύθητα δώρα τϊιν εΓ·νοιά τονς, σΛ
ν' άγρίεψαν στόν άΛροσ'δόκητο ί
ικοι. Καθως νι' 4
άγασο αρνάκι
Κβί
ε το πνεϋμα μεύΗ·σιΐ£νο άπό
έπήρεια τή; αρχαιότητο;,
1 Όντος στή στενή .τόητα τοϊ
χομό τόσων έπισκίφτών. Ζωντα- ■ ■3ειοι>» μας φαινεται ιώς ά.
νε[«ν τάχα ξανά οί ΆμφικτνΌνί-[εο/ίότιασ_τε τη μεγα?.όπρριη ιϊρναία
Ό Άλέξανδρος Πανταζής, όδηγούμενος είς την φυλακήν, έφ' όσον οί δώ-
δεκα ενορκοι συνεσκίπτοντο επί τής κατ' αυτού κατηγορίας τής χορευτρίας
Γιοΰνις Π ρίγκλ.
λος θά μέ •θυμηθής κι' έσύ, όπως
μέ ύΗ?μηθηκαν τόσα αλλα παιδία
μου, φτωχοτερα άπό σένα; Ναί,
πάντα σ' επερίμενα και μ' αυτή
την έλπίδα παρττγοροϋαα τή ζαχι'ι
δας νά μή σ'·αδικήση; Σοΰ τώκα-
μαν, τάχα, γιά τα πλούτη σου;
Άχ, τί ή^θελες, παιδί μοη, νά
γίνη.ς π).ούσιος; Τί σ' ώφέλησαν
τα παλάτΐα οου και τα έκατομιιύ-
:ου. Τό εΐχα όέβαιο, πώς μιά μέ- ρια σου και δλα τα ναλά τής ξέ-
ρα θά ε*γραφα και τό δι,»
ονομα στόν κατάλογο των μεγά-
λων εύεργετών μου. Τό εΐχα ετοι-
μο τί> Πεντελικό μάρμαρο γιά νά
σοΰ στήρω τόν άνδριάντα σου δί-
.ιλα στόν Σϊνα, δίπλα στόν 'Αβέ-! όλες αύτές τή; συμφορέ;; Τί κά¬
νης πατρί2ας; Τί κατάλαβα έγώ;
Έγώ, δπου σ' εγέννησα κι' ελπι-
ζα νά σέ δεχθώ στήν άγκαλιά μου
τιμημέλΌν, πλούσιο και ευτυχή;
Γιατί δέν ήλθες πρίν νά πάθτ|ς
ΙενΓ,τενμένσυ μου παιδιοΰ καί πε--
ρίμενα νά τό δεχθω στήν άγκαλιά
μου, δταν ·θά έφθανεν ή εόλογη-
μένη ωρα τοϋ γυρισμοΰ.
Ναί, χρόνια σέ εκλαψα άφ' δ-
του μικρός—μικρός μοΰ εφυγες
άπ' την άγκαλιά μου χωρίς έ*να
<ριλί σου—χωρίς νά σέ φιλήσω, νά
οοϋ δώσω την εύχή μου. Μαΰρη
ήταν ή ωρα, δταν εκλεισες τ' αν-
τιά σου στή φωνή τής παληάς πα-
τρίδας σου κι' ϊψυγες μακρυά, ζη-
τιΰντας άλλτι καινοΰργια πατρίδα,
<&λην ευτυχία. "Εχυσα πικρά δά-
Χ;ρυα, οταν ιέχαροπάλεν»α στά χέ*-
ρια τοϋ Τούρκου, στά 97 καί στά
32 καί στά 22, κι' έσύ δέν ησουν
ίδώ. ..."Εχασα χΛιάδες άδέλφια
οου στής φωτιές τοϋ πολέμου. Έ-
•Ιώδεψα καί την τελει.»ταία μου
δεκάρα γιά νά θρέι4ια>^τά διωγμέ-
να άδέλφια σου άπ' τή* Μικρά Ά-
θία." Ύποθήικεψα δλη τή γή μου
οτούς ξένους δαν^ιστάς γιά νά"
μπορέσω νά ζήσω νά ελθής μιά
'ρα νά μ' εδρτ)ς έλευθερη καί
Εκλαψα, έκλαψα,, ε-
κλαψα...
Μ ά. τα δακρυά μου τα έσκοΰπι-
ζα καί ξεχνοΰσα τή λύπη μου, δ¬
ταν μάθαινα πώ; ησουν εΰτυχής,
ιτώς παντρεύθηκες ξένη γνναΐκα
της άρεσκείας σου, πώς άπέκτη-
σες χαριτωμένα παιδάν.ια—ό Θεός
νά τούς χαρίζη χρόνια—πώς έμε-
γάλοινες καί έθϊ'ριευες στόν ξένο
Τοπο. πώς έδΗ)σαύριζες. Πολυ^—-
έκατομμυριοΰχο "Ελληνα, οέ |λε-
ιν οί ΆμερικάνχΗ.
Κι' ε*χαιρόμουν. Καί πώ; νά μή
ίραίμαΐ; Μήπο>ς εΐχα πολλοΰ;
ανταζήδες; "Η μήπως μοΰ- ?-
ή κρνφή ίλπίδα, δτι στό τέ-
ρακρ.
Μά έσί' άργοϋσες. Έμέίτυσες
άπό την ευτυχία σου μέσα στόν
παράδεισο τής Άμερικής και μέ
ξέχασες. Σέ περικύκλωσαν υατοπτοι
ί)α)ΐ και πονηρές Κίρκες και στό
έλος επεσες στής παγίδες των.
Και εχασες την τιμήν σου και την
ελευθερία σον. Τα έκατομμύρια
σου κινδυνεύονν νά έξαφανασθονν
είς άποζημιώσεις. Διότι πρέπει νά
τακάθησες στά ξένα Ισΰ και τόσοι
αλλοι σάν κι' έσένα; Δέν τα θελω
τα πλούτη σας, άν είναι γιά τα
πλούτη νά χάσετε τή ζωή σας, άλ-
λοι στής φυλακές—οίκαια ή όβι-
κα—κι' άλλοι στά νοσοκομεϊα.
Θαταν /αίΐίτερα νά γύριζε; σ'
εμένα, έστω και φτωχός, έσύ κι'
δλοι όσοι δουλείΐτε, δουλενετε και
στό τέλος πεφτετε στά βρόχια ποΰ
σας στήνουν ή (ροβερϊς Σειρήνες
πλη,ρωθγί και ή ζίοή τοϋ Ίαπωνε- και ή Κίρκες τή; ξένης γης. Καλ-
ζου κΓπουροϋ και ή τιμή τής Ά-1 λίτερα νά έρχόσουν χωρίς τα έ-
μερικάνας χορεύτρας, έκείνης ποΰ ι κατομμύρια σου, πρίν νά σέ περι-
δέν έδέχθηκες, λένε, στά θίατρά ι )ά6ονν <ηά 6ίχτι<ά των τ' Αμερι-
δέ
σσυ.
κάνικα δικαστήλρια, έσένα και την
γυναικα σου.
^ Τι §καμες, τάχα, Άλέξανδρε,
τόσα χρόνια στήν Άμέρικα; "Ο, τι Προτιμοΰσα νά σέ δεχθώ ά-
κέρδισες σέ τριάντα πέντε χρόντα, | πένταρον πρόσφυγα, σάν τοΐι-
νινδυνεΰεις νά τα χάσης σέ μιά | πρόσφυγας της Μικράς Ασίας'
στιγμη. Αληθεια, το εκαμες έσύ παρά νά ?χα> τή σημεριν,ι λύπη
δγκλημα; 'ιΕσύ- αίτό κι
γυναΐκά σσυ τό άλλο; Ν ά πι-
κι άγοονΐα.
Οπως κατάντησες;
στεψω, ότι σ άδικησαν- τ' Άμε- νά σέ κλάψο> δέν μπορώ φανερά
ρικανιν.α δικαστηρια, όπως λές, κι' , Δέρνομαι μόνον κρι·φά νά μή μέ
ε σένα καί την γυναΐκά σου; Είναι' 6λέπη ό κόσμος. "Αχ. γιατ'ι να ΰ'
αϋτό δυνατό; Καί δέν εύρέ-θη κα-1 άφήσω νά φύγη;·
νά πί| ενα καλόν λόγο γιά σέ¬
να ; Δέν εκαμες έσύ καλό <τέ κανε-
να; Γιατί δέν σ' έ&οήθησε ή και-
νούργια πατρίιδα σου; Και γιατί
δέν εγραψες σ' έμένα νά τρέξω
νά φιλήσω τα πόοΐα τής δωδεκά-
ργμ] ρά, παιδί
μου, σοϋ στέλνω την άγάπη μου
και τα φιλιά μου,
Ή παληό σου Πατρίδα,
Διά την άντινραωήν
ΓΕΟΡΠΟΣ ΑΔΡΑΚΤΑΣ '
Ϊα
Ι
ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ
• Υπό ΣΑΞ ΡΟΜΕΡ
Μ ι θκττόρημα Γκτάκτου π&ακή:,
ής δέ μυ—τιρίονν καί παραδο-
'εγονότονν, τού δαιμόνιον "Αγ¬
συνγραφέως.
όδ ι......... 75ο.
ϊων
γλοι
Ό Άγγλος δρααοτικός σι»γγραφεύΐ; Έντγαρ Οικίλλας και ή
γός τού, έν Ά
ες; Τι γτ·ρεΰουν δλοι αϋτίοί όϊ
κουρασμένοι ιγέροι; Γι' αι'τό ιιά;
ύποδέχονται μέ <ϊροχή.
Παράξενη, άληθινα. £>ιστρα-
τεία! Ή ύπερσεβαστή όμήγυρις
των άποστόλων τής είρήνης, πού
δέν ταραζόταν άπό την άπαιτητι-
κή ζωηρότητα των νεαρων Άτθί-
δων πού χόρευαν μέ κέφι στό διά-
στημα τού ταξειδίου, πορευόταν
στό άλλοτινό κένρο μιάς υ/ηλό-
τερης Ιδίας, γιά ν' άνσ^ητήστ]
μέσ' τα έρείπια τής παληάς δό-
ξας ενα ασυλο ήοεμώτΕρο άπό
την κοσμοπολίτισσα 'Αθήνα.
Τα μάτΐα τής Είρήνινς στρέ*-
φονται δυστυχώς πάντα πίσω.
Στό δαπόρι έπικρατεΐ κέφι ?ξ-
αιρετικό. Ιδίως ό σοφός καθηγη-
τής Βέης κάνει σάν παιδί. Τρέ-
χει, γελα, άκούραστα. Ό δήμαρ-
χος Μεσολογγίου, Εύαγγελατος,
ρυθμίζει τα πάντα. 'Η <"Ηρα Μ.»
φτάνει^μέ τούς συνέδρους στήν
'Ιτέα. Ένας άπογευματι·ός πε-
ρίπατος στήν παραλία μας ξεδι-
πλώνει τής καλλονές της. "Αλλη
μιά φορά σκεφτόμαστε πώς ή νΕλ-
λάδα είναι γεμάτη άκρογιαλιές μέ
ποοαλία ώμορφιάς άνεξάντλητη-.
"Οποίος νοιώθει πραγματικά τδ
θελγητρο της αρχαιότητος δέν
μπορεϊ νά τό αωθοτνθτ) μεγαλείτε-
ροπαρα άνεβαίνοντας στσύς Δελ-
τής πόλεω;.
κεντρική σάλα τον Μ
μαρμάρινο; όγ-
ποΰ σχημο-
φους.
'Αβΐο
τ αύτοκίνητο πού μάς
πίρνει άπο την Ίτέα, τα μάτια
μας υψώνονται συνεχως, προσπα-
θώντας άννπόμονα ν' άντικούσον-
με,
• -τού Παρνασσοΰ τούς δι-
κορφους τούς θρόνους
τα κρυσταλλένΐα τα -ντρά της
Κασταλίας...
ίλ
Κσταλίας...
Μα ή πυκνή όμίχλη σκεπάζει
μυστηριωδικα τα πάντα· κρΰοουν-
ταΐ( και τα ίβουνά και τα δέντρα
οση μεγαλόπρεπη άγριάΛα ^
«η έδώ! Ξεχνας πώς ορί
ΙΙοσ
η ςρα«η
εχνας πώς ορίσκε-
λ Ε
η εχνας πώς ορίσκε-
σαι στη γαληνια και γελαστή 'Ελ-
Ένα πολΰ άσπρο σύννεφο πα-
ρεμ&λεται μπροστά σέ δλα. Και
ή 6ροχη πεφτει παράξενα κα κτυ-
παει αγρια! Μοιάζει <ταν νά ρο-
«ολανε κροταλίζοντας σωροί χα-
Περίεργο <Γυνολον άποτελοϋν ο!
οννεδροι Τα 5κακα Ικίΐνα γερον-
τακια ^αζεί-θ^αν κοντά στά αίώ-
νια μαρμαρα των έρειπίων, μέ<τα
?τη Υαληνη της άναπόλτκτης
ης σνμβολικής, γιά'νά
σουν διστακτικά τόν υμν0 της^ί-
Ρηνης. Κουραστικό τό άντβαομα
στοθεατρο./Ο ούρανός ξαστέρ!α>
σε. Είναι σαν νγρός, σάν νά στί
ζΐΐ ακομα δροσιά. Γέρνοηητ τα χόρ-
τα απο το βαρος της 6ροχής Οί
ξενο δ^έΓά νά ίρατή
ξενοι δι^σμένοιγΓά νά ίρατή
σουνενα ένθνμ,ο άπό τόν ίερό τί
πό της αρχαιότητος δέν δκτταζο
α σ^ρφαλωσοχ 6 ύί
ζυ
ρφαλωσοχη' 6σο τούςίπι.
τρέπουντα τρεμουλιάρι^ πόδιο
τονς για νά κο,ί«υν άγκαλ^; γαϊ-
Όμφα?.ό; τή;
Τό μνηυεΐο, ό θησαυρό; των Α¬
θηνών καί τα λίγα σχετικώ; αλ)Λ
μνημεϊα δείχνονν τόν π/.οΓτ» τής
τελειότητα; τής παληό; μας πά-
τρίδας.
Τα πάλαι ότε ρα αγά74ΐατα έ'χονν
κά,τοΐα ν.αταφανή Αϊγνττιακή ?■
πίδραση. Είναι τα πρωτό/οια, τό·
τε πού αρχι-σε νά έκτελίσσεται ή
τέχνη στήν 'ΕϊΛαδα, δπω; στο
θαυμαστό σ' δλες τού τή; λεπτοικ-
ρειες Ήνίοχο την θαυαά^υμε
γιά την τελειότητα τη;.
Ό ποιητής Μιχ. Άογυρόπου·
λος, άνυπόκτακτος φύσις, δέν η·
ριμένει νά ^μορφωθή μέ τή; £·
ξηγησεις τού κοινοΰ διεριιηνέα.
'Επιτάσσει τόν διευθυντή τού μου¬
σείον κ. Κοντολεοντα. Ό ■'- ^ε"
λάρδος μέ την δίψα τοΐ' στήν <1ρ-
χαιομάθεια δέν ήσυχάζίΐ, αν δέν
φωτίστ| μέ της σοφές τού γνώοειξ
κι' άΑλονς άιιυήτους.
Πάνω στα σκόρπια ιιάριιαρα
τον 'Απολλώνιον θεατρον οί οί-
6αστοί άντιπρόσοΜθΐ στνεδοια-
ζονν. Καί σέ μίαν άτμόσφαιρο γ£·
νίκης σνγκίνησης ΰστερ' άπό λ*·
λύωρες <τυζητήσεις, όρν.ίζοντοι
'Ελλτ}νιχά νά κρατήσονν τόν )^ο
τους καί νά διαδώσουν γυοίζοντα;
στήν πατρίδα τους τό ν.ήρι·γίια ^
Είρήνης.
Όρκίζομαι νά κρατησω τα ονμ-
τρωνηθέντα...
Μαριέηα Μινώτοι-
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΒΙΝΟ5,
<Έ#ντκός Κηςι·ζ>,
Ές
ρκτχότικο; καί
<οΟνται παρά ϋ άντν^
Λουκά Παρασκίυά, 106 Ν.
δ δέ άς ν
Αν*., δστι; δέαΓται μικράς ναι
λας άγγελίας καθώ; κ«
<τι·νδ<κ>μητών.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ρ μου,
άν. Ώραι Γραφεΐου
μ. μ., 10-12 τάς Κυρ
»556-8 νν. 531η 51-,
Ρίοπβ: ΟΤ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
*Ω{^<ΧΙ (Π.*νβνΧ€νζ€—^ * & η νρό'
Τετάρτη άπό 4γ^^Λα ΒΤΟ^'
ψατε: Κ. 5βαΓθ5. 18 ^ ,
«ΕβΝΓΚΟΣ ΚΗΡν-> _ ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΌΕλίΒΡΤΟΥ ι929
ΠΡΟΣΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό( Έδουάρδος Νταλ/ΐντιέ, όστ*ς
άιτέτνχεν είς τόν σχηιιατισμόν Ρι-
ζοσπαστικής Κΐ'βερνήσεως έν Γαλ-
λί«.
| Ή "Εστερ Χ. Λίγκ, φθίτήτρια τού Κολομβιανοδ Πανεπιστημίου καΐ δε
δοκιμασμέΎη άεοοπόοος.
Ή Μάριλυν Μίλλερ, ήθοποιός έλθοΰσα έκ Χόλλυγονντ είς Ν. Υόρκην.
Ό Βίνσεντ Ρίτσαρδς, δεινός παι-
κτης τοϋ τέννις, νικήσας εσχάτως
τόν Τσεχοσλοβάκον Κάρελ Κόζε-
λουχ, άνεγνωρισμένον ώς τόν καλ¬
λίτερον παίκτην τού τέννις είς ό¬
λον τόν κόσμον.
Ι
Ι>ΙΤσ«0δ Μπαρβέλμες, ήβοποιός τού κινΐ|ματογοά(Γου. ν.αί ή"σύςυν«;
τού, άναχο)ρονντες είς Ευρώπην.
Ή Ίνφάντα Βεατρίκη, θυγάτηο
τοΡ δασιλίως καί τής βασιλίσσης
τής Ίσ.-ΐανίας.
Ό λοχαγός Νόρρις Στένσλαντ, έ-πδεικννοιν μεγάλας έναειένας,
^ ώς λέγεται, δπω- σταλοΰλ· λαθραίιος είς τό Μεεΐ/>.άν.
ΠΡΟΣΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό( Έδουάρδος Νταλ/ΐντιέ, όστ*ς
άιτέτνχεν είς τόν σχηιιατισμόν Ρι-
ζοσπαστικής Κΐ'βερνήσεως έν Γαλ-
λί«.
| Ή "Εστερ Χ. Λίγκ, φθίτήτρια τού Κολομβιανοδ Πανεπιστημίου καΐ δε
δοκιμασμέΎη άεοοπόοος.
Ή Μάριλυν Μίλλερ, ήθοποιός έλθοΰσα έκ Χόλλυγονντ είς Ν. Υόρκην.
Ό Βίνσεντ Ρίτσαρδς, δεινός παι-
κτης τοϋ τέννις, νικήσας εσχάτως
τόν Τσεχοσλοβάκον Κάρελ Κόζε-
λουχ, άνεγνωρισμένον ώς τόν καλ¬
λίτερον παίκτην τού τέννις είς ό¬
λον τόν κόσμον.
Ι
Ι>ΙΤσ«0δ Μπαρβέλμες, ήβοποιός τού κινΐ|ματογοά(Γου. ν.αί ή"σύςυν«;
τού, άναχο)ρονντες είς Ευρώπην.
Ή Ίνφάντα Βεατρίκη, θυγάτηο
τοΡ δασιλίως καί τής βασιλίσσης
τής Ίσ.-ΐανίας.
Ό λοχαγός Νόρρις Στένσλαντ, έ-πδεικννοιν μεγάλας έναειένας,
^ ώς λέγεται, δπω- σταλοΰλ· λαθραίιος είς τό Μεεΐ/>.άν.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. » ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΜΕΤΑΤΗΝ ΘΕΟΜΗΝΙΑΝ
Η ΚΟΙΝΗ γνώμη ευρίσκεται
την γενναιοδωρίαν των πλούσιον
των οποίων εζήτησαν την αρωγήν,
διαθετει έπαρκέστατα οϊκονομικά
μέσα τα όποΐα θά τής έπιτρέψουν
νά φέρη είς πέρας τόν τόσον ευερ¬
γετικόν σκοπόν της.
ΕΝΑ ΔΗΝΙΟΨΗΦΙΣΜΑ
ΕΊΣ ΤΑΣ μεθαυριανάς εκλογάς
οί ψηφοφόροι τής Νέας Υόρκης
καλοΰνται νά άπαντήσοιτν είς διά-
φορα έρωτήματα επι των οποίων
γίνεται"καί ή καταρίθμησις των θΰ! διενεργεΐται δημοψήφισμα. Μετα-
μάτων, τα όποϊα ή άπότομος κατα-1 ξΰ των έρωτημάτων αυτών προέχει
στροφή αφήκεν είς τους δρόμον; έκεϊΤΛποΰ άφορα την αμοιβήν των
ΰρηνοΰντα την απώλειαν πολυετών άστυφυλάκων καί τΰν πυρόσβεστών
κόπων και μόχθων, τοΰς όποίους'τής Νέας Υόρκης, εάν δηλαδη πρέ
διεκύδευσεν ή μανία τοΰ συντόμου πει νά αυξηθή ό μισθό; των η δχι.
άκόμη υπό την εντύπωσιν των σεισ-
μικών δονήσεων, αί οποίαι συνε-
κλόνησαν τα θεμέλια τοΰ οίκοδο-
μήματος τής Γουαόλλ Στρήτ, τής
θεομηνίας ή όποία συνήρπα-σεν είς
την ορμήν της καί διεσκόρπισεν
είς τοϋς τέσσαρας άνέμονς περιου¬
σίας έκατομμυοίων. Μέ την άπο-
καθισταμένην δαθμιαίως γαλήνην,
νά εξυπηρετήση μεγάλως τάς λαϊ-1
κάς τάξεις. 'Η οργάνωσις χάρις είς
καί άκόπου πλουτισμοϋ, ή όποία ε-
γενικεύθη κατά τα τελευταία ετη
Δέν ΰπάρχει άμφιοολία ότι τό δ>(-
μοψήφισμα ·θά αποβή υπέρ της αν-
είς όλας τάς κοινωνικάς τάξεις και | ξήσεως τή; μισθοδοσίας καί των
την οποίαν δέν θά δυνηθή νά κα-,' άστυνομικών καί των πνροσβεστών
ταδαμάστ] καμμιά κρίσις καί καμ-Ί οί όποϊοι ριψοκινδυνεύουν καί α&-
μία παρομοία καταστροφή, βφ' δ- την την ζωήν των ήμέοαν καί νύ-
σον δέν λαμβάνονται τα Ιπιβαλόμε- κτα διά την περιφρούρησιν τής ζω-
νη £νρ7νπ ιιο-πγ>λ &|Α ιμτι ττηΛχπγι -τη Τ1ΙΓ ΊίΠΙ. ΤΠΓ "ΤΓίνθΙ Ο1)ΓΪΙ Π" Τίι>ν ΤΓΩΑΙ -
να έκεΐνα μέτιρα διά νά παύση τό
Χρτϊματιστήριον νά εμφανίζη την
ε'ικόνα χαρτοπαιγνίου, όπως τείνει
νά καταστή
ΕΥΓΕΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
λ ^ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ τής Νέας Ύόρκη;
ανέλαβον μίαν ωραίαν πρωτοβου¬
λίαν αφορώσαν την περιφρούρη¬
σιν τής ύγείας τής πόλεως. 'Εσχη-
μάτισαν μίαν έκτακτον οργάνωσιν,
ίι όποία θα διεξάγη μίαν μεθοδικήν
Εκστρατείαν καθ1 όλην την διάρκει¬
αν τοΰ Νοεμβριού πρός διαφώτι¬
σιν τοΰ κοινοΰ επί των αίτίων, τα
ής καί τής περιουσίας των πολι-
τών. Οί Έλληνες ψηφοφόροι τής
Νέας Υόρκης άς μή λησμονήσουν
όταν μεταβοΰν είς τάς κάλπας να
θεσοιη' τό σημείον τοΰ σταυροΰ επί
τοΰ «ΥΒ5» τοϋ σχετικοΰ δελτίον,
τό οποίον ·9ά διαλαμβάνη τό έρώ-
τ»ιμα.
ΔΩΡΟΝ ΑΔΩΡΟΝ
ϋΑΜΕδ
Τηβ ϊηΐ6Γ68ΐ ΟΪ Μ3Υ0Γ
ίη Ιπθ ΟγοθΙι αηά οΙπθγ
ποιιηοβά β
03Γ66Γ. Τηε Μα>ΌΓ ■ννΐ35
1>Υ β πιιΐη1>βΓ οί 1ββάϊη£
δοοϊεΐϊεδ βΐ Ιηβ οαΐδβΐ οί
ρΓθ-
ρυ1»1ϊο
άΙ
03αιρ3Ϊ§π
5ηονη 1>γ
Τηβ ΓΓΪβπίϊΙγ
Ιήε Ϊ
§ρ οεέη 1>35εά υροη Γγθ-
(τυεηι εχρΓεδδίοηδ βηά βοΐϊοηδ
Ιοοΐιΐηβ 1ον3Γ(1 Ιηε βεηεΓβΙ Λνεΐ-
ί ί Ιή ΐ ίΐ
ί3Γβ ίο Ιήε
νίίηΐη Ιηε
§αΙβ8 οί Ιηε ΜβΐΓοροΙίκ.
Ιη Ιίίβ ΟΟ11Γ56 Οί 3 δρεβθΐΐ Ββ-
Ιηε Νοη-Ρ3ΓίΪ53η ΙΙίΐϋ&η
Βιΐδίηεδδ Μεη'β οθΓητηϊΙΙεε, Μ»γ-
5ΗΪα Ιηε
«ΝβνεΓ ϊη 311 την Ιΐίε,
οί ΐηγ θχρθΓΪβηοβ 35
οί Ιηϊδ ΟϊΙν, ογ ίοΓ δίχΐβεη
38 ά Εε^ίδΐβΐθΐ·, ηβνβ Ι
ογ
Ιο
Υ63Γ8
όποΐα προκαλοΰν τα διάφορα νοσή- ρειια τοΰ .σχετικόν Ν^αοθετικοΐι
μαχα-/χά επί των μετρων τα όποΐα' Διαταγματος καθιστά τό δώρον α-
έπιβαλλει ή ύγιεινή διά την έκ τών^ δωρον. Διά νά ενη τό δικαίωμα ψή-
νοσιίμάτων αυτών προφύλαξιν. Ό φού ή 'Ελληνίς πϊρέπει νά έχη συμ-
διαςρωτισμός οίτος θά γίντι διά δια ^""^— ~λ -----------λ-· -— -—-
διαςρωτισμός ούτος θά γίνη διά δια
νομής έγκυκλίων, διά διαλέξεων
καί δημοσιευμά^ων τοϋ τύπον. Πε-
ρί τάς δέκα χιλιάδας Ιατρών τής
Νεας Υόρκης εδήλωσαν εως τώ-
ρα συμμετοχήν είς την εύγενη αύ-
τή,ν προσπάθειαν, ή όποία μελλβι
ΟΣΟΙ έσκανδαλίσθησαν άπό
την καινοτομίαν τής παραχωρήσε¬
ως τοΰ δικαιώματος τής δημοτικής
ψήφου εί ςτάς γυναίκας τής 'Ελλά- ____
δος, άς ήσυχάσουν. Μία λεπτομέ- ενεΓ 1>εεη 3θ1ε°ϊη ηιγ ηβ3Γΐ ογ
ιπίηά Ιο ΐϊΐβΐίε βηγ (ΙΐβϋηϋΙίοη
οεΐνεεη Γβοίβΐ βτουρβ, Γεΐίβίοιΐδ
8Γουρ$, ογ οοΙογ Ιίηεδ. Ι οαηποΐ
ιηΐηΐί οί 8ΐιοη 3 Ιΐιϊπ^. Ι Ιίηονν
Νβνν ΥθΓΐν βηά ίίθ Ιπδύο—. Ι
κηονν πιγ ηϊδίθΓγ, βηά" >βί Ι <1ο ηοΐ εχρεοΐ βηγ Ιηδηπιεη Ιο νοΐε πληρώστ) τό τριακοστόν ετος τής ήλικίας της. Γνωρίζομεν δμως ότι δχι μόνον είς την 'Ελλάδα, άλλά είς καμμίαν χώραν της ύφηλίου υ¬ φίσταται γυναΐκα εχοίΛτα συμπε- μος, και κατα συνέπειαν καμμιά άντιπρόσωπος τοΰ ωραίον φύλου πληιρωμένον τό όριον ίαΰτό της ι θά έχη τα άπαιτούμενα προσΟΛ'τα ήίακίας, τό οποίον καθοοίζει ό νό- δια νά ·ψηφίσιν. ίοΓ πιε 1)β€8ϋ86 σιγ βογπ ϊη ΐΓεΐ3ηά. Ι Γβαΐΐγ εχρεοΐ Ιηεηι ίο-ιΐο Ιηαΐ ίοι· Ιΐιε 8οοά* οί Ιηε οϊίγ, οί Ιηε οουη- ίΓ». Αδ Ιηε ΜβγοΓ οί Ιηϊβ βΓεηΙ οι»γ, ^ΐηεδ ^. ντ3ΐ1ίεΓ, η»8 (Ιΐδρΐβγειΐ αΐΐ ιηε δΤεΓΐΐηβ ΗΚΓΪοαίεβ ννηίοη ηιτ «ο βββεηιϊβΐ ϊη Λβ ίυΙΠΙπιεηΙ οί ίηε ίβδΐί ρΐβοεά υροη ηϊδ 5ΐχοιι1<1εΓ5 1>γ Ιηε ρεορΐε οί Ιηΐδ
ΟΐΙν. Ηε ηβδ δΐιο^η ίηίΐίβΐίνε;
ηε "ηβδ ρΓονεη ήίδ αόΐΗΙγ Ιο
?ιι1(1β Μϊ© οίνίο (ΙθΒίΙΐιίεβ οΓ &Ϊ3
οοηδΗΙαεηΙδ; ηϊδ ηοη ρ3ΓΐΪ3ϋΙγ;
ηϊδ ηοηεδΐγ; ηΐβ άεΐαοηπιεηΐ
ίΐΌηι ρεΓδοηβΙ ηιοΐϊνεδ; Ιιϊδ ζεβΐ
βηά βη(1ιυ8ϊίΐ«πι πΐΕΐίβ Ιιϊΐη Ιΐιβ
ϊάβαΐ ΐηβη ίοΓ Γε-εΐεοΐίοη.
Τηβ Οτεβΐίδ 3Γε αΌίηβ Ιηβ ΓΪμηΙ
..ιίηίί 5γ £εΙΙίη£ τεαάγ Ιο νοΐβ
ίοΓ ΜβγοΓ ΛΥαΙΙίεΓ. Ηβ
'^εΓνεβ Ιηείτ νοΐε.
ΌΤΕ ΡΟΒ ΤΗΕ \ΆίΚΕΚ
ΤΙΟΚΕΤ!
(Άγγ.)
ΗοηοΓβοΙε ^
ϋΟ5ΕΡΗ
V.
ΙτΙΟΚΈΕ
Βε§αΐ3Γ ϋβΐηοοΓβΙϊο Νοπιίηεβ Ιο
«τιι·οθ«1 Ιιΐΐηβθΐί 88 ΡΓββίύβηΙ οί
ε Βο3Γ<1 οί ΑΙάεΓπιβη οί Ιηε ΟΙγ οί Νεχν ΥογΙι. οχε αοοη τεβμ ΑΝΟΤΗΕΒ! ΌΤΕ ΓΟΒ ΤΗΕ ΥΑΕΚΕΒ ΤΙΟΚΕΤ' „ ' (Άγγ.) Ηοπογο1)1ρ 0ΗΑΓΗ.Ε5 ν. ΒΕΒΒΥ β ΟειηοοΓ3ΐϊο Χοιηϊηερ Ιο δυοοεε(1 ηϊπΐδεΐί 38 ΟοηιρΐΓοΙΙοΓ οί Ιηε ΟίΙγ οί Νον ΥογΙ«. ΟΝΕ Γ,ΟΟΙ) ΤΕΒΜ ηΕ8ΕΗνΕ8 ΑΝΟΤΗΕΒ' νΟΤΕ ΡΟΚ ΤΗΕ ΤΙΟΚΕΤ' (Άγγ.) Η ΝΕΑ ΕλλΙΟ- ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΕΝΕΑ Βρά^ευβες τοΰ Έλληνό- -αιδος 'Αθαναβίου Ή. Καρχμεσίνη. ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣΚΗΝΗ' Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ^ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Γεν. Διευθυντάς: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.— Πρωταγωνίστρια : ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.— Διαχειριστής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ εισ το ΙΎΚΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ 2 Α2ηά 5ΤΒΕΕΤ, ΥΕ5Τ ΟΚ ΒΒΟΑϋ\ΆΥ Είς τούς 42 Δρόμους κ.οί Τϊηιβδ ΠΑΡΑΣΤ Α ΣΕΙΣ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΟΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΟΙΑΣΟΥ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣ 2 ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 3:00 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ Ν!§ΥΟΚΗ ΚΑΙ ΚΒ1ΙΝ0ΙΙ Τοΰ διακεκριμένου "Ελ¬ ληνος μουσουργοϋ Ν. Ή Μεγάλη-Έ/ληνίς ΚαλΗτε/νι- Κ» ΕΣΠΕΡΙΝΗ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥ κ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣίΙΜΕΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Είσιτήρια .-ιωλοΰνται καθ' έκαστην ίί; τό Ταμείον το ΕΥΒΙΓ ΤΗΕΑΤΒΕ άπό τα; 9 π. μ.—8 μ. μ. Τηλέφωνον ταμείου: 'λΥί'ϊοοηχϊη -9477. Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η >
Τα τέκνα των 'Ελλήνων μ=τ>
ναστών προπονοϋνται είς τα Π»ν-
επιστήμ^α /.αί λοιπά έκπα:3εοττ;ρ:α
τής χώρας, ίιά νά ίιανοίξουν την
μεγάλην λεωφόρον, ή όποία Θά -Λ
οδηγήση πρός τα ύψηλά άξιώματα,
όπως ώϊήγησεν τα τέκνα των υί-
τχ^αστών των άλλων φολών, οί ο-
ποΐοι προηγηθησαν ημών. Σι^χνά αι
Άμερικανικαΐ έφημερίίες άναγρά-
φουν βρ-αδεΰσε-.ς καί δ'.ακρίτεις Έλ-
ληνοπαίϊων -φοιτητών ν.αί μ,χβητω^
μέ /.ολακεϋτικά ατχόλ'.αϊιά την ε-
π'.μελειάν των, τή,ν ώφ-ιιχ^ των
καί την πρόοίόν των.
Μίαν τοιαύτην τιμητικήν ϊιάάρ1-
τιν ενίκησεν προχθές ό νεαρός Ά-
θανάτ'.ος; Καραμ-εΐίνης, πολνΦΐλτ)-
τος υιός τού συμπαροίκο·^ μα; ν..
"Η'«/»ν'λβη·ΐί- Κ'/ϊ'.ιτΐϊ'τΐν* ε!^ τον ε-
έν Ρόζμχανκ τού Στάτεν
Δημόσιον ιτχολείον. Ό ·μ.ιχ?ος Έλ-
λη-^όπαις ανεκηρύχθη νικητής «·=-
της
ναικειας οργα^ωσεως
τόν τιμηθέντα καί τοός
γονεϊς τού.
ΤΟ
Ό κ,άθε ξένο; ποϋ «ζι
τάς Αθήνας, «αομάζει. ^
ί ΰλ
γνωρίζομεν, την εΰλυγ!σίχ^'/-α'· Ί?~
ριν τ&ΰ σώματος των Άτβίϊων, ω:
:ϊ την δροτερότητα τοϋ τ:?< των. Π ώς τό κατώρθωναν ττηρΐον μέχρι προχθές, όπότε νε- αρά αρτ: αφιχθείσαι Αθηναι* μα? είπε επί λέξϋ τα έ^ής: . «"Οτχ; ή κάτ)ε κ'ορίχ ή δεσποινιί ;ίπτη μέσα στο μπ^νιο της με?'-^·α- τταγόνας κολωνίας Μβνούνο·*, ^-"τ; ίγν. την, ΐϊιότητα νά 3ι*ττ,ρι5 "5 τώμα πάν τα £ύλ·^γ<ττον καί τό π?ο- •ωπον κ»θαρόν καί δροτερόν.» Γενικοί αντιπρόσωπον τής Κολ^ω- ίας Μενούνου έν 'Αμερικη ν.αί Ινο; ;*1ί &ίνε τό ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ,·53—55 ΜΑΌΙ80Ν 8Τ., ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ___, ΜΑ8ΟΝ εΐΤΥ, ΙθννΆ , Ό «'Εθνιχάς Κηρυξ» καί δλαι ,αΐ έκβόσεις τού πωλοΰνται παρά τού "ν" τιπροσώπου μας κ. Γεωργίου Π άπαν- τοπούλοιι 1044 Ν. ΑΌΑΜ5 5ΤΒΕΕΙ, όστις δέχεται καταχα>ρίβεις άγγελιοι*
χ.αβώ; ναί έγγραφά: οαηδροαητ^^.
ΝΕν Ο,
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πο)/εΐται
τοϋ άντυτροσώπου μας κ. Τ. Κωνσταν¬
τίνον, γωνη'α δΐβίβ κ.αί ΒβηΚ 8ιιβ«13
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΜΕΤΑΤΗΝ ΘΕΟΜΗΝΙΑΝ
Η ΚΟΙΝΗ γνώμη ευρίσκεται
την γενναιοδωρίαν των πλούσιον
των οποίων εζήτησαν την αρωγήν,
διαθετει έπαρκέστατα οϊκονομικά
μέσα τα όποΐα θά τής έπιτρέψουν
νά φέρη είς πέρας τόν τόσον ευερ¬
γετικόν σκοπόν της.
ΕΝΑ ΔΗΝΙΟΨΗΦΙΣΜΑ
ΕΊΣ ΤΑΣ μεθαυριανάς εκλογάς
οί ψηφοφόροι τής Νέας Υόρκης
καλοΰνται νά άπαντήσοιτν είς διά-
φορα έρωτήματα επι των οποίων
γίνεται"καί ή καταρίθμησις των θΰ! διενεργεΐται δημοψήφισμα. Μετα-
μάτων, τα όποϊα ή άπότομος κατα-1 ξΰ των έρωτημάτων αυτών προέχει
στροφή αφήκεν είς τους δρόμον; έκεϊΤΛποΰ άφορα την αμοιβήν των
ΰρηνοΰντα την απώλειαν πολυετών άστυφυλάκων καί τΰν πυρόσβεστών
κόπων και μόχθων, τοΰς όποίους'τής Νέας Υόρκης, εάν δηλαδη πρέ
διεκύδευσεν ή μανία τοΰ συντόμου πει νά αυξηθή ό μισθό; των η δχι.
άκόμη υπό την εντύπωσιν των σεισ-
μικών δονήσεων, αί οποίαι συνε-
κλόνησαν τα θεμέλια τοΰ οίκοδο-
μήματος τής Γουαόλλ Στρήτ, τής
θεομηνίας ή όποία συνήρπα-σεν είς
την ορμήν της καί διεσκόρπισεν
είς τοϋς τέσσαρας άνέμονς περιου¬
σίας έκατομμυοίων. Μέ την άπο-
καθισταμένην δαθμιαίως γαλήνην,
νά εξυπηρετήση μεγάλως τάς λαϊ-1
κάς τάξεις. 'Η οργάνωσις χάρις είς
καί άκόπου πλουτισμοϋ, ή όποία ε-
γενικεύθη κατά τα τελευταία ετη
Δέν ΰπάρχει άμφιοολία ότι τό δ>(-
μοψήφισμα ·θά αποβή υπέρ της αν-
είς όλας τάς κοινωνικάς τάξεις και | ξήσεως τή; μισθοδοσίας καί των
την οποίαν δέν θά δυνηθή νά κα-,' άστυνομικών καί των πνροσβεστών
ταδαμάστ] καμμιά κρίσις καί καμ-Ί οί όποϊοι ριψοκινδυνεύουν καί α&-
μία παρομοία καταστροφή, βφ' δ- την την ζωήν των ήμέοαν καί νύ-
σον δέν λαμβάνονται τα Ιπιβαλόμε- κτα διά την περιφρούρησιν τής ζω-
νη £νρ7νπ ιιο-πγ>λ &|Α ιμτι ττηΛχπγι -τη Τ1ΙΓ ΊίΠΙ. ΤΠΓ "ΤΓίνθΙ Ο1)ΓΪΙ Π" Τίι>ν ΤΓΩΑΙ -
να έκεΐνα μέτιρα διά νά παύση τό
Χρτϊματιστήριον νά εμφανίζη την
ε'ικόνα χαρτοπαιγνίου, όπως τείνει
νά καταστή
ΕΥΓΕΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
λ ^ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ τής Νέας Ύόρκη;
ανέλαβον μίαν ωραίαν πρωτοβου¬
λίαν αφορώσαν την περιφρούρη¬
σιν τής ύγείας τής πόλεως. 'Εσχη-
μάτισαν μίαν έκτακτον οργάνωσιν,
ίι όποία θα διεξάγη μίαν μεθοδικήν
Εκστρατείαν καθ1 όλην την διάρκει¬
αν τοΰ Νοεμβριού πρός διαφώτι¬
σιν τοΰ κοινοΰ επί των αίτίων, τα
ής καί τής περιουσίας των πολι-
τών. Οί Έλληνες ψηφοφόροι τής
Νέας Υόρκης άς μή λησμονήσουν
όταν μεταβοΰν είς τάς κάλπας να
θεσοιη' τό σημείον τοΰ σταυροΰ επί
τοΰ «ΥΒ5» τοϋ σχετικοΰ δελτίον,
τό οποίον ·9ά διαλαμβάνη τό έρώ-
τ»ιμα.
ΔΩΡΟΝ ΑΔΩΡΟΝ
ϋΑΜΕδ
Τηβ ϊηΐ6Γ68ΐ ΟΪ Μ3Υ0Γ
ίη Ιπθ ΟγοθΙι αηά οΙπθγ
ποιιηοβά β
03Γ66Γ. Τηε Μα>ΌΓ ■ννΐ35
1>Υ β πιιΐη1>βΓ οί 1ββάϊη£
δοοϊεΐϊεδ βΐ Ιηβ οαΐδβΐ οί
ρΓθ-
ρυ1»1ϊο
άΙ
03αιρ3Ϊ§π
5ηονη 1>γ
Τηβ ΓΓΪβπίϊΙγ
Ιήε Ϊ
§ρ οεέη 1>35εά υροη Γγθ-
(τυεηι εχρΓεδδίοηδ βηά βοΐϊοηδ
Ιοοΐιΐηβ 1ον3Γ(1 Ιηε βεηεΓβΙ Λνεΐ-
ί ί Ιή ΐ ίΐ
ί3Γβ ίο Ιήε
νίίηΐη Ιηε
§αΙβ8 οί Ιηε ΜβΐΓοροΙίκ.
Ιη Ιίίβ ΟΟ11Γ56 Οί 3 δρεβθΐΐ Ββ-
Ιηε Νοη-Ρ3ΓίΪ53η ΙΙίΐϋ&η
Βιΐδίηεδδ Μεη'β οθΓητηϊΙΙεε, Μ»γ-
5ΗΪα Ιηε
«ΝβνεΓ ϊη 311 την Ιΐίε,
οί ΐηγ θχρθΓΪβηοβ 35
οί Ιηϊδ ΟϊΙν, ογ ίοΓ δίχΐβεη
38 ά Εε^ίδΐβΐθΐ·, ηβνβ Ι
ογ
Ιο
Υ63Γ8
όποΐα προκαλοΰν τα διάφορα νοσή- ρειια τοΰ .σχετικόν Ν^αοθετικοΐι
μαχα-/χά επί των μετρων τα όποΐα' Διαταγματος καθιστά τό δώρον α-
έπιβαλλει ή ύγιεινή διά την έκ τών^ δωρον. Διά νά ενη τό δικαίωμα ψή-
νοσιίμάτων αυτών προφύλαξιν. Ό φού ή 'Ελληνίς πϊρέπει νά έχη συμ-
διαςρωτισμός οίτος θά γίντι διά δια ^""^— ~λ -----------λ-· -— -—-
διαςρωτισμός ούτος θά γίνη διά δια
νομής έγκυκλίων, διά διαλέξεων
καί δημοσιευμά^ων τοϋ τύπον. Πε-
ρί τάς δέκα χιλιάδας Ιατρών τής
Νεας Υόρκης εδήλωσαν εως τώ-
ρα συμμετοχήν είς την εύγενη αύ-
τή,ν προσπάθειαν, ή όποία μελλβι
ΟΣΟΙ έσκανδαλίσθησαν άπό
την καινοτομίαν τής παραχωρήσε¬
ως τοΰ δικαιώματος τής δημοτικής
ψήφου εί ςτάς γυναίκας τής 'Ελλά- ____
δος, άς ήσυχάσουν. Μία λεπτομέ- ενεΓ 1>εεη 3θ1ε°ϊη ηιγ ηβ3Γΐ ογ
ιπίηά Ιο ΐϊΐβΐίε βηγ (ΙΐβϋηϋΙίοη
οεΐνεεη Γβοίβΐ βτουρβ, Γεΐίβίοιΐδ
8Γουρ$, ογ οοΙογ Ιίηεδ. Ι οαηποΐ
ιηΐηΐί οί 8ΐιοη 3 Ιΐιϊπ^. Ι Ιίηονν
Νβνν ΥθΓΐν βηά ίίθ Ιπδύο—. Ι
κηονν πιγ ηϊδίθΓγ, βηά" >βί Ι <1ο ηοΐ εχρεοΐ βηγ Ιηδηπιεη Ιο νοΐε πληρώστ) τό τριακοστόν ετος τής ήλικίας της. Γνωρίζομεν δμως ότι δχι μόνον είς την 'Ελλάδα, άλλά είς καμμίαν χώραν της ύφηλίου υ¬ φίσταται γυναΐκα εχοίΛτα συμπε- μος, και κατα συνέπειαν καμμιά άντιπρόσωπος τοΰ ωραίον φύλου πληιρωμένον τό όριον ίαΰτό της ι θά έχη τα άπαιτούμενα προσΟΛ'τα ήίακίας, τό οποίον καθοοίζει ό νό- δια νά ·ψηφίσιν. ίοΓ πιε 1)β€8ϋ86 σιγ βογπ ϊη ΐΓεΐ3ηά. Ι Γβαΐΐγ εχρεοΐ Ιηεηι ίο-ιΐο Ιηαΐ ίοι· Ιΐιε 8οοά* οί Ιηε οϊίγ, οί Ιηε οουη- ίΓ». Αδ Ιηε ΜβγοΓ οί Ιηϊβ βΓεηΙ οι»γ, ^ΐηεδ ^. ντ3ΐ1ίεΓ, η»8 (Ιΐδρΐβγειΐ αΐΐ ιηε δΤεΓΐΐηβ ΗΚΓΪοαίεβ ννηίοη ηιτ «ο βββεηιϊβΐ ϊη Λβ ίυΙΠΙπιεηΙ οί ίηε ίβδΐί ρΐβοεά υροη ηϊδ 5ΐχοιι1<1εΓ5 1>γ Ιηε ρεορΐε οί Ιηΐδ
ΟΐΙν. Ηε ηβδ δΐιο^η ίηίΐίβΐίνε;
ηε "ηβδ ρΓονεη ήίδ αόΐΗΙγ Ιο
?ιι1(1β Μϊ© οίνίο (ΙθΒίΙΐιίεβ οΓ &Ϊ3
οοηδΗΙαεηΙδ; ηϊδ ηοη ρ3ΓΐΪ3ϋΙγ;
ηϊδ ηοηεδΐγ; ηΐβ άεΐαοηπιεηΐ
ίΐΌηι ρεΓδοηβΙ ηιοΐϊνεδ; Ιιϊδ ζεβΐ
βηά βη(1ιυ8ϊίΐ«πι πΐΕΐίβ Ιιϊΐη Ιΐιβ
ϊάβαΐ ΐηβη ίοΓ Γε-εΐεοΐίοη.
Τηβ Οτεβΐίδ 3Γε αΌίηβ Ιηβ ΓΪμηΙ
..ιίηίί 5γ £εΙΙίη£ τεαάγ Ιο νοΐβ
ίοΓ ΜβγοΓ ΛΥαΙΙίεΓ. Ηβ
'^εΓνεβ Ιηείτ νοΐε.
ΌΤΕ ΡΟΒ ΤΗΕ \ΆίΚΕΚ
ΤΙΟΚΕΤ!
(Άγγ.)
ΗοηοΓβοΙε ^
ϋΟ5ΕΡΗ
V.
ΙτΙΟΚΈΕ
Βε§αΐ3Γ ϋβΐηοοΓβΙϊο Νοπιίηεβ Ιο
«τιι·οθ«1 Ιιΐΐηβθΐί 88 ΡΓββίύβηΙ οί
ε Βο3Γ<1 οί ΑΙάεΓπιβη οί Ιηε ΟΙγ οί Νεχν ΥογΙι. οχε αοοη τεβμ ΑΝΟΤΗΕΒ! ΌΤΕ ΓΟΒ ΤΗΕ ΥΑΕΚΕΒ ΤΙΟΚΕΤ' „ ' (Άγγ.) Ηοπογο1)1ρ 0ΗΑΓΗ.Ε5 ν. ΒΕΒΒΥ β ΟειηοοΓ3ΐϊο Χοιηϊηερ Ιο δυοοεε(1 ηϊπΐδεΐί 38 ΟοηιρΐΓοΙΙοΓ οί Ιηε ΟίΙγ οί Νον ΥογΙ«. ΟΝΕ Γ,ΟΟΙ) ΤΕΒΜ ηΕ8ΕΗνΕ8 ΑΝΟΤΗΕΒ' νΟΤΕ ΡΟΚ ΤΗΕ ΤΙΟΚΕΤ' (Άγγ.) Η ΝΕΑ ΕλλΙΟ- ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΕΝΕΑ Βρά^ευβες τοΰ Έλληνό- -αιδος 'Αθαναβίου Ή. Καρχμεσίνη. ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣΚΗΝΗ' Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ^ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Γεν. Διευθυντάς: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.— Πρωταγωνίστρια : ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.— Διαχειριστής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ εισ το ΙΎΚΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ 2 Α2ηά 5ΤΒΕΕΤ, ΥΕ5Τ ΟΚ ΒΒΟΑϋ\ΆΥ Είς τούς 42 Δρόμους κ.οί Τϊηιβδ ΠΑΡΑΣΤ Α ΣΕΙΣ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΟΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΟΙΑΣΟΥ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣ 2 ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 3:00 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ Ν!§ΥΟΚΗ ΚΑΙ ΚΒ1ΙΝ0ΙΙ Τοΰ διακεκριμένου "Ελ¬ ληνος μουσουργοϋ Ν. Ή Μεγάλη-Έ/ληνίς ΚαλΗτε/νι- Κ» ΕΣΠΕΡΙΝΗ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥ κ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣίΙΜΕΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Είσιτήρια .-ιωλοΰνται καθ' έκαστην ίί; τό Ταμείον το ΕΥΒΙΓ ΤΗΕΑΤΒΕ άπό τα; 9 π. μ.—8 μ. μ. Τηλέφωνον ταμείου: 'λΥί'ϊοοηχϊη -9477. Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η >
Τα τέκνα των 'Ελλήνων μ=τ>
ναστών προπονοϋνται είς τα Π»ν-
επιστήμ^α /.αί λοιπά έκπα:3εοττ;ρ:α
τής χώρας, ίιά νά ίιανοίξουν την
μεγάλην λεωφόρον, ή όποία Θά -Λ
οδηγήση πρός τα ύψηλά άξιώματα,
όπως ώϊήγησεν τα τέκνα των υί-
τχ^αστών των άλλων φολών, οί ο-
ποΐοι προηγηθησαν ημών. Σι^χνά αι
Άμερικανικαΐ έφημερίίες άναγρά-
φουν βρ-αδεΰσε-.ς καί δ'.ακρίτεις Έλ-
ληνοπαίϊων -φοιτητών ν.αί μ,χβητω^
μέ /.ολακεϋτικά ατχόλ'.αϊιά την ε-
π'.μελειάν των, τή,ν ώφ-ιιχ^ των
καί την πρόοίόν των.
Μίαν τοιαύτην τιμητικήν ϊιάάρ1-
τιν ενίκησεν προχθές ό νεαρός Ά-
θανάτ'.ος; Καραμ-εΐίνης, πολνΦΐλτ)-
τος υιός τού συμπαροίκο·^ μα; ν..
"Η'«/»ν'λβη·ΐί- Κ'/ϊ'.ιτΐϊ'τΐν* ε!^ τον ε-
έν Ρόζμχανκ τού Στάτεν
Δημόσιον ιτχολείον. Ό ·μ.ιχ?ος Έλ-
λη-^όπαις ανεκηρύχθη νικητής «·=-
της
ναικειας οργα^ωσεως
τόν τιμηθέντα καί τοός
γονεϊς τού.
ΤΟ
Ό κ,άθε ξένο; ποϋ «ζι
τάς Αθήνας, «αομάζει. ^
ί ΰλ
γνωρίζομεν, την εΰλυγ!σίχ^'/-α'· Ί?~
ριν τ&ΰ σώματος των Άτβίϊων, ω:
:ϊ την δροτερότητα τοϋ τ:?< των. Π ώς τό κατώρθωναν ττηρΐον μέχρι προχθές, όπότε νε- αρά αρτ: αφιχθείσαι Αθηναι* μα? είπε επί λέξϋ τα έ^ής: . «"Οτχ; ή κάτ)ε κ'ορίχ ή δεσποινιί ;ίπτη μέσα στο μπ^νιο της με?'-^·α- τταγόνας κολωνίας Μβνούνο·*, ^-"τ; ίγν. την, ΐϊιότητα νά 3ι*ττ,ρι5 "5 τώμα πάν τα £ύλ·^γ<ττον καί τό π?ο- •ωπον κ»θαρόν καί δροτερόν.» Γενικοί αντιπρόσωπον τής Κολ^ω- ίας Μενούνου έν 'Αμερικη ν.αί Ινο; ;*1ί &ίνε τό ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ,·53—55 ΜΑΌΙ80Ν 8Τ., ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ___, ΜΑ8ΟΝ εΐΤΥ, ΙθννΆ , Ό «'Εθνιχάς Κηρυξ» καί δλαι ,αΐ έκβόσεις τού πωλοΰνται παρά τού "ν" τιπροσώπου μας κ. Γεωργίου Π άπαν- τοπούλοιι 1044 Ν. ΑΌΑΜ5 5ΤΒΕΕΙ, όστις δέχεται καταχα>ρίβεις άγγελιοι*
χ.αβώ; ναί έγγραφά: οαηδροαητ^^.
ΝΕν Ο,
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πο)/εΐται
τοϋ άντυτροσώπου μας κ. Τ. Κωνσταν¬
τίνον, γωνη'α δΐβίβ κ.αί ΒβηΚ 8ιιβ«13
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
την
ΡΗΕΟΕΒΐεΚ α. βΚΟΕΗΙ.
τού Ι·επουμτ:λι*χνι-/.ο> Κ,όμματος δι*
ι Δικαατο> είς τό Ύζένρ&αλ _έααιον.
Ή ά/.ε?α:ότη; τού χαρακτήρος
λ τ; εύριπάτη νομική το;> μόρφω-
5:ς /.αι η χολ!>ετης χείρα εις την
θ«αν τής θέμιϊος, άποτελούν
μ έχέγγυα ότι διά τής έχλο-
γί,ς τού ή πόλις 6ά ά~.κτήστι βνα
κτ>';ά>> ίίχαττικόν λειτουργόν, ά-
όλί
τεγχτον χϊ( αμεροληπτον εις ττ/ν
απονομήν τής Δικα·.οσύνης. Είνε
τής Νέας Υόρκης καί
κων συνθηκών τής Πολιτείας. Τω
1916 διωρίσθη δικαστής είς την
όχοίαν &έσ:ν παρέμεινεν μέχρι τοϋ
1919. Ώς άντε-.σαγγελεύς διεξή"-
γαγ» τάς άνακρίσεις τής τολ'Μ-
ρνΐθϊ δολοφονίαι Ρόζενταλ, αί ό-
χοία: κατέληξεν βίς την άν—<άλ>
ψ:ν των δρ:τστων και είς την έ~ΐ
τή; ήλεκτρικής καιρέ/.λα; ύανάτω-
της
τής Νέας "Υόρκης,
άντειστγνελεΐις άχό
•Λ 1912 μέχρι τού 1915. Ό χ»
ερνήτης Ον)«τααν τού ανέθεσεν τω
«; 1912 μέ
191·ό -}·ν μελέτην των Τραπεζ:τι- πανηγυρικήν εκλογήν τού.
σ!ν
τοϋ λοχαγοϋ τής
ς Μχ»-
κερ. Είνε φίλος των 'Ελλήνων. οί
ό—οίοι άνααφιτβητητως θά
λέτουν ϊ:ά τής ψήφου των εί; την
,11
ΠένΒη
ρει καλάς εαχορικας εργ—ια;.
Π ροιίλτΡν.ς άχοτόμω; έκ τ:>φο-
ειϊοϋς χυρβτοϋ -/.α· χλευρίτ'.ϊο; καί
μετα?ΐρθεί; είς τέ νοσοκομείον
-/.3( έξετϊμάτο ΰχο χάντων,
έ ό
Έγ-Αατχλεί-ε! ούτος σύζυγον,
, τέρζ κα: δΰο άδελφοίις τους κ. κ.
ΐ-ϊ6*νεν έν τή πόλει μας «κου «Ιχεν ΙΧρήστον καί Κώτττ; Τερζόγλο^
-ρό έ'τους καί διετή- μετά των οποίων καί συνειργάζετο,
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις:
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΜΑΡΤΙΝ ΒΕΟΚ
•Η Κα ΚΡΙΩΧΑ
Όδός καί 8η Αεωφόρος.
-ΣΗΜΕΡΟΝ
κυριακην3νοεγυιβρι υ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ
ΘΡ1ΑΜΒ0Σ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ
Δια πρώτην φοράν έν Τ¥£» Ύόρκη
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ
ΤΟΥ 1929 ΜΕ 24 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΛΙεγάλη _.ατυρική 'ΕΙηιθεώρηβις εί· πράξεις 3.
ΜΟΥΣΙΚΗ Δ. ΖΑΤΤΑ
ΣΑΤΥΡΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ!
ΓΕΛΟΙΑ! ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!
Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΙΣ ΟΚΤΟ
ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ
"Ολος ό Θίαβος επί βκη'νής.
ΤΙΜΑΙ: $0.75, $1.00, 51.50, $2.00.
ΕΊσιτήρια πωλοΰνται καθ' εκάστην είς τό Ταμείον τοϋ Θεατρον. Τηλέφωνον διά παραγγελίας: ΜΕΟΑΕ-
ΙΛΟΝ 5336. Τηλέφωνον Κυριακής ΡΕΝΝδΥίνΑΝ ΙΑ 6100. Τηλεφωνήσατέ μας διά νά σάς φέρωμεν
έκλεκτάς Θέσεις. ,
Ό Κος Δ. ΚΡΙΩΝΆΣ
κα: οίτινες δ-.ατηροϋν τάς εργασίας
τοϋ μεταβάντος μετά -ή ή
ζυγον τού.
τοϋ
Π οωταγωνίστριαι: Δώοου— Π αντοποΰλου.
ΑΘΗΝΑΓ'ΚΗ
ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Καλλιτεχνικός Διει·θι·ντής: Π. Σδορώνος.
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
800 ΘΕΣΕΙΣ 0Η0ΗΕ8ΤΗΑ $1.50
ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ
ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΥ ΚΑΡΡΕΡΗ
ΜΑΡΚΟΣ
ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ
3 ΠΡΑΞΕΙΣ
Η ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΚΗ ΧΟΡΏΔΙΑ ΟΑ ΤΡΑ-
ΓΟΥΔΗΣΗ ΤΑ ΟΗΟΒυβ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Μπότσαοη; .............. ό Μαλλιαγρός
Μουσταφά Πασάς ........ό Άφεντάκης
Σουλιωτοποΰλα .......... ή Λίνα Δώρου
Μποτσαρίνα.......♦.....ή Παντοπούλου
Γερμανός Παλαιών Πατρών . . .ό Σβορώνος
καθ' εκάστην: Μβ(1α1Ποη 1958.—Ρΐιοηβ Κνριαχής: Μβά&ΙΗοη 2876.
0 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ ΘΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΝΕΑ ΝΟΥΜΕΡΑ
Ο ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΧΠΡΟΦΥΑΑΚΗΣ
Συνεργασί* τοΰ κ. Β£ν:-|τ2,!· *>
ζέλου μετ» τοΰ κ. 'Αρ- ~<">}
γυροττούλου.
ΑΘΗΝΑΙ, 18 'Οκτωδριου.—
Ό κ. Πρωθ^ουργος έϊέχθη
>θέ; είς συνεργασίαν τόν ύποαργόν
-.ών Έσωτερικών κ. Άργυρόπουλον
ν.οά τϊν δ'.ε'^οντήν τής γωρΐφΛα-
κής τοϋ ύχοιιργείου κ. Κατσιγι^'-
νάκην, μετά των οποίων συνωμίλη-
σεν' επί τοϋ ζητηματος τοϋ ·όργανί-
σμοϋ τής Χωροφυλακής. Ό κ. Άρ-
ό άέ ί
ψ
Ό κ. σννταγματάρχης ν.τ.ι τ/ϊ-
άνέχτκ'ξεν είς τόν κ.
Βενιζέλον τάς έχί τοϋ ζητήματος
τούτου άπόύ·εις τοϋ ύπουργείο.), το¬
νίσας ότι αί αντίληψις τόσον αυ¬
τού όσον χά! τής υπηρεσίας εΐνβ^.
ότι χρέχε·. νά τροποποιηθή τό έκ-
κρεμοϋν ένώχίθν τής Βουλής σχέ¬
διον οργανισμόν είς πολλά σημεία,
ίΐία όσον άφορά τόν αριθμόν των α¬
ξιωματικών το ύσώματος, προσέθεσε
δέ ότι πρός τόν σκοπόν αυτόν χατ-
τ,ρτίσΦη έπντροπή άπό άνωτέρους ά-
ξιωματικοΰς υπό την —ιοεδρίαν τού
Γονταγματάρχο^ κ. Χατζηϊωάννου,
ή όποία: μελετά τό ζήτημα καί τ)ά*
ό'ττοδάλτι συντόμως τό πόρισμά της.
Συμφώνως πρός τόν ίσχύοντα όργα-
^σμόν, εσυνέχισεν ό κ. ύπουργός, ό
άριθμός των αξιωματικών άνέρχε-
-ζ·. είς 814, διά" δέ τοϋ κατατεθε;-
,ι.ένο·ο είς την Βουλήν τό νομοσχέ¬
διον μειοϋταΐ είς 670. Άλλά καί
ό άριθμός αΰτός, είπεν, δύναται νά
κατά 50—-60, χωρίς νά
ίυσχέρεΐί δία τό σώμα.
Ινΐετά τούτο εγένετο σ'>ζήτησίς. ε¬
πι τοϋζητήμχτος τής δημοσίας άτφα
λείας είς την ό-παιθρον τοΰ κ. Κα·
τα: έ-' α'-
?.?ερβΙων αί ίχοΓαι ληστοχρϊτοϋν
τ2!· ί έγχ*τάστ*κς τη.λεφώνων εί:
^ους αυτοίς, η -ρομηθευ
/.υνών δια τα χ.5ταδιωκτικα άζο
—άαίΐατα καί τέλος ή αύξτ^α-·. ς τοι
άριθμοϋ των μετατασαοαένιον ττρα
τιωτών έξ εκάστη; κλάσεως εί·
την χωροφυλακήν οηζο 500 ε·ς Ι όθί
τουλάχιστον.
Ή χω·:ο«υλα/.ή, προσέθεσεν ό ν.
Κατσιγαννάχ.ης,' δέχίτα: 2-ως άζ>
σ-ατθοϋν είς το Σχολείον της 3ύ)
τ; καί περισσότερο: άξ'.ωματικοι το:
-εζικοϋ, δχως έκ.γυμνάζουν τοϋς αί·
έ ώ
ο^ς στρίτιώτας.
Ό άρχήγός τοϋ «κιτελείοιι. κ
Μαρδντίνης, κληθείς μετά ταύτα,
ανέφερεν είς τόν ■/.. —ρωθοχουργό^
ότι τό γενικόν επιτελείον άϊυνατϋ
νά έζ'.τρεψτ) την υ.ετάταξιν στρατ:·
ωτών είς την χωροφυλακήν πε.ρ-σ·
σοτέρο>ν των
έ
ιζομένων ίκτό το
ρ ρ μ
έργον ισμοΰ άχό την έσχάτως' κλη-
Οεισαν κλάσιν λόγω τής μή άποδό-
τέως αυτής, άχο τής επομένης ο·
μως ϊέχεται 5χως ό άριτ)α6ς τώ>
500 αυξηθή είς 1000 χ.2· άπό τής
υ,εθεπομένης 1500.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ4Ι
Καθηιιερινώ; 'Αονιά (ΟΙΤΥ
ΟΚΕ55ΕΏ), Κεφαλόκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλερυίά.
Βώϊον κρέα; καί Μοοτχάρι τού γά-
Ι.ακτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
51Ο - «1ΤΗ ΑνΕ., Ν. Υ.
ιΜεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜοοΙαΙΙΙοη 3743.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
την
ΡΗΕΟΕΒΐεΚ α. βΚΟΕΗΙ.
τού Ι·επουμτ:λι*χνι-/.ο> Κ,όμματος δι*
ι Δικαατο> είς τό Ύζένρ&αλ _έααιον.
Ή ά/.ε?α:ότη; τού χαρακτήρος
λ τ; εύριπάτη νομική το;> μόρφω-
5:ς /.αι η χολ!>ετης χείρα εις την
θ«αν τής θέμιϊος, άποτελούν
μ έχέγγυα ότι διά τής έχλο-
γί,ς τού ή πόλις 6ά ά~.κτήστι βνα
κτ>';ά>> ίίχαττικόν λειτουργόν, ά-
όλί
τεγχτον χϊ( αμεροληπτον εις ττ/ν
απονομήν τής Δικα·.οσύνης. Είνε
τής Νέας Υόρκης καί
κων συνθηκών τής Πολιτείας. Τω
1916 διωρίσθη δικαστής είς την
όχοίαν &έσ:ν παρέμεινεν μέχρι τοϋ
1919. Ώς άντε-.σαγγελεύς διεξή"-
γαγ» τάς άνακρίσεις τής τολ'Μ-
ρνΐθϊ δολοφονίαι Ρόζενταλ, αί ό-
χοία: κατέληξεν βίς την άν—<άλ>
ψ:ν των δρ:τστων και είς την έ~ΐ
τή; ήλεκτρικής καιρέ/.λα; ύανάτω-
της
τής Νέας "Υόρκης,
άντειστγνελεΐις άχό
•Λ 1912 μέχρι τού 1915. Ό χ»
ερνήτης Ον)«τααν τού ανέθεσεν τω
«; 1912 μέ
191·ό -}·ν μελέτην των Τραπεζ:τι- πανηγυρικήν εκλογήν τού.
σ!ν
τοϋ λοχαγοϋ τής
ς Μχ»-
κερ. Είνε φίλος των 'Ελλήνων. οί
ό—οίοι άνααφιτβητητως θά
λέτουν ϊ:ά τής ψήφου των εί; την
,11
ΠένΒη
ρει καλάς εαχορικας εργ—ια;.
Π ροιίλτΡν.ς άχοτόμω; έκ τ:>φο-
ειϊοϋς χυρβτοϋ -/.α· χλευρίτ'.ϊο; καί
μετα?ΐρθεί; είς τέ νοσοκομείον
-/.3( έξετϊμάτο ΰχο χάντων,
έ ό
Έγ-Αατχλεί-ε! ούτος σύζυγον,
, τέρζ κα: δΰο άδελφοίις τους κ. κ.
ΐ-ϊ6*νεν έν τή πόλει μας «κου «Ιχεν ΙΧρήστον καί Κώτττ; Τερζόγλο^
-ρό έ'τους καί διετή- μετά των οποίων καί συνειργάζετο,
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις:
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΜΑΡΤΙΝ ΒΕΟΚ
•Η Κα ΚΡΙΩΧΑ
Όδός καί 8η Αεωφόρος.
-ΣΗΜΕΡΟΝ
κυριακην3νοεγυιβρι υ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ
ΘΡ1ΑΜΒ0Σ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ
Δια πρώτην φοράν έν Τ¥£» Ύόρκη
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ
ΤΟΥ 1929 ΜΕ 24 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΛΙεγάλη _.ατυρική 'ΕΙηιθεώρηβις εί· πράξεις 3.
ΜΟΥΣΙΚΗ Δ. ΖΑΤΤΑ
ΣΑΤΥΡΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ!
ΓΕΛΟΙΑ! ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!
Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΙΣ ΟΚΤΟ
ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ
"Ολος ό Θίαβος επί βκη'νής.
ΤΙΜΑΙ: $0.75, $1.00, 51.50, $2.00.
ΕΊσιτήρια πωλοΰνται καθ' εκάστην είς τό Ταμείον τοϋ Θεατρον. Τηλέφωνον διά παραγγελίας: ΜΕΟΑΕ-
ΙΛΟΝ 5336. Τηλέφωνον Κυριακής ΡΕΝΝδΥίνΑΝ ΙΑ 6100. Τηλεφωνήσατέ μας διά νά σάς φέρωμεν
έκλεκτάς Θέσεις. ,
Ό Κος Δ. ΚΡΙΩΝΆΣ
κα: οίτινες δ-.ατηροϋν τάς εργασίας
τοϋ μεταβάντος μετά -ή ή
ζυγον τού.
τοϋ
Π οωταγωνίστριαι: Δώοου— Π αντοποΰλου.
ΑΘΗΝΑΓ'ΚΗ
ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Καλλιτεχνικός Διει·θι·ντής: Π. Σδορώνος.
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
800 ΘΕΣΕΙΣ 0Η0ΗΕ8ΤΗΑ $1.50
ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ
ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΥ ΚΑΡΡΕΡΗ
ΜΑΡΚΟΣ
ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ
3 ΠΡΑΞΕΙΣ
Η ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΚΗ ΧΟΡΏΔΙΑ ΟΑ ΤΡΑ-
ΓΟΥΔΗΣΗ ΤΑ ΟΗΟΒυβ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Μπότσαοη; .............. ό Μαλλιαγρός
Μουσταφά Πασάς ........ό Άφεντάκης
Σουλιωτοποΰλα .......... ή Λίνα Δώρου
Μποτσαρίνα.......♦.....ή Παντοπούλου
Γερμανός Παλαιών Πατρών . . .ό Σβορώνος
καθ' εκάστην: Μβ(1α1Ποη 1958.—Ρΐιοηβ Κνριαχής: Μβά&ΙΗοη 2876.
0 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ ΘΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΝΕΑ ΝΟΥΜΕΡΑ
Ο ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΧΠΡΟΦΥΑΑΚΗΣ
Συνεργασί* τοΰ κ. Β£ν:-|τ2,!· *>
ζέλου μετ» τοΰ κ. 'Αρ- ~<">}
γυροττούλου.
ΑΘΗΝΑΙ, 18 'Οκτωδριου.—
Ό κ. Πρωθ^ουργος έϊέχθη
>θέ; είς συνεργασίαν τόν ύποαργόν
-.ών Έσωτερικών κ. Άργυρόπουλον
ν.οά τϊν δ'.ε'^οντήν τής γωρΐφΛα-
κής τοϋ ύχοιιργείου κ. Κατσιγι^'-
νάκην, μετά των οποίων συνωμίλη-
σεν' επί τοϋ ζητηματος τοϋ ·όργανί-
σμοϋ τής Χωροφυλακής. Ό κ. Άρ-
ό άέ ί
ψ
Ό κ. σννταγματάρχης ν.τ.ι τ/ϊ-
άνέχτκ'ξεν είς τόν κ.
Βενιζέλον τάς έχί τοϋ ζητήματος
τούτου άπόύ·εις τοϋ ύπουργείο.), το¬
νίσας ότι αί αντίληψις τόσον αυ¬
τού όσον χά! τής υπηρεσίας εΐνβ^.
ότι χρέχε·. νά τροποποιηθή τό έκ-
κρεμοϋν ένώχίθν τής Βουλής σχέ¬
διον οργανισμόν είς πολλά σημεία,
ίΐία όσον άφορά τόν αριθμόν των α¬
ξιωματικών το ύσώματος, προσέθεσε
δέ ότι πρός τόν σκοπόν αυτόν χατ-
τ,ρτίσΦη έπντροπή άπό άνωτέρους ά-
ξιωματικοΰς υπό την —ιοεδρίαν τού
Γονταγματάρχο^ κ. Χατζηϊωάννου,
ή όποία: μελετά τό ζήτημα καί τ)ά*
ό'ττοδάλτι συντόμως τό πόρισμά της.
Συμφώνως πρός τόν ίσχύοντα όργα-
^σμόν, εσυνέχισεν ό κ. ύπουργός, ό
άριθμός των αξιωματικών άνέρχε-
-ζ·. είς 814, διά" δέ τοϋ κατατεθε;-
,ι.ένο·ο είς την Βουλήν τό νομοσχέ¬
διον μειοϋταΐ είς 670. Άλλά καί
ό άριθμός αΰτός, είπεν, δύναται νά
κατά 50—-60, χωρίς νά
ίυσχέρεΐί δία τό σώμα.
Ινΐετά τούτο εγένετο σ'>ζήτησίς. ε¬
πι τοϋζητήμχτος τής δημοσίας άτφα
λείας είς την ό-παιθρον τοΰ κ. Κα·
τα: έ-' α'-
?.?ερβΙων αί ίχοΓαι ληστοχρϊτοϋν
τ2!· ί έγχ*τάστ*κς τη.λεφώνων εί:
^ους αυτοίς, η -ρομηθευ
/.υνών δια τα χ.5ταδιωκτικα άζο
—άαίΐατα καί τέλος ή αύξτ^α-·. ς τοι
άριθμοϋ των μετατασαοαένιον ττρα
τιωτών έξ εκάστη; κλάσεως εί·
την χωροφυλακήν οηζο 500 ε·ς Ι όθί
τουλάχιστον.
Ή χω·:ο«υλα/.ή, προσέθεσεν ό ν.
Κατσιγαννάχ.ης,' δέχίτα: 2-ως άζ>
σ-ατθοϋν είς το Σχολείον της 3ύ)
τ; καί περισσότερο: άξ'.ωματικοι το:
-εζικοϋ, δχως έκ.γυμνάζουν τοϋς αί·
έ ώ
ο^ς στρίτιώτας.
Ό άρχήγός τοϋ «κιτελείοιι. κ
Μαρδντίνης, κληθείς μετά ταύτα,
ανέφερεν είς τόν ■/.. —ρωθοχουργό^
ότι τό γενικόν επιτελείον άϊυνατϋ
νά έζ'.τρεψτ) την υ.ετάταξιν στρατ:·
ωτών είς την χωροφυλακήν πε.ρ-σ·
σοτέρο>ν των
έ
ιζομένων ίκτό το
ρ ρ μ
έργον ισμοΰ άχό την έσχάτως' κλη-
Οεισαν κλάσιν λόγω τής μή άποδό-
τέως αυτής, άχο τής επομένης ο·
μως ϊέχεται 5χως ό άριτ)α6ς τώ>
500 αυξηθή είς 1000 χ.2· άπό τής
υ,εθεπομένης 1500.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ4Ι
Καθηιιερινώ; 'Αονιά (ΟΙΤΥ
ΟΚΕ55ΕΏ), Κεφαλόκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλερυίά.
Βώϊον κρέα; καί Μοοτχάρι τού γά-
Ι.ακτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
51Ο - «1ΤΗ ΑνΕ., Ν. Υ.
ιΜεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜοοΙαΙΙΙοη 3743.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΕχ..— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
^
ϋ~ΐΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ ΕΣΩΘΗ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Μ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΟΟΚΙ.ΥΝ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Ο. Α. Ρ. Α. ΘΕΟΔ. ΚΟΛΟΚΟΤΡίϊΝΗΣ'
Έν τή μεγάλη πόλει τού Βγοο-
ϋνη, Ν. Γ., ένθα υπέρ τάς 25 χι¬
λιάδας Έλλήνων παροικοΰν, ιδρύθη
πρό ετοας στοα τής Ο.Α.Ρ.Α., ήτις
προσέλαβε τό όνομα «θϊόδωρος Κο-
λοκοτρώνης». 'Η στοα αδτη εώρ¬
τασε τήν 22αν Όκτωδρίου τήν πρώ¬
την αυτής επέτειον μέ πολλήν έπι-
βλητικότητα. Τόν πχ^ηγυρικόν τής
ημέρας εξεφώνησε μετά πολλής ρη-
τορικής δεινότητος καί καλλιεπεί-
ος. ό Ίερολογιώτατος! διάκονος κ.
Λεόντιος Σ. Λεοντίου, Δ. θ. τοΰ
Έθνικοΰ μας Πανεπιστημίου καί
τέως καιθη-γητής των Θρησκδυτικών
εν τε τώ Παγκοπρίω 'Ιεροδιδασκα-
λείω καί Γυμνασίω Πάφου καί ίε-
ρον.ήρυξ τού Μητροπολιτικοΰ θρόνου
τής Πάφου. Ούτος είναι άπεσταλ-
αένος υπό τοΰ κοσμήτορος τής θε-
ολογικής Σχολής τοΰ Έθνικοΰ μας
Πανεπιστημίου κ. Λ. Άλεδιζάτου,
όπως μετεκπαιδευθή είς τα Φιλο-
σοφικά καί Θεολογικά Ιν τε τω Οο-
ΙπηιΜα ΙίηίνθΓ8Ϊτν καί ΟβηβΓαΙ
Τηβοΐο^ίοαΐ δίτηίηαΒε· έν Νέα
Τόρ-ΑΤ!. Περίληψιν τοΰ διδακτικω-
τάτου πανηγυρικοΰ τ»Χ(του λόγου,
όστις έξεφωνήθη, ώς είρηται, ένώ-
π·ον έκλεκτοΰ άκροατηιρίου, πα"ρέχο-
χα άμέσως κατωτέρω:
κΖώντες'·έν τή πεπολιτισμένβ καί
ί'λελευθέρα, άλλά Βίνγ, πρός την
/αταγωγήν ημών χώρα ταύτη, μό¬
νον διά το ΰμάννα τής Όρθοδοξίας
/.αί τοΰ νέκταρος τής Έλληνικής
παιδείας δυνάμεθα νά συγκ,ρατήσω-
.ιεν την νέαν Έλληνοαμερικανικήν
γενεάν είς άληθινήν υΐικήν επαφήν
πρός τήν άθάνατον μητέρα πατρίδα,
ττ<ν μικράν μέν έδα'φικώς, άλλά -αγκόσμιον πνευματικώς έ'νδοίον Ελλάδα. ιιθΰτω ίέ νά εχωμεν άσφαλή τήν εγγύησιν περί τής διασώσεως τοΰ έν Άμερική Έλλην ισμοΰ έν τω μέλ- /.οντι περί τής διατηρήσεως τής Ελληνικότητος τοΰ όποίου ίικαίως ακούονται οί,φόδο: τιρχ τής μεγά- λης Όργανώσεως έν Άμερική Ο. ^.Ρ.Α., ήτις είναι τώ όντι άξία τής έθνικής εύγνωμοΧννης. Τα δύο ταυτα, έννοώ _τήν Όρθό- ίοξον θρησκείαν καί την Ελληνι¬ κήν παιδείαν, δύνανται νά είναι ή ίίδυμος Κιβωτός τής σωτηρίας τής Ελληνικής άποικίας τής Άμερι- κής, όπως καί πάσης Ελληνικής παροικίας τοΰ έξωτερικοΰ, κατ' ά- ναμφίρηστον τής ίστορίας νόμον. »Τά αύτά ίστορικά αίτια φέρουσι τα α·*(τά ίστορικά άποτελέσματα. "Οπως δηλαδή κατά τοϋς παρωχη- μένους χρόνους τό έ'θνος τό Ελλη¬ νικόν, «ΰρεΐθέν αρ^2^ έλευθέρου Έλλην.κοΰ Κράτους, εσώθη έκ τε- λείας καταστροφής διά τής Όρθο¬ δοξίας καί τής Έλληνικής παι- δείας, ούτω δύναται κατά τόν ανω¬ τέρω νόμον νά συμβή κα!. έν Αμερι¬ κήν είς; το μέλλον. (Ενταύθα ό ρήτωρ διά μακρών άναχτύσσει τα ίστορικά γεγονότα τής σωτηρίας τοΰ Έλληνιαμοΰ ώς 'ΕΟνότητος υπό τε τούς Ρωμαίους καί τούς Τούρκους). Κατά την Ρωμαίκήν έχοχήν τό Έλληνικ^ "ΕΘνος στερηθεν τοΰ κράτους αύτοΰ, παρο^σίασε σημεΐα θανάτου, καίτοι ή Έλληνική παι- δεία ήτο διαδείομένη έν τώ Ρωμα- ϊκω κράτει, όχερ έξελληνί·στ)η, ώς είναι ίστορικώς γνωστόν. Ο5τ« ή φιλοσοφία ο·!ίτε ή 6ρη- σκεία τοο ηδυνήθησαν νά δοηθήσϊυ· σιν αύτω είς σωτηρίαν. 'Η δέ ύστάτη προσπαθεία τής Έλληνικής φιλοσοφίας διά των Νε- οπ^Οαγορείων καί των Νεοπλατωνι- κών, όπως καί ή προσπαθεία τοΰ θρησκεοτικοΰ σαγκριτισμοΰ δέν ήδυ- νήθησαν %ι^α μόνον νά παρασκεο- άσωσιν εϊχφος; ψοχολογικόν τής πα- ραϊοχής τοΰ χριστιαν.σμοΰ έκ μέ- ροος των Έτ)ν!κών. Μόνον ό χριστιανισμος κατώρ¬ θωσε το θαΰμα τής σωτηρίας τοΰ Ελληνισμόν. Ούτος μετεχειρίσθη την Ελληνικήν γλώσσαν καί φιλο- <τοφίαν, ΐά Έλληνικά γράμματα κα: τόν πολιτισμόν κα'θόλου πρός καθορ;σ;ι.όν των ϊογμάτων καί τής λατρείας· όθεν ευθύς έξ ά·ρχής λαμ- βάνει μορφήν Ελληνικήν. Μετά δέ ταυτα είς τάς Οίκτχιμε- νικάς Συνόδους άπο&αίνει πλέον Έλληνική Όρθοδοξία, ώς άντίθε- τος πρός πάσας τάς αίρέσεις, αίτι¬ νες άνεφάνησαν μεταξύ των αλλων απόλιτιστον λαών τόν ΰπαγομένων είς την Βυζαντινήν Αύτο-Αρατορίαν καί στερο'ομένων φιλοσο-φιχής δια¬ νοήσεως. Δ:ά πάντων τούτων ό Έλληνι·ι σμός ένισχΰεται ώς εθνος έν τω παγ·Λθτμίω Ρωμαϊκω κράτει καί μι¬ κρόν κατά μικρόν έξελληνίζων τα πχηχ διά τής γλώσσης, τοΰ πολιτι¬ σμόν κα! τής Έλλη,ν.κής Όρθοδο- ξίας, μεταίάλλε: τό Ρωμαϊκόν είς Ελληνικόν καί το«οοτοτρόπως εχο¬ μεν τό μέγιστον ιστορικόν θαΰμα τής Αΰτοκρατορίας τήςι Κωνσταν¬ τινουπόλεως. Είναι λο'.πόν <χΐ υπηρεσίαι τής Όρθοδοξίας πρός τό Ελληνικόν εθνο- ώς άνοπολογίστου άξίας. Τό δέ Ελληνικόν εΟνος καί πάλιν ένι- τχΛέν ώφελεί τεραστίως την όλην άνθρωπότητα διά νέας εντάσεως είς τάγράμματα καί τάς επιστήμας. Είναι γνωστή ή έκπολίτισις τόσων δαρδάρων λαών διά των Έλληνι- κών γραμμάτων καί τής, Έλληνι¬ κής Όρθοδοξίας. Οί Ρώσσοι, οί Βούλγαροι καί άλλοι λαοί τής Ά- σίας μαρτΰροΰσ·. την αλήθειαι» ^τοΰ γεγονότος τουτο^. Είναι γνωστή έ*»· σης ή έκπολίτ'.σ:ς τής μεσαιωνικής Εύρώπης μετά τήίν -άλω·σιν τής Κωνσταντινουπόλεως διά τής με- ταναστε^σεως των λογίων είς τή-ν Ιταλίαν. Άλλ' ή ΰπηρεσία τής Όρθοδό- ξο; Έκκλησία; πρός τό 'ΕΘνος τό Ελληνικόν καταιφαίνεται περισσό¬ τερον μετά την άλωσίν τής Κων¬ σταντινουπόλεως, όπότε ώς μήτηρ φιλόστοργος σομπεριφέ'ρετ'α! πρός τό πρωτότοκον τέκνον αυτής, τόν Ελληνισμόν. Ό "Ελλην Οίκοομεν.κός Πατρι- άρχης καταλαμδάνει την θέσιν τού "Ελληνος ΑΰτοχράτοροςΙ, δταν ή Βυζαντινή Αύτοκρατορία ύπετάγη είς τούς Τούρκο^ς καί σώζει άχι μόνον τοί>ς "Ελληνας, άλλά καί δλα
τα υπό την προστασίαν τού Βαλ-
καν.κά ΌρΘόίοξα ε'θνη άπό τοΰ έκ-
τοορκΐσμοΰ, ή τής τελείας εξοντώ¬
σεως;.
Δέν είναι άν,άγκη· νά ~,ρ:γραφω·
σιν έδώ οί γνωστοί άγώνες τής Όρ-
βοδόξου Έκκληισίχς πρός άνάστα-
σ'.ν τοΰ ίοολεόοντος 6πό τοίις Τούρ-
κους Έλληνϊκοϋμαρτ^ρικοΰ γένους.
Ή Εκκλησία ΰψωσε την σημαίαν
τής Έλληνικής Έπαναστάσεως
καί έκατόμβα'. 7.λη.ρικων προσεφέρ¬
θησαν ώς θυσία επί τοΰ δωμοΰ τής
πατρίδοςα όν καθηγίασεν ό Γργν^
ριος ό Ε'.
Τα δυο τχΰτα ίστορικά γεγονότα
τής διασώσεως τοΰ Έλληνισμοΰ πεί-
θο^σιν ήμα; 6τι ή ΌρΌόδοςβς Έκ-
κλησία, ήτις τότε μετεχειρίσθη ώς
όργανον αυτής καί την Ελληνικήν
γλώσσαν, δύναται μετά ταύτης νά
αποτελέση άγκυραν άσφ-αλοΰς σω¬
τηρίας διά τόν Ελληνισμόν τής
Άμερικής.
Εάν τό εθνος εσώθη- υπο τους
Ρωμαίοος καί τούς Τουρκοιις τοσού¬
τω ευκολώτερον τώρα καθόσον δέν
Ιχομίίν νά παλαίσωμεν έίώ οίτε
Ό ϋπολοχαγός Χάορυ Α. Σούττων, στρατιωτικός άεροπόρος, /ααβάνο>ν
6οο6εϊον έκ τό>ν χειρών τοΰ Ύπουογοΰ των Στοατκοτικών, Τΐειμς Γούντ.
διά τα; έ.τιτΐοχΓΪ; .ιτήοεΐΓ τού κατά τό 1928.
τεία είναι φιλελευθερα καϊ δυνάμε¬
θα νά έγκαταίττήσωμεν πανταχοΰ
των Ήνωμένων Πολιτειών Σχο-
λεία Έλλη,νικά καί ΌρΘοδόξους
Ελληνικάς Έκκλη-σίας.
Ο5τε μισαλλοδοξία ώθ^,ί ημάς
πρός τουτο, οΰτε δέ καί φυλετικ,ή
άντιπάθεια, άλλά 6αθυ*ίτη συναί-
(ίθησις έπιτακτικοΰ κ-ατθήκοντος καί
ίεράς υποχρεώσεως πρός τήν Νέαν
Έλληνοαμερικανικήν Γενεάν, πρός
την οποίαν οφείλομεν νά παραδώσω¬
μεν άλώδητον την εθνικήν Κλήρον
ονο-
μιαν.
Ή Δνίς Βιολα Τζέντρυ, κατερχομέντη τοΰ νοσοχομείου τής Νάσσω Κάουντν,
Λόγκ "Αϊλαντ, δπου έμεινεν επί μήνας νοσηλευομένη, κατόπιν άεροπλσνικοϋ
δυστυχηματος.
Ταυτα υπήρξαν άείποτε τα αίτια
τής καταστροφής τοΰ κράτους η¬
μών καί τής έθνικής ημών έξασθε-
νήσεως καί οί "Ελληνες τής Ά-
μερικής, ο! έχοντες τό πλεονέκτημα
νά κατοικώσιν έν τω μέσφ πεπολι¬
τισμένου λαοΰ καί λόγω τής άντιθέ-
σεως νά βλέπωσ·. πολλάκις τα έ-
λαττώματά των, οφείλουσι νά ένθυ-
μώντα'. 8,τι είπομεν ανωτέρω καί
άποστρεφόμενο! τα κακά των χρησι-
μοποιοΰντες δέ τάς άρετάς των νά
έργάζωνται υπέρ τοΰ μεγάλου σκο-
ποΰ τοΰ Άμερικανικοΰ Έλληνισμοΰ.
Έν άς είναι τό σύ'^θημα: Έργα-
σία όπερ των Έλληνικών Γραμμά¬
Ουδείς δύαται νά μεμφθή ημάς
ουτΐ επί τώ μέν, ουτε επί τω δέ.
Διότ;, προσπαθοόντες διά τήν Όρ-
Θοδοξίαν, προσπαθοΰμεν διά τήν Μη¬
τέρα όλων των Έκκλησιών καί προ-
—αθοίντες διά τήν άθάνατον ημών
.γλώσσαν, προσπαθοϋμεν διά τήν
γλώσσαν, ές ής" έδανείσθησαν καί
δανείζονται όλαι αί γλώσσαι τοΰ πε¬
πολιτισμένου κόσμοο, καί ήτι;' είναι
ή γλώσσα τής φιλοσοφίας κα! τής
επιστήμην.
Εάν όμιλώσιν οί Έλληνοαμερι-
κανο! Έλληνικά, άποδεικνύουσι διά
τούτου συγγένειαν πρός τόν Αμερι¬
κανικόν πολιτισμόν, όστις είναι Έλ-
ληνικός τήν καταγωγήν. Καί εάν
είπωσιν οί Έλληνοαμερικανοί ότι
είναι Έλληνες, αύτό είναι τιμή
των, διότι πάσα πίπολιτι-σμένη φι^
λή, είτε έν Εύρώπη., είτε έν Άμερι-
κή, εγένετο τό πρώτον Έλληνική
προτοΰ γίνη- οη:οί2 είναι σημερον.
Ελλάς σημαίνει τόν κόσμον καί
ΈλληΊΊκή παιδει'α σημαίνει τόν αν¬
θρώπινον πολιτισμόν....
Άλλά "ώμεν καλώς, στώμεν
μετά φόίου! Έ« εχωμεν νά κΛ-
χώμεθα διά ταυτα, οφείλομεν καί
νά αίσχυνώμεθα διά τα έλαττώματα
τής φαλής μας, τό μικρόδιον τής
ϊιαιρέσεως καί τοΰ έμφυλιου δια-
πληκτΐΓμοΰ, έπίσης δέ τής άταξίας
/.αί άπειθαρχίας είς τάς '
των υπό την προστασίαν τής Μη¬
τρός > Έλληνικής Όρθοδόξο.) Ε/-
κλησίας με μίαν ψυχήν καί <ι<ιι καρδίαν, ηνωμένοι έν όμονοία κα 2· δελφική άγά—3. Κατά την προγονικήν σόφια:/ το ν εικός φέρει την άποσύνθς^·/, ήδέ φιλότης την διαιών-'ν. Ή φιλοσοφία «3τη ευρίσκει τή' ε?- αρμογήν αυτής είς την έθνι-λτ,^ η¬ μών ιστορίαν. Εάν άχολο^θήσω,χ.' τό δί-δαγμα τουτο θά είμεθα ίίίνν περί τής σωτηρίας τής νέας Ε/- ληνοαμερ:κανικής γενεάς;, την 'ν.ν- αν δλοι έπιτ)υμοΰμεν καί σείς έργα>
ζεσθε νά συντελέσητε ·είς αύτη < ι ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ λΛΙΑ ΣΑΣ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΙΣ Άναμφιβόλως δέν ύπάοχει άνωμαλία των ιια/ λιών καί τής έπιδεομίδος τόσον κοινή καί έπικρα- τοϋσα, όσον ή τριχόπτωσις. Αντό όφείλεται γι: πολλάς α'ιτίας, έξ ών ή κυριώτερα είναι ΑΜ^- ΛΕΙΑ νά μεταχειρισθητε εγκαίρως άποτελεσμα τικήν θεραπείαν, πρός καταστολήν τής πιτυρι- δος. Άσθένεια, ή γενική άδυναμία, ειμπορεί ^- πίσης νά επιφερη τριχόπτωσιν, άλλά ή έπάνοδο; είς τήν υγείαν συΛ-ήθως φέρει καί τό τέλος εί; ,ήν αιτίαν^ αυτήν, Ικτός δν -ρχ πιτυρίς εύρίσκ?- Ν" Λ^ΑΡΑΚ0Σ ται ταυτοχρόνως επί τής έπιδερμίδος. Ή τριχο- Νβ6ν ΫοΓ^'θΗγ ^τωσι? είναι' ςρυσικά έπίμων κατάστασις, άλΜ Μβ<ΐ3ΐ1ϊοη 3814. άμεσος και συστηματική θεοαπεία σταματά την | τριχόπτωσιν εντελώς καί τότ μαλλιά σας σώζον- ται. Μή περιμένετε νά κτενίσετε καί τήν τελευταίαν τρίχαν προ¬ τοΰ μεταχειρισθητε τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ. Άρχίσατε τήν χρηση άμέσως, διά να εχετε τα μαλλιά σας καθ' όλην σας τήν ζωήν. Μία φιάλη των 16 ουγγιώ^$4.00 είναι άρκετή νά σας πείσ>!
Έν 01ιίο&§ο πωλεΐται είς τό ΜβΓδ1ι&11 Γΐβΐά ϋβρΐ. 81θΓβ.
Υ. Γ. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑΜΡΟΟ είναι άγνόν καί ώφέ?ι
μόν. Φιάλη 8 ούγγ. $1.00.
Οίί.
β8. υ. 5.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΡΙΟΗΑ
Μόνον $5 00 μηνιαίως. Διοασκαλίβ άτομική, 'ΑνγλιστΙ-Έλλη«·
κ μ,'^ς ίίΐΤ""05· ΧατΟΧ°υ ^ '-«Β*? Άνοικτη ά»ο 1»
554 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξυ 40-4ΐης ΟοοΟ) ΝΕ* ΥθΒΚ
^
ϋ~ΐΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ ΕΣΩΘΗ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Μ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΟΟΚΙ.ΥΝ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Ο. Α. Ρ. Α. ΘΕΟΔ. ΚΟΛΟΚΟΤΡίϊΝΗΣ'
Έν τή μεγάλη πόλει τού Βγοο-
ϋνη, Ν. Γ., ένθα υπέρ τάς 25 χι¬
λιάδας Έλλήνων παροικοΰν, ιδρύθη
πρό ετοας στοα τής Ο.Α.Ρ.Α., ήτις
προσέλαβε τό όνομα «θϊόδωρος Κο-
λοκοτρώνης». 'Η στοα αδτη εώρ¬
τασε τήν 22αν Όκτωδρίου τήν πρώ¬
την αυτής επέτειον μέ πολλήν έπι-
βλητικότητα. Τόν πχ^ηγυρικόν τής
ημέρας εξεφώνησε μετά πολλής ρη-
τορικής δεινότητος καί καλλιεπεί-
ος. ό Ίερολογιώτατος! διάκονος κ.
Λεόντιος Σ. Λεοντίου, Δ. θ. τοΰ
Έθνικοΰ μας Πανεπιστημίου καί
τέως καιθη-γητής των Θρησκδυτικών
εν τε τώ Παγκοπρίω 'Ιεροδιδασκα-
λείω καί Γυμνασίω Πάφου καί ίε-
ρον.ήρυξ τού Μητροπολιτικοΰ θρόνου
τής Πάφου. Ούτος είναι άπεσταλ-
αένος υπό τοΰ κοσμήτορος τής θε-
ολογικής Σχολής τοΰ Έθνικοΰ μας
Πανεπιστημίου κ. Λ. Άλεδιζάτου,
όπως μετεκπαιδευθή είς τα Φιλο-
σοφικά καί Θεολογικά Ιν τε τω Οο-
ΙπηιΜα ΙίηίνθΓ8Ϊτν καί ΟβηβΓαΙ
Τηβοΐο^ίοαΐ δίτηίηαΒε· έν Νέα
Τόρ-ΑΤ!. Περίληψιν τοΰ διδακτικω-
τάτου πανηγυρικοΰ τ»Χ(του λόγου,
όστις έξεφωνήθη, ώς είρηται, ένώ-
π·ον έκλεκτοΰ άκροατηιρίου, πα"ρέχο-
χα άμέσως κατωτέρω:
κΖώντες'·έν τή πεπολιτισμένβ καί
ί'λελευθέρα, άλλά Βίνγ, πρός την
/αταγωγήν ημών χώρα ταύτη, μό¬
νον διά το ΰμάννα τής Όρθοδοξίας
/.αί τοΰ νέκταρος τής Έλληνικής
παιδείας δυνάμεθα νά συγκ,ρατήσω-
.ιεν την νέαν Έλληνοαμερικανικήν
γενεάν είς άληθινήν υΐικήν επαφήν
πρός τήν άθάνατον μητέρα πατρίδα,
ττ<ν μικράν μέν έδα'φικώς, άλλά -αγκόσμιον πνευματικώς έ'νδοίον Ελλάδα. ιιθΰτω ίέ νά εχωμεν άσφαλή τήν εγγύησιν περί τής διασώσεως τοΰ έν Άμερική Έλλην ισμοΰ έν τω μέλ- /.οντι περί τής διατηρήσεως τής Ελληνικότητος τοΰ όποίου ίικαίως ακούονται οί,φόδο: τιρχ τής μεγά- λης Όργανώσεως έν Άμερική Ο. ^.Ρ.Α., ήτις είναι τώ όντι άξία τής έθνικής εύγνωμοΧννης. Τα δύο ταυτα, έννοώ _τήν Όρθό- ίοξον θρησκείαν καί την Ελληνι¬ κήν παιδείαν, δύνανται νά είναι ή ίίδυμος Κιβωτός τής σωτηρίας τής Ελληνικής άποικίας τής Άμερι- κής, όπως καί πάσης Ελληνικής παροικίας τοΰ έξωτερικοΰ, κατ' ά- ναμφίρηστον τής ίστορίας νόμον. »Τά αύτά ίστορικά αίτια φέρουσι τα α·*(τά ίστορικά άποτελέσματα. "Οπως δηλαδή κατά τοϋς παρωχη- μένους χρόνους τό έ'θνος τό Ελλη¬ νικόν, «ΰρεΐθέν αρ^2^ έλευθέρου Έλλην.κοΰ Κράτους, εσώθη έκ τε- λείας καταστροφής διά τής Όρθο¬ δοξίας καί τής Έλληνικής παι- δείας, ούτω δύναται κατά τόν ανω¬ τέρω νόμον νά συμβή κα!. έν Αμερι¬ κήν είς; το μέλλον. (Ενταύθα ό ρήτωρ διά μακρών άναχτύσσει τα ίστορικά γεγονότα τής σωτηρίας τοΰ Έλληνιαμοΰ ώς 'ΕΟνότητος υπό τε τούς Ρωμαίους καί τούς Τούρκους). Κατά την Ρωμαίκήν έχοχήν τό Έλληνικ^ "ΕΘνος στερηθεν τοΰ κράτους αύτοΰ, παρο^σίασε σημεΐα θανάτου, καίτοι ή Έλληνική παι- δεία ήτο διαδείομένη έν τώ Ρωμα- ϊκω κράτει, όχερ έξελληνί·στ)η, ώς είναι ίστορικώς γνωστόν. Ο5τ« ή φιλοσοφία ο·!ίτε ή 6ρη- σκεία τοο ηδυνήθησαν νά δοηθήσϊυ· σιν αύτω είς σωτηρίαν. 'Η δέ ύστάτη προσπαθεία τής Έλληνικής φιλοσοφίας διά των Νε- οπ^Οαγορείων καί των Νεοπλατωνι- κών, όπως καί ή προσπαθεία τοΰ θρησκεοτικοΰ σαγκριτισμοΰ δέν ήδυ- νήθησαν %ι^α μόνον νά παρασκεο- άσωσιν εϊχφος; ψοχολογικόν τής πα- ραϊοχής τοΰ χριστιαν.σμοΰ έκ μέ- ροος των Έτ)ν!κών. Μόνον ό χριστιανισμος κατώρ¬ θωσε το θαΰμα τής σωτηρίας τοΰ Ελληνισμόν. Ούτος μετεχειρίσθη την Ελληνικήν γλώσσαν καί φιλο- <τοφίαν, ΐά Έλληνικά γράμματα κα: τόν πολιτισμόν κα'θόλου πρός καθορ;σ;ι.όν των ϊογμάτων καί τής λατρείας· όθεν ευθύς έξ ά·ρχής λαμ- βάνει μορφήν Ελληνικήν. Μετά δέ ταυτα είς τάς Οίκτχιμε- νικάς Συνόδους άπο&αίνει πλέον Έλληνική Όρθοδοξία, ώς άντίθε- τος πρός πάσας τάς αίρέσεις, αίτι¬ νες άνεφάνησαν μεταξύ των αλλων απόλιτιστον λαών τόν ΰπαγομένων είς την Βυζαντινήν Αύτο-Αρατορίαν καί στερο'ομένων φιλοσο-φιχής δια¬ νοήσεως. Δ:ά πάντων τούτων ό Έλληνι·ι σμός ένισχΰεται ώς εθνος έν τω παγ·Λθτμίω Ρωμαϊκω κράτει καί μι¬ κρόν κατά μικρόν έξελληνίζων τα πχηχ διά τής γλώσσης, τοΰ πολιτι¬ σμόν κα! τής Έλλη,ν.κής Όρθοδο- ξίας, μεταίάλλε: τό Ρωμαϊκόν είς Ελληνικόν καί το«οοτοτρόπως εχο¬ μεν τό μέγιστον ιστορικόν θαΰμα τής Αΰτοκρατορίας τήςι Κωνσταν¬ τινουπόλεως. Είναι λο'.πόν <χΐ υπηρεσίαι τής Όρθοδοξίας πρός τό Ελληνικόν εθνο- ώς άνοπολογίστου άξίας. Τό δέ Ελληνικόν εΟνος καί πάλιν ένι- τχΛέν ώφελεί τεραστίως την όλην άνθρωπότητα διά νέας εντάσεως είς τάγράμματα καί τάς επιστήμας. Είναι γνωστή ή έκπολίτισις τόσων δαρδάρων λαών διά των Έλληνι- κών γραμμάτων καί τής, Έλληνι¬ κής Όρθοδοξίας. Οί Ρώσσοι, οί Βούλγαροι καί άλλοι λαοί τής Ά- σίας μαρτΰροΰσ·. την αλήθειαι» ^τοΰ γεγονότος τουτο^. Είναι γνωστή έ*»· σης ή έκπολίτ'.σ:ς τής μεσαιωνικής Εύρώπης μετά τήίν -άλω·σιν τής Κωνσταντινουπόλεως διά τής με- ταναστε^σεως των λογίων είς τή-ν Ιταλίαν. Άλλ' ή ΰπηρεσία τής Όρθοδό- ξο; Έκκλησία; πρός τό 'ΕΘνος τό Ελληνικόν καταιφαίνεται περισσό¬ τερον μετά την άλωσίν τής Κων¬ σταντινουπόλεως, όπότε ώς μήτηρ φιλόστοργος σομπεριφέ'ρετ'α! πρός τό πρωτότοκον τέκνον αυτής, τόν Ελληνισμόν. Ό "Ελλην Οίκοομεν.κός Πατρι- άρχης καταλαμδάνει την θέσιν τού "Ελληνος ΑΰτοχράτοροςΙ, δταν ή Βυζαντινή Αύτοκρατορία ύπετάγη είς τούς Τούρκο^ς καί σώζει άχι μόνον τοί>ς "Ελληνας, άλλά καί δλα
τα υπό την προστασίαν τού Βαλ-
καν.κά ΌρΘόίοξα ε'θνη άπό τοΰ έκ-
τοορκΐσμοΰ, ή τής τελείας εξοντώ¬
σεως;.
Δέν είναι άν,άγκη· νά ~,ρ:γραφω·
σιν έδώ οί γνωστοί άγώνες τής Όρ-
βοδόξου Έκκληισίχς πρός άνάστα-
σ'.ν τοΰ ίοολεόοντος 6πό τοίις Τούρ-
κους Έλληνϊκοϋμαρτ^ρικοΰ γένους.
Ή Εκκλησία ΰψωσε την σημαίαν
τής Έλληνικής Έπαναστάσεως
καί έκατόμβα'. 7.λη.ρικων προσεφέρ¬
θησαν ώς θυσία επί τοΰ δωμοΰ τής
πατρίδοςα όν καθηγίασεν ό Γργν^
ριος ό Ε'.
Τα δυο τχΰτα ίστορικά γεγονότα
τής διασώσεως τοΰ Έλληνισμοΰ πεί-
θο^σιν ήμα; 6τι ή ΌρΌόδοςβς Έκ-
κλησία, ήτις τότε μετεχειρίσθη ώς
όργανον αυτής καί την Ελληνικήν
γλώσσαν, δύναται μετά ταύτης νά
αποτελέση άγκυραν άσφ-αλοΰς σω¬
τηρίας διά τόν Ελληνισμόν τής
Άμερικής.
Εάν τό εθνος εσώθη- υπο τους
Ρωμαίοος καί τούς Τουρκοιις τοσού¬
τω ευκολώτερον τώρα καθόσον δέν
Ιχομίίν νά παλαίσωμεν έίώ οίτε
Ό ϋπολοχαγός Χάορυ Α. Σούττων, στρατιωτικός άεροπόρος, /ααβάνο>ν
6οο6εϊον έκ τό>ν χειρών τοΰ Ύπουογοΰ των Στοατκοτικών, Τΐειμς Γούντ.
διά τα; έ.τιτΐοχΓΪ; .ιτήοεΐΓ τού κατά τό 1928.
τεία είναι φιλελευθερα καϊ δυνάμε¬
θα νά έγκαταίττήσωμεν πανταχοΰ
των Ήνωμένων Πολιτειών Σχο-
λεία Έλλη,νικά καί ΌρΘοδόξους
Ελληνικάς Έκκλη-σίας.
Ο5τε μισαλλοδοξία ώθ^,ί ημάς
πρός τουτο, οΰτε δέ καί φυλετικ,ή
άντιπάθεια, άλλά 6αθυ*ίτη συναί-
(ίθησις έπιτακτικοΰ κ-ατθήκοντος καί
ίεράς υποχρεώσεως πρός τήν Νέαν
Έλληνοαμερικανικήν Γενεάν, πρός
την οποίαν οφείλομεν νά παραδώσω¬
μεν άλώδητον την εθνικήν Κλήρον
ονο-
μιαν.
Ή Δνίς Βιολα Τζέντρυ, κατερχομέντη τοΰ νοσοχομείου τής Νάσσω Κάουντν,
Λόγκ "Αϊλαντ, δπου έμεινεν επί μήνας νοσηλευομένη, κατόπιν άεροπλσνικοϋ
δυστυχηματος.
Ταυτα υπήρξαν άείποτε τα αίτια
τής καταστροφής τοΰ κράτους η¬
μών καί τής έθνικής ημών έξασθε-
νήσεως καί οί "Ελληνες τής Ά-
μερικής, ο! έχοντες τό πλεονέκτημα
νά κατοικώσιν έν τω μέσφ πεπολι¬
τισμένου λαοΰ καί λόγω τής άντιθέ-
σεως νά βλέπωσ·. πολλάκις τα έ-
λαττώματά των, οφείλουσι νά ένθυ-
μώντα'. 8,τι είπομεν ανωτέρω καί
άποστρεφόμενο! τα κακά των χρησι-
μοποιοΰντες δέ τάς άρετάς των νά
έργάζωνται υπέρ τοΰ μεγάλου σκο-
ποΰ τοΰ Άμερικανικοΰ Έλληνισμοΰ.
Έν άς είναι τό σύ'^θημα: Έργα-
σία όπερ των Έλληνικών Γραμμά¬
Ουδείς δύαται νά μεμφθή ημάς
ουτΐ επί τώ μέν, ουτε επί τω δέ.
Διότ;, προσπαθοόντες διά τήν Όρ-
Θοδοξίαν, προσπαθοΰμεν διά τήν Μη¬
τέρα όλων των Έκκλησιών καί προ-
—αθοίντες διά τήν άθάνατον ημών
.γλώσσαν, προσπαθοϋμεν διά τήν
γλώσσαν, ές ής" έδανείσθησαν καί
δανείζονται όλαι αί γλώσσαι τοΰ πε¬
πολιτισμένου κόσμοο, καί ήτι;' είναι
ή γλώσσα τής φιλοσοφίας κα! τής
επιστήμην.
Εάν όμιλώσιν οί Έλληνοαμερι-
κανο! Έλληνικά, άποδεικνύουσι διά
τούτου συγγένειαν πρός τόν Αμερι¬
κανικόν πολιτισμόν, όστις είναι Έλ-
ληνικός τήν καταγωγήν. Καί εάν
είπωσιν οί Έλληνοαμερικανοί ότι
είναι Έλληνες, αύτό είναι τιμή
των, διότι πάσα πίπολιτι-σμένη φι^
λή, είτε έν Εύρώπη., είτε έν Άμερι-
κή, εγένετο τό πρώτον Έλληνική
προτοΰ γίνη- οη:οί2 είναι σημερον.
Ελλάς σημαίνει τόν κόσμον καί
ΈλληΊΊκή παιδει'α σημαίνει τόν αν¬
θρώπινον πολιτισμόν....
Άλλά "ώμεν καλώς, στώμεν
μετά φόίου! Έ« εχωμεν νά κΛ-
χώμεθα διά ταυτα, οφείλομεν καί
νά αίσχυνώμεθα διά τα έλαττώματα
τής φαλής μας, τό μικρόδιον τής
ϊιαιρέσεως καί τοΰ έμφυλιου δια-
πληκτΐΓμοΰ, έπίσης δέ τής άταξίας
/.αί άπειθαρχίας είς τάς '
των υπό την προστασίαν τής Μη¬
τρός > Έλληνικής Όρθοδόξο.) Ε/-
κλησίας με μίαν ψυχήν καί <ι<ιι καρδίαν, ηνωμένοι έν όμονοία κα 2· δελφική άγά—3. Κατά την προγονικήν σόφια:/ το ν εικός φέρει την άποσύνθς^·/, ήδέ φιλότης την διαιών-'ν. Ή φιλοσοφία «3τη ευρίσκει τή' ε?- αρμογήν αυτής είς την έθνι-λτ,^ η¬ μών ιστορίαν. Εάν άχολο^θήσω,χ.' τό δί-δαγμα τουτο θά είμεθα ίίίνν περί τής σωτηρίας τής νέας Ε/- ληνοαμερ:κανικής γενεάς;, την 'ν.ν- αν δλοι έπιτ)υμοΰμεν καί σείς έργα>
ζεσθε νά συντελέσητε ·είς αύτη < ι ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ λΛΙΑ ΣΑΣ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΙΣ Άναμφιβόλως δέν ύπάοχει άνωμαλία των ιια/ λιών καί τής έπιδεομίδος τόσον κοινή καί έπικρα- τοϋσα, όσον ή τριχόπτωσις. Αντό όφείλεται γι: πολλάς α'ιτίας, έξ ών ή κυριώτερα είναι ΑΜ^- ΛΕΙΑ νά μεταχειρισθητε εγκαίρως άποτελεσμα τικήν θεραπείαν, πρός καταστολήν τής πιτυρι- δος. Άσθένεια, ή γενική άδυναμία, ειμπορεί ^- πίσης νά επιφερη τριχόπτωσιν, άλλά ή έπάνοδο; είς τήν υγείαν συΛ-ήθως φέρει καί τό τέλος εί; ,ήν αιτίαν^ αυτήν, Ικτός δν -ρχ πιτυρίς εύρίσκ?- Ν" Λ^ΑΡΑΚ0Σ ται ταυτοχρόνως επί τής έπιδερμίδος. Ή τριχο- Νβ6ν ΫοΓ^'θΗγ ^τωσι? είναι' ςρυσικά έπίμων κατάστασις, άλΜ Μβ<ΐ3ΐ1ϊοη 3814. άμεσος και συστηματική θεοαπεία σταματά την | τριχόπτωσιν εντελώς καί τότ μαλλιά σας σώζον- ται. Μή περιμένετε νά κτενίσετε καί τήν τελευταίαν τρίχαν προ¬ τοΰ μεταχειρισθητε τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ. Άρχίσατε τήν χρηση άμέσως, διά να εχετε τα μαλλιά σας καθ' όλην σας τήν ζωήν. Μία φιάλη των 16 ουγγιώ^$4.00 είναι άρκετή νά σας πείσ>!
Έν 01ιίο&§ο πωλεΐται είς τό ΜβΓδ1ι&11 Γΐβΐά ϋβρΐ. 81θΓβ.
Υ. Γ. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑΜΡΟΟ είναι άγνόν καί ώφέ?ι
μόν. Φιάλη 8 ούγγ. $1.00.
Οίί.
β8. υ. 5.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΡΙΟΗΑ
Μόνον $5 00 μηνιαίως. Διοασκαλίβ άτομική, 'ΑνγλιστΙ-Έλλη«·
κ μ,'^ς ίίΐΤ""05· ΧατΟΧ°υ ^ '-«Β*? Άνοικτη ά»ο 1»
554 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξυ 40-4ΐης ΟοοΟ) ΝΕ* ΥθΒΚ
Σ ΚΗΡΥΞ».-, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝ^ΜΠΝΗΣΙΣ-ΥΠΟ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
Γ'
Κατά τα τέλη Ιανουάριον αί-
^«ς διεδόθη εί; τάς Άθήνα; δτι
Ι ΙΙαράσχος άσ^νήσα; διετρεχε
τόν έσχατον κίνδυνον. Τότε αίφνης
Λ)αι αί άναμν»νσει;, αί συνδεόμε-
,αι μέ την ™Τν γ^& ζΤ
τού 3ΐοι>ΐτον αφυπνισθησαν. Ι)
ΛΟΙητικός ανταγωνισμός έξηφανι-
^ διά μιάς καί ή όδό; Πετρά¬
κη δΐΐου ευρίσκετο ή κατοικια αυ¬
τόν" ίπληροΰτο κόσμου ζητούντος
Βληροφορίας περί των φάσεων, τάς
οΛοΐας έλάμβανίν ή νοσος τού. Ο-
λο· ημείς οϊτινε' "Χ0!"* ΙΦΤίΡ*
χά ,τοιήματα καί τα όνειρα τοϋ Α-
νιλίέως Παράσχου, οί όποάκ τόν
Ιολέτίομεν· κατά πάσαν εσπέραν
καί έπελαμβανομεν τας τελευταίας
έχλάαψει; τής μούσης τού διερχό¬
μεθα τάς ημέρας έκείνας εις πτω-
χικό τού σπίτι, φέροντες τό βάρος
μιάς άπεριγράπτσυ νλί,«ως είς
-1^.· *ί.ι*/*νιν ΙΙΓΥ^-.
Έγώ είχον καταληφθή εκ τοιαύ¬
της σνγκινήσεως, ωστε αοΰ ήτο α¬
δύνατον νά σνγκρατήσω τα δά-
χουα, δταν έβλεπον τούς ιατρόν;
νά έςέρχωνται απτ,λπισμένοι άπό
τοϋ άπερίττου κοιτώνός τού.
Κατά την έφηθικήν ηλικίαν μου
ήαονν γείτων τοϋ Παράσχου. 'Ε-
κατοικοΰοα τότε μετά της οικογε¬
νείας μου είς εν σπίτι, επί τής ό-
δοΰ Έρμοΰ, δ.-του έκοάλλει ή όδός
Πετράκη. Εκείθεν έβλεπον καθ"
έκάοτην τόν ποιητήν μεταβαίνον-
τα είς συνάντησιν των φίλων τού.
Βραδύτερον, δταν ό παιδικός μου
φίλος, ό πολιτρυόμενος κ. Γεώργι¬
ος Άναστασόπουλος, φοιτητής ά-
χόμη είχε μνηστευθγ) την θνγα-
τέρα τού, Ιγνώρισα δι' αΰτοϋ καί
πς>οσωπικώς αυτόν, είσήχθην δέ
κ' έγώ έντός της Π αοασχικής ο¬
μάδος. Έτσι κατατεθή .μμένος εΐ-
οήλίΊον είς τόν κοιτώνά τού. Ό
Παοάσχος πασχων έκ καρδιακοϋ
νοσι'μιατος ΰφίστατο τρομεράν δύσ
πνοιαν καί συνετηρΐΐτο διά τοΰ αι¬
θέρας, όπως είσπνέτ» ευρίσκετο είς
την ανάγκην νά μή'κατακλίνεται
χαί ήγωνία. Τό ·ί>εαμα ήτο σπαρα-
κτιχόν., από καιροΰ £ΐς καιρόν ε¬
ζήτει νά τοϋ δίδουν τόν έ ρ α-
τ ε ι ν ό ν, δπως ώνόμαζε τόν
Τουρκικόν καφέ. Οί οίκεΐοί τού ου¬
δέν τοϋ ηρνούντο πλέον. Περί τής
τού ονδεμία υπήρχεν έλπί;
καί οί κυκλοΰντες αυτόν προσεπά¬
θουν νά τοϋ άνακουφίζουν τας τε¬
λευταίας στιγμάς τσυ, έκ,τελούντες
πάσαν τού επιθυμίαν.
Είς τό παρακείμενσν δωμάτιον
κατά την νύκτα της 25ης Ιανουά¬
ριον, άφήσας την εργασίαν μου είς
την ^ «'Εψτιμερίδα» μετέβην μετά
τοϋ Άριστείδη Ρούκη ·καί τού Ά-
νησιλάου Γιαννοπούλον, όπως πλη-
^ώ ί της καταστάσε¬
ως τού. Εύρομεν έκεΐ μερικους
άλλον; φίλαυς καταίβεβλημένους έκ
τής λύπης. Μάς είπον δτι ό Παρά-
σχος διήρχετο τάς τελενταίας &■
ρας τής άγωνίας τού, οί δέ ίαχροί
είχον είδοποιήσΓΐ τονς (Ακείονς τού,
δτι ό ποιητης δέ νθά έβλεπεν ά-
νατέλ?Λντα τον ήλιον της «αούσης.
ΈΧς τό μικρόν αϋτό δωμάτιον ώμι-
λοϋμεν περι τοϋ ννήσκοντος Άχιλ-
λεως. Είς την μνήμην μας άνέιολυ-
ζαν διάφοροι στίχοι τοΰ ποιητοϋ
τοΐ'του τής όουνης. Ένεθυμήθην
καί τόν τραχύτατον εκείνον αγώνα,
τόν διεξαχθτ-ντα μεταξυ 'Εμμανον-
ήν Ροίδη, καί Άγγελον Βλάχον
π^ρί τής νέας 'ίλληνικής" ποιήσε-
οος, κατά τόν οποίον ό συγγραφεύς
τής Παπίσσης Ίακτννας, έξ δλων
των ποιητών διόίρινε μετά τινο)ν
έπιφυλάξεοΛτ τόν Άοιστοτέλην Βα
λαωρίτην καί τόν Άχιλλέα Π αρά
σχον ώς άληθείς ποιητάς. Ή νύξ
είχε προχωρησ- καί ημείς οί τρείς
άχτμθομεν είς τό γραφείον της
«'ΕφημΕρίδος». Παρβμείναμεν είς
τόν Κόκκινον όντάν
αυτής επί μακρον όμιλοϋντες περί
τοϋ Παράσχου. Αίφνης ό ΓΛαννο-
πονλος άνεμνήσθη ενα άπό τα τε¬
λευταία ποιήματά τού, καί μέ την
ωραίαν καί διανγϋ φο/νήν τον μάς
άπήγγειλεν αύτό. Είς αυτό φαίνε-
ται ό ποιότης άποχαιρετών την ζω¬
ήν. Μερικοί στίχοι τον διετηρηθη-
σαν είς την μνήμην μου:
Προτοιιή τοΰ Μπετόβεν, έργον τοϋ Άρμενίου· γλύττου Νισάν Τούρ, δεξιφ.
ολοκλήρου έπ»χης καί νά θέση την
σφραγϊδά τού επί τής νεοελληνι-
νης ποιήσεως. Ή νεωτέρα μάλιστα
κριτική θεωρεΐ απαραίτητον διά
πάντα συγγραφεα νά προ<Γηλοϋται, είς τα φρονήματα, τάς Ιδέας, τα συμφέροντα, τάς ανάγκας της κοι» νωνίαί, έν μέσω της οποίας ζχί, νά είκονίζτ| καί νά ιέκφράζη αντά, ώ- θών ται'ττοχρόνως αυτήν είς βελτί· οοσιν τής καταστάσεως της. Δέν δύ ναταί τις δέ νά νποστηρίξτ), δτι ή τριακ«νταετής ποιητική δράσις τοϋ Παράσχου, δέν οννετέλεσεν είς την Ιπελθοϋοαν μετ* ολίγον μετοοοΌ λήν καί δτι ή ποίσησίς τού δέν α¬ ποτελεί τό προοίμιον ταΰτης. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ σου κ' οί γογγυσμοι σον. Χόρτα<τε ληθή. Ή ποοφύρα, ή περΐφημη 6αφή των άρχαίων, την οποίαν μαζύ μέ τα πρωτα στοιχεία το Λθλιτισμοΐ ?φ«οαν στήν 'Ελλάδα οί Φοίνικες ναυτίλοι καί έαπορευόμενοι, μεχρι πρό ολίγων έτών εθεωρείτο ώς ΟΛθλεσϋζϊαα, νν ατΐ δέν εΐχαν διασωθτί, οΰτε ό τοό- πος τής κατασκενης της, άλλά οΰτ· καΐ τα ύλικά πού έχρησιμοποιοΰντο γι' αύτη. Πρό ολίγων έτών δμως στούς 6ρά- χους τοϋ λιμένος Νικόϊα εύρέθηκε Ι¬ να είδος όστράκων μεγέθους κα^υδι- ην αρχη το τοϋ Παράσχοι·, 5έν είναι ττ|ζ αΰ-' . . τής άξίας;. ιδίως δέ τα _¥πίκαιροι | οϋ, τα όποία είναι γέμάτα άπό ϊ?να ΰ- "Οταν έτελεί<οσεν ό Γιαννόποι·- τοιαΰτα τα όποϊα στεοοϋνται 6α-1 γοο καταπόρφτ'θο· Τό ύγρό αύτό εΐ- λος την άπαγγελίαν των στίχων | ΰέος αΐοτ>ηΜ.ατο-; καί δέν αεταδί-1 ναι τό αΐμα τού ζω·φίου, πού ζή μέ-
τουτων, τα μάτια μα;, ήσαν γεμά-' δοι-ν την αυτήν συγκίνησιν αλλων, ισα "το όστοο:<0 "Ι^0·, τα δάκουα. Ένομίίαμεν δτι ήκούο- τα ό.τοΐα ό ητοιηΐης κατέτασσεν εί; « ,α 'νριΛτα ,'"10" σ ,»^^ , ~ '^^ν , ι - - ''..·,., , , ,. , υγρο αυτο παιρνονν ι μέν τον ποιητην κατα τας τελεν- νατωτεραν μοίραν. Αί./, αντα ε?ε- χ^ωμα το0 γολαχτο. ταίας στιγμάς τον, εκφράζοντα τάς χ&ησαν δι" δλου; τοϋ; μεγάλουςται πρασινα ν_α τ^ς τελευταίας τού σκεψεις. ποιητάς τοϋ /άσμσν. Τοιαύτας κρί- χ0 οοία0 „„(, |χει βαφ^ μέ %Εχωρίσθτ»μεν άργά· την πρωίαν σε·ζ ύτεστηοαν 6 Βύρων, ό Λαμαρ Οα δσο -ΐλένεται τόσο γίνεται λαμπρό- έπληϋο<^x>ροι!^μεννα τόν θάνατον τοΰ τινος, ό Ούγνάό, ό Άοιόστος, ό'τερο καί άντέχει περισσότερο στούς
π(ηη™ϋ%νμ6άντα περί την αυγήν Λεοπάρδη:! Μερκων ποιηταχν δέν λεκέδες. Τό «οιεογο είναι δτι τό
, ^, ^τ— _ « ^» >.τι , ^η^11Ρ1νον ν?^ τ^ν μνήμην των με ΙΧΟ*"»101 αυτ0 ^λαξει οΛοχοωσεις κα-
τρίσ
[ τα τπίις διάςρορες ώρες τής ημέρας.
Κλεισθητε, μάτια μου ή
.είς τό σκοτάδι.
Χέρια στό <Γτήθος «ττανρω&ήτε, ξεκονρασθτ|τε. "Ήλθε τό οράδυ. Σταθητε ποδια κουρασμένα· τό ιινήμα εφάνη. Ξα.-τλωσετε σαβανωμένα δυστυ- χισμένα· ό δρόμος φθάνει. Ύπνο καρδιά- ·καρδιά κχχμήσου στής γτς τα (ττήθττ στή γή θά πανσουν οί παλμοί τονς καταστήσουν αθανάτους. Τοϋ Π αράσχου τα ώςαΐα ποιήματά εί¬ νε πλίιότερα. Οΰτος αάλιστα έκαμε κάτι περισσότερον. 'Έδωκε τόν τύ¬ πον καί τόν τόνον είς τα συναισθή- ματα όλσ/Αήρου γενεάς, ή ό.-τοία άνεύρισκε εαυτήν είς τάς έμπνεύ- σεις τοΰ πο^τοϋ της. Δέν νομίζω δέ μικρόν πραγμα εις ενα ποιητήν δτι υπήρξε τόσον ίσχυρός, ό5στε νά σαγηνεύστ) τούς άνθρώπους μιάς καϊ τόσα άλλα. τα βράδυ. Ή 6αφή της πορφύρας είναι άπα¬ ν ιωτάτη καί πωλεϊται οέ πολν μίγά- λες τιμές. Άλλά γεννάται τό έρώτη- μα: Άφοϋ επί τής έποχής των Φοινί- κων ναντίλων δέν είχεν άνακού'.υςρθή, ώς γνωστόν, ή Άμερική, άπο ποΰ έ- προμηθεύοντο την τορφύρα πού εφρρ- ναν καί πωλοϋσαν στάς ακτάς τής Μεσόγειον ο» πρώτοι έκεϊνοι τολμηροΐ Θαλασσοπόροι τής αρχαιότητος; Αύτό παραμένει μι>στήριονι όπως
ό ^^χ ; (Πώμ», έ
ΤΟ ,.-τΓρίονεάνειον «Άκουιτανια».
της Παςαοκευής την 26ην Ία-' παρέμειναν ιίς την μνήιιην το
νουαρίοι. 1895. Αί ΆΌήναι κατε-1 ταγενεστέρων, .ταρά δύο ή ιυΜ . - ·
ίήφθησανΰπό είλικρινοϋ; πενθονς ι ποιήματα, τα όποϊα ηρκεσαν "νά 1^^ τώ πρωί· <ϊλλτι το μεσημέρι, Δι' ουδένα άνθρωπον των γραμμά-' Τ/1"*Γ' 1"»·Γ'"~-«««νΐΛ» ηΆηνήτη,ν τν,' ΓΐΊ των έξεδηλά>θτι ""τέ είς την πόλιν
αυτήν τοιαύτη πάγκοινος λύπη. Ά¬
πό της πρωΐας "άπειρον πλήθος ο-
λων τάόν κοινωνικων τάξεων κατέ-
κλυζε την οδόν Πετράκη. "Ολοι
μετέβαινον, δ.τως άσπασθωσι τόν
νεκςόν τοϋ αγαπημένον των ποιη¬
τοϋ. Αί Αθηναι τοιούτου εΐδους τι¬
μάς μόνον είς τοΰς ένδοξοτέρους
στρατηγούς τοϋ άγαινος καί τού;
μεγάλους πολιτικσύ; άπένειμον.
Μέσα είς τό πλήθος αύτό τό μέγι¬
στον μέρο; άπετελεϊτο υπό γυναι-
κων. Ό Παράσχος ήτο ποιητή;
ουγκινών περισσότερον την γυναι¬
κείον καρδίαν. Πόσαι, έξ αυτών,
εγραφεν ενας βιογράφο; τού, ώ-
ριμοι πλέον, ρωμαντικαί εψηβοι
πρό έτών, αΐσθηματικώς καλλιερ-Ι
γοϋσαι την ώχρότητα διά νά ΰπα-'
κονσουν είς τό ίδεώδε; τοΰ ποιη¬
τοϋ, μετέβησαν έκεΐ δπω; κλαυ-|
σονν επ ίτοϋ φερέτροι· τοϋ .-τοιητοΰ
καί την ΰπακλίνασαν ·ηδη νεότητά,
των! Καί δέν ήσαν μόνον αί αίσίτη-
ματικαί έκεΐναι γυναϊκες, αί όποΐ-
αι μετέβαινον δια νά κλαύθΌυν την
δίουσαν νεόττττά των. "Ολοι διήο-
χοντο πρό τοΰ νεκροϋ τοϋ ποιητοϋ,
αισθανόμενοι δτι παρέσυρεν εί; τόν
τάφον τού καί μίαν ωραίαν περίο¬
δον τή; Άθηναικης ζωής, τής πλή-
ροι»ς ρωμαντισμοΰ ναί ποιήσειος,
την οποίαν καί αύτοι είχον ζήση.
Ή κηδεία τού εγένετο δι,μοτε-
)^στάτη· μετά τής έπισημότητο;
την οποίαν εδωσεν είς αύτην τό
κράτος, άνεμίχθησαν αί, λαικαί
κλάσεις. "Ετσι χιλιάδες λαοϋ ήχο-
λονθησαν τό φέρετρον αύτοϋ ναί
ό δύων ηλιος έφώτκτε δια την τε-
)ίυταίαν φοράν την μορφήν τοΰ
κατ' εξοχήν ποιητοϋ τής όούνης,
έν μέσω άπειρον πλήθους.
Περί της ποιήσεως τού Π αρά¬
σχου ελέχθησαν άπειρα· αλλοι ε-
γραψαν περί αύτη; δτι δέν είχε την
μορφήν καί την θυσίαν, ώς χαρα-
κτηρίζει την ποίησιν ό Έγγελ· αλ
)&. δτι πολλάκις ή εμπνευσις άντι-
χαθίσταται υπο τής ρητοοικής· αλ¬
λοι δτι αί ιδέαι τού ήσαν νοσηραί,
καί αλλοι δτι. δέν είναι πολλά τα
άρτια ποιήματά τού. Αί κρίσεις αδ- ,„
ται πιθανόν νά είναι άληθεΐς, διό- ρ},*^ .Α?Π^λνΤε^α ^?^λη Μοοβ01^-. * *«οία ΰπανδοεύθη ίν
τι ποαγιιατικως δλα τα ποιήιιατα Μΐ1 ν Α(1£Οικανον Τζων Ολιδεο Κοαίην, νίΛν τόν «,,ο« Πρί^ρ^
τής Άιιερική: έν Κίνα.
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝ^ΜΠΝΗΣΙΣ-ΥΠΟ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
Γ'
Κατά τα τέλη Ιανουάριον αί-
^«ς διεδόθη εί; τάς Άθήνα; δτι
Ι ΙΙαράσχος άσ^νήσα; διετρεχε
τόν έσχατον κίνδυνον. Τότε αίφνης
Λ)αι αί άναμν»νσει;, αί συνδεόμε-
,αι μέ την ™Τν γ^& ζΤ
τού 3ΐοι>ΐτον αφυπνισθησαν. Ι)
ΛΟΙητικός ανταγωνισμός έξηφανι-
^ διά μιάς καί ή όδό; Πετρά¬
κη δΐΐου ευρίσκετο ή κατοικια αυ¬
τόν" ίπληροΰτο κόσμου ζητούντος
Βληροφορίας περί των φάσεων, τάς
οΛοΐας έλάμβανίν ή νοσος τού. Ο-
λο· ημείς οϊτινε' "Χ0!"* ΙΦΤίΡ*
χά ,τοιήματα καί τα όνειρα τοϋ Α-
νιλίέως Παράσχου, οί όποάκ τόν
Ιολέτίομεν· κατά πάσαν εσπέραν
καί έπελαμβανομεν τας τελευταίας
έχλάαψει; τής μούσης τού διερχό¬
μεθα τάς ημέρας έκείνας εις πτω-
χικό τού σπίτι, φέροντες τό βάρος
μιάς άπεριγράπτσυ νλί,«ως είς
-1^.· *ί.ι*/*νιν ΙΙΓΥ^-.
Έγώ είχον καταληφθή εκ τοιαύ¬
της σνγκινήσεως, ωστε αοΰ ήτο α¬
δύνατον νά σνγκρατήσω τα δά-
χουα, δταν έβλεπον τούς ιατρόν;
νά έςέρχωνται απτ,λπισμένοι άπό
τοϋ άπερίττου κοιτώνός τού.
Κατά την έφηθικήν ηλικίαν μου
ήαονν γείτων τοϋ Παράσχου. 'Ε-
κατοικοΰοα τότε μετά της οικογε¬
νείας μου είς εν σπίτι, επί τής ό-
δοΰ Έρμοΰ, δ.-του έκοάλλει ή όδός
Πετράκη. Εκείθεν έβλεπον καθ"
έκάοτην τόν ποιητήν μεταβαίνον-
τα είς συνάντησιν των φίλων τού.
Βραδύτερον, δταν ό παιδικός μου
φίλος, ό πολιτρυόμενος κ. Γεώργι¬
ος Άναστασόπουλος, φοιτητής ά-
χόμη είχε μνηστευθγ) την θνγα-
τέρα τού, Ιγνώρισα δι' αΰτοϋ καί
πς>οσωπικώς αυτόν, είσήχθην δέ
κ' έγώ έντός της Π αοασχικής ο¬
μάδος. Έτσι κατατεθή .μμένος εΐ-
οήλίΊον είς τόν κοιτώνά τού. Ό
Παοάσχος πασχων έκ καρδιακοϋ
νοσι'μιατος ΰφίστατο τρομεράν δύσ
πνοιαν καί συνετηρΐΐτο διά τοΰ αι¬
θέρας, όπως είσπνέτ» ευρίσκετο είς
την ανάγκην νά μή'κατακλίνεται
χαί ήγωνία. Τό ·ί>εαμα ήτο σπαρα-
κτιχόν., από καιροΰ £ΐς καιρόν ε¬
ζήτει νά τοϋ δίδουν τόν έ ρ α-
τ ε ι ν ό ν, δπως ώνόμαζε τόν
Τουρκικόν καφέ. Οί οίκεΐοί τού ου¬
δέν τοϋ ηρνούντο πλέον. Περί τής
τού ονδεμία υπήρχεν έλπί;
καί οί κυκλοΰντες αυτόν προσεπά¬
θουν νά τοϋ άνακουφίζουν τας τε¬
λευταίας στιγμάς τσυ, έκ,τελούντες
πάσαν τού επιθυμίαν.
Είς τό παρακείμενσν δωμάτιον
κατά την νύκτα της 25ης Ιανουά¬
ριον, άφήσας την εργασίαν μου είς
την ^ «'Εψτιμερίδα» μετέβην μετά
τοϋ Άριστείδη Ρούκη ·καί τού Ά-
νησιλάου Γιαννοπούλον, όπως πλη-
^ώ ί της καταστάσε¬
ως τού. Εύρομεν έκεΐ μερικους
άλλον; φίλαυς καταίβεβλημένους έκ
τής λύπης. Μάς είπον δτι ό Παρά-
σχος διήρχετο τάς τελενταίας &■
ρας τής άγωνίας τού, οί δέ ίαχροί
είχον είδοποιήσΓΐ τονς (Ακείονς τού,
δτι ό ποιητης δέ νθά έβλεπεν ά-
νατέλ?Λντα τον ήλιον της «αούσης.
ΈΧς τό μικρόν αϋτό δωμάτιον ώμι-
λοϋμεν περι τοϋ ννήσκοντος Άχιλ-
λεως. Είς την μνήμην μας άνέιολυ-
ζαν διάφοροι στίχοι τοΰ ποιητοϋ
τοΐ'του τής όουνης. Ένεθυμήθην
καί τόν τραχύτατον εκείνον αγώνα,
τόν διεξαχθτ-ντα μεταξυ 'Εμμανον-
ήν Ροίδη, καί Άγγελον Βλάχον
π^ρί τής νέας 'ίλληνικής" ποιήσε-
οος, κατά τόν οποίον ό συγγραφεύς
τής Παπίσσης Ίακτννας, έξ δλων
των ποιητών διόίρινε μετά τινο)ν
έπιφυλάξεοΛτ τόν Άοιστοτέλην Βα
λαωρίτην καί τόν Άχιλλέα Π αρά
σχον ώς άληθείς ποιητάς. Ή νύξ
είχε προχωρησ- καί ημείς οί τρείς
άχτμθομεν είς τό γραφείον της
«'ΕφημΕρίδος». Παρβμείναμεν είς
τόν Κόκκινον όντάν
αυτής επί μακρον όμιλοϋντες περί
τοϋ Παράσχου. Αίφνης ό ΓΛαννο-
πονλος άνεμνήσθη ενα άπό τα τε¬
λευταία ποιήματά τού, καί μέ την
ωραίαν καί διανγϋ φο/νήν τον μάς
άπήγγειλεν αύτό. Είς αυτό φαίνε-
ται ό ποιότης άποχαιρετών την ζω¬
ήν. Μερικοί στίχοι τον διετηρηθη-
σαν είς την μνήμην μου:
Προτοιιή τοΰ Μπετόβεν, έργον τοϋ Άρμενίου· γλύττου Νισάν Τούρ, δεξιφ.
ολοκλήρου έπ»χης καί νά θέση την
σφραγϊδά τού επί τής νεοελληνι-
νης ποιήσεως. Ή νεωτέρα μάλιστα
κριτική θεωρεΐ απαραίτητον διά
πάντα συγγραφεα νά προ<Γηλοϋται, είς τα φρονήματα, τάς Ιδέας, τα συμφέροντα, τάς ανάγκας της κοι» νωνίαί, έν μέσω της οποίας ζχί, νά είκονίζτ| καί νά ιέκφράζη αντά, ώ- θών ται'ττοχρόνως αυτήν είς βελτί· οοσιν τής καταστάσεως της. Δέν δύ ναταί τις δέ νά νποστηρίξτ), δτι ή τριακ«νταετής ποιητική δράσις τοϋ Παράσχου, δέν οννετέλεσεν είς την Ιπελθοϋοαν μετ* ολίγον μετοοοΌ λήν καί δτι ή ποίσησίς τού δέν α¬ ποτελεί τό προοίμιον ταΰτης. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ σου κ' οί γογγυσμοι σον. Χόρτα<τε ληθή. Ή ποοφύρα, ή περΐφημη 6αφή των άρχαίων, την οποίαν μαζύ μέ τα πρωτα στοιχεία το Λθλιτισμοΐ ?φ«οαν στήν 'Ελλάδα οί Φοίνικες ναυτίλοι καί έαπορευόμενοι, μεχρι πρό ολίγων έτών εθεωρείτο ώς ΟΛθλεσϋζϊαα, νν ατΐ δέν εΐχαν διασωθτί, οΰτε ό τοό- πος τής κατασκενης της, άλλά οΰτ· καΐ τα ύλικά πού έχρησιμοποιοΰντο γι' αύτη. Πρό ολίγων έτών δμως στούς 6ρά- χους τοϋ λιμένος Νικόϊα εύρέθηκε Ι¬ να είδος όστράκων μεγέθους κα^υδι- ην αρχη το τοϋ Παράσχοι·, 5έν είναι ττ|ζ αΰ-' . . τής άξίας;. ιδίως δέ τα _¥πίκαιροι | οϋ, τα όποία είναι γέμάτα άπό ϊ?να ΰ- "Οταν έτελεί<οσεν ό Γιαννόποι·- τοιαΰτα τα όποϊα στεοοϋνται 6α-1 γοο καταπόρφτ'θο· Τό ύγρό αύτό εΐ- λος την άπαγγελίαν των στίχων | ΰέος αΐοτ>ηΜ.ατο-; καί δέν αεταδί-1 ναι τό αΐμα τού ζω·φίου, πού ζή μέ-
τουτων, τα μάτια μα;, ήσαν γεμά-' δοι-ν την αυτήν συγκίνησιν αλλων, ισα "το όστοο:<0 "Ι^0·, τα δάκουα. Ένομίίαμεν δτι ήκούο- τα ό.τοΐα ό ητοιηΐης κατέτασσεν εί; « ,α 'νριΛτα ,'"10" σ ,»^^ , ~ '^^ν , ι - - ''..·,., , , ,. , υγρο αυτο παιρνονν ι μέν τον ποιητην κατα τας τελεν- νατωτεραν μοίραν. Αί./, αντα ε?ε- χ^ωμα το0 γολαχτο. ταίας στιγμάς τον, εκφράζοντα τάς χ&ησαν δι" δλου; τοϋ; μεγάλουςται πρασινα ν_α τ^ς τελευταίας τού σκεψεις. ποιητάς τοϋ /άσμσν. Τοιαύτας κρί- χ0 οοία0 „„(, |χει βαφ^ μέ %Εχωρίσθτ»μεν άργά· την πρωίαν σε·ζ ύτεστηοαν 6 Βύρων, ό Λαμαρ Οα δσο -ΐλένεται τόσο γίνεται λαμπρό- έπληϋο<^x>ροι!^μεννα τόν θάνατον τοΰ τινος, ό Ούγνάό, ό Άοιόστος, ό'τερο καί άντέχει περισσότερο στούς
π(ηη™ϋ%νμ6άντα περί την αυγήν Λεοπάρδη:! Μερκων ποιηταχν δέν λεκέδες. Τό «οιεογο είναι δτι τό
, ^, ^τ— _ « ^» >.τι , ^η^11Ρ1νον ν?^ τ^ν μνήμην των με ΙΧΟ*"»101 αυτ0 ^λαξει οΛοχοωσεις κα-
τρίσ
[ τα τπίις διάςρορες ώρες τής ημέρας.
Κλεισθητε, μάτια μου ή
.είς τό σκοτάδι.
Χέρια στό <Γτήθος «ττανρω&ήτε, ξεκονρασθτ|τε. "Ήλθε τό οράδυ. Σταθητε ποδια κουρασμένα· τό ιινήμα εφάνη. Ξα.-τλωσετε σαβανωμένα δυστυ- χισμένα· ό δρόμος φθάνει. Ύπνο καρδιά- ·καρδιά κχχμήσου στής γτς τα (ττήθττ στή γή θά πανσουν οί παλμοί τονς καταστήσουν αθανάτους. Τοϋ Π αράσχου τα ώςαΐα ποιήματά εί¬ νε πλίιότερα. Οΰτος αάλιστα έκαμε κάτι περισσότερον. 'Έδωκε τόν τύ¬ πον καί τόν τόνον είς τα συναισθή- ματα όλσ/Αήρου γενεάς, ή ό.-τοία άνεύρισκε εαυτήν είς τάς έμπνεύ- σεις τοΰ πο^τοϋ της. Δέν νομίζω δέ μικρόν πραγμα εις ενα ποιητήν δτι υπήρξε τόσον ίσχυρός, ό5στε νά σαγηνεύστ) τούς άνθρώπους μιάς καϊ τόσα άλλα. τα βράδυ. Ή 6αφή της πορφύρας είναι άπα¬ ν ιωτάτη καί πωλεϊται οέ πολν μίγά- λες τιμές. Άλλά γεννάται τό έρώτη- μα: Άφοϋ επί τής έποχής των Φοινί- κων ναντίλων δέν είχεν άνακού'.υςρθή, ώς γνωστόν, ή Άμερική, άπο ποΰ έ- προμηθεύοντο την τορφύρα πού εφρρ- ναν καί πωλοϋσαν στάς ακτάς τής Μεσόγειον ο» πρώτοι έκεϊνοι τολμηροΐ Θαλασσοπόροι τής αρχαιότητος; Αύτό παραμένει μι>στήριονι όπως
ό ^^χ ; (Πώμ», έ
ΤΟ ,.-τΓρίονεάνειον «Άκουιτανια».
της Παςαοκευής την 26ην Ία-' παρέμειναν ιίς την μνήιιην το
νουαρίοι. 1895. Αί ΆΌήναι κατε-1 ταγενεστέρων, .ταρά δύο ή ιυΜ . - ·
ίήφθησανΰπό είλικρινοϋ; πενθονς ι ποιήματα, τα όποϊα ηρκεσαν "νά 1^^ τώ πρωί· <ϊλλτι το μεσημέρι, Δι' ουδένα άνθρωπον των γραμμά-' Τ/1"*Γ' 1"»·Γ'"~-«««νΐΛ» ηΆηνήτη,ν τν,' ΓΐΊ των έξεδηλά>θτι ""τέ είς την πόλιν
αυτήν τοιαύτη πάγκοινος λύπη. Ά¬
πό της πρωΐας "άπειρον πλήθος ο-
λων τάόν κοινωνικων τάξεων κατέ-
κλυζε την οδόν Πετράκη. "Ολοι
μετέβαινον, δ.τως άσπασθωσι τόν
νεκςόν τοϋ αγαπημένον των ποιη¬
τοϋ. Αί Αθηναι τοιούτου εΐδους τι¬
μάς μόνον είς τοΰς ένδοξοτέρους
στρατηγούς τοϋ άγαινος καί τού;
μεγάλους πολιτικσύ; άπένειμον.
Μέσα είς τό πλήθος αύτό τό μέγι¬
στον μέρο; άπετελεϊτο υπό γυναι-
κων. Ό Παράσχος ήτο ποιητή;
ουγκινών περισσότερον την γυναι¬
κείον καρδίαν. Πόσαι, έξ αυτών,
εγραφεν ενας βιογράφο; τού, ώ-
ριμοι πλέον, ρωμαντικαί εψηβοι
πρό έτών, αΐσθηματικώς καλλιερ-Ι
γοϋσαι την ώχρότητα διά νά ΰπα-'
κονσουν είς τό ίδεώδε; τοΰ ποιη¬
τοϋ, μετέβησαν έκεΐ δπω; κλαυ-|
σονν επ ίτοϋ φερέτροι· τοϋ .-τοιητοΰ
καί την ΰπακλίνασαν ·ηδη νεότητά,
των! Καί δέν ήσαν μόνον αί αίσίτη-
ματικαί έκεΐναι γυναϊκες, αί όποΐ-
αι μετέβαινον δια νά κλαύθΌυν την
δίουσαν νεόττττά των. "Ολοι διήο-
χοντο πρό τοΰ νεκροϋ τοϋ ποιητοϋ,
αισθανόμενοι δτι παρέσυρεν εί; τόν
τάφον τού καί μίαν ωραίαν περίο¬
δον τή; Άθηναικης ζωής, τής πλή-
ροι»ς ρωμαντισμοΰ ναί ποιήσειος,
την οποίαν καί αύτοι είχον ζήση.
Ή κηδεία τού εγένετο δι,μοτε-
)^στάτη· μετά τής έπισημότητο;
την οποίαν εδωσεν είς αύτην τό
κράτος, άνεμίχθησαν αί, λαικαί
κλάσεις. "Ετσι χιλιάδες λαοϋ ήχο-
λονθησαν τό φέρετρον αύτοϋ ναί
ό δύων ηλιος έφώτκτε δια την τε-
)ίυταίαν φοράν την μορφήν τοΰ
κατ' εξοχήν ποιητοϋ τής όούνης,
έν μέσω άπειρον πλήθους.
Περί της ποιήσεως τού Π αρά¬
σχου ελέχθησαν άπειρα· αλλοι ε-
γραψαν περί αύτη; δτι δέν είχε την
μορφήν καί την θυσίαν, ώς χαρα-
κτηρίζει την ποίησιν ό Έγγελ· αλ
)&. δτι πολλάκις ή εμπνευσις άντι-
χαθίσταται υπο τής ρητοοικής· αλ¬
λοι δτι αί ιδέαι τού ήσαν νοσηραί,
καί αλλοι δτι. δέν είναι πολλά τα
άρτια ποιήματά τού. Αί κρίσεις αδ- ,„
ται πιθανόν νά είναι άληθεΐς, διό- ρ},*^ .Α?Π^λνΤε^α ^?^λη Μοοβ01^-. * *«οία ΰπανδοεύθη ίν
τι ποαγιιατικως δλα τα ποιήιιατα Μΐ1 ν Α(1£Οικανον Τζων Ολιδεο Κοαίην, νίΛν τόν «,,ο« Πρί^ρ^
τής Άιιερική: έν Κίνα.
1928.
.ΕΘΧΙΚΟ- Τ— "νΡΤΑΚΗ « ΧΟΕΜΒΡΙΟν
ΕΝΤΥΠΒΣΕΙΣ
ΠΩΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ
Η ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.- ΤΙΜΙΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛ-
ΛΗΝΟΠΑΙΔΩΝ.- ΡΕΥΜΑ ΝΕΟΤΗΤΟΣ.
ΛΑΔΛ
Κατά την τελευταίαν αυτήν επο¬
χήν παρατηρείται Ινα ρεΰμα ταξε·.-
ϊίων είς την Έλλάδα λογίων καί
δημοσιογραφίαν. Εύρωπαίων. Είναι
αξιοσημείωτον ότι τα συχνά α&τά
ταςείδια δέν εχουν καμμίαν σχέσιν
μέ τα άλλοτε γενόμενα κατά πρόσ¬
κλησιν —ιλιτικών πρός ανάμιξιν είς
την εσωτερικήν .πολιτικήν καί έξυ-
μ.νησιν ωρισμένων κομμάτων, άλλ*
-ροέρχονται άπό την αυθόρμητον ε¬
πιθυμίαν νά γνωρίσο^ν την σύγχρο¬
νον Έλλάδα καί νά την γνωρίσουν
είς τοΰς άλλοις, ίϊίως επί τί) έ-
■/.ατονταετηρίδι τοΰ έλευΦέρο.) βίοιι
της. Φ^σικά ή επίδρασις των άνα-
;;νήσεων τής κλασσικής Ελλάδος
πα;ασόρε! πολλάκις τοΰς ξένος είς
άϊι'κους συγκ<ριτικούς χαρακτηρί- σμους των νέων Έλλήνων καί πολ λοί 2εν κατώρθωσαν άκόαη νά χω- νέψθ'ον, ότι ή σημερινή Ελλάς δέν ϊίνα'. δυνατόν νά είναι ή Ελλάς το£ Περικλέους. Έν τούτοις είναι πο- λί» εύχάρ'.-τον, ότι τελευταίως πολ- λοί ξένοι δημοσιογράφοΐ καί λόγιοι ήρχισαν νά μίς δλέπουν είς τάς πε¬ ριγραφάς καί έν γένει δημοσιεύσείς ταξειδιωτΐκών έξ Ελλάδος άναμνή- <τ·εων άχι όπως θά επρεπε νά ήμεθα ώς άπόγονο'. των άρχαίων Έλλή¬ νων, άλλά ίπως είμεθα είς τόν εί κ,οστόν μίτά Χριστόν αίώνα κράτος δημιουργηθέν μόλις πρό αιώνος επ: έοειπίων /-αί τέφρας καί περιστοι- χί'ζόμενον άπό λαούς πολΰ περισσό¬ τερον καθι>στερ~Α·ενο;>ς. Έννοείται
δέν λείποχ; καί τα εθχάριστα φαι-
δρολογήματΛ σκηνών της νεοελληνι-
κής ζωής μέσα «ίς τό κλασσικόν
Ελληνικόν περιίάλλον των, αί ο¬
ποίαι γραμμέναι μέ άκακον πνεϋμ.α
καί πολλάκις άπό άξιόλογον <ρ;λο- λογικήν πένναν, διαδάζονται είς τ: εξωτερικόν μέ ευχαρίστησιν. ""V Ό κ. Μάξ Φισέρ είναι άπό τοΰς γνωστοτέρο·.;ς συγχρόνου ΓάλλθΟ"ς ΐϋγγραφεϊς καί 5ιε·Λ^ντής τοΰ με- γαλητέρου Γαλλικοί έκίοτικοϋ οί- κθυ Φλαμαριών, επεσκέφθη πρό μη- νών την Έλλάδα καί είς τό ταξείδι το;> αύτό άφι&ρωσε Ινα μικρόν κ?:
κομψότατον τόμον μέ τόν τίτλον
«Ραντεδοΰ μέ την Ακροπολιν».
Πρόκειται περί άπλών ταξει3ιωτ:-
λών ·έντ;η:ώσεων τάς οποίας χαρα-
κτηρίΐε: απλώς ώς σηαειώσεις τοί
ήμερολογίου τού, άλλ' είς τάς ο¬
ποίας άνε^ρίσκει κανείς όλην την
λεπτότη-τα τού ΰφο-ος -/.αί λογοτεχν·
■/.ήν 6υμοσθ5ΐ'αν τοϋ συγγραφέως
Παραθέτομεν κατωτέρω μερικάς
%-ζ τάς πλέον χαραχτηριστικάς σε¬
λίδας τού :
...«Αθηνά. Αθηνά ή ένσάραωσις
τής σοφίας, Αθηνά ή Θεία, Πολι-
οΰχος καί προστάτις των Αθηνών,
εχϊ! καλύψει την κεφαλήν της μ:αν
στρατιωτί·/.ήν κάτκαν. Οί* άρχαιο-
λόγθ! πίστεύθ'ον, ότι οί Άτ)ηναί;:
έφόρ·εσαν είς την Θέαν των την κά-
αν αύτην 5ιά νά τής δώσον πολε-
μ&χαρή '/7ρζν.ττ$χ. Άπατώνται.
Ή Αθηνά ήτο πολΰ ίσορροπηιαένι;,
ώστε δέν 6ά εδέχετο ποτέ μί^
διαρκή πολεμικήν στολήν. Ή σο-
φή αύτη έφόρεσε την κάσκα μόνον
•/.αί μόνον έϊά νά προστατευθή άπό
Τό νέον γιγάντειον Γερμανικόν ύδροπλάνον <ϋΟΧ>, τό οποίον ίχει 12 ήλε/τριχοϋς κινητήρας καί χωρεϊ 169 έπιβά
τας. Προσεχώς θά ?λθη είς την Αμερικην·
τάς κα·αστ·.κάς άκτίνας τοδ ήλίοι>,
ζ'· όχοϊα·. τίς ειδε ποίας τρελλάς Ι-
&εας θά τής έφερον διαφορετΐκά είς
τόν νοϋν.')
Σημειωτέον, ότι ό κ. Φισερ έφθα-
Γεν είς τάς Αθήνας αίαν ήμέτρ
'/.ανστικωτζτθΐ ηλίου, όστις τόν ε>
ρεν άσυνήθ'στον είς παρομοίαν υψη¬
λήν θερμοκρασίαν καί τόν είχε κ-.ρ·.-
ολεκτ'.κώς άπονεκρώσει, είς αάττ;
δέ άνεζήτησε πανταχοϋ μίαν κά-
σκαν άπό έκείνας ποϋ σ,ίνηθίζουν είς
την Άφρικήν. ώστε είχε δίκαιον νά
ζηλοτυπη την κάσκαν τής Αθήνας
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.
Καταθέσεις τ^ 30 Ίουνίου, 1929,................. » 6,250,000,000.
ΔΐοιΚΗΤΗΣ. ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΊΤποκαταστήματα καί Πρακτορειον κ*θ' δλην την ' Έλλάδα
Εκτελεί καθ* ΊΓραπεζετικήν έργαβέαν καί δέχεται καταθέαεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΙί ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΙιβθΐί) Δολλάρια τ Λίρας Αγγλίας «ι/ «
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: .......... /2'"
ΕΙ; Συνάλλαγμα (Οίιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρα; Αγγλίας ................. λ «?
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών..........
> 1 ?τους .................41/2%
>' 2 έτών.................5 %
> 4 έτών.................5ΐ/£%
> 5 έτών.................6 %
» 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................4ΐ/β%
> 1 έτους ................
> 2 έτών................
> 4 έτών.....
.................ο -/ο
» δ ετών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5Υ2%
2
ρχμ μχρ ρχ ................................
Είς Συνάλλαγμα (ΟιβΟΚ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 2%
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίοονται είς τό αντό νόμισμα εισ '
οποίον κατετέθησαν. ^ ς το
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Ύ
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΒΕΕΟΕ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Ττ)λ. ^0ΗΝ 5763
33 50. ΟΙ-ΑΗΚ 5Τ..
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΗ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙΌΑ60,
Ίίοΰ ααϊ υ.ίσ. άλλη «σημείωσίς τ«κ>»:
«Φίλοι μέ ωδήγησαν χθές τό 6ράϊυ
είς ενα ντανσιγκ είς τό Φάληρον.
Μάλ·στα. τό περισσότερον μ&ντέρνθ
ντάσιγκ ευρίσκεται είς τό παλαιόν
Φάληρον. τα καταφύγιο^ των άρχα·-
οτέρων Οαλα^σοπόρων των Άβτρ.ών
Τό ■/.·ςντρ:κόν τηλεγραφείον εύρίσκε-
τα·. ϊίς την οίον Σοφοχλέο^ς. Λ'.ά νά
μεταίώ είς ·νόν ναόν το3 Άγίου Δ;ο-
ν.·σίο; πϊίνοΰσα την όϊόν Όμήρο^.
πολλές φορές περιεπλανήβην είς
την «σϊόν Αίόλθο. έχομε πολλές
/οΰΐσες είς την οίον Άσκληπ:οϋ
καί. άπέίωκα μίαν επίσκεψιν είς την
οίον Θεαίστοαλέθ'^ς. Τα πλέην λη-
σμονη^ένα μα6ήματα τού λΛκείου έρ-
χιν-2! έ-5ώ είς την μνήμην μου μέ-
'3. είς πυκνοτί)πωμΓ*ας γραμμάς γε·
μάτα άπό νεότητα. 'Οταν έπισκέ-
πτετΐ! κανείς την 'Ελλάϊα. ο«ν την
ανακαλνπτει άλλα την
σκεΐιι.
Ιδού πώς περίγρίφετ χάτι άπό
τα χαρακτηρ'.στικώτερα στο-.χεία
των νεωτΐρων Αθηνών. . τό·^ «λο3
:ρον» : -<...Τά παιδία τοϋ λαοϋ», τα χαμίν:α, οί λοΰστροι παίζουν είς την Έλλάδα ένα πολΰ σπο'ϋίαίον ρόλον, τόν σ-,ιμπαθητικώτερον. Οί μ'.κρςί αύτοι διάδολοι ευρίσκονται μπροστά σας είς κάθε στιγμήν καί εις 7.ο?θε περίστασιν, ετθ'.μοι νά σάς προσφέρο» όποιανδηποτε υπηρεσίαν "ούς ζητήσητε. ιΚ<ρίσκεστ)ε είς την ταράτΐα ενός καφενειον, ψάχνετβ είς την^τσέπην σας, ευρίσκετε ό3«ιο · το πακέτο μέ τα σιγάρ» σας. Δέν εχετιε ·άνάγκτ(ν νά διακόψετβ την βϊνβμιλίβν σας, ή την άνάπα>σ?ν
σας. Κάμετε ένα σημείον πρός ίνα
από τοΰς χολλοΰς λούστρους χού
σάς παρατηροΰν άχό τό πλησίον χ<- ζοδρόμιον νά ιτίνετε, αΰτό άρκ«ί. Ό μΐκρος τσακίζετατ διά νά ελβτ) χλη- σιον σας. Τρέχβι είς τό χλησίον κα- πνοπωλειον, σίς άγοράζβ, τό χακέ- το και σας τό παροϋο^ε·. μέ 5λ3 τα ρεστα μάχρ, λεχτοϋ μίνων ίκα- » > '■■-- ί!? ·ν* «ι«ν3ττκοτι
τίδηροδρομικον στβθμ'όν της 'Ελλά-
οος καί όπως «ίς όλοος τοΰς Έλ-
λρικοθς στα6μοίις «ϊναι αδύνατον
να ευρετε άχοβήκην άχοσκ«!»ών. Δι-
λθύττρους χοΰ χαζίύου
Τθυ ^ίστεικσ». την ^^Λ1-σ5ΐ
ς. «Μη χινηβ^ς, μ{Χρ^ ^ ^{.
, Ρεψω *ντος ίύο ώρών». Δύο ώρας
αργοτβρον βά «ύρετε τον άνθρωχίκό
«•άς άκίνητον, φϋλάοχ-ντα άγριί-
τνως τηνδαλίτσα σας, χαί εάν τοϋ
Λη,Ιΐ*. ε,ς ^ '
ρ 2( τρείς „{ τίτϊ ;
9'λος σας ίεν «ραίνίτα,. Έ ·ν
τ»τ6!ς ενα άλλο ραντεδοθ είς τάς
?«; χ» μισή. Δέν έχετε παρά νά
εναςκνρ-.ος ίτσι Χ(' ^
= ^ εςηγη<-ς ^ν —γγν^,., μο. κα,θα μοί τόν φέ?Τι;..,, Μζ; ?»«ε ·η ησθε τκονο έ άπόκληρα τής ζωής παιίιά. 5"ν καταπληκτικώς τ!μ;α. Είς την Ε"/.- λάδα εν γενε; πολϊ» δόσκολα *3ά 6>
ρτ; κανείς τα··?: -/λς-την ή έγχλη-
ματίαν.»
Λ:ά την "Ακροπολιν ν.ι: τα
ΐϊίά της, την άπό τής Ά/.:οχόλί-
»ς θέαν των "Αθηνών κα: το5 Σα-
:ων:κοϋ, όπως ολοι οί ταςειϊίώυ'.
3>σικά άφιερώνί: τάς πλέον ζων-
τατνάς σϊλίδας τ^. Άλλά περκρι-
ζόμεθζ είς ολίγας μόνον γραμμάς
δ:ά την σύγχρονον ζωήν των Ελλή-
νων, μεταξΰ των πΐλλών, αι οποίαι
έχο^ γράφη μέ άληθινό χιοϋαορ χά!
μέ αναμφισβήτητον καλήν τίατιν
Τέλος Κ2φ2§&:5χν* τόν έπίλογόν
το^:| «...τΗλθα έδώ νά 5-υχ5?β"
μέ σεδασμό την πλέον γηρα'ά γα·
γιά, την πλέον δ'.καίως σΐόαΐτή'
άπό όλες τίς γιαγές, την γιαγιά τα
πολιτισμόν μας. Άπό την πρώτην
στ:γμή τής ά?ί$εώς μ
τό προσκεφάλαιό τη;.
Εξητ>ρίδ(ΐ>σα ότι ι
πρόγονός μας αύτη είχε τόσο «"*■
δληθ^ άτό τα χρόν.α, ώστε ίέν 5!-
χε μείνη ζ2ρα ή σκιά της. Καί μοί
εφάνη ότι διανοητικώς ί" όπως
λέγουν «ςαναπεοτιένη είς την πα:-
δίκήν ηλικίαν». Άμέσως κατοϊΐ'
έν τούτοις μένοντας παρα το '?5Τ'
κεφάλαιον της. ήτβάνΐην μίαν 5Χ-
χληξιν. Τό ξαναπέσιμο αύτό είς 'Ρ
χα·.δικήν-- ηλικίαν δέν περιωίΐζί"
δχως σ^νήθω-: είς τό νά^τχιείωίη
ίνα τέλος. Ή άναγέννησίς της »*·
τή, ή νέα χαιδική της_ εμφάνισις
διεχίττωνε τό χροοίμιον ενός α»«ν-
τ'.χοϋ ξαναρχίσματος. . . Λθ'-'^ι
τΗλ6ϊ χράγματι είαοσι-τρείί »'·>■
νας άργότερα άχό τότε πού ε"Ρ'ϊ!
είς την Έλλάδα όπως νχτφ®»
ν ά λέγουν;
*Η μήχως ήλθα έχατόν "ίνν;;
χρόνια γρηγορώτερα;» "Ισως _ν2 ^
έχη δίιχον. Πάντως προτιμω τ^
γνώμην ότι είμεθα άκόμη ψ ^
προοίμιον τοϋ νεον πολιτυμ^!1 ;·
χαρά την πρόσφατον χεριγρ^ν ,ε^
νός Ίταλοΰ, ότι άπο την σημ·-Ρ",'
Έλλάδα έφθαρμένην καί ε*τ^·'
σμίνην δέν «χε. τίποτε νά χψΡ**
ό κόσμος
Έκλεκτά β.δλία ε'χιι
V*»*
Β-.δλιοπωλείον τοϋ εΈβν«ο» Αί"
•υκος».
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚθΤΣίΙΝΑ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
2ητ1 Ανοηυβ)
, Ι.
Εν σνχίργασίο: μετά τού
ϊατροθ
V.
Ρ3>3"«·(
Πηνβηβννοοπ
Α. ΑΙΝΑΡΔΟν
6δός 1
; ,ταβολογικά.
"· νχχ,ι'ιμοτα-
; ΛΠιΐτατη-
.ΕΘΧΙΚΟ- Τ— "νΡΤΑΚΗ « ΧΟΕΜΒΡΙΟν
ΕΝΤΥΠΒΣΕΙΣ
ΠΩΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ
Η ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.- ΤΙΜΙΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛ-
ΛΗΝΟΠΑΙΔΩΝ.- ΡΕΥΜΑ ΝΕΟΤΗΤΟΣ.
ΛΑΔΛ
Κατά την τελευταίαν αυτήν επο¬
χήν παρατηρείται Ινα ρεΰμα ταξε·.-
ϊίων είς την Έλλάδα λογίων καί
δημοσιογραφίαν. Εύρωπαίων. Είναι
αξιοσημείωτον ότι τα συχνά α&τά
ταςείδια δέν εχουν καμμίαν σχέσιν
μέ τα άλλοτε γενόμενα κατά πρόσ¬
κλησιν —ιλιτικών πρός ανάμιξιν είς
την εσωτερικήν .πολιτικήν καί έξυ-
μ.νησιν ωρισμένων κομμάτων, άλλ*
-ροέρχονται άπό την αυθόρμητον ε¬
πιθυμίαν νά γνωρίσο^ν την σύγχρο¬
νον Έλλάδα καί νά την γνωρίσουν
είς τοΰς άλλοις, ίϊίως επί τί) έ-
■/.ατονταετηρίδι τοΰ έλευΦέρο.) βίοιι
της. Φ^σικά ή επίδρασις των άνα-
;;νήσεων τής κλασσικής Ελλάδος
πα;ασόρε! πολλάκις τοΰς ξένος είς
άϊι'κους συγκ<ριτικούς χαρακτηρί- σμους των νέων Έλλήνων καί πολ λοί 2εν κατώρθωσαν άκόαη νά χω- νέψθ'ον, ότι ή σημερινή Ελλάς δέν ϊίνα'. δυνατόν νά είναι ή Ελλάς το£ Περικλέους. Έν τούτοις είναι πο- λί» εύχάρ'.-τον, ότι τελευταίως πολ- λοί ξένοι δημοσιογράφοΐ καί λόγιοι ήρχισαν νά μίς δλέπουν είς τάς πε¬ ριγραφάς καί έν γένει δημοσιεύσείς ταξειδιωτΐκών έξ Ελλάδος άναμνή- <τ·εων άχι όπως θά επρεπε νά ήμεθα ώς άπόγονο'. των άρχαίων Έλλή¬ νων, άλλά ίπως είμεθα είς τόν εί κ,οστόν μίτά Χριστόν αίώνα κράτος δημιουργηθέν μόλις πρό αιώνος επ: έοειπίων /-αί τέφρας καί περιστοι- χί'ζόμενον άπό λαούς πολΰ περισσό¬ τερον καθι>στερ~Α·ενο;>ς. Έννοείται
δέν λείποχ; καί τα εθχάριστα φαι-
δρολογήματΛ σκηνών της νεοελληνι-
κής ζωής μέσα «ίς τό κλασσικόν
Ελληνικόν περιίάλλον των, αί ο¬
ποίαι γραμμέναι μέ άκακον πνεϋμ.α
καί πολλάκις άπό άξιόλογον <ρ;λο- λογικήν πένναν, διαδάζονται είς τ: εξωτερικόν μέ ευχαρίστησιν. ""V Ό κ. Μάξ Φισέρ είναι άπό τοΰς γνωστοτέρο·.;ς συγχρόνου ΓάλλθΟ"ς ΐϋγγραφεϊς καί 5ιε·Λ^ντής τοΰ με- γαλητέρου Γαλλικοί έκίοτικοϋ οί- κθυ Φλαμαριών, επεσκέφθη πρό μη- νών την Έλλάδα καί είς τό ταξείδι το;> αύτό άφι&ρωσε Ινα μικρόν κ?:
κομψότατον τόμον μέ τόν τίτλον
«Ραντεδοΰ μέ την Ακροπολιν».
Πρόκειται περί άπλών ταξει3ιωτ:-
λών ·έντ;η:ώσεων τάς οποίας χαρα-
κτηρίΐε: απλώς ώς σηαειώσεις τοί
ήμερολογίου τού, άλλ' είς τάς ο¬
ποίας άνε^ρίσκει κανείς όλην την
λεπτότη-τα τού ΰφο-ος -/.αί λογοτεχν·
■/.ήν 6υμοσθ5ΐ'αν τοϋ συγγραφέως
Παραθέτομεν κατωτέρω μερικάς
%-ζ τάς πλέον χαραχτηριστικάς σε¬
λίδας τού :
...«Αθηνά. Αθηνά ή ένσάραωσις
τής σοφίας, Αθηνά ή Θεία, Πολι-
οΰχος καί προστάτις των Αθηνών,
εχϊ! καλύψει την κεφαλήν της μ:αν
στρατιωτί·/.ήν κάτκαν. Οί* άρχαιο-
λόγθ! πίστεύθ'ον, ότι οί Άτ)ηναί;:
έφόρ·εσαν είς την Θέαν των την κά-
αν αύτην 5ιά νά τής δώσον πολε-
μ&χαρή '/7ρζν.ττ$χ. Άπατώνται.
Ή Αθηνά ήτο πολΰ ίσορροπηιαένι;,
ώστε δέν 6ά εδέχετο ποτέ μί^
διαρκή πολεμικήν στολήν. Ή σο-
φή αύτη έφόρεσε την κάσκα μόνον
•/.αί μόνον έϊά νά προστατευθή άπό
Τό νέον γιγάντειον Γερμανικόν ύδροπλάνον <ϋΟΧ>, τό οποίον ίχει 12 ήλε/τριχοϋς κινητήρας καί χωρεϊ 169 έπιβά
τας. Προσεχώς θά ?λθη είς την Αμερικην·
τάς κα·αστ·.κάς άκτίνας τοδ ήλίοι>,
ζ'· όχοϊα·. τίς ειδε ποίας τρελλάς Ι-
&εας θά τής έφερον διαφορετΐκά είς
τόν νοϋν.')
Σημειωτέον, ότι ό κ. Φισερ έφθα-
Γεν είς τάς Αθήνας αίαν ήμέτρ
'/.ανστικωτζτθΐ ηλίου, όστις τόν ε>
ρεν άσυνήθ'στον είς παρομοίαν υψη¬
λήν θερμοκρασίαν καί τόν είχε κ-.ρ·.-
ολεκτ'.κώς άπονεκρώσει, είς αάττ;
δέ άνεζήτησε πανταχοϋ μίαν κά-
σκαν άπό έκείνας ποϋ σ,ίνηθίζουν είς
την Άφρικήν. ώστε είχε δίκαιον νά
ζηλοτυπη την κάσκαν τής Αθήνας
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.
Καταθέσεις τ^ 30 Ίουνίου, 1929,................. » 6,250,000,000.
ΔΐοιΚΗΤΗΣ. ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΊΤποκαταστήματα καί Πρακτορειον κ*θ' δλην την ' Έλλάδα
Εκτελεί καθ* ΊΓραπεζετικήν έργαβέαν καί δέχεται καταθέαεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΙί ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΙιβθΐί) Δολλάρια τ Λίρας Αγγλίας «ι/ «
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: .......... /2'"
ΕΙ; Συνάλλαγμα (Οίιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρα; Αγγλίας ................. λ «?
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών..........
> 1 ?τους .................41/2%
>' 2 έτών.................5 %
> 4 έτών.................5ΐ/£%
> 5 έτών.................6 %
» 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................4ΐ/β%
> 1 έτους ................
> 2 έτών................
> 4 έτών.....
.................ο -/ο
» δ ετών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5Υ2%
2
ρχμ μχρ ρχ ................................
Είς Συνάλλαγμα (ΟιβΟΚ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 2%
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίοονται είς τό αντό νόμισμα εισ '
οποίον κατετέθησαν. ^ ς το
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Ύ
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΒΕΕΟΕ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Ττ)λ. ^0ΗΝ 5763
33 50. ΟΙ-ΑΗΚ 5Τ..
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΗ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙΌΑ60,
Ίίοΰ ααϊ υ.ίσ. άλλη «σημείωσίς τ«κ>»:
«Φίλοι μέ ωδήγησαν χθές τό 6ράϊυ
είς ενα ντανσιγκ είς τό Φάληρον.
Μάλ·στα. τό περισσότερον μ&ντέρνθ
ντάσιγκ ευρίσκεται είς τό παλαιόν
Φάληρον. τα καταφύγιο^ των άρχα·-
οτέρων Οαλα^σοπόρων των Άβτρ.ών
Τό ■/.·ςντρ:κόν τηλεγραφείον εύρίσκε-
τα·. ϊίς την οίον Σοφοχλέο^ς. Λ'.ά νά
μεταίώ είς ·νόν ναόν το3 Άγίου Δ;ο-
ν.·σίο; πϊίνοΰσα την όϊόν Όμήρο^.
πολλές φορές περιεπλανήβην είς
την «σϊόν Αίόλθο. έχομε πολλές
/οΰΐσες είς την οίον Άσκληπ:οϋ
καί. άπέίωκα μίαν επίσκεψιν είς την
οίον Θεαίστοαλέθ'^ς. Τα πλέην λη-
σμονη^ένα μα6ήματα τού λΛκείου έρ-
χιν-2! έ-5ώ είς την μνήμην μου μέ-
'3. είς πυκνοτί)πωμΓ*ας γραμμάς γε·
μάτα άπό νεότητα. 'Οταν έπισκέ-
πτετΐ! κανείς την 'Ελλάϊα. ο«ν την
ανακαλνπτει άλλα την
σκεΐιι.
Ιδού πώς περίγρίφετ χάτι άπό
τα χαρακτηρ'.στικώτερα στο-.χεία
των νεωτΐρων Αθηνών. . τό·^ «λο3
:ρον» : -<...Τά παιδία τοϋ λαοϋ», τα χαμίν:α, οί λοΰστροι παίζουν είς την Έλλάδα ένα πολΰ σπο'ϋίαίον ρόλον, τόν σ-,ιμπαθητικώτερον. Οί μ'.κρςί αύτοι διάδολοι ευρίσκονται μπροστά σας είς κάθε στιγμήν καί εις 7.ο?θε περίστασιν, ετθ'.μοι νά σάς προσφέρο» όποιανδηποτε υπηρεσίαν "ούς ζητήσητε. ιΚ<ρίσκεστ)ε είς την ταράτΐα ενός καφενειον, ψάχνετβ είς την^τσέπην σας, ευρίσκετε ό3«ιο · το πακέτο μέ τα σιγάρ» σας. Δέν εχετιε ·άνάγκτ(ν νά διακόψετβ την βϊνβμιλίβν σας, ή την άνάπα>σ?ν
σας. Κάμετε ένα σημείον πρός ίνα
από τοΰς χολλοΰς λούστρους χού
σάς παρατηροΰν άχό τό πλησίον χ<- ζοδρόμιον νά ιτίνετε, αΰτό άρκ«ί. Ό μΐκρος τσακίζετατ διά νά ελβτ) χλη- σιον σας. Τρέχβι είς τό χλησίον κα- πνοπωλειον, σίς άγοράζβ, τό χακέ- το και σας τό παροϋο^ε·. μέ 5λ3 τα ρεστα μάχρ, λεχτοϋ μίνων ίκα- » > '■■-- ί!? ·ν* «ι«ν3ττκοτι
τίδηροδρομικον στβθμ'όν της 'Ελλά-
οος καί όπως «ίς όλοος τοΰς Έλ-
λρικοθς στα6μοίις «ϊναι αδύνατον
να ευρετε άχοβήκην άχοσκ«!»ών. Δι-
λθύττρους χοΰ χαζίύου
Τθυ ^ίστεικσ». την ^^Λ1-σ5ΐ
ς. «Μη χινηβ^ς, μ{Χρ^ ^ ^{.
, Ρεψω *ντος ίύο ώρών». Δύο ώρας
αργοτβρον βά «ύρετε τον άνθρωχίκό
«•άς άκίνητον, φϋλάοχ-ντα άγριί-
τνως τηνδαλίτσα σας, χαί εάν τοϋ
Λη,Ιΐ*. ε,ς ^ '
ρ 2( τρείς „{ τίτϊ ;
9'λος σας ίεν «ραίνίτα,. Έ ·ν
τ»τ6!ς ενα άλλο ραντεδοθ είς τάς
?«; χ» μισή. Δέν έχετε παρά νά
εναςκνρ-.ος ίτσι Χ(' ^
= ^ εςηγη<-ς ^ν —γγν^,., μο. κα,θα μοί τόν φέ?Τι;..,, Μζ; ?»«ε ·η ησθε τκονο έ άπόκληρα τής ζωής παιίιά. 5"ν καταπληκτικώς τ!μ;α. Είς την Ε"/.- λάδα εν γενε; πολϊ» δόσκολα *3ά 6>
ρτ; κανείς τα··?: -/λς-την ή έγχλη-
ματίαν.»
Λ:ά την "Ακροπολιν ν.ι: τα
ΐϊίά της, την άπό τής Ά/.:οχόλί-
»ς θέαν των "Αθηνών κα: το5 Σα-
:ων:κοϋ, όπως ολοι οί ταςειϊίώυ'.
3>σικά άφιερώνί: τάς πλέον ζων-
τατνάς σϊλίδας τ^. Άλλά περκρι-
ζόμεθζ είς ολίγας μόνον γραμμάς
δ:ά την σύγχρονον ζωήν των Ελλή-
νων, μεταξΰ των πΐλλών, αι οποίαι
έχο^ γράφη μέ άληθινό χιοϋαορ χά!
μέ αναμφισβήτητον καλήν τίατιν
Τέλος Κ2φ2§&:5χν* τόν έπίλογόν
το^:| «...τΗλθα έδώ νά 5-υχ5?β"
μέ σεδασμό την πλέον γηρα'ά γα·
γιά, την πλέον δ'.καίως σΐόαΐτή'
άπό όλες τίς γιαγές, την γιαγιά τα
πολιτισμόν μας. Άπό την πρώτην
στ:γμή τής ά?ί$εώς μ
τό προσκεφάλαιό τη;.
Εξητ>ρίδ(ΐ>σα ότι ι
πρόγονός μας αύτη είχε τόσο «"*■
δληθ^ άτό τα χρόν.α, ώστε ίέν 5!-
χε μείνη ζ2ρα ή σκιά της. Καί μοί
εφάνη ότι διανοητικώς ί" όπως
λέγουν «ςαναπεοτιένη είς την πα:-
δίκήν ηλικίαν». Άμέσως κατοϊΐ'
έν τούτοις μένοντας παρα το '?5Τ'
κεφάλαιον της. ήτβάνΐην μίαν 5Χ-
χληξιν. Τό ξαναπέσιμο αύτό είς 'Ρ
χα·.δικήν-- ηλικίαν δέν περιωίΐζί"
δχως σ^νήθω-: είς τό νά^τχιείωίη
ίνα τέλος. Ή άναγέννησίς της »*·
τή, ή νέα χαιδική της_ εμφάνισις
διεχίττωνε τό χροοίμιον ενός α»«ν-
τ'.χοϋ ξαναρχίσματος. . . Λθ'-'^ι
τΗλ6ϊ χράγματι είαοσι-τρείί »'·>■
νας άργότερα άχό τότε πού ε"Ρ'ϊ!
είς την Έλλάδα όπως νχτφ®»
ν ά λέγουν;
*Η μήχως ήλθα έχατόν "ίνν;;
χρόνια γρηγορώτερα;» "Ισως _ν2 ^
έχη δίιχον. Πάντως προτιμω τ^
γνώμην ότι είμεθα άκόμη ψ ^
προοίμιον τοϋ νεον πολιτυμ^!1 ;·
χαρά την πρόσφατον χεριγρ^ν ,ε^
νός Ίταλοΰ, ότι άπο την σημ·-Ρ",'
Έλλάδα έφθαρμένην καί ε*τ^·'
σμίνην δέν «χε. τίποτε νά χψΡ**
ό κόσμος
Έκλεκτά β.δλία ε'χιι
V*»*
Β-.δλιοπωλείον τοϋ εΈβν«ο» Αί"
•υκος».
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚθΤΣίΙΝΑ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
2ητ1 Ανοηυβ)
, Ι.
Εν σνχίργασίο: μετά τού
ϊατροθ
V.
Ρ3>3"«·(
Πηνβηβννοοπ
Α. ΑΙΝΑΡΔΟν
6δός 1
; ,ταβολογικά.
"· νχχ,ι'ιμοτα-
; ΛΠιΐτατη-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,— ΚΥΡΙΑΚΗ. α ΝΌΕΜΚΡΐην
1929.
Π
^^^
ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ "ΠΡΩΤΕΥΣ"
■"*
Τρείς μέρες είναι π
ομίνο εί; τόν Ναυατα^
ον ύποβρύχ'-όν ^^ ° «Π
ΕΛΑΗΝΙΚ0Υ ΣΤΟΛΟΤ.- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ «ΑΣ.- ΑΙ ΜΗΧΑΝΑΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ
ΤΑΧΥΤΗΣ, ΠΑΗΡβΜΑ... ΠΠΣ ΚΑΤΑΔΥΕΤΑΙ.- 10 ΗΜΕΡ51Ν ΣΥΝΕΧΕΣ ΤΑΞΕΙΔΙ ΕΙΣ ΤΟΝ Α-
ΤΛΑΝΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟΝ. ,
-τροσωρμι-
μον τό νέ-
ΰποβρια^ Μ»*· ° «Πρωτευς».
Είναι τό τρίτον από τα νεα νπο-
ρνχιά Ιια?· _. ■» - ι
Μετά τον «Παπανικολην», 6
ίΚατσώνης> καί μετά τόν «Κα-
ψ ό «Πρωτενς», πρώτον
^0 την σειράν των τεσσαρων υ-
«ο'βρνχίων, τα όποία αναμένονται
χαί τα όποϊα ·9ά ευρίσκωνται είς
την Έλλάδα Ιντός ολίγων μηνών.
Τα τρία ύπολειπόμενα ύποβρύ-
νια, τοΰ ϊδίοι· τύπου μέ τόν «Προ>
τέο», είναι ό «Νηρεύς», ό «Τρί-
των» καί ό «Γλαϋκος». Τοιουτο¬
τρόπως δέ. πολύ (τυντόμως^τό |
ληΜ/.όν ναυτικόν άποκτά εξ ΰπο-
δρύχΐα άρτια καί πλήρως ώπλι-
σμένα, τα όπσία είναι σημαντικω-
τάτη ενίσχυσις τού ίλαφον μας
στόλοΐ'
* * *
Μέ την ευκαιρίαν τής χθεσινης
επισκέψεως τού Υπουργόν των
ΝαυτΓ/ών -λ. Μπότσαρη είς τόν
Ναΰσταθμον διά την επιθεώρησιν
τοϋ νέου ύποβρυχίου, έπετνχαμε
και ήυεΐ; αδειαν νά έπισκεφθοΰμε
καί περιγράψονμε τό νεον σκάφο;.
Ένα νποβρύχιον βεβαία δέν είναι
νέον πράγμα, όντε κατι άγνωστον.
Ό Ελληνικάς λαός ομως—κατό¬
πιν μάλιστα τοϋ τελευταίον θορύ-
6ου πίρί Τουρκικήν ·ύπεροπλίας
είς τό ΑΊγαϊον εξ άφορμή; της
καθε/κΰσεως τοΰ «Γιαοούζ», θέλει
χαί πρέπει νά έχη περισσοτέραςκαί
άκριβεστέρας πληροφορίας περ
των ναντικών της χώρας δυνάμε-
ων καί των σκαφών ποϋ άποτελούν
την δί>ναμιν τοϋ έλαφροΰ ιδίως
στόλον, ό οποίος καί είναι περισ¬
σότερον προωρισμενο; νά δράση
εναντίον μεγάλων έχθρικών σκα¬
φών, όπως τό «Γιαίδούζ», αν ποτε
—ποάγμα όλως απίθανον—εξερ-
ρηγνΰετο νέο; πόλεμος.
Τί είναι λοιπόν τα νποβρνχιά
ιιας, Καί ιδίως, τί είναι τό νέον
ύποβρύνιον, τό οποίον άπό προ-
7θέ; ΐίΓ'ξησε τάς μονάδας τοΰ στό-
λου μας κατά μίαν μονάδα;
Τό νέον ύττοβρύχιον
Το νέον ΰποορύχιον κατεσνχυ-
άσθη είς τα, ναυπηγεϊα τής Βρέ-
στη;, ν.αι παρελήφθη τί)ν 31ην
Ανγούστου, θτε ν.αί ν^,ώθη επι
ΤϊΥιι ΓΤνηινη*·- Λ. (ιΈ*1 ^_____ * __...'__
σύμφωνον
πρός τού; σχετικοΰς; δρους τής
συμβάσείος. "Εχει έκτόπισμα 740
τόννων έν έπιφανεία καί 950 έν
ναταδύσει, άναπτύσσει δέ ταχντη-
το 14 β (λλί) ίί
δ
14 κομβων (μιλλίων)
φανεία ν.αΐ 9 1)2 περίτου έν ν.α-
ταδυσει. Τό ίΐέγιστον βάθο; εί;
τό οποίον δύναται νά βιΌισθή εΐ-
>αι 80 μέτρων νπό την επιφάνει¬
αν τΐ|ς θαλάσσης. Κατά τούς; δοκι-
μαστικους πλόας δμως έφθασε καί
Μ*χοΐς 85. Τό μήκος τού σκάφους
είναι 70 μέτρον.
Τό εσωτερικόν τοϋ σκαφους εί-
»αι χωρισμένον είς έπτά έν δλφ
Ό Γκάρ Γοΰντ,
έ« τού νέου ΰδροπλανου τού, ολίγον πρό τής διά Ντητρόϊτ πτήσεώς τού, υπό τα 6λέμ+ιατα τοΰ πληοώματο; τοΰ έν τώ ποτα-
μ<ρ Χωντσον ήγκνροοολημένου Ίαπωνικοΰ πολεμικοΰ. διαμερίσματα. Είς τό πρωραϊον μεγάλο διαμέ- ρισμα, είς τό διαμέρισμα των Ύ- παξιωματικών, τό διαμέρισμα των Αξιωματικών, τόν -λεντρ. Σταθ¬ μόν, τό διαμέρισμα των πετρελαι- οκινητήρων, τό διαμέρισμα των ήλεκτροκινητήρων καί τό πρνμναΐ- ον διαμέρισμα. Ό όπλισμό; τού σνγκειται άπό 6 τορπιίΑοβλητικοΰ- σωλήνα; των 53, οί όποϊοι ευρι/ονται είς τό .τρωραΐον διαιιέρισμα, 'Ε·χίστ>ς ά¬
πό δύο τορπιλλοβλητικοΰς σωλή-
ύ ό ω
νά γίνη κατάθυσις καί βαραίνουν
τό σκάφος. 'Εκτός τοϋ πρωραίου
θαίχισσέρματος, "ΰπάοχονν αλ}.α 5
εκατέρωθεν θαλασσέρυατα. τα ό-
ποΐα άνοίγονν ε/ των κάτα> μέ
πόρτε;. δταν τό ΰποβρύχιον πλέ- 'Επίσης έν.τός τοϋ Κΐ'βερνήτοΐ | βρυχίου. Οί καιροί ν.ατά τό δια-
ει είς την επιφάνειαν ν.αί τό νερό καί των τεσσαρων αξιωματικών, τό Ι στημα αύτό ήσαν βόρειοι. Είς τόν
ρίστους άξιωματικούς, τόν κ. Κ.
Γιόκαν υπάρχον, τόν κ. Ε. Ματ-
θαϊον ■ύποπλοίαρχον καί τόν Α.
Μηχανικόν κ. ΤΓλέμαχον Μονα-
οτηριώτην.
ρίς διακοπήν. Αί μηχαναί έί^ει-
τούργησαν αρίστα επι 10 συνε-
χεΐς ημέρας χωρίς την παραμι-
κράν βλάβην, άν καί δ καιρός οέν
ήτο εύΛΌΪν.ό; διά ταξείδιον ΰπο-
νας τής πρύμνιΐ;· εν» "κανόνι των
10 καί εν μυδραλλιο|6όλον των 40.
• · »
Τό σπουδαιότερον μερο; τοΰ
πλοίον είναι ό κίντρικός Σταθμός,
οπόθεν διει»θΐ'νεται τό σκάφος κα¬
τά τόν πλούν τον, καί οπόθεν δί¬
δονται δλα τα παραγγέλαατα καί
αί διαταγαί κατά την καταδυσιν,
κατά την άνάδι»σιν καί κατά τόν
πλοΰν έν ναταούσει. Κάτωθεν τοϋ
προ>ραίου δια{ΐερί<3νατοί εΐ^ τί) κύτο; ύπάργ.ε» ώρισμένος άριθμός τορπι>1ών.
Την κατάδνσίν τού τό -ύποβρύ-
χιον έπιτνγνάνει μέ τα θαλασσέρ-
ματα, τα όποϊα έ'χει είς τάς πλευ-
έ ί
μ, χ ς ς
ράς. Τα θαί.ασσέρματα δέν είναι
Γ| δεξαμεναί μεταξύ τού έσωτερι-
κοΰ σκάφονς τοΰ πλοίου καί τοΰ
έξωτερικοΰ περιβλήματος, αί οποί¬
αι γεμίζονν νερό δταν πρόκειται
είσορμιΐί ·καί τας πλημμυραι. Ύ'
πάρχονν επίσΓ,ς ύδροδόκ αι.
Προ>ραΐα, δεξιά, άριστερά, καί ή
ύδροδόκη άντισταυιίσεως, ή ό¬
ποία χρησιμεύει είς την διατήρη¬
σιν τής ίσορροπία; τοΰ ύποβρνχι-
ου έν περιπτώσει καταλύσεως.
* # *
Διά την πλήρη καταδυσιν άπδ
τής επιφανείας τής θαλάσσης είς
βάθοςΙΟ μετρων κατά τάς δοκι-
μαστικάς καταδΰσεις τής Βρέ-
στης, απεδείχθη ότι ιΐρκεϊ χρονι¬
κόν οιάστημα μολι; 45 δευτερολέ-
πτων. Κατά την κατά&υσιν, οί δύο
ίστοί τοΰ νποβρΐ'χίοΐ-1 καταβιΐ5ά-
ζονται, καί δέν μένει ή μόνον τό
περισν.όπιον άνο)θεν τής επιφα¬
νείας τή; θαλάσσης, μέ τό οποίον
όδηγεΐται τό -ύποβρύχιον περί τοΰ
μέρους είς τό οποίον πλέει ναί των
α λί Α ό
πλήρωμα περιλαμΐΐάνει καί 37 ά- > Ατλαντικόν ωκεανόν εύτυχώς λό-
κόμη άνδρας (υπαξιωματινούς | γω τοΰ ότι τό νποβρύχιον διά νά
καί ναύτας άπλσΰς), οί όποϊοι δλοι, φθάσπ είς Γιβραλτάρ είχε διεν-
εχουν μορφωθή τεχνικώς διά την, θυνσιν πρός Νότον,—την ιδίαν
αντικείμενον, πλοίοη· νΑπ., τα ό-
ποΤα ευρίσκονται είς την επιφά¬
νειαν της θαλάσσης
(Είς την περίπτωσιν ν.ατά την
όποιαν τό ύποβρύχιον π/έει είς ε¬
πικίνδυνον μέρος είς εχθρικήν
πικίνδυνον
είς
υπηρεσίαν νπσβρνχύων.
Δι' όλον αύτό τό πλήρωμα τοΰ
ύποβρυχίου πρέπει νά ύπάρχτ> ό
άπαραίτητος άήρ έν περιπτώει να-
ταδΐ'σεως, ή όποία ήαπορεϊ νά δι¬
αρκέση έν άνάγκτ] καί 30 καί πλέ¬
ον ώρας;. Πέραν δμίο; των όκτώ
(8) ώρών ή άτμόσφαιρα άρχίζει
νά χάνη τό οξυγόνον της καί ή
μόλυνσίς της γίνεται αίσθηχι'ι. Έν
τοιαύτη δέ περιπτώσει γίνεται ή
ανανέωσις της τεχνητώς διά πο-
τάσσΓ,ς, προτιθεμένου είς τόν άέ-
ρα όξυγόνΌυ τοΰ άνθρακος τό ο¬
ποίον σχηματίζεται μέ την άνα-
πνοήν.
Τό ταξείδιον
ι δηλαδή διεύθυνσιν πού εΐχαν καί
τα κΰματα τό πλήρωμα δέν υπέφε¬
ρεν. Είς την Μεσόγειον άπό τοϋ
ΓιΙδραλτάρ μεχρι Σι-κελίας καί ιδί¬
ως άπό Σικελίας καί εντέυθεν, λό-
γωτής πορείας προ; Ανατολάς;,
οί όορειοι καιροί ήσαν δυσιιενέ-
στατοι διά τόν πλοΰν τον. Εί; την
Αδριατικόν καί τό Ίόνιον τό πλή-
ροχια τοΰ ύποβρυχίου ύπεφερε, δι-
ότι ήτο αναγκασμενον να ευρίσκε¬
ται είς τα έντός τού κύτους διαμε¬
ρίσματα ώς έν καταδύσει. Μόνον
μία ανοδος, ή πρός τόν πυργϊσκον
τοΰ περιον.οπίου ήτο άνοικτή. Ή
θαλασσοταραχή εΐχε τόσην έντα¬
σιν, ώστε τα κΰματα Ιπηδοΐσαν
Τό ταξείδιον τοΰ «Ποωτέος»' επάνω άπό τό κατάστρωιια τοΰ
άπό Βοέστης μέγρι Νανστάθμου «Πρωτέ<ι>ς> -χαί δέν ήτο 6ι_-νατόν
Βρέστης μέχρι Νανστάθμου
διήρκεσε 10 ολοκλήρους ημέρας,
άπό τάς 18 Σεπτέμβριον μέχρις
28 ίδίου μηνό~.
νά σταθϋ κανείς εξω, όντε επάνω
είς τόν πυργΐσκον, τόν οποίον τοΐ
κΰματα ίσκεπαζαν.
Τϊλϊ>ταίβ πλτ'ιμμνρα έν Μιάιιη, Φ/ωοι6ος, οι-νπει'α οαγδαίας βοοχής.
ρχ φ
προβλίτθή άπό έχθρικά σκάφη, μέ-
χρις δτου άπομακρνν^ή τή; επι-
κινδΰνου ζώνης καταβιβάζει καί
αύτό τό περισκόπιον, καί τότε τό
ύποβρύχιον πί.έει είς; τα τυφλά, ό¬
πως καί έν καιρώ σκοτεινής νυ¬
κτός.
Είς τοιαύτην περίπτωσιν μόνος
όδηγός τοΰ ύποβρυχίου είναι οί
χάρται καί ή νραμμή τή; πορείας
την οποίαν πρέπει νά έχη χαράξτ]
πρίν καταβιβάση τα περισκόπιον
Τό περισκόπιον είναι τό «μάτ»
τοϋ ύποβρυχίον, όπως ό «κεντρι-
κό; Σταθμός» άπό τόν οποίον δί¬
δονται όλαι αί διαταγαί ν,αί μέ τόν
οποίον συνδέονται δλα τα μηχο-
νήματα -/αί τα διαμερίσματα τοί
πλοίου είναι ή «καρδιά».
Τό ■πλ,ήρωμα
Κ ι·βε ρ νιτη; το Ο «Π ρωτέαο
είναι ό π>Λ>τάρχΓς κ. Βλαχόπον
λος, ενα^'άπό τούς πλέον ιιορφω-
μένσυ; αξιωματικόν»; τοϋ ναυτι-
χαΰ μαζ, ό οποίος καί παρέλαβε τδ
σκάφος είς τα ναυπηγεϊα τή;
Βρέστης μόλι; «πεοατωθησαν α!
δονιμαί. Ό ϊδιο; εΐχε παραλάβει
ποό μηνών κσ^ τόν «Κατσώνην».
"'Α>Λά καί τα ανωτέρα στελένη
τοΰ νποβρυχίοΐ' περιλαμβάνονν ά-
,»«„,„„,. ,-^, », *α»κ»"ι· Καθ>δλον βύτό τό διάστηαα τοί | Ό ^ουί?ΥΟ? τών ^αντι^ν *·
θάλασαν -/αί ύπάρχει φόΛς νά ταξειδιον, ο «Προηε,-» δ^νυοβ Μποτσαρικ ,επτσκεφθεις χθες το
..„_.. , .". ^ . , 2500 μιλίων (ήτοι 5,000 χιλιομέ- ν-ε^ον νποβρνχιθΛ', εξέφρασε την
τρών περίπον) απόστασιν, π?^ων (.Ικανοποίησιν τού.
είς την επιφάνειαν μέ ταχύτητα
ς η φ μ χη | Έ,ΐεχχά βιδλ
11 περιπου μιλιωτ καθ ώραν, χα> δλιο,-ΐωλεΐον τοθ
βιδλια Ιχει
'Εθ
Βι-
3*— ί
Τό ύπερωκεάνειον «Πενσυλβανία»^ ναυπηγηθέν έν Άμερική, μήκους 613
ποδών καί έκτοπίσιιατος 33.375 τόννων. Θά χρηοΛμοποιηθχ) δι' {·πηρίσ!αν
είς τα δπιχά .τιαοάλια.
1929.
Π
^^^
ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ "ΠΡΩΤΕΥΣ"
■"*
Τρείς μέρες είναι π
ομίνο εί; τόν Ναυατα^
ον ύποβρύχ'-όν ^^ ° «Π
ΕΛΑΗΝΙΚ0Υ ΣΤΟΛΟΤ.- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ «ΑΣ.- ΑΙ ΜΗΧΑΝΑΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ
ΤΑΧΥΤΗΣ, ΠΑΗΡβΜΑ... ΠΠΣ ΚΑΤΑΔΥΕΤΑΙ.- 10 ΗΜΕΡ51Ν ΣΥΝΕΧΕΣ ΤΑΞΕΙΔΙ ΕΙΣ ΤΟΝ Α-
ΤΛΑΝΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟΝ. ,
-τροσωρμι-
μον τό νέ-
ΰποβρια^ Μ»*· ° «Πρωτευς».
Είναι τό τρίτον από τα νεα νπο-
ρνχιά Ιια?· _. ■» - ι
Μετά τον «Παπανικολην», 6
ίΚατσώνης> καί μετά τόν «Κα-
ψ ό «Πρωτενς», πρώτον
^0 την σειράν των τεσσαρων υ-
«ο'βρνχίων, τα όποία αναμένονται
χαί τα όποϊα ·9ά ευρίσκωνται είς
την Έλλάδα Ιντός ολίγων μηνών.
Τα τρία ύπολειπόμενα ύποβρύ-
νια, τοΰ ϊδίοι· τύπου μέ τόν «Προ>
τέο», είναι ό «Νηρεύς», ό «Τρί-
των» καί ό «Γλαϋκος». Τοιουτο¬
τρόπως δέ. πολύ (τυντόμως^τό |
ληΜ/.όν ναυτικόν άποκτά εξ ΰπο-
δρύχΐα άρτια καί πλήρως ώπλι-
σμένα, τα όπσία είναι σημαντικω-
τάτη ενίσχυσις τού ίλαφον μας
στόλοΐ'
* * *
Μέ την ευκαιρίαν τής χθεσινης
επισκέψεως τού Υπουργόν των
ΝαυτΓ/ών -λ. Μπότσαρη είς τόν
Ναΰσταθμον διά την επιθεώρησιν
τοϋ νέου ύποβρυχίου, έπετνχαμε
και ήυεΐ; αδειαν νά έπισκεφθοΰμε
καί περιγράψονμε τό νεον σκάφο;.
Ένα νποβρύχιον βεβαία δέν είναι
νέον πράγμα, όντε κατι άγνωστον.
Ό Ελληνικάς λαός ομως—κατό¬
πιν μάλιστα τοϋ τελευταίον θορύ-
6ου πίρί Τουρκικήν ·ύπεροπλίας
είς τό ΑΊγαϊον εξ άφορμή; της
καθε/κΰσεως τοΰ «Γιαοούζ», θέλει
χαί πρέπει νά έχη περισσοτέραςκαί
άκριβεστέρας πληροφορίας περ
των ναντικών της χώρας δυνάμε-
ων καί των σκαφών ποϋ άποτελούν
την δί>ναμιν τοϋ έλαφροΰ ιδίως
στόλον, ό οποίος καί είναι περισ¬
σότερον προωρισμενο; νά δράση
εναντίον μεγάλων έχθρικών σκα¬
φών, όπως τό «Γιαίδούζ», αν ποτε
—ποάγμα όλως απίθανον—εξερ-
ρηγνΰετο νέο; πόλεμος.
Τί είναι λοιπόν τα νποβρνχιά
ιιας, Καί ιδίως, τί είναι τό νέον
ύποβρύνιον, τό οποίον άπό προ-
7θέ; ΐίΓ'ξησε τάς μονάδας τοΰ στό-
λου μας κατά μίαν μονάδα;
Τό νέον ύττοβρύχιον
Το νέον ΰποορύχιον κατεσνχυ-
άσθη είς τα, ναυπηγεϊα τής Βρέ-
στη;, ν.αι παρελήφθη τί)ν 31ην
Ανγούστου, θτε ν.αί ν^,ώθη επι
ΤϊΥιι ΓΤνηινη*·- Λ. (ιΈ*1 ^_____ * __...'__
σύμφωνον
πρός τού; σχετικοΰς; δρους τής
συμβάσείος. "Εχει έκτόπισμα 740
τόννων έν έπιφανεία καί 950 έν
ναταδύσει, άναπτύσσει δέ ταχντη-
το 14 β (λλί) ίί
δ
14 κομβων (μιλλίων)
φανεία ν.αΐ 9 1)2 περίτου έν ν.α-
ταδυσει. Τό ίΐέγιστον βάθο; εί;
τό οποίον δύναται νά βιΌισθή εΐ-
>αι 80 μέτρων νπό την επιφάνει¬
αν τΐ|ς θαλάσσης. Κατά τούς; δοκι-
μαστικους πλόας δμως έφθασε καί
Μ*χοΐς 85. Τό μήκος τού σκάφους
είναι 70 μέτρον.
Τό εσωτερικόν τοϋ σκαφους εί-
»αι χωρισμένον είς έπτά έν δλφ
Ό Γκάρ Γοΰντ,
έ« τού νέου ΰδροπλανου τού, ολίγον πρό τής διά Ντητρόϊτ πτήσεώς τού, υπό τα 6λέμ+ιατα τοΰ πληοώματο; τοΰ έν τώ ποτα-
μ<ρ Χωντσον ήγκνροοολημένου Ίαπωνικοΰ πολεμικοΰ. διαμερίσματα. Είς τό πρωραϊον μεγάλο διαμέ- ρισμα, είς τό διαμέρισμα των Ύ- παξιωματικών, τό διαμέρισμα των Αξιωματικών, τόν -λεντρ. Σταθ¬ μόν, τό διαμέρισμα των πετρελαι- οκινητήρων, τό διαμέρισμα των ήλεκτροκινητήρων καί τό πρνμναΐ- ον διαμέρισμα. Ό όπλισμό; τού σνγκειται άπό 6 τορπιίΑοβλητικοΰ- σωλήνα; των 53, οί όποϊοι ευρι/ονται είς τό .τρωραΐον διαιιέρισμα, 'Ε·χίστ>ς ά¬
πό δύο τορπιλλοβλητικοΰς σωλή-
ύ ό ω
νά γίνη κατάθυσις καί βαραίνουν
τό σκάφος. 'Εκτός τοϋ πρωραίου
θαίχισσέρματος, "ΰπάοχονν αλ}.α 5
εκατέρωθεν θαλασσέρυατα. τα ό-
ποΐα άνοίγονν ε/ των κάτα> μέ
πόρτε;. δταν τό ΰποβρύχιον πλέ- 'Επίσης έν.τός τοϋ Κΐ'βερνήτοΐ | βρυχίου. Οί καιροί ν.ατά τό δια-
ει είς την επιφάνειαν ν.αί τό νερό καί των τεσσαρων αξιωματικών, τό Ι στημα αύτό ήσαν βόρειοι. Είς τόν
ρίστους άξιωματικούς, τόν κ. Κ.
Γιόκαν υπάρχον, τόν κ. Ε. Ματ-
θαϊον ■ύποπλοίαρχον καί τόν Α.
Μηχανικόν κ. ΤΓλέμαχον Μονα-
οτηριώτην.
ρίς διακοπήν. Αί μηχαναί έί^ει-
τούργησαν αρίστα επι 10 συνε-
χεΐς ημέρας χωρίς την παραμι-
κράν βλάβην, άν καί δ καιρός οέν
ήτο εύΛΌΪν.ό; διά ταξείδιον ΰπο-
νας τής πρύμνιΐ;· εν» "κανόνι των
10 καί εν μυδραλλιο|6όλον των 40.
• · »
Τό σπουδαιότερον μερο; τοΰ
πλοίον είναι ό κίντρικός Σταθμός,
οπόθεν διει»θΐ'νεται τό σκάφος κα¬
τά τόν πλούν τον, καί οπόθεν δί¬
δονται δλα τα παραγγέλαατα καί
αί διαταγαί κατά την καταδυσιν,
κατά την άνάδι»σιν καί κατά τόν
πλοΰν έν ναταούσει. Κάτωθεν τοϋ
προ>ραίου δια{ΐερί<3νατοί εΐ^ τί) κύτο; ύπάργ.ε» ώρισμένος άριθμός τορπι>1ών.
Την κατάδνσίν τού τό -ύποβρύ-
χιον έπιτνγνάνει μέ τα θαλασσέρ-
ματα, τα όποϊα έ'χει είς τάς πλευ-
έ ί
μ, χ ς ς
ράς. Τα θαί.ασσέρματα δέν είναι
Γ| δεξαμεναί μεταξύ τού έσωτερι-
κοΰ σκάφονς τοΰ πλοίου καί τοΰ
έξωτερικοΰ περιβλήματος, αί οποί¬
αι γεμίζονν νερό δταν πρόκειται
είσορμιΐί ·καί τας πλημμυραι. Ύ'
πάρχονν επίσΓ,ς ύδροδόκ αι.
Προ>ραΐα, δεξιά, άριστερά, καί ή
ύδροδόκη άντισταυιίσεως, ή ό¬
ποία χρησιμεύει είς την διατήρη¬
σιν τής ίσορροπία; τοΰ ύποβρνχι-
ου έν περιπτώσει καταλύσεως.
* # *
Διά την πλήρη καταδυσιν άπδ
τής επιφανείας τής θαλάσσης είς
βάθοςΙΟ μετρων κατά τάς δοκι-
μαστικάς καταδΰσεις τής Βρέ-
στης, απεδείχθη ότι ιΐρκεϊ χρονι¬
κόν οιάστημα μολι; 45 δευτερολέ-
πτων. Κατά την κατά&υσιν, οί δύο
ίστοί τοΰ νποβρΐ'χίοΐ-1 καταβιΐ5ά-
ζονται, καί δέν μένει ή μόνον τό
περισν.όπιον άνο)θεν τής επιφα¬
νείας τή; θαλάσσης, μέ τό οποίον
όδηγεΐται τό -ύποβρύχιον περί τοΰ
μέρους είς τό οποίον πλέει ναί των
α λί Α ό
πλήρωμα περιλαμΐΐάνει καί 37 ά- > Ατλαντικόν ωκεανόν εύτυχώς λό-
κόμη άνδρας (υπαξιωματινούς | γω τοΰ ότι τό νποβρύχιον διά νά
καί ναύτας άπλσΰς), οί όποϊοι δλοι, φθάσπ είς Γιβραλτάρ είχε διεν-
εχουν μορφωθή τεχνικώς διά την, θυνσιν πρός Νότον,—την ιδίαν
αντικείμενον, πλοίοη· νΑπ., τα ό-
ποΤα ευρίσκονται είς την επιφά¬
νειαν της θαλάσσης
(Είς την περίπτωσιν ν.ατά την
όποιαν τό ύποβρύχιον π/έει είς ε¬
πικίνδυνον μέρος είς εχθρικήν
πικίνδυνον
είς
υπηρεσίαν νπσβρνχύων.
Δι' όλον αύτό τό πλήρωμα τοΰ
ύποβρυχίου πρέπει νά ύπάρχτ> ό
άπαραίτητος άήρ έν περιπτώει να-
ταδΐ'σεως, ή όποία ήαπορεϊ νά δι¬
αρκέση έν άνάγκτ] καί 30 καί πλέ¬
ον ώρας;. Πέραν δμίο; των όκτώ
(8) ώρών ή άτμόσφαιρα άρχίζει
νά χάνη τό οξυγόνον της καί ή
μόλυνσίς της γίνεται αίσθηχι'ι. Έν
τοιαύτη δέ περιπτώσει γίνεται ή
ανανέωσις της τεχνητώς διά πο-
τάσσΓ,ς, προτιθεμένου είς τόν άέ-
ρα όξυγόνΌυ τοΰ άνθρακος τό ο¬
ποίον σχηματίζεται μέ την άνα-
πνοήν.
Τό ταξείδιον
ι δηλαδή διεύθυνσιν πού εΐχαν καί
τα κΰματα τό πλήρωμα δέν υπέφε¬
ρεν. Είς την Μεσόγειον άπό τοϋ
ΓιΙδραλτάρ μεχρι Σι-κελίας καί ιδί¬
ως άπό Σικελίας καί εντέυθεν, λό-
γωτής πορείας προ; Ανατολάς;,
οί όορειοι καιροί ήσαν δυσιιενέ-
στατοι διά τόν πλοΰν τον. Εί; την
Αδριατικόν καί τό Ίόνιον τό πλή-
ροχια τοΰ ύποβρυχίου ύπεφερε, δι-
ότι ήτο αναγκασμενον να ευρίσκε¬
ται είς τα έντός τού κύτους διαμε¬
ρίσματα ώς έν καταδύσει. Μόνον
μία ανοδος, ή πρός τόν πυργϊσκον
τοΰ περιον.οπίου ήτο άνοικτή. Ή
θαλασσοταραχή εΐχε τόσην έντα¬
σιν, ώστε τα κΰματα Ιπηδοΐσαν
Τό ταξείδιον τοΰ «Ποωτέος»' επάνω άπό τό κατάστρωιια τοΰ
άπό Βοέστης μέγρι Νανστάθμου «Πρωτέ<ι>ς> -χαί δέν ήτο 6ι_-νατόν
Βρέστης μέχρι Νανστάθμου
διήρκεσε 10 ολοκλήρους ημέρας,
άπό τάς 18 Σεπτέμβριον μέχρις
28 ίδίου μηνό~.
νά σταθϋ κανείς εξω, όντε επάνω
είς τόν πυργΐσκον, τόν οποίον τοΐ
κΰματα ίσκεπαζαν.
Τϊλϊ>ταίβ πλτ'ιμμνρα έν Μιάιιη, Φ/ωοι6ος, οι-νπει'α οαγδαίας βοοχής.
ρχ φ
προβλίτθή άπό έχθρικά σκάφη, μέ-
χρις δτου άπομακρνν^ή τή; επι-
κινδΰνου ζώνης καταβιβάζει καί
αύτό τό περισκόπιον, καί τότε τό
ύποβρύχιον πί.έει είς; τα τυφλά, ό¬
πως καί έν καιρώ σκοτεινής νυ¬
κτός.
Είς τοιαύτην περίπτωσιν μόνος
όδηγός τοΰ ύποβρυχίου είναι οί
χάρται καί ή νραμμή τή; πορείας
την οποίαν πρέπει νά έχη χαράξτ]
πρίν καταβιβάση τα περισκόπιον
Τό περισκόπιον είναι τό «μάτ»
τοϋ ύποβρυχίον, όπως ό «κεντρι-
κό; Σταθμός» άπό τόν οποίον δί¬
δονται όλαι αί διαταγαί ν,αί μέ τόν
οποίον συνδέονται δλα τα μηχο-
νήματα -/αί τα διαμερίσματα τοί
πλοίου είναι ή «καρδιά».
Τό ■πλ,ήρωμα
Κ ι·βε ρ νιτη; το Ο «Π ρωτέαο
είναι ό π>Λ>τάρχΓς κ. Βλαχόπον
λος, ενα^'άπό τούς πλέον ιιορφω-
μένσυ; αξιωματικόν»; τοϋ ναυτι-
χαΰ μαζ, ό οποίος καί παρέλαβε τδ
σκάφος είς τα ναυπηγεϊα τή;
Βρέστης μόλι; «πεοατωθησαν α!
δονιμαί. Ό ϊδιο; εΐχε παραλάβει
ποό μηνών κσ^ τόν «Κατσώνην».
"'Α>Λά καί τα ανωτέρα στελένη
τοΰ νποβρυχίοΐ' περιλαμβάνονν ά-
,»«„,„„,. ,-^, », *α»κ»"ι· Καθ>δλον βύτό τό διάστηαα τοί | Ό ^ουί?ΥΟ? τών ^αντι^ν *·
θάλασαν -/αί ύπάρχει φόΛς νά ταξειδιον, ο «Προηε,-» δ^νυοβ Μποτσαρικ ,επτσκεφθεις χθες το
..„_.. , .". ^ . , 2500 μιλίων (ήτοι 5,000 χιλιομέ- ν-ε^ον νποβρνχιθΛ', εξέφρασε την
τρών περίπον) απόστασιν, π?^ων (.Ικανοποίησιν τού.
είς την επιφάνειαν μέ ταχύτητα
ς η φ μ χη | Έ,ΐεχχά βιδλ
11 περιπου μιλιωτ καθ ώραν, χα> δλιο,-ΐωλεΐον τοθ
βιδλια Ιχει
'Εθ
Βι-
3*— ί
Τό ύπερωκεάνειον «Πενσυλβανία»^ ναυπηγηθέν έν Άμερική, μήκους 613
ποδών καί έκτοπίσιιατος 33.375 τόννων. Θά χρηοΛμοποιηθχ) δι' {·πηρίσ!αν
είς τα δπιχά .τιαοάλια.
ιΕΘΧΙΚΟΣ
ΚΥΡΤΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Η ΜΑΚΑΒΡΙΑ
Ο ΤΡΑΠΚΟΣ ΟΜΗΠΣ Μ ΤΥΧΟΔΙΠΚΤΟΥ ΠΟΥ ΕΤΑΦΗ ΖΠΝΤΑΝΟΣ
Η ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΜΗ ΡΕΚΛΑΜΑΝ ΚΑΙ ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΞ ΑΣΦΥΞΙΑΣ- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΣΥΝΕΡΓΗ-
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Όκτώδριος. —'
άνακάλυψις είς το δάσος Βερνέϊγ
τοΰ πτωματος τοΰ ψευδομαρκησίου
3ί·αμπωμπέρ, άνε,στάτωσε ολόκλη¬
ρον την Γαλλικήν πρωτεύουσαν, δι¬
ότι κατ' αρχάς έπιστευθη ότι ε¬
πρόκειτο περί μυστηριώδοος έγκλή-
ματος;, την φρίαην τοΰ όποίου έπη>
ξανον α! πράγματι πρωτοφανεϊς συν¬
θήκαι υπό τάς οποίας τουτο έξετε-
λέσθη καί ανεκαλύφθη.
Αί αρχαί δμως κατώρθωσαν νά
έξα/.ριδώσουν δτι ό κυριώτερος ή-
ρως τής τραγικής ταύτης υποθέσε¬
ως είναι αΰτό τούτο τό θΰμα, τό
οποίον εδημιούργησε μίαν τραγω-
ίίαν διά ν ά προκαλέση θόρυβον γύ-
ρω άπό τό δνομά τού.
Ό ψευδομαρκήσιος ευρέθη έντα-
φιασμένος είς τό δάσος Βερνέϊγ έν-
τός ενός φερέτρου, ε.ΐς τό οποίον
υπήρχεν Ιναο σωλήν διά τόν άερι-
σαόν τοΰ ένταφιασθέντος. Ή δρα-
ματική αποκάλυψις εγένετο κατόπιν
καταγγελίας πρός την αστυνομίαν
άπό χάποιον γνωστόν τού ψευδομαρ¬
κησίου, όστις έπληροφορήθη τό πα-
ράδοξον γεγονός δ Γ άνωνύμλυ έπι-
στολής. Ή Ντόροθυ Μα-
Δέοννά σημειωθή ότι τό θΰμα ι)- <αίηλ> ήΰοποώς το0
το επικινδυνος τοχοβιωκτης, ο τ?ζ-
γ-.χός δέ θάνατός τού δέν άπεκλείε- κινηματογράφού,
ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΦΗΝ.
το ν ά ήτο έργον άνθρώπων, τοϋς ό-
έν Χόλλυγοιτντ, κα-
τηγορουμενη δτι υ¬
πέβαλε ψευδεϊς δη-
μάτης.
ποίους είχε καταστρέψει μέ τάς ά-
πάτας τού.
Τό τραγικον τέλος
Καί πράγματι αί συνθήκαι υπό Ι λώσεΐί πρός την
νς οποίας ευρέθη ό ψευδομαρκή- -*<βνησιν, σχετν- σιοςι ένίσχυσαν την ιδέαν περί έγ- κώς μέ τό είσόδη- /.λήματος. Είς τό φέρετρον υπήρ¬ χεν ί'/2 πτώμα σκεπασμένον μέ Ινα ύπίκάμισον. Τό σώμα δέν έπαρουσί- αζεν ϊχνη κακώσεων, άλλά τό πρό¬ σωπον, συνεσπασμένον φρικωδώς, έπρόδιδε καθαρά την άπερίγραπτον "αγωνίαν, ή όποία είχε προηγηθή τοΰ θανάτου. Ό θάνατος δέν ωφείλετο είς άσφυξίαν, διότι τό θΰμα τό οποί¬ ον «ίχε ναρκωθή διά χλωροφορμίου είχεν είς τό στάμα τού Ινα σωλήνα, ό οποίος έπεκοινώνε: μέ την έξωτε- ρικήν ατμόσφαιραν. Ό τυχοδιώκτης συνεπώς είχεν άιποθάνει €ραδέως «πό την πείναν καί άπό την απόγνω¬ σιν, μέ πλήρη συναίσθησιν τού μαρ- τορικοΰ τού τέλους. Οί ΐατροδικα- σταί «σχηματίσαν τ%ν εντύπωσιν,' ότι ή άγωνία διήρκεσεν επί τέσσα-' ρας ημέρας. ^ ! Ή άστυνομία ενήργησε δραστηψί-1 ως διά την εξιχνίασιν τοΰ σκοτεινοΰ τούτου μυστήριον καί την φοράν ταύ¬ την ηϋτύχησε νά συγκεντρώση- εγ¬ καίρως θετικάς πληροφορίας; τόσον ι περί τοΰ θύματος, όσον καί περί | τής υποθέσεως. -^ Εγνώσθη έν πρώτοις ότι τό ά- ληθ'.νόν Ονομα τοΰ ψευδομαρκησι'ου ί το Κλεμάν Π ασκάλ καί ότι οδτος μ χ καί άλλοτε δοσοληψίας μέ την δικαιοσύνην. Τω 1924 είχεν όργα- νώσίΐ μίαν τολμηράν ληστρ:-/.ήν α¬ πόπειραν εναντίον ωρισμένων Πα- ρισινων κοσμηματοπωλων, το τεχνα- σμά τού όμως απεκαλύφθη έγκαί- Οί ίππόται τής Όπως άνεφίρςιμεν ανωτέρω, ό Πασκάλ είχεν έτθίαάσει επιστολάς πρός τάς έφημερίϊας %2 τοίις γνω- ηώς τού, αί οποίαι έλεγον τα έξτ:· «Ό μαρκήσιο-. το3 Σαμπωμπέρ ϊνεΐ ταφιόσθη ζών είς τό δάσος Βερνέιν. Αύτην την στιγμήν βά Ιχη ά,Εοθά- νει άχό την πείναν». Ταυτοχρόνως ή μητέρα τού θύματος ελάμβανε μ{! αν επιστολήν, άπό την οποίαν ΐ^λτ. δος». Ειδοποιείτο έπίσης νά μετα¬ βή είς τόν σιδηροδρομικήν σταθμόν τοΰ Άγίου Λαζάρου καί νά ζητήση άπό τό τμήμα άπο—«υών ί^3 δέμα τό οποίον περιείχε τα ένδύματα το] Λζϋ της. Πράγματι, ηχυρία Π ασκάλ σ^- οδευθζ^^}-άπό δύο φίλους τού τ^'/ο- διώκτου έπήγεν'είς τόν σ:δηρο5ρο- μικόν σταθμόν καί παρέλαβε αίαν ελάμβανεν είς την ^.τ,-ίρα τού ότι οί <(Ίππόται τής Θίμιδος» διά λό¬ γοις εκδικήσεως ήθελαν νά τόν έξ- οντώσουν, την παρεκάλει δέ νά μή λυπηθή διά τόν θάνατόν τού. Οί δύο φίλοι τού δέν επίστευσαν τό πε¬ ριεχόμενον τής έπιστολής καί ΰ—ε- Οεσαν ότ: έποόκειτο περί ^άραας. Τή·/ 3ϊ·.ν Όκτωδρίου όμως έλαβαν την άνωνομον επιστολήν ή όποία έ¬ λεγεν ότι ό Π ασκάλ είχε ταφή ζωντανός, άφού προηγουμένως εί¬ χεν υποστή σκληρά δασανιστήρυ. Οί δύο «ίλοι ά-εφάσισαν τότε νά ανακοίνωσιν την επιστολήν είς την σύνταξιν τής μεγάλης Παρισινής έφτχιερίδος «Ματέν»· καί ή εκπλη- ςίς των υπήρξε μεγάλη δταν εμαθαν ότι παρομοία έπ:στολή είχε ληφθή καί υπό τής ανωτέρω εφημερίδος. Ή σύνταξις τής «Ματέν» τΛδϊ- μίαν ·σημασίαν εδωσεν είς την ιστο¬ ρίαν των «Ίπποτών τής #έμ'.δος>.
'ΕΛεώρη^σε τό περιεχόμενον τής έπι-
στολής ώς φάρσαν άναξίτ^ προσο-
χής. Τότβ. ό ενας έκ των δύο φί-
λων τοΰ Π ασκάλ απεφάσισε νά ει¬
δοποιηθη- την αστυνομίαν.
Τα οτζεδια τού τυχοδιώ-
■κτου.
Έκ των άνίτκρίσεων διεπιστώθη
ότι ό ψευδομαρκήσιος μετά την ε-
ξοδόν τού άπό τάς. ιρ'ΛαηΛς, απε¬
φάσισε νά ίίρύσγι μίοτ^ έκδοτικήν
εταιρείαν. Πρός τόν <τκοπόν τούτον νύκτα τής 30ής Σεπτεμβ-ρίου ό Ντυρό καί ό Πασκάλ μετέβησαν είς τό δάσος καί εσκαψαν τόν τά¬ φον. Την επομένην νύκτα μετέφερον τό φέρετρον καί έγινεν ό ένταφια- σμός. Ό Ντυρο εφρόντισε νά τοπο¬ θετηθή τόν σωλήνα, ό οποίος θά τόν έβόήθει νά άνανεών^ τόν άέρα. Την ρως και συνελήφθη.^ ΑκίΛοοΘως οί- ,„ ± χώ . ^ ^,χ^, έ έπραξε διαφόρους απατας: 3ι? τ^,Πασχάλ είπεν είς τόν φίλον το^· ^ακισθη. Απο τας , ίΛίί, ^^.«,γ. >.ίχ„,. -ρ- ;„&,„
και ε.φ>λακισοη. υπο τας ; ((·τ^
φυλακάς; μάλιστα: είχεν έξέλθει πρό '
·?
τριών μηνων. ^ πομένην ό Ντυρό βπήγε επάνω άπό
Ή έξήγηοις τής τραγ<ΰ- τ£ν τ(ίφΟν %3 εκάλεσε μεγαλοφώ- , νως τόν φίλον τού. Δέν έλαβεν ό- την τραγικήν τα^ην σκηνοβεσιαν,'νατο νά μείνη θαμμενος επι τρείς Ό Ντυρό, αναμενόμενος, •/.ατέθε-1 ημέρας. Άπό τάς εφημερίδας έπλη- (»τεν ότ,ι ό Πασκάλ είχεν άποφασίσει ' ροφορήθην, μέ έκπληξιν μου, τόν .νά δημοσιεύσγ; τα άπΐμνημονεύμάτά -ίαγίκόν θάνατόν τ«υ». (,του. είς τ* όποία άφηγεΐτο όλα τα, Ό Ντυρό προσέθεσεν, ότι κατ' χαρακτηριστικά έπεισόδια τοΰ τυχο-' εντολήν τού φίλου τού &χ.ρή#!μν εις ίϊιω/τικοΰ τού 6ίθΛ Διά νά διαφημί-Ίνα έρημικόν μέρος τού δάσους τό ση την έκδοσιν τής αύτοΐίογραιφίας . οτυάρι μέ τό οποίον εσκαψαν τόν ,του εσκέφθη νά έ-ταφιασθή ζών καί "λάκκον καί επέστρεψεν είς τό σπί- ,νά προκαλέση θόρυβον γύρω άπό τό τ: τού, χωρΐς νά σκεφθή ότι ή 6οή- όνομά τού. Καί 3έν ήργησε νά ·θέ- Θειά τού θά είχβ τόσον ό1ε^ρί2ς συ- ί εέλ ό έδο ί Τή έ παρέδωσεν είς; τόν Ντορό μίαν άλ¬ λην επιστολήν, είς την οποίαν ελεγβ τα εξής: «Άγαπητέ Πέτρο^προτοΰ έκτελέσω την μεγάλην ταύτην α¬ πόφασιν, σο£ γράφω την παρούσαν μου δι»νά σοΰ δώσω τάς τελευταίας μου όδηγίας. Ή πρώτη καί ή σπο>
δαιοτέρα άπό όλας είναι ότι πρέ-
πει νά τηρήσης απολύτως μυστικόν
τόν ένταφιασμόν μου. Ή δευτέρα εί¬
ναι Οτι πρέπει νά έχης θάρρος καί
υπομονήν. Τίποτε άπό όσα εχάσαμεν
<~ είς εκτέλεσιν τό Έί ί Ι σχέδιον λί τού. νεπεία**-. Τή> επομένην ό ίδιος άπέ-
•Ένοιχίασε μίαν Ιχαολιν πλησίον τοο στεΐλεν εις τάς εφημερίδας καί είς
ϊάσο.»ς Βερνέϊγ καί τ,-γίρσ.τν) δλα ίιάφορα πρόσωπα τάς άνων'(Αθος
τα άπαραίτητα ύλικά δτά την κα-, επιστολάς, τάς οποίας ειχε προετο:-
τασ/.ευήν τού φερέτρου. "Οταν έτε-^άσει ό Π ασκάλ διά νά προκαλέση
λείωσεν ή έργασία τού, έκαμε ν.αί -ήν προσοχήν τού κο-νοΰ.
ι ε ι* ϊ ---,---
τάς σχετικάς δοκιμάς, άπό τάς ό-
*οί·/ς «μειν«ν τκ^νοποιηυ.ένος. Την
ρχ
Ή διαθήκη τού θύματος
Ό Π ασκάλ, προτο3 έντίίΐαθ
Η ΙΙιολίν Φρίντεριχ, ήδοποιός τοΓ'
δέν είναι έγκληματικόν. Όταν θά
άπομακρυνθής άπό τό δάσος προσπά-
Θησε νά άποφύγης κάθε επεισόδιον,
όμιλοΰντος κινηιιοτογρόφου. τόν έπίρίμενεν
τό οποίον ημπορεί νά μίς προδώστ).
Σοΰ άναθέτω νά πάρης την γραφο¬
μηχανήν μου καί όλα τα πράγματα,
τα 'όποΐα μοΰ άνήκουν: μίαν μπλοΰ-
ζαν, ί,^α λεξικόν, Ινα ζευγάρι πα-
πούτσια.
»Φρόντισε επί—ις νά εκτέλεσις
μέ μεγάλην προσοχήν δσα σοΰ είπα
καί συμμορφωθής πιστά μέ τάς ύ-
ποδείξεις μου. Καθησύχασε την μη-
τέρα μου καί βείαίωσέ την δτι δλα
τα πράγματα θά τελειώσουν αίσίως.
Φίλησε την αγαπητήν μου μητέρα
έκ μέρους μου καί πές της ότι σέ
λίγες μέρες θά είμαι καί πάλιν κον-
τά της, διά νά πραγματοποίησίν τό
μεγάλο μου σχέδιον. Σοΰ σφίγνω τό
χέρι καί σοΰ έπαναλαμβάνω ότι όλοι
σας πρ«πει νά Ιχετε εμπιστοσύνην
σ' έμένα. Καλήν άντάμωσιν, ό δικός
σου Κλεμάν».
«'Υστερόγραφον. Σοΰ άφίνω κα'ι την
φωτογραφίαν μου γιά νά την χρησι¬
μοποιήσας είς περίπτωσιν ποΰ θά
την ζητήσο,ιν οί δημοσιογράφοι ή
κανείς άπό τοΰς άντιπροσώπουςι κι-
νηματογραφικών έταιρειών.»
Ό ψευδομαρκήσιος τού Σαμπωμ-
πέρ έσκέπτετο την δόξαν, την στιγ¬
μήν ποΰ έβάδιζε πρό-ς τόν θάνατον.
'Υπελόγιζε θριάμδους συγγραφι-
κούς, ήλπιζε μίαν έπικίρϊή κινη-
ματογραφικήν θέσιν καί δέν έφαν-
τάζετο τό τραγικον τέλος τό οποίον
ματά τού, γνωρίζουσα ότι αύτός ε·.χε
διέλθει βίον περιπετειώδη. Ό Π ασ¬
κάλ είχεν άνακοινώσει τα σχέδια
ί ί Γ
τού καί είς τόν φίλον τού
δάλε, χρώην άεροπόρον. Φαίνεται
ότι ό Λευδομαρκήσιος είχε συγγΐά-
ψει προ καιροΰ μίαν όγκώδη αύτο-
διογραφίαν τού τής οποίας την πώ¬
λησιν διεπρ-αγματεόετο μέ πολλάς
εφημερίδας καί λαίκά περιοδικα.
Ή φήμη τού ώς διεθνοΰς τυχοδιώ-
κτου καί απατεώνος ήτο άρκετά ϊι-
αδεδομένη εις -την Γαλλία-ν καί η
δημοσίευσις ενός τοιούτου Ιργοι» θα
έσημείωνε μεγάλην έκίοτικήν έπ:τ>
"/ιαν·
Ό μαρκ,ήσιος διά νά αυξήση· την
εμπορικήν άξι'τν των άπομνημον&υ-
μάτων τ» απεφάσισε νά προκαλέση
θόρυβον γ^ρω άπό τό όνομά _του.
Κατέστρωσε λοιπόν Ινα πλήρείς
σχέδιον ενεργείας διά τοΰ όποίου,
όπως ήλπιζιε, θά διεφημίζετο το έρ¬
γον τοο. Εδημιούργησε τάς άνω-
νύμους επιστολάς, την μυστηριώδτ]
εταιρείαν των «Ιπποτών τής. <7ε" μιδος», τα δήθεν βασανιστήρΐί, την καταδίκην τού είς θάνατον καί ·»ν ένταφιασμόν τού. Φυσικά είχε λαδε^ι δλα τα προφυλακτικά μέτρα. α άχι μόνον είχε προσθέσει είς το ρντρν» Ινα σωλήνχ;"άλλί, εγνώσθη κατόπιν, είχεν » --- Ι 7 Λ ·, κα: μέ σοκολάτες. Άλλα το πά ι- τήν τελευταίαν καί πλέον δραμί- τικήν σελίδα τή; περιπετειώδονς ιστοριας το».
ΚΥΡΤΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Η ΜΑΚΑΒΡΙΑ
Ο ΤΡΑΠΚΟΣ ΟΜΗΠΣ Μ ΤΥΧΟΔΙΠΚΤΟΥ ΠΟΥ ΕΤΑΦΗ ΖΠΝΤΑΝΟΣ
Η ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΜΗ ΡΕΚΛΑΜΑΝ ΚΑΙ ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΞ ΑΣΦΥΞΙΑΣ- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΣΥΝΕΡΓΗ-
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Όκτώδριος. —'
άνακάλυψις είς το δάσος Βερνέϊγ
τοΰ πτωματος τοΰ ψευδομαρκησίου
3ί·αμπωμπέρ, άνε,στάτωσε ολόκλη¬
ρον την Γαλλικήν πρωτεύουσαν, δι¬
ότι κατ' αρχάς έπιστευθη ότι ε¬
πρόκειτο περί μυστηριώδοος έγκλή-
ματος;, την φρίαην τοΰ όποίου έπη>
ξανον α! πράγματι πρωτοφανεϊς συν¬
θήκαι υπό τάς οποίας τουτο έξετε-
λέσθη καί ανεκαλύφθη.
Αί αρχαί δμως κατώρθωσαν νά
έξα/.ριδώσουν δτι ό κυριώτερος ή-
ρως τής τραγικής ταύτης υποθέσε¬
ως είναι αΰτό τούτο τό θΰμα, τό
οποίον εδημιούργησε μίαν τραγω-
ίίαν διά ν ά προκαλέση θόρυβον γύ-
ρω άπό τό δνομά τού.
Ό ψευδομαρκήσιος ευρέθη έντα-
φιασμένος είς τό δάσος Βερνέϊγ έν-
τός ενός φερέτρου, ε.ΐς τό οποίον
υπήρχεν Ιναο σωλήν διά τόν άερι-
σαόν τοΰ ένταφιασθέντος. Ή δρα-
ματική αποκάλυψις εγένετο κατόπιν
καταγγελίας πρός την αστυνομίαν
άπό χάποιον γνωστόν τού ψευδομαρ¬
κησίου, όστις έπληροφορήθη τό πα-
ράδοξον γεγονός δ Γ άνωνύμλυ έπι-
στολής. Ή Ντόροθυ Μα-
Δέοννά σημειωθή ότι τό θΰμα ι)- <αίηλ> ήΰοποώς το0
το επικινδυνος τοχοβιωκτης, ο τ?ζ-
γ-.χός δέ θάνατός τού δέν άπεκλείε- κινηματογράφού,
ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΦΗΝ.
το ν ά ήτο έργον άνθρώπων, τοϋς ό-
έν Χόλλυγοιτντ, κα-
τηγορουμενη δτι υ¬
πέβαλε ψευδεϊς δη-
μάτης.
ποίους είχε καταστρέψει μέ τάς ά-
πάτας τού.
Τό τραγικον τέλος
Καί πράγματι αί συνθήκαι υπό Ι λώσεΐί πρός την
νς οποίας ευρέθη ό ψευδομαρκή- -*<βνησιν, σχετν- σιοςι ένίσχυσαν την ιδέαν περί έγ- κώς μέ τό είσόδη- /.λήματος. Είς τό φέρετρον υπήρ¬ χεν ί'/2 πτώμα σκεπασμένον μέ Ινα ύπίκάμισον. Τό σώμα δέν έπαρουσί- αζεν ϊχνη κακώσεων, άλλά τό πρό¬ σωπον, συνεσπασμένον φρικωδώς, έπρόδιδε καθαρά την άπερίγραπτον "αγωνίαν, ή όποία είχε προηγηθή τοΰ θανάτου. Ό θάνατος δέν ωφείλετο είς άσφυξίαν, διότι τό θΰμα τό οποί¬ ον «ίχε ναρκωθή διά χλωροφορμίου είχεν είς τό στάμα τού Ινα σωλήνα, ό οποίος έπεκοινώνε: μέ την έξωτε- ρικήν ατμόσφαιραν. Ό τυχοδιώκτης συνεπώς είχεν άιποθάνει €ραδέως «πό την πείναν καί άπό την απόγνω¬ σιν, μέ πλήρη συναίσθησιν τού μαρ- τορικοΰ τού τέλους. Οί ΐατροδικα- σταί «σχηματίσαν τ%ν εντύπωσιν,' ότι ή άγωνία διήρκεσεν επί τέσσα-' ρας ημέρας. ^ ! Ή άστυνομία ενήργησε δραστηψί-1 ως διά την εξιχνίασιν τοΰ σκοτεινοΰ τούτου μυστήριον καί την φοράν ταύ¬ την ηϋτύχησε νά συγκεντρώση- εγ¬ καίρως θετικάς πληροφορίας; τόσον ι περί τοΰ θύματος, όσον καί περί | τής υποθέσεως. -^ Εγνώσθη έν πρώτοις ότι τό ά- ληθ'.νόν Ονομα τοΰ ψευδομαρκησι'ου ί το Κλεμάν Π ασκάλ καί ότι οδτος μ χ καί άλλοτε δοσοληψίας μέ την δικαιοσύνην. Τω 1924 είχεν όργα- νώσίΐ μίαν τολμηράν ληστρ:-/.ήν α¬ πόπειραν εναντίον ωρισμένων Πα- ρισινων κοσμηματοπωλων, το τεχνα- σμά τού όμως απεκαλύφθη έγκαί- Οί ίππόται τής Όπως άνεφίρςιμεν ανωτέρω, ό Πασκάλ είχεν έτθίαάσει επιστολάς πρός τάς έφημερίϊας %2 τοίις γνω- ηώς τού, αί οποίαι έλεγον τα έξτ:· «Ό μαρκήσιο-. το3 Σαμπωμπέρ ϊνεΐ ταφιόσθη ζών είς τό δάσος Βερνέιν. Αύτην την στιγμήν βά Ιχη ά,Εοθά- νει άχό την πείναν». Ταυτοχρόνως ή μητέρα τού θύματος ελάμβανε μ{! αν επιστολήν, άπό την οποίαν ΐ^λτ. δος». Ειδοποιείτο έπίσης νά μετα¬ βή είς τόν σιδηροδρομικήν σταθμόν τοΰ Άγίου Λαζάρου καί νά ζητήση άπό τό τμήμα άπο—«υών ί^3 δέμα τό οποίον περιείχε τα ένδύματα το] Λζϋ της. Πράγματι, ηχυρία Π ασκάλ σ^- οδευθζ^^}-άπό δύο φίλους τού τ^'/ο- διώκτου έπήγεν'είς τόν σ:δηρο5ρο- μικόν σταθμόν καί παρέλαβε αίαν ελάμβανεν είς την ^.τ,-ίρα τού ότι οί <(Ίππόται τής Θίμιδος» διά λό¬ γοις εκδικήσεως ήθελαν νά τόν έξ- οντώσουν, την παρεκάλει δέ νά μή λυπηθή διά τόν θάνατόν τού. Οί δύο φίλοι τού δέν επίστευσαν τό πε¬ ριεχόμενον τής έπιστολής καί ΰ—ε- Οεσαν ότ: έποόκειτο περί ^άραας. Τή·/ 3ϊ·.ν Όκτωδρίου όμως έλαβαν την άνωνομον επιστολήν ή όποία έ¬ λεγεν ότι ό Π ασκάλ είχε ταφή ζωντανός, άφού προηγουμένως εί¬ χεν υποστή σκληρά δασανιστήρυ. Οί δύο «ίλοι ά-εφάσισαν τότε νά ανακοίνωσιν την επιστολήν είς την σύνταξιν τής μεγάλης Παρισινής έφτχιερίδος «Ματέν»· καί ή εκπλη- ςίς των υπήρξε μεγάλη δταν εμαθαν ότι παρομοία έπ:στολή είχε ληφθή καί υπό τής ανωτέρω εφημερίδος. Ή σύνταξις τής «Ματέν» τΛδϊ- μίαν ·σημασίαν εδωσεν είς την ιστο¬ ρίαν των «Ίπποτών τής #έμ'.δος>.
'ΕΛεώρη^σε τό περιεχόμενον τής έπι-
στολής ώς φάρσαν άναξίτ^ προσο-
χής. Τότβ. ό ενας έκ των δύο φί-
λων τοΰ Π ασκάλ απεφάσισε νά ει¬
δοποιηθη- την αστυνομίαν.
Τα οτζεδια τού τυχοδιώ-
■κτου.
Έκ των άνίτκρίσεων διεπιστώθη
ότι ό ψευδομαρκήσιος μετά την ε-
ξοδόν τού άπό τάς. ιρ'ΛαηΛς, απε¬
φάσισε νά ίίρύσγι μίοτ^ έκδοτικήν
εταιρείαν. Πρός τόν <τκοπόν τούτον νύκτα τής 30ής Σεπτεμβ-ρίου ό Ντυρό καί ό Πασκάλ μετέβησαν είς τό δάσος καί εσκαψαν τόν τά¬ φον. Την επομένην νύκτα μετέφερον τό φέρετρον καί έγινεν ό ένταφια- σμός. Ό Ντυρο εφρόντισε νά τοπο¬ θετηθή τόν σωλήνα, ό οποίος θά τόν έβόήθει νά άνανεών^ τόν άέρα. Την ρως και συνελήφθη.^ ΑκίΛοοΘως οί- ,„ ± χώ . ^ ^,χ^, έ έπραξε διαφόρους απατας: 3ι? τ^,Πασχάλ είπεν είς τόν φίλον το^· ^ακισθη. Απο τας , ίΛίί, ^^.«,γ. >.ίχ„,. -ρ- ;„&,„
και ε.φ>λακισοη. υπο τας ; ((·τ^
φυλακάς; μάλιστα: είχεν έξέλθει πρό '
·?
τριών μηνων. ^ πομένην ό Ντυρό βπήγε επάνω άπό
Ή έξήγηοις τής τραγ<ΰ- τ£ν τ(ίφΟν %3 εκάλεσε μεγαλοφώ- , νως τόν φίλον τού. Δέν έλαβεν ό- την τραγικήν τα^ην σκηνοβεσιαν,'νατο νά μείνη θαμμενος επι τρείς Ό Ντυρό, αναμενόμενος, •/.ατέθε-1 ημέρας. Άπό τάς εφημερίδας έπλη- (»τεν ότ,ι ό Πασκάλ είχεν άποφασίσει ' ροφορήθην, μέ έκπληξιν μου, τόν .νά δημοσιεύσγ; τα άπΐμνημονεύμάτά -ίαγίκόν θάνατόν τ«υ». (,του. είς τ* όποία άφηγεΐτο όλα τα, Ό Ντυρό προσέθεσεν, ότι κατ' χαρακτηριστικά έπεισόδια τοΰ τυχο-' εντολήν τού φίλου τού &χ.ρή#!μν εις ίϊιω/τικοΰ τού 6ίθΛ Διά νά διαφημί-Ίνα έρημικόν μέρος τού δάσους τό ση την έκδοσιν τής αύτοΐίογραιφίας . οτυάρι μέ τό οποίον εσκαψαν τόν ,του εσκέφθη νά έ-ταφιασθή ζών καί "λάκκον καί επέστρεψεν είς τό σπί- ,νά προκαλέση θόρυβον γύρω άπό τό τ: τού, χωρΐς νά σκεφθή ότι ή 6οή- όνομά τού. Καί 3έν ήργησε νά ·θέ- Θειά τού θά είχβ τόσον ό1ε^ρί2ς συ- ί εέλ ό έδο ί Τή έ παρέδωσεν είς; τόν Ντορό μίαν άλ¬ λην επιστολήν, είς την οποίαν ελεγβ τα εξής: «Άγαπητέ Πέτρο^προτοΰ έκτελέσω την μεγάλην ταύτην α¬ πόφασιν, σο£ γράφω την παρούσαν μου δι»νά σοΰ δώσω τάς τελευταίας μου όδηγίας. Ή πρώτη καί ή σπο>
δαιοτέρα άπό όλας είναι ότι πρέ-
πει νά τηρήσης απολύτως μυστικόν
τόν ένταφιασμόν μου. Ή δευτέρα εί¬
ναι Οτι πρέπει νά έχης θάρρος καί
υπομονήν. Τίποτε άπό όσα εχάσαμεν
<~ είς εκτέλεσιν τό Έί ί Ι σχέδιον λί τού. νεπεία**-. Τή> επομένην ό ίδιος άπέ-
•Ένοιχίασε μίαν Ιχαολιν πλησίον τοο στεΐλεν εις τάς εφημερίδας καί είς
ϊάσο.»ς Βερνέϊγ καί τ,-γίρσ.τν) δλα ίιάφορα πρόσωπα τάς άνων'(Αθος
τα άπαραίτητα ύλικά δτά την κα-, επιστολάς, τάς οποίας ειχε προετο:-
τασ/.ευήν τού φερέτρου. "Οταν έτε-^άσει ό Π ασκάλ διά νά προκαλέση
λείωσεν ή έργασία τού, έκαμε ν.αί -ήν προσοχήν τού κο-νοΰ.
ι ε ι* ϊ ---,---
τάς σχετικάς δοκιμάς, άπό τάς ό-
*οί·/ς «μειν«ν τκ^νοποιηυ.ένος. Την
ρχ
Ή διαθήκη τού θύματος
Ό Π ασκάλ, προτο3 έντίίΐαθ
Η ΙΙιολίν Φρίντεριχ, ήδοποιός τοΓ'
δέν είναι έγκληματικόν. Όταν θά
άπομακρυνθής άπό τό δάσος προσπά-
Θησε νά άποφύγης κάθε επεισόδιον,
όμιλοΰντος κινηιιοτογρόφου. τόν έπίρίμενεν
τό οποίον ημπορεί νά μίς προδώστ).
Σοΰ άναθέτω νά πάρης την γραφο¬
μηχανήν μου καί όλα τα πράγματα,
τα 'όποΐα μοΰ άνήκουν: μίαν μπλοΰ-
ζαν, ί,^α λεξικόν, Ινα ζευγάρι πα-
πούτσια.
»Φρόντισε επί—ις νά εκτέλεσις
μέ μεγάλην προσοχήν δσα σοΰ είπα
καί συμμορφωθής πιστά μέ τάς ύ-
ποδείξεις μου. Καθησύχασε την μη-
τέρα μου καί βείαίωσέ την δτι δλα
τα πράγματα θά τελειώσουν αίσίως.
Φίλησε την αγαπητήν μου μητέρα
έκ μέρους μου καί πές της ότι σέ
λίγες μέρες θά είμαι καί πάλιν κον-
τά της, διά νά πραγματοποίησίν τό
μεγάλο μου σχέδιον. Σοΰ σφίγνω τό
χέρι καί σοΰ έπαναλαμβάνω ότι όλοι
σας πρ«πει νά Ιχετε εμπιστοσύνην
σ' έμένα. Καλήν άντάμωσιν, ό δικός
σου Κλεμάν».
«'Υστερόγραφον. Σοΰ άφίνω κα'ι την
φωτογραφίαν μου γιά νά την χρησι¬
μοποιήσας είς περίπτωσιν ποΰ θά
την ζητήσο,ιν οί δημοσιογράφοι ή
κανείς άπό τοΰς άντιπροσώπουςι κι-
νηματογραφικών έταιρειών.»
Ό ψευδομαρκήσιος τού Σαμπωμ-
πέρ έσκέπτετο την δόξαν, την στιγ¬
μήν ποΰ έβάδιζε πρό-ς τόν θάνατον.
'Υπελόγιζε θριάμδους συγγραφι-
κούς, ήλπιζε μίαν έπικίρϊή κινη-
ματογραφικήν θέσιν καί δέν έφαν-
τάζετο τό τραγικον τέλος τό οποίον
ματά τού, γνωρίζουσα ότι αύτός ε·.χε
διέλθει βίον περιπετειώδη. Ό Π ασ¬
κάλ είχεν άνακοινώσει τα σχέδια
ί ί Γ
τού καί είς τόν φίλον τού
δάλε, χρώην άεροπόρον. Φαίνεται
ότι ό Λευδομαρκήσιος είχε συγγΐά-
ψει προ καιροΰ μίαν όγκώδη αύτο-
διογραφίαν τού τής οποίας την πώ¬
λησιν διεπρ-αγματεόετο μέ πολλάς
εφημερίδας καί λαίκά περιοδικα.
Ή φήμη τού ώς διεθνοΰς τυχοδιώ-
κτου καί απατεώνος ήτο άρκετά ϊι-
αδεδομένη εις -την Γαλλία-ν καί η
δημοσίευσις ενός τοιούτου Ιργοι» θα
έσημείωνε μεγάλην έκίοτικήν έπ:τ>
"/ιαν·
Ό μαρκ,ήσιος διά νά αυξήση· την
εμπορικήν άξι'τν των άπομνημον&υ-
μάτων τ» απεφάσισε νά προκαλέση
θόρυβον γ^ρω άπό τό όνομά _του.
Κατέστρωσε λοιπόν Ινα πλήρείς
σχέδιον ενεργείας διά τοΰ όποίου,
όπως ήλπιζιε, θά διεφημίζετο το έρ¬
γον τοο. Εδημιούργησε τάς άνω-
νύμους επιστολάς, την μυστηριώδτ]
εταιρείαν των «Ιπποτών τής. <7ε" μιδος», τα δήθεν βασανιστήρΐί, την καταδίκην τού είς θάνατον καί ·»ν ένταφιασμόν τού. Φυσικά είχε λαδε^ι δλα τα προφυλακτικά μέτρα. α άχι μόνον είχε προσθέσει είς το ρντρν» Ινα σωλήνχ;"άλλί, εγνώσθη κατόπιν, είχεν » --- Ι 7 Λ ·, κα: μέ σοκολάτες. Άλλα το πά ι- τήν τελευταίαν καί πλέον δραμί- τικήν σελίδα τή; περιπετειώδονς ιστοριας το».
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ5>— ΚΥΡΙΑΚΗ. Λ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙυΊΑΤΑ ΤΗΣ
Ό θΰρμπαν Φ. Ντόΐτμαν, δστνς απωλεσθη κατά την τελευταίαν από¬
πειραν τού όπως πετάξτ) έκ Νέας_ Γής είς Αγγλίαν, φωτογραφηθείς μέ
τοΰς δύο υίούς τού, ποοτοΰ νά έπτχειρήση την μοιραίαν πτήσιν.
Ό όκταετής βιολιντστής Ροντζιέ- *
οο Ρίκη, έκ Σάν Μπο,οΰνο, Κάλι- ^
φορνίας;, όστις εσχάτως εδωσεν έ-
πιτ·χή σνναυλίαν βιολίου έν Νεα ί Ό Ουρμπαν Φ. Ντάϊτμαν, έκ Μ.-ην.λινγκς, Μοντάνας, όστις επεχείρησε
'ΥθθκΠ. ί. νη ττρτίϊΜΐ ιιηνοΓ τοι» έν Κρπγ Γί^ ριγ ττιν ' Ανν'ίιην
μ, γς, ς, ς
νά πετάξγι μόνος τού έκ Νέας Γής είς την Αγγλίαν.
Ο Τζώζεφ Ρ. Γκροΰντυ, Πρόεδρος τής "Ενώσεως των Έργοστασιαο-
Χω τής Π ενσυλβανίας, ΰιασώτης των ύ·ψηλών τελωνειακών δασμών.
Ό Γή Μπέν Ούή, Κινιζος σπουδαστής τής άεροποριας.
^ "Εδισων, έπιστρέοτων είς την ίν "Οραντξ, Νέας Ίερσέην,
• κατόπιν.των πρός τιμήν τού γενομένων ίορ'ών έν τή Πολι-
τείίΐ Μίτσιγκαν.
Ή κόμησσα κ. νΕΟα Ουαντιγκτων ΓκρηΑν, ή ό.τοία ηύτοκτόνησεν έν Σικάγω διά τόν εοωτα τοϋ άστυφύ-
λακος Τζών Μάγερ, δεξι».
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙυΊΑΤΑ ΤΗΣ
Ό θΰρμπαν Φ. Ντόΐτμαν, δστνς απωλεσθη κατά την τελευταίαν από¬
πειραν τού όπως πετάξτ) έκ Νέας_ Γής είς Αγγλίαν, φωτογραφηθείς μέ
τοΰς δύο υίούς τού, ποοτοΰ νά έπτχειρήση την μοιραίαν πτήσιν.
Ό όκταετής βιολιντστής Ροντζιέ- *
οο Ρίκη, έκ Σάν Μπο,οΰνο, Κάλι- ^
φορνίας;, όστις εσχάτως εδωσεν έ-
πιτ·χή σνναυλίαν βιολίου έν Νεα ί Ό Ουρμπαν Φ. Ντάϊτμαν, έκ Μ.-ην.λινγκς, Μοντάνας, όστις επεχείρησε
'ΥθθκΠ. ί. νη ττρτίϊΜΐ ιιηνοΓ τοι» έν Κρπγ Γί^ ριγ ττιν ' Ανν'ίιην
μ, γς, ς, ς
νά πετάξγι μόνος τού έκ Νέας Γής είς την Αγγλίαν.
Ο Τζώζεφ Ρ. Γκροΰντυ, Πρόεδρος τής "Ενώσεως των Έργοστασιαο-
Χω τής Π ενσυλβανίας, ΰιασώτης των ύ·ψηλών τελωνειακών δασμών.
Ό Γή Μπέν Ούή, Κινιζος σπουδαστής τής άεροποριας.
^ "Εδισων, έπιστρέοτων είς την ίν "Οραντξ, Νέας Ίερσέην,
• κατόπιν.των πρός τιμήν τού γενομένων ίορ'ών έν τή Πολι-
τείίΐ Μίτσιγκαν.
Ή κόμησσα κ. νΕΟα Ουαντιγκτων ΓκρηΑν, ή ό.τοία ηύτοκτόνησεν έν Σικάγω διά τόν εοωτα τοϋ άστυφύ-
λακος Τζών Μάγερ, δεξι».
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΙΤΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΜΊΑ
ΟΙ ΝΕΟί
Ε Ο Ι
ΔΙΗΓΉΜΑ ΤΟΥ Π.ΕΡ Γν,ΙΛ
— Τής προάλλες εΐπα στόν φί-
Κο μόν Π αρτοννώ, τόν έξερευνητή,
δέν ξέρω σέ ποία κάλι των Ίνδι-
ών, οί Μουσονλμάνοι ήρχισαν νά
ντνπιώνται μέ τούς πιστούς τοΰ
Βράχμα, τοϋ Βισνοΰ, τοΰ Σί6α,
τοΰ Γκανέσα καί άλλον θεών.
— Τό ξενρω, απήντησεν ό Π αρ
τοννώ. Οί Ίνδονϊσταί ήρχισαν
πρώτοι. Τα κατάψεραν νά βάλονν
Ενα γονροϋνα μέσα σ' ενα μουσουλ-
μανικό τζαμί. Γιά σκέψον, ενα γο«
ροΰντ! Τό τζαμί εξεδηλώθη! Τότε
οί Μουσονλμάνοι έσκότωσαν μίαν
ίε.ρή άγελάδα. Γιά σκέψον μίαν
άγελάδα!... Αύτοι οί άν&ρωποι
δέν θά σννεννοηθοΰν ποτέ μετα¬
ξύ των επί των σινμπαθητικών καί
άντιπαθη,τικών ζώων. .. Κ' επειτα
ά^τ}?^αγωθηκαν. . . Τόσο τό καλ-|
λίτρρο γιά τούς "Αγγλσυς.
— Τόσο τό καλλίτερο γιά τού;
* Αγγλους; -
— Θά επρεπε νά καταλαοαίντνς
γρηγορώτερα! Άς δούμε λοιπόν.
Έν όσω θά ύπάρχονν στάς Ίνδίας
οί πιστοί τοϋ Βεάχμα, καθώς λές,
καί οί Μονσουλμάνοι δέν θά συνεν
νοηθοΰν ώς πρός τα ζώα, εάν άξί-
ζουν την λατρείαν τους, οί "Αγγλοι
οέν εχουν νά φοοηιδΌϋν τίποτε.
Άρκεϊ ενα; χωροψύλακας γιά νά
εμποδίση, τούς γενναίους αύτούς
νά φθάσουν στά άκρα. . . Κ' επει¬
τα ύπάρχονν οί φατρίες...
— Οί φατρίες;
— Δέν ξεύρεις τί έστι φατρία;
Ύπάρχονν χιλιάδε; όλόκληρες στάς
Ίνδίας. Λοιπόν.
— Λοιπόν;
— Λοιπόν θά δίρ. . . 'Εγνώρι-
σα στό Μαδράς ενα μπαμπον. "Ε¬
νας μπαμπού δέ δέν είναι καμμιά
μαϊμοϋ, καθώς θά μπ,ορούσες νά
πιστεύσης, λόγω τής σννωννμίας;
μέ τούς- μπαμπουΐνονς. Είναι ενας
ίθαγενής Ίνδός. Βεγγαλέζο;, Τα-
μούλ, Μαχράτ ή Σίχς, κάθε Ίνδό;
τέλο; πάντων ποΰ έσπούδασε σάν
Εύρωπαΐος, μιλεΐ Άγγλικά, έδιάβα
σε Σπενσερ καί Στούαρτ Μίλ, κα¬
θώς έσύ κ' έγώ, ή καλλίτερα άπό
σένα κι' άπό μενά καί ποΰ ή Αυ¬
τού Μεγαλειότης ό ΑύτοκράταΚ'
των Ίνδιαιν καί Βασιλεύς τής Με-
γάλης Βρετανίας καί των κτήσε-
ων, δπου δέν βασιλεύει ό ηλιος, ηύ-
οόκησε νά τοΰ δώση μιά θέσι γρα-
φεως σέ μίαν άπό τής Διοικήσεις...
Ό μπαμποΰ μόν, λοιπόν, δέν ε-
λεγε πολλές άνοησίες, σέ βεβαιοί,
κκόμα καί δταν μιλοϋσε γιάτά πράγ
ματα καί τούς θεσμούς τής Εύρώ-
πης. 'Επίτρεψέ μου μάλιστα νά 6-
μολογήσω ότι ελεγε λιγώτερες καί
άπό δσες λές έσύ, δταν μιλής γιά
τα πράγματα καί της συνηθειες
Τό μέγα Άγγλικόόν πηδαλιουχούμενον άερόστατον «Κ—101» κατά την δοκιμαστικήν .-ττήσίν τού έκ Κάρντιγκτων είς Λονδίνον.
τσι είναι, φίλε μου! Πρέπει νά το-
ποθετηθήται κανεί; σέ μιά τέτοια
συγκριτική σκοπιά, δταν μιλτ) γιά
πράγματα ποϋ ξεύρει μόνον άπό
άναγνώσεις ή άφηγήσεις. 'Έχω δέ
την πεποίθησι, ότι ημπορεί κάλλι-
στα νά λέγη ν.ανείς δλακεϊες, χωρί;
νά είναι 6λάκας. Εύτνχώς!
«Ό μπαμπού μου πρσεΐπε τό τέ-
Ίνδίας. Μεταξύ ολων των λόγων
ποΰ μοΰ παρέθε<ΐε καί πού μπορεΐς νά φαντασθής πολύ εΰκολα, προ¬ σέθεσε κ' ενα άλλον, ποϋ μοΰ έκα¬ μεν (εξαιρετικήν εντύπωσιν. Μοΰ είπε: — Είμεθα τριακόσια έκατομμΰ- ρια καί οί "Αγγλοι είναι διακόσιες χιλιάδες. Δέν εχουμε κάν άνάγκη νά έπαναστατήσωμεν, άρκεϊ νά πανσωμεν νά τούς ύπακούωμεν. Τί θάκαναν, σάς παρακαλώ, σέ μιά τέτοια περίπτωσι; Αύτό μοΰ φάνηκε άκαταμάχητο, λογικό. Καί τοϋ τό εΐπα. Αυτή ή ό- μολογία μου τόν έκολάκευσε. Καί τής Άσίας καί της Άφρικής. "Ε- Ι'πειτα, ήμεϊς οί Γάλλοι δέν εχουμε την πρόληψτ τοΰ χρώματος. Τοΰ μιλοΰσα άπροσποίητα καί μέ είλι- κρίνεια, σάν νά ίγταν λευκός. Καί δέν ενρισκα, πράγματι, καμμιά δι- αφορά. Κι' αύτός ήταν ό λόγο; ποϋ κέρδισα ϊήίν φ*λία καί την έμπι- στοσύνη τον. — 'Εάν ή έντιμότης σας θέ¬ λη νά μέ συνοδεύση αυρ· όν, μοΰ εί¬ πε, στήν ταράτσα τοϋ διοικητικοΰ μεγαρον, θά μπορέσετε νά παρα- κολουθήσετε μιά μυστική τελετή, ποΰ θά κάμωηε γιά πρώτη φορά δλοι οί μπαμποΰ τής οΐκονομικής ε- φορείας τοΰ Μαδράς. Φαντάζεσαι, βεβαία, ότι αύτό μ' ίνδιέφερε. Είχα την ίδέα δτι -θά πά ρηκολούθονν λειτουργικάς μνστα- γωγίας, ίερούς χορούς ή επί τέ- λονς, καμμιά (τυνωμοσία. 'Επήγα στήν ώρα μου. Εύρήκα συγκεντο μένους στήν ταράτσα, κάτω άπό Ινα ήλιο ποϋ εκαιε, καμμιά έξην- ταριά άπ' αύτσί'ς τού; μπαμπού, δ?.ους έφορειακούς ύπαλληλου;, ντυ μένονς εύρωπαϊκά μέ μιά χάρι, φί- λε μου!. .. Εάν δέν ήταν τό χρώ- μα τή; έπιδερμίδος, θά τού; έξε- λάμ'&ανες δι' ύπαλλή/.ου; διοικητι- κοί·; τοΰ Παρισιοΰ ή τοϋ Λονδί¬ νον άπό τού; πειό σίκ. Ό μπαμποΰ μόν, κθώ; μοΰ φάνηκε, έ'παιζε τόν σπουδαιότερο ρόλο στήν τελετή. Σάν νδταν ποντίφηξ η κάτι τέτοιο περίπον. Ένα; έκ των σνναδέί.- φων τον, ό οποίος εΐχε μεταβληθή" χάρ.ν τής τελετής, είς άν.4λουθόν τού, εφερε μέ εύλάβεια στήν τα-,οΰσιας^ γενετείρας των φαινομε- ρατσα και μέ πβλλές προφνλάξεις νων. Έν πάση. περιπτώσει, άφιε- κάτι μυστηριώδη άντικείμενα, μυ- ρώνοντες είς την θυσίαν αύτά τσ στηριωδώς κρνμμένα μεσα σ' Ενα δπλα μας, έοάλαμε μέσα σ' αύτά κατάλευκο πέπλο. Μοΰ εφάνηκαν [να ν.ομμάτι της. πολύ έλαφρά. "Ενας άλ/.ος τόν ά-1 'Εννοεϊται δτι δέν έπείσθίίν. κολουθοϋσε, κοατώντας στά χέρια | — Άλλά γιά ποιό λόγο; τόν ή¬ του μέ μεγάλο σεβασμό, κάτι πολν ρώτησα. Καί σέ τί θά έξυπηρετη- βαρύτερο, καθώς (ΐοϋ φάνηκε, Ιθήτε άν ή γραφομηχανή, οί πέννες κρνμμένο ε.τίσης μέσα σ' ενα κατά-, καί τάτκα>Λμάρι σας γϊνουν*''θεοί;
λευκο πέτύχ>. Δέν νπάρχει κα^ιμιά απολύτως ά-
"Ολο; ό κόσμο; έγονάτισε καί έ- νάγκη!
προσκννησε. Σκέςρθη,κα άν επρεπε — Ύπάρχει μια πολύ μεγάλη,
νΑ ν/ίνω το ;;διο ή γ^τι παρόμοιο' μού απήντησε μέ μίαν άκλόνητη
ρο άντικείιμενο κ' ΰστερα έκεΐνο
ποΰ εσκέπαζε τα άλλα. Αί' άγαπη-
τέ μου, δέν θα μέ πιστεύστι; : ήταν
μιά γραφομηχανή!
Μιά γραφομηχανή, περιστοιχι-
σμένη άπό δλλους θεούς, μικροτέ-
ρου^ βεβαία, άλλ' δχι λιγώτερο σε-
οαστούς: μια γραφιδσίτήκη, Ινα
καλαμάρι, ενα κομ(.ιάτι γαμαλάστι-
χα. Καί πάλι Λροσκχνησαν μπρο-
στά στά άταίριαστα αύτά εΐδο>
λα, μέ μεγαλείτερη κατάνυςι άπό
πρίν. Καί πάλιν τίρχισαν οί προ-
σευχές καί οί ■ψαλμοί. Ό φίλος μου
δ μπαμποΰ ήρχισε τότε νά λέτ) κάτι,
σάν ιέπΐκλησι, ΰυθισμένος σέ μιά
εκστασι. Μοϋ φάνηκε σάν ναδινε
κάπονον δρ-/ο τούς άσεμνο·; έκεί-
νους θεούς.
Δέν ήπατηθην κα&όλου. Άλλ'
αύτό δέν μέ όοήΊτη,σε καθόλου νά
έννοήσω περί τινος πρόκειται. "Ο-
ταν ή τελετή έτελείωσε, κατε^ήκα-
με, καί ό μπαμποΰ μοΰ εδα>σ£ τής
παρακάτω έξηγησεις:
— Είναι άπαραίττ|το, μοϋ είπε,
σάν νά επρόκειτο γιά τό ατυσικώτε-
ρο πράγμα τοϋ κόσμον, ημείς οί
μπ<ΐμποϋ τής οίκονομικής νπηρε- σία; νάχωμε Ιδιαιτί'ρου; θεούς. 'Κι' αύτοι δέν μπορεΐ ναναι αλλοι άπό τα οργανα τοΰ έόπανγέλματό; μας. Γνωρίζω πολύ καλά ότι δέν είναι, γιά νά λέμε την άλήθεια, θεοί. Εί- μαι ενας μορφωμένός άνθρωπος κ' θ ώ δέ ύά θ ς μ εχω πεισθτί ί έό ή ρς ύπάρχονν θε¬ ί χ ί ς ρχ οί, έκτό; τή; οχϋτΛας καί άγνώστσυ Τύ άτμύπ).οιο·ν «Αΰτοκράτειρα τοϋ Καναδά», τό οποίον έξώκειλεν εΐί τα πα- να κανω μοΰ έγνεψε, νά μείνω δρθιος. "Η- τ% οίκονομικής υπηρεσίας θά μπο- μουν ενας άπ/Λϋς θεατής. "Ηρχι- ρέσοινμε νά οημιονργηοχομε μίαν Λ!Γ*ν τηΓ./τΓΐ«Γ- .ι^·1!..^^^ ~.~ Χ------Ι ~ ? - £ Ο" Ι. Αί, κ' ϋστερα; •— ΑΓ τότε, δλοι ημείς οί μπα- ς ς ής Ηρχι σαν προσενχές, ·ψαλμούς καί ασμα- τα. Οί σΐκμμετέχοντες στήν τελετή έφαίνοντο πολύ ιητγκινημενοι, τό¬ ΰ ' έώ ΰθ οά)ια τής Βρετανικής Κολοιι6ίας. Οί έπιβάται εσώθησαν. σο ποΰ κ' έγώ παρεσύρθην στό τέ- λος, σάν νά βρισκόμονν σέ καμμιά μαγική σ·/.ψί. Τέλος άνεσήαωσαν τό πέπλο, ποϋ εσκέπαζε τό βαούτε- α Ι ημς μ μποΰ δέν θά παντρε<ώμεθα παρά κορίτσια άλλων μπαμποΰ μόνον. Θά τρώμε πειά μεταξύ μας. Μέ κανένα ά?Λσν. Ή τροψή των ίίλ- λων αίρέσεων, κι' αύτά άν.όαη τ4 δοχεϊα, ποΰ ήταν μέσα, θά γίνουν σέ μάς μισητά. — Καί ποιό θά είναι τό νΐίθδο; σας. — Π ρέπει, έπεμεινρ αέ .τείσμ(ΐ, πρέπει νά σχηματίσωμε μίαν αί- ρεσιν. "Αν δέν γίνη αύτό είμεθα χαμένχ>:!
" — Καί ετσι θά είσθε χωρισμί-
νοι γιά πάντα μέ τούς άλλον; Ίν-
δούς, χωρκτμένους πάλιν σέ χ&ιες
φατρίε; τόσο χωρισμένεζ. *&> ,
είναι άδύνατη μιά έπαφή, δσο ά-
δύΛ'ατη είναι ή συντροφιά τού μ£ρ-
μηγκιοΰ μέ τόν έλέφσ.ντα. Κι' ακο·
μη πειό πολύ, γιατί τό μερμήΥ,
δέν θαΰρισκε καμμιά δυσκολία να
<τ/αρ<ραλώστ] στόν Βέφανια ή νά φάη τα Λΐήχ'ουλά του.^ Καί τό 6οι- σκετε αύτό έπιθνμψό; —· Είναι, άνάγκη νά γίνη! Ε»1" νέλαβε. — Άλλά πητέ μόν λοιπόν, εάν είσθε δλοι μιαροί ό ενας γιά τόν ιϋ· λο, τόσο ποΰ νά μή τρώτε μαζύ, νι μην εγγίζεσθε, τί ·θ' άπογίνοΐ'ν » ίστορίες σας γιά τήτν καθολική^μη1 φοφορία, την δηαοκρατία καί Ίνδικό κοινοτ3ούλιο; — Αύτά δέν έ'χουν καμμιά (τ σι! Είπε μέ πεϊσμα. Έγώ δμως, συνεπερανε ό Π«?- τουνώ, έξηκολονθησα νά πιστενω ότι δλα αύτά εΐχαν σχέο-ι -/.αί μ£Υα' λη μάλιστα. Κ' έκτοτε, δσε; ϊ^· ρές μιλοϋν γιά την άνεξαρτη<*ια των Ίνδιών, μένω σκεπτικός! ΡΙΕΚΚ.Ε ΜΙΙΛΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ Ο "Αμα μ.-τή κανένας στήν μου, οποίος καί νάναι, (αύτό ΐ^ ρει;) λέω στή σκλάβα μου: «Ίδίί ώμορφάνθρωπος!» καί πόσο είναι ί τυχής μιά έταίοα! Τόν λέω "Αδωνι, "Αρη, κατά τό προσωπό τού, ή γέροντα Θαλασσών, αν τα μαλλιά τού είναι ο- σημένια. Καΐ τότεςποία ύπερη(Γ«ν£Ι γι άττΥν άλαφρόμυαλη νειότη. «*Α! λέω, δν δέν ζχα αι·ρ«> ^
πληρώσω τόν άνθοπώλη μου και
χρυσό μοί·, πόσο θάθελα νά τού «
Δέν θέλω τό χρυσάφι σου: Είμ«ι
σκλάβα ή 6αλαντωμ«νη!>
"Επειτα δταν ξανακλείση τα
τσα τού κάτω άπά τοΰς ώμου»
6λέπω ίνα βαρκάρη τού λιμανιου
περν^ σά μία θεία είκόνα. ?*α]
στόν εναστρο ούρανό των
6λεφάρ<ι)ν μο*.
ΙΤΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΜΊΑ
ΟΙ ΝΕΟί
Ε Ο Ι
ΔΙΗΓΉΜΑ ΤΟΥ Π.ΕΡ Γν,ΙΛ
— Τής προάλλες εΐπα στόν φί-
Κο μόν Π αρτοννώ, τόν έξερευνητή,
δέν ξέρω σέ ποία κάλι των Ίνδι-
ών, οί Μουσονλμάνοι ήρχισαν νά
ντνπιώνται μέ τούς πιστούς τοΰ
Βράχμα, τοϋ Βισνοΰ, τοΰ Σί6α,
τοΰ Γκανέσα καί άλλον θεών.
— Τό ξενρω, απήντησεν ό Π αρ
τοννώ. Οί Ίνδονϊσταί ήρχισαν
πρώτοι. Τα κατάψεραν νά βάλονν
Ενα γονροϋνα μέσα σ' ενα μουσουλ-
μανικό τζαμί. Γιά σκέψον, ενα γο«
ροΰντ! Τό τζαμί εξεδηλώθη! Τότε
οί Μουσονλμάνοι έσκότωσαν μίαν
ίε.ρή άγελάδα. Γιά σκέψον μίαν
άγελάδα!... Αύτοι οί άν&ρωποι
δέν θά σννεννοηθοΰν ποτέ μετα¬
ξύ των επί των σινμπαθητικών καί
άντιπαθη,τικών ζώων. .. Κ' επειτα
ά^τ}?^αγωθηκαν. . . Τόσο τό καλ-|
λίτρρο γιά τούς "Αγγλσυς.
— Τόσο τό καλλίτερο γιά τού;
* Αγγλους; -
— Θά επρεπε νά καταλαοαίντνς
γρηγορώτερα! Άς δούμε λοιπόν.
Έν όσω θά ύπάρχονν στάς Ίνδίας
οί πιστοί τοϋ Βεάχμα, καθώς λές,
καί οί Μονσουλμάνοι δέν θά συνεν
νοηθοΰν ώς πρός τα ζώα, εάν άξί-
ζουν την λατρείαν τους, οί "Αγγλοι
οέν εχουν νά φοοηιδΌϋν τίποτε.
Άρκεϊ ενα; χωροψύλακας γιά νά
εμποδίση, τούς γενναίους αύτούς
νά φθάσουν στά άκρα. . . Κ' επει¬
τα ύπάρχονν οί φατρίες...
— Οί φατρίες;
— Δέν ξεύρεις τί έστι φατρία;
Ύπάρχονν χιλιάδε; όλόκληρες στάς
Ίνδίας. Λοιπόν.
— Λοιπόν;
— Λοιπόν θά δίρ. . . 'Εγνώρι-
σα στό Μαδράς ενα μπαμπον. "Ε¬
νας μπαμπού δέ δέν είναι καμμιά
μαϊμοϋ, καθώς θά μπ,ορούσες νά
πιστεύσης, λόγω τής σννωννμίας;
μέ τούς- μπαμπουΐνονς. Είναι ενας
ίθαγενής Ίνδός. Βεγγαλέζο;, Τα-
μούλ, Μαχράτ ή Σίχς, κάθε Ίνδό;
τέλο; πάντων ποΰ έσπούδασε σάν
Εύρωπαΐος, μιλεΐ Άγγλικά, έδιάβα
σε Σπενσερ καί Στούαρτ Μίλ, κα¬
θώς έσύ κ' έγώ, ή καλλίτερα άπό
σένα κι' άπό μενά καί ποΰ ή Αυ¬
τού Μεγαλειότης ό ΑύτοκράταΚ'
των Ίνδιαιν καί Βασιλεύς τής Με-
γάλης Βρετανίας καί των κτήσε-
ων, δπου δέν βασιλεύει ό ηλιος, ηύ-
οόκησε νά τοΰ δώση μιά θέσι γρα-
φεως σέ μίαν άπό τής Διοικήσεις...
Ό μπαμποΰ μόν, λοιπόν, δέν ε-
λεγε πολλές άνοησίες, σέ βεβαιοί,
κκόμα καί δταν μιλοϋσε γιάτά πράγ
ματα καί τούς θεσμούς τής Εύρώ-
πης. 'Επίτρεψέ μου μάλιστα νά 6-
μολογήσω ότι ελεγε λιγώτερες καί
άπό δσες λές έσύ, δταν μιλής γιά
τα πράγματα καί της συνηθειες
Τό μέγα Άγγλικόόν πηδαλιουχούμενον άερόστατον «Κ—101» κατά την δοκιμαστικήν .-ττήσίν τού έκ Κάρντιγκτων είς Λονδίνον.
τσι είναι, φίλε μου! Πρέπει νά το-
ποθετηθήται κανεί; σέ μιά τέτοια
συγκριτική σκοπιά, δταν μιλτ) γιά
πράγματα ποϋ ξεύρει μόνον άπό
άναγνώσεις ή άφηγήσεις. 'Έχω δέ
την πεποίθησι, ότι ημπορεί κάλλι-
στα νά λέγη ν.ανείς δλακεϊες, χωρί;
νά είναι 6λάκας. Εύτνχώς!
«Ό μπαμπού μου πρσεΐπε τό τέ-
Ίνδίας. Μεταξύ ολων των λόγων
ποΰ μοΰ παρέθε<ΐε καί πού μπορεΐς νά φαντασθής πολύ εΰκολα, προ¬ σέθεσε κ' ενα άλλον, ποϋ μοΰ έκα¬ μεν (εξαιρετικήν εντύπωσιν. Μοΰ είπε: — Είμεθα τριακόσια έκατομμΰ- ρια καί οί "Αγγλοι είναι διακόσιες χιλιάδες. Δέν εχουμε κάν άνάγκη νά έπαναστατήσωμεν, άρκεϊ νά πανσωμεν νά τούς ύπακούωμεν. Τί θάκαναν, σάς παρακαλώ, σέ μιά τέτοια περίπτωσι; Αύτό μοΰ φάνηκε άκαταμάχητο, λογικό. Καί τοϋ τό εΐπα. Αυτή ή ό- μολογία μου τόν έκολάκευσε. Καί τής Άσίας καί της Άφρικής. "Ε- Ι'πειτα, ήμεϊς οί Γάλλοι δέν εχουμε την πρόληψτ τοΰ χρώματος. Τοΰ μιλοΰσα άπροσποίητα καί μέ είλι- κρίνεια, σάν νά ίγταν λευκός. Καί δέν ενρισκα, πράγματι, καμμιά δι- αφορά. Κι' αύτός ήταν ό λόγο; ποϋ κέρδισα ϊήίν φ*λία καί την έμπι- στοσύνη τον. — 'Εάν ή έντιμότης σας θέ¬ λη νά μέ συνοδεύση αυρ· όν, μοΰ εί¬ πε, στήν ταράτσα τοϋ διοικητικοΰ μεγαρον, θά μπορέσετε νά παρα- κολουθήσετε μιά μυστική τελετή, ποΰ θά κάμωηε γιά πρώτη φορά δλοι οί μπαμποΰ τής οΐκονομικής ε- φορείας τοΰ Μαδράς. Φαντάζεσαι, βεβαία, ότι αύτό μ' ίνδιέφερε. Είχα την ίδέα δτι -θά πά ρηκολούθονν λειτουργικάς μνστα- γωγίας, ίερούς χορούς ή επί τέ- λονς, καμμιά (τυνωμοσία. 'Επήγα στήν ώρα μου. Εύρήκα συγκεντο μένους στήν ταράτσα, κάτω άπό Ινα ήλιο ποϋ εκαιε, καμμιά έξην- ταριά άπ' αύτσί'ς τού; μπαμπού, δ?.ους έφορειακούς ύπαλληλου;, ντυ μένονς εύρωπαϊκά μέ μιά χάρι, φί- λε μου!. .. Εάν δέν ήταν τό χρώ- μα τή; έπιδερμίδος, θά τού; έξε- λάμ'&ανες δι' ύπαλλή/.ου; διοικητι- κοί·; τοΰ Παρισιοΰ ή τοϋ Λονδί¬ νον άπό τού; πειό σίκ. Ό μπαμποΰ μόν, κθώ; μοΰ φάνηκε, έ'παιζε τόν σπουδαιότερο ρόλο στήν τελετή. Σάν νδταν ποντίφηξ η κάτι τέτοιο περίπον. Ένα; έκ των σνναδέί.- φων τον, ό οποίος εΐχε μεταβληθή" χάρ.ν τής τελετής, είς άν.4λουθόν τού, εφερε μέ εύλάβεια στήν τα-,οΰσιας^ γενετείρας των φαινομε- ρατσα και μέ πβλλές προφνλάξεις νων. Έν πάση. περιπτώσει, άφιε- κάτι μυστηριώδη άντικείμενα, μυ- ρώνοντες είς την θυσίαν αύτά τσ στηριωδώς κρνμμένα μεσα σ' Ενα δπλα μας, έοάλαμε μέσα σ' αύτά κατάλευκο πέπλο. Μοΰ εφάνηκαν [να ν.ομμάτι της. πολύ έλαφρά. "Ενας άλ/.ος τόν ά-1 'Εννοεϊται δτι δέν έπείσθίίν. κολουθοϋσε, κοατώντας στά χέρια | — Άλλά γιά ποιό λόγο; τόν ή¬ του μέ μεγάλο σεβασμό, κάτι πολν ρώτησα. Καί σέ τί θά έξυπηρετη- βαρύτερο, καθώς (ΐοϋ φάνηκε, Ιθήτε άν ή γραφομηχανή, οί πέννες κρνμμένο ε.τίσης μέσα σ' ενα κατά-, καί τάτκα>Λμάρι σας γϊνουν*''θεοί;
λευκο πέτύχ>. Δέν νπάρχει κα^ιμιά απολύτως ά-
"Ολο; ό κόσμο; έγονάτισε καί έ- νάγκη!
προσκννησε. Σκέςρθη,κα άν επρεπε — Ύπάρχει μια πολύ μεγάλη,
νΑ ν/ίνω το ;;διο ή γ^τι παρόμοιο' μού απήντησε μέ μίαν άκλόνητη
ρο άντικείιμενο κ' ΰστερα έκεΐνο
ποΰ εσκέπαζε τα άλλα. Αί' άγαπη-
τέ μου, δέν θα μέ πιστεύστι; : ήταν
μιά γραφομηχανή!
Μιά γραφομηχανή, περιστοιχι-
σμένη άπό δλλους θεούς, μικροτέ-
ρου^ βεβαία, άλλ' δχι λιγώτερο σε-
οαστούς: μια γραφιδσίτήκη, Ινα
καλαμάρι, ενα κομ(.ιάτι γαμαλάστι-
χα. Καί πάλι Λροσκχνησαν μπρο-
στά στά άταίριαστα αύτά εΐδο>
λα, μέ μεγαλείτερη κατάνυςι άπό
πρίν. Καί πάλιν τίρχισαν οί προ-
σευχές καί οί ■ψαλμοί. Ό φίλος μου
δ μπαμποΰ ήρχισε τότε νά λέτ) κάτι,
σάν ιέπΐκλησι, ΰυθισμένος σέ μιά
εκστασι. Μοϋ φάνηκε σάν ναδινε
κάπονον δρ-/ο τούς άσεμνο·; έκεί-
νους θεούς.
Δέν ήπατηθην κα&όλου. Άλλ'
αύτό δέν μέ όοήΊτη,σε καθόλου νά
έννοήσω περί τινος πρόκειται. "Ο-
ταν ή τελετή έτελείωσε, κατε^ήκα-
με, καί ό μπαμποΰ μοΰ εδα>σ£ τής
παρακάτω έξηγησεις:
— Είναι άπαραίττ|το, μοϋ είπε,
σάν νά επρόκειτο γιά τό ατυσικώτε-
ρο πράγμα τοϋ κόσμον, ημείς οί
μπ<ΐμποϋ τής οίκονομικής νπηρε- σία; νάχωμε Ιδιαιτί'ρου; θεούς. 'Κι' αύτοι δέν μπορεΐ ναναι αλλοι άπό τα οργανα τοΰ έόπανγέλματό; μας. Γνωρίζω πολύ καλά ότι δέν είναι, γιά νά λέμε την άλήθεια, θεοί. Εί- μαι ενας μορφωμένός άνθρωπος κ' θ ώ δέ ύά θ ς μ εχω πεισθτί ί έό ή ρς ύπάρχονν θε¬ ί χ ί ς ρχ οί, έκτό; τή; οχϋτΛας καί άγνώστσυ Τύ άτμύπ).οιο·ν «Αΰτοκράτειρα τοϋ Καναδά», τό οποίον έξώκειλεν εΐί τα πα- να κανω μοΰ έγνεψε, νά μείνω δρθιος. "Η- τ% οίκονομικής υπηρεσίας θά μπο- μουν ενας άπ/Λϋς θεατής. "Ηρχι- ρέσοινμε νά οημιονργηοχομε μίαν Λ!Γ*ν τηΓ./τΓΐ«Γ- .ι^·1!..^^^ ~.~ Χ------Ι ~ ? - £ Ο" Ι. Αί, κ' ϋστερα; •— ΑΓ τότε, δλοι ημείς οί μπα- ς ς ής Ηρχι σαν προσενχές, ·ψαλμούς καί ασμα- τα. Οί σΐκμμετέχοντες στήν τελετή έφαίνοντο πολύ ιητγκινημενοι, τό¬ ΰ ' έώ ΰθ οά)ια τής Βρετανικής Κολοιι6ίας. Οί έπιβάται εσώθησαν. σο ποΰ κ' έγώ παρεσύρθην στό τέ- λος, σάν νά βρισκόμονν σέ καμμιά μαγική σ·/.ψί. Τέλος άνεσήαωσαν τό πέπλο, ποϋ εσκέπαζε τό βαούτε- α Ι ημς μ μποΰ δέν θά παντρε<ώμεθα παρά κορίτσια άλλων μπαμποΰ μόνον. Θά τρώμε πειά μεταξύ μας. Μέ κανένα ά?Λσν. Ή τροψή των ίίλ- λων αίρέσεων, κι' αύτά άν.όαη τ4 δοχεϊα, ποΰ ήταν μέσα, θά γίνουν σέ μάς μισητά. — Καί ποιό θά είναι τό νΐίθδο; σας. — Π ρέπει, έπεμεινρ αέ .τείσμ(ΐ, πρέπει νά σχηματίσωμε μίαν αί- ρεσιν. "Αν δέν γίνη αύτό είμεθα χαμένχ>:!
" — Καί ετσι θά είσθε χωρισμί-
νοι γιά πάντα μέ τούς άλλον; Ίν-
δούς, χωρκτμένους πάλιν σέ χ&ιες
φατρίε; τόσο χωρισμένεζ. *&> ,
είναι άδύνατη μιά έπαφή, δσο ά-
δύΛ'ατη είναι ή συντροφιά τού μ£ρ-
μηγκιοΰ μέ τόν έλέφσ.ντα. Κι' ακο·
μη πειό πολύ, γιατί τό μερμήΥ,
δέν θαΰρισκε καμμιά δυσκολία να
<τ/αρ<ραλώστ] στόν Βέφανια ή νά φάη τα Λΐήχ'ουλά του.^ Καί τό 6οι- σκετε αύτό έπιθνμψό; —· Είναι, άνάγκη νά γίνη! Ε»1" νέλαβε. — Άλλά πητέ μόν λοιπόν, εάν είσθε δλοι μιαροί ό ενας γιά τόν ιϋ· λο, τόσο ποΰ νά μή τρώτε μαζύ, νι μην εγγίζεσθε, τί ·θ' άπογίνοΐ'ν » ίστορίες σας γιά τήτν καθολική^μη1 φοφορία, την δηαοκρατία καί Ίνδικό κοινοτ3ούλιο; — Αύτά δέν έ'χουν καμμιά (τ σι! Είπε μέ πεϊσμα. Έγώ δμως, συνεπερανε ό Π«?- τουνώ, έξηκολονθησα νά πιστενω ότι δλα αύτά εΐχαν σχέο-ι -/.αί μ£Υα' λη μάλιστα. Κ' έκτοτε, δσε; ϊ^· ρές μιλοϋν γιά την άνεξαρτη<*ια των Ίνδιών, μένω σκεπτικός! ΡΙΕΚΚ.Ε ΜΙΙΛΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ Ο "Αμα μ.-τή κανένας στήν μου, οποίος καί νάναι, (αύτό ΐ^ ρει;) λέω στή σκλάβα μου: «Ίδίί ώμορφάνθρωπος!» καί πόσο είναι ί τυχής μιά έταίοα! Τόν λέω "Αδωνι, "Αρη, κατά τό προσωπό τού, ή γέροντα Θαλασσών, αν τα μαλλιά τού είναι ο- σημένια. Καΐ τότεςποία ύπερη(Γ«ν£Ι γι άττΥν άλαφρόμυαλη νειότη. «*Α! λέω, δν δέν ζχα αι·ρ«> ^
πληρώσω τόν άνθοπώλη μου και
χρυσό μοί·, πόσο θάθελα νά τού «
Δέν θέλω τό χρυσάφι σου: Είμ«ι
σκλάβα ή 6αλαντωμ«νη!>
"Επειτα δταν ξανακλείση τα
τσα τού κάτω άπά τοΰς ώμου»
6λέπω ίνα βαρκάρη τού λιμανιου
περν^ σά μία θεία είκόνα. ?*α]
στόν εναστρο ούρανό των
6λεφάρ<ι)ν μο*.
«ΕΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΠ7ΑΚΗ. 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
1Λ
ΜΙΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΌΝ ΑΙΩΝΑ
Ν ά φαντασθή κανε'ις την έπι-
τής γη? σάν Ενα πηχτο
5ον(1) σέ μιά κρνμμένη φωτία, να
^ποΐ'νται φοΰσκες μεγαλες και
«,/οε; όπως στή μονσταλενρια, ο-
ταν" /οντεύτ) νά πήξη και καπον
.-/.απον νά τινάζεται μιά ςρουσκα
νηλά σάν ροκέττα, νά σκάζτ) ν.αί
λ,α χινρται άπό μέσα ενα πυρινο
ποταμι λάβας. "Επειτα, ξοκρνικά,
>α πα^'ώσουν δλα μονομιάς και
θϋ δ βέ&
,αν
παώ μμ
στερεοποιηθοϋν, δΐτως βρέ&η-
Γκείνη την στιγμή, φοΰσκες,
ρες, σκασίματα, ποταμια λά-
6α; "Ετσι μονάχα μπορεϊ κανείς
ία'έΗηγηθΏ την άφάνταστη ποι-
γιλία αιτοϋ τού ήφαιστειογενοϋς
ίδάφον; της κοιλάδος τοΰ Πονή,
ιγγι'· βρίσκεται στά νοτιανατολικά
τΓι; Κεντρικάς Γαλλίας και άπο-
τρ/ρί ρνα άπό τα γραφικώτερα το-
·,,„ τοΰ δόσμου.
1>σα σ' αυτή την περίεργη κοι-
Μώα στούς προποδας των λόφων
,-ΐοΐ ιιά; θνμίζουν κάπως τα δικά
μας Μετέωρα και πλάϊ σ' ενα πα-
ραιοταμο τοΰ Λουάρ, βρίσκεται
τι- Πουΐ, ή πρωτενονσα τής έπαρ·
/ιςα ι»ε ΐτληθτσμό 21.420 κατοί-
γα Ά/λε μυστήριο. Βρισκόμα-
στε ό/ι τειά στά 1929, άλλά κάμ-
ποσοι·ς αΙώε; πίσω. "Οπως άπο-
ώθ ή ήφαιστειώδης αύ-
αι σχηματίσθττκε τό
τί) τεριοχή χαι σχηματίσθττκε τό
αΛΚ/οτο αύτό σί»μπλεγμα των λό¬
φων έτσι άποκρνσταλλώθηκε μέ¬
σα στά στενά δρομάκια τής πα¬
ληό; πόλης-— τόσο στενά πού τα
δρομά/ια τή; Πλάκας είναι λεω-
φόροι μπροοτά τους—όλόκληοος δ
Ίππασία Νεουορκέζιβν είς τό Σέντραλ Πάοκ τής πόλεως. Ήμπορεϊτε νά τούς ίδητε καθημερινώς, άρκεί νά κάμητε Ινα περίπατον εω; εκει.
τια μέ τέσσαρα και πεντε πατωμα-
τα οεξιά καί άριστερά, πού κλεί-
νουν άπό νωρίς τό φώς της ημέρας
μέ τή; Παναγίε; καί τοΰς Έσταν-
ρωμένονς στής γωναές των τοίχων
σέ κάθε σται»ροδρόμι.
κι' άν δλες οί άκαθαρσϊες
φρ μρ ^η ι^ νΛ £ν δλες ^ άκαθαρσίε;
μεσαίωνα; ό Καθολικο; απο τδν ιων σκοτεινό>ν αυτών <τπιτιών χν- νωνται στό δρόμο—πού άλλον νά χυθοΰν;— τί κι' άν παίζουν τα παιδία μέσα στά σκουπίδια των ίΐον αιωνα και υστερα. Φι·σι/ά ΰπάρχει καί ή καινούρ- •τολι;, μέ τα μεγάλα ξενοδο- για χεΐα >(ιά τοΰς Αμερικανόν: περι-
ηγητά;, ύπάρχουν τα μεγάλα έρ
ρείθρων, στά δήφεν *πεζοδρόαια,
τι κι' άν ζοϋν κι' έργάζωνται άν-
γοστάσια στής δχθε; τοΰ ποταμον,' ίρώπινα πλάσιιατα μέσα στής ά-
νπάρχονν βίλλε; στήν καινούργια
λεωφόρο νίτισμένες σύαφωνα μέ
την τελευταία λέξη τής άρχιτεκτο-
ή; /.αί μέ ολες τή
ή
(παιτησει; τής νγιεινή; καί τοΰ
κοιιφόρ. Ή ζωή δέν μπορεϊ νά
σταματήση. Άλλά δλη αύτη ή νέ- σωμε ν' άναπνεύσωμε ελευθέρα;
ίιΐτρπιππνιι Λπ,ιίι Λ^ι,.',.,ο^-,. ·™·λΑ- "Αν οί άνθρωποι αύτοι είνε εύ-
ωτεριστι-/.ή όρμή
τα ές» άφίνοντας
πρός
άνέπασ/η καΐ
νήλιε; αύτές τράηλε; κι' άναπνέ-
ουν μίαν άτμόσφαιρα τόσο μολιν
σμένη, τόσο βρωμερή, πο<| μάς άναγκάζει νά κρατοΰμε την μϋτη μας ώς ποΰ νά φτάσωμε κανε'να μέρος άνοικτότερο καί νά μπορέ- χαριστημένοΐν όπως φαίνονται, αον,κινητΐ) την καρδιά τοΰ ΙΙονΐ. μέσα στό σκοταδι και τα σκουπίδια την παληα Καθολική πόλη. πον ι τον»ς, γιατί νά στερηθονμε την σέρεται σάν γονατιστί| μπροστάΤ αίσθητική άπόλαυση -τού μά; πα- "Τ"' -~1-- °---------«--*■-------% ? ρεχονν αύτοι οί στρογγυλοι πν'ρ- Άναγεννήσεοΰς, διαβάζοντας τής χρονολογίες τής οικοδομής των σπιτιών απάνω άπό τό ΰπέρθνρο ποΰ τό τολίζει μιά μάκα σειληνοΰ ί| σατύρον ή πολεμισται*; Γιατί νά μή αίσθανθσΰιμε, βλεΛοντας πλάϊ —πλάϊ μιά πόλη τοΰ δεκάτου ε- λτοι» καί μιά τοΰ εΐκοστοΰ αίώνα, την ΊκανοποίΓιση δτι, άν δέν έγί- αμε πολύ ήθικώτεροι, γίναμε τού- Άάγιστο πολΰ πειό παστρικοί άπό τους ίππότες τοΰ Μεσαίωνα; "Αν έπιμένουν οί κάτοικοι τού ΰ Πουΐ νά προτιμοΰν τόν ί δέ ύ ί οτη η « Ρωμανο5υζαντινή έκ- ι?ησία_ τής Παναγίας. Κι' ετσι μποοοΰν νά περιφ'Ιοουν οί περιη- γιταί την περιέργει'ά τους, στ' ά- ν»(φοοι/ά στενοσόκακα μέ τα πα- ληά /αλντερίμια λαί τα 'ψηλά σπί- ρχ γοι των παληών σπιτιών, μέ τα Βυζαντινά δίλοβα καί τρίλοβα πα- ράθνρα μέ τή; χαριτακιένε; κολιο- νίτσε; τονς; Γιατί νά μή ζήσωμε γιά λίγη ό5ρα στήν έπσχή τή; μεσαίωνα κανείς δέν τούς φταίει. Επί τέλονς δέν πεθαίνουν κι' δ- λοι. τα παιδία μάλιστα είναι ρο- δοκόκκινα χάρις στήν νΎΐειν^] θέ¬ ση τοΰ Πουΐ <ΐέ ΰψος 670 ιιέτρων άπό την έπιφάνεια τή; θαλάσ<ττ>;
/αί στό άποί.νμαντινό μεσημβρινό
ήλιο ποΰ στεγνώνει ν.άπου —κά-
που μερι/ά άπό τα δυσώνυμα ν-
γρά ποήύ κνλοΰν ελευθέρα στά στε-
την παλι>ά Καθολική πόλη. πού| τον»ς, γιατί νά στερηθονμε την νορρύμια σχΓματίζοναα; ποταμά-
κια καί παραπόταμα.
Δέν ΐίπορεΐ νά γλντώσΐ] κανείς
ποτέ κανένα μέ την βία άπό την
σωματική, όντε άπό την πνενμα-
τική άποτελμάτωση.
"Ας βνθιστοϋμε λοιπόν τοόρα
στό ρωμαντισμό των παληών δρό-
μων καί άς προχωρήσονμε πρός
την παλι>ά Μητρόπολη. την Έκ-
κλησία τής Παναγίας άκαλουθών-
τα; αύτη την νέα καλόγρηα μέ
τό παράξενο σκούφωμα πού άπ/υώ-
νει απάνω άπό τό κεφάλι τη;, σάν
δυό μεγάλε; λενν^ς φτεροΰγίς.
Φαίνεται βνθισμένη σέ μιά θρη-
σκευτική κατάνυξη, καθώ; άνηφο-
ρίζει τό σκοτειν» δρομάκι πρός
την Έκκληβιά. Δέν στρέφει τα
μάτΐα τη; όντε δεξιά όντε άριστε¬
ρά, Οντε οταν μιά όμάδα άπό νεα-
ρούς δοκ.ίμονς ίεροτμένονς βγαίντ,
άπό τό σεμινάριο καί περνά μπρο-
στά ττν;. Ή λυγερή κορμοστασιά
τους καθώς διαγράφεται μέσα στά
μακρυά στενά τους μαΰρα ράσα
δέν τής ξνπνά άρά γε την νοσταλ-
γία τής ζωής» άπό την όποία την
εχει άποκλείση τό βαρύ χέρι της
έκκλησίας; Τίποτε δέν τό οεϊχνετ.
Καμμιά έξ<οτερική εκδηλώση. Τα ρασοφορεμένα νειάτα προσπερά- σθ/ηκαν χωρί; νά κντταχθοΰν! Μό- νο άμα ξεμάκρνναν, αύθόρμητα διασταυροΐθττκαν κρυφά δυό μαπ- ές. Γιά μιά στιγμή μονάχα. ΊΒνο» σταυρακόπΓμα γιά νά άπομακρυν- θη ό πειρασμός^ καί τίποτε άλλο. ΤΊ νά ύποσχέθηκε δμως αύτη ί| διασταυρωμένη ματιά στής ουο καταδικασμένες νεαρές νπάρξει;; Λέν θά τό μάθη ποτέ κανεί;. Ώστόσο άκολονθώντα; τής λεν- κές φτεροΰγες τής νεα; καλόγρη- ας, φτάνουμε στή δώση τοΰ ναόν τής Παναγίας. "Εχομε καιρό α- κόμη ω; πού νά φθάσωμε στό καθ- αυτό έπίπεδο τοΰ δάπεδον της. Προνωροΰμε, άνεδαίνοντα; πάν- τα, κάτω αΛό θολωτέ; στοές, θαΰ μα καί χάρμα^άρχιτεκτονική;, μέ σειρέ; άτό τόΗα έλαφρά πού πά- :αΰος, τής Σουηδίας, δστις είς ηλικίαν 71 ίτών α,-το/.ανει ις εί; την προσεκτικήν δίαιταν και την εν ι«αι·«ω ζωτΓν :. Χάρις εί; τί)ν προσεκτικήν δίαιταν και την εν ι«αι»«<ΐ) τού. Είναι μανιώδης παίκτης τοΰ τέννις. ρακολουθοΰν άνηφορικά στό άνέ- βασμα τής ΐιλατειάς σκάλας. *Έ- τσι, άφοΰ άνέβουμε δέκα μέτρα απάνω άπό την έπιφάνεια τοΰ δρόμου, ςρτάνουμε ιιπροστά στή μεγαλόπρεπη πρόσοιΐ'η τής έκκλη¬ σίας, νι|·ο>ς 35 μέτρων, πού στη-
ρίζεται μέ τρία τόξα απάνω σέ
Βιζαντινέ; κολώνες μέ περίτεχνα
σ/<αλι<Γμένα κεφαλοκιίλωνα. Ή έκ- κλησία είναι ρνθμοϋ Βυζαντινο— Ι'ωμαικοΰ τοΰ 11ου αίώνο; με μερι/ά ϊΐομμάτΐα πολύ τα?.αιότερα. Μέσα στήν ΐκκλτκτία διά<ρορα πε- ρεκκλήσια ή βωμοί άφιερωμενοι σέ διαφόρους άγίονς, μέ πλάκες άνα9τ)ματικές κολλΓ,μένες στόν τοΐχο, δπον είναι χαραγμένα λό- για εύγνυμο<Γύνης πρό; τόν καλο αγιο πό ύεί(τή)κουσε κάποια παρά- κληση. Παραπέρα. μιά μικρή πορτον- ι/α κρύβει τό θησαυροφΐ'λάκιο, δ- I πον γιά ενα φραγκάκι ενας χλίο- } μός γεροντάκος έκκληοιάρΓς σάς Ι δείχνει ενα κομμάτι άπό τό κρανίο •τοΰ Ίωάννσυ τοΰ Βαπτιστοΰ, την παντούφλα κάποιου αγιον, φιλν- τισένιου; στανρούς καί πλήθο; χρνσοκεντητα άμφια. θαϋμα τέ- χνης. Ή έαΆησία είνε τό κέντρβ μιά; όλόκληρης ίκκλησιαστικής σΐ'νοικίας. Μιά σκάλα έσωτερική την συνδέει μέ τό μοναστήρι των Μετανοονντων, άλττθινό άριστούρ- γηιια Ρωμανοβυζαντινοΰ ρνθαοΰ. μ' ενα γοητεντικοΰ περιστύλιο γύ- ρω άπό μιά αύλή, μ' ενα πηγαδι στή μέση. Μάς θνμίζει Φλωρεν¬ τία τοΰ κουάτρο—τσέντβ, μέ τόν Μπεάιο Άγγέλικο κι' δλες τής ψυχές πού εζησαν μέ την ένατέ- νιση τοΰ θείον καί την νοσταλγίσ; τοΰ ύπερπέραν μέσα στή γαλήνια ποίΓιση των μοναστηριών. · Παρακάτω, ή κατοικία των έ·- πισκόπων τοΰ Πουΐ, τό σεμινάριο κλπ. Άφοΰ θαυμάσωμε τής ώραίες οκαλιστές πόςτες, τή ·θαυμάσια καγκελλωτή θνρα άπό σφνρΓ^.ατη- μένο σίδηρο τον δωδεκάτου αΐώ- ο;, τη; Βνζαντινέ; κολώνες μέ τα πί^γματα ·καί τα άτσ/αλυπτι- κά ζώα, άνεθαίνουμε τό θράχο πού όδτγεϊ <ττήν κορνφή τοΰ λόφου, δπου είναι στημένο τό κολοσσιαΐο άγαλμα τής Παναγίας μέ τό θεΐο Βρέφο;. Τό πελώριο αΐτό άγαλ¬ μα ϊ'χει νψος 16 μέτρα καί στη- ρί'εται απάνω σ' ενα βάθρο έπτά μέτρων υψους. Έχει 6άρος 110 χιλιάδων κιλών, γιατί είναι κάμω¬ με νο άπό τό μέταλλο των κανονι- ών πού εφερε ό Ναπολέων λάφυρα άπό την Σεδαστούπο'λη, τό) 1869. Τό άγαλμα είναι βαμμένο κεραμι- δί κι' άπό μακρυά φαίνεται πώς ι-Τναι πήλινο. Ύπάρχει μιά σκάλα έβωτερική μέ 96 σκαλοπάτια άπό την 6άση ιως την κορυφή τή; κε- φαλή;. Σ' έναν άλλο λόφο παραπέρα ν|·ώνεται ενα άλλο έπίση; κο?.οσ- σιαϊο άγαλμα άπό τσιμέντο, τσΰ Ί(οσί|φ ιιέ τό Χριστό στά χέρια τού. Παρακάτω ό λόγος τοΰ Αγ. Μιχαήλ. "Εχει κανείς ενα πολύ παράξενο καί κάπως δυσάρεστο αίσν^ημα γιά δλονς αύτούς τούς πελώριον.»; άγιον; πού τούς 6ρί- οκεις διαρκώς μποροστά σσι·, ο που κι' άν γυρίση;. Είναι σάν νά σέ^ παρακολονθοΰν δλη την ωρα, δπου κι' άν εΐσαι κι' ο. τι κι' άν νάντ);. 'Επί τέλονς καταντά άδια- /.ρισία. Θέλει κανείς νά μείνη κά- ποτε μόνος, μακρυά άπό την άπό- '/οσμη αύτην συντροφιά! Όλόκληρο; σχεδόν ό γυναικείον πληθχ'σμό; τοΰ Πουΐ πλεκει νταν- τέ7.λε; κοπανέ7.ια. Προ πάντων οί γρηέ;; "Ολες της ώρες τή; ήμέ- ρα;, όπον ύπάρχε* καμμιά μικρή πλατεϊα, στής ανλές, στά πεζοδρό μια, βλέπει κανείς όμάδες άπό », ρηοΰλες, ■χαΆα^ές. νοικαχνρεμέ" νι; μέ τής άσπρες <τκουφέτες τον; Π τούς χρο^ιατιστούς φιόγκου; των· νά πλεκουν την νταντέλλα τοΰ τό¬ πον. ιΚαθι<τμένες σέ χαμηλά σκαμνιά π/ιέκουν άδιάκοπα. Τί κερδίζουν Τιποτένΐα πράγματα. Τής πον- λουν στοΰ; έμπορον; γιά ενα κομ- μάτι ΐτ'ΐομί, άφοΰ καί οί εμποροι τή; μεταπονλονν πάμφθηνα. Ποι ό; φορεΐ τώρα πειά νταντέλλεξ στά ασπρόρρονχα, Ποΰ ό καιρό; πού δέν μποροΰσε νά φαντασθτ| κανεί; Γνροϊκα κοριτσιοΰ ιιέ κάποιες αξι¬ ώσεις άρχοντιά; ή <1πλώς νοικσκι·- (Λχτύνηί; χωρίς γύρους κρεδατιον πουκάμισα, ννχτικά, μπατάκια (!» γαρνιρισμένα μέ άφθονε; νταντέλ- «ς άπό κοπανέλλια. Τώρα σά; τής δίνονν χάρισμα σχεδόν καί δέν τής παίρνετε. Κι' δμως οί γρηές τον Πσνϊ πί^κονν, πλέκονν άπό τό πρωΐ ά);: τό βράδν. Τι άλλο εχονιν νά κά¬ νουν, άφοΰ κονοαλησουν τό πρωΐ στήν άγορά τό καλαθάκι τονςμέ τα 4—5 τυράκΐα τους πού τα έ- τοίμασαν μόνες τους, τα 10—15 ανγονλάκια άπό τής κόττες τους καί τα λίγα φροΰτα τοΰ περιβολι- οΰ τους καί τα ποννΐήσουν; Καθόμαστε σ' ενα άπό τα καφε- νεία τής κεντρικήν πλατείας. Περ ν^ μπροστά μας δ κόσμος πττγαί- νοντας <ττής δουλειές τού ή στόν περίπατό τον. Άπό τής δέκα γν- ναϊκες πού περνοΰν οί όχτώ το»- λάχιστον φοροΰν βαρύ πένθος μέ μακρυές πλερέζες. Τό πράγμα κα¬ ταντά συγκινητικό. Μήπως συνέ- βηκε καμμιά ιέπιδημία τώρα τε¬ λευταία; Άλλά πάλι δλες αύτέ; οί πενθηφοροΰσες είναι τόσο φαι· δρές, τόσο φλΰαρες, τόσο δαμμε νες, πού βεβαία δέν φαίνονται ά- παρηγόρητες. Μαθαίνω τέλος πάν των δτι καί τό βαρύ αύτό πένΒΌς είναι μιάάπό τής ■οΛτνήθειε; τοΐ τόπον καί πώς οί καθώς πρέπει κι·ρίες πρέΛει νά κρατοΰν τό πέν- &ος αύτό γιά πολλά χρόνια. Και άν προσθέση κανεί; καί δλα τό διάφορα τάγματα των παπάοοον καί καλογραίων, ν.αταντα δλόκλΐ] (Σ'Χ'ί·/-·2 εί; την "28ην σελ'ϊα
1Λ
ΜΙΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΌΝ ΑΙΩΝΑ
Ν ά φαντασθή κανε'ις την έπι-
τής γη? σάν Ενα πηχτο
5ον(1) σέ μιά κρνμμένη φωτία, να
^ποΐ'νται φοΰσκες μεγαλες και
«,/οε; όπως στή μονσταλενρια, ο-
ταν" /οντεύτ) νά πήξη και καπον
.-/.απον νά τινάζεται μιά ςρουσκα
νηλά σάν ροκέττα, νά σκάζτ) ν.αί
λ,α χινρται άπό μέσα ενα πυρινο
ποταμι λάβας. "Επειτα, ξοκρνικά,
>α πα^'ώσουν δλα μονομιάς και
θϋ δ βέ&
,αν
παώ μμ
στερεοποιηθοϋν, δΐτως βρέ&η-
Γκείνη την στιγμή, φοΰσκες,
ρες, σκασίματα, ποταμια λά-
6α; "Ετσι μονάχα μπορεϊ κανείς
ία'έΗηγηθΏ την άφάνταστη ποι-
γιλία αιτοϋ τού ήφαιστειογενοϋς
ίδάφον; της κοιλάδος τοΰ Πονή,
ιγγι'· βρίσκεται στά νοτιανατολικά
τΓι; Κεντρικάς Γαλλίας και άπο-
τρ/ρί ρνα άπό τα γραφικώτερα το-
·,,„ τοΰ δόσμου.
1>σα σ' αυτή την περίεργη κοι-
Μώα στούς προποδας των λόφων
,-ΐοΐ ιιά; θνμίζουν κάπως τα δικά
μας Μετέωρα και πλάϊ σ' ενα πα-
ραιοταμο τοΰ Λουάρ, βρίσκεται
τι- Πουΐ, ή πρωτενονσα τής έπαρ·
/ιςα ι»ε ΐτληθτσμό 21.420 κατοί-
γα Ά/λε μυστήριο. Βρισκόμα-
στε ό/ι τειά στά 1929, άλλά κάμ-
ποσοι·ς αΙώε; πίσω. "Οπως άπο-
ώθ ή ήφαιστειώδης αύ-
αι σχηματίσθττκε τό
τί) τεριοχή χαι σχηματίσθττκε τό
αΛΚ/οτο αύτό σί»μπλεγμα των λό¬
φων έτσι άποκρνσταλλώθηκε μέ¬
σα στά στενά δρομάκια τής πα¬
ληό; πόλης-— τόσο στενά πού τα
δρομά/ια τή; Πλάκας είναι λεω-
φόροι μπροοτά τους—όλόκληοος δ
Ίππασία Νεουορκέζιβν είς τό Σέντραλ Πάοκ τής πόλεως. Ήμπορεϊτε νά τούς ίδητε καθημερινώς, άρκεί νά κάμητε Ινα περίπατον εω; εκει.
τια μέ τέσσαρα και πεντε πατωμα-
τα οεξιά καί άριστερά, πού κλεί-
νουν άπό νωρίς τό φώς της ημέρας
μέ τή; Παναγίε; καί τοΰς Έσταν-
ρωμένονς στής γωναές των τοίχων
σέ κάθε σται»ροδρόμι.
κι' άν δλες οί άκαθαρσϊες
φρ μρ ^η ι^ νΛ £ν δλες ^ άκαθαρσίε;
μεσαίωνα; ό Καθολικο; απο τδν ιων σκοτεινό>ν αυτών <τπιτιών χν- νωνται στό δρόμο—πού άλλον νά χυθοΰν;— τί κι' άν παίζουν τα παιδία μέσα στά σκουπίδια των ίΐον αιωνα και υστερα. Φι·σι/ά ΰπάρχει καί ή καινούρ- •τολι;, μέ τα μεγάλα ξενοδο- για χεΐα >(ιά τοΰς Αμερικανόν: περι-
ηγητά;, ύπάρχουν τα μεγάλα έρ
ρείθρων, στά δήφεν *πεζοδρόαια,
τι κι' άν ζοϋν κι' έργάζωνται άν-
γοστάσια στής δχθε; τοΰ ποταμον,' ίρώπινα πλάσιιατα μέσα στής ά-
νπάρχονν βίλλε; στήν καινούργια
λεωφόρο νίτισμένες σύαφωνα μέ
την τελευταία λέξη τής άρχιτεκτο-
ή; /.αί μέ ολες τή
ή
(παιτησει; τής νγιεινή; καί τοΰ
κοιιφόρ. Ή ζωή δέν μπορεϊ νά
σταματήση. Άλλά δλη αύτη ή νέ- σωμε ν' άναπνεύσωμε ελευθέρα;
ίιΐτρπιππνιι Λπ,ιίι Λ^ι,.',.,ο^-,. ·™·λΑ- "Αν οί άνθρωποι αύτοι είνε εύ-
ωτεριστι-/.ή όρμή
τα ές» άφίνοντας
πρός
άνέπασ/η καΐ
νήλιε; αύτές τράηλε; κι' άναπνέ-
ουν μίαν άτμόσφαιρα τόσο μολιν
σμένη, τόσο βρωμερή, πο<| μάς άναγκάζει νά κρατοΰμε την μϋτη μας ώς ποΰ νά φτάσωμε κανε'να μέρος άνοικτότερο καί νά μπορέ- χαριστημένοΐν όπως φαίνονται, αον,κινητΐ) την καρδιά τοΰ ΙΙονΐ. μέσα στό σκοταδι και τα σκουπίδια την παληα Καθολική πόλη. πον ι τον»ς, γιατί νά στερηθονμε την σέρεται σάν γονατιστί| μπροστάΤ αίσθητική άπόλαυση -τού μά; πα- "Τ"' -~1-- °---------«--*■-------% ? ρεχονν αύτοι οί στρογγυλοι πν'ρ- Άναγεννήσεοΰς, διαβάζοντας τής χρονολογίες τής οικοδομής των σπιτιών απάνω άπό τό ΰπέρθνρο ποΰ τό τολίζει μιά μάκα σειληνοΰ ί| σατύρον ή πολεμισται*; Γιατί νά μή αίσθανθσΰιμε, βλεΛοντας πλάϊ —πλάϊ μιά πόλη τοΰ δεκάτου ε- λτοι» καί μιά τοΰ εΐκοστοΰ αίώνα, την ΊκανοποίΓιση δτι, άν δέν έγί- αμε πολύ ήθικώτεροι, γίναμε τού- Άάγιστο πολΰ πειό παστρικοί άπό τους ίππότες τοΰ Μεσαίωνα; "Αν έπιμένουν οί κάτοικοι τού ΰ Πουΐ νά προτιμοΰν τόν ί δέ ύ ί οτη η « Ρωμανο5υζαντινή έκ- ι?ησία_ τής Παναγίας. Κι' ετσι μποοοΰν νά περιφ'Ιοουν οί περιη- γιταί την περιέργει'ά τους, στ' ά- ν»(φοοι/ά στενοσόκακα μέ τα πα- ληά /αλντερίμια λαί τα 'ψηλά σπί- ρχ γοι των παληών σπιτιών, μέ τα Βυζαντινά δίλοβα καί τρίλοβα πα- ράθνρα μέ τή; χαριτακιένε; κολιο- νίτσε; τονς; Γιατί νά μή ζήσωμε γιά λίγη ό5ρα στήν έπσχή τή; μεσαίωνα κανείς δέν τούς φταίει. Επί τέλονς δέν πεθαίνουν κι' δ- λοι. τα παιδία μάλιστα είναι ρο- δοκόκκινα χάρις στήν νΎΐειν^] θέ¬ ση τοΰ Πουΐ <ΐέ ΰψος 670 ιιέτρων άπό την έπιφάνεια τή; θαλάσ<ττ>;
/αί στό άποί.νμαντινό μεσημβρινό
ήλιο ποΰ στεγνώνει ν.άπου —κά-
που μερι/ά άπό τα δυσώνυμα ν-
γρά ποήύ κνλοΰν ελευθέρα στά στε-
την παλι>ά Καθολική πόλη. πού| τον»ς, γιατί νά στερηθονμε την νορρύμια σχΓματίζοναα; ποταμά-
κια καί παραπόταμα.
Δέν ΐίπορεΐ νά γλντώσΐ] κανείς
ποτέ κανένα μέ την βία άπό την
σωματική, όντε άπό την πνενμα-
τική άποτελμάτωση.
"Ας βνθιστοϋμε λοιπόν τοόρα
στό ρωμαντισμό των παληών δρό-
μων καί άς προχωρήσονμε πρός
την παλι>ά Μητρόπολη. την Έκ-
κλησία τής Παναγίας άκαλουθών-
τα; αύτη την νέα καλόγρηα μέ
τό παράξενο σκούφωμα πού άπ/υώ-
νει απάνω άπό τό κεφάλι τη;, σάν
δυό μεγάλε; λενν^ς φτεροΰγίς.
Φαίνεται βνθισμένη σέ μιά θρη-
σκευτική κατάνυξη, καθώ; άνηφο-
ρίζει τό σκοτειν» δρομάκι πρός
την Έκκληβιά. Δέν στρέφει τα
μάτΐα τη; όντε δεξιά όντε άριστε¬
ρά, Οντε οταν μιά όμάδα άπό νεα-
ρούς δοκ.ίμονς ίεροτμένονς βγαίντ,
άπό τό σεμινάριο καί περνά μπρο-
στά ττν;. Ή λυγερή κορμοστασιά
τους καθώς διαγράφεται μέσα στά
μακρυά στενά τους μαΰρα ράσα
δέν τής ξνπνά άρά γε την νοσταλ-
γία τής ζωής» άπό την όποία την
εχει άποκλείση τό βαρύ χέρι της
έκκλησίας; Τίποτε δέν τό οεϊχνετ.
Καμμιά έξ<οτερική εκδηλώση. Τα ρασοφορεμένα νειάτα προσπερά- σθ/ηκαν χωρί; νά κντταχθοΰν! Μό- νο άμα ξεμάκρνναν, αύθόρμητα διασταυροΐθττκαν κρυφά δυό μαπ- ές. Γιά μιά στιγμή μονάχα. ΊΒνο» σταυρακόπΓμα γιά νά άπομακρυν- θη ό πειρασμός^ καί τίποτε άλλο. ΤΊ νά ύποσχέθηκε δμως αύτη ί| διασταυρωμένη ματιά στής ουο καταδικασμένες νεαρές νπάρξει;; Λέν θά τό μάθη ποτέ κανεί;. Ώστόσο άκολονθώντα; τής λεν- κές φτεροΰγες τής νεα; καλόγρη- ας, φτάνουμε στή δώση τοΰ ναόν τής Παναγίας. "Εχομε καιρό α- κόμη ω; πού νά φθάσωμε στό καθ- αυτό έπίπεδο τοΰ δάπεδον της. Προνωροΰμε, άνεδαίνοντα; πάν- τα, κάτω αΛό θολωτέ; στοές, θαΰ μα καί χάρμα^άρχιτεκτονική;, μέ σειρέ; άτό τόΗα έλαφρά πού πά- :αΰος, τής Σουηδίας, δστις είς ηλικίαν 71 ίτών α,-το/.ανει ις εί; την προσεκτικήν δίαιταν και την εν ι«αι·«ω ζωτΓν :. Χάρις εί; τί)ν προσεκτικήν δίαιταν και την εν ι«αι»«<ΐ) τού. Είναι μανιώδης παίκτης τοΰ τέννις. ρακολουθοΰν άνηφορικά στό άνέ- βασμα τής ΐιλατειάς σκάλας. *Έ- τσι, άφοΰ άνέβουμε δέκα μέτρα απάνω άπό την έπιφάνεια τοΰ δρόμου, ςρτάνουμε ιιπροστά στή μεγαλόπρεπη πρόσοιΐ'η τής έκκλη¬ σίας, νι|·ο>ς 35 μέτρων, πού στη-
ρίζεται μέ τρία τόξα απάνω σέ
Βιζαντινέ; κολώνες μέ περίτεχνα
σ/<αλι<Γμένα κεφαλοκιίλωνα. Ή έκ- κλησία είναι ρνθμοϋ Βυζαντινο— Ι'ωμαικοΰ τοΰ 11ου αίώνο; με μερι/ά ϊΐομμάτΐα πολύ τα?.αιότερα. Μέσα στήν ΐκκλτκτία διά<ρορα πε- ρεκκλήσια ή βωμοί άφιερωμενοι σέ διαφόρους άγίονς, μέ πλάκες άνα9τ)ματικές κολλΓ,μένες στόν τοΐχο, δπον είναι χαραγμένα λό- για εύγνυμο<Γύνης πρό; τόν καλο αγιο πό ύεί(τή)κουσε κάποια παρά- κληση. Παραπέρα. μιά μικρή πορτον- ι/α κρύβει τό θησαυροφΐ'λάκιο, δ- I πον γιά ενα φραγκάκι ενας χλίο- } μός γεροντάκος έκκληοιάρΓς σάς Ι δείχνει ενα κομμάτι άπό τό κρανίο •τοΰ Ίωάννσυ τοΰ Βαπτιστοΰ, την παντούφλα κάποιου αγιον, φιλν- τισένιου; στανρούς καί πλήθο; χρνσοκεντητα άμφια. θαϋμα τέ- χνης. Ή έαΆησία είνε τό κέντρβ μιά; όλόκληρης ίκκλησιαστικής σΐ'νοικίας. Μιά σκάλα έσωτερική την συνδέει μέ τό μοναστήρι των Μετανοονντων, άλττθινό άριστούρ- γηιια Ρωμανοβυζαντινοΰ ρνθαοΰ. μ' ενα γοητεντικοΰ περιστύλιο γύ- ρω άπό μιά αύλή, μ' ενα πηγαδι στή μέση. Μάς θνμίζει Φλωρεν¬ τία τοΰ κουάτρο—τσέντβ, μέ τόν Μπεάιο Άγγέλικο κι' δλες τής ψυχές πού εζησαν μέ την ένατέ- νιση τοΰ θείον καί την νοσταλγίσ; τοΰ ύπερπέραν μέσα στή γαλήνια ποίΓιση των μοναστηριών. · Παρακάτω, ή κατοικία των έ·- πισκόπων τοΰ Πουΐ, τό σεμινάριο κλπ. Άφοΰ θαυμάσωμε τής ώραίες οκαλιστές πόςτες, τή ·θαυμάσια καγκελλωτή θνρα άπό σφνρΓ^.ατη- μένο σίδηρο τον δωδεκάτου αΐώ- ο;, τη; Βνζαντινέ; κολώνες μέ τα πί^γματα ·καί τα άτσ/αλυπτι- κά ζώα, άνεθαίνουμε τό θράχο πού όδτγεϊ <ττήν κορνφή τοΰ λόφου, δπου είναι στημένο τό κολοσσιαΐο άγαλμα τής Παναγίας μέ τό θεΐο Βρέφο;. Τό πελώριο αΐτό άγαλ¬ μα ϊ'χει νψος 16 μέτρα καί στη- ρί'εται απάνω σ' ενα βάθρο έπτά μέτρων υψους. Έχει 6άρος 110 χιλιάδων κιλών, γιατί είναι κάμω¬ με νο άπό τό μέταλλο των κανονι- ών πού εφερε ό Ναπολέων λάφυρα άπό την Σεδαστούπο'λη, τό) 1869. Τό άγαλμα είναι βαμμένο κεραμι- δί κι' άπό μακρυά φαίνεται πώς ι-Τναι πήλινο. Ύπάρχει μιά σκάλα έβωτερική μέ 96 σκαλοπάτια άπό την 6άση ιως την κορυφή τή; κε- φαλή;. Σ' έναν άλλο λόφο παραπέρα ν|·ώνεται ενα άλλο έπίση; κο?.οσ- σιαϊο άγαλμα άπό τσιμέντο, τσΰ Ί(οσί|φ ιιέ τό Χριστό στά χέρια τού. Παρακάτω ό λόγος τοΰ Αγ. Μιχαήλ. "Εχει κανείς ενα πολύ παράξενο καί κάπως δυσάρεστο αίσν^ημα γιά δλονς αύτούς τούς πελώριον.»; άγιον; πού τούς 6ρί- οκεις διαρκώς μποροστά σσι·, ο που κι' άν γυρίση;. Είναι σάν νά σέ^ παρακολονθοΰν δλη την ωρα, δπου κι' άν εΐσαι κι' ο. τι κι' άν νάντ);. 'Επί τέλονς καταντά άδια- /.ρισία. Θέλει κανείς νά μείνη κά- ποτε μόνος, μακρυά άπό την άπό- '/οσμη αύτην συντροφιά! Όλόκληρο; σχεδόν ό γυναικείον πληθχ'σμό; τοΰ Πουΐ πλεκει νταν- τέ7.λε; κοπανέ7.ια. Προ πάντων οί γρηέ;; "Ολες της ώρες τή; ήμέ- ρα;, όπον ύπάρχε* καμμιά μικρή πλατεϊα, στής ανλές, στά πεζοδρό μια, βλέπει κανείς όμάδες άπό », ρηοΰλες, ■χαΆα^ές. νοικαχνρεμέ" νι; μέ τής άσπρες <τκουφέτες τον; Π τούς χρο^ιατιστούς φιόγκου; των· νά πλεκουν την νταντέλλα τοΰ τό¬ πον. ιΚαθι<τμένες σέ χαμηλά σκαμνιά π/ιέκουν άδιάκοπα. Τί κερδίζουν Τιποτένΐα πράγματα. Τής πον- λουν στοΰ; έμπορον; γιά ενα κομ- μάτι ΐτ'ΐομί, άφοΰ καί οί εμποροι τή; μεταπονλονν πάμφθηνα. Ποι ό; φορεΐ τώρα πειά νταντέλλεξ στά ασπρόρρονχα, Ποΰ ό καιρό; πού δέν μποροΰσε νά φαντασθτ| κανεί; Γνροϊκα κοριτσιοΰ ιιέ κάποιες αξι¬ ώσεις άρχοντιά; ή <1πλώς νοικσκι·- (Λχτύνηί; χωρίς γύρους κρεδατιον πουκάμισα, ννχτικά, μπατάκια (!» γαρνιρισμένα μέ άφθονε; νταντέλ- «ς άπό κοπανέλλια. Τώρα σά; τής δίνονν χάρισμα σχεδόν καί δέν τής παίρνετε. Κι' δμως οί γρηές τον Πσνϊ πί^κονν, πλέκονν άπό τό πρωΐ ά);: τό βράδν. Τι άλλο εχονιν νά κά¬ νουν, άφοΰ κονοαλησουν τό πρωΐ στήν άγορά τό καλαθάκι τονςμέ τα 4—5 τυράκΐα τους πού τα έ- τοίμασαν μόνες τους, τα 10—15 ανγονλάκια άπό τής κόττες τους καί τα λίγα φροΰτα τοΰ περιβολι- οΰ τους καί τα ποννΐήσουν; Καθόμαστε σ' ενα άπό τα καφε- νεία τής κεντρικήν πλατείας. Περ ν^ μπροστά μας δ κόσμος πττγαί- νοντας <ττής δουλειές τού ή στόν περίπατό τον. Άπό τής δέκα γν- ναϊκες πού περνοΰν οί όχτώ το»- λάχιστον φοροΰν βαρύ πένθος μέ μακρυές πλερέζες. Τό πράγμα κα¬ ταντά συγκινητικό. Μήπως συνέ- βηκε καμμιά ιέπιδημία τώρα τε¬ λευταία; Άλλά πάλι δλες αύτέ; οί πενθηφοροΰσες είναι τόσο φαι· δρές, τόσο φλΰαρες, τόσο δαμμε νες, πού βεβαία δέν φαίνονται ά- παρηγόρητες. Μαθαίνω τέλος πάν των δτι καί τό βαρύ αύτό πένΒΌς είναι μιάάπό τής ■οΛτνήθειε; τοΐ τόπον καί πώς οί καθώς πρέπει κι·ρίες πρέΛει νά κρατοΰν τό πέν- &ος αύτό γιά πολλά χρόνια. Και άν προσθέση κανεί; καί δλα τό διάφορα τάγματα των παπάοοον καί καλογραίων, ν.αταντα δλόκλΐ] (Σ'Χ'ί·/-·2 εί; την "28ην σελ'ϊα
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*,— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ»
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Παρασκευήν 8 Νοεμβριού.—Ή
Σύνβξις τοΰ Αρχιστράτηγόν Μιχα¬
ήλ καί των λοιπών Άσωμάτων Δ«-
νάμεων.
Οί Άγγβλοι πάντες, κατά τό
Απόστολον, εισί ττνϊύματα λειτουρ
γικά, είς διακονίαν άποστελλόμεν
διά τούς μέλλοντας κληρονομεϊν σω¬
τηρίαν ('Κ6ρ. α' 14). Αΰτούς κατ¬
έστησεν ό θεός παντός Ιθνους κα
λαοΰ έπιστάτας καί πρός τό σομφέ-
ρον όδηγούς (Λευϊτ. λβ' 8). Είς
αύτούς πτοστάσσει αυλάττειν πρός
έλπίζοντας έπ' αυτόν, ίνα μηδέν αύ¬
τούς βλάψτ·. μηδέ είς τα σκηνώμα
τα αυτόν τροσεγγίσγ) κακόν Ψαλμ.
^. 9—14). Αύτοι «ν ούρανοίς διά
παντός βλέπουσι τό πρόσωπον τοϋ
Θεοΰ, τόν Τρισάγιον αύτω άναπέμ-
ποντες ϋμνον καί πρεσ'ίεύοντες είς
αυτόν υπέρ ημών, -/.αβώς καί χαί-
ρουσιν επί έ/: αμαρτωλω μετανσοΰν-
τι (Ήσ. ΣΤ' 2—3. Ματτ) ΙΗ 10.
Λοοκ. ΓΕ' 7. Πράξ ΙΒ' 15). Έ¬
ν ι λόγω, αύτοι ύπηρ-ρέτησαν τω θεώ
πρός ημετέραν -εύβργεσιαν τοσαΰτα,
ώστε γέμουσιν έκ τής τούτων ίστο-
ρίας αί σΐλίδες των Άγίων Γρά¬
φων.
Διά ταΰτο ουν ή Όρθόδοξος 'Εκ-
■/.λησία εύλόγως τιμώτα τούς Οεί-
οος τούτους λε'.τοοργούς, καί ημών
π;οστάτας καί φυλακάς, έπιτελεΐ
σήμερον την παρούσαν Σύναψιν, 5
εστι συνάθίθΐσιν ημών είς κοινήν
αυτών εορτήν καί ύμνωδίαν έξα'-
ρέτως 3έ των Άρχαγγέλων Μιχαήλ
•/.α! Γαοριήλ, ώς ονομάστι είς τάς
Γρα-φάς άναοερομένων, ών τό μ%
Μιχαήλ έ,ΐΊηνεύεται, «τίς ώς θε¬
ό ό δέ Γδή Δύ θ
οΰ>). Καΐ ό μέν άριθμός των 'Αγγέ-
λων είναι άόριστος παρά τή θεια
Γράφη, λέγοντος τοΰ Δανιήλ, ότι
χίλιαι χιλκτδες ελειτούργουν αύτφ
(τω Θεώ) καί μύριαι μ·οριάδεςπ·α-
ρΐστήκεισαν αύτφ (ζ' 10), πάντες
δμως δια',ροΰνται είς έννέα τάγμα-
τα καλούμεν** θρόνοί, Χ«ρου.6ίμ, Σε-
ραφίμ, Κ^,οιότητες, Δυνάμεις, Ε¬
ξουσίαι, Αρχαί, Άρχάγγελθί %τ.
Άγγελοι.
Άί
γγ
Άργία καί κατάλοσις οίνου ν.αί
ρ
έλέου.
ΟΤΑΝ ΠΝΗΣνΐΙΤΕΡΑ
(ρ ,
κολόγου Μα:εοττ;ρος τής Πολυ-
Είς την σημερινήν εποχήν ή ά-
είς τλ ζητήματα τοΰ ά
ί ί ά
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Τα γεάματα διαιροΰνται είς τρείς
ρς
Ιον) Είς τα έπιδόρπια, τα όποία
είναι ό ζωαός, ή σούπα (ρόφημα)
καί ψάρι ιβραστο η ψ^τό, Ι1- ϊιάφορα
όά έί ά
γ ς ηήμ
τής πα·.δοχ&μίας καί τής άνατροφής
δέν επι τρ έπεται, -διότι συχνότατα γ;
έλλειψις των γνώσεων αυτών γί·
νέ τα», πρόξενος καταυτροφων, πολ-
! λ«κ:ς άνε*:ανορθώτων, είς τάς οί-
{κογενε-ί'ας. Σκ&πός τοΰ βιβλίον τού¬
του τοΰ κ. Βασ'.λειάδθί) είναι να προ-
-αρασκϊ-οάση την κόρην όταν γίνη
μητέρα, νά προλάδτι τάς καταστρο¬
φάς αύτάς καί νά διη>τ}θίί νά δια¬
τηρήση άχμαίαν την υγείαν της
καί των τέκνων της.
ψρ ρ η ψ^, Ι φρ
«όρεκτικά» ήτοι έλαίας, παο-τά, χορ-
ταρικά, τα όποία «κυκλοφορο5ν», ε-
ως δτοο κοπή τό ψάρι, καί δ:οτ;ε-
μηθτ/ί, καί κατόπιν διανέμονται τα
ΐ-ουλερικά η τό κυνηγι.
2ον.) Τα «μετοίόρπια» τα όποία
είναι τα ψητό άρνί, γτλ., με σαλά-
τα κτλ., καί αί «άντοάδ'ες», ήτοι
τα «γιαχνιά», μέ χόρτα κτλ.
3ον.) Τα «έπιίόρπια» (φ,ροϋτα)
ά όποϊα είναί; ώς είπομεν, καρποί
ξηροι, τυρός, καρποί, γλυκύσματα.
~*·ά γλι>κυταατα και α;ί τοϋρτα'. το-
οθετοϋντα; «ν μέσω τής τραπέζης
Ό συγγραφεύς άρχίζ«ΐ(άπό τόν ι
-ρό τοΰ γάμοο χρόνον και ύχοδει-
ύί! κΐνΐύνοϋς τινάς των πρώτων
ά ί ύ ί
καί πέρ'.ς αυτών τα λοιπά «έπιδόρ-
πϊ' Τα τορία είς τα άκρα τής
τραπέζης. Είς τα άκρα έπίσης της
τραπέζης ϊθποθετείται άνά μία άν-
6&δέΐμη η κάλλιον, ά·>ίθη λυτά είς
δοχεία Οάλινα. Ή π-αρά&εσις αυτή
ί ά ό Γλλ ύ
ημερών τοΰ γάμου, είς ούς
στρέφεται ή προτοχή των νεονύμφων,
μέ όίηγίας πώς νά τούς άπς-φύγοϋν.
Τουτο άκολοΛεϊ κεφάλαιον περιγρά-
φον τα τής -φ,ισ'.ολογικης έγκυμο- {
συνης, τα δ;άφορα σϋμπτώματα. κοί-
νούς τινάς κίνδυνον των έγγείων,
είς ποία σημεΐα νά προσέδτ;, ποίας
τροφάς νά προτ·.μήστ) καί τί νά άπθ-
Τα τρίτον κεφάλαιον, τό τής χα-
ολο-γίχής έ-ρΐυμοσύνης, είνα: ααί τό
ρον. Γνωστοΰ όντος, ό τ:
πλείσται έ-ρωμοσΰναί δέν είναι κζ-
βαρώς φοϊΐολογίκα!, καί ότι έκ των
ός» τό δ-έ Γαδρίήλ, «Δύναμις θε- είνα! κατά τό Γαλλικον σύστημα
προφυλάξεων άς βά λάβη ή εγκΛ,ος
έξαρτάται ή ζωή καί ή ΰγεία^αύ-
τής καί τοθ τίκνου της. Πολλαί
γυναϊκες καταστρεφουν τόν όργανι-
εμόν των, έπειδή δέν δίδουν την πρέ-
σημασίαν εις
Τα έ—ίμενα δύο κεφάλαια πραγ-
τεύονται τα της π·ροπαρασκεαής
διά τόν τοκετόν μέ πλήρεις όέηγίας
τοΰ τϊ είναι απαραίτητον διά την
κρίσιμον εκείνην ώραν κάθε μητρός,
κ,αί τα τοΰ τοκετοΰ καθ' όν οί οί-
κεΐοι δί·δάκΤ/.ονται άπαραιτήτοος λε¬
πτομερείας έπιστημονοιάς δ;' ών θβ
περ'φρουρήσο-ον την υγείαν τής λβ·
χοΰς καί τοΰ νεογνοΰ.
Τό έκτον κεφάλαιον άναλύϊί δλο:
τα σχετικά διά την διατροφήν το:
•Βρβ',---------- - ■■ - ' " '
τής
/άθε μητερα, ευρίσκει πληθώραν
γνώσεων αί οποίαι τής είναι άναγ-
καίαι καί £:ς τό έχακρον χρήτ·μο·.
'Ερχονται κατόπιν σποαίαΐα! οδη¬
γίαι ύγιεινής διά τα πα&ιά. μέχρις
δτί'ο φθκάσο'ον .είς την ηλικίαν έκεί-
>1 «θώην μελος ίκκλησιασ
τοΰ
κοί νυν πριμαντό*
Ζ^*τοΰ Τ^^ ο^". *θΛθί« &
υ Ντόουλιν, κατόπιν διετοϋς συμβιώσεως.
το α;/'ωνα τής ζωής μέ τόν καλλί¬
τερον καί πλέον έπιθυμητόν έφό-
διον κάθε άνβρώποι» την υγείαν.
Τ'5- βιβλίον αύτό τοΰ όποίου την
πλουσίαν καί ώφ-έλιμον όλην απλώς
ιτκίαγραφοΰμεν, εχει γράφη μέ με*)ο-
δικότητα, μέ 5φος έλχϋστίκον καί
••έ οίκονομίον λέξ ό
•ε οικονομιαν λέ^εων, προσόντα οΰ-
'._μ-.κρα. Αί όϊηγία: τού είνα- σα-
β«ς, απλαί καί καταληπτα'- άπό
ολθϊς Επιστημονικοί δ?0'. δΰσλη-
πτοι οεν υπάρχον. Μία εΕλ:χβιν«ς
προσπαθεία όπως ό συγγίορφευς
ηθηση κάθϊ μητερα νά ίδη ^
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
ΤΟ Μ Λ Ν Τ Η Λ
Ιδού ενας άφορισμός γιά τό μαν-
τηλι της «ρωνίδος 5ΤΑΡΡΤΕ. ^
—^Τό μαντήλι είναι, λέγει, έν?
άχό τα προιόντα τοΰ πολιτίσμοΰ.
Στής ρ^ρδαρεςφολεςήταν άγνωατο
καί 'δϊβαια έέν τό μετεχειρίζοντο,
όπως ημείς σήμίρα.
Την -κν.ο τβλβία ΐδέα γιά τό μ'αν-
τήλι, καί άχό ημάς άκόμη τούς Εύ-
ρωπαίους, ί.ίχίαν οί 'Ιάπωνες. Οί
ύχηαοοι τοΰ Μικάδοα εχουν πάντοτε
μαζύ τοος καμμιά δωδεκαριά μαν'-
τήλ'.α πού τα 6άΊζ,0!>ν μέσα στής πλα
τειές χερίδες των μανικιών των, οί
οποίες !■—ι μεταίάλλονται σέ.. ίμί-
τιοφυλάκια.
Τό κάνουν ίβ αύτό, γιατί τό μοτν-
τηλι τό ιιε .-αχε'.ρίζονται μόνον μιά
φορά κι' επίΐτα τό χετοΰν. Φτιά-
νονιν δέ τά μαντήλι α το^ς αύτά ά-
χό μεταξώδες όρνζόχαρτο.
Φαντατθήτε σννεπώς την άηίία
κ.αί την ρρίκη ενός Ίάπωνος, δταν
ϊλέχτ( έ*ναν Εύρωχαί^ νά μεταχει-
ίζετα ό ήλί
ρώθωνάς. σας. Έτσι κανένα; ίΐ»
θά έννοήση τίχοτε ή καί άν έννοήηι,
θά είναι τόσο λίγο πού οϋτε θα εί-
ρτ, εύκαιρία νά σάς πή:
—'Μέ τής ύγείές σας!
^ Άβήττε πού πολλές φορές τ, ~?οΐ
αρ·Αθγή τοΰ μαντηλιοΰ στή μ'ότν; προ-
λαμίάνει τό φτέρνισμα, καί ϊίίω?»
οταν σφίξη κανείς μέ αύτο ν ν. τί
ό ρο'οθούνια.
'Αλλο: πάλιν μεταχϋρ'.ζεντϊΐ
πολύ έπ:οε·.κτ!κά τό μαντήλ-.. λτΓ
τμονώντες, δτι ή χρήσις τοο Ιν ε:-
να: διόλου πθ'.ητική.
Πολλές φορές, μέσα στά σαλο-
ν:α. μερι-λές κυρίες καί κάριο'., *■
πλώνο'ον τό μαντήλί τοος σάν ίτη-·
μαία καί άπομύσσονται μέ κρότο αχΚ
πίσματος πολεμιστηρίου. Αύτό «ίν*
Μίς Κλ.αίαρ Λοΰ;, ήθοποιός καί σΰζυγος τοϋ Κλίφφορδ Ούώρρεν Σ
ήτις νοσηλεύΐται έν -----------'■
ψοχοπά&ειαν, προερ_χομένην '^λλά-
~ απο α-,νοιαν των άπλο'οστά·
>λογικων ο:ων Γ*ιτη -.-... ... -
___ των γονέων.
Η ΣΠΑΡΤΗ δΊα7μΙσοΫ~~~
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
'Υ.τό τοΰ άεωνηοτου Π.
Όλόκληοος ή Ίστορίπ'
άπά τί&ν αρχαιοτάτων
των καθ' ημάς 'Α»α.,1>Η
σελιδων κβι πλΐνπων είλόνων. Δείι.
μίνον κα>Λιτεχννκώς. Τυιάται $3 00
ίζ
ά
ριζεται τό μαντήλί τοι> καί νά το
βάλη πάλιν κατόπιν στήν τσέπτ; τού,
έστω καί αν αύτό είναι μεταξωτό...
Την πΐληά «ποχή οί κυρίεςκρα-
έπ'.ϊεικτικώς στούς χορούς
καϊ στάς έπισκέψε'.ς, στό δρόμο "Λαί
στό θέατρο, τό μαντήλί τοος, πολύ
Ιαρεια άρωαατισμένο καί στολισμέ-
νο μέ κεντηματα καί μέ πολύτιμ^ς
δαντέλλες.
Άλλά είγαν ιτο-/χρόνως στήν τσέ-
πη τθ!>ς κ«ί 2εύτερο μαντήλ·. γιά
την μύτη τους.
ά έκδίνο^ς πού τούς
Ή χρήσις τοΰ μαντηλιοΰ ρ
νά γίνετα: γρηγορα, κρι>φά χοί μ«
τροφύλαξι γιατί κανένας λόγοςι ε¬
πιδείξεως δέν ύπάρχει γιά την έ%-
πλήρωσι μίάς.τέτοια; άνάγκης τω
άνθρωπον.
(Κατά την «αρωνίδα 8ΤΑΓΓΕ)
ΤΟ ΣΠΙΤΙ
II
ΟΙΚΟΠΡΙ
Ή οίκοκοιρά ή όποία δέν εινϊΐ
πλουσία, καί δέν βύναται νά 2«
ύέ ί
εχουμε δλοι ενα καί μό-
νο μαντήλι πού τό ϊείχνουμε έπιδει-
κταώς πολλές φορές, άλλά τό
κο είναι, οτ! μερικοί λησμονοΰν καί
ινα τό μεταχεφίζωνςαι δταν πρέπτ}.
Άπορώ πολύ γιατί νά μή χρησ·.-
;μοποιοΰμε συχνότερα μέσα στά σα-
λόν·α τό υανττλ! γιά νά καταπνί-
ε τόν γελοίο σπαοαό τοΰ φτερ-
Γΐ' 2&1
ηρη ύπηρέτας καί ύπηρετρίί^ φ?°/
ίζει νά τακτοπηιϊ} μόνη τα τή? 01'
κίας της, μετά μεγίστης
Μή ταρατείνξ,χΐ -τοις ..
σας, καί πρέπει νά άντιλαμίαν^6
άμέτως τής στ'.γμής ίνα άπ£·
καθ' ήν τ/ παρουσία σας δέν
ριστεί τούς έπισκεπτομένοος. ? '^
κατά τό διάστημα τής έπισκέψεωί
σ^ς εμφανισθή καί ά'λλος έπισκ^
πτης^δστις δέν είναι κοινός
τής οικογενείας καί ίδικός σβς
ολίγας στ-.γμάς πρέπει νά άνοη
■ γ---ι—-"», ψμ-ι σετε. Εί; ουδεμίαν περίυ»4'ιν τ)
0 μανττ'λι σ«? "ούς λία δέν χρέχει νά είναι έν
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ»
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Παρασκευήν 8 Νοεμβριού.—Ή
Σύνβξις τοΰ Αρχιστράτηγόν Μιχα¬
ήλ καί των λοιπών Άσωμάτων Δ«-
νάμεων.
Οί Άγγβλοι πάντες, κατά τό
Απόστολον, εισί ττνϊύματα λειτουρ
γικά, είς διακονίαν άποστελλόμεν
διά τούς μέλλοντας κληρονομεϊν σω¬
τηρίαν ('Κ6ρ. α' 14). Αΰτούς κατ¬
έστησεν ό θεός παντός Ιθνους κα
λαοΰ έπιστάτας καί πρός τό σομφέ-
ρον όδηγούς (Λευϊτ. λβ' 8). Είς
αύτούς πτοστάσσει αυλάττειν πρός
έλπίζοντας έπ' αυτόν, ίνα μηδέν αύ¬
τούς βλάψτ·. μηδέ είς τα σκηνώμα
τα αυτόν τροσεγγίσγ) κακόν Ψαλμ.
^. 9—14). Αύτοι «ν ούρανοίς διά
παντός βλέπουσι τό πρόσωπον τοϋ
Θεοΰ, τόν Τρισάγιον αύτω άναπέμ-
ποντες ϋμνον καί πρεσ'ίεύοντες είς
αυτόν υπέρ ημών, -/.αβώς καί χαί-
ρουσιν επί έ/: αμαρτωλω μετανσοΰν-
τι (Ήσ. ΣΤ' 2—3. Ματτ) ΙΗ 10.
Λοοκ. ΓΕ' 7. Πράξ ΙΒ' 15). Έ¬
ν ι λόγω, αύτοι ύπηρ-ρέτησαν τω θεώ
πρός ημετέραν -εύβργεσιαν τοσαΰτα,
ώστε γέμουσιν έκ τής τούτων ίστο-
ρίας αί σΐλίδες των Άγίων Γρά¬
φων.
Διά ταΰτο ουν ή Όρθόδοξος 'Εκ-
■/.λησία εύλόγως τιμώτα τούς Οεί-
οος τούτους λε'.τοοργούς, καί ημών
π;οστάτας καί φυλακάς, έπιτελεΐ
σήμερον την παρούσαν Σύναψιν, 5
εστι συνάθίθΐσιν ημών είς κοινήν
αυτών εορτήν καί ύμνωδίαν έξα'-
ρέτως 3έ των Άρχαγγέλων Μιχαήλ
•/.α! Γαοριήλ, ώς ονομάστι είς τάς
Γρα-φάς άναοερομένων, ών τό μ%
Μιχαήλ έ,ΐΊηνεύεται, «τίς ώς θε¬
ό ό δέ Γδή Δύ θ
οΰ>). Καΐ ό μέν άριθμός των 'Αγγέ-
λων είναι άόριστος παρά τή θεια
Γράφη, λέγοντος τοΰ Δανιήλ, ότι
χίλιαι χιλκτδες ελειτούργουν αύτφ
(τω Θεώ) καί μύριαι μ·οριάδεςπ·α-
ρΐστήκεισαν αύτφ (ζ' 10), πάντες
δμως δια',ροΰνται είς έννέα τάγμα-
τα καλούμεν** θρόνοί, Χ«ρου.6ίμ, Σε-
ραφίμ, Κ^,οιότητες, Δυνάμεις, Ε¬
ξουσίαι, Αρχαί, Άρχάγγελθί %τ.
Άγγελοι.
Άί
γγ
Άργία καί κατάλοσις οίνου ν.αί
ρ
έλέου.
ΟΤΑΝ ΠΝΗΣνΐΙΤΕΡΑ
(ρ ,
κολόγου Μα:εοττ;ρος τής Πολυ-
Είς την σημερινήν εποχήν ή ά-
είς τλ ζητήματα τοΰ ά
ί ί ά
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Τα γεάματα διαιροΰνται είς τρείς
ρς
Ιον) Είς τα έπιδόρπια, τα όποία
είναι ό ζωαός, ή σούπα (ρόφημα)
καί ψάρι ιβραστο η ψ^τό, Ι1- ϊιάφορα
όά έί ά
γ ς ηήμ
τής πα·.δοχ&μίας καί τής άνατροφής
δέν επι τρ έπεται, -διότι συχνότατα γ;
έλλειψις των γνώσεων αυτών γί·
νέ τα», πρόξενος καταυτροφων, πολ-
! λ«κ:ς άνε*:ανορθώτων, είς τάς οί-
{κογενε-ί'ας. Σκ&πός τοΰ βιβλίον τού¬
του τοΰ κ. Βασ'.λειάδθί) είναι να προ-
-αρασκϊ-οάση την κόρην όταν γίνη
μητέρα, νά προλάδτι τάς καταστρο¬
φάς αύτάς καί νά διη>τ}θίί νά δια¬
τηρήση άχμαίαν την υγείαν της
καί των τέκνων της.
ψρ ρ η ψ^, Ι φρ
«όρεκτικά» ήτοι έλαίας, παο-τά, χορ-
ταρικά, τα όποία «κυκλοφορο5ν», ε-
ως δτοο κοπή τό ψάρι, καί δ:οτ;ε-
μηθτ/ί, καί κατόπιν διανέμονται τα
ΐ-ουλερικά η τό κυνηγι.
2ον.) Τα «μετοίόρπια» τα όποία
είναι τα ψητό άρνί, γτλ., με σαλά-
τα κτλ., καί αί «άντοάδ'ες», ήτοι
τα «γιαχνιά», μέ χόρτα κτλ.
3ον.) Τα «έπιίόρπια» (φ,ροϋτα)
ά όποϊα είναί; ώς είπομεν, καρποί
ξηροι, τυρός, καρποί, γλυκύσματα.
~*·ά γλι>κυταατα και α;ί τοϋρτα'. το-
οθετοϋντα; «ν μέσω τής τραπέζης
Ό συγγραφεύς άρχίζ«ΐ(άπό τόν ι
-ρό τοΰ γάμοο χρόνον και ύχοδει-
ύί! κΐνΐύνοϋς τινάς των πρώτων
ά ί ύ ί
καί πέρ'.ς αυτών τα λοιπά «έπιδόρ-
πϊ' Τα τορία είς τα άκρα τής
τραπέζης. Είς τα άκρα έπίσης της
τραπέζης ϊθποθετείται άνά μία άν-
6&δέΐμη η κάλλιον, ά·>ίθη λυτά είς
δοχεία Οάλινα. Ή π-αρά&εσις αυτή
ί ά ό Γλλ ύ
ημερών τοΰ γάμου, είς ούς
στρέφεται ή προτοχή των νεονύμφων,
μέ όίηγίας πώς νά τούς άπς-φύγοϋν.
Τουτο άκολοΛεϊ κεφάλαιον περιγρά-
φον τα τής -φ,ισ'.ολογικης έγκυμο- {
συνης, τα δ;άφορα σϋμπτώματα. κοί-
νούς τινάς κίνδυνον των έγγείων,
είς ποία σημεΐα νά προσέδτ;, ποίας
τροφάς νά προτ·.μήστ) καί τί νά άπθ-
Τα τρίτον κεφάλαιον, τό τής χα-
ολο-γίχής έ-ρΐυμοσύνης, είνα: ααί τό
ρον. Γνωστοΰ όντος, ό τ:
πλείσται έ-ρωμοσΰναί δέν είναι κζ-
βαρώς φοϊΐολογίκα!, καί ότι έκ των
ός» τό δ-έ Γαδρίήλ, «Δύναμις θε- είνα! κατά τό Γαλλικον σύστημα
προφυλάξεων άς βά λάβη ή εγκΛ,ος
έξαρτάται ή ζωή καί ή ΰγεία^αύ-
τής καί τοθ τίκνου της. Πολλαί
γυναϊκες καταστρεφουν τόν όργανι-
εμόν των, έπειδή δέν δίδουν την πρέ-
σημασίαν εις
Τα έ—ίμενα δύο κεφάλαια πραγ-
τεύονται τα της π·ροπαρασκεαής
διά τόν τοκετόν μέ πλήρεις όέηγίας
τοΰ τϊ είναι απαραίτητον διά την
κρίσιμον εκείνην ώραν κάθε μητρός,
κ,αί τα τοΰ τοκετοΰ καθ' όν οί οί-
κεΐοι δί·δάκΤ/.ονται άπαραιτήτοος λε¬
πτομερείας έπιστημονοιάς δ;' ών θβ
περ'φρουρήσο-ον την υγείαν τής λβ·
χοΰς καί τοΰ νεογνοΰ.
Τό έκτον κεφάλαιον άναλύϊί δλο:
τα σχετικά διά την διατροφήν το:
•Βρβ',---------- - ■■ - ' " '
τής
/άθε μητερα, ευρίσκει πληθώραν
γνώσεων αί οποίαι τής είναι άναγ-
καίαι καί £:ς τό έχακρον χρήτ·μο·.
'Ερχονται κατόπιν σποαίαΐα! οδη¬
γίαι ύγιεινής διά τα πα&ιά. μέχρις
δτί'ο φθκάσο'ον .είς την ηλικίαν έκεί-
>1 «θώην μελος ίκκλησιασ
τοΰ
κοί νυν πριμαντό*
Ζ^*τοΰ Τ^^ ο^". *θΛθί« &
υ Ντόουλιν, κατόπιν διετοϋς συμβιώσεως.
το α;/'ωνα τής ζωής μέ τόν καλλί¬
τερον καί πλέον έπιθυμητόν έφό-
διον κάθε άνβρώποι» την υγείαν.
Τ'5- βιβλίον αύτό τοΰ όποίου την
πλουσίαν καί ώφ-έλιμον όλην απλώς
ιτκίαγραφοΰμεν, εχει γράφη μέ με*)ο-
δικότητα, μέ 5φος έλχϋστίκον καί
••έ οίκονομίον λέξ ό
•ε οικονομιαν λέ^εων, προσόντα οΰ-
'._μ-.κρα. Αί όϊηγία: τού είνα- σα-
β«ς, απλαί καί καταληπτα'- άπό
ολθϊς Επιστημονικοί δ?0'. δΰσλη-
πτοι οεν υπάρχον. Μία εΕλ:χβιν«ς
προσπαθεία όπως ό συγγίορφευς
ηθηση κάθϊ μητερα νά ίδη ^
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
ΤΟ Μ Λ Ν Τ Η Λ
Ιδού ενας άφορισμός γιά τό μαν-
τηλι της «ρωνίδος 5ΤΑΡΡΤΕ. ^
—^Τό μαντήλι είναι, λέγει, έν?
άχό τα προιόντα τοΰ πολιτίσμοΰ.
Στής ρ^ρδαρεςφολεςήταν άγνωατο
καί 'δϊβαια έέν τό μετεχειρίζοντο,
όπως ημείς σήμίρα.
Την -κν.ο τβλβία ΐδέα γιά τό μ'αν-
τήλι, καί άχό ημάς άκόμη τούς Εύ-
ρωπαίους, ί.ίχίαν οί 'Ιάπωνες. Οί
ύχηαοοι τοΰ Μικάδοα εχουν πάντοτε
μαζύ τοος καμμιά δωδεκαριά μαν'-
τήλ'.α πού τα 6άΊζ,0!>ν μέσα στής πλα
τειές χερίδες των μανικιών των, οί
οποίες !■—ι μεταίάλλονται σέ.. ίμί-
τιοφυλάκια.
Τό κάνουν ίβ αύτό, γιατί τό μοτν-
τηλι τό ιιε .-αχε'.ρίζονται μόνον μιά
φορά κι' επίΐτα τό χετοΰν. Φτιά-
νονιν δέ τά μαντήλι α το^ς αύτά ά-
χό μεταξώδες όρνζόχαρτο.
Φαντατθήτε σννεπώς την άηίία
κ.αί την ρρίκη ενός Ίάπωνος, δταν
ϊλέχτ( έ*ναν Εύρωχαί^ νά μεταχει-
ίζετα ό ήλί
ρώθωνάς. σας. Έτσι κανένα; ίΐ»
θά έννοήση τίχοτε ή καί άν έννοήηι,
θά είναι τόσο λίγο πού οϋτε θα εί-
ρτ, εύκαιρία νά σάς πή:
—'Μέ τής ύγείές σας!
^ Άβήττε πού πολλές φορές τ, ~?οΐ
αρ·Αθγή τοΰ μαντηλιοΰ στή μ'ότν; προ-
λαμίάνει τό φτέρνισμα, καί ϊίίω?»
οταν σφίξη κανείς μέ αύτο ν ν. τί
ό ρο'οθούνια.
'Αλλο: πάλιν μεταχϋρ'.ζεντϊΐ
πολύ έπ:οε·.κτ!κά τό μαντήλ-.. λτΓ
τμονώντες, δτι ή χρήσις τοο Ιν ε:-
να: διόλου πθ'.ητική.
Πολλές φορές, μέσα στά σαλο-
ν:α. μερι-λές κυρίες καί κάριο'., *■
πλώνο'ον τό μαντήλί τοος σάν ίτη-·
μαία καί άπομύσσονται μέ κρότο αχΚ
πίσματος πολεμιστηρίου. Αύτό «ίν*
Μίς Κλ.αίαρ Λοΰ;, ήθοποιός καί σΰζυγος τοϋ Κλίφφορδ Ούώρρεν Σ
ήτις νοσηλεύΐται έν -----------'■
ψοχοπά&ειαν, προερ_χομένην '^λλά-
~ απο α-,νοιαν των άπλο'οστά·
>λογικων ο:ων Γ*ιτη -.-... ... -
___ των γονέων.
Η ΣΠΑΡΤΗ δΊα7μΙσοΫ~~~
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
'Υ.τό τοΰ άεωνηοτου Π.
Όλόκληοος ή Ίστορίπ'
άπά τί&ν αρχαιοτάτων
των καθ' ημάς 'Α»α.,1>Η
σελιδων κβι πλΐνπων είλόνων. Δείι.
μίνον κα>Λιτεχννκώς. Τυιάται $3 00
ίζ
ά
ριζεται τό μαντήλί τοι> καί νά το
βάλη πάλιν κατόπιν στήν τσέπτ; τού,
έστω καί αν αύτό είναι μεταξωτό...
Την πΐληά «ποχή οί κυρίεςκρα-
έπ'.ϊεικτικώς στούς χορούς
καϊ στάς έπισκέψε'.ς, στό δρόμο "Λαί
στό θέατρο, τό μαντήλί τοος, πολύ
Ιαρεια άρωαατισμένο καί στολισμέ-
νο μέ κεντηματα καί μέ πολύτιμ^ς
δαντέλλες.
Άλλά είγαν ιτο-/χρόνως στήν τσέ-
πη τθ!>ς κ«ί 2εύτερο μαντήλ·. γιά
την μύτη τους.
ά έκδίνο^ς πού τούς
Ή χρήσις τοΰ μαντηλιοΰ ρ
νά γίνετα: γρηγορα, κρι>φά χοί μ«
τροφύλαξι γιατί κανένας λόγοςι ε¬
πιδείξεως δέν ύπάρχει γιά την έ%-
πλήρωσι μίάς.τέτοια; άνάγκης τω
άνθρωπον.
(Κατά την «αρωνίδα 8ΤΑΓΓΕ)
ΤΟ ΣΠΙΤΙ
II
ΟΙΚΟΠΡΙ
Ή οίκοκοιρά ή όποία δέν εινϊΐ
πλουσία, καί δέν βύναται νά 2«
ύέ ί
εχουμε δλοι ενα καί μό-
νο μαντήλι πού τό ϊείχνουμε έπιδει-
κταώς πολλές φορές, άλλά τό
κο είναι, οτ! μερικοί λησμονοΰν καί
ινα τό μεταχεφίζωνςαι δταν πρέπτ}.
Άπορώ πολύ γιατί νά μή χρησ·.-
;μοποιοΰμε συχνότερα μέσα στά σα-
λόν·α τό υανττλ! γιά νά καταπνί-
ε τόν γελοίο σπαοαό τοΰ φτερ-
Γΐ' 2&1
ηρη ύπηρέτας καί ύπηρετρίί^ φ?°/
ίζει νά τακτοπηιϊ} μόνη τα τή? 01'
κίας της, μετά μεγίστης
Μή ταρατείνξ,χΐ -τοις ..
σας, καί πρέπει νά άντιλαμίαν^6
άμέτως τής στ'.γμής ίνα άπ£·
καθ' ήν τ/ παρουσία σας δέν
ριστεί τούς έπισκεπτομένοος. ? '^
κατά τό διάστημα τής έπισκέψεωί
σ^ς εμφανισθή καί ά'λλος έπισκ^
πτης^δστις δέν είναι κοινός
τής οικογενείας καί ίδικός σβς
ολίγας στ-.γμάς πρέπει νά άνοη
■ γ---ι—-"», ψμ-ι σετε. Εί; ουδεμίαν περίυ»4'ιν τ)
0 μανττ'λι σ«? "ούς λία δέν χρέχει νά είναι έν
.Κ 3, 1329.— ΥΟΕ.
XV
Νο -,304.
ΝΕν ΟΚΚ, ΚΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Αριθαος 5304,
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΧ
Η χ Ρεγγινα Ντασάβσκυ, ή όποία
«ηγα,ε/ είς τα δικαστήρια τού
Μιροι·κλυν τόν πενθερόν της
"I-
οαντωρ Ντασάβσκυ, ώς άποξενώ-
σοντα ά,ν αυτής την αγάπην τοϋ
σΐ-ΰγου της, Τεώρτξ
ΙΗ τοεις υποψ»ιφιοι δια την θέσιν Δημαοχου εν Νεα Ύορκη. Άριστερί, όΦ λ. Λαγκαρντια Ρε-τουμπ/ικα
ό- δεξιδ ό Νορμαν Τώμας, Σοσια/ιστης, κάτω ό καΐ νυν Δημαρχος Τζιμμυ Γουωκερ, Δημοκρατικός. Η
"' ' μεθαύριον Τρίτη θά τό δείξη·
«■ της ΙΙενσνλβανίας. ~^
τού ΆμεοικαΜχοϋ Ναυτικοδ έν τψ νεοδμητα Νανστάβιιω τού Μπροΰνλο ' Ε(ωιιατικοι τοΛ Ναντικοϋ εδηγοϋν εις
τού »4 . άδβ£ χερβαίους τα μυοτήρια τής βαλασσινής Ια^
XV
Νο -,304.
ΝΕν ΟΚΚ, ΚΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Αριθαος 5304,
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΧ
Η χ Ρεγγινα Ντασάβσκυ, ή όποία
«ηγα,ε/ είς τα δικαστήρια τού
Μιροι·κλυν τόν πενθερόν της
"I-
οαντωρ Ντασάβσκυ, ώς άποξενώ-
σοντα ά,ν αυτής την αγάπην τοϋ
σΐ-ΰγου της, Τεώρτξ
ΙΗ τοεις υποψ»ιφιοι δια την θέσιν Δημαοχου εν Νεα Ύορκη. Άριστερί, όΦ λ. Λαγκαρντια Ρε-τουμπ/ικα
ό- δεξιδ ό Νορμαν Τώμας, Σοσια/ιστης, κάτω ό καΐ νυν Δημαρχος Τζιμμυ Γουωκερ, Δημοκρατικός. Η
"' ' μεθαύριον Τρίτη θά τό δείξη·
«■ της ΙΙενσνλβανίας. ~^
τού ΆμεοικαΜχοϋ Ναυτικοδ έν τψ νεοδμητα Νανστάβιιω τού Μπροΰνλο ' Ε(ωιιατικοι τοΛ Ναντικοϋ εδηγοϋν εις
τού »4 . άδβ£ χερβαίους τα μυοτήρια τής βαλασσινής Ια^
«ΕΘΧΙΚΟΣ Τ......-
. ΧΟΕΜΒΡΙΟΫ,
ΪΗΕ1ΑΤΙΙ1ΝΑΙ ΗΕΗΙυΤ
1913
ΧΙΙΝϋΑΥ, ΝΟνΕΜΒΕΚ 3, 1929.—
·ηα' 8πη<Ι»τ 1»τ «*· ΕΝΟ55Ι5 Ρ11ΒΙ.Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. Ι«α 110 ν>ί» Ι«11ι 51ΤΜΙ
Νϊ« ΥοΛ, Ν. Υ.
ΡΕΤΚΟ"Ϊ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓββ.-Ττβα*.
Ι>ΕΜΕΓΒΐυ$ 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ5, δΤ
ΟΑΡΠΑί $1θθ.θθθ.θθ
Τ«1«κτ&ρ1> ΑαάΓβφΐ "ϊίβιΛβ
»*1Ο—»»<»—»»»>
5υΒ50ΚΙΡΤΙ0Ν ΗΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οιΐ* Υίΐ,Γ ...... Ιΐβ.οε
&ιχ ΜοηΙπ^ ..... φ&.οε
1ΙΐΓ« Μοη(|ΐ5 ....
II.
ε·»
5ΟΝΡΑΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... «7.00
ΝΙχ ΜοηΐΗ.ι......«Ι.βΟ
ΪΤΐΓββ ΜηηΙΗϊ ... $1.00
ΜΟΝΤΗΙ.Υ
Οηβ ΥββΓ .......14.00
3!χ ϋοηίΙΐΒ......$2.00
»1··
14.0*
Ιε.οε
$1.00
·» 60
$*.οε
ΙΣΧΥΡΟΙ ΙίΜ[\ΙΜ
Μεγάλαι καταστροφαί είς την Βουλγαρίαν καί την
Ρουμανίαν.
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 3 Νοέμβριον.— Σκηναι απερι
γράπτου πανικοϋ διεδραματίσθησαν χθές την πρωΐαν εις τχγ
Βουλγαρίαν καί την Ρουμανίαν, συνεπεία ίσχυροτατων σει-
σμικών δόνησις αΐτινες ήρχισαν περι την 9ην πρωϊνην ώ¬
ραν.
Οί ίθαγενεΕς περίτρομοΐ έτοικαλοΰνται τόν Άλλαχ
ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ, Μαρόκκου, 3 Νοεμβριού.— Μερι-
κή εκλειψις ηλίου, όρατή είς την Ανατολικήν Άφρικην και
τμήματα της Άνατολικής Εύρώπης, κατετρόμαξε τους ιθα-
γενεϊς, οΐτινες περιέτρεχον τάς όδούς, έπικαλούμενοι την
γς, ς ρχ
προστασίαν τοΰ Άλλάχ.
ΐΝΤίκεο »5 υεςοΝθ τα»** ΜΑΤτεκ αρβιι
Ι. 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΓΓΚΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΥΟΒΚ. ΝΕ» ΥΟΚΚ. ϋΝθΕΚ ΤΗΕ Α0Γ
ΜΑνΚΗ 3. 187»
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ5
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΟαΊΙΐπι&Ιιοδ, ΕάίΙοΓ
— Μ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ-
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ "·' ™
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΝ·
ΛΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΪΟΤΕΙΊΚΟΤ
ΙΓΜΕΡΗΣΙΟΣ
ΈτηοΙβ .
Τριμηνβς
• 10.(.0
. Ι».οο
. Ι».οο
•Ε,.ιοΐα
ΕΛ
Μ···
Τρϊμηνος
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
ΈΐηοΙα
Έ£άμη>
ΙρΐΜΐινος
$7.00
ΈτησΙα
ΈΕάμηνος
ΤρΙμηνος .
Ε1ΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΖ
'Γ-Εάμηνος .. $Β.6Ο
Ι ... $1.00
■Εξάμηνβς
$1.0»
$2.00
ΈτησΙα ..
'Εξάμηνος
$».·»
«ι.οο
11.1·
15.00
'Αποοτίλλΐτ» »ά ίμβάομοΐά οας βιβ »«-
7<<>0ομιχών ί τραπεζιτικήν έπιτβνώ'ν «Ιϊ
Αοίλάρια Λλΐ)οα>ΐέο ιΐϊ Νέαν "Υόρχην όια-
ταγή "ΝβΙΙοηίΐΙ ΗβΓβΙά". Έπ.στολ<ιΙ Μ- βιεχουσαι χαο-τονομΐσμβτα ΛίβΥ -νά Λ.*»βσ»ε*- ί.ιονται ουοιημέναι «Ις ίιαταγήν "ΝαΙΙοηε,Ι ΙΙβι·3ΐ<3", 140 νβ3ΐ Ι*11ι 8ΤΓββΤ. Νβ» "οι-Κ, Ν. Υ., «λως 4»ν φί(?ομβν »β»ννη» ί ά-τολεαθέάαιν. _________^___________ Χε-ΐΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Γοο«ίΐα «ΈθνιχοΟ Κτίονχος» έ» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ II. ΑΙ ΤΝΣ Μ^ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Καθίαταταε άναγ-καία / ή προσφύγη είς την Κ. Τ. Ε. ΑΘΗΝΑΙ, 18 Όκτωβρίον.- Ό πιρόεδρος τής; Τουρκ.ικής άντι- προσωπείας παρά τί) Μικτί) Έπι- τροπγί τής Άνταλλαγής Τεβφήκ Κιαμήλ είς άνακοινώσεις τού πρός τόν τύπον τονίζει ότι οί Τοϋρκοι άντιπρόσϋΜθΐ δέν ήτο δυνατόν νά μή ζητήσουν την συμπλήρωσιν των ούοετέραχν μελών τής έπιτροπής, έκ των οποίων, μετά την αναχώ¬ ρησιν καί τοϋ κ. Ρίβας Βικοίνα, &^ν άπέμεινε παρά ό Χόλστανδ μό¬ νον. Αί έφημερίδες τής Άγκυρας σχολιάζανσαι τάς άνακοινώσεις τοΰ Τύ αντιπρόσωπον, βκφρά- ζουν την ίκανο.-τοίησίν των διά την ληφθείσαν απόφασιν τή; άναβο- λής των εργασιών τής έπιτροπής μέχρι τής συμπληρώσεω; των ( δετέρων αυτής μελών, ή όποία φαν τάζονται ότι δέν είναι δυνατόν νά γίνη υπό τής Κοινωνίας των "Ε¬ θνών πρό τής προσεχούς συγκλή- σεως τοϋ Σ'υμ^ουλίου αυτής, ήτοι τόν ερχόμενον Δεκέμβριον. Ή Μικτή Έπιτρατή έν τω α«- ταξύ εχει είσέλθΐ) είς περίοδον πλή¬ ρους άποαξίας, πραγμα τό οποίον άποδέχονται μεθ·1 ικανοποιήσεως οί Τουρκικοί κύκλοι, δεδομένου ότι επετεύχθη ούτω ή άναβολή τής λή¬ ψεως ά.τοφάσεων επί τοϋ ίαο(.ινή- ματος των ούοετέρων. Αρμοδία προσωπικότη; μοΰ ε¬ τόνισε σχετικώς, ότι δέν πρεπει πλέ όν νά άναμενωμεν τίποτε άπό την Μικτήν 'Επιτροπήν. Τελευταία ελ¬ πίς άπομένει είς τάς άπ' εύθείας μεταξϋ των δύο κυβερνήσεων δια- πραγματεύσεις, αί οποίαι θ' άρχί- σουν μετά την μετάβασιν τοϋ κ, Πολυχρονιάδη εί; "Αγκυραν. Ό ΑΟΠΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 2)τής άμαρτίας τό πέρασμα χαΐ στής ψυχής τό Θρήνο τ άχέρια άπ' άσπρα άπλώνονται τί) θεία μου χάρι δίνω. 'Εκεϊ ,τοΰ άγάπη ελάλησε καμμιά άμαρτία δέν μένει κι' έκεϊ π' άγάπη έθοήνησε-ν οΓ'τε ή ψι»χή πεθαίνει. Κι' άγάπη ποΰ πλανέθηκί βτής γή ςτά μονοπάτια . Λά μ' εΰρΐ) άναζητώντάς μΓ μέ δακρυσμένα μάτια. Γ. ΔΡΟΣΙΝΙϋ ΤΗΝ 31ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929 Η ΜΑ0Ι80Ν δΤΑΤΕ ΒΑΝΚ , 100 ΡΑΡΚ ΡΟΛ/ συνεχωνεύθΐ] μετά τής · ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί ϋΝΙΟΝ ΒΑΝΚ & ΤΒϋδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ Υπό την έπωνυμίαν Μετά τής ί'.τό την διεύθυνσιν μοΓ τελείως κατηρτισμένης 'Ορχηστρα; μου άναλαμβότνω νά σκορπίζω την χαράν κα'ι ευθυμίαν είς άροαδώνας. •/άμοΐ'ς, βαπη'σεις, έκδρουάς, χοροε- σ.τερίδα; καί παντός είδους δΐασχεδά- οει:. 'ΐδεώδη; καί αίσβηματιχή Μου- σικη, Άιΐΐρικανική καί 'Ελληνική. Παραδίδω καί κατ' οίκον μοϊθήυατα βιολίου, μανδολίνου καί κυυβάλον. ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑΙ Διευθ ΐίνσις: , ΙΩΑΧΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛ02 Ή ΜΕΣΣΗΧΙΟΣ 2067 ΗϋΓπ'δβοη Ατβ.. Βγοπχ, Ν. Υ. Τ>)?έ(Γ. Βίΐνπιοη'Ι 9566—4551
ΡΛΤΕΒ5ΟΧ. Χ. .Τ.--Ολαι αί έχ-
ίόσεις τοΰ «,Εΰνικοΰ ΚήΙ0 (Τμήμσ
τού Οίκου Μ. Ρβϋχ βη(1 Οο.
Ιηα) μεταξύ των μεγα?ϊΐτΕ-
ρων Άμερικανικών.
—1
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
II
Ελαιον γνήσιον. Τυρι Φέτας νέας Εσοδείας.
Κασσέρι Βαλκανίσιο, καί άλλα πρώτης τάξεως
τα
ϊοντα.
ΤΙΡΙΑΙ ΑΣΥΝΑΠΪΝΙΣΤΟΙ.- Ν1Ρ0ΤΙΜΗΣΑΤΕ «ΑΣ.
3ΙΜΙΤ8Ι8 ΒΡ05.
222 - 5ΤΗ ΑνΕΝϋΕ, ΒΒΟΟΚίΥΝ. Ν. *·
(ΟΟΒΝΕΒ Ι>ΒΕ8Ι0ΕΗ«Τ «Τ., ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ϋΜΙΟΝ δΤ.)
Έκτελοϋμεν παραγγελίας τηλεφωνικώς. Τηλέφ. 3θ«1η 1793·
. ΧΟΕΜΒΡΙΟΫ,
ΪΗΕ1ΑΤΙΙ1ΝΑΙ ΗΕΗΙυΤ
1913
ΧΙΙΝϋΑΥ, ΝΟνΕΜΒΕΚ 3, 1929.—
·ηα' 8πη<Ι»τ 1»τ «*· ΕΝΟ55Ι5 Ρ11ΒΙ.Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. Ι«α 110 ν>ί» Ι«11ι 51ΤΜΙ
Νϊ« ΥοΛ, Ν. Υ.
ΡΕΤΚΟ"Ϊ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓββ.-Ττβα*.
Ι>ΕΜΕΓΒΐυ$ 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ5, δΤ
ΟΑΡΠΑί $1θθ.θθθ.θθ
Τ«1«κτ&ρ1> ΑαάΓβφΐ "ϊίβιΛβ
»*1Ο—»»<»—»»»>
5υΒ50ΚΙΡΤΙ0Ν ΗΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οιΐ* Υίΐ,Γ ...... Ιΐβ.οε
&ιχ ΜοηΙπ^ ..... φ&.οε
1ΙΐΓ« Μοη(|ΐ5 ....
II.
ε·»
5ΟΝΡΑΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... «7.00
ΝΙχ ΜοηΐΗ.ι......«Ι.βΟ
ΪΤΐΓββ ΜηηΙΗϊ ... $1.00
ΜΟΝΤΗΙ.Υ
Οηβ ΥββΓ .......14.00
3!χ ϋοηίΙΐΒ......$2.00
»1··
14.0*
Ιε.οε
$1.00
·» 60
$*.οε
ΙΣΧΥΡΟΙ ΙίΜ[\ΙΜ
Μεγάλαι καταστροφαί είς την Βουλγαρίαν καί την
Ρουμανίαν.
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 3 Νοέμβριον.— Σκηναι απερι
γράπτου πανικοϋ διεδραματίσθησαν χθές την πρωΐαν εις τχγ
Βουλγαρίαν καί την Ρουμανίαν, συνεπεία ίσχυροτατων σει-
σμικών δόνησις αΐτινες ήρχισαν περι την 9ην πρωϊνην ώ¬
ραν.
Οί ίθαγενεΕς περίτρομοΐ έτοικαλοΰνται τόν Άλλαχ
ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ, Μαρόκκου, 3 Νοεμβριού.— Μερι-
κή εκλειψις ηλίου, όρατή είς την Ανατολικήν Άφρικην και
τμήματα της Άνατολικής Εύρώπης, κατετρόμαξε τους ιθα-
γενεϊς, οΐτινες περιέτρεχον τάς όδούς, έπικαλούμενοι την
γς, ς ρχ
προστασίαν τοΰ Άλλάχ.
ΐΝΤίκεο »5 υεςοΝθ τα»** ΜΑΤτεκ αρβιι
Ι. 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΓΓΚΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΥΟΒΚ. ΝΕ» ΥΟΚΚ. ϋΝθΕΚ ΤΗΕ Α0Γ
ΜΑνΚΗ 3. 187»
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ5
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΟαΊΙΐπι&Ιιοδ, ΕάίΙοΓ
— Μ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ-
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ "·' ™
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΝ·
ΛΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΪΟΤΕΙΊΚΟΤ
ΙΓΜΕΡΗΣΙΟΣ
ΈτηοΙβ .
Τριμηνβς
• 10.(.0
. Ι».οο
. Ι».οο
•Ε,.ιοΐα
ΕΛ
Μ···
Τρϊμηνος
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
ΈΐηοΙα
Έ£άμη>
ΙρΐΜΐινος
$7.00
ΈτησΙα
ΈΕάμηνος
ΤρΙμηνος .
Ε1ΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΖ
'Γ-Εάμηνος .. $Β.6Ο
Ι ... $1.00
■Εξάμηνβς
$1.0»
$2.00
ΈτησΙα ..
'Εξάμηνος
$».·»
«ι.οο
11.1·
15.00
'Αποοτίλλΐτ» »ά ίμβάομοΐά οας βιβ »«-
7<<>0ομιχών ί τραπεζιτικήν έπιτβνώ'ν «Ιϊ
Αοίλάρια Λλΐ)οα>ΐέο ιΐϊ Νέαν "Υόρχην όια-
ταγή "ΝβΙΙοηίΐΙ ΗβΓβΙά". Έπ.στολ<ιΙ Μ- βιεχουσαι χαο-τονομΐσμβτα ΛίβΥ -νά Λ.*»βσ»ε*- ί.ιονται ουοιημέναι «Ις ίιαταγήν "ΝαΙΙοηε,Ι ΙΙβι·3ΐ<3", 140 νβ3ΐ Ι*11ι 8ΤΓββΤ. Νβ» "οι-Κ, Ν. Υ., «λως 4»ν φί(?ομβν »β»ννη» ί ά-τολεαθέάαιν. _________^___________ Χε-ΐΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Γοο«ίΐα «ΈθνιχοΟ Κτίονχος» έ» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ II. ΑΙ ΤΝΣ Μ^ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Καθίαταταε άναγ-καία / ή προσφύγη είς την Κ. Τ. Ε. ΑΘΗΝΑΙ, 18 Όκτωβρίον.- Ό πιρόεδρος τής; Τουρκ.ικής άντι- προσωπείας παρά τί) Μικτί) Έπι- τροπγί τής Άνταλλαγής Τεβφήκ Κιαμήλ είς άνακοινώσεις τού πρός τόν τύπον τονίζει ότι οί Τοϋρκοι άντιπρόσϋΜθΐ δέν ήτο δυνατόν νά μή ζητήσουν την συμπλήρωσιν των ούοετέραχν μελών τής έπιτροπής, έκ των οποίων, μετά την αναχώ¬ ρησιν καί τοϋ κ. Ρίβας Βικοίνα, &^ν άπέμεινε παρά ό Χόλστανδ μό¬ νον. Αί έφημερίδες τής Άγκυρας σχολιάζανσαι τάς άνακοινώσεις τοΰ Τύ αντιπρόσωπον, βκφρά- ζουν την ίκανο.-τοίησίν των διά την ληφθείσαν απόφασιν τή; άναβο- λής των εργασιών τής έπιτροπής μέχρι τής συμπληρώσεω; των ( δετέρων αυτής μελών, ή όποία φαν τάζονται ότι δέν είναι δυνατόν νά γίνη υπό τής Κοινωνίας των "Ε¬ θνών πρό τής προσεχούς συγκλή- σεως τοϋ Σ'υμ^ουλίου αυτής, ήτοι τόν ερχόμενον Δεκέμβριον. Ή Μικτή Έπιτρατή έν τω α«- ταξύ εχει είσέλθΐ) είς περίοδον πλή¬ ρους άποαξίας, πραγμα τό οποίον άποδέχονται μεθ·1 ικανοποιήσεως οί Τουρκικοί κύκλοι, δεδομένου ότι επετεύχθη ούτω ή άναβολή τής λή¬ ψεως ά.τοφάσεων επί τοϋ ίαο(.ινή- ματος των ούοετέρων. Αρμοδία προσωπικότη; μοΰ ε¬ τόνισε σχετικώς, ότι δέν πρεπει πλέ όν νά άναμενωμεν τίποτε άπό την Μικτήν 'Επιτροπήν. Τελευταία ελ¬ πίς άπομένει είς τάς άπ' εύθείας μεταξϋ των δύο κυβερνήσεων δια- πραγματεύσεις, αί οποίαι θ' άρχί- σουν μετά την μετάβασιν τοϋ κ, Πολυχρονιάδη εί; "Αγκυραν. Ό ΑΟΠΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 2)τής άμαρτίας τό πέρασμα χαΐ στής ψυχής τό Θρήνο τ άχέρια άπ' άσπρα άπλώνονται τί) θεία μου χάρι δίνω. 'Εκεϊ ,τοΰ άγάπη ελάλησε καμμιά άμαρτία δέν μένει κι' έκεϊ π' άγάπη έθοήνησε-ν οΓ'τε ή ψι»χή πεθαίνει. Κι' άγάπη ποΰ πλανέθηκί βτής γή ςτά μονοπάτια . Λά μ' εΰρΐ) άναζητώντάς μΓ μέ δακρυσμένα μάτια. Γ. ΔΡΟΣΙΝΙϋ ΤΗΝ 31ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929 Η ΜΑ0Ι80Ν δΤΑΤΕ ΒΑΝΚ , 100 ΡΑΡΚ ΡΟΛ/ συνεχωνεύθΐ] μετά τής · ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί ϋΝΙΟΝ ΒΑΝΚ & ΤΒϋδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ Υπό την έπωνυμίαν Μετά τής ί'.τό την διεύθυνσιν μοΓ τελείως κατηρτισμένης 'Ορχηστρα; μου άναλαμβότνω νά σκορπίζω την χαράν κα'ι ευθυμίαν είς άροαδώνας. •/άμοΐ'ς, βαπη'σεις, έκδρουάς, χοροε- σ.τερίδα; καί παντός είδους δΐασχεδά- οει:. 'ΐδεώδη; καί αίσβηματιχή Μου- σικη, Άιΐΐρικανική καί 'Ελληνική. Παραδίδω καί κατ' οίκον μοϊθήυατα βιολίου, μανδολίνου καί κυυβάλον. ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑΙ Διευθ ΐίνσις: , ΙΩΑΧΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛ02 Ή ΜΕΣΣΗΧΙΟΣ 2067 ΗϋΓπ'δβοη Ατβ.. Βγοπχ, Ν. Υ. Τ>)?έ(Γ. Βίΐνπιοη'Ι 9566—4551
ΡΛΤΕΒ5ΟΧ. Χ. .Τ.--Ολαι αί έχ-
ίόσεις τοΰ «,Εΰνικοΰ ΚήΙ0 (Τμήμσ
τού Οίκου Μ. Ρβϋχ βη(1 Οο.
Ιηα) μεταξύ των μεγα?ϊΐτΕ-
ρων Άμερικανικών.
—1
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
II
Ελαιον γνήσιον. Τυρι Φέτας νέας Εσοδείας.
Κασσέρι Βαλκανίσιο, καί άλλα πρώτης τάξεως
τα
ϊοντα.
ΤΙΡΙΑΙ ΑΣΥΝΑΠΪΝΙΣΤΟΙ.- Ν1Ρ0ΤΙΜΗΣΑΤΕ «ΑΣ.
3ΙΜΙΤ8Ι8 ΒΡ05.
222 - 5ΤΗ ΑνΕΝϋΕ, ΒΒΟΟΚίΥΝ. Ν. *·
(ΟΟΒΝΕΒ Ι>ΒΕ8Ι0ΕΗ«Τ «Τ., ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ϋΜΙΟΝ δΤ.)
Έκτελοϋμεν παραγγελίας τηλεφωνικώς. Τηλέφ. 3θ«1η 1793·
«ΕΘ.ΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, .ι ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
β ΤΗΣ ΕΜ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ί βροχαί προεκάλ-ββαν σημαντικάς ζημίας
κ,».,Λ, 15 Όκτωίρίον. -
;α-α τα; βυγ*εντρ«Λε«Μς εις
είον τής Γεωργίας πλη-
ή πορεία των καλλιιρ-
ν ώ:
ΧΣ
ν ώ: #.« *«β «?'?ε?««.: .
ΜΡΣΗ'ΝΙΑ_.— Λόγω τού ε
δό αί ψ«χρο
.;.%] .αε'.ώθτ] ή σνχοπργγη
,,'3Ο 0)0. Ωσαύτως υπέστη ε«-
».„-; των δρογών καί ή σταφιίο-
τ«^ωγή αειωθ-ς-ίσα ολιγον «ιοτι-
' πχως·
Ή εΛϊ-οπαραγωγή με μικράν βμ-
,,ΐι/ ίάκου καί μεγαλήτερον _*>
ρ^τ.-ήτ^, ηύ-'θήθη «ο ,«« «Ρ°-
γά- ζτμε'ωθεϊσα μονον εις «λβχι-
1:1 σημεΐα, εκπεσούσης χαλάζης
»α; ;Γ^:ών άνέμων.
ΑΡΚΑΛΙΑΣ.— Αίέπιαρατησα
... -,ϊ.ινητ'ν- ·62οναί. έπέρεοον στ,
ΛΕΣΐΒΟΥ.-- Ό επικρατήσας
δροσερός καιρός ηύνόησ» την ανά¬
πτυξιν τον ελαιόκαρπόν. Ό τρυγη-
τός των σταφ/λών καί ή σνγκοαιδή
τοϋ καχνοϋ συνετελέσθη νπβ εύνοι-
κάς καιρικάς σννθήκας. "Ηρξατο
κανονικώς ή σπορά των σιττρών.
ΛΑΡΙΣΗΣ— Ή καταστασίς
Γννεχιζετα'.
ΘΗΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ.-
αμπελ,ω
Ό «*1·
οποι *ροχ«.
ΑΙΤΩΛΙΑΣ καί ΑΚΑΡΝΑ.ΝΙ-
ΐαγωγή τού ελαίου προβλέπιται
ότ1 Οί ανέλθη είς ές περίπου έχα-
«,Α;χί:·2 οκάδας. Έχίσης προδλέ-
ικΐ2ί αύξησις χαλλιεργείας δημή¬
ϊ/ών
'^)'θΙ.0Τ1ΔΟ3 *αί ΦΩΚΙΔΟΣ
—
V
υνεχείς σημειωθείσα; *ρο-
χαί ι-:5ε:ον παρεμπόδισιν συλλο-
γής όΊιίμων προΐόντων άρζδοσίτου
χά1 6άι:2ν.ος.
ΛΑΣΗΘΙΟΥ.— Λόγφ των συν-
ηρι δροχών κατεστράφη κ*τά τό
εν -:■-.<>> ή παραγωγή τής «,υλτα-
νίν»; -/.τ. χατά 50 0)0 ή *
γωγη των γεωμήλων.
ΗΡίΚΛΕΙΟΝ.— Ή
χ».ο/.α::ία έπέ-φερβ κολοσσιαίας κ«-
ΐ2"::φά; είς διαφόρονς ά
ι.ν, ΐτ-ζςιϊαμπέλονς. Δύο
ή; ϊταίίϊοχαραγωγής κατεστρά-
ίτ,ΐΐ/ Η οίνοπαραγωντ; ωσαύτως
ΐί'.ίίτ, 7.2τά 4)5.
ΡΕΘΥΜΝΗΣ.—
ρξϊ.
«« ΐημ^ντιχαί ζημίαι λόγω των
{«■/όν γ; τάς (τνχςνΧας καί -βρ-
ψ">ί':2ν την ώρίμανσιν χαϊ άχ»ι-
Ί ΐύλλων χχκνοό
ΚΚ.νΑΔΩΝ._ Αί έχανειλημ-
.η· ίροχαί ^έιΐροξένηο-αν ζημίας
ρ; /ιλ/.-ίίγβίας χα-)ο·3 άμπελου
χα-)ο·3.
έ χ6 σνγχο-
ζημία; ύχο-
<τύχων είς 50 0)0, 15 0)0 *α1 χβϊϊνβδ ,. Α' 6?οχ«Ί ωμέλησαν μόνον την ,'ΓΊ'/ΐ^Τ* ήτις χΐοίλέτεταί ;·;;·> 20 0)0 άνωτίρ* τή; πε?!ί-
ής εύνοϊκός καπρός
τό οργωαϊ τον έίάφους. ^ζ
τα'. κανονικώς ή σΛλογή καπνοΰ
ύ.χι ϊταφυλύν /.α! έαρ'.νών κ^λλ'.&ρ
γειών.
ΣΙΛΙΐΤΟΚΑ-ΤΡΟΥ.—Η <τη· χομϊϊή βαρινών καλλΐδργε-ών ές- ,ολοΛίί !»πο κ^λάς ν.αΐΐ'.χά; συν¬ Ό ς ά; συ θήκας. Ό ϊλων.σμος σιτβίών %λ ή 3ή ή ή σνγκο;ι:3ή έλά επερατώθη μέ ί έλάττωτ'.ν τρίΕης παρα γής καχνοΰ λόγω των δΐοχών. ΑΖΙΟΓ ΠΌΛΕΏΣ.— Έτερα- τώθη ή ηλλογή τού άρΐδοΐίτοο αε ίκϊνοπο'.ητ'.κήν άζόίοσιν. 'Οαοίως ό τρτγτ,τός των ό ά λών, ό θερ'σμός σησάμου καί ήρ¬ ξατο ή σνλλογή ίάμδακος. Αί πε- σοϋσαι δΐοχαϊ ηάνόησαν την καλλ:- γειαν τοϋ δάμό^/.ο; ΚΑΒΑΛΛΑν.— σνλλογή -σιτηρών, άραδοσίτον, γεω¬ μήλων ν.α! λοτώ/ ;α::νώ' ποΐόν- των. ΕΔΕΣΣΗιΣ.— Ή σνγκομιΐή έ- αρ·.νών σπό^ρων ήρξατο υπό καλάς συνθήκας, λόγφ των τελενταίων βροχών. 'Η^ αυτή περίχον καλή κα- άστασι; παρονσιάζετα: κα- εί; τα; /οιπάς Η 'Ανα-μένονται λίαν δια- φ»ι>τιβτικαι τ.ληροφορίαι.
Ο: χύκλοι τοϋ ύπονργείον τής ερ¬
γασίας φρονούν, ότι ή βιομηχανική
άπΌγ^αγή ή όποία θά διενεργηθή
μετά εν βτος, θά ·σνγκ6ντρώση πο-
:ίμονς πληροφορίας, ΐϊίως επι
της εκτάσεως την οποίαν εχει προσ-
ίε·. ή ά·ιε?γία μεταξν των έργα-
τικών τάξΐων τής χώρας. Ή άπο-
γραφή των ίιομηχανιών ή όποία θά
γίνη ί'.ά -ρώτην φοράν είς την Ά-
Ά.τό τόν τελευταίον πανικόν. Σκηνη εξωθί τοϋ Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, μίαν ημέραν τής παρελθούσης
εβδομάδος, κατά την οποίαν 16.410.000 μετοχαί έπωλήθησαν είς έκπεααένα; τιμάς.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΥΊΙΕΡΤΗΣ ΓΕΠΡΠΛΙ
Ό τό·*ος των καλλιεργητικών ο"αν*£ων.— Πιβτώσει;
δ
τας
γεωργικας
Αί άπαιιτούμδναι υπό τού
νόμου δι-ατυ—ώοεις.
Μία άλλοίαπή διά να ά-οκτήττ.| ΑΛΗΝ'ΑΙ, 15 'Οκτωίδρίου.— |γήν τοΰ -ρ<>γράαμ-2τος τοϋ καταρ
τ'.ίθέντος -ιγο τοΰ νκοκργείοο τή:
Γεωργίας διά την τεχνιχήν χαρ*
ρη, ς ρς , χ χη ρ
μίνη έξαΐίΐτιχή διευκόλυνσις χα?£-|τα -/.α: αί τά_τής λε:το^γίας^τής;
^νη
εύρί<ηςετα! δέ έν τώ χ-:- γη ρ^ φρ ς η αερικήν, θζ κατϊϊείξη την μετατό¬ πισιν των βιομηχανιών ά—6 τοϋ ενός σημείον είς το άλλο καί 6α έπβξτ,- γήστ) το·>ς λόγου; οί όποϊοι προκα-
λοϋν άλλοϋ μέν ζήτησιν έργατών,
άλλον δέ πύκνωσιν των τάςεων των
ε:ς την κατηγορίαν αυτήν,
δέν υποχρεούνται είς την διατύπω-
σιν των πρώτων χαρτιών τή; πολ:
τογ:»φ'ήσϊω;> κα'· δύνανται νά ν-
•ίθδάλονν αίτησιν πρός πολ·<τογρά- φησιν μετά διαμονήν ενός μόνον ε- τονς είς τάς Ήν. Πολιτείας, άντ/ τής πενταετίας. Μία άλλοδαπη, σύ- ος άλλοδαποϋ, δύναται νά πολι- τογραφηθή καί έν περιπτώσει καθ ήν δέν Θελήση νά πράξη τούτο ό σ-ύζνγός της. Είς τή- περίπτωσιν ομως* αύτην όπόχε;τα είς όλας άναξαιρέτως τάς δίατυ- πώσε·.ς τής πολιτογραφήσεως, σνμ- καϊ των πρώτων Ώς πληροφορούμεθα ό τ. Πρωθ- νΐ-ο·ο=γός προ—αθεί νά ε3ρη δια-Ι ?"όροϋς σννδ>ασμ.ούς;, όπως άλλως
^ ί ί Β
την Άαερ'.κανικήν ΐθαγένειαν, ύπο-| Άφ' ής επέστρεψεν έκ τον τα-
χρεοϋτα νά υποστή όλας τάς διατν-,ςε·-δ·'οο τονό Πρω^-ονργος ν.. Βε-( ^ ..# .
-<ί>σε!ς το4 νόμον περ· πολιτογρα- ν^έλο; 3έν παρέλειψΐν, ώς άνεκοι-! γωγήν τής καλ'λίιργείας, <τ^ιφώ ρήσεως, όπως 7.αϊ οί άνδρες. Μία 'ώθτ, χθές, νά άσχολη^ή σοδαρώτα-, νως πρός τάς τελευταίας προόδονί τής γεωπενικής έπ;στήμης. Ό κ. Π ίστολάκης Οά σν^/ΐργα- σθή καί στμερον μετά τοϋ κ. Βενι- ,έλον, σχετικώς με την διάθεσιν των 100 έκατομμνρίων δραχμών. II ΜΕΤΐίΣΤΪΙ ΕΙΣ ΤΗΝ_ΑΥΣΤΡΑΑΙΑΝ Οί λόγοι των μετανα- βτευτικών ϊτεριορΐσμών. μ ρ καϊ τής πενταετούς δια- μονής είς την χώραν. Αί έκ νβνεττ,.ς Άμερικανίίβς ίέν άχοστεροϋνται τής Άαερίκανικής των 'Θανενβίας, 6-ως συνέίαινε μέ τόν προγΐνέστ&ρον νό·ο.ον, εάν νομ- άλϊό έωθτ. καί ό άριθμος των ημερών αί ό-οία·. άπαρτίζοον την εργάσιμον έ- ά ό _.. Ιδδομάϊα ϊϊς τούς διαφόρους διομη- Έ* τή; άχογραφής θά έξακρι- χονικούς κλάδονς. τε ε^χεν νποσχε"Θή καί είς την Βου¬ λήν κατά την σνζήτησιν τοϋ ίδρ^- τ'κοϋ τής Τραπέζης Νόμοο, δννά- μει των όπτ.ίων θά κατορθωθή ή ε.ί; , το ελάχιστον δυνατόν όριον έλατώ- σϊως τοϋ τόκον των καλλιεργητ:- κών δανείων. Ό κ. Πρωθνπονργό; ε>ε·. την γνώμην, ότι 5·.ά τής έλατ-|
τωσεως τ'οϋ τόκο; θά ενισχυθή ση-ί '°Λεος εργβτκχός τρωθνπονργος
μαντ.κώτατα ή προσπαθεία τής αύ- ^'' Αϋστρβλιβνης κυβερνήσεως κ.
ξήσεως τής γεωργικής ταοαγωγή^. | -"θ^λλη εις τον πρώτον πρωθνπ-
7βνί«»χυοβν Ι
χαταόοοιιικόν «Λ«*ία», τό οποίον καθειλκυσθη ί«χά»«; έν Ούίλλελ,ισχάφεν, τής
Γερμανιας.
. < , " . " · ; - - · · - ■ · ι Δ'α την επιτυχίαν τον σκοπόν τδυ- τον, τής ελαττώσεως δηλαίή τοΰ τίκοο, ό ·/.. Π ρωθυπονργός σκέπτε- ~2'. νά έκχωρηθή είς την Τράπεζαν τό προϊόν τοΰ είδ'.κοΰ φόρον όστις υφίσταται είς τάς νέας χώρας διά την άγροτικήν πίστιν. Ώς γνωστόν, τα νφ'.στάμενα είς την Μ-ακεδονίαν, Η~ΐ!ρον κα: Μντιλήνην άγροτ'.κά τα;ιεία τα όπο?α έπροικίζοντο διά τοϋ ώς άνω φόρ,ον, σννβχωνεύθησαν αέ την Άγροτ'κήν Τράπεζαν. Πίστωσις 1ΟΟ έκατομ- μυρίων. Ό κ. Π ρωθνπονργός έν σννεχεί« των προσπαθειών τον ύχέρ της Γε¬ ωργίας, σννειργάσθη καϊ μετά τοϋ γεν.κοΰ γραμματέως τον υπουργεί¬ ον, πζ;ά τοϋ οποίον εγένετο ένημε- ' ρος τής γεωργικής καταστάσεως τής χώΐας. Απόφασις τοϋ κ. πρωθ¬ υπουργόν όπως γνωρίζομεν είναι νά δ'.ατΐθή έ-φέτος έκ τον κρατικοϋ προ¬ ϋπολογισμόν ποσόν 100 έκατομμυ- ρίων, αποκλειστικώς διά τάς ανάγ¬ κας των τελενταίως συσταθέντων γεωργικών ίδρνμάτων καί των λε'- τίνργονσών ήδη έγκαταστάσεων, ή¬ τοι <νποί»:γματικών κα* πειραματι- κών άγρών, φοτωρίων, γεωργικών σταθυιώ^ κλπ. Πρός τόν αυτόν σκοπόν ή Κν- δέρνησ'.ς είχε δίθθέσε1. καί πέρνσ: περί τα 60 έκατομμύρια δραχμών. Έκ τού ποσόν όμως τούτον τού Ιτ- ο^ργιίον τής Γεωργίας είχε διαθέ-, σει α'.κρόν μόνον μέρος. Τό οϋτως όπολεΐπόΐΑενον σημαντικόν ποσόν Θά προστεθή είς τα μέλλοντ* νά χο-' ρηγηθοϋν έκ τοϋ νέοο προϋπολογι-, σμοϋ εκατόν έκατομμνρίων δραχα. όντως δέ νπάοχει ποσόν νχερεκατό- ίκατομμνρίων πρός πλήρη έφαρ;ιο ουργιχόν τον λόγον τόν οποίον εξ¬ εφώνησεν, ιεθιςε καί τό ζήτημα τής είς την Αυστραλιαν μεταναστεύσε- ως. «Εάν ή Αύστραλία, είπεν £ί· στάζιρ νά δεχθή μετανάστας, δέν τό κάμνει έπειδή δέν άντιλαμ.δάνε- ται τό αίσθημα τής άίελφωσύνης πρός τονς άλλους λαούς, άλλά δι- οτ; πι&ομεΐ νά προστατεύση τονς Αύστρςιλούς άπό την πενίαν την ο¬ ποίαν δημιουργεΐ ή άνεργία». Διά των δηλώσεων αυτών ό νεοί πρω)θ<^xονργός της Αύστραλίας ή· Οέλησΐ νά δικαιολογήση τονς περι- ορ-ισμονς τοΰς όχοίονς υπέβαλεν τ Κνδε'ρνησΐς της μακρυνής χώρας κατά τής μεταναστεύσεως. Λησμο- νοϋν ομως έκεΐ κάτω, ότι οί μετα- νάστα1. νχήρςαν έκεΐνο!, οί όποίοι κατέστησαν μεγάλην καί ενδαίμονι την Αμερικήν, Ίιαί ότι ή- Αΰστρα- λία ε?να'. υ.ία άπέραντος καί νέα χάρα ή όποία χρβιάΐζϊται χολλο·ας δραχίονας .Αεταναστών, ί-.ά νά άνα- κα: προοδεύση). ΟΙ ΑΥΟ ΜΑΓΓΕΣ Ύ«δ ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡ~ΕΛ Σνγχινητικώτοττον μυθιβτόνημβ ΐΐοΰ Λε
1929.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
β ΤΗΣ ΕΜ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ί βροχαί προεκάλ-ββαν σημαντικάς ζημίας
κ,».,Λ, 15 Όκτωίρίον. -
;α-α τα; βυγ*εντρ«Λε«Μς εις
είον τής Γεωργίας πλη-
ή πορεία των καλλιιρ-
ν ώ:
ΧΣ
ν ώ: #.« *«β «?'?ε?««.: .
ΜΡΣΗ'ΝΙΑ_.— Λόγω τού ε
δό αί ψ«χρο
.;.%] .αε'.ώθτ] ή σνχοπργγη
,,'3Ο 0)0. Ωσαύτως υπέστη ε«-
».„-; των δρογών καί ή σταφιίο-
τ«^ωγή αειωθ-ς-ίσα ολιγον «ιοτι-
' πχως·
Ή εΛϊ-οπαραγωγή με μικράν βμ-
,,ΐι/ ίάκου καί μεγαλήτερον _*>
ρ^τ.-ήτ^, ηύ-'θήθη «ο ,«« «Ρ°-
γά- ζτμε'ωθεϊσα μονον εις «λβχι-
1:1 σημεΐα, εκπεσούσης χαλάζης
»α; ;Γ^:ών άνέμων.
ΑΡΚΑΛΙΑΣ.— Αίέπιαρατησα
... -,ϊ.ινητ'ν- ·62οναί. έπέρεοον στ,
ΛΕΣΐΒΟΥ.-- Ό επικρατήσας
δροσερός καιρός ηύνόησ» την ανά¬
πτυξιν τον ελαιόκαρπόν. Ό τρυγη-
τός των σταφ/λών καί ή σνγκοαιδή
τοϋ καχνοϋ συνετελέσθη νπβ εύνοι-
κάς καιρικάς σννθήκας. "Ηρξατο
κανονικώς ή σπορά των σιττρών.
ΛΑΡΙΣΗΣ— Ή καταστασίς
Γννεχιζετα'.
ΘΗΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ.-
αμπελ,ω
Ό «*1·
οποι *ροχ«.
ΑΙΤΩΛΙΑΣ καί ΑΚΑΡΝΑ.ΝΙ-
ΐαγωγή τού ελαίου προβλέπιται
ότ1 Οί ανέλθη είς ές περίπου έχα-
«,Α;χί:·2 οκάδας. Έχίσης προδλέ-
ικΐ2ί αύξησις χαλλιεργείας δημή¬
ϊ/ών
'^)'θΙ.0Τ1ΔΟ3 *αί ΦΩΚΙΔΟΣ
—
V
υνεχείς σημειωθείσα; *ρο-
χαί ι-:5ε:ον παρεμπόδισιν συλλο-
γής όΊιίμων προΐόντων άρζδοσίτου
χά1 6άι:2ν.ος.
ΛΑΣΗΘΙΟΥ.— Λόγφ των συν-
ηρι δροχών κατεστράφη κ*τά τό
εν -:■-.<>> ή παραγωγή τής «,υλτα-
νίν»; -/.τ. χατά 50 0)0 ή *
γωγη των γεωμήλων.
ΗΡίΚΛΕΙΟΝ.— Ή
χ».ο/.α::ία έπέ-φερβ κολοσσιαίας κ«-
ΐ2"::φά; είς διαφόρονς ά
ι.ν, ΐτ-ζςιϊαμπέλονς. Δύο
ή; ϊταίίϊοχαραγωγής κατεστρά-
ίτ,ΐΐ/ Η οίνοπαραγωντ; ωσαύτως
ΐί'.ίίτ, 7.2τά 4)5.
ΡΕΘΥΜΝΗΣ.—
ρξϊ.
«« ΐημ^ντιχαί ζημίαι λόγω των
{«■/όν γ; τάς (τνχςνΧας καί -βρ-
ψ">ί':2ν την ώρίμανσιν χαϊ άχ»ι-
Ί ΐύλλων χχκνοό
ΚΚ.νΑΔΩΝ._ Αί έχανειλημ-
.η· ίροχαί ^έιΐροξένηο-αν ζημίας
ρ; /ιλ/.-ίίγβίας χα-)ο·3 άμπελου
χα-)ο·3.
έ χ6 σνγχο-
ζημία; ύχο-
<τύχων είς 50 0)0, 15 0)0 *α1 χβϊϊνβδ ,. Α' 6?οχ«Ί ωμέλησαν μόνον την ,'ΓΊ'/ΐ^Τ* ήτις χΐοίλέτεταί ;·;;·> 20 0)0 άνωτίρ* τή; πε?!ί-
ής εύνοϊκός καπρός
τό οργωαϊ τον έίάφους. ^ζ
τα'. κανονικώς ή σΛλογή καπνοΰ
ύ.χι ϊταφυλύν /.α! έαρ'.νών κ^λλ'.&ρ
γειών.
ΣΙΛΙΐΤΟΚΑ-ΤΡΟΥ.—Η <τη· χομϊϊή βαρινών καλλΐδργε-ών ές- ,ολοΛίί !»πο κ^λάς ν.αΐΐ'.χά; συν¬ Ό ς ά; συ θήκας. Ό ϊλων.σμος σιτβίών %λ ή 3ή ή ή σνγκο;ι:3ή έλά επερατώθη μέ ί έλάττωτ'.ν τρίΕης παρα γής καχνοΰ λόγω των δΐοχών. ΑΖΙΟΓ ΠΌΛΕΏΣ.— Έτερα- τώθη ή ηλλογή τού άρΐδοΐίτοο αε ίκϊνοπο'.ητ'.κήν άζόίοσιν. 'Οαοίως ό τρτγτ,τός των ό ά λών, ό θερ'σμός σησάμου καί ήρ¬ ξατο ή σνλλογή ίάμδακος. Αί πε- σοϋσαι δΐοχαϊ ηάνόησαν την καλλ:- γειαν τοϋ δάμό^/.ο; ΚΑΒΑΛΛΑν.— σνλλογή -σιτηρών, άραδοσίτον, γεω¬ μήλων ν.α! λοτώ/ ;α::νώ' ποΐόν- των. ΕΔΕΣΣΗιΣ.— Ή σνγκομιΐή έ- αρ·.νών σπό^ρων ήρξατο υπό καλάς συνθήκας, λόγφ των τελενταίων βροχών. 'Η^ αυτή περίχον καλή κα- άστασι; παρονσιάζετα: κα- εί; τα; /οιπάς Η 'Ανα-μένονται λίαν δια- φ»ι>τιβτικαι τ.ληροφορίαι.
Ο: χύκλοι τοϋ ύπονργείον τής ερ¬
γασίας φρονούν, ότι ή βιομηχανική
άπΌγ^αγή ή όποία θά διενεργηθή
μετά εν βτος, θά ·σνγκ6ντρώση πο-
:ίμονς πληροφορίας, ΐϊίως επι
της εκτάσεως την οποίαν εχει προσ-
ίε·. ή ά·ιε?γία μεταξν των έργα-
τικών τάξΐων τής χώρας. Ή άπο-
γραφή των ίιομηχανιών ή όποία θά
γίνη ί'.ά -ρώτην φοράν είς την Ά-
Ά.τό τόν τελευταίον πανικόν. Σκηνη εξωθί τοϋ Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, μίαν ημέραν τής παρελθούσης
εβδομάδος, κατά την οποίαν 16.410.000 μετοχαί έπωλήθησαν είς έκπεααένα; τιμάς.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΥΊΙΕΡΤΗΣ ΓΕΠΡΠΛΙ
Ό τό·*ος των καλλιεργητικών ο"αν*£ων.— Πιβτώσει;
δ
τας
γεωργικας
Αί άπαιιτούμδναι υπό τού
νόμου δι-ατυ—ώοεις.
Μία άλλοίαπή διά να ά-οκτήττ.| ΑΛΗΝ'ΑΙ, 15 'Οκτωίδρίου.— |γήν τοΰ -ρ<>γράαμ-2τος τοϋ καταρ
τ'.ίθέντος -ιγο τοΰ νκοκργείοο τή:
Γεωργίας διά την τεχνιχήν χαρ*
ρη, ς ρς , χ χη ρ
μίνη έξαΐίΐτιχή διευκόλυνσις χα?£-|τα -/.α: αί τά_τής λε:το^γίας^τής;
^νη
εύρί<ηςετα! δέ έν τώ χ-:- γη ρ^ φρ ς η αερικήν, θζ κατϊϊείξη την μετατό¬ πισιν των βιομηχανιών ά—6 τοϋ ενός σημείον είς το άλλο καί 6α έπβξτ,- γήστ) το·>ς λόγου; οί όποϊοι προκα-
λοϋν άλλοϋ μέν ζήτησιν έργατών,
άλλον δέ πύκνωσιν των τάςεων των
ε:ς την κατηγορίαν αυτήν,
δέν υποχρεούνται είς την διατύπω-
σιν των πρώτων χαρτιών τή; πολ:
τογ:»φ'ήσϊω;> κα'· δύνανται νά ν-
•ίθδάλονν αίτησιν πρός πολ·<τογρά- φησιν μετά διαμονήν ενός μόνον ε- τονς είς τάς Ήν. Πολιτείας, άντ/ τής πενταετίας. Μία άλλοδαπη, σύ- ος άλλοδαποϋ, δύναται νά πολι- τογραφηθή καί έν περιπτώσει καθ ήν δέν Θελήση νά πράξη τούτο ό σ-ύζνγός της. Είς τή- περίπτωσιν ομως* αύτην όπόχε;τα είς όλας άναξαιρέτως τάς δίατυ- πώσε·.ς τής πολιτογραφήσεως, σνμ- καϊ των πρώτων Ώς πληροφορούμεθα ό τ. Πρωθ- νΐ-ο·ο=γός προ—αθεί νά ε3ρη δια-Ι ?"όροϋς σννδ>ασμ.ούς;, όπως άλλως
^ ί ί Β
την Άαερ'.κανικήν ΐθαγένειαν, ύπο-| Άφ' ής επέστρεψεν έκ τον τα-
χρεοϋτα νά υποστή όλας τάς διατν-,ςε·-δ·'οο τονό Πρω^-ονργος ν.. Βε-( ^ ..# .
-<ί>σε!ς το4 νόμον περ· πολιτογρα- ν^έλο; 3έν παρέλειψΐν, ώς άνεκοι-! γωγήν τής καλ'λίιργείας, <τ^ιφώ ρήσεως, όπως 7.αϊ οί άνδρες. Μία 'ώθτ, χθές, νά άσχολη^ή σοδαρώτα-, νως πρός τάς τελευταίας προόδονί τής γεωπενικής έπ;στήμης. Ό κ. Π ίστολάκης Οά σν^/ΐργα- σθή καί στμερον μετά τοϋ κ. Βενι- ,έλον, σχετικώς με την διάθεσιν των 100 έκατομμνρίων δραχμών. II ΜΕΤΐίΣΤΪΙ ΕΙΣ ΤΗΝ_ΑΥΣΤΡΑΑΙΑΝ Οί λόγοι των μετανα- βτευτικών ϊτεριορΐσμών. μ ρ καϊ τής πενταετούς δια- μονής είς την χώραν. Αί έκ νβνεττ,.ς Άμερικανίίβς ίέν άχοστεροϋνται τής Άαερίκανικής των 'Θανενβίας, 6-ως συνέίαινε μέ τόν προγΐνέστ&ρον νό·ο.ον, εάν νομ- άλϊό έωθτ. καί ό άριθμος των ημερών αί ό-οία·. άπαρτίζοον την εργάσιμον έ- ά ό _.. Ιδδομάϊα ϊϊς τούς διαφόρους διομη- Έ* τή; άχογραφής θά έξακρι- χονικούς κλάδονς. τε ε^χεν νποσχε"Θή καί είς την Βου¬ λήν κατά την σνζήτησιν τοϋ ίδρ^- τ'κοϋ τής Τραπέζης Νόμοο, δννά- μει των όπτ.ίων θά κατορθωθή ή ε.ί; , το ελάχιστον δυνατόν όριον έλατώ- σϊως τοϋ τόκον των καλλιεργητ:- κών δανείων. Ό κ. Πρωθνπονργό; ε>ε·. την γνώμην, ότι 5·.ά τής έλατ-|
τωσεως τ'οϋ τόκο; θά ενισχυθή ση-ί '°Λεος εργβτκχός τρωθνπονργος
μαντ.κώτατα ή προσπαθεία τής αύ- ^'' Αϋστρβλιβνης κυβερνήσεως κ.
ξήσεως τής γεωργικής ταοαγωγή^. | -"θ^λλη εις τον πρώτον πρωθνπ-
7βνί«»χυοβν Ι
χαταόοοιιικόν «Λ«*ία», τό οποίον καθειλκυσθη ί«χά»«; έν Ούίλλελ,ισχάφεν, τής
Γερμανιας.
. < , " . " · ; - - · · - ■ · ι Δ'α την επιτυχίαν τον σκοπόν τδυ- τον, τής ελαττώσεως δηλαίή τοΰ τίκοο, ό ·/.. Π ρωθυπονργός σκέπτε- ~2'. νά έκχωρηθή είς την Τράπεζαν τό προϊόν τοΰ είδ'.κοΰ φόρον όστις υφίσταται είς τάς νέας χώρας διά την άγροτικήν πίστιν. Ώς γνωστόν, τα νφ'.στάμενα είς την Μ-ακεδονίαν, Η~ΐ!ρον κα: Μντιλήνην άγροτ'.κά τα;ιεία τα όπο?α έπροικίζοντο διά τοϋ ώς άνω φόρ,ον, σννβχωνεύθησαν αέ την Άγροτ'κήν Τράπεζαν. Πίστωσις 1ΟΟ έκατομ- μυρίων. Ό κ. Π ρωθνπονργός έν σννεχεί« των προσπαθειών τον ύχέρ της Γε¬ ωργίας, σννειργάσθη καϊ μετά τοϋ γεν.κοΰ γραμματέως τον υπουργεί¬ ον, πζ;ά τοϋ οποίον εγένετο ένημε- ' ρος τής γεωργικής καταστάσεως τής χώΐας. Απόφασις τοϋ κ. πρωθ¬ υπουργόν όπως γνωρίζομεν είναι νά δ'.ατΐθή έ-φέτος έκ τον κρατικοϋ προ¬ ϋπολογισμόν ποσόν 100 έκατομμυ- ρίων, αποκλειστικώς διά τάς ανάγ¬ κας των τελενταίως συσταθέντων γεωργικών ίδρνμάτων καί των λε'- τίνργονσών ήδη έγκαταστάσεων, ή¬ τοι <νποί»:γματικών κα* πειραματι- κών άγρών, φοτωρίων, γεωργικών σταθυιώ^ κλπ. Πρός τόν αυτόν σκοπόν ή Κν- δέρνησ'.ς είχε δίθθέσε1. καί πέρνσ: περί τα 60 έκατομμύρια δραχμών. Έκ τού ποσόν όμως τούτον τού Ιτ- ο^ργιίον τής Γεωργίας είχε διαθέ-, σει α'.κρόν μόνον μέρος. Τό οϋτως όπολεΐπόΐΑενον σημαντικόν ποσόν Θά προστεθή είς τα μέλλοντ* νά χο-' ρηγηθοϋν έκ τοϋ νέοο προϋπολογι-, σμοϋ εκατόν έκατομμνρίων δραχα. όντως δέ νπάοχει ποσόν νχερεκατό- ίκατομμνρίων πρός πλήρη έφαρ;ιο ουργιχόν τον λόγον τόν οποίον εξ¬ εφώνησεν, ιεθιςε καί τό ζήτημα τής είς την Αυστραλιαν μεταναστεύσε- ως. «Εάν ή Αύστραλία, είπεν £ί· στάζιρ νά δεχθή μετανάστας, δέν τό κάμνει έπειδή δέν άντιλαμ.δάνε- ται τό αίσθημα τής άίελφωσύνης πρός τονς άλλους λαούς, άλλά δι- οτ; πι&ομεΐ νά προστατεύση τονς Αύστρςιλούς άπό την πενίαν την ο¬ ποίαν δημιουργεΐ ή άνεργία». Διά των δηλώσεων αυτών ό νεοί πρω)θ<^xονργός της Αύστραλίας ή· Οέλησΐ νά δικαιολογήση τονς περι- ορ-ισμονς τοΰς όχοίονς υπέβαλεν τ Κνδε'ρνησΐς της μακρυνής χώρας κατά τής μεταναστεύσεως. Λησμο- νοϋν ομως έκεΐ κάτω, ότι οί μετα- νάστα1. νχήρςαν έκεΐνο!, οί όποίοι κατέστησαν μεγάλην καί ενδαίμονι την Αμερικήν, Ίιαί ότι ή- Αΰστρα- λία ε?να'. υ.ία άπέραντος καί νέα χάρα ή όποία χρβιάΐζϊται χολλο·ας δραχίονας .Αεταναστών, ί-.ά νά άνα- κα: προοδεύση). ΟΙ ΑΥΟ ΜΑΓΓΕΣ Ύ«δ ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡ~ΕΛ Σνγχινητικώτοττον μυθιβτόνημβ ΐΐοΰ Λε
ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΝΤΑΖΗ
Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΕΙΡΛΣ
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>- ννΡΐΑΚΗ ε ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ
Παιδί μου,
Άπ' τή μακρυσμένη. Άαεοικη.
πέρα άπ' την Καλιφόρνια, σάν
ι|*μμα, «άν άλήθεια, μοϋ ήρθαν
τα. μαντατά σου. Σ' εκρινε, λέει,
ή Άμερικάνικη δωύεκάδα άπϊ> έ-
φτά γυναΐκες και πέντε αντρες,
καί σέ 6ρήκε έ'νοχο. Πρόκειται,
λέει, τώρα νά πάς στά ν.άτεργα γιά
πενηντ.α ίσω; χρόνιϊχ. ΕΙσαι τώρα
πενήντα πέντε·—καί πενηντα, εκα¬
τόν πεντε. "Ολη σαυ ή ζωη και
κάτι παραπάνω! Θά μείνη; καί
χρεώστης.
Πρό Ινα μήνα έμαθα, ότι και
η γυναΐκά σου, ή Άμερικάνα, ε-
παθε τα ιδία. Την έν.ρινε, λέει κι'
αύτη αλλη Άμερικάνικη δωδεκά-
δα άπό σκτώ γυναΐκες καί τέσσα-
ρες αντρες, καί την ΰρήκε κι' αυ¬
τήν ενοχο, καί πρόκειται κι' αύτη
νά πάη στή φυλακή γιά δέκα ΐσο>;
χρόνια. Αύτη είναι νέα καί δέκα
χρόνια δέν θάναι πολλά, αν εχν
ύγεία. Μαθαίνω ομως, δτι ή κα-
τάστασή της είναι τέτοια, ώστε νά
την κουβαλοΰν στή ν καρέκλα, Ώς
φαίνεται, δέν -θ' άξιωθή κι' αυτή
νά τελειώση την ποινήν της στή
φυλακή καί θά μείνη, κι' αύτη χρε¬
ώστης καθώς καί σύ. Καί πεθαμ-
μενσι θά λογίζε<τ9ε ώς φυλακισμε ν οί. Τέτοια μεγάλα έγκλήματα έ- κάματε καί οί δυό σας, λένε οί απο¬ φάσει;! Μπροστά άπ' αύτά, Άλέξανδρε, ουχνά άκουγα τ' δνομά σου. Ή φήμη τό εφερνε στής φτεροΰγέ; της· £α>ς £δώ. Οί Άμερικάνοι σέ
ώνόμασαν Μίδα. Όπως ό Μίδας
των παραμυθιών, κι' έσΰ δ, τι ?-
πιανες στά χέρια <του, χρνσάφι γί- νονταν, λένε. Σωρό τα δολλάρια στής Μπάγκες. Κομπολόγια τα θέ- οτρά σου στήν Άμερική. Τινος εί¬ ναι τα ψηλά κτίρια στό Λός "Αν¬ τ ζελες; Τοΰ Πανταζή. Γιά ποίον παίζονν θεατρϊνοι σέ άναρίθμητα θέατρα; Γιά ποίον χορεύουν στή σκηνή άφρόπλαστες Άμερικανί- δες μέ ούράνια κάλλτ}; Γιά τόν Πανταζή. Ποίος έπούλησε μερι- ν.ά άπ' τα θέατρά τού γιά είκοσι έκατομμύρια δολλάρια; Ό Παν- ταζής·. Καί τα μάθαινα αύτά καί άνα- γάλλιαζε ή -ψυχή μου γιά τή με- γάλη δόξα, γιά την έπιτνχία τοΰ έρντ)τευμένου μου παιοιοΰ καί πε- ρίμενα νά τό δεχθω στήν άγκαλιά μου, δταν θά έφθανεν ή εύλογη- έ ΰ ϋ μένη ωρα τοΰ γυρισμοϋ. ΣΤΑ ΣΚΟΡΙΙΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ 8ΕΑΤΡ0Υ ΤΟΥ ΑΠβΙΝΟΗΙ^ΤΟΪΙ ΑΕΛΦΟΥΣ Οί νί*"α νά συνεχέαουν τό κήρυγμα της εέρήνης.^*1 ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΜΑΡΙΕΤΤΑΣ ΜΙΝΙΩΤΟΥ Άντιπρόσωποι άπ' δλα σχεδον| Τα «ολΰτιμα λείψανα είναι αΑ τα πολιτϊβμένα έ'θνη συγκεντρω- [ πια έδώ κι' έκίϊ. Τό βοι-νο θηκαν στήν ίερή πόλη τή; Άθη-, Παρντισσοΰ μέ τής ■ψτλέ; νά; γιά νά ύμνήσουν, μπορει να τού φαίνεται οάν νά μϊλά -~ ,,^κί' νίτλλίτϊοα. την είοτι ηνη, γά μή πή κανείς, καλλίτερα, την παρά νά την έδραιώσονν. ^ άπό τό ποοσκύνημα τοΰ αίωνιον! «ύ "ή Άροπόλεως ψς μάαη ς, πσυ θαύματο; τή; Άκροπολεως, — - άστραφτε κάτω άπό τόν σπάταλον Άττικόν ηλιο, κι' άπό τα νυχτερι- ν» φωτο!όλημα των προβολέων τοΰ Αυκαβηττοΰ, μιά πετνχημένη Ίδέα τσύς μά_υσε στούς ίερούς τόπον; των Άμφικτυονιών γιά νά νάιιουν «κεΐ την τελενταία Συν- εδρίαση, μεσα στό βασϊλειο της έληά; καί τή; άρχαίας μα; αί- γλΓί. Οί ίεροί τόποι πού δώ καί χιλι- ετηρίδεκ εβλεπαν όασιληάδε; γο- νατισμένου;, ύπάκουου; στή; δια- ταγέ; τού;, νά έκλιπαροΰν μ' ά- μύθητα δώρα την εΰνοιά τους, σά ν' άγρίεψαν στόν άπροσδόκητο Ιρ- 0 Άλέξανδρος Πανταζής, όδηγούμενος είς την φυλακήν, έφ' όσον οί δώ- δεκα ?νορκοι οτυνεσκέπτοντο επι τής κατ' αύτοϋ κατηγορίας τής χορευτρίας Γιοΰνις Π ρίγκλ. λος θά μέ θυμηθή κι' εσΐ', όπως μέ θυμήόθηκαν τόσα άλί.α παιδία μου, φταχχότερα άπό σένα; Ναί, πάντα σ' επερίμενα καί μ' αύτη την έλπίδα παρηγοροΰαα τή ζωή ι·ου. Τό εϊχα 6έ6αιο, πώ; μιά με¬ ρά θά έ*γραφα καί τό δικό σού δνομα στόν κατάλογο των μεγά- λων εύεργετών μου. Τό εΐχα ?τοι- μο τό Πεντελικό μάρμαρο νιά νά σοϋ στήσω τόν άνδριάντα σου δί- πλα στόν Σϊνα, δίπλα στόν Άτ5έ- ρωφ. δα; νά μή σ' αδικήση; Σοΰ τόοκα- μαν, τάχα, γιά τα πλούτη σου; "Αχ, τί τ|θίλε;, παιδί μου, νά γίνη; πλουσιος; Τί σ' ώφέλησαν τα παλάτΐα <του καί τα έκατομαύ- ρια σου καί δλα τα ναλά τή; ξέ- νης πατρίδος; Τί κατάλαβα έγώ; Εγώ, δπου σ' έγέννησα κι' ελπι- ζα νά σέ δεχθώ στήν άγκαλιά μόν τιμημενον, πλούσιο καί ευτυχή; Γιατί δέν ήλ·θ«ς πρίν νά πάθης δλε; αύτές τή-; συμφορές; Τί κα- τακάθησε; στά ξένα έσύ καί τόσ'οι ούρανό. Τόσο νοντά, λές, ?!νΐ Μεσα στην αγοια ώμορφια των άποτόαων δράχων ολαστάντι ή έ ληα όλοπράσινη, σέ μίαν άν^ που δεν σνν·απαντιέται άλλοϊ Όο γιάζει στούς Δελφούς τό σιηιβολα τη; Ερηνης. Άπ' αύτό ;οΰν οί λιγοστοι κάτοικοι. Καθώ; ν ι άΤ(, τ] ά71ο ε'ιρηνικο κι' αύτο συι·6ο?ο τ άγαθό άρνάκι. Κατεβαίνονν στόν πηγαιιιο μα- χοπάδια παλυάριθμα μέ" πτννο ά- διαπέραστδ τρίχωμα. Τα /οι·δού· νια πού τονς κρεμοΰν στό /αιμό κάνουν ενα γαλήνιο, εΐρηνΐ/ο τρσ- γοΰδι. Είναι άκατάπαυστη αΐ·τη ή ΜθΐΌΐκή στού; Δελφοΰ;. Μέ τό πνεΰμα μεθυσμενο ά την έπήρεια τής αρχαιότητος, μπαινοντα; στή στενή πόρτα τοϋ Μουσείον, μά; φαίνεται πώ; άν· χομό "τό^ων έπισκεφτών. Ζωντά- Μουσείον, μα; φαίνεται πώ; άν νεψ>αν τάχα ξανά οί Άμφικτυονί- ερχομαστε τη μεγα>.όπρεπη άοχαία
ες; Τι γυοεύουν δλοι αύτ/οί οί =™λ-ι ^της πόλεως.
αλλοι σαν κι ε·σενα,
Ναί, γρόνια σέ εκλαψα άφ' δ-
του μικρος—μικρός μοΰ εφυγες
άπ' την άγκαλιά μου χωρίς ενα
«τιλί σου—χωρίς νά σέ φιλήσω, νά
«τού δώσω την εύχή μου. Μαύρη
ίταν ή ώρα, δταν εκλεισε; τ' αΰ-
τιά σου στή φωνή τής παληάς πα-
τρίιδας σου κι' εφυγες μακρυά, ζη-
τώντας άλλη καινουργια πατρΐδα,
άλλην ευτυχία. "Εχυσα πικρά δά-
χρυα, οταν ιέχαροπάλευα στά χέ*-
ρια τοΰ Τούρκαι», στά 97 καί στά
3 2 καί στά 22, κι' έσύ 6έν ί>σουν
ίδώ ...Έχασα χιλιάδες· άδέλφια
οου στής φωτιές τοϋ πολέμου. 'Ε-
ζωδεψα καί την τελευταία μου
οεκάρα γιά νά θρε-ψω τα διωγμέ-
να άδέλφια <ΐου άπ' τή Μικρά Ά- οία. Ύποθήικεψα δλη τή γή μου ©τού; ξένον; δανειστάς γιά'νά μπορέσω νά ϊ,ήσω.νά ελθτ>ς μιά
μερά νά μ' εύρη; Ιλειτθβρη- κα"ι
ςωντανή ... "Εκλαψβ, εκλαψα, ε-
ίΐλαψα. .
Μά τα δάκρυα μου τα έσΛθΰπι-
ζα καί ξεχνοΰσα τή λύπη μου, δ¬
ταν αάθαινα πώ; ήσουν εντυχής,
πώς παντρεύθηκες ξένη γυναΐκα
της άρεσκείας ·σον. πώς απέκτη¬
σε; χαριτωμένα παιδάκια—ό Θεός;
νά τούς; χαρΰ-η χρόνια—πώς έμε-
γάλοννες καί έθϊριευες στόν ξένο
τόπο, πώς έθι^σανριίίς. Πολυ—■
έκατομμυριοΰχο 'Έλληνα, σέ Ιλε-
Κ/αν οί Άμερικάνοι.
Κι' έχαιρόμουν. Καί πώς νά μτ
γαί(>ύμαι,· Μήπως είχα .τολλού;
ΪΙανταζήδες; "Η ι\χως μοΰ ρ-
λειι)·° τ*] κρι<φή Ίλπίοα, ότι στό τέ- Μά έσΰ άργοΰοες. Έμέθυσε; ΐπό την ευτυχία σου μέ-σα στόν | τα πλούτη σα;, άν παράδεισο τή; ΆμερΙκή; καί μέ ξέχασες. Σέ περικύκλωσαν ίίποπτοι φίλοι καί πονηρές Κίρκες καί στό τέλος επεσες στής παγίδε; παν. Καί εχααες την τιμήν σου καί την ελθί Τ έύ Δέν τα θέλω είναι γιά τα χς η μή η ελευθερία σου. Τα έκατομμύρια σου κινδυνεΰουν νά έξαφανισ6οϋν ς φ ρχα ποΰ εί; άποζημιακτεις. Διότι πρέπϊΐ νά σά; στήνουν ή φοβεοέ; Σειρήνες πλΓ^ωθη καί ή ζωή τοΰ Ίαπωνέ-1 καί ή Κΐρκε; τή; ξένης γής. Καλ- πλούτη νά χάσετε τή ζωή σα;, άλ- λοι στή; φυλακές—δίκαια ή όίδι- χα—κι' αλίοι στά νοσοκομεΐα. Θάταν κ^άτερα νά γύριζες σ' £μένα, έστω καί φτωχό;, έσύ κι' δλοι δσοι δονλενττε, δουλεύετε καί στό τέλος πεφτετε στά βρόχια ποΰ σά; στήνουν ή φοβεοέ; Σειρήνες ή φ ρής ^η ή ζή ^ Ίαπωνέ-1 καί ή Κΐρκε; τή; ξένης γής. Καλ- ζου κτπουροΰ καί ή τιμή τή; Ά-1 λίτερα νά έρχάσονν χωρΐ; τα ε- μερικάνας χορεύτρας, έκείνης ποΰ | κατομμύρια σου, πρίν "νά σέ περι- ?>έ%, έ^ίνΑν,νο^ ΐΑ,ο ~τί. α^«τλ^ /ά6οί»ν οτά δίχτιή των τ' Αμερι-
έ ί
δέν
σου
στά θέατρά
Τι εκαμες, τάχα, Άλέξανδρε,
τόσα χρόνια στήν Άμέρικα; "Ο, τι
κερδισες σέ τριάντα πέντε χρόνια,
μμρ
/ά6οί.»ν οτά
χ μρ
κάνικα δικαστήρια, «σένα καί την
γυναΐκά σου
Π ροτιμοϋσα νά σέ δεχθώ ά-
πένταρον πρόσφυγα, σάν τού;
/ινδυνεύει; νά τα χάση; σέ μιά πρόσφυγας τή; Μικρά; Άσίας,
οτιγμή. Άλήθεια, τό εκαμες έσύ' παρά νά εχα> τή σηιιερινή λυπη
. σηιιερινη λύπη
κι άγωνία.
"Οπως κατάντησε; τώρα όντε
να σέ κλάψα) δέν μπορώ φανερά.
Δέρνομαι μόνον κρυφά νά μή μέ
ΛΙρττυ, ό κόσμος. "Αχ, γιατί νά σ'
αύτό τό εγκλημα; Έσύ αύτά κι'
ι; γυναϊκα σου τό αλλο; Ν ά πι-
στέψω, δτι σ' άδίκηοαν τ' Άμε-
ρικάνικα δικαστήρια, όπως λές, κι'
έσένα καί την γυναϊκα σου, Είναι. ^^,Μ, „ ^λ,^,λ,.
αύτό δυνατό; Καί δεν ευρέθη κα-1 άφήσω νά φνγης,
νείς; νά πή ενα καλόν λόγο γιά σέ- ^-ίί: ~^«λ™·.·'..^·«
να^ Δέν έκαμε; έσύ καλό σέ κανέ¬
ν α; Γιατί δέν σ' έβοήθησε ή και-
νούργια πατρίδα σου; Καί γιατί
δέν εγραψες σ' έμένα νά τρέξω
ν ά φιλήσω τα πόδια τής δωδεκά-
Μέ σπαραγ'μένη καρδιά,
ιυ, σοΰ οτέλνω την άγάπ
μου
καί τα φιλιά μου,
παιδί
άπη μου
Ή παληό σου Πατρίδα,
Διά την άντιγραφήν,
ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΑΔΡΑΚΤΑΣ
, ΤΟ Κ/ΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ
1 Υπό ΣΑΞ ΡΟΜΕΡ
Μιθκττόρημα Γκτάχτου
δέ
ρημ
ενΑ>"Κ>( ς δέ μυσ—κτοίων κ«1 παραδο
ίων /Εγονότανν, τοΰ δαιιιονι'ου "Αγ-
λοι· σνγγραφέακ.
ίι σόοετον τνμάται.......,. 75«.
Ό "Αγγλος δραματινο: συγγραφεύς "Εντγαρ Ούάλλα; καί ή
γός τού, έν Άμερικ^.
ε;; Τί γυρεύουν δλοι αύοοί
>.ουρα·σμένοι γέροι; Γι' αντό μά;
ύποδέχονται μέ θροχή;
Παράξενη, άληθινά, έκ«τρα-
τεία! Ή ύπερσεβαστή όμήγυρις
των άποστόλων τή; ε'ιςήνης. πού
δέν ταραζόταν άπό την άπαιτητι-
κή ζωηρότητα των νεαρων Άτθί-
δων πού χόρευαν μέ κέφι στό διά-
στημα τοϋ ταξειδίου, πορευοταν
στό άλλοτινό κενρο μια; ψηλό-
τερης ίδέας, γιά ν' άνοτζητήση
μέσ' τα έρείπια τή; παληάς δο-
ξα; ενα ασυλο 'ήρεμώτερο άπό
την κοσμοποίάτισσα Αθηνά.
Τα μάτια τή; Είρήνης στρέ*-
φονται δυστυχώς πάντα πίσω.
Στό βαπόρι έπικρατεί κεφι §ξ-
αιρετικό. Ίδιω; ό σοφος κοτθηγη-
της Βέη; κάνει σάν παιδί. Τρ_έ-
χει, γελ4, άκούρ>αστα. Ό δήμαρ-
χος Μεσολογγίου, Εύαγγελάτος,
ρυθμίζει τα πάντα. Ή «"Ηρα Μ.»
φτάνει μέ τού; συνέδροΐ'ς στήν
'Ιτέα. "Ενας άπογευματινός πε-
ρίπατος στήν παραλία μάς ξεδι-
πλώνει τής καλλσνε; της. "Αλλη
μιά φορά σκεφτόμαοτε πώς ή Έλ-
λάδα είναι γεμάτη άκρογιαλιές μϊ
ποικιλία ώμορφιάς άνεξάντλητης.
"Οποίος νοιθίθει πραγματικά τδ
θέλγητροτη; αρχαιότητος δέν
μπορει νά τό αισθανθή μεγαλείτε-
ρο παρά άνεβαίνοντας' στούς Δελ-
φους.
'Απί»
τ αύτοκίνητο πού μάς
περνει άπό την 'Ιτέα, τα μάτια
μα; ν»|»ί)νονται συνεχώς, προσπα-
θώντας άνυπόμονα ν' άντικούσον-
με,
τοΰ Παρνασσον τούς Λί-
κορφους τού; θρόνους
τα κρυστα?Αένΐα τα νέ ρά τής
Κασταλίας...
Μά ή πυκνή άμίχλη σκεπάζει
μυστηριωδικα τα πάντα· κρύβουν-
ται καί τα 'βοννά καί τα δεντρσ.
ΙΙόστ) μεγαλόπρεπη άγριάοα εχει
η φυση έδω! Ξεχνάς πώς βρίσκε-
σαι στη γαλήνια καί γελαστή 'Ελ-
λάδα.
Ενα πολύ άσπρο σύννεφο πα-
ρεμόλλεται μπροστά οέ δλα Καί
η 6ρσχη πεφτει παράξενα και κτυ-
παει δνρια! Μοιάζει σάν νά οο-
βολανε κροταλίζοντα; σωροί να-
λικιων. κ
Περίεργο <Γύνολον άποτελοϋν οί ουνεδροι Τα άχακα έκείνα γερον- τακια μαζεύθί,καν κοντά στά αίώ- νια μαρμαρα των έρειπίων, μέσα στη γα).ηνη τη; άναπόληση; μιόχ «οχης οχ-μθολική;, γιά νά ύψ^ σουν οιστακτικά τόν ΰμνο τή- εί- θηνης. Κουραστικό τό άνέβσΌμα στοθεατρο./Ο ούρανός ξαστέρ^- σε. Ηναι σαν υγρός, σάν νά στά- ζη ακομα δροσιά. Γέρνουν τα γόο- τα απο τό βάρος της δροχής Χ ξέναι διψασμένοι γιά νά 1, Στή κεντρική σάλα τοΰ ^Iουσε^ ου Ινα; πελωριος μαρμάρινο; δγ· κάς λεπτσδσνιλεμενος, πού σ/ηαα- τίζει άναρίθμητα άμπελόφυ"//α τ5 Λελφικό ο·ύμ6ολο, ό Όμφα/ος τής Τό μνημεΐό, ό ·θησ<Γυρό; των Α¬ θηνών καί τα λίγα σχετικώς α/.λα μνημεΐα δείχνουν τόν πλοϋτο τής τελειότητα; τή; παληά; μ άς πα¬ τρίδος. Τα παλαιότερα άγάλματα ι/αι·ν κάποΐα καταφανή Αϊγυπτια/ή έ- πίδραση. Είναι τα πρωτό/οια τό- τε πού άρχισε νά έκτελίσσεται ή τέχνη στήν 'Ελλάδα, ^ όπως στδ θαυμαστό σ' δλες τον τής λε-ττοαέ- ρειες Ήνίοχο την θανγάξουαε γιά την τελειότητα της. Ό ποιητή; Μιχ. Άργυρό-ιου- λος, άνυπόκτακτος φύσις, δέν πϊ· ριμένει νά σι?μμορορωθτ) μέ τής έ- Ιηγήσεις τοΰ κοίνον διεριιηνε'α. Έπιτάσσει τόν διενθυντή τ,οϋ μον- σείου κ. Κοντολέοντα. Ό ν. Μέ¬ ν άρδος μέ την δίψα τού στήν άρ- χαιομάθεια δέν ήσυχάζει, αν δέν φωτίση μ« τής σοφές τού γνώσει; κι' αλλους άμυήτους. Πάνω στά σκόρπια μάρααρα τοΰ 'Απολλώνιον θεάτρου οί οζ- θαστοί άντιπρόσωποι σΐ'νεδοιά- ζοτίν. Καί σέ μίαν άτιιόσφαιρα γε- νική; συγκίνησης υστερ' άπό πο- λύωρες <τυζηττ)σεις, όρκΚονται 'Ελληνικά νά κρατήσουν τόν λόγο τους καί νά διαδώσουν γυρί^οντσ; στήν πατρίδα τους τό κήρυγιιη τής Είρήνης. Όρκίζομαι νά κρατήσω τα σιμ- φωνηθέντα... Μαριέττα Μινώτοι· ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, _ «'Εθνικός Κηρύξη 'Ημερήον); ς ήρξ, ριοτ/άτικο; καί Είκονονραφημενο;· Λ0)" '.οΰνται παρά τού άντιπρόσωποι μος Λουκά Παρασκευα, 106 Ν. 5β11°«» Α δ { ά και μεγά¬ Λουκά Παρασκευα, 106 Ν. 5 Ατί., δστις {ίΓ/ΐτοχ μικράς και μεγά¬ λας αγγελίαι καθώς καί έγγοαιτα; σννδρομητών, _ε^ιοά^τόνίε7ότο- πο της αρχαιότητος δέν δκΐτάζουν να( σκαρφαί^σουν δσ0 τού; έπι- τρεπουντα τρεμουλιάρικα πόδια ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5 ϊιπλωματοϋχος ιαΐ ,οϋ Θερμ νού πρός /αφοράν των ιαλλιών «ι «ί; κιπεΐαν τη! ττώσεως αι των. Γρά**τ£ λ διά τ» Βι6λιάρ*όν μου, άπο^ίλλττβ άν. Ώραι Γραφειου 10-12 κ. μ . μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς· β?.6—8 ν. 551η 51., Νβν/ ΥθΛ Ρ& ΟΙβ 5853. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ( Ώραι σννεντεύ&ων: Δεντέρβ κα Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ.. « 1$ Κ δ5 18 Ο1ά ψατε η μ Κ. δβ"Γθ5, 18 Ο1 Αρι.·4, Ν.. Υ· υΐίΐΙΥ
Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΕΙΡΛΣ
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>- ννΡΐΑΚΗ ε ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ
Παιδί μου,
Άπ' τή μακρυσμένη. Άαεοικη.
πέρα άπ' την Καλιφόρνια, σάν
ι|*μμα, «άν άλήθεια, μοϋ ήρθαν
τα. μαντατά σου. Σ' εκρινε, λέει,
ή Άμερικάνικη δωύεκάδα άπϊ> έ-
φτά γυναΐκες και πέντε αντρες,
καί σέ 6ρήκε έ'νοχο. Πρόκειται,
λέει, τώρα νά πάς στά ν.άτεργα γιά
πενηντ.α ίσω; χρόνιϊχ. ΕΙσαι τώρα
πενήντα πέντε·—καί πενηντα, εκα¬
τόν πεντε. "Ολη σαυ ή ζωη και
κάτι παραπάνω! Θά μείνη; καί
χρεώστης.
Πρό Ινα μήνα έμαθα, ότι και
η γυναΐκά σου, ή Άμερικάνα, ε-
παθε τα ιδία. Την έν.ρινε, λέει κι'
αύτη αλλη Άμερικάνικη δωδεκά-
δα άπό σκτώ γυναΐκες καί τέσσα-
ρες αντρες, καί την ΰρήκε κι' αυ¬
τήν ενοχο, καί πρόκειται κι' αύτη
νά πάη στή φυλακή γιά δέκα ΐσο>;
χρόνια. Αύτη είναι νέα καί δέκα
χρόνια δέν θάναι πολλά, αν εχν
ύγεία. Μαθαίνω ομως, δτι ή κα-
τάστασή της είναι τέτοια, ώστε νά
την κουβαλοΰν στή ν καρέκλα, Ώς
φαίνεται, δέν -θ' άξιωθή κι' αυτή
νά τελειώση την ποινήν της στή
φυλακή καί θά μείνη, κι' αύτη χρε¬
ώστης καθώς καί σύ. Καί πεθαμ-
μενσι θά λογίζε<τ9ε ώς φυλακισμε ν οί. Τέτοια μεγάλα έγκλήματα έ- κάματε καί οί δυό σας, λένε οί απο¬ φάσει;! Μπροστά άπ' αύτά, Άλέξανδρε, ουχνά άκουγα τ' δνομά σου. Ή φήμη τό εφερνε στής φτεροΰγέ; της· £α>ς £δώ. Οί Άμερικάνοι σέ
ώνόμασαν Μίδα. Όπως ό Μίδας
των παραμυθιών, κι' έσΰ δ, τι ?-
πιανες στά χέρια <του, χρνσάφι γί- νονταν, λένε. Σωρό τα δολλάρια στής Μπάγκες. Κομπολόγια τα θέ- οτρά σου στήν Άμερική. Τινος εί¬ ναι τα ψηλά κτίρια στό Λός "Αν¬ τ ζελες; Τοΰ Πανταζή. Γιά ποίον παίζονν θεατρϊνοι σέ άναρίθμητα θέατρα; Γιά ποίον χορεύουν στή σκηνή άφρόπλαστες Άμερικανί- δες μέ ούράνια κάλλτ}; Γιά τόν Πανταζή. Ποίος έπούλησε μερι- ν.ά άπ' τα θέατρά τού γιά είκοσι έκατομμύρια δολλάρια; Ό Παν- ταζής·. Καί τα μάθαινα αύτά καί άνα- γάλλιαζε ή -ψυχή μου γιά τή με- γάλη δόξα, γιά την έπιτνχία τοΰ έρντ)τευμένου μου παιοιοΰ καί πε- ρίμενα νά τό δεχθω στήν άγκαλιά μου, δταν θά έφθανεν ή εύλογη- έ ΰ ϋ μένη ωρα τοΰ γυρισμοϋ. ΣΤΑ ΣΚΟΡΙΙΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ 8ΕΑΤΡ0Υ ΤΟΥ ΑΠβΙΝΟΗΙ^ΤΟΪΙ ΑΕΛΦΟΥΣ Οί νί*"α νά συνεχέαουν τό κήρυγμα της εέρήνης.^*1 ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΜΑΡΙΕΤΤΑΣ ΜΙΝΙΩΤΟΥ Άντιπρόσωποι άπ' δλα σχεδον| Τα «ολΰτιμα λείψανα είναι αΑ τα πολιτϊβμένα έ'θνη συγκεντρω- [ πια έδώ κι' έκίϊ. Τό βοι-νο θηκαν στήν ίερή πόλη τή; Άθη-, Παρντισσοΰ μέ τής ■ψτλέ; νά; γιά νά ύμνήσουν, μπορει να τού φαίνεται οάν νά μϊλά -~ ,,^κί' νίτλλίτϊοα. την είοτι ηνη, γά μή πή κανείς, καλλίτερα, την παρά νά την έδραιώσονν. ^ άπό τό ποοσκύνημα τοΰ αίωνιον! «ύ "ή Άροπόλεως ψς μάαη ς, πσυ θαύματο; τή; Άκροπολεως, — - άστραφτε κάτω άπό τόν σπάταλον Άττικόν ηλιο, κι' άπό τα νυχτερι- ν» φωτο!όλημα των προβολέων τοΰ Αυκαβηττοΰ, μιά πετνχημένη Ίδέα τσύς μά_υσε στούς ίερούς τόπον; των Άμφικτυονιών γιά νά νάιιουν «κεΐ την τελενταία Συν- εδρίαση, μεσα στό βασϊλειο της έληά; καί τή; άρχαίας μα; αί- γλΓί. Οί ίεροί τόποι πού δώ καί χιλι- ετηρίδεκ εβλεπαν όασιληάδε; γο- νατισμένου;, ύπάκουου; στή; δια- ταγέ; τού;, νά έκλιπαροΰν μ' ά- μύθητα δώρα την εΰνοιά τους, σά ν' άγρίεψαν στόν άπροσδόκητο Ιρ- 0 Άλέξανδρος Πανταζής, όδηγούμενος είς την φυλακήν, έφ' όσον οί δώ- δεκα ?νορκοι οτυνεσκέπτοντο επι τής κατ' αύτοϋ κατηγορίας τής χορευτρίας Γιοΰνις Π ρίγκλ. λος θά μέ θυμηθή κι' εσΐ', όπως μέ θυμήόθηκαν τόσα άλί.α παιδία μου, φταχχότερα άπό σένα; Ναί, πάντα σ' επερίμενα καί μ' αύτη την έλπίδα παρηγοροΰαα τή ζωή ι·ου. Τό εϊχα 6έ6αιο, πώ; μιά με¬ ρά θά έ*γραφα καί τό δικό σού δνομα στόν κατάλογο των μεγά- λων εύεργετών μου. Τό εΐχα ?τοι- μο τό Πεντελικό μάρμαρο νιά νά σοϋ στήσω τόν άνδριάντα σου δί- πλα στόν Σϊνα, δίπλα στόν Άτ5έ- ρωφ. δα; νά μή σ' αδικήση; Σοΰ τόοκα- μαν, τάχα, γιά τα πλούτη σου; "Αχ, τί τ|θίλε;, παιδί μου, νά γίνη; πλουσιος; Τί σ' ώφέλησαν τα παλάτΐα <του καί τα έκατομαύ- ρια σου καί δλα τα ναλά τή; ξέ- νης πατρίδος; Τί κατάλαβα έγώ; Εγώ, δπου σ' έγέννησα κι' ελπι- ζα νά σέ δεχθώ στήν άγκαλιά μόν τιμημενον, πλούσιο καί ευτυχή; Γιατί δέν ήλ·θ«ς πρίν νά πάθης δλε; αύτές τή-; συμφορές; Τί κα- τακάθησε; στά ξένα έσύ καί τόσ'οι ούρανό. Τόσο νοντά, λές, ?!νΐ Μεσα στην αγοια ώμορφια των άποτόαων δράχων ολαστάντι ή έ ληα όλοπράσινη, σέ μίαν άν^ που δεν σνν·απαντιέται άλλοϊ Όο γιάζει στούς Δελφούς τό σιηιβολα τη; Ερηνης. Άπ' αύτό ;οΰν οί λιγοστοι κάτοικοι. Καθώ; ν ι άΤ(, τ] ά71ο ε'ιρηνικο κι' αύτο συι·6ο?ο τ άγαθό άρνάκι. Κατεβαίνονν στόν πηγαιιιο μα- χοπάδια παλυάριθμα μέ" πτννο ά- διαπέραστδ τρίχωμα. Τα /οι·δού· νια πού τονς κρεμοΰν στό /αιμό κάνουν ενα γαλήνιο, εΐρηνΐ/ο τρσ- γοΰδι. Είναι άκατάπαυστη αΐ·τη ή ΜθΐΌΐκή στού; Δελφοΰ;. Μέ τό πνεΰμα μεθυσμενο ά την έπήρεια τής αρχαιότητος, μπαινοντα; στή στενή πόρτα τοϋ Μουσείον, μά; φαίνεται πώ; άν· χομό "τό^ων έπισκεφτών. Ζωντά- Μουσείον, μα; φαίνεται πώ; άν νεψ>αν τάχα ξανά οί Άμφικτυονί- ερχομαστε τη μεγα>.όπρεπη άοχαία
ες; Τι γυοεύουν δλοι αύτ/οί οί =™λ-ι ^της πόλεως.
αλλοι σαν κι ε·σενα,
Ναί, γρόνια σέ εκλαψα άφ' δ-
του μικρος—μικρός μοΰ εφυγες
άπ' την άγκαλιά μου χωρίς ενα
«τιλί σου—χωρίς νά σέ φιλήσω, νά
«τού δώσω την εύχή μου. Μαύρη
ίταν ή ώρα, δταν εκλεισε; τ' αΰ-
τιά σου στή φωνή τής παληάς πα-
τρίιδας σου κι' εφυγες μακρυά, ζη-
τώντας άλλη καινουργια πατρΐδα,
άλλην ευτυχία. "Εχυσα πικρά δά-
χρυα, οταν ιέχαροπάλευα στά χέ*-
ρια τοΰ Τούρκαι», στά 97 καί στά
3 2 καί στά 22, κι' έσύ 6έν ί>σουν
ίδώ ...Έχασα χιλιάδες· άδέλφια
οου στής φωτιές τοϋ πολέμου. 'Ε-
ζωδεψα καί την τελευταία μου
οεκάρα γιά νά θρε-ψω τα διωγμέ-
να άδέλφια <ΐου άπ' τή Μικρά Ά- οία. Ύποθήικεψα δλη τή γή μου ©τού; ξένον; δανειστάς γιά'νά μπορέσω νά ϊ,ήσω.νά ελθτ>ς μιά
μερά νά μ' εύρη; Ιλειτθβρη- κα"ι
ςωντανή ... "Εκλαψβ, εκλαψα, ε-
ίΐλαψα. .
Μά τα δάκρυα μου τα έσΛθΰπι-
ζα καί ξεχνοΰσα τή λύπη μου, δ¬
ταν αάθαινα πώ; ήσουν εντυχής,
πώς παντρεύθηκες ξένη γυναΐκα
της άρεσκείας ·σον. πώς απέκτη¬
σε; χαριτωμένα παιδάκια—ό Θεός;
νά τούς; χαρΰ-η χρόνια—πώς έμε-
γάλοννες καί έθϊριευες στόν ξένο
τόπο, πώς έθι^σανριίίς. Πολυ—■
έκατομμυριοΰχο 'Έλληνα, σέ Ιλε-
Κ/αν οί Άμερικάνοι.
Κι' έχαιρόμουν. Καί πώς νά μτ
γαί(>ύμαι,· Μήπως είχα .τολλού;
ΪΙανταζήδες; "Η ι\χως μοΰ ρ-
λειι)·° τ*] κρι<φή Ίλπίοα, ότι στό τέ- Μά έσΰ άργοΰοες. Έμέθυσε; ΐπό την ευτυχία σου μέ-σα στόν | τα πλούτη σα;, άν παράδεισο τή; ΆμερΙκή; καί μέ ξέχασες. Σέ περικύκλωσαν ίίποπτοι φίλοι καί πονηρές Κίρκες καί στό τέλος επεσες στής παγίδε; παν. Καί εχααες την τιμήν σου καί την ελθί Τ έύ Δέν τα θέλω είναι γιά τα χς η μή η ελευθερία σου. Τα έκατομμύρια σου κινδυνεΰουν νά έξαφανισ6οϋν ς φ ρχα ποΰ εί; άποζημιακτεις. Διότι πρέπϊΐ νά σά; στήνουν ή φοβεοέ; Σειρήνες πλΓ^ωθη καί ή ζωή τοΰ Ίαπωνέ-1 καί ή Κΐρκε; τή; ξένης γής. Καλ- πλούτη νά χάσετε τή ζωή σα;, άλ- λοι στή; φυλακές—δίκαια ή όίδι- χα—κι' αλίοι στά νοσοκομεΐα. Θάταν κ^άτερα νά γύριζες σ' £μένα, έστω καί φτωχό;, έσύ κι' δλοι δσοι δονλενττε, δουλεύετε καί στό τέλος πεφτετε στά βρόχια ποΰ σά; στήνουν ή φοβεοέ; Σειρήνες ή φ ρής ^η ή ζή ^ Ίαπωνέ-1 καί ή Κΐρκε; τή; ξένης γής. Καλ- ζου κτπουροΰ καί ή τιμή τή; Ά-1 λίτερα νά έρχάσονν χωρΐ; τα ε- μερικάνας χορεύτρας, έκείνης ποΰ | κατομμύρια σου, πρίν "νά σέ περι- ?>έ%, έ^ίνΑν,νο^ ΐΑ,ο ~τί. α^«τλ^ /ά6οί»ν οτά δίχτιή των τ' Αμερι-
έ ί
δέν
σου
στά θέατρά
Τι εκαμες, τάχα, Άλέξανδρε,
τόσα χρόνια στήν Άμέρικα; "Ο, τι
κερδισες σέ τριάντα πέντε χρόνια,
μμρ
/ά6οί.»ν οτά
χ μρ
κάνικα δικαστήρια, «σένα καί την
γυναΐκά σου
Π ροτιμοϋσα νά σέ δεχθώ ά-
πένταρον πρόσφυγα, σάν τού;
/ινδυνεύει; νά τα χάση; σέ μιά πρόσφυγας τή; Μικρά; Άσίας,
οτιγμή. Άλήθεια, τό εκαμες έσύ' παρά νά εχα> τή σηιιερινή λυπη
. σηιιερινη λύπη
κι άγωνία.
"Οπως κατάντησε; τώρα όντε
να σέ κλάψα) δέν μπορώ φανερά.
Δέρνομαι μόνον κρυφά νά μή μέ
ΛΙρττυ, ό κόσμος. "Αχ, γιατί νά σ'
αύτό τό εγκλημα; Έσύ αύτά κι'
ι; γυναϊκα σου τό αλλο; Ν ά πι-
στέψω, δτι σ' άδίκηοαν τ' Άμε-
ρικάνικα δικαστήρια, όπως λές, κι'
έσένα καί την γυναϊκα σου, Είναι. ^^,Μ, „ ^λ,^,λ,.
αύτό δυνατό; Καί δεν ευρέθη κα-1 άφήσω νά φνγης,
νείς; νά πή ενα καλόν λόγο γιά σέ- ^-ίί: ~^«λ™·.·'..^·«
να^ Δέν έκαμε; έσύ καλό σέ κανέ¬
ν α; Γιατί δέν σ' έβοήθησε ή και-
νούργια πατρίδα σου; Καί γιατί
δέν εγραψες σ' έμένα νά τρέξω
ν ά φιλήσω τα πόδια τής δωδεκά-
Μέ σπαραγ'μένη καρδιά,
ιυ, σοΰ οτέλνω την άγάπ
μου
καί τα φιλιά μου,
παιδί
άπη μου
Ή παληό σου Πατρίδα,
Διά την άντιγραφήν,
ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΑΔΡΑΚΤΑΣ
, ΤΟ Κ/ΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ
1 Υπό ΣΑΞ ΡΟΜΕΡ
Μιθκττόρημα Γκτάχτου
δέ
ρημ
ενΑ>"Κ>( ς δέ μυσ—κτοίων κ«1 παραδο
ίων /Εγονότανν, τοΰ δαιιιονι'ου "Αγ-
λοι· σνγγραφέακ.
ίι σόοετον τνμάται.......,. 75«.
Ό "Αγγλος δραματινο: συγγραφεύς "Εντγαρ Ούάλλα; καί ή
γός τού, έν Άμερικ^.
ε;; Τί γυρεύουν δλοι αύοοί
>.ουρα·σμένοι γέροι; Γι' αντό μά;
ύποδέχονται μέ θροχή;
Παράξενη, άληθινά, έκ«τρα-
τεία! Ή ύπερσεβαστή όμήγυρις
των άποστόλων τή; ε'ιςήνης. πού
δέν ταραζόταν άπό την άπαιτητι-
κή ζωηρότητα των νεαρων Άτθί-
δων πού χόρευαν μέ κέφι στό διά-
στημα τοϋ ταξειδίου, πορευοταν
στό άλλοτινό κενρο μια; ψηλό-
τερης ίδέας, γιά ν' άνοτζητήση
μέσ' τα έρείπια τή; παληάς δο-
ξα; ενα ασυλο 'ήρεμώτερο άπό
την κοσμοποίάτισσα Αθηνά.
Τα μάτια τή; Είρήνης στρέ*-
φονται δυστυχώς πάντα πίσω.
Στό βαπόρι έπικρατεί κεφι §ξ-
αιρετικό. Ίδιω; ό σοφος κοτθηγη-
της Βέη; κάνει σάν παιδί. Τρ_έ-
χει, γελ4, άκούρ>αστα. Ό δήμαρ-
χος Μεσολογγίου, Εύαγγελάτος,
ρυθμίζει τα πάντα. Ή «"Ηρα Μ.»
φτάνει μέ τού; συνέδροΐ'ς στήν
'Ιτέα. "Ενας άπογευματινός πε-
ρίπατος στήν παραλία μάς ξεδι-
πλώνει τής καλλσνε; της. "Αλλη
μιά φορά σκεφτόμαοτε πώς ή Έλ-
λάδα είναι γεμάτη άκρογιαλιές μϊ
ποικιλία ώμορφιάς άνεξάντλητης.
"Οποίος νοιθίθει πραγματικά τδ
θέλγητροτη; αρχαιότητος δέν
μπορει νά τό αισθανθή μεγαλείτε-
ρο παρά άνεβαίνοντας' στούς Δελ-
φους.
'Απί»
τ αύτοκίνητο πού μάς
περνει άπό την 'Ιτέα, τα μάτια
μα; ν»|»ί)νονται συνεχώς, προσπα-
θώντας άνυπόμονα ν' άντικούσον-
με,
τοΰ Παρνασσον τούς Λί-
κορφους τού; θρόνους
τα κρυστα?Αένΐα τα νέ ρά τής
Κασταλίας...
Μά ή πυκνή άμίχλη σκεπάζει
μυστηριωδικα τα πάντα· κρύβουν-
ται καί τα 'βοννά καί τα δεντρσ.
ΙΙόστ) μεγαλόπρεπη άγριάοα εχει
η φυση έδω! Ξεχνάς πώς βρίσκε-
σαι στη γαλήνια καί γελαστή 'Ελ-
λάδα.
Ενα πολύ άσπρο σύννεφο πα-
ρεμόλλεται μπροστά οέ δλα Καί
η 6ρσχη πεφτει παράξενα και κτυ-
παει δνρια! Μοιάζει σάν νά οο-
βολανε κροταλίζοντα; σωροί να-
λικιων. κ
Περίεργο <Γύνολον άποτελοϋν οί ουνεδροι Τα άχακα έκείνα γερον- τακια μαζεύθί,καν κοντά στά αίώ- νια μαρμαρα των έρειπίων, μέσα στη γα).ηνη τη; άναπόληση; μιόχ «οχης οχ-μθολική;, γιά νά ύψ^ σουν οιστακτικά τόν ΰμνο τή- εί- θηνης. Κουραστικό τό άνέβσΌμα στοθεατρο./Ο ούρανός ξαστέρ^- σε. Ηναι σαν υγρός, σάν νά στά- ζη ακομα δροσιά. Γέρνουν τα γόο- τα απο τό βάρος της δροχής Χ ξέναι διψασμένοι γιά νά 1, Στή κεντρική σάλα τοΰ ^Iουσε^ ου Ινα; πελωριος μαρμάρινο; δγ· κάς λεπτσδσνιλεμενος, πού σ/ηαα- τίζει άναρίθμητα άμπελόφυ"//α τ5 Λελφικό ο·ύμ6ολο, ό Όμφα/ος τής Τό μνημεΐό, ό ·θησ<Γυρό; των Α¬ θηνών καί τα λίγα σχετικώς α/.λα μνημεΐα δείχνουν τόν πλοϋτο τής τελειότητα; τή; παληά; μ άς πα¬ τρίδος. Τα παλαιότερα άγάλματα ι/αι·ν κάποΐα καταφανή Αϊγυπτια/ή έ- πίδραση. Είναι τα πρωτό/οια τό- τε πού άρχισε νά έκτελίσσεται ή τέχνη στήν 'Ελλάδα, ^ όπως στδ θαυμαστό σ' δλες τον τής λε-ττοαέ- ρειες Ήνίοχο την θανγάξουαε γιά την τελειότητα της. Ό ποιητή; Μιχ. Άργυρό-ιου- λος, άνυπόκτακτος φύσις, δέν πϊ· ριμένει νά σι?μμορορωθτ) μέ τής έ- Ιηγήσεις τοΰ κοίνον διεριιηνε'α. Έπιτάσσει τόν διενθυντή τ,οϋ μον- σείου κ. Κοντολέοντα. Ό ν. Μέ¬ ν άρδος μέ την δίψα τού στήν άρ- χαιομάθεια δέν ήσυχάζει, αν δέν φωτίση μ« τής σοφές τού γνώσει; κι' αλλους άμυήτους. Πάνω στά σκόρπια μάρααρα τοΰ 'Απολλώνιον θεάτρου οί οζ- θαστοί άντιπρόσωποι σΐ'νεδοιά- ζοτίν. Καί σέ μίαν άτιιόσφαιρα γε- νική; συγκίνησης υστερ' άπό πο- λύωρες <τυζηττ)σεις, όρκΚονται 'Ελληνικά νά κρατήσουν τόν λόγο τους καί νά διαδώσουν γυρί^οντσ; στήν πατρίδα τους τό κήρυγιιη τής Είρήνης. Όρκίζομαι νά κρατήσω τα σιμ- φωνηθέντα... Μαριέττα Μινώτοι· ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, _ «'Εθνικός Κηρύξη 'Ημερήον); ς ήρξ, ριοτ/άτικο; καί Είκονονραφημενο;· Λ0)" '.οΰνται παρά τού άντιπρόσωποι μος Λουκά Παρασκευα, 106 Ν. 5β11°«» Α δ { ά και μεγά¬ Λουκά Παρασκευα, 106 Ν. 5 Ατί., δστις {ίΓ/ΐτοχ μικράς και μεγά¬ λας αγγελίαι καθώς καί έγγοαιτα; σννδρομητών, _ε^ιοά^τόνίε7ότο- πο της αρχαιότητος δέν δκΐτάζουν να( σκαρφαί^σουν δσ0 τού; έπι- τρεπουντα τρεμουλιάρικα πόδια ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5 ϊιπλωματοϋχος ιαΐ ,οϋ Θερμ νού πρός /αφοράν των ιαλλιών «ι «ί; κιπεΐαν τη! ττώσεως αι των. Γρά**τ£ λ διά τ» Βι6λιάρ*όν μου, άπο^ίλλττβ άν. Ώραι Γραφειου 10-12 κ. μ . μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς· β?.6—8 ν. 551η 51., Νβν/ ΥθΛ Ρ& ΟΙβ 5853. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ( Ώραι σννεντεύ&ων: Δεντέρβ κα Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ.. « 1$ Κ δ5 18 Ο1ά ψατε η μ Κ. δβ"Γθ5, 18 Ο1 Αρι.·4, Ν.. Υ· υΐίΐΙΥ
«ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ..—· ΚΥΡΙΑΚΤΤ .*, ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1329
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
Ό Έβουαοδος Νταλαντιε, όστις
απέτυχεν είς τόν σχηματισμόν Ρι-
ζοσπαστικής Κυβερνήσεως έν Γαλ¬
λία.
Ή "Εστερ Χ. Λίγκ, φοιτήτρια τού Κολομ6ιανοΰ Πανεπιστημίου καί δε-
δοκιμασμενη άεροπορος.
Ή Μάοτλυν Μίλλίρ, ήθοποιος έλθοϋσα έκ Χόλλυγουντ είς Ν. Υόρκην.
Ό Βίνσεντ Ρίτσαρδς, δεινός παι-
κτης τοΰ τέννις, νικΐ'ισας εσχάτως
τόν Τσεχοσλοδάκον Κάρελ Κοζε-
λουχ, άνεγνωρισμένον ώς τόν καλ¬
λίτερον παίκτην τού τέννις είς δ-
λον τόν κόσμον.
ΙΤσαοδ Μ"αρθέλμες, ήθοποιος τού χινηματογοάφοι·, καί ή σύζυγός
τον, αναχωρούντες είς Εΰοώπην.
Ή "Ίνφαντα Βεατρίκη, θιτάτΐ)ο
τού βασιλέως καί τής βασι/ίσσης
τής Ισπανία;.
Ό λο/,αγ,ος Νόρρις Στένσλαντ, Ι-ηδευ'νύων μεγάλας έναερίοΐ'; έκρηκτι
κάς βόαβας, άνακαΑ.υςρθείσας πλησίον τού Λός "Αντζελες, προωρισμένας,
ώς λέγεται, δπως σταλοϊ· λαΰραίως είς τί» Μεςι/άν.
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
Ό Έβουαοδος Νταλαντιε, όστις
απέτυχεν είς τόν σχηματισμόν Ρι-
ζοσπαστικής Κυβερνήσεως έν Γαλ¬
λία.
Ή "Εστερ Χ. Λίγκ, φοιτήτρια τού Κολομ6ιανοΰ Πανεπιστημίου καί δε-
δοκιμασμενη άεροπορος.
Ή Μάοτλυν Μίλλίρ, ήθοποιος έλθοϋσα έκ Χόλλυγουντ είς Ν. Υόρκην.
Ό Βίνσεντ Ρίτσαρδς, δεινός παι-
κτης τοΰ τέννις, νικΐ'ισας εσχάτως
τόν Τσεχοσλοδάκον Κάρελ Κοζε-
λουχ, άνεγνωρισμένον ώς τόν καλ¬
λίτερον παίκτην τού τέννις είς δ-
λον τόν κόσμον.
ΙΤσαοδ Μ"αρθέλμες, ήθοποιος τού χινηματογοάφοι·, καί ή σύζυγός
τον, αναχωρούντες είς Εΰοώπην.
Ή "Ίνφαντα Βεατρίκη, θιτάτΐ)ο
τού βασιλέως καί τής βασι/ίσσης
τής Ισπανία;.
Ό λο/,αγ,ος Νόρρις Στένσλαντ, Ι-ηδευ'νύων μεγάλας έναερίοΐ'; έκρηκτι
κάς βόαβας, άνακαΑ.υςρθείσας πλησίον τού Λός "Αντζελες, προωρισμένας,
ώς λέγεται, δπως σταλοϊ· λαΰραίως είς τί» Μεςι/άν.
«ΕΘΧΤΚΟ- ΚΗΡΥΞ,.-
« ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. »»»·
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΚΗ
ΜΕΤΑΤΗΝ ΘΕΟΜΗΝΙΑΝ
II
ΚΟΙΝΗ γνώμη ευρίσκεται
άκόμη υπό την εντύπωσιν των σεισ-
μιχών δονήσεων, αί οποίαι συνε-
κλόνΓ,σαν τα θεμέλια τοϋ οίκοδο-
μήματος τή; Γουώλλ Στρήτ, τής
θίομηνίας ή όποία συνήρπασεν είς
την ορμήν της καί διεσκόρπισεν
ιίς τούς τέσσαρας άνέμους περιου¬
σίας έκατομμυρύων. Μέ την άπο-
καθισταμένην 6αθμισ.ίίυς γαλήνην,
νά εξυπηρετήση μεγάλως τάς λαϊ¬
κάς τάξεις. Ή οργάνωσις χάρις-είς
την γενναιοδωρίαν των πλούσιον
των οποίων εζήτησαν την αρωγήν,
διαθ^τει έπαρκέστατα οίκονομικά
μέσα τα δποΐα θά τής έπιτοέψουν
νά φέρη είς πέρα; τόν τόσον ευερ¬
γετικόν σκοπόν της.
ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
ΕΊΣ ΤΑΣ μεθαυριανάς εκλογάς
οί ψηφοφόροι τής Νέας Υόρκης
καλσΰνται νά άπαντήσουν είς διά-
φορα έρωτήματα επί των οποίων
γίνεται και ή καταρίθμησις των θύ! διενεργεΐται δημοψηφισμα.- Μετα-
μάτων, τα όποία ή άπότομος κατα-1 ξύ των έρωτ»]μάτο>ν αυτών προέ-χει
στροφ-ή άφηκεν είς τούς δρόμον; ' έκεϊ^ποϋ άφορά την αμοιβήν των
θρηνοϋντα την απώλειαν πολνετών άστικρυλάκων καί τΰν πυροσβεστών
κόπον καί μόχθων, τούς οποίον; |τής Νέας Υόρκης, εάν δηλαδή πρέ
δΐΐκύδευσεν ή μανία τού συντόμου, πει νά αυξηθή ό μισθός των η δχι.
και άκόπου πλοντισμοΰ, ή όποία έ-' Λέν ύπάρχει αμφιβολία ότι τό δη-
γενικεύθη κατά τα τελευταία ετη Ι μοψήφισμα θά αποβή υπέρ τής αύ-
εις όλα; τάς κοινων.κάς τάξεις και [ ξήσεως τής μισ&οδοσίας καί των
την οποίαν δέν θά δυνηίτη νά κα-! αστννομικών καί των πυροσβεστών
ταδεεΐάστι καμμιά κρίσις καί καμ-1 οί όποϊοι ριψοκινδυνεύονν καί αί>
μία παρομοία καταστροφήι ρφ' ό-1 την την ζωήν τα>ν ημ&οαν καί νύ-
οον δέν λαμιβάνονται τα έπιβαλομε- κτα διά την περιφρούρησιν τής ζω-
>η ΙνεΤνΓ» ιιετιπ^. ΚιΑ νΛ ττηι'νχη τ·λ*Ι ΤΙΓ ·κπί ΤΤ1Γ ΓΤΡΓ)ΐηΐ«πίη- ΤίΤΐν Τθλΐ-
να έ/.εΐνα μέτιρ^ι διά νά παύση τό
Χρηματιστήριον νά έμα>ανίζτ] την
ρ'ικόνα χαρτοπαιγνίου, όπως τείνει
νά καταστή.
ής καί τής περιουσίας των πολι
τών. ΟΙ Έλληνες ψηφοφόροι τής
Νέας Υόρκης άς μή λησμονήσουν
όταν μεταΰοΰν είς τάς^κάλπας να
θέσουν τό σημείον τοϋ στατροΰ επί
τοϋ «ΥΈ8» τοϋ σχετικοΰ δελτίον,
ό ί θά δλβά ό έώ
ΕΥΓΕΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ χ
ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ τής Νέας Ύόρκη; τό οποίον θά διαλαμβάνη τό έρώ-
άνέλαβον μίαν ωραίαν πρωτοΰου-. τημα.
λίαν αώ ύ1
άφορώσαν την πειριφρούρη-1
σιν της ύγείας; της πόλεως. 'Εσχη-'
μάτισαν μίαν έκτακτον οργάνωσιν,
ίι όποία θά διεξάγη μίαν μεθοδικήν
εκστρατείαν καθ" ολη,ν την διάρκει¬
αν τοΰ Νοεμβριού πρό; διαφώτι-ι
σιν τοΰ κοινοΰ επί των αίτίων, τα
ϋΛΜΕδ
Τηε ϊηΙεΓβδΙ οί Μα>ΌΓ
ά
ϊη Ιηε θΓβεΙί αηά οΙηβΓ
8ΓΟ11Ρ5 Π35 3ΐντ3ν8 1>β6η
1
03Γ66Γ. Τ1ΐ6
:>Υ ίι ηυΐηΙ)«Γ
δ
ρΓΟ-
ρϋΐϊο
6Π(1θΓ56ά
ββΐί
ηϊβ
χηοννη
ΔΩΡΟΝ ΑΔΩΡΟΝ
ΟΣΟΙ έστ.ανδολίσθησαν άπό
την καινοτομίαν της παραχοορήσε-
ως τοΰ δικαιώματος τής δημοτικής
ψήφον εί ςτάς γυναίκας τής 'Ελλά-_________________
δος, άς ήσυχάσουν. Μία λεπτομε-1 βνεΓ οβεπ βοΐβΐη πιγ 'ήβαΐ-ί ογ
οί κ
31 Ιηε οαίβεΐ οί
Τηε ίηερόΊ>·
Ιηε ν3Γΐοιΐ5
1>εεη Ι)α5βο5 ιιροπ ίΓβ-
Ϊ 3Πά 30ίϊθΠ3
Ιηε §εηεΓ3ΐ ·γντε1-
Ιο Ιηε κΐΓβηκεΓ ■ννΐΐΐιϊη Ιηε
οί Ιηε ΜεΐΓθροΙΐδ.
Ιβ Ιηβ οοιΐΓββ οί 3 χρεεεη ρ&-
'θΓβ Ιηε Νοη-ΡβτΙϊδβη ΙΙηΙϊβη
Βυδίηβδδ Μεη'β εοτητηϋΐεε, Μβγ-
ογ λνβΙΙίεΓ δβΐΰ Ιηε ίοΐΐοννΐηδ:
«ΝενεΓ ϊη 311 ΐηγ Ιίίε, ιο 8αγ
ίβ οί πιγ ε^ρεΓΐεηοε 33
οί !ηΪ3 ΟίΙγ, ογ ϊογ βϊχΐεεη
γεατ8 38 3 Ι,εβΐβΐβΐοΐ·, ηβνε Ι
ίθΓ ΙΠβ 1)βΟ3υ5β ΓΠΥ ίβΗΙβΓ ν85 Ι
1)0Γη ϊπ ΐΓβΙαπά. Ι Γεα11>' λνοη'ί:
εχρροΐ ίηβπι Ιο άο ΙηβΙ Γογ ιηβ
8οοά οί Ιηβ οϊίγ, οί Ιηβ οουη-
Ιγ>».
Αδ Ιηβ ΜβγοΓ οί Ιηΐδ 8Γβ3ΐ οϊΐχ,
^αη^6δ ^. λΥβΙΙίεΓ, ηαβ άϊδρΐ3ν
ηΐΐ Ιηε δΙεΓΐϊη§ βΙΙπθιιίβδ ν.·ηίι
αΐ-ρ 8Ο 6β86ηΙΐβ1 ίη Ιΐιβ Γτιΐίϊΐπΐθηΐ
οί Ιΐιε Ι3δ1ί ρΐαοεά ιιροη ηίβ
δ1ιοιι1(1εΓ8 ο>' ιηε ρβορΐε οί ίηϊδ
(ϋϊΐγ. Ηε ηαβ δηο·ν.τη ίηϊΐϊαΐϊγβ;
ηο 1ΐ38 ρΓονεη ηίδ αΐοίΐίΐγ Ιο
ίΠΐΜβ Γΐϊβ οϊνϊο ύββτίηίββ οΓ 1»ΐ8
οοηδΐΐιυεηίδ; ηίδ ηοη ρίΐΓτταΙΗγ;
ηίδ ηοηβδίγ; ηΐδ άβίβοηηιβηΐ
Γγοιπ ρεΓδοηάΐ πιοΐϊνεδ; Μδ ζβαΐ
βηά βηίΙιτΐδΪΗβΐη ηιαΐίβ Ιιΐπι ιΐιβ
ΓΠβη -ίοΓ Γβ-βΙεοΙίοη.
Τηβ θΓββΙίδ 3Γβ άοίη§ Ιΐιβ πβηΐ
.αϊηκ &Υ 8είιίη§ Γββάγ <ο νοΐε ίθΓ ΜβγοΓ νΥίϋΙίεΓ. Ηβ οβΓίβίηΙγ ίβΐ-νβδ ΙηβΪΓ νοΐε. νΟΤΕ ΡΟΚ ΤΗΕ λνΑΕΚΕΚ ΤΙΟΚΕΤ! (Άγγ.) φ ή ης ρ χχ μ πληρώση τό τριαχοστόν ετος τής ήλικίας της. Γνωρίζομεν δμως ότι δχι μόνον είς την 'Ελλάδα, άλλά είς καμμίαν χώραν τής ύφηλίου υ¬ φίσταται γνναΐκα έχουσα συμπε- πλη^ρωμένον τό· όριον αύϊώ τής λί ό οί &ίζ ό 1ίηο·νν Ιο Γ30Ϊ31 ΟΓ ΟθΙθΓ οί δαοΰ 3 ΥογΙϊ 8η<1 πιγ όποϊα προκαλοϋν τα διάφαρα νοσή-1 ρεία τ»ϋ «χετικοΰ Ναμοθετικοΐί ματα καί επί των μέτρων τα όποϊα Διατάγματος καθιστα τό δώρον α- έπιβάλλει ή ύγιεινή διά την έκ των δωρον. Διά νά εΥη τό δικαίωμα ·ψτ|- νοσηιμάτων αυτών προφύλαξιν. Ό φού ή 'Ελληνίς πιρέπει νά εχτ] συμ- διαφωτισμός οΰτος θά γίντ} διά δια νομής έγκυκλίων, διά διαλέξεων χαί δηχιιοσιενμάτων τοΰ τύπου.Πε- ρί τάς δέκα χιλιάδας Ιατρών τή; Νέας Υόρκης εδήλωσαν εως τώ- ρα συμμετοχήν είς ττιν εύγενη αύ-, „ _ ,^ την πιροσπάθειαν, ή όηοία μελλ&ι ήλικίας, τό οποίον κα&οοίζει ό νό- Ηηβδ. Ιηίη§. Ι ίεβ 3πά γβΐ Ι άο γ γ, γ ποΐ εχρεοί βηγ ΐΓΪδηπιεη Ιο νοΐε μος, καί κατά συνέπειαν καμμιά άντιπρόσωπο; τοΰ ώραίου φύλου θά έχη τα άπαιτούμενα προσόντα διά νά ψήφισις. ΗθΠθΓ3ΐ)Ιβ ϋΟ5ΕΡΗ V. ΜΟΚΕΕ ϋεηιοοΓΗΐϊο Νοΐηίηεε Ιο ΙΐϊΠΙβθΙί 88 ΡΓββίάβΠί Οί Ιηε Βο3Γ(1 οί ΑΜβΓπιεη οί Ιηε ΟϊΙγ οί Νενν ΥογΙι. Ο.Έ ΟΟθη ΤΕΚΜ ΟΕ5ΕΚν ΑΝΌΤΗΕΚ! νΟΤΕ ΡΟΚ ΤΗΕ ΤΙΟΚΕΤ! (Άγγ.) ΗθΠΟΓβθΙβ 0ΗΑΗΙ.Ε8 νν. ΒΕΒΠΥ ΟβπιοοΓβΙΐο Χοπιίπϊο Ιο ηϊιπδεΙΓ βδ ΟοπιρΐΓοΙΙεΓ οί Ιηβ Οϋγ οί Νεν Υογ1< ΟΧΕ 6ΟΟΙ") ΤΕΚΜ ΟΕ8ΕΠνΕ5 ΑΧΟΤΗΕΚ! νΟΤΕ ΡΟΗ ΤΗΕ ""ΙΓ"11 ΤΙΟΚΕΤ' ΓΛγγ.) Η ΝΕΑ ΕΑΑΗΝΟ- Βράΐευαις τοΰ η «αιδθς 'Αθανασίου Ή, Κιιραμεσίνη. Τα τέκνα των Έλληνω^ μ::α- ιαστών χροχονςΰνται είς τα Παν- —·—·'"··■' καί λοιχά έκxα!ίί^τήρ!α ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ' Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Γεν. Διευθυντάς: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.— Πρωταγοινίστρια : ΕΙΡΗΧΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.— Διαχειριστής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ εισ το ίΥΚΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ 42ηά 8ΤΚΕΕΤ, ΥνΕδΤ ΟΚ ΒΚθΑϋΥνΆΥ Είς τού; 42 Α#όμους καί Τϊιπβδ 8<ΐϋ3Γε. ΠΑΡΑΣΤ' ΣΕΙΣ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣΤ 2 ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 3:00 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΗΝ0Ν Τοΰ διτακεκριμένου "Ελ¬ ληνος μουσουργοϋ Ν. Ή Μεγάλη 'Ελλην'ις Καλλιτέχνπς Κ* ΕΣΠΕΡΙΝΗ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥ κ. ΑΥΛΩΧΙΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΝΑ ΣΑΖ ΚΡΑΤΗΣΩΙτΙΕΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Εϊσιτι'ιριο .τίθλοΰνται καθ" εκάστην εί; τό Ταμείον το ΕΥΠΚ] ΤΗΕΑΤΠΕ άπό τάς 9 ,χ μ.__8 μ μ Τηλέφωνον ταμείου: Υί800Πδίη 9477. Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η τής χώρα:, διά νά διάνοιαν την μεγάλην λεωφόρον, ή όχοία Οά τα ί]γή«η χρός τα ΰψηλά άξιώαϊτα, δχως ωϊήγησεν τα τέχνΐ τώ/ μί- τ^αστών των άλλων φ^λών. οί ό- χοΪ5ΐ χροηγηθ~ίαν ημών. Σχ/ν} αί Άμερικχνικαΐ έφημερίίες τιτχί- φο^ν βραδεύσεις καί ίιακρίσίΐς Έλ- ληνοχαίϊων -φοιτητών καί μχθητών •ύ •/.ολακευτίκά σχόλ-.α δια την έ- ^ν των, την καί την χρέοίόν των. Μίαν τοιαύτην τιμητικήν ::»?!- ΐ-.ν ενίκησεν —ροχθές ό νεαρο; Α- ά Κί λλ τος υιός τοϋ Ήλέ Κ αζ; ρς ρμ τησιον διαγωνκτμόν άπα 'ΐντ>ιης, τόν όκθίον κρ
έν Ρόζμπανκ τού Στάτεν Ά'.λϊντ
Δημόσιον σχολείον. Ό ·μ*-'Μ ίλ'
ληνόπαις άνεκηρύχθτ; νικητή; ?'■■
'τχξύ ύχεΐίιακοτίων ιηιμμαβτ,των τθ^
καί έλαβε τό τίμητιαόν αεταλ/.ι&ν,
τί) όχοίο·^ χο?ηγ«ίτ3!' ΰχό τή^ '!■>'
ναιαείας όργ^ώαεως τίς αντ,ατ,ί
το5 Ροαζβελτ. Σ^γχαίρο.^' βιρμωϊ
τον τίμτ-,θέ'Μτα καί τοΰς ^'->7.1^
γο·.εί; το·ο.
ΤΟ
Ό κάθε ξένος ποϋ ί^
τάς Αθήνας, ά
γνωρίζομεν, την
ριν τού 'σώματος των
καί την ίροΐερότητα το·5
των.
Π ώς τό
μκτηριον μέχρι
αρά αρτ; ά
ε
7.α'
. ω.
Τ'·
«"Ο-ςτ; ή'κάθε χ·>ρί* ή
ρί-ττί μ·«2 <ττό μχάνιο της μ£?:*3ϊ τταγόνας κολωνίας Μενουνολ ^ έχει την ίϊϊότητα νά ίιαττ,Ρΐ^ -^ ά ° μ άντα 5ύγ τωχον καβαρόν καί Ιγ,α. Γενικοί χ^τιχρόσωχοι τή; λο · νίας Μενούνου έν 'ΑμίΡ'** ?" Λ« ναίά είνε τό ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ? ΜΑΡΑΘΩΝ. 53—55 ΜΑΠΐδ^ 8Τ., ΝΕΛΥ ΤΟΚΚ_0ΙΤ]:___- ΜΑ8ΟΝ 01ΤΥ. ΙθννΆ ύ Ό «'Εθνιχό; Κηρυξ» *« ολ"1άν. έχδόσεις τού πωλοϋνται παρα τού ' Γου τού μας κ. Ν. ρ μ τοπούλου 1544 όστις δέχεται καταχωρίβ"; α χαθώ; καί ίγγοαφάςβνΛθ ; &1 · ΝΕν 1-ΟΝϋΟΝ, ρ •Ο «'Εθνικός Κηρυξ» τοϋ άντιπροσ<ίιΛθυ μας κ. τίν-συ, γοηία 8ΐ«ίβ «αί «αί
« ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. »»»·
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΚΗ
ΜΕΤΑΤΗΝ ΘΕΟΜΗΝΙΑΝ
II
ΚΟΙΝΗ γνώμη ευρίσκεται
άκόμη υπό την εντύπωσιν των σεισ-
μιχών δονήσεων, αί οποίαι συνε-
κλόνΓ,σαν τα θεμέλια τοϋ οίκοδο-
μήματος τή; Γουώλλ Στρήτ, τής
θίομηνίας ή όποία συνήρπασεν είς
την ορμήν της καί διεσκόρπισεν
ιίς τούς τέσσαρας άνέμους περιου¬
σίας έκατομμυρύων. Μέ την άπο-
καθισταμένην 6αθμισ.ίίυς γαλήνην,
νά εξυπηρετήση μεγάλως τάς λαϊ¬
κάς τάξεις. Ή οργάνωσις χάρις-είς
την γενναιοδωρίαν των πλούσιον
των οποίων εζήτησαν την αρωγήν,
διαθ^τει έπαρκέστατα οίκονομικά
μέσα τα δποΐα θά τής έπιτοέψουν
νά φέρη είς πέρα; τόν τόσον ευερ¬
γετικόν σκοπόν της.
ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
ΕΊΣ ΤΑΣ μεθαυριανάς εκλογάς
οί ψηφοφόροι τής Νέας Υόρκης
καλσΰνται νά άπαντήσουν είς διά-
φορα έρωτήματα επί των οποίων
γίνεται και ή καταρίθμησις των θύ! διενεργεΐται δημοψηφισμα.- Μετα-
μάτων, τα όποία ή άπότομος κατα-1 ξύ των έρωτ»]μάτο>ν αυτών προέ-χει
στροφ-ή άφηκεν είς τούς δρόμον; ' έκεϊ^ποϋ άφορά την αμοιβήν των
θρηνοϋντα την απώλειαν πολνετών άστικρυλάκων καί τΰν πυροσβεστών
κόπον καί μόχθων, τούς οποίον; |τής Νέας Υόρκης, εάν δηλαδή πρέ
δΐΐκύδευσεν ή μανία τού συντόμου, πει νά αυξηθή ό μισθός των η δχι.
και άκόπου πλοντισμοΰ, ή όποία έ-' Λέν ύπάρχει αμφιβολία ότι τό δη-
γενικεύθη κατά τα τελευταία ετη Ι μοψήφισμα θά αποβή υπέρ τής αύ-
εις όλα; τάς κοινων.κάς τάξεις και [ ξήσεως τής μισ&οδοσίας καί των
την οποίαν δέν θά δυνηίτη νά κα-! αστννομικών καί των πυροσβεστών
ταδεεΐάστι καμμιά κρίσις καί καμ-1 οί όποϊοι ριψοκινδυνεύονν καί αί>
μία παρομοία καταστροφήι ρφ' ό-1 την την ζωήν τα>ν ημ&οαν καί νύ-
οον δέν λαμιβάνονται τα έπιβαλομε- κτα διά την περιφρούρησιν τής ζω-
>η ΙνεΤνΓ» ιιετιπ^. ΚιΑ νΛ ττηι'νχη τ·λ*Ι ΤΙΓ ·κπί ΤΤ1Γ ΓΤΡΓ)ΐηΐ«πίη- ΤίΤΐν Τθλΐ-
να έ/.εΐνα μέτιρ^ι διά νά παύση τό
Χρηματιστήριον νά έμα>ανίζτ] την
ρ'ικόνα χαρτοπαιγνίου, όπως τείνει
νά καταστή.
ής καί τής περιουσίας των πολι
τών. ΟΙ Έλληνες ψηφοφόροι τής
Νέας Υόρκης άς μή λησμονήσουν
όταν μεταΰοΰν είς τάς^κάλπας να
θέσουν τό σημείον τοϋ στατροΰ επί
τοϋ «ΥΈ8» τοϋ σχετικοΰ δελτίον,
ό ί θά δλβά ό έώ
ΕΥΓΕΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ χ
ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ τής Νέας Ύόρκη; τό οποίον θά διαλαμβάνη τό έρώ-
άνέλαβον μίαν ωραίαν πρωτοΰου-. τημα.
λίαν αώ ύ1
άφορώσαν την πειριφρούρη-1
σιν της ύγείας; της πόλεως. 'Εσχη-'
μάτισαν μίαν έκτακτον οργάνωσιν,
ίι όποία θά διεξάγη μίαν μεθοδικήν
εκστρατείαν καθ" ολη,ν την διάρκει¬
αν τοΰ Νοεμβριού πρό; διαφώτι-ι
σιν τοΰ κοινοΰ επί των αίτίων, τα
ϋΛΜΕδ
Τηε ϊηΙεΓβδΙ οί Μα>ΌΓ
ά
ϊη Ιηε θΓβεΙί αηά οΙηβΓ
8ΓΟ11Ρ5 Π35 3ΐντ3ν8 1>β6η
1
03Γ66Γ. Τ1ΐ6
:>Υ ίι ηυΐηΙ)«Γ
δ
ρΓΟ-
ρϋΐϊο
6Π(1θΓ56ά
ββΐί
ηϊβ
χηοννη
ΔΩΡΟΝ ΑΔΩΡΟΝ
ΟΣΟΙ έστ.ανδολίσθησαν άπό
την καινοτομίαν της παραχοορήσε-
ως τοΰ δικαιώματος τής δημοτικής
ψήφον εί ςτάς γυναίκας τής 'Ελλά-_________________
δος, άς ήσυχάσουν. Μία λεπτομε-1 βνεΓ οβεπ βοΐβΐη πιγ 'ήβαΐ-ί ογ
οί κ
31 Ιηε οαίβεΐ οί
Τηε ίηερόΊ>·
Ιηε ν3Γΐοιΐ5
1>εεη Ι)α5βο5 ιιροπ ίΓβ-
Ϊ 3Πά 30ίϊθΠ3
Ιηε §εηεΓ3ΐ ·γντε1-
Ιο Ιηε κΐΓβηκεΓ ■ννΐΐΐιϊη Ιηε
οί Ιηε ΜεΐΓθροΙΐδ.
Ιβ Ιηβ οοιΐΓββ οί 3 χρεεεη ρ&-
'θΓβ Ιηε Νοη-ΡβτΙϊδβη ΙΙηΙϊβη
Βυδίηβδδ Μεη'β εοτητηϋΐεε, Μβγ-
ογ λνβΙΙίεΓ δβΐΰ Ιηε ίοΐΐοννΐηδ:
«ΝενεΓ ϊη 311 ΐηγ Ιίίε, ιο 8αγ
ίβ οί πιγ ε^ρεΓΐεηοε 33
οί !ηΪ3 ΟίΙγ, ογ ϊογ βϊχΐεεη
γεατ8 38 3 Ι,εβΐβΐβΐοΐ·, ηβνε Ι
ίθΓ ΙΠβ 1)βΟ3υ5β ΓΠΥ ίβΗΙβΓ ν85 Ι
1)0Γη ϊπ ΐΓβΙαπά. Ι Γεα11>' λνοη'ί:
εχρροΐ ίηβπι Ιο άο ΙηβΙ Γογ ιηβ
8οοά οί Ιηβ οϊίγ, οί Ιηβ οουη-
Ιγ>».
Αδ Ιηβ ΜβγοΓ οί Ιηΐδ 8Γβ3ΐ οϊΐχ,
^αη^6δ ^. λΥβΙΙίεΓ, ηαβ άϊδρΐ3ν
ηΐΐ Ιηε δΙεΓΐϊη§ βΙΙπθιιίβδ ν.·ηίι
αΐ-ρ 8Ο 6β86ηΙΐβ1 ίη Ιΐιβ Γτιΐίϊΐπΐθηΐ
οί Ιΐιε Ι3δ1ί ρΐαοεά ιιροη ηίβ
δ1ιοιι1(1εΓ8 ο>' ιηε ρβορΐε οί ίηϊδ
(ϋϊΐγ. Ηε ηαβ δηο·ν.τη ίηϊΐϊαΐϊγβ;
ηο 1ΐ38 ρΓονεη ηίδ αΐοίΐίΐγ Ιο
ίΠΐΜβ Γΐϊβ οϊνϊο ύββτίηίββ οΓ 1»ΐ8
οοηδΐΐιυεηίδ; ηίδ ηοη ρίΐΓτταΙΗγ;
ηίδ ηοηβδίγ; ηΐδ άβίβοηηιβηΐ
Γγοιπ ρεΓδοηάΐ πιοΐϊνεδ; Μδ ζβαΐ
βηά βηίΙιτΐδΪΗβΐη ηιαΐίβ Ιιΐπι ιΐιβ
ΓΠβη -ίοΓ Γβ-βΙεοΙίοη.
Τηβ θΓββΙίδ 3Γβ άοίη§ Ιΐιβ πβηΐ
.αϊηκ &Υ 8είιίη§ Γββάγ <ο νοΐε ίθΓ ΜβγοΓ νΥίϋΙίεΓ. Ηβ οβΓίβίηΙγ ίβΐ-νβδ ΙηβΪΓ νοΐε. νΟΤΕ ΡΟΚ ΤΗΕ λνΑΕΚΕΚ ΤΙΟΚΕΤ! (Άγγ.) φ ή ης ρ χχ μ πληρώση τό τριαχοστόν ετος τής ήλικίας της. Γνωρίζομεν δμως ότι δχι μόνον είς την 'Ελλάδα, άλλά είς καμμίαν χώραν τής ύφηλίου υ¬ φίσταται γνναΐκα έχουσα συμπε- πλη^ρωμένον τό· όριον αύϊώ τής λί ό οί &ίζ ό 1ίηο·νν Ιο Γ30Ϊ31 ΟΓ ΟθΙθΓ οί δαοΰ 3 ΥογΙϊ 8η<1 πιγ όποϊα προκαλοϋν τα διάφαρα νοσή-1 ρεία τ»ϋ «χετικοΰ Ναμοθετικοΐί ματα καί επί των μέτρων τα όποϊα Διατάγματος καθιστα τό δώρον α- έπιβάλλει ή ύγιεινή διά την έκ των δωρον. Διά νά εΥη τό δικαίωμα ·ψτ|- νοσηιμάτων αυτών προφύλαξιν. Ό φού ή 'Ελληνίς πιρέπει νά εχτ] συμ- διαφωτισμός οΰτος θά γίντ} διά δια νομής έγκυκλίων, διά διαλέξεων χαί δηχιιοσιενμάτων τοΰ τύπου.Πε- ρί τάς δέκα χιλιάδας Ιατρών τή; Νέας Υόρκης εδήλωσαν εως τώ- ρα συμμετοχήν είς ττιν εύγενη αύ-, „ _ ,^ την πιροσπάθειαν, ή όηοία μελλ&ι ήλικίας, τό οποίον κα&οοίζει ό νό- Ηηβδ. Ιηίη§. Ι ίεβ 3πά γβΐ Ι άο γ γ, γ ποΐ εχρεοί βηγ ΐΓΪδηπιεη Ιο νοΐε μος, καί κατά συνέπειαν καμμιά άντιπρόσωπο; τοΰ ώραίου φύλου θά έχη τα άπαιτούμενα προσόντα διά νά ψήφισις. ΗθΠθΓ3ΐ)Ιβ ϋΟ5ΕΡΗ V. ΜΟΚΕΕ ϋεηιοοΓΗΐϊο Νοΐηίηεε Ιο ΙΐϊΠΙβθΙί 88 ΡΓββίάβΠί Οί Ιηε Βο3Γ(1 οί ΑΜβΓπιεη οί Ιηε ΟϊΙγ οί Νενν ΥογΙι. Ο.Έ ΟΟθη ΤΕΚΜ ΟΕ5ΕΚν ΑΝΌΤΗΕΚ! νΟΤΕ ΡΟΚ ΤΗΕ ΤΙΟΚΕΤ! (Άγγ.) ΗθΠΟΓβθΙβ 0ΗΑΗΙ.Ε8 νν. ΒΕΒΠΥ ΟβπιοοΓβΙΐο Χοπιίπϊο Ιο ηϊιπδεΙΓ βδ ΟοπιρΐΓοΙΙεΓ οί Ιηβ Οϋγ οί Νεν Υογ1< ΟΧΕ 6ΟΟΙ") ΤΕΚΜ ΟΕ8ΕΠνΕ5 ΑΧΟΤΗΕΚ! νΟΤΕ ΡΟΗ ΤΗΕ ""ΙΓ"11 ΤΙΟΚΕΤ' ΓΛγγ.) Η ΝΕΑ ΕΑΑΗΝΟ- Βράΐευαις τοΰ η «αιδθς 'Αθανασίου Ή, Κιιραμεσίνη. Τα τέκνα των Έλληνω^ μ::α- ιαστών χροχονςΰνται είς τα Παν- —·—·'"··■' καί λοιχά έκxα!ίί^τήρ!α ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ' Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Γεν. Διευθυντάς: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.— Πρωταγοινίστρια : ΕΙΡΗΧΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.— Διαχειριστής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ εισ το ίΥΚΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ 42ηά 8ΤΚΕΕΤ, ΥνΕδΤ ΟΚ ΒΚθΑϋΥνΆΥ Είς τού; 42 Α#όμους καί Τϊιπβδ 8<ΐϋ3Γε. ΠΑΡΑΣΤ' ΣΕΙΣ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣΤ 2 ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 3:00 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΗΝ0Ν Τοΰ διτακεκριμένου "Ελ¬ ληνος μουσουργοϋ Ν. Ή Μεγάλη 'Ελλην'ις Καλλιτέχνπς Κ* ΕΣΠΕΡΙΝΗ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥ κ. ΑΥΛΩΧΙΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΝΑ ΣΑΖ ΚΡΑΤΗΣΩΙτΙΕΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Εϊσιτι'ιριο .τίθλοΰνται καθ" εκάστην εί; τό Ταμείον το ΕΥΠΚ] ΤΗΕΑΤΠΕ άπό τάς 9 ,χ μ.__8 μ μ Τηλέφωνον ταμείου: Υί800Πδίη 9477. Η Π Ρ Ω Τ Η Α Γ Α Π Η τής χώρα:, διά νά διάνοιαν την μεγάλην λεωφόρον, ή όχοία Οά τα ί]γή«η χρός τα ΰψηλά άξιώαϊτα, δχως ωϊήγησεν τα τέχνΐ τώ/ μί- τ^αστών των άλλων φ^λών. οί ό- χοΪ5ΐ χροηγηθ~ίαν ημών. Σχ/ν} αί Άμερικχνικαΐ έφημερίίες τιτχί- φο^ν βραδεύσεις καί ίιακρίσίΐς Έλ- ληνοχαίϊων -φοιτητών καί μχθητών •ύ •/.ολακευτίκά σχόλ-.α δια την έ- ^ν των, την καί την χρέοίόν των. Μίαν τοιαύτην τιμητικήν ::»?!- ΐ-.ν ενίκησεν —ροχθές ό νεαρο; Α- ά Κί λλ τος υιός τοϋ Ήλέ Κ αζ; ρς ρμ τησιον διαγωνκτμόν άπα 'ΐντ>ιης, τόν όκθίον κρ
έν Ρόζμπανκ τού Στάτεν Ά'.λϊντ
Δημόσιον σχολείον. Ό ·μ*-'Μ ίλ'
ληνόπαις άνεκηρύχθτ; νικητή; ?'■■
'τχξύ ύχεΐίιακοτίων ιηιμμαβτ,των τθ^
καί έλαβε τό τίμητιαόν αεταλ/.ι&ν,
τί) όχοίο·^ χο?ηγ«ίτ3!' ΰχό τή^ '!■>'
ναιαείας όργ^ώαεως τίς αντ,ατ,ί
το5 Ροαζβελτ. Σ^γχαίρο.^' βιρμωϊ
τον τίμτ-,θέ'Μτα καί τοΰς ^'->7.1^
γο·.εί; το·ο.
ΤΟ
Ό κάθε ξένος ποϋ ί^
τάς Αθήνας, ά
γνωρίζομεν, την
ριν τού 'σώματος των
καί την ίροΐερότητα το·5
των.
Π ώς τό
μκτηριον μέχρι
αρά αρτ; ά
ε
7.α'
. ω.
Τ'·
«"Ο-ςτ; ή'κάθε χ·>ρί* ή
ρί-ττί μ·«2 <ττό μχάνιο της μ£?:*3ϊ τταγόνας κολωνίας Μενουνολ ^ έχει την ίϊϊότητα νά ίιαττ,Ρΐ^ -^ ά ° μ άντα 5ύγ τωχον καβαρόν καί Ιγ,α. Γενικοί χ^τιχρόσωχοι τή; λο · νίας Μενούνου έν 'ΑμίΡ'** ?" Λ« ναίά είνε τό ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ? ΜΑΡΑΘΩΝ. 53—55 ΜΑΠΐδ^ 8Τ., ΝΕΛΥ ΤΟΚΚ_0ΙΤ]:___- ΜΑ8ΟΝ 01ΤΥ. ΙθννΆ ύ Ό «'Εθνιχό; Κηρυξ» *« ολ"1άν. έχδόσεις τού πωλοϋνται παρα τού ' Γου τού μας κ. Ν. ρ μ τοπούλου 1544 όστις δέχεται καταχωρίβ"; α χαθώ; καί ίγγοαφάςβνΛθ ; &1 · ΝΕν 1-ΟΝϋΟΝ, ρ •Ο «'Εθνικός Κηρυξ» τοϋ άντιπροσ<ίιΛθυ μας κ. τίν-συ, γοηία 8ΐ«ίβ «αί «αί
Γ
«ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΙ1ΡΥ5,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΓΚΕΟΕΚΙΟΚ ϋ. 6Η0ΕΗΙ.
ριος τοΰ Ι*ε—ουμπλικανικοΰ Κόμματος δια
την Εδραν Διχαβτοΰ £ίς το Τζένρεαλ Σέαιπον.
κων συνθηκών τής Πολιτίίας. Τώ
1916 διωρίσθη δϊκαατής ίίς την
Ή ά·Α5?ϊ!Οτη; τοΰ χαρακτήρος
Ν. ή εό,^τάτη νομιχή τού μόρφω-
5ΐς «Ι ή χολυετής χείρα είς την
ίίρΐ^ίίχν τής Θέμιδος, άχοτελοΰν
έχέγγυα ότι διά τής εκλο¬
εν»
ρη ής ς η
θέσιν παρέμεινεν μέχρι τού
1919. Ώς άντε'.σαγγελεΰς διες-ή-
γαγε τάς άνακρίσίΐς τής χολυθο-
ρύ■6ο^ δολοφονίαι Ρόζ«νταλ, αί ο¬
ποίαι κατέληξαν- είς την άνακάλυ-
γάς τού ή πόλις θά
ΐ?αν:κον ϊι/.αστίκόν λειτουργόν, ά-
γϊ! αυ.ε5θλτΓ^7τον εις τττν ·
.Λ! ^4,-ΜΛΤ,..^/ 61, Ι..Ι ^[ν _ων ^ ._ων χαι . εχ{
της Διχα:οσι>νης. ΕΙν« _- ί.χίχτ.1χί- χ,.'
■ντ' τν»' » τη* ηΛ·Λ^3ςΛΤΐ^ *.■**&
της Νεας Υόρκης και |
τής Νομική; τοΰ
τής Νέας ' Υόρκης.
άντεισαγγελεΰς άχό
«Ϊ19Ι2 αέχρι τοΰ 1915. Ό κυ-
Τ5'
ιερντζτης Οΰΐτμαν τοΰ ανέθεσεν τφ
1915 την μελέτην των Τραχεζιτι-
τοο Λοχαγου της αστυνομιας
αε?. Ειν* φίλος των 'Ελλήνων, οί
όχοίθ! άναβιφισίητήτως Οά συντε¬
λεσθή διά τής ψήφθυ των είς την
εκλογήν τοο
έμ—ορικάς εργασίας
άττοτέμ,ως έκ
καί χλεορίτιδος καϊ
εί; τό νοτοχβμείο ά»ε-
ν ν. έξίτιμίτιθ υπό πάντων,
έ ^όλ ό ί
έν τ^πόλει μας
ττθί -οί, ίτα,ς
γ γ, γ
τέρα κα: δύο άδελφοΰς τοίις κ. κ.
Χρήο-τον καί Κώτταν Τό
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις:
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΜΑΡΤΙΝ
Ή Κα ΚΡΙΟΝΑ
Λ: ίδη Όδός κ»1 8η
ΣΗΜΕΡΟΝ
κυριακην3νοεμβρι υ
Ο ΜΕΓΑΛΕ1ΤΕΡΟΣ
ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ
πρώτην φοράν έν Νέόα Ύόρκη
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ
ΤΟΥ 1929 ΜΕ 24 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΛΙεγάλη Σατυρι/ή ΈΓ.ιθεώρησις είς πράξει: 3·
ΜΟΥΣΙΚΗ Δ. ΖΑΤΤΑ
ΣΑΤΥΡΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ!
ΓΕΛΟΙΑ! ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!
Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΙΣ ΟΚΤΩ
ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΙΚΟΥΓ ΤΥΠΟΥΣ
"Ολος ό Θίαβος επι βκηνής.
•Ο Κος Δ. ΚΡΙΩΧΑΣ
ΤΙΜΑΙ: $0.75, 31.00, 51.50, $2.00.
Είσιτήρια πωλοΰνται καθ" εκάστην είς τό Ταμείον τού θεάτρου. Τηλέφωνον διά παραγγελίας: ΜΕΟΑΕ-
ΕΙΟΝ- 5836. Τηλέφωνον Κυριακής ΡΕΝ'ΝδΥΕνΆΝ ΙΑ 6100. Τηλεφωνι')σατέ μας διά νά σάς φέρωμεν
έκλεκτάς θέσεις.
•Ααΐ οίτινες ίιατηροίν τάς εργασίας
τού μεταστάντος μίτά τής χή?*ί
διετή- αϊτά των δχοίων καί συνειργάζετο, τοζΰγου τού.
Ο ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΑΑΚΗΣ
Π οωταγωνίστριαι: Δώοου— Παντοποΰλου.
3 ΠΡΑΞΕΙΣ
Η ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ!*!* ΧΟΡΠΔΙΑ ΘΑ ΤΡΑ-
ΓΟΥΔΗΣΗ ΤΑ 0ΗΟΚΙΙ5 ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Μπότσαρης.............ό Μαλλιαγρός
Μουσταφά Πασάς........ό Άφεντακης
Σουλιωτοποΰλα ..........ή Λίνα Δώρου
Μποτσαρίνα............ή Παντοπούλου
Γερμανός Πα/.αιών Πατρών . . .ό Σβορώνος
κα«' έκαστην: Μβο&ΙΠοη 1958.—Ρΐιοηβ Κυριαχής: ΜοάΒΪΙίοη 2876.
0 Κγ^ΙΑΚθΐΊνΪΕΤΑ^ΓΟ^ ΝΕΑ ΝΟΥΜΕΡΑ
ΑΟΗΝΑΙΚΗ
ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Καλλιτρχνικό; Διενίτιττής: Π. Σβορώνος.
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
800 ΘΕΣΕ1Σ 0Η0ΗΕ8ΤΗΑ $1.50
ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΙντΕΛΟΔΡΑΜΑ λ
ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΥ ΚΑΡΡΕΡΗ
ΜΑΡΚΟΣ
ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ
ΑΘΗΝΑΙ, 18 'Οχτωβρίου.—
Ό κ. Π 8*ΛΛ:ουργός έϊέχθτ,
γθέ; είς ο-ονεργασίαν τον ·άι:ο;ργον
ιών Έσωτερικών κ. Άργυρόπουλον
•/.αί τον δίει/θυντήν τής .γωροφυλα-
κί,ς τού !ι«ου?γείου κ. Κατσιγιχ'-
νάκην, μετα των οποίων συνωμίλη-
σεν έ-1 τοΰ ζητηματος τού όργανι-
σμοϋ της Χωροφυλακήν. Ό κ. Άρ-
γ^ρόπουλος άνέχτυξ»ν είς τον κ.
Βεν^έλον τάς βπί τοΰ ζητηματος
τούτου άττόψεις τού νποοργείοο, το¬
νίσας ότι αί αντίληψις τόσον αύ-
τοΰ όσον και τής υπηρεσίας είνα^.
ότι χρέχει νά τροποχοιηθγ] το έκ-
κρε<Αθΰν ένώχιον τής Βουλής σχέ¬ διον όργανιστΑθΰ είς πολλά σηαεία, ί?ία όσον άφορά τόν άριθμΛν των α¬ ώ ώ έ Ό κ.' σ·Λταγματά?χης ϊιζϊ τ/_ι- τιτ,ώς ότι έχίδάλλεται ή ΐΒουσ:: σταθμών είς -ούς δρόμους των χ* _____ ριφε-ρειών αί -όχοΐα: ληστοκρατοϋν τού κ Β*ν- τα!· ^ εγκατάστασις; τηλέφωνον είς μετά τοΰ κ*. ' Αρ. «ΰς σταθμοΰ; αύτοΰς, ή χρομή^.υ κιινων δια τα καταδιωκτικα ά~ο "χάσματα χ,α'; τέλο; ή αΰς/,σις; τοι άριθμοϋ των μετατατσομένων ατρα τιωτών έξ έκάστης κλάσεως ε:: την χωροφυλακήν αχο 500 είς 1501 τουλάχιστον. Ή χωρ:φυλακή, χροσέθεσεν ό /. Κατσιγιαννάκης, δέχεταϊ όπως ά-» σχασθοΰν είς το Σχολείον της δύι ή καί χερΐσσότερο: άξιωματικο: τή χεζικοΰ, όχως έκγυμνάζουν τοΰς αί τατασσομένους στρατιώτας. Ό άρχηγός τοΰ «χιτελδίου, κ Μαρίντίνης, κληθείς μετά ταυτα, ανέφερεν είς τόν χ. χρω6υχουργο·ί 2τ: τό γενικόν επιτελείον αδυνατεί νά έχ!τρέ·1η την μετάτχξϊν στρατ:· ωτών είς την χωροφυλακήν χε,:·ΐ· σοτέρ&>ν των καβορΐζομένων υπο -ου
όργαν:σμβ5 άχό την εσχάτως κλη-
ξιωματικών το ΰσώματος, χροσέθεσΐ θεΐσαν κλάσιν'λόγω τής μή άχο
δέ ότι χρός τόν <—.οχόν αυτόν χατ- σεως αυτής, άχό τής επομένης. 6· έχιτροχή άχό άνωτέόρους ά- μως δέχετα: όπως ό άρττΧιός των ξιωματίκοΰς ΰχό την χροεδρίαν τοΰ 500 αυξηθή είς 1000 καΓάχό τής σονταγμ.ατάρχου κ. Χατζηϊωάννου, α.ΐθεχο:α.έν»τς 1500. τ όχοία ',χελετά τό ζήτηυ,α καί Οά ύχοδάλη τυντόμως τό χόρισμά της. Σομφώνως χρός τόν ίσχύοντα οργα¬ νισμόν, εσυνέχισεν ό κ. ύχουργός, ό άρΓθμός των αξιωματικών άνέρχΐ- τα>. είς 814, διά δέ τοΰ κατατέθε;-
,ιένου είς την Βουλήν τό νομοσχέ-
ϊ·ον μίΐοΰτβι είς 670. Άλλά καί
ό άριθμός αΰτός, είπεν, δύναται νά
κατά 50—60, χωρίς νά
ίυσχέρεια διά τό σώμα.
Μετά τουτο εγένετο συζήτησις έ-
χ: τοΰ ζητηματος τής δημοσίας άσφα
λείας είς την ΰχαιθρον τοΰ κ. Κα·
τσ·γ·αννάνη έν.^έτϊντο: τάς; έ-' 3; 1—
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άονιά (€ΙΤΥ
0ΒΕ55Εϋ), Κεφαλάχια, Σηχω-
τάχια, ΠΛΐκαδάκια, Πουλερτκά,
Βώΐον κοέα; καί Μοσχάρι τοθ γά·
Ι,ακτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
510 - 9ΤΗ Ανε.. Ν. Υ.
(Μεταξϋ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜεάαίΚοη 87«.
«ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΙ1ΡΥ5,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΓΚΕΟΕΚΙΟΚ ϋ. 6Η0ΕΗΙ.
ριος τοΰ Ι*ε—ουμπλικανικοΰ Κόμματος δια
την Εδραν Διχαβτοΰ £ίς το Τζένρεαλ Σέαιπον.
κων συνθηκών τής Πολιτίίας. Τώ
1916 διωρίσθη δϊκαατής ίίς την
Ή ά·Α5?ϊ!Οτη; τοΰ χαρακτήρος
Ν. ή εό,^τάτη νομιχή τού μόρφω-
5ΐς «Ι ή χολυετής χείρα είς την
ίίρΐ^ίίχν τής Θέμιδος, άχοτελοΰν
έχέγγυα ότι διά τής εκλο¬
εν»
ρη ής ς η
θέσιν παρέμεινεν μέχρι τού
1919. Ώς άντε'.σαγγελεΰς διες-ή-
γαγε τάς άνακρίσίΐς τής χολυθο-
ρύ■6ο^ δολοφονίαι Ρόζ«νταλ, αί ο¬
ποίαι κατέληξαν- είς την άνακάλυ-
γάς τού ή πόλις θά
ΐ?αν:κον ϊι/.αστίκόν λειτουργόν, ά-
γϊ! αυ.ε5θλτΓ^7τον εις τττν ·
.Λ! ^4,-ΜΛΤ,..^/ 61, Ι..Ι ^[ν _ων ^ ._ων χαι . εχ{
της Διχα:οσι>νης. ΕΙν« _- ί.χίχτ.1χί- χ,.'
■ντ' τν»' » τη* ηΛ·Λ^3ςΛΤΐ^ *.■**&
της Νεας Υόρκης και |
τής Νομική; τοΰ
τής Νέας ' Υόρκης.
άντεισαγγελεΰς άχό
«Ϊ19Ι2 αέχρι τοΰ 1915. Ό κυ-
Τ5'
ιερντζτης Οΰΐτμαν τοΰ ανέθεσεν τφ
1915 την μελέτην των Τραχεζιτι-
τοο Λοχαγου της αστυνομιας
αε?. Ειν* φίλος των 'Ελλήνων, οί
όχοίθ! άναβιφισίητήτως Οά συντε¬
λεσθή διά τής ψήφθυ των είς την
εκλογήν τοο
έμ—ορικάς εργασίας
άττοτέμ,ως έκ
καί χλεορίτιδος καϊ
εί; τό νοτοχβμείο ά»ε-
ν ν. έξίτιμίτιθ υπό πάντων,
έ ^όλ ό ί
έν τ^πόλει μας
ττθί -οί, ίτα,ς
γ γ, γ
τέρα κα: δύο άδελφοΰς τοίις κ. κ.
Χρήο-τον καί Κώτταν Τό
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις:
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΜΑΡΤΙΝ
Ή Κα ΚΡΙΟΝΑ
Λ: ίδη Όδός κ»1 8η
ΣΗΜΕΡΟΝ
κυριακην3νοεμβρι υ
Ο ΜΕΓΑΛΕ1ΤΕΡΟΣ
ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ
πρώτην φοράν έν Νέόα Ύόρκη
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ
ΤΟΥ 1929 ΜΕ 24 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΛΙεγάλη Σατυρι/ή ΈΓ.ιθεώρησις είς πράξει: 3·
ΜΟΥΣΙΚΗ Δ. ΖΑΤΤΑ
ΣΑΤΥΡΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ!
ΓΕΛΟΙΑ! ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!
Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΙΣ ΟΚΤΩ
ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΙΚΟΥΓ ΤΥΠΟΥΣ
"Ολος ό Θίαβος επι βκηνής.
•Ο Κος Δ. ΚΡΙΩΧΑΣ
ΤΙΜΑΙ: $0.75, 31.00, 51.50, $2.00.
Είσιτήρια πωλοΰνται καθ" εκάστην είς τό Ταμείον τού θεάτρου. Τηλέφωνον διά παραγγελίας: ΜΕΟΑΕ-
ΕΙΟΝ- 5836. Τηλέφωνον Κυριακής ΡΕΝ'ΝδΥΕνΆΝ ΙΑ 6100. Τηλεφωνι')σατέ μας διά νά σάς φέρωμεν
έκλεκτάς θέσεις.
•Ααΐ οίτινες ίιατηροίν τάς εργασίας
τού μεταστάντος μίτά τής χή?*ί
διετή- αϊτά των δχοίων καί συνειργάζετο, τοζΰγου τού.
Ο ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΑΑΚΗΣ
Π οωταγωνίστριαι: Δώοου— Παντοποΰλου.
3 ΠΡΑΞΕΙΣ
Η ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ!*!* ΧΟΡΠΔΙΑ ΘΑ ΤΡΑ-
ΓΟΥΔΗΣΗ ΤΑ 0ΗΟΚΙΙ5 ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Μπότσαρης.............ό Μαλλιαγρός
Μουσταφά Πασάς........ό Άφεντακης
Σουλιωτοποΰλα ..........ή Λίνα Δώρου
Μποτσαρίνα............ή Παντοπούλου
Γερμανός Πα/.αιών Πατρών . . .ό Σβορώνος
κα«' έκαστην: Μβο&ΙΠοη 1958.—Ρΐιοηβ Κυριαχής: ΜοάΒΪΙίοη 2876.
0 Κγ^ΙΑΚθΐΊνΪΕΤΑ^ΓΟ^ ΝΕΑ ΝΟΥΜΕΡΑ
ΑΟΗΝΑΙΚΗ
ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Καλλιτρχνικό; Διενίτιττής: Π. Σβορώνος.
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
800 ΘΕΣΕ1Σ 0Η0ΗΕ8ΤΗΑ $1.50
ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΙντΕΛΟΔΡΑΜΑ λ
ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΥ ΚΑΡΡΕΡΗ
ΜΑΡΚΟΣ
ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ
ΑΘΗΝΑΙ, 18 'Οχτωβρίου.—
Ό κ. Π 8*ΛΛ:ουργός έϊέχθτ,
γθέ; είς ο-ονεργασίαν τον ·άι:ο;ργον
ιών Έσωτερικών κ. Άργυρόπουλον
•/.αί τον δίει/θυντήν τής .γωροφυλα-
κί,ς τού !ι«ου?γείου κ. Κατσιγιχ'-
νάκην, μετα των οποίων συνωμίλη-
σεν έ-1 τοΰ ζητηματος τού όργανι-
σμοϋ της Χωροφυλακήν. Ό κ. Άρ-
γ^ρόπουλος άνέχτυξ»ν είς τον κ.
Βεν^έλον τάς βπί τοΰ ζητηματος
τούτου άττόψεις τού νποοργείοο, το¬
νίσας ότι αί αντίληψις τόσον αύ-
τοΰ όσον και τής υπηρεσίας είνα^.
ότι χρέχει νά τροποχοιηθγ] το έκ-
κρε<Αθΰν ένώχιον τής Βουλής σχέ¬ διον όργανιστΑθΰ είς πολλά σηαεία, ί?ία όσον άφορά τόν άριθμΛν των α¬ ώ ώ έ Ό κ.' σ·Λταγματά?χης ϊιζϊ τ/_ι- τιτ,ώς ότι έχίδάλλεται ή ΐΒουσ:: σταθμών είς -ούς δρόμους των χ* _____ ριφε-ρειών αί -όχοΐα: ληστοκρατοϋν τού κ Β*ν- τα!· ^ εγκατάστασις; τηλέφωνον είς μετά τοΰ κ*. ' Αρ. «ΰς σταθμοΰ; αύτοΰς, ή χρομή^.υ κιινων δια τα καταδιωκτικα ά~ο "χάσματα χ,α'; τέλο; ή αΰς/,σις; τοι άριθμοϋ των μετατατσομένων ατρα τιωτών έξ έκάστης κλάσεως ε:: την χωροφυλακήν αχο 500 είς 1501 τουλάχιστον. Ή χωρ:φυλακή, χροσέθεσεν ό /. Κατσιγιαννάκης, δέχεταϊ όπως ά-» σχασθοΰν είς το Σχολείον της δύι ή καί χερΐσσότερο: άξιωματικο: τή χεζικοΰ, όχως έκγυμνάζουν τοΰς αί τατασσομένους στρατιώτας. Ό άρχηγός τοΰ «χιτελδίου, κ Μαρίντίνης, κληθείς μετά ταυτα, ανέφερεν είς τόν χ. χρω6υχουργο·ί 2τ: τό γενικόν επιτελείον αδυνατεί νά έχ!τρέ·1η την μετάτχξϊν στρατ:· ωτών είς την χωροφυλακήν χε,:·ΐ· σοτέρ&>ν των καβορΐζομένων υπο -ου
όργαν:σμβ5 άχό την εσχάτως κλη-
ξιωματικών το ΰσώματος, χροσέθεσΐ θεΐσαν κλάσιν'λόγω τής μή άχο
δέ ότι χρός τόν <—.οχόν αυτόν χατ- σεως αυτής, άχό τής επομένης. 6· έχιτροχή άχό άνωτέόρους ά- μως δέχετα: όπως ό άρττΧιός των ξιωματίκοΰς ΰχό την χροεδρίαν τοΰ 500 αυξηθή είς 1000 καΓάχό τής σονταγμ.ατάρχου κ. Χατζηϊωάννου, α.ΐθεχο:α.έν»τς 1500. τ όχοία ',χελετά τό ζήτηυ,α καί Οά ύχοδάλη τυντόμως τό χόρισμά της. Σομφώνως χρός τόν ίσχύοντα οργα¬ νισμόν, εσυνέχισεν ό κ. ύχουργός, ό άρΓθμός των αξιωματικών άνέρχΐ- τα>. είς 814, διά δέ τοΰ κατατέθε;-
,ιένου είς την Βουλήν τό νομοσχέ-
ϊ·ον μίΐοΰτβι είς 670. Άλλά καί
ό άριθμός αΰτός, είπεν, δύναται νά
κατά 50—60, χωρίς νά
ίυσχέρεια διά τό σώμα.
Μετά τουτο εγένετο συζήτησις έ-
χ: τοΰ ζητηματος τής δημοσίας άσφα
λείας είς την ΰχαιθρον τοΰ κ. Κα·
τσ·γ·αννάνη έν.^έτϊντο: τάς; έ-' 3; 1—
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άονιά (€ΙΤΥ
0ΒΕ55Εϋ), Κεφαλάχια, Σηχω-
τάχια, ΠΛΐκαδάκια, Πουλερτκά,
Βώΐον κοέα; καί Μοσχάρι τοθ γά·
Ι,ακτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
510 - 9ΤΗ Ανε.. Ν. Υ.
(Μεταξϋ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜεάαίΚοη 87«.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, » ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ι »»»·.
ϋ~ΪΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ ΕΣΩΘΗ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕ1ΑΣ
ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΒΒΟΟΚίΥΝ ΤΜΗΠ|ΑΤΟΣ ΤΗΣ Ο. Α. Ρ. Α. ΌΕΟΔ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ'
Έν τη μεγάλη πόλει τού Βγοο-
Ητπ, Ν. Υ., ένθα νπέρ τάς 25 χι¬
λιάδας Έλλήνων παροικονν, ιδρύθη
πρό έ'τος στοα τής ό.Α.Ρ.Α., ήτις
προσέλαβε τό όνομα «θεόδωρος Κο-,
λοκοτρώνης». Ή στοα αύτη εώρ¬
τασε τήν 22χ> Όκτωδρίου τήν πρώ¬
την αυτής επέτειον μέ πολλήν έπ:-
δλητικότητα. Τόν πανηγνρικόν τής
ημέρας εξεφώνησε μετά πολλής ρη-
τορικής δεινότητος καί καλλιεπεί-
ας, ό Ίερολογιώτατος; διάκονος κ.
Λεόντιος Σ. Λεοντίον, Δ. θ. τού
Εθνικον μας Πανεπιστημίον καί
τέως καθηγητής των θρησκευτικόν
εν τε τώ Παγκ.ιπρίω Ίεροδιδασκα-
λείω καί Γομνασίω Πάφον καί ίε-
ροκήρνξ τοΰ Μτ,τροπολιτικοϋ θρόνον
τής Πάφον.-θντος είναι άπεσταλ-
μ,ένος νπό τοΰ κοσμήτορος τής θί-
ολογ'.κής Σχολής τοΰ Εθνικον μας
Πανεπιστημίου κ. Α. Άλεδιζάτο.1,
όπως μετεκπαιδενθή είς τα Φιλο-
(Τθφ'.κά καί θεολογικά «ν τε τώ Οθ-
Ιΐιπιυΐα υηίλβΓβΐίτ κα! ΟβηβΓαΙ
Τ1ΐ6θ]θ£]'οα1 8βΐηΐηαι·.γ έν Νέα
Ύίρν.τ,. Περίληψιν τοΰ διδακτικω-
τάτου πανηγνρικοΰ τούτου λόγον,
όστις έξεφωνήθη, ώς είρηται, ενώ¬
πιον εκλεκτον ακροατήριον, παρέχο¬
μεν άμέσως κατωτέρω:
«ΖώντεςΊν τή πεπολιτισμενΐβ καί
ίΐλελενθέρα, άλλά ξένη πρός τήν
/.αταγωγήν ημών χώρα ταύτη, μό¬
νον διά το ΰμάννα τής Όρθοδοξίας
•/.αί τού νέκταρος τής Έλληνικής
παιδείας δ,ινάμεθα νά σνγκρατήσω-
μεν τήν νέαν Έλληνοαμερικανικη
γενεάν είς άληθινήν νίικήν επαφήν
πρός τήν άθάνατον μητέρα πατρίδα,
ττ/ν μικράν μέν εδαφικώς·, άλλά
παγκόσμιον πνευματικώς έ'νδοξον
Έλλάδα.
«(Οΰτω δέ ν ά έ'χωμεν άσφαλή τήν
εγγύησιν π&ρί. τής" διασώσεως τοϋ
έν Άμερικη Έλληνισμοϋ έν τω μέλ¬
λοντι περί τής διατηρήσεως τής
Έλληνικότητος τοϋ οποίον δικαίω;
ακούονται ο; φόδο: παρά τής μεγά-
λης "Οργανώσεως έν Άμερική Ο.
Α.Ρ.Α., ήτις είναι τω όντι άξτ'α
τής έθνικής εύγνωμοσύνης.
Τα δνο ταυτα, έννοω την Όρ"θό-
Ιθξον Θρησκείαν καί την Ελληνι¬
κήν παιδείαν, δύνανται νά είναι ή
δίδνμος Κιδωτός τής σωτηρίας τής
Έλληνιχής άποικίας τής Άμερι-
κής, όπως κα! πάσης Έλληνικής
παροικίας τοϋ εξωτερικόν, κατ' ά-
ναμφίρηστον τής ίστορίας νόμον.
»Τά αύτά ίστορικά αίτια φέρονσι
τα α^τά ίστορικά άχοτελέσματα.
"Όπως δηλαδή κατά τούς παρωχη-
μένονς χρόνονς τό έθνος τό Ελλη¬
νικόν, βνρεΐθέν όρφανόν έλενθέρον
"Ελληνικόν Κράτονς, εσώθη έκ τε-
λείας καταστροφής διά τής Όρθο¬
δοξίας καί τής Έλληνικής παι¬
δείας, ο5τω δύναται κατά τόν ανω¬
τέρω νόμον νά σνμδή καί έν Άμερι-
κή είς1 τό μέλλον.
(Ενταύθα ό ρήτωρ διά μακρών
άναπτνσσει τα ίστορικά γεγονότα
τής σωτηρίας τού Έλληνισμού ώς
Έθνότητος υπό τε τούς^Ρωμαίονς
καί τούς Τούρκους).
Κατά τήν Ρωμαίκήν εποχήν το
Ελληνικόν "Εθνος στερηθεν τοΰ
κράτονς αυτόν, παρουσίασε σημεία
Θανατον, καίτοι ή Έλληνική παι-
δεία ήτο διαδεδομένη έν τφ Ρωμα-
ίκω κράτει, όπερ έξελληνίσθη, ώς
είναι ίστορικ^ύς γνωστόν.
Οντε ή φιλοσοφία όντε ή Θρη-
σκεία το.) ηδννήθησθ'ν νά δοηθησω-
σ·.ν αύτω είς σωτηρίαν.
Ή δέ νστάτη προσπαθεία τής
Έλληνικής φιλοσοφίας διά των Νε-
οπυθαγορείων καί των Νεοπλατωνι-
κών, "όπως καί ή προσπαθεία τού
Θρησκεντικού σνγκριτισμού δέν ήδν-
νήθησαν παρά μόνον νά παρασκεν-
άσωσιν εδαφος,' ψνχολογικόν τής πα-
ραδοχής τοϋ χριστιανισμόν έκ μέ-
ρνος των Έθνικών.
Μόνον ό χρι-στιανισμός κατώρ¬
θωσε τό θαϋμα τής σωτηρίας τοΰ
Ελληνισμόν. Οντος μετεχειρίσθη
τήν Ελληνικήν γλώσσαν καί φιλο-
σοφίαν, ι<ά Έλληνικά γράμμθ'τα καί τόν πολιτισμόν καθόλον πρός κα'Θορισμόν των ϊογμάτων καί τής λατρείας· όθεν εύθνς έξ άρχής λαμ- δάνει μορφήν Ελληνικήν. Μετά δέ ταυτα είς τάς Οΐκονμε- νικάς Σννόδονς άποδ-αίνει πλέον Έλληνική Όρθοδοξία, ώς άντίθε- τος πρός πάσας τάς αίρέσεις, αίτι¬ νες άν&φάνησαν μεταξί) των άλλων άπολιτίστων λαών των ύπαγομένων είς τήν Βοζα^ιτινήν Αύτοκρατορίαν κα! στεροομένων φιλοσοφ·.κής δια¬ νοήσεως. Διά πάντων τούτων ·ό Έλληνι- σμός έν:σχύεται ώς ε^ος έν τφ παγκοσμίω Ρωμαΐκφ κράτει καί μι¬ κρόν κατά μικρόν έξελληνίζων τα πάντα διά τής γλώσσης, τοΰ πολιτι¬ σμόν καί τής Έλληνικής Όρθοδο¬ ξίας, μεταδάλλει τό Ρωμαϊκόν είς Ελληνικόν καί τοιο-ΐτοτρόπως εχο¬ μεν τό μέγιστον ιστορικόν Θαΰμα τής Αύτοκρατορίας τής; Κωνσταν- τινονπόλεως. Είναι λοιπόν «ι υπηρεσίαι τής Όρθοδ&ξίας -πρός τό Ελληνικόν έθνος ώς άννπολογίστον άξίας. Τό δέ Ελληνικόν εθνος καί πάλιν ένι- σχνθέν ώφελεΐ τεραστίως τήν όλην άνθρωπότητα διά νέας εντάσεως είς τάγράμματα καί τάς επιστήμας. Είναι γνωστή ή έκπολίτισις τόσων δαρδάρων λαών διά των Ελληνι¬ κόν γραμμάτων κα! τής, Έλληνι¬ κής Όρθοδοξίας. Οί Ρώσσοι, οί Βο^λγαροι καί άλλο'ι λαοί τής Ά- '0 ύπολοχαγός Χάρρυ Α. Σονττων, στβατιωτικός άεροπόρος, ^ λαμβάνοτν 6οα6είον έκ των χειρών τού 'Υπουργοΰ των Στρατιωτικών, Τζέϊμς Γούντ. διά τα; έπιττ.'χεϊί πτήσιις τού κατά τό σίας μαρτνροΰσί την αλήθειαν τώ γεγονότος τούτον. Είναι γνωστή έχί- σης ή έκπολίτισις τής μεσαιωνικής Είρώπης μετά ττ/ν άλωσιν τής Κωνσταντινουπόλεως διά τής με- ταναστείσεως των λογίων είς τήν Ιταλίαν. Άλλ' ή νπηρεσία τής Όρθθδό- ξον Έκκλησία: πρός τό "Εθνος τό Ελληνικόν καταφαίνεται περισσό¬ τερον μετά τήν αλωσιν'τής Κων¬ σταντινουπόλεως, όπότε ώς μήτηρ φιλόστοργος σνμπεριφέρεται πρός τό πρωτότοκον τέκνον αυτής, τόν Ελληνισμόν. Ό Έλλην Οΐκονμενικος Πατρι- άρχης καταλαμδάνίΐ τήν θέσιν τού "Ελληνος Αύ-τοκράτορος!, όταν ή Βνζαντινή Αΐτοκρατορία νπετάγη είς τονς Τονρκο^ς καί σώζει όχι μόνον τούς "Ελληνας, άλλά καί όλα τα υπό τήν προσ·ΛΓσίαν τ^ Βαλ- κανΐκά ΌρΘΟ!Ϊοξα έ'θνη άπό τ&ΰ έκ- τονρκισμοά, η τής τελείας εξοντώ¬ σεως. Δέν είναι άνάγκη νά περιγρα^ώ- σιν έδώ ο! γνωστοί άγώνες τής Ορ¬ θόδοξον Έκκλησίας πρός άνάιτα- σιν τού δοολεόοντος υπό τοός Τούρ- κονς Ελληνικόν μαρτυρικόν γένονς. Ή Εκκλησία 5ψωσε τήν σημαίαν τής _ Έλληνικής Έπαναστάσίως καί έκατόμδαι κληρικών προσεφέρ¬ θησαν ώς θνσία Ίπί τοϋ δωμοϋ τής πατρίδος^ δν καθηγίασεν ό Γρηγό- ριος ό Ε'. Τα δνο ταύτα ίστορικά γεγονότα τής δια-σώσεως τού Έλληνισμού πεί- θο^σιν ημάς; 6τι ή Όρθόδοξος Έκ¬ κλησία, ήτις τότε μετεχειρίΐθη ώς όργανον αυτής καί τήν Ελληνικήν γλώσσαν, δύναται μετά ταύτης νά αποτελέση αγκύραν άσραλοΰς σω¬ τηρίας διά τον Ελληνισμόν τής Άμερικής. Εάν τό ΙΘνος εσώθη νπό τονς Ρωμαίονς ·καί >«ύς Τούρκονς τοσού¬
τω ευκολώτερον τώρα καθόσον δέν
εχομ^ ^ νά παλαίσωμεν έϊώ Οντε
πρός τήν άπολνταρχίαν των Ρω-
μαίων όντε πρός την θηριωδιαν των
Γονρκων. Ή Άμβρικανική Πολι-
τεια είναι φιλελενθέρα κα! δννάμε-
οα νς? εγκαταστήσωμ·εν πανταχού
των Ή?^ωμένων Πολιτειών Σχο-
λεία Ελληνικά καί ΌρΘοδό§>ν
Ελληνικάς Έκκλησίας. *
Οίτε μισαλλοδοξία ώθ*? ήαάς
πρός τουτο, όντε δέ καί φνλετική
αντιπαθεια, αλλά δαθντάτη σνναί-
σ-Θησ-.ςεπιτακτικού καθήκοντος κα'
ιερας υποχρεώσεως πρός την Νέαν"
ΕΛληνοαμερικανικήν Γενεάν, πιός
την οποίαν οφείλομεν νά παραδώσω¬
μεν αλωδητον την εθνικήν Τ"
μίαν.
ΟΜείς δύαταί νά
όντε επι τω μέν, οΖτΛΙ\χ
Διότι, προσπαθοΰντες δ.ά τήν'Όρ-
^οξι^αν, προσπαθούμεν δ«ά τήν Μί-
τεραολων,ών Έκκλησίν καί π;
σπα_θουντίς δ.ά τψ άθάνατον ήμ
γλώσσαν, προσπαθούμεν διά
γλώσσαν, έξ ής έδανείσθησαν
δανειζονται όλαι αί γλώσσα', τοΰ
πολ τ^,ενοο κόσμον, καί $Πς. ε[να
ηγλωσσατής φιλοσοφίας κα! τί
επιστημης. Τ ^ ' ΧΤι
3^
, ~.....ι^'151*, απυ-νϊΐχννο:
τοντου σ-ογγενειαν πρός τόν ·Αμερΐ-
χανικον πολιτικόν, όστις είναΤ'Ελ.
ίί-ωϊΐ τ^Γ *~*Υωϊ'Ρ· Καί εάν
τΛωσ!1τι^ />^γϊνοα!ί·ε?^ανοί ότι
"""■ ?λλτ'ν««. α^ είνα: τ(μη-
-' ^μερι-
- , , , · Έλλην ίκή
προτου γίνη οποια «ίναι σήμερον
Ελλάς σημαίνει τόν κόσμον"καί
Ελλψικη παυεια σημαίνει τόν αν¬
θρωπίνον πολιτισμόν....
Άλλά στώμεν' καλώς, «ώμεν
μετα φοδον! Έαν εχωμεν νά καν
χωμεθα διά ταύτα, οφείλομεν χβί
να αΐσχυνώμεθα διά τα έλαττώματβ
τής φνλής μας, τό μ-κρόδιον' τής
διαφέσεως καί τού έμφνλίον δια-
πληκτισμού, έχίσης δέ τής αταξία;
κα: άπειθαρχίας είς τάς '!?£*_:-..
Ή Δνίς Βιολα Τζέντρυ, κατερχομένη -ίύν νοοχ)κομείου τής Νάσσω Κάονντν,
Λόγκ Άϊλαντ, δπου Ιμεινεν επί μήνας νοσηλευομένη, .κατόπιν άεροπλ ανιΐΌϊι
δυστυχήματος.
Ταύτα νκΐΐρΒβ'ν άείποτβ τα αίτια
ής καταστροφής τού κράτονς η¬
μών καί τής έθνιαής ημών έξασθε-
νήσεως καΐ οί "Ελληνας τής Ά-
μερικής, οί έχοντες τό πλεονέκτημα
νά κατθ'.κώσίν έν τώ μέσω πεπολι-
τομένον λαόν καί λόγω τής άντ'.θέ-
σεως νά βλέπωσ·. πολλάκις τα έ-
λαττώματά των, όφείλο>σι νά ένθν-
μώνται ο,τι είπομεν ανωτέρω καί
άποστρεφόμενοι τά κακά των χρη<π- μοποιούντες δέ τάς άρετάς των νά έργάζωνται υπέρ τού μεγάλον σκο¬ πόν τού Αμερικανικόν Ελληνισμόν. "Εν 5ς είναι τό σύνθημα: Έργα- σία υπέρ των Ελληνικόν Γραμμά¬ υπό τήν προστασίαν τής Μή¬ τρος Έλληνικής "Ορθόδοξον Έχ- κλησίας μέ μίαν ψυχήν καί μίαν καρδίχ;, ήνωμένοι·έν όμονΐία λα! α¬ δελφ ική άγά—3. Κατά τήν προγονικήν σοφίαν τό ν εικός <ρ·έρει τήν άποσίνβεσιν, ή δέ φ ι λ ό τ η ς τήν δια-.ώνυιν. Ή φιλθισ&φία «3τη ευρίσκει την εφ¬ αρμογήν αυτής είς τήν εθνικήν η¬ μών ιστορίαν. Εάν ακολουθήσωμε<■ τό ίίίαΓγμα τούτο 6ά είμεθα βεβαιοί περί τής σωτηρίας τής νέας Έλ- ληνοχμερικτ^ικής γενεάς;, την όπο'- αν όλοι έπιθνμοάμεν καί σείς έργά· ζετθε νά σνντελέσητε -είς αύτην.» ν ____ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΑΑΙΑ ΙΜ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΙΣ Άναμφιβόλοος δεν ύπάοχει άνωμαλία των μαλ- λιών καί τής έπιδεομίδος τόσον κοινή καί έπικρα- τοΐσα, όσον ή τριχόπτωσις. Αντό όφείλεται εις πολλάς αίτίας, έξ ών ή κυριοπέρα είναι ΑΜΕ- ΛΕΙΑ ν4 μεΐαχειρισθήτε εγκαίρως άποτρλεσμα- τικήν θεραπείαν," πρός καταστολήν τής πιτυρί- δος. 'Ασθένεια, ή γενική άδυναμία, ειμπορεί έ¬ πίσης νά επιφέρη, τριχόπτωσιν, άλλά ή επάνοδος ΡοΙεηΙ Οίί. εϊς τήγ υγε(αν σννήυΌο- φέρει καί τό τέλος εί; ββ. υ. 8. ,ήγ αίτ{αν αι&τήνι έκτός δν χα1 πιτυρ«ις ευρίσκε- ^ Δ^ΦΑΡΑΚΟΣ ται ταυτοχρόνως επί τής έπιδερμίδος. Ή τριχό- Ν66ν ΫογΪ ωγ πτωσις είναι φυσικά έπίμων κατάστασις, άλ?.ά Μβάαΐΐίοη 3814. άμεσος καί συστηματική θεραπεία σταματά την ί τριχόπτωσιν εντελώς καί τα μαλλιά σας σώζον- ται. Μή περιμένετε νά κτενίσετε καί τ^γι τελευταίαν τρίχαν προ- τοΰ μεταχειρισθήτε τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ. Άρχίσατε την χρήσιν άμέσως, διά νά εχετε τα μαλλιά σας καθ' δληνσας την ζωήν. Μία φιάλη των 16 ούγγιών $4.00 είναι άρκετή νά σάς Λί·"!1 Έν Οηίοα^ο πωλεΐται είς το Μ&ΓδΙιβΙΙ Ρΐβΐά ϋβρΐ. 81ογ6. Υ. Γ. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑΜΡΟΟ είναι άγνόν καί ώί μον. Φιάλη 8 ούγγ. $1.00. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΚΙΟΚΑ Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διβασκαλία ότι, π«ρ Αμ«ριχανίοος. χατάνη·· τ«, κ. μ. (ως 10 μ. μ, 564 - 7ΤΗ ΆγτλιστΙ-Έλληνν· ί 'Ανοικττι άπο >°
'Ανοικτί,
(Μεταξύ 40—11ης Όοοβ) ΝΕ¥ί
ϋ~ΪΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ ΕΣΩΘΗ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕ1ΑΣ
ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΒΒΟΟΚίΥΝ ΤΜΗΠ|ΑΤΟΣ ΤΗΣ Ο. Α. Ρ. Α. ΌΕΟΔ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ'
Έν τη μεγάλη πόλει τού Βγοο-
Ητπ, Ν. Υ., ένθα νπέρ τάς 25 χι¬
λιάδας Έλλήνων παροικονν, ιδρύθη
πρό έ'τος στοα τής ό.Α.Ρ.Α., ήτις
προσέλαβε τό όνομα «θεόδωρος Κο-,
λοκοτρώνης». Ή στοα αύτη εώρ¬
τασε τήν 22χ> Όκτωδρίου τήν πρώ¬
την αυτής επέτειον μέ πολλήν έπ:-
δλητικότητα. Τόν πανηγνρικόν τής
ημέρας εξεφώνησε μετά πολλής ρη-
τορικής δεινότητος καί καλλιεπεί-
ας, ό Ίερολογιώτατος; διάκονος κ.
Λεόντιος Σ. Λεοντίον, Δ. θ. τού
Εθνικον μας Πανεπιστημίον καί
τέως καθηγητής των θρησκευτικόν
εν τε τώ Παγκ.ιπρίω Ίεροδιδασκα-
λείω καί Γομνασίω Πάφον καί ίε-
ροκήρνξ τοΰ Μτ,τροπολιτικοϋ θρόνον
τής Πάφον.-θντος είναι άπεσταλ-
μ,ένος νπό τοΰ κοσμήτορος τής θί-
ολογ'.κής Σχολής τοΰ Εθνικον μας
Πανεπιστημίου κ. Α. Άλεδιζάτο.1,
όπως μετεκπαιδενθή είς τα Φιλο-
(Τθφ'.κά καί θεολογικά «ν τε τώ Οθ-
Ιΐιπιυΐα υηίλβΓβΐίτ κα! ΟβηβΓαΙ
Τ1ΐ6θ]θ£]'οα1 8βΐηΐηαι·.γ έν Νέα
Ύίρν.τ,. Περίληψιν τοΰ διδακτικω-
τάτου πανηγνρικοΰ τούτου λόγον,
όστις έξεφωνήθη, ώς είρηται, ενώ¬
πιον εκλεκτον ακροατήριον, παρέχο¬
μεν άμέσως κατωτέρω:
«ΖώντεςΊν τή πεπολιτισμενΐβ καί
ίΐλελενθέρα, άλλά ξένη πρός τήν
/.αταγωγήν ημών χώρα ταύτη, μό¬
νον διά το ΰμάννα τής Όρθοδοξίας
•/.αί τού νέκταρος τής Έλληνικής
παιδείας δ,ινάμεθα νά σνγκρατήσω-
μεν τήν νέαν Έλληνοαμερικανικη
γενεάν είς άληθινήν νίικήν επαφήν
πρός τήν άθάνατον μητέρα πατρίδα,
ττ/ν μικράν μέν εδαφικώς·, άλλά
παγκόσμιον πνευματικώς έ'νδοξον
Έλλάδα.
«(Οΰτω δέ ν ά έ'χωμεν άσφαλή τήν
εγγύησιν π&ρί. τής" διασώσεως τοϋ
έν Άμερικη Έλληνισμοϋ έν τω μέλ¬
λοντι περί τής διατηρήσεως τής
Έλληνικότητος τοϋ οποίον δικαίω;
ακούονται ο; φόδο: παρά τής μεγά-
λης "Οργανώσεως έν Άμερική Ο.
Α.Ρ.Α., ήτις είναι τω όντι άξτ'α
τής έθνικής εύγνωμοσύνης.
Τα δνο ταυτα, έννοω την Όρ"θό-
Ιθξον Θρησκείαν καί την Ελληνι¬
κήν παιδείαν, δύνανται νά είναι ή
δίδνμος Κιδωτός τής σωτηρίας τής
Έλληνιχής άποικίας τής Άμερι-
κής, όπως κα! πάσης Έλληνικής
παροικίας τοϋ εξωτερικόν, κατ' ά-
ναμφίρηστον τής ίστορίας νόμον.
»Τά αύτά ίστορικά αίτια φέρονσι
τα α^τά ίστορικά άχοτελέσματα.
"Όπως δηλαδή κατά τούς παρωχη-
μένονς χρόνονς τό έθνος τό Ελλη¬
νικόν, βνρεΐθέν όρφανόν έλενθέρον
"Ελληνικόν Κράτονς, εσώθη έκ τε-
λείας καταστροφής διά τής Όρθο¬
δοξίας καί τής Έλληνικής παι¬
δείας, ο5τω δύναται κατά τόν ανω¬
τέρω νόμον νά σνμδή καί έν Άμερι-
κή είς1 τό μέλλον.
(Ενταύθα ό ρήτωρ διά μακρών
άναπτνσσει τα ίστορικά γεγονότα
τής σωτηρίας τού Έλληνισμού ώς
Έθνότητος υπό τε τούς^Ρωμαίονς
καί τούς Τούρκους).
Κατά τήν Ρωμαίκήν εποχήν το
Ελληνικόν "Εθνος στερηθεν τοΰ
κράτονς αυτόν, παρουσίασε σημεία
Θανατον, καίτοι ή Έλληνική παι-
δεία ήτο διαδεδομένη έν τφ Ρωμα-
ίκω κράτει, όπερ έξελληνίσθη, ώς
είναι ίστορικ^ύς γνωστόν.
Οντε ή φιλοσοφία όντε ή Θρη-
σκεία το.) ηδννήθησθ'ν νά δοηθησω-
σ·.ν αύτω είς σωτηρίαν.
Ή δέ νστάτη προσπαθεία τής
Έλληνικής φιλοσοφίας διά των Νε-
οπυθαγορείων καί των Νεοπλατωνι-
κών, "όπως καί ή προσπαθεία τού
Θρησκεντικού σνγκριτισμού δέν ήδν-
νήθησαν παρά μόνον νά παρασκεν-
άσωσιν εδαφος,' ψνχολογικόν τής πα-
ραδοχής τοϋ χριστιανισμόν έκ μέ-
ρνος των Έθνικών.
Μόνον ό χρι-στιανισμός κατώρ¬
θωσε τό θαϋμα τής σωτηρίας τοΰ
Ελληνισμόν. Οντος μετεχειρίσθη
τήν Ελληνικήν γλώσσαν καί φιλο-
σοφίαν, ι<ά Έλληνικά γράμμθ'τα καί τόν πολιτισμόν καθόλον πρός κα'Θορισμόν των ϊογμάτων καί τής λατρείας· όθεν εύθνς έξ άρχής λαμ- δάνει μορφήν Ελληνικήν. Μετά δέ ταυτα είς τάς Οΐκονμε- νικάς Σννόδονς άποδ-αίνει πλέον Έλληνική Όρθοδοξία, ώς άντίθε- τος πρός πάσας τάς αίρέσεις, αίτι¬ νες άν&φάνησαν μεταξί) των άλλων άπολιτίστων λαών των ύπαγομένων είς τήν Βοζα^ιτινήν Αύτοκρατορίαν κα! στεροομένων φιλοσοφ·.κής δια¬ νοήσεως. Διά πάντων τούτων ·ό Έλληνι- σμός έν:σχύεται ώς ε^ος έν τφ παγκοσμίω Ρωμαΐκφ κράτει καί μι¬ κρόν κατά μικρόν έξελληνίζων τα πάντα διά τής γλώσσης, τοΰ πολιτι¬ σμόν καί τής Έλληνικής Όρθοδο¬ ξίας, μεταδάλλει τό Ρωμαϊκόν είς Ελληνικόν καί τοιο-ΐτοτρόπως εχο¬ μεν τό μέγιστον ιστορικόν Θαΰμα τής Αύτοκρατορίας τής; Κωνσταν- τινονπόλεως. Είναι λοιπόν «ι υπηρεσίαι τής Όρθοδ&ξίας -πρός τό Ελληνικόν έθνος ώς άννπολογίστον άξίας. Τό δέ Ελληνικόν εθνος καί πάλιν ένι- σχνθέν ώφελεΐ τεραστίως τήν όλην άνθρωπότητα διά νέας εντάσεως είς τάγράμματα καί τάς επιστήμας. Είναι γνωστή ή έκπολίτισις τόσων δαρδάρων λαών διά των Ελληνι¬ κόν γραμμάτων κα! τής, Έλληνι¬ κής Όρθοδοξίας. Οί Ρώσσοι, οί Βο^λγαροι καί άλλο'ι λαοί τής Ά- '0 ύπολοχαγός Χάρρυ Α. Σονττων, στβατιωτικός άεροπόρος, ^ λαμβάνοτν 6οα6είον έκ των χειρών τού 'Υπουργοΰ των Στρατιωτικών, Τζέϊμς Γούντ. διά τα; έπιττ.'χεϊί πτήσιις τού κατά τό σίας μαρτνροΰσί την αλήθειαν τώ γεγονότος τούτον. Είναι γνωστή έχί- σης ή έκπολίτισις τής μεσαιωνικής Είρώπης μετά ττ/ν άλωσιν τής Κωνσταντινουπόλεως διά τής με- ταναστείσεως των λογίων είς τήν Ιταλίαν. Άλλ' ή νπηρεσία τής Όρθθδό- ξον Έκκλησία: πρός τό "Εθνος τό Ελληνικόν καταφαίνεται περισσό¬ τερον μετά τήν αλωσιν'τής Κων¬ σταντινουπόλεως, όπότε ώς μήτηρ φιλόστοργος σνμπεριφέρεται πρός τό πρωτότοκον τέκνον αυτής, τόν Ελληνισμόν. Ό Έλλην Οΐκονμενικος Πατρι- άρχης καταλαμδάνίΐ τήν θέσιν τού "Ελληνος Αύ-τοκράτορος!, όταν ή Βνζαντινή Αΐτοκρατορία νπετάγη είς τονς Τονρκο^ς καί σώζει όχι μόνον τούς "Ελληνας, άλλά καί όλα τα υπό τήν προσ·ΛΓσίαν τ^ Βαλ- κανΐκά ΌρΘΟ!Ϊοξα έ'θνη άπό τ&ΰ έκ- τονρκισμοά, η τής τελείας εξοντώ¬ σεως. Δέν είναι άνάγκη νά περιγρα^ώ- σιν έδώ ο! γνωστοί άγώνες τής Ορ¬ θόδοξον Έκκλησίας πρός άνάιτα- σιν τού δοολεόοντος υπό τοός Τούρ- κονς Ελληνικόν μαρτυρικόν γένονς. Ή Εκκλησία 5ψωσε τήν σημαίαν τής _ Έλληνικής Έπαναστάσίως καί έκατόμδαι κληρικών προσεφέρ¬ θησαν ώς θνσία Ίπί τοϋ δωμοϋ τής πατρίδος^ δν καθηγίασεν ό Γρηγό- ριος ό Ε'. Τα δνο ταύτα ίστορικά γεγονότα τής δια-σώσεως τού Έλληνισμού πεί- θο^σιν ημάς; 6τι ή Όρθόδοξος Έκ¬ κλησία, ήτις τότε μετεχειρίΐθη ώς όργανον αυτής καί τήν Ελληνικήν γλώσσαν, δύναται μετά ταύτης νά αποτελέση αγκύραν άσραλοΰς σω¬ τηρίας διά τον Ελληνισμόν τής Άμερικής. Εάν τό ΙΘνος εσώθη νπό τονς Ρωμαίονς ·καί >«ύς Τούρκονς τοσού¬
τω ευκολώτερον τώρα καθόσον δέν
εχομ^ ^ νά παλαίσωμεν έϊώ Οντε
πρός τήν άπολνταρχίαν των Ρω-
μαίων όντε πρός την θηριωδιαν των
Γονρκων. Ή Άμβρικανική Πολι-
τεια είναι φιλελενθέρα κα! δννάμε-
οα νς? εγκαταστήσωμ·εν πανταχού
των Ή?^ωμένων Πολιτειών Σχο-
λεία Ελληνικά καί ΌρΘοδό§>ν
Ελληνικάς Έκκλησίας. *
Οίτε μισαλλοδοξία ώθ*? ήαάς
πρός τουτο, όντε δέ καί φνλετική
αντιπαθεια, αλλά δαθντάτη σνναί-
σ-Θησ-.ςεπιτακτικού καθήκοντος κα'
ιερας υποχρεώσεως πρός την Νέαν"
ΕΛληνοαμερικανικήν Γενεάν, πιός
την οποίαν οφείλομεν νά παραδώσω¬
μεν αλωδητον την εθνικήν Τ"
μίαν.
ΟΜείς δύαταί νά
όντε επι τω μέν, οΖτΛΙ\χ
Διότι, προσπαθοΰντες δ.ά τήν'Όρ-
^οξι^αν, προσπαθούμεν δ«ά τήν Μί-
τεραολων,ών Έκκλησίν καί π;
σπα_θουντίς δ.ά τψ άθάνατον ήμ
γλώσσαν, προσπαθούμεν διά
γλώσσαν, έξ ής έδανείσθησαν
δανειζονται όλαι αί γλώσσα', τοΰ
πολ τ^,ενοο κόσμον, καί $Πς. ε[να
ηγλωσσατής φιλοσοφίας κα! τί
επιστημης. Τ ^ ' ΧΤι
3^
, ~.....ι^'151*, απυ-νϊΐχννο:
τοντου σ-ογγενειαν πρός τόν ·Αμερΐ-
χανικον πολιτικόν, όστις είναΤ'Ελ.
ίί-ωϊΐ τ^Γ *~*Υωϊ'Ρ· Καί εάν
τΛωσ!1τι^ />^γϊνοα!ί·ε?^ανοί ότι
"""■ ?λλτ'ν««. α^ είνα: τ(μη-
-' ^μερι-
- , , , · Έλλην ίκή
προτου γίνη οποια «ίναι σήμερον
Ελλάς σημαίνει τόν κόσμον"καί
Ελλψικη παυεια σημαίνει τόν αν¬
θρωπίνον πολιτισμόν....
Άλλά στώμεν' καλώς, «ώμεν
μετα φοδον! Έαν εχωμεν νά καν
χωμεθα διά ταύτα, οφείλομεν χβί
να αΐσχυνώμεθα διά τα έλαττώματβ
τής φνλής μας, τό μ-κρόδιον' τής
διαφέσεως καί τού έμφνλίον δια-
πληκτισμού, έχίσης δέ τής αταξία;
κα: άπειθαρχίας είς τάς '!?£*_:-..
Ή Δνίς Βιολα Τζέντρυ, κατερχομένη -ίύν νοοχ)κομείου τής Νάσσω Κάονντν,
Λόγκ Άϊλαντ, δπου Ιμεινεν επί μήνας νοσηλευομένη, .κατόπιν άεροπλ ανιΐΌϊι
δυστυχήματος.
Ταύτα νκΐΐρΒβ'ν άείποτβ τα αίτια
ής καταστροφής τού κράτονς η¬
μών καί τής έθνιαής ημών έξασθε-
νήσεως καΐ οί "Ελληνας τής Ά-
μερικής, οί έχοντες τό πλεονέκτημα
νά κατθ'.κώσίν έν τώ μέσω πεπολι-
τομένον λαόν καί λόγω τής άντ'.θέ-
σεως νά βλέπωσ·. πολλάκις τα έ-
λαττώματά των, όφείλο>σι νά ένθν-
μώνται ο,τι είπομεν ανωτέρω καί
άποστρεφόμενοι τά κακά των χρη<π- μοποιούντες δέ τάς άρετάς των νά έργάζωνται υπέρ τού μεγάλον σκο¬ πόν τού Αμερικανικόν Ελληνισμόν. "Εν 5ς είναι τό σύνθημα: Έργα- σία υπέρ των Ελληνικόν Γραμμά¬ υπό τήν προστασίαν τής Μή¬ τρος Έλληνικής "Ορθόδοξον Έχ- κλησίας μέ μίαν ψυχήν καί μίαν καρδίχ;, ήνωμένοι·έν όμονΐία λα! α¬ δελφ ική άγά—3. Κατά τήν προγονικήν σοφίαν τό ν εικός <ρ·έρει τήν άποσίνβεσιν, ή δέ φ ι λ ό τ η ς τήν δια-.ώνυιν. Ή φιλθισ&φία «3τη ευρίσκει την εφ¬ αρμογήν αυτής είς τήν εθνικήν η¬ μών ιστορίαν. Εάν ακολουθήσωμε<■ τό ίίίαΓγμα τούτο 6ά είμεθα βεβαιοί περί τής σωτηρίας τής νέας Έλ- ληνοχμερικτ^ικής γενεάς;, την όπο'- αν όλοι έπιθνμοάμεν καί σείς έργά· ζετθε νά σνντελέσητε -είς αύτην.» ν ____ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΑΑΙΑ ΙΜ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΙΣ Άναμφιβόλοος δεν ύπάοχει άνωμαλία των μαλ- λιών καί τής έπιδεομίδος τόσον κοινή καί έπικρα- τοΐσα, όσον ή τριχόπτωσις. Αντό όφείλεται εις πολλάς αίτίας, έξ ών ή κυριοπέρα είναι ΑΜΕ- ΛΕΙΑ ν4 μεΐαχειρισθήτε εγκαίρως άποτρλεσμα- τικήν θεραπείαν," πρός καταστολήν τής πιτυρί- δος. 'Ασθένεια, ή γενική άδυναμία, ειμπορεί έ¬ πίσης νά επιφέρη, τριχόπτωσιν, άλλά ή επάνοδος ΡοΙεηΙ Οίί. εϊς τήγ υγε(αν σννήυΌο- φέρει καί τό τέλος εί; ββ. υ. 8. ,ήγ αίτ{αν αι&τήνι έκτός δν χα1 πιτυρ«ις ευρίσκε- ^ Δ^ΦΑΡΑΚΟΣ ται ταυτοχρόνως επί τής έπιδερμίδος. Ή τριχό- Ν66ν ΫογΪ ωγ πτωσις είναι φυσικά έπίμων κατάστασις, άλ?.ά Μβάαΐΐίοη 3814. άμεσος καί συστηματική θεραπεία σταματά την ί τριχόπτωσιν εντελώς καί τα μαλλιά σας σώζον- ται. Μή περιμένετε νά κτενίσετε καί τ^γι τελευταίαν τρίχαν προ- τοΰ μεταχειρισθήτε τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ. Άρχίσατε την χρήσιν άμέσως, διά νά εχετε τα μαλλιά σας καθ' δληνσας την ζωήν. Μία φιάλη των 16 ούγγιών $4.00 είναι άρκετή νά σάς Λί·"!1 Έν Οηίοα^ο πωλεΐται είς το Μ&ΓδΙιβΙΙ Ρΐβΐά ϋβρΐ. 81ογ6. Υ. Γ. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑΜΡΟΟ είναι άγνόν καί ώί μον. Φιάλη 8 ούγγ. $1.00. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΚΙΟΚΑ Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διβασκαλία ότι, π«ρ Αμ«ριχανίοος. χατάνη·· τ«, κ. μ. (ως 10 μ. μ, 564 - 7ΤΗ ΆγτλιστΙ-Έλληνν· ί 'Ανοικττι άπο >°
'Ανοικτί,
(Μεταξύ 40—11ης Όοοβ) ΝΕ¥ί
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΓΛΚΗ. « ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ-ΥΠη ΘΕ0Δ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
Κατά τα τέλη Ίανουαοιον αν-
διεδόθ»! είς τας Αθήνας ότι
ασθενήσας διετρεχε
Τόί
Ινδυνον. Τότε αίφνης ι
αί συνδεόμε-'
<» άφυπνισθησαν. Ο άνταγωννσμος έξηφανν μ1άς χαί ή,όδός Ιΐ)τρά- ν™ εύρίσ/ετο ή κατοικια αυ- έπληοοΓτο κόσμον ζητούντος ^ί^περίτώνφασεων τας τας Ο- ής «ς είχομεν ζήση με φηματα καΐ τα δνειρη τον Α- γιλλέω; Παράοχοΐ', ο* ο,τομχ τθν Μένομεν νχιτά πασάν εσπέραν Μένμ χαί έΛελαμβάνομεν τας ττΑ£νι_ιας έΛάιι|*ΐί τής μούσης τού διερχό¬ μεθα τάς ημέρας έκεινας είς, πτω- ηχο τού σπίτι, φέροντες το βαρος άγοώασυ θλιι^ως εις καί οί κνκλονντες αυτόν προσεπά¬ θουν νά τοϋ άνακονφίζουν τάς τε¬ λευταίας στιγμάς τον, εκτρίοϋντες πάσαν τον επιθυμίαν. Ώς τό παρακείμενσν δωμάτιον κατά την νύκτα τής 25ης Ίανουα- ρίου, αφησας την εργασίαν μόν είς την «"•Εφημερίδος» μετέβην μετά τοϋ Άρκττείδη Ρούκη καί τοΰ Ά- γησιλάον Γντννοπούλον, όπως πλη- ροφορηθώμεν περΐ τής καταστάσε¬ ως τολλ Εύρομεν έκεϊ μερικονς άλλσυς φίλους καταοίβλημενους έκ τής λύπης. Μάς είπον δτι ό Παρά- σχος διήρχετο τάς τελευταίας ώ¬ ρας τής άγωνίας τον, οί δέ ίατροΐ | είχον είδοποιηοτι, τοΰς οΐκείσυς τού, δτι ό ποιτΓΓής δέ νθά έβλεπεν ά- νατέλλοντα τόν ήλιον τής έπιούσης. Είς τό μικρόν αύτό δωμάτιον ώμι- λοϋμεν περι τοϋ ^νηρ-λοηοζ Άχιλ- ?έα>ς. Είς την μνήμην μας άνέολυ-
ζαν διάφοροι στίχοι τοϋ πονητοϋ
τούτου τής άδννης. Ένευη>ήθην
καί τον τραχύτατον εκείνον άγώνα,
τόν διεξαχθέντα μεταξϋ Έμμανον-
τήν ψυχήν μαζ·
Έγώ είχον καταληφθή εν. τοχαυ-
της σνγκινήσεως, ώστε μοϋ ήτο α- --------^----------^ _
δυνατόν νά συγκρατησω τα δα.- ^ ήν Ροίδη, καί Άγγέλου Βλάχον
νουα δταν έβλεπον τονς ιατρόν; · —;ρ της νέας 'βληνική; ποιήσε-
νά έξερχωνται άπηλπισμένοι
τΟν απέριττον κοιτώνός τού.
ρ ης ηή ή
^ -χαχά. τόν όποϊον ο συγγραφεϋς
τής Παπίσσης Ίωάννας, έξ δλων
Κατά την έφηθικήν ήλοάαν μου' των ποιητό>ν διέχρινε μετά
ονν γείτων τοϋ Παράσχου. Έ-1 έ—.φυλάξε ό Άέλ
ά ή λί
κατοιχοθσα τάτε μετά τής οικογε¬
νείας μου είς εν σπίτι, επί τής ό-
δον 'Ερμού, δπου έκοάλλει ή όδός
Πετράκη. Εκείθεν έβλεπον καθ"
εκάστην τόν ποιητήν μεταδαίνον-
τα είς συνάντησιν των φίλων τού.
Βραδύτερον δταν ό παιδικός μου
φίλος, ό πολιτευόμενος κ. Γεώργι¬
ος 'Αναστασόπσυλος, φοιτητής ά-
χόμη, είχε μνηστενθη την θυγα-
τέρα. τού, έγνώρισα δι' αντον καί
προ«!»ακως αυτόν, είσήχθην δέ
κ' έγώ έντός τής Π αρασχική; 6-
μάδος. Έτσι κατατεθή .μμένος εί-
σήλθον είς τόν κοιτώνά τού. Ό
Παράσχος πάσχων έκ καρδιακοϋ
νοσηματος ύφίστατο τρομεράν δύσ
πνοιαν καί συνετηρεΐτο διά τοϋ αί-
θέοος, όπως είσπνέη ευρίσκετο είς
την ανάγκην νά μή κατακλίνεται
Μ ήγωνία. Τό θέαμα ήτο σπαρα-
χτικόν., άπο καιροΰ »ίς καιρόν 1-
ζήτίΐ νά τού δίδουν τόν έ ρ α-
τ ε ι ν ό ν, δτως ώνόμαζε τόν
Τουρκικόν καφέ. Οί οίκεϊοί τού ου¬
δέν τοΰ ηρνούντο πλέον. Περί της
ζωης τού ο{<δεμία υπήρχεν ελπίς η ρ φξε<ον τόν ΆριστοτέλτΓν Βα λαωρίτην καί τον Άχιλλέα II αρά- σχον ώς άληθείς ποιητάς. Ή νύξ ιίχε προχοορήστ] καί ημείς οί τρείς α.τήλθομεν είς τό γραορείον τής «' Εφημερίδος». Παρεμείναμεν είς τόν Κόκκινον ο ντά ν αυτής επί μακρόν όμιλοϋντες περί τοϋ Παράσχου. Αίφνης ό Γιαννο- πουλος άΛ·εμνήσθη Ινα άπο τα τε¬ λευταία ποιήματά τού", καί μέ την ωί ί δ ή ά Προτομή τοΰ Μπετόβεν, έργον τοϋ Άρμενίου γ/.ύπτου. Νισάν Τούρ, δεξι$. ολοκλήρου έπχχχης καί νά θέση η σφραγϊδά τού επί της νεοελληνι- χης ποιήσεως. Ή νεωτέρα μάλιστα κριτική θείάρεΐ άπΛραίττττυν διά πάντα συγγραφέα νά προχτηλοΰταιί είς τα φοονήματα, τάς Ιδέας, τα συμφέροντα, τάς ανάγκας της κοι· νωνίας, έν μέσω τής οποίας ζβ, νά. είκονίζη καί νά έκφράζχ) αΰτά, ώ· θών ταυτοχρόνως αύτην είς δελτί· ώσιν τής καταστάσεως της. Δέν δΰ ναταί τις δέ νά υποστηρίξη, δτι ή τριακο/ταετής ποιητική δράσις τοϋ Παράσχου, δέν συνετέλεσεν εις" τήν.έ.τελ·θονοαν μετ* ολίγον μεταοο λήν -καί δτι ή ποίσησίς τού δέν α¬ ποτελεί τό προοίμιον ταύτης ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ωραίαν καί φίανήν τού μάς άπήγγειλεν αύτό. Ης αύτό φαίνε- ται ό .-τοιητής άποχαιοετάτν την ζω¬ ήν. Μερικοί στίχοι τού διετηρήθη- σαν είς τήν'μνημην μου: Κλεισθητε, μάτια μου κλεισθητε είς τό σκοτάδι. Χέρ«ι στό <ττηθος σταυρωϊτήτε, ξεχαΛ·ρασθητε. ΤΙλ·θε τό δράδυ. Σταθήτε ποδια κονρασμένα· τό ανημα εφάνη. Ξαπλώσετε σατ5ανιομενα δνστυ- χισμένα· 6 δρόμος φθτίνει. "Υπνο καρδιά· καρδιά κοιμήσου ατ^[ζ γή? τα στήθη* στή γή νά παύσουν οί παλμοί Ή πορφύρα, ή περΐφημη 6αφή των όρχαίίον, την οποίαν μαζύ μέ τα πρωτα στοιχεϊα το πολιτισμοΰ εφεραν στήν 'Ελλάδα οί Φοίνικες ναυτίλοι καί έμπορευόμενοι, μέχρι ποό ολίγων έτών εθεωρείτο ώς άΐΐολεσθείσα, γν ατΐ δέν εΐχαν διασωθό, οΰτε ό τρό- πος τής κατασκευής της, άλλά οντβ καί τα ύλικά πσύ έχρησιμοποιοΰντο γι' αυτή. Πρό ολίγων έτών δμως στοϋς 6ρά- __ , ., , χους τοϋ λιμένος Νιχόϊα εΰρέθηκ.ε δ- σου λ' οί γογγνβμοΐ σου. 1 τοϋ Παρασχοι·. 5εν είναι τη; αυ- ^ εΓδος οστράκων μεγέθους καρυδι- Χόρτασε ληθή. τής άξιαι;. ιδίως δέ τα έπίχαιρα Οΰ, τα όποϊα είναι γεμάτα άπό ίνα ύ- "Οταν ετελείωσεν ό Γιαννόπου-! τοιαΰτα τα όποΐα στεεοϋνται 6α- γρό χαταπόρςτυρο. Τό ύγρό αΰτό εΐ- λος την άπαγγελίαν των στίχων ^έο; αΐσθήιιατος καί δέν αεταδί-1 ναι τό αΐμα τοϋ ζωϋς:ίσυ, ποϋ ζή μέ- τοντων, τα μάτια. μαζ, ήσαν γεμά-' δουν την αύτην συγκίνι^σιν άλλων,' ""Τ0 ο<Ττοακο ",1"0·, τα δάκρνα. ',Ενομίζαμεν δτι ήκονο-' τα δ.οϊα 6 ποιη,ής -τέτασσενεΐ; ^α νηματ^^αφ^αι μ^ .* μέν τον «κητην κατα τας τέλη.- κατωτεραν μοίραν. Α>Λ αυτα εν.ε- χ^αα τοΰ γάλοχτος> κατόΐαν γίναν_
ταιας στιγμάς τού, έκφραι,οντα τα; χυ^ισαν δι ο/.ου; τοχ.«ς μεγα7.ους αοι πράσινα καί τ^ς 6λο5ΐόρφυρα.
τελευταίας τον σκέψεις. ποπ,τάς; τοϋ /.όσιιου. Τοιαύτας ν.οί- χ0 ρ(>ΐαο πού εχει 6αφή μέ
αη'δθ; Φ«1ν.τα Χ|5μπΡ/. κα; ο ο.ηίυδός της «μίστΤΕθ Π<'ί«4·'*Γ ί| ΚύοοΊπης μ* χό ΰτΐερίοκΓάνείθν «Άκοοιτανια». | νθΤΛΐμΐΑ/υ ±Οί7ι>. Λ^ι <ιν,|τ». ,~..ν 'λήφθησαν υπό ειλικρινοϋς ,τένθοι<ς. ' Δι' ουδένα άνθρωπον των γραμμα¬ ί των εξεδηλώθη ποτέ είς την πόλιν |ο-ύτήν τοιαύτη πάγκοινος λυπη. Ά¬ πό τής πρωίας άπειρον πλήθο; δ- λων των κοινωνικών τάξεων κατέ- ■κλνζε τί]ν οδόν Πετράκη. "Ολοι μετέοαινον, δπιως άσπασθώσι τόν νεκρόν τοΰ άγαπημένου των ποΐΓΓ τοΰ. Αί ΆθήΌΐ τοιούτου είδους τι¬ μάς μόνον είς τοΰ; ένδοξοτέρους στρατΐ]γούς τοΰ αγόάνος καί τού; μεγάλους πολιτικόν; άπενειμον. Μέσα είς τό πλήθος αύτό τό μέγι¬ στον μέρος οιπετελεΐτό υπό γυναι- κων. Ό Παράσχος ήτο ποιητή; <τυγ^κ>νων περισσότερον την γυναι¬
κείον καρδίαν. Πόσαι, ές αυτών,
έγραψεν ενας βιογράφος τού, ώ-
ριμοι πλέον, ρωμαναικαί εφηοοι
ι πρό έτών, αίσθηματικώς καλλιερ-
["νοϋσαι την ώχρόττιτα διά νά ύπα-
κούσουν είς τό ίδεώδε; τοϋ ποιιΓ
τοϋ, μετέδησαν έκεϊ δπίως κλαύ-
σουν επ ίτοϋ φερέτρου τού ποιητού
καί την ΰποκλίνασαν ί)δη νεότητά
των! Καί δέν ήσαν μόνον αί αίσθη-
ματικαί έκεΐναι γυναϊκες, αί όποϊ-
αι μετέβαινον διά νά κλαΰσουν τίιν
δίουσαν νεόττττά των. "Ολοι διήρ-
I
χοντο πρό τοΰ νεκροΰ τοϋ ποιητοϋ,
ΙαΙσθανόμενοι δτι παρέσυρεν εις τόν
Ι τάφον τού καί μίαν ωραίαν περίο-
δθν της Άθηναίκης ζωής, τής π).ή-
ρους ^ωμαντισμοΰ καί ποιήσεως,
την όποιαν καί αύτοι είχον ζτκττι.
Ή κτ$εία τού εγένετο δημοτε-
λεστάτη· μετά τής έπισημότιΐτο;
την όποιαν εδωσεν είς αύτην τό
-κράτος, άνεμίχ·θησαν αί λαίκαί
κλάσει;. "Ετσι χιλιάδε; λαοΰ ηκο¬
λούθησαν τό φέρετρον αυτού καί
ό δυων ηλι°ζ έφώτιοΈ διά την τε-
>ίνταίαν φοράν τΐτν μορφήν τοϋ
κατ' εξοχήν ποιητοΰ τής δδύνης,
έν μέσφ άπείρου πλήθους.
Περί τής ποιήσεω; τού Παρά¬
σχου έλεχθΐ)σαν όίπειρα· αλλοι ?-
γραψαν περί αυτής δτι 6έν είχε την
μορφήν καί την θυσίαν, ώς χαρα·
κτηρίζει την ποίησιν ό Έγγελ" α/»
λοι δτι πολλάκις ή εμ.τνευσις άντι-
καθίσταται υπό τής ρητο«κής· άλ-
λοι δτι αί Ιδέαι τού ήσαν νοσηραί,
καί αλλοι δτι δέν είναι πολλά τα
άρτια ποιήματά τού. Αί κρίσεις αυ¬
ται πιθανόν νά είναι άληθείς, διό¬
τι πραγματικώς δλα τα ποιή|ΐατα
ποιηματα, ΐά όποια ήρκεσαν να
τού; καταστήσουν άθανάτοις. Τού
Π αράσχου τα ώςαΧα ποιήματά εί¬
νε πλειότΗρα. Ούτος; αάλιστα εναμε
ν.άη περισσότερον. "Εδωκε τόν τύ¬
πον καί τόν τόνον είς τα συναισθ'ή-
ματα ολοκλήρου γενεάς, ή όπ»ία
άνεύρισκε εαυτήν είς τάς έμπνεύ-
σεις τού ποιιττοΰ της. Δέν νομίζω
δέ μικρόν πράγμα εί; εγα ποιητήν
δτι υπήρξε τόσον Ισχυρός, ωστε νά
σαγηνεύση τούς άνθρίάπους μιάς
άλλη τ6 6ράδυ.
Ή 6α<ρί) τής πορφύρας είναι σ.ια- νιωτάτιι καΐ πωλείται σέ πολύ μτγά- λες τιμες. Άλλά γεννάται τό έρωτη- μα: 'Αφοΰ επί τής έποχής των Φοινί- κων ναυτίλων δέν είχεν ανακαλυφθή, ώς γνωστόν, ή Άμερική, ά.τό ποΰ έ- προμηθεύοντο την πορφύρα πού εφερ- ναν καί πωλοΰσαν στάς ακτάς τής Μεσόγειον οί πρώτοι έκεΐνοι τολμηοοΐ θαλασσοπόοοι της αρχαιότητος; Αντό παραμένει μυστήριον, διως καί τόσα αλλα. Ή Ίταλίς Κόαησσα, Τερέζα Μαρτίνη Μαρεσχόττη, ή όποία ΰ,τανδοεύθη ?ν ΡοΊιιη τόν Αμερικανόν Τζών νΟλι6ερ Κραίην, ήό τοϋ (Ι'/οτε Πρρσ(1«ι>,
τής Άιιερικής έν Κίνα.
ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ-ΥΠη ΘΕ0Δ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
Κατά τα τέλη Ίανουαοιον αν-
διεδόθ»! είς τας Αθήνας ότι
ασθενήσας διετρεχε
Τόί
Ινδυνον. Τότε αίφνης ι
αί συνδεόμε-'
<» άφυπνισθησαν. Ο άνταγωννσμος έξηφανν μ1άς χαί ή,όδός Ιΐ)τρά- ν™ εύρίσ/ετο ή κατοικια αυ- έπληοοΓτο κόσμον ζητούντος ^ί^περίτώνφασεων τας τας Ο- ής «ς είχομεν ζήση με φηματα καΐ τα δνειρη τον Α- γιλλέω; Παράοχοΐ', ο* ο,τομχ τθν Μένομεν νχιτά πασάν εσπέραν Μένμ χαί έΛελαμβάνομεν τας ττΑ£νι_ιας έΛάιι|*ΐί τής μούσης τού διερχό¬ μεθα τάς ημέρας έκεινας είς, πτω- ηχο τού σπίτι, φέροντες το βαρος άγοώασυ θλιι^ως εις καί οί κνκλονντες αυτόν προσεπά¬ θουν νά τοϋ άνακονφίζουν τάς τε¬ λευταίας στιγμάς τον, εκτρίοϋντες πάσαν τον επιθυμίαν. Ώς τό παρακείμενσν δωμάτιον κατά την νύκτα τής 25ης Ίανουα- ρίου, αφησας την εργασίαν μόν είς την «"•Εφημερίδος» μετέβην μετά τοϋ Άρκττείδη Ρούκη καί τοΰ Ά- γησιλάον Γντννοπούλον, όπως πλη- ροφορηθώμεν περΐ τής καταστάσε¬ ως τολλ Εύρομεν έκεϊ μερικονς άλλσυς φίλους καταοίβλημενους έκ τής λύπης. Μάς είπον δτι ό Παρά- σχος διήρχετο τάς τελευταίας ώ¬ ρας τής άγωνίας τον, οί δέ ίατροΐ | είχον είδοποιηοτι, τοΰς οΐκείσυς τού, δτι ό ποιτΓΓής δέ νθά έβλεπεν ά- νατέλλοντα τόν ήλιον τής έπιούσης. Είς τό μικρόν αύτό δωμάτιον ώμι- λοϋμεν περι τοϋ ^νηρ-λοηοζ Άχιλ- ?έα>ς. Είς την μνήμην μας άνέολυ-
ζαν διάφοροι στίχοι τοϋ πονητοϋ
τούτου τής άδννης. Ένευη>ήθην
καί τον τραχύτατον εκείνον άγώνα,
τόν διεξαχθέντα μεταξϋ Έμμανον-
τήν ψυχήν μαζ·
Έγώ είχον καταληφθή εν. τοχαυ-
της σνγκινήσεως, ώστε μοϋ ήτο α- --------^----------^ _
δυνατόν νά συγκρατησω τα δα.- ^ ήν Ροίδη, καί Άγγέλου Βλάχον
νουα δταν έβλεπον τονς ιατρόν; · —;ρ της νέας 'βληνική; ποιήσε-
νά έξερχωνται άπηλπισμένοι
τΟν απέριττον κοιτώνός τού.
ρ ης ηή ή
^ -χαχά. τόν όποϊον ο συγγραφεϋς
τής Παπίσσης Ίωάννας, έξ δλων
Κατά την έφηθικήν ήλοάαν μου' των ποιητό>ν διέχρινε μετά
ονν γείτων τοϋ Παράσχου. Έ-1 έ—.φυλάξε ό Άέλ
ά ή λί
κατοιχοθσα τάτε μετά τής οικογε¬
νείας μου είς εν σπίτι, επί τής ό-
δον 'Ερμού, δπου έκοάλλει ή όδός
Πετράκη. Εκείθεν έβλεπον καθ"
εκάστην τόν ποιητήν μεταδαίνον-
τα είς συνάντησιν των φίλων τού.
Βραδύτερον δταν ό παιδικός μου
φίλος, ό πολιτευόμενος κ. Γεώργι¬
ος 'Αναστασόπσυλος, φοιτητής ά-
χόμη, είχε μνηστενθη την θυγα-
τέρα. τού, έγνώρισα δι' αντον καί
προ«!»ακως αυτόν, είσήχθην δέ
κ' έγώ έντός τής Π αρασχική; 6-
μάδος. Έτσι κατατεθή .μμένος εί-
σήλθον είς τόν κοιτώνά τού. Ό
Παράσχος πάσχων έκ καρδιακοϋ
νοσηματος ύφίστατο τρομεράν δύσ
πνοιαν καί συνετηρεΐτο διά τοϋ αί-
θέοος, όπως είσπνέη ευρίσκετο είς
την ανάγκην νά μή κατακλίνεται
Μ ήγωνία. Τό θέαμα ήτο σπαρα-
χτικόν., άπο καιροΰ »ίς καιρόν 1-
ζήτίΐ νά τού δίδουν τόν έ ρ α-
τ ε ι ν ό ν, δτως ώνόμαζε τόν
Τουρκικόν καφέ. Οί οίκεϊοί τού ου¬
δέν τοΰ ηρνούντο πλέον. Περί της
ζωης τού ο{<δεμία υπήρχεν ελπίς η ρ φξε<ον τόν ΆριστοτέλτΓν Βα λαωρίτην καί τον Άχιλλέα II αρά- σχον ώς άληθείς ποιητάς. Ή νύξ ιίχε προχοορήστ] καί ημείς οί τρείς α.τήλθομεν είς τό γραορείον τής «' Εφημερίδος». Παρεμείναμεν είς τόν Κόκκινον ο ντά ν αυτής επί μακρόν όμιλοϋντες περί τοϋ Παράσχου. Αίφνης ό Γιαννο- πουλος άΛ·εμνήσθη Ινα άπο τα τε¬ λευταία ποιήματά τού", καί μέ την ωί ί δ ή ά Προτομή τοΰ Μπετόβεν, έργον τοϋ Άρμενίου γ/.ύπτου. Νισάν Τούρ, δεξι$. ολοκλήρου έπχχχης καί νά θέση η σφραγϊδά τού επί της νεοελληνι- χης ποιήσεως. Ή νεωτέρα μάλιστα κριτική θείάρεΐ άπΛραίττττυν διά πάντα συγγραφέα νά προχτηλοΰταιί είς τα φοονήματα, τάς Ιδέας, τα συμφέροντα, τάς ανάγκας της κοι· νωνίας, έν μέσω τής οποίας ζβ, νά. είκονίζη καί νά έκφράζχ) αΰτά, ώ· θών ταυτοχρόνως αύτην είς δελτί· ώσιν τής καταστάσεως της. Δέν δΰ ναταί τις δέ νά υποστηρίξη, δτι ή τριακο/ταετής ποιητική δράσις τοϋ Παράσχου, δέν συνετέλεσεν εις" τήν.έ.τελ·θονοαν μετ* ολίγον μεταοο λήν -καί δτι ή ποίσησίς τού δέν α¬ ποτελεί τό προοίμιον ταύτης ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ωραίαν καί φίανήν τού μάς άπήγγειλεν αύτό. Ης αύτό φαίνε- ται ό .-τοιητής άποχαιοετάτν την ζω¬ ήν. Μερικοί στίχοι τού διετηρήθη- σαν είς τήν'μνημην μου: Κλεισθητε, μάτια μου κλεισθητε είς τό σκοτάδι. Χέρ«ι στό <ττηθος σταυρωϊτήτε, ξεχαΛ·ρασθητε. ΤΙλ·θε τό δράδυ. Σταθήτε ποδια κονρασμένα· τό ανημα εφάνη. Ξαπλώσετε σατ5ανιομενα δνστυ- χισμένα· 6 δρόμος φθτίνει. "Υπνο καρδιά· καρδιά κοιμήσου ατ^[ζ γή? τα στήθη* στή γή νά παύσουν οί παλμοί Ή πορφύρα, ή περΐφημη 6αφή των όρχαίίον, την οποίαν μαζύ μέ τα πρωτα στοιχεϊα το πολιτισμοΰ εφεραν στήν 'Ελλάδα οί Φοίνικες ναυτίλοι καί έμπορευόμενοι, μέχρι ποό ολίγων έτών εθεωρείτο ώς άΐΐολεσθείσα, γν ατΐ δέν εΐχαν διασωθό, οΰτε ό τρό- πος τής κατασκευής της, άλλά οντβ καί τα ύλικά πσύ έχρησιμοποιοΰντο γι' αυτή. Πρό ολίγων έτών δμως στοϋς 6ρά- __ , ., , χους τοϋ λιμένος Νιχόϊα εΰρέθηκ.ε δ- σου λ' οί γογγνβμοΐ σου. 1 τοϋ Παρασχοι·. 5εν είναι τη; αυ- ^ εΓδος οστράκων μεγέθους καρυδι- Χόρτασε ληθή. τής άξιαι;. ιδίως δέ τα έπίχαιρα Οΰ, τα όποϊα είναι γεμάτα άπό ίνα ύ- "Οταν ετελείωσεν ό Γιαννόπου-! τοιαΰτα τα όποΐα στεεοϋνται 6α- γρό χαταπόρςτυρο. Τό ύγρό αΰτό εΐ- λος την άπαγγελίαν των στίχων ^έο; αΐσθήιιατος καί δέν αεταδί-1 ναι τό αΐμα τοϋ ζωϋς:ίσυ, ποϋ ζή μέ- τοντων, τα μάτια. μαζ, ήσαν γεμά-' δουν την αύτην συγκίνι^σιν άλλων,' ""Τ0 ο<Ττοακο ",1"0·, τα δάκρνα. ',Ενομίζαμεν δτι ήκονο-' τα δ.οϊα 6 ποιη,ής -τέτασσενεΐ; ^α νηματ^^αφ^αι μ^ .* μέν τον «κητην κατα τας τέλη.- κατωτεραν μοίραν. Α>Λ αυτα εν.ε- χ^αα τοΰ γάλοχτος> κατόΐαν γίναν_
ταιας στιγμάς τού, έκφραι,οντα τα; χυ^ισαν δι ο/.ου; τοχ.«ς μεγα7.ους αοι πράσινα καί τ^ς 6λο5ΐόρφυρα.
τελευταίας τον σκέψεις. ποπ,τάς; τοϋ /.όσιιου. Τοιαύτας ν.οί- χ0 ρ(>ΐαο πού εχει 6αφή μέ
αη'δθ; Φ«1ν.τα Χ|5μπΡ/. κα; ο ο.ηίυδός της «μίστΤΕθ Π<'ί«4·'*Γ ί| ΚύοοΊπης μ* χό ΰτΐερίοκΓάνείθν «Άκοοιτανια». | νθΤΛΐμΐΑ/υ ±Οί7ι>. Λ^ι <ιν,|τ». ,~..ν 'λήφθησαν υπό ειλικρινοϋς ,τένθοι<ς. ' Δι' ουδένα άνθρωπον των γραμμα¬ ί των εξεδηλώθη ποτέ είς την πόλιν |ο-ύτήν τοιαύτη πάγκοινος λυπη. Ά¬ πό τής πρωίας άπειρον πλήθο; δ- λων των κοινωνικών τάξεων κατέ- ■κλνζε τί]ν οδόν Πετράκη. "Ολοι μετέοαινον, δπιως άσπασθώσι τόν νεκρόν τοΰ άγαπημένου των ποΐΓΓ τοΰ. Αί ΆθήΌΐ τοιούτου είδους τι¬ μάς μόνον είς τοΰ; ένδοξοτέρους στρατΐ]γούς τοΰ αγόάνος καί τού; μεγάλους πολιτικόν; άπενειμον. Μέσα είς τό πλήθος αύτό τό μέγι¬ στον μέρος οιπετελεΐτό υπό γυναι- κων. Ό Παράσχος ήτο ποιητή; <τυγ^κ>νων περισσότερον την γυναι¬
κείον καρδίαν. Πόσαι, ές αυτών,
έγραψεν ενας βιογράφος τού, ώ-
ριμοι πλέον, ρωμαναικαί εφηοοι
ι πρό έτών, αίσθηματικώς καλλιερ-
["νοϋσαι την ώχρόττιτα διά νά ύπα-
κούσουν είς τό ίδεώδε; τοϋ ποιιΓ
τοϋ, μετέδησαν έκεϊ δπίως κλαύ-
σουν επ ίτοϋ φερέτρου τού ποιητού
καί την ΰποκλίνασαν ί)δη νεότητά
των! Καί δέν ήσαν μόνον αί αίσθη-
ματικαί έκεΐναι γυναϊκες, αί όποϊ-
αι μετέβαινον διά νά κλαΰσουν τίιν
δίουσαν νεόττττά των. "Ολοι διήρ-
I
χοντο πρό τοΰ νεκροΰ τοϋ ποιητοϋ,
ΙαΙσθανόμενοι δτι παρέσυρεν εις τόν
Ι τάφον τού καί μίαν ωραίαν περίο-
δθν της Άθηναίκης ζωής, τής π).ή-
ρους ^ωμαντισμοΰ καί ποιήσεως,
την όποιαν καί αύτοι είχον ζτκττι.
Ή κτ$εία τού εγένετο δημοτε-
λεστάτη· μετά τής έπισημότιΐτο;
την όποιαν εδωσεν είς αύτην τό
-κράτος, άνεμίχ·θησαν αί λαίκαί
κλάσει;. "Ετσι χιλιάδε; λαοΰ ηκο¬
λούθησαν τό φέρετρον αυτού καί
ό δυων ηλι°ζ έφώτιοΈ διά την τε-
>ίνταίαν φοράν τΐτν μορφήν τοϋ
κατ' εξοχήν ποιητοΰ τής δδύνης,
έν μέσφ άπείρου πλήθους.
Περί τής ποιήσεω; τού Παρά¬
σχου έλεχθΐ)σαν όίπειρα· αλλοι ?-
γραψαν περί αυτής δτι 6έν είχε την
μορφήν καί την θυσίαν, ώς χαρα·
κτηρίζει την ποίησιν ό Έγγελ" α/»
λοι δτι πολλάκις ή εμ.τνευσις άντι-
καθίσταται υπό τής ρητο«κής· άλ-
λοι δτι αί Ιδέαι τού ήσαν νοσηραί,
καί αλλοι δτι δέν είναι πολλά τα
άρτια ποιήματά τού. Αί κρίσεις αυ¬
ται πιθανόν νά είναι άληθείς, διό¬
τι πραγματικώς δλα τα ποιή|ΐατα
ποιηματα, ΐά όποια ήρκεσαν να
τού; καταστήσουν άθανάτοις. Τού
Π αράσχου τα ώςαΧα ποιήματά εί¬
νε πλειότΗρα. Ούτος; αάλιστα εναμε
ν.άη περισσότερον. "Εδωκε τόν τύ¬
πον καί τόν τόνον είς τα συναισθ'ή-
ματα ολοκλήρου γενεάς, ή όπ»ία
άνεύρισκε εαυτήν είς τάς έμπνεύ-
σεις τού ποιιττοΰ της. Δέν νομίζω
δέ μικρόν πράγμα εί; εγα ποιητήν
δτι υπήρξε τόσον Ισχυρός, ωστε νά
σαγηνεύση τούς άνθρίάπους μιάς
άλλη τ6 6ράδυ.
Ή 6α<ρί) τής πορφύρας είναι σ.ια- νιωτάτιι καΐ πωλείται σέ πολύ μτγά- λες τιμες. Άλλά γεννάται τό έρωτη- μα: 'Αφοΰ επί τής έποχής των Φοινί- κων ναυτίλων δέν είχεν ανακαλυφθή, ώς γνωστόν, ή Άμερική, ά.τό ποΰ έ- προμηθεύοντο την πορφύρα πού εφερ- ναν καί πωλοΰσαν στάς ακτάς τής Μεσόγειον οί πρώτοι έκεΐνοι τολμηοοΐ θαλασσοπόοοι της αρχαιότητος; Αντό παραμένει μυστήριον, διως καί τόσα αλλα. Ή Ίταλίς Κόαησσα, Τερέζα Μαρτίνη Μαρεσχόττη, ή όποία ΰ,τανδοεύθη ?ν ΡοΊιιη τόν Αμερικανόν Τζών νΟλι6ερ Κραίην, ήό τοϋ (Ι'/οτε Πρρσ(1«ι>,
τής Άιιερικής έν Κίνα.
ΠΩΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΛΛ
Η ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.- ΤΙΜΙΟΤΗΣ ΤΩΝ
ΛΗΝΟΠΑΙΔΩΝ— ΡΕΥΜΑ ΝΕΟΤΗΤΟΣ.
ΕΛ-
Κατά τήν τελευταίαν αυτήν «πο-
παρατηρεΐται ενα ρεΰμα ταξε1.-
ίίων είς τήν Έλλάδα λογίων καί
δημοσιογραφίαν. Εΰρωπαίων. Είναι
αξιοσημείωτον ότι τα «χνά αΰτά
ταςείϊια δέν εχουν καμμίαν σχέσιν
μέ τα άλλοτε γενόμενα κατά πρόσ¬
κλησιν πολιτικών πρός ανάμιξιν είς
τήν εσωτερικήν πολιτικήν καί έξυ-
μ.ντχκν ωρισμένον κομμάτων, άλλϊ
προέρχονται άπό τήν αυθόρμητον ε¬
πιθυμίαν νά γνω^ίσοον τήν σύγχρο¬
νον Έλλάδα καί νά την γνωρίσουν
είς τοϋς άλλοις, ιδίως επί τη έ-
κατονταετηρίδι τοΰ έλε·.>θ>έρο.ι δίου
της. Φυσικά ή επίδρασις των άνα-
μνήσεων τής κλασσικής Ελλάδος
παΐασύρε1. πολλάκις τοΰς ξένους είς
άϊΊκους συγκριτικοΰς χαρακτηρι-
ρμούς των νέων Έλλήνων καί πολ
λοί δέν κατώρθωσαν άκόχη νά χω
νέψο^ν. ότι ή σημε,ρινή Ελλάς δέν
είναι δυνατόν νά είναι ή Ελλάς το£
Περ:κλέους. Έν τούτοις είναι πο-
λύ ευχάριστον, ότι τελευταίως πολ-
λθί ξενοι έημοσιογράφοι καί λόγιοι
ήρχισαν νά μάΤς δλέπουν είς τάς πε¬
ριγραφάς κα: έν γένει δημοσιεύσε'.ς
ταξίΐδίωτίκών «ξ Ελλάδος άναμ,νή-
σεων οχι οττως Θά έιτρεζε νά ήμεθα
ώς άπόγονοι των άρχαίων Έλλή-
νων, άλλά £πως είμεθα είς τόν εί
κοστον ;ζετά Χριστόν αίωνχ ά
δέ ό' ι
; ρ ρ
δημιουργ·»}Θ·έν μόλ'ις πρό αιώνος επ:
έρειπίων 7.21 τέφρας καί περιστο;-
■/ιζόμενον άπό λαούς χολί» περισσό¬
τερον καθυστέρησις. Έννοείται
3έν λείπϊ'-ιν καί τα εΰχάριστα φαι·
κης ζωής |>.έσα «!ς τό κλασσικόν
Ελληνικόν περ'.δάλλον των, α: ο¬
ποίαι γραμμένα! μέ «κακόν πνεΰμα
καί πολλάκις άπό ανάλογον φιλο-
λογικήν πένναν, διαδάζονται είς τ:
εξωτερικόν μέ ευχαρίστησιν.
Ό κ. Μάξ Φισέρ είναι άπό τοΰς
γνωστοτέρους συγχρόνου^ Γάλλους
τυγγραφείς καί διε;Λυντής τοΰ με¬
γαλήτερον Γαλλ'.κοΰ έχιδοτικοΰ οί-
κου Φλαμαριών, επεσκέφθη πρό μη¬
νών τήν Έλλάδα καί είς τό -αξείδι
τού αΰτό άφι&ρωσε Ινα μικρόν και
ν.ομψότατον τόμον μέ τόν τίτλον
«Ραντεδοΰ μτ, την Ακροπολιν».
Πρόκειτα'. —»ρί άχλών ταξε'.ΐίωτ:
,ιών «ντυπώσεων τά,ς οποίας χαρα-
κτηρίζε'. απλώς ώς σηαειώσεις τοί
ημερολόγιον τού, άλλ' είς τάς ο¬
ποίας άνευρίσκει κανείς όλην την
λεπτότη-τα τοΰ 3φοι>ς -/.αί λογοτεχν·.·
κήν ·θυαοσοφίαν τοΰ σ!>γγρα:έως
Παραθέτομεν κατωτέρω μερικάς
άπό τάς πλέον χαρακτηριστικάς σε¬
λίδας τού :
...«Αθηνά. Αθηνά ή ένσάρκωσι;
τής σοφίας, Αθηνά ή θεία, Πολ:-|
Τό νέον γιγάντειον Γερμανικόν ύδροπλάνον <ϋθΧ>, τό οποίον εχει 12 ήλΓκτςηκοΰς κινητήρας καί χωρεί κ,ί
τας. Προσεχώς θά έλθη εί; την Αμερικην.
οΰχος καί προστάτις των Αθ
εχει κζλύψει την κεφαλήν της μίαν
στρατιωτΐκήν ■χ.άσκαν. Οί άρς/α!5-
λόγθ! ζιστεύοον, ότι οί Άθηναίι:
έφόρεσαν είς την θεόν των την ν.ί-
αύτην ίιά νά τής £ώσονν ~ολε-
μ,ογαρή /^ρακτίιρα. 'ΑχΛτώντζ'..
Ή /Αθηνά ήτο πολΰ ίσορ.ροπηνιένη,
ώστε δέν Θά εδέχετο ζοτέ μί*
διαρκή ζολεμικήν στολήν. Ή σο-
φή αύτη έφόρεσε την κάσκα μόνον
σκηνών τής νεοελληνι- ν.ϊϊ μόνον 5ιά νά προστατευθή ά~ό
τάς χα·οστ·.κάς άκτίνας τοΰ ηλίου
χ'· όχοίαι τίς εΐδε ποίας τρελλάς ι
οέας θά τής έφερον διαφορετικά εί
τόν νούν.»)
ΣηΐΑειωτέον, Οτι ό κ. Φισερ έ'ψθα
-εν είς τάς Αθήνας μίαν ή;.ι.£ρα
ηλίου, όστις «όν ε>
ρεν άΐιινΐ;9'στον είς παρομοίαν υψη¬
λήν θερμοκρασίϊν ν.αί τόν εΐχε ί:λζ
ολενιτ'.κώς άζονεχρώσει, είς αάτη
μίαν
κα
εί?
ϊέ άνεζήτησε πανταχοΰ
σκαν άπό έκείνας ποΰ
την Άφοίκήν, ώστε ειχε ϊίκαιον νά
ζηλοτ^πη την κάσκαν τής Αθήνας.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929................. ι 6,250,000,000.__
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ύποκαταστήματχ καί Π*ρ<χκτορ£Ϊα καθ' «λην τήν ΈλλάΠα Εκτελεί* /.άθ* Τραπεζιτικήν εργασίαν καί δέχεται καταθέοείς. % % % 1 2 4 ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐί) Δολλάρια τί Λίρας Αγγλίας ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: Είς Συνάλλαγμα (ΟιβοΙΟ Δολλάρια ή Λί§α; Αγγλίας ............ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ: 6 μηνών............... 1 ?τους ................ 2 έτών.................5 4 έτών................. 5 έτών................. 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΤς ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000............... Εί; ΣΐΛ'άλλαγμα (ΟΐβθΚ) εις Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόχοι των άποδίδονται εί; τό αύτό νόμισμα εί οποίον κατετέθησαν. ΑΊ καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Ύόοκτι- είναι άόπτΐλ):αναέναι τοΰ γαοτοστίιιου τήε Εκ8όίτΡΜΓ τΛν Α..Λι „...-. ^ "' Μέχρις >
>
>
>
>
%
ΕΙΣ 2ΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών.............
έ'τους..............
έτών..............
έτών........
4,4%
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5ΐ/2%
4%%
%
το
ώτηλ>.αγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΚΕΕ0Ε
Α&ΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
- Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
όμολογ
ιων.
33 80. ΟίΑΒΚ 3Τ.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΗ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑβΟ,
Ίϊοί» καί μ,ία άλλη «σημείωσις τοο»:
«Φίλο'. μέ ώϊί;γτ>ταν χθές 'τό 6ράϊυ
είς ενα ντανσιγκ είς τό Φάληρον.
Μάλιστα, τό χβρισσότερον μοντέρνο
ντάσιγκ ευρίσκεται είς τό καλϊΐθ'-
Φάληρον. τί καταφΰγιον των άρχα-
ατέρων Οαλισσοζόρων των Άθη-^ών.
Τό κεντρικόν τηλεγ:αφεϊον ευρίσκε¬
ται ί!ς την οδόν Σο«οχλέους. Διά νά
;Λετα!ώ είς -.ίν ναόν τοΰ Άγίου Δ'.ο-
γ^ν.θί χε·ϊνοΰσα την όϊόν Όμηρε'ο.
κολλές ?ορ«ς ζερ'.εζλχ/ήθην είς
την οδόν Αίόλίο. εαοαε πολλές
νοόρσες είς την
άέ ί
οίον
κχτα το —/.εΐ
;ωής τ.ν.1·ά. ε
στοσύνην είς τόν λοΰστρό σας, β|
σάς_τ6ν φέρη. Σημειωτέον 5λόι ο!
«λοΰστρο1.», τα
άπόκληρα τής
χαταπληκτ-.κώς τίμ-α. Είς -α;/ Έλ-'
λάϊα έν γένε: πολΰ ίύσχολα βΐ ϊ>
ζτ, κανείς παίίί κλέπτην τ; έγ·/λη-
μιτίαν.»
Διά την Άχρόπολιν ί.ί: -.χ χ-τ:
χν.ί της, τήν άπό τής Άκροπέλί-
^ς Θέαν των Άδηνών κα! το] 11-
;ων:κου,' όπως ολοι οί τα:ε·.3ιώ;α'
άφιερώνΐ:
τανάς σελίΐας το
ρ η
ν.α άζέϊων.α μίαν επίσκεψιν είς την
όϊόν Θεα-στθΐλέους. Τλ πλέον λη-
τμονηιιένϊ μα^ήματα τού λυκείοΐτέρ-
■/ονται &3ώ είς την μνήμην μο·^ μέ-
".ζ εί: χον.νοτυπωυ.ένας νροω,μάς γε-
μάτα άχό νεότητα. "Οταν έ«»σκέ-
ζτεταϊ κανεΐς την Έλλάία, δέν την
άνακαλύχτει άλλά την έχβτ/εορί-
σκει».
Ίϊού πώς χεριγράφεί κάτι άπό
τα χαρβκττίριστικώτερα στο:χε?α
των νεωτέρ<ΰν Άθτ/νων. .τ»ν «λοΰ. τρον» : «...Τοτ χαιΐιά τοϋ λάοΰ», ά χαμίν:α, οί λοθστρθ! -2^ζο^ν εις την Έλλάδα ενα πολί» σπο>$αίον
ρόλον, τόν σ^μ.πίθητικώτ«ρ«ν. Οί
μικροί αύτοι ίιάδολοι ευρίσκονται!
ρ σας είς νθε στιγμήν κβί
εις χ»θε περίστασιν, ετοιμθί νά σίς
προΐφέρί'Λ) όποιανίηποτε ύπηοεσίαν
τάς πλέον ζων-
Άλλά —ερΐίρι-
ό
ζόμεθα είς ολίγας μόνο ;?^ς
3:ά την σύγχρονον ζωήν των Έλλή¬
νων, μεταξν» των πολλών, αί ίτ.ι'.ΐ'.
εχο>ν γρα^^ μέ αληθινό χιο>·ΑΜ ν·
αέ αναμφισβήτητον καλήν -πίστιν
Τέλος παραθέτομεν τόν έ-ίλο·;όν
τ&υ: »Τ..ΤΗλθα έ3ώ νά ϊτ.'.τ/.ι^ϋ
μέ σΐβασμό την πλέον γηραα γΐϊ-
γιί, την πλέον ϊικαίω; τί!α-:ν
άπό τ3λες τίς γιαγές, την γ-.αγιά :ύ
πολ:τιτμ.οΰ μας. Άπό τή"^ πρώττ;*
στιγμή τής άφίξίώς αου 'ίτ/.Λι ν.;
το προσκεφάλϊΐό τη;.
ί 2τ« σωιο.α.!/·ώς τ,
ξηρ
χρό·γονός μας αύτη είχε τόσο χ
λΟ ά ό ώ ί
■/ε μείνη ζχρ
τε ίε
ή σκιά της. Και
ά-ο τα χ?ό>·.2, ώστε ίεν
ά
ανάγκην νά ϊιακόψετ* την
σϊνομ,-.λίαν σας, ή τήν άά
τας. Κάμετε ενα σημείον πρός ίνα
«ο τοίις χολλοίις λούστροος χού
σάς παρατηροΰν άχό το χλησίον π«-
ζοϊρόμιον νά χίνετε, αύτο άρχβ?. Ό
μΐκρος *σαχίζεται 3ιά νά ελ«τ> χλη-
σιον σας. Τρέγει είς το πλησίον χ»-
πνοχωλεϊον, σάς αγοράζη το χαχί-
το χά-, σάς τό παροΐΛΐάζε·. μέ όλα
ρεστα μβχρι λεχτοΰ μένων ίχ3-
Αποδιδαζεσ«ε είς ενα οίονίτίχοτΐ
ίίηροδρομικον σταθμΐόν τής 'Ελλά-
ος καί όχως είς βλοος τούς 'Ελ-
λην:χοΰς στα«μοί.ς «ίναι αδύνατον
να ε»ρβτε άχοθήχην άχοσχβ^ν. Δι-
«λεγετε#μέ τέ δλέμψια σας ε'να άχο
-αίς λουστρο»; τοί» γζζεύουν πλτσί-
όπως σ,ινήβω.: είς το νά^νμ'-ΜΤΙ
έν α τέλος. 'Η άναγένντ,σίς της υ-
τή, ή νέα παιϊιχη της_ έμά;
ί:εχί—ωνε τό χροοίμιον ενός
ί
τιχο5
Λοιπον,
3«ο-
ξρχμ
"Ηλβοί χράγματι είαοσι-τρείς 3«ο
νας άργότερα άττο τότε ποϋ ίψτ-
είς την Έλλάία όπως ννφ&
να λέγουν;
"Η μήχως ήλ&α έχβτον «ντν:
ό ώ*Ι
μής ή
χρόνια γρηγορώτε,ρα;» *
έ ό3 Πά
ι.
άδικον.
γνώμην ότι
Πάντως χροτ'-μω
«ϊαεθα άαόμτ, «ί
την <αλίτσα Τοΰ */ ,1^ ■"••"("(τ·, ν·'*ρε, υα *πι- στρεψω 'εντος 3ύο ωρών». Δύο ωρα- «ργοτερβν «ά €5ρετε τον άνβρωχίχ6 «ς^ άχίνητον, φϊλΑ—ντα άγρύ- ς,ϋντου ε,ς - -χέρι το Τε,έ . «* ^ Μοοσ.ασμένος. είνβ ββντεββδ μέ ε'να φίλον γωνίαν των όίώνΆγ^λά «ί την γωνίαν των /2'. βίρμοτΑών, είς τάς τρείς. Ή ς κ2ί τέταρτ(> Χαί ό
χροοίμ'.ον τού νέου πολιτιοτιί^^
παρά τήν χρόσφατον «ριγρ'ίί'
νός1 Ίταλοΰ, ότι άπό την αψ?'
Έλλάία έ^αραένην χαί «*?'"
σμένην «έν εχ«: τίχοτε νά *Φ?
^
»?«'.
ό κόσμος.
Έχλεχτά Γ
Βιδλ'.οχωλείον τοΰ «'Εβν:χοϊ
•νχος».
αΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣ«ΝΑΣ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
Ιΐβ ΟΠΑΝΌ ΑνΕΝυΈ
2πά Ανεπιιβ)
Εν οννεργασίσ
ϊατροθ
V.
Τηλέο·.
φ λο, σας }εν .φα.νετα:. Έχετε έν
™«ο..ς ενα άλλο ραντείοΰ «ίς τάς
χ
ραντείοΰ «ίς τάς
έ ^ παρά
*
ω; .ταβολογικά,
ο.'ριιατι·"· ΛΧΜ/ΐ'(|ΐ< Μ»βοοη; Γ«>ταττ|.
Η ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.- ΤΙΜΙΟΤΗΣ ΤΩΝ
ΛΗΝΟΠΑΙΔΩΝ— ΡΕΥΜΑ ΝΕΟΤΗΤΟΣ.
ΕΛ-
Κατά τήν τελευταίαν αυτήν «πο-
παρατηρεΐται ενα ρεΰμα ταξε1.-
ίίων είς τήν Έλλάδα λογίων καί
δημοσιογραφίαν. Εΰρωπαίων. Είναι
αξιοσημείωτον ότι τα «χνά αΰτά
ταςείϊια δέν εχουν καμμίαν σχέσιν
μέ τα άλλοτε γενόμενα κατά πρόσ¬
κλησιν πολιτικών πρός ανάμιξιν είς
τήν εσωτερικήν πολιτικήν καί έξυ-
μ.ντχκν ωρισμένον κομμάτων, άλλϊ
προέρχονται άπό τήν αυθόρμητον ε¬
πιθυμίαν νά γνω^ίσοον τήν σύγχρο¬
νον Έλλάδα καί νά την γνωρίσουν
είς τοϋς άλλοις, ιδίως επί τη έ-
κατονταετηρίδι τοΰ έλε·.>θ>έρο.ι δίου
της. Φυσικά ή επίδρασις των άνα-
μνήσεων τής κλασσικής Ελλάδος
παΐασύρε1. πολλάκις τοΰς ξένους είς
άϊΊκους συγκριτικοΰς χαρακτηρι-
ρμούς των νέων Έλλήνων καί πολ
λοί δέν κατώρθωσαν άκόχη νά χω
νέψο^ν. ότι ή σημε,ρινή Ελλάς δέν
είναι δυνατόν νά είναι ή Ελλάς το£
Περ:κλέους. Έν τούτοις είναι πο-
λύ ευχάριστον, ότι τελευταίως πολ-
λθί ξενοι έημοσιογράφοι καί λόγιοι
ήρχισαν νά μάΤς δλέπουν είς τάς πε¬
ριγραφάς κα: έν γένει δημοσιεύσε'.ς
ταξίΐδίωτίκών «ξ Ελλάδος άναμ,νή-
σεων οχι οττως Θά έιτρεζε νά ήμεθα
ώς άπόγονοι των άρχαίων Έλλή-
νων, άλλά £πως είμεθα είς τόν εί
κοστον ;ζετά Χριστόν αίωνχ ά
δέ ό' ι
; ρ ρ
δημιουργ·»}Θ·έν μόλ'ις πρό αιώνος επ:
έρειπίων 7.21 τέφρας καί περιστο;-
■/ιζόμενον άπό λαούς χολί» περισσό¬
τερον καθυστέρησις. Έννοείται
3έν λείπϊ'-ιν καί τα εΰχάριστα φαι·
κης ζωής |>.έσα «!ς τό κλασσικόν
Ελληνικόν περ'.δάλλον των, α: ο¬
ποίαι γραμμένα! μέ «κακόν πνεΰμα
καί πολλάκις άπό ανάλογον φιλο-
λογικήν πένναν, διαδάζονται είς τ:
εξωτερικόν μέ ευχαρίστησιν.
Ό κ. Μάξ Φισέρ είναι άπό τοΰς
γνωστοτέρους συγχρόνου^ Γάλλους
τυγγραφείς καί διε;Λυντής τοΰ με¬
γαλήτερον Γαλλ'.κοΰ έχιδοτικοΰ οί-
κου Φλαμαριών, επεσκέφθη πρό μη¬
νών τήν Έλλάδα καί είς τό -αξείδι
τού αΰτό άφι&ρωσε Ινα μικρόν και
ν.ομψότατον τόμον μέ τόν τίτλον
«Ραντεδοΰ μτ, την Ακροπολιν».
Πρόκειτα'. —»ρί άχλών ταξε'.ΐίωτ:
,ιών «ντυπώσεων τά,ς οποίας χαρα-
κτηρίζε'. απλώς ώς σηαειώσεις τοί
ημερολόγιον τού, άλλ' είς τάς ο¬
ποίας άνευρίσκει κανείς όλην την
λεπτότη-τα τοΰ 3φοι>ς -/.αί λογοτεχν·.·
κήν ·θυαοσοφίαν τοΰ σ!>γγρα:έως
Παραθέτομεν κατωτέρω μερικάς
άπό τάς πλέον χαρακτηριστικάς σε¬
λίδας τού :
...«Αθηνά. Αθηνά ή ένσάρκωσι;
τής σοφίας, Αθηνά ή θεία, Πολ:-|
Τό νέον γιγάντειον Γερμανικόν ύδροπλάνον <ϋθΧ>, τό οποίον εχει 12 ήλΓκτςηκοΰς κινητήρας καί χωρεί κ,ί
τας. Προσεχώς θά έλθη εί; την Αμερικην.
οΰχος καί προστάτις των Αθ
εχει κζλύψει την κεφαλήν της μίαν
στρατιωτΐκήν ■χ.άσκαν. Οί άρς/α!5-
λόγθ! ζιστεύοον, ότι οί Άθηναίι:
έφόρεσαν είς την θεόν των την ν.ί-
αύτην ίιά νά τής £ώσονν ~ολε-
μ,ογαρή /^ρακτίιρα. 'ΑχΛτώντζ'..
Ή /Αθηνά ήτο πολΰ ίσορ.ροπηνιένη,
ώστε δέν Θά εδέχετο ζοτέ μί*
διαρκή ζολεμικήν στολήν. Ή σο-
φή αύτη έφόρεσε την κάσκα μόνον
σκηνών τής νεοελληνι- ν.ϊϊ μόνον 5ιά νά προστατευθή ά~ό
τάς χα·οστ·.κάς άκτίνας τοΰ ηλίου
χ'· όχοίαι τίς εΐδε ποίας τρελλάς ι
οέας θά τής έφερον διαφορετικά εί
τόν νούν.»)
ΣηΐΑειωτέον, Οτι ό κ. Φισερ έ'ψθα
-εν είς τάς Αθήνας μίαν ή;.ι.£ρα
ηλίου, όστις «όν ε>
ρεν άΐιινΐ;9'στον είς παρομοίαν υψη¬
λήν θερμοκρασίϊν ν.αί τόν εΐχε ί:λζ
ολενιτ'.κώς άζονεχρώσει, είς αάτη
μίαν
κα
εί?
ϊέ άνεζήτησε πανταχοΰ
σκαν άπό έκείνας ποΰ
την Άφοίκήν, ώστε ειχε ϊίκαιον νά
ζηλοτ^πη την κάσκαν τής Αθήνας.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929................. ι 6,250,000,000.__
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ύποκαταστήματχ καί Π*ρ<χκτορ£Ϊα καθ' «λην τήν ΈλλάΠα Εκτελεί* /.άθ* Τραπεζιτικήν εργασίαν καί δέχεται καταθέοείς. % % % 1 2 4 ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐί) Δολλάρια τί Λίρας Αγγλίας ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: Είς Συνάλλαγμα (ΟιβοΙΟ Δολλάρια ή Λί§α; Αγγλίας ............ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ: 6 μηνών............... 1 ?τους ................ 2 έτών.................5 4 έτών................. 5 έτών................. 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΤς ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000............... Εί; ΣΐΛ'άλλαγμα (ΟΐβθΚ) εις Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόχοι των άποδίδονται εί; τό αύτό νόμισμα εί οποίον κατετέθησαν. ΑΊ καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Ύόοκτι- είναι άόπτΐλ):αναέναι τοΰ γαοτοστίιιου τήε Εκ8όίτΡΜΓ τΛν Α..Λι „...-. ^ "' Μέχρις >
>
>
>
>
%
ΕΙΣ 2ΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών.............
έ'τους..............
έτών..............
έτών........
4,4%
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5ΐ/2%
4%%
%
το
ώτηλ>.αγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΚΕΕ0Ε
Α&ΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
- Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
όμολογ
ιων.
33 80. ΟίΑΒΚ 3Τ.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΗ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑβΟ,
Ίϊοί» καί μ,ία άλλη «σημείωσις τοο»:
«Φίλο'. μέ ώϊί;γτ>ταν χθές 'τό 6ράϊυ
είς ενα ντανσιγκ είς τό Φάληρον.
Μάλιστα, τό χβρισσότερον μοντέρνο
ντάσιγκ ευρίσκεται είς τό καλϊΐθ'-
Φάληρον. τί καταφΰγιον των άρχα-
ατέρων Οαλισσοζόρων των Άθη-^ών.
Τό κεντρικόν τηλεγ:αφεϊον ευρίσκε¬
ται ί!ς την οδόν Σο«οχλέους. Διά νά
;Λετα!ώ είς -.ίν ναόν τοΰ Άγίου Δ'.ο-
γ^ν.θί χε·ϊνοΰσα την όϊόν Όμηρε'ο.
κολλές ?ορ«ς ζερ'.εζλχ/ήθην είς
την οδόν Αίόλίο. εαοαε πολλές
νοόρσες είς την
άέ ί
οίον
κχτα το —/.εΐ
;ωής τ.ν.1·ά. ε
στοσύνην είς τόν λοΰστρό σας, β|
σάς_τ6ν φέρη. Σημειωτέον 5λόι ο!
«λοΰστρο1.», τα
άπόκληρα τής
χαταπληκτ-.κώς τίμ-α. Είς -α;/ Έλ-'
λάϊα έν γένε: πολΰ ίύσχολα βΐ ϊ>
ζτ, κανείς παίίί κλέπτην τ; έγ·/λη-
μιτίαν.»
Διά την Άχρόπολιν ί.ί: -.χ χ-τ:
χν.ί της, τήν άπό τής Άκροπέλί-
^ς Θέαν των Άδηνών κα! το] 11-
;ων:κου,' όπως ολοι οί τα:ε·.3ιώ;α'
άφιερώνΐ:
τανάς σελίΐας το
ρ η
ν.α άζέϊων.α μίαν επίσκεψιν είς την
όϊόν Θεα-στθΐλέους. Τλ πλέον λη-
τμονηιιένϊ μα^ήματα τού λυκείοΐτέρ-
■/ονται &3ώ είς την μνήμην μο·^ μέ-
".ζ εί: χον.νοτυπωυ.ένας νροω,μάς γε-
μάτα άχό νεότητα. "Οταν έ«»σκέ-
ζτεταϊ κανεΐς την Έλλάία, δέν την
άνακαλύχτει άλλά την έχβτ/εορί-
σκει».
Ίϊού πώς χεριγράφεί κάτι άπό
τα χαρβκττίριστικώτερα στο:χε?α
των νεωτέρ<ΰν Άθτ/νων. .τ»ν «λοΰ. τρον» : «...Τοτ χαιΐιά τοϋ λάοΰ», ά χαμίν:α, οί λοθστρθ! -2^ζο^ν εις την Έλλάδα ενα πολί» σπο>$αίον
ρόλον, τόν σ^μ.πίθητικώτ«ρ«ν. Οί
μικροί αύτοι ίιάδολοι ευρίσκονται!
ρ σας είς νθε στιγμήν κβί
εις χ»θε περίστασιν, ετοιμθί νά σίς
προΐφέρί'Λ) όποιανίηποτε ύπηοεσίαν
τάς πλέον ζων-
Άλλά —ερΐίρι-
ό
ζόμεθα είς ολίγας μόνο ;?^ς
3:ά την σύγχρονον ζωήν των Έλλή¬
νων, μεταξν» των πολλών, αί ίτ.ι'.ΐ'.
εχο>ν γρα^^ μέ αληθινό χιο>·ΑΜ ν·
αέ αναμφισβήτητον καλήν -πίστιν
Τέλος παραθέτομεν τόν έ-ίλο·;όν
τ&υ: »Τ..ΤΗλθα έ3ώ νά ϊτ.'.τ/.ι^ϋ
μέ σΐβασμό την πλέον γηραα γΐϊ-
γιί, την πλέον ϊικαίω; τί!α-:ν
άπό τ3λες τίς γιαγές, την γ-.αγιά :ύ
πολ:τιτμ.οΰ μας. Άπό τή"^ πρώττ;*
στιγμή τής άφίξίώς αου 'ίτ/.Λι ν.;
το προσκεφάλϊΐό τη;.
ί 2τ« σωιο.α.!/·ώς τ,
ξηρ
χρό·γονός μας αύτη είχε τόσο χ
λΟ ά ό ώ ί
■/ε μείνη ζχρ
τε ίε
ή σκιά της. Και
ά-ο τα χ?ό>·.2, ώστε ίεν
ά
ανάγκην νά ϊιακόψετ* την
σϊνομ,-.λίαν σας, ή τήν άά
τας. Κάμετε ενα σημείον πρός ίνα
«ο τοίις χολλοίις λούστροος χού
σάς παρατηροΰν άχό το χλησίον π«-
ζοϊρόμιον νά χίνετε, αύτο άρχβ?. Ό
μΐκρος *σαχίζεται 3ιά νά ελ«τ> χλη-
σιον σας. Τρέγει είς το πλησίον χ»-
πνοχωλεϊον, σάς αγοράζη το χαχί-
το χά-, σάς τό παροΐΛΐάζε·. μέ όλα
ρεστα μβχρι λεχτοΰ μένων ίχ3-
Αποδιδαζεσ«ε είς ενα οίονίτίχοτΐ
ίίηροδρομικον σταθμΐόν τής 'Ελλά-
ος καί όχως είς βλοος τούς 'Ελ-
λην:χοΰς στα«μοί.ς «ίναι αδύνατον
να ε»ρβτε άχοθήχην άχοσχβ^ν. Δι-
«λεγετε#μέ τέ δλέμψια σας ε'να άχο
-αίς λουστρο»; τοί» γζζεύουν πλτσί-
όπως σ,ινήβω.: είς το νά^νμ'-ΜΤΙ
έν α τέλος. 'Η άναγένντ,σίς της υ-
τή, ή νέα παιϊιχη της_ έμά;
ί:εχί—ωνε τό χροοίμιον ενός
ί
τιχο5
Λοιπον,
3«ο-
ξρχμ
"Ηλβοί χράγματι είαοσι-τρείς 3«ο
νας άργότερα άττο τότε ποϋ ίψτ-
είς την Έλλάία όπως ννφ&
να λέγουν;
"Η μήχως ήλ&α έχβτον «ντν:
ό ώ*Ι
μής ή
χρόνια γρηγορώτε,ρα;» *
έ ό3 Πά
ι.
άδικον.
γνώμην ότι
Πάντως χροτ'-μω
«ϊαεθα άαόμτ, «ί
την <αλίτσα Τοΰ */ ,1^ ■"••"("(τ·, ν·'*ρε, υα *πι- στρεψω 'εντος 3ύο ωρών». Δύο ωρα- «ργοτερβν «ά €5ρετε τον άνβρωχίχ6 «ς^ άχίνητον, φϊλΑ—ντα άγρύ- ς,ϋντου ε,ς - -χέρι το Τε,έ . «* ^ Μοοσ.ασμένος. είνβ ββντεββδ μέ ε'να φίλον γωνίαν των όίώνΆγ^λά «ί την γωνίαν των /2'. βίρμοτΑών, είς τάς τρείς. Ή ς κ2ί τέταρτ(> Χαί ό
χροοίμ'.ον τού νέου πολιτιοτιί^^
παρά τήν χρόσφατον «ριγρ'ίί'
νός1 Ίταλοΰ, ότι άπό την αψ?'
Έλλάία έ^αραένην χαί «*?'"
σμένην «έν εχ«: τίχοτε νά *Φ?
^
»?«'.
ό κόσμος.
Έχλεχτά Γ
Βιδλ'.οχωλείον τοΰ «'Εβν:χοϊ
•νχος».
αΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣ«ΝΑΣ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
Ιΐβ ΟΠΑΝΌ ΑνΕΝυΈ
2πά Ανεπιιβ)
Εν οννεργασίσ
ϊατροθ
V.
Τηλέο·.
φ λο, σας }εν .φα.νετα:. Έχετε έν
™«ο..ς ενα άλλο ραντείοΰ «ίς τάς
χ
ραντείοΰ «ίς τάς
έ ^ παρά
*
ω; .ταβολογικά,
ο.'ριιατι·"· ΛΧΜ/ΐ'(|ΐ< Μ»βοοη; Γ«>ταττ|.
' «ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» ΚΥΡ1ΑΚΗ .·■ ΝθΕ
, 1929.
ι τ
ΜΑΣ ΣΤΟΛΟΣ
χθ ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ "ΠΡΩΤΕΥΣ"
ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ "' ™" ^" "0Νλ/- Τ0Υ ΕΑΑΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΑΟΥ.- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ «ΑΣ.- ΑΙ ΜΗΧΑΝΑΙ ΤΟΥ Κ ΑΙ ΤΑ
Δ|Α«ΙΕΡΙΣ«ΙΑΤΑ ΤΟΥ.- ΟΠΑΙΣΜΟΣ. ΤΑΧΥΤΗΣ. ΠΑΗΡΠΜΑ.- ΠΠΣ ΚΑΤΑΔΥΕΤΑΙ.» 10 ΗΜΕΡΩΝ ΣΥΝΕΧΕΣ ΤΑΞΕΙΔΙ ΕΙΣ ΧΟΝ Α-
ΤΑΑΝΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟΝ. *
Τοεί- μ«Ρε? εϊναι ποοσωομι-
αένο εί; τόν Ναύσταθμον τό νέ-
^όαςό^Πρωτε^κ
Είναι τό τρίτον
νεα νπο-
». ό
καί μετα τον «Κα-
ϊβώνην» ό <Πρωτευς>, πρώτον
Από την σειράν των τεσσαρων υ-
^δρνχίων, τα «ποία αναμένονται
«αί τα όποϊα θά ευρίσκωνται είς
τί,ν 'Ελλάδα έντός ολίγων μηνων.
Τα τρία ύπολειπόμενα ύποβρύ-
ΤΙα τοΓ· ίδιον τύπον μέ τόν «Προ>
3ο» είναι ό «Νηρευς», ο «Τρί¬
τον» /αί ό «Γλαϋκος». Τοιουτο¬
τρόπως δέ, πολύ σνντόμωςχο ^Ελ¬
ληνικόν ναυτικόν άποκτα εξ υπο-
βρύγια άρτια καί πλήρως ώπλι-
ομένα. τα δποΐα είναι σημαντικο
ΐάτη ενίσχυσις τοϋ Ιλαφοϋ μας
στόλου
Μέ την ευκαιρίαν τής χθεσινάς
ίπκΓ/έψει»; τοΰ Υπουργόν1 των
Ναιπνών κ. Μπότσαρη είς τόν
Νανσταθμον διά την επιθεώρησιν
τοϋ νεου ντοβρνχίον, έπετΰχαμε
καί ημείς; αδειαν νά έπισκεφθοΰμ*
χαί περιγράψουμε τό νέον σκάφος.
*Ένα ν.ιοβρύχιον βεβαία δέν είναι
νέον πράγιια, όντε κατι αγνωσκ»ν.
Ό Ελληνικάς λαό; δμως—κατό¬
πιν ιιάλιστα τοΰ τελευταίον θορύ-
6οι· περί Τουρκικής ύπεροπλίας
είς τό Α'ιγαϊον έξ άφορμής τής
καθελν.ύσεοχ: τοΰ «Γιαοούζ», θέλει
χαί πρέπει νά έχη περισσοτέραςκαί
άκριβεστέρας πληροφορίας περί
των ναντικών τής χώρας δυνάμε-
(ιτν καί των σκαφών ποΰ άποτελοϋν
την δυναμιν τού έλαφροΰ ιδίως
στόλου, ό οποίος καί «Ιναι περισ¬
σότερον προωρισμένος νά δράσιν
εναντίον μεγάλον έχθρικών σκα¬
φών, δπω; τό «Για|5ονζ», αν ποτε
—πράγμα όλως απίθανον—εξερ-
ρηγνΰετο νέος πόλεμος.
Τί είναι λοιπόν τα νποβρνχιά
μας, Καί ιδίως, τί είναι τό νέον
ύποβρύγιον, τό οποίον άπό προ-
χθέ; τίξησε τάς μονάδας τού στό¬
λον μα; κατά μίαν μονάδα;
Τό νέον οποβρύχιον
( Το νιον ύποβρύχιον -/ατεσκευ-
ασθη ?ίς τα ναυπηγεΐα τής Βρέ-
οτης, ναί παρελήφθη την 3 Γήν
Αύγουστον, ότε ·καί υψώθη επί
τοΰ σνάφου; ή ΈΜ γ νίκη σημαία.
σφοΰ ευρέθη κατά τούς δοκαια-
οτινονς πλόας καθ" δλα σύμφωνον
προ; τού; σχετικούς δρους της
ιηιμβασεΓΐκ "Εχει έκτόπισμα 740
τόννων εν έπιφανεία καί 950 έν
καταδύσει, άναπτνσσει δέ ταχΰτη-
τα 14 /όμβων (μιλλίαχν) έν έπι-
ψανεια καί 9 1)2 περύχου έν κα-
τα&υσει Τό μέγιστον βαθος είς
τό οποίον δύναται νά δυνηθή «Ι-'
>(ϊι 80 μέτρων ύπά την έπιφάνει-
τη; θαλάσσης.^Κατά τον; δοκι-
Ό Γκάρ Γούντ, δεξΐφ, επί τοΰ νέου ΰδοοπλάνου τού, ολίγον προ τής διά Ντητρόιτ πτησεώς τού, υπο τα 6λέμ|ΐατα τοϋ πληρώματος τοϋ έν τψ ποτα-
μφ Χώντσον ήγχνροοολημένου Ίαπωνικοΰ πολεμικοΰ.
διαμερίσματα.
Είς τό πρωραϊον μεγάλο διαμέ-
ρισμα, είς τό διαμέρισμα των Ύ-
παξΐίοματικών, τό διαμέρισιια των
Αξιωματικών, τόν '/εντρ. Σταθ¬
μόν, τό δ*αμίρισμα των πετρελαι-
οκινητήρων, τό διαμέρισμα των
ήλεκτροκινητήρων κοί τό πρννμναϊ-
ον διαμέρισμα.
Ό όπλισμό; τοι» σύγκειται άπό
6 τορπιλλοβλητικοΰ- σωλήνας των
53 οί όποΐοι εύρικονται είς τό
νά γίνη κατάδνσις καί βαραίνονν
τό σκάφος. 'Εκτός τού πρωραίου
θαλασσέρματος, ύπάρχουν αλλα 5
εκατέρωθεν θαλασσέρματα, τα δ¬
ποΐα άνοίγουν έκ των κάτω μέ
πόρτες, δταν τό ύποβρύχιον πλε-
ρίστους άξιωματικους, τόν κ. Κ.
Γιόκαν υπάρχον, τόν χ. Ε. Ματ-
θαϊον ύποπλοίαρχον καί τόν Α.
Μηχανικόν κ, ΤΓλέμαχον Μονα-
στηριώτην.
ρΐς διακοπήν. Αι μηχαναί έλει-
τούργησαν αρίστα επι 10 σιτντ-
χεΐς ημέρας χα>ρΙς την παραμι-
κράν βλάβην, αν καί δ καιρός οέν
ήτο εύνοϋ'.ό; διά ταξείδιον ΰπο-
'Επίσης έντός τοΰ Κυβερνήτον | βρυχίον. Οί καιροί κατά τό δια-
ει είς την επιφάνειαν καί τό νερό|καί των τεσσαρων αξιωματικών, τό; στημα αύτό ήσαν βόρειοι. Είς τόν
'Υ-ιπλήρωμα περιλαμοάνει καί 37 ά-ι Ατλαντικόν ωκεανόν εύτνχώς λό-
είσορμα ·καί τάς πλημμνρ&ει,
Ι πάρχονν Ιπίστ/; ύδροδόκ αι. κομη
τό
η
53, οί όποΐοι εύρικονται είς
πρωραΐον διαμέρισμα. 'Επίσης ά-
γλο δίΌ τορπιλλοολητικούς σωλή¬
νας τή; πρύιινης, ενα κανόνα των
10 καί
IV
μυδραλλιοΐβόλον των 40.
* * *
Τό σπουδαιότερον μέρος τοϋ
οίου είναι ό κεντρικάς Στάθμός,
οπόθεν διει·θί>νεται τό σκάφος κα¬
τά τόν πλούν τού, καί οπόθεν δί¬
δονται δλα τα παραγγέλματα καί
αί διαταγαί κατά την κατάδνσιν,
κατά την άνάδυσιν καί κατά τόν
πλούν έν καταδΰσει. Κάτωθεν τοϋ
πρωραίου διαμερίσν*1™^ είς τό
ν.ύτο; ύπάρχει ώρισμενος: άριθιιός
τορπιλλών.
αν
γΧ9ι5 «ο. 1ο μττχος τού σκάφου:
είναι 70 μέτρων.
Τό εσωτερικόν τού σκάφους ε^
*« χωρισμένον είς έπτά έν δλω
Πώ; λι
Την κατάδνσίν τού τό ύποθρύ-
χιον έπιτυγγάνει μέ τα θαλασσέρ¬
ματα, τα δποΐα έχει εί; τάς πλευ-
ράς. Τα θαλασσέρματα δέν είναι
ή δεξαμεναί μεταξύ τού έσωτερι-
κοϋ σκάφους τοΰ πλοίου καί τοΰ
εξωτερικόν περιβλήματος, αί οποί¬
αι γεμίζουν νερό δταν πρόκειται
Πρωραΐα, δεξιά, άριστερά, καί ή
ύδροδόκη άντιστοτδγιίσεως, ή δ-
ποία χρησιμεύει είς την διατήρη¬
σιν τής ίσορρβπίας τοΰ υποβρνχί-
ου έν περιπτώσει καταδύσεως.
♦ · *
Διά την πλήρη κατάδνσιν άπδ
της επιφανείας τής θαλάσσης είς
6άθος10 μέτρων κατά τάς όοκι-
μαστικάς καταδύσεις τής Βρέ¬
στης, απεδείχθη ότι άρκεΐ χρονι¬
κόν διάσττμα μολις 45 δευτερολέ-
πτων. Κατά τΐιν κατάδυσιν, οί δύο
Ίστοί τοΰ ύποβρυχίου καταβι|5ά-
ζονται, καί δέ ν μένει ή μόνον τό
περισκόπιον άνωθεν τής επιφα¬
νείας τής θαλάσσης, μέ τό οποίον,
όδηγεΐται τό ύποβρύχιον περί τού
μέρους εις τό οποίον πλέει καί των |
άντικειμένων, πίχίων κλπ., τα ό-1
άνδρας (ύπαξιωματινούς | γω τού ότι τό νποβρύχιον διά νά
' ά?ΰ) ί ό όλ !^θά ί Γβλά ΐ δ
μη ρ ξμ | γ ρχ
καί ναι'τα; άπ?Λΰς), οί όποίοι όλοι !^ρθάστ> είς Γιβραλτάρ εΐχε διεν-
εχονν μορφωθή τεχνικώς διά την , θι·νσιν ςΐρό; Νότον,—την ιδίαν
υπηρεσίαν νποβρι.'χίων.
Ι δηλαδή διεύθυνσιν πού εΐχαν χαί
ή όποία
άά
δι-
ς ή ήρ
αρκέση έν άνάγκη καί 30 καί πλέ¬
ον <5ρας. Πέραν δμω; των όκτώ Δι' όλον αύτό τό πλήρωμα τοί | τα κΰματα τό πλήρωμα δέν ύπέφε- ύποβρυχίου πρέπει νά υπάρχη ό ρεν. Είς την Μεσόγειον άπό τοΰ άπαραίτητος άήρ έν περιπτώει να- Γιίοραλτάρ μέχρι Σικελίας καί ιδί- τπΛιΊηρίιν- τι ήπηίη Ίνιτηηΐ' ν·Λ Λι- ως άπό Σικελίας καί εντεύθεν, λο- γωτής πορείας πρός Ανατολάς;, οί 6όρειοι καιροί ήσαν δυσμενέ- στατοι διά τόν πλοΰν τού. Κ; την 'Αδριατικήν καί τό Ίόνιον τό πλή¬ ρωμα τού ύποβρυχίου ύπέφερε, δι¬ ότι ήτο άναγκασμένον νά ευρίσκε¬ ται είς τα έντός τοΰ κύτον; διαμε¬ ρίσματα ώς έν καταδύοει. Μόνον μία άνοδο;, ή πρός τόν πνργΐσκον (8) ώρών ή άτμόσφαιρα άρχίζει νά χάνη τό όξνγόνον τη; καί ή μόλυνσί; της γίνεται αίσθητή. Έν τοιαύτη δέ περιπτώσει γίνεται ή ανανέωσις της τεχνητώ; διά πο- τάσσΓ,ς, προτιθεμένου εί; τόν άέ- ρα όξυγόνου τού άνθρακος τό ο¬ ρηί) χρ φη μ χρις ότου άπομακρυνθτι τή; έπι- κινδΰνον ζώνης καταβιβάζει και αύτό τό περισκόπιον, καί τότε τό ύποβρύχιον πλέει εί; τα τνφλά, δ- πως καί έν καιρώ σκοτεινής νυ¬ κτός. Είς τοιαύτην περίπτωσιν μόνος όδηγό; τοΰ ύποβρυχίου είναι οί νάρται καί ή γραμμ»} τή; πορείας την όποιαν πρέπει νά έχη χαοάξτ) πρίν καταβιβάστι τό περισκόπιον Τό περισκόπιον είναι τό «μάτ« τοΰ ΰποβρυχίου, όπως ό «κεντρι- κός Σταθμόο άπό τόν οποίον δί¬ δονται όλαι αί διαταγαί ναί μέ τόν οποίον συνδέο'νται δλα τα μηχα- νήματα καί τα διαμερίσματα τοί ιλοίου είναι ή «αρδιά». Τό Τϊλήρωμ-ι Κι«6ερΊίΐτης τοΰ «Πρωτε'ίος» είναι ό π^Λπάρχη; κ. Βλαχόπου- λος, ενα; άπό τούς πλέον ιιορφω- μένου; αξιωματικόν»; τοϋ ναυτι- κοΰ ιια;, ό όποίο; καί παρέλαβε τδ σκάφος εί; τα νανπηγεΤα τή; Βρέστης μόλις επερατώθησαν αί δοκιμαί. Ό ίδιο;.εΐχε παραλάβει πρό μηνών καί τόν «Κατσώνιιν>.
Ά>Λ'ά καί τα ανωτέρα στελέ/η
έν Μιάμη, Φ/ωοιΑο;. σι^πεία οαγδαίας βροχής. τού νποβουχίον- πεοιλαμβάνονν ά-
ποία ευρίσκονται εις την επιφά¬
νειαν τή; θαλάσση;.
ΙΕίς την περίπτωσιν ν.ατά την
όποιαν τό ύποβρύχιον π)έει εί; έ-
πικίνσυνον μέρος, είς εχθρικήν
θάλασαν καί ύπάρχει φόβος νό
ποίον σχηαατίζεται μέ την άνα- τοΰ περισν.οπίου ήτο άνοικτή. Ή
πνοήν.
Τό ταξείδιον
Τό ταξείδιον τοϋ «Πρωτέως»
Ι Οαλασσοταραχή εΐχε τόσην έντα¬
σιν, ωστε τα κύματα επηδονσαν
άπό τό κατάστρωιια τοϋ
άπα Βρέστης μέχρι Νανστάθμου! «Πρωτέως» ν.αί δέν ίττο ύννατόν
διήρκεσε 10 ολοκλήρους ημέρας,, "Λ ""^ ""^^ ?ί:"Λ "Άτ" "^"Λ
άπό τάς 18 Σεπτεμβρίου μέχρις
28 ίδιον μηνός.
Καθ'δλον«ύτό τό διάστημα τού) Ό ύπουργός των Χαντικων κ.
ταξειδίου, ό «Πρ<οτεύς> οιήι»σε Ι Μπότσαρης ^(Τκεφθείς χθέ; τό
κανείς εξω, όντε
ίς τόν πυργΐσκον, τόν οποίον τα
κύματα 'εσκέπαζαν
« άπό έγθρικά σκάφη μέ- 2500 Τ"Αιων ^<* 5.000 χΛιοιιέ-' ν»ν νποβρύχιον, εξέφρασε την υ άποαακονΛ^ τί: επι- τρών περίπου) απόστασιν, πλεων ικανοποίησιν τού. ρ ρ είς την επιφάνειαν μέ ταχύτητα , *>.« βι6λια
11 περιπβυ μιλιωτ καθ ώραν, χω- βλιοπω/ εϊον τοϋ «
θ
τδ Βι-
Τό νπερωκεάνειον «Πενσυλ6ανία>, ναυπηγηθέν έν Άμεριχϊ), μήκονς 61Ϊ
ποδών καί Εκτοπίσαατος 33.375 τόννων, θά χρησιιιοποιηθή δι' ΪΉηρεσίαν
είς τα διτικά ίΛήλ
, 1929.
ι τ
ΜΑΣ ΣΤΟΛΟΣ
χθ ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ "ΠΡΩΤΕΥΣ"
ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ "' ™" ^" "0Νλ/- Τ0Υ ΕΑΑΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΑΟΥ.- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ «ΑΣ.- ΑΙ ΜΗΧΑΝΑΙ ΤΟΥ Κ ΑΙ ΤΑ
Δ|Α«ΙΕΡΙΣ«ΙΑΤΑ ΤΟΥ.- ΟΠΑΙΣΜΟΣ. ΤΑΧΥΤΗΣ. ΠΑΗΡΠΜΑ.- ΠΠΣ ΚΑΤΑΔΥΕΤΑΙ.» 10 ΗΜΕΡΩΝ ΣΥΝΕΧΕΣ ΤΑΞΕΙΔΙ ΕΙΣ ΧΟΝ Α-
ΤΑΑΝΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟΝ. *
Τοεί- μ«Ρε? εϊναι ποοσωομι-
αένο εί; τόν Ναύσταθμον τό νέ-
^όαςό^Πρωτε^κ
Είναι τό τρίτον
νεα νπο-
». ό
καί μετα τον «Κα-
ϊβώνην» ό <Πρωτευς>, πρώτον
Από την σειράν των τεσσαρων υ-
^δρνχίων, τα «ποία αναμένονται
«αί τα όποϊα θά ευρίσκωνται είς
τί,ν 'Ελλάδα έντός ολίγων μηνων.
Τα τρία ύπολειπόμενα ύποβρύ-
ΤΙα τοΓ· ίδιον τύπον μέ τόν «Προ>
3ο» είναι ό «Νηρευς», ο «Τρί¬
τον» /αί ό «Γλαϋκος». Τοιουτο¬
τρόπως δέ, πολύ σνντόμωςχο ^Ελ¬
ληνικόν ναυτικόν άποκτα εξ υπο-
βρύγια άρτια καί πλήρως ώπλι-
ομένα. τα δποΐα είναι σημαντικο
ΐάτη ενίσχυσις τοϋ Ιλαφοϋ μας
στόλου
Μέ την ευκαιρίαν τής χθεσινάς
ίπκΓ/έψει»; τοΰ Υπουργόν1 των
Ναιπνών κ. Μπότσαρη είς τόν
Νανσταθμον διά την επιθεώρησιν
τοϋ νεου ντοβρνχίον, έπετΰχαμε
καί ημείς; αδειαν νά έπισκεφθοΰμ*
χαί περιγράψουμε τό νέον σκάφος.
*Ένα ν.ιοβρύχιον βεβαία δέν είναι
νέον πράγιια, όντε κατι αγνωσκ»ν.
Ό Ελληνικάς λαό; δμως—κατό¬
πιν ιιάλιστα τοΰ τελευταίον θορύ-
6οι· περί Τουρκικής ύπεροπλίας
είς τό Α'ιγαϊον έξ άφορμής τής
καθελν.ύσεοχ: τοΰ «Γιαοούζ», θέλει
χαί πρέπει νά έχη περισσοτέραςκαί
άκριβεστέρας πληροφορίας περί
των ναντικών τής χώρας δυνάμε-
(ιτν καί των σκαφών ποΰ άποτελοϋν
την δυναμιν τού έλαφροΰ ιδίως
στόλου, ό οποίος καί «Ιναι περισ¬
σότερον προωρισμένος νά δράσιν
εναντίον μεγάλον έχθρικών σκα¬
φών, δπω; τό «Για|5ονζ», αν ποτε
—πράγμα όλως απίθανον—εξερ-
ρηγνΰετο νέος πόλεμος.
Τί είναι λοιπόν τα νποβρνχιά
μας, Καί ιδίως, τί είναι τό νέον
ύποβρύγιον, τό οποίον άπό προ-
χθέ; τίξησε τάς μονάδας τού στό¬
λον μα; κατά μίαν μονάδα;
Τό νέον οποβρύχιον
( Το νιον ύποβρύχιον -/ατεσκευ-
ασθη ?ίς τα ναυπηγεΐα τής Βρέ-
οτης, ναί παρελήφθη την 3 Γήν
Αύγουστον, ότε ·καί υψώθη επί
τοΰ σνάφου; ή ΈΜ γ νίκη σημαία.
σφοΰ ευρέθη κατά τούς δοκαια-
οτινονς πλόας καθ" δλα σύμφωνον
προ; τού; σχετικούς δρους της
ιηιμβασεΓΐκ "Εχει έκτόπισμα 740
τόννων εν έπιφανεία καί 950 έν
καταδύσει, άναπτνσσει δέ ταχΰτη-
τα 14 /όμβων (μιλλίαχν) έν έπι-
ψανεια καί 9 1)2 περύχου έν κα-
τα&υσει Τό μέγιστον βαθος είς
τό οποίον δύναται νά δυνηθή «Ι-'
>(ϊι 80 μέτρων ύπά την έπιφάνει-
τη; θαλάσσης.^Κατά τον; δοκι-
Ό Γκάρ Γούντ, δεξΐφ, επί τοΰ νέου ΰδοοπλάνου τού, ολίγον προ τής διά Ντητρόιτ πτησεώς τού, υπο τα 6λέμ|ΐατα τοϋ πληρώματος τοϋ έν τψ ποτα-
μφ Χώντσον ήγχνροοολημένου Ίαπωνικοΰ πολεμικοΰ.
διαμερίσματα.
Είς τό πρωραϊον μεγάλο διαμέ-
ρισμα, είς τό διαμέρισμα των Ύ-
παξΐίοματικών, τό διαμέρισιια των
Αξιωματικών, τόν '/εντρ. Σταθ¬
μόν, τό δ*αμίρισμα των πετρελαι-
οκινητήρων, τό διαμέρισμα των
ήλεκτροκινητήρων κοί τό πρννμναϊ-
ον διαμέρισμα.
Ό όπλισμό; τοι» σύγκειται άπό
6 τορπιλλοβλητικοΰ- σωλήνας των
53 οί όποΐοι εύρικονται είς τό
νά γίνη κατάδνσις καί βαραίνονν
τό σκάφος. 'Εκτός τού πρωραίου
θαλασσέρματος, ύπάρχουν αλλα 5
εκατέρωθεν θαλασσέρματα, τα δ¬
ποΐα άνοίγουν έκ των κάτω μέ
πόρτες, δταν τό ύποβρύχιον πλε-
ρίστους άξιωματικους, τόν κ. Κ.
Γιόκαν υπάρχον, τόν χ. Ε. Ματ-
θαϊον ύποπλοίαρχον καί τόν Α.
Μηχανικόν κ, ΤΓλέμαχον Μονα-
στηριώτην.
ρΐς διακοπήν. Αι μηχαναί έλει-
τούργησαν αρίστα επι 10 σιτντ-
χεΐς ημέρας χα>ρΙς την παραμι-
κράν βλάβην, αν καί δ καιρός οέν
ήτο εύνοϋ'.ό; διά ταξείδιον ΰπο-
'Επίσης έντός τοΰ Κυβερνήτον | βρυχίον. Οί καιροί κατά τό δια-
ει είς την επιφάνειαν καί τό νερό|καί των τεσσαρων αξιωματικών, τό; στημα αύτό ήσαν βόρειοι. Είς τόν
'Υ-ιπλήρωμα περιλαμοάνει καί 37 ά-ι Ατλαντικόν ωκεανόν εύτνχώς λό-
είσορμα ·καί τάς πλημμνρ&ει,
Ι πάρχονν Ιπίστ/; ύδροδόκ αι. κομη
τό
η
53, οί όποΐοι εύρικονται είς
πρωραΐον διαμέρισμα. 'Επίσης ά-
γλο δίΌ τορπιλλοολητικούς σωλή¬
νας τή; πρύιινης, ενα κανόνα των
10 καί
IV
μυδραλλιοΐβόλον των 40.
* * *
Τό σπουδαιότερον μέρος τοϋ
οίου είναι ό κεντρικάς Στάθμός,
οπόθεν διει·θί>νεται τό σκάφος κα¬
τά τόν πλούν τού, καί οπόθεν δί¬
δονται δλα τα παραγγέλματα καί
αί διαταγαί κατά την κατάδνσιν,
κατά την άνάδυσιν καί κατά τόν
πλούν έν καταδΰσει. Κάτωθεν τοϋ
πρωραίου διαμερίσν*1™^ είς τό
ν.ύτο; ύπάρχει ώρισμενος: άριθιιός
τορπιλλών.
αν
γΧ9ι5 «ο. 1ο μττχος τού σκάφου:
είναι 70 μέτρων.
Τό εσωτερικόν τού σκάφους ε^
*« χωρισμένον είς έπτά έν δλω
Πώ; λι
Την κατάδνσίν τού τό ύποθρύ-
χιον έπιτυγγάνει μέ τα θαλασσέρ¬
ματα, τα δποΐα έχει εί; τάς πλευ-
ράς. Τα θαλασσέρματα δέν είναι
ή δεξαμεναί μεταξύ τού έσωτερι-
κοϋ σκάφους τοΰ πλοίου καί τοΰ
εξωτερικόν περιβλήματος, αί οποί¬
αι γεμίζουν νερό δταν πρόκειται
Πρωραΐα, δεξιά, άριστερά, καί ή
ύδροδόκη άντιστοτδγιίσεως, ή δ-
ποία χρησιμεύει είς την διατήρη¬
σιν τής ίσορρβπίας τοΰ υποβρνχί-
ου έν περιπτώσει καταδύσεως.
♦ · *
Διά την πλήρη κατάδνσιν άπδ
της επιφανείας τής θαλάσσης είς
6άθος10 μέτρων κατά τάς όοκι-
μαστικάς καταδύσεις τής Βρέ¬
στης, απεδείχθη ότι άρκεΐ χρονι¬
κόν διάσττμα μολις 45 δευτερολέ-
πτων. Κατά τΐιν κατάδυσιν, οί δύο
Ίστοί τοΰ ύποβρυχίου καταβι|5ά-
ζονται, καί δέ ν μένει ή μόνον τό
περισκόπιον άνωθεν τής επιφα¬
νείας τής θαλάσσης, μέ τό οποίον,
όδηγεΐται τό ύποβρύχιον περί τού
μέρους εις τό οποίον πλέει καί των |
άντικειμένων, πίχίων κλπ., τα ό-1
άνδρας (ύπαξιωματινούς | γω τού ότι τό νποβρύχιον διά νά
' ά?ΰ) ί ό όλ !^θά ί Γβλά ΐ δ
μη ρ ξμ | γ ρχ
καί ναι'τα; άπ?Λΰς), οί όποίοι όλοι !^ρθάστ> είς Γιβραλτάρ εΐχε διεν-
εχονν μορφωθή τεχνικώς διά την , θι·νσιν ςΐρό; Νότον,—την ιδίαν
υπηρεσίαν νποβρι.'χίων.
Ι δηλαδή διεύθυνσιν πού εΐχαν χαί
ή όποία
άά
δι-
ς ή ήρ
αρκέση έν άνάγκη καί 30 καί πλέ¬
ον <5ρας. Πέραν δμω; των όκτώ Δι' όλον αύτό τό πλήρωμα τοί | τα κΰματα τό πλήρωμα δέν ύπέφε- ύποβρυχίου πρέπει νά υπάρχη ό ρεν. Είς την Μεσόγειον άπό τοΰ άπαραίτητος άήρ έν περιπτώει να- Γιίοραλτάρ μέχρι Σικελίας καί ιδί- τπΛιΊηρίιν- τι ήπηίη Ίνιτηηΐ' ν·Λ Λι- ως άπό Σικελίας καί εντεύθεν, λο- γωτής πορείας πρός Ανατολάς;, οί 6όρειοι καιροί ήσαν δυσμενέ- στατοι διά τόν πλοΰν τού. Κ; την 'Αδριατικήν καί τό Ίόνιον τό πλή¬ ρωμα τού ύποβρυχίου ύπέφερε, δι¬ ότι ήτο άναγκασμένον νά ευρίσκε¬ ται είς τα έντός τοΰ κύτον; διαμε¬ ρίσματα ώς έν καταδύοει. Μόνον μία άνοδο;, ή πρός τόν πνργΐσκον (8) ώρών ή άτμόσφαιρα άρχίζει νά χάνη τό όξνγόνον τη; καί ή μόλυνσί; της γίνεται αίσθητή. Έν τοιαύτη δέ περιπτώσει γίνεται ή ανανέωσις της τεχνητώ; διά πο- τάσσΓ,ς, προτιθεμένου εί; τόν άέ- ρα όξυγόνου τού άνθρακος τό ο¬ ρηί) χρ φη μ χρις ότου άπομακρυνθτι τή; έπι- κινδΰνον ζώνης καταβιβάζει και αύτό τό περισκόπιον, καί τότε τό ύποβρύχιον πλέει εί; τα τνφλά, δ- πως καί έν καιρώ σκοτεινής νυ¬ κτός. Είς τοιαύτην περίπτωσιν μόνος όδηγό; τοΰ ύποβρυχίου είναι οί νάρται καί ή γραμμ»} τή; πορείας την όποιαν πρέπει νά έχη χαοάξτ) πρίν καταβιβάστι τό περισκόπιον Τό περισκόπιον είναι τό «μάτ« τοΰ ΰποβρυχίου, όπως ό «κεντρι- κός Σταθμόο άπό τόν οποίον δί¬ δονται όλαι αί διαταγαί ναί μέ τόν οποίον συνδέο'νται δλα τα μηχα- νήματα καί τα διαμερίσματα τοί ιλοίου είναι ή «αρδιά». Τό Τϊλήρωμ-ι Κι«6ερΊίΐτης τοΰ «Πρωτε'ίος» είναι ό π^Λπάρχη; κ. Βλαχόπου- λος, ενα; άπό τούς πλέον ιιορφω- μένου; αξιωματικόν»; τοϋ ναυτι- κοΰ ιια;, ό όποίο; καί παρέλαβε τδ σκάφος εί; τα νανπηγεΤα τή; Βρέστης μόλις επερατώθησαν αί δοκιμαί. Ό ίδιο;.εΐχε παραλάβει πρό μηνών καί τόν «Κατσώνιιν>.
Ά>Λ'ά καί τα ανωτέρα στελέ/η
έν Μιάμη, Φ/ωοιΑο;. σι^πεία οαγδαίας βροχής. τού νποβουχίον- πεοιλαμβάνονν ά-
ποία ευρίσκονται εις την επιφά¬
νειαν τή; θαλάσση;.
ΙΕίς την περίπτωσιν ν.ατά την
όποιαν τό ύποβρύχιον π)έει εί; έ-
πικίνσυνον μέρος, είς εχθρικήν
θάλασαν καί ύπάρχει φόβος νό
ποίον σχηαατίζεται μέ την άνα- τοΰ περισν.οπίου ήτο άνοικτή. Ή
πνοήν.
Τό ταξείδιον
Τό ταξείδιον τοϋ «Πρωτέως»
Ι Οαλασσοταραχή εΐχε τόσην έντα¬
σιν, ωστε τα κύματα επηδονσαν
άπό τό κατάστρωιια τοϋ
άπα Βρέστης μέχρι Νανστάθμου! «Πρωτέως» ν.αί δέν ίττο ύννατόν
διήρκεσε 10 ολοκλήρους ημέρας,, "Λ ""^ ""^^ ?ί:"Λ "Άτ" "^"Λ
άπό τάς 18 Σεπτεμβρίου μέχρις
28 ίδιον μηνός.
Καθ'δλον«ύτό τό διάστημα τού) Ό ύπουργός των Χαντικων κ.
ταξειδίου, ό «Πρ<οτεύς> οιήι»σε Ι Μπότσαρης ^(Τκεφθείς χθέ; τό
κανείς εξω, όντε
ίς τόν πυργΐσκον, τόν οποίον τα
κύματα 'εσκέπαζαν
« άπό έγθρικά σκάφη μέ- 2500 Τ"Αιων ^<* 5.000 χΛιοιιέ-' ν»ν νποβρύχιον, εξέφρασε την υ άποαακονΛ^ τί: επι- τρών περίπου) απόστασιν, πλεων ικανοποίησιν τού. ρ ρ είς την επιφάνειαν μέ ταχύτητα , *>.« βι6λια
11 περιπβυ μιλιωτ καθ ώραν, χω- βλιοπω/ εϊον τοϋ «
θ
τδ Βι-
Τό νπερωκεάνειον «Πενσυλ6ανία>, ναυπηγηθέν έν Άμεριχϊ), μήκονς 61Ϊ
ποδών καί Εκτοπίσαατος 33.375 τόννων, θά χρησιιιοποιηθή δι' ΪΉηρεσίαν
είς τα διτικά ίΛήλ
«ΕΘΝΙΚΟΝ
Η ΜΑΚΑΒΡΙΑ ΦΑΡΣΑ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 'Οχτώδριος. — Ή
ανακάλνψις είς τό δάσος Βερνέϊγ
τΛ πτώματος τού ψενδομαρχησίο.»
Σαμπωμπέρ, άνε/ττάτιωσε ολόκλη¬
ρον την Γαλλικήν πρωτεύουσαν, δι-
οτι κατ' αρχάς έπιστεύθη ότι «-
«ρόκείτο —ερΐ μνστηριώδο.>ς έγκλή"-
ματθ5, την φρίκην τοΰ οποίον έπη*-
ξανον αί πράγματί πρωτοφανείς συν¬
θήκαι υπό τάς οποίας τούτο έξετε-
λέσθη κ αί ανεκαλύφθη.
Αί άρχίί δμως κατώρθωσαν νά
έξακρΐτιώσουν ότι ό κυριώτερος ή-
ρως τής τραγικάς ταύτης ύποθέσε-!
ως είναι αντό τούτο τί) θνμα, τό'
οποίον εδημιούργησε μίαν τραγω-
ίίαν διά νά προκαλέση θόρυβον γύ-
ρω άπό τό ζνομά τού. -
Ό ψε>δ2μαρ·κήσιος ενρέθη έντα-
φιασμένος είς τό δάσος Βερνέιγ έν-
τός ενός φερέτρου, είς τό οποίον
υπήρχεν εναο σωλήν διά τόν άερι-'
σμόν τού ένταφιασθέντος. Ή δρα-
ματική αποκάλυψις εγένετο κατόπιν
καταγγελίας πρός την αστυνομίαν
ά~ο κάποιον γνωστόν τού ψενδομαρ-
κησίον, όστις έπληροφορήθη τό -πα-
ράδοξον γεγονός δι' άνωνύμον έπι-
στολής.
Δέον νά σημειωθή ότι τί» θΰμα ή¬
το έπικίνδυνος τ,ιχοδιώκτης, ό τρα-
γικός δέ τζανάτος τού δέν άιτεκλείε-!
τονά ήτο έργον άνθρώπων, τοίις ό- {έν Χόλλυγουντ, κα-
ποίο,ις είχε καταστρέψε: μέ τάς ά-
πάτας τού.
Τό τραγικον τέλ,ος
ΗΘΕΛΕ ΝΑ Μ;ΑΜΗ ΡΕΚΛΑΜΑΝ
ΚΑΙ ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΞ ΑΣΦΥ
ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΦΗΝ
ΞΙΑΣ.- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΣΥΝΕΡΓΗ-
Καί πράγματι αί συνθήκαι υπο
ί ΰέγ ό ψδ
ρ
τ,ΐις οποίας
έί
Ή Κτόοοθυ Μα-
καίηλ, ήθοποιός τοΰ
κινηματογρά φόν,
τηγορσυμένη δτι υ¬
πέβαλε ψενδείς δη-
ή
ό ψενδομαρκη--|
Ιέ ί έ
σιοςι ένίσχνσαν την Ιδέαν -περί έγ-
-/.λήματος. Είς τό φέρετρον υπήρ¬
χεν ενα πτώμα σκεπασμένον μέ Ινα
■όποκάμισον. Τό σώμα δέν έπαρονσί-
αζεν ϊχνη κακώσεων,' άλλά τό πρό¬
σωπον, σννεσπασμένον φρικωδώς,
έπρόδιίε καθαρά τήν άπερίγραπτον
1 αγωνίαν, ή όποία είχε προηγηθη τοΰ
θανατον. Ό θάνοτος δέν ωφείλετο
είς άσφνξίαν, διότι τό θΰμα τό οποί¬
ον ·είχε ναρκωθή διά χλωροφορμίον
είχεν είς τό στόμα τού ενα σωλήνα,
ό οποίος έπεκοινώνει μέ τήν έξωτε-
ρικήν ατμόσφαιραν. Ό τνχοδιώκτης
σννεπώς είχεν ά-οθάνει €ραδέως
άπό τήν πείναν καί άπό τήν απόγνω¬
σιν, μέ πλήρη συναίσθησιν τοΰ μαρ-
τνρικοΰ τον τέλονς. Οί ΐατροδικα-
σταί «σχηματίσαν τ*ήν εντύπωσιν,
ότι ή άγωνία διήρκεσεν επί τέσσα¬
ρας ημέρας.
Ή άστννομία ενήργησε δραστηρί-|
τος διά την εξιχνίασιν τοΰ σκοτεινοΰ
τούτον μυστήριον καί τήν φοράν ταύ¬
την ηδτύχησε νά συγκεντρώση έγ-|
ν,ιίρως θετΐκάς πληροφορίας· τόσον
περί τον θύματος, όσον κα! περί'
τής υποθέσεως.
Εγνώσθη έν πρώτοις ό τί τό ά-
ληθ'.νόν όνομα τοΰ ψευδομαρκησίου
ήτο Κλεμάν Π <χίυ.λ καί ότι οδτος ιίχε καί άλλοτε δοσοληψίας αέ τήν Γ,ν. Τώ 1924 είχεν όργα- λώσεις πρός την Κυβέρνησιν, σχετι¬ κώς μέ τό εΐσόδη- μάτης. η φ χ ργ νώσει μίαν τολμηρον ληστρΐκήν ά- ποιτεφαν εναντίον ωρισμένων Πα- ρισινών κοσμταατοπωλών. το τέχνα- σμά τον όμως απεκαλύφθη έγκ,αί- ρως καί σ-νελήφ&η. Ακολούθως 8ι- —τραξε δυφόρονς άπάτας διά τάς ίη-ίας αί έφΑακίσθη Άπό τα- Οί. ί««όται της Όπως άνεφέραμεν ανωτέρω,] Πασκαλ είχεν ετο-.μασει έπιατο)^ *ρός τάς εφημερίδας καί τού; ν^* ττούς τον, « οποίαι έλεγον τα φ «Ό μ^ρκήσιος; τοΰ Σαμπωμπέ;Υν·1 ταφιάσθη ζών είς τό δάτος Βεΐνίϊγ Αυτήν την στιγμήν θά |χτ) ί-^ νει άπχ> την πείναν». Ταύτοχ?ένω,
ή_μητέ?α τού θύμ*τος έλβμί^ε μ£
τι επιστολήν, άπο τήν όποιαν ί-),Τ.
ροίορείτο ότι ό νίός της έίολοφονή.
9η άπό τα μέλη τής μ.^στη?:ώ30^
έτα-.ρείας των «Ίπποτών τής Θ£μ,.
5ος». Εΐ-δοποιείτο έπίσης νά ·υτ2.
6ή είς τόν σιδηροδρομικήν στόλον
τοΰ Άγίου Λαζάρου %χ νά ζη-ή^
άτό τό τμήμα άποσκενών ίη'ίΙμΊ
τό οποίον περιείχε τα ένϊύμα.2 το]
νίοΰ της.
Πράγματί, ή κνρία Πασκάλ «ν-
οδενομενη άπό δύο φίλονς το"; τνχο-
διώκτον έπήγεν είς τόν σιδηροϊρο.
μικόν σταθμόν καί παρέλαβε μ.ί~
βαλίτΐαν έντός τής οποίας ^ήρ.
χεν, έκτός των ένδνμάτων, ν.ι ^
διαθήκη. Ό ψενδομαρν,ήσιο: έχαν-
ελάμβανεν είς τήν μητέρα -^ ότι
οί «Ίππόται τής Θέμιδος» διά λό-
γο.ις εκδικήσεως ηθελαν νά ,ον έ£-
οντώσονν, τήν παρεκάλει δέ νΐ μ,ή
λυπηθή διά τόν θάνατόν τού. Ο!
δύο φίλοι τού δέν έπίΐτενσαν τί χε-
ριεχόμενον τής έπιστολής χϊ! '4ύ·
θεσαν ότι έπρόκ«!το περί φά:σας.
Τήν 3ην Όκτωβρίον όμως ελϊ6αν
τήν άνώννμον έπυτο·λήν ή όπιία έ¬
λεγεν ότι ό Πασκάλ είγ: ταφή
ζωντανός, άφοΰ προηγουμένως εί¬
χεν υποστή σκληρά δασανιστΐ7,:ια.
Οί δνθ φίλβι άπεφάσιταν τότε να
ά">ακοινώσονν τήν έπιστολή*; είς τήν
σύνταξιν τής μεγάλης ΙΙαρυινης
εφημερίδος «Ματέν» καί ή ε·/^λτΓ
Είς των υπήρξε μεγάλη όταν έα^αν
ότι παρομοία έπιστολή είχε λπΰή
καί «πό τής ανωτέρω έφημε:ίίος.
Ή σύνταξις τής «Ματέν)) ο^ίε-
μίαν σημασίαν εδωσεν είς τήν ιστο¬
ρίαν των «Ί-πποτών τής Θέμί*ος>'.
'Εθεώρησε τό περιεχόμενον τής έπι-
στολής ώς φάρσαν άναξίχ^ π;ΐ:ο-
χής. Τότε. ό ενός έκ των Ιμ φί-
λων τοΰ Πασκάλ ά-πεφάσΐίί νά ίϊ-
δθτποιήσ») τήν άτηνομίαν.
Τα αχέδια τού τυχοδ'.ώ-
χτου.
"Εκ των άνακρίσεων οιε-κ'.-τώθη
ότι ό ψευδομαρκήσιος μ&τά την ε-
ξοδόν τον άπό τάς, φυλακάς, άπί-
φάσ:σε νά ίίρύστ) "μί^' «*2οτίκήν
εταιρείαν. Πρός τόν σκοπόν τοντον
ήρχισε συνεννοήσεις μέ κάποιαν χ>
οίαν Ντ' Όβνκε«άλ. τι όχοία τοί
νύκτα τής 30ήςι Σεπτεμδρίοο ό
Ντνρό καΐ ό Πασκάλ μετέβησαν
είς τό δάσος καί βσκαψαν τόν τά¬
φον. Την επομένην νύκτα μετέφερον
τό φέρετρον καί έγινεν ό ένταφια-
σμός. Ό Ντορό εφρόντισε νά τοπο-
θετήσΐΒ τόν σωλήνβ, ό οποίος θά τόν
έδοή^Θει νά άνανεώντ), τόν άέρα. Την
στιγυ.ήν ποί» ό τάφος εκαλύφθη, ό
Πασκάλ είπεν είς τόν φίλον τον:
;((Μη
υπόθεσις
|ν5οξον))- Την έ.
6πόίας καί έφνλακίσθη. Άπό τα
φυλακάς; μόλιστα είχεν έξέλθει πρό , 2!>τ. ^ £
τριών μηνων. - ^ ' «ομενην δ"
έξη-Υηβι-5 τής τραγω- τον -άφον καί εκάλεσε μεγβλοφώ-
| νως τόν φίλον τον. Δέν έλαβεν ο¬
.;οφΜ·ιν, ^σον γράφω την παρούσαν
μόν διά νά σοΰ δώσω τάς τελευταίας
μόν όδηγίας. Ή πρώτη χχ ή σπον-
δαιοτερα άπό όλος είναι ότι £ρέ-
πει νά τηρησης απολύτως μνστικόν
τόν ένταφιοσμόν μόν. Ή δευτέρα εί¬
ναι ότι πρέπει νά έχης θάρρος καί
υπομονήν. Τίποτε άπό όσα έχάμομεν
ανησνχησα
Ντορό, ό οποίος είχεν άναμιχθήείς ' Ποτκάλ μέ είχε βεβαιώσει ότι ήδύ
την τραγικήν ταύτην σ·/.ηνΒθϊσίαν ( νατο νά μείνη θαμμένος επί τρείς
Ό Ντνρό, άνακρίνόμενο;, κατέθε- ημέρας. Άπό τάς εφημερίδας έπλη-
,«ν ότι ό Πασκάλ είχεν άποφασίσει ροφορήθην, μέ" έκπληξιν μόν, τόν
ινα δημοσίεύση τα άπομνημονεύματά τραγικίιν" θάνατόν τον».
|,τον. είς τα όπΌΪα άφηγείτο όλα τα ι 'Ο Ντνρό προσέθεσεν, ότι κατ'
ά έόδ ΰ ελή ίλ ί
φγ ρ ρ
^χρηρά έπε:σόδια τοΰ τνχ,ο-. εντολήν τον φίλοο τον εχρνψεν είς
ίίιωκτικοΰ τον βίοο. Δ-.ά νά διαφημί-ι ενα έρημικόν μέρος τοΰ δάσονς τό
ίνου ά τον. Καί δέν ήργησε νά Οέ-1 θειά τον θά είχε τότον όλεθρίας σν-
Γ}} είς εκτέλεσιν τό σχέδιον τον. νεπείας. Τήν επομένην ό ίϊιος άπέ-
Ενθίχίασί αίαν Ιπανλιν πλτ.σίον τού ι στειλεν εις τάί έίντxιε2ίδα^ καί εΐσ
ε μίαν Ιπανλιν πλησίον τοϋ
ίάσονς Βερνέιγ κα! ηγόρασεν όλα
τα άπαραίτητο νλικά δία τήν χα-
Όταν έτε-
ή
λδί<·>«ν
τθϋ φέρετρον.
έί τον,
έκαμε χαί
ά ό
λδί<·>«ν ή έργχ<τίζ τον, έκαμε χαί τάς σχετικάς δοκιμάς, άπο τάς· ό- ^οί?; έμεινεν ν/.ανοζοιημίνος. Την στβιλεν είς τάς εφημερίδας καί είς δίάφορα πρόσωπα τάς άνων'^χο-ος επιστολάς, τάς οποίας είχε προίτοι- μάσε: ό Πασκάλ διά νά προκαλέση την τροσοχήν τοΰ κοίνον. Ή διαθήκη τοΐ# Θύ Ό Πά—'.άλ, προτοΰ ϊντα έκτελέΐω την μεγάλην ταύτην ά- τό οποίον ημπορεί νά μάς προδώση. Σοΰ άναθέτω νά πάριος την γραφο- μηχανην μόν-χαί όλα τα πράγματα, τα ·όποία μόν άνήκονν: μίαν μπλοΰ- ζαν, ίΐΛ λεξικόν, ενα ζενγάρι τα- τοϋ ποντσια. «Φρόντισε έπίσης νά εκτελεστής ιέ μεγάλην προσοχήν όσα σοΰ ε' ααί σνμμορφωθής πιστά μέ τάς είπα κάλ είχεν άνακοινώσει τα -Α- του και είς τόν φίλον τον Γκρι- δάλε, «ρώην άε^οπόρον. Φαίνεται δτι ό ώενδομαρκήσιος είχε <;^;"^3" ψει τ,ρο καιρόν -μίαν ίγκώδη αΰτο- ε..»~...,.'_, _λ., ^ζ,^ ί.τΓ.'ινρ ττν ΐω- βιογραφίαν το-ν τής οποίας την ^ ^ λησιν ίΐίπραγματεόετο με π;λλ3τς εφημερίδας καί λαϊκά περ!<:2'*«· Ή φήαη τόυ ώς διεθνοΰς τνχοδιω- κτον καί απατεώνος ήτο άρκετα οΐ- ψ..υ ί.^1 »Μ.Λΐ&νυΓν-* ·|·- -Γ- , αδεδομένη εί.ς τήν Γαλλίαν και δττχοσίενσιο ενός τοιούτου ίργον και σνμμορφωτ>ης πιστο μέ τάς ΰ-Ιί-ιοσίεϋ-ς ενός τοιούτου ε?7^ ~
ποδειςε-.ς μόν. Καβησύχασε τήν μη- έσημείωνε μεγάλην έκίοτιχήν κ-.*
τερα μόν και δεδαιωσέ την ότι 5λα, —ί—«
τα-πράγματα θά τελειώσουν οίσίως.
Φ'.λησε τήν αγαπητήν μόν μητέρα
εκ μέρονς μόν καί πές της ότι σέ
λΐγες μερες θά είμαι καί πάλιν κον-
τα της, διά νά πραγμΛτοποιήσω τό
μεγαλομον σχέδιον. Σοΰ σφίγνω τό
χερι χαι σοΰ έπ^αλαμβάνω οτ'ι όλοι
σας -γρίπν. νά εχετε εμπιστοσύνην
τ εμενα. Καλήν άντάμωσιν, ύ δικός
σον Κλεμαν».
«Ύττερόγραφον. Σοΰ άφίνω καί τήν
φωτογραφιαν μΟυ γ!ά νά τήν χρ^-
χΐαν. ,
Ό μαρκήσιος διά νά αΰξτ>τ) '1ν
εμπορικήν άξίχ^ των άπομντμ^
μάτων τον απεφάσισε νά προ·/-^Λ5<Γί θόρυβον γύγω άπό τό Ονοαα '^· Κατέστρωτε λοιπόν ενα ιΛηββς σχέδιον ενεργείας διά τοί όποιο», όπως ήλπι^ε, θά διεφημίζείο το ί?- άνω- γον τον. Εδημιούργησε νύμους επιστολάς, τήν ( _ εταιρείαν των «Ίπποτών της ^,5 μιδος», τα δήθεν ^ασανιστήρ'31; τ^ καταίίκην τον είς θάνατον κ α- «^ ένταβιασμόν τού. Φυσικά είχε '-^' «Ρ έσκέπτετο' την δόξαν^ τή7στΤί- καί μέ σοκολάτες. Άλλά « "·* Γπελογιζε θριάμδονς -^.«,. /-Ον,, ηλ-ι^ε μίαν επικερδή χ·.ντ- ματογραφικήν «έσιν καί δέν έφβν'- ;?-.τ!-!?..?ραγΐκ'ν τέλο? ™ οποίον γικόν τέλος. Το-.οντοτρόπως διώκτης ε'γραψε, χωρίς να τήν τελευταίαν καί πλέον τικήν σελίδα τής « 'ίστορίας το«.
Η ΜΑΚΑΒΡΙΑ ΦΑΡΣΑ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 'Οχτώδριος. — Ή
ανακάλνψις είς τό δάσος Βερνέϊγ
τΛ πτώματος τού ψενδομαρχησίο.»
Σαμπωμπέρ, άνε/ττάτιωσε ολόκλη¬
ρον την Γαλλικήν πρωτεύουσαν, δι-
οτι κατ' αρχάς έπιστεύθη ότι «-
«ρόκείτο —ερΐ μνστηριώδο.>ς έγκλή"-
ματθ5, την φρίκην τοΰ οποίον έπη*-
ξανον αί πράγματί πρωτοφανείς συν¬
θήκαι υπό τάς οποίας τούτο έξετε-
λέσθη κ αί ανεκαλύφθη.
Αί άρχίί δμως κατώρθωσαν νά
έξακρΐτιώσουν ότι ό κυριώτερος ή-
ρως τής τραγικάς ταύτης ύποθέσε-!
ως είναι αντό τούτο τί) θνμα, τό'
οποίον εδημιούργησε μίαν τραγω-
ίίαν διά νά προκαλέση θόρυβον γύ-
ρω άπό τό ζνομά τού. -
Ό ψε>δ2μαρ·κήσιος ενρέθη έντα-
φιασμένος είς τό δάσος Βερνέιγ έν-
τός ενός φερέτρου, είς τό οποίον
υπήρχεν εναο σωλήν διά τόν άερι-'
σμόν τού ένταφιασθέντος. Ή δρα-
ματική αποκάλυψις εγένετο κατόπιν
καταγγελίας πρός την αστυνομίαν
ά~ο κάποιον γνωστόν τού ψενδομαρ-
κησίον, όστις έπληροφορήθη τό -πα-
ράδοξον γεγονός δι' άνωνύμον έπι-
στολής.
Δέον νά σημειωθή ότι τί» θΰμα ή¬
το έπικίνδυνος τ,ιχοδιώκτης, ό τρα-
γικός δέ τζανάτος τού δέν άιτεκλείε-!
τονά ήτο έργον άνθρώπων, τοίις ό- {έν Χόλλυγουντ, κα-
ποίο,ις είχε καταστρέψε: μέ τάς ά-
πάτας τού.
Τό τραγικον τέλ,ος
ΗΘΕΛΕ ΝΑ Μ;ΑΜΗ ΡΕΚΛΑΜΑΝ
ΚΑΙ ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΞ ΑΣΦΥ
ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΦΗΝ
ΞΙΑΣ.- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΣΥΝΕΡΓΗ-
Καί πράγματι αί συνθήκαι υπο
ί ΰέγ ό ψδ
ρ
τ,ΐις οποίας
έί
Ή Κτόοοθυ Μα-
καίηλ, ήθοποιός τοΰ
κινηματογρά φόν,
τηγορσυμένη δτι υ¬
πέβαλε ψενδείς δη-
ή
ό ψενδομαρκη--|
Ιέ ί έ
σιοςι ένίσχνσαν την Ιδέαν -περί έγ-
-/.λήματος. Είς τό φέρετρον υπήρ¬
χεν ενα πτώμα σκεπασμένον μέ Ινα
■όποκάμισον. Τό σώμα δέν έπαρονσί-
αζεν ϊχνη κακώσεων,' άλλά τό πρό¬
σωπον, σννεσπασμένον φρικωδώς,
έπρόδιίε καθαρά τήν άπερίγραπτον
1 αγωνίαν, ή όποία είχε προηγηθη τοΰ
θανατον. Ό θάνοτος δέν ωφείλετο
είς άσφνξίαν, διότι τό θΰμα τό οποί¬
ον ·είχε ναρκωθή διά χλωροφορμίον
είχεν είς τό στόμα τού ενα σωλήνα,
ό οποίος έπεκοινώνει μέ τήν έξωτε-
ρικήν ατμόσφαιραν. Ό τνχοδιώκτης
σννεπώς είχεν ά-οθάνει €ραδέως
άπό τήν πείναν καί άπό τήν απόγνω¬
σιν, μέ πλήρη συναίσθησιν τοΰ μαρ-
τνρικοΰ τον τέλονς. Οί ΐατροδικα-
σταί «σχηματίσαν τ*ήν εντύπωσιν,
ότι ή άγωνία διήρκεσεν επί τέσσα¬
ρας ημέρας.
Ή άστννομία ενήργησε δραστηρί-|
τος διά την εξιχνίασιν τοΰ σκοτεινοΰ
τούτον μυστήριον καί τήν φοράν ταύ¬
την ηδτύχησε νά συγκεντρώση έγ-|
ν,ιίρως θετΐκάς πληροφορίας· τόσον
περί τον θύματος, όσον κα! περί'
τής υποθέσεως.
Εγνώσθη έν πρώτοις ό τί τό ά-
ληθ'.νόν όνομα τοΰ ψευδομαρκησίου
ήτο Κλεμάν Π <χίυ.λ καί ότι οδτος ιίχε καί άλλοτε δοσοληψίας αέ τήν Γ,ν. Τώ 1924 είχεν όργα- λώσεις πρός την Κυβέρνησιν, σχετι¬ κώς μέ τό εΐσόδη- μάτης. η φ χ ργ νώσει μίαν τολμηρον ληστρΐκήν ά- ποιτεφαν εναντίον ωρισμένων Πα- ρισινών κοσμταατοπωλών. το τέχνα- σμά τον όμως απεκαλύφθη έγκ,αί- ρως καί σ-νελήφ&η. Ακολούθως 8ι- —τραξε δυφόρονς άπάτας διά τάς ίη-ίας αί έφΑακίσθη Άπό τα- Οί. ί««όται της Όπως άνεφέραμεν ανωτέρω,] Πασκαλ είχεν ετο-.μασει έπιατο)^ *ρός τάς εφημερίδας καί τού; ν^* ττούς τον, « οποίαι έλεγον τα φ «Ό μ^ρκήσιος; τοΰ Σαμπωμπέ;Υν·1 ταφιάσθη ζών είς τό δάτος Βεΐνίϊγ Αυτήν την στιγμήν θά |χτ) ί-^ νει άπχ> την πείναν». Ταύτοχ?ένω,
ή_μητέ?α τού θύμ*τος έλβμί^ε μ£
τι επιστολήν, άπο τήν όποιαν ί-),Τ.
ροίορείτο ότι ό νίός της έίολοφονή.
9η άπό τα μέλη τής μ.^στη?:ώ30^
έτα-.ρείας των «Ίπποτών τής Θ£μ,.
5ος». Εΐ-δοποιείτο έπίσης νά ·υτ2.
6ή είς τόν σιδηροδρομικήν στόλον
τοΰ Άγίου Λαζάρου %χ νά ζη-ή^
άτό τό τμήμα άποσκενών ίη'ίΙμΊ
τό οποίον περιείχε τα ένϊύμα.2 το]
νίοΰ της.
Πράγματί, ή κνρία Πασκάλ «ν-
οδενομενη άπό δύο φίλονς το"; τνχο-
διώκτον έπήγεν είς τόν σιδηροϊρο.
μικόν σταθμόν καί παρέλαβε μ.ί~
βαλίτΐαν έντός τής οποίας ^ήρ.
χεν, έκτός των ένδνμάτων, ν.ι ^
διαθήκη. Ό ψενδομαρν,ήσιο: έχαν-
ελάμβανεν είς τήν μητέρα -^ ότι
οί «Ίππόται τής Θέμιδος» διά λό-
γο.ις εκδικήσεως ηθελαν νά ,ον έ£-
οντώσονν, τήν παρεκάλει δέ νΐ μ,ή
λυπηθή διά τόν θάνατόν τού. Ο!
δύο φίλοι τού δέν έπίΐτενσαν τί χε-
ριεχόμενον τής έπιστολής χϊ! '4ύ·
θεσαν ότι έπρόκ«!το περί φά:σας.
Τήν 3ην Όκτωβρίον όμως ελϊ6αν
τήν άνώννμον έπυτο·λήν ή όπιία έ¬
λεγεν ότι ό Πασκάλ είγ: ταφή
ζωντανός, άφοΰ προηγουμένως εί¬
χεν υποστή σκληρά δασανιστΐ7,:ια.
Οί δνθ φίλβι άπεφάσιταν τότε να
ά">ακοινώσονν τήν έπιστολή*; είς τήν
σύνταξιν τής μεγάλης ΙΙαρυινης
εφημερίδος «Ματέν» καί ή ε·/^λτΓ
Είς των υπήρξε μεγάλη όταν έα^αν
ότι παρομοία έπιστολή είχε λπΰή
καί «πό τής ανωτέρω έφημε:ίίος.
Ή σύνταξις τής «Ματέν)) ο^ίε-
μίαν σημασίαν εδωσεν είς τήν ιστο¬
ρίαν των «Ί-πποτών τής Θέμί*ος>'.
'Εθεώρησε τό περιεχόμενον τής έπι-
στολής ώς φάρσαν άναξίχ^ π;ΐ:ο-
χής. Τότε. ό ενός έκ των Ιμ φί-
λων τοΰ Πασκάλ ά-πεφάσΐίί νά ίϊ-
δθτποιήσ») τήν άτηνομίαν.
Τα αχέδια τού τυχοδ'.ώ-
χτου.
"Εκ των άνακρίσεων οιε-κ'.-τώθη
ότι ό ψευδομαρκήσιος μ&τά την ε-
ξοδόν τον άπό τάς, φυλακάς, άπί-
φάσ:σε νά ίίρύστ) "μί^' «*2οτίκήν
εταιρείαν. Πρός τόν σκοπόν τοντον
ήρχισε συνεννοήσεις μέ κάποιαν χ>
οίαν Ντ' Όβνκε«άλ. τι όχοία τοί
νύκτα τής 30ήςι Σεπτεμδρίοο ό
Ντνρό καΐ ό Πασκάλ μετέβησαν
είς τό δάσος καί βσκαψαν τόν τά¬
φον. Την επομένην νύκτα μετέφερον
τό φέρετρον καί έγινεν ό ένταφια-
σμός. Ό Ντορό εφρόντισε νά τοπο-
θετήσΐΒ τόν σωλήνβ, ό οποίος θά τόν
έδοή^Θει νά άνανεώντ), τόν άέρα. Την
στιγυ.ήν ποί» ό τάφος εκαλύφθη, ό
Πασκάλ είπεν είς τόν φίλον τον:
;((Μη
υπόθεσις
|ν5οξον))- Την έ.
6πόίας καί έφνλακίσθη. Άπό τα
φυλακάς; μόλιστα είχεν έξέλθει πρό , 2!>τ. ^ £
τριών μηνων. - ^ ' «ομενην δ"
έξη-Υηβι-5 τής τραγω- τον -άφον καί εκάλεσε μεγβλοφώ-
| νως τόν φίλον τον. Δέν έλαβεν ο¬
.;οφΜ·ιν, ^σον γράφω την παρούσαν
μόν διά νά σοΰ δώσω τάς τελευταίας
μόν όδηγίας. Ή πρώτη χχ ή σπον-
δαιοτερα άπό όλος είναι ότι £ρέ-
πει νά τηρησης απολύτως μνστικόν
τόν ένταφιοσμόν μόν. Ή δευτέρα εί¬
ναι ότι πρέπει νά έχης θάρρος καί
υπομονήν. Τίποτε άπό όσα έχάμομεν
ανησνχησα
Ντορό, ό οποίος είχεν άναμιχθήείς ' Ποτκάλ μέ είχε βεβαιώσει ότι ήδύ
την τραγικήν ταύτην σ·/.ηνΒθϊσίαν ( νατο νά μείνη θαμμένος επί τρείς
Ό Ντνρό, άνακρίνόμενο;, κατέθε- ημέρας. Άπό τάς εφημερίδας έπλη-
,«ν ότι ό Πασκάλ είχεν άποφασίσει ροφορήθην, μέ" έκπληξιν μόν, τόν
ινα δημοσίεύση τα άπομνημονεύματά τραγικίιν" θάνατόν τον».
|,τον. είς τα όπΌΪα άφηγείτο όλα τα ι 'Ο Ντνρό προσέθεσεν, ότι κατ'
ά έόδ ΰ ελή ίλ ί
φγ ρ ρ
^χρηρά έπε:σόδια τοΰ τνχ,ο-. εντολήν τον φίλοο τον εχρνψεν είς
ίίιωκτικοΰ τον βίοο. Δ-.ά νά διαφημί-ι ενα έρημικόν μέρος τοΰ δάσονς τό
ίνου ά τον. Καί δέν ήργησε νά Οέ-1 θειά τον θά είχε τότον όλεθρίας σν-
Γ}} είς εκτέλεσιν τό σχέδιον τον. νεπείας. Τήν επομένην ό ίϊιος άπέ-
Ενθίχίασί αίαν Ιπανλιν πλτ.σίον τού ι στειλεν εις τάί έίντxιε2ίδα^ καί εΐσ
ε μίαν Ιπανλιν πλησίον τοϋ
ίάσονς Βερνέιγ κα! ηγόρασεν όλα
τα άπαραίτητο νλικά δία τήν χα-
Όταν έτε-
ή
λδί<·>«ν
τθϋ φέρετρον.
έί τον,
έκαμε χαί
ά ό
λδί<·>«ν ή έργχ<τίζ τον, έκαμε χαί τάς σχετικάς δοκιμάς, άπο τάς· ό- ^οί?; έμεινεν ν/.ανοζοιημίνος. Την στβιλεν είς τάς εφημερίδας καί είς δίάφορα πρόσωπα τάς άνων'^χο-ος επιστολάς, τάς οποίας είχε προίτοι- μάσε: ό Πασκάλ διά νά προκαλέση την τροσοχήν τοΰ κοίνον. Ή διαθήκη τοΐ# Θύ Ό Πά—'.άλ, προτοΰ ϊντα έκτελέΐω την μεγάλην ταύτην ά- τό οποίον ημπορεί νά μάς προδώση. Σοΰ άναθέτω νά πάριος την γραφο- μηχανην μόν-χαί όλα τα πράγματα, τα ·όποία μόν άνήκονν: μίαν μπλοΰ- ζαν, ίΐΛ λεξικόν, ενα ζενγάρι τα- τοϋ ποντσια. «Φρόντισε έπίσης νά εκτελεστής ιέ μεγάλην προσοχήν όσα σοΰ ε' ααί σνμμορφωθής πιστά μέ τάς είπα κάλ είχεν άνακοινώσει τα -Α- του και είς τόν φίλον τον Γκρι- δάλε, «ρώην άε^οπόρον. Φαίνεται δτι ό ώενδομαρκήσιος είχε <;^;"^3" ψει τ,ρο καιρόν -μίαν ίγκώδη αΰτο- ε..»~...,.'_, _λ., ^ζ,^ ί.τΓ.'ινρ ττν ΐω- βιογραφίαν το-ν τής οποίας την ^ ^ λησιν ίΐίπραγματεόετο με π;λλ3τς εφημερίδας καί λαϊκά περ!<:2'*«· Ή φήαη τόυ ώς διεθνοΰς τνχοδιω- κτον καί απατεώνος ήτο άρκετα οΐ- ψ..υ ί.^1 »Μ.Λΐ&νυΓν-* ·|·- -Γ- , αδεδομένη εί.ς τήν Γαλλίαν και δττχοσίενσιο ενός τοιούτου ίργον και σνμμορφωτ>ης πιστο μέ τάς ΰ-Ιί-ιοσίεϋ-ς ενός τοιούτου ε?7^ ~
ποδειςε-.ς μόν. Καβησύχασε τήν μη- έσημείωνε μεγάλην έκίοτιχήν κ-.*
τερα μόν και δεδαιωσέ την ότι 5λα, —ί—«
τα-πράγματα θά τελειώσουν οίσίως.
Φ'.λησε τήν αγαπητήν μόν μητέρα
εκ μέρονς μόν καί πές της ότι σέ
λΐγες μερες θά είμαι καί πάλιν κον-
τα της, διά νά πραγμΛτοποιήσω τό
μεγαλομον σχέδιον. Σοΰ σφίγνω τό
χερι χαι σοΰ έπ^αλαμβάνω οτ'ι όλοι
σας -γρίπν. νά εχετε εμπιστοσύνην
τ εμενα. Καλήν άντάμωσιν, ύ δικός
σον Κλεμαν».
«Ύττερόγραφον. Σοΰ άφίνω καί τήν
φωτογραφιαν μΟυ γ!ά νά τήν χρ^-
χΐαν. ,
Ό μαρκήσιος διά νά αΰξτ>τ) '1ν
εμπορικήν άξίχ^ των άπομντμ^
μάτων τον απεφάσισε νά προ·/-^Λ5<Γί θόρυβον γύγω άπό τό Ονοαα '^· Κατέστρωτε λοιπόν ενα ιΛηββς σχέδιον ενεργείας διά τοί όποιο», όπως ήλπι^ε, θά διεφημίζείο το ί?- άνω- γον τον. Εδημιούργησε νύμους επιστολάς, τήν ( _ εταιρείαν των «Ίπποτών της ^,5 μιδος», τα δήθεν ^ασανιστήρ'31; τ^ καταίίκην τον είς θάνατον κ α- «^ ένταβιασμόν τού. Φυσικά είχε '-^' «Ρ έσκέπτετο' την δόξαν^ τή7στΤί- καί μέ σοκολάτες. Άλλά « "·* Γπελογιζε θριάμδονς -^.«,. /-Ον,, ηλ-ι^ε μίαν επικερδή χ·.ντ- ματογραφικήν «έσιν καί δέν έφβν'- ;?-.τ!-!?..?ραγΐκ'ν τέλο? ™ οποίον γικόν τέλος. Το-.οντοτρόπως διώκτης ε'γραψε, χωρίς να τήν τελευταίαν καί πλέον τικήν σελίδα τής « 'ίστορίας το«.
«ΕΘΝΙΚθν ΚΗΡΥ3>— ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Οΐρμηαν Φ. Ντάϊτμαν, όστις ά.τωλίσθη κατά την τελευταίαν από¬
πειραν τού όπως πετάξτι έκ Νέας^ Γής είς Αγγλίαν, φωτογράφησις μέ
τοϋς δύο υιού; τού, προτοΰ νά επιχείρησιν την μοιραίαν .-πτήσιν.
Ό όχταετής βιολινιστής Ρουτζιέ-
ρο Ρίχη, έκ Σάν Μπροΰνο, Κάλι-
φορνίας, όστις εσχάτως εδωσεν έ-
πιτνχή συναυλίαν βιβλίον έν Νέα
Ό Ονρμπαν Φ. Ντάϊτμαν, έκ Μπίλλινγκς, Μοντάνας, όστις επεχείρησε
νά πετάξη μόνο; τού έκ Νέας Γής είς την 'Αγγλίαν,
Ό Τζώζεφ Ρ. Γκροΰνην Ποόεδοος τής Ενώσεως των Έργοστασιαο-
Χ.ων τής Πενσΐ'λ6αίας, Οιασ<ότης των νψηλών τελωνειακών δασμών. Ό Γή- Μπέν θύή, Κινεζος σπουδαστής τής αεροπορίας. Α> "Εδ»οχΰν, έπιστρέφων είς την έν Όοαντζ, Νέας 'Ιεβσέη:.
το«. κατόπιν τ&ν πρός τιμήν τού γενομένων εορτών έν τχι ΙΙολι-
τείο; Μίτσιγκαν.
'Η κοιιησσα κ. "Ε6α 0>·άντιγχτυ)ν Γκρήλν, ή ό.τοία ηύτοκτόνησιν έν Σικάγψ διά τόν εβωτα τού άστνφΰ-
λαχος Τζάν Μάγερ, δεξιςί.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Οΐρμηαν Φ. Ντάϊτμαν, όστις ά.τωλίσθη κατά την τελευταίαν από¬
πειραν τού όπως πετάξτι έκ Νέας^ Γής είς Αγγλίαν, φωτογράφησις μέ
τοϋς δύο υιού; τού, προτοΰ νά επιχείρησιν την μοιραίαν .-πτήσιν.
Ό όχταετής βιολινιστής Ρουτζιέ-
ρο Ρίχη, έκ Σάν Μπροΰνο, Κάλι-
φορνίας, όστις εσχάτως εδωσεν έ-
πιτνχή συναυλίαν βιβλίον έν Νέα
Ό Ονρμπαν Φ. Ντάϊτμαν, έκ Μπίλλινγκς, Μοντάνας, όστις επεχείρησε
νά πετάξη μόνο; τού έκ Νέας Γής είς την 'Αγγλίαν,
Ό Τζώζεφ Ρ. Γκροΰνην Ποόεδοος τής Ενώσεως των Έργοστασιαο-
Χ.ων τής Πενσΐ'λ6αίας, Οιασ<ότης των νψηλών τελωνειακών δασμών. Ό Γή- Μπέν θύή, Κινεζος σπουδαστής τής αεροπορίας. Α> "Εδ»οχΰν, έπιστρέφων είς την έν Όοαντζ, Νέας 'Ιεβσέη:.
το«. κατόπιν τ&ν πρός τιμήν τού γενομένων εορτών έν τχι ΙΙολι-
τείο; Μίτσιγκαν.
'Η κοιιησσα κ. "Ε6α 0>·άντιγχτυ)ν Γκρήλν, ή ό.τοία ηύτοκτόνησιν έν Σικάγψ διά τόν εβωτα τού άστνφΰ-
λαχος Τζάν Μάγερ, δεξιςί.
«ΕΘΜΚΟΣ ΓΤΤΓΤ-ι
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1»»»·
ΟΙ 3ΝΓ Ε Ο 1 «-
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Π ΕΡ ΜΙΛ
Ε Ο Ι
- Τής προάλλε; είπα στόν φί-
λο μου Π αρτουνώ, τόν έξερευνητή,
δέν ξέρω <τέ ποία Λβλι των Ίνδι- ών, οί Μουσουλμανοι ηρχκϊαν νά κτυπιώνται με τούς πιστσύ; τοϋ Βράχιμα, τού Βισνοϋ, τοϋ Σί&χ, τοϋ Γκανέσα καί αλλων θεών. — Τό ξεύρω, απήντησεν ό Παο τουνώ. Οί Ίνδουϊσταί ήρχισαν πρωτοι. Τα κατάφεραν νά βάλουν εν. γ; ^ροΰνι μέσα σ' Ινα μουσουλ- μανικό τζαμί. Γιά σκέψου, Ινα γον ροΰνι! Τό τζαμί εδηλώθη! Τότε οί Μουσοιλμάνοι έσκότωοαν μίαν ΐΐιρτ] άγελάδα. Γιά σκέψου μίαν άγελάδα!. .. Αύτοι οί άνθρωποι δέν θά συνεννοηθοΰν ποτέ μετα¬ βή ξύ των επί των συμ.ταθητικών καί ^■άντιπαθη.τικωνζώωΛ'. . . Κ' ε.τειτα αλλτ^οφαγώθηκαν.. . Τόσο τό καλ λίτερο γιά τοϋ; "Αγγλσυς. — Τόσο τό καλλίτερο γιά τούς "Άγγλους; — Θά επρεπε νά καταλαοαίνης γρηγορώτερα! "Ας 'δοϋαε λοιπόν. Έν όσω θά ύπάρχουν στάς Ίνδίας οί πιστοί τού Βράχμα, καθώς λές, καί οί Μουσουλμάνοι δέν θά συνεν νοηθοϋν ώς πρός τα ζωα, εάν άξί· ζουν την λατρείαν τους, οί "Αγγλοι .δέν εχουν νά <ρο6ηί6η>ν τίποτε.
ΆρκεΙ ενας χωροφύλακας γιά νά
εμποδίση τού; γενναίους αΰτούς
νά φ-θάσονν στά άκρα. .. Κ' επει-
τα ύπάρχουν οί φατρίες...
— Οί φατρίε;;
— Δέν ξεύρεις τί έστι φατρία;
Ύπάρχουν χιλιάδε; όλόκληρες στάς
Ίνδίας. Λοιπόν.
— Λοιπόν;
— Λοιπόν θά δ(£ · ■ · Έγνώρι-
σα στό Μαδράς ενα μπαμπού. "Ε¬
να; μπαμπού δέ δέν είναι καμμιά
μαΐμοϋ, καθώς θά μποροϋσες νά
πιστεύση;, λόγω τή; συνωνυμίας
μέ τούς μπαμπουΐνους. Είναι Ενα;
ίθαγενής 'Ινδός. Βεγγαλέζος, Τα-
μούλ, Μαχράτ η Σίχς, κάθε Ίνύος
τέλος πάντων ποΰ έσπούδασε σάν
Εύρωπαίος, μιλεΐ Άγγλικά, έώιάβα
σρ Σπένσερ καί Στούαρτ ΜΙλ, κα-
θως έσϋ κ' έγώ, ή καλλίτερα άπό
σένα κι' άπό μενά καί ποΰ ή Αύ-
τοΰ Μεγαλειότης ό Αύτοκράτω^
των Ίνδιών καί Βασιλεύ; τή; Με·
γάλη; Βρετανίας καί των κτήσε-
ων, όπου δέν βασιλεύει ό ηλιος, ηύ-
ίΊοκησε νά τού δώση μιά θέσι γρα-
φεω; σέ μίαν άπό τής Διοικήσεις...
Ό μπαμΛον μου, λοιπόν, δέν ?-
λεγε πολλέ; άνοησίες, σέ βεβαιώ,
ιίκόμα καί δταν μιλοϋσε γιάτά πράγ
ματσ καί τσύς θεσμούς τής Εύρώ-
πης. Έπίτρεψέ μου μάλιστα νά ό-
μολογήσω δτι 6'λεγε λιγώτερίς καί
άπό όσες λές έσύ, δταν μιλή; γιά
τα πράγματα καί τής συνηθειες
Τό μέγα Άγγλ.ικόόν .τηδαλιουχοΰμενον άερόστατον «Κ—101» κατά την δοκιμαστικήν αίτησίν τού έκ Κάρντιγκτων είς Λονδίνον.
τσι είναι, φίλε μου! Ποέπ-ει νά το-
ποθετηθήται κανεί; σέ μιά τέτοια
συγκριτική σκοπιά, όταν αιλή γιά
πράγματα ποΰ ξεύρει μόνον άπο
άναγνώσεις ή άςπιγήσεις. "Εχω δέ
την πεποίθησι, δτι ημπορεί κάλλι-
στα νά λέγη κανείς βλακείες, χωρί;
νά ιίναι 6λάκας. Εύτυχώ;!
«Ό μπαμποϋ μου προεΐπε τό τέ¬
λος τής Αγγλικη; κυριαρχίας στάς
Ίνδίας. Μεταξύ δλοαν των λόγων
ποϋ μοϋ παρέθεσε καί 3τού μπορεϊ;
νά φαντασθ^; πολΰ εΰκολα, προ¬
σέθεσε κ' ενα άλλον, πού μοΰ έκα¬
μεν Εξαιρετικήν εντύπωσιν. Μοϋ
είπε:
— Είμεθα τριακόσια έκατομιμύ-
ρια καί οί "Αγγλοι είναι διακόσιε;
χχλιάιδες. Δέν εχουμε κάν άνάγκη
νά έπαναστατήσωμεν, άρκίΐ νά
παΐ'οωμεν να τοΰς υπακουωμεν
Τί
θοίκαναν, σόνς π«ρακαλώ, σέ μ«ά
τέτο;α περίπτωσι;
Αύτό μοί5 φάνηκε άκαταμάχητο,
?.ογικό. Καί τοϋ τό |1πα. Αύτη ή ό-
μολογία μου 'τόν έκολάκευσε. Και
τή; Άσίας καί της Άφρικής. "Ε- επειτα, ήμεϊς οί Γάλλοι δέν
την χρόληψι τοΰ χρώματος. Τοϋ
μιλοϋσα άπροσποίητα καί μέ εΐλι-
κρίνΐΐα, σάν νά ήταν λευκός. Καί
δέν εΰρισκα, πράγματι, καμμιά δι-
αφορά. Κι' αύτός ήταν 6 λόγο; ποϋ
κέρδισα τ'ήν φιλία καί την έμπι-
στοσύνη τον.
— "Εάν ή έντιμότης σας θέ¬
λη νά μέ συνοδεύση αυο· όν, μοϋ εΐ-
πε, στήν ταράτσα τοϋ διοικητικοϋ
μεγάρου, θά μπορέσετε νά παρα-
κολουιτήσίτε μιά μυστική τελετή,
ποϋ θά κάμω-ιε γιά πρώτη φορά
όλοι
οί μπαμπον της οικονομικής ε-
φοοείας τοϋ Μαδράς.
Φαντάζεσαι, 6έ-δαια, ότι αύτό μ'
ΐνδιέφερε. Ηχα την ίδέα ότι θά πά
ρηκολούθονν λειτονργικάς μυστα-
γωγία;, ίεροϋς χορούς ή επί τέ-
λους, καμμιά σιτνωμοσία. Έπηγα
στήν ώρα μου. Εύρήκα συγκεντο>
μένους στήν ταράτσα, κάτω άπό
Ινα ήλ·ο ποϋ εκαιε, καμμιά έξην-
ταριά άπ' αϋτονς τοΰ; μπαμπού,
δλους ίφορειακούς ΰπαλλήλονς, ντυ
μένους έύρωπαϊκά μέ μιά χαρ ι, φί¬
λε μόν!.. . Εάν δέν ήταν τό χοώ-
μα τή; έ.ιιδερμίδος, θά τού; έξε-
λάμβανΕ; δι' ύπαλλήλους διοιν.ητι-
κοΐ>; τοϋ Παρισιοϋ ί) τοΰ Λονδί¬
νον άπό τού; πειό σίκ/ Ό^ιπαμποΰ
μόν, κθώς μοϋ ςράνηκε, επαιζε τόν
σ,τονδαιότερο ρόλο στήν τελετή.
Σάν νόταν ποντίφηξ ή κάτι τέτοιο
περίπου "Ενα; ίχ των σΐΎαδελ
των
περίπου. ____
φων τού, ό οποίος εΐχε μεταβληθή
χάρΛ' της τελετής, είς ακόλουθον
τού, εφεοε μέ εύλάοεια στήν τα¬
ράτσα καί μέ πολλές προφνλάξεις
κάτι μυστηριώδη άντικείμενα, μυ-
στηριωδω; κρυμαενα μέσα σ' ίνα
κατάλευκο πέπλο. Μοΰ εφάνηκαν
πολύ έλαφρά. "Ενας αλλσ; τόν ά-
κολοιτθοΰσε, κρατώντα; στά χέρια
τού μέ μεγάλο σεβασμό, κάτι παλϋ
ι'τρπλ νπ.ν,>- ^ι^υ —-------
ρο άντικείμενο κ' νστερα έκεΐνο
πού εσκέπαζε τα αλλα. ΑΓ άγαπη-
τέ μου, δέν θά μέ πιστευστι;: ήταν
μιά γραφομηχανή!
Μιά γραφομηχανή, περιστοιχι-
σμένη άπό άλλου; θεούς, μικροτέ-
ρου;, οέθαια, άλλ' δχι λιγώτερο^σε-
βαστούς: μιά γραφιδοθήκη, Ινα
καλαμάρι, Ινα κομμάτι γομαλάστι-
χα. Καί πάλι «ροσκινησαν μπρο-
στά στά άταίριαστα αύτά εΐδα>-
λα, μέ μεγαλείτερη κατάνυ|ι άπό
πρίν. Καί πάλιν ήρχισαν οί προ-
σευχές καί οί ψαλμοί. Ό φίλος μου
έ μπαμποΰ ήρχισε τότε νά λέτ> κάτι,
σάν έπίκλησι, τ5υθισμένος σέ μιά
εκστααι. Μοΰ φάνηκε σάν νάοινε
καποιον δρκο τούς ασέμνους έκεί-
νους θεονς.
Δέν ήπατήθην καθόλου. Άλλ'
αύτό δέν μέ όοηθησε καθόλου νά
έννσήσω περί τινος πρόκειται. "Ο-
ταν ή τελετή έτελείωσε, κατεδηκα-
με, καί ό μπαμπού μοΰ εδωσε τής
παρακάτω έξηγήσεις:
— Είναι άπαραίτητο, μοΰ είπε,
σάν νά επρόκειτο γιά τό φυσικώτε-
ρο πράγμα τοΰ κόσμου, ημείς οί
μπαμποϋ της οίκονομικής υπηρε¬
σίας ναχωμε ίδιαιτέρου; θεοΰξ. Κι'
αύτοι δέν μπορεΐ νάναι αλλοι άπό
τα δργανα τοϋ έπανγέλματός μας.
Γνωρίζω πολύ καλά δτι δέν είναι,
γιά νά λέμε την άλήθεια, θεοί. Εϊ-
μαι ενας μορφωμένος άνίτρωπος κ'
εχω πεισθϊϊ πωζ δέν ύπάρχουν θε¬
οί, έκτός τής αΜονίας καί αγνώστου
ύσίας, γενετείρας των φαινομέ-
Λν. Έν πάστ) περ'πτώοτει, άφιε-
ρώνοντες είς την θυσίαν αύτά τό
δπλα μας, έβάλαμε μέσα σ' αύτά
ίνα κομμάτι της.
Έννοεϊται δτι δέν επείσθην.
— Άλλά γιά ποιό λόγο; τόν η¬
ρώτησα, Καί σέ τί θά έξυτηρετη-
Όλος ό κόσμος έγονάτισε καί έ-
σκύνησε Σκίφθ ά
προσκυνησε. Σκίφθηκα «ν Ιπρεπε
να κανω τό ίδιο ή κάτι παρόμοιο
ύπάρχει καμμιά απολύτω; ά¬
νάγκη!
— ΎΛρχει μιά πολύ μβγάλη,
μού απήντησε μέ μίαν άκλόνητη
μου εγνεψε νά μείννο δρθιος. "Η
μουν ενα άλΰ θ "
μας
■ι··—^--——————————■ ι—" ~^· ■"· ">νν"^«ΐ'ν σε καμμιά
Τ« ατμόπλοιον «Αύτοκράτειρα τού Καναδιϊ», τό οποίον έ|ο')κ.ειλεν εί: τα .τα-1 ΜαΥι^·ή σκηνή.^ Τέλος ανεσήκοχταν
οά?ια τής Βρετανικής Κολοιιβίας. Οί ε-πι6άται εσώθησαν. το πεπλο, πού εσκέπαζί τό βαούτε-
., Τ_ .. ,»..„ νν.ι«^. η-1 τη; οικονομικης ύπηοεσίας θά μπο-
μουν ενας άπλοϋς θεατής. "Ηρχι- ςιέσοι·με να δημιουργήσωμε μίαν
σαν προσειγ,ές, ψαλμούς ζαί ασμα- α ι ρ ε σ ι.
— Λ' ' —Αί, κ'υστερα;
- ■— Αϊ' τότε, δλοι ημείς οί μπα¬
μπού δέν θά παντρευώμεθα παρά
κορίτσια αλλων μπαμποΰ μόνον.
Θά τρώμε πειά μετοξύ μας. Μέ
κανενα άλλον. 'Η τροφή των αλ-
ρν,ς, ψαλμούς καί άσμα-
τα. Οί συμμετέχοντες στήν τελετή
εφαινοντο^ολύ ονγΛΐνημένοι, τό¬
σο ποϋ κ' εγώ παρεσύρ-ιτ'ην στό τέ-
/^ς, σάν νά βρισκόμουν σέ κααμιά
λον αίρέσεων, κι' αύτά ά/όμη τα
δοχεΐα, ποΰ ήταν μέσα, θά γίνουν
σέ μάς μισητά.
— Καί ποιό θά είναι τό κίοδος
σας.
— Π ρέπει, Ιπεμεινε υέ πεϊσμο;,
πρέπει νά σχηματίσωμε μίαν αΐ-
ρεσιν. "Αν δέν γίνη αύτό είμεθα
χαμένοι!
— Καί ετσι θά είσθε χωρισμε-
νοι για πάντα μέ τούς άλλον; Ίν-
δονς, χωρκτμένους πάλιν σέ χίλιε;
ςρατρίες τόσο χωρισμένες, ποϋ θοι
είναι άδννατη μιά έπαφή, δσο ά-
δΰνατη είναι ή συντροφιά τού μερ-
μηγκιοϋ μέ τόν έλέφαντα. Κι' άχό-
μη πειό πολύ, γιατί τό μερμήγκι
δέν θαΰρισκε καμμιά δυσκολία να
σκαρφαλώστι στόν έλέφαντα ή να
φάχι τα ψίχουλά τού. Καί τό 6ρι-
σκετε αύτό" ίπι·ίτυμηΓτό;
— Είναι άνάγκη νά γίνη! Ελο-
·έλα6ε.
— Άλλά πητέ μου λοιπόν, εάν
είσθε δλοι μιαροί ό Ινας γιά τόν αλ
>λ, τόσο ποϋ νά μή τρώτε μαζύ, νι
μην έγγίζεσθε, τί Ο' άπογ_ίνονν οί
ίστορίες σας γιά -την καθο/.ιν.ή ψη-
φοφορία, την δτκιοκρατία ναί το
Ίνδικό κοινοΰούλιο;
— Αύτά δέν εχουν καμμιά οχε-
σι! Είπε μέ πεϊσμα.
Έγώ δμως, συνεπέρανε ό Π αρ¬
τουνώ, έξηκολούθησα νά πιστενω
δτι δλα αύτά εΐχαν σχέσι καί μεγα-
λη μάλιστα. Κ' έκτοτε, δσε;
■Έπειτα «ταν ξαναχλείστΐ τα
τσα τού κάτω άπό τοΰς ώμονς _Ι* '
6λέπω Ινα δαρκάρη τοϋ λιμανιου^»
περνά σά μία θεία είκόνα, ,0-"10^
στόν έναστρο ούρανό των δια<τ«Λ' 6λεφάρων μο«.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1»»»·
ΟΙ 3ΝΓ Ε Ο 1 «-
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Π ΕΡ ΜΙΛ
Ε Ο Ι
- Τής προάλλε; είπα στόν φί-
λο μου Π αρτουνώ, τόν έξερευνητή,
δέν ξέρω <τέ ποία Λβλι των Ίνδι- ών, οί Μουσουλμανοι ηρχκϊαν νά κτυπιώνται με τούς πιστσύ; τοϋ Βράχιμα, τού Βισνοϋ, τοϋ Σί&χ, τοϋ Γκανέσα καί αλλων θεών. — Τό ξεύρω, απήντησεν ό Παο τουνώ. Οί Ίνδουϊσταί ήρχισαν πρωτοι. Τα κατάφεραν νά βάλουν εν. γ; ^ροΰνι μέσα σ' Ινα μουσουλ- μανικό τζαμί. Γιά σκέψου, Ινα γον ροΰνι! Τό τζαμί εδηλώθη! Τότε οί Μουσοιλμάνοι έσκότωοαν μίαν ΐΐιρτ] άγελάδα. Γιά σκέψου μίαν άγελάδα!. .. Αύτοι οί άνθρωποι δέν θά συνεννοηθοΰν ποτέ μετα¬ βή ξύ των επί των συμ.ταθητικών καί ^■άντιπαθη.τικωνζώωΛ'. . . Κ' ε.τειτα αλλτ^οφαγώθηκαν.. . Τόσο τό καλ λίτερο γιά τοϋ; "Αγγλσυς. — Τόσο τό καλλίτερο γιά τούς "Άγγλους; — Θά επρεπε νά καταλαοαίνης γρηγορώτερα! "Ας 'δοϋαε λοιπόν. Έν όσω θά ύπάρχουν στάς Ίνδίας οί πιστοί τού Βράχμα, καθώς λές, καί οί Μουσουλμάνοι δέν θά συνεν νοηθοϋν ώς πρός τα ζωα, εάν άξί· ζουν την λατρείαν τους, οί "Αγγλοι .δέν εχουν νά <ρο6ηί6η>ν τίποτε.
ΆρκεΙ ενας χωροφύλακας γιά νά
εμποδίση τού; γενναίους αΰτούς
νά φ-θάσονν στά άκρα. .. Κ' επει-
τα ύπάρχουν οί φατρίες...
— Οί φατρίε;;
— Δέν ξεύρεις τί έστι φατρία;
Ύπάρχουν χιλιάδε; όλόκληρες στάς
Ίνδίας. Λοιπόν.
— Λοιπόν;
— Λοιπόν θά δ(£ · ■ · Έγνώρι-
σα στό Μαδράς ενα μπαμπού. "Ε¬
να; μπαμπού δέ δέν είναι καμμιά
μαΐμοϋ, καθώς θά μποροϋσες νά
πιστεύση;, λόγω τή; συνωνυμίας
μέ τούς μπαμπουΐνους. Είναι Ενα;
ίθαγενής 'Ινδός. Βεγγαλέζος, Τα-
μούλ, Μαχράτ η Σίχς, κάθε Ίνύος
τέλος πάντων ποΰ έσπούδασε σάν
Εύρωπαίος, μιλεΐ Άγγλικά, έώιάβα
σρ Σπένσερ καί Στούαρτ ΜΙλ, κα-
θως έσϋ κ' έγώ, ή καλλίτερα άπό
σένα κι' άπό μενά καί ποΰ ή Αύ-
τοΰ Μεγαλειότης ό Αύτοκράτω^
των Ίνδιών καί Βασιλεύ; τή; Με·
γάλη; Βρετανίας καί των κτήσε-
ων, όπου δέν βασιλεύει ό ηλιος, ηύ-
ίΊοκησε νά τού δώση μιά θέσι γρα-
φεω; σέ μίαν άπό τής Διοικήσεις...
Ό μπαμΛον μου, λοιπόν, δέν ?-
λεγε πολλέ; άνοησίες, σέ βεβαιώ,
ιίκόμα καί δταν μιλοϋσε γιάτά πράγ
ματσ καί τσύς θεσμούς τής Εύρώ-
πης. Έπίτρεψέ μου μάλιστα νά ό-
μολογήσω δτι 6'λεγε λιγώτερίς καί
άπό όσες λές έσύ, δταν μιλή; γιά
τα πράγματα καί τής συνηθειες
Τό μέγα Άγγλ.ικόόν .τηδαλιουχοΰμενον άερόστατον «Κ—101» κατά την δοκιμαστικήν αίτησίν τού έκ Κάρντιγκτων είς Λονδίνον.
τσι είναι, φίλε μου! Ποέπ-ει νά το-
ποθετηθήται κανεί; σέ μιά τέτοια
συγκριτική σκοπιά, όταν αιλή γιά
πράγματα ποΰ ξεύρει μόνον άπο
άναγνώσεις ή άςπιγήσεις. "Εχω δέ
την πεποίθησι, δτι ημπορεί κάλλι-
στα νά λέγη κανείς βλακείες, χωρί;
νά ιίναι 6λάκας. Εύτυχώ;!
«Ό μπαμποϋ μου προεΐπε τό τέ¬
λος τής Αγγλικη; κυριαρχίας στάς
Ίνδίας. Μεταξύ δλοαν των λόγων
ποϋ μοϋ παρέθεσε καί 3τού μπορεϊ;
νά φαντασθ^; πολΰ εΰκολα, προ¬
σέθεσε κ' ενα άλλον, πού μοΰ έκα¬
μεν Εξαιρετικήν εντύπωσιν. Μοϋ
είπε:
— Είμεθα τριακόσια έκατομιμύ-
ρια καί οί "Αγγλοι είναι διακόσιε;
χχλιάιδες. Δέν εχουμε κάν άνάγκη
νά έπαναστατήσωμεν, άρκίΐ νά
παΐ'οωμεν να τοΰς υπακουωμεν
Τί
θοίκαναν, σόνς π«ρακαλώ, σέ μ«ά
τέτο;α περίπτωσι;
Αύτό μοί5 φάνηκε άκαταμάχητο,
?.ογικό. Καί τοϋ τό |1πα. Αύτη ή ό-
μολογία μου 'τόν έκολάκευσε. Και
τή; Άσίας καί της Άφρικής. "Ε- επειτα, ήμεϊς οί Γάλλοι δέν
την χρόληψι τοΰ χρώματος. Τοϋ
μιλοϋσα άπροσποίητα καί μέ εΐλι-
κρίνΐΐα, σάν νά ήταν λευκός. Καί
δέν εΰρισκα, πράγματι, καμμιά δι-
αφορά. Κι' αύτός ήταν 6 λόγο; ποϋ
κέρδισα τ'ήν φιλία καί την έμπι-
στοσύνη τον.
— "Εάν ή έντιμότης σας θέ¬
λη νά μέ συνοδεύση αυο· όν, μοϋ εΐ-
πε, στήν ταράτσα τοϋ διοικητικοϋ
μεγάρου, θά μπορέσετε νά παρα-
κολουιτήσίτε μιά μυστική τελετή,
ποϋ θά κάμω-ιε γιά πρώτη φορά
όλοι
οί μπαμπον της οικονομικής ε-
φοοείας τοϋ Μαδράς.
Φαντάζεσαι, 6έ-δαια, ότι αύτό μ'
ΐνδιέφερε. Ηχα την ίδέα ότι θά πά
ρηκολούθονν λειτονργικάς μυστα-
γωγία;, ίεροϋς χορούς ή επί τέ-
λους, καμμιά σιτνωμοσία. Έπηγα
στήν ώρα μου. Εύρήκα συγκεντο>
μένους στήν ταράτσα, κάτω άπό
Ινα ήλ·ο ποϋ εκαιε, καμμιά έξην-
ταριά άπ' αϋτονς τοΰ; μπαμπού,
δλους ίφορειακούς ΰπαλλήλονς, ντυ
μένους έύρωπαϊκά μέ μιά χαρ ι, φί¬
λε μόν!.. . Εάν δέν ήταν τό χοώ-
μα τή; έ.ιιδερμίδος, θά τού; έξε-
λάμβανΕ; δι' ύπαλλήλους διοιν.ητι-
κοΐ>; τοϋ Παρισιοϋ ί) τοΰ Λονδί¬
νον άπό τού; πειό σίκ/ Ό^ιπαμποΰ
μόν, κθώς μοϋ ςράνηκε, επαιζε τόν
σ,τονδαιότερο ρόλο στήν τελετή.
Σάν νόταν ποντίφηξ ή κάτι τέτοιο
περίπου "Ενα; ίχ των σΐΎαδελ
των
περίπου. ____
φων τού, ό οποίος εΐχε μεταβληθή
χάρΛ' της τελετής, είς ακόλουθον
τού, εφεοε μέ εύλάοεια στήν τα¬
ράτσα καί μέ πολλές προφνλάξεις
κάτι μυστηριώδη άντικείμενα, μυ-
στηριωδω; κρυμαενα μέσα σ' ίνα
κατάλευκο πέπλο. Μοΰ εφάνηκαν
πολύ έλαφρά. "Ενας αλλσ; τόν ά-
κολοιτθοΰσε, κρατώντα; στά χέρια
τού μέ μεγάλο σεβασμό, κάτι παλϋ
ι'τρπλ νπ.ν,>- ^ι^υ —-------
ρο άντικείμενο κ' νστερα έκεΐνο
πού εσκέπαζε τα αλλα. ΑΓ άγαπη-
τέ μου, δέν θά μέ πιστευστι;: ήταν
μιά γραφομηχανή!
Μιά γραφομηχανή, περιστοιχι-
σμένη άπό άλλου; θεούς, μικροτέ-
ρου;, οέθαια, άλλ' δχι λιγώτερο^σε-
βαστούς: μιά γραφιδοθήκη, Ινα
καλαμάρι, Ινα κομμάτι γομαλάστι-
χα. Καί πάλι «ροσκινησαν μπρο-
στά στά άταίριαστα αύτά εΐδα>-
λα, μέ μεγαλείτερη κατάνυ|ι άπό
πρίν. Καί πάλιν ήρχισαν οί προ-
σευχές καί οί ψαλμοί. Ό φίλος μου
έ μπαμποΰ ήρχισε τότε νά λέτ> κάτι,
σάν έπίκλησι, τ5υθισμένος σέ μιά
εκστααι. Μοΰ φάνηκε σάν νάοινε
καποιον δρκο τούς ασέμνους έκεί-
νους θεονς.
Δέν ήπατήθην καθόλου. Άλλ'
αύτό δέν μέ όοηθησε καθόλου νά
έννσήσω περί τινος πρόκειται. "Ο-
ταν ή τελετή έτελείωσε, κατεδηκα-
με, καί ό μπαμπού μοΰ εδωσε τής
παρακάτω έξηγήσεις:
— Είναι άπαραίτητο, μοΰ είπε,
σάν νά επρόκειτο γιά τό φυσικώτε-
ρο πράγμα τοΰ κόσμου, ημείς οί
μπαμποϋ της οίκονομικής υπηρε¬
σίας ναχωμε ίδιαιτέρου; θεοΰξ. Κι'
αύτοι δέν μπορεΐ νάναι αλλοι άπό
τα δργανα τοϋ έπανγέλματός μας.
Γνωρίζω πολύ καλά δτι δέν είναι,
γιά νά λέμε την άλήθεια, θεοί. Εϊ-
μαι ενας μορφωμένος άνίτρωπος κ'
εχω πεισθϊϊ πωζ δέν ύπάρχουν θε¬
οί, έκτός τής αΜονίας καί αγνώστου
ύσίας, γενετείρας των φαινομέ-
Λν. Έν πάστ) περ'πτώοτει, άφιε-
ρώνοντες είς την θυσίαν αύτά τό
δπλα μας, έβάλαμε μέσα σ' αύτά
ίνα κομμάτι της.
Έννοεϊται δτι δέν επείσθην.
— Άλλά γιά ποιό λόγο; τόν η¬
ρώτησα, Καί σέ τί θά έξυτηρετη-
Όλος ό κόσμος έγονάτισε καί έ-
σκύνησε Σκίφθ ά
προσκυνησε. Σκίφθηκα «ν Ιπρεπε
να κανω τό ίδιο ή κάτι παρόμοιο
ύπάρχει καμμιά απολύτω; ά¬
νάγκη!
— ΎΛρχει μιά πολύ μβγάλη,
μού απήντησε μέ μίαν άκλόνητη
μου εγνεψε νά μείννο δρθιος. "Η
μουν ενα άλΰ θ "
μας
■ι··—^--——————————■ ι—" ~^· ■"· ">νν"^«ΐ'ν σε καμμιά
Τ« ατμόπλοιον «Αύτοκράτειρα τού Καναδιϊ», τό οποίον έ|ο')κ.ειλεν εί: τα .τα-1 ΜαΥι^·ή σκηνή.^ Τέλος ανεσήκοχταν
οά?ια τής Βρετανικής Κολοιιβίας. Οί ε-πι6άται εσώθησαν. το πεπλο, πού εσκέπαζί τό βαούτε-
., Τ_ .. ,»..„ νν.ι«^. η-1 τη; οικονομικης ύπηοεσίας θά μπο-
μουν ενας άπλοϋς θεατής. "Ηρχι- ςιέσοι·με να δημιουργήσωμε μίαν
σαν προσειγ,ές, ψαλμούς ζαί ασμα- α ι ρ ε σ ι.
— Λ' ' —Αί, κ'υστερα;
- ■— Αϊ' τότε, δλοι ημείς οί μπα¬
μπού δέν θά παντρευώμεθα παρά
κορίτσια αλλων μπαμποΰ μόνον.
Θά τρώμε πειά μετοξύ μας. Μέ
κανενα άλλον. 'Η τροφή των αλ-
ρν,ς, ψαλμούς καί άσμα-
τα. Οί συμμετέχοντες στήν τελετή
εφαινοντο^ολύ ονγΛΐνημένοι, τό¬
σο ποϋ κ' εγώ παρεσύρ-ιτ'ην στό τέ-
/^ς, σάν νά βρισκόμουν σέ κααμιά
λον αίρέσεων, κι' αύτά ά/όμη τα
δοχεΐα, ποΰ ήταν μέσα, θά γίνουν
σέ μάς μισητά.
— Καί ποιό θά είναι τό κίοδος
σας.
— Π ρέπει, Ιπεμεινε υέ πεϊσμο;,
πρέπει νά σχηματίσωμε μίαν αΐ-
ρεσιν. "Αν δέν γίνη αύτό είμεθα
χαμένοι!
— Καί ετσι θά είσθε χωρισμε-
νοι για πάντα μέ τούς άλλον; Ίν-
δονς, χωρκτμένους πάλιν σέ χίλιε;
ςρατρίες τόσο χωρισμένες, ποϋ θοι
είναι άδννατη μιά έπαφή, δσο ά-
δΰνατη είναι ή συντροφιά τού μερ-
μηγκιοϋ μέ τόν έλέφαντα. Κι' άχό-
μη πειό πολύ, γιατί τό μερμήγκι
δέν θαΰρισκε καμμιά δυσκολία να
σκαρφαλώστι στόν έλέφαντα ή να
φάχι τα ψίχουλά τού. Καί τό 6ρι-
σκετε αύτό" ίπι·ίτυμηΓτό;
— Είναι άνάγκη νά γίνη! Ελο-
·έλα6ε.
— Άλλά πητέ μου λοιπόν, εάν
είσθε δλοι μιαροί ό Ινας γιά τόν αλ
>λ, τόσο ποϋ νά μή τρώτε μαζύ, νι
μην έγγίζεσθε, τί Ο' άπογ_ίνονν οί
ίστορίες σας γιά -την καθο/.ιν.ή ψη-
φοφορία, την δτκιοκρατία ναί το
Ίνδικό κοινοΰούλιο;
— Αύτά δέν εχουν καμμιά οχε-
σι! Είπε μέ πεϊσμα.
Έγώ δμως, συνεπέρανε ό Π αρ¬
τουνώ, έξηκολούθησα νά πιστενω
δτι δλα αύτά εΐχαν σχέσι καί μεγα-
λη μάλιστα. Κ' έκτοτε, δσε;
■Έπειτα «ταν ξαναχλείστΐ τα
τσα τού κάτω άπό τοΰς ώμονς _Ι* '
6λέπω Ινα δαρκάρη τοϋ λιμανιου^»
περνά σά μία θεία είκόνα, ,0-"10^
στόν έναστρο ούρανό των δια<τ«Λ' 6λεφάρων μο«.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».- ΚΥΚ.τΑΚΗ » ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
15
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ
.ου
Ιπι-
της γης "άν ενα πηχτο
6ράζει και κοχλάζει α-
μένη φωτία, να
ς μεγάλες καί
*ι° Γιιιά -/ρνμμένη φωτία, να
Χ-ίαΓ Φθ^ίς μεγάλες,και
' 2- διως βτή μουσταλευρια, ο-
["Ζ?;5η νά πήξη *αί κόπον
λ^ζεταμφ
ροχέττα, νά σχαζτ) και
άπό μέσα Ενα πυρινο
λάοας. Έπειτα, ξαφνιχα,
ς και
δλα μονομιά
;ααίρεο·τοιηθοϋν, όπως βρεθή-
αν έκείνη την οτιγμη, φουσκες,
Ιάτε:. σκασίματα, ποταμια λα-
Ζ- "Ετσι μονάχα μπορει κανείς
'Λ"ί-ηνήση την άφανταστη πα-
X
αΐτου τοϋ ήφαιστειογενους
£^υ; τή; κοιλάδος τού Πουι,
-,{ βοίσκεται στα νοτιανατολικα
τ,ν Κεντρικάς Γαλλιας και απο-
τΕλεί ενα άπό τα γοαφικώτερα το-
„;„ τοΓ' κόσμον.
Μέσα σ' αύτη την περίεργΓ) κοι·-
/άί»ι στούς πρόποδας των λοφων
π0; μΛ; θυμίζουν κάπως τα δικα
μα- Μίτέωοα καί πλαϊ ο ενα πα-
[ιο-ΐόταμο τού Λονάρ, βρίσκεται
τό Ποιμ. ή πρωτεΰονσα τής επαρ-
.,[-„ μέ πλττθυσμό 21.420 κάτοι¬
κον. "Αλλο μνστήριο. Βρισκομα-
.„ ?... ^-ο,Λ ητΛ 1090 ΛΙλΑ. νιίιι-
μήρ ρμ
ίτρδχι πειά στά 1929, άλλά. κάμ
πον; α'ιώνες πίσω. "Οπως άπο-
χριατα/λώίτη ή ήφαιστειώδης αν·
τϋ -ίοιοχή και σχηματίσθηκε τό
&.0/.0Τ0 αύτό σύμπλεγμα των λό-
ςων, έτσι άποκρυσταλλωθηκε μέ-
οα στά στενά δρομάκια τής πα-
Ίππασία Νεοϋορκέζων είς τό Σέντραλ Πάρκ τής πόλεως. Ήμπορεΐτε νά τοϋς ίδητε καθημερινώς, άρκεΐ νά κάμητε
περίπατον εως έκεϊ.
τια μέ τέσσαρα καί πέντε πατώμα-
τα δεξιά καί άριστερά, πού κλεί-
άό ί ό ή έ
νουν άπό νωρίς τό φως τής ημέρας
έ ή Π ί ί ΰ Έ
ληάς ΐϊόλης-τόσο στενά ποϋ τα
δρομάνια τή; Πλάκας είναι λ«ο- ■ σε
φόροι μπροστά τους—όλόκληοος δ
μεσαίαινας ό Καθυλικός άπό τόν
|ιον αϊώνα ν.αί ΰστερα.
Φΐ'σικά ί·πάρχει καί ή καινονρ
ρς φς ής ηρς
μέ τής Π αναγίες καί τοΰς, Έσταν-
για
πόλις, μέ τα μεγάλα ξενοδο-
χ ι,ιά ΐούς Άμερικανούς περι-
ηγητάς. ΰπάρχουν τα μεγάλα έρ
ς στής γωνιες των τοιχων
σταυροδρόμι.
' 5 5χ &
νι'
άκαθαρσίες
των σκοτεινών αυτών σπιτιών χύ-
νωνται στό δρόμο^—πού άλλον νά
λ Ι
γοστάσια στής δχθε; τού ποταμον,
νπάρχονν δ'ύΐξς στήν καινούργια
λεοχρόρο κτισμένε; ύ
ρμ
χνθοΰν;— τί κι' αν παίζουν τα
παιδία μέσα στά σκουπίδια των
ρεί-θρων, στά δήθεν πεζοδοόιαα,
τί κι' αν ζοΰν κι' έογάζωνται αν¬
θ ρώπινα πλάσιιατα μέσα στή; ά-
νήλιες αύτές τρώγλες κι' άναπνέ-
α άό ό λ
τόσο
Μ,ωγυ^υ Γ...υ{Αοιο? υν^ν^Α,ν^χ (α<- υυν ιλιιλυ ιχι^Λ/υΛΐΊΛΐι^ίΑ ινΛ^ν ι«Λν»· την τρ/ειταία λέξη τής άρχιτεκτο- εμένη, τόσο βρωμερή, ποΰ μά; Μ/.η; καί μέ δ7.ες τή; σύγχρονες | άναγκάζει νά κρατοΰμε την μύτη άπαιτι'ισει; τής ύγιεινης καί τοϋ | μας ως ποϋ νά φτάσωιιε κανένα νΛμφόρ. Ή ζωή δέ ν μπορεϊ νά οταματήσΓ). 'Αλλά δλη αύτη ή νε- ωτεριστιν.ή όρμή απλώνεται πρός τα ε£μ άφίνοντας άνέπαψη κα'ι ε£μ άφίνοντας και μέρο; άνοικτότερο καί νά μπορέ- σωμε ν' άναπνεύσωμε ελευθέρα; "Αν οί δνθρωποι αύτοι είνε εΰ- - ...,ν ^Τ..«.ινΛΐ, «νο.ιΐΑψ'ί /«*■ ι χαριστημένοι, όπως φαίνονται, άοΐ'γκίνητη η'ιν καρδιά τοΰ ΙΙονί,! μέσα στό σΛοτάδι καί τα σκουπίδια ήν παληά Καθολϊκή πόλη, πον τους, γιατί νά οτερττδΗηνμ^ τή*1 οέοεται σάν γονατιστή μπροστά αΐσϊτΐ]τική άπόλαυση πού μάς πα- οτίμ· παλ»« Ρωμανοδνζαντφνή έκ- ρέχουν αύτοι οί στρογγυλοί πύρ- κλησία τή; Παναγίας. Κι' Ιτσΐ γοι των παληών σπιτιών, μέ τα μποροΰλ' νά περ<φέοονν οί περιη- Βν^ζαντινά δίλοβα καί τρίλοβα πα- γιταί την περιέργειά το.»ς, στ' ά-! ράθνρα μέ τής χαριτωμένες κολιο- «ΗΡθοικά στενοσόκοτκα μέ τα πά-1 νίτσες τοις; Γιατί νά μή ζησωμε ληά κολντερίμια καί τα ψηλά σπί- γιά λίγη ιυρα στήν έπσχή τής ί!(ϊ"-σί^ς Γοι7ταυ°5. τΓις Σουηδίας, όστις είς ηλικίαν 71 ^ ια^. χάρις είς την προσεκτικήν δίαιταν καί την εν υ τού. Είναι μανιώδης παίκτης τοΰ τέννις. Άναγεννήσεως, διαβάζοντας τής χροΌλογίες τής ο'ι-κοδομής των σπιτιών άότψνω άπό τό ΰπέρθυρο οακολουθοΰν άνηφορικά στό άνέ- ΐασμα τής πλατειάς σκάλας. "Ε- τσι, άφοΰ άνέβουμε δέκα μέτρα ποΰ τό τολίζει μιά μάκα σειληνον | απάνω άπό την έπιφάνεια τοΐ ή σατύρου ή πολεμιστοϋ; Γιατί νά | δρόμον, φτάνουμε μπροστά στή μή αίσθανθσδμε. έλέποντας πλάϊ! μεγα/.όΐτρεπη πρόσοψη τής έκκλη —πλάϊ μιά πόλη τοϋ δεκάτου έ¬ κτον καί μια τού είκοστοϋ αίώνα, την ίκανοποΐΓιση ότι, αν δέν έγί- ναμε πολν τ>θικώτεροι, γίναμε τού-
λάχιστο πολύ πειό παστρικοί άπό
τσύς ί.τπότες τοϋ Μεσαίωνα;
νΑν έπιμένονν οί κάτοΐκοι τοΰ
παληοΰ' Πουί νά προτιμοΰν τόν
μεσαίωνα κανείς δέν τούς φταίει.
Επί τέλον»ς δέν πεθαίνοιτν κι' δ-
?λι, τα παιδώ μάλιστα είναι
οοκόκκινα χάρις στήν ϋγιεινή
(7γ> τοϋ Πουΐ οέ ΰψος 670 μέτρων
άπό την έπιφάνεια τής θαλάσσης
καί στό άπολνμαντικό μεσημβρινό·
Γ)λιο πού στεγνώνει ν.άπου —κά-
που μερικά άπό τα δυσώνυμα ΰ-
γρά ποήύ κιλοϋν ελευθέρα στά στε-
νορρνμ_ια σχΓματίζοντας ποταμά-
αι ρο-
ινή θε'-
κια
καί
παραπόταμα.
Δέν μπορεϊ νά γλυτώση κανείς
ποτέ κανένα μέ την 6ία άπό την
σωματική, οΐτε άπό την πνενμσ-
τική άποτελμάτωση.
"Ας δυθιστοΰμε λοιπόν τώρα
στό ρωμαντισμό των παληών δρό-
μων καί άς προ/ωρήσουυε πρός
την παληά Μητροπολη, τί|ν Έκ-
κλησία τής Παναγίας άκολουθόον-
τας αΐ>τή την νέα καλόγρηα μέ
τό παράξενο σ/ούφωμα πού άπλώ-
νει απάνω άπο"τό κεφάλι της. οάν
δυό μεγάλε; λενκές φτεροϋγες-
Φαίνεται βυθισμένη σέ μιά θρη-
σκεΛ,ηική κατάνυξη, καθώς άνηφο-
ρίζει τό σκοτεινί» δρομάκι πρός
την 'Εκκλτ>σιά. Δέν στρέφει τα
μάτΐα της όντε δεξια όντε άριστε¬
ρά, οΰτε βταν μιά όμάδα άπό νεα-
ρούς δοκίμονς ίερωμένους βγαίντΐ
άπό τό σεμινάριο καί περνά μπρο¬
στά ττνς. Ή λυγερή κορμοστα,σιά
τους καθώς διαγράφεΐαι μέσα στά
μακρνά στενά τού; μαΰρα ράσα
δέν της Ευπνα άρά γε την νοσταλ-
γία της ζωής, άπό την όποι'α την
ε'χει άποκλείσΐ) τό 6αρύ χέρι τής
έκκλησίας; Τίποτε δέν τό δεϊχνει.
Καμμιά έξωτερική έκδήλίοση. Τα
ρασοφορεμένα νειάτα προσπερά-
σθηκαν χωρίς νά κυτταχθοϋν! Μο-
νο άμα ξεμάκρυναν, αι-θόρμητα
διαστανράτ&τρΜΐν "κρυφά δτ,κ) ματι-
ές. Γιά μιά στιγμη μονάχα. Β
σταυροκόπΓ μα (γιά νά άπομακρνν-
θη ό πειρασμός καί τίποτε άϊλο.
ΤΊ νά ύποσχέθηκε δμως αντή ή
διασταυρωμεντ) ματιά στής δνό
καταδικασμένες νεαρές {»πάρξεις;
Λέν θά τό μάΕτη ποτέ κανείς.
Ώστόσο άκολουθώντα; τής λευ-
κές φτεροϋγες τής νέας καλόγρη-
ας, φτάνουμε στή 6άση τοϋ ναοΰ
τή; Παναγίας. "Εχομε καιρό ά-
κόμη ως πού νά φθασωμε στό καθ-
αντό έπίπεδο τοϋ δάπεδον της.
Προχωρονμε, άνεβαίνοντα; πάν-
τα, κάτω άπό ΰολωτές στοέ;, θαϋ
οίας, ίήΐ'ους 35 μέτρων, πού στη-
ρίζεται μέ τρία τόξα απάνω σέ
Βνζαντινές κολωνες με*περίτεχνα
σκαλισμένα κεφαλοκιίλωνα. Ή έκ-
κλη^ία είναι ρυθμού Βυζαντινο—
Γωμαϊκού τοϋ Ιΐον αιώνος 'μέ
μερικά κομμάτΐα πολύ παλαιότερα.
Μέσα στήν Ι-/ίκλτ>σία δνά<ρορα πε- ρεκκλήσια ή βωμοί άφιερωμένοι σέ διαφόρους άγίους, μέ πλάκες άναθηματικές κολλτ·<μέ-νες στόν τοΐχο, δπον είναι χαραγμένα λό- για εύγνίΰμοσύνης πρός τόν καλό αγιο πό ύείσήκουσε κάποια παρά- κληση. Παραπέρα, μιά μικρή-πορτοΰ- λα κρύβει τό θησαυροφνλάκιο, δ¬ που γιά ενα φραγκάκι ενας χλω- μος γεροντάκος «κκλησιάρΓς σάς δείχνει ενα κομμάτι άπό τό κρανίο τού Ιωάννου τού Βαπτιστοϋ, την παντούφλα κάποιου αγιον, φιλν- τισένιους στανρούς καί πλήθο; χρνΗΐοκέντητα άμφια, θανμα τέ- χνης. Ή έκκλησία είνε τό κένΊρο μιά; όλόκληρης έκκλησιαστικής σι*νοικίας. Μιά σκάλα έσωτερική την σννδέει μέ τό μοναστήρι των Μετανοούντων, άληθινό άριστούρ- γημα Ρωμ*ανοβνζαντινοϋ ρνθμοΰ, μ' ενα γοητευτικοΰ περιστύλιο γν- ρω άπό μιά αύλή, μ' ενα πηγάδι στή μέση. Μάς Ουμίζει Φλωρεν¬ τία τοΰ κουάτρο—τσέντβ, μέ τόν Μπεάτο Άγγέλικο κι' δλες τής ψυχέ; πού εζησαν μέ την ένατέ- νιση τοϋ θείου καί την νοσταλγία τού νπερπέραν μέσα στή γαί.ήναα ποίηση των μοναστηριών. Παρακάτω, ή κατοικία των έ- πισκόπων τοϋ Πουΐ, τό σεμινάριο κλπ. ^ Άφοϋ θαυμάσω^ιε τής ώραϊες οκαλιστές πόρτες, τή θαυμασία ν.αγκελλωτή θυρα άπό σφνρΓΑατη- μένο σίδηρο τοΰ δωδεκάτου αίώ- νβς, τής Βυζαντινές κολωνες μέ τα πλέγματα καί τα άπσκαλυπτι- κά ζώα, άνεθαίνουμε τό 6'ράχο πού δδηγεΐ στήν κορυφή τοΰ λόφον, δπον είναι στημένο τό κολοσσιαΐο αγαλμα της Παναγίας μέ τό ΘεΤο Βρέφος. Τό πελώριο αύτό αγαλ¬ μα ί'χει νψος 16 μέτρα καί στη- ρίζεται απάνω σ' Ινα δάθρο έπτά μέτρων υψους. Έχει βάρος 110 χιλιάδων κιλων, γιατί είναι κάμω¬ με νο άπό τό μέταλλο των κανονι- ών πον εφερε ό Ναπολέων λάφυρα άπό την Σεβαστούπολη, τό> 1869.
Τό αγαλμα είναι βαμμένο κεραμι-
δί κι' άπό μακρνά φαίνεται πώς
ίΤναι πήλινο. Ύπάρχει μιά σκάλα
έσωτερική μέ 96 σκαλοπάτια άπό
την βάση εως την κορυφή τής κε¬
φαλής.
Σ' έναν αλλο λόφο παραπέρα
ύψώνεται Ινα αλλο έπίσης κολοσ-
μα καί χάρμα άρχιτεκτονικής. μέ '| σιαϊο αγαλμα άπό τσιμέντο, ν
σειοέ; άπό"τόξα έλαφρά πον πά-1 '1<·>σήφ μέ τό Χριστό στα χρρ
τσυ
χρρια
τού. Παρακάτω ό λόγος τοΰ Αγ.
Μιχαήλ. "Εχει κανείς ενα πσλύ
παράξενο καί κάπως δνσάρεστο
αίσθημα γιά δλους αύτούς τονς
πε>.ώριοι*ς άγίους πού τοΰς 6ρί-
οκεις διαρκώς μποροστά σον, ό¬
πον κι' αν γνρίσης. Είναι σάν νά
σέ παρακολουυοϋν δλη την ωρα,
δπου κι' άν εΐσαι κι' 6, τι κι' άν
κάνης. Επί τέλους καταντςί άδια-
/.ρισία. Θέλει ν^ανείς νά μείντ) κά-'
ποτε μόνος, μακρυά άπό την άπό-
κοσμη αύτην συντροφιά!
Όλόκληρος σχεδόν ό γνναικεΐος
πληθυσμός τού Πουΐ πλέκει νταν- ·
τέλλες κοπανέλια. Πρό πάντων οί
γρηές. "Ολες τής ώρες τής ημέ¬
ρας, δπου ύπάρχει καμμιά μικρή
πλατεϊα, <ΐτής ανλές, στά πεζοδρό- μια, 6λέπει κανείς όμάδες άπό γρηοϋλες, καθαρές, νοικοκυρειιέ- ·ες μέ τής ασπρες*Κτκονφέτες τον; ή τούς χρωματιστονς φιόγκους των νά πλέκονν την νταντέλλα τού τό¬ πον. 'Καθκτμένες σέ χαμηλά σκαμνιά π/.έκουν άδιάκοπα. Τί κερδίζουν: Τιποτένΐα πράγματα. Τής που- λούν στους έμπόρους γιά ενα κομ- μάτι τ^«ωμί, άφοϋ καί οί εμποροι τής μεταπονλοϋν πάμφθηνα. Ποι- ύς φορεϊ τώρα πειά νταντέλλε; στά ασπρόρρουχα; Ποϋ ό καιρός πού δέν μποροΰσε νά φαντασθ^| κανείς προΐκα κοριτσιού μέ κάποιες αξι¬ ώσεις άρχοντιάς ή ίΐπλώς νοικοκυ- (Λχτννης χωρίς γΰρονς'κρεοατιοϋ, πονκάμισα, νυχτικά, μπατάκια (!) γαρνιρισμένα μέ α€ρθονες νταντέλ- λες άπό κοπανέλλια. Τώρα σά; τής δίνονν χάρισμα σχεδόν καί δέν τής παίρνετε. Κι' δμως οί γρτές τού Πσνΐ π?^κουν, πλ/κουν άπό τό πρωΐ ως τό βράδυ. Τί αλλο εχονν νά κά¬ νουν, άφού κονβαλτ|σουν τό πρωΐ- στήν άγορά τί> καλαθάκι τους ιιέ
τα 4—5 τυράκια τους πού τα ε-
τοίμασαν μόνες τους, τα 10—15
ανγουλάκια άπό τής κόττες τουζ
καί τα λίγα φροϋτα τοΰ περι6ο).ι-
οϋ τους καί τα πουλήσουν;
Καθόμαστε σ' ενα άπό τα καφί-
νεΐα τής κεντρικής πλατείας. Περ
νά μπροστά μας ό κόσμος πηγαί-
νοντας <ττή-ς οουλειές τού ή στόν περίπατό τού. Άπό τής δέκα γν- ναϊκες ποθ περνοϋν οί όχτώ τοΐ·- λάχιστον φορούν βαρύ πένθος μέ μακρυές π)^ρέζες. Τό πράγμα κα τα ντά συγκινητικό. Μήπως συνέ- βηκε "καμμιά ίπιδημία τώρα τ?- Λευταϊα; Άλλά πάλι δλες αύτέ; οί πενθηφορούσες είναι τόσο φαι· δρές. τόσο φλύαρες, τόσο δαμμέ νες, πού βεβαία δέν φαίνονται ά- παρηγόρ-ητες. Μαθαίνω τέ7.ος πάν των ότι καί τό βαρΰ αύτό πένθο; Ι είναι μιά άπό τής συνήθειες τοΐ ^τόπου καί πώς οί καθώς πρέπει κνρίες πρέπει νά κρατοΰν τό πεν- θβς αύτό γιά πολλά χρόνια. ΚαΊ αν προσθέση κανείς καί δλα τό διάφορα τάγματα των ΊΤαπάδίον καί καλογραίων, καταντα όλόκλη,- (Σϊνεχεα είς την 28ην <τελί?α
15
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ
.ου
Ιπι-
της γης "άν ενα πηχτο
6ράζει και κοχλάζει α-
μένη φωτία, να
ς μεγάλες καί
*ι° Γιιιά -/ρνμμένη φωτία, να
Χ-ίαΓ Φθ^ίς μεγάλες,και
' 2- διως βτή μουσταλευρια, ο-
["Ζ?;5η νά πήξη *αί κόπον
λ^ζεταμφ
ροχέττα, νά σχαζτ) και
άπό μέσα Ενα πυρινο
λάοας. Έπειτα, ξαφνιχα,
ς και
δλα μονομιά
;ααίρεο·τοιηθοϋν, όπως βρεθή-
αν έκείνη την οτιγμη, φουσκες,
Ιάτε:. σκασίματα, ποταμια λα-
Ζ- "Ετσι μονάχα μπορει κανείς
'Λ"ί-ηνήση την άφανταστη πα-
X
αΐτου τοϋ ήφαιστειογενους
£^υ; τή; κοιλάδος τού Πουι,
-,{ βοίσκεται στα νοτιανατολικα
τ,ν Κεντρικάς Γαλλιας και απο-
τΕλεί ενα άπό τα γοαφικώτερα το-
„;„ τοΓ' κόσμον.
Μέσα σ' αύτη την περίεργΓ) κοι·-
/άί»ι στούς πρόποδας των λοφων
π0; μΛ; θυμίζουν κάπως τα δικα
μα- Μίτέωοα καί πλαϊ ο ενα πα-
[ιο-ΐόταμο τού Λονάρ, βρίσκεται
τό Ποιμ. ή πρωτεΰονσα τής επαρ-
.,[-„ μέ πλττθυσμό 21.420 κάτοι¬
κον. "Αλλο μνστήριο. Βρισκομα-
.„ ?... ^-ο,Λ ητΛ 1090 ΛΙλΑ. νιίιι-
μήρ ρμ
ίτρδχι πειά στά 1929, άλλά. κάμ
πον; α'ιώνες πίσω. "Οπως άπο-
χριατα/λώίτη ή ήφαιστειώδης αν·
τϋ -ίοιοχή και σχηματίσθηκε τό
&.0/.0Τ0 αύτό σύμπλεγμα των λό-
ςων, έτσι άποκρυσταλλωθηκε μέ-
οα στά στενά δρομάκια τής πα-
Ίππασία Νεοϋορκέζων είς τό Σέντραλ Πάρκ τής πόλεως. Ήμπορεΐτε νά τοϋς ίδητε καθημερινώς, άρκεΐ νά κάμητε
περίπατον εως έκεϊ.
τια μέ τέσσαρα καί πέντε πατώμα-
τα δεξιά καί άριστερά, πού κλεί-
άό ί ό ή έ
νουν άπό νωρίς τό φως τής ημέρας
έ ή Π ί ί ΰ Έ
ληάς ΐϊόλης-τόσο στενά ποϋ τα
δρομάνια τή; Πλάκας είναι λ«ο- ■ σε
φόροι μπροστά τους—όλόκληοος δ
μεσαίαινας ό Καθυλικός άπό τόν
|ιον αϊώνα ν.αί ΰστερα.
Φΐ'σικά ί·πάρχει καί ή καινονρ
ρς φς ής ηρς
μέ τής Π αναγίες καί τοΰς, Έσταν-
για
πόλις, μέ τα μεγάλα ξενοδο-
χ ι,ιά ΐούς Άμερικανούς περι-
ηγητάς. ΰπάρχουν τα μεγάλα έρ
ς στής γωνιες των τοιχων
σταυροδρόμι.
' 5 5χ &
νι'
άκαθαρσίες
των σκοτεινών αυτών σπιτιών χύ-
νωνται στό δρόμο^—πού άλλον νά
λ Ι
γοστάσια στής δχθε; τού ποταμον,
νπάρχονν δ'ύΐξς στήν καινούργια
λεοχρόρο κτισμένε; ύ
ρμ
χνθοΰν;— τί κι' αν παίζουν τα
παιδία μέσα στά σκουπίδια των
ρεί-θρων, στά δήθεν πεζοδοόιαα,
τί κι' αν ζοΰν κι' έογάζωνται αν¬
θ ρώπινα πλάσιιατα μέσα στή; ά-
νήλιες αύτές τρώγλες κι' άναπνέ-
α άό ό λ
τόσο
Μ,ωγυ^υ Γ...υ{Αοιο? υν^ν^Α,ν^χ (α<- υυν ιλιιλυ ιχι^Λ/υΛΐΊΛΐι^ίΑ ινΛ^ν ι«Λν»· την τρ/ειταία λέξη τής άρχιτεκτο- εμένη, τόσο βρωμερή, ποΰ μά; Μ/.η; καί μέ δ7.ες τή; σύγχρονες | άναγκάζει νά κρατοΰμε την μύτη άπαιτι'ισει; τής ύγιεινης καί τοϋ | μας ως ποϋ νά φτάσωιιε κανένα νΛμφόρ. Ή ζωή δέ ν μπορεϊ νά οταματήσΓ). 'Αλλά δλη αύτη ή νε- ωτεριστιν.ή όρμή απλώνεται πρός τα ε£μ άφίνοντας άνέπαψη κα'ι ε£μ άφίνοντας και μέρο; άνοικτότερο καί νά μπορέ- σωμε ν' άναπνεύσωμε ελευθέρα; "Αν οί δνθρωποι αύτοι είνε εΰ- - ...,ν ^Τ..«.ινΛΐ, «νο.ιΐΑψ'ί /«*■ ι χαριστημένοι, όπως φαίνονται, άοΐ'γκίνητη η'ιν καρδιά τοΰ ΙΙονί,! μέσα στό σΛοτάδι καί τα σκουπίδια ήν παληά Καθολϊκή πόλη, πον τους, γιατί νά οτερττδΗηνμ^ τή*1 οέοεται σάν γονατιστή μπροστά αΐσϊτΐ]τική άπόλαυση πού μάς πα- οτίμ· παλ»« Ρωμανοδνζαντφνή έκ- ρέχουν αύτοι οί στρογγυλοί πύρ- κλησία τή; Παναγίας. Κι' Ιτσΐ γοι των παληών σπιτιών, μέ τα μποροΰλ' νά περ<φέοονν οί περιη- Βν^ζαντινά δίλοβα καί τρίλοβα πα- γιταί την περιέργειά το.»ς, στ' ά-! ράθνρα μέ τής χαριτωμένες κολιο- «ΗΡθοικά στενοσόκοτκα μέ τα πά-1 νίτσες τοις; Γιατί νά μή ζησωμε ληά κολντερίμια καί τα ψηλά σπί- γιά λίγη ιυρα στήν έπσχή τής ί!(ϊ"-σί^ς Γοι7ταυ°5. τΓις Σουηδίας, όστις είς ηλικίαν 71 ^ ια^. χάρις είς την προσεκτικήν δίαιταν καί την εν υ τού. Είναι μανιώδης παίκτης τοΰ τέννις. Άναγεννήσεως, διαβάζοντας τής χροΌλογίες τής ο'ι-κοδομής των σπιτιών άότψνω άπό τό ΰπέρθυρο οακολουθοΰν άνηφορικά στό άνέ- ΐασμα τής πλατειάς σκάλας. "Ε- τσι, άφοΰ άνέβουμε δέκα μέτρα ποΰ τό τολίζει μιά μάκα σειληνον | απάνω άπό την έπιφάνεια τοΐ ή σατύρου ή πολεμιστοϋ; Γιατί νά | δρόμον, φτάνουμε μπροστά στή μή αίσθανθσδμε. έλέποντας πλάϊ! μεγα/.όΐτρεπη πρόσοψη τής έκκλη —πλάϊ μιά πόλη τοϋ δεκάτου έ¬ κτον καί μια τού είκοστοϋ αίώνα, την ίκανοποΐΓιση ότι, αν δέν έγί- ναμε πολν τ>θικώτεροι, γίναμε τού-
λάχιστο πολύ πειό παστρικοί άπό
τσύς ί.τπότες τοϋ Μεσαίωνα;
νΑν έπιμένονν οί κάτοΐκοι τοΰ
παληοΰ' Πουί νά προτιμοΰν τόν
μεσαίωνα κανείς δέν τούς φταίει.
Επί τέλον»ς δέν πεθαίνοιτν κι' δ-
?λι, τα παιδώ μάλιστα είναι
οοκόκκινα χάρις στήν ϋγιεινή
(7γ> τοϋ Πουΐ οέ ΰψος 670 μέτρων
άπό την έπιφάνεια τής θαλάσσης
καί στό άπολνμαντικό μεσημβρινό·
Γ)λιο πού στεγνώνει ν.άπου —κά-
που μερικά άπό τα δυσώνυμα ΰ-
γρά ποήύ κιλοϋν ελευθέρα στά στε-
νορρνμ_ια σχΓματίζοντας ποταμά-
αι ρο-
ινή θε'-
κια
καί
παραπόταμα.
Δέν μπορεϊ νά γλυτώση κανείς
ποτέ κανένα μέ την 6ία άπό την
σωματική, οΐτε άπό την πνενμσ-
τική άποτελμάτωση.
"Ας δυθιστοΰμε λοιπόν τώρα
στό ρωμαντισμό των παληών δρό-
μων καί άς προ/ωρήσουυε πρός
την παληά Μητροπολη, τί|ν Έκ-
κλησία τής Παναγίας άκολουθόον-
τας αΐ>τή την νέα καλόγρηα μέ
τό παράξενο σ/ούφωμα πού άπλώ-
νει απάνω άπο"τό κεφάλι της. οάν
δυό μεγάλε; λενκές φτεροϋγες-
Φαίνεται βυθισμένη σέ μιά θρη-
σκεΛ,ηική κατάνυξη, καθώς άνηφο-
ρίζει τό σκοτεινί» δρομάκι πρός
την 'Εκκλτ>σιά. Δέν στρέφει τα
μάτΐα της όντε δεξια όντε άριστε¬
ρά, οΰτε βταν μιά όμάδα άπό νεα-
ρούς δοκίμονς ίερωμένους βγαίντΐ
άπό τό σεμινάριο καί περνά μπρο¬
στά ττνς. Ή λυγερή κορμοστα,σιά
τους καθώς διαγράφεΐαι μέσα στά
μακρνά στενά τού; μαΰρα ράσα
δέν της Ευπνα άρά γε την νοσταλ-
γία της ζωής, άπό την όποι'α την
ε'χει άποκλείσΐ) τό 6αρύ χέρι τής
έκκλησίας; Τίποτε δέν τό δεϊχνει.
Καμμιά έξωτερική έκδήλίοση. Τα
ρασοφορεμένα νειάτα προσπερά-
σθηκαν χωρίς νά κυτταχθοϋν! Μο-
νο άμα ξεμάκρυναν, αι-θόρμητα
διαστανράτ&τρΜΐν "κρυφά δτ,κ) ματι-
ές. Γιά μιά στιγμη μονάχα. Β
σταυροκόπΓ μα (γιά νά άπομακρνν-
θη ό πειρασμός καί τίποτε άϊλο.
ΤΊ νά ύποσχέθηκε δμως αντή ή
διασταυρωμεντ) ματιά στής δνό
καταδικασμένες νεαρές {»πάρξεις;
Λέν θά τό μάΕτη ποτέ κανείς.
Ώστόσο άκολουθώντα; τής λευ-
κές φτεροϋγες τής νέας καλόγρη-
ας, φτάνουμε στή 6άση τοϋ ναοΰ
τή; Παναγίας. "Εχομε καιρό ά-
κόμη ως πού νά φθασωμε στό καθ-
αντό έπίπεδο τοϋ δάπεδον της.
Προχωρονμε, άνεβαίνοντα; πάν-
τα, κάτω άπό ΰολωτές στοέ;, θαϋ
οίας, ίήΐ'ους 35 μέτρων, πού στη-
ρίζεται μέ τρία τόξα απάνω σέ
Βνζαντινές κολωνες με*περίτεχνα
σκαλισμένα κεφαλοκιίλωνα. Ή έκ-
κλη^ία είναι ρυθμού Βυζαντινο—
Γωμαϊκού τοϋ Ιΐον αιώνος 'μέ
μερικά κομμάτΐα πολύ παλαιότερα.
Μέσα στήν Ι-/ίκλτ>σία δνά<ρορα πε- ρεκκλήσια ή βωμοί άφιερωμένοι σέ διαφόρους άγίους, μέ πλάκες άναθηματικές κολλτ·<μέ-νες στόν τοΐχο, δπον είναι χαραγμένα λό- για εύγνίΰμοσύνης πρός τόν καλό αγιο πό ύείσήκουσε κάποια παρά- κληση. Παραπέρα, μιά μικρή-πορτοΰ- λα κρύβει τό θησαυροφνλάκιο, δ¬ που γιά ενα φραγκάκι ενας χλω- μος γεροντάκος «κκλησιάρΓς σάς δείχνει ενα κομμάτι άπό τό κρανίο τού Ιωάννου τού Βαπτιστοϋ, την παντούφλα κάποιου αγιον, φιλν- τισένιους στανρούς καί πλήθο; χρνΗΐοκέντητα άμφια, θανμα τέ- χνης. Ή έκκλησία είνε τό κένΊρο μιά; όλόκληρης έκκλησιαστικής σι*νοικίας. Μιά σκάλα έσωτερική την σννδέει μέ τό μοναστήρι των Μετανοούντων, άληθινό άριστούρ- γημα Ρωμ*ανοβνζαντινοϋ ρνθμοΰ, μ' ενα γοητευτικοΰ περιστύλιο γν- ρω άπό μιά αύλή, μ' ενα πηγάδι στή μέση. Μάς Ουμίζει Φλωρεν¬ τία τοΰ κουάτρο—τσέντβ, μέ τόν Μπεάτο Άγγέλικο κι' δλες τής ψυχέ; πού εζησαν μέ την ένατέ- νιση τοϋ θείου καί την νοσταλγία τού νπερπέραν μέσα στή γαί.ήναα ποίηση των μοναστηριών. Παρακάτω, ή κατοικία των έ- πισκόπων τοϋ Πουΐ, τό σεμινάριο κλπ. ^ Άφοϋ θαυμάσω^ιε τής ώραϊες οκαλιστές πόρτες, τή θαυμασία ν.αγκελλωτή θυρα άπό σφνρΓΑατη- μένο σίδηρο τοΰ δωδεκάτου αίώ- νβς, τής Βυζαντινές κολωνες μέ τα πλέγματα καί τα άπσκαλυπτι- κά ζώα, άνεθαίνουμε τό 6'ράχο πού δδηγεΐ στήν κορυφή τοΰ λόφον, δπον είναι στημένο τό κολοσσιαΐο αγαλμα της Παναγίας μέ τό ΘεΤο Βρέφος. Τό πελώριο αύτό αγαλ¬ μα ί'χει νψος 16 μέτρα καί στη- ρίζεται απάνω σ' Ινα δάθρο έπτά μέτρων υψους. Έχει βάρος 110 χιλιάδων κιλων, γιατί είναι κάμω¬ με νο άπό τό μέταλλο των κανονι- ών πον εφερε ό Ναπολέων λάφυρα άπό την Σεβαστούπολη, τό> 1869.
Τό αγαλμα είναι βαμμένο κεραμι-
δί κι' άπό μακρνά φαίνεται πώς
ίΤναι πήλινο. Ύπάρχει μιά σκάλα
έσωτερική μέ 96 σκαλοπάτια άπό
την βάση εως την κορυφή τής κε¬
φαλής.
Σ' έναν αλλο λόφο παραπέρα
ύψώνεται Ινα αλλο έπίσης κολοσ-
μα καί χάρμα άρχιτεκτονικής. μέ '| σιαϊο αγαλμα άπό τσιμέντο, ν
σειοέ; άπό"τόξα έλαφρά πον πά-1 '1<·>σήφ μέ τό Χριστό στα χρρ
τσυ
χρρια
τού. Παρακάτω ό λόγος τοΰ Αγ.
Μιχαήλ. "Εχει κανείς ενα πσλύ
παράξενο καί κάπως δνσάρεστο
αίσθημα γιά δλους αύτούς τονς
πε>.ώριοι*ς άγίους πού τοΰς 6ρί-
οκεις διαρκώς μποροστά σον, ό¬
πον κι' αν γνρίσης. Είναι σάν νά
σέ παρακολουυοϋν δλη την ωρα,
δπου κι' άν εΐσαι κι' 6, τι κι' άν
κάνης. Επί τέλους καταντςί άδια-
/.ρισία. Θέλει ν^ανείς νά μείντ) κά-'
ποτε μόνος, μακρυά άπό την άπό-
κοσμη αύτην συντροφιά!
Όλόκληρος σχεδόν ό γνναικεΐος
πληθυσμός τού Πουΐ πλέκει νταν- ·
τέλλες κοπανέλια. Πρό πάντων οί
γρηές. "Ολες τής ώρες τής ημέ¬
ρας, δπου ύπάρχει καμμιά μικρή
πλατεϊα, <ΐτής ανλές, στά πεζοδρό- μια, 6λέπει κανείς όμάδες άπό γρηοϋλες, καθαρές, νοικοκυρειιέ- ·ες μέ τής ασπρες*Κτκονφέτες τον; ή τούς χρωματιστονς φιόγκους των νά πλέκονν την νταντέλλα τού τό¬ πον. 'Καθκτμένες σέ χαμηλά σκαμνιά π/.έκουν άδιάκοπα. Τί κερδίζουν: Τιποτένΐα πράγματα. Τής που- λούν στους έμπόρους γιά ενα κομ- μάτι τ^«ωμί, άφοϋ καί οί εμποροι τής μεταπονλοϋν πάμφθηνα. Ποι- ύς φορεϊ τώρα πειά νταντέλλε; στά ασπρόρρουχα; Ποϋ ό καιρός πού δέν μποροΰσε νά φαντασθ^| κανείς προΐκα κοριτσιού μέ κάποιες αξι¬ ώσεις άρχοντιάς ή ίΐπλώς νοικοκυ- (Λχτννης χωρίς γΰρονς'κρεοατιοϋ, πονκάμισα, νυχτικά, μπατάκια (!) γαρνιρισμένα μέ α€ρθονες νταντέλ- λες άπό κοπανέλλια. Τώρα σά; τής δίνονν χάρισμα σχεδόν καί δέν τής παίρνετε. Κι' δμως οί γρτές τού Πσνΐ π?^κουν, πλ/κουν άπό τό πρωΐ ως τό βράδυ. Τί αλλο εχονν νά κά¬ νουν, άφού κονβαλτ|σουν τό πρωΐ- στήν άγορά τί> καλαθάκι τους ιιέ
τα 4—5 τυράκια τους πού τα ε-
τοίμασαν μόνες τους, τα 10—15
ανγουλάκια άπό τής κόττες τουζ
καί τα λίγα φροϋτα τοΰ περι6ο).ι-
οϋ τους καί τα πουλήσουν;
Καθόμαστε σ' ενα άπό τα καφί-
νεΐα τής κεντρικής πλατείας. Περ
νά μπροστά μας ό κόσμος πηγαί-
νοντας <ττή-ς οουλειές τού ή στόν περίπατό τού. Άπό τής δέκα γν- ναϊκες ποθ περνοϋν οί όχτώ τοΐ·- λάχιστον φορούν βαρύ πένθος μέ μακρυές π)^ρέζες. Τό πράγμα κα τα ντά συγκινητικό. Μήπως συνέ- βηκε "καμμιά ίπιδημία τώρα τ?- Λευταϊα; Άλλά πάλι δλες αύτέ; οί πενθηφορούσες είναι τόσο φαι· δρές. τόσο φλύαρες, τόσο δαμμέ νες, πού βεβαία δέν φαίνονται ά- παρηγόρ-ητες. Μαθαίνω τέ7.ος πάν των ότι καί τό βαρΰ αύτό πένθο; Ι είναι μιά άπό τής συνήθειες τοΐ ^τόπου καί πώς οί καθώς πρέπει κνρίες πρέπει νά κρατοΰν τό πεν- θβς αύτό γιά πολλά χρόνια. ΚαΊ αν προσθέση κανείς καί δλα τό διάφορα τάγματα των ΊΤαπάδίον καί καλογραίων, καταντα όλόκλη,- (Σϊνεχεα είς την 28ην <τελί?α
Τ<5·Ί5ΐ^^
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
II
αρασχευή, 8 Νοεμβριού.—Ή
Σύναξ'.ς τού Άρχ'.στρατήγου Μιχα¬
ήλ καί των λοιπών Άσωμάτων Δυ-
νάμ,εων.
Οί Αγγέλει πάντες, κατά τόν
Απόστολον, εισί πνεύματα λειτουρ-
γικά, είς διακονίαν άποστελλόμενα
διά τούς μέλλοντας κληρονομείν σω¬
τηρίαν (Έ&ρ. α' 14). Αύτούς κατ¬
έστησεν 6 θεός παντός εβνους καί
λ«5 έπιστάτας καί πρός το σομφέ-
ρον όδηγούς ^Λευϊτ. λβ' 8). Είς
-αύτονν ^ρ^ασσει φολάττειν —ρος
έλπίζοντας έπ' *1τν*. ίνα μηδέν αύ¬
τούς δλάψη μηδέ είς* τα σκηνώμα-
τα αυτόν -τροσεγγίση κακόν Ψαλμ.
^. 9—14). Αύτοι έν ούρανοίς 2ιά
ιταντος δλέπουσ: τ6 πρόσωπον τού
θΐθΰ, τόν Τρισάγιον αύτφ άναπέμ-
ποντες ϋμνον καΐ πρεσΐεΰοντ,ες είς
αυτόν υπέρ ημών, καθως καΐ χαί-
ρθυσιν επ: έ/, άμαρτωλω μετανοοϋν-
τι (Ήσ. ΣΤ' 2—3. Μ«β ΙΗ 10
Λοκ. ΓΕ 7. Πράξ ΙΒ' 15). Έ-
νι λόγω, αύτοι ύπηρ-ρέτησαν τφ θεώ
' πρός ημετέραν εύεργεσίαν τοσαϋτα,
ώστε γέμουο:ν έκ τής τούτων ίστο-
ρίας αί σελίδες των Άγίων Γρά¬
φων. ~*
Διά ταότο ουν ή Όρθόδ&ξός 'Εκ-
κλησία εύλόγως τιμώσα -ρούς Οεί-
οος τούτοος λειτουργούς, καί ημών
προστάτας καΐ φυλακάς, έπιτελεί
σήμερον την παρούσαν Σύναξιν, 5
έστι σονάνΊοισιν ημών είς κοινήν
αυτών εορτήν «.αί {,μνωδίαν έξα'-
ρέτως δέ των Άρχαγγέλων Μιχαήλ
-/.αί Γα(>ζ·τ}>, ώς ονομάστι είς τάς
Γρχγάς άναοερομ,ένων, ών τό μέν
Μιχαήλ έραηνεύεται, «τίς ώς θε¬
ό δέ Γβήλ Δύ θ
οΰ>>. Καΐ ό μέν άριβμός των Άγγέ-
λων είναι άόριστος παρά τη θεί'α
Γράφη, λέγοντος τοΰ Δανιήλ, ότι
χίλιαι χιλιάίες ελειτούργουν αύτω
(τώ θεώ) καΐ μύ<χιαι μυριάδεςπα- ρεστήκεισαν αύτω (ζ' 10), πάντες όμως διαιροϋνται είς έννέα τάγμα- τα καλούμεν» θρόνοι, Χερουδίμ, Σε- ρχφίμ, Κ^ιότητΐς, Δυνάμεις, Ε¬ ξουσίαι, Αρχαί, Άρχάγγελοι ν.αι " Αλ , " Αγγελοι. έλέου. καΐ κατάλυσις οίνου καΐ ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ Τα γεύματα διαιροϋνται είς τρείς παραθέσεις Ιον) Είς τα έπιδόρπια, τα όποία είναι ό ζωμός, ή σούχα (ρόφημα) καΐ ψάρι *6ραστό η ψητό, μέ ίιάφορα «έρεκτικά» ήτο», βλαίας, παστά, χορ- ταρικά, τα όποία «κυκλοιφοροϋν)), ? ό ή ό φ ί 4 ως ότου κοπή τό ΐ ό *αί ή φρ, μηί, καΐ κατόπιν διανέμονται τα τ·ουλερικά ν" τό κανήγι. 2ον.) Τα «με'σ&ίέρπια» τα όποία είναι τό ιΐητό άρνί, γτλ., μέ σαλά- τα κτλ., καΐ αί (ίάντράδες», ήτοι τα «γιαχνιςί», αέ χόρτα κτλ. 3ον.) Τα «έπιδόρπια» (φιροΰτα) τα οποια είναι, ως είπομεν, καρποι ξηροί, τυρός, καρποί, γλυκύσματα. Τβ γλυκυιυ,ατα καΐ <χ τοΰρται το- ποθετοΰντα! έν μέσω τής τραπέζης καΐ πέριξ αυτών τα λοιπά «έπιίόρ- πΐα·). Τα τυρια εις τα άκρα της ι ΟΤΑΝ -ΜβΜ (Νικολάο- Βασιλειάδου, Γυναι- κολόιγοο Μαιευτήρος τής Πολι*- κλ-νιχής.) Είς την σημερινήν εποχήν ή *- γνοια είς τα ζητήματα τοϋ γάμοο, τής παιδοχομίας καί τής άνατροφής δέν έπιτρέπεται, διότι συχνότατα ή έλλειψις των γνώσεων αυτών γί νεται πρόξενος καταστροφών, πολ λάκ·.ς άνεπανορθώτων, είς τάς οί· κΐγενείας. Σκοπός τοΰ βιδλίου τοι>
τού τού κ. Βασιλειάδου είναι νά προ·
παρασκευάση την κόρην βταν γίνη
μητερα, νά προλάδη τάς καταστρο¬
φάς αύτάς καΐ νά δυνηθή νά δια-
άχμαίαν την υγείαν της
καί των τέκνων της.
Ό συγγραφεύς άρχίζει άπό τόν
πρό τοϋ γάμου χρόνον καΐ ύποδει-
χνύί·. κινδύνους τινάς των πρώτων
ημερών τού γάμου, είς οΰς σπανίως
στρέφεται ή χροσοχή των νεονύμφων,
μέ όδηγίας πώς νά τούς άποφύγουν.
Τουτο άκολουθεί κεφάλαιον πε
φόν τα τής φοσιολογιχής έγκυμο-
σύνης, τα διάφορα συμπτώαατα, κοι-
νούς τινάς κινδύνους των έγγείων,
είς ποία σημεία νά προσέςη, ποίας
τροφάς νά προτιμήστ) καί τ! νά <άπο- Τό τρίτον κεφάλαιον, το τής λή έγλυμοσΰνης, είναι καΐ τό Γ ό ό τραπέζης. Είς τα άκρα έπίσης η τραπέζης ΐοποθετεϊτα'. άνά μία ά1 βοδέσιχη ή κάλλιον, άνθη λυτά εί δοχεία ύάλ(ν"α. Ή παράΦ&σις αυτ1 ί ά ό Γλλό ύ ός» τό δέ Γαδριήλ, «Δύναμις θί- είναι κατά τό Γαλλικόν σύστημα Η Μίς Κ) οίας» Λοΰς, ήθοποιό; καί συζυγος τοΰ Κλίφςτορδ Οϋώορεν 21 ιι ήτις νοσηλεύίτοι έν νοσοκοιΐίίψ σπουδαιότερον. Γνωστοϋ όντος, οτ: πλείστα: έγκυμοσΰναι δεί είναι κα¬ θαρώς φορολογικαί, καί ότι έ-χ. των προφυλαξεων άς τ)ά λάδη ή εγκυος έξαρτάται ή ζωή καί ή ύγΐία αυ¬ τής καί τοί τέκνου της. Πολλαί γυναϊκες -/.αταστρέφουν τόν οργανι¬ σμόν των, έπειδή δέν δίδουν την πρέ- πουσαν σημασίαν είς συμπτώυ.ατά τίνα τα όποΐα δέν είναι τι άλλο, ή αύτη ή φωνή τής φύσεως ήτις τής λέγε1.: «Κινδονεύετε, προσέξατε·». Τα έπόμενα δύο^κεφάλαια πραγ- ματεύονται τα τής προπαρασκευής διά τόν τοκετόν μέ πλήρεις όδηγίας τοϋ τί είναι απαραίτητον διά την κρίσιμον εκείνην ώραν κάθε μητρός, καί τα τοϋ τοκετοϋ καθ1 όν οί οί- κεϊοι διδάσκονται απαραιτήτου λε¬ πτομερείας έπ'.στημονικάς δι' ών θά περίφρουρήσουν την υγείαν τής λε- χοϋς καί τοϋ νεογνοϋ. Τό έκτον κεφάλαιον άναλύεΐ δλα Η Κάρολυν Νόλτε, «ρώην μέλος έκχλησιαστικοϋ χοροΰ καί νυν πριμαντόν- να είς τό μουσικόν ?ργον «Σκάνδαλα» τοΰ Τζώρτζ Ούάϊτ, ή όποία ζητεί δια- ζνγιβν άπό τόν Χάρρυ Ντόουλιν, κατόπιν διετοΰς συμδιωσεως. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ά σχετικά διά την διατροφήν τοϋ €ρέφους ήτ:ς αποτελεί την βάσιν τής άν απόψεως καί τής διατηρή¬ σεως τής όγείας τοο, είς αύτό δέ, ν.άθε μητέοα, ευρίσκει πληθώραν γνώσεων αί οποίαι της είναι άναγ- καίαι καί είς τό έπακρον γρήσιμο·. 'Ερχονται 7,ατό·πιν σποαδαίαι οδη¬ γίαι ύγιεινής διά τα παιίιά, μέχρις βτω φτ>άσουν βίς την ηλικίαν εκεί¬
νην, κατ>' ήν ή περίοδος των μεγά-
Ί ών κινδϋνων παρήλθ^ πλέον, καΐ ό
νέος"»; «α δύνανται νά βΐ'ί'θοϋν εί;
τό άγώνα ■>5τ;ς ζωής μέ τόν καλλί¬
τερον καί πλέον έπιθυμητόν έφό>
διον κάθε άνθιρώπου την υγείαν:
Τό δ'.ίλίον αύτό τοϋ όποίου την
πλοοσίαν καί ωφέλιμον ύλην απλώς
σκ'.αγραφοϋμεν, Ιχει γράφη μέ μεθο-
δικότητα, μέ ΰφος έλκυστΐΑΐν καί
μέ οίκονομίαν λέξεων, προσόντα ού'
χ: μικρά. Αί όϊηγίαΐ τού είναι σα-
_^7^ ^~-ί ~- .. -» . ·> . - -
φεις,
Επιστ
και καταληπταί άπό
^ στημονικοί δρο·. δύσλη-
πτοι δεν υπάρχον. Μία εϊλίκρινής
Γροσπαθεια όπως ό συγγραφεύς <ο- ηβηση καθ-: μητέρα νά ιδή τά τί. '-να της ύγίά, διαπνέει τό όλον σύν. '-:των και όστις θέλει νά συντείνη >α ^ίΛ— είς -δ ελάχιστον την
προερχομένην πολλά-
,ις απο άγνοιαν των άπλουστάτων
υσιολονικων ορων υπό των γονέων
Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Υ-τό τοΰ άενανήστου Π. Χ. ΔΟΥΚΑ
Όλοκληοο5 ή ίστορία τής Σπόρττκ
ο των αρχαιοτάτων χρό έό
ΤΒ ΙΠΙΤΗΙΙ
Ιδού ενας άφορισμός γιά « μαν¬
τήλι τής έρωνίδος 8ΤΑΚΡΈ. ^
—Τό μαντήλι είναι, λέγ«, έν?
άχό τα προίόντα τού πολιτισμόν.
Στής ^άρδαρεςγολές ·τ)ταν άγνωστο
καί Γ>έ.δαια' δέν τό μετεχειρίζοντο,
όπως ημείς σήμερα.
Την πειό τελεία ίδέα γιά τό μαν¬
τήλι, καί άπό ημάς άχόμη τούς Εύ-
ρωπαίοος, ε·ί·χ»ζν οί 'Ιάπωνες. Ο:
ύπηκοοι τοϋ Μιχάδου εχοον πά'/τοτε
μαζύ τους καμμιά δωδεκαριά μαν-
τήλια πού τα δάΧουν μέσα στής πλα
τειές χερίδες των μοτηκιών των, οί
όπο,ίες ετσι μεταδάλλονται σέ.. ίμα-
τιοφι/λάκια.
Τό κάνουν δέ αύτό, γιατΐ' τό μ«ν-
τήλι τό ιιε;αχειρίζονται μόνον μιά
φορά κι' εχειτα τό πετοϋν. Φτιά-
νουν δέ τα μαντήλια τους αύτά ά¬
πό μεταξώϊες έρύζόχαρτο.
Φαντατθήτε συνεπώς την άηδία
ι την φρί/.η ενός Ίάπωνος, όταν
έχτ} Ιναν Εύρωπαίο νά μ«ταχει-
ρίζεται τό μαντήλί τού καί νά τό
βάλτ; πάλιν κατόπιν στην τσεπη τού,
έστω καί αν αύτό είναι μεταξωτό...
* Κ *
Την παληά έτοχή οί κυρίες %.?Α-
•όσαν έπιδεικτιχώς στούς χοΐούς
καί στάς έπισκέψεις, στό δρόμοκαί
και
στό θέατρο, τό μαντήλί τοος, πολύ
βαρεία άρωαατισμένο χαί στολιαμέ-
νο μέ κεντηματα καί μέ πολύτιμες
δαντέλλες.
Άλλά είχον συγχρόνως στήν τσέ-
" τους καί ίεύτερο μαντήλι γιά
την μυτη τους.
ς
εχουμε όλοι ενα
καΐ μό-
έ
ιιπο των αρχαιοτάτων χρόνων μέγό»
των καθ1 ημάς. Ά—τελεταί έγ 1000
σε·)ιδων κατ πλίΐστων είκόνων. Δε*«.
εΛ-ον καλλιτεχν«κώς. Τιαάται $3.0β.
χμ ι ενα καΐ μό-
νο μχντήλι που τό δεί^νουμε έπιδει-
χτ«ω; πολλές φορές, άλλά τό κ«-
κό είναι, ότι μερικοί λησμονοΰν καί
νά τό-μεταχειρίζωνται όταν πρέπΐβ.
Άπορώ πθλΰ γιατί νά μή γρησ:-
μοποΐοΰμε συχνότε^α μέσα στά σα-
λόνια τό μοΐνττλι γιά νά καταπνί-
ξουμε τόν γελοΐο σπασμό τοϋ Φτεο-
νισματος ;
ι' αύτό μόλις αισθανθή™ τό
βλιουΛ τοϋ φτερνίσματος, φέ-
τβ μαντήλί σ«ς ύ
ρώθωνάς. σας. Έτσι κανένας ϊϊ»
θά έννοήση τίποτε ή καί άν έννοήση,
θά είναι τόσο λίγο ποί» ουτε Οί ί5-
ρτ; εόκαιρία νά σάς πή:
—ΛΙέ της νγεΐές σας!
Άοήστε ποΰ πολλές φορές η -*κ
αρμογή τοΰ μαντηλιοϋ στή μ^ττ, προ-
λτμίάνει το φτέ;νισμα, καί ΐϊ'.ος.
δταν σφίξη καν«ίς μέ αύτο %ι· "■*
δυό ρουθοΰνια.
'Αλλοι πάλιν μεταχϋρ'.ν'""
πολί» έπ'.δεικτιάά τό μαντήλί ιΛγ
σμονώντες, ότι ή χρήσις '<>■> %ν' 5'·"
ναι δ'.όλου πθ'.ητική.
Πολλές φορές, μέσα στα σαλ»·
νια. μερικές κυρίες καί χίριο', 8"
πλώνουν τό μαντήλί τοος σάν ση-
μαία καί άπομύσσονται μέ κρότο ΐαλ
πίσματος πολεμιστηρίου; Αύτό «"^
γιά έκβίνους πού τούς Ιολέποον.^
Ή χρήσις τού μαντηλιοϋ πρϊ«'
νά γίνετα: γρήγορα, κροφά «ι <μ Γρθδόλαξ'. γυττί κανένας λόγο; ε" πιδείξεως δέν όπάρχει γιά την 5"Α- πλήρωσι μ-.άς τέτοιας άνάγαηί ^ άνθρώπου. _,. (Κατά την «αρωνίδα 8ΤΑΚΓΒ) ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ- II Ή οίχοχ9ρά -ή όποία δέν ιιν«' πλουσία, καί δέν δύναται να «'«' τηρή ύπηρέτας καί ,^ τίζει νά τακτοποιή μόνη τα κίας της, μετά μεγίστης */ρησ«χοπθ'.οϋσα τόν χρόνον της φελώς. Ού>δεμία. στιγμή τμτ-'-'
παρέρχεται επί ματαίω.
Μή παροττείνε« τάς έ
ί έ ά άλ
σας, καί πίέπει νά
άμέσως τής στιγμής ίνα ά*ελβητ«.
' ή ή ί δν ψ
καθ' ήν ή παρουσία σας δεν
ριστεί τούς έπισκεπτομένους ^*'
κατά τό ίιάστημα τής έπισν.φωί
σας εμφανισθή και αλλο, 6Λ,,^
πτης όστις ίεν είναι
κοινάς
λίαδ.
ν πρεπει να
Γρχγάς άναοερομ,ένων, ών τό μέν
Μιχαήλ έραηνεύεται, «τίς ώς θε¬
ό δέ Γβήλ Δύ θ
οΰ>>. Καΐ ό μέν άριβμός των Άγγέ-
λων είναι άόριστος παρά τη θεί'α
Γράφη, λέγοντος τοΰ Δανιήλ, ότι
χίλιαι χιλιάίες ελειτούργουν αύτω
(τώ θεώ) καΐ μύ<χιαι μυριάδεςπα- ρεστήκεισαν αύτω (ζ' 10), πάντες όμως διαιροϋνται είς έννέα τάγμα- τα καλούμεν» θρόνοι, Χερουδίμ, Σε- ρχφίμ, Κ^ιότητΐς, Δυνάμεις, Ε¬ ξουσίαι, Αρχαί, Άρχάγγελοι ν.αι " Αλ , " Αγγελοι. έλέου. καΐ κατάλυσις οίνου καΐ ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ Τα γεύματα διαιροϋνται είς τρείς παραθέσεις Ιον) Είς τα έπιδόρπια, τα όποία είναι ό ζωμός, ή σούχα (ρόφημα) καΐ ψάρι *6ραστό η ψητό, μέ ίιάφορα «έρεκτικά» ήτο», βλαίας, παστά, χορ- ταρικά, τα όποία «κυκλοιφοροϋν)), ? ό ή ό φ ί 4 ως ότου κοπή τό ΐ ό *αί ή φρ, μηί, καΐ κατόπιν διανέμονται τα τ·ουλερικά ν" τό κανήγι. 2ον.) Τα «με'σ&ίέρπια» τα όποία είναι τό ιΐητό άρνί, γτλ., μέ σαλά- τα κτλ., καΐ αί (ίάντράδες», ήτοι τα «γιαχνιςί», αέ χόρτα κτλ. 3ον.) Τα «έπιδόρπια» (φιροΰτα) τα οποια είναι, ως είπομεν, καρποι ξηροί, τυρός, καρποί, γλυκύσματα. Τβ γλυκυιυ,ατα καΐ <χ τοΰρται το- ποθετοΰντα! έν μέσω τής τραπέζης καΐ πέριξ αυτών τα λοιπά «έπιίόρ- πΐα·). Τα τυρια εις τα άκρα της ι ΟΤΑΝ -ΜβΜ (Νικολάο- Βασιλειάδου, Γυναι- κολόιγοο Μαιευτήρος τής Πολι*- κλ-νιχής.) Είς την σημερινήν εποχήν ή *- γνοια είς τα ζητήματα τοϋ γάμοο, τής παιδοχομίας καί τής άνατροφής δέν έπιτρέπεται, διότι συχνότατα ή έλλειψις των γνώσεων αυτών γί νεται πρόξενος καταστροφών, πολ λάκ·.ς άνεπανορθώτων, είς τάς οί· κΐγενείας. Σκοπός τοΰ βιδλίου τοι>
τού τού κ. Βασιλειάδου είναι νά προ·
παρασκευάση την κόρην βταν γίνη
μητερα, νά προλάδη τάς καταστρο¬
φάς αύτάς καΐ νά δυνηθή νά δια-
άχμαίαν την υγείαν της
καί των τέκνων της.
Ό συγγραφεύς άρχίζει άπό τόν
πρό τοϋ γάμου χρόνον καΐ ύποδει-
χνύί·. κινδύνους τινάς των πρώτων
ημερών τού γάμου, είς οΰς σπανίως
στρέφεται ή χροσοχή των νεονύμφων,
μέ όδηγίας πώς νά τούς άποφύγουν.
Τουτο άκολουθεί κεφάλαιον πε
φόν τα τής φοσιολογιχής έγκυμο-
σύνης, τα διάφορα συμπτώαατα, κοι-
νούς τινάς κινδύνους των έγγείων,
είς ποία σημεία νά προσέςη, ποίας
τροφάς νά προτιμήστ) καί τ! νά <άπο- Τό τρίτον κεφάλαιον, το τής λή έγλυμοσΰνης, είναι καΐ τό Γ ό ό τραπέζης. Είς τα άκρα έπίσης η τραπέζης ΐοποθετεϊτα'. άνά μία ά1 βοδέσιχη ή κάλλιον, άνθη λυτά εί δοχεία ύάλ(ν"α. Ή παράΦ&σις αυτ1 ί ά ό Γλλό ύ ός» τό δέ Γαδριήλ, «Δύναμις θί- είναι κατά τό Γαλλικόν σύστημα Η Μίς Κ) οίας» Λοΰς, ήθοποιό; καί συζυγος τοΰ Κλίφςτορδ Οϋώορεν 21 ιι ήτις νοσηλεύίτοι έν νοσοκοιΐίίψ σπουδαιότερον. Γνωστοϋ όντος, οτ: πλείστα: έγκυμοσΰναι δεί είναι κα¬ θαρώς φορολογικαί, καί ότι έ-χ. των προφυλαξεων άς τ)ά λάδη ή εγκυος έξαρτάται ή ζωή καί ή ύγΐία αυ¬ τής καί τοί τέκνου της. Πολλαί γυναϊκες -/.αταστρέφουν τόν οργανι¬ σμόν των, έπειδή δέν δίδουν την πρέ- πουσαν σημασίαν είς συμπτώυ.ατά τίνα τα όποΐα δέν είναι τι άλλο, ή αύτη ή φωνή τής φύσεως ήτις τής λέγε1.: «Κινδονεύετε, προσέξατε·». Τα έπόμενα δύο^κεφάλαια πραγ- ματεύονται τα τής προπαρασκευής διά τόν τοκετόν μέ πλήρεις όδηγίας τοϋ τί είναι απαραίτητον διά την κρίσιμον εκείνην ώραν κάθε μητρός, καί τα τοϋ τοκετοϋ καθ1 όν οί οί- κεϊοι διδάσκονται απαραιτήτου λε¬ πτομερείας έπ'.στημονικάς δι' ών θά περίφρουρήσουν την υγείαν τής λε- χοϋς καί τοϋ νεογνοϋ. Τό έκτον κεφάλαιον άναλύεΐ δλα Η Κάρολυν Νόλτε, «ρώην μέλος έκχλησιαστικοϋ χοροΰ καί νυν πριμαντόν- να είς τό μουσικόν ?ργον «Σκάνδαλα» τοΰ Τζώρτζ Ούάϊτ, ή όποία ζητεί δια- ζνγιβν άπό τόν Χάρρυ Ντόουλιν, κατόπιν διετοΰς συμδιωσεως. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ά σχετικά διά την διατροφήν τοϋ €ρέφους ήτ:ς αποτελεί την βάσιν τής άν απόψεως καί τής διατηρή¬ σεως τής όγείας τοο, είς αύτό δέ, ν.άθε μητέοα, ευρίσκει πληθώραν γνώσεων αί οποίαι της είναι άναγ- καίαι καί είς τό έπακρον γρήσιμο·. 'Ερχονται 7,ατό·πιν σποαδαίαι οδη¬ γίαι ύγιεινής διά τα παιίιά, μέχρις βτω φτ>άσουν βίς την ηλικίαν εκεί¬
νην, κατ>' ήν ή περίοδος των μεγά-
Ί ών κινδϋνων παρήλθ^ πλέον, καΐ ό
νέος"»; «α δύνανται νά βΐ'ί'θοϋν εί;
τό άγώνα ■>5τ;ς ζωής μέ τόν καλλί¬
τερον καί πλέον έπιθυμητόν έφό>
διον κάθε άνθιρώπου την υγείαν:
Τό δ'.ίλίον αύτό τοϋ όποίου την
πλοοσίαν καί ωφέλιμον ύλην απλώς
σκ'.αγραφοϋμεν, Ιχει γράφη μέ μεθο-
δικότητα, μέ ΰφος έλκυστΐΑΐν καί
μέ οίκονομίαν λέξεων, προσόντα ού'
χ: μικρά. Αί όϊηγίαΐ τού είναι σα-
_^7^ ^~-ί ~- .. -» . ·> . - -
φεις,
Επιστ
και καταληπταί άπό
^ στημονικοί δρο·. δύσλη-
πτοι δεν υπάρχον. Μία εϊλίκρινής
Γροσπαθεια όπως ό συγγραφεύς <ο- ηβηση καθ-: μητέρα νά ιδή τά τί. '-να της ύγίά, διαπνέει τό όλον σύν. '-:των και όστις θέλει νά συντείνη >α ^ίΛ— είς -δ ελάχιστον την
προερχομένην πολλά-
,ις απο άγνοιαν των άπλουστάτων
υσιολονικων ορων υπό των γονέων
Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Υ-τό τοΰ άενανήστου Π. Χ. ΔΟΥΚΑ
Όλοκληοο5 ή ίστορία τής Σπόρττκ
ο των αρχαιοτάτων χρό έό
ΤΒ ΙΠΙΤΗΙΙ
Ιδού ενας άφορισμός γιά « μαν¬
τήλι τής έρωνίδος 8ΤΑΚΡΈ. ^
—Τό μαντήλι είναι, λέγ«, έν?
άχό τα προίόντα τού πολιτισμόν.
Στής ^άρδαρεςγολές ·τ)ταν άγνωστο
καί Γ>έ.δαια' δέν τό μετεχειρίζοντο,
όπως ημείς σήμερα.
Την πειό τελεία ίδέα γιά τό μαν¬
τήλι, καί άπό ημάς άχόμη τούς Εύ-
ρωπαίοος, ε·ί·χ»ζν οί 'Ιάπωνες. Ο:
ύπηκοοι τοϋ Μιχάδου εχοον πά'/τοτε
μαζύ τους καμμιά δωδεκαριά μαν-
τήλια πού τα δάΧουν μέσα στής πλα
τειές χερίδες των μοτηκιών των, οί
όπο,ίες ετσι μεταδάλλονται σέ.. ίμα-
τιοφι/λάκια.
Τό κάνουν δέ αύτό, γιατΐ' τό μ«ν-
τήλι τό ιιε;αχειρίζονται μόνον μιά
φορά κι' εχειτα τό πετοϋν. Φτιά-
νουν δέ τα μαντήλια τους αύτά ά¬
πό μεταξώϊες έρύζόχαρτο.
Φαντατθήτε συνεπώς την άηδία
ι την φρί/.η ενός Ίάπωνος, όταν
έχτ} Ιναν Εύρωπαίο νά μ«ταχει-
ρίζεται τό μαντήλί τού καί νά τό
βάλτ; πάλιν κατόπιν στην τσεπη τού,
έστω καί αν αύτό είναι μεταξωτό...
* Κ *
Την παληά έτοχή οί κυρίες %.?Α-
•όσαν έπιδεικτιχώς στούς χοΐούς
καί στάς έπισκέψεις, στό δρόμοκαί
και
στό θέατρο, τό μαντήλί τοος, πολύ
βαρεία άρωαατισμένο χαί στολιαμέ-
νο μέ κεντηματα καί μέ πολύτιμες
δαντέλλες.
Άλλά είχον συγχρόνως στήν τσέ-
" τους καί ίεύτερο μαντήλι γιά
την μυτη τους.
ς
εχουμε όλοι ενα
καΐ μό-
έ
ιιπο των αρχαιοτάτων χρόνων μέγό»
των καθ1 ημάς. Ά—τελεταί έγ 1000
σε·)ιδων κατ πλίΐστων είκόνων. Δε*«.
εΛ-ον καλλιτεχν«κώς. Τιαάται $3.0β.
χμ ι ενα καΐ μό-
νο μχντήλι που τό δεί^νουμε έπιδει-
χτ«ω; πολλές φορές, άλλά τό κ«-
κό είναι, ότι μερικοί λησμονοΰν καί
νά τό-μεταχειρίζωνται όταν πρέπΐβ.
Άπορώ πθλΰ γιατί νά μή γρησ:-
μοποΐοΰμε συχνότε^α μέσα στά σα-
λόνια τό μοΐνττλι γιά νά καταπνί-
ξουμε τόν γελοΐο σπασμό τοϋ Φτεο-
νισματος ;
ι' αύτό μόλις αισθανθή™ τό
βλιουΛ τοϋ φτερνίσματος, φέ-
τβ μαντήλί σ«ς ύ
ρώθωνάς. σας. Έτσι κανένας ϊϊ»
θά έννοήση τίποτε ή καί άν έννοήση,
θά είναι τόσο λίγο ποί» ουτε Οί ί5-
ρτ; εόκαιρία νά σάς πή:
—ΛΙέ της νγεΐές σας!
Άοήστε ποΰ πολλές φορές η -*κ
αρμογή τοΰ μαντηλιοϋ στή μ^ττ, προ-
λτμίάνει το φτέ;νισμα, καί ΐϊ'.ος.
δταν σφίξη καν«ίς μέ αύτο %ι· "■*
δυό ρουθοΰνια.
'Αλλοι πάλιν μεταχϋρ'.ν'""
πολί» έπ'.δεικτιάά τό μαντήλί ιΛγ
σμονώντες, ότι ή χρήσις '<>■> %ν' 5'·"
ναι δ'.όλου πθ'.ητική.
Πολλές φορές, μέσα στα σαλ»·
νια. μερικές κυρίες καί χίριο', 8"
πλώνουν τό μαντήλί τοος σάν ση-
μαία καί άπομύσσονται μέ κρότο ΐαλ
πίσματος πολεμιστηρίου; Αύτό «"^
γιά έκβίνους πού τούς Ιολέποον.^
Ή χρήσις τού μαντηλιοϋ πρϊ«'
νά γίνετα: γρήγορα, κροφά «ι <μ Γρθδόλαξ'. γυττί κανένας λόγο; ε" πιδείξεως δέν όπάρχει γιά την 5"Α- πλήρωσι μ-.άς τέτοιας άνάγαηί ^ άνθρώπου. _,. (Κατά την «αρωνίδα 8ΤΑΚΓΒ) ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ- II Ή οίχοχ9ρά -ή όποία δέν ιιν«' πλουσία, καί δέν δύναται να «'«' τηρή ύπηρέτας καί ,^ τίζει νά τακτοποιή μόνη τα κίας της, μετά μεγίστης */ρησ«χοπθ'.οϋσα τόν χρόνον της φελώς. Ού>δεμία. στιγμή τμτ-'-'
παρέρχεται επί ματαίω.
Μή παροττείνε« τάς έ
ί έ ά άλ
σας, καί πίέπει νά
άμέσως τής στιγμής ίνα ά*ελβητ«.
' ή ή ί δν ψ
καθ' ήν ή παρουσία σας δεν
ριστεί τούς έπισκεπτομένους ^*'
κατά τό ίιάστημα τής έπισν.φωί
σας εμφανισθή και αλλο, 6Λ,,^
πτης όστις ίεν είναι
κοινάς
λίαδ.
ν πρεπει να
ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»,- ΚΥΡΙΑΚΗ 3 >
Ι929.
17
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤΑ ΛΟΠΑ ΤΗΣ ΓΡΗΑΣ
ίς τής τ
ς Τά-
μόνος
(κ£<τά?.ι, «ώς '6άφν« ή θύοα Ιή -χλειδωμίνη (λάει Λίοφ<χ? (μΛθίνει, , χ«1 καΦίθΜ 'ί το* (τό πλά». Κι' άλ)οίπονο 'ςέ άτοιον μέ ·χά-τι *»' (άγριεύω! Γΐνετ' όργή Κυρίον «αι Κιν.οσ' ή (φωνή μου. Γ ολ' δλαις ττ;ς χώφαις ή ,-ι/.ειό (άγα-ΤΓμ«Λ·η, 'Ειβίί —ν 'ςτά παλ.Γ,ώ μόν λΐ (ήμίραις είδο, 'Είκεί «ου χθέ; άκόμα (ξασμτνη, Ην' ή 'διχή σας χώρα. ή 'πβτρίδβ. δο- την Άκό τα μαδρα χρόνιο —»Γ· (Πάλι Κ' οί Τοΰρκοι την 'Ελλάδα -τατήοαν (ί ώ βαθί- ο-χοτώδι δέ1 «ΐΛΐνετ' ή Καί 'ς την οκλα&ά τους 'γ«<>αν άπελ-
(έ
Ι ττ,ς ό ά05ΐνθς σαλεΰίται »'
(άσ.τρίζει
[,^α. μονάχα ή «γονή φωνη
, (της.
ΰ,ιο οιβ λογάκΜΧ 'ς τανη μου
ς γ
(πισμένοι ίλοι,
Μόνον ίγώ 'μηνοί"1""
(μίθβ.^
Καί τώρα όταν
ας ή- (
|μοϋ λείΐ τραγοϋδ™ χ<λ πότε (παραμνθια, ιΐνά μεγάλη καί ΦλιΑερ' ϊστο- (ρία... ( -χι' δν μοϋ λέη Υ«ά σοβοοά, (γι' άστεΐα, κ χρΰόονν μέσα 'ς τό ψτμμα (τί)Λ· άλήθίΐα. ;. Νεοάιδίς, Λάμιαις, Γοαγό- (νοις, βασιληόδες, κπτάραΐς, φόνους χ' «ΰχαΐς (καί χίλια τόσα... ιλιά μ' άγάπαις κι3 όλόμμοο- (μορφαις κυρά&ες Ι πάντα μέ την γλνχειά (της γλώσσα. | τής γοπάς τά λόγια τ' άκονω (σά' μαγεμμένος, | ίΐν' %αλα κι' ώοαϊα γελώ χι' (σναγαλλιάζω, ' άγριεμμενα, ξαρώνω τ την
χ' ί^χύθη μιά λαμψι 'ς τό
(■χοςμί της
Κ' έφώτκ— γ»ά λνγο τα ρονχά της
Χλωμή κι' άροχνιααμτν-η τ
της
Κ«ά τακαοοά της ποο«ι γτιινά «αί
Την βδΜχ-αύγή έκεί·νη μέ μάττα άγρυ-
(πνιομένα,
Ένφ σΜορ.τοΰστν ε|ω τα χιόνΜΐ ό
κ' ίγώ νά θέλω, πτ*ρα χαρτ'ι
(κβΐ πέννα
Κι' άρχίνηοα νά
: Τ ά Λ ό -
(για τής Γρ πάς.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΉΣ
Η
της.
10 μ«όρη νύχτα, χαχνίς να
(τ° ςητησ
ΰ εΐΐττν
της:
νά &
μο-
, ποϋ πάο>;
". ·™*ί μου, μβζυ ΐι' αύτη
'Λλόσι
Χνόνιο
τόν
τά
τ<Η- μέο* των τού Λέγ' ή άγιράμ.τ»λη 'Σ τόν πλάτοΛ>ο ηοϋ τή
Και μέ τόν ίοταρ τού σνχνοδιαδαίνει
Πάντοτ1 επάνω της βανο μέ; 'τόν άγέρα
Τα <ρΰλλα, οί χλώνοί σο« Θρασομανοϋν Βρΐσκεις στενόαωοη τώ<»α τή σψαΐίϊα; Τ' άστρα, τό. οϋγνϊφα δεν σέ χωροϋν; >Τβεχει 'ς τή ο<ζα «ου νεράχι Βυζαίνες δκοπα την καταχντά, Κ' έμένα ίζήλε|ΐβς σύ τό θη©ίο Γιατί μ' έπόττξε 'λίγη Ή δεσποινίς Φράνσες Γχουντριτς, ήθοποιός, ή όποία λέγει ότι ήτο σύζυγος τοΰ Όλλανδοϋ συγγρά, καλή 'λόχ ή μ.τύρα, χαλό είνε :
ί ]
Καί τή φιλεϊ στό κ©ύο καί τό χλωμό
(της στόμα:
«*Άχ, σ' άγαποΰσα πάντα καί σ* άγα-
(,τώ καί τώοβ
Κι': άκοιιο ώς τή βτε'ρνή μου θά σ'
~ ιάγαπώ τή> ωρα».
ΔΕΟΝ. ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
(τό χραισί σου; ]
Πϊ·ς μας ά«όμα, ή χόΤΙ θέλίΐς, πλάτανε, τ4 μοΰ γνοεύετς; Μά ή κόρη μου κο»μάται στό νεχρικό
Διώξΐ τόν Ισχιο σου κ' εΐμαι μιχρή. (κοε* άχι. >
Ι»ί
^«Λμουτάχο*νια.
Ί,ζωη μου έκεϊ ^χιι —-
οασ
άπ αΐώνια, αΐώνια!..
Τ' άνθη μου ίπάτγωσαν, μην τα πεα-
Ι
'Φ-'· πάνχα νά ζώ
Άς τον τόν ή7.«) μου νά τά χαοϊ)...>
»—Ξανθι') μόν άγράμπίλη, τί μϊ φο-
(6άτΛ»ι;
* ?Ϊ^ ^
(μ'
1 Χ«ί
(ιΙ:τιίΐχοοί
' Ιθέλ^ις νά σέρνεοαι ΛΟντα όρφανη,
'ς τό ! Μονάχη σον, Ιρημη τίι Λ'όχτα νασα»
σάν ζωντανή θαμ-
»Τ' άνθη ζενγάρωσε μέ χήν θΛ-δριά
(μου,
Γένον βαοϋ,Μτσα χ' έγώ θρονί,
Στηλώσου έπάτντο μον...'ς χήν άγοοα-
ίλιά μου
Κάθε αλλο λονλ«υδο Ού οέ <ρΟ·οντ~]...>
Την έξίγέλασ* χ' άγριο πλατάνι,
Την ίπερύΐλεξί μέ; 'ς τά κλαριά...
ΤΊ χρϊμα πώδωκ«ς, ξανθό βοχάνι, .
Γιά 'λίγο 'ψπλ<0Ηα τίρν παρθενιά. |Φχωχΐ| κι' άνύπονδρη 'ς τ»Λ' Μούτονε τ' δνθη σον κρυφή Τώρα θ' άρπάξοννϊ ττ'ι μι·« Τα ν·ί<— »' «ν»|«ο; Λθίσα» (οον η'ι μιχ?'«*«ά βον ά Κα» ώς με; Σέ ςτέρετρο την χόρη κατάμάιχκ> χν-
(τάνε.
Ό πρώτος τής σηκοΊνει τό νΐκρικό
(της κρέπ».
Καί μέ ματιά βλιμμένη γιά μιά στιγμή
(τή βλτπει:
«"Αν ήταν, αχ, λ« ξοϋσϊς άκό»Μΐ, μέ
(τά δώρα
Τής όμορφιά; δπου εΡχες, Θά σ' άγα-
(ποΰσα ώ
Ί'ΐϊθ Θ. Ποτιχμιάνου
Ό λΐ'χνος δλί.οτε ήτο μέσον φωτι-
στικόν. "Εκανεν ίλαιον, εΐχε φιτηλι
καΐ ρονθοννι καϊ έφώτιξε τόν δνθοω-
,τον μέ τό μετρ«ό<Γθθν τού φ<δς. 'Α.το την ί,τοχήν δμως ποΰ ανεκαλύφθη τό Ιά της οί τρείς , *****»**. , λύΧ^ έξετοπί^ έ- _ ■ | πισκιασοεις ίβιο τού νεον οαιμονος. Τόχε κατίλινρθη ΐαο άπελ—.οίας, έπε- σεν είς την θάλασσ«ν καί ψάρι. ν Ό δεύτΐ©ος τό κρΐτα σιγά τής κατβ- (ζ, Γ»<ρν·άίΐ κι' άπό τά μάτια το δάκρυ (τού σταλλάζεν: «Άχ, νάτ«νε ή ζωη σου καΐ ν<ο μην (είχε σβΰσει! . άληΦεια, χρόνχοι, ^α' εΐχα (καΐ σέ άγαπήσει.» Ό τν»τος της σηχωνε» χο »ρ«α (άχόμα ψ Άπό τίιν .-τρώτην τού υπόστασιν 6έν δνετήοησε παρά τό ρουθοϋνί τού. Είναι ε>α ρουθοννχ. μέ τελείαν φόρ-
μοτν καί κατασκευήν. "Εάν χοϋ β
λάδι καί ψυτήλ* ίίνβ. {χανόν νά φω-
χύση πλοιχηο,τιαφόχως τόν βυβόν.
'Εκχός τού ρουβουνίου, ό λύχνος δν
εχηρησϊ καί μίαν νΌστβλγίβν πρός χό
φως. Είν«ι τό μόνον ψάρι ποΰ είναι
έοττραιιιμένον .τρός χον οΰραννν, χήν
θείαν πηγήν τού φωτός. Τό χε<ράλι τού εχει την στόχην τοϋ ίΐοέω; δταν λέγη: «Άνω σχώμ«ν τάς κβφοίαςί. Βλέπιει πρός χά όνν<ο μέ χαχάνυξιν. "Ετσι όΜΐχφίνα Λρΐν άπό χά άλλα ψάοια τόν βόλον δχαν κβχέρχίται άπό ψηλά. Τόχε τρίχιει κατ' €ύθϊϊαν άπο- κάτω, άνοίγ« τό στόμα τού, θίβταπί- νεί τόν οάλ.ον κοα ονλλαμοάνεται. Καί ετλ ιέξέρχεται μετ1 ολίγον είς τό φως, τό οποίον ήχένοζε διαρκώς μέ νοσταλγίαν άπό χά βάθη χ«>ν Φ
ΕΝ ΔΗΜΩ&ΣΕ ΑΙΜΑ
Πάσο γλυκνς ό θάναχος 'ς τή βράοι
(τον πολέμοιτ
Ιχει λαμπάδετ την τιμή, την δόξα γιά
(Δεσπότη
καί τοϋ πολέμου τόν καπνό <">μοςκ(ΐ>-
(σάβανό τού.
Την μνρωδιά τοϋ μπαρουτιοΰ γιά μο-
(σχολίβανο 'χει,
ϊχει γιά μνημα ποΰ πατοϋν τόν τόπον
(οί λ«6έντες·
είνε τό χώμα τής άνοριάς καί τής
(ελευθερίας.
Αυτού φυτροννει τό δέντρο αΐματοπο-
(χισμένο·
ϊχει χά φύλ>.α πράσινα χαί μνρωδάτα
(χανθη·
άντρϊΛται ποϋ μοιρισθη κι' δλος χαρ-
(διά γεμίζει.
Είδα τόν ίοκιο τοϋ βοσχοϋ ποΰ 'δγήκβ
(άπ' τά φύλλα·
είν' ό βοσχός μου ποϋ 'πεσε 'ς τής
(Κράπης τ' άνηφόρι,
άπ' ής σέ Τούρχους εϊκοσι έχόρτασβ
(τό χέρι,
Μαντατοφόρος στάλθηχί άπ' τόσους
(άνδρειωμένους·
ώς εΐδαν χαί κατέδαινε τρεχάτος είς
(τόν "Αδη,
«—Γυάηρε 'πίοω, γλακικτή! τοΰ φώ-
(ναξαν μεγάλα,
πές τους 'ς τόν "Αδη κλείσθηχαν καί
, (δέν μπορονν ν' άνέδουν-
παρέλνσαν τά χέρια των, τά πόδια
(των κοπήκαν
τά χρέατά των σάπισαν, τα χόχκαλά
(των λνώσαν.
Σκουλήκους πλήθος έχουσι καί ποντι-
(κούς καί φείδια,
δέν τούς άφήνονν μιά στιγμή άνά-
(παυσι νά 'δοϋσι,
τονς λέγουν, είν' οί χάτοικοι τοϋ κάτο>
(μαύρον Κόσμον.
Βαστάτε, τοίπαν, δυνατά όσο μηο-
(ρίΐτε 'πάνω
κονχεχε ήλιο λαμπερό χαί οΰοανούς
(γαλάζιους,
νύχτας μέ χούς αύγερινοΰς καί μ' δ-
(στρα σχολισμένας.
'Εκίί 'ναι κάχω σκοχεινά καί μονχλια-
(σμένα μέρη,
κ' άκόμη δέν χούς δώκαοτ τίιν Θϊο
(ποϋ χονς λέγα
γιά δώρο τής παλληκριάς, της πίοτης
(μας στεφάνι.
Δέν είν' ψυχαίς ποΰ φώνπαξαν μόνο
('νοα·χά κουφάρια,
πάφήκαν σπλάγχνα είς την γή 'ς τού*
Τούρκου τΐιν καχάρα,
λυποΰνχαι πως χωρίσθησαν τοΰ ψεΰτη
(χούχου Κόσμον.
Μ' οποίος 'ς την γή όπου παχεϊ καί
(σπλάγχνα συλλογάτοα,
ποτέ δέν κατεχέρησε κιανέν μεγάλο
(πράγμα·
ή δόξα μέ τό θάνατο σφΐκχά σνμπορ-
(παχονσΐ.
Των άνδρεκομενων ή ψυχαίς άπ' ?ίς
(την πλάο* άφηκαν,
άνέδηκαν είς τό δεντρό τό 'ματοποτι-
(σμένο
καί χαρωπά μάς εύλογοΰν, τόν πό/.ε-
(μον Φωοοϋσι»
άί^, σύ, Μάρκο, βάλε μας, νά πιοϋ-
(σιν όϊ λεδέντες*
φερε την πλατή χοϋ σφακχοϋ κοντά
(μόν, Άναγνώστη,
χίνος χό μνήμα θά φανή άνδρειωμρνο
(πάλι;
| "Ελ', Άναγνώστη, χύτχαξε γιά δέ;
(αύτό τό μνημα,
πόσο μεγάλο φαίνεται, ποίος οίδε τί-
(νος νάναι·
θαρρείς πώς είν' τοϋ Τζελεπη, όμοιον
(σάν κ' έκεΐνο
Μά, φέρε, Μάρχο, φέρε μας, γέμισβ
(την κανάχα
δός τ' Άναγνώστη γχά νά πιϋ καί
(πανσ' ό }α>γισμό; τον,
ποτέ δέν θ" άποφνγωμε τιιν βούληοι
(τής μοίρας.
Φέρε νά πιοΰ|.ιε σνντροφιά γνατί τα
(χειά ποίος ξέρει
κ' ημάς 'ς τόν "Αδη δέν ίδουν νά
(παρηγορηθοϋοτ,
πώς πίσαμε κ' ήμϊΐς μ' αΰχοΰς γιά
(την ελευθερία.
"Αχοΰ!, καϋμένε Τζελεπη, καί ποίος
(δέν σοϋ θυμάται
τά νειάτα σον καί την άνδρπά καί
(τώμορςρό οον διώμα.
'Εσύ δέν ίγγιξες 'ς τη γή, εΐχες φτεοά
('ς τά πόδια,
μά ή μπάλα γρηγορώτερη σέ π ήρε1
(άπ' έμπρός μας.
Άνάθεμά σε, θάνατε, πόσο σκληοός
(όποΰσαι-
μήτ* έμορφιαίς έσΰ θωρϊϊς, μήτ' άν-
(δοι&ς καμάοι.
Γρήγορα μάς έμίσεψες, μας άφηοες
(μονάχονς
νά πολεμοΰμε την Τουρκιά ποϋ μετςπ-
(μό δέν ϊχει,
μά Ινας-ενας άπό μάς μετριέται καί
(λογάται.
Ι929.
17
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤΑ ΛΟΠΑ ΤΗΣ ΓΡΗΑΣ
ίς τής τ
ς Τά-
μόνος
(κ£<τά?.ι, «ώς '6άφν« ή θύοα Ιή -χλειδωμίνη (λάει Λίοφ<χ? (μΛθίνει, , χ«1 καΦίθΜ 'ί το* (τό πλά». Κι' άλ)οίπονο 'ςέ άτοιον μέ ·χά-τι *»' (άγριεύω! Γΐνετ' όργή Κυρίον «αι Κιν.οσ' ή (φωνή μου. Γ ολ' δλαις ττ;ς χώφαις ή ,-ι/.ειό (άγα-ΤΓμ«Λ·η, 'Ειβίί —ν 'ςτά παλ.Γ,ώ μόν λΐ (ήμίραις είδο, 'Είκεί «ου χθέ; άκόμα (ξασμτνη, Ην' ή 'διχή σας χώρα. ή 'πβτρίδβ. δο- την Άκό τα μαδρα χρόνιο —»Γ· (Πάλι Κ' οί Τοΰρκοι την 'Ελλάδα -τατήοαν (ί ώ βαθί- ο-χοτώδι δέ1 «ΐΛΐνετ' ή Καί 'ς την οκλα&ά τους 'γ«<>αν άπελ-
(έ
Ι ττ,ς ό ά05ΐνθς σαλεΰίται »'
(άσ.τρίζει
[,^α. μονάχα ή «γονή φωνη
, (της.
ΰ,ιο οιβ λογάκΜΧ 'ς τανη μου
ς γ
(πισμένοι ίλοι,
Μόνον ίγώ 'μηνοί"1""
(μίθβ.^
Καί τώρα όταν
ας ή- (
|μοϋ λείΐ τραγοϋδ™ χ<λ πότε (παραμνθια, ιΐνά μεγάλη καί ΦλιΑερ' ϊστο- (ρία... ( -χι' δν μοϋ λέη Υ«ά σοβοοά, (γι' άστεΐα, κ χρΰόονν μέσα 'ς τό ψτμμα (τί)Λ· άλήθίΐα. ;. Νεοάιδίς, Λάμιαις, Γοαγό- (νοις, βασιληόδες, κπτάραΐς, φόνους χ' «ΰχαΐς (καί χίλια τόσα... ιλιά μ' άγάπαις κι3 όλόμμοο- (μορφαις κυρά&ες Ι πάντα μέ την γλνχειά (της γλώσσα. | τής γοπάς τά λόγια τ' άκονω (σά' μαγεμμένος, | ίΐν' %αλα κι' ώοαϊα γελώ χι' (σναγαλλιάζω, ' άγριεμμενα, ξαρώνω τ την
χ' ί^χύθη μιά λαμψι 'ς τό
(■χοςμί της
Κ' έφώτκ— γ»ά λνγο τα ρονχά της
Χλωμή κι' άροχνιααμτν-η τ
της
Κ«ά τακαοοά της ποο«ι γτιινά «αί
Την βδΜχ-αύγή έκεί·νη μέ μάττα άγρυ-
(πνιομένα,
Ένφ σΜορ.τοΰστν ε|ω τα χιόνΜΐ ό
κ' ίγώ νά θέλω, πτ*ρα χαρτ'ι
(κβΐ πέννα
Κι' άρχίνηοα νά
: Τ ά Λ ό -
(για τής Γρ πάς.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΉΣ
Η
της.
10 μ«όρη νύχτα, χαχνίς να
(τ° ςητησ
ΰ εΐΐττν
της:
νά &
μο-
, ποϋ πάο>;
". ·™*ί μου, μβζυ ΐι' αύτη
'Λλόσι
Χνόνιο
τόν
τά
τ<Η- μέο* των τού Λέγ' ή άγιράμ.τ»λη 'Σ τόν πλάτοΛ>ο ηοϋ τή
Και μέ τόν ίοταρ τού σνχνοδιαδαίνει
Πάντοτ1 επάνω της βανο μέ; 'τόν άγέρα
Τα <ρΰλλα, οί χλώνοί σο« Θρασομανοϋν Βρΐσκεις στενόαωοη τώ<»α τή σψαΐίϊα; Τ' άστρα, τό. οϋγνϊφα δεν σέ χωροϋν; >Τβεχει 'ς τή ο<ζα «ου νεράχι Βυζαίνες δκοπα την καταχντά, Κ' έμένα ίζήλε|ΐβς σύ τό θη©ίο Γιατί μ' έπόττξε 'λίγη Ή δεσποινίς Φράνσες Γχουντριτς, ήθοποιός, ή όποία λέγει ότι ήτο σύζυγος τοΰ Όλλανδοϋ συγγρά, καλή 'λόχ ή μ.τύρα, χαλό είνε :
ί ]
Καί τή φιλεϊ στό κ©ύο καί τό χλωμό
(της στόμα:
«*Άχ, σ' άγαποΰσα πάντα καί σ* άγα-
(,τώ καί τώοβ
Κι': άκοιιο ώς τή βτε'ρνή μου θά σ'
~ ιάγαπώ τή> ωρα».
ΔΕΟΝ. ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
(τό χραισί σου; ]
Πϊ·ς μας ά«όμα, ή χόΤΙ θέλίΐς, πλάτανε, τ4 μοΰ γνοεύετς; Μά ή κόρη μου κο»μάται στό νεχρικό
Διώξΐ τόν Ισχιο σου κ' εΐμαι μιχρή. (κοε* άχι. >
Ι»ί
^«Λμουτάχο*νια.
Ί,ζωη μου έκεϊ ^χιι —-
οασ
άπ αΐώνια, αΐώνια!..
Τ' άνθη μου ίπάτγωσαν, μην τα πεα-
Ι
'Φ-'· πάνχα νά ζώ
Άς τον τόν ή7.«) μου νά τά χαοϊ)...>
»—Ξανθι') μόν άγράμπίλη, τί μϊ φο-
(6άτΛ»ι;
* ?Ϊ^ ^
(μ'
1 Χ«ί
(ιΙ:τιίΐχοοί
' Ιθέλ^ις νά σέρνεοαι ΛΟντα όρφανη,
'ς τό ! Μονάχη σον, Ιρημη τίι Λ'όχτα νασα»
σάν ζωντανή θαμ-
»Τ' άνθη ζενγάρωσε μέ χήν θΛ-δριά
(μου,
Γένον βαοϋ,Μτσα χ' έγώ θρονί,
Στηλώσου έπάτντο μον...'ς χήν άγοοα-
ίλιά μου
Κάθε αλλο λονλ«υδο Ού οέ <ρΟ·οντ~]...>
Την έξίγέλασ* χ' άγριο πλατάνι,
Την ίπερύΐλεξί μέ; 'ς τά κλαριά...
ΤΊ χρϊμα πώδωκ«ς, ξανθό βοχάνι, .
Γιά 'λίγο 'ψπλ<0Ηα τίρν παρθενιά. |Φχωχΐ| κι' άνύπονδρη 'ς τ»Λ' Μούτονε τ' δνθη σον κρυφή Τώρα θ' άρπάξοννϊ ττ'ι μι·« Τα ν·ί<— »' «ν»|«ο; Λθίσα» (οον η'ι μιχ?'«*«ά βον ά Κα» ώς με; Σέ ςτέρετρο την χόρη κατάμάιχκ> χν-
(τάνε.
Ό πρώτος τής σηκοΊνει τό νΐκρικό
(της κρέπ».
Καί μέ ματιά βλιμμένη γιά μιά στιγμή
(τή βλτπει:
«"Αν ήταν, αχ, λ« ξοϋσϊς άκό»Μΐ, μέ
(τά δώρα
Τής όμορφιά; δπου εΡχες, Θά σ' άγα-
(ποΰσα ώ
Ί'ΐϊθ Θ. Ποτιχμιάνου
Ό λΐ'χνος δλί.οτε ήτο μέσον φωτι-
στικόν. "Εκανεν ίλαιον, εΐχε φιτηλι
καΐ ρονθοννι καϊ έφώτιξε τόν δνθοω-
,τον μέ τό μετρ«ό<Γθθν τού φ<δς. 'Α.το την ί,τοχήν δμως ποΰ ανεκαλύφθη τό Ιά της οί τρείς , *****»**. , λύΧ^ έξετοπί^ έ- _ ■ | πισκιασοεις ίβιο τού νεον οαιμονος. Τόχε κατίλινρθη ΐαο άπελ—.οίας, έπε- σεν είς την θάλασσ«ν καί ψάρι. ν Ό δεύτΐ©ος τό κρΐτα σιγά τής κατβ- (ζ, Γ»<ρν·άίΐ κι' άπό τά μάτια το δάκρυ (τού σταλλάζεν: «Άχ, νάτ«νε ή ζωη σου καΐ ν<ο μην (είχε σβΰσει! . άληΦεια, χρόνχοι, ^α' εΐχα (καΐ σέ άγαπήσει.» Ό τν»τος της σηχωνε» χο »ρ«α (άχόμα ψ Άπό τίιν .-τρώτην τού υπόστασιν 6έν δνετήοησε παρά τό ρουθοϋνί τού. Είναι ε>α ρουθοννχ. μέ τελείαν φόρ-
μοτν καί κατασκευήν. "Εάν χοϋ β
λάδι καί ψυτήλ* ίίνβ. {χανόν νά φω-
χύση πλοιχηο,τιαφόχως τόν βυβόν.
'Εκχός τού ρουβουνίου, ό λύχνος δν
εχηρησϊ καί μίαν νΌστβλγίβν πρός χό
φως. Είν«ι τό μόνον ψάρι ποΰ είναι
έοττραιιιμένον .τρός χον οΰραννν, χήν
θείαν πηγήν τού φωτός. Τό χε<ράλι τού εχει την στόχην τοϋ ίΐοέω; δταν λέγη: «Άνω σχώμ«ν τάς κβφοίαςί. Βλέπιει πρός χά όνν<ο μέ χαχάνυξιν. "Ετσι όΜΐχφίνα Λρΐν άπό χά άλλα ψάοια τόν βόλον δχαν κβχέρχίται άπό ψηλά. Τόχε τρίχιει κατ' €ύθϊϊαν άπο- κάτω, άνοίγ« τό στόμα τού, θίβταπί- νεί τόν οάλ.ον κοα ονλλαμοάνεται. Καί ετλ ιέξέρχεται μετ1 ολίγον είς τό φως, τό οποίον ήχένοζε διαρκώς μέ νοσταλγίαν άπό χά βάθη χ«>ν Φ
ΕΝ ΔΗΜΩ&ΣΕ ΑΙΜΑ
Πάσο γλυκνς ό θάναχος 'ς τή βράοι
(τον πολέμοιτ
Ιχει λαμπάδετ την τιμή, την δόξα γιά
(Δεσπότη
καί τοϋ πολέμου τόν καπνό <">μοςκ(ΐ>-
(σάβανό τού.
Την μνρωδιά τοϋ μπαρουτιοΰ γιά μο-
(σχολίβανο 'χει,
ϊχει γιά μνημα ποΰ πατοϋν τόν τόπον
(οί λ«6έντες·
είνε τό χώμα τής άνοριάς καί τής
(ελευθερίας.
Αυτού φυτροννει τό δέντρο αΐματοπο-
(χισμένο·
ϊχει χά φύλ>.α πράσινα χαί μνρωδάτα
(χανθη·
άντρϊΛται ποϋ μοιρισθη κι' δλος χαρ-
(διά γεμίζει.
Είδα τόν ίοκιο τοϋ βοσχοϋ ποΰ 'δγήκβ
(άπ' τά φύλλα·
είν' ό βοσχός μου ποϋ 'πεσε 'ς τής
(Κράπης τ' άνηφόρι,
άπ' ής σέ Τούρχους εϊκοσι έχόρτασβ
(τό χέρι,
Μαντατοφόρος στάλθηχί άπ' τόσους
(άνδρειωμένους·
ώς εΐδαν χαί κατέδαινε τρεχάτος είς
(τόν "Αδη,
«—Γυάηρε 'πίοω, γλακικτή! τοΰ φώ-
(ναξαν μεγάλα,
πές τους 'ς τόν "Αδη κλείσθηχαν καί
, (δέν μπορονν ν' άνέδουν-
παρέλνσαν τά χέρια των, τά πόδια
(των κοπήκαν
τά χρέατά των σάπισαν, τα χόχκαλά
(των λνώσαν.
Σκουλήκους πλήθος έχουσι καί ποντι-
(κούς καί φείδια,
δέν τούς άφήνονν μιά στιγμή άνά-
(παυσι νά 'δοϋσι,
τονς λέγουν, είν' οί χάτοικοι τοϋ κάτο>
(μαύρον Κόσμον.
Βαστάτε, τοίπαν, δυνατά όσο μηο-
(ρίΐτε 'πάνω
κονχεχε ήλιο λαμπερό χαί οΰοανούς
(γαλάζιους,
νύχτας μέ χούς αύγερινοΰς καί μ' δ-
(στρα σχολισμένας.
'Εκίί 'ναι κάχω σκοχεινά καί μονχλια-
(σμένα μέρη,
κ' άκόμη δέν χούς δώκαοτ τίιν Θϊο
(ποϋ χονς λέγα
γιά δώρο τής παλληκριάς, της πίοτης
(μας στεφάνι.
Δέν είν' ψυχαίς ποΰ φώνπαξαν μόνο
('νοα·χά κουφάρια,
πάφήκαν σπλάγχνα είς την γή 'ς τού*
Τούρκου τΐιν καχάρα,
λυποΰνχαι πως χωρίσθησαν τοΰ ψεΰτη
(χούχου Κόσμον.
Μ' οποίος 'ς την γή όπου παχεϊ καί
(σπλάγχνα συλλογάτοα,
ποτέ δέν κατεχέρησε κιανέν μεγάλο
(πράγμα·
ή δόξα μέ τό θάνατο σφΐκχά σνμπορ-
(παχονσΐ.
Των άνδρεκομενων ή ψυχαίς άπ' ?ίς
(την πλάο* άφηκαν,
άνέδηκαν είς τό δεντρό τό 'ματοποτι-
(σμένο
καί χαρωπά μάς εύλογοΰν, τόν πό/.ε-
(μον Φωοοϋσι»
άί^, σύ, Μάρκο, βάλε μας, νά πιοϋ-
(σιν όϊ λεδέντες*
φερε την πλατή χοϋ σφακχοϋ κοντά
(μόν, Άναγνώστη,
χίνος χό μνήμα θά φανή άνδρειωμρνο
(πάλι;
| "Ελ', Άναγνώστη, χύτχαξε γιά δέ;
(αύτό τό μνημα,
πόσο μεγάλο φαίνεται, ποίος οίδε τί-
(νος νάναι·
θαρρείς πώς είν' τοϋ Τζελεπη, όμοιον
(σάν κ' έκεΐνο
Μά, φέρε, Μάρχο, φέρε μας, γέμισβ
(την κανάχα
δός τ' Άναγνώστη γχά νά πιϋ καί
(πανσ' ό }α>γισμό; τον,
ποτέ δέν θ" άποφνγωμε τιιν βούληοι
(τής μοίρας.
Φέρε νά πιοΰ|.ιε σνντροφιά γνατί τα
(χειά ποίος ξέρει
κ' ημάς 'ς τόν "Αδη δέν ίδουν νά
(παρηγορηθοϋοτ,
πώς πίσαμε κ' ήμϊΐς μ' αΰχοΰς γιά
(την ελευθερία.
"Αχοΰ!, καϋμένε Τζελεπη, καί ποίος
(δέν σοϋ θυμάται
τά νειάτα σον καί την άνδρπά καί
(τώμορςρό οον διώμα.
'Εσύ δέν ίγγιξες 'ς τη γή, εΐχες φτεοά
('ς τά πόδια,
μά ή μπάλα γρηγορώτερη σέ π ήρε1
(άπ' έμπρός μας.
Άνάθεμά σε, θάνατε, πόσο σκληοός
(όποΰσαι-
μήτ* έμορφιαίς έσΰ θωρϊϊς, μήτ' άν-
(δοι&ς καμάοι.
Γρήγορα μάς έμίσεψες, μας άφηοες
(μονάχονς
νά πολεμοΰμε την Τουρκιά ποϋ μετςπ-
(μό δέν ϊχει,
μά Ινας-ενας άπό μάς μετριέται καί
(λογάται.
18
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929-
__________________Ϊ"—5~~τΐϋϊ^ζΐΊπίΓυ«υζΓ^
ΤΡΕΙΣ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΑΙ
ΝΕΑΙ ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΔΙΑ ΚΛΕΙΔΟΚΥΜΒΑΛΟΝ.
ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ, ΛΑΤΚΩΤΕΡΑ, ΚΑΙΝΕΩΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ
ΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΒΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΟΥ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
-ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
Στίχοι Ι. Πολέμη—Μουσικ.ή Δ. Λαυράγκα
* * *
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Ξεκίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνή
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπό θ. Σακελλαρίδου
• * ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς εϊν' ή ζωή μας κι' άς αρ¬
χίση ό χορός
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλου
* · · *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΣΟ Σ' ΕΧα ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Χ. Χατζηαποστόλο»
• * ·
ΑΧ! ΕΛΑ
(ΜΟΝΟΔΙΑ ΦΛΩΡΑΣ)
*Άχ! ελα πέτα δώ στή μσναξιά μου,
* * *
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα;
(καστανης
ΤΑΝΟΟ Μοισική καί Στίχοι Α. Βώττη
• . ·
ϋΕ ΟΗΕΗΟΗΕ ΑΡΚΕ8 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί και Έλληνιστί
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΓΜΜΥ
* * «
Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Κόρη πάνω άτό τό βράχο σάν πουλΐ
(μονοίχό
ΒΟΜΑΝΟΕ
Ποίησις χαί Μουσικ.ή θ. Ι. ΣακελλαοίΒον
• · *
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονήση, άν μακρυά μου εΐσαι
Ποίησις Δ. Βιτάλη—Μουσική Ε. (1ϊ <2αρι13 * * · ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ Π ώς θε-; νά κλείσω μάτι πειά Μουσική Ε. Πόγγη . » * ΕΛΑ—ΕΛΑ (Ι.Α 8ΡΑΝΙ0Ι.Α) Μέσ' στή θερμή σου άγκάλη , Στίχο» Ν. Βλυσσίδου * * · Γ^ΑΤΙ Γιατί λυπητερό τραγοϋδι λέν τα που- (λιά πρωΐ-πρωΐ νΜουσική Τ. Ξανθοπούλου • * * ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ (ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟυΒ) Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια Παράφρασις έκ τοΰ Γερμανικοΰ * · ♦ ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάπη μου τί εχεις Ποίησις Γ. Λαμπριηΐδου—Μουσική ί)β ΟοιιγΙϊϊ . · · ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΛΕΝΤΙ ΤΡΕΛΛΟ) Μέ γλέντι και μέ φλέρτι τή ζωή περνω δΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΒΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΑΕΦΤΗΣ Μαύρ' είν' ή νύχτα στά βουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ Λ * * ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ Έγια μόλα, εγια λεσα, φύσηξε βορηά, ΙΙοίηβις Μ. Σταματέλου—Μ<^.·σική Καλομοίρη • * · ΜΗ Μ' ΕΡΩΤΑΣ (ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ) μή μ' έρωτφς γιατί θρηνώ Μή, μ' έρωτας γιατί πονώ Ποίησις Γ. Ααμπριητίδου—Μουσική Ν. Μΐτάλδη * « · ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΣΑΝ ΟΜΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ (πρωτοείδα Μέσ' στήν ψυχή μου ένοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χατζηαποβτόλου * * # , Ω! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Άπό μικρο παιδί είχα μιά μελαγχολία στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοβερή! (τι τρομερή! ΟΝΕ 5ΤΕΡ * * # ΤΙΤΙΝΑ Άλήθεια είμαι σαστισμένος κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητώ Γιατ' εχω χάση ό καϋμένος Έκείνο'ποίχα λατρευτό. ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ * · # Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω και γυ- (ρίζω καί καθενός διαβάζω 'γώ τή μοϊρα Στίχοι Τ. Μωραϊτίνη—Μουσιχή Ι. θίκονομάκου • · · ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ Έγώ τό πίνω και τό λέω, γίνουμαι στουπί Μονοτκή Ε. Πόγγη • * « Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ Μιά μυστικιά έλπίδα, φώς μου, εχω έδώ μέσα στί^ν χαρδιά * «Γ * ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώρα ποϋ τό σκοτάδι άπλώ&ηκε στή (γη ΤΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβάλ' (ήαύγή Μουσική Σ. Σαμάρα • · « ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοϊ'ν μέσ' της ζωής τό κϋμα ΟΠΕΡΕΤΤΑ· "Υπό Ν. Χατζηαποστόλοι· ♦ * · Π.ΕυΠ3 Ο' Ε5ΡΑ0ΝΕ ^α Ρ&ΐοπια ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΙτΙΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νους κλέφτης Ποίησις Βαλαωρίτου—Μουσική Π. Καρρέρη ♦ * * ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΩ Άσε νά γύρω μέσ' τή θερμή την άγ- (καλιά σου καί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη; (μυστικά ♦ * * Η ΚΥΡΕΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (ΔΥαΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσφ γυρίζ' ή σφαϊρα καί στής ταβέρνες φρίσκεται κρασι ♦ * * ί' ΟΗΙΕΝΤΑίΕ * * * Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκληρόκα,ρδη και πλά- (σμα άρειμάνιο, Λίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αύτό είναι (6ιδάνιο Μονσική Α. Μαστρεκίνη * * # Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ Άχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σού φταίω Μουσική Ν. Χατζηαποστόλον Διασκευή Λ. Κ α 6 6 α δ ί α * · · 6Ι6.0Ι.ΕΤΤΕ "Εδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά δσα εϊχε ή 'μέρα βάρη ΡΟΧ ΤΚΟΤ * · · ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΜΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΫΔΙ ΤΗΣ ΛΑΤΕΡΜΑΣ) Μόνο μέσ' στήν ταβέρνα μοΰ φεύγει (τό μεράχι, * /♦ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα- (ποΰσε σάν τρελλή Ποίησις Ι. Πολέμη—Μουσική Σ. Σαμάρα * * * ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληρά τήνοιραίαβραδυά * * * ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρεμένος πρίν πάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίησις Γ. Δροσίνη—Μουσική Σ. Σαμάρα * * * ΤΟ ΔΙΑΒΟΑΟΠΑΙΔΟ (ΘΕΛ» ΣΑΝ ΠΡΒΤΑ) θέλω σάν πρώτα στί]ν άγκάλη σου (νά γέρνω * · * ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΝ (ΑΓΑΠΗΣ ΛΟΓΙΑ) Τούς πόνους, τής πίκρες, καϋμούς λησμονώ καί γελώ τ' ώραΐό σου στόμα γλυκά σαν φιλώ. ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 Αί άνω τρείς Συλλογα έπέχουν και θέσιν 'Ανθολογίας διότι περιλαμβάνουν 40 αύτοτελή άσματα άπό τα ωραιοτέρα. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΑΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΟΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 2.50 "ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑίϋ" 140 νΥΕδΤ 26 δΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΤΥ ί!^^^α^^^'^^^'Β^^^^^ΒΒΒΒΒΐααααααΒΐ!ΒαΐαΐΒΒΐιαΐ^^
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929-
__________________Ϊ"—5~~τΐϋϊ^ζΐΊπίΓυ«υζΓ^
ΤΡΕΙΣ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΑΙ
ΝΕΑΙ ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΔΙΑ ΚΛΕΙΔΟΚΥΜΒΑΛΟΝ.
ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ, ΛΑΤΚΩΤΕΡΑ, ΚΑΙΝΕΩΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ
ΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΒΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΟΥ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
-ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
Στίχοι Ι. Πολέμη—Μουσικ.ή Δ. Λαυράγκα
* * *
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Ξεκίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνή
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπό θ. Σακελλαρίδου
• * ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς εϊν' ή ζωή μας κι' άς αρ¬
χίση ό χορός
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλου
* · · *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΣΟ Σ' ΕΧα ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Χ. Χατζηαποστόλο»
• * ·
ΑΧ! ΕΛΑ
(ΜΟΝΟΔΙΑ ΦΛΩΡΑΣ)
*Άχ! ελα πέτα δώ στή μσναξιά μου,
* * *
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα;
(καστανης
ΤΑΝΟΟ Μοισική καί Στίχοι Α. Βώττη
• . ·
ϋΕ ΟΗΕΗΟΗΕ ΑΡΚΕ8 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί και Έλληνιστί
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΓΜΜΥ
* * «
Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Κόρη πάνω άτό τό βράχο σάν πουλΐ
(μονοίχό
ΒΟΜΑΝΟΕ
Ποίησις χαί Μουσικ.ή θ. Ι. ΣακελλαοίΒον
• · *
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονήση, άν μακρυά μου εΐσαι
Ποίησις Δ. Βιτάλη—Μουσική Ε. (1ϊ <2αρι13 * * · ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ Π ώς θε-; νά κλείσω μάτι πειά Μουσική Ε. Πόγγη . » * ΕΛΑ—ΕΛΑ (Ι.Α 8ΡΑΝΙ0Ι.Α) Μέσ' στή θερμή σου άγκάλη , Στίχο» Ν. Βλυσσίδου * * · Γ^ΑΤΙ Γιατί λυπητερό τραγοϋδι λέν τα που- (λιά πρωΐ-πρωΐ νΜουσική Τ. Ξανθοπούλου • * * ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ (ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟυΒ) Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια Παράφρασις έκ τοΰ Γερμανικοΰ * · ♦ ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάπη μου τί εχεις Ποίησις Γ. Λαμπριηΐδου—Μουσική ί)β ΟοιιγΙϊϊ . · · ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΛΕΝΤΙ ΤΡΕΛΛΟ) Μέ γλέντι και μέ φλέρτι τή ζωή περνω δΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΒΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΑΕΦΤΗΣ Μαύρ' είν' ή νύχτα στά βουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ Λ * * ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ Έγια μόλα, εγια λεσα, φύσηξε βορηά, ΙΙοίηβις Μ. Σταματέλου—Μ<^.·σική Καλομοίρη • * · ΜΗ Μ' ΕΡΩΤΑΣ (ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ) μή μ' έρωτφς γιατί θρηνώ Μή, μ' έρωτας γιατί πονώ Ποίησις Γ. Ααμπριητίδου—Μουσική Ν. Μΐτάλδη * « · ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΣΑΝ ΟΜΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ (πρωτοείδα Μέσ' στήν ψυχή μου ένοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χατζηαποβτόλου * * # , Ω! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Άπό μικρο παιδί είχα μιά μελαγχολία στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοβερή! (τι τρομερή! ΟΝΕ 5ΤΕΡ * * # ΤΙΤΙΝΑ Άλήθεια είμαι σαστισμένος κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητώ Γιατ' εχω χάση ό καϋμένος Έκείνο'ποίχα λατρευτό. ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ * · # Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω και γυ- (ρίζω καί καθενός διαβάζω 'γώ τή μοϊρα Στίχοι Τ. Μωραϊτίνη—Μουσιχή Ι. θίκονομάκου • · · ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ Έγώ τό πίνω και τό λέω, γίνουμαι στουπί Μονοτκή Ε. Πόγγη • * « Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ Μιά μυστικιά έλπίδα, φώς μου, εχω έδώ μέσα στί^ν χαρδιά * «Γ * ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώρα ποϋ τό σκοτάδι άπλώ&ηκε στή (γη ΤΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβάλ' (ήαύγή Μουσική Σ. Σαμάρα • · « ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοϊ'ν μέσ' της ζωής τό κϋμα ΟΠΕΡΕΤΤΑ· "Υπό Ν. Χατζηαποστόλοι· ♦ * · Π.ΕυΠ3 Ο' Ε5ΡΑ0ΝΕ ^α Ρ&ΐοπια ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΙτΙΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νους κλέφτης Ποίησις Βαλαωρίτου—Μουσική Π. Καρρέρη ♦ * * ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΩ Άσε νά γύρω μέσ' τή θερμή την άγ- (καλιά σου καί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη; (μυστικά ♦ * * Η ΚΥΡΕΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (ΔΥαΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσφ γυρίζ' ή σφαϊρα καί στής ταβέρνες φρίσκεται κρασι ♦ * * ί' ΟΗΙΕΝΤΑίΕ * * * Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκληρόκα,ρδη και πλά- (σμα άρειμάνιο, Λίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αύτό είναι (6ιδάνιο Μονσική Α. Μαστρεκίνη * * # Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ Άχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σού φταίω Μουσική Ν. Χατζηαποστόλον Διασκευή Λ. Κ α 6 6 α δ ί α * · · 6Ι6.0Ι.ΕΤΤΕ "Εδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά δσα εϊχε ή 'μέρα βάρη ΡΟΧ ΤΚΟΤ * · · ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΜΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΫΔΙ ΤΗΣ ΛΑΤΕΡΜΑΣ) Μόνο μέσ' στήν ταβέρνα μοΰ φεύγει (τό μεράχι, * /♦ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα- (ποΰσε σάν τρελλή Ποίησις Ι. Πολέμη—Μουσική Σ. Σαμάρα * * * ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληρά τήνοιραίαβραδυά * * * ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρεμένος πρίν πάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίησις Γ. Δροσίνη—Μουσική Σ. Σαμάρα * * * ΤΟ ΔΙΑΒΟΑΟΠΑΙΔΟ (ΘΕΛ» ΣΑΝ ΠΡΒΤΑ) θέλω σάν πρώτα στί]ν άγκάλη σου (νά γέρνω * · * ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΝ (ΑΓΑΠΗΣ ΛΟΓΙΑ) Τούς πόνους, τής πίκρες, καϋμούς λησμονώ καί γελώ τ' ώραΐό σου στόμα γλυκά σαν φιλώ. ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 Αί άνω τρείς Συλλογα έπέχουν και θέσιν 'Ανθολογίας διότι περιλαμβάνουν 40 αύτοτελή άσματα άπό τα ωραιοτέρα. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΑΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΟΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 2.50 "ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑίϋ" 140 νΥΕδΤ 26 δΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΤΥ ί!^^^α^^^'^^^'Β^^^^^ΒΒΒΒΒΐααααααΒΐ!ΒαΐαΐΒΒΐιαΐ^^
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΧθΒΜΒΡΤΟΤ, Ι·29.
ΑΠΟ
^ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ
φΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡ1ΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΛΛΙΓΚΧΑΜ
ΝΚΕΡΒΙΛΛ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΜΕ ΖΩΗΡΑ ΧΡΑΜΑΤΑ ΤΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ ΟΠΤΛ-' ι1-·------------- -.....__________ ■ . ϋ
1 γ ΠΥΡΓΟΥ·"- ~ΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΝ..-ΤΟ ΠΡΟΜΗ-
Ιιτιι»
ΤΟ-ΟΤΗΣ.- ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΛΙΘΟΒΟΛΙΣηΐΟΙ.- Ο ΣΚΕΛΕΤΟΣ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΗΣΥΧΙΑΝ.
*>&&£%%
την
εγά)
το οίκογενειακον
|.ών δεκαετηρι-
Λς θρύλους χαί τας
1 *& ™ μνστηριωδτΐ
Ο0 ίαφανίζονται σνχνα,
Ό
Γάτο τα .πλέον παλαιά κα·
Ι,Λΐιια φθθόρια της ΑγγΑ.ι-
^ ΐοία τον είναι σννυ-
^1 αέτν έν γένει ίστορι-
-. Μεγώη; Βρετανιας, α-
-"' -ν τοΰ 14ου αιώνος.
/λιι_ _ι χαρακτηρ'στι-
/Γιαν ένδιαφέρουοα άφή-
ς «φΕΪΛεται είς αύτην την
, ναιδην Τάνκερβιλ, ή όποι-
Εθΐγραφει είς ζωντανάς ει-
•^ τα «ψαηάΰματα» και αλ-
|ξιο.τεριεργα φαινόμενα τού
Όϊ1 ω; εξής '·
φοοέ; άκονσα νά λένε
ι τα οτίτια, ποϋ μέσα τους
_ «ά τειτάνανε άνθρωπον εί-
ΙιχΕΐωαένα!» Άν είναι άλή-
^το τοτε, τό Κάστρο τοΰ
;αμ, ό Λελώριος αύτάς
_, λ γειιιοχν άπό φόβο καί,
| τον; Ιδιοκτήτας του καί δ-1
■ής άνϊρώτους ποϋ κατιχκή-
Ικΐ αέσα, είς τάς διαφόρους
μιοο; ότου βρίσκεται ό πύρ
γος δέν ύπάρχουν παρά έλάχιστα1
άγρόσπιτα κι' αύτά ερημα, ένω
στόν καιρό τονς, έκατοικοΰντο δι¬
αρκώς. '
Ό πυργος τού Τσίλλιγκχαμ, ε¬
πί όκτακόσια περίπον χρόνια, στά-
θηκε σάν <τ:ωπηλος πέτρινος μάρ¬ τυς στής τραγωδίες καί στής κο>
μωδίες τή; άνθοκτίνης ζωης —
στής τραγωδίες καί στής κίομωδίες
τού άνδρός τής γυναίκας καί τοΰ
ικροΰ παιδιοΰ, πο-δ εζηοτν, άγάαη-
σε καί ΰπέφερε. μίσα στούς έρημι-
κούς τοίχσις του.
— Μήπως ύπάρχουν τίποτε φαν·
τάσματα έδώ μέσα;
Αύτΐ) ήταν ή.πρώτη ερώτησις
ποΰ εκανα, τα πρώτα λόγια ποΰ εί-
πα, μόλις εφθασα, σάν νέα καί δει-
λή νεόννμφη, στό Τσίλλιγκχμ, μιά
σκοτεινή νύκτα Νοεμβριού, στόν
.καιρόν δπου τό μόνον μέσον σνγ-
κοινωνίας άπό τόν ααν.ρυνό σιδτ,ρο
δρομικό σταθμό ε<α; τόν Πν'ργο, 7τταν τό άμάξι μέ τα αλογα... "Οτ}αν σταματι'ίσαμε μπροστά στόν πύργο, ό άιιαξάς μας εσυρε τό κονδοϋνι κι' ?·θί'ς άμέσως ά- κούσαμε νά τραβοΰνε τούς σιδερέ- νιον·ς σύρτες. Μιά πελωρία δρυίνη πόρτα ανοιξε καί φάνηκεν ίνας άν&ρωπος ποϋ ν.ρατοϋσε ψηλά μιά χονδρή λαμπάδα, σάν ναθέλε νά γνωρίστ) τής φνσιογνωμίες μας, ό ανθρωπος έκεΐνο·: εμοιαζε σάν άλη- θινό φάντασμα καποιου σκοτεινοί μεσαιωννκοΰ δρά-ιατος. 'Μπήκαμε ^ιίσα, κι' άρχίσαμε ν' άνεβαίνονμε σιω.-π^/.οί, στά διαμερί σματα τοϋ επάνω πατώματος. Μία σιωπή νέκ·ρας 6ασίλενε τρι- γύρω μας καί στό φώ; τής λαμπά¬ δος, καθένας άπό μάς φαινόταν στούς άλλους σάν |νας όλόκληρος ^ ι 5 Έχει κα&όλου φαντάσματα έδώ μέσα, ξαναρώτησα μέ άγω- νία. — Ημείς δέν τα πιστεύονμε! Αυτή ηταν ή απάντησις ποΰ μοϋ εδωσε, τότε, Ινας άπό τούς πειό, γέρους τής σννοδείας μας. Καί ή απάντησις αυτή ήταν άρκετά άχο- καρδιωτική γιά μενά, ποΰ πρώτη φορά εμπαινα μέσα στό πελώρ<ο έ- κεΐνο κάστρο τού Τσίλλιγκχαμ. Αί επισκέψεως της νυκτός 'Αργοτερα στο «Καταραμένο κοιμηθηκα την ? εΙΧ? η<Λλε? ^5 απο μια γρηά γυναι- κοΰλα που οραινοταν σαν μαγισσα. Μολις μπηκε στην καμάρα μου, κρατουσε στα γεοια της ενα κηρο- πηγιο και πλησιασε κοντα, πολυ ΙΎ ^ έγγ[ζοντας εγεΐιθβν επάνω μου καί κύτ μέ προσοχή κ*αί καποιο θαυμα- σκελετωμένα χαρακτηρι- ί προσώπου της, σάν να- χόρταγη περιέιργεια καί νά γνω- ρίστ) ποία ήταν ή νύμφη ποϋ ήλ¬ θε ν' άντικαταστήση τής τόσες άλ- )χς νιιφες, ποϋ σέ χρόντα μακρυνά, είχαν περάση μέσα άπό έκεΐνο τόν πύργο. 'Η γρηά έκείνη γυναϊκα έστάθη- κε ετσι πολλή ό>ρα κι' ΰστερβ, ά-
πομακρύνθηκε λιγάκι, άπό τό κρε-
6άτι μου γιά νά ξανασταθτ) πάλ'ν
πε*ό πέρα, σκεπτική, άκίντττη, τρο-
μακτική μέσα στό σκοτάδι...
Τό πρόσωπό της έξακολουθοΰ-
σε νά είναι γυρισμένο πρός έμενα.
Ξαφν.κά, δμως, τό Ιστρ^με πρός
τόν κήπο καί αρχιζε νά κυτταζτ|
- εξω άπό τα άνοψενα παράθυ-
ρα, άνάμεσα στούς τοίχσνς τού πύρ
γου καί στό μεγάλο χαντάκι —
τρείς καλογήρους πού πηγαινοήρ-
χοντο σιθΜτηλοί, μετρώντας τό κομ
πολόϊ τατν, χωρίς νά φαίνωνται
καθόλου δτι πρ»σεχουν σέ μενά,
είτε στό εσωτερικό τοΰ οωματίον ε¬
κείνον.
Άργοτερα, μοΰ έ'ξήγησαν δτι
κάτω, ακριβώς άπό τό μέρος έκεΐ¬
νο δπου πηγαινοήρχοντο οί καλόγη-
ροι, υπήρχεν ενας κρυφός ύπόγει-
ος δρομάκος, ποϋ ονγκοινωνοϋσεν
άπό την μιά μεριά, μέ τήζ σκοτει-
νότερες άποθήκες τοΰ φρουρίου
τοϋ Τσίλλιγκχαμ, κι' άπό την αλ-
λη, μέ ενα μικρότερο πνργίσκο πού
άπό τότε, εΐχε μεταβληθή σέ έ^ρεί-
πια.
'Ί* "Ρίί'οίΙ νς· ει? τ'ΐν οποίαν τό δικαστήριον τοΓ- Μπρουκλυν
"'Ο'ί'ι ττ,. . Των ού<> τέκνων της, δταν έεεδικάσθη ί| έπν διαζυ-
εαντι°ν τού σύζυγον της, Οίτόλτρη Κ. ^ίμιιονί.
Ό
"Εμιλ Σουειβ, άριστερ^, ό Τζέιμς Φερνάνδο καί ό Τόνυ Νταγουάννο,
δξί κατηγορούμενοι επί άπαγωγό έξαετοΰς παιδός έν Σικάγφ.
Τότε, ενας ώραΐος καί πλουσιο-
ντνμένος ανθ(Χι>πος βρέθηκε δρθι-
ος, δίπλα στήν καλόγρηα κι' εστρε-
ν|·>ε κι' αντό; τα μάτια του άνησυχα
στόν όρίζονΕα καί πρός την διεχ-
θυνσι, τή; έχθρικής χώρας... Π ί-
σω τού, φανΐράϊθηκαν τότε δΰο αλ-
λοι ανδρε; ποϋ εΐχαν τό ΐδιο περί-
που άνάστημα, κι' ηταν ντυμενοι
μέ τής καΐίτές χλαμύδες των τοξο-
] των τής περίοδον τοϋ 'Ερρίκου
8ου.. 'Εφαίνοντο σάν νά είχαν κρυ-
ψηι κουβέντα μέ τον πίρώτον ω-
ραϊοΧ καί πλουσιοντυμένον ά'νδρα.
Έν τώ μεταξύ, στό ίδιο έκείνο
εσωτερικόν παραπετο τής έπάλξε-
ως τού μικρού πυργίσκου, έφάντ)-
κεν ενας θωρακοφόρος — τοξότης
πού μέ ρυθμικόν βήμα καί σταθε-
ρόν νψος πηγαινοήρχετο, ώσάν νά
ευρίσκετο είς πλήρη εξάσκησιν των
καθΓρίόντων τού.
Τότε ενας ύπτ,ρέτης τού πύργου
?τρεξε νά κλείση ολα τα παραθυρό-
φυλλα καί φι»σικά επλησίασε τούς
άνθρώπους πού ε%λεπα, τσνς έκαμε
διαφόρους ερωτηθείς καί πήρε δι¬
αταγάς!
Την στιγμήν εκείνην, σάν νά
μοϋ φάνηκε πώς ή δομικάνα καλό
γρηά εΐχε έξαφανισθτ> 'ΔΙΙΑ. Κ.
Τό ψωτοβόλον «αιδΊ
*Ένα αλλο πολύ ενδιαφέρον φαι¬
νόμενον, κατά την διαμονήν μου
στόν πΰργον Τσίλλιγκχαα, ήταν
μερικα όστά άνθρώπινα πού τα εΐ-
δα καί τα ήγγισα. Μιά νύκτα, μέ¬
σα στόν κοιτώνά μου καί, ακριβώς
είς απόστασιν ενός μέτρον άπό την
κάτω πλενράν τού κρεβατιού, ήρ¬
χισαν νά πίφτονν πέτρες, ποϋ μοΰ
(ραινόταν δτι ε?βγαιναν άπό τον άν-
τικρυνότικρυνό τοϊχο, κοντά σέ μί¬
αν παλαιάν είκόνα τοϋ Λόρδου
Γκρέϋ, δουκός τοΰ Τσίλλιγκχαμ
καί κόμητος τοϋ Τανκϊρβ.λ.
Τό επεισόδιον αύτό μού έτάρα-
ξε φοίοερά τα νεϋρ'α καί μέ κρα-
τοϋσεν άνήσνχον καθ" δλην την
διάρκειαν τής επομένης ημέρας:.
ρ
Στήν ιδία αύτη θέσι καί ακρι¬
βώς όλίγες μέρες πρίν κηρυχθή ό
μεγάλος Πανευρωπαϊκός 11 όλε-
μ»;, εΐ^α Ιδχ» ενα χωρικόν, να»μέ-
νον μέ την στολήν καί τούς θώρα-
κας, παλαιοΰ πολεμιστοϋ τοϋ Με-
σαίωνος. Καθώς τον κύτταζα, ε¬
νας δνεμο; ξαφνικός καί βίαιος
σι^ά>ΰηκε τιαί κτύπαγε μέ τόσην
ορμήν επάνω στήν μεγάλη καπνο-
δόχον τοϋ πτ.'ργον», ποϋ νόμίζα δτι
βροντοΰσαν, ταυτοχρόνως, σ"έ κά·
πως μακρντνή απόστασι, δέκα με-
γάλα τηλεβόλα. Ένας τρόμος μ' ε-
πιοισε, τότε καί τα πόδια μου έβά-
ρυναν τόσο ποΰ δέν τολμοΰσα ν'
άπομακρννθω άπό τό παράΐϊτυρο.
Ξαφνικά ό ούρανός γέμισεν άπό
σύννεφα, μαϋρα, κατάμαυρα καί
μιά θλΐψι πελώρια έφώλιασε, τότε,
μέσα στά στήθη μόν.
Σέ Ινα δευτερόλεπτο, μιά γνναΐ
κα έφ*άνηκε ψΓλά στό διπλανό πυρ-
γίσκο, σάν νά περιπατοϋσε, γερά
καί άφ000. εξω ά-ΐο τό παραπέτο
των έπάλξεων. Φοροϋσί τα ράσα
μιας δομινικάνα; καλογραίας »καί
κα&ώς την κύτταζα, είδα νά στρέ-
1/0 τα βλέμματά της πρός τούς,άν-
τικρυΌϋς λοφίσκου; τού Σέίβιοτ,
χι' ευθύς άμέσω;, πι'ιδηξε μέσα ά¬
πό τάς έπαλξεις καί την ιίδα νσ
γονατίο-] σέ στάσιν ργής
Άλλά καί την άλλην νύκτα, τό πεί
ραμα επανελήφθη, μέ περισσότε-
ρες μάλιστα πέτρες ποϋ επεσαν
στό ΐοιο μέρος καί ποϋ την επομέ¬
νην τής βρήκαμε καί οί ύπη,ρέτες,
τής πέταξαν κατά διαταγήν μαυ
είς μίαν άκρην τού κήπον.
Κατά ΐή,ν τρίτην δμως ημέραν
επεσαν περισσοτέρας* πέτρες, ποΰ
προήρχοντο — όπως ένόμιζα δτι
εβλεπα μέσα στό σκοτάδι — άπό
γρηά εΐχε έξαφανισθτ> Άλλά» δ-1 τό ΐδιο σημεΐο τού τοίχον, κοντά
χι! Την ιδία στιγμή, είοα μίαν άλ- στήν εϊκόνα τοΰ λόρδου Γκρέϋ,
λη γυναϊκα ποϋ εφερνε πρός την "Ημην Ικνευρισμένη. Τό γεγο-
καλόγρηα ίνα βαρντιμα πανωφό- νος αύτό ήρχισε νά μΐε άνησυχή ϋ-
ρι άπό έρμίνβι, ένω καί ό άνδρα;, περβολικά καί έσκεπτόμουν, σοβα-
ό ώμορφος καί πλουσιοντνμένος, ρώτατα, νά μεταφέρω τον κοιτώ-
ερριχνε καί αύ?ός στής πλάτες τού νά μου είς αλλο διαμέρισμα, ότε
λλ ό ' ενας άπό τούς έπιστάία; ήλθε νά
ερριχν κα ς
ενα αλλο πανωφόρι.
νά μου είς αλλο δαμέρμ,
ενας άπό τούς έπιστάία; ήλθε νά
ϋ ίλ δ Ε άλ έ
ε δημιουργηθή μιά άτμόσφαι, μ»" άναγγείλτ, ότι Ενα μ,γάλο μέ
ρα άμέσου, έπικειμενου
μος τοαί τοίχου τον ανατολικοΰ πι^-
γίσκου, εύρέθηχε ξαφνικά γκρεαι-
* ·»/Λ Λ '
νν. κ*~~—, ------- ; . . γ σκον, ενρειτηκε ^«φνικα γκρεμι-
καίήάγωνιαμουμ εκαν , δυο^φο- ^έν0 ;α1^ ^ ς ϊλε,παν τε^ί-
ρές, να τους ^^^±^> ^ άπό την θέσιν των.
νάγκην σ^ο τας
εδώ κ' έκεΐ, σταμάτησεν άμέσως
καί έστύλωσε τα μάτια του πρός έ-
μένα. Θεέ μου! είχε τό πρόσ(οπο
τοΰ άνδρός μόν καί τότε αντελή¬
φθην πώς φοροϋσε μιά στολή Γάλ¬
λον πολεμ'στού πρό τεσσάρων α'ι-
ώνων.
Άλλά, ποία, λοιπόν ήταν ή.κα-
μήπως
έγώ,
νά έ-
τόν τοϊχον τού πυρ-
γίσκον — ό οποίος ευρίσκετο άνα-
τολικά τοϋ κοιτώνός μόν καί ακρι¬
βώς, πίσω άπό την κρεμασμένιιν
επί τοΰ τοίχον είκόνα τού λό/»οι
Γκρέϋ. ΟΙ εργάται, είς τονς/ποί-
οι·ς οί ύπηρέτες μου εδειξαν τής
πέτρες πού επεσαν, τάς τρείς προ»Γ
γοΐκμένας νύκτας μέσα στόν κοιτώ-
νά μου, μέ έβεβαίωσαν, δτι α{«τές
ακριβώς οί πέτρες ελειπαν άπό τόν
γκρεμισμένο τοΐχο. Τής έφαρμόσα-
Κα γιατί έκείνη ή ανησυχίας Για- νε γα 5 Τ0ΐχος εκλεισε μέ αύτές μο-
τί δλες οί προετοιμασιες; , ν(£χα; 'Αλλά, πρίν κλείσουν την ο-
Μετά δύο μέρες τα έννόησα δ7.α. ππί)ν, ενρήκαν Ινα σκελετόν άνθρω¬
πον, 40 — 50 ΐσως έτών, τόν ό-
Ό μέγας πόλεμος χ^>χ,^,
κι' έλάδαμε ιεπίσΓμον μήνυμα άπό
| τό Λονδίνον, νά προσέχωμε εις πε
! ρίπτωσιν έπιδρομής τοϋ εχθροΰ εί;
τό σηιιεϊον έκεΐνο τής χώρας, λαμ¬
βάνοντες δσα προφυλακτικά μέτροι
ι'ιθέ7.αμεν κρίνη σκότΗΐον
ποίον καί ε&αψαν εί ςτήν ακρη τοί
περιβολιοΰ, κοντά στό έκκλησάκ·
τοΰ φρούριον.
Τό σπονδαιότερο ομως άπό δλυ
ι τα φαντάσματα ήταν ίνα παιδάκι
, (Συνέχεια ϊϊς; την 31ην) ΣελίδαΙ
ΑΠΟ
^ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ
φΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡ1ΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΛΛΙΓΚΧΑΜ
ΝΚΕΡΒΙΛΛ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΜΕ ΖΩΗΡΑ ΧΡΑΜΑΤΑ ΤΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ ΟΠΤΛ-' ι1-·------------- -.....__________ ■ . ϋ
1 γ ΠΥΡΓΟΥ·"- ~ΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΝ..-ΤΟ ΠΡΟΜΗ-
Ιιτιι»
ΤΟ-ΟΤΗΣ.- ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΛΙΘΟΒΟΛΙΣηΐΟΙ.- Ο ΣΚΕΛΕΤΟΣ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΗΣΥΧΙΑΝ.
*>&&£%%
την
εγά)
το οίκογενειακον
|.ών δεκαετηρι-
Λς θρύλους χαί τας
1 *& ™ μνστηριωδτΐ
Ο0 ίαφανίζονται σνχνα,
Ό
Γάτο τα .πλέον παλαιά κα·
Ι,Λΐιια φθθόρια της ΑγγΑ.ι-
^ ΐοία τον είναι σννυ-
^1 αέτν έν γένει ίστορι-
-. Μεγώη; Βρετανιας, α-
-"' -ν τοΰ 14ου αιώνος.
/λιι_ _ι χαρακτηρ'στι-
/Γιαν ένδιαφέρουοα άφή-
ς «φΕΪΛεται είς αύτην την
, ναιδην Τάνκερβιλ, ή όποι-
Εθΐγραφει είς ζωντανάς ει-
•^ τα «ψαηάΰματα» και αλ-
|ξιο.τεριεργα φαινόμενα τού
Όϊ1 ω; εξής '·
φοοέ; άκονσα νά λένε
ι τα οτίτια, ποϋ μέσα τους
_ «ά τειτάνανε άνθρωπον εί-
ΙιχΕΐωαένα!» Άν είναι άλή-
^το τοτε, τό Κάστρο τοΰ
;αμ, ό Λελώριος αύτάς
_, λ γειιιοχν άπό φόβο καί,
| τον; Ιδιοκτήτας του καί δ-1
■ής άνϊρώτους ποϋ κατιχκή-
Ικΐ αέσα, είς τάς διαφόρους
μιοο; ότου βρίσκεται ό πύρ
γος δέν ύπάρχουν παρά έλάχιστα1
άγρόσπιτα κι' αύτά ερημα, ένω
στόν καιρό τονς, έκατοικοΰντο δι¬
αρκώς. '
Ό πυργος τού Τσίλλιγκχαμ, ε¬
πί όκτακόσια περίπον χρόνια, στά-
θηκε σάν <τ:ωπηλος πέτρινος μάρ¬ τυς στής τραγωδίες καί στής κο>
μωδίες τή; άνθοκτίνης ζωης —
στής τραγωδίες καί στής κίομωδίες
τού άνδρός τής γυναίκας καί τοΰ
ικροΰ παιδιοΰ, πο-δ εζηοτν, άγάαη-
σε καί ΰπέφερε. μίσα στούς έρημι-
κούς τοίχσις του.
— Μήπως ύπάρχουν τίποτε φαν·
τάσματα έδώ μέσα;
Αύτΐ) ήταν ή.πρώτη ερώτησις
ποΰ εκανα, τα πρώτα λόγια ποΰ εί-
πα, μόλις εφθασα, σάν νέα καί δει-
λή νεόννμφη, στό Τσίλλιγκχμ, μιά
σκοτεινή νύκτα Νοεμβριού, στόν
.καιρόν δπου τό μόνον μέσον σνγ-
κοινωνίας άπό τόν ααν.ρυνό σιδτ,ρο
δρομικό σταθμό ε<α; τόν Πν'ργο, 7τταν τό άμάξι μέ τα αλογα... "Οτ}αν σταματι'ίσαμε μπροστά στόν πύργο, ό άιιαξάς μας εσυρε τό κονδοϋνι κι' ?·θί'ς άμέσως ά- κούσαμε νά τραβοΰνε τούς σιδερέ- νιον·ς σύρτες. Μιά πελωρία δρυίνη πόρτα ανοιξε καί φάνηκεν ίνας άν&ρωπος ποϋ ν.ρατοϋσε ψηλά μιά χονδρή λαμπάδα, σάν ναθέλε νά γνωρίστ) τής φνσιογνωμίες μας, ό ανθρωπος έκεΐνο·: εμοιαζε σάν άλη- θινό φάντασμα καποιου σκοτεινοί μεσαιωννκοΰ δρά-ιατος. 'Μπήκαμε ^ιίσα, κι' άρχίσαμε ν' άνεβαίνονμε σιω.-π^/.οί, στά διαμερί σματα τοϋ επάνω πατώματος. Μία σιωπή νέκ·ρας 6ασίλενε τρι- γύρω μας καί στό φώ; τής λαμπά¬ δος, καθένας άπό μάς φαινόταν στούς άλλους σάν |νας όλόκληρος ^ ι 5 Έχει κα&όλου φαντάσματα έδώ μέσα, ξαναρώτησα μέ άγω- νία. — Ημείς δέν τα πιστεύονμε! Αυτή ηταν ή απάντησις ποΰ μοϋ εδωσε, τότε, Ινας άπό τούς πειό, γέρους τής σννοδείας μας. Καί ή απάντησις αυτή ήταν άρκετά άχο- καρδιωτική γιά μενά, ποΰ πρώτη φορά εμπαινα μέσα στό πελώρ<ο έ- κεΐνο κάστρο τού Τσίλλιγκχαμ. Αί επισκέψεως της νυκτός 'Αργοτερα στο «Καταραμένο κοιμηθηκα την ? εΙΧ? η<Λλε? ^5 απο μια γρηά γυναι- κοΰλα που οραινοταν σαν μαγισσα. Μολις μπηκε στην καμάρα μου, κρατουσε στα γεοια της ενα κηρο- πηγιο και πλησιασε κοντα, πολυ ΙΎ ^ έγγ[ζοντας εγεΐιθβν επάνω μου καί κύτ μέ προσοχή κ*αί καποιο θαυμα- σκελετωμένα χαρακτηρι- ί προσώπου της, σάν να- χόρταγη περιέιργεια καί νά γνω- ρίστ) ποία ήταν ή νύμφη ποϋ ήλ¬ θε ν' άντικαταστήση τής τόσες άλ- )χς νιιφες, ποϋ σέ χρόντα μακρυνά, είχαν περάση μέσα άπό έκεΐνο τόν πύργο. 'Η γρηά έκείνη γυναϊκα έστάθη- κε ετσι πολλή ό>ρα κι' ΰστερβ, ά-
πομακρύνθηκε λιγάκι, άπό τό κρε-
6άτι μου γιά νά ξανασταθτ) πάλ'ν
πε*ό πέρα, σκεπτική, άκίντττη, τρο-
μακτική μέσα στό σκοτάδι...
Τό πρόσωπό της έξακολουθοΰ-
σε νά είναι γυρισμένο πρός έμενα.
Ξαφν.κά, δμως, τό Ιστρ^με πρός
τόν κήπο καί αρχιζε νά κυτταζτ|
- εξω άπό τα άνοψενα παράθυ-
ρα, άνάμεσα στούς τοίχσνς τού πύρ
γου καί στό μεγάλο χαντάκι —
τρείς καλογήρους πού πηγαινοήρ-
χοντο σιθΜτηλοί, μετρώντας τό κομ
πολόϊ τατν, χωρίς νά φαίνωνται
καθόλου δτι πρ»σεχουν σέ μενά,
είτε στό εσωτερικό τοΰ οωματίον ε¬
κείνον.
Άργοτερα, μοΰ έ'ξήγησαν δτι
κάτω, ακριβώς άπό τό μέρος έκεΐ¬
νο δπου πηγαινοήρχοντο οί καλόγη-
ροι, υπήρχεν ενας κρυφός ύπόγει-
ος δρομάκος, ποϋ ονγκοινωνοϋσεν
άπό την μιά μεριά, μέ τήζ σκοτει-
νότερες άποθήκες τοΰ φρουρίου
τοϋ Τσίλλιγκχαμ, κι' άπό την αλ-
λη, μέ ενα μικρότερο πνργίσκο πού
άπό τότε, εΐχε μεταβληθή σέ έ^ρεί-
πια.
'Ί* "Ρίί'οίΙ νς· ει? τ'ΐν οποίαν τό δικαστήριον τοΓ- Μπρουκλυν
"'Ο'ί'ι ττ,. . Των ού<> τέκνων της, δταν έεεδικάσθη ί| έπν διαζυ-
εαντι°ν τού σύζυγον της, Οίτόλτρη Κ. ^ίμιιονί.
Ό
"Εμιλ Σουειβ, άριστερ^, ό Τζέιμς Φερνάνδο καί ό Τόνυ Νταγουάννο,
δξί κατηγορούμενοι επί άπαγωγό έξαετοΰς παιδός έν Σικάγφ.
Τότε, ενας ώραΐος καί πλουσιο-
ντνμένος ανθ(Χι>πος βρέθηκε δρθι-
ος, δίπλα στήν καλόγρηα κι' εστρε-
ν|·>ε κι' αντό; τα μάτια του άνησυχα
στόν όρίζονΕα καί πρός την διεχ-
θυνσι, τή; έχθρικής χώρας... Π ί-
σω τού, φανΐράϊθηκαν τότε δΰο αλ-
λοι ανδρε; ποϋ εΐχαν τό ΐδιο περί-
που άνάστημα, κι' ηταν ντυμενοι
μέ τής καΐίτές χλαμύδες των τοξο-
] των τής περίοδον τοϋ 'Ερρίκου
8ου.. 'Εφαίνοντο σάν νά είχαν κρυ-
ψηι κουβέντα μέ τον πίρώτον ω-
ραϊοΧ καί πλουσιοντυμένον ά'νδρα.
Έν τώ μεταξύ, στό ίδιο έκείνο
εσωτερικόν παραπετο τής έπάλξε-
ως τού μικρού πυργίσκου, έφάντ)-
κεν ενας θωρακοφόρος — τοξότης
πού μέ ρυθμικόν βήμα καί σταθε-
ρόν νψος πηγαινοήρχετο, ώσάν νά
ευρίσκετο είς πλήρη εξάσκησιν των
καθΓρίόντων τού.
Τότε ενας ύπτ,ρέτης τού πύργου
?τρεξε νά κλείση ολα τα παραθυρό-
φυλλα καί φι»σικά επλησίασε τούς
άνθρώπους πού ε%λεπα, τσνς έκαμε
διαφόρους ερωτηθείς καί πήρε δι¬
αταγάς!
Την στιγμήν εκείνην, σάν νά
μοϋ φάνηκε πώς ή δομικάνα καλό
γρηά εΐχε έξαφανισθτ> 'ΔΙΙΑ. Κ.
Τό ψωτοβόλον «αιδΊ
*Ένα αλλο πολύ ενδιαφέρον φαι¬
νόμενον, κατά την διαμονήν μου
στόν πΰργον Τσίλλιγκχαα, ήταν
μερικα όστά άνθρώπινα πού τα εΐ-
δα καί τα ήγγισα. Μιά νύκτα, μέ¬
σα στόν κοιτώνά μου καί, ακριβώς
είς απόστασιν ενός μέτρον άπό την
κάτω πλενράν τού κρεβατιού, ήρ¬
χισαν νά πίφτονν πέτρες, ποϋ μοΰ
(ραινόταν δτι ε?βγαιναν άπό τον άν-
τικρυνότικρυνό τοϊχο, κοντά σέ μί¬
αν παλαιάν είκόνα τοϋ Λόρδου
Γκρέϋ, δουκός τοΰ Τσίλλιγκχαμ
καί κόμητος τοϋ Τανκϊρβ.λ.
Τό επεισόδιον αύτό μού έτάρα-
ξε φοίοερά τα νεϋρ'α καί μέ κρα-
τοϋσεν άνήσνχον καθ" δλην την
διάρκειαν τής επομένης ημέρας:.
ρ
Στήν ιδία αύτη θέσι καί ακρι¬
βώς όλίγες μέρες πρίν κηρυχθή ό
μεγάλος Πανευρωπαϊκός 11 όλε-
μ»;, εΐ^α Ιδχ» ενα χωρικόν, να»μέ-
νον μέ την στολήν καί τούς θώρα-
κας, παλαιοΰ πολεμιστοϋ τοϋ Με-
σαίωνος. Καθώς τον κύτταζα, ε¬
νας δνεμο; ξαφνικός καί βίαιος
σι^ά>ΰηκε τιαί κτύπαγε μέ τόσην
ορμήν επάνω στήν μεγάλη καπνο-
δόχον τοϋ πτ.'ργον», ποϋ νόμίζα δτι
βροντοΰσαν, ταυτοχρόνως, σ"έ κά·
πως μακρντνή απόστασι, δέκα με-
γάλα τηλεβόλα. Ένας τρόμος μ' ε-
πιοισε, τότε καί τα πόδια μου έβά-
ρυναν τόσο ποΰ δέν τολμοΰσα ν'
άπομακρννθω άπό τό παράΐϊτυρο.
Ξαφνικά ό ούρανός γέμισεν άπό
σύννεφα, μαϋρα, κατάμαυρα καί
μιά θλΐψι πελώρια έφώλιασε, τότε,
μέσα στά στήθη μόν.
Σέ Ινα δευτερόλεπτο, μιά γνναΐ
κα έφ*άνηκε ψΓλά στό διπλανό πυρ-
γίσκο, σάν νά περιπατοϋσε, γερά
καί άφ000. εξω ά-ΐο τό παραπέτο
των έπάλξεων. Φοροϋσί τα ράσα
μιας δομινικάνα; καλογραίας »καί
κα&ώς την κύτταζα, είδα νά στρέ-
1/0 τα βλέμματά της πρός τούς,άν-
τικρυΌϋς λοφίσκου; τού Σέίβιοτ,
χι' ευθύς άμέσω;, πι'ιδηξε μέσα ά¬
πό τάς έπαλξεις καί την ιίδα νσ
γονατίο-] σέ στάσιν ργής
Άλλά καί την άλλην νύκτα, τό πεί
ραμα επανελήφθη, μέ περισσότε-
ρες μάλιστα πέτρες ποϋ επεσαν
στό ΐοιο μέρος καί ποϋ την επομέ¬
νην τής βρήκαμε καί οί ύπη,ρέτες,
τής πέταξαν κατά διαταγήν μαυ
είς μίαν άκρην τού κήπον.
Κατά ΐή,ν τρίτην δμως ημέραν
επεσαν περισσοτέρας* πέτρες, ποΰ
προήρχοντο — όπως ένόμιζα δτι
εβλεπα μέσα στό σκοτάδι — άπό
γρηά εΐχε έξαφανισθτ> Άλλά» δ-1 τό ΐδιο σημεΐο τού τοίχον, κοντά
χι! Την ιδία στιγμή, είοα μίαν άλ- στήν εϊκόνα τοΰ λόρδου Γκρέϋ,
λη γυναϊκα ποϋ εφερνε πρός την "Ημην Ικνευρισμένη. Τό γεγο-
καλόγρηα ίνα βαρντιμα πανωφό- νος αύτό ήρχισε νά μΐε άνησυχή ϋ-
ρι άπό έρμίνβι, ένω καί ό άνδρα;, περβολικά καί έσκεπτόμουν, σοβα-
ό ώμορφος καί πλουσιοντνμένος, ρώτατα, νά μεταφέρω τον κοιτώ-
ερριχνε καί αύ?ός στής πλάτες τού νά μου είς αλλο διαμέρισμα, ότε
λλ ό ' ενας άπό τούς έπιστάία; ήλθε νά
ερριχν κα ς
ενα αλλο πανωφόρι.
νά μου είς αλλο δαμέρμ,
ενας άπό τούς έπιστάία; ήλθε νά
ϋ ίλ δ Ε άλ έ
ε δημιουργηθή μιά άτμόσφαι, μ»" άναγγείλτ, ότι Ενα μ,γάλο μέ
ρα άμέσου, έπικειμενου
μος τοαί τοίχου τον ανατολικοΰ πι^-
γίσκου, εύρέθηχε ξαφνικά γκρεαι-
* ·»/Λ Λ '
νν. κ*~~—, ------- ; . . γ σκον, ενρειτηκε ^«φνικα γκρεμι-
καίήάγωνιαμουμ εκαν , δυο^φο- ^έν0 ;α1^ ^ ς ϊλε,παν τε^ί-
ρές, να τους ^^^±^> ^ άπό την θέσιν των.
νάγκην σ^ο τας
εδώ κ' έκεΐ, σταμάτησεν άμέσως
καί έστύλωσε τα μάτια του πρός έ-
μένα. Θεέ μου! είχε τό πρόσ(οπο
τοΰ άνδρός μόν καί τότε αντελή¬
φθην πώς φοροϋσε μιά στολή Γάλ¬
λον πολεμ'στού πρό τεσσάρων α'ι-
ώνων.
Άλλά, ποία, λοιπόν ήταν ή.κα-
μήπως
έγώ,
νά έ-
τόν τοϊχον τού πυρ-
γίσκον — ό οποίος ευρίσκετο άνα-
τολικά τοϋ κοιτώνός μόν καί ακρι¬
βώς, πίσω άπό την κρεμασμένιιν
επί τοΰ τοίχον είκόνα τού λό/»οι
Γκρέϋ. ΟΙ εργάται, είς τονς/ποί-
οι·ς οί ύπηρέτες μου εδειξαν τής
πέτρες πού επεσαν, τάς τρείς προ»Γ
γοΐκμένας νύκτας μέσα στόν κοιτώ-
νά μου, μέ έβεβαίωσαν, δτι α{«τές
ακριβώς οί πέτρες ελειπαν άπό τόν
γκρεμισμένο τοΐχο. Τής έφαρμόσα-
Κα γιατί έκείνη ή ανησυχίας Για- νε γα 5 Τ0ΐχος εκλεισε μέ αύτές μο-
τί δλες οί προετοιμασιες; , ν(£χα; 'Αλλά, πρίν κλείσουν την ο-
Μετά δύο μέρες τα έννόησα δ7.α. ππί)ν, ενρήκαν Ινα σκελετόν άνθρω¬
πον, 40 — 50 ΐσως έτών, τόν ό-
Ό μέγας πόλεμος χ^>χ,^,
κι' έλάδαμε ιεπίσΓμον μήνυμα άπό
| τό Λονδίνον, νά προσέχωμε εις πε
! ρίπτωσιν έπιδρομής τοϋ εχθροΰ εί;
τό σηιιεϊον έκεΐνο τής χώρας, λαμ¬
βάνοντες δσα προφυλακτικά μέτροι
ι'ιθέ7.αμεν κρίνη σκότΗΐον
ποίον καί ε&αψαν εί ςτήν ακρη τοί
περιβολιοΰ, κοντά στό έκκλησάκ·
τοΰ φρούριον.
Τό σπονδαιότερο ομως άπό δλυ
ι τα φαντάσματα ήταν ίνα παιδάκι
, (Συνέχεια ϊϊς; την 31ην) ΣελίδαΙ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 192».
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΦΟΛΥ
τ ο
σπιτι
Άφοϋ υπεγράφη τό τομίόλαιον!
ταί κατεδλήθη τό τόσον στό σιιμ-'
δολαιοφραγείο , ό κ. Μπιλάρ, ό με-
γαλοε,ισαϊηματίας, ό θυμώδης κα;
€ία:ος, ό οποίον έμεινεν είς την;
εξοχήν άπό άγάπη τΰί κυνηγιοϋ,;
είπεν είς τόν γαιοκτήμονα α. Γκον- [
τού, ό οποίος τοΰ είχε μόλις πωλή-1
"σει τό κτημά τού.
—ιΚαί τώρα έννοώ τό σχίτι νά
μείνη δικό μοι>. Δέν θέλω κανείς
άπό σάς νά ξανάρ'θη υπό τό π-ρό-
ο-χημα, «τι κατοΐκήσατε ν/ΑΪ μέςτα
δαράντα ή πενή^τα χρόνια. [
—"Ω! χολΰ περισσότερα, κ. Μπι-1
}.άρ. Στό σπίτι αϋτό έγεννήφηκα
έγώ, ή* μητέρ-α μοί), ή μητέρα της
(ι.ητέρας μου...
> —"Εστω! Άς δάλοαμε, ότι κα-
τό'.γ.ήσατε έκατό χρόνια! έχανελαίϊ
δ κ. "Μπριλάρ, άρχίζοντας νά θνι-
ίχώντ). Τό ·διάστημα τοΰ χρόνου λίγο
μ' ιένίιαφέρει... Πλήρωσα, τό σπίτι
είναι δικό μου. Δέν εχετε πειά νά
κάνετε τίχοτε έκεΐ μέσα, τίχοτε!
ίΚαταλά$ατ&;
—'Δέν άξίζει νά συγχύζεσθε κ.
Μπριλάρ, απήντησεν ό ΓκΛντρΰ. "Ο,!
τι ζητεϊτε, είναι χολΰ &ζρν γιά μάς, |
•τό καταλαδαίνω όμως καί θά κάνω'
την γυναΐκά μοϋ νά τό καταλάδη.
ρίόνον ή γρηά μας, ή γιαγιά Γκον-
ρύ, ή ^όποία είναι 82 χρόνων δέν
Ρά τό κ-αταλάδη, ίσ<ος. Είναι χει-1 ρότερη άπό μικρό χαιδί. Ή κακο-1 μοΐρα ή γρηοόλα, δέν λέω είναι ά-1 κάμη στά καλά της, χερχατεΐ, τρώ- γε:, τίνει, κοιμάται, μόνο χοΰ τό μυαλό της δέν είναι έν τάξει, ετσι -οί) μχορεΐ καμμιά ντουφλοΰσ« στά
Ιπ.ιχλα ποί» τής ·φαινόντο'οσαν, ότι
είχαν άλλάξει θέσι, Ιχανε την !-
σ<«ρροπία της στό κενό, νομίζοντας ότι Οάδρισκε τα συνειθισμένα τοϋ άλλου σχιτιοϋ στηρίγματα. Ή τόσο άπότο;χη άλλαγη την Ικανε ενα εί- δος τ>φλή, καί τό δλέμμα της δέν
εδλεπε πειά, παρά μεσα της τα
πράγματα τού χαρΐλθόντος. Την άλ-
λη μερά στό χωράφι ή γρηά Γχο'>-
τρί» δέν άχομακρύνβηκε άχό τό γυιό
της καί τή νύφη της. Στόν γορισμό
όμως, κα&ως χροχωροϋσε μπροστά,
άντί νά ~ά?·(ΐ τό δρόμο χρός τ' άρι-
στερά. τόν χήρ>ε χρός τα δεξιά, ?-'
πως ά'λλοτε. Ό Γκοντρΰ την χρό-
ς'θασε, καί γυρίζοντάς την πρός την
άντίθετη διεύθϋνσι έκείνη χον» είχί
πάρε:, τής είχε:
—Αί! δέ μοΰ λές, γιά χοΰ τώ-
δαλες: Δέν καθόααττΐ χειά άπό
„>.*:. Πότες ^ορές, λοιπόν, χ:έχδ:ί
νά στό πώ; Δέν Οά τό δάλης, λο:-'
Καί σάν νά _Γ___νΛ,
κράτος τού έφΐάλτου,
νικά την χόρτα καί ?
ληνοφώτιστο δρόμο.
Τότε κύτταξε στό
τα μάτια ής καί ξαν^
το αν*γνωρισε Χ(Χ Ιί-^χ, Ι
νυχτα Ινα στεναγμό ίτ.^,
—'Μά πώς είχε νίνε!'
ταχα ωνειρευότανε; Πρ
νά^θυμη&ή χολΰ χρότ?ϊτ:(
•/.αίδέν τό κατώρθωνε.'
/Ηταν^αόνη, «λί.'μβϋ
μένη, κι ^χρεπε νά ζητή~'|
τταθηση νά δρή τό <— (τι χισε νά περιπατήίσια'ίμ.1 τι,χη. ' ' Σ:γά-σ'.γά ό τρόμος -,γ αί «έψεις της βωτίΐτηχ» γνωρισε τα ιδέντρα, τα τ.ν τό;χωράφΐ. Στήν δ'ίζσταίρ, δρόμων έττριψε χωρίς νΐ χερχάτησε κατά μήκος τοΰ πή?ε τό χόνοπάτι, αισθά- στον άληθινό ϊ; περπατο>ΐε
πάν, ποτέ στό νιονιο σοο;
Ή γρηά, ύπάκοοη κοτΐ καρτερι-
κή, χωρίς νά καταβάλη π^ο—τάθειά
γιά νά εννοηθή, προχώρησε ίσια,
έμπρος πρός όποϋ την εσπρωχνε ό
έγγονός της, ψιθυρίζοντας όλοένα:
—Καλά! Καλά! Λ'Ιή Ουμώνετε.
παιδία μου... Μή θ-·μώνετε! Μή
Λυμώνετε!
Στό γε^μα έ'?ριξϊ ενα κόκκαλο
άπό τό τραπέζι καί φώναξε:
—Φινέτ! Φινέτ!
—Μά το·3 πηγε, λοι-όν, ή σκ,ύλ-
λα: ρώτησε ό Γκοντρΰ.
Την εΐχα 'δέσει, είπεν ή γ^ναΐκά
τού, γ'.ά νά την σονηΐθίσω κι' αύτην
στό νέο 7·χίτι. Άλλά σήμερα το
πρω; τραοούσε τό σχοινί σάν τρελ-
λή. "Ισως νά τώκοψε. Δέν πάς κα-
ϋμένε νά ιδής μιά στΐγμή;
. Στήν αύλή, κοντά στή φωληά
τή,; σκύλλας, ό Γ-λοντρύ σκονταψε
επάνω της.
Μέ την ακρη της άλυσίδας στό
λα;μό ΐης, ήταν πεσμένη στό πλει>-
ρό, μέ τα πόδια τεντωμένα, μέ την
κοιλίά άπαίσια φοι>σκωμένη καί μέ
πράσ'.νο άφρό γεμάτο στό στόμα της.
Ό Γν.ΰντρί» 'ξαναα,ττήκε σπίτι τού,
■/.α! έλαφρά ταρ~^μένος είπε στή
γ·.·ναΐκά τού :
- -Φαίνεται ότ(, ή σκύλλα πηγε
έκίί ν.άτο·Λ Τ6 κτήνος αύτό, ό
Μπρ'λάρ, της £ρρ·.ξζ δηλητήριο.
'Άρχ'.-ΐε ^ά δρωμά κ·.' όλας!
Ή γρηά πό!) κατέδαλβ 6λη την
~ροσοχή της γιά ν* ακούση, ρώτησε
άγωνιωδώς:
— Τί εΐπατε; τί έκαμαν στήν
σκύλλα;
Ή νύ:η της άποκρ!·θηκϊ άπό-
τ'ομα:
-«-Είναι, καλά €κ*ϊ ποΰ είναι ή
σκ6λλα σαι».
"Υστερ' άπό δΜ ι&ραδυές, μιά
Κυριακή, άφοδ ή γρηά κοιμήθηαε,
η γ^ναΐκα τού Γκοντρυ ειχε στον
ανδρ ι της:
■—Δέν κιστεόω, δέδαια, νά μεί-
νουμε δώ χέρα, ν' άκοΰμε την γρηά
νά ροχαλίζη. Στοα Ζαλό, στο·3 κα-
φετζή, γίνεται χορός. Δέν πίμ,ε νά
κάνοκμε μ,ιά έόλτα άπ' έκεΐ;
"Οταν «ο^γαν, μιά μεγάλη σ'.ωχή
άπλώθηκε στό σπίτι.
"Ετ7! ν«Λώς άνέπνεε όλομόναχη
σ' έκείνη τή μοναξιά, ένστίκτως ή
γρηά άρχισε νά ροχαλίζτ) δ^νατώ-
τ&ρ<ζ. Ή άναπνοή της- «γινε πειό γρήγορη, χνίγηκε, καταληιρθεϊτα άπό έφιάλτην, άνατινάχθηκε και ξύπνησε. 'Ε-τέντωσε τα <άδι>νατά της
μπράτσα καί καθώς Ιννοιωσε στή
νέα καί διαφορετική θέσι τοΰ κρε-
δατιοΰ της άντί γιά τοίχο, όπως τό
ίλλο σπίτι, κενό, τής ήρθε σάν τρέ-
λα. Μάζεψε γρήγορα, γλήγορα, τα
ροΰχά της, τα φόρβσε, έφόρεσε ττ
χαπούτσια της καί ζήττς>σε νά γλι>-
ϊ; Υόρκης. Γουαΐλεν, καί ή θυγάτηρ τού
Πάρκ, τής Νέας Υόρκης.
Μαίρη, είς περίπατον είς τό Σέντραλ
^—Ά! μά είχα «λ...
που ζητούσα τό σχίτι έ·«ϊ]
Νάτο τό ΐπίτι μας! Νά ό το
ό άχυρώνας, νά ή σκεΓτΐ
ή χόρτα.
"Βίαλε το χέρι της τΛ
λοοκετο γιά ν' άνοίξτ). Άλλΐ
τα' δέν ανοιξε. Ή γρη<τ -■' έσπρωςϊ καί ΰστερα μ^: ναττενάζοντας: — Έκλεισαν. Δεν πειά. Ενόμισαν, ότι δέν χειά Π ρέπ·ει ώς τόσο νίί "Εξαφνα 'κάτι 0»μτβτ;/.ί' Γΐ] β« κατά μη*ος τού τοίχοο, ■ να άνοιγμα κλ&ισμένο χ; πέτρες. Καί μέ τα γέρικ,α χερια, πώ μ«τώσανε ενθύς, Ι άπ' τή ^έσι τους τή; πέτρβ λις τό άνοιγμα εγινε άρη γάλο, γλυστρηϊβ κ.αί μπη" κήχο τιΰ σχιτιοΰ. Μπροστά )ηό σπίτι πού τώχε τότο η σει, μπροστά στά τάτο πράγματα ττ)ς φάνηχ.ε άπό μακρυνό ταξΐϊδι. "Οτι άπό ενα μαϋρο 1ηβχθ'»> «
Προχώρησ« μεθι>αμένη ά«
πέραντη ναρά.
"Ενα παράΤθ'αρο ότ/ο:ςε '
δώς καί άτό την αν.:αίτ,
τρΰπα
;, μιά χοντρη «ωντ; «
-Πο·.ό; είναι; Στάαο>!
ε'ναι; .
Της φάνηκ,ε ότι την φων|
εγγονός της, καί έλαφ?οτε|
φ'τάση πε:ό γρήγορα, ά?χ'·«
χη. Κάποια άλλα λ^α *
•Λάν πειό σύντομα άκόαη- »
άνοιξε διάπλατα τα χέρια ~>*
χως ν' ά-^αλιάση τον %1^
δένϊρα, τόν άχυρώνα,
το παρελθόν ποί» ζωνι
τραύλίζβ μέσα σ' ενα
χίας ποϋ τώπνιγεν ή νφ''ι
—.Είααι έγω καί γ^'-^
τό δρόμο... "Σωιθηκα... ν
Την φωνή της Ομως '
βνας πν:οβόλκ7μός. Κ«ι
■/.ατάσ-τηθα, Ιπεσε ά·"»"*
χίρια όλοανοιγμενα.
Μ·προστά στοΰς ,
είχαν προττρέξει και εο« 1.1
μοΰστ;, ό κ. Μχριλαρ ε'·"1· Ι
—.Μπο:οάσα νά μ* ,
πως διακρίνει κανείς την
Μιά σκιά χήδηξετόν(τοιχ
είϊοχοίητ* δυο <ρορί?, Ό ,Λ;1 σε νά τρέχτ.. Τότε *«' ^ω| ίόλησα. , - Ό Γκοντρΰ -·-—"-' "* φτωχό όλόχλωμο ν γιάς- τού, μέ τρεμαμενο % «ασε τα ίλέβαρα πάνω β« τής νεκ:ής, τα γεμάτ^ «Μ ΐτπλφ.', ίΐ)ό μάτια, «ο»,· νάχτα τοΰ τάφοο πάντα, <«·»1 κύτταζαν δίχως νά «*■ ΗΟϋδΤΟΝ, σία καί ΕΙκονογραφημί^[ Κήρνκος»), καθώς και όλαι σεις χοΰ Βιβλιοπωλείον μα*. ται παρά τοϋ κ. 1<&η_ Βΐ 51. Παο' αντ» λ .ΐραΐ μικραί αγγελίαι ως φαί σννδρομητών.
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΦΟΛΥ
τ ο
σπιτι
Άφοϋ υπεγράφη τό τομίόλαιον!
ταί κατεδλήθη τό τόσον στό σιιμ-'
δολαιοφραγείο , ό κ. Μπιλάρ, ό με-
γαλοε,ισαϊηματίας, ό θυμώδης κα;
€ία:ος, ό οποίον έμεινεν είς την;
εξοχήν άπό άγάπη τΰί κυνηγιοϋ,;
είπεν είς τόν γαιοκτήμονα α. Γκον- [
τού, ό οποίος τοΰ είχε μόλις πωλή-1
"σει τό κτημά τού.
—ιΚαί τώρα έννοώ τό σχίτι νά
μείνη δικό μοι>. Δέν θέλω κανείς
άπό σάς νά ξανάρ'θη υπό τό π-ρό-
ο-χημα, «τι κατοΐκήσατε ν/ΑΪ μέςτα
δαράντα ή πενή^τα χρόνια. [
—"Ω! χολΰ περισσότερα, κ. Μπι-1
}.άρ. Στό σπίτι αϋτό έγεννήφηκα
έγώ, ή* μητέρ-α μοί), ή μητέρα της
(ι.ητέρας μου...
> —"Εστω! Άς δάλοαμε, ότι κα-
τό'.γ.ήσατε έκατό χρόνια! έχανελαίϊ
δ κ. "Μπριλάρ, άρχίζοντας νά θνι-
ίχώντ). Τό ·διάστημα τοΰ χρόνου λίγο
μ' ιένίιαφέρει... Πλήρωσα, τό σπίτι
είναι δικό μου. Δέν εχετε πειά νά
κάνετε τίχοτε έκεΐ μέσα, τίχοτε!
ίΚαταλά$ατ&;
—'Δέν άξίζει νά συγχύζεσθε κ.
Μπριλάρ, απήντησεν ό ΓκΛντρΰ. "Ο,!
τι ζητεϊτε, είναι χολΰ &ζρν γιά μάς, |
•τό καταλαδαίνω όμως καί θά κάνω'
την γυναΐκά μοϋ νά τό καταλάδη.
ρίόνον ή γρηά μας, ή γιαγιά Γκον-
ρύ, ή ^όποία είναι 82 χρόνων δέν
Ρά τό κ-αταλάδη, ίσ<ος. Είναι χει-1 ρότερη άπό μικρό χαιδί. Ή κακο-1 μοΐρα ή γρηοόλα, δέν λέω είναι ά-1 κάμη στά καλά της, χερχατεΐ, τρώ- γε:, τίνει, κοιμάται, μόνο χοΰ τό μυαλό της δέν είναι έν τάξει, ετσι -οί) μχορεΐ καμμιά ντουφλοΰσ« στά
Ιπ.ιχλα ποί» τής ·φαινόντο'οσαν, ότι
είχαν άλλάξει θέσι, Ιχανε την !-
σ<«ρροπία της στό κενό, νομίζοντας ότι Οάδρισκε τα συνειθισμένα τοϋ άλλου σχιτιοϋ στηρίγματα. Ή τόσο άπότο;χη άλλαγη την Ικανε ενα εί- δος τ>φλή, καί τό δλέμμα της δέν
εδλεπε πειά, παρά μεσα της τα
πράγματα τού χαρΐλθόντος. Την άλ-
λη μερά στό χωράφι ή γρηά Γχο'>-
τρί» δέν άχομακρύνβηκε άχό τό γυιό
της καί τή νύφη της. Στόν γορισμό
όμως, κα&ως χροχωροϋσε μπροστά,
άντί νά ~ά?·(ΐ τό δρόμο χρός τ' άρι-
στερά. τόν χήρ>ε χρός τα δεξιά, ?-'
πως ά'λλοτε. Ό Γκοντρΰ την χρό-
ς'θασε, καί γυρίζοντάς την πρός την
άντίθετη διεύθϋνσι έκείνη χον» είχί
πάρε:, τής είχε:
—Αί! δέ μοΰ λές, γιά χοΰ τώ-
δαλες: Δέν καθόααττΐ χειά άπό
„>.*:. Πότες ^ορές, λοιπόν, χ:έχδ:ί
νά στό πώ; Δέν Οά τό δάλης, λο:-'
Καί σάν νά _Γ___νΛ,
κράτος τού έφΐάλτου,
νικά την χόρτα καί ?
ληνοφώτιστο δρόμο.
Τότε κύτταξε στό
τα μάτια ής καί ξαν^
το αν*γνωρισε Χ(Χ Ιί-^χ, Ι
νυχτα Ινα στεναγμό ίτ.^,
—'Μά πώς είχε νίνε!'
ταχα ωνειρευότανε; Πρ
νά^θυμη&ή χολΰ χρότ?ϊτ:(
•/.αίδέν τό κατώρθωνε.'
/Ηταν^αόνη, «λί.'μβϋ
μένη, κι ^χρεπε νά ζητή~'|
τταθηση νά δρή τό <— (τι χισε νά περιπατήίσια'ίμ.1 τι,χη. ' ' Σ:γά-σ'.γά ό τρόμος -,γ αί «έψεις της βωτίΐτηχ» γνωρισε τα ιδέντρα, τα τ.ν τό;χωράφΐ. Στήν δ'ίζσταίρ, δρόμων έττριψε χωρίς νΐ χερχάτησε κατά μήκος τοΰ πή?ε τό χόνοπάτι, αισθά- στον άληθινό ϊ; περπατο>ΐε
πάν, ποτέ στό νιονιο σοο;
Ή γρηά, ύπάκοοη κοτΐ καρτερι-
κή, χωρίς νά καταβάλη π^ο—τάθειά
γιά νά εννοηθή, προχώρησε ίσια,
έμπρος πρός όποϋ την εσπρωχνε ό
έγγονός της, ψιθυρίζοντας όλοένα:
—Καλά! Καλά! Λ'Ιή Ουμώνετε.
παιδία μου... Μή θ-·μώνετε! Μή
Λυμώνετε!
Στό γε^μα έ'?ριξϊ ενα κόκκαλο
άπό τό τραπέζι καί φώναξε:
—Φινέτ! Φινέτ!
—Μά το·3 πηγε, λοι-όν, ή σκ,ύλ-
λα: ρώτησε ό Γκοντρΰ.
Την εΐχα 'δέσει, είπεν ή γ^ναΐκά
τού, γ'.ά νά την σονηΐθίσω κι' αύτην
στό νέο 7·χίτι. Άλλά σήμερα το
πρω; τραοούσε τό σχοινί σάν τρελ-
λή. "Ισως νά τώκοψε. Δέν πάς κα-
ϋμένε νά ιδής μιά στΐγμή;
. Στήν αύλή, κοντά στή φωληά
τή,; σκύλλας, ό Γ-λοντρύ σκονταψε
επάνω της.
Μέ την ακρη της άλυσίδας στό
λα;μό ΐης, ήταν πεσμένη στό πλει>-
ρό, μέ τα πόδια τεντωμένα, μέ την
κοιλίά άπαίσια φοι>σκωμένη καί μέ
πράσ'.νο άφρό γεμάτο στό στόμα της.
Ό Γν.ΰντρί» 'ξαναα,ττήκε σπίτι τού,
■/.α! έλαφρά ταρ~^μένος είπε στή
γ·.·ναΐκά τού :
- -Φαίνεται ότ(, ή σκύλλα πηγε
έκίί ν.άτο·Λ Τ6 κτήνος αύτό, ό
Μπρ'λάρ, της £ρρ·.ξζ δηλητήριο.
'Άρχ'.-ΐε ^ά δρωμά κ·.' όλας!
Ή γρηά πό!) κατέδαλβ 6λη την
~ροσοχή της γιά ν* ακούση, ρώτησε
άγωνιωδώς:
— Τί εΐπατε; τί έκαμαν στήν
σκύλλα;
Ή νύ:η της άποκρ!·θηκϊ άπό-
τ'ομα:
-«-Είναι, καλά €κ*ϊ ποΰ είναι ή
σκ6λλα σαι».
"Υστερ' άπό δΜ ι&ραδυές, μιά
Κυριακή, άφοδ ή γρηά κοιμήθηαε,
η γ^ναΐκα τού Γκοντρυ ειχε στον
ανδρ ι της:
■—Δέν κιστεόω, δέδαια, νά μεί-
νουμε δώ χέρα, ν' άκοΰμε την γρηά
νά ροχαλίζη. Στοα Ζαλό, στο·3 κα-
φετζή, γίνεται χορός. Δέν πίμ,ε νά
κάνοκμε μ,ιά έόλτα άπ' έκεΐ;
"Οταν «ο^γαν, μιά μεγάλη σ'.ωχή
άπλώθηκε στό σπίτι.
"Ετ7! ν«Λώς άνέπνεε όλομόναχη
σ' έκείνη τή μοναξιά, ένστίκτως ή
γρηά άρχισε νά ροχαλίζτ) δ^νατώ-
τ&ρ<ζ. Ή άναπνοή της- «γινε πειό γρήγορη, χνίγηκε, καταληιρθεϊτα άπό έφιάλτην, άνατινάχθηκε και ξύπνησε. 'Ε-τέντωσε τα <άδι>νατά της
μπράτσα καί καθώς Ιννοιωσε στή
νέα καί διαφορετική θέσι τοΰ κρε-
δατιοΰ της άντί γιά τοίχο, όπως τό
ίλλο σπίτι, κενό, τής ήρθε σάν τρέ-
λα. Μάζεψε γρήγορα, γλήγορα, τα
ροΰχά της, τα φόρβσε, έφόρεσε ττ
χαπούτσια της καί ζήττς>σε νά γλι>-
ϊ; Υόρκης. Γουαΐλεν, καί ή θυγάτηρ τού
Πάρκ, τής Νέας Υόρκης.
Μαίρη, είς περίπατον είς τό Σέντραλ
^—Ά! μά είχα «λ...
που ζητούσα τό σχίτι έ·«ϊ]
Νάτο τό ΐπίτι μας! Νά ό το
ό άχυρώνας, νά ή σκεΓτΐ
ή χόρτα.
"Βίαλε το χέρι της τΛ
λοοκετο γιά ν' άνοίξτ). Άλλΐ
τα' δέν ανοιξε. Ή γρη<τ -■' έσπρωςϊ καί ΰστερα μ^: ναττενάζοντας: — Έκλεισαν. Δεν πειά. Ενόμισαν, ότι δέν χειά Π ρέπ·ει ώς τόσο νίί "Εξαφνα 'κάτι 0»μτβτ;/.ί' Γΐ] β« κατά μη*ος τού τοίχοο, ■ να άνοιγμα κλ&ισμένο χ; πέτρες. Καί μέ τα γέρικ,α χερια, πώ μ«τώσανε ενθύς, Ι άπ' τή ^έσι τους τή; πέτρβ λις τό άνοιγμα εγινε άρη γάλο, γλυστρηϊβ κ.αί μπη" κήχο τιΰ σχιτιοΰ. Μπροστά )ηό σπίτι πού τώχε τότο η σει, μπροστά στά τάτο πράγματα ττ)ς φάνηχ.ε άπό μακρυνό ταξΐϊδι. "Οτι άπό ενα μαϋρο 1ηβχθ'»> «
Προχώρησ« μεθι>αμένη ά«
πέραντη ναρά.
"Ενα παράΤθ'αρο ότ/ο:ςε '
δώς καί άτό την αν.:αίτ,
τρΰπα
;, μιά χοντρη «ωντ; «
-Πο·.ό; είναι; Στάαο>!
ε'ναι; .
Της φάνηκ,ε ότι την φων|
εγγονός της, καί έλαφ?οτε|
φ'τάση πε:ό γρήγορα, ά?χ'·«
χη. Κάποια άλλα λ^α *
•Λάν πειό σύντομα άκόαη- »
άνοιξε διάπλατα τα χέρια ~>*
χως ν' ά-^αλιάση τον %1^
δένϊρα, τόν άχυρώνα,
το παρελθόν ποί» ζωνι
τραύλίζβ μέσα σ' ενα
χίας ποϋ τώπνιγεν ή νφ''ι
—.Είααι έγω καί γ^'-^
τό δρόμο... "Σωιθηκα... ν
Την φωνή της Ομως '
βνας πν:οβόλκ7μός. Κ«ι
■/.ατάσ-τηθα, Ιπεσε ά·"»"*
χίρια όλοανοιγμενα.
Μ·προστά στοΰς ,
είχαν προττρέξει και εο« 1.1
μοΰστ;, ό κ. Μχριλαρ ε'·"1· Ι
—.Μπο:οάσα νά μ* ,
πως διακρίνει κανείς την
Μιά σκιά χήδηξετόν(τοιχ
είϊοχοίητ* δυο <ρορί?, Ό ,Λ;1 σε νά τρέχτ.. Τότε *«' ^ω| ίόλησα. , - Ό Γκοντρΰ -·-—"-' "* φτωχό όλόχλωμο ν γιάς- τού, μέ τρεμαμενο % «ασε τα ίλέβαρα πάνω β« τής νεκ:ής, τα γεμάτ^ «Μ ΐτπλφ.', ίΐ)ό μάτια, «ο»,· νάχτα τοΰ τάφοο πάντα, <«·»1 κύτταζαν δίχως νά «*■ ΗΟϋδΤΟΝ, σία καί ΕΙκονογραφημί^[ Κήρνκος»), καθώς και όλαι σεις χοΰ Βιβλιοπωλείον μα*. ται παρά τοϋ κ. 1<&η_ Βΐ 51. Παο' αντ» λ .ΐραΐ μικραί αγγελίαι ως φαί σννδρομητών.
^ - ΚΥΡΙΚΗ, .1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
21
ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
ΓΑ|ΚΟΙ ΑΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.- ΟΙ ΤΡΟΜΕΡηΤΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ
ΤΙΚΠΤΕΡΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ— ΙϋΙΑ ΑΣΤΟΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ~ΣΤΕΡΕ1 ΤΟ ΒΥ-
ΝΤΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΟ ΑΞΙΟΑΟΓΟ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ.- Π«Σ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΕΛΑ-
ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡίϊΠΗ.- ΟΙ ΑΓΡΙΟΙ ΔΙ β Π* ΟΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑ¬
ΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.-ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΠΙΓΡΑΦΗ, ΚΛΠ.
ΣΤΜΝ ΕΥΡ--ΠΗ
άχρίται χαΐ άπε-
θλκα κα
κα-
φηαοι άρ
2οία>ν τα θρυλικα
Γαθανάτισαν όπως εΐ-
εδρασαν
έν εδρ ?
V.
οτ° Μιχρασιβτιχα
3 Βυζαντινοϋ Κρατους.
έώς είτε θρ
ο3 ζ
είτε έμποοιχώς, είτε θρ
είτε καί ώς πολεμισται,
ϊοιπάηστε,καίσταΚρα
Λΰαεω;:Τήν'ΙτοΛίαν,την
,Λίαν καί την Μεσημδρινην
ναβώςκαίστάΒαλκανια:
!06ίαν, την Βουλγαριαν,
ανιαν
κλπ.
ΐώς έξεπατρίσθησαν οί α¬
όφοϋ οί πολεμικέ; περιπί
ό6οΰσαντ^νψυ-
δέν είχαν σταματήση ου-
1η στην άχανή Βυζαντιν.η
τοοία, τή; οποίας τοσοι
οί θάρβαροι λαοί άπειλοΰ-
,<5νε8αιότητα; Ή άφορμή ατρισμοΰ των οφείλεται ,ΐονιες θρησκευτικάς διενέ- ί οποίες υπήρξαν καί ή κν- ίορμή τοϋ καταρρεύσεως τοΰ ειου. λάτες ποϋ αποτελοΰσαν > άξιόμαχο στρατό τής Αύ
χε στηριχθή ό Ήράκλειος, δταν
έπιχειρούσε τής θρνλικές πολεμικές
τον περιπέτειες, ήσαν κατά τό πλεΐ
στον ΠαυλθΊανοί καί Μαννχαϊοι
(■θρησκεντικαί χριστιανικαί αίρέ-
οεις) ή «Έλληνες» όπως άπεκα-
λοϋντο άπό τούς Βυζαντινοΰς την
έποχή έκείνη οί εθνικον δηλ. οί εί-
δωλολάτρες. Ώς αίρετικοί βρίσκον-
ται-πάντοτε σέ κ&ΐοια διάστασι μέ
την Αύλή καί μέ την Όρθόδοξη
Έκκλησία τής Κωνσταντινουπόλε¬
ως, ή δποία όμ(ος γιά νά τούς κο-
λακεύση καί νά. τσύς κρατά νπο-
χειρίους στό Βυζαντινό Κράτος
άνηγόρευσε άγίους τούς ΐιαλαιοΰς
άρχηγούς των, τον "Αγιο Μάμαν-
τα, τον Άγιο Γεώργιο, τον "Αγιο
Θεόδωρο καί τόν "Αγιο Δημήτριο
Πολλοί άπό τούς «'Ελληνίζον-
τας», δπως άπεκαλοϋντο τότε, αν-
τοκράτορας τοϋ Βυζαντίου, εγκα¬
τεστήσαν καί οτήν θράκη άρκετοΰς
άκρίτας καί άΛελάτας, χά$ιν τής
ασφαλείας τοϋ Κράτους κατά των
Βσυλγαρικών έπιδρομών.
"Οταν άνεκινήθη τό περίφημο
θρησκευτικό ζήτημα των είκόνων,
διήρεσε τόν λαόν σέ δύο άλληλο-
τρωγόμενα στρατόπεδα, οί Μανι-
σαν μέ τό μέρος των είκονολατρών.
Την μερίδα αύτην, άν καί άδιάφο-
ροι πρός τής χριστιανικές διαφο-
ρές, ένίσχυαν καί οί «"Ελληνες» δή
?.αοή οί έθνικοί.
"Οταν δμως ανήλθεν είς τόν θ·ρό
νόν ό αύτοκράτωρ Κο>νσταντΐνος < 6ος καί τα κοινά διαχειρίζονταν ή ή ιβασιλομήτωρ Ειρήνη παρά την έξέγερσι των Μανιχαίων καί Παυ- λικιανών άπελατών, ποϋ άποτε).οϋ- ·ας καί στούς όπβίους εί- χαϊοι καί οί Π οηλικιανοί έτάχθη- Ή Μαρία Σαλορζάνο, έν τώ μέσω, Θυγάτηρ τοϋ πρώην Προέδρου Κάρλος Σολορζάνο τής Νικαοάγκουας,' ή όποία ενεγράφη ώς μαθήτρια είς εν σχο¬ λείον της Καλιφορνίας μέ δύο φίλας της. Γαλλία, στή Γερμανία, καί στήν Ί-1 ταλία, ποϋ εΐχαν ώς εμβληιια τό ί- ερό 'Ελληνακο πουλί, τό φοίνι-κα. Την ιδία έποχή έπίσης ίδρύθησαν /αί οί περίφημες στρατιωτικές £- ταιρεϊες, ποϋ εΐχαν έπίσης ώς εμ- ίλημα τόν φοίνικα καί οί οποίες έ- τροφοδότησαν τοΰς στρατούς τής Λύσεως μέ τσύς θρυλικούς Έλλη¬ νας «στρατιώτας». Οί «Στρατιώ¬ ται» αύτοι έφερον Άκριτική καί Άπελατική στολή καί είχον δικούς τονς άρχηγούς καί δικές τονς ση- μαϊες. Στή Δΰση οί Άκρίτες έξηκολού- θησαν τής παληες τους πολεμιν.ές περιπέτειες καί πολλές φορές τα βουνά της οάρβαρης τότε Ευρώ- πης άντιλάλησαν τό ήρωϊκό καί Κ ώ «-ι ί'ϊ™ -τ>> όποίαν εζ"Χ'"'ε οιί*ι^ιβν 1ν Μ."β0Μ' ^1
14 τΨ λογψ δτι είχε μυστικάς σχέσει; μ* ίνα αστν<ίνλακα. Ή Άνγλίς Πέγγυ Μάρς, ή όποία ήλ¬ θεν είς Νέαν Υόρκην. Τελευταίως έλαβε διαζύγιον άπό τόν άνδρα της. Ήτο πρώην χοοεύτρια καί ένήγαγε τόν έκατομμυριοΰχσν Χένρυ Φϋ.ντ, Ισχυρισθείσα ότι αΰτός ήτο πατήρ τοϋ τέκνου της. σαν την κυρίως δύναμιν τοϋ στρα- τοϋ, συνεκάλεσε στήν Νίκαια τής Βιθυνίας τίιν Β' Οικουμενικήν Σύνοδον καί άποκατέστησε την λα- τρεία των είκόνα)ν. Άπό τότε ήο-1 αΐιιοβόρικο τραγοϋδι, τό οποίον αΑλοτε άντηχοϋσε στής χαράδρες /αί στά νψίπεδα τής Μικρασίας: <Μά τόν Κύρ "Ηλιον τόν χρυσόν, μά την γλυκείαν τού μάνα. Τα στενορρχμια τής Συριάς κεφάλια ·θα γεμίσο*». Πολλα χρωστά σέ πολιτισμό ή Εύρώπη πρός τοΰς περιπλανωμέ- νους έκείνους ίππότες κατά τής 6- μολογίες άξιολόγων ίστορικών. Οί Παυλικιανοί τής θράκης φέρον¬ τες τό ςρονικό λεπίδι των φανατι- σμενων Βυζαντινών καί των άνα- στηλωτών των είκόνων, οί ό.τοίοι εΐχαν φτάση σέ άξιοθρήνητο ση- μεΐο ά>στε ν' άνακατεύουν στό κρα-
σί των σνμποσίων των τής μπογιές
των είκονισμάΐων καί νά πίνουν
τό άλλόκοτο αύτό μΐγμα, ζητοϋσαν
καταφύγιο στή λύση, δπου καί
μετέδωκαν τα πρώτα φτώα τοϋ πο-
λιτισμοϋ.
γιά άρκετά χρόνια ήσαν καί αί Α¬
θηναι, αί οποίαι ώς γνωστόν /ατά
τούς πρώτους αΐωνες κυρίως τής
Βυζαντινης Αύτοκρατορίας δέν έ¬
παυσαν ν' αποτελοϋν καί γενικώ-
τερο άξιολογώτατο πνενματικβ
νέντρο.
Τό δλέϊτριο καί έγκληματινά
σφάλμα τής αύτοκρατείρας ΕΓιρή-
Λ>ΤΚ τής 'Αθηναίας, τό οποίον ε¬
συνεχίσθη κατόπιν ήταν ή αίτίαΐ
τοΰ έκπατρισμοϋ των περισσοτέρων
άπελατών καί τοϋ καταψυγίου των
στή Δύση, δπου έγιναν άφορμή ν'
άφυπνισθοϋν οί- ήμιβαρβαροι λαοί
έκεΐνοι καί νά έπιτεθοϋν άργότερα;
κατά της άπεράντου αύτοκρατορί¬
ας. Άπό κεΐ καί ή όμοιότης των
παλαιών δημοτικών τραγσυδιων
χισαν καί οί τρομεροί διωγμοί χα-| Στή Δύση οί δαιμονισμένοι αύ-
τά των αίρετικών άπελατών οί δ-' "* «νθοαβα» αετεδωκαν επιστκ
ποΐοι συνεχίσθησαν κατόπιν άγριω
τεροι καί πειό συστηματικοϊ επί
πολλά χρόνια. ·
Οί άκρίτες καί^πελάτες οιωκό-
μενοι πειά άπό το επίσημον Κρά-
τος τό οποίον στόν τνφλό θρησκευ-
τικό τού φανατισμό δέν ήταν σέ θε
σι νά καταλάβΉ ότι κινδυνεύει νά |
στερηθή ενα άπό τα σπουδαιότερα
σττιρίγματά τού κατά των άλλοε-
Ονών έπιδρομέων απεφάσισαν νά
έκπατρισθοϋν. Ιδίως δσοι εΐχαν
διατεθή στής Θρακικές έπαρχίες
Ιφνγαν δλοι πρός την Δύσιν καί
πρός τα Βαλκάνια.
'Εκεϊ μετέδωσαν την στρατιαπι-
χή τον τέχνη, τα 'Ελληνικά γράμ¬
ματα καί τόν 'Ελληνικό πολιτισμό.
Καί άπό την "έποχή έκείνη, άρχί-
ζονν νά Ιμφανίζωνται στήν άμόρ-
φωτη άκόμη Εύρώπη τα ήρωικά ε¬
πη, ποϋ εχουν καταπληκτική όαοι-
ότητα μέ τα επη τού ν νωστον Ά-
κριτικοϋ κύκλον, των οποίων είναι
διασκευές. . > #
Τότε έμφανίζονται .α πρωτΐ)
καί οί γνωστές άπό την ίστ»>-
τοί ά'νθρωποι μετέδωκαν
καί πολλές άπό τής θρησκευτικές
αίρέσεις: Την κατάργησιν των ε¬
ξωτερικών σνμβόλων τής λατρείας
(είκόνων κλπ.) καί τής ίεραρχίας
στήν ιέκκλησία. Καί είναι άναμφι-
σβήτητο μέ της άρχές* ποϋ μετέδω¬
καν στή Δύση οί άκρίτες καί οί ά¬
πελάτες τής Θράκης, εσπειραν τόν
πρώτο σπόρο των περιφι^μ01^ θρη¬
σκευτικόν μεταρρνθμίσεων, ποϋ
τόσο συνετάραξαν άργότερα την
Εύρώπη.
Οί άπελάτες εΐχαν ώς δπλα οαβ-
δί, σπαθί καί κοντάρι καθώς καί
τό ίδιαίτερο έκεϊνο ρόπα?.ο τοΰ σώ-
ματός των τό λεγόμενον «άπελατί-
κιον».
Στό «άπελατίκιον» ήταν χαραγ-
μένη ή είκόνα τού προστάτου τού
οώματος των άπελατών τοΰ Άγι¬
ον Μάμαντος άπό την Καπαδοκία,
ένώ στό «κοντάριον» καί πρός το
μέρος τής λαβής ή είκόνα τοΰ Ά¬
γιον Γεώργιον, καταγόμενον έπί¬
σης άπό την Καιαδοκια. . .
η
"Ενα άπό τα σπουδαιότερα
τοα, άπ' δπου έξ
- - ΤΤΛ
ρ
τα δόγ
τής Ιταλίας καί της μεσημΐβρινης;
Γαλλίας, ναΐθως καί τής Σερβία:;
καί Βουλγαρίας πρός τα Άκριτικά
επη. Είναι ή μόνη μακ,ρυνη άνά-
μνησις ποϋ άπομένει σήμερα στ α
^έρη έκεϊνα άπό τό ίστορικό πέρα-
σμα των άπελατών.
Άλλά οί άπελάτες ΰέβαια δέν ε-
ξεπατρί<τιτησαν δλοι^ "Έμειναν άρ- κετοί καί στήν Βυζαντινήν Αύτο- κρατορίαν καί ιδίως έκεϊνοι ποϋ ύπερασπίζονταν τα Μικρασιατινά «Θέματα», δπω; ελεγαν οί Βυζαν¬ τινοί της έπαρχίες τονς. Εναντί¬ ον αυτών τούς όποίους οί φανατι- κοί Χριστιανοί Βυζαντινοί άποκα- λοϋσαν μέ περιφρόνησιν «"Ελλη¬ νας» δηλαδή έ-ίτνικούς, εϊδολβλά- τρας επηκολούθησε έξοντωτινό; α¬ γών. · Ό γράφων της γραμμές αύτές! κατά τό 1920 στο λεγόμενο φρού- ριο τής Άτίροπόλεος των Σάρδε- ων, κτίριο δπως φαίνεται μεταβυ- ζαντινής έποχής, τοϋ οποίον οί τοϊ- χοι εχουν κτισθή μέ διάφορα σΐ'ν- τρίμματα άρχαίων ναών, άλλά καί Βυζαντινών, έδιάβασε σέ μιά έν- τειχισμενη έκεϊ πλάκα μαρμαρένια μία περιεργοτάτη έπιγραφή μέ Βυζαντινά γράμματα. 'Η έπιγρα¬ φή αύτη ελεγε απάνω κάτω τα ε¬ ξής: «Είς ανάμνησιν τής περιλάμ- πρου ννκης που κατηγαγον οί Βυ- ά καί οί γνωστες απο την ιστν>1 τ, ^ ^^^ ^ ^^ (
έταιοείες των «Καθαρών» στίι ματα των Πανλιν.ιανων απελατων κοσιωυ
ζαντινοί εναντίον των μυσαρών
'Ελλήνων». Ποϋ εΐχε στηθη γιά
πρώτη φορά ή άναμνηστική αύτίι
πλάκα, άγνωστον.
Ποία ήταν ή περίλαμπρος νί¬
κη κατά των «μυσαρών 'Ελλήνων»
—~Ι φράσις εΐν«ι άκριδεστάτη - -
καί πότε εΐχε γίντι ή μάχη, η μα>.-
λον περί ποίας μάχης πρόκειται,
έπίσης δέν είναι γνωστόν.
Άποκλείεται τάχα νά επρόκειτο
περί καποιας συντριβής άπελατών;
Ή πλάκα μένει έκεΐ καί θά μέ¬
νη μέ τα γράμματα άνεξάλειπτα
γιά νά θυμίζτ) στόν άρχαιολόγο
π^» ή μανία της ερεύνης θά τον
ίφερε ώς έ-/εϊ Ινα άπό τα μεγαλεί^
τερα αίσχη, ποϋ κατέστρεψαν την
μργαλείτεοη Αύτοκρατορία τοί
21
ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
ΓΑ|ΚΟΙ ΑΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.- ΟΙ ΤΡΟΜΕΡηΤΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ
ΤΙΚΠΤΕΡΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ— ΙϋΙΑ ΑΣΤΟΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ~ΣΤΕΡΕ1 ΤΟ ΒΥ-
ΝΤΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΟ ΑΞΙΟΑΟΓΟ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ.- Π«Σ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΕΛΑ-
ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡίϊΠΗ.- ΟΙ ΑΓΡΙΟΙ ΔΙ β Π* ΟΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑ¬
ΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.-ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΠΙΓΡΑΦΗ, ΚΛΠ.
ΣΤΜΝ ΕΥΡ--ΠΗ
άχρίται χαΐ άπε-
θλκα κα
κα-
φηαοι άρ
2οία>ν τα θρυλικα
Γαθανάτισαν όπως εΐ-
εδρασαν
έν εδρ ?
V.
οτ° Μιχρασιβτιχα
3 Βυζαντινοϋ Κρατους.
έώς είτε θρ
ο3 ζ
είτε έμποοιχώς, είτε θρ
είτε καί ώς πολεμισται,
ϊοιπάηστε,καίσταΚρα
Λΰαεω;:Τήν'ΙτοΛίαν,την
,Λίαν καί την Μεσημδρινην
ναβώςκαίστάΒαλκανια:
!06ίαν, την Βουλγαριαν,
ανιαν
κλπ.
ΐώς έξεπατρίσθησαν οί α¬
όφοϋ οί πολεμικέ; περιπί
ό6οΰσαντ^νψυ-
δέν είχαν σταματήση ου-
1η στην άχανή Βυζαντιν.η
τοοία, τή; οποίας τοσοι
οί θάρβαροι λαοί άπειλοΰ-
,<5νε8αιότητα; Ή άφορμή ατρισμοΰ των οφείλεται ,ΐονιες θρησκευτικάς διενέ- ί οποίες υπήρξαν καί ή κν- ίορμή τοϋ καταρρεύσεως τοΰ ειου. λάτες ποϋ αποτελοΰσαν > άξιόμαχο στρατό τής Αύ
χε στηριχθή ό Ήράκλειος, δταν
έπιχειρούσε τής θρνλικές πολεμικές
τον περιπέτειες, ήσαν κατά τό πλεΐ
στον ΠαυλθΊανοί καί Μαννχαϊοι
(■θρησκεντικαί χριστιανικαί αίρέ-
οεις) ή «Έλληνες» όπως άπεκα-
λοϋντο άπό τούς Βυζαντινοΰς την
έποχή έκείνη οί εθνικον δηλ. οί εί-
δωλολάτρες. Ώς αίρετικοί βρίσκον-
ται-πάντοτε σέ κ&ΐοια διάστασι μέ
την Αύλή καί μέ την Όρθόδοξη
Έκκλησία τής Κωνσταντινουπόλε¬
ως, ή δποία όμ(ος γιά νά τούς κο-
λακεύση καί νά. τσύς κρατά νπο-
χειρίους στό Βυζαντινό Κράτος
άνηγόρευσε άγίους τούς ΐιαλαιοΰς
άρχηγούς των, τον "Αγιο Μάμαν-
τα, τον Άγιο Γεώργιο, τον "Αγιο
Θεόδωρο καί τόν "Αγιο Δημήτριο
Πολλοί άπό τούς «'Ελληνίζον-
τας», δπως άπεκαλοϋντο τότε, αν-
τοκράτορας τοϋ Βυζαντίου, εγκα¬
τεστήσαν καί οτήν θράκη άρκετοΰς
άκρίτας καί άΛελάτας, χά$ιν τής
ασφαλείας τοϋ Κράτους κατά των
Βσυλγαρικών έπιδρομών.
"Οταν άνεκινήθη τό περίφημο
θρησκευτικό ζήτημα των είκόνων,
διήρεσε τόν λαόν σέ δύο άλληλο-
τρωγόμενα στρατόπεδα, οί Μανι-
σαν μέ τό μέρος των είκονολατρών.
Την μερίδα αύτην, άν καί άδιάφο-
ροι πρός τής χριστιανικές διαφο-
ρές, ένίσχυαν καί οί «"Ελληνες» δή
?.αοή οί έθνικοί.
"Οταν δμως ανήλθεν είς τόν θ·ρό
νόν ό αύτοκράτωρ Κο>νσταντΐνος < 6ος καί τα κοινά διαχειρίζονταν ή ή ιβασιλομήτωρ Ειρήνη παρά την έξέγερσι των Μανιχαίων καί Παυ- λικιανών άπελατών, ποϋ άποτε).οϋ- ·ας καί στούς όπβίους εί- χαϊοι καί οί Π οηλικιανοί έτάχθη- Ή Μαρία Σαλορζάνο, έν τώ μέσω, Θυγάτηρ τοϋ πρώην Προέδρου Κάρλος Σολορζάνο τής Νικαοάγκουας,' ή όποία ενεγράφη ώς μαθήτρια είς εν σχο¬ λείον της Καλιφορνίας μέ δύο φίλας της. Γαλλία, στή Γερμανία, καί στήν Ί-1 ταλία, ποϋ εΐχαν ώς εμβληιια τό ί- ερό 'Ελληνακο πουλί, τό φοίνι-κα. Την ιδία έποχή έπίσης ίδρύθησαν /αί οί περίφημες στρατιωτικές £- ταιρεϊες, ποϋ εΐχαν έπίσης ώς εμ- ίλημα τόν φοίνικα καί οί οποίες έ- τροφοδότησαν τοΰς στρατούς τής Λύσεως μέ τσύς θρυλικούς Έλλη¬ νας «στρατιώτας». Οί «Στρατιώ¬ ται» αύτοι έφερον Άκριτική καί Άπελατική στολή καί είχον δικούς τονς άρχηγούς καί δικές τονς ση- μαϊες. Στή Δΰση οί Άκρίτες έξηκολού- θησαν τής παληες τους πολεμιν.ές περιπέτειες καί πολλές φορές τα βουνά της οάρβαρης τότε Ευρώ- πης άντιλάλησαν τό ήρωϊκό καί Κ ώ «-ι ί'ϊ™ -τ>> όποίαν εζ"Χ'"'ε οιί*ι^ιβν 1ν Μ."β0Μ' ^1
14 τΨ λογψ δτι είχε μυστικάς σχέσει; μ* ίνα αστν<ίνλακα. Ή Άνγλίς Πέγγυ Μάρς, ή όποία ήλ¬ θεν είς Νέαν Υόρκην. Τελευταίως έλαβε διαζύγιον άπό τόν άνδρα της. Ήτο πρώην χοοεύτρια καί ένήγαγε τόν έκατομμυριοΰχσν Χένρυ Φϋ.ντ, Ισχυρισθείσα ότι αΰτός ήτο πατήρ τοϋ τέκνου της. σαν την κυρίως δύναμιν τοϋ στρα- τοϋ, συνεκάλεσε στήν Νίκαια τής Βιθυνίας τίιν Β' Οικουμενικήν Σύνοδον καί άποκατέστησε την λα- τρεία των είκόνα)ν. Άπό τότε ήο-1 αΐιιοβόρικο τραγοϋδι, τό οποίον αΑλοτε άντηχοϋσε στής χαράδρες /αί στά νψίπεδα τής Μικρασίας: <Μά τόν Κύρ "Ηλιον τόν χρυσόν, μά την γλυκείαν τού μάνα. Τα στενορρχμια τής Συριάς κεφάλια ·θα γεμίσο*». Πολλα χρωστά σέ πολιτισμό ή Εύρώπη πρός τοΰς περιπλανωμέ- νους έκείνους ίππότες κατά τής 6- μολογίες άξιολόγων ίστορικών. Οί Παυλικιανοί τής θράκης φέρον¬ τες τό ςρονικό λεπίδι των φανατι- σμενων Βυζαντινών καί των άνα- στηλωτών των είκόνων, οί ό.τοίοι εΐχαν φτάση σέ άξιοθρήνητο ση- μεΐο ά>στε ν' άνακατεύουν στό κρα-
σί των σνμποσίων των τής μπογιές
των είκονισμάΐων καί νά πίνουν
τό άλλόκοτο αύτό μΐγμα, ζητοϋσαν
καταφύγιο στή λύση, δπου καί
μετέδωκαν τα πρώτα φτώα τοϋ πο-
λιτισμοϋ.
γιά άρκετά χρόνια ήσαν καί αί Α¬
θηναι, αί οποίαι ώς γνωστόν /ατά
τούς πρώτους αΐωνες κυρίως τής
Βυζαντινης Αύτοκρατορίας δέν έ¬
παυσαν ν' αποτελοϋν καί γενικώ-
τερο άξιολογώτατο πνενματικβ
νέντρο.
Τό δλέϊτριο καί έγκληματινά
σφάλμα τής αύτοκρατείρας ΕΓιρή-
Λ>ΤΚ τής 'Αθηναίας, τό οποίον ε¬
συνεχίσθη κατόπιν ήταν ή αίτίαΐ
τοΰ έκπατρισμοϋ των περισσοτέρων
άπελατών καί τοϋ καταψυγίου των
στή Δύση, δπου έγιναν άφορμή ν'
άφυπνισθοϋν οί- ήμιβαρβαροι λαοί
έκεΐνοι καί νά έπιτεθοϋν άργότερα;
κατά της άπεράντου αύτοκρατορί¬
ας. Άπό κεΐ καί ή όμοιότης των
παλαιών δημοτικών τραγσυδιων
χισαν καί οί τρομεροί διωγμοί χα-| Στή Δύση οί δαιμονισμένοι αύ-
τά των αίρετικών άπελατών οί δ-' "* «νθοαβα» αετεδωκαν επιστκ
ποΐοι συνεχίσθησαν κατόπιν άγριω
τεροι καί πειό συστηματικοϊ επί
πολλά χρόνια. ·
Οί άκρίτες καί^πελάτες οιωκό-
μενοι πειά άπό το επίσημον Κρά-
τος τό οποίον στόν τνφλό θρησκευ-
τικό τού φανατισμό δέν ήταν σέ θε
σι νά καταλάβΉ ότι κινδυνεύει νά |
στερηθή ενα άπό τα σπουδαιότερα
σττιρίγματά τού κατά των άλλοε-
Ονών έπιδρομέων απεφάσισαν νά
έκπατρισθοϋν. Ιδίως δσοι εΐχαν
διατεθή στής Θρακικές έπαρχίες
Ιφνγαν δλοι πρός την Δύσιν καί
πρός τα Βαλκάνια.
'Εκεϊ μετέδωσαν την στρατιαπι-
χή τον τέχνη, τα 'Ελληνικά γράμ¬
ματα καί τόν 'Ελληνικό πολιτισμό.
Καί άπό την "έποχή έκείνη, άρχί-
ζονν νά Ιμφανίζωνται στήν άμόρ-
φωτη άκόμη Εύρώπη τα ήρωικά ε¬
πη, ποϋ εχουν καταπληκτική όαοι-
ότητα μέ τα επη τού ν νωστον Ά-
κριτικοϋ κύκλον, των οποίων είναι
διασκευές. . > #
Τότε έμφανίζονται .α πρωτΐ)
καί οί γνωστές άπό την ίστ»>-
τοί ά'νθρωποι μετέδωκαν
καί πολλές άπό τής θρησκευτικές
αίρέσεις: Την κατάργησιν των ε¬
ξωτερικών σνμβόλων τής λατρείας
(είκόνων κλπ.) καί τής ίεραρχίας
στήν ιέκκλησία. Καί είναι άναμφι-
σβήτητο μέ της άρχές* ποϋ μετέδω¬
καν στή Δύση οί άκρίτες καί οί ά¬
πελάτες τής Θράκης, εσπειραν τόν
πρώτο σπόρο των περιφι^μ01^ θρη¬
σκευτικόν μεταρρνθμίσεων, ποϋ
τόσο συνετάραξαν άργότερα την
Εύρώπη.
Οί άπελάτες εΐχαν ώς δπλα οαβ-
δί, σπαθί καί κοντάρι καθώς καί
τό ίδιαίτερο έκεϊνο ρόπα?.ο τοΰ σώ-
ματός των τό λεγόμενον «άπελατί-
κιον».
Στό «άπελατίκιον» ήταν χαραγ-
μένη ή είκόνα τού προστάτου τού
οώματος των άπελατών τοΰ Άγι¬
ον Μάμαντος άπό την Καπαδοκία,
ένώ στό «κοντάριον» καί πρός το
μέρος τής λαβής ή είκόνα τοΰ Ά¬
γιον Γεώργιον, καταγόμενον έπί¬
σης άπό την Καιαδοκια. . .
η
"Ενα άπό τα σπουδαιότερα
τοα, άπ' δπου έξ
- - ΤΤΛ
ρ
τα δόγ
τής Ιταλίας καί της μεσημΐβρινης;
Γαλλίας, ναΐθως καί τής Σερβία:;
καί Βουλγαρίας πρός τα Άκριτικά
επη. Είναι ή μόνη μακ,ρυνη άνά-
μνησις ποϋ άπομένει σήμερα στ α
^έρη έκεϊνα άπό τό ίστορικό πέρα-
σμα των άπελατών.
Άλλά οί άπελάτες ΰέβαια δέν ε-
ξεπατρί<τιτησαν δλοι^ "Έμειναν άρ- κετοί καί στήν Βυζαντινήν Αύτο- κρατορίαν καί ιδίως έκεϊνοι ποϋ ύπερασπίζονταν τα Μικρασιατινά «Θέματα», δπω; ελεγαν οί Βυζαν¬ τινοί της έπαρχίες τονς. Εναντί¬ ον αυτών τούς όποίους οί φανατι- κοί Χριστιανοί Βυζαντινοί άποκα- λοϋσαν μέ περιφρόνησιν «"Ελλη¬ νας» δηλαδή έ-ίτνικούς, εϊδολβλά- τρας επηκολούθησε έξοντωτινό; α¬ γών. · Ό γράφων της γραμμές αύτές! κατά τό 1920 στο λεγόμενο φρού- ριο τής Άτίροπόλεος των Σάρδε- ων, κτίριο δπως φαίνεται μεταβυ- ζαντινής έποχής, τοϋ οποίον οί τοϊ- χοι εχουν κτισθή μέ διάφορα σΐ'ν- τρίμματα άρχαίων ναών, άλλά καί Βυζαντινών, έδιάβασε σέ μιά έν- τειχισμενη έκεϊ πλάκα μαρμαρένια μία περιεργοτάτη έπιγραφή μέ Βυζαντινά γράμματα. 'Η έπιγρα¬ φή αύτη ελεγε απάνω κάτω τα ε¬ ξής: «Είς ανάμνησιν τής περιλάμ- πρου ννκης που κατηγαγον οί Βυ- ά καί οί γνωστες απο την ιστν>1 τ, ^ ^^^ ^ ^^ (
έταιοείες των «Καθαρών» στίι ματα των Πανλιν.ιανων απελατων κοσιωυ
ζαντινοί εναντίον των μυσαρών
'Ελλήνων». Ποϋ εΐχε στηθη γιά
πρώτη φορά ή άναμνηστική αύτίι
πλάκα, άγνωστον.
Ποία ήταν ή περίλαμπρος νί¬
κη κατά των «μυσαρών 'Ελλήνων»
—~Ι φράσις εΐν«ι άκριδεστάτη - -
καί πότε εΐχε γίντι ή μάχη, η μα>.-
λον περί ποίας μάχης πρόκειται,
έπίσης δέν είναι γνωστόν.
Άποκλείεται τάχα νά επρόκειτο
περί καποιας συντριβής άπελατών;
Ή πλάκα μένει έκεΐ καί θά μέ¬
νη μέ τα γράμματα άνεξάλειπτα
γιά νά θυμίζτ) στόν άρχαιολόγο
π^» ή μανία της ερεύνης θά τον
ίφερε ώς έ-/εϊ Ινα άπό τα μεγαλεί^
τερα αίσχη, ποϋ κατέστρεψαν την
μργαλείτεοη Αύτοκρατορία τοί
22
ΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΙ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΜΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΛΔΙΟΝ /
ΔΕΡΒΕΧΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ *
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηοοχωρΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΜΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήοβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθϋ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ -
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΠ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΒ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΕΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
♦Επί προθεβμ^
έτών
- **
Έν δψεε, ϊ,τθ'-είς πρώτην ζή'τηβιν...........
ΛΙέ δεκαπενθήμερον «ροειδοποίηαιν........
Επί προθεβμία β μηνών.................. »% » » » ^τών....................
„> » 1 £τους .................. »%* » · 1Ο 4τ«5ν....................
ΑΙ ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ! ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ώβαύτως καταθέαεις έν δψει καΐ επι ίϊροθεβμία είς Δολλάρια Λίρας Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλβκα
λικας Αερέττας, άποδοτέας είς τό ίδιον νομισμα είς τό ότ.θ: αν έγινεν ή κατάθεσις, υπό τους καλλιτέρους ίίρόυς.
ΑΓΡΙίΝΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΝΤϋΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑιΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ. ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ $1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΩΝ $7.500.000.
ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοτηρουΐκΐ ΙπΙβΓβδΙ ϋεραΓΐΐηεηΙ είς Δολλάρια πρός 4Υ2%
ΚΑΤΑθΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ υπό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€η6οκΐηβ ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτουσισν Άμερικοτνικον νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (-6116Γ8 οί ΟτβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
" ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00.
205
33ΡΟ 3ΤΡΕΕΤ
ΥΟΡΚ, Ν. Υ
ΤΗΑΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΑΤΗΕΝ8 ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. ΜΑ58.
Τεΐβρΐιοπβ: Ηβηεοοκ θοΤδ-αηα Μ7·
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΗ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.06.,
33 50. θυΚΚ 5ΤΒΕΕΤ, 5(ΙΙΤΕ 620,
0ΗΙ0Α60,
ΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΙ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΜΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΛΔΙΟΝ /
ΔΕΡΒΕΧΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ *
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηοοχωρΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΜΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήοβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθϋ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ -
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΠ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΒ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΕΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
♦Επί προθεβμ^
έτών
- **
Έν δψεε, ϊ,τθ'-είς πρώτην ζή'τηβιν...........
ΛΙέ δεκαπενθήμερον «ροειδοποίηαιν........
Επί προθεβμία β μηνών.................. »% » » » ^τών....................
„> » 1 £τους .................. »%* » · 1Ο 4τ«5ν....................
ΑΙ ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ! ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ώβαύτως καταθέαεις έν δψει καΐ επι ίϊροθεβμία είς Δολλάρια Λίρας Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλβκα
λικας Αερέττας, άποδοτέας είς τό ίδιον νομισμα είς τό ότ.θ: αν έγινεν ή κατάθεσις, υπό τους καλλιτέρους ίίρόυς.
ΑΓΡΙίΝΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΝΤϋΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑιΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ. ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ $1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΩΝ $7.500.000.
ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοτηρουΐκΐ ΙπΙβΓβδΙ ϋεραΓΐΐηεηΙ είς Δολλάρια πρός 4Υ2%
ΚΑΤΑθΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ υπό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€η6οκΐηβ ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτουσισν Άμερικοτνικον νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (-6116Γ8 οί ΟτβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
" ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00.
205
33ΡΟ 3ΤΡΕΕΤ
ΥΟΡΚ, Ν. Υ
ΤΗΑΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΑΤΗΕΝ8 ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. ΜΑ58.
Τεΐβρΐιοπβ: Ηβηεοοκ θοΤδ-αηα Μ7·
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΗ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.06.,
33 50. θυΚΚ 5ΤΒΕΕΤ, 5(ΙΙΤΕ 620,
0ΗΙ0Α60,
«ΕβΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, * ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
23
ΤΡ ΠΕΡίΘΟΡΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΙΒΙΕΝΝΗ ιΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΛΑΟΥΘΕΙ ΝΑ ΘΑΑΑΗ ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥ- τ?/ί'ς
"... „ ΠΟΛ.Σ ΤΗΝ ΟΠΟ.ΑΝ ΕΣΜΑΝ Α. ΓΤΝΑ,ΚΕΙ. ' ί
Όλόκληροι χε-
»£* Ζ-
Σδ.πτ*ν*ρ·β«
λί "α
Γ»ν, ο«',
;·ν Σομπερ
ίίθοτέρας χΐι
υρο&ιωνι
' Ηΐπί ολόκληρον
τής '"
■ν ϊϊΐναΐ,ν τόν *«τ*«"βν τ"-' ΤΡΛ* τ·?°
»; -αϊϊεθντί τηλεγραφι
'' Ο άνταγωνιομος
^««ών καί σοσιαλδημοκρα-
ηοίβ; ίν«χολ*ψε#
κιντ,σουν
γνώμην κα< μ*«τω τού «ι ει>-
β[?βνι«ττ«τβΰ«Χ»μρ
-· 5/1 τΐΰτ» ή Βιέννη είναι
ΐαλαι-
φν .
ρίσ: μετά των Βερσαλλίών....
— Άς κάμουμε ενα —ιρίχατον ε-
ως τα χύνορα!— "Ας κάμουν τόν,
γΰίδν -τίς Αυστρίας αύτό τέ Σάί- |μ«?ι^ήν δέν ελε-.ψαν.
στρα-
:ευσαν
ρότεραι
Βαλχανι-
/.ά; -/ώρας καί την Τσεχοσλοβακί-
αν, άλλά οί έθελον-α'ι άπέ την Αγ¬
γλία/, τα: Άποίχίας καί την 'Ά-
Κί
•/2?2/·τη?α·
πόλ:
δατοκύΐίακο!.... ΕΤνα·. συνήθει; δ:-[ Τα σπλα. τα όποϊα εχρησιμοποί-
των ώραίων ;άλογο: τού άκούει κανεί; σήμερον ! ησβ ϊ> ή-σαν μήτε τόςα, μήτε δέλη,
ίν,,ήςμο^ικής, των καλών μετβξι των
, τίς «μ έχλ«πτυσμεης «ρι- Λ«5 τΤ·ν ,:
.της
Ιρϊτίϊ;.
Βιεννέζων.
σονϊιάσχεψ'.ν. ή όποία ά-
ίπε^άσισε την τύχην τής Αυστρίας,
-ο,κάπο-.ος "Αγγλος άντιπρόσωπο; ή-
Μΐ μιας
εί να έχη
άκϊτέλε·. τόν ' ρωτησε:
ς χώρας τής ', - Άλλά εάν ά$α'.ρέΐετϊ.-«κτ> την
θςλησις «δάρυνεν αρχετα Ι Αι^τριαν όλας αυτάς τας -λο;σιας
ί:ΐμ.·ϊλίΐ«τ|
ρ ργ·.χοϊ 3ιά τί> ε'>5ο-
ιρελβέν της.
νίθ-αγές κράτος τής Τσεχο-
,ίΐς έλαίε τέ ααλλίτερον μέ-
άς Αιχττρίας, ή ίί
^2 χά! ή Γιοογαοσλαυΐΐ κατέ-
ί ολόκληρον την χαραλίΐν της.
"Ενας λχ>αβώΠης συναγω-
νιομός.
Οί Το-ίχοσλο6Ϊ7.ο: αατέδαλον χαί
καταδάλλθ'ϋν άζΐγνω3μ.ένας προσ¬
παθείας ίιά νά όνομάσουν την Π ρά-
γαν των νέαν πρωτεύουσαν τή: Κ«ν-
μήτε νδόρατα, μήτε άσπίδες, θυτε
χτ7Λΐκα εργϊΐτηρία της συγχρόνου
γόνα άέρια δ·.ά νά ά«τ·»πεςέλθτ> κα-
τά των έχθρών της. Άφοπλίσθεϊσα
ά^έ τού; Σ^αχίτ/^ς, άχοδαλοϋσα
πλέον όπλα της, ή Β ι
χρη η, ή
έννη έ|ΐμεταλλεύτ)η την παλαιάν
έ ί
/.α: ίεϊοχιαατμένην τ:αν&πλίαν της
ί.Ά έϊωσεν είς τούς ϋίίΐραχ—'.στάς
άχριδώς δ,τ: έχρειάζοντο διά
ϊξί
τη;
ρ χρ
νά την ίοηθηΐονν - ματαιοϊοξίχ^
χά: ϊ.αλλΐνήν.
Μία έζ:7χεψ:ς είς την *Οπ«ίραν
ί ά έ ά
οταν ίίϊίται
ζρςμ'.έρα, άρ-
ά
μ ρμρ ρ
χ«ΐ ίιά νά άντιληφθήτΐ την άποτε-
λό των οπλων αυτών.
ες ίϊ: τα 2ια-
ί ά
τι
ατζ. Δέν θά ΐίήτε καμμίαν νά
Ή Ντοροθν Ράιντνουρ, μέλος τής άριστοκοοτίας τής Οί>ασιγκτώνο:, ήτις
ύπανδρεύθη τόν Χένρν Μέισων Νταίη, έν Μπάλλιστον, Βιργινίας.
τλο6<ττατα, ό,τι ζητοϋν όλαι αί άλ¬ λαι γυναίκας. Κάτι ποΰ δέν ήμ.πο- ροϋν νά άποχτησοον είς την πατρί- ϊα των. Κάτι ποΰ μόνον είς την Βι¬ έννη ημπορεί νά ευρεθή... Κάτ; ποίι τι έιϊωλεΐτ» ή άν ευρίσκετο είς άλ¬ λην χρωτεόο^ϊαν τοϋ κόσμον δέν θά 5;χί καμμίαν σημασίαν. Κατ'. τέ-1λανο; ν?ωαάτων. Δ:ότ: τό είς καλλίτεχν.κές «γχαλερί» μέ δ1.- πλάς σειράς καθι-αμάτων, είς τα ό- ποΐα οί επισκέπται κάθηντα! ανέ¬ τως καί έκλέγοον τάς χροτι;μήτεις των. Όλο·. οί ρόμοι τής Βιέννης π/.ϊθυν α^την την στιγμήν είς πε- Ή κυρια λ Μπρένναν, έκ Μπροΰ- κλυν, πληρώνουσα 1 δολλάριον πρόστιμον, χάριν τοΰ συζύγου της, ί.τειδή εΐχε αφήση (τ« αυτοκίνητον τού πλέον τή (ςκεκανονισμένης Λοας είς την 5ην Λε- ό ττίς Νέας 'Υ- οον.ης. μένες προθήκε; -άπο τής Βιέννης. -εριβάλλςν καθαρώς Εΰρωπαϊκόν, να γοναικα. 'ΊΗ Διεθνής ή νηγυρις. Τα παιλαιά χαραπτ,γματα τοΰ ώραιότερον μέγαρον τής Εύρώπης. Άγγλίϊες, Αμερ·.κανί5ες καί Ί- ταλίϊες κατακλΰζ·ουν τοΰς δρόμο^ς τή; μεγαλοζρε—οίς αυτής πρωτευ¬ ούσης—ή όπίία, άν σήμερον δέν εί-1 Αύ,τοκρατοριχοΰ Ίππικοΰ, ναι τέ κέντρον τής Εΰρωπαικής δι- χαμηλή χαί ευχάριστος σε·.ρά οίκο- χλωματίας, είναι όμω? τ0 κέντρον δομών ποο άντ:χ?ύζουν την παλα:- τής κινήσεως καί τής ζωης—-άλ- άν αύτοχρατοριχήν διαμονήν, περ-.- λες διά νά άναζήσουν παλαιάς άνα-. λαμδάνοον την Έκθεσιν. "Εκδϊ 6- μνήσεις, άλλες διά νά άχούσουν τάς που άλλοτ* έχρεμέτιζαν οί χέλητες η τάς καλλονάς της καί είς την Έμηοροπα- μακροχρόν.ον αυτήν πείραν όφ«είλε- ά έ ή έ όρχηστρας της, αί ό- έ ί χαί άντήχοον αί σάλπιγγες της ποΐαι είναι χανθομολογο^ένως αί | φρο-ίρίς των μοναρχων, σημερον ά¬ ς των μεταξωτών ται χατα μέγιστον μερος η επ'.τυ- χία της. Ή "Οπερα, ή άγορά, τα κατα- στήματα είναι τπερπλή-ρη. Οί δρό- μοι *ίνα'. γεμάτοι άπέ συζύγους φορ- τωμένοι»; άπο πακέτα. ά ά Αί « ε» ] ι τ ε χαλλίτεραι καί άρτιωτεραι «ίς όλον κοιίϊτα; ό τον κόσμον καί άλλ·ες δ:ά νά θα!>μά-, χαί ή φλυαρία των ρα-τρ:ών.
ώά "Ο ή ί έ
Ώ-
πράγματι εσ*>σαν πάντοτε την Β(-
έννην' "Οταν ή «Πρωτεΰοοσα των
Γυνα:χών>> όπως εΰφυώς την άπ«-
χάλεσαν, ευρίσκετο έν κινδύνω, ε·>-
ρισχ« χάντοίτε την άσφαλεστέραν
χρο-στασίαν είς τάς γυναίκας. Τώ
ή φρ ρρ
σουν την ώραιοτάτην "Οπίραν, ή ραίες καί χομψές γυναιχοΰλες περ-, 1563 κατά την μεγάλην εκείνην -ο-
όποία είναι πραγματικόν 6αΰμα άρ-1 νούν μέ άνάλαφρα δηματα έκεί δποι» | λιορκείαν της υπό των Το-.'ρκων,
χίτεκτον'.χής;. Διηγούντα·. ότι <ό κα- άλλοτε οί δραγόνοι χαί οί ούτσάροι Ι όταν οί ανξ?ζς άπο των γερίντοτέ- τασκε^αΐτής τητς, ό άρχιτέχτων καί οί παροδοληταί χαρήλαχ/ον ΰπϊ-ιρων μέχρι των νεωτέρων έχρειάζον- άαλύψας χά; ρήφανο; ποδοχατουντες δαρ«'ά τέ ε το ίς τα τείχη αί γυναίχες μετέ Σίκκαρντμποι>ργκ, άνακαλύψας χά-; ρήφανο; ποδοχατουντες δαρ«'.ά τέ ε-
νεωτεριιμοί, θχυμάσια καί κομψό-
τατα ωρολόγια δεμένα σέ δακτυλί-
ίτα κεντημένα, δίλούίινα σαχκάχια,
πυζάμες, βίλούδινες
ώραΓεςζωγραφιές, πθ-
I
τήρια καί δοχεΐα ζωγραφισμένα άπέ
Εάν περ'.τ&ανη&ήτε -ίΐς τοΰς ϊί-
αϊρόμους τοΰ μεγάρου αϊ>τοΰ κατά
■την διάρκειαν μ·.ά"ς έπ:σήμου παρα-
στάσεω;, θά ίδήτ* τάς ωραιοτέρας'χειροποίητες
καί πλοΛΐωτέρας γυναΓκας τού χ ό-' κουρτίνες μέ
ομού. ι τήρια κα: ϊο^ια <,ω ^^γΊ^ΐϋ»^ '«« Μετά την 'Οπϊραν, τέ μόνον μ«- χέρι μεγάλων ζωγράφων, όλόκλη- ρος, εί; τέ οποίον θά εΰχαριστηθή- ρο·. διάκοσμοι δωματίων κλπ. Άνα- το είς τα τείχη, αί γυναίχες μετέ¬ φερον τάς προμηθείας, τα πολε- μεφόϊια. έσβυναν τάς πορκαιάς ποΰ ήναπταν τα έχβρικά τυρά, μετέφε¬ ρον τούς τραυματίας χαί ένετ>άρρ>
νόν την λιμώττοοσαν φρουράν νά άν-
θέξβ μέγρις ότου αφίχθησαν-εν.-σχή-
σεις χαί ή πόλις εσώθη.
Αργότερον μία μενάλη Βασίλιβ-
σα, ή Μαρία Τερέζα, κατέστΤ|Λ
την χώραν της τό πλουσιώτ&ρον 6α-
σίλειον τοΰ κόσμου, την Αΰλήν της
την πλέον μεγαλοχρεπή χαί τοί>ς
στρατιώτας τί^ς μάλλον μα^ητι-
χοΰς εί όλης τής Εύρώπης. Αί
Ρωτχαικον άντίλαλον τής φωνή: γνίίια «υτά.
των ΒοΑγαρίδων καί Ροομανίίων.
Τι ζητοϋν έδώ αί νέαι αύται ζη-
Τά ·δ!αμερίσματα των γουναρι-
κών καλύπτουν όλόκληρα έκτάρια.
λώτρ'7· τή; τ»λϊ·ά: Β-έννης; Ά- Τα ίοοαάτια βιναι
χον ιιυβιστόρημα, τό οποίον χα'ι ώς
μυθιστόρημα κα'ι ώς βίατρικόν έργον
έχάλασε κόσιιον εί; τάς Αθήνας. Με-
χ ;
τά .ιολ/1 ίδν «Ικόνων.
$1.00.
23
ΤΡ ΠΕΡίΘΟΡΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΙΒΙΕΝΝΗ ιΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΛΑΟΥΘΕΙ ΝΑ ΘΑΑΑΗ ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥ- τ?/ί'ς
"... „ ΠΟΛ.Σ ΤΗΝ ΟΠΟ.ΑΝ ΕΣΜΑΝ Α. ΓΤΝΑ,ΚΕΙ. ' ί
Όλόκληροι χε-
»£* Ζ-
Σδ.πτ*ν*ρ·β«
λί "α
Γ»ν, ο«',
;·ν Σομπερ
ίίθοτέρας χΐι
υρο&ιωνι
' Ηΐπί ολόκληρον
τής '"
■ν ϊϊΐναΐ,ν τόν *«τ*«"βν τ"-' ΤΡΛ* τ·?°
»; -αϊϊεθντί τηλεγραφι
'' Ο άνταγωνιομος
^««ών καί σοσιαλδημοκρα-
ηοίβ; ίν«χολ*ψε#
κιντ,σουν
γνώμην κα< μ*«τω τού «ι ει>-
β[?βνι«ττ«τβΰ«Χ»μρ
-· 5/1 τΐΰτ» ή Βιέννη είναι
ΐαλαι-
φν .
ρίσ: μετά των Βερσαλλίών....
— Άς κάμουμε ενα —ιρίχατον ε-
ως τα χύνορα!— "Ας κάμουν τόν,
γΰίδν -τίς Αυστρίας αύτό τέ Σάί- |μ«?ι^ήν δέν ελε-.ψαν.
στρα-
:ευσαν
ρότεραι
Βαλχανι-
/.ά; -/ώρας καί την Τσεχοσλοβακί-
αν, άλλά οί έθελον-α'ι άπέ την Αγ¬
γλία/, τα: Άποίχίας καί την 'Ά-
Κί
•/2?2/·τη?α·
πόλ:
δατοκύΐίακο!.... ΕΤνα·. συνήθει; δ:-[ Τα σπλα. τα όποϊα εχρησιμοποί-
των ώραίων ;άλογο: τού άκούει κανεί; σήμερον ! ησβ ϊ> ή-σαν μήτε τόςα, μήτε δέλη,
ίν,,ήςμο^ικής, των καλών μετβξι των
, τίς «μ έχλ«πτυσμεης «ρι- Λ«5 τΤ·ν ,:
.της
Ιρϊτίϊ;.
Βιεννέζων.
σονϊιάσχεψ'.ν. ή όποία ά-
ίπε^άσισε την τύχην τής Αυστρίας,
-ο,κάπο-.ος "Αγγλος άντιπρόσωπο; ή-
Μΐ μιας
εί να έχη
άκϊτέλε·. τόν ' ρωτησε:
ς χώρας τής ', - Άλλά εάν ά$α'.ρέΐετϊ.-«κτ> την
θςλησις «δάρυνεν αρχετα Ι Αι^τριαν όλας αυτάς τας -λο;σιας
ί:ΐμ.·ϊλίΐ«τ|
ρ ργ·.χοϊ 3ιά τί> ε'>5ο-
ιρελβέν της.
νίθ-αγές κράτος τής Τσεχο-
,ίΐς έλαίε τέ ααλλίτερον μέ-
άς Αιχττρίας, ή ίί
^2 χά! ή Γιοογαοσλαυΐΐ κατέ-
ί ολόκληρον την χαραλίΐν της.
"Ενας λχ>αβώΠης συναγω-
νιομός.
Οί Το-ίχοσλο6Ϊ7.ο: αατέδαλον χαί
καταδάλλθ'ϋν άζΐγνω3μ.ένας προσ¬
παθείας ίιά νά όνομάσουν την Π ρά-
γαν των νέαν πρωτεύουσαν τή: Κ«ν-
μήτε νδόρατα, μήτε άσπίδες, θυτε
χτ7Λΐκα εργϊΐτηρία της συγχρόνου
γόνα άέρια δ·.ά νά ά«τ·»πεςέλθτ> κα-
τά των έχθρών της. Άφοπλίσθεϊσα
ά^έ τού; Σ^αχίτ/^ς, άχοδαλοϋσα
πλέον όπλα της, ή Β ι
χρη η, ή
έννη έ|ΐμεταλλεύτ)η την παλαιάν
έ ί
/.α: ίεϊοχιαατμένην τ:αν&πλίαν της
ί.Ά έϊωσεν είς τούς ϋίίΐραχ—'.στάς
άχριδώς δ,τ: έχρειάζοντο διά
ϊξί
τη;
ρ χρ
νά την ίοηθηΐονν - ματαιοϊοξίχ^
χά: ϊ.αλλΐνήν.
Μία έζ:7χεψ:ς είς την *Οπ«ίραν
ί ά έ ά
οταν ίίϊίται
ζρςμ'.έρα, άρ-
ά
μ ρμρ ρ
χ«ΐ ίιά νά άντιληφθήτΐ την άποτε-
λό των οπλων αυτών.
ες ίϊ: τα 2ια-
ί ά
τι
ατζ. Δέν θά ΐίήτε καμμίαν νά
Ή Ντοροθν Ράιντνουρ, μέλος τής άριστοκοοτίας τής Οί>ασιγκτώνο:, ήτις
ύπανδρεύθη τόν Χένρν Μέισων Νταίη, έν Μπάλλιστον, Βιργινίας.
τλο6<ττατα, ό,τι ζητοϋν όλαι αί άλ¬ λαι γυναίκας. Κάτι ποΰ δέν ήμ.πο- ροϋν νά άποχτησοον είς την πατρί- ϊα των. Κάτι ποΰ μόνον είς την Βι¬ έννη ημπορεί νά ευρεθή... Κάτ; ποίι τι έιϊωλεΐτ» ή άν ευρίσκετο είς άλ¬ λην χρωτεόο^ϊαν τοϋ κόσμον δέν θά 5;χί καμμίαν σημασίαν. Κατ'. τέ-1λανο; ν?ωαάτων. Δ:ότ: τό είς καλλίτεχν.κές «γχαλερί» μέ δ1.- πλάς σειράς καθι-αμάτων, είς τα ό- ποΐα οί επισκέπται κάθηντα! ανέ¬ τως καί έκλέγοον τάς χροτι;μήτεις των. Όλο·. οί ρόμοι τής Βιέννης π/.ϊθυν α^την την στιγμήν είς πε- Ή κυρια λ Μπρένναν, έκ Μπροΰ- κλυν, πληρώνουσα 1 δολλάριον πρόστιμον, χάριν τοΰ συζύγου της, ί.τειδή εΐχε αφήση (τ« αυτοκίνητον τού πλέον τή (ςκεκανονισμένης Λοας είς την 5ην Λε- ό ττίς Νέας 'Υ- οον.ης. μένες προθήκε; -άπο τής Βιέννης. -εριβάλλςν καθαρώς Εΰρωπαϊκόν, να γοναικα. 'ΊΗ Διεθνής ή νηγυρις. Τα παιλαιά χαραπτ,γματα τοΰ ώραιότερον μέγαρον τής Εύρώπης. Άγγλίϊες, Αμερ·.κανί5ες καί Ί- ταλίϊες κατακλΰζ·ουν τοΰς δρόμο^ς τή; μεγαλοζρε—οίς αυτής πρωτευ¬ ούσης—ή όπίία, άν σήμερον δέν εί-1 Αύ,τοκρατοριχοΰ Ίππικοΰ, ναι τέ κέντρον τής Εΰρωπαικής δι- χαμηλή χαί ευχάριστος σε·.ρά οίκο- χλωματίας, είναι όμω? τ0 κέντρον δομών ποο άντ:χ?ύζουν την παλα:- τής κινήσεως καί τής ζωης—-άλ- άν αύτοχρατοριχήν διαμονήν, περ-.- λες διά νά άναζήσουν παλαιάς άνα-. λαμδάνοον την Έκθεσιν. "Εκδϊ 6- μνήσεις, άλλες διά νά άχούσουν τάς που άλλοτ* έχρεμέτιζαν οί χέλητες η τάς καλλονάς της καί είς την Έμηοροπα- μακροχρόν.ον αυτήν πείραν όφ«είλε- ά έ ή έ όρχηστρας της, αί ό- έ ί χαί άντήχοον αί σάλπιγγες της ποΐαι είναι χανθομολογο^ένως αί | φρο-ίρίς των μοναρχων, σημερον ά¬ ς των μεταξωτών ται χατα μέγιστον μερος η επ'.τυ- χία της. Ή "Οπερα, ή άγορά, τα κατα- στήματα είναι τπερπλή-ρη. Οί δρό- μοι *ίνα'. γεμάτοι άπέ συζύγους φορ- τωμένοι»; άπο πακέτα. ά ά Αί « ε» ] ι τ ε χαλλίτεραι καί άρτιωτεραι «ίς όλον κοιίϊτα; ό τον κόσμον καί άλλ·ες δ:ά νά θα!>μά-, χαί ή φλυαρία των ρα-τρ:ών.
ώά "Ο ή ί έ
Ώ-
πράγματι εσ*>σαν πάντοτε την Β(-
έννην' "Οταν ή «Πρωτεΰοοσα των
Γυνα:χών>> όπως εΰφυώς την άπ«-
χάλεσαν, ευρίσκετο έν κινδύνω, ε·>-
ρισχ« χάντοίτε την άσφαλεστέραν
χρο-στασίαν είς τάς γυναίκας. Τώ
ή φρ ρρ
σουν την ώραιοτάτην "Οπίραν, ή ραίες καί χομψές γυναιχοΰλες περ-, 1563 κατά την μεγάλην εκείνην -ο-
όποία είναι πραγματικόν 6αΰμα άρ-1 νούν μέ άνάλαφρα δηματα έκεί δποι» | λιορκείαν της υπό των Το-.'ρκων,
χίτεκτον'.χής;. Διηγούντα·. ότι <ό κα- άλλοτε οί δραγόνοι χαί οί ούτσάροι Ι όταν οί ανξ?ζς άπο των γερίντοτέ- τασκε^αΐτής τητς, ό άρχιτέχτων καί οί παροδοληταί χαρήλαχ/ον ΰπϊ-ιρων μέχρι των νεωτέρων έχρειάζον- άαλύψας χά; ρήφανο; ποδοχατουντες δαρ«'ά τέ ε το ίς τα τείχη αί γυναίχες μετέ Σίκκαρντμποι>ργκ, άνακαλύψας χά-; ρήφανο; ποδοχατουντες δαρ«'.ά τέ ε-
νεωτεριιμοί, θχυμάσια καί κομψό-
τατα ωρολόγια δεμένα σέ δακτυλί-
ίτα κεντημένα, δίλούίινα σαχκάχια,
πυζάμες, βίλούδινες
ώραΓεςζωγραφιές, πθ-
I
τήρια καί δοχεΐα ζωγραφισμένα άπέ
Εάν περ'.τ&ανη&ήτε -ίΐς τοΰς ϊί-
αϊρόμους τοΰ μεγάρου αϊ>τοΰ κατά
■την διάρκειαν μ·.ά"ς έπ:σήμου παρα-
στάσεω;, θά ίδήτ* τάς ωραιοτέρας'χειροποίητες
καί πλοΛΐωτέρας γυναΓκας τού χ ό-' κουρτίνες μέ
ομού. ι τήρια κα: ϊο^ια <,ω ^^γΊ^ΐϋ»^ '«« Μετά την 'Οπϊραν, τέ μόνον μ«- χέρι μεγάλων ζωγράφων, όλόκλη- ρος, εί; τέ οποίον θά εΰχαριστηθή- ρο·. διάκοσμοι δωματίων κλπ. Άνα- το είς τα τείχη, αί γυναίχες μετέ¬ φερον τάς προμηθείας, τα πολε- μεφόϊια. έσβυναν τάς πορκαιάς ποΰ ήναπταν τα έχβρικά τυρά, μετέφε¬ ρον τούς τραυματίας χαί ένετ>άρρ>
νόν την λιμώττοοσαν φρουράν νά άν-
θέξβ μέγρις ότου αφίχθησαν-εν.-σχή-
σεις χαί ή πόλις εσώθη.
Αργότερον μία μενάλη Βασίλιβ-
σα, ή Μαρία Τερέζα, κατέστΤ|Λ
την χώραν της τό πλουσιώτ&ρον 6α-
σίλειον τοΰ κόσμου, την Αΰλήν της
την πλέον μεγαλοχρεπή χαί τοί>ς
στρατιώτας τί^ς μάλλον μα^ητι-
χοΰς εί όλης τής Εύρώπης. Αί
Ρωτχαικον άντίλαλον τής φωνή: γνίίια «υτά.
των ΒοΑγαρίδων καί Ροομανίίων.
Τι ζητοϋν έδώ αί νέαι αύται ζη-
Τά ·δ!αμερίσματα των γουναρι-
κών καλύπτουν όλόκληρα έκτάρια.
λώτρ'7· τή; τ»λϊ·ά: Β-έννης; Ά- Τα ίοοαάτια βιναι
χον ιιυβιστόρημα, τό οποίον χα'ι ώς
μυθιστόρημα κα'ι ώς βίατρικόν έργον
έχάλασε κόσιιον εί; τάς Αθήνας. Με-
χ ;
τά .ιολ/1 ίδν «Ικόνων.
$1.00.
ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕ!
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας τής Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταϊ. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαϊκαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτηοις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. ΤΙροκήρυξις ι ■τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεΐς άρχιχαΐ ( Πολιτειαι.
Δευτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άδραάμ Λίν-
χ.ολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλί-
μος. Προεδρία θύίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋσα
/.ατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
Χ12ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΛΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΰπφ καί μβ-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΊ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ΰπάγονται είς
ϋον Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
'ογίας (ουοΐα ΪΓηηιίβΓαπΙβ).
Π ροτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
παι (σ,αοΐβ ρΓβίθΓΤβά" ίΓΠΓπΙ-
ζΓ3πΐ5). Μετανάσται έκτός άνα-
Ιογία; (ποη-σ,υοϊβ ίπιΐηί$~3ηϊ$)
θετά τέκνα. Άναλογία (Οιιοΐβ).
ΟΙ μή μετανβσται δέν ΰπάγονται
■Ίς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τοΰς μέλλοντας νά βναχωρήσονν
διά τάς Ήνωιιένας Πολιτείας, μβ-
ι-ανάστας καί μή. Έξέταστς μ—α-
ναστων. Άποκλεισμος. "Έφβσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
ί,τηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίβπ νβΙβΓβπϊ).
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός 4-
νσλογίβς. Διβκρισις μεταξύ Ιξαιρέ-
σ?ως καί προτιμήσεως. Άμβρικα-
νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
βώοαν έν τώ εξωτερικώ. Αίτησις
τοό^ τόν Γενικόν 'Επόπτην τίίς
Μεταναστεύσεως. Σπουδα—αί. ΓΓι
(ττοποιητικά, 1 βδ'ειαι έπιστροφη'ς.
Πώί ίκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφή'ς. Πόλεις Ι) μίρη
όπου έδοεύσυν Μεταναστευτικαΐ
Αρχαί. ΓΓοιναΙ είς τούς —ιραβά-
το; τοΰ Μετανπστευτικοΰ Νόμον.
Φνλάκκπς, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ. ν
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΓΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά ίτολιτο-
γραφηθοϋν. Άποκλειομτνοι τής
Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχΰει διά
τοΰς ζητήσαντας ^αλλαγήν άπό
τής στραττοϊττκής υποχρεώσεως χα-
ϊ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφησεως. Διατυπώσετς Πο-
/.ίτογραφησεως. Δήλωσις προθεοτί-
'·ς καί ποωτα ?γγραφα. Πιστοποι-
ιΐττκόν αφίξεως. Αίτησις βιά χά
δευτέρα Ιγγραφα. Μάοτυρες. Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρκος. Άλλαγή δνομα
τος Διχαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογράφηοτς Γυναικων. 'Εξαιρετικη
Πολιτογραφησις. Στρατιώται και
Ναΰται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών πλοκον.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήχον-
τα Άμερικανοΰ πολίτου νωρίς να
είνίΐι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραςρομένων. Τέκνα Άμερι-
χανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
Έξωτεριχφ. Άκόρωσις εγγράφων
τής Πολιτογροφήσεως. Ή έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. Έ-
ρωτήσεις καΐ άποκρίσεις 'ΑγγλιστΙ
καί Έλληνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ήνωμένων Πολιτειών.
'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειών. 'Ερωτήσεις καΐ άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. 'Ερωτήσεις καί άπαντή-
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "Έκδοοις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντα; έν τώ εξω¬
τερικώ. Προαπαιτούμεναι διατυ¬
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ—Έκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουργικόν Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή 'Εξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρέσσου.
Δικαστική 'Κ^ονοΙα. Ανώτατον Δι
χαστήοιον (διιρΓβπιε ΟοπγΙ οί
ΙΗβ ϋηίΐβίΐ δίαΐθδ) καί διάφοοα
δλλα Όμοσπονδιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θετική αυτών ίζονσία. Βουλή καΐ
Γεοουσία. 'Εκτελεστική 'Εξουσία.
Κυβερνήτης (ΟονετποΓ) καΐ οτΰμ-
βουλοι αυτοϋ. Δικαστική έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (8ΐ»1β δαρΓβΓπβ ΟουΓί)
καί κατίότερα βικΌστήρια. Κομη-
τεϊαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναςρερμόμεναι είς -πιν Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ¬
νων Πολιτειών (ΈλληνιστΙ καί
Άνγλιβτί).
ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠ0ΚΡΙ-
ΣΕΙΣ ότναφερόμεναι είς τό Σϋν-
ταγμα καί την Όμοσϊτονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('Ελληντ—Ι καί Άγγλι
στί).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕΤ)ΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ρ^Α^).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΪΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΤΝΟΣ).
ΠΡΟ)ΐΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ.
Χρυσόδετον τιμίδται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε κσθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
άιιεσως. ΓΡΑΨΑΤΕ;,
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 «ΥΕ5Τ 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ%¥ ΥΟΚΚ, Ν.
V.
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΤΗΣ ΦΛ. ΜΠΑΡΚΛΕΥ
τι ΕΚΛ-Ψ-Ν Η
Όνομαζόταν Άρα^ν. Περίεργο
όνομα γιά μιά γυνάίκα, καί μάλκττα
γιά μιά χαριτωμένη κο-ελλίττα....
Κάχοια χρομ,άμμη της δμω; ώνο-
μαζόταν Ιτ<τι—γ.ιχ χρομάμμ.η της ποΰ εϊχε πολεμησει άλλοτε σαν άν¬ δρας, τόν %αι?ά των ίχποτών—ααί οί γονείς της τό =τ)εώρη·σαν αύτο ώς λόγον άρκ«τά ΐΐχορόν γιά ^ά ^ δί μέ το ... άΐσενιαό αύτίι ι δνομα. Αυτή δμως ίέν έτϋμφώνησ« διδ- | λο, μά 3ιόλοα μ.έ τούς γονείς της.. ■Μόλ'.ς εγιν» ■δεκαέςτ) χρονώνκαι άε νά 3ιαδάζ·{) τίς «Περιι:ετει- έό ες τ&ϋ «,Αρσέν Λουχέν», ένόμισε χώς τό όνομά της τής; έχέδαλλε την Οχοχρέωσι νά γίνη κ<' αύτη... [«άριστοκράτίς διαρρηκτρία». Αΰτό όμως δέν είναι τόσο «υκολο τράγ^.3 δσο φαίνεται έκ χρώτης δψεως. Ό χρώτος τ^χών δέν αχορεί νά γίνΐβ |«5ιάσημος λωχοδύ/της....» Ή Άρ¬ σέν» τό κατάλαδε άμέ<τως α&τό. Τί νά κάνη όμως; Ή «ΰχοχρέωσις» τοϋ όνόματος, δλέχετΐε.... Καί ή Άρτέν άχεφάσισε νά... αρχίση ένδό- ξως τό στάίιό της! * * * Τό άνοιξιάτ'.χο έκείνο χρωΐ, μίς Άρσέν, έξύχνησε μέ την άχό- φαση νά μην αφήση νά χεράση ή με¬ ρά χωρίς νά έχη άρχίσει τήν...λω- -οδυτί·κή της; ι?ράσι. "Ολη την ήμέρα θά έμενβ έλεύ- θερη! Οί γονείς της είχον φύγει μέ τ' αάτοχίνητο γιά την γειτονική χό- λι. "Εμενε ή γκοδερνάντα της Δέν μχοροϋσε (&δαι* νά έλχίζη ότι θά δεχόταν νά γίν») συνένοχός της.. καί ή μίς Φίλιχς, δσο κι' αν όφίστα- το χρόθ·ομα όλα τα καχρίτσια^ τής μ.ιχρής της μαθητρίας, ά·στυνομικά ί?.!>Θιστορή(Αατα ιδέν έδίάδαζε. 'Ε-
κείνο τό χρωϊ όμως ηταν ίϊρρωστη.
Καί ή Άρτέν την «{·?€ άχό την χά-
ααρή της νά'είναι ξαχλωμΐνη άκό-
μη στό κρε&δάτι μέ έχιδέσμο^ς στό
■Λϊφάλ!—σημεκιν ότι την είχε κα-
ταλάδει ή σ·ονηθι«μέ'νη της ήόχικρατ-
νία.
—Τί θά κάνετε, Άρσέν. δλη την
ημέρα; την έ;οώτη<7ε! Ή Άρσέν δέν «ίχε τύχεί νά ίδ^ ποτε της τό «χέρι τοϋ Θεοϋ». Όλα; τή σχρώχναν στό ν' ά τό έργον της! Καί χωρίς νά Ό Τζών Τ. "Οττ, 79 έτίον, έκ Γκλέν Ρίτζ, Νέας Ίερσέης, οπτις έ6 τόν θωμάν Α. "Εντισων είς την κατασκευήν τής πρώτης ήλϊκτριχής Ι άς τού, καΐ δ οποίος παβηκολούθησε τελευταίως διά τοΰ οαδιοφώνβ πανηγυρισμόν τής πεντηκονταετηρίδος τοΰ "Εντισων έν Ντήαραπορν,Ί ήη — Πηγαίνω μιά στιγμή νά τη? λεφωνησω στη Ζερμαίν... τ)ά της -αραγγείλω νά περάση μέ τ' άμάξι της νάμέ-χάρη.;. Τό τηλ&φωνο δμως βρίσκόταν μα- κροά άχό την κάμαρη της μίς Φί- λιπς, ή όχοία, Ιτσι δέν οχομζ τί έ'λεγε ή Άρσέν στί) Ζερμαίν. * * * Σέ λίγη ώρα, ή Άρσέν έιτϋρνβ τόν μεγάλο ίημόσιο δρόμο μέσα στ' άμάξι τής φίλης της—μόνη της ομως, καί χωρίς τής Ζερμαίν. ΤΗ- ταν πολΰ Φύχραιμη, άν καί ■ηχιη ττεαεισμένη -ώς 6λοι όσοας χ»νβν- τοίίσε στό δρόμο της. την έκύτταζαν 77θλ!> προσεκταά. Πρέπει νά όμο-
λογησωμεν όμως -ώς σ' αύτό δέν
εΐχε ιτολίι αίδιχο. Τραδοδσε χράγμα-
τι την -ροσοχή των ϊ-.αβατών: ηταν
τόσο ώμορφη μέ τό άπλό της ·φόρ«-
μα καί τό μικρά της καικλλάκί.
Μές στό άμάξι δέν ειτα^ε ά—ό
τοΰ «καταρτίζη» τό -σχέδιό της. Με-
τά ώρίμοας σκεψεις, είχεν άττοφασί-
τει άπλούστατα, νά λεηλατηστ, το
μέγαρο της ΰείας της, τής κΐ>ρίίζς
ντέ Μονφόρ. Ό λόγος ήτζν άπλού-
στατος: τή Θεία της δέν την άγα-
χοίσε ϊιόλ<υ γιατί ήτχν τρομερά γκριν^άρα. καί γιατί ειχε μαντεύαβι. τάς ητ)ελαν νά την χατντρέψουν με π^γιιό της, τόν Ροδέρτο, χράγμα ποίι ... ιτ,οοσέδαλλε την άνεξαρτησία της. Έξ αλλοο, μέ τόν τρόχον βυ- τόν, τα κλοπιμαία ... δέν τ)ά φεθγαν άπο την οΐκογένεια· άργότερα δέ, &ά τα έχεστρ-εφε μΰστηρ:ω5ώς στην χά- τοχό τοος γιά νά την κάμη νά... μείνη κόκκαλο! Τελείωσδ- τό είχε άχοφασίσε!.· ή δρίστς τής μυστηριώ- δ«»ς μίς Άρσέν θάρχιζεν άπό την γκρινιάρα κ^ρία ντέ Μονφόρ. ^ Ή χυρία ντέ Μονφόρ ελειχε άχό το Παρίσι. Τό μέγαρό της όμως τό είχεν άφίσει ύχό την φύλαξι ενός γέροο θυρωροϋ, χραγματικ&ύ χερδέ- ΡΟ· Πώς 6ά κζτώρθωνβ μχή μέσα στό σχίτι; Ή Άρσέν σι>λ-
λογίσθττχιεν έξαφνα ότι '.έ μιά χά-
ροίο ίπτηρχε μιά χόρτα χοΰ ώδηγοΰ-
σε κατ' ευθείαν <ττά ίϊίαίτε^α δω- μάτια τοϋ Ροδέρτου. Ή Άρσέν ερριξε μιά ματιά όλό- γυράτης· ό δρόμος ίρτ) Ιρημος. Έδγαλε τότε άχό τό τσαντάχι της Ινα κλειδί, Ομοιο μ' αύτο χοϊ> ειχβ
δεί νά κρατά χ-ιαιά φορά ό 'έξαδελ-
φός της, τό έ'δαλε μες ·στην κλειδα-
ριά, καί ή χόρτα άνοιξε άμέσως!
Ή δίς ντέ Μοναζύ, εμχαΐΛε γιά
χρώτη φορά στά ιδιαιτέρα διαμερί-
σματα τοϋ Ροβέρτον εν-ζ χαράξενο
αίσθημα ευχαριστήσεως μαζί> καί ά-
γωνίας την κατέλαδε, μχαίνοντας
στην μυρ£ύμ·ενη άχό Αΐγυχτιακό κα-
χνό χαί άχό μορωδιές κρεδχτοκά-
μαρα τοϋ νέοα. Ήιυχία άτόλίηη έ-
βασίλενβ.
Ή Άρσέν Ιχλείσ-ε την χόρτα μέ
χροσοχή, κατ«ντ)θ!>σιασμένη ιτοϋ τ)ά
μχίρΐϋσε, χωρίς φόδο νά διακοχη
άχό κανέναν, νά ψατχουλεύστ) τα ΐϊι-
αίτερα τοί ξαίέρφο;; της. Γιατί ή¬
ξευρε χώς καί αιίτός δρισκόταν στην
έξοχή, μαζί» μέ τού; γονείς τοι>.
Έχά·;ω στό τζάκι ευρίσκοντο με-
ρικές φωτογραφίες -ρναικων, στίς
όχοίες ξεχώριζε ή δική της. Ή
Άρτέν όμως δέν τους έ3ο>σε μεγάλη
χροσοχή, καί διε'Λύνθηχ* χρός τό
κομψό γρα^είο χοί> ήταν φορτίύμέ^
χαρτ:ά. Ό Ροδέδτος εκανε στίχοος!
ΚΓ όμως, δέν τής τό είχ« χοτε
το^ αύτό. Καί έξαφνα τα χέρ·.α της
(ϊρχΐσαν νά τρέμουν χαί τα μάγουλά
της χοκκίνισαν... Τα μ^τια της
είχον χέσει έχάνω στούς στίχους:
«Άν στώλεγα ·χώς; σ' άγαιΐώ, μι-
κροΰλά μτκ> Άρσέν.
χώς σνλλογίζομαι διαρκώς τα γκρί-
ζα σου τα μάτια»...
Ώστβ λοιχόν.... ό Ροδέρτος την
'άγαχοϋσιε! "Ωστε το μελετ)ημ3'«
ιπινοικβσκ), δέν ήταν μιά «έμχοριχή
σκέψις» των γονέων τού! Ή Άρσέν
ϊίάδασε ώς το τέλος τούς λεχτοίις
αύτοίις στίχους, χοί» κλείναν τόσο
αίσθημα καί τόση χαρ ι. Όταν σή-
κωσε τα μάτια της άχό το χειρό-
γραφο, ήταν δχκριχΐμένα: 'Αλλά
συγχρόνως εξέφρασαν καί Ινα αί·
τθημα τρόμο^ γιατί είδβ την κουρ-
τίνα, άχέναν-ί, νά κουνιέται.....Κά-
χοιος δρισχόταν μετ* στό δωμάτιο!
Ή Άρσέν τώρα, χατάχλωμη, άκου-
γε ώς καί την άνατχνοή Γθϋ.... Καΐ
χράγματι ή χουρτίνα χαραμβρίσθη-
χε κι' ενεφανίσθη ό Ροδέρτος!
Ή Άρσέν άστραχιαίως άνέκτη-
σεν όλη της την ψοχραιμία.
— Σ' ένόμτζα στό Βωκρεσσόν!
τοϋ εϊχ« μέ καταχληκτικό θράσος.
Τί γαρεύεις έδώ;!....
— Μά.... νομίζω χώς έγώ μάλ¬
λον Θά βπρεχε νά σ* ϋχοβάλω
την «ρώτησι, μικροϋλϊ '^
Όμολόγησε χώς ήλθες νά ;
ραστήσης τόν Άρσέν /
Ή νέα έχαμογέλΐί-; χωρ|
άχαντήση. "Εννοίωθε ίμως ■
χε άρχίσε'. νά χάνγ) τή; Ί,,
της την ώραία.
— Φςτντάσου δμως,
ό Ροδέρ'Τος, χώς κ' έμένα μ'
νά χαριστάνω τόν Σερ)ον
Νά άνακαλύχτω μ·>στηρ
κλήματα. Βρισκόμοον «-το
Ζερμαίν, την ό>ρα τώ έτηλ
σες. Δέν — ϋ κρύδω, μάλιστχ
κρατοϋσα χαί τό ίνα ά/.ο.
μάντευσα χώς κΰέχθ'α
σχβψ'ζ «'χε χεράσει άχ' Ά
σθϋ κε-φαλάκϊ, μιχροόλα ΑΙ
ΚΓ όταν Ιφυγες όλομό/^η |
σχίτ: σθΰ, σέ χαρ«χοΛοο9
μένος μέσα σ' Ινα ομάς:.
— Μέσα σ' Ινα κίτρινο^
φώναξε ή.Άρσέν. Τό £ε5ο
χε χάρει άχο χίσω!
— Ακριβώς! Μέσα ο
άμάξι! Καί τψ"ϋ>ρ!Χ χθ1
| άχό την χόρτα τής '3
χαινα, άχλοόστατα άχό την
είσοδο. Ώστε λοιχόν ηθελες;
ήης;
χισε... "Ολα όσα
σα είναι ίικά
Καί μέ φωνή χοϋ έ'τρεμ* Τ
συγκίνησι, ό Ροδέρ-τος έ«ροΡ
ϊείχνοντας τα χειρόγρ^ν
ζοντας εύχαρϊστημένος «»
ζ&ντας εύχαρϊστημένοί
της 'τή φωτογραφία τη; '«
τοϋσε τώρ*α στά χέρι* :Τ6 1
σέν:
—"Ολα.,.ώς .
Άρσέν. Γιατί τό ξέρεις «·
μϋστικό μοα, άφοδ τό έο·*β3
Πές μοα, λοιχόν», θϊ)
[χαρής γιά χάντα;... Ά
ι Άρσέν...
ί Ή νέα τοϋ «τϊΐνε τα χ-?/Ί
— Ναί, (Ρσ6ερ«, «δ «*"
σιγά-σιγά, ΐν'φ ή πν-οτ) '*<·* Αί πρός τό λε?οντου«'Εθν. κος» «αρ*γγελι λουνται μϋ ά κρίβειαν και καλώς βυβκ και ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ τάς «λΕ *ίς τό τού «Έθνικου κος», ©Ις Λ βδρητβ ευσυνείδητον «ν.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕ!
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας τής Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταϊ. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαϊκαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτηοις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. ΤΙροκήρυξις ι ■τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεΐς άρχιχαΐ ( Πολιτειαι.
Δευτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άδραάμ Λίν-
χ.ολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλί-
μος. Προεδρία θύίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋσα
/.ατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
Χ12ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΛΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΰπφ καί μβ-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΊ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ΰπάγονται είς
ϋον Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
'ογίας (ουοΐα ΪΓηηιίβΓαπΙβ).
Π ροτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
παι (σ,αοΐβ ρΓβίθΓΤβά" ίΓΠΓπΙ-
ζΓ3πΐ5). Μετανάσται έκτός άνα-
Ιογία; (ποη-σ,υοϊβ ίπιΐηί$~3ηϊ$)
θετά τέκνα. Άναλογία (Οιιοΐβ).
ΟΙ μή μετανβσται δέν ΰπάγονται
■Ίς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τοΰς μέλλοντας νά βναχωρήσονν
διά τάς Ήνωιιένας Πολιτείας, μβ-
ι-ανάστας καί μή. Έξέταστς μ—α-
ναστων. Άποκλεισμος. "Έφβσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
ί,τηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίβπ νβΙβΓβπϊ).
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός 4-
νσλογίβς. Διβκρισις μεταξύ Ιξαιρέ-
σ?ως καί προτιμήσεως. Άμβρικα-
νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
βώοαν έν τώ εξωτερικώ. Αίτησις
τοό^ τόν Γενικόν 'Επόπτην τίίς
Μεταναστεύσεως. Σπουδα—αί. ΓΓι
(ττοποιητικά, 1 βδ'ειαι έπιστροφη'ς.
Πώί ίκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφή'ς. Πόλεις Ι) μίρη
όπου έδοεύσυν Μεταναστευτικαΐ
Αρχαί. ΓΓοιναΙ είς τούς —ιραβά-
το; τοΰ Μετανπστευτικοΰ Νόμον.
Φνλάκκπς, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ. ν
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΓΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά ίτολιτο-
γραφηθοϋν. Άποκλειομτνοι τής
Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχΰει διά
τοΰς ζητήσαντας ^αλλαγήν άπό
τής στραττοϊττκής υποχρεώσεως χα-
ϊ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφησεως. Διατυπώσετς Πο-
/.ίτογραφησεως. Δήλωσις προθεοτί-
'·ς καί ποωτα ?γγραφα. Πιστοποι-
ιΐττκόν αφίξεως. Αίτησις βιά χά
δευτέρα Ιγγραφα. Μάοτυρες. Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρκος. Άλλαγή δνομα
τος Διχαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογράφηοτς Γυναικων. 'Εξαιρετικη
Πολιτογραφησις. Στρατιώται και
Ναΰται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών πλοκον.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήχον-
τα Άμερικανοΰ πολίτου νωρίς να
είνίΐι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραςρομένων. Τέκνα Άμερι-
χανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
Έξωτεριχφ. Άκόρωσις εγγράφων
τής Πολιτογροφήσεως. Ή έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. Έ-
ρωτήσεις καΐ άποκρίσεις 'ΑγγλιστΙ
καί Έλληνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ήνωμένων Πολιτειών.
'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειών. 'Ερωτήσεις καΐ άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. 'Ερωτήσεις καί άπαντή-
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "Έκδοοις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντα; έν τώ εξω¬
τερικώ. Προαπαιτούμεναι διατυ¬
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ—Έκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουργικόν Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή 'Εξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρέσσου.
Δικαστική 'Κ^ονοΙα. Ανώτατον Δι
χαστήοιον (διιρΓβπιε ΟοπγΙ οί
ΙΗβ ϋηίΐβίΐ δίαΐθδ) καί διάφοοα
δλλα Όμοσπονδιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θετική αυτών ίζονσία. Βουλή καΐ
Γεοουσία. 'Εκτελεστική 'Εξουσία.
Κυβερνήτης (ΟονετποΓ) καΐ οτΰμ-
βουλοι αυτοϋ. Δικαστική έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (8ΐ»1β δαρΓβΓπβ ΟουΓί)
καί κατίότερα βικΌστήρια. Κομη-
τεϊαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναςρερμόμεναι είς -πιν Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ¬
νων Πολιτειών (ΈλληνιστΙ καί
Άνγλιβτί).
ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠ0ΚΡΙ-
ΣΕΙΣ ότναφερόμεναι είς τό Σϋν-
ταγμα καί την Όμοσϊτονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('Ελληντ—Ι καί Άγγλι
στί).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕΤ)ΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ρ^Α^).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΪΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΤΝΟΣ).
ΠΡΟ)ΐΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ.
Χρυσόδετον τιμίδται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε κσθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
άιιεσως. ΓΡΑΨΑΤΕ;,
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 «ΥΕ5Τ 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ%¥ ΥΟΚΚ, Ν.
V.
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΤΗΣ ΦΛ. ΜΠΑΡΚΛΕΥ
τι ΕΚΛ-Ψ-Ν Η
Όνομαζόταν Άρα^ν. Περίεργο
όνομα γιά μιά γυνάίκα, καί μάλκττα
γιά μιά χαριτωμένη κο-ελλίττα....
Κάχοια χρομ,άμμη της δμω; ώνο-
μαζόταν Ιτ<τι—γ.ιχ χρομάμμ.η της ποΰ εϊχε πολεμησει άλλοτε σαν άν¬ δρας, τόν %αι?ά των ίχποτών—ααί οί γονείς της τό =τ)εώρη·σαν αύτο ώς λόγον άρκ«τά ΐΐχορόν γιά ^ά ^ δί μέ το ... άΐσενιαό αύτίι ι δνομα. Αυτή δμως ίέν έτϋμφώνησ« διδ- | λο, μά 3ιόλοα μ.έ τούς γονείς της.. ■Μόλ'.ς εγιν» ■δεκαέςτ) χρονώνκαι άε νά 3ιαδάζ·{) τίς «Περιι:ετει- έό ες τ&ϋ «,Αρσέν Λουχέν», ένόμισε χώς τό όνομά της τής; έχέδαλλε την Οχοχρέωσι νά γίνη κ<' αύτη... [«άριστοκράτίς διαρρηκτρία». Αΰτό όμως δέν είναι τόσο «υκολο τράγ^.3 δσο φαίνεται έκ χρώτης δψεως. Ό χρώτος τ^χών δέν αχορεί νά γίνΐβ |«5ιάσημος λωχοδύ/της....» Ή Άρ¬ σέν» τό κατάλαδε άμέ<τως α&τό. Τί νά κάνη όμως; Ή «ΰχοχρέωσις» τοϋ όνόματος, δλέχετΐε.... Καί ή Άρτέν άχεφάσισε νά... αρχίση ένδό- ξως τό στάίιό της! * * * Τό άνοιξιάτ'.χο έκείνο χρωΐ, μίς Άρσέν, έξύχνησε μέ την άχό- φαση νά μην αφήση νά χεράση ή με¬ ρά χωρίς νά έχη άρχίσει τήν...λω- -οδυτί·κή της; ι?ράσι. "Ολη την ήμέρα θά έμενβ έλεύ- θερη! Οί γονείς της είχον φύγει μέ τ' αάτοχίνητο γιά την γειτονική χό- λι. "Εμενε ή γκοδερνάντα της Δέν μχοροϋσε (&δαι* νά έλχίζη ότι θά δεχόταν νά γίν») συνένοχός της.. καί ή μίς Φίλιχς, δσο κι' αν όφίστα- το χρόθ·ομα όλα τα καχρίτσια^ τής μ.ιχρής της μαθητρίας, ά·στυνομικά ί?.!>Θιστορή(Αατα ιδέν έδίάδαζε. 'Ε-
κείνο τό χρωϊ όμως ηταν ίϊρρωστη.
Καί ή Άρτέν την «{·?€ άχό την χά-
ααρή της νά'είναι ξαχλωμΐνη άκό-
μη στό κρε&δάτι μέ έχιδέσμο^ς στό
■Λϊφάλ!—σημεκιν ότι την είχε κα-
ταλάδει ή σ·ονηθι«μέ'νη της ήόχικρατ-
νία.
—Τί θά κάνετε, Άρσέν. δλη την
ημέρα; την έ;οώτη<7ε! Ή Άρσέν δέν «ίχε τύχεί νά ίδ^ ποτε της τό «χέρι τοϋ Θεοϋ». Όλα; τή σχρώχναν στό ν' ά τό έργον της! Καί χωρίς νά Ό Τζών Τ. "Οττ, 79 έτίον, έκ Γκλέν Ρίτζ, Νέας Ίερσέης, οπτις έ6 τόν θωμάν Α. "Εντισων είς την κατασκευήν τής πρώτης ήλϊκτριχής Ι άς τού, καΐ δ οποίος παβηκολούθησε τελευταίως διά τοΰ οαδιοφώνβ πανηγυρισμόν τής πεντηκονταετηρίδος τοΰ "Εντισων έν Ντήαραπορν,Ί ήη — Πηγαίνω μιά στιγμή νά τη? λεφωνησω στη Ζερμαίν... τ)ά της -αραγγείλω νά περάση μέ τ' άμάξι της νάμέ-χάρη.;. Τό τηλ&φωνο δμως βρίσκόταν μα- κροά άχό την κάμαρη της μίς Φί- λιπς, ή όχοία, Ιτσι δέν οχομζ τί έ'λεγε ή Άρσέν στί) Ζερμαίν. * * * Σέ λίγη ώρα, ή Άρσέν έιτϋρνβ τόν μεγάλο ίημόσιο δρόμο μέσα στ' άμάξι τής φίλης της—μόνη της ομως, καί χωρίς τής Ζερμαίν. ΤΗ- ταν πολΰ Φύχραιμη, άν καί ■ηχιη ττεαεισμένη -ώς 6λοι όσοας χ»νβν- τοίίσε στό δρόμο της. την έκύτταζαν 77θλ!> προσεκταά. Πρέπει νά όμο-
λογησωμεν όμως -ώς σ' αύτό δέν
εΐχε ιτολίι αίδιχο. Τραδοδσε χράγμα-
τι την -ροσοχή των ϊ-.αβατών: ηταν
τόσο ώμορφη μέ τό άπλό της ·φόρ«-
μα καί τό μικρά της καικλλάκί.
Μές στό άμάξι δέν ειτα^ε ά—ό
τοΰ «καταρτίζη» τό -σχέδιό της. Με-
τά ώρίμοας σκεψεις, είχεν άττοφασί-
τει άπλούστατα, νά λεηλατηστ, το
μέγαρο της ΰείας της, τής κΐ>ρίίζς
ντέ Μονφόρ. Ό λόγος ήτζν άπλού-
στατος: τή Θεία της δέν την άγα-
χοίσε ϊιόλ<υ γιατί ήτχν τρομερά γκριν^άρα. καί γιατί ειχε μαντεύαβι. τάς ητ)ελαν νά την χατντρέψουν με π^γιιό της, τόν Ροδέρτο, χράγμα ποίι ... ιτ,οοσέδαλλε την άνεξαρτησία της. Έξ αλλοο, μέ τόν τρόχον βυ- τόν, τα κλοπιμαία ... δέν τ)ά φεθγαν άπο την οΐκογένεια· άργότερα δέ, &ά τα έχεστρ-εφε μΰστηρ:ω5ώς στην χά- τοχό τοος γιά νά την κάμη νά... μείνη κόκκαλο! Τελείωσδ- τό είχε άχοφασίσε!.· ή δρίστς τής μυστηριώ- δ«»ς μίς Άρσέν θάρχιζεν άπό την γκρινιάρα κ^ρία ντέ Μονφόρ. ^ Ή χυρία ντέ Μονφόρ ελειχε άχό το Παρίσι. Τό μέγαρό της όμως τό είχεν άφίσει ύχό την φύλαξι ενός γέροο θυρωροϋ, χραγματικ&ύ χερδέ- ΡΟ· Πώς 6ά κζτώρθωνβ μχή μέσα στό σχίτι; Ή Άρσέν σι>λ-
λογίσθττχιεν έξαφνα ότι '.έ μιά χά-
ροίο ίπτηρχε μιά χόρτα χοΰ ώδηγοΰ-
σε κατ' ευθείαν <ττά ίϊίαίτε^α δω- μάτια τοϋ Ροδέρτου. Ή Άρσέν ερριξε μιά ματιά όλό- γυράτης· ό δρόμος ίρτ) Ιρημος. Έδγαλε τότε άχό τό τσαντάχι της Ινα κλειδί, Ομοιο μ' αύτο χοϊ> ειχβ
δεί νά κρατά χ-ιαιά φορά ό 'έξαδελ-
φός της, τό έ'δαλε μες ·στην κλειδα-
ριά, καί ή χόρτα άνοιξε άμέσως!
Ή δίς ντέ Μοναζύ, εμχαΐΛε γιά
χρώτη φορά στά ιδιαιτέρα διαμερί-
σματα τοϋ Ροβέρτον εν-ζ χαράξενο
αίσθημα ευχαριστήσεως μαζί> καί ά-
γωνίας την κατέλαδε, μχαίνοντας
στην μυρ£ύμ·ενη άχό Αΐγυχτιακό κα-
χνό χαί άχό μορωδιές κρεδχτοκά-
μαρα τοϋ νέοα. Ήιυχία άτόλίηη έ-
βασίλενβ.
Ή Άρσέν Ιχλείσ-ε την χόρτα μέ
χροσοχή, κατ«ντ)θ!>σιασμένη ιτοϋ τ)ά
μχίρΐϋσε, χωρίς φόδο νά διακοχη
άχό κανέναν, νά ψατχουλεύστ) τα ΐϊι-
αίτερα τοί ξαίέρφο;; της. Γιατί ή¬
ξευρε χώς καί αιίτός δρισκόταν στην
έξοχή, μαζί» μέ τού; γονείς τοι>.
Έχά·;ω στό τζάκι ευρίσκοντο με-
ρικές φωτογραφίες -ρναικων, στίς
όχοίες ξεχώριζε ή δική της. Ή
Άρτέν όμως δέν τους έ3ο>σε μεγάλη
χροσοχή, καί διε'Λύνθηχ* χρός τό
κομψό γρα^είο χοί> ήταν φορτίύμέ^
χαρτ:ά. Ό Ροδέδτος εκανε στίχοος!
ΚΓ όμως, δέν τής τό είχ« χοτε
το^ αύτό. Καί έξαφνα τα χέρ·.α της
(ϊρχΐσαν νά τρέμουν χαί τα μάγουλά
της χοκκίνισαν... Τα μ^τια της
είχον χέσει έχάνω στούς στίχους:
«Άν στώλεγα ·χώς; σ' άγαιΐώ, μι-
κροΰλά μτκ> Άρσέν.
χώς σνλλογίζομαι διαρκώς τα γκρί-
ζα σου τα μάτια»...
Ώστβ λοιχόν.... ό Ροδέρτος την
'άγαχοϋσιε! "Ωστε το μελετ)ημ3'«
ιπινοικβσκ), δέν ήταν μιά «έμχοριχή
σκέψις» των γονέων τού! Ή Άρσέν
ϊίάδασε ώς το τέλος τούς λεχτοίις
αύτοίις στίχους, χοί» κλείναν τόσο
αίσθημα καί τόση χαρ ι. Όταν σή-
κωσε τα μάτια της άχό το χειρό-
γραφο, ήταν δχκριχΐμένα: 'Αλλά
συγχρόνως εξέφρασαν καί Ινα αί·
τθημα τρόμο^ γιατί είδβ την κουρ-
τίνα, άχέναν-ί, νά κουνιέται.....Κά-
χοιος δρισχόταν μετ* στό δωμάτιο!
Ή Άρσέν τώρα, χατάχλωμη, άκου-
γε ώς καί την άνατχνοή Γθϋ.... Καΐ
χράγματι ή χουρτίνα χαραμβρίσθη-
χε κι' ενεφανίσθη ό Ροδέρτος!
Ή Άρσέν άστραχιαίως άνέκτη-
σεν όλη της την ψοχραιμία.
— Σ' ένόμτζα στό Βωκρεσσόν!
τοϋ εϊχ« μέ καταχληκτικό θράσος.
Τί γαρεύεις έδώ;!....
— Μά.... νομίζω χώς έγώ μάλ¬
λον Θά βπρεχε νά σ* ϋχοβάλω
την «ρώτησι, μικροϋλϊ '^
Όμολόγησε χώς ήλθες νά ;
ραστήσης τόν Άρσέν /
Ή νέα έχαμογέλΐί-; χωρ|
άχαντήση. "Εννοίωθε ίμως ■
χε άρχίσε'. νά χάνγ) τή; Ί,,
της την ώραία.
— Φςτντάσου δμως,
ό Ροδέρ'Τος, χώς κ' έμένα μ'
νά χαριστάνω τόν Σερ)ον
Νά άνακαλύχτω μ·>στηρ
κλήματα. Βρισκόμοον «-το
Ζερμαίν, την ό>ρα τώ έτηλ
σες. Δέν — ϋ κρύδω, μάλιστχ
κρατοϋσα χαί τό ίνα ά/.ο.
μάντευσα χώς κΰέχθ'α
σχβψ'ζ «'χε χεράσει άχ' Ά
σθϋ κε-φαλάκϊ, μιχροόλα ΑΙ
ΚΓ όταν Ιφυγες όλομό/^η |
σχίτ: σθΰ, σέ χαρ«χοΛοο9
μένος μέσα σ' Ινα ομάς:.
— Μέσα σ' Ινα κίτρινο^
φώναξε ή.Άρσέν. Τό £ε5ο
χε χάρει άχο χίσω!
— Ακριβώς! Μέσα ο
άμάξι! Καί τψ"ϋ>ρ!Χ χθ1
| άχό την χόρτα τής '3
χαινα, άχλοόστατα άχό την
είσοδο. Ώστε λοιχόν ηθελες;
ήης;
χισε... "Ολα όσα
σα είναι ίικά
Καί μέ φωνή χοϋ έ'τρεμ* Τ
συγκίνησι, ό Ροδέρ-τος έ«ροΡ
ϊείχνοντας τα χειρόγρ^ν
ζοντας εύχαρϊστημένος «»
ζ&ντας εύχαρϊστημένοί
της 'τή φωτογραφία τη; '«
τοϋσε τώρ*α στά χέρι* :Τ6 1
σέν:
—"Ολα.,.ώς .
Άρσέν. Γιατί τό ξέρεις «·
μϋστικό μοα, άφοδ τό έο·*β3
Πές μοα, λοιχόν», θϊ)
[χαρής γιά χάντα;... Ά
ι Άρσέν...
ί Ή νέα τοϋ «τϊΐνε τα χ-?/Ί
— Ναί, (Ρσ6ερ«, «δ «*"
σιγά-σιγά, ΐν'φ ή πν-οτ) '*<·* Αί πρός τό λε?οντου«'Εθν. κος» «αρ*γγελι λουνται μϋ ά κρίβειαν και καλώς βυβκ και ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ τάς «λΕ *ίς τό τού «Έθνικου κος», ©Ις Λ βδρητβ ευσυνείδητον «ν.
τεχνησ
ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΟΥΚΑ ΚΑΙ Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΊ ΝΑΟΣ ΤΗΣ
Ητ>χίο, «ν νε
" Γ-,2—-νά οωναζη- τοκ
'.".α νΐ μοΰ ανοίξη τόν
ιι-τα·νο^ν «?γ« *τη λι-
,1λήχ3ΐ*λτ,σιβςο««ττ1
ν} -οπτοΰνε· χουλια, τα
όλόικς. μ*ΰ?ες
μ:<ύ-Μ στοές τοΰ μοναστη- :α, ήγζλήνη, ή μο¬ ί μο διάζεται νβ ής δέν ^αίνβται, ΐς « ε7.ί! '^χτώσίΐ κιβλα. 'άβττο'-"* αίριο την έχίσκεψι · «ρτ,το γ« ύ? η ψ Ι,ΐοϋ Άν,κήμονος νβ έχισκε- 1« μοναστήρ·.—έχκ/ν χάντα ττι-,ίΐο τ» μονντηρ:*, τις τουλάχιστον στ-.,νμές— ήν τϋχτ) στά ζρώτα 3: «ύ σοναντώ. Είναι το Ιϊθϋ τής μονης και ο φουρνος. ύπηρέτΐης τερνά άχ' την ^τρ,κΎ,τήρι) τό άλεΰρι' στόν χοο είναι χαμχάλαιος, μέ ;ς Βυζχνχ'.νές κολώνες—ε- λόγτ,ρο; Ιχει άνάψει μιά με- τιά· έτοιμάζετα: νά ψήηΐ ,ένα ν.αρίέλια. ■αίνω /.α: ι:ρ«χωρω «τον χερί- ίΰ' στο χίτω μέ- να&,ι, έν λ γΰρο, μικρά σχ:- ;5 ργιάτια, μέ μχαλχόνια, .ωτά- καμμιά δεκαριά, κολ- το ίνα <ττό άλλο είναι μαζύ άλλα τής χροσόψεως, τά οΐ- ιοναττηριοϋ, τά κελλιά. ,.ίς Ιχει τό οίκημα τού, ώς έξη ϊωμάτια· ύχάρχουν δ¬ ια! «τίνοαοι». Τά οίκηματα ίαατέτταρα· οί καλόγηροι εί- ϊπί. 'Εχτός τής χερι'ο^σίας Ιν?ςΤ^λ^ς' {"■«'Υ-'βλιές. χω- «ιιΐελΐϊ—κάθε μοναχός I- «τ ά-ομικβ κτήματά τού,— ; ω? έΐτί τό χλεΤστον. Μέ Ι >.αί μέ τόν μηνιαίο χεντα-
τ)ο χου τοΐ) Υθργ-γει
;κό Ταμεΐο. Δέν ε!-
!3, άρχετά όμως νι'
>ι> εχο^ν ίωρεάν στέγη,
τρο?η τονις όλη σχε3όν, την
ι,ο^ν τά εσ-οϊά των, καί χοί)
ί«ς των είναι έλάγιστες.
Α^', ςυλα, φροντα, κρασι,
τούς λείχθίΛΐ χχ·
Τό νέον ποταμόπλοιον «Σινσιννάτη»^ τό οποίον έγκαινιάζει την συγκοινωνίαν τοΰ ποταμοΰ 'Οχάϊο. "Ανω, 'άοιστε-
ρςί, ό Πρόεδρος Χοΰβερ, όστις ωμίλησεν έκ τοϋ άταοπλοίου κατά τό πρώτον ταξείδιον αύτοϋ έν Σινσιννάτχι.
στίς έλτ}ές, ντά κελλιά του·ς- μόνοι
ί ί ύ
, οτνγυρίζουν, μαγειρΐύουν.
Τό χρωϊ χού εφ'^γαί ίνας καλόγερος
χαθάριζε χρεμμ'^ίάκία, άλλος θά ε-
ψηνε.
ται πάλιν στή μονή.
* * ·
ΠρωΜΐρωΐ την ίλλη μερά, «πι-
9·Αέ-πτθ(λ3ΐ τον ναόν ·ςοΰ 'Οσίου Λο·>
κ«. Μοΰ άρέσει ή άφελής πα
| τί) μοναττήρι ϊεν ύπάρχει παιρά ενβς
μόνον ύζοταχτικός. Τόν ειϊα. ή
μάλλον, άκουσα τή φων ήτο1 ήταν
αάη κοριτΐίστικη.
Μετά το φαγητό μοϋ μιλοϋν γιά
τα ζητήματι το^ς· ό ήγοτμενος κχί
ίύ ύβΛτό ήγο;)μενοτυμδού-
ΐ ίέ
ίέν Ιχουν. Σέ όλοΐγιβ τό χτίσιμό της ·κοί>μοΰ3ιηγήθη-
ί ί Ό
ίύο συμδοΛθΓ
λϊθ
σεις τής μονης.^
ται την
ολες
Αύτοι
τις
διαχειρίζον-
ττ,ς. Κάθε χρόνο
ΰχοδάλλουν στόΈχκλησιαστιχό Τα-
μείρ, ίσολογισμό χαί χρουχολογίσμό.
Άχό τά εσοοα άφαιροΰνται τά εξο-
γ μ μη
κιν οί μονατχοί. Ό Ρ<ομανός μοόσε "ήν Κρήτη. "Οτζν γύρισε, &ρήκε την γυναίκά τοο, την θΐοφα- νώ. ά^ρωστη. Είχε κίτι στόν μα- στό. 'Εκλήθησαν όλοι οί γιατροί τής Κωνσταντινο^όλεως. Τού κά- κο, /.ανένΐΓ δέν μι:όρεσε νά την κάνη /.αλά. Μ:ά μερά, ένώ ήσαν δ- λο·. ίτο χβλάτι, άζελζιτμένο:, παν ρο^'.άζεται Ινας άγν6>στος. «Έγώ
θά κάνω καλά την Αύτοκράτίΐρα»,
λέγει. Τόν όϊηγ&ϋν -στήν ^εοφτνώ.
Ό άγνωττος γιατρός ίέν μεταχει-
το αημ^ίο τοΰ στ:Β>?ο5 στον
της χαί υστερα μονομίας έξη-
ία χ^τηρήσεωί τής μονής, των ι»- Ρ;Τ:Τ.*£ /«ενα φαρμαχο· εκανε α-
χηρετών, των νζώων, τής ν.αλλιερ-|~
γεΐΛς, τά δικχστικά, οί μ'.σθοί των
Ιμοναχών. χαί τά ύπόλοιχα μένοον
στό Εχκλη-σιαστικό Ταμείο. Τά
I-
σοϊα τής μονής τοΰ Όσίο Λοοκά
η, σάν νά τον κατάχιε
Όλοι ξαφνίσθη-Ααν Ιέν
ά
Τ"»ι·
φη μρ
νά χατϊλάίο^ν πθ'.ός: ήτανε ό
ταισέ 5ΟΟχΓλ!*ϊεςζ5ρίχο^Ι1-«ο^γος Υ^τρος. Γιατι η θε ο-
ρχμ, ό
αί με:ικά οΤλλα.
τοί»ς φθάνβ-., <ραντάζο- τίι τυαραπά^ω) το *βν- , ^ ό Ταμείο. 'Ί ω; τοτο, ίέν βίνβι εύχαρι- 0'·.Παραπονοΰνται ότι δέν ν >ϊ ζτ)-Λ -Ααί 5τι 6ά εχρεχε
"ο έπίϊοαά του-
* *'*
^«ίτραχανάς-δληήχει-
. ,., , . „ τού
Ι ·»λ/.ι θϊο» φιλοξενοΰμα: — ε&·
!' 1Ε?ι™ΙΤ!μένο, * '
?!£β:'·»ϊ "££·
ς, φέτα τοΰ
κοαμένα άΚ·
ρρ
νται τάχα οί καλό-
ΐ.
«ν -,
γρ
νο; Έτβι
; «Δώστέ
« ρετσίνβ, κ' έννο:*
χβνενίς». Τα τσι-
Γ,
ΠνΙ ^.
,,ρνοίν την ή-
ά ά
ι λοτ»
νέ;.
^ων μονατχων
άί
την νο-
μή
χαΐ την κάρχωσί των μόνον «φ'
τον
ποϋ ειχε τ.χν. ο γιατρος για
άντΐμείψη. Άλλά ·κοΰθενά δέν τόν
δρου ζωή;· δταν ■πεθάνουν περιερχε- δρή/,αν, χαί δέν τ)ά μάθβιναν χοτε-
ί—ο ς ζοιός ήταν, άν ίέν εύρισκον
Ινα δακτυλίδι στόν μαστό τής Αύ-
τοκράτεϊρας. ΤΗταν Ινα δακτυλίίι
ποο ειχεγαρίσει χρό χρόνων ό Ρω-
μανός, στόν "Οσιο Λθι>χά τής Λεδο-
δεΐάς. Ό τ)εοσε·δής αϋτοχράτωρ τον
Άοιστεοά, ό
*η- οίτινί
κη,,
ό Κυβερνήτης Χάρρυ Γ. Λίσλη, τής Ίνδιάνα;, καί δεξι?, ό Κυβερνήτη; Φλίμ Δ. Σάμψων,
- σννηντή*τ|σ«ν ίν Λοΰισδιλ, την 30ην Όκτο>6ρίου, κατα τά έγκαίνια τής ντα; επι τού .τοτ
* νΕσΰοαο. (ιδίας 500.000 δο>?αοίων.
ιερόν μέρος τοΰ όλου οίκοδβμικοϋ
συγκροτήματος. Στήν είσοϊο καί στό
κεντρο το-ΰ ναοΰ έξαίσιες ψηφιδωτές
χαραστάτεις: ή Σταυρωσις, ή Α¬
νάστασις, ό Νιπτήρ, ή Ψηλάφησις
τοΰ θωμά. "Ολα αιηά καί άλλαι
μαζύ εΐκόνες άγίων εύαγγελιστών,
άχοστόλων €;ναι σν.αλισμένες στήν
όροφή τοδ ναοΰ μέ χρυσάφι, άσήμι
καί άλλας πέτρας. Έχι·/.ρατοΰν τό
δ-αθύχρικο καί τό έαθυκότ,χ'.ν
ιχ χού άχοτϊλοΰν μίχ^ έι
χρωματ'.στήν άρμονίαν. Οί κολώνες,
Β>ζαντινές χαί αύτές, καί θαυμα¬
σία σκαλισμένες, είναι έοάμ'.λλες
των χαοαστάσεων. Ή ιδία αφάν¬
ταστον» λεχτότητος καί υχομονής έρ·
γασία.
Π αραχλεύρως στό ·Ναδ τοΰ Ό-
σίου Λουκά, ή -έ-Αχλησί-α τής Π α-
ναγίας. Δέν είναι ιδιαιτέρα «κκλη-
σία, άλλ' ώσάν εϊδος χαραρτήματος
τοΰ κυρίως ναοΰ. Καί «δώ θαυμασία
μωσαϊκά, στό χάτωμα κα». στοΰς
θόλους. Μετα'ξίι τής έξωτερικής
•/.α·. έσωτερ'κής θύρας Ιξ μεγάλες
•/.ολώνες. Άλλες όκτώ στό ιερόν
τοΰ ναοΰ, μέ χοικίλματα τής ωραι¬
οτέρας Β'.ιζατ;τ'.νής τέχνης. Στό ι¬
ερόν χαραστά-σεις των Άγίων Θεο-
φόρο^ χαι Πο-λοκάρχου καί ό
■βγγελισμός. Δέν χορταίνει νά
μαζη κανείς τά έξαίσια δυζαντινά
καλλιτεχνήματα, χοί> μχοροΰν νά
χαραδληθοίν μέ τά ώ,ρ-αιότερα τού
κόσμοο.
Μεταξί» Παναγίας καί Άγιον)
Λουκά ύχάρχει Ινα μ'.κρό έχκλησι-
ΐάχ,Γ καθώς χε.ρνώ χέφτο^ν τά μά-
τια μο·υ σέ δυο θαυμάσιες είχόνες*
χ'αρ:στάνουν την Ποΐναγία χαί τόν
Χριστό Λογχισμένον. Ή λεχτότης
• γιά νά τοΰ δείξη την") τής τέχνης των ξεχ*>ρίζει άμέσως·
εύγνωμοσυνη του,^διέταςε άμέσως!είνα( καί αΰτές δυζβντινές.
νά τοΰ κτίσθϋν Ινα μ«γαλοχρ£-ή| Ό ναός τοΰ Άγίου Λουκά είναι
ναό. Κα· Ιτσι_|νινε ό ναός τοΰ Ό- ά^ό τά χολυτ'μότεραΒνζαντινάμνη
σ«5ΐ> Λϋ>.ά. αεΐα τοΰ χόσμοο. Χιλιάδες ςένων τόν
έχ'.σκέχτοντα·. κάθε ·χ-ρόνο. Καί δ-
Άτφβλώς ή Β,ιζαντινή τέχνη έ- μως, χαρ" «λη την άνυχολόγκττη ά-
δώ πέρα έθαυματούργησεν. Ό "Ο- ξ|α τού, είναι έγκαταλελειμμένος
σιος Λοοκάς μα£ΰ μέ την Πϊντά- είς τό ελεος τοΰ Οεοΰ.
Στΐ κέντρο τοΰ ναοΰ είναι κτ:-
σμένη μιά χελωρία σχαλωσιά· 6ρί-
σχεται έκεί άχό τό 1918, γιά νά
έχ'.τκευασθή τό έσωτε,ρικόν μέρος
τοΰ τροόλλοχ Κα·. ηλτ>αν μέν δοό-
τρείς φορ4ς εργάται, άλλά δέν έ¬
καμαν τίχοτε. Ό τροΰλλος μέ·«ι
άίιόοθωτος. Μόνον τό εξωτερικόν
μέρος αύτοΰ εχει έχισκευασθή. Άλ¬
λά αότό δέν άρχεί' καί είναι άλλως
τε μία άσχημία νά δρίσκεται έκεί
πέρα, στή μίση τοΰ ναοΰ, ή χελωρία
τκαλωσιά μέ ίιάφορα άλλα κασόνια
•α αί σκεΰη χου γεμίζουν τόν τόπο.
Ή μονή Ιχει καί εν ειδος μου-
σείοο οχου διατηροΰνται διάφορακομ
μάτια καλλιτεχνικής άξίας μαρμά-
ρων χοΰ εχουν δρεθή στήν χεριοχήν
της. Ή σκέχη τοΰ Μουσείου 3μως,
ξυλίνη, δρίσκεται είς έλεεινήν κα¬
τάστασιν. Τόν χειμώνα μέ τής <ρο- γές στάζει νερό στά μάρμαρα, καί όχι μόνον σ' αΰτά, άλλά^ καί είς την έκκλτ,σία τής Παναγίας χοίι ίρίσκεται ακριβώς κάτω άχέ τό μοΐ>-
σεΐον. Είναι μία άσυγχώρητη -άστορ-
γία τοΰ Κράτους, τόσο χερισσότερο
άσυγχώρητη, όσο χαί μόνα τά έσο-
?α τής Μονής τοΰ 'Οσίου Λουχά,
τ)ά έχαρκοΰσαν γ;ά κάθε είδοος έχ:-
σκευή.
Κύριοι δυζαντινολόγοι καί φί)»ο·.
τής Βυζοτ/τ'.νής Τέχνης, ΰψώσατ»
φωνήν!
ΚΛ. ΠΑΡΑΣΧΟΣ
Χ1Ρ1ΙΜ0Σ
Κι' ήρθε μεθ' στής άγά,της τό ιιε-
θΰσι
Ό χωρισμός, μιά πίχρα νά μοΰ βάλη,
σαν καί τούτη—κι' άκόμα πειό με-
γάλη,
Ι τ ήθάλασσα πού μάς εχει χωρίσει
μιά θάλ.ασσα καί στήν καρδιά εχω
κλείση
πού δταν άκοΰτι τό χΰμα στό άκοο-
γιάλι
τό αίώνιο τού παράπονο ψάλλει έναν
Θρήνον άντίφωνο θ' αρχίση.
Άντίφωνο Ινα θρήνο κ' Ινα κλάμμα
πού κλαίοντας μί. τή θάλ.ασσα άντάμα
βουρκώνει πέρα ώς πέρα τό γιαλό
ώς πού στερνά τής Θαλάσσας στόν
αμμο
ξεψυχοΰν οί καυμοί—κβ'ι πάιο καί γώ
τούς πόνον; μοί· τραγούδια νά τούς
χάμω.
Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
μ μ η
τοί Μιστρά κϊί νήν «κκλη-
σία το5 Δαφνιοΰ, είναι άχό τά ώ-
ρα'.ότερα Β'^ζαντινά μνημεία τής
'Ελλάϊος. Τό εύτύχημα ·ε·ν2'. ότ:,
~αρά την ^άροοδον δέκα όλοχλήρων
αίώνω^--έ/.τίσεθηχΐ τώ 974—δια-
τηρείτα: Οχ^μάσια. Τά ωραιοτέρα
τού Φηφιδωτά δέν !χο.)ν Οζθϊτήκαμ-
μ-ίαν σχείόν άλλοίωσιν.
Ό οης άχοτελείται βχό δύο μέ-
ρη. Άχό τόν κι»ρίως ναόν τού Ό-
σίου Λοοχά" καί άχό τόν Ναόν τής
"Παναν''ας (ΰπάρχει καί ύχόγειον
χοΰ ύχοόαϊτάζδΐ τόν ναόν μέ κολώ^
νες /.α: δι:ου·'ε!>ρίσχ(Τ>τ2ΐ ^ύο τάφθι,
ανήκοντες, κατά την χβράϊοσιν είς
τόν Ρωμτ/όν καί την γυναίκά το.».).
Ό κορίως ναός είναι τό ώραιό-
τί'ς Κε,ντιο-
.τοταμοΰ Όχάιο
ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΟΥΚΑ ΚΑΙ Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΊ ΝΑΟΣ ΤΗΣ
Ητ>χίο, «ν νε
" Γ-,2—-νά οωναζη- τοκ
'.".α νΐ μοΰ ανοίξη τόν
ιι-τα·νο^ν «?γ« *τη λι-
,1λήχ3ΐ*λτ,σιβςο««ττ1
ν} -οπτοΰνε· χουλια, τα
όλόικς. μ*ΰ?ες
μ:<ύ-Μ στοές τοΰ μοναστη- :α, ήγζλήνη, ή μο¬ ί μο διάζεται νβ ής δέν ^αίνβται, ΐς « ε7.ί! '^χτώσίΐ κιβλα. 'άβττο'-"* αίριο την έχίσκεψι · «ρτ,το γ« ύ? η ψ Ι,ΐοϋ Άν,κήμονος νβ έχισκε- 1« μοναστήρ·.—έχκ/ν χάντα ττι-,ίΐο τ» μονντηρ:*, τις τουλάχιστον στ-.,νμές— ήν τϋχτ) στά ζρώτα 3: «ύ σοναντώ. Είναι το Ιϊθϋ τής μονης και ο φουρνος. ύπηρέτΐης τερνά άχ' την ^τρ,κΎ,τήρι) τό άλεΰρι' στόν χοο είναι χαμχάλαιος, μέ ;ς Βυζχνχ'.νές κολώνες—ε- λόγτ,ρο; Ιχει άνάψει μιά με- τιά· έτοιμάζετα: νά ψήηΐ ,ένα ν.αρίέλια. ■αίνω /.α: ι:ρ«χωρω «τον χερί- ίΰ' στο χίτω μέ- να&,ι, έν λ γΰρο, μικρά σχ:- ;5 ργιάτια, μέ μχαλχόνια, .ωτά- καμμιά δεκαριά, κολ- το ίνα <ττό άλλο είναι μαζύ άλλα τής χροσόψεως, τά οΐ- ιοναττηριοϋ, τά κελλιά. ,.ίς Ιχει τό οίκημα τού, ώς έξη ϊωμάτια· ύχάρχουν δ¬ ια! «τίνοαοι». Τά οίκηματα ίαατέτταρα· οί καλόγηροι εί- ϊπί. 'Εχτός τής χερι'ο^σίας Ιν?ςΤ^λ^ς' {"■«'Υ-'βλιές. χω- «ιιΐελΐϊ—κάθε μοναχός I- «τ ά-ομικβ κτήματά τού,— ; ω? έΐτί τό χλεΤστον. Μέ Ι >.αί μέ τόν μηνιαίο χεντα-
τ)ο χου τοΐ) Υθργ-γει
;κό Ταμεΐο. Δέν ε!-
!3, άρχετά όμως νι'
>ι> εχο^ν ίωρεάν στέγη,
τρο?η τονις όλη σχε3όν, την
ι,ο^ν τά εσ-οϊά των, καί χοί)
ί«ς των είναι έλάγιστες.
Α^', ςυλα, φροντα, κρασι,
τούς λείχθίΛΐ χχ·
Τό νέον ποταμόπλοιον «Σινσιννάτη»^ τό οποίον έγκαινιάζει την συγκοινωνίαν τοΰ ποταμοΰ 'Οχάϊο. "Ανω, 'άοιστε-
ρςί, ό Πρόεδρος Χοΰβερ, όστις ωμίλησεν έκ τοϋ άταοπλοίου κατά τό πρώτον ταξείδιον αύτοϋ έν Σινσιννάτχι.
στίς έλτ}ές, ντά κελλιά του·ς- μόνοι
ί ί ύ
, οτνγυρίζουν, μαγειρΐύουν.
Τό χρωϊ χού εφ'^γαί ίνας καλόγερος
χαθάριζε χρεμμ'^ίάκία, άλλος θά ε-
ψηνε.
ται πάλιν στή μονή.
* * ·
ΠρωΜΐρωΐ την ίλλη μερά, «πι-
9·Αέ-πτθ(λ3ΐ τον ναόν ·ςοΰ 'Οσίου Λο·>
κ«. Μοΰ άρέσει ή άφελής πα
| τί) μοναττήρι ϊεν ύπάρχει παιρά ενβς
μόνον ύζοταχτικός. Τόν ειϊα. ή
μάλλον, άκουσα τή φων ήτο1 ήταν
αάη κοριτΐίστικη.
Μετά το φαγητό μοϋ μιλοϋν γιά
τα ζητήματι το^ς· ό ήγοτμενος κχί
ίύ ύβΛτό ήγο;)μενοτυμδού-
ΐ ίέ
ίέν Ιχουν. Σέ όλοΐγιβ τό χτίσιμό της ·κοί>μοΰ3ιηγήθη-
ί ί Ό
ίύο συμδοΛθΓ
λϊθ
σεις τής μονης.^
ται την
ολες
Αύτοι
τις
διαχειρίζον-
ττ,ς. Κάθε χρόνο
ΰχοδάλλουν στόΈχκλησιαστιχό Τα-
μείρ, ίσολογισμό χαί χρουχολογίσμό.
Άχό τά εσοοα άφαιροΰνται τά εξο-
γ μ μη
κιν οί μονατχοί. Ό Ρ<ομανός μοόσε "ήν Κρήτη. "Οτζν γύρισε, &ρήκε την γυναίκά τοο, την θΐοφα- νώ. ά^ρωστη. Είχε κίτι στόν μα- στό. 'Εκλήθησαν όλοι οί γιατροί τής Κωνσταντινο^όλεως. Τού κά- κο, /.ανένΐΓ δέν μι:όρεσε νά την κάνη /.αλά. Μ:ά μερά, ένώ ήσαν δ- λο·. ίτο χβλάτι, άζελζιτμένο:, παν ρο^'.άζεται Ινας άγν6>στος. «Έγώ
θά κάνω καλά την Αύτοκράτίΐρα»,
λέγει. Τόν όϊηγ&ϋν -στήν ^εοφτνώ.
Ό άγνωττος γιατρός ίέν μεταχει-
το αημ^ίο τοΰ στ:Β>?ο5 στον
της χαί υστερα μονομίας έξη-
ία χ^τηρήσεωί τής μονής, των ι»- Ρ;Τ:Τ.*£ /«ενα φαρμαχο· εκανε α-
χηρετών, των νζώων, τής ν.αλλιερ-|~
γεΐΛς, τά δικχστικά, οί μ'.σθοί των
Ιμοναχών. χαί τά ύπόλοιχα μένοον
στό Εχκλη-σιαστικό Ταμείο. Τά
I-
σοϊα τής μονής τοΰ Όσίο Λοοκά
η, σάν νά τον κατάχιε
Όλοι ξαφνίσθη-Ααν Ιέν
ά
Τ"»ι·
φη μρ
νά χατϊλάίο^ν πθ'.ός: ήτανε ό
ταισέ 5ΟΟχΓλ!*ϊεςζ5ρίχο^Ι1-«ο^γος Υ^τρος. Γιατι η θε ο-
ρχμ, ό
αί με:ικά οΤλλα.
τοί»ς φθάνβ-., <ραντάζο- τίι τυαραπά^ω) το *βν- , ^ ό Ταμείο. 'Ί ω; τοτο, ίέν βίνβι εύχαρι- 0'·.Παραπονοΰνται ότι δέν ν >ϊ ζτ)-Λ -Ααί 5τι 6ά εχρεχε
"ο έπίϊοαά του-
* *'*
^«ίτραχανάς-δληήχει-
. ,., , . „ τού
Ι ·»λ/.ι θϊο» φιλοξενοΰμα: — ε&·
!' 1Ε?ι™ΙΤ!μένο, * '
?!£β:'·»ϊ "££·
ς, φέτα τοΰ
κοαμένα άΚ·
ρρ
νται τάχα οί καλό-
ΐ.
«ν -,
γρ
νο; Έτβι
; «Δώστέ
« ρετσίνβ, κ' έννο:*
χβνενίς». Τα τσι-
Γ,
ΠνΙ ^.
,,ρνοίν την ή-
ά ά
ι λοτ»
νέ;.
^ων μονατχων
άί
την νο-
μή
χαΐ την κάρχωσί των μόνον «φ'
τον
ποϋ ειχε τ.χν. ο γιατρος για
άντΐμείψη. Άλλά ·κοΰθενά δέν τόν
δρου ζωή;· δταν ■πεθάνουν περιερχε- δρή/,αν, χαί δέν τ)ά μάθβιναν χοτε-
ί—ο ς ζοιός ήταν, άν ίέν εύρισκον
Ινα δακτυλίδι στόν μαστό τής Αύ-
τοκράτεϊρας. ΤΗταν Ινα δακτυλίίι
ποο ειχεγαρίσει χρό χρόνων ό Ρω-
μανός, στόν "Οσιο Λθι>χά τής Λεδο-
δεΐάς. Ό τ)εοσε·δής αϋτοχράτωρ τον
Άοιστεοά, ό
*η- οίτινί
κη,,
ό Κυβερνήτης Χάρρυ Γ. Λίσλη, τής Ίνδιάνα;, καί δεξι?, ό Κυβερνήτη; Φλίμ Δ. Σάμψων,
- σννηντή*τ|σ«ν ίν Λοΰισδιλ, την 30ην Όκτο>6ρίου, κατα τά έγκαίνια τής ντα; επι τού .τοτ
* νΕσΰοαο. (ιδίας 500.000 δο>?αοίων.
ιερόν μέρος τοΰ όλου οίκοδβμικοϋ
συγκροτήματος. Στήν είσοϊο καί στό
κεντρο το-ΰ ναοΰ έξαίσιες ψηφιδωτές
χαραστάτεις: ή Σταυρωσις, ή Α¬
νάστασις, ό Νιπτήρ, ή Ψηλάφησις
τοΰ θωμά. "Ολα αιηά καί άλλαι
μαζύ εΐκόνες άγίων εύαγγελιστών,
άχοστόλων €;ναι σν.αλισμένες στήν
όροφή τοδ ναοΰ μέ χρυσάφι, άσήμι
καί άλλας πέτρας. Έχι·/.ρατοΰν τό
δ-αθύχρικο καί τό έαθυκότ,χ'.ν
ιχ χού άχοτϊλοΰν μίχ^ έι
χρωματ'.στήν άρμονίαν. Οί κολώνες,
Β>ζαντινές χαί αύτές, καί θαυμα¬
σία σκαλισμένες, είναι έοάμ'.λλες
των χαοαστάσεων. Ή ιδία αφάν¬
ταστον» λεχτότητος καί υχομονής έρ·
γασία.
Π αραχλεύρως στό ·Ναδ τοΰ Ό-
σίου Λουκά, ή -έ-Αχλησί-α τής Π α-
ναγίας. Δέν είναι ιδιαιτέρα «κκλη-
σία, άλλ' ώσάν εϊδος χαραρτήματος
τοΰ κυρίως ναοΰ. Καί «δώ θαυμασία
μωσαϊκά, στό χάτωμα κα». στοΰς
θόλους. Μετα'ξίι τής έξωτερικής
•/.α·. έσωτερ'κής θύρας Ιξ μεγάλες
•/.ολώνες. Άλλες όκτώ στό ιερόν
τοΰ ναοΰ, μέ χοικίλματα τής ωραι¬
οτέρας Β'.ιζατ;τ'.νής τέχνης. Στό ι¬
ερόν χαραστά-σεις των Άγίων Θεο-
φόρο^ χαι Πο-λοκάρχου καί ό
■βγγελισμός. Δέν χορταίνει νά
μαζη κανείς τά έξαίσια δυζαντινά
καλλιτεχνήματα, χοί> μχοροΰν νά
χαραδληθοίν μέ τά ώ,ρ-αιότερα τού
κόσμοο.
Μεταξί» Παναγίας καί Άγιον)
Λουκά ύχάρχει Ινα μ'.κρό έχκλησι-
ΐάχ,Γ καθώς χε.ρνώ χέφτο^ν τά μά-
τια μο·υ σέ δυο θαυμάσιες είχόνες*
χ'αρ:στάνουν την Ποΐναγία χαί τόν
Χριστό Λογχισμένον. Ή λεχτότης
• γιά νά τοΰ δείξη την") τής τέχνης των ξεχ*>ρίζει άμέσως·
εύγνωμοσυνη του,^διέταςε άμέσως!είνα( καί αΰτές δυζβντινές.
νά τοΰ κτίσθϋν Ινα μ«γαλοχρ£-ή| Ό ναός τοΰ Άγίου Λουκά είναι
ναό. Κα· Ιτσι_|νινε ό ναός τοΰ Ό- ά^ό τά χολυτ'μότεραΒνζαντινάμνη
σ«5ΐ> Λϋ>.ά. αεΐα τοΰ χόσμοο. Χιλιάδες ςένων τόν
έχ'.σκέχτοντα·. κάθε ·χ-ρόνο. Καί δ-
Άτφβλώς ή Β,ιζαντινή τέχνη έ- μως, χαρ" «λη την άνυχολόγκττη ά-
δώ πέρα έθαυματούργησεν. Ό "Ο- ξ|α τού, είναι έγκαταλελειμμένος
σιος Λοοκάς μα£ΰ μέ την Πϊντά- είς τό ελεος τοΰ Οεοΰ.
Στΐ κέντρο τοΰ ναοΰ είναι κτ:-
σμένη μιά χελωρία σχαλωσιά· 6ρί-
σχεται έκεί άχό τό 1918, γιά νά
έχ'.τκευασθή τό έσωτε,ρικόν μέρος
τοΰ τροόλλοχ Κα·. ηλτ>αν μέν δοό-
τρείς φορ4ς εργάται, άλλά δέν έ¬
καμαν τίχοτε. Ό τροΰλλος μέ·«ι
άίιόοθωτος. Μόνον τό εξωτερικόν
μέρος αύτοΰ εχει έχισκευασθή. Άλ¬
λά αότό δέν άρχεί' καί είναι άλλως
τε μία άσχημία νά δρίσκεται έκεί
πέρα, στή μίση τοΰ ναοΰ, ή χελωρία
τκαλωσιά μέ ίιάφορα άλλα κασόνια
•α αί σκεΰη χου γεμίζουν τόν τόπο.
Ή μονή Ιχει καί εν ειδος μου-
σείοο οχου διατηροΰνται διάφορακομ
μάτια καλλιτεχνικής άξίας μαρμά-
ρων χοΰ εχουν δρεθή στήν χεριοχήν
της. Ή σκέχη τοΰ Μουσείου 3μως,
ξυλίνη, δρίσκεται είς έλεεινήν κα¬
τάστασιν. Τόν χειμώνα μέ τής <ρο- γές στάζει νερό στά μάρμαρα, καί όχι μόνον σ' αΰτά, άλλά^ καί είς την έκκλτ,σία τής Παναγίας χοίι ίρίσκεται ακριβώς κάτω άχέ τό μοΐ>-
σεΐον. Είναι μία άσυγχώρητη -άστορ-
γία τοΰ Κράτους, τόσο χερισσότερο
άσυγχώρητη, όσο χαί μόνα τά έσο-
?α τής Μονής τοΰ 'Οσίου Λουχά,
τ)ά έχαρκοΰσαν γ;ά κάθε είδοος έχ:-
σκευή.
Κύριοι δυζαντινολόγοι καί φί)»ο·.
τής Βυζοτ/τ'.νής Τέχνης, ΰψώσατ»
φωνήν!
ΚΛ. ΠΑΡΑΣΧΟΣ
Χ1Ρ1ΙΜ0Σ
Κι' ήρθε μεθ' στής άγά,της τό ιιε-
θΰσι
Ό χωρισμός, μιά πίχρα νά μοΰ βάλη,
σαν καί τούτη—κι' άκόμα πειό με-
γάλη,
Ι τ ήθάλασσα πού μάς εχει χωρίσει
μιά θάλ.ασσα καί στήν καρδιά εχω
κλείση
πού δταν άκοΰτι τό χΰμα στό άκοο-
γιάλι
τό αίώνιο τού παράπονο ψάλλει έναν
Θρήνον άντίφωνο θ' αρχίση.
Άντίφωνο Ινα θρήνο κ' Ινα κλάμμα
πού κλαίοντας μί. τή θάλ.ασσα άντάμα
βουρκώνει πέρα ώς πέρα τό γιαλό
ώς πού στερνά τής Θαλάσσας στόν
αμμο
ξεψυχοΰν οί καυμοί—κβ'ι πάιο καί γώ
τούς πόνον; μοί· τραγούδια νά τούς
χάμω.
Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
μ μ η
τοί Μιστρά κϊί νήν «κκλη-
σία το5 Δαφνιοΰ, είναι άχό τά ώ-
ρα'.ότερα Β'^ζαντινά μνημεία τής
'Ελλάϊος. Τό εύτύχημα ·ε·ν2'. ότ:,
~αρά την ^άροοδον δέκα όλοχλήρων
αίώνω^--έ/.τίσεθηχΐ τώ 974—δια-
τηρείτα: Οχ^μάσια. Τά ωραιοτέρα
τού Φηφιδωτά δέν !χο.)ν Οζθϊτήκαμ-
μ-ίαν σχείόν άλλοίωσιν.
Ό οης άχοτελείται βχό δύο μέ-
ρη. Άχό τόν κι»ρίως ναόν τού Ό-
σίου Λοοχά" καί άχό τόν Ναόν τής
"Παναν''ας (ΰπάρχει καί ύχόγειον
χοΰ ύχοόαϊτάζδΐ τόν ναόν μέ κολώ^
νες /.α: δι:ου·'ε!>ρίσχ(Τ>τ2ΐ ^ύο τάφθι,
ανήκοντες, κατά την χβράϊοσιν είς
τόν Ρωμτ/όν καί την γυναίκά το.».).
Ό κορίως ναός είναι τό ώραιό-
τί'ς Κε,ντιο-
.τοταμοΰ Όχάιο
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 Νοεμβριού. — Άκε-
μάρτυοος.
ΥΤΕΡΑ. 4
τοϋ μίγάλοι».
„„ μάρτυοος. -
ΔΕΥΤΕΡΑ. 4 Νοεμβριού.— Ίωανι-
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
•Επι Ελλάδος 1.29%Ο ή δραχμη.
Επί Λονδίνου $4.84% ή λίρα.
"Επί Παριο'ίον 5.90 13)160 τ*> φο.
•Επί Γεραανίαί 23.76% τό μάρκον.
Επί "Ιταλία; 5.230 ή λιρέτο.
'Επί Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάριον.
Εί Ρνί δθ^ ό λέϊ
Σερβίας 1.76 3)8 η
Επί Ρονμανίας Ο,δθ^Ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή χοβ.
ΤΡϋΜ
105 ΥΥΕ5Τ 8»ηΙ 5ΤΒΕΕΤ
ΟΙ.Α88ΙΡΙΕΟ ΑϋνΕΡΤΙδΕΜΕΝΤδ
Γ
ΚΟΙΚΩΝΙΚΑ
Λίραι Αγγλία; ...........
Γαλλιχά Φράγκα ........... >
Δρα/μαί εί; τή» καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
Τλέ ΟΙί 6271—5.
ΜΙ50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΝΚ
100 ΡΑΚΚ ΗθνΥ
ΝΕν Υ0ΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής δβοΰ Μ3ά"Ϊ3θΐΐι
Έχδίδομεν έπιταγάς είς Δρσχαάς
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
•Ι; τάς καλλιτέρα; τιμά; τής ή έρα;.
Τηλέφωνον: ΥνοΓΙΐι 2945. 6. 7.
Λ
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλϊκής. 'Επϊση; «4;
Βννασθε νά γίνετε Άμερ*.κανοί πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην Ενβηΐηβ δο^οοΐ
Κο. 1Τ, επί τής 48ης όβοθ. (Μεταξί.
ίτΐι βηά 9ί_ Ανββ.)
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τ ό Γραφείον τή; ΠαιΛείβς *αρέ-
7ρι μαβήματα δωρεάν διαρκούση; τή;
ίίοέρας, είς άνδρας καΐ γυναίκας,
αίτινες έΛΐθυμοΰν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καΐ πως νά γίνουν Άμί-
ρικανοΐ πολίται. Όσοι έπιθυμοΰν νά
καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποταθωσι, εκάστην Δευτέραν
•ιαί Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. Δωμά-
πον 401 χαΐ 409 ΡιιΜιο δοΐιοοΐ 27,
αριθ. 215 Ε»81 41βΙ 51. Παντί;
Λθοσν.αλοθνται δπω: προσέλθωσιν.
ΡΙΤΤ5ΒυΚ0Η, ΡΑ.
ΚΗΔΕΙΑ
Τόν προσφιλή ημών υϊόν καί άνε
ψιόν
ΠΕΤΡΟΝ ΑΦΕΝΊΉΝ
θανόντα προχθές κηΐδϊύομΐεΛ· σήμερον
Κυριακήν, 3 Όκτωβρϊου κβί ώραν 2α
μ. μ. 'Η έκςρορά γενησεται έκ χή|
οικίας 6378 Μοι~ο—τΐβΐά Ανβ. ή δέ
νεκρώοτμος ακολουθία θά ψαλ|) είς
την εκκλησίαν τοϋ «Άγίου Νιχολάαυ»
Π αρακαλοΰνται όθεν οί ονγγϊνεΐς,
φίλοι καί <η.ν·τατρ>ώται, καί πάντες οί
τιμώντες την μνήμην τού μεταστάν-
| τος, όπως, εύαρεοτοΰμιενοι, συνοδίύ-
σωσι 'τήν έκφοράν αύτοΰ.
■ Οί τεθλιμμένοι
Οί Γονεΐς
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ κβί ΚΑΤΙΝΑ
ΑΦΒΝΤΗ
α θεΐόι
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, θ-
ΡΕΣΤΗΣ καί ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑ-
ΜΟΥΛΗΣ
ΑΙ θεΐαι
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ καί ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ
ΣΤΑΜΟΥΛΗ
(13911—2—3)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον Ιν Νέα Ύόρκπ, διά νά
μάβετε καλώς την τέχνην τοθ χο»
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ
»9—811ι Ατβ.4 (Γωνία ίβ—
Όδοΰ» Νβν ΥογΙι αΐγ)
ΟΗΑΒΙΕΕ ΒΑ0Ι6ΑΙ ϋΡΟ, ΙΝΟ.
'Εβγολαβοτ Κ*!—Ον-
_ τ· ·Ελλ—·. «|
Κχχληβί, Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΑΣ
Ύχοχαταστήματ· 1 Κΐντο. Γ
:οε ι β 5ρπηβ 8( ' υ Μι>ΙΙ>«ΐτ
Τηλ. (_η_ Μΐε. »εΐΤ, ΟΜβ
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 6 ώραϊα δωμά-
τια με όλας τάς τελευταίας €ΐ*ολίας.
'ΕνοίκΛν 65 οολλ. μηνιαίως. 22—18
23π1 51., Α^οπλ, ι.. Ι.,—Μ". Ρ.
Ραυ9δ&Π. (13920—3—δ)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ Άπάρτμεντ απ-
Γηππ8ΐιθ(1, έκ 5 δωματίων, ίΓθηΙ. Η¬
λεκτρικόν, £θβ, ζεστό νερό, θέρμανχτις,
άφθονος ηλιος, <ρώς, άετναν. "Ελό α,τλόκο
άπό τα 5ίΓΐ Ανβ Βΐιβθβ. Τρείς μπλό-
κους άπό την έν*6έτα. Πλησίον σέ
Έλλη·ν<«ή έκνληκτία, Δύο μπλ.όκους άπό τό Οίν Οοΐΐβεβ. Ενοίκιον $60. Ό ενοικιαστάς πρέπει νά έχη ήσυχον οΐκογέν^αν.: 499 Υν*. 135111 5[Γθβί, ΥθΓίί Οϋγ. (13913—2—4) ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΙΟΝ ΑβΗΝΟΝ Υπό ΗΛ. ΟΙΚΟλΌΜΟΠΟΥΛΟΥ «Τριάντα χρόνχα στήν Άθήνα». Σύγχρονον κοινωνικον μυΛστόςτη- μα βγαΡ+^νο άπό τόν πς/σχτΐ'λον βίον *αϊ τα ήθη τής Άθηναϊκής κοινΜΛ·ίας. Πλήρες σκηνών μεγί- στου έΛ«δί·αφέχοντος με μιά δυνατή είκόνα των δσων γίνΌνται στήν Άθήνα, χωρ!,; λ ά τα βλέπη ό πο¬ λύς κάσμος. Μετά .ταλλών εΐκόνων. Τιαάται δβδ«»ιένον ..... $1.25. Γράψατε: - "ΝΑΤΙΟΝλί ΗΕΚΑίΟ" 14Ο «V. 28ΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς ευκολίας παρ' Έλληνική °ί- κογενείο. 4 ν. 103γ<1 51., 2ον πά- τωμα, Ν. Υ. (13894—1—3) ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' Έλληνικϋ οίκογενεία μέ όλος τάς τε¬ λευταίας εύκολνας. 600 ΥΥ. 13411ι 5ί. Αρτ. 11. (138*β—31—Π— 2) ^05 ΑΝ&ΕΟ», ^^._ θνικος Κηρυξ» ,πωλεΐται είς τ6 Βι πιολεϊον ό «"θμτνρος», 135 Ε. 41& 5ί^ ενβα γίνονται δεχταί δημοσιεύσεις άγ- γελιών καί έγγραχραΐ συνδρομητών αα- ρά τοϋ μόνου ά-ντιπίη8
ϋβροΓΐιηβηΙ). Τα νέα σας
θά καταχωρηθοΰν αμέσως είς
την στήλην των Άγγελιών τοΰ
«.Εθνικον Κήρυκος».
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
ρωτηριον κβ ιλβ
4.000 κάτοικον, μέ 0
δώσεω; τοαίνοτν. Ρ
νΥηϋ Μϋηπ. *
—ΟΛΕΙΤΑΙ
ή τατοθεσίαν.
Λιστα τριών «ών.
δυο σννεταροι.ς. ργ^
και ττγγυι,μεναι. ·Α-ηβ»ή
Κ'Ι»·"^ 8ΐο-, 857 μΖ
Ρβ. καΐ 1Ο37
ρΗ.
,ΠΩΛΕΓΤΑΙ _„.„ υια
μενονκαφε, μάρκος ΒιιΓη>> ^Τ
ενθηντιγ τιμήν. Νηίυ&ηίαπ ΒΓ0^ ,
διιπιπιΐί Ανβ., ^Μθ}· Γ,ι(ν νΐ
Τηλ. υπΐοπ 882«. " " Ι
(13919-3]
ΖΗΤΟΥ^ΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ράπτριαι διά έσώρ-
ρουχα τής χειρός. Ποεπει νά εχωοι
δείγματα των διαφόρων κεντημάτων
ποϋ δύνανται νά κάμουν. Άποταθητε:
ΜΓ5. Ε. ΜΠΙβΓ, 46 νν. 561η δί.,
<:>ο ΟαΓοΙΙ, Ν. Υ. α?.
(13905—2—4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διπλωματοϋ-
χο; δι&ασκαΐ«κτα, η διπ>.βιματοΰχος
Ελλην δι'δόσκαλος, δυνάμενος ^ νά
εκτελή χρέτ) ίερο-ψάλτου διά τό άηβ-
γευματινόν της Κοινότητος σχολείον.
Γράψατε άμέσως έκθέτοντες προσόν-
το καί άπόδοχάς είς: Ο. δρβπΐβδ,
01 5. 5θ£ϊηανν 51., Ροηΐίαΰ, Μϊοΐι.
(13890—31—11—2)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ θεομώς ό κ.
ίικόλ. Γκάδας νά περάστι άπό την |
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ εμπειρος γνω
ρίζων καί δαφήν, ζητεί εργασίαν. Α¬
πευθυντέον: ϊοοπ Ζαποκ, 262 Λν.
2δίη 51., Ν. Υ. ΟΗγ·
(13897—11—2)
ΖΑΧΑΡΟΠ ΛΑΣΤΗ2 πρώτης τάς
ξεως βαφεύς σοκολατών, παγωτοποι-
όΐ, γνωρίζων πώλησιν σόδαςΊ ζητεί
έργαοίαν. Γράψατε άμέσως: Τοπα
Μ 5δδ Ρεηοβνΐναπϊα Ανβηυβ,
, Ό. Ο.
(13892—31—11—1)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ _______„,„ ,
καλάς εργασίας, κείμίνον^ΐ-'χ,)
τοποί^σίαν. Πωλεϊται εεκεν ώ,
νειας. Άποταθήτε: 20 δοηΐΜ^ι (
ΡΐιιίΐιΓϊθΙι}, Ν. Υ. " '
(13912—2—4)|
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Χήρα .ιωλεϊ άπάρτμεντ μι π
μάτια μέ όλας τάς τελει-ταια- ί,ί]
λιας. ΆποτοΛήτε: Μγ>,. ΑγιγργΙ
| 4450 ΡβΓΐ£ Ανε., Ν. Υ. |
(13909 2-3ι
ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΣ όδηγός αυτο¬
κίνητον ζητεί εργασίαν. Γράψατε: 5.
Ρ., 3017 δΐϊΐΐννεΐΐ Ανε., Οοπεγ Ιχ-
Ιβπά, Ν. Υ. (13881—31—Ι)
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ άριστοΰχος, άπό-
φοιτος Παγκυπρίου Διδασκαλείου, ζη¬
τεί θέσιν όπουδήποτε. Γράψατε : Π.
Χατζηπαϋλον, ο)ο ΟγρΓαδ ΒΓθΐηεΓ-
ηοοά, 247 Υ*'. 42η<1 5*., Ν. Υ. (13887—31—2) ΘΥΣΙΛΖΕΤΑΙ υειΐ08ΐ«.Μα μί| δωμά.. κείμενον είς καλήν τοπο οίαν της ϋβΓδεγ 0ΐ1>· καί κάιι,
$500—-$600 την έ6δομάύα. Ένοί»
$75 τόν μήνα. 'Ενοικιαστιιριαν 41
των. θυσιάζεται ίνεκεν άσίενώ
Τηλεφωνήσατε: ϋεΙα^ΒΓθ 8504.
(13904—2—41
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ «πΐδΐιβ— διά γουνα-
ρά Λθλτά. 144 νν. 27Οι 51. (Ιΐον
πάτωμα, όπισθεν).
(13880—30—11—1)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ κουρεύς νέος όπως έρ-
'ασθγ) είς κουρείον κάμνον καλάς έρ-
'ασίας. 'Εργασία διαρκής διά τόν κα¬
άλληλον. Άποταθητε: 1631 δΐιεερδ-
εαά Β»γ Κά., δηεβρδΐιεαά' Βζγ,
Βΐ·οο1ί1>·η. Πάρετε τό Β
,ϊηβ καί έξέλθετε είς τό
ηεαά Βαγ δΐαίϊοη.
(13893—1—2)
ΝΕΟΣ πανεπιστημιβκής μορφωσε-
ως, άναλαμδάνει νά παραδίδη μαθή-
ματα κατ' οίκον, 'Ελληνικής,' Γαλλι¬
κής καί Ζωγραφικής. Άποταθητε:
Δ. Π., ο)ο Νβΐϊοηβΐ ΗεΓβΙά, 136
ν. 26ΐη 51., Ν. Υ.
(13866—29—2)
ΔΗΜΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ, άπόφοιτος
Διδασκαλείου Λάιρνβκος, Κύίτρου, ζη¬
τεί θέσιν. Οί βουλόμενοι αποταθήτω¬
σαν : Κον Νικόλαον Γ. Π απαπέτρου,
308 ν. 40111 δι., Νβν ΥογΙι ΟϊΙτ.
(13861—28—31)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ "Ελληνες καί 'Ελ-
.ηνίδες έρασιτέχναι καΐ. μέ τάλαντον,
ίπως γίνωσι μέλη τοΰ Τμήιιατος των
ίινηματογραφικών ταινιών μας, μέ
ιύκαιρίαν νά λάβωσι μέρος είς όμιλού-
ιας "Ελληνικάς ταινίσς. Διά πληροφο-
ίας άποταθήτε προσωοηκώί μετοϊξύ
1—12 καΐ 3—4 μ. μ.: 140 ν. 42πά
, ΚθθΙΠ 1001---3, ΝβνΤ ΥθΓΐί
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ νά εκτελή καί χρέη
,ϊροψάλτου, ή κατάλληλος διδασκά-
λιοσα ζητεΐται διά την Παροικίαν
τοϋ ΚοοΙιεβΐβΓ, Ν. Υ. Μισθός ίκανο-
ποιητικός. Πληροφορίαι παρά τφ προ-
δρω της Κοινότητος κ. Παναγιώττ!
ΚαλογιάνΥη, Μγ. ΡβΙβΓ Οοΐΐίβ, 13
Οΐϊηίοη Ανεηηβ ΝοΛη, ΚοοΙιββΙβΓ
Ν. Υ. (13872—29—11—7)
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΜΗΧΑΝΙΜΣΟΣ ΚΑΙ ΛΕΙ-
ΤΟΥΡΓΙΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
Μέ εκατόν καί πλέον παραστατν
κά σχήματα καί μέ πίνακας χιλιο-
μετρικών αποστάσεων. Είναι τό τε-
λειότερον καί πληρέστερον των μέ-
χρι σήμίρον έκδσθέντων είς τό Λ-
δός τού βιβλίον, πολύτιμος κ«1 ά-
πθ-ραίτητος όδηγάς διά πάντας
τούς περί τό αυτοκίνητον άσχολου-
μένους έπαγγελματίας, ερασιτέ¬
χνας, ή μαθητευομενους.
Χρυσόδετον τιμάται .... $1.25
Γράψατε: ""
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΒΑΙ_»
140 νν. 2611ι 51., Νεν ΥογΙι
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡ0Τ8Σ
Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬
τητον είς πάντας, διότι είναι δι¬
δακτικόν καΐ ωφέλιμον χαί είς τόν
άνδρα μΙ είς την γννβΐχα. Σϊλί-
δ«ς 272.
Τιμαται Αβοεμένον......$1.00
ό
ΝΑΤ1ΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
14Ο %¥ΕβΤ 26ΤΗ
ΜΕ%ν ΥΟΚΚ,
ΕΜΗΝΙΚΟΝ~ΝΕΚΡδΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΘΛΟΠΟΥΑΟΣ
6Ε0Β6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ, ΙΝ0.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΟΝ
Άναλαμ6άνομεν κηδεία; είς οιονδήποτε μέρος έν
Νίςι 'Υόρκπ «αί Νεν ^βΓ5εγ.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308
«V.
47ΤΗ 5Τ·, ΝΕτ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΕΥΝ-
187 50υΤΗ ΟΧΡΟΚΟ 5ΤΚΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝ5 9450
ΪΤΗ 8Τ., Ι
ί. Ν. Υ. Ι
ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΕ
Γ. ΠΑ2ΙΝΗ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΟΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΘΕΙΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ $2.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΓ. ΗΕΙΙΑίΟ, 140 Υν'εχΙ 261η 5*Γεεί, Νεν Υογκ, Ν. Υ.
ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Ο Υ
Τά παγκοσμίου φημης &ηγημα-
τα τού έμπνει—ιτνον· Ί—βλοϋ ποιη-
τοϋ, διά των ό-τοίων ανεδείχθη είς
των οατυριχων τοϋ κόσμον. Τό
Δΐκαημενον είναι, παοά την ώμό-
τητα τού, 5να χλοκΗ*χόν άο«στούο-
έ
Ί» τέχνης;.
Τιμαται, άδετον, ...... *»1.00.
Γρώψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.Ο"
14· %¥. 2βΤΗ 8Τ^ ΝΕ* ΥΟΚΧ
ΙΙΩΛΕΙΤΑΙ· 5ηοε Κερ2Ϊπη|
δΐιοε 51ιϊηε 3Πί1 ΗβΙ Οοβηίΐ
51ιορ, κάμνον καλάς έργασία;. 'Ι
ποταθήτε: 1482 ΑπκΙεΓυαηι Ανβ
Ν. Υ. (Ιίΐγ. (13882—31—2|
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Πωλεϊται ΕαποΙι Κοοιπ, μ
είς αρίστην τοποβεσίαν και κάμη
καλάς εργασίας, δυνάμεναι ν ά διπΐ
σιαοθοϋν υπό τοϋ γνωρίζοντο; τ
εργασίαν. 'Ενοικιαστήριον 4 ίτών. '|
νοίκιον εύθηνόν. θυσιάζεται άντϊ Γ
2.500 είς μετρητά. 2101 Ετηπιθΐΐ
Ανε., δηεερχηεβεΙ Βαγ, άπένανΐ
Κοο1ί3ν3>- ΡοϊηΙ ΡεΓΓΥ, ΒΓθί
Ιίΐτη, Ν. Υ. (13869—29—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαία ο'ι/ία^ διά
οικογενείας όπά 4 δωμάτια εκαϊ
άπάρτμεντ, μέ όλας τάς νεωτατοΐ)ι Μ
στήματος ευκολίας. "Ελβετε να ιοητ
την θαυμασίαν αύτην οικίαν. Ζητηβ»
τόν ίδιοκτήτην, ό οποίος κατοικει ί«ί
τής οίκαίς. Άποταθήτε: 108— ι» «1
Ανε., γωνία 111«» 51·, ^ογο
" Ι. (13803—22—Π-
Κυρία πωλεί Θαυμάσιον .τ
χον έπανωφόριον άπό γοΰν;«ν (^
0θ3ΐ) έξαισίας ποιότητος και τελειΜ
άμεταχείοιστον, πρός $80.00. Α
ταβήτε: 33Γ» ν. 57111 51. (
Βΐ-θϋάΛνβν').
(13794—20—11-18Μ
Πωλοΰμεν, αγοράν
καί άνταλλάσσομρν μπ|
χειρισμένα επι.τλα ϊ«
βωτηρίων, Έγομεν μεγ
λην παρακαταθήκην »*
ΙεΓ5, ΜοΙογχ, ^
^α$65, οου π ιι. ι >·
Βΐεαοη, •^1ρί50Ι1ι,ΐό
-ται>ρούς καΐ . ;
ληθήτε τής εύκα:ριας. ^
Β. 5υΡΡΙ.Υ. 428 —3Γ(Ι/
νία 3011» 81.. Νβντ ΥογΙ;.
Ι.εχΐπεΙοα 8239.
ΑΊ ΒΊΙΣΕΙΣ ΙΗΜΡΒΟίΟΪ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Τό νέον αύτό ονγγραιμμβ είναι
ας Λαλντΐμο- θησαυρός γνώσεων.
νσ* τό κλβδι το οποίον σάς άνοί-
γει τα παλάτΐα τής .τιροόοου καί
ϊ»-α«ας. 'Απαραίτητον διά κάθε
^λΑηνα. ΑΛοκτήσατί τό εογον.
»α ευοη— τον καλλ.ίτερον σύμβον-
λον χαι δδη,γον διά την έ-τι-ίαν
εις την ζωην σας. Όγν.ώδτκ. δε-
Οεμϊν0; «αι πλάνας είκονογρα-
φηαενος τομοςΤ"
Τά '.............. $2.73.
140 ν/. 2βΤΗ 8Τ·, ΝΕνν ΥΟΚΚ
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ"
Η ΗΥΓΗ ΕΝΟΣ ,
ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΙΓ/ΦΟΥΙ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ Γ
Μυθιοτόρημα μέ κωμικήν ΐ'Λθ 1^ Ι
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, * |
προκαλοθν τόν γέλωτα. Είναι ο*>
τά πλέον εύχάριστα 6ι6λί/ι που £» ·
Λόθησαν μίχςι σήμερον. ^
Τμιάται χαοτόδετον.....·υ'
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΙΙΕΒΛΙ.0
140 \ 26ι1ι 51.,
Ο ΣΠΣΣΙΑΣ _
•Υπό θ. ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΙνίΙ
Εργον μεγαλόανοον. Ά
έξτν-θε ά,τ ότήν γοαφίδα
χωτατου των ΡϋΜτσϋΛ· μι?
γράφων δ.ά νά διαβοΛίπ
όλους. «ι 00.
Τιμάται δεδεμενον .....»»·
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14Ο *ν. 2βΤΗ 8Τ.,
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 Νοεμβριού. — Άκε-
μάρτυοος.
ΥΤΕΡΑ. 4
τοϋ μίγάλοι».
„„ μάρτυοος. -
ΔΕΥΤΕΡΑ. 4 Νοεμβριού.— Ίωανι-
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
•Επι Ελλάδος 1.29%Ο ή δραχμη.
Επί Λονδίνου $4.84% ή λίρα.
"Επί Παριο'ίον 5.90 13)160 τ*> φο.
•Επί Γεραανίαί 23.76% τό μάρκον.
Επί "Ιταλία; 5.230 ή λιρέτο.
'Επί Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάριον.
Εί Ρνί δθ^ ό λέϊ
Σερβίας 1.76 3)8 η
Επί Ρονμανίας Ο,δθ^Ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή χοβ.
ΤΡϋΜ
105 ΥΥΕ5Τ 8»ηΙ 5ΤΒΕΕΤ
ΟΙ.Α88ΙΡΙΕΟ ΑϋνΕΡΤΙδΕΜΕΝΤδ
Γ
ΚΟΙΚΩΝΙΚΑ
Λίραι Αγγλία; ...........
Γαλλιχά Φράγκα ........... >
Δρα/μαί εί; τή» καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
Τλέ ΟΙί 6271—5.
ΜΙ50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΝΚ
100 ΡΑΚΚ ΗθνΥ
ΝΕν Υ0ΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής δβοΰ Μ3ά"Ϊ3θΐΐι
Έχδίδομεν έπιταγάς είς Δρσχαάς
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
•Ι; τάς καλλιτέρα; τιμά; τής ή έρα;.
Τηλέφωνον: ΥνοΓΙΐι 2945. 6. 7.
Λ
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλϊκής. 'Επϊση; «4;
Βννασθε νά γίνετε Άμερ*.κανοί πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην Ενβηΐηβ δο^οοΐ
Κο. 1Τ, επί τής 48ης όβοθ. (Μεταξί.
ίτΐι βηά 9ί_ Ανββ.)
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τ ό Γραφείον τή; ΠαιΛείβς *αρέ-
7ρι μαβήματα δωρεάν διαρκούση; τή;
ίίοέρας, είς άνδρας καΐ γυναίκας,
αίτινες έΛΐθυμοΰν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καΐ πως νά γίνουν Άμί-
ρικανοΐ πολίται. Όσοι έπιθυμοΰν νά
καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποταθωσι, εκάστην Δευτέραν
•ιαί Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. Δωμά-
πον 401 χαΐ 409 ΡιιΜιο δοΐιοοΐ 27,
αριθ. 215 Ε»81 41βΙ 51. Παντί;
Λθοσν.αλοθνται δπω: προσέλθωσιν.
ΡΙΤΤ5ΒυΚ0Η, ΡΑ.
ΚΗΔΕΙΑ
Τόν προσφιλή ημών υϊόν καί άνε
ψιόν
ΠΕΤΡΟΝ ΑΦΕΝΊΉΝ
θανόντα προχθές κηΐδϊύομΐεΛ· σήμερον
Κυριακήν, 3 Όκτωβρϊου κβί ώραν 2α
μ. μ. 'Η έκςρορά γενησεται έκ χή|
οικίας 6378 Μοι~ο—τΐβΐά Ανβ. ή δέ
νεκρώοτμος ακολουθία θά ψαλ|) είς
την εκκλησίαν τοϋ «Άγίου Νιχολάαυ»
Π αρακαλοΰνται όθεν οί ονγγϊνεΐς,
φίλοι καί <η.ν·τατρ>ώται, καί πάντες οί
τιμώντες την μνήμην τού μεταστάν-
| τος, όπως, εύαρεοτοΰμιενοι, συνοδίύ-
σωσι 'τήν έκφοράν αύτοΰ.
■ Οί τεθλιμμένοι
Οί Γονεΐς
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ κβί ΚΑΤΙΝΑ
ΑΦΒΝΤΗ
α θεΐόι
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, θ-
ΡΕΣΤΗΣ καί ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑ-
ΜΟΥΛΗΣ
ΑΙ θεΐαι
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ καί ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ
ΣΤΑΜΟΥΛΗ
(13911—2—3)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον Ιν Νέα Ύόρκπ, διά νά
μάβετε καλώς την τέχνην τοθ χο»
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ
»9—811ι Ατβ.4 (Γωνία ίβ—
Όδοΰ» Νβν ΥογΙι αΐγ)
ΟΗΑΒΙΕΕ ΒΑ0Ι6ΑΙ ϋΡΟ, ΙΝΟ.
'Εβγολαβοτ Κ*!—Ον-
_ τ· ·Ελλ—·. «|
Κχχληβί, Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΑΣ
Ύχοχαταστήματ· 1 Κΐντο. Γ
:οε ι β 5ρπηβ 8( ' υ Μι>ΙΙ>«ΐτ
Τηλ. (_η_ Μΐε. »εΐΤ, ΟΜβ
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 6 ώραϊα δωμά-
τια με όλας τάς τελευταίας €ΐ*ολίας.
'ΕνοίκΛν 65 οολλ. μηνιαίως. 22—18
23π1 51., Α^οπλ, ι.. Ι.,—Μ". Ρ.
Ραυ9δ&Π. (13920—3—δ)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ Άπάρτμεντ απ-
Γηππ8ΐιθ(1, έκ 5 δωματίων, ίΓθηΙ. Η¬
λεκτρικόν, £θβ, ζεστό νερό, θέρμανχτις,
άφθονος ηλιος, <ρώς, άετναν. "Ελό α,τλόκο
άπό τα 5ίΓΐ Ανβ Βΐιβθβ. Τρείς μπλό-
κους άπό την έν*6έτα. Πλησίον σέ
Έλλη·ν<«ή έκνληκτία, Δύο μπλ.όκους άπό τό Οίν Οοΐΐβεβ. Ενοίκιον $60. Ό ενοικιαστάς πρέπει νά έχη ήσυχον οΐκογέν^αν.: 499 Υν*. 135111 5[Γθβί, ΥθΓίί Οϋγ. (13913—2—4) ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΙΟΝ ΑβΗΝΟΝ Υπό ΗΛ. ΟΙΚΟλΌΜΟΠΟΥΛΟΥ «Τριάντα χρόνχα στήν Άθήνα». Σύγχρονον κοινωνικον μυΛστόςτη- μα βγαΡ+^νο άπό τόν πς/σχτΐ'λον βίον *αϊ τα ήθη τής Άθηναϊκής κοινΜΛ·ίας. Πλήρες σκηνών μεγί- στου έΛ«δί·αφέχοντος με μιά δυνατή είκόνα των δσων γίνΌνται στήν Άθήνα, χωρ!,; λ ά τα βλέπη ό πο¬ λύς κάσμος. Μετά .ταλλών εΐκόνων. Τιαάται δβδ«»ιένον ..... $1.25. Γράψατε: - "ΝΑΤΙΟΝλί ΗΕΚΑίΟ" 14Ο «V. 28ΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς ευκολίας παρ' Έλληνική °ί- κογενείο. 4 ν. 103γ<1 51., 2ον πά- τωμα, Ν. Υ. (13894—1—3) ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' Έλληνικϋ οίκογενεία μέ όλος τάς τε¬ λευταίας εύκολνας. 600 ΥΥ. 13411ι 5ί. Αρτ. 11. (138*β—31—Π— 2) ^05 ΑΝ&ΕΟ», ^^._ θνικος Κηρυξ» ,πωλεΐται είς τ6 Βι πιολεϊον ό «"θμτνρος», 135 Ε. 41& 5ί^ ενβα γίνονται δεχταί δημοσιεύσεις άγ- γελιών καί έγγραχραΐ συνδρομητών αα- ρά τοϋ μόνου ά-ντιπίη8
ϋβροΓΐιηβηΙ). Τα νέα σας
θά καταχωρηθοΰν αμέσως είς
την στήλην των Άγγελιών τοΰ
«.Εθνικον Κήρυκος».
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
ρωτηριον κβ ιλβ
4.000 κάτοικον, μέ 0
δώσεω; τοαίνοτν. Ρ
νΥηϋ Μϋηπ. *
—ΟΛΕΙΤΑΙ
ή τατοθεσίαν.
Λιστα τριών «ών.
δυο σννεταροι.ς. ργ^
και ττγγυι,μεναι. ·Α-ηβ»ή
Κ'Ι»·"^ 8ΐο-, 857 μΖ
Ρβ. καΐ 1Ο37
ρΗ.
,ΠΩΛΕΓΤΑΙ _„.„ υια
μενονκαφε, μάρκος ΒιιΓη>> ^Τ
ενθηντιγ τιμήν. Νηίυ&ηίαπ ΒΓ0^ ,
διιπιπιΐί Ανβ., ^Μθ}· Γ,ι(ν νΐ
Τηλ. υπΐοπ 882«. " " Ι
(13919-3]
ΖΗΤΟΥ^ΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ράπτριαι διά έσώρ-
ρουχα τής χειρός. Ποεπει νά εχωοι
δείγματα των διαφόρων κεντημάτων
ποϋ δύνανται νά κάμουν. Άποταθητε:
ΜΓ5. Ε. ΜΠΙβΓ, 46 νν. 561η δί.,
<:>ο ΟαΓοΙΙ, Ν. Υ. α?.
(13905—2—4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διπλωματοϋ-
χο; δι&ασκαΐ«κτα, η διπ>.βιματοΰχος
Ελλην δι'δόσκαλος, δυνάμενος ^ νά
εκτελή χρέτ) ίερο-ψάλτου διά τό άηβ-
γευματινόν της Κοινότητος σχολείον.
Γράψατε άμέσως έκθέτοντες προσόν-
το καί άπόδοχάς είς: Ο. δρβπΐβδ,
01 5. 5θ£ϊηανν 51., Ροηΐίαΰ, Μϊοΐι.
(13890—31—11—2)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ θεομώς ό κ.
ίικόλ. Γκάδας νά περάστι άπό την |
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ εμπειρος γνω
ρίζων καί δαφήν, ζητεί εργασίαν. Α¬
πευθυντέον: ϊοοπ Ζαποκ, 262 Λν.
2δίη 51., Ν. Υ. ΟΗγ·
(13897—11—2)
ΖΑΧΑΡΟΠ ΛΑΣΤΗ2 πρώτης τάς
ξεως βαφεύς σοκολατών, παγωτοποι-
όΐ, γνωρίζων πώλησιν σόδαςΊ ζητεί
έργαοίαν. Γράψατε άμέσως: Τοπα
Μ 5δδ Ρεηοβνΐναπϊα Ανβηυβ,
, Ό. Ο.
(13892—31—11—1)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ _______„,„ ,
καλάς εργασίας, κείμίνον^ΐ-'χ,)
τοποί^σίαν. Πωλεϊται εεκεν ώ,
νειας. Άποταθήτε: 20 δοηΐΜ^ι (
ΡΐιιίΐιΓϊθΙι}, Ν. Υ. " '
(13912—2—4)|
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Χήρα .ιωλεϊ άπάρτμεντ μι π
μάτια μέ όλας τάς τελει-ταια- ί,ί]
λιας. ΆποτοΛήτε: Μγ>,. ΑγιγργΙ
| 4450 ΡβΓΐ£ Ανε., Ν. Υ. |
(13909 2-3ι
ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΣ όδηγός αυτο¬
κίνητον ζητεί εργασίαν. Γράψατε: 5.
Ρ., 3017 δΐϊΐΐννεΐΐ Ανε., Οοπεγ Ιχ-
Ιβπά, Ν. Υ. (13881—31—Ι)
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ άριστοΰχος, άπό-
φοιτος Παγκυπρίου Διδασκαλείου, ζη¬
τεί θέσιν όπουδήποτε. Γράψατε : Π.
Χατζηπαϋλον, ο)ο ΟγρΓαδ ΒΓθΐηεΓ-
ηοοά, 247 Υ*'. 42η<1 5*., Ν. Υ. (13887—31—2) ΘΥΣΙΛΖΕΤΑΙ υειΐ08ΐ«.Μα μί| δωμά.. κείμενον είς καλήν τοπο οίαν της ϋβΓδεγ 0ΐ1>· καί κάιι,
$500—-$600 την έ6δομάύα. Ένοί»
$75 τόν μήνα. 'Ενοικιαστιιριαν 41
των. θυσιάζεται ίνεκεν άσίενώ
Τηλεφωνήσατε: ϋεΙα^ΒΓθ 8504.
(13904—2—41
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ «πΐδΐιβ— διά γουνα-
ρά Λθλτά. 144 νν. 27Οι 51. (Ιΐον
πάτωμα, όπισθεν).
(13880—30—11—1)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ κουρεύς νέος όπως έρ-
'ασθγ) είς κουρείον κάμνον καλάς έρ-
'ασίας. 'Εργασία διαρκής διά τόν κα¬
άλληλον. Άποταθητε: 1631 δΐιεερδ-
εαά Β»γ Κά., δηεβρδΐιεαά' Βζγ,
Βΐ·οο1ί1>·η. Πάρετε τό Β
,ϊηβ καί έξέλθετε είς τό
ηεαά Βαγ δΐαίϊοη.
(13893—1—2)
ΝΕΟΣ πανεπιστημιβκής μορφωσε-
ως, άναλαμδάνει νά παραδίδη μαθή-
ματα κατ' οίκον, 'Ελληνικής,' Γαλλι¬
κής καί Ζωγραφικής. Άποταθητε:
Δ. Π., ο)ο Νβΐϊοηβΐ ΗεΓβΙά, 136
ν. 26ΐη 51., Ν. Υ.
(13866—29—2)
ΔΗΜΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ, άπόφοιτος
Διδασκαλείου Λάιρνβκος, Κύίτρου, ζη¬
τεί θέσιν. Οί βουλόμενοι αποταθήτω¬
σαν : Κον Νικόλαον Γ. Π απαπέτρου,
308 ν. 40111 δι., Νβν ΥογΙι ΟϊΙτ.
(13861—28—31)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ "Ελληνες καί 'Ελ-
.ηνίδες έρασιτέχναι καΐ. μέ τάλαντον,
ίπως γίνωσι μέλη τοΰ Τμήιιατος των
ίινηματογραφικών ταινιών μας, μέ
ιύκαιρίαν νά λάβωσι μέρος είς όμιλού-
ιας "Ελληνικάς ταινίσς. Διά πληροφο-
ίας άποταθήτε προσωοηκώί μετοϊξύ
1—12 καΐ 3—4 μ. μ.: 140 ν. 42πά
, ΚθθΙΠ 1001---3, ΝβνΤ ΥθΓΐί
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ νά εκτελή καί χρέη
,ϊροψάλτου, ή κατάλληλος διδασκά-
λιοσα ζητεΐται διά την Παροικίαν
τοϋ ΚοοΙιεβΐβΓ, Ν. Υ. Μισθός ίκανο-
ποιητικός. Πληροφορίαι παρά τφ προ-
δρω της Κοινότητος κ. Παναγιώττ!
ΚαλογιάνΥη, Μγ. ΡβΙβΓ Οοΐΐίβ, 13
Οΐϊηίοη Ανεηηβ ΝοΛη, ΚοοΙιββΙβΓ
Ν. Υ. (13872—29—11—7)
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΜΗΧΑΝΙΜΣΟΣ ΚΑΙ ΛΕΙ-
ΤΟΥΡΓΙΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
Μέ εκατόν καί πλέον παραστατν
κά σχήματα καί μέ πίνακας χιλιο-
μετρικών αποστάσεων. Είναι τό τε-
λειότερον καί πληρέστερον των μέ-
χρι σήμίρον έκδσθέντων είς τό Λ-
δός τού βιβλίον, πολύτιμος κ«1 ά-
πθ-ραίτητος όδηγάς διά πάντας
τούς περί τό αυτοκίνητον άσχολου-
μένους έπαγγελματίας, ερασιτέ¬
χνας, ή μαθητευομενους.
Χρυσόδετον τιμάται .... $1.25
Γράψατε: ""
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΒΑΙ_»
140 νν. 2611ι 51., Νεν ΥογΙι
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡ0Τ8Σ
Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬
τητον είς πάντας, διότι είναι δι¬
δακτικόν καΐ ωφέλιμον χαί είς τόν
άνδρα μΙ είς την γννβΐχα. Σϊλί-
δ«ς 272.
Τιμαται Αβοεμένον......$1.00
ό
ΝΑΤ1ΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
14Ο %¥ΕβΤ 26ΤΗ
ΜΕ%ν ΥΟΚΚ,
ΕΜΗΝΙΚΟΝ~ΝΕΚΡδΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΘΛΟΠΟΥΑΟΣ
6Ε0Β6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ, ΙΝ0.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΟΝ
Άναλαμ6άνομεν κηδεία; είς οιονδήποτε μέρος έν
Νίςι 'Υόρκπ «αί Νεν ^βΓ5εγ.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308
«V.
47ΤΗ 5Τ·, ΝΕτ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΕΥΝ-
187 50υΤΗ ΟΧΡΟΚΟ 5ΤΚΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝ5 9450
ΪΤΗ 8Τ., Ι
ί. Ν. Υ. Ι
ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΕ
Γ. ΠΑ2ΙΝΗ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΟΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΘΕΙΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ $2.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΓ. ΗΕΙΙΑίΟ, 140 Υν'εχΙ 261η 5*Γεεί, Νεν Υογκ, Ν. Υ.
ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Ο Υ
Τά παγκοσμίου φημης &ηγημα-
τα τού έμπνει—ιτνον· Ί—βλοϋ ποιη-
τοϋ, διά των ό-τοίων ανεδείχθη είς
των οατυριχων τοϋ κόσμον. Τό
Δΐκαημενον είναι, παοά την ώμό-
τητα τού, 5να χλοκΗ*χόν άο«στούο-
έ
Ί» τέχνης;.
Τιμαται, άδετον, ...... *»1.00.
Γρώψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.Ο"
14· %¥. 2βΤΗ 8Τ^ ΝΕ* ΥΟΚΧ
ΙΙΩΛΕΙΤΑΙ· 5ηοε Κερ2Ϊπη|
δΐιοε 51ιϊηε 3Πί1 ΗβΙ Οοβηίΐ
51ιορ, κάμνον καλάς έργασία;. 'Ι
ποταθήτε: 1482 ΑπκΙεΓυαηι Ανβ
Ν. Υ. (Ιίΐγ. (13882—31—2|
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Πωλεϊται ΕαποΙι Κοοιπ, μ
είς αρίστην τοποβεσίαν και κάμη
καλάς εργασίας, δυνάμεναι ν ά διπΐ
σιαοθοϋν υπό τοϋ γνωρίζοντο; τ
εργασίαν. 'Ενοικιαστήριον 4 ίτών. '|
νοίκιον εύθηνόν. θυσιάζεται άντϊ Γ
2.500 είς μετρητά. 2101 Ετηπιθΐΐ
Ανε., δηεερχηεβεΙ Βαγ, άπένανΐ
Κοο1ί3ν3>- ΡοϊηΙ ΡεΓΓΥ, ΒΓθί
Ιίΐτη, Ν. Υ. (13869—29—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαία ο'ι/ία^ διά
οικογενείας όπά 4 δωμάτια εκαϊ
άπάρτμεντ, μέ όλας τάς νεωτατοΐ)ι Μ
στήματος ευκολίας. "Ελβετε να ιοητ
την θαυμασίαν αύτην οικίαν. Ζητηβ»
τόν ίδιοκτήτην, ό οποίος κατοικει ί«ί
τής οίκαίς. Άποταθήτε: 108— ι» «1
Ανε., γωνία 111«» 51·, ^ογο
" Ι. (13803—22—Π-
Κυρία πωλεί Θαυμάσιον .τ
χον έπανωφόριον άπό γοΰν;«ν (^
0θ3ΐ) έξαισίας ποιότητος και τελειΜ
άμεταχείοιστον, πρός $80.00. Α
ταβήτε: 33Γ» ν. 57111 51. (
Βΐ-θϋάΛνβν').
(13794—20—11-18Μ
Πωλοΰμεν, αγοράν
καί άνταλλάσσομρν μπ|
χειρισμένα επι.τλα ϊ«
βωτηρίων, Έγομεν μεγ
λην παρακαταθήκην »*
ΙεΓ5, ΜοΙογχ, ^
^α$65, οου π ιι. ι >·
Βΐεαοη, •^1ρί50Ι1ι,ΐό
-ται>ρούς καΐ . ;
ληθήτε τής εύκα:ριας. ^
Β. 5υΡΡΙ.Υ. 428 —3Γ(Ι/
νία 3011» 81.. Νβντ ΥογΙ;.
Ι.εχΐπεΙοα 8239.
ΑΊ ΒΊΙΣΕΙΣ ΙΗΜΡΒΟίΟΪ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Τό νέον αύτό ονγγραιμμβ είναι
ας Λαλντΐμο- θησαυρός γνώσεων.
νσ* τό κλβδι το οποίον σάς άνοί-
γει τα παλάτΐα τής .τιροόοου καί
ϊ»-α«ας. 'Απαραίτητον διά κάθε
^λΑηνα. ΑΛοκτήσατί τό εογον.
»α ευοη— τον καλλ.ίτερον σύμβον-
λον χαι δδη,γον διά την έ-τι-ίαν
εις την ζωην σας. Όγν.ώδτκ. δε-
Οεμϊν0; «αι πλάνας είκονογρα-
φηαενος τομοςΤ"
Τά '.............. $2.73.
140 ν/. 2βΤΗ 8Τ·, ΝΕνν ΥΟΚΚ
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ"
Η ΗΥΓΗ ΕΝΟΣ ,
ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΙΓ/ΦΟΥΙ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ Γ
Μυθιοτόρημα μέ κωμικήν ΐ'Λθ 1^ Ι
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, * |
προκαλοθν τόν γέλωτα. Είναι ο*>
τά πλέον εύχάριστα 6ι6λί/ι που £» ·
Λόθησαν μίχςι σήμερον. ^
Τμιάται χαοτόδετον.....·υ'
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΙΙΕΒΛΙ.0
140 \ 26ι1ι 51.,
Ο ΣΠΣΣΙΑΣ _
•Υπό θ. ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΙνίΙ
Εργον μεγαλόανοον. Ά
έξτν-θε ά,τ ότήν γοαφίδα
χωτατου των ΡϋΜτσϋΛ· μι?
γράφων δ.ά νά διαβοΛίπ
όλους. «ι 00.
Τιμάται δεδεμενον .....»»·
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14Ο *ν. 2βΤΗ 8Τ.,
<ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥ-».- ΚΥΡΙΑΚΗ. » ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
1929.
ΙΕΡΕΩΝ
ΠΑΝ1ΆΝΑΣΣΗΣ
1
Ανεηιιβ
,οο
_«.- Αίδ· Κανέλλος Κανελλό-
,ιουλος.
Ι Γραφ. να<ΐ5^0Γΐιΐ 8599.
. Κατοικίας
9468.
,ΑΠΟΣ ΑΘΑΧΑΣΙΟΣ»
(Άοχ
,73 Εΐω 8ΐΓβ*1·
ΐ' . Ι. Μενεξόπονλ»:
& ΑΛοΓΐε 165».
2870.
—■—■------------------
ίηντον Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
Ρ,Ο ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ι ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣν _
Είαϊ"η; χαΐ Πή; όδο»)
Κνον: δΙπ>-β«βηΙ 7386.
ΚΟΤΗΣ ΑδΤΟΚΙΑ, _ Ι.
ίΕΚδΕΥ αΤΥ. Ν. λ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
851 ΥογΙε δττββι
Κατοιχία Ίερέω;:
120 Ρβΐπηοηΐ Ανε-ηα·
Τηλέφωνα: ΒβΓ—η 281
καΐ Μοητκοπΐθ— 111».
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
^,. «ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ>
Έν Νέα 'Υόβκιι.
Διεί-θυνσις Ιερέως Άρχιμ. Δαυϊ·
Λεονταρίδου καΐ Έχκλτ>σΐας:
103 Ε. 84ϋι 51., Νε~ Υοτ* 01*7
Τηλέφωνον: Είχΐηεΐοη 6793.
ΕΛΛΗ.ΜΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
127 νΥ. 11611. δι., Νβ- ΥοΛ 011*
Τηλέ'φ. 'Εχκλησίας: Μοηπΐη&ηΙ 9841
Κατχηχία Ιεοέας:
ΛΙοεσ. Νικόλαος Άνδριόπονλ»;
501 ντ'. 135 διτββί.
Τηλέφωνον: ΒΓβάΐιτΐΓβΙ 8631.
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
"Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΧΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρης έξκττόρησις δλοΛ' των θαυ-
ΐιάτων^τής θεομήτορος Πα^αγίας, μέ
δλας τας ευρισκόμενος καΐ σήμερον Ιτι
είς διαφόρους μονάς τοΰ ΈλληννομοΟ
καί έν Άγίφ Όρει είκόνβΓ.
'Εκλε>.τά βιβλία ίχει μόνον -Λ Β»
6λιοπωλεΐ>νν τοΰ «'Εθνικοΰ Κ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΝΕΟΣ ΙΥΝΑΙΑΙΜΟΣ
ΑΝΟ ΗΤίΊΝ6
Ε
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
Η&1 Κβηον&ΙοΓ
Περισσοτέρας πληροφορίας ίπί τή αΐτήσει. '
Παρακαλούμεν γράψατε:
ϋΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8
626 ΒΒΟΑθνΥΑΥ, ΝΕνν ΥΟΗΚ
Κεντρικά Καταστήματα διά ΗβΐΙεΓχ' 0οο<ΐ5 ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1873. ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ... Ισως κοποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' ά- |ιΐαγοοεύσΐ| εις πολλούς την χρήσιν λέξεων...... Ι Αί λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν ϊχουν καμμίαν σημασίαν. ΙΤάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλο». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά- |Ιμ, ώ; επί τό πλείστον, άηοδεικνύονται άνεΰθννοι, άνάξιοι Μίμπιστοσύνης καί συναναστροφής! Ι Πρός βεοΰ! "Αν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις |ώημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σα; άκοΰον- ΐ£ς5να «παπαγάλον» συζητοθντα περΓΔημοκροτίας. Έρωτήσατέ τίνα άπό τούς άστείους αύτοΰς τύπους εν ή δύο άπλού- Ιοτατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοχρατία άνβγ'.-*, η πολντέλεια; Πό- Ντιή Δημοκρατία καθίσταται πολυτελείας Ό συνομιλ.ητής σας θά μείνη χόκχαλο..... η θά σάς διασκεδάση μέ ι*ιεο δύο άνόητες άπαντήσεις. Ιι_ · σο6ββ°?> ^5 καθώς ποέπει πολίτης καί ίνθραιπος, γνωρίζετε
|»βη Δημοκρατίβ είναι μία άπλή λέξις καί δμως......
Ι Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως έμπερικλϊίεται κόσμος όλόκλη-
|θο; Ιδεών, καθηκόντων, νοημάτων.
Κδποτε σάς εδόθη ή εΐ·και—.ΙΑΟΚ ΟΑΚΙΕ
μέ πρώτης τάξεως ήθβποιούς, ώς
ό 81&π1εγ δΐπϊΐΓΐ καί ό άστειό-
τατος νΐ11Ϊ3πι ΑακΙϊπ καί άλ-
λους, είς τό εν»θυμότατον έργον
Όμιλητική Ταινία Παραμάοιτντ
μέ τραγούδια καί χορόν. ΑΊ θϋραι
άνοίγουν στάς 9:45 π. μ.
01ΐ3Γΐΐβ ϋΑνΐΧ, Διευθυντής
τής Όρχήστρας.
"8Η0Λ/ίΑΝΟ''
■ΓΕ53.Ε ΟΚΑλΥΡθΚϋ «Ποιητής
τοΰ Όργανέττου».
ΡΑβΑΜΟΙΙΝΤ
ΤΙΜΕ5
Ή Φωνή πού ξετρέλλανε Δύο
Ήμισφαίρια!
ϋ δν&ηδοη
είς την θριαμβευτικήν όμ»/ ητικήν
Ταινίαν
'ΤΉΕΤΚΕδΡΑδδΕΚ'
θά σάς έκπλήξη μέ την φωνήν καί
τό τραγοϋδί της. Ή δραματική της
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις .Γοδερΐι Ρ. Κεηηοιΐγ.
Διεύθυνσις: Εάιηπηά Οοαΐίΐίηβ.
ϋΧΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ5
ΡΙΟΤΟΕ.
ΟΡ ΗΙΤ5"
ΗΙΑίΤΌ
ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ
Διά καί μέ την
ΜΙ55 ΗΕίΕΝ ΜΟΚΟΑΝ
'Εξαιρετική σειρά ήθοποιών. Δι¬
ευθυντής ή ιιεγαλοφυΐα τοΰ ΤΠ63-
Ιγο Οιιϊΐοί ΚΟυΒΕΝ ΜΑΜθυ-
Μοναδικόν, εξαιρετικόν, έλκυστι-
κόν, σνναρπαστικόν θέαμα'
ΤΑΙΝΙΑ ΡΑΚΑΜΟυΝΤ
Είσιτήρια πωλοΰνται τώρα.
2:45 Δίς καθημερινώς 8:45
Τρείς παραστάσεις τάς Κυριακάς :
3 :00, 6 :00, 8 :45 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΥΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
Τό Θέατρον Ουΐΐά παρουσιάζει
τα έργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
ΑΝΝΑ
Ή μεγαλ.ειτέρα Εύρωπαίκή έπιτυ-
γία τοΰ σνγγραφέως Εά
ΡΙ
81)11.0
Τηεβ. νΥ. 52π<1. "Εσπερινοί 8:50. Άπογ. Πέμπτη καί Σάββατον 2 :40 ΒΗΟΟΚΙΥΝ Ρ Οί άστειότατον κωμικοί, ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ, ΜΟΚΑΝ καί ΜΑΟΚ, είς την πρώτην ταινίαν των "Μ «ΤΗΑΤ ϋΡ?" Νεωτέρα Όμιλητική Ταινία Πα- ρααάουντ μέ την Ενεΐγπ ΒΓεηί ί Η Ο καί Ό ΚυθΥ νΑΙΧΕΕ καί οί άρχι- κοί ΟθΝΝΕΟΤΙΟϋΤ ΥΑΝΚΕΕ5 είς «δΗθννΐ.ΑΝτη». ΒΟΒ ΝΥΕδΤ Ό ΟΕΟΚΟΕ ^Ε55Ε^ Ό διακεκριμένον πρωταγωνιστής στό «Ζ3ΖΖ 8ϊη§εΓ» είς νέου; Θρι- άμβους πάθους καΐ τραγουδιοϋ. ΊΟΫΕ. ΐνΕ & ίΑϋΒΗ" Όμιλ.ητικόν Ροχ ΜονίεΙοηε άριστούργημα. ϋβνϊΛ Κεηηοΐη ΚΟΕΕΙΝ5 Μηο ΚΕΧΧΑ Ή κοσμοξακουσμένη ΚΟΧΥ 5ΥΜΡΗΟΝΥ ΟΚΟΗΕ5ΤΚΑ στό «ΒΙΖΕΕΙΑΝΑ» Μόνον τό μεγαλειτέρον θέατρον τοΰ κόσιιου δύναται νά παρουσιά¬ ση τέτοιο διαλεκτό θέαμα. ΒΑΚΟΑΚΟΕΕΕγ— ή δοξασμένη όπερατική άρια. ΑϋΤΌΜΝ ΕΕΑνΕδ—- Φανταστι- κή Παντομίμα. ΡΟΕΟΧΑΙδΕ άπό τό ΜΙΟΝΌΝ καί ΟΗΙΡΓΟΝΙΕΚ. Ροχ ΜονϊεΙοηε βπά Ηβ3Γΐ ΜεΐΓθίοπε Νεννδ. 501Η δΤ. ΑΝϋ 71η ΑνΕ. 50ΤΜ 8Τ. & 7ΤΗ ΑΥΕ. ΙΡδννΐΟΗ. ΜΑ55.—Ό «Έθνπκόϊ Κήρυξ> πωλείται υπό τού αντιπρόσω¬
πον μας κ. Ν. Χιονοπονλου. 24 ΜβΓ-
δ
Η ΑΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΙΕ!.,,
Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΣΕ, ΕΚΛΛΥΣΕ!
Τί ΜΕΓΑΛΕ10 ΤΟΥ ΕΒΡΙΑΜΒΕΥΣΕΙ
Υπήρξαν στιγμαί καθ" άς ή αύτοκτονία εφαίνετο τό μόνον όντι-
φάριιακον......
Πρό*τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωη; Άξιζει τον κόπον ή ζωή;
Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την κοινω¬
νίαν. Ό, τι εθεώρει ευτυχίαν πρό μιάς ημέρας, εφαίνετο κατόπιν
σκέψεως καί ψνχικής πάλης ώς μία δλλη ματαιότης.....
Ή πνευματική αυτή περιπέτεια διήρκεσεν ετη κι' ετη.
Καί τέλος ή ψυχική γαλήνη.... τό ψυχικό ξεκούρασμα.... Ό ΊΡ^ί-
αμβος μιάς ζωης.... , , , . .
Πώς περιγραφει τας διαφόρους ταύτας φασεις της.ζωης τού δ μέ¬
γας Ρώσσος συγγραφεύς, Λέων Τολστόη! Μέ πόσον πόνον, άλλά καΐ
συναίσθημα χαράς αφήκε τόν κάλαμόν τού νά ζωγραφίση τάς διαφό¬
ρους μάχας μεταξύ τής ψυχής καί τοΰ πνεύματός τού μεταξύ τοΰ
ίγωισμοΰ τού καί τής ψνχής τού.
Τό Ιργον τού «Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΉΣΙΣ ΜΟΥ» παρουοχάζει τόν Τολ¬
στόη περιγράφοντα δυνατά τάς_ διαφόρους μάχας μεταξν τής ψι<χής καί τοΰ πνεύματός τού. Ζωγραφίζει την μυθιστορηματικήν ίξέλιξιν,μι- ός ζωης τρικυμιώδους, έπαναστατικής καΐ ήθικώς μϊγάλης. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ (Μετάφρασις Σπ. Χέλμη) ΤΊμάταιι χαρτόδετον Τ85 αέντς. Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος». ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ (3ΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 2ΒΤΗ 8Τ., ΝΕνν γ6ηκ, ν. υ.
ΚΟΤΗΣ ΑδΤΟΚΙΑ, _ Ι.
ίΕΚδΕΥ αΤΥ. Ν. λ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
851 ΥογΙε δττββι
Κατοιχία Ίερέω;:
120 Ρβΐπηοηΐ Ανε-ηα·
Τηλέφωνα: ΒβΓ—η 281
καΐ Μοητκοπΐθ— 111».
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
^,. «ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ>
Έν Νέα 'Υόβκιι.
Διεί-θυνσις Ιερέως Άρχιμ. Δαυϊ·
Λεονταρίδου καΐ Έχκλτ>σΐας:
103 Ε. 84ϋι 51., Νε~ Υοτ* 01*7
Τηλέφωνον: Είχΐηεΐοη 6793.
ΕΛΛΗ.ΜΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
127 νΥ. 11611. δι., Νβ- ΥοΛ 011*
Τηλέ'φ. 'Εχκλησίας: Μοηπΐη&ηΙ 9841
Κατχηχία Ιεοέας:
ΛΙοεσ. Νικόλαος Άνδριόπονλ»;
501 ντ'. 135 διτββί.
Τηλέφωνον: ΒΓβάΐιτΐΓβΙ 8631.
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
"Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΧΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρης έξκττόρησις δλοΛ' των θαυ-
ΐιάτων^τής θεομήτορος Πα^αγίας, μέ
δλας τας ευρισκόμενος καΐ σήμερον Ιτι
είς διαφόρους μονάς τοΰ ΈλληννομοΟ
καί έν Άγίφ Όρει είκόνβΓ.
'Εκλε>.τά βιβλία ίχει μόνον -Λ Β»
6λιοπωλεΐ>νν τοΰ «'Εθνικοΰ Κ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΝΕΟΣ ΙΥΝΑΙΑΙΜΟΣ
ΑΝΟ ΗΤίΊΝ6
Ε
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
Η&1 Κβηον&ΙοΓ
Περισσοτέρας πληροφορίας ίπί τή αΐτήσει. '
Παρακαλούμεν γράψατε:
ϋΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8
626 ΒΒΟΑθνΥΑΥ, ΝΕνν ΥΟΗΚ
Κεντρικά Καταστήματα διά ΗβΐΙεΓχ' 0οο<ΐ5 ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1873. ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ... Ισως κοποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' ά- |ιΐαγοοεύσΐ| εις πολλούς την χρήσιν λέξεων...... Ι Αί λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν ϊχουν καμμίαν σημασίαν. ΙΤάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλο». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά- |Ιμ, ώ; επί τό πλείστον, άηοδεικνύονται άνεΰθννοι, άνάξιοι Μίμπιστοσύνης καί συναναστροφής! Ι Πρός βεοΰ! "Αν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις |ώημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σα; άκοΰον- ΐ£ς5να «παπαγάλον» συζητοθντα περΓΔημοκροτίας. Έρωτήσατέ τίνα άπό τούς άστείους αύτοΰς τύπους εν ή δύο άπλού- Ιοτατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοχρατία άνβγ'.-*, η πολντέλεια; Πό- Ντιή Δημοκρατία καθίσταται πολυτελείας Ό συνομιλ.ητής σας θά μείνη χόκχαλο..... η θά σάς διασκεδάση μέ ι*ιεο δύο άνόητες άπαντήσεις. Ιι_ · σο6ββ°?> ^5 καθώς ποέπει πολίτης καί ίνθραιπος, γνωρίζετε
|»βη Δημοκρατίβ είναι μία άπλή λέξις καί δμως......
Ι Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως έμπερικλϊίεται κόσμος όλόκλη-
|θο; Ιδεών, καθηκόντων, νοημάτων.
Κδποτε σάς εδόθη ή εΐ·και—.ΙΑΟΚ ΟΑΚΙΕ
μέ πρώτης τάξεως ήθβποιούς, ώς
ό 81&π1εγ δΐπϊΐΓΐ καί ό άστειό-
τατος νΐ11Ϊ3πι ΑακΙϊπ καί άλ-
λους, είς τό εν»θυμότατον έργον
Όμιλητική Ταινία Παραμάοιτντ
μέ τραγούδια καί χορόν. ΑΊ θϋραι
άνοίγουν στάς 9:45 π. μ.
01ΐ3Γΐΐβ ϋΑνΐΧ, Διευθυντής
τής Όρχήστρας.
"8Η0Λ/ίΑΝΟ''
■ΓΕ53.Ε ΟΚΑλΥΡθΚϋ «Ποιητής
τοΰ Όργανέττου».
ΡΑβΑΜΟΙΙΝΤ
ΤΙΜΕ5
Ή Φωνή πού ξετρέλλανε Δύο
Ήμισφαίρια!
ϋ δν&ηδοη
είς την θριαμβευτικήν όμ»/ ητικήν
Ταινίαν
'ΤΉΕΤΚΕδΡΑδδΕΚ'
θά σάς έκπλήξη μέ την φωνήν καί
τό τραγοϋδί της. Ή δραματική της
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις .Γοδερΐι Ρ. Κεηηοιΐγ.
Διεύθυνσις: Εάιηπηά Οοαΐίΐίηβ.
ϋΧΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ5
ΡΙΟΤΟΕ.
ΟΡ ΗΙΤ5"
ΗΙΑίΤΌ
ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ
Διά καί μέ την
ΜΙ55 ΗΕίΕΝ ΜΟΚΟΑΝ
'Εξαιρετική σειρά ήθοποιών. Δι¬
ευθυντής ή ιιεγαλοφυΐα τοΰ ΤΠ63-
Ιγο Οιιϊΐοί ΚΟυΒΕΝ ΜΑΜθυ-
Μοναδικόν, εξαιρετικόν, έλκυστι-
κόν, σνναρπαστικόν θέαμα'
ΤΑΙΝΙΑ ΡΑΚΑΜΟυΝΤ
Είσιτήρια πωλοΰνται τώρα.
2:45 Δίς καθημερινώς 8:45
Τρείς παραστάσεις τάς Κυριακάς :
3 :00, 6 :00, 8 :45 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΥΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
Τό Θέατρον Ουΐΐά παρουσιάζει
τα έργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
ΑΝΝΑ
Ή μεγαλ.ειτέρα Εύρωπαίκή έπιτυ-
γία τοΰ σνγγραφέως Εά
ΡΙ
81)11.0
Τηεβ. νΥ. 52π<1. "Εσπερινοί 8:50. Άπογ. Πέμπτη καί Σάββατον 2 :40 ΒΗΟΟΚΙΥΝ Ρ Οί άστειότατον κωμικοί, ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ, ΜΟΚΑΝ καί ΜΑΟΚ, είς την πρώτην ταινίαν των "Μ «ΤΗΑΤ ϋΡ?" Νεωτέρα Όμιλητική Ταινία Πα- ρααάουντ μέ την Ενεΐγπ ΒΓεηί ί Η Ο καί Ό ΚυθΥ νΑΙΧΕΕ καί οί άρχι- κοί ΟθΝΝΕΟΤΙΟϋΤ ΥΑΝΚΕΕ5 είς «δΗθννΐ.ΑΝτη». ΒΟΒ ΝΥΕδΤ Ό ΟΕΟΚΟΕ ^Ε55Ε^ Ό διακεκριμένον πρωταγωνιστής στό «Ζ3ΖΖ 8ϊη§εΓ» είς νέου; Θρι- άμβους πάθους καΐ τραγουδιοϋ. ΊΟΫΕ. ΐνΕ & ίΑϋΒΗ" Όμιλ.ητικόν Ροχ ΜονίεΙοηε άριστούργημα. ϋβνϊΛ Κεηηοΐη ΚΟΕΕΙΝ5 Μηο ΚΕΧΧΑ Ή κοσμοξακουσμένη ΚΟΧΥ 5ΥΜΡΗΟΝΥ ΟΚΟΗΕ5ΤΚΑ στό «ΒΙΖΕΕΙΑΝΑ» Μόνον τό μεγαλειτέρον θέατρον τοΰ κόσιιου δύναται νά παρουσιά¬ ση τέτοιο διαλεκτό θέαμα. ΒΑΚΟΑΚΟΕΕΕγ— ή δοξασμένη όπερατική άρια. ΑϋΤΌΜΝ ΕΕΑνΕδ—- Φανταστι- κή Παντομίμα. ΡΟΕΟΧΑΙδΕ άπό τό ΜΙΟΝΌΝ καί ΟΗΙΡΓΟΝΙΕΚ. Ροχ ΜονϊεΙοηε βπά Ηβ3Γΐ ΜεΐΓθίοπε Νεννδ. 501Η δΤ. ΑΝϋ 71η ΑνΕ. 50ΤΜ 8Τ. & 7ΤΗ ΑΥΕ. ΙΡδννΐΟΗ. ΜΑ55.—Ό «Έθνπκόϊ Κήρυξ> πωλείται υπό τού αντιπρόσω¬
πον μας κ. Ν. Χιονοπονλου. 24 ΜβΓ-
δ
Η ΑΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΙΕ!.,,
Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΣΕ, ΕΚΛΛΥΣΕ!
Τί ΜΕΓΑΛΕ10 ΤΟΥ ΕΒΡΙΑΜΒΕΥΣΕΙ
Υπήρξαν στιγμαί καθ" άς ή αύτοκτονία εφαίνετο τό μόνον όντι-
φάριιακον......
Πρό*τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωη; Άξιζει τον κόπον ή ζωή;
Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την κοινω¬
νίαν. Ό, τι εθεώρει ευτυχίαν πρό μιάς ημέρας, εφαίνετο κατόπιν
σκέψεως καί ψνχικής πάλης ώς μία δλλη ματαιότης.....
Ή πνευματική αυτή περιπέτεια διήρκεσεν ετη κι' ετη.
Καί τέλος ή ψυχική γαλήνη.... τό ψυχικό ξεκούρασμα.... Ό ΊΡ^ί-
αμβος μιάς ζωης.... , , , . .
Πώς περιγραφει τας διαφόρους ταύτας φασεις της.ζωης τού δ μέ¬
γας Ρώσσος συγγραφεύς, Λέων Τολστόη! Μέ πόσον πόνον, άλλά καΐ
συναίσθημα χαράς αφήκε τόν κάλαμόν τού νά ζωγραφίση τάς διαφό¬
ρους μάχας μεταξύ τής ψυχής καί τοΰ πνεύματός τού μεταξύ τοΰ
ίγωισμοΰ τού καί τής ψνχής τού.
Τό Ιργον τού «Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΉΣΙΣ ΜΟΥ» παρουοχάζει τόν Τολ¬
στόη περιγράφοντα δυνατά τάς_ διαφόρους μάχας μεταξν τής ψι<χής καί τοΰ πνεύματός τού. Ζωγραφίζει την μυθιστορηματικήν ίξέλιξιν,μι- ός ζωης τρικυμιώδους, έπαναστατικής καΐ ήθικώς μϊγάλης. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ (Μετάφρασις Σπ. Χέλμη) ΤΊμάταιι χαρτόδετον Τ85 αέντς. Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος». ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ (3ΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 2ΒΤΗ 8Τ., ΝΕνν γ6ηκ, ν. υ.
«ΕΘΧΙΚΟΣ
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒλΝΚ
ιοο ρακκ κονν
ΝΕνν γοηκ οιτν
Οβν. Κ. Οιιαηηΐ
Τεΐβρΐιοηβ:
2494.
Οββο
Οαΐϊΐβ
ΟϋΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.
Ο ΠΡΑΓίνΐΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ Μ1ΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ* ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΎΧΕΙΣ
ΑΙΫΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
513Ϊ6 Βαηΐι
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕνΥ ΥΟΗΚ. Ν.
V.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ^ Ο
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
__.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ·
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-,
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤιΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται 7τ4βα& *1 τραπ*ζιΙργ
αίαι, χάρις δέ είς τδ εύρυ ϊ>£κττ>ον των <>ποκ»τα-
βτημάτων καί άντανποκριτών »υτη"ς, ή Τράπεζαι
έξυπηρετεΐ λία,ν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑΙΒ ΑΝ Κ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΛδΤ ι10
4 1.0Ν00Ν Λ/Αίί Βυΐί0ΙΝ05, Ε. Ο. 2
«Ε·· ΥΠΙΤΟΙ ΕΝ ΚηΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤηΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ τής
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι* αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι* άλληλο-
γραφία*.
ΜΙΑ ΜΕΣΑΙΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΟΝ ΑΙ
-,'>..·__'.Τη*η> νιΑ ναΓΪίηί. ιιου δΙΤΙΤΈ Ι ίεται τΓ<νΤ«-« _>
έκ
τής 15ης σελίϊος)
ρο; σχεδόν ό πλτϊ&υσμός τοϋ Γΐον'ι
νά είναι μαυροντυμένος.^ Έτστ,
μέσα στή χαρονμενη καί ήλιόλου-
στη αύτη οτύση, ό άνθρώπινος πλη
θνσμός άπλώνεται <τάν μιά μαυρη σκιά, σκοτεινιάζοντας θεληματικα μίαν όλόφωτί) είκόνα. Πόσο προοόληματική στά χοόνια μα; είναι ή τύχη τοΰ καλλιτεχνη! Τίποτα δέν ώφελονν μπροστά στόν τεράστιο σνναγωνισμό πού ύπαρ- χει, ουτε βραβεϊα μεγάλων Ώδει- ων, ουτε διπλώματα. Μιά μικρή όρχηστρούλα άπό δυο βιολια, ενα βιολοντσέλλο καί ενα πιάνο εκτε¬ λεί διάφορα κομμάτια άπό δπερες, μάρς, φόξ τρότ κλπ., γιά τον κό- σμο,'ποϋ πίνει μπύρα στό μεγάλο χαφενεΐο τής πλατείας. Τί τελειό- τττα δμως στήν εκτελέση δλης αυ¬ τής τή; μουσική; σαλάτα;. Δια>5ά-
ζω τό πρόγραμμα. ΤΊ νά ίδω. Τό
α' βιολί, δίπλολΐα δεξιοτεχνίας
μέ πρώτο δραβείο άπό τό Ωδειον
τής Λιέγης. Ό πανίστας, διευθυν-
τής όργήστρας καί πρώτο βραοεΐο
άπό κάποιο αλλο μεγάλο ωδειον.
Καί τα αλλα δργανα τό ΐδιο. Καί
όλα αντά τα οραβεΐα γιά νά κα·
ταντήσουν νά παίζουν σ' ενα κα·
φενεΐο τοϋ Πουΐ. Τό πράγμα κα-
ταντά τραγικό. ^ Τούς πλησιάζω,
τούς χαιρετώ, τούς συγχαίρω συν-
αδελφικά. Μού λενε την άπελπι-
σία τους, ποΰ βρίσκονται σ' αυτή
την τρύπα στήν έπαρχία, δπου δέν
ΰπάρχει καμμιά μουσική κινήση κ'
άναγκάζονται νά παίζουν τετοιοιι
εΐδους μουσική γιά ενα αμουσο
κοινό. Άπό την χαρά τους πο{'
βρηκαν κάποιον νά τσύς νοιώθη,
παίζουν για χατηρι μου . _
ΒΕΚΟΑ ΜΑί!>θυΚ τού Ντεμ-
πυσσύ. Πρώτΐις τάξεως έκτελεοη
μ' δλες τής ρυθμι*ές δικτκολιε;
ίτού παρουσιάζει τό λεπτότατο και
χαριτωμένο αί>τό εργο. Τό κοινο
δμως χασμουριεται. Αισθανο|ΐαι
οχεδόν τν^Έΐς. Ημασθε ισως οί
μόνοι πον χειροκροτοίμε.
Τό βάλς τής <Ενθι.νης_ληοα5>
ξυπνά τό κοινο πον ξεσπςί οε χει-
ρσ-<ροτιΊματα. Ιΐόσοι τόμοι εχουν -ραφή χωρί; νά λΌή τό ζητημα, αν είναι καλό Ινα εργο τεχνης, πού άρέσεν στούς πολλους ή στσυ:; λίγσνς! Ώς τόσο ενχομαι νά 6ρί γρήγορα τό πρώτο διολί, Ινα νεώ-. τατο πχτ£:, καλλίτερη τΰχη άπό τό νά οοττθη μέ τή μαγενπκη τοΐ' δοξαριά τους άστονς τοϋ Πουί νά χωνέψσνν τό 6ραδ»νο τονς τους ,--,.— Ό Γερουσιαστής - τής "Αν*χ Λονάρ βρίακεται στή 6ίλλα τού στό Πονΐ τώρα μέ τής διακοπές τοϋ Σενά. Πλησιαζουν οί έκλογές τής Γερονσίας καί καλό είναι να έπικοινωνη μέ τούς έκλσγεϊς. Εί¬ ναι δ γεροντότερος των Γερουσι- αστών καί δ πΕΐο άνηφεμινιστής. Μοΰ κάνει δρεξη νά τόν ξαναΐδώ &ιειτα άπό τή μακρυά κουβίντα πού είχα μαζύ τού στό Σενά. Ώ; τόσο είναι προοδευτικάς άνθρω- πος, ρεφορμίστ τοϋ κόμματος τού Μπριάν. Τοΰ κάνουν αγριο πό)ΐ- μο οί κληρικοί. Καί δμίος έπιτνγ- χάνει στής έκλογές. "Αν ομως πά- ρουν ψηφο καί οί γυναϋ<ε;, δλες οί γρηεζ ποΰ πλέκονν κοπανέλλια, καί δλες οί καλόγρηες, τότε τί θά γίι—; Προτιμά ν, άνα6ληθ(| τό πράγμα. *Ένας πολιτικάς σΰλλογί- ζεται πρώτα Προσπαθώ μέ γενεες», μοΰ Δέν είναι ςγά,ής Γο *αταλβ3αίνα). να απαιτονμε τον κοσμο. πό τονς γραφιν. δρόμον;, ?—ιτα γρηοϋλες με δών καί των /ώνουν τής φώνουν τόν κοσμάκη ^ λαιες παραδόοτ;; ^ { νούν καί τόφτωχό τού » για να κτιζουν άγάλματαί μεντο κι' άπό σίδερο φοροΐ'ς άγίους, ?( σνμπέρασρια. "Οτι υο άλλη «οτηρίαγώτονα™ καί τιμιώτατο αιηόν λαό,, ΐτολλαπλασιασθοϋν τα Ι™ στής οχθες τοΰ ποταμοί, ι όλος ό πληθι>σμός άπο
κη^ παληά πόλη μέ τα μ.
καί νά κατοιαήστ) σέ μα
κια κάτω στόν ηϊ.ιόλοι
Καί για χατήρι των ικ
—επι τέλους κι' αύτοι
ει·σόδημα γιά τόν τόπο -
τριγυρίση την παληό;
κάγκελλα καί νά τής ί
πλακα στήν είσοδο μέ την
φή «Μνημείο ί<ΐτορικό>.
Αΰρα Σ. Θεο
Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥ,
(Συνέχεια έκ τής 1ης Σελίδος,
8βοΙΐοπ 2)
μοντων. Δι1 Ινα ή άλλον λόγον ό
γάμος δέν έτελεσθΐ]- Είς τα 1924
ήτο ό Τεντ.Κόϋ, ό μέγας παίκτης
τής ποδοσφαίρας. Τόν Ίανονχίρι-
ον τοΰ 1925 ή πρώτη κ. Κου έλαβε
τό διαζύγιόν της έν Παρισίοις. Ό
κόσμος κατελήφϊτη υπό άνυπομονη
σίας. Τώρα, χωρίς αλλο, ή Τζάν
θά ύπανδρεύετο. Άλλά τό^σον αυ¬
τή, όσον καί ό Κου διέψευσαν πά¬
σαν σχετικήν διάδοσιν.·
Καί δμως πρό τοΰ τέλους τοϋ ε-
του ή Τζάν καί ό Κόϋ ετέλεσαν τόν
γάμον των καί έγκατεστάθησαν είς
ωραίαν έξοχικήν οικίαν έν "Οσ-
σινιν, τής Νέας Ύόρκτνς. 'Έπί τίνα.
καιρόν ό κόσμος επίστευσεν ότι ή
Τζάν ήσΐχασε πλέον. Άλλά γρή¬
γορα ηρχισαν άκουόμενοι ζωηροί
κρότοι σϋζυγικών μαχών. 'Επηκο-
λού&ησαν αλλεπάλληλοι έγκατα-
λείψεις τής συζνγική? έστίας πότε
άΐτό την Τζάν καί πότε άπό τόν
Κόϋ, άλλ' αί έγκαταλείψεις ανταί
δέν διήϊκουν πολύ, διότι ό καθείς
έςηϊστρεφε πάλιν βραδύτερον καί οί
δύο συνε'φιλιώνοντο.
Έν τώ μεταξΰ ή Τζάν επαιζεν
Ι είς την «Β ροχ'ήν» καί μίαν νύκτα
τοϋ 1926 εδωσε δείπνον είς την
ι έν "Οσσινιν οικίαν τν$ς. Ήτο με¬
σονύκτιον καί ή Τζάν κατελήφθη υ¬
πό δυνατής όργής ωστε είς τό μέ-
σο ντοϋ δείπνου εδιωξεν αλους
τοϋς π{αοσκτ/(λημενους, μεθ' δ έπι-
βασα τοϋ τραίνου ήλθεν είς Νεαν
[ Υόρκην καί ένεγράοτη είς τόν κα¬
τάλογον τοϋ ξενοδοχείον «"Αλγκου-
Ικιν» μέ την πρόθεσιν νά κοιμηθή
έκεΐ. Ευθύς διιως ηλλαξε γνώμην
καί εφυγεν, εξηφανίσθη είς τό α-
γνοοστον. Ό ρόλος της είς την
«Βνθοχήν» την νύκτα εκείνην έπαί-
χθη ύΐιό'άλλης ήθοποιοϋ.
. Κατόπιν ηκούσθη ότι ή Τζάν
ήτο είς τό Χόλλυγουντ, ένθα διε-
δόθη ότι επρόκειτο νά λάβτ) μέρο;
είς μίαν όμιλοΰσαν κινηματογρα-
φικήν ταινίαν τής έταιρείας Π α-
ραμάονντ, άλλά καί ή διάδοσις έ-
κείνη απεδείχθη ψευδη;. Έπέστ.ρε-
ι]<ε πάλιν είς την Νέαν Υόρκην, δπου ό Σάμ Χάρρις ήτο ετοιμο; νά τή; δώση ρόλον ΐτρω.ταγωνι- στρία; είς τό έργον «Σικάγο», άλλ' ή Τζάν δέν έπαρουσιάσθη είς κα;ι- μίαν δοκιμήν καί ό ρό>Λ; εδόθη
είς την Φράνσις Λαριμόρ. Έ-
πειτα ό Α. Χ. Γοΰντ; την προσέ¬
λαβεν ώς πρώταγωνίστρΐαν εί; τό
έργον τού «Ό Χάρτινος Έρα-
ι στής>. Ή Τζάν μετά πο/>ά ρτπι-
ξε τον ιρόλον αύτοτ. ΐπαλλήόλως ν.αί υπέστη ποί
Ή Τζάν όσημέραι καθίστατοΙ ρικάς καταπτώσεις. Ήτο
περισσότερον όξΰθυμος. Ώργίζε-1 των έπυρανεστέοων μοο
το μ£ τό παραμικρόν πράγμα δχι' τόν φόνον τοΰ Ντέσμοη
μόνον δταν ήτο έκτός τής σκηνη;,! Μίαν άλλην ημέραν ό
άλλά καί δταν ήτο έπ' αύττις. Π ολ-1 αύτοινήτου τη; ί.τυο»
λάκις έγκατέλειψε την-σκηνήν έν' κύριον, όστι; είχε γίνη ι
τω μέσφ της παρατάσεως. Είς τό-Ιχλητικός είς την ήθοποιότ.
ΜπροΰκλυΛ' άπουσίασεν επί τρείς πιν ·ή κ. Νόρμαν Τσώρτς;
ητκτας καϊ έλησμόνησε τελείως μί- γειλε την Μέιμπε?. ώ; ^1™
αν ΰποχρέσωσίν της έν Βοστώνη. θεμίτσυς σχέσει; μέ τον
Την ημέραν κατά τ»ή|ν οποίαν έ- της. Καϊ είς όλα αΰτά η
πρόκειτο ν' άρχίσονν οί παραοτά-' δέν επαυε νά εκτελή τ»
σεις έν Μιλγονώκη, ημέραν Τρί-| έργον τη;,
την, ή πρωταγωνιστ.ρια δέν ένε-| Ύττ/τνδοη'πτη τότί τι ΐδίαΐ
- τα την άναοοωσιν ι
τοϋ εργου έματαιωθτι. Τα αύτά σν- η καί οί δύο έσχεδίαζον
νεθησαν είς τόν "Αγιον Λουδσδΐ- Τοιοϋτο; δμως χωριβμό;
κον καί άλλαχοϋ. Τόν Ιούνιον η'^ χώραν. Ό άρχικος αι
Τζάν επήρε διαζνγιον άπό τόν Κόϋ' Μέψίώΐ είς τα στοΐντια τ
^ιςένυμ^ΰί^έκνέου άμέσως. |-ΑΛαντ τ,το 25 δοΑλαρια
Τζαν επεδόθη εις την μορφι- -^ 'Εψ^ααί Τά ΐθθει?«
ην. Μιαδοσις ισχυροτεοα τής ου- ^ιφορνΐαν καί κατέληξΕ»!
νηθους την εστειλεν εις τα; αιο> '- ^ δολλάριατήν έ6δομα8
Καί τώρα ή Μέίμπελ Νόρμαντ!
είναι καταδικασμένη. Οί ίατροί έ γ-1
κατέλειψαν πάσαν έλπίδα περί τϊ; |
σωτηρίας της είς εν σανατόριον|
της Καλνφορνίας, δποΠΐκείνη πά-'
λαίει κατά τη; φθίσεως καί τής μοο Ι
φίνης. ιΚαί ή άτυχής Μέϊμπελ άπο^!
λαμβάνει έκεϊνο δπερ έπόθησεν, Ι
ώς εϊπε πολλάκις είς τοΰς οίκείους Ι
καί τούς φΐλους της, — ν' άπο&ά-
νχι νέα!
_Ή Μέϊμπελ είναι μόνον 33 έ-,
των, άλλ' είς τάς άτυχίας της είναι'
ανω των 100. Σπάταλος, εκδοτο; |
είς τάς διασκεδάσεις, είχεν έκατομ-
μυρια ^ φίλων. Σννεμερίζετο τί)ν |
κατοικΓαν της γΛ τα αύτοκίνητά'
της μέ τόν καθενα. 'Έδιδε διαρκ«Ι)ς
"αί ή ζωή την έπλήρ(οσε διά φο¬
βεράς κατάρας. Ή<τυ^ντ|σ€ν ά>.>^-
ρ^
α ?παιον£ και μ£ 1
Πρό ολίγων
κίμασε νά
ετα»; η
ί
τί3ίοχε' ^
Χωρ!; να
κανένα εί μη
δυστυχ»)ς Μμ
ρώνητώρα το τιμημα
ί
«ΑδΟΝ ΟΙΤΥ. ΙΟ
Ό «Έθνικάς Κ^
έκδόσεις τού Λ
χα«ω; καί έγγβα««:
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛ'
1
Ή Ο ΑΓΝΟΣ ΒΡΟ2, ·Α«αναο(«» Γϊθάχ'»: ^π^ί
«*τό μιΛιστόρημα τοϋ κ. Άθ. Γεράχη, ίνας νεο», » ^, ό.
τοΰ πολέμου, άγαπί μέ άγνόν ?ρωτα την κόρην, τ ,, ^
•άς τόν υΐοθέτησΐ, άλλά τόν β«βύνίΐ.τό επίθετον «"
τιόλαρ, τό οποίον τοΰ Μωσεν ή μητέρα τού, διότι
νβτο Ικοοαν τόν ιταχέρα τού είς Κανιόλα
*η. Είς χά αύτό βιβλίον ίξετυ.-τώθη καί τό δρμ
μανιόλας» ποθ έπαίχθη 17 «τορές έν Άμερικτί·.κ
«ίλεσαν βιβλίον έκ 251 «λίοων, τέ όποιαν «ματα.
β*βύν«.τό επίθετον «1 %Υ **
, ή μητέρα τον, διότι ^ «^,
είς την Καρμαντόλαν■ κα ό , Ι
..-τώβη καί τό δραμα υϊ6ίο *Λ
«4·
ΤΗΕ ΝΑΊΊΌΝΑΙ. ΗΕΒΑ·-^
••ΤΗ ·ΤΗΕΕΤ
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒλΝΚ
ιοο ρακκ κονν
ΝΕνν γοηκ οιτν
Οβν. Κ. Οιιαηηΐ
Τεΐβρΐιοηβ:
2494.
Οββο
Οαΐϊΐβ
ΟϋΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.
Ο ΠΡΑΓίνΐΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ Μ1ΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ* ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΎΧΕΙΣ
ΑΙΫΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
513Ϊ6 Βαηΐι
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕνΥ ΥΟΗΚ. Ν.
V.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ^ Ο
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
__.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ·
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-,
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤιΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται 7τ4βα& *1 τραπ*ζιΙργ
αίαι, χάρις δέ είς τδ εύρυ ϊ>£κττ>ον των <>ποκ»τα-
βτημάτων καί άντανποκριτών »υτη"ς, ή Τράπεζαι
έξυπηρετεΐ λία,ν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑΙΒ ΑΝ Κ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΛδΤ ι10
4 1.0Ν00Ν Λ/Αίί Βυΐί0ΙΝ05, Ε. Ο. 2
«Ε·· ΥΠΙΤΟΙ ΕΝ ΚηΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤηΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ τής
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι* αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι* άλληλο-
γραφία*.
ΜΙΑ ΜΕΣΑΙΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΟΝ ΑΙ
-,'>..·__'.Τη*η> νιΑ ναΓΪίηί. ιιου δΙΤΙΤΈ Ι ίεται τΓ<νΤ«-« _>
έκ
τής 15ης σελίϊος)
ρο; σχεδόν ό πλτϊ&υσμός τοϋ Γΐον'ι
νά είναι μαυροντυμένος.^ Έτστ,
μέσα στή χαρονμενη καί ήλιόλου-
στη αύτη οτύση, ό άνθρώπινος πλη
θνσμός άπλώνεται <τάν μιά μαυρη σκιά, σκοτεινιάζοντας θεληματικα μίαν όλόφωτί) είκόνα. Πόσο προοόληματική στά χοόνια μα; είναι ή τύχη τοΰ καλλιτεχνη! Τίποτα δέν ώφελονν μπροστά στόν τεράστιο σνναγωνισμό πού ύπαρ- χει, ουτε βραβεϊα μεγάλων Ώδει- ων, ουτε διπλώματα. Μιά μικρή όρχηστρούλα άπό δυο βιολια, ενα βιολοντσέλλο καί ενα πιάνο εκτε¬ λεί διάφορα κομμάτια άπό δπερες, μάρς, φόξ τρότ κλπ., γιά τον κό- σμο,'ποϋ πίνει μπύρα στό μεγάλο χαφενεΐο τής πλατείας. Τί τελειό- τττα δμως στήν εκτελέση δλης αυ¬ τής τή; μουσική; σαλάτα;. Δια>5ά-
ζω τό πρόγραμμα. ΤΊ νά ίδω. Τό
α' βιολί, δίπλολΐα δεξιοτεχνίας
μέ πρώτο δραβείο άπό τό Ωδειον
τής Λιέγης. Ό πανίστας, διευθυν-
τής όργήστρας καί πρώτο βραοεΐο
άπό κάποιο αλλο μεγάλο ωδειον.
Καί τα αλλα δργανα τό ΐδιο. Καί
όλα αντά τα οραβεΐα γιά νά κα·
ταντήσουν νά παίζουν σ' ενα κα·
φενεΐο τοϋ Πουΐ. Τό πράγμα κα-
ταντά τραγικό. ^ Τούς πλησιάζω,
τούς χαιρετώ, τούς συγχαίρω συν-
αδελφικά. Μού λενε την άπελπι-
σία τους, ποΰ βρίσκονται σ' αυτή
την τρύπα στήν έπαρχία, δπου δέν
ΰπάρχει καμμιά μουσική κινήση κ'
άναγκάζονται νά παίζουν τετοιοιι
εΐδους μουσική γιά ενα αμουσο
κοινό. Άπό την χαρά τους πο{'
βρηκαν κάποιον νά τσύς νοιώθη,
παίζουν για χατηρι μου . _
ΒΕΚΟΑ ΜΑί!>θυΚ τού Ντεμ-
πυσσύ. Πρώτΐις τάξεως έκτελεοη
μ' δλες τής ρυθμι*ές δικτκολιε;
ίτού παρουσιάζει τό λεπτότατο και
χαριτωμένο αί>τό εργο. Τό κοινο
δμως χασμουριεται. Αισθανο|ΐαι
οχεδόν τν^Έΐς. Ημασθε ισως οί
μόνοι πον χειροκροτοίμε.
Τό βάλς τής <Ενθι.νης_ληοα5>
ξυπνά τό κοινο πον ξεσπςί οε χει-
ρσ-<ροτιΊματα. Ιΐόσοι τόμοι εχουν -ραφή χωρί; νά λΌή τό ζητημα, αν είναι καλό Ινα εργο τεχνης, πού άρέσεν στούς πολλους ή στσυ:; λίγσνς! Ώς τόσο ενχομαι νά 6ρί γρήγορα τό πρώτο διολί, Ινα νεώ-. τατο πχτ£:, καλλίτερη τΰχη άπό τό νά οοττθη μέ τή μαγενπκη τοΐ' δοξαριά τους άστονς τοϋ Πουί νά χωνέψσνν τό 6ραδ»νο τονς τους ,--,.— Ό Γερουσιαστής - τής "Αν*χ Λονάρ βρίακεται στή 6ίλλα τού στό Πονΐ τώρα μέ τής διακοπές τοϋ Σενά. Πλησιαζουν οί έκλογές τής Γερονσίας καί καλό είναι να έπικοινωνη μέ τούς έκλσγεϊς. Εί¬ ναι δ γεροντότερος των Γερουσι- αστών καί δ πΕΐο άνηφεμινιστής. Μοΰ κάνει δρεξη νά τόν ξαναΐδώ &ιειτα άπό τή μακρυά κουβίντα πού είχα μαζύ τού στό Σενά. Ώ; τόσο είναι προοδευτικάς άνθρω- πος, ρεφορμίστ τοϋ κόμματος τού Μπριάν. Τοΰ κάνουν αγριο πό)ΐ- μο οί κληρικοί. Καί δμίος έπιτνγ- χάνει στής έκλογές. "Αν ομως πά- ρουν ψηφο καί οί γυναϋ<ε;, δλες οί γρηεζ ποΰ πλέκονν κοπανέλλια, καί δλες οί καλόγρηες, τότε τί θά γίι—; Προτιμά ν, άνα6ληθ(| τό πράγμα. *Ένας πολιτικάς σΰλλογί- ζεται πρώτα Προσπαθώ μέ γενεες», μοΰ Δέν είναι ςγά,ής Γο *αταλβ3αίνα). να απαιτονμε τον κοσμο. πό τονς γραφιν. δρόμον;, ?—ιτα γρηοϋλες με δών καί των /ώνουν τής φώνουν τόν κοσμάκη ^ λαιες παραδόοτ;; ^ { νούν καί τόφτωχό τού » για να κτιζουν άγάλματαί μεντο κι' άπό σίδερο φοροΐ'ς άγίους, ?( σνμπέρασρια. "Οτι υο άλλη «οτηρίαγώτονα™ καί τιμιώτατο αιηόν λαό,, ΐτολλαπλασιασθοϋν τα Ι™ στής οχθες τοΰ ποταμοί, ι όλος ό πληθι>σμός άπο
κη^ παληά πόλη μέ τα μ.
καί νά κατοιαήστ) σέ μα
κια κάτω στόν ηϊ.ιόλοι
Καί για χατήρι των ικ
—επι τέλους κι' αύτοι
ει·σόδημα γιά τόν τόπο -
τριγυρίση την παληό;
κάγκελλα καί νά τής ί
πλακα στήν είσοδο μέ την
φή «Μνημείο ί<ΐτορικό>.
Αΰρα Σ. Θεο
Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥ,
(Συνέχεια έκ τής 1ης Σελίδος,
8βοΙΐοπ 2)
μοντων. Δι1 Ινα ή άλλον λόγον ό
γάμος δέν έτελεσθΐ]- Είς τα 1924
ήτο ό Τεντ.Κόϋ, ό μέγας παίκτης
τής ποδοσφαίρας. Τόν Ίανονχίρι-
ον τοΰ 1925 ή πρώτη κ. Κου έλαβε
τό διαζύγιόν της έν Παρισίοις. Ό
κόσμος κατελήφϊτη υπό άνυπομονη
σίας. Τώρα, χωρίς αλλο, ή Τζάν
θά ύπανδρεύετο. Άλλά τό^σον αυ¬
τή, όσον καί ό Κου διέψευσαν πά¬
σαν σχετικήν διάδοσιν.·
Καί δμως πρό τοΰ τέλους τοϋ ε-
του ή Τζάν καί ό Κόϋ ετέλεσαν τόν
γάμον των καί έγκατεστάθησαν είς
ωραίαν έξοχικήν οικίαν έν "Οσ-
σινιν, τής Νέας Ύόρκτνς. 'Έπί τίνα.
καιρόν ό κόσμος επίστευσεν ότι ή
Τζάν ήσΐχασε πλέον. Άλλά γρή¬
γορα ηρχισαν άκουόμενοι ζωηροί
κρότοι σϋζυγικών μαχών. 'Επηκο-
λού&ησαν αλλεπάλληλοι έγκατα-
λείψεις τής συζνγική? έστίας πότε
άΐτό την Τζάν καί πότε άπό τόν
Κόϋ, άλλ' αί έγκαταλείψεις ανταί
δέν διήϊκουν πολύ, διότι ό καθείς
έςηϊστρεφε πάλιν βραδύτερον καί οί
δύο συνε'φιλιώνοντο.
Έν τώ μεταξΰ ή Τζάν επαιζεν
Ι είς την «Β ροχ'ήν» καί μίαν νύκτα
τοϋ 1926 εδωσε δείπνον είς την
ι έν "Οσσινιν οικίαν τν$ς. Ήτο με¬
σονύκτιον καί ή Τζάν κατελήφθη υ¬
πό δυνατής όργής ωστε είς τό μέ-
σο ντοϋ δείπνου εδιωξεν αλους
τοϋς π{αοσκτ/(λημενους, μεθ' δ έπι-
βασα τοϋ τραίνου ήλθεν είς Νεαν
[ Υόρκην καί ένεγράοτη είς τόν κα¬
τάλογον τοϋ ξενοδοχείον «"Αλγκου-
Ικιν» μέ την πρόθεσιν νά κοιμηθή
έκεΐ. Ευθύς διιως ηλλαξε γνώμην
καί εφυγεν, εξηφανίσθη είς τό α-
γνοοστον. Ό ρόλος της είς την
«Βνθοχήν» την νύκτα εκείνην έπαί-
χθη ύΐιό'άλλης ήθοποιοϋ.
. Κατόπιν ηκούσθη ότι ή Τζάν
ήτο είς τό Χόλλυγουντ, ένθα διε-
δόθη ότι επρόκειτο νά λάβτ) μέρο;
είς μίαν όμιλοΰσαν κινηματογρα-
φικήν ταινίαν τής έταιρείας Π α-
ραμάονντ, άλλά καί ή διάδοσις έ-
κείνη απεδείχθη ψευδη;. Έπέστ.ρε-
ι]<ε πάλιν είς την Νέαν Υόρκην, δπου ό Σάμ Χάρρις ήτο ετοιμο; νά τή; δώση ρόλον ΐτρω.ταγωνι- στρία; είς τό έργον «Σικάγο», άλλ' ή Τζάν δέν έπαρουσιάσθη είς κα;ι- μίαν δοκιμήν καί ό ρό>Λ; εδόθη
είς την Φράνσις Λαριμόρ. Έ-
πειτα ό Α. Χ. Γοΰντ; την προσέ¬
λαβεν ώς πρώταγωνίστρΐαν εί; τό
έργον τού «Ό Χάρτινος Έρα-
ι στής>. Ή Τζάν μετά πο/>ά ρτπι-
ξε τον ιρόλον αύτοτ. ΐπαλλήόλως ν.αί υπέστη ποί
Ή Τζάν όσημέραι καθίστατοΙ ρικάς καταπτώσεις. Ήτο
περισσότερον όξΰθυμος. Ώργίζε-1 των έπυρανεστέοων μοο
το μ£ τό παραμικρόν πράγμα δχι' τόν φόνον τοΰ Ντέσμοη
μόνον δταν ήτο έκτός τής σκηνη;,! Μίαν άλλην ημέραν ό
άλλά καί δταν ήτο έπ' αύττις. Π ολ-1 αύτοινήτου τη; ί.τυο»
λάκις έγκατέλειψε την-σκηνήν έν' κύριον, όστι; είχε γίνη ι
τω μέσφ της παρατάσεως. Είς τό-Ιχλητικός είς την ήθοποιότ.
ΜπροΰκλυΛ' άπουσίασεν επί τρείς πιν ·ή κ. Νόρμαν Τσώρτς;
ητκτας καϊ έλησμόνησε τελείως μί- γειλε την Μέιμπε?. ώ; ^1™
αν ΰποχρέσωσίν της έν Βοστώνη. θεμίτσυς σχέσει; μέ τον
Την ημέραν κατά τ»ή|ν οποίαν έ- της. Καϊ είς όλα αΰτά η
πρόκειτο ν' άρχίσονν οί παραοτά-' δέν επαυε νά εκτελή τ»
σεις έν Μιλγονώκη, ημέραν Τρί-| έργον τη;,
την, ή πρωταγωνιστ.ρια δέν ένε-| Ύττ/τνδοη'πτη τότί τι ΐδίαΐ
- τα την άναοοωσιν ι
τοϋ εργου έματαιωθτι. Τα αύτά σν- η καί οί δύο έσχεδίαζον
νεθησαν είς τόν "Αγιον Λουδσδΐ- Τοιοϋτο; δμως χωριβμό;
κον καί άλλαχοϋ. Τόν Ιούνιον η'^ χώραν. Ό άρχικος αι
Τζάν επήρε διαζνγιον άπό τόν Κόϋ' Μέψίώΐ είς τα στοΐντια τ
^ιςένυμ^ΰί^έκνέου άμέσως. |-ΑΛαντ τ,το 25 δοΑλαρια
Τζαν επεδόθη εις την μορφι- -^ 'Εψ^ααί Τά ΐθθει?«
ην. Μιαδοσις ισχυροτεοα τής ου- ^ιφορνΐαν καί κατέληξΕ»!
νηθους την εστειλεν εις τα; αιο> '- ^ δολλάριατήν έ6δομα8
Καί τώρα ή Μέίμπελ Νόρμαντ!
είναι καταδικασμένη. Οί ίατροί έ γ-1
κατέλειψαν πάσαν έλπίδα περί τϊ; |
σωτηρίας της είς εν σανατόριον|
της Καλνφορνίας, δποΠΐκείνη πά-'
λαίει κατά τη; φθίσεως καί τής μοο Ι
φίνης. ιΚαί ή άτυχής Μέϊμπελ άπο^!
λαμβάνει έκεϊνο δπερ έπόθησεν, Ι
ώς εϊπε πολλάκις είς τοΰς οίκείους Ι
καί τούς φΐλους της, — ν' άπο&ά-
νχι νέα!
_Ή Μέϊμπελ είναι μόνον 33 έ-,
των, άλλ' είς τάς άτυχίας της είναι'
ανω των 100. Σπάταλος, εκδοτο; |
είς τάς διασκεδάσεις, είχεν έκατομ-
μυρια ^ φίλων. Σννεμερίζετο τί)ν |
κατοικΓαν της γΛ τα αύτοκίνητά'
της μέ τόν καθενα. 'Έδιδε διαρκ«Ι)ς
"αί ή ζωή την έπλήρ(οσε διά φο¬
βεράς κατάρας. Ή<τυ^ντ|σ€ν ά>.>^-
ρ^
α ?παιον£ και μ£ 1
Πρό ολίγων
κίμασε νά
ετα»; η
ί
τί3ίοχε' ^
Χωρ!; να
κανένα εί μη
δυστυχ»)ς Μμ
ρώνητώρα το τιμημα
ί
«ΑδΟΝ ΟΙΤΥ. ΙΟ
Ό «Έθνικάς Κ^
έκδόσεις τού Λ
χα«ω; καί έγγβα««:
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛ'
1
Ή Ο ΑΓΝΟΣ ΒΡΟ2, ·Α«αναο(«» Γϊθάχ'»: ^π^ί
«*τό μιΛιστόρημα τοϋ κ. Άθ. Γεράχη, ίνας νεο», » ^, ό.
τοΰ πολέμου, άγαπί μέ άγνόν ?ρωτα την κόρην, τ ,, ^
•άς τόν υΐοθέτησΐ, άλλά τόν β«βύνίΐ.τό επίθετον «"
τιόλαρ, τό οποίον τοΰ Μωσεν ή μητέρα τού, διότι
νβτο Ικοοαν τόν ιταχέρα τού είς Κανιόλα
*η. Είς χά αύτό βιβλίον ίξετυ.-τώθη καί τό δρμ
μανιόλας» ποθ έπαίχθη 17 «τορές έν Άμερικτί·.κ
«ίλεσαν βιβλίον έκ 251 «λίοων, τέ όποιαν «ματα.
β*βύν«.τό επίθετον «1 %Υ **
, ή μητέρα τον, διότι ^ «^,
είς την Καρμαντόλαν■ κα ό , Ι
..-τώβη καί τό δραμα υϊ6ίο *Λ
«4·
ΤΗΕ ΝΑΊΊΌΝΑΙ. ΗΕΒΑ·-^
••ΤΗ ·ΤΗΕΕΤ
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. λ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΌΤΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
γομνασιων, ο< ™1 ?°λίτ"; ννα 5ν *.' αύτοι τη βο«ττΓ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑΣ ΩΡΑΣ ΤΩΝ..-ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΓΓΡΑΦΟΜΕΝΟΙ ΩΣ ΦΟΙΤΗ- ΤΑΙ.- ΟΙ ΑΟΗΝΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΑΡΧΙΩΤΑΙ, ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ.- ΤΑ Ι ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΑΛΟΝ.- Μ|Α ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΩΝ. λίται είναι ολιγώτεροι άχό τούς χε- ί'οσιννό-ς. Καί με όλην θμω; «ύτήν την .β. μείωσιν, είναι πάλιν χολλοί,.γίλιά- ό«τερα αχο ϊτνΐ'ί Χ?^ια' έχιστημονες. ϊ::ο· ξανά' γιά τίς έχαρχίες 1 ' θχ έ-ίΐδοθοόν ·κ*ια στην ζτιν.ή έξάσχησι τής έχι- Ιί'ίναι' άχ' αύτούς χιλιάδες. Ι Σπ:εί, άχό τ·ίΤν Π «λόχον- '^ίρ'ήτη, τίς Κυχλάδες, τα Ίονίου χαί τού Αίγαίοο μ7 ά-6 τό έξωτεριχό, άχό ζ:ο. την Αίγυκτο, τα Δωίί- Κι' δλοι αύτοι ερχονται με Χΐχτάρα καί τα ίϊια δν«ι· 'Χ1<3>>' στό Π ανεχ:στήμιο.
,ν τόν έπίζηδον τίτλον -τού
« χα' νά γνωρίσθ'ον τή« άμέ·
ο·ττ,τ·ν.η ζωή, γιά την όχοία
οόσει καί τόσα δια-
ΐ χώς ζούν λοιχόν οί φοιτη-
ίιτητ'-κής των ζωής,^ χώς
|οον, χν2 είναι τα ζητηματα
:^ς, χι' άκόμη χοιά
«I-
[ιέντρα στά όχοία συ-/νάζο·ο·ν,
Γχείάσεις των, χοιά τ'
;ημιακή, ή κοινωνική
·. Νά τί ζητήσαμε νά έξβ-
τή»/ ϊχινά μας αύτη.
»ς ολιγώτεροι φο*·
τηταί.
| αρχίσοομε λοιχόν άχό την
ι τότε δηλαδή χού ό ύχθψή-
[τδημαιχός χολί~·,ς έγγράφ*-
Ιϊανεχιτττίμιο. Είνα: ά"λ-
Έκβΐνοι «ού
γράφονται.
Καί οί ύχθψηφιθι αύτοί, οί χρωτο-
εγγραφόμενθ! <ροιτηταί δηλαδή, δια- κρινονται άμέσως, ξεχωρίζοον εί- κολα- άχό τούς άλλοος συναδΐλφοος των, χού «χο^άζοον άχό χρόν.α ήδη στό Πανεχιστήμιθ. Έκείνοι εχθ'ον ·5ξθ!-/.ε'.ω6ή ήδημέ τό χεριδάλλον, μχαινοδγαίνοον στά ιδίάφορα ·γζαψ&ΐ7! «σάν —ό «χίτι ΐτο*ις», ζητοϋν τίς χληρ&φορίες χού θέλονν άχό τΟΜ αρμόδιον ύχάλλη- Τ λον, ίχοον χάρε: μ' Ινα λόγο τόν [«χέρα». Ένω ο! ίλλο:. οί χρωτοετείς, (είναι άκόμη δε'.λοί. διττχχτ'κοί. άμ- φιδάλλοον γ'.ά όλα "Ολαι τοός φαί- νονται δο^νά άν^χέρδλητα, έμ'όδια φοδ-ερά καί τρομερά. Ή έαίυλωνία [έκείνη χού δασιλεόε·. μέσα στά δ;ά- φρ γρ^ —ΰς ζαλίζει. τε ΐοον χα-^τού έμχόδια·—νά λουν μιά αίτησι, νά άναλάίοον την ίκδοσι χ'.ττοχοιητικοΰ κλχ. Καί δ¬ λα αύτά_, έννοείται, άχοδ)^χοον είς τό <τχεττκόν φιλοϊώρημα, τό όχοίον ΐύχαρί«τως δίνο'ον οί φοιτητα:, γιά νά γλυττώσουν τούς μχελάδες καί τα τρεξίματα. Καί ναί αέν τό Π ανεχ'«τήμ'ον Θέλησε νά ·χατ7;γή«η αύτό τό έθι¬ μον των φιλοϊωρημάτων -/.αί τα ά- χηγόροοσε μάλυτ)α αύττηρότατα, τοιχοχολλήσαν την σχετιν.ήν εϊδο- χοίησιν είς όλα τα γραφείακαΐ τούς διαδρόμοος, άλλ' ή ■άχαγόρευσις αύ¬ τη είναι «γιά τα μαΰρα μάτια». Τό φιλοδώρημα δίνεται κρυφά καί ολο» είνα: εύχαρ'.στημένοι: Καί τό Πα- νεχιστήμιον καί οί φο:τηταί καί — χερισσότερον δέδαια άχ' δλοος — ο! κλητήρες. αύτό τό . . . χαραζάλ:ομα. 'Αλ- ά χ;στοχο:ητ:χά, άλλού γί- νοντα·. ο! έγγραφές, άλλοό δίδονται «χετιχές χληροφορίες κλχ. Καί όλα αύτα «τενόχωρα, άκατάιττατα. !σ' Ινα έμδαδόν ολίγων τετραγωνί- 1 κων μέτρων. όχοο τα γρ-α>φεία είναι
μάλλν... κλθν/διά καί είναι άκατάλ-
ληλα νά έξ·οχηρζτή«οον όχ·. μόνον
τις χιλιάδες 'ύχολτγίζονται χερί
ΟΙ άεροπόροι Τζέϊμς Ντόλες, άριστερ$, καί Άλλαν Κ. Μ.-τάρρη, οί ό.τοϊοι
διέτρεξαν μέγον κίνδυνον μέ τό άεροπλάνον των χατά την διάρκειαν προσ-
ιράτου χιονοθυέλλης υπεράνω τής Άριζόνας.
ρηδες τού>
ν αν ·κα·. τα
χολλοΐ δέ
ΐενηντα.
Ή νέ* γενεά άχΛλοΛεϊ τέ ρ.ιθυ.0
ί ά
ρ
τής έ-οχής μας. είναι δαστ-.κή < 5λα, άκάοη καί στϊς ι™ο>ϊές της
γ^ τό τελειώνοον όίψε-σδύ-
σε -/.3Γ! το·!ις βλέ-χετε — ζαιϊιά άκό-
Ινϋ ή έχοχή τώρα χού έγ-
ι Οί γθΐτηταί.
«ολα'.α, οί αύλές χαί οί ίι-
|»·όμη τοό Π ανεχιο-τημίοο
" 'ται καθημερινώς άχό έ-
; νεαρών. Άλλο· άχό αύ·
«ν ϊίσΐτηρίοος έξετάσεις
ιάφορε; σχολές καί χ«ρι-
ΐγωνίαν τα άχοτελέσμα-
λ άνανεώνουν τίς έγγρα-
». άλλθ! έτθϊμάζονται γιά
Ις έξς-άσεις καί τα διάφορα
Ι τού Πανεχιστημίου 7 "^
'^' ωρες όλόχληρες.
εν*
?ιάφο
2'αα-ΐτιεοτηριόν μοο «Ιναχ
ί; εωτογρα^ίες
«αλληλοι καί οί όλιγοστοί
Γ°,! ~" στέχονταί χί«ω άχϊ
|?*ς «ορίδες «ύ γραφείοο
Μαινβ™ ν' άχαντοϋν.
καί χειό ά-
ρ
είναι οί χρωτΟβ-
,αδή χού γ)λ«αν φί-
<ρορά γιϊ νά έύ ΐίτή ο! — ■ - -»------■( » ■·(' ι Α V 1.- ΐα™ ^'ς '.Ελλά5ο?· Κβ' Τ ωϊ μας εχληροφόρηοναν Ι ΎΡ*5βΐον τού Πανεχ-.στη- |<π>ρρο- των ^0ιτγ;τ,2ν> τών
^"Η*·^, υπήρξεν έ?έ-
, ττ)? ιτερΐκπνής χαι
"'.....' έτών'.
*ί και εχει
: ω:
ρμ6ςτωννε
τίς δ,άφορες έχι-
ελί τ0ϋς. Καί
|ς αύτ6ς, άλ-
α ν ά λ ο γ ο ς
τής Ελλάδος.
ϊ ό άχο-
η
^γ είς 4λ-
2 >
ίοτοληφίας μέ τό Πανεχι—ήμιον,
άλλ' ουτε τό εν τρίτον τοδ άριθμού
αι>τοΰ.
Άλλ' άς χαρακολονθήτωμεν τον
ιτρωτοετή φοιτητή στήν Όδόσσειά
το·ο αύτη, την έγγραφή τοκ δηλαδή
στό Π ανεχιστήΊμιο.
Οί χειό χολλοί άχ? αύτούς, τέ
χλεΐστον, είναι χολο νέοι άκόμη, ώς
17—20 έτών. Έχέρασε, δλέ— τε,
ή μαχαρία έκείνη έχοχή κααά την
όχοίαν οί φοιτηταί ήσαν τρ'.αντά-
τού Πανεχυτημίοο γιά νά
γυ) τό δικαίωμα έγγραφής καί
τα έξέταΐτρα των εί«·τη^ίων τοο έ-
Άλλ" άς τονεχίσωμεν την Όούτ-
ιαν τού χρωτοετούς φοιτητού. Στό
Γραφείον τού Μητρώου, έκ τος ίχδ
την άχόδείξι, τ>ά χροτκΓϊΐίΐγ, καί
τέσσαρες φωτογραφίες τοό γ·.ά νά
έχικολληθοόν στά σχετιχά χιστοχοι-
ητικά. Άκόμη χρέχε'. νά συμπληρώ¬
ση καί &Ί3 εντοχον «ατομικόν στα¬
τιστικήν δελτίον σχουδ-αστοϋ», το ο-
—>ΐον δι^ανέμί! ή γεν;κή στατ'.στική
•όχηρΐσία τού 'Υχθ'οργείοο τής 'Εθνι-
κής Οίκονομίας. Είς τό δελτίον αύ¬
τό άναγράφονται τό όνοαα τ:ν φοι-
τητοδ, ή 'ίθνικότης το·ο, ή καταγω-
γή τού, ή σχολή είς την όκ,οίαν έγ-
γράφεται, αί χειθαρχ'.καί Γθΐναί χού
τθΰ έχεβλήθησαν κλχ. 'Εχ'. τή 6ά«ει
των άτομικών αυτών ?·ελτίων κα-
ξετάσεων.
Τό ταμείον
ευρίσκεται είς
τού
Ινα
δωμάτιον τοϋ
οί γενικοί στατ-.στιχοι
χίναχες, άχό τούς όποίο·ος
ζεται ό όλικός αοιθμος των
δαστών, ή άναλογία των χατά <τχτ>-
"Ερχονται στήν Αθηνά γιά νά
Ιγγραφΐύν στό Πανεχι·στήμιο. άλ·
Λ,ά χροτδύ άρχίσοον κι' αύτοι νά ζούν
την άμ·ερ:μνη ζωή, εχουν νά ύχο-
ττοϋ^ αρκετάς περιπετείας: Έγ-
γραφή. εϊτιτήρ'οι έξετάσε-.ς. δίδχκ-
τρα·, έξέταστρα, άγωνία γιά τό άχο-
τέλεσΜα κλχ., ν.λχ.
ε. σι τΐροκαχοιρΛ λ
Ένας φοιητής χοΰ «ά ζρωτ&εγ-
Ί?2ΖΤ[ θ' άχοταθή χρώτα-τρώτα στέ
χρώην '03οντιατρΐ7Λύ Σχολείοο, έ
χί τής Πλατείας Κάνιγγος^ όλο
ϊέ το χροσωχικόν τοο άχοτχλείτα!
άχό . . . Ινα μόνον ταμίαν, γέροντί
■/.αί αυτόν, ό όχοίος χροσχαθεί, έν
των ενόντων, νά τα βγάλη χέρα.
Τώρα, κατά χόσον ή ίργασίβ γί-
νεται χ,ανονική ααί -χατά χότον ίχα
νοχοιούνται αί χιλ'.άϊ·ες των φοιτη-
λάς κλχ.
όλας τάς
τών, χοί) άναγκαΐτ:/ώς ζχ&η δοσο-
λη4"'ας μέ τό ταμείον αΰτό, μτορν
νά τό φαντατθη εϋκολα καθένας. Οί
υοιτηταί σΛωΰοϋνται έζί ώρες ό-
λόκληρες στό μικρό δωμάτιο
ταμεί&ο, καθ>ττε·ρ<ιΰν άχό τίς έρ εώσεις, ό ψήφς^ ημ χολίτης 1)ά πάρη έχί τέλο.ς τους τίτλους τοο ώς φοιτητού: Τό «δια- τςιστεοτηριον» δη)νθδή, χοΰ είναι ίνα δελτίον ταΰτότητος, καί τό «6'δλι- άριον σχοοδών». Στό 6ι6λιάρ'.ον τού¬ το άναγράφονται αί άνανεώσεις τύν εγγράφων τού φο:τητοϋ, ή έχιτχ^ ή μή εχδασις τώ; έξί-ά τίς έργα- σίες τοος ή άχό τίς μ«λέτες τους χαί . .. διαμαρτύρονται, χωρίς ό- μως οί διαμΐρτ'ορίες τοος νά γίνων¬ ται* άφορμή νά διορθωθή χάντως ή κατάστασις — νά εύ?ον6ή δηλαδή τό διαμέρΐτμα τού ταμείοο χαι νβ | αυξηθή τό χροσωχιχόν τοο, γιά νά ΐιχορη να «χαρκη. Παίρνοντϊας την άχόδειξι τής χαταδολής των έξετάστρων τού " διδάκτρων τού, ί '—'"ί' χαί των φο-.τητής στό κύριον κτί- ί έ φο.τητής Ζργ,ζτζ. στ κρ ριον τθϋ Π ανεχιστημίθ'ο, μέσα «την αύλή τοϋ όχοίθ'ο, μαζί μέ^τά άλλ» ίί ό Γί γραφεια, εύρισκε τ αι και το 1 ραφει¬ ον ΜητρώθΌ. Μικρόν χαί αύτό, μέ ηρ ολίγους ύζαλλήλθϋς καί μ έ α ό'ν ο ν ώρας (10-12 χ. μ. ά αά υ ο δια- γ ή μή εχδασις τώ; ξ^ χαι -ίχογράφοτν ι έ-
χ«ί μέσα κάθε μερά. Ό μιχρός ίι-
άδρομος τοΰ γραρφείου γεμίζει^ άσφ-
τίς βχοοδές τού, άναγκάζεται νά
χληρώση ούτον τσν δαρύτατον, τόν
αίμοτηρόν, μχορ€Ϊ νά ~β κανείς,
φόρον γιά ν' άχοκτήστί τα διδλια,
/τικώς άχό <ροιτητάς, οί όχοίοι χε- χου τού -χρειαζονται για την χαρ«- ριμένο·ον τό άνοιγμα των βυρίδων ] χολούθησι τής έχιστημης τ». γιά νά ζητή<τκ>ν τίς χληροφορίες| Άφού χα·/ονί(Γί) όλες τού τίς υ—>
γιά νά ζητήτοαν τίς χληροφορίες| Άφού κανονίση- όλες τού τίς
κου τούς χρειάζονται γιά νά έγ- 'χρεώτεις ό φοιτητής, άφού χληρώ-
γραφούν, ν' άνανεώ~ίυν τίς έγγρα-'κι τα δαρύτατα δίδαχτρα χαί χρο-
φες των. ή νά έχδώσο'ον Ιν-α χιστο- |μηίΐ£οθή τα *;δλία με τίς έα
χοιηΐικό.
Δέν λείχοον, έννοείται, καί έδώ
χρο-
έξωφρε-
Δέ ,
οί χ,λητήρες, οί χερί·φημοι αύτοι τύ-
— ·. τού
II
ανεχιστημίθΌ. οί γνωστό-
ά 'Ελή
τατοι είς αρκετάς γενεάς
νων έχιστημόνων άχό την έχοχήν
χού ήσχ< φοιτηταί. Είναι -χροΌομό- ΐατο: οί χλητήρες «ύτοί νά διειηιο- νόνοον τούς φοιτητάς—χαί ιδίως έχείνο^ς τοί> είναι χρωτόχειροι χαί
τα βρίτκ,ουν όλα 5-Ιον.ολ*, καί δλέ-
νιχές τιμές χώ άναφέραμε, δέν εχει
χειά «αρά. νά ιτεριμίνη την εναρξι
των χαραδότεων, οί όχοίες άρχίζοον
τα τέλη Όκτωδρίον μέ αρχάς Νο¬
έμβριον
Έν τω μεταξύ, κανονίζει τό ζή-
τημα τής διαμονής τοό στήν Άτ)ή-
να καί φροντίζε· νά βρή τό . .. κα-
τάλληλο ααφφ€νείτ> στά οποίον 6ά
Γ. ΤΣ.
ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΌΤΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
γομνασιων, ο< ™1 ?°λίτ"; ννα 5ν *.' αύτοι τη βο«ττΓ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑΣ ΩΡΑΣ ΤΩΝ..-ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΓΓΡΑΦΟΜΕΝΟΙ ΩΣ ΦΟΙΤΗ- ΤΑΙ.- ΟΙ ΑΟΗΝΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΑΡΧΙΩΤΑΙ, ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ.- ΤΑ Ι ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΑΛΟΝ.- Μ|Α ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΩΝ. λίται είναι ολιγώτεροι άχό τούς χε- ί'οσιννό-ς. Καί με όλην θμω; «ύτήν την .β. μείωσιν, είναι πάλιν χολλοί,.γίλιά- ό«τερα αχο ϊτνΐ'ί Χ?^ια' έχιστημονες. ϊ::ο· ξανά' γιά τίς έχαρχίες 1 ' θχ έ-ίΐδοθοόν ·κ*ια στην ζτιν.ή έξάσχησι τής έχι- Ιί'ίναι' άχ' αύτούς χιλιάδες. Ι Σπ:εί, άχό τ·ίΤν Π «λόχον- '^ίρ'ήτη, τίς Κυχλάδες, τα Ίονίου χαί τού Αίγαίοο μ7 ά-6 τό έξωτεριχό, άχό ζ:ο. την Αίγυκτο, τα Δωίί- Κι' δλοι αύτοι ερχονται με Χΐχτάρα καί τα ίϊια δν«ι· 'Χ1<3>>' στό Π ανεχ:στήμιο.
,ν τόν έπίζηδον τίτλον -τού
« χα' νά γνωρίσθ'ον τή« άμέ·
ο·ττ,τ·ν.η ζωή, γιά την όχοία
οόσει καί τόσα δια-
ΐ χώς ζούν λοιχόν οί φοιτη-
ίιτητ'-κής των ζωής,^ χώς
|οον, χν2 είναι τα ζητηματα
:^ς, χι' άκόμη χοιά
«I-
[ιέντρα στά όχοία συ-/νάζο·ο·ν,
Γχείάσεις των, χοιά τ'
;ημιακή, ή κοινωνική
·. Νά τί ζητήσαμε νά έξβ-
τή»/ ϊχινά μας αύτη.
»ς ολιγώτεροι φο*·
τηταί.
| αρχίσοομε λοιχόν άχό την
ι τότε δηλαδή χού ό ύχθψή-
[τδημαιχός χολί~·,ς έγγράφ*-
Ιϊανεχιτττίμιο. Είνα: ά"λ-
Έκβΐνοι «ού
γράφονται.
Καί οί ύχθψηφιθι αύτοί, οί χρωτο-
εγγραφόμενθ! <ροιτηταί δηλαδή, δια- κρινονται άμέσως, ξεχωρίζοον εί- κολα- άχό τούς άλλοος συναδΐλφοος των, χού «χο^άζοον άχό χρόν.α ήδη στό Πανεχιστήμιθ. Έκείνοι εχθ'ον ·5ξθ!-/.ε'.ω6ή ήδημέ τό χεριδάλλον, μχαινοδγαίνοον στά ιδίάφορα ·γζαψ&ΐ7! «σάν —ό «χίτι ΐτο*ις», ζητοϋν τίς χληρ&φορίες χού θέλονν άχό τΟΜ αρμόδιον ύχάλλη- Τ λον, ίχοον χάρε: μ' Ινα λόγο τόν [«χέρα». Ένω ο! ίλλο:. οί χρωτοετείς, (είναι άκόμη δε'.λοί. διττχχτ'κοί. άμ- φιδάλλοον γ'.ά όλα "Ολαι τοός φαί- νονται δο^νά άν^χέρδλητα, έμ'όδια φοδ-ερά καί τρομερά. Ή έαίυλωνία [έκείνη χού δασιλεόε·. μέσα στά δ;ά- φρ γρ^ —ΰς ζαλίζει. τε ΐοον χα-^τού έμχόδια·—νά λουν μιά αίτησι, νά άναλάίοον την ίκδοσι χ'.ττοχοιητικοΰ κλχ. Καί δ¬ λα αύτά_, έννοείται, άχοδ)^χοον είς τό <τχεττκόν φιλοϊώρημα, τό όχοίον ΐύχαρί«τως δίνο'ον οί φοιτητα:, γιά νά γλυττώσουν τούς μχελάδες καί τα τρεξίματα. Καί ναί αέν τό Π ανεχ'«τήμ'ον Θέλησε νά ·χατ7;γή«η αύτό τό έθι¬ μον των φιλοϊωρημάτων -/.αί τα ά- χηγόροοσε μάλυτ)α αύττηρότατα, τοιχοχολλήσαν την σχετιν.ήν εϊδο- χοίησιν είς όλα τα γραφείακαΐ τούς διαδρόμοος, άλλ' ή ■άχαγόρευσις αύ¬ τη είναι «γιά τα μαΰρα μάτια». Τό φιλοδώρημα δίνεται κρυφά καί ολο» είνα: εύχαρ'.στημένοι: Καί τό Πα- νεχιστήμιον καί οί φο:τηταί καί — χερισσότερον δέδαια άχ' δλοος — ο! κλητήρες. αύτό τό . . . χαραζάλ:ομα. 'Αλ- ά χ;στοχο:ητ:χά, άλλού γί- νοντα·. ο! έγγραφές, άλλοό δίδονται «χετιχές χληροφορίες κλχ. Καί όλα αύτα «τενόχωρα, άκατάιττατα. !σ' Ινα έμδαδόν ολίγων τετραγωνί- 1 κων μέτρων. όχοο τα γρ-α>φεία είναι
μάλλν... κλθν/διά καί είναι άκατάλ-
ληλα νά έξ·οχηρζτή«οον όχ·. μόνον
τις χιλιάδες 'ύχολτγίζονται χερί
ΟΙ άεροπόροι Τζέϊμς Ντόλες, άριστερ$, καί Άλλαν Κ. Μ.-τάρρη, οί ό.τοϊοι
διέτρεξαν μέγον κίνδυνον μέ τό άεροπλάνον των χατά την διάρκειαν προσ-
ιράτου χιονοθυέλλης υπεράνω τής Άριζόνας.
ρηδες τού>
ν αν ·κα·. τα
χολλοΐ δέ
ΐενηντα.
Ή νέ* γενεά άχΛλοΛεϊ τέ ρ.ιθυ.0
ί ά
ρ
τής έ-οχής μας. είναι δαστ-.κή < 5λα, άκάοη καί στϊς ι™ο>ϊές της
γ^ τό τελειώνοον όίψε-σδύ-
σε -/.3Γ! το·!ις βλέ-χετε — ζαιϊιά άκό-
Ινϋ ή έχοχή τώρα χού έγ-
ι Οί γθΐτηταί.
«ολα'.α, οί αύλές χαί οί ίι-
|»·όμη τοό Π ανεχιο-τημίοο
" 'ται καθημερινώς άχό έ-
; νεαρών. Άλλο· άχό αύ·
«ν ϊίσΐτηρίοος έξετάσεις
ιάφορε; σχολές καί χ«ρι-
ΐγωνίαν τα άχοτελέσμα-
λ άνανεώνουν τίς έγγρα-
». άλλθ! έτθϊμάζονται γιά
Ις έξς-άσεις καί τα διάφορα
Ι τού Πανεχιστημίου 7 "^
'^' ωρες όλόχληρες.
εν*
?ιάφο
2'αα-ΐτιεοτηριόν μοο «Ιναχ
ί; εωτογρα^ίες
«αλληλοι καί οί όλιγοστοί
Γ°,! ~" στέχονταί χί«ω άχϊ
|?*ς «ορίδες «ύ γραφείοο
Μαινβ™ ν' άχαντοϋν.
καί χειό ά-
ρ
είναι οί χρωτΟβ-
,αδή χού γ)λ«αν φί-
<ρορά γιϊ νά έύ ΐίτή ο! — ■ - -»------■( » ■·(' ι Α V 1.- ΐα™ ^'ς '.Ελλά5ο?· Κβ' Τ ωϊ μας εχληροφόρηοναν Ι ΎΡ*5βΐον τού Πανεχ-.στη- |<π>ρρο- των ^0ιτγ;τ,2ν> τών
^"Η*·^, υπήρξεν έ?έ-
, ττ)? ιτερΐκπνής χαι
"'.....' έτών'.
*ί και εχει
: ω:
ρμ6ςτωννε
τίς δ,άφορες έχι-
ελί τ0ϋς. Καί
|ς αύτ6ς, άλ-
α ν ά λ ο γ ο ς
τής Ελλάδος.
ϊ ό άχο-
η
^γ είς 4λ-
2 >
ίοτοληφίας μέ τό Πανεχι—ήμιον,
άλλ' ουτε τό εν τρίτον τοδ άριθμού
αι>τοΰ.
Άλλ' άς χαρακολονθήτωμεν τον
ιτρωτοετή φοιτητή στήν Όδόσσειά
το·ο αύτη, την έγγραφή τοκ δηλαδή
στό Π ανεχιστήΊμιο.
Οί χειό χολλοί άχ? αύτούς, τέ
χλεΐστον, είναι χολο νέοι άκόμη, ώς
17—20 έτών. Έχέρασε, δλέ— τε,
ή μαχαρία έκείνη έχοχή κααά την
όχοίαν οί φοιτηταί ήσαν τρ'.αντά-
τού Πανεχυτημίοο γιά νά
γυ) τό δικαίωμα έγγραφής καί
τα έξέταΐτρα των εί«·τη^ίων τοο έ-
Άλλ" άς τονεχίσωμεν την Όούτ-
ιαν τού χρωτοετούς φοιτητού. Στό
Γραφείον τού Μητρώου, έκ τος ίχδ
την άχόδείξι, τ>ά χροτκΓϊΐίΐγ, καί
τέσσαρες φωτογραφίες τοό γ·.ά νά
έχικολληθοόν στά σχετιχά χιστοχοι-
ητικά. Άκόμη χρέχε'. νά συμπληρώ¬
ση καί &Ί3 εντοχον «ατομικόν στα¬
τιστικήν δελτίον σχουδ-αστοϋ», το ο-
—>ΐον δι^ανέμί! ή γεν;κή στατ'.στική
•όχηρΐσία τού 'Υχθ'οργείοο τής 'Εθνι-
κής Οίκονομίας. Είς τό δελτίον αύ¬
τό άναγράφονται τό όνοαα τ:ν φοι-
τητοδ, ή 'ίθνικότης το·ο, ή καταγω-
γή τού, ή σχολή είς την όκ,οίαν έγ-
γράφεται, αί χειθαρχ'.καί Γθΐναί χού
τθΰ έχεβλήθησαν κλχ. 'Εχ'. τή 6ά«ει
των άτομικών αυτών ?·ελτίων κα-
ξετάσεων.
Τό ταμείον
ευρίσκεται είς
τού
Ινα
δωμάτιον τοϋ
οί γενικοί στατ-.στιχοι
χίναχες, άχό τούς όποίο·ος
ζεται ό όλικός αοιθμος των
δαστών, ή άναλογία των χατά <τχτ>-
"Ερχονται στήν Αθηνά γιά νά
Ιγγραφΐύν στό Πανεχι·στήμιο. άλ·
Λ,ά χροτδύ άρχίσοον κι' αύτοι νά ζούν
την άμ·ερ:μνη ζωή, εχουν νά ύχο-
ττοϋ^ αρκετάς περιπετείας: Έγ-
γραφή. εϊτιτήρ'οι έξετάσε-.ς. δίδχκ-
τρα·, έξέταστρα, άγωνία γιά τό άχο-
τέλεσΜα κλχ., ν.λχ.
ε. σι τΐροκαχοιρΛ λ
Ένας φοιητής χοΰ «ά ζρωτ&εγ-
Ί?2ΖΤ[ θ' άχοταθή χρώτα-τρώτα στέ
χρώην '03οντιατρΐ7Λύ Σχολείοο, έ
χί τής Πλατείας Κάνιγγος^ όλο
ϊέ το χροσωχικόν τοο άχοτχλείτα!
άχό . . . Ινα μόνον ταμίαν, γέροντί
■/.αί αυτόν, ό όχοίος χροσχαθεί, έν
των ενόντων, νά τα βγάλη χέρα.
Τώρα, κατά χόσον ή ίργασίβ γί-
νεται χ,ανονική ααί -χατά χότον ίχα
νοχοιούνται αί χιλ'.άϊ·ες των φοιτη-
λάς κλχ.
όλας τάς
τών, χοί) άναγκαΐτ:/ώς ζχ&η δοσο-
λη4"'ας μέ τό ταμείον αΰτό, μτορν
νά τό φαντατθη εϋκολα καθένας. Οί
υοιτηταί σΛωΰοϋνται έζί ώρες ό-
λόκληρες στό μικρό δωμάτιο
ταμεί&ο, καθ>ττε·ρ<ιΰν άχό τίς έρ εώσεις, ό ψήφς^ ημ χολίτης 1)ά πάρη έχί τέλο.ς τους τίτλους τοο ώς φοιτητού: Τό «δια- τςιστεοτηριον» δη)νθδή, χοΰ είναι ίνα δελτίον ταΰτότητος, καί τό «6'δλι- άριον σχοοδών». Στό 6ι6λιάρ'.ον τού¬ το άναγράφονται αί άνανεώσεις τύν εγγράφων τού φο:τητοϋ, ή έχιτχ^ ή μή εχδασις τώ; έξί-ά τίς έργα- σίες τοος ή άχό τίς μ«λέτες τους χαί . .. διαμαρτύρονται, χωρίς ό- μως οί διαμΐρτ'ορίες τοος νά γίνων¬ ται* άφορμή νά διορθωθή χάντως ή κατάστασις — νά εύ?ον6ή δηλαδή τό διαμέρΐτμα τού ταμείοο χαι νβ | αυξηθή τό χροσωχιχόν τοο, γιά νά ΐιχορη να «χαρκη. Παίρνοντϊας την άχόδειξι τής χαταδολής των έξετάστρων τού " διδάκτρων τού, ί '—'"ί' χαί των φο-.τητής στό κύριον κτί- ί έ φο.τητής Ζργ,ζτζ. στ κρ ριον τθϋ Π ανεχιστημίθ'ο, μέσα «την αύλή τοϋ όχοίθ'ο, μαζί μέ^τά άλλ» ίί ό Γί γραφεια, εύρισκε τ αι και το 1 ραφει¬ ον ΜητρώθΌ. Μικρόν χαί αύτό, μέ ηρ ολίγους ύζαλλήλθϋς καί μ έ α ό'ν ο ν ώρας (10-12 χ. μ. ά αά υ ο δια- γ ή μή εχδασις τώ; ξ^ χαι -ίχογράφοτν ι έ-
χ«ί μέσα κάθε μερά. Ό μιχρός ίι-
άδρομος τοΰ γραρφείου γεμίζει^ άσφ-
τίς βχοοδές τού, άναγκάζεται νά
χληρώση ούτον τσν δαρύτατον, τόν
αίμοτηρόν, μχορ€Ϊ νά ~β κανείς,
φόρον γιά ν' άχοκτήστί τα διδλια,
/τικώς άχό <ροιτητάς, οί όχοίοι χε- χου τού -χρειαζονται για την χαρ«- ριμένο·ον τό άνοιγμα των βυρίδων ] χολούθησι τής έχιστημης τ». γιά νά ζητή<τκ>ν τίς χληροφορίες| Άφού χα·/ονί(Γί) όλες τού τίς υ—>
γιά νά ζητήτοαν τίς χληροφορίες| Άφού κανονίση- όλες τού τίς
κου τούς χρειάζονται γιά νά έγ- 'χρεώτεις ό φοιτητής, άφού χληρώ-
γραφούν, ν' άνανεώ~ίυν τίς έγγρα-'κι τα δαρύτατα δίδαχτρα χαί χρο-
φες των. ή νά έχδώσο'ον Ιν-α χιστο- |μηίΐ£οθή τα *;δλία με τίς έα
χοιηΐικό.
Δέν λείχοον, έννοείται, καί έδώ
χρο-
έξωφρε-
Δέ ,
οί χ,λητήρες, οί χερί·φημοι αύτοι τύ-
— ·. τού
II
ανεχιστημίθΌ. οί γνωστό-
ά 'Ελή
τατοι είς αρκετάς γενεάς
νων έχιστημόνων άχό την έχοχήν
χού ήσχ< φοιτηταί. Είναι -χροΌομό- ΐατο: οί χλητήρες «ύτοί νά διειηιο- νόνοον τούς φοιτητάς—χαί ιδίως έχείνο^ς τοί> είναι χρωτόχειροι χαί
τα βρίτκ,ουν όλα 5-Ιον.ολ*, καί δλέ-
νιχές τιμές χώ άναφέραμε, δέν εχει
χειά «αρά. νά ιτεριμίνη την εναρξι
των χαραδότεων, οί όχοίες άρχίζοον
τα τέλη Όκτωδρίον μέ αρχάς Νο¬
έμβριον
Έν τω μεταξύ, κανονίζει τό ζή-
τημα τής διαμονής τοό στήν Άτ)ή-
να καί φροντίζε· νά βρή τό . .. κα-
τάλληλο ααφφ€νείτ> στά οποίον 6ά
Γ. ΤΣ.
ΚΟ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ .1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 192·».·
Η ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔ
ΠΟΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩ¬
ΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΣΤΙ-
ΑΤΟΡΩΝ— Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΜΑ-
ΓΕΙΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ.
'Ελληνική κΛνζίνα ή Εΐύρωπαΐ-
κή; Ιδού ή άπορία, ή όποία βα-
σανίζει είς τόν τόπον μας ολονς
τοΰς λευκοφοροΰντας άπογόνονς
τοϋ Μπριγιά Σαοαραίν, πού ε-
χουν την υψηλήν τιμήν νά ΰπη-
ρετοΰν εις Ινα έξαιρετικά λεπτό¬
τατον κύριον. Τόν στόμαχον μας.
Τό στομάχι. Τπάρχει λεπτότε-
ρο, εύγενέστερο, συγχρόνως δ-
μως καί άπαιτητικώτερο δργανο
άπο αντό; Κάποτε, κατά μίαν Ρω-
μαϊκήν παράδοσιν, δλα τα δργα-
να τοϋ σώματος τα χέρια τα πό-
να τοϋ σώματος, τα
ίή
τα πό-
δια, ή αίσθητική καρδιά καί τα
λοιπά μέλη, μή ΙξαιροινμένΓς καί
τής ....σοφή; κεφαλής, παρ' όλην
την φαιάν θυσίαν πού περικλείει,
επανεστάτησαν εναντίον τον. Δέν
^μπορούμεν νά έργαζάηιεθα ήιιεΐς
γι' αύτό καί μόνον γι' αύτό. Κη-
ρύσσομεν λοιπόν λευκήν απεργί¬
αν, είπον. Καί την εκήρυξαν.
Λίγες ήμέρες κατόπιν, δλα τα
έταναστατήσαντα δργανα καί πρώ
τα αύτά, εΐχαν πάθη άπο τελείαν
παράλυσιν. Τα χέρια έφαίνοντο
σάν νά είχαν βγή άπί> τού; άρ-
μούς των. Τα πόδια εΐχαν χάση
τόν ρυθμόν τοΰ οαδίσματος καί ή
καρδιά μόλις έδιδε σημεϊα ζωης.
Καί ή άπεργία, φυσικά, εληξε κα-
νήν κακώς....
Ή τέχνη τής μαγειρικής
Επάνω λοιπόν από δλα αύτά
στέκεται ή τέχνη της μαγειρικης
γιά νά τρώγη ό κακόμοιρος αν-
θρωπος, πού δουλενει, τρέχει, ϊ-
δρσκοπά, άγωνίζεται, παιδεύεται
ά.τό τό πρωΐ εως τό βράδυ. Πρέ-
.-τει λοιπόν νά μάθτ) νά άπολαμ-
6άνη δόν τό δννατόν καλλίτερα
τούς καρπούς των κόπων τον, δ-
ταν τούς περνά άπό τό δινλιστήρι-
ον τοΰ στόμαχον. Γι' αύτό είς άλ-
λα μέρη ή τέχνη τής μαγειρικης
ίΐίναι άπό τής λεπτές, εύγεντκίς
κ αί ραφιναρισμένες τέχνες. Καί
δλοι αύτοι πού είς όλην των την
ζωήν δέν κάμνουν τίποτε αλλο πα-
των πώς ενα φαγητόν ή ενα γλν-
κισμα άπό άπλοΰν μέσον ικανοποι¬
ήσεως τής στοιχειωδεστέρας των
ζωϊκών άναγ-κών μας ημπορεί νά
γίνη ενα άριστούργημα γαστρονο-
μικής άπολαύσεως, έκτιμωνται καί
κάποτε—κάποτε λατρεύονται ώς
οιε-θνεΐς προσωπικότητες.
Τί πρέπει νά είναι ενα φαγτντό,
ενα γλνκό, ενα εδεσμα; Πρώτα
από δλα ύγιεινό. Κατόπιν, γενστι-
κό καί <πικάντικο». Νά ίκανοποιτ) την γεΰσιν καί την δσφρησιν. Κα: πρό παντός νά μή καταστρέψη τό στομάχι. Γιατί άμα καταστραφιί τό στομάχι, δλα πά νέ χαμένα. Έδώ είς την Έλλάδα, ή τέχνη της μαγειρικης, ή πραγματική τε- χνη, δέν νπάρχει. Άγνοεϊται Καί ?τσι, ένφ βγάζονμε απειρίαν δια- βολεμένων άνθρώπων, δέν εχο ιμε μαγείρους. "Οσοι δέ, λιγοστΛί, βγήκαν, πραγματικοί τεχνίται τοί">
ταψιοΰ, εφνγαν άμέσω; διά τό έ
ξωτερικόν, γιατί μόνον έκεΐ ήμπο
ροϋσαν νά έκτιμηθοΰν αί γνώσεις
των καί ή άξία των
ΛΙι* ματια είς τα εατια-
τόρι-α καε τα μαιγειρεΐαι.
Όλίγον δμω; κατ' ολίγον άρ-
χίζει νά έπιιδάλλεται ή καλή κουζί
!?«*■ «*|ί?ί?
την Έλλάδα. Μέχρις
επιβληθή απολύτως,
να καί είς
δτου δμως
πρέπει νά ληφθούν διάφορα μέτρα
άπό τοΰς άρμοθίους. Διότι είναι
γεγονός, δτι κανείς μεχρι τούδε
εις την Έλλάδα δέν ένδιεφ«ρθη
διά την τάξιν των μαγείρων, μί¬
αν τάξιν πολυπληθή καί συμπαθε-
στάτην. Άλλά μήπω; ένδιεφέρθη
ποτέ κανείς άρμόδιος ή άναρμοδι-
ος νά είσηγηθτί καί νά πρωτοστα-
τήση «ϊς την ϊορυσιν μιας σχολης
μαγείρων, μέσα είς την όποιαν ο-
λοι δσοι εκλέγουν τό «πάγγελμα
αύτό, είς τα χέρια των οποίων τί¬
ποτε π&ρισσότερον, τίποτε όλιγο>
τερον, έμπιστεύονται. την υγείαν
των καθημερινώς δΓ/.άδες ν.αί έ-
κατοντάδες χιλιάδων άνθρώπων,
ρά νά διδάβκουν αίς τους δμοίους νά μαθαίνονν μερικά άπολύταχ: ά-
Ναυαγοί τοΰ .ιοταμοπλοίου «Ούισκόνσιν» άποβιβαζόμενοι εν Κενόσα, Οΐΐσκόνσιν. Τό σκάφος έβυθίσθιι τ./ ησιον |
Κενόσας, συνεπεία, τρομεράς Θυέλλης. 'Εννβία πρόσωπα έπνίγησαν. Ι
παραίτητα πράγματα, πέραν άπό
ιής τετριμμενες γνώσεις τοΰ πώς
μαγειρεύονται πέντε ή δέκα τό πο-
λύ ωρισμένα φαγητά;
Βέΰαια, Ινδιαφέρει πολΰ τό ζή-
τημα, εάν πρέπη νά τρεφώμεθα μέ
Άνατολίτικην κουζίναν πού είναι
6αρειά σάν μολύβι γιά τό στομάχι
-/αί άνθυγιεινή. ή μέ την Εύρω-
παϊκή ποΰ είναι συντεταγμένΛ σέ
ύγιεινότερες βάσεις. Πρίν δμως
άπό αύτό, πολύ πρίν πρέπει να
γίνωνται πολλά αλλα.
Αίφνης, είναι ή δέν είναι τρν
μακτική ή πληροορορία, την οποίαν
μάς μεταίίδει δι' έπιτολής τοτ.» δ*
γενικάς γραμματεύς τοΰ Συνϋ^-
σμου τεχνιτ'7>ν μαγείρων—ή έπι-
στολή είναι ΰπογεγραμμένη άπό
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΝ ΠΑ ΚΑΘΕ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
ΟΙ ΕΝΔΟΗΟΤΕΡΟΙ ΑΝΔΡΕΣ
. ΤΟΤ ΑΓΩΝΟΣ 1821
Εξόχως καλλιτεχνικαί 16 προσωπογραφίαι των Ήμιθέων της Ελληνικάς
'Εποτναστάσεως ΜΕΓΕΘΟΥΣ 19X24, είς ενα τόμον έντός έξωφύλλου-
Ή σειρά περιλαμβάνει τάς κατωτέρω 16 προσωπογραφίας:
1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)
8)
ΠΑΤΡ1ΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ
ΚΙΤΣΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ
ΠΕΤΡΟΜΠΕΗΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛγΙΣ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΑΣ
9) ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ
10) ΑΛ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ
11) ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΣ
12) ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
13) ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ Ι ΣΚΑΚΗΣ
14-) ΜΑΡΚΟΣ ΜΠθΤΣΑΡΗΣ
15) ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
16) ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
τόν ίδιον καί φέρει επί ΐό έπιση-
μώτερον καί την σφραγϊδα τοΰ
Συνδέσμου—δτι είς ενα γνωστόν
εστιατόριον των Αθηνών, ό άρχι-
μάγειρός τού είναι φνματικός, καί
μάλιστα εί; προχωρημένον στάδι¬
ον;
'Έσκέφθί ποτέ καμμιά ύ^ηρε-
σία δτι έπιδάλί^εται απολύτως ό έ-
φοβιοχτμός των ύπηρετούντων μα¬
γείρων καί βοηθών των μέ 6ι6λιά-
ρια νγείας, δπως γίνεται άλλως τε
καί με τούς ζαχαροπλάστας, οιμι-
τοποιούς -/Χί. "Οπως έπίσης πρέ-
πει νά γίνεται καί μία άγρυπνος
καί συνεχής άΐστυϊατρική έξέτασις
μέσα είς τα ε<ττιατόρια καί είς τα μαγειρεϊα, είς τής κουζίνες των, καθώς καί εις τα υλικά μέ τα ό- ποΐα παρασκευάζονται τα διάφορα φαγητά. Δέν χωρεΐ άμφιβολία δτι ο, ίδιος ό έστιάτωρ -/αί ό ίδιος ό μάγειρος ένδιαφέρονται περισσο- | τερον άπό κάθε άλλον διά την κα- θαριότητα τοϋ καταοτήματός τον, άφοΰ είναι φανερόν, δτι είς την καυζριότητα >α'ρίως βασίζει την
διατήρησιν τής πελατείας τού. ΕΧ-
ναι δμως δ?.οι οί έστιάτορες καί
δλοι οί όνομάγειροι είς τό ΰψος
των; Καί υστερα δέν ύπάρχουν
τόσα καί τόσα πράγματα πού θά
έχη κάθε ενας νά διδαχθτ) άπό την
συχνήν επαφήν καί άπο τάς όδη-
γίας τοΰ ίατροΰ, Ασφαλώς ναί.
Πώς Θά βελττ,ωθη ή κατά·
Αί είκόνες αύται είναι άναπαραγωγή των καλλιτέρων ϋπαρχόντων πρωτοτύπων έν τφ Μουσείφ των
Αθηνών, "θπου δέ ν.τήρχον δτάφοροι εχρησιμοποιήθησαν χατά προτίμησιν τα πρωτότυπα τού φιλέλ-
ληνος Γερμανοϋ ζωγράφου Κραουζάουζεν, όστις, ώς γνωστόν, έζο» -'ρό'ρισεν έκ τοΰ φυσικοϋ πλείστους
των άγωνιστών, έκαστος των οποίων καί υπέγραψε^» ίδιοχεΐρως την εΐχίνα τού.
Κάλλλ ά άθ ί ιθύ Κ
Κατάλληλοι νά άναρτηθοΰν είς τα; αιθούσας των Κοινοτικών" Σ^ολ είων μος καί νά έμπνενσουν είς
.« Έ)ληνόπου>α άγαΛην .τρος την Ελληνικήν Πατρίδα.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΤΥΠΩΣΙΣ
Τιμή ολοκλήρου της α«ράς είς φύλλα έντός έξωφύλλου Δολλ. 8.ΟΟ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
140 ΝΑ/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ. ΝΕνΥ ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
'Εγράψαμεν παραπάνω δτι έπι-
βαλλετοα νά καθιερωθί) τό βιολιά-
ριον τής ΰγιεινής καταστάσεως
των μαγείρων καί ,6ση9ϋ*ν των, πού
νπηρετοϋν είς τα διάφορα έστιατό
ρια καί μαγειρεϊα, άφον είναι αύ
τοί πού παροχτκευάζουν την τρο¬
φήν μέ την οποίαν τρέφεται ενα
μεγιάλο, πολύ μεγάλο, τμήμα της
Έλληνικής κοινοτνίας. Καί καθείς
έννοεΐ τί κίνδυνος κοινωνακός φο-
ύερός είναι ενας μάγειρος άσθε-
νής ο«αί φορίύς μικροοίων.
Διά νά επιτύχωμεν δμως ωστε
οί επαγγελματιαι αύτοι πού άσκοϋν
ενα πάγγελμα τόσης κοινωννκής
χρησιμοτητος, οί μάγειροι, νά εί¬
ναι όσον τό δυνατόν νγιέστεροι,
πρέπει τσ κράτος να ένδιαφ«ρθή
διά την ζωήν των -καί διά τούς ο·
ρους της εργασίας των καί τής
διαβιώσεώς των. Καί ή ζωή των
είναι άπό πάσης απόψεως άθλία.
Πόσοι καί πόσοι μακαρίζουν αί-
ορνης τούς μαγείρους γιά τής παν-
δαισίες των καί τα λουκονλλεια
γεύματα πού φαντάζονται δτι κά¬
μνουν. Αύτό είς την πραγματικό-
τητα δέν συμβαίνει καί* διότι εχει
άναπτνχθγ) ει? τόν ύπέρτατον βαθ¬
μόν τό αίσθΓ.μα τοΰ κόρου πρός'
τα φαγητά, άλλά καί διότι—εάν
είναι άλη-9-η τα καταγγελλάμενα—
ύπάρχονν μερικοί, λιγοι εύτυχως,
Ιστιάτοοες φει^ωλε>θ}υΐνο» κ«ί τό
φαγητόν πού παςέχουν εί; τό;
σωπικόν των. Ιδίως δέ είς τό ι
σωπικόν παιδικής άκόιιη ή
άφοΰ δέν είναι σπάνιον τό
άνηλίκων παιδιών έργαΖομέν
πό κακίστονς όρους μέσα εί; ει|
ατόρια, μαγειρεϊα ή δ, τι αλ)ο.|
"Εχει λοιπόν ύποχρείοσιν Γ
κράτος νά ενδιαφερθή ζωηρά;
την νοινωνικήν αυτήν ταϊιν
το μισθολόγιόν των Διά τοις
ρους τής εργασίας των Διά
ώρας κατά τάς οποίας Ιργάζονι
ΊΕΙκτός τοΰ δτι πρό/ΐειται
την ζωήν καί την υγείαν μιας Ι
ξεως κοινωνικής, πρό/>ειται
ως διά την υγείαν ολοκλήρου "
κοινωνίας πού καταφεύγει είς ]
υπηρεσίας της.
Είμεθα δέ βεβαιοί ότι /αί
οί εστιάτορες θά έπιζητοΰν τί|ν
θιέρωσιν ωρισμένων σΐ'νίττρ'ώ"
θιέρωσιν ωρισμένων
γασίας, είς τάς όποία: νά ν
χθοΰν δλοι. Διότι ώς είναι
κριβωμένον οί περισσότεροι ι
έστιατόρων καί φίλοι τή; να
ριότητος εΐναι καί λαμπροι ί!
στάμενοι. Κατά <ητνέπειαν οί' γοι πρέπει νά νποταχθοΰν εί; ♦ιολλούς. ΝΤΟΚ .. ,. ΜΑ55.-Ό «Έ* Κηρυξ» καί δλαι αί έκδόσεις τον ι λοΰνται παβα τον άντυτ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ .1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 192·».·
Η ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔ
ΠΟΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩ¬
ΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΣΤΙ-
ΑΤΟΡΩΝ— Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΜΑ-
ΓΕΙΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ.
'Ελληνική κΛνζίνα ή Εΐύρωπαΐ-
κή; Ιδού ή άπορία, ή όποία βα-
σανίζει είς τόν τόπον μας ολονς
τοΰς λευκοφοροΰντας άπογόνονς
τοϋ Μπριγιά Σαοαραίν, πού ε-
χουν την υψηλήν τιμήν νά ΰπη-
ρετοΰν εις Ινα έξαιρετικά λεπτό¬
τατον κύριον. Τόν στόμαχον μας.
Τό στομάχι. Τπάρχει λεπτότε-
ρο, εύγενέστερο, συγχρόνως δ-
μως καί άπαιτητικώτερο δργανο
άπο αντό; Κάποτε, κατά μίαν Ρω-
μαϊκήν παράδοσιν, δλα τα δργα-
να τοϋ σώματος τα χέρια τα πό-
να τοϋ σώματος, τα
ίή
τα πό-
δια, ή αίσθητική καρδιά καί τα
λοιπά μέλη, μή ΙξαιροινμένΓς καί
τής ....σοφή; κεφαλής, παρ' όλην
την φαιάν θυσίαν πού περικλείει,
επανεστάτησαν εναντίον τον. Δέν
^μπορούμεν νά έργαζάηιεθα ήιιεΐς
γι' αύτό καί μόνον γι' αύτό. Κη-
ρύσσομεν λοιπόν λευκήν απεργί¬
αν, είπον. Καί την εκήρυξαν.
Λίγες ήμέρες κατόπιν, δλα τα
έταναστατήσαντα δργανα καί πρώ
τα αύτά, εΐχαν πάθη άπο τελείαν
παράλυσιν. Τα χέρια έφαίνοντο
σάν νά είχαν βγή άπί> τού; άρ-
μούς των. Τα πόδια εΐχαν χάση
τόν ρυθμόν τοΰ οαδίσματος καί ή
καρδιά μόλις έδιδε σημεϊα ζωης.
Καί ή άπεργία, φυσικά, εληξε κα-
νήν κακώς....
Ή τέχνη τής μαγειρικής
Επάνω λοιπόν από δλα αύτά
στέκεται ή τέχνη της μαγειρικης
γιά νά τρώγη ό κακόμοιρος αν-
θρωπος, πού δουλενει, τρέχει, ϊ-
δρσκοπά, άγωνίζεται, παιδεύεται
ά.τό τό πρωΐ εως τό βράδυ. Πρέ-
.-τει λοιπόν νά μάθτ) νά άπολαμ-
6άνη δόν τό δννατόν καλλίτερα
τούς καρπούς των κόπων τον, δ-
ταν τούς περνά άπό τό δινλιστήρι-
ον τοΰ στόμαχον. Γι' αύτό είς άλ-
λα μέρη ή τέχνη τής μαγειρικης
ίΐίναι άπό τής λεπτές, εύγεντκίς
κ αί ραφιναρισμένες τέχνες. Καί
δλοι αύτοι πού είς όλην των την
ζωήν δέν κάμνουν τίποτε αλλο πα-
των πώς ενα φαγητόν ή ενα γλν-
κισμα άπό άπλοΰν μέσον ικανοποι¬
ήσεως τής στοιχειωδεστέρας των
ζωϊκών άναγ-κών μας ημπορεί νά
γίνη ενα άριστούργημα γαστρονο-
μικής άπολαύσεως, έκτιμωνται καί
κάποτε—κάποτε λατρεύονται ώς
οιε-θνεΐς προσωπικότητες.
Τί πρέπει νά είναι ενα φαγτντό,
ενα γλνκό, ενα εδεσμα; Πρώτα
από δλα ύγιεινό. Κατόπιν, γενστι-
κό καί <πικάντικο». Νά ίκανοποιτ) την γεΰσιν καί την δσφρησιν. Κα: πρό παντός νά μή καταστρέψη τό στομάχι. Γιατί άμα καταστραφιί τό στομάχι, δλα πά νέ χαμένα. Έδώ είς την Έλλάδα, ή τέχνη της μαγειρικης, ή πραγματική τε- χνη, δέν νπάρχει. Άγνοεϊται Καί ?τσι, ένφ βγάζονμε απειρίαν δια- βολεμένων άνθρώπων, δέν εχο ιμε μαγείρους. "Οσοι δέ, λιγοστΛί, βγήκαν, πραγματικοί τεχνίται τοί">
ταψιοΰ, εφνγαν άμέσω; διά τό έ
ξωτερικόν, γιατί μόνον έκεΐ ήμπο
ροϋσαν νά έκτιμηθοΰν αί γνώσεις
των καί ή άξία των
ΛΙι* ματια είς τα εατια-
τόρι-α καε τα μαιγειρεΐαι.
Όλίγον δμω; κατ' ολίγον άρ-
χίζει νά έπιιδάλλεται ή καλή κουζί
!?«*■ «*|ί?ί?
την Έλλάδα. Μέχρις
επιβληθή απολύτως,
να καί είς
δτου δμως
πρέπει νά ληφθούν διάφορα μέτρα
άπό τοΰς άρμοθίους. Διότι είναι
γεγονός, δτι κανείς μεχρι τούδε
εις την Έλλάδα δέν ένδιεφ«ρθη
διά την τάξιν των μαγείρων, μί¬
αν τάξιν πολυπληθή καί συμπαθε-
στάτην. Άλλά μήπω; ένδιεφέρθη
ποτέ κανείς άρμόδιος ή άναρμοδι-
ος νά είσηγηθτί καί νά πρωτοστα-
τήση «ϊς την ϊορυσιν μιας σχολης
μαγείρων, μέσα είς την όποιαν ο-
λοι δσοι εκλέγουν τό «πάγγελμα
αύτό, είς τα χέρια των οποίων τί¬
ποτε π&ρισσότερον, τίποτε όλιγο>
τερον, έμπιστεύονται. την υγείαν
των καθημερινώς δΓ/.άδες ν.αί έ-
κατοντάδες χιλιάδων άνθρώπων,
ρά νά διδάβκουν αίς τους δμοίους νά μαθαίνονν μερικά άπολύταχ: ά-
Ναυαγοί τοΰ .ιοταμοπλοίου «Ούισκόνσιν» άποβιβαζόμενοι εν Κενόσα, Οΐΐσκόνσιν. Τό σκάφος έβυθίσθιι τ./ ησιον |
Κενόσας, συνεπεία, τρομεράς Θυέλλης. 'Εννβία πρόσωπα έπνίγησαν. Ι
παραίτητα πράγματα, πέραν άπό
ιής τετριμμενες γνώσεις τοΰ πώς
μαγειρεύονται πέντε ή δέκα τό πο-
λύ ωρισμένα φαγητά;
Βέΰαια, Ινδιαφέρει πολΰ τό ζή-
τημα, εάν πρέπη νά τρεφώμεθα μέ
Άνατολίτικην κουζίναν πού είναι
6αρειά σάν μολύβι γιά τό στομάχι
-/αί άνθυγιεινή. ή μέ την Εύρω-
παϊκή ποΰ είναι συντεταγμένΛ σέ
ύγιεινότερες βάσεις. Πρίν δμως
άπό αύτό, πολύ πρίν πρέπει να
γίνωνται πολλά αλλα.
Αίφνης, είναι ή δέν είναι τρν
μακτική ή πληροορορία, την οποίαν
μάς μεταίίδει δι' έπιτολής τοτ.» δ*
γενικάς γραμματεύς τοΰ Συνϋ^-
σμου τεχνιτ'7>ν μαγείρων—ή έπι-
στολή είναι ΰπογεγραμμένη άπό
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΝ ΠΑ ΚΑΘΕ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
ΟΙ ΕΝΔΟΗΟΤΕΡΟΙ ΑΝΔΡΕΣ
. ΤΟΤ ΑΓΩΝΟΣ 1821
Εξόχως καλλιτεχνικαί 16 προσωπογραφίαι των Ήμιθέων της Ελληνικάς
'Εποτναστάσεως ΜΕΓΕΘΟΥΣ 19X24, είς ενα τόμον έντός έξωφύλλου-
Ή σειρά περιλαμβάνει τάς κατωτέρω 16 προσωπογραφίας:
1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)
8)
ΠΑΤΡ1ΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ
ΚΙΤΣΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ
ΠΕΤΡΟΜΠΕΗΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛγΙΣ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΑΣ
9) ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ
10) ΑΛ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ
11) ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΣ
12) ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
13) ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ Ι ΣΚΑΚΗΣ
14-) ΜΑΡΚΟΣ ΜΠθΤΣΑΡΗΣ
15) ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
16) ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
τόν ίδιον καί φέρει επί ΐό έπιση-
μώτερον καί την σφραγϊδα τοΰ
Συνδέσμου—δτι είς ενα γνωστόν
εστιατόριον των Αθηνών, ό άρχι-
μάγειρός τού είναι φνματικός, καί
μάλιστα εί; προχωρημένον στάδι¬
ον;
'Έσκέφθί ποτέ καμμιά ύ^ηρε-
σία δτι έπιδάλί^εται απολύτως ό έ-
φοβιοχτμός των ύπηρετούντων μα¬
γείρων καί βοηθών των μέ 6ι6λιά-
ρια νγείας, δπως γίνεται άλλως τε
καί με τούς ζαχαροπλάστας, οιμι-
τοποιούς -/Χί. "Οπως έπίσης πρέ-
πει νά γίνεται καί μία άγρυπνος
καί συνεχής άΐστυϊατρική έξέτασις
μέσα είς τα ε<ττιατόρια καί είς τα μαγειρεϊα, είς τής κουζίνες των, καθώς καί εις τα υλικά μέ τα ό- ποΐα παρασκευάζονται τα διάφορα φαγητά. Δέν χωρεΐ άμφιβολία δτι ο, ίδιος ό έστιάτωρ -/αί ό ίδιος ό μάγειρος ένδιαφέρονται περισσο- | τερον άπό κάθε άλλον διά την κα- θαριότητα τοϋ καταοτήματός τον, άφοΰ είναι φανερόν, δτι είς την καυζριότητα >α'ρίως βασίζει την
διατήρησιν τής πελατείας τού. ΕΧ-
ναι δμως δ?.οι οί έστιάτορες καί
δλοι οί όνομάγειροι είς τό ΰψος
των; Καί υστερα δέν ύπάρχουν
τόσα καί τόσα πράγματα πού θά
έχη κάθε ενας νά διδαχθτ) άπό την
συχνήν επαφήν καί άπο τάς όδη-
γίας τοΰ ίατροΰ, Ασφαλώς ναί.
Πώς Θά βελττ,ωθη ή κατά·
Αί είκόνες αύται είναι άναπαραγωγή των καλλιτέρων ϋπαρχόντων πρωτοτύπων έν τφ Μουσείφ των
Αθηνών, "θπου δέ ν.τήρχον δτάφοροι εχρησιμοποιήθησαν χατά προτίμησιν τα πρωτότυπα τού φιλέλ-
ληνος Γερμανοϋ ζωγράφου Κραουζάουζεν, όστις, ώς γνωστόν, έζο» -'ρό'ρισεν έκ τοΰ φυσικοϋ πλείστους
των άγωνιστών, έκαστος των οποίων καί υπέγραψε^» ίδιοχεΐρως την εΐχίνα τού.
Κάλλλ ά άθ ί ιθύ Κ
Κατάλληλοι νά άναρτηθοΰν είς τα; αιθούσας των Κοινοτικών" Σ^ολ είων μος καί νά έμπνενσουν είς
.« Έ)ληνόπου>α άγαΛην .τρος την Ελληνικήν Πατρίδα.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΤΥΠΩΣΙΣ
Τιμή ολοκλήρου της α«ράς είς φύλλα έντός έξωφύλλου Δολλ. 8.ΟΟ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
140 ΝΑ/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ. ΝΕνΥ ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
'Εγράψαμεν παραπάνω δτι έπι-
βαλλετοα νά καθιερωθί) τό βιολιά-
ριον τής ΰγιεινής καταστάσεως
των μαγείρων καί ,6ση9ϋ*ν των, πού
νπηρετοϋν είς τα διάφορα έστιατό
ρια καί μαγειρεϊα, άφον είναι αύ
τοί πού παροχτκευάζουν την τρο¬
φήν μέ την οποίαν τρέφεται ενα
μεγιάλο, πολύ μεγάλο, τμήμα της
Έλληνικής κοινοτνίας. Καί καθείς
έννοεΐ τί κίνδυνος κοινωνακός φο-
ύερός είναι ενας μάγειρος άσθε-
νής ο«αί φορίύς μικροοίων.
Διά νά επιτύχωμεν δμως ωστε
οί επαγγελματιαι αύτοι πού άσκοϋν
ενα πάγγελμα τόσης κοινωννκής
χρησιμοτητος, οί μάγειροι, νά εί¬
ναι όσον τό δυνατόν νγιέστεροι,
πρέπει τσ κράτος να ένδιαφ«ρθή
διά την ζωήν των -καί διά τούς ο·
ρους της εργασίας των καί τής
διαβιώσεώς των. Καί ή ζωή των
είναι άπό πάσης απόψεως άθλία.
Πόσοι καί πόσοι μακαρίζουν αί-
ορνης τούς μαγείρους γιά τής παν-
δαισίες των καί τα λουκονλλεια
γεύματα πού φαντάζονται δτι κά¬
μνουν. Αύτό είς την πραγματικό-
τητα δέν συμβαίνει καί* διότι εχει
άναπτνχθγ) ει? τόν ύπέρτατον βαθ¬
μόν τό αίσθΓ.μα τοΰ κόρου πρός'
τα φαγητά, άλλά καί διότι—εάν
είναι άλη-9-η τα καταγγελλάμενα—
ύπάρχονν μερικοί, λιγοι εύτυχως,
Ιστιάτοοες φει^ωλε>θ}υΐνο» κ«ί τό
φαγητόν πού παςέχουν εί; τό;
σωπικόν των. Ιδίως δέ είς τό ι
σωπικόν παιδικής άκόιιη ή
άφοΰ δέν είναι σπάνιον τό
άνηλίκων παιδιών έργαΖομέν
πό κακίστονς όρους μέσα εί; ει|
ατόρια, μαγειρεϊα ή δ, τι αλ)ο.|
"Εχει λοιπόν ύποχρείοσιν Γ
κράτος νά ενδιαφερθή ζωηρά;
την νοινωνικήν αυτήν ταϊιν
το μισθολόγιόν των Διά τοις
ρους τής εργασίας των Διά
ώρας κατά τάς οποίας Ιργάζονι
ΊΕΙκτός τοΰ δτι πρό/ΐειται
την ζωήν καί την υγείαν μιας Ι
ξεως κοινωνικής, πρό/>ειται
ως διά την υγείαν ολοκλήρου "
κοινωνίας πού καταφεύγει είς ]
υπηρεσίας της.
Είμεθα δέ βεβαιοί ότι /αί
οί εστιάτορες θά έπιζητοΰν τί|ν
θιέρωσιν ωρισμένων σΐ'νίττρ'ώ"
θιέρωσιν ωρισμένων
γασίας, είς τάς όποία: νά ν
χθοΰν δλοι. Διότι ώς είναι
κριβωμένον οί περισσότεροι ι
έστιατόρων καί φίλοι τή; να
ριότητος εΐναι καί λαμπροι ί!
στάμενοι. Κατά <ητνέπειαν οί' γοι πρέπει νά νποταχθοΰν εί; ♦ιολλούς. ΝΤΟΚ .. ,. ΜΑ55.-Ό «Έ* Κηρυξ» καί δλαι αί έκδόσεις τον ι λοΰνται παβα τον άντυτ
- δι**1
ιΐβ,ϋ!
ν ΚΗΡΥΞ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, ά ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
φως- Ρ .
' διάδρομον, ποΰ ηνων,ι
ύίσκουςκαινα
χού;ργ_
τό υψηλοτέραν σημείον
Ηί ά™ άπο την στε"
·εΤδαντόπαιδακιέ«»>
ότι μολις ηκουον-
ήπερ
ρ(0ν(ΧΙ Τού, ι·'|· «ϊ" **·
τόν διάδρομον, ενα νεφελω-
τού περιέδαλε όλον το
χι εφεγ^εν όλος ό σκοτει-
άδοομος τόσον πολϋ, ποϋ μπο
κανείς νά διακρίνη ότι τυ
η φοοοΰσε μιά γαλανη ανοι-
Λποδίτσα.
ΙΟί δπηοέτε; μού επιστοποίησαν
,δΑοτε' τό ίδ.ο αΰτο παιδακι,
νέ μέ γοερές φωνε; κατω
.... κρέβάτι, έγκαταλελειμμε-
Γχοιτώνο; τό έκυνηγοϋσε ενας α-
οω.το; — ποϋ κατώρθωσεν
• νά τό συλλάβη — καί τότε
^νέ: τού εγίνοντο άγριώτερες.
Γεν τούτοις, μιά μερά ποϋ κα-θα-
[αμε τόν πυργίσκον τοΰ Ρολογι-
' '-'οέθη σέ μιά σκοτεινή γωνία,
ϊτό; μιάς πχκδίσκης 7 — 9
ιίκαί μικρά κουρελάκια άπό κα¬
ι γαλανη ποδιά, πλησίον τοΐ1
£τοϊ·. Οί ύπηρέτες, παρέλαβον
ι»;, -/ατά διαταγήν μου τόν
τόν, καί τόν εθαψαν μέ εύλά-
ν, είς τό ιερόν χώμα τοϋ πα-
λησίοι1. Άπό τότε, τό «φωτο-
παιδάκι δέν ξαναφάνηκε
ι στόν Γτύργον.
Εν τούτοις, αί ύλακαί ενός σκΰχ
τα φαντάσματα αλλων άν-
έξακολουθοϋν άκόμη νά
οΰνται στόν πελώριον πι'ργον
' Τοίλλιγκχαμ, δπου έξακολον-
}νάπαοαμένω...
ΛΑΙΔΗ ΓΑΝΚΕΡΒΙΛΛ
Ι ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΗΣΕΑΟΝΟΣΙΑΣ
ις Συμβουλιον». —
Κ 'Λθ^γείον^ τής Ύγιεινής ά-
ο:νωτε χβες, ότι έντές των ήμε-
'(ν0! κΛταρτίτγ) το νομοσχέδιον
(ι :?ρ^εως είί'.κοί; συμδοΛίου
Ι· χ«α~ολευ.η(ΐεως τής έλονοσί-
I
Τίί « ,..' < ^ ι<) λϋ^ιωτερον χαρα/.τηριιττικ.ον ο;ιοτ·/ε:ίου τούτου είναι, ότι ϊ·.' 1 'ι 2Γ0φααεις τθΰ ο*υνιο;τ(ύίΑέ- ιβμίθϋλίοϋ Θά καταστοΰν ύπο- »·:χΐ'. οι' όλα τα όχουργεία τα « β« άιορα^ ή εκτέλεσις των. ΙΠϊζςςοΐκς ελήφθη £ν α^μφωνία Ι*· Π2^5 μ=τά τοϋ κ. Βενιζί- την άκζρϊίτητος Τ, την άποτελεσμ,ατ: £ργ«ίαν τού συμϋδοολίο^ κατα λονοί ΐ®-*ιΙι·Ααί Θά μετάσχουν, ώς 1 ,''!'·' Λ^'.^ροσωπο! των υπ- • ·ω/ ι ,!=-'·νης, Ι?ίτωτε:Εχων. ., , γ,-ι··ιϊ τοκ . *5 6α δύναται νά ά ^ίλεΐιν οιαφόρων έργων πρός ^^ «λ£μ.·(;ΤΙν τής έλονοσίας, την. /κΓβ"!;'^ν·χινί^ς *·<«*.«ρι~- ΚΑββ,·ί··.τ'«!~ϊν« τβϋ »«υ?- ΐ 8- 5 ανίχο;. ζάς, ήρχισεν ί|ίη τ6 ίχει ύχοδλτ,βί είς |/;5:6ν κβτβκιν έπιτο-ΐου ΐ- /; ?λι»?ης ε'κθεβις ϊιά την Μ ΙϋΓ·Τ/;'50?ωχι'ί??. !*«' ολίγον άα: κ. ^.^^«οι έξετάσεις θά ι ν» ?. °λθν « Κράτος, οδτως ··«ν. 'Εχ- ^ '■" •/.αί, 24 Β1ΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ ΙΚΤΡΕΛΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ δοθούν σχίδάν χάρισμα άντ μόνον $3.95 24 ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ- ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ ΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ . ^ Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωΐ εως τό βράδυ, άγωνιζόμίθα καί μοχθοΰμεν, φυσικά διά κάποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενας μας σ' αύτήν'τήν ζωήν εχει τό δι¬ καίωμα, δχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι- τυγχάνη. Καθένας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεί νά είξεύρτ) πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί- ων. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοϋ μυαλοϋ μας άπό την διαρκή δίνην εις την οποίαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τοϋ δίδομεν .τνευματικήν τροφήν διά νά μας έκδουλεύστ) καλλί¬ τερον. "Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήσΐ], οΰτω και τό πνεϋμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η¬ λ ου πνευματικής τροφής γιάνά δυναμώντ). Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν στήν ζωήν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνη κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί γνώσεις έκείναι πού μας είσάγουν άμεσως είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον εύρι- σκόμεθα, είναι τό ΚίΕΙΔΙ τής εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας. Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν. ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαΓείτερον κερδος άντί ελαχίστης δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν. Από τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων βι- βλίων», τα όποία εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των οόραιοτάτων καί ώφελιμωτάτο)^ αυτών βιβλιαρίων, άποτελούμεναι άπό τα εξής: Η ΕΥΤΥΧΙΑ (Άντ. Π. Πολνμέοη).— Μέ λ.ίγα λόγια μάς δεικν·ϊΐ είς τί έγκειται ίκεϊνο πον δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν: «Ευτυχίαν». ΤΑ ΑΝΘΗ (Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων καί λυτασμάτων. Ποοφύλαξις καί διατήρηστς. Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ (Σ. Χασιώτου).—ΦΐΌΐχαί συνθήκαι τού λαχανοκι'ιπου. Καλλιέργεια κυριωτέρων λαχανικών·. "Οδηγίαι. Ο ΓΕΠΡΓΟΣ (Ρ. Δημητριάδου) ·— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μ*κοογαιοκτήμων. Σι·- στήματα καί καλλιεργειαι. Νέα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα. Ο ΚΑΠΝΟΣ ίΡ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαςρος. Σ/-τορεία. Καλλιέργεια. Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρησις. Έχθροί τοϋ καπν·οϋ. Διατήρησις. Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί όργανικαί ούσίαι. Τα φυτά. Ζωα. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ν ιΣ. Π. Λοδέρδου).— Μέοος Α'. Γεωργικά προωντα. Κτηνοτροφία. Όρυχτά καί μέταλλα. Η ΕΥΡβΠΗ Κ ΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙΠΝΑ (II. Καοολίδου).—■ Λίαν έ-νδιαφέρουσα διατριβή επί τής εξελίξεως των Ενοωϊταϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκσνομολογικής απόψεως. Βιενναία Σιτνθήκη. 'Ελληνική 'Επανάστασις τον 1821. Ό Κοιααϊκος πόλεμος. Ή "Ελλάς 1800—1900. Η ΕΛΑΙΑ (Σπ. Χασι«)του>.— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. Έκκεντρισμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, κλπ.
ΟΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. 2. Μπαλάνβυΐ.— ΙΙεοιεκτιχή Λχΐ ένδιαφέρουσα .τεοιγοαφή των
διαφόρων θρησκειών υπό τόν Ήλιον.
Ο ΚΥΙΗΗΓΟΣ
(Γ. Δ#οσίνη).— ^κοπεντικΜ άσκησις. 'Εκλογή χβί χειρισμός ο.ιλον.
'Υγιεινή τοΰ κυνηνίου. Κυνηγετικοΐ σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δβανίδου*. Πετρώ+ιατα. Όρι>κτά. Μετολλεΐ'ματα. ορνχεϊα,
λατομεϊα.
ΣΥΑΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. ΔροσίνηΚ— Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιβώματα. Κογχύλια.
Καρττοί καί σΛΟροι. Ξϋλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα.
Η ΓΗ
(Π. Ε.
II
ρωτοπαπαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα-
τα. 'Εοωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τής Γής.— Προ-
ίστορικά ζώα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήρια κλπ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακοϋ).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοβιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχο-
νικαί βελτιώσεις. *
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γαλλικοϋ, άπό τα άναγνώ-
σματα τοΰ Γάλλου συγγραφέως Ρβαΐ ΒβΓΐ. Δίδει γραφικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ζώων: λέοντος, τίγρεως, έλέφοντος, ρι-
νοκίρου, κλπ.
ΤΑ ηΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. Άποστολίδου).—Είδη. "Ηθη κοά εθιμά των. Άγώνές των
χατά της Ιδικής των βιοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα πίριγραφή τής
έν νένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό Ιππος, ό όνος, ό ήμίονας, ό 6οΰς, τό πρόοα-
τον, ή γίδα, ό χοΐρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τί);
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΏΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡίϊΒΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. 'Εκ-
στρατεϊαί τού. Αίχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣ1ΪΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα έκ τού Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμένο άγνό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σάς ξεκουοάσχ) καί θά σάς εύχαριστήοτι·
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόλ-ων τοΰ
Ελληνικόν "Εθνοΐ'ς, δν μετά θανμασμοΰ άτενίζει όλόκληρος ό πεπο-
λιτισμένος κόσαος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιδς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει¬
τέρον ΰπάρξεων τοΰ 18ου αΙωνος. Συγγράμματα κάί άνέκδοτα. Άξί-
ζει πολΰ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν).—Περιγραφή τής ζωής μιας των εΰγενεστϊ'-
ρων καί πλουσιωτέρων γυναικείων ψυχών, ήτις κατέκτησε τΐ)ν σ>>ιπά-
θειαν τού λαοϋ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμου.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυρ»οκίδο«).— Γενική εννοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
βημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
Ι
Ή τβμή εκάστου βιβλιαρίου βΣναι $Ο.!5ί8, άλλα διά να έκποιή-
οωμεν ταχβΗος τάς ύπολειπομένας όΧίγ»ς ακ.ΰτάς οειράς, ώρίβα,μεν
την τιμήν έκάβτης βειράς («-4 έν όλω βίβλία) πρός
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤίΙΝ $6.ΟΟ
«3.95
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
ονομά σας καί διεύθυνσιν σας επι τοϋ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας και θά λά¬
βητε—δι* έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου—τά 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοϋ δέματος.
Έ£οδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.ϋ
140 ν?5ΐ 261η 5ΙΓ661, Ν&Λν ΥθΓΪί Οΐίν.
Άξιότιμοι Κύοιοι:
Σάς έσωκλείω $3.95 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε την σειράν των
24 Βιβλίων «Σνλλόνου Πρός Διάδοσιν Ώφελίμων Βιβλίων».
"Ονομα
Διεύθυνσις ..............................................................
Πόλις ..............................Πολιτεία ..........................
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, εύανάγνωστα, ποό ί.τοφυγήν καθυστερήσεως.
ιΐβ,ϋ!
ν ΚΗΡΥΞ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, ά ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
φως- Ρ .
' διάδρομον, ποΰ ηνων,ι
ύίσκουςκαινα
χού;ργ_
τό υψηλοτέραν σημείον
Ηί ά™ άπο την στε"
·εΤδαντόπαιδακιέ«»>
ότι μολις ηκουον-
ήπερ
ρ(0ν(ΧΙ Τού, ι·'|· «ϊ" **·
τόν διάδρομον, ενα νεφελω-
τού περιέδαλε όλον το
χι εφεγ^εν όλος ό σκοτει-
άδοομος τόσον πολϋ, ποϋ μπο
κανείς νά διακρίνη ότι τυ
η φοοοΰσε μιά γαλανη ανοι-
Λποδίτσα.
ΙΟί δπηοέτε; μού επιστοποίησαν
,δΑοτε' τό ίδ.ο αΰτο παιδακι,
νέ μέ γοερές φωνε; κατω
.... κρέβάτι, έγκαταλελειμμε-
Γχοιτώνο; τό έκυνηγοϋσε ενας α-
οω.το; — ποϋ κατώρθωσεν
• νά τό συλλάβη — καί τότε
^νέ: τού εγίνοντο άγριώτερες.
Γεν τούτοις, μιά μερά ποϋ κα-θα-
[αμε τόν πυργίσκον τοΰ Ρολογι-
' '-'οέθη σέ μιά σκοτεινή γωνία,
ϊτό; μιάς πχκδίσκης 7 — 9
ιίκαί μικρά κουρελάκια άπό κα¬
ι γαλανη ποδιά, πλησίον τοΐ1
£τοϊ·. Οί ύπηρέτες, παρέλαβον
ι»;, -/ατά διαταγήν μου τόν
τόν, καί τόν εθαψαν μέ εύλά-
ν, είς τό ιερόν χώμα τοϋ πα-
λησίοι1. Άπό τότε, τό «φωτο-
παιδάκι δέν ξαναφάνηκε
ι στόν Γτύργον.
Εν τούτοις, αί ύλακαί ενός σκΰχ
τα φαντάσματα αλλων άν-
έξακολουθοϋν άκόμη νά
οΰνται στόν πελώριον πι'ργον
' Τοίλλιγκχαμ, δπου έξακολον-
}νάπαοαμένω...
ΛΑΙΔΗ ΓΑΝΚΕΡΒΙΛΛ
Ι ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΗΣΕΑΟΝΟΣΙΑΣ
ις Συμβουλιον». —
Κ 'Λθ^γείον^ τής Ύγιεινής ά-
ο:νωτε χβες, ότι έντές των ήμε-
'(ν0! κΛταρτίτγ) το νομοσχέδιον
(ι :?ρ^εως είί'.κοί; συμδοΛίου
Ι· χ«α~ολευ.η(ΐεως τής έλονοσί-
I
Τίί « ,..' < ^ ι<) λϋ^ιωτερον χαρα/.τηριιττικ.ον ο;ιοτ·/ε:ίου τούτου είναι, ότι ϊ·.' 1 'ι 2Γ0φααεις τθΰ ο*υνιο;τ(ύίΑέ- ιβμίθϋλίοϋ Θά καταστοΰν ύπο- »·:χΐ'. οι' όλα τα όχουργεία τα « β« άιορα^ ή εκτέλεσις των. ΙΠϊζςςοΐκς ελήφθη £ν α^μφωνία Ι*· Π2^5 μ=τά τοϋ κ. Βενιζί- την άκζρϊίτητος Τ, την άποτελεσμ,ατ: £ργ«ίαν τού συμϋδοολίο^ κατα λονοί ΐ®-*ιΙι·Ααί Θά μετάσχουν, ώς 1 ,''!'·' Λ^'.^ροσωπο! των υπ- • ·ω/ ι ,!=-'·νης, Ι?ίτωτε:Εχων. ., , γ,-ι··ιϊ τοκ . *5 6α δύναται νά ά ^ίλεΐιν οιαφόρων έργων πρός ^^ «λ£μ.·(;ΤΙν τής έλονοσίας, την. /κΓβ"!;'^ν·χινί^ς *·<«*.«ρι~- ΚΑββ,·ί··.τ'«!~ϊν« τβϋ »«υ?- ΐ 8- 5 ανίχο;. ζάς, ήρχισεν ί|ίη τ6 ίχει ύχοδλτ,βί είς |/;5:6ν κβτβκιν έπιτο-ΐου ΐ- /; ?λι»?ης ε'κθεβις ϊιά την Μ ΙϋΓ·Τ/;'50?ωχι'ί??. !*«' ολίγον άα: κ. ^.^^«οι έξετάσεις θά ι ν» ?. °λθν « Κράτος, οδτως ··«ν. 'Εχ- ^ '■" •/.αί, 24 Β1ΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ ΙΚΤΡΕΛΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ δοθούν σχίδάν χάρισμα άντ μόνον $3.95 24 ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ- ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ ΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ . ^ Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωΐ εως τό βράδυ, άγωνιζόμίθα καί μοχθοΰμεν, φυσικά διά κάποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενας μας σ' αύτήν'τήν ζωήν εχει τό δι¬ καίωμα, δχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι- τυγχάνη. Καθένας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεί νά είξεύρτ) πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί- ων. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοϋ μυαλοϋ μας άπό την διαρκή δίνην εις την οποίαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τοϋ δίδομεν .τνευματικήν τροφήν διά νά μας έκδουλεύστ) καλλί¬ τερον. "Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήσΐ], οΰτω και τό πνεϋμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η¬ λ ου πνευματικής τροφής γιάνά δυναμώντ). Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν στήν ζωήν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνη κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί γνώσεις έκείναι πού μας είσάγουν άμεσως είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον εύρι- σκόμεθα, είναι τό ΚίΕΙΔΙ τής εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας. Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν. ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαΓείτερον κερδος άντί ελαχίστης δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν. Από τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων βι- βλίων», τα όποία εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των οόραιοτάτων καί ώφελιμωτάτο)^ αυτών βιβλιαρίων, άποτελούμεναι άπό τα εξής: Η ΕΥΤΥΧΙΑ (Άντ. Π. Πολνμέοη).— Μέ λ.ίγα λόγια μάς δεικν·ϊΐ είς τί έγκειται ίκεϊνο πον δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν: «Ευτυχίαν». ΤΑ ΑΝΘΗ (Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων καί λυτασμάτων. Ποοφύλαξις καί διατήρηστς. Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ (Σ. Χασιώτου).—ΦΐΌΐχαί συνθήκαι τού λαχανοκι'ιπου. Καλλιέργεια κυριωτέρων λαχανικών·. "Οδηγίαι. Ο ΓΕΠΡΓΟΣ (Ρ. Δημητριάδου) ·— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μ*κοογαιοκτήμων. Σι·- στήματα καί καλλιεργειαι. Νέα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα. Ο ΚΑΠΝΟΣ ίΡ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαςρος. Σ/-τορεία. Καλλιέργεια. Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρησις. Έχθροί τοϋ καπν·οϋ. Διατήρησις. Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί όργανικαί ούσίαι. Τα φυτά. Ζωα. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ν ιΣ. Π. Λοδέρδου).— Μέοος Α'. Γεωργικά προωντα. Κτηνοτροφία. Όρυχτά καί μέταλλα. Η ΕΥΡβΠΗ Κ ΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙΠΝΑ (II. Καοολίδου).—■ Λίαν έ-νδιαφέρουσα διατριβή επί τής εξελίξεως των Ενοωϊταϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκσνομολογικής απόψεως. Βιενναία Σιτνθήκη. 'Ελληνική 'Επανάστασις τον 1821. Ό Κοιααϊκος πόλεμος. Ή "Ελλάς 1800—1900. Η ΕΛΑΙΑ (Σπ. Χασι«)του>.— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. Έκκεντρισμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, κλπ.
ΟΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. 2. Μπαλάνβυΐ.— ΙΙεοιεκτιχή Λχΐ ένδιαφέρουσα .τεοιγοαφή των
διαφόρων θρησκειών υπό τόν Ήλιον.
Ο ΚΥΙΗΗΓΟΣ
(Γ. Δ#οσίνη).— ^κοπεντικΜ άσκησις. 'Εκλογή χβί χειρισμός ο.ιλον.
'Υγιεινή τοΰ κυνηνίου. Κυνηγετικοΐ σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δβανίδου*. Πετρώ+ιατα. Όρι>κτά. Μετολλεΐ'ματα. ορνχεϊα,
λατομεϊα.
ΣΥΑΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. ΔροσίνηΚ— Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιβώματα. Κογχύλια.
Καρττοί καί σΛΟροι. Ξϋλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα.
Η ΓΗ
(Π. Ε.
II
ρωτοπαπαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα-
τα. 'Εοωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τής Γής.— Προ-
ίστορικά ζώα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήρια κλπ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακοϋ).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοβιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχο-
νικαί βελτιώσεις. *
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γαλλικοϋ, άπό τα άναγνώ-
σματα τοΰ Γάλλου συγγραφέως Ρβαΐ ΒβΓΐ. Δίδει γραφικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ζώων: λέοντος, τίγρεως, έλέφοντος, ρι-
νοκίρου, κλπ.
ΤΑ ηΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. Άποστολίδου).—Είδη. "Ηθη κοά εθιμά των. Άγώνές των
χατά της Ιδικής των βιοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα πίριγραφή τής
έν νένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό Ιππος, ό όνος, ό ήμίονας, ό 6οΰς, τό πρόοα-
τον, ή γίδα, ό χοΐρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τί);
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΏΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡίϊΒΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. 'Εκ-
στρατεϊαί τού. Αίχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣ1ΪΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα έκ τού Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμένο άγνό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σάς ξεκουοάσχ) καί θά σάς εύχαριστήοτι·
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόλ-ων τοΰ
Ελληνικόν "Εθνοΐ'ς, δν μετά θανμασμοΰ άτενίζει όλόκληρος ό πεπο-
λιτισμένος κόσαος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιδς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει¬
τέρον ΰπάρξεων τοΰ 18ου αΙωνος. Συγγράμματα κάί άνέκδοτα. Άξί-
ζει πολΰ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν).—Περιγραφή τής ζωής μιας των εΰγενεστϊ'-
ρων καί πλουσιωτέρων γυναικείων ψυχών, ήτις κατέκτησε τΐ)ν σ>>ιπά-
θειαν τού λαοϋ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμου.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυρ»οκίδο«).— Γενική εννοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
βημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
Ι
Ή τβμή εκάστου βιβλιαρίου βΣναι $Ο.!5ί8, άλλα διά να έκποιή-
οωμεν ταχβΗος τάς ύπολειπομένας όΧίγ»ς ακ.ΰτάς οειράς, ώρίβα,μεν
την τιμήν έκάβτης βειράς («-4 έν όλω βίβλία) πρός
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤίΙΝ $6.ΟΟ
«3.95
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
ονομά σας καί διεύθυνσιν σας επι τοϋ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας και θά λά¬
βητε—δι* έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου—τά 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοϋ δέματος.
Έ£οδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.ϋ
140 ν?5ΐ 261η 5ΙΓ661, Ν&Λν ΥθΓΪί Οΐίν.
Άξιότιμοι Κύοιοι:
Σάς έσωκλείω $3.95 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε την σειράν των
24 Βιβλίων «Σνλλόνου Πρός Διάδοσιν Ώφελίμων Βιβλίων».
"Ονομα
Διεύθυνσις ..............................................................
Πόλις ..............................Πολιτεία ..........................
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, εύανάγνωστα, ποό ί.τοφυγήν καθυστερήσεως.
5Ε0ΤΙ0Ν ι
, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 3, 1929.— Χ ΟΙ..
XV.
Νο. 5304.
λΕΥν' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.—
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Τό γιγάντειον Αγγλικόν άερόστατον «Κ—101», ούτινος ή κατασκευή έ-
στοίχισεν 10.000.000 δολλάρια.
Ή Βιρτζίνια Οΰωρδερ, θυγάτηρ τοΰ πρώην Πολιτει¬
ακόν" 'Επιθεωρητοΰ των Τραπεζών έν Νέα 'Υόρκιι, κα-
τηγοοουμ^νου επί δωροληψία. έκ τοϋ Φραντσέσκου Φερ
οάρη, διευθυντοΰ τής πτωχευσάσης τραπέζης Σίτυ
ΓροΉϊτ. Ή Βιρτζίνια ύπερήσπισε τόν πατέρα της είς
την δίκην.
5551
μενι
ΝβοΐΗ>νκέζοι καμνοντβς τ»ν ταχηχον
τα>ν Ας τ* Σέντραλ ΠάβΜ, κατα
ωραίας φθινοπωρ.
, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 3, 1929.— Χ ΟΙ..
XV.
Νο. 5304.
λΕΥν' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.—
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Τό γιγάντειον Αγγλικόν άερόστατον «Κ—101», ούτινος ή κατασκευή έ-
στοίχισεν 10.000.000 δολλάρια.
Ή Βιρτζίνια Οΰωρδερ, θυγάτηρ τοΰ πρώην Πολιτει¬
ακόν" 'Επιθεωρητοΰ των Τραπεζών έν Νέα 'Υόρκιι, κα-
τηγοοουμ^νου επί δωροληψία. έκ τοϋ Φραντσέσκου Φερ
οάρη, διευθυντοΰ τής πτωχευσάσης τραπέζης Σίτυ
ΓροΉϊτ. Ή Βιρτζίνια ύπερήσπισε τόν πατέρα της είς
την δίκην.
5551
μενι
ΝβοΐΗ>νκέζοι καμνοντβς τ»ν ταχηχον
τα>ν Ας τ* Σέντραλ ΠάβΜ, κατα
ωραίας φθινοπωρ.
17
'ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.-. ΚΥΡΙΑΚΗ. Γ, ΝΤ,Ρ.νηΡΤΑν- 1929.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤΑ ΛΟΠΑ ΤΗΣ ΓΡΗΑΣ
1":,1ιώ.τοΰ χειμώνος, ^
η£,ονν εςω
τό
" (οκοτάδι μόνος
,τώς
'ξάφνω ή θύρα
x1 χ '
,ι πλ.άί.
γρηά γνναϊκα
^ ον.οτάδι δέ' φαίνετ' ή
της·
τή ης (
ό άσ"τ·ρος σαλεΰεται Λ*
πτρίζει
μονάχα
(τη:,
ή σιγανή φανή
Ι,ίιη Λιβ λογάοαα 'ς ταΰτί μου
|μοΟ λέη τραγούοια καί πάτε
(,ταιχιμύβια,
ίαμμκίι μεγάλη καί θλνδερ·1 «στο-
(βίο...
ι χι' άν μοΰ λέη νοά σοβαρά,
(γι' άστεϊα,
?οι<6ον μέσα 'ς το ψήμμα (χιλ «λήθίΐα. νοαιδίς, Αάμιαις, Γοργό- Κι' άλλοίμονο 'ςέ οποίον μέ κάνη »' (άγριεύω! Γίνετ' όργή Κυρίου «αί Κόλασ' ή (<ρωνή μου. Μ' άπ' όλαις τής χώραις ή πλειό (άγαπημενη, 'Εχεΐ ποΰ 'ς τα παληό, μου λαμπραΐς (ημέραις είδα, 'Βκεϊ ποΰ χθές βχόμα γνρνοϋσα δο- (ξασμενη, ΕΙν1 ή 'διχή οα; χώρα, ή Ιμμοοφη (πατρίδα. Άιτό τα *ιαϋρα χρόνια ~ϋ χάσατ* την (Πάλ* Κ' οί Τοϋρκοι την 'Ελλάδα πατήσαν Καί 'ς την «κλα&ά τους 'γείφαν άπελ- (πισμένοι δλοτ, Μόνον Ιγώ 'μηνοϋσα ελευθερία; ή- (μερά. Καί τώρα δταν δΐΐλιάξη καμμιά φορά (ή ψνχή σας, Πιροφητικά σάς κράζει τό ΙδΊχό μου | (στόμα: Πώς ζή ό Καηιστανΐϊνος, ββθιειά κοι- (μάτ' άκόμα Καί οάν θε νά ξυπνήση—ή Πάλι είνε (οική σας! Ποιό είνε τόνομά μόν; Άλλοι μέ (λέν Άλήβεια, 'Εκοίκηβι, Κατάρα,—η Στρίνγλα της (•Ερημον, άς, φόνονς κ' «ύχαίς (κβί χθ.ια τόσο... · ι).ιά χι' άγάπαις »' όλόμμορ- (μοοφαις κυοάδίς πάντα μέ την -γλυκενά (της γλώσοα. Ό!](ΐς τα λόγια τ' άχούω ΐσα^ μ«γεμμένος, Ι *ώά κι' ώραϊα γελώ χι' («ναγαλλιάζω, <Μ άγριεμμενα, ζαρώνω τ<κ>
(μοσμενος
τα τΚτιοϋμαι, οβαΐ πάντ'
|*«; τί νό. Θέλη; τής νύχτες
Ι··»ΐ' γύριζεν;
'μ.-ταινει μέσα 'ςέ
ιι«νη θύ
*: ίπτορίαις σοφαΐς «ώς τής
(γνωρνζει;
«, Στρίγγλα νάνε;—η
;
ά Μοΐρα;
ί>άροος ποτέ νά τή
■ουαονν μήρτως άνάψω την
<°νΤιί της. 01(1 μαύρη νύχτ^ χω^ς ^ '™ ζ-ηχησω, "ώ ν«ύ ε&οεν έκβένη μβ- 'Λ1(1ΧΪ. της: *« **ϊ νά μάθης; Πονθ' .ΤΗΐδί ; ποϋ πάο>;
μόν,
;
: Η*«α τώρα τόν
(ά
Η «ίόν
τ«ι-
'ανο) μόνον δταν ή γή
^' 'ς τά ^άμια,
'ςτά οάση,
Ή μιά γρηά ποϋ ξέρ«ι νά λέη
(μύθια.
—^Τά>.ηθινό μου-είνε ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ,
(ιβταδί μοι<: 'Εσώπαοΐ κ' μιά λάΐίψί. 'ς τί» (κορμί της Κ' Ιέφώτκϊε γιά λίγο τα ρονχά της . (σχιομένα, Χλωμή κ*' άοβχνιαονένη τή ή ή ς Καΐ τόχαφσά της πόδια γ*ινά ('ματωμενα. Την ϊδια αΰγή έκείνη μέ μάταα άγρυ- 'Ενώ (πνϊσμένο, ίξω τα χιάννα ό (βοριάς, Χωρΐς κ' ίγώ νά θελω, πήρα χάρτί (καί πέννα Κι' άοχίνησα νά γβάφω: Τ ά Λ ό - (για τής Γρ ηάς. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΕΓΝΗ2 Η ΑΓΡΑΜΠΕΑΗ (Έκ των τού Βαλαωρί- του) Λέγ' ή άγιράμπίελη μυριανθτομένη 'Σ τόν ότγοιο πλάτανχ) ποϋ τή θωρεί Καί μέ χον ϊσκ»ο τού σι>χνοδια6αίνει
Πάντοτ' επάνω της βράδν γχ' αύγή:
«Δένδρο 'Λερήφανο μές 'τόν άγέρα
τού;
μου έκεϊ
Τα φύλλα, οί κλώνοί σου
Βρΐβκεις οτενόιχωβη τώρα τή σφαϊρα;
Τ' α<ττοα, τα «τύννεφα δέν οέ χωροΰν; »Τρέχει 'ς τή ρΐζο οον νεράκι κρνο, Βυξαίνεις άχοπα την καταχντά, ' Κ' έμενα έζήλεψες σύ τό θηρίο ♦ Γιατί μ' έπότιζε 'λίγη δροσιά; »Τί θελενς, πλάτανε, τί μοϋ γυρεύεις; Ή δεσποινίς Φράνσες Γκοϋντριτς, ήθοποιός, ή όποία λέγει ότι ήτο σύζυγος τού Όλλανδοΰ συγγραφέως, Χέντρικ Ούΐλλεν Βαντλονν καί τώρα ζητεί διαζΰγιον. ΟΥΛΑΝΤ Η ΚΟΡΙ ΓΟΝΟίΟΜ Άπό τό Ρήνο πέοα τρ€Ϊ; νηοί λεδέν- (τες πάνε, Καί '»εϊ στής ξενοδόχας την πόρτα (σταματανε: «Κνρά, καλή 'λόι ή μ,-τνρα, καλό είνε _ νά ζώ| 'ςτό , , μ γ Διώξε τόν ίσκιο σου κ' εΐμαι Τ5 άνθη μου «πάγωσαν, μην τα παι- (ιοεύεις, - "Ας τον τόν {|λιο μου νά τα χαρή...» >—Ξανθή μου άγράμπελη, τί μέ φο-
''(!)
βασίλισ—
·-
μόν.
θέλεις νά βέονεβο* πβντα όρφανη,
Μονάχη σου, ερη|.ιη τή νύχτα νάσαι
Νόίχης κρ«6αττ~οου λιθάρια, γή;
>Τ' άνθη ζευγάρωοϊ μέ την άνδριά
(μου,
Γτνου βασίλνσσα χ' έγώ Θρονί,
Στηλώσου ίπάνω μου.,.'ς την άγκα-
(λίά μου
Κάθε αλλο λοΰλοτ.ιδο
Την έ|€γέλασ€ τ' αγριο πλατά«,
^ λά
Τήτν «Λερίπλεξί μές 'ς τα κλαρια..^
Γι κρϊμα πώδωκες, |ανθό βοτάνι,
Γιά 'λίγο ψήλωμα την παοθενιά.
|Φτωχή κι' άνύπανδρη 'ς την
μου,
<οον Μοΰταν* τ' δνθη σον κρυφή Τώοα θ' άρΛάξονηε τή μυοωδιά σου Τα ν·«Γτι κι' δναιθί ΐτονο-αι κτ>ρά.
(τό χρασί σον
Πές μας άκόμα, ή κόρη ποΰ βρί-σκε-
(ται ή χρυσή σου;»
«Καθάριο τό κρααί μόν κ' ή μπύρα
(μόν δροσάτη,
Μά ή κόρη μου κοιμάται στό νεκρικό
Καί ώς μές οτήν καμάρα της οί τρείς
(λε6έλ·τ«ς πάνε,
Σέ φέοετρο την
(τάνε.
κατάμαυρο κυ-
Ό πρωτος τής σηκώνει τό
. (της κρέπ».
Καί μέ ματιά θλιμμένη γιά μιά στιγμή
(τή βλέπξΐ:
«Άν ήταν, άχ, ν<ά ζοΰσες άκάμα, μέ (τα δώρα Τή; όμορφιά; όττου «Γχες, θά σ' άγα- (πούσα τώρα.» Ό δεύτ€.
ΔΕΟΝ. ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
. Οοτχμιάνου
Ό λΰχΛ-ος άλλοτε ήτο μέσον φωτι-
στικόν. "Εκαιεν Ιλαίον, εΐχε φιτηλι
κ.αί οονθοΰνι κοά έψώτιζε τόν άνθρω¬
πον μέ τό μετριόχρρον τον ςρώς. Άλ»
την εποχήν δμως ποϋ ανεκαλνφθη τό
ηλεκτρικόν, ό λύχνος έξεϊαπίσθη, έ-
πισκιασβείς υπό τοΰ νέον δαίμονος.
Τότε κατελήφθη «ϊό ά~ίλία·σίας, έπε¬
σεν είς τίτν Θάλαοσαν καί ενινε ψάρι.
Άπό την πρώτην τού υπόστασιν οέν
δΐΐτήρησε παρά τό ρονθοΰνί τον.
Είναι ενα ρονθοΰνι μέ τέΐειαν φόρ-
μαν καΐ κατασκευήν. 'Εάν τοϋ βαλης
λάδι καί φυτήλι «{νοβ. Ικανόν νά φω-
τίση πλοιχπαταρόχως τόν βυθόν.
'Εκτός τοϋ ρουθουνίου, ό λύχνος δι¬
ετήρησε καί μίαν νοσταλγίαν πιρος/τό
φώς. Ε1ν«ι τό μόνον ψάρι ποΰ είναι
έστραμμένον πρός τόν ουρανόν, την
Θείαν πηγήν τοΰ φωτός. Τό κεφάλι
τού εχει την οτάβιν τοΰ ίερεως δταν
λέγη: «Άνα> οτχωμεν τάς Μαρδία;».
Βλέπει πρός τα άν<ο μέ κατάνυξιν. "Έτστ διακρίνει «ρίν άπό τα άλλα ψάρια τόν δόλον δταν κβτέρχεταν άπό ψηλά. Τότε τρέ^ι κατ' ευθείαν άπο- κάτω, άνοίγιει τό στόμα τον, καταπί- νει τόν δόλον καΐ σνλλαμόάνεται. Καί ετσι ιέξέρχβται μετ" ολίγον είς τό φώς, τό οποίον ήτένιζε διαρκώς μέ νοσταλγίαν άπό τα βάθη τ«>ν
μέν·ων.
Πό»ο γλνκ.νς ό θάνατος 'ς τή βράοΐ
(τοΰ πολέμον
Ιχει λαμπάδα την τιμή, την δόξα ν^
(Δεσπότη
καΐ τοΰ πόλεμον τόν καπνό
(σάδανό τού.
Την μυρωδιά τοΰ μπαρουτιοϋ γιά μο-
Γσχολίδανο 'χει,
εχει γιά μνήμα ποΰ πατοϋν τόν τόπον
(οί λεδέντες--
εΐνε τό χώμα τής άνδριάς καί τής
(ελευθερίας.
Αυτού φντρώνει τό οέντρο αΐματοπο-
(τισμένο·
εχει τα φνλ>.α πράσινα καΐ μυρωδάτα
(τάνθη·
άντρεύεται ποΰ μοιρισθη κι' δλος καρ-
(διά γεμίζει,
Είδα τόν ίσκιο τοΰ βοσκοΰ ποΰ 'δγήκε
(άπ' τα φύλλα·
εΐν' ό βοοκός μόν ποϋ 'πεσε 'ς τής
(Κράπης τ' άνηφόρι,
άπ' ής σέ Τούρκους είκοσι έχόρτασε
(τό χέρι.
Μαντατοφόρος στάλθηκε άπ' τόσους
(άνδρειωμένονς·
ώς εΐδαν καί κατέδαινε τρεχάτος είς
(τόν "Αδη,
«—Γνάηρε 'πίοω, γλακικτη! τοϋ
(ναξαν μεγάλα,
πές τους 'ς τόν "Αδη κλείσθηκαν καί
(δέν μποροϋν ν' άνέδουν·
παρέλνσαν τα χέρια των, τα πόδια
(των κοπήκαν
τα κρέατά των σάπισαν, τα κόκκαλά
(των λυώσαν.
Σκονλήκους πλήθος έχουσι καί ποντι-
(κούς καί φείδια,
δέν τοΰς άφήνουν μιά στιγμή άνά-
(παυσι νά 'δοΰσι,
τοΰς λέγουν, εΐν' οί κάτοικοι τσϋ κάτω
(μαύρον Κόσμον.
Βαστάτε, τουπαν, δυνατά δσο μπο-
(ρεϊτε 'πάνω
ποΰχετε ήλιο λαμπ«ρό καί ούρανούς
(γαλάζιους,
νύκτας μέ τούς αΰγερινούς καί μ' ά-
(στρα στολ*σμένας.
Έκεϊ 'ναι κάτω σκοτεινά καί μουχλ ια-
(σμένα μέρη,
κ' ακόμη δέν τοΰς δώκασι την θέσι ^
(ποΰ τούς λ^γα
γιά δώρο τής παλληκριάς, τής πίστης
(μας στεφάνι.
Δέν εΐν' ψυχαϊς ποΰ φώνιαξαν μόν»
('ναι 'χα. κουφάρια,
πάφήκαν σπλάγχνα είς την γή 'ς τοϋ
Τούρκου την κατάρα,
λνποννται πώς χωρίσθησαν τοϋ ψετ>τη
(τούτου Κόσμον.
Μ' οποίος 'ς την γή δπου πατεί καί
(σπλάγχνα σνλλογάται,
ποτέ δέν κατεχέρησε κιανέν μεγάλο
(πράγμα· '
ή δόξα μέ τό θάνατο σφικτά σνμπορ-
(πατοΰσι.
Των άνδρειωμένων ή ψυχαϊς άπ' ής
(την πλάσ* άφηκαν,
άνέδ—αν είς τό δεντρό τό 'ματο.τοτιϊ
(σμένο
καί χαρωπά μάς εύλονοΰν, τόν πόλε-
(«ον θωροϋθΛ..
Βάλε, σύ, Μάρκο, βάλε μας, νά -οϋ-
(σιν οί λεδέντες·
φέρε την πλατή τοΰ σφακτοΰ κοντίί
(μου, Άναγνώστη,
τινος τό μνήμα θά φανή άνδρειωμένο
ι (πάλι;
"Ελ', Άναγνώστη, κύτταξί' γιά δές
(αύτό τό μνήμα,
.τόσο μεγάλο φαίνεται, ποίος οίδε τί-
(νος νάναι·
θαρρεϊς πώς εΐν' τοϋ Τζελεπη, ομοιον
(σάν κ' έκεϊνο
Μά, φέρε, Μάρκο, ςρέρε μας, γέμιοβ ^
(την κανάτα
δός τ' Άναγνώστη γιά νά πιϋ καί
(παύσ' ό λογισμός τού,
ποτέ δέν θ* άποφύγωμε την βούλησι
(τής μοίρας.
Φέρε νά πνοϋμε συντροφιά γιατί τα
(χειά ποίος ξέρει
κ' ημάς 'ς τόν "Αδη δέν ίδουν νά
(παρηγορηθοΰσι,
πώς πέσαμε κ' ημείς μ' αύτοι»; γιά
(την ελευθερία.
Άχου!, καϋμενε Τζελεπη, καί ποίος
(δέν σοϋ θυμάται
τα νειάτα σου καί την άνδρειά καί
(τώμορφό σου διώμα.
Έσύ δέν ίγγιζες 'ς τή γή, εΐχες φτερά
('ς τα πόδια,
μά ή μπάλα γρηγορώτερη σέ ' πή
(άπ' έ μπρός μας.
Άνάθεμά σε, θάνατε, πόσο σκληρός*
(όποΰσαι-
μήτ' έμορφταίς έσύ θωρείς, μήτ' άν-
(δριάς καμάρι.
Γρήγορα μάς έμίσεψες, μάς άφησες
(μονάχους
νά πολεμονμε την Τονοκιά Λθϋ μϊτρι-
(μό δέν Ιχει,
μά ενας-?νας άπό μάς μετριέται καί
(λογάται.
'ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.-. ΚΥΡΙΑΚΗ. Γ, ΝΤ,Ρ.νηΡΤΑν- 1929.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤΑ ΛΟΠΑ ΤΗΣ ΓΡΗΑΣ
1":,1ιώ.τοΰ χειμώνος, ^
η£,ονν εςω
τό
" (οκοτάδι μόνος
,τώς
'ξάφνω ή θύρα
x1 χ '
,ι πλ.άί.
γρηά γνναϊκα
^ ον.οτάδι δέ' φαίνετ' ή
της·
τή ης (
ό άσ"τ·ρος σαλεΰεται Λ*
πτρίζει
μονάχα
(τη:,
ή σιγανή φανή
Ι,ίιη Λιβ λογάοαα 'ς ταΰτί μου
|μοΟ λέη τραγούοια καί πάτε
(,ταιχιμύβια,
ίαμμκίι μεγάλη καί θλνδερ·1 «στο-
(βίο...
ι χι' άν μοΰ λέη νοά σοβαρά,
(γι' άστεϊα,
?οι<6ον μέσα 'ς το ψήμμα (χιλ «λήθίΐα. νοαιδίς, Αάμιαις, Γοργό- Κι' άλλοίμονο 'ςέ οποίον μέ κάνη »' (άγριεύω! Γίνετ' όργή Κυρίου «αί Κόλασ' ή (<ρωνή μου. Μ' άπ' όλαις τής χώραις ή πλειό (άγαπημενη, 'Εχεΐ ποΰ 'ς τα παληό, μου λαμπραΐς (ημέραις είδα, 'Βκεϊ ποΰ χθές βχόμα γνρνοϋσα δο- (ξασμενη, ΕΙν1 ή 'διχή οα; χώρα, ή Ιμμοοφη (πατρίδα. Άιτό τα *ιαϋρα χρόνια ~ϋ χάσατ* την (Πάλ* Κ' οί Τοϋρκοι την 'Ελλάδα πατήσαν Καί 'ς την «κλα&ά τους 'γείφαν άπελ- (πισμένοι δλοτ, Μόνον Ιγώ 'μηνοϋσα ελευθερία; ή- (μερά. Καί τώρα δταν δΐΐλιάξη καμμιά φορά (ή ψνχή σας, Πιροφητικά σάς κράζει τό ΙδΊχό μου | (στόμα: Πώς ζή ό Καηιστανΐϊνος, ββθιειά κοι- (μάτ' άκόμα Καί οάν θε νά ξυπνήση—ή Πάλι είνε (οική σας! Ποιό είνε τόνομά μόν; Άλλοι μέ (λέν Άλήβεια, 'Εκοίκηβι, Κατάρα,—η Στρίνγλα της (•Ερημον, άς, φόνονς κ' «ύχαίς (κβί χθ.ια τόσο... · ι).ιά χι' άγάπαις »' όλόμμορ- (μοοφαις κυοάδίς πάντα μέ την -γλυκενά (της γλώσοα. Ό!](ΐς τα λόγια τ' άχούω ΐσα^ μ«γεμμένος, Ι *ώά κι' ώραϊα γελώ χι' («ναγαλλιάζω, <Μ άγριεμμενα, ζαρώνω τ<κ>
(μοσμενος
τα τΚτιοϋμαι, οβαΐ πάντ'
|*«; τί νό. Θέλη; τής νύχτες
Ι··»ΐ' γύριζεν;
'μ.-ταινει μέσα 'ςέ
ιι«νη θύ
*: ίπτορίαις σοφαΐς «ώς τής
(γνωρνζει;
«, Στρίγγλα νάνε;—η
;
ά Μοΐρα;
ί>άροος ποτέ νά τή
■ουαονν μήρτως άνάψω την
<°νΤιί της. 01(1 μαύρη νύχτ^ χω^ς ^ '™ ζ-ηχησω, "ώ ν«ύ ε&οεν έκβένη μβ- 'Λ1(1ΧΪ. της: *« **ϊ νά μάθης; Πονθ' .ΤΗΐδί ; ποϋ πάο>;
μόν,
;
: Η*«α τώρα τόν
(ά
Η «ίόν
τ«ι-
'ανο) μόνον δταν ή γή
^' 'ς τά ^άμια,
'ςτά οάση,
Ή μιά γρηά ποϋ ξέρ«ι νά λέη
(μύθια.
—^Τά>.ηθινό μου-είνε ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ,
(ιβταδί μοι<: 'Εσώπαοΐ κ' μιά λάΐίψί. 'ς τί» (κορμί της Κ' Ιέφώτκϊε γιά λίγο τα ρονχά της . (σχιομένα, Χλωμή κ*' άοβχνιαονένη τή ή ή ς Καΐ τόχαφσά της πόδια γ*ινά ('ματωμενα. Την ϊδια αΰγή έκείνη μέ μάταα άγρυ- 'Ενώ (πνϊσμένο, ίξω τα χιάννα ό (βοριάς, Χωρΐς κ' ίγώ νά θελω, πήρα χάρτί (καί πέννα Κι' άοχίνησα νά γβάφω: Τ ά Λ ό - (για τής Γρ ηάς. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΕΓΝΗ2 Η ΑΓΡΑΜΠΕΑΗ (Έκ των τού Βαλαωρί- του) Λέγ' ή άγιράμπίελη μυριανθτομένη 'Σ τόν ότγοιο πλάτανχ) ποϋ τή θωρεί Καί μέ χον ϊσκ»ο τού σι>χνοδια6αίνει
Πάντοτ' επάνω της βράδν γχ' αύγή:
«Δένδρο 'Λερήφανο μές 'τόν άγέρα
τού;
μου έκεϊ
Τα φύλλα, οί κλώνοί σου
Βρΐβκεις οτενόιχωβη τώρα τή σφαϊρα;
Τ' α<ττοα, τα «τύννεφα δέν οέ χωροΰν; »Τρέχει 'ς τή ρΐζο οον νεράκι κρνο, Βυξαίνεις άχοπα την καταχντά, ' Κ' έμενα έζήλεψες σύ τό θηρίο ♦ Γιατί μ' έπότιζε 'λίγη δροσιά; »Τί θελενς, πλάτανε, τί μοϋ γυρεύεις; Ή δεσποινίς Φράνσες Γκοϋντριτς, ήθοποιός, ή όποία λέγει ότι ήτο σύζυγος τού Όλλανδοΰ συγγραφέως, Χέντρικ Ούΐλλεν Βαντλονν καί τώρα ζητεί διαζΰγιον. ΟΥΛΑΝΤ Η ΚΟΡΙ ΓΟΝΟίΟΜ Άπό τό Ρήνο πέοα τρ€Ϊ; νηοί λεδέν- (τες πάνε, Καί '»εϊ στής ξενοδόχας την πόρτα (σταματανε: «Κνρά, καλή 'λόι ή μ,-τνρα, καλό είνε _ νά ζώ| 'ςτό , , μ γ Διώξε τόν ίσκιο σου κ' εΐμαι Τ5 άνθη μου «πάγωσαν, μην τα παι- (ιοεύεις, - "Ας τον τόν {|λιο μου νά τα χαρή...» >—Ξανθή μου άγράμπελη, τί μέ φο-
''(!)
βασίλισ—
·-
μόν.
θέλεις νά βέονεβο* πβντα όρφανη,
Μονάχη σου, ερη|.ιη τή νύχτα νάσαι
Νόίχης κρ«6αττ~οου λιθάρια, γή;
>Τ' άνθη ζευγάρωοϊ μέ την άνδριά
(μου,
Γτνου βασίλνσσα χ' έγώ Θρονί,
Στηλώσου ίπάνω μου.,.'ς την άγκα-
(λίά μου
Κάθε αλλο λοΰλοτ.ιδο
Την έ|€γέλασ€ τ' αγριο πλατά«,
^ λά
Τήτν «Λερίπλεξί μές 'ς τα κλαρια..^
Γι κρϊμα πώδωκες, |ανθό βοτάνι,
Γιά 'λίγο ψήλωμα την παοθενιά.
|Φτωχή κι' άνύπανδρη 'ς την
μου,
<οον Μοΰταν* τ' δνθη σον κρυφή Τώοα θ' άρΛάξονηε τή μυοωδιά σου Τα ν·«Γτι κι' δναιθί ΐτονο-αι κτ>ρά.
(τό χρασί σον
Πές μας άκόμα, ή κόρη ποΰ βρί-σκε-
(ται ή χρυσή σου;»
«Καθάριο τό κρααί μόν κ' ή μπύρα
(μόν δροσάτη,
Μά ή κόρη μου κοιμάται στό νεκρικό
Καί ώς μές οτήν καμάρα της οί τρείς
(λε6έλ·τ«ς πάνε,
Σέ φέοετρο την
(τάνε.
κατάμαυρο κυ-
Ό πρωτος τής σηκώνει τό
. (της κρέπ».
Καί μέ ματιά θλιμμένη γιά μιά στιγμή
(τή βλέπξΐ:
«Άν ήταν, άχ, ν<ά ζοΰσες άκάμα, μέ (τα δώρα Τή; όμορφιά; όττου «Γχες, θά σ' άγα- (πούσα τώρα.» Ό δεύτ€.
ΔΕΟΝ. ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
. Οοτχμιάνου
Ό λΰχΛ-ος άλλοτε ήτο μέσον φωτι-
στικόν. "Εκαιεν Ιλαίον, εΐχε φιτηλι
κ.αί οονθοΰνι κοά έψώτιζε τόν άνθρω¬
πον μέ τό μετριόχρρον τον ςρώς. Άλ»
την εποχήν δμως ποϋ ανεκαλνφθη τό
ηλεκτρικόν, ό λύχνος έξεϊαπίσθη, έ-
πισκιασβείς υπό τοΰ νέον δαίμονος.
Τότε κατελήφθη «ϊό ά~ίλία·σίας, έπε¬
σεν είς τίτν Θάλαοσαν καί ενινε ψάρι.
Άπό την πρώτην τού υπόστασιν οέν
δΐΐτήρησε παρά τό ρονθοΰνί τον.
Είναι ενα ρονθοΰνι μέ τέΐειαν φόρ-
μαν καΐ κατασκευήν. 'Εάν τοϋ βαλης
λάδι καί φυτήλι «{νοβ. Ικανόν νά φω-
τίση πλοιχπαταρόχως τόν βυθόν.
'Εκτός τοϋ ρουθουνίου, ό λύχνος δι¬
ετήρησε καί μίαν νοσταλγίαν πιρος/τό
φώς. Ε1ν«ι τό μόνον ψάρι ποΰ είναι
έστραμμένον πρός τόν ουρανόν, την
Θείαν πηγήν τοΰ φωτός. Τό κεφάλι
τού εχει την οτάβιν τοΰ ίερεως δταν
λέγη: «Άνα> οτχωμεν τάς Μαρδία;».
Βλέπει πρός τα άν<ο μέ κατάνυξιν. "Έτστ διακρίνει «ρίν άπό τα άλλα ψάρια τόν δόλον δταν κβτέρχεταν άπό ψηλά. Τότε τρέ^ι κατ' ευθείαν άπο- κάτω, άνοίγιει τό στόμα τον, καταπί- νει τόν δόλον καΐ σνλλαμόάνεται. Καί ετσι ιέξέρχβται μετ" ολίγον είς τό φώς, τό οποίον ήτένιζε διαρκώς μέ νοσταλγίαν άπό τα βάθη τ«>ν
μέν·ων.
Πό»ο γλνκ.νς ό θάνατος 'ς τή βράοΐ
(τοΰ πολέμον
Ιχει λαμπάδα την τιμή, την δόξα ν^
(Δεσπότη
καΐ τοΰ πόλεμον τόν καπνό
(σάδανό τού.
Την μυρωδιά τοΰ μπαρουτιοϋ γιά μο-
Γσχολίδανο 'χει,
εχει γιά μνήμα ποΰ πατοϋν τόν τόπον
(οί λεδέντες--
εΐνε τό χώμα τής άνδριάς καί τής
(ελευθερίας.
Αυτού φντρώνει τό οέντρο αΐματοπο-
(τισμένο·
εχει τα φνλ>.α πράσινα καΐ μυρωδάτα
(τάνθη·
άντρεύεται ποΰ μοιρισθη κι' δλος καρ-
(διά γεμίζει,
Είδα τόν ίσκιο τοΰ βοσκοΰ ποΰ 'δγήκε
(άπ' τα φύλλα·
εΐν' ό βοοκός μόν ποϋ 'πεσε 'ς τής
(Κράπης τ' άνηφόρι,
άπ' ής σέ Τούρκους είκοσι έχόρτασε
(τό χέρι.
Μαντατοφόρος στάλθηκε άπ' τόσους
(άνδρειωμένονς·
ώς εΐδαν καί κατέδαινε τρεχάτος είς
(τόν "Αδη,
«—Γνάηρε 'πίοω, γλακικτη! τοϋ
(ναξαν μεγάλα,
πές τους 'ς τόν "Αδη κλείσθηκαν καί
(δέν μποροϋν ν' άνέδουν·
παρέλνσαν τα χέρια των, τα πόδια
(των κοπήκαν
τα κρέατά των σάπισαν, τα κόκκαλά
(των λυώσαν.
Σκονλήκους πλήθος έχουσι καί ποντι-
(κούς καί φείδια,
δέν τοΰς άφήνουν μιά στιγμή άνά-
(παυσι νά 'δοΰσι,
τοΰς λέγουν, εΐν' οί κάτοικοι τσϋ κάτω
(μαύρον Κόσμον.
Βαστάτε, τουπαν, δυνατά δσο μπο-
(ρεϊτε 'πάνω
ποΰχετε ήλιο λαμπ«ρό καί ούρανούς
(γαλάζιους,
νύκτας μέ τούς αΰγερινούς καί μ' ά-
(στρα στολ*σμένας.
Έκεϊ 'ναι κάτω σκοτεινά καί μουχλ ια-
(σμένα μέρη,
κ' ακόμη δέν τοΰς δώκασι την θέσι ^
(ποΰ τούς λ^γα
γιά δώρο τής παλληκριάς, τής πίστης
(μας στεφάνι.
Δέν εΐν' ψυχαϊς ποΰ φώνιαξαν μόν»
('ναι 'χα. κουφάρια,
πάφήκαν σπλάγχνα είς την γή 'ς τοϋ
Τούρκου την κατάρα,
λνποννται πώς χωρίσθησαν τοϋ ψετ>τη
(τούτου Κόσμον.
Μ' οποίος 'ς την γή δπου πατεί καί
(σπλάγχνα σνλλογάται,
ποτέ δέν κατεχέρησε κιανέν μεγάλο
(πράγμα· '
ή δόξα μέ τό θάνατο σφικτά σνμπορ-
(πατοΰσι.
Των άνδρειωμένων ή ψυχαϊς άπ' ής
(την πλάσ* άφηκαν,
άνέδ—αν είς τό δεντρό τό 'ματο.τοτιϊ
(σμένο
καί χαρωπά μάς εύλονοΰν, τόν πόλε-
(«ον θωροϋθΛ..
Βάλε, σύ, Μάρκο, βάλε μας, νά -οϋ-
(σιν οί λεδέντες·
φέρε την πλατή τοΰ σφακτοΰ κοντίί
(μου, Άναγνώστη,
τινος τό μνήμα θά φανή άνδρειωμένο
ι (πάλι;
"Ελ', Άναγνώστη, κύτταξί' γιά δές
(αύτό τό μνήμα,
.τόσο μεγάλο φαίνεται, ποίος οίδε τί-
(νος νάναι·
θαρρεϊς πώς εΐν' τοϋ Τζελεπη, ομοιον
(σάν κ' έκεϊνο
Μά, φέρε, Μάρκο, ςρέρε μας, γέμιοβ ^
(την κανάτα
δός τ' Άναγνώστη γιά νά πιϋ καί
(παύσ' ό λογισμός τού,
ποτέ δέν θ* άποφύγωμε την βούλησι
(τής μοίρας.
Φέρε νά πνοϋμε συντροφιά γιατί τα
(χειά ποίος ξέρει
κ' ημάς 'ς τόν "Αδη δέν ίδουν νά
(παρηγορηθοΰσι,
πώς πέσαμε κ' ημείς μ' αύτοι»; γιά
(την ελευθερία.
Άχου!, καϋμενε Τζελεπη, καί ποίος
(δέν σοϋ θυμάται
τα νειάτα σου καί την άνδρειά καί
(τώμορφό σου διώμα.
Έσύ δέν ίγγιζες 'ς τή γή, εΐχες φτερά
('ς τα πόδια,
μά ή μπάλα γρηγορώτερη σέ ' πή
(άπ' έ μπρός μας.
Άνάθεμά σε, θάνατε, πόσο σκληρός*
(όποΰσαι-
μήτ' έμορφταίς έσύ θωρείς, μήτ' άν-
(δριάς καμάρι.
Γρήγορα μάς έμίσεψες, μάς άφησες
(μονάχους
νά πολεμονμε την Τονοκιά Λθϋ μϊτρι-
(μό δέν Ιχει,
μά ενας-?νας άπό μάς μετριέται καί
(λογάται.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΤΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
^ύίζήΐαζΐζηπΐννζΐζΐζΐζϊΖΩ. 5 νζαΐζΐννΈΐζΐζΐζΐνννζΐνζΐζΐζΐννζΐνζΐζΐννα υζΐΒΠΐΐΓΕΐ-ζι~ΐζΐζΐΈΐΓυζΐί]ΐΐΐ^^
ΤΡΕΙΣ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ -ΕΔΕΜΕΝΑΙ
ΝΕΑΙ ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΔΙΑ ΚΛΕΙΔΟΚΥΜΒΑΛΟΝ.
Ι-Χ
ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ, ΛΑΤΚΩΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ
ΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ιΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΩΝ
3
3
1]
3
3
3
3
ϊ
Ε
Π
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
3
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
υ
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
Στίχοι Ι. Πολέμη—Μουσικ.ή Δ. Λαυράγκα
* * *
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Ξε>ίίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνί)
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
"Υπό θ. Σακελλαρίδου
* · ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς είν' ή ζωή μας κι' άς αρ¬
χίση ό χορός
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπο Ν. Χατζηαποστόλου
* * *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΣΟ Σ' ΕΧΩ ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλοιι
* * *
ΑΧ! ΕΔΑ
(ΜΟΝβΔΙΑ ΦΛΟΡΑΣ)
Άχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου,
* * *
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανης
ΤΑΝΟΟ Μουσική καί Στίχοι Α. Βώττη
* · ·
ϋΕ ΟΗΕΗΟΗΕ ΑΡΗΕ5 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστι και Έλληνιστί
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
* * * ν
Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Κόρη πάνω άπό τό 6ρά£ο σάν πουλϊ
(μοναχδ
ΚΟΜΑΝΟΕ
Ποίησι; καί Μουσικ.ή θ. Ι. Σακελλαρίδο»
* · *
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονήση, άν μακρυά μου εΐσαι
Ποίησις Δ. Βιτάλη—Μουσική Ε. άϊ 03ρΐ13
* * *
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Π ώ; θε-: νά κλείσω μάτι πειά
Μουσική Ε. Πόγγη
* · *
ΕΑΑ-.ΕλΑ
(Ι. Α 5ΡΑΝΙ01.Α)
Μέσ' στη θερμή σου άγκάλη
Στίχοι Ν. Βλυσοίδου
. · ι
ΓΙΑΤΙ
Γιατί λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που-
(λιά πρωϊ-πρωΐ
Μουσική Τ. Ξανθοποΰλου
* * *
ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ
(ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟΟΊΙ)
Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια
Παοάςρρασις έκ τοϋ Γερμανικόν
* · *
ΜΗ Σ' ΕΜΑΑΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ!
Πές μ' άγάπη μου τί εχεις
Ποίησις Γ. Λαμπρυνίδου—Μουσική ϋε ΟοιΐΓΐίϊ
* · .
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΠΕΙΤΟΝΙΑΣ
(ΓΛΕΝΤΙΤΡΕΛΛΟ) >
Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ
5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΕΡΑΤΩ
Ο ΚΛΕΦΤΗΣ
Μαύρ' είν' ή νύχτα στά βουνά,
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
* * ·
ΕΓΙΑ ηθΛΑ
Έγια μόλα, εγια λέσα,
φύσηξε βορηά,
Ποίησις Μ. Σταματέλου—Μουσική Καλομοίρη
* * «- "
ΜΗ Μ' ΕΡΩΤΑΣ
(ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ)
μή μ' έρωτφς γιατι θρηνώ
Μή μ' έρωτάς γιατί πονώ
Ποίησις Γ. Ααμπρννίδοϋ—Μουσική, Ν. Μπάλδη
* · · '
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ)
"Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ
(πρωτοεϊδα
Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα καποια
(κρυφή έλπίδα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλου
• * *
Ω! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρό παιδί είχα μιά μελαγχολία
στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοβερή!
(τί τρομεοι']!
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
• · »
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια είμαι σαστισμένος
κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητώ
Γιατ' εχω χάσχ] ό καϋμένος
Έκείνο πσδχα λατρευτό.
ΡΟΧ ΤΚΟΤ —· 5ΗΙΜΜΥ
• · # *
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γυ-
(ρίζω
και καθενός διαβάζω 'γώ τή μοΐρα
Στίχοι Τ. Μωραϊτίνη—Μουσική Ι. Οίκσνομάκον,
• · *
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ
Έγώ τό πίνω καί τό λέω,
γίνουμαι στουπι
Μουσικ.ή Ε. Πόγγη
• * *
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
Μιά μυστικιά έλπίδα, φώς μου, εχω
έδώ μέσα στήν καρδιά
• * *
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρα ποϋ τό σκοτάδι άπλώθηκε στη
(
τΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβά>ν'
(ή αύγή
Μουσική Σ. Σαμάοα
• · · *
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοΰν
μέσ' της ζωής τό κΰμα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'Υ.ιό Ν. Χατζηαποστόλοι·
* * *
Ρίευπδ ο- ε8ραονε
-3 Ραΐοπια
- __·_
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ~
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
(νους κλέφτης
Ποίησις Βαλαωρίτου—Μουσικ.ή Π. Καρρέρη
« · ·
ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΠ
"Ασε νά γύρω μέσ' τή θερμή την άγ-
(κάλι ά σου
καί την καρδιά σου ελα ν* άνόίξΐ];
(μυστικά
• * ·
Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
(ΔΥΙ1ΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ)
"Οσο> γυρίζ' ή σφαίρα
καί στής ταβέρνες φρίσκεται κρασι
• * ·
V
ΟΗΙΕΝΤΑίΕ
Ταη§ο ΟπεπΐΗΐε
• · ·
Ο ΜΟΡΤΗΣ
Γιότ σένα, ρέ σκληρόκαρδη καί πλά-
(σμα άρειμάνιο,
Λίγί μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι
(βιδάνιο
Μουσική Α. Μαστρεχίνη
...
Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ
"Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά
ό δόλιος τί σοϋ φταίω
Μουσική Ν. Χατζηαποστόλου
Διασκενή Λ. Κ α 6 6 α δ ί α
. · .
6Ι60Ι.ΕΤΤΕ
"Εδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
• δσα είχε ή 'μέρα βάρη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ
• * ·
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
(ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΛΑΤΕΡΝΑΣ)
Μόνο μέσ' στήν ταβέρνα μοΰ φεύγει
(τό μεράκι,
* * ·
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ
Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα-
(ποϋσε σάν τρελλή
Ποίηοτ; Ι. Πολέμη—Μουσική Σ. Σαμάρα
* * ·
ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΑΗΡΑ
Ένθΐ'μήσου σκληρά τήνο)ραίαβραδυά
* * *
ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
Παντρεμένος πριν πάω στά ξένα
νύφη άχόμα ξανθούλα μικρή
Ποίηστς Γ. Δροσίνη—Μουσική Σ. Σαμάρα
• * #
ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ
(ΘΕΑΠ ΣΑΝ ΠΡΟΤΑ)
θέλω σδν πρώτα στ»]ν αγκάλη σου
(νά γέρνω
• · ·
ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ
(ΑΓΑΠΗΣ ΛΟΓΙΑ)
Τού; πόνους, τής πίκρες, καϋμού;
λησμονώ καί γελώ
τ' (όραΐό σου στόμα γλυκά σαν φιλώ.
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ""
Αί άνω τρείς Συλλογα έπέχουν και θέσιν 'Ανϋ-ολογίας διότι περιλαμβάνουν 40 αύτοτελή
λ άσματα άπό τα ωραιοτέρα.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 2.50
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΙ,ϋ"
140 ννΕΘΤ 26 3ΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟρΚ ΟΙΤΥ
^ύίζήΐαζΐζηπΐννζΐζΐζΐζϊΖΩ. 5 νζαΐζΐννΈΐζΐζΐζΐνννζΐνζΐζΐζΐννζΐνζΐζΐννα υζΐΒΠΐΐΓΕΐ-ζι~ΐζΐζΐΈΐΓυζΐί]ΐΐΐ^^
ΤΡΕΙΣ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ -ΕΔΕΜΕΝΑΙ
ΝΕΑΙ ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΔΙΑ ΚΛΕΙΔΟΚΥΜΒΑΛΟΝ.
Ι-Χ
ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ, ΛΑΤΚΩΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ
ΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ιΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΩΝ
3
3
1]
3
3
3
3
ϊ
Ε
Π
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
3
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
υ
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
Στίχοι Ι. Πολέμη—Μουσικ.ή Δ. Λαυράγκα
* * *
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Ξε>ίίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνί)
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
"Υπό θ. Σακελλαρίδου
* · ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς είν' ή ζωή μας κι' άς αρ¬
χίση ό χορός
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπο Ν. Χατζηαποστόλου
* * *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΣΟ Σ' ΕΧΩ ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλοιι
* * *
ΑΧ! ΕΔΑ
(ΜΟΝβΔΙΑ ΦΛΟΡΑΣ)
Άχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου,
* * *
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανης
ΤΑΝΟΟ Μουσική καί Στίχοι Α. Βώττη
* · ·
ϋΕ ΟΗΕΗΟΗΕ ΑΡΗΕ5 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστι και Έλληνιστί
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
* * * ν
Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Κόρη πάνω άπό τό 6ρά£ο σάν πουλϊ
(μοναχδ
ΚΟΜΑΝΟΕ
Ποίησι; καί Μουσικ.ή θ. Ι. Σακελλαρίδο»
* · *
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονήση, άν μακρυά μου εΐσαι
Ποίησις Δ. Βιτάλη—Μουσική Ε. άϊ 03ρΐ13
* * *
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Π ώ; θε-: νά κλείσω μάτι πειά
Μουσική Ε. Πόγγη
* · *
ΕΑΑ-.ΕλΑ
(Ι. Α 5ΡΑΝΙ01.Α)
Μέσ' στη θερμή σου άγκάλη
Στίχοι Ν. Βλυσοίδου
. · ι
ΓΙΑΤΙ
Γιατί λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που-
(λιά πρωϊ-πρωΐ
Μουσική Τ. Ξανθοποΰλου
* * *
ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ
(ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟΟΊΙ)
Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια
Παοάςρρασις έκ τοϋ Γερμανικόν
* · *
ΜΗ Σ' ΕΜΑΑΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ!
Πές μ' άγάπη μου τί εχεις
Ποίησις Γ. Λαμπρυνίδου—Μουσική ϋε ΟοιΐΓΐίϊ
* · .
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΠΕΙΤΟΝΙΑΣ
(ΓΛΕΝΤΙΤΡΕΛΛΟ) >
Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ
5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΕΡΑΤΩ
Ο ΚΛΕΦΤΗΣ
Μαύρ' είν' ή νύχτα στά βουνά,
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
* * ·
ΕΓΙΑ ηθΛΑ
Έγια μόλα, εγια λέσα,
φύσηξε βορηά,
Ποίησις Μ. Σταματέλου—Μουσική Καλομοίρη
* * «- "
ΜΗ Μ' ΕΡΩΤΑΣ
(ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ)
μή μ' έρωτφς γιατι θρηνώ
Μή μ' έρωτάς γιατί πονώ
Ποίησις Γ. Ααμπρννίδοϋ—Μουσική, Ν. Μπάλδη
* · · '
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ)
"Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ
(πρωτοεϊδα
Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα καποια
(κρυφή έλπίδα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλου
• * *
Ω! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρό παιδί είχα μιά μελαγχολία
στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοβερή!
(τί τρομεοι']!
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
• · »
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια είμαι σαστισμένος
κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητώ
Γιατ' εχω χάσχ] ό καϋμένος
Έκείνο πσδχα λατρευτό.
ΡΟΧ ΤΚΟΤ —· 5ΗΙΜΜΥ
• · # *
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γυ-
(ρίζω
και καθενός διαβάζω 'γώ τή μοΐρα
Στίχοι Τ. Μωραϊτίνη—Μουσική Ι. Οίκσνομάκον,
• · *
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ
Έγώ τό πίνω καί τό λέω,
γίνουμαι στουπι
Μουσικ.ή Ε. Πόγγη
• * *
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
Μιά μυστικιά έλπίδα, φώς μου, εχω
έδώ μέσα στήν καρδιά
• * *
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρα ποϋ τό σκοτάδι άπλώθηκε στη
(
τΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβά>ν'
(ή αύγή
Μουσική Σ. Σαμάοα
• · · *
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοΰν
μέσ' της ζωής τό κΰμα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'Υ.ιό Ν. Χατζηαποστόλοι·
* * *
Ρίευπδ ο- ε8ραονε
-3 Ραΐοπια
- __·_
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ~
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
(νους κλέφτης
Ποίησις Βαλαωρίτου—Μουσικ.ή Π. Καρρέρη
« · ·
ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΠ
"Ασε νά γύρω μέσ' τή θερμή την άγ-
(κάλι ά σου
καί την καρδιά σου ελα ν* άνόίξΐ];
(μυστικά
• * ·
Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
(ΔΥΙ1ΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ)
"Οσο> γυρίζ' ή σφαίρα
καί στής ταβέρνες φρίσκεται κρασι
• * ·
V
ΟΗΙΕΝΤΑίΕ
Ταη§ο ΟπεπΐΗΐε
• · ·
Ο ΜΟΡΤΗΣ
Γιότ σένα, ρέ σκληρόκαρδη καί πλά-
(σμα άρειμάνιο,
Λίγί μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι
(βιδάνιο
Μουσική Α. Μαστρεχίνη
...
Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ
"Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά
ό δόλιος τί σοϋ φταίω
Μουσική Ν. Χατζηαποστόλου
Διασκενή Λ. Κ α 6 6 α δ ί α
. · .
6Ι60Ι.ΕΤΤΕ
"Εδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
• δσα είχε ή 'μέρα βάρη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ
• * ·
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
(ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΛΑΤΕΡΝΑΣ)
Μόνο μέσ' στήν ταβέρνα μοΰ φεύγει
(τό μεράκι,
* * ·
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ
Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα-
(ποϋσε σάν τρελλή
Ποίηοτ; Ι. Πολέμη—Μουσική Σ. Σαμάρα
* * ·
ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΑΗΡΑ
Ένθΐ'μήσου σκληρά τήνο)ραίαβραδυά
* * *
ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
Παντρεμένος πριν πάω στά ξένα
νύφη άχόμα ξανθούλα μικρή
Ποίηστς Γ. Δροσίνη—Μουσική Σ. Σαμάρα
• * #
ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ
(ΘΕΑΠ ΣΑΝ ΠΡΟΤΑ)
θέλω σδν πρώτα στ»]ν αγκάλη σου
(νά γέρνω
• · ·
ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ
(ΑΓΑΠΗΣ ΛΟΓΙΑ)
Τού; πόνους, τής πίκρες, καϋμού;
λησμονώ καί γελώ
τ' (όραΐό σου στόμα γλυκά σαν φιλώ.
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00 ""
Αί άνω τρείς Συλλογα έπέχουν και θέσιν 'Ανϋ-ολογίας διότι περιλαμβάνουν 40 αύτοτελή
λ άσματα άπό τα ωραιοτέρα.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 2.50
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΙ,ϋ"
140 ννΕΘΤ 26 3ΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟρΚ ΟΙΤΥ
1!»
Ό'-τελώοιος πυργος τού Τοίλ,ΐγος δέν ύπάρχονν παρά έλάχιστα
•Μγ/.αμ, ενα είδος παλαιοτάτου ||άγρόσ;τιτα κι' αύτά Ιρηιια, ένω
_ΛΛΛ>ηί(«' ϊίς την Νόρυ- στόν καιοό ταηττ ίνητοινΓηηη-η. χ."
ϊίς την Νόρθ
τή; Μεγάλην Βρε-
ία;, είναι τό οίκογενίΐακόν
' ___ _λΓ. ΛΛ/ιΚαμ ν/ϊΐ ττί-
ένδιαίτημα τοΰ Λορδου και τη
αρκώς
καιρο τονς, ε-κατοικούντο δι¬
ώ
^ Ό πυργος τού Τσίλλιγκχαμ, έ-
5ων διά τους θρυλους και τας
παραδοσις ποΰ κυκλοφορούν δι'
αυτόν, ώς πρός τα μυστη,ριωδη
δντα πού έμφανίζονται συχνα,
ναχ χΐνοϋνται μέσα είς. τού; δια-
δρόμ'ονς και τα διάφορα διαμε-
ρίο-ματά τού. Ό πυργος ούτος
είναι άπό τα πλέον παλαιά κα-
τοι/.ησιυα φρούρια τής Αγγλί¬
α; /αί ή ίστορία τού είναι σννυ-
φ^ισμένη μέ τ>η|ν έν γένει Ιστορί¬
αν τη; Μεγάλη; Βρετανίας, ά¬
πο των άρχών τού 14ου αιώνος.
Η /.ατωτέοω χαρακτηρίση*
«ή και λίαν ένδιαφέρσυσα άφή-
γησις όφείλεται είςβαύιήν την
ίδιαν Λαίδην Τάνκερδιλ, ή όποί-
α -τΕοιγράφει είς ζωντανάς εί-
νόνας, τα «φαντάσματα» καί άλ-
Αα άξιοπερίεργα φαινόμενα τοΰ
εξή
μωδίες τής ύνθωπίνης ζωήν; —
στής τραγούδιε; και στής κωμωδίε;
τοϋ άνδρας τη; γυναίκας και τοΰ
ικροΰ παιδιοΰ, ποϋ εζησεν, άγάπη-
σε και νπέχρερί, μίσα στούς έρημι-
κούς οίχ
γΰρω μας καί στό φώ; τής λαμπά¬
δος, καθένα; άπό μάς φαινόταν
στούς άλλους σάν ενός όλόκληρος
βωοό,ς πυργος.
, — "—χει. καθόλου φαντάσματα
εδω μέσα; ξαναρώτησα μέ άγω-
νια
κονς τοιχοτς τού.
— Μήπως ύπάρχουν τίποτε φαν¬
τάσματα έδώ μέσα;
Αύτη ήταν ή πρώτηι ερώτησις
ποϋ εκανα, τα .-ιρώτα λόγια πού εΐ-
πα, μόλις εφθασα, σάν νέα καί δει-
λή νεόνυμφη. στό Τσίλλιγκχμ, μιά Ε™·°"*έψει; άπό μιά γρηά γυναι-
σκοτεινή νύκτα Νοεμβριού, στόν κουΑα ΊΓί>Γ> "*"νή™ν «Λ« ,.^,,^λ.
καιρόν δπου ιβ^ίόνον μέσον συγ-
—- Ημείς δέν τα πιστεύουμε!
Αυτή ήταν ή απάντησις ποϋ μοΰ
εδωσε, τότε, ενας άπό τούς πειό
γέρους τής σννοδείας μας. Καί ή
απάντησις αύτη ήταν άρκετά άπο-
καρδιωτική γιά μενά, πού πρώτη
φορά εμπαινα μέσα στό πελώριο έ¬
κεϊνο κάστρο τού Τσίλλιγνχαμ.
ΑΙ έηιβκίψεις της νυκτός
Άργότερα στό «Καταραμένο
Δωμάτιο», δ.τον κοιμήθηκα την
πρώτη έκείνη νύκτα, εΐχα πολλές
ρ
τυργου. ώ; εξής:
Πολ>.έ; φορέ; «κουσα νά λένε
ϊ>ς «ολα τα σ.τίτια, πού μέσα τονς
Ιίήσανε καί πεθάνανε ανθρωποι εί
ρ Τ μ γ
κοινωνίας άπό τόν μακρυνό σιδηρο
δρομικο σταθμό εω; τόν Πχ'ργο.,
ή ό άάξ έ )
φαινόταν σάν μαγιο-σα.
Μόλις μπήκε στην καμάρα μόν,
κρατούσε στά χέρια της Ινα κηρο-
ϊήγιο καί πλησίασε κοντά, πολύ
στόν
τό άμάξι μέ τα αλογα... Ί Χονΐά στό *Ρ.ε6άτι μόν, έγγίζοντας
Όυαν σταματήσαμε μπροστά ί£ ^ταψΜ «αοαπ«άσματά τον.
-τ ι ί~- ε—ν™ Εαειταεγειρβν επάνω μου καί κύτ
μας Ισυρβ
κούοχιμε νά τραβοίΛτ τούς σιδερέ-
νιους σΰρτες. Μιά-πίίϋωρία, δρυίνη
σμό στά σκελετωμένα χαρακτηρι-
στικα τοϋ προσώπου της, σάν να-
θελε νά ίκανοποιήση την πειό α
_ < » *■ > ■ ν νεκε να ικανοποίησιν την πειο ά-
ιτ, πορτα ανοφ χαι φανηκεν ενας χό -ριέ(?γ2^ νά γνω-
£ Ι ΞίΤ?^Τ!^^.^ ?^. *«* *™ * ^ «δ ηλ-
ό Λελώριος
ύργο;, θά γέμισεν άπό φό6ο και
Ιτρόμο τονς Ιδιοκτήτας τού καΐ δ-
Ιλου; τονς άνθρώπους ποϋ κατοικήτ
Ιοανε έκεΐ μεσα, είς τάς διαφόρους
ροχάς.
Στό μ^ρος δπου βρίσκεται δ πυρ
στοιχειωμενα^ Αν-βϊναι αλη- χονορίι λαμπάδα, σάν νδθελε νά
«υτο, τοτε, το Καστρο τού | γνωρίση τής φυοιογνωμίες μας, ό
άνθρωπος έκεϊνο; έμκκαζε σάν άλη-
θινό φάττασμα καποιου σκοτεινοϋ
μεσαιωνικο-ϋ δραματος.
Μ.τήκαμε μεσα, κι' άρχίσαμε ν"
άνεδαίνουμε σιωπψ.οί, στά διαμερί
σματα τοΰ επάνω πατώματος.
Μία σιωπή νέκρας βασίλευε τρι
ρ] ή ή μφη
θε ν' άντικαταστήση τής τόσες
λες νύφες, ποϋ σέ χρόνια μακρυνά,
είχαν περά»ει μέσα άπό έκεϊνο τόν
πύργο.
'Η γρηά έκείνη γυναΐκα έστάθη-
κε ετσι πολλή ο>ρα κι' ΰστερα, ά-
πομακρύνθΐ|κε λιγάκι, άπό τα ν.ρε-
6άτι μου γιά νά ^ανασταθή πάλιν
πε<ο πέρα, σκεπτική, άκίνητη, τρο- μακτική μέσα στό σκοτάδι.. . Τό πρόσωπό της έξακολονθοΰ- Α ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡ1ΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΛΛΙΓΚΧΑΜ ΑΑ,ΔΗ ΤΑΝΚΕΡΒΙΑΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕ, ΜΕ 2ΠΗΡΑ ΧΡ5Μ..ΑΤΑ ΤΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ ΟΠΤΑ- Γχ^^ΐνΐ Σ,ΑΣ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ- ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΝ..-ΤΟ ΠΡΟΜΗ- ΝνΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΥΡΛΠΑ'Ι'ΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ... Η ΚΑΑΟΓΡΗΑ ΚΑΙ Ο ΘβΡΑΚΟ- ΦΟΡΟΣ ΤΟΞΟΤΗΣ.» ΜΥΣΤΗΡΙ»ΔΕ|- ΛΙΟΟΒΟΑΙΣΜΟΙ.- Ο ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΗΣΥΧΙΑΝ. Ό "Εμιλ Σουέϊβ, άρ/στερ$, ό Τζέιμς Φερνάνδο κ.οί ό Τόνυ___,„. δεξις^ κατηγορούμενοι επί άπαγωγί ίξαετοΰς παιδός έν Σικάγψ. Τότε, ενας ωραϊος καΐ πλουσιο- ντυμένος αν&ρο>πος δρέθηκε δρθι-
ος, δίπλα στην καλόγρηα κι' εστρε-
' ύ ά ά
Τό ψωτοβόλον
Ένα αλλο πολύ ενδιαφέρον φαι¬
νόμενον, κατά την διαμονήν μου
στόν πύργο Τσίλλικχ ή
ψε κι ούτος τα ματια τού ανησυχα στόν πύργον Τσίλλιγκχαα ήταν
στον όο_ιζρνια καί πρός την διεί-, μερίκα οστα άνθρώπινα πού τα εΐ-
θυνσι, τής έχθρικής χώρας... Π ί
σω τού, φανερώθηκαν τότε δύο άλ-
λοι ανδρε; ποϋ εΐχαν τό ίδιο περί-
σε νά είναι γυρισμένο πρός έμένα. που άνάστημα, κι' ίγταν ντυμένοι
Ξαφν.κά, δμως, τό εστρεψε πρός
τόν κήπο καί α&χιζε νά κυτταζτ)
— εξω άπό τα άνοιμένα παράθυ-
ρα, άνάμεσα στούς τοίχονς τού πύρ
γου καί στό μεγάλο χαντάκι —
τρείς καλογήρου; ποϋ πηγαινοήρ-
χοντο σιοχτηλοί, μετρώντας τό κομ
πολόι των, χωρίς νά φαίνωνται
μέ τής κοντές χλαμύδες των τοξο-
ώ ή όδ Έί
τών τ
δα και τα ήγγισα. Μιά νύκτα, μέ¬
σα στόν κοιτώνά μου καί, ακριβώς
είς απόστασιν ενός μέτρον άπό την
κ.άτω πλενράν τού κρεβατιού, ήρ¬
χισαν νά πεφτουν πετρες, ποΰ μοϋ
ό ό άό ό ά
της περίοδον τού Ε,ρρικου . φαινόταν δτι ετογαιναν άπό τόν άν-
'ΐΛηΓπ'νον™ «όν νΑ Ρ.ΥΓ,ν νη^ Ι τικρυνότικρυνό τοίχο, κοντά σέ μί¬
αν παλαιάν είκόνα τού Λόρδου
Γκρέϋ, δονκός τοΰ Τσίλλιγκχομ
καί κόμητος τού Τάνκερδ.λ.
8ον.. Έφαίνοντο σάν νά εΐχαν κρυ-
φη κουβέντα μέ τόν πρώτον ω¬
ραίον καί πλουοΊοντυμένον οίνδρα.
Έν τω μεταξν, στό ίδιο έκείνο
εσωτερικόν παραπέτο τής έπά?.ξε--
ως τού μικρόν πυργίσκον,
κ«9όλου δτι προσέχουν σέ μενά, κεν ενας θωρακοφόρος
είτε στό έσωτερικό τοϋ δωμάτιον έ-1 πού μέ
εφαντ)-
τί>^ <, ?'ε«μινς, ιίς την οποίαν τό δι/.αστι,νιυν τοϋ Μποοΰκλυν ('(··(, *.υΑ0?ιν> των δύο τέκνων της, δταν ίξεδικόοθη ή επί διαζυ-
'
VI
της έαντίον τοΰ συζύγου της, Ονώ/τΓο Κ Σιμιιολγ.
κεινου.
Άργότερα, μοΰ έξήγησαν δτι
κάτω, ακριβώς άπο τό μέρος έκεϊ¬
νο δπου πηγαινοήρχοντο οί καλόγη-
ροι, ύτηρχεν ενας κρυφός ΰπόγει-
ος δρομάκος, ποΰ οτ'γκοινωνοϋσεν
άπο την μιά μεριά, μέ τί^ς σκοτει-
νότερες άποθηκες τού φρονρίου
τού Τσίλλιγκχαμ, κι' άπό την 3λ-
λη, μέ Ινα μικρότερο πνργίσκο ποΰ
άπό τότε, εϊχε μεταβληθή σέ έρεί-
πια.
Προμήνυμα -πολέμου
Στήν ΐδια αύτη θέσι καί άκρι-
ώς όλίγες μέρες πρίν κηρυχθή °
μεγάλος Πανευρωπαϊκός ϊϊόλε-
μος, εΐχα, Ιδτ» Ινα χωρικόν, ντυμέ-
νον μέ την στολήν καί τούς θώρα-
ιας, παλαιού πολεμιστού τού Με-
ίαίωνος. Καθώς τόν κύτταζα, ε-
ας δνεμος ξαφνικός καί οίαιος
ηκώθηκε καί κτύπαγε μέ τόσην
ϊρμήν επάνω" στήν μεγάλη καπνο-
ϊόχον τού πύργου, πού νόμιζα δτι
Λροντοϋσαν, ταυτοχρόνως, σέ κά·
πω; μακρυνή άπόστασι, δέκα με-
γάλα τηλεβόλα. Ένας τρόμος μ' ε-
πι<χ<τε, τότε καί τα πόδια μου έ6ά- ρυναν τόσο πού δέν τολμοΰσα ν' άπομακρννθώ άπό τό παράθνρο. Τό επεισόδιον αύτό μόν έτάρα- φο6ερά τα νεύρα καί μέ κοα- νας ·θωρακοφ6ρος — τοξότης' τοϋσεν άνήσνχον καθ1 όλην την ιέ ρυθμικόν 6ήμα καί σταθε- διάρκειαν τής επομένης ήμέρα;. -ι«- —Λνηι^τί.ηνρτα <:«τΛν νη 'Αλλα ^ τήν -^^ νυκτα) τ0 ^ ραμα επανελήφθη, μέ περισσότε- ρες μάλιστα πετρες ποΰ επεσαν στό ίδιο μέρος καί πού την επομέ¬ νην τής βρήκαμε καί οί ύπη,ρέτες, τής πέταξαν κατά διαταγήν μαυ ί ρον υψο; πηγαινοήρχετο, ωσαν νη ευρίσκετο είς πλήρη εξάσκησιν των καθηκόντων τον. Τότε ενας ύπτ^ρέτης τοϋ πύργου ετρεξε νά κλείση δία τα παραθί'ρό- φυλλα καί φυσικά επλησίασε τούς άνθρωπον; πού εβλεπα, τούς έκαμε διαφόρους ερωτηθείς καί πϊ,ρε δι¬ αταγάς! είς μίαν ακρην τού κήπον. Κατά την τρίτην δμως ημέραν ί επεσαν περισσότερες πίτρεΤς, πού Την στιγμήν εκείνην, σάν νά προήρχοντο — όπως ένόμιζα δτι μοϋ φάνηκε πώς ή δομικάνα καί^ό- εβλεπα μέσα στό σκοτάδι — άπό γρηά εϊχε έξαφανασθη. Άλλά δ- τό ίδιο σημείο τού τοίχον, κοντά χι! Την ιδία στιγμή, εΐδα μίαν αλ·! στήν είκόνα τοΰ λόρδου Γκρέϋ, λη γυναΐκα πού εφερνε πρό; την "Ημην έκνευρισμένη. Τό γεγο- καλόγρηα ενα &β.ρύτιμα πανωφό- ςι άπό έρμίνβι, ένω καί ό άνδρας, ό ώμορφος καί πλουσιοντυμένος, ερριχνε καί αύτάς στής πλάτες τού ίνα δλλο πανωφόρι. Ε3χε δημιουργηθή μιά άτμόσφαι ρα άμεσον, έπικειμένου κινδύνου | καί ή άγωνία μου μ' εκανε, δυό φο- ρές, νά τούς καλέσω καί νά τονς φωνάξω μήπως εΐχαν καμμίαν ά-, νάγκην άπό τάς υπηρεσίας μόν. -νος αύτό ήρχισε νά μέ άνησνχη ν- περΰολικά καί εσκεπτόμονν, σοοα- ρώτατα, νά μεταφέρω τόν κοιτώ- νά μου είς άλλο δ αμέρισμα, δτε ενός άπό τούς επιστάτας ηλυε νά μού αναγγείλη δτι ενα μεγάλο μέ- τοϋ τοίχου τοΰ άνατολικού πυρ- —ι, εύρέθηκε ξ,αφνικα γκρεμι- καί οί πετρες ελειπαν τελεί- τήν θέσιν των. Έβαλα μερικούς εργάτας νά έ- ό ούρανός γέμισεν άπ« σύννεφα, μαύρα, κατάμαυρα καί μιά θλΐτ,η. πελώρια εφώλιασε, τότ?, μέσα στά στηθη μόν. Σέ Ινα δέυτερολεπτο, μιά γυναΐ¬ κα έφάνην/.ε ·ψη^Λΐ στό διπλανό πνρ- Ό άνθρωπος, ποϋ περιπατούσε «ισκευασοιιν τον τοιχον τοΰ πνρ- έδώ κ' έκεΐ, σταμάτησεν άμέσως γιβκου — ό οποίος ευρίσκετο άνα- κπί ίίτη'ίλίιχτε· τα ιιγϊτιπ τού ττηό- έ- τολικα τοΰ κατώνός μου καί άκρι- σμένην λό/)οι. ς/ποί- καί έστύλωσε τα μάτια τού πρός έ μένα. Θεέ μόν! είχε τό αρόσωπο τοΰ άνδρας μόν καί τότε αντελή¬ φθην πώς φορούσε μιά στολή Γάλ- λον πολεαιστοϋ πρό τεσσάοων αΐ- ώνων. Άλλά, ποία, λοιπόν ίιταν ή κα¬ λόγρηα; 'Εχτκέφθηκα· μήπως ήμονν εγιό, κοιτωνός μόν 6ως, πίσω άπο την κρεμασμένην επί τοΰ τοίχου είκόνα τού λό ' Γκρέν. ΟΙ εργάται, είς τού:, ονς οί ύπηρετες μου εδειξαν τί(ς πετρες ποΰ επεσαν, τάς τρείς προη¬ γουμένας νύκτας μέσα στόν κοΐτώ- νά μου, μέ εδε&αίωσαν, δτι αύτέ; άκριδώς οί πετρες ελειπαν άπό τόν τοΐχο. Της έφαρμόσα- γισκο, σαν να περυιατουσε, γερα ι Και γιατι εκεινη η ανησνχια, Γ.α- νε και ό τοΤχΟ:. ?κλεισε μέ αί·ίέ- αο- καί αφοδα, εξω άπό τό παραπέτο τι ολες οί προετοιμασιες; | νάχα! -Αλλα π Ιν ^ε1σ(Λ,ν τ?' ό. των ίπαλ^είιϊν. Φτνοονσρ τα ηαποι ΙνΓρτη δι'ιπ ιιρπργ τΛίννΛηηη Ζνΐιι -ττΛ», ο-ί.^^,™.. «.______ν__< > «. ■
των έπάλξεων. Φορονσε τα ράσα
μιάς δαμινικάνας καλογραίας κα'ι
καθώς την κύτταζα, εΐδα νά στρέ-
Μετά δύο μέρες τα Ιννόησα δλα.
Ό μέγας .τόλε.μος εΐ^η^ιτ,θη.
κι' έλά&αμε έπίσΓμον μήνννμα άπό
τα βλέμματά της πρό; τούς άν-1 τό Λονδίνον, νά προσέχωμε είς .τε
τικρννονς λοφίσκους τού Σέθιοτ,
κι' εύϊΗ·ς άμ*σως, πήδηξε μέσα ά¬
πό τάς έπάλξεΐς καί την ιίδα νθ·
γονατίζτ) σέ στάσιν προσενχής.
ρίπτωσιν έπι&ρομής τοΰ έχθροΰ εί;
τό σημείον έκεϊνο τής χώρας, λαμ¬
βάνοντες δσα προφνλακτικά μέτρα
ηθέλαμεν κρίνη σκόπιμον
πΐ|ν, ενρήκαν Ινα σκελετόν άνθρώ
που, 40 —- 501 ίσω; ετών, τόν" ο¬
ποίον καί εθαψαν εί ςτήν ακρη τοΰ
περιδολιοϋ, κοντά στό έκκλησάκ»
τοΰ φρούριον.
Τό σπουδαιότερο σμω; άπό δλα
τα φαντάσματα ήταν ενα παιδάκι
(Σννέχεια είς την 31ην) Σελίδαΐ
Ό'-τελώοιος πυργος τού Τοίλ,ΐγος δέν ύπάρχονν παρά έλάχιστα
•Μγ/.αμ, ενα είδος παλαιοτάτου ||άγρόσ;τιτα κι' αύτά Ιρηιια, ένω
_ΛΛΛ>ηί(«' ϊίς την Νόρυ- στόν καιοό ταηττ ίνητοινΓηηη-η. χ."
ϊίς την Νόρθ
τή; Μεγάλην Βρε-
ία;, είναι τό οίκογενίΐακόν
' ___ _λΓ. ΛΛ/ιΚαμ ν/ϊΐ ττί-
ένδιαίτημα τοΰ Λορδου και τη
αρκώς
καιρο τονς, ε-κατοικούντο δι¬
ώ
^ Ό πυργος τού Τσίλλιγκχαμ, έ-
5ων διά τους θρυλους και τας
παραδοσις ποΰ κυκλοφορούν δι'
αυτόν, ώς πρός τα μυστη,ριωδη
δντα πού έμφανίζονται συχνα,
ναχ χΐνοϋνται μέσα είς. τού; δια-
δρόμ'ονς και τα διάφορα διαμε-
ρίο-ματά τού. Ό πυργος ούτος
είναι άπό τα πλέον παλαιά κα-
τοι/.ησιυα φρούρια τής Αγγλί¬
α; /αί ή ίστορία τού είναι σννυ-
φ^ισμένη μέ τ>η|ν έν γένει Ιστορί¬
αν τη; Μεγάλη; Βρετανίας, ά¬
πο των άρχών τού 14ου αιώνος.
Η /.ατωτέοω χαρακτηρίση*
«ή και λίαν ένδιαφέρσυσα άφή-
γησις όφείλεται είςβαύιήν την
ίδιαν Λαίδην Τάνκερδιλ, ή όποί-
α -τΕοιγράφει είς ζωντανάς εί-
νόνας, τα «φαντάσματα» καί άλ-
Αα άξιοπερίεργα φαινόμενα τοΰ
εξή
μωδίες τής ύνθωπίνης ζωήν; —
στής τραγούδιε; και στής κωμωδίε;
τοϋ άνδρας τη; γυναίκας και τοΰ
ικροΰ παιδιοΰ, ποϋ εζησεν, άγάπη-
σε και νπέχρερί, μίσα στούς έρημι-
κούς οίχ
γΰρω μας καί στό φώ; τής λαμπά¬
δος, καθένα; άπό μάς φαινόταν
στούς άλλους σάν ενός όλόκληρος
βωοό,ς πυργος.
, — "—χει. καθόλου φαντάσματα
εδω μέσα; ξαναρώτησα μέ άγω-
νια
κονς τοιχοτς τού.
— Μήπως ύπάρχουν τίποτε φαν¬
τάσματα έδώ μέσα;
Αύτη ήταν ή πρώτηι ερώτησις
ποϋ εκανα, τα .-ιρώτα λόγια πού εΐ-
πα, μόλις εφθασα, σάν νέα καί δει-
λή νεόνυμφη. στό Τσίλλιγκχμ, μιά Ε™·°"*έψει; άπό μιά γρηά γυναι-
σκοτεινή νύκτα Νοεμβριού, στόν κουΑα ΊΓί>Γ> "*"νή™ν «Λ« ,.^,,^λ.
καιρόν δπου ιβ^ίόνον μέσον συγ-
—- Ημείς δέν τα πιστεύουμε!
Αυτή ήταν ή απάντησις ποϋ μοΰ
εδωσε, τότε, ενας άπό τούς πειό
γέρους τής σννοδείας μας. Καί ή
απάντησις αύτη ήταν άρκετά άπο-
καρδιωτική γιά μενά, πού πρώτη
φορά εμπαινα μέσα στό πελώριο έ¬
κεϊνο κάστρο τού Τσίλλιγνχαμ.
ΑΙ έηιβκίψεις της νυκτός
Άργότερα στό «Καταραμένο
Δωμάτιο», δ.τον κοιμήθηκα την
πρώτη έκείνη νύκτα, εΐχα πολλές
ρ
τυργου. ώ; εξής:
Πολ>.έ; φορέ; «κουσα νά λένε
ϊ>ς «ολα τα σ.τίτια, πού μέσα τονς
Ιίήσανε καί πεθάνανε ανθρωποι εί
ρ Τ μ γ
κοινωνίας άπό τόν μακρυνό σιδηρο
δρομικο σταθμό εω; τόν Πχ'ργο.,
ή ό άάξ έ )
φαινόταν σάν μαγιο-σα.
Μόλις μπήκε στην καμάρα μόν,
κρατούσε στά χέρια της Ινα κηρο-
ϊήγιο καί πλησίασε κοντά, πολύ
στόν
τό άμάξι μέ τα αλογα... Ί Χονΐά στό *Ρ.ε6άτι μόν, έγγίζοντας
Όυαν σταματήσαμε μπροστά ί£ ^ταψΜ «αοαπ«άσματά τον.
-τ ι ί~- ε—ν™ Εαειταεγειρβν επάνω μου καί κύτ
μας Ισυρβ
κούοχιμε νά τραβοίΛτ τούς σιδερέ-
νιους σΰρτες. Μιά-πίίϋωρία, δρυίνη
σμό στά σκελετωμένα χαρακτηρι-
στικα τοϋ προσώπου της, σάν να-
θελε νά ίκανοποιήση την πειό α
_ < » *■ > ■ ν νεκε να ικανοποίησιν την πειο ά-
ιτ, πορτα ανοφ χαι φανηκεν ενας χό -ριέ(?γ2^ νά γνω-
£ Ι ΞίΤ?^Τ!^^.^ ?^. *«* *™ * ^ «δ ηλ-
ό Λελώριος
ύργο;, θά γέμισεν άπό φό6ο και
Ιτρόμο τονς Ιδιοκτήτας τού καΐ δ-
Ιλου; τονς άνθρώπους ποϋ κατοικήτ
Ιοανε έκεΐ μεσα, είς τάς διαφόρους
ροχάς.
Στό μ^ρος δπου βρίσκεται δ πυρ
στοιχειωμενα^ Αν-βϊναι αλη- χονορίι λαμπάδα, σάν νδθελε νά
«υτο, τοτε, το Καστρο τού | γνωρίση τής φυοιογνωμίες μας, ό
άνθρωπος έκεϊνο; έμκκαζε σάν άλη-
θινό φάττασμα καποιου σκοτεινοϋ
μεσαιωνικο-ϋ δραματος.
Μ.τήκαμε μεσα, κι' άρχίσαμε ν"
άνεδαίνουμε σιωπψ.οί, στά διαμερί
σματα τοΰ επάνω πατώματος.
Μία σιωπή νέκρας βασίλευε τρι
ρ] ή ή μφη
θε ν' άντικαταστήση τής τόσες
λες νύφες, ποϋ σέ χρόνια μακρυνά,
είχαν περά»ει μέσα άπό έκεϊνο τόν
πύργο.
'Η γρηά έκείνη γυναΐκα έστάθη-
κε ετσι πολλή ο>ρα κι' ΰστερα, ά-
πομακρύνθΐ|κε λιγάκι, άπό τα ν.ρε-
6άτι μου γιά νά ^ανασταθή πάλιν
πε<ο πέρα, σκεπτική, άκίνητη, τρο- μακτική μέσα στό σκοτάδι.. . Τό πρόσωπό της έξακολονθοΰ- Α ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡ1ΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΛΛΙΓΚΧΑΜ ΑΑ,ΔΗ ΤΑΝΚΕΡΒΙΑΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕ, ΜΕ 2ΠΗΡΑ ΧΡ5Μ..ΑΤΑ ΤΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ ΟΠΤΑ- Γχ^^ΐνΐ Σ,ΑΣ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ- ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΝ..-ΤΟ ΠΡΟΜΗ- ΝνΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΥΡΛΠΑ'Ι'ΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ... Η ΚΑΑΟΓΡΗΑ ΚΑΙ Ο ΘβΡΑΚΟ- ΦΟΡΟΣ ΤΟΞΟΤΗΣ.» ΜΥΣΤΗΡΙ»ΔΕ|- ΛΙΟΟΒΟΑΙΣΜΟΙ.- Ο ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΗΣΥΧΙΑΝ. Ό "Εμιλ Σουέϊβ, άρ/στερ$, ό Τζέιμς Φερνάνδο κ.οί ό Τόνυ___,„. δεξις^ κατηγορούμενοι επί άπαγωγί ίξαετοΰς παιδός έν Σικάγψ. Τότε, ενας ωραϊος καΐ πλουσιο- ντυμένος αν&ρο>πος δρέθηκε δρθι-
ος, δίπλα στην καλόγρηα κι' εστρε-
' ύ ά ά
Τό ψωτοβόλον
Ένα αλλο πολύ ενδιαφέρον φαι¬
νόμενον, κατά την διαμονήν μου
στόν πύργο Τσίλλικχ ή
ψε κι ούτος τα ματια τού ανησυχα στόν πύργον Τσίλλιγκχαα ήταν
στον όο_ιζρνια καί πρός την διεί-, μερίκα οστα άνθρώπινα πού τα εΐ-
θυνσι, τής έχθρικής χώρας... Π ί
σω τού, φανερώθηκαν τότε δύο άλ-
λοι ανδρε; ποϋ εΐχαν τό ίδιο περί-
σε νά είναι γυρισμένο πρός έμένα. που άνάστημα, κι' ίγταν ντυμένοι
Ξαφν.κά, δμως, τό εστρεψε πρός
τόν κήπο καί α&χιζε νά κυτταζτ)
— εξω άπό τα άνοιμένα παράθυ-
ρα, άνάμεσα στούς τοίχονς τού πύρ
γου καί στό μεγάλο χαντάκι —
τρείς καλογήρου; ποϋ πηγαινοήρ-
χοντο σιοχτηλοί, μετρώντας τό κομ
πολόι των, χωρίς νά φαίνωνται
μέ τής κοντές χλαμύδες των τοξο-
ώ ή όδ Έί
τών τ
δα και τα ήγγισα. Μιά νύκτα, μέ¬
σα στόν κοιτώνά μου καί, ακριβώς
είς απόστασιν ενός μέτρον άπό την
κ.άτω πλενράν τού κρεβατιού, ήρ¬
χισαν νά πεφτουν πετρες, ποΰ μοϋ
ό ό άό ό ά
της περίοδον τού Ε,ρρικου . φαινόταν δτι ετογαιναν άπό τόν άν-
'ΐΛηΓπ'νον™ «όν νΑ Ρ.ΥΓ,ν νη^ Ι τικρυνότικρυνό τοίχο, κοντά σέ μί¬
αν παλαιάν είκόνα τού Λόρδου
Γκρέϋ, δονκός τοΰ Τσίλλιγκχομ
καί κόμητος τού Τάνκερδ.λ.
8ον.. Έφαίνοντο σάν νά εΐχαν κρυ-
φη κουβέντα μέ τόν πρώτον ω¬
ραίον καί πλουοΊοντυμένον οίνδρα.
Έν τω μεταξν, στό ίδιο έκείνο
εσωτερικόν παραπέτο τής έπά?.ξε--
ως τού μικρόν πυργίσκον,
κ«9όλου δτι προσέχουν σέ μενά, κεν ενας θωρακοφόρος
είτε στό έσωτερικό τοϋ δωμάτιον έ-1 πού μέ
εφαντ)-
τί>^ <, ?'ε«μινς, ιίς την οποίαν τό δι/.αστι,νιυν τοϋ Μποοΰκλυν ('(··(, *.υΑ0?ιν> των δύο τέκνων της, δταν ίξεδικόοθη ή επί διαζυ-
'
VI
της έαντίον τοΰ συζύγου της, Ονώ/τΓο Κ Σιμιιολγ.
κεινου.
Άργότερα, μοΰ έξήγησαν δτι
κάτω, ακριβώς άπο τό μέρος έκεϊ¬
νο δπου πηγαινοήρχοντο οί καλόγη-
ροι, ύτηρχεν ενας κρυφός ΰπόγει-
ος δρομάκος, ποΰ οτ'γκοινωνοϋσεν
άπο την μιά μεριά, μέ τί^ς σκοτει-
νότερες άποθηκες τού φρονρίου
τού Τσίλλιγκχαμ, κι' άπό την 3λ-
λη, μέ Ινα μικρότερο πνργίσκο ποΰ
άπό τότε, εϊχε μεταβληθή σέ έρεί-
πια.
Προμήνυμα -πολέμου
Στήν ΐδια αύτη θέσι καί άκρι-
ώς όλίγες μέρες πρίν κηρυχθή °
μεγάλος Πανευρωπαϊκός ϊϊόλε-
μος, εΐχα, Ιδτ» Ινα χωρικόν, ντυμέ-
νον μέ την στολήν καί τούς θώρα-
ιας, παλαιού πολεμιστού τού Με-
ίαίωνος. Καθώς τόν κύτταζα, ε-
ας δνεμος ξαφνικός καί οίαιος
ηκώθηκε καί κτύπαγε μέ τόσην
ϊρμήν επάνω" στήν μεγάλη καπνο-
ϊόχον τού πύργου, πού νόμιζα δτι
Λροντοϋσαν, ταυτοχρόνως, σέ κά·
πω; μακρυνή άπόστασι, δέκα με-
γάλα τηλεβόλα. Ένας τρόμος μ' ε-
πι<χ<τε, τότε καί τα πόδια μου έ6ά- ρυναν τόσο πού δέν τολμοΰσα ν' άπομακρννθώ άπό τό παράθνρο. Τό επεισόδιον αύτό μόν έτάρα- φο6ερά τα νεύρα καί μέ κοα- νας ·θωρακοφ6ρος — τοξότης' τοϋσεν άνήσνχον καθ1 όλην την ιέ ρυθμικόν 6ήμα καί σταθε- διάρκειαν τής επομένης ήμέρα;. -ι«- —Λνηι^τί.ηνρτα <:«τΛν νη 'Αλλα ^ τήν -^^ νυκτα) τ0 ^ ραμα επανελήφθη, μέ περισσότε- ρες μάλιστα πετρες ποΰ επεσαν στό ίδιο μέρος καί πού την επομέ¬ νην τής βρήκαμε καί οί ύπη,ρέτες, τής πέταξαν κατά διαταγήν μαυ ί ρον υψο; πηγαινοήρχετο, ωσαν νη ευρίσκετο είς πλήρη εξάσκησιν των καθηκόντων τον. Τότε ενας ύπτ^ρέτης τοϋ πύργου ετρεξε νά κλείση δία τα παραθί'ρό- φυλλα καί φυσικά επλησίασε τούς άνθρωπον; πού εβλεπα, τούς έκαμε διαφόρους ερωτηθείς καί πϊ,ρε δι¬ αταγάς! είς μίαν ακρην τού κήπον. Κατά την τρίτην δμως ημέραν ί επεσαν περισσότερες πίτρεΤς, πού Την στιγμήν εκείνην, σάν νά προήρχοντο — όπως ένόμιζα δτι μοϋ φάνηκε πώς ή δομικάνα καί^ό- εβλεπα μέσα στό σκοτάδι — άπό γρηά εϊχε έξαφανασθη. Άλλά δ- τό ίδιο σημείο τού τοίχον, κοντά χι! Την ιδία στιγμή, εΐδα μίαν αλ·! στήν είκόνα τοΰ λόρδου Γκρέϋ, λη γυναΐκα πού εφερνε πρό; την "Ημην έκνευρισμένη. Τό γεγο- καλόγρηα ενα &β.ρύτιμα πανωφό- ςι άπό έρμίνβι, ένω καί ό άνδρας, ό ώμορφος καί πλουσιοντυμένος, ερριχνε καί αύτάς στής πλάτες τού ίνα δλλο πανωφόρι. Ε3χε δημιουργηθή μιά άτμόσφαι ρα άμεσον, έπικειμένου κινδύνου | καί ή άγωνία μου μ' εκανε, δυό φο- ρές, νά τούς καλέσω καί νά τονς φωνάξω μήπως εΐχαν καμμίαν ά-, νάγκην άπό τάς υπηρεσίας μόν. -νος αύτό ήρχισε νά μέ άνησνχη ν- περΰολικά καί εσκεπτόμονν, σοοα- ρώτατα, νά μεταφέρω τόν κοιτώ- νά μου είς άλλο δ αμέρισμα, δτε ενός άπό τούς επιστάτας ηλυε νά μού αναγγείλη δτι ενα μεγάλο μέ- τοϋ τοίχου τοΰ άνατολικού πυρ- —ι, εύρέθηκε ξ,αφνικα γκρεμι- καί οί πετρες ελειπαν τελεί- τήν θέσιν των. Έβαλα μερικούς εργάτας νά έ- ό ούρανός γέμισεν άπ« σύννεφα, μαύρα, κατάμαυρα καί μιά θλΐτ,η. πελώρια εφώλιασε, τότ?, μέσα στά στηθη μόν. Σέ Ινα δέυτερολεπτο, μιά γυναΐ¬ κα έφάνην/.ε ·ψη^Λΐ στό διπλανό πνρ- Ό άνθρωπος, ποϋ περιπατούσε «ισκευασοιιν τον τοιχον τοΰ πνρ- έδώ κ' έκεΐ, σταμάτησεν άμέσως γιβκου — ό οποίος ευρίσκετο άνα- κπί ίίτη'ίλίιχτε· τα ιιγϊτιπ τού ττηό- έ- τολικα τοΰ κατώνός μου καί άκρι- σμένην λό/)οι. ς/ποί- καί έστύλωσε τα μάτια τού πρός έ μένα. Θεέ μόν! είχε τό αρόσωπο τοΰ άνδρας μόν καί τότε αντελή¬ φθην πώς φορούσε μιά στολή Γάλ- λον πολεαιστοϋ πρό τεσσάοων αΐ- ώνων. Άλλά, ποία, λοιπόν ίιταν ή κα¬ λόγρηα; 'Εχτκέφθηκα· μήπως ήμονν εγιό, κοιτωνός μόν 6ως, πίσω άπο την κρεμασμένην επί τοΰ τοίχου είκόνα τού λό ' Γκρέν. ΟΙ εργάται, είς τού:, ονς οί ύπηρετες μου εδειξαν τί(ς πετρες ποΰ επεσαν, τάς τρείς προη¬ γουμένας νύκτας μέσα στόν κοΐτώ- νά μου, μέ εδε&αίωσαν, δτι αύτέ; άκριδώς οί πετρες ελειπαν άπό τόν τοΐχο. Της έφαρμόσα- γισκο, σαν να περυιατουσε, γερα ι Και γιατι εκεινη η ανησνχια, Γ.α- νε και ό τοΤχΟ:. ?κλεισε μέ αί·ίέ- αο- καί αφοδα, εξω άπό τό παραπέτο τι ολες οί προετοιμασιες; | νάχα! -Αλλα π Ιν ^ε1σ(Λ,ν τ?' ό. των ίπαλ^είιϊν. Φτνοονσρ τα ηαποι ΙνΓρτη δι'ιπ ιιρπργ τΛίννΛηηη Ζνΐιι -ττΛ», ο-ί.^^,™.. «.______ν__< > «. ■
των έπάλξεων. Φορονσε τα ράσα
μιάς δαμινικάνας καλογραίας κα'ι
καθώς την κύτταζα, εΐδα νά στρέ-
Μετά δύο μέρες τα Ιννόησα δλα.
Ό μέγας .τόλε.μος εΐ^η^ιτ,θη.
κι' έλά&αμε έπίσΓμον μήνννμα άπό
τα βλέμματά της πρό; τούς άν-1 τό Λονδίνον, νά προσέχωμε είς .τε
τικρννονς λοφίσκους τού Σέθιοτ,
κι' εύϊΗ·ς άμ*σως, πήδηξε μέσα ά¬
πό τάς έπάλξεΐς καί την ιίδα νθ·
γονατίζτ) σέ στάσιν προσενχής.
ρίπτωσιν έπι&ρομής τοΰ έχθροΰ εί;
τό σημείον έκεϊνο τής χώρας, λαμ¬
βάνοντες δσα προφνλακτικά μέτρα
ηθέλαμεν κρίνη σκόπιμον
πΐ|ν, ενρήκαν Ινα σκελετόν άνθρώ
που, 40 —- 501 ίσω; ετών, τόν" ο¬
ποίον καί εθαψαν εί ςτήν ακρη τοΰ
περιδολιοϋ, κοντά στό έκκλησάκ»
τοΰ φρούριον.
Τό σπουδαιότερο σμω; άπό δλα
τα φαντάσματα ήταν ενα παιδάκι
(Σννέχεια είς την 31ην) Σελίδαΐ
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>. — ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 192».
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΙΗΓΗΜΑ-ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΦΟΛΥ
ΤΟ ΠΑΛΗΟ ΣΓΕΙΤΙ
φ υπεγράφη τό συμβόλαιον
ν.αί ν,ατεδλήθη τό ποσόν στ6 συμ-
βολα'.οφραγείο , ό κ. Μπιλάρ, ό με-
γαλοεισοιΐηματίας, ό 6ι>μώδης κα·.
βίϊ'.ος, ό οποίον έμεινεν είς την
εξοχήν άπό άγάπη τού κυνηγιοΰ,
είπεν είς τόν γαιοκττ^μ,ονα κ. Γκον¬
τρΰ, ό οποίος τοΰ είχε μ-όλις πωλη
σε; τέ χ,τήαά τοο.
—Καί τώρα έννοώ τό σπίτι ν
μείνη δικό μοι>. Δέν θέλω κανεί'
ίπό σάς νά ξανάρ'θη όπό τό πρό·
σχημα, ότι κάτοικον—τε έ%εί μεσ'
δαράντα ή πενήντα χρόνια.
—"Ω! πολΰ περισσότερα, κ. Μπι
ίρ. Στό σπίτι αύτό εγεννήθη*.
έγώ, ή μητέρα μου, ή υ.ητέρα τή
μητέρας μου...
—Έστω! "Ας δάλουμε, δτι κα
*θ'./.ήσατε έκατό χρόνια! έπανέλχίδ
6 κ. Μπριλάρ, άρχίζοντας νά θυ
(ιώντ;. Τέ διάστημα τοΰ χρόνου λίγο
μ' «νϊίοκρερει... Πλήρωσα, τό σπίτι
είναι δικό μου. Δέν εχετε πειά νά
*άνετε τίποτε έκεί μέσα, τίποτε"
Καταλάδατε·;
—'Δέν άξίζβι νά συγχύζεσθε κ
Μπριλάρ, απήντησεν ό Γκοντρύ. Ό,
Π ζητείτϊ, είναι πολΰ ·6αρΰ γιά μάς
,·τό καταλαδαίνω όμως καί Οά κάνω
την γυναίκά μο,ι νά τό καταλάδη.
Μόνον τ; γρηά μας, ή γιαγιά Γκον-
τρύ, ή" όπ-οία είναι 82 χρόνων δέν
6ά τό Χιαταλάδτ), ϊσως. Είναι_ χει
ρότερη άπό μικρά παιδί. Ή κακο-
μοΐρα ή γρηοόλα, δέν λέω είναι ά-
χόμ,τ} στά καλά της, περπατεί, τρώ-
γε:, τίνει, κοιμάτζι, μόνο χοΰ τό
ό της δέν είναι έν τάξει, ετσι
ά ά
*οΰ μπορεί καμμιά φορά...
Ό κ. Μπριλάρ έκαμε μιά βιαία
'
η
—Αύτό ΐίναι δική σας ίουλειά.
Έγώ σάς είϊοποίησα. Θά κάνω χρή.
σιν των δικαιωμάτων.
ι Ότχν γόρισε στό νέο 'του τό
Ιτπίτ'. ό Γκοντρύ, 3ΐτ7γηθηκε στήν
γυναίκά τοι>, ό,τι είχε κκη μέ τον
Μιτριλάρ καί πρόσθεσε:
1 ·—Αύτάς ό Μπριλάρ είναι ενας
άνθρωχος -ποϋ δέν χωρατεύε:. Δέν
ά φρόνιμο γ'.ά μάς νά τρ'.'γυ-
ύ λό ί
ή
*άν νά δρισκό
Κ.1 ,άν νά β
νικα την πορτα καί 6γήχΓ^1
ληνοφωτιστο δρόμο. 1
,Τότε χύτταξε στό — [,, ■
,Η δεσποινίς ρ
νις Κράυολερ, θυ-
γάτηρ τού πλονσι-
ου έργοστασιάρχου
αυτοκίνητον, ήτις
έμνηστεύθη τ ο ν
"Εδγαρ Ουΐλλιαμ
Γκάομπις, μεσίτην
τοΰ 6άμ6ακος και
θϊΐνόν παίκτην τής
ποδοσοραίρας.
εγνώρισε γί
χτϊΛεν* στεναγμό ί,:
τβχ» ωνε,ρεοοτανε;
η^πολί,^^
χάλδεν τό χατώρθωνε.'
, 'Ηταν^αόνη, «βλί»'μαχ:
μένη, χ, ετρεπε νά ζητήση'
π#θηστ; να δρή τ0 —(τι'
χ«σε νά «-εριπατήίσα^ρΤ-"-!
τΐ,χη. ' Ί
· ο τρομος ΤΤ|ς ίιε·
αι ΐχεψεις της φωτιστηχαν Άν,
γνω:!σ5/ τα «έντρα, τα τι:>Μ,
«χωρ»». Στήν διαστ^ρωρ-·
δρομων ίστριψε χωρίς νά 3!α:ί,.
πε;παττυε κοίτά ιιτλιλ,- -«.ι ...-
ποτέ στό νιονΐό σοιι;
φρμ γ μ ργ
)ρίζοι>α.5 γύ?ω στο -παληό σπίτι μας.
Ύστζζζ έσκυψε πρός τή γιαγιά
το^ ποΰ ζεσταινότανε· μ,προστά στό
τΧάκι κι' έπειδή ήτανε δαρύκοη,
φώναξε:
— Π·ουλι/ίσαμ£ τό άλλο ατίτ:, ίέν
είνακ πειά δικό μας. Δέν πρέπε·
α ά έί ' άύ
Ή γρηά, ΰπάκουη καί καρτερι-
κή, χωρίς νά καταβάλη ·—οσττάθεια
—Καλά! Καλά! 'Μή ϋυμώνετε,
Μή ώ
μοί)... Μή
'Μή
—δία νά -άς έκεί, τ
Ξοπνώντας μ." Ινα άνατίναγμα ά·
« την γεβοντική της ύπνηλία ή γιοΓ-
γιά Γκοντρ6,(3ψωσε_τό κεφάλι της|λα: ρώτησε ό Γκοντρύ'.
Στό γε-μα ε,ίριξε εν α κόκκαλο
άπό τό τ,θΛπέζι καί φώναξε:
—Φινέτ! Φινέτ!
—Μά τοό πηγε, λο:πόν, ή οκύλ-
„ . ^ /._____ ' Τ». - '
καί ίίχως νά περνά ή ρμρ
ιερη λάαψι κατανοήσεως στά μι
σόκλε!στ« ρτώωμένα υ-άτια της,
έπανέλορδϊ μηχανικά άχ' τό φόδο
μην την υ.αλώσοί>ν:
—Ναί, χοαληθηκε τό σπίτι, δέν
πρέπει νά τάω... Ώ! τό κατάλαδ»,
τό κατάλαία καλά!
Καί ςανα4·Λίσ·τηκε στήν
Την πρώτην έκείνη μερά, επ
δρισκόταν -σ' άλλο σπίτι ό Γκοντρΰ
ν.αί ή γυναίκά τού, έπέδλεπαν την
γρηά. Μ&λις άφινε την καρέκλα
τής κοντά στή φωτία, τάχανε. Π α-
ΐπάτευε τον τοίχο άναζητώντας την
πόρτα στό σημείο έχείνο όποο 6ρι-'
σκόταν στ* άλλο σπίτι.
Έτρίκλρζε μπροστά σέ απροσδο¬
κήτω σκαλιά, σκο!>ντοι*ρλοΰσ« στά
επιπλα ποΰ τής ·φαινόντουσαν. Οτι
είχαν άλλάξει θέσι, Ιχανβ την ί-
σ·ο,ρροπί<α της στό κενό, νομ^οντας ότι Οάδρισκε τα συν«ιτ)ισμένα τοΰ άλλο» στπτίθΰ στηρίγματα. Ή τόσο άπότθμη άλλαγή την Ικανε εν α εί- δος τυ?λή, καί τό ίλέμμα της δέν Ιβλβπε πειά, παρά μέσα της τα πράγματα τοΰ παρελθόντος. Την άλ- Την είχΛ ίέσει, είπεν ή γυναίκά ο, γ;ά ν-ά την συνηΐθίσω κι' -αυτήν ό νέο σπίτι. Άλλά σήμερα τό στό πρωΐ τ ή "Ι τό σχοινϊ σάν τρελ- ώψ Δέ ά ρ ρ χ σάν τρελ λή. "Ισως νά τώκοψε. Δέν πάς κα- ϋμένε νά ιδής μιά στιγμή; Στήν αύλή, κοντά στή φωληά της σκύλλας, ό Γκοντρΰ σκονταψε επάνω της. Μέ την άκρη τής άλυσίδ'ας στό λα'.μό της, ήταν πϊσμένη στό πλευ- ρό, μ.ε τα πόδια τεντ<ομέια, μέ την κοιλίά άπαίσια φο'οσκωμένη καί αέ πράσ'.νο άορό γεμάτο στό στόμα της. Ό Γκοντρύ 'ξαναα.πήκε σττίτ'. τού, 2'. ίλαορά ταρϊγμένος είπε στή γ·-·ν»'.κα τού: - -Φαίνβται ότι ή σκύλλα πί,γε έκεί ν.άτο·>. Τό κτήνος αύτό, ό
Μπρ'.λάρ, τής «ρριξε δηλητήριο.
Άρ-/;'ϊε η δρωμά κι' όλας!
Ή γρηά που κο-τειδαλβ ^λη την
προσοχή της γ'.α ν' άκούτΐβ, ρώτησε
άγωνιωδώς:
— Τί εΐπατ
σκίλλα;
Ή ί
ε: τ! έκαμαν στήν
;
Ή νιίοη της άποκρίτ)ηκ8 άπι>.
τομα:
—Είναι καλά έκεί ποΰ εί
ύλλ
σκύλλα
ναι ή
Τστερ' άχό δυό 'δραδυές, μϊά
Κυριακή, ά$<οΰ ή ^ρηά κοιμήθηκε, γ,,νζίκα τοΰ Γκοντρί» εί— στόν δ ή γ ανδρ α της: ■—Δεν , 6έδαια, νά μεί- άΰ ά , , μ νοομε δώ πέρα, ν' άκοΰμε την γρηά νά ροχαλίζγ;. Στοϋ 2^αλό, στοϋ κα- φετζή, γίνεται χορός. Δέν πάμε νά κάνουμε μι» βόλτα άπ' έκεί; "Οταν ε9^γαν, μιά μεγάλη σιωπή άπλώθηκε στό ί 9γ, μ άπλώθηκε στό σπίτι. "Ετ—! άνέ~>ϊΐ όλομόναχη
ξά έί ή
ς ϊΐ όλομόναχη
σ' έχείντ) τή μοναξ'.ά, ένστίκτως ή
γρηά άρχ'.σε νά ροχαλίζτ) οϋνατώ-
τερα. Ή άναπνοή της Ιγινε πειό
γρήγθρη, π'η'γηκε, -Λαταληφ^είτα
%πό έφιάλτην, άνατινάχθη-Λε κα;
ξύπνησε. 'Ετέντωσε τα άδύνατά της
μπράτσα καί καθώς Ιννοιωσε στή
νέα καί διαφορετική θεσ! ού
περπάτησε κ*τά μηκος τού
πή?ε ^τό πονοπάτι, αισθανθή ,,
βρνΐκόταν στόν άληθινό ϊρόμ'ο. Α
νακο^ισμενη περπατοΰσε '~!0 ·»,
γορα, μο'^Αθ^ρίζοντας όλοένα.'
—Ά! μά είχα τελλχθη, ),ο·-ί
ποΰ ζητοΰσα τό σπίτι έχεί τςίρι
Νάτο τέ σπίτ·. μας! Νά ό τοίχο;, ν
έ αχυρώνας, νά ή σκεπτν! Να
ή πόρτα.
"Βίοτλε τό -χέλρι της Γχνω τ.
λοοκετο γ'.ά ν' ανοίξη. Ά/.λά ή ζί:
τα δέν χ^οιςε. Ή γρηά χτΛηα.
ε'σπρωξβ καί ΰστερα μο-ΐ/ρμο^π ;
ναττενάζοντας:
— "Εκλείσαν. Δέν περιμίνο.
πειά. Ένέμ'.σαν, ότι δέν Οά γ.ι:ίΐι
πειά Πρέπει ώς τόσο νά γ^ίΐι
"'ί^αβνα κάτι θυμηδηχε. Π:ρχίτι
σε κατά μήχος τοΰ τοίχοο. ώ; σ'
να άνοιγ.^α χλε',σμ.ένΐ οί ν.ον:::]
πέτρες.
Καί μέ τα γέριχα τΐΛζμ^
χέρια, ποΰ μα'τώσανε ευθύς, '&',ν
άπ' τή Οε^σι τους τής πετρες^ Μ-
λις τό άνοιγμα έγινε άρκετά μ·:
γάλο, "γλύστρησε καί μ-ήν.ε τπ
■/■φη τού σπιτίθΰ. Μπροσ-Λ ϊτό ":
η ρ
ληό ΐπίτι πού τωχε^ τόσο ίτ^
μπροστά στά τόσο ά
πράγματα τί)ς φάνηαε
άπό μακρυνό ταξεΐίι. 'Ό
άό ΰ λθ
μρ
άπό εν* μαΰρο ληθαργο^ ϊτ
Π ώ &«νένη ά^ο
καί διοφορετική θέσι τοΰ κρε-
δατιοΰ της άντί γιά τοίχο, όπως τέ
άλλο σπίτι, κενό, τής ί)ρθε σάν τρέ-
λα. ΜάΖ,ίφε γρήγορα, γρήτ0.-12) τ^
γρηγρ,
ροΰχά της, τα φόρβσε, έφόρεσε τα
—Ποίος είναι; Στάσοο
είναι.;
Τής φάνττχε ότι την φώπζί
εγγονός της, καί έλαφρότερη
χη
η πε:ό γρηγρ, ρχ
Κάπο:α άλλα λόγια
ό
της
ε νά γλι>-
όμως, κίζθώς προχωροΰσε μπροστί,
αντί νά πάρη τό δρόμο πρός τ' άρι-
στερά. τόν πήρΐ πρός τα δεξίά, ό¬
πως άλλοτε. Ό Γκοντρΰ την πρό-
ςιθασε, καί γυρίζοντάς την πρός την
άντίθετη διεύΟ^νσι έκβίνη ποΰ είχε
πάρει, τής είπε:
—Αί! δέ μοΰ λές, γιά ποΰ τώ-
6αλες: Δέν καθέ',ιαστε πειά άπό
? Πό έ
χτ?. Πότες φορές, λο:πόν,
νά ττό πώ; Δέν θά το βάλτ
-; Λ «·6ν«,1,;:ΙΌ —-* * '*-—« ««= ^η,,£^ ^, ΐ?2& _ Μ^ „ „,_ ^ ^ Σ^ώ
•/.αν πε:έ σύντομα άχόμη. Ή Τ?ν|
«νοιξε διάπλατα τα χέρια της, Φ
πω= ν' ά-,-χαλιάση τόν /.ή^· «
ένίρα, τόν άχυρώνα, τό σ^ιτ'·, ο.·
ι------ι^ν χ0£, ζωντάνί^ε χ^'- ·■
μέσα σ' εν β γέλοιο
δέ
τό πα
χιας πον τωπνιγεν η
--ΕΙμα: έγώ καί γνριζω. ψν-1
τέ δρόμο... ΣώθηκΛ...
Την φωνή της όμως -την ^τΨΛ
ενας πΰίθβολισμός. Καί Τ^"ψ'[
κατάστηθα, ιέπεσε άνάσχελα μ ε
χ·έ*«! όλοανοιγμένα. ι
Μτροττά στοΰς άνΛ?ω«^ '· ^
είχοτ; προστρέξει καί που χε'ί0^ Ι
μοΰσαν, ό κ. Μπριλάρ είπε:
—ίΜποροΰσα νά ^«««Ιω:^
πως δΐακρίνει κανείς την ιφ
Μιά σκίά ϊήδτϊξε τέν τοίχο·
ιίητα- 8υο φορές, ή <™/·α, σΓ νά τ?έ-/τ;. Τότε κι' έγω : βόλησα. Ό Γκοντρΰ σχομμενος πα^ φτωχό όλόχλωμο π^όσωποτη^ γιίς τού, μέ τρεμαμενο χζ?'· 6β— τα 6λέ<ραρα πάνω τής νεκρής, τα γβμ«τ2 ί'Μ μάτια, πό νύχτα τοΰ τάφοι» πάντα, δίχως νά κα' ΗΟυδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5.-Ή ή' σία καί ΕΙκονογραιρημένη («^", Κήονκος»), καθώς καί όλαι αι σει; τού Βιβλιοπωλείον μο·Γ ται παρά τοϋ ν~ ^ΟI1η Οβ-^ Ββε»^ 5ί. Παρ' αντώ; γτνοντω ογ κραί μικραί αγγελίαι ω; και ε / - φαί σννδρομητών.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>. — ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 192».
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΙΗΓΗΜΑ-ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΦΟΛΥ
ΤΟ ΠΑΛΗΟ ΣΓΕΙΤΙ
φ υπεγράφη τό συμβόλαιον
ν.αί ν,ατεδλήθη τό ποσόν στ6 συμ-
βολα'.οφραγείο , ό κ. Μπιλάρ, ό με-
γαλοεισοιΐηματίας, ό 6ι>μώδης κα·.
βίϊ'.ος, ό οποίον έμεινεν είς την
εξοχήν άπό άγάπη τού κυνηγιοΰ,
είπεν είς τόν γαιοκττ^μ,ονα κ. Γκον¬
τρΰ, ό οποίος τοΰ είχε μ-όλις πωλη
σε; τέ χ,τήαά τοο.
—Καί τώρα έννοώ τό σπίτι ν
μείνη δικό μοι>. Δέν θέλω κανεί'
ίπό σάς νά ξανάρ'θη όπό τό πρό·
σχημα, ότι κάτοικον—τε έ%εί μεσ'
δαράντα ή πενήντα χρόνια.
—"Ω! πολΰ περισσότερα, κ. Μπι
ίρ. Στό σπίτι αύτό εγεννήθη*.
έγώ, ή μητέρα μου, ή υ.ητέρα τή
μητέρας μου...
—Έστω! "Ας δάλουμε, δτι κα
*θ'./.ήσατε έκατό χρόνια! έπανέλχίδ
6 κ. Μπριλάρ, άρχίζοντας νά θυ
(ιώντ;. Τέ διάστημα τοΰ χρόνου λίγο
μ' «νϊίοκρερει... Πλήρωσα, τό σπίτι
είναι δικό μου. Δέν εχετε πειά νά
*άνετε τίποτε έκεί μέσα, τίποτε"
Καταλάδατε·;
—'Δέν άξίζβι νά συγχύζεσθε κ
Μπριλάρ, απήντησεν ό Γκοντρύ. Ό,
Π ζητείτϊ, είναι πολΰ ·6αρΰ γιά μάς
,·τό καταλαδαίνω όμως καί Οά κάνω
την γυναίκά μο,ι νά τό καταλάδη.
Μόνον τ; γρηά μας, ή γιαγιά Γκον-
τρύ, ή" όπ-οία είναι 82 χρόνων δέν
6ά τό Χιαταλάδτ), ϊσως. Είναι_ χει
ρότερη άπό μικρά παιδί. Ή κακο-
μοΐρα ή γρηοόλα, δέν λέω είναι ά-
χόμ,τ} στά καλά της, περπατεί, τρώ-
γε:, τίνει, κοιμάτζι, μόνο χοΰ τό
ό της δέν είναι έν τάξει, ετσι
ά ά
*οΰ μπορεί καμμιά φορά...
Ό κ. Μπριλάρ έκαμε μιά βιαία
'
η
—Αύτό ΐίναι δική σας ίουλειά.
Έγώ σάς είϊοποίησα. Θά κάνω χρή.
σιν των δικαιωμάτων.
ι Ότχν γόρισε στό νέο 'του τό
Ιτπίτ'. ό Γκοντρύ, 3ΐτ7γηθηκε στήν
γυναίκά τοι>, ό,τι είχε κκη μέ τον
Μιτριλάρ καί πρόσθεσε:
1 ·—Αύτάς ό Μπριλάρ είναι ενας
άνθρωχος -ποϋ δέν χωρατεύε:. Δέν
ά φρόνιμο γ'.ά μάς νά τρ'.'γυ-
ύ λό ί
ή
*άν νά δρισκό
Κ.1 ,άν νά β
νικα την πορτα καί 6γήχΓ^1
ληνοφωτιστο δρόμο. 1
,Τότε χύτταξε στό — [,, ■
,Η δεσποινίς ρ
νις Κράυολερ, θυ-
γάτηρ τού πλονσι-
ου έργοστασιάρχου
αυτοκίνητον, ήτις
έμνηστεύθη τ ο ν
"Εδγαρ Ουΐλλιαμ
Γκάομπις, μεσίτην
τοΰ 6άμ6ακος και
θϊΐνόν παίκτην τής
ποδοσοραίρας.
εγνώρισε γί
χτϊΛεν* στεναγμό ί,:
τβχ» ωνε,ρεοοτανε;
η^πολί,^^
χάλδεν τό χατώρθωνε.'
, 'Ηταν^αόνη, «βλί»'μαχ:
μένη, χ, ετρεπε νά ζητήση'
π#θηστ; να δρή τ0 —(τι'
χ«σε νά «-εριπατήίσα^ρΤ-"-!
τΐ,χη. ' Ί
· ο τρομος ΤΤ|ς ίιε·
αι ΐχεψεις της φωτιστηχαν Άν,
γνω:!σ5/ τα «έντρα, τα τι:>Μ,
«χωρ»». Στήν διαστ^ρωρ-·
δρομων ίστριψε χωρίς νά 3!α:ί,.
πε;παττυε κοίτά ιιτλιλ,- -«.ι ...-
ποτέ στό νιονΐό σοιι;
φρμ γ μ ργ
)ρίζοι>α.5 γύ?ω στο -παληό σπίτι μας.
Ύστζζζ έσκυψε πρός τή γιαγιά
το^ ποΰ ζεσταινότανε· μ,προστά στό
τΧάκι κι' έπειδή ήτανε δαρύκοη,
φώναξε:
— Π·ουλι/ίσαμ£ τό άλλο ατίτ:, ίέν
είνακ πειά δικό μας. Δέν πρέπε·
α ά έί ' άύ
Ή γρηά, ΰπάκουη καί καρτερι-
κή, χωρίς νά καταβάλη ·—οσττάθεια
—Καλά! Καλά! 'Μή ϋυμώνετε,
Μή ώ
μοί)... Μή
'Μή
—δία νά -άς έκεί, τ
Ξοπνώντας μ." Ινα άνατίναγμα ά·
« την γεβοντική της ύπνηλία ή γιοΓ-
γιά Γκοντρ6,(3ψωσε_τό κεφάλι της|λα: ρώτησε ό Γκοντρύ'.
Στό γε-μα ε,ίριξε εν α κόκκαλο
άπό τό τ,θΛπέζι καί φώναξε:
—Φινέτ! Φινέτ!
—Μά τοό πηγε, λο:πόν, ή οκύλ-
„ . ^ /._____ ' Τ». - '
καί ίίχως νά περνά ή ρμρ
ιερη λάαψι κατανοήσεως στά μι
σόκλε!στ« ρτώωμένα υ-άτια της,
έπανέλορδϊ μηχανικά άχ' τό φόδο
μην την υ.αλώσοί>ν:
—Ναί, χοαληθηκε τό σπίτι, δέν
πρέπει νά τάω... Ώ! τό κατάλαδ»,
τό κατάλαία καλά!
Καί ςανα4·Λίσ·τηκε στήν
Την πρώτην έκείνη μερά, επ
δρισκόταν -σ' άλλο σπίτι ό Γκοντρΰ
ν.αί ή γυναίκά τού, έπέδλεπαν την
γρηά. Μ&λις άφινε την καρέκλα
τής κοντά στή φωτία, τάχανε. Π α-
ΐπάτευε τον τοίχο άναζητώντας την
πόρτα στό σημείο έχείνο όποο 6ρι-'
σκόταν στ* άλλο σπίτι.
Έτρίκλρζε μπροστά σέ απροσδο¬
κήτω σκαλιά, σκο!>ντοι*ρλοΰσ« στά
επιπλα ποΰ τής ·φαινόντουσαν. Οτι
είχαν άλλάξει θέσι, Ιχανβ την ί-
σ·ο,ρροπί<α της στό κενό, νομ^οντας ότι Οάδρισκε τα συν«ιτ)ισμένα τοΰ άλλο» στπτίθΰ στηρίγματα. Ή τόσο άπότθμη άλλαγή την Ικανε εν α εί- δος τυ?λή, καί τό ίλέμμα της δέν Ιβλβπε πειά, παρά μέσα της τα πράγματα τοΰ παρελθόντος. Την άλ- Την είχΛ ίέσει, είπεν ή γυναίκά ο, γ;ά ν-ά την συνηΐθίσω κι' -αυτήν ό νέο σπίτι. Άλλά σήμερα τό στό πρωΐ τ ή "Ι τό σχοινϊ σάν τρελ- ώψ Δέ ά ρ ρ χ σάν τρελ λή. "Ισως νά τώκοψε. Δέν πάς κα- ϋμένε νά ιδής μιά στιγμή; Στήν αύλή, κοντά στή φωληά της σκύλλας, ό Γκοντρΰ σκονταψε επάνω της. Μέ την άκρη τής άλυσίδ'ας στό λα'.μό της, ήταν πϊσμένη στό πλευ- ρό, μ.ε τα πόδια τεντ<ομέια, μέ την κοιλίά άπαίσια φο'οσκωμένη καί αέ πράσ'.νο άορό γεμάτο στό στόμα της. Ό Γκοντρύ 'ξαναα.πήκε σττίτ'. τού, 2'. ίλαορά ταρϊγμένος είπε στή γ·-·ν»'.κα τού: - -Φαίνβται ότι ή σκύλλα πί,γε έκεί ν.άτο·>. Τό κτήνος αύτό, ό
Μπρ'.λάρ, τής «ρριξε δηλητήριο.
Άρ-/;'ϊε η δρωμά κι' όλας!
Ή γρηά που κο-τειδαλβ ^λη την
προσοχή της γ'.α ν' άκούτΐβ, ρώτησε
άγωνιωδώς:
— Τί εΐπατ
σκίλλα;
Ή ί
ε: τ! έκαμαν στήν
;
Ή νιίοη της άποκρίτ)ηκ8 άπι>.
τομα:
—Είναι καλά έκεί ποΰ εί
ύλλ
σκύλλα
ναι ή
Τστερ' άχό δυό 'δραδυές, μϊά
Κυριακή, ά$<οΰ ή ^ρηά κοιμήθηκε, γ,,νζίκα τοΰ Γκοντρί» εί— στόν δ ή γ ανδρ α της: ■—Δεν , 6έδαια, νά μεί- άΰ ά , , μ νοομε δώ πέρα, ν' άκοΰμε την γρηά νά ροχαλίζγ;. Στοϋ 2^αλό, στοϋ κα- φετζή, γίνεται χορός. Δέν πάμε νά κάνουμε μι» βόλτα άπ' έκεί; "Οταν ε9^γαν, μιά μεγάλη σιωπή άπλώθηκε στό ί 9γ, μ άπλώθηκε στό σπίτι. "Ετ—! άνέ~>ϊΐ όλομόναχη
ξά έί ή
ς ϊΐ όλομόναχη
σ' έχείντ) τή μοναξ'.ά, ένστίκτως ή
γρηά άρχ'.σε νά ροχαλίζτ) οϋνατώ-
τερα. Ή άναπνοή της Ιγινε πειό
γρήγθρη, π'η'γηκε, -Λαταληφ^είτα
%πό έφιάλτην, άνατινάχθη-Λε κα;
ξύπνησε. 'Ετέντωσε τα άδύνατά της
μπράτσα καί καθώς Ιννοιωσε στή
νέα καί διαφορετική θεσ! ού
περπάτησε κ*τά μηκος τού
πή?ε ^τό πονοπάτι, αισθανθή ,,
βρνΐκόταν στόν άληθινό ϊρόμ'ο. Α
νακο^ισμενη περπατοΰσε '~!0 ·»,
γορα, μο'^Αθ^ρίζοντας όλοένα.'
—Ά! μά είχα τελλχθη, ),ο·-ί
ποΰ ζητοΰσα τό σπίτι έχεί τςίρι
Νάτο τέ σπίτ·. μας! Νά ό τοίχο;, ν
έ αχυρώνας, νά ή σκεπτν! Να
ή πόρτα.
"Βίοτλε τό -χέλρι της Γχνω τ.
λοοκετο γ'.ά ν' ανοίξη. Ά/.λά ή ζί:
τα δέν χ^οιςε. Ή γρηά χτΛηα.
ε'σπρωξβ καί ΰστερα μο-ΐ/ρμο^π ;
ναττενάζοντας:
— "Εκλείσαν. Δέν περιμίνο.
πειά. Ένέμ'.σαν, ότι δέν Οά γ.ι:ίΐι
πειά Πρέπει ώς τόσο νά γ^ίΐι
"'ί^αβνα κάτι θυμηδηχε. Π:ρχίτι
σε κατά μήχος τοΰ τοίχοο. ώ; σ'
να άνοιγ.^α χλε',σμ.ένΐ οί ν.ον:::]
πέτρες.
Καί μέ τα γέριχα τΐΛζμ^
χέρια, ποΰ μα'τώσανε ευθύς, '&',ν
άπ' τή Οε^σι τους τής πετρες^ Μ-
λις τό άνοιγμα έγινε άρκετά μ·:
γάλο, "γλύστρησε καί μ-ήν.ε τπ
■/■φη τού σπιτίθΰ. Μπροσ-Λ ϊτό ":
η ρ
ληό ΐπίτι πού τωχε^ τόσο ίτ^
μπροστά στά τόσο ά
πράγματα τί)ς φάνηαε
άπό μακρυνό ταξεΐίι. 'Ό
άό ΰ λθ
μρ
άπό εν* μαΰρο ληθαργο^ ϊτ
Π ώ &«νένη ά^ο
καί διοφορετική θέσι τοΰ κρε-
δατιοΰ της άντί γιά τοίχο, όπως τέ
άλλο σπίτι, κενό, τής ί)ρθε σάν τρέ-
λα. ΜάΖ,ίφε γρήγορα, γρήτ0.-12) τ^
γρηγρ,
ροΰχά της, τα φόρβσε, έφόρεσε τα
—Ποίος είναι; Στάσοο
είναι.;
Τής φάνττχε ότι την φώπζί
εγγονός της, καί έλαφρότερη
χη
η πε:ό γρηγρ, ρχ
Κάπο:α άλλα λόγια
ό
της
ε νά γλι>-
όμως, κίζθώς προχωροΰσε μπροστί,
αντί νά πάρη τό δρόμο πρός τ' άρι-
στερά. τόν πήρΐ πρός τα δεξίά, ό¬
πως άλλοτε. Ό Γκοντρΰ την πρό-
ςιθασε, καί γυρίζοντάς την πρός την
άντίθετη διεύΟ^νσι έκβίνη ποΰ είχε
πάρει, τής είπε:
—Αί! δέ μοΰ λές, γιά ποΰ τώ-
6αλες: Δέν καθέ',ιαστε πειά άπό
? Πό έ
χτ?. Πότες φορές, λο:πόν,
νά ττό πώ; Δέν θά το βάλτ
-; Λ «·6ν«,1,;:ΙΌ —-* * '*-—« ««= ^η,,£^ ^, ΐ?2& _ Μ^ „ „,_ ^ ^ Σ^ώ
•/.αν πε:έ σύντομα άχόμη. Ή Τ?ν|
«νοιξε διάπλατα τα χέρια της, Φ
πω= ν' ά-,-χαλιάση τόν /.ή^· «
ένίρα, τόν άχυρώνα, τό σ^ιτ'·, ο.·
ι------ι^ν χ0£, ζωντάνί^ε χ^'- ·■
μέσα σ' εν β γέλοιο
δέ
τό πα
χιας πον τωπνιγεν η
--ΕΙμα: έγώ καί γνριζω. ψν-1
τέ δρόμο... ΣώθηκΛ...
Την φωνή της όμως -την ^τΨΛ
ενας πΰίθβολισμός. Καί Τ^"ψ'[
κατάστηθα, ιέπεσε άνάσχελα μ ε
χ·έ*«! όλοανοιγμένα. ι
Μτροττά στοΰς άνΛ?ω«^ '· ^
είχοτ; προστρέξει καί που χε'ί0^ Ι
μοΰσαν, ό κ. Μπριλάρ είπε:
—ίΜποροΰσα νά ^«««Ιω:^
πως δΐακρίνει κανείς την ιφ
Μιά σκίά ϊήδτϊξε τέν τοίχο·
ιίητα- 8υο φορές, ή <™/·α, σΓ νά τ?έ-/τ;. Τότε κι' έγω : βόλησα. Ό Γκοντρΰ σχομμενος πα^ φτωχό όλόχλωμο π^όσωποτη^ γιίς τού, μέ τρεμαμενο χζ?'· 6β— τα 6λέ<ραρα πάνω τής νεκρής, τα γβμ«τ2 ί'Μ μάτια, πό νύχτα τοΰ τάφοι» πάντα, δίχως νά κα' ΗΟυδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5.-Ή ή' σία καί ΕΙκονογραιρημένη («^", Κήονκος»), καθώς καί όλαι αι σει; τού Βιβλιοπωλείον μο·Γ ται παρά τοϋ ν~ ^ΟI1η Οβ-^ Ββε»^ 5ί. Παρ' αντώ; γτνοντω ογ κραί μικραί αγγελίαι ω; και ε / - φαί σννδρομητών.
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,- ΚΥΡΙΑΚΗ
1929.
21
μκ0| ΑΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.- ΟΙ ΤΡΟΜΕΡ12ΤΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ
ΑΤΙΚ«ΤΕΡΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ." ΜΙΑ ΑΣΤΟΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ*ΣΤ*ΕΡΕΙ ΤΟ ΒΥ-
ΑΝΤΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ.- Π«Σ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΕΛΑ-
ΤΕΣ ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ.- ΟΙ ΑΓΡΙΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤίΙΝ ΑΠΕΛΑ¬
ΣΙΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.-ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΠΙΓΡΑΦΗ, ΚΛΠ.
Ιβν
άκρίται
"οποίων τα θρυλικά κα-
χ«θ<χνάτισαν δπως εί- ,ώντά&ιητου'Ακριτικον 5έν εδρασαν μοναχα όπως δλοι, στό Μικρασιατινα ΐΟ0 Βυζαντινοΰ Κράτους. _ιν είτε εμπορικάς, είτε θρη 1·^ είτε καί ώς πολεμισται, ,ητ'οι πάντοτε, και στά Κρα Λύσεως: Την Ιταλίαν, την Γίαν καί την Μεσημβρινήν ^■■αθώς χ"1 στα Βαλκάνια: 6ίαν>τήν Βουλγαρίαν,
ιιανιαν
κλπ.
«ως έξεπατρίσθησαν οί ά-
Γ άφοϋ οί πολεμικές περιπί
ώ τόσο τραβοϋσαν την ψυ-
^, δέν είχαν σταματήση όν-
μ'τι στήν άχανή Βυζαντΐϊή
ατορία, τής οποίας τόσοι
δάρβαροι λαοί άπειλοϋ-
- άχεραιότητα; 'Η άφορμή
τοισμοϋ των όφείλεται
...νιες θρησκευτικές διενέ-
| οποίες υπήρξαν καί ή κυ-
μή τοϋ καταρρεύσεως τοΰ
λάτες ποΰ άποτελοϋσαν
»άξιόμαχο στρατό τής Αΰ-
χε στηριχθή ό Ήράκλειος, δταν
έπιχειροϋσε τής θρυλικές πολεμικές
τού περιπέτειες, ήσαν κατά τό πλεϊ
στον Παυλικιανοί καί Μαννχαΐοι
(θρησκευτικαί χριστιανικαί αΐρέ-
οεις) ή «"Ελληνες» όπως άπεκα-
λοϋντο άπό τούς Βυζαντινους την
ίποχή έκείνη οί έθνικοί δηλ. οί ε'ι-
δωλολάτρες. Ώς αίρετικοί ορίσκον-
ται πάντοτε σέ καποια διήστασι μέ
την Αύλή καί μέ την Όρθόδοξη
Έκκλησία τής ΚωνστανττνουΛΟλε-
ως, ή όποία δμως γιά νά τούς κο-
λακεΰσ^ καί νά τούς κρατά ΰπο-
χειρίους στό Βυζαντινό Κράτος
άνηγόρευσε άγίους τοΰς παλαιούς
άρχηγούς των, τόν "Αγιο Μάααν-
τα, τόν "Αγιο Γεώργιο, τόν "Αγιο
θεόδωρο καί τόν "Αγιο Δημήτριο
Πολλοί άπο τοΰς «'Ελληνίζον-
τας», όπως άπ^αλοϋντο τότε, αν-
τοκράτορας τοΰ Βυζαντίου, έγκα-
τέσΐησαν καί στήν θράκη άρκετοΰς
άκρίτας καί άπελάτας, χά<ριν της ασφαλείας τοΰ Κρ4τους· κατά των Βουλγαρικων έπιδρομων. "Οταν άνΐκινήθη τό περίφημο θρησχευτικό ζήτημα των είκόνων, διήρεσε τόν λαόν σέ δύο άλληλο- τροτνόμενα στρατόπεδα, οί Μανι- σαν μέ τό μέρος των είκονολατρών. Την μερίδα αυτήν, άν καί άδιάφο- ροι πρός τής χριστιανικές διοχρο- ρές, ένίσχυαν καί οί «"Ελληνες» δή λαδή ο£ έθνικοί. "Οταν δμως ανήλθεν είς τόν θρό νόν ό αντοκράτωρ Κωνσταντίνος (' 6ος καί τα κοινά διαχειρίζονταν ή ή 6ασιλομήτωρ Ειρήνη παρά την έξέγερσιτώνΜανιχαίωνκαί Παυ- λικιανών άπελατών, ποϋ άποτελοΰ- ρίας χαί στσύς όποίους εί- χαΐοι καί οί Π αυλικιανοί έτάχΰη- Κ Κ'-) · Εΐϊι τ,-1 ι απο τί|ν οποίαν εζήτησε διαζύγιον έν Μπροϋκλυν ό Φ λογφ οτι ε(χε μυστΜςή- οχέσεις ι» ίνα άιΰλαα Ή Μαρία Σαλορζάνο, έν τώ μεσφ, Θυγάτηρ τοϋ πρώην Πρόεδρον Κάρλος Σαλορζάνο τής Νικ.αράγκουας, ή όποία ενεγράφη ώς μαθήτρια είς έν σχο¬ λείον τής Καλιφορνίας μέ δύο φίλας της. Ή Άγγλίς ΠέγγτιΜάρς, ή όποία ήλ¬ θεν είς Νέαν Υόρκην. Τελευταίως έλαβε διαζύγιον άπό τόν δνδρα της. ΤΗτο πρώην χορεύτρια καί ένήγαγε τόν έκατομμυριοΰχον Χενρυ Φίλντ, Ισχυρισθεϊσα ότι αύτός ήτο πατήρ • τοΰ τέκνου της. σαν την κυρίως δύναμιν τοΰ στρα- τοΰ, συνεκάλεσε στήν Νίκαια τής Βι-θννίας την Β' -Οικουμενικήν Σύνοδον καί άποκατέστησε την λα- τρεία των είκόνων. Άπό τότε ήρ¬ χισαν καί οί τρομεροί διωγμοί κα¬ τά των αίρετικών άπελατών οί δ- ποΐοι συνεχίσθηο*αν κατόπιν άγριώ τεροι καί πέιό συστηματικοί επί πολλά χρόνια. Οί άκρίτες καί άπελάτες διωκό- μενοι πειά άπό τό επίσημον Κρά- τος τό οποίον στόν τνφλό θρησκευ- τικό τού φανατισμό 5έν ήταν σέ θε σι νά καταλάβϊΐ ότι κινδυνεύει νά στερηθή Ινα άπό τα σπουδαιότερα στηρίγματά τού κατά των άλλοε- θνών έπιδρομεων απεφάσισαν νά έκπατρισθοΰν. Ιδίως δσοι εΐχαν διατεθή στής Θρακικές έπαρχίες εφυγαν δλοι πρός την Δύσιν καί πρός τα Βαλκάνια. 'Εκεΐ μετέδωσαν τίνν στρατιωτι- νή τού τέχνη, τα 'Ελληνικά γράμ- ματα καί τόν 'Ελληνικό πολιτισμό. Καί άπό την έποχή έκείνη, άρχί- ζουν νά έμφανίζωνται στήν άμόρ- φωτη άκόμη Εύρώπη τάήρωικά |- πη, ποϋ εχουν καταπληκτική όμοι- ότη,τα μέ τα επη τοΰ γ νωστοϋ Ά- κριτικοϋ κύκλον, των δ.τοίων είναι διασκευές. Τότε έμφανίζονται ^ ιά πρώτη ί-ιορά καί οί γνωστές άπό την ίστο- έταιρ,εϊες των «Καθαρων» οτίι Γαλϊ.ία, στή Γερμανία, καί στήν Ι¬ ταλία, ποΰ είχαν ώς εμβλημα τό ί- ερό 'Ελληνακό πουλί, τό φοίνικα.- Την ιδία έποχή έπίσης ίδρύθησαν1 καί ο| περίφημες στρατιωτικές έ- ταιρεΐες, ποϋ εΐχαν έπίσης ώς εμ¬ βλημα τόν φοίνικα καί οί οποίες έ- τροφοδότησαν τσύς στρατούς τής Λύσεως μέ τούς θρυλικούς Έλλη¬ νας «στρατιώτας*. Οί «Στρατιώ¬ ται» αύτοι έφερον Άν,ριτική καί Άπελ,ατική στολή καί είχον δικούς τσυς άρχηγους καί δικές τους ση- μαΐες. Στή Δύση οί Άκρίτες έξηκολοΰ- θησαν τής παληες τους πολεμικές περιπέτειες καί πολλές φορΐς τα βουνά της 6άρ6αρης τότε Ευρώ- πης άντιλάλησαν τό ήρωΐκό καί α'υμοβόρικο τραγοΰδι, τό οποίον άλλοτε άντηχοΰσε στής χαράδρες καί στά ύψίπεδα τής Μικρασίας: <Μά τόν Κύρ "Ηλιον τόν χρυσόν, μά την γλυκείαν τού μάνα. Τα <ττενορρι'μια τής Συριάς κεφάλια θά γεμίσω». Πολλά χρωστά σέ πολΐτισμό ή Εύρώπη πρός τονς περιπλανωμέ- νους έκείνους ίππότες κατά τής ό- μολογίες άξιολόγων ίστορικών. Οί Παυλικιανοι τής Θράκης φεύγον- τες τό φονικό λεπίδι των φανατι- σμένων Βνζαντινών καί των άνα- στηλωτών των είκόνων, οί όποΐοι εΐχαν φτάση σέ άξιοθρήνητο ση- μεΐο ώστε ν' άνακατεύουν στό κρα- σί των συμποσίων των τής μπογιές των είκονισμάτων καί νά πίνουν τό άλλόκοτο αΰτό μΐγμα, ζητοΰσαν καταφύγιο στή λύση, δπου καί μετέδωκαν τα πρώτα φτώα τοΰ πο- λιτισμοϋ. Στή Δΰση ο£ δαιμονισμένοι αύ¬ τοι ανθρωποι μετέδωκαν έπίσης καί πολλές άπό τής θρησκευτικές αίρέσεις: Την κατάργησιν των ε¬ ξωτερικών συμοόλων τής λατρείας (ε'ικόνων κλπ.) καί τής ίεραρχίας στήν Ικκλησία. Καί είναι άναμφι- σΐβήτητο μέ τής άρχ&ς χον μετέδω¬ καν στή Δύση οί άκρίτες καί οί ά- πελάτες τής Θράκης, εσπειραν τόν πρώτο σκόρο των περιφήμων θρη- σ)/ευτικων μεταρρυθμίσεων, π»ΰ· τόσο συνετάραξαν άργότερα την Εύρώπη. Οί άπελάτες εΐχαν ώς δπλα ^αβ- δί, σπαθί καί κοντάρι καθώς καί τό ίδιαίτερο έκεΐνο ρόπα>.ο τοΰ σώ-
ματός των τό λεγόμενον «άπελατί-
κιον».
Στό «άπελατίκιθΛ'» ήταν χαραγ-
μένη ή είκόνα τοΰ προστάτου τοΰ
οώματος των άπελατών τοΰ Άγί-
ου Μάμαντος άπό την Καπαδοκία,
ένώ στό «κοντάριον» καί πρός τό
μέρος τής λαβής ή είκόνα τοΰ Ά-
γίου Γεώργιον, καταγομενου έπί¬
σης άπό την Καπαδοκία. . .
"Ενα άπό τα σποι·δαιότερα κεν-
| τρα, άπ' δπον έξεπέμποντο τα δόγ
ματα των Παυλικιανών άπελατών
γιά άρκετά χρόνια ήσαν καί αί Α¬
θήναι, αί οποίαι ώς γνωστόν κατά
τονς πρώτους αΐωνες κυρίως τής1
Βυζαντινης Αύτοκρατορίας δέν Ε¬
παυσαν ν' άποτελοϋν καί γενικώ- < τερο άξιολογώτατο πνευματικο νέντρο. Τό όλέθριο καί έγκληματικάι σφάλμα τής αύτοκρατείρας Είρη- Λ·η; τής 'Αθηναίας, τό οποίον ε¬ συνεχίσθη κατόπιν ήταν ή αίτίοί τοϋ έκπητρισμοΰ~τών περισσοτέρων άπελατών καί τοϋ καταφυγίου των στή Δύση, δπου έγιναν άφορμή ν' άαη>πνισθοΰν οί ήμιβάρβαροι λαόν
έκεΐνοι καί νά έπιτεθοϋν άργότεραι
κατά της άπεράντου αύτοκρατορί¬
ας. Άπό κεΐ καί ή όμοιότης των
παλαιών δημοτικών τραγσυδιών
τής Ιταλίας ·καί της μεσημίβρινης
Γαλλίας, καθώς καί τ% Σερβία;
καί Βουλγαρίας πρός τα Άκριτικά
επη. Είναι ή μόνη μακιρυνή άνά-
μνησις ποϋ άπομένει σήμερα ατχ
ΐίέρη εκεΐνα άπό τό ίστορικό πέρα-
σμα των άπελατών.
Άλλά οί άπελάτες θέβαια δέν έ-
ξεπατρίσθησαν δλοι^ "Εμειναν άρ·
κετοί καί στήν Βυζαντινήν Αύτο-
κρατορίαν καί ιδίως έκείνοι ποϋ
ύπερώσπίζονταν τα Μικρασιατινά
«Θέματα», όπως ελεγαν οί Βυζαν¬
τινοί τής έπαρχίες τονς. Εναντί¬
ον αυτών τούς όποίους οί φανατι-
κοί Χριστιανοί Βυζαντινοί άποκα-
λοϋσαν μέ περιφρόνησιν «"Ελλη¬
νας» δηλαδή έθνικους, είδολολά-
τρας έπηκολουθ-ησε έξοντωτικός α¬
γών.
Ό γράφων τής γραμμές αύτές
κατά τό 1920 στό λεγόμενο φρού-
ριο τής Άκροπόλεως των Σάρδε-
ων, κτίρ-ιο όπως φαίνεται μεταβυ-
ζαντινής έποχής, τοϋ οποίον οί τοΐ-
χοι εχουν κτισθή μέ διάφορα συν-
τρίμματα άρχαίων ναών, άλλά και
Βυζαντινων, έδιάβασε σέ μιά έν-
τειχισμένη έκεΐ πλάκα μαρμαρέναα
μία περιεργοτάτη έπιγραφη μέ
Βυζαντινά γρά}.ιματα. Ή επιγρα-
φή αύτη ελεγε απάνω κάτω τα ε¬
ξής ι «Εις ανάμνησιν της περιλάμ-
πρου νίκης ποϋ κατήγαγον οί Βυ¬
ζαντινοί εναντίον των μυσαρών
'Ελλήνων». Ποϋ εΐχε στττθή γιά
πρώτη φορά ή άναμνηστική αυτή
πλάκα, άγνωστον.
Ποία ·ηταν ή περίλαμπρος νί--
κη κατά των «μυσαρών 'Ελλήνων*
— ή φράσις είναι άκριβεστάτη - -
καί πότε εΐχε γίνη ή μάχη, ή μάλ¬
λον περί ποίας μάχης πρόκειτα»,
έπίσης δέν είναι γνωστόν.
Άποκλείεται τάχα νά επρόκειτο
περί καποιας συντριβής άπελατών;
Ή πλάκα μένει έκεΐ καί θά μέ¬
νη μέ τα γράμματα άνεξάλειπτα
γιά νά θυμίζη στόν άρχαιολόγο
π"/, ή μανία της ερεύνης θά τόν
εφερε ώς ετ.εί ενα άπό τα μεγαλεί- >
τερα αΐσχη, ποΰ κατέστρεψαν την
μεγαλείτεοη Αύτοκρατορία τοί
κόσμου.
1929.
21
μκ0| ΑΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.- ΟΙ ΤΡΟΜΕΡ12ΤΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ
ΑΤΙΚ«ΤΕΡΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ." ΜΙΑ ΑΣΤΟΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ*ΣΤ*ΕΡΕΙ ΤΟ ΒΥ-
ΑΝΤΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ.- Π«Σ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΕΛΑ-
ΤΕΣ ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ.- ΟΙ ΑΓΡΙΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤίΙΝ ΑΠΕΛΑ¬
ΣΙΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.-ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΠΙΓΡΑΦΗ, ΚΛΠ.
Ιβν
άκρίται
"οποίων τα θρυλικά κα-
χ«θ<χνάτισαν δπως εί- ,ώντά&ιητου'Ακριτικον 5έν εδρασαν μοναχα όπως δλοι, στό Μικρασιατινα ΐΟ0 Βυζαντινοΰ Κράτους. _ιν είτε εμπορικάς, είτε θρη 1·^ είτε καί ώς πολεμισται, ,ητ'οι πάντοτε, και στά Κρα Λύσεως: Την Ιταλίαν, την Γίαν καί την Μεσημβρινήν ^■■αθώς χ"1 στα Βαλκάνια: 6ίαν>τήν Βουλγαρίαν,
ιιανιαν
κλπ.
«ως έξεπατρίσθησαν οί ά-
Γ άφοϋ οί πολεμικές περιπί
ώ τόσο τραβοϋσαν την ψυ-
^, δέν είχαν σταματήση όν-
μ'τι στήν άχανή Βυζαντΐϊή
ατορία, τής οποίας τόσοι
δάρβαροι λαοί άπειλοϋ-
- άχεραιότητα; 'Η άφορμή
τοισμοϋ των όφείλεται
...νιες θρησκευτικές διενέ-
| οποίες υπήρξαν καί ή κυ-
μή τοϋ καταρρεύσεως τοΰ
λάτες ποΰ άποτελοϋσαν
»άξιόμαχο στρατό τής Αΰ-
χε στηριχθή ό Ήράκλειος, δταν
έπιχειροϋσε τής θρυλικές πολεμικές
τού περιπέτειες, ήσαν κατά τό πλεϊ
στον Παυλικιανοί καί Μαννχαΐοι
(θρησκευτικαί χριστιανικαί αΐρέ-
οεις) ή «"Ελληνες» όπως άπεκα-
λοϋντο άπό τούς Βυζαντινους την
ίποχή έκείνη οί έθνικοί δηλ. οί ε'ι-
δωλολάτρες. Ώς αίρετικοί ορίσκον-
ται πάντοτε σέ καποια διήστασι μέ
την Αύλή καί μέ την Όρθόδοξη
Έκκλησία τής ΚωνστανττνουΛΟλε-
ως, ή όποία δμως γιά νά τούς κο-
λακεΰσ^ καί νά τούς κρατά ΰπο-
χειρίους στό Βυζαντινό Κράτος
άνηγόρευσε άγίους τοΰς παλαιούς
άρχηγούς των, τόν "Αγιο Μάααν-
τα, τόν "Αγιο Γεώργιο, τόν "Αγιο
θεόδωρο καί τόν "Αγιο Δημήτριο
Πολλοί άπο τοΰς «'Ελληνίζον-
τας», όπως άπ^αλοϋντο τότε, αν-
τοκράτορας τοΰ Βυζαντίου, έγκα-
τέσΐησαν καί στήν θράκη άρκετοΰς
άκρίτας καί άπελάτας, χά<ριν της ασφαλείας τοΰ Κρ4τους· κατά των Βουλγαρικων έπιδρομων. "Οταν άνΐκινήθη τό περίφημο θρησχευτικό ζήτημα των είκόνων, διήρεσε τόν λαόν σέ δύο άλληλο- τροτνόμενα στρατόπεδα, οί Μανι- σαν μέ τό μέρος των είκονολατρών. Την μερίδα αυτήν, άν καί άδιάφο- ροι πρός τής χριστιανικές διοχρο- ρές, ένίσχυαν καί οί «"Ελληνες» δή λαδή ο£ έθνικοί. "Οταν δμως ανήλθεν είς τόν θρό νόν ό αντοκράτωρ Κωνσταντίνος (' 6ος καί τα κοινά διαχειρίζονταν ή ή 6ασιλομήτωρ Ειρήνη παρά την έξέγερσιτώνΜανιχαίωνκαί Παυ- λικιανών άπελατών, ποϋ άποτελοΰ- ρίας χαί στσύς όποίους εί- χαΐοι καί οί Π αυλικιανοί έτάχΰη- Κ Κ'-) · Εΐϊι τ,-1 ι απο τί|ν οποίαν εζήτησε διαζύγιον έν Μπροϋκλυν ό Φ λογφ οτι ε(χε μυστΜςή- οχέσεις ι» ίνα άιΰλαα Ή Μαρία Σαλορζάνο, έν τώ μεσφ, Θυγάτηρ τοϋ πρώην Πρόεδρον Κάρλος Σαλορζάνο τής Νικ.αράγκουας, ή όποία ενεγράφη ώς μαθήτρια είς έν σχο¬ λείον τής Καλιφορνίας μέ δύο φίλας της. Ή Άγγλίς ΠέγγτιΜάρς, ή όποία ήλ¬ θεν είς Νέαν Υόρκην. Τελευταίως έλαβε διαζύγιον άπό τόν δνδρα της. ΤΗτο πρώην χορεύτρια καί ένήγαγε τόν έκατομμυριοΰχον Χενρυ Φίλντ, Ισχυρισθεϊσα ότι αύτός ήτο πατήρ • τοΰ τέκνου της. σαν την κυρίως δύναμιν τοΰ στρα- τοΰ, συνεκάλεσε στήν Νίκαια τής Βι-θννίας την Β' -Οικουμενικήν Σύνοδον καί άποκατέστησε την λα- τρεία των είκόνων. Άπό τότε ήρ¬ χισαν καί οί τρομεροί διωγμοί κα¬ τά των αίρετικών άπελατών οί δ- ποΐοι συνεχίσθηο*αν κατόπιν άγριώ τεροι καί πέιό συστηματικοί επί πολλά χρόνια. Οί άκρίτες καί άπελάτες διωκό- μενοι πειά άπό τό επίσημον Κρά- τος τό οποίον στόν τνφλό θρησκευ- τικό τού φανατισμό 5έν ήταν σέ θε σι νά καταλάβϊΐ ότι κινδυνεύει νά στερηθή Ινα άπό τα σπουδαιότερα στηρίγματά τού κατά των άλλοε- θνών έπιδρομεων απεφάσισαν νά έκπατρισθοΰν. Ιδίως δσοι εΐχαν διατεθή στής Θρακικές έπαρχίες εφυγαν δλοι πρός την Δύσιν καί πρός τα Βαλκάνια. 'Εκεΐ μετέδωσαν τίνν στρατιωτι- νή τού τέχνη, τα 'Ελληνικά γράμ- ματα καί τόν 'Ελληνικό πολιτισμό. Καί άπό την έποχή έκείνη, άρχί- ζουν νά έμφανίζωνται στήν άμόρ- φωτη άκόμη Εύρώπη τάήρωικά |- πη, ποϋ εχουν καταπληκτική όμοι- ότη,τα μέ τα επη τοΰ γ νωστοϋ Ά- κριτικοϋ κύκλον, των δ.τοίων είναι διασκευές. Τότε έμφανίζονται ^ ιά πρώτη ί-ιορά καί οί γνωστές άπό την ίστο- έταιρ,εϊες των «Καθαρων» οτίι Γαλϊ.ία, στή Γερμανία, καί στήν Ι¬ ταλία, ποΰ είχαν ώς εμβλημα τό ί- ερό 'Ελληνακό πουλί, τό φοίνικα.- Την ιδία έποχή έπίσης ίδρύθησαν1 καί ο| περίφημες στρατιωτικές έ- ταιρεΐες, ποϋ εΐχαν έπίσης ώς εμ¬ βλημα τόν φοίνικα καί οί οποίες έ- τροφοδότησαν τσύς στρατούς τής Λύσεως μέ τούς θρυλικούς Έλλη¬ νας «στρατιώτας*. Οί «Στρατιώ¬ ται» αύτοι έφερον Άν,ριτική καί Άπελ,ατική στολή καί είχον δικούς τσυς άρχηγους καί δικές τους ση- μαΐες. Στή Δύση οί Άκρίτες έξηκολοΰ- θησαν τής παληες τους πολεμικές περιπέτειες καί πολλές φορΐς τα βουνά της 6άρ6αρης τότε Ευρώ- πης άντιλάλησαν τό ήρωΐκό καί α'υμοβόρικο τραγοΰδι, τό οποίον άλλοτε άντηχοΰσε στής χαράδρες καί στά ύψίπεδα τής Μικρασίας: <Μά τόν Κύρ "Ηλιον τόν χρυσόν, μά την γλυκείαν τού μάνα. Τα <ττενορρι'μια τής Συριάς κεφάλια θά γεμίσω». Πολλά χρωστά σέ πολΐτισμό ή Εύρώπη πρός τονς περιπλανωμέ- νους έκείνους ίππότες κατά τής ό- μολογίες άξιολόγων ίστορικών. Οί Παυλικιανοι τής Θράκης φεύγον- τες τό φονικό λεπίδι των φανατι- σμένων Βνζαντινών καί των άνα- στηλωτών των είκόνων, οί όποΐοι εΐχαν φτάση σέ άξιοθρήνητο ση- μεΐο ώστε ν' άνακατεύουν στό κρα- σί των συμποσίων των τής μπογιές των είκονισμάτων καί νά πίνουν τό άλλόκοτο αΰτό μΐγμα, ζητοΰσαν καταφύγιο στή λύση, δπου καί μετέδωκαν τα πρώτα φτώα τοΰ πο- λιτισμοϋ. Στή Δΰση ο£ δαιμονισμένοι αύ¬ τοι ανθρωποι μετέδωκαν έπίσης καί πολλές άπό τής θρησκευτικές αίρέσεις: Την κατάργησιν των ε¬ ξωτερικών συμοόλων τής λατρείας (ε'ικόνων κλπ.) καί τής ίεραρχίας στήν Ικκλησία. Καί είναι άναμφι- σΐβήτητο μέ τής άρχ&ς χον μετέδω¬ καν στή Δύση οί άκρίτες καί οί ά- πελάτες τής Θράκης, εσπειραν τόν πρώτο σκόρο των περιφήμων θρη- σ)/ευτικων μεταρρυθμίσεων, π»ΰ· τόσο συνετάραξαν άργότερα την Εύρώπη. Οί άπελάτες εΐχαν ώς δπλα ^αβ- δί, σπαθί καί κοντάρι καθώς καί τό ίδιαίτερο έκεΐνο ρόπα>.ο τοΰ σώ-
ματός των τό λεγόμενον «άπελατί-
κιον».
Στό «άπελατίκιθΛ'» ήταν χαραγ-
μένη ή είκόνα τοΰ προστάτου τοΰ
οώματος των άπελατών τοΰ Άγί-
ου Μάμαντος άπό την Καπαδοκία,
ένώ στό «κοντάριον» καί πρός τό
μέρος τής λαβής ή είκόνα τοΰ Ά-
γίου Γεώργιον, καταγομενου έπί¬
σης άπό την Καπαδοκία. . .
"Ενα άπό τα σποι·δαιότερα κεν-
| τρα, άπ' δπον έξεπέμποντο τα δόγ
ματα των Παυλικιανών άπελατών
γιά άρκετά χρόνια ήσαν καί αί Α¬
θήναι, αί οποίαι ώς γνωστόν κατά
τονς πρώτους αΐωνες κυρίως τής1
Βυζαντινης Αύτοκρατορίας δέν Ε¬
παυσαν ν' άποτελοϋν καί γενικώ- < τερο άξιολογώτατο πνευματικο νέντρο. Τό όλέθριο καί έγκληματικάι σφάλμα τής αύτοκρατείρας Είρη- Λ·η; τής 'Αθηναίας, τό οποίον ε¬ συνεχίσθη κατόπιν ήταν ή αίτίοί τοϋ έκπητρισμοΰ~τών περισσοτέρων άπελατών καί τοϋ καταφυγίου των στή Δύση, δπου έγιναν άφορμή ν' άαη>πνισθοΰν οί ήμιβάρβαροι λαόν
έκεΐνοι καί νά έπιτεθοϋν άργότεραι
κατά της άπεράντου αύτοκρατορί¬
ας. Άπό κεΐ καί ή όμοιότης των
παλαιών δημοτικών τραγσυδιών
τής Ιταλίας ·καί της μεσημίβρινης
Γαλλίας, καθώς καί τ% Σερβία;
καί Βουλγαρίας πρός τα Άκριτικά
επη. Είναι ή μόνη μακιρυνή άνά-
μνησις ποϋ άπομένει σήμερα ατχ
ΐίέρη εκεΐνα άπό τό ίστορικό πέρα-
σμα των άπελατών.
Άλλά οί άπελάτες θέβαια δέν έ-
ξεπατρίσθησαν δλοι^ "Εμειναν άρ·
κετοί καί στήν Βυζαντινήν Αύτο-
κρατορίαν καί ιδίως έκείνοι ποϋ
ύπερώσπίζονταν τα Μικρασιατινά
«Θέματα», όπως ελεγαν οί Βυζαν¬
τινοί τής έπαρχίες τονς. Εναντί¬
ον αυτών τούς όποίους οί φανατι-
κοί Χριστιανοί Βυζαντινοί άποκα-
λοϋσαν μέ περιφρόνησιν «"Ελλη¬
νας» δηλαδή έθνικους, είδολολά-
τρας έπηκολουθ-ησε έξοντωτικός α¬
γών.
Ό γράφων τής γραμμές αύτές
κατά τό 1920 στό λεγόμενο φρού-
ριο τής Άκροπόλεως των Σάρδε-
ων, κτίρ-ιο όπως φαίνεται μεταβυ-
ζαντινής έποχής, τοϋ οποίον οί τοΐ-
χοι εχουν κτισθή μέ διάφορα συν-
τρίμματα άρχαίων ναών, άλλά και
Βυζαντινων, έδιάβασε σέ μιά έν-
τειχισμένη έκεΐ πλάκα μαρμαρέναα
μία περιεργοτάτη έπιγραφη μέ
Βυζαντινά γρά}.ιματα. Ή επιγρα-
φή αύτη ελεγε απάνω κάτω τα ε¬
ξής ι «Εις ανάμνησιν της περιλάμ-
πρου νίκης ποϋ κατήγαγον οί Βυ¬
ζαντινοί εναντίον των μυσαρών
'Ελλήνων». Ποϋ εΐχε στττθή γιά
πρώτη φορά ή άναμνηστική αυτή
πλάκα, άγνωστον.
Ποία ·ηταν ή περίλαμπρος νί--
κη κατά των «μυσαρών 'Ελλήνων*
— ή φράσις είναι άκριβεστάτη - -
καί πότε εΐχε γίνη ή μάχη, ή μάλ¬
λον περί ποίας μάχης πρόκειτα»,
έπίσης δέν είναι γνωστόν.
Άποκλείεται τάχα νά επρόκειτο
περί καποιας συντριβής άπελατών;
Ή πλάκα μένει έκεΐ καί θά μέ¬
νη μέ τα γράμματα άνεξάλειπτα
γιά νά θυμίζη στόν άρχαιολόγο
π"/, ή μανία της ερεύνης θά τόν
εφερε ώς ετ.εί ενα άπό τα μεγαλεί- >
τερα αΐσχη, ποΰ κατέστρεψαν την
μεγαλείτεοη Αύτοκρατορία τοί
κόσμου.
«ϋθΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
3,2ΟΟ,ΟΟΟ ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
δερβενιον*
δημητσανα
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρ»)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ-
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύδοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΛΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κιτνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμν~)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΉ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΓΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΌΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθΰ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
λονδινον
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡβ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΕΩΣΙΛ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβε, η"τοι είς πρώτην ζήτησιν . ν
ΒΛέ δεκαπενθήμερον προειδοποίηβιν
Επί «ροοεομία β μηνών..........
» » 1 £τους ...........
Επί «ροθεβμεα 52 έτ&ν
» » ' 4 έτών
> » Κ έτων
» β 1Ο έτών
-**
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΉΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταβέβεις έν δψει καΐ επί προθεβμία εις Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλοκα «αί *Ι"*'
άς Αερέττας, άποδΌτέας είς τδ ίδιον νόμισμα είς τό όηθ{ όν Ιγινεν ή κατάθεσις, υπό τους καλλιτέρους δρους.
ΑΡΓΙΙ.ΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙΙΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗ Ε ϋΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣ.ΚΟΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ $1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΩΝ «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό €οπιρουηά ΙπίβΓβδΙ ΌερΕΓΐηιεηΙ άς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕΣΈΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &το τον; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηβοκίη§ ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Λ,ραχμας.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_6ΐΐ6Γ5 οί ΟτβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
• ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡ^ΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΌΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυδΤ 00.
205 Λ/Ε3Τ 33Κ0 5ΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ, Ν. Υ
ΤΗΑΕΦΒΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 > β
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕΙΑΝΟ 5ΤΗΕΕΤ, Β05Τ0Ν. ΒΑ88.
Τεΐερΐιοηε: Η&ηεοοκ Οί7δ αηά 0&7·
33 80. ΟυνΒΚ 5ΤΒΕΕΤ,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΚ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΙ-Οβ.,
δϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
3,2ΟΟ,ΟΟΟ ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
δερβενιον*
δημητσανα
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρ»)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ-
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύδοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΛΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κιτνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμν~)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΉ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΓΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΌΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθΰ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
λονδινον
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡβ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΕΩΣΙΛ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβε, η"τοι είς πρώτην ζήτησιν . ν
ΒΛέ δεκαπενθήμερον προειδοποίηβιν
Επί «ροοεομία β μηνών..........
» » 1 £τους ...........
Επί «ροθεβμεα 52 έτ&ν
» » ' 4 έτών
> » Κ έτων
» β 1Ο έτών
-**
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΉΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταβέβεις έν δψει καΐ επί προθεβμία εις Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλοκα «αί *Ι"*'
άς Αερέττας, άποδΌτέας είς τδ ίδιον νόμισμα είς τό όηθ{ όν Ιγινεν ή κατάθεσις, υπό τους καλλιτέρους δρους.
ΑΡΓΙΙ.ΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙΙΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗ Ε ϋΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣ.ΚΟΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ $1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΩΝ «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό €οπιρουηά ΙπίβΓβδΙ ΌερΕΓΐηιεηΙ άς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕΣΈΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &το τον; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηβοκίη§ ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Λ,ραχμας.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_6ΐΐ6Γ5 οί ΟτβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
• ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡ^ΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΌΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυδΤ 00.
205 Λ/Ε3Τ 33Κ0 5ΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ, Ν. Υ
ΤΗΑΕΦΒΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 > β
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕΙΑΝΟ 5ΤΗΕΕΤ, Β05Τ0Ν. ΒΑ88.
Τεΐερΐιοηε: Η&ηεοοκ Οί7δ αηά 0&7·
33 80. ΟυνΒΚ 5ΤΒΕΕΤ,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΚ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΙ-Οβ.,
δϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ.
«ΕΒΜΚ02 ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, λ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
23
ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΘΏΡΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΒΙΕΝΝΗ ΜΕΝΕΙΠΑΝΤΟΤΕ Η ΒΑ2ΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΝ
ΛΟΥβΕΙ ΝΑ ΘΑΛΑΗ ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΎ.
Η ΠΟΛΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΣΩΣΑΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.
*«
Η
τυ-
Ο
ρ
Κ*
/
*ιί·«5 είς τβ καθε-
/«««ορ«»ν των Αψδουρ-
,Α·-ο «δοθνται οί σοσιαλισται,
& ο-«β6&ν νά αιντρουν
νά
ν κοινήν γνώμην **ι
ή «τα τού >ι«λ«ω·
ήος, **ί αι>το »υ-
τού «Χα-.;χ«ε?»-
ϊδτί ή Βιέννη είναι
«ά διατηρήση- με ο-
ί«λα|
ίίντ; ή πόλις των ωραιων
^'ων"Α^ων
ιω», ϋ,ΐ ·,—......-, ,
ν. τής χειό έκλίχτνσμεης αρι-
Ιατίας. ι , . ,
ικμντ> ημπορεί νά εχτμ-το
ιος ότι άλλοτε άπετέλει τον
φ αάς τεραστίας χώρας τής
ή θέλησις «οάρυνεν άραετά
1(ν ίϋθνή πλάστιγγα; Ή Συν-
«3 Άγίου Γερμανοΰ τόν Σε-
ριον τοΰ 1919 εσημείωσε την
][Τ,/ τοΰ τεμαχισμοΰ της. Ή
ιήφανος μοναρχία ϊΊεμ·ελίτθη
τρόπον τραγικον ·έΊά τό ένέο-
;λβόν της.
ο-αγέ; κράτος τής Τσεχο-
χίας έλαβε τί) καλλίτερον μέ-
ής ζαλϊϊβς Αυστρίας, ή ϊέ
|ία καί ή Γιουγκοσλαυία κατέ-
ι ολόκληρον την παραλίαν της.
ι' Ηίπί ολόκληρον χιλιετηρίδα Βασί-
λ'.σσα τής Κεντρικής Εύρώχης άρ-
χοοσα προ τοί3 πολέμου ένό; λαοΰ
50.000,000, άπέμε'.νε σημερον πρω-
| τευουσα ολίγων όροσί'.ρών κατοικου-
,μένων ύχο ολίγων χωρικών.
; Σκεφθήτε χρός στιγμήν τί Θά
!άπέμενβν άπό την Αγγλίαν εάν ή
[Γϊίμανία μετά τής Αΰστρουγγαρίας
; ένίκων κατά τόν ΙΙανευρωπαϊκόν
Πόλεμον καί άφήρουν άπό την Με¬
γάλην Βρετανίαν την Σκωτίαν, την
Ουαλλίαν καί τό Ντέδονσαιρ καί
! άφιναν τό Λονδίνον μετά τοΰ λιμέ¬
νος τού καί μερικών πέριξ κομητε·.-
ών. *Η άν ·Λατελάμδανον Ολόκλη¬
ρον την Γαλλίαν καί άφιναν τό Πα-
ρίσ: οετά των Βερσαλλιών....
— Άς κάμουμε. ενα χερίχατον ε-
ως τα σύνορα!—"Ας κάμωμεν τον
γάρον τής Αυστρίας αι>το τα Σάδ-
βατοκύριακο!.... ΕΙνα: συνήθεις 5·.-
άλογο: χοΰ άκούε: κανείς σημείον
μεταξ!» τών*Β'.εννέζων.
Είς την σ;ν διάσκεψιν, ή όχοια α¬
πεφάσισε την τύχην τής Αυστρίας,
'κ,άχοίος "Αγγλος άντ'.πρόσωχο: ή-
,ρώτησε:
|- - -"Αλλά εάν άφαιρέσετε άπο την
|Αΐίϊτρίαν όλας αύτάς τάς πλοοσίας
επαρχίας ζώ; θά κατορθώση νά
ηη
1 —"Ω! 'Αλλά μήπως
πλέον ή ένϊοχώρα; απήντησεν ενας
έχί·σης ί'.άτημο; Γάλλςς στρατάρ-
τρ'.κής Ειίρώχης. Όλόκληροι πε¬
ριουσίαι έξωϊϊ^θησαν διά την χρο-
παγάνϊαν. Κατόπιν οί Σέρδθ'. άνοι-
κθτϊόμησαν σχε·5όν έκ. βόθρων τό Βε-
λιγράίι -Ααί ήρχισαν την περίφημον
έ·Αστρατείαν, ή όποία φέρει ώς έν~
βληιχα, την χροΚροπην: «Επισκε¬
φθήτε την Γιθ/γκοσλα,,ΐαν!»
Καί ή Βουϊαπέστη έπίσης έλαβε
μέρος είς τόν άνταγωνισμόν αυτόν
των πόλεων. Ή Βιέννη 8έν έλαβε
τόν κόπον νά συναγωνυθή. Άφ' ενός
2έν ί,πήρχον χρήματα 5ι"ά τόν συνα-!
γωνιαμον αυτόν καί καμμιά ές ά)>-
λθυ άνάγκη. Είχεν άπλούστατα ΰπ'
όψιν της ότι ά-Λ ύπήρχε πόλεμος,
εΤτε μή, αί γυναΪΑ·ίς έπιζητο!3ν κα-
ταστημϊτα νεωτερισμών καί στρα-
τιαί όλόκληροι Άμαζόνων έσπευσαν
είς βοήθειαν της. Αί ίσχυρότεραι
ενίσχυσις ήλΌον άχο τάς Βαλκανι-
κάς χώ;ας καί την Τσεχοσλοδακί-
! αν. άλλά οί έθελονταί άπό την Αγ¬
γλίαν, τα- Άχοικίας ν.αί την Α¬
μερικήν δέν ελε'-Ί,αν.
Τα όπλα, τα όποϊα έχρησιμοποί-
ησε οέ^ ήταν μήτε τόςα, μήτε δέλη,
μήτε 2όρατα, μήτε^άσπίϊες, όντε
χ-ΛΑΐκά έργαστήρια τής συγχρόνου
-ποχής την έφωίίασαν μέ άσφυξιο-
γόνα άέρια διά νά άντεπεξέλθιο κα-
τά των έχθρών της. Άφοπλισθείσα
ά~ό τούς Σ^υιίγο^ζ, άποδαλθ'ΰσα
| τα άχρηστα πλέον όπλα της, ή Βι¬
έννη έξεμεταλλεΰθη την παλαιάν
καί 5εϊοκ:μασμένην πανοπλίαν της
έ'ϊωσεν είς τοϋς ϋπερασπ'.στάς
Ενας λυσβώδης ουναγω-
νιβμός.
Οί σΥσίχοσλοδάκοι κατέδαλον καί
καταίάλλουν "άχεγνωομένας χροσ-
παθείας ϊιά νά όνομάσουν την Πρά¬
γαν των νέαν πρωτεύουσαν τη; Κεν-
της 7*ριδως ό,τ·. έχρειάζοντο
διά
Ή Ντόροθυ Ράιντνουρ, μέλος τής άριστοκρατίας τής Οϋ&σιγκτώνος, ήτις
ΰπανδρεύθη τόν Χένρυ Μέϊσων Νταίη, έν Μπάλλιστον, Βιργινίας.
νά την βΐη'θηΐοον—ματαιοδοξίαν
καί ν.αλλονήν.
Μία επίσκεψις εί; την "Οχ^ραν
οταν ϊίίεται καμμιά πρεμιέρα, άρ-
κεί ΐ:ά νά άντίληφθήτε την άχοτε-
λεσ.Αατικότητα των όπλων αυτών.
Κυττάξετε τίς γυναίκας εί- τα δ'.α-
λείαματα. Δέν θά Ιϊήτε καμμίαν νά
φορή άκομύα καί άφιλόκαλα ϊνδΰ-
ματα. άλλά δαίΰτιμες καί μεγαλο-
πρεπϊίς τουαλέττες.
Αχό την Ανατολήν" ήλθον καί
έγκατεστάθησαν «ΐς τί,ν πόλιν αύ¬
την μυστ'.κ:παθεί; πρ:γκήχ'.σσες,
φορτωμένες μέ ·2:αμάντια καί χρυ-
σαφιχά. Τα μαλλ:ά το^ς είνα: κα-
θώς εδενος άαί τα μάτια τους
ατ* σπίθες. Γυναίκες των Βαλκα-
πλοΰστατα, ό,τι ζητούν όλαι αί άλ¬
λαι γυναίκας. Κάτι ποΰ ϊέν ήμχο-
ροϋν νά άχο-Ατήσουν είς την πατρί-
ϊα των. Κάτ: χοΰ μόνον είς την Βι¬
έννη ημπορεί νά ευρεθή... Κάτι ποΰ
τι έχά>λείτο ή άν ευρίσκετο είς άλ-
πρωτεΰο^σαν τοΰ κόσϋ.ο; 3έν θά
είς καλλιτεχνικές «γκαλερί» μέ ϊι-
πλάς σειράς καθισμάτων, «ίς τα ό-
ποϊα οί έπισκ,έχται κάθηνται ανέ¬
τως καί έκλέγο;ν τάς χρίτιφ.ή·σ»ις
των.
Όλο: οί δρόμοι τής Βιέννης
στιγμήν
καί γνώσις «εν -/άνονται μέ-
:α σε μιά μερά.
Μετά τάς
Ζϊ?ας κα( τι
ξ5
-'υναικων.
ΰχάρχουν καλλίτερα έιακοσμη-
ι , . ΐμένες; προθήκε^ άχό τής Βιέννης.
;π:σσας της Ο- ■ ^^ ^ ρ-τζίν. Στζ^ οδτί ^
ιατοχο^Λες της "θξίορντ Στρήτ, οΰτε'ή Ρύ-ντέ-λά-
ι μΐα αλλη τα- Παί ^ . Ούοίσ( ων -Αβενιοο,
Είναι αι 5υ;υγ?ί και ϊ<ν ^ £ ^ ^ι ίλφ-, ^ α^θανουν α« το __: .*, .*„ ,^._ Χ Κ,ί . . Τό ώραιότερον μέγαρον τής Εύρώπης. Άγγλίδες. Άμεριχανίίες καί Ί- τβλίϊες κατακλΰζουν τούς δρτίμους τής μεγαλοπρεποΰς α^τής χρωτευ- ούσης—ή έποία, άν σήμϊ?<ν δέν εί- ] να γυναικα. Ή Διεθνής ' Εμποροπα- νήγυρις. Τα χαιλαιά παραχήγματα τοΰ Αύτοκρατορικοΰ Ίχχικοΰ,' μακρά |ν»ι το κέντρον τής Εύρωχαίκής δι- χαμηλή. καί εΰιχαριστος σειρά οίκο- πλωματίαο, είναι όμως. τό κέντρον ίομών ποΰ άντ·.κρ6ζοι*ν την παλαι- τής κινήσεως ααί τής ζωής—άλ- »" Λ,λ™Λ,τηΛΐ»»Μ δ.ϋΐηνίν **β!- λες δ·.ά νά άναζήσουν παλαιάς άνα- μνησεις, ίλλες διά νά άκούσοον τάς αΰτοχρατομικήν διαμονήν, ρ λαμδάνουν την Έκθ«σιν. "Βκεϊ 6- πθυ άλλ«τ·ε έχρεμέτιζαν <λ κέλητες καί άντήχουν αί σάλχιγγίς τής χερνφήμους ορχηστρας της, καλλίτερα .. . „ τάς καλλονάς της καί είς την μακροχρόνιον αύτην πείραν όφ«!λε- ται κατά μέγιστον μ-έρος ή έπ'.τυ- χ··3ί -^.ς· Ή "Οπερα, ή άγορά, τα χατα- στηματα είναι ΰπεριτλήρη. Οί δρό- μΌ'. είναι -/εμάτοι άπό συζΰγους ,φορ- τωμένους άπο πακέτα. Αί γυναίκες πράγματι εσωσοτ; πάντοτε την Βι- έννην' Όταν ή «Πρωτεΰουσα των Γυναικών» όπως εΐφυώς την άτε- κάλεσαν, ευρίσκετο έν κινδύνω, ε>
ρισκε πάντίίτε την άτφαλεστέραν
προστασίαν είς τάς γυναίκας. Τφ
1563 κατά την μεγάλην έκβίνην πθ-
Ή κι·ρία Χενριιττα
Μπρένναν, έκ Μποοϋ-
κλυν, πληρώνουσα 1
δολλάριον πρόστιμον,
χάριν τού συξύγου της,
έπειδή εΐχε αφήση τό
αυτοκίνητον τού πλέον
τή ςκεκανονισμένης
ΐΛΟας είς την 5ην· Λε-
οχρόοον τής Νέαι 'Υ-
όοκης.
χροσωχεύονται βλοι οί ΕΰρωπαΊκοί
άχό την θλίψιν το;.
φερον τάς προμηθείας, τα χολε-
μεφό5ια, έσβυναν τάς χ,ιρααϊάς χοί)
ήναιτταν τα έχθρ'.κά χυρά, μετέφε¬
ρον το!>ς τραυματίας καί ένεθάρρυ-
Εάν χερ'.πλανηθητε είς τούς δι- νεωτερίβμοί, θ»μάσια καί κομψό-|νον την λιμώττουσανφρουράννά άν-
" " "ι τατα ώοολόγιατ δεμένα σέ δακτυλί-! θέξτ) μέγρις ότου αφίχθησαν έν.σχή-
αϊρόμους τοΰ μεγάρου αύτοϋ κατά
ίνα σακκακια.
οζάμ«ς, ββλούδινες
σαου.
. „„,.__, ,_. ώραίες ζωγραφιές, πο-
τήρια καί δοχεΐα ζωγραφισμένα άπο
- < ' .....21.... ψ.....,:„.„, ϋ;^. κων καλύπτοαν όλόκληρα ,έκτάρια. , Τί ζητοθν έίώ αί νέα: αύται ζή- .. .. ., ]λώτ?:α: τής παλαιάς Βιέννης; Ά- Τα ϊοοματ-.α «ιναι μεταίεβλημΐνα σεις καί ή πόλις εσώθη. "Αργότερον μία μεγάλη Βασίλισ- σα, ή Μαρία Τερέζα, κατέστησε την χώραν της το χλουσ'.ώτερον βα¬ σίλειον τοό χόσμου, την Αυλήν της την πλέον μεγαλοπρεπή και τούς στρατιώτας τν(ς μάλλον μοτχητι- κους έξ όλης τής Εΰρώπης. Αί γυ¬ ναΐκες την εσωσαν είς πάσαν περί¬ πτωσιν σοδαροΰ κινίΰνο.». ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Πρωτοτύπου έμ.τ-εύσεως Αθηναϊ¬ κον μυθιστόρημα, τό οποίον καί ώς μί«θιστόρτ«μα καΐ ως ΰίατρικόν έργον έχάί.ασε κόσμον είς τα; Αθήνας. Με- τά πολλών είκόνων. Τιιιάτατ δεδετΐέ··ον ...... $1.00.
23
ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΘΏΡΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΒΙΕΝΝΗ ΜΕΝΕΙΠΑΝΤΟΤΕ Η ΒΑ2ΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΝ
ΛΟΥβΕΙ ΝΑ ΘΑΛΑΗ ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΎ.
Η ΠΟΛΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΣΩΣΑΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.
*«
Η
τυ-
Ο
ρ
Κ*
/
*ιί·«5 είς τβ καθε-
/«««ορ«»ν των Αψδουρ-
,Α·-ο «δοθνται οί σοσιαλισται,
& ο-«β6&ν νά αιντρουν
νά
ν κοινήν γνώμην **ι
ή «τα τού >ι«λ«ω·
ήος, **ί αι>το »υ-
τού «Χα-.;χ«ε?»-
ϊδτί ή Βιέννη είναι
«ά διατηρήση- με ο-
ί«λα|
ίίντ; ή πόλις των ωραιων
^'ων"Α^ων
ιω», ϋ,ΐ ·,—......-, ,
ν. τής χειό έκλίχτνσμεης αρι-
Ιατίας. ι , . ,
ικμντ> ημπορεί νά εχτμ-το
ιος ότι άλλοτε άπετέλει τον
φ αάς τεραστίας χώρας τής
ή θέλησις «οάρυνεν άραετά
1(ν ίϋθνή πλάστιγγα; Ή Συν-
«3 Άγίου Γερμανοΰ τόν Σε-
ριον τοΰ 1919 εσημείωσε την
][Τ,/ τοΰ τεμαχισμοΰ της. Ή
ιήφανος μοναρχία ϊΊεμ·ελίτθη
τρόπον τραγικον ·έΊά τό ένέο-
;λβόν της.
ο-αγέ; κράτος τής Τσεχο-
χίας έλαβε τί) καλλίτερον μέ-
ής ζαλϊϊβς Αυστρίας, ή ϊέ
|ία καί ή Γιουγκοσλαυία κατέ-
ι ολόκληρον την παραλίαν της.
ι' Ηίπί ολόκληρον χιλιετηρίδα Βασί-
λ'.σσα τής Κεντρικής Εύρώχης άρ-
χοοσα προ τοί3 πολέμου ένό; λαοΰ
50.000,000, άπέμε'.νε σημερον πρω-
| τευουσα ολίγων όροσί'.ρών κατοικου-
,μένων ύχο ολίγων χωρικών.
; Σκεφθήτε χρός στιγμήν τί Θά
!άπέμενβν άπό την Αγγλίαν εάν ή
[Γϊίμανία μετά τής Αΰστρουγγαρίας
; ένίκων κατά τόν ΙΙανευρωπαϊκόν
Πόλεμον καί άφήρουν άπό την Με¬
γάλην Βρετανίαν την Σκωτίαν, την
Ουαλλίαν καί τό Ντέδονσαιρ καί
! άφιναν τό Λονδίνον μετά τοΰ λιμέ¬
νος τού καί μερικών πέριξ κομητε·.-
ών. *Η άν ·Λατελάμδανον Ολόκλη¬
ρον την Γαλλίαν καί άφιναν τό Πα-
ρίσ: οετά των Βερσαλλιών....
— Άς κάμουμε. ενα χερίχατον ε-
ως τα σύνορα!—"Ας κάμωμεν τον
γάρον τής Αυστρίας αι>το τα Σάδ-
βατοκύριακο!.... ΕΙνα: συνήθεις 5·.-
άλογο: χοΰ άκούε: κανείς σημείον
μεταξ!» τών*Β'.εννέζων.
Είς την σ;ν διάσκεψιν, ή όχοια α¬
πεφάσισε την τύχην τής Αυστρίας,
'κ,άχοίος "Αγγλος άντ'.πρόσωχο: ή-
,ρώτησε:
|- - -"Αλλά εάν άφαιρέσετε άπο την
|Αΐίϊτρίαν όλας αύτάς τάς πλοοσίας
επαρχίας ζώ; θά κατορθώση νά
ηη
1 —"Ω! 'Αλλά μήπως
πλέον ή ένϊοχώρα; απήντησεν ενας
έχί·σης ί'.άτημο; Γάλλςς στρατάρ-
τρ'.κής Ειίρώχης. Όλόκληροι πε¬
ριουσίαι έξωϊϊ^θησαν διά την χρο-
παγάνϊαν. Κατόπιν οί Σέρδθ'. άνοι-
κθτϊόμησαν σχε·5όν έκ. βόθρων τό Βε-
λιγράίι -Ααί ήρχισαν την περίφημον
έ·Αστρατείαν, ή όποία φέρει ώς έν~
βληιχα, την χροΚροπην: «Επισκε¬
φθήτε την Γιθ/γκοσλα,,ΐαν!»
Καί ή Βουϊαπέστη έπίσης έλαβε
μέρος είς τόν άνταγωνισμόν αυτόν
των πόλεων. Ή Βιέννη 8έν έλαβε
τόν κόπον νά συναγωνυθή. Άφ' ενός
2έν ί,πήρχον χρήματα 5ι"ά τόν συνα-!
γωνιαμον αυτόν καί καμμιά ές ά)>-
λθυ άνάγκη. Είχεν άπλούστατα ΰπ'
όψιν της ότι ά-Λ ύπήρχε πόλεμος,
εΤτε μή, αί γυναΪΑ·ίς έπιζητο!3ν κα-
ταστημϊτα νεωτερισμών καί στρα-
τιαί όλόκληροι Άμαζόνων έσπευσαν
είς βοήθειαν της. Αί ίσχυρότεραι
ενίσχυσις ήλΌον άχο τάς Βαλκανι-
κάς χώ;ας καί την Τσεχοσλοδακί-
! αν. άλλά οί έθελονταί άπό την Αγ¬
γλίαν, τα- Άχοικίας ν.αί την Α¬
μερικήν δέν ελε'-Ί,αν.
Τα όπλα, τα όποϊα έχρησιμοποί-
ησε οέ^ ήταν μήτε τόςα, μήτε δέλη,
μήτε 2όρατα, μήτε^άσπίϊες, όντε
χ-ΛΑΐκά έργαστήρια τής συγχρόνου
-ποχής την έφωίίασαν μέ άσφυξιο-
γόνα άέρια διά νά άντεπεξέλθιο κα-
τά των έχθρών της. Άφοπλισθείσα
ά~ό τούς Σ^υιίγο^ζ, άποδαλθ'ΰσα
| τα άχρηστα πλέον όπλα της, ή Βι¬
έννη έξεμεταλλεΰθη την παλαιάν
καί 5εϊοκ:μασμένην πανοπλίαν της
έ'ϊωσεν είς τοϋς ϋπερασπ'.στάς
Ενας λυσβώδης ουναγω-
νιβμός.
Οί σΥσίχοσλοδάκοι κατέδαλον καί
καταίάλλουν "άχεγνωομένας χροσ-
παθείας ϊιά νά όνομάσουν την Πρά¬
γαν των νέαν πρωτεύουσαν τη; Κεν-
της 7*ριδως ό,τ·. έχρειάζοντο
διά
Ή Ντόροθυ Ράιντνουρ, μέλος τής άριστοκρατίας τής Οϋ&σιγκτώνος, ήτις
ΰπανδρεύθη τόν Χένρυ Μέϊσων Νταίη, έν Μπάλλιστον, Βιργινίας.
νά την βΐη'θηΐοον—ματαιοδοξίαν
καί ν.αλλονήν.
Μία επίσκεψις εί; την "Οχ^ραν
οταν ϊίίεται καμμιά πρεμιέρα, άρ-
κεί ΐ:ά νά άντίληφθήτε την άχοτε-
λεσ.Αατικότητα των όπλων αυτών.
Κυττάξετε τίς γυναίκας εί- τα δ'.α-
λείαματα. Δέν θά Ιϊήτε καμμίαν νά
φορή άκομύα καί άφιλόκαλα ϊνδΰ-
ματα. άλλά δαίΰτιμες καί μεγαλο-
πρεπϊίς τουαλέττες.
Αχό την Ανατολήν" ήλθον καί
έγκατεστάθησαν «ΐς τί,ν πόλιν αύ¬
την μυστ'.κ:παθεί; πρ:γκήχ'.σσες,
φορτωμένες μέ ·2:αμάντια καί χρυ-
σαφιχά. Τα μαλλ:ά το^ς είνα: κα-
θώς εδενος άαί τα μάτια τους
ατ* σπίθες. Γυναίκες των Βαλκα-
πλοΰστατα, ό,τι ζητούν όλαι αί άλ¬
λαι γυναίκας. Κάτι ποΰ ϊέν ήμχο-
ροϋν νά άχο-Ατήσουν είς την πατρί-
ϊα των. Κάτ: χοΰ μόνον είς την Βι¬
έννη ημπορεί νά ευρεθή... Κάτι ποΰ
τι έχά>λείτο ή άν ευρίσκετο είς άλ-
πρωτεΰο^σαν τοΰ κόσϋ.ο; 3έν θά
είς καλλιτεχνικές «γκαλερί» μέ ϊι-
πλάς σειράς καθισμάτων, «ίς τα ό-
ποϊα οί έπισκ,έχται κάθηνται ανέ¬
τως καί έκλέγο;ν τάς χρίτιφ.ή·σ»ις
των.
Όλο: οί δρόμοι τής Βιέννης
στιγμήν
καί γνώσις «εν -/άνονται μέ-
:α σε μιά μερά.
Μετά τάς
Ζϊ?ας κα( τι
ξ5
-'υναικων.
ΰχάρχουν καλλίτερα έιακοσμη-
ι , . ΐμένες; προθήκε^ άχό τής Βιέννης.
;π:σσας της Ο- ■ ^^ ^ ρ-τζίν. Στζ^ οδτί ^
ιατοχο^Λες της "θξίορντ Στρήτ, οΰτε'ή Ρύ-ντέ-λά-
ι μΐα αλλη τα- Παί ^ . Ούοίσ( ων -Αβενιοο,
Είναι αι 5υ;υγ?ί και ϊ<ν ^ £ ^ ^ι ίλφ-, ^ α^θανουν α« το __: .*, .*„ ,^._ Χ Κ,ί . . Τό ώραιότερον μέγαρον τής Εύρώπης. Άγγλίδες. Άμεριχανίίες καί Ί- τβλίϊες κατακλΰζουν τούς δρτίμους τής μεγαλοπρεποΰς α^τής χρωτευ- ούσης—ή έποία, άν σήμϊ?<ν δέν εί- ] να γυναικα. Ή Διεθνής ' Εμποροπα- νήγυρις. Τα χαιλαιά παραχήγματα τοΰ Αύτοκρατορικοΰ Ίχχικοΰ,' μακρά |ν»ι το κέντρον τής Εύρωχαίκής δι- χαμηλή. καί εΰιχαριστος σειρά οίκο- πλωματίαο, είναι όμως. τό κέντρον ίομών ποΰ άντ·.κρ6ζοι*ν την παλαι- τής κινήσεως ααί τής ζωής—άλ- »" Λ,λ™Λ,τηΛΐ»»Μ δ.ϋΐηνίν **β!- λες δ·.ά νά άναζήσουν παλαιάς άνα- μνησεις, ίλλες διά νά άκούσοον τάς αΰτοχρατομικήν διαμονήν, ρ λαμδάνουν την Έκθ«σιν. "Βκεϊ 6- πθυ άλλ«τ·ε έχρεμέτιζαν <λ κέλητες καί άντήχουν αί σάλχιγγίς τής χερνφήμους ορχηστρας της, καλλίτερα .. . „ τάς καλλονάς της καί είς την μακροχρόνιον αύτην πείραν όφ«!λε- ται κατά μέγιστον μ-έρος ή έπ'.τυ- χ··3ί -^.ς· Ή "Οπερα, ή άγορά, τα χατα- στηματα είναι ΰπεριτλήρη. Οί δρό- μΌ'. είναι -/εμάτοι άπό συζΰγους ,φορ- τωμένους άπο πακέτα. Αί γυναίκες πράγματι εσωσοτ; πάντοτε την Βι- έννην' Όταν ή «Πρωτεΰουσα των Γυναικών» όπως εΐφυώς την άτε- κάλεσαν, ευρίσκετο έν κινδύνω, ε>
ρισκε πάντίίτε την άτφαλεστέραν
προστασίαν είς τάς γυναίκας. Τφ
1563 κατά την μεγάλην έκβίνην πθ-
Ή κι·ρία Χενριιττα
Μπρένναν, έκ Μποοϋ-
κλυν, πληρώνουσα 1
δολλάριον πρόστιμον,
χάριν τού συξύγου της,
έπειδή εΐχε αφήση τό
αυτοκίνητον τού πλέον
τή ςκεκανονισμένης
ΐΛΟας είς την 5ην· Λε-
οχρόοον τής Νέαι 'Υ-
όοκης.
χροσωχεύονται βλοι οί ΕΰρωπαΊκοί
άχό την θλίψιν το;.
φερον τάς προμηθείας, τα χολε-
μεφό5ια, έσβυναν τάς χ,ιρααϊάς χοί)
ήναιτταν τα έχθρ'.κά χυρά, μετέφε¬
ρον το!>ς τραυματίας καί ένεθάρρυ-
Εάν χερ'.πλανηθητε είς τούς δι- νεωτερίβμοί, θ»μάσια καί κομψό-|νον την λιμώττουσανφρουράννά άν-
" " "ι τατα ώοολόγιατ δεμένα σέ δακτυλί-! θέξτ) μέγρις ότου αφίχθησαν έν.σχή-
αϊρόμους τοΰ μεγάρου αύτοϋ κατά
ίνα σακκακια.
οζάμ«ς, ββλούδινες
σαου.
. „„,.__, ,_. ώραίες ζωγραφιές, πο-
τήρια καί δοχεΐα ζωγραφισμένα άπο
- < ' .....21.... ψ.....,:„.„, ϋ;^. κων καλύπτοαν όλόκληρα ,έκτάρια. , Τί ζητοθν έίώ αί νέα: αύται ζή- .. .. ., ]λώτ?:α: τής παλαιάς Βιέννης; Ά- Τα ϊοοματ-.α «ιναι μεταίεβλημΐνα σεις καί ή πόλις εσώθη. "Αργότερον μία μεγάλη Βασίλισ- σα, ή Μαρία Τερέζα, κατέστησε την χώραν της το χλουσ'.ώτερον βα¬ σίλειον τοό χόσμου, την Αυλήν της την πλέον μεγαλοπρεπή και τούς στρατιώτας τν(ς μάλλον μοτχητι- κους έξ όλης τής Εΰρώπης. Αί γυ¬ ναΐκες την εσωσαν είς πάσαν περί¬ πτωσιν σοδαροΰ κινίΰνο.». ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Πρωτοτύπου έμ.τ-εύσεως Αθηναϊ¬ κον μυθιστόρημα, τό οποίον καί ώς μί«θιστόρτ«μα καΐ ως ΰίατρικόν έργον έχάί.ασε κόσμον είς τα; Αθήνας. Με- τά πολλών είκόνων. Τιιιάτατ δεδετΐέ··ον ...... $1.00.
«ΕΘΝ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 19*9.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙΈ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τοπρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τους Ελληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλοϋτον πληροφοριών και συμδουλων.
Άναγινώσκοντε; τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. Έ-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρ-κος. Άλλαγη όνόμα
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναικών. 'Εξαιρετικη
Πολιτογραφηστς· Στρατιώται και
Ναΰται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναϋται έμποοικών πλοίων.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοΰ Λθλίτου νωρΐς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμερι-
χανών πολιτών γεννώμεθα έν τφ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφίσεως. Ή έΊέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. Έ-
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλκττΙ
κσΐ 'Ελληνι—ί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σννταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. 'Εοωτησεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. 'Ερωτήσεις καί ΟΛαντή-
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.—· "Εκδοοτς διαβατηρίων
είς πολίτας διαμένοντας έν τφ έξω-
τεριχφ. Προαπαιτούμεναι διατυ-
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Εχ-
τελεστικη Έξουσία. Πρόεδρος. Ύ
πουργικόν Συμβουλιον. Νομοθετι-
κή 'Εξουσία. Βουλή καί Γερουοΐα.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοϋ Κογχρέσσου.
Διχαστική 'ίξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (5υρΐ·εΐηβ Οουτι οί
ίηε ϋηΐΐθά" 513Τ68) καί διάφορα
δλλα Όμοοπονβιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
Φετική αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουοϊα. 'Εκτελεστική 'Εξουσία.
Κυβερνήτη; (βονεΓΠΟΓ) καΐ σύμ-
βονλοι αύτοΰ. Δικαστιχή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Λιχαστή-
ριον (8ΐ3ίβ δαρΓβπιβ ΟοογΙ)
καί κατωτέρα βικαστήρια. Κομη-
τεϊαι. Πόλεις, Τάοΐτνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι εί? την Ιστο¬
ρίαν καΐ γεωγραφίαν των 'Ηνωμέ¬
νων Πολιτειατν ('ΕλληνιστΙ καί
Άγγλι—£).
ΕΡΩΤΗΣΕΓΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναςξερόμεναι είς τό Σνν¬
ταγμα καΐ την Όμοσπονβιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ καί Άνγλι-
<ηί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ ΡΧΑΟ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΤΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΤΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΓΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟ2. Χρυσόδετσν τιμάται................-0ΛΛ· 1-25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑΙ-0 (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 14Ο %¥Ε8Τ ίβΤΗ 8Τ.. ·»Ε%ν ΥΟΚΚ. Μ. V. ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής Ά μερικής. Χριοτόφορος Κολόμ- 6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται ΕύρωπαϊκαΙ Άποικίαι. Αγγλικη 'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά τής Αγγλίας. Προκήρυξιν τής Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι. Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬ ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος. ΑΙ Δεκατρεϊς άρχικαί Πολιτειαι. Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬ γλίας. "Εξέλιξις καί Πρόοδος. Πόλεμος κατά τοϋ Μεξικσΰ. 'Εμ- φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λ£ν- κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλί- μος. Προεδρία Ούΐλσων. Πόλεμος κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα κατάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο- ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η- ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ. |Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ- ΞΛΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καΐ μβ- ταφράσει). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ- ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν *οω- τοτύπφ καί μεταφράσει). ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕϋ (Τό Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ- ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ΰπάγονται είς τλν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μϊ- -ανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- 'ογίας (σ,ιιοΐα ΪΓπηιΐβΓΜΐΙδ). ΠροτιμητέΌι αναλογίας Μετανά- ϊται (σ,υοΐβ ρΓθΓβΓτβά ΙπιπΐΙ- ~3πΐ5). Μετανάσται έκτός άνα- Ιογίας (ηοπ-σ,υοΐβ ΪΓηΓτπ£Γ3ηΐ'5) θετά τέκνα. Άναλογία (ΟαοΙβ). ΟΙ μή μετανάσται δέν ΰπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις βιά τούς μέλλοντας νά αναχωρήσουν διά τάς Ήνίυΐιένας Πολιτείας, μβ- τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μβτα- ναστων. Άποκλεισμόςν "Έφεσις. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες εΐς^ τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (ΑΪίβη νεΙβΓβπβ). Πρόσκλησις μεταναστών έκτός ά- νσλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα¬ νοΙ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ βωοτν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις τοός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής Μεταναστεύσεως. Σπττυδασταί. Πι στοποιητικά, Ι) όσειαι έπιστροφής. Πώς έκδίδονται τα Πιστο.ττκητι- κά 'Επμ—ροφή'ς. Πόλεις ? μέρη 5που έβρεύουν Μεταναστεντικαί Αρχαί. Ποιναΐ είς τβύς πβραβά- τα; τοδ Μεταναστευτικοΰ Νόμου. Φνλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος Ης Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, χλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γρπφηθοϋν. Άποκλειόιιενοι τής" Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχΰει δια τούς ζητήίίαντας Απαλλανήν άπό τής στρατιοιττκή; υποχρεώσεως κα- γ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- λιτογραφη<τεως. Διατυπώσεις Πο- λιτογραφησεοϊς. Δήλωβις ποοθέσβ- αις καί ποώτα ίγγραφα. Πκττοποι· ητικόν άςρίξεως. Αίτησις βιά τα ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΤΗΣ ΦΛ. ΜΠΑΡΚΛΕ·γ XI Ώνομαζόταν Άρκν. Περίεργο όνομα γιά μιά γϋνάΐκα, καί μάλιστα γιά μιά χαριτιομένη κο-ελλίτσα.... ^~— "· χρομάμμη της δμω; ώνο- μαζόταν ετ<ΐι—μιά χρομάμμτ, της —οί» είχε ·Λθλεμτ)σίΐ άλλοτε σαν άν¬ δρας, τον καιρό των ίιτποτών—και οί γονεΐς της το ΐίεώρϊίταν αΰτό ώς λόγον ά?κ«τά ίαχοραί' γιά "νά τη δάθν μέ τό ... άρσεναο αύτο όνομϊ. Αύτη όμως δέν έ-ψφώνησε ϊιό- λο^, α:* διόλοϋ μέ τοί»ς γονείς της.% ΐΜόλ'.ς εχινε ίεκαέξη χρονών καΊ |άρχ'.σί νά'δϋβάζιο τίς «ΙΙεριχέτει- ες τοϋ «,Αραέν Λθί«:έν)>, ένόμισε
το δνομά της της. έπέδαλλε
νά γίντ^ κι' οτ^τή...
ή Αύέ
("ήν Λ. . ·-
[«άρ'.στοκράτίς διαρρήκτρια». Αύτδ
όμως δέν είναι τόσο «ΰκολο χράγμα
5ϊο φαίνεται έκ τΐρώτης Οψεως. Ό
χρώτος τυχών δέν μχορεί νά γίνη
!«3ιάσημος λωχοδότης....» Ή Άρ-
| -έν τδ /.ατάλαδε άμ&σως αύτό. Τ!
νά κάνη όμως; Ή «ύχοχρέωσις»
τοΰ όνόμϊτος, ΰλίχ*τ)ε.... Και η
Άρσέν άχεφάσισε νά... αρχίση ένίό-
=ως τδ στάδώ της!
♦ # #
Τδ άνοιξιάτικο έκβίνο χρωΐ, τ.
μίς Άρσέν έςόχνησε μέ την άχό-
5αση νά μην αφήση νά περάση ή με¬
ρά χωρίς νά έχη άρχίσει τήν...λω-
ποδυτ'.-κή τη^ ιδράσι.
"Ολη την ήμέρα Οά εμενε έλεύ-
θερη! Οί γονεΐς της είχαν φύγει μέ
τ' αάτοκίνητο γιά την γειτονική χό-
λι. "Εμενε ή γκο^δίρνάντα της
Δέν μχοροΰσε βέδαια νά έλχίζη ότΓ
&ά δεχόταν νά γίνη συνένοχός της.,
καί ή μίς Φίλιπς, δσο κΐ' άν ύφίστα-
το πρόθυμα ολα τα κ»πρίτσια τής
μαρής της μαθητρίας, άστυνομικά
».υθιστορήμ»τα ιδέν έδιάδϊζε. 'Ε-
κεΐνο τδ πρωΐ" δμως ήταν &ρρ<ύστ·η. Καί ή Άρσέν την «!>$£ άχδ την κά-
μαρή της νά είναι ξα-λωμένη άκό-
μη στδ κρεδίάτι μέ έπιδέσμοος στδ
•/.εφάλι—σημείον ότι την είχε κα-
-ϊλάίε'. ή τονηθίσμένη της ήμικρα-
νία.
—Τί δα κάνετε, Άρσέν. δλη την
ήμέρα"; την έ,ρώτησε!
Ή Άρσέν δέν ·είχ« τύχει νά ίδ^
-ότε της τδ «χέρι τοΰΘεοί».
Όλα τή σπρώχναν στδ ν' άρχί~
τδ Ιργον της! Καί χωρίς νά δίστάση
απήντησε:
— Πηγαίνω μιά στιγμή νά τη-
λεφωνή^ω στή Ζερμαίν... Όά τής
ταραγγείλω νά περάση μέ τ' άμάξι
της νά μέ -πάρη...
Τδ τηλέφωνο όμως βρισκόταν μα-
/.ρΐοά άχδ την κάμαρη τής μίς Φί-
λιχς, ή όχοία, ετσι δέν άκοοσε τί
ελεγ» ή 'Αρσέν στή Ζερμαίν.
* * *
Σβ λίγη ώρα. ή Άρσέν εχΐιρνβ
τδν μεγάλο δημοσΐο δρόμο μέσα στ'
άμάξι τής φίλης της—μόνη της
όμως, καί χωρίς τής Ζερμαίν. ΤΗ-
ταν πολύ ψύχραιμη, άν καί ήταν
-επεισμένη χώς βλοι δσους χ>ναν-
τοΰίε στδ δρόμο της, την έκύτταζαν
ί> χροσεκτιν.ά. Πρέπει νά όμο-
~7σωμεν δμως χώς σ' αΰτδ δέν
χολύ αδικο. Τραδοΰσε πράγμα-
τι την ιτροσοχή των διαδατών: ήταν
τόσο ώμορφη μέ τδ άπλό της φόρ«-
μα καί τδ μικρά της καπβλλάκι.
Μές <ττο άμάξι δέν επαοδ άχδ τοΰ «καταρτίζη» τδ σχέδιό της. Με- τά ώρίμους σκέψεις, είχεν άποφασί- τει άπλούστατα, νά λεηλατήση τδ αέγαρο τής ΰείας της, τής ν.νρίζς ντέ Μονφόρ. Ό λόγος ήταν άπλού- 3-ατος: τή θεία της δέν την άγα- ποΰσε διόλοο γιατί ήταν τρομερά γκρινιάρα, καί γιατί «ίχε μαντεύοχι χώς ήθελαν νά την παντρέψουν μέ τδ^γ^ό της, τδν Ρο6έρτο, πράγμβ πού ... π^οσέ€αλλε την άνεξαρτησία της. Έξ αλλου, μέ τδν τρόπον αυ¬ τόν, τα κλοπιμαΐα ... 3έν ΰα φεϋγαν άπδ τΐ}ν οΐκογένεια- άργότερα δέ, θά τα έπέστρ'δφε μ^στηριωδώς στήν κά- τοχό τθϋς γιά νά την κάμη νά... μείνη κόκκαλο! Τελειωσ«· τδ είχε άποφασίσει: ή δράσις τής μυστηριώ- όΌος μίς Άρσέν θάρχ:ζεν άπδ την γκρινιάρα κ^ρία ντέ Μονφόρ. ( Ή κυρία ντε Μονφδρ βλειπε άπδ το Παρίσι. Τδ μέγαρό της δμως τδ βίχεν άφίσει ύχδ την φ^λαξι ένδς γέροί> υυρωροΰ, χραγματικού χερδέ-
ρθΌ.
Πώς Θά χατώρθωνε λοι—όν νά
Ό Τξών Τ. "Οττ, 79 έτών, έκ Γκλέν Ρίτζ, Νέας Ίερσέης, όστι; ε6ι
τόν θωμάν Α. 'Ενπσων είς την κατασκενήν τής πρώτης ή/εχτριχήςΙ
άς τού, καί ό οποίος παρηκολούθησε τελευταίως διά τοϋ ραδιοφώί
πανηγυρισμόν τής πεντηκονταετηρίδος τού "Εντισων έν Ν
μχή μέσα στδ <ητίτι; Ή Άρσέν σνλ-' λογίσθηχεν έξαφνα δτι · έ μ'.ά χά- ροδο ΰχήρχε μιά χόρτα χοΰ ώδτ,γο·>
σε κατ' εύθΐίΌν στά Κ'.αίτ&ρα δώ-
μάτια τοΰ Ροδέρτθϋ.
Ή Άρσέν ερριξε,μιά μα·λά όλό-
γοράτης- ό δρόμος ηταν ερημος.
"Εδγαλε τότ« άχδ τδ τσαντάχι της
Ινα 7.λε:δί, δμοιο μ' αύτδ «ού είχβ
δεί νά κρατά καμμιά φορά ό έξάδελ-
φός της, τδ έ'δαλε μές —ήν κλειδο;-
ριά, καί ή χόρτα άνοιςΐε άμέτως!
Ή δίς ντέ Μοναζΰ, εμχαι^ε γιά
χρώτη φορά στά ιδιαιτέρα διαμερί-
σματα τοϋ Ροβέρτον ενα παράξενο
αίσθημα ευχαριστήσεως μαζύ καί ά-
γωνίας την κατέλαδε, μχαίνοντας
ττήν μυρωμβνη άχδ Αίγοχτιακδ κα-
πνδ καί άχδ μορωϊιές κρεβατοκά-
μαρα τοΰ νέου. Ήσοχίο; άτόλι/τη έ-
δασίλευβ.
Ή Άρσέν Ικλεΐϊε την χόρτα μέ
χροσοχή, >!.ατ€ντ)θ!>σ!ασμένη τού 6ά
μχίροΰσί, χωρίς φόδο νά διΐκοχη
άχδ κανέναν, νά ψϊχουλεόσ^ τα ιδι¬
αιτέρα τοδ ξαδέρφω της. Γιατί ή¬
ξευρε χώς καί αύτδς δρισκόταν στήν
έξοχή μαζύ μέ τού; γονεΐς τοι>.
'Επάνω στδ τζάκι ευρίσκοντο με-
ρικές φωτογραφίες γυναίκών, στίς
όχοΐες ξεχώριζε ή δική της. Ή
Άρτέν τίμως δέν τοος |δωσε μβγάλη
χρο#>χή, καί διετΛύνθηκβ «ρδς τδ
χ,ομψό γραφεΐο χού ήταν φορτωμένο
χαρτΐά. Ό Ροδέδτος Ικανε στίχους!
| Κι' δμως, ϊεν τής τδ είχ« χοτε
τού αυτό. Καί έξαφνα τα χέρια της
άρχισαν νά τρέμοΰν καί τα μάγουλά
της κοκκίνισαν... Τα μ^τια της
είχον χέσει έχάνω στούς στίχους:
«Άν στώλβγα χώς σ' άγαχώ, μι¬
κρ ο5λά μόν Άρσέν
τάς σνλλογίζομαι διαρκώς τα γκρί-
ζα σοο τα μάτια»...
Ώστβ λοιχδν.... ό Ροδέρτος την
•άγτχοίσιε! "Ωσ-τί τδ μ«λετ»ημ3νο
χ^οικβσιο, δέν ήταν μιά «■έμχορική
σκέψις» των γονέων τού! Ή Άρσέν
διάδατε ώς τδ τέλος τούς λεχτούς
αδτούς στίχους, χού κλείναν τόσο
αίσθημα ααί τόση χαρ ι. Όταν <τή- χωσε τα μάτια της ά—δ τδ χειρό- γραφο, ήταν δακρι>σμένα: Άλλά
συγχρόνως έξεφρδρσαν καί Ινα αί-
σθημα τρόμοι» γιατί ίίίβ την κουρ-
τίνα, άχέναντι, νά κουνιέται.....Κά-
χοιος βρισκόταν μέ·σα στδ δωμάτιο!
Ή Άρσέν τώρα, κατάχλωμη, άκοΐ)-
γε ώς καί την άναχνοή τού.... Κα?
χράγματι ή κουρτίνΛ χαραμβρίσθη-
κε κι' ενεφανίσθη ό Ροδέρτος!
Ή Άρσέν «στραχΐΛΐ'ως άνέκτη-
σεν όλη της την ψυχραιμία.
— Σ' ένόμΐζα στδ Βωκρε<τσόν! τοΰ ε!χ« μέ καταπληκτικδ θράσος. Τί γορεάεις έδώ;!.... — Μά.... νομ,ίζω χώς έγώ μα).- λον Θά επίεχε νά σέ ύχόδάλω αύτη την Ιρώτησι, μ;ν.ρο3),α / Όμολ-όγησε χώς ήλθε; να ραστητης τδν Άρσέν Αο^ττέ'νΊ Ή νέα έχΛμογέ/ 2<:ι χω άχαντήση. "Εννοιω^ς όμως: χε άρχίσει νά χάνη την ' της την ώροία. —■ Φαντάσου δμως, εςτρώ ό Ροδέρτος, χώς κ' ΐαίη μ' ι νά χαριστβνω τον Σίι) όν. Χ Νά άναχαλύχτω μΛτηριώ κλήματα. Βρισκόμ^^/ <:το α Ζβρμαίν, την ώρα τύ 'ί'τ) σες. Δέν -σοΰ κρύδω, α2/.:; κρατοΰσα καί τδ νκι χ/Λχ μάντενσα χώς κχτθ'ΐ ^?| σχδψις δίχε χεράτει χτ Μ σοο κ«<ραλάχ!, μικε3λ Κι' όταν Ιφυγες όλτ ατίτ: σθϋ, σέ χαραχο μένος μέσα σ' ενα άμάξι. — Μέσα σ' Ινα νίτρινο φώναξεή'Α|)(ήν.Τοείϊϊ«« χε χάρ€ΐ άπδ χίσω! — Ακριβώς! Μέσα ΐτο χ άμάξι! Καί την ύρα *ώ Φ άχδ την χόρτα τής ^?«Μ χαινα, άχλούστατα άτο τ1ν- είσοδο. Ώστ« λοιπδν η^:λβ' χισί.'." Όλα'δτα 6ρίσν.:ντΐι ι σα είναι ίικά σοι». Καί μέ φωνή το) έτίεμε «Ι συγκίνησι, ό Ρο&έ?τ=; 'Μ δείχνοντας τα χειρογρ3^,1 ζ&/τος εύχαρισημ , της τή φωτογραφία τη; ^, τοΰσε τώρα στά χε?13 ~·Κ ' τοΰσε τώρα στά —"Ολα...ώς Χ2ΐ τ, λα?7 Άραέν. Γιατί τδ ξϊ?:«; ™ μαστΐκό μοο, άφοδ το Μ'^1 Πές μοο, λοιχόν», τ)-;λει; άάά Άχαντ Άρσέν... Ή νέα τοΰ Ιτεινε -α ΐψ' — Ναί, Ρο6έρτ«, το3 *£ σιγά-ΐιγά, ένω ή ττνεή 'Τ? " Αί «ρός τό κος» *αρ*Υ·γελ.1 λοΰνται μ! απόλυτον κρίβειαν κ*1 Ρ°^ καλώς βυβνε^* καί ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ τας «<λί «Ις το 6ν τοδ «ΈΘνικοΰ κος», είς ό εΰρητε ύί ϋΙΜ >'
«ν.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙΈ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τοπρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τους Ελληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλοϋτον πληροφοριών και συμδουλων.
Άναγινώσκοντε; τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. Έ-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρ-κος. Άλλαγη όνόμα
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναικών. 'Εξαιρετικη
Πολιτογραφηστς· Στρατιώται και
Ναΰται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναϋται έμποοικών πλοίων.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοΰ Λθλίτου νωρΐς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμερι-
χανών πολιτών γεννώμεθα έν τφ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφίσεως. Ή έΊέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. Έ-
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλκττΙ
κσΐ 'Ελληνι—ί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σννταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. 'Εοωτησεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. 'Ερωτήσεις καί ΟΛαντή-
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.—· "Εκδοοτς διαβατηρίων
είς πολίτας διαμένοντας έν τφ έξω-
τεριχφ. Προαπαιτούμεναι διατυ-
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Εχ-
τελεστικη Έξουσία. Πρόεδρος. Ύ
πουργικόν Συμβουλιον. Νομοθετι-
κή 'Εξουσία. Βουλή καί Γερουοΐα.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοϋ Κογχρέσσου.
Διχαστική 'ίξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (5υρΐ·εΐηβ Οουτι οί
ίηε ϋηΐΐθά" 513Τ68) καί διάφορα
δλλα Όμοοπονβιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
Φετική αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουοϊα. 'Εκτελεστική 'Εξουσία.
Κυβερνήτη; (βονεΓΠΟΓ) καΐ σύμ-
βονλοι αύτοΰ. Δικαστιχή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Λιχαστή-
ριον (8ΐ3ίβ δαρΓβπιβ ΟοογΙ)
καί κατωτέρα βικαστήρια. Κομη-
τεϊαι. Πόλεις, Τάοΐτνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι εί? την Ιστο¬
ρίαν καΐ γεωγραφίαν των 'Ηνωμέ¬
νων Πολιτειατν ('ΕλληνιστΙ καί
Άγγλι—£).
ΕΡΩΤΗΣΕΓΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναςξερόμεναι είς τό Σνν¬
ταγμα καΐ την Όμοσπονβιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ καί Άνγλι-
<ηί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ ΡΧΑΟ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΤΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΤΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΓΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟ2. Χρυσόδετσν τιμάται................-0ΛΛ· 1-25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑΙ-0 (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 14Ο %¥Ε8Τ ίβΤΗ 8Τ.. ·»Ε%ν ΥΟΚΚ. Μ. V. ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής Ά μερικής. Χριοτόφορος Κολόμ- 6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται ΕύρωπαϊκαΙ Άποικίαι. Αγγλικη 'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά τής Αγγλίας. Προκήρυξιν τής Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι. Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬ ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος. ΑΙ Δεκατρεϊς άρχικαί Πολιτειαι. Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬ γλίας. "Εξέλιξις καί Πρόοδος. Πόλεμος κατά τοϋ Μεξικσΰ. 'Εμ- φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λ£ν- κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλί- μος. Προεδρία Ούΐλσων. Πόλεμος κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα κατάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο- ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η- ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ. |Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ- ΞΛΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καΐ μβ- ταφράσει). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ- ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν *οω- τοτύπφ καί μεταφράσει). ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕϋ (Τό Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ- ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ΰπάγονται είς τλν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μϊ- -ανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- 'ογίας (σ,ιιοΐα ΪΓπηιΐβΓΜΐΙδ). ΠροτιμητέΌι αναλογίας Μετανά- ϊται (σ,υοΐβ ρΓθΓβΓτβά ΙπιπΐΙ- ~3πΐ5). Μετανάσται έκτός άνα- Ιογίας (ηοπ-σ,υοΐβ ΪΓηΓτπ£Γ3ηΐ'5) θετά τέκνα. Άναλογία (ΟαοΙβ). ΟΙ μή μετανάσται δέν ΰπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις βιά τούς μέλλοντας νά αναχωρήσουν διά τάς Ήνίυΐιένας Πολιτείας, μβ- τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μβτα- ναστων. Άποκλεισμόςν "Έφεσις. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες εΐς^ τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (ΑΪίβη νεΙβΓβπβ). Πρόσκλησις μεταναστών έκτός ά- νσλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα¬ νοΙ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ βωοτν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις τοός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής Μεταναστεύσεως. Σπττυδασταί. Πι στοποιητικά, Ι) όσειαι έπιστροφής. Πώς έκδίδονται τα Πιστο.ττκητι- κά 'Επμ—ροφή'ς. Πόλεις ? μέρη 5που έβρεύουν Μεταναστεντικαί Αρχαί. Ποιναΐ είς τβύς πβραβά- τα; τοδ Μεταναστευτικοΰ Νόμου. Φνλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος Ης Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, χλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γρπφηθοϋν. Άποκλειόιιενοι τής" Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχΰει δια τούς ζητήίίαντας Απαλλανήν άπό τής στρατιοιττκή; υποχρεώσεως κα- γ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- λιτογραφη<τεως. Διατυπώσεις Πο- λιτογραφησεοϊς. Δήλωβις ποοθέσβ- αις καί ποώτα ίγγραφα. Πκττοποι· ητικόν άςρίξεως. Αίτησις βιά τα ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΤΗΣ ΦΛ. ΜΠΑΡΚΛΕ·γ XI Ώνομαζόταν Άρκν. Περίεργο όνομα γιά μιά γϋνάΐκα, καί μάλιστα γιά μιά χαριτιομένη κο-ελλίτσα.... ^~— "· χρομάμμη της δμω; ώνο- μαζόταν ετ<ΐι—μιά χρομάμμτ, της —οί» είχε ·Λθλεμτ)σίΐ άλλοτε σαν άν¬ δρας, τον καιρό των ίιτποτών—και οί γονεΐς της το ΐίεώρϊίταν αΰτό ώς λόγον ά?κ«τά ίαχοραί' γιά "νά τη δάθν μέ τό ... άρσεναο αύτο όνομϊ. Αύτη όμως δέν έ-ψφώνησε ϊιό- λο^, α:* διόλοϋ μέ τοί»ς γονείς της.% ΐΜόλ'.ς εχινε ίεκαέξη χρονών καΊ |άρχ'.σί νά'δϋβάζιο τίς «ΙΙεριχέτει- ες τοϋ «,Αραέν Λθί«:έν)>, ένόμισε
το δνομά της της. έπέδαλλε
νά γίντ^ κι' οτ^τή...
ή Αύέ
("ήν Λ. . ·-
[«άρ'.στοκράτίς διαρρήκτρια». Αύτδ
όμως δέν είναι τόσο «ΰκολο χράγμα
5ϊο φαίνεται έκ τΐρώτης Οψεως. Ό
χρώτος τυχών δέν μχορεί νά γίνη
!«3ιάσημος λωχοδότης....» Ή Άρ-
| -έν τδ /.ατάλαδε άμ&σως αύτό. Τ!
νά κάνη όμως; Ή «ύχοχρέωσις»
τοΰ όνόμϊτος, ΰλίχ*τ)ε.... Και η
Άρσέν άχεφάσισε νά... αρχίση ένίό-
=ως τδ στάδώ της!
♦ # #
Τδ άνοιξιάτικο έκβίνο χρωΐ, τ.
μίς Άρσέν έςόχνησε μέ την άχό-
5αση νά μην αφήση νά περάση ή με¬
ρά χωρίς νά έχη άρχίσει τήν...λω-
ποδυτ'.-κή τη^ ιδράσι.
"Ολη την ήμέρα Οά εμενε έλεύ-
θερη! Οί γονεΐς της είχαν φύγει μέ
τ' αάτοκίνητο γιά την γειτονική χό-
λι. "Εμενε ή γκο^δίρνάντα της
Δέν μχοροΰσε βέδαια νά έλχίζη ότΓ
&ά δεχόταν νά γίνη συνένοχός της.,
καί ή μίς Φίλιπς, δσο κΐ' άν ύφίστα-
το πρόθυμα ολα τα κ»πρίτσια τής
μαρής της μαθητρίας, άστυνομικά
».υθιστορήμ»τα ιδέν έδιάδϊζε. 'Ε-
κεΐνο τδ πρωΐ" δμως ήταν &ρρ<ύστ·η. Καί ή Άρσέν την «!>$£ άχδ την κά-
μαρή της νά είναι ξα-λωμένη άκό-
μη στδ κρεδίάτι μέ έπιδέσμοος στδ
•/.εφάλι—σημείον ότι την είχε κα-
-ϊλάίε'. ή τονηθίσμένη της ήμικρα-
νία.
—Τί δα κάνετε, Άρσέν. δλη την
ήμέρα"; την έ,ρώτησε!
Ή Άρσέν δέν ·είχ« τύχει νά ίδ^
-ότε της τδ «χέρι τοΰΘεοί».
Όλα τή σπρώχναν στδ ν' άρχί~
τδ Ιργον της! Καί χωρίς νά δίστάση
απήντησε:
— Πηγαίνω μιά στιγμή νά τη-
λεφωνή^ω στή Ζερμαίν... Όά τής
ταραγγείλω νά περάση μέ τ' άμάξι
της νά μέ -πάρη...
Τδ τηλέφωνο όμως βρισκόταν μα-
/.ρΐοά άχδ την κάμαρη τής μίς Φί-
λιχς, ή όχοία, ετσι δέν άκοοσε τί
ελεγ» ή 'Αρσέν στή Ζερμαίν.
* * *
Σβ λίγη ώρα. ή Άρσέν εχΐιρνβ
τδν μεγάλο δημοσΐο δρόμο μέσα στ'
άμάξι τής φίλης της—μόνη της
όμως, καί χωρίς τής Ζερμαίν. ΤΗ-
ταν πολύ ψύχραιμη, άν καί ήταν
-επεισμένη χώς βλοι δσους χ>ναν-
τοΰίε στδ δρόμο της, την έκύτταζαν
ί> χροσεκτιν.ά. Πρέπει νά όμο-
~7σωμεν δμως χώς σ' αΰτδ δέν
χολύ αδικο. Τραδοΰσε πράγμα-
τι την ιτροσοχή των διαδατών: ήταν
τόσο ώμορφη μέ τδ άπλό της φόρ«-
μα καί τδ μικρά της καπβλλάκι.
Μές <ττο άμάξι δέν επαοδ άχδ τοΰ «καταρτίζη» τδ σχέδιό της. Με- τά ώρίμους σκέψεις, είχεν άποφασί- τει άπλούστατα, νά λεηλατήση τδ αέγαρο τής ΰείας της, τής ν.νρίζς ντέ Μονφόρ. Ό λόγος ήταν άπλού- 3-ατος: τή θεία της δέν την άγα- ποΰσε διόλοο γιατί ήταν τρομερά γκρινιάρα, καί γιατί «ίχε μαντεύοχι χώς ήθελαν νά την παντρέψουν μέ τδ^γ^ό της, τδν Ρο6έρτο, πράγμβ πού ... π^οσέ€αλλε την άνεξαρτησία της. Έξ αλλου, μέ τδν τρόπον αυ¬ τόν, τα κλοπιμαΐα ... 3έν ΰα φεϋγαν άπδ τΐ}ν οΐκογένεια- άργότερα δέ, θά τα έπέστρ'δφε μ^στηριωδώς στήν κά- τοχό τθϋς γιά νά την κάμη νά... μείνη κόκκαλο! Τελειωσ«· τδ είχε άποφασίσει: ή δράσις τής μυστηριώ- όΌος μίς Άρσέν θάρχ:ζεν άπδ την γκρινιάρα κ^ρία ντέ Μονφόρ. ( Ή κυρία ντε Μονφδρ βλειπε άπδ το Παρίσι. Τδ μέγαρό της δμως τδ βίχεν άφίσει ύχδ την φ^λαξι ένδς γέροί> υυρωροΰ, χραγματικού χερδέ-
ρθΌ.
Πώς Θά χατώρθωνε λοι—όν νά
Ό Τξών Τ. "Οττ, 79 έτών, έκ Γκλέν Ρίτζ, Νέας Ίερσέης, όστι; ε6ι
τόν θωμάν Α. 'Ενπσων είς την κατασκενήν τής πρώτης ή/εχτριχήςΙ
άς τού, καί ό οποίος παρηκολούθησε τελευταίως διά τοϋ ραδιοφώί
πανηγυρισμόν τής πεντηκονταετηρίδος τού "Εντισων έν Ν
μχή μέσα στδ <ητίτι; Ή Άρσέν σνλ-' λογίσθηχεν έξαφνα δτι · έ μ'.ά χά- ροδο ΰχήρχε μιά χόρτα χοΰ ώδτ,γο·>
σε κατ' εύθΐίΌν στά Κ'.αίτ&ρα δώ-
μάτια τοΰ Ροδέρτθϋ.
Ή Άρσέν ερριξε,μιά μα·λά όλό-
γοράτης- ό δρόμος ηταν ερημος.
"Εδγαλε τότ« άχδ τδ τσαντάχι της
Ινα 7.λε:δί, δμοιο μ' αύτδ «ού είχβ
δεί νά κρατά καμμιά φορά ό έξάδελ-
φός της, τδ έ'δαλε μές —ήν κλειδο;-
ριά, καί ή χόρτα άνοιςΐε άμέτως!
Ή δίς ντέ Μοναζΰ, εμχαι^ε γιά
χρώτη φορά στά ιδιαιτέρα διαμερί-
σματα τοϋ Ροβέρτον ενα παράξενο
αίσθημα ευχαριστήσεως μαζύ καί ά-
γωνίας την κατέλαδε, μχαίνοντας
ττήν μυρωμβνη άχδ Αίγοχτιακδ κα-
πνδ καί άχδ μορωϊιές κρεβατοκά-
μαρα τοΰ νέου. Ήσοχίο; άτόλι/τη έ-
δασίλευβ.
Ή Άρσέν Ικλεΐϊε την χόρτα μέ
χροσοχή, >!.ατ€ντ)θ!>σ!ασμένη τού 6ά
μχίροΰσί, χωρίς φόδο νά διΐκοχη
άχδ κανέναν, νά ψϊχουλεόσ^ τα ιδι¬
αιτέρα τοδ ξαδέρφω της. Γιατί ή¬
ξευρε χώς καί αύτδς δρισκόταν στήν
έξοχή μαζύ μέ τού; γονεΐς τοι>.
'Επάνω στδ τζάκι ευρίσκοντο με-
ρικές φωτογραφίες γυναίκών, στίς
όχοΐες ξεχώριζε ή δική της. Ή
Άρτέν τίμως δέν τοος |δωσε μβγάλη
χρο#>χή, καί διετΛύνθηκβ «ρδς τδ
χ,ομψό γραφεΐο χού ήταν φορτωμένο
χαρτΐά. Ό Ροδέδτος Ικανε στίχους!
| Κι' δμως, ϊεν τής τδ είχ« χοτε
τού αυτό. Καί έξαφνα τα χέρια της
άρχισαν νά τρέμοΰν καί τα μάγουλά
της κοκκίνισαν... Τα μ^τια της
είχον χέσει έχάνω στούς στίχους:
«Άν στώλβγα χώς σ' άγαχώ, μι¬
κρ ο5λά μόν Άρσέν
τάς σνλλογίζομαι διαρκώς τα γκρί-
ζα σοο τα μάτια»...
Ώστβ λοιχδν.... ό Ροδέρτος την
•άγτχοίσιε! "Ωσ-τί τδ μ«λετ»ημ3νο
χ^οικβσιο, δέν ήταν μιά «■έμχορική
σκέψις» των γονέων τού! Ή Άρσέν
διάδατε ώς τδ τέλος τούς λεχτούς
αδτούς στίχους, χού κλείναν τόσο
αίσθημα ααί τόση χαρ ι. Όταν <τή- χωσε τα μάτια της ά—δ τδ χειρό- γραφο, ήταν δακρι>σμένα: Άλλά
συγχρόνως έξεφρδρσαν καί Ινα αί-
σθημα τρόμοι» γιατί ίίίβ την κουρ-
τίνα, άχέναντι, νά κουνιέται.....Κά-
χοιος βρισκόταν μέ·σα στδ δωμάτιο!
Ή Άρσέν τώρα, κατάχλωμη, άκοΐ)-
γε ώς καί την άναχνοή τού.... Κα?
χράγματι ή κουρτίνΛ χαραμβρίσθη-
κε κι' ενεφανίσθη ό Ροδέρτος!
Ή Άρσέν «στραχΐΛΐ'ως άνέκτη-
σεν όλη της την ψυχραιμία.
— Σ' ένόμΐζα στδ Βωκρε<τσόν! τοΰ ε!χ« μέ καταπληκτικδ θράσος. Τί γορεάεις έδώ;!.... — Μά.... νομ,ίζω χώς έγώ μα).- λον Θά επίεχε νά σέ ύχόδάλω αύτη την Ιρώτησι, μ;ν.ρο3),α / Όμολ-όγησε χώς ήλθε; να ραστητης τδν Άρσέν Αο^ττέ'νΊ Ή νέα έχΛμογέ/ 2<:ι χω άχαντήση. "Εννοιω^ς όμως: χε άρχίσει νά χάνη την ' της την ώροία. —■ Φαντάσου δμως, εςτρώ ό Ροδέρτος, χώς κ' ΐαίη μ' ι νά χαριστβνω τον Σίι) όν. Χ Νά άναχαλύχτω μΛτηριώ κλήματα. Βρισκόμ^^/ <:το α Ζβρμαίν, την ώρα τύ 'ί'τ) σες. Δέν -σοΰ κρύδω, α2/.:; κρατοΰσα καί τδ νκι χ/Λχ μάντενσα χώς κχτθ'ΐ ^?| σχδψις δίχε χεράτει χτ Μ σοο κ«<ραλάχ!, μικε3λ Κι' όταν Ιφυγες όλτ ατίτ: σθϋ, σέ χαραχο μένος μέσα σ' ενα άμάξι. — Μέσα σ' Ινα νίτρινο φώναξεή'Α|)(ήν.Τοείϊϊ«« χε χάρ€ΐ άπδ χίσω! — Ακριβώς! Μέσα ΐτο χ άμάξι! Καί την ύρα *ώ Φ άχδ την χόρτα τής ^?«Μ χαινα, άχλούστατα άτο τ1ν- είσοδο. Ώστ« λοιπδν η^:λβ' χισί.'." Όλα'δτα 6ρίσν.:ντΐι ι σα είναι ίικά σοι». Καί μέ φωνή το) έτίεμε «Ι συγκίνησι, ό Ρο&έ?τ=; 'Μ δείχνοντας τα χειρογρ3^,1 ζ&/τος εύχαρισημ , της τή φωτογραφία τη; ^, τοΰσε τώρα στά χε?13 ~·Κ ' τοΰσε τώρα στά —"Ολα...ώς Χ2ΐ τ, λα?7 Άραέν. Γιατί τδ ξϊ?:«; ™ μαστΐκό μοο, άφοδ το Μ'^1 Πές μοο, λοιχόν», τ)-;λει; άάά Άχαντ Άρσέν... Ή νέα τοΰ Ιτεινε -α ΐψ' — Ναί, Ρο6έρτ«, το3 *£ σιγά-ΐιγά, ένω ή ττνεή 'Τ? " Αί «ρός τό κος» *αρ*Υ·γελ.1 λοΰνται μ! απόλυτον κρίβειαν κ*1 Ρ°^ καλώς βυβνε^* καί ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ τας «<λί «Ις το 6ν τοδ «ΈΘνικοΰ κος», είς ό εΰρητε ύί ϋΙΜ >'
«ν.
Σ ΚΗΡΥΣ^-.ΚΥΡΙΑΚΗ.
ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΟΥΚΑ ΚΑΙ Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ
Κ,//.·"-- ΚΛλ.ν,»εεε!
Γ., ί,οί μόλις βττ,ν μεγαλη
»» άκουω τον
τον νεαρω-
Ζλ νά μοΰ
Οσίοϋ Λο«5. Βραϊ^ζ
.ον3 μ^αίνουν άργα «τη λι-
',} να ιητιστούνί· χοΛιογ, τα
Ι?α -ου κάν νά κο:>ρνιασουν,
;./-} έιαττιχά των λαλήματα
ϋρΐ· όλόιης, μαϋρεςσιλο,ιετ-
,ηών ί!χζ
.««ωτές στοές τού μ&ναστη-
'υ! ντ/ονται στά κελλια των.
ίίΐϊυνη- ω?β, ή Τ^λήνη, τ, μο-
ζο* την ψή μο> μ«
> 6(άζ«τα; νά
δέν βαίνεται,
; -ι εΥ,ϊ' ν,ιχτωσει κ:ολα.
φα γιά αύριο την έπίσκεψι
|ιιμ. ΆνΛΟμονος νά έπισκε-
μοναΐτήρι—Ιχοιιν πάντα
..^ϊτήρ'θ τα μοναστήρια, τίς
ίϊ τουλάχιστον στιγμές—
»
"V
τύχη στά πρωτα διαμβ-
ζώ σοναντώ. Είναι τδ ζυ-
|ρ> τής μονής καί δ φοΰρνος.
ρς όχτ,ρέι,ης περνά άπ' την
^τρ^ητήρι) τδ άλεϋρΐ' «τδν
τχ) είναι παμπάλαιος, μέ
ϊ; Β-ιζτντινές κολώνες—
I-
Ιιλόγηρος έ'χει άνάψει μιά με-
■ έτοιμάζετα·. νά ψηση
χ,αρ-δέλια. /
(γαινω %%· προχωρύ «τδν πβρί-
χύ μοναστηριοϋ" «τδ πίσω μέ-
οό να&3, ενα> γϋρο, μ'.κρά σπι-
μέ χαγιάτια, μέ μπαλκόνια,
αχωτά· καμμιά δεκαριά, κολ-
;νΐ τίι Ινα «τδ άλλο είναι μαζύ
άλλα τής προσόψεως, τα οΐ-
τατίΰαοναστηριοδ, τα κελλιά;
^.. „ ( τδ οίκημα τού,
<=>ς^ έξη ίωμάτια- υπάρχον δ-
|χα! «υύνοικοι». Τα οίκήματα
σταρα· οί χ,αλόγηροι εί-
Ικντ-: Έχτος τής περιουσίας
-ελιοες, μυγδαλιές, χω-
, ( λ'»— κάθε μοναχδς ε¬
ί! τα ΐτομικά κτήματά τού,—
'" ώς έ—-Ι τδ πλείστον. Μέ
Ί.η με χον μηνιαΐο πεντα-
τχ*ςτίϊο που τοι> νορηγεϊ
Ρ«λησ.β—ΙΧβ Ταμείο. Δέν εί-
Ρ»-'.α ίίίν.ζ, άρχετά δμως γΓ
^Κ ~ώ Ιχουν δωρεάν στέγτ,,
*¥ τρο;ή -τους όλη «χείόν, την
Τ^',ο^ν τα εσοδά των, καί πού
των είναι έλάχιστες.
Τό νέον ποταμόπλοισν «Σινσιννάτη^ τό οποίον έγκαινπάζει την συγκοινωνίαν τοΰ ποταμοϋ Όχάϊο. νΑνω, άριστε-
ρςί, δ Πρόεδρος Χοϋδερ, όστις ωμίλησεν έκ τοΰ ατμοπλοίου κατά τό ποώτον ταξείδιον αύτοΰ έν Σινοτγνάτπ.
στίς έλγ}ές, στά κελλιά τοΐίς"· μόνοι
σκουπίζοον, σνγορίζΰον, μαγειρ«ΰοον.
Τδ χρωΐ χοθ ϊψη* ενας καλόγβρος
καθάριζε κρεμμ^άκια, άλλος θά
I-
, δ
ρ·2 ΟΛα τούς φθάνει, φαντάζο-
'
V1
"'λϊ ^ %χ?απάνω, τδ πεν-
^'ί^/μο έπίδομα ποί) τούς χο-
Ταμεΐο.
'Υποταχτικούς δέν Ιχοον. Σέ δλο
|τό μονΛΐτήρ·. δέν ύπάρχει ζαρά ενας
μόνον ύποταχτικός. Τδν είδα. ή
μάλλον, άχουσα τή φων ήτο-»· ήταν
«άν κοριτσίστικη. */
Μετά τδ φαγητδ μοΰ μιλοϋν γιά
τα ζητηματά τους" ό ήγούμενος καϊί
δύο σύμέοΛοι — τδ ήγουμενοτϋμδθ-'-
λιο — κανονίζο/ν δλες τίς ίεποβέ-
«εις της μονής. Αύτοι 3ιαχε·.ρίζον-
ται την περιοι<»σία της. .Κάθε χρόνο ύποδάλλο^ν στδΈκκλησιαατικδ Τα- Άπδ τα εσοδα άφαιροϋνται τα έξο- δα σνντηρήσεωί τής μονής, των ύ- πηρετών, των νζώων, τής καλλιέρ¬ γειαν, τα δικαστικά, οί μισθοί των μδναχών, καί τα ύπόλοι-α μένο^ν στδ Εκκλητιαστικδ Ταμείο. Τα ε¬ σοδα τής μονής τοΰ Όσίο^ Λο^κά άνέρχοντα: σέ 500 χιλιάδες περίποϋ δραχμές ετησίως. Ή μονή ειχε άλ¬ λοτε καί χωράφ-.α· άλλ' αύτά δίε- νεαηθσαν »τούς άκτήμοναις γεωρ- γούς. "Οσον άφορά την άτοαική πε- ρκνσία των μοναχών, εχοον την νο-ι μή καί την κάρπωσί των μόνον έφ' ζωής' όταν πεθάνο^ν περιέρχε- ^ϋ'1·, Π»?απονοΰνται δτι δέν .. *'·* ζτ;τοον «..ι), 5τι τ)ά '■""·■' ^ **ί ότι « το επίϊομά τους. * * * ή χ ..!■·( ^'^ΐζ «υ μοναστηριοΰ. ·■' λ; ο-οο φιλοξενοϋμαι — εύ- ;9;3'«ο«ημένο, κοτθαρό — ;·ω(ίη το έζ το5 τοά &^σ» καί ίέν [ ίΧΟ ■μα =; γω Χαν5^ς». Τα τσι- . Ούτε τσιγά- Ρ . Τί κρίμα! ένοι Ινα Γ^'εΡ*. Άν ι»-.: ται πάλιν στή μονή. * Α * Πρωΐ-πρωϊ την άλλη μερά, επι- σκέπτομαι τδν ναόν τοΰ 'Οσίου Λο·>
κά. Μοϋ άρέσε: ή άφελής παράίοτις
γ'.ά τδ -/.τισίμό της ποϋμοϋ διηνήθη-
ααν οί μοναχοί. Ό Ρωμανδς πολε-
μ&ϋσε στήν Κρήτη. "Οταν γύρισε,
ιδρήκε την γαναίχ,α το.», την Θεοφα-
*νώ, άρρωστη. Είχε τ,άτι στδν μα-
στό. Εκλήθησαν «λοι οί γιατροί
τής Κωνσταντινουπόλεως. Τοϋ κά-
κοϋ, κανένας1 δέν μπόρεΐε νά την
κάντ; καλά. Μιά μερά, ένώ ήσαν δ¬
λο·. «τδ παλάτι, άπελπιτμένο:, παε·
ροοσιάζεται Ινας άγνίοστος. «Έγώ
Θά κάνω καλά την Αύτοχράτειρα»,
ι λέγει. Τδν όδηγοϋν στήν ^εο^ανώ.
{Ό άγνωττος γιατρδς δέν μεταχεί-
ρίττηκε κα^ένα φάρμακο· εκανε α¬
πλώς τδ «ημείο τοϋ στατ>ροϋ στδν
ματτό της καί ΰϊτερα μονομιίς εξη¬
φανίσθη, σάν νά τδν κατάζιε ή γή.
"Ολοι ξαφνίσθηχ,αν 2έν μποροϋσαν
νά καταλάδον πο:δς ήτανε δ θα;;-
ματοοργδς γ'.ατρός. Γιατί ή Θεο-
φανώ είχε γίνε·. όλως διόλου καλά.
Όταν την είίε δ Ρωμανός σττκωμέ-
νη άπδ τδ κρεδάτι ν.τ-ί χαρούαενη,
δέν πίστΐνσε τα μάτια τού. Ρώτησε
ποΰ ειχε πάε: δ γιατρδς γ'.ά νά τδν
άνταμείψη. Άλλά πουθενά δέν τδν
δρήκαν, καί ίέν θά μάθαιν«ν ποτέ
ϊσώς ποίος ήταν, άν δέν εύρισκον
Ινα δακτυλίδι «τον μα<ϊτδ τής Α£- τοκράτειρας. ΤΗταν Ινα δακτυλίδι ποΰ είχεχαιρίσει χρδ χ^όνων δ Ρω¬ μανός, στδν Όσιο Λο·οκά τής Λεδα- δειάς. Ό 6ϊοτε6ής αύτοκράτωρ τδν θομήτ)η*/.ε κα: γ'.ά νά τοί δείξη την εΊγνωμοτύνη τού, διέταςε άμέσως νά τοϋ κτίσουν Ινα μβγαλοχρεχή ναρ. Καί ετσ-'. &νι>« ό ναδς τοϋ Ό-
ί Λο;κά.
Ά"αλώς ή Βϋζαντινή τέχνη έ-
δώ -ίρχ έ&αυματούργησεν. Ό "Ο-
σιος Λο^κάς μο»ζύ μέ την Παντά-
να~τ> τΐϋ Μιστρί καί την έκκλη-
ίία το3 Δαφνιοϋ, είναι άπδ τα ω¬
ραιοτέρα Βιιζαντινά μνημεία τής
"Ελλάδος. Τδ «ύτύχτ,μα εΐνα'. ότ;,
-αρά την πάροοϊον δ«κα όλοκληρων
αϊώνω/—έκτίσοηκε τω 974^-οια-
τηρε;τ7·. Θαυμασία. Τα ωραιοτέρα
( τού ύϊ)φιο"«τά δ«ν εχο^ν υποστή καμ.-
I
μίαν σχεϊδν άλλοίωσιν.
Ό ναός 3~οτελείται άχδ δύο μέ-
?η. Άπδ τδν κυρίως ναόν τοϋ Ό-
σίθ!; Λονν.ά καί άπό τδν Ναόν τής
Παναγ^α; (ΰπάρχει καί ύπόγειον
ττοϋ '!/-οία7τά»ζϊΐ τδν ναόν μέ κολώ-
νΐς χά·, δττου εά:ίσκονται δϋο τάφοι,
ανήκοντες, κατά "την παράδοσιν είς
τδν Ρωμανόν καί την γϋναίκά το'^).
Ό κορίως ναδς είναι το ώραιό-
Άοιστερά ό Κυδερνήτης Χάοου Γ. Λέσλη, τής Ίνδιάνας, καί δεξισο ν.αί τδ δαθυκόκκινο χ?ώ-
ιζ πού ·άποτελοΰν μίαν «ιςα'.σί'/ν
χρωματιστήν άρμονίαν. Οί κολώνες,
Β>ζαντινές καί αύτές, %<χ θαυμα¬ σία σκαλισμένες, είναι έφάμιλλες των παρα«τάσεων. Ή ιδία άφαν- τάστοα λεπτότητος καί ύπομονής έρ» γασία. Παραπλεύρως «τδ >Ναδ τοΰ Ό-
σίο^ ΛοΐΛΐά, ή έκκλτ)σί·α τής Π α-
ναγίας. Δέν είναι ιδιαιτέρα «κκλη-
σία, άλλ' ώσάν ειδος χαραρτήματος
τοΰ κυρίως ναοϋ. Καί «δώ θαυμασία
μωσαϊκά, στδ πάτωμα καί «τοΐ>ς
Οόλους. Μεταξύ τής έξωτερικής
καί έ«ωτε?'.κήις ^ύρας ες μεγάλες
κολώνες. *Αλ}^ες όκτώ στδ ιερόν
τοϋ ναοϋ, μέ ποικίλματα τής ώρ-αι-
οτέρας Βΰζΐντινή,ς τέχνης. Στδ ί-
ερδν πχραστά«εις των Άγίων Θεο-
φόροο καί Πολ^κάρπου καί ό Εΰ-
■βγγελισμός. Δέν χορταίνει νά θαυ-
μάζη κανείς τα έξαίσια δϋζοτ/τινά
καλλιτεχνήματα, πού μποροϋν νά
παραδληθοίν μέ τα όρ-αιότερα τού .
κόσμον.
Μεταςύ Πλαγίας καί Άγίου
ύπάρχει Ινα μικρδ έ/.κλησ'.-
καθώς πε-ρνώ πεφτουν τα μά-
τια μου «έ δοδ θαι>μάσιες είκόνες·
πα::στάνουν την Παναγία καί τδν
Χριττδ Λογχισ^Λενον. 'Η λεπτότης
| τής τέχνης των ξεχορίζει άμεσως·
είναι καί 7ύτές δΐίζθΓ/τινίς.
Ι Ό ναδς τοϋ Άγίου Λουκά είναι
Ι άπδ τα πολνιτιμότερα Β'Λαντινά μνη
| αεία τοϋ κόσμον. Χιλιάδες ξένων τον
έπ'.σκέπτοντα! κάθδ χρόνο. Καί δ¬
μως, παρ' 6λη την άνϋπολόγκχτη ά-
ξία τού, είναι έγκαταλελειμμενος
είς τδ ελεος τοϋ Θεοΰ.
Στδ κέντρο τοϋ ναοϋ είναι κτ:-
σμένη μιά πελωρία σκαλωσιά· <ρί- σν.ετα; έκεϊ άπδ -τδ 1918, γ».ά νά έπ'.τχ,ευασθή τδ εσωτερικόν υέρος τοϋ τρούλλθΛ. Καί ηλθαν μέν ?οό- τρείς φορές εργάται, άλλά δέν έ¬ καμαν τίποτε. Ό τροϋλλος μένει άϊιόρ-θωτος. Μόνον τδ εξωτερικόν μέρος αύτοϋ εχει έπισκε·Λσθή. Άλ¬ λά αΰτδ δέν άρκεί· καί είναι άλλως τε μία άτχιτμία νά δρίσκεται έκεϊ πέρα, ττή μέση τοΰ ναοϋ, ή πελωρία τκαλωσιά μέ διάφορα άλλα κασόνια κα' σκεύη πού γεμίζουν τδν τόπο. 'Η μονή ·εχει καί εν είδος μο·ί- σείου δπου διατηροϋνται διάφορα κομ αάτια καλλιτεχνικής άςιας μαρμά- ρων πού εχοον δ,ρεθή «-την περιοχήν της. Ή σκέπη τοϋ Μουσείου δμως, ξυλίνη, ο^ρίσκεται είς έλεεινήν κα¬ τάστασιν. Τδν χειμώνα μέ τής €ρο- χές στάζε'. νερό «τα μάρμαρα, καί δχι μόνον σ' αύτά, άλλά καί είς την έκκλησίν τής Π αναγίας ι»Ι» ίρίσχεται άκριδώς κάτω άπο τδ μο;>-
3ΐΐον. Είναι μία άσ^χώρητη άστορ-
·;ία τοΰ Κράτο·.»ς, τόσο περισσότερο
άστ,'χώρηττ;, οσο καί μόνα τα εσο¬
δα τής Μονής τοϋ 'Οσίου Λουκά,
•Θά έπαρκοϋσαν γιά κάθε είδοος έπ^-
τκευή.
Κύριοι 6ι>ζαντινολόγθ'. καί φίλοι
τής Βυζ^τ'.νής Τέχνης, ύψώσατϊ'
φωνήν! »
ΚΛ. ΠΑΡΑΣΧΟΣ
ΧΰΡΙΙΜΟΣ
Κι' ήρθ« μέσ' στής άγάπης τό ιιε-
• θϋσι
Ό χωρισμός, μιά .-άκρα νά μοΰ βάλη,
σδν καΐ τούτη—κι' άκόμα πειό με-
γάλη,
τ ήθάλασσα πού μά; εχει χωρίσει
μιά θάλασσα καί στήν καρδιά εχω
κλείσ;)
πού οταν άκούη. τό χϋμα στό άκρ4>-
γιάλ.ι
τό αΐώνιο τού παράπονο ψάλίει έναν
θρήνον άντίφωνο θ' άρχίσνι.
Άντίφωνο Ινα θρήνο κ' ίνα κλάμμα
πού κλαίοντας μέ τή θάλασσα άντάμα
βονρκώνει πέρα ώς πέρα τό γιαλό
ώς πού στεονά τής θάλασσα; οτόν
αμμο
ξει)η.κχοϋν οί καΰμοϊ—καί πάο» καί γώ ·
τον< .τόνους μου τραγούδια νά τούς κάιιθ). Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΟΥΚΑ ΚΑΙ Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ
Κ,//.·"-- ΚΛλ.ν,»εεε!
Γ., ί,οί μόλις βττ,ν μεγαλη
»» άκουω τον
τον νεαρω-
Ζλ νά μοΰ
Οσίοϋ Λο«5. Βραϊ^ζ
.ον3 μ^αίνουν άργα «τη λι-
',} να ιητιστούνί· χοΛιογ, τα
Ι?α -ου κάν νά κο:>ρνιασουν,
;./-} έιαττιχά των λαλήματα
ϋρΐ· όλόιης, μαϋρεςσιλο,ιετ-
,ηών ί!χζ
.««ωτές στοές τού μ&ναστη-
'υ! ντ/ονται στά κελλια των.
ίίΐϊυνη- ω?β, ή Τ^λήνη, τ, μο-
ζο* την ψή μο> μ«
> 6(άζ«τα; νά
δέν βαίνεται,
; -ι εΥ,ϊ' ν,ιχτωσει κ:ολα.
φα γιά αύριο την έπίσκεψι
|ιιμ. ΆνΛΟμονος νά έπισκε-
μοναΐτήρι—Ιχοιιν πάντα
..^ϊτήρ'θ τα μοναστήρια, τίς
ίϊ τουλάχιστον στιγμές—
»
"V
τύχη στά πρωτα διαμβ-
ζώ σοναντώ. Είναι τδ ζυ-
|ρ> τής μονής καί δ φοΰρνος.
ρς όχτ,ρέι,ης περνά άπ' την
^τρ^ητήρι) τδ άλεϋρΐ' «τδν
τχ) είναι παμπάλαιος, μέ
ϊ; Β-ιζτντινές κολώνες—
I-
Ιιλόγηρος έ'χει άνάψει μιά με-
■ έτοιμάζετα·. νά ψηση
χ,αρ-δέλια. /
(γαινω %%· προχωρύ «τδν πβρί-
χύ μοναστηριοϋ" «τδ πίσω μέ-
οό να&3, ενα> γϋρο, μ'.κρά σπι-
μέ χαγιάτια, μέ μπαλκόνια,
αχωτά· καμμιά δεκαριά, κολ-
;νΐ τίι Ινα «τδ άλλο είναι μαζύ
άλλα τής προσόψεως, τα οΐ-
τατίΰαοναστηριοδ, τα κελλιά;
^.. „ ( τδ οίκημα τού,
<=>ς^ έξη ίωμάτια- υπάρχον δ-
|χα! «υύνοικοι». Τα οίκήματα
σταρα· οί χ,αλόγηροι εί-
Ικντ-: Έχτος τής περιουσίας
-ελιοες, μυγδαλιές, χω-
, ( λ'»— κάθε μοναχδς ε¬
ί! τα ΐτομικά κτήματά τού,—
'" ώς έ—-Ι τδ πλείστον. Μέ
Ί.η με χον μηνιαΐο πεντα-
τχ*ςτίϊο που τοι> νορηγεϊ
Ρ«λησ.β—ΙΧβ Ταμείο. Δέν εί-
Ρ»-'.α ίίίν.ζ, άρχετά δμως γΓ
^Κ ~ώ Ιχουν δωρεάν στέγτ,,
*¥ τρο;ή -τους όλη «χείόν, την
Τ^',ο^ν τα εσοδά των, καί πού
των είναι έλάχιστες.
Τό νέον ποταμόπλοισν «Σινσιννάτη^ τό οποίον έγκαινπάζει την συγκοινωνίαν τοΰ ποταμοϋ Όχάϊο. νΑνω, άριστε-
ρςί, δ Πρόεδρος Χοϋδερ, όστις ωμίλησεν έκ τοΰ ατμοπλοίου κατά τό ποώτον ταξείδιον αύτοΰ έν Σινοτγνάτπ.
στίς έλγ}ές, στά κελλιά τοΐίς"· μόνοι
σκουπίζοον, σνγορίζΰον, μαγειρ«ΰοον.
Τδ χρωΐ χοθ ϊψη* ενας καλόγβρος
καθάριζε κρεμμ^άκια, άλλος θά
I-
, δ
ρ·2 ΟΛα τούς φθάνει, φαντάζο-
'
V1
"'λϊ ^ %χ?απάνω, τδ πεν-
^'ί^/μο έπίδομα ποί) τούς χο-
Ταμεΐο.
'Υποταχτικούς δέν Ιχοον. Σέ δλο
|τό μονΛΐτήρ·. δέν ύπάρχει ζαρά ενας
μόνον ύποταχτικός. Τδν είδα. ή
μάλλον, άχουσα τή φων ήτο-»· ήταν
«άν κοριτσίστικη. */
Μετά τδ φαγητδ μοΰ μιλοϋν γιά
τα ζητηματά τους" ό ήγούμενος καϊί
δύο σύμέοΛοι — τδ ήγουμενοτϋμδθ-'-
λιο — κανονίζο/ν δλες τίς ίεποβέ-
«εις της μονής. Αύτοι 3ιαχε·.ρίζον-
ται την περιοι<»σία της. .Κάθε χρόνο ύποδάλλο^ν στδΈκκλησιαατικδ Τα- Άπδ τα εσοδα άφαιροϋνται τα έξο- δα σνντηρήσεωί τής μονής, των ύ- πηρετών, των νζώων, τής καλλιέρ¬ γειαν, τα δικαστικά, οί μισθοί των μδναχών, καί τα ύπόλοι-α μένο^ν στδ Εκκλητιαστικδ Ταμείο. Τα ε¬ σοδα τής μονής τοΰ Όσίο^ Λο^κά άνέρχοντα: σέ 500 χιλιάδες περίποϋ δραχμές ετησίως. Ή μονή ειχε άλ¬ λοτε καί χωράφ-.α· άλλ' αύτά δίε- νεαηθσαν »τούς άκτήμοναις γεωρ- γούς. "Οσον άφορά την άτοαική πε- ρκνσία των μοναχών, εχοον την νο-ι μή καί την κάρπωσί των μόνον έφ' ζωής' όταν πεθάνο^ν περιέρχε- ^ϋ'1·, Π»?απονοΰνται δτι δέν .. *'·* ζτ;τοον «..ι), 5τι τ)ά '■""·■' ^ **ί ότι « το επίϊομά τους. * * * ή χ ..!■·( ^'^ΐζ «υ μοναστηριοΰ. ·■' λ; ο-οο φιλοξενοϋμαι — εύ- ;9;3'«ο«ημένο, κοτθαρό — ;·ω(ίη το έζ το5 τοά &^σ» καί ίέν [ ίΧΟ ■μα =; γω Χαν5^ς». Τα τσι- . Ούτε τσιγά- Ρ . Τί κρίμα! ένοι Ινα Γ^'εΡ*. Άν ι»-.: ται πάλιν στή μονή. * Α * Πρωΐ-πρωϊ την άλλη μερά, επι- σκέπτομαι τδν ναόν τοΰ 'Οσίου Λο·>
κά. Μοϋ άρέσε: ή άφελής παράίοτις
γ'.ά τδ -/.τισίμό της ποϋμοϋ διηνήθη-
ααν οί μοναχοί. Ό Ρωμανδς πολε-
μ&ϋσε στήν Κρήτη. "Οταν γύρισε,
ιδρήκε την γαναίχ,α το.», την Θεοφα-
*νώ, άρρωστη. Είχε τ,άτι στδν μα-
στό. Εκλήθησαν «λοι οί γιατροί
τής Κωνσταντινουπόλεως. Τοϋ κά-
κοϋ, κανένας1 δέν μπόρεΐε νά την
κάντ; καλά. Μιά μερά, ένώ ήσαν δ¬
λο·. «τδ παλάτι, άπελπιτμένο:, παε·
ροοσιάζεται Ινας άγνίοστος. «Έγώ
Θά κάνω καλά την Αύτοχράτειρα»,
ι λέγει. Τδν όδηγοϋν στήν ^εο^ανώ.
{Ό άγνωττος γιατρδς δέν μεταχεί-
ρίττηκε κα^ένα φάρμακο· εκανε α¬
πλώς τδ «ημείο τοϋ στατ>ροϋ στδν
ματτό της καί ΰϊτερα μονομιίς εξη¬
φανίσθη, σάν νά τδν κατάζιε ή γή.
"Ολοι ξαφνίσθηχ,αν 2έν μποροϋσαν
νά καταλάδον πο:δς ήτανε δ θα;;-
ματοοργδς γ'.ατρός. Γιατί ή Θεο-
φανώ είχε γίνε·. όλως διόλου καλά.
Όταν την είίε δ Ρωμανός σττκωμέ-
νη άπδ τδ κρεδάτι ν.τ-ί χαρούαενη,
δέν πίστΐνσε τα μάτια τού. Ρώτησε
ποΰ ειχε πάε: δ γιατρδς γ'.ά νά τδν
άνταμείψη. Άλλά πουθενά δέν τδν
δρήκαν, καί ίέν θά μάθαιν«ν ποτέ
ϊσώς ποίος ήταν, άν δέν εύρισκον
Ινα δακτυλίδι «τον μα<ϊτδ τής Α£- τοκράτειρας. ΤΗταν Ινα δακτυλίδι ποΰ είχεχαιρίσει χρδ χ^όνων δ Ρω¬ μανός, στδν Όσιο Λο·οκά τής Λεδα- δειάς. Ό 6ϊοτε6ής αύτοκράτωρ τδν θομήτ)η*/.ε κα: γ'.ά νά τοί δείξη την εΊγνωμοτύνη τού, διέταςε άμέσως νά τοϋ κτίσουν Ινα μβγαλοχρεχή ναρ. Καί ετσ-'. &νι>« ό ναδς τοϋ Ό-
ί Λο;κά.
Ά"αλώς ή Βϋζαντινή τέχνη έ-
δώ -ίρχ έ&αυματούργησεν. Ό "Ο-
σιος Λο^κάς μο»ζύ μέ την Παντά-
να~τ> τΐϋ Μιστρί καί την έκκλη-
ίία το3 Δαφνιοϋ, είναι άπδ τα ω¬
ραιοτέρα Βιιζαντινά μνημεία τής
"Ελλάδος. Τδ «ύτύχτ,μα εΐνα'. ότ;,
-αρά την πάροοϊον δ«κα όλοκληρων
αϊώνω/—έκτίσοηκε τω 974^-οια-
τηρε;τ7·. Θαυμασία. Τα ωραιοτέρα
( τού ύϊ)φιο"«τά δ«ν εχο^ν υποστή καμ.-
I
μίαν σχεϊδν άλλοίωσιν.
Ό ναός 3~οτελείται άχδ δύο μέ-
?η. Άπδ τδν κυρίως ναόν τοϋ Ό-
σίθ!; Λονν.ά καί άπό τδν Ναόν τής
Παναγ^α; (ΰπάρχει καί ύπόγειον
ττοϋ '!/-οία7τά»ζϊΐ τδν ναόν μέ κολώ-
νΐς χά·, δττου εά:ίσκονται δϋο τάφοι,
ανήκοντες, κατά "την παράδοσιν είς
τδν Ρωμανόν καί την γϋναίκά το'^).
Ό κορίως ναδς είναι το ώραιό-
Άοιστερά ό Κυδερνήτης Χάοου Γ. Λέσλη, τής Ίνδιάνας, καί δεξισο ν.αί τδ δαθυκόκκινο χ?ώ-
ιζ πού ·άποτελοΰν μίαν «ιςα'.σί'/ν
χρωματιστήν άρμονίαν. Οί κολώνες,
Β>ζαντινές καί αύτές, %<χ θαυμα¬ σία σκαλισμένες, είναι έφάμιλλες των παρα«τάσεων. Ή ιδία άφαν- τάστοα λεπτότητος καί ύπομονής έρ» γασία. Παραπλεύρως «τδ >Ναδ τοΰ Ό-
σίο^ ΛοΐΛΐά, ή έκκλτ)σί·α τής Π α-
ναγίας. Δέν είναι ιδιαιτέρα «κκλη-
σία, άλλ' ώσάν ειδος χαραρτήματος
τοΰ κυρίως ναοϋ. Καί «δώ θαυμασία
μωσαϊκά, στδ πάτωμα καί «τοΐ>ς
Οόλους. Μεταξύ τής έξωτερικής
καί έ«ωτε?'.κήις ^ύρας ες μεγάλες
κολώνες. *Αλ}^ες όκτώ στδ ιερόν
τοϋ ναοϋ, μέ ποικίλματα τής ώρ-αι-
οτέρας Βΰζΐντινή,ς τέχνης. Στδ ί-
ερδν πχραστά«εις των Άγίων Θεο-
φόροο καί Πολ^κάρπου καί ό Εΰ-
■βγγελισμός. Δέν χορταίνει νά θαυ-
μάζη κανείς τα έξαίσια δϋζοτ/τινά
καλλιτεχνήματα, πού μποροϋν νά
παραδληθοίν μέ τα όρ-αιότερα τού .
κόσμον.
Μεταςύ Πλαγίας καί Άγίου
ύπάρχει Ινα μικρδ έ/.κλησ'.-
καθώς πε-ρνώ πεφτουν τα μά-
τια μου «έ δοδ θαι>μάσιες είκόνες·
πα::στάνουν την Παναγία καί τδν
Χριττδ Λογχισ^Λενον. 'Η λεπτότης
| τής τέχνης των ξεχορίζει άμεσως·
είναι καί 7ύτές δΐίζθΓ/τινίς.
Ι Ό ναδς τοϋ Άγίου Λουκά είναι
Ι άπδ τα πολνιτιμότερα Β'Λαντινά μνη
| αεία τοϋ κόσμον. Χιλιάδες ξένων τον
έπ'.σκέπτοντα! κάθδ χρόνο. Καί δ¬
μως, παρ' 6λη την άνϋπολόγκχτη ά-
ξία τού, είναι έγκαταλελειμμενος
είς τδ ελεος τοϋ Θεοΰ.
Στδ κέντρο τοϋ ναοϋ είναι κτ:-
σμένη μιά πελωρία σκαλωσιά· <ρί- σν.ετα; έκεϊ άπδ -τδ 1918, γ».ά νά έπ'.τχ,ευασθή τδ εσωτερικόν υέρος τοϋ τρούλλθΛ. Καί ηλθαν μέν ?οό- τρείς φορές εργάται, άλλά δέν έ¬ καμαν τίποτε. Ό τροϋλλος μένει άϊιόρ-θωτος. Μόνον τδ εξωτερικόν μέρος αύτοϋ εχει έπισκε·Λσθή. Άλ¬ λά αΰτδ δέν άρκεί· καί είναι άλλως τε μία άτχιτμία νά δρίσκεται έκεϊ πέρα, ττή μέση τοΰ ναοϋ, ή πελωρία τκαλωσιά μέ διάφορα άλλα κασόνια κα' σκεύη πού γεμίζουν τδν τόπο. 'Η μονή ·εχει καί εν είδος μο·ί- σείου δπου διατηροϋνται διάφορα κομ αάτια καλλιτεχνικής άςιας μαρμά- ρων πού εχοον δ,ρεθή «-την περιοχήν της. Ή σκέπη τοϋ Μουσείου δμως, ξυλίνη, ο^ρίσκεται είς έλεεινήν κα¬ τάστασιν. Τδν χειμώνα μέ τής €ρο- χές στάζε'. νερό «τα μάρμαρα, καί δχι μόνον σ' αύτά, άλλά καί είς την έκκλησίν τής Π αναγίας ι»Ι» ίρίσχεται άκριδώς κάτω άπο τδ μο;>-
3ΐΐον. Είναι μία άσ^χώρητη άστορ-
·;ία τοΰ Κράτο·.»ς, τόσο περισσότερο
άστ,'χώρηττ;, οσο καί μόνα τα εσο¬
δα τής Μονής τοϋ 'Οσίου Λουκά,
•Θά έπαρκοϋσαν γιά κάθε είδοος έπ^-
τκευή.
Κύριοι 6ι>ζαντινολόγθ'. καί φίλοι
τής Βυζ^τ'.νής Τέχνης, ύψώσατϊ'
φωνήν! »
ΚΛ. ΠΑΡΑΣΧΟΣ
ΧΰΡΙΙΜΟΣ
Κι' ήρθ« μέσ' στής άγάπης τό ιιε-
• θϋσι
Ό χωρισμός, μιά .-άκρα νά μοΰ βάλη,
σδν καΐ τούτη—κι' άκόμα πειό με-
γάλη,
τ ήθάλασσα πού μά; εχει χωρίσει
μιά θάλασσα καί στήν καρδιά εχω
κλείσ;)
πού οταν άκούη. τό χϋμα στό άκρ4>-
γιάλ.ι
τό αΐώνιο τού παράπονο ψάλίει έναν
θρήνον άντίφωνο θ' άρχίσνι.
Άντίφωνο Ινα θρήνο κ' ίνα κλάμμα
πού κλαίοντας μέ τή θάλασσα άντάμα
βονρκώνει πέρα ώς πέρα τό γιαλό
ώς πού στεονά τής θάλασσα; οτόν
αμμο
ξει)η.κχοϋν οί καΰμοϊ—καί πάο» καί γώ ·
τον< .τόνους μου τραγούδια νά τούς κάιιθ). Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
«ΚθλΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 Νοέμβριον. — Άκε-
ψιιιά μάρτνρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 4" Νοεμ&ρίου.—Ίωανι-
κίου τού ιμεγάλου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
^
Επί Ελλάδος ].29%ο ή δραχμή.
'ΕπΙ Λονδίνου $4.84% ή λίρα.
'ΕπΙ Παρισίων 3.90 13)160 τέ· φο.
•Επί Γερμανίαν 25.76% τό μάρκον.
Έ;τι "Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ ΣΓοόϊας 1.76 8)8 τό δηνάριον.
Επί Ρουμανίσς 0.601.'2θ τό λέϊ.
'£πΙ Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή «οο.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΣϊΝϋΡΙίΤΟΣ
103
5ΤΒΕΕΤ
Οί-ΑββΙΡΙΕΡ ΑΡνΕΚΤΙβΕΜΕΝΤβ [
Κ01ΝΩΝΙΚΑ
Λίραι Αγγλία; ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα ........... 8.93·»
Δραχμαί είς τη» καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά* τιμάς:
Τηλέφωνα: ΟηίοίίθΓΪηδ 6271—5.
«ΜΙ50Ν 5ΤΚΤΕ ΒλΊΚ
100 ΡΑΗΙ* Βθνν
ΝΕν ΥΟΚΚ αΤΥ
(Πλησίον τή; όβοϋ Μαάίχοηι
'Ιϊχβίδομεν έπιταγά; είς Δρσχαάς
ί δλ ω όλ ή 'Ελλόδ;
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
«ϊς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ή έρας.
Τηλέφωνον: ΥνοΓΐΊι 2945. β, 7.
^
ΡΙΤΤδΒυΚΟΗ, ΡΑ.
ΚΗΔΕΙΑ
ΤΟΛ- προσφιλή ήμ«ν υϊόν καί άνε
ψιόν
ΠΕΤΡΟΝ ΑΦΕΝΊΉΝ
θοτνΟΛ'τα προχθές κηΦεύομιεν σήμερον
Κυριακήν, 3 "Οκτώβριον καΐ ώραν 2α·
μ. μ. Ή έκφορά γενησεται έκ τής
οικίας 6378 ΜθΓΓθν?ίΐθ1ά Ανθ. ή δέ
νεχρώσιμο; ακολονθίβ θά ψαλχί είς
τήν_έ'κκλησίαν τοΰ «Άγίου Νικόλαον»
ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθηματα Άγγλιχής. 'Επίση; π*;
ΐΛασθε νά γίνετε Άμβρ'.κανοΙ πολί¬
ται. Άποταθήτ* εκάστην Δευτέραν,
η γ
Παρακαλοϋνταί όθεν οί σνγγϊνεΐς,
φίλον κοί συμπατριώται καί πάντες οί
^ τιμώντες την μνήμην τοΰ μ€ταοτάν-
τος, όπως, ίύαρεοΤθύμίνοι, συνοοεί·
I
σαχη την έκφοράν αύτοΰ.
Οί τεθλψμένοι
Οί Γονεϊς
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ κβί ΚΑΤΙΝΑ
ΑΦΒΝΤΗ
θεία.
Τρίτην χαί Τετάρτην Ενέηΐηε ϊκόοοί
Νο. 17, επί τής 48η; οδόν. (Μεταξί
Ιγγι απά 9τιι Ατββ.)
ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τή; Παιδεία; παρέ¬
χη μαβήματα δωρεάν διαρχούση; τή;
ί[αέρας, είς άνδρας καί γυναίκας,
αΐτινε; έπιθνμοΰν όπως έκμάθωοχ την
Αγγλικήν καί πώ; νά γίνουν Άμ«·
ΟΐκαντΜ πολίται. ^ 'Οσοι έπιθυμονν νά
καταταχδώσιν εί; τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποταβώσι, εκάστην Δευτέραν*!
κα'ι Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 χαι 409 Ραΰΐϊο 5ο1ιοο1 27
αριθ. 215 Εη81 4181 δ Ι. Παντί;
χοοσκαλοΰνται όπως προσέλθωσιν.
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, 0-
ΡΕΣΤΉΣ καί ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑ-
ΜΟΥΛΗΣ
ΑΙ θείαι
ΙΦΠΈΝΕΙΑ *«1 ΤΒΡΨΙΧΟΡΗ
ΣΤΑΜΟΥΛΗ
(13911—2—3)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέ» Ύόρχη, διά νά
μάβετε καλώς την τέχνην τοθ κο»
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΠΒΕΒ
δαΐοοι,
15»—8ϋ> Ανβ.. (Γβννα Ιβτκ
Όδοϋ) Νεν/ Υογκ αΐ
ΟΗΑΒίΕ$ 3Α0Ί6ΑΙΙΙΡΟ, ΙΝΟ.
'Εογβλαβοτ
Γγια
ΙΑ ΤΡΙΑΪ
Ύη·χαταστήνατ· ί Κιντρ. Γοα«
«ο»..ο &ρπηκ 5( ' !» Μιιΐϋβ— 51.
Τι*. Ουΐ- 981·, 9817. 06*5.
ΑΠΟΚΡΥΦΛ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Υπό ΗΛ. ΟΙΚΟλΌΜΟΠΟΥΛΟΥ
«Τριάντο: χρόνια στήν Άβη-να».
Σύγχρονον κοινωνικόν μυθκττόρη-
μα βγαλμ^νο άπό τόν πραχττικόν
βίον κβϊ τα ηδη τής Άθηναίκης
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στου ένδναφέ<κ>ντο; μέ μχα διτνοΓή
είχάνα των όσιον γίνονται στήν
'Αθηνά, χωρίς νά τα βλέπτι ό πο-
'.ΰ; κόσμος. Μετά .·ταλλών είκόνων.
Τιμάται δ©θί?ιενον ..... $1.2δ.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 8Τ., *Ε¥Ι ΥΟΚΚ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 6 ώραΐα δοιμά-
τια μέ όλας τάς τελευταίας ευκολίας.
Ενοίκιον 65 δολλ. μηΎΐαίως. 22—18
23π1 5ί., Αβ(χ>Γί&, Ι.. Ι.,—Μ~. Ρ.
(13920— 3—-6)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΆπάνΤ}ΐεν-τ ιιπ-
'Γιιΐ'ηΐβΙιείΙ, έκ 5 ·δωματίων, ίΓθηί. Η¬
λεκτρικόν, ΕΟ8, ζεστό ν^ρό, θέομανσις,
άφθονος ίρ.ιος, <ρώς, άβρας. Τρείς ιυτλσκοΐ'ς άπο 8ΠΤ)νβ7· "Ενα μπί.όκο άπό τα 5(1ι Ανβ Βυβθβ. Τρείς μπλό- κους άπό την έλεβέτα. Πλησίον σέ Έλληννκή εκκλησία. Δύο μπί.όκους ά.·ώ τό ΟϊΙν^ Οο11θ£β. Ενοίκιον $60. Ό έκ>ικιαστής πρέπει ν«ά έχη ήσυχον
οίκογένειαν: 499 Υν1 13511 δΐί
οικογένειαν.
Χενν
ρ χη
499 Υν1. 135111
(13913—2—4»
V
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬
λας τάς ευκολίας παρ' 'Ελληνικϋ οι¬
κογένειαι. 4 Υ/. 108Τ(1 51., 2σν πά-
Ν. Υ. (13894
τωμα,
-1—3)
ΒΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Βλληνική οίκογενει'α μ« δί.ας τάς τε¬
λευταίας ευκολίας. 600 ν. 13411ι 8(
Αρί. Π.
(13888—31—11—2/
. -Ο5 Λ8, ΟΑ^
θνικος Κηρν|> πωλίίται είς
πωλειον ο « Ομηρο 135 Ε
Ό «Ε
Βιβλιο-
ς ηρ|> πωλίίται είς τό Βιβλιο- ,
πωλειον ο « Ομηρος>, 135 Ε. 4(1ι 5ί.
ένθα γίνονται δεκταί δημοσΐϊύσει- άν! '
γελιων και εγγραφαί συνδρομτττών πά-
Ε:
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρρ'αβώνων, Γάμων,
θανάτων, καθώς καί δι'
άγγελίας Μνημοσύνων.
Ζητήσατε τό Τμήμα Άγγελι-
ών (Οΐαδδΐίΐβά Α(1ν6Γ4ΐί>ίη8
ΟερΗΓίιπβηΙ). Τα νέα σας
θά καταχωρηθοΰν άμέσως είς
την στήλην των Άγγελιών τοΰ
«Έθνικοϋ Κήρυκος>.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐΛ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ράπτριαι διά έσώρ-
ρουχα τής χειρός. Πρέπει νά έχωσι
δείγματα των διαφόρων κεντημάτων
ποΰ δύνανται νά κάμουν. Άποταθήτε:
ΜΓ5. Ε. ΜΠΙβΓ, 46 ν. 56Λ 51.,
ο)ο ε3Γο11, Ν. Υ. Οΐιγ.
(13905—2—4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διπλωμοτοϋ-
χο; διδασκάΐκτσα, ?ί διπλ.«ματοΰχος
"Ελλην διόάσκαλος, δννάμϊνος νά
εκελή χρέτ) ίεροψόλτου διά τό άπο-
γευμα"Π.νόν της Κοινότητος σχολείον.
Γράψατε άμέσως έκθέτοντες προσόν-
τα καί άποδοχάς είς: Ο. δρβηΐββ,
61 5. 5θ£ΐηανν 51., Ροητώο, Μίοΐι.
(13890—31—11—2)
ΠΑΡΑΙϋνΛΕΓΤΑΙ θερμώς ό χ.
Νικόλ. Γκόβας νά περάση άπό την
διεύ&υνστν 269 Υν. 112Πι 51. μεταξύ
7ης καί 8ης λ£α>φόρου τό ταχύτερον,
ή νά γράψτι έξάπαντος. Γ. Β.
(13917—3—4)
Γ ΖΗΤΕΙΤΑΙ .ΕτΤΑΣΙΑ Λ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ ίμπειρος γνω
ρίζων καί 6αφήν, ζητεί Ιργασίαν. Α¬
πευθυντέον: ϊοηη Ζαΐιο3, 262 Υ.
25τη 51., Ν. Υ. αί>
(13897—11—2)
ν..
ΠΡΟΣ
ΠΩΛΗΣΙΝ
4.000 χατοάωνΓμέ
δωσεω- τραίνο^ Ρ
νν '
τριών
δυο σννεταίοου;.
καί ηγγυημέναι.
Κΐί 5
Ρβ.
Ρο
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
καφέ,_ μάρκας
_α391»-_3 ^|
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ ποιότης τά¬
ξεως βαφεύς σοκολατών, πα·γωτοποι-
ός, γνορίζων πώλησιν σόδας, ζητεί
εργασίαν. Γράψατβ άμέσως: Τοπβ
555 ΡεηηβνΊναηΐΗ Ανβηυθ,
, ό. α.
(13892—31—11—1)
Τηλ. υπΐοη 8828.
ΠΩΛΕΓΤΑΪ
., γλινά ν.αι
ν""~Ί. •"-ε·"»» ΐΜ?ΚΤΤα; εο7
ποταθΓιτε: 59 \'. 3Κ[^
(13914-2^1
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ^..^«^ϊρπ >
καλάς εργασίας, κείμενον εί;
ΐοποθεσίαν.
II
ωλεϊται "
(13912—2-4)1
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Χήρα πωλεϊ άπάρτμεντ μέ Π Ι
μάτια μέ όλας τάς τελευταία; ι
λίας. Άποταθήτε: Μγ:>. ΑΙ)
'"- - - Ανβρ> Ν. γ.
(13909—2-3» |
ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΣ όδηγός αυτο¬
κίνητον ζητεί εργασίαν. Γράψατε: 5.
Ρ., 3017 διΐΙΐΛνεΙΊ Ανε., Οοηεγ 15-
Ιαηά, Ν. Υ. (13881—31—1) !
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ άριστοΰχος, άπό-1
.φοιτος Παγκνπρίου Διδασκαλείον, ζη¬
τεί θέσιν όπονΛήποτε. Γράψατε: Π.
Χατζηπανλον, ο)ο Οχρηΐδ ΒΓθΙηεΓ-
ϊιοοά, 247 νν. 42πι1 51., Ν. Υ.
ΟΙγ. ' (13887—31—2)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ίϊπϊβΙιβΓβ διά γουνα-
ρικα παλτά. 144 Υν7. 2711ι δι. (Πον
πάτωμα, όπισθεν).
(13880—30—11—1)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΪΗΤΕΙΤΑΙ κουρεΰς νέος όπως έρ-
ασθχί είς κουρείον κάμνον καλάς έρ-
ασίας. 'Εργασία διαρκής διά τόν κα-
άλληλον. Άποταθήτε: 1631 5όεερ5-
ιεβά Ββγ Κά., δΒεερδηεθά Βηγ,
Βροοΐίΐγη. Πάρετε τό Βηβηίοη
Ίίηβ καί έξελθετε είς τό
ο.
(13893—1—2)
ΝΕΟΣ πανεπιστημιακής μορφώσε-
ως, άναλαμβάνει νά παραδίδη μαθι^-
^αΐα κατ' οίκον, 'Ελληνικής, Γαλλι-
Α,ς καί Ζωγραφικής. ΆΛοταθητε:
Δ. Π., ο)ο Ν31Ϊ0Π31 ΗβΓα1ά 136
Υ. 261η 5».,' Ν. Υ.
(13866—29—2)
ΔΗΜΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ, άπόφοιτος
Διδασκαλείον Λάιρνακος, Κύπρου, ζη-
τ€ΐ θέσιν. Οί βουλόμενοι αποταθήτω¬
σαν: Κον ΝιΛόλαον Γ. Παπαπέτρου,
308 ΥΥ. 40111 5ί., Χβνν Υο-γΙγ αΐ^.
(13861—28—31)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Έλληνες καί Έλ-
ηνίδες έρασιτέχναι καί μέ τάλαντον,
ίπως γίνωοι μέλη τοΰ Τμήματος των
(ινηματογραφικών ταινιών μας, μέ
ύκαιρίαν νά λάβωσι μέρος είς όμιλού-
;ας Ελληνικάς ταινίας. Διά πληροφο-
ίας άποταθήτε πρθσωιπικως μεταξύ
1—12 καί 3—4 μ. μ. ; 140 ν. 42η<1 Ιγθογ, Βοοϊπ 1001—3, Νβνν ΥθΓΐί Π. Άγιαννιώ—ν. ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ νά Ικτελχί καί χρέη ίροψάλτον, ή κατάλληλος διδασκά- ιοσα ζητεϊται διά την Παροικίαν :οΰ ΚοοΙιείϊΙβΓ, Ν. Υ. Μισθός ίκανο- τοιητικός. Π ληροφορίαι παρά τψ προ- έδρα» τής Κοινότητος -/. Παναγιώττ; ΚαλΛγιάννχι, Μγ. ΡβΙβΓ ΟοΙΙίβ, 13 Οΐίπΐοα Ανθπιιβ ΝογΙΙι, ΚοοΙιββΙβΓ, Ν. Υ. (13872—29—11—7) ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΜΣΟΣ ΚΑΙ ΑΕΚ ΤΟΥΡΓΙΑ Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ Μέ εκατόν κ.αί πλέον παοαστατν- χά σχήματα καί μέ πίνακας χιλιο- μετρικών αποστάσεων. Είναι τό τβ- λειότερον καί πληρέστερον των μέ· χρι σήμερον έκδοθέντων είς τό εί- δός τού βιβλίον, πολύτιμος καί ά- παραίτητος όδηγός διά πάντας τούς περί τό αυτοκίνητον ασχολού¬ μενον; ίπαγγελματίας, ερασιτέ¬ χνας, ή μαθιιτευομένους. Χρνσόδετον τιμαται .... $1.25 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙΛ 140 νν. 261η 51., Νβν»· ΥογΙι ΤΑ ΜΥΠΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡ0Τ8Σ Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Τό βιβλίον τούτο είναι απαραί¬ τητον είς πάντας, διότι βΐναι δι¬ δακτικόν καί ωφέλιμον χαί ιίς τόν άνδρα μΙ είς την γνναϊχα. Σελί- δ?ς 271. Τιμάται βίόίμένογ......$1.00 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο ¥/Ε8Τ 2βΤΗ 8Τ., ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΑΟΣ βΕΟΗΟΕ Ο. ΑΡΟ5ΤΙ.Ε, ΙΝΟ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμβάνομεν κηδεία; εί; οιονδήποτε μέρος έν Νε'α. 'Υόρκη καί Νβ%ν ΙβΓβεν ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 νν. 47ΤΗ 5Τ., ΝΕτΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ - ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΠΟΟΚΕΥΝ: 187 50υΤΗ ΟΧΓΟΒΟ δΤΗΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝ5 9450 ΝΕΟΣ ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΣ Γ. ΠΑΖΙΝΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΘΕΙΣΑ ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ $2.00 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕηΑίΡ, 140 ΛΥβδΙ 261ο 5ΐΓβοΙ, Νεν ΥογΙϊ, Ν. Υ. ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Ο Υ Τά παγκοσμίου φήμης διηγημα- τα τοΰ έμπΛΐΐ·ιον«νον Ίχαιλοΰ πιοιη- τοΰ, διβ των οποίων άνεδάχθη είς των ΐίατυονχ&ν τού κόσμον. Τό Δ«κ«ιήμειοον είναι, παρά την ώμό- τητά τού, 4λ·ο «λβσσωοόν άο*Γτοί>ρ-
γημβ τέχνης.
Τιμάται, άδετον.......$1.00.
Γράψατε:
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Φ ¥/. 2βΤΗ 5Τ., ΝΕ«ν ΎΟΆΎ.
ΘΥΣΙΛΖΕΤΑΙ ϋθ1Ϊ03(6556η ι
δωμά«._ κείμενον είς καλήν το,ΐο
οίαν τής ϋεΓβεν ϋύγ καί χά—
$500—$600 την έβδομάδα. Έο«ιι
$75 τόν μήνα. 'Ενοικιαστήριον 41
των. θυσιάζεται Ινεκεν άσθενΕΐι
Τηλεφωνήσατε: ϋεΐ3ννίΐΓ6 8504.
(13904—2—4) |
ΠΩΛΕΙΤΑΙ 5ηοε Κβραΐπιι
5ϋοβ Χηϊηε αηά Ηαί Οΐβίηίι
5ήορ, κάμνον καλάς εργασίας. ',
πικαθήτε: 1482 ΑτηβΐβΓάβηι Ανι
Ν. Υ. ΟϊΙν·. (13882—31-5
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Πωλεϊται Ευποΐι Κοοιη, κει
είς αρίστην τοποθεσίαν ν.αι
καλάς εργασίας, δυνόμενοι νά ί
σιαοθονν υπό τοΰ γνωριζοντο;
εργασίαν. 'Ενοικιαστήριον 4 έτών.'
νοίκιον εϋθηνόν. θυσιάζεται άντί ί
2.500 είς μετρητά. 2101 Εγπιγ
Ανε., δΐιεερδίιεβά Ββν,
ΡοίηΙ Γεπν,
Ν. Υ. (13869—29-12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαία οί/ β
οικογενείας άπό 4 δωμάτια εχβ
άπάρτμεντ, μέ 8λας τάς νεωτοτοι Λ
στήματος ευκολίας. "Ελθετε να ιδή
την θαυμασίαν αύτην οικίαν. ΖητηΛ
ΐόν ϊδιοκτήτην, ό οποίος χ.ατοιχει ετ
τής οίκαίς. Άποταθήτε: 108—-ι»
Ανε., γωνία Πΐίΐι 54., £οτ°
^. Ι. (18303—"22—11-
Κυρία πωλεϊ θαυμάσιον -τ
χον έπανωφόριον άπό γοΰναν (1ί
οο3£) έξαισίας ποιότητος και τελε—
άμεταχείριστον, πρός $85.00. *
ταβήτε: 335 ν. -5711» 51. (λ
' (13794—20-11-^1
Πωλοΰμεν,
καί άνταλλάοσομεν μ,
χειρισμένα ϊπΐΛΐ.α 2Λ
βωτηρίων. 'Εγομεν
λην παρακαταθΐΓ/.ΐιν »1
ΙεΓ8, ΜοΙογϊ, «ί
00805, Οουηΐεΐ'5,
Βΐεαοη, 51Ηοπ
ϊΐουοονς «αί μγημϊία
ληβήτε τής εϋκαιρίας. &
Β. δυΡΡΙ.Υ, 428 --3π1
ν(α 3011ι 51.. Νενιτ Υοι*
Ι.οχίηβΙοη 8239.
Ιί ΒΛΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡ0050Υ
(Δ. ΚΑΑΛΙΜΑΧΟΥ)
Τό νέον αΰτό σνγγ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 Νοέμβριον. — Άκε-
ψιιιά μάρτνρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 4" Νοεμ&ρίου.—Ίωανι-
κίου τού ιμεγάλου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
^
Επί Ελλάδος ].29%ο ή δραχμή.
'ΕπΙ Λονδίνου $4.84% ή λίρα.
'ΕπΙ Παρισίων 3.90 13)160 τέ· φο.
•Επί Γερμανίαν 25.76% τό μάρκον.
Έ;τι "Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ ΣΓοόϊας 1.76 8)8 τό δηνάριον.
Επί Ρουμανίσς 0.601.'2θ τό λέϊ.
'£πΙ Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή «οο.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΣϊΝϋΡΙίΤΟΣ
103
5ΤΒΕΕΤ
Οί-ΑββΙΡΙΕΡ ΑΡνΕΚΤΙβΕΜΕΝΤβ [
Κ01ΝΩΝΙΚΑ
Λίραι Αγγλία; ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα ........... 8.93·»
Δραχμαί είς τη» καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά* τιμάς:
Τηλέφωνα: ΟηίοίίθΓΪηδ 6271—5.
«ΜΙ50Ν 5ΤΚΤΕ ΒλΊΚ
100 ΡΑΗΙ* Βθνν
ΝΕν ΥΟΚΚ αΤΥ
(Πλησίον τή; όβοϋ Μαάίχοηι
'Ιϊχβίδομεν έπιταγά; είς Δρσχαάς
ί δλ ω όλ ή 'Ελλόδ;
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
«ϊς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ή έρας.
Τηλέφωνον: ΥνοΓΐΊι 2945. β, 7.
^
ΡΙΤΤδΒυΚΟΗ, ΡΑ.
ΚΗΔΕΙΑ
ΤΟΛ- προσφιλή ήμ«ν υϊόν καί άνε
ψιόν
ΠΕΤΡΟΝ ΑΦΕΝΊΉΝ
θοτνΟΛ'τα προχθές κηΦεύομιεν σήμερον
Κυριακήν, 3 "Οκτώβριον καΐ ώραν 2α·
μ. μ. Ή έκφορά γενησεται έκ τής
οικίας 6378 ΜθΓΓθν?ίΐθ1ά Ανθ. ή δέ
νεχρώσιμο; ακολονθίβ θά ψαλχί είς
τήν_έ'κκλησίαν τοΰ «Άγίου Νικόλαον»
ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθηματα Άγγλιχής. 'Επίση; π*;
ΐΛασθε νά γίνετε Άμβρ'.κανοΙ πολί¬
ται. Άποταθήτ* εκάστην Δευτέραν,
η γ
Παρακαλοϋνταί όθεν οί σνγγϊνεΐς,
φίλον κοί συμπατριώται καί πάντες οί
^ τιμώντες την μνήμην τοΰ μ€ταοτάν-
τος, όπως, ίύαρεοΤθύμίνοι, συνοοεί·
I
σαχη την έκφοράν αύτοΰ.
Οί τεθλψμένοι
Οί Γονεϊς
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ κβί ΚΑΤΙΝΑ
ΑΦΒΝΤΗ
θεία.
Τρίτην χαί Τετάρτην Ενέηΐηε ϊκόοοί
Νο. 17, επί τής 48η; οδόν. (Μεταξί
Ιγγι απά 9τιι Ατββ.)
ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τή; Παιδεία; παρέ¬
χη μαβήματα δωρεάν διαρχούση; τή;
ί[αέρας, είς άνδρας καί γυναίκας,
αΐτινε; έπιθνμοΰν όπως έκμάθωοχ την
Αγγλικήν καί πώ; νά γίνουν Άμ«·
ΟΐκαντΜ πολίται. ^ 'Οσοι έπιθυμονν νά
καταταχδώσιν εί; τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποταβώσι, εκάστην Δευτέραν*!
κα'ι Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 χαι 409 Ραΰΐϊο 5ο1ιοο1 27
αριθ. 215 Εη81 4181 δ Ι. Παντί;
χοοσκαλοΰνται όπως προσέλθωσιν.
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, 0-
ΡΕΣΤΉΣ καί ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑ-
ΜΟΥΛΗΣ
ΑΙ θείαι
ΙΦΠΈΝΕΙΑ *«1 ΤΒΡΨΙΧΟΡΗ
ΣΤΑΜΟΥΛΗ
(13911—2—3)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέ» Ύόρχη, διά νά
μάβετε καλώς την τέχνην τοθ κο»
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΠΒΕΒ
δαΐοοι,
15»—8ϋ> Ανβ.. (Γβννα Ιβτκ
Όδοϋ) Νεν/ Υογκ αΐ
ΟΗΑΒίΕ$ 3Α0Ί6ΑΙΙΙΡΟ, ΙΝΟ.
'Εογβλαβοτ
Γγια
ΙΑ ΤΡΙΑΪ
Ύη·χαταστήνατ· ί Κιντρ. Γοα«
«ο»..ο &ρπηκ 5( ' !» Μιιΐϋβ— 51.
Τι*. Ουΐ- 981·, 9817. 06*5.
ΑΠΟΚΡΥΦΛ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Υπό ΗΛ. ΟΙΚΟλΌΜΟΠΟΥΛΟΥ
«Τριάντο: χρόνια στήν Άβη-να».
Σύγχρονον κοινωνικόν μυθκττόρη-
μα βγαλμ^νο άπό τόν πραχττικόν
βίον κβϊ τα ηδη τής Άθηναίκης
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στου ένδναφέ<κ>ντο; μέ μχα διτνοΓή
είχάνα των όσιον γίνονται στήν
'Αθηνά, χωρίς νά τα βλέπτι ό πο-
'.ΰ; κόσμος. Μετά .·ταλλών είκόνων.
Τιμάται δ©θί?ιενον ..... $1.2δ.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 8Τ., *Ε¥Ι ΥΟΚΚ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 6 ώραΐα δοιμά-
τια μέ όλας τάς τελευταίας ευκολίας.
Ενοίκιον 65 δολλ. μηΎΐαίως. 22—18
23π1 5ί., Αβ(χ>Γί&, Ι.. Ι.,—Μ~. Ρ.
(13920— 3—-6)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΆπάνΤ}ΐεν-τ ιιπ-
'Γιιΐ'ηΐβΙιείΙ, έκ 5 ·δωματίων, ίΓθηί. Η¬
λεκτρικόν, ΕΟ8, ζεστό ν^ρό, θέομανσις,
άφθονος ίρ.ιος, <ρώς, άβρας. Τρείς ιυτλσκοΐ'ς άπο 8ΠΤ)νβ7· "Ενα μπί.όκο άπό τα 5(1ι Ανβ Βυβθβ. Τρείς μπλό- κους άπό την έλεβέτα. Πλησίον σέ Έλληννκή εκκλησία. Δύο μπί.όκους ά.·ώ τό ΟϊΙν^ Οο11θ£β. Ενοίκιον $60. Ό έκ>ικιαστής πρέπει ν«ά έχη ήσυχον
οίκογένειαν: 499 Υν1 13511 δΐί
οικογένειαν.
Χενν
ρ χη
499 Υν1. 135111
(13913—2—4»
V
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬
λας τάς ευκολίας παρ' 'Ελληνικϋ οι¬
κογένειαι. 4 Υ/. 108Τ(1 51., 2σν πά-
Ν. Υ. (13894
τωμα,
-1—3)
ΒΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Βλληνική οίκογενει'α μ« δί.ας τάς τε¬
λευταίας ευκολίας. 600 ν. 13411ι 8(
Αρί. Π.
(13888—31—11—2/
. -Ο5 Λ8, ΟΑ^
θνικος Κηρν|> πωλίίται είς
πωλειον ο « Ομηρο 135 Ε
Ό «Ε
Βιβλιο-
ς ηρ|> πωλίίται είς τό Βιβλιο- ,
πωλειον ο « Ομηρος>, 135 Ε. 4(1ι 5ί.
ένθα γίνονται δεκταί δημοσΐϊύσει- άν! '
γελιων και εγγραφαί συνδρομτττών πά-
Ε:
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρρ'αβώνων, Γάμων,
θανάτων, καθώς καί δι'
άγγελίας Μνημοσύνων.
Ζητήσατε τό Τμήμα Άγγελι-
ών (Οΐαδδΐίΐβά Α(1ν6Γ4ΐί>ίη8
ΟερΗΓίιπβηΙ). Τα νέα σας
θά καταχωρηθοΰν άμέσως είς
την στήλην των Άγγελιών τοΰ
«Έθνικοϋ Κήρυκος>.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐΛ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ράπτριαι διά έσώρ-
ρουχα τής χειρός. Πρέπει νά έχωσι
δείγματα των διαφόρων κεντημάτων
ποΰ δύνανται νά κάμουν. Άποταθήτε:
ΜΓ5. Ε. ΜΠΙβΓ, 46 ν. 56Λ 51.,
ο)ο ε3Γο11, Ν. Υ. Οΐιγ.
(13905—2—4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διπλωμοτοϋ-
χο; διδασκάΐκτσα, ?ί διπλ.«ματοΰχος
"Ελλην διόάσκαλος, δννάμϊνος νά
εκελή χρέτ) ίεροψόλτου διά τό άπο-
γευμα"Π.νόν της Κοινότητος σχολείον.
Γράψατε άμέσως έκθέτοντες προσόν-
τα καί άποδοχάς είς: Ο. δρβηΐββ,
61 5. 5θ£ΐηανν 51., Ροητώο, Μίοΐι.
(13890—31—11—2)
ΠΑΡΑΙϋνΛΕΓΤΑΙ θερμώς ό χ.
Νικόλ. Γκόβας νά περάση άπό την
διεύ&υνστν 269 Υν. 112Πι 51. μεταξύ
7ης καί 8ης λ£α>φόρου τό ταχύτερον,
ή νά γράψτι έξάπαντος. Γ. Β.
(13917—3—4)
Γ ΖΗΤΕΙΤΑΙ .ΕτΤΑΣΙΑ Λ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ ίμπειρος γνω
ρίζων καί 6αφήν, ζητεί Ιργασίαν. Α¬
πευθυντέον: ϊοηη Ζαΐιο3, 262 Υ.
25τη 51., Ν. Υ. αί>
(13897—11—2)
ν..
ΠΡΟΣ
ΠΩΛΗΣΙΝ
4.000 χατοάωνΓμέ
δωσεω- τραίνο^ Ρ
νν '
τριών
δυο σννεταίοου;.
καί ηγγυημέναι.
Κΐί 5
Ρβ.
Ρο
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
καφέ,_ μάρκας
_α391»-_3 ^|
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ ποιότης τά¬
ξεως βαφεύς σοκολατών, πα·γωτοποι-
ός, γνορίζων πώλησιν σόδας, ζητεί
εργασίαν. Γράψατβ άμέσως: Τοπβ
555 ΡεηηβνΊναηΐΗ Ανβηυθ,
, ό. α.
(13892—31—11—1)
Τηλ. υπΐοη 8828.
ΠΩΛΕΓΤΑΪ
., γλινά ν.αι
ν""~Ί. •"-ε·"»» ΐΜ?ΚΤΤα; εο7
ποταθΓιτε: 59 \'. 3Κ[^
(13914-2^1
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ^..^«^ϊρπ >
καλάς εργασίας, κείμενον εί;
ΐοποθεσίαν.
II
ωλεϊται "
(13912—2-4)1
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Χήρα πωλεϊ άπάρτμεντ μέ Π Ι
μάτια μέ όλας τάς τελευταία; ι
λίας. Άποταθήτε: Μγ:>. ΑΙ)
'"- - - Ανβρ> Ν. γ.
(13909—2-3» |
ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΣ όδηγός αυτο¬
κίνητον ζητεί εργασίαν. Γράψατε: 5.
Ρ., 3017 διΐΙΐΛνεΙΊ Ανε., Οοηεγ 15-
Ιαηά, Ν. Υ. (13881—31—1) !
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ άριστοΰχος, άπό-1
.φοιτος Παγκνπρίου Διδασκαλείον, ζη¬
τεί θέσιν όπονΛήποτε. Γράψατε: Π.
Χατζηπανλον, ο)ο Οχρηΐδ ΒΓθΙηεΓ-
ϊιοοά, 247 νν. 42πι1 51., Ν. Υ.
ΟΙγ. ' (13887—31—2)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ίϊπϊβΙιβΓβ διά γουνα-
ρικα παλτά. 144 Υν7. 2711ι δι. (Πον
πάτωμα, όπισθεν).
(13880—30—11—1)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΪΗΤΕΙΤΑΙ κουρεΰς νέος όπως έρ-
ασθχί είς κουρείον κάμνον καλάς έρ-
ασίας. 'Εργασία διαρκής διά τόν κα-
άλληλον. Άποταθήτε: 1631 5όεερ5-
ιεβά Ββγ Κά., δΒεερδηεθά Βηγ,
Βροοΐίΐγη. Πάρετε τό Βηβηίοη
Ίίηβ καί έξελθετε είς τό
ο.
(13893—1—2)
ΝΕΟΣ πανεπιστημιακής μορφώσε-
ως, άναλαμβάνει νά παραδίδη μαθι^-
^αΐα κατ' οίκον, 'Ελληνικής, Γαλλι-
Α,ς καί Ζωγραφικής. ΆΛοταθητε:
Δ. Π., ο)ο Ν31Ϊ0Π31 ΗβΓα1ά 136
Υ. 261η 5».,' Ν. Υ.
(13866—29—2)
ΔΗΜΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ, άπόφοιτος
Διδασκαλείον Λάιρνακος, Κύπρου, ζη-
τ€ΐ θέσιν. Οί βουλόμενοι αποταθήτω¬
σαν: Κον ΝιΛόλαον Γ. Παπαπέτρου,
308 ΥΥ. 40111 5ί., Χβνν Υο-γΙγ αΐ^.
(13861—28—31)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Έλληνες καί Έλ-
ηνίδες έρασιτέχναι καί μέ τάλαντον,
ίπως γίνωοι μέλη τοΰ Τμήματος των
(ινηματογραφικών ταινιών μας, μέ
ύκαιρίαν νά λάβωσι μέρος είς όμιλού-
;ας Ελληνικάς ταινίας. Διά πληροφο-
ίας άποταθήτε πρθσωιπικως μεταξύ
1—12 καί 3—4 μ. μ. ; 140 ν. 42η<1 Ιγθογ, Βοοϊπ 1001—3, Νβνν ΥθΓΐί Π. Άγιαννιώ—ν. ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ νά Ικτελχί καί χρέη ίροψάλτον, ή κατάλληλος διδασκά- ιοσα ζητεϊται διά την Παροικίαν :οΰ ΚοοΙιείϊΙβΓ, Ν. Υ. Μισθός ίκανο- τοιητικός. Π ληροφορίαι παρά τψ προ- έδρα» τής Κοινότητος -/. Παναγιώττ; ΚαλΛγιάννχι, Μγ. ΡβΙβΓ ΟοΙΙίβ, 13 Οΐίπΐοα Ανθπιιβ ΝογΙΙι, ΚοοΙιββΙβΓ, Ν. Υ. (13872—29—11—7) ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΜΣΟΣ ΚΑΙ ΑΕΚ ΤΟΥΡΓΙΑ Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ Μέ εκατόν κ.αί πλέον παοαστατν- χά σχήματα καί μέ πίνακας χιλιο- μετρικών αποστάσεων. Είναι τό τβ- λειότερον καί πληρέστερον των μέ· χρι σήμερον έκδοθέντων είς τό εί- δός τού βιβλίον, πολύτιμος καί ά- παραίτητος όδηγός διά πάντας τούς περί τό αυτοκίνητον ασχολού¬ μενον; ίπαγγελματίας, ερασιτέ¬ χνας, ή μαθιιτευομένους. Χρνσόδετον τιμαται .... $1.25 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙΛ 140 νν. 261η 51., Νβν»· ΥογΙι ΤΑ ΜΥΠΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡ0Τ8Σ Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Τό βιβλίον τούτο είναι απαραί¬ τητον είς πάντας, διότι βΐναι δι¬ δακτικόν καί ωφέλιμον χαί ιίς τόν άνδρα μΙ είς την γνναϊχα. Σελί- δ?ς 271. Τιμάται βίόίμένογ......$1.00 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο ¥/Ε8Τ 2βΤΗ 8Τ., ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΑΟΣ βΕΟΗΟΕ Ο. ΑΡΟ5ΤΙ.Ε, ΙΝΟ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμβάνομεν κηδεία; εί; οιονδήποτε μέρος έν Νε'α. 'Υόρκη καί Νβ%ν ΙβΓβεν ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 νν. 47ΤΗ 5Τ., ΝΕτΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ - ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΠΟΟΚΕΥΝ: 187 50υΤΗ ΟΧΓΟΒΟ δΤΗΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝ5 9450 ΝΕΟΣ ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΣ Γ. ΠΑΖΙΝΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΘΕΙΣΑ ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ $2.00 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕηΑίΡ, 140 ΛΥβδΙ 261ο 5ΐΓβοΙ, Νεν ΥογΙϊ, Ν. Υ. ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Ο Υ Τά παγκοσμίου φήμης διηγημα- τα τοΰ έμπΛΐΐ·ιον«νον Ίχαιλοΰ πιοιη- τοΰ, διβ των οποίων άνεδάχθη είς των ΐίατυονχ&ν τού κόσμον. Τό Δ«κ«ιήμειοον είναι, παρά την ώμό- τητά τού, 4λ·ο «λβσσωοόν άο*Γτοί>ρ-
γημβ τέχνης.
Τιμάται, άδετον.......$1.00.
Γράψατε:
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Φ ¥/. 2βΤΗ 5Τ., ΝΕ«ν ΎΟΆΎ.
ΘΥΣΙΛΖΕΤΑΙ ϋθ1Ϊ03(6556η ι
δωμά«._ κείμενον είς καλήν το,ΐο
οίαν τής ϋεΓβεν ϋύγ καί χά—
$500—$600 την έβδομάδα. Έο«ιι
$75 τόν μήνα. 'Ενοικιαστήριον 41
των. θυσιάζεται Ινεκεν άσθενΕΐι
Τηλεφωνήσατε: ϋεΐ3ννίΐΓ6 8504.
(13904—2—4) |
ΠΩΛΕΙΤΑΙ 5ηοε Κβραΐπιι
5ϋοβ Χηϊηε αηά Ηαί Οΐβίηίι
5ήορ, κάμνον καλάς εργασίας. ',
πικαθήτε: 1482 ΑτηβΐβΓάβηι Ανι
Ν. Υ. ΟϊΙν·. (13882—31-5
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Πωλεϊται Ευποΐι Κοοιη, κει
είς αρίστην τοποθεσίαν ν.αι
καλάς εργασίας, δυνόμενοι νά ί
σιαοθονν υπό τοΰ γνωριζοντο;
εργασίαν. 'Ενοικιαστήριον 4 έτών.'
νοίκιον εϋθηνόν. θυσιάζεται άντί ί
2.500 είς μετρητά. 2101 Εγπιγ
Ανε., δΐιεερδίιεβά Ββν,
ΡοίηΙ Γεπν,
Ν. Υ. (13869—29-12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαία οί/ β
οικογενείας άπό 4 δωμάτια εχβ
άπάρτμεντ, μέ 8λας τάς νεωτοτοι Λ
στήματος ευκολίας. "Ελθετε να ιδή
την θαυμασίαν αύτην οικίαν. ΖητηΛ
ΐόν ϊδιοκτήτην, ό οποίος χ.ατοιχει ετ
τής οίκαίς. Άποταθήτε: 108—-ι»
Ανε., γωνία Πΐίΐι 54., £οτ°
^. Ι. (18303—"22—11-
Κυρία πωλεϊ θαυμάσιον -τ
χον έπανωφόριον άπό γοΰναν (1ί
οο3£) έξαισίας ποιότητος και τελε—
άμεταχείριστον, πρός $85.00. *
ταβήτε: 335 ν. -5711» 51. (λ
' (13794—20-11-^1
Πωλοΰμεν,
καί άνταλλάοσομεν μ,
χειρισμένα ϊπΐΛΐ.α 2Λ
βωτηρίων. 'Εγομεν
λην παρακαταθΐΓ/.ΐιν »1
ΙεΓ8, ΜοΙογϊ, «ί
00805, Οουηΐεΐ'5,
Βΐεαοη, 51Ηοπ
ϊΐουοονς «αί μγημϊία
ληβήτε τής εϋκαιρίας. &
Β. δυΡΡΙ.Υ, 428 --3π1
ν(α 3011ι 51.. Νενιτ Υοι*
Ι.οχίηβΙοη 8239.
Ιί ΒΛΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡ0050Υ
(Δ. ΚΑΑΛΙΜΑΧΟΥ)
Τό νέον αΰτό σνγγ
«ΕΘΝ'ΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. % ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
* ΠΑΝΪΑΝΑΣΣΗΣ
, νΥβ5ΐ 185Λ δΐΓββΙ,
51. Μ<*°138 Αν6Πϋβ %« υογΙι αΐγ. Αίδ. Κανέλλος Κανελλό, ■ ' πουλος. %' Ι Γοοφ. ΝΥαάδννθΓΐα 5599. ϋ Λ 9468. χιε ΕΙ- 5Μ6*. , -. Ι. Μενεξάπονλος ΑίΙοΓΐ» 165Ϊ. ΜΤσ. ■ ---- Ιυη,ν ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ ΪΑ ΚΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 1 Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ, ι Ανθπυβ, Νβν* Υογκ α»» ■Οϊΰ13ηςκα117ηςόδο0) * δΐυγνεββπΐ 7386. ΑδΤΟΚΙΑ, Ι>. Ι.
.ΙΕΚ3ΕΥ αΤΥ. Ν. 3.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
851 ΥθΓΐί 5ΐΓβ€Ε
Κατοικία Ίερέω;:
120 Ρβίπηοηι Ανεηηο
Τηλέφωνα: Βθγ£6μι 281
καΐ ΜοηΓεοπΐθΓΥ 1118.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
€ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέςι 'Υόρκιι.
Διεύθυνσις Ιερέως Άρχιμ. ΔαιΊο
Λεονταρίαου καΐ 'Εχχληοίας:
103 Ε. 8411» δΐ., Νβ~ Υογ*
Τηλέφωνον: Ι.εχΙπεΙοη £793.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
127 νΥ. 116111 51., Νβ~ ΥοΛ €117
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: Μοηατηεηΐ 9813
Κατοικία ίερέως:
ΑΙδεσ. Νικόλαος Άνοριόπονλο;
501 'νν. 135 δϋτββΐ.
Τηλέφωνον: Βγ&(11ιιιγ31 8631
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
-Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΝΌΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρη; έξ«στ(>ρησι; δλων τό>ν θαυ¬
μάσιον τή; θεομήτορος Παταγία;, μέ
δλα; τάς ευρισκόμενος κοΐ σήμερον ίτι
είς διαφόρους μονάς τοϋ Ελληνισμόν
καί έν Άγίω "Όρει είκόναΓ.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΟΕΑΤΡΑ
1916.
Ο. «1. νΒΕΤΤΟδ
Ηββΐ £5(3(6 Βυ5ΐηε55 ΒΓθΙίβ
1482 ΒΓ03(1ν3ν, Κοοπι 510,
(Τίπιεδ ϋςυΕΐΓβ)
Έκλελτσ. βιβλία εχει μόνον -<δ Γ3· ν τοϋ «Έθνικοΰ Κή ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΙΑΙΜΟΣ ΜΑΟΗΙΝ Ε ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ Κβηον&ΙοΓ Περισσοτέρας πληροφορίας επί τή αίτήσϊΐ. Π αρακ.αλοΰμεν γράψατε: ϋΕΡΤ. Ν. ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8 626 ΒΚΟΑΟνΥΑΥ. ΝΕν ΥΟΒΚ Κεντρικά Καταστήματα διά ΗβΙΙβΓΝ' Οοοίΐδ ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ Α ΠΟ ΤΟΥ 1873. ΙΙΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ 0Μ01... Ισω; κάηοτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' ά- ΐβγορεύστι είς πολλούς την χρήσιν λέξεων...... ΑΙ λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν εχονν καμμίαν οημασίαν. Ρας μεταχειρίζονται σάν <παπαγάλοο. ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά- I», ώς επί τα πλείστον, άποδεικνΰονται άνενθννοι, άνάξιοι ίμπιστοσύνης χαΐ σννανοοτρ Οφής! Ποός θεοΰ! "Αν έχτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις Αημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σας άκοΰον- κ; ενα «παπαγάλσν» σνξητοϋντα περί Δημοκρατίας. Έρωτήσατί τίνα άπό τούς αστείον; αύτούς τύπους έν τ^ δύο άπλού- τατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία αναντ-φ, (ϊ πολυτέλεια; Πό- Μ Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;» Ό σννομιλητής σας θά μείνη, χόκκαλο..... ή θά σάς διασκίδάσπ μέ [ΐλικ δύο άνόητες άπαντήσεις. , 'Ως σοβαρός, ώς χαθώς πρέπει πολίτης καί ανθρωπος, γνωρίζετε « ή Δημοκρατία είναι μία άπλή λέξις καί όμίος...... "Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος όλόκλη- !«; Ιδεών, καθηκόντων, νοημάτων. Κδποτε σάς εδόθη ή ει'τχαιρία νά μσθιιτε πολλά ένδιαφέροντα πράγ- "■[θ,τερί «Δημοκρατίας» καί Ιδιαιτέρως περί τής^ Έλληνική; Δ,ημο- 'τίος. Είσθε άπ' εκείνον; πού ?χουν διαβάσει τό έργον τοΰδιακε- ίιμένου δημοσιογράφου καί βημοσνολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου! <Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τού Κου Δ. Χριστοφοριδου ϊ- |« αναγνωσθη καί έκτιμηθτ) άπό κάθε καλώ; σκ.επτόμενον, άπό κάθε τ^οωπον μέ αντίληψιν. ,Συστήσοτε τό βιβλίον αύτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θά σάς 'Τνωμονϊ). θά τό εύρη άναλντικώτατον, άπολανστικόν, οιδαχτικόν > πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
.χι βτερεώς Πεδεμένον δολλ. 1 -ΟΟ.
«ί«ιϊ σήμερον δπως σας άποσταλϋ ]. Ο. ϋ., ή έμβάαατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
,„„ (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
^ΕδΤ 2βΤΗ 8Τ., ΝΕτν* ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ.
ΎΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΗΕΠΤΑΤΟΝ ΑΝΑΓΤΑΣΙΙΚΑΤΑΡΙΟΗ
"ίβκνοπονλον.— Περιέχον τα Κεκραγάρια, τα "Α-
τοϋ Έοπερινοΰ, "Όρθρου καί ΑειτουργΙας κατ' ή-
Άναστασίμοϊν Εύλογηταρίων, Άναστ.^Έξαπο-
«θινόϊν ΕΙρμολογικων Δοξολογιών Μανονήλ
καί τόν Πεντάφωνον βαρύν ηχβν Γεοίργίου τοθ
Δεδεμένοτ «ηερεόίς τιμάται...........·βλλ. *.00·
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
Τσικνοπούλου.— Περιέχον Καταβασίας, ΚοντάκΜΐ,
**· Πενττριοσταριον. Δεδίμένον βτερεώς δολλ. 8.00.
ΗΕΒΑίΙΓ*
εΐΕτ» ΥΟΒΚ. «. Τ.
«. ™Ε "ΝΑΤ
~«·τ ϊβΤΜ ·ΤΚΕ—
Νεν ΥογΙι
Τηλέφ. ΒΓνβπΙ 8641, 5482, 6094.
ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
ΣΠΕΥΣΑΤΕ, Η ΔΟΚΙΜΗ
ΠΕΙΘΕΙ
ΜΑΚΚΕΤ, θΓοεβΓΪεδ, νεβεΐ3-
ηΐβδ, Ρπιϊΐδ, δοιΐβ ΡουηΙβϊπ.
γωνιοία, εύκολοδούλευτος, μέ θετι-
κα κερδη $1.000 μηνιαίως, ε'ισπρά-
ςεις $4.000 μηνιαίως, μακρόν ένοι-
κιαστήριον, ενοίκιον $175, τιμή
♦ 7.500, μέ $5.000 035ϋ. Μόνον τό
5>1οο1ί είναι $5.000.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, Ινα άπό τα κεν-
τριχώτερα καί τελειότερα τοΰ εϊ-
6ους των, μέ ήγγυημένας είσπρά-
ςεΐς $1400—$1.500 έβδομαδιαίως,
αξια έπιπλώσεως $18.500, 9ετές
ενβικια—ήοιον, ενοίκιον $100. θνσι
αζεται λόγφ σοβαράς διαφωνίας,
αντι $19.000, μέ $6.500 038η. Εύ-
κο/ααι στάς πληρωμάς.
ΟΟΚΡΕΕ Ρσΐ' έργαζόμενον μέ
κερδη 60%. ΕΙσ.τράξεις μί
δοκιμήν $800 έβδομαδιαίως, μα¬
κρον ένοικιαστήριον, ενοίκιον λογι-
. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαϊον, εύκο-
λρθοίλευτον, τέλειον καθ' όλα, μέ
ϊΐσπράξεις $500 έβδομαδιαίως, αύ-
κον. Τιμή $6.000 μέ §3.000 Ο35Ϊ1.
ξανόμεναι πα{/' ε'ιδικών. Τιμή $3.
00θ μέ $ΐ.βόθ μετρητά.
ίϋΝαΗ ιιρ Ιο ίΐβΐε, μέ είσποά-
ςεις $800—1.000 έβδομαδιαίως.
θυσιάζεται μετά τοϋ κτιρίου καί μέ
οικόπεδον 63X175 ίεεΐ, άντί $28.
000, μέ $9.000 μετρητά. Είναι
πραγματικάς άξίας $55.000. Ό Κ
διοκτήτης αναχωρεί. Σπεύσατε να
ίξασφαλίσητε τα μέλλον σας.
ΕϋΝΤΗ μέ 51οοΐ5, έκλεκτή το-
ποθεσία, εΰκολοδοΰλευτον, είσπρά-
ξεις $500 έβδομαδ.αίως, τιμή $2.
500 δλα μετρητά, η $3.200 μέ
$1.υθθ μετρητά. Δοκιμή άπεριόςι-
στος.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, 311 Ιίίε, πρσνο-
μιοΰχος τοποΰεσία, εύκολοδούλευ-
τον, έπικερδές, μέ ήγγυημένας εισ-
πράξης $850—Ονθθ έβδομαδιαίως.
8ετές Ινοικιαστήριον, ενοίκιον $200
- ϊΐμή $8.000 μέ $3.όθθ μετρηά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποβε-
σία στό πόδι τής Εΐενβΐεά 51α-
Ιΐοη; τέλειον καθ' δλα, μέ δοκιαα-
στικάς είσπράξει; $1.000 έβδομα-
διαίως, 7ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $200, τιμή $10.000, μέ $4.000
μετρητά.
ΚΕδΤΑΙΙΚΑΝΤ, μέ θετικά κέρ-
δη $1.600 μηνιαίως, Ιθετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $333 μηνιαίως,
είσπράξει; $1.500—$1.600, έβδο-
μαδιαίω;, τιμή $32.000, μέ $8.000
μετρητά. Εύκαιρία διά 3 συνεταί-
ρους.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, ίργαςόμενον μό¬
νον μέ 3 άνθρώπους, ενοίκιον $65
είσπράξεις $350 έδδομαδιαίως, τι¬
μή $3.000, μέ $1.200 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εκλεκτή τοποθε-
σία, τέλειον καθ' δλα, είσπράξεις
$1.000 ίβδομαδιαίως, μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $235, τιμή
$10.000, μέ $3.000 μετρητά.
€ΑΡΕΤΕΚΙΑ, είσπράξεις $1600
έβδομαδιαίως, Ιθϊτές ένοικιαστή¬
ριον, ενοίκιον $385, τιμή $20.000,
μέ $8.000 μετοητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. τέλειον καθ' δ¬
λα, στήν είσοδον ϋιιΐηνβν 8ΐ3ΐΐ-
Οΐ), είσπράξεις $900 έβδοααδιαί-
ως, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$135, τιμή $9.000 μέ $3.000 03511.
εΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, «Είης $15.000,
θυσιάζεται άντί $10.000 μέ $4.000
μετρητά, γωνιαϊον, τέλπον, εΐσπρά
ξεις $1.100—$1.200 έβδομαβιαίως,
12ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μό¬
νον $125. '
Ι.ϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το
ποβεσία^ τέλειον καθ' δλα, μέ ήγ¬
γυημένας είσπράξεις $700 έβδομσ-
δ«ΐίθ)ς, κβθαρά μηνιαϊα κέρδη
$800, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $200, τιμή $12.000, μέ $4.000
μετρητά. Μοναδική εΰκαιρία διά,
2 η 3 συνεταίοο*|ς.
ΕϋΝΤ.ΗΕΟΝΕΤΤΕ μέ είσπρά¬
ξεις $2.300—$2.500 έβδομαδιαίοκ,
ΙΟετέί ένοικιαστήριον, τιμή $37.
000 μέ $10.000 μετοητά.
Ι.υΝαΗΕΟΝΕΤΤΕ, είσπράξει;
$800 ίβδομαδιαίως, 6ετές ένοικια-
στηθΐον, ενοίκιον $416, τιμή $11.
000, $4.000 μετρητά. ■
Ι,υΝΓΗΕΟΝΕΤΤΕ, ΙΟετές έν-
οικιαστηοιον, ενοίκιον !?200, καθα-
ρά κέοδη $16.000 τδ ετος, τιμή
$32.000. ιιέ $8.000 ιιετρητά.
Ι.υΧΓΗΕΟΝΕΤΤΕ, είσπράξει;
$800 έβδοιιαδιαίοκ, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $300, τιμή $10.
500. μέ $3.500 ΓίΙΚΓΐ.
116 ΟΟΝΡΕΠΤΙΟΝΕΠΤΕ8, έν-
τός καί έκτός τής Νέας "Υόρκης,
μέ βετικιΪΓ κέρδη.
5ΗΟΕ 8ΗΙΝΕ ΡΛΠΙ.ΟΤΛ3 πολ¬
λά καΐ διάφορα. Σπεύσατε ποοσω-
.-τικω;: ___
Ο. .·. νΠΕΤΤΟ8
1482 ΒΓΟ3(1ν3Υ, ΓίθΟΙΠ 510,
ΒβΙ. 42—43 5»Γβεΐ5,
Νβν7 ΥβΓΐί ΓϊΙν.
«Είναι ξεκαρδιστικόν!....» ?.έγει δ
ΜθΓάβιιηΙ Η311 τοϋ Τϊγπ€5.
«Τό άστειότερον φίλμ τής χρονι-
άς!> λέγει ό Ο,ιπηη ΜβγΙϊπ τοΰ
Υνΐά
Ο
. ρ
Εις την πρώτην δμιλητιχήν ταινίαν
τοϋ ΡβΓβηιοιιηΙ
"ΚΕίΟΟΜΕ 0ΑΧ6ΕΗ"
Ή ζωηροτέρα, άστειοτέρα κωμω-
δία!
ΛΑΙ-ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
Τάς καθημερινάς διαρκεΐς παρα-
στάσεις άπό τής 10ης πρωΐνή;.
υΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ5
31 491η 5ΐΓεβτ.
ΓΕΝΙΚΗ Α Π ΑΙΤΗΣΙΣ
σ^ Πανηγυρική 'Εβδομάς.
ΚΑΝΕ—ΝΑΝΟΥ ΟΑΚ-
ΚΟΕΙ—-τΑΟΚ ΟΑΚΙΕ
μέ πρώτης τάξεως ήθοποιούς, ώ;
ό δΐβηΐεν/ δτηίΐΐι καί ό άστειό-
τατος νίΠΪ3τη ΑιιβΙϊη καί άλ-
λου;, είς τό εϋθυμότατον έργον
"δννΕΕΤΙΕ"
Όμιλητική Ταινία Παραμάοντντ
μέ τραγούδια καί χορόν. Αί θϋραι
άνοίγοιτν στάς 9:45 π. μ.
ΟΙΐΐ ΌΑνΐδ, Διευθτ,ιντής
της Όρχήστρας.
ρ «Ποιητής
τοΰ Όογανέττου».
ΡΑΒΛΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5
Ή Φωνπι ποΰ ξετρέλλανε Δύο
Ήμισφαίρια!
Ή
είς την θριαμβευτικήν όμιλητικήν
Ταινίαν
'ΤΗΕ ΤΚΕδΡΑδδΕΚ'
θά σάς έκ.πλήξη μέ την φωνήν καί
τα τραγοΰδί της. Ή δραματική της
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις ^Ο5ερ11 Ρ. ΚεηηεάΎ.
Διεύθυνσις: Είΐΐιιιιπα Οοιιΐάϊη^·
ϋΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ8Τ5
ΑΕΙ—-ΤΑΕΚΙΝΟ ΡΙΟΤυΚΕ.
"ΗΟϋδΕ ΟΓ ΗΙΤδ"
ΤΙΜΕδ
- ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ
Διά καί μέ την
ΜΙ35 ΗΕΕΕΝ ΜΟΚΟΑΝ
'Εξαιρετική σειρά ήθοποιών. Δί
ενθυντής ή μεγαλοφυΐα τοϋ ΤΗεα-
ίΓβ Οιιίΐά ΚθϋΒΕΝ ΜΑΜΟί'-
ίΙΑΝ.
Μοναδικόν, εξαιρετικόν, έλκυστι-
κόν, συναρπαστικόν ΰέσμα'
ΤΑΙΝΙΑ ΡΑΚΑΜΟυΝΤ
Ε.1σιτήρια πωλοϋνται τώρα.
2 :45 Δίς καθημερινώς 8 :45
Τρείς παραστάσεις τάς Κυριακάς:
3 :00, 6 :00, 8 :45 μ. μ. ,
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒΛΥΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
Τό Θέατρον Ουϊΐά παρουοτάζει
τό Ιργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
Α Ν ΙΝ Α
Ή μεγαλειτέρα Εύρωπαϊκή έπιτυ-
νία τού συγγραφέω; ΕβΟΠ3Γά
ΡΓβπΙί.
ΤΓ163. Υν'. 52Π(1.
'Εσπεριναί 8:50.
*Άπογ. Πέμπτη
καί Σάββατον 2 :40
ΒΗ0ΟΚ1ΥΝ Ρ,
βΐ Ρ1&6ΟΠ3Ι1—Βτοοΐίΐνη.
Οί άστειότατοι κωμι«οί,
ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ, ΜΟΚΑΝ καί
ΜΑΟΚ, είς την πρώτην ταινίαν
των
"1Υ ΒΙ6 ΤΗΑΤ ϋΡ?"
Νεωτέρα Όμιλητική Ταινία Πα-
ραμάουντ μέ την Ενεΐγη ΒΓεηΙ
καί Η3ΓΓΥ ΟΓεεη.
Ό ΚυθΥ νΑΕΕΕΕ καί οί άρχι-
κοί ΟθΝΝΕΟΤΙΟϋΤ ΥΑΝΚΕΕδ-
είς «5ΗΟνΐ,ΑΝη».
ΒΟΒ ΥνΈδΤ
Ό ΟΕΟΚΟΕ
Ό διακεκριμένος πρωταγωνιστής
στό «Ζαζζ 8ϊη8βΓ» είς νέους θρι-
άμβου; πάθους κα'ι τραγουδιοΰ.
Ί, ΙΪΕ & ΙΑϋ6Η"
Όμιλητικόν Ροχ ΜονϊβΙοηε
άριστούργημα.
ϋβνϊΛ ΚεηηβΙη
,Έ.Έ, ΙίΟΙΛΛΐΙΖ Μ30 ΚΕΝΝΆ
Ή κοσμοξαχουσμένη ΚΟΧΥ
5ΥΜΡΗΟΝΥ ΟΚΟΗΕ5ΤΚΑ στό
«ΒΙΖΕΙ,ΙΑΝΑ»
Μόνον τό μεγαλειτέρον θέατρον
τοϋ κόσμου δύναται νά παρουσιά¬
ση τέτοιο διαλεκτό θέαμα.
ΒΑΚΟΑΚΟΕΙ,Εγ- ή δοξασμε·η
όπερατική άρια.
ΑΙΙΤΙΙΜΝ ΕΕΑνΕδ— Φανταστι-
κή Π αντομίμα.
ΡΟΕΟΝΑΙ5Ε άπό τό ΜΙΟΝΟΧ
καί ΟΗΙΡΡΟΝΙΕΚ.
Ροχ Μονϊείοπβ βπιΐ ΗββΓΐ
ΜεΐΓθίοπε Νεντ5.
50ΐή 8Τ. ΑΝΌ 71ή ΑνΕ.
Γ^ΟΧΫ ^
50ΤΗ δΤ. Λ 7ΤΗ
ΙΡδνΥΐαΐ. ΜΑ55.—Ό «'Εθνηκό;
Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοΰ αντιπρόσω¬
πον μας κ. Ν. Χιονοπούλου. 24 ΜβΓ-
Κ-θτ δΙ
ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΠΤΗΡΙΑν
Βιβλίον ώραιότβτον, οννταχβέν .ια·
ρά Άγαπίου Μοναχοϋ,^ τοϋ Κρητός,
άσζησαντος έν 'Αγίφ "Οο,^ι. Περι-
λααβάνει νομοθεσίας, έξετάζει τα πευί
αοετή; καί κακία:, εΐηγεΐ τάς 10 έν-
τολάς καί .τεριγραα;ει τα 59 θαύματβ
τή; Θεοτόκου. Εί; μέγα σχήμα 8ον.
ιι αιππ
ιυιπ
ι υ ι (.πή
ΙΙ1Π- Ι Π
ΙΙΙ/.Ι..ΙΊΙ
Η
τΥΧΙΙ
Ι ΤΟΥ ΕΙ
ΠΟΝΕΣΕ
, ΕΚΛΑΥΣΕ!
τοι
ΙΛΕΓΑΛΕ
]Β ΤΟΥ
Ε8ΡΙΑΜΒΕΥΪΕ!
Υπήρξαν στιγμαί κβθ' άς ή αντοκτονία εφαίνετο τό μόνον άντι-
φάρμακον......
Πρός τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Άξίζει τόν κόπον ή ζωή;
Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την κοινω¬
νίαν, "θ,τι εθεώρει ευτυχίαν πρό μιάς ημέρας, εφαίνετο κατόπιν
σκέψεως καί ψνχικής πάλης ώς μία δλλη μονΐαιοτης.....
Ή πνευματική αυτή περιπέτεια διήρχεσεν ετη κι' ετη.
Καί τέλος ή ψυχική γαλήνη.... τό ψυχικό ξεκούρασμα.... Ό Θρί-
αμβος ιΛ6ς ζωής.... , , , _ .
Π ώς περιγράφει τας διαφόρους ταύτας φασεις της ζωης τού ό μέ¬
γας Ρώσσος συγγραφεύ;, Λέων Τολστόη! Μέ πόσον πόνον, άλλά καί
συναίσθημα χαρδς αφήκε τόν κάλαμόν τού να ζωγραφίση τάς διαφό¬
ρους μάχας μεταξύ τής ψυχή; καί τοϋ πνεύματός τού μεταξύ τοΰ
έγωϊσμοΰ τού καί τής ψνχής του·
Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ
ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ
(Μετάφρασις Σπ. Χέλμη)
Τιμάται χαι,ρτοδετον 17δ5 αέντς.
Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος».
ΝΑΤΙΟΝΑί
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ΧνΕδΤ 26ΤΗ
ΝΕ
V*
ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
* ΠΑΝΪΑΝΑΣΣΗΣ
, νΥβ5ΐ 185Λ δΐΓββΙ,
51. Μ<*°138 Αν6Πϋβ %« υογΙι αΐγ. Αίδ. Κανέλλος Κανελλό, ■ ' πουλος. %' Ι Γοοφ. ΝΥαάδννθΓΐα 5599. ϋ Λ 9468. χιε ΕΙ- 5Μ6*. , -. Ι. Μενεξάπονλος ΑίΙοΓΐ» 165Ϊ. ΜΤσ. ■ ---- Ιυη,ν ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ ΪΑ ΚΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 1 Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ, ι Ανθπυβ, Νβν* Υογκ α»» ■Οϊΰ13ηςκα117ηςόδο0) * δΐυγνεββπΐ 7386. ΑδΤΟΚΙΑ, Ι>. Ι.
.ΙΕΚ3ΕΥ αΤΥ. Ν. 3.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
851 ΥθΓΐί 5ΐΓβ€Ε
Κατοικία Ίερέω;:
120 Ρβίπηοηι Ανεηηο
Τηλέφωνα: Βθγ£6μι 281
καΐ ΜοηΓεοπΐθΓΥ 1118.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
€ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέςι 'Υόρκιι.
Διεύθυνσις Ιερέως Άρχιμ. ΔαιΊο
Λεονταρίαου καΐ 'Εχχληοίας:
103 Ε. 8411» δΐ., Νβ~ Υογ*
Τηλέφωνον: Ι.εχΙπεΙοη £793.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
127 νΥ. 116111 51., Νβ~ ΥοΛ €117
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: Μοηατηεηΐ 9813
Κατοικία ίερέως:
ΑΙδεσ. Νικόλαος Άνοριόπονλο;
501 'νν. 135 δϋτββΐ.
Τηλέφωνον: Βγ&(11ιιιγ31 8631
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
-Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΝΌΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρη; έξ«στ(>ρησι; δλων τό>ν θαυ¬
μάσιον τή; θεομήτορος Παταγία;, μέ
δλα; τάς ευρισκόμενος κοΐ σήμερον ίτι
είς διαφόρους μονάς τοϋ Ελληνισμόν
καί έν Άγίω "Όρει είκόναΓ.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΟΕΑΤΡΑ
1916.
Ο. «1. νΒΕΤΤΟδ
Ηββΐ £5(3(6 Βυ5ΐηε55 ΒΓθΙίβ
1482 ΒΓ03(1ν3ν, Κοοπι 510,
(Τίπιεδ ϋςυΕΐΓβ)
Έκλελτσ. βιβλία εχει μόνον -<δ Γ3· ν τοϋ «Έθνικοΰ Κή ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΙΑΙΜΟΣ ΜΑΟΗΙΝ Ε ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ Κβηον&ΙοΓ Περισσοτέρας πληροφορίας επί τή αίτήσϊΐ. Π αρακ.αλοΰμεν γράψατε: ϋΕΡΤ. Ν. ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8 626 ΒΚΟΑΟνΥΑΥ. ΝΕν ΥΟΒΚ Κεντρικά Καταστήματα διά ΗβΙΙβΓΝ' Οοοίΐδ ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ Α ΠΟ ΤΟΥ 1873. ΙΙΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ 0Μ01... Ισω; κάηοτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' ά- ΐβγορεύστι είς πολλούς την χρήσιν λέξεων...... ΑΙ λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν εχονν καμμίαν οημασίαν. Ρας μεταχειρίζονται σάν <παπαγάλοο. ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά- I», ώς επί τα πλείστον, άποδεικνΰονται άνενθννοι, άνάξιοι ίμπιστοσύνης χαΐ σννανοοτρ Οφής! Ποός θεοΰ! "Αν έχτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις Αημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σας άκοΰον- κ; ενα «παπαγάλσν» σνξητοϋντα περί Δημοκρατίας. Έρωτήσατί τίνα άπό τούς αστείον; αύτούς τύπους έν τ^ δύο άπλού- τατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία αναντ-φ, (ϊ πολυτέλεια; Πό- Μ Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;» Ό σννομιλητής σας θά μείνη, χόκκαλο..... ή θά σάς διασκίδάσπ μέ [ΐλικ δύο άνόητες άπαντήσεις. , 'Ως σοβαρός, ώς χαθώς πρέπει πολίτης καί ανθρωπος, γνωρίζετε « ή Δημοκρατία είναι μία άπλή λέξις καί όμίος...... "Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος όλόκλη- !«; Ιδεών, καθηκόντων, νοημάτων. Κδποτε σάς εδόθη ή ει'τχαιρία νά μσθιιτε πολλά ένδιαφέροντα πράγ- "■[θ,τερί «Δημοκρατίας» καί Ιδιαιτέρως περί τής^ Έλληνική; Δ,ημο- 'τίος. Είσθε άπ' εκείνον; πού ?χουν διαβάσει τό έργον τοΰδιακε- ίιμένου δημοσιογράφου καί βημοσνολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου! <Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τού Κου Δ. Χριστοφοριδου ϊ- |« αναγνωσθη καί έκτιμηθτ) άπό κάθε καλώ; σκ.επτόμενον, άπό κάθε τ^οωπον μέ αντίληψιν. ,Συστήσοτε τό βιβλίον αύτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θά σάς 'Τνωμονϊ). θά τό εύρη άναλντικώτατον, άπολανστικόν, οιδαχτικόν > πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
.χι βτερεώς Πεδεμένον δολλ. 1 -ΟΟ.
«ί«ιϊ σήμερον δπως σας άποσταλϋ ]. Ο. ϋ., ή έμβάαατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
,„„ (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
^ΕδΤ 2βΤΗ 8Τ., ΝΕτν* ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ.
ΎΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΗΕΠΤΑΤΟΝ ΑΝΑΓΤΑΣΙΙΚΑΤΑΡΙΟΗ
"ίβκνοπονλον.— Περιέχον τα Κεκραγάρια, τα "Α-
τοϋ Έοπερινοΰ, "Όρθρου καί ΑειτουργΙας κατ' ή-
Άναστασίμοϊν Εύλογηταρίων, Άναστ.^Έξαπο-
«θινόϊν ΕΙρμολογικων Δοξολογιών Μανονήλ
καί τόν Πεντάφωνον βαρύν ηχβν Γεοίργίου τοθ
Δεδεμένοτ «ηερεόίς τιμάται...........·βλλ. *.00·
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
Τσικνοπούλου.— Περιέχον Καταβασίας, ΚοντάκΜΐ,
**· Πενττριοσταριον. Δεδίμένον βτερεώς δολλ. 8.00.
ΗΕΒΑίΙΓ*
εΐΕτ» ΥΟΒΚ. «. Τ.
«. ™Ε "ΝΑΤ
~«·τ ϊβΤΜ ·ΤΚΕ—
Νεν ΥογΙι
Τηλέφ. ΒΓνβπΙ 8641, 5482, 6094.
ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
ΣΠΕΥΣΑΤΕ, Η ΔΟΚΙΜΗ
ΠΕΙΘΕΙ
ΜΑΚΚΕΤ, θΓοεβΓΪεδ, νεβεΐ3-
ηΐβδ, Ρπιϊΐδ, δοιΐβ ΡουηΙβϊπ.
γωνιοία, εύκολοδούλευτος, μέ θετι-
κα κερδη $1.000 μηνιαίως, ε'ισπρά-
ςεις $4.000 μηνιαίως, μακρόν ένοι-
κιαστήριον, ενοίκιον $175, τιμή
♦ 7.500, μέ $5.000 035ϋ. Μόνον τό
5>1οο1ί είναι $5.000.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, Ινα άπό τα κεν-
τριχώτερα καί τελειότερα τοΰ εϊ-
6ους των, μέ ήγγυημένας είσπρά-
ςεΐς $1400—$1.500 έβδομαδιαίως,
αξια έπιπλώσεως $18.500, 9ετές
ενβικια—ήοιον, ενοίκιον $100. θνσι
αζεται λόγφ σοβαράς διαφωνίας,
αντι $19.000, μέ $6.500 038η. Εύ-
κο/ααι στάς πληρωμάς.
ΟΟΚΡΕΕ Ρσΐ' έργαζόμενον μέ
κερδη 60%. ΕΙσ.τράξεις μί
δοκιμήν $800 έβδομαδιαίως, μα¬
κρον ένοικιαστήριον, ενοίκιον λογι-
. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαϊον, εύκο-
λρθοίλευτον, τέλειον καθ' όλα, μέ
ϊΐσπράξεις $500 έβδομαδιαίως, αύ-
κον. Τιμή $6.000 μέ §3.000 Ο35Ϊ1.
ξανόμεναι πα{/' ε'ιδικών. Τιμή $3.
00θ μέ $ΐ.βόθ μετρητά.
ίϋΝαΗ ιιρ Ιο ίΐβΐε, μέ είσποά-
ςεις $800—1.000 έβδομαδιαίως.
θυσιάζεται μετά τοϋ κτιρίου καί μέ
οικόπεδον 63X175 ίεεΐ, άντί $28.
000, μέ $9.000 μετρητά. Είναι
πραγματικάς άξίας $55.000. Ό Κ
διοκτήτης αναχωρεί. Σπεύσατε να
ίξασφαλίσητε τα μέλλον σας.
ΕϋΝΤΗ μέ 51οοΐ5, έκλεκτή το-
ποθεσία, εΰκολοδοΰλευτον, είσπρά-
ξεις $500 έβδομαδ.αίως, τιμή $2.
500 δλα μετρητά, η $3.200 μέ
$1.υθθ μετρητά. Δοκιμή άπεριόςι-
στος.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, 311 Ιίίε, πρσνο-
μιοΰχος τοποΰεσία, εύκολοδούλευ-
τον, έπικερδές, μέ ήγγυημένας εισ-
πράξης $850—Ονθθ έβδομαδιαίως.
8ετές Ινοικιαστήριον, ενοίκιον $200
- ϊΐμή $8.000 μέ $3.όθθ μετρηά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποβε-
σία στό πόδι τής Εΐενβΐεά 51α-
Ιΐοη; τέλειον καθ' δλα, μέ δοκιαα-
στικάς είσπράξει; $1.000 έβδομα-
διαίως, 7ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $200, τιμή $10.000, μέ $4.000
μετρητά.
ΚΕδΤΑΙΙΚΑΝΤ, μέ θετικά κέρ-
δη $1.600 μηνιαίως, Ιθετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $333 μηνιαίως,
είσπράξει; $1.500—$1.600, έβδο-
μαδιαίω;, τιμή $32.000, μέ $8.000
μετρητά. Εύκαιρία διά 3 συνεταί-
ρους.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, ίργαςόμενον μό¬
νον μέ 3 άνθρώπους, ενοίκιον $65
είσπράξεις $350 έδδομαδιαίως, τι¬
μή $3.000, μέ $1.200 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εκλεκτή τοποθε-
σία, τέλειον καθ' δλα, είσπράξεις
$1.000 ίβδομαδιαίως, μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $235, τιμή
$10.000, μέ $3.000 μετρητά.
€ΑΡΕΤΕΚΙΑ, είσπράξεις $1600
έβδομαδιαίως, Ιθϊτές ένοικιαστή¬
ριον, ενοίκιον $385, τιμή $20.000,
μέ $8.000 μετοητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. τέλειον καθ' δ¬
λα, στήν είσοδον ϋιιΐηνβν 8ΐ3ΐΐ-
Οΐ), είσπράξεις $900 έβδοααδιαί-
ως, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$135, τιμή $9.000 μέ $3.000 03511.
εΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, «Είης $15.000,
θυσιάζεται άντί $10.000 μέ $4.000
μετρητά, γωνιαϊον, τέλπον, εΐσπρά
ξεις $1.100—$1.200 έβδομαβιαίως,
12ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μό¬
νον $125. '
Ι.ϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το
ποβεσία^ τέλειον καθ' δλα, μέ ήγ¬
γυημένας είσπράξεις $700 έβδομσ-
δ«ΐίθ)ς, κβθαρά μηνιαϊα κέρδη
$800, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $200, τιμή $12.000, μέ $4.000
μετρητά. Μοναδική εΰκαιρία διά,
2 η 3 συνεταίοο*|ς.
ΕϋΝΤ.ΗΕΟΝΕΤΤΕ μέ είσπρά¬
ξεις $2.300—$2.500 έβδομαδιαίοκ,
ΙΟετέί ένοικιαστήριον, τιμή $37.
000 μέ $10.000 μετοητά.
Ι.υΝαΗΕΟΝΕΤΤΕ, είσπράξει;
$800 ίβδομαδιαίως, 6ετές ένοικια-
στηθΐον, ενοίκιον $416, τιμή $11.
000, $4.000 μετρητά. ■
Ι,υΝΓΗΕΟΝΕΤΤΕ, ΙΟετές έν-
οικιαστηοιον, ενοίκιον !?200, καθα-
ρά κέοδη $16.000 τδ ετος, τιμή
$32.000. ιιέ $8.000 ιιετρητά.
Ι.υΧΓΗΕΟΝΕΤΤΕ, είσπράξει;
$800 έβδοιιαδιαίοκ, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $300, τιμή $10.
500. μέ $3.500 ΓίΙΚΓΐ.
116 ΟΟΝΡΕΠΤΙΟΝΕΠΤΕ8, έν-
τός καί έκτός τής Νέας "Υόρκης,
μέ βετικιΪΓ κέρδη.
5ΗΟΕ 8ΗΙΝΕ ΡΛΠΙ.ΟΤΛ3 πολ¬
λά καΐ διάφορα. Σπεύσατε ποοσω-
.-τικω;: ___
Ο. .·. νΠΕΤΤΟ8
1482 ΒΓΟ3(1ν3Υ, ΓίθΟΙΠ 510,
ΒβΙ. 42—43 5»Γβεΐ5,
Νβν7 ΥβΓΐί ΓϊΙν.
«Είναι ξεκαρδιστικόν!....» ?.έγει δ
ΜθΓάβιιηΙ Η311 τοϋ Τϊγπ€5.
«Τό άστειότερον φίλμ τής χρονι-
άς!> λέγει ό Ο,ιπηη ΜβγΙϊπ τοΰ
Υνΐά
Ο
. ρ
Εις την πρώτην δμιλητιχήν ταινίαν
τοϋ ΡβΓβηιοιιηΙ
"ΚΕίΟΟΜΕ 0ΑΧ6ΕΗ"
Ή ζωηροτέρα, άστειοτέρα κωμω-
δία!
ΛΑΙ-ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
Τάς καθημερινάς διαρκεΐς παρα-
στάσεις άπό τής 10ης πρωΐνή;.
υΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ5
31 491η 5ΐΓεβτ.
ΓΕΝΙΚΗ Α Π ΑΙΤΗΣΙΣ
σ^ Πανηγυρική 'Εβδομάς.
ΚΑΝΕ—ΝΑΝΟΥ ΟΑΚ-
ΚΟΕΙ—-τΑΟΚ ΟΑΚΙΕ
μέ πρώτης τάξεως ήθοποιούς, ώ;
ό δΐβηΐεν/ δτηίΐΐι καί ό άστειό-
τατος νίΠΪ3τη ΑιιβΙϊη καί άλ-
λου;, είς τό εϋθυμότατον έργον
"δννΕΕΤΙΕ"
Όμιλητική Ταινία Παραμάοντντ
μέ τραγούδια καί χορόν. Αί θϋραι
άνοίγοιτν στάς 9:45 π. μ.
ΟΙΐΐ ΌΑνΐδ, Διευθτ,ιντής
της Όρχήστρας.
ρ «Ποιητής
τοΰ Όογανέττου».
ΡΑΒΛΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5
Ή Φωνπι ποΰ ξετρέλλανε Δύο
Ήμισφαίρια!
Ή
είς την θριαμβευτικήν όμιλητικήν
Ταινίαν
'ΤΗΕ ΤΚΕδΡΑδδΕΚ'
θά σάς έκ.πλήξη μέ την φωνήν καί
τα τραγοΰδί της. Ή δραματική της
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις ^Ο5ερ11 Ρ. ΚεηηεάΎ.
Διεύθυνσις: Είΐΐιιιιπα Οοιιΐάϊη^·
ϋΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ8Τ5
ΑΕΙ—-ΤΑΕΚΙΝΟ ΡΙΟΤυΚΕ.
"ΗΟϋδΕ ΟΓ ΗΙΤδ"
ΤΙΜΕδ
- ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ
Διά καί μέ την
ΜΙ35 ΗΕΕΕΝ ΜΟΚΟΑΝ
'Εξαιρετική σειρά ήθοποιών. Δί
ενθυντής ή μεγαλοφυΐα τοϋ ΤΗεα-
ίΓβ Οιιίΐά ΚθϋΒΕΝ ΜΑΜΟί'-
ίΙΑΝ.
Μοναδικόν, εξαιρετικόν, έλκυστι-
κόν, συναρπαστικόν ΰέσμα'
ΤΑΙΝΙΑ ΡΑΚΑΜΟυΝΤ
Ε.1σιτήρια πωλοϋνται τώρα.
2 :45 Δίς καθημερινώς 8 :45
Τρείς παραστάσεις τάς Κυριακάς:
3 :00, 6 :00, 8 :45 μ. μ. ,
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒΛΥΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
Τό Θέατρον Ουϊΐά παρουοτάζει
τό Ιργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
Α Ν ΙΝ Α
Ή μεγαλειτέρα Εύρωπαϊκή έπιτυ-
νία τού συγγραφέω; ΕβΟΠ3Γά
ΡΓβπΙί.
ΤΓ163. Υν'. 52Π(1.
'Εσπεριναί 8:50.
*Άπογ. Πέμπτη
καί Σάββατον 2 :40
ΒΗ0ΟΚ1ΥΝ Ρ,
βΐ Ρ1&6ΟΠ3Ι1—Βτοοΐίΐνη.
Οί άστειότατοι κωμι«οί,
ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ, ΜΟΚΑΝ καί
ΜΑΟΚ, είς την πρώτην ταινίαν
των
"1Υ ΒΙ6 ΤΗΑΤ ϋΡ?"
Νεωτέρα Όμιλητική Ταινία Πα-
ραμάουντ μέ την Ενεΐγη ΒΓεηΙ
καί Η3ΓΓΥ ΟΓεεη.
Ό ΚυθΥ νΑΕΕΕΕ καί οί άρχι-
κοί ΟθΝΝΕΟΤΙΟϋΤ ΥΑΝΚΕΕδ-
είς «5ΗΟνΐ,ΑΝη».
ΒΟΒ ΥνΈδΤ
Ό ΟΕΟΚΟΕ
Ό διακεκριμένος πρωταγωνιστής
στό «Ζαζζ 8ϊη8βΓ» είς νέους θρι-
άμβου; πάθους κα'ι τραγουδιοΰ.
Ί, ΙΪΕ & ΙΑϋ6Η"
Όμιλητικόν Ροχ ΜονϊβΙοηε
άριστούργημα.
ϋβνϊΛ ΚεηηβΙη
,Έ.Έ, ΙίΟΙΛΛΐΙΖ Μ30 ΚΕΝΝΆ
Ή κοσμοξαχουσμένη ΚΟΧΥ
5ΥΜΡΗΟΝΥ ΟΚΟΗΕ5ΤΚΑ στό
«ΒΙΖΕΙ,ΙΑΝΑ»
Μόνον τό μεγαλειτέρον θέατρον
τοϋ κόσμου δύναται νά παρουσιά¬
ση τέτοιο διαλεκτό θέαμα.
ΒΑΚΟΑΚΟΕΙ,Εγ- ή δοξασμε·η
όπερατική άρια.
ΑΙΙΤΙΙΜΝ ΕΕΑνΕδ— Φανταστι-
κή Π αντομίμα.
ΡΟΕΟΝΑΙ5Ε άπό τό ΜΙΟΝΟΧ
καί ΟΗΙΡΡΟΝΙΕΚ.
Ροχ Μονϊείοπβ βπιΐ ΗββΓΐ
ΜεΐΓθίοπε Νεντ5.
50ΐή 8Τ. ΑΝΌ 71ή ΑνΕ.
Γ^ΟΧΫ ^
50ΤΗ δΤ. Λ 7ΤΗ
ΙΡδνΥΐαΐ. ΜΑ55.—Ό «'Εθνηκό;
Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοΰ αντιπρόσω¬
πον μας κ. Ν. Χιονοπούλου. 24 ΜβΓ-
Κ-θτ δΙ
ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΠΤΗΡΙΑν
Βιβλίον ώραιότβτον, οννταχβέν .ια·
ρά Άγαπίου Μοναχοϋ,^ τοϋ Κρητός,
άσζησαντος έν 'Αγίφ "Οο,^ι. Περι-
λααβάνει νομοθεσίας, έξετάζει τα πευί
αοετή; καί κακία:, εΐηγεΐ τάς 10 έν-
τολάς καί .τεριγραα;ει τα 59 θαύματβ
τή; Θεοτόκου. Εί; μέγα σχήμα 8ον.
ιι αιππ
ιυιπ
ι υ ι (.πή
ΙΙ1Π- Ι Π
ΙΙΙ/.Ι..ΙΊΙ
Η
τΥΧΙΙ
Ι ΤΟΥ ΕΙ
ΠΟΝΕΣΕ
, ΕΚΛΑΥΣΕ!
τοι
ΙΛΕΓΑΛΕ
]Β ΤΟΥ
Ε8ΡΙΑΜΒΕΥΪΕ!
Υπήρξαν στιγμαί κβθ' άς ή αντοκτονία εφαίνετο τό μόνον άντι-
φάρμακον......
Πρός τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Άξίζει τόν κόπον ή ζωή;
Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την κοινω¬
νίαν, "θ,τι εθεώρει ευτυχίαν πρό μιάς ημέρας, εφαίνετο κατόπιν
σκέψεως καί ψνχικής πάλης ώς μία δλλη μονΐαιοτης.....
Ή πνευματική αυτή περιπέτεια διήρχεσεν ετη κι' ετη.
Καί τέλος ή ψυχική γαλήνη.... τό ψυχικό ξεκούρασμα.... Ό Θρί-
αμβος ιΛ6ς ζωής.... , , , _ .
Π ώς περιγράφει τας διαφόρους ταύτας φασεις της ζωης τού ό μέ¬
γας Ρώσσος συγγραφεύ;, Λέων Τολστόη! Μέ πόσον πόνον, άλλά καί
συναίσθημα χαρδς αφήκε τόν κάλαμόν τού να ζωγραφίση τάς διαφό¬
ρους μάχας μεταξύ τής ψυχή; καί τοϋ πνεύματός τού μεταξύ τοΰ
έγωϊσμοΰ τού καί τής ψνχής του·
Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ
ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ
(Μετάφρασις Σπ. Χέλμη)
Τιμάται χαι,ρτοδετον 17δ5 αέντς.
Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος».
ΝΑΤΙΟΝΑί
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ΧνΕδΤ 26ΤΗ
ΝΕ
V*
ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, ? ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, Ι»»».
ΜΑΡΚΟΝ δΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Η.
Τβΐβρηοηβ:
ννοΐΐΐι 2454.
Οββη Αΐίβηββ
ΡΓβϊίσ,βηΙ
Οβΐϊΐβ
ΟϋΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000—-
-----------ε)----------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΕ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βζηΐ.
100 ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕιΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΓΡΑΙ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
^ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝ0.ΝΥΜ0Σ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-,
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑ1 ΠΡ£-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
παΌαι «1 τραπχζιτικαΐ 4ργα-
α£αι, χάρις δβ είς τδ εύρύ δίκτυον των δποκατα-
βτημάτων καί άνταηοκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρβτβι λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΆ^^
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ3Τ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ΝΛ/ΑΙ.Ι. ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΏΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω -της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετθϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' αλληλο-
γραφίας.
ΜΙΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤθϋ
(ΣΐΛ-έχε·.* έκ τής 15ης σελίίος) | παίζουν γιά χατήρί μου _8ϋΙΤΕ | ζεται πρωτα «
έκ τής 15ης σελ&ος)
ρο; σχεδόν ό πληθνσμός τού Ϊ1ον
ά είναι μανροντυμενος. Έτσι,
μέσα στή χαρούμενη καί ήλιόλου-
στη αύτη φνση, ό άνΦρώπινος πλη
θυσμός άπλώνεται <τάν μιά μαΰρτν σκιά, σκοτεινιάζονΓας θεληματικά μίαν όλόφωτη είκόνα. Π όσο παοβληματική στά χοόντα μας είναι ή τΰχη τού καλλιτέχνη! Τίποτα δέν ώφελοϋν μπροστά <ττόν τεράιστιο σνναγωνισμό ΐτού νπάρ- χει, οΐότε βραβεΐα μεγάλων Ώδεί- . ών, όντε διπλώματα. Μιά μικρή | όρχηστροΰλα άπό δυό βιολιά, Ινα βιολοντσέλλο καί ενα πιάνο εκτε¬ λεί διάφορα κομμάτια άπό δπερες, μάρς, φόξ τρότ κλπ., γιά' τον κό- σμο, πού πίνει μπαιρα στό μεγάλο χαφενεϊο τής πλατείας. Τί ΐελειό- τττα όμως στήν εκτελέση όλης αυ¬ τής τής μουσικής σαλάτας. Διαιβά- ζω τό πρόγραμμα. Τί νά ίδώ. Τό α' βιολί, δίπλωμα δεξιοτεχνίας μέ πρώτο βραβεΐο άπό τό Ωδειον τής Λιέγης. Ό πανίστα;, διευθυν¬ τάς όρχήστρας καί πρώτο 6ρα6εΐο άπό κάποιο αλλο μεγάλο ωδειον. Καί τα αλλα δργανα τό ίδιο. Καί όλα αύτά τα βραδεΐα γιά νά κα- ταντήσουν νά παίζουν σ' ενα κα· φενεϊο τοϋ Πονί. Τό πράγμα κα- ταντά τραγικό. Τοϋς πλησιάζη», τονς χαιρετό>, τονς συγχαίρω συν-
αδελφικά. "ΜοΟ λένε την άπελπν
σία τονς, ποΰ βρίσκονται σ' αυτή
την τρύπα στήν έπαρχία, όπου δέν
νπάρχει καμμιά, μουσική κινήση κ'
άναγκάζονται νά παίζουν τετοισυ
είδονς μουσική γιά ενα
-κοινό. Άπό την χαρά τ ,
βρήκαν κάποιον νά τούς νοιώθτι,
παίζουν γιά χατήρί μου 8ϋΙΊΈ
ΒΕΚΟΑ ΜΑ8φϋΕ τού Ντεμ-
πνσσυ. Πρώτη-ς τάξεως εκτελέση
μ' δλες τής ρυθμικές &υσκολίες
πού παρουσιάζει τό λεπτότατο καί
χαριτωμένο αύτό εργο. Τό κοινό
δμως χασμονριεται. Α'ισθάνομαι
οχεοόν τνψεις. Είμσχτθε ϊσαχς ο!
μόνοι ποΰ χειροκροτοΰμε.
Τό βάλς τής «Ενθνμης
ό ό ξ
ή μγ
ά<ττοΰς τον Πονί τα 6ραδυν«ό τονς αμονσο τους πον ξνπνφ τό κοινό πον ξεσπά σέ χει- ρσ^ροτήματα. Πόσοι τόμοι εχουν γράφη χωρίς νά λνθή τό ζήτημα, αν είναι καλό ?να εργο τέχνης, πού άρέσει στοΰς πολλους ή στον:, λίγσυς! Ώς τόσο ενχθμαι νά-6ργ γρήγορα τό πρώτο βιολί, ενα νεώ- τατο πα^', καλλίτερη τύχη άπό τό νά βοηθί) μέ τή μαγευτικί) τού δοξαριά-τονς ά<ττοΰς τον Πονί νά χωνεψονν τονς γευμα. Ό Γεροχ<σιαστής τής Άνα Λουάρ βρίσκεται στή .δίλλα τού στό Πονί τώρα μέ τής διακοπές τού Σενά. Πλησιάζονν οί έκλογές τής Γερουσίας ,καί καλό είναι νά έόπχκοιντΐχνη μέ τονς <·κλσγεΐς. Εί¬ ναι ό γεροντότερος των Γερουσι- αστών καί ό πειά άντιφεμινιστής. Μοϋ κάνει όρεξι) νά τόν ξαναϊδώ £πειτα άπό τή μακρυά κουβέντα ποΰ είχα μαζύ τού στό Σενά, Ώ; τόσο είναι προοδευτικος άνθρω- πος, ρεφορμίστ τον κόμματος τοΰ Μπριάν. Τον κάνουν αγριο πόλε- μο οί κληρικοί Καί δμο>ς Ιπιτνγ-
χάνει στής έκλογές. "Αν όμως πά-
γενεές», μοΰ
Δέν είναι, εϋκολο
κανεις γ·ά τής μ
Γο καταλαι5αίνω.
νά άπαιτοϋμε
τόν κόσμο.
/Επειταάπ'δλ'αύτί]
πό τονς γραφιν.^
ορομονς, επειτα άπό .
γρηοΰλες μέ τής ηαν,
και των
κώνουν τής
ρονν ψήςρο καί οί γυναίκες, ς
οί γρηές πον πλέκσυν κοπανέ)Λια,
καί δλες οί καλόγρηες, τότε τί θά
γίνη; Προτιμά" ν, άναοληθή τό
πράγμα. "Ενός πολιτιχός σνλλογί-
φωνοιτν τον κοσμάν.η υι
λαιες παραδόσεϊς Χα
νούν καί τόφτωχό τού ^
για να κτιζουν άγάλματαΐ
μεντο κι' άπό. σιδερο
φορους άγίους, ^
σνμπερασμα. "Οτι 5έι
αλλη <κοτηρία γιά τόν άΓ και τιμιώτατο αυτόν λαό, πολλουτλασιασθοΰν τα στής δχθες τοΰ ποταμοΐ^ όλος ό πληθυσμός ά^ό ττ κη^ παληά πόλη μέ τά καί νά κατοτκήση σέ ^ κια κάτω στόν ήλιόλουοτο ι Καί ^για χατήρι των ΐα —-επί τέλονς κι' αύτοι Εί* ε'βόδημα γιά τόν τόπο —^ τςιγνρίση την παληό. καγκελλακαί νά τη; 6™ πλάκα στήν εΐσοδο μέ την { φή «Μντμεϊο Ιστορικό». Αΰρα Σ. Θεο Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΌΥΑ (Συνέχεια έκ τής 1ης Σέλίδος, 8βοίΐοη 2) μοντοτν. Δι' Ινα ή άλλον λόγον ό γαμος δέν έτελέσθη. Είς τά 1924 ήτο ό Τέντ Κόϋ, ό μέγας παίκ,της τής ποδοσ<ραίρας. Τόν Ίανονάρι- ον τοϋ 1925 ή πρώτη κ. Κόϋ έλαβε τό διαζν·γιόν της έν Παρισίοις. Ό κόσμος κατελήφθη υπό άννπομονη οίας. Τώρα,^χωοίς αλλο, ή Τζάν θά νπανδρεύετο. Άλλά τόσον αύ¬ τη, όσον καί ό Κόϋ διέψενσαν πά*-1 σαν σχετικήν διάδοσιν. Καί δμ<ος πρό τον τέλονς τον ε- του ή Τζάν καί ό Κόϋ ετέλεσαν τόν γάμον τοχν καί έγκατεστάθησαν είς ωραίαν έξοχικήν οικίαν έν ΓΟο- σινιν, τής ΝΊέας Ύόρκη-ς. Επί τίνα καιρόν ό κόσμος επίστευσεν ότι ή Τζάν ήσιχασε πλέον. Άλλά γρή- γορα ήρχισαν όκονόμενοι ζωηροί κρότοι συζυγικών μαχών. 'Επηκο- λούθήσαν άλλεπάλληλοι έγκατα- λείψεις τής σνζνγικής έστίας πότε άπό την Τζάν καί πότε άπό τόν Κόϋ, άλλ' (Α έγκαταλείψει; αύται δέν διτ)ρ·κουν πολύ, διότι ό καθείς επέστρεψε πάλιν βραδύτερον καί οί δύο σννεφιλιώνοντο. Έν τώ μεταξν ή Τζάν επαιζεν ί είς την «Βροχητν» καί μίαν νύκτα ξε τον ιρόλον αυτόν. Ή Τζάν όσημέραι καθίστατο περισσότερον όξνθνμος- Ώργίζε- το μέ τό π·αοαμικ»ρον πράγμα δχι μόνον δταν ήτο έκτός τής σκττνης, άλλά καί δταν ήτο έπ' αυτής. Πολ- λάχις έέ7 η ή έ παλλήλως καί ____,..... ρικάς καταπτώσεις. Ήτο των έπιφανεστέςων μορ^ τόν φόνον τοϋ Ντέσμοη Μίαν άλληγ ημέραν ό όδτ αύτοινήτου της έπνροβόΐτ λακις εγκατε>^ιι(.« την σκηνήν έν| κύριον, δστις είχε γίνη ™
τω μεσΦ της παραστάσεως. Είς τόίχλητικός είς την ήθοποιόν.
Μπρονκλνν άπουσίασεν επί τρείς -ν ή κ, Νόομαν Τσώοτ;
νυκτός καί ιελησμόνησε τελείως μί¬
αν νποχρέσωσίν της έν Βοστώνιι.
Την ημέραν κατά τ*ή(ν οποίαν ε¬
πρόκειτο ν' άρχίσονν αι παραστά-
σεις έν Μιλγουώκη, τιμεραν Τρί¬
την, ή πρωταγωνισΐρια δέν ένε-
σ^κΐνίσθη. Ή παράστασίς άνεβλή-
■θη διά την Τετάρτην καί άπό την
πιν ή κ. Νόρμαν Τσω&τ.
γειλε την Μέϊμπελ ώ; εχουβ!
θεμίτους σχέσεις μέ τόν ΛΪ
της. Καί είς δλα αύτά ή
δέν επαυε νά έκτΓλί) τό
έργον της.
Ύπανδρενθη τότε ή ιδία '
ου Κόντν — ήτο ό μόνος^1
της — άλλ' ευθύς πό
καί
Τετάρτην δια την Π έμπτην. ΉΙ
Τζαν δεν εφάνη Η παράστασις Ι
τον έργον έματαιωθη. Τά αύτά σν-
νεβησαν ε ς τόν/Αγιον ΛουδοδΙ- Τοιουτο^ ^^
κον καί αλλαχού. Τ*ν Ιούνιον ή βε7ω0<Γν. Ό άρχιν-ο; Τζαν^ηρ€ δ.αζνγιον άπό τόν Κόϋ ΜέϊιπΛ είς τά στοίντια - Τοιουτο^ δύο νπό περιπνεψονια| ν άνάρρωσίν των διεδ οί Κ·" ^—*■'""«» ™' ' ν. ν αυχΐΛ", ."·'"";—■ π: είς τά στοΐντιατονΑ~Ι110σ·, ~ Καί τώρα ή Μέϊμπελ Νόρμαντ είναι καταδικασμένη. Οί ίατροί έγ- νχιτέλειψαν πάσαν έλπίδα περί τή; Γ"'-7όοΓ^Α'ί'Τ"1'μν"ν'νΐ7κ'αίσωτΐ)?ία5 ^ *% εν σανατόριον τού 1926 εοωσε δείπνον εις την ^ Καλιφορνίας; «πσθΐκείνη πα- €ν Οσσινιν οικίαν της. Ητο με- ^ικατά^ φ&1σεως χαΐ τήςμοο οονυκτιον «χι η Τ,αν κατελήφθη υ- , χ , >ά^1Ιέψ—^£—1
Ιπο δυναττ,ς; οργης ωστε εις τα. με- ^^ ^7νη1^ Γ^_-
ής ργής ωστε είς τό μέ
σο ντοϋ δείπνου εδιωξεν δλους
τοΰς πίοοσκεκλημενονς, μεθ' ό έπι-
βάσα τοΰ τραίνου ήλθεν 'ΐ'ις Νέαν
Υόρκην καί ενεγράφη είς τόν κα¬
τάλογον τοϋ ξενοδοχείον «"Αλγκον-
I
κιν» μέ την πρόθεσιν νά κοιμηθή
έκεΐ. Εύθνς δμως ηλλαξε γνώμην
Λαί εφυγεν, εξηφανίσθη είς τό ά¬
γνωστον. Ό ρόλος της είς την
«Β'ζοχήν» την νύκτα εκείνην επαί-
I
χθη υπό αλλης τΐθοποιοϋ.
Κατόπιν ηκούσθη ότι ή Τζάν
ίίτο είς τό Χόλλυγονντ, ένθα διε-
δοθη ότι επρόκειτο νά λάβτ) μερο;
είς μίαν όμιλούσαν κιντ^ιατογρα-
Γφικήν ταινίαν τής έταιρείας Π α¬
ί ραμάουντ, άλλά καί -η διάδοσις έ-
κείνη ά.τεδείχθη ψευδη;. Έπέστρε-
|ιε πάλιν είς την Νέαν Υόρκην,
δπου ό Σάμ Χάρρις ήτο ετοιμο;
νά τί|ς δώση, ρόλον πρωταγωνι-
στρίας είς τό έργον «Σικάγο», άλλ'
η Τζάν δέν «παρουσιάσθη είς καμ¬
μίαν δοκιμήν καί ό ρόλος εδόθη
εί; την Φράνσι; Λαριμόρ. Έ-
πε·ιτα ό Α. Χ. Γούντς την προσέ¬
λαβεν ώς πρωταγωνίστριαν είς τό
έργον τού «Ό Χάρτινο; 'Ερα-
στής». Ή Τζάν ιιετά πολλά επαι-
...τ^νιαν καί κατέληξεν^
■ 5.000 δολλάρια την έβδομα
λά ή άπερίσκεπτος ΜείμΛ
εν χέρι τά επαιονε -/.αί μέ
τό έξώδευε.
. Πρό ολίγων έτών ή Μ*
ιεδοκΐμασε νά ΙπαχΰΜ εί»|
-, άλλ' απέτυχεν ι
λαμ&άνει έκεϊνο όπερ έπόθτ^εν,
ώς εϊπε πολλάκις είς"τού; οικείον;
καί τονς φίλονς της, — ν' αποθά¬
νη νέα!
Ή Μέϊμπελ είναι μόνον 33 έ¬
τών, άλλ' είς τάς άτυχίας της είναι
ά'νω των 100. Σπάταλος, εκδοτο;
είς τάς διασκεδάσει;, εϊχεν-έκατομ-
μύρια φίλων. Σννεμερίζετο τί)ν
κατοικίαν τη; καί τά αύτακίνητά
της μέ τόν καθ'ένα. "Εδιδε διαρκώς
νη τίποτε, εί μή ειρήνη ν.οι
σννη — καί
η φ
Χωρίς νά κάμη ποκ ^
κανένα εί μή εί; τόν έαντονΐ
δνστυχής ΜέϊμΛελ Νόςμη«
την έπλήοωσε διά'φ
^τάρας. Ή<τ'&ένησεν άλ δνστνχής ΜέϊμΛελ Ν ρώνη τώρα τό *■'■"""" γοναίη. τοι· υξ» κω ΜΑ50Ν ΟΙΤΥ, ΙΟλΥΑ Ό <·Εθνικός Κηρυξ» . Λ ίκδόσεις τοι. πωλοϋνται .ταρη ™ τιπροσώ--του μα; κ. Γεώργιον ι Γύλ 1544 Ν. ΑϋΑΜδ 5 γυιοσ της καρμαηιοαα: ι ΤΒ Ο ΑΓΝΟΣ ΕΡ02. Άθανασί- Γεράκη. - ΝΒς «δτό μυθιστόρημα τού κ. Άθ. Γεράκη, ίνα; νέος, ό Πέτρο τού πολέμου, α-γαΛξ. μέ άγνόν Ρρωτα την κόρην, τής **»?'" « ©άς τόν υΐοθέτη-, άλλά τόν ββρύνει τό επίθετον «Γυιός τη; Λ« νιόλαο, τό οποίον τού Ιδωσεν ή μητέρα τού, διότι την «οαν Λ°ν Λ, νάτοι ϊκοβαν τόν πατέρα τού ιίς την Καομανιόλαν καί ^ϋα%..^ νη. Εις τό αντό βιβλίω» έξετυπώθη καΐ τό δοάμα «Ό Γυιος τη, ^ μανιόλας> πσυ έπαίχθη Π φορές εν Άμερική. Καί τα δυο οι^' ,
τέλ«σαν όιβλίον έκ 25» σελίδων. τό οποίον τιμάται χαρτόδϊτο^ »'
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ-0
14Ο ν/Ε·Τ ΜΤΗ «ΤΗΕΕΤ ΜΕ«¥
ΜΑΡΚΟΝ δΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Η.
Τβΐβρηοηβ:
ννοΐΐΐι 2454.
Οββη Αΐίβηββ
ΡΓβϊίσ,βηΙ
Οβΐϊΐβ
ΟϋΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000—-
-----------ε)----------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΕ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βζηΐ.
100 ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕιΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΓΡΑΙ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
^ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝ0.ΝΥΜ0Σ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-,
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑ1 ΠΡ£-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
παΌαι «1 τραπχζιτικαΐ 4ργα-
α£αι, χάρις δβ είς τδ εύρύ δίκτυον των δποκατα-
βτημάτων καί άνταηοκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρβτβι λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΆ^^
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ3Τ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ΝΛ/ΑΙ.Ι. ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΏΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω -της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετθϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' αλληλο-
γραφίας.
ΜΙΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤθϋ
(ΣΐΛ-έχε·.* έκ τής 15ης σελίίος) | παίζουν γιά χατήρί μου _8ϋΙΤΕ | ζεται πρωτα «
έκ τής 15ης σελ&ος)
ρο; σχεδόν ό πληθνσμός τού Ϊ1ον
ά είναι μανροντυμενος. Έτσι,
μέσα στή χαρούμενη καί ήλιόλου-
στη αύτη φνση, ό άνΦρώπινος πλη
θυσμός άπλώνεται <τάν μιά μαΰρτν σκιά, σκοτεινιάζονΓας θεληματικά μίαν όλόφωτη είκόνα. Π όσο παοβληματική στά χοόντα μας είναι ή τΰχη τού καλλιτέχνη! Τίποτα δέν ώφελοϋν μπροστά <ττόν τεράιστιο σνναγωνισμό ΐτού νπάρ- χει, οΐότε βραβεΐα μεγάλων Ώδεί- . ών, όντε διπλώματα. Μιά μικρή | όρχηστροΰλα άπό δυό βιολιά, Ινα βιολοντσέλλο καί ενα πιάνο εκτε¬ λεί διάφορα κομμάτια άπό δπερες, μάρς, φόξ τρότ κλπ., γιά' τον κό- σμο, πού πίνει μπαιρα στό μεγάλο χαφενεϊο τής πλατείας. Τί ΐελειό- τττα όμως στήν εκτελέση όλης αυ¬ τής τής μουσικής σαλάτας. Διαιβά- ζω τό πρόγραμμα. Τί νά ίδώ. Τό α' βιολί, δίπλωμα δεξιοτεχνίας μέ πρώτο βραβεΐο άπό τό Ωδειον τής Λιέγης. Ό πανίστα;, διευθυν¬ τάς όρχήστρας καί πρώτο 6ρα6εΐο άπό κάποιο αλλο μεγάλο ωδειον. Καί τα αλλα δργανα τό ίδιο. Καί όλα αύτά τα βραδεΐα γιά νά κα- ταντήσουν νά παίζουν σ' ενα κα· φενεϊο τοϋ Πονί. Τό πράγμα κα- ταντά τραγικό. Τοϋς πλησιάζη», τονς χαιρετό>, τονς συγχαίρω συν-
αδελφικά. "ΜοΟ λένε την άπελπν
σία τονς, ποΰ βρίσκονται σ' αυτή
την τρύπα στήν έπαρχία, όπου δέν
νπάρχει καμμιά, μουσική κινήση κ'
άναγκάζονται νά παίζουν τετοισυ
είδονς μουσική γιά ενα
-κοινό. Άπό την χαρά τ ,
βρήκαν κάποιον νά τούς νοιώθτι,
παίζουν γιά χατήρί μου 8ϋΙΊΈ
ΒΕΚΟΑ ΜΑ8φϋΕ τού Ντεμ-
πνσσυ. Πρώτη-ς τάξεως εκτελέση
μ' δλες τής ρυθμικές &υσκολίες
πού παρουσιάζει τό λεπτότατο καί
χαριτωμένο αύτό εργο. Τό κοινό
δμως χασμονριεται. Α'ισθάνομαι
οχεοόν τνψεις. Είμσχτθε ϊσαχς ο!
μόνοι ποΰ χειροκροτοΰμε.
Τό βάλς τής «Ενθνμης
ό ό ξ
ή μγ
ά<ττοΰς τον Πονί τα 6ραδυν«ό τονς αμονσο τους πον ξνπνφ τό κοινό πον ξεσπά σέ χει- ρσ^ροτήματα. Πόσοι τόμοι εχουν γράφη χωρίς νά λνθή τό ζήτημα, αν είναι καλό ?να εργο τέχνης, πού άρέσει στοΰς πολλους ή στον:, λίγσυς! Ώς τόσο ενχθμαι νά-6ργ γρήγορα τό πρώτο βιολί, ενα νεώ- τατο πα^', καλλίτερη τύχη άπό τό νά βοηθί) μέ τή μαγευτικί) τού δοξαριά-τονς ά<ττοΰς τον Πονί νά χωνεψονν τονς γευμα. Ό Γεροχ<σιαστής τής Άνα Λουάρ βρίσκεται στή .δίλλα τού στό Πονί τώρα μέ τής διακοπές τού Σενά. Πλησιάζονν οί έκλογές τής Γερουσίας ,καί καλό είναι νά έόπχκοιντΐχνη μέ τονς <·κλσγεΐς. Εί¬ ναι ό γεροντότερος των Γερουσι- αστών καί ό πειά άντιφεμινιστής. Μοϋ κάνει όρεξι) νά τόν ξαναϊδώ £πειτα άπό τή μακρυά κουβέντα ποΰ είχα μαζύ τού στό Σενά, Ώ; τόσο είναι προοδευτικος άνθρω- πος, ρεφορμίστ τον κόμματος τοΰ Μπριάν. Τον κάνουν αγριο πόλε- μο οί κληρικοί Καί δμο>ς Ιπιτνγ-
χάνει στής έκλογές. "Αν όμως πά-
γενεές», μοΰ
Δέν είναι, εϋκολο
κανεις γ·ά τής μ
Γο καταλαι5αίνω.
νά άπαιτοϋμε
τόν κόσμο.
/Επειταάπ'δλ'αύτί]
πό τονς γραφιν.^
ορομονς, επειτα άπό .
γρηοΰλες μέ τής ηαν,
και των
κώνουν τής
ρονν ψήςρο καί οί γυναίκες, ς
οί γρηές πον πλέκσυν κοπανέ)Λια,
καί δλες οί καλόγρηες, τότε τί θά
γίνη; Προτιμά" ν, άναοληθή τό
πράγμα. "Ενός πολιτιχός σνλλογί-
φωνοιτν τον κοσμάν.η υι
λαιες παραδόσεϊς Χα
νούν καί τόφτωχό τού ^
για να κτιζουν άγάλματαΐ
μεντο κι' άπό. σιδερο
φορους άγίους, ^
σνμπερασμα. "Οτι 5έι
αλλη <κοτηρία γιά τόν άΓ και τιμιώτατο αυτόν λαό, πολλουτλασιασθοΰν τα στής δχθες τοΰ ποταμοΐ^ όλος ό πληθυσμός ά^ό ττ κη^ παληά πόλη μέ τά καί νά κατοτκήση σέ ^ κια κάτω στόν ήλιόλουοτο ι Καί ^για χατήρι των ΐα —-επί τέλονς κι' αύτοι Εί* ε'βόδημα γιά τόν τόπο —^ τςιγνρίση την παληό. καγκελλακαί νά τη; 6™ πλάκα στήν εΐσοδο μέ την { φή «Μντμεϊο Ιστορικό». Αΰρα Σ. Θεο Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΌΥΑ (Συνέχεια έκ τής 1ης Σέλίδος, 8βοίΐοη 2) μοντοτν. Δι' Ινα ή άλλον λόγον ό γαμος δέν έτελέσθη. Είς τά 1924 ήτο ό Τέντ Κόϋ, ό μέγας παίκ,της τής ποδοσ<ραίρας. Τόν Ίανονάρι- ον τοϋ 1925 ή πρώτη κ. Κόϋ έλαβε τό διαζν·γιόν της έν Παρισίοις. Ό κόσμος κατελήφθη υπό άννπομονη οίας. Τώρα,^χωοίς αλλο, ή Τζάν θά νπανδρεύετο. Άλλά τόσον αύ¬ τη, όσον καί ό Κόϋ διέψενσαν πά*-1 σαν σχετικήν διάδοσιν. Καί δμ<ος πρό τον τέλονς τον ε- του ή Τζάν καί ό Κόϋ ετέλεσαν τόν γάμον τοχν καί έγκατεστάθησαν είς ωραίαν έξοχικήν οικίαν έν ΓΟο- σινιν, τής ΝΊέας Ύόρκη-ς. Επί τίνα καιρόν ό κόσμος επίστευσεν ότι ή Τζάν ήσιχασε πλέον. Άλλά γρή- γορα ήρχισαν όκονόμενοι ζωηροί κρότοι συζυγικών μαχών. 'Επηκο- λούθήσαν άλλεπάλληλοι έγκατα- λείψεις τής σνζνγικής έστίας πότε άπό την Τζάν καί πότε άπό τόν Κόϋ, άλλ' (Α έγκαταλείψει; αύται δέν διτ)ρ·κουν πολύ, διότι ό καθείς επέστρεψε πάλιν βραδύτερον καί οί δύο σννεφιλιώνοντο. Έν τώ μεταξν ή Τζάν επαιζεν ί είς την «Βροχητν» καί μίαν νύκτα ξε τον ιρόλον αυτόν. Ή Τζάν όσημέραι καθίστατο περισσότερον όξνθνμος- Ώργίζε- το μέ τό π·αοαμικ»ρον πράγμα δχι μόνον δταν ήτο έκτός τής σκττνης, άλλά καί δταν ήτο έπ' αυτής. Πολ- λάχις έέ7 η ή έ παλλήλως καί ____,..... ρικάς καταπτώσεις. Ήτο των έπιφανεστέςων μορ^ τόν φόνον τοϋ Ντέσμοη Μίαν άλληγ ημέραν ό όδτ αύτοινήτου της έπνροβόΐτ λακις εγκατε>^ιι(.« την σκηνήν έν| κύριον, δστις είχε γίνη ™
τω μεσΦ της παραστάσεως. Είς τόίχλητικός είς την ήθοποιόν.
Μπρονκλνν άπουσίασεν επί τρείς -ν ή κ, Νόομαν Τσώοτ;
νυκτός καί ιελησμόνησε τελείως μί¬
αν νποχρέσωσίν της έν Βοστώνιι.
Την ημέραν κατά τ*ή(ν οποίαν ε¬
πρόκειτο ν' άρχίσονν αι παραστά-
σεις έν Μιλγουώκη, τιμεραν Τρί¬
την, ή πρωταγωνισΐρια δέν ένε-
σ^κΐνίσθη. Ή παράστασίς άνεβλή-
■θη διά την Τετάρτην καί άπό την
πιν ή κ. Νόρμαν Τσω&τ.
γειλε την Μέϊμπελ ώ; εχουβ!
θεμίτους σχέσεις μέ τόν ΛΪ
της. Καί είς δλα αύτά ή
δέν επαυε νά έκτΓλί) τό
έργον της.
Ύπανδρενθη τότε ή ιδία '
ου Κόντν — ήτο ό μόνος^1
της — άλλ' ευθύς πό
καί
Τετάρτην δια την Π έμπτην. ΉΙ
Τζαν δεν εφάνη Η παράστασις Ι
τον έργον έματαιωθη. Τά αύτά σν-
νεβησαν ε ς τόν/Αγιον ΛουδοδΙ- Τοιουτο^ ^^
κον καί αλλαχού. Τ*ν Ιούνιον ή βε7ω0<Γν. Ό άρχιν-ο; Τζαν^ηρ€ δ.αζνγιον άπό τόν Κόϋ ΜέϊιπΛ είς τά στοίντια - Τοιουτο^ δύο νπό περιπνεψονια| ν άνάρρωσίν των διεδ οί Κ·" ^—*■'""«» ™' ' ν. ν αυχΐΛ", ."·'"";—■ π: είς τά στοΐντιατονΑ~Ι110σ·, ~ Καί τώρα ή Μέϊμπελ Νόρμαντ είναι καταδικασμένη. Οί ίατροί έγ- νχιτέλειψαν πάσαν έλπίδα περί τή; Γ"'-7όοΓ^Α'ί'Τ"1'μν"ν'νΐ7κ'αίσωτΐ)?ία5 ^ *% εν σανατόριον τού 1926 εοωσε δείπνον εις την ^ Καλιφορνίας; «πσθΐκείνη πα- €ν Οσσινιν οικίαν της. Ητο με- ^ικατά^ φ&1σεως χαΐ τήςμοο οονυκτιον «χι η Τ,αν κατελήφθη υ- , χ , >ά^1Ιέψ—^£—1
Ιπο δυναττ,ς; οργης ωστε εις τα. με- ^^ ^7νη1^ Γ^_-
ής ργής ωστε είς τό μέ
σο ντοϋ δείπνου εδιωξεν δλους
τοΰς πίοοσκεκλημενονς, μεθ' ό έπι-
βάσα τοΰ τραίνου ήλθεν 'ΐ'ις Νέαν
Υόρκην καί ενεγράφη είς τόν κα¬
τάλογον τοϋ ξενοδοχείον «"Αλγκον-
I
κιν» μέ την πρόθεσιν νά κοιμηθή
έκεΐ. Εύθνς δμως ηλλαξε γνώμην
Λαί εφυγεν, εξηφανίσθη είς τό ά¬
γνωστον. Ό ρόλος της είς την
«Β'ζοχήν» την νύκτα εκείνην επαί-
I
χθη υπό αλλης τΐθοποιοϋ.
Κατόπιν ηκούσθη ότι ή Τζάν
ίίτο είς τό Χόλλυγονντ, ένθα διε-
δοθη ότι επρόκειτο νά λάβτ) μερο;
είς μίαν όμιλούσαν κιντ^ιατογρα-
Γφικήν ταινίαν τής έταιρείας Π α¬
ί ραμάουντ, άλλά καί -η διάδοσις έ-
κείνη ά.τεδείχθη ψευδη;. Έπέστρε-
|ιε πάλιν είς την Νέαν Υόρκην,
δπου ό Σάμ Χάρρις ήτο ετοιμο;
νά τί|ς δώση, ρόλον πρωταγωνι-
στρίας είς τό έργον «Σικάγο», άλλ'
η Τζάν δέν «παρουσιάσθη είς καμ¬
μίαν δοκιμήν καί ό ρόλος εδόθη
εί; την Φράνσι; Λαριμόρ. Έ-
πε·ιτα ό Α. Χ. Γούντς την προσέ¬
λαβεν ώς πρωταγωνίστριαν είς τό
έργον τού «Ό Χάρτινο; 'Ερα-
στής». Ή Τζάν ιιετά πολλά επαι-
...τ^νιαν καί κατέληξεν^
■ 5.000 δολλάρια την έβδομα
λά ή άπερίσκεπτος ΜείμΛ
εν χέρι τά επαιονε -/.αί μέ
τό έξώδευε.
. Πρό ολίγων έτών ή Μ*
ιεδοκΐμασε νά ΙπαχΰΜ εί»|
-, άλλ' απέτυχεν ι
λαμ&άνει έκεϊνο όπερ έπόθτ^εν,
ώς εϊπε πολλάκις είς"τού; οικείον;
καί τονς φίλονς της, — ν' αποθά¬
νη νέα!
Ή Μέϊμπελ είναι μόνον 33 έ¬
τών, άλλ' είς τάς άτυχίας της είναι
ά'νω των 100. Σπάταλος, εκδοτο;
είς τάς διασκεδάσει;, εϊχεν-έκατομ-
μύρια φίλων. Σννεμερίζετο τί)ν
κατοικίαν τη; καί τά αύτακίνητά
της μέ τόν καθ'ένα. "Εδιδε διαρκώς
νη τίποτε, εί μή ειρήνη ν.οι
σννη — καί
η φ
Χωρίς νά κάμη ποκ ^
κανένα εί μή εί; τόν έαντονΐ
δνστυχής ΜέϊμΛελ Νόςμη«
την έπλήοωσε διά'φ
^τάρας. Ή<τ'&ένησεν άλ δνστνχής ΜέϊμΛελ Ν ρώνη τώρα τό *■'■"""" γοναίη. τοι· υξ» κω ΜΑ50Ν ΟΙΤΥ, ΙΟλΥΑ Ό <·Εθνικός Κηρυξ» . Λ ίκδόσεις τοι. πωλοϋνται .ταρη ™ τιπροσώ--του μα; κ. Γεώργιον ι Γύλ 1544 Ν. ΑϋΑΜδ 5 γυιοσ της καρμαηιοαα: ι ΤΒ Ο ΑΓΝΟΣ ΕΡ02. Άθανασί- Γεράκη. - ΝΒς «δτό μυθιστόρημα τού κ. Άθ. Γεράκη, ίνα; νέος, ό Πέτρο τού πολέμου, α-γαΛξ. μέ άγνόν Ρρωτα την κόρην, τής **»?'" « ©άς τόν υΐοθέτη-, άλλά τόν ββρύνει τό επίθετον «Γυιός τη; Λ« νιόλαο, τό οποίον τού Ιδωσεν ή μητέρα τού, διότι την «οαν Λ°ν Λ, νάτοι ϊκοβαν τόν πατέρα τού ιίς την Καομανιόλαν καί ^ϋα%..^ νη. Εις τό αντό βιβλίω» έξετυπώθη καΐ τό δοάμα «Ό Γυιος τη, ^ μανιόλας> πσυ έπαίχθη Π φορές εν Άμερική. Καί τα δυο οι^' ,
τέλ«σαν όιβλίον έκ 25» σελίδων. τό οποίον τιμάται χαρτόδϊτο^ »'
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ-0
14Ο ν/Ε·Τ ΜΤΗ «ΤΗΕΕΤ ΜΕ«¥
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ .ι ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
2ί)
τ—^ϊ^
;ρΐΚΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΟΤΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
Π«Σ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑΣ «ΡΑΣ ΤΏΝ.-ΟΙ ΠΡίΙΤΟΙ ΕΓΓΡΑΦΟΜΕΝΟΙ «Σ ΦΟΙΤΗ-
ΤΑΙ.- ΟΙ ΑΟΗΝΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΑΡΧΙ12ΤΑΙ, ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ.- ΤΑ
ΣΧΕΔΙΑ ΤΛΝ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ... ΜΙΑ ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΖΛΗΣ ΤΩΝ.
λϊτα'ι είναι όλιγώτίροι άχό τούς τε-1
ια^χή, χ
«πό ολα τα με
6
4 οί τελείδβ«το« των 3ι-
Κχανιών γψνασίων, ο< ' '·Αχ3ίΦ«ϊ«. πολίται. 6 «' , ν-2 νά «γοδν δστερα αχο Γ"; ρόνια έχιστημονες. Ι-'οΙ Οϊ έχιδοθούν «βια στην |;ή έξά«ϊ?« τής έχι- ί'ίνϊ'" άχ' α!>τ*>ζ χιλιάδας.
Ι; ν-;?εα, άχδ την Πελοχόν-
ίτν Κίτ-τη, τίς Κυκλάδες, τα
Ώ: Ιβν-'ι» «5 τοΰ Αίγακ»
Ιώα 2-Ό το εξωτερ-.χο, αχο
|λ:ο. την Αίγυπτο, τα Δωδε-
ΙαΓκί' δλοι αύτοι.ερχονται μέ
1(2 Ίτ/,'^ΐ3 7·αι "* '^12 ?νί1"
ν;2?ο>/ϊτό Πανεπιστημιο.
—ο/ν τί./ έχίζηίον τίτλον τοΰ
■ώ /αί 'ά γνωρίσουν την άμέ-
Ι?ο τητιν.ή ζωή, γιά την όχοία
άν.οό-σει καί τόσα ίκζ-
λά χώς ζοΰν λοιχον οί <ρ*χτη- ΐς· Π ώ; χερνοΰν τα χρόνια |?τ>[τητικής των ζωής,^ χώ;
Κ^ν, χίίά είναι τα ζητηματα
Ιολων το^ς, κι' άκόμη χοιά εί-
Γχέντρα στά όχοία σΰχνάζοι/ν,
[ο! !ιασ/.εδάσεις των, χοιά ι;
,-
«
IV
■
V
ί Ι."ι#« ν « ***ί Τ Ι -"- * * νν » ■ »■ ·ί
«»0: Κ* τί ζητησαμε νά έξε-
Ιί με την ερί^νά μας αύτη*.
ετος ολιγώτεροι φοι-
τηταί.
,.ΓΛ·σουμ« λθίχόν άχό την
Ιίχό τότε δηλα-δή χού ό ύχοψη-
ηΐϊημαικός χθλίτης έγγράφε-
ρ Πανεπιστημιο. Είναι αλ-
χ'' :ζιν;αιρο τό θέμα μας,
; ή* «ίοχή τώρα χοί» έγ-
ιν:ΐι ο' ίθίτηταί.
α, οί αύλές καί οί 2ι-
. τοϋ Π ατ/εχΐστημίοο
2! καθημερινώς άχό έ-
(«ς νεα:ών. Άλλθϊ άχό αύ-
Ιίίνο^ν «'σιτηρίοος έξετάσεις
Ις ϊ'άΐορες σχολές καί χ*ρι-
Ρμέ αγωνίαν τα άχοτελέσμα-
Ρ.λθ' ά^ανεώνοΜ τίς έγγρα-
ι ,?>/νΙ?'· έτοιμάζονται γιά
ιες έςςτάο-ε-,ς ν.αί τα διάφορ·α
2 τΐ3 Π ανεχι—ημ,ίου χολιορ-
~_ε~' ώ?ες όλόκληρες.
-ιρτ/.χ'Κίύ, εν» δντ-αχον
[ως
|Το ί'ίπ'ΐ7-:υτηριόν μου «ίναι
Καί μέ όλην όμως -αυτήν την
μείωσιν, είναι πάλιν χολλοί; χιλιά-
δες όλόχληροι.
'Κκεΐνοι ·πο> -πριωτοεγ-
γράφονταε.
Καί οί ύχοψηφιο! αύτοι, οί χρωτο- ]
εγγραφόμενοι φοιτηταί δηλαδή, δια-
κρινοντα; άμέτως, ξεχωρίζοον ε>-
κολα άχό τούς αλλος συναδΐλφους
των, χοϊι σχθ'-ίάζοον άπό χρόνια ήδη
στό
II
ανεχιστήμιο.
Έκεϊνοι εχθ'^ν ιέξοιτ.ειωθη ήδη μέ
τό χεριδάλλον, μπαινοδγαίνοχ; στά
διάφορα γρ*;ρΐία «σά> στό σπίτι
τως», ζητοΰν τίς χληροφορίες πό!)
Θέλθϋν άπό τό*^ αρμόδιον ύχάλλη-
λον, εχο^ν πάρε: μ' Ινα λόγο τον
Ένφ οί άλλοι. οί χρωτοετείς,
είναι άκόμη δε'.λοί. δ'.στα-Λτικοί, άμ-
φίδάλλ*,ν γιά όλα. "Ολαι τούς φαί-
νονται δουνά άνοχέρδλητα,
φοδΐρά χαί τρομερά. Ή
έκείνη χού δασιλε^ει μέσα στά διά¬
φορα γραφΐία τοό Πανεχ'.-
το!ις ζαλίζει.
Καί οί Γδιες άλλως τε οί
τίες τοΰ Πανεπιστημίου σ>ντείνουν
σ' αύτό τό . . . παραζάλισμα. Άλ-
λοϋ «ίναι τό ταμείον, άλλοϋ έκδί-
δονται τα χιστοχοΐητιχά, άλλοΰ γί-
νοντα: ο! έγγραφές, άλλώ δίίονται
οί σχετικές χληροφορίες κλχ. Καί
ολα αύτά στενόχωρα
χαντοΰ έμχόδι» — νά ύχοδά-
μιά αίτη^ΐ, νά άναλάίθΛ την
χ'.ττοχθ'.ητ'.χΛΰ κλχ. Καί δ-
λα αΰτά, έννοείται, άχοδλεττοον είς
-ό ίχετικόν <ρ'.λ&5ώρημα, τό ό-οΐ&ν Ευχαρίστως 2ίνοϋν οί φο'.τηταί, γιά νά γλυττώσο'ον τοίις μχελάίες ν.αί τα τρεςίματα. Καί ναί αέν τό Πανεχ'στήμιον θέλητε νά καταϊγήη; αύτό τό έθι¬ μον των φιλοϊωρημάτων καί τα ά- χττγόρουσε μάλισφτ α&—ηρότατα, τθΐχθ'/.ολλησαν την σχετικτϊν είδο- χοίτισ'.ν είς όλα τα γραφΐία ααι τους ϊιαδρόμοιις, άλλ' ή άχαγόρευσις αύ-Ν τί) είναι «γιά τα μανρα μάτια». Τό φΐλοιδώρημα δίνεται κρυ^ιά χαί δλοι είναι εύχαρ'τττ,μένοι: Καί τό Πα- νεπιστήμιον χαί οί φΐ'.τηταί καί —· ττεριτσότερ&ν δέδαια άπ' δλοος —· οί αλτ,-ήρες. Οί άεροπόροι Τζέΐμς Ντόλες, άριστερ^, καί "Αλλαν Κ. Μπάροη, οί ό.-ΐοϊοι διέτρεξαν μέγαν κίνδυνον μέ τουάεροπλάνον των κατά την διάρκειαν προσ- φάτου χιονοθυέλλης υπεράνω τής Άριζόνας. σ' ενα έμδα26ν ολίγων τετραγωνι- κ«*ν μέτρων·. ότοι τα γραιφεΤα είναι μάλλον... κλονβιά καί είναι άκατάλ· ληλα νά έξυπηρετησον &χι μόνον ναν ν.αΐ τα ... πενήντα. Ή νέ» γενεά άχ.ολο;/θεϊ τό ρ^θμά της έχοχής μας. είναι διαστιχή σέ 5λα, άν.ά^η και στΐς σκο>3ές της
Τό γΐΛΐνασ'.ο τό τελειώνο'Λ άψε-σ6ύ-
τίς χιλιάδες (ύχολογίζοντΛΐ χερί σε χαί τοΰς δλέχετε — παιδία άχό-
εχουν αη — φοιτητάς.
Ερχονται <πψ "Αθηνά γιά νά <;τό Παν·πι«·τήμιο, άλ· τάς δέκα) των φοιτητών δοσοληφίας μέ τό Πανεχΐΐτήμιον, άλλ' ο3τε τό εν τρίτον τοΰ άριβμοί αυτού. Άλλ' 5ς χαρακολ-ο-ΐιθήσωμεν τόν πρωτοετή φοιτητή στην Όδύσσειά τού αύτη, την ΐγγραφή τού δηλαδή στό Πανε—στημίθ. Οί χειό Ίΐολλοί άχό αύτοΰς, το χλεΐστον, είναι χολΰ νέοι ακόμη, ώς 17—20 έτών. Επέρασε, 6λέ—τε, ή μαχαρία έκείνη έχοχή κατά την ταμείο τοδ Π ανεζυττμίοο γιά νά τό δικαίωμα έγγραφής κα» ΐί έ Άλλ' άς σονεχίΊΓωμίν την Όϊι>τ-
■σειαν'τοϋ χρωτοετοϋς φοιτητοϋ. Στό
Γραφείον τού Μητρώου, έκ τος άτ.ο
την άπάδειξ:, θά χροτν.οαίττ; καί
τέσταρες φωτογραφίες τού γ·.ά νά
έχικολληθοΰν ττά σχετικά Χ'.ττοχθ!-
ητικά. Άκόμη χρέχει νά σ^αχληρώ-
τη καί Ινα έ'ντ'οχον «ατομικόν στα-
τιστικον δελτίον σχοοϊ-αίΓτοϋ», τό ό-
—οΐον δι-ανέμ'ει ή γενική στατιστίκή
ίιχηρεσία τοϋ [Τπο·^■ργείο^ τής 'Ε6νι-*
κης Οίκονομίας. Είς τό δελτίον αύ¬
τό άνα-Γ-ράφονται τό όν>αα χν.
ή ίΟ ή
τητοΰ, ή 'έθν-.-ΛΟτης τοο, ή χαταγω-
γή τού, ή σχολή είς την όταίαν έγ-
γράφεται, α?ί χειθαρχικ-αΐ τοιναί τη^
τοϋ έχεδλήθησαν'κλχ. Επί ιχ, -βάσει
των άτομικών αυτών δελτίων κα-
ταρτίζονται οί γενιχοί στατιστιχ&ί
τα έξέτάττρα των εισιτήριον ττα» έ-ίκίνακες, άχό τοΰς όχοίο:>ς έμφανί-
ξετάσεων. * _ ζεται ό όλιν,ός άοιθμός των σχο>
Τό ταμείον τοϋ Π ανεχιστημ^ δαστών, ή άναλογία των κατά σχ>
εΰρίσκεται είς Ινα δωτχάτιον τοϋ λάς χλχ.
πρ'ώην ΌδοντιατρΓΛθύ Σχολείον, έ· Ά?ο3 χανοΜΐη όλας τάς διατυ-
> —· _ ΤΤ Λ____ί___ΛΖ _.»...._· λ ΪΛ λ». __' __. _ 1. Λ^ν*νΙΐΜ ίτ ι λ -«· /ν λ ^Λ ν?ι ^ιϊΛγ"
οωτογραφίες
[λλίταλληλοι καί οί όλιγοιτκκ
Γ1«ι 7^ -εχοντα-ι χισω ότε
ίΖι Θορίδες τοϋ γραφείοο
οαινοΛ ν' άχαντοΰν.
«'^άνοχόμονοι χαί χειό ά-
φυσι-
ΙέχεΓνι
Ι&Λ ^"αϊ θ!· π0Μαρ '^ότεροι.
«ντοϋ της Ελλάδος. Καί
Ρ] "ΤΡΐίείον τοϋ Πανεχίστη-
^?ίή των φοιτητών, των
■"'■«?<» τής ! έτών ^ έτών ζα'Τ'ωστον σέ 5λους καί Ινει ^5«ν»«6 4ριβμόςτδννβ. ^·^ τίς ί,ί,βρ,ς 4«- νΛ 67αΊ~.ενά τοϋς. Καί "« *"ϊχ»ς ττ>ς Έλλάίος.
««ο **ρβτηρε?τ*« ττί άχο-
, οί
2 ^γεάγοΛ είς άλ-
■- *" °ι «ρισσότεροί άχό
γγρφ
λά χροτοΰ άρχίτο^ π' αΰτο: νά ζ&ί3ν
την άμ«ριμντ< ζωή, έ/χονν νά ΰπο- ττοΰν αρκετάς »εριζετεία;: Έγ- γραιτ·. εί^'.ττ,ριοι έξετάσεις, δίίακ- τρα, έξέταστρα, άγωνία γιά τό άττο- τέλείμα κλχ., κλπ. · Τα ·ηροκαταρ·/.τικα Ένας φοιτ,τής τώ θά πρωτοεγ- οχοίαν οί φοιτηταί ήσαν τριαντά- γράφη Ο' άχοταθή χρώτα-χρώτα στο Οβκαρ Ντεκερ, κβετι» αριστερα πΐ τής Πλατείας Κάνιγγος, όλον | -ώσβις, ό ΰχοψηφιθς άΛα^ημαϊχος δέ το χροσωχιχόν τοο άχοτελείτα! πολίτης θά πάρη έχί τίλο·.ς τοΰς χίστεντήριον» δηλαδή, χού είναι Ινα δελτίον ταΰτότητος, καί τό «δ'δλι- ενα μονον τχμιαν, γβροντβ ό Όΐ χ,αί αυτόν, ό οποίος χροσχαθεΐ, των ενόντων, νά τα βγάλη χέρα. Τώοα, κατά χόσον ή Ιργασία γί- άριον σχοοδών». Στόδιδλιάρ-.ον το_ϋ- νεταί κανονιχη καί κατά χόσον ίν.α το άναγραφονται η ανϊνβωτίΐς των ___..».-„„„, ^: «Λ,/ί»»^ -,Τ,ν βη.—- ένΥ5»φών τοΰ οοιτητο'ο, η εχιτ-γτς ;οχθίί>ννται αί χιλιάδας των φο-.τη-
τών, χοϋ άναγκαστικώς εχουν δοσο-
ληίΐ'ίας μέ τό ταμείον αύτό, μπορεί
νά τό φαντασθ^ ευκολ» κα&έν·ας. Οί
φοιτηταί σονωθοίνται έχ: ωρες ό-
λόκληρες στό μικρό δτομάτιο τοΰ
ταμεί&υ, καθυστεροθν άπό τίς Ιρ-(α·
ρ
ταμεί&υ, καθυστεροθν άπό τίς
τίε; τοας η άπό τίς μελέτες ^
καί .. . διαμαρτύρονται, χωρίς ό¬
μως οί διαμαρτ:>ρίες το·ος νά γίνων¬
ται άφορμή νά διορ&ωθγ) πάντως τ;
/.ατάστατ'.ς — νά εύρονθή δηλαδη
τό διαμέρ'.σμα τού ταμ,είθΛ ·κ.αί νά
)ί τό χρασωχικόν τοο, γιά νά
μποργ] νά ·
την άχόδε-.ξι της
καταίολής των έςετάστρων τοο χά!
των διδά-Ατρων τθϋ, ό ίητοψή
φο-.τητής Ιρχ
ρ;ον τθδ Πανεχ'.ΐτημίθϋ. μέσα στήν
αύλή τοϋ όχοίοο μαζί μέ τα <χλλα στό κύριον κτί- ί έ ή αύλή τοϋ όχοίοο, μαζί μέ τα <χλλα γραφεία, ευρίσκεται καί τό Γραφει¬ Μητρώου. Μικρόν και αύτο, μ ολίγους άχαλλήλθ'ος καί μ έ δ ύ ο μόνον ώρας (10-12 χ. μ.) δια- Θεσίμοος διά τάς ανάγκας των φοι- τητών. Καί τό τμήμα αι>το, σημειωτέον,
είναι έ*να άχό τα σχοι^δαιότερα τοΰ
αύτοΰ όργανιβμοΰ τού
έγγρα'φών τοϋ φο·.ττ)τΌ·ο, η χ
η μή εκδασις τώ; έξετάτεών τα.·.
■/.αί Οχογράφοτν οί καθηγηταί γιά
την τακτική χα«ακολουθήση των
φροντ'.στηρίων.
Ό ·φοιτητής χοΰ Θά ύχοστή έχι-
/ηχώς τάς «Ισιτηρίοος έξετάσεις
καί 0ά κατορθώση τέλος χάντων νά
νά χαρή τόν τίτλον τοΰ άκαιδημαϊ-
■Αθΰ χολίτθ'ο, καί νά μχί) καί ούτος
στή μεγάλη φθ!τητι-/.ή.οίχογένεια,
άρ^ίζει νά χροετοιμάζεται γιά την
Ιναρξι των χαραδόσεων.
Ή χρώτη τού φροντίς είναι ν' α¬
γοράση τα 6ι6λία τί,ς έχιστήμης
τοο. Καί 43ώ είναι ό κάμχος. Τα
χερΐΦϊότερα άχό τα ^ιδλια αι>τα,
αν όχι δλα, είναι χανάκριδα καί οί
διιστνχείς φοιτηταί ύφίστανται άλη-
Θινήν αφαίμαξιν γιά νά τα προμη-
Γ:ά νά πεισθήτε, άρκεί νά^ σάς
άναφέρω τίς τΐμές μερικών άχό αύ¬
τά· Λθ'.χόν: ^Η «Άνατομική» τι-
μάται δρα/μάζ 2,200. Ή «Πα-
~ < ν» > ί ίιζ( ιτΐ
Θβλογικη Ανατομικη» Ι,ίου. π
«Φαιρμακολογία» (100 σελίδες)
300δραχμές -/.αί ούτω καθ' εξής.
Καί
νεις
ό φοιτητης χου μονον οί γο-
ί καί ό θεός ξεύρουν χώς
άδρομος τοΰ γρα?φείου γεμίζε!_ ασφυ¬
κτικώς άχό ^οιτητάς, οί όχοϊοι χε-
ίΐμένουν τό άνοΐγμα των θυρίδων
φόρον νιη . ..( ^
χού τοϋ ·χρειαζοντα! για την χαρα-
κολούθησι τής έχιστημης τού.
φες των, ή νά έκδώσο^ν Ινα χιστο- μηθε^ τα €ιδλία μέ τίς --^-,Γ-
χοιητιχό. ( ^ ινικές τ'ιμές χώ άναφέραμε, δέν εγει
Δέν λείχοον, έννοεϊτα:. ααΐ έδώ ^ε'.ά χαρά νά χεριμένη την εναρξι
οί κλητήρες, οί χερίφημοι αύτοι τύ-
—ι τοϋ Π ανεχιστημίου, οί γνωστό-
τατοι είς αρκετάς^ γενεάς 'Βλλή-
νων έπιστημόνων άχό την εποχήν
τών χαραδόσεων, οί όχοίες άρχίζονν
τα τέλη Όκτωδρίοι» μέ αρχάς Νο-
εμδρίο^. .
"Εν τώ μεταξύ, κανονίζει τό ζή-
ή ή Άθ
χοΰ ήστ* φοιτηταί. Είναι χροθυμό- τημα τής διαμονής τού στην
ίκ των σνντρό^ων της
) φ
τατο; ο: κλητήρες αύτοι νά διειικο-
>ώνο.)ν τοΰς φοιτητάς —καί ιδίως
έ/είνους ιτου είναι χρωτΟΓίΐΤθι καί
τα δρίσ7.οον δλα 3-σκολα, και δλέ-
ημ ή
να χαί φροντίζει νά δρη τό .. . κα-
τάλληλβ καφφενβΐο στό, όχοϊον θ"5·
■"** Γ. Π.
2ί)
τ—^ϊ^
;ρΐΚΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΟΤΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
Π«Σ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑΣ «ΡΑΣ ΤΏΝ.-ΟΙ ΠΡίΙΤΟΙ ΕΓΓΡΑΦΟΜΕΝΟΙ «Σ ΦΟΙΤΗ-
ΤΑΙ.- ΟΙ ΑΟΗΝΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΑΡΧΙ12ΤΑΙ, ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ.- ΤΑ
ΣΧΕΔΙΑ ΤΛΝ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ... ΜΙΑ ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΖΛΗΣ ΤΩΝ.
λϊτα'ι είναι όλιγώτίροι άχό τούς τε-1
ια^χή, χ
«πό ολα τα με
6
4 οί τελείδβ«το« των 3ι-
Κχανιών γψνασίων, ο< ' '·Αχ3ίΦ«ϊ«. πολίται. 6 «' , ν-2 νά «γοδν δστερα αχο Γ"; ρόνια έχιστημονες. Ι-'οΙ Οϊ έχιδοθούν «βια στην |;ή έξά«ϊ?« τής έχι- ί'ίνϊ'" άχ' α!>τ*>ζ χιλιάδας.
Ι; ν-;?εα, άχδ την Πελοχόν-
ίτν Κίτ-τη, τίς Κυκλάδες, τα
Ώ: Ιβν-'ι» «5 τοΰ Αίγακ»
Ιώα 2-Ό το εξωτερ-.χο, αχο
|λ:ο. την Αίγυπτο, τα Δωδε-
ΙαΓκί' δλοι αύτοι.ερχονται μέ
1(2 Ίτ/,'^ΐ3 7·αι "* '^12 ?νί1"
ν;2?ο>/ϊτό Πανεπιστημιο.
—ο/ν τί./ έχίζηίον τίτλον τοΰ
■ώ /αί 'ά γνωρίσουν την άμέ-
Ι?ο τητιν.ή ζωή, γιά την όχοία
άν.οό-σει καί τόσα ίκζ-
λά χώς ζοΰν λοιχον οί <ρ*χτη- ΐς· Π ώ; χερνοΰν τα χρόνια |?τ>[τητικής των ζωής,^ χώ;
Κ^ν, χίίά είναι τα ζητηματα
Ιολων το^ς, κι' άκόμη χοιά εί-
Γχέντρα στά όχοία σΰχνάζοι/ν,
[ο! !ιασ/.εδάσεις των, χοιά ι;
,-
«
IV
■
V
ί Ι."ι#« ν « ***ί Τ Ι -"- * * νν » ■ »■ ·ί
«»0: Κ* τί ζητησαμε νά έξε-
Ιί με την ερί^νά μας αύτη*.
ετος ολιγώτεροι φοι-
τηταί.
,.ΓΛ·σουμ« λθίχόν άχό την
Ιίχό τότε δηλα-δή χού ό ύχοψη-
ηΐϊημαικός χθλίτης έγγράφε-
ρ Πανεπιστημιο. Είναι αλ-
χ'' :ζιν;αιρο τό θέμα μας,
; ή* «ίοχή τώρα χοί» έγ-
ιν:ΐι ο' ίθίτηταί.
α, οί αύλές καί οί 2ι-
. τοϋ Π ατ/εχΐστημίοο
2! καθημερινώς άχό έ-
(«ς νεα:ών. Άλλθϊ άχό αύ-
Ιίίνο^ν «'σιτηρίοος έξετάσεις
Ις ϊ'άΐορες σχολές καί χ*ρι-
Ρμέ αγωνίαν τα άχοτελέσμα-
Ρ.λθ' ά^ανεώνοΜ τίς έγγρα-
ι ,?>/νΙ?'· έτοιμάζονται γιά
ιες έςςτάο-ε-,ς ν.αί τα διάφορ·α
2 τΐ3 Π ανεχι—ημ,ίου χολιορ-
~_ε~' ώ?ες όλόκληρες.
-ιρτ/.χ'Κίύ, εν» δντ-αχον
[ως
|Το ί'ίπ'ΐ7-:υτηριόν μου «ίναι
Καί μέ όλην όμως -αυτήν την
μείωσιν, είναι πάλιν χολλοί; χιλιά-
δες όλόχληροι.
'Κκεΐνοι ·πο> -πριωτοεγ-
γράφονταε.
Καί οί ύχοψηφιο! αύτοι, οί χρωτο- ]
εγγραφόμενοι φοιτηταί δηλαδή, δια-
κρινοντα; άμέτως, ξεχωρίζοον ε>-
κολα άχό τούς αλλος συναδΐλφους
των, χοϊι σχθ'-ίάζοον άπό χρόνια ήδη
στό
II
ανεχιστήμιο.
Έκεϊνοι εχθ'^ν ιέξοιτ.ειωθη ήδη μέ
τό χεριδάλλον, μπαινοδγαίνοχ; στά
διάφορα γρ*;ρΐία «σά> στό σπίτι
τως», ζητοΰν τίς χληροφορίες πό!)
Θέλθϋν άπό τό*^ αρμόδιον ύχάλλη-
λον, εχο^ν πάρε: μ' Ινα λόγο τον
Ένφ οί άλλοι. οί χρωτοετείς,
είναι άκόμη δε'.λοί. δ'.στα-Λτικοί, άμ-
φίδάλλ*,ν γιά όλα. "Ολαι τούς φαί-
νονται δουνά άνοχέρδλητα,
φοδΐρά χαί τρομερά. Ή
έκείνη χού δασιλε^ει μέσα στά διά¬
φορα γραφΐία τοό Πανεχ'.-
το!ις ζαλίζει.
Καί οί Γδιες άλλως τε οί
τίες τοΰ Πανεπιστημίου σ>ντείνουν
σ' αύτό τό . . . παραζάλισμα. Άλ-
λοϋ «ίναι τό ταμείον, άλλοϋ έκδί-
δονται τα χιστοχοΐητιχά, άλλοΰ γί-
νοντα: ο! έγγραφές, άλλώ δίίονται
οί σχετικές χληροφορίες κλχ. Καί
ολα αύτά στενόχωρα
χαντοΰ έμχόδι» — νά ύχοδά-
μιά αίτη^ΐ, νά άναλάίθΛ την
χ'.ττοχθ'.ητ'.χΛΰ κλχ. Καί δ-
λα αΰτά, έννοείται, άχοδλεττοον είς
-ό ίχετικόν <ρ'.λ&5ώρημα, τό ό-οΐ&ν Ευχαρίστως 2ίνοϋν οί φο'.τηταί, γιά νά γλυττώσο'ον τοίις μχελάίες ν.αί τα τρεςίματα. Καί ναί αέν τό Πανεχ'στήμιον θέλητε νά καταϊγήη; αύτό τό έθι¬ μον των φιλοϊωρημάτων καί τα ά- χττγόρουσε μάλισφτ α&—ηρότατα, τθΐχθ'/.ολλησαν την σχετικτϊν είδο- χοίτισ'.ν είς όλα τα γραφΐία ααι τους ϊιαδρόμοιις, άλλ' ή άχαγόρευσις αύ-Ν τί) είναι «γιά τα μανρα μάτια». Τό φΐλοιδώρημα δίνεται κρυ^ιά χαί δλοι είναι εύχαρ'τττ,μένοι: Καί τό Πα- νεπιστήμιον χαί οί φΐ'.τηταί καί —· ττεριτσότερ&ν δέδαια άπ' δλοος —· οί αλτ,-ήρες. Οί άεροπόροι Τζέΐμς Ντόλες, άριστερ^, καί "Αλλαν Κ. Μπάροη, οί ό.-ΐοϊοι διέτρεξαν μέγαν κίνδυνον μέ τουάεροπλάνον των κατά την διάρκειαν προσ- φάτου χιονοθυέλλης υπεράνω τής Άριζόνας. σ' ενα έμδα26ν ολίγων τετραγωνι- κ«*ν μέτρων·. ότοι τα γραιφεΤα είναι μάλλον... κλονβιά καί είναι άκατάλ· ληλα νά έξυπηρετησον &χι μόνον ναν ν.αΐ τα ... πενήντα. Ή νέ» γενεά άχ.ολο;/θεϊ τό ρ^θμά της έχοχής μας. είναι διαστιχή σέ 5λα, άν.ά^η και στΐς σκο>3ές της
Τό γΐΛΐνασ'.ο τό τελειώνο'Λ άψε-σ6ύ-
τίς χιλιάδες (ύχολογίζοντΛΐ χερί σε χαί τοΰς δλέχετε — παιδία άχό-
εχουν αη — φοιτητάς.
Ερχονται <πψ "Αθηνά γιά νά <;τό Παν·πι«·τήμιο, άλ· τάς δέκα) των φοιτητών δοσοληφίας μέ τό Πανεχΐΐτήμιον, άλλ' ο3τε τό εν τρίτον τοΰ άριβμοί αυτού. Άλλ' 5ς χαρακολ-ο-ΐιθήσωμεν τόν πρωτοετή φοιτητή στην Όδύσσειά τού αύτη, την ΐγγραφή τού δηλαδή στό Πανε—στημίθ. Οί χειό Ίΐολλοί άχό αύτοΰς, το χλεΐστον, είναι χολΰ νέοι ακόμη, ώς 17—20 έτών. Επέρασε, 6λέ—τε, ή μαχαρία έκείνη έχοχή κατά την ταμείο τοδ Π ανεζυττμίοο γιά νά τό δικαίωμα έγγραφής κα» ΐί έ Άλλ' άς σονεχίΊΓωμίν την Όϊι>τ-
■σειαν'τοϋ χρωτοετοϋς φοιτητοϋ. Στό
Γραφείον τού Μητρώου, έκ τος άτ.ο
την άπάδειξ:, θά χροτν.οαίττ; καί
τέσταρες φωτογραφίες τού γ·.ά νά
έχικολληθοΰν ττά σχετικά Χ'.ττοχθ!-
ητικά. Άκόμη χρέχει νά σ^αχληρώ-
τη καί Ινα έ'ντ'οχον «ατομικόν στα-
τιστικον δελτίον σχοοϊ-αίΓτοϋ», τό ό-
—οΐον δι-ανέμ'ει ή γενική στατιστίκή
ίιχηρεσία τοϋ [Τπο·^■ργείο^ τής 'Ε6νι-*
κης Οίκονομίας. Είς τό δελτίον αύ¬
τό άνα-Γ-ράφονται τό όν>αα χν.
ή ίΟ ή
τητοΰ, ή 'έθν-.-ΛΟτης τοο, ή χαταγω-
γή τού, ή σχολή είς την όταίαν έγ-
γράφεται, α?ί χειθαρχικ-αΐ τοιναί τη^
τοϋ έχεδλήθησαν'κλχ. Επί ιχ, -βάσει
των άτομικών αυτών δελτίων κα-
ταρτίζονται οί γενιχοί στατιστιχ&ί
τα έξέτάττρα των εισιτήριον ττα» έ-ίκίνακες, άχό τοΰς όχοίο:>ς έμφανί-
ξετάσεων. * _ ζεται ό όλιν,ός άοιθμός των σχο>
Τό ταμείον τοϋ Π ανεχιστημ^ δαστών, ή άναλογία των κατά σχ>
εΰρίσκεται είς Ινα δωτχάτιον τοϋ λάς χλχ.
πρ'ώην ΌδοντιατρΓΛθύ Σχολείον, έ· Ά?ο3 χανοΜΐη όλας τάς διατυ-
> —· _ ΤΤ Λ____ί___ΛΖ _.»...._· λ ΪΛ λ». __' __. _ 1. Λ^ν*νΙΐΜ ίτ ι λ -«· /ν λ ^Λ ν?ι ^ιϊΛγ"
οωτογραφίες
[λλίταλληλοι καί οί όλιγοιτκκ
Γ1«ι 7^ -εχοντα-ι χισω ότε
ίΖι Θορίδες τοϋ γραφείοο
οαινοΛ ν' άχαντοΰν.
«'^άνοχόμονοι χαί χειό ά-
φυσι-
ΙέχεΓνι
Ι&Λ ^"αϊ θ!· π0Μαρ '^ότεροι.
«ντοϋ της Ελλάδος. Καί
Ρ] "ΤΡΐίείον τοϋ Πανεχίστη-
^?ίή των φοιτητών, των
■"'■«?<» τής ! έτών ^ έτών ζα'Τ'ωστον σέ 5λους καί Ινει ^5«ν»«6 4ριβμόςτδννβ. ^·^ τίς ί,ί,βρ,ς 4«- νΛ 67αΊ~.ενά τοϋς. Καί "« *"ϊχ»ς ττ>ς Έλλάίος.
««ο **ρβτηρε?τ*« ττί άχο-
, οί
2 ^γεάγοΛ είς άλ-
■- *" °ι «ρισσότεροί άχό
γγρφ
λά χροτοΰ άρχίτο^ π' αΰτο: νά ζ&ί3ν
την άμ«ριμντ< ζωή, έ/χονν νά ΰπο- ττοΰν αρκετάς »εριζετεία;: Έγ- γραιτ·. εί^'.ττ,ριοι έξετάσεις, δίίακ- τρα, έξέταστρα, άγωνία γιά τό άττο- τέλείμα κλχ., κλπ. · Τα ·ηροκαταρ·/.τικα Ένας φοιτ,τής τώ θά πρωτοεγ- οχοίαν οί φοιτηταί ήσαν τριαντά- γράφη Ο' άχοταθή χρώτα-χρώτα στο Οβκαρ Ντεκερ, κβετι» αριστερα πΐ τής Πλατείας Κάνιγγος, όλον | -ώσβις, ό ΰχοψηφιθς άΛα^ημαϊχος δέ το χροσωχιχόν τοο άχοτελείτα! πολίτης θά πάρη έχί τίλο·.ς τοΰς χίστεντήριον» δηλαδή, χού είναι Ινα δελτίον ταΰτότητος, καί τό «δ'δλι- ενα μονον τχμιαν, γβροντβ ό Όΐ χ,αί αυτόν, ό οποίος χροσχαθεΐ, των ενόντων, νά τα βγάλη χέρα. Τώοα, κατά χόσον ή Ιργασία γί- άριον σχοοδών». Στόδιδλιάρ-.ον το_ϋ- νεταί κανονιχη καί κατά χόσον ίν.α το άναγραφονται η ανϊνβωτίΐς των ___..».-„„„, ^: «Λ,/ί»»^ -,Τ,ν βη.—- ένΥ5»φών τοΰ οοιτητο'ο, η εχιτ-γτς ;οχθίί>ννται αί χιλιάδας των φο-.τη-
τών, χοϋ άναγκαστικώς εχουν δοσο-
ληίΐ'ίας μέ τό ταμείον αύτό, μπορεί
νά τό φαντασθ^ ευκολ» κα&έν·ας. Οί
φοιτηταί σονωθοίνται έχ: ωρες ό-
λόκληρες στό μικρό δτομάτιο τοΰ
ταμεί&υ, καθυστεροθν άπό τίς Ιρ-(α·
ρ
ταμεί&υ, καθυστεροθν άπό τίς
τίε; τοας η άπό τίς μελέτες ^
καί .. . διαμαρτύρονται, χωρίς ό¬
μως οί διαμαρτ:>ρίες το·ος νά γίνων¬
ται άφορμή νά διορ&ωθγ) πάντως τ;
/.ατάστατ'.ς — νά εύρονθή δηλαδη
τό διαμέρ'.σμα τού ταμ,είθΛ ·κ.αί νά
)ί τό χρασωχικόν τοο, γιά νά
μποργ] νά ·
την άχόδε-.ξι της
καταίολής των έςετάστρων τοο χά!
των διδά-Ατρων τθϋ, ό ίητοψή
φο-.τητής Ιρχ
ρ;ον τθδ Πανεχ'.ΐτημίθϋ. μέσα στήν
αύλή τοϋ όχοίοο μαζί μέ τα <χλλα στό κύριον κτί- ί έ ή αύλή τοϋ όχοίοο, μαζί μέ τα <χλλα γραφεία, ευρίσκεται καί τό Γραφει¬ Μητρώου. Μικρόν και αύτο, μ ολίγους άχαλλήλθ'ος καί μ έ δ ύ ο μόνον ώρας (10-12 χ. μ.) δια- Θεσίμοος διά τάς ανάγκας των φοι- τητών. Καί τό τμήμα αι>το, σημειωτέον,
είναι έ*να άχό τα σχοι^δαιότερα τοΰ
αύτοΰ όργανιβμοΰ τού
έγγρα'φών τοϋ φο·.ττ)τΌ·ο, η χ
η μή εκδασις τώ; έξετάτεών τα.·.
■/.αί Οχογράφοτν οί καθηγηταί γιά
την τακτική χα«ακολουθήση των
φροντ'.στηρίων.
Ό ·φοιτητής χοΰ Θά ύχοστή έχι-
/ηχώς τάς «Ισιτηρίοος έξετάσεις
καί 0ά κατορθώση τέλος χάντων νά
νά χαρή τόν τίτλον τοΰ άκαιδημαϊ-
■Αθΰ χολίτθ'ο, καί νά μχί) καί ούτος
στή μεγάλη φθ!τητι-/.ή.οίχογένεια,
άρ^ίζει νά χροετοιμάζεται γιά την
Ιναρξι των χαραδόσεων.
Ή χρώτη τού φροντίς είναι ν' α¬
γοράση τα 6ι6λία τί,ς έχιστήμης
τοο. Καί 43ώ είναι ό κάμχος. Τα
χερΐΦϊότερα άχό τα ^ιδλια αι>τα,
αν όχι δλα, είναι χανάκριδα καί οί
διιστνχείς φοιτηταί ύφίστανται άλη-
Θινήν αφαίμαξιν γιά νά τα προμη-
Γ:ά νά πεισθήτε, άρκεί νά^ σάς
άναφέρω τίς τΐμές μερικών άχό αύ¬
τά· Λθ'.χόν: ^Η «Άνατομική» τι-
μάται δρα/μάζ 2,200. Ή «Πα-
~ < ν» > ί ίιζ( ιτΐ
Θβλογικη Ανατομικη» Ι,ίου. π
«Φαιρμακολογία» (100 σελίδες)
300δραχμές -/.αί ούτω καθ' εξής.
Καί
νεις
ό φοιτητης χου μονον οί γο-
ί καί ό θεός ξεύρουν χώς
άδρομος τοΰ γρα?φείου γεμίζε!_ ασφυ¬
κτικώς άχό ^οιτητάς, οί όχοϊοι χε-
ίΐμένουν τό άνοΐγμα των θυρίδων
φόρον νιη . ..( ^
χού τοϋ ·χρειαζοντα! για την χαρα-
κολούθησι τής έχιστημης τού.
φες των, ή νά έκδώσο^ν Ινα χιστο- μηθε^ τα €ιδλία μέ τίς --^-,Γ-
χοιητιχό. ( ^ ινικές τ'ιμές χώ άναφέραμε, δέν εγει
Δέν λείχοον, έννοεϊτα:. ααΐ έδώ ^ε'.ά χαρά νά χεριμένη την εναρξι
οί κλητήρες, οί χερίφημοι αύτοι τύ-
—ι τοϋ Π ανεχιστημίου, οί γνωστό-
τατοι είς αρκετάς^ γενεάς 'Βλλή-
νων έπιστημόνων άχό την εποχήν
τών χαραδόσεων, οί όχοίες άρχίζονν
τα τέλη Όκτωδρίοι» μέ αρχάς Νο-
εμδρίο^. .
"Εν τώ μεταξύ, κανονίζει τό ζή-
ή ή Άθ
χοΰ ήστ* φοιτηταί. Είναι χροθυμό- τημα τής διαμονής τού στην
ίκ των σνντρό^ων της
) φ
τατο; ο: κλητήρες αύτοι νά διειικο-
>ώνο.)ν τοΰς φοιτητάς —καί ιδίως
έ/είνους ιτου είναι χρωτΟΓίΐΤθι καί
τα δρίσ7.οον δλα 3-σκολα, και δλέ-
ημ ή
να χαί φροντίζει νά δρη τό .. . κα-
τάλληλβ καφφενβΐο στό, όχοϊον θ"5·
■"** Γ. Π.
ΗΟ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Η ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΛλ
ΠΟΙΑ ΙτΙΕΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩ¬
ΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΣΕΙ2Σ ΤΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΣΤΙ-
ΑΤΟΡΩΝ.- Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΉΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΜΑ-
ΓΕΙΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ.
Έλληνική ηο&,ίνα ή Θρ
κή; Ιδού ή άπορία, ή όποία 6α-
σανίζει εις τόν τόπον μας όλους
τού; λΐνκοφοροΰντας άπογόνους
τοϋ Μπριγιά Σαδαραίν, πού ε-
χουν την υψηλήν τιμήν νά νπη-
ρετοΰν είς Ινα έξαιρετικά λεπτό¬
τατον κύριον. Τόν <ττόμαχόν μας. Τό στομάχι. Ύπάρχει λεπτότε- ρο, εύγενέστερο, σνγχρόνως δ¬ μως καί άπαιτητικώτερο δργανο άπό αύτό; Κάποτε, κατά μίαν Ρω μαϊκήν παράιδοσιν, δλα τα οργα- να τοϋ σώματος, τα χέρια, τα πό- δια, ή αίσβητίκή καρδιά καί τα λοιπά μέλη, μή εξαιρουυ.ένης καί τής ....σοφης κεφαλής, παρ' όλην την φαιάν θυσίαν πού περικλείει, επανεστάτησαν εναντίον τον. Δδν ημπορούμε ν νά έργαζώμεθα ημείς γι' αύτό καί μόνον γι' αύτό. Κη- ρΰσσομεν λοιπόν λενκήν απεργί¬ αν, είπον. Καί την εκήρυξαν. Λίγες ήμέρες κατόπιν, δλα τα έπαναστατήσαντα δργανα -καί πρώ τα αύτά, είχαν πάθη άπό τελείαν παράλικκν. Τα χέρια εφαίνοντο σάν νά είχαν βγή άπ» τούς άρ- ΐιθύς των. Τα πόδια είχαν χάση τόν ρυθμόν τοϋ βαδίσματος καί ή καρδιά μόλις έδιδε σημεϊα ζωης. Καί ή άπεργία, φυσικά, εληξε κα- >ήν κακώς....
Ή τ£χνη τής μαγειρικής
Επάνω λοιπόν άπό δλα αύτά
οτέκεται ή τέχνη τής μαγειρικής
γιά νά τρώγη ό κακόμοιρος αν-
θρωπο;, ποϋ δουλεΰει, τρέχει, ί-
δροκοπα, άγωνίζεται, παιδεύεται
άπό τό πρωΐ εως τό βράδυ. Πρέ-
πει λοιπόν νά μάθη νά άπολαμ-
βάνη δόν τό δυνατόν καλλίτερα
τοΰς καρπούς των κόπων τού, δ-
ταν τούς περνάι άπό τό διϋλιστήρι-
ον τοΰ στόμαχον. Γι' αύτό είς δλ-
λα μερη ή τέχνη τής μαγειρικής
»ίναι άπό τής λεπτές, εΰγενικές
ναί ραφιναρισμένες τέχνες. Καί
δλοι αύτοι πού είς όλην των την
ζωήν δέν κάμνουν τίποτε αλλο πα-
των πώς ενα φαγητόν ή Ενα γλύ-
κισμα άπό άπλοΰν μέσον ικανοποι¬
ήσεως τής στοιχειωδεστέρας των
ζίιΗκων άναγ-κών μας ημπορεί νά
γίνη ενα άριστούργημα γαστρονο-
μικής άπολαύσεως, Ικτιμώνται καί
κάποτε—κάποτε λατρεύονται ώ;
οιε-θνεΐς προσωπικότητες.
Τι πρέπει νά είναι ενα φαγΓ,τό,
ενα γλυκό, ενα εδεσμα; Πρώτα
από δλα ΰγιεινό. Κατόπιν, γευστι-
κό καί «πικάντικο». Νά ίκανοποιίί
την γεύοαν καί την οσφ ρήσιν. Κ α.
πρό παντός νά μη καταστρέφη το
στομάχι. Γιατί άμα καταστραφΓ,
τό στομάχι, δλα πάνε χαμένα.
Έδώ είς την 'Ελλάδα, ή τέχνη
τής; μαγειρικής, ή πραγματική τε
χνη, δέν ύπάρχει. Άγνοεΐται Καί
ετσι, ένώ 6γάζσί»με απειρίαν δια-
βολεμένων άνθρώπων, δέν εχχλ'με
μαγείρους. "Οσοι δέ, 'λιγοστοί,
βγήκαν, πραγματικοί τεχνίται το<~ ταψιοΰ, ίφυγαν άμέσως διά τό έ ξωτερικόν, γιατί μόνον έκεϊ ϊ'ιμπο ροϋσαν νά έκτιμηθοΰν αί γνώσεις των καί ή άξία των. Μια ματιά είς τα έστια- τόρια και τα μαγεερεΐα. "Ολίγον ομως κατ' ολίγον άρ- χίζει νά ΐπιιδάλλεται ή καλή κουζί- να καί είς την Έλλάδα. Μέχρις δτου δμως έπιοληθτ} απολύτως, πρέπει νά ληφθούν διάφορα μέτρα άπό τούς άρμοθίους. Διότι είναι γεγονός, δτι κανείς μέχρι τούδε είς την 'Ελλάδα δέν ένδιεφέρθη διά την τάξιν των μαγείρων, μί¬ αν τάξιν πολυπληθή καί συμπαθε- στάτην. Άλλά μήπω; ένδιεφέρθη ποτέ κανείς άρμόδιος ή άναρμόδι- ος νά είσηγηθτ| καί νά πρωτοστα- τήστ είς την ίδρυσιν μιάς σγολής μαγείρων, μέσα είς την όποιαν ο- λοι δσοι έκλέγουν τό έπάγγελμσ αύτό, είς τα χέρια των οποίων τί¬ ποτε περισσότερον, τίποτε ολιγώ¬ τερον, έμπιστεύονται την υγείαν των καθημερινώς δεκάδες καί έ- κατοναάδες χιλιάδων άνθρώπων. ρά νά ιδιδάισκουν «ϊς τους όμοίους νά μαθαίνουν μερικά απολύτως ά- Ναυαγοί τοΰ ποτααοπλοίου «θϋισκόνσιν» άποοΊβαζόμενοι έν Κενόσαι, Οίισκόνσιν. Τό σκάφος εβυθίσθη Κενόσας, συνεπεία τρομεράς θυέλλης. 'Εννε'α πρόσω.ια έπνίγησαν. παραιτητα πράγματα, πέραν άπό 'τής τετριμμένες·γνά>σεις τού πά>;
μαγειρεύονται πέντε ή δέκα τό πο-
λύ ωρισμένα φαγητά;
Βέ·βαια, ένδιαφε'ρει πολύ τό ζή-
τημα, εάν πρέπη, νά τρεφώμεθα μέ
Άνατολίτικην κουζίναν πού είναι
βαρεία σάν μολύβι γιά τό στομάχι
καί άνθυγιεινή, ή μέ την Εύρω-
παϊκή πού είναι συντεταγμένη <τε νγιεινότερες βάσεις. Πρίν δμο)ς άπό αύτό, πολύ πρίν πρέπει να γίνωνται πολλά άλλα. Αίφνης, είναι ή δέν είναι το>,~
μακτική ή πληροφορία, την οποίαν
μας μεταοίδει δι' έπιτολής τού δ
γενικάς γραμματεύς τού Συνο>:-
σμου τεχνιτόν μαγείρων—^ή επι-
στολή είναι νπογεγραμμέντι άπδ
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΝ ΠΑ ΚΑΟΕ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
ΟΙ ΕΝΔΟΗΟΤΕΡΟΙ ΑΝΔΡΕΣ
ΤΟΤ ΑΓΩΝΟΣ 1821
Εξόχως καλλιτεχνικαι 16 προσωπογραφίαι των Ίϊμιθέων τής Έλληνικής
'Επαναστάσεως ΜΕΓΕΘΟΥΣ 19X24, είς ενα τόμον έντός έξωφύλλου-
Ή σειρά περιλαμβάνει τάς κατωτέρω 16 προσωπογραφίας:
1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)
8)
ΠΑΤΡ1ΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ
ΚΙΤΣΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ
ΠΕΤΡΟΜΠΕΗΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΑΣ
9) ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ
10) ΑΛ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ
11 ) ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΣ
12) ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
13) ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ Ι ΣΚΑΚΗΣ
14) ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ
15) 9ΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
16) ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
ΑΙ είχόνες αύται είναι άναπαραγωγή των καλλιτέρων ύπαρχόντων πρωτοτύπων έν τφ Μουσείω τω>
ιτοτυπα τοΰ φιλέλ
φυσικοΰ πλβίστους
Αθηνών. "Οπου δέ υπήρχον διάφβροι έχρησιμοποιήθησαν χαχά προτίμησιν χά πρωτότυπα τοΰ φιλέλ-
ος Γερμανοΰ ζωγράςρον Κραουζάουζεν, όστις, ώ; γνωστόν, έζ(ο-"ρρβιισεν έκ τοΰ φυσιχοϋ πλείστους
ι άγωνιστών, έκαστος των οποίων καΐ ύπέγραψεν Ίδιοχείρως την ει^ίνα τού.
Κατάλληλοι νά άναρτηθοΰν είς τάς αιθούσας των Κοινοτικών Σχολείων μας καί νά έμπνεΰσουν εί- ■
τα
Ελληνόπουλα άγάτην .τοός την "Ελληνικήν Πατρίδα.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΤΥΠΩΣΙΣ
Τιμή ολοκλήρου τής βειρας είς φύλλα έντός έξωφύλλου Δολλ 8 ΟΟ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
140 νΥΕδΤ 26ΤΗ 3Τ. ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΤΥ
τόν ίδιον καί φέρει §πί τό έπιση-
μιίηερον καί την σφραγΐδα τοΰ
Συνδέσμου—ότι είς ενα γνωστόν
εστιατόριον των Αθηνών, δ άρχι-
μαγειρός τού είναι φυματικός, καί
μάλιστα ?ϊ; προχωρτιμένον στάδι¬
ον; «»
Έσκίφ&Ϋ' ποτέ καμμιά ύπηρε-
σία ότι έπιβάλλεται απολύτως ό έ-
φ«ΐδιαισμός των ύπηρετονντων μα-
γείρων καί θοΓτθων των μέ βιβλιά-
ρια -ύγείας, δπω; γίνεται άλλως τε
καί με τούς ζαχαροπλάστας, οιμι-
τοποιού; κλπ. "Οπως έπίσης πρέ-
πει νά γίνεται καί μία ότ/ρυπνος
καί συνεχής ά>στυϊατρική έξέτασις
μέσα ΐίς τα έ<ΐτιατόρια καί είς τα μαγειρεϊα, είς τής κονζίνες των, καθώς -/.αί είς τα υλικά μέ τα ό- ποΐα παρασκευάζονται τα διάφορα ς·αγητά. Δέν χωρεΐ άμφιβολία δτι ό ΐδιο; ό έστιάτωρ καί ό ΐδιας' ό μάγειρος ένδιαφέρονται περισσό¬ τερον άπό κάθε άλλον διά την κα- θαριότητα τοΰ κατα-στήματό; τσυ, άφοΰ είναι φανερόν, δτι εις την και91αριότητα κνρίω-ς βασίζει την διατήρησιν τής πελατείας τού. Εί¬ ναι δμως δλοι οί έστιάτορες; καί δλοι οί όνομάγειροι είς τό νι|«ος των; Καί ΰστερα δέν ύπάρχουν τόσα καί τόσα πράγματα πού θά | έχη κάθε ενας νά διδαχυΥ) άπό την συχνήν επαφήν καί άπό τάς οδη- γίας τοϋ ίατροΰ; Άαφαλ&- ναί. Πώς βα βελτ&ωθη ή κατά- «τάσις. Έγράψαμεν παραπάνω δτι έπι- βάλλεται νά καθιερωθτ] τό 6ι6λιά- ριον της ν/ιεινης καταστάσεως των μαγείραϊν χαί ,βοττθών των, ποϋ ίπηρετούν είς τα διάφορα έστιατό ρια καί μαγειρεϊα, άφοΰ είναι αύ τοί πού παροΜΐκευάζονν την τρο¬ φήν μέ την οποίαν τρέφ?ται ενα μεγιάλο, πολύ μεγάλο, τμήμα της 'Ελληνικής κοινοηάας. Καί καθείς έννοεϊ τί κίνδννος κοινωνχκός φο- 6ερός είναι ενας μάγειρος άσθε- νής καί φορεύς μικροοίων. Διά νά επιτύχωμεν δμως ωστε οί επαγγελματιαι αύτοι πού άσκοΰν ενα πάνγελμα τόσης κοινωνακής χρηοαμόττΓΓος, οί μάγειροι, νά εί¬ ναι όσον τό δυνατόν ννιέστεροι, πρέπει το κράτος_νά ένδιαφερθτί ί δια τήνζωην των καί διά τούς δ-' ρους της εργασίας των καί τής διαβιώσεώς των. Καί ή ζωή των είναι άπό πάσης απόψεως άθλία. Πόσοι καί πόσοι μακαρίζουν αί¬ φνης τούς μαγείρους γιά τής παν- οαισιες των καί τα λουκούλλεια γεΰματα πού φαντάζωνται δτι κά- μν«υν. Αύτό είς την πραγματικό- τητα δέν συμβαίνει καΓ διότι εχει άγαπτυχ&η είς τόν ύπερτατον βαθ¬ μόν τό αίσθΓ.μα τοΰ κόρον ποός τα φαγητά, άλλά καί διότι—εάν είναι αληθή τα καταγγελλάμενσ— υπάρχονν μερικοί, λίγοι εύτυχόος;, εστιάτοοες φΕΐήοΛενόμενοι καί τό φαγητόν πού παρέχουν είς: τό 1 σωπικόν των. Ιδίως δέ εί; τό| σοΜΐικόν παιδικής άκόμη Γ άφοΰ δέν είναι σπάνιον το { άνηλίκων παιδιών έαγαζομέν» πό κακίστσυς δρου; ιιέσα ε!; ί ατόρια, μαγειρεϊα ή δ, τι ι "Εχει λοιπόν υποχρέωσιν| κράτος νά ένδιαφεσθΐ( ζωηρ την κοινωνικήν αιτι'ιν τάξιν] το μισι%λόγιόν των Διά τοι ρους τής εργασίας των Αιά| ώρας κατά τάς οποίας έργάζι Έ[κτός τοΰ δτι πρόκειται την ζοοήν καί την υγείαν μιίκ| ξεως κοινωντκής, ςχρό/-ειται ως διά την υγείαν όλον.λήο<η.'| κοινωνίας πού καταφεΰγει «;| υπηρεσίας τη;. Είμεθα δέ βεβαιοί δτι καίΐ οί εστιάτορες θά έπιζητοΰν χψι θιέρωσιν ωρισμένων συν'δη/ών γασίας, είς τάς όποία; νά ΰπ χθοΰν δλοι.' Διότι ώ; είναι κριβωμένον οί περισσότεροι Ι έοτιατόρων καί φίλοι της 4 ριότητος είναι καί λαμπροι Λ στάμενοι, Κατά <ΐυνέπειαν «Ι γοι πρέπει νά ύποταχθοΰν εϊη πολλούς. ΝΊ Ι-θννΕΙΧ. ΜΑ55.-Ό <Έ* Κηρυξ» καί δλαι αι έχδόσεις το» λοθνται παοά τοϋ άνηΛροο(ΐ)Λθ»Ι Κ. Λαγανά, όστις δε/εται <& ρύσεις άγγελιών. καθώς /αι Ε δώ Έκλεχτά βιίλά εχι: _ Βιβλιοπωλείον «5 «Έ8ν·«; ροκος». ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΗΑΚΟΙΙ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΑΙΑ ΖΜ Κατά τιιν ( χήν είναι «. ΡΙΖΑ διά 1 .ΠΑΘΗΣΙΝ» Ι Ά ί " το * ΚτρΐχοΝ «Ι 'ρους 'ηι" τ0 νόν αντιδοτονί άπό οιζας Α τα μα//ι« Κ«β υ.5Ρίΐί.θ«.Έςαλει<τει Ν. Ο. ΓΑΚΑΚΟ5 πιτιιριθ", Έφευβέτη; χαΐ Τζί την χατασχευαστή;· Μβΰβΐΐΐοη φογον, δεν Χει ΟΙΧΟΠΝΕΥΜΑ,τΐ ®}α>ια
,;,ν^- ί, λιττώδεις ουσια-,
ίικάς
ρεί
ί
ή λ,-τώδεις
κτίνισμα όλην την
καταστασιν σα'ς διά νάπαοαον;
Γϊταί ΤίΤκαΙ ΐΓ^'·^
λ'ας,^ος $2.00 χαί
/εται παντοϋ Λροπλι,
$Κ. 'ς όλον
Ο. Ό. Έν
εί; τό ΜαΓβη^Η
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Η ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΛλ
ΠΟΙΑ ΙτΙΕΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩ¬
ΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΣΕΙ2Σ ΤΩΝ ΜΑΓΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΣΤΙ-
ΑΤΟΡΩΝ.- Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΉΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΜΑ-
ΓΕΙΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ.
Έλληνική ηο&,ίνα ή Θρ
κή; Ιδού ή άπορία, ή όποία 6α-
σανίζει εις τόν τόπον μας όλους
τού; λΐνκοφοροΰντας άπογόνους
τοϋ Μπριγιά Σαδαραίν, πού ε-
χουν την υψηλήν τιμήν νά νπη-
ρετοΰν είς Ινα έξαιρετικά λεπτό¬
τατον κύριον. Τόν <ττόμαχόν μας. Τό στομάχι. Ύπάρχει λεπτότε- ρο, εύγενέστερο, σνγχρόνως δ¬ μως καί άπαιτητικώτερο δργανο άπό αύτό; Κάποτε, κατά μίαν Ρω μαϊκήν παράιδοσιν, δλα τα οργα- να τοϋ σώματος, τα χέρια, τα πό- δια, ή αίσβητίκή καρδιά καί τα λοιπά μέλη, μή εξαιρουυ.ένης καί τής ....σοφης κεφαλής, παρ' όλην την φαιάν θυσίαν πού περικλείει, επανεστάτησαν εναντίον τον. Δδν ημπορούμε ν νά έργαζώμεθα ημείς γι' αύτό καί μόνον γι' αύτό. Κη- ρΰσσομεν λοιπόν λενκήν απεργί¬ αν, είπον. Καί την εκήρυξαν. Λίγες ήμέρες κατόπιν, δλα τα έπαναστατήσαντα δργανα -καί πρώ τα αύτά, είχαν πάθη άπό τελείαν παράλικκν. Τα χέρια εφαίνοντο σάν νά είχαν βγή άπ» τούς άρ- ΐιθύς των. Τα πόδια είχαν χάση τόν ρυθμόν τοϋ βαδίσματος καί ή καρδιά μόλις έδιδε σημεϊα ζωης. Καί ή άπεργία, φυσικά, εληξε κα- >ήν κακώς....
Ή τ£χνη τής μαγειρικής
Επάνω λοιπόν άπό δλα αύτά
οτέκεται ή τέχνη τής μαγειρικής
γιά νά τρώγη ό κακόμοιρος αν-
θρωπο;, ποϋ δουλεΰει, τρέχει, ί-
δροκοπα, άγωνίζεται, παιδεύεται
άπό τό πρωΐ εως τό βράδυ. Πρέ-
πει λοιπόν νά μάθη νά άπολαμ-
βάνη δόν τό δυνατόν καλλίτερα
τοΰς καρπούς των κόπων τού, δ-
ταν τούς περνάι άπό τό διϋλιστήρι-
ον τοΰ στόμαχον. Γι' αύτό είς δλ-
λα μερη ή τέχνη τής μαγειρικής
»ίναι άπό τής λεπτές, εΰγενικές
ναί ραφιναρισμένες τέχνες. Καί
δλοι αύτοι πού είς όλην των την
ζωήν δέν κάμνουν τίποτε αλλο πα-
των πώς ενα φαγητόν ή Ενα γλύ-
κισμα άπό άπλοΰν μέσον ικανοποι¬
ήσεως τής στοιχειωδεστέρας των
ζίιΗκων άναγ-κών μας ημπορεί νά
γίνη ενα άριστούργημα γαστρονο-
μικής άπολαύσεως, Ικτιμώνται καί
κάποτε—κάποτε λατρεύονται ώ;
οιε-θνεΐς προσωπικότητες.
Τι πρέπει νά είναι ενα φαγΓ,τό,
ενα γλυκό, ενα εδεσμα; Πρώτα
από δλα ΰγιεινό. Κατόπιν, γευστι-
κό καί «πικάντικο». Νά ίκανοποιίί
την γεύοαν καί την οσφ ρήσιν. Κ α.
πρό παντός νά μη καταστρέφη το
στομάχι. Γιατί άμα καταστραφΓ,
τό στομάχι, δλα πάνε χαμένα.
Έδώ είς την 'Ελλάδα, ή τέχνη
τής; μαγειρικής, ή πραγματική τε
χνη, δέν ύπάρχει. Άγνοεΐται Καί
ετσι, ένώ 6γάζσί»με απειρίαν δια-
βολεμένων άνθρώπων, δέν εχχλ'με
μαγείρους. "Οσοι δέ, 'λιγοστοί,
βγήκαν, πραγματικοί τεχνίται το<~ ταψιοΰ, ίφυγαν άμέσως διά τό έ ξωτερικόν, γιατί μόνον έκεϊ ϊ'ιμπο ροϋσαν νά έκτιμηθοΰν αί γνώσεις των καί ή άξία των. Μια ματιά είς τα έστια- τόρια και τα μαγεερεΐα. "Ολίγον ομως κατ' ολίγον άρ- χίζει νά ΐπιιδάλλεται ή καλή κουζί- να καί είς την Έλλάδα. Μέχρις δτου δμως έπιοληθτ} απολύτως, πρέπει νά ληφθούν διάφορα μέτρα άπό τούς άρμοθίους. Διότι είναι γεγονός, δτι κανείς μέχρι τούδε είς την 'Ελλάδα δέν ένδιεφέρθη διά την τάξιν των μαγείρων, μί¬ αν τάξιν πολυπληθή καί συμπαθε- στάτην. Άλλά μήπω; ένδιεφέρθη ποτέ κανείς άρμόδιος ή άναρμόδι- ος νά είσηγηθτ| καί νά πρωτοστα- τήστ είς την ίδρυσιν μιάς σγολής μαγείρων, μέσα είς την όποιαν ο- λοι δσοι έκλέγουν τό έπάγγελμσ αύτό, είς τα χέρια των οποίων τί¬ ποτε περισσότερον, τίποτε ολιγώ¬ τερον, έμπιστεύονται την υγείαν των καθημερινώς δεκάδες καί έ- κατοναάδες χιλιάδων άνθρώπων. ρά νά ιδιδάισκουν «ϊς τους όμοίους νά μαθαίνουν μερικά απολύτως ά- Ναυαγοί τοΰ ποτααοπλοίου «θϋισκόνσιν» άποοΊβαζόμενοι έν Κενόσαι, Οίισκόνσιν. Τό σκάφος εβυθίσθη Κενόσας, συνεπεία τρομεράς θυέλλης. 'Εννε'α πρόσω.ια έπνίγησαν. παραιτητα πράγματα, πέραν άπό 'τής τετριμμένες·γνά>σεις τού πά>;
μαγειρεύονται πέντε ή δέκα τό πο-
λύ ωρισμένα φαγητά;
Βέ·βαια, ένδιαφε'ρει πολύ τό ζή-
τημα, εάν πρέπη, νά τρεφώμεθα μέ
Άνατολίτικην κουζίναν πού είναι
βαρεία σάν μολύβι γιά τό στομάχι
καί άνθυγιεινή, ή μέ την Εύρω-
παϊκή πού είναι συντεταγμένη <τε νγιεινότερες βάσεις. Πρίν δμο)ς άπό αύτό, πολύ πρίν πρέπει να γίνωνται πολλά άλλα. Αίφνης, είναι ή δέν είναι το>,~
μακτική ή πληροφορία, την οποίαν
μας μεταοίδει δι' έπιτολής τού δ
γενικάς γραμματεύς τού Συνο>:-
σμου τεχνιτόν μαγείρων—^ή επι-
στολή είναι νπογεγραμμέντι άπδ
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΝ ΠΑ ΚΑΟΕ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
ΟΙ ΕΝΔΟΗΟΤΕΡΟΙ ΑΝΔΡΕΣ
ΤΟΤ ΑΓΩΝΟΣ 1821
Εξόχως καλλιτεχνικαι 16 προσωπογραφίαι των Ίϊμιθέων τής Έλληνικής
'Επαναστάσεως ΜΕΓΕΘΟΥΣ 19X24, είς ενα τόμον έντός έξωφύλλου-
Ή σειρά περιλαμβάνει τάς κατωτέρω 16 προσωπογραφίας:
1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)
8)
ΠΑΤΡ1ΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ
ΚΙΤΣΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ
ΠΕΤΡΟΜΠΕΗΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΑΣ
9) ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ
10) ΑΛ. ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ
11 ) ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΣ
12) ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
13) ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ Ι ΣΚΑΚΗΣ
14) ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ
15) 9ΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
16) ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
ΑΙ είχόνες αύται είναι άναπαραγωγή των καλλιτέρων ύπαρχόντων πρωτοτύπων έν τφ Μουσείω τω>
ιτοτυπα τοΰ φιλέλ
φυσικοΰ πλβίστους
Αθηνών. "Οπου δέ υπήρχον διάφβροι έχρησιμοποιήθησαν χαχά προτίμησιν χά πρωτότυπα τοΰ φιλέλ-
ος Γερμανοΰ ζωγράςρον Κραουζάουζεν, όστις, ώ; γνωστόν, έζ(ο-"ρρβιισεν έκ τοΰ φυσιχοϋ πλείστους
ι άγωνιστών, έκαστος των οποίων καΐ ύπέγραψεν Ίδιοχείρως την ει^ίνα τού.
Κατάλληλοι νά άναρτηθοΰν είς τάς αιθούσας των Κοινοτικών Σχολείων μας καί νά έμπνεΰσουν εί- ■
τα
Ελληνόπουλα άγάτην .τοός την "Ελληνικήν Πατρίδα.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΤΥΠΩΣΙΣ
Τιμή ολοκλήρου τής βειρας είς φύλλα έντός έξωφύλλου Δολλ 8 ΟΟ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
140 νΥΕδΤ 26ΤΗ 3Τ. ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΤΥ
τόν ίδιον καί φέρει §πί τό έπιση-
μιίηερον καί την σφραγΐδα τοΰ
Συνδέσμου—ότι είς ενα γνωστόν
εστιατόριον των Αθηνών, δ άρχι-
μαγειρός τού είναι φυματικός, καί
μάλιστα ?ϊ; προχωρτιμένον στάδι¬
ον; «»
Έσκίφ&Ϋ' ποτέ καμμιά ύπηρε-
σία ότι έπιβάλλεται απολύτως ό έ-
φ«ΐδιαισμός των ύπηρετονντων μα-
γείρων καί θοΓτθων των μέ βιβλιά-
ρια -ύγείας, δπω; γίνεται άλλως τε
καί με τούς ζαχαροπλάστας, οιμι-
τοποιού; κλπ. "Οπως έπίσης πρέ-
πει νά γίνεται καί μία ότ/ρυπνος
καί συνεχής ά>στυϊατρική έξέτασις
μέσα ΐίς τα έ<ΐτιατόρια καί είς τα μαγειρεϊα, είς τής κονζίνες των, καθώς -/.αί είς τα υλικά μέ τα ό- ποΐα παρασκευάζονται τα διάφορα ς·αγητά. Δέν χωρεΐ άμφιβολία δτι ό ΐδιο; ό έστιάτωρ καί ό ΐδιας' ό μάγειρος ένδιαφέρονται περισσό¬ τερον άπό κάθε άλλον διά την κα- θαριότητα τοΰ κατα-στήματό; τσυ, άφοΰ είναι φανερόν, δτι εις την και91αριότητα κνρίω-ς βασίζει την διατήρησιν τής πελατείας τού. Εί¬ ναι δμως δλοι οί έστιάτορες; καί δλοι οί όνομάγειροι είς τό νι|«ος των; Καί ΰστερα δέν ύπάρχουν τόσα καί τόσα πράγματα πού θά | έχη κάθε ενας νά διδαχυΥ) άπό την συχνήν επαφήν καί άπό τάς οδη- γίας τοϋ ίατροΰ; Άαφαλ&- ναί. Πώς βα βελτ&ωθη ή κατά- «τάσις. Έγράψαμεν παραπάνω δτι έπι- βάλλεται νά καθιερωθτ] τό 6ι6λιά- ριον της ν/ιεινης καταστάσεως των μαγείραϊν χαί ,βοττθών των, ποϋ ίπηρετούν είς τα διάφορα έστιατό ρια καί μαγειρεϊα, άφοΰ είναι αύ τοί πού παροΜΐκευάζονν την τρο¬ φήν μέ την οποίαν τρέφ?ται ενα μεγιάλο, πολύ μεγάλο, τμήμα της 'Ελληνικής κοινοηάας. Καί καθείς έννοεϊ τί κίνδννος κοινωνχκός φο- 6ερός είναι ενας μάγειρος άσθε- νής καί φορεύς μικροοίων. Διά νά επιτύχωμεν δμως ωστε οί επαγγελματιαι αύτοι πού άσκοΰν ενα πάνγελμα τόσης κοινωνακής χρηοαμόττΓΓος, οί μάγειροι, νά εί¬ ναι όσον τό δυνατόν ννιέστεροι, πρέπει το κράτος_νά ένδιαφερθτί ί δια τήνζωην των καί διά τούς δ-' ρους της εργασίας των καί τής διαβιώσεώς των. Καί ή ζωή των είναι άπό πάσης απόψεως άθλία. Πόσοι καί πόσοι μακαρίζουν αί¬ φνης τούς μαγείρους γιά τής παν- οαισιες των καί τα λουκούλλεια γεΰματα πού φαντάζωνται δτι κά- μν«υν. Αύτό είς την πραγματικό- τητα δέν συμβαίνει καΓ διότι εχει άγαπτυχ&η είς τόν ύπερτατον βαθ¬ μόν τό αίσθΓ.μα τοΰ κόρον ποός τα φαγητά, άλλά καί διότι—εάν είναι αληθή τα καταγγελλάμενσ— υπάρχονν μερικοί, λίγοι εύτυχόος;, εστιάτοοες φΕΐήοΛενόμενοι καί τό φαγητόν πού παρέχουν είς: τό 1 σωπικόν των. Ιδίως δέ εί; τό| σοΜΐικόν παιδικής άκόμη Γ άφοΰ δέν είναι σπάνιον το { άνηλίκων παιδιών έαγαζομέν» πό κακίστσυς δρου; ιιέσα ε!; ί ατόρια, μαγειρεϊα ή δ, τι ι "Εχει λοιπόν υποχρέωσιν| κράτος νά ένδιαφεσθΐ( ζωηρ την κοινωνικήν αιτι'ιν τάξιν] το μισι%λόγιόν των Διά τοι ρους τής εργασίας των Αιά| ώρας κατά τάς οποίας έργάζι Έ[κτός τοΰ δτι πρόκειται την ζοοήν καί την υγείαν μιίκ| ξεως κοινωντκής, ςχρό/-ειται ως διά την υγείαν όλον.λήο<η.'| κοινωνίας πού καταφεΰγει «;| υπηρεσίας τη;. Είμεθα δέ βεβαιοί δτι καίΐ οί εστιάτορες θά έπιζητοΰν χψι θιέρωσιν ωρισμένων συν'δη/ών γασίας, είς τάς όποία; νά ΰπ χθοΰν δλοι.' Διότι ώ; είναι κριβωμένον οί περισσότεροι Ι έοτιατόρων καί φίλοι της 4 ριότητος είναι καί λαμπροι Λ στάμενοι, Κατά <ΐυνέπειαν «Ι γοι πρέπει νά ύποταχθοΰν εϊη πολλούς. ΝΊ Ι-θννΕΙΧ. ΜΑ55.-Ό <Έ* Κηρυξ» καί δλαι αι έχδόσεις το» λοθνται παοά τοϋ άνηΛροο(ΐ)Λθ»Ι Κ. Λαγανά, όστις δε/εται <& ρύσεις άγγελιών. καθώς /αι Ε δώ Έκλεχτά βιίλά εχι: _ Βιβλιοπωλείον «5 «Έ8ν·«; ροκος». ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΗΑΚΟΙΙ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΑΙΑ ΖΜ Κατά τιιν ( χήν είναι «. ΡΙΖΑ διά 1 .ΠΑΘΗΣΙΝ» Ι Ά ί " το * ΚτρΐχοΝ «Ι 'ρους 'ηι" τ0 νόν αντιδοτονί άπό οιζας Α τα μα//ι« Κ«β υ.5Ρίΐί.θ«.Έςαλει<τει Ν. Ο. ΓΑΚΑΚΟ5 πιτιιριθ", Έφευβέτη; χαΐ Τζί την χατασχευαστή;· Μβΰβΐΐΐοη φογον, δεν Χει ΟΙΧΟΠΝΕΥΜΑ,τΐ ®}α>ια
,;,ν^- ί, λιττώδεις ουσια-,
ίικάς
ρεί
ί
ή λ,-τώδεις
κτίνισμα όλην την
καταστασιν σα'ς διά νάπαοαον;
Γϊταί ΤίΤκαΙ ΐΓ^'·^
λ'ας,^ος $2.00 χαί
/εται παντοϋ Λροπλι,
$Κ. 'ς όλον
Ο. Ό. Έν
εί; τό ΜαΓβη^Η
ίβΐ
ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
31
γ«ϊ «*
της 19« σελιδος
την νύχτα, δταν τρ |
ό
η
διάδρομον, που
χού; πυργίσ^υς χαι να
- τό υψηλοτέραν σημείον
^ ά™ την στε"
|Λ0,
Ι
Λ0, τδ είδαν τό παιδάκι έκεί-
6εθαίωσαν δτι μολι; τριουον-
ΐναί τού, την ωο·α πουπερ-
τόν διάδρομον ενα νεφελω-
ΐεινό τού περιεβαλε όλον το
η< Ι'φεγγεν όλος ο σκοτει- άδοοαο; τόσον πολυ, που μπο χανείς νά διακρίνη ότι τυ φοοοϋσε μιά γαλανη ανοι- τσα. ρετε; μοϋ επιστοποίησαν %οκ τό ίδ;ο αύτό παιδαν.ι, «νενε' μέ γοερές φωνές κάτω α κρεβάτι, έγκαταΑελειμμε- ώνος τό έκυνηγουσε ενας α- .τος — πού κατώρθωνεν _ νά τό συλλάόη — καί τότε Ινέ; τού εγίνοντο άγριώτερες. ιτ τούτοις, μιά μερά ποΰ καθα- ε τόν πυργίσκον τοϋ Ρολογι- έθη σέ μιά σκοτεινή γωνία, Ιίίτό; μιάς παιδίσκης 7 —- ^9 ■ϋαί μικρά κουρελάκια άπό κοί- ™ γα/!ανή, ποδιά, πλησίον τοΐ όϊ'. ΟΊ ύπηοέτες, παρέλαβον ^ς, κατά διαταγήν μου τόν {ο, -/.αί τόν εθα-ψαν μέ εύλά- , είς τό ιερόν χώματοΰ πα- Ιησίοΐ'. Άπό τότε, το «φωτο- παιδάκι δεν ξαναφάνηκε ϋτόν πΰογον. ν τούτοις, αίύλακαί ενός σκύ/, ΐαί τα φαντάσματα-αλλων άν- >ν έξακολουθοΰν άκόμη νά
^νται στόν πελώριον πχργον
■Γσίί-λιγν.χαμ, δπου έξακολον-
Ιά.ταΓαιιένω...
Ιλαιδη γανκερβγλλ
(τηνελλαδα
Έ]ΜΜ
ις Συμβουλιον. —
ι ΟΐΓθ-,ργείον τής Ύγιεινί;ς ά-
ες, ότι έντος των ήμε-
ζρΐίση τό νομοσχέδιον
ιΐς εΐδικοϋ συμδονιλίΌϋ
ιήσεως τής έλονοσί-
ρον χαρακτηριστικον
. ,. .. τούτου είναι, ότι δ:'
ι ίί ί-οιράσίΐς τού συνιστωμε-
«μ,δθϋΧ-ου θά καταστοϋν ύπο-
ρ:κα! ϊΓ όλα τα νκοΰργεία τα
Ρ βά άιορά ή εκτέλεσις των.
ϊαποφατ'.ς ελήφθη έν σομφωνία
ρ· ιιι-α μετά τού κ. Βενιζέ-
ιτα ώ£ άπαραίτητος
•α την άποτελεσμ.ατ:-
.,;. ;- τοϋ σ'^ίο«λίου κατα
|«λονοτιας.
.Λιου θά μετάσχουν, ώς
«ντπτϊόσωποι των ύπ-
ί'-ε'νης, Ιϋτωτεριχων,
ιβμνΛν, Πβιίείβς καί'ό Γε-
ηχής τοά Στρατοΰ.
--ν»τβι νά άποφασίστ;
ϊτϊλετ'.ν ίιαφόρων έργων χρος
λίμηΐιν τής έλονοσίας, την
3ΐ5νομ.ήν κινίνης καί φαρμά-
ότι καθ" ά άνεκοί-
, ήρχισεν $η Τό
Ύγιειντς κα-
; ^ παρόντος έξβτάζεται ή
·|"■ΤΜτβσις τής χώρας πρός
ίν ·μ>ων /λονοβοοσών χερ.ι-
ϊΐΒ.«ν ^βι ^δλτ,βη είς
""■■ ■χ.ατόπιν έπιτοπίου έ-
ΐ5Γ- · , ,ττ)?'Μακε5ονιας.
ϊί^ η£ β"χ°ν ^ο^-ν γίνεται
^«τΛοφωχίίρς, μετ1 Ολίγον
Ίτχμ γ ",Λ^'ΙΛ «ξέτασις κα:
^Λ'(1 «ο τού νου.!άτρο^ κ.
·; όλον τό Κράτος, οδτωί,
"*«ω· 'ί^Ί π'·νακα των
Ι»,^ν χ-?!?ερειων. 'Βτυί τού
24
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ ΟΦΕΛΙΜαΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
δοθούν σχεδόν χάρισμα άντΧ μόνον $3.95
24
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ ΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
κάποιον σκοπόν
νΟΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτιχή άσκησις. 'Εκλογή καί χειοισμό; δπλου.
'Υγιεινή τοΰ κυνήγιον. Κττνηγετικοί σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ^
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετριί>ματα. Όροκτα. Μεταλ/.ει-μ<ίτα, οουχεια, λατομεΐα. ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετοώματα. Άπολιθώματα. Κογχύλια. Καρποΐ καί σπόροι. Ξΰλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα. μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωϊ εως τό βράδυ, άγωνιζόμεθα καί μοχθοΰμεν, φυσικά διά σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτησωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενός μας σ' αύτην την ζωήν εχει τό δι¬ καίωμα, δχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι- τυγχάνη. Καθέναςμας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεΐ νά είΐεύρτ] πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά της ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλως χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί- ων. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοΰ μυαλοΰ μας άπό την διαρκη δίνην είς την οποίαν τό ρίπτομεν.Διά της αναγνώσεως τοϋ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μας έκδουλεύση καλλί¬ τερον. "Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργίαν ούτω καί τό πνεΰμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ ϊ'ι- λου πνευματικής τροφής γιάνά δυναμώντ). Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν στην ζω/τν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους που διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνη κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί γνώσεις έκεΐναι που μας είσάγουν άμέσως είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬ σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμέθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοΰ βίου μας. Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεγ. ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαλειτέρον κέρδος άντί ελαχίστης δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκη άγώνα τής ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, που δέν άναγινώσκουν. Από τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοϋ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι- βλίων», τα όποία εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί (οφελιμωτάτω αυτών βυβλιαρίων, άποτελούμεναι άπό τα εξής: Η ΕΥΤΥΧΙΑ (Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόγια μας δεικνύει είς τί έγκειται έκεϊνο πού δλοι μας ζητοΰμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν: «Ευτυχίαν». ΤΑ ΑΝΘΗ (Ντέ Χελδράίχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπον ανθέων, χωμάτων καί λιπασμάτων. Προφύλαΐις καΐ διατηρτισις. ΟΑΑΧΛΝΟΚΗΠΟΣ (Σ. Χασιώτου).—Φυσικα'ι συνθήκαι τοϋ λαχανοκήπου. Καλλιέργεια κυριωτέρων λαχανικών. Όδηγίαι. Ο ΓΕΩΡΓΟΣ • Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ- στήματα καί καλλιεργειαι. Νεα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα. Ο ΚΑΠΝΟΣ . (Ρ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαςρος. Σπορεία- Καλλιέργεια. Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρησις. Έχθροί τού καπνον. Διατήρησις. Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί όργανικαί οΰσίαι. Τα φντά. Ζώά. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΣ (Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά .-τροϊόντο. Κτηνοτροφίο. Όρυκτά καί μέταλλα. Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 19ΟΝ ΑΙΗΝΑ (Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριβή επί τής «ξελίςεως των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογικής απόψεως. Βιενναία Συνθήκη. 'Ελληνική Έπανάστασις τοΰ 1821. Ό Κριμαϊκός πόλεμος. Ή Ελλάς 1850—1900. 14 ΕΛΑΙΑ ιΣπ. Χασιο')του).— Κλϊμο. Πολλαπλασιασμός. 'Εκκεντρισιιός. 'Ε- λσιοσυλλογή, κλπ. ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ' (Δ. Σ. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ϊνδια<£ερουσα περιγραφή των διαορόρων θρησκειών υπό τόν "Ηλιον. (Π. Ε. Πρωτο.ιαπαδάκη, μετά χαρτών καί εϊχόνων).—>- Πετρώμα-
τα. Έσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοϋ τής Γής.— Προ-
ίστορικά ζώα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήρια κλπ.4
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοβιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
νικαί βελτιώσεις.
ΤΑ ΟΗΡΙΑ
Μία έλκυσ^τικωτάτη σταχυοί.ογία, έκ τού Γαλλικοΰ, άπό τα άναγνώ-
σματα τοΰ Γάλλου συγγραφέως ΡηιιΙ ΒβΓΙ. Δίδει γραφικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ζώων: λέοντος, τίγρεακ, έλέφαντος, ρι-
νοκέρου, κ?Λ.
ΤΑ ΩΦΕΛΙΝΐαΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. Άποστολίδου).—Εϊδη. "Ηθη καί εθιμά τωνΓ Άγώνές των
κατά τής ιδικής των βιοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα περιγραφή τής
έν γένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό βνος, ό ήμίονος, ό δούς, τό πρόδα-
τον, ή γίδα, ό χοϊρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τής
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤίΖΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο Ρ12ΜΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόναν. Εκ¬
στρατείαι τού. Α'ιχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ
'Διήγημα έκ τοΰ Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαοιτωμέν·ο άγνό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σάς ξεκουράσχι καί θά σάς ευχαριστήση.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολαδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόνων τοΰ
'Ελληνικοΰ "Εθνονς, δν μετά θαυμασμόν άτενίζει όλόχληρος ό πεΐΓθ*
λιτισμένος κόσιιος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει¬
τέρον νπάρξεων τοΰ 18ου αιώνος. Συγγρόμματα καί άνέχδοτα. Άξί-
ζει πολύ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας. >
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΒΙΚΤίϊΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν).— Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬
ρων καί πλονσιωτέρων γυναικείον ψυχών, ήτις κατέκτησε την συμπά¬
θειαν τοΰ λαοΰ της καί τόν θαυμασμόν όλου τοΰ κόσμον.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κνριακίδου).— Γενική εννοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
δημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμΓ'θι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
Ι
'Η τιμή εκάστου βιβλιαρίου εΣναι $ρ.*δ5, άλλ» δια να έκποιή-
οωμεν ταχβ>ώς τάς ύίτθλειπομένας ολίγας αυτάς σειράς, ώρίβαμβν
την τιμήν έκάβτης βειρά« («4 £ν όλω βεβλία) «ρός ..............
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ $6.00
«3.95
Διά νά ποολάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επι τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά-
6ητε_δι' έπιστροφής τοΰ ταχυδρομεί-
ου—τα 24 αΰτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοΰ δέματος.
Έξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΕΌ ^
140 ν"θ8ΐ 26ΐΗ δίΓθβί, Νεν? ΥογΙι ΟίΙν.
Άξιότιμοι Κύ(»οι:
Σάς έσωκλείω $3.95 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε την σειράν των
24 Βιβλίον «Σνλλόγου Πρός Διάδοσιν Ωφέλιμον Βιβλίον».
"θνομα
Διεύθυνσις
Π όλις ..............................Π ολιτεία
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ^γράμματα, εύανάγνωστα, τ
"'.-τοφυγήν καθυστερήσεως.
ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
31
γ«ϊ «*
της 19« σελιδος
την νύχτα, δταν τρ |
ό
η
διάδρομον, που
χού; πυργίσ^υς χαι να
- τό υψηλοτέραν σημείον
^ ά™ την στε"
|Λ0,
Ι
Λ0, τδ είδαν τό παιδάκι έκεί-
6εθαίωσαν δτι μολι; τριουον-
ΐναί τού, την ωο·α πουπερ-
τόν διάδρομον ενα νεφελω-
ΐεινό τού περιεβαλε όλον το
η< Ι'φεγγεν όλος ο σκοτει- άδοοαο; τόσον πολυ, που μπο χανείς νά διακρίνη ότι τυ φοοοϋσε μιά γαλανη ανοι- τσα. ρετε; μοϋ επιστοποίησαν %οκ τό ίδ;ο αύτό παιδαν.ι, «νενε' μέ γοερές φωνές κάτω α κρεβάτι, έγκαταΑελειμμε- ώνος τό έκυνηγουσε ενας α- .τος — πού κατώρθωνεν _ νά τό συλλάόη — καί τότε Ινέ; τού εγίνοντο άγριώτερες. ιτ τούτοις, μιά μερά ποΰ καθα- ε τόν πυργίσκον τοϋ Ρολογι- έθη σέ μιά σκοτεινή γωνία, Ιίίτό; μιάς παιδίσκης 7 —- ^9 ■ϋαί μικρά κουρελάκια άπό κοί- ™ γα/!ανή, ποδιά, πλησίον τοΐ όϊ'. ΟΊ ύπηοέτες, παρέλαβον ^ς, κατά διαταγήν μου τόν {ο, -/.αί τόν εθα-ψαν μέ εύλά- , είς τό ιερόν χώματοΰ πα- Ιησίοΐ'. Άπό τότε, το «φωτο- παιδάκι δεν ξαναφάνηκε ϋτόν πΰογον. ν τούτοις, αίύλακαί ενός σκύ/, ΐαί τα φαντάσματα-αλλων άν- >ν έξακολουθοΰν άκόμη νά
^νται στόν πελώριον πχργον
■Γσίί-λιγν.χαμ, δπου έξακολον-
Ιά.ταΓαιιένω...
Ιλαιδη γανκερβγλλ
(τηνελλαδα
Έ]ΜΜ
ις Συμβουλιον. —
ι ΟΐΓθ-,ργείον τής Ύγιεινί;ς ά-
ες, ότι έντος των ήμε-
ζρΐίση τό νομοσχέδιον
ιΐς εΐδικοϋ συμδονιλίΌϋ
ιήσεως τής έλονοσί-
ρον χαρακτηριστικον
. ,. .. τούτου είναι, ότι δ:'
ι ίί ί-οιράσίΐς τού συνιστωμε-
«μ,δθϋΧ-ου θά καταστοϋν ύπο-
ρ:κα! ϊΓ όλα τα νκοΰργεία τα
Ρ βά άιορά ή εκτέλεσις των.
ϊαποφατ'.ς ελήφθη έν σομφωνία
ρ· ιιι-α μετά τού κ. Βενιζέ-
ιτα ώ£ άπαραίτητος
•α την άποτελεσμ.ατ:-
.,;. ;- τοϋ σ'^ίο«λίου κατα
|«λονοτιας.
.Λιου θά μετάσχουν, ώς
«ντπτϊόσωποι των ύπ-
ί'-ε'νης, Ιϋτωτεριχων,
ιβμνΛν, Πβιίείβς καί'ό Γε-
ηχής τοά Στρατοΰ.
--ν»τβι νά άποφασίστ;
ϊτϊλετ'.ν ίιαφόρων έργων χρος
λίμηΐιν τής έλονοσίας, την
3ΐ5νομ.ήν κινίνης καί φαρμά-
ότι καθ" ά άνεκοί-
, ήρχισεν $η Τό
Ύγιειντς κα-
; ^ παρόντος έξβτάζεται ή
·|"■ΤΜτβσις τής χώρας πρός
ίν ·μ>ων /λονοβοοσών χερ.ι-
ϊΐΒ.«ν ^βι ^δλτ,βη είς
""■■ ■χ.ατόπιν έπιτοπίου έ-
ΐ5Γ- · , ,ττ)?'Μακε5ονιας.
ϊί^ η£ β"χ°ν ^ο^-ν γίνεται
^«τΛοφωχίίρς, μετ1 Ολίγον
Ίτχμ γ ",Λ^'ΙΛ «ξέτασις κα:
^Λ'(1 «ο τού νου.!άτρο^ κ.
·; όλον τό Κράτος, οδτωί,
"*«ω· 'ί^Ί π'·νακα των
Ι»,^ν χ-?!?ερειων. 'Βτυί τού
24
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ ΟΦΕΛΙΜαΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
δοθούν σχεδόν χάρισμα άντΧ μόνον $3.95
24
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ ΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
κάποιον σκοπόν
νΟΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτιχή άσκησις. 'Εκλογή καί χειοισμό; δπλου.
'Υγιεινή τοΰ κυνήγιον. Κττνηγετικοί σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ^
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετριί>ματα. Όροκτα. Μεταλ/.ει-μ<ίτα, οουχεια, λατομεΐα. ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετοώματα. Άπολιθώματα. Κογχύλια. Καρποΐ καί σπόροι. Ξΰλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα. μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωϊ εως τό βράδυ, άγωνιζόμεθα καί μοχθοΰμεν, φυσικά διά σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτησωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενός μας σ' αύτην την ζωήν εχει τό δι¬ καίωμα, δχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι- τυγχάνη. Καθέναςμας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεΐ νά είΐεύρτ] πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά της ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλως χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί- ων. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοΰ μυαλοΰ μας άπό την διαρκη δίνην είς την οποίαν τό ρίπτομεν.Διά της αναγνώσεως τοϋ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μας έκδουλεύση καλλί¬ τερον. "Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργίαν ούτω καί τό πνεΰμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ ϊ'ι- λου πνευματικής τροφής γιάνά δυναμώντ). Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν στην ζω/τν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους που διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνη κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί γνώσεις έκεΐναι που μας είσάγουν άμέσως είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬ σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμέθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοΰ βίου μας. Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεγ. ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαλειτέρον κέρδος άντί ελαχίστης δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκη άγώνα τής ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, που δέν άναγινώσκουν. Από τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοϋ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι- βλίων», τα όποία εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί (οφελιμωτάτω αυτών βυβλιαρίων, άποτελούμεναι άπό τα εξής: Η ΕΥΤΥΧΙΑ (Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόγια μας δεικνύει είς τί έγκειται έκεϊνο πού δλοι μας ζητοΰμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν: «Ευτυχίαν». ΤΑ ΑΝΘΗ (Ντέ Χελδράίχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπον ανθέων, χωμάτων καί λιπασμάτων. Προφύλαΐις καΐ διατηρτισις. ΟΑΑΧΛΝΟΚΗΠΟΣ (Σ. Χασιώτου).—Φυσικα'ι συνθήκαι τοϋ λαχανοκήπου. Καλλιέργεια κυριωτέρων λαχανικών. Όδηγίαι. Ο ΓΕΩΡΓΟΣ • Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ- στήματα καί καλλιεργειαι. Νεα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα. Ο ΚΑΠΝΟΣ . (Ρ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαςρος. Σπορεία- Καλλιέργεια. Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρησις. Έχθροί τού καπνον. Διατήρησις. Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί όργανικαί οΰσίαι. Τα φντά. Ζώά. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΣ (Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά .-τροϊόντο. Κτηνοτροφίο. Όρυκτά καί μέταλλα. Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 19ΟΝ ΑΙΗΝΑ (Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριβή επί τής «ξελίςεως των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογικής απόψεως. Βιενναία Συνθήκη. 'Ελληνική Έπανάστασις τοΰ 1821. Ό Κριμαϊκός πόλεμος. Ή Ελλάς 1850—1900. 14 ΕΛΑΙΑ ιΣπ. Χασιο')του).— Κλϊμο. Πολλαπλασιασμός. 'Εκκεντρισιιός. 'Ε- λσιοσυλλογή, κλπ. ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ' (Δ. Σ. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ϊνδια<£ερουσα περιγραφή των διαορόρων θρησκειών υπό τόν "Ηλιον. (Π. Ε. Πρωτο.ιαπαδάκη, μετά χαρτών καί εϊχόνων).—>- Πετρώμα-
τα. Έσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοϋ τής Γής.— Προ-
ίστορικά ζώα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήρια κλπ.4
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοβιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
νικαί βελτιώσεις.
ΤΑ ΟΗΡΙΑ
Μία έλκυσ^τικωτάτη σταχυοί.ογία, έκ τού Γαλλικοΰ, άπό τα άναγνώ-
σματα τοΰ Γάλλου συγγραφέως ΡηιιΙ ΒβΓΙ. Δίδει γραφικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ζώων: λέοντος, τίγρεακ, έλέφαντος, ρι-
νοκέρου, κ?Λ.
ΤΑ ΩΦΕΛΙΝΐαΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. Άποστολίδου).—Εϊδη. "Ηθη καί εθιμά τωνΓ Άγώνές των
κατά τής ιδικής των βιοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα περιγραφή τής
έν γένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό βνος, ό ήμίονος, ό δούς, τό πρόδα-
τον, ή γίδα, ό χοϊρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τής
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤίΖΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο Ρ12ΜΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόναν. Εκ¬
στρατείαι τού. Α'ιχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ
'Διήγημα έκ τοΰ Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαοιτωμέν·ο άγνό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σάς ξεκουράσχι καί θά σάς ευχαριστήση.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολαδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόνων τοΰ
'Ελληνικοΰ "Εθνονς, δν μετά θαυμασμόν άτενίζει όλόχληρος ό πεΐΓθ*
λιτισμένος κόσιιος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει¬
τέρον νπάρξεων τοΰ 18ου αιώνος. Συγγρόμματα καί άνέχδοτα. Άξί-
ζει πολύ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας. >
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΒΙΚΤίϊΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν).— Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬
ρων καί πλονσιωτέρων γυναικείον ψυχών, ήτις κατέκτησε την συμπά¬
θειαν τοΰ λαοΰ της καί τόν θαυμασμόν όλου τοΰ κόσμον.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κνριακίδου).— Γενική εννοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
δημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμΓ'θι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
Ι
'Η τιμή εκάστου βιβλιαρίου εΣναι $ρ.*δ5, άλλ» δια να έκποιή-
οωμεν ταχβ>ώς τάς ύίτθλειπομένας ολίγας αυτάς σειράς, ώρίβαμβν
την τιμήν έκάβτης βειρά« («4 £ν όλω βεβλία) «ρός ..............
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ $6.00
«3.95
Διά νά ποολάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επι τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά-
6ητε_δι' έπιστροφής τοΰ ταχυδρομεί-
ου—τα 24 αΰτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοΰ δέματος.
Έξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΕΌ ^
140 ν"θ8ΐ 26ΐΗ δίΓθβί, Νεν? ΥογΙι ΟίΙν.
Άξιότιμοι Κύ(»οι:
Σάς έσωκλείω $3.95 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε την σειράν των
24 Βιβλίον «Σνλλόγου Πρός Διάδοσιν Ωφέλιμον Βιβλίον».
"θνομα
Διεύθυνσις
Π όλις ..............................Π ολιτεία
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ^γράμματα, εύανάγνωστα, τ
"'.-τοφυγήν καθυστερήσεως.
% 5ΕΟΤΙΟΝ5
ΝΟΥΕΜΒΕΙΙ 3, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 0304. -ΝΚΥν' ΥΟΚΚ, ΚΫΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
5Ε(ΤΠοΝ ι
ΕΤΟΣ ΛΕΚνΐΌΧ 11 ΕΜ Π Τθ
V
1- 'Ά"~ί^=—
Αριθ,,Λς 5^1
ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟΜΑΑΟ2
Τό γιγάντΕΐον Αγγλικόν άερόστατον «Κ—101», ούτινος η κατασνείΐή έ-
στοίχισεν 10.000.000 δολλάρια.
II
Βιρτζίνια Ούώρδερ, θυγάτηρ τού πρώην Πολιτει-
((/οΰ 'Επιθεωρητοΰ των Τραπίζών έν Νβςι Ύόρκυ, κα-
τηγορουμένου επί δωροληψία έκ τοΰ Φραντσέσκου Φερ
νάρη, διειΐθυντοϋ τής πτωχει·σάσης τραπέζης Σίτυ
Γρώοτ. Ή Βιρτζίνια ύπερήσπισε τόν πατέρα της είς
την δίχην.
'Από τόν έορτασμόν τής μνήμης τοΰ Ροϋζβελτ. Άεροπλάνα ίπτάίιεΝα υπεράνω ΐης πόλεως Νέας 'νόο/ηςΗ
οιενθυνομενα εις Ο»»στερ Μπέυ, ένθα έπεταξαν ύπεράν ωτής οίχίας τοή προ'ιην ΙΙροέδρου των Ήνωι«ν·1
ΠολιτπΛν χαι εροιν)>αν δνθη επί τοϋ τόφου τού. Ή άσυνήβης αι'τή ψωτογραφίβ ίλτ'ιφβη έ£ «ϊλλοι· ι'ιεο
Νεο^εζοι κάμναντες *, «—««>,
ΝΟΥΕΜΒΕΙΙ 3, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 0304. -ΝΚΥν' ΥΟΚΚ, ΚΫΡΙΑΚΗ. 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
5Ε(ΤΠοΝ ι
ΕΤΟΣ ΛΕΚνΐΌΧ 11 ΕΜ Π Τθ
V
1- 'Ά"~ί^=—
Αριθ,,Λς 5^1
ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟΜΑΑΟ2
Τό γιγάντΕΐον Αγγλικόν άερόστατον «Κ—101», ούτινος η κατασνείΐή έ-
στοίχισεν 10.000.000 δολλάρια.
II
Βιρτζίνια Ούώρδερ, θυγάτηρ τού πρώην Πολιτει-
((/οΰ 'Επιθεωρητοΰ των Τραπίζών έν Νβςι Ύόρκυ, κα-
τηγορουμένου επί δωροληψία έκ τοΰ Φραντσέσκου Φερ
νάρη, διειΐθυντοϋ τής πτωχει·σάσης τραπέζης Σίτυ
Γρώοτ. Ή Βιρτζίνια ύπερήσπισε τόν πατέρα της είς
την δίχην.
'Από τόν έορτασμόν τής μνήμης τοΰ Ροϋζβελτ. Άεροπλάνα ίπτάίιεΝα υπεράνω ΐης πόλεως Νέας 'νόο/ηςΗ
οιενθυνομενα εις Ο»»στερ Μπέυ, ένθα έπεταξαν ύπεράν ωτής οίχίας τοή προ'ιην ΙΙροέδρου των Ήνωι«ν·1
ΠολιτπΛν χαι εροιν)>αν δνθη επί τοϋ τόφου τού. Ή άσυνήβης αι'τή ψωτογραφίβ ίλτ'ιφβη έ£ «ϊλλοι· ι'ιεο
Νεο^εζοι κάμναντες *, «—««>,