183539
Αριθμός τεύχους
5318
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
17/11/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑ6ΑΖΙΚ «Μ
17, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5318.
ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ— ΆοιθμΑς 5318.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΟΉΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ !
[ΑΖΥΠΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ ΚΑΙ ΜΟΡΓΚΑΝ
ΟΥΊ'ΑΑΙΑΙπ Α. ΡΟΚΦΕΛΑΕΡ ΕΧΩΡΙΖΕ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ ΛΣ ΕΚ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
1ΕΘΥΣΟΝ.- ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ Η Κ. ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΤΖΑ ΧΑΜΙΛΤΩΝ ΕΧΩΡΙΣΕ ΤΟΝ
ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ, ΔΙΣΕΓΓΟΝΟΝ ΤΟΥ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΟΣ Π0ΛΥΕΚΑΤ0ΜΜΥΡΙΟΥ-
ΧΟΥ Ι. ΠΙΕΡΠΩΝ ΜΟΡΓΚΑΝ, ΔΙΟΤΙ ΤΗΝ ΕΚΑΚΟΜΕΤΕΧΕΙΡΙΖΕΤΟ.-. ΕΞ
ΛΛΑΟΥ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ ΗΤΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΣΠΑΤΑΛΟΣ.
Α άλλαγη των καιρών ύπτ'ιρξε
ενικόν τροπάριον πολλων ϋυ-
,άτικων άρθρων τού Άμερικα-
Ιθ Τύπον, άναδημοσιεν»θρ·των
Η~ ήμετέοας στήλας κατα τους
π-αίους μήνας- Πολλοί άνώτε-
Άιιεοικανοί δκενοουμενοι κα,ι
, σι»νττ{ρτιτικοί άρ-θρογράφοι
ρασαν την λύπην των, επειδή
,ί ήλλαζαν όσον άφορα την
ί.ηματικότητα, — είς βαθμόν
δέν ήμπορεΐτε νά είσθε 6έβαν-
ό μιάς ημέρας είς άλλην ότι
Γοτος έκ των στενών σνγγενών
; δέν θά διαπράξτι κάποιαν φο-
όν εγκλημα *<*ί 'θά ίδητε τό δ- ί τού φαρδν — πλατυ είς καμ- ι Κυριακάτικην ίστορίαν. Αί τικαί καί αστυνομικαί αρχαί Νέας Υόρκης κινοϋν θλιοερώς κεφαλάς των, έπειδή ί'|λλαξαν ύποι των ναρκομανών καί των καί των έγκληαατιών. Καί ιί τρίχες καί αί ρντίδες τή; οτέρας γεν§άς αύξάνονται ά- ιέρας είς ημέραν Ιξ αίτίας της οόπου διαγωγής των νεώτερον. Αλλ' δλα αντά είναι μηδέν σνγ- νόμεναι πρός τό γεγονός δτι δύο ιχαιόταται καί ήθικώτατοα οίν.ο- ιαι έογηκαν τώρα είς τό φα- ν ένεκα των πράξεων των δι- τοον! Η^οίκογένεια Μόργκαν καί ή ογένεια Ροκφέλλερ τώρα προσ- ενται εις τόν κατάλογον των ιντερμπιλτ. των Ούΐτνυ, των χό- καί των λοιπών έκ των Τετρα- 'ίων, των οποίων τα όνόματα ε- |)ν φιγουράρτ] είς τάς πρώτας Γ^ιδας των εφημερίδων — ένεκα ^■"•-ών έρίδων.' αί δύο αύται παλαιαί και οικογένειαι κατά τάς [•ευταίας τρείς γενεάς τοίλάχι- "', εχουν τώρα καί άπό εν διαζύ ' εί; τό αλ>Λ>ς άκηλίδωτον πα-
ί.θόν των!
|0ί δύο παραιβάται των συζιη'ΐ-
1ν υποχρεώσεων των οίκογενειών
ργκαν^,αί ΡσΛφέλλε,ρ είναι τα
[Υη Πίερσων Μόργκαν Χάμιλ-
Ρ Μ Ουΐλλιαμ Α. Ροκφέλλερ.
|ι των δύοαί σύζυγοι έλαττον τα
Κιγια κατά τόν τελευταίον μήνσ,
1 και αί διαδόσεις περί δκχφωνι-
1 ■""·- είς τά^ύο ζεύγη Ιχνχλοφό·
γη-σε ό διαζύγιον είς την Μαρίαν
Λουΐζαν. διέταξίν όπως τα τρία
τέκνα τοΰ Χάμιλτων, Φίίνΐππος Σκά
ϋλερ, 8 έτών, Ααβίο, 6' καί "Αϊαν
5, μένουν νπό την φύλαξιν αυτή;
μία άπόπειρα πρός ένωσιν κατόπιν
δοκιμαστικοϋ χωρισμοϋ απέληξεν
είς άποτυχίαν.
Ή Μαρία Λουΐζα Χάιιιλτων, θν<- γάτηρ τοϋ Α- Λέντυγιαρ Μπλαίηρ,' έκατομιίιιριοΰχου ιΐοαπίζομεσίτου τής Νέας Υόρκης, υπανδρεύθη1 τόν Πίερσων Μόργκαν Χάμιλτων έν Πήπακ τή; Νίας Ίερσέης κα- τα τό ετο; 1919, καί κατά τάς πρώ τας πληροφορίας άμορότεροι έν άρ- χή ήσαν πολύ εύτυχεϊς. Ό Χάμιλτων εΐνΓ» δισεγγονό; το5 Αλεξάνδρου Χάιιιλτων, λα- 6ών τό δνομα τοϋ πάππου τού, μα- [ καρίτου Ι. Πίερσων Μόργκαν.' Προ-τ.αρεσκευάσθη διά. τό Κοίνλέ-1 γιον εις τό Κρότων Σκοΰλ, έν Κιρό- ι των της Μασσαχουσέττης, καί έ-. ιροίτα είς τό Χάρβαρδ, δταν αί Ή-1 νωμέναι Πολιτειαι εισήλθον εις [ τόν πόλεμον. Ι Έγκαταλεί·ι[>ας τό Πανε.·τιστή-|
ιιιον κατετάχ&η είς τό ά^ωιπορικόν
σώμα τοϋ Αμερικανικόν στρατοΰ
/αί έστάλη είς την η·6ε·ονητικήν
αί ραιορικήν σχολήν τοΰ Πανεπι-,
στημίου Κόρνελ.
"Εκαμε την πρώτην έναέριον
-ττήσίν τού έν Μινεόλα καί διετά¬
χθη νά μεταβή είς Γαλλίαν μεταξύ
Ή κ. Μαρία Λουίζα Χάμιλτων, ή όποία έχίόρισε τόν αύζυγόν της, ΓΙ^ερ·
.των Μόργκαν Χάμιλτων, δισέγγονον τοϋ ασθενούντος .τ»λυε/:ατομμυριον-
χου τραπεζίτου, Ι. Πίερπων Μόργκαν, επί τφ λόγφ ότι τής εφέρετο σκληοά·
| ναρδσβιλλ τ% Ν^Ίερσέης, χορο-1 στον ε τος. Καί αιτό έκριβώς έλα¬
βεν — αν καί εγνώσθη ότιπροηγή-
θη καποιος οίκονομικός διακανο-
νισμό; άντί τής παροχής έξδδων
Ροκφέλλερ, άνι'ν-
κων είς την μεγά¬
λην καί πλουσίαν
οικογένειαν τοϋ γέ-
ροντος έκατομμυρι-
ούχου, Ιω. Δ. Ροκ-
φέλλερ, τόν οποί¬
ον έχιόρισεν ή σύ-
ζυγός τού, πρώην
Φλώρενς Λίνκολν,
έ,τα τφ λόγφ τοΰ ό¬
τι είναι εκδοτος είς
τα οίνοΛνενματώδιι
,-τοτά.
στατοΐντος τοϋ Έπισκόπου Φίλια
Ραϊνλάντερ. ΑίοΊώτατον προεμηνύ-
ετο τό {ΐέλλον τοϋ πλβυσίου καί ά-
νοια. Ή Μαρία Λουΐζα πσιρεπο-
νέθη δτι έν Εύρώττη. αυτή εΐχε γνω-
ρισόΥι μέ πολύ καλόν κόσμον, άλΑ'
δ σύζυγό; τι;ς, δέν εμενεν ει!»χαρι-
στηιιενος από τούς φό.ου; έκείνους
πρό καιροΰ.
Ινα,
1 ο
II
ιερσων Μόργκαν Χά
^ων, δισεγγονος τοϋ περιωνύ-
' Τοαπεζίτου, κατέκρινε τάς δα-
ι'α; τη; συζΰγου τού χάριν φο-
«ων^ώς «ύπερΰολικάς»,Εκρίθη
«εξειτ/ενισμένης σκληρότη-
■ υπο των δικαστηρίτον τοϋ Ρή-
ατινηί—α----- ~?1; τηνλΙα.
ήγη ; η
Βν την έλενθβοίαν της.
Γ ?τ?' ε>-ΐνος τής είπεν δτι δέν
επί εξ μήνας εκάστου ειοι1;. Τα
τ,ρία δμως τέκνα τοΰ Ροκφέλλ.ερ,
Ουΐλλιαμ, 10 έτών. Φρειδερΐκος,
11, καί "Κλση, 4, θά μένοιη- έξ ο¬
λοκλήρου υπό την φύλαξιν τή:
Φλώρενς Λίνκο/Λ' Ροκφέλλερ.
Καί ετσι οί οίκοι Μόργκαν καί
Ροκφίλ/^ρ δέν είναι πλέον ά-τ,ηλ-
λαγμένοι σκάνδαλον.
«Δέν γνωρίζομεν τι κάμνουν ο-
μη οί αλλοιΓσυντίθιζον νά λέγουν
? .λλ,^Ατγπλι ^^1' η ηίνηι ΛΪθΟ-
οί γεροντότεροι, άλλ' οί
?"< κσι ψυχικής; σκληοό-1 νον». Ά/Α' οί καιροί »ίλ/.υξαν·, ακοιιη καί είς την άφρόκρρμαν τής'Αμί- τών πρώτων Άμερικανών ρων, Ιπειδή δμως έπεβραδύνθη ή αποστόλη άεροπόρων είς Εύρώπην, ό Χάιιιλτων ετοποθετήθη εί; τό έν Χιούστων, Τέξας, ά&ροδρόμιον "Ε- λιγκτων. 'Βκεϊ έτελειοπ:οιήθη εις τί)ν άεροπορίαν καί προήχθη είς υπολοτχαγον καί προσεκολλήυη είς τό άιρχηγείον τής άεροποιθίας ώς 6οηι3)6ς άξίωματικός,, ίπκρορτι- σθείς μέ την έκγιΊμνασιν των αλ- λαη· άεροπόρίον. Έκεΐ παρέμεινεν ώς διδάσκαί.ος τής άδροπορίας ιιέ- χρι πέρατος τοϋ πο?^έμον. "Ολίγον ποό τής ύπογραφής τής άνπΐκωχής 5 ΐδιος προήχθη είς τόν βαθ^ιόν τοϋ ?.οχαγοϋ, ά)£ ή προαγωγή τού έκ¬ τοτε δέν ενεκρίθη καί δέν επραγμα¬ λέ ρη ργμ τοποιήθη. Λήξαντος τοϋ πολέμου |ν παριπτωσιν τοϋ ;εύν εο ΛνήοΛΜ ^ΛΤ....« ' Χάιιιλτων επεδόθη είς έμπορι- Ο γάμος τοϋ ζεί γους Χαμιλ- υποτ,ςοφο; σανατο- στήρΐ" τού Ρήνο άφοϋ ποοηγονμε ____ "·ί;^β^,,.'νί1^ λτι Ν«ν Λτλ ίιΐϊνΓϊΤΊ οων. το)ν — Μπλαίηρ έτελέσθη έν τώ ριστοκιοατικοϋ ζενγους. '^ άρχής ] διατροφής. ς απεδείχθη δτι ελειπεν ή όμό-1 Ή Φ/.ώρινς ΡοκφέλλεΛ ομοίως παρητήθη των £ξόδων της διατρο- φης είς την κατά τού σύζυγον της άγωγήν της. Άϊλ' αύτό δέν είναι κ,αθόλου έκπληκτικόν, δταν ληφθή ύπ' όψιν δτι αύτη ή ιδία είναι κλη- — καί διά νά άποδειξη την άπαρέ-! ρονόιιο; πολλών έκατομμυρίων. σκειάν τοΐ1 φανερως, επήρε τάς 6α-' Ά/^ά καί είς αυτήν την περϋΐτω- λίτσας χον καί επέστρεψεν είς την! σιν έ-τίση; διεδόθη δτι έ'γΐΛΐν οίκο- 'Αιιερικήν, άφήσας αντί|ν *ά ελθΐι ι νομικός καλ'ονισμός εξωδίκως, κατόπιν μόντ]. Επί πλέον, είπεν, ό! ΊΙ κ. ΡοκφέλλΓΐ είναι 29 έτών σύζυγός τι>ς τίιν κατη^'όρησεν ώς καί ό σνζυγός τι,ς 36. Αύτη εΐνα;
ύπερβο/ακά σπχχτα?.ον. Καί βεβαίως θυγάτηο τοΰ κ. καί τής κ. Φρέντε-
/.αμμία γυνή, σεβομένη εαυτήν, δέν οιν. Γ. Λίνκο/.ν, πλουσίας καί έπι-
ήδΰνατο νά ύπΐΗΐείνη εν τοιούτον φανοΰς οικογενείας έκ Γκρήνγου-
πρ^τ/μα! «Δέν ηδυνάμην πλέον ν' :τς, Κοννέκτικουτ. Τό νεαρόν ζεϋ-
άνεχυΝυ τάς καθαερινάς ίνοχλή- γο: έτελεσε τονς γάμου; τον τόν
σεις καί τάς μομφάς τού διά τα' Φεβρουάριον τοϋ 191Η.
σφά/^ματά τού, δταν δέ εδειξε καί { ί ίς τό δικαστήρ όν η Φλώρενς
τΰν μεγιίλην άπαρέσν.ριάν τού πρός | είπεν δτι ό συζυγικός της βίος ήτο
τους φίλους μοι αύτό επέφερε τίιν Ι πολύ εύτι·χής έϋί εν χρονικόν διά-
πραγματικήν ρήξιν μεταξύ μας»,' στημα - - εως δτο' 6 σύζυ^'ός της
είπεν ή λΐαιρία Λουΐζα.
έγινεν Γκδοτος είς τα οΐνοπνευμα-
Κατ' αρχάς εσκέφθησαν νά δο- τώδη ποτά. "Ηρχισε νά πίντ] κατά
κιμάσουν ενα προσωρινόν χωρι-ι κόρον /.αί ελοιδε οιΐ(φοι·;α (ράρμακοΙ
σμόν. Λιτό ήτο είς τα 1926. Όίάπό έπκΓανεϊς ΐατροΰς; μέ τίτν έλ-
δέ δοκιμαστικός έκεϊνος χωρισμός; πίδα ότι θά πεοκ· ρίζετο ή κακή
των προυκάλεσε πίχϊστα δσα σχό-1 έξις, άλλ' είς μάτην. Έν τέλει ή
λια μεταξύ της Άμε,οικανηκή^ς πα-|ίδ(ίχ είπεν δτι ό Ουΐλλιαμ εύρίσκε-
ροικίας των ΙΙαοισίίον, δπον άμ-| ται τώρα είς εν σανατάοιον καί δτι
φότεροι εζων τότε.
' οί ίατροί την έπλη.ρο<ΓΟρησαν δτι Μέ την υπόσχεσιν τοΰ Χάμιλ- ] δέν ύπάρχουν ελπίδες περί βελτιώ- των δτι «θά διορθχιίυϊι» είς τα 1928 ί σεώς τον καί δτι μάλιστα ΰά ώθ άλ ί ί Ιθό δ ό ϋά ρϊι ς ς μ ρχ τό ζεϋγος ΐινώθη πάλιν είς την οί- Ιπιθανότη; δτι τό χνεϋιιά τού εχει έ· χ.ίαν τού έν Νέα 'Υόρκη. Δ,έν πά-1 οήλθεν δμως πολύ διάστημα καίνε- αι ταοαχαί έλαβον χώραν. Κατά την Μαρίαν Λουΐζαν, ό Χάμιλτοίν ιέβαούνθη την νέαν συ- ζυγικήν δουλείαν καί της εΐπε φα- >ΐρώς δτι δέν την ήγάπα πλέον.
"Ωστε δέν έμεινεν αλλο τι εί μή δι¬
αζύγιον. Τό μόνον όπερ ήθελεν αυ¬
τή, είπεν ή Μαρία Λουΐζα, ί>το εν
τέλειον διαζύγιον, χωρί; εξοδα δι¬
ατροφής καί μέ φΰλαξιν των τέ-
:. 'ατ« τα τρία τελενταΐα ετη νως έβεβαιώθΓ δτι δέν Γ,το ουνατ. των — Μπ.αιηρ ετεΛεσιτη εν τω ατροφ.ί, και ^ ψυΑαςιν ^ι,-
" ^"-«οτήρ,ον, τό οποίον ίχοοή πλΐον ή ση.6ί(οσ.ς. Μιχλ.στα -/..Γ. ναώ τοΰ Αγιον Ιωάννου εν Μπαρ- κνων τη.ς επι ες μήνας καθ ενα-
πηρεασ{%
Ή μαρτυρία της ύττεστηρίχθη
υπό τσΰ αδελφόν της Φρείδεριν. Γ,
Λίνκολν. νεώτερον, έκ Γκρήνγοι-
Ίτς, όστι-; ί,νυμφεί·{Ιη την "ϊζαμπ'λ
Ροκφέλλερ. θνγατέρα τοϋ ίΐέρσυ
Α. Ροκφέλλερ. Έπίσης ύπίστηοί-
χθ-η υπό τοΰ Σίίίνι· Λάνιε.^. νήοϋ
τοϋ Τσάρλες Δ. Λάνιερ. έ/δότου
τής Άμερικανική; «Επ θ?(·>ρήσ,-
ως τΰν 'Ρ!πιθεωρ>',σε(αν».
Έντέλει τό δικαστήοιον δέν
βοίίπΊ·νε νά ί)(ί>ση τό ϋ'
17, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5318.
ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ— ΆοιθμΑς 5318.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΟΉΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ !
[ΑΖΥΠΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ ΚΑΙ ΜΟΡΓΚΑΝ
ΟΥΊ'ΑΑΙΑΙπ Α. ΡΟΚΦΕΛΑΕΡ ΕΧΩΡΙΖΕ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ ΛΣ ΕΚ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
1ΕΘΥΣΟΝ.- ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ Η Κ. ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΤΖΑ ΧΑΜΙΛΤΩΝ ΕΧΩΡΙΣΕ ΤΟΝ
ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ, ΔΙΣΕΓΓΟΝΟΝ ΤΟΥ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΟΣ Π0ΛΥΕΚΑΤ0ΜΜΥΡΙΟΥ-
ΧΟΥ Ι. ΠΙΕΡΠΩΝ ΜΟΡΓΚΑΝ, ΔΙΟΤΙ ΤΗΝ ΕΚΑΚΟΜΕΤΕΧΕΙΡΙΖΕΤΟ.-. ΕΞ
ΛΛΑΟΥ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ ΗΤΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΣΠΑΤΑΛΟΣ.
Α άλλαγη των καιρών ύπτ'ιρξε
ενικόν τροπάριον πολλων ϋυ-
,άτικων άρθρων τού Άμερικα-
Ιθ Τύπον, άναδημοσιεν»θρ·των
Η~ ήμετέοας στήλας κατα τους
π-αίους μήνας- Πολλοί άνώτε-
Άιιεοικανοί δκενοουμενοι κα,ι
, σι»νττ{ρτιτικοί άρ-θρογράφοι
ρασαν την λύπην των, επειδή
,ί ήλλαζαν όσον άφορα την
ί.ηματικότητα, — είς βαθμόν
δέν ήμπορεΐτε νά είσθε 6έβαν-
ό μιάς ημέρας είς άλλην ότι
Γοτος έκ των στενών σνγγενών
; δέν θά διαπράξτι κάποιαν φο-
όν εγκλημα *<*ί 'θά ίδητε τό δ- ί τού φαρδν — πλατυ είς καμ- ι Κυριακάτικην ίστορίαν. Αί τικαί καί αστυνομικαί αρχαί Νέας Υόρκης κινοϋν θλιοερώς κεφαλάς των, έπειδή ί'|λλαξαν ύποι των ναρκομανών καί των καί των έγκληαατιών. Καί ιί τρίχες καί αί ρντίδες τή; οτέρας γεν§άς αύξάνονται ά- ιέρας είς ημέραν Ιξ αίτίας της οόπου διαγωγής των νεώτερον. Αλλ' δλα αντά είναι μηδέν σνγ- νόμεναι πρός τό γεγονός δτι δύο ιχαιόταται καί ήθικώτατοα οίν.ο- ιαι έογηκαν τώρα είς τό φα- ν ένεκα των πράξεων των δι- τοον! Η^οίκογένεια Μόργκαν καί ή ογένεια Ροκφέλλερ τώρα προσ- ενται εις τόν κατάλογον των ιντερμπιλτ. των Ούΐτνυ, των χό- καί των λοιπών έκ των Τετρα- 'ίων, των οποίων τα όνόματα ε- |)ν φιγουράρτ] είς τάς πρώτας Γ^ιδας των εφημερίδων — ένεκα ^■"•-ών έρίδων.' αί δύο αύται παλαιαί και οικογένειαι κατά τάς [•ευταίας τρείς γενεάς τοίλάχι- "', εχουν τώρα καί άπό εν διαζύ ' εί; τό αλ>Λ>ς άκηλίδωτον πα-
ί.θόν των!
|0ί δύο παραιβάται των συζιη'ΐ-
1ν υποχρεώσεων των οίκογενειών
ργκαν^,αί ΡσΛφέλλε,ρ είναι τα
[Υη Πίερσων Μόργκαν Χάμιλ-
Ρ Μ Ουΐλλιαμ Α. Ροκφέλλερ.
|ι των δύοαί σύζυγοι έλαττον τα
Κιγια κατά τόν τελευταίον μήνσ,
1 και αί διαδόσεις περί δκχφωνι-
1 ■""·- είς τά^ύο ζεύγη Ιχνχλοφό·
γη-σε ό διαζύγιον είς την Μαρίαν
Λουΐζαν. διέταξίν όπως τα τρία
τέκνα τοΰ Χάμιλτων, Φίίνΐππος Σκά
ϋλερ, 8 έτών, Ααβίο, 6' καί "Αϊαν
5, μένουν νπό την φύλαξιν αυτή;
μία άπόπειρα πρός ένωσιν κατόπιν
δοκιμαστικοϋ χωρισμοϋ απέληξεν
είς άποτυχίαν.
Ή Μαρία Λουΐζα Χάιιιλτων, θν<- γάτηρ τοϋ Α- Λέντυγιαρ Μπλαίηρ,' έκατομιίιιριοΰχου ιΐοαπίζομεσίτου τής Νέας Υόρκης, υπανδρεύθη1 τόν Πίερσων Μόργκαν Χάμιλτων έν Πήπακ τή; Νίας Ίερσέης κα- τα τό ετο; 1919, καί κατά τάς πρώ τας πληροφορίας άμορότεροι έν άρ- χή ήσαν πολύ εύτυχεϊς. Ό Χάμιλτων εΐνΓ» δισεγγονό; το5 Αλεξάνδρου Χάιιιλτων, λα- 6ών τό δνομα τοϋ πάππου τού, μα- [ καρίτου Ι. Πίερσων Μόργκαν.' Προ-τ.αρεσκευάσθη διά. τό Κοίνλέ-1 γιον εις τό Κρότων Σκοΰλ, έν Κιρό- ι των της Μασσαχουσέττης, καί έ-. ιροίτα είς τό Χάρβαρδ, δταν αί Ή-1 νωμέναι Πολιτειαι εισήλθον εις [ τόν πόλεμον. Ι Έγκαταλεί·ι[>ας τό Πανε.·τιστή-|
ιιιον κατετάχ&η είς τό ά^ωιπορικόν
σώμα τοϋ Αμερικανικόν στρατοΰ
/αί έστάλη είς την η·6ε·ονητικήν
αί ραιορικήν σχολήν τοΰ Πανεπι-,
στημίου Κόρνελ.
"Εκαμε την πρώτην έναέριον
-ττήσίν τού έν Μινεόλα καί διετά¬
χθη νά μεταβή είς Γαλλίαν μεταξύ
Ή κ. Μαρία Λουίζα Χάμιλτων, ή όποία έχίόρισε τόν αύζυγόν της, ΓΙ^ερ·
.των Μόργκαν Χάμιλτων, δισέγγονον τοϋ ασθενούντος .τ»λυε/:ατομμυριον-
χου τραπεζίτου, Ι. Πίερπων Μόργκαν, επί τφ λόγφ ότι τής εφέρετο σκληοά·
| ναρδσβιλλ τ% Ν^Ίερσέης, χορο-1 στον ε τος. Καί αιτό έκριβώς έλα¬
βεν — αν καί εγνώσθη ότιπροηγή-
θη καποιος οίκονομικός διακανο-
νισμό; άντί τής παροχής έξδδων
Ροκφέλλερ, άνι'ν-
κων είς την μεγά¬
λην καί πλουσίαν
οικογένειαν τοϋ γέ-
ροντος έκατομμυρι-
ούχου, Ιω. Δ. Ροκ-
φέλλερ, τόν οποί¬
ον έχιόρισεν ή σύ-
ζυγός τού, πρώην
Φλώρενς Λίνκολν,
έ,τα τφ λόγφ τοΰ ό¬
τι είναι εκδοτος είς
τα οίνοΛνενματώδιι
,-τοτά.
στατοΐντος τοϋ Έπισκόπου Φίλια
Ραϊνλάντερ. ΑίοΊώτατον προεμηνύ-
ετο τό {ΐέλλον τοϋ πλβυσίου καί ά-
νοια. Ή Μαρία Λουΐζα πσιρεπο-
νέθη δτι έν Εύρώττη. αυτή εΐχε γνω-
ρισόΥι μέ πολύ καλόν κόσμον, άλΑ'
δ σύζυγό; τι;ς, δέν εμενεν ει!»χαρι-
στηιιενος από τούς φό.ου; έκείνους
πρό καιροΰ.
Ινα,
1 ο
II
ιερσων Μόργκαν Χά
^ων, δισεγγονος τοϋ περιωνύ-
' Τοαπεζίτου, κατέκρινε τάς δα-
ι'α; τη; συζΰγου τού χάριν φο-
«ων^ώς «ύπερΰολικάς»,Εκρίθη
«εξειτ/ενισμένης σκληρότη-
■ υπο των δικαστηρίτον τοϋ Ρή-
ατινηί—α----- ~?1; τηνλΙα.
ήγη ; η
Βν την έλενθβοίαν της.
Γ ?τ?' ε>-ΐνος τής είπεν δτι δέν
επί εξ μήνας εκάστου ειοι1;. Τα
τ,ρία δμως τέκνα τοΰ Ροκφέλλ.ερ,
Ουΐλλιαμ, 10 έτών. Φρειδερΐκος,
11, καί "Κλση, 4, θά μένοιη- έξ ο¬
λοκλήρου υπό την φύλαξιν τή:
Φλώρενς Λίνκο/Λ' Ροκφέλλερ.
Καί ετσι οί οίκοι Μόργκαν καί
Ροκφίλ/^ρ δέν είναι πλέον ά-τ,ηλ-
λαγμένοι σκάνδαλον.
«Δέν γνωρίζομεν τι κάμνουν ο-
μη οί αλλοιΓσυντίθιζον νά λέγουν
? .λλ,^Ατγπλι ^^1' η ηίνηι ΛΪθΟ-
οί γεροντότεροι, άλλ' οί
?"< κσι ψυχικής; σκληοό-1 νον». Ά/Α' οί καιροί »ίλ/.υξαν·, ακοιιη καί είς την άφρόκρρμαν τής'Αμί- τών πρώτων Άμερικανών ρων, Ιπειδή δμως έπεβραδύνθη ή αποστόλη άεροπόρων είς Εύρώπην, ό Χάιιιλτων ετοποθετήθη εί; τό έν Χιούστων, Τέξας, ά&ροδρόμιον "Ε- λιγκτων. 'Βκεϊ έτελειοπ:οιήθη εις τί)ν άεροπορίαν καί προήχθη είς υπολοτχαγον καί προσεκολλήυη είς τό άιρχηγείον τής άεροποιθίας ώς 6οηι3)6ς άξίωματικός,, ίπκρορτι- σθείς μέ την έκγιΊμνασιν των αλ- λαη· άεροπόρίον. Έκεΐ παρέμεινεν ώς διδάσκαί.ος τής άδροπορίας ιιέ- χρι πέρατος τοϋ πο?^έμον. "Ολίγον ποό τής ύπογραφής τής άνπΐκωχής 5 ΐδιος προήχθη είς τόν βαθ^ιόν τοϋ ?.οχαγοϋ, ά)£ ή προαγωγή τού έκ¬ τοτε δέν ενεκρίθη καί δέν επραγμα¬ λέ ρη ργμ τοποιήθη. Λήξαντος τοϋ πολέμου |ν παριπτωσιν τοϋ ;εύν εο ΛνήοΛΜ ^ΛΤ....« ' Χάιιιλτων επεδόθη είς έμπορι- Ο γάμος τοϋ ζεί γους Χαμιλ- υποτ,ςοφο; σανατο- στήρΐ" τού Ρήνο άφοϋ ποοηγονμε ____ "·ί;^β^,,.'νί1^ λτι Ν«ν Λτλ ίιΐϊνΓϊΤΊ οων. το)ν — Μπλαίηρ έτελέσθη έν τώ ριστοκιοατικοϋ ζενγους. '^ άρχής ] διατροφής. ς απεδείχθη δτι ελειπεν ή όμό-1 Ή Φ/.ώρινς ΡοκφέλλεΛ ομοίως παρητήθη των £ξόδων της διατρο- φης είς την κατά τού σύζυγον της άγωγήν της. Άϊλ' αύτό δέν είναι κ,αθόλου έκπληκτικόν, δταν ληφθή ύπ' όψιν δτι αύτη ή ιδία είναι κλη- — καί διά νά άποδειξη την άπαρέ-! ρονόιιο; πολλών έκατομμυρίων. σκειάν τοΐ1 φανερως, επήρε τάς 6α-' Ά/^ά καί είς αυτήν την περϋΐτω- λίτσας χον καί επέστρεψεν είς την! σιν έ-τίση; διεδόθη δτι έ'γΐΛΐν οίκο- 'Αιιερικήν, άφήσας αντί|ν *ά ελθΐι ι νομικός καλ'ονισμός εξωδίκως, κατόπιν μόντ]. Επί πλέον, είπεν, ό! ΊΙ κ. ΡοκφέλλΓΐ είναι 29 έτών σύζυγός τι>ς τίιν κατη^'όρησεν ώς καί ό σνζυγός τι,ς 36. Αύτη εΐνα;
ύπερβο/ακά σπχχτα?.ον. Καί βεβαίως θυγάτηο τοΰ κ. καί τής κ. Φρέντε-
/.αμμία γυνή, σεβομένη εαυτήν, δέν οιν. Γ. Λίνκο/.ν, πλουσίας καί έπι-
ήδΰνατο νά ύπΐΗΐείνη εν τοιούτον φανοΰς οικογενείας έκ Γκρήνγου-
πρ^τ/μα! «Δέν ηδυνάμην πλέον ν' :τς, Κοννέκτικουτ. Τό νεαρόν ζεϋ-
άνεχυΝυ τάς καθαερινάς ίνοχλή- γο: έτελεσε τονς γάμου; τον τόν
σεις καί τάς μομφάς τού διά τα' Φεβρουάριον τοϋ 191Η.
σφά/^ματά τού, δταν δέ εδειξε καί { ί ίς τό δικαστήρ όν η Φλώρενς
τΰν μεγιίλην άπαρέσν.ριάν τού πρός | είπεν δτι ό συζυγικός της βίος ήτο
τους φίλους μοι αύτό επέφερε τίιν Ι πολύ εύτι·χής έϋί εν χρονικόν διά-
πραγματικήν ρήξιν μεταξύ μας»,' στημα - - εως δτο' 6 σύζυ^'ός της
είπεν ή λΐαιρία Λουΐζα.
έγινεν Γκδοτος είς τα οΐνοπνευμα-
Κατ' αρχάς εσκέφθησαν νά δο- τώδη ποτά. "Ηρχισε νά πίντ] κατά
κιμάσουν ενα προσωρινόν χωρι-ι κόρον /.αί ελοιδε οιΐ(φοι·;α (ράρμακοΙ
σμόν. Λιτό ήτο είς τα 1926. Όίάπό έπκΓανεϊς ΐατροΰς; μέ τίτν έλ-
δέ δοκιμαστικός έκεϊνος χωρισμός; πίδα ότι θά πεοκ· ρίζετο ή κακή
των προυκάλεσε πίχϊστα δσα σχό-1 έξις, άλλ' είς μάτην. Έν τέλει ή
λια μεταξύ της Άμε,οικανηκή^ς πα-|ίδ(ίχ είπεν δτι ό Ουΐλλιαμ εύρίσκε-
ροικίας των ΙΙαοισίίον, δπον άμ-| ται τώρα είς εν σανατάοιον καί δτι
φότεροι εζων τότε.
' οί ίατροί την έπλη.ρο<ΓΟρησαν δτι Μέ την υπόσχεσιν τοΰ Χάμιλ- ] δέν ύπάρχουν ελπίδες περί βελτιώ- των δτι «θά διορθχιίυϊι» είς τα 1928 ί σεώς τον καί δτι μάλιστα ΰά ώθ άλ ί ί Ιθό δ ό ϋά ρϊι ς ς μ ρχ τό ζεϋγος ΐινώθη πάλιν είς την οί- Ιπιθανότη; δτι τό χνεϋιιά τού εχει έ· χ.ίαν τού έν Νέα 'Υόρκη. Δ,έν πά-1 οήλθεν δμως πολύ διάστημα καίνε- αι ταοαχαί έλαβον χώραν. Κατά την Μαρίαν Λουΐζαν, ό Χάμιλτοίν ιέβαούνθη την νέαν συ- ζυγικήν δουλείαν καί της εΐπε φα- >ΐρώς δτι δέν την ήγάπα πλέον.
"Ωστε δέν έμεινεν αλλο τι εί μή δι¬
αζύγιον. Τό μόνον όπερ ήθελεν αυ¬
τή, είπεν ή Μαρία Λουΐζα, ί>το εν
τέλειον διαζύγιον, χωρί; εξοδα δι¬
ατροφής καί μέ φΰλαξιν των τέ-
:. 'ατ« τα τρία τελενταΐα ετη νως έβεβαιώθΓ δτι δέν Γ,το ουνατ. των — Μπ.αιηρ ετεΛεσιτη εν τω ατροφ.ί, και ^ ψυΑαςιν ^ι,-
" ^"-«οτήρ,ον, τό οποίον ίχοοή πλΐον ή ση.6ί(οσ.ς. Μιχλ.στα -/..Γ. ναώ τοΰ Αγιον Ιωάννου εν Μπαρ- κνων τη.ς επι ες μήνας καθ ενα-
πηρεασ{%
Ή μαρτυρία της ύττεστηρίχθη
υπό τσΰ αδελφόν της Φρείδεριν. Γ,
Λίνκολν. νεώτερον, έκ Γκρήνγοι-
Ίτς, όστι-; ί,νυμφεί·{Ιη την "ϊζαμπ'λ
Ροκφέλλερ. θνγατέρα τοϋ ίΐέρσυ
Α. Ροκφέλλερ. Έπίσης ύπίστηοί-
χθ-η υπό τοΰ Σίίίνι· Λάνιε.^. νήοϋ
τοϋ Τσάρλες Δ. Λάνιερ. έ/δότου
τής Άμερικανική; «Επ θ?(·>ρήσ,-
ως τΰν 'Ρ!πιθεωρ>',σε(αν».
Έντέλει τό δικαστήοιον δέν
βοίίπΊ·νε νά ί)(ί>ση τό ϋ'
<ΕΜΜΗυ2 Κ11ΡΥΕ*.— κ'ΥΡΤΑΚΗ. Π ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΡΩΓΣΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
;Η^Ρ
Ο Πέτκα είναι παιδάκι μάλα-
μα. Είναι καλά νά δουλεύης ααζί
τού. Σάν άρχίζΐβ νά τραγου-δάτ} μέ
δ,ινατή φωνή καί ήχηρή φωνή:
Είματτε κ' εμείς λεδέντε^,
ΜέΥ στή μπόττα τό μαχαίρι!
αμ&σως αρχιζεΐς να αΛλα^ς χ&φι.
Ή κ.»ρίες φοδοϋνται, άν καί δέν
εχει ο!>τε μαχαίρια, ο3τε μπόττες.
Μόνο σημάϊια καί γρατσο^νιές στά
ς,ιπόλυτα πόδια χοΰ τάχουν ξεράνει
ή λάσχγ) καί ό βορηάς.
Ό Πέτκα ξερει τα λόγια ίτοίι
χρείάζοντα; σέ χάθε πε'ρίσ-τασι.
ΙΙερνά καμμιά γυναίκα μέ άσπρβ
πα'πούτσ'.α· άμέσως ή φωνή τοό
Πέτκα γίνεται γλυκειά, τραγουίι-
ττή: ■
■—· Μ:ά μιαρή βοηθεία, χυρια
, γιά τή μαννοϋλά μοχ Είναι
'»ό μέρες ίρρωστιΐ) χαί είμαστε τρία
άίελφάκ'.α.
Άν ή διαδάτις «άρντίθη, την στο-
λίζει μέ μιά άπό κείνες τίς δρυσιές
πού την κάνουν νά χαίρντ) δ-ρόμο
γρήγορα, ρίχν&ντας μ·.ά ματιά γύ-
ρω της γιά νά βεβαιωθή χώς κα¬
νέν α3 δέν την ακουσε πώς την έσ>
γύρισεν ό Πέτκα. "ΟτΤι' τό χαιδί
άναγνωρίσΐβ άχό τα ροίίχα καί το
χρόσωχο ενός ίνδρα χώς είναι όχα-
2ός τή,ς σοδ:ετικής έξουσίας, κατα-
-τίάνετα; 'μ' άλλον τρόπο. Μέ φωνή
/.αθαρή καί τραχε;:
—-Δός μοί) σίντροφε, ν' άγοράσω
τ
Αοτο είναι
είνα: «6
°
μ
Κι' άν τόν ρωτησουν:
—Άχό —&5 ερχεσα!; Γ:ατί ζη-
Έχ:νοεϊ ώτπου νά πης τρία μίαν
ίττορία χοί» κάνει εκείνον -οίι τον
ρώττϊτε νά αείντ; μέ τ)θ'.χ~ο το στό-
υ,α. Είναι άλή^θεια πώς στχχερΛ τέ-
τοιες έρτ;ττ·τε!ς είνα: σχάνιες. Τα
πα'.ίιχά άσυλα είνα·. ΰπερχλήρη, τί
νά το xάνο^ν ενα τετοιο ό
Ή Άντελιν Τσόγκλ, (ροιτήτρια. τού Χώντερ Κάλλετξ τής ΝέΌς Υόρκης, ή όποία εφυγεν έκ τής πατρικής τη- οΐκί-
ος, όπως υπανδρενθη τον Μπον Γουώκερ, τραγουδιοτήν τού ραδιοφώνου, άριστερ^
— Μΐά κ»! βάζε'.ς λεφτά στήν
τσέχη σου, βάλε και το χέρι άπο
ά άί!
5ο; .0 Πέτχα εχει μάτι που κό€ει,
6λέ—εί πολί» μακρυά. Είναι χάντ2
ό χρώτος στίς 8ια5ηλώΐε:ς. ί
ά ή ό '
ρς ς ης
άπό -ήν κόκκινη σηααι'α. Αίτός δί·
νει έξηγιόσε'.ςι σ' όλα τα πϊΐίιά.
— Αύτοι οί κανάγηδες έσκότω-
σαν τόν σύντροφο Βορόονυ. Τόν καλ¬
λίτερο χρολετάρ-.ο. Ό Κώρζον, ό
λε-ΛΟς, ένθ'.χίασεν ί-η 3ολοφόνο.
Και τώρα κάθεταί κα: χορίώνεται:
θά χάμω πόλεμο. Όρίστε λοιχόν,
γ:ά :οχίμ.2τε χά! σοΰ ϊείχμ
Τα ξέρει όλα, άν καΐ δέν μ
τολλά γράυ.αατα. Είναι χαλά νά
είσα! μαχαντάττ,ς τοος. Μά σπάνι»
ί ύ Π
χάνω,
— Πρέπει νά ψάςωμε.
—Άν τε ψάξε...
Ό Άντρέϊκα έπρόδαλε στή
'>τη σειρά.
Ενας κίριος μέ πρόσωπο κίτριν
καί κατσοοφιασαένος, μέ μαϋρο κα·
πέλλο στό κεφάλι, έκόταξε το παιδ
λοξά καί είπε μιλώντας γιά τόν
Αντρέϊκα:
— Νά τοι, οί κλέφτε;. Πρέπε
νά ψάξω»λε τό χαιδί. Πρέπει νά τα
ψάξωμε όλα.
σύ, πιά-τε τού; μικρούς
έ
-Έ, ,
Ψάςε τίς τσέπες.
— Δέν άφίνετε τα άστεία! Φαν
τάζεσθε χώς τα σηαερινά παιδΐί
θά κλεψοϋν κ1 επειτα θά χερ'.μένουν
να τα χ:αστε:
-— Τέτοιοι ήλίθ'.ο: μόνον οί μέγα·
λοι είναι· α·1τά τα μοξιάρ'.κα, εχο^ν
δή τα μάτια τθΰς. είναι τετραπέ-
?2τα.
Ό Άντρέϊκα έγύρισε τό
νά έφελχύί— τή σΰμπάθε'.ά τοΰ. Δέν [ ϊεξιά, άριστερά. Άν καΐ δέν εί·__
ά έκατάφερνε 5μως πχ^τα κα! δέν Ι κλέψε;, τόν επήρε ό ιόδος. Εχώ-
-αίρνει
ά
ρ ης Προτίμά νά τα
γάζγ3 πέρα όλομόναχος. Άιτό χλι-
ροϋ τώρα ό Άντρέϊκα προσχ»6ο3σε
ά έλ άά έ
το κατώρθωσε τζΛρα την περασμένη
65άδ Σ ό Άέ ί
ρ ρ η ρμη
. Σηαερα ό Άντρέϊκχ είνα:
ό καλλίτερος οΰντροφος τοΰ Πετ·
κα. Χάρις ττίς περιττάσείΓ,. Ό
Πέτκα επήγε ττήν ά·/ορά. Ό Άν¬
τρέϊκα έπί-ρε το κατόχ! τθϋ. Ό
Πέτκα είνα: τόσος ίά. Λέε: πώς
ίναι 3ώ?εκα χρόνων, άλλά δέν τον
,άνεις περιστότερο άπό έννΐά. Εί-
αι αΐκρούλης και ΐτχνΟΛ. Έτρύχω-
εν άνάμεσα στοίις μεγάλο;ς καί ε·
ινεν άφαντο;. Ό 'Αντίέίχα εψαχ-
εν, ©ψαχνεν. "Ετπρωχνε μέ τοϋς
Οηκε κάτω άχό τον άγχώνα τοΰ κα
τσοφ'.ασμένοο χωρίου. Αύτός τον έ'-
^'.ατε ζτΛ τί) τΜ^κάμισο.
— Στάσοο! Πο·3 πάς:
Ό Άντρέίχα είχε την άνοησία
νά άντ'.-ταθίί. Ή μανάδιτσε; μαζεά-
ΰτ,χτ* νά τον ψάςοαν. Δέν 6?ί;καν
τίποτε. Μολαταϋτα τοΰ τις έτρε¬
ξαν.
— Σίγουρα "6»ά τά?ω·/.ε σέ
σύντροφο.
Μιά ίεσ~ο:ν:ς ώ
ί ώ
φάτσα, τόν χλαψάρη! Σχθυδαϊο παλ-
ληκάρι μο5 είσα:. Ποίος φταίει;
Ποίος σοΰ είπε νά φίγτ^ς άπό την
άγορά; Δέν είχες τίποτε στίς τσέ-
πες. επρεπε νά
; μαςι με τους
άλλοις. Χά μει'νης -/.αί νά έγχρίνης
5.τ: Γλεγαν. Στάσοο, θά πάω νά ά-
ϊώσει την αδεία. 'Εξύχνησα μέ τδ
χώς είναι γιά τό < Τό κο?:τσά>.ι «%.,,., %η
ρωτο ψωμακ; χά! α-.α «-,
1α άγόρι- *
λα καί άον
νη
να --
Ολο
ϋτζί-.^ζ
^ Δεν ειίαν την
με την^πτ,ρέτρια.
Νάέ
μέ τί
ΤΛ)
:ά π
ραιε
οτ,^ωστε!
Νά
μχοροϋϊα νά
εινα: ή γιαγια; Π ου
της; Πρ'.ά είναι α^τά
Καί μέ δλέμμα ο οί
άχό τό καπέλλο:
Ή Νάντ;α ετρεςε ϊ:τ,
ς.
—Ή μητέρα το^ς έχήγε
στή ν άγορά. Άφησέ -λ η
ξουν μαζί μο^, ωτπο» να γ^ρ!^τ;
Ή χ·^:ία ςεφώνηΐε:
— Τί;... Τί;... 'ΐ ύΜ
πιύ;
Τα παιϊιά ώρμΓ,σαν προ;
ρ
εςοίο. Σέ τί χρε:βζονται τ»
της κο^τής. Τις εφαγε;
χ>. γιά πολύν καιρόν. Ό Πέτ/.α μι-
«ΰσε γ;ά τό αέλλον μέ τόν Άντρέ-
κα.
ριο το χρωι κ«ντα
έχεράσαμε την νύχτα χθές.
—Κ''ίγώ;
σοΰ λέγω ν:'
α α-
τόν χϋμώνα. Καί
;ς χε::, τόν χϋμώνα
ρό παντός κρυώνεΐς, χωρίς
αί χω;ΐς ροχ/α. Τόν περ
ώ έώ
περασΐιένο
ά ά
ρ/ περασιένο
εΐμώνα έ/.ο:μώμο^ν σέ μ:άν άτμο-
τ]//ανή'. "Ενάς ;οτ;/αν·.κος μοϋ είχε
χατέρας χαί
την πίίνα.
φ μ,
νά χεθάνοον άτό
— Οί οΊχ«ί «υ ίχουν χεθάνει;
— Αΰτό δέν σ" ένί:τφέρε:.
Άρχισε νά πε:ράζγ) ενα άγοράχι
κου φοροϋσε κ^λόττα κ' έστεκόταν
μχρός σέ μίαν έςώπορτα.
— Ρέ σύ, είσαι άγόρι
χοριτο-ίστίχο δρακί. Άγόρι σοΰ λεει
■ Π1 —Ι
χ ης
— Κ^ττάξετε, ώς χοϋ νά άνο;-
ν&/λείσω τα μάτια μου... Έβαλ*
ί ' υ
πορτμονναί
ά ά
σ' αυτήν την τσε-
ΰλ Έ
ρμ μ ή η τ
«;η γιά μ:ά στιγμοΰλα.... Έκρατοίϊ-
?α ενα δέαα μέ τούτο το χερι καί μέ
τέ άλλο ενα μαντηλ:. Γ:ά μιά στΐγ-
μοϋλα.... μίά στ!γμο5λα μόνο. θεέ
μου. τί είνα: αύτό: Τί είναι αύτό;
Οί άν&ρωπο: τού λαοδ, εμχοροι
και ί'.
ττ:
ν.->>. -«'-^»
ζεύτηκχ^ γύρω
νϊ
Ζτην τσεπη.'... 2,ε μιά τσέχϊ)
ιτάσκίί.... Κ(' επειτα σοϋ λενε:
ό φόν:άς. Τί
Έτσι ί^λά>^ε τα
/.εφτα, χι>-
ϊετπο'.ν(ία κα! άχόλ^σαν
τον Άντρέϊκα. Α&τος κζτώρθωσε
νά τέ στρίψη, μέ ματωμένη μύτη,
πρίν φθάυη ή έξοι;σία. Επέρασε δαό
δρόμους τΐρέχοντας σά-; τρελλός.
Έχειτα έσταμάττ/τε. έχά·θ:σε στή
δάυι ενός τοίχου κι' έσ^οίγγισε τα
δάχρυά τοϋ. 'Επασάλεί'Ιβν όλη τού
τή φι;σιθ·ρ/ωμία. Μά είτε χλαίς,
είτε άχι, χρέττε·. νά φάς. 'Ετράδηξε
κο^τσαίνοντας πρός τό σταιθμό. Έ-
κεί τόν τσάκωσε ό Πέτκα.
— Βρέ γεροδλάκα! Στάσοϋ! Έ-
φαγα τα σί3ερα γιά νά σέ βρώ. Πο·]
σταθμο.
-—Σκούπισε τά'»,άτ:α
Αντ:έίχα δέν ξχναε-.οε
μισε στήν χι/ρία την πειό χονδρή
βρΐσίά. "Βιτείτα τα παιίιά ™*ιΛ«
στά χόίία. Όταν εσταμάτησαν γιά
νά χάρουν άνάσα, ό Πέτχα είπε:
— Καχο πράμμα, άίελφέ μόν,
τέρας χαί μτ«α νά χεθάνοον άτό
φοράς
Πέτκα:. Μιά δϊομάϊα
πημένος καί ξεπάγιαζε -',Τ,:
τας κά«ε βρά-ϊ^ στό νεκροτϊί611
φωνάζοντας:
--Πέτκα! Πέτκα!
Καμμ-.ά άπάντησιί- ^
οβ'.νόπωρο. Ουτε σκέψις "··'■''
τό νεκροταγείο. Έπειτ* ο :
ϊχα στάθΓ,κε τυχηρός, Φ*
ε'να χα',δικό άσυλο. 'Β*7.»'
Πέτχα. 'Οχι όλότελα βμ^.·
νίχτα μερίχές φορε; &*'■?!*
χαρδ'.ά το:>.
.1
Δέν είχε χλβψει ο»«
5 ό ατερα ^
'·, -τεντε-ΐξη χρόνων, ά-' τ™, <«τ- τ5ν ^^ V γλΛιείά φωνη: ' έτχόταν νά κλάψη Τ·3 ~° ΤΟί. . · Επάνω σ' ε'να τοίχο β)!*· τόν Έκεί χτάχ^ άνώφελα, την -'' ι^ούΐης νυχτερινί «... Οί λησταί .« ^Ί Ό Ούίλλυ Μήχαν, όστις μίαν φοράν ρνΐκησε τόν Τζάκ Ντε'μψυ, προτοθ ό τελευταίος νά λάβη τό πρΜτάθληαα τής πυγμαχίας άπό τόν Τζές Ούίλλαρδ, ε'ν Τολήντο, Όχάϊο. Τύ'>ρα είναι θεατρικός άποθηκάριος έν Αγ. Λουδοβίκψ.
. . , Ιβη Νβνν«
Λουδοβίκψ. Α1;αΓ(1
Ι,ΓΟΙΑ 8Ε·Ι·Ρ0ν^
"1ΐΑΐί~δΓτ-^τ;0Γ.ο^'
Κηρυξ» .τωλείται είς «' _οι£*
Μόνο σημάϊια καί γρατσο^νιές στά
ς,ιπόλυτα πόδια χοΰ τάχουν ξεράνει
ή λάσχγ) καί ό βορηάς.
Ό Πέτκα ξερει τα λόγια ίτοίι
χρείάζοντα; σέ χάθε πε'ρίσ-τασι.
ΙΙερνά καμμιά γυναίκα μέ άσπρβ
πα'πούτσ'.α· άμέσως ή φωνή τοό
Πέτκα γίνεται γλυκειά, τραγουίι-
ττή: ■
■—· Μ:ά μιαρή βοηθεία, χυρια
, γιά τή μαννοϋλά μοχ Είναι
'»ό μέρες ίρρωστιΐ) χαί είμαστε τρία
άίελφάκ'.α.
Άν ή διαδάτις «άρντίθη, την στο-
λίζει μέ μιά άπό κείνες τίς δρυσιές
πού την κάνουν νά χαίρντ) δ-ρόμο
γρήγορα, ρίχν&ντας μ·.ά ματιά γύ-
ρω της γιά νά βεβαιωθή χώς κα¬
νέν α3 δέν την ακουσε πώς την έσ>
γύρισεν ό Πέτκα. "ΟτΤι' τό χαιδί
άναγνωρίσΐβ άχό τα ροίίχα καί το
χρόσωχο ενός ίνδρα χώς είναι όχα-
2ός τή,ς σοδ:ετικής έξουσίας, κατα-
-τίάνετα; 'μ' άλλον τρόπο. Μέ φωνή
/.αθαρή καί τραχε;:
—-Δός μοί) σίντροφε, ν' άγοράσω
τ
Αοτο είναι
είνα: «6
°
μ
Κι' άν τόν ρωτησουν:
—Άχό —&5 ερχεσα!; Γ:ατί ζη-
Έχ:νοεϊ ώτπου νά πης τρία μίαν
ίττορία χοί» κάνει εκείνον -οίι τον
ρώττϊτε νά αείντ; μέ τ)θ'.χ~ο το στό-
υ,α. Είναι άλή^θεια πώς στχχερΛ τέ-
τοιες έρτ;ττ·τε!ς είνα: σχάνιες. Τα
πα'.ίιχά άσυλα είνα·. ΰπερχλήρη, τί
νά το xάνο^ν ενα τετοιο ό
Ή Άντελιν Τσόγκλ, (ροιτήτρια. τού Χώντερ Κάλλετξ τής ΝέΌς Υόρκης, ή όποία εφυγεν έκ τής πατρικής τη- οΐκί-
ος, όπως υπανδρενθη τον Μπον Γουώκερ, τραγουδιοτήν τού ραδιοφώνου, άριστερ^
— Μΐά κ»! βάζε'.ς λεφτά στήν
τσέχη σου, βάλε και το χέρι άπο
ά άί!
5ο; .0 Πέτχα εχει μάτι που κό€ει,
6λέ—εί πολί» μακρυά. Είναι χάντ2
ό χρώτος στίς 8ια5ηλώΐε:ς. ί
ά ή ό '
ρς ς ης
άπό -ήν κόκκινη σηααι'α. Αίτός δί·
νει έξηγιόσε'.ςι σ' όλα τα πϊΐίιά.
— Αύτοι οί κανάγηδες έσκότω-
σαν τόν σύντροφο Βορόονυ. Τόν καλ¬
λίτερο χρολετάρ-.ο. Ό Κώρζον, ό
λε-ΛΟς, ένθ'.χίασεν ί-η 3ολοφόνο.
Και τώρα κάθεταί κα: χορίώνεται:
θά χάμω πόλεμο. Όρίστε λοιχόν,
γ:ά :οχίμ.2τε χά! σοΰ ϊείχμ
Τα ξέρει όλα, άν καΐ δέν μ
τολλά γράυ.αατα. Είναι χαλά νά
είσα! μαχαντάττ,ς τοος. Μά σπάνι»
ί ύ Π
χάνω,
— Πρέπει νά ψάςωμε.
—Άν τε ψάξε...
Ό Άντρέϊκα έπρόδαλε στή
'>τη σειρά.
Ενας κίριος μέ πρόσωπο κίτριν
καί κατσοοφιασαένος, μέ μαϋρο κα·
πέλλο στό κεφάλι, έκόταξε το παιδ
λοξά καί είπε μιλώντας γιά τόν
Αντρέϊκα:
— Νά τοι, οί κλέφτε;. Πρέπε
νά ψάξω»λε τό χαιδί. Πρέπει νά τα
ψάξωμε όλα.
σύ, πιά-τε τού; μικρούς
έ
-Έ, ,
Ψάςε τίς τσέπες.
— Δέν άφίνετε τα άστεία! Φαν
τάζεσθε χώς τα σηαερινά παιδΐί
θά κλεψοϋν κ1 επειτα θά χερ'.μένουν
να τα χ:αστε:
-— Τέτοιοι ήλίθ'.ο: μόνον οί μέγα·
λοι είναι· α·1τά τα μοξιάρ'.κα, εχο^ν
δή τα μάτια τθΰς. είναι τετραπέ-
?2τα.
Ό Άντρέϊκα έγύρισε τό
νά έφελχύί— τή σΰμπάθε'.ά τοΰ. Δέν [ ϊεξιά, άριστερά. Άν καΐ δέν εί·__
ά έκατάφερνε 5μως πχ^τα κα! δέν Ι κλέψε;, τόν επήρε ό ιόδος. Εχώ-
-αίρνει
ά
ρ ης Προτίμά νά τα
γάζγ3 πέρα όλομόναχος. Άιτό χλι-
ροϋ τώρα ό Άντρέϊκα προσχ»6ο3σε
ά έλ άά έ
το κατώρθωσε τζΛρα την περασμένη
65άδ Σ ό Άέ ί
ρ ρ η ρμη
. Σηαερα ό Άντρέϊκχ είνα:
ό καλλίτερος οΰντροφος τοΰ Πετ·
κα. Χάρις ττίς περιττάσείΓ,. Ό
Πέτκα επήγε ττήν ά·/ορά. Ό Άν¬
τρέϊκα έπί-ρε το κατόχ! τθϋ. Ό
Πέτκα είνα: τόσος ίά. Λέε: πώς
ίναι 3ώ?εκα χρόνων, άλλά δέν τον
,άνεις περιστότερο άπό έννΐά. Εί-
αι αΐκρούλης και ΐτχνΟΛ. Έτρύχω-
εν άνάμεσα στοίις μεγάλο;ς καί ε·
ινεν άφαντο;. Ό 'Αντίέίχα εψαχ-
εν, ©ψαχνεν. "Ετπρωχνε μέ τοϋς
Οηκε κάτω άχό τον άγχώνα τοΰ κα
τσοφ'.ασμένοο χωρίου. Αύτός τον έ'-
^'.ατε ζτΛ τί) τΜ^κάμισο.
— Στάσοο! Πο·3 πάς:
Ό Άντρέίχα είχε την άνοησία
νά άντ'.-ταθίί. Ή μανάδιτσε; μαζεά-
ΰτ,χτ* νά τον ψάςοαν. Δέν 6?ί;καν
τίποτε. Μολαταϋτα τοΰ τις έτρε¬
ξαν.
— Σίγουρα "6»ά τά?ω·/.ε σέ
σύντροφο.
Μιά ίεσ~ο:ν:ς ώ
ί ώ
φάτσα, τόν χλαψάρη! Σχθυδαϊο παλ-
ληκάρι μο5 είσα:. Ποίος φταίει;
Ποίος σοΰ είπε νά φίγτ^ς άπό την
άγορά; Δέν είχες τίποτε στίς τσέ-
πες. επρεπε νά
; μαςι με τους
άλλοις. Χά μει'νης -/.αί νά έγχρίνης
5.τ: Γλεγαν. Στάσοο, θά πάω νά ά-
ϊώσει την αδεία. 'Εξύχνησα μέ τδ
χώς είναι γιά τό < Τό κο?:τσά>.ι «%.,,., %η
ρωτο ψωμακ; χά! α-.α «-,
1α άγόρι- *
λα καί άον
νη
να --
Ολο
ϋτζί-.^ζ
^ Δεν ειίαν την
με την^πτ,ρέτρια.
Νάέ
μέ τί
ΤΛ)
:ά π
ραιε
οτ,^ωστε!
Νά
μχοροϋϊα νά
εινα: ή γιαγια; Π ου
της; Πρ'.ά είναι α^τά
Καί μέ δλέμμα ο οί
άχό τό καπέλλο:
Ή Νάντ;α ετρεςε ϊ:τ,
ς.
—Ή μητέρα το^ς έχήγε
στή ν άγορά. Άφησέ -λ η
ξουν μαζί μο^, ωτπο» να γ^ρ!^τ;
Ή χ·^:ία ςεφώνηΐε:
— Τί;... Τί;... 'ΐ ύΜ
πιύ;
Τα παιϊιά ώρμΓ,σαν προ;
ρ
εςοίο. Σέ τί χρε:βζονται τ»
της κο^τής. Τις εφαγε;
χ>. γιά πολύν καιρόν. Ό Πέτ/.α μι-
«ΰσε γ;ά τό αέλλον μέ τόν Άντρέ-
κα.
ριο το χρωι κ«ντα
έχεράσαμε την νύχτα χθές.
—Κ''ίγώ;
σοΰ λέγω ν:'
α α-
τόν χϋμώνα. Καί
;ς χε::, τόν χϋμώνα
ρό παντός κρυώνεΐς, χωρίς
αί χω;ΐς ροχ/α. Τόν περ
ώ έώ
περασΐιένο
ά ά
ρ/ περασιένο
εΐμώνα έ/.ο:μώμο^ν σέ μ:άν άτμο-
τ]//ανή'. "Ενάς ;οτ;/αν·.κος μοϋ είχε
χατέρας χαί
την πίίνα.
φ μ,
νά χεθάνοον άτό
— Οί οΊχ«ί «υ ίχουν χεθάνει;
— Αΰτό δέν σ" ένί:τφέρε:.
Άρχισε νά πε:ράζγ) ενα άγοράχι
κου φοροϋσε κ^λόττα κ' έστεκόταν
μχρός σέ μίαν έςώπορτα.
— Ρέ σύ, είσαι άγόρι
χοριτο-ίστίχο δρακί. Άγόρι σοΰ λεει
■ Π1 —Ι
χ ης
— Κ^ττάξετε, ώς χοϋ νά άνο;-
ν&/λείσω τα μάτια μου... Έβαλ*
ί ' υ
πορτμονναί
ά ά
σ' αυτήν την τσε-
ΰλ Έ
ρμ μ ή η τ
«;η γιά μ:ά στιγμοΰλα.... Έκρατοίϊ-
?α ενα δέαα μέ τούτο το χερι καί μέ
τέ άλλο ενα μαντηλ:. Γ:ά μιά στΐγ-
μοϋλα.... μίά στ!γμο5λα μόνο. θεέ
μου. τί είνα: αύτό: Τί είναι αύτό;
Οί άν&ρωπο: τού λαοδ, εμχοροι
και ί'.
ττ:
ν.->>. -«'-^»
ζεύτηκχ^ γύρω
νϊ
Ζτην τσεπη.'... 2,ε μιά τσέχϊ)
ιτάσκίί.... Κ(' επειτα σοϋ λενε:
ό φόν:άς. Τί
Έτσι ί^λά>^ε τα
/.εφτα, χι>-
ϊετπο'.ν(ία κα! άχόλ^σαν
τον Άντρέϊκα. Α&τος κζτώρθωσε
νά τέ στρίψη, μέ ματωμένη μύτη,
πρίν φθάυη ή έξοι;σία. Επέρασε δαό
δρόμους τΐρέχοντας σά-; τρελλός.
Έχειτα έσταμάττ/τε. έχά·θ:σε στή
δάυι ενός τοίχου κι' έσ^οίγγισε τα
δάχρυά τοϋ. 'Επασάλεί'Ιβν όλη τού
τή φι;σιθ·ρ/ωμία. Μά είτε χλαίς,
είτε άχι, χρέττε·. νά φάς. 'Ετράδηξε
κο^τσαίνοντας πρός τό σταιθμό. Έ-
κεί τόν τσάκωσε ό Πέτκα.
— Βρέ γεροδλάκα! Στάσοϋ! Έ-
φαγα τα σί3ερα γιά νά σέ βρώ. Πο·]
σταθμο.
-—Σκούπισε τά'»,άτ:α
Αντ:έίχα δέν ξχναε-.οε
μισε στήν χι/ρία την πειό χονδρή
βρΐσίά. "Βιτείτα τα παιίιά ™*ιΛ«
στά χόίία. Όταν εσταμάτησαν γιά
νά χάρουν άνάσα, ό Πέτχα είπε:
— Καχο πράμμα, άίελφέ μόν,
τέρας χαί μτ«α νά χεθάνοον άτό
φοράς
Πέτκα:. Μιά δϊομάϊα
πημένος καί ξεπάγιαζε -',Τ,:
τας κά«ε βρά-ϊ^ στό νεκροτϊί611
φωνάζοντας:
--Πέτκα! Πέτκα!
Καμμ-.ά άπάντησιί- ^
οβ'.νόπωρο. Ουτε σκέψις "··'■''
τό νεκροταγείο. Έπειτ* ο :
ϊχα στάθΓ,κε τυχηρός, Φ*
ε'να χα',δικό άσυλο. 'Β*7.»'
Πέτχα. 'Οχι όλότελα βμ^.·
νίχτα μερίχές φορε; &*'■?!*
χαρδ'.ά το:>.
.1
Δέν είχε χλβψει ο»«
5 ό ατερα ^
'·, -τεντε-ΐξη χρόνων, ά-' τ™, <«τ- τ5ν ^^ V γλΛιείά φωνη: ' έτχόταν νά κλάψη Τ·3 ~° ΤΟί. . · Επάνω σ' ε'να τοίχο β)!*· τόν Έκεί χτάχ^ άνώφελα, την -'' ι^ούΐης νυχτερινί «... Οί λησταί .« ^Ί Ό Ούίλλυ Μήχαν, όστις μίαν φοράν ρνΐκησε τόν Τζάκ Ντε'μψυ, προτοθ ό τελευταίος νά λάβη τό πρΜτάθληαα τής πυγμαχίας άπό τόν Τζές Ούίλλαρδ, ε'ν Τολήντο, Όχάϊο. Τύ'>ρα είναι θεατρικός άποθηκάριος έν Αγ. Λουδοβίκψ.
. . , Ιβη Νβνν«
Λουδοβίκψ. Α1;αΓ(1
Ι,ΓΟΙΑ 8Ε·Ι·Ρ0ν^
"1ΐΑΐί~δΓτ-^τ;0Γ.ο^'
Κηρυξ» .τωλείται είς «' _οι£*
ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΑ ΟΛ€ΘΡΙΑ ΑΠΟΤΕΤνε^/ΛΑΤΑ ΤΗΞ
ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑΞ /ΛΕΤΑΞΥ ΣΥΖΥΓΟΝ
ΕΞΑΓΡΙΩΟΕΙΣΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΒΑΘΜΟΝ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΡΙΔΟΣ Β1Ε ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ
ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΠΡΙΤΖ, Η ΚΑ ΤΖΩΝ Γ. ΜΠΕΝΝΕΤΤ ΗΡΠΑΣΕ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ
ΕΦΟΝΕΥΣΕΝ.- ΤΩΡΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΚΑΣΘΗ ΕΠΙ ΦΟΝΩ ΠΡΩΤΟΥ ΒΑΗΜΟΥ.
ΠΟΛΛΑ ΟΜΟΙΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ, ΩΣ ΦΟΝΟΙ. ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΖΥΓΙΑ.
ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΣΥΧΝΑ ΧΩΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ
πάθησαν νά κατααραΰνουν τό ζεΰ-
γος Μπέννεττ, άλλ' ή κ. Μαέννεττ
τούς παρεκάλεσεν ν' άπέλθονν εί;
τό διαμέρισμά των. Έν.εΐνοι δέν
εδωσαν προσοχήν είς την παράκλη¬
σιν αύτην καί έξηκολούθησαν κα-
ταιβάλλοντες δλα; τάς δυνατάς
, ποοσπαθείας των πρός καθησίχα
| σιν τοΰ έρίζοντος ζεύγους. Ίδίω;
τής· ν.. Μπέννεττ, ή όποία έν το>
μεταξύ είχε γίνη μανιώδη;.
} Τό μόνον πρ£σο>πον, τό ό.τοίον
ι θά ηδύνατο νά κάμη κάτι τι καλόν
Ι είς την περίστασιν εκείνην, ί|το
ι αυτάς οίτος ό κ. Μπέννεττ, έιινκτή
ΧΑΠΌΠΑΙΞΙΑΣ.
κου παιγνιδίον τής Αμερικήν.
Πλείστα παρόμοια γεγονότα συα-
βαίνουν καθημερινώς γύοω μας
έξ αίτίας τοΰ χαρτοπαιγνίοι1, ώς
είναι, επί παραδείγματι ή περίπτω¬
σις τή; κ. Ρόζας Λή Χεντερσων
πλονσίας οΐκοδεσποίνης τοΰ Ντη-
τρόϊτ, ή όποία Ιπνροβόλησε καί ϊ-
φόνευσε την σύντροφον της εν τω
παιγνιδίω κ. Μαίρτγν Λή Μπίσοχτ,
έπειδή ή άτνχή; έκείνη γι·νή έκα¬
με δί·ο φορέ; λάθος εί; τό παιγνί-
δι, ρίψΓτσα τό χαρτί τό οποίον δέ ν
ϊ'!
την σύζυγον τού ή μέ άλλας γυναΤ-
κας.
Ένίοτε τό ιιοίρασμα των χάρ¬
Έτερα περίπτωσις ρη7
τος» κατά την ώραν τοϋ μπρίτζ εί¬
ναι ή τής κ. Ροΰθ Κέλσο Γοϋντ, έξ
*Ωεν Πάρκ τοϋ Ίλλινό'.ς, ή όποία
εχά>ρισε τόν σύζυγον της Γκέραλδ
Γούντ, μέλος άσφαλιστικ.ής Έται-
οείας, έπειδή έκεΐνος την εχτύπη¬
σε κατά την ώραν τοΰ παιγνιδίου.
Φαίνεται ότι τα άνδρόγυνα δέν
ϊ·μποροΰν νά παίξουν χαρτιά φι-
λικώς και καλόν είναι ν' άποφεν-
γονν τό σκάνδαλον.
|Η χ. Τζών Γ. Μπέννετ, τι όποια ίφόνευσε τόν σύζυγον της, έχμανρΐσα άπό
τάς απωλείας της είς τό μποίτζ. |
ι
Διατί αί γυναϊκες δέν οιατη-
>οΰν Την ψυχικήν των ηρεμίαν, ο¬
ίαν παίζουν χαρτιά; Διατί δέν παί-
',ονν με ησυχίαν ώς παίζουν οί σύ-
;<γοί των καί οί άδελφοί των; Δι- :τί μία παρέα άπό άνδρας ημπορεί ά ζάιτηται όλην την νύκτα καί νά :αίζη μπρίτζ ή πάκερ χωρίς την αραμιχ,ράν φιλονεικίαν, ένω μία αρέα άπό άνδρας καί γυναίκας ιοζϋ, παίζοντας τό ίδιον παιγνίδι, γρήγορα καταλήγουν είς άντεγκή- οεΐ; καί υβρείς; Ι Ίσως ή α,τία πρέπει νά ζητηθ[] 6Ϊ; τό χ,οήμα — άν καί είναι γνω¬ στόν δτι πολλαί φιλονεικίαι γίνον- ται εί; εν φιλικόν παιγνίδι χωρίς ρίτίαν. Ό άνήρ σι,'νήθω; δέχεται την /.ακοτυχίαν τού είς τό μπρίτζ, οπ;ω; δέχεται καί τόν λογαριασμόν τού φαγψοΰ τού. Καί είς τάς δύο περιστάσεις πρέπει νά πληρώση. Ιιώφελοϋν τα κακιώματα; 'Η γυ- ναΐκα δμως δέν παί,ρνει τό πράγμα τόσον φιλοσυφικά." Ημπορεί νά είναι πολυδάπανος καί σπάταλος 'ΐ άλλας περιστάσεις, άλλά προκει¬ μένον νά χάση είς τα χρήματα — ω είναι φοβερόν! Ημπορεί νά έ- "Οευστι εκατόν δολλάρια διά μίαν <ν φοοεσιάν ή δι' εν άχρηστον -11-ν.ον τοΰ σπιτιοϋ, μή τή; είπη ·ε »μο>; νά πληρώση δύο δολλάρια
ί1' το μπρίτζ ή αλλο παρόμοιον
){_ Διά τα πρωτα έ'χει νά
εΜΐ ν·αχι, ίνώ δύο δολλάρια φεύ-
τήν τσέπην της χωρίς
α. Καί έπειδή ή γυναΐ-
Ευχαοιστεΐται πάντοτε νά δικαι-
Ύϊ) τον εαυτόν της δι' δσα έξο-
*>■ ΰεωρεϊ τό χάσιμον είς τα
ως κάτι τι άδικαιολόγητον
• ΰυμώνει.
ς είναι άρκετά κα-
|Χαι
Αι.
άδαής. Επηκολούθησεν άντιλογία
εκ μέρους τή; πρώτη; καί νέα δι α¬
ί μαρτυρία εκ μέρους τοΰ δεύτερον.
Ι Αί άντεγκλήσεις μετετράπησαν εί;
κανγαν. Ό σΐζυγος έρράπισε την
σύζυγον καί εκλεισεν άποτόμω; τι
τραπέζι τοΰ παιγνιδίου. Ή μάχ>|
παρετάθη επί είκοσι '/£πχά χϊζ ώ-
, ρας, όπότε ή κ· Μπέννεττ ετρεξεν
1 είς την κρετοατοκάμαράν της κα'ι
επανήλθε μέ περίστροφον — καί
έφόνευσε τόν σύζυγον της μέ δύο
πνροβολισμούς. ^
Τώρα ή κ. Μπέννεττ κρατεϊται
είς την φυλακήν μέλλουσα νά δ.κα-
σθτί έ'ΐΐ φΟΛ'ω εκ προμελέτης.
Τα οΪΌ προιινι;σθέντα ζεύ>,·η
Μπέννεττ καί Χόφ<ρμαν, κατώκουν εις γειτονικά διαμερίσματα μιά; ! καί τή; αντής οικίας καί εύρισκον- ι το είς φιλικάς σχέσει;. Την ημέραν , καθ' ην έγινεν ό φόνος, οί σύζυγοι | Τζών Γ. Μπίννεττ καί Τσάρλες Μ.' Χόφφμαν, είχον παίξει γκόλφ μαζύ κατά την πρωΐαν, τό μεσημέρι άν- ταμώθησαν μέ τάς σνζύγους των ν.αί έ'<ραγον μαζύ. Το άπόγευμα £- παιξαν γκόλφ καί οί τίσσαρες καί τό βράδυ έπέστρε|·αν δλοι είς τό διαμέιρισμα τού ζεύγους Μπέννεττ όπως λάβουν δείπνον άπό κρύα φα- γητά καί παίξουν μπρίτζ. ΤΗσαν δλοι χαρούμενοι καί ειτΛ'χεΐς. θά επαιζαν χάριν διασκεδάσεως. Τό Ι κερδος ήτο όνομαστικόν. Έκαστος ποϋντος ήτο εν δέκατον τοΰ σεν- τσιοΰ. Καί βεβαίως ν.ανείς δέν η¬ δύνατο νά φαντασθτ) ότι τό άθωον αντό παιγνίδιον θά ν.ατέληγεν είς τοιαύτην τραγωδίαν! Τα δύο ζεύγη ησαν «ντίπαλα είς τό παιγνίδι. Κατ' άοχάς έκέρδι- ζον ό κ. καί ή κ. Μπέννεττ. 'Έπει- τα ή τύχη έστράφΐ) υπέρ τοΰ κ. καί τίν; κ. Χόα>α',ιαν, όπότε και έ-
Ή άνιοτέρω εικών δεικνύει επαρκώς τόν βαθμόν τής άγανακτήσεως, ην οί-
σθάνονται αί γυναϊκες δταν χάνουν είς τα χαρτιά. Άριστερ^, ό Τζών Γ.
Μπέννεττ, όν έφόνευσεν ή σΰζυγός τού κατόπιν άγρίας φιλονικίας κατά την
διάρκειαν ενός παιγνιδίου μ,-ΐρίτζ.
ρισε μάλλον την σύζυγον τού, άντί
νά ζητήση συγγνώμην, ειπών δτι
θά επαιρνε την βαλίτσαν τού καί
θά έπήγαινεν νά κοιμηθή είς τό
ξενοδοχείον.
Ή κ. Μπέννεττ, διατελοΰσα εν
μεγάλη άγανακτήσει κατά τοΰ συ-
ζύγου της, παρεκάίιεσε καί πάλιν
τό ζεΰγος Χόψφυαν ν' άποσυρθή
εί; τό διαμέ^ισμά τού. Ό κ. καί η
Κ.- ΛέσΗατα. Και έφ'
,_ ,«ι φιλονεικί«ι πε,οορίζονται
^ν'^: ^^άγμα δέν είναι τό-
ς τούλά-
γ ινα ν
νό; κ,Λ.. ..-.- ^— —- -— (-(
ένώ ό κ. καί ή κ. Χοφφμαν δΐν | -^
σιη-ερίζοντο ό εί; τόν άλλον δια τα ^ ο-^ά χον
)ά&) των αντιθέτως ό κ. και ί| κ. | χ,^ ,τη ^
Μπέννεττ ώργίζοντο. οσάκις ο «ϊ ι
Αυτο ί|το το τελο; ενο; παιγνιοι-
!·«?,"- Ί ™ικτΠν τού μπ,ν,τζ. Ύ,
Ι - Τιΐ~ ι»τ*«Λ— — *« » _
ότι ΛΓν ήτο
μετκξυ τον κ. και τη
Γγίνοντο όλονέν αγ ο
' λήγουσαι εί; πρ
Ό κ. Μπέννεττ "
αγοΗοτερα., κατ«-, -,^,'^ ^ τό όποίο^εϊχε δεχθή
! ϊαΓαπισε την κ. ΜΓΓ,νν.ττ. ^^_^ ^ ^ ^ ^, προσ(Γΐλο&- ^ω.-
εοιΓάπισε την
* Ό κ. και
τιών προκαλεϊ αγανάκτησιν έχου¬
σαν τραγικά άποτελέσματα, ώς συ-
νέβη είς τόν Χόορυ ΓΙήτσαμ, εν
Ούϊλκεσμπόρο, τής Βαοείον Κα-
ρολίνας. Ό Μήτσαμ επαιζεν επί
ολόκληρον νύκτα χωρίς νά λά6η
«καλό χαρτί». Ήγανάκτησε λοιπόν
επί τοσούτον, ώστε ώρκίσθη δτι
φονεύση εκείνον όστις θά εμοίραζε
χωρτιά καί δέν θά τώ έδιδε «φιγοϋ-
ραν». Συνέβη ά>στε την στιγμήν ε¬
κείνην ήλθεν ή σειρά τού νά μοι-
ράση ό ίδιος χαρτιά. "Οταν ελαδε
τα ιδικά τού, τα παρετήρησε μέ α¬
γωνίαν. Δέν ΰπήρχε φιγοϋρα! Οί
σινμΐταΐκται έγέλασαν. 'Ο Μήτσαμ
δέν έ'χασε καιρόν. "Εβγαλε τό πε¬
ρίστροφον τού, τό άκούμβησεν είς
τόν κρόταφόν τού καί έπυροόόλη-
σε,έ προτοΰ νά τόν άντιληφθ/οΰν
καλά - καλά οί συμπαΐκταί τού τί
ειιελλε νά πράξ,η
Πολλά σοράλματα, διαποαττόμε-
να κατά την ώραν τοΰ μπρίτζ καί
άλλων πα.γνιδίίον καταλήγουν εί;
συζν/γικάς έριδος καί εί; διαζύγια.
Τοιοΰτόν τι σιτνέβη είς τόν Τζώρτζ
Μούρ, πλούσιον μεσίτην τοΰ Σι¬
κάγου, καί την σι'ζυγόν τού. Τύ
ζεΓγο·; είχε καν.οτιχίαν είς τα χαρ¬
τιά μίαν εσπέραν καί αμφότερα
τα μέρη άπϊδωσαν το χάσιμόν τοον
εις τό κακόν παίξιμον τοΰ αλλου.
Τό άτοτέλεσμα ήτο δτι ύστερον ά¬
πό ολίγους μήνας ό Τζώρτζ Μούρ
καί ή σύζνγός τού Χέζελ έχωρίσθη-
σαν.
Ή Χέζελ εΐπε &Γαδύτερον δτι τό
φάλμα ι*|Το τοΰ συζύγου της. Ό
Τζώρτζ πάλιν είπεν δτι τό σφάλμα
ήτο τής σύζυγον τοι Ό ΐδιο; έ-
π.ρόσθεσεν δτι πολ>.άν.ις επαιζε χαρ
τιά μέ άνδρας καί δτι ουδέποτε έ-
φιλοκείκησεν, αί δέ παρεξηγήσεις
εγίνοντο μόνον όαιαας επαιζε μέ
ΕΛΛΗΝ Ι ΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΤΡΙΠΟΛΙΤΖΑ
"Ας ήτανε στό '/βηιΑ σου
Ξανά μιά ξάστερη βραδυά
Μιά μοϊοα ·νά ^ιέ
Κι' άπό τ' άλαςρροκέφαλο,
Μ' δλα τριγΰρω τα παιδία,
Ν' άδειάσω ενα ποτήρι..
Γειά σου, μωρέ Τριπολιτζά,
Ρετσίνα καί καλή χαρδιά,
Καί λεβεντιά στή σέλλα,
Ποίος Θά νά ππ παράταιρη
Στί)ν κενττσμενη σου .τοδιά
Την ασπρη φουστανέλλα!
Στό χιονισμένο κόρφο σου
Ρόδα κι' άνθοϋνε τα μικρά,
Κι' άητοί τα παλληκάρια,
Σ' ενα αύγινό σου άνασασμό
Ματαστοχδνε τα πνκρά
Καί τα κακά χαμπάρια.
Καί πλάγι στά κορίτσια σου
"Ομοια τα ρόιδα στή ροδιά
Σάν είνε γινομενα —
Κάθρ ποωτόγανη ςτωνή
Πουχουμε μέσα στήν καρδιά,
Μάς κυδερΛ'άει τα φρένα.
Κι' ώς είχα τνχη λχλ χαρώ
Τόν άναμμένο σου χορό
Σέ μαρμαρένιο άλ.ώνι,
Δεμένονε περήφανα
Στοϋ τραγουδιοΰ τό λυγερ«>
Πολΰτεχνο τιμόνι.
"Ας ήτανε, στοχάζομαι,
Πάλι έκεΐ πέρα μ^ά βραδοά,
Μιά μοϊρα νά μέ σνοη
Κι' άπό τ' άλαφροκεςραλο,
Μ' όλα τριγΰοω τα παιδία,
Ν" άδειάσω ενα ποτήυι...
ΝΙΚΟΣ ΠΡΟΕΣΤΟΠΟΥΛΟ2
'Εκλεχτά βιδλία ΐχει μόνον τβ Βι·
6λιοπωλεϊο-ν τοΰ «Εθνικον Κήρνχος».
ΤΑ ΟΛ€ΘΡΙΑ ΑΠΟΤΕΤνε^/ΛΑΤΑ ΤΗΞ
ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑΞ /ΛΕΤΑΞΥ ΣΥΖΥΓΟΝ
ΕΞΑΓΡΙΩΟΕΙΣΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΒΑΘΜΟΝ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΡΙΔΟΣ Β1Ε ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ
ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΠΡΙΤΖ, Η ΚΑ ΤΖΩΝ Γ. ΜΠΕΝΝΕΤΤ ΗΡΠΑΣΕ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ
ΕΦΟΝΕΥΣΕΝ.- ΤΩΡΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΚΑΣΘΗ ΕΠΙ ΦΟΝΩ ΠΡΩΤΟΥ ΒΑΗΜΟΥ.
ΠΟΛΛΑ ΟΜΟΙΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ, ΩΣ ΦΟΝΟΙ. ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΖΥΓΙΑ.
ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΣΥΧΝΑ ΧΩΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ
πάθησαν νά κατααραΰνουν τό ζεΰ-
γος Μπέννεττ, άλλ' ή κ. Μαέννεττ
τούς παρεκάλεσεν ν' άπέλθονν εί;
τό διαμέρισμά των. Έν.εΐνοι δέν
εδωσαν προσοχήν είς την παράκλη¬
σιν αύτην καί έξηκολούθησαν κα-
ταιβάλλοντες δλα; τάς δυνατάς
, ποοσπαθείας των πρός καθησίχα
| σιν τοΰ έρίζοντος ζεύγους. Ίδίω;
τής· ν.. Μπέννεττ, ή όποία έν το>
μεταξύ είχε γίνη μανιώδη;.
} Τό μόνον πρ£σο>πον, τό ό.τοίον
ι θά ηδύνατο νά κάμη κάτι τι καλόν
Ι είς την περίστασιν εκείνην, ί|το
ι αυτάς οίτος ό κ. Μπέννεττ, έιινκτή
ΧΑΠΌΠΑΙΞΙΑΣ.
κου παιγνιδίον τής Αμερικήν.
Πλείστα παρόμοια γεγονότα συα-
βαίνουν καθημερινώς γύοω μας
έξ αίτίας τοΰ χαρτοπαιγνίοι1, ώς
είναι, επί παραδείγματι ή περίπτω¬
σις τή; κ. Ρόζας Λή Χεντερσων
πλονσίας οΐκοδεσποίνης τοΰ Ντη-
τρόϊτ, ή όποία Ιπνροβόλησε καί ϊ-
φόνευσε την σύντροφον της εν τω
παιγνιδίω κ. Μαίρτγν Λή Μπίσοχτ,
έπειδή ή άτνχή; έκείνη γι·νή έκα¬
με δί·ο φορέ; λάθος εί; τό παιγνί-
δι, ρίψΓτσα τό χαρτί τό οποίον δέ ν
ϊ'!
την σύζυγον τού ή μέ άλλας γυναΤ-
κας.
Ένίοτε τό ιιοίρασμα των χάρ¬
Έτερα περίπτωσις ρη7
τος» κατά την ώραν τοϋ μπρίτζ εί¬
ναι ή τής κ. Ροΰθ Κέλσο Γοϋντ, έξ
*Ωεν Πάρκ τοϋ Ίλλινό'.ς, ή όποία
εχά>ρισε τόν σύζυγον της Γκέραλδ
Γούντ, μέλος άσφαλιστικ.ής Έται-
οείας, έπειδή έκεΐνος την εχτύπη¬
σε κατά την ώραν τοΰ παιγνιδίου.
Φαίνεται ότι τα άνδρόγυνα δέν
ϊ·μποροΰν νά παίξουν χαρτιά φι-
λικώς και καλόν είναι ν' άποφεν-
γονν τό σκάνδαλον.
|Η χ. Τζών Γ. Μπέννετ, τι όποια ίφόνευσε τόν σύζυγον της, έχμανρΐσα άπό
τάς απωλείας της είς τό μποίτζ. |
ι
Διατί αί γυναϊκες δέν οιατη-
>οΰν Την ψυχικήν των ηρεμίαν, ο¬
ίαν παίζουν χαρτιά; Διατί δέν παί-
',ονν με ησυχίαν ώς παίζουν οί σύ-
;<γοί των καί οί άδελφοί των; Δι- :τί μία παρέα άπό άνδρας ημπορεί ά ζάιτηται όλην την νύκτα καί νά :αίζη μπρίτζ ή πάκερ χωρίς την αραμιχ,ράν φιλονεικίαν, ένω μία αρέα άπό άνδρας καί γυναίκας ιοζϋ, παίζοντας τό ίδιον παιγνίδι, γρήγορα καταλήγουν είς άντεγκή- οεΐ; καί υβρείς; Ι Ίσως ή α,τία πρέπει νά ζητηθ[] 6Ϊ; τό χ,οήμα — άν καί είναι γνω¬ στόν δτι πολλαί φιλονεικίαι γίνον- ται εί; εν φιλικόν παιγνίδι χωρίς ρίτίαν. Ό άνήρ σι,'νήθω; δέχεται την /.ακοτυχίαν τού είς τό μπρίτζ, οπ;ω; δέχεται καί τόν λογαριασμόν τού φαγψοΰ τού. Καί είς τάς δύο περιστάσεις πρέπει νά πληρώση. Ιιώφελοϋν τα κακιώματα; 'Η γυ- ναΐκα δμως δέν παί,ρνει τό πράγμα τόσον φιλοσυφικά." Ημπορεί νά είναι πολυδάπανος καί σπάταλος 'ΐ άλλας περιστάσεις, άλλά προκει¬ μένον νά χάση είς τα χρήματα — ω είναι φοβερόν! Ημπορεί νά έ- "Οευστι εκατόν δολλάρια διά μίαν <ν φοοεσιάν ή δι' εν άχρηστον -11-ν.ον τοΰ σπιτιοϋ, μή τή; είπη ·ε »μο>; νά πληρώση δύο δολλάρια
ί1' το μπρίτζ ή αλλο παρόμοιον
){_ Διά τα πρωτα έ'χει νά
εΜΐ ν·αχι, ίνώ δύο δολλάρια φεύ-
τήν τσέπην της χωρίς
α. Καί έπειδή ή γυναΐ-
Ευχαοιστεΐται πάντοτε νά δικαι-
Ύϊ) τον εαυτόν της δι' δσα έξο-
*>■ ΰεωρεϊ τό χάσιμον είς τα
ως κάτι τι άδικαιολόγητον
• ΰυμώνει.
ς είναι άρκετά κα-
|Χαι
Αι.
άδαής. Επηκολούθησεν άντιλογία
εκ μέρους τή; πρώτη; καί νέα δι α¬
ί μαρτυρία εκ μέρους τοΰ δεύτερον.
Ι Αί άντεγκλήσεις μετετράπησαν εί;
κανγαν. Ό σΐζυγος έρράπισε την
σύζυγον καί εκλεισεν άποτόμω; τι
τραπέζι τοΰ παιγνιδίου. Ή μάχ>|
παρετάθη επί είκοσι '/£πχά χϊζ ώ-
, ρας, όπότε ή κ· Μπέννεττ ετρεξεν
1 είς την κρετοατοκάμαράν της κα'ι
επανήλθε μέ περίστροφον — καί
έφόνευσε τόν σύζυγον της μέ δύο
πνροβολισμούς. ^
Τώρα ή κ. Μπέννεττ κρατεϊται
είς την φυλακήν μέλλουσα νά δ.κα-
σθτί έ'ΐΐ φΟΛ'ω εκ προμελέτης.
Τα οΪΌ προιινι;σθέντα ζεύ>,·η
Μπέννεττ καί Χόφ<ρμαν, κατώκουν εις γειτονικά διαμερίσματα μιά; ! καί τή; αντής οικίας καί εύρισκον- ι το είς φιλικάς σχέσει;. Την ημέραν , καθ' ην έγινεν ό φόνος, οί σύζυγοι | Τζών Γ. Μπίννεττ καί Τσάρλες Μ.' Χόφφμαν, είχον παίξει γκόλφ μαζύ κατά την πρωΐαν, τό μεσημέρι άν- ταμώθησαν μέ τάς σνζύγους των ν.αί έ'<ραγον μαζύ. Το άπόγευμα £- παιξαν γκόλφ καί οί τίσσαρες καί τό βράδυ έπέστρε|·αν δλοι είς τό διαμέιρισμα τού ζεύγους Μπέννεττ όπως λάβουν δείπνον άπό κρύα φα- γητά καί παίξουν μπρίτζ. ΤΗσαν δλοι χαρούμενοι καί ειτΛ'χεΐς. θά επαιζαν χάριν διασκεδάσεως. Τό Ι κερδος ήτο όνομαστικόν. Έκαστος ποϋντος ήτο εν δέκατον τοΰ σεν- τσιοΰ. Καί βεβαίως ν.ανείς δέν η¬ δύνατο νά φαντασθτ) ότι τό άθωον αντό παιγνίδιον θά ν.ατέληγεν είς τοιαύτην τραγωδίαν! Τα δύο ζεύγη ησαν «ντίπαλα είς τό παιγνίδι. Κατ' άοχάς έκέρδι- ζον ό κ. καί ή κ. Μπέννεττ. 'Έπει- τα ή τύχη έστράφΐ) υπέρ τοΰ κ. καί τίν; κ. Χόα>α',ιαν, όπότε και έ-
Ή άνιοτέρω εικών δεικνύει επαρκώς τόν βαθμόν τής άγανακτήσεως, ην οί-
σθάνονται αί γυναϊκες δταν χάνουν είς τα χαρτιά. Άριστερ^, ό Τζών Γ.
Μπέννεττ, όν έφόνευσεν ή σΰζυγός τού κατόπιν άγρίας φιλονικίας κατά την
διάρκειαν ενός παιγνιδίου μ,-ΐρίτζ.
ρισε μάλλον την σύζυγον τού, άντί
νά ζητήση συγγνώμην, ειπών δτι
θά επαιρνε την βαλίτσαν τού καί
θά έπήγαινεν νά κοιμηθή είς τό
ξενοδοχείον.
Ή κ. Μπέννεττ, διατελοΰσα εν
μεγάλη άγανακτήσει κατά τοΰ συ-
ζύγου της, παρεκάίιεσε καί πάλιν
τό ζεΰγος Χόψφυαν ν' άποσυρθή
εί; τό διαμέ^ισμά τού. Ό κ. καί η
Κ.- ΛέσΗατα. Και έφ'
,_ ,«ι φιλονεικί«ι πε,οορίζονται
^ν'^: ^^άγμα δέν είναι τό-
ς τούλά-
γ ινα ν
νό; κ,Λ.. ..-.- ^— —- -— (-(
ένώ ό κ. καί ή κ. Χοφφμαν δΐν | -^
σιη-ερίζοντο ό εί; τόν άλλον δια τα ^ ο-^ά χον
)ά&) των αντιθέτως ό κ. και ί| κ. | χ,^ ,τη ^
Μπέννεττ ώργίζοντο. οσάκις ο «ϊ ι
Αυτο ί|το το τελο; ενο; παιγνιοι-
!·«?,"- Ί ™ικτΠν τού μπ,ν,τζ. Ύ,
Ι - Τιΐ~ ι»τ*«Λ— — *« » _
ότι ΛΓν ήτο
μετκξυ τον κ. και τη
Γγίνοντο όλονέν αγ ο
' λήγουσαι εί; πρ
Ό κ. Μπέννεττ "
αγοΗοτερα., κατ«-, -,^,'^ ^ τό όποίο^εϊχε δεχθή
! ϊαΓαπισε την κ. ΜΓΓ,νν.ττ. ^^_^ ^ ^ ^ ^, προσ(Γΐλο&- ^ω.-
εοιΓάπισε την
* Ό κ. και
τιών προκαλεϊ αγανάκτησιν έχου¬
σαν τραγικά άποτελέσματα, ώς συ-
νέβη είς τόν Χόορυ ΓΙήτσαμ, εν
Ούϊλκεσμπόρο, τής Βαοείον Κα-
ρολίνας. Ό Μήτσαμ επαιζεν επί
ολόκληρον νύκτα χωρίς νά λά6η
«καλό χαρτί». Ήγανάκτησε λοιπόν
επί τοσούτον, ώστε ώρκίσθη δτι
φονεύση εκείνον όστις θά εμοίραζε
χωρτιά καί δέν θά τώ έδιδε «φιγοϋ-
ραν». Συνέβη ά>στε την στιγμήν ε¬
κείνην ήλθεν ή σειρά τού νά μοι-
ράση ό ίδιος χαρτιά. "Οταν ελαδε
τα ιδικά τού, τα παρετήρησε μέ α¬
γωνίαν. Δέν ΰπήρχε φιγοϋρα! Οί
σινμΐταΐκται έγέλασαν. 'Ο Μήτσαμ
δέν έ'χασε καιρόν. "Εβγαλε τό πε¬
ρίστροφον τού, τό άκούμβησεν είς
τόν κρόταφόν τού καί έπυροόόλη-
σε,έ προτοΰ νά τόν άντιληφθ/οΰν
καλά - καλά οί συμπαΐκταί τού τί
ειιελλε νά πράξ,η
Πολλά σοράλματα, διαποαττόμε-
να κατά την ώραν τοΰ μπρίτζ καί
άλλων πα.γνιδίίον καταλήγουν εί;
συζν/γικάς έριδος καί εί; διαζύγια.
Τοιοΰτόν τι σιτνέβη είς τόν Τζώρτζ
Μούρ, πλούσιον μεσίτην τοΰ Σι¬
κάγου, καί την σι'ζυγόν τού. Τύ
ζεΓγο·; είχε καν.οτιχίαν είς τα χαρ¬
τιά μίαν εσπέραν καί αμφότερα
τα μέρη άπϊδωσαν το χάσιμόν τοον
εις τό κακόν παίξιμον τοΰ αλλου.
Τό άτοτέλεσμα ήτο δτι ύστερον ά¬
πό ολίγους μήνας ό Τζώρτζ Μούρ
καί ή σύζνγός τού Χέζελ έχωρίσθη-
σαν.
Ή Χέζελ εΐπε &Γαδύτερον δτι τό
φάλμα ι*|Το τοΰ συζύγου της. Ό
Τζώρτζ πάλιν είπεν δτι τό σφάλμα
ήτο τής σύζυγον τοι Ό ΐδιο; έ-
π.ρόσθεσεν δτι πολ>.άν.ις επαιζε χαρ
τιά μέ άνδρας καί δτι ουδέποτε έ-
φιλοκείκησεν, αί δέ παρεξηγήσεις
εγίνοντο μόνον όαιαας επαιζε μέ
ΕΛΛΗΝ Ι ΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΤΡΙΠΟΛΙΤΖΑ
"Ας ήτανε στό '/βηιΑ σου
Ξανά μιά ξάστερη βραδυά
Μιά μοϊοα ·νά ^ιέ
Κι' άπό τ' άλαςρροκέφαλο,
Μ' δλα τριγΰρω τα παιδία,
Ν' άδειάσω ενα ποτήρι..
Γειά σου, μωρέ Τριπολιτζά,
Ρετσίνα καί καλή χαρδιά,
Καί λεβεντιά στή σέλλα,
Ποίος Θά νά ππ παράταιρη
Στί)ν κενττσμενη σου .τοδιά
Την ασπρη φουστανέλλα!
Στό χιονισμένο κόρφο σου
Ρόδα κι' άνθοϋνε τα μικρά,
Κι' άητοί τα παλληκάρια,
Σ' ενα αύγινό σου άνασασμό
Ματαστοχδνε τα πνκρά
Καί τα κακά χαμπάρια.
Καί πλάγι στά κορίτσια σου
"Ομοια τα ρόιδα στή ροδιά
Σάν είνε γινομενα —
Κάθρ ποωτόγανη ςτωνή
Πουχουμε μέσα στήν καρδιά,
Μάς κυδερΛ'άει τα φρένα.
Κι' ώς είχα τνχη λχλ χαρώ
Τόν άναμμένο σου χορό
Σέ μαρμαρένιο άλ.ώνι,
Δεμένονε περήφανα
Στοϋ τραγουδιοΰ τό λυγερ«>
Πολΰτεχνο τιμόνι.
"Ας ήτανε, στοχάζομαι,
Πάλι έκεΐ πέρα μ^ά βραδοά,
Μιά μοϊρα νά μέ σνοη
Κι' άπό τ' άλαφροκεςραλο,
Μ' όλα τριγΰοω τα παιδία,
Ν" άδειάσω ενα ποτήυι...
ΝΙΚΟΣ ΠΡΟΕΣΤΟΠΟΥΛΟ2
'Εκλεχτά βιδλία ΐχει μόνον τβ Βι·
6λιοπωλεϊο-ν τοΰ «Εθνικον Κήρνχος».
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΘΛΟΥΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΦΥΛΛΟΥ
ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΗΤΗρ"
■ ■ ■ ■ ■ ■ · · ■ ■ ■ ΤεΤ··ΊΠΓβ■ ■ ■ ■ ■'
■■'■ ·■·■■·■·■■
ιϊεΤ · ■ ·*¥· ■ ··«. ■ ■
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΗΛΙΚΙΑΣ 55 Ε ΤΟΝ ΚΑΙ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΓΕΡΜΑΝΙΣ ΚΟΜΗΣΣΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΟΝ ΥΙΟμ ""'
ΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΑΥΤΗ ΤΟΝ ΕΙΧΕΝ "ΥΠΝηη*--»---- * *"
ΓΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Ο ΠΑΙΣ ΕΙΝΑΙ
ΤΟΝ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Μ Ε
ς πρό τον δ.λήμμα-,δσον χά! αν φαί^τ
"'ίναι, εΙναι ν (
Ή κόαησσα 'Αρ
τα Φόν Κλάου^
συχνάπς ά.το
μένη ό ι>
Χάρρυ θω, .-«>.
ρούσα χάριν τ
(τωτογραφίας της
μέ τα δΐ>ο χαδιάρι-
χα σκ.υ) λ άκια τι
ό/ίγας «ρας μετ
την έκ τής ό-τισβι-
ας θύρας, ώς εί¬
πεν ή Ιδία, γ
της είς τάς
μένας Πό/
δτως άνο
τού; δικαστι/, ι.
γώνάς της προ
απόδειξιν τής μι
τρότητός της, σχ^
τικώς μέ τόν έπτα
ετή Ρόντερικ Μέ
ΙμΛουρυ, κληρονό
μόν μεγάλης ™0'
θυσίας.
τ<>, ιιιτοϋ ήπ(
σι»ν ά/ ιμ'Ιιος τρ
μία γι ν ή. π?ρϊ τής υ-
οί ίδιο1 "ν ιΗαοτήαατι
» -ίχον ά.
την
ίκετά
τά
παλιν εις το φοίνοκο
^ άντίληψ^ένος!
-ονα αέ τάς ^
ν αντεισαγγε/,
' 'λη εί; ον' ν".
ταδιώΕιι η
Η7ή νυνα-
ςε τόν Χάορι ι
τοΰς αδαρΓς" η
?Ιν«ι έλριΌε,,,
ι ώστ* ν Μμτοτί >.νί
·' Της. σοΐ'ν τας -τ
στε νά μή, κοιιησσης
"σσα Ά'ίντα Φόν
έπιμένει νά ·._,
- ·-» τό τρόοτον γνωπ
»ν κατά τό ετος 1<)(; 'σθη είς τίιν Αύλ τή; Σουηδας γΛ ^ι έπειδή ό έ/ ' ρέσβυς Ίαάά ί) νά τ%- ύποστι, <■ Κλάουζεν εΐγί /*'* Ή Κόμησσα "Αϊντα Φόν Κλάον^ κ»ι/ο, κατά χρονοΛογικήν <τει- ζεν, ώς ά-τοκαλεί έαντί|ν ή ώραία ςύν: καί πλοΐ'θία αΐτή Νρουορκέΐα, ή ό Τόν Όκτώ6ριον τού 1911 εί; ποία σννετάραξε τόν κόσμον κατά,δικαστής τού Ανωτάτου Δικαστηρί τα τε/^υταΐα εΐκοσι πεντε ετη, ά7.- 'οι>εκήρΐ"ξε την κ. Κλάουζεν ώς πα-
λοτε πολν καί άλί.οτε ολίγον, — ράφρονα πάσχουσαν έκ παρανοή-
καί εις τή νσταοιοδρομίαν τί]ς ->' σεο);, άθίραπεύτου διανοητικής ά-
τοίας έπαιζον σποΐ'δαΐον πρόσω- σθενείας, καί την εστειλεν είς τό
.τον ό Βσσιλεύς τής Σουηδίας, ό Φρενοκομείον τού Μπλθτΐμιγκτέίλ.
Θίόοωρος Ροΰζίοελτ. ό έν Σου»)δίυΐ Μετ" ολίγους μήνας έτερος δικα-
Π<_έ<ΐ6Ί'ς τής Άιιερικής -/αί πο?.- στής τοΐ> Ανωτάτου Δικαστηρίοι
λαί άλλαι έτιςχτνεΓς προσωπικότη-, κατόπιν έφέσεως. έν.ήρΐ'ξεν αΐ»τί]ν
τε;. - ηΛ-θε πά/.ιν είς την Ά-'ώς έχουσαν τάς φρι'να; σώα; καί
ιιερικήν Καί ό κόσίΐος εναγωνίως;, την άπέ^.υσε.
περιμενει νά ακούση τώρα τα νέ- Τόν Ίανοι-άριον τον 1914, κα-
α τη- κατορθώματα! ταγγεί.ι%ϊσα ώς πέμψασ°α άπϊΐλ^τι-
ΤΙ κόμησσα, ή όποία ένίοτε ά- κήν επιστολήν, εκηρύχθη ο>ς παρά-
ναφι'ρεται ώς ό θη^^κός Χάρου | φοων αένρι τοιούτου βαθμοΐ'. ωστε
Θώ καί είναι ννοκΐτί) είς τό έξωτε- ί-θρίοοιΊίν·ι ττε-οιττην νΛ ΛινπΛίτί; ν/»ν
:ΡΚ·-
Λ:
ρικ«ν ώς ή γιη'ή χωρ1^ πατρίδα,
κατώρθωσε κατά ενα ή αΛί.ον τρό¬
ά δή ά
ρ ή ρ
πον νά διατηρήση ττ)ν ενμορφιάν
ττ]ς καί τόν ί-ί>θΐΗΐον χαρα/τήρά
της Ιπί τέταρτον αιώνος σιη'εχοϋς
έξάς καί ταραχής Καί παρά
έ ά
τό γεγονο; ότι τέσσαρα; φοράς ε¬
κηρύχθη, ώς φρενο6λα6ι;, τρείς
φοράς, ώς έ'χοτσα σώα; τάς στρένα;
καί ούο «ΐοράς άός μισοτοε^Λή ν.αί
μισο - γνωστικ,ή, έξακολουθεϊ νά έ¬
χη σώας τάς σα>ι»ατιχάς; της δννά-
ιιεις καί είναι ετοίμη ν' αρχίση νέ¬
ον άνακάτωαα είς την πρώτην ευ¬
καιρίαν. ΤΊ γνναΐκα!
Τα κατορθώματα τής κ. Κλάοι·-
ζεν, τοΐ' ·θηλνκοϋ αντοϋ Χάρρυ
Θώ, ώς την άποναλοϋν πο/Λοί, εί¬
ναι μεγαλείτερσ (ΐπύ τα κατορθιδ-
ματα τού θοονδοποιοΰ εκατομμυ-
ριού7.οχ·. "Οπιος ό Θώ, ο&τω καί
περιττόν νά δικασθή καί
ένεκλείσθ·»] είς το Φρενα/.ομεΐον
τού Ματτέοιγαν. Μετά μίαν ή δύ-
ο έδδοιιάδα; σχ'νεκλήθη τό Όρκω-
τον Δικαστήριον όπως
Λ &
'/ι
_ ι
ήρ φϊ)
αν ή γι·νή ΐχο εις θέσιν νά 6»αχε■ -
ρίζεται την περιουσίαν της Οί ι
ενορ/.οι την εύρον γνωστικήν ;
Τόν Απρίλιον το -ήτηιια τής δι-
ανοητι/.ής της κατα<ΐτάσρο>ς έπα-
οουσιασθΐ] ενώπιον αλ?.ου δικαστοϋ
ΐοΰ Ανωτάτου Λικαστηρίοΐ1, όστις |
άά ότι ί> γτΛ'ή ήτο εντελώς
έ ά
Λ,ί
η > γή ή ς
παράφρων προκίΐμένοτ νά κηρν-
χθί| έ'νοχος, άλλ' άθ'κετά γ-ν<ι>στικ!]
ώστε νά δικασθή.
Τόν Μάϊον λοιπόν προσήχθ») είς
δίκην καί ό δικαστή; υπέδειξε ν
εις το{ι; ένόρκοα»; δτι ("ηδύναντο νά
την κηρι' ςοι*ν ώς εχαι·σαν Ιπαρκά»;
σώας τα: φρενα; της ωστε νά κρι
θή ΰ.τεύιτΐ'νο; δι' εν ε^ρά.τρα. αν
αντή έχει κηρυχθή ν»πό τοΐ' δινα- ναί κατά τα αλ>.α ήιπορίΐ νά είναι
στηρίοι» ώς πάσχσΐ'σα έκ τού εί-' παοάφρων. Οί ενορνοι την εύρον'
δοι1; «κείνον τής παραφϋθσΐΎη^:, Ι ενοχον. Μετά μίαν ή δί« έτ>δοιιά-
ό
..< τοι· γνακττου υπό το όνομα: παρα νόΐ|σις. "Οπως έκεΐνγχ. ούτω καί ή Κόιιησσα (ρόν Κλάο»·ζεν διατη- :, I ενοχον. Μετά μίαν ή δύο έτ>δοιιά-
:- δα; ό όικαβΐής την κατίδίκασεν είς
< ιπν·,ίήυ.>τ,.. "£ ..-.~7*.. 2.. ---· ----------
φυλάν.ισΐν εξ μηνών εν τώ σωφρο-
νιστηρί<ι), άλλ' ίδ»'>λο>σεν δτι κατά
ρεΐ είς. την υπηρεσίαν της διαρκώς; την γνώμην τού ή γννή ήτο άρκετά
δικηγόρον; καί εί'ρίσκεται άενάως; ταράφρων ωστε νά μή ήμ,τΌρή νά
είς τα ΟΓ/.αστήρια. Μίαν φοράν ί- κρατηθή είς την φυλακήν.
κλεισθή καί αυτή, ώς ό Θώ. είς τό
φρενοκομείον τοι· Ματτέοι·γαν ίφ'
δρου ζωήι:, άλ/^ κατώρθωσεν, ώς
ί ίϊ ά έξέλθ άλ Κί
ρ ή ρ ς
καί ίκεϊνοΓ νά έξέλθ»} πάλιν. Καί
άκριοως ώς .τροχειμένου περί τοϋ
Τόν Οκτώβριον άλλας δικαστής
τοΰ 'Ανωτάτοΐ' Δικαστηρίοι· άπί-
φάνθη ότι »'| γννή ήτο παοα<ροων καί διέταξε νά μεταφρρθή ταλιν εις τό Μστέονγαν. €Κί>, σίίτα καί δι' αυτήν κα- Τό ργρρ-θέν τότε ζήττ(μα μεταξϋ
λ »τ· — δέν γνωρίζρι ιότε πάλιν ·θά τα των Ιατονογων τής Θεμιδος ήτο:
άιιιι ΰι'ύησσαν. Ιδού μεηικά έκ Ι Πότε ιιία παράφροτν γ<νή οέν εΐ- τώΜ σι^κητι/^ωτέρων γεγονότ'Γύν ι ναι παοάαρίιη·; Καί οί διάφοροι τΓ|; :< ι" ~ ριέργοι· αΐτής γ ντοτάτου Λικαστΐ) \ ^ ·\ ±Ι&9» /, Η χοιιΐισσα φόν Κ/αοι-^ ■ Α τοΓ Μπ«.·ρν, περ'ι τοι οί» Ι οτοι/ίσασαν περ·^11 ^ ^ ι δο/λάρια, ίγινε ^ ^ ιδή τιίν ήμπόδιο-'» ^ι σθΓ) είς τόν βασιΜ" Γ -τοίου ισχυρίζετο ότι ^ κήν πυό<τκλη;σ·ι>' ότ">
, νώτιοΛ' τοι·.
Οταν μετ' ^ %'
οτο,^νείςταςΉ^
ττώτ ,,«έβ»|εΙ=Οιπσ.^
.άσθη ϊΙ: τ<η
ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΗΤΗρ"
■ ■ ■ ■ ■ ■ · · ■ ■ ■ ΤεΤ··ΊΠΓβ■ ■ ■ ■ ■'
■■'■ ·■·■■·■·■■
ιϊεΤ · ■ ·*¥· ■ ··«. ■ ■
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΗΛΙΚΙΑΣ 55 Ε ΤΟΝ ΚΑΙ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΓΕΡΜΑΝΙΣ ΚΟΜΗΣΣΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΟΝ ΥΙΟμ ""'
ΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΑΥΤΗ ΤΟΝ ΕΙΧΕΝ "ΥΠΝηη*--»---- * *"
ΓΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Ο ΠΑΙΣ ΕΙΝΑΙ
ΤΟΝ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Μ Ε
ς πρό τον δ.λήμμα-,δσον χά! αν φαί^τ
"'ίναι, εΙναι ν (
Ή κόαησσα 'Αρ
τα Φόν Κλάου^
συχνάπς ά.το
μένη ό ι>
Χάρρυ θω, .-«>.
ρούσα χάριν τ
(τωτογραφίας της
μέ τα δΐ>ο χαδιάρι-
χα σκ.υ) λ άκια τι
ό/ίγας «ρας μετ
την έκ τής ό-τισβι-
ας θύρας, ώς εί¬
πεν ή Ιδία, γ
της είς τάς
μένας Πό/
δτως άνο
τού; δικαστι/, ι.
γώνάς της προ
απόδειξιν τής μι
τρότητός της, σχ^
τικώς μέ τόν έπτα
ετή Ρόντερικ Μέ
ΙμΛουρυ, κληρονό
μόν μεγάλης ™0'
θυσίας.
τ<>, ιιιτοϋ ήπ(
σι»ν ά/ ιμ'Ιιος τρ
μία γι ν ή. π?ρϊ τής υ-
οί ίδιο1 "ν ιΗαοτήαατι
» -ίχον ά.
την
ίκετά
τά
παλιν εις το φοίνοκο
^ άντίληψ^ένος!
-ονα αέ τάς ^
ν αντεισαγγε/,
' 'λη εί; ον' ν".
ταδιώΕιι η
Η7ή νυνα-
ςε τόν Χάορι ι
τοΰς αδαρΓς" η
?Ιν«ι έλριΌε,,,
ι ώστ* ν Μμτοτί >.νί
·' Της. σοΐ'ν τας -τ
στε νά μή, κοιιησσης
"σσα Ά'ίντα Φόν
έπιμένει νά ·._,
- ·-» τό τρόοτον γνωπ
»ν κατά τό ετος 1<)(; 'σθη είς τίιν Αύλ τή; Σουηδας γΛ ^ι έπειδή ό έ/ ' ρέσβυς Ίαάά ί) νά τ%- ύποστι, <■ Κλάουζεν εΐγί /*'* Ή Κόμησσα "Αϊντα Φόν Κλάον^ κ»ι/ο, κατά χρονοΛογικήν <τει- ζεν, ώς ά-τοκαλεί έαντί|ν ή ώραία ςύν: καί πλοΐ'θία αΐτή Νρουορκέΐα, ή ό Τόν Όκτώ6ριον τού 1911 εί; ποία σννετάραξε τόν κόσμον κατά,δικαστής τού Ανωτάτου Δικαστηρί τα τε/^υταΐα εΐκοσι πεντε ετη, ά7.- 'οι>εκήρΐ"ξε την κ. Κλάουζεν ώς πα-
λοτε πολν καί άλί.οτε ολίγον, — ράφρονα πάσχουσαν έκ παρανοή-
καί εις τή νσταοιοδρομίαν τί]ς ->' σεο);, άθίραπεύτου διανοητικής ά-
τοίας έπαιζον σποΐ'δαΐον πρόσω- σθενείας, καί την εστειλεν είς τό
.τον ό Βσσιλεύς τής Σουηδίας, ό Φρενοκομείον τού Μπλθτΐμιγκτέίλ.
Θίόοωρος Ροΰζίοελτ. ό έν Σου»)δίυΐ Μετ" ολίγους μήνας έτερος δικα-
Π<_έ<ΐ6Ί'ς τής Άιιερικής -/αί πο?.- στής τοΐ> Ανωτάτου Δικαστηρίοι
λαί άλλαι έτιςχτνεΓς προσωπικότη-, κατόπιν έφέσεως. έν.ήρΐ'ξεν αΐ»τί]ν
τε;. - ηΛ-θε πά/.ιν είς την Ά-'ώς έχουσαν τάς φρι'να; σώα; καί
ιιερικήν Καί ό κόσίΐος εναγωνίως;, την άπέ^.υσε.
περιμενει νά ακούση τώρα τα νέ- Τόν Ίανοι-άριον τον 1914, κα-
α τη- κατορθώματα! ταγγεί.ι%ϊσα ώς πέμψασ°α άπϊΐλ^τι-
ΤΙ κόμησσα, ή όποία ένίοτε ά- κήν επιστολήν, εκηρύχθη ο>ς παρά-
ναφι'ρεται ώς ό θη^^κός Χάρου | φοων αένρι τοιούτου βαθμοΐ'. ωστε
Θώ καί είναι ννοκΐτί) είς τό έξωτε- ί-θρίοοιΊίν·ι ττε-οιττην νΛ ΛινπΛίτί; ν/»ν
:ΡΚ·-
Λ:
ρικ«ν ώς ή γιη'ή χωρ1^ πατρίδα,
κατώρθωσε κατά ενα ή αΛί.ον τρό¬
ά δή ά
ρ ή ρ
πον νά διατηρήση ττ)ν ενμορφιάν
ττ]ς καί τόν ί-ί>θΐΗΐον χαρα/τήρά
της Ιπί τέταρτον αιώνος σιη'εχοϋς
έξάς καί ταραχής Καί παρά
έ ά
τό γεγονο; ότι τέσσαρα; φοράς ε¬
κηρύχθη, ώς φρενο6λα6ι;, τρείς
φοράς, ώς έ'χοτσα σώα; τάς στρένα;
καί ούο «ΐοράς άός μισοτοε^Λή ν.αί
μισο - γνωστικ,ή, έξακολουθεϊ νά έ¬
χη σώας τάς σα>ι»ατιχάς; της δννά-
ιιεις καί είναι ετοίμη ν' αρχίση νέ¬
ον άνακάτωαα είς την πρώτην ευ¬
καιρίαν. ΤΊ γνναΐκα!
Τα κατορθώματα τής κ. Κλάοι·-
ζεν, τοΐ' ·θηλνκοϋ αντοϋ Χάρρυ
Θώ, ώς την άποναλοϋν πο/Λοί, εί¬
ναι μεγαλείτερσ (ΐπύ τα κατορθιδ-
ματα τού θοονδοποιοΰ εκατομμυ-
ριού7.οχ·. "Οπιος ό Θώ, ο&τω καί
περιττόν νά δικασθή καί
ένεκλείσθ·»] είς το Φρενα/.ομεΐον
τού Ματτέοιγαν. Μετά μίαν ή δύ-
ο έδδοιιάδα; σχ'νεκλήθη τό Όρκω-
τον Δικαστήριον όπως
Λ &
'/ι
_ ι
ήρ φϊ)
αν ή γι·νή ΐχο εις θέσιν νά 6»αχε■ -
ρίζεται την περιουσίαν της Οί ι
ενορ/.οι την εύρον γνωστικήν ;
Τόν Απρίλιον το -ήτηιια τής δι-
ανοητι/.ής της κατα<ΐτάσρο>ς έπα-
οουσιασθΐ] ενώπιον αλ?.ου δικαστοϋ
ΐοΰ Ανωτάτου Λικαστηρίοΐ1, όστις |
άά ότι ί> γτΛ'ή ήτο εντελώς
έ ά
Λ,ί
η > γή ή ς
παράφρων προκίΐμένοτ νά κηρν-
χθί| έ'νοχος, άλλ' άθ'κετά γ-ν<ι>στικ!]
ώστε νά δικασθή.
Τόν Μάϊον λοιπόν προσήχθ») είς
δίκην καί ό δικαστή; υπέδειξε ν
εις το{ι; ένόρκοα»; δτι ("ηδύναντο νά
την κηρι' ςοι*ν ώς εχαι·σαν Ιπαρκά»;
σώας τα: φρενα; της ωστε νά κρι
θή ΰ.τεύιτΐ'νο; δι' εν ε^ρά.τρα. αν
αντή έχει κηρυχθή ν»πό τοΐ' δινα- ναί κατά τα αλ>.α ήιπορίΐ νά είναι
στηρίοι» ώς πάσχσΐ'σα έκ τού εί-' παοάφρων. Οί ενορνοι την εύρον'
δοι1; «κείνον τής παραφϋθσΐΎη^:, Ι ενοχον. Μετά μίαν ή δί« έτ>δοιιά-
ό
..< τοι· γνακττου υπό το όνομα: παρα νόΐ|σις. "Οπως έκεΐνγχ. ούτω καί ή Κόιιησσα (ρόν Κλάο»·ζεν διατη- :, I ενοχον. Μετά μίαν ή δύο έτ>δοιιά-
:- δα; ό όικαβΐής την κατίδίκασεν είς
< ιπν·,ίήυ.>τ,.. "£ ..-.~7*.. 2.. ---· ----------
φυλάν.ισΐν εξ μηνών εν τώ σωφρο-
νιστηρί<ι), άλλ' ίδ»'>λο>σεν δτι κατά
ρεΐ είς. την υπηρεσίαν της διαρκώς; την γνώμην τού ή γννή ήτο άρκετά
δικηγόρον; καί εί'ρίσκεται άενάως; ταράφρων ωστε νά μή ήμ,τΌρή νά
είς τα ΟΓ/.αστήρια. Μίαν φοράν ί- κρατηθή είς την φυλακήν.
κλεισθή καί αυτή, ώς ό Θώ. είς τό
φρενοκομείον τοι· Ματτέοι·γαν ίφ'
δρου ζωήι:, άλ/^ κατώρθωσεν, ώς
ί ίϊ ά έξέλθ άλ Κί
ρ ή ρ ς
καί ίκεϊνοΓ νά έξέλθ»} πάλιν. Καί
άκριοως ώς .τροχειμένου περί τοϋ
Τόν Οκτώβριον άλλας δικαστής
τοΰ 'Ανωτάτοΐ' Δικαστηρίοι· άπί-
φάνθη ότι »'| γννή ήτο παοα<ροων καί διέταξε νά μεταφρρθή ταλιν εις τό Μστέονγαν. €Κί>, σίίτα καί δι' αυτήν κα- Τό ργρρ-θέν τότε ζήττ(μα μεταξϋ
λ »τ· — δέν γνωρίζρι ιότε πάλιν ·θά τα των Ιατονογων τής Θεμιδος ήτο:
άιιιι ΰι'ύησσαν. Ιδού μεηικά έκ Ι Πότε ιιία παράφροτν γ<νή οέν εΐ- τώΜ σι^κητι/^ωτέρων γεγονότ'Γύν ι ναι παοάαρίιη·; Καί οί διάφοροι τΓ|; :< ι" ~ ριέργοι· αΐτής γ ντοτάτου Λικαστΐ) \ ^ ·\ ±Ι&9» /, Η χοιιΐισσα φόν Κ/αοι-^ ■ Α τοΓ Μπ«.·ρν, περ'ι τοι οί» Ι οτοι/ίσασαν περ·^11 ^ ^ ι δο/λάρια, ίγινε ^ ^ ιδή τιίν ήμπόδιο-'» ^ι σθΓ) είς τόν βασιΜ" Γ -τοίου ισχυρίζετο ότι ^ κήν πυό<τκλη;σ·ι>' ότ">
, νώτιοΛ' τοι·.
Οταν μετ' ^ %'
οτο,^νείςταςΉ^
ττώτ ,,«έβ»|εΙ=Οιπσ.^
.άσθη ϊΙ: τ<η
Ν$*ι>
Κ Π, 1929- ΥΟΙ,.
XV.
Νο. .-,318. ΝΕΥ ΥΟΒΚ, ΚΫΡΪαΊκΗ. Π ΝΟΕ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ι»Μ.
ΕΤΟΣ , ίΑΤΟΝ 1ΙΕΜΠΤΟΝ—- ΆοιθμΛς
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΧ ΕβΑ>)]νΤ.ΑΑΟ_:
*
Ποιοι δλλοι παρα δ Ραυμόνδος Δώ~<αν. σνγχρονος ^ι/οσοφος, επιστρέψας έξ Εΰρώπης είς Αμερικήν, ιπως^ δώση διαλέξίΐς. Είναι άδελφός της μβκαρίτισ «« Ίσοδώρας Δώγκαν. Είναι θιαΰώτη; των άρχαί- ων Έίληνικών ίδεωδών καΐ ένδύεται ώς άρ7. Έλλτιν. Ό -ίοωθυπουργό; Ράμου Μάκ Ντόναλνδ, τής Μεγάλης Βρετανίας, δεχόαενος τόν χαιρετισμόν τού έκ Σκωτίας συμ.τατοιο')το^ τον. ταναατάρχου Μάκ Κίννων, κατά την τελευτίβν επίσκεψίν τού είς Μοντοεάλ, Δεξι^ ή κόρη τού "Ισμπελ. ν άρχα Έλλτιν. Μαί^ ΙΉ,Οϋλλιαμ "Αλλαν Νέιλσων. τού Κολλεγίο» Σμίθ, κώ ή Δν£ Κ·«οη Ε. Γοθ)^ το0 Μάοννχ ΧολλυοΗ< Κάτω, ή δεσ.τοιννς ΒιοτζΛνΛ 'ιάι « 6 ερσλτ16· τοΰ Μάρναρ, καΐ ή δεσποινίς "Αντα Κομστων, εκ γο-' >·ι" κ*ι ?>. ΤΗλ*»ν είς Ν. ' Υόρκην όπως έΛεργήσσνν υπέρ ~« °ϊ**ΓΓΤΓ
!- "ρ'τιωοεως των υπό ττγυ διεύθυνσίν των Κολλβγνων τ*ν ΐτηΑ«ο*
Ό Γενικό; Εισαγγελεύς τού Μεξι-
κοθ, Χώσβ Άγκουϊλάρ ΑΙάγια, ευ¬
ρισκόμενος; έν Λός "Αντζελες.
Ή Δίς Λέλια Χάισμιθ, ατενβγοά^ος τού Ει(ίτειου τ: ιιυιως Ώσ-ιν,
Τέξ ή όί εύθ δά ί Λ' ή ώ έ1 ϋ
Τέξας, ή ό.τοία εφονεύθη διά μαχαίρας καΛ' ήν ώραν έξιιοχετο χοϋ αυτο-
κινήτου τη;» Θΐιπροσθεν τής οί/ίας της. Ό γ
ρ
Μ,τράντυΓ
ρ 1,/,
ς ης πρώιιν διχαητιις Τζών Γ.
κοατεϊται Λιά τ«) (}·οί
Κ Π, 1929- ΥΟΙ,.
XV.
Νο. .-,318. ΝΕΥ ΥΟΒΚ, ΚΫΡΪαΊκΗ. Π ΝΟΕ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ι»Μ.
ΕΤΟΣ , ίΑΤΟΝ 1ΙΕΜΠΤΟΝ—- ΆοιθμΛς
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΧ ΕβΑ>)]νΤ.ΑΑΟ_:
*
Ποιοι δλλοι παρα δ Ραυμόνδος Δώ~<αν. σνγχρονος ^ι/οσοφος, επιστρέψας έξ Εΰρώπης είς Αμερικήν, ιπως^ δώση διαλέξίΐς. Είναι άδελφός της μβκαρίτισ «« Ίσοδώρας Δώγκαν. Είναι θιαΰώτη; των άρχαί- ων Έίληνικών ίδεωδών καΐ ένδύεται ώς άρ7. Έλλτιν. Ό -ίοωθυπουργό; Ράμου Μάκ Ντόναλνδ, τής Μεγάλης Βρετανίας, δεχόαενος τόν χαιρετισμόν τού έκ Σκωτίας συμ.τατοιο')το^ τον. ταναατάρχου Μάκ Κίννων, κατά την τελευτίβν επίσκεψίν τού είς Μοντοεάλ, Δεξι^ ή κόρη τού "Ισμπελ. ν άρχα Έλλτιν. Μαί^ ΙΉ,Οϋλλιαμ "Αλλαν Νέιλσων. τού Κολλεγίο» Σμίθ, κώ ή Δν£ Κ·«οη Ε. Γοθ)^ το0 Μάοννχ ΧολλυοΗ< Κάτω, ή δεσ.τοιννς ΒιοτζΛνΛ 'ιάι « 6 ερσλτ16· τοΰ Μάρναρ, καΐ ή δεσποινίς "Αντα Κομστων, εκ γο-' >·ι" κ*ι ?>. ΤΗλ*»ν είς Ν. ' Υόρκην όπως έΛεργήσσνν υπέρ ~« °ϊ**ΓΓΤΓ
!- "ρ'τιωοεως των υπό ττγυ διεύθυνσίν των Κολλβγνων τ*ν ΐτηΑ«ο*
Ό Γενικό; Εισαγγελεύς τού Μεξι-
κοθ, Χώσβ Άγκουϊλάρ ΑΙάγια, ευ¬
ρισκόμενος; έν Λός "Αντζελες.
Ή Δίς Λέλια Χάισμιθ, ατενβγοά^ος τού Ει(ίτειου τ: ιιυιως Ώσ-ιν,
Τέξ ή όί εύθ δά ί Λ' ή ώ έ1 ϋ
Τέξας, ή ό.τοία εφονεύθη διά μαχαίρας καΛ' ήν ώραν έξιιοχετο χοϋ αυτο-
κινήτου τη;» Θΐιπροσθεν τής οί/ίας της. Ό γ
ρ
Μ,τράντυΓ
ρ 1,/,
ς ης πρώιιν διχαητιις Τζών Γ.
κοατεϊται Λιά τ«) (}·οί
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-
1919
ΧΓΝΠΛΥ, ΧΟΥΕΜΒΕΚ 17, 1929
Ικ.
Ι>«1Ιγ ■■>( 1«11> 5ιχ—Ι
Νβν» Υογ». Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ8 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ3, ΡΓββ.-ΤτβΛ*.
1>ΕΜΕΓΗΐυ5 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ5, 5«ΟΓ*τ*—
ΟΑΡΠΑΙ $100.000.00
Τβΐβ—«ρΐι Λάαΐ-βφι "Ν·*ι*«—Μ"
ειΐο—ε*11—·»·
5ϋΒ5εΚΙΡΤ1ΟΝ ΚΑΤΕ5:
ϋηΐΐεά
Οηρ
ΥρβΓ
. Φΐ·
.··
ΜοηΙΙ» ...
:« ΜοηΙΐΐϊ ..
5
.. ♦»
. . $1
ιυΝυί
.··
.·«
*γ
Οηβ
Υ*» Γ
Μχ
Τγιπ
ΜοηίΗ»____ι. φ|
Εβ ΙΙηηΟιπ ... Φΐ
ΙΙίϋ5ΤΡΑΤΕ0
.»»
.εβ
ΜΟΝΤΗίΥ
Οη«
Υβ«Γ.....
• ·;
.ε·
«1·.··
Ι·.··
ει.εβ
^εεο
ι.··
«ι.»·
ε».··
Ιι»ε
ΕΝΤΙ-Ιΐεθ Α5 ΚΚ.0Η0 (.1-ΑΜ ΗΑΤΤΕΒ ΑΡΚΙΙ
Ι. 1*13. ΑΤ ΤΗΕ Ρ09Τ ΟΨΨΚΐ. ΑΤ ΝΙ*
ΥΟΚΚ. Ν Γ* ΥΟΚΚ. υΝΟΕΙΙ ΤΗΕ ΑΟΤ Ο'
». 107·_________
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΚουηάβΓ &ηά 01ι»Ιγπ—η
1)βιηβΙπιΐ8
ΕοΊΙογ
— ι»
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *·'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜ0ΝΊ
ΑΜΕΝΚΗΧ Ι ΕϊβΤΕΡΙίθ»
ΗΜΕΡΗΣΙΟΧ
ΣΥΜΙΙβΣΙΣ ΤΕ ΠΜΗΐ- ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
μιβις των" υπουργείων κ*ι
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 17 Νοεμβριού.— Ό πρωθυπουρ
γός, κ. Μάνιου, ανεκοίνωσεν είς τό Υπουργικόν Συμβουλι¬
ον την συμπλήρωσιν των χηρευόντων υπουργικον χαρτοφυ-
λακίων. Ό πρώην ύπουργός της Παιδείας, κ. Βλάντ, ανα-
λβά Έί ί ή Βας
, ίη ηης ής ρ
£ Συγκοινωνίας. 'Επιπροσθετως διορίζονται καί τρείς υφ-
υπουργοί, οί δυο έκ των όποίίον άναλαμβάνουν την διεύθυν¬
σιν των δύο καταργηθέντων Υπουργείων. Τό Υπουργείον
*των Δημοσίων "Εργων καί της Συγκοινωνίας συνεχωνεύθη
μετά τοϋ τής Ύγιεινης, της 'Εργασίας καί των Τεχνών, τό
δέ των Θρησκευμάτων μετά τοϋ Ύπουργείου της Παιδείας.
ΤΑ ΣΕΡΒΟ- 1|Ρ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ
Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 16 . ,
— Ό α!?νίδιος θάνατο; χθές το3
Ρί'τΜρδ Μκέθελλ, ιιΐοΰ καί αλη-
ρινόμοϋ τοΰ λόρϊο Γο^έστμπουριι,
έ'ςερεν εί; μνήμην την κατάραν τοϋ
Τοϋτανχάμεν επί όλων εκείνον ο:
ό-χοίο: ϊιετάρβξαν την τ}σνχίαν τω
είς «ν τάςον τοχ
Ό Μπέθελλ ήτο γρ2μματιίις τοϋ
Χάουζ;Β Κάρτερ,, όταν ό τ«λευ-
ταΐος εχ~ιε τάς ανασκαφάς είς
τον τάφον τοΰ Τοοτανχάμεν έν τή
Κθίλάδ; των Βασιλέων ίϊ; την Αί-'
γ«ττον. .
Ό λόβίος Κάρν*!ον όστι; ΐ)ρ-
■/ιτϊ τα; άνιτκαφάς άζέθανβ, κι:
'Ε-ιηβία ... 110.10
Έςαμτ,νβς .. »4.00
: ... φι.εο Ι Τρίμ—·ς
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΧ
ΕττιαΙα . .
Κϊαμ—·ί .. Ι····
♦
Μ···
Έ£άμην
1 οίμηνο
ΙΤ.ββ
,.ς . . *8.ϊβ
>: ... Ι*.οο
■Ε-<Λ« ... »ε·β· •Εϊάμηνβί .. »*.β· ΤαΙμηνος ... Ι»· ΕΙ ΚΟΝΟΓΡ Α·ΗΜΚΝΟΧ Κτηοΐβ .... »4.β» | 'Ε—οία-----Ι».·· Έξάμηνος .. Φϊ.ββ Ι ·Εξαμη«ί ·· Ι»··· λΛετβ 'τά έμβάαματά β«ς βια τ·- >ιδρομικ*» *1 τ»α.ι«ζιτιχ4ν Ιΐατογβν ·1ς
Αολλάρια πληρωτεα ΐΐς Νέαν 'νόοχη-ν 0»«-
ταιϋ "Να,ΤΙοηΐιΙ Ηβτ&ΐα". ·ΕΛΐοτ·λαΙ η-
ιηέχονσαι χαοτβ%ομισματα οί·ν ν* Α,^Λΐί*-
ϊιονται ουστημίναι ΐΐς διαταγήν "Νβΐΐοηε.1
ΙϊβΓ£ΐ]<3", 140 Υβ8ΐ ΪΙΙΙΐ δΤΓββΙ Ν·~ "ογΚ, Ν. Υ., «λος ί«ν φίίβμεν δ' ό-πολεοΛ&αιν. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΗΗ ΔΕΝ ΕΠ1ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Ι ρα«ι[α «'ΕβνιχοΟ ΚΊρνχος» Ιν ' ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΙΙΣ Τ ε. το 111 ν ευτυχία την άπαντα» ονχνά στό (δρόμο μόντι· Κΰγενικά τή χοαρετώ κι' έκείνη μέ (σιμώντι, ιιοϊ' δίνει τό χεράκι της, μοί λέει πώς («α' άγαπά, μοί λέει πώς μέ στοχάζεται, μοΰ λέει (...καί τα λοιπά." Ά.τ' τα γλιν.ά τα λόγια της, κάποτε (πηοα θάρρος . κι' άμέοο>ς τίιν έρώτησα:—"Αν δέν
(σάς κ.άνει βάρος,
θρλετε -νάρθετε μαζύ, ναμαστε συν-
(σνντροςΜά;
Κι' ή ευτυχία .ιον πάνποτε στέκεται
ιοτά καρφιά,
ιωΓ'.τε :—Κι' έγώ θά ήθελα, μά ξέρε-
ιίτε δέν πρεπει
μ' ενα φτωχό τοαγσυδιστή ό κόσμος
(νά ιιι
ούδετέρας μδθοριακής ζώνης
ΣΟΦΙΑ, 17 Νοεμβριού.— Αί ενταύθα διεξαγόμεναι δια-
πραγματεύσεις μεταξύ των άντιπροσώπων τής Βουλγαρίας
καί της Σερβίας, Οεωροϋνται ώς ή σπουδαιοτέρα προσπαθεία
έξ δσων εχουν γίνη μέχρι τούδε υπό των δύο χωρών, διά την
αποκατάστασιν κανονικών σχέσεων επί σταθεράς βάσεως. Αί
διαπραγματευσεις θά περιστραφοΰν είς δύο κυρίοις ζητήμα-
τα, τό της παραιιεθορίου ίδιοκτησίας καί τό τής διαχαράξε-
ως στρατιωτικής ζώνης βάθους εξ μιλίων, επί εκατέρας
πλευράς τής μεθορίου. Ή Ι^ρτιοσλαυΐα προτεά'ει νά έξαγο-
ράση τα παραμίθόρια κ1^;.^ τα όποία κεϊνται έαός τοΰ έ-
δάφους της καί τα όποία άνήκουν είς Βουλ'γάρους, καί}ώς
καί την διαχαραξιν άστυνομικής ζώνης καθ' όλον τό μηκος
τής μεθορίου, πρός διευκόλυνσιν τής καταδιώξεως των
Βουλγαρομακεδόνων κομιτατζηδων.
ΑΙ Β^ΑΝΙΣΤΙΚΑΙ ΜΕδΟΛΟΙ ΤΗΙΡΟΥΜ. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ
πή είς δίκην άοτυναμινίών όργάνων
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 17 Νοεμβριού.— Ή διενεργη-
θείσα έπισταμένη ερευνα κατέληξεν είς την παραπομπτΓν ενώ¬
πιον π^ιθαρχικοϋ Συμβουλίου δύο ανωτέρων αξιωματικών
τής άστυνομίας, ένεχομένων είς την εφαρμογήν τής μεθόδου
τοϋ «τρίτου βαθμοϋ» της άνακρίσεο>ς. Ούτοι κατηγγέλθησαν
ώς βασανίσαντες τύν Σαούλ Σολομών, ενα »εαρόν Ίσραη-
λίτην, ό οποίος εθεωρήθη υποπτος συνενοχής είς τί)ν απόπει¬
ραν δολοφονίας τού ύπουργοϋ των Έσωτερικών, Άλεξάν-^
ορου Βοεβόδα, απόπειραν ήτις έλαβε χώραν την 6ην Όκτω-
βρίου. '9 Σολομών απεδείχθΐ] δτι ήτο άθώος καί άπολυθείς
έστάλη είς τό νοσοκομείον, δπου οί ίατροΐ απεφάνθησαν δτι
είχε κακοποιηθη σοβαρώς υπό των άστυνόμικών όργάνων.
Τό Υπουργικόν Συμβούλιον απεφάσισεν έπίσης νά απολύση
έκ τής υπηρεσίας καί νά παραπέμψη είς δίκην δλα τα πολιτι-
κά καί στρατιωτικά δργανα τα ένεχόμενα είς τάς αιματηράς
σκηνάς των απεργών των μεταλλείοιν Λουπένι, αΐτινες διε-
δραματίσθησαν πρό μηνών.
ΤΑ ΚΑΚ0ΥΡΓΐ1τΓτ| ΚΟΜΙΤΑΤΖΗΔΠΝ
' Απειλαί κατά τής «<ΐ>ής τού Πρωτογέρωφ
ΣΟΦΙΑ, 17 Νοεμβρίου.— Οί Βουλγαρομακεδόνες όπα-
δοί τού Μιχαηλώφ, εξηκριβώθη δτι είναι δράσται των τελευ-
ταίων πολιτικών έγκλημάτων. ΟΊ ϊδιοι διατείνονται δτι θά
έξοντώσουν τόν εχθρόν των, στρατηγόν Πρωτογέρωφ, κσί
τούς όπαδους τού. Έν τφ ||εταξύ εφονεύθη είς την Δοβρου-
τζΐν υπό Κομιτατζτ'ιδοον είς Ρουμάνος χωροφύλαξ.
Ό νΐΙΧΙΑΜ ΡΟΧ παρουσιάζΓΐ
■Π)ν όμιλητικην ταινίαν Παοα-
μαουντ
'5ΕνΕΝ ΡΑ0Ε51
μέ τόν
ΡΑΙ_1_ ΜυΐΜΙ
Πρωταγωνιστήσαντα είς τό ίργον
«Τηβ Υαΐί^ηΐ» καί άποδίδοντα είς
την νέαν ταινίαν έ.χιά διαφόρους
ρόλοι<ς είς χαραχτηριβμόν όστις θά .ιαραμίίν>ι άεν-νάως .-ΐϊρί«Γημος.
ΜΑΙΙίτΙΈΗΓΓΕ ΟΐυΒΟΙΙΙΕΙ___
ΕΕδΤΕΚ ΕΟΝΕΗΟΑΝ
Ό ΡΑΙΙΙ^ ΜϋΝΙ έμφανίζεται
ΠΡΟΣΩΠΙΔΟΣ.
Δέν Θά Ιδητε άπλ.ώς τα «Έ.ττά
Πρόσω .-τα», θά τα νοιώβητΓ.
Όλόκληρον τό μ.-ΐαλλέτο Ρόξη. Χο-
ρωδία μέ 32 Ροξοποθλες θά παί-
ζοΐΎ Είς τό θέαμα ΈΚδΙΕΕΕδ
50ΤΗ 8Τ. - 7ΤΗ
Είς την .τοώτην όμιληχ,χή,
τού Ρ3Γ3ηιουπΙ
'
ΛΑΙΚΑΙΤΙΜΑΙ.
Τος καθημεοινας διβρχεί
σταο-ε,ς ά«ό τής 10ης 4
υ.ΝΊΤΕΟ
Β' 31 49ίη
«ΠΟ ΑΙΜΟΡΡΟΐΔΑΣί ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΜΥΣΤΙΚΟΝ
ΕΓΓΡΑΦΡΝ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥ
Παράξενον πόσοι ύποφεροι,'ν, μά
■δέν κάμιουν τίποτε.
Α ΠΛΟΥΝ ΣΠΗΤΙΣΙΟ ΦΑΡΜΑ¬
ΚΟΝ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΑΧΕΩΣ ΤΑΣ
ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΑΣ.
<"Επασχον τρομερά άπό αίμοροοί- δας, αίτινες μ' έπονοδσαν πολύ. Τέλος κατόπιν τρομερών πόνων έπρομηθεύ- ΛΕΙΝΙΝ'ΓΚΡΑΔ, Ρωσσία;, 10 Νοεμ6ρίον.— Αί Κυβερνητικαί άργαί άνήγγειλαν χθές ότι είς τα ένταϋθα άρχεΤα της ΡαΜτσικής Ά- τα ήσαν τόσον καλά, ωστε ίστειλα | λυφ<>ησαν μυστικα στρατιωτικα
εγγραφα μεγίστης σπουδαιότητος.
Ό κα*ηγηττ(ζ Σέργιος "Ολ-
Λ-τενμποργκ, όστις άπελύθη προ-
σφάτως εκ τής θέσεως γραμμαΐέ-
ως τής Άκαδημίας, είς ην ΰπηρέ-
τει άπο τριακονταετίας, καΐηγο-
ρεϊται <&ς μη είδοποιήσα; τας αρ¬ χάς περί τΓ<- παρουσίας των έγ- α" σύμτρωνα μέ τάς όοηγίας την ώ- γράφων τοίτων, γρονολογοΐ'μενων ναν τοΰ ((αγ^τοΰ καί δι' ολίγα; ήμ«- £κ της έποχήζ τοϋ Τσάρον1. Αί άο- ρας. δοκιμάσατέ τόν νέον καί κοιλλί-ν^γ^Ί Λίγουν 6τΐ Τίΐ ~------------.»—2. τερον τοΰτον τρόπον, στέλλοντες 73|^ΑΛ %-~~,Τ™.. '« «. , ' « - . ^τ/α έπαιζον ιιενα.1 σεντς εις γραιιματοσηίκι ιι ΧΡ'ΐμα .τρος ι , ^ την 0οΐ30 ^ηβη]^^^1 Οο., ΒΓβηί-! στοατηγι/.ην τη; Κυδερνήσεοκ» άντίτυπα τής άγγελίας είς γνοκττούς μου», λέγει καΐ είς ?τερος εύτυχής &ν- Θρωπος, ό Μγ. \7ΐ11ίαιπ ΕΙοπγπ, γνωστότατος ναράς είς τό Κοοΐί ΙΙαΙΙ, Μ3Γ>Ιϋπο!. Χιλιάδες άνδρών
χαί γυναιχων δέν χάαχσνν πλέον άπό
αίμοροοΐδας. "Αν ό άνα·/νώστη; πά-
ηχτ) άπό αίμοοοοίδας, &ς πάρη μίαν
φιάλην ΟθΐΒΟ ΡΠβ Ρϊΐΐδ, άπό τό
φαρμακείον >οαΐ ά: κατα.-πη δύο χά-
.τια
επιγραφαί λεγουσαι δτι «έν περι¬
πτώσει πυρκαίάς, πλημμΰρας ή
έπαναστάσεα>ς; τα κιβώτια ταυτα
πρέπει νά διαοχβθοϋν».
Ή Κυβέρνησις χθές διώρισεν
ειδικήν επιτροπήν όπως άναδιορ-
γανώστ) την Ακαδημίαν καί ορί¬
ση την ευθύνην διά την άπόκρν-
ψιν των εγγράφων. Αί Σσβιετικαί
αρχαί εδήλωσαν δτι είς τα παρόν-
τα μέλη καί τό επιτελείον τής Ά¬
καδημίας; -τενΐλαμδάνονται πολλά
στο'.χεία ένθοικώς διακείμενα πρό;
τό( Σοόιετικόν καθεστώς καί δή
καί προσωπα, άτινα είχον καταδι-
κασθη οίλλοτε εί; θάνατον.
Κ£1Χ)ΠΟΛ15; 16 Ν
ήτις
·ν*Όθ(1, Μά., διά κανονικοΰ σχι'ιματος! ΜετΌξύ των ε6ο·φάτων ήταν Ζουγκο^/.ϊάκ
φιάλην καί π/ήρει; όδηγίας. Έπιστρέ τοία ζιβώπα μχ.·στικών ϊγγοάφων,
φονται τα χρ.'ιματά οας άν τό νοσή- κατα—βέντα έκεΐ ί·πό τοϋ * ~~
λε«ια αποτΐ'χυ. Λονιμασατε τα, υπό
την εγγύησιν τής "Εταιρείαι, χωρΐς νά
€|ς Τα
λωνία ΆντιβασΛεως τοΰ Τσάροι
καί φίροντα τα; σφραγΐδας τή;
'Ακαδηιιία;. 'Βτ' αιτιϊιν υπήρχον
ηταν /Λογκ^^Λ:α!κ ανθρακωρ^χεΐα. Δώ-
ρων, 3εκα εργάται ϊβραμένβϋν άκόμη
I-
Πο-κ,Μ «*:-·.». *λ ίλλοι τέσσ2:ες
χροι- ε—-/θηςΐαν ο·&ϊ2ρώς -ίΤΜ^τιτίνκ·.
'Εκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βι-
ολιοπω/.εϊον τοϋ «'Εθ·>.ο>ί Κν^ι-κος».
Λ
1ΣΙΙ
ενός Κατασττ'ιματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύση
πελάτας καί θά καταστήση
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕΙΧΕΔΙΑ
γΛ'ώμας καϊ αροϋπολογι-
σμούς διά την διακόσμησιν
καϊ έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάι-ων σας άπο τό
Μ ΛΕ
202 ΕΑ5Τ 23110 5ΤΒΕΕΤ
ΝΕ>¥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
'Ν'ΟΙΊΝ «106-8107
Τό μεγα>ίίτερον καί τε).ειό-
τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)Ι0 έν
Άμεριχϋ, όιευθυνόμενον απο
ειδικόν κα?^τέχνην καί άπα-
«χολονν πεπειραμενους κοσμη-
ματογράφους, χαλλιτέχνας καί
έ>.αιοχρ(οματιστας.
ΑΙ μέχρχ τούδε έκτελεστ>ίΐ.
οαι εργασίαι ?χουν κατατάξη
τό ΓΕΙ.ΙΧ δΤϋϋΐο (Τμήμα
τού ΟΤκου Μ. Ρβΐίχ «πά 00
Ιπο.) μεταξν των
ρων Άμερικανικών.
Τα εισιτήρ)ά σο;
Πωλοΰνται 8 εβδομάδος ιχ
προτέρων διά την ΠρΓμιέραν
μοικηκής ρωμάντσας ΡβΓ
"ΤΗΕ
Εντελώς .-ΐρωτότυ.τον θέοαα,
ή τόν '
καί ^β3ηηβ|^^ Μβο Ι)οη3ΐ(]
ίιιρΐηο ίβηρ καί ίϊΙΗαη ΒοΙΙι.
Σνναοπαστιχή, γοητευτική, χιοιιι.>
οιοτική διεύθι·νσις τοϋ
ΕΚΝ5Τ ΙΧ'ΒΙΤδΓΗ
1ΙΡΕΜΙΕΡΑ, ΤΡΙΤΗΝ
στάς 8 :45 μ, μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒΛΥΑΥ ΑΤ 4411ι Μ.
ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5 50ϋΑΒΕ
Κσι «/) ο γοητειτϋίόν ,τρογηπιιικι
ΙΙαραμάουντ.
(ΧΑΚΑ ΒΟΑΥ
ώς
"Εξοχος όαιλητική ταινια Ι'ίΤ'ά
ηιοϋηΐ, διευθννθεΓβα :τας>α τού Α.
Ε<ΐΛ·ΗΓί1 8αΙηβΗΗηά, ιιρ τον ^βαη ΑΓΐήυΓ καί ^ΐηο·, ΙΙαΙΙ' ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ' Μονον ιιιον έβδομάδα' ίΐΕΕ ηυϋγ νΑίΐ.Ε μέ τοΰς οιασχεδαστικοΰς < οιιηο οΐϊοαΐ Υ3π είς €ΝΟΥΕΙ/ΓΙΕ$:>
Ο Ηιΐίΐν' Θά σάς γοητεύση και ™
λιν μέ την φωνήν τοι1.
«ΝΌΑΗ'8 Ι.ΑΚΚ>—τό άστίΐότ:-
ρον ΡβΓΗΓηοιιπΙ ΤΑΙ.ΚαΓΐοοπ.
^Ε5δΕ ΟΗΑννΡΟΗϋ
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝ
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΘΕΑΜΑ
ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΚΛΥιΝ'
"Ολοι ερχονται στήν πρώτην Επ-
ετηριακήν παράστασιν μας' ΔιαβΜ-
δαστικώτατον θέαμα στό μεγα«ι-
τερον θέατρον τον ΒΓθθΙονη.
12 ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΚΠΛΗΞΙΣ,
οταπεριλαμβανοιΐϊνου τού 1>υυ
\Έ*ίΤ καί τΓις Εΐδίο ΤΗοηιρωη
είς .τ,ανόργανα! Ό ΚΓΒΙΝΟΓΡ
είς τραγούδια'
ΓΧΑΚΑ ΒθλΥ
ώς
'ΤΗΕ 8ΑΤϋΒ0ΑΥ Ν16ΗΤ «Ο
Όμιλητικ,'ι ταινία Παρα|ΐαοι·ντ.
καταρτισθείσα παρα τού
Λ. Έ.άν»τΑ 8υ»ηοΓΐ3ΠΐΙ·
ΒΗΟΟΚίΥΝ ΜΑΜΟΙΙΙΙΤ
Ι>οΚα15 αί ΡΙβιουί'Ι1 Ανθ..
Ι>οΚα15 αί
Ή Φιονή πού Ιετοέλλανε
Ήμισφαίρια'
Ή
είς την θριαμδευτικήν "ιι1"'η'"Λ
Ταινίαν
ΤΗΕΤΚΕδΡΑδδΕΚ
τίχνη θά σάς
ομάς τη; θά σάς
Κατάρτ.σις
Δ,ΕΙ'·θυνσις:
ΙΝΙΤΕϋ
Ρ.
ΑΙ.Ε—-ΤΑΙ.ΚΙ.!
"Η0ΙΙ8Ε ΟΓ Η·τδ
ΤΙΙΙΙΕ5
1919
ΧΓΝΠΛΥ, ΧΟΥΕΜΒΕΚ 17, 1929
Ικ.
Ι>«1Ιγ ■■>( 1«11> 5ιχ—Ι
Νβν» Υογ». Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ8 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ3, ΡΓββ.-ΤτβΛ*.
1>ΕΜΕΓΗΐυ5 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ5, 5«ΟΓ*τ*—
ΟΑΡΠΑΙ $100.000.00
Τβΐβ—«ρΐι Λάαΐ-βφι "Ν·*ι*«—Μ"
ειΐο—ε*11—·»·
5ϋΒ5εΚΙΡΤ1ΟΝ ΚΑΤΕ5:
ϋηΐΐεά
Οηρ
ΥρβΓ
. Φΐ·
.··
ΜοηΙΙ» ...
:« ΜοηΙΐΐϊ ..
5
.. ♦»
. . $1
ιυΝυί
.··
.·«
*γ
Οηβ
Υ*» Γ
Μχ
Τγιπ
ΜοηίΗ»____ι. φ|
Εβ ΙΙηηΟιπ ... Φΐ
ΙΙίϋ5ΤΡΑΤΕ0
.»»
.εβ
ΜΟΝΤΗίΥ
Οη«
Υβ«Γ.....
• ·;
.ε·
«1·.··
Ι·.··
ει.εβ
^εεο
ι.··
«ι.»·
ε».··
Ιι»ε
ΕΝΤΙ-Ιΐεθ Α5 ΚΚ.0Η0 (.1-ΑΜ ΗΑΤΤΕΒ ΑΡΚΙΙ
Ι. 1*13. ΑΤ ΤΗΕ Ρ09Τ ΟΨΨΚΐ. ΑΤ ΝΙ*
ΥΟΚΚ. Ν Γ* ΥΟΚΚ. υΝΟΕΙΙ ΤΗΕ ΑΟΤ Ο'
». 107·_________
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΚουηάβΓ &ηά 01ι»Ιγπ—η
1)βιηβΙπιΐ8
ΕοΊΙογ
— ι»
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *·'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜ0ΝΊ
ΑΜΕΝΚΗΧ Ι ΕϊβΤΕΡΙίθ»
ΗΜΕΡΗΣΙΟΧ
ΣΥΜΙΙβΣΙΣ ΤΕ ΠΜΗΐ- ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
μιβις των" υπουργείων κ*ι
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 17 Νοεμβριού.— Ό πρωθυπουρ
γός, κ. Μάνιου, ανεκοίνωσεν είς τό Υπουργικόν Συμβουλι¬
ον την συμπλήρωσιν των χηρευόντων υπουργικον χαρτοφυ-
λακίων. Ό πρώην ύπουργός της Παιδείας, κ. Βλάντ, ανα-
λβά Έί ί ή Βας
, ίη ηης ής ρ
£ Συγκοινωνίας. 'Επιπροσθετως διορίζονται καί τρείς υφ-
υπουργοί, οί δυο έκ των όποίίον άναλαμβάνουν την διεύθυν¬
σιν των δύο καταργηθέντων Υπουργείων. Τό Υπουργείον
*των Δημοσίων "Εργων καί της Συγκοινωνίας συνεχωνεύθη
μετά τοϋ τής Ύγιεινης, της 'Εργασίας καί των Τεχνών, τό
δέ των Θρησκευμάτων μετά τοϋ Ύπουργείου της Παιδείας.
ΤΑ ΣΕΡΒΟ- 1|Ρ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ
Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 16 . ,
— Ό α!?νίδιος θάνατο; χθές το3
Ρί'τΜρδ Μκέθελλ, ιιΐοΰ καί αλη-
ρινόμοϋ τοΰ λόρϊο Γο^έστμπουριι,
έ'ςερεν εί; μνήμην την κατάραν τοϋ
Τοϋτανχάμεν επί όλων εκείνον ο:
ό-χοίο: ϊιετάρβξαν την τ}σνχίαν τω
είς «ν τάςον τοχ
Ό Μπέθελλ ήτο γρ2μματιίις τοϋ
Χάουζ;Β Κάρτερ,, όταν ό τ«λευ-
ταΐος εχ~ιε τάς ανασκαφάς είς
τον τάφον τοΰ Τοοτανχάμεν έν τή
Κθίλάδ; των Βασιλέων ίϊ; την Αί-'
γ«ττον. .
Ό λόβίος Κάρν*!ον όστι; ΐ)ρ-
■/ιτϊ τα; άνιτκαφάς άζέθανβ, κι:
'Ε-ιηβία ... 110.10
Έςαμτ,νβς .. »4.00
: ... φι.εο Ι Τρίμ—·ς
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΧ
ΕττιαΙα . .
Κϊαμ—·ί .. Ι····
♦
Μ···
Έ£άμην
1 οίμηνο
ΙΤ.ββ
,.ς . . *8.ϊβ
>: ... Ι*.οο
■Ε-<Λ« ... »ε·β· •Εϊάμηνβί .. »*.β· ΤαΙμηνος ... Ι»· ΕΙ ΚΟΝΟΓΡ Α·ΗΜΚΝΟΧ Κτηοΐβ .... »4.β» | 'Ε—οία-----Ι».·· Έξάμηνος .. Φϊ.ββ Ι ·Εξαμη«ί ·· Ι»··· λΛετβ 'τά έμβάαματά β«ς βια τ·- >ιδρομικ*» *1 τ»α.ι«ζιτιχ4ν Ιΐατογβν ·1ς
Αολλάρια πληρωτεα ΐΐς Νέαν 'νόοχη-ν 0»«-
ταιϋ "Να,ΤΙοηΐιΙ Ηβτ&ΐα". ·ΕΛΐοτ·λαΙ η-
ιηέχονσαι χαοτβ%ομισματα οί·ν ν* Α,^Λΐί*-
ϊιονται ουστημίναι ΐΐς διαταγήν "Νβΐΐοηε.1
ΙϊβΓ£ΐ]<3", 140 Υβ8ΐ ΪΙΙΙΐ δΤΓββΙ Ν·~ "ογΚ, Ν. Υ., «λος ί«ν φίίβμεν δ' ό-πολεοΛ&αιν. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΗΗ ΔΕΝ ΕΠ1ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Ι ρα«ι[α «'ΕβνιχοΟ ΚΊρνχος» Ιν ' ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΙΙΣ Τ ε. το 111 ν ευτυχία την άπαντα» ονχνά στό (δρόμο μόντι· Κΰγενικά τή χοαρετώ κι' έκείνη μέ (σιμώντι, ιιοϊ' δίνει τό χεράκι της, μοί λέει πώς («α' άγαπά, μοί λέει πώς μέ στοχάζεται, μοΰ λέει (...καί τα λοιπά." Ά.τ' τα γλιν.ά τα λόγια της, κάποτε (πηοα θάρρος . κι' άμέοο>ς τίιν έρώτησα:—"Αν δέν
(σάς κ.άνει βάρος,
θρλετε -νάρθετε μαζύ, ναμαστε συν-
(σνντροςΜά;
Κι' ή ευτυχία .ιον πάνποτε στέκεται
ιοτά καρφιά,
ιωΓ'.τε :—Κι' έγώ θά ήθελα, μά ξέρε-
ιίτε δέν πρεπει
μ' ενα φτωχό τοαγσυδιστή ό κόσμος
(νά ιιι
ούδετέρας μδθοριακής ζώνης
ΣΟΦΙΑ, 17 Νοεμβριού.— Αί ενταύθα διεξαγόμεναι δια-
πραγματεύσεις μεταξύ των άντιπροσώπων τής Βουλγαρίας
καί της Σερβίας, Οεωροϋνται ώς ή σπουδαιοτέρα προσπαθεία
έξ δσων εχουν γίνη μέχρι τούδε υπό των δύο χωρών, διά την
αποκατάστασιν κανονικών σχέσεων επί σταθεράς βάσεως. Αί
διαπραγματευσεις θά περιστραφοΰν είς δύο κυρίοις ζητήμα-
τα, τό της παραιιεθορίου ίδιοκτησίας καί τό τής διαχαράξε-
ως στρατιωτικής ζώνης βάθους εξ μιλίων, επί εκατέρας
πλευράς τής μεθορίου. Ή Ι^ρτιοσλαυΐα προτεά'ει νά έξαγο-
ράση τα παραμίθόρια κ1^;.^ τα όποία κεϊνται έαός τοΰ έ-
δάφους της καί τα όποία άνήκουν είς Βουλ'γάρους, καί}ώς
καί την διαχαραξιν άστυνομικής ζώνης καθ' όλον τό μηκος
τής μεθορίου, πρός διευκόλυνσιν τής καταδιώξεως των
Βουλγαρομακεδόνων κομιτατζηδων.
ΑΙ Β^ΑΝΙΣΤΙΚΑΙ ΜΕδΟΛΟΙ ΤΗΙΡΟΥΜ. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ
πή είς δίκην άοτυναμινίών όργάνων
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 17 Νοεμβριού.— Ή διενεργη-
θείσα έπισταμένη ερευνα κατέληξεν είς την παραπομπτΓν ενώ¬
πιον π^ιθαρχικοϋ Συμβουλίου δύο ανωτέρων αξιωματικών
τής άστυνομίας, ένεχομένων είς την εφαρμογήν τής μεθόδου
τοϋ «τρίτου βαθμοϋ» της άνακρίσεο>ς. Ούτοι κατηγγέλθησαν
ώς βασανίσαντες τύν Σαούλ Σολομών, ενα »εαρόν Ίσραη-
λίτην, ό οποίος εθεωρήθη υποπτος συνενοχής είς τί)ν απόπει¬
ραν δολοφονίας τού ύπουργοϋ των Έσωτερικών, Άλεξάν-^
ορου Βοεβόδα, απόπειραν ήτις έλαβε χώραν την 6ην Όκτω-
βρίου. '9 Σολομών απεδείχθΐ] δτι ήτο άθώος καί άπολυθείς
έστάλη είς τό νοσοκομείον, δπου οί ίατροΐ απεφάνθησαν δτι
είχε κακοποιηθη σοβαρώς υπό των άστυνόμικών όργάνων.
Τό Υπουργικόν Συμβούλιον απεφάσισεν έπίσης νά απολύση
έκ τής υπηρεσίας καί νά παραπέμψη είς δίκην δλα τα πολιτι-
κά καί στρατιωτικά δργανα τα ένεχόμενα είς τάς αιματηράς
σκηνάς των απεργών των μεταλλείοιν Λουπένι, αΐτινες διε-
δραματίσθησαν πρό μηνών.
ΤΑ ΚΑΚ0ΥΡΓΐ1τΓτ| ΚΟΜΙΤΑΤΖΗΔΠΝ
' Απειλαί κατά τής «<ΐ>ής τού Πρωτογέρωφ
ΣΟΦΙΑ, 17 Νοεμβρίου.— Οί Βουλγαρομακεδόνες όπα-
δοί τού Μιχαηλώφ, εξηκριβώθη δτι είναι δράσται των τελευ-
ταίων πολιτικών έγκλημάτων. ΟΊ ϊδιοι διατείνονται δτι θά
έξοντώσουν τόν εχθρόν των, στρατηγόν Πρωτογέρωφ, κσί
τούς όπαδους τού. Έν τφ ||εταξύ εφονεύθη είς την Δοβρου-
τζΐν υπό Κομιτατζτ'ιδοον είς Ρουμάνος χωροφύλαξ.
Ό νΐΙΧΙΑΜ ΡΟΧ παρουσιάζΓΐ
■Π)ν όμιλητικην ταινίαν Παοα-
μαουντ
'5ΕνΕΝ ΡΑ0Ε51
μέ τόν
ΡΑΙ_1_ ΜυΐΜΙ
Πρωταγωνιστήσαντα είς τό ίργον
«Τηβ Υαΐί^ηΐ» καί άποδίδοντα είς
την νέαν ταινίαν έ.χιά διαφόρους
ρόλοι<ς είς χαραχτηριβμόν όστις θά .ιαραμίίν>ι άεν-νάως .-ΐϊρί«Γημος.
ΜΑΙΙίτΙΈΗΓΓΕ ΟΐυΒΟΙΙΙΕΙ___
ΕΕδΤΕΚ ΕΟΝΕΗΟΑΝ
Ό ΡΑΙΙΙ^ ΜϋΝΙ έμφανίζεται
ΠΡΟΣΩΠΙΔΟΣ.
Δέν Θά Ιδητε άπλ.ώς τα «Έ.ττά
Πρόσω .-τα», θά τα νοιώβητΓ.
Όλόκληρον τό μ.-ΐαλλέτο Ρόξη. Χο-
ρωδία μέ 32 Ροξοποθλες θά παί-
ζοΐΎ Είς τό θέαμα ΈΚδΙΕΕΕδ
50ΤΗ 8Τ. - 7ΤΗ
Είς την .τοώτην όμιληχ,χή,
τού Ρ3Γ3ηιουπΙ
'
ΛΑΙΚΑΙΤΙΜΑΙ.
Τος καθημεοινας διβρχεί
σταο-ε,ς ά«ό τής 10ης 4
υ.ΝΊΤΕΟ
Β' 31 49ίη
«ΠΟ ΑΙΜΟΡΡΟΐΔΑΣί ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΜΥΣΤΙΚΟΝ
ΕΓΓΡΑΦΡΝ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥ
Παράξενον πόσοι ύποφεροι,'ν, μά
■δέν κάμιουν τίποτε.
Α ΠΛΟΥΝ ΣΠΗΤΙΣΙΟ ΦΑΡΜΑ¬
ΚΟΝ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΑΧΕΩΣ ΤΑΣ
ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΑΣ.
<"Επασχον τρομερά άπό αίμοροοί- δας, αίτινες μ' έπονοδσαν πολύ. Τέλος κατόπιν τρομερών πόνων έπρομηθεύ- ΛΕΙΝΙΝ'ΓΚΡΑΔ, Ρωσσία;, 10 Νοεμ6ρίον.— Αί Κυβερνητικαί άργαί άνήγγειλαν χθές ότι είς τα ένταϋθα άρχεΤα της ΡαΜτσικής Ά- τα ήσαν τόσον καλά, ωστε ίστειλα | λυφ<>ησαν μυστικα στρατιωτικα
εγγραφα μεγίστης σπουδαιότητος.
Ό κα*ηγηττ(ζ Σέργιος "Ολ-
Λ-τενμποργκ, όστις άπελύθη προ-
σφάτως εκ τής θέσεως γραμμαΐέ-
ως τής Άκαδημίας, είς ην ΰπηρέ-
τει άπο τριακονταετίας, καΐηγο-
ρεϊται <&ς μη είδοποιήσα; τας αρ¬ χάς περί τΓ<- παρουσίας των έγ- α" σύμτρωνα μέ τάς όοηγίας την ώ- γράφων τοίτων, γρονολογοΐ'μενων ναν τοΰ ((αγ^τοΰ καί δι' ολίγα; ήμ«- £κ της έποχήζ τοϋ Τσάρον1. Αί άο- ρας. δοκιμάσατέ τόν νέον καί κοιλλί-ν^γ^Ί Λίγουν 6τΐ Τίΐ ~------------.»—2. τερον τοΰτον τρόπον, στέλλοντες 73|^ΑΛ %-~~,Τ™.. '« «. , ' « - . ^τ/α έπαιζον ιιενα.1 σεντς εις γραιιματοσηίκι ιι ΧΡ'ΐμα .τρος ι , ^ την 0οΐ30 ^ηβη]^^^1 Οο., ΒΓβηί-! στοατηγι/.ην τη; Κυδερνήσεοκ» άντίτυπα τής άγγελίας είς γνοκττούς μου», λέγει καΐ είς ?τερος εύτυχής &ν- Θρωπος, ό Μγ. \7ΐ11ίαιπ ΕΙοπγπ, γνωστότατος ναράς είς τό Κοοΐί ΙΙαΙΙ, Μ3Γ>Ιϋπο!. Χιλιάδες άνδρών
χαί γυναιχων δέν χάαχσνν πλέον άπό
αίμοροοΐδας. "Αν ό άνα·/νώστη; πά-
ηχτ) άπό αίμοοοοίδας, &ς πάρη μίαν
φιάλην ΟθΐΒΟ ΡΠβ Ρϊΐΐδ, άπό τό
φαρμακείον >οαΐ ά: κατα.-πη δύο χά-
.τια
επιγραφαί λεγουσαι δτι «έν περι¬
πτώσει πυρκαίάς, πλημμΰρας ή
έπαναστάσεα>ς; τα κιβώτια ταυτα
πρέπει νά διαοχβθοϋν».
Ή Κυβέρνησις χθές διώρισεν
ειδικήν επιτροπήν όπως άναδιορ-
γανώστ) την Ακαδημίαν καί ορί¬
ση την ευθύνην διά την άπόκρν-
ψιν των εγγράφων. Αί Σσβιετικαί
αρχαί εδήλωσαν δτι είς τα παρόν-
τα μέλη καί τό επιτελείον τής Ά¬
καδημίας; -τενΐλαμδάνονται πολλά
στο'.χεία ένθοικώς διακείμενα πρό;
τό( Σοόιετικόν καθεστώς καί δή
καί προσωπα, άτινα είχον καταδι-
κασθη οίλλοτε εί; θάνατον.
Κ£1Χ)ΠΟΛ15; 16 Ν
ήτις
·ν*Όθ(1, Μά., διά κανονικοΰ σχι'ιματος! ΜετΌξύ των ε6ο·φάτων ήταν Ζουγκο^/.ϊάκ
φιάλην καί π/ήρει; όδηγίας. Έπιστρέ τοία ζιβώπα μχ.·στικών ϊγγοάφων,
φονται τα χρ.'ιματά οας άν τό νοσή- κατα—βέντα έκεΐ ί·πό τοϋ * ~~
λε«ια αποτΐ'χυ. Λονιμασατε τα, υπό
την εγγύησιν τής "Εταιρείαι, χωρΐς νά
€|ς Τα
λωνία ΆντιβασΛεως τοΰ Τσάροι
καί φίροντα τα; σφραγΐδας τή;
'Ακαδηιιία;. 'Βτ' αιτιϊιν υπήρχον
ηταν /Λογκ^^Λ:α!κ ανθρακωρ^χεΐα. Δώ-
ρων, 3εκα εργάται ϊβραμένβϋν άκόμη
I-
Πο-κ,Μ «*:-·.». *λ ίλλοι τέσσ2:ες
χροι- ε—-/θηςΐαν ο·&ϊ2ρώς -ίΤΜ^τιτίνκ·.
'Εκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βι-
ολιοπω/.εϊον τοϋ «'Εθ·>.ο>ί Κν^ι-κος».
Λ
1ΣΙΙ
ενός Κατασττ'ιματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύση
πελάτας καί θά καταστήση
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕΙΧΕΔΙΑ
γΛ'ώμας καϊ αροϋπολογι-
σμούς διά την διακόσμησιν
καϊ έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάι-ων σας άπο τό
Μ ΛΕ
202 ΕΑ5Τ 23110 5ΤΒΕΕΤ
ΝΕ>¥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
'Ν'ΟΙΊΝ «106-8107
Τό μεγα>ίίτερον καί τε).ειό-
τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)Ι0 έν
Άμεριχϋ, όιευθυνόμενον απο
ειδικόν κα?^τέχνην καί άπα-
«χολονν πεπειραμενους κοσμη-
ματογράφους, χαλλιτέχνας καί
έ>.αιοχρ(οματιστας.
ΑΙ μέχρχ τούδε έκτελεστ>ίΐ.
οαι εργασίαι ?χουν κατατάξη
τό ΓΕΙ.ΙΧ δΤϋϋΐο (Τμήμα
τού ΟΤκου Μ. Ρβΐίχ «πά 00
Ιπο.) μεταξν των
ρων Άμερικανικών.
Τα εισιτήρ)ά σο;
Πωλοΰνται 8 εβδομάδος ιχ
προτέρων διά την ΠρΓμιέραν
μοικηκής ρωμάντσας ΡβΓ
"ΤΗΕ
Εντελώς .-ΐρωτότυ.τον θέοαα,
ή τόν '
καί ^β3ηηβ|^^ Μβο Ι)οη3ΐ(]
ίιιρΐηο ίβηρ καί ίϊΙΗαη ΒοΙΙι.
Σνναοπαστιχή, γοητευτική, χιοιιι.>
οιοτική διεύθι·νσις τοϋ
ΕΚΝ5Τ ΙΧ'ΒΙΤδΓΗ
1ΙΡΕΜΙΕΡΑ, ΤΡΙΤΗΝ
στάς 8 :45 μ, μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒΛΥΑΥ ΑΤ 4411ι Μ.
ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5 50ϋΑΒΕ
Κσι «/) ο γοητειτϋίόν ,τρογηπιιικι
ΙΙαραμάουντ.
(ΧΑΚΑ ΒΟΑΥ
ώς
"Εξοχος όαιλητική ταινια Ι'ίΤ'ά
ηιοϋηΐ, διευθννθεΓβα :τας>α τού Α.
Ε<ΐΛ·ΗΓί1 8αΙηβΗΗηά, ιιρ τον ^βαη ΑΓΐήυΓ καί ^ΐηο·, ΙΙαΙΙ' ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ' Μονον ιιιον έβδομάδα' ίΐΕΕ ηυϋγ νΑίΐ.Ε μέ τοΰς οιασχεδαστικοΰς < οιιηο οΐϊοαΐ Υ3π είς €ΝΟΥΕΙ/ΓΙΕ$:>
Ο Ηιΐίΐν' Θά σάς γοητεύση και ™
λιν μέ την φωνήν τοι1.
«ΝΌΑΗ'8 Ι.ΑΚΚ>—τό άστίΐότ:-
ρον ΡβΓΗΓηοιιπΙ ΤΑΙ.ΚαΓΐοοπ.
^Ε5δΕ ΟΗΑννΡΟΗϋ
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝ
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΘΕΑΜΑ
ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΚΛΥιΝ'
"Ολοι ερχονται στήν πρώτην Επ-
ετηριακήν παράστασιν μας' ΔιαβΜ-
δαστικώτατον θέαμα στό μεγα«ι-
τερον θέατρον τον ΒΓθθΙονη.
12 ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΚΠΛΗΞΙΣ,
οταπεριλαμβανοιΐϊνου τού 1>υυ
\Έ*ίΤ καί τΓις Εΐδίο ΤΗοηιρωη
είς .τ,ανόργανα! Ό ΚΓΒΙΝΟΓΡ
είς τραγούδια'
ΓΧΑΚΑ ΒθλΥ
ώς
'ΤΗΕ 8ΑΤϋΒ0ΑΥ Ν16ΗΤ «Ο
Όμιλητικ,'ι ταινία Παρα|ΐαοι·ντ.
καταρτισθείσα παρα τού
Λ. Έ.άν»τΑ 8υ»ηοΓΐ3ΠΐΙ·
ΒΗΟΟΚίΥΝ ΜΑΜΟΙΙΙΙΤ
Ι>οΚα15 αί ΡΙβιουί'Ι1 Ανθ..
Ι>οΚα15 αί
Ή Φιονή πού Ιετοέλλανε
Ήμισφαίρια'
Ή
είς την θριαμδευτικήν "ιι1"'η'"Λ
Ταινίαν
ΤΗΕΤΚΕδΡΑδδΕΚ
τίχνη θά σάς
ομάς τη; θά σάς
Κατάρτ.σις
Δ,ΕΙ'·θυνσις:
ΙΝΙΤΕϋ
Ρ.
ΑΙ.Ε—-ΤΑΙ.ΚΙ.!
"Η0ΙΙ8Ε ΟΓ Η·τδ
ΤΙΙΙΙΕ5
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929
•Γ) Ά6δάς Μα?!''ι«ν ηταν έξα-.-,
ϊί ·τώς ε,ννοουΐε το
«ϊ5ί
έ?
ήν άλέα τού μ.κ?«υ
το» ~ *
ί
'Ϊαί ό βδός τώαϊνε αύτ6;>>
βδσε τόχε έτίο.ον* να ευ-
σχείον *αντα' εχειν*
ν"ν* βννοειται, μ<- Τ*ν ξ-.κη τΌ·ο άπόλυτη λοπκή. _ : 'Τό μόνο πού μυοϋσε ό άοδάς, Μαρ-.νιάν ί,ταν ή γυναίκα. 'ΒΐΓανί- ,-οϋ (.Γνναϊκα, τι κοίνον υκαρχε>
ιϋνάίΐεσα τέ σένα ααί « μενά;» Κι'
ίχ:οσ^ετ5: ((βάλεγε κανεις χώς έ
'δ'Ός ό β^ες είνϊ'. ο^σαρεστημενος
ν.1 αΰτό το δημΐούργημα τού!»
Ιταν πά τον
Μαρ'.νίάν ό ίτειρΛσμος^κοϋ ε ;
ίαχίίί! τον χΐώτον άνθρωπον και
ε;2«)λο·Λθ!»ί πάντα τό κατηραμϊ;
νο έργον της, το όν τό αδύνατον κα;
έ'ίι>νον τό μ^τηρ'ώϊες κ*ι
Εχε μ.ιά άνηφιά ισου ζούσε ιλ
την μητέρα της τ' έν* μικρό γ*:-
-,ον.χό ϊπ!τ·.. Την άνηφιά τώ:α »-
τή έ-έυίνε μέ λύ"α νά τήν αάντ,
ττς. τον άγχάλυ!^ με ορμή, τον
ε»γΐ·^ε πάνω στήν καρύ'.ά τη5> ένω
έαείνος έγ^ρΐ^εν άθίλα νά άιταλλα-
γτ άπο αϋτο τό σφίξιμ·θ ^ου τόν ί-
ν.ανε, ώς τ030, νά δοκιμάση μιΐ
ε·.ϊ ναρά κα! ξυπνοϋσε ^χ κα-
τοϋ ειναί τού τό
βχίίνο της ^ατίοτητος —3υ κοιμά-
τα-, μίτα σέ καθε άνθ?ω«ο.
Σοχνα τίς μΓλοϋσε γιά το θεό.
Τ!2 το βεό τού, ένω β/χ&ρχατο5σΐ
χοντα^ της ςτούς ϊρόαους των κάα-
«ων. Έ-Αείνη δεν τον άκουγβ διόλου
χΐ'. -λυττϊγε τόν οΰρανό, την χλόη,
τα ανδη^ μ^ μίαν ευτυχία γιά τήν
ζωη τώ ιχΐίοροϋ- χανεις νά τή··
ϊΐίίζ" —ά μάτία της αεσα.
Κά— τε έ'τρεχβ νά πιά<— μιά χε- ταλούία κατί φώναξί ότ~ν τήν έ- τ«?νβ: «Κύτταςε, «ίίέ μου, τί ώ- («ιρφη ποΰ είναι, βέλω νά την φι- λησω!»> Κι' αυτή ή άνάγκη νά φι-,
ν^ «ντοαατ ή α-όρους πασχαλιάς, |
«■Μυγοϋτ, Χι· 4'κανεν εξω φρενών
;»!ν την έ—ΐί>υμίΛ χα; τήν
ι,ωτη τρϊφ5οότητβ ποί» δλΛστίίνει
^ντ» (ττής κ2ρϊ·.ές των γοναικών.
-??ν-.χά ήλθε μιά μέρβι -,„ ή
γονααα το5 κανίηλ-ανάφτη, ένφ έσι-
"Ρ?:,ί το σπίτι τοϋ ά*δί Μαρ-.νιάν,
μέ χροφΆβξβίς πώς
ιο νεο.
Ο ά66ας εννοιωσε τότί μιά τρο-
?η ταραή ' ^ ^
?η ταραχή Χ[ ^ε(νε σ
Α«*ίνος γιά ώρα χολλή".
ν·« ξ^β5:«0ηκε σέ κατάστα-
α'1? <ΓΧίί*'· έ?ών^: «-έν είναι *Α?2««, λές ψέμματα Μελανά!» , ,Μ χωρ:κή δμως |63χ5 το γ^ρι , ^Αά της. ., Αί μ« χρίν- ό χύριός μας, άν ;-ω <1_εμμ2τα, κύρ-ε άδδά. Σ5ς λέ- Γ,*»5,«ηγβίνει μαζύ τού κάθε ,Ρ««. ΐ«ν «ιμηβ^ ή άϊελφή της. ν*'Τ3μωνοντ8» -ό χοτάμ-.. Πηγα·- ΓΗ ν τ°"ς ίϊήτί ά™ ίς 3έ ' υ εω; τα μεσάνυχτα. ί αρχ!τε ν« «ήν κάμαρή τ0», δ ^τα τής ώοες ;« τ,.-,■ >"ι' ^Τ'%' ή'Λ'Ρ* εμε'.νεν ίφωνος, |
^'^^^ό τον θ-^μ.6 τού. "Γβτες'ι
'' ." "^^ο^έϊοκίμασε νά ίιαβά-
7Λ ^ωνϊ τ*η* χερ'.τσότερο. "Ο-
ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ
Μή δυνά[Λενοι νά βελτιώσω^εν τήν
τυοιότητα τ(δν βαιττιστ«χ<δν (^ας. ηύ- τήν χοσότητα [χετά 1 φιάλης κης Κολωνίας Μενούνου Ά. [ΐ,οσχοσάχωνος 1 κυτίου άρωματωδους ιυούδρας /αί 1 Άγ- φανελίτσας. ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ ΚΟΜΠΛΗΤ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. $25.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα- χη 36X50 5Ϊζβ. Ε Π ΑΝΟΦΟΡ ΑΚΙ 6 α ρ ύ κρέπ ντέ σιν, χειροκενπττον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ οαμβακοφα- νέλλα κατάλληλον ν* άποο- ρο<τόί τα νερά καί τα λάδια. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (οάδιουμ σίλκ) έρραμενο καί κεντημέ- νο μέ τό χέρι ΙπΐρθΓΐβ<1. | ΕΣΟΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ] γαρνιρ>σμίνο μέ δαντέλλα. |
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ πλισσέ καί δαντέλλα γαρ-
νιρισμένο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ Βαττστέντα, κεντη-
μένα καί ερραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙπιροΓΐθα1.
ΦΑΧΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηίοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
γαρντρχσμέ'νη μιέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνονδωτή.
Π ΑΝ Α έκ δαμβακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειροκέντητος ΙτπρθΓΐβΐΙ.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχε'ναο, μάρ-
χας Ρ3ΓΪ8.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
ιάα πολυτϊλώς στολισ}ΐένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλεν-
χα δερμάτινα κουμ6ωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καί Μοσχο-
σα,ιουνο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νον δι' έντοιδάς δυναμωτι-
κάς τβΰ δρέφοχ'ς.
1 ΚΥΤΙΘΝ «ρωματωδοι·ς
πούδρας.
$30.00
ρχ
ΚΟΥ1ΐΑ.ιΊΆ όλομάλλινη,
36X50 κϊζβ ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ
οίλκ; χειροκεντητο μέ ώραΐα
άϊ
άεδϊβιιβ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο-
ςρανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, κεντημένο καί έρραμέ-
νο μέ τό χέρι καί^ διάφορα
μικρά χεντήματα είς τό μέ-
ΐον ΙπιροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, Ιδε-
δδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι 6ατιστέν»α, κεντημένα
καί ραμένα μέ τό χέρι Ιπι-
ροΓΐβά.
ίΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταξη
ΐνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αϊηΐοη.
ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια
ιήραιοτάτου σχεδιον, γαρνι-
ρισμένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνοι>δωτή.
ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
Ι^ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές. , ,
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστενια μβ
ώοαίσν χειροκέντημα Ιπΐ-
ροΓΐβά. , .
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν με δαντε¬
λίτσα γαρνιοισμενο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ¬
κος Ρ3ΓΪ5.
ΛΑΜΠΑΛΕΣ 2 λευκες και
1 πολτπελώς στολισμενη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλεν-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξιο
τή κορβελίτσο και Μοσχοσα-
1° ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νου δι' ίντριδάς δυναμωτι-
κά; τοϋ βρέφους.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους
πούδρας.
ΑΡΙΘ. 3. «35.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
5ΙΖΕ 36X50, ΕΧΤΚΑ Ου-
ΑίΙΤΥ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ οάδιουμ
σίλκ μέ πολυτελές κέντημα
τής χειρός καί μέ Κινέζικο
μεταξωτό τουμ,-ΐλαρισιιένίθ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολύ πλ.ούσιο χειρο-
κέντημα καί χειροκαμωμένο
ΙπιροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σιλχ
έρραμτνο με τό χέρι καί γαρ-
νιρισμιένο μέ ώραϊες δαντελί¬
τσες Ίρλάν. ΙπιροΓΐεά.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ οάδιοιν σίλκ
γαρνιοισμένο μέ διάφορα άν-
θάκια καί πλισαρισμένο. Ά-
ριστούργημα τέλειον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ραχι δατιστένια, ( κεντημένα
καί έροαμένα μέ τό χέρι
ΙΐηροΓΐβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟίηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ ββτιστένια
γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα
καί άνθάχια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ δαμβακοφανέλνλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστεντα μέ
θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπι-
ροΓΐειΙ. ,
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν με δαν¬
τελίτσα γαρνιρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ-
κας ΡαΗδ. , ,
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκες καί
1 πολυτελώς στολισμενη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάττνα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τη κορδελίτσα καί Μοσχοσα-
ποννο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολωντα Μενου-
νου δι' έντριβάς δυναμωτι-
1·.άς τοϋ βρέφους.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους
κονδρας.
ΑΡΙΘ. 4. «40.00
Έμπεριέχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου σίλ.κ) μέ όνειρώ-
δες κέντημα τής χειρός γύ-
ρω τοΰ λαιμοΰ, κολλάρου
καΐ μαντκίων. Τουμπλαρισμέ-
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμδακο-
φανε'λλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ
ράδιουμ
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ-
νο μέ τό χέρι ΙτηροΓΐβά, μέ
μπλέ καί τριβνταφυλλί κεν-
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ΑΡΙΘ. 5. «45.00
Έμπεριέχει:
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου-
δωτό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΧΩΦΟΡΑΚΙ ία·ρύ
τρουγιού σίλκ,
κεντημένο καί
πολυτίλώς
θαυμασίως
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ
ράδιουμ
σίλκ, έρραμενο με τό χέρι,
έπί<~ς γοψνιρισμένο μέ πλού σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιγπ- Ρ0Γΐβ<1. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ σίλκ) χειροκεντημένο πολλές π)ασέδες, ύ έ άά (τρουγιοϋ με έ ς ς, νρρμ νο γύρίο μέ άνθάκια καί δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. 'ΕΙοχδν. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ δατιστενια κεντη- ιιένα καί έρραμενα μέ τό χέ- ρι ΙπιρθΓΐθ(1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ ιιαλλομεταξη άριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΠ ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια, γαρννρισμένη >ιέ ώραίονς φι-
ϊγκους, δαντελίτσα καί άν-
&ά
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμβακοφανέλλα.
Ι ΖΕΥΓΟΣ χάλτσες μάλλι-
ΓζΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μβ-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐβά μέ
I-
δεώδες χειροκέντημα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρντρι-
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ ΛαστιχέΛπο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό δνω
μέρος μεταξωτό, τό κάτω
λουστοίνι -γαρνιρισμένο, μέ
λευκό γονναρικό.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές
καί Μοσχοσάπουνο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νου δι' έντριδάς τοΰ βρέφοΐ'ς
δυναμωτικάς·.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους
πούδρας.
γαρνιρισμένο είς κολλάρο
καί μανίκια μέ πλούσια δαν¬
τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι-
σμενο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ δαμβακοφα-
νέλλα.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιοϋ
σίλκ ΙΐηροΓΐοά, κεντημένο
καί έρραμενο μέ τό χέρι, μέ
πρωτοφανή καί πλούσια κεν-
τήματα της χειρός, άριστούρ
γϊ\ια τελειον.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ
ΙιηροΓΙβσ!, γαρνιρισμένο μέ
δαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ.
Χειροποίητον.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού
σίλκ χειροκαμωμένο καί πο^
λυτελώς γαρνιρισμένο, μέ
φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ
καί μέ όνθη έπ' αυτής, καλ-
λιτεχνικώτατον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια, κεντη¬
μένα καί έρραμτνα μέ τό
γέρι ΐΓηροΗβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη
ποιότης μαλλοαέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια.
Αΐταοάιηλλος είς ώραιότη-
τα γαυντρκηιένη μέ δαντελί-
τστς καί άνθάχια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ Βαμ&ακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες. 1 ζεΰγ^ς κάλτσες με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐβιΙ μί
κομψόν χειροκέντημα, καλλι-
τεχνική.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμένο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσατοι-
■αλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό δνω
ιιέρος μεταξωτό σατίν, τό
δέ κάτω λουστρίνι καί γαρ-
νιρισμένα μέ λετ,-κό γονΛ·α-
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές
καϊ ΜοΛησΑποιτνο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενου-
νόν,
Ποι·δρα.
ε'·; την 18ην σελίία)
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤ1ΚΑ Μί ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΜΑΔΟΧΟΥ Η δΑΠΤΙΖΟΜΕΗΟΪ $3,00 Η ΔΠΔΕΚΑΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΗΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85Ε Η ΑΟΑΕΚΑΙ ΕΟΜΡΙΕΤί
ΕΓΓΥΘΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝ08Ι ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ
ΕΓΓΑΙ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ
55
δΤ. ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ϋΚΥΟΟΟΚ-2270. ΝΕνν ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμίρικής Ο. Ο. Ο.
Ζητήβ*τε τον νέον Τιμοκ*τάλογ6ν μ*|
| '
Α
δωρεάν.
•Γ) Ά6δάς Μα?!''ι«ν ηταν έξα-.-,
ϊί ·τώς ε,ννοουΐε το
«ϊ5ί
έ?
ήν άλέα τού μ.κ?«υ
το» ~ *
ί
'Ϊαί ό βδός τώαϊνε αύτ6;>>
βδσε τόχε έτίο.ον* να ευ-
σχείον *αντα' εχειν*
ν"ν* βννοειται, μ<- Τ*ν ξ-.κη τΌ·ο άπόλυτη λοπκή. _ : 'Τό μόνο πού μυοϋσε ό άοδάς, Μαρ-.νιάν ί,ταν ή γυναίκα. 'ΒΐΓανί- ,-οϋ (.Γνναϊκα, τι κοίνον υκαρχε>
ιϋνάίΐεσα τέ σένα ααί « μενά;» Κι'
ίχ:οσ^ετ5: ((βάλεγε κανεις χώς έ
'δ'Ός ό β^ες είνϊ'. ο^σαρεστημενος
ν.1 αΰτό το δημΐούργημα τού!»
Ιταν πά τον
Μαρ'.νίάν ό ίτειρΛσμος^κοϋ ε ;
ίαχίίί! τον χΐώτον άνθρωπον και
ε;2«)λο·Λθ!»ί πάντα τό κατηραμϊ;
νο έργον της, το όν τό αδύνατον κα;
έ'ίι>νον τό μ^τηρ'ώϊες κ*ι
Εχε μ.ιά άνηφιά ισου ζούσε ιλ
την μητέρα της τ' έν* μικρό γ*:-
-,ον.χό ϊπ!τ·.. Την άνηφιά τώ:α »-
τή έ-έυίνε μέ λύ"α νά τήν αάντ,
ττς. τον άγχάλυ!^ με ορμή, τον
ε»γΐ·^ε πάνω στήν καρύ'.ά τη5> ένω
έαείνος έγ^ρΐ^εν άθίλα νά άιταλλα-
γτ άπο αϋτο τό σφίξιμ·θ ^ου τόν ί-
ν.ανε, ώς τ030, νά δοκιμάση μιΐ
ε·.ϊ ναρά κα! ξυπνοϋσε ^χ κα-
τοϋ ειναί τού τό
βχίίνο της ^ατίοτητος —3υ κοιμά-
τα-, μίτα σέ καθε άνθ?ω«ο.
Σοχνα τίς μΓλοϋσε γιά το θεό.
Τ!2 το βεό τού, ένω β/χ&ρχατο5σΐ
χοντα^ της ςτούς ϊρόαους των κάα-
«ων. Έ-Αείνη δεν τον άκουγβ διόλου
χΐ'. -λυττϊγε τόν οΰρανό, την χλόη,
τα ανδη^ μ^ μίαν ευτυχία γιά τήν
ζωη τώ ιχΐίοροϋ- χανεις νά τή··
ϊΐίίζ" —ά μάτία της αεσα.
Κά— τε έ'τρεχβ νά πιά<— μιά χε- ταλούία κατί φώναξί ότ~ν τήν έ- τ«?νβ: «Κύτταςε, «ίίέ μου, τί ώ- («ιρφη ποΰ είναι, βέλω νά την φι- λησω!»> Κι' αυτή ή άνάγκη νά φι-,
ν^ «ντοαατ ή α-όρους πασχαλιάς, |
«■Μυγοϋτ, Χι· 4'κανεν εξω φρενών
;»!ν την έ—ΐί>υμίΛ χα; τήν
ι,ωτη τρϊφ5οότητβ ποί» δλΛστίίνει
^ντ» (ττής κ2ρϊ·.ές των γοναικών.
-??ν-.χά ήλθε μιά μέρβι -,„ ή
γονααα το5 κανίηλ-ανάφτη, ένφ έσι-
"Ρ?:,ί το σπίτι τοϋ ά*δί Μαρ-.νιάν,
μέ χροφΆβξβίς πώς
ιο νεο.
Ο ά66ας εννοιωσε τότί μιά τρο-
?η ταραή ' ^ ^
?η ταραχή Χ[ ^ε(νε σ
Α«*ίνος γιά ώρα χολλή".
ν·« ξ^β5:«0ηκε σέ κατάστα-
α'1? <ΓΧίί*'· έ?ών^: «-έν είναι *Α?2««, λές ψέμματα Μελανά!» , ,Μ χωρ:κή δμως |63χ5 το γ^ρι , ^Αά της. ., Αί μ« χρίν- ό χύριός μας, άν ;-ω <1_εμμ2τα, κύρ-ε άδδά. Σ5ς λέ- Γ,*»5,«ηγβίνει μαζύ τού κάθε ,Ρ««. ΐ«ν «ιμηβ^ ή άϊελφή της. ν*'Τ3μωνοντ8» -ό χοτάμ-.. Πηγα·- ΓΗ ν τ°"ς ίϊήτί ά™ ίς 3έ ' υ εω; τα μεσάνυχτα. ί αρχ!τε ν« «ήν κάμαρή τ0», δ ^τα τής ώοες ;« τ,.-,■ >"ι' ^Τ'%' ή'Λ'Ρ* εμε'.νεν ίφωνος, |
^'^^^ό τον θ-^μ.6 τού. "Γβτες'ι
'' ." "^^ο^έϊοκίμασε νά ίιαβά-
7Λ ^ωνϊ τ*η* χερ'.τσότερο. "Ο-
ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ
Μή δυνά[Λενοι νά βελτιώσω^εν τήν
τυοιότητα τ(δν βαιττιστ«χ<δν (^ας. ηύ- τήν χοσότητα [χετά 1 φιάλης κης Κολωνίας Μενούνου Ά. [ΐ,οσχοσάχωνος 1 κυτίου άρωματωδους ιυούδρας /αί 1 Άγ- φανελίτσας. ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ ΚΟΜΠΛΗΤ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. $25.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα- χη 36X50 5Ϊζβ. Ε Π ΑΝΟΦΟΡ ΑΚΙ 6 α ρ ύ κρέπ ντέ σιν, χειροκενπττον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ οαμβακοφα- νέλλα κατάλληλον ν* άποο- ρο<τόί τα νερά καί τα λάδια. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (οάδιουμ σίλκ) έρραμενο καί κεντημέ- νο μέ τό χέρι ΙπΐρθΓΐβ<1. | ΕΣΟΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ] γαρνιρ>σμίνο μέ δαντέλλα. |
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ πλισσέ καί δαντέλλα γαρ-
νιρισμένο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ Βαττστέντα, κεντη-
μένα καί ερραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙπιροΓΐθα1.
ΦΑΧΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηίοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
γαρντρχσμέ'νη μιέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνονδωτή.
Π ΑΝ Α έκ δαμβακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειροκέντητος ΙτπρθΓΐβΐΙ.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχε'ναο, μάρ-
χας Ρ3ΓΪ8.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
ιάα πολυτϊλώς στολισ}ΐένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλεν-
χα δερμάτινα κουμ6ωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καί Μοσχο-
σα,ιουνο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νον δι' έντοιδάς δυναμωτι-
κάς τβΰ δρέφοχ'ς.
1 ΚΥΤΙΘΝ «ρωματωδοι·ς
πούδρας.
$30.00
ρχ
ΚΟΥ1ΐΑ.ιΊΆ όλομάλλινη,
36X50 κϊζβ ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ
οίλκ; χειροκεντητο μέ ώραΐα
άϊ
άεδϊβιιβ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο-
ςρανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, κεντημένο καί έρραμέ-
νο μέ τό χέρι καί^ διάφορα
μικρά χεντήματα είς τό μέ-
ΐον ΙπιροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, Ιδε-
δδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι 6ατιστέν»α, κεντημένα
καί ραμένα μέ τό χέρι Ιπι-
ροΓΐβά.
ίΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταξη
ΐνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αϊηΐοη.
ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια
ιήραιοτάτου σχεδιον, γαρνι-
ρισμένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνοι>δωτή.
ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
Ι^ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές. , ,
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστενια μβ
ώοαίσν χειροκέντημα Ιπΐ-
ροΓΐβά. , .
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν με δαντε¬
λίτσα γαρνιοισμενο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ¬
κος Ρ3ΓΪ5.
ΛΑΜΠΑΛΕΣ 2 λευκες και
1 πολτπελώς στολισμενη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλεν-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξιο
τή κορβελίτσο και Μοσχοσα-
1° ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νου δι' ίντριδάς δυναμωτι-
κά; τοϋ βρέφους.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους
πούδρας.
ΑΡΙΘ. 3. «35.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
5ΙΖΕ 36X50, ΕΧΤΚΑ Ου-
ΑίΙΤΥ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ οάδιουμ
σίλκ μέ πολυτελές κέντημα
τής χειρός καί μέ Κινέζικο
μεταξωτό τουμ,-ΐλαρισιιένίθ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολύ πλ.ούσιο χειρο-
κέντημα καί χειροκαμωμένο
ΙπιροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σιλχ
έρραμτνο με τό χέρι καί γαρ-
νιρισμιένο μέ ώραϊες δαντελί¬
τσες Ίρλάν. ΙπιροΓΐεά.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ οάδιοιν σίλκ
γαρνιοισμένο μέ διάφορα άν-
θάκια καί πλισαρισμένο. Ά-
ριστούργημα τέλειον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ραχι δατιστένια, ( κεντημένα
καί έροαμένα μέ τό χέρι
ΙΐηροΓΐβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟίηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ ββτιστένια
γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα
καί άνθάχια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ δαμβακοφανέλνλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστεντα μέ
θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπι-
ροΓΐειΙ. ,
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν με δαν¬
τελίτσα γαρνιρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ-
κας ΡαΗδ. , ,
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκες καί
1 πολυτελώς στολισμενη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάττνα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τη κορδελίτσα καί Μοσχοσα-
ποννο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολωντα Μενου-
νου δι' έντριβάς δυναμωτι-
1·.άς τοϋ βρέφους.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους
κονδρας.
ΑΡΙΘ. 4. «40.00
Έμπεριέχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου σίλ.κ) μέ όνειρώ-
δες κέντημα τής χειρός γύ-
ρω τοΰ λαιμοΰ, κολλάρου
καΐ μαντκίων. Τουμπλαρισμέ-
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμδακο-
φανε'λλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ
ράδιουμ
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ-
νο μέ τό χέρι ΙτηροΓΐβά, μέ
μπλέ καί τριβνταφυλλί κεν-
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ΑΡΙΘ. 5. «45.00
Έμπεριέχει:
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου-
δωτό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΧΩΦΟΡΑΚΙ ία·ρύ
τρουγιού σίλκ,
κεντημένο καί
πολυτίλώς
θαυμασίως
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ
ράδιουμ
σίλκ, έρραμενο με τό χέρι,
έπί<~ς γοψνιρισμένο μέ πλού σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιγπ- Ρ0Γΐβ<1. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ σίλκ) χειροκεντημένο πολλές π)ασέδες, ύ έ άά (τρουγιοϋ με έ ς ς, νρρμ νο γύρίο μέ άνθάκια καί δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. 'ΕΙοχδν. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ δατιστενια κεντη- ιιένα καί έρραμενα μέ τό χέ- ρι ΙπιρθΓΐθ(1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ ιιαλλομεταξη άριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΠ ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια, γαρννρισμένη >ιέ ώραίονς φι-
ϊγκους, δαντελίτσα καί άν-
&ά
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμβακοφανέλλα.
Ι ΖΕΥΓΟΣ χάλτσες μάλλι-
ΓζΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μβ-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐβά μέ
I-
δεώδες χειροκέντημα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρντρι-
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ ΛαστιχέΛπο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό δνω
μέρος μεταξωτό, τό κάτω
λουστοίνι -γαρνιρισμένο, μέ
λευκό γονναρικό.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές
καί Μοσχοσάπουνο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νου δι' έντριδάς τοΰ βρέφοΐ'ς
δυναμωτικάς·.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους
πούδρας.
γαρνιρισμένο είς κολλάρο
καί μανίκια μέ πλούσια δαν¬
τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι-
σμενο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ δαμβακοφα-
νέλλα.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιοϋ
σίλκ ΙΐηροΓΐοά, κεντημένο
καί έρραμενο μέ τό χέρι, μέ
πρωτοφανή καί πλούσια κεν-
τήματα της χειρός, άριστούρ
γϊ\ια τελειον.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ
ΙιηροΓΙβσ!, γαρνιρισμένο μέ
δαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ.
Χειροποίητον.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού
σίλκ χειροκαμωμένο καί πο^
λυτελώς γαρνιρισμένο, μέ
φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ
καί μέ όνθη έπ' αυτής, καλ-
λιτεχνικώτατον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια, κεντη¬
μένα καί έρραμτνα μέ τό
γέρι ΐΓηροΗβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη
ποιότης μαλλοαέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια.
Αΐταοάιηλλος είς ώραιότη-
τα γαυντρκηιένη μέ δαντελί-
τστς καί άνθάχια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ Βαμ&ακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες. 1 ζεΰγ^ς κάλτσες με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐβιΙ μί
κομψόν χειροκέντημα, καλλι-
τεχνική.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμένο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσατοι-
■αλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό δνω
ιιέρος μεταξωτό σατίν, τό
δέ κάτω λουστρίνι καί γαρ-
νιρισμένα μέ λετ,-κό γονΛ·α-
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές
καϊ ΜοΛησΑποιτνο.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενου-
νόν,
Ποι·δρα.
ε'·; την 18ην σελίία)
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤ1ΚΑ Μί ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΜΑΔΟΧΟΥ Η δΑΠΤΙΖΟΜΕΗΟΪ $3,00 Η ΔΠΔΕΚΑΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΗΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85Ε Η ΑΟΑΕΚΑΙ ΕΟΜΡΙΕΤί
ΕΓΓΥΘΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝ08Ι ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ
ΕΓΓΑΙ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ
55
δΤ. ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ϋΚΥΟΟΟΚ-2270. ΝΕνν ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμίρικής Ο. Ο. Ο.
Ζητήβ*τε τον νέον Τιμοκ*τάλογ6ν μ*|
| '
Α
δωρεάν.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΤΐη- ™ρτα-« ,7 ΧΟΕΜΒΡΙΟΥ,
„
ΕΓ_Ι1_-_ΤΙ:>—Κ
ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ
ΔΗΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
Τό άναστάτωμα ποΰ σννετάρα-
ξεν τάς τελευταία; έτ3δομάδας την
Γουώλλ Στρήτ, τόν όνομαστόν δρό¬
μον της Νέας Υόρκης δπου δημι-
ουργοΰνται ή έξατμίζονται περιου¬
σίαι έκατομμτ'ρίων, έφείί.κυσεν
πρός τα έκεί την προσοχήν δχι μό¬
νον των άμέσως ενδιαφερομένων
άλλά δλου τσϋ κόσμου, ό οποίος πα-
οτ,κολούθησεν τάς φάσεις τής τε¬
λευταίας χρηματιστικής κρισεως
ή ό.τοία έσχεν τόσα καί τόσα θύ-
ματα. Νομίζω λοιπόν ότι δέν στε-
ρεΐται ουτε έπικαιρότητο; ουτε έν-
διαφεροντος μία Λεριληπτική άνα-
σκόπησις τής ίστορίας τοΰ Χσημα-
τιστηρίου τη; Νέας Υόρκης άπό
τή; πρώτην Ιδρύσεως τού με'χρι
σήμερον.
Κατά τόν τελευταίον αίώνα έ-
δτ|μιθΐ»ργήθησαν καί ελαδον τερα¬
στίαν ανάπτυξιν χρηματιστήρια
είς όλας τα; πεπολιτισμΐνα; χώ¬
ρας, διά νά διενκολύνουν καί νά
καλλαεργήσονν τάς άγοραπωλησίας
μετοχών καί όμολαή'ΐών. Τα σπου-
δαιότερα χρηματιστήρια τοϋ κό-
σμσυ ύ-τολογίζονται. σημερον είς
250, έκ των οποίων είκοσι πέντε
λειτουργοΰν είς τάς Ήνοχιένας
Πολιτΐίας. Είναι άληθες ότι τα
Χρηματιστήρια δλου τοΰ κόσμου
εχουν τςν ίδιον προορισμόν, οί νό-
ιμη δμως καί οί κανονισμοί οί όποΐ-
οι τα διέπουν διαφερουν, χωρίς νά
■ταύσουν νά άποβλέπουν πρός την
ιδίαν κατεύθυνσιν, δηλ. την ρύθ¬
μισιν των επί των μετοχών καί ό-
μολογιών πράξεων.
Δια νά σχηματισθή μία σαφής
ϊδέα τοΰ τρόπον μέ τόν οποίον λει-
τουργσΰν γενικώς τα χρηματιστή¬
ρια της 'Αμερικής έπι6άλλεται μία
μικρά άναδρομή είς την ιστορίαν
των.
Ό πρώτος ύπουργος των Ονκο-
ναμικων τής Άμερικαντκής Συμπο
λιτείας Άλέξανορος Χάμιλτων, εΰ-
ρεν τό χρηματιστήριον ως πολύτι¬
μον συνεργάτην τού, δταν έθεσεν
επί σταθερών οίκονομικών βάσεων
την νέαν Δημοκρατίαν. Αί πρώται
όμολογίαι, αί οποίαι εισήχθησαν
είς τό χρηματιστήριον ήσαν αί έκ-,
δοθείσαι πρό τοϋ 1800. Τό 1840
ρ'ΜτήχΦηοαν είς το χρηματιστήριον
αί μετοχαί τάς οποίας έξέδίοσαν
αί οιάφοροτ σιδηροδρομικαί εται¬
ρείαι, αίτινες μέ γοργότητα αξιο¬
θαύμαστον εγκατεστήσαν εύρυ
δίκτυον συγκοινωνίαν άνά την
Βορειο - αμερικαηκήν "Ηπειρον.
Μέ την πάροδον των έτών αί συ-
ναλλαγαΐ επί των όμολογιων καί
των μετοχών έπολλαπλασιάσ'θησαν
είς τεραστία; άνλογίας μέ την α¬
νάπτυξιν των διομηχανιών καί την
εκμετάλλευσιν τοΰ όρνκτοϋ πλού¬
τον τής Πενσυλοανίας, τή; Καλι-
φορνίίΐς καί ο^λων τμημάτων της
χώρας. Τα δήματα, τα όποϊα «κ-
[ν τέλεσον τα χρηματιστήρια τής Α¬
μερικην κατά την περίοδον αυτήν
υπήρξαν πραγματικώς γιγαντιαϊα
προκαλοΰντα την κατάπληξιν.
Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΙ-
ΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Ο Β-ΜΟΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ
ΔΡΥΘΗ, ΠΠΣ ΕΞΕΙΛΙΧΟΗ ΚΑΙ ΠΠΣ ΑΕ|ΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΐηΝ.- ΠΠΣ Ι¬
"5ΤΟ0Κ ΕΧ0ΗΑΝ6Ε".
Ανω άριστερφ, τό νέον Σίβιχ "Οπερα Χάουζ, τοΰ Σικάγου. Είς τό μέσον ό διευθυντάς Ταώρτζιο Πολάκο. Δεξιφ,
ό Τσάρλες Μάρσαλλ, ώς Ράδαμις είς την «Άίδαν». Κάτω, ή Ρόζα—Ραϊσα, είς την <Άΐδαν> καϊ τό εσωτερικόν
τοΰ θεατρον.
κικροΰ οικήματος επί τής Ιδίας Γοΐ'| Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΠΑ 'γον διαφέρει τή ςδημοπρασίας δ-
που-'οί άγορασταί διαλαλοΰν τάς
πφσΐφαράς των, πκχχτπκ "
Ητο; τοΰ
γενικόν πανδαιμόνιον.
Στρήτ. Τότε βίς τάς χρηματι-1 Τργ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ.
στικας πραξεις εφηρμοσιτη συστη-
μα επί σταθερωτέροϊν βιομηχανι-
1'έας Υόρκης είς
"Αγιον Φραγκίσκον.
Κατά την τελευταίαν δεκαετίαν
τό ►ΚΤΟΟΚ ΕΧΟΗΑΝΟΕ κατέ-
σττ>. κυρίοις μετά τόν Παγκόσμι¬
ον Πόλεμον, ή μεγαλειτέρα χρημα
τι στ κή άγορά δχι μόνον τής" Αιιε-
ρικι;ς άλλα όλον τοΰ κόσμοι·.
Τα πρώτα ■θε'ΐέλια τοΰ χρημα-
τιστ((ρίου τής Νέα; Υάοκη; έτέ-
Φησαν τω 1755 άπό ιΐίρικοΐ·; έμ-
πόρους καί επιχειρηματίας οί δ-
ποΐοί. ένδιαφερόιιενοι διά τάς 6ιο-
μηχανίας αί.ης τής χ(ί>ρας συνΐ)ρ-
χοντο κάτω άπό ενα δέν&οον επί
.τή; Γοΐ'ώλλ Στρήτ καί έρρύθμιζον
Ι τάς σιΐναλ>.αγά; των ύπογράφον-
τε; (Λπλώς μίαν απόδειξιν. ί· όποια
Ιχρΐ,σί^ιεΐ-τν ώς Εγγύησις τόσον διά
Τθΐ·: αγοραστάς, όσον καί ο;ό τοί>ς
Λάν ί]τάς διαφόρων μετοχών. Ίν
>χ7"ρν Ισχεν την άφετη-ρ.ίαν τοι· τό
χ,1 «οπΓΐστήρΜη', τό ό.τοίον τώ
«στεγάσθΐι !:ϊς τό ?οχ·>τερι^όν
Τό χρηματι σ"ττ|ριον τή; Νέα;
Υόρκης στεγαζεται σήμερον είς
ενα από τα μεγαλοπρεπεστατα μέ-
γαρα τοϋ κόσμου, αί δέ ολίγαι
γ,ρ«μμαί, αί οποίαι απετέλουν τόν
παλαιόν εσωτερικόν κανονιομόν
τού, μετφορφώθησαν είς όγκώδη
τόμον, ό οποίος, ημπορεί νά λε/θτ),
ότι περιλαμτ$άνει είς τάς σελίδα;
τού την χρηματιστικήν Ιπίστήμην
της χώρας.
Κατά τα; πρώτας ημέρας τής
ζωής, τού τό Χρηματισττιριον τής
Νέας Υόρκης ήτο κατ' ανάγκην
τοπικόν Τδρυμα ένεκεν των συγκοι- ] στηιρίου
νωνειακών ουσχερειών μετά των
Πως ο χρημ
έκτελουν τας
ρ
«ελαιων των.
Ό άριθμός των ιιετοχών αί ο-1 νά «ίσέλ^ εί; τό χοηματιστ»)ριον
ή γχς ήρχ
ται είς 2.400. 'Η συνολική άξία το Ιάν καθιεροίττο ό τρόπο; αύτός
των τίτλων αΰτο>ν {«περβαίνη τα των οτναλλαγών.
εβδομήκοντα πέντε 5ΐσ?κατοιιμί-
ρια δολλάοια.
σι·να?Λαγώ
Είς τό
οίον συνερ-
χονται οί χρηματοιΐίσΐται «ΒΚΟ-
Πρέπει νά κατανοηθίι ότι αί ΚΕΚ8», οί όποϊοι διενερ^'ονΛ' τα-;
διαφοραί πράξει; άγοοά^ και π(ι>-' διαφόροιυς ποάξεις; έτ' ονόματι
λήσίως τ'πϊίαν σι·ντ€>οΰ·ται κατα! των πελατών τοίν
λήσίως
μέγ
έγα αέρο; μέσον τοΰ Χρηματι-1 Διά κά6ε πράξιν οί μεσΐται λαυ
τηριου η κατά την Αγγλικήν εκ- βάνοι-ν ώ; αμοιβήν Την κανονισμε'-
, ρασιν «Στόκ 'Εξτσέντς», τα ό-[νην των προμήθειαν. Τό ποσο^-^·
άπομεαακρυσμένων σημειων της | ποία είναι πραγματικαί άγοραί δή-1 τής προμηθείας αι!αής ν.αθ»οΚ
χώρας. Μετά τόν τερματισμόν ο-, μιουργηθεϊσαι υπό της άνάγκης υπό των διευθυντήν τοϋ χρ"ΐ)ΐ
μως τοϋ 'Εμφνλίου Πολέμου και ι τής οιευκσλί'νσεως των συναλλα- στηοίου. κανεί: ?νί ιιρηίτη' λι
μως τού ^Β^μφυΜου Ιΐολεμοι· και | τ»>ς οιευκολυνσεως τοον συναλλα- βχγ^ίον, κανείς δέ μεσίτης δέν 2-
τήν πρακτικην εφαρμογήν τού τη- γών μεταξϋ των εχόντων τίτλοι^ς ι χ?ι τό δικαίωμα νά δίχθή 0Γαρ ιιι-
λεγοάφου καί τηλεωίόνοι.· τό γρη- πρός πώλησιν καί των έπιθυαούν- κοοτέηπν λι%τέ ιιεν«ΊοΤί«__-λ^
των έπιθυμούν-
Τά
τού.
κροτέραν όντε μεγαλειτέραΛ' προ·
μή&Εΐαν τής κανονισαένης. Τα με-
σιτικά γραφΜα όιά-νά άνταπο-
λεγράφου καί τηλεφίόνοι.·, τό χρη- -τρός πώλησι
ματιστήριον τής Νέας Υόρκης των νά άγοράσουν
ήρχισεν νά εύρΰνη τόν κύκλον τής χοηματισττ>3ΐα τόσον κ«τά ^ν,,, ν»ιΙΛΙ* ίΊηιψί,α οια-να ανταπο-
δράσεώς τού είς όλόκλι>ρον την χώ- σκοπόν; τού; οποίον; εξυπηρε-1 κριθοΰν είς τάς άπαιτήσει- τή- .τε-
οαν. Μϊβ τα σηυεοινά αέσα τίν; τοΰλ' όσον καί νατά τόν τηήπην >ί /«—·'«- -τ/.*.. .._: ν. ^ ^ λι'ατ ολΓ
ϊπιοαρννονται
Μέρος τής πλη.ροφορια/.ής ύπί>-
είς δλα; τάς Πολιτεία; τή; Ένώ-
σεω;, τό χρηματιστήριον τής Νέας
Υόρκης είναι είς ·θέσιν νά ανακοι¬
νώση είς ενα πϊλάτην τού διαμένον¬
τα είς τόν "Αγιον Φραγκίσκον, τό
άποτέλεσμα μιάς χ.ρηματιστικής
πράξεως έντός ενός λεπτοΰ τής ώ¬
ρας καί ολιγώτερον.
ληται προσφε,ρουν το «ιπορευμα ι οεσίας εκάστου χρηματι
των είς τόν μεγ-Λίτερον πλειοδό- γραφείον ο»εΛ-ερΛ'εϊται υπό
την, οί δέ άγορασταί έπιδιώκουν
την μικροτέραν δυνατήν τιμήν. "Ο-
σοι συνέπεο·εν νά επισκεφθούν οϊ-
ονδήποτε χρηματιστήριον θά πα-
ιρετήρησαν ότι ή χρησιμοποιοιιμένι)
μέθοδος των άγοραπίόλησιών όλί-
εκάστου χρηματιστικοΰ
ϊ
των
/-εγοΐιένων «ΤΊΟΚΕΚβ» αί οποί¬
αι είναι μηχαναί δμοιαι μέ τάς τη¬
λεγραφικάς, επί τής χαρτίνης ται-
νιας ήτις έκτυί.ίσσϊται άπό τα μη-
χανήματα αύτά, σημειοϋνται αί
λβά ώ
χήμ ύ, σημειοϋνται αί
λαμβάνουσαι χώραν είς τό χρηματι
Τύ νέον πελώριον άεο«7ΐλάν<>
μο«' μόνί ν 70 ποδών πλο τοΰ
ΥΟΡΚΗΣ
στήριον διαΛυμάνσει; 'η » .
έξ
π,Η,οντο- έξακοσία; χι
λαρια. Οί μεσιται οί ό
το δικαιωμα τής
γοραηωλΓ,σιων *1ς
Προτοϋ γίνη δεχτί,
μαομολογια^τόχ
ημμγα^τόχ .
ριον ο» διευθι-νται τοΰ ϊδοί
πρέπη να οιαπιστώσονν ότι
λόγω χρεόγραφον άνταπ
εις ωρισμένας ούσιωδΗς
σει;. Ή άξία ενός ,ο
εξαοτατα,ι αποκλειστΐΛΟ; ^ ,
προσφοράν ή την ζήτησιν την Ι
ποίαν π(χροι<σιάζε. καί άπο ώ ρζ. καί άπο στοι α αφορώντα τΐ)ν επιχείρησιν, έκΛθοσωπεΙ Επί τοΰ" ζητήιι τοΰ ζητήιιάτος αύτοϋ τα γο»>ματισττ,οια 6έν άνα-
λαιιδάνοιητ καυ-ιίαν άιολι-τω; ({.
θύνην. Υπάρχονν όμίυ; /λιο£-
όγραφα τα όποϊα διά τον ?νο δ
διά τον άλλον λόγον δέν σιιιπεοι-
λαμοάνονται είς τόν πίνα/.α των ά
ξιών τοΰ νρίταατιστηρίιη· έ τί των
οποίων δμως γίνονται άρ/εταί σν·
ναλ?Λ*/αί είς τό νρτμιατΐστήοιονΐι-
πό τόν τίτλον «υΝΙΛ^ΓΡΙ) ^τ;■
ΟΤΑΤΙΟΝ8». "Ενα κ(ι/ώ; άργα-
νωμένον χρηματιστήριον, άόπ;οτελίΐ
σποι^δαΐον παράνοντα οϊ/.ονοιικ%
ίοορροπίας είς μίαν μεγάλην χό-
ςαν. _______
ιΙεκΙτ»
χατελαοε κάζοτε τό στ:ιτι έ>ο; τττω-
χοϋ, 2ωρο5ο/.ήΟ!ΐας 8έ δλο^ς τώ^
γείτΐνα;, τοΰς έφερεν ώς μα:τ^3;
διά νά ό?αιτ?Θοϋν, ότι το ι-'- ήτο
ίιΤΛ τθ'ο. "Εττειλε χρ&τςτ· ·ζν ν,
τον ΪΊκαττήν ιίώρον 500 λιρών ναι
τ,- ίέδα-.ος, ότι" είς την ϊατ,ν 8:
έκέρ2:ζ,ί τό σττ;τ'. Ό -τωχός. 5-
ττως-6ι:ως, »ροσέφ·/γ«ν είς την Ι··
■-τ.θίύνη; μέ,μόνην α2ϊ-υ:αν ~Λ
.;τυ.3τ'.κά να ΙγγρΛδΛ. Αμΐ ρ·
χτσίν ή 5ίκη όλο'. οί ίωροϊοχ.τ,Ήν-
-,ες γείτονες ώριίσθηϊίν, ο τ- τ;
τπίτ: τ,το τοΰ χλουσίοο. Ό ίι«-
ττής άφο3 εΒε καί τα /.τημ·"
Εινα- αληθής, ότι ό ι.ι
ΐήμ,ερον τό (τπίτι εφερε τόσο^ς
ΐερβ, Τ.ΧΖ3 μόνον
ςμως θά παρο'-ίσΊ»— ■·-
άρτ^ρας εναντίον τού ΐΛ-κ'μ''■''·
τωρα τό σπίτ:.
Καϊ ταύτα λέγων, κατεθη«;«'»
π τρακέζ'. -.άς «εντακΛσιβς «Ρ«
υ έ τάς όποίχς ό χλοόσ-Λς τ]θεΑ* τ»
χον οίοροιο^τιϊτ].
-Τό ΐχίτι άνή^'- --'- ": ":1'.
χον αώχνκ λέγει. 'Αλλεως «εν »
ίτ$#3ς βν νά μέ Ια?οϊν'-Τ~Τί
* ♦
"Α»α τ
^ίς ϊί
ί/.*;ς
—Άλλά β» συνελήίθτ,ς Ιζ ζ.
τ&φώρω μέ τό χίρ'- ν~ν ,τ3ί.". ?,.
> >Τ' ί'.,,τΓ'ύ νά «τί ° "
ν.ατηγοροο. 1ι ειμπορεί <* ;,< κτ,γόρος σοο είς ν^ο^τ^'-'>
λέγε'. ό ποόεϊρος. _
ρίβργος, κ.>?!·5 πρόεδρε. ^
· * *
"Οταν ό Αύτοχΐάτωρ το3
τίο·^ ·Ανϊρόν:*ος, « ΚΡ^' '-,.τ,
ξεστράτίντί κατά των ετ:ί*ν · ^
ςτάντων Άλίανών. εις τας,Χ-;^}
300.000 26ε; **·■
Οί ττ?7τ·.ωτα! μή Τ'-^γ^-^.
~· νά ν.άαο-ΐν όλο ύ'*^*" &κ
των ζώων έ-ώλο^ Η« ^ ν,λ,,
άντ· ενός -/ρ^ί '^^Ι^- ι-
δέ βίγοΒρσββτ* άντι ττς «"."-,
„
ΕΓ_Ι1_-_ΤΙ:>—Κ
ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ
ΔΗΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
Τό άναστάτωμα ποΰ σννετάρα-
ξεν τάς τελευταία; έτ3δομάδας την
Γουώλλ Στρήτ, τόν όνομαστόν δρό¬
μον της Νέας Υόρκης δπου δημι-
ουργοΰνται ή έξατμίζονται περιου¬
σίαι έκατομμτ'ρίων, έφείί.κυσεν
πρός τα έκεί την προσοχήν δχι μό¬
νον των άμέσως ενδιαφερομένων
άλλά δλου τσϋ κόσμου, ό οποίος πα-
οτ,κολούθησεν τάς φάσεις τής τε¬
λευταίας χρηματιστικής κρισεως
ή ό.τοία έσχεν τόσα καί τόσα θύ-
ματα. Νομίζω λοιπόν ότι δέν στε-
ρεΐται ουτε έπικαιρότητο; ουτε έν-
διαφεροντος μία Λεριληπτική άνα-
σκόπησις τής ίστορίας τοΰ Χσημα-
τιστηρίου τη; Νέας Υόρκης άπό
τή; πρώτην Ιδρύσεως τού με'χρι
σήμερον.
Κατά τόν τελευταίον αίώνα έ-
δτ|μιθΐ»ργήθησαν καί ελαδον τερα¬
στίαν ανάπτυξιν χρηματιστήρια
είς όλας τα; πεπολιτισμΐνα; χώ¬
ρας, διά νά διενκολύνουν καί νά
καλλαεργήσονν τάς άγοραπωλησίας
μετοχών καί όμολαή'ΐών. Τα σπου-
δαιότερα χρηματιστήρια τοϋ κό-
σμσυ ύ-τολογίζονται. σημερον είς
250, έκ των οποίων είκοσι πέντε
λειτουργοΰν είς τάς Ήνοχιένας
Πολιτΐίας. Είναι άληθες ότι τα
Χρηματιστήρια δλου τοΰ κόσμου
εχουν τςν ίδιον προορισμόν, οί νό-
ιμη δμως καί οί κανονισμοί οί όποΐ-
οι τα διέπουν διαφερουν, χωρίς νά
■ταύσουν νά άποβλέπουν πρός την
ιδίαν κατεύθυνσιν, δηλ. την ρύθ¬
μισιν των επί των μετοχών καί ό-
μολογιών πράξεων.
Δια νά σχηματισθή μία σαφής
ϊδέα τοΰ τρόπον μέ τόν οποίον λει-
τουργσΰν γενικώς τα χρηματιστή¬
ρια της 'Αμερικής έπι6άλλεται μία
μικρά άναδρομή είς την ιστορίαν
των.
Ό πρώτος ύπουργος των Ονκο-
ναμικων τής Άμερικαντκής Συμπο
λιτείας Άλέξανορος Χάμιλτων, εΰ-
ρεν τό χρηματιστήριον ως πολύτι¬
μον συνεργάτην τού, δταν έθεσεν
επί σταθερών οίκονομικών βάσεων
την νέαν Δημοκρατίαν. Αί πρώται
όμολογίαι, αί οποίαι εισήχθησαν
είς τό χρηματιστήριον ήσαν αί έκ-,
δοθείσαι πρό τοϋ 1800. Τό 1840
ρ'ΜτήχΦηοαν είς το χρηματιστήριον
αί μετοχαί τάς οποίας έξέδίοσαν
αί οιάφοροτ σιδηροδρομικαί εται¬
ρείαι, αίτινες μέ γοργότητα αξιο¬
θαύμαστον εγκατεστήσαν εύρυ
δίκτυον συγκοινωνίαν άνά την
Βορειο - αμερικαηκήν "Ηπειρον.
Μέ την πάροδον των έτών αί συ-
ναλλαγαΐ επί των όμολογιων καί
των μετοχών έπολλαπλασιάσ'θησαν
είς τεραστία; άνλογίας μέ την α¬
νάπτυξιν των διομηχανιών καί την
εκμετάλλευσιν τοΰ όρνκτοϋ πλού¬
τον τής Πενσυλοανίας, τή; Καλι-
φορνίίΐς καί ο^λων τμημάτων της
χώρας. Τα δήματα, τα όποϊα «κ-
[ν τέλεσον τα χρηματιστήρια τής Α¬
μερικην κατά την περίοδον αυτήν
υπήρξαν πραγματικώς γιγαντιαϊα
προκαλοΰντα την κατάπληξιν.
Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΙ-
ΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Ο Β-ΜΟΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ
ΔΡΥΘΗ, ΠΠΣ ΕΞΕΙΛΙΧΟΗ ΚΑΙ ΠΠΣ ΑΕ|ΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΐηΝ.- ΠΠΣ Ι¬
"5ΤΟ0Κ ΕΧ0ΗΑΝ6Ε".
Ανω άριστερφ, τό νέον Σίβιχ "Οπερα Χάουζ, τοΰ Σικάγου. Είς τό μέσον ό διευθυντάς Ταώρτζιο Πολάκο. Δεξιφ,
ό Τσάρλες Μάρσαλλ, ώς Ράδαμις είς την «Άίδαν». Κάτω, ή Ρόζα—Ραϊσα, είς την <Άΐδαν> καϊ τό εσωτερικόν
τοΰ θεατρον.
κικροΰ οικήματος επί τής Ιδίας Γοΐ'| Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΠΑ 'γον διαφέρει τή ςδημοπρασίας δ-
που-'οί άγορασταί διαλαλοΰν τάς
πφσΐφαράς των, πκχχτπκ "
Ητο; τοΰ
γενικόν πανδαιμόνιον.
Στρήτ. Τότε βίς τάς χρηματι-1 Τργ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ.
στικας πραξεις εφηρμοσιτη συστη-
μα επί σταθερωτέροϊν βιομηχανι-
1'έας Υόρκης είς
"Αγιον Φραγκίσκον.
Κατά την τελευταίαν δεκαετίαν
τό ►ΚΤΟΟΚ ΕΧΟΗΑΝΟΕ κατέ-
σττ>. κυρίοις μετά τόν Παγκόσμι¬
ον Πόλεμον, ή μεγαλειτέρα χρημα
τι στ κή άγορά δχι μόνον τής" Αιιε-
ρικι;ς άλλα όλον τοΰ κόσμοι·.
Τα πρώτα ■θε'ΐέλια τοΰ χρημα-
τιστ((ρίου τής Νέα; Υάοκη; έτέ-
Φησαν τω 1755 άπό ιΐίρικοΐ·; έμ-
πόρους καί επιχειρηματίας οί δ-
ποΐοί. ένδιαφερόιιενοι διά τάς 6ιο-
μηχανίας αί.ης τής χ(ί>ρας συνΐ)ρ-
χοντο κάτω άπό ενα δέν&οον επί
.τή; Γοΐ'ώλλ Στρήτ καί έρρύθμιζον
Ι τάς σιΐναλ>.αγά; των ύπογράφον-
τε; (Λπλώς μίαν απόδειξιν. ί· όποια
Ιχρΐ,σί^ιεΐ-τν ώς Εγγύησις τόσον διά
Τθΐ·: αγοραστάς, όσον καί ο;ό τοί>ς
Λάν ί]τάς διαφόρων μετοχών. Ίν
>χ7"ρν Ισχεν την άφετη-ρ.ίαν τοι· τό
χ,1 «οπΓΐστήρΜη', τό ό.τοίον τώ
«στεγάσθΐι !:ϊς τό ?οχ·>τερι^όν
Τό χρηματι σ"ττ|ριον τή; Νέα;
Υόρκης στεγαζεται σήμερον είς
ενα από τα μεγαλοπρεπεστατα μέ-
γαρα τοϋ κόσμου, αί δέ ολίγαι
γ,ρ«μμαί, αί οποίαι απετέλουν τόν
παλαιόν εσωτερικόν κανονιομόν
τού, μετφορφώθησαν είς όγκώδη
τόμον, ό οποίος, ημπορεί νά λε/θτ),
ότι περιλαμτ$άνει είς τάς σελίδα;
τού την χρηματιστικήν Ιπίστήμην
της χώρας.
Κατά τα; πρώτας ημέρας τής
ζωής, τού τό Χρηματισττιριον τής
Νέας Υόρκης ήτο κατ' ανάγκην
τοπικόν Τδρυμα ένεκεν των συγκοι- ] στηιρίου
νωνειακών ουσχερειών μετά των
Πως ο χρημ
έκτελουν τας
ρ
«ελαιων των.
Ό άριθμός των ιιετοχών αί ο-1 νά «ίσέλ^ εί; τό χοηματιστ»)ριον
ή γχς ήρχ
ται είς 2.400. 'Η συνολική άξία το Ιάν καθιεροίττο ό τρόπο; αύτός
των τίτλων αΰτο>ν {«περβαίνη τα των οτναλλαγών.
εβδομήκοντα πέντε 5ΐσ?κατοιιμί-
ρια δολλάοια.
σι·να?Λαγώ
Είς τό
οίον συνερ-
χονται οί χρηματοιΐίσΐται «ΒΚΟ-
Πρέπει νά κατανοηθίι ότι αί ΚΕΚ8», οί όποϊοι διενερ^'ονΛ' τα-;
διαφοραί πράξει; άγοοά^ και π(ι>-' διαφόροιυς ποάξεις; έτ' ονόματι
λήσίως τ'πϊίαν σι·ντ€>οΰ·ται κατα! των πελατών τοίν
λήσίως
μέγ
έγα αέρο; μέσον τοΰ Χρηματι-1 Διά κά6ε πράξιν οί μεσΐται λαυ
τηριου η κατά την Αγγλικήν εκ- βάνοι-ν ώ; αμοιβήν Την κανονισμε'-
, ρασιν «Στόκ 'Εξτσέντς», τα ό-[νην των προμήθειαν. Τό ποσο^-^·
άπομεαακρυσμένων σημειων της | ποία είναι πραγματικαί άγοραί δή-1 τής προμηθείας αι!αής ν.αθ»οΚ
χώρας. Μετά τόν τερματισμόν ο-, μιουργηθεϊσαι υπό της άνάγκης υπό των διευθυντήν τοϋ χρ"ΐ)ΐ
μως τοϋ 'Εμφνλίου Πολέμου και ι τής οιευκσλί'νσεως των συναλλα- στηοίου. κανεί: ?νί ιιρηίτη' λι
μως τού ^Β^μφυΜου Ιΐολεμοι· και | τ»>ς οιευκολυνσεως τοον συναλλα- βχγ^ίον, κανείς δέ μεσίτης δέν 2-
τήν πρακτικην εφαρμογήν τού τη- γών μεταξϋ των εχόντων τίτλοι^ς ι χ?ι τό δικαίωμα νά δίχθή 0Γαρ ιιι-
λεγοάφου καί τηλεωίόνοι.· τό γρη- πρός πώλησιν καί των έπιθυαούν- κοοτέηπν λι%τέ ιιεν«ΊοΤί«__-λ^
των έπιθυμούν-
Τά
τού.
κροτέραν όντε μεγαλειτέραΛ' προ·
μή&Εΐαν τής κανονισαένης. Τα με-
σιτικά γραφΜα όιά-νά άνταπο-
λεγράφου καί τηλεφίόνοι.·, τό χρη- -τρός πώλησι
ματιστήριον τής Νέας Υόρκης των νά άγοράσουν
ήρχισεν νά εύρΰνη τόν κύκλον τής χοηματισττ>3ΐα τόσον κ«τά ^ν,,, ν»ιΙΛΙ* ίΊηιψί,α οια-να ανταπο-
δράσεώς τού είς όλόκλι>ρον την χώ- σκοπόν; τού; οποίον; εξυπηρε-1 κριθοΰν είς τάς άπαιτήσει- τή- .τε-
οαν. Μϊβ τα σηυεοινά αέσα τίν; τοΰλ' όσον καί νατά τόν τηήπην >ί /«—·'«- -τ/.*.. .._: ν. ^ ^ λι'ατ ολΓ
ϊπιοαρννονται
Μέρος τής πλη.ροφορια/.ής ύπί>-
είς δλα; τάς Πολιτεία; τή; Ένώ-
σεω;, τό χρηματιστήριον τής Νέας
Υόρκης είναι είς ·θέσιν νά ανακοι¬
νώση είς ενα πϊλάτην τού διαμένον¬
τα είς τόν "Αγιον Φραγκίσκον, τό
άποτέλεσμα μιάς χ.ρηματιστικής
πράξεως έντός ενός λεπτοΰ τής ώ¬
ρας καί ολιγώτερον.
ληται προσφε,ρουν το «ιπορευμα ι οεσίας εκάστου χρηματι
των είς τόν μεγ-Λίτερον πλειοδό- γραφείον ο»εΛ-ερΛ'εϊται υπό
την, οί δέ άγορασταί έπιδιώκουν
την μικροτέραν δυνατήν τιμήν. "Ο-
σοι συνέπεο·εν νά επισκεφθούν οϊ-
ονδήποτε χρηματιστήριον θά πα-
ιρετήρησαν ότι ή χρησιμοποιοιιμένι)
μέθοδος των άγοραπίόλησιών όλί-
εκάστου χρηματιστικοΰ
ϊ
των
/-εγοΐιένων «ΤΊΟΚΕΚβ» αί οποί¬
αι είναι μηχαναί δμοιαι μέ τάς τη¬
λεγραφικάς, επί τής χαρτίνης ται-
νιας ήτις έκτυί.ίσσϊται άπό τα μη-
χανήματα αύτά, σημειοϋνται αί
λβά ώ
χήμ ύ, σημειοϋνται αί
λαμβάνουσαι χώραν είς τό χρηματι
Τύ νέον πελώριον άεο«7ΐλάν<>
μο«' μόνί ν 70 ποδών πλο τοΰ
ΥΟΡΚΗΣ
στήριον διαΛυμάνσει; 'η » .
έξ
π,Η,οντο- έξακοσία; χι
λαρια. Οί μεσιται οί ό
το δικαιωμα τής
γοραηωλΓ,σιων *1ς
Προτοϋ γίνη δεχτί,
μαομολογια^τόχ
ημμγα^τόχ .
ριον ο» διευθι-νται τοΰ ϊδοί
πρέπη να οιαπιστώσονν ότι
λόγω χρεόγραφον άνταπ
εις ωρισμένας ούσιωδΗς
σει;. Ή άξία ενός ,ο
εξαοτατα,ι αποκλειστΐΛΟ; ^ ,
προσφοράν ή την ζήτησιν την Ι
ποίαν π(χροι<σιάζε. καί άπο ώ ρζ. καί άπο στοι α αφορώντα τΐ)ν επιχείρησιν, έκΛθοσωπεΙ Επί τοΰ" ζητήιι τοΰ ζητήιιάτος αύτοϋ τα γο»>ματισττ,οια 6έν άνα-
λαιιδάνοιητ καυ-ιίαν άιολι-τω; ({.
θύνην. Υπάρχονν όμίυ; /λιο£-
όγραφα τα όποϊα διά τον ?νο δ
διά τον άλλον λόγον δέν σιιιπεοι-
λαμοάνονται είς τόν πίνα/.α των ά
ξιών τοΰ νρίταατιστηρίιη· έ τί των
οποίων δμως γίνονται άρ/εταί σν·
ναλ?Λ*/αί είς τό νρτμιατΐστήοιονΐι-
πό τόν τίτλον «υΝΙΛ^ΓΡΙ) ^τ;■
ΟΤΑΤΙΟΝ8». "Ενα κ(ι/ώ; άργα-
νωμένον χρηματιστήριον, άόπ;οτελίΐ
σποι^δαΐον παράνοντα οϊ/.ονοιικ%
ίοορροπίας είς μίαν μεγάλην χό-
ςαν. _______
ιΙεκΙτ»
χατελαοε κάζοτε τό στ:ιτι έ>ο; τττω-
χοϋ, 2ωρο5ο/.ήΟ!ΐας 8έ δλο^ς τώ^
γείτΐνα;, τοΰς έφερεν ώς μα:τ^3;
διά νά ό?αιτ?Θοϋν, ότι το ι-'- ήτο
ίιΤΛ τθ'ο. "Εττειλε χρ&τςτ· ·ζν ν,
τον ΪΊκαττήν ιίώρον 500 λιρών ναι
τ,- ίέδα-.ος, ότι" είς την ϊατ,ν 8:
έκέρ2:ζ,ί τό σττ;τ'. Ό -τωχός. 5-
ττως-6ι:ως, »ροσέφ·/γ«ν είς την Ι··
■-τ.θίύνη; μέ,μόνην α2ϊ-υ:αν ~Λ
.;τυ.3τ'.κά να ΙγγρΛδΛ. Αμΐ ρ·
χτσίν ή 5ίκη όλο'. οί ίωροϊοχ.τ,Ήν-
-,ες γείτονες ώριίσθηϊίν, ο τ- τ;
τπίτ: τ,το τοΰ χλουσίοο. Ό ίι«-
ττής άφο3 εΒε καί τα /.τημ·"
Εινα- αληθής, ότι ό ι.ι
ΐήμ,ερον τό (τπίτι εφερε τόσο^ς
ΐερβ, Τ.ΧΖ3 μόνον
ςμως θά παρο'-ίσΊ»— ■·-
άρτ^ρας εναντίον τού ΐΛ-κ'μ''■''·
τωρα τό σπίτ:.
Καϊ ταύτα λέγων, κατεθη«;«'»
π τρακέζ'. -.άς «εντακΛσιβς «Ρ«
υ έ τάς όποίχς ό χλοόσ-Λς τ]θεΑ* τ»
χον οίοροιο^τιϊτ].
-Τό ΐχίτι άνή^'- --'- ": ":1'.
χον αώχνκ λέγει. 'Αλλεως «εν »
ίτ$#3ς βν νά μέ Ια?οϊν'-Τ~Τί
* ♦
"Α»α τ
^ίς ϊί
ί/.*;ς
—Άλλά β» συνελήίθτ,ς Ιζ ζ.
τ&φώρω μέ τό χίρ'- ν~ν ,τ3ί.". ?,.
> >Τ' ί'.,,τΓ'ύ νά «τί ° "
ν.ατηγοροο. 1ι ειμπορεί <* ;,< κτ,γόρος σοο είς ν^ο^τ^'-'>
λέγε'. ό ποόεϊρος. _
ρίβργος, κ.>?!·5 πρόεδρε. ^
· * *
"Οταν ό Αύτοχΐάτωρ το3
τίο·^ ·Ανϊρόν:*ος, « ΚΡ^' '-,.τ,
ξεστράτίντί κατά των ετ:ί*ν · ^
ςτάντων Άλίανών. εις τας,Χ-;^}
300.000 26ε; **·■
Οί ττ?7τ·.ωτα! μή Τ'-^γ^-^.
~· νά ν.άαο-ΐν όλο ύ'*^*" &κ
των ζώων έ-ώλο^ Η« ^ ν,λ,,
άντ· ενός -/ρ^ί '^^Ι^- ι-
δέ βίγοΒρσββτ* άντι ττς «"."-,
ΕΘΜΚΟΙ ΚΗΡΥΞ» —"ΚΥΡΙΑΚΗ. Π ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1989.
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
ΤιΜΧ ΕΒΑΟ1ΥΙΑΑΟ-
Ή Γχλάντυς Μαίη Πάρξ, .τρώην ξεναγός ννκτερινής λέσχης, έκ Νιοϋ-
αον, τής Νέας Ίεοσέης, ή όποία χατηγορεϊται ώς τρ<τνευσασα τας^ δυο μιχοας Φυγατέρας Τίμοθυ 2 έτών καϊ Ντόροθυ 6, τοϋ Αλλεν Ροτι,ερς, ε< Γούνταπουρν, τής αυτής Πολιτβίας, τάς ΟΛθίας εκεινος ενεπιστευθη είς αύτην πρός φύλαξιν, μετά τόν θάνατον τής συι,νγου τού. ■ Κούννιγχαμ, δικαστής διά τούς α'ιφνιδιους θανάτους, μ6,6^0 . έν "Αμσεκων, Νέας Ίερβίης, έρεννώντας το μερος ενβα --*-»■! το πτώμα τής διετοΰς Τίμοθυ Ρότζερς, δια τόν θανατον της ο- "<Ηας ενοχοποιεϊται ή Γκλάντυς Μαίη Πάρς, 35 έτών, πρωην ξεναγος νυκτερινής λέσχης, διαμένουσα έν Χιουαοκ. Ό Βουδδιστής καλόγηρος θέρα Π. Βατζιοανάνα, όστις ήλθεν είς την Αμερικήν ίνα διαδώσχΐ ,τήν Βουδδικήν θρησκείαν, θά περιέλθτΐ τάς μεγαλειτέρας πόλεις καί θά δώση διαλέξεις πρός σωτηρίαν των ψυχών των Άμεοικανών. Ό άντιναύαρχος Ουΐλλιαμ Α. Μόφφεττ, διενθνντης τοΰ γοαφειου της Άεροΐτορίας, άπονέμων ττμητικόν μετάλλιον είς τον Κ. Ά. Ροζενταλ, δι¬ ευθυντήν τοϋ άεροναντικοϋ σταθμοϋ έν Λαίηνχωοστ, δια υτηρεσιας τού Τό εσωτερικόν τοΰ πελωρίου ύποστέγου εν Ακρον, Οχαιο, οπου ήρχι¬ σεν τι κατασκευή τοΰ νέον ναυτικόν πηδαλιουχουμενου των Ηνωμενων Πολιτειών «ΖΚ5—4> επί παρουσία. 50.000 θεατων.
τό
Ή Φαίη θύέμΐτ, ήθοποιός τού κινη-
ματογοάφου, περί τής όΐτοιας λέ-
γεται ότι θά συγκατατεθή να υ-
πανδρευθή τόν Ρονντυ Βάλλη.
^—------------
Ό Φράγκ Χ. Οΰώρντερ, πρ<όην ΙΙολιτειακό; Έπιβεωρητής των Τραπε- ζών έν Νέα Ύόρκη, όστις κατεδικ.άσθη είς φυλάκισιν άπό 5 μεχρι 10 ε- κών ώς λαβών 10.000 δολλάρια δωροδοκίαν, άπό τόν κατόπιν οΛθθανον- τα Πρόεδρον τής πτωχευσάσης Τραπέζης Σττυ Τρωοτ Κομπανν, Φραν τσέσκο Μ. Φερράτι, διά νά κρύνπ την καταστασιν τ; Τραπέζης. _- ναι ήλικιας 63 έτών.
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
ΤιΜΧ ΕΒΑΟ1ΥΙΑΑΟ-
Ή Γχλάντυς Μαίη Πάρξ, .τρώην ξεναγός ννκτερινής λέσχης, έκ Νιοϋ-
αον, τής Νέας Ίεοσέης, ή όποία χατηγορεϊται ώς τρ<τνευσασα τας^ δυο μιχοας Φυγατέρας Τίμοθυ 2 έτών καϊ Ντόροθυ 6, τοϋ Αλλεν Ροτι,ερς, ε< Γούνταπουρν, τής αυτής Πολιτβίας, τάς ΟΛθίας εκεινος ενεπιστευθη είς αύτην πρός φύλαξιν, μετά τόν θάνατον τής συι,νγου τού. ■ Κούννιγχαμ, δικαστής διά τούς α'ιφνιδιους θανάτους, μ6,6^0 . έν "Αμσεκων, Νέας Ίερβίης, έρεννώντας το μερος ενβα --*-»■! το πτώμα τής διετοΰς Τίμοθυ Ρότζερς, δια τόν θανατον της ο- "<Ηας ενοχοποιεϊται ή Γκλάντυς Μαίη Πάρς, 35 έτών, πρωην ξεναγος νυκτερινής λέσχης, διαμένουσα έν Χιουαοκ. Ό Βουδδιστής καλόγηρος θέρα Π. Βατζιοανάνα, όστις ήλθεν είς την Αμερικήν ίνα διαδώσχΐ ,τήν Βουδδικήν θρησκείαν, θά περιέλθτΐ τάς μεγαλειτέρας πόλεις καί θά δώση διαλέξεις πρός σωτηρίαν των ψυχών των Άμεοικανών. Ό άντιναύαρχος Ουΐλλιαμ Α. Μόφφεττ, διενθνντης τοΰ γοαφειου της Άεροΐτορίας, άπονέμων ττμητικόν μετάλλιον είς τον Κ. Ά. Ροζενταλ, δι¬ ευθυντήν τοϋ άεροναντικοϋ σταθμοϋ έν Λαίηνχωοστ, δια υτηρεσιας τού Τό εσωτερικόν τοΰ πελωρίου ύποστέγου εν Ακρον, Οχαιο, οπου ήρχι¬ σεν τι κατασκευή τοΰ νέον ναυτικόν πηδαλιουχουμενου των Ηνωμενων Πολιτειών «ΖΚ5—4> επί παρουσία. 50.000 θεατων.
τό
Ή Φαίη θύέμΐτ, ήθοποιός τού κινη-
ματογοάφου, περί τής όΐτοιας λέ-
γεται ότι θά συγκατατεθή να υ-
πανδρευθή τόν Ρονντυ Βάλλη.
^—------------
Ό Φράγκ Χ. Οΰώρντερ, πρ<όην ΙΙολιτειακό; Έπιβεωρητής των Τραπε- ζών έν Νέα Ύόρκη, όστις κατεδικ.άσθη είς φυλάκισιν άπό 5 μεχρι 10 ε- κών ώς λαβών 10.000 δολλάρια δωροδοκίαν, άπό τόν κατόπιν οΛθθανον- τα Πρόεδρον τής πτωχευσάσης Τραπέζης Σττυ Τρωοτ Κομπανν, Φραν τσέσκο Μ. Φερράτι, διά νά κρύνπ την καταστασιν τ; Τραπέζης. _- ναι ήλικιας 63 έτών.
Ι1
ι
ι»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».
η-τινττ ιτ νΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929-,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΟ Σικάγον έκαμαν την
πρώτην μεγαλατρεπή των εμφά¬
νισιν 6αρίτιμα κοσμήματα, ποΰ έ-
στόλισαν άλλοτε τα θησαυροφνλά-
•κ.ΐα τοΰ Μεγάλον Νθίΐαλέοντος καί
τού Τσάρου Νικόλαον. Τα ίστορι-
κά αύτά κειμήλια, των οποίων ή
άξία ύπολογίζεται είς άρκετών ε-
κατομμυρίων δολλαρίων, έσκόρπι-
σαν την λαμψιν των καί τα άστρα-
ποβολήματά των κατά την εναρξν
ποστηρίζει ό Προεδρος Χοΰβερ,
ό'όποϊος άΐτηύθννεν πρός τόν Ά-
σειράν διαλέξεων έ^ των
ά ό ζοντ
ν διαλέξεων έ^ τ ρ
ν τα όποια σχετιζονται με την
'___.. «λ! α.· νίνη την σνμ-
μερικανακόν Έθνος την ακόλουθον οικογένειαν και εν γένει την σνμ-
Ικκλησιν: €'Ως Προεδρος των Ή- βίωσιν των άνδρογυνων. ;-«*Ρ0-
νωμένων Πολιτειών καί ώς Πρόε- σθέτως θάίδρΐ'θτ}- (ραφειον Ιΐλη
δρος τού Άμερικανικοϋ 'Ερνθροΰ '^οφοριών καί Συμο<Λ·λων», υΐαττ,ν Σταύρον ζητώ την συνεργασίαν | σηλικήν διεν&τησιν των μεταξυ παντός Αμερικανόν πολίτου, εΐΓ οιζυγων διενεξεων ανευ προσφν- τό μέγα άνθρωπιστικόν έργον, εί; γής είς τα δικαστήριον τ_*χ ήτο ε·.- τό . . τό οποίον άΛοβλέπει ό Άμερικανι- κός Έρνθρος αποτελεσματικότης καταστιροφών, ή ΐΛαβλέπει ό Αμερικανι- χης έργον εανει ςι >ος Σταύρος. 'Η άμεσος, τοΰ εναντίον των δκ
ιτικότης τού είς ήμερα; άνώνο; ^προσετίθετο
ών, ή .ταρεχομένη παρ' νέργεια άπο&λεπουσ·
ςτο
αυτόν
καί καποια ε¬
ρφ, η ρχμη ρ
αυτού σννεχης περίθαλψις είς άλ¬
λας περιπτώσεις δχι ολιγώτερον
των παράστασιν τής δπερα; τού σημαντικάς, καθιστοϋν τόν 'Αμερι-
— ■ . . . . . - . χανυεον Κρυθρόν Ζ,ταυοον απα-
ραίτηττον ταήμα τής έθνικής μας
ζωής. Κάθε Άμερικανός όφείλει
να γείνη μέλος τής όργανώσεοκ,
Σικάγου, την οποίαν έτίμησεν διά
τής παρουσίας της όλη ή πλουτο-
κρατία τής. Μητροπόλεως τοΰ Ού-
έστ. Οί άοάμαντες, τούς όποίονς έ-
δώρισεν ό Ναπολέων είς την Αύτο-
κράτειιοαν Μαρίαν Λοι,'ΐζαν κατά
την γέννηοιν τοΰ Διαδόχου, <έκό- σμοΐΎ τό οοαδυ των έγκαινίων της δαερας τα δάκτυλα τής κυρίας Ρκράαμ, σύζυγον τοΰ άρχιτέκτονος ό οποίος εσχεδίασεν τό νέον θέα¬ τρον τής δπβρας. τό δέ άδαμάντι- νον περιδέραιον, ή θέα τοΰ όποίθί.1 άλλοτε προεκάλει έπκτχονήματα •θαι^ιασμοΰ είς την αύλήν τοΰ Τσά- Νλα όλζ ήθ μ ς η ή ςον Νικόλαον, έστόλιζεν τα ή, τής κ. Έντιθ Ροκφέλλερ Μάκ Κόρ μικ. Αί Άμβθ'ΐκανικαί έφημερίδες ποΰ περιέγραα,ΐαν τα μεγαλοπρεπη ίγν.αίνια της δπερα; τοΰ Σικάγου, νπελόγισαν την αξίαν των κοσμη- μάτων με τα όποΐα ενεφανίσθησαν αί κυρίαι τής άριστοκρατίας είς οεκαπέντε έκατομμύοια δολλάρια! Μία άκόμη ένδειξις τής επικρα¬ τούσης είς την χώραν εύημερίας μεταξύ των. .ΐλούτου! μεγιστανων τσυ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ 'Ερυ- θρός Στανρος διεξάγει σταυ,οοφο- ρίαν πρός αύξησιν τοΰ αριθμόν των μελων τού. Την προσπά-^Εΐαν αυτήν της τόσον ευεργετικήν διά την άνθιοα)πότητα οργανώσεως ΰ- νεργεια άποβλέπουσα νά έπαναφε- ρη την γυναΐκα είς τό σπίτι καί» είς την οικογένειαν. ΘΛΙΒΕΡΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟ ΤΌΝ τίτλον «-Μία Βιο- γραφία τοΰ Δικαστοϋ Λίντς» ό 'Α- . .~Λ..._*.λ** ίιΑε-όΤγ! — «τλ ίΐνιηΤτ Ι Ρνΐ- να γείνη μέλος τής οργανωσεω;. μερικανός Ούώλτερ Ονάϊτ, σνναστώ δέ θερμώς είς δλονς νά|κ^. ρραμματεύς τής όργανώ Γενι τής οργανώσεως έ ρμ κ^ ρραμματεύς τής ργ άνταποκιριθοϋν είς ττ<ν περί στρα-1 ^τ£ρ των Μαύοων», σιτνέγραψεν τολογίας νέων μελων εκκλτισίν ^^λίον τό οποίον καιπηριάζει τό τού». Ό Άμίρικαγικος Έρυθρό;'-γριΟν ^ ^άνθρωπον αν-τό εθι- Σταυρος προσέφερεν τάς πολυτί- μον τού Ανντσαρίσματο;, Το όποΐ- μόν τοΰ Λνντσαρίσματος, Το οποί¬ ον, δυστυχώς, έξακολουθεϊ νά ύ-. Σταύρος προσέφΐρεν τάς μους ύπηρίσίας τού είς τό έ>γον
της περιθάλψεως των 'Έλλήνων
προσφύγων. Τό νεγονός τουτο να-
ύστ<χ περισσότερον έπιβλητικήν] την ενίσχυσιν τον υπό τόόν 'Ελλή¬ νων τη; Άμεοικής. Αί εγγραφαί νέων μελων νά σννΐχισθοΰν μέχρι της Ήμερα; των Ευχαριστιών. ΕΝ ΑΚΟΜΗ ΡΕΚΟΡ ΑΙ ΗΝΩΜΕΝΑΙ Πολιτειαι ά- πέκτησαν καί τό ρεκόρ των διαζυ- γίων. Έκ τής ο>η]ιοσιευθϊΐσης τε¬
λευταίως στατιστνκής έμφαίνεται
ότι κστά τό ετος 1928 παρεχωρή-
θησαν 195.939 διαζύγια, ήτοι κα¬
τά δνο τοίς εκατόν περισσότερα
των δ αζυγίων τον προγενεστέρου
ετονς. Τό άνησυγαστικόν αΰτό κοι
Λΐονικόν φαινόμενον έφείλκυσε
την ιδιαίτερον προσοχήν της Γυ-
ναικείας οργανώσεως «Οίκογενεια-
κή Ίλύψ, ή όποία απεφάσισεν νά
άναλά&η δραστήριον άγώνα πρός
καταπολέμησιν τοΰ κακοΰ, τό ο¬
ποίον άπειλεϊ νά <τυγκλονί.στ] τα θε- μελια τής οίκογενείας. Τό κατα- στρωθεν ,τιοογραμμα περιλαμθανει ζλιοπωλεΐον τού «Εθνικον φίσταται άκύμη εις ϋϊρισμενας πε ττ>; Άμερικής. Ό συγ-
άναφέρει στηριζόμενο;
εί ςστατιστικάς ότι άπό τοΰ 1882
μέχι τοΰ 1927, τα θύματα τοΰ νό¬
μον Λΰντς άνήλυΝον είς 4.957 έκ
των οποίων οί 3.573 ήσαν Μαϋ-
ροι. Ό σνγγραφεΰς συνεχίζων το-
νίζει τόν (τυστηαατικόν διωγμόν
των Μαύρων ό οποίος διενβργεΐ-
ται είς τάς Νοτίου; ΠολιτεΙας
καί ό οποίος, λέγει, ήρχισεν άπό
τί">ς τιιιέρα; τής καταργήσεως τής
όουλείας. Είς τόν δ.ωγμόν αυτόν
έπρωτοστάτησίν ή διαβόητος μυ-
στική οργάνωσις των Κου - Κλουξ
- Κλάν. Εύτυχώς τ» όεισιλεία τής
«γκληματικής αυτή; οργανώσεως
ίουσεν διά παν}ός όπως κατέδει-
ξαν τα άποτελέσυατα των τελευ-
ταίων έκλογών καί δχι μόνον οί
Μαύοοι άλλά καί οί ?ένοι καί αύ¬
τοι οί εντόπιοι μή Προτεστάνται
θά άπαλλαγοϋν άπό τΐ)ν τρομο¬
κρατίαν της.
Έκ)εκτά βι6λία |χί1
λ
τό Βι.
ΡΟΒΤ.ΜΟϋΤΗ, Ν, Η. ΒΟϋΤΟΝ, Μίϊ,.
ά
ί«-
λέσθτ, τ: δάχτισις τού τεκνο.) τού κ.
ϊ?η
ή, έν μεγαλοχρεικία. Άνάίοχος
ν:κών πόλεων, χρος τοικο ίλβον- χβρος μας. ΚαΘίερώβν.;".)';'
των. Ή ϊαταέίαίΐς διήίχεΐε μι- τωρ^ νά σβς -ρτκαλ&^ε »,;,,
■/?ι τρωίις. -■- ' 2λβι μ»ζ^ μ,ά ^.
ί έ ύ ΐ 1 8
λάν.
—'Ββαχτίσβτ) το τέχνον τού χ.)
ττς Κάς Ά6τ^τ«υ Λελάχοΐ)
τής Κ»ς Π. Μαρούστ; %τ. ώ-
νομάσθη Ελευθέριος
—ΈίαΐΓτίαΘτ) τό τέκνον το^ χ.'
χ,αί τής Κάς Ιωάννου Γιράση ύχό
τής Κάς Μ-ίτϊΐχ*. έχ Μχόστον
ηνωμινο: ^
χ«στ*το μεγαρο
*θύ θά
μ;
«6
ώνομάτθη
'Είβη τέκνον τού χ.
τής Κάς βίθϊ. Ιορϊάνβυ, έχ
Μ ύ Τ
μας -ρές
σιν των τέκνων των.
Άληθεια, τί δέν χατορβώνε· ΤΙ
όνοια χαί ή Λνίργαϊίΐ! Ζί
τ~ / *
η,
όμόνοια χαί
ήνωυ.ί'νο·. είς Σύλλογον -ριπόϊ»»
αχό 3έχα χρόνια. ΣονήντηβΕ. '&
6αια, χαί ό Σύλλογός μΐς ττ;;]* Ι
χολίες τού στην τταϊιοίροαίΐ ζ>,
ή
Βοβίοπ, Μαβ8.,
ύ Γ
τού α.
Τρ ι αν-
ά
, ρ {^
ταφύλλθϋ Γεωργάκη καί ώνομάτθη, ►
Ζαφείρω !
ον τού
ΰ— τού κ.
Μαριτ/βη.
ρομιΐ
όλες ϊϊ όργτ^ώσεις -5 ΐΓ.
ίερό —οχό. Ύφ
στο^ _ύλλςγό μι; μ! κ
Χ2ΐ ή φιλοίοξίε; χκ ί
χ. χαί τή: Κάς Ιωάννου
έκ δοωβΓνίΠβ, Μ388..Ι
Πανηιώτου Βογι^ή: ^,
τού ιερεω; μας. εχ ννα-Ι ■
Χ2·.
—-Έτ-τι,ς α*χ~.ίΛτ, το ^γάτρι- έ^?ι ,." ,, ·. - ? ,
'* - ' ' ■ ·66μ δτ: ϊεν Θα εχετογχανοντο ι!
ίγώνές μ2ς. "Ολΐ όμως ιϊηΊ'
Τΐν «ρολογημζτα χαί σήμερον ^
ιχ μ,-·.,. · . : -««ς^ςέϊτεΐϊηΜ
ΜΑ55.
Ό €'Εθνικό; Κήρνξ» πα>λε(ται πβ
ρά τού άντυτροσώποΛ) μα; κ. Γϊο>ργ{ο·
Αναγνώστου, 1785 Μ»ϊη 5ΐ.
ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ'
ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Γεν. Διευθυντής: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.—Πρωταγωνίστρια: ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.—
Διαχειρκπής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ.
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗΝ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Ι.ΥΚΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ
42ηά 5ΤΚΕΕΤ, νΈ5Τ ΟΚ ΒΒθΑϋννΑΥ
Είς τούς 42 Δρόμους καί Τϊιτιρδ 5ςιΐ3Γβ.
Π^ΑΡΑ ΤΑΣΕΙΣ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΠΣ
ΊΙ μεγάλη 'ΕλληνΙς Κα>.λιτέχνις,
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ι
Ή ύπέροχος Έλληνική Όπερέττα
τοΰ διαπρεποΰς μουσουργοΰ
ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ
ΗΚΓΡΗ
II
γοητιυτική σουμπρέττα
Κ* ΛΕΑΑ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΤΗΣ
^(Ββε-'εΐε^εΠεπ^εΠεΒ^ππ^πβΡΐβ^-·"·
Ό Βασιλεύς τού ·Αθηναϊχοΰ Γέλωτος
Κος ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ
ΚΑΤΑΙΓΙΔΟΣ
ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 3
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΛΗΡΗ2 ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ
ΤΟΥ Κου ΔΙΟΜ. ΑΥΛΟΝΙΤΟΥ
Τηλίφωνήσατε: ΑχΙοηα 4820—Ρβηηβν/ΐνβηΐ» 5806
Ε'ισιτήοια πωλοϋνται χαθ' έκαστην είς τό Ταιιτΐην -
^ΥΚI^ ΤΗΕΑΤΚΕ από τάς 9 Τμ.-8 1 ^Τ^
νόν ταμείου: νΐ8θοη5ίη 9477.
Ό θαυαάσιος ρ
ς ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡθΣ
ήφ ρ
λούμι ήίτ; <τττ|ν νέαν μΐς ρίϊα. Δέν νπάρνί'. για μίς μεγΐ· λειτέρα Ικανοίτοιηΐΐί ά« την α χληρωτΐν των ύχοσχίΐίών μα: -χ, οχοίας ίιεκηρ'Λτομεν δεχα χρόνΐ !ΐε?ω τού τύχου καί τού ϊελτιωαΐ; 'Υ—£ρτ-;7·«[ ίέ ϊ'.α ττ;ν νίκην εί; τόν ΐγώνά μας, όμολογοάμιν ό χωρίς την ίίικήν σας ϊ^ ΣΓΛΛΟΓ. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΐΤϋν 228 Ε88-ΕΧ 8ΤΑΤΙ0Ν, ΒΟδΤΟΝ. ΜΑ88. (-2326—1617 Έχλεχϊά βββλίϊ «χει μόνον Βιβλιοπωλείον το3 «Έβνπι* Κ | ρυχος». _______ ΑΙΑΚΟΥΦΙΖΕΙΘΕ ΗΝΟΙ ΜΕ ΝΟΠΑ ΒΟΤΑ-* ΤΗΙ ,,, ΟΕΟ. Ο ΟΑΒΤ5ΟΝΙ500 Ο... Γ. Ο. Β« 939-Α ««· ™ Β.«λΙ. ΥΤΙΕΙΜ1Σ Τ « Τ Βαΐη όωμάτιον $1.50. ΚΐΙ Β» ΕυθΜΟ ΤϋΒΚ.5Η 5005 ΛνΐΝΌδθΚ ΒΙ Κί 1 Ε3^^Α ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ 0*
ι
ι»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».
η-τινττ ιτ νΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929-,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΟ Σικάγον έκαμαν την
πρώτην μεγαλατρεπή των εμφά¬
νισιν 6αρίτιμα κοσμήματα, ποΰ έ-
στόλισαν άλλοτε τα θησαυροφνλά-
•κ.ΐα τοΰ Μεγάλον Νθίΐαλέοντος καί
τού Τσάρου Νικόλαον. Τα ίστορι-
κά αύτά κειμήλια, των οποίων ή
άξία ύπολογίζεται είς άρκετών ε-
κατομμυρίων δολλαρίων, έσκόρπι-
σαν την λαμψιν των καί τα άστρα-
ποβολήματά των κατά την εναρξν
ποστηρίζει ό Προεδρος Χοΰβερ,
ό'όποϊος άΐτηύθννεν πρός τόν Ά-
σειράν διαλέξεων έ^ των
ά ό ζοντ
ν διαλέξεων έ^ τ ρ
ν τα όποια σχετιζονται με την
'___.. «λ! α.· νίνη την σνμ-
μερικανακόν Έθνος την ακόλουθον οικογένειαν και εν γένει την σνμ-
Ικκλησιν: €'Ως Προεδρος των Ή- βίωσιν των άνδρογυνων. ;-«*Ρ0-
νωμένων Πολιτειών καί ώς Πρόε- σθέτως θάίδρΐ'θτ}- (ραφειον Ιΐλη
δρος τού Άμερικανικοϋ 'Ερνθροΰ '^οφοριών καί Συμο<Λ·λων», υΐαττ,ν Σταύρον ζητώ την συνεργασίαν | σηλικήν διεν&τησιν των μεταξυ παντός Αμερικανόν πολίτου, εΐΓ οιζυγων διενεξεων ανευ προσφν- τό μέγα άνθρωπιστικόν έργον, εί; γής είς τα δικαστήριον τ_*χ ήτο ε·.- τό . . τό οποίον άΛοβλέπει ό Άμερικανι- κός Έρνθρος αποτελεσματικότης καταστιροφών, ή ΐΛαβλέπει ό Αμερικανι- χης έργον εανει ςι >ος Σταύρος. 'Η άμεσος, τοΰ εναντίον των δκ
ιτικότης τού είς ήμερα; άνώνο; ^προσετίθετο
ών, ή .ταρεχομένη παρ' νέργεια άπο&λεπουσ·
ςτο
αυτόν
καί καποια ε¬
ρφ, η ρχμη ρ
αυτού σννεχης περίθαλψις είς άλ¬
λας περιπτώσεις δχι ολιγώτερον
των παράστασιν τής δπερα; τού σημαντικάς, καθιστοϋν τόν 'Αμερι-
— ■ . . . . . - . χανυεον Κρυθρόν Ζ,ταυοον απα-
ραίτηττον ταήμα τής έθνικής μας
ζωής. Κάθε Άμερικανός όφείλει
να γείνη μέλος τής όργανώσεοκ,
Σικάγου, την οποίαν έτίμησεν διά
τής παρουσίας της όλη ή πλουτο-
κρατία τής. Μητροπόλεως τοΰ Ού-
έστ. Οί άοάμαντες, τούς όποίονς έ-
δώρισεν ό Ναπολέων είς την Αύτο-
κράτειιοαν Μαρίαν Λοι,'ΐζαν κατά
την γέννηοιν τοΰ Διαδόχου, <έκό- σμοΐΎ τό οοαδυ των έγκαινίων της δαερας τα δάκτυλα τής κυρίας Ρκράαμ, σύζυγον τοΰ άρχιτέκτονος ό οποίος εσχεδίασεν τό νέον θέα¬ τρον τής δπβρας. τό δέ άδαμάντι- νον περιδέραιον, ή θέα τοΰ όποίθί.1 άλλοτε προεκάλει έπκτχονήματα •θαι^ιασμοΰ είς την αύλήν τοΰ Τσά- Νλα όλζ ήθ μ ς η ή ςον Νικόλαον, έστόλιζεν τα ή, τής κ. Έντιθ Ροκφέλλερ Μάκ Κόρ μικ. Αί Άμβθ'ΐκανικαί έφημερίδες ποΰ περιέγραα,ΐαν τα μεγαλοπρεπη ίγν.αίνια της δπερα; τοΰ Σικάγου, νπελόγισαν την αξίαν των κοσμη- μάτων με τα όποΐα ενεφανίσθησαν αί κυρίαι τής άριστοκρατίας είς οεκαπέντε έκατομμύοια δολλάρια! Μία άκόμη ένδειξις τής επικρα¬ τούσης είς την χώραν εύημερίας μεταξύ των. .ΐλούτου! μεγιστανων τσυ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ 'Ερυ- θρός Στανρος διεξάγει σταυ,οοφο- ρίαν πρός αύξησιν τοΰ αριθμόν των μελων τού. Την προσπά-^Εΐαν αυτήν της τόσον ευεργετικήν διά την άνθιοα)πότητα οργανώσεως ΰ- νεργεια άποβλέπουσα νά έπαναφε- ρη την γυναΐκα είς τό σπίτι καί» είς την οικογένειαν. ΘΛΙΒΕΡΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟ ΤΌΝ τίτλον «-Μία Βιο- γραφία τοΰ Δικαστοϋ Λίντς» ό 'Α- . .~Λ..._*.λ** ίιΑε-όΤγ! — «τλ ίΐνιηΤτ Ι Ρνΐ- να γείνη μέλος τής οργανωσεω;. μερικανός Ούώλτερ Ονάϊτ, σνναστώ δέ θερμώς είς δλονς νά|κ^. ρραμματεύς τής όργανώ Γενι τής οργανώσεως έ ρμ κ^ ρραμματεύς τής ργ άνταποκιριθοϋν είς ττ<ν περί στρα-1 ^τ£ρ των Μαύοων», σιτνέγραψεν τολογίας νέων μελων εκκλτισίν ^^λίον τό οποίον καιπηριάζει τό τού». Ό Άμίρικαγικος Έρυθρό;'-γριΟν ^ ^άνθρωπον αν-τό εθι- Σταυρος προσέφερεν τάς πολυτί- μον τού Ανντσαρίσματο;, Το όποΐ- μόν τοΰ Λνντσαρίσματος, Το οποί¬ ον, δυστυχώς, έξακολουθεϊ νά ύ-. Σταύρος προσέφΐρεν τάς μους ύπηρίσίας τού είς τό έ>γον
της περιθάλψεως των 'Έλλήνων
προσφύγων. Τό νεγονός τουτο να-
ύστ<χ περισσότερον έπιβλητικήν] την ενίσχυσιν τον υπό τόόν 'Ελλή¬ νων τη; Άμεοικής. Αί εγγραφαί νέων μελων νά σννΐχισθοΰν μέχρι της Ήμερα; των Ευχαριστιών. ΕΝ ΑΚΟΜΗ ΡΕΚΟΡ ΑΙ ΗΝΩΜΕΝΑΙ Πολιτειαι ά- πέκτησαν καί τό ρεκόρ των διαζυ- γίων. Έκ τής ο>η]ιοσιευθϊΐσης τε¬
λευταίως στατιστνκής έμφαίνεται
ότι κστά τό ετος 1928 παρεχωρή-
θησαν 195.939 διαζύγια, ήτοι κα¬
τά δνο τοίς εκατόν περισσότερα
των δ αζυγίων τον προγενεστέρου
ετονς. Τό άνησυγαστικόν αΰτό κοι
Λΐονικόν φαινόμενον έφείλκυσε
την ιδιαίτερον προσοχήν της Γυ-
ναικείας οργανώσεως «Οίκογενεια-
κή Ίλύψ, ή όποία απεφάσισεν νά
άναλά&η δραστήριον άγώνα πρός
καταπολέμησιν τοΰ κακοΰ, τό ο¬
ποίον άπειλεϊ νά <τυγκλονί.στ] τα θε- μελια τής οίκογενείας. Τό κατα- στρωθεν ,τιοογραμμα περιλαμθανει ζλιοπωλεΐον τού «Εθνικον φίσταται άκύμη εις ϋϊρισμενας πε ττ>; Άμερικής. Ό συγ-
άναφέρει στηριζόμενο;
εί ςστατιστικάς ότι άπό τοΰ 1882
μέχι τοΰ 1927, τα θύματα τοΰ νό¬
μον Λΰντς άνήλυΝον είς 4.957 έκ
των οποίων οί 3.573 ήσαν Μαϋ-
ροι. Ό σνγγραφεΰς συνεχίζων το-
νίζει τόν (τυστηαατικόν διωγμόν
των Μαύρων ό οποίος διενβργεΐ-
ται είς τάς Νοτίου; ΠολιτεΙας
καί ό οποίος, λέγει, ήρχισεν άπό
τί">ς τιιιέρα; τής καταργήσεως τής
όουλείας. Είς τόν δ.ωγμόν αυτόν
έπρωτοστάτησίν ή διαβόητος μυ-
στική οργάνωσις των Κου - Κλουξ
- Κλάν. Εύτυχώς τ» όεισιλεία τής
«γκληματικής αυτή; οργανώσεως
ίουσεν διά παν}ός όπως κατέδει-
ξαν τα άποτελέσυατα των τελευ-
ταίων έκλογών καί δχι μόνον οί
Μαύοοι άλλά καί οί ?ένοι καί αύ¬
τοι οί εντόπιοι μή Προτεστάνται
θά άπαλλαγοϋν άπό τΐ)ν τρομο¬
κρατίαν της.
Έκ)εκτά βι6λία |χί1
λ
τό Βι.
ΡΟΒΤ.ΜΟϋΤΗ, Ν, Η. ΒΟϋΤΟΝ, Μίϊ,.
ά
ί«-
λέσθτ, τ: δάχτισις τού τεκνο.) τού κ.
ϊ?η
ή, έν μεγαλοχρεικία. Άνάίοχος
ν:κών πόλεων, χρος τοικο ίλβον- χβρος μας. ΚαΘίερώβν.;".)';'
των. Ή ϊαταέίαίΐς διήίχεΐε μι- τωρ^ νά σβς -ρτκαλ&^ε »,;,,
■/?ι τρωίις. -■- ' 2λβι μ»ζ^ μ,ά ^.
ί έ ύ ΐ 1 8
λάν.
—'Ββαχτίσβτ) το τέχνον τού χ.)
ττς Κάς Ά6τ^τ«υ Λελάχοΐ)
τής Κ»ς Π. Μαρούστ; %τ. ώ-
νομάσθη Ελευθέριος
—ΈίαΐΓτίαΘτ) τό τέκνον το^ χ.'
χ,αί τής Κάς Ιωάννου Γιράση ύχό
τής Κάς Μ-ίτϊΐχ*. έχ Μχόστον
ηνωμινο: ^
χ«στ*το μεγαρο
*θύ θά
μ;
«6
ώνομάτθη
'Είβη τέκνον τού χ.
τής Κάς βίθϊ. Ιορϊάνβυ, έχ
Μ ύ Τ
μας -ρές
σιν των τέκνων των.
Άληθεια, τί δέν χατορβώνε· ΤΙ
όνοια χαί ή Λνίργαϊίΐ! Ζί
τ~ / *
η,
όμόνοια χαί
ήνωυ.ί'νο·. είς Σύλλογον -ριπόϊ»»
αχό 3έχα χρόνια. ΣονήντηβΕ. '&
6αια, χαί ό Σύλλογός μΐς ττ;;]* Ι
χολίες τού στην τταϊιοίροαίΐ ζ>,
ή
Βοβίοπ, Μαβ8.,
ύ Γ
τού α.
Τρ ι αν-
ά
, ρ {^
ταφύλλθϋ Γεωργάκη καί ώνομάτθη, ►
Ζαφείρω !
ον τού
ΰ— τού κ.
Μαριτ/βη.
ρομιΐ
όλες ϊϊ όργτ^ώσεις -5 ΐΓ.
ίερό —οχό. Ύφ
στο^ _ύλλςγό μι; μ! κ
Χ2ΐ ή φιλοίοξίε; χκ ί
χ. χαί τή: Κάς Ιωάννου
έκ δοωβΓνίΠβ, Μ388..Ι
Πανηιώτου Βογι^ή: ^,
τού ιερεω; μας. εχ ννα-Ι ■
Χ2·.
—-Έτ-τι,ς α*χ~.ίΛτ, το ^γάτρι- έ^?ι ,." ,, ·. - ? ,
'* - ' ' ■ ·66μ δτ: ϊεν Θα εχετογχανοντο ι!
ίγώνές μ2ς. "Ολΐ όμως ιϊηΊ'
Τΐν «ρολογημζτα χαί σήμερον ^
ιχ μ,-·.,. · . : -««ς^ςέϊτεΐϊηΜ
ΜΑ55.
Ό €'Εθνικό; Κήρνξ» πα>λε(ται πβ
ρά τού άντυτροσώποΛ) μα; κ. Γϊο>ργ{ο·
Αναγνώστου, 1785 Μ»ϊη 5ΐ.
ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ'
ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Γεν. Διευθυντής: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.—Πρωταγωνίστρια: ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.—
Διαχειρκπής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ.
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗΝ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Ι.ΥΚΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ
42ηά 5ΤΚΕΕΤ, νΈ5Τ ΟΚ ΒΒθΑϋννΑΥ
Είς τούς 42 Δρόμους καί Τϊιτιρδ 5ςιΐ3Γβ.
Π^ΑΡΑ ΤΑΣΕΙΣ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΠΣ
ΊΙ μεγάλη 'ΕλληνΙς Κα>.λιτέχνις,
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ι
Ή ύπέροχος Έλληνική Όπερέττα
τοΰ διαπρεποΰς μουσουργοΰ
ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ
ΗΚΓΡΗ
II
γοητιυτική σουμπρέττα
Κ* ΛΕΑΑ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΤΗΣ
^(Ββε-'εΐε^εΠεπ^εΠεΒ^ππ^πβΡΐβ^-·"·
Ό Βασιλεύς τού ·Αθηναϊχοΰ Γέλωτος
Κος ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ
ΚΑΤΑΙΓΙΔΟΣ
ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 3
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΛΗΡΗ2 ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ
ΤΟΥ Κου ΔΙΟΜ. ΑΥΛΟΝΙΤΟΥ
Τηλίφωνήσατε: ΑχΙοηα 4820—Ρβηηβν/ΐνβηΐ» 5806
Ε'ισιτήοια πωλοϋνται χαθ' έκαστην είς τό Ταιιτΐην -
^ΥΚI^ ΤΗΕΑΤΚΕ από τάς 9 Τμ.-8 1 ^Τ^
νόν ταμείου: νΐ8θοη5ίη 9477.
Ό θαυαάσιος ρ
ς ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡθΣ
ήφ ρ
λούμι ήίτ; <τττ|ν νέαν μΐς ρίϊα. Δέν νπάρνί'. για μίς μεγΐ· λειτέρα Ικανοίτοιηΐΐί ά« την α χληρωτΐν των ύχοσχίΐίών μα: -χ, οχοίας ίιεκηρ'Λτομεν δεχα χρόνΐ !ΐε?ω τού τύχου καί τού ϊελτιωαΐ; 'Υ—£ρτ-;7·«[ ίέ ϊ'.α ττ;ν νίκην εί; τόν ΐγώνά μας, όμολογοάμιν ό χωρίς την ίίικήν σας ϊ^ ΣΓΛΛΟΓ. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΐΤϋν 228 Ε88-ΕΧ 8ΤΑΤΙ0Ν, ΒΟδΤΟΝ. ΜΑ88. (-2326—1617 Έχλεχϊά βββλίϊ «χει μόνον Βιβλιοπωλείον το3 «Έβνπι* Κ | ρυχος». _______ ΑΙΑΚΟΥΦΙΖΕΙΘΕ ΗΝΟΙ ΜΕ ΝΟΠΑ ΒΟΤΑ-* ΤΗΙ ,,, ΟΕΟ. Ο ΟΑΒΤ5ΟΝΙ500 Ο... Γ. Ο. Β« 939-Α ««· ™ Β.«λΙ. ΥΤΙΕΙΜ1Σ Τ « Τ Βαΐη όωμάτιον $1.50. ΚΐΙ Β» ΕυθΜΟ ΤϋΒΚ.5Η 5005 ΛνΐΝΌδθΚ ΒΙ Κί 1 Ε3^^Α ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ 0*
«&ΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 192*.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΑΝΕΛΑΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΚΟΙΝΡΝΙΚΗΙ ΑΜΥΝΗΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ
χρωτίττως -ρός
ά τής έλτπϊος -ρος
αυτών διά τοίις
ιω ανατρεπτικάς
Η Μπολσεβικική «κ*!,
Μότχΐς ' "*""
- Μότχΐς άφ
'^ονοαεύβι τα $εμελ'.3_τοι> ση-
-νού /.Όίνωνιχοδ καθεστώτος, «κ-
"ϊλλΐ!«νενί| την αατά την στιγ-
«ην ηθικήν κόπωσιν ««την
ομή
ο3 Λ«3.
Ιάλη των τάςεων, άρνησις της
ϊν,εας. άχοκήρυξις τής οίκογε-
« τή; ήθιαής, ττλ ΐϊιοκτησι-
Τή; Πατρίδος κατβλυσις _των
!·/.ών «νόρων, διαττρέδλωσις
■'νλώκης, ύλιστική έρμηνεία
• ίττορίας, κιΜήλε'ϋτις τής έ-
^ς -άχι θρησκευτικάς συνειδη-
,: ■).%'. επί πάσι τούτοις ί'.κτα-
ληνικοΰ ΐίάφους έτοιμ,άζϊτα1. να ϊρ-
γιάστ, επί των κοινωνιαών έρε'.πίων.
Πρός αποσόβησιν της έπαπειλου-
ιιένης κατς:ττροφής έ~ιιίάλλίτα>. είς
ιήν Ελληνικήν κοινωνίαν ή όίμυνχ
2ιά τής συγκεντρώσεως των διε¬
σπαρμένοι άτομ.ικών καί όμαϊικών
των ενδιαφερομένων
νιος ΆΟηνογένης Δί·/.τ,γόρος, Η¬
λίας Σν.ζοίμ.τ.2·, Δ'.ίτθυντης Σιίη-
ττ,ς
τής δημοσίας τάξεως καΐ γαλήνης,
όχερ τής έθνικής καί κοινωνικάς
ένςτητος καί αλληλεγγύης.
Εκδήλωσις τής τοιαύτης ω?ΐζ-
νωμένης κινήσεως είναι ή ίδρυσις
τής « Π ανελληνίου Ενώσεως Κοι-
νωνικής Αμύνης» ήτις έν συνερ-
: καί κοινή διειΛύνσει μετά τής
ληλος, Κωνσταντίνος Κ'Λ:αρισσιώ-|
ττ,ς τρόείρος Σ-^νομοσ—:νδίας 'Έ-|
ών τής Ελλάδος, Ν·-,
ς Καλομενόαουλος κτημα-Ί
ά έ άί |
τίας ίιποστράτηγος έν άποστρατεια,
Νικόλαος Μαυροφρρύϊης διομήχα-
νος, ΙΙζϋλος Καρολίίης ΚαΟηγη-',
ής τοΰ Πανεπιστημίου έν τή Ίστο-Ι
ρίατ, Ιωάννης Φοτ^ουράχης τέως Ι
τ,ύύ^ζ, τοΰ Έργατικοΰ Κέντρου!
Αθηνών. Κωνστ. Δημήτραχόι»υλος|
Ύτ:οο-τράτηγος έν άχοστρατεία,Γε-
ώργιος Γεωργίάβης Άρ^ιτεατων,
Σ»μεών Ίωσηφίίης Ίατρός, Ιω¬
άννης Δρόσος 'Τποστράτηγος έν ά-
"στρατεία, Δημήτριος Ραλλίδης
Δ'./.ηγό:ος—ΟίκονομολάίΌς, Κυριά-
ι^υ-.Μ *.* Λ'^ίνΐι ν«νν«/υς'. μ.&^υΐΛΐ.<9| β · / Τί γγ ' )ΤΓ ,Έτα-.ρείχς τ^ΰ Έλλτ,ν.σμοΰ» έχ'.-'^' ϊ1™*™* .εν· 7^ ΕΓ τ ■ - ■ &·Λ·/.ης Γρα-εζης, Διονύσιος σωμο- •ϊ τώ κρογράμματος τα-το^ έ—·.- /.ϊται νέα, «τογχρονισμένη, κοι- κ.χή -Λιγγενεσία. 'Η έθνική ί- ί έν ονόματι τού 3 Ιρωνζχ-ιχής '- . .. ορμητήριον χατά τον τούτον χαιρόν ή ΊΕλλη- |ή Π χτρίς ^άσης τυγοδιωκτιχης ϊρομιής χαί έ'/εργείας πρός *,*- υσιν τοΰ άπο αίώνων λειτουρ- |ντος Έλληνιχοΰ ν.ίΜ,χολιτιχοΰ καθεστώτος. ι έ-αζειλείται καλ&ΐτζι τον εθνικον νυντ^ερμ,ον Υ.3ΖΛ τής Μπολσβδιχιχής έπιίρο- μής Χ2Ϊ τής Γ' Διεβνοΰς, καθω; καΐ πάσης άλλης κινήσεως τε'.νοΰ- σης είς την μείωσιν τοΰ αΐσθήμ,θ!- τος πρός την Θρησκίίχ; καιί την II ατρίία, των ϊύο τούτων δάθρων ε? ών σ ε,,ησε κΐι ε- μεγΐλούργησε τό Ελληνικόν Γενος. Ή «Π ανελλήνιο; "Ένωσις Κο:- ττονλος εμ,ζορος άποικιαχών, Ιω άννης Άμπαϊογιάννης Μηχανικός,; Σταΰ·ρ<;ς Οωυ.άρεής εμζορος, Αίμύ-Ι λ'.ος Σκυλίτσης άσφαλιττής, Ί&ι- άννη: Βέλλης άσφαλιστής, Σπϋρί- 2;ον Τζημάτουλος βιομήχανος, Δη- μήτ;:ος Αναγνώστου Α'.κηγόρος— Βιομήτχανος, Δημ,ήτριος θεοϊωρί- ■3ης ΐατρός, 'βχμανουήλ Ροίουσά- μ ^οδε:ωτέρα τής έπελ- Ι—ς -Αΐτα τους χρονο>ς της
Ελ-
^ορρίυμαίχής ΐαρατψιης κοτι της
ΐν^ττεύσεως των φυλετικών όρ-
τής Βορειον Εύρώπης κβί τής
'τρ'.χής Άσίας.
Ο.νϊϊνείίΐ ή 'Ελληνιχή Πατρίς.
ΙΜ·.χ:κατ!χή χανωλεθρία θέλει
:χισθτ, καΐ έν τή ΕΪρωχαϊχτ,
λάίι. Ήίη προκηρύσσετα: ή αν-
■ηΐ'.ς τής Μαχείονίας καί τή;
. ·η;.
Ο £βν:κΐς έχ&ρός έντός τοϋ 'Ε),-
νωνικτίς Άμ,ύνης» καλεΐ πάντας
νοΰς "Ελλ'ηνβς, τούς τε έν τη Ε¬
λευθέρα Πατρίϊι, τους έν τή άλυ-
τρτω καΐ τοΰς έν τή >ϊ:2στορά £>.;
συνεργασίαν.
ΉΠ.Ε, Κ. Α.— "Οργάνωσις
ΈθνίκοκΑΐνωνική τπττέρχεται είς
τον άγώνα.
Διά την περιφρούρτ/σιν τού κοι¬
νωνικον κΐ&εστώτος τής χώρας.
Διά την πραγματικήν άνά·"!>ξιν
τοδ πνεύματος τής κοινωνικής άλ~
ληλεγγύης καΐ συνεργασίας πάντων
των Έλλήνων διά τοΰ άρν.ονικοΰ
ΣυΜδέσαου των ή6ικων ν.αΐ υλικων
συμφερόντων αυτών.
Καΐ έπ-.τιαλείται πρός τουτο την
ενίσχυσιν π^τός "Ελληνος, λόγω
και εργω
Έν Αθήναις τή 3η Σεπτεμ. 1929.)
ΤΟ ΓΈΝΙΙνΙΟΝ ΣΤΜΒΟΓΛΙΟΝ'
'. Ι κης έμποΐαρράπτης. Αριστείδης
Κόντος δικηγόρος, Περικ^.ής Σα-
λαμπάτσης δ'.κηγόρος.
, Ν. ι
Νεοκλής
ης, Πρόεδρος
Έλλδ
ής η ρρ
τής «Έττ.ρ&ίας τού Έλληνισμοδ»,
Πτολεμαίος Σαρρηγιάννης, 'ϊπο-
στράτηγ:ς έν άποστρατείβ, Άντώ-
μεγάλη Θεα
τρική χορο&σπερίς το^
ΙΙανβαμιακοΰ Συλλό-
γου «Ό Πυθαγόρας».
'Η ένδεκάτη χοοοεσπεοίς τοϋ Παν-
σαμιακοϋ Συλλόγου «Πυθαγόρας» δί¬
δεται την 28ην Νοένθρίου, ημέραν
Πέμπτην (Τ1ΐ3η1ί58ΐνϊηβ Ο»γ) καί
ώραν 8 :3Ο μ. μ. είς χά ,ΙιαιπθΓ θΓάβΓ
ΑικΙϊΙθΓίοιη, 432 Ρΐδηο δΐΓβεΙ. θά
διδαχθτ) υπό τοΰ μουσικοδραματικοϋ
θιάσου «'Ελί.ηνικόν Θέατρον> τό θαυ¬
μάσιον καί λίαν συγκινητικόν δράμα
«Ό Άρχισιδηρουργός» καΐ θά έΐτακο-
λουθήσουν άστειοτάτη κωμΐ;>δία καί
χοοός μέχοι πρωίας.
Είσοδος δι' άνδρας καί γυναίκας
$1.00. Τα παιδία δωρεάν.
(14079—16—17)
ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Π ρωταγωνίστοιαι: ΔΩΡΟΥ—Π ΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ.
ΚαλλιτεχΛΐκή Διενθυνσις: Π. ΣΒΟΡΩΝΌΥ.
ΈΪΜΕΡΟΝ
8:3Ο
ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
(34η Όδός κ*1 βη Αβωφορος)
ΕΚΤλΚΤΟΣ ΤίΜΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
Χ. ΤΑΒΟΥΛΑΡΙΔΗ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ—ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ «ο Κυοι~4ς είς νέον ρόλ
Η ΚΛΡΑΙΑ
Ο Μαλλιαγρρς πριοταγωνιστεΐ
Όπερέττα 3 Πραέεις—12 Τραγούδια.
Νέον ϊβνον τΓρ καρδιά;, τοΰ ϊοαπος, των πεο,π^.οόν.
Οϊ/ογενειαχόν. Μέ ξεκαρδ.στι/ά ν.ωμικ.α επεισοδ.α.
ΤΙΜΑΙ ΛΑ'Ι'ΚΑΙ.- ΠΑΙΔΙΑ ΔΠΡΕΑΝ
ΡΗΟΝΕ: ΜΕΙ)ΑΕΕΤΟΝ 1908.
ΤΙΙΛΕΦ. ΚΥΡΙΑΚΗΝ: ΜΕϋΑΙΧΙθΝ' 2870.
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΓΚΟΛΦΩ
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ
45ΤΗ 5ΤΚΕΕΤ Λ. 8ΤΗ
ά" ΑΠΟΓΕΥΜΑ
17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Τό εσπέρας ό Θίασος παΓζει είς ΝΕ\ΆγΚ
ΤΙΜΑΙ: $0.75. $1.00, 81.50, $2.00
Είσιτήρια πωλοϋνται κ.αθ' εκάστην είς τό Ταμείον τοϋ θεατρον. Τηλέ¬
φωνον διά παραγγελίας: ΜΕΠΑ11.Ι..ΙΟΝ 5346. Τηλέφωνον Κυριακής
ΡΕΝΝ5Υί.νΑΝΙΑ 6100. Τηλεφωνήσατέ μας διά νά σάς φέρωμεν
έκλεκτάε θέσεις.
ΝΕννΑΡΚ Ν. ϋ.
Η ΠΡΩΤΗ
ΕΤΗΣΙΑ
ΘΕΤΡΙΚΗ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ
ΤΜ_
Ο "ΑΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ"
ΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ
.ΜΝΐυκ ΟΚΟΕΚ ΑϋΟΙΤΟΚΙϋΜ
432 ΡΙ.ΑΝΕ 5ΤΗΕΕΤ
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ"
θά παιχθη διά πρώτην φοράν έν ΝΕΥΑΚΚ τό τρίπρα-
κτον συγκινητικώτατον εργσ'
Ο ΠΟΝΟΙ ΤΗ! ΜΑΝΝΑΙ
Μετά τί]ν παράστασιν θά επακολουθήση χορός, παιανι-
ζούσης τελείας όρχήστρας υπό την διεύθυνσιν τοΰ άρχι-
μουσικοΰ ϋΕΝΝΙ8 ΡΟΟΟΙ καί κατά τα δια^.είμματα
τοϋ χοροϋ θά παιανίζη μανδολινάτα.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ πωλο5νται είς δλα τα Έλληνικά Κέντρα κα'ι είς
είσοδον τοΰ θεατρον την ίσπεοαν τής παραστάσεως.
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙίΙΝ $1.25— ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΑΝΕΛΑΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΚΟΙΝΡΝΙΚΗΙ ΑΜΥΝΗΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ
χρωτίττως -ρός
ά τής έλτπϊος -ρος
αυτών διά τοίις
ιω ανατρεπτικάς
Η Μπολσεβικική «κ*!,
Μότχΐς ' "*""
- Μότχΐς άφ
'^ονοαεύβι τα $εμελ'.3_τοι> ση-
-νού /.Όίνωνιχοδ καθεστώτος, «κ-
"ϊλλΐ!«νενί| την αατά την στιγ-
«ην ηθικήν κόπωσιν ««την
ομή
ο3 Λ«3.
Ιάλη των τάςεων, άρνησις της
ϊν,εας. άχοκήρυξις τής οίκογε-
« τή; ήθιαής, ττλ ΐϊιοκτησι-
Τή; Πατρίδος κατβλυσις _των
!·/.ών «νόρων, διαττρέδλωσις
■'νλώκης, ύλιστική έρμηνεία
• ίττορίας, κιΜήλε'ϋτις τής έ-
^ς -άχι θρησκευτικάς συνειδη-
,: ■).%'. επί πάσι τούτοις ί'.κτα-
ληνικοΰ ΐίάφους έτοιμ,άζϊτα1. να ϊρ-
γιάστ, επί των κοινωνιαών έρε'.πίων.
Πρός αποσόβησιν της έπαπειλου-
ιιένης κατς:ττροφής έ~ιιίάλλίτα>. είς
ιήν Ελληνικήν κοινωνίαν ή όίμυνχ
2ιά τής συγκεντρώσεως των διε¬
σπαρμένοι άτομ.ικών καί όμαϊικών
των ενδιαφερομένων
νιος ΆΟηνογένης Δί·/.τ,γόρος, Η¬
λίας Σν.ζοίμ.τ.2·, Δ'.ίτθυντης Σιίη-
ττ,ς
τής δημοσίας τάξεως καΐ γαλήνης,
όχερ τής έθνικής καί κοινωνικάς
ένςτητος καί αλληλεγγύης.
Εκδήλωσις τής τοιαύτης ω?ΐζ-
νωμένης κινήσεως είναι ή ίδρυσις
τής « Π ανελληνίου Ενώσεως Κοι-
νωνικής Αμύνης» ήτις έν συνερ-
: καί κοινή διειΛύνσει μετά τής
ληλος, Κωνσταντίνος Κ'Λ:αρισσιώ-|
ττ,ς τρόείρος Σ-^νομοσ—:νδίας 'Έ-|
ών τής Ελλάδος, Ν·-,
ς Καλομενόαουλος κτημα-Ί
ά έ άί |
τίας ίιποστράτηγος έν άποστρατεια,
Νικόλαος Μαυροφρρύϊης διομήχα-
νος, ΙΙζϋλος Καρολίίης ΚαΟηγη-',
ής τοΰ Πανεπιστημίου έν τή Ίστο-Ι
ρίατ, Ιωάννης Φοτ^ουράχης τέως Ι
τ,ύύ^ζ, τοΰ Έργατικοΰ Κέντρου!
Αθηνών. Κωνστ. Δημήτραχόι»υλος|
Ύτ:οο-τράτηγος έν άχοστρατεία,Γε-
ώργιος Γεωργίάβης Άρ^ιτεατων,
Σ»μεών Ίωσηφίίης Ίατρός, Ιω¬
άννης Δρόσος 'Τποστράτηγος έν ά-
"στρατεία, Δημήτριος Ραλλίδης
Δ'./.ηγό:ος—ΟίκονομολάίΌς, Κυριά-
ι^υ-.Μ *.* Λ'^ίνΐι ν«νν«/υς'. μ.&^υΐΛΐ.<9| β · / Τί γγ ' )ΤΓ ,Έτα-.ρείχς τ^ΰ Έλλτ,ν.σμοΰ» έχ'.-'^' ϊ1™*™* .εν· 7^ ΕΓ τ ■ - ■ &·Λ·/.ης Γρα-εζης, Διονύσιος σωμο- •ϊ τώ κρογράμματος τα-το^ έ—·.- /.ϊται νέα, «τογχρονισμένη, κοι- κ.χή -Λιγγενεσία. 'Η έθνική ί- ί έν ονόματι τού 3 Ιρωνζχ-ιχής '- . .. ορμητήριον χατά τον τούτον χαιρόν ή ΊΕλλη- |ή Π χτρίς ^άσης τυγοδιωκτιχης ϊρομιής χαί έ'/εργείας πρός *,*- υσιν τοΰ άπο αίώνων λειτουρ- |ντος Έλληνιχοΰ ν.ίΜ,χολιτιχοΰ καθεστώτος. ι έ-αζειλείται καλ&ΐτζι τον εθνικον νυντ^ερμ,ον Υ.3ΖΛ τής Μπολσβδιχιχής έπιίρο- μής Χ2Ϊ τής Γ' Διεβνοΰς, καθω; καΐ πάσης άλλης κινήσεως τε'.νοΰ- σης είς την μείωσιν τοΰ αΐσθήμ,θ!- τος πρός την Θρησκίίχ; καιί την II ατρίία, των ϊύο τούτων δάθρων ε? ών σ ε,,ησε κΐι ε- μεγΐλούργησε τό Ελληνικόν Γενος. Ή «Π ανελλήνιο; "Ένωσις Κο:- ττονλος εμ,ζορος άποικιαχών, Ιω άννης Άμπαϊογιάννης Μηχανικός,; Σταΰ·ρ<;ς Οωυ.άρεής εμζορος, Αίμύ-Ι λ'.ος Σκυλίτσης άσφαλιττής, Ί&ι- άννη: Βέλλης άσφαλιστής, Σπϋρί- 2;ον Τζημάτουλος βιομήχανος, Δη- μήτ;:ος Αναγνώστου Α'.κηγόρος— Βιομήτχανος, Δημ,ήτριος θεοϊωρί- ■3ης ΐατρός, 'βχμανουήλ Ροίουσά- μ ^οδε:ωτέρα τής έπελ- Ι—ς -Αΐτα τους χρονο>ς της
Ελ-
^ορρίυμαίχής ΐαρατψιης κοτι της
ΐν^ττεύσεως των φυλετικών όρ-
τής Βορειον Εύρώπης κβί τής
'τρ'.χής Άσίας.
Ο.νϊϊνείίΐ ή 'Ελληνιχή Πατρίς.
ΙΜ·.χ:κατ!χή χανωλεθρία θέλει
:χισθτ, καΐ έν τή ΕΪρωχαϊχτ,
λάίι. Ήίη προκηρύσσετα: ή αν-
■ηΐ'.ς τής Μαχείονίας καί τή;
. ·η;.
Ο £βν:κΐς έχ&ρός έντός τοϋ 'Ε),-
νωνικτίς Άμ,ύνης» καλεΐ πάντας
νοΰς "Ελλ'ηνβς, τούς τε έν τη Ε¬
λευθέρα Πατρίϊι, τους έν τή άλυ-
τρτω καΐ τοΰς έν τή >ϊ:2στορά £>.;
συνεργασίαν.
ΉΠ.Ε, Κ. Α.— "Οργάνωσις
ΈθνίκοκΑΐνωνική τπττέρχεται είς
τον άγώνα.
Διά την περιφρούρτ/σιν τού κοι¬
νωνικον κΐ&εστώτος τής χώρας.
Διά την πραγματικήν άνά·"!>ξιν
τοδ πνεύματος τής κοινωνικής άλ~
ληλεγγύης καΐ συνεργασίας πάντων
των Έλλήνων διά τοΰ άρν.ονικοΰ
ΣυΜδέσαου των ή6ικων ν.αΐ υλικων
συμφερόντων αυτών.
Καΐ έπ-.τιαλείται πρός τουτο την
ενίσχυσιν π^τός "Ελληνος, λόγω
και εργω
Έν Αθήναις τή 3η Σεπτεμ. 1929.)
ΤΟ ΓΈΝΙΙνΙΟΝ ΣΤΜΒΟΓΛΙΟΝ'
'. Ι κης έμποΐαρράπτης. Αριστείδης
Κόντος δικηγόρος, Περικ^.ής Σα-
λαμπάτσης δ'.κηγόρος.
, Ν. ι
Νεοκλής
ης, Πρόεδρος
Έλλδ
ής η ρρ
τής «Έττ.ρ&ίας τού Έλληνισμοδ»,
Πτολεμαίος Σαρρηγιάννης, 'ϊπο-
στράτηγ:ς έν άποστρατείβ, Άντώ-
μεγάλη Θεα
τρική χορο&σπερίς το^
ΙΙανβαμιακοΰ Συλλό-
γου «Ό Πυθαγόρας».
'Η ένδεκάτη χοοοεσπεοίς τοϋ Παν-
σαμιακοϋ Συλλόγου «Πυθαγόρας» δί¬
δεται την 28ην Νοένθρίου, ημέραν
Πέμπτην (Τ1ΐ3η1ί58ΐνϊηβ Ο»γ) καί
ώραν 8 :3Ο μ. μ. είς χά ,ΙιαιπθΓ θΓάβΓ
ΑικΙϊΙθΓίοιη, 432 Ρΐδηο δΐΓβεΙ. θά
διδαχθτ) υπό τοΰ μουσικοδραματικοϋ
θιάσου «'Ελί.ηνικόν Θέατρον> τό θαυ¬
μάσιον καί λίαν συγκινητικόν δράμα
«Ό Άρχισιδηρουργός» καΐ θά έΐτακο-
λουθήσουν άστειοτάτη κωμΐ;>δία καί
χοοός μέχοι πρωίας.
Είσοδος δι' άνδρας καί γυναίκας
$1.00. Τα παιδία δωρεάν.
(14079—16—17)
ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Π ρωταγωνίστοιαι: ΔΩΡΟΥ—Π ΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ.
ΚαλλιτεχΛΐκή Διενθυνσις: Π. ΣΒΟΡΩΝΌΥ.
ΈΪΜΕΡΟΝ
8:3Ο
ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
(34η Όδός κ*1 βη Αβωφορος)
ΕΚΤλΚΤΟΣ ΤίΜΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
Χ. ΤΑΒΟΥΛΑΡΙΔΗ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ—ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ «ο Κυοι~4ς είς νέον ρόλ
Η ΚΛΡΑΙΑ
Ο Μαλλιαγρρς πριοταγωνιστεΐ
Όπερέττα 3 Πραέεις—12 Τραγούδια.
Νέον ϊβνον τΓρ καρδιά;, τοΰ ϊοαπος, των πεο,π^.οόν.
Οϊ/ογενειαχόν. Μέ ξεκαρδ.στι/ά ν.ωμικ.α επεισοδ.α.
ΤΙΜΑΙ ΛΑ'Ι'ΚΑΙ.- ΠΑΙΔΙΑ ΔΠΡΕΑΝ
ΡΗΟΝΕ: ΜΕΙ)ΑΕΕΤΟΝ 1908.
ΤΙΙΛΕΦ. ΚΥΡΙΑΚΗΝ: ΜΕϋΑΙΧΙθΝ' 2870.
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΓΚΟΛΦΩ
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ
45ΤΗ 5ΤΚΕΕΤ Λ. 8ΤΗ
ά" ΑΠΟΓΕΥΜΑ
17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Τό εσπέρας ό Θίασος παΓζει είς ΝΕ\ΆγΚ
ΤΙΜΑΙ: $0.75. $1.00, 81.50, $2.00
Είσιτήρια πωλοϋνται κ.αθ' εκάστην είς τό Ταμείον τοϋ θεατρον. Τηλέ¬
φωνον διά παραγγελίας: ΜΕΠΑ11.Ι..ΙΟΝ 5346. Τηλέφωνον Κυριακής
ΡΕΝΝ5Υί.νΑΝΙΑ 6100. Τηλεφωνήσατέ μας διά νά σάς φέρωμεν
έκλεκτάε θέσεις.
ΝΕννΑΡΚ Ν. ϋ.
Η ΠΡΩΤΗ
ΕΤΗΣΙΑ
ΘΕΤΡΙΚΗ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ
ΤΜ_
Ο "ΑΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ"
ΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ
.ΜΝΐυκ ΟΚΟΕΚ ΑϋΟΙΤΟΚΙϋΜ
432 ΡΙ.ΑΝΕ 5ΤΗΕΕΤ
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ"
θά παιχθη διά πρώτην φοράν έν ΝΕΥΑΚΚ τό τρίπρα-
κτον συγκινητικώτατον εργσ'
Ο ΠΟΝΟΙ ΤΗ! ΜΑΝΝΑΙ
Μετά τί]ν παράστασιν θά επακολουθήση χορός, παιανι-
ζούσης τελείας όρχήστρας υπό την διεύθυνσιν τοΰ άρχι-
μουσικοΰ ϋΕΝΝΙ8 ΡΟΟΟΙ καί κατά τα δια^.είμματα
τοϋ χοροϋ θά παιανίζη μανδολινάτα.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ πωλο5νται είς δλα τα Έλληνικά Κέντρα κα'ι είς
είσοδον τοΰ θεατρον την ίσπεοαν τής παραστάσεως.
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙίΙΝ $1.25— ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
Ν Μ1ΡΥΞ>. ΚΥΡΙΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ ιΐ'-'»
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΚΘΕΣΙΣ
ΤΟΥ ΣΜίΑ Γ Ο Υ
Ορόβκλησις μμχήν
είς δλ-α τα *Έθνη το# κό-
«τμου.
Ό τ:ρό;ϊ:ο; Χο36ερ έιεδίίασεν
επίσημον -ρέσκλησίν πρός όλα τα
εθνη τοϋ -/.όσμοϋ, όπως συνεορτάσοι,'
μετά τοό λαοϋ των Ήν. Πολιτε·.-
ών την έν.ατονταετηρίδα τής πόλε¬
ως το5 Σικάγου /.ατά τό έ'τος 1933
ή ίτϊίν Οά πανηγυρισθή 2ιά τής δι¬
οργανώσεως Δ:εθνο5ς Εκθέσεως.
Πρόεϊρος τίς έπιτρ&πής «-.ά την
συλλογήν των άπζιτο^ενων κεφα¬
λαίων εξελέγη ό κ. Ν-τάυς, ά?ελ-
φίς τοϋ έν Αγγλία -πρεσβευτού καΐ
ό οποίος νατώρΦωσεν έν τος όλίγ·5υ
χρον:κοΰ οΊαϊτηματος νά -ερισυλλέ-
ςτ τα πέντε έκατομμόρία δολλάρ·.α
α ά
μ 3ιά την ργ
τής Π αγν.&αμίοο Εκθέσεως.
Γό Έθνοσ^νέέριον διά ψηφίσμα-
τός το.» τδν παρελθόντα Φε&ρουά-
ιον έ?ου7ίθ6ότησε τον πρόεδρον κ.
ο^ίερ νά πΌθσκαλέση τάς ξέΊ>7ς
χώρας είς την εκΌεσιν
ΗΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ
πρώτη εμφάνισις τής οίκονομικής
οιαφημίσεως καί ή πρωτότυπος ε¬
πιχείρησις εσημείωσε πρύτης τά¬
ξεως· επιτυχίαν .
Είς το πρακτορείον άπηοΌύνοντο
ο! ταξϋδ'.ώται καί σ! περιηγηταί
είς αναζήτησιν των κα,ταλλήλων
ςενοδοχείων. Μετά μίαν τριετίαν
τό πρακτορείον έξέϊωσε τα πρώται
■υκρ μέ διαφόρους μικροπαραγγε-
μ φρς μρργγ
λ(7ς, τα όπο-'α έξειλίχθησαν είς τάς
σημερινάς σελίδας των μΐκρ-ών αγ¬
γελίαν των εφημερίδων.
ΤΗΣ_ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Ιΐληβιάζουν τώρα. τα δύο
ύ
'Γο- πρώτον εργοδοτικόν
γραφειον είς τό Παρίβι.
Πρό τριώ,ι αίώνων ακριβώς, ή-
ν. τέ 1629, κάπο'.ος θεόφαστ^ς
Ρεοντώ επέτυχον άπό την Γαλλ'-
νήν κυβέρνησιν τέ άπτ>κλιε ιστίων
προνόμιον τής εκμεταλλεύσεως των
μικροαγγελιών, χάριν έμπορικών
σκοπών, χαΐ ήνοιξε γραφείον θέσας
ώς Ιμβλημα τής έπιχείρησεώς τού
τον «λέκτορα·. Επρόκειτο χερί
χρακτορείου πληροφοριών τό οποίον
εοιδεν διε,,Οόνσεις «?ς τοΰς ζητούν-
τας εργασίαν. Με την πληρωμήν
15 λεπτών ό καθείς ήμποροϋσε νά
ζητήση ίρ·[ζιί<τν, νά προσφερπη πρός πώλησιν οιονδήποτε έμ·πόρευμα ή αντικείμενον τέχνης, νά ζητήση %α- Άπέ την στατιστικήν την οποίαν ίιεξήγαγε τό Γραφείον των Έβρα- ϊκών Κοινωνικωσ Έρευνών έξάγ»ται ότι οί Εβραϊοι τής Νέας Υόρκης άνέρχοντα! σήμερον είς 1.835.000. Ή στατ'.στι/ήαυτη ίιενηργήθη πρός εξακρίβωσιν των μελλοντικών ά- ναγκών τής 'Έ&ρχ'.χ-ηζ -παροικίας. Έκ τής οΐίνεργηθείσης έπιμεμελη· έρε^νητικής ταύτης εργασί¬ ας ή όποϋ διήίν.ϊϊεν επί αία τριε- ! τίαν διεπιστώθη, δτι τω 1916 ό Εβραϊκός πληθυσμος τής Νέας 'Γ¬ άρ κης άνήρχετο είς 1.503.000, ά- ριθμός ό ίποίος τό ετος 1925 άνε- διίάτίη είς 1.7ρΦ.0ΟΟ. Παραλλή¬ λως τής οάξήσεως τοϋ πληθ:>σμθϋ
παρετηρήθη «ξοδος των 'Βδραίι
έκ τής Μανχάτταν πρ-ός τα προά-
στεια καΐ κυρίως πρός τό Μπρόνξ
καΐ τό Μττροϋκλυν.
Κατά τοί»ς ΰχολογισμοί.ς -τού !-
δίου Γραφείο-, χερί τα τέλη τοΰ
1930, ό Εβραϊκός πληθυσμος της
Νέας Υόρκης θά έχ«ι κατανεμη^ή
ώς εξής: Μαν/άττχ.» 400.000
Μπρονξ, 5ΟΟ.ΟΟΟ,Μπρο·5κ>νυν 916.
000, Κο^ήνς.75.000 καΐ Ρίτσμοντ
ή
ό.000; Ή
μ
α-έοειξ£ν επι¬
ά
προίθέτως, ότι ή οίκονομική κατά¬
στασις των Ισραηλιτών εσημείωσε
σπουδαίαν βελτίωσιν κατά την τε¬
λευταίαν τετραετίαν.
'Βκί.εκτά βιδλία^χει μόνβν τδ Β»
ΙΔΡΥΣΙΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΝ
ΕΡΓΑΤΙ ΚΟΙΜίΟΜ Μ ΑΤΟΣ
Γενιχή βυνέλευβις των πά
ραγόντων τής νέας όρ·
Φαίνετζί ότι ευρισκόμεθα είς τάς
παραμονάς τής ίδρρύσΐως νέο1, π3-
λίτ'.κοΰ Άμερικανικοϋ Κόμματος.
Τέ σ^μπερασμα τούτο έξάγετα·. άπό.
την ανακοίνωσιν είς την οποίαν προ¬
έβη ή έκτς-λίττική έπιτροπή τού
Σοσίαλκτ'.κοϋ Κομματος, δτι είς
τάς 22 προσεχούς Φεβρουαρίοο θά
σ.·γ·λληθή είς τό "Ωλμπάνυ μεγάλη
συσχεψις, σκοπός της οποίας θά
είναι ή οργάνωσις νέου κόμ;·λ*τος
συνασπισμοΰ, τό οποίον θά κατέλθτ)
είς τέν άγώ^α κατά τάς προσεχές
προεδρικάς εκλογάς. Το κόμμα του¬
το, συμφώνως !*ε την άναν.ίίνωσιν
τής έν λόγω έπ'τροττής 6ά εχτ; κά-
τι άπέ τέ πνε·3μ..< καί τέ κρόγρααμα τού 'Εργατ'.χοΰ Κόμυατος τής Αγ¬ γλίας. τό οποίον ενεκρί¬ 1·2).α'.ϊιΐ· α»·αξό των ίλλων: ηΕίς τάς θα,ίμασίας ή ά όί έ θη ς Ένοτ ίιά ψήφς τάς όποία; ^^νεκέντ?ωσεν 'ζ κ. Νόρμαν Τό«.7ς κατά τα; προΐ- φάτο^ς δη;νΛΓ·./άς εκλογάς τής Χ. Ή Δνίς Μάρτζορη Μ-ιεργκερ, έν τφ μέσφ, σνμβουλο; διά τόν φόρον τοϋ ρας τοδ κ.ινηματογράφου, πώς νά πα- ριστάνονν ήλαττωμένον τό είσόδημά των επί ζημίαι της Κυβερνήσεως. "Α- νω, ή Ντόροθυ Μακαίηλ, καί κάτω, ό Τομ Μίξ, δύο τοιοϋχοι άστέρες, δια¬ τελούντες υπό ποινιχίιν καταδίωξιν. ρη, γ τθ·.·/.ίαν ί.α: τα παρόμο-.α. ΤΗτο ή Ολιοπωίεΐον τοϋ «'ΕθνικοΟ Κήονκος». κρίνη πθλίτ κήν βλέπομεν είς τάς την αρχήν ενός νέον ρεύματος ε-ίς την πολιτικήν Άμερικανικήν ζωήν, ■εκ τού έποίοιι βά εξέλθη νέον κόμ- μα ιχέ δασίκον πρόγραμμα την πε¬ ριφρούρησιν των άληβών καί πραγ- σ4»9ε?όντων τού λ7θΰ.» Υόρκης, αναγνωρίζομεν μίαν είλ'.-|Κατά την έπικρατοΰσαν αντίληψίν ρ η :ν και δ·.α- ;./ε.7Κ> των μελών τίς ιδίας εκτε-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
19129
Τά ]Λίεία Ί'τϊθκαταστήματά
ΣΙΚΥΩΝΙΑΣ
ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ
ΦΑΡΣΑΑΩΝ
ήρξαντο λειτο»ργοΰντα.
Δα τα έμβάσματά σας άποταθητε είς τό Κατάστημα Νέας Υόρκης.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ ΝΕνν ΥΟΡΚ Ν Υ.
ΤΕΕΕΡΗΟΝΕ: 1ΟΗΝ 5763
Ζητήσατε άπό την Τράπεζαν σας έπιταγάς επί Έθνικής Τραπέζης της Ελλάδος.
τύν.
ιτροπης, έαείνοί οί ό-
χ> τόν Τόμας 6·να·. ί-
τοιμοι νά έλθουν είς έπαβην κα·
νά σ^^ογα7τ>^^ν μετά των Φιλελε>
Οέρον, των
II
ροοϊευτικών καί των
Έργατικών έ/.είνων όργανώσεων
ποΰ προτίθενται /ά σνμπράξο^ν είς
τόν χγώνα το3 σχηματισμοϋ ενός
νέ&ο ίτχυρεό /.αϊ ανεξαρτήτου αόμ-
ματος τθ όαοϊον προορίζεται νά έχη
άσφαλές μίλλον.
XI
ΗΤΠΧΕΥΣΕΙΣ
ΚΑΤΛ ΤΌΊΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ
Υπο τού τμηματάρχοο τή; Δ1·
κβστικής Στατιστικής, κ. Ρηγοι:ο>
λου, κατηρτίσθη πίναξ των πτωχ«>·
σεων αί όχοϊαι εκηρύχθησχ/ έν 'Α-
Οήνα-ς καΐ Πειραιεί κατά τό <μ- χρ: τούδε δ'.αρρεύτα; χρονικόν 5- άστηΐχα τού 1929. ΐ πτωχεύσεις αοτα; α?ο:β^' 129 άτομα, 29 όμορρύθμοΰς έ«'- ! ?ίίας, 5 έτερορρύθμους γ.α! 4 άνο- Ο: πτωχεύσαντβς κατά τάς τρείς πρώτας τριμηνίας τού «το^ς 1929 είναι 12 «μποροι ύφασμάτω^ 1' έμπορο·. άποικιακών, 7 ζαχα:ο"/·α- στα:, 7 παντοπώλα1., 7 εαπορο'^- "λ:κών, 7 έμπορο! σιϊηραών, 7 Μ- δτ'ί,ατοπθ'.οί, 7 γενικού έμπο::^ _________ι ...·>ί___ '.,Λ Γ ί^-^τ.Ί.ιί
ΑΙ ΣΥΝΤΕΙΣ ΤΟΝ
ΓΕΡΟΝΤΟΝ ΕΡΓΑΤΠΝ
Ή ιδέα κατακτα όλονέν
έδαφος μβταξΰ τοΰ «ο-
λιτιχοΰ
,-— 4 * -■ ·------Λ."» — , ' - ι
οίκσϊομών καΐ έμπορο?ρα"Τ2'., ι
πορο'. γουναρικών, 4 γαλατ.το-ώλΐι
—τυροκόμοι, 4 ίερματέμπορθ!, 4
έμποροι είίών αύτοκινητων,^νΐ ο
εμπορο: ήλεκτρικών «ϊ-δών, εμ·πο?ο'
καυσίμου 3λης, έστιάτορες, «ργο««-
σιάρχα;, κυτιοποιΐας, βιβλιοπώλβι,
άνά 2 έ'μποροι είδών οίκοδομών, γ1^-
να-.κείων πίλων, κέντρων ίίβσΛ»»"
ι των 198 ·ερωτηματολογ*ων
Ι άτινα ύπε4,.η·)τ;·σα·^ είς τοΰς ύτίψη-
οίους των τριών κομμάτων, εάν δι-
ά-Λίίντίί'. εΰνοϊκώς πρός την ιδέαν
τής άπονομής συντάξεως είς τοίς
γέροντας ίρ-^άχας, ελήφθησαν 130
^παντήλχε'ς ευνοικαί. 'Εκ τής δ:ε-
νεργηθείσης ερεύνης διεπιστώθη,
5:ι ή ίδέϊ νατοτκτά όλονέν εΖιχφΐ,ς
μετα^ίι των κοινωνικών καί τ)ίη·
σν.ευτικών οργαρνώσεων καί τού 6ι-
ομη*/αν:κι>3 κόσμου. Τέ ζήτηυα θα
:εθί —ρδ τής τολιτειαχής Βοολής
καί Γερο>σίας κβτά την επικειμέ¬
νης «ύτών σ^νο!^, 6βι<ττανται ίέ ίάσιμο: έλτίδες, ιί5τι θα ψηφιτθ-Λτέ σχετικόν ν«χοσχέϊιον. Ε5ς αρκετάς πολιτείας «χει η?η ψηφισβη παρό- μοιθς νόμος βπονομής συντάξΐως ε!ς τούς γίροντας εργάτας. Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΡΙΜ Υπό τοΰ Π. Χ. ΔΟΥΚΑ. Όλόκληρβς; ή 1<ττηρία της Σπάρτης άπό των αοχαιοτάτον χοόντον μέχρι των κοΛ' ημάς. ΆΛθτελεΐται έν ΐοοα ?εως, φαρμακέμποροί, ρ έμποροΐ άνϊρικών είίών, χαπνεμ«; ρο:, χρηματομεσΐται, σθΈωνοπθίθ1.. *αί εφοπλισταί, άνά 1 κβ^έμ«?«£ άσδίσ-τεμπορος, έργοστασιαρχτ,ί "" φαντονργίας, κρεοπώλης, ςΛι»?" γός, όμΑρελλοποίός, αΚ'^^'^' ταγοποιός, Ιμπορος ύαλικών, ε??ο- ττασιάρχης πλεκτ!κής,ίχ*>»ο"^λΐ;ί
ά 6ρΤ
• "—'—ΓΑ-Ιΐ ----.......ι-,» .
εργοστοκκίρχης υφασματων, ό*
ϊέψης, ναυπηγος ίστιοφόρων.^
στασ:άρχης στυπίων άτμοι:"1
καφε—ώλης, καν^οπώλης, -"'
νιστής καί έμπορομεσίτης,
καί μία Τραπέζα καί τέλος
γνώττοο έπ'.χε'.ρήσεως.____.
ΡΒΟΡ. Ρ· ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
Βιβλιαρνόν μβτ-, -
άν. ΤΩοαι Γραφείου
αν. υραι ι γ»*·»/»·"- ·- -
ΐ'χ ^"~-ϊ--------Γ·.— -' *'~ι1*· Μ·» 10-12 τάς Κυοιακος- . γ;^
σελιδων «αί ^ι-βν άι&υ*. Λίο*. ««_$ ν. δβΐΐι 51., Νβ* ΥοΛ ^
Ι^νον καλλιιβχν—ως. Τιιιδτα» $5.00. Ρΐιοηβ: Οοΐυπιΐ)»» δ"5*·
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΚΘΕΣΙΣ
ΤΟΥ ΣΜίΑ Γ Ο Υ
Ορόβκλησις μμχήν
είς δλ-α τα *Έθνη το# κό-
«τμου.
Ό τ:ρό;ϊ:ο; Χο36ερ έιεδίίασεν
επίσημον -ρέσκλησίν πρός όλα τα
εθνη τοϋ -/.όσμοϋ, όπως συνεορτάσοι,'
μετά τοό λαοϋ των Ήν. Πολιτε·.-
ών την έν.ατονταετηρίδα τής πόλε¬
ως το5 Σικάγου /.ατά τό έ'τος 1933
ή ίτϊίν Οά πανηγυρισθή 2ιά τής δι¬
οργανώσεως Δ:εθνο5ς Εκθέσεως.
Πρόεϊρος τίς έπιτρ&πής «-.ά την
συλλογήν των άπζιτο^ενων κεφα¬
λαίων εξελέγη ό κ. Ν-τάυς, ά?ελ-
φίς τοϋ έν Αγγλία -πρεσβευτού καΐ
ό οποίος νατώρΦωσεν έν τος όλίγ·5υ
χρον:κοΰ οΊαϊτηματος νά -ερισυλλέ-
ςτ τα πέντε έκατομμόρία δολλάρ·.α
α ά
μ 3ιά την ργ
τής Π αγν.&αμίοο Εκθέσεως.
Γό Έθνοσ^νέέριον διά ψηφίσμα-
τός το.» τδν παρελθόντα Φε&ρουά-
ιον έ?ου7ίθ6ότησε τον πρόεδρον κ.
ο^ίερ νά πΌθσκαλέση τάς ξέΊ>7ς
χώρας είς την εκΌεσιν
ΗΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ
πρώτη εμφάνισις τής οίκονομικής
οιαφημίσεως καί ή πρωτότυπος ε¬
πιχείρησις εσημείωσε πρύτης τά¬
ξεως· επιτυχίαν .
Είς το πρακτορείον άπηοΌύνοντο
ο! ταξϋδ'.ώται καί σ! περιηγηταί
είς αναζήτησιν των κα,ταλλήλων
ςενοδοχείων. Μετά μίαν τριετίαν
τό πρακτορείον έξέϊωσε τα πρώται
■υκρ μέ διαφόρους μικροπαραγγε-
μ φρς μρργγ
λ(7ς, τα όπο-'α έξειλίχθησαν είς τάς
σημερινάς σελίδας των μΐκρ-ών αγ¬
γελίαν των εφημερίδων.
ΤΗΣ_ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Ιΐληβιάζουν τώρα. τα δύο
ύ
'Γο- πρώτον εργοδοτικόν
γραφειον είς τό Παρίβι.
Πρό τριώ,ι αίώνων ακριβώς, ή-
ν. τέ 1629, κάπο'.ος θεόφαστ^ς
Ρεοντώ επέτυχον άπό την Γαλλ'-
νήν κυβέρνησιν τέ άπτ>κλιε ιστίων
προνόμιον τής εκμεταλλεύσεως των
μικροαγγελιών, χάριν έμπορικών
σκοπών, χαΐ ήνοιξε γραφείον θέσας
ώς Ιμβλημα τής έπιχείρησεώς τού
τον «λέκτορα·. Επρόκειτο χερί
χρακτορείου πληροφοριών τό οποίον
εοιδεν διε,,Οόνσεις «?ς τοΰς ζητούν-
τας εργασίαν. Με την πληρωμήν
15 λεπτών ό καθείς ήμποροϋσε νά
ζητήση ίρ·[ζιί<τν, νά προσφερπη πρός πώλησιν οιονδήποτε έμ·πόρευμα ή αντικείμενον τέχνης, νά ζητήση %α- Άπέ την στατιστικήν την οποίαν ίιεξήγαγε τό Γραφείον των Έβρα- ϊκών Κοινωνικωσ Έρευνών έξάγ»ται ότι οί Εβραϊοι τής Νέας Υόρκης άνέρχοντα! σήμερον είς 1.835.000. Ή στατ'.στι/ήαυτη ίιενηργήθη πρός εξακρίβωσιν των μελλοντικών ά- ναγκών τής 'Έ&ρχ'.χ-ηζ -παροικίας. Έκ τής οΐίνεργηθείσης έπιμεμελη· έρε^νητικής ταύτης εργασί¬ ας ή όποϋ διήίν.ϊϊεν επί αία τριε- ! τίαν διεπιστώθη, δτι τω 1916 ό Εβραϊκός πληθυσμος τής Νέας 'Γ¬ άρ κης άνήρχετο είς 1.503.000, ά- ριθμός ό ίποίος τό ετος 1925 άνε- διίάτίη είς 1.7ρΦ.0ΟΟ. Παραλλή¬ λως τής οάξήσεως τοϋ πληθ:>σμθϋ
παρετηρήθη «ξοδος των 'Βδραίι
έκ τής Μανχάτταν πρ-ός τα προά-
στεια καΐ κυρίως πρός τό Μπρόνξ
καΐ τό Μττροϋκλυν.
Κατά τοί»ς ΰχολογισμοί.ς -τού !-
δίου Γραφείο-, χερί τα τέλη τοΰ
1930, ό Εβραϊκός πληθυσμος της
Νέας Υόρκης θά έχ«ι κατανεμη^ή
ώς εξής: Μαν/άττχ.» 400.000
Μπρονξ, 5ΟΟ.ΟΟΟ,Μπρο·5κ>νυν 916.
000, Κο^ήνς.75.000 καΐ Ρίτσμοντ
ή
ό.000; Ή
μ
α-έοειξ£ν επι¬
ά
προίθέτως, ότι ή οίκονομική κατά¬
στασις των Ισραηλιτών εσημείωσε
σπουδαίαν βελτίωσιν κατά την τε¬
λευταίαν τετραετίαν.
'Βκί.εκτά βιδλία^χει μόνβν τδ Β»
ΙΔΡΥΣΙΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΝ
ΕΡΓΑΤΙ ΚΟΙΜίΟΜ Μ ΑΤΟΣ
Γενιχή βυνέλευβις των πά
ραγόντων τής νέας όρ·
Φαίνετζί ότι ευρισκόμεθα είς τάς
παραμονάς τής ίδρρύσΐως νέο1, π3-
λίτ'.κοΰ Άμερικανικοϋ Κόμματος.
Τέ σ^μπερασμα τούτο έξάγετα·. άπό.
την ανακοίνωσιν είς την οποίαν προ¬
έβη ή έκτς-λίττική έπιτροπή τού
Σοσίαλκτ'.κοϋ Κομματος, δτι είς
τάς 22 προσεχούς Φεβρουαρίοο θά
σ.·γ·λληθή είς τό "Ωλμπάνυ μεγάλη
συσχεψις, σκοπός της οποίας θά
είναι ή οργάνωσις νέου κόμ;·λ*τος
συνασπισμοΰ, τό οποίον θά κατέλθτ)
είς τέν άγώ^α κατά τάς προσεχές
προεδρικάς εκλογάς. Το κόμμα του¬
το, συμφώνως !*ε την άναν.ίίνωσιν
τής έν λόγω έπ'τροττής 6ά εχτ; κά-
τι άπέ τέ πνε·3μ..< καί τέ κρόγρααμα τού 'Εργατ'.χοΰ Κόμυατος τής Αγ¬ γλίας. τό οποίον ενεκρί¬ 1·2).α'.ϊιΐ· α»·αξό των ίλλων: ηΕίς τάς θα,ίμασίας ή ά όί έ θη ς Ένοτ ίιά ψήφς τάς όποία; ^^νεκέντ?ωσεν 'ζ κ. Νόρμαν Τό«.7ς κατά τα; προΐ- φάτο^ς δη;νΛΓ·./άς εκλογάς τής Χ. Ή Δνίς Μάρτζορη Μ-ιεργκερ, έν τφ μέσφ, σνμβουλο; διά τόν φόρον τοϋ ρας τοδ κ.ινηματογράφου, πώς νά πα- ριστάνονν ήλαττωμένον τό είσόδημά των επί ζημίαι της Κυβερνήσεως. "Α- νω, ή Ντόροθυ Μακαίηλ, καί κάτω, ό Τομ Μίξ, δύο τοιοϋχοι άστέρες, δια¬ τελούντες υπό ποινιχίιν καταδίωξιν. ρη, γ τθ·.·/.ίαν ί.α: τα παρόμο-.α. ΤΗτο ή Ολιοπωίεΐον τοϋ «'ΕθνικοΟ Κήονκος». κρίνη πθλίτ κήν βλέπομεν είς τάς την αρχήν ενός νέον ρεύματος ε-ίς την πολιτικήν Άμερικανικήν ζωήν, ■εκ τού έποίοιι βά εξέλθη νέον κόμ- μα ιχέ δασίκον πρόγραμμα την πε¬ ριφρούρησιν των άληβών καί πραγ- σ4»9ε?όντων τού λ7θΰ.» Υόρκης, αναγνωρίζομεν μίαν είλ'.-|Κατά την έπικρατοΰσαν αντίληψίν ρ η :ν και δ·.α- ;./ε.7Κ> των μελών τίς ιδίας εκτε-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
19129
Τά ]Λίεία Ί'τϊθκαταστήματά
ΣΙΚΥΩΝΙΑΣ
ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ
ΦΑΡΣΑΑΩΝ
ήρξαντο λειτο»ργοΰντα.
Δα τα έμβάσματά σας άποταθητε είς τό Κατάστημα Νέας Υόρκης.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ ΝΕνν ΥΟΡΚ Ν Υ.
ΤΕΕΕΡΗΟΝΕ: 1ΟΗΝ 5763
Ζητήσατε άπό την Τράπεζαν σας έπιταγάς επί Έθνικής Τραπέζης της Ελλάδος.
τύν.
ιτροπης, έαείνοί οί ό-
χ> τόν Τόμας 6·να·. ί-
τοιμοι νά έλθουν είς έπαβην κα·
νά σ^^ογα7τ>^^ν μετά των Φιλελε>
Οέρον, των
II
ροοϊευτικών καί των
Έργατικών έ/.είνων όργανώσεων
ποΰ προτίθενται /ά σνμπράξο^ν είς
τόν χγώνα το3 σχηματισμοϋ ενός
νέ&ο ίτχυρεό /.αϊ ανεξαρτήτου αόμ-
ματος τθ όαοϊον προορίζεται νά έχη
άσφαλές μίλλον.
XI
ΗΤΠΧΕΥΣΕΙΣ
ΚΑΤΛ ΤΌΊΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ
Υπο τού τμηματάρχοο τή; Δ1·
κβστικής Στατιστικής, κ. Ρηγοι:ο>
λου, κατηρτίσθη πίναξ των πτωχ«>·
σεων αί όχοϊαι εκηρύχθησχ/ έν 'Α-
Οήνα-ς καΐ Πειραιεί κατά τό <μ- χρ: τούδε δ'.αρρεύτα; χρονικόν 5- άστηΐχα τού 1929. ΐ πτωχεύσεις αοτα; α?ο:β^' 129 άτομα, 29 όμορρύθμοΰς έ«'- ! ?ίίας, 5 έτερορρύθμους γ.α! 4 άνο- Ο: πτωχεύσαντβς κατά τάς τρείς πρώτας τριμηνίας τού «το^ς 1929 είναι 12 «μποροι ύφασμάτω^ 1' έμπορο·. άποικιακών, 7 ζαχα:ο"/·α- στα:, 7 παντοπώλα1., 7 εαπορο'^- "λ:κών, 7 έμπορο! σιϊηραών, 7 Μ- δτ'ί,ατοπθ'.οί, 7 γενικού έμπο::^ _________ι ...·>ί___ '.,Λ Γ ί^-^τ.Ί.ιί
ΑΙ ΣΥΝΤΕΙΣ ΤΟΝ
ΓΕΡΟΝΤΟΝ ΕΡΓΑΤΠΝ
Ή ιδέα κατακτα όλονέν
έδαφος μβταξΰ τοΰ «ο-
λιτιχοΰ
,-— 4 * -■ ·------Λ."» — , ' - ι
οίκσϊομών καΐ έμπορο?ρα"Τ2'., ι
πορο'. γουναρικών, 4 γαλατ.το-ώλΐι
—τυροκόμοι, 4 ίερματέμπορθ!, 4
έμποροι είίών αύτοκινητων,^νΐ ο
εμπορο: ήλεκτρικών «ϊ-δών, εμ·πο?ο'
καυσίμου 3λης, έστιάτορες, «ργο««-
σιάρχα;, κυτιοποιΐας, βιβλιοπώλβι,
άνά 2 έ'μποροι είδών οίκοδομών, γ1^-
να-.κείων πίλων, κέντρων ίίβσΛ»»"
ι των 198 ·ερωτηματολογ*ων
Ι άτινα ύπε4,.η·)τ;·σα·^ είς τοΰς ύτίψη-
οίους των τριών κομμάτων, εάν δι-
ά-Λίίντίί'. εΰνοϊκώς πρός την ιδέαν
τής άπονομής συντάξεως είς τοίς
γέροντας ίρ-^άχας, ελήφθησαν 130
^παντήλχε'ς ευνοικαί. 'Εκ τής δ:ε-
νεργηθείσης ερεύνης διεπιστώθη,
5:ι ή ίδέϊ νατοτκτά όλονέν εΖιχφΐ,ς
μετα^ίι των κοινωνικών καί τ)ίη·
σν.ευτικών οργαρνώσεων καί τού 6ι-
ομη*/αν:κι>3 κόσμου. Τέ ζήτηυα θα
:εθί —ρδ τής τολιτειαχής Βοολής
καί Γερο>σίας κβτά την επικειμέ¬
νης «ύτών σ^νο!^, 6βι<ττανται ίέ ίάσιμο: έλτίδες, ιί5τι θα ψηφιτθ-Λτέ σχετικόν ν«χοσχέϊιον. Ε5ς αρκετάς πολιτείας «χει η?η ψηφισβη παρό- μοιθς νόμος βπονομής συντάξΐως ε!ς τούς γίροντας εργάτας. Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΡΙΜ Υπό τοΰ Π. Χ. ΔΟΥΚΑ. Όλόκληρβς; ή 1<ττηρία της Σπάρτης άπό των αοχαιοτάτον χοόντον μέχρι των κοΛ' ημάς. ΆΛθτελεΐται έν ΐοοα ?εως, φαρμακέμποροί, ρ έμποροΐ άνϊρικών είίών, χαπνεμ«; ρο:, χρηματομεσΐται, σθΈωνοπθίθ1.. *αί εφοπλισταί, άνά 1 κβ^έμ«?«£ άσδίσ-τεμπορος, έργοστασιαρχτ,ί "" φαντονργίας, κρεοπώλης, ςΛι»?" γός, όμΑρελλοποίός, αΚ'^^'^' ταγοποιός, Ιμπορος ύαλικών, ε??ο- ττασιάρχης πλεκτ!κής,ίχ*>»ο"^λΐ;ί
ά 6ρΤ
• "—'—ΓΑ-Ιΐ ----.......ι-,» .
εργοστοκκίρχης υφασματων, ό*
ϊέψης, ναυπηγος ίστιοφόρων.^
στασ:άρχης στυπίων άτμοι:"1
καφε—ώλης, καν^οπώλης, -"'
νιστής καί έμπορομεσίτης,
καί μία Τραπέζα καί τέλος
γνώττοο έπ'.χε'.ρήσεως.____.
ΡΒΟΡ. Ρ· ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
Βιβλιαρνόν μβτ-, -
άν. ΤΩοαι Γραφείου
αν. υραι ι γ»*·»/»·"- ·- -
ΐ'χ ^"~-ϊ--------Γ·.— -' *'~ι1*· Μ·» 10-12 τάς Κυοιακος- . γ;^
σελιδων «αί ^ι-βν άι&υ*. Λίο*. ««_$ ν. δβΐΐι 51., Νβ* ΥοΛ ^
Ι^νον καλλιιβχν—ως. Τιιιδτα» $5.00. Ρΐιοηβ: Οοΐυπιΐ)»» δ"5*·
Η ΑΝΘΙΣΙ^ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ
3»!
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓθΥϋΕΝθΥ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ
Ε ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ «εΙΑΣ. ΚΟΥ Κ2ΐτΑ ΟΥΡΑΝ
νπ.ν πηγϊί τή? Άναγεννήσεως, ιμάτη δχι μόνον άπό ταάριοΊουογή-
«ιίΓν Φλωρεντία, ν-ταρχει ύα 6ν ] ματα της άλλά καί άπο την άτμο-
Θ«#ΨΆ· „ , ^ ο^οιραν σΐήν όποία γεννηθφιαν
=ενρετε ότι ο Πετραρχης α· και <—ο τα Ιχνη έκείνων ποΰ τα «α- Ψ τού Όμήρου, ™ ξ™ *£ ΚΛΗΗ, νά δ*α|6αοτ> Αντη ή ά-
νοια ?ιτ«^ού εκανε νά μη γεν-
^ Α* .-τροτήτερα η Αναγεν-
χη ενων
ρηγαγαν. Λίγο ναχη διη
ν$1ς την ίστορία αυτής τής Τέ-
χνης, μπορεϊ νά την πο^ακ«>.ουθή-
σ- 6ήμα πρός 6ήμα μέοα στήν
Φλωρεντία — άπό την στιγμή της
ϋ-' Κατόπιν ομως ^θαν άπό ι άνθίσεώς της εως τό
Κωνϊπολι στην Φλωρεντία , της καί Εως την καταπ
τ>ήν ίνωΎΡ»ι«"· ·»-·ι· - , *, , »·»» «— »<λ> ι·[ν κ«ιυΛταΐσι της α-
οί Λρ.οτοι διδασκάλου, που εμνη-1 Χ.όμα. Εΐναι ώήθεια ^ πβν ** ^
υαν τα πνεΰμαϊα στη με«τη των· | χάοχη στήν Φλωρεντία δέν είναι
άρχαίων. Κι' δταν Ιλα6ε χώραν 111 φλωρεντ,νό, δλα δμως εΐναν Φλω-
Ιΰνοδο; τής Κωνσταντιας. που ν^ ; ιεντΐνοϋ πνεύματος γιατί άν στήν
άπεφάσαζε γιά την ίνότητα τού αποθεωσι τής Άναγεννήο-εως συ-
Κβθϋλιχισμοΰ. ·. Φλωρεντία εκπει- νέβαλαν ^ καΛΑΙτέχνες δλης τής Ί-
ϊ, μαζϋ μέ, τους Επίσκοπον; τη; ταλίας ,. Φλωοεντίίι εΐναι έ£,
,ώ μερικοικ νκ»ν; γεματον,απο ι ποΰ τ(Λς ^.β^ ^ , έ .'!
™ν ΑνάΐϊΠ τής αρχαιότητος, όπως: «Ολ ΐνα *"» -'»
*.αϊ
ασε. "Ολοι είναι πνευμΛττικά τέκνα ι
της — γι' αύτό καί της εχουν γα-
-'- τό ' ' " '
την άγάι— τής -ίρχαιοτητο;
τόν Πότζιο και τον Αινε
6ιο οί όποίοι, μέ τη;
ιάτες άπό τα χρυσά δουκατα τού
Τό Φλωρεντινό αυτό πνεΰμα εί¬
ναι σνγγενές μέ τό άρχαΐο Άττιν.ό
-, * ~ - · _„·,. πνεϋμα. Τό χαιρακτηρίζει τό «80-
Γ,ρμανία-,, «Υ»«^ο^? τ^' ΑλΈ ΑϋδΑ&θΜ^ύοτηροτη;
Ανίϋεονς μοναχου; οσα αρχαια χ«- &ι^ή συγκερασμένη άπω τηΤνλν
"3ισί*ι «■ «Αν >ήν «8%- Τ*»«»-·π»γ» μεΐα τας 'ΑΛηϊα;
, ' , ριμο τοίΐο. Λΐεσα άπο τα εργη που
ΑίίοΤϊί παπνοοι, αντά τα χει-1 «ϊν«ι ή *>*§» της Φλωρεντίας άνα-
,,ιη-οαφα πού χατ.σίμενσαν ώς Ιά- Τ^ τα αρχαια αοοτνπα.
ιϊις ιά τό έξαίσιο πεταγμα της Αν η Φλωρεντία δίεν Λταν πα-
λ'ναγεννήσεως νπάρχονν άκόμα. ρά μόνον'μία κόρη των Αθηνών,
Ε-ύοίιτκονται στήν 6ιβλιοθήκη ποί: πάλιν ή άξία τη; θά ήταν μενάλη.
ιδρνσε άργότερα ό ΛανρέντιθΓ Τό νά κάντ] ν' άνθίστ) έκ νέον ή
τύίν Μεδίκων, ό" επονομασθείς Με- άρ/.αιότης καί -ά μετατρέψη, σέ χ<ν α>Λποεπής, γιά νά τα χεριλάθτι αόγε?.ο τηΛ- σκυθρωιότητα τού ν.ό-
·;α>Λπρεπής, γ . ^ ..
ναι τής οποίας βρχιτέκτων ηταν
ό ΝΓΐ'/,αήλ Άγγελος.
Μταίνει κανείς σέ μιά μαν.ρό-
οτοη αΐθοι·σα, μέ παράθυρα χραν
αατιστά, δπίΐος των έκκλησιών, γε-
ιιάτη άπό μεγάλα μοναστηριακα
ιΐναλόγια, έη των οποίων δχουν
■ν.θε'σγι έκατθΛτ:αοες χειρογράφοίν
τή; «Θείθι- Κ<ΰΐιοϊδίας> ταΰ Δάν-
σμου, θά ·ί|ταν «ον.ρτό γιά νά την
υ^ινμάζ°ιυμρ- Άίλ' ή Φί.ωρεντια
δέν είναι μόνον συτό. Άφον ποοσ-
5ιορίση κανίΐς τΐ^ς άναλογίες με-
ταξύ τού 'Αττικοϋ «νει'ιιατος.και
τού ΦλίορεντινοΓ», ά,ρχίζει νά 6λίπη
τής διαφορέ;. Είναι τόσον μεγάλες
όσον καί οί πρώτες. "Ο,τν χαρα-
>ότηρίζει την άρχαία τέχνη είναι ή
: γραμμενα με την καλλιγραφία | άταραξία. "Ο,τι χ^ρακτηρίζει την
τού ιιαισαίωνο; χαλ γεμάτα εγχοω-
•ιες μικρογραφίες. "ΕΪτειτα περνά-
ΐε σέ δεκαοες μΜκρότερίς; αίθουσες,
■ εμάτες βυτρίνες υπό τα τζαμια
των οποίων άναπανεται ενα μέρο;
των πολυτίμων αύτό>ν παπνρων
καί περγαμηνών. Τό μάτι περνάει
κάνω τους άργό καί άπαλά #άν
χάδι. Τα περισσότερα είναι άνθι-
(ί|ΐένα μέ θελκτικές μικρογραφίες
«αί διακοσμητικά μοτίβα μέ ζο>η-
«ά χρώματα. Σχηματίζονν ετσι
παραμυ&ένιο πεζουλια λουλουδι-
ώλ, σάν έκείνα, στά όποία περπχχ-
τιιει ή "Ανοιξι τοϋ Μποτιτσέλι.
-την άνθνσμένη τού; αύτίι θέα,
Τ|1> σνιΐδολικό μέλι πού εδωσαν γί-
γΡται σάν μιά ποαγματίκή είκό-
να...
ΟΊ ηλικίες τους είναι διάφορες
'ωι διάφοροι οί συγγρα"ΐεΐ; τους.
Π/.άγι α' Ινα μοναοικό χειρόγρα-
(ί<> τοθ Σοφοκλή, τοϋ ΑΙοΐχύλου
^11 τοθ Άπολλωνίου της Ρόδου,
υπάρχει ενας Βιργίλιος τοϋ Β&
αιώνος. Κοντά <τ" έναν σεβάσμιο Ομηρο, τό παλαιότερο χειρογρα- τοϋ Τιϊκίτου. ΟΙ «Δωλογοι> τοϋ
λατωνο; γειτο·εΰουν μέ τόν Δά-
Τ.κ<Λ(τή Χλόη τοϋ 'Λόγγου.... Ινυτταζοντάς τα (ηΟΑογιζεται τα ομάρι έκεΐνο των μελισ-! "ών πού αντληβε σ' αύτά τό με-' >ι τού: την περίφημη «Πλατωνι-
γ Ακαδημίί—. της Φλωρεντίας,
^ου Ρπνιίιρερ£ τήνλατρεία τής άρ-
καί στίιν όποία ή 'Ατ|
ς Ιχει τίμ ρίζες της. ι
τα κανει δνό φορέ; σεβά-1
Υ.τηρξαν, μαζύ, ανθος καί
"[τορος. Κλεισμένα ϊπί «ακροΐ»;
*>νες μεσα στή σκόνη των μονα-
στί)οΐων, οτετήρησαν «-αραιο τόν
(οη1° ϊΟυζ-" Κα1 ·ιόία; &0Ψ-αν εδά-'
ί°ί· ςανάν&ισαν—&«ος τό σιτάρι
^«ινβ πού «ρέθηκε μέσα στούς
τ αοαω)'ΐν.ονς τάφους καί πού, σάν |
ν^ναϊασ^Ρι^"ν μ£τά ,νκάδε; αιώ-
.;· ξαναδωσε στάχυα....
Μη ή φλωρεντία είναι £να ιιου
Ι Ττί- τ > τ-.· '
ΙΙ>» ΑνΓΐνίννιιι«/.ν;. ΜνΐΜ "Ε-
Φλωρεντινή άναγέννηοΊ είναι ή
χαρά. Ή αργαιότης παοάγει την
ώμορφιά ποΰ έπαρκεΐ στον εαυτόν
της. Οί χαλλιτέχνες τής Άναγεν-
νήσεως Λαρήγουν τ»ρ' ώιιορφιά γιά
την χαρα της δημιουργίας της. Γι
αύτό ένώ στά άρχαϊα εργα ο ν.α).-
λιτέχνι>ς εΐναν, κατά Ινα τιοόοτο, ά-
πών, ό νΛλλιτέχνης τής άναγεννή-
βεο>ς γεμίζει τό εργο τού μέ την
παρουσία τού. Τό ε»γο εΐνοα πχιλ-
μώοες άπό την παλμωδη χαράν τοΐ
καλλιτέχνου ν.ατά την σπγιιή τή:
οημιοι«ρνία; τοιν
Κι' Ιτσι κυττάζοντας κανεί; στά
μονσεΐα τής Φλωρεντίας δλα αύτά
τα άριοΎονργήματα τής Άναγεν-
ής, νοιώθϊΐ νά καταλαμβανε-
ό ί
ής μ
ται άπό την Ιδία μέιττ1, άπό την ί-
δια χαρα κι' άπό τόν ίδιο ένθσυσι
ασμό ποΰ είναι στήν .τηγίι τής δή
Ένα άπο τα γλυκύτερα εργα τής Άναγεννήσεως: Ή Παναγία καί Λγγελοι
πέριξ τοΰ μικροϋ Χριστοϋ.—-"Εργο τοϋ Μ.τοτιστίνν.
μιουργίας των. "Ολα αύτά τα εργα
ποϋ έγιναν πάνω στής ΐδιες άντι-
λιγψεις τής αρχαιότητος περί της
ώμορφιάς έ'χουν ενα άκτινοοόλη-
μα νεότητος ποϋ τα άρχαία εργα
δέν εχουν. Δέν τό λεγοο 6ΐ6αια αύ-
τό γιά νά προσδιορΐσοί άξίρς, ά/λά
γιά νά δείξω άΐτλώ; τής ίπαφορές
ποϋ νπάρχοχ'ν ιιεταξν των μέν και
των δέ. Κι' αΰτό είναι άλλως τε
φυσικό. Ή άρχαία τέχνη είχε μία
έξέλιξι φυσική, μακρούς α'ιώνες ΰ-
πομονητικής και άργής άναοάσεω;
πρός την τελειοτητα. Ή τελειόττνς
της έποιιένΐος είναι σάν ενας καρ-
πός ποϋ ώρίμασε καί έχ,ρχκκοσε άρ-
γά β-όν ήλιο. Είναι Ινα μεσημέρι,
δηλαδή άταραξία, ΊοΌζνγιο, μία
ά>ρα Λοϋ κλείνει μέσα της την εί*
κόνα τής <»ίονι«ττΓΓος. Ή Άνα- γέννησις είναι μία άνονξιάτικη αύ- γή, άπότομη κολ γι' αΰτό έξακτία ίόστερα άπό την μακρά νύκτα τοΐ μεσαίωνος. Οί καλλιτέχνες της εΤ- ναι άνθΐρωποτ των οποίων τα μάτια εχουν δλο τό ·θάμοος καί όλην την χαρα τοϋ ξυπνήαατος μέσα & αύ¬ την την αύγή. Κι' δ,τι ζητάν στό εργο τους είναι νά διοχετεύσουΛ την χαρά καί νά έκφράσουν τό θάμδος ποϋ τοϋς πλημμυρίζοι·ν. Δέν τοις ένδιέφερε εάν τ' άρι- στουργήματα ποϋ δΓ,μιοΐ'ργοΰσα' τοΰς "τα πλήρωναν μέ ημερομίσθια σημερινών πελεκητών μαρμάρων·. Αύτοι εννοιωθαν ότι εΐχαν πληρώ- θη ήγεμονικά μέ την χαρά ποΰ ε¬ δοκίμασαν δημιουργώντας κ,αί μέ ήν εύκαιρία ποΰ τού; εδωσαν νά την έκφράσουν. Ό Μιχαήλ "Αγ- γελος, εΐκοσι εξ έτό>, ζητοϋσβ ώς
μεγάλη χάρι άπό την πολιτεία νσ
τοΰ παραχωρήστ) ενα μεγάλο κομ-
μάτι άχρήστου καί χαλασμένου
ιιαομάρον, — άπό τό οποίον έπρό-
/εΐτο νά 6γά/.),ι τόν Δα6ίδ. Ό Γκιμ
Ι πέρτι έργάστηκε επί είνοσι πέντε
1 χρόνια σκαλιζοντας μιά χαλκίνη
] πόρτα τοό Βαπτνστηρίου —· χωρίς
νά Ιξαντλι'κτιι τό πάθος καί την χά
ρά τής δττμιουργίας. νΑλλοι — Λα
ρακαλοϋσαν νά τους δώσουν «δόν
λειά», δεχόμενοι άσυζήτητα όπο>α-
δήόποτε άμοι&ΐν Αύτό ποϋ ήθελον
δλοι τους ήταν νά έκφράσονν την
μαγεία, τό ■θάμ-6°ς; καί την χαρα
των ψοχών (των δίκιον τονς καί
τής έπσχής τους) γιατί ή Ζωή καί
ή, Ώμορφιά εΐχαν άνχΐστηθη στόν
κόσμο — ΰστερα άπό μακρονς (ά-
ώνες θανάτσυ. Αύτό είναι ποϋ μάς
σνγκινεϊ στά εργα της Άναγεννή
σεως. Αύτό καί πού τα ξεχωρίζει
άπό τα άρχαΐά τχαν πρότυπα. Στά
πρόπα ή ζωή είναι γαλήνια —για¬
τί <Α άνθρωπον δέν την εΐχαν χάση άκόμα· Στά δευτέρα δμως λάμπει ή υπέρλαμπρη χαιρά γιά μιά ζωή ποϋ τχταν χο^ιένη — καί άναστη- θηκε... Ό Μιχαήλ "Άγγελος είναι τό κορύφωμα τής Άναγεννήσεως — καί ταυτοχρόνως τό ξεπερασμά της. Είναι ό ■βυιαμβικός της καρ- πος — άλλα μέσα στόν οποίον κι^ νεΐται τό άόρατο σκουλήκι ποϋ θά τόν κάντι νά πέση. "Εως τόν Μι¬ χαήλ "Αγγελο οί καϊλιτέχνες έδ μιβυργοϋσαν έν χαρά. ΚΓ ό,τι δη- μιουργοϋσαν ήταν ό ίίμνο; τής ζο>
ής καί τής ώμορφνάς. Καμμιά άμ·
φιδολία, κανένα πνενματικό τρικύ»
μισμα, καμμιά ψυχική άνη}σν%χία
δέν σκιάζει τό μέγα φως τής χα«
ράς των. ΠΜΠτεύονν σέ δ,τι οημι*
ουργοϋν καί πνστεύονν άκόμα οτί
πέραν άπό έκεΐνο ποΰ δημισυργοϋν
δέν ύπάρχει τίποτβ αλλα 'Αλλ' δ,τ^
βλέπουν είναι μόνον ό εξωτερικόν
κόσμο; — ο κοσμος τόχν χρωμά>
των καί των ο^χηματων. Σ' αΰτόΐ|
σταμάτηβαν — γιατί ή γοητείίΐ
τονς δταν τόν ξαναόρηκαν μετά
τό σκοτάδι τον μεσαίωνο; ήταν τό·
σο μεγάλη, τόσρ πλήρης ώστε γέ»
μιζε την ζωήν των καί ξεχείλιζή
μάλιστα άπ' αυτήν.
Μέ τόν Μιχατ|λ "Αγγελο ή Άν<| γέννησίς παύει νά είναι !φηδα$ μεδΗίσμένος από τϊΊν ώμο°Ψια· τττ* χάρι καί την δύναμι τοΰ κο^μιοτ| τού. Άν&ροϋται. Πνενματοποιεϊ» ται. Αέν άνοίγει πειά Ικθαμ6α τ^| μάτΐα τοϋ σώματος. Άνοίγει έρευ» νητικα τα μάτιο τής ψυχής. ζητεί πειά την στιγμή ποϋ τ προσφέρεται. 'Αναμετραει τόν δ μο ποϋ έ'κανε — καί τόν &ρόμο δέν εΐχε κάνη άκόμα. "Εως τόν Μι¬ χαήλ "Αγγελο ή Άναγέννη/ης ή>
ταν ό ανθρωΛος μέσα στήν 'Εοέ|4
Ό Μιχαήλ "Αγγελος είναι ό αν»
θρωπος πού αφησε τόν Παράδει>
σο, δχι έκδιωγμένος άλλά γιατί τοί
τΥταν στενός. Πράγματι μέσα σβ
έκατό, εκατόν πενηντα χρόναα μέν
σα ή Άναγέννησις εΐχε κάνη κι' 6»
λας τόν · κύκλο τοϋ Παραδείσο^
αύτοΰ — καί τής χαράς ποΰ τη4
εδινε. Εΐχε μάλιστα άρχίστ νά
πανσλαμβάνεται... Ό Μιχαή
"Αγγελος τή; ανοίξη τα άτέ,ρμονΧ
βασίλεια τοό πόνον, δ οποίος εΐνα
ή προέκτασι; τοϋ άνθρωπον
στό απειρο. Χωρι; τόν Μιχαή
' Αγγελο ή άναγέννησις θα εμεν
ενα στεΐρο άνθος ποΰ θά μαρ/Λ
νονααν'χωρίς ν' άφίσ^ κανένα σπί·
ρο. "Εκλεινε μέοα τη; την τελεί»
ότητά τϊκ καί τό πεπερασμένο της»
Αύτός είναι ποϋ ξανάφερε την ά·
νησνχία καί τόν πόνο ποΰ είναι οί
δροι τής συνεχείας τής τέχνης κα|
της ζωης.
"Οταν άντικρνζη -χανεις τον|
δίο τάφους των Μεδίκων, τού; ό^
ποίους ανήγειρε στό παρεκκλήσι4
τοΰ Σάν Λορέντζο νοιώθει Ινα 6α/
θύτατο κλονϊσμό. Δέν είναι ά.ιλω|
ώιοαΐα η τελεία έ'ργα ενός άνθρ<β| που ποϋ εχει κα,νείς μπροστά τοτλ "Ο,τι ολέπει είναι σκαλισμένα, τι)· μάρμαρο, τόν πόνο, την δργή, τήι άπαισιοδοξία καί τόν 6α.θύ στοχο>
σμό τής ανθρωπότητος ένώπιο^
τοϋ μνστηρίον τής Δημιονργίαί
της, (ενώπιον τοϋ τερατώδους άκο>
τανοήτου τής ζωή; της καί τοΰ θ»
νάτου τη;. Είναι οί τέσσαρες μεγοί»
λες αίώνιες στάσεις τοΰ άνθρώποιι
δ οποίος στό άγωνιώδες 'έρώτημα
τοϋ προορισμόν τον δέν λαμβάνε,
καιιμία άπάντησι άπό τονς άπε^άν*
τους καί γυμνοΰς οί>ρανοΰς.
Πόσο μικ,ρή εΤναχ ή χαρά τή^
Άναγεννήσεως μιτροστά στόν τ££
ράστιο αυτόν πόνο! Π ώς δ,τι φα>
νότανε τέρμα μεταβάλλεται σ' εν<1 άπλό στοοθΐ-ΐό — ποΰ ξεπερνιέται| Μ·έ την Άναγέννησι ή άνθρ/ι>πότη(|
τ(τ«ν δ όδοιπόρος .ποϋ <τταμάτησ8 α' Ινα ώραϊο κήπο καί άνεπαυσε τί[ βλέμμα της. Μέτόν Μιχαήλ "Αγ· γελο — ξαναρρίχθηκε στόν μέγα· λο, τόν αίώνιο δρόμο της, τόν μ<4» ταιο ΐσως άλλά καί γι' αύτό πεφ συγκινητικο, πρός την κο~ακτη<ή| τοΰ μυστικόν της καί ι)ήν άντάμω** σι τοΰ Δημιουργοϋ της:·., ΚΩΣΤΑ3 ΟΥΡΑΝΗΣ γϊ ΐκεϊνων .τού στολίζου ντούς τάα;ους των Μεδίκων κώ τό οποίον συμ- γιά την άσκοπη καί πίνθιμη έξακολδΰθησι τής Ζκής... ΥθυΝΟδΤθνΥΝ, Ο1ΤΙΟ.—Ό <*& θνηκός Κηρυξ, ιΗμερτν.»ιος, Ευριακά* τιχος και ΙΙΙκονογραφτ,μένος, χαθν| ■χαχ όλαι αί Αλλαι, αί έκ&όσεις -ςον πομ λοννται είς το Πρακτοςεϊον τοΰ «'Ε- θντκοϋ Κή, 35 ,5οπ11ι ννηίΐ
5ίχβ«ί, είς δέ τό ΟΑΜΡΒΕΕ^ Ο,
παρά τή «Ο—ΙίθΓπία Μιιτΐΐβί», 8270
νΥΐΐΒθη Ανε. *Ο άντΐΛΐ'όσαΜτος τή;
περιφερείας ταντι>ς δέχεται μικρά;
καί μεγάλας άγγελίας καθώς κ.αΐ έγ·
δώ
ΜΑ50Χ ΟΙΤΎ, ΙΟΥ7Α
Ό €'Εθνικός Κηρυξ» κο* όλα. αί
έκδόσε»; τού πωλοΰνται παρά τοδ όν.
τΐΛροσώπου μας κ. Γεωργίο» ΙΙαΛα·«
τοπούλου 1544 Ν. ΑϋΑΜδ ΒΤΚΕΕΐν
δσπς δέχεται καταχωρίσενς άγγελιώ»
καθώς χαί έγγραφάς σν"ν·οο<»ιητ<ϊτ.
3»!
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓθΥϋΕΝθΥ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ
Ε ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ «εΙΑΣ. ΚΟΥ Κ2ΐτΑ ΟΥΡΑΝ
νπ.ν πηγϊί τή? Άναγεννήσεως, ιμάτη δχι μόνον άπό ταάριοΊουογή-
«ιίΓν Φλωρεντία, ν-ταρχει ύα 6ν ] ματα της άλλά καί άπο την άτμο-
Θ«#ΨΆ· „ , ^ ο^οιραν σΐήν όποία γεννηθφιαν
=ενρετε ότι ο Πετραρχης α· και <—ο τα Ιχνη έκείνων ποΰ τα «α- Ψ τού Όμήρου, ™ ξ™ *£ ΚΛΗΗ, νά δ*α|6αοτ> Αντη ή ά-
νοια ?ιτ«^ού εκανε νά μη γεν-
^ Α* .-τροτήτερα η Αναγεν-
χη ενων
ρηγαγαν. Λίγο ναχη διη
ν$1ς την ίστορία αυτής τής Τέ-
χνης, μπορεϊ νά την πο^ακ«>.ουθή-
σ- 6ήμα πρός 6ήμα μέοα στήν
Φλωρεντία — άπό την στιγμή της
ϋ-' Κατόπιν ομως ^θαν άπό ι άνθίσεώς της εως τό
Κωνϊπολι στην Φλωρεντία , της καί Εως την καταπ
τ>ήν ίνωΎΡ»ι«"· ·»-·ι· - , *, , »·»» «— »<λ> ι·[ν κ«ιυΛταΐσι της α-
οί Λρ.οτοι διδασκάλου, που εμνη-1 Χ.όμα. Εΐναι ώήθεια ^ πβν ** ^
υαν τα πνεΰμαϊα στη με«τη των· | χάοχη στήν Φλωρεντία δέν είναι
άρχαίων. Κι' δταν Ιλα6ε χώραν 111 φλωρεντ,νό, δλα δμως εΐναν Φλω-
Ιΰνοδο; τής Κωνσταντιας. που ν^ ; ιεντΐνοϋ πνεύματος γιατί άν στήν
άπεφάσαζε γιά την ίνότητα τού αποθεωσι τής Άναγεννήο-εως συ-
Κβθϋλιχισμοΰ. ·. Φλωρεντία εκπει- νέβαλαν ^ καΛΑΙτέχνες δλης τής Ί-
ϊ, μαζϋ μέ, τους Επίσκοπον; τη; ταλίας ,. Φλωοεντίίι εΐναι έ£,
,ώ μερικοικ νκ»ν; γεματον,απο ι ποΰ τ(Λς ^.β^ ^ , έ .'!
™ν ΑνάΐϊΠ τής αρχαιότητος, όπως: «Ολ ΐνα *"» -'»
*.αϊ
ασε. "Ολοι είναι πνευμΛττικά τέκνα ι
της — γι' αύτό καί της εχουν γα-
-'- τό ' ' " '
την άγάι— τής -ίρχαιοτητο;
τόν Πότζιο και τον Αινε
6ιο οί όποίοι, μέ τη;
ιάτες άπό τα χρυσά δουκατα τού
Τό Φλωρεντινό αυτό πνεΰμα εί¬
ναι σνγγενές μέ τό άρχαΐο Άττιν.ό
-, * ~ - · _„·,. πνεϋμα. Τό χαιρακτηρίζει τό «80-
Γ,ρμανία-,, «Υ»«^ο^? τ^' ΑλΈ ΑϋδΑ&θΜ^ύοτηροτη;
Ανίϋεονς μοναχου; οσα αρχαια χ«- &ι^ή συγκερασμένη άπω τηΤνλν
"3ισί*ι «■ «Αν >ήν «8%- Τ*»«»-·π»γ» μεΐα τας 'ΑΛηϊα;
, ' , ριμο τοίΐο. Λΐεσα άπο τα εργη που
ΑίίοΤϊί παπνοοι, αντά τα χει-1 «ϊν«ι ή *>*§» της Φλωρεντίας άνα-
,,ιη-οαφα πού χατ.σίμενσαν ώς Ιά- Τ^ τα αρχαια αοοτνπα.
ιϊις ιά τό έξαίσιο πεταγμα της Αν η Φλωρεντία δίεν Λταν πα-
λ'ναγεννήσεως νπάρχονν άκόμα. ρά μόνον'μία κόρη των Αθηνών,
Ε-ύοίιτκονται στήν 6ιβλιοθήκη ποί: πάλιν ή άξία τη; θά ήταν μενάλη.
ιδρνσε άργότερα ό ΛανρέντιθΓ Τό νά κάντ] ν' άνθίστ) έκ νέον ή
τύίν Μεδίκων, ό" επονομασθείς Με- άρ/.αιότης καί -ά μετατρέψη, σέ χ<ν α>Λποεπής, γιά νά τα χεριλάθτι αόγε?.ο τηΛ- σκυθρωιότητα τού ν.ό-
·;α>Λπρεπής, γ . ^ ..
ναι τής οποίας βρχιτέκτων ηταν
ό ΝΓΐ'/,αήλ Άγγελος.
Μταίνει κανείς σέ μιά μαν.ρό-
οτοη αΐθοι·σα, μέ παράθυρα χραν
αατιστά, δπίΐος των έκκλησιών, γε-
ιιάτη άπό μεγάλα μοναστηριακα
ιΐναλόγια, έη των οποίων δχουν
■ν.θε'σγι έκατθΛτ:αοες χειρογράφοίν
τή; «Θείθι- Κ<ΰΐιοϊδίας> ταΰ Δάν-
σμου, θά ·ί|ταν «ον.ρτό γιά νά την
υ^ινμάζ°ιυμρ- Άίλ' ή Φί.ωρεντια
δέν είναι μόνον συτό. Άφον ποοσ-
5ιορίση κανίΐς τΐ^ς άναλογίες με-
ταξύ τού 'Αττικοϋ «νει'ιιατος.και
τού ΦλίορεντινοΓ», ά,ρχίζει νά 6λίπη
τής διαφορέ;. Είναι τόσον μεγάλες
όσον καί οί πρώτες. "Ο,τν χαρα-
>ότηρίζει την άρχαία τέχνη είναι ή
: γραμμενα με την καλλιγραφία | άταραξία. "Ο,τι χ^ρακτηρίζει την
τού ιιαισαίωνο; χαλ γεμάτα εγχοω-
•ιες μικρογραφίες. "ΕΪτειτα περνά-
ΐε σέ δεκαοες μΜκρότερίς; αίθουσες,
■ εμάτες βυτρίνες υπό τα τζαμια
των οποίων άναπανεται ενα μέρο;
των πολυτίμων αύτό>ν παπνρων
καί περγαμηνών. Τό μάτι περνάει
κάνω τους άργό καί άπαλά #άν
χάδι. Τα περισσότερα είναι άνθι-
(ί|ΐένα μέ θελκτικές μικρογραφίες
«αί διακοσμητικά μοτίβα μέ ζο>η-
«ά χρώματα. Σχηματίζονν ετσι
παραμυ&ένιο πεζουλια λουλουδι-
ώλ, σάν έκείνα, στά όποία περπχχ-
τιιει ή "Ανοιξι τοϋ Μποτιτσέλι.
-την άνθνσμένη τού; αύτίι θέα,
Τ|1> σνιΐδολικό μέλι πού εδωσαν γί-
γΡται σάν μιά ποαγματίκή είκό-
να...
ΟΊ ηλικίες τους είναι διάφορες
'ωι διάφοροι οί συγγρα"ΐεΐ; τους.
Π/.άγι α' Ινα μοναοικό χειρόγρα-
(ί<> τοθ Σοφοκλή, τοϋ ΑΙοΐχύλου
^11 τοθ Άπολλωνίου της Ρόδου,
υπάρχει ενας Βιργίλιος τοϋ Β&
αιώνος. Κοντά <τ" έναν σεβάσμιο Ομηρο, τό παλαιότερο χειρογρα- τοϋ Τιϊκίτου. ΟΙ «Δωλογοι> τοϋ
λατωνο; γειτο·εΰουν μέ τόν Δά-
Τ.κ<Λ(τή Χλόη τοϋ 'Λόγγου.... Ινυτταζοντάς τα (ηΟΑογιζεται τα ομάρι έκεΐνο των μελισ-! "ών πού αντληβε σ' αύτά τό με-' >ι τού: την περίφημη «Πλατωνι-
γ Ακαδημίί—. της Φλωρεντίας,
^ου Ρπνιίιρερ£ τήνλατρεία τής άρ-
καί στίιν όποία ή 'Ατ|
ς Ιχει τίμ ρίζες της. ι
τα κανει δνό φορέ; σεβά-1
Υ.τηρξαν, μαζύ, ανθος καί
"[τορος. Κλεισμένα ϊπί «ακροΐ»;
*>νες μεσα στή σκόνη των μονα-
στί)οΐων, οτετήρησαν «-αραιο τόν
(οη1° ϊΟυζ-" Κα1 ·ιόία; &0Ψ-αν εδά-'
ί°ί· ςανάν&ισαν—&«ος τό σιτάρι
^«ινβ πού «ρέθηκε μέσα στούς
τ αοαω)'ΐν.ονς τάφους καί πού, σάν |
ν^ναϊασ^Ρι^"ν μ£τά ,νκάδε; αιώ-
.;· ξαναδωσε στάχυα....
Μη ή φλωρεντία είναι £να ιιου
Ι Ττί- τ > τ-.· '
ΙΙ>» ΑνΓΐνίννιιι«/.ν;. ΜνΐΜ "Ε-
Φλωρεντινή άναγέννηοΊ είναι ή
χαρά. Ή αργαιότης παοάγει την
ώμορφιά ποΰ έπαρκεΐ στον εαυτόν
της. Οί χαλλιτέχνες τής Άναγεν-
νήσεως Λαρήγουν τ»ρ' ώιιορφιά γιά
την χαρα της δημιουργίας της. Γι
αύτό ένώ στά άρχαϊα εργα ο ν.α).-
λιτέχνι>ς εΐναν, κατά Ινα τιοόοτο, ά-
πών, ό νΛλλιτέχνης τής άναγεννή-
βεο>ς γεμίζει τό εργο τού μέ την
παρουσία τού. Τό ε»γο εΐνοα πχιλ-
μώοες άπό την παλμωδη χαράν τοΐ
καλλιτέχνου ν.ατά την σπγιιή τή:
οημιοι«ρνία; τοιν
Κι' Ιτσι κυττάζοντας κανεί; στά
μονσεΐα τής Φλωρεντίας δλα αύτά
τα άριοΎονργήματα τής Άναγεν-
ής, νοιώθϊΐ νά καταλαμβανε-
ό ί
ής μ
ται άπό την Ιδία μέιττ1, άπό την ί-
δια χαρα κι' άπό τόν ίδιο ένθσυσι
ασμό ποΰ είναι στήν .τηγίι τής δή
Ένα άπο τα γλυκύτερα εργα τής Άναγεννήσεως: Ή Παναγία καί Λγγελοι
πέριξ τοΰ μικροϋ Χριστοϋ.—-"Εργο τοϋ Μ.τοτιστίνν.
μιουργίας των. "Ολα αύτά τα εργα
ποϋ έγιναν πάνω στής ΐδιες άντι-
λιγψεις τής αρχαιότητος περί της
ώμορφιάς έ'χουν ενα άκτινοοόλη-
μα νεότητος ποϋ τα άρχαία εργα
δέν εχουν. Δέν τό λεγοο 6ΐ6αια αύ-
τό γιά νά προσδιορΐσοί άξίρς, ά/λά
γιά νά δείξω άΐτλώ; τής ίπαφορές
ποϋ νπάρχοχ'ν ιιεταξν των μέν και
των δέ. Κι' αΰτό είναι άλλως τε
φυσικό. Ή άρχαία τέχνη είχε μία
έξέλιξι φυσική, μακρούς α'ιώνες ΰ-
πομονητικής και άργής άναοάσεω;
πρός την τελειοτητα. Ή τελειόττνς
της έποιιένΐος είναι σάν ενας καρ-
πός ποϋ ώρίμασε καί έχ,ρχκκοσε άρ-
γά β-όν ήλιο. Είναι Ινα μεσημέρι,
δηλαδή άταραξία, ΊοΌζνγιο, μία
ά>ρα Λοϋ κλείνει μέσα της την εί*
κόνα τής <»ίονι«ττΓΓος. Ή Άνα- γέννησις είναι μία άνονξιάτικη αύ- γή, άπότομη κολ γι' αΰτό έξακτία ίόστερα άπό την μακρά νύκτα τοΐ μεσαίωνος. Οί καλλιτέχνες της εΤ- ναι άνθΐρωποτ των οποίων τα μάτια εχουν δλο τό ·θάμοος καί όλην την χαρα τοϋ ξυπνήαατος μέσα & αύ¬ την την αύγή. Κι' δ,τι ζητάν στό εργο τους είναι νά διοχετεύσουΛ την χαρά καί νά έκφράσουν τό θάμδος ποϋ τοϋς πλημμυρίζοι·ν. Δέν τοις ένδιέφερε εάν τ' άρι- στουργήματα ποϋ δΓ,μιοΐ'ργοΰσα' τοΰς "τα πλήρωναν μέ ημερομίσθια σημερινών πελεκητών μαρμάρων·. Αύτοι εννοιωθαν ότι εΐχαν πληρώ- θη ήγεμονικά μέ την χαρά ποΰ ε¬ δοκίμασαν δημιουργώντας κ,αί μέ ήν εύκαιρία ποΰ τού; εδωσαν νά την έκφράσουν. Ό Μιχαήλ "Αγ- γελος, εΐκοσι εξ έτό>, ζητοϋσβ ώς
μεγάλη χάρι άπό την πολιτεία νσ
τοΰ παραχωρήστ) ενα μεγάλο κομ-
μάτι άχρήστου καί χαλασμένου
ιιαομάρον, — άπό τό οποίον έπρό-
/εΐτο νά 6γά/.),ι τόν Δα6ίδ. Ό Γκιμ
Ι πέρτι έργάστηκε επί είνοσι πέντε
1 χρόνια σκαλιζοντας μιά χαλκίνη
] πόρτα τοό Βαπτνστηρίου —· χωρίς
νά Ιξαντλι'κτιι τό πάθος καί την χά
ρά τής δττμιουργίας. νΑλλοι — Λα
ρακαλοϋσαν νά τους δώσουν «δόν
λειά», δεχόμενοι άσυζήτητα όπο>α-
δήόποτε άμοι&ΐν Αύτό ποϋ ήθελον
δλοι τους ήταν νά έκφράσονν την
μαγεία, τό ■θάμ-6°ς; καί την χαρα
των ψοχών (των δίκιον τονς καί
τής έπσχής τους) γιατί ή Ζωή καί
ή, Ώμορφιά εΐχαν άνχΐστηθη στόν
κόσμο — ΰστερα άπό μακρονς (ά-
ώνες θανάτσυ. Αύτό είναι ποϋ μάς
σνγκινεϊ στά εργα της Άναγεννή
σεως. Αύτό καί πού τα ξεχωρίζει
άπό τα άρχαΐά τχαν πρότυπα. Στά
πρόπα ή ζωή είναι γαλήνια —για¬
τί <Α άνθρωπον δέν την εΐχαν χάση άκόμα· Στά δευτέρα δμως λάμπει ή υπέρλαμπρη χαιρά γιά μιά ζωή ποϋ τχταν χο^ιένη — καί άναστη- θηκε... Ό Μιχαήλ "Άγγελος είναι τό κορύφωμα τής Άναγεννήσεως — καί ταυτοχρόνως τό ξεπερασμά της. Είναι ό ■βυιαμβικός της καρ- πος — άλλα μέσα στόν οποίον κι^ νεΐται τό άόρατο σκουλήκι ποϋ θά τόν κάντι νά πέση. "Εως τόν Μι¬ χαήλ "Αγγελο οί καϊλιτέχνες έδ μιβυργοϋσαν έν χαρά. ΚΓ ό,τι δη- μιουργοϋσαν ήταν ό ίίμνο; τής ζο>
ής καί τής ώμορφνάς. Καμμιά άμ·
φιδολία, κανένα πνενματικό τρικύ»
μισμα, καμμιά ψυχική άνη}σν%χία
δέν σκιάζει τό μέγα φως τής χα«
ράς των. ΠΜΠτεύονν σέ δ,τι οημι*
ουργοϋν καί πνστεύονν άκόμα οτί
πέραν άπό έκεΐνο ποΰ δημισυργοϋν
δέν ύπάρχει τίποτβ αλλα 'Αλλ' δ,τ^
βλέπουν είναι μόνον ό εξωτερικόν
κόσμο; — ο κοσμος τόχν χρωμά>
των καί των ο^χηματων. Σ' αΰτόΐ|
σταμάτηβαν — γιατί ή γοητείίΐ
τονς δταν τόν ξαναόρηκαν μετά
τό σκοτάδι τον μεσαίωνο; ήταν τό·
σο μεγάλη, τόσρ πλήρης ώστε γέ»
μιζε την ζωήν των καί ξεχείλιζή
μάλιστα άπ' αυτήν.
Μέ τόν Μιχατ|λ "Αγγελο ή Άν<| γέννησίς παύει νά είναι !φηδα$ μεδΗίσμένος από τϊΊν ώμο°Ψια· τττ* χάρι καί την δύναμι τοΰ κο^μιοτ| τού. Άν&ροϋται. Πνενματοποιεϊ» ται. Αέν άνοίγει πειά Ικθαμ6α τ^| μάτΐα τοϋ σώματος. Άνοίγει έρευ» νητικα τα μάτιο τής ψυχής. ζητεί πειά την στιγμή ποϋ τ προσφέρεται. 'Αναμετραει τόν δ μο ποϋ έ'κανε — καί τόν &ρόμο δέν εΐχε κάνη άκόμα. "Εως τόν Μι¬ χαήλ "Αγγελο ή Άναγέννη/ης ή>
ταν ό ανθρωΛος μέσα στήν 'Εοέ|4
Ό Μιχαήλ "Αγγελος είναι ό αν»
θρωπος πού αφησε τόν Παράδει>
σο, δχι έκδιωγμένος άλλά γιατί τοί
τΥταν στενός. Πράγματι μέσα σβ
έκατό, εκατόν πενηντα χρόναα μέν
σα ή Άναγέννησις εΐχε κάνη κι' 6»
λας τόν · κύκλο τοϋ Παραδείσο^
αύτοΰ — καί τής χαράς ποΰ τη4
εδινε. Εΐχε μάλιστα άρχίστ νά
πανσλαμβάνεται... Ό Μιχαή
"Αγγελος τή; ανοίξη τα άτέ,ρμονΧ
βασίλεια τοό πόνον, δ οποίος εΐνα
ή προέκτασι; τοϋ άνθρωπον
στό απειρο. Χωρι; τόν Μιχαή
' Αγγελο ή άναγέννησις θα εμεν
ενα στεΐρο άνθος ποΰ θά μαρ/Λ
νονααν'χωρίς ν' άφίσ^ κανένα σπί·
ρο. "Εκλεινε μέοα τη; την τελεί»
ότητά τϊκ καί τό πεπερασμένο της»
Αύτός είναι ποϋ ξανάφερε την ά·
νησνχία καί τόν πόνο ποΰ είναι οί
δροι τής συνεχείας τής τέχνης κα|
της ζωης.
"Οταν άντικρνζη -χανεις τον|
δίο τάφους των Μεδίκων, τού; ό^
ποίους ανήγειρε στό παρεκκλήσι4
τοΰ Σάν Λορέντζο νοιώθει Ινα 6α/
θύτατο κλονϊσμό. Δέν είναι ά.ιλω|
ώιοαΐα η τελεία έ'ργα ενός άνθρ<β| που ποϋ εχει κα,νείς μπροστά τοτλ "Ο,τι ολέπει είναι σκαλισμένα, τι)· μάρμαρο, τόν πόνο, την δργή, τήι άπαισιοδοξία καί τόν 6α.θύ στοχο>
σμό τής ανθρωπότητος ένώπιο^
τοϋ μνστηρίον τής Δημιονργίαί
της, (ενώπιον τοϋ τερατώδους άκο>
τανοήτου τής ζωή; της καί τοΰ θ»
νάτου τη;. Είναι οί τέσσαρες μεγοί»
λες αίώνιες στάσεις τοΰ άνθρώποιι
δ οποίος στό άγωνιώδες 'έρώτημα
τοϋ προορισμόν τον δέν λαμβάνε,
καιιμία άπάντησι άπό τονς άπε^άν*
τους καί γυμνοΰς οί>ρανοΰς.
Πόσο μικ,ρή εΤναχ ή χαρά τή^
Άναγεννήσεως μιτροστά στόν τ££
ράστιο αυτόν πόνο! Π ώς δ,τι φα>
νότανε τέρμα μεταβάλλεται σ' εν<1 άπλό στοοθΐ-ΐό — ποΰ ξεπερνιέται| Μ·έ την Άναγέννησι ή άνθρ/ι>πότη(|
τ(τ«ν δ όδοιπόρος .ποϋ <τταμάτησ8 α' Ινα ώραϊο κήπο καί άνεπαυσε τί[ βλέμμα της. Μέτόν Μιχαήλ "Αγ· γελο — ξαναρρίχθηκε στόν μέγα· λο, τόν αίώνιο δρόμο της, τόν μ<4» ταιο ΐσως άλλά καί γι' αύτό πεφ συγκινητικο, πρός την κο~ακτη<ή| τοΰ μυστικόν της καί ι)ήν άντάμω** σι τοΰ Δημιουργοϋ της:·., ΚΩΣΤΑ3 ΟΥΡΑΝΗΣ γϊ ΐκεϊνων .τού στολίζου ντούς τάα;ους των Μεδίκων κώ τό οποίον συμ- γιά την άσκοπη καί πίνθιμη έξακολδΰθησι τής Ζκής... ΥθυΝΟδΤθνΥΝ, Ο1ΤΙΟ.—Ό <*& θνηκός Κηρυξ, ιΗμερτν.»ιος, Ευριακά* τιχος και ΙΙΙκονογραφτ,μένος, χαθν| ■χαχ όλαι αί Αλλαι, αί έκ&όσεις -ςον πομ λοννται είς το Πρακτοςεϊον τοΰ «'Ε- θντκοϋ Κή, 35 ,5οπ11ι ννηίΐ
5ίχβ«ί, είς δέ τό ΟΑΜΡΒΕΕ^ Ο,
παρά τή «Ο—ΙίθΓπία Μιιτΐΐβί», 8270
νΥΐΐΒθη Ανε. *Ο άντΐΛΐ'όσαΜτος τή;
περιφερείας ταντι>ς δέχεται μικρά;
καί μεγάλας άγγελίας καθώς κ.αΐ έγ·
δώ
ΜΑ50Χ ΟΙΤΎ, ΙΟΥ7Α
Ό €'Εθνικός Κηρυξ» κο* όλα. αί
έκδόσε»; τού πωλοΰνται παρά τοδ όν.
τΐΛροσώπου μας κ. Γεωργίο» ΙΙαΛα·«
τοπούλου 1544 Ν. ΑϋΑΜδ ΒΤΚΕΕΐν
δσπς δέχεται καταχωρίσενς άγγελιώ»
καθώς χαί έγγραφάς σν"ν·οο<»ιητ<ϊτ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». - ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ - ΤΟΥ ΘΕΟΔ.
ΜΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
Είς την ιστορίαν της ταχνδρο-
ιιικής συγκοινωνίας τό ετος 1840
έθΓμείωσε μίαν αληθή επανάστα¬
σιν "/αί εφερε τού; άνθρώπους είς
(•,νοεΐαν πνευματικήν έπικοινωνίβν
διά τής άλληλογραφίας, της δια-
δόσεως των εφημερίδων καί έν.
γένει των έντύπων. Ή τεραστία [
αυτή μεταθολή προήλθεν εκ τής!
.-κταγωγής τοϋ γραμματοσήμον,
τοΰ όποίου ή Ιστορία είναι τώ δν-'
ιι περιεργοτάτη. Ή πρώτη χρή·'
σις αύτοϋ εγένετο έν Αγγλία προ [
!*9 έτών. Είς την 'Ελλάδά μάλιστα
τό πρώτον έκττ^τωθεν γραιιματό-
οημον είς Παρισίους εισήχθη εις
την ταχυδρομικήν υπηρεσίαν είκο-1
σχδυο ετη μετά την πρώτην αυτού
εμφάνισιν είς την Αγγλίαν, κατά '
τό ετος 1862, διαρκούστ; τής επ-'
αναστάσεως τοϋ ετοι>ς τούτου. '
Κατά τό 1840 *τά ταχνδρομικά
τέλη ήσαν μεγάλα, ενα γράμμα,
δέ άποστελλόαενον έξ Αθηνών είς
τό Παρίσι έστοίχιΐε 3 ?ο>; 3.50
φράγκα χρυσά, είς την "Αγγλίαν
4 φρ. γρ., είς τα Γερμανικά κρά
ΓΠ Φ(?· Χ0· 4.50, είς δέ την Πε-
Γροΰπολιν ό φρ. χρ. Άπό τοΐ
1843 τα ταχι^ορομικά τέλη ήλατ-
τάτθησαν ίπαισθητώς.
Είς τό εσωτερικόν τής Αγγλί¬
ας ήσαν ταυτα άκριθώτατα, τα δέ
διά τάς άποικίας τέλη έφθανον
αναλόγως τής αποστάσεως είς 7,
8 καί πολλάκις 10 φράγκα. Είς τό
-σωτερικόν τής Γαλλίας κατά την
επανάστασιν ανήρχοντο άπό β εως
1 Οφράγκα. Ή αποστόλη λοιπόν!
γράμματος δια των δημόσιον τα-'
χυδρομείων δέν ήτο πςάγμα ά
τλοϋν, ή δέ μεγάλη δαπάνη των
ταχυδρομικών τελών δέν παρεΐχε
την ευκολίαν συνεχοϋς καί έν.τετα
μένης άλληλογραφίας. "Ενεκα τού¬
του είς παλαιοτέρας εποχάς ή λή-
#μ; έπΐΐΓΓθλής άπό ξένας χώρας
εθεωρείτο γεγονός αξιοσημείωτον
δία τάς οικογενείας, περιεφέρετο
δέ μεταξύ των γνωμίμων τοϋ ά-
.τοστέλλοντος, όπως πληροφοροΰν-
ται ούτοι νέα περί αύτοϋ. Τοιαύ¬
την είκόνα περιφοράς ίπιστολών
ευρίσκομεν είς την περίφημον αλ
ληλογραφίαν το·3 Άοημαντίοι
Κοραή πρός τόν φίλον τον Προ>
τοψάλτην. Ό Κοραής έκράτει ε¬
νήμερον τόν εν Σμύρνη φίλον τον
ιερί των συμόαινόντων είς την
Γαλλίαν κατά την Γαλλικήν επα¬
νάστασιν, ό δέ Π ρωτοψάλτης ώς
έλιίμβανεν επιστολάς αννεκάλει
τούς φίλον; τοϋ Κοραή και τούς
ίδιάβαζε τα νέα. Έτσι έκ τή- άλ-
ληλσγ-ραφία; έκείνΓς εχομεν μίαν
ζωηράν είκόνα τής ορηματικής
ταύτης περίοδον παρ' ένας αύτό-
.ττον μάρτυρο; /.αι μάλιστα οΐος
ό Κοραής.
Ή πρόοδον των σημερινών τα-
χνδρομείων όφείλεται είς εν τυ-
γάϊον όλως γεγονός. Αί πλείσται,
ιϊλλως τε, των σπουδαιότερον άνα-
/.αλνψε&ν όφείλονται είς παρόμοΐα
τι·χαϊα συμβάντα. Κατά τό 1832
> συγγραφεύς Κόλκριτζε άνε'μεντ
παρά την θύραν τού ξενοδοχείον
δπου κατώκει έν Κάσβρικ την τα-
χιδρομικήν δμαξαν. Ένφ δέ πε-
ριέμενεν, έφθασεν δ ταχνδρομικό;
διανομεύς, όστις εκάλεσε την υπη¬
ρέτριαν τοϋ ξενοδοχείον καί ,τής
ανήγγειλεν ότι είχεν επιστολήν, ]
άλλά διά νά την λάιβτ] ώφειλε νά
πλΐ}ρώσ() τα ταχυδρομικά τέλη, ά-
νιρχόμενα εί; 2 σελίνια. Την επο¬
χήν έκίίνην τα ταχυδρομικά τέλη
κατεβάλλοντο ί'πό τοϋ παραλήπτου.
Ή ύπηρέτρια έ7.αβε τί)ν επιστο¬
λήν, την παρετήρησε καλά καί την
ε.τέστρε·ψε, λέγονσα ότι ύεν ήδύ-
•ατο νά πλιιρώσιι τα τέλη. Ό δια¬
νομεύς έλαβεν αύτην καί ήτοιμά
ζετο νά απέλθη, ότε ό Κόλκριτζϊ
λυπηθεί; την πτωχήν κόρην έδω¬
κε τα δύο σελί.ίνια καί .ταρεδόθη
είς αυτήν τό γράμμα.
' Ηί'πιιρέτρια έλαβε την επιστο¬
λήν, άλ/.' είπεν είς τόν συγγραφέα
-—"Αδικα έδώσατε, κύριε, τα 2
σελλίνια. Τό γράμμα αύτό δέν
γράφει τί.τοτε μέσα. Είς σάς ποΰ
εδείξατε τόσην σνμπάθ€ΐαν δι' έ-
ιιέ δέν θά σάς'-'.ρινψω τι σνμβαί-
τι. Έ»ώ είμαι πτωχή κόρΓ, δέ
εχω δέ άλλον σνγγενή παρά ενα
αδελφόν ό οποίος είναι στρατιώ-
της καί δέν εχει καί αύτάς χρή-
ματα διά νά άλληλογραφτ). Εύρη
ί'αμεν λοιπόν ελΌ τρόπον διά νά
σννεννοού}ΐεθα χωρίς νά ίξοδεύω-
»εν ουτε μίαν πένναν. Κατά τόν
τρόπον αυτόν μοϋ στέλλει γράμ-
ιιατα, τα όποΐα εχουν μόνον την
επιγραφήν καί μερικά σημεϊα, ά¬
πό τα όποία" μανβίανω τα τής ν-
γείας τού, καί αύτ^ς τα τής ιδι¬
κής μου. Τί νά κάμωμεν κύριε
Ό Ιδικάς μου μισθός είναι έλάχι-
στος καί ό άδελφό; μου*τί ημπο¬
ρεί νά λαμβάνη άπό τόν στρατόν,
ωστε νά διατηρί) άλληλογραφίαν
Μ«ζύ μου;
^ Τό πράγμα έκαμε καταπληκτι¬
κήν εντύπωσιν είς τόν Κόλκριτζε
καί έδημοσίευσε τό περιστατικόν
ΕΘΝΙΚΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
.Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205 000 000
Καταθέσεις τή 30 Ίοιτνίου, 1929,................ / 6,250,000,000.
αιοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
γποΛΐοικΗΤΗΣ. ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
καθ'
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ Γ.ΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΘΕΣΚΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: -μπ«οι·
Είς Λραχμά; /.αί είς Συναλλαγμα (Οΐιβθΐι) Δολλάοια ίΐ ΥίοαΓ Άνν2.'«-
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΙΙΜΕΡΩΝ Αγγλία,.......... ,1/4%
Είς Ιυναλλαγμα (Οΐίβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας'
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ........ '"
ΕΙΣ ΣΥΝΆΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛ4ΡΙ*
Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
= 6 μ)1νών................ 4'Β%
* ίίΤ6.................4%%
2 ετων..............
4 έτών.............. β'-
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
; 6 μηνών ...............
• > 1 ετους ...............
> 2 έτών.................5
> 4 έτών................
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
Ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΓΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000 ......
Είς Σιη-αλλαγμα" (Οΐιβοΐί) είς Δολλ.
%
%
%
Ό Πρίγκηψ και ,, 1ΐρΐγκιπισσα £μιιανονΐ|λ Ρουσπολη (πρώην Μαιρη
Λ.ουρτις), άρτι άςριχθέντες έξ Εύρώ.-τη:, μέ τό ίπερωκ.εάνειον «"1/ Φοώς».
τουτο, είς ενα χρονο.γράφημά τού
ώς περίεργον άνέκδοτον καί μίαν
εύφυεστάτην έπίνοιαν των δΰο
πτωχών νέων. Ή άπλή δμως αυτή
διήγησις εδωσεν αφορμήν είς ό¬
λην την γενομένην μετά τίνα έ'τη
ταχυδρομιον επανάστασιν, ή ό-
ποία μετέβαλε τό επί τρείς περυτου
αϊώνα; ■/.ρατοϋν αμετάβλητον τα
Ούέλλιγκτων, όστι; υπεστήριζε
την μεταρρνθμισιν ταύτην, ήτις,
ετέθη έ.τί τέλονς είς εφαρμογήν
τόν "Ιανουάριον τοϋ 1840. τότ? δέ
εφάνησαν καί τα πρώτα γοαιιιια-
τοστμα εί; την Αγγλίαν
Ό Χιλ), εισήχθη είς τή τα/ι-
σήχθη ς /
ρεσίαν, ευρρν ομο>;
ΐό τοι διότι γΓ'ξα-
>
>
>
Αί καταθε'σεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νάιι«.ιη -
οποίον κατετέθησαν. «τ««»μα εί,
Αί χαταθε'σεις Αμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέα- Ύ
είναι ατη?λαγμεναι τοΰ χαρτοσήμου τής εκδόσεως, των 6Μολογ,ών
το
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ βΠΕΕΟΕ
ΑβΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
33 50. ΟίΑΚΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑΟΟ,
υ Ι ι1 ρομ ι -/. ήν ΰχ» | ρεΰ1
«.ι«.>λ, ,.^^,ιν,^ν «ίΛΐιαυΛ.ιιιυν τα- | Γ-:εϊ τόν οΐά&ΛΛΟν ι«ι·, «·«.. ■,' =
χιΛρομικον αυστρία, τό οποίον | λτ μέν τεραστίο); η άλλΐ|λογραφία,
ν.ατεληςεν είς τόν διεθνή ταχυδρο-1 άλλ' έπηλθρν έλ.άττωσΐ; κσ.τράξε-
ιιινον ττ»',νΧ«:ηιιη»^ ΤΓ>- «.',.,ο^Λ.. Ι ων ^^ρ^ τ^ 95 έν.ατομμύρια φΡ·
χρ·σά έντός ίνός ετοι»-: Ό («·
βτθος τόν οποίον έλάμόαττν ήτο
ίλάχιστοζ, τέλος δέ άπρλΐ'θη ^ι
τής "υπηρεσίας;. Άλλ' ή Άγγλιζη
κοινωνία, σύμφωνα πρτς τα νρα·
τυϋντα ρϊς την χώραν ταύτην
μι/.όν σύνδεσμον τής σήμερον.
Ίδοί» τί εΐχε συμ!(|: Ό Ροί.άν-
ίος Χίλλ ί|το εναΐ ι?κ των εύφυτ-
στέρων άνορών τη; έποχής τού, ό
οποίος οΐχε προκαλτσί) άπό άρκε-
τοϋ καιροΰ τί|ν προσοχήν τοϋ "Αγ¬
γλικόν οιμιοσίου διά τινΌς δη*ιοσ.-
ευθέντος παιδαγατ,'ΐζοΰ βιβλίον,
είς τό οποίον άνεπτύσσοντο καινο-
φανεΐς παιδαγωγικαί θεωρίαι. Ά-
ναγν'ώσας τό χαριέστατον άνίκΛο-
τον τής περιέργου άλληλογραφία;
των δύο άδελφών, έσκέσ/'θί; ότι ε¬
πεβάλλετο ή πλήρης μεταρρύθμι¬
σις τής ταχυδρομικής υπηρεσίας,
ήτις οιτ.νκολύνετο πλέον διά τής
αρξαμένης νά άναπτυσσεται άτμο-
πλοϊκής καί σιδηροδρομικής κιντΓ
σεως είς δλον τάν κόσμον. Μετά
πολλάς μελέτας κατέληξεν εί; τό
συμπέρασμα οπω; καθ' δλον τό
Άγ,'λικον κράτο; καθιερω&Γ) ή
πλνηρωμή ίσου ταχυδρομικοϋ τέ-
λου; είς εκάστην επιστολήν, νά
ς
σι·νέλιξίν
·;, οίτιντ; ν-
ί ιτα;
θη. σινέλιξίν ϊράνο;,
περέβ»ισαν τα; 2.000 λίρας /αιτα;
Ι -τροσέφερεν εί- τόν μεγάλον αυτόν
μεταρριτυνκπτ|ν. Άλλ' ώς οτμοαι'
νει είς πάσας τάς μεταρρνθμ101;1;·
σί είσπράξει; κατά τα εΛΟμενα ε-
τι· ·»μ5ξανον κραστίίος /αι ΐ| '^
μην ύπερ6αίνΠ δέ το^ο'Τίί'μών 2| θεον'"οπονΜτοπο9,τ00ντ«.
^ επι ο/.τω ολοκληρα ετη άντ*- ϊΟι νε/οοί
ώΚα™^^^1^1^ Λοδ. Βελλια,τ.,--.
υπηρεσίας.
II
επιμονή τού έαιρίλ '----------- — —7------7ΊΖ τ» Β'*
■Α'οτ την προσοχή'ν τού Δονϊο- ! «^Ι* "ι6?ία·ΙΧ^,ίΚ^
α. ι ινΐί ιΛΐα<Μΐ, ι 6μοιο>/γϊολ· τού « Ετπ^/ομ λί"
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ - ΤΟΥ ΘΕΟΔ.
ΜΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
Είς την ιστορίαν της ταχνδρο-
ιιικής συγκοινωνίας τό ετος 1840
έθΓμείωσε μίαν αληθή επανάστα¬
σιν "/αί εφερε τού; άνθρώπους είς
(•,νοεΐαν πνευματικήν έπικοινωνίβν
διά τής άλληλογραφίας, της δια-
δόσεως των εφημερίδων καί έν.
γένει των έντύπων. Ή τεραστία [
αυτή μεταθολή προήλθεν εκ τής!
.-κταγωγής τοϋ γραμματοσήμον,
τοΰ όποίου ή Ιστορία είναι τώ δν-'
ιι περιεργοτάτη. Ή πρώτη χρή·'
σις αύτοϋ εγένετο έν Αγγλία προ [
!*9 έτών. Είς την 'Ελλάδά μάλιστα
τό πρώτον έκττ^τωθεν γραιιματό-
οημον είς Παρισίους εισήχθη εις
την ταχυδρομικήν υπηρεσίαν είκο-1
σχδυο ετη μετά την πρώτην αυτού
εμφάνισιν είς την Αγγλίαν, κατά '
τό ετος 1862, διαρκούστ; τής επ-'
αναστάσεως τοϋ ετοι>ς τούτου. '
Κατά τό 1840 *τά ταχνδρομικά
τέλη ήσαν μεγάλα, ενα γράμμα,
δέ άποστελλόαενον έξ Αθηνών είς
τό Παρίσι έστοίχιΐε 3 ?ο>; 3.50
φράγκα χρυσά, είς την "Αγγλίαν
4 φρ. γρ., είς τα Γερμανικά κρά
ΓΠ Φ(?· Χ0· 4.50, είς δέ την Πε-
Γροΰπολιν ό φρ. χρ. Άπό τοΐ
1843 τα ταχι^ορομικά τέλη ήλατ-
τάτθησαν ίπαισθητώς.
Είς τό εσωτερικόν τής Αγγλί¬
ας ήσαν ταυτα άκριθώτατα, τα δέ
διά τάς άποικίας τέλη έφθανον
αναλόγως τής αποστάσεως είς 7,
8 καί πολλάκις 10 φράγκα. Είς τό
-σωτερικόν τής Γαλλίας κατά την
επανάστασιν ανήρχοντο άπό β εως
1 Οφράγκα. Ή αποστόλη λοιπόν!
γράμματος δια των δημόσιον τα-'
χυδρομείων δέν ήτο πςάγμα ά
τλοϋν, ή δέ μεγάλη δαπάνη των
ταχυδρομικών τελών δέν παρεΐχε
την ευκολίαν συνεχοϋς καί έν.τετα
μένης άλληλογραφίας. "Ενεκα τού¬
του είς παλαιοτέρας εποχάς ή λή-
#μ; έπΐΐΓΓθλής άπό ξένας χώρας
εθεωρείτο γεγονός αξιοσημείωτον
δία τάς οικογενείας, περιεφέρετο
δέ μεταξύ των γνωμίμων τοϋ ά-
.τοστέλλοντος, όπως πληροφοροΰν-
ται ούτοι νέα περί αύτοϋ. Τοιαύ¬
την είκόνα περιφοράς ίπιστολών
ευρίσκομεν είς την περίφημον αλ
ληλογραφίαν το·3 Άοημαντίοι
Κοραή πρός τόν φίλον τον Προ>
τοψάλτην. Ό Κοραής έκράτει ε¬
νήμερον τόν εν Σμύρνη φίλον τον
ιερί των συμόαινόντων είς την
Γαλλίαν κατά την Γαλλικήν επα¬
νάστασιν, ό δέ Π ρωτοψάλτης ώς
έλιίμβανεν επιστολάς αννεκάλει
τούς φίλον; τοϋ Κοραή και τούς
ίδιάβαζε τα νέα. Έτσι έκ τή- άλ-
ληλσγ-ραφία; έκείνΓς εχομεν μίαν
ζωηράν είκόνα τής ορηματικής
ταύτης περίοδον παρ' ένας αύτό-
.ττον μάρτυρο; /.αι μάλιστα οΐος
ό Κοραής.
Ή πρόοδον των σημερινών τα-
χνδρομείων όφείλεται είς εν τυ-
γάϊον όλως γεγονός. Αί πλείσται,
ιϊλλως τε, των σπουδαιότερον άνα-
/.αλνψε&ν όφείλονται είς παρόμοΐα
τι·χαϊα συμβάντα. Κατά τό 1832
> συγγραφεύς Κόλκριτζε άνε'μεντ
παρά την θύραν τού ξενοδοχείον
δπου κατώκει έν Κάσβρικ την τα-
χιδρομικήν δμαξαν. Ένφ δέ πε-
ριέμενεν, έφθασεν δ ταχνδρομικό;
διανομεύς, όστις εκάλεσε την υπη¬
ρέτριαν τοϋ ξενοδοχείον καί ,τής
ανήγγειλεν ότι είχεν επιστολήν, ]
άλλά διά νά την λάιβτ] ώφειλε νά
πλΐ}ρώσ() τα ταχυδρομικά τέλη, ά-
νιρχόμενα εί; 2 σελίνια. Την επο¬
χήν έκίίνην τα ταχυδρομικά τέλη
κατεβάλλοντο ί'πό τοϋ παραλήπτου.
Ή ύπηρέτρια έ7.αβε τί)ν επιστο¬
λήν, την παρετήρησε καλά καί την
ε.τέστρε·ψε, λέγονσα ότι ύεν ήδύ-
•ατο νά πλιιρώσιι τα τέλη. Ό δια¬
νομεύς έλαβεν αύτην καί ήτοιμά
ζετο νά απέλθη, ότε ό Κόλκριτζϊ
λυπηθεί; την πτωχήν κόρην έδω¬
κε τα δύο σελί.ίνια καί .ταρεδόθη
είς αυτήν τό γράμμα.
' Ηί'πιιρέτρια έλαβε την επιστο¬
λήν, άλ/.' είπεν είς τόν συγγραφέα
-—"Αδικα έδώσατε, κύριε, τα 2
σελλίνια. Τό γράμμα αύτό δέν
γράφει τί.τοτε μέσα. Είς σάς ποΰ
εδείξατε τόσην σνμπάθ€ΐαν δι' έ-
ιιέ δέν θά σάς'-'.ρινψω τι σνμβαί-
τι. Έ»ώ είμαι πτωχή κόρΓ, δέ
εχω δέ άλλον σνγγενή παρά ενα
αδελφόν ό οποίος είναι στρατιώ-
της καί δέν εχει καί αύτάς χρή-
ματα διά νά άλληλογραφτ). Εύρη
ί'αμεν λοιπόν ελΌ τρόπον διά νά
σννεννοού}ΐεθα χωρίς νά ίξοδεύω-
»εν ουτε μίαν πένναν. Κατά τόν
τρόπον αυτόν μοϋ στέλλει γράμ-
ιιατα, τα όποΐα εχουν μόνον την
επιγραφήν καί μερικά σημεϊα, ά¬
πό τα όποία" μανβίανω τα τής ν-
γείας τού, καί αύτ^ς τα τής ιδι¬
κής μου. Τί νά κάμωμεν κύριε
Ό Ιδικάς μου μισθός είναι έλάχι-
στος καί ό άδελφό; μου*τί ημπο¬
ρεί νά λαμβάνη άπό τόν στρατόν,
ωστε νά διατηρί) άλληλογραφίαν
Μ«ζύ μου;
^ Τό πράγμα έκαμε καταπληκτι¬
κήν εντύπωσιν είς τόν Κόλκριτζε
καί έδημοσίευσε τό περιστατικόν
ΕΘΝΙΚΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
.Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205 000 000
Καταθέσεις τή 30 Ίοιτνίου, 1929,................ / 6,250,000,000.
αιοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
γποΛΐοικΗΤΗΣ. ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
καθ'
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ Γ.ΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΘΕΣΚΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: -μπ«οι·
Είς Λραχμά; /.αί είς Συναλλαγμα (Οΐιβθΐι) Δολλάοια ίΐ ΥίοαΓ Άνν2.'«-
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΙΙΜΕΡΩΝ Αγγλία,.......... ,1/4%
Είς Ιυναλλαγμα (Οΐίβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας'
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ........ '"
ΕΙΣ ΣΥΝΆΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛ4ΡΙ*
Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
= 6 μ)1νών................ 4'Β%
* ίίΤ6.................4%%
2 ετων..............
4 έτών.............. β'-
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
; 6 μηνών ...............
• > 1 ετους ...............
> 2 έτών.................5
> 4 έτών................
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
Ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΓΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000 ......
Είς Σιη-αλλαγμα" (Οΐιβοΐί) είς Δολλ.
%
%
%
Ό Πρίγκηψ και ,, 1ΐρΐγκιπισσα £μιιανονΐ|λ Ρουσπολη (πρώην Μαιρη
Λ.ουρτις), άρτι άςριχθέντες έξ Εύρώ.-τη:, μέ τό ίπερωκ.εάνειον «"1/ Φοώς».
τουτο, είς ενα χρονο.γράφημά τού
ώς περίεργον άνέκδοτον καί μίαν
εύφυεστάτην έπίνοιαν των δΰο
πτωχών νέων. Ή άπλή δμως αυτή
διήγησις εδωσεν αφορμήν είς ό¬
λην την γενομένην μετά τίνα έ'τη
ταχυδρομιον επανάστασιν, ή ό-
ποία μετέβαλε τό επί τρείς περυτου
αϊώνα; ■/.ρατοϋν αμετάβλητον τα
Ούέλλιγκτων, όστι; υπεστήριζε
την μεταρρνθμισιν ταύτην, ήτις,
ετέθη έ.τί τέλονς είς εφαρμογήν
τόν "Ιανουάριον τοϋ 1840. τότ? δέ
εφάνησαν καί τα πρώτα γοαιιιια-
τοστμα εί; την Αγγλίαν
Ό Χιλ), εισήχθη είς τή τα/ι-
σήχθη ς /
ρεσίαν, ευρρν ομο>;
ΐό τοι διότι γΓ'ξα-
>
>
>
Αί καταθε'σεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νάιι«.ιη -
οποίον κατετέθησαν. «τ««»μα εί,
Αί χαταθε'σεις Αμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέα- Ύ
είναι ατη?λαγμεναι τοΰ χαρτοσήμου τής εκδόσεως, των 6Μολογ,ών
το
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ βΠΕΕΟΕ
ΑβΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
33 50. ΟίΑΚΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
5ϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑΟΟ,
υ Ι ι1 ρομ ι -/. ήν ΰχ» | ρεΰ1
«.ι«.>λ, ,.^^,ιν,^ν «ίΛΐιαυΛ.ιιιυν τα- | Γ-:εϊ τόν οΐά&ΛΛΟν ι«ι·, «·«.. ■,' =
χιΛρομικον αυστρία, τό οποίον | λτ μέν τεραστίο); η άλλΐ|λογραφία,
ν.ατεληςεν είς τόν διεθνή ταχυδρο-1 άλλ' έπηλθρν έλ.άττωσΐ; κσ.τράξε-
ιιινον ττ»',νΧ«:ηιιη»^ ΤΓ>- «.',.,ο^Λ.. Ι ων ^^ρ^ τ^ 95 έν.ατομμύρια φΡ·
χρ·σά έντός ίνός ετοι»-: Ό («·
βτθος τόν οποίον έλάμόαττν ήτο
ίλάχιστοζ, τέλος δέ άπρλΐ'θη ^ι
τής "υπηρεσίας;. Άλλ' ή Άγγλιζη
κοινωνία, σύμφωνα πρτς τα νρα·
τυϋντα ρϊς την χώραν ταύτην
μι/.όν σύνδεσμον τής σήμερον.
Ίδοί» τί εΐχε συμ!(|: Ό Ροί.άν-
ίος Χίλλ ί|το εναΐ ι?κ των εύφυτ-
στέρων άνορών τη; έποχής τού, ό
οποίος οΐχε προκαλτσί) άπό άρκε-
τοϋ καιροΰ τί|ν προσοχήν τοϋ "Αγ¬
γλικόν οιμιοσίου διά τινΌς δη*ιοσ.-
ευθέντος παιδαγατ,'ΐζοΰ βιβλίον,
είς τό οποίον άνεπτύσσοντο καινο-
φανεΐς παιδαγωγικαί θεωρίαι. Ά-
ναγν'ώσας τό χαριέστατον άνίκΛο-
τον τής περιέργου άλληλογραφία;
των δύο άδελφών, έσκέσ/'θί; ότι ε¬
πεβάλλετο ή πλήρης μεταρρύθμι¬
σις τής ταχυδρομικής υπηρεσίας,
ήτις οιτ.νκολύνετο πλέον διά τής
αρξαμένης νά άναπτυσσεται άτμο-
πλοϊκής καί σιδηροδρομικής κιντΓ
σεως είς δλον τάν κόσμον. Μετά
πολλάς μελέτας κατέληξεν εί; τό
συμπέρασμα οπω; καθ' δλον τό
Άγ,'λικον κράτο; καθιερω&Γ) ή
πλνηρωμή ίσου ταχυδρομικοϋ τέ-
λου; είς εκάστην επιστολήν, νά
ς
σι·νέλιξίν
·;, οίτιντ; ν-
ί ιτα;
θη. σινέλιξίν ϊράνο;,
περέβ»ισαν τα; 2.000 λίρας /αιτα;
Ι -τροσέφερεν εί- τόν μεγάλον αυτόν
μεταρριτυνκπτ|ν. Άλλ' ώς οτμοαι'
νει είς πάσας τάς μεταρρνθμ101;1;·
σί είσπράξει; κατά τα εΛΟμενα ε-
τι· ·»μ5ξανον κραστίίος /αι ΐ| '^
μην ύπερ6αίνΠ δέ το^ο'Τίί'μών 2| θεον'"οπονΜτοπο9,τ00ντ«.
^ επι ο/.τω ολοκληρα ετη άντ*- ϊΟι νε/οοί
ώΚα™^^^1^1^ Λοδ. Βελλια,τ.,--.
υπηρεσίας.
II
επιμονή τού έαιρίλ '----------- — —7------7ΊΖ τ» Β'*
■Α'οτ την προσοχή'ν τού Δονϊο- ! «^Ι* "ι6?ία·ΙΧ^,ίΚ^
α. ι ινΐί ιΛΐα<Μΐ, ι 6μοιο>/γϊολ· τού « Ετπ^/ομ λί"
1929.
φυσι...
ΙΤΑΛΙΑ ΕΙΙΠΗΙΒΙΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ [ΙΣ ΤΗΝ ΝΟΤΙΟΝ ΑΦΡΙΚΗΝ
τλυ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ,
Τ01κΩΣΤΑ_ΟΥΡΑΝΗ
Ι ΛΓτδ ήλεκτ?ι«ν τρομ εις το
I-
Γ ' '-Ιββΐγ τοϋ Τροντδοάλ, ε'νος
Χ<; *«?' τ0'5 ^«"«, Τι>"Μ !€
Π.ΊΓ^ό τοΰς γέ>ο·ας μ«-.;ους τη;
; & ',,ράδοξο γεγονος. Φοινε-
ΙΙϊ-Λ Ό «οφ&ς Τίρβς Χ'« νβ,μχ
1 * - ■ 'νί σέ κατοκτασι «γνοιας,
■' ίί >
ε: «Στο
ι ^. έναν Μ.άμχα (έν* φεΐδι
νδς. Λθ'.χδν κοί τδ τραμ είναι
Ι ^ ρ·ο Αύτάς β άνθρω-ος χοί) είναι
ίίθιος χί<τω (ό ϊ>λλέκτης των είτ;-
1 ϊΤ;ίων) κατεί την οΰρα «υοχημϊ-
«'ς. τδ όχοίον ά?χί;ε·. νά τρεχη σα>
11 Αΐτά λέει ή ίστορία. Ένα μβλος
ή* Ίταλικής έχ'.στφονικής άχο-
ετβλτ,ς, ή όχοία έξηρεύνησε τελε>
' . -ΐ Όκΐίΐιι ί—ι,εβτιυοντα:
τΐιω, τη
τω-α τάς έντοχίώτεις τού, γροφΐ:
Ιν ή ίττορίο αύτη τού γίνεται^ χι·
ί«ιτή. αν κρίνη άχδ τδ χόσο ούτος
χά! οί (τΰντροφοί το.» 0!<τθάντ)ηκ2ν ο- «ίλακιοαένοι καί ·χομενοι δταν ε- ΐ^Θχααν σέ μιά μεγάλη σύγχρονη τα- ).!, ά-λριδώς στδ "Ιωχάνεσίο.ίργ, ά- γώ κρασαν μήνες σέ άγρ'.ες βχτό- «ις, Ζτο» ή ζωή διατήρησε δλα τα , χζρϊχττ,ριστΓκά έ—>χών χερα< ν<»ν —ρο έχατδ κα! χ:λ·ων έτών. _την πόλι τοίί χρυ«ιου Το Ίωχάνετδουργ, άλλως τε, ήμ- χορεί νά χροκολίχττ] δαθ'ότατο θχ>·
μ,α^,ό καΐ σέ δσο^ς τδ έχισκεχτον-
τΐι χωρίς νά εχουν ΰχοβληθή σέ μιά
Μ^ρΐμαναξίάς. Πρδ σαρχντα έτών
«ην τοχοθεσία το^ άχλώνονταν ή
Ιρημος. Άλλ' άνακαλύφθη>ααν τά
πλ&^ΐιώτατα μεταλλεϊο χίί» άχέδω-
Ρ'.ο στερλίνες χρ^σοϋ, καί ένάμιαϋ
ϊ^ΐχατομμύριο στερλίνες άίαμάν-
των, κ-,' άμέσως άνεχτ/δησε κι' άνε-
ΐΐίχθη τεροιστίως γύρω άχδ τα με-
ταλλείο αΰτά, ή χειδ μεγάλη, ή
ζ'.'.ο σνγχρονιομενη χοί ή χειο χλο>
5·2 πολιτεία τοϋ Τρανσίαάλ.
Ή Ίταλιχή βχκττημονική άχο-:
"θλτν άνεχαύθη έχεί 3Γ ολίγον θε-!
ΐθντίς ενα τέρμο στήν χρώτη χερί-
™°/ τής χοκιοστιαής ίργχσίζς. ή
Μθια διήρκεσε δχτώ
η-Μ μ,ηνες ή άχοστολη χγω·«
με άίιάχτωτο ένθουσ'.ααμδ, ι
κύντας κολοσσιοία έμχόδιο κ,ϊί έχέ-
συνοικίαν Χάρλειι.
ότι
ΐΐ χρώττ, μίά
ή λέ ή
σχοοίαίΐ
ρ ρ, μ
ρμή στή μελέττ] τής μιγιουρ-
τινής φυλής, ή όχοία μόνον χρό όλί-
γου ύχ«τάχ6η χροτνματιχά στήν Ι¬
ταλία, μέ στοιχ«ία άχολύτως γνή-
τια. έχΐ των όχοίων μχοροϋν νά στη-
ά ά έ
ότι θά «!>ρισκε 2ρομους κα: γέφυ·ρες'
Δεν οννήντησε δμως χαρά ενα εί-
8ος χαντάκι, χι' αύτό κατεστραμμέ-
νο καΐ φαγωμένο. άχδ τίς τελε^ταί-
ες ΐσχνρές δροχές. χαί μιά άνβμνη-
σι μονοχατ'.οΰ το οποίον είχε άόρι
το χροδοτικδ (οκβρχίνι»· γιά δυδ
τρείς μβρες, ίο-αμί νά έξαχ&οί/^ αύ-
τά τά άγχοτθ'.α, τδ νά μή ξύνετα:
χανενας είναι £νι τρομερδ μαρτύρίθ*
αΐσθάνετα: μιά ίιαρκή φαγο>ρα· χι'
ξ είναι άκόμη χειρότΐρα.
Ι άλλά -ώ σχηματίζοντα: μόνον αχ4
χολίι έκ'.ϊέςια <τϋγκολλημένους ττε- γνούς κορμοΰς δένϊρων οί κορμο· αΰ-οί είναι φαγωμένο'. άχδ τούς τερ- μίτε;, καΐ ετοιμοΐ νά κατραν.ϋλί- σουν, ν ά χέτο»ν χαί ν ά σχάσουν μό- λις τοίις επιβληθή τδ έλάχ!~ο δά- ρος. ΦαντατΘήτ», λοιχον, την κατά- ΐτασι έκεί χοΐ» οί πληροφορίες εί¬ χον όμολογησε! ότι ίεν ίιχήρχΐ ά- χάμα καθόλο^ ϊρόμος. Ή άχοστολή ειχε την έντ^χωο··. ότι έχλεε σ' ενΐ στερεδ ώκεανδ. Τά αύτοχίνητα λεω- φορεϊά της, αν καΐ είχον κατασκευ¬ ασθή έχίτηδες μϊ έννέα ταχύτητες, καΐ μέ έξη ρό3ες μέ άλΰσίδες, χη- οΌΰσαν χαΐ κλ^δωνίζονταν σάν καρ>
δόφλοο3α· κι>λοΰσαν έναν ·Αατηφορθ
χωρίς νά μχοροϋν τά φρένα νά τά
ρη εχείτα, άν-αστβνάζοντας
ααί φυσώντας τκαρ-φάλωναν τδν έχί-
μβνον άνήφορον, ά>φοϋ εΐχαν ίιατχί-
σει ενα χοτάμι άνάμεισα σέ χρα-^μο-
τικές κολόνες νεροϋ, ή είχον ώς έκ
Θαύματος περάτει μιά γαράϊρα άχά-
νω ατΐί χαράϊοξες γεφ^ρες, οί όχοΐ-
ες τακτιαά ίιχοχωροϋσαν χότω άχδ
τίς τελεΰταϊες στΐοφές των πι'σω
τροχών χαϊ γκρεμίζονταν. Άλλως
τε τά αύτοκίνητα χώνονταν ^ατ>ε;ά
καί αολλοθταν μεσο στή λάτχη.
Πυρκχϊες γιγάντων
Τότε άκούοταν τδ γενικόν χρςσ-
κλητηριον. Ό Δέλ Γράνϊε, χού ε:-
χε την θαυμαϊ,ίαν έχιμονήν νά είναι
ΐέ δλη τή ίιάρκεΐα τοϋ ταξειίιοϋ ό
όϊηγδς τής άζοστολής, άφινε τδ τΐ-
μόνι τοϋ α&τοκινήτο, έχτφενδον;-
ζοντας μ·.ά γροφική βρισιά στή
γλώσΐα τού τόχοο. Όλοι χοτέδα:-
νχ; άχδ τα αύτοχίνητα καί τίς στέ-
γες τους, όχο^ μερικοί σκζρφάλω-
ναν- διά νά βλέχουν σέ μεριχά μέ-
τρα άχόσταατι τα ίχνη τοϋ μονοπυ
τιοϋ χού κρΰδονταν μέσα στδ ψηλο
χόρτο. Άνάιετα άχδ τίς κάσες κα·.
τοϋς σάκκΚ)ς, τίς ίαλίτίε: κοί τά
μ-αο5λα, ςεχηδοΰσαν χαράϊοξα οί
ο"ΐκαχέντε μαύρβ! αίχμάλωτθ'., τοΰς
δχοίους ό Δίοικητής τοϋ Βίλο Μα-
κ»3ο είχε ϊώσε! στήν άχοστολή διά
νά τοδς βοηθησο^ν στδ ταςεϊ3ί τους.
(Συχνά Ινα τράν-αγμα στοΰς ίλιγ-
γιώδείς κατηφόρους χετοϋσε έςω
I-
ναν άπ' αΰτοϋς, ό ό~οΐος χεριουλλέ-
ττα χαρ·αχθη χρδ μερΐχών έτών μέ-
, άχδ ανατολή α έ 5.>βμάς.
ίες της διά νά δια- ναι και χροοοτ'.κο'οταν το διαχε- · Μοζαμχικου β εν ενοχλουντοι «χ ]σ^ γε?^ |5αφ0-.
°'·
εχει
ργ καΐ έοβυνων
^ λάγο νά έλχίζτ} ότι
ά άβΰ ό
ΙΛάβχες -ών
τβνών
III
, .
π«.ρ«τι:< της αχοττολής άρχι πτ Μιγιββρτίχι. Πα?' όλη την ΪΡ:2 χ*ι χλειαμένη «ύαι, χβ', την τα των ίθαγενών, οί βχοίοι ^'^ες χίατεις καΐ χρο- η άχο— ολή κ2τώρθωσε νά ι ^τρωη, άρκετβς έθνογρβφικές ' «' ,^ρωχολοιγκές φωτογραφή ~· *~τ«Μαβτβ μορφών τα στοι- £' β"? 6ΐ>*' χολΛΐμότΐτα γιατί
έ«νο-
την άχανή εκτασ! τοϋ Μο'
χίκου.
Θά χρε'.άζετα'. νά
ενα χοντρδ τόμο, διά νά_
τή διαδρομή αυτή των έχτακοσίων
χιλιόμετρον, ή όχοία άχήτησε δύο
μήνες· οί βύο ολοι μήνες ήσαν οί
χειδ σκληροί, κοοραστικοί καί χαλ-
μώδε'.ς τοϋ ταξειδίου, άλλ' άχέδω-
σαν χλονσίοος καρχούς.
Ή άχοστολή είχε
χοικιακδ ύφασμα, άρχίζει νά χρή- τοϋ έθάφοΐ>ς, άνεδ-αίνουν ^καί κατε-
σκετοι άχελχιστικα και να σκεχα-
πειρα, σχεδδν άδιόρατο άγκάτ)ια, τά
όχοίο έναποθέτϊ'. μέσα στδ κρεας
τρομοχτικά, άχερχηδοϋν
τους χοταμούς, τοΰς χειμάρρους καί
τάς άΐύσσους, χού άνοίγονται άνά-
μεσα στήν άλϋσίδα των λόφων, έχά-
νω σέ μικρά, χολΰ χρωτότιιχα οΐκο-
ή ΰ ά έ έ
μρ, ρ
δομήματα, χοΰ μοιάζουν μέ γέφυρ'ες,
'
εχα ,-,λ—«ώς άχο 6α-
γ ή γ
νά ξαν»9Ορτώνο^ν τδ αύτοκίνητο'
δεκαοχτώ μΐκρές μεταλλιχές κά¬
σες, οί οποίες χεριείχαν τά λεπτά
έχ:ττημον:κά έργαλεΐα, οπλα "/.αί
χολεμε^όϊια, φωτογρα^ικές μηχο-
νές, ζων,λογικές στγκομιίές', τροφές
καί ^ροσωχικές άχοσκευές, καί 2-
χΐ'.τα οί σάκκοι μέ τίς τέντες καί
τά κρεδάτ'.α τής έκττρατείας· καί
τά Βοχεΐα τοϋ λαϊιοό, τής δενζίνης,
| τοϋ νεροϋ, τδ άλεϋρ: διά τού; μαό-
! ρους, κτλ., χτ)^
Ότον ή ά-οττολή έφθασε στά
σΰνορα τής Ροίεζίας -/.αί εττειλί
χίσω τοΐις αίχμαλώτοος ίιχό ν.αλήν
φρουράν, οί μαϋροι άα·φαλώς θά άνα-
ί ά—ο την άναγκαττική
τρ'.άντο ήα,ερών μέσα στά
η, δταν θά την πυνέχριναν μέ
την τόσο άΛν«ίθ!στη γι' αύ>τοός
ζωή των πτώσεων καί των χληγωΆ,
των -/γπνήσεων /.αί των κοχώσίων.
Πρός τό *γν<ί>(ΐτον
Ή ά-οστολή ειχε φΌάτε; στή·*
κοιλάδα, xερίxο^ 1500 μέτρο πάνω
άπδ την έχΐφάνίΐα τής θαλάσσης·
τδ δ^σ/.ολώτερο ειχε νίνΐ1.· οέν ΰ-
ττ,ρ-^χ) — >ά άτ:ότομα άνεβοκατεδά-
α»ιατα· ενα- μσ^ος διακρ·.τικδς δρό-
μος ά—δ νότο σέ βορρα, μά ήτο είίκθ-
λο νά φύγη κανενας καί στά χλά-
ό τδ χόρτο ειχε καή·-καί
ύά ά έ
3 · «* «Τνβν 3ρε*)ί 9τήν έχ--
^Η ^Υής. Ή ΊτολΗςή άχ>
. · · ™·τηκοσίο,- ψοιτητάς τού Πανε.τ.στημίου τή; Ίνδιάνας. ,„')„ τού Σν/λόγον
ήτο τους .τεντακοσιοι- 4 'Υ-ιόσχονται ' άς. ήσονν γρνειαδας.
Οχι Ξυοισιια>.
γ:α,
χρ χ ή
μάλ'.στα εύχάρίστο νά χεριφέ-
ρεται χανένας ΐτδ λεΐον είχφος.
Ό μοναδΐκός κίν5^νος ήτο άχδ
ν 38ην σελίία)
*ΐ
φυσι...
ΙΤΑΛΙΑ ΕΙΙΠΗΙΒΙΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ [ΙΣ ΤΗΝ ΝΟΤΙΟΝ ΑΦΡΙΚΗΝ
τλυ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ,
Τ01κΩΣΤΑ_ΟΥΡΑΝΗ
Ι ΛΓτδ ήλεκτ?ι«ν τρομ εις το
I-
Γ ' '-Ιββΐγ τοϋ Τροντδοάλ, ε'νος
Χ<; *«?' τ0'5 ^«"«, Τι>"Μ !€
Π.ΊΓ^ό τοΰς γέ>ο·ας μ«-.;ους τη;
; & ',,ράδοξο γεγονος. Φοινε-
ΙΙϊ-Λ Ό «οφ&ς Τίρβς Χ'« νβ,μχ
1 * - ■ 'νί σέ κατοκτασι «γνοιας,
■' ίί >
ε: «Στο
ι ^. έναν Μ.άμχα (έν* φεΐδι
νδς. Λθ'.χδν κοί τδ τραμ είναι
Ι ^ ρ·ο Αύτάς β άνθρω-ος χοί) είναι
ίίθιος χί<τω (ό ϊ>λλέκτης των είτ;-
1 ϊΤ;ίων) κατεί την οΰρα «υοχημϊ-
«'ς. τδ όχοίον ά?χί;ε·. νά τρεχη σα>
11 Αΐτά λέει ή ίστορία. Ένα μβλος
ή* Ίταλικής έχ'.στφονικής άχο-
ετβλτ,ς, ή όχοία έξηρεύνησε τελε>
' . -ΐ Όκΐίΐιι ί—ι,εβτιυοντα:
τΐιω, τη
τω-α τάς έντοχίώτεις τού, γροφΐ:
Ιν ή ίττορίο αύτη τού γίνεται^ χι·
ί«ιτή. αν κρίνη άχδ τδ χόσο ούτος
χά! οί (τΰντροφοί το.» 0!<τθάντ)ηκ2ν ο- «ίλακιοαένοι καί ·χομενοι δταν ε- ΐ^Θχααν σέ μιά μεγάλη σύγχρονη τα- ).!, ά-λριδώς στδ "Ιωχάνεσίο.ίργ, ά- γώ κρασαν μήνες σέ άγρ'.ες βχτό- «ις, Ζτο» ή ζωή διατήρησε δλα τα , χζρϊχττ,ριστΓκά έ—>χών χερα< ν<»ν —ρο έχατδ κα! χ:λ·ων έτών. _την πόλι τοίί χρυ«ιου Το Ίωχάνετδουργ, άλλως τε, ήμ- χορεί νά χροκολίχττ] δαθ'ότατο θχ>·
μ,α^,ό καΐ σέ δσο^ς τδ έχισκεχτον-
τΐι χωρίς νά εχουν ΰχοβληθή σέ μιά
Μ^ρΐμαναξίάς. Πρδ σαρχντα έτών
«ην τοχοθεσία το^ άχλώνονταν ή
Ιρημος. Άλλ' άνακαλύφθη>ααν τά
πλ&^ΐιώτατα μεταλλεϊο χίί» άχέδω-
Ρ'.ο στερλίνες χρ^σοϋ, καί ένάμιαϋ
ϊ^ΐχατομμύριο στερλίνες άίαμάν-
των, κ-,' άμέσως άνεχτ/δησε κι' άνε-
ΐΐίχθη τεροιστίως γύρω άχδ τα με-
ταλλείο αΰτά, ή χειδ μεγάλη, ή
ζ'.'.ο σνγχρονιομενη χοί ή χειο χλο>
5·2 πολιτεία τοϋ Τρανσίαάλ.
Ή Ίταλιχή βχκττημονική άχο-:
"θλτν άνεχαύθη έχεί 3Γ ολίγον θε-!
ΐθντίς ενα τέρμο στήν χρώτη χερί-
™°/ τής χοκιοστιαής ίργχσίζς. ή
Μθια διήρκεσε δχτώ
η-Μ μ,ηνες ή άχοστολη χγω·«
με άίιάχτωτο ένθουσ'.ααμδ, ι
κύντας κολοσσιοία έμχόδιο κ,ϊί έχέ-
συνοικίαν Χάρλειι.
ότι
ΐΐ χρώττ, μίά
ή λέ ή
σχοοίαίΐ
ρ ρ, μ
ρμή στή μελέττ] τής μιγιουρ-
τινής φυλής, ή όχοία μόνον χρό όλί-
γου ύχ«τάχ6η χροτνματιχά στήν Ι¬
ταλία, μέ στοιχ«ία άχολύτως γνή-
τια. έχΐ των όχοίων μχοροϋν νά στη-
ά ά έ
ότι θά «!>ρισκε 2ρομους κα: γέφυ·ρες'
Δεν οννήντησε δμως χαρά ενα εί-
8ος χαντάκι, χι' αύτό κατεστραμμέ-
νο καΐ φαγωμένο. άχδ τίς τελε^ταί-
ες ΐσχνρές δροχές. χαί μιά άνβμνη-
σι μονοχατ'.οΰ το οποίον είχε άόρι
το χροδοτικδ (οκβρχίνι»· γιά δυδ
τρείς μβρες, ίο-αμί νά έξαχ&οί/^ αύ-
τά τά άγχοτθ'.α, τδ νά μή ξύνετα:
χανενας είναι £νι τρομερδ μαρτύρίθ*
αΐσθάνετα: μιά ίιαρκή φαγο>ρα· χι'
ξ είναι άκόμη χειρότΐρα.
Ι άλλά -ώ σχηματίζοντα: μόνον αχ4
χολίι έκ'.ϊέςια <τϋγκολλημένους ττε- γνούς κορμοΰς δένϊρων οί κορμο· αΰ-οί είναι φαγωμένο'. άχδ τούς τερ- μίτε;, καΐ ετοιμοΐ νά κατραν.ϋλί- σουν, ν ά χέτο»ν χαί ν ά σχάσουν μό- λις τοίις επιβληθή τδ έλάχ!~ο δά- ρος. ΦαντατΘήτ», λοιχον, την κατά- ΐτασι έκεί χοΐ» οί πληροφορίες εί¬ χον όμολογησε! ότι ίεν ίιχήρχΐ ά- χάμα καθόλο^ ϊρόμος. Ή άχοστολή ειχε την έντ^χωο··. ότι έχλεε σ' ενΐ στερεδ ώκεανδ. Τά αύτοχίνητα λεω- φορεϊά της, αν καΐ είχον κατασκευ¬ ασθή έχίτηδες μϊ έννέα ταχύτητες, καΐ μέ έξη ρό3ες μέ άλΰσίδες, χη- οΌΰσαν χαΐ κλ^δωνίζονταν σάν καρ>
δόφλοο3α· κι>λοΰσαν έναν ·Αατηφορθ
χωρίς νά μχοροϋν τά φρένα νά τά
ρη εχείτα, άν-αστβνάζοντας
ααί φυσώντας τκαρ-φάλωναν τδν έχί-
μβνον άνήφορον, ά>φοϋ εΐχαν ίιατχί-
σει ενα χοτάμι άνάμεισα σέ χρα-^μο-
τικές κολόνες νεροϋ, ή είχον ώς έκ
Θαύματος περάτει μιά γαράϊρα άχά-
νω ατΐί χαράϊοξες γεφ^ρες, οί όχοΐ-
ες τακτιαά ίιχοχωροϋσαν χότω άχδ
τίς τελεΰταϊες στΐοφές των πι'σω
τροχών χαϊ γκρεμίζονταν. Άλλως
τε τά αύτοκίνητα χώνονταν ^ατ>ε;ά
καί αολλοθταν μεσο στή λάτχη.
Πυρκχϊες γιγάντων
Τότε άκούοταν τδ γενικόν χρςσ-
κλητηριον. Ό Δέλ Γράνϊε, χού ε:-
χε την θαυμαϊ,ίαν έχιμονήν νά είναι
ΐέ δλη τή ίιάρκεΐα τοϋ ταξειίιοϋ ό
όϊηγδς τής άζοστολής, άφινε τδ τΐ-
μόνι τοϋ α&τοκινήτο, έχτφενδον;-
ζοντας μ·.ά γροφική βρισιά στή
γλώσΐα τού τόχοο. Όλοι χοτέδα:-
νχ; άχδ τα αύτοχίνητα καί τίς στέ-
γες τους, όχο^ μερικοί σκζρφάλω-
ναν- διά νά βλέχουν σέ μεριχά μέ-
τρα άχόσταατι τα ίχνη τοϋ μονοπυ
τιοϋ χού κρΰδονταν μέσα στδ ψηλο
χόρτο. Άνάιετα άχδ τίς κάσες κα·.
τοϋς σάκκΚ)ς, τίς ίαλίτίε: κοί τά
μ-αο5λα, ςεχηδοΰσαν χαράϊοξα οί
ο"ΐκαχέντε μαύρβ! αίχμάλωτθ'., τοΰς
δχοίους ό Δίοικητής τοϋ Βίλο Μα-
κ»3ο είχε ϊώσε! στήν άχοστολή διά
νά τοδς βοηθησο^ν στδ ταςεϊ3ί τους.
(Συχνά Ινα τράν-αγμα στοΰς ίλιγ-
γιώδείς κατηφόρους χετοϋσε έςω
I-
ναν άπ' αΰτοϋς, ό ό~οΐος χεριουλλέ-
ττα χαρ·αχθη χρδ μερΐχών έτών μέ-
, άχδ ανατολή α έ 5.>βμάς.
ίες της διά νά δια- ναι και χροοοτ'.κο'οταν το διαχε- · Μοζαμχικου β εν ενοχλουντοι «χ ]σ^ γε?^ |5αφ0-.
°'·
εχει
ργ καΐ έοβυνων
^ λάγο νά έλχίζτ} ότι
ά άβΰ ό
ΙΛάβχες -ών
τβνών
III
, .
π«.ρ«τι:< της αχοττολής άρχι πτ Μιγιββρτίχι. Πα?' όλη την ΪΡ:2 χ*ι χλειαμένη «ύαι, χβ', την τα των ίθαγενών, οί βχοίοι ^'^ες χίατεις καΐ χρο- η άχο— ολή κ2τώρθωσε νά ι ^τρωη, άρκετβς έθνογρβφικές ' «' ,^ρωχολοιγκές φωτογραφή ~· *~τ«Μαβτβ μορφών τα στοι- £' β"? 6ΐ>*' χολΛΐμότΐτα γιατί
έ«νο-
την άχανή εκτασ! τοϋ Μο'
χίκου.
Θά χρε'.άζετα'. νά
ενα χοντρδ τόμο, διά νά_
τή διαδρομή αυτή των έχτακοσίων
χιλιόμετρον, ή όχοία άχήτησε δύο
μήνες· οί βύο ολοι μήνες ήσαν οί
χειδ σκληροί, κοοραστικοί καί χαλ-
μώδε'.ς τοϋ ταξειδίου, άλλ' άχέδω-
σαν χλονσίοος καρχούς.
Ή άχοστολή είχε
χοικιακδ ύφασμα, άρχίζει νά χρή- τοϋ έθάφοΐ>ς, άνεδ-αίνουν ^καί κατε-
σκετοι άχελχιστικα και να σκεχα-
πειρα, σχεδδν άδιόρατο άγκάτ)ια, τά
όχοίο έναποθέτϊ'. μέσα στδ κρεας
τρομοχτικά, άχερχηδοϋν
τους χοταμούς, τοΰς χειμάρρους καί
τάς άΐύσσους, χού άνοίγονται άνά-
μεσα στήν άλϋσίδα των λόφων, έχά-
νω σέ μικρά, χολΰ χρωτότιιχα οΐκο-
ή ΰ ά έ έ
μρ, ρ
δομήματα, χοΰ μοιάζουν μέ γέφυρ'ες,
'
εχα ,-,λ—«ώς άχο 6α-
γ ή γ
νά ξαν»9Ορτώνο^ν τδ αύτοκίνητο'
δεκαοχτώ μΐκρές μεταλλιχές κά¬
σες, οί οποίες χεριείχαν τά λεπτά
έχ:ττημον:κά έργαλεΐα, οπλα "/.αί
χολεμε^όϊια, φωτογρα^ικές μηχο-
νές, ζων,λογικές στγκομιίές', τροφές
καί ^ροσωχικές άχοσκευές, καί 2-
χΐ'.τα οί σάκκοι μέ τίς τέντες καί
τά κρεδάτ'.α τής έκττρατείας· καί
τά Βοχεΐα τοϋ λαϊιοό, τής δενζίνης,
| τοϋ νεροϋ, τδ άλεϋρ: διά τού; μαό-
! ρους, κτλ., χτ)^
Ότον ή ά-οττολή έφθασε στά
σΰνορα τής Ροίεζίας -/.αί εττειλί
χίσω τοΐις αίχμαλώτοος ίιχό ν.αλήν
φρουράν, οί μαϋροι άα·φαλώς θά άνα-
ί ά—ο την άναγκαττική
τρ'.άντο ήα,ερών μέσα στά
η, δταν θά την πυνέχριναν μέ
την τόσο άΛν«ίθ!στη γι' αύ>τοός
ζωή των πτώσεων καί των χληγωΆ,
των -/γπνήσεων /.αί των κοχώσίων.
Πρός τό *γν<ί>(ΐτον
Ή ά-οστολή ειχε φΌάτε; στή·*
κοιλάδα, xερίxο^ 1500 μέτρο πάνω
άπδ την έχΐφάνίΐα τής θαλάσσης·
τδ δ^σ/.ολώτερο ειχε νίνΐ1.· οέν ΰ-
ττ,ρ-^χ) — >ά άτ:ότομα άνεβοκατεδά-
α»ιατα· ενα- μσ^ος διακρ·.τικδς δρό-
μος ά—δ νότο σέ βορρα, μά ήτο είίκθ-
λο νά φύγη κανενας καί στά χλά-
ό τδ χόρτο ειχε καή·-καί
ύά ά έ
3 · «* «Τνβν 3ρε*)ί 9τήν έχ--
^Η ^Υής. Ή ΊτολΗςή άχ>
. · · ™·τηκοσίο,- ψοιτητάς τού Πανε.τ.στημίου τή; Ίνδιάνας. ,„')„ τού Σν/λόγον
ήτο τους .τεντακοσιοι- 4 'Υ-ιόσχονται ' άς. ήσονν γρνειαδας.
Οχι Ξυοισιια>.
γ:α,
χρ χ ή
μάλ'.στα εύχάρίστο νά χεριφέ-
ρεται χανένας ΐτδ λεΐον είχφος.
Ό μοναδΐκός κίν5^νος ήτο άχδ
ν 38ην σελίία)
*ΐ
5 ■»υΜΐυιιι-ητ.τ.η..ο~.,ι,.<.
Ι
....„...,...............·......·...................···'
....ο»™— παη.,Η.η.Ν.ΐ'.υ.....■»·.....«·■—...................
ΙΤΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤ^ιΊΑ
της ρια ριμινι
Ζ » «Τ» Ο · ■» · · · < · Ο Γ·)Γ·Τ·'·ΐ» ·
Κάθε χρωΐ ή Μχοχατόρτα τον σ>
«ώδευε ώς στή γωνία τής χλατεί-
άς, δίχλα στδ μίγαζάκι τής μανά-
(ισσας καί άχέναντι στό έστια-τόριο
«<β Κάχρος». Καί έμενε έκεί ώσχον νά ννχτώστ), μέ τέ χέρι άχλωμένο ζητώντας έλεημοσύνη. Πάντα 6 σέρ Τσέκιο, ό ξενοδόχος τοΰ ττίγαινε Ινα £ιάτο γεματο φάγητε πού ήταν σ>
ό
—Φάε, γέρο Όρμχο, νά ξανα-'
Τει-ώ—5ς, τοΰ ελεγε μέ καλωσύνη. |
Έτσι ό γέρο Όρμχο ζοΰσε μέ την ·
έλεημοσύνη των άλλων. ι
ΤΗταν άρκετος καψές,χον δέν ε-1
βλεχε χειά. Είχβ άρχίσει νά χάν^ |
ΓΓγά τέ φώς των ματιών τον, ώσχον,
ν*τέ τέλος ήρθβ μιά μερά «ού δέν
ϊδλεχε χαθόλον... «Τί σκληρέ «ράγ-
(ια χού είναι ή τύφλα, ελεγε κάθί
τόσο μέσα τρυ. Άν είχα τουλάχι¬
στον την γυναΐκά μόν, ή τή*; κόρη
μου!» Καί ή άνάμνησις των δΰο έ-
Χίίνων «λασμάτων εκανε την ψυχή
τον νά υποφέρη €ατ)ειά. Ή γνναίκά
τον είχε «εθάνει... καί ή κόρη τού
είχε φύγει. "Βτσι τουλάχιστον £λεγ«
* ίδιος βτούς άλλονς καί σ:γά σιγά
ρ. έτον καιρό κόντευε νά τέ χιστέψη
κα! ό ίδιος. Μέτα «χέ τέ δάθος τής
'ιΐνχής τού δμως μιά βαρεία, σκλη-
ρή φωνή τοΰ φύναζε κάθε τόσο:
«Όχι, δέν σοΰ εφυγε «κείνη. Έσύ
.την Ιδιωξες μόνος σου. ΊΕσύ την πέ-
-.7~ζς Ιξω άπέ την «όρτα. Μονάχος
σου Ιδιωξες την μοναχοκόρη σου,
την χαρά της ζωής σον. Γι' αύτό
δ:καίως ττμωρεΐσαι καί βασανίζεσαι
ίρημος καί άχόκληρος. μέσα σ' Ινα
[οίώνιο, άδιάκοχο μαρτύριο.» Καί
πραγματικώς; άπο την ήμέρα έκείνη
«ού εδιωξε την χόρη τού την Τόρα,
ή ψνχή τοι> δέν μποροΰσε νά βρή ή-
σοχία. Άπ' την ύχερδολιχή τού λύ-
>*η είχε παραμελήσει τίς δουλειές
^ον, ώσπον κατεστράφη οικονομικάς
χ,α! έμεινε στον δρόμο. Δέν είχε τέν
;»οΟ τού σέ τίχοτε. Μιά σχεψι τόν
'έ€ασάνιζε έχίμονα:
II
ώς νά 6ρ%
την κόρη τού, την κοροΰλά τον. Γό-
ρ'ζε όλημερίς έδώ κι' έχεί, μέ τά
μάτια τού χεταμμενα εξω άχέ μιά ύ-
«ερέντασι, κυττάζοντας χροσεκτικά·,
τίς γυναϊκες καί νοιώθοντας
Ή «ρώην χοοβό-
τρια Μαίρη Τζΐϊν,
τ)τις έσχάτοβς &ταν
δρεύθη τόν 2άμ Κ.
Μάοτιν,
II
έτ&ν,
υϊόν πλουσίοο τρα-
πεζίτσυ τοδ Σιχά-
γου.
6οη
Δέν μχοροΰτε ν2 μει'ντ) στγ ^..,
τού. Σηχώθηχί τρέμοντα:, "η~7
τευοντας τέ κενό, χωρίς Χαν .,^^"
ρη το ραδδί τού, χροχώρη« -.;..;
μέρος τήςβίής.
—Σταθήτε!... Σταθττε! Τ.·
...Τοροΰλά μόν! "Α?ήστέ μ> να -·.
ράσω! φώναξε. Είααι ο «τ*Μ.
της! Κορη μόν. κοροΰλά μόν, ν,'^
δεν μοΰ άπαντας! Είμ' έγώ ό' τ.ι·±
ρις σου.^ ΙΙοΰ είσαι Τόρα μοο: "
. /Αλλά κανένας δέν είΐνί -·::;.
χή σ' αυτόν. Τοΰ κάκου -ροσπϊθ'Οί-
ζ·. ν' ανοίξη δίοδο καί νά ςΗ:τ
5*ή μ·«στ; τής γντρώσεως
^—'Αφήστέ με λοιχόν 5α; λιω
νβ «εράσω ώλόλ^ζε μέ λύυα. Εί-
μβι ό χατέρ--------- Μα -/τ,-.- -;.
Χ9 λ«!ΧΟν...
Κι' όλο χροΐζαθοϋτε νά -;:·/ο
?ηϊ»), άλλά δλθ£ οί άνθρω-ο; έ/.ίί/ο;
τ;ν χέζ
τον
^μρζ
χίσω χαί δέν τόν άφιναν νά
ά
=.μ·
τ άφιναν νά ζ.μ
τγ;. Τά γεροντικά τρεμοϋλιάριν.ϊ ■/{.
ρια τού δέν μχοροάσχ,ι νά χαρϊμ·:!-
ΐονν τά ρωμπλέα σώματά -θας.
Καί ηταν καταδίκαΐμενΐς -,% ->
λεύη μάταΐα χαί νά άκθντ) -Λ ντ
ρωνικά έχ:?ωνήματα χού το3 ί-η-
ζαν την χζρΙ'Λ.
—Κύττα τέ αίμι ~ώς '^ί'/} '
—Την έχεΓ χ^-ήσε·. £ζ·/νρ
—'Εφτά ξνραφιε;.
—ΤΩ, θεέ μόν! Ί: <-/. /ζ-υ' ττεναζε ό τνφλός. Άύ ίνα δυνατέ τΓνα^γμό κάθε φορά χού|της, άλλβ μην την διώζτ)ς.( Είναι ν*"_______>. _."__'____ *__. _ . ^ _>.. μ «Μ. ί £λ>ν ...«/*νΛΙ«.^ΤΜ^- (Τ,νΑΛΤ Κ/».
Κά-
κ«αό. θά μετανοιώαΊβς; χικρά.
τι ξέρω έγώ «ό οτο λέω.
Καί δ τυφλος άνοηκλοϋσε μ' ίνα
άί 6άρος βτην καρδιά τού την
έ*βίνη ώ ι ώ
Ιβλεχε μιά σιλοοέττα, ομοια μέ την
δ:κή της, χάξε φορά χον άχονγε μιά
φωνή μέ τέν διχό της τόνο. "Ισως
άχέ την ύχερένταστ έχείνη των μα-
Τίών είχε τυφλωθ'β.
"Ενας άχέ τούς άδελφούς τον τον
είχε ιτεριμαζέψΐΐ καί τοΰ είχε χα-
ραχωρήσε: μΐά καμαροΰλχ στο σχί-
Τΐ τον γιά νά μην χεθάνγ) στέ «ε-
ζοδρόμιο. Άλλά ό τόχος δέν τέν χω-
ροΰσε τέν γέρο Όρμχο. "Ηθελε νά , .
ίρίσχεται στον δρόμο μέ την έλχίδα | άφ^Ί άγαλλί»τι χι' δστερα άς ξε-
ότι καχθ'.ά μερά Θά «υναντοΰσε την ■' ψυχούσε! Τώρ« τά χείλη τού δέν ί-
Τορονλά τον, ότι ΘΙκονγε την φω- χδτ^ν τίχοτε «λλο «αρά νά ψιθνρί-
^ ^ ..............
Καί ή Μχοκατόρτα. ή γνναίχι
τοΰ αδελφόν τού τόν ώϊηγοΰσε κάθε
τάξει στο δρόμο την Τόρα τού, την
Τορβΰλά τοο. Πέσο μετάνοιωσε τώ-
ρα γιά την σχλη^δτητά τού έκείνη.
Τώρα δέν είχε άλλον χόθο χαρά την
νοιώση κοντά τοι>, νά την σφίγξη
στήν χατρική άγχαλιά τού μέ μιά
ψρ
ζθϋν διαρκώς τρ«μοΆι«στά το ίνο-
Μ της καί νά «ροφέρουν μιά σι-
τοΰ φο5 το τό ηγοε κάθεγη, μά· θερμή παραν.λησι «ρός
*ρω: στήν γωνία της πλχτζίχς δ-1 τόν θεό, νά τβΰ την ξώ
«Ου ένφ ζητοΰτε έλεμοσύν ΐ1 "^τ1 ^Ρ^Ρ151"
ένφ ζητοΰτε έλεημοσύνη ^ΐ
ί ί
·*»λο·3σ6
. χολοθοΰσε τίς σννομιλίες των δι«- «ΰ γέρο Όρ^μχο, σ έμιά άδιάκοχη
βατών καί χρόσεχε τέν τόνο τής άγωνία, σ' εν* ϊιαρκές μαρτύριο
φωνής τους.
νές /.αί μαλώματϊ άχ' τέ άχέναντι 'Ενα χρωί μόλις ήό,Μχοκατόρτα
έστιατόριο καί «ννοιωθε νά σφίγγε- τον •κΛραττ,ρτρζ στήν σννειβισμένη
**· ή τ°χή τ0'->· 7Ηταν ό σέρ Τσέ-1 γωνία χαί κά6ισε ο*το σκαμναχι τού.
Κΐο ό ξενοδόχος «ού μάλωνε μέ την' μέ τέ καχέλλο άνάμεσα στά γόνατα
χόρη τοα, έχε:δή ή*ταν έρωτενμένη, τον, ό γέρο τυφλθς εννοιωσε μιά χα-
μ' έναν νέο «ού έκείνος δέν τον ηβέ-!ράξενη άγωνία, χιάτι σαν Ινα κακέ
λ«Τ θυμωμε'νος ό χατέρας τής φώ-' χροαίσθημα. Δέν τέν χωρούσε ό τό-
ναζε: χος. Ο5τε «ρόσεχε στίς «εντάρες
- ·Νά μή σέ ξαναΐδώ μαζύ τού χού χετοΰσαν μέσα στο καχέλλο τον
■νιατί βά σέ χετάξω &ξω άχο την οί διαδάτες.
εχόρτα. Πέρατε ετσι κιάμχοσην ώρα.
- Πατέρα, ίέν ίχ&ις δίκηο! τοΰ Σέ μιά στιγμή ίκουσε ζωηρές
βχαντοΰσε ήρεμα κα! μέ ^χραπύ,^- φωνές χοντά τού. Ήταν δνό γυ,ναΐ-
τΐκον τόνον 'ίκείνη. κες «ού λογομαχοΰσαν.
- Τίχοτε. Δέν θε'λω «3τε λέξι. | —Πρόσε^ χαλά, έλεγεν ή μιά,
θά :έ -ίτίςύ) στο δρόμο. Τ' ά-'μή μοΰ ξελθγιά'σ—ς τον άνϊρα μου.
ψ,οϋς: Δέν μέ μέλει γιά τέν έαντό μου,
Κ2*'ό τ^φλόςγίρο "Ορμχο φώνα- [άλλά μέ μέλει για τά χαιδιά μου,
ζε ά-' την θεσ; τ&ν μέ τρεμουλιαστή [γιά τά τρία άγγίλονβάχια μου χού
»( ι- ουτε γνριζει ««Ά «<* «» υίττλΡ*! Μή. βερ .Γσεκιοί "Οχι στον 1^ 'ΟΐΤΐ άλλο θίλε:ς κ^είμε γρζ νά τα —Εάνε μοο την χάρι καί Πρόσεξε καλά! Γιά τα παιδία μοί) είμ' άχοφασιομενη νά κάνω χΐί Ιγκλημα. —Μά ποίος σοδ τείραζί τα χα1.- δ:ά σου; ι— 'Εσό! 'Εσύ κ:1 αύτός! Τ'ά- φίνει νηστΐκά. Δέν φερνει χειά φαΐ στό σχίτι για,τί ξοίεύε; τα λεφτά το> μϊζυ σοι>.
—'Κοοταμάρες. Έγώ δέν έ*χω
καμμιά σχέσ-. μέ τόν ά'νδρα σου.
—Άδιάντροπη! Την Κυριακή ή-
μαζύ.
μμ
—Είναι άληθεια! "ί<)6αλα καί ίάς χήραν άπο πίσω! —Αΰτό %οΙ) κάνε!Γ είναι χρό- ττυχο! ^ —Τό δ'.κό σο «είναι χίλ:ες φ«ρές πειά χρόστυχο. Παίρνεις έναν χα- τέρα άχ' τα παιδία τού χαί στερείς τό ψωμί τθϋς γ:ά τέ κέιρι σου. —Άφησέ με ή'σ^χη σοϋ λέω! —"Οχι! θά £εκατ)αρίσοομ.ε τώρα τού; λογαριασμούς μας! Ό τυφλος «κοογε μέ χρβσοχή την φιλονιχία έκείνη χοΰ είχε διασκε- δίσει κάχως την παράξενη άγωνία τού. Δίπλχ τού ή σόρα Πετροϋζα, ή μανάδισσα ελεγε: —Σϋνε',θισμένοΐ χα^γάδες μετα- ψ γϋναικων. Ή χειο νέες καί «ειο ώρχϊίς χαίρνουν τοίις ίν&ρΛς έκεί- νων χού βρχισαν νά γερνοΰν. Τ; κα¬ λά πού δέν «ατ/τρεύτηκα έγώ. Ξαφνικά 2μω; δ^νατέ; στρίγγές φωνές άντηχησαν. —Άφησέ με! Μή! Λοχήσοΰ με. —Λί>χη0ηκες έσύ έμένα χαί τά
χαιδιά μοα.
—Βοήτ)ε!2! Βοηθεία! Μέ σκοτώ-
νει!
—Νά! γ·.ά νά μάθης!... Νά *>.'
άλλη! ΚΓ δλλη άχόμη. Έτσι. Ψό-
φησε τώρα, χαχοόργα.
- Μήτε:α μόν! Μητέρα μο,! χί.
θαίνω.
Έν άς γδοΰχος ακούσθηκε, γδοδ-
χος σώματος χού εχεφτε χαί Ιχειτβ
δήματα γυναιχεία «ού άχομαχρυνόν-
ταν γρήγορα.
—'Ω, θεέ μου! φώναξε ό τυφλός
Αυτή ή φωνή... αυτή ή βωνή.
"Εχειταγυρίζοντας το «ρόσωχό
το υχρές την μανάίισσα τής φών*-
ξε μέ φωνή «ού έτρεμε άχ' την ά-
γωνια:
^ —Σόρι Πετροϋτζα, τί εγινβ; τί
εγινε; Σόρα Πετροΰτζα, δέν μ' ά-
κοΰς; Τί εγινε;
—^ Η αλλη την κτύχησε μ ίνα
ξυράφι.
Ποία είναι: πώς την λένε;
χώς είνα ιτέ χρόσωχό της.
— Τί σέ νοιάζ«! γέρο Όρμχο;
—Με νοιάζει, μέ νοιάζει χολύ.
Πες μόν σέ χαρακΐλώ. Είν' ηλ://
ωμένη; Έχει ψαρά μαλλιά.
, —'ΟχΊ είναι δαμμίνα μέ όξοζε-
νε.
■—- Ε·/ει μιά κοτσίδα
Π έ; μου σέ «αρακαλώ.
—Τά μαλλιά τη: ε«ναι
να.
—'Οχι, όχι, δέν ____ „,,, ^ι
Δέν είναι δυνατόν!... Γιά χέστε αου
Την λένε Τόρα; ' '
—Την λένε Ρούσα.
—Μά αύτο δέν είναι όνομα. Εί¬
να: χαριτσοΰκλι.
—Αύτοί τοΰ είίονς ή γυναίχες
δεν εχουν ποτέ τονς δνομα. "(Ρ.οί
τις ξερουν μέ τέ χαρατσοΰκλ:...
,ΤΩ ^ίέ ^· Πώ<ί ν« μ«θω... Αυτή η φωνή... Είνε ή φωνή της. ψι&υρισε τρεμοντας ό γέρο τυφλός. Καμμιά φρικτή άγωνία τον ?- χανε νά τρέμη σύ-ριορμος. ■ Γιά «έστε μου σόρα Πετροΰτ¬ ζα... II έστε μου.. χυττάξετε.. ρω- τήστε.... Άλλά χανένας δέν ΐχρόσεχί κα: ρόίες άμάςης, στέ λιίόστρωτο. Έφερντ; ομάς: γ:ά νά την τά:'.<· καί νά την χάνε στό νοσοκομείον. —'Μή! ΣταΘήτε! Μην την ζτ.'^ νετε! φώνζζε άχεγνωσμένα ό γίρο Όρμχο. Είναι ή κόρη μ&Λ ϊίς λέω. Άι^στέ με νά χάω κοντά τη;. 'Εννοιωσϊ νά τέν σχρώχνονν ί;- νβτά δλοι μαζύ χρές τά χίτω καί κατάλαίε χώς χαραμέριζαν ·;:ά νί άφίσουν τόχο στ' ά/>ογα κα': στο '"■■
μάξι. Τότε άγωνίσθηκε, χάλίψ; 2-
χως μχοροΰσε γιά ·νά μην τον^ τα-
ρασύρονν «ίσω. Στο τέλος δλεκον-
τ»ς χώς δέν μχοροΰσε ν' άντυτϊ-
β^, ξίχλώθηκε χάτω κβί «
«ώδευε ώς στή γωνία τής χλατεί-
άς, δίχλα στδ μίγαζάκι τής μανά-
(ισσας καί άχέναντι στό έστια-τόριο
«<β Κάχρος». Καί έμενε έκεί ώσχον νά ννχτώστ), μέ τέ χέρι άχλωμένο ζητώντας έλεημοσύνη. Πάντα 6 σέρ Τσέκιο, ό ξενοδόχος τοΰ ττίγαινε Ινα £ιάτο γεματο φάγητε πού ήταν σ>
ό
—Φάε, γέρο Όρμχο, νά ξανα-'
Τει-ώ—5ς, τοΰ ελεγε μέ καλωσύνη. |
Έτσι ό γέρο Όρμχο ζοΰσε μέ την ·
έλεημοσύνη των άλλων. ι
ΤΗταν άρκετος καψές,χον δέν ε-1
βλεχε χειά. Είχβ άρχίσει νά χάν^ |
ΓΓγά τέ φώς των ματιών τον, ώσχον,
ν*τέ τέλος ήρθβ μιά μερά «ού δέν
ϊδλεχε χαθόλον... «Τί σκληρέ «ράγ-
(ια χού είναι ή τύφλα, ελεγε κάθί
τόσο μέσα τρυ. Άν είχα τουλάχι¬
στον την γυναΐκά μόν, ή τή*; κόρη
μου!» Καί ή άνάμνησις των δΰο έ-
Χίίνων «λασμάτων εκανε την ψυχή
τον νά υποφέρη €ατ)ειά. Ή γνναίκά
τον είχε «εθάνει... καί ή κόρη τού
είχε φύγει. "Βτσι τουλάχιστον £λεγ«
* ίδιος βτούς άλλονς καί σ:γά σιγά
ρ. έτον καιρό κόντευε νά τέ χιστέψη
κα! ό ίδιος. Μέτα «χέ τέ δάθος τής
'ιΐνχής τού δμως μιά βαρεία, σκλη-
ρή φωνή τοΰ φύναζε κάθε τόσο:
«Όχι, δέν σοΰ εφυγε «κείνη. Έσύ
.την Ιδιωξες μόνος σου. ΊΕσύ την πέ-
-.7~ζς Ιξω άπέ την «όρτα. Μονάχος
σου Ιδιωξες την μοναχοκόρη σου,
την χαρά της ζωής σον. Γι' αύτό
δ:καίως ττμωρεΐσαι καί βασανίζεσαι
ίρημος καί άχόκληρος. μέσα σ' Ινα
[οίώνιο, άδιάκοχο μαρτύριο.» Καί
πραγματικώς; άπο την ήμέρα έκείνη
«ού εδιωξε την χόρη τού την Τόρα,
ή ψνχή τοι> δέν μποροΰσε νά βρή ή-
σοχία. Άπ' την ύχερδολιχή τού λύ-
>*η είχε παραμελήσει τίς δουλειές
^ον, ώσπον κατεστράφη οικονομικάς
χ,α! έμεινε στον δρόμο. Δέν είχε τέν
;»οΟ τού σέ τίχοτε. Μιά σχεψι τόν
'έ€ασάνιζε έχίμονα:
II
ώς νά 6ρ%
την κόρη τού, την κοροΰλά τον. Γό-
ρ'ζε όλημερίς έδώ κι' έχεί, μέ τά
μάτια τού χεταμμενα εξω άχέ μιά ύ-
«ερέντασι, κυττάζοντας χροσεκτικά·,
τίς γυναϊκες καί νοιώθοντας
Ή «ρώην χοοβό-
τρια Μαίρη Τζΐϊν,
τ)τις έσχάτοβς &ταν
δρεύθη τόν 2άμ Κ.
Μάοτιν,
II
έτ&ν,
υϊόν πλουσίοο τρα-
πεζίτσυ τοδ Σιχά-
γου.
6οη
Δέν μχοροΰτε ν2 μει'ντ) στγ ^..,
τού. Σηχώθηχί τρέμοντα:, "η~7
τευοντας τέ κενό, χωρίς Χαν .,^^"
ρη το ραδδί τού, χροχώρη« -.;..;
μέρος τήςβίής.
—Σταθήτε!... Σταθττε! Τ.·
...Τοροΰλά μόν! "Α?ήστέ μ> να -·.
ράσω! φώναξε. Είααι ο «τ*Μ.
της! Κορη μόν. κοροΰλά μόν, ν,'^
δεν μοΰ άπαντας! Είμ' έγώ ό' τ.ι·±
ρις σου.^ ΙΙοΰ είσαι Τόρα μοο: "
. /Αλλά κανένας δέν είΐνί -·::;.
χή σ' αυτόν. Τοΰ κάκου -ροσπϊθ'Οί-
ζ·. ν' ανοίξη δίοδο καί νά ςΗ:τ
5*ή μ·«στ; τής γντρώσεως
^—'Αφήστέ με λοιχόν 5α; λιω
νβ «εράσω ώλόλ^ζε μέ λύυα. Εί-
μβι ό χατέρ--------- Μα -/τ,-.- -;.
Χ9 λ«!ΧΟν...
Κι' όλο χροΐζαθοϋτε νά -;:·/ο
?ηϊ»), άλλά δλθ£ οί άνθρω-ο; έ/.ίί/ο;
τ;ν χέζ
τον
^μρζ
χίσω χαί δέν τόν άφιναν νά
ά
=.μ·
τ άφιναν νά ζ.μ
τγ;. Τά γεροντικά τρεμοϋλιάριν.ϊ ■/{.
ρια τού δέν μχοροάσχ,ι νά χαρϊμ·:!-
ΐονν τά ρωμπλέα σώματά -θας.
Καί ηταν καταδίκαΐμενΐς -,% ->
λεύη μάταΐα χαί νά άκθντ) -Λ ντ
ρωνικά έχ:?ωνήματα χού το3 ί-η-
ζαν την χζρΙ'Λ.
—Κύττα τέ αίμι ~ώς '^ί'/} '
—Την έχεΓ χ^-ήσε·. £ζ·/νρ
—'Εφτά ξνραφιε;.
—ΤΩ, θεέ μόν! Ί: <-/. /ζ-υ' ττεναζε ό τνφλός. Άύ ίνα δυνατέ τΓνα^γμό κάθε φορά χού|της, άλλβ μην την διώζτ)ς.( Είναι ν*"_______>. _."__'____ *__. _ . ^ _>.. μ «Μ. ί £λ>ν ...«/*νΛΙ«.^ΤΜ^- (Τ,νΑΛΤ Κ/».
Κά-
κ«αό. θά μετανοιώαΊβς; χικρά.
τι ξέρω έγώ «ό οτο λέω.
Καί δ τυφλος άνοηκλοϋσε μ' ίνα
άί 6άρος βτην καρδιά τού την
έ*βίνη ώ ι ώ
Ιβλεχε μιά σιλοοέττα, ομοια μέ την
δ:κή της, χάξε φορά χον άχονγε μιά
φωνή μέ τέν διχό της τόνο. "Ισως
άχέ την ύχερένταστ έχείνη των μα-
Τίών είχε τυφλωθ'β.
"Ενας άχέ τούς άδελφούς τον τον
είχε ιτεριμαζέψΐΐ καί τοΰ είχε χα-
ραχωρήσε: μΐά καμαροΰλχ στο σχί-
Τΐ τον γιά νά μην χεθάνγ) στέ «ε-
ζοδρόμιο. Άλλά ό τόχος δέν τέν χω-
ροΰσε τέν γέρο Όρμχο. "Ηθελε νά , .
ίρίσχεται στον δρόμο μέ την έλχίδα | άφ^Ί άγαλλί»τι χι' δστερα άς ξε-
ότι καχθ'.ά μερά Θά «υναντοΰσε την ■' ψυχούσε! Τώρ« τά χείλη τού δέν ί-
Τορονλά τον, ότι ΘΙκονγε την φω- χδτ^ν τίχοτε «λλο «αρά νά ψιθνρί-
^ ^ ..............
Καί ή Μχοκατόρτα. ή γνναίχι
τοΰ αδελφόν τού τόν ώϊηγοΰσε κάθε
τάξει στο δρόμο την Τόρα τού, την
Τορβΰλά τοο. Πέσο μετάνοιωσε τώ-
ρα γιά την σχλη^δτητά τού έκείνη.
Τώρα δέν είχε άλλον χόθο χαρά την
νοιώση κοντά τοι>, νά την σφίγξη
στήν χατρική άγχαλιά τού μέ μιά
ψρ
ζθϋν διαρκώς τρ«μοΆι«στά το ίνο-
Μ της καί νά «ροφέρουν μιά σι-
τοΰ φο5 το τό ηγοε κάθεγη, μά· θερμή παραν.λησι «ρός
*ρω: στήν γωνία της πλχτζίχς δ-1 τόν θεό, νά τβΰ την ξώ
«Ου ένφ ζητοΰτε έλεμοσύν ΐ1 "^τ1 ^Ρ^Ρ151"
ένφ ζητοΰτε έλεημοσύνη ^ΐ
ί ί
·*»λο·3σ6
. χολοθοΰσε τίς σννομιλίες των δι«- «ΰ γέρο Όρ^μχο, σ έμιά άδιάκοχη
βατών καί χρόσεχε τέν τόνο τής άγωνία, σ' εν* ϊιαρκές μαρτύριο
φωνής τους.
νές /.αί μαλώματϊ άχ' τέ άχέναντι 'Ενα χρωί μόλις ήό,Μχοκατόρτα
έστιατόριο καί «ννοιωθε νά σφίγγε- τον •κΛραττ,ρτρζ στήν σννειβισμένη
**· ή τ°χή τ0'->· 7Ηταν ό σέρ Τσέ-1 γωνία χαί κά6ισε ο*το σκαμναχι τού.
Κΐο ό ξενοδόχος «ού μάλωνε μέ την' μέ τέ καχέλλο άνάμεσα στά γόνατα
χόρη τοα, έχε:δή ή*ταν έρωτενμένη, τον, ό γέρο τυφλθς εννοιωσε μιά χα-
μ' έναν νέο «ού έκείνος δέν τον ηβέ-!ράξενη άγωνία, χιάτι σαν Ινα κακέ
λ«Τ θυμωμε'νος ό χατέρας τής φώ-' χροαίσθημα. Δέν τέν χωρούσε ό τό-
ναζε: χος. Ο5τε «ρόσεχε στίς «εντάρες
- ·Νά μή σέ ξαναΐδώ μαζύ τού χού χετοΰσαν μέσα στο καχέλλο τον
■νιατί βά σέ χετάξω &ξω άχο την οί διαδάτες.
εχόρτα. Πέρατε ετσι κιάμχοσην ώρα.
- Πατέρα, ίέν ίχ&ις δίκηο! τοΰ Σέ μιά στιγμή ίκουσε ζωηρές
βχαντοΰσε ήρεμα κα! μέ ^χραπύ,^- φωνές χοντά τού. Ήταν δνό γυ,ναΐ-
τΐκον τόνον 'ίκείνη. κες «ού λογομαχοΰσαν.
- Τίχοτε. Δέν θε'λω «3τε λέξι. | —Πρόσε^ χαλά, έλεγεν ή μιά,
θά :έ -ίτίςύ) στο δρόμο. Τ' ά-'μή μοΰ ξελθγιά'σ—ς τον άνϊρα μου.
ψ,οϋς: Δέν μέ μέλει γιά τέν έαντό μου,
Κ2*'ό τ^φλόςγίρο "Ορμχο φώνα- [άλλά μέ μέλει για τά χαιδιά μου,
ζε ά-' την θεσ; τ&ν μέ τρεμουλιαστή [γιά τά τρία άγγίλονβάχια μου χού
»( ι- ουτε γνριζει ««Ά «<* «» υίττλΡ*! Μή. βερ .Γσεκιοί "Οχι στον 1^ 'ΟΐΤΐ άλλο θίλε:ς κ^είμε γρζ νά τα —Εάνε μοο την χάρι καί Πρόσεξε καλά! Γιά τα παιδία μοί) είμ' άχοφασιομενη νά κάνω χΐί Ιγκλημα. —Μά ποίος σοδ τείραζί τα χα1.- δ:ά σου; ι— 'Εσό! 'Εσύ κ:1 αύτός! Τ'ά- φίνει νηστΐκά. Δέν φερνει χειά φαΐ στό σχίτι για,τί ξοίεύε; τα λεφτά το> μϊζυ σοι>.
—'Κοοταμάρες. Έγώ δέν έ*χω
καμμιά σχέσ-. μέ τόν ά'νδρα σου.
—Άδιάντροπη! Την Κυριακή ή-
μαζύ.
μμ
—Είναι άληθεια! "ί<)6αλα καί ίάς χήραν άπο πίσω! —Αΰτό %οΙ) κάνε!Γ είναι χρό- ττυχο! ^ —Τό δ'.κό σο «είναι χίλ:ες φ«ρές πειά χρόστυχο. Παίρνεις έναν χα- τέρα άχ' τα παιδία τού χαί στερείς τό ψωμί τθϋς γ:ά τέ κέιρι σου. —Άφησέ με ή'σ^χη σοϋ λέω! —"Οχι! θά £εκατ)αρίσοομ.ε τώρα τού; λογαριασμούς μας! Ό τυφλος «κοογε μέ χρβσοχή την φιλονιχία έκείνη χοΰ είχε διασκε- δίσει κάχως την παράξενη άγωνία τού. Δίπλχ τού ή σόρα Πετροϋζα, ή μανάδισσα ελεγε: —Σϋνε',θισμένοΐ χα^γάδες μετα- ψ γϋναικων. Ή χειο νέες καί «ειο ώρχϊίς χαίρνουν τοίις ίν&ρΛς έκεί- νων χού βρχισαν νά γερνοΰν. Τ; κα¬ λά πού δέν «ατ/τρεύτηκα έγώ. Ξαφνικά 2μω; δ^νατέ; στρίγγές φωνές άντηχησαν. —Άφησέ με! Μή! Λοχήσοΰ με. —Λί>χη0ηκες έσύ έμένα χαί τά
χαιδιά μοα.
—Βοήτ)ε!2! Βοηθεία! Μέ σκοτώ-
νει!
—Νά! γ·.ά νά μάθης!... Νά *>.'
άλλη! ΚΓ δλλη άχόμη. Έτσι. Ψό-
φησε τώρα, χαχοόργα.
- Μήτε:α μόν! Μητέρα μο,! χί.
θαίνω.
Έν άς γδοΰχος ακούσθηκε, γδοδ-
χος σώματος χού εχεφτε χαί Ιχειτβ
δήματα γυναιχεία «ού άχομαχρυνόν-
ταν γρήγορα.
—'Ω, θεέ μου! φώναξε ό τυφλός
Αυτή ή φωνή... αυτή ή βωνή.
"Εχειταγυρίζοντας το «ρόσωχό
το υχρές την μανάίισσα τής φών*-
ξε μέ φωνή «ού έτρεμε άχ' την ά-
γωνια:
^ —Σόρι Πετροϋτζα, τί εγινβ; τί
εγινε; Σόρα Πετροΰτζα, δέν μ' ά-
κοΰς; Τί εγινε;
—^ Η αλλη την κτύχησε μ ίνα
ξυράφι.
Ποία είναι: πώς την λένε;
χώς είνα ιτέ χρόσωχό της.
— Τί σέ νοιάζ«! γέρο Όρμχο;
—Με νοιάζει, μέ νοιάζει χολύ.
Πες μόν σέ χαρακΐλώ. Είν' ηλ://
ωμένη; Έχει ψαρά μαλλιά.
, —'ΟχΊ είναι δαμμίνα μέ όξοζε-
νε.
■—- Ε·/ει μιά κοτσίδα
Π έ; μου σέ «αρακαλώ.
—Τά μαλλιά τη: ε«ναι
να.
—'Οχι, όχι, δέν ____ „,,, ^ι
Δέν είναι δυνατόν!... Γιά χέστε αου
Την λένε Τόρα; ' '
—Την λένε Ρούσα.
—Μά αύτο δέν είναι όνομα. Εί¬
να: χαριτσοΰκλι.
—Αύτοί τοΰ είίονς ή γυναίχες
δεν εχουν ποτέ τονς δνομα. "(Ρ.οί
τις ξερουν μέ τέ χαρατσοΰκλ:...
,ΤΩ ^ίέ ^· Πώ<ί ν« μ«θω... Αυτή η φωνή... Είνε ή φωνή της. ψι&υρισε τρεμοντας ό γέρο τυφλός. Καμμιά φρικτή άγωνία τον ?- χανε νά τρέμη σύ-ριορμος. ■ Γιά «έστε μου σόρα Πετροΰτ¬ ζα... II έστε μου.. χυττάξετε.. ρω- τήστε.... Άλλά χανένας δέν ΐχρόσεχί κα: ρόίες άμάςης, στέ λιίόστρωτο. Έφερντ; ομάς: γ:ά νά την τά:'.<· καί νά την χάνε στό νοσοκομείον. —'Μή! ΣταΘήτε! Μην την ζτ.'^ νετε! φώνζζε άχεγνωσμένα ό γίρο Όρμχο. Είναι ή κόρη μ&Λ ϊίς λέω. Άι^στέ με νά χάω κοντά τη;. 'Εννοιωσϊ νά τέν σχρώχνονν ί;- νβτά δλοι μαζύ χρές τά χίτω καί κατάλαίε χώς χαραμέριζαν ·;:ά νί άφίσουν τόχο στ' ά/>ογα κα': στο '"■■
μάξι. Τότε άγωνίσθηκε, χάλίψ; 2-
χως μχοροΰσε γιά ·νά μην τον^ τα-
ρασύρονν «ίσω. Στο τέλος δλεκον-
τ»ς χώς δέν μχοροΰσε ν' άντυτϊ-
β^, ξίχλώθηκε χάτω κβί «
«ΕΘΝΓΚΟ1 ΚΗΡΕ>.~■ ΚΥΡΤΑΚΗ ιτ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 19Μ.
ΖΗΤΗϊνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό διευθυντής τής άστυνομίας τής πόλεως Λός Άντζελες, Καλιφορνίας, .
Τζεϊμς Ε. Νταίηδκς, προ τού όποίου ή νεαρά Γαλλίς 'Οντέτ Μπανελάν
όρκίζεται δτι άλ?ην φοράν δέν θά έχη σχέσνν μέ οννωμότες, δν γλυτ-
τώσχι άπό τάς χείρας τάίν παλαιών συντρόφων της. 'Η ωραία Γαλλίς
διατελεί υπο άστυνομικήν φύλαξιν, έπειδή φοβείται δια την ζωήν της
κατόπιν των άποκαλύψεών της. Ή συνωμοσία έστρέφετο εναντίον τού
Διευθνντοϋ της Άστυνομίας.
'Η Λαίδη Χάϊχαμ, σύζυγος τού Σέρ Τσάολες Χάϊχαμ.
ιίρτι αφιχθείσα έ| Εύρώπης είς Αμερικήν μέ τάς δύο
αδελφάς της, κ. Χάρρυ Ούίλσων καί κ. "Ερνεστ Λ.
Φρίσμπη.
Ή Τζιούλια Μπουστάβο, 12 έτών βιολινίστρια, ή ό-
ιοια έθαυμάσθη διά την τέχνην της εσχάτως είς την
Φιλαρμονυαιν Συμφωνίαν τή; ΝΊ'α. 'Υ οκης.
'Η γυφτοποϋλα Μαίρη 'Εζενάριο, ή δποία ετιμωρήθη
ρϊ«ρόστΛμον 3 οολλαρίων έν Νέο Ύόρκτι, έπειδή εΐχε
«άρΐΙ 1 δολλάριον άπό Ινα μυστικόν άστυνόμο^ διά
να τοϋ είπη την τύχην τού.
να Ράλστων, ή όποία δικάζεται έν Λός
λες μρ επτά άλλας νεάνιδας, ώ; φοροϋσαι «ντ
είς τα θαλασσινά )ο-τρά. Ή καταγγελία ύπε
β'ήθη υπό τον ΑΊδ. Ρ.
II.
ϋιονλεο.
ύπε-
Ή Σουηδίς άοιδος Τίντνν Λίντχολμ, ή όποια εζήτει 50.000 δολ/.αρια απΛ
τόν 'Αρθουρ Σ. Μπίρου, επί άθετήσει υποσχέσεως γαμου. 1ο δικαστή¬
ριον τής έτεδίκασε μονον 2.500 δολλσοια.
'Η Μάρκον Νίξων, κινηματογραφικος οστήο, 6
ηρέψασα έξ Εύρώπης, ιχ& τό ΰπεοωχβάνειαν < Ντέ Φοάν;>.
αρτ*
"Ι*
ΖΗΤΗϊνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό διευθυντής τής άστυνομίας τής πόλεως Λός Άντζελες, Καλιφορνίας, .
Τζεϊμς Ε. Νταίηδκς, προ τού όποίου ή νεαρά Γαλλίς 'Οντέτ Μπανελάν
όρκίζεται δτι άλ?ην φοράν δέν θά έχη σχέσνν μέ οννωμότες, δν γλυτ-
τώσχι άπό τάς χείρας τάίν παλαιών συντρόφων της. 'Η ωραία Γαλλίς
διατελεί υπο άστυνομικήν φύλαξιν, έπειδή φοβείται δια την ζωήν της
κατόπιν των άποκαλύψεών της. Ή συνωμοσία έστρέφετο εναντίον τού
Διευθνντοϋ της Άστυνομίας.
'Η Λαίδη Χάϊχαμ, σύζυγος τού Σέρ Τσάολες Χάϊχαμ.
ιίρτι αφιχθείσα έ| Εύρώπης είς Αμερικήν μέ τάς δύο
αδελφάς της, κ. Χάρρυ Ούίλσων καί κ. "Ερνεστ Λ.
Φρίσμπη.
Ή Τζιούλια Μπουστάβο, 12 έτών βιολινίστρια, ή ό-
ιοια έθαυμάσθη διά την τέχνην της εσχάτως είς την
Φιλαρμονυαιν Συμφωνίαν τή; ΝΊ'α. 'Υ οκης.
'Η γυφτοποϋλα Μαίρη 'Εζενάριο, ή δποία ετιμωρήθη
ρϊ«ρόστΛμον 3 οολλαρίων έν Νέο Ύόρκτι, έπειδή εΐχε
«άρΐΙ 1 δολλάριον άπό Ινα μυστικόν άστυνόμο^ διά
να τοϋ είπη την τύχην τού.
να Ράλστων, ή όποία δικάζεται έν Λός
λες μρ επτά άλλας νεάνιδας, ώ; φοροϋσαι «ντ
είς τα θαλασσινά )ο-τρά. Ή καταγγελία ύπε
β'ήθη υπό τον ΑΊδ. Ρ.
II.
ϋιονλεο.
ύπε-
Ή Σουηδίς άοιδος Τίντνν Λίντχολμ, ή όποια εζήτει 50.000 δολ/.αρια απΛ
τόν 'Αρθουρ Σ. Μπίρου, επί άθετήσει υποσχέσεως γαμου. 1ο δικαστή¬
ριον τής έτεδίκασε μονον 2.500 δολλσοια.
'Η Μάρκον Νίξων, κινηματογραφικος οστήο, 6
ηρέψασα έξ Εύρώπης, ιχ& τό ΰπεοωχβάνειαν < Ντέ Φοάν;>.
αρτ*
"Ι*
Μ.-7
<ΕΘΝΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ
,το
Η ΟΡΓΙΑΣΤΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΤβΝ ΦΑΙΑΚίϊΝ... ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΙ
ΓΑΠΟΥΝ ΤΟΣΟΝ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗΝ- ΕΝΑΣ ΓΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙ.
τοΥ ΐθΝΐον
;
ΚΕΡΚΥΡΑ, Όκτώβριος.— Ό
Ίδρυτής τής «ΆΜροπόλεως» καί μέ¬
γας άνακαινιστής τής 'Ε/Ιψικης
δημοσιογραφίας βείμνηστος Βλα¬
ση; Γαδριηλίδης, έγραφε κάποτε
μέ όλην την διορατικότητα καί ει¬
λικρίνειάν τον.
—■ Μτιν έμπιστεύεσαι είς τάς έν-
τυπώσεις καί τάς κρίσεις πε,ρί ξέ-
νων πόλεων <ϊινθράχίτου μή νυμφεν- θέντος τό ολιγώτερον είς την πόλιν ΓΓ,ν οποίαν περιγιράφει, μή άποκτιΓ σαντος έπομένως πενθεράν, παιδία (άγνελοΰδια!) καί γυναϊκα. Καί δέν είχε άδικον. Διότι ό άν- Ορωπος ό οποίος είναι περαστικό; άπό μίαν πόλιν, αικράν ή μεγάλην, δέν είναι δυνατόν ποτέ, μέ όσην παρατηρητικότητα καί αν είναι προικισμένος, νά διεισδυστ) είς την πραγματικήν της ζωήν, καί νά την μελετήση καί νά την ίρευνήστ) προ- αεκτικά. "Αν καί γνωρίζω καί ενθυμού¬ μαι καλά, τό άνααφιοτη|τητον αΰ τό άξίωμα, τό οποίον έθεαελίίοσε μέσα εί ςτό μυαλό τοϋ "Ελληνος οημοσιογράφου ό Βλάσης Γαθρι- ηλίδης, έν τούτοις δέν διστάζω κα- θόλον σήμερον, νά ρίψω μίαν πρό¬ χειρον καί βιαστικήν ματιάν επάνω είς την Κέρκυραν. Γιατί ή Κερκύ¬ ρα όμοιάζει πολύ μέ φιλάρεσκον γυναΐκα των πόλεων, ποΰ σάς δεΐ- χνει.ευκολα τί·ν ώμοοφιά της παν- τοΰ καί πάντοτε, καί χωρίς νά θε λετε κάποτε, η σάς άνοίγει την κα,ο διά της, μέ την όεδαιότητα, ότι θο σάς συγκινηθή καί ι3α σάς κάμη σκλάβον της πιστόν καί φανατ*κόν. Οί. & ·1 ^^^ ΜΑΡΚΑΣ Είναι ανωτέρα πάαης σνγκρίσεως. Πλουσιώτε- ρα είς εϊδτ)—καλλίτερα είς ποιότητα—τα ευθη¬ νοτερα. Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά * προσφέρη τόσον ώραϊα καί τόσον εύθηνά βαπτι- στικά διότι τα κατασκευάζει εις ποσότητας μέ τα τελειότερα μεσα. Τα εϊδη μας είναι φημισμέ- να καί άγαπητά είς τόν Ελληνισμόν της Άμε- ρικής επί μακράν σειράν έτών. Προσέχετε νά ϊχονν τα θαπτιστικά τό δνομα καί την μάρκαν μας. Πωλοϋνται είς άξιόπιστα 'Ελληηκα Κα- ταστήματα. Άν σάς είναι δύσκολον νά προμη¬ θευθήτε τα νέα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ' ευθείαν είς ημάς. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ, δΗ0ννΡΟΟΜ3 και ΓΡΑΦΕΙΑ ΡΟΡΡΟδ ΒΚΟδ. Ιηο. 1 Ε35ί 33Γϋ δτ. ΝθτΥ, Υογκ. ΜΑΡΙΕ ΡΟΡΡΟ5, 17 Ρυβ ΒβθΓθυηιοηί, ΡΑΡΙ5 ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899 ΜΑΚΚ υ. 8. ΤΚΑϋΕ Ρ3ΐ. ΟίΤ. Καί άλή&εια! Πρίν άκσαη πατή- σετε τό πόδι σας είς την χιλιοτρα- .,ονδισμένην της γήν, τα πολΰχρω- μα καί ήρεμα της άκρογιάλια, καί τα καταπράσινα καί ημερα της 6όυ νά, ζευναριομένα είς μίαν υπέρο¬ χον καλλιτεχνικήν σύνθεσιν σάς σκλαόώνουν καί σάς γονατίζονν την ψυχήν εΰλαβικά. Καί ένω ή ψυχή σας άνταποδιδει, χωρίς να θε /.Τ), την οφειλομένην τ.μην καί θαυ μασμον πρός τόν δημιοι>ργον τής
ί>είας αυτής φύσεως, νομκ,ετε, δεν
/.έγα> καυμιαν ϋπεροολην, ότι αντι-
κριζετε πραγαατικα ενα κομμάτι
αιοΛικοϋ παραδείσου.
Και τοαγουδάτε τότε μέ τόν ποι
ητήν:
1 ια δέτ' έκεΐ άκρογιαλιές χιλιοχρω-
ματισμενες
?>έ μοιάζουν νύφες ώμοοφες ΐςωτι-
κα ντυαενες;
Τι πλουσια φορέματα! Άσί|μι με
.τοΰ μέ τόν ϊσκιο τής έλ»)άς, των
θυμαριών τα μύρα,
της δάφνπς τή μοσχοσοΛΐά, τού πρί
νού την γ/νκάδα,
τής ροδοοάφνης τούς ανοούς και
μέ την πρασινάδα,
μαζύ μέ 6ράχια κι' άμμουοιές, λάμ-
ποΰν, μοσχοοολούνε
καί εϋωδία Ελληηκή αίωνια σκορ-
ποϋνε...
Ή ύπσβλητική αυτή ωμορφια,
ΐο ΰ νψιοΰ των Φαιάκων, που τό¬
σον (Γ/ίλαοώνει καί τον πε,ραστικόν
έπ,ισκέπτην, όργώνει βαθεια, βαθύ
τατα την ψυχήν τοϋ Κερκυραικοί
Ααοΰ, καί την μεταοάλλει σιγά σι-
γά είς κέντρον παντός σνναισίτή-
ματος, ώραίου καί καλοϋ. Καί ε-
.οι υ Κερκνοηϊο^ ποοτιμα^βήαό
ρον νά άκοΰη ΐ|έ συγκίνησιν ενα
ποίημα καλό, νά αντικρύση μέ ά-
χόρταγα μάτια ενα έπιτυχημένον
ςωγρακρικόν πίνακα, καί προ παν¬
τός νά παρακολουθή μέ έντατικήν
προσοχήν καί αληθινήν εύχαρίστη-
σιν ενα κομμάτι κλασσικής μουσι¬
κής, παρά νά χαρή χίλιες εφημε-
ρες άπολαυσεις τής ζωης! Προτι-
μχική τιον εΰχα-
ρίστη<πς, ή εύλάοειά των ή άληθι- ή ,μέ την οποίαν παρακολουθοίη·. Άλλά καί ή αύστηρά των κριτική. Διότι μόλις ίδουν τό καλλιτέχνη'ΐα καί μόλι- ακοΰσονν τό ποίημα καί τό μουσι-ι όκομμάτι, θά άρχίσουν σχεδόν τραγονδιστά, μέ την μακρό Γχιρτόν των φωνήν, νά λέγουν τάς; εντυπώσεις των αύστηρά καί όρθά' — Δέν επρεπε νά είναι τόσον οργό τό τραγοϋδι, μέ την όαχή- στρα. 'Αργά μπορεϊ νά παιχθή μο¬ νον μέ την φυλαρμονικήν. Ναί, εχεις δίκαιον. Γιατί τ.) Ή Μαίρη Κόρνμαν, νεαρά ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, έν Χόλλυγοι·ΐ, τής Καλιφοονίας. Κάτω ή ιδία, ώς ήτο πρό ολίγων έτών. δγδοα καί αί διέσεις γάνουν πολύ. Καί την κριτικήν αυτήν, δέν θά την κάμη ό έξ έπαγγέλαατος μόν σικό;. Θά την κάμη ό μπαρμπέρης, ο καφετζής, ό μπακάλης, ό εμπο- ρος. ό υπάλληλος, 6 δικηγόρος, ό ίατ.ρό;, ό μορφωμένος καί ό άμόρ- φωτος. Άλλ' ίάν ό μαέστρος γαχο{ϊ9ν>
ού νά "εκτελέση καλώς τό μουσικά
τού κομιιάτι, θά άποθεωθή άπό
εχθρόν; καί φίλους, καί θά έξαναγ
νχισβή, θέλοντας καί μή, νά τό επα¬
ναλάβη άκόμη μίαν <"οράν. Δέν γνωρίζω εάν έπροσέξατδ την φράσιν μόν. Θά άποθεωθή άπό ίχθιροϋς καί <ρίλοι·ς. Άλλά εάν ά¬ χι, πρέπει νά την προσεξετε. Διό¬ τι πρέπει νά μάθετε ότι κάθε όρχή- στρα καί καθε φιλαρμονική εχε τους φίλοι>ς καί τους έχθρούς της.
Τό δικόν της κΟΜ«α, τό οποίον την
ένισχιει οίκονομΓχώς καί ήθικως
πάντοτε. Τό κόμμα ττΐ;, τό Οποίον
Οά κάμ.τ) καί την ετησίαν μουσικήν
διαδήλωσιν, μετά τό πέτρας τής θε-
ρινης μουσικής περίοδον.
Εϋτυχώς παρευρέθην είς μίαν
μουσικήν διαδή/.ίασιν, καί άνάκρτ>
σα μέ τα μότ.α μόν καί ήκουσα μέ
τα αύτιά μόν, τόν ακράτητον Εν¬
θουσιασμόν χιλιάδων άνθροίπων...
μουσοπλήκτων — μόνον ή λέξις ι
αΰτί· είναι δυνατόν νά άποδακτν|
κάπως την Λίΐαγαατικότητα — ο»
όποίοι διασχίζον τάς όδους τής πό¬
λεως, μέ τό ρυθμικόν 6ημα τοΰ παι-
ζομένου έμβατηρίου υπό τής προ-
πορενοιΐίνη^ φιλαοασντκής. Καί
εμεινα βκπληκτος »5αί άκίνητος είς
την ι3εοΐν μου επί ώραν πολλήν,
I-
νφ ό σΰντροφός μου, κάποιος Κερ¬
κυραϊος γνωστός πολιτευτής, έχει
ροκιρότει καάί έ^ι<φήμει· ζωηρώς την -ταρελαννουσαν μέ οττροπωτι- κόν 6ήμα, μουσικήν διαδήλωσιν. — Μπράβο παιδία καί τοΰ χρό- νου. Καί ό ένθουσιασμός αύτός κυρι- αρχεϊ είς τάς ψυχάς των φίλομού- σων Κερκυοαίων μέχρι των πρωϊ- νων ώρών. Είς τάς κεντρικάς καί άποκεντρους συνοικίας, θά συναν- τά μικράς όργήστρας, άποτελσυμε'- νας υπό των έπευφηιιοΰντων μουσι- κότν, είτε καί υπό των... διαδηλίθ τών, νά παιανίζουν Ικλεκτά μουσι¬ κά κομμάτΐα είς τό μέσον των ό- δών. Καί γΰρω κάθε μιάς όρχή- οτ,οας, δεκάδες ή καί έκατοντάδι: άνθρώποη-, νά παρακο?.οι*θοϋν μέ προσοχήν, ή αλλοι^ς τόσοι>ς, μέ τα
νυκτικά των, κρεμασμένοΐ'ς είς τό
παροΐθυρα διά τόν ίδιον σκοπόν.
ΆδιαφοαΌν εάν τό κρύο τρι<πα τα κόκκα?.ά τ<σν καί εάν ή βροχή τού; άπειλή. Α{»τοί θά μείνουν έκεϊ, ε- ως ότου άπολοα<σονν δλους τούς ή- χους της μουσικής, ή όποία αποτε¬ λεί την κυριώτερον των τροφήν... Καί δταν έκτΐλεττθοΰν τα κο(ΐ- μάτια τοϋ προγράμματος, γιατί είς κάθε στάσιν οί πλανόδιοι μονσιχοί ενσυν ιδιαίτερον πρόγραμμα, λύ- ονται τα μουσικά άναλογια καί ο'· κεορέκλες »»πό τάτν ΐίελών της όρ/ι'ι οτρας καί '^οοτώνονται είς τό ·ί· ^ρό άιιαξακι, ποϋ μεταφέρουν μα ζύ των. Καί κάποτε μέ την 6οή9ϊ( Ι αν τόόν άοτννομικών ποΰ τούς πα- ! ρακολονθοϋν, δτι διά νά τηοοΰν την τάξιν, άλλά διά νά άπολαύ- σουν καί αύτοι την μουσικήν!... • Τό ίδιον μουσικόν «σθημα κι·- ριαρχεϊ είς όλόκληρο τό νησί. Καί είς τό τελευταίον νί-»οιό, θά βρήτε μουσικά δονανα και μικράς χορω- δίας, αί οποίαι είτε τραγουδοΰν τραγούδια ίςκ>πνχά, είτε ψάλ/Λτ'ν
[είς την εκκλησίαν των τροπάρια έν-
κλησιασπκά, μέ τετραφωνίαν πάν¬
τοτε. Διότι ττιροΰν, είς πίίσμα με-
ρικων σχολαστικών κύκλων των Ά-
θηνων, την παλαιάν των μοικηκή»
παράδοσιν.
'Αλλά Μ μέ έρωτηβητε ίτκ»:·
Ποΰ οφείλεται αρά γε ή μεγάλ'1
αυτή μουσική διάθεσις τοΰ Κερκ^
Ι.άϊχσν Λσοΰ; Καί σάς άπαντα»
! χωρίς δισταγμόν. "Οπως είπα ν.α:
«ς τί>ν άοντίν τοϋ οημειώματός αον
αύτοϋ. Ή Κεοκυραϊκή Φύσις όργώ
νει βαθειά τάς ψυχάς τιόν άνθρω-
*ων έοώ. διά κάθε ωραίον καί ?λ-
λόν. "Επειτα άπό τοϋ 1840, ή Κέ>
>υρα απέκτησε μουσικόν
Την <3φιλαρι.κχνι^ήν ---. Κερκύρας», ή όποία ζή καί δρ
<ΕΘΝΤΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ
,το
Η ΟΡΓΙΑΣΤΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΤβΝ ΦΑΙΑΚίϊΝ... ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΙ
ΓΑΠΟΥΝ ΤΟΣΟΝ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗΝ- ΕΝΑΣ ΓΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙ.
τοΥ ΐθΝΐον
;
ΚΕΡΚΥΡΑ, Όκτώβριος.— Ό
Ίδρυτής τής «ΆΜροπόλεως» καί μέ¬
γας άνακαινιστής τής 'Ε/Ιψικης
δημοσιογραφίας βείμνηστος Βλα¬
ση; Γαδριηλίδης, έγραφε κάποτε
μέ όλην την διορατικότητα καί ει¬
λικρίνειάν τον.
—■ Μτιν έμπιστεύεσαι είς τάς έν-
τυπώσεις καί τάς κρίσεις πε,ρί ξέ-
νων πόλεων <ϊινθράχίτου μή νυμφεν- θέντος τό ολιγώτερον είς την πόλιν ΓΓ,ν οποίαν περιγιράφει, μή άποκτιΓ σαντος έπομένως πενθεράν, παιδία (άγνελοΰδια!) καί γυναϊκα. Καί δέν είχε άδικον. Διότι ό άν- Ορωπος ό οποίος είναι περαστικό; άπό μίαν πόλιν, αικράν ή μεγάλην, δέν είναι δυνατόν ποτέ, μέ όσην παρατηρητικότητα καί αν είναι προικισμένος, νά διεισδυστ) είς την πραγματικήν της ζωήν, καί νά την μελετήση καί νά την ίρευνήστ) προ- αεκτικά. "Αν καί γνωρίζω καί ενθυμού¬ μαι καλά, τό άνααφιοτη|τητον αΰ τό άξίωμα, τό οποίον έθεαελίίοσε μέσα εί ςτό μυαλό τοϋ "Ελληνος οημοσιογράφου ό Βλάσης Γαθρι- ηλίδης, έν τούτοις δέν διστάζω κα- θόλον σήμερον, νά ρίψω μίαν πρό¬ χειρον καί βιαστικήν ματιάν επάνω είς την Κέρκυραν. Γιατί ή Κερκύ¬ ρα όμοιάζει πολύ μέ φιλάρεσκον γυναΐκα των πόλεων, ποΰ σάς δεΐ- χνει.ευκολα τί·ν ώμοοφιά της παν- τοΰ καί πάντοτε, καί χωρίς νά θε λετε κάποτε, η σάς άνοίγει την κα,ο διά της, μέ την όεδαιότητα, ότι θο σάς συγκινηθή καί ι3α σάς κάμη σκλάβον της πιστόν καί φανατ*κόν. Οί. & ·1 ^^^ ΜΑΡΚΑΣ Είναι ανωτέρα πάαης σνγκρίσεως. Πλουσιώτε- ρα είς εϊδτ)—καλλίτερα είς ποιότητα—τα ευθη¬ νοτερα. Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά * προσφέρη τόσον ώραϊα καί τόσον εύθηνά βαπτι- στικά διότι τα κατασκευάζει εις ποσότητας μέ τα τελειότερα μεσα. Τα εϊδη μας είναι φημισμέ- να καί άγαπητά είς τόν Ελληνισμόν της Άμε- ρικής επί μακράν σειράν έτών. Προσέχετε νά ϊχονν τα θαπτιστικά τό δνομα καί την μάρκαν μας. Πωλοϋνται είς άξιόπιστα 'Ελληηκα Κα- ταστήματα. Άν σάς είναι δύσκολον νά προμη¬ θευθήτε τα νέα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ' ευθείαν είς ημάς. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ, δΗ0ννΡΟΟΜ3 και ΓΡΑΦΕΙΑ ΡΟΡΡΟδ ΒΚΟδ. Ιηο. 1 Ε35ί 33Γϋ δτ. ΝθτΥ, Υογκ. ΜΑΡΙΕ ΡΟΡΡΟ5, 17 Ρυβ ΒβθΓθυηιοηί, ΡΑΡΙ5 ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899 ΜΑΚΚ υ. 8. ΤΚΑϋΕ Ρ3ΐ. ΟίΤ. Καί άλή&εια! Πρίν άκσαη πατή- σετε τό πόδι σας είς την χιλιοτρα- .,ονδισμένην της γήν, τα πολΰχρω- μα καί ήρεμα της άκρογιάλια, καί τα καταπράσινα καί ημερα της 6όυ νά, ζευναριομένα είς μίαν υπέρο¬ χον καλλιτεχνικήν σύνθεσιν σάς σκλαόώνουν καί σάς γονατίζονν την ψυχήν εΰλαβικά. Καί ένω ή ψυχή σας άνταποδιδει, χωρίς να θε /.Τ), την οφειλομένην τ.μην καί θαυ μασμον πρός τόν δημιοι>ργον τής
ί>είας αυτής φύσεως, νομκ,ετε, δεν
/.έγα> καυμιαν ϋπεροολην, ότι αντι-
κριζετε πραγαατικα ενα κομμάτι
αιοΛικοϋ παραδείσου.
Και τοαγουδάτε τότε μέ τόν ποι
ητήν:
1 ια δέτ' έκεΐ άκρογιαλιές χιλιοχρω-
ματισμενες
?>έ μοιάζουν νύφες ώμοοφες ΐςωτι-
κα ντυαενες;
Τι πλουσια φορέματα! Άσί|μι με
.τοΰ μέ τόν ϊσκιο τής έλ»)άς, των
θυμαριών τα μύρα,
της δάφνπς τή μοσχοσοΛΐά, τού πρί
νού την γ/νκάδα,
τής ροδοοάφνης τούς ανοούς και
μέ την πρασινάδα,
μαζύ μέ 6ράχια κι' άμμουοιές, λάμ-
ποΰν, μοσχοοολούνε
καί εϋωδία Ελληηκή αίωνια σκορ-
ποϋνε...
Ή ύπσβλητική αυτή ωμορφια,
ΐο ΰ νψιοΰ των Φαιάκων, που τό¬
σον (Γ/ίλαοώνει καί τον πε,ραστικόν
έπ,ισκέπτην, όργώνει βαθεια, βαθύ
τατα την ψυχήν τοϋ Κερκυραικοί
Ααοΰ, καί την μεταοάλλει σιγά σι-
γά είς κέντρον παντός σνναισίτή-
ματος, ώραίου καί καλοϋ. Καί ε-
.οι υ Κερκνοηϊο^ ποοτιμα^βήαό
ρον νά άκοΰη ΐ|έ συγκίνησιν ενα
ποίημα καλό, νά αντικρύση μέ ά-
χόρταγα μάτια ενα έπιτυχημένον
ςωγρακρικόν πίνακα, καί προ παν¬
τός νά παρακολουθή μέ έντατικήν
προσοχήν καί αληθινήν εύχαρίστη-
σιν ενα κομμάτι κλασσικής μουσι¬
κής, παρά νά χαρή χίλιες εφημε-
ρες άπολαυσεις τής ζωης! Προτι-
μχική τιον εΰχα-
ρίστη<πς, ή εύλάοειά των ή άληθι- ή ,μέ την οποίαν παρακολουθοίη·. Άλλά καί ή αύστηρά των κριτική. Διότι μόλις ίδουν τό καλλιτέχνη'ΐα καί μόλι- ακοΰσονν τό ποίημα καί τό μουσι-ι όκομμάτι, θά άρχίσουν σχεδόν τραγονδιστά, μέ την μακρό Γχιρτόν των φωνήν, νά λέγουν τάς; εντυπώσεις των αύστηρά καί όρθά' — Δέν επρεπε νά είναι τόσον οργό τό τραγοϋδι, μέ την όαχή- στρα. 'Αργά μπορεϊ νά παιχθή μο¬ νον μέ την φυλαρμονικήν. Ναί, εχεις δίκαιον. Γιατί τ.) Ή Μαίρη Κόρνμαν, νεαρά ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, έν Χόλλυγοι·ΐ, τής Καλιφοονίας. Κάτω ή ιδία, ώς ήτο πρό ολίγων έτών. δγδοα καί αί διέσεις γάνουν πολύ. Καί την κριτικήν αυτήν, δέν θά την κάμη ό έξ έπαγγέλαατος μόν σικό;. Θά την κάμη ό μπαρμπέρης, ο καφετζής, ό μπακάλης, ό εμπο- ρος. ό υπάλληλος, 6 δικηγόρος, ό ίατ.ρό;, ό μορφωμένος καί ό άμόρ- φωτος. Άλλ' ίάν ό μαέστρος γαχο{ϊ9ν>
ού νά "εκτελέση καλώς τό μουσικά
τού κομιιάτι, θά άποθεωθή άπό
εχθρόν; καί φίλους, καί θά έξαναγ
νχισβή, θέλοντας καί μή, νά τό επα¬
ναλάβη άκόμη μίαν <"οράν. Δέν γνωρίζω εάν έπροσέξατδ την φράσιν μόν. Θά άποθεωθή άπό ίχθιροϋς καί <ρίλοι·ς. Άλλά εάν ά¬ χι, πρέπει νά την προσεξετε. Διό¬ τι πρέπει νά μάθετε ότι κάθε όρχή- στρα καί καθε φιλαρμονική εχε τους φίλοι>ς καί τους έχθρούς της.
Τό δικόν της κΟΜ«α, τό οποίον την
ένισχιει οίκονομΓχώς καί ήθικως
πάντοτε. Τό κόμμα ττΐ;, τό Οποίον
Οά κάμ.τ) καί την ετησίαν μουσικήν
διαδήλωσιν, μετά τό πέτρας τής θε-
ρινης μουσικής περίοδον.
Εϋτυχώς παρευρέθην είς μίαν
μουσικήν διαδή/.ίασιν, καί άνάκρτ>
σα μέ τα μότ.α μόν καί ήκουσα μέ
τα αύτιά μόν, τόν ακράτητον Εν¬
θουσιασμόν χιλιάδων άνθροίπων...
μουσοπλήκτων — μόνον ή λέξις ι
αΰτί· είναι δυνατόν νά άποδακτν|
κάπως την Λίΐαγαατικότητα — ο»
όποίοι διασχίζον τάς όδους τής πό¬
λεως, μέ τό ρυθμικόν 6ημα τοΰ παι-
ζομένου έμβατηρίου υπό τής προ-
πορενοιΐίνη^ φιλαοασντκής. Καί
εμεινα βκπληκτος »5αί άκίνητος είς
την ι3εοΐν μου επί ώραν πολλήν,
I-
νφ ό σΰντροφός μου, κάποιος Κερ¬
κυραϊος γνωστός πολιτευτής, έχει
ροκιρότει καάί έ^ι<φήμει· ζωηρώς την -ταρελαννουσαν μέ οττροπωτι- κόν 6ήμα, μουσικήν διαδήλωσιν. — Μπράβο παιδία καί τοΰ χρό- νου. Καί ό ένθουσιασμός αύτός κυρι- αρχεϊ είς τάς ψυχάς των φίλομού- σων Κερκυοαίων μέχρι των πρωϊ- νων ώρών. Είς τάς κεντρικάς καί άποκεντρους συνοικίας, θά συναν- τά μικράς όργήστρας, άποτελσυμε'- νας υπό των έπευφηιιοΰντων μουσι- κότν, είτε καί υπό των... διαδηλίθ τών, νά παιανίζουν Ικλεκτά μουσι¬ κά κομμάτΐα είς τό μέσον των ό- δών. Καί γΰρω κάθε μιάς όρχή- οτ,οας, δεκάδες ή καί έκατοντάδι: άνθρώποη-, νά παρακο?.οι*θοϋν μέ προσοχήν, ή αλλοι^ς τόσοι>ς, μέ τα
νυκτικά των, κρεμασμένοΐ'ς είς τό
παροΐθυρα διά τόν ίδιον σκοπόν.
ΆδιαφοαΌν εάν τό κρύο τρι<πα τα κόκκα?.ά τ<σν καί εάν ή βροχή τού; άπειλή. Α{»τοί θά μείνουν έκεϊ, ε- ως ότου άπολοα<σονν δλους τούς ή- χους της μουσικής, ή όποία αποτε¬ λεί την κυριώτερον των τροφήν... Καί δταν έκτΐλεττθοΰν τα κο(ΐ- μάτια τοϋ προγράμματος, γιατί είς κάθε στάσιν οί πλανόδιοι μονσιχοί ενσυν ιδιαίτερον πρόγραμμα, λύ- ονται τα μουσικά άναλογια καί ο'· κεορέκλες »»πό τάτν ΐίελών της όρ/ι'ι οτρας καί '^οοτώνονται είς τό ·ί· ^ρό άιιαξακι, ποϋ μεταφέρουν μα ζύ των. Καί κάποτε μέ την 6οή9ϊ( Ι αν τόόν άοτννομικών ποΰ τούς πα- ! ρακολονθοϋν, δτι διά νά τηοοΰν την τάξιν, άλλά διά νά άπολαύ- σουν καί αύτοι την μουσικήν!... • Τό ίδιον μουσικόν «σθημα κι·- ριαρχεϊ είς όλόκληρο τό νησί. Καί είς τό τελευταίον νί-»οιό, θά βρήτε μουσικά δονανα και μικράς χορω- δίας, αί οποίαι είτε τραγουδοΰν τραγούδια ίςκ>πνχά, είτε ψάλ/Λτ'ν
[είς την εκκλησίαν των τροπάρια έν-
κλησιασπκά, μέ τετραφωνίαν πάν¬
τοτε. Διότι ττιροΰν, είς πίίσμα με-
ρικων σχολαστικών κύκλων των Ά-
θηνων, την παλαιάν των μοικηκή»
παράδοσιν.
'Αλλά Μ μέ έρωτηβητε ίτκ»:·
Ποΰ οφείλεται αρά γε ή μεγάλ'1
αυτή μουσική διάθεσις τοΰ Κερκ^
Ι.άϊχσν Λσοΰ; Καί σάς άπαντα»
! χωρίς δισταγμόν. "Οπως είπα ν.α:
«ς τί>ν άοντίν τοϋ οημειώματός αον
αύτοϋ. Ή Κεοκυραϊκή Φύσις όργώ
νει βαθειά τάς ψυχάς τιόν άνθρω-
*ων έοώ. διά κάθε ωραίον καί ?λ-
λόν. "Επειτα άπό τοϋ 1840, ή Κέ>
>υρα απέκτησε μουσικόν
Την <3φιλαρι.κχνι^ήν ---. Κερκύρας», ή όποία ζή καί δρ
ΚΥΡΙΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΚΑΤΑ.ΡΓΕΤΤΑΙ
[ΙΑ ΝΕΑ ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΝΕΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΑΙΗΑΤΟΣ ΑΝΑΝΕΒΝΕΙ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ.- ΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ ΤΟΥ
ΔΟΚΤΟΡΟΣ ΖΑΒΟΡΣΚΥ.
πΡΙΣΙΟΙ, Όχτώδριος.—Ή
Ι , :03 Βορονώφ ήρχισε νά έπι-
'ίί'και. Εΰρεθϊ. χ*« ^«ν ελιξη-
"■ - ...^«νηι* ν»! «ΐΛλ'.Ττθ!
μ
Ή ευχάριστος
% είϊησις συζητείται μέ ζωηρό-
Γ,«ν ενδιαφέρον υπό των ιατρι-
-" Λ, £ν γένει έπιστημονικών χυ-
ων τής Γαλλ.κης πρωτε
Ατ> τι νέα εφεύρεσίς οφειλε
ται είς
;ήν την φοράν δεν προ-
ΧΧ'. Ον »ι*"Γ ' ■ τ·γ- ---- ·τ-
*=<"' -ε?ί σ^ήθους διαφημιστ-.κοΰ ;:/.ί,ς Άκαδημίας, καί^ το μέχρι 1 «3*ϊί ;π'ϊτημονικόν τού έργον κρί- ν.χτ μετά πολλής εκτιμήσεως. Την ΐ^μζ'.' απίφυγε νά την άνακοι- νώϊ(|. 5:ότι έπεθύμίι ν» την «πο¬ ία/ <; τ:οηγοομένως υπό τόν ελεγ- «ί των είδικών συναδέλφων τού [Υ' $α έμενεν άκόμη αγνωστος είς χ',υΐν εάν δέν εσπευδί νά άποκαλΰ- πο ων, όταν ό όργαν.ΐμός μας ϊιέρχε- Τ2ΐ περίοίον ΰπερχοπώΐεως. «"Οτιν άρχίζωμεν νά γηράσχω- ιιεν, είς τθ σώμά μας σ,χκΐωρεύον- ταί 5/,λητήρΐβ καΐ τςξίνΐ!, των ο¬ ίων ή ποσότης αύοξάνει έφόσον χροχωροΰμεν είς ήλιχίϊν. Ή β!>σ-
τώρευσις των ίηλητηρίων είνε χαί
ή κυριώτερα αίτία τής έξατσθεντ]«-
ως τοΰ όργανιομοϋ.
«Τα ίένϊρα τα οποίαι 2έν <τΛτω- ρεύουν ϊηλτιτηρια, άχοίειχνύοον ότι ή παράτασις τής νεότητος καί τής ζωής ϊύναται '«ί επιτευχθή εάν κα¬ τορθώσωμεν νά άπαλλϊγώμεν άχο -ούς έχιαινίύνους τούτοϊς -έχθρούς ψγ; την μέθοδον μία Γί//;; καλλιτέχνις, έ έλξή γνωστοτάτη όποία, χά¬ λλά Γί; χ, ή , χ ρις ί;ς τό νέον έλιξήριον, χπηλλά- γϊ,'^ΐο τάς δυσαρέστους ένοχλήσεις Ή νέ* μς II >ίζ μέθοδος, διά -ής οποίας
ο; ·;;:οντες έξασφαλίζουν καί χάλιν
τν νϊόττ,χα, είνε άπλή, άνώδυνος
χ»; τχεϊόν άνέξοδος. Διά νά έ—ι-
τδ^χ&τ, αύτό τό θαΰμα, άρκεί νά γίνη
αετάγγυις ολίγων σταγόνων αίμα-
τος χτα νέον καί ύγιές πρόσωπον.
Ο 3όχτωρ Ζαδόρσκυ, είς συνέν-
με την μεταμοσχε,,σιν των
βδένων, την οποίαν έφαρμόζδ: ό Βο-
^ ^5 δρο; «έβωτβρίχεντις»
ε^οώ την σοντελοομ,ένην βαθμιαίως
ΐ^τώρεΛΤίν είς τό αίμα ϊηλητηρί-
ύγεί*
«Την άλτφειχ; τ»την εγνώριζα
πρό πολλοΰ. Άλλά ή ϊοσαολία τής
άποϊείξεώς της ευρίσκετο είς την α¬
νακάλυψιν μιάς μεβόΐοο. 2ιά τής
οποίας βά ήτο δυνατή ή χαταπολέ-
μησις των έκ τής κοπώτεω; -:ο-
ερχομένων 3ηλητηρίων.
«Ό επιστήμων* ένϊιαφίρετα! νά
καταΐτή<Τι τ0 ανθρώπινον αίμα ΐ»- γ;έ:. Ή νεότης είνε ϊευτερεύο^α όπόθεσ-.ς. Οί όροι <Γ>ϊόττ,ς» καί «ΰ-
έ ώ δό
γεία» χατέστησαν συνώνϋμοι,
ί έ ί ολώ
διότι
γ χη μ,
οί νέοι είνε ολιγώτερον χοαρασμέ-
νοι. χαί, κατά συνέπειαν, ό όργαν.-
σμός των ϊέν εχει άαόμη ϊηλητη-
ριασθή σοβαρώς.
«Μετα μακράν μελετην κα· συ-
ν»χή πειράματα επί ζώων, κατέ-
λη5α εΐξ το συμπέρασμα Οτι ή μετ-
άγγισις ολίγων σταγόνων αΐματβς
έςασφαλίζει την ανανέωσιν τοΰ όρ-
γανισμοΰ, ή, επί τό άχρίί&ττερον,
ϊιαλυβι τα δηλητήρ'α τα όποία συν¬
εσωρεύθησαν έκ τής υπερκοχώσε-
ως. Τό αιμ* πρέπει νά προέρχεται
άπο νέον χαί ΰγιά άνθρωπον, χατά
προτίμησιν δέ, άντιθέτου φόλου.
«Ή μέθοίος φαίνεται άπλουστά-
τη, έν τούτοις είς την εφαρμογήν
ά ά ίλί
έ ς ς η φρμγή
5 παρο-σιάζει μερικάς ίυσκολίας.
Έν πρώτοις, είνε απαραίτητον νά
εξακριβωθή ϊι' έπκτταμένης αναλύ¬
σεως ή υγεία τοΰ χΛρώπου, όστις
παρέχε'. το αίμά τού. Ακολούθως
πρέπΐΐ νά πιστοποιήση εάν το παρ-
εχόμενον αΐμα είνε πραγματι κα¬
τάλληλον δι' εκείνον ποδ τδ χρε·.·ά-
ζεται.
«Δέν υποστηρίζη όΐι διά της
μεθοϊου μοο έπιτ^γχάνεται ή παρά¬
τασις τής ζωής. Έχεΐνο δ^ως διά
το οποίον είμαι βέδαιος είνε ότι ή
θεραπεία αυτή έςασφαλίζει υγείαν
και νεανικόν σφρίγος, καί άΐ>τό, νο-
μιζω, είνε σπουδαιότερον.
^ «Ή μετάγγισις ολίγων σταγόνων
«γιοϋς άλατος θά εμποδίση την εξ¬
ασθενή™ τοΰ όργανισμοΰ. Χάρις
εις την θεραπείαν ταύτην, άνδρες
καί γυναίκας, οί όποίοι θά φθάσουν
είς (^ριμον ηλικίαν, 6ά άχοφύγουν
την γερο-ντικήν εξάντλησιν, ή όποία
χροκαλεΐτα·. έκ τής τ^σσωρεύσεω'ς
τοξινών.
Τέ βΐν»ι τό γήρας
Έλάχιστο! άνθρωπο· γνωρ ίζουν
ότι ό πολύπλοκος όργαν.σμός τού
σωματος άντιπροσωπεύε! τόν οργα¬
νισμόν πολλών άλλων ζώων.
«Δ-έν
είνε ευκολον ν εςηγησω την
θϊωρίαν μοο ταύτην, θά προσπαθή-
σω δ,χως νά την άναλ^σω όσον το
δυνατόν άπλοΰστερα.
«Οί πνεύμονες, επί παραδείγματι,'
άντιπροσωπεΰουν μόνο1. των όλόκλη-1
ρον των οργανισμόν των πτηνών.'
Τα έ'ντερα ούσιαστικώς δέν είνε
τ^ρϊ τα έρπετά, καί ούτω καθεςής.
«Μέ μίαν λέξιν, ό άνθρωπος είνε
Ή Τζάν Νάζ, έν Ντωοι/., ΐ]τις ΰιωρε,ιται ώς ή καλλίτερον ένδεδυμένη γυν·)|
τοΰ κόσμον, είς τόν οίκον τής οποίας έγνωρίσθη ή κόμησσα Κάθκαρτ ιιέ τόν
Βαρώνον Κράδεν.
Είναι ξεγύμνωτη, ή είναι ξετβίπωτη;
Αύτην την ερώτησιν κάμνουν πολλοί
βλέποντες τό ανωτέρω όρειχάλκινον
άγαλμα, έργον τοϋ "Εδουαρδ Φίλντ
Σάνςρορδ, υπό τόν τίτλον «εμπνευσις»,
προοριζόμενον διά την κυρίαν είσοδον
τς δημοσίας βιβλιοθηκης, έν Σακρα-
μέντω, τής Καλιφοονίας.
ή ένσάρκωσις ολοκλήρου τοϋ ζωϊ-
κοΰ βασιλείου. Καί ή θεραπεία των
περισσοτέρων άσθενΐΐών ευρίσκεται
είς όρροΰς παρασκευαζομένους έκ
«ΰ ζώου, το οποίον όμθ'.άζδ'. μέ το
πάσχον όργανον.
«,Ατυχώς, α! γνώσεις μας δέν
μας έπιτρέπουν άκόμη νά έννοήσω-
μεν σ»φώς μερικάς άπο τάς λει-
τοοργίας των όργάνων. Ή έπιστή-
μ,η δμως δέν σταματόί τάς ίρζν
ί ί έ ί
της. καί μίαν ημέραν αί προσπά¬
θειαι της θά στίφθοϋν υπό έπ-.τυ-
χίας.
«Επί τή δάσϊ,ι των άνωτΐίρω
θεωριών ήμποροϋμϊν νά ερωτήσωμεν
τί άκριίώς είνε τό γήρα;.
«Οί ώριμοΐ άνθρωποι ϊυσκ&λεό-
ονται νά έργατθοϋν μέ την ταχΰτη-
τα καί την ζωηρότητα ποϋ είχαν
κατά την νεότητβ των, καί αύτό τ:
άποϊίϊουν άορίστως είς τδ γήρας
Πραγμι»τίκώς 3αως 5έν πρόκείτ
ί Γή 5έ ί
ργμς ρ
περί γηρατος. Γήρας 5έν «ημαίνε!
τίποτε. Κατά την γνώμην τής έ-:-
στήμης ή κατάπτωσϊς αυτή όφείλί-
ταΐ είς την συσΐώρευσιν τθξινών είς
τό
Ό
Γυσΐωρευσιν
έγκεφαλος
"θοκειτπι νό. ΰπανδρευθή τόν Φίλ
άπό την καθαράντροφήν την οποίαν
ίίλλοτε ελάμβανε.
«Μία θεραπεία, ή όποία καθαρί-
ζει τό αιμα άπο τα δηλητήρια·, έπ-
αναφέρίΐ αυτομάτως τάς φυσικάς
/.αί διανοητικάς δυνάμε-.ς, αί όποία1
εχουν άπολεσθή.
«Ή έξασθένη^σις αδτη εχει όλε-
θριωτέρας συνεπείας επί των γυ-
ναικών. Ή συσώρευσις των δηλη-
τηρίων προκαλεί καί ηθικήν κατά¬
πτωσιν. Αί γυναίκας χάνουν την
αύτοπεποίθτ,σίν των καί την γαλή¬
νην των. Ή θέσις των είνε τρα-
γική. διότι έκ τής νοσηράς των κα¬
ταστάσεως έπηρεάζεται καί τό πε-
ριδάλλον των.
«Είς πολλάς περιστάσεις ή άπο-
μάκρυνσις των έκ τήί, κοπώσεως
συσσωρε>θέντων δηλητηρίων δέν ε-
χ=ι ως συνέπειαν μόνον την αποκα¬
τάστασιν τής ύγείας καί τοϋ νεανι-
κοΰ σφρίγους. Προλαμδάνει -έπίσης
την ψ,,χικήν κατάπτωσιν καί την α¬
πογοήτευσιν».
Ό δόκτωρ Ζαδόρσκυ έθεράπευσε
ΛέΥρι σήμερον πολλούς άισθενεϊς,
άλλ' ή μεγαλειτέρα ^ ^ έπιτυχία
ιινε έκείνη ή όποία σχετίζεται μέ
:ήν Κολέτ Βιλλύ. την περίφημον
Παΐισινήν ήθοποιον καί σ>γγραφέα.
Ή Κολέτ Βιλλυ είχεν εσχάτως
ίποσυρθή έκ τοϋ θεάτρου, διότι, κα¬
τά την αντίληψίν της, είχ= χάσει
την οωνήν της καί την γοτ,τε,ι :ικήν
της εμφάνισιν. Ή σ·>μπαθής καλ-
λ:τέχνίς. επι σειράν έτών έσημςίω-
νε διαρκώς μεγάλον Θρ;άμ6οος. καί
εΐχΐ κατακτήτεϊ τό Παρίίί. "Οταν
3αω; ε!Ϊϊ την πρώττν ροτίϊα είς
τδ αέτωπόν ττ,ΰ αντελήφθη την τρα-
γωδίαν τοό γήρατός της καί άπε- '"';· ·-,.%· .„
νάαιη νά εγκαταλείψη -ήν σκηνήν |β Η νέ» αεθοϊος επισκια,ε-. το
Όλίγον κατόπιν έπλτροφορήθη την Βορονωφ. Η μεταμοσχ^σ-.ς χινβυ
•χέθοδον τοϋ κ. Ζαδόρτ^ καί δεν|ν"ει ν,αΛτίθιΓ. ?«ς βε_«ερ« μοίραν
ί ό *»« 1 βερκει* τού ίοκτορος Ζα
οποίον την έθαόμαζί. Καί πράγματΐ
αύτό συνέδη. "Οταν έπαροοσιάσθ/
καί πάλιν άπο σκηνής, οί Παρισ!-
νιί δέν επίστευσαν ότι έβλεπαν πρά"-
ματι την δημοφιλή ήθοποιον. 71
Κολέτ Β'.λλΰ εφαίνετο νεωτέρα ·/.*-
τα δεκα-έντε ετη!
Ή καλλιτέχνις έσπευσε νά δυ-
τό μυστικόν τοϋ ΰ
ά
δώτη μ μς
χωρις νά ζήτησις την άδειαν το3
ίατροΰ. Ό δόκτωρ Ζαδόρτκυ δυση-
ρεστήθη οταν ε?5ε ότι α! έ^ημε.ρί-
2ες εΐχαν δτ,μιουργηϊε'. Θόρ^ον πε¬
ρί τό δνομά τού. Ό ίίαπρεπήςι επι¬
στήμων ήθίλε νά άνοκοινώση την
ανακάλυψιν το.) προηγουμένως «ίς *
την Ακαδημίαν καί κατόπιν νά λά¬
βη γνώσιν το κοινόν.
Οί Παρ'.σινοί δμως έμαθαν την
νέχ^ αύτην θεραπείαν άπο την Κο¬
λέτ καί τδ ζήτημα σήμερον συζη-
τείτα; ευρύτατα άπό δλ«ν τον κό¬
σμον.
Ό δόκτωρ Ζαρδάρσκ^ εδήλωσεν ι
έπίσης τα^εξής: ^ ^ )
«Φυσικά, οταν λέγω περί ολίγων ('
ρανίδων αίματος, δέν έννοώ ότι γί- '
νεται απλώς μετάγγισις αΐματος '(
Πρόκειται περί όρροΰ, ό οποίος πά-
V
ρασκευάζε.ται αετά μ,εγάλτ,ς προσο-
χής έκ των ολίγων σταγόνων »"-
ματος, τάς οποίας λαμβχ^ομεν Ιλ
τοϋ ΰγιοϋς καί νέοο π?οσώπου.^>
Έκ των ανωτέρω δυνάμεθα* νά
υποστηρίξωμεν ότι τό γήραΛκΐίΓ,ρ-
γήθη οριστικώς. Γ^αϊκίς κΐι άν¬
δρες, οί όποϊο; φθάνο> είς ·Οριμ.ον
ηλικίαν θά ήμποροΰν κάλλ'.στα νά
περιφρονήσουν τα βάρη τοΰ χρόνου.
άρκεί νά φροντίσοον ν', απαλλαγοϋ;
άπο τα δηλη-ηριώοη. τα όποία 2-
χουν σ>σσωρ*υθή είς τόν όργαν:τμ.ό/
των.
ρ
εδίστασε νά καταφύγη είς αυτόν.
Έπί πολλάς έίδομάδας εκλείσθη
ί ί έ εέ
τον
ΛΓ ? _ ρ
βερκει* τού ίοκτορος Ζα-
ε:νί «««τ*?ϊ κα-. ββτ·.-
είς τό σπίτι της καί δέν εδέχετο
κανένα. "ΗΘελε, εάν έπϊτ^γχ
^
**»"?»·
, γχ
ή θ.*?α-ίία. νά προςενήση μίαν δρα-
αατικήν ε·Απλη·ξ·.ν εί; τό κοινήν, τό ροκος».
Έκλεκτά βιβλία έχε·. μόνον το
Β'.βλιοπωλείον τού «Έθνκοΰ Κή-
ΚΑΤΑ.ΡΓΕΤΤΑΙ
[ΙΑ ΝΕΑ ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΝΕΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΑΙΗΑΤΟΣ ΑΝΑΝΕΒΝΕΙ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ.- ΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ ΤΟΥ
ΔΟΚΤΟΡΟΣ ΖΑΒΟΡΣΚΥ.
πΡΙΣΙΟΙ, Όχτώδριος.—Ή
Ι , :03 Βορονώφ ήρχισε νά έπι-
'ίί'και. Εΰρεθϊ. χ*« ^«ν ελιξη-
"■ - ...^«νηι* ν»! «ΐΛλ'.Ττθ!
μ
Ή ευχάριστος
% είϊησις συζητείται μέ ζωηρό-
Γ,«ν ενδιαφέρον υπό των ιατρι-
-" Λ, £ν γένει έπιστημονικών χυ-
ων τής Γαλλ.κης πρωτε
Ατ> τι νέα εφεύρεσίς οφειλε
ται είς
;ήν την φοράν δεν προ-
ΧΧ'. Ον »ι*"Γ ' ■ τ·γ- ---- ·τ-
*=<"' -ε?ί σ^ήθους διαφημιστ-.κοΰ ;:/.ί,ς Άκαδημίας, καί^ το μέχρι 1 «3*ϊί ;π'ϊτημονικόν τού έργον κρί- ν.χτ μετά πολλής εκτιμήσεως. Την ΐ^μζ'.' απίφυγε νά την άνακοι- νώϊ(|. 5:ότι έπεθύμίι ν» την «πο¬ ία/ <; τ:οηγοομένως υπό τόν ελεγ- «ί των είδικών συναδέλφων τού [Υ' $α έμενεν άκόμη αγνωστος είς χ',υΐν εάν δέν εσπευδί νά άποκαλΰ- πο ων, όταν ό όργαν.ΐμός μας ϊιέρχε- Τ2ΐ περίοίον ΰπερχοπώΐεως. «"Οτιν άρχίζωμεν νά γηράσχω- ιιεν, είς τθ σώμά μας σ,χκΐωρεύον- ταί 5/,λητήρΐβ καΐ τςξίνΐ!, των ο¬ ίων ή ποσότης αύοξάνει έφόσον χροχωροΰμεν είς ήλιχίϊν. Ή β!>σ-
τώρευσις των ίηλητηρίων είνε χαί
ή κυριώτερα αίτία τής έξατσθεντ]«-
ως τοΰ όργανιομοϋ.
«Τα ίένϊρα τα οποίαι 2έν <τΛτω- ρεύουν ϊηλτιτηρια, άχοίειχνύοον ότι ή παράτασις τής νεότητος καί τής ζωής ϊύναται '«ί επιτευχθή εάν κα¬ τορθώσωμεν νά άπαλλϊγώμεν άχο -ούς έχιαινίύνους τούτοϊς -έχθρούς ψγ; την μέθοδον μία Γί//;; καλλιτέχνις, έ έλξή γνωστοτάτη όποία, χά¬ λλά Γί; χ, ή , χ ρις ί;ς τό νέον έλιξήριον, χπηλλά- γϊ,'^ΐο τάς δυσαρέστους ένοχλήσεις Ή νέ* μς II >ίζ μέθοδος, διά -ής οποίας
ο; ·;;:οντες έξασφαλίζουν καί χάλιν
τν νϊόττ,χα, είνε άπλή, άνώδυνος
χ»; τχεϊόν άνέξοδος. Διά νά έ—ι-
τδ^χ&τ, αύτό τό θαΰμα, άρκεί νά γίνη
αετάγγυις ολίγων σταγόνων αίμα-
τος χτα νέον καί ύγιές πρόσωπον.
Ο 3όχτωρ Ζαδόρσκυ, είς συνέν-
με την μεταμοσχε,,σιν των
βδένων, την οποίαν έφαρμόζδ: ό Βο-
^ ^5 δρο; «έβωτβρίχεντις»
ε^οώ την σοντελοομ,ένην βαθμιαίως
ΐ^τώρεΛΤίν είς τό αίμα ϊηλητηρί-
ύγεί*
«Την άλτφειχ; τ»την εγνώριζα
πρό πολλοΰ. Άλλά ή ϊοσαολία τής
άποϊείξεώς της ευρίσκετο είς την α¬
νακάλυψιν μιάς μεβόΐοο. 2ιά τής
οποίας βά ήτο δυνατή ή χαταπολέ-
μησις των έκ τής κοπώτεω; -:ο-
ερχομένων 3ηλητηρίων.
«Ό επιστήμων* ένϊιαφίρετα! νά
καταΐτή<Τι τ0 ανθρώπινον αίμα ΐ»- γ;έ:. Ή νεότης είνε ϊευτερεύο^α όπόθεσ-.ς. Οί όροι <Γ>ϊόττ,ς» καί «ΰ-
έ ώ δό
γεία» χατέστησαν συνώνϋμοι,
ί έ ί ολώ
διότι
γ χη μ,
οί νέοι είνε ολιγώτερον χοαρασμέ-
νοι. χαί, κατά συνέπειαν, ό όργαν.-
σμός των ϊέν εχει άαόμη ϊηλητη-
ριασθή σοβαρώς.
«Μετα μακράν μελετην κα· συ-
ν»χή πειράματα επί ζώων, κατέ-
λη5α εΐξ το συμπέρασμα Οτι ή μετ-
άγγισις ολίγων σταγόνων αΐματβς
έςασφαλίζει την ανανέωσιν τοΰ όρ-
γανισμοΰ, ή, επί τό άχρίί&ττερον,
ϊιαλυβι τα δηλητήρ'α τα όποία συν¬
εσωρεύθησαν έκ τής υπερκοχώσε-
ως. Τό αιμ* πρέπει νά προέρχεται
άπο νέον χαί ΰγιά άνθρωπον, χατά
προτίμησιν δέ, άντιθέτου φόλου.
«Ή μέθοίος φαίνεται άπλουστά-
τη, έν τούτοις είς την εφαρμογήν
ά ά ίλί
έ ς ς η φρμγή
5 παρο-σιάζει μερικάς ίυσκολίας.
Έν πρώτοις, είνε απαραίτητον νά
εξακριβωθή ϊι' έπκτταμένης αναλύ¬
σεως ή υγεία τοΰ χΛρώπου, όστις
παρέχε'. το αίμά τού. Ακολούθως
πρέπΐΐ νά πιστοποιήση εάν το παρ-
εχόμενον αΐμα είνε πραγματι κα¬
τάλληλον δι' εκείνον ποδ τδ χρε·.·ά-
ζεται.
«Δέν υποστηρίζη όΐι διά της
μεθοϊου μοο έπιτ^γχάνεται ή παρά¬
τασις τής ζωής. Έχεΐνο δ^ως διά
το οποίον είμαι βέδαιος είνε ότι ή
θεραπεία αυτή έςασφαλίζει υγείαν
και νεανικόν σφρίγος, καί άΐ>τό, νο-
μιζω, είνε σπουδαιότερον.
^ «Ή μετάγγισις ολίγων σταγόνων
«γιοϋς άλατος θά εμποδίση την εξ¬
ασθενή™ τοΰ όργανισμοΰ. Χάρις
εις την θεραπείαν ταύτην, άνδρες
καί γυναίκας, οί όποίοι θά φθάσουν
είς (^ριμον ηλικίαν, 6ά άχοφύγουν
την γερο-ντικήν εξάντλησιν, ή όποία
χροκαλεΐτα·. έκ τής τ^σσωρεύσεω'ς
τοξινών.
Τέ βΐν»ι τό γήρας
Έλάχιστο! άνθρωπο· γνωρ ίζουν
ότι ό πολύπλοκος όργαν.σμός τού
σωματος άντιπροσωπεύε! τόν οργα¬
νισμόν πολλών άλλων ζώων.
«Δ-έν
είνε ευκολον ν εςηγησω την
θϊωρίαν μοο ταύτην, θά προσπαθή-
σω δ,χως νά την άναλ^σω όσον το
δυνατόν άπλοΰστερα.
«Οί πνεύμονες, επί παραδείγματι,'
άντιπροσωπεΰουν μόνο1. των όλόκλη-1
ρον των οργανισμόν των πτηνών.'
Τα έ'ντερα ούσιαστικώς δέν είνε
τ^ρϊ τα έρπετά, καί ούτω καθεςής.
«Μέ μίαν λέξιν, ό άνθρωπος είνε
Ή Τζάν Νάζ, έν Ντωοι/., ΐ]τις ΰιωρε,ιται ώς ή καλλίτερον ένδεδυμένη γυν·)|
τοΰ κόσμον, είς τόν οίκον τής οποίας έγνωρίσθη ή κόμησσα Κάθκαρτ ιιέ τόν
Βαρώνον Κράδεν.
Είναι ξεγύμνωτη, ή είναι ξετβίπωτη;
Αύτην την ερώτησιν κάμνουν πολλοί
βλέποντες τό ανωτέρω όρειχάλκινον
άγαλμα, έργον τοϋ "Εδουαρδ Φίλντ
Σάνςρορδ, υπό τόν τίτλον «εμπνευσις»,
προοριζόμενον διά την κυρίαν είσοδον
τς δημοσίας βιβλιοθηκης, έν Σακρα-
μέντω, τής Καλιφοονίας.
ή ένσάρκωσις ολοκλήρου τοϋ ζωϊ-
κοΰ βασιλείου. Καί ή θεραπεία των
περισσοτέρων άσθενΐΐών ευρίσκεται
είς όρροΰς παρασκευαζομένους έκ
«ΰ ζώου, το οποίον όμθ'.άζδ'. μέ το
πάσχον όργανον.
«,Ατυχώς, α! γνώσεις μας δέν
μας έπιτρέπουν άκόμη νά έννοήσω-
μεν σ»φώς μερικάς άπο τάς λει-
τοοργίας των όργάνων. Ή έπιστή-
μ,η δμως δέν σταματόί τάς ίρζν
ί ί έ ί
της. καί μίαν ημέραν αί προσπά¬
θειαι της θά στίφθοϋν υπό έπ-.τυ-
χίας.
«Επί τή δάσϊ,ι των άνωτΐίρω
θεωριών ήμποροϋμϊν νά ερωτήσωμεν
τί άκριίώς είνε τό γήρα;.
«Οί ώριμοΐ άνθρωποι ϊυσκ&λεό-
ονται νά έργατθοϋν μέ την ταχΰτη-
τα καί την ζωηρότητα ποϋ είχαν
κατά την νεότητβ των, καί αύτό τ:
άποϊίϊουν άορίστως είς τδ γήρας
Πραγμι»τίκώς 3αως 5έν πρόκείτ
ί Γή 5έ ί
ργμς ρ
περί γηρατος. Γήρας 5έν «ημαίνε!
τίποτε. Κατά την γνώμην τής έ-:-
στήμης ή κατάπτωσϊς αυτή όφείλί-
ταΐ είς την συσΐώρευσιν τθξινών είς
τό
Ό
Γυσΐωρευσιν
έγκεφαλος
"θοκειτπι νό. ΰπανδρευθή τόν Φίλ
άπό την καθαράντροφήν την οποίαν
ίίλλοτε ελάμβανε.
«Μία θεραπεία, ή όποία καθαρί-
ζει τό αιμα άπο τα δηλητήρια·, έπ-
αναφέρίΐ αυτομάτως τάς φυσικάς
/.αί διανοητικάς δυνάμε-.ς, αί όποία1
εχουν άπολεσθή.
«Ή έξασθένη^σις αδτη εχει όλε-
θριωτέρας συνεπείας επί των γυ-
ναικών. Ή συσώρευσις των δηλη-
τηρίων προκαλεί καί ηθικήν κατά¬
πτωσιν. Αί γυναίκας χάνουν την
αύτοπεποίθτ,σίν των καί την γαλή¬
νην των. Ή θέσις των είνε τρα-
γική. διότι έκ τής νοσηράς των κα¬
ταστάσεως έπηρεάζεται καί τό πε-
ριδάλλον των.
«Είς πολλάς περιστάσεις ή άπο-
μάκρυνσις των έκ τήί, κοπώσεως
συσσωρε>θέντων δηλητηρίων δέν ε-
χ=ι ως συνέπειαν μόνον την αποκα¬
τάστασιν τής ύγείας καί τοϋ νεανι-
κοΰ σφρίγους. Προλαμδάνει -έπίσης
την ψ,,χικήν κατάπτωσιν καί την α¬
πογοήτευσιν».
Ό δόκτωρ Ζαδόρσκυ έθεράπευσε
ΛέΥρι σήμερον πολλούς άισθενεϊς,
άλλ' ή μεγαλειτέρα ^ ^ έπιτυχία
ιινε έκείνη ή όποία σχετίζεται μέ
:ήν Κολέτ Βιλλύ. την περίφημον
Παΐισινήν ήθοποιον καί σ>γγραφέα.
Ή Κολέτ Βιλλυ είχεν εσχάτως
ίποσυρθή έκ τοϋ θεάτρου, διότι, κα¬
τά την αντίληψίν της, είχ= χάσει
την οωνήν της καί την γοτ,τε,ι :ικήν
της εμφάνισιν. Ή σ·>μπαθής καλ-
λ:τέχνίς. επι σειράν έτών έσημςίω-
νε διαρκώς μεγάλον Θρ;άμ6οος. καί
εΐχΐ κατακτήτεϊ τό Παρίίί. "Οταν
3αω; ε!Ϊϊ την πρώττν ροτίϊα είς
τδ αέτωπόν ττ,ΰ αντελήφθη την τρα-
γωδίαν τοό γήρατός της καί άπε- '"';· ·-,.%· .„
νάαιη νά εγκαταλείψη -ήν σκηνήν |β Η νέ» αεθοϊος επισκια,ε-. το
Όλίγον κατόπιν έπλτροφορήθη την Βορονωφ. Η μεταμοσχ^σ-.ς χινβυ
•χέθοδον τοϋ κ. Ζαδόρτ^ καί δεν|ν"ει ν,αΛτίθιΓ. ?«ς βε_«ερ« μοίραν
ί ό *»« 1 βερκει* τού ίοκτορος Ζα
οποίον την έθαόμαζί. Καί πράγματΐ
αύτό συνέδη. "Οταν έπαροοσιάσθ/
καί πάλιν άπο σκηνής, οί Παρισ!-
νιί δέν επίστευσαν ότι έβλεπαν πρά"-
ματι την δημοφιλή ήθοποιον. 71
Κολέτ Β'.λλΰ εφαίνετο νεωτέρα ·/.*-
τα δεκα-έντε ετη!
Ή καλλιτέχνις έσπευσε νά δυ-
τό μυστικόν τοϋ ΰ
ά
δώτη μ μς
χωρις νά ζήτησις την άδειαν το3
ίατροΰ. Ό δόκτωρ Ζαδόρτκυ δυση-
ρεστήθη οταν ε?5ε ότι α! έ^ημε.ρί-
2ες εΐχαν δτ,μιουργηϊε'. Θόρ^ον πε¬
ρί τό δνομά τού. Ό ίίαπρεπήςι επι¬
στήμων ήθίλε νά άνοκοινώση την
ανακάλυψιν το.) προηγουμένως «ίς *
την Ακαδημίαν καί κατόπιν νά λά¬
βη γνώσιν το κοινόν.
Οί Παρ'.σινοί δμως έμαθαν την
νέχ^ αύτην θεραπείαν άπο την Κο¬
λέτ καί τδ ζήτημα σήμερον συζη-
τείτα; ευρύτατα άπό δλ«ν τον κό¬
σμον.
Ό δόκτωρ Ζαρδάρσκ^ εδήλωσεν ι
έπίσης τα^εξής: ^ ^ )
«Φυσικά, οταν λέγω περί ολίγων ('
ρανίδων αίματος, δέν έννοώ ότι γί- '
νεται απλώς μετάγγισις αΐματος '(
Πρόκειται περί όρροΰ, ό οποίος πά-
V
ρασκευάζε.ται αετά μ,εγάλτ,ς προσο-
χής έκ των ολίγων σταγόνων »"-
ματος, τάς οποίας λαμβχ^ομεν Ιλ
τοϋ ΰγιοϋς καί νέοο π?οσώπου.^>
Έκ των ανωτέρω δυνάμεθα* νά
υποστηρίξωμεν ότι τό γήραΛκΐίΓ,ρ-
γήθη οριστικώς. Γ^αϊκίς κΐι άν¬
δρες, οί όποϊο; φθάνο> είς ·Οριμ.ον
ηλικίαν θά ήμποροΰν κάλλ'.στα νά
περιφρονήσουν τα βάρη τοΰ χρόνου.
άρκεί νά φροντίσοον ν', απαλλαγοϋ;
άπο τα δηλη-ηριώοη. τα όποία 2-
χουν σ>σσωρ*υθή είς τόν όργαν:τμ.ό/
των.
ρ
εδίστασε νά καταφύγη είς αυτόν.
Έπί πολλάς έίδομάδας εκλείσθη
ί ί έ εέ
τον
ΛΓ ? _ ρ
βερκει* τού ίοκτορος Ζα-
ε:νί «««τ*?ϊ κα-. ββτ·.-
είς τό σπίτι της καί δέν εδέχετο
κανένα. "ΗΘελε, εάν έπϊτ^γχ
^
**»"?»·
, γχ
ή θ.*?α-ίία. νά προςενήση μίαν δρα-
αατικήν ε·Απλη·ξ·.ν εί; τό κοινήν, τό ροκος».
Έκλεκτά βιβλία έχε·. μόνον το
Β'.βλιοπωλείον τού «Έθνκοΰ Κή-
16
ιΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>
ΚΥΡ1ΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1'·21'
ίΒΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
£ΙΣ ΤΗΝ ΓΎΝΑΙΚΑ
Υ Μ Ν Ο Σ
Έ/μ καΐ πάρε μτ, ψνχή,
στή δόξα καΐ στά φτερουγίσματά
(σον,
χέλος τοΰ κόσμον έσύ κι' άρχή,
στό φώ;, στά μάγια καί στά" θαύ-
(ματά σου.
Γυναΐκα, παίρνεις γιά κορμί
τό σχήμα τών μεγάλων άμφορέων,
Ηΐ' άνθοΰν σ' εσένα οί λογισμοί,
ψυχή, τών γλνκντάτων Ναζωραίων.
Μέ τα μαλλιά σου, ντροπαλή,
τ' άννα σου κάλλη κρύβει; κι' άπ*
. (τ' άστέρια,
τών κρίνων πτνεις τό φιλί,
ποΰ στών άγγέλων τρέμοννε τα
Κι' άδιάκοπα δημιουργεϊς
τόν ανθρωπο στούς κόλπους τούς
(βαθενς σου,
μοιάζει; τηζ Δήμητρα; τής Γής,
εΐν* ή ξιωή στά στήθεια τού δική
ϊ< 'Αχόρταγα τηνέ ρονφ§, την πίνει μέ τό τίμιό σου τό γάλα, βέ νανουρίσματα κρυφά, παΰ φτερουγίζουν όνειρα μεγάλα. «—Πατρίο' όλήθεια καΐ τιμή, —μικρά μου, άποκοιμήσου,—νάνν- (νάνι!— ιτατρίδ' άλήθεια καί τιμή σοΰ πλίκουν τών ήρώων τό στε- ίςράνν...» Καί λές σ' εκείνον, ποΰ γενντϊς: «—Εέρεις; ή Μοίρα δόντια εχει θη- ', ,ταιδί μου, κάπου μή ξεχνφς , τό δρόμο ν' άνίβχίς τοϋ μαρτύριον!» Σ' άκούει έχεΐνο καί μεθ$- δυνάαωσεν ή σκέψη τ' όνειρό τον, χαί νειός, σέ κάποιο Γολγοθά, μονάχος τον στυλώνει τό στανρό (τού. Κ' Ιτσι, γυρμίνο μίαν αύγή στής δάφνες, τοϋ φορείς τα βά6α- ι (νά τού, ^! της ζοβή; χρι-σοπηγή, Ιΐΐγάλη χαταλντρα τοΰ θανατον! Μ' άτέλεκοτες εΐν' οί μορφές, ψυχή, ποΰ πέρνεις κ' οί λαμπράδες- ίτοϋ πόνον άσπρίζεις τής κορφές, όλόρθη, σ' ΰπερκόσμιες ώμορφάδες. Σ' άρέσουνε, νά στολισθή;, στούς κήπους τα τριαντάφνλλα, τα (κρίνα, ΐαί μέσ' στούς κάμπους, τοϋς βαθεϊς, τα στάχυα, .τοΰ χορταίνουν κάθε (πείνα. - Τα β-Λχνα είν' ώμορφο, χρυσά, ή Υή> χωρί; νά τα μετρςί, τα δίνει·
»' δταν ό άγέρας τα φυσ$,
έκεϊνα χλαϊν καί λέν «—έλεημοσύ-
(νη!>
Ή Μπίλλη Ντόουβ, ήτις θεωρεϊται υπο πολλών ώ; ή ωραιοτέρα γυνή τοΰ κινηματογράφον.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟ
ΤΗΣ ΗΗπΟ
^ιω;^
Στό πλατ^ β^,
Τ1Ι«αν τρελλοί οί μεγά'
λοι συγγραφεύς.
Εά δλέπχις αέσ' στόν ούρανό
τάστρο, τό φώς, πυΰ στό σκοτάδι
(άνάς>τει
β' ενα κατάρτι μακρυνό,
έσϋ κονφοοακρύζεις γιά τό ναύττ).
—-Ποΰ πάν τα όλόασ,πρα πανιά;
"Αν πάλι θά γυρίσουν ποίος τό
(Ιέρει;
«—Γυναίκα, παν στή σκοτεινπά,
ή θάλασσα δπου θέλει καί τ' ά
ι
Μά έσύ, πεντάμορφη, γλνχειά,
τής Μοίρα; φέρνει; τόν ξενητε-
I
(μένο,
'ψέο' άπό νΰχτα μαγιχιά,
σέ κάποιαν ούρανό γαληνεμένο.
Κι' άν ελθ' ήμέρα κβΐ χαθχ),
ά.ν την ψνχή τού τοΰ φωτός τ' ά-
(στέρι,
γυναίκα, θά τ' άνάψης πάλι έσύ,
μέ τ' δγιο, τό θαυματουργό σου
(χέρι!
ΑΓΓΒΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
Κ ΑΚΠΠΜΑΤΑ
Μή μοϋ χτυπ$; τα ποδαράκια
κι' αϋτά σέ μενά δέν περνοϋν!
Καΐ μή δαγκάνεις τα χειλάκια
—δεν τα λυπάσαι ποΰ πονοϋν;
Άλήθεια, στό θυμό σου επάνω
δέν ε£σαι κι' άσχημη πολύ...
Μά τό χατήρι δέ στό κάνω _
ν.ι' ή ώμορφιά σου δέ σ' ώφελεϊ.
Ξεθνμωσε καΐ αέ γαλήνη
πές μου γλυκά «Παρακαλώ...>,
τό χατηφάχι σου νά γίνη
χι' δλα νά πάνε στό καλό.
Γ. ΑΘΑΝΑΣ
Ή γραφολογία, ώς γνωστόν, ?χει
εξελιχθή σημερον είς πραγματικήν ε¬
πιστήμην. Έκεΐνο δέ ποΰ άπασχολεΐ
τού; γραφολόγου; περισσότερον άπό
δλα, είναι ό γραφικός χαρακτηρ "τόνν
μεγάλων άνδρών.
Ό Λαμπρόζο, ό διάσημος νυχία-
τρος καί φρενολόγος, δστις άπασχο-
λήθηκε πολύ μέ την γραφολογία, λέ¬
γει δτι στόν γραψικόν χαρακτήρα δ-
1"-- τα»ν μεγαλοφυίαν άνδρών, βρί-
όμοιότητες μέ τόν γραφήν χα-
ρακτηρα τών φρενοπαθων. Λόγου χά¬
ριν, ό γραφικός χαρακτηρ τοϋ Δουμά,
τοϋ Γκιζώ, τοϋ Ούσαή, τοΰ 'Ωζερώ,
δμοιάζει ύπεροΌλιχά μέ τόν χαρακτήρα
ενός φρενοπαθθϋς καΐ έπιληπτικοΰ ο¬
νόματι Μασττγκαλοΰπι!
Ή όμοιότης αύτη τοϋ γραφικοϋ χα¬
ρακτήρος τών μεγαλοφΰών καΐ των
φρενο6λα6«ν, όδηγεί τούς ψυχολό-
γου; νά βγάζοττν συμπεράσματα πολύ
λίγο τιμητικά γιά τούς πρώτους. Διότι
είναι πλέον αναμφισβήτητον, δτι ό
γραφικός χαρακτήο ενός άνθρωπον
είναι ό καθρέφτης τοΰ χαρακτηρό;
τού. Απόδειξις δέ τούτου είναι καΐ
δτι δ γραφικός χαρακτηρ ενός άνθρω¬
πον δέν μένει ό ίδιος σ' δλη τού τή
ζ<οή, άλλά μεταβάλλεται. Ό Μπωντελαίρ φημιζόταν γιά την ποικιλία τοΰ γραφικοϋ τού χαρακτή¬ ρος, τόν οποίον αλλαζε διαρκώς. Ό μέγας μουσουργό; Βάγνερ είχε κανονικώτατον καί καλλιγραφικώτα- τον χαοακτήρα, εγραφε δέ πάντοτϊ σέ χαρτί άρωματισμένο μέ άρωμα ρόδοιν. Έπίση; ό Βικτο)ριέν Σαρδοΰ εγραφε | <τέ είδικό 7&°τΐ ποΰ κατεσκευαζόταν έπίτηδες νι' αυτόν. Ό "Εγδαρ Πόε Ιγραφε σέ χαρτονάκια στενά καί ΰπε©- 6ολικά μακρυά. Ό Χάϊνε, ό Μίλτων, ό Ροσσίνι I- γραφαν ξαπλωμένοι στά χρεβάτια τους. Ό Γκερράτζι εγραφε σέ μεταξωτό χαρτί καί ήταν νπε(ΐ'ήφανος γιά τόν ώραίο καί κανονικό γραφικό τού χα¬ ρακτήρα. Ό Μπετόβεν είχεν απαίσιον γραφι- κόν χαρακτρα καί εντελώς δνσανά- γνωστον. Πειό Ιόαλλιγράφοι άπό δλους τούς μεγάλσυ; συγγραίρείς ήσαν ό Φε-νε- λών καί ε,-αιτα ό Ρουσσώ, ό Λαμαρ- τΐνος, ό Άλφρέντ ντέ Μυσσέ καί ό μέγας .-ταιδαγωγός Σπένσερ. 'Επίσης ώθαϊον χαρακτήρα εΐχαν ό Λεοπάρντι, ό Τουρκουάτος Τάσσος, ό Ματζόνι καί ό Άλφιέρι. Οί μεγάλοι στρατηγοί τος ίστορίας ήσαν δλοι σχεδόν κακογράφοι, προεξ- | άοχοντος τον Μεγάλον Ναπολέοντος, | δστις, δπίο; ήταν μέγας σέ δλα τού, ήταν καί μέγας κακογράφος, ό μεγα- λείτερος, ΐσως, άπό δλους' Ή φεΐρα, τό εΐδο; αύτό τό όποϊσν εννοεί ίδια.τέρα>ς τούς στρατώνας χαΐ
τό οποίον δέν λείπει άπό καμμίαν επι¬
στράτευσιν, άσχρτω; εάν εκλήθη ί| δχι
ή ήλικία τού, τιμςί άνέκαθίν βΐά της
παρουσίβς της καί την θάλασσαν. Καΐ
ετσι ή τελευταία δέν δύναται νά ?χη
παράπονον. Δέν ύκολείπεται καθόλου
άπό την ξηράν εις τόν πλούτον καΐ
την πουαλίαν τών ρίδότν. Οντε κατά
μίαν ψεϊραν.
Δύο φυλαί ψειρών λυμαίνονται τό
■■ Ή ■
ά οιώ|ε άπό τό^'ΰ μου τ' ίαΐ
(κακά
στά βιβλία, και 6ο- μ^
(τή χαρά.
Και δός· μου τ»| γαλήνη, ^ μή ^
(ή ψυχή
τή μάταιη δόξα, οδτε τή ν ί,όονΐ)».
|ί ή Ποναγία μιά γαληνή ιμ.
(τια
| σάν μυστική εύλογία. Κα'ι μ?; τή
1 (σιγαλιά
ά άπ' τό εΐκονοστάσι τοϋ ^ατη-
(λιοϋ τό φώς
λάμπει καΐ τρεμοσδένει, σάν ποίος,
(σάν^καϋμός,
χαϊ τοΰ κορμιοϋ τοΰ αρρώστου ό 'βν-
(φός παραδαρμός
μοϋ σιγοψτθυρίζει πώς εΐμαι αι
. (τωλός.
ΚαΙ σύ μέ μιά μεγάλη κατάνυξιν ίενι|ι
ώ χόοη, δαχρυσμένη, άδιάφορη, γυρτή
σέ ϊίβα τό σημάδι νά κάνη; τού στον·
(ροϋ,
καί τό λευκό σου χε'ρι, σάν τοΰ Ήρον
(πουλιοΰ
τό χέταγιια μοΰ εφάνη. Τα μάτια σον
(δειλά
δαχρυσμένα τίιν 11 αναγια
(ψηλά.
Ή ξανθί') κάμη ξέπλεκη. Τό στήίν
(τό μεστό
έσάλευε μέ «όθο, γεμάτο άπό χνμό.
Τής .ταοθβνιάς τό χρωμα καΐ της *■
ίγείας ιιαζύ
στό πρόσωπό σον άνθοϋσε καΐ σ ϊλε
ίτό κορμί.
Κ' εννοιωθο. έγώ, άντάμα μέ τ;ι *οη-
(σκευτικη
λαχτάρα τής νυχής μου. ν"
(τό κορμί
κρυφή μιά άνατριχίλα ήδονι/.η, «»
(ό νοΰς
ελεύθίρο; νά μένη άπ' τής σχεψΊί
(τούς άχνούς.
'£> νοΰς μου νικημένος ήταν σνρτος,
(έκεϊ
στήν έκκλησία κοντά σοΐ', ο Γ/(1
(μυστικη.
Κ' Ιννο»α>θα ·ά σαλίύουν <πό (μου βαθβιά άνίεροι κάπαοι πόθοι κ' αίο«·ι"Λτα Λιδάνι τής Άγάπης ή σαρκι/.ϊ| ευον- μοΰ δναβε μές στίς φλεόες ασδι-οτη (έπιθνμιά. Γιά τί| γυναίκεια σάρκα μι« Η ΒΑΑΑΣΣί ΙΪΡΙΣ Γ._ μπροσ·τά-μ.-ΐροστά άαά- νου στον ψηλότερο κά6ο. Ή θάλασσα ητανε μαύρη σάν ?νας κάμπο; άπ< βιολεττες. Ό γαλαξίας έχυνόταν ό λογυρα άπό τό πελώριο ούράναο σττί θος. ' Χίλιες Μαινάδες, γυρω άπό μενά έκοιμοϋντο μέσα στό σκισμένα λουλού- δια. Τα μεγάλα χόρτα άνεκατεΰοντο με τα μαλλια τ<η·ς. Καί νά ποΰ βγαί- ν« ο ηλιος μέσα στή θάλ.ασσα, άπό το μέρος τής άνατολής. Ήσαν τα ϊδια κύματα καί τό ϊδιο ακρογιαλι ποΰ εΐδαν μώ μερά νά ; Ουεται το ασπρο κο Ι της... "Εκρυψα ρια τα μάτια ψ Γιατ' εΐδα νά .ν λια μικρά ςρωτεινά χε.Αακια· τό γαδιαστο φύλλο ήτο χαμόγελο Κιαρ,δο; της Φ,λοι,πδοϋΓ στα ποΰ οΐΛίανταται κατά μυρι- έπάνω εί; τα /χίψονα τών ναυα- γίων, δταν παραμείνονν επί μακρόν διάστημα είς τό νερό, καί ή «ιαΰρη ψεΐρα, ή όποία κολλφ ώς υσιμποι·----- επάνω είς τό σώιια τών πτωχών ριών. "Απαξ κολλήσασα δέν ξεκολλφ πλέ¬ ον. 'Αποχτφ έ& τή; πλατή; τοΰ ψα- ριοΰ όργανικί)ν θέσιν, μονιμότητα, ώς άργόμισθος ΰπάλληλος τοϋ 'Ελληνικοϋ Κράτους. Καΐ τό άτυχές τό ψάρι εί¬ ναι ί'ποχρεωμένον νά την τρέ'φτ) ονα βίου μέ τό αηιά τού, καθ' δν τοότχαν τρέφονν τούς κορέονς οί πε^.άται των Άθηναϊκων ςενοδοχείων. Έξ ίσον .ταρασι-ηκή είναι καΐ ή λευκή ψεΐρα, ή ψεϊρα το? ξύλου, ή όποία—είρήσθω έν παρόδ([>—όμοιάζει
καταπληκτικά μέ «άί.μιρον ν.αβονρδι-
σμένον> .-ΐασσατεμΛον. Κολλά ώς ψώ-
ρα επί τών ξΰλων καί ταξειδίύπ βω-
ρεάν άνά τα πϊλάγη, άπαν τα λείψανσ
των ναυαγιον .τερκτέρονται νυχθημε¬
ρόν ερμοκι των κι»μάτων.
εννοιωθα, κ-' Ινα πόθο λάγνο κ«ι ν*-
. (κητ»ν
Έλαμπε ό ήλιος β^ω. Καΐ ΰμνούσαν
(τα πουλιά,
καί στοΰς ^ν
τών
(μούς βαθυά
δενδρων άνεδαϊναν άστείρευτοι
(κρουνοί,
(κρουνοί,
βρύσες δημιουργίας οί γόνιμοι χι·!"*·
Άνίκητη μιά άγάπη ταδενε δλα β«-
(θΐ'ά
τα πντΰματα έδουίζαν και
(ναν φιλιά,
κ' ή άμορτία τού πρώτου
(φλογερή
ξκπνοϋσε, σάν ααΰνιος πόθος, μες τ»Ι»
(ψυχή.
ΜΑΡΙΝΟΣ ΣΙΓΟΥΡ01
_!δλ!&τωλίΐον τού «'Εβνιχοϋ Κ«-
#»χος». · Γ
Ζώ. μά ποτές μου ώστόσο δέν |ε
τίς ςρλόγινες στιγμές πού εχοψε %ιγ
Τούτ' ή άπεραντη μελα^χολία,
πότε, μά πότε, πειά θά σταματιιση;
—"Ας μπόραα νά τί; βγάλω «π' ,1*
(μυαλό μου'
'Ερχότανε σέ μ»να ώς ενλο·γία
καΐ πίστενα ή φτωχή στό ρΛζι»ό !<·^· Τώρα πεθαίνο), ώϊμέ! σάν τί; *ν (μοΰμαι.·· Άτέλειωτα είνε κείνα ποΰ περνοδν«' (Μά) ΜΥΡΤΙθΠϊ'ΣΑ
ιΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>
ΚΥΡ1ΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1'·21'
ίΒΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
£ΙΣ ΤΗΝ ΓΎΝΑΙΚΑ
Υ Μ Ν Ο Σ
Έ/μ καΐ πάρε μτ, ψνχή,
στή δόξα καΐ στά φτερουγίσματά
(σον,
χέλος τοΰ κόσμον έσύ κι' άρχή,
στό φώ;, στά μάγια καί στά" θαύ-
(ματά σου.
Γυναΐκα, παίρνεις γιά κορμί
τό σχήμα τών μεγάλων άμφορέων,
Ηΐ' άνθοΰν σ' εσένα οί λογισμοί,
ψυχή, τών γλνκντάτων Ναζωραίων.
Μέ τα μαλλιά σου, ντροπαλή,
τ' άννα σου κάλλη κρύβει; κι' άπ*
. (τ' άστέρια,
τών κρίνων πτνεις τό φιλί,
ποΰ στών άγγέλων τρέμοννε τα
Κι' άδιάκοπα δημιουργεϊς
τόν ανθρωπο στούς κόλπους τούς
(βαθενς σου,
μοιάζει; τηζ Δήμητρα; τής Γής,
εΐν* ή ξιωή στά στήθεια τού δική
ϊ< 'Αχόρταγα τηνέ ρονφ§, την πίνει μέ τό τίμιό σου τό γάλα, βέ νανουρίσματα κρυφά, παΰ φτερουγίζουν όνειρα μεγάλα. «—Πατρίο' όλήθεια καΐ τιμή, —μικρά μου, άποκοιμήσου,—νάνν- (νάνι!— ιτατρίδ' άλήθεια καί τιμή σοΰ πλίκουν τών ήρώων τό στε- ίςράνν...» Καί λές σ' εκείνον, ποΰ γενντϊς: «—Εέρεις; ή Μοίρα δόντια εχει θη- ', ,ταιδί μου, κάπου μή ξεχνφς , τό δρόμο ν' άνίβχίς τοϋ μαρτύριον!» Σ' άκούει έχεΐνο καί μεθ$- δυνάαωσεν ή σκέψη τ' όνειρό τον, χαί νειός, σέ κάποιο Γολγοθά, μονάχος τον στυλώνει τό στανρό (τού. Κ' Ιτσι, γυρμίνο μίαν αύγή στής δάφνες, τοϋ φορείς τα βά6α- ι (νά τού, ^! της ζοβή; χρι-σοπηγή, Ιΐΐγάλη χαταλντρα τοΰ θανατον! Μ' άτέλεκοτες εΐν' οί μορφές, ψυχή, ποΰ πέρνεις κ' οί λαμπράδες- ίτοϋ πόνον άσπρίζεις τής κορφές, όλόρθη, σ' ΰπερκόσμιες ώμορφάδες. Σ' άρέσουνε, νά στολισθή;, στούς κήπους τα τριαντάφνλλα, τα (κρίνα, ΐαί μέσ' στούς κάμπους, τοϋς βαθεϊς, τα στάχυα, .τοΰ χορταίνουν κάθε (πείνα. - Τα β-Λχνα είν' ώμορφο, χρυσά, ή Υή> χωρί; νά τα μετρςί, τα δίνει·
»' δταν ό άγέρας τα φυσ$,
έκεϊνα χλαϊν καί λέν «—έλεημοσύ-
(νη!>
Ή Μπίλλη Ντόουβ, ήτις θεωρεϊται υπο πολλών ώ; ή ωραιοτέρα γυνή τοΰ κινηματογράφον.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟ
ΤΗΣ ΗΗπΟ
^ιω;^
Στό πλατ^ β^,
Τ1Ι«αν τρελλοί οί μεγά'
λοι συγγραφεύς.
Εά δλέπχις αέσ' στόν ούρανό
τάστρο, τό φώς, πυΰ στό σκοτάδι
(άνάς>τει
β' ενα κατάρτι μακρυνό,
έσϋ κονφοοακρύζεις γιά τό ναύττ).
—-Ποΰ πάν τα όλόασ,πρα πανιά;
"Αν πάλι θά γυρίσουν ποίος τό
(Ιέρει;
«—Γυναίκα, παν στή σκοτεινπά,
ή θάλασσα δπου θέλει καί τ' ά
ι
Μά έσύ, πεντάμορφη, γλνχειά,
τής Μοίρα; φέρνει; τόν ξενητε-
I
(μένο,
'ψέο' άπό νΰχτα μαγιχιά,
σέ κάποιαν ούρανό γαληνεμένο.
Κι' άν ελθ' ήμέρα κβΐ χαθχ),
ά.ν την ψνχή τού τοΰ φωτός τ' ά-
(στέρι,
γυναίκα, θά τ' άνάψης πάλι έσύ,
μέ τ' δγιο, τό θαυματουργό σου
(χέρι!
ΑΓΓΒΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
Κ ΑΚΠΠΜΑΤΑ
Μή μοϋ χτυπ$; τα ποδαράκια
κι' αϋτά σέ μενά δέν περνοϋν!
Καΐ μή δαγκάνεις τα χειλάκια
—δεν τα λυπάσαι ποΰ πονοϋν;
Άλήθεια, στό θυμό σου επάνω
δέν ε£σαι κι' άσχημη πολύ...
Μά τό χατήρι δέ στό κάνω _
ν.ι' ή ώμορφιά σου δέ σ' ώφελεϊ.
Ξεθνμωσε καΐ αέ γαλήνη
πές μου γλυκά «Παρακαλώ...>,
τό χατηφάχι σου νά γίνη
χι' δλα νά πάνε στό καλό.
Γ. ΑΘΑΝΑΣ
Ή γραφολογία, ώς γνωστόν, ?χει
εξελιχθή σημερον είς πραγματικήν ε¬
πιστήμην. Έκεΐνο δέ ποΰ άπασχολεΐ
τού; γραφολόγου; περισσότερον άπό
δλα, είναι ό γραφικός χαρακτηρ "τόνν
μεγάλων άνδρών.
Ό Λαμπρόζο, ό διάσημος νυχία-
τρος καί φρενολόγος, δστις άπασχο-
λήθηκε πολύ μέ την γραφολογία, λέ¬
γει δτι στόν γραψικόν χαρακτήρα δ-
1"-- τα»ν μεγαλοφυίαν άνδρών, βρί-
όμοιότητες μέ τόν γραφήν χα-
ρακτηρα τών φρενοπαθων. Λόγου χά¬
ριν, ό γραφικός χαρακτηρ τοϋ Δουμά,
τοϋ Γκιζώ, τοϋ Ούσαή, τοΰ 'Ωζερώ,
δμοιάζει ύπεροΌλιχά μέ τόν χαρακτήρα
ενός φρενοπαθθϋς καΐ έπιληπτικοΰ ο¬
νόματι Μασττγκαλοΰπι!
Ή όμοιότης αύτη τοϋ γραφικοϋ χα¬
ρακτήρος τών μεγαλοφΰών καΐ των
φρενο6λα6«ν, όδηγεί τούς ψυχολό-
γου; νά βγάζοττν συμπεράσματα πολύ
λίγο τιμητικά γιά τούς πρώτους. Διότι
είναι πλέον αναμφισβήτητον, δτι ό
γραφικός χαρακτήο ενός άνθρωπον
είναι ό καθρέφτης τοΰ χαρακτηρό;
τού. Απόδειξις δέ τούτου είναι καΐ
δτι δ γραφικός χαρακτηρ ενός άνθρω¬
πον δέν μένει ό ίδιος σ' δλη τού τή
ζ<οή, άλλά μεταβάλλεται. Ό Μπωντελαίρ φημιζόταν γιά την ποικιλία τοΰ γραφικοϋ τού χαρακτή¬ ρος, τόν οποίον αλλαζε διαρκώς. Ό μέγας μουσουργό; Βάγνερ είχε κανονικώτατον καί καλλιγραφικώτα- τον χαοακτήρα, εγραφε δέ πάντοτϊ σέ χαρτί άρωματισμένο μέ άρωμα ρόδοιν. Έπίση; ό Βικτο)ριέν Σαρδοΰ εγραφε | <τέ είδικό 7&°τΐ ποΰ κατεσκευαζόταν έπίτηδες νι' αυτόν. Ό "Εγδαρ Πόε Ιγραφε σέ χαρτονάκια στενά καί ΰπε©- 6ολικά μακρυά. Ό Χάϊνε, ό Μίλτων, ό Ροσσίνι I- γραφαν ξαπλωμένοι στά χρεβάτια τους. Ό Γκερράτζι εγραφε σέ μεταξωτό χαρτί καί ήταν νπε(ΐ'ήφανος γιά τόν ώραίο καί κανονικό γραφικό τού χα¬ ρακτήρα. Ό Μπετόβεν είχεν απαίσιον γραφι- κόν χαρακτρα καί εντελώς δνσανά- γνωστον. Πειό Ιόαλλιγράφοι άπό δλους τούς μεγάλσυ; συγγραίρείς ήσαν ό Φε-νε- λών καί ε,-αιτα ό Ρουσσώ, ό Λαμαρ- τΐνος, ό Άλφρέντ ντέ Μυσσέ καί ό μέγας .-ταιδαγωγός Σπένσερ. 'Επίσης ώθαϊον χαρακτήρα εΐχαν ό Λεοπάρντι, ό Τουρκουάτος Τάσσος, ό Ματζόνι καί ό Άλφιέρι. Οί μεγάλοι στρατηγοί τος ίστορίας ήσαν δλοι σχεδόν κακογράφοι, προεξ- | άοχοντος τον Μεγάλον Ναπολέοντος, | δστις, δπίο; ήταν μέγας σέ δλα τού, ήταν καί μέγας κακογράφος, ό μεγα- λείτερος, ΐσως, άπό δλους' Ή φεΐρα, τό εΐδο; αύτό τό όποϊσν εννοεί ίδια.τέρα>ς τούς στρατώνας χαΐ
τό οποίον δέν λείπει άπό καμμίαν επι¬
στράτευσιν, άσχρτω; εάν εκλήθη ί| δχι
ή ήλικία τού, τιμςί άνέκαθίν βΐά της
παρουσίβς της καί την θάλασσαν. Καΐ
ετσι ή τελευταία δέν δύναται νά ?χη
παράπονον. Δέν ύκολείπεται καθόλου
άπό την ξηράν εις τόν πλούτον καΐ
την πουαλίαν τών ρίδότν. Οντε κατά
μίαν ψεϊραν.
Δύο φυλαί ψειρών λυμαίνονται τό
■■ Ή ■
ά οιώ|ε άπό τό^'ΰ μου τ' ίαΐ
(κακά
στά βιβλία, και 6ο- μ^
(τή χαρά.
Και δός· μου τ»| γαλήνη, ^ μή ^
(ή ψυχή
τή μάταιη δόξα, οδτε τή ν ί,όονΐ)».
|ί ή Ποναγία μιά γαληνή ιμ.
(τια
| σάν μυστική εύλογία. Κα'ι μ?; τή
1 (σιγαλιά
ά άπ' τό εΐκονοστάσι τοϋ ^ατη-
(λιοϋ τό φώς
λάμπει καΐ τρεμοσδένει, σάν ποίος,
(σάν^καϋμός,
χαϊ τοΰ κορμιοϋ τοΰ αρρώστου ό 'βν-
(φός παραδαρμός
μοϋ σιγοψτθυρίζει πώς εΐμαι αι
. (τωλός.
ΚαΙ σύ μέ μιά μεγάλη κατάνυξιν ίενι|ι
ώ χόοη, δαχρυσμένη, άδιάφορη, γυρτή
σέ ϊίβα τό σημάδι νά κάνη; τού στον·
(ροϋ,
καί τό λευκό σου χε'ρι, σάν τοΰ Ήρον
(πουλιοΰ
τό χέταγιια μοΰ εφάνη. Τα μάτια σον
(δειλά
δαχρυσμένα τίιν 11 αναγια
(ψηλά.
Ή ξανθί') κάμη ξέπλεκη. Τό στήίν
(τό μεστό
έσάλευε μέ «όθο, γεμάτο άπό χνμό.
Τής .ταοθβνιάς τό χρωμα καΐ της *■
ίγείας ιιαζύ
στό πρόσωπό σον άνθοϋσε καΐ σ ϊλε
ίτό κορμί.
Κ' εννοιωθο. έγώ, άντάμα μέ τ;ι *οη-
(σκευτικη
λαχτάρα τής νυχής μου. ν"
(τό κορμί
κρυφή μιά άνατριχίλα ήδονι/.η, «»
(ό νοΰς
ελεύθίρο; νά μένη άπ' τής σχεψΊί
(τούς άχνούς.
'£> νοΰς μου νικημένος ήταν σνρτος,
(έκεϊ
στήν έκκλησία κοντά σοΐ', ο Γ/(1
(μυστικη.
Κ' Ιννο»α>θα ·ά σαλίύουν <πό (μου βαθβιά άνίεροι κάπαοι πόθοι κ' αίο«·ι"Λτα Λιδάνι τής Άγάπης ή σαρκι/.ϊ| ευον- μοΰ δναβε μές στίς φλεόες ασδι-οτη (έπιθνμιά. Γιά τί| γυναίκεια σάρκα μι« Η ΒΑΑΑΣΣί ΙΪΡΙΣ Γ._ μπροσ·τά-μ.-ΐροστά άαά- νου στον ψηλότερο κά6ο. Ή θάλασσα ητανε μαύρη σάν ?νας κάμπο; άπ< βιολεττες. Ό γαλαξίας έχυνόταν ό λογυρα άπό τό πελώριο ούράναο σττί θος. ' Χίλιες Μαινάδες, γυρω άπό μενά έκοιμοϋντο μέσα στό σκισμένα λουλού- δια. Τα μεγάλα χόρτα άνεκατεΰοντο με τα μαλλια τ<η·ς. Καί νά ποΰ βγαί- ν« ο ηλιος μέσα στή θάλ.ασσα, άπό το μέρος τής άνατολής. Ήσαν τα ϊδια κύματα καί τό ϊδιο ακρογιαλι ποΰ εΐδαν μώ μερά νά ; Ουεται το ασπρο κο Ι της... "Εκρυψα ρια τα μάτια ψ Γιατ' εΐδα νά .ν λια μικρά ςρωτεινά χε.Αακια· τό γαδιαστο φύλλο ήτο χαμόγελο Κιαρ,δο; της Φ,λοι,πδοϋΓ στα ποΰ οΐΛίανταται κατά μυρι- έπάνω εί; τα /χίψονα τών ναυα- γίων, δταν παραμείνονν επί μακρόν διάστημα είς τό νερό, καί ή «ιαΰρη ψεΐρα, ή όποία κολλφ ώς υσιμποι·----- επάνω είς τό σώιια τών πτωχών ριών. "Απαξ κολλήσασα δέν ξεκολλφ πλέ¬ ον. 'Αποχτφ έ& τή; πλατή; τοΰ ψα- ριοΰ όργανικί)ν θέσιν, μονιμότητα, ώς άργόμισθος ΰπάλληλος τοϋ 'Ελληνικοϋ Κράτους. Καΐ τό άτυχές τό ψάρι εί¬ ναι ί'ποχρεωμένον νά την τρέ'φτ) ονα βίου μέ τό αηιά τού, καθ' δν τοότχαν τρέφονν τούς κορέονς οί πε^.άται των Άθηναϊκων ςενοδοχείων. Έξ ίσον .ταρασι-ηκή είναι καΐ ή λευκή ψεΐρα, ή ψεϊρα το? ξύλου, ή όποία—είρήσθω έν παρόδ([>—όμοιάζει
καταπληκτικά μέ «άί.μιρον ν.αβονρδι-
σμένον> .-ΐασσατεμΛον. Κολλά ώς ψώ-
ρα επί τών ξΰλων καί ταξειδίύπ βω-
ρεάν άνά τα πϊλάγη, άπαν τα λείψανσ
των ναυαγιον .τερκτέρονται νυχθημε¬
ρόν ερμοκι των κι»μάτων.
εννοιωθα, κ-' Ινα πόθο λάγνο κ«ι ν*-
. (κητ»ν
Έλαμπε ό ήλιος β^ω. Καΐ ΰμνούσαν
(τα πουλιά,
καί στοΰς ^ν
τών
(μούς βαθυά
δενδρων άνεδαϊναν άστείρευτοι
(κρουνοί,
(κρουνοί,
βρύσες δημιουργίας οί γόνιμοι χι·!"*·
Άνίκητη μιά άγάπη ταδενε δλα β«-
(θΐ'ά
τα πντΰματα έδουίζαν και
(ναν φιλιά,
κ' ή άμορτία τού πρώτου
(φλογερή
ξκπνοϋσε, σάν ααΰνιος πόθος, μες τ»Ι»
(ψυχή.
ΜΑΡΙΝΟΣ ΣΙΓΟΥΡ01
_!δλ!&τωλίΐον τού «'Εβνιχοϋ Κ«-
#»χος». · Γ
Ζώ. μά ποτές μου ώστόσο δέν |ε
τίς ςρλόγινες στιγμές πού εχοψε %ιγ
Τούτ' ή άπεραντη μελα^χολία,
πότε, μά πότε, πειά θά σταματιιση;
—"Ας μπόραα νά τί; βγάλω «π' ,1*
(μυαλό μου'
'Ερχότανε σέ μ»να ώς ενλο·γία
καΐ πίστενα ή φτωχή στό ρΛζι»ό !<·^· Τώρα πεθαίνο), ώϊμέ! σάν τί; *ν (μοΰμαι.·· Άτέλειωτα είνε κείνα ποΰ περνοδν«' (Μά) ΜΥΡΤΙθΠϊ'ΣΑ
17
Ο ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ"
τας κυρίαι
Λ ςθ:ν«:<ορο. Το *ϊ- Ι τώ?* Ι., άλλά στής μετα δα εχβΛ ? όοα ?έν είναι ,; 5χ- μόνον τής γυναίκας, _,! :ούς άνϊρβς *οΰ εργα- ίΐ ν» έςοϊεύΐΜν γ·.ά της γυ- |το>ς η τ« χορίτσια το>ς.
ίαι ? ^
μί χ«ρι στής καθημερινες
ΐκς- Γίναμε πειό *Ρ«*τι-
|·)ς ορομ^ί ;/-2'. που^η γ»-
> ί,Λχρεωμεντ^να της ση-
νά μή λζσπώνουνται κ*1
'κ,Ιν νά κυκλοφορούν^ έλεύ-
κστησβν οί κοντές φοΰ
κςοκτικές ποΰ δέν θά
ποτε. Καί άν στής
'; τ^ϊλέττες είναι λίγο μζ-
> 2· κάνουν πειό γαιρι-
[:ή'ς λ^γίρές σιλουέτες, γιά
γ:α —6ρτ, γ'.ά πεΐ'.πάτους
|ΐ' τόσο-1 κοντές, όσο <*.αί κ.·; εκοψαν τα μ^λ- μ δλες τής προ—ά |::σμένων κύκλων κατά τό Ιχαλοχϊίρι νά έπαναφέρονν (Οκλες κ*ί τα μακρρυά μαλ- τό κατώρθωσαν. Μερ-.κές Πβρίζ'.άνες θε).ήσαν νά )Ί τα «σινιον» στό Αίς λέ αί Ντωδίλ. Άλλά ή αόδα μίνων μαλλιών επεκράτησε. Ιιά μ.όδα πρακτική κου χροσ- |3! μέ την κϊθημερινή ζωή |·λϊ!/.2 της εποχάς μας μέ- βτάρι» της δέν Ιχει πειά |>·Λθίχ.!λες γβρνιτούρες των
ς γρρς
^ττερά, άνήη, αίγαρέτες
Τρείς έκ των πολυτελών έσβήτων,
άς έφόρεσεν ή Μίς "Αίρην 1»1-ΐορ-
ντόνη είς τό νέον κινηιιοτογραφι-
κόν έργον «Παρίσιοι». "Ωραίον
πρότυπον δι' όσας ζητοΰν καινοτο-
μίας είς την άιιφίεσιν.
Η ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΝ
αι
ϊ:φ!τ«ς
α
τοι»ς
|φς ρφωνουν τοι»ς
Ι;, τα μ»ρ·.β γάντια, τοίις
|= τα ^ΐντελλβνιβ μιαοφδ-
ΐίλίχόφια)) τή θ
τής «τθ;>ρ-
'Α
ρμ-οττίνα κλπ. 'Αντι κορ-
Ρ"·* φοροΰσχ^ οί γιβγιβς μας,
Νικες ϊταεεον Λη·ηήυ ίΐ /—-._
γγς μς,
ϊήμερον φοροΰν έλαστι-
λε-τά μεταιξωτά, κι'
ΐϊ νά διατηρο·3ν την σι-
. 'Αντί μ-σοφόρ-α Οπο
'Αντί
μ,'.σοφορ'.α, ι>πο-
,μθ"
κομ-ιναιζον. Αν-
■» μέ μπαλένες
Ή σ«ι:"·:ίί#}1 της π
ως των αηι,ρών τραυμάτω·^, ώς
μικραί έν—μαί, είναι μεγάλη. 1
'ά άκούομεν περί άνθρώπων ο: ό-
ποίοι ύποφέρουν άπό σοβαράν αόλον-
σιν ή άχό ίηλητηρίασΐν τού
ενός εκ τοιούτων μικρών
Καί έν τούτοις αί περισσότερον των
τοιούτων παθήσεων δέν επρεπε νά
ή ρ
ρχ δ«τι δύνανται νά χρολη-
φτ)ς·>; διά καλής -ερι—ΐ'.ησεως ευ¬
θύς έξ άργ.ής.
Εάν τΰ}— νά κόψβτε τό 6άκτ
ίά ή έ
λίν ζις, την χ-είρά σας ή μέρος τι
τοΰ σώμϊτός σας, άλείψατε το μέ¬
ρος έχ,είνο μέ ίώϊ'.ον άμ,έτως. Κϊ-
τίχιν ϊέ καλύψατε αύτο μέ ά«·
Υλ «ίνα! πολ« πε»
"'-νεται,
ή
όπως γινόταν
ΝΤΑΙΖΗ
"ήν
α
; 5«ρ5ς «,βηρβϋν-
11 **'· τ* φορέματα των
4 2
οΐκο-
της καΐ
«« αύτ.
διά νά τ3
καΐ τα μολυσματικά σπέρματιΐ. Ε¬
άν πλύνΐτε τό τραΰμα, πρέπει προ-
ά ίράσετε -/.αλώς τό
ζητησατε την σνμδουλήν τοϋ
'3ς' , ^
Ή χροσεκτική χερι—ιίησις των
υ.ικρών βντομών καΐ τραυμάτων, δ-
τχν τό πρώτον συμδαίνθϋν, ιτρ
λαμδάνει σοδαράν δηλητηρίασιν τού
αΐριατος ητίς 4«νατον νά έχη ώς
άέλ την ά-οκοζην τοθ κροσ-
ϊ λέ ί
τΐό ?
ΟΙΚΟΓΕΜΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΧΟΙΡΟΜΗΡΙΟΝ ΓΚΑΑΣΕ
ΜΕΙΠΑΝΑΚΙ
Π αίρνε-·.ς Ινα καλο χοιρομηρι, το
βζε'.ς μεριχές ώρες στό νερό καί
εζειτα τό βάζεις είς μίαν μττρεζέ-
ραν, τί σ/.εχάζε'.ς αέ νερό, τέ 4ρά-
ζ,εις είς την φωτία, ρίχτεις μέσα:
μ'.α χεριά ·λθλίανι;ρο, μερικά διάφο-
ρα γόρτα καί άφοϋ "άρη δράσι, τρα-
6ας την μτρ^άρχ εις την
ά ά ά
"Οτ«ν «ίσθε «ροσκεκλημένοι είς
τραχέζι, τρώγετε καί χίνετε μετρί-
ως, διά νά μή εκληφθήτε ώς λαί-
μαργοι, ή έπιτηδ«υόμενοι ώς χρός
την πι5ΐότητα των φαγητών. Μετά
χολλής έπ'.φΐίλαατικόττ/τος κ^ί δι-
«κρίσεως λαμδάνβτε έκ των σπα-
νίων φαγητών, των γλυκυσμάτων
χαί των λοιχών, των χοτρατεθειμέ-
νων είς μικράς ποσότητας. Π αν-
τοΰ χά! πάντοτε ή ααλή άνατροφή
άπαιτεί νά ληαμονητε τόν έχ>τόν
σας, χάοιν των άλλων.
Α! άστειότητες αβτά την συνα-
ένίοτε, φτ>άνουν
ρ^ψ, , φ χρ
τού γ«λοίοο, τα δέ «καλχμπούρια»
τα όχοία μεταδά^οον τόν αληθή
προορισμόν ττ,ς συναναστροφης, κα¬
λόν Θά ήτο νά διεγράφοντβ χαντε-
ΥΓΙΕΙΝΗ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
. ίΕΝΕΜΙΙ ΟΡΕΞΙΝ
Ίσως ίέν φαντάζετΰε, ότι αί σογ
κινήσεις έ'χοσν μεγάλην επίδρασιν
έχί τής όρέξεως καί έχίσης επί
τής αφομοιώσεως της τ^οφής.
1) "Εάν έν χαιίίον είναι άνησυ-
χον, ώργίου-ένον ή τεθλιμμένον δέν
θά φάγτ} καλά και Θά χωνεύσ-β ά-
σχημα. Γήν στιγμήν αυτήν καί αν
αρνήται νά φάγη μή έχιμένετε, ν.Μ
ιδίως μή τί ίιάζεται άπότοιια. Έν
πρώτοις προσ-αθησατε νά διασκε-
δάσετε την συγκίνησιν τού, "διότι δέν
«χάρχει καλλίτερον όρεκτικον άχ6
την καλήν διάθεσιν.
2) ΛαμΛάνουν χώραν κάθε «ο-
ράν σκηναί όχληραί, όταν το παιδί
«ρόκειται νά φάγχι; Αΰτο δημιουρ-
συγκινηυΐ'.ς αί όχοΤαι εΐμποροΰν
νά τοϋ άφαιρέσουν κάθε έχιθυμία'*
διά φαγί. Εάν ού σκηναί αύται έπ-
λμά σοχνά, μποροΰν νά
κατοτστρέψουν τό χεχτικον σύντημ.χ
γιά πάντα. Πρέχει άρα νά άπο-
φεύγεται ή έχανάληψ'.ς των 3ϋσ?-
ρέστων Γνεζητήσεων.
3) Εΰνοεϊτε ΐσως την εμφάνι¬
σιν α'.σΘτΐίΑάτων ζηλοτνχίας είς τα
χαιδιά σας, δίδοντες είς τό εν ό,τ»
ρ είς τα άλλα; Έκΐός ϊτ.ι
λόγους σοόαροΰς—επί παραδείγμα¬
τι κχτό-κιν ίατρικής σιΐϋ.6ουλής—-
όλα τα παιδία σας πρέπει νά δέχων-
ται -ήν ιδίαν τροφήν εάν θά κά-
υ-ητε έξα··ρέίε·.ς χρβπει νά έκθέσητβ
τοί)ς λδγους οί όποίο'. σάς ύχχγορεύ-
βυν αύτάς. Το πΐιδί Ιχει τό αίσθη-
μα τής δι/.αιοσύνης λίχν άνεπτυγ-
καί χρέχει νά τοϋ δίδωνται
ξ
^ ρ
ίνίοτε σβφεις έξηγησεις.
4) Άοινετε είς τό παιδί νά μτ^-
τ-Μ»Υ), ότι δέν είσθε 6έδαιος, δτι θά
φάγη τα 9«Τ'Πτά τα όποία τοΰ πα-
ά; Πολί» γρηγορα θά κα-
ότι περιμένετε νά αρνηθή
γγ) Αΰτο δέν χρέχ&ι νά σ.ια—-
-/.αί τέ χαιδί χρέπει νά τρώγ^
χωρίς σι>ζτ]τησ!ν—πάν ό,τί
ίζ λογικώς νά τοϋ δώ-
νά
σετε.
5) Τρομάζετε άν το χαιίί δέν
φάγη ί'"ς γεϋμα; Κβί εάν άρνηθς
ό,τι τοΰ παρουσ'.άζουν τοΰ δίδετβ
άλλο φαγί · Τό παιδί δλέπει πολ^
γρήγορα άπό την στάσιν σας, δτ»
δΐΐ, καί ότι μπορεί νά πειβμκ-
ά ά έύ ά άλλ
ς, μρ μ
τώση, δ:ά νά έπ',τύ)" κάτι άλλο,
Μΐ ά ό ή
Κο)ρ.
Π Οτε δέν πρέπε'. νά μεταχειρι-
ζεσθε λϊρωαένον μα^ήλίον ή άλλο
τ! λερωμένον ύφασμα ώς έπίδεσμον.
Εάν δέ παρ' όλας τάς προφυλά-
ξεις ταύτας τό τραύμα, μολονότι
είναι μικρόν, είναι εισέτι όδυνηρόν,
τής φωτιας, διά νά σιγο^ράζτ; επί
τέσσαρας ώρας· την ώ?α ποΰ θά
τερδϊρης, τό στρχγγί^εις, το διοο-
Οώνεις ενα γΰρο μέ τό μαχαίρι, ση-
κώνε'.ς τό ίέρμα, άφήνεις μόνον ο¬
λίγον πλησίον είς τό κότσι, ξύεΐς
τό κόχκΐλο, χερνάς ένα μασέτ, τό
έάζεις εί; ένα πιάτο, γλασάρει^ς τό
χΌΐρομήρι χϊί στέλλί-.ς συγχρόνως
ίνα πιάτο απανά-/.-. χά: μίαν σάλτσα
μαδέρας.
λώς έκ των άστειοτήτων, διότι καί-]α
έπικίνδυνα είναι καί άνούσια. Υπ¬
άρχον; άτομα τα όποία γελοΰν ΪΓ
ί,τ·. άκο·όσο>ν %οίι ένίοτε προτοϋ τό
τα όποία γελοΰν όμ'.λοΰν-
η, )
Μ—,5εΐτε ησυχα νά τό στερήσετϊ
τοι»
χι
, γ μ
τα, άταύστως, άναιιδώς. Ταυτα, δ-
μόνον ένοχλητικάι είναι, άλλά
! άνυπόφορΛ. Διά νά «ίναί τις
ώ ευχάριστος έν τή συν-
ρφή, όφείλε'. νά γελά οσάκις
ή άνάγχο τό καλέση. «Γελα ό
μωράς. ν.αν τι μή γελοίον ή», έλεγον
οί χρί-'θνοι ημών.
ΚΥΡΙΑ ΕΤΤΈΝ1Α Κ'
/.αμτ;
μάθτ)
37.
ν γευμα,
κανέν κακόν. *Εάν τό πο·ι5ί
5, 5τι 6ά με-ίνητε ό κύριος, θά
π^λυ γρήγορα νά τρώγη άπ^
ίτη ε·-
, ωστί
ΕΡΠΣΙ»
Ή ά·ε.ργία
ί
την άπογοήτε>
ί ύ η
σιν καί την «νίαν καί αύτη την μ*-
λχγχολία; καί την ϋχοχονδρίαν. Ό
μή έργα'ζόμενος κοίθίσταται άηδής,
αχβρις, μελαγχολικός, έγωϊστής.
ΔασαρεστεΪΜΐ είς χάντα καί μέ τόν
εαυτόν τού τόν ίδιον. Καταντί φι-
λάσθενος άνωφελής διά τόν πλησί-
όν τού, ή δέ άνία ήτις τόν χ,ατατρώ- η
γει, είναι ή δικαία οώτοϋ τιμωρίαν-
Άγαπώμεν λο'.πόν την έργοτσίαν
Τ! όποία μίς χαρίζει την υγείαν,
την ευημερίαν, τα πλούτη. Αί γα-
ναίκες πρό πχ^τός όφβίλουν νά ά-
γαπώσι την εργασίαν, διότι μόνο-ί
αυται εκλήθησαν διά την διοίκησιν
τής οικίας των.
Η
Ό τιόπος τής Βεώδους καλ)χνής
τής γυναίκας «έν μχορεί νά βρεθή
σέ κανένα λαό. Άν θέλετε νά σνη-
ματισετε ενα τετοιο ιο-εωδη τοπο
γυναικός, πρέιτϊ: νά πάρετε τα υαλ-
λιά των Ίνδών ν-^να'.κών ποΰ κ7τ-
στής δγθες τοΰ Γάγγη, την
μύτη των ''Ελ.ληνίίων, τό ττΟάι
των Άγγλ«ων, τό χρώμα τοϋ π^ο-
σώποο των Γερμανίίων,, τό άνάϊτη-
μα των Γεωργιανών, τα πόδ'.α των
Κινέζων, τα χέρια των Φλαμανδών,
τάς κνήμας των Ίταλίδων, τα μά-
ν.Λ των γυϋϊκών ·τς Άνδτ>ο.>;:«
ΐ
Ό Διάδοχος τς Ιταλίας, Οι'νιιδέρτος, καί ^
μνησκή τού, Μαρή Ζωσέ, Πριγκίπισσα τοΰ Βελγίου, μίτά -ιήτ έ»«η>-
^χ^ των άρραβών-ων των.
γ ς
άς καΐ την χ%ιτΙότη:α ν.αΐ την χαρ ι
ών ΙΓ7 ΰ!
Ο ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ"
τας κυρίαι
Λ ςθ:ν«:<ορο. Το *ϊ- Ι τώ?* Ι., άλλά στής μετα δα εχβΛ ? όοα ?έν είναι ,; 5χ- μόνον τής γυναίκας, _,! :ούς άνϊρβς *οΰ εργα- ίΐ ν» έςοϊεύΐΜν γ·.ά της γυ- |το>ς η τ« χορίτσια το>ς.
ίαι ? ^
μί χ«ρι στής καθημερινες
ΐκς- Γίναμε πειό *Ρ«*τι-
|·)ς ορομ^ί ;/-2'. που^η γ»-
> ί,Λχρεωμεντ^να της ση-
νά μή λζσπώνουνται κ*1
'κ,Ιν νά κυκλοφορούν^ έλεύ-
κστησβν οί κοντές φοΰ
κςοκτικές ποΰ δέν θά
ποτε. Καί άν στής
'; τ^ϊλέττες είναι λίγο μζ-
> 2· κάνουν πειό γαιρι-
[:ή'ς λ^γίρές σιλουέτες, γιά
γ:α —6ρτ, γ'.ά πεΐ'.πάτους
|ΐ' τόσο-1 κοντές, όσο <*.αί κ.·; εκοψαν τα μ^λ- μ δλες τής προ—ά |::σμένων κύκλων κατά τό Ιχαλοχϊίρι νά έπαναφέρονν (Οκλες κ*ί τα μακρρυά μαλ- τό κατώρθωσαν. Μερ-.κές Πβρίζ'.άνες θε).ήσαν νά )Ί τα «σινιον» στό Αίς λέ αί Ντωδίλ. Άλλά ή αόδα μίνων μαλλιών επεκράτησε. Ιιά μ.όδα πρακτική κου χροσ- |3! μέ την κϊθημερινή ζωή |·λϊ!/.2 της εποχάς μας μέ- βτάρι» της δέν Ιχει πειά |>·Λθίχ.!λες γβρνιτούρες των
ς γρρς
^ττερά, άνήη, αίγαρέτες
Τρείς έκ των πολυτελών έσβήτων,
άς έφόρεσεν ή Μίς "Αίρην 1»1-ΐορ-
ντόνη είς τό νέον κινηιιοτογραφι-
κόν έργον «Παρίσιοι». "Ωραίον
πρότυπον δι' όσας ζητοΰν καινοτο-
μίας είς την άιιφίεσιν.
Η ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΝ
αι
ϊ:φ!τ«ς
α
τοι»ς
|φς ρφωνουν τοι»ς
Ι;, τα μ»ρ·.β γάντια, τοίις
|= τα ^ΐντελλβνιβ μιαοφδ-
ΐίλίχόφια)) τή θ
τής «τθ;>ρ-
'Α
ρμ-οττίνα κλπ. 'Αντι κορ-
Ρ"·* φοροΰσχ^ οί γιβγιβς μας,
Νικες ϊταεεον Λη·ηήυ ίΐ /—-._
γγς μς,
ϊήμερον φοροΰν έλαστι-
λε-τά μεταιξωτά, κι'
ΐϊ νά διατηρο·3ν την σι-
. 'Αντί μ-σοφόρ-α Οπο
'Αντί
μ,'.σοφορ'.α, ι>πο-
,μθ"
κομ-ιναιζον. Αν-
■» μέ μπαλένες
Ή σ«ι:"·:ίί#}1 της π
ως των αηι,ρών τραυμάτω·^, ώς
μικραί έν—μαί, είναι μεγάλη. 1
'ά άκούομεν περί άνθρώπων ο: ό-
ποίοι ύποφέρουν άπό σοβαράν αόλον-
σιν ή άχό ίηλητηρίασΐν τού
ενός εκ τοιούτων μικρών
Καί έν τούτοις αί περισσότερον των
τοιούτων παθήσεων δέν επρεπε νά
ή ρ
ρχ δ«τι δύνανται νά χρολη-
φτ)ς·>; διά καλής -ερι—ΐ'.ησεως ευ¬
θύς έξ άργ.ής.
Εάν τΰ}— νά κόψβτε τό 6άκτ
ίά ή έ
λίν ζις, την χ-είρά σας ή μέρος τι
τοΰ σώμϊτός σας, άλείψατε το μέ¬
ρος έχ,είνο μέ ίώϊ'.ον άμ,έτως. Κϊ-
τίχιν ϊέ καλύψατε αύτο μέ ά«·
Υλ «ίνα! πολ« πε»
"'-νεται,
ή
όπως γινόταν
ΝΤΑΙΖΗ
"ήν
α
; 5«ρ5ς «,βηρβϋν-
11 **'· τ* φορέματα των
4 2
οΐκο-
της καΐ
«« αύτ.
διά νά τ3
καΐ τα μολυσματικά σπέρματιΐ. Ε¬
άν πλύνΐτε τό τραΰμα, πρέπει προ-
ά ίράσετε -/.αλώς τό
ζητησατε την σνμδουλήν τοϋ
'3ς' , ^
Ή χροσεκτική χερι—ιίησις των
υ.ικρών βντομών καΐ τραυμάτων, δ-
τχν τό πρώτον συμδαίνθϋν, ιτρ
λαμδάνει σοδαράν δηλητηρίασιν τού
αΐριατος ητίς 4«νατον νά έχη ώς
άέλ την ά-οκοζην τοθ κροσ-
ϊ λέ ί
τΐό ?
ΟΙΚΟΓΕΜΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΧΟΙΡΟΜΗΡΙΟΝ ΓΚΑΑΣΕ
ΜΕΙΠΑΝΑΚΙ
Π αίρνε-·.ς Ινα καλο χοιρομηρι, το
βζε'.ς μεριχές ώρες στό νερό καί
εζειτα τό βάζεις είς μίαν μττρεζέ-
ραν, τί σ/.εχάζε'.ς αέ νερό, τέ 4ρά-
ζ,εις είς την φωτία, ρίχτεις μέσα:
μ'.α χεριά ·λθλίανι;ρο, μερικά διάφο-
ρα γόρτα καί άφοϋ "άρη δράσι, τρα-
6ας την μτρ^άρχ εις την
ά ά ά
"Οτ«ν «ίσθε «ροσκεκλημένοι είς
τραχέζι, τρώγετε καί χίνετε μετρί-
ως, διά νά μή εκληφθήτε ώς λαί-
μαργοι, ή έπιτηδ«υόμενοι ώς χρός
την πι5ΐότητα των φαγητών. Μετά
χολλής έπ'.φΐίλαατικόττ/τος κ^ί δι-
«κρίσεως λαμδάνβτε έκ των σπα-
νίων φαγητών, των γλυκυσμάτων
χαί των λοιχών, των χοτρατεθειμέ-
νων είς μικράς ποσότητας. Π αν-
τοΰ χά! πάντοτε ή ααλή άνατροφή
άπαιτεί νά ληαμονητε τόν έχ>τόν
σας, χάοιν των άλλων.
Α! άστειότητες αβτά την συνα-
ένίοτε, φτ>άνουν
ρ^ψ, , φ χρ
τού γ«λοίοο, τα δέ «καλχμπούρια»
τα όχοία μεταδά^οον τόν αληθή
προορισμόν ττ,ς συναναστροφης, κα¬
λόν Θά ήτο νά διεγράφοντβ χαντε-
ΥΓΙΕΙΝΗ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
. ίΕΝΕΜΙΙ ΟΡΕΞΙΝ
Ίσως ίέν φαντάζετΰε, ότι αί σογ
κινήσεις έ'χοσν μεγάλην επίδρασιν
έχί τής όρέξεως καί έχίσης επί
τής αφομοιώσεως της τ^οφής.
1) "Εάν έν χαιίίον είναι άνησυ-
χον, ώργίου-ένον ή τεθλιμμένον δέν
θά φάγτ} καλά και Θά χωνεύσ-β ά-
σχημα. Γήν στιγμήν αυτήν καί αν
αρνήται νά φάγη μή έχιμένετε, ν.Μ
ιδίως μή τί ίιάζεται άπότοιια. Έν
πρώτοις προσ-αθησατε νά διασκε-
δάσετε την συγκίνησιν τού, "διότι δέν
«χάρχει καλλίτερον όρεκτικον άχ6
την καλήν διάθεσιν.
2) ΛαμΛάνουν χώραν κάθε «ο-
ράν σκηναί όχληραί, όταν το παιδί
«ρόκειται νά φάγχι; Αΰτο δημιουρ-
συγκινηυΐ'.ς αί όχοΤαι εΐμποροΰν
νά τοϋ άφαιρέσουν κάθε έχιθυμία'*
διά φαγί. Εάν ού σκηναί αύται έπ-
λμά σοχνά, μποροΰν νά
κατοτστρέψουν τό χεχτικον σύντημ.χ
γιά πάντα. Πρέχει άρα νά άπο-
φεύγεται ή έχανάληψ'.ς των 3ϋσ?-
ρέστων Γνεζητήσεων.
3) Εΰνοεϊτε ΐσως την εμφάνι¬
σιν α'.σΘτΐίΑάτων ζηλοτνχίας είς τα
χαιδιά σας, δίδοντες είς τό εν ό,τ»
ρ είς τα άλλα; Έκΐός ϊτ.ι
λόγους σοόαροΰς—επί παραδείγμα¬
τι κχτό-κιν ίατρικής σιΐϋ.6ουλής—-
όλα τα παιδία σας πρέπει νά δέχων-
ται -ήν ιδίαν τροφήν εάν θά κά-
υ-ητε έξα··ρέίε·.ς χρβπει νά έκθέσητβ
τοί)ς λδγους οί όποίο'. σάς ύχχγορεύ-
βυν αύτάς. Το πΐιδί Ιχει τό αίσθη-
μα τής δι/.αιοσύνης λίχν άνεπτυγ-
καί χρέχει νά τοϋ δίδωνται
ξ
^ ρ
ίνίοτε σβφεις έξηγησεις.
4) Άοινετε είς τό παιδί νά μτ^-
τ-Μ»Υ), ότι δέν είσθε 6έδαιος, δτι θά
φάγη τα 9«Τ'Πτά τα όποία τοΰ πα-
ά; Πολί» γρηγορα θά κα-
ότι περιμένετε νά αρνηθή
γγ) Αΰτο δέν χρέχ&ι νά σ.ια—-
-/.αί τέ χαιδί χρέπει νά τρώγ^
χωρίς σι>ζτ]τησ!ν—πάν ό,τί
ίζ λογικώς νά τοϋ δώ-
νά
σετε.
5) Τρομάζετε άν το χαιίί δέν
φάγη ί'"ς γεϋμα; Κβί εάν άρνηθς
ό,τι τοΰ παρουσ'.άζουν τοΰ δίδετβ
άλλο φαγί · Τό παιδί δλέπει πολ^
γρήγορα άπό την στάσιν σας, δτ»
δΐΐ, καί ότι μπορεί νά πειβμκ-
ά ά έύ ά άλλ
ς, μρ μ
τώση, δ:ά νά έπ',τύ)" κάτι άλλο,
Μΐ ά ό ή
Κο)ρ.
Π Οτε δέν πρέπε'. νά μεταχειρι-
ζεσθε λϊρωαένον μα^ήλίον ή άλλο
τ! λερωμένον ύφασμα ώς έπίδεσμον.
Εάν δέ παρ' όλας τάς προφυλά-
ξεις ταύτας τό τραύμα, μολονότι
είναι μικρόν, είναι εισέτι όδυνηρόν,
τής φωτιας, διά νά σιγο^ράζτ; επί
τέσσαρας ώρας· την ώ?α ποΰ θά
τερδϊρης, τό στρχγγί^εις, το διοο-
Οώνεις ενα γΰρο μέ τό μαχαίρι, ση-
κώνε'.ς τό ίέρμα, άφήνεις μόνον ο¬
λίγον πλησίον είς τό κότσι, ξύεΐς
τό κόχκΐλο, χερνάς ένα μασέτ, τό
έάζεις εί; ένα πιάτο, γλασάρει^ς τό
χΌΐρομήρι χϊί στέλλί-.ς συγχρόνως
ίνα πιάτο απανά-/.-. χά: μίαν σάλτσα
μαδέρας.
λώς έκ των άστειοτήτων, διότι καί-]α
έπικίνδυνα είναι καί άνούσια. Υπ¬
άρχον; άτομα τα όποία γελοΰν ΪΓ
ί,τ·. άκο·όσο>ν %οίι ένίοτε προτοϋ τό
τα όποία γελοΰν όμ'.λοΰν-
η, )
Μ—,5εΐτε ησυχα νά τό στερήσετϊ
τοι»
χι
, γ μ
τα, άταύστως, άναιιδώς. Ταυτα, δ-
μόνον ένοχλητικάι είναι, άλλά
! άνυπόφορΛ. Διά νά «ίναί τις
ώ ευχάριστος έν τή συν-
ρφή, όφείλε'. νά γελά οσάκις
ή άνάγχο τό καλέση. «Γελα ό
μωράς. ν.αν τι μή γελοίον ή», έλεγον
οί χρί-'θνοι ημών.
ΚΥΡΙΑ ΕΤΤΈΝ1Α Κ'
/.αμτ;
μάθτ)
37.
ν γευμα,
κανέν κακόν. *Εάν τό πο·ι5ί
5, 5τι 6ά με-ίνητε ό κύριος, θά
π^λυ γρήγορα νά τρώγη άπ^
ίτη ε·-
, ωστί
ΕΡΠΣΙ»
Ή ά·ε.ργία
ί
την άπογοήτε>
ί ύ η
σιν καί την «νίαν καί αύτη την μ*-
λχγχολία; καί την ϋχοχονδρίαν. Ό
μή έργα'ζόμενος κοίθίσταται άηδής,
αχβρις, μελαγχολικός, έγωϊστής.
ΔασαρεστεΪΜΐ είς χάντα καί μέ τόν
εαυτόν τού τόν ίδιον. Καταντί φι-
λάσθενος άνωφελής διά τόν πλησί-
όν τού, ή δέ άνία ήτις τόν χ,ατατρώ- η
γει, είναι ή δικαία οώτοϋ τιμωρίαν-
Άγαπώμεν λο'.πόν την έργοτσίαν
Τ! όποία μίς χαρίζει την υγείαν,
την ευημερίαν, τα πλούτη. Αί γα-
ναίκες πρό πχ^τός όφβίλουν νά ά-
γαπώσι την εργασίαν, διότι μόνο-ί
αυται εκλήθησαν διά την διοίκησιν
τής οικίας των.
Η
Ό τιόπος τής Βεώδους καλ)χνής
τής γυναίκας «έν μχορεί νά βρεθή
σέ κανένα λαό. Άν θέλετε νά σνη-
ματισετε ενα τετοιο ιο-εωδη τοπο
γυναικός, πρέιτϊ: νά πάρετε τα υαλ-
λιά των Ίνδών ν-^να'.κών ποΰ κ7τ-
στής δγθες τοΰ Γάγγη, την
μύτη των ''Ελ.ληνίίων, τό ττΟάι
των Άγγλ«ων, τό χρώμα τοϋ π^ο-
σώποο των Γερμανίίων,, τό άνάϊτη-
μα των Γεωργιανών, τα πόδ'.α των
Κινέζων, τα χέρια των Φλαμανδών,
τάς κνήμας των Ίταλίδων, τα μά-
ν.Λ των γυϋϊκών ·τς Άνδτ>ο.>;:«
ΐ
Ό Διάδοχος τς Ιταλίας, Οι'νιιδέρτος, καί ^
μνησκή τού, Μαρή Ζωσέ, Πριγκίπισσα τοΰ Βελγίου, μίτά -ιήτ έ»«η>-
^χ^ των άρραβών-ων των.
γ ς
άς καΐ την χ%ιτΙότη:α ν.αΐ την χαρ ι
ών ΙΓ7 ΰ!
,ΕβΧΙΚΟΪ ΚΗΡΥΞ- ■ ΚΥΠΛΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1Μ>-
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣϋ ΟΦΕΛΙΜΩΝ Β ΒΛΙΟΝ
δοθούν σχ,δόν χάρισμα άντΐ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
•
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωΐ εως τί) 6ράδι άγ(ονιζόμε9α καί μοχθοΰμεν. ψυσικά διά
κάποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενας μας σ' αύτην την ζωήν εχει τό δι-
καίωμα, οχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβανη, άλλ' αύτο έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τυγχάνη. Καθένας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεΐ νά είξεύρη πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλως χρήσιμον καί ευχαριστών βιβλί-
ων. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοϋ μυαλοϋ μας άπό τί)ν διαρκή δίνην είς την
οποίαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τοΰ δίδομεν .-ητνματικην τροφήν διά νά μάς εκδην)π'·πη καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση, ούτω καί τό πνεϋμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η¬
λ ου πνευματικής τροφής νιά νά δυναμώνη. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχανουν
στήν ζωήν; Τονς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μα'νθάνουν, καί μανθάν]) κανείς,ΆΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί
γνωσεις έκείναι πού μάς είσάγουν άμεσος είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ τής ευτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοΰ βίον μα;.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς αποδίδονν τό μεγαλειτέρον κέρδος αΛ-τί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνωσεις σάς δίδουν τα άπαιτουμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής
ζωής, καί νά κάμητε τον εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλή&ος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκου'.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων βι¬
βλίον», τα όποϊα εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωι
αυτών βιβλιαρίων, άποτελοΰ|ΐεναι άπό τα εξής: «
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμεοΐ)).— Μέ λίνα λόγια μάς δεικνύει είς τί έγκειται
έκείνο πού δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κοτέχομεν:
«Ευτυχίαν».
ΤΑ ΑΝΟΗ
(Ντέ Χελδράίχ, μετά εϊκόνων).— Περί: Τύπον ανθέων, χοιμάτων
καί λιπασμάτων. Προφύλαξιν καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτον).—Φυσιχαί συνθήκαι τού λαχανοκήικ*. Καλλιέργεια
κυριοιτέρων λαχανικών. "Οδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΌΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικοογαιοκτήμθίν. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νία μηχανήματα. Χημιχά λυιάσματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
ίΡ. Δημητριάδου).— Παραγο)γή. Έδαφος. Σπορεία. Καλλιέργπα.
Τεχνητίι ξήρανστς. Διατήρησις. Έχθροί τοΰ καιτνον. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
(Α. Κ. Δαμβεργη*.— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί
όργανικαί οΰοίαι. Τα φυτά. Ζώα. ΑΙ τροφαί. Τα κοτά. Τα ένδνματα
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προΐόντα. Κτηνοτροφία.
Όρυκ.τά κ.αί μέταλλα.
Η ΕΥΡΏΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙΠΝΑ
(Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριδή επί τής εξελίξεως
των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτική; καΐ οΐκονομολογιχής απόψεως.
Βιενναία ΣΐΓνθήκη. Έλληντκή Έπανάσταστς τοϋ 1821. Ό Κριμαϊκός
πόλεμος. Ή "Ελλάς 1850—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. Έκκεντρισμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, κλπ.
ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. Σ. Μπαλάνου).— Πεοιεκτιχή καΐ ενδιαφέρον»» Κβρχγραφή των
διαφόρων θρησκείαν υπό τόν "Ηλιον.
Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροβίνη).— Σκοπευτική άσκησις. 'Εκλογή καΐ χειοισμός όχλον.
^■Ύγιεινή τοϋ κυνήγιον. ΚννηγετΜΜΐΙ σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΑΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδον). Πετροίματα. Όρνκτά. Μεταλλενματα, όρυχεϊα,
λατομεία.
ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροοίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. Ά.-»λι*ώματα. Κογχόλια.
Καρποί καί σπόοοι. Ξνλα. Μνκητες. Φύκη. "Εντομα. Μιχρά ζωα.
Η ΓΗ
(Π. Ε. Πρ(οτοπα.ταδάχη, μετά χαρτά»ν κα'ι εϊκόνων).— ΙΙετρώμα-
τα. Έσωτερική θερμότης. Φανταστικΐ) τομή φλοιοΰ τΓις^'Γις.— Προ-
ίστορικά ζωα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήριο χλ.τ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΉΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακον).—Διάδοστς καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοδιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
νικαί δελτκόσεις.
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκτκ—τκ.ωτάτη σταχυολογία, έκ τοϋ Γαλλικον, ά.ιό τα άναγνώ-
σματα τού Γάλλον συγγραφεύς Ραυΐ ΒεΓΙ. Δίοει γραφιχωτάτην πε¬
ριγραφήν κχ~ιγίων άγρίων ζώατν: λέοντος, τίγρεως, έλίφαντος, ρι
νοκέρον, κλπ.
ΤΑ ΩΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. 'Α.-τοστολίδου}.—Ειδή. "Ηθη κ.αί εθιμά των. Άγώνές των
κατά τής Ιδικής των διο.τάλης. Λίαν ένοταφέοουσα περιγραφή τής
έν γέλ'ει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίβνος, ό 6οΰς, τό πρόοα
τον, ή γίδα, ό χοΓρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι Επί τής
διατηρήσεως, ποοφνλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών
Ο ΑΥΤΟΚΡΑ-ΠΖΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡΒΜΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν εί; τόν θρόνον. Έκ
στρατεϊαί τού. Α'ιχμαλωσία καΐ τραγικον τέλος.
ΑΣβΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα εκ τοϋ Αγγλικόν, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμένο ουλο
διηγηματάκι, τό οποίον θά σά- ξεκονράστι καί *ά σάς ει>χαοιστ»ισ!ΐ
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμάνοιν τοΰ
Έλλττντχοΰ "Εθνονς, δν μετά θαιηιασμοΰ άτενξιι όλόκληρος ό πεπο-
λιτισμένος κόσιιος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς ίκ Τ»ν εύγενεοτέρων κ.αΐ μέγα) γ ι
τέρων ύπάρΐεων τοϋ 18ου αιώνος. Συγγράμιιατα καί άνέκδοτα. Ά5ί-
ςει πολυ τον κόπον της αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤϋΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν».—Περιγραφίι τής ζωή; μ,ας τών εύ^ενεστί.
ρων και πλουστωτέρων γυναικείον ψυχών, ήτις κατέκτησε την ονμπά-
θειαν τοΰ λαου της και τόν θαυμασμόν όλου τοΰ κόσμον
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυριακίδου).- Γενική έννοια της λαογραφίας. Ή Γιλ-,-, ώ-
δημιουογικον στοιχείον. Τό παοαμϋθι καΐ ή άρχή τον. Μανείβ ,,„"
γοι και μαγιστρες. ' ' '
Ι
Ή τιμή έκάατου βεβλιαρίου είναι $Ο.9&, άλλά διά νά έκποιή-
βωμεν ταχβως τας ύπολει—ομέ,νας ολίγας αύτάς σειράς,
την τιμήν 4/άβτης σειράς (β^ έν όλω 6ιβλέα) «ρός ___
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΗΝ $6.00
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
ονομά σας καί διεύθυνσιν σας επί τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοΰ δέματος.
Έξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΆΤΙΟΝΆΙ, ΗΕΚΑΙ.Ό
140 ΛνοδΙ 261η 5»γοθΙ, Χ6νν- ΥογΙχ 0ί(Τ.
Άξιότιμοι Κύοιοι:
"Ονομα ..
Διεύθυνσις
Πόλι* ..............................Πολιτεία ........
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γοάμματα, εύανάγνωστα, πρό; αποφυγήν 'κ^τ,ο
τ»
νά
!>νο θε/.ντιΤ!ί|
^γν0 τβ!)ς_ χ2;
ετχοζ
την
γ
Ό ί
χ«?βεί.
ρχ
βεί -/
ι«!
γ ταν ν, ίτ^Λ
ςτ,9«ϊνημϊνο. «ςτ,ντλτΐιίνο ϋ
Κ2ί η6ελί νά -Λϊθίαΐ] {«;
7.2λ«·!>
γιατ:
7.2'. μεγίλωνε.
Άλλά νά, τ.ίρΐ έ-Λΐΐ τφΐ
τού λΐΐδαϊι&ί χ,άτω ί--, ?;,
των 3έν3?ων —ί» ήτΐν έθΛ
ττη-^όμίχλη κου ΧχμτΛκτά
εφάνησαν χαί -ροχωροί
μ!3 κοντά στήν άλλη. Χ
ή"τατν ψηλότερος 7λ -/.:ι
, το λϊίμο την φίλη το^, /.:'
Ι »/·,·,
σέ
την
Ο: δυο αύτές σχιές έίωνι
'ς το άκίντ;το τοΐίο:
τρ!γ^ρ:ζΐ, σάν θίίο ζ'/λΙτλ, ϊ
ΐ-μένο μόνο γι' αύτές.
'Είφοτίνοντο καί οί ί·« ενΐ ι
! όν, το δν γιά το οποίον ήτβ
ωρ«ϊ?ΐ6νη ή ησχ/,η ««ίνη χιϊΙ
—ι·λη νύ)
Ι τόν ■
"Εμεινεν δΐθιος με την ι
άναττχτωμιόη κα: -υτφ*
ήρ βκΜΐα; «5Μ)«βίΙ
·^·β» μέσα σέ αιάν κ «»
μεγάλϊς σΑΤ,νογραφι*;. γ"
Γθϊες μιλο5ν οί Ίί?ες ι?*
Ση' κϊίάλ', τθ'ο άρχ»»;
ίίμβοΰν οί στίχο·. τοΰ
τών ,Αταβτων, οί κ?α·»ϊ«
βοϊ οί έ*·χλήοβις τής «?
ή ·ε?αή , ?
το5 ά» φλέγεται τη ψ
Καί είΐΓ3 μέ τον νο.ν ϊ
βός ίο-ως έάανί τ>™ί ^5
των
^ήτε 2εώ
σ' έκεινο «
. Ίίταν
'.?% Γθεόςω«ν «Ρ»«·ΐ5|
Καϊ ίφογε γρ^βρ«, «*
τγ*2ον ντροιτιβον*1*0,1··/31* λ,ι
;*τί μέσα σ ενα ν»,
■α ξ'.%2Ϊ<Μ.οί νά -~""1 Στοΰ δρόμον ταοντρο Δεξά ζερβά μας·_ . Τό χαιρετοϋνε οί /^ Τό πέρασμά μ«?· Χαιρέτκτμ' άπό ντ>ι
Γαληνεμενα ,; α.
Στά λαχταριβμστα
Σ' εμέ, σ' έσένα.
~" ριΟ^Λ
Μάς άκονσαν, μα,
Καί μδς γνωοι^
Οί όλόρθίξ τρ«νε,
Καί ψιθυρίζουν.
Καί ψιθνρίζονν;
Γιά νά μάς λ»1^
Τί δέν εδόθη ''
Νά γροικ.ηθοϋνί·
Γιά νά μάς »>ο
Των αίθερίων-
Τό μνστικό τό
Τών μακαρίωΛ'-
Λϊά ?ϊθ*ν έχεΐνο
Έντός σον, ^"5^1
Τάδραχν" _χ* ^μο,;^
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣϋ ΟΦΕΛΙΜΩΝ Β ΒΛΙΟΝ
δοθούν σχ,δόν χάρισμα άντΐ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
•
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωΐ εως τί) 6ράδι άγ(ονιζόμε9α καί μοχθοΰμεν. ψυσικά διά
κάποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενας μας σ' αύτην την ζωήν εχει τό δι-
καίωμα, οχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβανη, άλλ' αύτο έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τυγχάνη. Καθένας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεΐ νά είξεύρη πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλως χρήσιμον καί ευχαριστών βιβλί-
ων. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοϋ μυαλοϋ μας άπό τί)ν διαρκή δίνην είς την
οποίαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τοΰ δίδομεν .-ητνματικην τροφήν διά νά μάς εκδην)π'·πη καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση, ούτω καί τό πνεϋμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η¬
λ ου πνευματικής τροφής νιά νά δυναμώνη. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχανουν
στήν ζωήν; Τονς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μα'νθάνουν, καί μανθάν]) κανείς,ΆΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί
γνωσεις έκείναι πού μάς είσάγουν άμεσος είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ τής ευτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοΰ βίον μα;.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς αποδίδονν τό μεγαλειτέρον κέρδος αΛ-τί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνωσεις σάς δίδουν τα άπαιτουμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής
ζωής, καί νά κάμητε τον εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλή&ος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκου'.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων βι¬
βλίον», τα όποϊα εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωι
αυτών βιβλιαρίων, άποτελοΰ|ΐεναι άπό τα εξής: «
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμεοΐ)).— Μέ λίνα λόγια μάς δεικνύει είς τί έγκειται
έκείνο πού δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κοτέχομεν:
«Ευτυχίαν».
ΤΑ ΑΝΟΗ
(Ντέ Χελδράίχ, μετά εϊκόνων).— Περί: Τύπον ανθέων, χοιμάτων
καί λιπασμάτων. Προφύλαξιν καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτον).—Φυσιχαί συνθήκαι τού λαχανοκήικ*. Καλλιέργεια
κυριοιτέρων λαχανικών. "Οδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΌΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικοογαιοκτήμθίν. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νία μηχανήματα. Χημιχά λυιάσματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
ίΡ. Δημητριάδου).— Παραγο)γή. Έδαφος. Σπορεία. Καλλιέργπα.
Τεχνητίι ξήρανστς. Διατήρησις. Έχθροί τοΰ καιτνον. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
(Α. Κ. Δαμβεργη*.— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί
όργανικαί οΰοίαι. Τα φυτά. Ζώα. ΑΙ τροφαί. Τα κοτά. Τα ένδνματα
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προΐόντα. Κτηνοτροφία.
Όρυκ.τά κ.αί μέταλλα.
Η ΕΥΡΏΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙΠΝΑ
(Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριδή επί τής εξελίξεως
των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτική; καΐ οΐκονομολογιχής απόψεως.
Βιενναία ΣΐΓνθήκη. Έλληντκή Έπανάσταστς τοϋ 1821. Ό Κριμαϊκός
πόλεμος. Ή "Ελλάς 1850—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. Έκκεντρισμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, κλπ.
ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. Σ. Μπαλάνου).— Πεοιεκτιχή καΐ ενδιαφέρον»» Κβρχγραφή των
διαφόρων θρησκείαν υπό τόν "Ηλιον.
Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροβίνη).— Σκοπευτική άσκησις. 'Εκλογή καΐ χειοισμός όχλον.
^■Ύγιεινή τοϋ κυνήγιον. ΚννηγετΜΜΐΙ σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΑΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδον). Πετροίματα. Όρνκτά. Μεταλλενματα, όρυχεϊα,
λατομεία.
ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροοίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. Ά.-»λι*ώματα. Κογχόλια.
Καρποί καί σπόοοι. Ξνλα. Μνκητες. Φύκη. "Εντομα. Μιχρά ζωα.
Η ΓΗ
(Π. Ε. Πρ(οτοπα.ταδάχη, μετά χαρτά»ν κα'ι εϊκόνων).— ΙΙετρώμα-
τα. Έσωτερική θερμότης. Φανταστικΐ) τομή φλοιοΰ τΓις^'Γις.— Προ-
ίστορικά ζωα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήριο χλ.τ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΉΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακον).—Διάδοστς καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοδιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
νικαί δελτκόσεις.
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκτκ—τκ.ωτάτη σταχυολογία, έκ τοϋ Γαλλικον, ά.ιό τα άναγνώ-
σματα τού Γάλλον συγγραφεύς Ραυΐ ΒεΓΙ. Δίοει γραφιχωτάτην πε¬
ριγραφήν κχ~ιγίων άγρίων ζώατν: λέοντος, τίγρεως, έλίφαντος, ρι
νοκέρον, κλπ.
ΤΑ ΩΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. 'Α.-τοστολίδου}.—Ειδή. "Ηθη κ.αί εθιμά των. Άγώνές των
κατά τής Ιδικής των διο.τάλης. Λίαν ένοταφέοουσα περιγραφή τής
έν γέλ'ει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίβνος, ό 6οΰς, τό πρόοα
τον, ή γίδα, ό χοΓρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι Επί τής
διατηρήσεως, ποοφνλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών
Ο ΑΥΤΟΚΡΑ-ΠΖΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡΒΜΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν εί; τόν θρόνον. Έκ
στρατεϊαί τού. Α'ιχμαλωσία καΐ τραγικον τέλος.
ΑΣβΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα εκ τοϋ Αγγλικόν, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμένο ουλο
διηγηματάκι, τό οποίον θά σά- ξεκονράστι καί *ά σάς ει>χαοιστ»ισ!ΐ
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμάνοιν τοΰ
Έλλττντχοΰ "Εθνονς, δν μετά θαιηιασμοΰ άτενξιι όλόκληρος ό πεπο-
λιτισμένος κόσιιος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς ίκ Τ»ν εύγενεοτέρων κ.αΐ μέγα) γ ι
τέρων ύπάρΐεων τοϋ 18ου αιώνος. Συγγράμιιατα καί άνέκδοτα. Ά5ί-
ςει πολυ τον κόπον της αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤϋΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν».—Περιγραφίι τής ζωή; μ,ας τών εύ^ενεστί.
ρων και πλουστωτέρων γυναικείον ψυχών, ήτις κατέκτησε την ονμπά-
θειαν τοΰ λαου της και τόν θαυμασμόν όλου τοΰ κόσμον
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυριακίδου).- Γενική έννοια της λαογραφίας. Ή Γιλ-,-, ώ-
δημιουογικον στοιχείον. Τό παοαμϋθι καΐ ή άρχή τον. Μανείβ ,,„"
γοι και μαγιστρες. ' ' '
Ι
Ή τιμή έκάατου βεβλιαρίου είναι $Ο.9&, άλλά διά νά έκποιή-
βωμεν ταχβως τας ύπολει—ομέ,νας ολίγας αύτάς σειράς,
την τιμήν 4/άβτης σειράς (β^ έν όλω 6ιβλέα) «ρός ___
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΗΝ $6.00
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
ονομά σας καί διεύθυνσιν σας επί τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοΰ δέματος.
Έξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΆΤΙΟΝΆΙ, ΗΕΚΑΙ.Ό
140 ΛνοδΙ 261η 5»γοθΙ, Χ6νν- ΥογΙχ 0ί(Τ.
Άξιότιμοι Κύοιοι:
"Ονομα ..
Διεύθυνσις
Πόλι* ..............................Πολιτεία ........
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γοάμματα, εύανάγνωστα, πρό; αποφυγήν 'κ^τ,ο
τ»
νά
!>νο θε/.ντιΤ!ί|
^γν0 τβ!)ς_ χ2;
ετχοζ
την
γ
Ό ί
χ«?βεί.
ρχ
βεί -/
ι«!
γ ταν ν, ίτ^Λ
ςτ,9«ϊνημϊνο. «ςτ,ντλτΐιίνο ϋ
Κ2ί η6ελί νά -Λϊθίαΐ] {«;
7.2λ«·!>
γιατ:
7.2'. μεγίλωνε.
Άλλά νά, τ.ίρΐ έ-Λΐΐ τφΐ
τού λΐΐδαϊι&ί χ,άτω ί--, ?;,
των 3έν3?ων —ί» ήτΐν έθΛ
ττη-^όμίχλη κου ΧχμτΛκτά
εφάνησαν χαί -ροχωροί
μ!3 κοντά στήν άλλη. Χ
ή"τατν ψηλότερος 7λ -/.:ι
, το λϊίμο την φίλη το^, /.:'
Ι »/·,·,
σέ
την
Ο: δυο αύτές σχιές έίωνι
'ς το άκίντ;το τοΐίο:
τρ!γ^ρ:ζΐ, σάν θίίο ζ'/λΙτλ, ϊ
ΐ-μένο μόνο γι' αύτές.
'Είφοτίνοντο καί οί ί·« ενΐ ι
! όν, το δν γιά το οποίον ήτβ
ωρ«ϊ?ΐ6νη ή ησχ/,η ««ίνη χιϊΙ
—ι·λη νύ)
Ι τόν ■
"Εμεινεν δΐθιος με την ι
άναττχτωμιόη κα: -υτφ*
ήρ βκΜΐα; «5Μ)«βίΙ
·^·β» μέσα σέ αιάν κ «»
μεγάλϊς σΑΤ,νογραφι*;. γ"
Γθϊες μιλο5ν οί Ίί?ες ι?*
Ση' κϊίάλ', τθ'ο άρχ»»;
ίίμβοΰν οί στίχο·. τοΰ
τών ,Αταβτων, οί κ?α·»ϊ«
βοϊ οί έ*·χλήοβις τής «?
ή ·ε?αή , ?
το5 ά» φλέγεται τη ψ
Καί είΐΓ3 μέ τον νο.ν ϊ
βός ίο-ως έάανί τ>™ί ^5
των
^ήτε 2εώ
σ' έκεινο «
. Ίίταν
'.?% Γθεόςω«ν «Ρ»«·ΐ5|
Καϊ ίφογε γρ^βρ«, «*
τγ*2ον ντροιτιβον*1*0,1··/31* λ,ι
;*τί μέσα σ ενα ν»,
■α ξ'.%2Ϊ<Μ.οί νά -~""1 Στοΰ δρόμον ταοντρο Δεξά ζερβά μας·_ . Τό χαιρετοϋνε οί /^ Τό πέρασμά μ«?· Χαιρέτκτμ' άπό ντ>ι
Γαληνεμενα ,; α.
Στά λαχταριβμστα
Σ' εμέ, σ' έσένα.
~" ριΟ^Λ
Μάς άκονσαν, μα,
Καί μδς γνωοι^
Οί όλόρθίξ τρ«νε,
Καί ψιθυρίζουν.
Καί ψιθνρίζονν;
Γιά νά μάς λ»1^
Τί δέν εδόθη ''
Νά γροικ.ηθοϋνί·
Γιά νά μάς »>ο
Των αίθερίων-
Τό μνστικό τό
Τών μακαρίωΛ'-
Λϊά ?ϊθ*ν έχεΐνο
Έντός σον, ^"5^1
Τάδραχν" _χ* ^μο,;^
«ΕΘΝΙΚ02 ΚΗΡΥΕ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΤ,
ΧΛΑ.ΊΓΊΓΑ.ΊΡΩ.1Χ
ΜΑΓΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ
ΡΛλΗΝΟΛΑΤΡΗΣ ΚΑθΗΓΗΤΗΣ.- ΜΑΡΑΙΝΟΝΤΑΙ
ΑΙ ΕΛΛΗΝ1ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ.
Ιοιδαπέστη είναι δπως σά;
νβίαβα προχθες καί άκόμη
'τερη, διότι, διά να σάς
-,^σιάσω όπως ποάγματι εί
αζεται περιγραφική δύνα-
οετική καί αύτην δέν πρέ-
ην ^ριμένετε άπό ενα δη-
ΐφον, ποϋ φροντίζει νά κά-
,τάζ ευσυνείδητον. Ή Βου
δέν είναι δλη ή^ Ονγγα-
χώρα αυτή, τής οποίας οί
παθ'απονοϋνται δτι έμ·*-
ύπεροολι·κά, έξακολονθεΐ
Ηένη μία άπό τάς εύφορω-
|ς Εΰοώπης. Τό "Αλφολντ,
ντος * Ονγγοικό; κάμπος,
σχιζεται άπό τόν ποταμον
είναι σήμερα ό σιτοβολών
α;, ή πεδιάς τής άφθονίας.
Ρτ φοδοτεί την Ούγγαρίαν μέ
ι τι άγαθά. Τό παρατηςεητικόν
τοΰ κ. Βενιζέλου άντελή-
, ή καλλιέργεια γίνεται μέ
Ιιοτέρα; μεθόδονς, επί των
έπέστησε την προσοχήν
ά ά/όμη μοΰ υπενθύμισεν
αυτή ή έκτασις, μήκους τε-
«ιν χιλιθμέτρων άπό βαρ·ρά
τον καί διακοσίων από ά-
- πρός δυσμάς, ήτο πρό ό-
ιόλις δεκαετηρίδων μία ά-
ά/αλλιεργητη στέππη, μία
' τ α, όπως λέγουν οί Ούγ-
ρίς δενδρα καί χωρίς κανε
< είδον; χλωρίδα, έκτασις μελαγχολι.κή, δπω; τα >ια των βοσκων της. Σήμε-
ι δλη τελεία καλλιεργημέ-
; άπό ενα μικρόν τμήμά της
ν μέ την όνομασίαν «πονσ-
>ΰ Χορτοδάγυ», κοντά είς
ιν Ντειιπρεσεν. Είς την πε-
αύτήν δόθλθνν έξτντα χι-
,ώα μικρά καί μεγαλα (οί-
ψ ιτα, βώδια, αλογα), ίδιο-
— (ϋν κατοίκων τής Ντεμπρέ-
νας σωστός στρατός άπό
φυλάττει αύτά τα ζ$α. Ή
οατία άτ;ιπ)ροσωπεύετ)αι
ΐτών ιβοσκών αυτών άπό
'■ ζ ί κ ο ς, (φυλακάς των
, έχτάκτως έπιτηδείους καί
►ούς ίππεΐς, Ικανώτατον;
■ί ιρΰΐτουν τό «λάσσο», μέ τό
ιιάνουν δποιο άλογο θελουν
ιραβοΰν εξω άπο τό χοπά-
[ονται επειτα οί γ κ ο ί λ-
I
(φύλακες τών βοδιων)
'ΐυτα«χ οί κ ο ν τ ά ς
—τί).
ργημενον τό μεγα-
δηλαδή — τμήμα τοϋ ά-
υ Αλφολντ έμφανίζει είς
Ιειδιώτην σκηνάς καί εικό-
Ιησεως άλη-θΐνά βιβλικής.
Ιεκτείνεται χω,ρίς κανίν έμ-
|εως έκεϊ όπου τελειώνει ό
όοίζων. "Εξαςρνα βλέπει κανείς έμ-
πρός τού μιά έκτασι νερού ποϋ κυ-
ματίζει άπαλά. Την 6λέπει νά προ-
σεγγίζη' ν' άπομακρύνεται, νά ί·
ξαφανιζεται καί πάλιν νά έμφανί-
ζεται. "Επειτα 6λέπει σάν νά πη-
δοΰν άπό τό εδαφος δάση, έπαύλεις
πόλεις, πύργοι, παλάτια. Έπειτα
παρουσιάζονται δχθες μέ δενδρα
μεγάλα, ποΰ σΐ'Λρπίζονίν σνιάν καί
καλοϋν είς- ανάπαυσιν. Πλησιάζει
ό ταξειδιώτης, νομίζει ότι εφ&ασε
κοντά των. Καί σέ μιά στιγμή τα
βλεπει νά χάνωνται ολα αΰτά. *Ε-
χει πέστι ■θυμα παραισθήσεως, μι-
άς παραισθήσεως ομοίας μ' εκείνην
τής οποίας θύματα πίττονν (Α τα-
ξειδιώται ωρισμένων Άφρικανι-
κων έκ-τάοϊων. ΠρόκΕΐτκζι πειρί
τής οφθαλμαπάτης, τής περιφήμου
«ντελιιιπάμπ», τή; μϊγάλης Ονγ-
γρικής χαλάδο; Είς παλαιοτέραν
εποχήν ή όφθαλμαπάτη αυτή άπεδί
δετο είς ΐήν νύυφην των δασων
καί των ποττχμών Μ ο ρ γ κ ά ν α,
1 μέ τό δνομα τής οποίας είναι γε-
μάτοι οί μεσαιωνικοί θρΰλοι καί τα
παραμύθνα...
"Εχει καί την θάλασσαν της ή
Ονγγορία. Είναι ή λίμνη Μπαλα-
τόν, τόσον μεγάλη, όχπ* νά δίδη
πράγματι την εντύπωσιν θαλάσσης.
Μοΰ είπαν ότι τόν χειμώνα παγώ-
νει, άλλά δέν γίνονται επάνω είς
την πηγμενην έπϋφχίνειάν της πα-
γοδρομίαι, παρά είς πολΰ περιωρι¬
σμένην έκτασιν. Ό κόσμο; την φο-
6<αται, διότι ό πάγος της έπιςρανεί- ας της Φραύεται συχνά είς μεγάλην έκτασιν καί μ,έ δννατόν κρότον, σάν νά πίπτουν δεκα συγχρόνως κε- ραυνοί. Ή «Ονγγρική θάλασσαν είναι είς την δόξαν της τό καλο- καϊρι. Μεγάλαι κοσμικαί συγκεΛ'- τρώσεις διά λουτιρά καί άλλαι, γρα φικαί συγκεντ^ώσεις «ις τα χωρία των ψαράδων. Είς τΐιν Ούγγαρίαν αί κίαΐσσι- καί 'Ελληηκα* σπονδαί είναι πολϋ διαοεδομέναι. Οί Ούγγροι δημοσι- ογιράφοι, ποΰ επεσκέφθησαν τόν κ. Βενιζέλον συνταμίλησαν μαζύ τού καί επί τοΰ θεματο; αντοθ. Μέ την ειλικρίνειάν ποϋ τόν χαρακτηρίζει, ό "Ελλην πρωθυπονργός τοΰς εΐπε κσθαρά την γνώμην τον. Αι κλασ- σικαί σπουοαί άποτελσΰν, Λράγματι ?να σοβαρόν σύ'δεσμον ποϋ ένώ- ει όλην την πολιτισμένην άνθρω- πότητα. Δέν πρέπει δμως Λ"ά φαν- ταζώμεθα ότι δλοι οί άνθρωποι ήμ- ποροϋν ν' άσχοληθαϋν μέ αύτάς. Αί κλασσικαί σποι«δαί πρέπει ν' ά- ποτελοΰν άντικείμεΛΌν μελέτης καί ερεύνης έκείνων ποΰ έπχδιώκουν την ανωτέραν διανόησιν Μεταξΰ αυτών σνγκαταλέγονται άναιιφισβη ι Ί Ή Ροζίγα Ντά).λυ, ή όποια πρό δύο έ¬ χων έδραπετευσε μέ τόν Μόρτιμερ Νταίηβις. Τώρα ζοΰν χωριστά, αύ¬ τη είς τό Παρίσι καί έκεΐνος είς την Αμερικήν. Καί οί δύο άποφεύγονν νά Ίοώσουν έξηγήσεις διατί τό έταμαν ϊτσι. Ηνΐοε' Μΐΐόντο Τράουτ, άριστερί, καί Έλάϊνωρ Σιιίθ, «ροιόοοι, ·» οποίαι θά έπιχειρήσουν πτήσιν «ντοχης. τήτως οί πολιτικαί, τουλάχιστον οί πολιτικοί έκεϊνοι ποϋ θελουν νά δράσουν είς την πρώτην γραμμήν. "Ολοι οί "Αγγλοι πολιτικοί, άν- θρωποι κατ' εξοχήν ρεαλισταί, ε- χουν καταγίνη μέ τάς κλασσικάς σπουδάς. — Παρετηρησα όμως ενα πράγ μα — εΐτεν ό κ. Βεννζέλος είς τούς σννομ'λητάς τού — ότι, δηλαδή, άπό τότε ποΰ ή διδασκαλία τής άρ- χαίας Έλληνικής έπαυσε νά είναι ύ ποχρεωτική είς την Αγγλίαν, έ- κεΐνοι ποΰ την διδάσκονται την μα- βαίνουν καλλίτερα από πρίν. Και είναι ς>υσικόν αύτό, διότι την δι-
δάσχοντοα δσοι θέλονν, δσοι αί-
σθάνονται την ανάγκην νά την μά-
θουν καί έπυμένως έμπνέονται άπό
άληθΛ"όν ε$ωτα διά την σπουδήν
της.
Ύπάρχουν δμως καί ΟύγγρΛ
ποϋ διδάσκονται την Νεοελληνι-
κήν. Είναι οί μαθηταί τοϋ κ. Άν-
δρέου Χόρβατ, , καθηγητοΰ της
γλώσσης μας είς τό Πανεπιστήμι-
ον της Βουδαπέστης. 'Εγνώρισα
διά πρώτην φοράν τόν κ. Χόρόατ
είς τάς Δελφικας εορτάς τοΰ 1927.
"ΕΪρέτος είχα την ευτυχίαν νά γνω-
ρίσω καί την κ. Χόρβατ καί τα παι¬
δία των. Κατοικοϋν είς μίαν άπομε-
υακρυσμένην, σχεδόν συνοικίαν
τής Βουοαπέστης, είς ίνα μονώρο-
φον σπιτάκι μέ αύλήν, ποϋ εξωτε¬
ρικώς καί εσωτερικώς εχει όψιν
αθηναϊκον συνοικιακοϋ σπιτιοϋ.
Καί ή κ. Χόθ'βατ έΰγήκε στήν πόρ-
τα καί εφώναξε σέ δλη την γειτο-
ναά:
—- 'Ελάτε νά δήτε τούς "Ελλη¬
νας ποΰ ήλθον οτο σπίτι μας.
Τό ζεϋγος Χόρδατ κάμνει είς
ιήν Βουδαπέστην καί είς όλην την
Ονγγαρίαν .Ίροπαγάνδαν υπέρ τή;
Ελλάδος τόσην, δσην δέν έκαμεν
εως τώρα κανείς "Ελλην πρεσβευ-
^ς ένεΐ. ΕΓις τα; προσπαθείας τοϊ
κ, Χάροατ όφείλεται κατά μέγιστον
μέρος ή συμμετσχή τής Ουγγαρί¬
ας είς την έκθεσιν της Θεσσαλονί¬
κης, συμμετοχή ποϋ τόσον συνετέ-
λεσεν είς την σύσφιγξιν των έμ-
πορικών σχέσεων μεταξύ των δΰο
Χωρών.
Π ώς εμαθε τό ζεΰγος τα θαυ
μάσια Έλληνικά ποϋ ομιλεί; Ό
κ. Χόροατ ήτο καθηγητης τής άρ-
χαίάς Έλίιηνικής καί έκαμε τό τα-
ξεϊδι τοϋ γάμου τού είς τα 1914
εί; την Έλλάδα, δπου άπεκλείσθη
λόγφ τή; έκρήξεως τοϋ πολέμόΤ1.
"Εμεινεν εως ότου ό πόλεμος έτε-
λείωσε καί κατά τό μακρόν αύτό
διάστημα έσχετίσθη μέ πλείστον;
«ΤΛ1 Γ >«' ' "1 '
Ιΐλληνας ·λο ιδίως με όλον; τονς
λογίονς μα; καί επεσκέφθη πλείστα
μέρη τής Ελλάδος. "Ετσι ε;ΛανΗ
νά όμιλί) τελεία την Νεοελληνικήν
την οποίαν ομιλεί πολύ καλά καί η
κ. Χόροατ. Οί δύο σύζνγοι καί σή¬
μερον όμιλοϋν μεταξύ των 'Ελλη-
νικά. Τα ήξευρε καί τό πρώτο άπό
τα παιδία των, ενα χαριτωμένο ά-
γόρι δεκατεσσάρων χρόνων σήμε-
ρα. Άλλά δταν τό έπήγαν είς την
Βουδαπεστην (ήτο τότε τεσσάρων
χρόνων) οί διάφοροι συγγενεΐς εν-
ρέθησαν πρό διλήμματος, ή νά μά-
θουν αύ^οί Έλληνικά διά νά συ-
νεννοοϋνται μαζύ τον ή νά ύποχρε-
ώσονν "ό παιδί νά ομιλή Ονγγα-
οέζιταχ. 'ΕΙπροτίμησαν τό οεΐτερον.
Καί τό παιδί έξέχασε τα Έλληνικά
τον, τα όποϊα τώρα ξαναμ'ΐθαίνει.
Ό κ. Χόρτχιτ μοΰ εδειξε μίαν
πρώην μαθήτριάν τού, παντρεμέ-
νην κυρίαν σήμερα, ποΰ ετρωγε μέ
τόν άνδρα της στό ίδιο μέ έμά; έ
στιατόριον. "Εχει, λο πόν, δχι μό¬
νον μαθητάς, άλλά καί μαθητρίας
καί μάλιστα τόσον Ικλεκτάς; Ναί,
διότι ό δραστί)ριώτατο; αύτό; άν-
θριοπος δέν περιορίζεται είς τδν
ξηρόν ρόλον τοϋ καθηγητού, άλλαι
έφορτώθη επί πλέον τόν ζωηρόνκαί
θερμόν οόλον τοΰ απόστολον. Δέν
διδάσκει μόνον την Νεοελληνικήν.
Διοάσκει συνάμα την αγάπην πρός
την αιωνίαν 'ΕΙλλάοα. Καί έπανα-
λαμΰάνω άπό τής απόψεως αυτής
ό Ανδρέας Χόροατ έκαμε καί νά·
μνει εργασίαν δσην δέν έκαμαν δ¬
λοι οί "Ελληνες πρεσβευταί, ποϋ ε¬
πέρασαν εως τώρα άτό την Βου¬
δαπεστην. Είς τό σπίτι τού εχει ,
έκτός της βιβλιοθήκης των κλασσι-
κών σνγγραφΐων καί των είς δια¬
φόρους γλώσσας άπείρων βιβλίω ν
τού, καί πλονσιωτάτηίν νεοελληνχ-
κήν βιβλιοθήκην καί συλλογήν '£?.-
ληνικών έφηιιερίδων καί πεοιοδι-
κών. "Οσοι έκδίδον»ν είς την Έλ-
! λίδα άς τού στέλλονν. Ή διενθνν- ,-
σίς τον είναι: ΡΚΟΓ. ΑΝΌΚίί'>
ΝΟΒνΑΤΉ Ί, ΜΑΟΥΑΚΌΙ
— ϋΤ 38 ΒϋΟΑΡΒδΤ.
Είς την βι^ιοθηκην τοΰ κ.
Χόοόατ είοα καί την '1<ττορίαν τή; Μεσαιωνακής Έλληα/.ή; Αύτοκρα- τορίας τοϋ καθηγητοϋ κ. Άδαμαν- τίου πρός χοήσιν των μαθητών των Γνμνασίων. Την εύρηκα γοαμ{<ί- νην πολύ ζωντανά καί ψχ·>να^ζ'ία
έκείνους, ποϋ θά την διαβάσονν.
Ό κ. Χόρΰατ μόλις είχεν επι¬
στρέψη άπό την Θεσσαλονίκην καί
ή πρώτη τον σκέ^Ας ήτο νάζητήσ^
νά Ιδί} τόν κ. Βενιζέλον. Τοϋ εφε-
ραν τάς συνήθει; διπλωματικάς
δνσκολίας είς την Ελληνικήν πρεο"
βείαν δπον άπηνθύνθη.
— Ξεύρετε, ό κ. Πρόεδρος εί¬
ναι πολύ άπησχολημέ"ο;. .. δέν θά
ήμπορέση,. . .όπωσδήποτε περάστε
τό οράδν. .. υύλα καί πάλιν δέν
σά; έγγυώμεθα.
Ό καθηγητής, .τοΰ εχει καρδιά
μικροϋ παιδιού, μόνον που δέν ε- .
κλαιεν δταν μά; τό ελεκε:
Σέ είς την 24
ΧΛΑ.ΊΓΊΓΑ.ΊΡΩ.1Χ
ΜΑΓΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ
ΡΛλΗΝΟΛΑΤΡΗΣ ΚΑθΗΓΗΤΗΣ.- ΜΑΡΑΙΝΟΝΤΑΙ
ΑΙ ΕΛΛΗΝ1ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ.
Ιοιδαπέστη είναι δπως σά;
νβίαβα προχθες καί άκόμη
'τερη, διότι, διά να σάς
-,^σιάσω όπως ποάγματι εί
αζεται περιγραφική δύνα-
οετική καί αύτην δέν πρέ-
ην ^ριμένετε άπό ενα δη-
ΐφον, ποϋ φροντίζει νά κά-
,τάζ ευσυνείδητον. Ή Βου
δέν είναι δλη ή^ Ονγγα-
χώρα αυτή, τής οποίας οί
παθ'απονοϋνται δτι έμ·*-
ύπεροολι·κά, έξακολονθεΐ
Ηένη μία άπό τάς εύφορω-
|ς Εΰοώπης. Τό "Αλφολντ,
ντος * Ονγγοικό; κάμπος,
σχιζεται άπό τόν ποταμον
είναι σήμερα ό σιτοβολών
α;, ή πεδιάς τής άφθονίας.
Ρτ φοδοτεί την Ούγγαρίαν μέ
ι τι άγαθά. Τό παρατηςεητικόν
τοΰ κ. Βενιζέλου άντελή-
, ή καλλιέργεια γίνεται μέ
Ιιοτέρα; μεθόδονς, επί των
έπέστησε την προσοχήν
ά ά/όμη μοΰ υπενθύμισεν
αυτή ή έκτασις, μήκους τε-
«ιν χιλιθμέτρων άπό βαρ·ρά
τον καί διακοσίων από ά-
- πρός δυσμάς, ήτο πρό ό-
ιόλις δεκαετηρίδων μία ά-
ά/αλλιεργητη στέππη, μία
' τ α, όπως λέγουν οί Ούγ-
ρίς δενδρα καί χωρίς κανε
< είδον; χλωρίδα, έκτασις μελαγχολι.κή, δπω; τα >ια των βοσκων της. Σήμε-
ι δλη τελεία καλλιεργημέ-
; άπό ενα μικρόν τμήμά της
ν μέ την όνομασίαν «πονσ-
>ΰ Χορτοδάγυ», κοντά είς
ιν Ντειιπρεσεν. Είς την πε-
αύτήν δόθλθνν έξτντα χι-
,ώα μικρά καί μεγαλα (οί-
ψ ιτα, βώδια, αλογα), ίδιο-
— (ϋν κατοίκων τής Ντεμπρέ-
νας σωστός στρατός άπό
φυλάττει αύτά τα ζ$α. Ή
οατία άτ;ιπ)ροσωπεύετ)αι
ΐτών ιβοσκών αυτών άπό
'■ ζ ί κ ο ς, (φυλακάς των
, έχτάκτως έπιτηδείους καί
►ούς ίππεΐς, Ικανώτατον;
■ί ιρΰΐτουν τό «λάσσο», μέ τό
ιιάνουν δποιο άλογο θελουν
ιραβοΰν εξω άπο τό χοπά-
[ονται επειτα οί γ κ ο ί λ-
I
(φύλακες τών βοδιων)
'ΐυτα«χ οί κ ο ν τ ά ς
—τί).
ργημενον τό μεγα-
δηλαδή — τμήμα τοϋ ά-
υ Αλφολντ έμφανίζει είς
Ιειδιώτην σκηνάς καί εικό-
Ιησεως άλη-θΐνά βιβλικής.
Ιεκτείνεται χω,ρίς κανίν έμ-
|εως έκεϊ όπου τελειώνει ό
όοίζων. "Εξαςρνα βλέπει κανείς έμ-
πρός τού μιά έκτασι νερού ποϋ κυ-
ματίζει άπαλά. Την 6λέπει νά προ-
σεγγίζη' ν' άπομακρύνεται, νά ί·
ξαφανιζεται καί πάλιν νά έμφανί-
ζεται. "Επειτα 6λέπει σάν νά πη-
δοΰν άπό τό εδαφος δάση, έπαύλεις
πόλεις, πύργοι, παλάτια. Έπειτα
παρουσιάζονται δχθες μέ δενδρα
μεγάλα, ποΰ σΐ'Λρπίζονίν σνιάν καί
καλοϋν είς- ανάπαυσιν. Πλησιάζει
ό ταξειδιώτης, νομίζει ότι εφ&ασε
κοντά των. Καί σέ μιά στιγμή τα
βλεπει νά χάνωνται ολα αΰτά. *Ε-
χει πέστι ■θυμα παραισθήσεως, μι-
άς παραισθήσεως ομοίας μ' εκείνην
τής οποίας θύματα πίττονν (Α τα-
ξειδιώται ωρισμένων Άφρικανι-
κων έκ-τάοϊων. ΠρόκΕΐτκζι πειρί
τής οφθαλμαπάτης, τής περιφήμου
«ντελιιιπάμπ», τή; μϊγάλης Ονγ-
γρικής χαλάδο; Είς παλαιοτέραν
εποχήν ή όφθαλμαπάτη αυτή άπεδί
δετο είς ΐήν νύυφην των δασων
καί των ποττχμών Μ ο ρ γ κ ά ν α,
1 μέ τό δνομα τής οποίας είναι γε-
μάτοι οί μεσαιωνικοί θρΰλοι καί τα
παραμύθνα...
"Εχει καί την θάλασσαν της ή
Ονγγορία. Είναι ή λίμνη Μπαλα-
τόν, τόσον μεγάλη, όχπ* νά δίδη
πράγματι την εντύπωσιν θαλάσσης.
Μοΰ είπαν ότι τόν χειμώνα παγώ-
νει, άλλά δέν γίνονται επάνω είς
την πηγμενην έπϋφχίνειάν της πα-
γοδρομίαι, παρά είς πολΰ περιωρι¬
σμένην έκτασιν. Ό κόσμο; την φο-
6<αται, διότι ό πάγος της έπιςρανεί- ας της Φραύεται συχνά είς μεγάλην έκτασιν καί μ,έ δννατόν κρότον, σάν νά πίπτουν δεκα συγχρόνως κε- ραυνοί. Ή «Ονγγρική θάλασσαν είναι είς την δόξαν της τό καλο- καϊρι. Μεγάλαι κοσμικαί συγκεΛ'- τρώσεις διά λουτιρά καί άλλαι, γρα φικαί συγκεντ^ώσεις «ις τα χωρία των ψαράδων. Είς τΐιν Ούγγαρίαν αί κίαΐσσι- καί 'Ελληηκα* σπονδαί είναι πολϋ διαοεδομέναι. Οί Ούγγροι δημοσι- ογιράφοι, ποΰ επεσκέφθησαν τόν κ. Βενιζέλον συνταμίλησαν μαζύ τού καί επί τοΰ θεματο; αντοθ. Μέ την ειλικρίνειάν ποϋ τόν χαρακτηρίζει, ό "Ελλην πρωθυπονργός τοΰς εΐπε κσθαρά την γνώμην τον. Αι κλασ- σικαί σπουοαί άποτελσΰν, Λράγματι ?να σοβαρόν σύ'δεσμον ποϋ ένώ- ει όλην την πολιτισμένην άνθρω- πότητα. Δέν πρέπει δμως Λ"ά φαν- ταζώμεθα ότι δλοι οί άνθρωποι ήμ- ποροϋν ν' άσχοληθαϋν μέ αύτάς. Αί κλασσικαί σποι«δαί πρέπει ν' ά- ποτελοΰν άντικείμεΛΌν μελέτης καί ερεύνης έκείνων ποΰ έπχδιώκουν την ανωτέραν διανόησιν Μεταξΰ αυτών σνγκαταλέγονται άναιιφισβη ι Ί Ή Ροζίγα Ντά).λυ, ή όποια πρό δύο έ¬ χων έδραπετευσε μέ τόν Μόρτιμερ Νταίηβις. Τώρα ζοΰν χωριστά, αύ¬ τη είς τό Παρίσι καί έκεΐνος είς την Αμερικήν. Καί οί δύο άποφεύγονν νά Ίοώσουν έξηγήσεις διατί τό έταμαν ϊτσι. Ηνΐοε' Μΐΐόντο Τράουτ, άριστερί, καί Έλάϊνωρ Σιιίθ, «ροιόοοι, ·» οποίαι θά έπιχειρήσουν πτήσιν «ντοχης. τήτως οί πολιτικαί, τουλάχιστον οί πολιτικοί έκεϊνοι ποϋ θελουν νά δράσουν είς την πρώτην γραμμήν. "Ολοι οί "Αγγλοι πολιτικοί, άν- θρωποι κατ' εξοχήν ρεαλισταί, ε- χουν καταγίνη μέ τάς κλασσικάς σπουδάς. — Παρετηρησα όμως ενα πράγ μα — εΐτεν ό κ. Βεννζέλος είς τούς σννομ'λητάς τού — ότι, δηλαδή, άπό τότε ποΰ ή διδασκαλία τής άρ- χαίας Έλληνικής έπαυσε νά είναι ύ ποχρεωτική είς την Αγγλίαν, έ- κεΐνοι ποΰ την διδάσκονται την μα- βαίνουν καλλίτερα από πρίν. Και είναι ς>υσικόν αύτό, διότι την δι-
δάσχοντοα δσοι θέλονν, δσοι αί-
σθάνονται την ανάγκην νά την μά-
θουν καί έπυμένως έμπνέονται άπό
άληθΛ"όν ε$ωτα διά την σπουδήν
της.
Ύπάρχουν δμως καί ΟύγγρΛ
ποϋ διδάσκονται την Νεοελληνι-
κήν. Είναι οί μαθηταί τοϋ κ. Άν-
δρέου Χόρβατ, , καθηγητοΰ της
γλώσσης μας είς τό Πανεπιστήμι-
ον της Βουδαπέστης. 'Εγνώρισα
διά πρώτην φοράν τόν κ. Χόρόατ
είς τάς Δελφικας εορτάς τοΰ 1927.
"ΕΪρέτος είχα την ευτυχίαν νά γνω-
ρίσω καί την κ. Χόρβατ καί τα παι¬
δία των. Κατοικοϋν είς μίαν άπομε-
υακρυσμένην, σχεδόν συνοικίαν
τής Βουοαπέστης, είς ίνα μονώρο-
φον σπιτάκι μέ αύλήν, ποϋ εξωτε¬
ρικώς καί εσωτερικώς εχει όψιν
αθηναϊκον συνοικιακοϋ σπιτιοϋ.
Καί ή κ. Χόθ'βατ έΰγήκε στήν πόρ-
τα καί εφώναξε σέ δλη την γειτο-
ναά:
—- 'Ελάτε νά δήτε τούς "Ελλη¬
νας ποΰ ήλθον οτο σπίτι μας.
Τό ζεϋγος Χόρδατ κάμνει είς
ιήν Βουδαπέστην καί είς όλην την
Ονγγαρίαν .Ίροπαγάνδαν υπέρ τή;
Ελλάδος τόσην, δσην δέν έκαμεν
εως τώρα κανείς "Ελλην πρεσβευ-
^ς ένεΐ. ΕΓις τα; προσπαθείας τοϊ
κ, Χάροατ όφείλεται κατά μέγιστον
μέρος ή συμμετσχή τής Ουγγαρί¬
ας είς την έκθεσιν της Θεσσαλονί¬
κης, συμμετοχή ποϋ τόσον συνετέ-
λεσεν είς την σύσφιγξιν των έμ-
πορικών σχέσεων μεταξύ των δΰο
Χωρών.
Π ώς εμαθε τό ζεΰγος τα θαυ
μάσια Έλληνικά ποϋ ομιλεί; Ό
κ. Χόροατ ήτο καθηγητης τής άρ-
χαίάς Έλίιηνικής καί έκαμε τό τα-
ξεϊδι τοϋ γάμου τού είς τα 1914
εί; την Έλλάδα, δπου άπεκλείσθη
λόγφ τή; έκρήξεως τοϋ πολέμόΤ1.
"Εμεινεν εως ότου ό πόλεμος έτε-
λείωσε καί κατά τό μακρόν αύτό
διάστημα έσχετίσθη μέ πλείστον;
«ΤΛ1 Γ >«' ' "1 '
Ιΐλληνας ·λο ιδίως με όλον; τονς
λογίονς μα; καί επεσκέφθη πλείστα
μέρη τής Ελλάδος. "Ετσι ε;ΛανΗ
νά όμιλί) τελεία την Νεοελληνικήν
την οποίαν ομιλεί πολύ καλά καί η
κ. Χόροατ. Οί δύο σύζνγοι καί σή¬
μερον όμιλοϋν μεταξύ των 'Ελλη-
νικά. Τα ήξευρε καί τό πρώτο άπό
τα παιδία των, ενα χαριτωμένο ά-
γόρι δεκατεσσάρων χρόνων σήμε-
ρα. Άλλά δταν τό έπήγαν είς την
Βουδαπεστην (ήτο τότε τεσσάρων
χρόνων) οί διάφοροι συγγενεΐς εν-
ρέθησαν πρό διλήμματος, ή νά μά-
θουν αύ^οί Έλληνικά διά νά συ-
νεννοοϋνται μαζύ τον ή νά ύποχρε-
ώσονν "ό παιδί νά ομιλή Ονγγα-
οέζιταχ. 'ΕΙπροτίμησαν τό οεΐτερον.
Καί τό παιδί έξέχασε τα Έλληνικά
τον, τα όποϊα τώρα ξαναμ'ΐθαίνει.
Ό κ. Χόρτχιτ μοΰ εδειξε μίαν
πρώην μαθήτριάν τού, παντρεμέ-
νην κυρίαν σήμερα, ποΰ ετρωγε μέ
τόν άνδρα της στό ίδιο μέ έμά; έ
στιατόριον. "Εχει, λο πόν, δχι μό¬
νον μαθητάς, άλλά καί μαθητρίας
καί μάλιστα τόσον Ικλεκτάς; Ναί,
διότι ό δραστί)ριώτατο; αύτό; άν-
θριοπος δέν περιορίζεται είς τδν
ξηρόν ρόλον τοϋ καθηγητού, άλλαι
έφορτώθη επί πλέον τόν ζωηρόνκαί
θερμόν οόλον τοΰ απόστολον. Δέν
διδάσκει μόνον την Νεοελληνικήν.
Διοάσκει συνάμα την αγάπην πρός
την αιωνίαν 'ΕΙλλάοα. Καί έπανα-
λαμΰάνω άπό τής απόψεως αυτής
ό Ανδρέας Χόροατ έκαμε καί νά·
μνει εργασίαν δσην δέν έκαμαν δ¬
λοι οί "Ελληνες πρεσβευταί, ποϋ ε¬
πέρασαν εως τώρα άτό την Βου¬
δαπεστην. Είς τό σπίτι τού εχει ,
έκτός της βιβλιοθήκης των κλασσι-
κών σνγγραφΐων καί των είς δια¬
φόρους γλώσσας άπείρων βιβλίω ν
τού, καί πλονσιωτάτηίν νεοελληνχ-
κήν βιβλιοθήκην καί συλλογήν '£?.-
ληνικών έφηιιερίδων καί πεοιοδι-
κών. "Οσοι έκδίδον»ν είς την Έλ-
! λίδα άς τού στέλλονν. Ή διενθνν- ,-
σίς τον είναι: ΡΚΟΓ. ΑΝΌΚίί'>
ΝΟΒνΑΤΉ Ί, ΜΑΟΥΑΚΌΙ
— ϋΤ 38 ΒϋΟΑΡΒδΤ.
Είς την βι^ιοθηκην τοΰ κ.
Χόοόατ είοα καί την '1<ττορίαν τή; Μεσαιωνακής Έλληα/.ή; Αύτοκρα- τορίας τοϋ καθηγητοϋ κ. Άδαμαν- τίου πρός χοήσιν των μαθητών των Γνμνασίων. Την εύρηκα γοαμ{<ί- νην πολύ ζωντανά καί ψχ·>να^ζ'ία
έκείνους, ποϋ θά την διαβάσονν.
Ό κ. Χόρΰατ μόλις είχεν επι¬
στρέψη άπό την Θεσσαλονίκην καί
ή πρώτη τον σκέ^Ας ήτο νάζητήσ^
νά Ιδί} τόν κ. Βενιζέλον. Τοϋ εφε-
ραν τάς συνήθει; διπλωματικάς
δνσκολίας είς την Ελληνικήν πρεο"
βείαν δπον άπηνθύνθη.
— Ξεύρετε, ό κ. Πρόεδρος εί¬
ναι πολύ άπησχολημέ"ο;. .. δέν θά
ήμπορέση,. . .όπωσδήποτε περάστε
τό οράδν. .. υύλα καί πάλιν δέν
σά; έγγυώμεθα.
Ό καθηγητής, .τοΰ εχει καρδιά
μικροϋ παιδιού, μόνον που δέν ε- .
κλαιεν δταν μά; τό ελεκε:
Σέ είς την 24
ΚΥΡΙΑΚΗ, .7 .ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ι Μ».
ΘΟΡΥΒΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ Δ9 ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΕΙΙ ΤΑ ΝΕΪΡΑ
Είς την άνήσυχον εποχήν μα;
συχνότατα άκοΰομεν νά γίνεται
λόγο; διά τούς μεγάλους κίνδυνον;
τούς οποίαι™ διατρέχει ή κοινω-
νία έκ των όλονέν αύξανομένων
θαρύοων των πόλεων. Οί πλέον ά-
παισιόδοξοι ιιάλιστα προσθετουν
δτι ή ταχύτης καί ό θόρυβο; κα-
ταστρέφουν τα νεϋρά μας καί ά-
πειλοϋν σοβαρώς την υγείαν μας.
ΊΒν τούτοις, μία άπλή έξέτασι;
τοϋ ζτττήματος μά; πείθει. δτι δλοι
οί ανωτέρω φοβοι είναι εντελώς
αστήρικτοι. Ή άναμφισβήτητος ά-
λήθεια είναι δτι ουδέποτε άλλοτε
οί κάτοικοι των πόλε»ν έγνώρισαν
δσην σήμερον ησυχίαν. Ό πολλσ.-
πλασιασμός των συγκοινωνιακών
μέσατν δχι μόνον δέν ^δημιουργή
σεν άφόρητον κατάστασιν, άλλ'
αντιθέτως, κατέστησε τσν βίον ά-
νετώτερον καί ήρεμώτερον.
°Ολα τα παράπονα προέρχονται
άπό τοΰς άνθρωπον; των οποίων
τα νεϋρα είναι κουραβμένα άπό
σοβαρωτέρας αίτίας. Άλλ' οί ύπ-
ερευαίσθητοι οΰτοι δέν θά ημπο-
ροΰσαν νά εύρουν ησυχίαν όντε
είς την γαλήνην των πλέον έρημι-
κών μερών.
Ή νευρεκή υ—ερ<χιβθηαεα Παρ' δλα δ<τα υποστή ρίζονν οί ύπερβολικοί έχθροί τοϋ θόρυβον, ή ύγεία δέν διατρέχει κίνδυνον ά¬ πό τάς συνθήκας τή; συγχρόνου ζωη; μας. Βλέπομεν είς τα έργο- οτάσΐα άνθρωπον;, οί όποϊοι ύφί- στανται επί ώρας τούς εκκωφαν- τιιβούς κρότους των μηχανών καί ομως δέν παραπονοΰνται διά την θεωροΐΑΐένην άνυπόφορον ενόχλη¬ σιν ταύτην. Οί άνθρωποι ούτοι, άφωσιωμένοι είς την εργασίαν των, 8έν εχουν καιρόν νά έκνευ- ρισθοΰν. ν Αλλαι καταλήγουν είς την αύτοκτονίαν μέ την πρόφασιν δτι οί συνήθεις θόρυίδοι των δρό¬ μων έκλόνισαν τό νευρικόν των σύ- στημα. Καί οί μεμψύ,ιοιροι ούτοι είναι έκεϊνοι πού ?χουν όλας τάς "'-ανέσεις των, οί δποΐοι άναπαύον- ται τακτικά είς τάς έξοχάς καί οί όποΐοι δέν εχουν κανενα λόγον νά στενοχωροϋνται. Ή εύαισθησία των νεύρων αποτελεί πολυτέλειαν μή προ(Λτήν είς τόν πράγε*ατι έιρ- γαζόμενον κόσμον. Τό βέβαιον είναι δτι οί σύγχρο- νοι άνθρωποι εχουν συνηθίσει είς περισσοτέραν ηρεμίαν. 'Εκεΐνο τό οποίον μάς ένοχλεΐ είναι ότι ή η- ρεμία αυτή διακόπτεται ενίοτε άπδ ύικρούς θορύβ·ονς. Κατά τό μάλ¬ λον ·καί ήττον, Ιχομεν γίνει δλοι εύπαθείς, διότι άπολαμβάνομεν ?*]- συχίας, την οποίαν αί πα-ρελθοΰσαι γενεαί δέν ϊ8ν'σντο καν νά φαν- τασθοϋν. Ή χρησιμοποίησις των ελασηκών υπό των τραχοφόρων καί ή άσφάλτωσις των δρόμων μάς έκαμαν άπαιττ)τικονς. Διά ^ τουτο μόλις ακούσωμεν τήν,σάλ- πιγγα ενός αύτσκινήτου, νομίζο¬ μεν ότι ό ·θόρν6Ό; οΰτος θά μά; σκοτώστ>
Λΐία βύγκρκβτ,ς μ£ -Λ πα>
ρελθόν.
'Επηρεαζόμενοι άπό τάς άντι-
λήψεις ταύτας, πιστεύομεν δτι ή
~ έποχή μας είναι Ιξαιρετικά ι3ορυ-
' βώδης. Πάσχομεν <5λοι δπό θορυ- βοφοβίαν. Ατχϊμονοϋμεν δτι ηρο ολίγων άκόμη ίτών οί κάτοικοι των πόλεων ΰπέφεραν άπό παντός εΤδους ιέκκωφαντικούς κρότους. Μία μικρά άναδρομή είς τό έγγύς παρελθόν είναι άρκετή διά νά μά; ίτείστ] περί των ανωτέρω. Καί πρός τβϋτο -θά λάβωμεν μερικάς χαρα- κτηριστικάς είκόνα; άπό την τό¬ τε ζωην των πόλεων. Οί ορομοι, έν πρώτοις, ήσαν λιθό- στρωτοι. Ή διΐλευσις βαρέαχν καί ελαφρών άμαξών μέ τούς σιδη¬ ρούς τροχούς των ώμοίαζε μέ πα- ρέλασιν τηλεβόλων. ΑΙ άγριαι «ραυγαί των άμαξηλατών συνε- πλήρωνον την έκνευριστικήν κίνη¬ σιν των πολυσνχνάστων άρτηρι- ών, δπου πολνάριθμοι ύπαίθρΜΗ καί μή εμποροι προσεποΓθουν νά ελκύσουν τοΰς πελάτας των μέ την ζωντανην διαφήμησιν των προΐόν- % , των τίυν. Παραλεύΐοαεν μερικάς άπό τάς σκηνάς αί ό.τοίαι σήμερον θά εθεωρούντο απλώς ώς «γραφι- καί>, διότι έπαυσαν νά νφίστανται.
ΣημειώνοΜεν μόνον ότι αί παρελ-
ΑΔΙΚΟΣ Η ΠΡΟΚΑΤΑΑΗΨΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΟΣ- "ΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΣΥΝΗ-
ΓΟΡΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟΥ.
1 πΐστοτατα
υγι,ουν . «„
εώματός τοον
πραγματεΐΌηαι
και ύ
αι ύπερκοδ
διαρ-,ως η;
-ιλέον απίθαν
ον
Τό ήφαίστειον Σάντα Μαρία είς τό δυτικόν μέρο; τής Γουατεμάλας, τό οποίον έξερράγη εσχάτως, προξΓνησαν τσν
Θάνατον πολλών έκατοντάδων ποοσώπων καί μεγάλας υλικάς ζημίας. Κάτω, όδός έν Κουαζλτβνάγκφ, δειτερϊνού-
στ] πόλει τής Δημοκρατίας, ήτις υπέστη μεγάλας ζημίας.
θοΰσαι γενεαΐ ήνείχοντο την θο-
ουβώδη ταύτην κατάστασιν ανευ
οιαμαρτυριών καί προ πάντων γω-
ρίς νά ίσχυρίζωνται δή αντη αΛ-
ειλεΐ τόν νευρικόν των σύστΓ,μα.
'Εοχόμεθα τώρα είς άλλας έπί-
σης ένδιαφΐροΐ>σας λεπτομερείας.
Αί αστυνομικαί διατάξεις, κατά
τό πρόσφατον παρελθόν, δέν εί¬
χον την σημερινήν αύστηρότητα.·
Οί κάτοικοι μιάς πόλεω; δέν έ-
προστατεΰοντο άπό τοΰς θορύ-
6ους. Άσματα καί φωναί ήκοΰον-
τ<> καί κατά τάς πλέον προκεχωρη-
μένας ώρας τής νυκτός. Έπαίται,
όρΎτανοπαϊκται καί μικροπωλπταί
περιεφίροντο είς τούς ίνρόμους,
τοΰς όποίους κυριολεκτιχώ; ανε¬
στάτωνον.
"Ενός κάτοικος συγχριίνοΐ' πό-
λεως ασφαλώς δέν θά Γ,μποροϋσε
ν' άνεχθί) μίαν νέαν τοιαύτην κα¬
ταστασιν. Σημερον, ή αστννομία
προστατεύει καί αυτόν άκόμη τόν
μεσημβρ νόν ύπνον των πολιτών.
Αί κραυγαί, οί κρότοι, οί θόοι,<βοι, περιωρίσθησαν ή μάλλον ίξηφανί- σθησαν. Καί ομως εξακολουθού¬ μεν νά παραπονούμεθα διά τό άν- υπόφορον περιόαλλον μας, τί» ο¬ ποίον συντρδ6€' τα νεϋρά μας. Πολλαί αύτοκτονίαι άποδίδον- δθνται είς τόν έκνευρισικν τόν ο¬ ποίον προκαλούν οί θόρι»6οι. Εί¬ ναι πε'ριττόν νά άντικιθοι'ο'ωμεν την άβάσιμον αύτην θεωρίαν. Οί πρόγονοί μας, μολονότι υφίσταντο ασυγκρίτως περισσότερον; θορύ- 6ους, δέν ήξενραν όντε την νευ- ροπττθειαν, όντε τα άντινευρικά φάρμαν.α. Ό άριθιιός των αύτοκινήτων είς τάς πόλεις ηύξησε καταπλη¬ κτικώς κατά τα τελευταία ετη. Έν τούτοις ό θόρνβος, τόν οποίον προ- ξενονν είναι άσημαντος άπέναντι τοΰ ιε5θ(ωφαντικοΰ κρότου, ποϋ προεκάλει ή διάβασις των παλαι¬ ών τρσχοφόρων επί των λιθοστρώ- των. Καί πρέπει νά προσθέσωμεν ότι αί άμαξαι τότε ήσαν έλάχισται, ένφ σήμερον τα κυκλοφοροΰνται αΰτοκίνητα άνέρχονται εις "πολλάς χιλιάδας. Οί αύτοκινητκϊταί άπεχθάνονται τόν θόρυβον καί οί έργοστασιάρ- χαι αύτοκινήτων καταβάϋουν πά¬ σαν προσπάθειαν διά νά ίκανοποΊ- ήσοτ,ίν την άπαίτησιν ταύτην. Καί δέν άπέχει 'πολύ δ καιρός; κατά τόν οποίον τα αύτοκίνητα ·θά κυ- κλοφορονν, χωρίς νά προκαλοΰν τόν ελάχιστον θόρυβον. Ό -κίνδυνος της ταχύτη¬ τος. Οί άπαιστόδοΗοι !σ-/νοϊ"ονται ό¬ τι ή σύγχρονος κοινχιτνία άπειλεΐται σαδαρως καί άπό τόν κίνδυνον τής ταχύτητος. Άπό καιρόν είς καιρόν άκοΰομεν διαμαρτυρίας εναντίον τής τάσεως την οποίαν δεικνύουν οί άνθρωποι πρός κατάκτησιν τοΰ Ιλίγγου. Πολλοί, ίπί πλέον, προ- αναΎγέλλουν ότι ή ^ξακοΑοΰθησις τής καταστά>σεΐΐ)ς ταύττ/; ί>ά έχη
όλεθρίαν επίδρασιν επί Γοΰ όργα-
νιθκμοΰ μας. Ή ταχύτης, κατά την
γνώμην των, θά γίνη αίτία νά ά-
Γτοθνήσκωμεν ποοώρως.
Τοιαύται θεωρίαι δέν είναι δυ¬
νατόν νά ληφθούν ύ.τό σοβαράν ε-
ποψιν. Αί μηχανικαί πρόοδοι «νν-
ετέ)^εσαν είς τί]ν βελτίωσιν των ΰ-
γιεινίόν συνθηκών καί μάς έξα-
σφαλίζουν την μακροβιότητα.
Ή ταχύτης είναι οκοίλιμος ν.αί
άχι βλαβερά. Ασφαλώς είναι πο-
πολύ προτιμότερον διά τα νεϋρά
μας νά τελειώνωμεν τίιν εργασίαν
μας όσον τό δυνατόν ταχύτερον.
Είναι ασυγκρίτως άναπαυτικώτε-
ρον ν άταξειδεύη κανιίς μέ τόν
σιδηρόδρομον η μέ τό αυτοκίνη¬
τον, παρά νά ταλαιπωρήται επί ό-
λόκληρα ήμεροννκτια μέ τα άτε-
λή σνγκοινωνιακα μέσα τοϋ παρ-
ελθόντος. Τό κέρδος τό οποίον ά-
ποχομίζει άπό την ταχύτ'|τα είναι
αναμφισβήτητον, άπό την εΰνοϊ-
κήν δέ αύτην κατάστασιν έπωφε-
Ό Ε. Ε. Λοΰιας, έκ Νε'ας "Υόρκης,
πρόΐδρος τοΰ Σιδηρόδρομον Ληχάϊ
Βάλλυ, όστις 0ά εξετασθή υπό τοΰ
Άνακριτικοΰ Συμβουλιον τής Οΰασιγ-
κτώνος, σχετικώς μέ εν «ύγρόν» γεΰ-
μα δοθέν εί ςτά 1926 έν τή πρωτεν-
λεΐται χνρίαχ; ή ύγεία μα;.
"Οχι ή ταχύτης, άλλ' ή Ιλλει-
ψις ταχύτητος είναι ή άφορμή τής
υπερκοπώσεως τόϊν νευραίν μας.
Οί γηραιότεροι ένδΗιμοΰνται πό-
—ν ίνοχλητικόν ήτο τό βροίουκί-
νητον άμάξι τής Ιποχης; των. Δέν
εχομεν παρά νά ένθτ.ν')^ώμεν τάς
πολλαπλάς ευκολίας τάς οποίας
μάς παρέχει ή ταχύτης διά νά αν¬
τιληφθώμεν την ένεργηϊίκην της
σπονδανοτητα. Βεβαίως, λόγω τής
αυξήσεως τής κυκλοφορίας, συν-
αντώμεν πολλά έμπόδια καί πο?.-
λούς· κινδνΛτ/υϊ; εις τονς δρόμσυς
μας. Άλλά δι' όλα αντά ϊέν εύ&ν-
νεται διόλου ή ταχύτης.
Οί σύγχρονοι ανθρίαποι έγιναν
ευθικτοι καί δέν άνέχονται ουδέ
τόν ελάχιστον θόρυβον. Διά νά
δικαιολογήσουν την νευροπάθειάν
των ζητοϋν διαφόρους αφορμάς
αί δποϊαι δέν εχσνν σγέσιν μέ την
πραγματικότητα.
Τό· βέβαιον είναι όη /, έποχη
μας παρουσιάζει μίαν κατάστασιν
όμαδικί|ς κοαώσεως. Οί ερχό¬
μενοι παραπονοϋνται διαρκώς δτι
ύποφέρονν άπό ασθενείας, κατά τό
πλείστον φσνταστικάς.
Τό φαινόμενον τούτο δέν μάς
έκπλήττει. ΟΙ έμφανιζοιιενοι ώς
οΝίματα νπερκοπώσεως έπιδιώκουν
ν' άποκομίοΌνν τον τίτλον τού ή¬
ρωας. Άς εξετάσωμεν ίν συντο-
μια τούς (τυνήθεις πλέον αύτοΰς
τύπους, οί δποΐοι υπό την πρόφα-
σιν τής ύπερκοπώσεως, δημιουρ
γσϋν νέας άνέσεις κό?ι νε'ας άπο-
λαυσεΐζ.
ΑΙ άδνναμίαι αυται μεταδΓοον
ται σήμερον εύκόλωτ; καί ■»*, έςήγη-
οτς δέν είναι δύσκολο:;. Έν πρώ¬
τοις, οί τύποι οί δποΐοι παρουσιά
ζονται^ ώς «ξηντλημε'νοι άπό την
εργασίαν των αίσθάνονται κάποι¬
αν ύπερηφάνειαν, δταν άναφέρουν
εις τοΰς γνωστούς των τα σνμπτώ-
ματα τής φανταστική; νπ'ρασθε-
νειας των.
Έπειτα, καί οί ίδιοι χυλακεύον-
τ~. μ* την Ιδέαν δτι νποφερουν
καί εχουν άνάγκψ άνα.ταύσεως.
Καί τότε άρχιζουν νά άπασχο-
λοϋνται με την εξεύρεσιν τρόπων
διά των οποίων ι3ά άποκατασταθτί
το δήθίν -/ΐλονιοθέν νευρικόν των
σικττημιΐ. Φΐ'σικά, σι'^ιερον, ή Ιπι-
στήμη προσφέζει άφθονα τα μέ¬
σα τή; θεραπειας. Τα λουτρά, ή
ήλιοθεραπεία, τα σπόρ. τα ταξεί-
δια έγιναν πλέον ή άπαραίτητα
£ιά κάθε σύγχρονον άνθρωπον, ό
οποίος όπως δήποτε δέν στενοχω-
ρεϊται οΐκονομικώς.
Οί χοιρακτηριστικοί αύτοι τύ-
ίθΐ τή: ΡιΤογη^ άκολσυθηΰν «τίση;
λις πνεύσΐ) ή έλ'α.φροτί
προφασιζόι»ενοι δτι
σαν δήθεν ά™ γρίχι™ ,
νούν άκριβά τον%ιατρόν
ν^ατθι^ εΰρΐ! μίαν όναχ1
την φανταστικήν τ(1)να|
καί διά νά άκοΐ'σουν ά
μοηκά χηλη δτι ή ν,
των όφειλεται Εΐς ^
Άποφασίζουν νά παραν,
έβδομαδιαίαν άνάπαιισίνΊ
ταξΕΐδεύου' τόν νειμωνα |
μότερα κλίματα. Την Γ
σθάνονται την άναγχην Ι
σκεφθοΰν άλλα ιιέρη, ά"
σίζονααι δτι λογοι ^
αγορεύουν τΐ)ν νέαν τχώ
ήγηοιν. Αί άσθίνειαι πο)|
χρειάζονται πρό Γτάντων
δάσει;, αί ύ.τοΐαι όμως,
Εως, δέν θεωροΰνται χοι
Τα παράπονα εναντίον ι
τητος άπέβλεπαν είς την
λισιν νέων άνέσϊων καί ι
ών. Διά νά πραγματοποι^
πό; ούτος επρεπε νά έ(τ
ποοφασΐ; τΓ;ς νει<ροπα9ι Καί αί γυναίκε; δέν ι ρονται ολιγώτερον άπό δρας διά τίτν δήθεν άν κατάστασιν τής συγχρό Εννοούμεν τα; γυναίχα αί οποίαι δέν έργάζονταιΙ οποίαι εχσυν δλα τα μενΉ| ναπαύσεως. Παρ όλην ι' νεκτικήν θέσιν των, χαπ νά πείσουν τόν έαντόν ι τοΰς αλλους δτι ίν περκόπωσιν. 'Ιοχυρβζονι άκατάπαυστο; ταστημάτων συναναστροφαί νεΰρά των καί τα; κάμ ράσκουν ένωρίτερα. Καί άμεσος τίθενται ι όλ θ γειαν δ?.α τα θεροΛενη'Λ τα όιωϊα δέν είναι -ταοάι οί; των επισκέψεων «αι στροφών. Άγοράζουν Μ ρα φορέματα καί εξοδεύση σοτέρα; ώρας εί; τα ινοτ καλλονΓ^. Συζητοΰν τα ο-ι-μ τα τή; νευραταθεία; τον φίλας των καί μενσνν »ιβ νοι-δτι άπαιτοΰνααι ν/α «Μ ναγωγίαι χαί ταςεώια. Μ αυνομιλίας ταύτα;;"^™·! •/.αί διά την ψυχα τοννο εγινε τή; κυρία σεβομενη τον «α^ πρέπει να έΕίΓΛ1<ηΐ τ'Ι^ Ή μορφ»| τη; ^α'Ί την οποίαν &ώ^νι*}7_1 τύποι, θά ηδύνατο νοΜκπ Τό φαινόμενον τούτο ψ ν·χάς τάξεις. Δέν εχω *β γοννάτόκατι τίος είμαι Λροίτυαο, _ σω μέ έκείνους οί οΛη ουν την ιστορίαν τη, ^λώτοοναί « τώνπρ^τ της 'Εδέμ καί οίαν ώς ν-τάραν. Άλλά νομίζη οτ. *§ θά ϊλοινε« *αΐ« ί]] ςτ όνομασιαν. ^ -. ώό ομολογήσωμεν σθ_μ^ -3 μην έργαζωμε^ΐ πολυ είναι διόλου ί>π£^
Οεν νευρασυενειαν
δοι της £Λβτημ*
σαν τας άνέσει; μα
είναι ύπερβολή να
«η ή ^(Τ^^
έπεΐα των νέων
της σημαίνει ο.
χώ τι> αλιείαν
λθάδ.ητθω
■ά Μ
ΘΟΡΥΒΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ Δ9 ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΕΙΙ ΤΑ ΝΕΪΡΑ
Είς την άνήσυχον εποχήν μα;
συχνότατα άκοΰομεν νά γίνεται
λόγο; διά τούς μεγάλους κίνδυνον;
τούς οποίαι™ διατρέχει ή κοινω-
νία έκ των όλονέν αύξανομένων
θαρύοων των πόλεων. Οί πλέον ά-
παισιόδοξοι ιιάλιστα προσθετουν
δτι ή ταχύτης καί ό θόρυβο; κα-
ταστρέφουν τα νεϋρά μας καί ά-
πειλοϋν σοβαρώς την υγείαν μας.
ΊΒν τούτοις, μία άπλή έξέτασι;
τοϋ ζτττήματος μά; πείθει. δτι δλοι
οί ανωτέρω φοβοι είναι εντελώς
αστήρικτοι. Ή άναμφισβήτητος ά-
λήθεια είναι δτι ουδέποτε άλλοτε
οί κάτοικοι των πόλε»ν έγνώρισαν
δσην σήμερον ησυχίαν. Ό πολλσ.-
πλασιασμός των συγκοινωνιακών
μέσατν δχι μόνον δέν ^δημιουργή
σεν άφόρητον κατάστασιν, άλλ'
αντιθέτως, κατέστησε τσν βίον ά-
νετώτερον καί ήρεμώτερον.
°Ολα τα παράπονα προέρχονται
άπό τοΰς άνθρωπον; των οποίων
τα νεϋρα είναι κουραβμένα άπό
σοβαρωτέρας αίτίας. Άλλ' οί ύπ-
ερευαίσθητοι οΰτοι δέν θά ημπο-
ροΰσαν νά εύρουν ησυχίαν όντε
είς την γαλήνην των πλέον έρημι-
κών μερών.
Ή νευρεκή υ—ερ<χιβθηαεα Παρ' δλα δ<τα υποστή ρίζονν οί ύπερβολικοί έχθροί τοϋ θόρυβον, ή ύγεία δέν διατρέχει κίνδυνον ά¬ πό τάς συνθήκας τή; συγχρόνου ζωη; μας. Βλέπομεν είς τα έργο- οτάσΐα άνθρωπον;, οί όποϊοι ύφί- στανται επί ώρας τούς εκκωφαν- τιιβούς κρότους των μηχανών καί ομως δέν παραπονοΰνται διά την θεωροΐΑΐένην άνυπόφορον ενόχλη¬ σιν ταύτην. Οί άνθρωποι ούτοι, άφωσιωμένοι είς την εργασίαν των, 8έν εχουν καιρόν νά έκνευ- ρισθοΰν. ν Αλλαι καταλήγουν είς την αύτοκτονίαν μέ την πρόφασιν δτι οί συνήθεις θόρυίδοι των δρό¬ μων έκλόνισαν τό νευρικόν των σύ- στημα. Καί οί μεμψύ,ιοιροι ούτοι είναι έκεϊνοι πού ?χουν όλας τάς "'-ανέσεις των, οί δποΐοι άναπαύον- ται τακτικά είς τάς έξοχάς καί οί όποΐοι δέν εχουν κανενα λόγον νά στενοχωροϋνται. Ή εύαισθησία των νεύρων αποτελεί πολυτέλειαν μή προ(Λτήν είς τόν πράγε*ατι έιρ- γαζόμενον κόσμον. Τό βέβαιον είναι δτι οί σύγχρο- νοι άνθρωποι εχουν συνηθίσει είς περισσοτέραν ηρεμίαν. 'Εκεΐνο τό οποίον μάς ένοχλεΐ είναι ότι ή η- ρεμία αυτή διακόπτεται ενίοτε άπδ ύικρούς θορύβ·ονς. Κατά τό μάλ¬ λον ·καί ήττον, Ιχομεν γίνει δλοι εύπαθείς, διότι άπολαμβάνομεν ?*]- συχίας, την οποίαν αί πα-ρελθοΰσαι γενεαί δέν ϊ8ν'σντο καν νά φαν- τασθοϋν. Ή χρησιμοποίησις των ελασηκών υπό των τραχοφόρων καί ή άσφάλτωσις των δρόμων μάς έκαμαν άπαιττ)τικονς. Διά ^ τουτο μόλις ακούσωμεν τήν,σάλ- πιγγα ενός αύτσκινήτου, νομίζο¬ μεν ότι ό ·θόρν6Ό; οΰτος θά μά; σκοτώστ>
Λΐία βύγκρκβτ,ς μ£ -Λ πα>
ρελθόν.
'Επηρεαζόμενοι άπό τάς άντι-
λήψεις ταύτας, πιστεύομεν δτι ή
~ έποχή μας είναι Ιξαιρετικά ι3ορυ-
' βώδης. Πάσχομεν <5λοι δπό θορυ- βοφοβίαν. Ατχϊμονοϋμεν δτι ηρο ολίγων άκόμη ίτών οί κάτοικοι των πόλεων ΰπέφεραν άπό παντός εΤδους ιέκκωφαντικούς κρότους. Μία μικρά άναδρομή είς τό έγγύς παρελθόν είναι άρκετή διά νά μά; ίτείστ] περί των ανωτέρω. Καί πρός τβϋτο -θά λάβωμεν μερικάς χαρα- κτηριστικάς είκόνα; άπό την τό¬ τε ζωην των πόλεων. Οί ορομοι, έν πρώτοις, ήσαν λιθό- στρωτοι. Ή διΐλευσις βαρέαχν καί ελαφρών άμαξών μέ τούς σιδη¬ ρούς τροχούς των ώμοίαζε μέ πα- ρέλασιν τηλεβόλων. ΑΙ άγριαι «ραυγαί των άμαξηλατών συνε- πλήρωνον την έκνευριστικήν κίνη¬ σιν των πολυσνχνάστων άρτηρι- ών, δπου πολνάριθμοι ύπαίθρΜΗ καί μή εμποροι προσεποΓθουν νά ελκύσουν τοΰς πελάτας των μέ την ζωντανην διαφήμησιν των προΐόν- % , των τίυν. Παραλεύΐοαεν μερικάς άπό τάς σκηνάς αί ό.τοίαι σήμερον θά εθεωρούντο απλώς ώς «γραφι- καί>, διότι έπαυσαν νά νφίστανται.
ΣημειώνοΜεν μόνον ότι αί παρελ-
ΑΔΙΚΟΣ Η ΠΡΟΚΑΤΑΑΗΨΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΟΣ- "ΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΣΥΝΗ-
ΓΟΡΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟΥ.
1 πΐστοτατα
υγι,ουν . «„
εώματός τοον
πραγματεΐΌηαι
και ύ
αι ύπερκοδ
διαρ-,ως η;
-ιλέον απίθαν
ον
Τό ήφαίστειον Σάντα Μαρία είς τό δυτικόν μέρο; τής Γουατεμάλας, τό οποίον έξερράγη εσχάτως, προξΓνησαν τσν
Θάνατον πολλών έκατοντάδων ποοσώπων καί μεγάλας υλικάς ζημίας. Κάτω, όδός έν Κουαζλτβνάγκφ, δειτερϊνού-
στ] πόλει τής Δημοκρατίας, ήτις υπέστη μεγάλας ζημίας.
θοΰσαι γενεαΐ ήνείχοντο την θο-
ουβώδη ταύτην κατάστασιν ανευ
οιαμαρτυριών καί προ πάντων γω-
ρίς νά ίσχυρίζωνται δή αντη αΛ-
ειλεΐ τόν νευρικόν των σύστΓ,μα.
'Εοχόμεθα τώρα είς άλλας έπί-
σης ένδιαφΐροΐ>σας λεπτομερείας.
Αί αστυνομικαί διατάξεις, κατά
τό πρόσφατον παρελθόν, δέν εί¬
χον την σημερινήν αύστηρότητα.·
Οί κάτοικοι μιάς πόλεω; δέν έ-
προστατεΰοντο άπό τοΰς θορύ-
6ους. Άσματα καί φωναί ήκοΰον-
τ<> καί κατά τάς πλέον προκεχωρη-
μένας ώρας τής νυκτός. Έπαίται,
όρΎτανοπαϊκται καί μικροπωλπταί
περιεφίροντο είς τούς ίνρόμους,
τοΰς όποίους κυριολεκτιχώ; ανε¬
στάτωνον.
"Ενός κάτοικος συγχριίνοΐ' πό-
λεως ασφαλώς δέν θά Γ,μποροϋσε
ν' άνεχθί) μίαν νέαν τοιαύτην κα¬
ταστασιν. Σημερον, ή αστννομία
προστατεύει καί αυτόν άκόμη τόν
μεσημβρ νόν ύπνον των πολιτών.
Αί κραυγαί, οί κρότοι, οί θόοι,<βοι, περιωρίσθησαν ή μάλλον ίξηφανί- σθησαν. Καί ομως εξακολουθού¬ μεν νά παραπονούμεθα διά τό άν- υπόφορον περιόαλλον μας, τί» ο¬ ποίον συντρδ6€' τα νεϋρά μας. Πολλαί αύτοκτονίαι άποδίδον- δθνται είς τόν έκνευρισικν τόν ο¬ ποίον προκαλούν οί θόρι»6οι. Εί¬ ναι πε'ριττόν νά άντικιθοι'ο'ωμεν την άβάσιμον αύτην θεωρίαν. Οί πρόγονοί μας, μολονότι υφίσταντο ασυγκρίτως περισσότερον; θορύ- 6ους, δέν ήξενραν όντε την νευ- ροπττθειαν, όντε τα άντινευρικά φάρμαν.α. Ό άριθιιός των αύτοκινήτων είς τάς πόλεις ηύξησε καταπλη¬ κτικώς κατά τα τελευταία ετη. Έν τούτοις ό θόρνβος, τόν οποίον προ- ξενονν είναι άσημαντος άπέναντι τοΰ ιε5θ(ωφαντικοΰ κρότου, ποϋ προεκάλει ή διάβασις των παλαι¬ ών τρσχοφόρων επί των λιθοστρώ- των. Καί πρέπει νά προσθέσωμεν ότι αί άμαξαι τότε ήσαν έλάχισται, ένφ σήμερον τα κυκλοφοροΰνται αΰτοκίνητα άνέρχονται εις "πολλάς χιλιάδας. Οί αύτοκινητκϊταί άπεχθάνονται τόν θόρυβον καί οί έργοστασιάρ- χαι αύτοκινήτων καταβάϋουν πά¬ σαν προσπάθειαν διά νά ίκανοποΊ- ήσοτ,ίν την άπαίτησιν ταύτην. Καί δέν άπέχει 'πολύ δ καιρός; κατά τόν οποίον τα αύτοκίνητα ·θά κυ- κλοφορονν, χωρίς νά προκαλοΰν τόν ελάχιστον θόρυβον. Ό -κίνδυνος της ταχύτη¬ τος. Οί άπαιστόδοΗοι !σ-/νοϊ"ονται ό¬ τι ή σύγχρονος κοινχιτνία άπειλεΐται σαδαρως καί άπό τόν κίνδυνον τής ταχύτητος. Άπό καιρόν είς καιρόν άκοΰομεν διαμαρτυρίας εναντίον τής τάσεως την οποίαν δεικνύουν οί άνθρωποι πρός κατάκτησιν τοΰ Ιλίγγου. Πολλοί, ίπί πλέον, προ- αναΎγέλλουν ότι ή ^ξακοΑοΰθησις τής καταστά>σεΐΐ)ς ταύττ/; ί>ά έχη
όλεθρίαν επίδρασιν επί Γοΰ όργα-
νιθκμοΰ μας. Ή ταχύτης, κατά την
γνώμην των, θά γίνη αίτία νά ά-
Γτοθνήσκωμεν ποοώρως.
Τοιαύται θεωρίαι δέν είναι δυ¬
νατόν νά ληφθούν ύ.τό σοβαράν ε-
ποψιν. Αί μηχανικαί πρόοδοι «νν-
ετέ)^εσαν είς τί]ν βελτίωσιν των ΰ-
γιεινίόν συνθηκών καί μάς έξα-
σφαλίζουν την μακροβιότητα.
Ή ταχύτης είναι οκοίλιμος ν.αί
άχι βλαβερά. Ασφαλώς είναι πο-
πολύ προτιμότερον διά τα νεϋρά
μας νά τελειώνωμεν τίιν εργασίαν
μας όσον τό δυνατόν ταχύτερον.
Είναι ασυγκρίτως άναπαυτικώτε-
ρον ν άταξειδεύη κανιίς μέ τόν
σιδηρόδρομον η μέ τό αυτοκίνη¬
τον, παρά νά ταλαιπωρήται επί ό-
λόκληρα ήμεροννκτια μέ τα άτε-
λή σνγκοινωνιακα μέσα τοϋ παρ-
ελθόντος. Τό κέρδος τό οποίον ά-
ποχομίζει άπό την ταχύτ'|τα είναι
αναμφισβήτητον, άπό την εΰνοϊ-
κήν δέ αύτην κατάστασιν έπωφε-
Ό Ε. Ε. Λοΰιας, έκ Νε'ας "Υόρκης,
πρόΐδρος τοΰ Σιδηρόδρομον Ληχάϊ
Βάλλυ, όστις 0ά εξετασθή υπό τοΰ
Άνακριτικοΰ Συμβουλιον τής Οΰασιγ-
κτώνος, σχετικώς μέ εν «ύγρόν» γεΰ-
μα δοθέν εί ςτά 1926 έν τή πρωτεν-
λεΐται χνρίαχ; ή ύγεία μα;.
"Οχι ή ταχύτης, άλλ' ή Ιλλει-
ψις ταχύτητος είναι ή άφορμή τής
υπερκοπώσεως τόϊν νευραίν μας.
Οί γηραιότεροι ένδΗιμοΰνται πό-
—ν ίνοχλητικόν ήτο τό βροίουκί-
νητον άμάξι τής Ιποχης; των. Δέν
εχομεν παρά νά ένθτ.ν')^ώμεν τάς
πολλαπλάς ευκολίας τάς οποίας
μάς παρέχει ή ταχύτης διά νά αν¬
τιληφθώμεν την ένεργηϊίκην της
σπονδανοτητα. Βεβαίως, λόγω τής
αυξήσεως τής κυκλοφορίας, συν-
αντώμεν πολλά έμπόδια καί πο?.-
λούς· κινδνΛτ/υϊ; εις τονς δρόμσυς
μας. Άλλά δι' όλα αντά ϊέν εύ&ν-
νεται διόλου ή ταχύτης.
Οί σύγχρονοι ανθρίαποι έγιναν
ευθικτοι καί δέν άνέχονται ουδέ
τόν ελάχιστον θόρυβον. Διά νά
δικαιολογήσουν την νευροπάθειάν
των ζητοϋν διαφόρους αφορμάς
αί δποϊαι δέν εχσνν σγέσιν μέ την
πραγματικότητα.
Τό· βέβαιον είναι όη /, έποχη
μας παρουσιάζει μίαν κατάστασιν
όμαδικί|ς κοαώσεως. Οί ερχό¬
μενοι παραπονοϋνται διαρκώς δτι
ύποφέρονν άπό ασθενείας, κατά τό
πλείστον φσνταστικάς.
Τό φαινόμενον τούτο δέν μάς
έκπλήττει. ΟΙ έμφανιζοιιενοι ώς
οΝίματα νπερκοπώσεως έπιδιώκουν
ν' άποκομίοΌνν τον τίτλον τού ή¬
ρωας. Άς εξετάσωμεν ίν συντο-
μια τούς (τυνήθεις πλέον αύτοΰς
τύπους, οί δποΐοι υπό την πρόφα-
σιν τής ύπερκοπώσεως, δημιουρ
γσϋν νέας άνέσεις κό?ι νε'ας άπο-
λαυσεΐζ.
ΑΙ άδνναμίαι αυται μεταδΓοον
ται σήμερον εύκόλωτ; καί ■»*, έςήγη-
οτς δέν είναι δύσκολο:;. Έν πρώ¬
τοις, οί τύποι οί δποΐοι παρουσιά
ζονται^ ώς «ξηντλημε'νοι άπό την
εργασίαν των αίσθάνονται κάποι¬
αν ύπερηφάνειαν, δταν άναφέρουν
εις τοΰς γνωστούς των τα σνμπτώ-
ματα τής φανταστική; νπ'ρασθε-
νειας των.
Έπειτα, καί οί ίδιοι χυλακεύον-
τ~. μ* την Ιδέαν δτι νποφερουν
καί εχουν άνάγκψ άνα.ταύσεως.
Καί τότε άρχιζουν νά άπασχο-
λοϋνται με την εξεύρεσιν τρόπων
διά των οποίων ι3ά άποκατασταθτί
το δήθίν -/ΐλονιοθέν νευρικόν των
σικττημιΐ. Φΐ'σικά, σι'^ιερον, ή Ιπι-
στήμη προσφέζει άφθονα τα μέ¬
σα τή; θεραπειας. Τα λουτρά, ή
ήλιοθεραπεία, τα σπόρ. τα ταξεί-
δια έγιναν πλέον ή άπαραίτητα
£ιά κάθε σύγχρονον άνθρωπον, ό
οποίος όπως δήποτε δέν στενοχω-
ρεϊται οΐκονομικώς.
Οί χοιρακτηριστικοί αύτοι τύ-
ίθΐ τή: ΡιΤογη^ άκολσυθηΰν «τίση;
λις πνεύσΐ) ή έλ'α.φροτί
προφασιζόι»ενοι δτι
σαν δήθεν ά™ γρίχι™ ,
νούν άκριβά τον%ιατρόν
ν^ατθι^ εΰρΐ! μίαν όναχ1
την φανταστικήν τ(1)να|
καί διά νά άκοΐ'σουν ά
μοηκά χηλη δτι ή ν,
των όφειλεται Εΐς ^
Άποφασίζουν νά παραν,
έβδομαδιαίαν άνάπαιισίνΊ
ταξΕΐδεύου' τόν νειμωνα |
μότερα κλίματα. Την Γ
σθάνονται την άναγχην Ι
σκεφθοΰν άλλα ιιέρη, ά"
σίζονααι δτι λογοι ^
αγορεύουν τΐ)ν νέαν τχώ
ήγηοιν. Αί άσθίνειαι πο)|
χρειάζονται πρό Γτάντων
δάσει;, αί ύ.τοΐαι όμως,
Εως, δέν θεωροΰνται χοι
Τα παράπονα εναντίον ι
τητος άπέβλεπαν είς την
λισιν νέων άνέσϊων καί ι
ών. Διά νά πραγματοποι^
πό; ούτος επρεπε νά έ(τ
ποοφασΐ; τΓ;ς νει<ροπα9ι Καί αί γυναίκε; δέν ι ρονται ολιγώτερον άπό δρας διά τίτν δήθεν άν κατάστασιν τής συγχρό Εννοούμεν τα; γυναίχα αί οποίαι δέν έργάζονταιΙ οποίαι εχσυν δλα τα μενΉ| ναπαύσεως. Παρ όλην ι' νεκτικήν θέσιν των, χαπ νά πείσουν τόν έαντόν ι τοΰς αλλους δτι ίν περκόπωσιν. 'Ιοχυρβζονι άκατάπαυστο; ταστημάτων συναναστροφαί νεΰρά των καί τα; κάμ ράσκουν ένωρίτερα. Καί άμεσος τίθενται ι όλ θ γειαν δ?.α τα θεροΛενη'Λ τα όιωϊα δέν είναι -ταοάι οί; των επισκέψεων «αι στροφών. Άγοράζουν Μ ρα φορέματα καί εξοδεύση σοτέρα; ώρας εί; τα ινοτ καλλονΓ^. Συζητοΰν τα ο-ι-μ τα τή; νευραταθεία; τον φίλας των καί μενσνν »ιβ νοι-δτι άπαιτοΰνααι ν/α «Μ ναγωγίαι χαί ταςεώια. Μ αυνομιλίας ταύτα;;"^™·! •/.αί διά την ψυχα τοννο εγινε τή; κυρία σεβομενη τον «α^ πρέπει να έΕίΓΛ1<ηΐ τ'Ι^ Ή μορφ»| τη; ^α'Ί την οποίαν &ώ^νι*}7_1 τύποι, θά ηδύνατο νοΜκπ Τό φαινόμενον τούτο ψ ν·χάς τάξεις. Δέν εχω *β γοννάτόκατι τίος είμαι Λροίτυαο, _ σω μέ έκείνους οί οΛη ουν την ιστορίαν τη, ^λώτοοναί « τώνπρ^τ της 'Εδέμ καί οίαν ώς ν-τάραν. Άλλά νομίζη οτ. *§ θά ϊλοινε« *αΐ« ί]] ςτ όνομασιαν. ^ -. ώό ομολογήσωμεν σθ_μ^ -3 μην έργαζωμε^ΐ πολυ είναι διόλου ί>π£^
Οεν νευρασυενειαν
δοι της £Λβτημ*
σαν τας άνέσει; μα
είναι ύπερβολή να
«η ή ^(Τ^^
έπεΐα των νέων
της σημαίνει ο.
χώ τι> αλιείαν
λθάδ.ητθω
■ά Μ
ΤΟ
3ΑΥ
Ε^Ρ1*- χοΰ έλευσομενου νέου ετους ό «Έθνικός Κηρυξ» συνεχίζε. την
άπο έτών έγκαιναασθεϊσαν διά τους πολυπληθείς άπανταχοϋ τής Γής άναγνώ-
-άς τού νεαν εκδοτικήν καινοτομίαν τού. Άντί τοϋ ώτηρχαιωμένου καί άσυμβι-
δαστσυ πλέον με τας σημερινάς διανοητικάς χαί καλλιτεχνικάς άπαιτήσεΐς τού κοινοΰ.
Καζαμιον, παραδιδη καί εφέτος είς τό δημόσιον τό
Τα περιεχόμενα τού Έγκυκλοπαιδικοϋ Ημερολόγιον μας:
480 ΣΕΛΙΔΑΣ
ΣΧΗΜΑΤΟΣ
ΕΥΧΡΗΣΤΟΥ
300 ΕΙΚΟΝΑΣ
καλλιτκχνιχάς, χροσαχογραφίας, καί Αλλας
φωτογραφικάς άναπαραστάσιις τής παγκο¬
σμίου ζωής.
ΑΠΕΙΡΟΥΣ
ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΥΣ
ΕΙΚΟΝΑΣ
"Ύλην δέ αφάνταστον ποοαλίας καί ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, Ιστορικά
σκίτσα, άνέκοοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαί γνώσεις, καί έν γένει θεμα-
τα ποθ άγχαλιάζουν δλην την ζωήν τοΰ άνδ^ώπου, άποτελοΰν το πλουσιώτατον περιεχόμενον. 'Εκάστη
έκ των 480 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κάθε δέ θέμμα εχει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την
δρασιν καί καθιστώ<*αν την ανάγνωσιν αληθή απόλαυσιν, διανοητικήν καί αιόσθητικήν. ΠΟΛΤΤΒΛΕΣΤΛΤΑ ΔΕ—ΕϊνΙΕΝΟΚΓ "Ενα θαυμάσιον 6ι6λίον ποΰ ημπορεί ν' άπασχολβ, νά τέρπχι καί νά διδάσκη τα μέλη μι- ά; οΐΜογτνεΙας, ατομιχβς καί όμαδικώς. Είναι τό Ημερολόγιον ποΰ ίκανοποιεΐ όλας τάς κοινω¬ νικάς τσξεις, επιστήμονας, έ}ΐπόρους, εργάτας. Καί συνεπώς θά στήση τόν θρόνον τού σ·έ κάθε Έλληνικό σπίτι. το ΕΓΚΥΚΑΟΐΊΑΙΔΙΚΟΗ ΗΐβΕΡΟΑΟΠθΗ ΤΟΥ 1930 ΠΑΡΕΧΕΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ είς τούς πολυπληθίϊς άγγΕλιοδότας μας νά διαφημίσωσι τάς εργασίας των δι' ελαχίστης δαπάνης καί κατά τρόπον άπο- τελεσματικώτατον, έπισύροντα την προσοχήν τοΰ κοινοΰ διαρκώς επί τ^ς άγγελίας των, δημοσιενομένης επί ενός το¬ σούτον ωραίον και ίπιβεβλημένης καθημερινης χρήσεο)ς, βιβλίον, ώς τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον τοϋ 1930. Συνεπεία των ανωτέρω, ή ίχδοσις αυτή αναμφισβητήτως θά γίντ) άνάρπαστος καί θά καταστή μνημει- ώδής. "Οθεν συνιστέ&μεν είς.τούς άγγβλιοδότας μας δπως τό ταχύτερον συμπληρώσωσι τό κάτωθι δελ¬ τίον καί μάς αποστείλωσι τας άγγελίας των πρός δημοσίευσιν, πρΐν συμπληρωθή ό προκαθορισθείς δι' αύτάς χώρος καί τό αργότερον μέχρι τέλους Νοεμβριού. ΔΕΛΤΙΟΝ ΔΙΑΦΉΜΙΣΙΣ 1ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΗΑΕϋ, 140 νΥββί 26τα 81., Νβν ΥογΙ, Ν. Υ. Αξιότιμον Κύοιοι: 'Εσωκλείστως λαμβάνετε κείμενον άγγελίας μα; .τίος δημο- σίευοιν είς τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ τού 1980 καί οάς παρακαλούμεν γνωρίσατέ μας προηγουμένως την τιμήν διά μίαν, ήμίσειαν, ή τέταρτον σελίβος, ά,ιοστέλλοντες «Ι» ή»ιδ; συγχρόνως τό —εττχόν σινβολαιον πρό; υπογραφήν. •Ο—μι νά τί τ»χνίο«»ιήσ—ιεν ημείς, Ιι4 λ*γ«- •ιαομίν σα;. ·1ς «Ιβνβφιβτΐ *<«·; Μΐ ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙ¬ ΑΤΙΚΟΝ ΔΏΡΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΣΤΕ1ΛΗΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΟΙΚΕΙΟΥΣ ΣΑΣ. ΤΟΥ 1930
3ΑΥ
Ε^Ρ1*- χοΰ έλευσομενου νέου ετους ό «Έθνικός Κηρυξ» συνεχίζε. την
άπο έτών έγκαιναασθεϊσαν διά τους πολυπληθείς άπανταχοϋ τής Γής άναγνώ-
-άς τού νεαν εκδοτικήν καινοτομίαν τού. Άντί τοϋ ώτηρχαιωμένου καί άσυμβι-
δαστσυ πλέον με τας σημερινάς διανοητικάς χαί καλλιτεχνικάς άπαιτήσεΐς τού κοινοΰ.
Καζαμιον, παραδιδη καί εφέτος είς τό δημόσιον τό
Τα περιεχόμενα τού Έγκυκλοπαιδικοϋ Ημερολόγιον μας:
480 ΣΕΛΙΔΑΣ
ΣΧΗΜΑΤΟΣ
ΕΥΧΡΗΣΤΟΥ
300 ΕΙΚΟΝΑΣ
καλλιτκχνιχάς, χροσαχογραφίας, καί Αλλας
φωτογραφικάς άναπαραστάσιις τής παγκο¬
σμίου ζωής.
ΑΠΕΙΡΟΥΣ
ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΥΣ
ΕΙΚΟΝΑΣ
"Ύλην δέ αφάνταστον ποοαλίας καί ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, Ιστορικά
σκίτσα, άνέκοοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαί γνώσεις, καί έν γένει θεμα-
τα ποθ άγχαλιάζουν δλην την ζωήν τοΰ άνδ^ώπου, άποτελοΰν το πλουσιώτατον περιεχόμενον. 'Εκάστη
έκ των 480 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κάθε δέ θέμμα εχει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την
δρασιν καί καθιστώ<*αν την ανάγνωσιν αληθή απόλαυσιν, διανοητικήν καί αιόσθητικήν. ΠΟΛΤΤΒΛΕΣΤΛΤΑ ΔΕ—ΕϊνΙΕΝΟΚΓ "Ενα θαυμάσιον 6ι6λίον ποΰ ημπορεί ν' άπασχολβ, νά τέρπχι καί νά διδάσκη τα μέλη μι- ά; οΐΜογτνεΙας, ατομιχβς καί όμαδικώς. Είναι τό Ημερολόγιον ποΰ ίκανοποιεΐ όλας τάς κοινω¬ νικάς τσξεις, επιστήμονας, έ}ΐπόρους, εργάτας. Καί συνεπώς θά στήση τόν θρόνον τού σ·έ κάθε Έλληνικό σπίτι. το ΕΓΚΥΚΑΟΐΊΑΙΔΙΚΟΗ ΗΐβΕΡΟΑΟΠθΗ ΤΟΥ 1930 ΠΑΡΕΧΕΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ είς τούς πολυπληθίϊς άγγΕλιοδότας μας νά διαφημίσωσι τάς εργασίας των δι' ελαχίστης δαπάνης καί κατά τρόπον άπο- τελεσματικώτατον, έπισύροντα την προσοχήν τοΰ κοινοΰ διαρκώς επί τ^ς άγγελίας των, δημοσιενομένης επί ενός το¬ σούτον ωραίον και ίπιβεβλημένης καθημερινης χρήσεο)ς, βιβλίον, ώς τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον τοϋ 1930. Συνεπεία των ανωτέρω, ή ίχδοσις αυτή αναμφισβητήτως θά γίντ) άνάρπαστος καί θά καταστή μνημει- ώδής. "Οθεν συνιστέ&μεν είς.τούς άγγβλιοδότας μας δπως τό ταχύτερον συμπληρώσωσι τό κάτωθι δελ¬ τίον καί μάς αποστείλωσι τας άγγελίας των πρός δημοσίευσιν, πρΐν συμπληρωθή ό προκαθορισθείς δι' αύτάς χώρος καί τό αργότερον μέχρι τέλους Νοεμβριού. ΔΕΛΤΙΟΝ ΔΙΑΦΉΜΙΣΙΣ 1ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΗΑΕϋ, 140 νΥββί 26τα 81., Νβν ΥογΙ, Ν. Υ. Αξιότιμον Κύοιοι: 'Εσωκλείστως λαμβάνετε κείμενον άγγελίας μα; .τίος δημο- σίευοιν είς τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ τού 1980 καί οάς παρακαλούμεν γνωρίσατέ μας προηγουμένως την τιμήν διά μίαν, ήμίσειαν, ή τέταρτον σελίβος, ά,ιοστέλλοντες «Ι» ή»ιδ; συγχρόνως τό —εττχόν σινβολαιον πρό; υπογραφήν. •Ο—μι νά τί τ»χνίο«»ιήσ—ιεν ημείς, Ιι4 λ*γ«- •ιαομίν σα;. ·1ς «Ιβνβφιβτΐ *<«·; Μΐ ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙ¬ ΑΤΙΚΟΝ ΔΏΡΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΣΤΕ1ΛΗΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΟΙΚΕΙΟΥΣ ΣΑΣ. ΤΟΥ 1930
«ΕΘΝΙΚΟΣ "^ _ "ΥΡΤΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1939
Ί
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟιΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,00 0
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
3.2ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠΟΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχώρι)
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΙΩΛΝΝΙΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΕΔΕΣΣΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κννοοοίας)
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνσυ)
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΙΑΤΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΖΑΝΗ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΜΟΤΙΝΉ
ΘΗΡΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΑΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝ'Η (Εύοοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΓΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ <Κν*ή<κ->
ΠΡΕΒΕ2Α
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαίν)
ΣΚΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεβαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΑΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝϋΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψεε^ ήτοι ζΐς πρώτην ζήτηββν
3Ιε δβκαπενθήμερον προειδοποίησιν
' Επε ίϊροβεβμίί» β μηνών
•Επί
» » Κ έτών
V
..........
» » 1 £τοος .................. ϊβ ί49!> » » 1Ο έτώ ν...........
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ώααυτως καταθέβείς έν δψβι κ*1 4πΙ «ροθεβμία εί; Δολλάρια Λίρας * Αγγλίας, Φράγκα
λικάς Αιρέττας, άποδοτέας εές το ίδιον νομκβμα είς τί» 6«0ς όν ϊγινβν ή κατάθ«κς, ^«ο τοΰς καλλιτέρους ορους
ΑΓΡΙ1.ΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕϋ 3ΤΑΤΕ9
*Ιμ·
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔβΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΒΙΑΤΙΚΑ 91.0ΟΟ.0ΟΟ. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ Τ2Ν «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ εί; τό ΟοπιροιιΐκΙ ΙηΙβΓβδΙ ϋβραΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ·&ώ τού; χαλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (αΐιβϋκίηβ ΑοοοαηΙβ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτουσιον Αμερικανικόν νομιομα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_θΙϊ6Γ5 οί €ΓβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
205 ννΈδτ 33ΒΟ 3ΤΡΕΕΤ
ΥΟΡΚ, Ν. Υ·
ΤΗΑΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 . β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ55-
Τεΐερΐιοηε: Ηβποοοΐι 0576 *ηά Οίϊ»
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
33 50. ΟΙ.ΑΒΚ 5ΤΒΕΕΤ, δϋΙΤΕ 620,
0ΗΙ0Α60, Ι ι ι.
Ί
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟιΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,00 0
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
3.2ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠΟΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχώρι)
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΙΩΛΝΝΙΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΕΔΕΣΣΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κννοοοίας)
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνσυ)
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΙΑΤΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΖΑΝΗ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΜΟΤΙΝΉ
ΘΗΡΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΑΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝ'Η (Εύοοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΓΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ <Κν*ή<κ->
ΠΡΕΒΕ2Α
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαίν)
ΣΚΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεβαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΑΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝϋΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψεε^ ήτοι ζΐς πρώτην ζήτηββν
3Ιε δβκαπενθήμερον προειδοποίησιν
' Επε ίϊροβεβμίί» β μηνών
•Επί
» » Κ έτών
V
..........
» » 1 £τοος .................. ϊβ ί49!> » » 1Ο έτώ ν...........
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ώααυτως καταθέβείς έν δψβι κ*1 4πΙ «ροθεβμία εί; Δολλάρια Λίρας * Αγγλίας, Φράγκα
λικάς Αιρέττας, άποδοτέας εές το ίδιον νομκβμα είς τί» 6«0ς όν ϊγινβν ή κατάθ«κς, ^«ο τοΰς καλλιτέρους ορους
ΑΓΡΙ1.ΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕϋ 3ΤΑΤΕ9
*Ιμ·
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔβΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΒΙΑΤΙΚΑ 91.0ΟΟ.0ΟΟ. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ Τ2Ν «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ εί; τό ΟοπιροιιΐκΙ ΙηΙβΓβδΙ ϋβραΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ·&ώ τού; χαλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (αΐιβϋκίηβ ΑοοοαηΙβ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτουσιον Αμερικανικόν νομιομα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_θΙϊ6Γ5 οί €ΓβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
205 ννΈδτ 33ΒΟ 3ΤΡΕΕΤ
ΥΟΡΚ, Ν. Υ·
ΤΗΑΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 . β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ55-
Τεΐερΐιοηε: Ηβποοοΐι 0576 *ηά Οίϊ»
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
33 50. ΟΙ.ΑΒΚ 5ΤΒΕΕΤ, δϋΙΤΕ 620,
0ΗΙ0Α60, Ι ι ι.
ΚΥΡΙΑΚΙΙ. 17 χηκχ,ΗΡΐην 1β3..
2.1
Α-
.ΡΥΤΑΝΟ ΙΗΤβΙΣΤΟ-
* γ ΖΑΝ ΚΟΚΤίΙ
-, «ιαντάρης *« πλέον
Γ:;( 'ϊ,-,λ-ή. για Ευρω-
-7γντ,ττίςέχοχΐ!Γ.μΛς, τε-
'".,«, σέκίποια τεχνοτρο-
-0,2 θίωρί* ζωηί, «ν «-
^ο ό Ζάν Κοκτών' ανη-
ίρ
'0« !έν
ευχα
2.νοΟργ·.α καί
.βητβι»ανες ε
; «
χ«! ψχ ?
,._3έν είναι *πο 3-
:ον κ»"· τ-γ- ·, λ
,, ίτβ ·5?*ς τβ»ς μ"·»—'
2«ε αληθής πρωτοχόρος
ίελλιτεννης έν γένει-
ό Κοκτώ τίποτε ίεν ανν.-
;ο δτο τα όρ'.στιχά αραγ-
ώρισμένείι τεχνοτροπιες
- 9εω;ίίς, ώρισμένες αντ·.-
ωίς.'Πθίθενά δέν ρι-χνε:
ν-ή ζωή κ.α'. <^ή τψ* -ο ίνοιχτό πέλαγος. εΐνα: ^ή ετοιμος νά στ.οτωστ! ;' «ϊ, όπως συνβίούλευί Άντρέ Ζίντ, χωρίς να 15 χαθόλθΰ ότ·. οί σοχνές λαγές, οί 6Ϊ3ΐες ζύτές μϊ- ς χ'θΜρβζδϋν τό μεγάλο κοι- χϊί στήν τέχνη, όπως καί :' άλλΐ. αγαπά τό γνωστο. ίΐμένο, τό καθ-.ερωαενο, κ,α- ι ·χί: νζ ' ' " .....~* |ων _ΐν Κοχτώ είναι γνωστος ίλ» Γαλλιχό—ΙΙαρισινβ ρυσότερο γνω- τύ-ος (ΐέπαναστατίκοΰ χαλ- «. -ΐρά ώς χζβαρος λογο- ώς ε1/α άχό τα γερώτερα. ιμ 7.7· ^ειό χηγαία -ψ- ■ έ«χής μας. Σέ δλες τίς 'ν:/.ές, ί-αναστάσε':ς των ϊτών έλαίε μέρος, δχι ρητ:7.ά. μέ την ζέννα. ϊλ- ολί) Γοεσώτεραν.άποτε. 'Υ- :ο τού; —ε:ο θεραοϋς Ιτ.ο- ; των Ρωσοιχών μπαλλέ- ) •/.αί ά'λλων νέ ταΐϊων τής ζωγραφικής ιχής 7.2ΐ τής σκηνογρα- γ·.α :ήν λογοτεχνία — ο ■/.?: την -ο:τρ> ίίιαιτέ-
τ: ό <ί,τ;ομ*ρος» αύτός άν- ε-/.αλλ:έργτ,σε καί χαλλι- » "ι 5!:γ, τοΰ λόγου μέ όσην — είναι —ήν ο·>
(νατρεΓΤίκός.· καί
ΠΑΙΔΙΑ1
Ή «. "Εθελγοΐ'ΐν
Μέτζ, ύπάλληλος
τής έταιρείας Γιον-
νάϊτεντ Στέϊτς Ράν
τιουμ Κορπορέσιον,
ήτις έκίνησεν άγοι-
γήν κατά τής έταΐ'
ρείας ζητοϋσα άπο-
ζημίωοτν 250.000 ,
οολλ. Δεξι^ ό υι¬
ός της "Εδουαρδ.
χιχό, 8'τ,λαϊή, δεσμό.
Ή Έλισάίετ παντρεύετα: ενοτν
νεον τάμ,πλδϋτο Αυ.ερικανο. μανιώ-
5η αΰτοκινητιστη, χοΰ σκοτώνεται
ΐε αύτοκίντίτ'.κο ίνττύχημχ. θά ζή-
3" μόντ; μέ -όν άντρα της; Κάθε
άλλο. Στό σχίτι της μίταφέρεται
άμέσως ολη ή σ^ντροφ'.ά τ.«ί χατα-
ΐκευάζετΐ: Ινα δωμάτιο, χατά τό
πρότ^Λθ τοΰ παληού, τοΰ ϊωμβτίου-
άπ30τ,κης, τό τδΐον στ&λίζετα:, ό-
7;ως γ.ιι έχεΤνο, υ-έ ντιίάνια, πε^'.ο-
ί'.κά. χαραβάν καί έφημερίϊες.
Ό γάμ&? 8έν εχει την ίΐναμ,ι
ν" άχ&ΓΓΓάση την Έλισάβετ άπο τον
/.όσμο της, ένφ άντι&έτως, ό έρως
«οσζαΐ τον Παΰόλο, γιά νά τόν ρίξη
όμως η ν<τ> άλλον κόο-μο, δζο^ ή
λύτρωσις βχο την δλη είναι τελΐΐω-
τικη, ρτϊν χόαμο τοϋ βίνάτοο. Ό
Παύλος άγαττά την Άγάθτ). μ.ια
κοκέλλα χοΰ την εγνώρισε σέ Ιν? ,
γυνχικεΓο ραφτάβικο, οπο^ ύπηρίττ,-
τε λιγον καιρό πρό τοϋ -;άαδϋ της
ώς μαννεκέν η άδελφή τού. Καΐ ή
'Αγάθτι άγβζα τον Παΰλο, ή Έλι-
ΐά6ί.τ &^ως, δλέΐΜντας δτ·. ό γάμο;
τοΰ 33ελφθϋ της θά ιιποροΰσε νΐ
την κάνγ; νϋ χάσΐβ γ:ά ««ντα τόν
(θΐόσ·-ιθ)) της. αατα'.ώνει τον νάμο.
Ή Άγάθη ^χντρεύεται τόν Γεράρ-
ΐο. Αζ' την ά-βλΐΓ'.ΐία τίϋ 3ηλτ>
-ηριάζετα; ό Παϋλος. Ή Έλισά-
6ε τ τρέχει χον τα τού καΐ όταν τον
δλέπ·;) έτο!'μ.οθά·/α·κ χ,αί δτ^ν μαθϋ'-
ν^; ότι ξείρε- ό Παϋλος τώς αυτή
;α.αταίω.ΐε·τον γάμο το; αέ την Ά-
γάβη, αότοκτονεΐ ν.Γ αΐ»ττ). κεθαί-
νοντα; λίγα ).£Γτ^ί χριν άχό ·ζν» β-
ϊελφό της
Είζα ότι τό «Τρου,ερά Παιίιά»
είναι ■χΐριτσότίρο πδίημα χαρά μιι-
ίιττόρημα. ΓΓ αύτό καί ή διήγησί;
τής ϋί^θίΐεω; ϊέν μ-ορεϊ νά 'ϊώστ;
παρά μιά χολί» άμυοίή ίίάα τού ερ-
γο^ αυτού, τοΰ χαρά-ενου καί ύ«-
δλητικοΰ, τοΰ γεμάτου ά'ό τή·; γντ>
! ΐιώτϊρη χοίησ: καί ~<μ χάθε στιγμή μάς φέρνει είς τα ν*ίλη τοΰ μεγά- . λου μ·^■στ^1ρ:'^^ ζοί» λ—ο ζαντοό μ.ά; ά, μέτα στό ό~ο?ον κΰ ί ,,χαί ζοΰμε /.αί ζοΰ ό: χίρ:ισότερο: ίχο μά; ίέν ί»"«τειίινται κά*Λ νοξΐί- ζοντας ότι τό άπτο καί το «γκεκρι- ιμένο ϊ'να! ή" ιχόνη -ραγαατικότης. | ΚΛΕΩΧ ΠΑΡΑΣΧΟΣ τερο νειοτερ:- »·ε;. ο-ω; των «ίΗηΙβΐ- , "/·· τι; αφήκε μίλ'.α πί- |»?ο5 ΐτρίγη- δ.τ·. καλλί- («. Ό Ζάν Κοκτώ είναι ε- Χ!''-?ωτής. Ινα: π:α-'υ.ατ!- ίοτωίεϋτ'.κός /.αλλιτέχνης τής έκοχ?|Γ, τοο. Μές στήν φαινομε- νιχή ά-οαόνωτ! το^ βρίτκε: /ανϊίξ δ ύ ΐ δλ νιχή δλα τα τίς νέ*ς ή ττοιχεΐα, δλ«· τάτεις -ου λ οποίον «ν προκε'.μένω άντι-ροσω- πεύε: ό χό-ΐμ»; τής πα',ϊικής ήλ'.- Δίο άϊίλφοί. ό Παϋλος κ«! ή Έ- άετ ϊεκατετσάρων χρόνων ό χαΐθε σ*ί·.·γμή άσυνείίητα καί στόν οποίον χ.αί μόνον «στεύο-ν. Στόν -/.όσμον αυτόν, σάν τραβί,-^ιένβι άιτό έναν άκατανίκητο μαγνητη, η μγ, σέ λίγο καί Βύο άλλα παι- ά ό Νλό ρές, όπως μόνο τα παιδία μποροΰν ' νά είναι. Ό Νταρζελό χάνει τό κα κό άσονείίητα, Ιχακούοντας σ' Ινα τυ^λό έ'νστικτο ποΰ ίεν μπορεϊ νά τό ■/.ατανικήση γιατί είνα·. δ,τι 6«- θΰτερο εχει ή φύσις τού. Στό γ>
ανάσ'.ο, όπθυ είνιι σ^μαθητής μέ
τόν Παΰλο, τοΰ χετά μιά αέρα μιά
-έτρα τ^λιγμβνη σέ μιά μπάλα άπό
χιόνι. ποϋ πληγώνει τόν Παΰλο σδ-
ίαρά. Μ'.ά αλλη ν-ίρ3. άδε'.άζε·. Ινα
"/ωνί ά—ό πιχέρι στά μάτ:α
τοΰ γ«υ.νασ·.άρχο^. γιατί έτόλμη-σε
νά τοΰ κάντί -αρατηρησεΐί. -λαϊ τέ-
;, ό άπαίσ·.ος αύτάς Ντ^ζερλό,
στέλνε; στόν Παΰλο τό ίηλητήριο
χοΰ ϊ^ι?ΐ λϊγΟ τα μικρ^νά το^ τα-
£;ί·2ια καί τό οποίον σν.οτώνε: τόν
II
αΰλο.
θά τ.ζΐίμ.να χανείς δτ: τα 3^ο ά-
— Δέν Ιι-άρ·/ε·. τίπώτε το'/Λΐτ,τό-
:ρον τής αληθείας.
•/.αί άναίϊεια είνα.: α-
'/ωρ:στο: σύντροφον
μ
ϊέΐφια δταν ένη-λικ'.ώνωντα·.
ά
οΰν, ό-ως δλα τα παιίιά, τόν φαν-
μηχαν.κο
Ή "Λνν Πίντιγκτων, 'ΛμΓθΐκαί;
χορεΰτοια, χουεύουσα χορόν ιδικής
■ της έμπνεύσεω;.
2.1
Α-
.ΡΥΤΑΝΟ ΙΗΤβΙΣΤΟ-
* γ ΖΑΝ ΚΟΚΤίΙ
-, «ιαντάρης *« πλέον
Γ:;( 'ϊ,-,λ-ή. για Ευρω-
-7γντ,ττίςέχοχΐ!Γ.μΛς, τε-
'".,«, σέκίποια τεχνοτρο-
-0,2 θίωρί* ζωηί, «ν «-
^ο ό Ζάν Κοκτών' ανη-
ίρ
'0« !έν
ευχα
2.νοΟργ·.α καί
.βητβι»ανες ε
; «
χ«! ψχ ?
,._3έν είναι *πο 3-
:ον κ»"· τ-γ- ·, λ
,, ίτβ ·5?*ς τβ»ς μ"·»—'
2«ε αληθής πρωτοχόρος
ίελλιτεννης έν γένει-
ό Κοκτώ τίποτε ίεν ανν.-
;ο δτο τα όρ'.στιχά αραγ-
ώρισμένείι τεχνοτροπιες
- 9εω;ίίς, ώρισμένες αντ·.-
ωίς.'Πθίθενά δέν ρι-χνε:
ν-ή ζωή κ.α'. <^ή τψ* -ο ίνοιχτό πέλαγος. εΐνα: ^ή ετοιμος νά στ.οτωστ! ;' «ϊ, όπως συνβίούλευί Άντρέ Ζίντ, χωρίς να 15 χαθόλθΰ ότ·. οί σοχνές λαγές, οί 6Ϊ3ΐες ζύτές μϊ- ς χ'θΜρβζδϋν τό μεγάλο κοι- χϊί στήν τέχνη, όπως καί :' άλλΐ. αγαπά τό γνωστο. ίΐμένο, τό καθ-.ερωαενο, κ,α- ι ·χί: νζ ' ' " .....~* |ων _ΐν Κοχτώ είναι γνωστος ίλ» Γαλλιχό—ΙΙαρισινβ ρυσότερο γνω- τύ-ος (ΐέπαναστατίκοΰ χαλ- «. -ΐρά ώς χζβαρος λογο- ώς ε1/α άχό τα γερώτερα. ιμ 7.7· ^ειό χηγαία -ψ- ■ έ«χής μας. Σέ δλες τίς 'ν:/.ές, ί-αναστάσε':ς των ϊτών έλαίε μέρος, δχι ρητ:7.ά. μέ την ζέννα. ϊλ- ολί) Γοεσώτεραν.άποτε. 'Υ- :ο τού; —ε:ο θεραοϋς Ιτ.ο- ; των Ρωσοιχών μπαλλέ- ) •/.αί ά'λλων νέ ταΐϊων τής ζωγραφικής ιχής 7.2ΐ τής σκηνογρα- γ·.α :ήν λογοτεχνία — ο ■/.?: την -ο:τρ> ίίιαιτέ-
τ: ό <ί,τ;ομ*ρος» αύτός άν- ε-/.αλλ:έργτ,σε καί χαλλι- » "ι 5!:γ, τοΰ λόγου μέ όσην — είναι —ήν ο·>
(νατρεΓΤίκός.· καί
ΠΑΙΔΙΑ1
Ή «. "Εθελγοΐ'ΐν
Μέτζ, ύπάλληλος
τής έταιρείας Γιον-
νάϊτεντ Στέϊτς Ράν
τιουμ Κορπορέσιον,
ήτις έκίνησεν άγοι-
γήν κατά τής έταΐ'
ρείας ζητοϋσα άπο-
ζημίωοτν 250.000 ,
οολλ. Δεξι^ ό υι¬
ός της "Εδουαρδ.
χιχό, 8'τ,λαϊή, δεσμό.
Ή Έλισάίετ παντρεύετα: ενοτν
νεον τάμ,πλδϋτο Αυ.ερικανο. μανιώ-
5η αΰτοκινητιστη, χοΰ σκοτώνεται
ΐε αύτοκίντίτ'.κο ίνττύχημχ. θά ζή-
3" μόντ; μέ -όν άντρα της; Κάθε
άλλο. Στό σχίτι της μίταφέρεται
άμέσως ολη ή σ^ντροφ'.ά τ.«ί χατα-
ΐκευάζετΐ: Ινα δωμάτιο, χατά τό
πρότ^Λθ τοΰ παληού, τοΰ ϊωμβτίου-
άπ30τ,κης, τό τδΐον στ&λίζετα:, ό-
7;ως γ.ιι έχεΤνο, υ-έ ντιίάνια, πε^'.ο-
ί'.κά. χαραβάν καί έφημερίϊες.
Ό γάμ&? 8έν εχει την ίΐναμ,ι
ν" άχ&ΓΓΓάση την Έλισάβετ άπο τον
/.όσμο της, ένφ άντι&έτως, ό έρως
«οσζαΐ τον Παΰόλο, γιά νά τόν ρίξη
όμως η ν<τ> άλλον κόο-μο, δζο^ ή
λύτρωσις βχο την δλη είναι τελΐΐω-
τικη, ρτϊν χόαμο τοϋ βίνάτοο. Ό
Παύλος άγαττά την Άγάθτ). μ.ια
κοκέλλα χοΰ την εγνώρισε σέ Ιν? ,
γυνχικεΓο ραφτάβικο, οπο^ ύπηρίττ,-
τε λιγον καιρό πρό τοϋ -;άαδϋ της
ώς μαννεκέν η άδελφή τού. Καΐ ή
'Αγάθτι άγβζα τον Παΰλο, ή Έλι-
ΐά6ί.τ &^ως, δλέΐΜντας δτ·. ό γάμο;
τοΰ 33ελφθϋ της θά ιιποροΰσε νΐ
την κάνγ; νϋ χάσΐβ γ:ά ««ντα τόν
(θΐόσ·-ιθ)) της. αατα'.ώνει τον νάμο.
Ή Άγάθη ^χντρεύεται τόν Γεράρ-
ΐο. Αζ' την ά-βλΐΓ'.ΐία τίϋ 3ηλτ>
-ηριάζετα; ό Παϋλος. Ή Έλισά-
6ε τ τρέχει χον τα τού καΐ όταν τον
δλέπ·;) έτο!'μ.οθά·/α·κ χ,αί δτ^ν μαθϋ'-
ν^; ότι ξείρε- ό Παϋλος τώς αυτή
;α.αταίω.ΐε·τον γάμο το; αέ την Ά-
γάβη, αότοκτονεΐ ν.Γ αΐ»ττ). κεθαί-
νοντα; λίγα ).£Γτ^ί χριν άχό ·ζν» β-
ϊελφό της
Είζα ότι τό «Τρου,ερά Παιίιά»
είναι ■χΐριτσότίρο πδίημα χαρά μιι-
ίιττόρημα. ΓΓ αύτό καί ή διήγησί;
τής ϋί^θίΐεω; ϊέν μ-ορεϊ νά 'ϊώστ;
παρά μιά χολί» άμυοίή ίίάα τού ερ-
γο^ αυτού, τοΰ χαρά-ενου καί ύ«-
δλητικοΰ, τοΰ γεμάτου ά'ό τή·; γντ>
! ΐιώτϊρη χοίησ: καί ~<μ χάθε στιγμή μάς φέρνει είς τα ν*ίλη τοΰ μεγά- . λου μ·^■στ^1ρ:'^^ ζοί» λ—ο ζαντοό μ.ά; ά, μέτα στό ό~ο?ον κΰ ί ,,χαί ζοΰμε /.αί ζοΰ ό: χίρ:ισότερο: ίχο μά; ίέν ί»"«τειίινται κά*Λ νοξΐί- ζοντας ότι τό άπτο καί το «γκεκρι- ιμένο ϊ'να! ή" ιχόνη -ραγαατικότης. | ΚΛΕΩΧ ΠΑΡΑΣΧΟΣ τερο νειοτερ:- »·ε;. ο-ω; των «ίΗηΙβΐ- , "/·· τι; αφήκε μίλ'.α πί- |»?ο5 ΐτρίγη- δ.τ·. καλλί- («. Ό Ζάν Κοκτώ είναι ε- Χ!''-?ωτής. Ινα: π:α-'υ.ατ!- ίοτωίεϋτ'.κός /.αλλιτέχνης τής έκοχ?|Γ, τοο. Μές στήν φαινομε- νιχή ά-οαόνωτ! το^ βρίτκε: /ανϊίξ δ ύ ΐ δλ νιχή δλα τα τίς νέ*ς ή ττοιχεΐα, δλ«· τάτεις -ου λ οποίον «ν προκε'.μένω άντι-ροσω- πεύε: ό χό-ΐμ»; τής πα',ϊικής ήλ'.- Δίο άϊίλφοί. ό Παϋλος κ«! ή Έ- άετ ϊεκατετσάρων χρόνων ό χαΐθε σ*ί·.·γμή άσυνείίητα καί στόν οποίον χ.αί μόνον «στεύο-ν. Στόν -/.όσμον αυτόν, σάν τραβί,-^ιένβι άιτό έναν άκατανίκητο μαγνητη, η μγ, σέ λίγο καί Βύο άλλα παι- ά ό Νλό ρές, όπως μόνο τα παιδία μποροΰν ' νά είναι. Ό Νταρζελό χάνει τό κα κό άσονείίητα, Ιχακούοντας σ' Ινα τυ^λό έ'νστικτο ποΰ ίεν μπορεϊ νά τό ■/.ατανικήση γιατί είνα·. δ,τι 6«- θΰτερο εχει ή φύσις τού. Στό γ>
ανάσ'.ο, όπθυ είνιι σ^μαθητής μέ
τόν Παΰλο, τοΰ χετά μιά αέρα μιά
-έτρα τ^λιγμβνη σέ μιά μπάλα άπό
χιόνι. ποϋ πληγώνει τόν Παΰλο σδ-
ίαρά. Μ'.ά αλλη ν-ίρ3. άδε'.άζε·. Ινα
"/ωνί ά—ό πιχέρι στά μάτ:α
τοΰ γ«υ.νασ·.άρχο^. γιατί έτόλμη-σε
νά τοΰ κάντί -αρατηρησεΐί. -λαϊ τέ-
;, ό άπαίσ·.ος αύτάς Ντ^ζερλό,
στέλνε; στόν Παΰλο τό ίηλητήριο
χοΰ ϊ^ι?ΐ λϊγΟ τα μικρ^νά το^ τα-
£;ί·2ια καί τό οποίον σν.οτώνε: τόν
II
αΰλο.
θά τ.ζΐίμ.να χανείς δτ: τα 3^ο ά-
— Δέν Ιι-άρ·/ε·. τίπώτε το'/Λΐτ,τό-
:ρον τής αληθείας.
•/.αί άναίϊεια είνα.: α-
'/ωρ:στο: σύντροφον
μ
ϊέΐφια δταν ένη-λικ'.ώνωντα·.
ά
οΰν, ό-ως δλα τα παιίιά, τόν φαν-
μηχαν.κο
Ή "Λνν Πίντιγκτων, 'ΛμΓθΐκαί;
χορεΰτοια, χουεύουσα χορόν ιδικής
■ της έμπνεύσεω;.
Μ
*ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
Ι .* -'.
«Α ΕΜΟΣΙΙ ΕΒΗΠΗΜΕΙΙΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕ1
ΚΪΚΑΟΦΟΡΕΙ
ΠΝΕΤΑΙ ΙΝΑΠΑΡΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛ1 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
_=3Ι1νΓ__.Ι
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τους Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλοΰτον πληροφορι<ύν καί συμβουλών. Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής μεγάλης άξίας τού. ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΕΕΧΕΙ: ΠΡΟΑΟΓΌΣ. Ι2ΤΟΡΙΑ ΤΟΧ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ίναχάλυφις τής φοοος Κολόμ- χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται ΕνρωπαϊκαΙ Άποικίαι. · Αγγλικη 'Επνκράτηβις. 'Επανά—ασις κατά 1% Αγγλίας. Προχήρυξις ττ)ς Άγίξαρτηοίας. ΑΙ πρώται μαχαι. ΟΙ κυριώτεροι 'Αμεριχανοί πατρι¬ ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος. ΑΙ Δ—ατρεΐς άρχιχαΐ Πολιτειαι. Λεντεοος κολ*μος χατά ττ}ς Αγ¬ γλίας. Εξέλιξις χαΐ ΠοΑοοος. Πόλεμος κατά τβθ ΜεξιχσΟ. 'Εα- φύλιος Πόλεμος. Άβοαάμ Λίν- χολν. ΊσπανοαμεριχανΐΜΟς; Πάλβ- μος. Προϊβρία Ούίλσων. Πόλεμος κατά τής Γερμβνίας. Παροθοα κατάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΑΓΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο- ΛΟΝ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΓΤΕΤΩΝ. Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΉΣ ΑΝ*· ΒΑΡΤΗΣΙΑ3 ΤΟΝ ΗΝΟΜ. ΠΟ· ΛΓΓΕΙΟΝ (έν π^τντύ-ρ καί με¬ ταφράση). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΝ ΗΝΩ¬ ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΓΤΕΙΟΝ (έτ πο» τοτυπφ καί μεταφράση). ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ ΟΗΕΕΟ (Το Πκττύεω τοβ Αμερικανόν"). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΓΓΕΥΠ. ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΝ ΗΝΟΜ. ΠΟ- ΛΙΤΕΙΟΝ.— Ποία ύπάγο—αι είς τόν Μεταναστπντυοόν Νόμον. Μβ- τανάσται χαΐ ι*ή τοίοθτο». Διαίρε¬ σις Μι ιαναο ι Αν. Μστανάσται άνα- ο·γΙαις (συοΐβ ΙΐηπιΙ&Γβΐιιβ). Προττμητέ'οι άναλογίβς Μετανά- σται (φΐοΐβ ρΓβίβΐτβά1 Ιΐηΐπΐ- βτβηΐί). Μετανάσται έχτος άνα- Ιογίας (ηοη-αυοτα ΙπυηΙαΓ&ητι) Θβτά τέκνα. Άναλογία (Οασΐ*). ΟΙ μή μετανάσται οέν ΰχαγοντ*. είς την αναλογίαν. Διατνβήβεχ βιά τοΰς μέλλοντας; νά άναχωρφΐι—ν &ιά τας Ηνωμένας ΠσλιτεΙας, μ»>
τανά—άς χαΐ μή. 'Ε{έτετσις με-τε>
ναστών. Άποκλβιβμός. "ΈψΦθίζ.
Άποκλβιόμενοι ματανάσται. Βένο»
ύπηρΓτήσάν—ς Αε τέν Άμ«ο<*α- ντκόν στρατόν (ΑΙΙβπ νβΐβΓβηβ). Πρόσκλησις μβτβνβστων έχτος ά- ναλογίας> Διάκοισνς μ«τ*ύ έζέ
σεως καί προτιμήσεοος. Α
νοΐ πολίται «ο—ιθέμτνοι νά νιφ
(Νίκην έν τφ Ι&οτεοιχφ, Αίτησις
Λρός τόν Γενικόν 'Επμγ—ν τΛς
Μβτοναστεύσεαις. Ξ.τουΛα—αί. Πι
στοχοιητιχα, η αδεία* έπι—ροφη'ς.
Π ως έχίίδονται τα Πιστοβτοιητν-
κά "Επι—ροφης. Πόλεις Ι| μ*<— οπον Ιορεΰονν Μετανα~εντιχ«1 Αρχαί. ΠοινβΙ είς τούς —ιοαΛά- τας τοβ Μετανβσττυτιχβϋ Νόμον. Φυλάκισιν, Πρόστιμ—. Άπέλαοις. Διά τούς μεταβαίνοντεχ$ βΐς Κα¬ ναβόν, Μεξιχόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΑΙΤΟΓΡΑΦΗΧΕ- ΩΣ.— Πο&κ ίθνανται νά πολιτο» γραφηθο&ν. 'Αχοκλειόμβνοι ττνχ Πολιτογραφηοτβς. Ή ί—-ύβι δια τους ζητήβαντας αΛαλλβγην Αλο τίΐς ~ραττωττκ% υποχρβώ—ως κβ- τ άτόν πόλεμον. Δικαστηοια Πεν λιτογραΐρήσισις. Δκχ-η—ίχτβς ΓΧο- λιτογοαφησεως. Δήλωσις ΐΐρβθέΊ—- ως καί ποωτα ϊγγοαφα. Πι—ο—*- τό άίξακ; ΑΙ 6ά α Ατύτβοα Ινγραφα. Μάοτυοβς. 'Ε- ξέταβις. 'Εμφάνισις είς τό Δικα¬ στήριον. Όρχβς. Άλλαγή όνόμα- τος. ΔΐΜαιαματα ή Τέλη. Πολι- τΌγράφηστς Ριηαιχών. 'Εξαιρετική Πολιτογραφηοις. Στρατιώται, ιιαΐ Ναυται τον Παγκοσμίου Πολέ¬ μου. Να&χοι έμποριχων πλοίων. ΠοόσβΜτα έξαοΜήσαντα χαθήκον- τα ΆμευοαΓτοΟ πολίτου χωρΐς νά είναι τοιοθτοι. Άνήλιχα τέκνα των πολιτογοαφομένων. Τέκνα Άμερ*- χανων Μπλιτδν γεννώμεθα έν τφ 'Εξωτίρικφ. Άκύρωοις εγγράφων τής Πολιτογραφησεως. Ή έξέτα- σις οιά την Πολιτογράφησιν. '£- οατήσιις καί αποχρίσεις Άγγλιβτΐ καί Ελληνιστί. 'Εοωττκίεις καί ά- «αντήσεις σχΓηχως μέ την Ίστο- ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειων. Έθθτήσης καί άίταντήσεις σχΐτι- χ&ς μέ τό Σννταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι- τειΛν. Ερωτηθείς χαΐ ΟΛαντήσης σχετικώς μέ την Πολιτειαχήν Κν- βέρνησιν. Έοοτήσίΐς καί άπαντή- σεις οχε-ηχος μέ την Κυβέρνησιν των Αήμον χάΐ πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟ2ΕΔΪ ΛΙΑΒΑΊΉ ΡΙΟΝ.— 'Βχβοβις λαοατηο—ν Ας πολίτας (Μμένοντας έν τβ έξβ- τνριχφ. Ποοαηαιτούμτναι Μκν- «Βτ&βης &βης. αι «8 ποαγτβια: των η¬ νωμένον ΠΟΑΓΓΕΙΟΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΟΤΕΥΟΥΧΑΙ ΑΥΤΟΝ. ΠΟΪ ΚΥΒΕΡΝΟΝΤΑΙ ΑΙ Η- ΝΟΜΕΝΑΙ ΠΟΑΓΓΕΙΑΙ—-'Εχ- τελββτική Έξουσίβ. Πρόιβρος. 'Υ κονογήιόν Συμβουλιον. Νομονττν- κή 'Εξουβίβ. Βονλή καί Γιρουοία. Λ~ΑΙΟΜΑΤΑ τοβ Κογχοέσσον. Διχαιτττχή 'Εξονβία. Ανώτατον Δι χαστήριον (8υρΓβπιβ Οοαττ οί (Ιΐβ ϋπΐΐβά 51βΙββ) χαί Αιάφοοα £λλα ΌμοσΛονβΐΛχά Διχαατήοια, ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θτηχη αύχϋτγ έξσνσία. Βονλή μο! ία 'Εχτβλ«σ~«ί| 'Εξονσία. ήτης (ΟονβΓηοΓ) χάΐ οπύμ- 6ο*Αμ αΛτοΟ. Δικασπκή έξουοία. Άτώτατ—/ Πολιτειακόν Δικαστή- ρ«— (51βτβ 5ιιρΓ£ΐηβ Οοατί) χα> κατωτέρα ίκχαοττήρνα. Κομη-
τ«Ιαι. Πόλεις, Τάοννς, κλπ.
ΕΡΟΤΗΣΕΠΕ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφ«ομόμ«ναι είς την (στο-
ρίβν καΐ γεωγραφίσν των Ηνωμέ¬
νον Πολιτβν&ν ('Ελλ—Λ<ηΙ χαί Άγγλκττί). ΕΡΟΤΗΣΕΙ- ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ ΣΕΓΣ αναφεοόμτναι Λε τό Σύν- ταγμε χαί την Όμοσπονοιαχήν Κν- βέονηβιν ('ΕλληνιστΙ κοΐ Άγγλι- στθ. Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΕΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ_ΟΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ Ρ1Α0). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- μ—ΙΠ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙ- ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΓΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟ2). ΠΡΟΧΕΤΡΟΣ Ι^ΤΡΟΣ. Γ-ΟΡΠΟΣ σΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΑΓΝΚΟΛΝ. ΚΑΑΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. ητικον αφίξΐ&ς. Αίτησις διά τα ______ Χρυσόδετον τιμαται................Δολλ. 1.25 Μην άναΛάλλετβ καθόλου. Προμηυ^νθττα ίν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.Ο (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 14· νΥΕβΤ 2«ΤΗ βΤ., ΝΕ* ΥΟΗΚ, Μ. γ. ΤΑ ΜΑΠΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤ0Ν° ς σελίίος) έκ ττ — Στ μενά ν' άποτντήσονν ετσι... Σάν νά ήμονν κανείς ένοχλητικδς... κανείς άνΐπνίτύμητος... -κανείς πα- ρείσακτος... Σάν νά έρχόμονν νά έκλιπαρήσω άπο τόν Βενιζέλο κα- νένα προοχαπικό ρουσφέτι. . · 'Εγώ μόνον θέλω νά τόν δα>, νά τοΰ ύπο-
6άλίο τα σίβη μόν, νά μοϋ κάμη
την τιμή νά μοΰ δάχτη νά τοΰ
σα>ίξω τό χέρ* τον·.
Εύτιχώς δύο Έλληνε; δημοβιο-
γράφοι διώρθοοσαν την γκάφ<Γα των διςϊλωματών τή; πρεσβείας. Ωδήγησαν άμέσως τάν καθηγητήν Χόρδατ εί; τόν κ. Βενιζέλον. Καί δ Π ρωθτπουργός τή; Ελλάδος δέν ηΐ^αριστήθη άπλιΐκ, άλ>λά καΐ
θά οτ.^·εκινήθι) — εϊμαι βίθαιος—
άπό την συνομιλίαν τού μέ τον έν-
θουσκόδη Ούγγρον. Μεταξΰ των
αλλων ό ·λ. Χόρθατ ίαιιίλησεν είς
τόν / Βενιζέλον δι' ενα 'Ελληνι-
/όν βιβλίον. Πρό>«ιται διά τόν
Πανλον Μελάν καί τόν Μακεδονι-
/ίόν άγώνα.
— Πρέπει - τοΰ ελεγε -- κ.
Πρόεδρε νά είσαχθή είς τα 'Ελλη-
νικά σχολεΐα. 'Εγώ τό διαβάζω κά-
θε 6ραου στό γνιό μου. νΕχει τό¬
σον πολύ γοητεΐ'δτ|, ώστε οταν '/αμ
μιά φαρκχ ιΐμαι απησχολημένος ό
μικράς έρχεται καί μέ σταυρώνει
διά νά τοϋ άφηγηθΰ) τήν σννέ-
χειαν. _
Αύτά τα ολίγα διά τον 'Λνδρέαν
Χόρβατ, τόν άνθρωπον χάρις είς
τόν οποίον οί Ονγγ^οι αγαποϋν
την Έλλάδα, ά/λά καί οί "Ελληνες
την Ούγγαρίιαν. Περιττόν νά
προσθεσω ότι μέ τό νά είναι φιλέλ-
λην δέν πανει νά είναι Οΰγγρος
πατριώτης καί νά έχη καί ούτος; ώς
οτ'νθηΐίά τού τό: «Νέα! Νέιι! Σό-
χα!»
Καί τιοαα άς -τοΰαε /.αι μερικά
λυπηοα πράγματπ. Άς όμιλήσω-
με διά τόν υαρασμόν των 'Ελληνα-
κών παροικιών τής Ουγγαρίας. Υ¬
πήρχον άλλοτε τριάντα Έλληνικαί
Κοινότητες άνθοΰσαι. Άπομενουν
σήμερα διεκατρενς φιτοζοχ>ϋσαι
^αί ςρθίνουσαι. Άς πάρωιιε ώς πα-
ράδειγμα την Ελληνικήν Κοινό-
τητα, της Βουδαπέστης. Προξε-
νεΐ τήν ιδία θλιβερή έντι'-πωσι μέ
την Κοινότητα τής Ενετίας. Τα
μέλη της κατέχονν διαπρίπεϊς θέ-
σεις, άλλά είναι Οΰγγροι. ύπήκοοι.
Μερικοί -ψελλίζοιυν τα 'Ελληνικά,
άλλοι δέν τα όμιλοϋν διόλου. Ό
πρόεδρος τη^ Κοινότητος κ. Άγο-
ραστός είναι ό άλλοτε πρόεδρος τοΰ
Άκνρωτικοϋ Δικαστήριον ϊ'Αρεί-
ου Πάγσυ) τής Βοτ^δαπέστης,"
μερά συντοξιοΰχος. Ένας "
Αγοραστάς διετέλεσεν
νομάιρχης. Ό κ, Δονκας,
,&Λ___=_ τ/·___/
Δε|ι$, ό Τζώρτζ Σώντεϋ, υιός τοΰ Θορυδοποιοΰ Εύαγγί/ ιοτο»,
γός τού. Τό συξυγικόν των σκάφος ποοσέκοουσεν είς τοΰς β
πιστίας. 'Η κ. Σώντε-υ κατήγγειλε τόν σύζυγον της ώς ε;.
σχέσεις με την χορεύτριαν Μωοίν Λασάλ, άριστερς^ ή ότοία γ
καί ό Τζώρτζ θά τελέσουν τούς γάμους των ευθύς ώς λάβη έκεϊνος *μ|
μχης ς, άντιπ^ό
εδρος τής Κοινότητος μεγαλέμπο
ρος καί μεγαλοεπιχειρηματίας με
ά»ρ«ιφντ| 'ΉΛηνακά αΐσύνιματα,
Οΰ
Ονγγρος διιως καί αΰτός ί—ηκοος
μέ £νσκολίαν όμιίαόν τήν 'Ελληνι
κήν. Ό κ. Μπάλλασον (λίτΛλασό-
πονίΛς) είναι διαπρεπής Οΰγγρος
δικαστής. καί'Όντω καθεξής.
'Επε.σκέφθην τήν Ελληνικήν εκ¬
κλησίαν της Βονδαπέστης, είς κεν-
τρικωτάτην θέσιν, επάνω είς τήν
ϊ.ροκυμσ.ίαν τοϋ Δουνά6εα>;, άνάμε-
σα είς τα μεγά^Λ ξενοδοχεΐσ, μίαν
άπά τάς πλέον παλαιάς, τάς πλέον
ίστορικάς καί τάς πλέον άλλοτε
πλουσίας. Ύπάρχει άκόμη καί το
σχολείον εί ςτό οποίον δέν φοιτά'
κανείς μαθητής, άκοιβώς όπως είς
την Ενετίαν, καί όπως €κεϊ ετσι
καί έδώ κινδννεν'ο«.ιε νά χάσωμε
τον ναόν.
Ε5ς την Ενετίαν καραοθτίθΰν νά
μάς τόν πάρουν οί Ιταλοί, είς την
Βσυδαπέστην καραδοκοϋν οί Σέρ^·
6οι. Αί Έλληνικΐα όρθόδοξοι έ*
κλησίαι τής Ονγγαρία; έξαρτιβν-
ό
η τής γγα
ται άπό τόν Σέρόον επίσκοπον ίς
Βουδαπέστητ;. Καί ό σεβασμιώτα-
τος αύτός περιμενει πότε ·&' άποθά
ντ) Ινας Έλλην ίερενς διά νά τόν
άνττικαταστήστ) μέ Σέοτίον καί ν'
άντικαταστήση καί την "Ελληνικήν
λειτουργικήν γίΛσςταν μέ την Σλαν
ϊκήν.
. Εί; την Βουδαπεστην ατον τα
μέλη της όρ-θοοόξου κοινότητος δι¬
α τηροϋν τό Έλληντκόν τ<αν φρόνη- μα γίνετρα ή κίνησις αύτη, ποωτο- στατοΰντος τοϋ έλληνορθοδόξ,ου νερονσιαστον καί τέως νφυπουρ-, γοΰ τή; Παι6είας κ. Ποοάννοβιτ;, ι 5 οποίος εζήτησε καϊ τα φώτα τοΰ -«χθηγητον τοϋ Πανεπιστημίου 'Α' θηνων κ. Άνδρούτσον. Π ρό/ειται νά γίντ) ενα σ·νέδριον των Έλλη- •ικών Όρθοδόξων Κοινοτήτων (ο- σαι άπέόμειναν), αί οποίαι θά ζητή- σουν νά παΰσουν έξαρτώμεναι άπο τ ην Σερβικήν "Εκκλησίαν καί θ' άπιν'θυνθονν εις τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον άπο τό οποίον θά ζ.ητήσουν νά διορίζιι αΰτό τοΰς Ιε ρε'ις τα>ν. Τό ζήτημα ά·ε.-ττΐχ·θη
καί είς τόν ν*. Βενιζέλον, άπό τόν
κ. Δονκαν, δ όποϊο; παρουσιά<Γθη έναηαόν τού. Τό λυπηρόν είναι ότι αί Έκκλησίαι ποί5 έξηρτώντο' άπό την άλλοτε Μητρόπολιν Ούγγρο- βλαχίας δέν είναι διη'ατόν νά πειρι- έλθονν' είς την κατοχήν ΊΕλλήναη' ύπηκόων, διότι αύτοι είναι μέν αρ- κετοΐ, είς την Γ^^απέστην Ι¬ δίως, άλλ' είναι περαστικοι διαμέ- νοντες ολίγας ήμέρ/κ ή-μερικάς, τό τολΰ έδδομάδας. Β. ΒΒΚΙΑΡΕΛΛΗΣ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Είς; τόν Λόριδ&ν Πελχαμ, ζώντα τήν παρελθούσαν «κατονταετηρϋα, ρ ηρ, χ^ μακράν —3 Λονίίνοϋ, <ηινέ»6ϊ; το έ^ής έπεισόίιον. 'ίΕνφ χεριεζάτβι μίαν εσπέραν είς τίνα σί καί επροχώ¬
Ό ό η
ρησεν. Ό «■^Λχττος όαως τβν ηκο¬
λούθει καί έιτέμίνίν.
•—'Καί τί Θά το -κάμω το κουνέλι;
τοό «ι—.· δέν μοί χρίΐάζετβι.
3"/νωστος όμως χ?οίάΛ>.«ι·π'-
στόλι, λέγων:
" - - · - νά το άγοράσχς, Μο-
βύχςν τόν τρότον,
άγοράυω. Πόσβ;
ί) λίρες.
Ιμω ^
ιλ&ο τόσα.
τιίχ.
γρψ τ
- Δέν Ιχω [ΐελάνι %ϊ τίτιζ. ,
—"Εχω όλα, έιτίμε'.νεν ό άγν<ι>-
ΜΑΘΗΜΑΐ
νβν,
Τηλί'ν-
*ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
Ι .* -'.
«Α ΕΜΟΣΙΙ ΕΒΗΠΗΜΕΙΙΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕ1
ΚΪΚΑΟΦΟΡΕΙ
ΠΝΕΤΑΙ ΙΝΑΠΑΡΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛ1 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
_=3Ι1νΓ__.Ι
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τους Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλοΰτον πληροφορι<ύν καί συμβουλών. Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής μεγάλης άξίας τού. ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΕΕΧΕΙ: ΠΡΟΑΟΓΌΣ. Ι2ΤΟΡΙΑ ΤΟΧ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ίναχάλυφις τής φοοος Κολόμ- χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται ΕνρωπαϊκαΙ Άποικίαι. · Αγγλικη 'Επνκράτηβις. 'Επανά—ασις κατά 1% Αγγλίας. Προχήρυξις ττ)ς Άγίξαρτηοίας. ΑΙ πρώται μαχαι. ΟΙ κυριώτεροι 'Αμεριχανοί πατρι¬ ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος. ΑΙ Δ—ατρεΐς άρχιχαΐ Πολιτειαι. Λεντεοος κολ*μος χατά ττ}ς Αγ¬ γλίας. Εξέλιξις χαΐ ΠοΑοοος. Πόλεμος κατά τβθ ΜεξιχσΟ. 'Εα- φύλιος Πόλεμος. Άβοαάμ Λίν- χολν. ΊσπανοαμεριχανΐΜΟς; Πάλβ- μος. Προϊβρία Ούίλσων. Πόλεμος κατά τής Γερμβνίας. Παροθοα κατάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΑΓΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο- ΛΟΝ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΓΤΕΤΩΝ. Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΉΣ ΑΝ*· ΒΑΡΤΗΣΙΑ3 ΤΟΝ ΗΝΟΜ. ΠΟ· ΛΓΓΕΙΟΝ (έν π^τντύ-ρ καί με¬ ταφράση). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΝ ΗΝΩ¬ ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΓΤΕΙΟΝ (έτ πο» τοτυπφ καί μεταφράση). ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ ΟΗΕΕΟ (Το Πκττύεω τοβ Αμερικανόν"). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΓΓΕΥΠ. ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΝ ΗΝΟΜ. ΠΟ- ΛΙΤΕΙΟΝ.— Ποία ύπάγο—αι είς τόν Μεταναστπντυοόν Νόμον. Μβ- τανάσται χαΐ ι*ή τοίοθτο». Διαίρε¬ σις Μι ιαναο ι Αν. Μστανάσται άνα- ο·γΙαις (συοΐβ ΙΐηπιΙ&Γβΐιιβ). Προττμητέ'οι άναλογίβς Μετανά- σται (φΐοΐβ ρΓβίβΐτβά1 Ιΐηΐπΐ- βτβηΐί). Μετανάσται έχτος άνα- Ιογίας (ηοη-αυοτα ΙπυηΙαΓ&ητι) Θβτά τέκνα. Άναλογία (Οασΐ*). ΟΙ μή μετανάσται οέν ΰχαγοντ*. είς την αναλογίαν. Διατνβήβεχ βιά τοΰς μέλλοντας; νά άναχωρφΐι—ν &ιά τας Ηνωμένας ΠσλιτεΙας, μ»>
τανά—άς χαΐ μή. 'Ε{έτετσις με-τε>
ναστών. Άποκλβιβμός. "ΈψΦθίζ.
Άποκλβιόμενοι ματανάσται. Βένο»
ύπηρΓτήσάν—ς Αε τέν Άμ«ο<*α- ντκόν στρατόν (ΑΙΙβπ νβΐβΓβηβ). Πρόσκλησις μβτβνβστων έχτος ά- ναλογίας> Διάκοισνς μ«τ*ύ έζέ
σεως καί προτιμήσεοος. Α
νοΐ πολίται «ο—ιθέμτνοι νά νιφ
(Νίκην έν τφ Ι&οτεοιχφ, Αίτησις
Λρός τόν Γενικόν 'Επμγ—ν τΛς
Μβτοναστεύσεαις. Ξ.τουΛα—αί. Πι
στοχοιητιχα, η αδεία* έπι—ροφη'ς.
Π ως έχίίδονται τα Πιστοβτοιητν-
κά "Επι—ροφης. Πόλεις Ι| μ*<— οπον Ιορεΰονν Μετανα~εντιχ«1 Αρχαί. ΠοινβΙ είς τούς —ιοαΛά- τας τοβ Μετανβσττυτιχβϋ Νόμον. Φυλάκισιν, Πρόστιμ—. Άπέλαοις. Διά τούς μεταβαίνοντεχ$ βΐς Κα¬ ναβόν, Μεξιχόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΑΙΤΟΓΡΑΦΗΧΕ- ΩΣ.— Πο&κ ίθνανται νά πολιτο» γραφηθο&ν. 'Αχοκλειόμβνοι ττνχ Πολιτογραφηοτβς. Ή ί—-ύβι δια τους ζητήβαντας αΛαλλβγην Αλο τίΐς ~ραττωττκ% υποχρβώ—ως κβ- τ άτόν πόλεμον. Δικαστηοια Πεν λιτογραΐρήσισις. Δκχ-η—ίχτβς ΓΧο- λιτογοαφησεως. Δήλωσις ΐΐρβθέΊ—- ως καί ποωτα ϊγγοαφα. Πι—ο—*- τό άίξακ; ΑΙ 6ά α Ατύτβοα Ινγραφα. Μάοτυοβς. 'Ε- ξέταβις. 'Εμφάνισις είς τό Δικα¬ στήριον. Όρχβς. Άλλαγή όνόμα- τος. ΔΐΜαιαματα ή Τέλη. Πολι- τΌγράφηστς Ριηαιχών. 'Εξαιρετική Πολιτογραφηοις. Στρατιώται, ιιαΐ Ναυται τον Παγκοσμίου Πολέ¬ μου. Να&χοι έμποριχων πλοίων. ΠοόσβΜτα έξαοΜήσαντα χαθήκον- τα ΆμευοαΓτοΟ πολίτου χωρΐς νά είναι τοιοθτοι. Άνήλιχα τέκνα των πολιτογοαφομένων. Τέκνα Άμερ*- χανων Μπλιτδν γεννώμεθα έν τφ 'Εξωτίρικφ. Άκύρωοις εγγράφων τής Πολιτογραφησεως. Ή έξέτα- σις οιά την Πολιτογράφησιν. '£- οατήσιις καί αποχρίσεις Άγγλιβτΐ καί Ελληνιστί. 'Εοωττκίεις καί ά- «αντήσεις σχΓηχως μέ την Ίστο- ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειων. Έθθτήσης καί άίταντήσεις σχΐτι- χ&ς μέ τό Σννταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι- τειΛν. Ερωτηθείς χαΐ ΟΛαντήσης σχετικώς μέ την Πολιτειαχήν Κν- βέρνησιν. Έοοτήσίΐς καί άπαντή- σεις οχε-ηχος μέ την Κυβέρνησιν των Αήμον χάΐ πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟ2ΕΔΪ ΛΙΑΒΑΊΉ ΡΙΟΝ.— 'Βχβοβις λαοατηο—ν Ας πολίτας (Μμένοντας έν τβ έξβ- τνριχφ. Ποοαηαιτούμτναι Μκν- «Βτ&βης &βης. αι «8 ποαγτβια: των η¬ νωμένον ΠΟΑΓΓΕΙΟΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΟΤΕΥΟΥΧΑΙ ΑΥΤΟΝ. ΠΟΪ ΚΥΒΕΡΝΟΝΤΑΙ ΑΙ Η- ΝΟΜΕΝΑΙ ΠΟΑΓΓΕΙΑΙ—-'Εχ- τελββτική Έξουσίβ. Πρόιβρος. 'Υ κονογήιόν Συμβουλιον. Νομονττν- κή 'Εξουβίβ. Βονλή καί Γιρουοία. Λ~ΑΙΟΜΑΤΑ τοβ Κογχοέσσον. Διχαιτττχή 'Εξονβία. Ανώτατον Δι χαστήριον (8υρΓβπιβ Οοαττ οί (Ιΐβ ϋπΐΐβά 51βΙββ) χαί Αιάφοοα £λλα ΌμοσΛονβΐΛχά Διχαατήοια, ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θτηχη αύχϋτγ έξσνσία. Βονλή μο! ία 'Εχτβλ«σ~«ί| 'Εξονσία. ήτης (ΟονβΓηοΓ) χάΐ οπύμ- 6ο*Αμ αΛτοΟ. Δικασπκή έξουοία. Άτώτατ—/ Πολιτειακόν Δικαστή- ρ«— (51βτβ 5ιιρΓ£ΐηβ Οοατί) χα> κατωτέρα ίκχαοττήρνα. Κομη-
τ«Ιαι. Πόλεις, Τάοννς, κλπ.
ΕΡΟΤΗΣΕΠΕ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφ«ομόμ«ναι είς την (στο-
ρίβν καΐ γεωγραφίσν των Ηνωμέ¬
νον Πολιτβν&ν ('Ελλ—Λ<ηΙ χαί Άγγλκττί). ΕΡΟΤΗΣΕΙ- ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ ΣΕΓΣ αναφεοόμτναι Λε τό Σύν- ταγμε χαί την Όμοσπονοιαχήν Κν- βέονηβιν ('ΕλληνιστΙ κοΐ Άγγλι- στθ. Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΕΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ_ΟΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ Ρ1Α0). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- μ—ΙΠ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙ- ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΓΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟ2). ΠΡΟΧΕΤΡΟΣ Ι^ΤΡΟΣ. Γ-ΟΡΠΟΣ σΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΑΓΝΚΟΛΝ. ΚΑΑΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. ητικον αφίξΐ&ς. Αίτησις διά τα ______ Χρυσόδετον τιμαται................Δολλ. 1.25 Μην άναΛάλλετβ καθόλου. Προμηυ^νθττα ίν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.Ο (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 14· νΥΕβΤ 2«ΤΗ βΤ., ΝΕ* ΥΟΗΚ, Μ. γ. ΤΑ ΜΑΠΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤ0Ν° ς σελίίος) έκ ττ — Στ μενά ν' άποτντήσονν ετσι... Σάν νά ήμονν κανείς ένοχλητικδς... κανείς άνΐπνίτύμητος... -κανείς πα- ρείσακτος... Σάν νά έρχόμονν νά έκλιπαρήσω άπο τόν Βενιζέλο κα- νένα προοχαπικό ρουσφέτι. . · 'Εγώ μόνον θέλω νά τόν δα>, νά τοΰ ύπο-
6άλίο τα σίβη μόν, νά μοϋ κάμη
την τιμή νά μοΰ δάχτη νά τοΰ
σα>ίξω τό χέρ* τον·.
Εύτιχώς δύο Έλληνε; δημοβιο-
γράφοι διώρθοοσαν την γκάφ<Γα των διςϊλωματών τή; πρεσβείας. Ωδήγησαν άμέσως τάν καθηγητήν Χόρδατ εί; τόν κ. Βενιζέλον. Καί δ Π ρωθτπουργός τή; Ελλάδος δέν ηΐ^αριστήθη άπλιΐκ, άλ>λά καΐ
θά οτ.^·εκινήθι) — εϊμαι βίθαιος—
άπό την συνομιλίαν τού μέ τον έν-
θουσκόδη Ούγγρον. Μεταξΰ των
αλλων ό ·λ. Χόρθατ ίαιιίλησεν είς
τόν / Βενιζέλον δι' ενα 'Ελληνι-
/όν βιβλίον. Πρό>«ιται διά τόν
Πανλον Μελάν καί τόν Μακεδονι-
/ίόν άγώνα.
— Πρέπει - τοΰ ελεγε -- κ.
Πρόεδρε νά είσαχθή είς τα 'Ελλη-
νικά σχολεΐα. 'Εγώ τό διαβάζω κά-
θε 6ραου στό γνιό μου. νΕχει τό¬
σον πολύ γοητεΐ'δτ|, ώστε οταν '/αμ
μιά φαρκχ ιΐμαι απησχολημένος ό
μικράς έρχεται καί μέ σταυρώνει
διά νά τοϋ άφηγηθΰ) τήν σννέ-
χειαν. _
Αύτά τα ολίγα διά τον 'Λνδρέαν
Χόρβατ, τόν άνθρωπον χάρις είς
τόν οποίον οί Ονγγ^οι αγαποϋν
την Έλλάδα, ά/λά καί οί "Ελληνες
την Ούγγαρίιαν. Περιττόν νά
προσθεσω ότι μέ τό νά είναι φιλέλ-
λην δέν πανει νά είναι Οΰγγρος
πατριώτης καί νά έχη καί ούτος; ώς
οτ'νθηΐίά τού τό: «Νέα! Νέιι! Σό-
χα!»
Καί τιοαα άς -τοΰαε /.αι μερικά
λυπηοα πράγματπ. Άς όμιλήσω-
με διά τόν υαρασμόν των 'Ελληνα-
κών παροικιών τής Ουγγαρίας. Υ¬
πήρχον άλλοτε τριάντα Έλληνικαί
Κοινότητες άνθοΰσαι. Άπομενουν
σήμερα διεκατρενς φιτοζοχ>ϋσαι
^αί ςρθίνουσαι. Άς πάρωιιε ώς πα-
ράδειγμα την Ελληνικήν Κοινό-
τητα, της Βουδαπέστης. Προξε-
νεΐ τήν ιδία θλιβερή έντι'-πωσι μέ
την Κοινότητα τής Ενετίας. Τα
μέλη της κατέχονν διαπρίπεϊς θέ-
σεις, άλλά είναι Οΰγγροι. ύπήκοοι.
Μερικοί -ψελλίζοιυν τα 'Ελληνικά,
άλλοι δέν τα όμιλοϋν διόλου. Ό
πρόεδρος τη^ Κοινότητος κ. Άγο-
ραστός είναι ό άλλοτε πρόεδρος τοΰ
Άκνρωτικοϋ Δικαστήριον ϊ'Αρεί-
ου Πάγσυ) τής Βοτ^δαπέστης,"
μερά συντοξιοΰχος. Ένας "
Αγοραστάς διετέλεσεν
νομάιρχης. Ό κ, Δονκας,
,&Λ___=_ τ/·___/
Δε|ι$, ό Τζώρτζ Σώντεϋ, υιός τοΰ Θορυδοποιοΰ Εύαγγί/ ιοτο»,
γός τού. Τό συξυγικόν των σκάφος ποοσέκοουσεν είς τοΰς β
πιστίας. 'Η κ. Σώντε-υ κατήγγειλε τόν σύζυγον της ώς ε;.
σχέσεις με την χορεύτριαν Μωοίν Λασάλ, άριστερς^ ή ότοία γ
καί ό Τζώρτζ θά τελέσουν τούς γάμους των ευθύς ώς λάβη έκεϊνος *μ|
μχης ς, άντιπ^ό
εδρος τής Κοινότητος μεγαλέμπο
ρος καί μεγαλοεπιχειρηματίας με
ά»ρ«ιφντ| 'ΉΛηνακά αΐσύνιματα,
Οΰ
Ονγγρος διιως καί αΰτός ί—ηκοος
μέ £νσκολίαν όμιίαόν τήν 'Ελληνι
κήν. Ό κ. Μπάλλασον (λίτΛλασό-
πονίΛς) είναι διαπρεπής Οΰγγρος
δικαστής. καί'Όντω καθεξής.
'Επε.σκέφθην τήν Ελληνικήν εκ¬
κλησίαν της Βονδαπέστης, είς κεν-
τρικωτάτην θέσιν, επάνω είς τήν
ϊ.ροκυμσ.ίαν τοϋ Δουνά6εα>;, άνάμε-
σα είς τα μεγά^Λ ξενοδοχεΐσ, μίαν
άπά τάς πλέον παλαιάς, τάς πλέον
ίστορικάς καί τάς πλέον άλλοτε
πλουσίας. Ύπάρχει άκόμη καί το
σχολείον εί ςτό οποίον δέν φοιτά'
κανείς μαθητής, άκοιβώς όπως είς
την Ενετίαν, καί όπως €κεϊ ετσι
καί έδώ κινδννεν'ο«.ιε νά χάσωμε
τον ναόν.
Ε5ς την Ενετίαν καραοθτίθΰν νά
μάς τόν πάρουν οί Ιταλοί, είς την
Βσυδαπέστην καραδοκοϋν οί Σέρ^·
6οι. Αί Έλληνικΐα όρθόδοξοι έ*
κλησίαι τής Ονγγαρία; έξαρτιβν-
ό
η τής γγα
ται άπό τόν Σέρόον επίσκοπον ίς
Βουδαπέστητ;. Καί ό σεβασμιώτα-
τος αύτός περιμενει πότε ·&' άποθά
ντ) Ινας Έλλην ίερενς διά νά τόν
άνττικαταστήστ) μέ Σέοτίον καί ν'
άντικαταστήση καί την "Ελληνικήν
λειτουργικήν γίΛσςταν μέ την Σλαν
ϊκήν.
. Εί; την Βουδαπεστην ατον τα
μέλη της όρ-θοοόξου κοινότητος δι¬
α τηροϋν τό Έλληντκόν τ<αν φρόνη- μα γίνετρα ή κίνησις αύτη, ποωτο- στατοΰντος τοϋ έλληνορθοδόξ,ου νερονσιαστον καί τέως νφυπουρ-, γοΰ τή; Παι6είας κ. Ποοάννοβιτ;, ι 5 οποίος εζήτησε καϊ τα φώτα τοΰ -«χθηγητον τοϋ Πανεπιστημίου 'Α' θηνων κ. Άνδρούτσον. Π ρό/ειται νά γίντ) ενα σ·νέδριον των Έλλη- •ικών Όρθοδόξων Κοινοτήτων (ο- σαι άπέόμειναν), αί οποίαι θά ζητή- σουν νά παΰσουν έξαρτώμεναι άπο τ ην Σερβικήν "Εκκλησίαν καί θ' άπιν'θυνθονν εις τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον άπο τό οποίον θά ζ.ητήσουν νά διορίζιι αΰτό τοΰς Ιε ρε'ις τα>ν. Τό ζήτημα ά·ε.-ττΐχ·θη
καί είς τόν ν*. Βενιζέλον, άπό τόν
κ. Δονκαν, δ όποϊο; παρουσιά<Γθη έναηαόν τού. Τό λυπηρόν είναι ότι αί Έκκλησίαι ποί5 έξηρτώντο' άπό την άλλοτε Μητρόπολιν Ούγγρο- βλαχίας δέν είναι διη'ατόν νά πειρι- έλθονν' είς την κατοχήν ΊΕλλήναη' ύπηκόων, διότι αύτοι είναι μέν αρ- κετοΐ, είς την Γ^^απέστην Ι¬ δίως, άλλ' είναι περαστικοι διαμέ- νοντες ολίγας ήμέρ/κ ή-μερικάς, τό τολΰ έδδομάδας. Β. ΒΒΚΙΑΡΕΛΛΗΣ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Είς; τόν Λόριδ&ν Πελχαμ, ζώντα τήν παρελθούσαν «κατονταετηρϋα, ρ ηρ, χ^ μακράν —3 Λονίίνοϋ, <ηινέ»6ϊ; το έ^ής έπεισόίιον. 'ίΕνφ χεριεζάτβι μίαν εσπέραν είς τίνα σί καί επροχώ¬
Ό ό η
ρησεν. Ό «■^Λχττος όαως τβν ηκο¬
λούθει καί έιτέμίνίν.
•—'Καί τί Θά το -κάμω το κουνέλι;
τοό «ι—.· δέν μοί χρίΐάζετβι.
3"/νωστος όμως χ?οίάΛ>.«ι·π'-
στόλι, λέγων:
" - - · - νά το άγοράσχς, Μο-
βύχςν τόν τρότον,
άγοράυω. Πόσβ;
ί) λίρες.
Ιμω ^
ιλ&ο τόσα.
τιίχ.
γρψ τ
- Δέν Ιχω [ΐελάνι %ϊ τίτιζ. ,
—"Εχω όλα, έιτίμε'.νεν ό άγν<ι>-
ΜΑΘΗΜΑΐ
νβν,
Τηλί'ν-
«ΕβΧΤΚΰΣ
ΚΥΡΙΑΚΪΓ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΣ Μ1ΑΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΟΣ
χΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΗΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ
.Λ -«___ 1 εί ΓεΛ-ΥΡΙΓΤΗ- τιΐτ ·.——»_■■».....— -------
Όχτώδριος.—
£±ημ 72 άρων δ*
-Γ- -τν απόστασιν ιγολ
?^ «4 την Γαλ-
ίτε^χν,ή «Λ «-,
5 « αυτο ««ντοτί μ·«ν
• - > άτος ολόκληρον την
'5
ολόκληρον την
ά &έ«
";της
κο'ΐ τό έπ-.τρέχει νά τα-
"^ τόσην άνεσιν *αί τα-
' : το μόνον χου ασφαλώς
8ί
χ είναι αί ί**ο-
τίλ3!πωρ«*ι με τας
οβ νά άντιπαλα:σουν οί
, κρό τής εφευρέσεως
ανίί .· Καί τό «Λβνωτερον
Ι, εάν έρωτοΰσε κανείς τας
Ιά'δας χιλιάδων πού αεταχΐΐ-
*ϊθηνε?ς ·? -
τον σιδηρόδρομον, εις **-
την εφεύρεσιν αυτήν «αι
ώ έ&λ ατα τρο
κατα τρο-
ίήν όψιν τής άνθρω-
'ς δέν θά είναι είς
τον εφευρέτην της
γβνής!
όμως, ό~&τε συμπληρούται
ταετηρρίς άχό τής ημέρας
ί ή άς Άγ
Ιιντα
|»ίτρι*οι
ς ής ημρ
τής αικρράς Άγ-
; Ντάρλιγκτον έζη-
χ,αί έχειροκροτοΰσα·»
τής πρώτης άτμ'οαη-
ϋ
ι ονομα τού
(εί παντκί, *αΐ αί 'Αγγλ1.-
..ιερίίες άοιερώνουν όλο-
I;
κλίδας βϊς τόν Γεώργιον
«ν, καί άφηγοΰνται, ό^ι αό-
ΐωρό λεπτομερείας άχο την
,3 μςγάλο αυτού εφευρέτου,
ϊ.ν. διάφοραι διαο-Αείαστικώ-
|πι·.σό5ια ποΰ εσημειώθησαν,
γ, σιοηροδρομική "Τραμ.-
εϊς την κοινήν χρήσιν.
•ώτ* χρόνια. το5 εφ¬
ευρέτου.
>>ς σανήθως συμ/δαίνει μέ ο-
μεγίλα ;υαλά, ό Γεώργιος
«ν άνήκ^ν είς χτωχοτάτην
ημοτάτην εργατικήν οϊκογε-
Ό πατήρ τού ειργάζετο είς
8;αχωρι>χεια τού Ουΐλλιαμ,
ϊεΙς τα 1781 εγεννήθη ό
ε?ε^ρέτης, ή οίκογένεια έ¬
ν 5φ·.ξίν τού είς τόν κό-
"ν, μάλλον αέ δυσφορίαν,
•λαίροί ήσαν δύσκολθ'. κα:
ό μικρός Γεώργιος
' άς των έχτά έτών
ιν έκαμεν είς όλους
' ίςϊ'ρετικήν τού αντίληψιν.
~?:*6ί φίλοι τίς οικογενείας
' τόν πατέρα νά στείλη τό
αυτο χαιδί «ίς το σχο-
|ΐή; έχ,χλησίας. Γρήγορα 5-
^ μβΒήαατα διεκόπησαν, ίι-
■';*?έ τα μέσβ
"Ο ά ά
είχε:
ρ
"Οταν
μ
άχο το άνθρα-
λ
άπο
κωρυ-/είον, άντί ν ά ασχολήται μέ
τα!-/νίδια της ήλίκίας τού, έδοη-
Οοϋσί ά-^τί μικράς άμοώής τόν ώ-
ρολογαν κα: τον έ^ίαλωαατήν τοϋ
χωΐ'.οΰ καί μέ τά ολίγα χρήματα
τώ %κέο|ιζε άχό την ίδ',αιτέραν
αύτην εργασίαν, ήγόρίΐζε τ* €ι·6λία
χοΐ» τοΰ ελε·χαν διά την συαχλήρω-
τ:ν των σπουδών τού.
Ή ηρ«.μμάμη των άτμο·
μηχα,νων «ρουκέτα».
Τά χρόνια έπερνοΰσαν, χρό χολ-
λοΰ ό Γεώργιος Στέ$ενσον είχε
αχθή είς αρχιεργάτην τοΰ ίδίου άν-
&ρακωρυχείου, οτχ) ενα τυχαίον χε-
ριστατικόν υπήρξεν άφορμή νά αρ¬
χίση μία άπό τάς ένϊοξοτέβας καί
ιδίως ώφ·ελίμ.ωτέρας σταίιοδροαίας
όσας άναφέρει ή χαγγ.όσμ!θς
;;α. Τόν Απρίλιον τθΰ 1810 ή
,ίοτέρα ΰδραντλία τοΰ άνθρακω-
ρυχείου έπαυσεν αίφνης νά λϊ',τουρ-
γή και παρ' όλας τάς χροσχαθείας
των μηχανικών, ήτο αδύνατον νά
εχισκευασθτ,. Αί ημέραι έχερνοΰσαν,
τά νε.ρά έχλημμΰριζχ»» τάς ϋχογεί-
ους στοάς, καθημερινώς αί ζηαίαι
τ'ξανον καί οί διευθυνταί τής έχι-
χειρηοεως ήσαν άπηλχΜηιένοι. Ό
άοχιεργατης Στέφενσον ζητεί νά τοϋ
δοθή ή «ϊεια νά εξετάση την ύδραν-
τλίαν. Ή αδεία, φυσικά, τού δίίε-
ται, κϊί βπϊΐτα άχό τίσσαρας ημέ¬
ρας τό μηχβνημα έλ&ιτνυργοΰσίν ό¬
πως καί χρίν!
Ό Άγγλος «φαλοΐ'.οΰχος ειμ¬
πορεί νά έχη χολλά έλαττώαατα,
κανείς ίμως δέν είαχορεί νά τού
αρνηθή Ινα αεγάλο χροτέρημα· ά-
μείίε; χωρίς άναδολήν καί ήγεμο-
νικώ:ατα κάβε ξεχωριστήν ΰχηρ1*-
σίαν των ΰταλλήλων τού. Φυσικά,
οί προιστάμενοι τοΰ Στέφενσον δέν
τ>το δυνατόν νά χαραοοΰν τον κα-
νόνα. Ό άρχιερΐγάτης χ'ροάγετα:
αΰΌωρεί είς μηχανουργόν καί συγ¬
χρόνως λααδάνει διετή ·ϊ1'·~>· ■■'
Ή νέα έχκλησία των Βαπτισΐών, ήτις κτίζεται είς τό Ρί6ερ Σάϊντ, τής Νέ-
ας Υόρκης, διά χρημάτων τοϋ Τζών Δ. Ροκφέλλερ, υΐοΰ.
χάτι σάν καζάνι μέσα «ΐς
3 οποίον είρχζε νε-ρον καί «οί» *1μ.-
μχοροϋσε νά σύρη μ« ταχύτητα 7
έ & όώ 6
την
όκτώ
γρ η ρ
νάκια γεμάτα κάρίουνα σ>»νολικο3
εάρους 30 τόννων! ΤΗτο ή χρώτη
άτμομηχανή χοί» έχωνομά^τ}, λό¬
γω τήο μεγάλης ταχύτητος αέ την
οποίον ετρεχε, «ΤΉΕ ΚΟΟΚΕτΤ)>
(ή Ρο;τ.έτα!). Ή χρομάμμη αύττ
των σημερινών μ£γατ)ηρίων ποΰ τρέ-
χουνμ,έ 100 καΐ 1&0 χιλιόμετρα
την ώραν, ιέρ«ι τόν άριθμ°ν 1 ΐ
τιμής εν;κΐ άναχαύεται είς το
χ:όνως λα-ιδάνει διετή αδειαν, αί Ι τι'λτΛ εν;χ--- τ*™*»*-™ εις τοΒρε-
χληρε-.ς άπ'οδοχάς, ίιβ"νά συνεχίση! ;Τ«κον ΜθΛτείον τής 6ιοαηχ«νι*ης
χαί τίλίΐοχοιήστ) τάς σχουδάς τού. '-<ττοριας. _ ^ Τέσσαρα ε'τη αργότερον καί ά- Ολιγ» ετη αρνοτερ^ο ΓΛωρνι- Τέσσαρα ετη αργότερον κριδώς την 25ην ΊοΛίοο, 1814, ό Στέφενΐον χαροΰσιάζει είς τους Ϊ'8ϋ6:;ντάς τού ενΐ —ρίεργον μηχά- τι είς την οικογένειαννημα μ4 τέσσαρ-ας τροχούς χοΰ ύχε- ■-: ' . ^ ζβαν, έπίτιμος πρόεδρος τοΰ Πανε.-ηστημίου Στάν- Αλτω, τής Κα?ιφορνίας, άναρρωνύων έξ ασθενείας. ος Στέφενσον κατεσκεΰαζε την χρώ την έιτιδατ'.κην άμαξοστοιχίαν με- τα:·!> Ντάρλιγκτον καί Στόκτον κα;
έντός $έκα έτών, άχό τοΰ 1880—
1840 την Εΰρώχην ολόκληρον έ
χ,άλυχτε χιικνόν δίκτ!Λν σιδηροϊρο·
μ.'.κών γραμμών.
Ή έχθρότης των χωρι-
κών έναιντίον της άτμο-
μηχανής.
Άς ο.ή νομισβή όμως. ότι ή νέ»
εφεύρεσίς έ·πε·6λήτ)η χωρίς Βυσκολί-
άς. Κάθε άλλο. 'Β» χρώτοις οί ι¬
διοκτήται των λεωφορείων έκίνησαν
γήν καί οΐ-ρανόν, διά νά έμπίδίσςη
την έξάχλωσιν τοΰ σιδηροδρόμοο, ό
έ ΐ
οί χωρικοί τλ!» άψ ενός δεν #
νά παραχωρησουν τα χωράφια των
ϊιά την στρώσ'.ν των γραμμών κ:ίί
άφ' ετέρου έφο&οΰντο, ότι τό σατα-
νινον τουτο μηχάνηαα που έπερνο>
σε ξεφυσώντας καί άγκομαχώντας.
Οά έΐκότωνε τα δώδΐϊ καί τα άλ>
τεν ή γραμμή ^ρνώντας μεΐα α-.ί
τά χωρία, δέν έχροφυλασσετο γ'.
κ-.γκλιίώαατα. Τόση μάλιττ= ήτο
τ; έξαψις των χωρικών τής Βορειον
Γαλλίας, ώστε ή κυδέρνησΐς διε-
ταςε να
χάνής δΰο 'ίπι«ίς, ο;· όχοίο·. νά προ-
αναγγέλλουν την διάίατ-.ν τού τε-
__ίγγέλλου
ρατος, κβί νά δίίετα· τοιουτοτρό¬
πως καιρβς είς τούς χωρικοΰς νά α-
πως καιρβς είς
κομακρΰνουν ά
ώ ά
ούς χωρικοΰς νά α-
ήν έϊ
κομαρ ή
ζώνην τά κβτθ'.κίδιά τω^,
Άχαράλλαν.τα δέ όχως σνμίαί-
νει σημερον μ» το άεροχλάνον το ό-
χοίον έλάχιστο: τό μεταχειρίζονταί
ώς μεταφορ-.κί,ν υέατν, :-:τ: τό Οε-
έί3 έ ί
ωροΰν έ-'.κίν3..ν
τό χολΰ :«'ν;ν
έχροτ:μο>7ϊ χ'ζ
ταν κα: άυγ/ρίτως
ά ά ίό
>, έιι:στις τ.-!
διά τη) ύν
καιρόν
ποΰ ή¬
κα/.ςί αου φίλς·., εγρ^φί
/.άποιος Παριτινός, ϊιηγούμβνος
τί χρώτό^ τυ σι?ηρο?ρο:;.·.·ΑΟν τα¬
ξείδιον, τή<» 'ίάλ ά ό' ά πό την όπο7"» μ .^νζ·; Δέν π-.ο- φ&άνε; ό έπιόά .ής νά άν.ν/.ρ^τη ε-α σπίτι, ενα ϊένϊρο ί!ς τόν ςρί^ον-α, κα>, ήδη'τό ε^*1· προιπεράΓε1.. Φαν-
τ7σθήτε! ΕΤκοτ: χίλϊόμετρα την ώ-
! Άλλά καί τί ■άνατινχγμόςΐ
Στομαχικαί δ'.αταράξεις! Οίτε ά-
γρίου ών.εανοΰ τά μαινόαενα κΰμα-
τα δέν θά ταλαιπωροΰν τόσον γ/.) η-
ρά τους άτυχεΐς ταξε'.ί'.ώτα;!... >
Ή <τυγχρονος εξέλιξις Τί θά έλεγεν, <ίρά -/ε ό άγβθος Παρυινός άν έζοΰτϊ τ^.μί- μερον καί έταξε-ίδευε με τά ηλεκ· τροκίνητα έξπρ-ές χοί» αέ ;α;αονι. σμένη ταχύτητα διασχί4ουν πρός ό-< λ»ς τάς διευθύνσβις την Ιΐήλιον' Καί όταν εχειτα άχο ολίγους μ.ή«; Οά άρχίτουν αί έορταί τίς ίκατον- ταετηρίδος τής έφευρίΐεως τής ά- τμομηχανής καί ή γηραιά «Ροι-κέ- τα» θά στηθΐ χλησιον είς ττς τε- ράστ-.ες άτμ,ομηχανές Πασίφ'./., α¬ σφαλώς αέ πολλήν ϊυσν.ολίαν οί Οε- αταί θά χαρΐϊεχύοϋν, ότι ή :ευτΞ:α " τ' εύΟίϊθΛ. άπίγο^ς τής χρώτης. —Μά γ'.ατί, κύριε, νά έκχλήτ· τεσθε; αοό ί?»εγε χοό ήαερώ/' κά- χοιος Λοντρέζςς δημ,οσιογράφος είς τόν όχοίον έ'·/.7μ2 τάς σκέΆεις οΌ- τάς. Μήπως /.ΐ ό ανθοωπος δέν %τ>
τάγεται άχό τόν χίΒητ,ον: Όλ» εί¬
ναι ζητημα */:όνου ί.ί εξελίξεως
Γ.
ρον άπό τά ί^γόνα τής έχοχής έ-
χ,είνης τά '%τ·:1α δέν είχαν στεγην
καί βταν ϊόρ^χ^-' ο: άτυχείς έπιδά-
ται ένίν·» ·■:'. ^-.^εμα Έ·: αλλου [ Υιατ
ζ κόσ^ο; έί'Ί.?ζε νά μ.ετ5χε::υθή
τόν ίΐδηρόδ^ι;λ«ν, διότι τ. ιλιγγιώ-
«θιαμαίνομαι, ξενίζομαι καί μοναχό;
(θιαμάζω
κως δέ ρα,γίζονν χά βοννά, δέν πέψτίΐ
(τ' Αστοί κάτου
άπο τόν πόνο τσ' άδερφής κι' άπ' τόν
(καημό της μάννας
κι' άπο τό βα^ιαστβναγμό τω μ«ν·
(ρωνε χηράδω.
Χήρα σπερώνει στό βουνό, κανείς δίν
(τί) μαζώνει*
ψιλή φωνίτσαν Ι6αλε δση κι' δν έδο
(νάστη:
«Ποΰ εΐσαι, καλε μου σύντροφε, κα/έ
(μου νοικοχύρη^
"Αν εΐσαι μπρός, χαρτέρα με, καί πίσω
(μίλησέ με,
κι' δν Λααχ α1 α>ορη ποταμοθ, στάοου
(ά έ ά
ϊης τού ταχόττς (15
την ώρχ^!) εθεωρείτο
ί .10;
ρη μ
(νά μέ περάσγις.
εΐμ' ή δόλια άδύνατη καί δεν
(μπορ' νά πεοάσω.
Αχ, τά μοιοοίαίγια τάσωσα, τά δα-
(κρυα μου στερίψαν,
ρ ?
ς καί χρό παντός «νΓ'.α.-
σθητική. «Είναι αδύνατον νά φαν-
θά πάρω δάκρυα δανεικά καί μοιρο-
(λόγια ξένα,
τά μοιρολόγια άπ' τ' όςκρανά, τά δά·
(κρυα άπό τίς χήρες».
Ό Ρ. Χ. Χάιιιλτων, τέως έφέτης έν τχί Πολιτείςτ Τέξας, έν μέσω τής οικο¬
γενείας τού. Τελευταίως έφόνευσε τόν γαμβρόν τού, Τό>μ Ούώλτων, σύζυγον
τής Τερέζας, κάτω άριστερφ, έδικάσθΐι καί ■ήθωώθη. Ή Ταρέζα καί ό Τώο
είχον τελέσπ. τοϋς γάμους των κρνφίως, δταν έψοίτων αμφότεροι είς τό
ΠανεΗτοχημιον τής Πολιτεία; Τέξας.
ΚΥΡΙΑΚΪΓ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΣ Μ1ΑΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΟΣ
χΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΗΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ
.Λ -«___ 1 εί ΓεΛ-ΥΡΙΓΤΗ- τιΐτ ·.——»_■■».....— -------
Όχτώδριος.—
£±ημ 72 άρων δ*
-Γ- -τν απόστασιν ιγολ
?^ «4 την Γαλ-
ίτε^χν,ή «Λ «-,
5 « αυτο ««ντοτί μ·«ν
• - > άτος ολόκληρον την
'5
ολόκληρον την
ά &έ«
";της
κο'ΐ τό έπ-.τρέχει νά τα-
"^ τόσην άνεσιν *αί τα-
' : το μόνον χου ασφαλώς
8ί
χ είναι αί ί**ο-
τίλ3!πωρ«*ι με τας
οβ νά άντιπαλα:σουν οί
, κρό τής εφευρέσεως
ανίί .· Καί τό «Λβνωτερον
Ι, εάν έρωτοΰσε κανείς τας
Ιά'δας χιλιάδων πού αεταχΐΐ-
*ϊθηνε?ς ·? -
τον σιδηρόδρομον, εις **-
την εφεύρεσιν αυτήν «αι
ώ έ&λ ατα τρο
κατα τρο-
ίήν όψιν τής άνθρω-
'ς δέν θά είναι είς
τον εφευρέτην της
γβνής!
όμως, ό~&τε συμπληρούται
ταετηρρίς άχό τής ημέρας
ί ή άς Άγ
Ιιντα
|»ίτρι*οι
ς ής ημρ
τής αικρράς Άγ-
; Ντάρλιγκτον έζη-
χ,αί έχειροκροτοΰσα·»
τής πρώτης άτμ'οαη-
ϋ
ι ονομα τού
(εί παντκί, *αΐ αί 'Αγγλ1.-
..ιερίίες άοιερώνουν όλο-
I;
κλίδας βϊς τόν Γεώργιον
«ν, καί άφηγοΰνται, ό^ι αό-
ΐωρό λεπτομερείας άχο την
,3 μςγάλο αυτού εφευρέτου,
ϊ.ν. διάφοραι διαο-Αείαστικώ-
|πι·.σό5ια ποΰ εσημειώθησαν,
γ, σιοηροδρομική "Τραμ.-
εϊς την κοινήν χρήσιν.
•ώτ* χρόνια. το5 εφ¬
ευρέτου.
>>ς σανήθως συμ/δαίνει μέ ο-
μεγίλα ;υαλά, ό Γεώργιος
«ν άνήκ^ν είς χτωχοτάτην
ημοτάτην εργατικήν οϊκογε-
Ό πατήρ τού ειργάζετο είς
8;αχωρι>χεια τού Ουΐλλιαμ,
ϊεΙς τα 1781 εγεννήθη ό
ε?ε^ρέτης, ή οίκογένεια έ¬
ν 5φ·.ξίν τού είς τόν κό-
"ν, μάλλον αέ δυσφορίαν,
•λαίροί ήσαν δύσκολθ'. κα:
ό μικρός Γεώργιος
' άς των έχτά έτών
ιν έκαμεν είς όλους
' ίςϊ'ρετικήν τού αντίληψιν.
~?:*6ί φίλοι τίς οικογενείας
' τόν πατέρα νά στείλη τό
αυτο χαιδί «ίς το σχο-
|ΐή; έχ,χλησίας. Γρήγορα 5-
^ μβΒήαατα διεκόπησαν, ίι-
■';*?έ τα μέσβ
"Ο ά ά
είχε:
ρ
"Οταν
μ
άχο το άνθρα-
λ
άπο
κωρυ-/είον, άντί ν ά ασχολήται μέ
τα!-/νίδια της ήλίκίας τού, έδοη-
Οοϋσί ά-^τί μικράς άμοώής τόν ώ-
ρολογαν κα: τον έ^ίαλωαατήν τοϋ
χωΐ'.οΰ καί μέ τά ολίγα χρήματα
τώ %κέο|ιζε άχό την ίδ',αιτέραν
αύτην εργασίαν, ήγόρίΐζε τ* €ι·6λία
χοΐ» τοΰ ελε·χαν διά την συαχλήρω-
τ:ν των σπουδών τού.
Ή ηρ«.μμάμη των άτμο·
μηχα,νων «ρουκέτα».
Τά χρόνια έπερνοΰσαν, χρό χολ-
λοΰ ό Γεώργιος Στέ$ενσον είχε
αχθή είς αρχιεργάτην τοΰ ίδίου άν-
&ρακωρυχείου, οτχ) ενα τυχαίον χε-
ριστατικόν υπήρξεν άφορμή νά αρ¬
χίση μία άπό τάς ένϊοξοτέβας καί
ιδίως ώφ·ελίμ.ωτέρας σταίιοδροαίας
όσας άναφέρει ή χαγγ.όσμ!θς
;;α. Τόν Απρίλιον τθΰ 1810 ή
,ίοτέρα ΰδραντλία τοΰ άνθρακω-
ρυχείου έπαυσεν αίφνης νά λϊ',τουρ-
γή και παρ' όλας τάς χροσχαθείας
των μηχανικών, ήτο αδύνατον νά
εχισκευασθτ,. Αί ημέραι έχερνοΰσαν,
τά νε.ρά έχλημμΰριζχ»» τάς ϋχογεί-
ους στοάς, καθημερινώς αί ζηαίαι
τ'ξανον καί οί διευθυνταί τής έχι-
χειρηοεως ήσαν άπηλχΜηιένοι. Ό
άοχιεργατης Στέφενσον ζητεί νά τοϋ
δοθή ή «ϊεια νά εξετάση την ύδραν-
τλίαν. Ή αδεία, φυσικά, τού δίίε-
ται, κϊί βπϊΐτα άχό τίσσαρας ημέ¬
ρας τό μηχβνημα έλ&ιτνυργοΰσίν ό¬
πως καί χρίν!
Ό Άγγλος «φαλοΐ'.οΰχος ειμ¬
πορεί νά έχη χολλά έλαττώαατα,
κανείς ίμως δέν είαχορεί νά τού
αρνηθή Ινα αεγάλο χροτέρημα· ά-
μείίε; χωρίς άναδολήν καί ήγεμο-
νικώ:ατα κάβε ξεχωριστήν ΰχηρ1*-
σίαν των ΰταλλήλων τού. Φυσικά,
οί προιστάμενοι τοΰ Στέφενσον δέν
τ>το δυνατόν νά χαραοοΰν τον κα-
νόνα. Ό άρχιερΐγάτης χ'ροάγετα:
αΰΌωρεί είς μηχανουργόν καί συγ¬
χρόνως λααδάνει διετή ·ϊ1'·~>· ■■'
Ή νέα έχκλησία των Βαπτισΐών, ήτις κτίζεται είς τό Ρί6ερ Σάϊντ, τής Νέ-
ας Υόρκης, διά χρημάτων τοϋ Τζών Δ. Ροκφέλλερ, υΐοΰ.
χάτι σάν καζάνι μέσα «ΐς
3 οποίον είρχζε νε-ρον καί «οί» *1μ.-
μχοροϋσε νά σύρη μ« ταχύτητα 7
έ & όώ 6
την
όκτώ
γρ η ρ
νάκια γεμάτα κάρίουνα σ>»νολικο3
εάρους 30 τόννων! ΤΗτο ή χρώτη
άτμομηχανή χοί» έχωνομά^τ}, λό¬
γω τήο μεγάλης ταχύτητος αέ την
οποίον ετρεχε, «ΤΉΕ ΚΟΟΚΕτΤ)>
(ή Ρο;τ.έτα!). Ή χρομάμμη αύττ
των σημερινών μ£γατ)ηρίων ποΰ τρέ-
χουνμ,έ 100 καΐ 1&0 χιλιόμετρα
την ώραν, ιέρ«ι τόν άριθμ°ν 1 ΐ
τιμής εν;κΐ άναχαύεται είς το
χ:όνως λα-ιδάνει διετή αδειαν, αί Ι τι'λτΛ εν;χ--- τ*™*»*-™ εις τοΒρε-
χληρε-.ς άπ'οδοχάς, ίιβ"νά συνεχίση! ;Τ«κον ΜθΛτείον τής 6ιοαηχ«νι*ης
χαί τίλίΐοχοιήστ) τάς σχουδάς τού. '-<ττοριας. _ ^ Τέσσαρα ε'τη αργότερον καί ά- Ολιγ» ετη αρνοτερ^ο ΓΛωρνι- Τέσσαρα ετη αργότερον κριδώς την 25ην ΊοΛίοο, 1814, ό Στέφενΐον χαροΰσιάζει είς τους Ϊ'8ϋ6:;ντάς τού ενΐ —ρίεργον μηχά- τι είς την οικογένειαννημα μ4 τέσσαρ-ας τροχούς χοΰ ύχε- ■-: ' . ^ ζβαν, έπίτιμος πρόεδρος τοΰ Πανε.-ηστημίου Στάν- Αλτω, τής Κα?ιφορνίας, άναρρωνύων έξ ασθενείας. ος Στέφενσον κατεσκεΰαζε την χρώ την έιτιδατ'.κην άμαξοστοιχίαν με- τα:·!> Ντάρλιγκτον καί Στόκτον κα;
έντός $έκα έτών, άχό τοΰ 1880—
1840 την Εΰρώχην ολόκληρον έ
χ,άλυχτε χιικνόν δίκτ!Λν σιδηροϊρο·
μ.'.κών γραμμών.
Ή έχθρότης των χωρι-
κών έναιντίον της άτμο-
μηχανής.
Άς ο.ή νομισβή όμως. ότι ή νέ»
εφεύρεσίς έ·πε·6λήτ)η χωρίς Βυσκολί-
άς. Κάθε άλλο. 'Β» χρώτοις οί ι¬
διοκτήται των λεωφορείων έκίνησαν
γήν καί οΐ-ρανόν, διά νά έμπίδίσςη
την έξάχλωσιν τοΰ σιδηροδρόμοο, ό
έ ΐ
οί χωρικοί τλ!» άψ ενός δεν #
νά παραχωρησουν τα χωράφια των
ϊιά την στρώσ'.ν των γραμμών κ:ίί
άφ' ετέρου έφο&οΰντο, ότι τό σατα-
νινον τουτο μηχάνηαα που έπερνο>
σε ξεφυσώντας καί άγκομαχώντας.
Οά έΐκότωνε τα δώδΐϊ καί τα άλ>
τεν ή γραμμή ^ρνώντας μεΐα α-.ί
τά χωρία, δέν έχροφυλασσετο γ'.
κ-.γκλιίώαατα. Τόση μάλιττ= ήτο
τ; έξαψις των χωρικών τής Βορειον
Γαλλίας, ώστε ή κυδέρνησΐς διε-
ταςε να
χάνής δΰο 'ίπι«ίς, ο;· όχοίο·. νά προ-
αναγγέλλουν την διάίατ-.ν τού τε-
__ίγγέλλου
ρατος, κβί νά δίίετα· τοιουτοτρό¬
πως καιρβς είς τούς χωρικοΰς νά α-
πως καιρβς είς
κομακρΰνουν ά
ώ ά
ούς χωρικοΰς νά α-
ήν έϊ
κομαρ ή
ζώνην τά κβτθ'.κίδιά τω^,
Άχαράλλαν.τα δέ όχως σνμίαί-
νει σημερον μ» το άεροχλάνον το ό-
χοίον έλάχιστο: τό μεταχειρίζονταί
ώς μεταφορ-.κί,ν υέατν, :-:τ: τό Οε-
έί3 έ ί
ωροΰν έ-'.κίν3..ν
τό χολΰ :«'ν;ν
έχροτ:μο>7ϊ χ'ζ
ταν κα: άυγ/ρίτως
ά ά ίό
>, έιι:στις τ.-!
διά τη) ύν
καιρόν
ποΰ ή¬
κα/.ςί αου φίλς·., εγρ^φί
/.άποιος Παριτινός, ϊιηγούμβνος
τί χρώτό^ τυ σι?ηρο?ρο:;.·.·ΑΟν τα¬
ξείδιον, τή<» 'ίάλ ά ό' ά πό την όπο7"» μ .^νζ·; Δέν π-.ο- φ&άνε; ό έπιόά .ής νά άν.ν/.ρ^τη ε-α σπίτι, ενα ϊένϊρο ί!ς τόν ςρί^ον-α, κα>, ήδη'τό ε^*1· προιπεράΓε1.. Φαν-
τ7σθήτε! ΕΤκοτ: χίλϊόμετρα την ώ-
! Άλλά καί τί ■άνατινχγμόςΐ
Στομαχικαί δ'.αταράξεις! Οίτε ά-
γρίου ών.εανοΰ τά μαινόαενα κΰμα-
τα δέν θά ταλαιπωροΰν τόσον γ/.) η-
ρά τους άτυχεΐς ταξε'.ί'.ώτα;!... >
Ή <τυγχρονος εξέλιξις Τί θά έλεγεν, <ίρά -/ε ό άγβθος Παρυινός άν έζοΰτϊ τ^.μί- μερον καί έταξε-ίδευε με τά ηλεκ· τροκίνητα έξπρ-ές χοί» αέ ;α;αονι. σμένη ταχύτητα διασχί4ουν πρός ό-< λ»ς τάς διευθύνσβις την Ιΐήλιον' Καί όταν εχειτα άχο ολίγους μ.ή«; Οά άρχίτουν αί έορταί τίς ίκατον- ταετηρίδος τής έφευρίΐεως τής ά- τμομηχανής καί ή γηραιά «Ροι-κέ- τα» θά στηθΐ χλησιον είς ττς τε- ράστ-.ες άτμ,ομηχανές Πασίφ'./., α¬ σφαλώς αέ πολλήν ϊυσν.ολίαν οί Οε- αταί θά χαρΐϊεχύοϋν, ότι ή :ευτΞ:α " τ' εύΟίϊθΛ. άπίγο^ς τής χρώτης. —Μά γ'.ατί, κύριε, νά έκχλήτ· τεσθε; αοό ί?»εγε χοό ήαερώ/' κά- χοιος Λοντρέζςς δημ,οσιογράφος είς τόν όχοίον έ'·/.7μ2 τάς σκέΆεις οΌ- τάς. Μήπως /.ΐ ό ανθοωπος δέν %τ>
τάγεται άχό τόν χίΒητ,ον: Όλ» εί¬
ναι ζητημα */:όνου ί.ί εξελίξεως
Γ.
ρον άπό τά ί^γόνα τής έχοχής έ-
χ,είνης τά '%τ·:1α δέν είχαν στεγην
καί βταν ϊόρ^χ^-' ο: άτυχείς έπιδά-
ται ένίν·» ·■:'. ^-.^εμα Έ·: αλλου [ Υιατ
ζ κόσ^ο; έί'Ί.?ζε νά μ.ετ5χε::υθή
τόν ίΐδηρόδ^ι;λ«ν, διότι τ. ιλιγγιώ-
«θιαμαίνομαι, ξενίζομαι καί μοναχό;
(θιαμάζω
κως δέ ρα,γίζονν χά βοννά, δέν πέψτίΐ
(τ' Αστοί κάτου
άπο τόν πόνο τσ' άδερφής κι' άπ' τόν
(καημό της μάννας
κι' άπο τό βα^ιαστβναγμό τω μ«ν·
(ρωνε χηράδω.
Χήρα σπερώνει στό βουνό, κανείς δίν
(τί) μαζώνει*
ψιλή φωνίτσαν Ι6αλε δση κι' δν έδο
(νάστη:
«Ποΰ εΐσαι, καλε μου σύντροφε, κα/έ
(μου νοικοχύρη^
"Αν εΐσαι μπρός, χαρτέρα με, καί πίσω
(μίλησέ με,
κι' δν Λααχ α1 α>ορη ποταμοθ, στάοου
(ά έ ά
ϊης τού ταχόττς (15
την ώρχ^!) εθεωρείτο
ί .10;
ρη μ
(νά μέ περάσγις.
εΐμ' ή δόλια άδύνατη καί δεν
(μπορ' νά πεοάσω.
Αχ, τά μοιοοίαίγια τάσωσα, τά δα-
(κρυα μου στερίψαν,
ρ ?
ς καί χρό παντός «νΓ'.α.-
σθητική. «Είναι αδύνατον νά φαν-
θά πάρω δάκρυα δανεικά καί μοιρο-
(λόγια ξένα,
τά μοιρολόγια άπ' τ' όςκρανά, τά δά·
(κρυα άπό τίς χήρες».
Ό Ρ. Χ. Χάιιιλτων, τέως έφέτης έν τχί Πολιτείςτ Τέξας, έν μέσω τής οικο¬
γενείας τού. Τελευταίως έφόνευσε τόν γαμβρόν τού, Τό>μ Ούώλτων, σύζυγον
τής Τερέζας, κάτω άριστερφ, έδικάσθΐι καί ■ήθωώθη. Ή Ταρέζα καί ό Τώο
είχον τελέσπ. τοϋς γάμους των κρνφίως, δταν έψοίτων αμφότεροι είς τό
ΠανεΗτοχημιον τής Πολιτεία; Τέξας.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΙΙ, ι ■ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 Νοέμβριον.—Γρη-
γορίου έπιοχόπου Νίσκαισαρείας. |
ΔΕΥΤΕΡΑ, 18 Νοεμβριού.—Πλώ- ]
τωνος ·καί Ρωμανοϋ μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29% ο ή δοαχμή.
'ΕπΙ Λονδίνον $4.84*4 ή λίρα.
ΈΜ ΠαοΐΓίΌον 8.90 13)160 τέ- <το. "Επί Γβρμανίας 28.76% τό μάρκον. Έπί Ιταλίας 5.28ε ή λιρέτο. 'ΕπΙ Σΐρβίας 1.76 8)8 τό βιτνάρι—. Επί Ρουμανία; Ο.βθίΐο τό λέν. 'ΕπΙ Τ—χοολοβακίας 2.9625ο τ) ίΕΑΤΙΟΝ 103 ΤΚΤΕ5Τ 5ΤΒΕΕΤ Λίρατ Αγγλίας ...........4.87)» Γαλϊιχά Φράγκα ...........»·9«Η Δραχμαί είς την καλλιτέραν —μην. Τηλϊφοονήσατβ διά τιμάς: Τλέ: Γ1ιΐο1{6Γΐη{ί 6271—3. ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΚΚ Βθνν ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τής οδοΰ ΜβάΊδοη» Έχβίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς πΐ δλων των πόλεων τής "Ελλάδος Ι; τάς καλλιτέρα; τιμάς τή; ή·.?ρας. Τηλέφωνον: νοΓΤ.1ΐ 2945, 6, 7. ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΚΥΡΙΟΣ μεσήλ'1, διαθέτων 1.500 —2.000 δολλάρια, ζητεί νά συνεταιρι- πθή είς έπικερδή έργαοίαν. Άποτα¬ θήτε : )οηη ΟανΓθβ, Βοχ 517, Μαβ- κίΐΐοπ, ΟΜο. (13988—12—17) 0Ι_Α58ΙΡΙΕ0 ΠΡΟΣ νότατον καί μέ' εύνοι ' *"? μίλια μακράν τή; Νε'α-^ τοταθήτε: 116 γ" ,,;·. ««Κ 434, Ν'Ρνν ΥογΙ, "(-^ (14084—π. ΙΙΟΛΪΪταΤκπι. -^ Ηοο,η μέ καλ,ν ^α7-ν^| Χ ΧαλάνέΟγ, Χ. ι
Ίΐθίϋ
ΚΟΙΝ9ΝΙΚΑ
ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΟΧ
Τού; οίκείους τοϋ πρό ημερών οικ¬
τρώς δολοφονηθέ'ντος έν δβνβπηαη,
Οα. καί πρό έτών διατηρούντος ξενο¬
δοχείον, Τάκη Τβονκαλα, η 8311&5,
Καλαμών, έγ%ατο>λιπΟΛ-τα άπιαρη-
γόρητον σύζυγον καϊ 3 τέκνα καί α¬
δελφόν·;, συλλυπούμεθα έκ βάθους
καρδίας, εΰχόμενοι αυτοίς την έξ "Υ-
)·ους παρηγορίαν.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ καί ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΛΥΓΒΛΛΗ
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθηματε» Άγγλτκής. 'Επ{<—ς α&; ίί-νασβε νά γίνετε Άμεονχανοί πολί¬ ται. Άποτα-θητβ εκάστην Δεντέραν, η χαΐ Τετάρτην Ενβηΐηκ ϋοΐιοοΐ 17, επί τής 48ης οδόν. (Μιτβξ» «Ιΐι *ηά 9_ Ατββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΔΟΡΕΑΝ Τό* Γραφείον τής Παιοεία; παρέ¬ χη μαθήματα δωοεάν οιαοκούση; τή; τΗΐέαα;, είς άνδρας καί γνναϊχβ;. αίτινες έΐαθυμονν όπως έχμάθωσι ττγ» Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμΐ· ρικανοί πολίται, "θσοι έπιθυμοΰν νά «αταταχβώσιν είς τάξιν τινά, βύνβν ται V άποταθώστ., εκάστην Δεντέραν «αί Τετάρτην, άπό δ—5 μ. μ. Δοβυά- Γτιον 401 χαι 409 Ραϋΐΐο δοΐιοοΐ 17, αριθ. 215 Ε&& 41βϊ 51. Παντί; ποοσκαλοϋνται όπως χοοσέλθωοιν. ΔΥΟΒΑΠΤΓΣΕΙΣ Άπερίγραπτος κα'ι άλησμόνητος θά μείνη είς την μνήμην μας ή παρελ- θοΰσα Κυριακή, 10 Νοεμβριού, καθ" ήν έν ευρεί κύκλω πολλών συγγενών καί φίλων εγένοντο αί βαπτίσεις τό>ν
δύο κοοασίων των άδελφών κ. κ.
Κωνσταντίνου καί Γεωργίου Λεκάκη,
έν τή ίδιοκτήτφ αυτών οίκία, είς
ΑχΙθΓΪβ, Ι.. Ι. Τό μυστήριον τής 6α-
ιττίσεως ετέλεσεν ό Αίδ. κ. Γερμανος
Πολυζα>ίδης, ώς άνάδοχοι δέ παρέ¬
στησαν διά μέν τό τοΰ κ. Κωνσταντί¬
νου Λεκάκη ό μεγαλέμπορος καί με-
γαλοβιομήχανος κ. Αθαν. Παπαδόπου
λος, σγομάοας αύτό Μαρίαν, διά δέ
τό τοΰ κ. Γεωργίου Λεκάκη ό υιός
τοΰ έν ΒΓθθΙίΙχη λίαν καλώς άπο-
κατεστημένου άνθοπώλου, κ. Ιωάν¬
νου Ροΰκη, Σπυρίδων, ονομάσας αύ¬
τό Αικατερίνην. Μετά τό μυστήριον
παρετέθη πλουσιώτατον γεϋμα, είς δ
παρεκάθησαν πάντες οί προσκεκλημε-
νοι. Μετά τό γεΰμα ή κ. Διαμάντω
Βασιλάκου έτραγούδησε δύο ώραιότα-
τα 'Ελληνικά τραγούδια, καταμαγεύ-
σασα πάντας μέ την γλυκείαν καί υπέ¬
ροχον αυτής φωνήν. Κατόπιν επηκο¬
λούθησε χορός μεχρι των .-τρωϊνών ώ-
ρών, ό.τόταν άπαντες ανεχώρησαν είς
τάς έστίας των κατευχαριστημενοι
διά τα ςπολλαπλάς περιποιήσεις παρ'
αμφοτέρων των οίκογενειών, εύχηθεν-
τες είς μέν τούς γονείς νά τούς ξή-
ΓζΗΤΟΥίΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ^ Γ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
και
σουν, είς δέ
χιλιάσουν.
γς ξή
τούς άναδόχους νά τα
ΒΓθθΙι1>·η, Ν. Υ.
Α. Β. Γ.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον 'Ελληνιχον
Σχολείον ίν Νέ» 'Υόρκη, διά τα
μάβετΐ καλώς την τέχνην τοθ
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
1ΕΥ 5ΥΒΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ
5(]Οί
«Μ—βυ>
'Οδοβ)
Ατβ..
Κεν/
(Γβνία
Υογκ
ίίικ
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
•Υπό ΗΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρης έξιστόρησις δλων τό>ν θαυ-
μάτων της θεομήτορος Παναγίας, μέ
δλα; τάς εύρισχομένας κ«1 σημερον ?τι
είς διαφόρους μονάς τοΰ 'ΕλληνιαμοΒ
καί έν Άγίφ "Όθίΐ είκόνατ.
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΣ μίσηλιξ νά έπιβλέπτι
την ανατροφήν 4 μικρών (τό μεγα¬
λειτέρον 7 καί τό μικρότερον 3 έτών),
είς πόλιν πλησίον τής Νέας ' Υόρκης.
Τροφή, χατοικία δωρεάν καϊ μιοθος
ικανοποιητικάς. Άπαιτοΰνται συστά-
σεις. Γράψατε: Ρηίΐαιΐβΐρΐιΐα Κβδ-
(βιιταηί:, 66 Οη(χο 5ςυατ6, Εβδΐ-
οπογ, Ρβ. (»40β2—17—22)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
8ΑΕΕ8ΜΑΧ μέ αυτοκίνητον, προ-
τιμητέος ό ήδη πωλών είς ξενοόοχεΐα Ι
είς τό Νβ'νϊ' ^6^5βγ, νά αναλάβη την '
πώλησιν έκεί μηχσνηματος εύθηνοϋ
καί χρησιμοτάτου διά τα ξενοδοχεϊα.
Μεγάλη προμήθεια. Γράψατε: Α. Β.
Α., ε)ο Ναιϊοπαΐ ΗβΓίίΐά, 140 \'.
261η 51Γ661, Ν. Υ. ΟϊΙν.
(14081—17)-
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή δ»ίυθυν«ης τοϋ κ.
ΗοπΓγ ΚαηϊΙββ. Ό γνωρίζων αυτήν
παραχαλεϊται όπως την αποστείλη είς
Ν. Η., οο ΝΒΐΐοηβί Μετ&ά, 140
Υ. 261η 51., Ν. Υ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. Γϊώργιος
Παναγίδη;, δπως διελθτ) έκ των Γοα-
ςρείων τού «'Εθνικοΰ Κήρι·κο;> καί
παραλάβη ίπιστολήν τού. "
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
Λ
____Ο4078_ι«
ΠΩΛΕΓΓΑΙ
ιδιοκτητου ασθενοΪΎτος.
«Ι ©Ι» ίΌΠ^^θΓρ
_____(14076-Υϊ
ΠΩΛΕΙΤΑΪ
στι·λ6αχτήφΐον με
καί
ΕΧΟΙΚΙΛΖΕΤΑΙ
ιΜη·αχικό καί έπυτλ.ωμένον. $3.50 ττιν '
έβόομάδα. Ά.τοταθίΊτε : 203—71& Αν. '
(14080—16)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΛΗΝ δντνάμενος
νά διαθέση $5.000, ίνα μετάσχη
σούαρωτάτης καΐ λίαν έιαχερδοϋς
επιχειρήοεως, έχούσης μέγα μέλ-
λον. Οί ένδιαφεοόμενοι δς άπο-
ταθοΰν δι' έπιο-ίθλής πρώτον, ώς
έξ Κ 1 5
εξής:
<κ. ^. δ .> ο)ο
Ναΐίοπβΐ
ΗβΓ£ΐ1< 1, 140 λ '. 2βΙη 51., Νβνν ΥθΓΐί, Ν. Υ. (16—18) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάστης διά γε¬ νικήν εργασίαν, βίδήμων δέ διά ΕιηεΙιεοηεΙΙε. Μιοθός ίκανοποιητι- κός διά τόν κατάλληλον. Άποταθήτε: Ρβυΐ Τηρο<ΐ65, 0Γβ3ΐ Β3ΐτϊηβΙοη, Μ355. (14073—16—18) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πρός πώλησιν σό- δας καί γλυκών. Άπσταθτήε : ΕθΓ3Ϊπ Οβηιΐγ ΚΐΙοηεη, Εϊ Οήϊ , Οήϊο. (Γ4Ο62—15—17) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πεπειρααένος διά εΗθΗΐββββη, μισθός ίκανοποιητικός διά τόν κατάλληλον. Άποταθήτε : ϋε- Ηθ3ΐε55επ, 561 Ι,,εηοχ Ανε., πλησί¬ ον 139 δρόμους. (13996—13—15) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια ίπι- πλωμένα, φωτεινά καί εύάερα, μέ ΚίΙοηεηεΙΙβ. $3.50 καί άνω έβδομα- διαίως. 225 \'. ίδΐΐι 51., (14071—16—18) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ είς τιμήν λογι¬ κήν άπάρτμεντς μέ 4 καί 5 εΰηλια καί εΰάερα δωμάτια καί μέ δλας τάς τε¬ λευταίας ευκολίας. 1405 ΑπιχΙΰΓίΙαπι Ανε., Ν. Υ. (14070—16—17) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον πάρά καλή Έλληνος οίχσγΓνΐία έν άρκττο- κοατικ-ή σιτνοικία. Πλησίον ΟβπΐΓβΙ ΡεΛ. Επίπλωσις καινχπιρ-γτις. Εύχά- ρκττον περιδάλον. 15 ν*. 10711» 51., Αρί. 2-Ε. Τηλεφ. Αοβίοπιν 1271. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον κατάλ¬ ληλον διά δύο άταμα η άνδρόγννον, παρ' 'Ελί.ηνική οίκογενεία, μέ δλας τάς νεωτέρας ευκολίας.—358 νΥαΙβ- ννοΓθι Ανβ. (ΥΥββΐ 19131 5ί. ΟοπιεΓ) Αρί. Α,—ίΓοηΓ. (Δ. Χ.) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗ.ΝΊΣ ζητεϊ ληνική οίκογενετα. την ραπτικήν. Γράψατε: Δ. Γ., ο)β ΝαϋοηβΙ ΗθΓβΙϋ, 140 \'. 2611» 5ι. (13980—11—17) Νεας Υόρκης. 'Λτοτα«Λτ£· Ρηρρββ, 630—811ι Ανθ. Μετι ΐτ. μ. και 5 μ. μ. __________ (14072-16-1(1 π ωλειταΤά^ο.;;^^ τοικ<.)τάτ>ιν θέσιν έν ΒΓοοΙϋηΊ
μνον καλάς εργασίας, σΐΌΐηιΐίνιηΙ
όκταετιας, τριών έτών ένοικιασΐή(
μέ ορΐίοπ. Διά περισσοτέΜΐ;ι
ροφορίας άποταθίιτε είς ('.. Μ
44 ντΡ5ΐ 264η 81., Νεν,·
(14061—ΐί
Ροί,
ΠΩΛΕΙΤΑΪ Γρ
πλεύρω; 8ϋ1)«-8.ν, ενεχεν ι
νάτοχ·. Εί>χολοοού;.ει·τον. Έμ
ρ*ον 4 έτών. $70 ιιηνιαίω;.
θήτε: ΒΓΕζίΙϊβη-ΑΓβ^ &|
483—3γο Ανθ., Χ. Υ. ΟΙ*. ■]
(14067-Ιϊ
ΠΩΛΕΓΤΑΙ ,-τρώτης τάξεω; 1
όηματοποιεϊον μέ .τϋ.αί
«αί στιλβωτήριον. Ενοίκιον
'ΕνοικιοκττήρΜνν \·< έτών. ηγγυημέναι, θκσνάζεται μόνον $1700 μετρητών. Πωλεϊται ι οκρωτνίας οχ·νεταίρων. 'Α.τοτα αηά Ρ., 1875 Εοχίη?ιοη Ατ61 ταξύ 116—117 Δοόμων) Ν. Υ* (14068-15-11 ΠΩΛΕΙΤΑΪ γωνιαϊον ίατκΑ ά.τέν«ντι θεάτρου, συσττμιένίΛ' τραετίας κ.α'ι Ιχσν αρίστην « 'Ενοϋίΐβστήριον 6 έτ<»ν. Ένού Ο. Ο. Ρ. Τό Βιβλιοπωλείον «'Βθνικοϋ Κήρ'υ* κος» άναλοιμβάνει νθ. β&ς άποβτείλη οΐονβή- ποτε βιβλίον της ά,ρε- σν.εί«ς βας έντός των Ήν*_νι<ν<ι>ν ΙΙολιτειών
Ο. Ο. Ο. Λέ.ν Ιχετε εί-
μή νβχ μ«« εώβητε την
π«ρ»γγβλίαν ββις, το 6-
νθμα κογ.1 διεύθυνοίν
σαις, βεβαιοί όντες δτι
Οα εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
ΟΙ βΥΟ ΜΑΓΓΕΣ-
λΑ ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡΣΕΛ
ΣνγΜΥηταίώτατο/ μ4ιστόρηΜα
.•τού πβριγράφβι τίτν τραγοδίοιν της
μ«Λς !ιττοός, τό ΐεβιδί ττ)ς
ό Ιδιος πατίρας τον παφέ-
δω·τ Ης τούς χαχούογονς νά τό
κάμονν σύντροφον καί οννβογάτην
«όν, δνάχι ένόμκ—ν δτ* δέν ήτο
Ιδικόν —ν παΐ'βί. ΑΙ θλιβεραΐ πεοι-
κέτειαι καΐ ή ΰπέροχος αΰτοθνσ«α
δύο {Μχραν μαγγών —ριγνάφοντοι
αέ Ι&ζνν δχ·ν~«ν. Πλονβια είχο-
Τφατ~ &δ 4
γφης.
Γοάψατ·:
"ΝΑΤΐΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
14·
«V.
2«ΤΗ ·Τ., ΜΕ%ν ΤΟτΙΚ
'Εκλεχτά βιβλία 5χα μόνον τό Β»
6λιρπωλεϊον τοϋ Εθ ή
ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΝ
ΚΑΒΕ ΟΡΒΟηΟ-ΠΪ
Έαν θέλβτβ νά ννωρίζιτ» τάς
βάσεις τής π£στ«ώς μας ώ; Όοθό-
βοξο» Χριβτιανοί. 'Εό> θίλετε νά
γνβρς-ε δλα τα άναφβοόμτνα είς
τέ. Ίν*λ—«ογικόν τΙΙκ '—βίλί
Χουοόβ-ος μέ βέομα ικλιττεΐεί.
άς. Τιμδται $1.00.
Γοάψατβ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙτΑίΟ
14·
«V.
ΜΤΗ ·Τ.,
Ε^ΓΟΑΑΒΟI ΚΗ-ΕΙΙΙΝ
0ΗΑΒΙΕ5 ΒΑΟΙβΑίΙΙΡΟ, ΙΝΟ.
■Α»εγ—«ί«»
Ύζοκαι·βτ^ι«η Ι Χεντο. Γοα««(~
ιοε-ΐο δρΓΐη* 81 ·
II
ΙίαΙΙεβ— Μ.
*·1Τ,
ΤΑ ΗΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΓΙΚΟΥ ΕΡ0Τ6Σ
Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬
τητον ιΐς πάντας, διότι είναι δι¬
δακτικόν κΛ ωφέλιμον καί είς τόν
ανδρα «ι είς την γνναϊχα. Σελί-
δ«ς 272.
Τιμαται δβδεμένον......$1.00
Γράψβτε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ,Ο
14Ο τν-ΕβΤ 2βΤΗ 6Τ.,
πενν υοβκ. ν. τ.
Τ0 ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ
Τα -τγκοομίου φημης οηττήμθτ
τατ» έΐΜνει—*ίνον Ί-Λοΰ -«ή¬
του, δνα των ό*οί-/ ά—οείχθη βΐς
των οίτ-Λριχώ,ν —^ χόσμβυ. τ^
Δΐΐκαημεφθν β(να», —^ ^ ^^
τητα τον, ίνα κλβσσΜοόγ άο—τούο-
Τημβ τέχνης. ^^ "^
Τιμάται, βδετον, ...... $1.00.
Γρώψατε:
* ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙ.ΑΙ.Ο"
14β ¥/. 2βΤΗ 8Τ., ΝΕ* ΥΟεΤΧ
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ
θέσιν παρ' 'Ελ- ήρν
Γνωρίξ» καλώς | *ολλ. μηνιαίαν, άνευ νψώΛβς.
" ~ γασίαι $400 έβδομιΐδιαιως χβ«·
έγγΰηθΛν· Συν αύτω ,ι(ολο5ντβ|
επιπ>.α άπάρτμεντ 5 διυιιατίων.
λίαν (ητγκαταοατικι'), τοΰ ΐδνοκττ[
ναχωροϋντος διά πατοίόα. Δ*
σοτέρας πληροφορίας ΟΛοτ;
5οίβΓΠ, ο)ο Τίνοΐί Ι.ιιηΛ, 4Τ4Ι
ιιηϊρανν Ανθ., ^^Γ8θ.ν &11, Μ
(13981—11—1
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Είς τό σνγγραμμα αύτό άνα?ύ-
οντα» δλα τα ζητήματα τού ονγ-
χράνου —ίλιτισμον, χοηχανιολογνχά,
!^λοσοφ«κά, θρηβΜεντικά, οικονο¬
μολογικά, φιλολογικά, καίΛιτεχντ-
κά, καί έν γένει έπι«τημονιχά,
έχτιτ)ΐνεΛ<α μέ τρόπον άπλοϋν καί δημώοη. Πλούσιον καί είς την έξωτβοιχήν τού εμφάνισιν, ήτο έ- πάμΐνον δή εΛ· τονοΰτον έργον θά εγίνετο εθνικόν χαί θοτρ»«τττνκον έγκόλ.·βον είς τάς χείρας κάθι "Ελλ~ος. Ττμάχσι, χρυνόφττον, ... $2.75. Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14* *νΕ·Τ ΜΤΜ βΤΗΕΕΤ ΥΘΙΙΚ ΟΙΤΥ ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ έξαρ φενεϊα, έστιατόρια, ϋοΗββ πίοης Οαβίλ Κθ8Ϊ»ίβΓ8, Ιοβ δΐΜΐπι Τϋϋΐββ, γχαζόστοφί;, άσημικά καί γυαλικά. Τε/.ειο; τισμός. Ο'Βπβη, 313 Υ7. 33*; Κυρία πωλεί θαυμάσιον η9 χον έποτνωφόριον ά-τό γου*" οοβΐ) έΕαισίας ηοιότητος χ« "^ άμεταχειριστον, πρός $8».0«'·Λ ταθήτε: 330 Υ. 57»» 5ι 1*^ ΒΓθ3<1ν/3ν). (13794-20-Π- ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ" Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΑΟΣ 6Ε0Β6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝΟ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμδάνομεν κηδεία; είς οιονδήποτε μέρο; έν Νεα 'Υόρκη καί Νβνν ^^^8^^ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 %ν. 47ΤΗ δΤ., ΝΕν ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝ5ΥΙ.νΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΕΥΝ: 187 δθυΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ 9450 ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΑΙ κρός το βιβλιοπω¬ λείον τοΰ «Έθν. Κήρυ- κ«ς» παραγγελίαΐϊ έκτε- λοΰντα* μ« απόλυτον α¬ κρίβειαν *αΙ -ροβοχήν, καλώς συ—«αυασμέναε, «αί ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολοβ τας παραγγελίας βας ε$1ς τί· βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυ- κος», είς τό οποίον θα βΰρητβ ϊ-.ρόθυμον καΐ ευσυνείδητον υπηρεσί¬ αν. Πωλοΰμεν, χαί · "' λην ΙβΓ5, ΜθΙθΓΪ, ΐ Σΐανοούς τί Β1ε3εΒ. 86Γ3. ί-χίηβΐοπ «289- Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ "Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον ρβς γοητείας καΐ πγ ριπετειών. Ζωηηατ ζωγραφιά τής ζίοής των Θαλασσών. Τιμάται δϊδβμένον $1. "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ" 140 «V. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ*¥ ΥΟΗΚ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΜΣΟΣ ΚΑΜ » ΤΟΥΡΓΙΑ Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ Μέ εκατόν χαί ι**»* ήματακε ών άποστασεων χρι σήμερον δός τού βιβλίον-, ίς «οηγος τούς περί τό χ^αςΤ'η μαθητενόμένους· Χρυσόδετον τιμβται ·■ Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ' 140 νΥ. 261η 51·ι
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 Νοέμβριον.—Γρη-
γορίου έπιοχόπου Νίσκαισαρείας. |
ΔΕΥΤΕΡΑ, 18 Νοεμβριού.—Πλώ- ]
τωνος ·καί Ρωμανοϋ μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29% ο ή δοαχμή.
'ΕπΙ Λονδίνον $4.84*4 ή λίρα.
ΈΜ ΠαοΐΓίΌον 8.90 13)160 τέ- <το. "Επί Γβρμανίας 28.76% τό μάρκον. Έπί Ιταλίας 5.28ε ή λιρέτο. 'ΕπΙ Σΐρβίας 1.76 8)8 τό βιτνάρι—. Επί Ρουμανία; Ο.βθίΐο τό λέν. 'ΕπΙ Τ—χοολοβακίας 2.9625ο τ) ίΕΑΤΙΟΝ 103 ΤΚΤΕ5Τ 5ΤΒΕΕΤ Λίρατ Αγγλίας ...........4.87)» Γαλϊιχά Φράγκα ...........»·9«Η Δραχμαί είς την καλλιτέραν —μην. Τηλϊφοονήσατβ διά τιμάς: Τλέ: Γ1ιΐο1{6Γΐη{ί 6271—3. ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΚΚ Βθνν ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τής οδοΰ ΜβάΊδοη» Έχβίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς πΐ δλων των πόλεων τής "Ελλάδος Ι; τάς καλλιτέρα; τιμάς τή; ή·.?ρας. Τηλέφωνον: νοΓΤ.1ΐ 2945, 6, 7. ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΚΥΡΙΟΣ μεσήλ'1, διαθέτων 1.500 —2.000 δολλάρια, ζητεί νά συνεταιρι- πθή είς έπικερδή έργαοίαν. Άποτα¬ θήτε : )οηη ΟανΓθβ, Βοχ 517, Μαβ- κίΐΐοπ, ΟΜο. (13988—12—17) 0Ι_Α58ΙΡΙΕ0 ΠΡΟΣ νότατον καί μέ' εύνοι ' *"? μίλια μακράν τή; Νε'α-^ τοταθήτε: 116 γ" ,,;·. ««Κ 434, Ν'Ρνν ΥογΙ, "(-^ (14084—π. ΙΙΟΛΪΪταΤκπι. -^ Ηοο,η μέ καλ,ν ^α7-ν^| Χ ΧαλάνέΟγ, Χ. ι
Ίΐθίϋ
ΚΟΙΝ9ΝΙΚΑ
ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΟΧ
Τού; οίκείους τοϋ πρό ημερών οικ¬
τρώς δολοφονηθέ'ντος έν δβνβπηαη,
Οα. καί πρό έτών διατηρούντος ξενο¬
δοχείον, Τάκη Τβονκαλα, η 8311&5,
Καλαμών, έγ%ατο>λιπΟΛ-τα άπιαρη-
γόρητον σύζυγον καϊ 3 τέκνα καί α¬
δελφόν·;, συλλυπούμεθα έκ βάθους
καρδίας, εΰχόμενοι αυτοίς την έξ "Υ-
)·ους παρηγορίαν.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ καί ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΛΥΓΒΛΛΗ
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθηματε» Άγγλτκής. 'Επ{<—ς α&; ίί-νασβε νά γίνετε Άμεονχανοί πολί¬ ται. Άποτα-θητβ εκάστην Δεντέραν, η χαΐ Τετάρτην Ενβηΐηκ ϋοΐιοοΐ 17, επί τής 48ης οδόν. (Μιτβξ» «Ιΐι *ηά 9_ Ατββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΔΟΡΕΑΝ Τό* Γραφείον τής Παιοεία; παρέ¬ χη μαθήματα δωοεάν οιαοκούση; τή; τΗΐέαα;, είς άνδρας καί γνναϊχβ;. αίτινες έΐαθυμονν όπως έχμάθωσι ττγ» Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμΐ· ρικανοί πολίται, "θσοι έπιθυμοΰν νά «αταταχβώσιν είς τάξιν τινά, βύνβν ται V άποταθώστ., εκάστην Δεντέραν «αί Τετάρτην, άπό δ—5 μ. μ. Δοβυά- Γτιον 401 χαι 409 Ραϋΐΐο δοΐιοοΐ 17, αριθ. 215 Ε&& 41βϊ 51. Παντί; ποοσκαλοϋνται όπως χοοσέλθωοιν. ΔΥΟΒΑΠΤΓΣΕΙΣ Άπερίγραπτος κα'ι άλησμόνητος θά μείνη είς την μνήμην μας ή παρελ- θοΰσα Κυριακή, 10 Νοεμβριού, καθ" ήν έν ευρεί κύκλω πολλών συγγενών καί φίλων εγένοντο αί βαπτίσεις τό>ν
δύο κοοασίων των άδελφών κ. κ.
Κωνσταντίνου καί Γεωργίου Λεκάκη,
έν τή ίδιοκτήτφ αυτών οίκία, είς
ΑχΙθΓΪβ, Ι.. Ι. Τό μυστήριον τής 6α-
ιττίσεως ετέλεσεν ό Αίδ. κ. Γερμανος
Πολυζα>ίδης, ώς άνάδοχοι δέ παρέ¬
στησαν διά μέν τό τοΰ κ. Κωνσταντί¬
νου Λεκάκη ό μεγαλέμπορος καί με-
γαλοβιομήχανος κ. Αθαν. Παπαδόπου
λος, σγομάοας αύτό Μαρίαν, διά δέ
τό τοΰ κ. Γεωργίου Λεκάκη ό υιός
τοΰ έν ΒΓθθΙίΙχη λίαν καλώς άπο-
κατεστημένου άνθοπώλου, κ. Ιωάν¬
νου Ροΰκη, Σπυρίδων, ονομάσας αύ¬
τό Αικατερίνην. Μετά τό μυστήριον
παρετέθη πλουσιώτατον γεϋμα, είς δ
παρεκάθησαν πάντες οί προσκεκλημε-
νοι. Μετά τό γεΰμα ή κ. Διαμάντω
Βασιλάκου έτραγούδησε δύο ώραιότα-
τα 'Ελληνικά τραγούδια, καταμαγεύ-
σασα πάντας μέ την γλυκείαν καί υπέ¬
ροχον αυτής φωνήν. Κατόπιν επηκο¬
λούθησε χορός μεχρι των .-τρωϊνών ώ-
ρών, ό.τόταν άπαντες ανεχώρησαν είς
τάς έστίας των κατευχαριστημενοι
διά τα ςπολλαπλάς περιποιήσεις παρ'
αμφοτέρων των οίκογενειών, εύχηθεν-
τες είς μέν τούς γονείς νά τούς ξή-
ΓζΗΤΟΥίΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ^ Γ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
και
σουν, είς δέ
χιλιάσουν.
γς ξή
τούς άναδόχους νά τα
ΒΓθθΙι1>·η, Ν. Υ.
Α. Β. Γ.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον 'Ελληνιχον
Σχολείον ίν Νέ» 'Υόρκη, διά τα
μάβετΐ καλώς την τέχνην τοθ
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
1ΕΥ 5ΥΒΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ
5(]Οί
«Μ—βυ>
'Οδοβ)
Ατβ..
Κεν/
(Γβνία
Υογκ
ίίικ
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
•Υπό ΗΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρης έξιστόρησις δλων τό>ν θαυ-
μάτων της θεομήτορος Παναγίας, μέ
δλα; τάς εύρισχομένας κ«1 σημερον ?τι
είς διαφόρους μονάς τοΰ 'ΕλληνιαμοΒ
καί έν Άγίφ "Όθίΐ είκόνατ.
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΣ μίσηλιξ νά έπιβλέπτι
την ανατροφήν 4 μικρών (τό μεγα¬
λειτέρον 7 καί τό μικρότερον 3 έτών),
είς πόλιν πλησίον τής Νέας ' Υόρκης.
Τροφή, χατοικία δωρεάν καϊ μιοθος
ικανοποιητικάς. Άπαιτοΰνται συστά-
σεις. Γράψατε: Ρηίΐαιΐβΐρΐιΐα Κβδ-
(βιιταηί:, 66 Οη(χο 5ςυατ6, Εβδΐ-
οπογ, Ρβ. (»40β2—17—22)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
8ΑΕΕ8ΜΑΧ μέ αυτοκίνητον, προ-
τιμητέος ό ήδη πωλών είς ξενοόοχεΐα Ι
είς τό Νβ'νϊ' ^6^5βγ, νά αναλάβη την '
πώλησιν έκεί μηχσνηματος εύθηνοϋ
καί χρησιμοτάτου διά τα ξενοδοχεϊα.
Μεγάλη προμήθεια. Γράψατε: Α. Β.
Α., ε)ο Ναιϊοπαΐ ΗβΓίίΐά, 140 \'.
261η 51Γ661, Ν. Υ. ΟϊΙν.
(14081—17)-
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή δ»ίυθυν«ης τοϋ κ.
ΗοπΓγ ΚαηϊΙββ. Ό γνωρίζων αυτήν
παραχαλεϊται όπως την αποστείλη είς
Ν. Η., οο ΝΒΐΐοηβί Μετ&ά, 140
Υ. 261η 51., Ν. Υ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. Γϊώργιος
Παναγίδη;, δπως διελθτ) έκ των Γοα-
ςρείων τού «'Εθνικοΰ Κήρι·κο;> καί
παραλάβη ίπιστολήν τού. "
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
Λ
____Ο4078_ι«
ΠΩΛΕΓΓΑΙ
ιδιοκτητου ασθενοΪΎτος.
«Ι ©Ι» ίΌΠ^^θΓρ
_____(14076-Υϊ
ΠΩΛΕΙΤΑΪ
στι·λ6αχτήφΐον με
καί
ΕΧΟΙΚΙΛΖΕΤΑΙ
ιΜη·αχικό καί έπυτλ.ωμένον. $3.50 ττιν '
έβόομάδα. Ά.τοταθίΊτε : 203—71& Αν. '
(14080—16)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΛΗΝ δντνάμενος
νά διαθέση $5.000, ίνα μετάσχη
σούαρωτάτης καΐ λίαν έιαχερδοϋς
επιχειρήοεως, έχούσης μέγα μέλ-
λον. Οί ένδιαφεοόμενοι δς άπο-
ταθοΰν δι' έπιο-ίθλής πρώτον, ώς
έξ Κ 1 5
εξής:
<κ. ^. δ .> ο)ο
Ναΐίοπβΐ
ΗβΓ£ΐ1< 1, 140 λ '. 2βΙη 51., Νβνν ΥθΓΐί, Ν. Υ. (16—18) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάστης διά γε¬ νικήν εργασίαν, βίδήμων δέ διά ΕιηεΙιεοηεΙΙε. Μιοθός ίκανοποιητι- κός διά τόν κατάλληλον. Άποταθήτε: Ρβυΐ Τηρο<ΐ65, 0Γβ3ΐ Β3ΐτϊηβΙοη, Μ355. (14073—16—18) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πρός πώλησιν σό- δας καί γλυκών. Άπσταθτήε : ΕθΓ3Ϊπ Οβηιΐγ ΚΐΙοηεη, Εϊ Οήϊ , Οήϊο. (Γ4Ο62—15—17) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πεπειρααένος διά εΗθΗΐββββη, μισθός ίκανοποιητικός διά τόν κατάλληλον. Άποταθήτε : ϋε- Ηθ3ΐε55επ, 561 Ι,,εηοχ Ανε., πλησί¬ ον 139 δρόμους. (13996—13—15) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια ίπι- πλωμένα, φωτεινά καί εύάερα, μέ ΚίΙοηεηεΙΙβ. $3.50 καί άνω έβδομα- διαίως. 225 \'. ίδΐΐι 51., (14071—16—18) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ είς τιμήν λογι¬ κήν άπάρτμεντς μέ 4 καί 5 εΰηλια καί εΰάερα δωμάτια καί μέ δλας τάς τε¬ λευταίας ευκολίας. 1405 ΑπιχΙΰΓίΙαπι Ανε., Ν. Υ. (14070—16—17) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον πάρά καλή Έλληνος οίχσγΓνΐία έν άρκττο- κοατικ-ή σιτνοικία. Πλησίον ΟβπΐΓβΙ ΡεΛ. Επίπλωσις καινχπιρ-γτις. Εύχά- ρκττον περιδάλον. 15 ν*. 10711» 51., Αρί. 2-Ε. Τηλεφ. Αοβίοπιν 1271. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον κατάλ¬ ληλον διά δύο άταμα η άνδρόγννον, παρ' 'Ελί.ηνική οίκογενεία, μέ δλας τάς νεωτέρας ευκολίας.—358 νΥαΙβ- ννοΓθι Ανβ. (ΥΥββΐ 19131 5ί. ΟοπιεΓ) Αρί. Α,—ίΓοηΓ. (Δ. Χ.) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗ.ΝΊΣ ζητεϊ ληνική οίκογενετα. την ραπτικήν. Γράψατε: Δ. Γ., ο)β ΝαϋοηβΙ ΗθΓβΙϋ, 140 \'. 2611» 5ι. (13980—11—17) Νεας Υόρκης. 'Λτοτα«Λτ£· Ρηρρββ, 630—811ι Ανθ. Μετι ΐτ. μ. και 5 μ. μ. __________ (14072-16-1(1 π ωλειταΤά^ο.;;^^ τοικ<.)τάτ>ιν θέσιν έν ΒΓοοΙϋηΊ
μνον καλάς εργασίας, σΐΌΐηιΐίνιηΙ
όκταετιας, τριών έτών ένοικιασΐή(
μέ ορΐίοπ. Διά περισσοτέΜΐ;ι
ροφορίας άποταθίιτε είς ('.. Μ
44 ντΡ5ΐ 264η 81., Νεν,·
(14061—ΐί
Ροί,
ΠΩΛΕΙΤΑΪ Γρ
πλεύρω; 8ϋ1)«-8.ν, ενεχεν ι
νάτοχ·. Εί>χολοοού;.ει·τον. Έμ
ρ*ον 4 έτών. $70 ιιηνιαίω;.
θήτε: ΒΓΕζίΙϊβη-ΑΓβ^ &|
483—3γο Ανθ., Χ. Υ. ΟΙ*. ■]
(14067-Ιϊ
ΠΩΛΕΓΤΑΙ ,-τρώτης τάξεω; 1
όηματοποιεϊον μέ .τϋ.αί
«αί στιλβωτήριον. Ενοίκιον
'ΕνοικιοκττήρΜνν \·< έτών. ηγγυημέναι, θκσνάζεται μόνον $1700 μετρητών. Πωλεϊται ι οκρωτνίας οχ·νεταίρων. 'Α.τοτα αηά Ρ., 1875 Εοχίη?ιοη Ατ61 ταξύ 116—117 Δοόμων) Ν. Υ* (14068-15-11 ΠΩΛΕΙΤΑΪ γωνιαϊον ίατκΑ ά.τέν«ντι θεάτρου, συσττμιένίΛ' τραετίας κ.α'ι Ιχσν αρίστην « 'Ενοϋίΐβστήριον 6 έτ<»ν. Ένού Ο. Ο. Ρ. Τό Βιβλιοπωλείον «'Βθνικοϋ Κήρ'υ* κος» άναλοιμβάνει νθ. β&ς άποβτείλη οΐονβή- ποτε βιβλίον της ά,ρε- σν.εί«ς βας έντός των Ήν*_νι<ν<ι>ν ΙΙολιτειών
Ο. Ο. Ο. Λέ.ν Ιχετε εί-
μή νβχ μ«« εώβητε την
π«ρ»γγβλίαν ββις, το 6-
νθμα κογ.1 διεύθυνοίν
σαις, βεβαιοί όντες δτι
Οα εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
ΟΙ βΥΟ ΜΑΓΓΕΣ-
λΑ ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡΣΕΛ
ΣνγΜΥηταίώτατο/ μ4ιστόρηΜα
.•τού πβριγράφβι τίτν τραγοδίοιν της
μ«Λς !ιττοός, τό ΐεβιδί ττ)ς
ό Ιδιος πατίρας τον παφέ-
δω·τ Ης τούς χαχούογονς νά τό
κάμονν σύντροφον καί οννβογάτην
«όν, δνάχι ένόμκ—ν δτ* δέν ήτο
Ιδικόν —ν παΐ'βί. ΑΙ θλιβεραΐ πεοι-
κέτειαι καΐ ή ΰπέροχος αΰτοθνσ«α
δύο {Μχραν μαγγών —ριγνάφοντοι
αέ Ι&ζνν δχ·ν~«ν. Πλονβια είχο-
Τφατ~ &δ 4
γφης.
Γοάψατ·:
"ΝΑΤΐΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
14·
«V.
2«ΤΗ ·Τ., ΜΕ%ν ΤΟτΙΚ
'Εκλεχτά βιβλία 5χα μόνον τό Β»
6λιρπωλεϊον τοϋ Εθ ή
ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΝ
ΚΑΒΕ ΟΡΒΟηΟ-ΠΪ
Έαν θέλβτβ νά ννωρίζιτ» τάς
βάσεις τής π£στ«ώς μας ώ; Όοθό-
βοξο» Χριβτιανοί. 'Εό> θίλετε νά
γνβρς-ε δλα τα άναφβοόμτνα είς
τέ. Ίν*λ—«ογικόν τΙΙκ '—βίλί
Χουοόβ-ος μέ βέομα ικλιττεΐεί.
άς. Τιμδται $1.00.
Γοάψατβ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙτΑίΟ
14·
«V.
ΜΤΗ ·Τ.,
Ε^ΓΟΑΑΒΟI ΚΗ-ΕΙΙΙΝ
0ΗΑΒΙΕ5 ΒΑΟΙβΑίΙΙΡΟ, ΙΝΟ.
■Α»εγ—«ί«»
Ύζοκαι·βτ^ι«η Ι Χεντο. Γοα««(~
ιοε-ΐο δρΓΐη* 81 ·
II
ΙίαΙΙεβ— Μ.
*·1Τ,
ΤΑ ΗΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΓΙΚΟΥ ΕΡ0Τ6Σ
Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬
τητον ιΐς πάντας, διότι είναι δι¬
δακτικόν κΛ ωφέλιμον καί είς τόν
ανδρα «ι είς την γνναϊχα. Σελί-
δ«ς 272.
Τιμαται δβδεμένον......$1.00
Γράψβτε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ,Ο
14Ο τν-ΕβΤ 2βΤΗ 6Τ.,
πενν υοβκ. ν. τ.
Τ0 ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ
Τα -τγκοομίου φημης οηττήμθτ
τατ» έΐΜνει—*ίνον Ί-Λοΰ -«ή¬
του, δνα των ό*οί-/ ά—οείχθη βΐς
των οίτ-Λριχώ,ν —^ χόσμβυ. τ^
Δΐΐκαημεφθν β(να», —^ ^ ^^
τητα τον, ίνα κλβσσΜοόγ άο—τούο-
Τημβ τέχνης. ^^ "^
Τιμάται, βδετον, ...... $1.00.
Γρώψατε:
* ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙ.ΑΙ.Ο"
14β ¥/. 2βΤΗ 8Τ., ΝΕ* ΥΟεΤΧ
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ
θέσιν παρ' 'Ελ- ήρν
Γνωρίξ» καλώς | *ολλ. μηνιαίαν, άνευ νψώΛβς.
" ~ γασίαι $400 έβδομιΐδιαιως χβ«·
έγγΰηθΛν· Συν αύτω ,ι(ολο5ντβ|
επιπ>.α άπάρτμεντ 5 διυιιατίων.
λίαν (ητγκαταοατικι'), τοΰ ΐδνοκττ[
ναχωροϋντος διά πατοίόα. Δ*
σοτέρας πληροφορίας ΟΛοτ;
5οίβΓΠ, ο)ο Τίνοΐί Ι.ιιηΛ, 4Τ4Ι
ιιηϊρανν Ανθ., ^^Γ8θ.ν &11, Μ
(13981—11—1
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Είς τό σνγγραμμα αύτό άνα?ύ-
οντα» δλα τα ζητήματα τού ονγ-
χράνου —ίλιτισμον, χοηχανιολογνχά,
!^λοσοφ«κά, θρηβΜεντικά, οικονο¬
μολογικά, φιλολογικά, καίΛιτεχντ-
κά, καί έν γένει έπι«τημονιχά,
έχτιτ)ΐνεΛ<α μέ τρόπον άπλοϋν καί δημώοη. Πλούσιον καί είς την έξωτβοιχήν τού εμφάνισιν, ήτο έ- πάμΐνον δή εΛ· τονοΰτον έργον θά εγίνετο εθνικόν χαί θοτρ»«τττνκον έγκόλ.·βον είς τάς χείρας κάθι "Ελλ~ος. Ττμάχσι, χρυνόφττον, ... $2.75. Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14* *νΕ·Τ ΜΤΜ βΤΗΕΕΤ ΥΘΙΙΚ ΟΙΤΥ ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ έξαρ φενεϊα, έστιατόρια, ϋοΗββ πίοης Οαβίλ Κθ8Ϊ»ίβΓ8, Ιοβ δΐΜΐπι Τϋϋΐββ, γχαζόστοφί;, άσημικά καί γυαλικά. Τε/.ειο; τισμός. Ο'Βπβη, 313 Υ7. 33*; Κυρία πωλεί θαυμάσιον η9 χον έποτνωφόριον ά-τό γου*" οοβΐ) έΕαισίας ηοιότητος χ« "^ άμεταχειριστον, πρός $8».0«'·Λ ταθήτε: 330 Υ. 57»» 5ι 1*^ ΒΓθ3<1ν/3ν). (13794-20-Π- ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ" Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΑΟΣ 6Ε0Β6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝΟ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμδάνομεν κηδεία; είς οιονδήποτε μέρο; έν Νεα 'Υόρκη καί Νβνν ^^^8^^ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 %ν. 47ΤΗ δΤ., ΝΕν ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝ5ΥΙ.νΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΕΥΝ: 187 δθυΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ 9450 ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΑΙ κρός το βιβλιοπω¬ λείον τοΰ «Έθν. Κήρυ- κ«ς» παραγγελίαΐϊ έκτε- λοΰντα* μ« απόλυτον α¬ κρίβειαν *αΙ -ροβοχήν, καλώς συ—«αυασμέναε, «αί ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολοβ τας παραγγελίας βας ε$1ς τί· βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυ- κος», είς τό οποίον θα βΰρητβ ϊ-.ρόθυμον καΐ ευσυνείδητον υπηρεσί¬ αν. Πωλοΰμεν, χαί · "' λην ΙβΓ5, ΜθΙθΓΪ, ΐ Σΐανοούς τί Β1ε3εΒ. 86Γ3. ί-χίηβΐοπ «289- Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ "Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον ρβς γοητείας καΐ πγ ριπετειών. Ζωηηατ ζωγραφιά τής ζίοής των Θαλασσών. Τιμάται δϊδβμένον $1. "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ" 140 «V. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ*¥ ΥΟΗΚ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΜΣΟΣ ΚΑΜ » ΤΟΥΡΓΙΑ Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ Μέ εκατόν χαί ι**»* ήματακε ών άποστασεων χρι σήμερον δός τού βιβλίον-, ίς «οηγος τούς περί τό χ^αςΤ'η μαθητενόμένους· Χρυσόδετον τιμβται ·■ Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ' 140 νΥ. 261η 51·ι
ΚβΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. τϊ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
ΥΝΣΕΙΣ 1ΕΡΕΩΝ
ΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
^είΐ 185Λ 51Γ66».
, 51. Νΐ<Λο1» Ανβηαβ Αβνν ΥοΛ -? [1ο; Αίδ. Κανέλλος Κανελλό- ηουλος. 3599. Υ3ά5 9468. Θηι δΐΓββί- -: Ι1. Μενιξόπουλο: ^ί Α·*»"· '!5»· Η 887 η^ ΠΑΛΑΙ ΙΟΪ 1ΑΦΟΥ π ΑΠΟΪ ΙΩΑΝΝΗΣ ?Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ» Ι . .___..» Νβ~ Υογκ ίΕΚδΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. 3. ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΙΙΜΗΤΡΗ» 851 ΥθΓΐί δΐΓββΙ Κατοικία Ίΐρέω;: •20 Ρ&Ιπηοητ, Ανβηαβ ' Τηλέφιονα: Βίτεεη 281 χαΐ ΜοητΒθΐηβΓΤ 1118. £ΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Κ0ΙΝΌΤΗ2 «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ» Έν Νέο. %Υόρχη. Διη'θυνσι; Ιερέω; Άρχιμ. ΛανΟ Λεονταρίδου χαί Έκκληοίας: 103 Ε. 84111 51., Νβντ Υογκ Ο Τηλέφωνον: Ι.βχΙπΠοη «791. ΠΡΟΣ Π9ΛΗΣΙΝ ΕΛΛΗΜΚΙΙ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 127 λΥ. 116111 5τ.. Νβ- Υογκ Τηλέφ. Έκκληοίας: Μοηι,ΐηβηι Κατοικία Ιερέος: ΑΙοεσ. Νικόλαος 'Ανοοιίπονλ»: 601 νν. 135 δΐΓββί. Τνν) *α>π>νον: ΒγλΛΙιτιγί»· «Μ*.
δ
,ϊον: δίυγνβκβηΐ 738β.
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι.. Ι.
ΑΜΑΡΤΠΛβΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον, σννταχθέν πα·
ρά Άγαπίου Μοναχοΰ, τού Κρητός,
άβκήσαντος έν Άγιω "Ορει. Πεοι-
λαμβάνει νομοθεσίας, έξεταζει τα πευΐ
άρετής ν.αί χακία;, έΕηγεί τα; 10 έν-
τολός χαΐ περιγραφει τα 59 δαΰματσ
τή; Θεοτόκου. Είς μέγα οχήμα 8ον.
||§Ι Μ ΪΙί Β1ΙΙΕ...
είναι άμάρτημα, έντροπη χαί ά&ίκημα βιά την αντίληψίν σας,
ίιν εαυτόν σας αν σπαταλάτε τόν χρόνον της άργία; σας, άντί
Λετε κδτι ωφέλιμον, ενδιαφέρον!
ί,ισθε είς την Αμερικήν! Ό τόπος σάς Ικπλήττει μέ τα; προόδους
ι, μέ την εξέλιξιν τού! "Αν σάς έρωτοϋσε κδποιος μερικά άπλά έ-
τήματα διά την —λαϊκήν, την Κυβερνητικήν, την οικονομικήν
I-
ιρίαν τής χώρας, τί ·ά απαντούσατε;
^ είναι άμάρτημα νά ζήτε σΐήν πλου«Γΐα)τέραν χώραν τού κόσμον
δμως νά μή γνωρίζετε περί αυτής έπάνββ-κάτω δσα γνωρίζει καί
[ίλευταΓος χωρικός στήν 'Ελλάδα; Τοιαύτης φύσεως άμάθεια έκ-
ντωπεί άδίκημα, τόσον οιά σάς, δσον καί διά τφν Αμερικήν.
Γνωοισθητε μέ την Άμεριχήν! 'Ανηληφθητβ·-*ό πνεΰμά της! Ό
Κιτισμός της, ή Ιστορία της, θά σάς έμπνεΰσουν θά σας ίνθουσιά-
ΐΑφήσατε τόν Κον Ν. Σ. Καλτσάν, 'Υφηγητί)ν τής Ίστορίας έν
" Πανε.ιιστημίφ Μίτσιγχαν, νά σάς μεταδώσχ) είς ωραίαν καί γλα-
ιάν Έλ.λ.ηνικήν τάς γνώσεις τού περί τής ΒορειοαμτρικανΐΜής Δη-
ρατίας. Διαβάσατε τό βιβλίον τού
ΙΙΣΑΓΟΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
ΤΟΝ ΗΚΟΜΕΝΟΗ ΠΟΜΤΕΙΩΝ
ΙΓράψατε:
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑΛΤΣΑ
Τιμαται δολλ. 3.ΟΟ.
ΤΗ Ε ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ,Ο
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ι νΥΕ6Τ ϊβΤΗ βΤΗΕΕΤ
ΝΕ* ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
6ΒΕΕ0Ε
ΙΑΟΚ ΤΟ ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙ0Υ
Μία Ιξοχο; Ιστορική έπισκόπηοις της πολιτικής καί πνευ-
ματικής ζωης τΟυ 'Ελληνικοϋ "Εθνους άπό των άρχαιοτάτα-
Ζρόνων μέχρι των καθ* ημάς. "Εκθεσις διαυγής καίάντικει-
μενιχή δλων των ίστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολής, σΰντομος ανάλυσις τοΰ έν Ισχύϊ Πολι-
'τος καί παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ" κειμένου τοϋ νέον
νιχοΰ Σύντάγματος.
Ι Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'Ελληνικδ σπίτι. Τό μεγα-
ϊίίτερον βοήθημα διά τού; σπουδάζοντας είς 'Αμερΐκανικά
οχολεΐα Έλ?νηνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρό; Α¬
μερικανόν φίλον σα;.
Τιμδ,ται νυν μονον Δολλ. 3.ΟΟ .
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ
|ΐ4β ννεβτ 2·τη *τ.,
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΊΟΛΑΣ
_ «
—»02. Ά«τ—·(-..»—,.----. -- , . .
κ. Ά*. Γ·ςάκη, Ιναΐ νέος, ο Πέτρος, ήοβς
ά τόν β««ννη τό έπίθβτσν------- ..
Εοωσεν ή μητέρα τού, 6ι*τι την Λραν ποθ ίγπτ»
*»τέρ« τού είς την Καομανιόλαν χαί άπίθανεν *ια-
βιβλίβν εξετυπώθη καί τό βράμα «Ό Γυιός τής Κβ»>
ταίχθη Π φορίς έν Άμίοικί. Καί τα δύο ομσβ ά»·
*κ 161 σιλίονν. τ* οποίον τιμαται χαοτόβετβν $1.·*
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ.
•ΤΙΙΕΕΤ
ΜΕΚν ΥΟΙΙΒ ΟΙΤΥ
Ε$ΐ3ΐ>1ί$ηεά 1916.
Ο. ϋ. νΗΕΤΤΟδ
Βεβΐ ΕδΙβΙε Βϋδΐηβδδ ΒΓθΙίβ
Χ482 ΒΓθβίΙνναγ, Κοοπι 510,
(Τϊπιβδ ϋςαβΓβ)
Νβνν ΥθΓΐί ΟίΙγ.
Τηλέφ. ΒΓγαηΙ 8641, 5482, 6091.
ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΣ
ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ
ΜΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ-
ΟΗΣΕΠΣ ΣΤΑ ΚΟΝΑΔΙΚΑ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤΠΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ πλησίον τής
σ5» Υ00^1!*, γωνιαϊον, τέλειον
καθ ολα, προνομίβΰχος τοποθεσία,
«ετικα καί ήγγυημενα καθαρά κέρ-
θη $1.500 μηνιαίως. Άπαιτοϋνται
$10.000 μετρητά.
(ίΚθΟΕΚΥ δΤΟΚΕ, συστημέ-
νον άιό 2δετίας. Έχλεκ^ή τοποθε-
σια ΒΓθΒάΎνΗν', πλησίον σταβμοϋ,
εισπράξεις $45.000-τό ίτος, μέ
προσθήκην ϋθΐΐοαΐβδδβη ευκόλως
δύναται νά εισπράξη $1.500—1800
εβδομαδιαίως. 8ετές ένοικιαστήρι-
»ν, ενοίκιον $20ί μηνιαίως. Τιμή
$8.500 μέ $4.000.
5ΤΟΚΕ5 ΡΟΒ ΚΕΝΤ είς προ-
νομιούχους τοποθεσίτ.ς, πλησίον
στοθμών,^ θεάτρων καί γραφείων,
μέ μακρά καί' ήγγυημενα ένοικια-
στήρια. Συμβουλενθήτ έμας προτσΰ
κάμετε ενοικίασιν.
(:0ΡΕαΤΙ9ΝΕΚΙΕ5 πολλά
καί διάςρορα, είς Ικλεκτάς τοποθε-
σίας, μέ ήγγυημενα κέρδη, έντός
καΐ έκτός τής Νέας Υόρκης άπό
$5.000 μέχρι $65.000. Είναι ιδικόν
σας συμφέρον νά μάς επισκεφθήτε
καί ασφαλώς Θά εΰρητε τό Κατά-
στημα ποΰ ποδεϊτε. Ή δοκιμή πεί-
θει.
^υ^^ΗΕΟ^ΈττΕ είς τίπΐθβ
8ςυ3Γε, τέλειον καθ* δλα. Είσπρά-
ξεΐς $300 τίιν ημέραν. Ιθετές έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον $10.000 τό
ετος, τιμή $30.000 μέ $10.000 με¬
τρητά. Εΰκαιρία διά 3.
ΙΧΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ έναντι με-
γάλων γραφείων, τέλειον καθ1 ο¬
λα, είσπράξεις $1.500 έβδομαδιαί-
ω;, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$8.000 τό ετος. Τιμή $30.000, μέ
$10,000 μετρητά.
ΙΧι€ΗΕθΝΕΤΤΕ στό πόδι
τής Εΐενβίβά δΐΗΐϊοη, είσπράξεις
$700—$750 εβδομαδιαίως, 8ετέ;
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τι¬
μή $10.500 μέ $3.500 μετρητά.
ΙΧι(]ΗΕ0ΝΕΤΤΕ γωνιαϊον Ι-
ναντι μεγάλων γραφείοχν, είσπρά-
ξεις $800 έβδομαδιαίως, 9ετές έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $275, τιμή
$11.000 μέ $4.000 μετρητά. Εύκαι-
ρία διά δύο.
ΚΕδΤΑϋΒΑΝΤ τέλ.ειον καθ1
δλα, μέ ε'ισπράςεις $1200 έβδο-
μα&ιοίως. Παρ' είδικών ευκόλως
δύναται νο εισπράττη $2000. 9ετές
ένοικΐΛστήριον. Ενοίκιον $330. Τι¬
μή $18.000. Μετρητά $5.000.
ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ μέ δΐοοΐδ, τέ¬
λειον καθ" δλα, είσπράξεις $1500
—1600 εβδομαδιαίως, ένοικιαστή¬
ριον 9 1)2 έτών, μία άπό "τάς καλ¬
λιτέρας τοποθεσίας τοΰ Βγοο-~
λΐγη, ενοίκιον μόνον $100 μηνιαί¬
ως·, τιμή $17.000 μέ $6.000 μετρη¬
τά. Σπεύσατε άμέσως.
Ι,ϋΝΟΗ, μέ Ιδιόκτητον κτίριον,
μέ μέγιθος οικόπεδον 64X175, εΐσ-
πράξεις $800—$1.000 έβδομαδιαί-
ως. θυσιάζονται δλα'άντΐ $27.000
μέ $5.000 μετρητά. Ευκολίαι είς
τάς πληρωμάς.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτή τοποθε¬
σία. Είσπράξεις $1.500 εβδομαδι¬
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον μέ ολόκληρον τό κτίριον $275,
τιμή $16.000, μέ $4.000 μετρητά.
Σπεύσατε.
ΟΌΡΈΕΕ ΡΟΤ, εκλεκτί) τοποθε¬
σία. Είσπράξεις $800 έβδομαδιαί-
ως, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$200, τιμή $6.500, μέ $2.000 με¬
τρητά. Εύκαιρία διά τρείς.
ΒΕδΤΑΙΙΚΑΝΤ, ενα άπό τα ά-
ριστοκρατικώτερα. Εϊσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $4.000. Ιθετές ένοικι¬
αστήριον. Ενοίκιον $450, τιμή
$75.000, μέ $20.000 μετρητά. Εί¬
ναι θαυμασία εύκαιρία διά 4 συν-
εταίρους.
ΕϋΝΟΗ, έκ>.εκτη τοποθεσία είς
ΒΓθβτΙ'ννβγ, είσπράξεις $1.000 ε¬
βδομαδιαίως. Ό δυνάμενος νά
Λ^οσφέρτι μίαν λογικήν τιμήν στόν
πωλητήν ευκόλως τό άγοράζίΐ.
ΓΟΡΓΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, εύκολο
δούλευτον, τέλειον καθ" δλα, είσ¬
πράξεις $1.100—$1.200 έβδομαδι-
αίως. 12ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $125. Τιμή $11.000, μέ $4.000
μετρητά.
(]ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ στην είσοδον
διι&Λνβγ δΐβΐίοη, είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $900—1.000. Τιμή
$9.500, μέ $3.000 μετρητά. 9ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $135.
Σπεύσατε άμεσως.
ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ, ϊϊσ.ιράξεις έ-
βδομαδιαίως $2.000, τιμή λογικη.
'Λπαιτοΰν-ται $8.000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, είσπράξεις $1600
__1800 έβδομαδιαίως, Ιθετές ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον λογικόν. Άπ-
αιτοΐ-νται $8.000 ρετρητά.
ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ, είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $1.600—$1.700. 10ε-
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $333,
τιμή $30.000, μέ $8.000 μετρητά.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, ε'κτιράξϊΐς έ-
6δομα*ιαί·ο; $1.200, ενοίκιον $250,
ΝΗΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΙ...
Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν* α¬
παγορεύση είς πολλούς την χρήσιν λέξεων......
ΑΙ λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν εχουν καμμίαν σημασίαν.
Τάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι τιαπα·γά-
λοι, ώς επί τό πλείστον, άποδεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιοι
έμπιστοσύνης καί συναναστροφής!
Πρός θεοϋϊ^Αν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις
«Δημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετβ τόν καιρόν σα; άκονον-
τες Ινα «παπαγάλον> συζητοϋντα πεοι Δημοκρατίας.
'Ερωτήσατί τίνα άπό τούς άστείους αΰτούς τύπους Ιν η δύο άπλού·
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άναγν. ή πολυτέλεια; Πό-
τε ή Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;»
Ό συνομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ίί θά σάς οϊασκεδάο— μέ
χίλιες βύο άνόητες όπαντήσεις.
Ώς σοβαρός, ώς καθως πρέπει πολίτη; καί δνθριοπος, γνωρίζετε
ότι ή Δημοκρατία είναι μία άπλή λέξις καί όμως......
Όπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κ.όσμος όλόκλη-
ρος ίδεών, καθηκόντων, νοημάτων.
Κδποτε σάς εδόθη ή εύκαιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα πράγ-
ματα περί «Δημοκρατίας! καί ίδιαιτέρω; περί τής Ελληνικάς Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έκείνους πού εχονν διαβάσει τό ϊργον τοΰ διακε-
κριμένου δημοσιογράφου καί δημοσιολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου!
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου ε-
χει άναγνωσθτί καί έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτάμενον, άπό *άθε
άνθρωπον μέ αντίληψιν. ' ι ν
- Συστήσατε τό βιβλίον αύτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θά σάς
εϋγνωμονή. θά τό εΰρη άναλντικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικόν
ν.αί πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Τιμάται «ΐτερεώς δεδ&μένον δολλ. 1 ·ΟΟ.
Γράψατε σήμερον όπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή ίμβάσατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ΌΡΊ.)
140 ννΕδΤ 2βΤΗ βΤ., ΝΕνν ΥΟΚΚ, Μ. Υ.
ΕΚΑΕΚΤΑ ΕΡΓΑ ΞΕΝΗΣ Α0Γ0ΤΕΧΝ1ΑΣ
Η ΣΑΛΑΜΠΩ
Ύ*ο Γ. ΦΛΩΜΠΕΡ
'Υλο Γ. Φλωμπέρ.—Μοναδικόν άριστοΰργημα είς την π·™*<5<ηιιον φιλολογίαν είναι ή Σαλαμ;«ά. θαυμάσιον διά την άκριβή άναπαοό στάσιν μιάς δραμαντικής περιοδου τοΰ πολιτιαμοΰ, χαταπληχτικον οιά την περιγραφήν τοΰ άρχαίου Μεσογειαχοϋ κόσμον, μέ τ* άμύθητ'α πλοντη χαί τάς τρομακτικάς αθλιότητος τού, τάς μεγάλας άοετάς χαί τάς φοβεράς κακίας τού, τάς πίστεις, τα μνστήριά τού, τα πρό¬ ληψις, τάς ήδονάς, τάς κραιπάλα^, τάς ταλαιπο»ρίας τού. "Ενδιαφέ¬ ρον, συγκίνησις, ρίγος ζωής χυριευουν τόν άναγνώστην τής «Σαλαμ- «ώ», ένώ ή πλοκή καί ή άγωνία τοΰ τέλους συγκρατοΰν αμείωτον την κατώρθωσε νά δώση είς τούς προχριστιανικού^ αΐώνας τόσον ρ ματικήν εμφάνισιν, ωστε ό άναγνώστης νά τους ζ{ & ΐδιος, κανείς δέν υπήρξεν είς τόσον δύσκολον θέιια, τόσον άριστοτέχνης πλοκής, άφηγήοεως, ύφους. Κδτι βιβλιχόν χάΐ σύνάμα κδτι έπικόν καί κατι όρχαΐχως λνρικόν χαρακτηρίζουν τό μέγα τουτο Ιργον τοΰ Φλοαμπέρ. Ή μετάφρασις, γενομένη μέ βλην την βννατήν έπιμέλειαν καί ακρί¬ βειαν, εξόχως λογοτεχνική, αποτελεί χαί άπό γλωσσικής άπόψτο); ,τ).θ(·σίαν συμβολήν είς την φϋ.ολογίαν. Λυα τοιμη χρνσόοετοι................................ 91.50. ΒΙΒΑΙΟΠΩΑΕΙΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ" 14Ο %ΥΕ8Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ¥Τ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ. Τό "Εθνος δέν λησμονεΐ! Δέν μπορεΐ νά λησμονήση! Ή άγωνία τής πολιτικάς άβεβαιότητος, ή τραγιχότης τού άδελφι- κοΰ άλληλοσπαραγμοΰ, ή ελπίς καί ή άπογοήτευσις πού έγνώρισεν άπό τό 1914 μέχρι τού 1929," θά μείνοτ>ν αλησμόνητον
Ώς ίστορική άνάμνησις, ώς κομματική πεοιπέτεια καί πολιτικόν
μάθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοΰν άνάγνωσμα ενδιαφέρον
καί απαραίτητον.......
Τα πάθη ϊδωσαν επί τέλους τόπον είς την αλήθειαν! Καί η άλή-
θεια βασιλεύει φωτίζει, έξηγεϊ καί ίόοηγεϊ είς τό βιβλίον πού χάθε
σπίτι, κάθε βιβλιοθήκη, κάθε καλώς σκεπτόμενος, Εσπευσαν νά προ-
μηθευθοΰν. . ,
Τό βιβλίον αύτό παρουσιαζει εις όλας τας λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άπό τό 1914 έως τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θα τό διαβασετί; Διατί οχι τω-
ρα· Προμηθευθήτε το άμέσως.......
Ο ΑΓΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμάται δολλ. 1.ΟΟ. ν
Σελίδες 400 μετ' εΐκόνων. Γράψατβ:
ΝΑΤΙΟΝλί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ννΕδΤ 26ΤΗ 5Τ., ΝΕ* ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
μακρόν ένοικιαστήριον, τιμή $10.
000 μέ $4.000 μετρητά.
ΒΕ5ΤΑυΚΑΝΤ,·*ε1ς άκμάζου-
σαν πόλιν τοΰ ΟθΠΠ., μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $125; ε'ισπρά-
ξεις $50.000 τό ετος, τιμή $8.500,
μέ $4.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΒΥ δΤΟΚΕ, τέλειον
καθ* δλα, είσπράξεις $500 έβοομα-
οιαίως, τιιιή $6.000, μακρόν ένοι-
κιοστήριον, ενοίκιον $150 μηνιαίως.
128 ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΈΒΙΕ5 #
τος 'καϊ έκτός τής Νέας Υόρκης,
πλησίον μεγάλον θεάτο<ον καί σταθ μών, μέ ήγγυημένας εργασίας. δΤΟΚΕδ ΓΟΚ ΚΕΝΤ είς έκλε- κτάς τοποθεσίας, μέ μακρά καί ήγ- γυημένα ένοικιαστήρια. Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ ο. ^ νηΕΤτοβ 1482 ΒΓοαάχναγ, Ποοτη 510, Ββ». 42—43 8»1 ΥοΛ
1929.
ΥΝΣΕΙΣ 1ΕΡΕΩΝ
ΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
^είΐ 185Λ 51Γ66».
, 51. Νΐ<Λο1» Ανβηαβ Αβνν ΥοΛ -? [1ο; Αίδ. Κανέλλος Κανελλό- ηουλος. 3599. Υ3ά5 9468. Θηι δΐΓββί- -: Ι1. Μενιξόπουλο: ^ί Α·*»"· '!5»· Η 887 η^ ΠΑΛΑΙ ΙΟΪ 1ΑΦΟΥ π ΑΠΟΪ ΙΩΑΝΝΗΣ ?Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ» Ι . .___..» Νβ~ Υογκ ίΕΚδΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. 3. ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΙΙΜΗΤΡΗ» 851 ΥθΓΐί δΐΓββΙ Κατοικία Ίΐρέω;: •20 Ρ&Ιπηοητ, Ανβηαβ ' Τηλέφιονα: Βίτεεη 281 χαΐ ΜοητΒθΐηβΓΤ 1118. £ΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Κ0ΙΝΌΤΗ2 «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ» Έν Νέο. %Υόρχη. Διη'θυνσι; Ιερέω; Άρχιμ. ΛανΟ Λεονταρίδου χαί Έκκληοίας: 103 Ε. 84111 51., Νβντ Υογκ Ο Τηλέφωνον: Ι.βχΙπΠοη «791. ΠΡΟΣ Π9ΛΗΣΙΝ ΕΛΛΗΜΚΙΙ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 127 λΥ. 116111 5τ.. Νβ- Υογκ Τηλέφ. Έκκληοίας: Μοηι,ΐηβηι Κατοικία Ιερέος: ΑΙοεσ. Νικόλαος 'Ανοοιίπονλ»: 601 νν. 135 δΐΓββί. Τνν) *α>π>νον: ΒγλΛΙιτιγί»· «Μ*.
δ
,ϊον: δίυγνβκβηΐ 738β.
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι.. Ι.
ΑΜΑΡΤΠΛβΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον, σννταχθέν πα·
ρά Άγαπίου Μοναχοΰ, τού Κρητός,
άβκήσαντος έν Άγιω "Ορει. Πεοι-
λαμβάνει νομοθεσίας, έξεταζει τα πευΐ
άρετής ν.αί χακία;, έΕηγεί τα; 10 έν-
τολός χαΐ περιγραφει τα 59 δαΰματσ
τή; Θεοτόκου. Είς μέγα οχήμα 8ον.
||§Ι Μ ΪΙί Β1ΙΙΕ...
είναι άμάρτημα, έντροπη χαί ά&ίκημα βιά την αντίληψίν σας,
ίιν εαυτόν σας αν σπαταλάτε τόν χρόνον της άργία; σας, άντί
Λετε κδτι ωφέλιμον, ενδιαφέρον!
ί,ισθε είς την Αμερικήν! Ό τόπος σάς Ικπλήττει μέ τα; προόδους
ι, μέ την εξέλιξιν τού! "Αν σάς έρωτοϋσε κδποιος μερικά άπλά έ-
τήματα διά την —λαϊκήν, την Κυβερνητικήν, την οικονομικήν
I-
ιρίαν τής χώρας, τί ·ά απαντούσατε;
^ είναι άμάρτημα νά ζήτε σΐήν πλου«Γΐα)τέραν χώραν τού κόσμον
δμως νά μή γνωρίζετε περί αυτής έπάνββ-κάτω δσα γνωρίζει καί
[ίλευταΓος χωρικός στήν 'Ελλάδα; Τοιαύτης φύσεως άμάθεια έκ-
ντωπεί άδίκημα, τόσον οιά σάς, δσον καί διά τφν Αμερικήν.
Γνωοισθητε μέ την Άμεριχήν! 'Ανηληφθητβ·-*ό πνεΰμά της! Ό
Κιτισμός της, ή Ιστορία της, θά σάς έμπνεΰσουν θά σας ίνθουσιά-
ΐΑφήσατε τόν Κον Ν. Σ. Καλτσάν, 'Υφηγητί)ν τής Ίστορίας έν
" Πανε.ιιστημίφ Μίτσιγχαν, νά σάς μεταδώσχ) είς ωραίαν καί γλα-
ιάν Έλ.λ.ηνικήν τάς γνώσεις τού περί τής ΒορειοαμτρικανΐΜής Δη-
ρατίας. Διαβάσατε τό βιβλίον τού
ΙΙΣΑΓΟΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
ΤΟΝ ΗΚΟΜΕΝΟΗ ΠΟΜΤΕΙΩΝ
ΙΓράψατε:
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑΛΤΣΑ
Τιμαται δολλ. 3.ΟΟ.
ΤΗ Ε ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ,Ο
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ι νΥΕ6Τ ϊβΤΗ βΤΗΕΕΤ
ΝΕ* ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
6ΒΕΕ0Ε
ΙΑΟΚ ΤΟ ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙ0Υ
Μία Ιξοχο; Ιστορική έπισκόπηοις της πολιτικής καί πνευ-
ματικής ζωης τΟυ 'Ελληνικοϋ "Εθνους άπό των άρχαιοτάτα-
Ζρόνων μέχρι των καθ* ημάς. "Εκθεσις διαυγής καίάντικει-
μενιχή δλων των ίστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολής, σΰντομος ανάλυσις τοΰ έν Ισχύϊ Πολι-
'τος καί παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ" κειμένου τοϋ νέον
νιχοΰ Σύντάγματος.
Ι Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'Ελληνικδ σπίτι. Τό μεγα-
ϊίίτερον βοήθημα διά τού; σπουδάζοντας είς 'Αμερΐκανικά
οχολεΐα Έλ?νηνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρό; Α¬
μερικανόν φίλον σα;.
Τιμδ,ται νυν μονον Δολλ. 3.ΟΟ .
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ
|ΐ4β ννεβτ 2·τη *τ.,
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΊΟΛΑΣ
_ «
—»02. Ά«τ—·(-..»—,.----. -- , . .
κ. Ά*. Γ·ςάκη, Ιναΐ νέος, ο Πέτρος, ήοβς
ά τόν β««ννη τό έπίθβτσν------- ..
Εοωσεν ή μητέρα τού, 6ι*τι την Λραν ποθ ίγπτ»
*»τέρ« τού είς την Καομανιόλαν χαί άπίθανεν *ια-
βιβλίβν εξετυπώθη καί τό βράμα «Ό Γυιός τής Κβ»>
ταίχθη Π φορίς έν Άμίοικί. Καί τα δύο ομσβ ά»·
*κ 161 σιλίονν. τ* οποίον τιμαται χαοτόβετβν $1.·*
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ.
•ΤΙΙΕΕΤ
ΜΕΚν ΥΟΙΙΒ ΟΙΤΥ
Ε$ΐ3ΐ>1ί$ηεά 1916.
Ο. ϋ. νΗΕΤΤΟδ
Βεβΐ ΕδΙβΙε Βϋδΐηβδδ ΒΓθΙίβ
Χ482 ΒΓθβίΙνναγ, Κοοπι 510,
(Τϊπιβδ ϋςαβΓβ)
Νβνν ΥθΓΐί ΟίΙγ.
Τηλέφ. ΒΓγαηΙ 8641, 5482, 6091.
ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΣ
ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ
ΜΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ-
ΟΗΣΕΠΣ ΣΤΑ ΚΟΝΑΔΙΚΑ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤΠΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ πλησίον τής
σ5» Υ00^1!*, γωνιαϊον, τέλειον
καθ ολα, προνομίβΰχος τοποθεσία,
«ετικα καί ήγγυημενα καθαρά κέρ-
θη $1.500 μηνιαίως. Άπαιτοϋνται
$10.000 μετρητά.
(ίΚθΟΕΚΥ δΤΟΚΕ, συστημέ-
νον άιό 2δετίας. Έχλεκ^ή τοποθε-
σια ΒΓθΒάΎνΗν', πλησίον σταβμοϋ,
εισπράξεις $45.000-τό ίτος, μέ
προσθήκην ϋθΐΐοαΐβδδβη ευκόλως
δύναται νά εισπράξη $1.500—1800
εβδομαδιαίως. 8ετές ένοικιαστήρι-
»ν, ενοίκιον $20ί μηνιαίως. Τιμή
$8.500 μέ $4.000.
5ΤΟΚΕ5 ΡΟΒ ΚΕΝΤ είς προ-
νομιούχους τοποθεσίτ.ς, πλησίον
στοθμών,^ θεάτρων καί γραφείων,
μέ μακρά καί' ήγγυημενα ένοικια-
στήρια. Συμβουλενθήτ έμας προτσΰ
κάμετε ενοικίασιν.
(:0ΡΕαΤΙ9ΝΕΚΙΕ5 πολλά
καί διάςρορα, είς Ικλεκτάς τοποθε-
σίας, μέ ήγγυημενα κέρδη, έντός
καΐ έκτός τής Νέας Υόρκης άπό
$5.000 μέχρι $65.000. Είναι ιδικόν
σας συμφέρον νά μάς επισκεφθήτε
καί ασφαλώς Θά εΰρητε τό Κατά-
στημα ποΰ ποδεϊτε. Ή δοκιμή πεί-
θει.
^υ^^ΗΕΟ^ΈττΕ είς τίπΐθβ
8ςυ3Γε, τέλειον καθ* δλα. Είσπρά-
ξεΐς $300 τίιν ημέραν. Ιθετές έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον $10.000 τό
ετος, τιμή $30.000 μέ $10.000 με¬
τρητά. Εΰκαιρία διά 3.
ΙΧΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ έναντι με-
γάλων γραφείων, τέλειον καθ1 ο¬
λα, είσπράξεις $1.500 έβδομαδιαί-
ω;, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$8.000 τό ετος. Τιμή $30.000, μέ
$10,000 μετρητά.
ΙΧι€ΗΕθΝΕΤΤΕ στό πόδι
τής Εΐενβίβά δΐΗΐϊοη, είσπράξεις
$700—$750 εβδομαδιαίως, 8ετέ;
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τι¬
μή $10.500 μέ $3.500 μετρητά.
ΙΧι(]ΗΕ0ΝΕΤΤΕ γωνιαϊον Ι-
ναντι μεγάλων γραφείοχν, είσπρά-
ξεις $800 έβδομαδιαίως, 9ετές έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $275, τιμή
$11.000 μέ $4.000 μετρητά. Εύκαι-
ρία διά δύο.
ΚΕδΤΑϋΒΑΝΤ τέλ.ειον καθ1
δλα, μέ ε'ισπράςεις $1200 έβδο-
μα&ιοίως. Παρ' είδικών ευκόλως
δύναται νο εισπράττη $2000. 9ετές
ένοικΐΛστήριον. Ενοίκιον $330. Τι¬
μή $18.000. Μετρητά $5.000.
ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ μέ δΐοοΐδ, τέ¬
λειον καθ" δλα, είσπράξεις $1500
—1600 εβδομαδιαίως, ένοικιαστή¬
ριον 9 1)2 έτών, μία άπό "τάς καλ¬
λιτέρας τοποθεσίας τοΰ Βγοο-~
λΐγη, ενοίκιον μόνον $100 μηνιαί¬
ως·, τιμή $17.000 μέ $6.000 μετρη¬
τά. Σπεύσατε άμέσως.
Ι,ϋΝΟΗ, μέ Ιδιόκτητον κτίριον,
μέ μέγιθος οικόπεδον 64X175, εΐσ-
πράξεις $800—$1.000 έβδομαδιαί-
ως. θυσιάζονται δλα'άντΐ $27.000
μέ $5.000 μετρητά. Ευκολίαι είς
τάς πληρωμάς.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτή τοποθε¬
σία. Είσπράξεις $1.500 εβδομαδι¬
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον μέ ολόκληρον τό κτίριον $275,
τιμή $16.000, μέ $4.000 μετρητά.
Σπεύσατε.
ΟΌΡΈΕΕ ΡΟΤ, εκλεκτί) τοποθε¬
σία. Είσπράξεις $800 έβδομαδιαί-
ως, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$200, τιμή $6.500, μέ $2.000 με¬
τρητά. Εύκαιρία διά τρείς.
ΒΕδΤΑΙΙΚΑΝΤ, ενα άπό τα ά-
ριστοκρατικώτερα. Εϊσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $4.000. Ιθετές ένοικι¬
αστήριον. Ενοίκιον $450, τιμή
$75.000, μέ $20.000 μετρητά. Εί¬
ναι θαυμασία εύκαιρία διά 4 συν-
εταίρους.
ΕϋΝΟΗ, έκ>.εκτη τοποθεσία είς
ΒΓθβτΙ'ννβγ, είσπράξεις $1.000 ε¬
βδομαδιαίως. Ό δυνάμενος νά
Λ^οσφέρτι μίαν λογικήν τιμήν στόν
πωλητήν ευκόλως τό άγοράζίΐ.
ΓΟΡΓΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, εύκολο
δούλευτον, τέλειον καθ" δλα, είσ¬
πράξεις $1.100—$1.200 έβδομαδι-
αίως. 12ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $125. Τιμή $11.000, μέ $4.000
μετρητά.
(]ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ στην είσοδον
διι&Λνβγ δΐβΐίοη, είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $900—1.000. Τιμή
$9.500, μέ $3.000 μετρητά. 9ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $135.
Σπεύσατε άμεσως.
ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ, ϊϊσ.ιράξεις έ-
βδομαδιαίως $2.000, τιμή λογικη.
'Λπαιτοΰν-ται $8.000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, είσπράξεις $1600
__1800 έβδομαδιαίως, Ιθετές ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον λογικόν. Άπ-
αιτοΐ-νται $8.000 ρετρητά.
ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ, είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $1.600—$1.700. 10ε-
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $333,
τιμή $30.000, μέ $8.000 μετρητά.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, ε'κτιράξϊΐς έ-
6δομα*ιαί·ο; $1.200, ενοίκιον $250,
ΝΗΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΙ...
Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν* α¬
παγορεύση είς πολλούς την χρήσιν λέξεων......
ΑΙ λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν εχουν καμμίαν σημασίαν.
Τάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι τιαπα·γά-
λοι, ώς επί τό πλείστον, άποδεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιοι
έμπιστοσύνης καί συναναστροφής!
Πρός θεοϋϊ^Αν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις
«Δημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετβ τόν καιρόν σα; άκονον-
τες Ινα «παπαγάλον> συζητοϋντα πεοι Δημοκρατίας.
'Ερωτήσατί τίνα άπό τούς άστείους αΰτούς τύπους Ιν η δύο άπλού·
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άναγν. ή πολυτέλεια; Πό-
τε ή Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;»
Ό συνομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ίί θά σάς οϊασκεδάο— μέ
χίλιες βύο άνόητες όπαντήσεις.
Ώς σοβαρός, ώς καθως πρέπει πολίτη; καί δνθριοπος, γνωρίζετε
ότι ή Δημοκρατία είναι μία άπλή λέξις καί όμως......
Όπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κ.όσμος όλόκλη-
ρος ίδεών, καθηκόντων, νοημάτων.
Κδποτε σάς εδόθη ή εύκαιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα πράγ-
ματα περί «Δημοκρατίας! καί ίδιαιτέρω; περί τής Ελληνικάς Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έκείνους πού εχονν διαβάσει τό ϊργον τοΰ διακε-
κριμένου δημοσιογράφου καί δημοσιολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου!
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου ε-
χει άναγνωσθτί καί έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτάμενον, άπό *άθε
άνθρωπον μέ αντίληψιν. ' ι ν
- Συστήσατε τό βιβλίον αύτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θά σάς
εϋγνωμονή. θά τό εΰρη άναλντικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικόν
ν.αί πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Τιμάται «ΐτερεώς δεδ&μένον δολλ. 1 ·ΟΟ.
Γράψατε σήμερον όπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή ίμβάσατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ΌΡΊ.)
140 ννΕδΤ 2βΤΗ βΤ., ΝΕνν ΥΟΚΚ, Μ. Υ.
ΕΚΑΕΚΤΑ ΕΡΓΑ ΞΕΝΗΣ Α0Γ0ΤΕΧΝ1ΑΣ
Η ΣΑΛΑΜΠΩ
Ύ*ο Γ. ΦΛΩΜΠΕΡ
'Υλο Γ. Φλωμπέρ.—Μοναδικόν άριστοΰργημα είς την π·™*<5<ηιιον φιλολογίαν είναι ή Σαλαμ;«ά. θαυμάσιον διά την άκριβή άναπαοό στάσιν μιάς δραμαντικής περιοδου τοΰ πολιτιαμοΰ, χαταπληχτικον οιά την περιγραφήν τοΰ άρχαίου Μεσογειαχοϋ κόσμον, μέ τ* άμύθητ'α πλοντη χαί τάς τρομακτικάς αθλιότητος τού, τάς μεγάλας άοετάς χαί τάς φοβεράς κακίας τού, τάς πίστεις, τα μνστήριά τού, τα πρό¬ ληψις, τάς ήδονάς, τάς κραιπάλα^, τάς ταλαιπο»ρίας τού. "Ενδιαφέ¬ ρον, συγκίνησις, ρίγος ζωής χυριευουν τόν άναγνώστην τής «Σαλαμ- «ώ», ένώ ή πλοκή καί ή άγωνία τοΰ τέλους συγκρατοΰν αμείωτον την κατώρθωσε νά δώση είς τούς προχριστιανικού^ αΐώνας τόσον ρ ματικήν εμφάνισιν, ωστε ό άναγνώστης νά τους ζ{ & ΐδιος, κανείς δέν υπήρξεν είς τόσον δύσκολον θέιια, τόσον άριστοτέχνης πλοκής, άφηγήοεως, ύφους. Κδτι βιβλιχόν χάΐ σύνάμα κδτι έπικόν καί κατι όρχαΐχως λνρικόν χαρακτηρίζουν τό μέγα τουτο Ιργον τοΰ Φλοαμπέρ. Ή μετάφρασις, γενομένη μέ βλην την βννατήν έπιμέλειαν καί ακρί¬ βειαν, εξόχως λογοτεχνική, αποτελεί χαί άπό γλωσσικής άπόψτο); ,τ).θ(·σίαν συμβολήν είς την φϋ.ολογίαν. Λυα τοιμη χρνσόοετοι................................ 91.50. ΒΙΒΑΙΟΠΩΑΕΙΟΝ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ" 14Ο %ΥΕ8Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ¥Τ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ. Τό "Εθνος δέν λησμονεΐ! Δέν μπορεΐ νά λησμονήση! Ή άγωνία τής πολιτικάς άβεβαιότητος, ή τραγιχότης τού άδελφι- κοΰ άλληλοσπαραγμοΰ, ή ελπίς καί ή άπογοήτευσις πού έγνώρισεν άπό τό 1914 μέχρι τού 1929," θά μείνοτ>ν αλησμόνητον
Ώς ίστορική άνάμνησις, ώς κομματική πεοιπέτεια καί πολιτικόν
μάθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοΰν άνάγνωσμα ενδιαφέρον
καί απαραίτητον.......
Τα πάθη ϊδωσαν επί τέλους τόπον είς την αλήθειαν! Καί η άλή-
θεια βασιλεύει φωτίζει, έξηγεϊ καί ίόοηγεϊ είς τό βιβλίον πού χάθε
σπίτι, κάθε βιβλιοθήκη, κάθε καλώς σκεπτόμενος, Εσπευσαν νά προ-
μηθευθοΰν. . ,
Τό βιβλίον αύτό παρουσιαζει εις όλας τας λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άπό τό 1914 έως τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θα τό διαβασετί; Διατί οχι τω-
ρα· Προμηθευθήτε το άμέσως.......
Ο ΑΓΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμάται δολλ. 1.ΟΟ. ν
Σελίδες 400 μετ' εΐκόνων. Γράψατβ:
ΝΑΤΙΟΝλί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ννΕδΤ 26ΤΗ 5Τ., ΝΕ* ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
μακρόν ένοικιαστήριον, τιμή $10.
000 μέ $4.000 μετρητά.
ΒΕ5ΤΑυΚΑΝΤ,·*ε1ς άκμάζου-
σαν πόλιν τοΰ ΟθΠΠ., μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $125; ε'ισπρά-
ξεις $50.000 τό ετος, τιμή $8.500,
μέ $4.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΒΥ δΤΟΚΕ, τέλειον
καθ* δλα, είσπράξεις $500 έβοομα-
οιαίως, τιιιή $6.000, μακρόν ένοι-
κιοστήριον, ενοίκιον $150 μηνιαίως.
128 ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΈΒΙΕ5 #
τος 'καϊ έκτός τής Νέας Υόρκης,
πλησίον μεγάλον θεάτο<ον καί σταθ μών, μέ ήγγυημένας εργασίας. δΤΟΚΕδ ΓΟΚ ΚΕΝΤ είς έκλε- κτάς τοποθεσίας, μέ μακρά καί ήγ- γυημένα ένοικιαστήρια. Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ ο. ^ νηΕΤτοβ 1482 ΒΓοαάχναγ, Ποοτη 510, Ββ». 42—43 8»1 ΥοΛ
<ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΪΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
■ΉΣ
.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΒΠηνιτΐΓ-.....-. ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
[ΜΙΑ ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟνΤτ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΤΙΟΝ
(Σ«νεχε:α έκ τής 11 «,5 σελίδος)
ΣΑΛΟΝΜΧΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ.
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
Είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται πάσαι &1 τρα«εζιτε*αΙ εργα-
αίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των υποκατα-
βτημάτων καί Αντα—οκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρετεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
στρεψουν το «ϊλεφαντ&κες χορτο». |
Σέ μιά εχτασι έχατοντάϊων χιλιο-
μετρων άχλώνονταν τότε τρίζο>ΐες
χελώριες δλόγε:, μίσα <ΐ' Ινα όμη- ρ:-χό σ-ννεφο χαχν&ό, χοΐ» σκοτείνια- 1 ζε τον ηλϊο. "Οτε ό άνεμος φ^οΐίσε Ι άχο χί<τω ή στά χλάγια, ή άχοστολή 'μχοροϋσε νά <τ.»νεχί~ τό 2ρόμο της, άλλ' 5ττερα άχό λίγο καί οί ίνθρω- — · ■».»! -' »,',τ™;υ»,, .,„; .; .»-.,. καί τ ΐ7Λ·Λς γίνονταν αν ό ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΖΡ&&ΉΣ& ΤΗΕ ϋΟΗΜΕΗϋϋί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο 4 ί 4 Ι.ΟΝΟΟΝ νΥΑίί ΒΙΙΙΙ-ΟΙΝ(3&, Ε. Ο. 2 ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΙ λαμβοτνσντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ έχονν συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετβΰνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχσνται καΐ δι' άλληλο- γραφίας. ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΗΚΑ ΚΚΔΟΣΙΖ "Ε·ΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚ027· ■ 1% 4«νως Αιαλέγβσθαι είναι ίδιον ά——νγμένον καί χαλΑε 4ε-ι— *»αμμέν~ ανθοώπου. Εκάστη βμως γλ&βσα !χη καΐ ΟΐΜοοεη^ε>
τε«σ τής ονοχόλου ποοφοοβς μο! τ&* κολλΑν βητττ«μτ»ιϊνβν
•ν παΐ Ιοιω-βμΛν, μβς Λνα» πολλάκις βόοχολο* ν* έΧ
ηω^Λ&ς τό ~«0μα τσ6 σΟ0 * ά
παΐ ΙοιωβμΛν, μβς Λνα» πολλάκις βόοχολο* ν* έΧή»~«ΓΓ
Λ&ς τό ~«0μα τσ6 σννομΟη-0 ιιας, * νά μίταφρά^ίΚΜ^Ιβ·
βέν γνωρίζομεν τό μυστιχόν, οθτβς «υαΤν τής Άγγλιχης σνν&αλέ-
ξεως.
Καί τβ «οόβλημα τουτο σβς λΰει τΑ ν»- βιβλίον τοβ «Έ«ν«οβ Κήν
πνκος>, «Οί Άγγλο- Ελληνιχαΐ Διάλβγο», τό οποίον «οιγοο—* μ«-
♦οοικώς ττΓν'Αγγ*«τΓν φρασβολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη; φρά-
σε»ς, καί τ*ν γνήσιον■ Άμερ«ανιχί>ν «φβφθοάν, β»· 'Ελλττννκίν χ»
•αχτηρα—. 'Ελ παραδείγματι ι
Διενθί—τε. καοαχαλω, τάς επιστολάς μόν άς την οκνβνν—
ταύτην.
Φ1β&3θ ίρΓνβτά ολτ ΙεΙΙβ— ίοτ _ο «ο 1_λ αά&ηβ*.
Πλ-τΧ φόογοι<ορά έτ-ι λέΐερς φόο μί το* οΐς αάοές. Ιίέ τούε Άγνλο-'Ελληνιχοΰς Διαλόγους τοΟ «ΈθνυαΛ Ετω-ιρρ Μ μάθετε νά βννβιαλίγϊσθε εύχεοώς χαΐ άπτοώττβς. ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙκαχ ΔΕΔΕΜΕΗΟΙ ΤΙΜΟΜΤΑΙ..........91>Μ
140
ΝΑΤIΟΝΑ^
2βΤΗ 8ΤΗΕ-Γ
______. --,-ς ήτο άντίβετος,
ή αποστόλη ί«ίχρεώνονταν νά γυρί-
, ιχ, καί νά καταφΰγτ) ·πίσα> άχο τό
; πλησιέστερο τρεχούμενο νερό,^ δ—
1 ή ιτ·ορκαϊά άναγχαστιχά τ)ά έσδυνι.
καί Θά άχετ)νη<τκε μέ μιά διβχΐκη , με χιλίους άναττε μούς, ϋττερα άχό μ;ά τελευταία τείνη άναλζμ-πτ). Τότε άχό την χλανόϊια σκο— ά της ή ά~ο?τολτ) μζοροϋσε πλούσ'.α νά έκλέξτ) ζώα ίιά τίς ζ«κλογιχές της σΆλογές καί διά την τροφήν της. Μχροστά στέν τραγίχό —όρινο χίνδΰνο τα ζώα ΐτον/τι 3:ά νά σω- Θο5ν. Παρο-,Λ-ίαζαν ενα υπέροχον, άληαμόνητον Μιμι. Άντιλόπε: χά&ε είδους, μέ κέρατα μακρι>ά
ίσια ή καμχολωτά, «γνούο. «έλάν-
ίθί» μεγάλΐΐ τάν βώίια. καί «χοννν-
τού», καί «ώρί'ξ», καί «μ-πάλα-μττά-
λα» χάλχαζαν μαζί μέ τίς ϊειλές,
ε3γρες γαζέλλες, μέ τίς
Ι α.β τούς όνάγρος· μιφιάδε;
' λητά άντηγ&ΰσαν καί σκ(
Ι τόν κρότο έχατοντάίων διαφόρων
Ι τρόμων.
ι Ή άγρί» <ρυγή των ζώ- ων.... Κάττοτε μιά —>χνη «μάΐα__,»_
λων, μέ τό χεφάλ! χατείασμένο,
τρόηταξε όλη τή γή. Άλλως τε,
τ&τταρζ, χέντε, ή καί 8ώ3εκα λεον-
τάρια μαζύ, εΦίυγαν καλχάζοντας
χΛνονιχά χαί χερήφανα, χωρίς νά
ρίξοον ούτε μιά ματιά στίς χίλιες
λείες γύρω τους. Στον οόρανό πε-
τοόσαν μέ χεχ&?θησι μοναχικά άρ-
χαχτ·!κά χτηνά πίνϋ> άπω άχειρα
χουλίά όλων των είδών χοι» όλα ε-
φευγαν ϊίωγμένα ά—ό τόν ίραβ-το
Ο€ρ·α, ό οποίος άναπη3ο3ο<ε άχό μέσα άχό τό χαμίνι. "Ολη ή χείίάία μέ- σα στό χένθίμο φώς χού δίέτχιζε τα ϊΛνβφβ τοό καζνοΰ έμοιαζε χιεζο- μένη άτΓτΐ μιά τρομαχτική σκύχτ,· εί¬ ναι τερίεργο, άλλά ή έντ-ιτωσ·. αύ¬ τη τής καίνούργιας, άγνωστης α- ωχής μεταίίίονταν ^χό τα «τελεί- ωτο τρίξιμο τ1|ς ·φωτιάς, άχό τόν καλχασμό των χιλίων βηρίων, άπό τή σιγανή δροχή των μαύρον χόρ- των η ο;ί<οτη αυτή] χληγώνονταν όίυνηρά άχο τίς το^εχιές.της άχο- στολή^. Ή άχοστολή χ·^ρο6ολο5σε δσο ήτο 5'ανατο λιγώτερο· μόνο μιά άντιλόχτ), τι ενα ·ζνΛ! ιτηη >!<■ .*. Κοντά ή μακρυα—είναι ο Οιεξαγόμίνος σημερον αγών τής παγχθομι» δας. Φαίνεται ότι αί γνναίκες *οϋ έμπορίου καΐ των έπαγγελψάτωτ ι μοΰν άκόίΐη τα κοντά, ένώ αί κυρίαι της άριστοκρατίας, τής άργίβι τοϋ «λοΰτου προτιμοΰν— διατί δχι; ■—τα μαχρυά. ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΙ ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΥΣΤΗΡΙΑ Ό Σάξ Ρόμερ, ?νας σαιμόνιος βυγχοονος Άγγλος σνΐ'γρβ- φεύς1, περιέγραψεν άριστοτεχνικως την ζωτιν τής Μουσουλμανι- χης Άνατολής. Τό βιβλίον τού, έχον παγκόσμιον κυκλοφορίαν, Υοητεύει, στη·αρπάζει, συγκινεΐ, προκαλεϊ άδιάπτιυτον τό ενδια¬ φέρον. Ό Σάξ Ρόμερ έξνψώνει την διάνοιαν τοΰ αναγνώστου, έξεγείρει την δημιουργικήν δύναμιν τοΰ έγκεφάλου, έθίζει είς τό ρέον, τό άπλοϋν, τό καλλιτεχνικόν ϋφος καί ταυτοχρόνως πλοντίζει τάς γνώσεις μας μέ την ?ρευνσν της περιεργοτάτης ψυχής τσθ Μουσουλμανικοΰ κόσμου, μέρος τού οποίον εύρίσκί- ται κατόπιν των στρατιωτικών μας θριάμβων έντός των όρίων τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρατους. Άποκτήσατε τό θαυμάσιον αΰτό λογοτέχνημα. Έντρυφήβα- τε είς τάς γοητευτικάς σελίδας τού. Είναι ιανεία άληθινη. ΪΊΜΑΤΑΙ ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚ2Σ ΔΕΔΕΜΕΝθΝ ... «Ο 75 Γράψατε: 14Ο τΥΕ5Τ 26ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ. ή ο λιγώτερο μόνο μιά Ι άντιλόχη, η ενα χοολί', χοά 3έν «- 1 ΐτήρχε στή σ^λλίγή της, % τό άχβ- ραίτητο ψητο διά τέ <ρά3ϋ· κα! χά- λι είχε την έντύχωσι ότι έκτελοίίσε μ,ίά -ραξί ταχείνή τκοτώνοντας τα δκστϋχιομένα αΰτά ({ίοδυμένα ζώα, χού χερνοϋταν κοντά της χωρίς νά (►χοχτεύωντα'. ότι ήτο έχίσης έχι- η σάν τή φωτία, καί τα όχοία χέφτοντας υανάσιμα πληγωμένα, κατέίαλλ«ϊν άκόμα μιά τ«λίυταίοι άχηλχ!3μένη χροτχάθεια γιά νά <τω- Θο3ν· ίρρ ιχναν ενα (5—ατο βλέμμ* χρός τα χέχλο χοΰ χλητίαζε, χλτντί- αζε, άμίίλίκτο, σχρωγμιένΌ δ'ζρχ άχο τον άνεμο. Οί μαϋρθί τής ΟΊτοστολής έσχβ!)- >αν.καί εφερναν γρήγορα τό ζώο
στο αιΐτΌκίνητο. Έχειτα συνεχίζον-
ταν λ! χαρατηρησεις, καί οί φωτο¬
γραφ ιε ς. Ή άχοβτολή τυλλογίζον-
ταν αύτόματα τοϋς ή'ρ>~ι.ους κονη-
γοΰς, χοίι έ—στρέφουν στίτί τοος
ίκανοχοιτίΐενοι, βιότι σκότωσαν δοό
σχθϋργίτια, «στερα άχο μϊας ήμέρχ;
χορεία!
"Ετσι στη Βαρεία Ροϊδζία οί ν*$·
καϊες τοΰ χόρτοι> δοτ^ησαν ο—ιαντ:-
κά τό σχγ)ματ[3μο μιας ζ<ι»λογικής γίς: χερίχου χεντακόσια δείγ- ματα χουλίών καί θτ^ίων άχό τρι- άντα ίιάφορα ε?δτ). Καί ή εύκολί» αύτη έχβτρεψβ νά άφιερωβ>3 καιρδς
τ.τ ■τΛλίγί; των ~!?·»<> -/.α! »>.·».
δίων* «γρηα χερυσότερο
άχο τρίβχόσι» καί τχ«3όν δέκα χι-
λιάϊες βντομα. Τα ίοχεία χοί» ειχε
χάρει ή άχοβτολή έχίτηίΐς μαζύ
της ί:ά νά φ·ολά5?) τή σνγ·Λθμ:ίή
της δέν έταρκεταν· καί άναγκάσθη-
κε νά μεταχ&ιρΐΛβτ) μόλις άδδΐάζα-
νβ, καΐ τα 3οχεΓα τής 6ενζίντ(ς. Σϊ-
νελεξε έιί<η)ς χλούσια άνθρωχολο- γικα κα': έΌνογραφ'.αά στοιχεία. ... Καΐ των άνθρώτίων Οί Φθλές των Μασχοκο^λούμχδε καί των Μχατδέ ά-οκαλ6φθηκαν οί χείδ χρωτόγονες άχο όλες όσε,ί, κα- τοικο&ταν τί) Νοτιοατνατολική Ά- φ?·.κή. Ή τεραστία αύτη άχτϋκία, ή μεγάλϊ] τέσκρες'φορές <τάν την Ιταλία, χαί την όχοία ή Αγγλία Αατβχτη« μόλις χρδ τρ'.άντα χρό- ηχ, είνα: άκόμη σχείον εντελώς χαρθένα. Σέ δλάχΐττη άτόστασι άχά τό μονατδ:χό 'δρόμο, ό ταξε-.ίιώτης "αναδρίσκίτα! στή'/Αφρικ'τ) τού Λί- ίΐγχστον χαί το3 Στάνλϊϋ. Σοναντά μαι>ρ«υς χοί» δέν είϊαν χοτέ άσχρο,
χου ίΐαττ,βΌύν άχόμτ) συντ)θεί5ς, χρο-
λήψίίς καί ηθη εντελώς χρωτό-
γον*. Οί μαϋροι αύτοι ©φευγαν τρο-
μαγμενοι μχροστά στά αδτοκίνητα
τής άχοστολής καί εαχε'^αν δο-τδ-'
ρα νά δοΰν το βαΐμα των άναμμένων
φάρων έχέμΐναν νά έξετάζουν χω-
μιχα το χάΌε τ: γύρω χαί &ςω καί
έί ό ά ά ά
μάτι μετάξί ή χχρτ] τούς ι
βνα άτίμητος 6ηο·αυ?ός, Τ
άχ« την χρώτη εχχληξι, ή «
λη κατώρθωσε μέ άχειρτι
καί χροσφέρνοντα} λίγο ά'λ
χείη) τοϊ»ς μαύροος νά ΐψρ
τοΰς χαρθοϋ1; ά-οτ'Λώματ2, ι
μετρή^τεις. φωτογρχΐίες. Κι'
χειά ή άχοστολή «χέτ>γ« ν*1
χείστ) ότι οί χράξεις αύτέ;
λίζθχιΐ δύναμι, ΰγεία υ.2! μ
τότε οί μαϋρο: δέν τώς «^
κοντά· ήρχονταν «ίχίγενεί
τίς όκτώ, δέχα, ϊίΰβεκΐ ν
τοος καί τα άναρίθμτ,τα ΐαϊι
καί χαρακαλοϋταν, άχα'.τοϋ
τούς γίνη ή τ)ζϋματο'ο?γος βί
' Ηάχοστολή μχόρετε ετη
λε,τήσγ] χερίχου τρυκόΐια
χαί των δ6ο φύλων, κάθε ίλ»
χαί νά άχοχτη^η εά'κολα, ΐλ(
έθνογραφικών άντ'.χείμίνων
δρίσκονταΐ άχόμα σέ κανέν* μ!*
Ή Ίτβλίχή ί
Ή Ίτβλίχή εχιτημΐ
ττολή Ιζησε μέΐ2 στήν^ροι
τής Βορειον Ροϊεζίας, ή όχθϊ
'ταμε σήμερα εντελώς τ^ω^
ΗθϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑν
υία καί ΕΙχονογραφημίνι;
θώ οΑ
μ ττο φωνόγραφο γιά νά άναχα-
λίψονν χοιος τραγοοίούσε· μιά καρ-
φίτσ», βνϊ «ϊθρεφτάχι, ζνχ κομ-
;
Κήννκος»), καθώς "« οΑσι
βει; τού Βιδλιοπωλειου μας> -1
ται παρά τοΰ κ. ^η Ο«ΓΡ'
Ββ8ον 8ί. Παρ' αύτιό
κραί μικραί αγγελίαι ω;
φαί συνδρομητών. ^^
'Εχλεκτά β·6λία ϊχη »?
δλιοπωλίϊον τοθ <Έ*ν>Λ3ΐ·
Μακράν κίάν έϊ - - βαΐ-—-......
ΜΟΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά
Χσροι κτλ. Είς Τεμάχια καΐ
Δ^Ασμα-Πιάνο, ΒιολΙ, Μανδολΐνοη Κλαρ'νο.
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤIΟΝΑ^
40
V.
261Ϊ1
χελώριες δλόγε:, μίσα <ΐ' Ινα όμη- ρ:-χό σ-ννεφο χαχν&ό, χοΐ» σκοτείνια- 1 ζε τον ηλϊο. "Οτε ό άνεμος φ^οΐίσε Ι άχο χί<τω ή στά χλάγια, ή άχοστολή 'μχοροϋσε νά <τ.»νεχί~ τό 2ρόμο της, άλλ' 5ττερα άχό λίγο καί οί ίνθρω- — · ■».»! -' »,',τ™;υ»,, .,„; .; .»-.,. καί τ ΐ7Λ·Λς γίνονταν αν ό ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΖΡ&&ΉΣ& ΤΗΕ ϋΟΗΜΕΗϋϋί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο 4 ί 4 Ι.ΟΝΟΟΝ νΥΑίί ΒΙΙΙΙ-ΟΙΝ(3&, Ε. Ο. 2 ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΙ λαμβοτνσντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ έχονν συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετβΰνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχσνται καΐ δι' άλληλο- γραφίας. ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΗΚΑ ΚΚΔΟΣΙΖ "Ε·ΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚ027· ■ 1% 4«νως Αιαλέγβσθαι είναι ίδιον ά——νγμένον καί χαλΑε 4ε-ι— *»αμμέν~ ανθοώπου. Εκάστη βμως γλ&βσα !χη καΐ ΟΐΜοοεη^ε>
τε«σ τής ονοχόλου ποοφοοβς μο! τ&* κολλΑν βητττ«μτ»ιϊνβν
•ν παΐ Ιοιω-βμΛν, μβς Λνα» πολλάκις βόοχολο* ν* έΧ
ηω^Λ&ς τό ~«0μα τσ6 σΟ0 * ά
παΐ ΙοιωβμΛν, μβς Λνα» πολλάκις βόοχολο* ν* έΧή»~«ΓΓ
Λ&ς τό ~«0μα τσ6 σννομΟη-0 ιιας, * νά μίταφρά^ίΚΜ^Ιβ·
βέν γνωρίζομεν τό μυστιχόν, οθτβς «υαΤν τής Άγγλιχης σνν&αλέ-
ξεως.
Καί τβ «οόβλημα τουτο σβς λΰει τΑ ν»- βιβλίον τοβ «Έ«ν«οβ Κήν
πνκος>, «Οί Άγγλο- Ελληνιχαΐ Διάλβγο», τό οποίον «οιγοο—* μ«-
♦οοικώς ττΓν'Αγγ*«τΓν φρασβολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη; φρά-
σε»ς, καί τ*ν γνήσιον■ Άμερ«ανιχί>ν «φβφθοάν, β»· 'Ελλττννκίν χ»
•αχτηρα—. 'Ελ παραδείγματι ι
Διενθί—τε. καοαχαλω, τάς επιστολάς μόν άς την οκνβνν—
ταύτην.
Φ1β&3θ ίρΓνβτά ολτ ΙεΙΙβ— ίοτ _ο «ο 1_λ αά&ηβ*.
Πλ-τΧ φόογοι<ορά έτ-ι λέΐερς φόο μί το* οΐς αάοές. Ιίέ τούε Άγνλο-'Ελληνιχοΰς Διαλόγους τοΟ «ΈθνυαΛ Ετω-ιρρ Μ μάθετε νά βννβιαλίγϊσθε εύχεοώς χαΐ άπτοώττβς. ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙκαχ ΔΕΔΕΜΕΗΟΙ ΤΙΜΟΜΤΑΙ..........91>Μ
140
ΝΑΤIΟΝΑ^
2βΤΗ 8ΤΗΕ-Γ
______. --,-ς ήτο άντίβετος,
ή αποστόλη ί«ίχρεώνονταν νά γυρί-
, ιχ, καί νά καταφΰγτ) ·πίσα> άχο τό
; πλησιέστερο τρεχούμενο νερό,^ δ—
1 ή ιτ·ορκαϊά άναγχαστιχά τ)ά έσδυνι.
καί Θά άχετ)νη<τκε μέ μιά διβχΐκη , με χιλίους άναττε μούς, ϋττερα άχό μ;ά τελευταία τείνη άναλζμ-πτ). Τότε άχό την χλανόϊια σκο— ά της ή ά~ο?τολτ) μζοροϋσε πλούσ'.α νά έκλέξτ) ζώα ίιά τίς ζ«κλογιχές της σΆλογές καί διά την τροφήν της. Μχροστά στέν τραγίχό —όρινο χίνδΰνο τα ζώα ΐτον/τι 3:ά νά σω- Θο5ν. Παρο-,Λ-ίαζαν ενα υπέροχον, άληαμόνητον Μιμι. Άντιλόπε: χά&ε είδους, μέ κέρατα μακρι>ά
ίσια ή καμχολωτά, «γνούο. «έλάν-
ίθί» μεγάλΐΐ τάν βώίια. καί «χοννν-
τού», καί «ώρί'ξ», καί «μ-πάλα-μττά-
λα» χάλχαζαν μαζί μέ τίς ϊειλές,
ε3γρες γαζέλλες, μέ τίς
Ι α.β τούς όνάγρος· μιφιάδε;
' λητά άντηγ&ΰσαν καί σκ(
Ι τόν κρότο έχατοντάίων διαφόρων
Ι τρόμων.
ι Ή άγρί» <ρυγή των ζώ- ων.... Κάττοτε μιά —>χνη «μάΐα__,»_
λων, μέ τό χεφάλ! χατείασμένο,
τρόηταξε όλη τή γή. Άλλως τε,
τ&τταρζ, χέντε, ή καί 8ώ3εκα λεον-
τάρια μαζύ, εΦίυγαν καλχάζοντας
χΛνονιχά χαί χερήφανα, χωρίς νά
ρίξοον ούτε μιά ματιά στίς χίλιες
λείες γύρω τους. Στον οόρανό πε-
τοόσαν μέ χεχ&?θησι μοναχικά άρ-
χαχτ·!κά χτηνά πίνϋ> άπω άχειρα
χουλίά όλων των είδών χοι» όλα ε-
φευγαν ϊίωγμένα ά—ό τόν ίραβ-το
Ο€ρ·α, ό οποίος άναπη3ο3ο<ε άχό μέσα άχό τό χαμίνι. "Ολη ή χείίάία μέ- σα στό χένθίμο φώς χού δίέτχιζε τα ϊΛνβφβ τοό καζνοΰ έμοιαζε χιεζο- μένη άτΓτΐ μιά τρομαχτική σκύχτ,· εί¬ ναι τερίεργο, άλλά ή έντ-ιτωσ·. αύ¬ τη τής καίνούργιας, άγνωστης α- ωχής μεταίίίονταν ^χό τα «τελεί- ωτο τρίξιμο τ1|ς ·φωτιάς, άχό τόν καλχασμό των χιλίων βηρίων, άπό τή σιγανή δροχή των μαύρον χόρ- των η ο;ί<οτη αυτή] χληγώνονταν όίυνηρά άχο τίς το^εχιές.της άχο- στολή^. Ή άχοστολή χ·^ρο6ολο5σε δσο ήτο 5'ανατο λιγώτερο· μόνο μιά άντιλόχτ), τι ενα ·ζνΛ! ιτηη >!<■ .*. Κοντά ή μακρυα—είναι ο Οιεξαγόμίνος σημερον αγών τής παγχθομι» δας. Φαίνεται ότι αί γνναίκες *οϋ έμπορίου καΐ των έπαγγελψάτωτ ι μοΰν άκόίΐη τα κοντά, ένώ αί κυρίαι της άριστοκρατίας, τής άργίβι τοϋ «λοΰτου προτιμοΰν— διατί δχι; ■—τα μαχρυά. ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΙ ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΥΣΤΗΡΙΑ Ό Σάξ Ρόμερ, ?νας σαιμόνιος βυγχοονος Άγγλος σνΐ'γρβ- φεύς1, περιέγραψεν άριστοτεχνικως την ζωτιν τής Μουσουλμανι- χης Άνατολής. Τό βιβλίον τού, έχον παγκόσμιον κυκλοφορίαν, Υοητεύει, στη·αρπάζει, συγκινεΐ, προκαλεϊ άδιάπτιυτον τό ενδια¬ φέρον. Ό Σάξ Ρόμερ έξνψώνει την διάνοιαν τοΰ αναγνώστου, έξεγείρει την δημιουργικήν δύναμιν τοΰ έγκεφάλου, έθίζει είς τό ρέον, τό άπλοϋν, τό καλλιτεχνικόν ϋφος καί ταυτοχρόνως πλοντίζει τάς γνώσεις μας μέ την ?ρευνσν της περιεργοτάτης ψυχής τσθ Μουσουλμανικοΰ κόσμου, μέρος τού οποίον εύρίσκί- ται κατόπιν των στρατιωτικών μας θριάμβων έντός των όρίων τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρατους. Άποκτήσατε τό θαυμάσιον αΰτό λογοτέχνημα. Έντρυφήβα- τε είς τάς γοητευτικάς σελίδας τού. Είναι ιανεία άληθινη. ΪΊΜΑΤΑΙ ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚ2Σ ΔΕΔΕΜΕΝθΝ ... «Ο 75 Γράψατε: 14Ο τΥΕ5Τ 26ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ. ή ο λιγώτερο μόνο μιά Ι άντιλόχη, η ενα χοολί', χοά 3έν «- 1 ΐτήρχε στή σ^λλίγή της, % τό άχβ- ραίτητο ψητο διά τέ <ρά3ϋ· κα! χά- λι είχε την έντύχωσι ότι έκτελοίίσε μ,ίά -ραξί ταχείνή τκοτώνοντας τα δκστϋχιομένα αΰτά ({ίοδυμένα ζώα, χού χερνοϋταν κοντά της χωρίς νά (►χοχτεύωντα'. ότι ήτο έχίσης έχι- η σάν τή φωτία, καί τα όχοία χέφτοντας υανάσιμα πληγωμένα, κατέίαλλ«ϊν άκόμα μιά τ«λίυταίοι άχηλχ!3μένη χροτχάθεια γιά νά <τω- Θο3ν· ίρρ ιχναν ενα (5—ατο βλέμμ* χρός τα χέχλο χοΰ χλητίαζε, χλτντί- αζε, άμίίλίκτο, σχρωγμιένΌ δ'ζρχ άχο τον άνεμο. Οί μαϋρθί τής ΟΊτοστολής έσχβ!)- >αν.καί εφερναν γρήγορα τό ζώο
στο αιΐτΌκίνητο. Έχειτα συνεχίζον-
ταν λ! χαρατηρησεις, καί οί φωτο¬
γραφ ιε ς. Ή άχοβτολή τυλλογίζον-
ταν αύτόματα τοϋς ή'ρ>~ι.ους κονη-
γοΰς, χοίι έ—στρέφουν στίτί τοος
ίκανοχοιτίΐενοι, βιότι σκότωσαν δοό
σχθϋργίτια, «στερα άχο μϊας ήμέρχ;
χορεία!
"Ετσι στη Βαρεία Ροϊδζία οί ν*$·
καϊες τοΰ χόρτοι> δοτ^ησαν ο—ιαντ:-
κά τό σχγ)ματ[3μο μιας ζ<ι»λογικής γίς: χερίχου χεντακόσια δείγ- ματα χουλίών καί θτ^ίων άχό τρι- άντα ίιάφορα ε?δτ). Καί ή εύκολί» αύτη έχβτρεψβ νά άφιερωβ>3 καιρδς
τ.τ ■τΛλίγί; των ~!?·»<> -/.α! »>.·».
δίων* «γρηα χερυσότερο
άχο τρίβχόσι» καί τχ«3όν δέκα χι-
λιάϊες βντομα. Τα ίοχεία χοί» ειχε
χάρει ή άχοβτολή έχίτηίΐς μαζύ
της ί:ά νά φ·ολά5?) τή σνγ·Λθμ:ίή
της δέν έταρκεταν· καί άναγκάσθη-
κε νά μεταχ&ιρΐΛβτ) μόλις άδδΐάζα-
νβ, καΐ τα 3οχεΓα τής 6ενζίντ(ς. Σϊ-
νελεξε έιί<η)ς χλούσια άνθρωχολο- γικα κα': έΌνογραφ'.αά στοιχεία. ... Καΐ των άνθρώτίων Οί Φθλές των Μασχοκο^λούμχδε καί των Μχατδέ ά-οκαλ6φθηκαν οί χείδ χρωτόγονες άχο όλες όσε,ί, κα- τοικο&ταν τί) Νοτιοατνατολική Ά- φ?·.κή. Ή τεραστία αύτη άχτϋκία, ή μεγάλϊ] τέσκρες'φορές <τάν την Ιταλία, χαί την όχοία ή Αγγλία Αατβχτη« μόλις χρδ τρ'.άντα χρό- ηχ, είνα: άκόμη σχείον εντελώς χαρθένα. Σέ δλάχΐττη άτόστασι άχά τό μονατδ:χό 'δρόμο, ό ταξε-.ίιώτης "αναδρίσκίτα! στή'/Αφρικ'τ) τού Λί- ίΐγχστον χαί το3 Στάνλϊϋ. Σοναντά μαι>ρ«υς χοί» δέν είϊαν χοτέ άσχρο,
χου ίΐαττ,βΌύν άχόμτ) συντ)θεί5ς, χρο-
λήψίίς καί ηθη εντελώς χρωτό-
γον*. Οί μαϋροι αύτοι ©φευγαν τρο-
μαγμενοι μχροστά στά αδτοκίνητα
τής άχοστολής καί εαχε'^αν δο-τδ-'
ρα νά δοΰν το βαΐμα των άναμμένων
φάρων έχέμΐναν νά έξετάζουν χω-
μιχα το χάΌε τ: γύρω χαί &ςω καί
έί ό ά ά ά
μάτι μετάξί ή χχρτ] τούς ι
βνα άτίμητος 6ηο·αυ?ός, Τ
άχ« την χρώτη εχχληξι, ή «
λη κατώρθωσε μέ άχειρτι
καί χροσφέρνοντα} λίγο ά'λ
χείη) τοϊ»ς μαύροος νά ΐψρ
τοΰς χαρθοϋ1; ά-οτ'Λώματ2, ι
μετρή^τεις. φωτογρχΐίες. Κι'
χειά ή άχοστολή «χέτ>γ« ν*1
χείστ) ότι οί χράξεις αύτέ;
λίζθχιΐ δύναμι, ΰγεία υ.2! μ
τότε οί μαϋρο: δέν τώς «^
κοντά· ήρχονταν «ίχίγενεί
τίς όκτώ, δέχα, ϊίΰβεκΐ ν
τοος καί τα άναρίθμτ,τα ΐαϊι
καί χαρακαλοϋταν, άχα'.τοϋ
τούς γίνη ή τ)ζϋματο'ο?γος βί
' Ηάχοστολή μχόρετε ετη
λε,τήσγ] χερίχου τρυκόΐια
χαί των δ6ο φύλων, κάθε ίλ»
χαί νά άχοχτη^η εά'κολα, ΐλ(
έθνογραφικών άντ'.χείμίνων
δρίσκονταΐ άχόμα σέ κανέν* μ!*
Ή Ίτβλίχή ί
Ή Ίτβλίχή εχιτημΐ
ττολή Ιζησε μέΐ2 στήν^ροι
τής Βορειον Ροϊεζίας, ή όχθϊ
'ταμε σήμερα εντελώς τ^ω^
ΗθϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑν
υία καί ΕΙχονογραφημίνι;
θώ οΑ
μ ττο φωνόγραφο γιά νά άναχα-
λίψονν χοιος τραγοοίούσε· μιά καρ-
φίτσ», βνϊ «ϊθρεφτάχι, ζνχ κομ-
;
Κήννκος»), καθώς "« οΑσι
βει; τού Βιδλιοπωλειου μας> -1
ται παρά τοΰ κ. ^η Ο«ΓΡ'
Ββ8ον 8ί. Παρ' αύτιό
κραί μικραί αγγελίαι ω;
φαί συνδρομητών. ^^
'Εχλεκτά β·6λία ϊχη »?
δλιοπωλίϊον τοθ <Έ*ν>Λ3ΐ·
Μακράν κίάν έϊ - - βαΐ-—-......
ΜΟΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά
Χσροι κτλ. Είς Τεμάχια καΐ
Δ^Ασμα-Πιάνο, ΒιολΙ, Μανδολΐνοη Κλαρ'νο.
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤIΟΝΑ^
40
V.
261Ϊ1
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ι929.
29
ΑΠΟ ΤΑΣ
ΓΛ—ΝτονΝοΐ ΕΛΛΗΝ-- το
Σε.ττέμοριος.— 'Ρ
0,ν σκέπτεται
ί0 «γλεντακι».
ΓΐΛροφέ μόν, θα 7 . ,
[^ Ταβερνίτσα να τα
ί άορρος. θά βάνουμε κι'
"ά·/ι στό φουρνο. #
0 ^ τάξει τα πραμ-
ΪΚαΓθά' χανοναστοΰμε φινα
α»*, 6λάμη. Τό οποίον,
όγοαφο ό ΙΙαναγης και
Η ΑΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ.- ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑ ΤΟ
ΓΑΕΝΤΙ.- Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΑ ΤΟ ΓΚΙΟΥΒΕΤΣΙ.- ΟΤΑΝ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΑ ΙΜΕΡΑΚΙΑ.-
ΤΟ ΑΜΑΝΕΔΑΚΙ.·. ΙΗΕΤΑ ΤΗΝ ΑΚΡΑΤΟΝ ΟΙΝΟΠΟΣΙΑΝ.- Η ΤΣΑΡΚΑ
ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ.- Ο ΚΟΥΒΑΣ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ.
τα μεράκια κάτω. Διότι ώς γνω¬
στόν:
τι άπάνου τό λές δηλαδής
Νά, δη
δηλαοης. άψς , άρεφί)ς
ά; άπ την αρχη ι-| -— -
___·' τού μιά νά πάη στόν πάτο
νά κατέβσνν τα μεράκια κάτω,
κάθε πίκρα καί φασμάκι
τό κρασί γιατρευει μόνον
αντό σούνει τό μεράκι
καί γλυκαίνει -/.άθε πόνο.
Τό γιουβετσάκι έτοιμάζεται πά-
ραυτα καί άποστέλλεται στό φούρ-
νο μέ την Ιντολή νά ξεοοψηθτ) τό
κρέας.
Πάτησέ το καί λιγά/.ι στό άλά-
η ρέ φίλε γιά νά τραοάτ) κρασί...
— Μή σέ νοιάζρι. Έγώ είμαι
μάοτορης α' αύτά. Άπό μεζελήκι
άοεαχ>; ατι αοΰ λές έμένα.
πιπέρι ρέ Μήτσο.
> τέως. ' Καί λίγη τοματα φοΐσκια.
: σοΰ λέω. · · , Τί θα ρίξονμε «έσα οέ 6λά
Το λοιπός. τί μοϋ σονρωνεις
,ρη σάν μονστοΰρης; > ψ '_ Πατάτες.
Γνκ άΕϊφΐΒ", ν αγορα- _ ν^( . πατατΕ- ρϊχαμε &.
αι ά πλάκα ρεψενι-,ον- - *· *
,.,,α άρεφός. Μπράβο ρέ
. Είσαι μεγάλο πολύ μεγαλο
|Νά πάρουμε κείνο ποϋ λέει
- Κατινάκ1».
ι ρι Μπόλολο, είναι πα-
ποΰνο.
,^_ τί νά πάρουμε; ^
Αΰτσύνο ποϋ παίζει τό μανά-
τά (τταψύλια. νΕχει καί μιά
βίτσα άρϊφός. ^ ^ ^ **«*. ...Λ_____Τ ,. .._ ,
"Αντε ρέ, καντάδα θά κάνου-; Εί—ήπτει είς τό ταοερνεΐον, τό ό-
ποϊον κατά ποοτίμηοιν ευρίσκεται
Νά ρίξουμί. ...
Δάγκειο εχεις καί γυρεύεις φιδέ;
— Νά ρίξουμε κριθααάκι άρε¬
φός.
— Φίνα. Κάνει μισή οκά;
— "Αντε ρέ, Μιά όνά νά ρίξου-
με, νά φαμε νά μά- ογ> ό Θεό;. νΑ-
κου μισή οκά· Δίαιτα ρέ θα κάνου
με;
— Σωστά. Νά μού ζήστις Μπό-
λολα, σά Χρυσόστομος τα λές.
Πβρϊ. λύχνων αφάς, ί) παρεΐτσα
' Εχει δίκηο ό Μή-
*ά πάροι«ιιε τό «Γιαλα - Γιά-
ονχει άμαντδάκι φίνο.
[Μπράοο άρεφός. Αύτό είναι
ΙσΐΊΐφωνία εχει γίνει άπό τό
Ίοι τοϋ Σαόάτου, τό οποίον
τον κατσντί" ήιιέρα άργίας,
ί Εργαζόαενοι είναι άπησχο-
■ μ^ την κατάστρωοι.ν τοΰ
τϊ)ς διασ/ΐδάσεως άπο την
' άπο την αλλη ό έργοοότη-;
νά έξοικονομήση τα ·'-1Λ
είς σννοικίαν ποϋ εχει καί κοριτσό-
πονλα. Διότι, το γλέντι γίνεται γιά
νά μάς δτί κι' κόσμος. "Ετσι, τζά-
μπα θά γλεντήστ» ό "Ελλην; Ημ¬
πορεί νά μην είναι πρακτικός είς
Ή νεαοά χανούμισσα Φερίχα Τεφδίκ, ή όπ,οία ενίκησεν είς τοΰς προσφάτους
αγώνας καλλονής έν Τουοκίο> '
φησε άπο τό μ^εστ1^έρι Ινας χτί-
στης, πασαλίβει τό τραπέζι μέ την
Ο — Λ ί Ο _____'
μήση τα τ^κλ
ή των ήμερομισθί-
(Ιχ>ολόγιον στειάν
'ταν το ωρολόγιον
'ψηνγ άπογεψ«τ.νην ή
ι ογο/αζει. Είτε μιανρί, εϊ-
ίτάνη, είτε π>.άνη, είτε κα-
|είτ? αριόνι, είτε τσάπα, είτε
';, ί/·α άφήνονται σύξνλα
ί ΐτρωίας τής Δεντέ.ρας.
ωποι πρόκειται νά γλεντή-
ασπάσουν κεφι, νά πάνε
τα άλλα πιράγματα τής ΐΐωης τού, | πατσαβούρα και στεκει ως σταμνα
άλλά στό γλέντι, δλα κι' δλα. 'Εν-} ΑΊγηνίτικη μέ τα χέρια στή ιιέση
νοεΐ νά γλεντήσττ καί νά τό μάθΐ] ι Λνηιΐίνηντο.- διπτηνά:
δλος ό ντουΛΐάς.
— Καθάρκτϊ τό τραπ£ζι ρέ
παιδί...
— Άμέσως. ..
Καί τό παώί τοϋ τα6ερνείου μέ
πρόσωπον σκοϋρο, μέ χέρια σκοϋ-
ρα, μέ ροϋχα καί ποδιά σχονρα ποϋ
νά μην ξεχωρίζτ) κα*είς τί χρώαα
είχε κάποτε τό πρόσωπο τού ή τα
τοΐ'. έμφανίζεται μέ μιά ■»*-
άναμενοναας διαταγάς.
— Ρέ σύ, δέν προσέχεις καυΗϊ-
λου, άποφαίνεται ό Μήτσος, τινά-
ζοντας ενα κρεμμυδότσουφλο άπό
τό παποϋτσί τού.
— Δέν πειράζει, άπαντ^ τό παι-
δι φθεγματικώς. Βγαίνει στ»Γν πλό
—. Κάνε μου ρέ σύ μιά
ντομάτα μέ άγγοϋρι.
Βάλε κοί κρευμυδι πολύ
σι.
τοχϊοοΰρα στό χέρι καί φράστ | σα. Σέ 6αθύ πιάτα ρέ.
Φ2θύστ πετα πρός όλας τάς διευ-1 "Οταν ή σαλάτα ετοιμάσθη και
θύνστις τα κρεμυοότοο»φλα πον | κομισθη τό γκιουβέτσιον, ή παρέα
-».-.. ι_^......>. ^λ τλ^-τ^Γι νη τάΙίτΐίητΓΐ ιιέ τα ιιοϋτοα. Καταίοοοχθι-
στάρεις ρέ φασονλάδα.
— 'Εγώ φασου/νάδας ρέ; Νά...
— Τό τραπέζι άναποδογυρίζε
ται καί δλα ποτήρια, μισές, πιάτα
καί κρεμμυδότσουφλα, γΐ'ρίζον.'ν
κορώνα — γράμματα.
— Γιατί ρέ τώκανες αϋτοϋνο;
— "Ετσι μάρέσει!
Ή παρέα /ωρίζεται είς δύο
στρατόπεδα.
— Πάμε ρέ παραπάνω νά ξη-
(Λ ·*· *
— Τί λές ρέ; την πλάκα. Δική
σου είναι;
.— "Αμα δέν πληρώσετε...
-— Νά τό λοιπήν. Γκάπ -γκούπ!
Μέ τόν κρότον των χαστουκ;ών(
όμως καί τόν δημιουργουμενον θό¬
ρυβον, ξυπνά ό /Λΐμώμενος ορθι-
ος είς την γωνίαν τού πεζοδρομίου
φρουρός τής τάξεως και απεύδει
επί τόπον.
— Τι συμδαίνει;
— Τίποτες. Καποια διαφορά
εχουμε.
— "Ακουσα χαστούτιια δμως.
— Τι σέ μέλει έσένα; Σύ ταφα-
γες;
Ή δικαιολογία είναι πολύ σω-
στή και ό φρουρός τής τάξεως, σο-
βαρός καί άξιοπρεπής άπέρχεται
διότι δέν είναι ορθόν νά επεμτχή-^
νει είς. . . προσωπικάς ύποθΐσεις."
Κάιοτε -η γαλήνη άποκαθίστα-
ται καί τό «Γιάλα - γιάλα» περιερ-
χεται πάλιν είς την κατοχήν της
παρέας. Ή τελευταία μισή, συιι·
φιλΐίάνει τοϋς διαπί.ηκτισθέντας.
— Πάμε, τσάρκα άρεφάκι;
— Ναί γιά.. ·
Καί ή παρέα τρικλίζουσα κατευ-
θύνεται πρός τα στενά τής γειτο-
νιας, δπου ό καθένας ώονεται κα¬
τά δοιΑησιν.
— Στάσου ρέ Μπόίαώα νά ποϋ-
με ίνα άμανάκι κάτω άπό τό πα-
ράθυρο τής χήρας. ..
— "Ισα, πάρτο.
Άμάάάάν!
ό ά'νθρωπος έπλάστηκεεεεε. ..
Δέν προφθάνει δμως ό τραγου-
διστής νά συνεχίση καί ενας κου-
6ας μί νερό ποϋ ίξαπολύεται άπό
τό παράθνρο, τόν κάνει νά διακό¬
ψη-
— "Ε, ρέ κόλασι! Γιατί ρέ 6ά-
αανο μέ τσαλάκωσες τοιοίτως;
— Δέν πειράζει ρέ Μπόλολα.
Εϊχανε σκονισττ| τα ροϋχά σου καί
καθαρίσανε τώρα. ..
Μέ την ν|τυχρολονσίαν αύτην, ή
παρέα συνερχεται καί διαλΰεται
διά νά επαναλάβη τό γλέντι τό α/-
λο Σαβΰατοκύριο
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
είναι επάνω είς τό τρα»ΐέζι καί τα
άποκόμματα τ% τομμάτας πού α-
:
ι.·
πέφτει με τα μοϋτρα. Καται6ϋοχθι-
ζει άμέσως πάν τό υπάρχον επί ™*
τραπεζίου καί άκολοι^θως «
ή οίνοποσία καί τό άμανεσάκι.
Άαάάάάάάν. .. ώχ!
Έμένα μού τό είπανε
άν^ράητχκ μερακλήδες
αμάν, άμσν, αμάν,
πώς την καλλίτερη ζωή
περνοϋνε οί μπεκρήδες
γιαρέυ. άμάάάάν.. .
— Γειά σου αρεφάκι καροΰπα.
— Λάλα το ρέ Μήτσο.
Τό κέφι άνάδει καί οί διασκεδά-
ζοντες ΤΕλληνρς έννοοϋν νά πλη-
ροφορηίι·η τό γεγονός τουτο όλό-
κλήρος ή {«φι')?αος. Δι' δ καθ' ενας
τής παρέας άναλαμοάνει νά τό δια·
κηρύξη.
— Ποϋ νά καί| ή οίκοινμένη
"Ε, ρέ Κοίνόίΐβί^ ποΰ άνακάλυψες
, την Άμέρικα, καί δέν άνακάλυβες
Ι καλλίτερις κάνου>^ς;
1 Μπράβο αρεφάκι, έν τάξει.
— Τα λέω καλά ρέ σά χιρνσορ
ρήιιονας;
— Ναί άρείΐχκ . .
Άλλά ακρατος οίνοποσία, άπο
των άρχαιοτάτατν χρόνων, ρ'χει καΐ
επακόλοιητα. Ποίος άγνοεί ότι ό
Τύνδαρος ό Βασιλεύς τής Σπάρ¬
της ηρνήθη νά δώσρ την κόρην
τού την ωραίαν Έλένην εις τόν Ύ
ποκλείδην, {πειδή έμέϊτυσε καί τ»ΐ
Πάμε ρέ. . .
— Έν τώ αεταςύ δμως καί πρίν
προφθάνουν οί διαχωρισθέντες ν«
ξεκαθαρίσουν τού; λογαριαομούς
των, παρεμίαίνει ό ταδερνιάρης.
— Έξήντα πέντε κάνει ό λογα
ριασμός τοϋ κάπελα, καί σαράντα
πέντε τοϋ μάγερα.
— Μάς τα φουσκώνεις δίνάμη.
— Άν σάς άρέση. Έγώ ν.ρα-
τάω την πλάκα.
Ή ·τεν9«ς.ρά τοϋ Δημητρράκη ά-
πέθ^εν άποΐ ζερ'.ιτ/ευμονίαν. Μετά
;ήν κηϊδίαν, είς τί) σ—'ίτι τής μα-
ν.αρίτ'.ϊο;, ενας των Ζ3
νο>ν τής ~λέκει τι έγκώαιον:
-— Ά! ήτανε λααπρά
Τί καλή. τί χγαθή! ΤΗταν ό φοί-
νιξ των πίνθερών. ,
Ό τϊθλίμμένος γαμδρός άκούων
την τ^λε^ταιαν λέξιν, άνατινάσσϊ-
Τ3ΐ! πΐρίτρομος, ενθυμούμενος την
μυθολογικήν παράδοσιν, χοΰ οί φο:-
νικες άναγεννώντβι ά·^ την τέφραν
των.
έκανε υ <λ*λ»^ ^«., Ι Τα παιδία τής παρέας, εύΐτΐ·; ώς κανονισθούν, ήγουν δταν σφί- ι ξουν τα ποτηρακια των. άρχίζοιν 1 νά παρεςηγοϋνται. ι — Βάλε καί τό «Γκίλη - γιάλα» Ι ^■Θ ιΜόρρω, άδελφή τής κ. / Λ"ο-'π/ισσα της Άγγλικής ι (ΐκοί·σοι·ιι* τή Ρα
29
ΑΠΟ ΤΑΣ
ΓΛ—ΝτονΝοΐ ΕΛΛΗΝ-- το
Σε.ττέμοριος.— 'Ρ
0,ν σκέπτεται
ί0 «γλεντακι».
ΓΐΛροφέ μόν, θα 7 . ,
[^ Ταβερνίτσα να τα
ί άορρος. θά βάνουμε κι'
"ά·/ι στό φουρνο. #
0 ^ τάξει τα πραμ-
ΪΚαΓθά' χανοναστοΰμε φινα
α»*, 6λάμη. Τό οποίον,
όγοαφο ό ΙΙαναγης και
Η ΑΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ.- ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑ ΤΟ
ΓΑΕΝΤΙ.- Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΑ ΤΟ ΓΚΙΟΥΒΕΤΣΙ.- ΟΤΑΝ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΑ ΙΜΕΡΑΚΙΑ.-
ΤΟ ΑΜΑΝΕΔΑΚΙ.·. ΙΗΕΤΑ ΤΗΝ ΑΚΡΑΤΟΝ ΟΙΝΟΠΟΣΙΑΝ.- Η ΤΣΑΡΚΑ
ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ.- Ο ΚΟΥΒΑΣ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ.
τα μεράκια κάτω. Διότι ώς γνω¬
στόν:
τι άπάνου τό λές δηλαδής
Νά, δη
δηλαοης. άψς , άρεφί)ς
ά; άπ την αρχη ι-| -— -
___·' τού μιά νά πάη στόν πάτο
νά κατέβσνν τα μεράκια κάτω,
κάθε πίκρα καί φασμάκι
τό κρασί γιατρευει μόνον
αντό σούνει τό μεράκι
καί γλυκαίνει -/.άθε πόνο.
Τό γιουβετσάκι έτοιμάζεται πά-
ραυτα καί άποστέλλεται στό φούρ-
νο μέ την Ιντολή νά ξεοοψηθτ) τό
κρέας.
Πάτησέ το καί λιγά/.ι στό άλά-
η ρέ φίλε γιά νά τραοάτ) κρασί...
— Μή σέ νοιάζρι. Έγώ είμαι
μάοτορης α' αύτά. Άπό μεζελήκι
άοεαχ>; ατι αοΰ λές έμένα.
πιπέρι ρέ Μήτσο.
> τέως. ' Καί λίγη τοματα φοΐσκια.
: σοΰ λέω. · · , Τί θα ρίξονμε «έσα οέ 6λά
Το λοιπός. τί μοϋ σονρωνεις
,ρη σάν μονστοΰρης; > ψ '_ Πατάτες.
Γνκ άΕϊφΐΒ", ν αγορα- _ ν^( . πατατΕ- ρϊχαμε &.
αι ά πλάκα ρεψενι-,ον- - *· *
,.,,α άρεφός. Μπράβο ρέ
. Είσαι μεγάλο πολύ μεγαλο
|Νά πάρουμε κείνο ποϋ λέει
- Κατινάκ1».
ι ρι Μπόλολο, είναι πα-
ποΰνο.
,^_ τί νά πάρουμε; ^
Αΰτσύνο ποϋ παίζει τό μανά-
τά (τταψύλια. νΕχει καί μιά
βίτσα άρϊφός. ^ ^ ^ **«*. ...Λ_____Τ ,. .._ ,
"Αντε ρέ, καντάδα θά κάνου-; Εί—ήπτει είς τό ταοερνεΐον, τό ό-
ποϊον κατά ποοτίμηοιν ευρίσκεται
Νά ρίξουμί. ...
Δάγκειο εχεις καί γυρεύεις φιδέ;
— Νά ρίξουμε κριθααάκι άρε¬
φός.
— Φίνα. Κάνει μισή οκά;
— "Αντε ρέ, Μιά όνά νά ρίξου-
με, νά φαμε νά μά- ογ> ό Θεό;. νΑ-
κου μισή οκά· Δίαιτα ρέ θα κάνου
με;
— Σωστά. Νά μού ζήστις Μπό-
λολα, σά Χρυσόστομος τα λές.
Πβρϊ. λύχνων αφάς, ί) παρεΐτσα
' Εχει δίκηο ό Μή-
*ά πάροι«ιιε τό «Γιαλα - Γιά-
ονχει άμαντδάκι φίνο.
[Μπράοο άρεφός. Αύτό είναι
ΙσΐΊΐφωνία εχει γίνει άπό τό
Ίοι τοϋ Σαόάτου, τό οποίον
τον κατσντί" ήιιέρα άργίας,
ί Εργαζόαενοι είναι άπησχο-
■ μ^ την κατάστρωοι.ν τοΰ
τϊ)ς διασ/ΐδάσεως άπο την
' άπο την αλλη ό έργοοότη-;
νά έξοικονομήση τα ·'-1Λ
είς σννοικίαν ποϋ εχει καί κοριτσό-
πονλα. Διότι, το γλέντι γίνεται γιά
νά μάς δτί κι' κόσμος. "Ετσι, τζά-
μπα θά γλεντήστ» ό "Ελλην; Ημ¬
πορεί νά μην είναι πρακτικός είς
Ή νεαοά χανούμισσα Φερίχα Τεφδίκ, ή όπ,οία ενίκησεν είς τοΰς προσφάτους
αγώνας καλλονής έν Τουοκίο> '
φησε άπο τό μ^εστ1^έρι Ινας χτί-
στης, πασαλίβει τό τραπέζι μέ την
Ο — Λ ί Ο _____'
μήση τα τ^κλ
ή των ήμερομισθί-
(Ιχ>ολόγιον στειάν
'ταν το ωρολόγιον
'ψηνγ άπογεψ«τ.νην ή
ι ογο/αζει. Είτε μιανρί, εϊ-
ίτάνη, είτε π>.άνη, είτε κα-
|είτ? αριόνι, είτε τσάπα, είτε
';, ί/·α άφήνονται σύξνλα
ί ΐτρωίας τής Δεντέ.ρας.
ωποι πρόκειται νά γλεντή-
ασπάσουν κεφι, νά πάνε
τα άλλα πιράγματα τής ΐΐωης τού, | πατσαβούρα και στεκει ως σταμνα
άλλά στό γλέντι, δλα κι' δλα. 'Εν-} ΑΊγηνίτικη μέ τα χέρια στή ιιέση
νοεΐ νά γλεντήσττ καί νά τό μάθΐ] ι Λνηιΐίνηντο.- διπτηνά:
δλος ό ντουΛΐάς.
— Καθάρκτϊ τό τραπ£ζι ρέ
παιδί...
— Άμέσως. ..
Καί τό παώί τοϋ τα6ερνείου μέ
πρόσωπον σκοϋρο, μέ χέρια σκοϋ-
ρα, μέ ροϋχα καί ποδιά σχονρα ποϋ
νά μην ξεχωρίζτ) κα*είς τί χρώαα
είχε κάποτε τό πρόσωπο τού ή τα
τοΐ'. έμφανίζεται μέ μιά ■»*-
άναμενοναας διαταγάς.
— Ρέ σύ, δέν προσέχεις καυΗϊ-
λου, άποφαίνεται ό Μήτσος, τινά-
ζοντας ενα κρεμμυδότσουφλο άπό
τό παποϋτσί τού.
— Δέν πειράζει, άπαντ^ τό παι-
δι φθεγματικώς. Βγαίνει στ»Γν πλό
—. Κάνε μου ρέ σύ μιά
ντομάτα μέ άγγοϋρι.
Βάλε κοί κρευμυδι πολύ
σι.
τοχϊοοΰρα στό χέρι καί φράστ | σα. Σέ 6αθύ πιάτα ρέ.
Φ2θύστ πετα πρός όλας τάς διευ-1 "Οταν ή σαλάτα ετοιμάσθη και
θύνστις τα κρεμυοότοο»φλα πον | κομισθη τό γκιουβέτσιον, ή παρέα
-».-.. ι_^......>. ^λ τλ^-τ^Γι νη τάΙίτΐίητΓΐ ιιέ τα ιιοϋτοα. Καταίοοοχθι-
στάρεις ρέ φασονλάδα.
— 'Εγώ φασου/νάδας ρέ; Νά...
— Τό τραπέζι άναποδογυρίζε
ται καί δλα ποτήρια, μισές, πιάτα
καί κρεμμυδότσουφλα, γΐ'ρίζον.'ν
κορώνα — γράμματα.
— Γιατί ρέ τώκανες αϋτοϋνο;
— "Ετσι μάρέσει!
Ή παρέα /ωρίζεται είς δύο
στρατόπεδα.
— Πάμε ρέ παραπάνω νά ξη-
(Λ ·*· *
— Τί λές ρέ; την πλάκα. Δική
σου είναι;
.— "Αμα δέν πληρώσετε...
-— Νά τό λοιπήν. Γκάπ -γκούπ!
Μέ τόν κρότον των χαστουκ;ών(
όμως καί τόν δημιουργουμενον θό¬
ρυβον, ξυπνά ό /Λΐμώμενος ορθι-
ος είς την γωνίαν τού πεζοδρομίου
φρουρός τής τάξεως και απεύδει
επί τόπον.
— Τι συμδαίνει;
— Τίποτες. Καποια διαφορά
εχουμε.
— "Ακουσα χαστούτιια δμως.
— Τι σέ μέλει έσένα; Σύ ταφα-
γες;
Ή δικαιολογία είναι πολύ σω-
στή και ό φρουρός τής τάξεως, σο-
βαρός καί άξιοπρεπής άπέρχεται
διότι δέν είναι ορθόν νά επεμτχή-^
νει είς. . . προσωπικάς ύποθΐσεις."
Κάιοτε -η γαλήνη άποκαθίστα-
ται καί τό «Γιάλα - γιάλα» περιερ-
χεται πάλιν είς την κατοχήν της
παρέας. Ή τελευταία μισή, συιι·
φιλΐίάνει τοϋς διαπί.ηκτισθέντας.
— Πάμε, τσάρκα άρεφάκι;
— Ναί γιά.. ·
Καί ή παρέα τρικλίζουσα κατευ-
θύνεται πρός τα στενά τής γειτο-
νιας, δπου ό καθένας ώονεται κα¬
τά δοιΑησιν.
— Στάσου ρέ Μπόίαώα νά ποϋ-
με ίνα άμανάκι κάτω άπό τό πα-
ράθυρο τής χήρας. ..
— "Ισα, πάρτο.
Άμάάάάν!
ό ά'νθρωπος έπλάστηκεεεεε. ..
Δέν προφθάνει δμως ό τραγου-
διστής νά συνεχίση καί ενας κου-
6ας μί νερό ποϋ ίξαπολύεται άπό
τό παράθνρο, τόν κάνει νά διακό¬
ψη-
— "Ε, ρέ κόλασι! Γιατί ρέ 6ά-
αανο μέ τσαλάκωσες τοιοίτως;
— Δέν πειράζει ρέ Μπόλολα.
Εϊχανε σκονισττ| τα ροϋχά σου καί
καθαρίσανε τώρα. ..
Μέ την ν|τυχρολονσίαν αύτην, ή
παρέα συνερχεται καί διαλΰεται
διά νά επαναλάβη τό γλέντι τό α/-
λο Σαβΰατοκύριο
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
είναι επάνω είς τό τρα»ΐέζι καί τα
άποκόμματα τ% τομμάτας πού α-
:
ι.·
πέφτει με τα μοϋτρα. Καται6ϋοχθι-
ζει άμέσως πάν τό υπάρχον επί ™*
τραπεζίου καί άκολοι^θως «
ή οίνοποσία καί τό άμανεσάκι.
Άαάάάάάάν. .. ώχ!
Έμένα μού τό είπανε
άν^ράητχκ μερακλήδες
αμάν, άμσν, αμάν,
πώς την καλλίτερη ζωή
περνοϋνε οί μπεκρήδες
γιαρέυ. άμάάάάν.. .
— Γειά σου αρεφάκι καροΰπα.
— Λάλα το ρέ Μήτσο.
Τό κέφι άνάδει καί οί διασκεδά-
ζοντες ΤΕλληνρς έννοοϋν νά πλη-
ροφορηίι·η τό γεγονός τουτο όλό-
κλήρος ή {«φι')?αος. Δι' δ καθ' ενας
τής παρέας άναλαμοάνει νά τό δια·
κηρύξη.
— Ποϋ νά καί| ή οίκοινμένη
"Ε, ρέ Κοίνόίΐβί^ ποΰ άνακάλυψες
, την Άμέρικα, καί δέν άνακάλυβες
Ι καλλίτερις κάνου>^ς;
1 Μπράβο αρεφάκι, έν τάξει.
— Τα λέω καλά ρέ σά χιρνσορ
ρήιιονας;
— Ναί άρείΐχκ . .
Άλλά ακρατος οίνοποσία, άπο
των άρχαιοτάτατν χρόνων, ρ'χει καΐ
επακόλοιητα. Ποίος άγνοεί ότι ό
Τύνδαρος ό Βασιλεύς τής Σπάρ¬
της ηρνήθη νά δώσρ την κόρην
τού την ωραίαν Έλένην εις τόν Ύ
ποκλείδην, {πειδή έμέϊτυσε καί τ»ΐ
Πάμε ρέ. . .
— Έν τώ αεταςύ δμως καί πρίν
προφθάνουν οί διαχωρισθέντες ν«
ξεκαθαρίσουν τού; λογαριαομούς
των, παρεμίαίνει ό ταδερνιάρης.
— Έξήντα πέντε κάνει ό λογα
ριασμός τοϋ κάπελα, καί σαράντα
πέντε τοϋ μάγερα.
— Μάς τα φουσκώνεις δίνάμη.
— Άν σάς άρέση. Έγώ ν.ρα-
τάω την πλάκα.
Ή ·τεν9«ς.ρά τοϋ Δημητρράκη ά-
πέθ^εν άποΐ ζερ'.ιτ/ευμονίαν. Μετά
;ήν κηϊδίαν, είς τί) σ—'ίτι τής μα-
ν.αρίτ'.ϊο;, ενας των Ζ3
νο>ν τής ~λέκει τι έγκώαιον:
-— Ά! ήτανε λααπρά
Τί καλή. τί χγαθή! ΤΗταν ό φοί-
νιξ των πίνθερών. ,
Ό τϊθλίμμένος γαμδρός άκούων
την τ^λε^ταιαν λέξιν, άνατινάσσϊ-
Τ3ΐ! πΐρίτρομος, ενθυμούμενος την
μυθολογικήν παράδοσιν, χοΰ οί φο:-
νικες άναγεννώντβι ά·^ την τέφραν
των.
έκανε υ <λ*λ»^ ^«., Ι Τα παιδία τής παρέας, εύΐτΐ·; ώς κανονισθούν, ήγουν δταν σφί- ι ξουν τα ποτηρακια των. άρχίζοιν 1 νά παρεςηγοϋνται. ι — Βάλε καί τό «Γκίλη - γιάλα» Ι ^■Θ ιΜόρρω, άδελφή τής κ. / Λ"ο-'π/ισσα της Άγγλικής ι (ΐκοί·σοι·ιι* τή Ρα
ΒΟ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΚΟΥγΛΠΠΑ-ΠΑΙΡΤ
Ό Κούυ.χγ'.ζ-Πα'ιρτ, τοχοτηρη-
τής τοϋ χωροδεχπότη τοϋ Βάΐντα,
ήταν έτο:<χοθάνατος. Ήταν ζλαγ:ατυ.ένο; στ*ΐ δ:κό τθϋ τό κ,ρεδάτί, επάνω σέ μίαν άγ- καλ;ά άχ»ρ*, σχεχαΐμένος μέ —ρ«- 6(63. Δέν ήταν άρρώττεια, άλλά τα κριίο μονάχα τόν ειχε ρι'ξει στό χρεδάτι. Γυρίζοντας άχό τό καπη¬ λειό μέσα σέ ιχιά χιονοθύελλα, είχε βγή άπό το δρόμο μέ τό αλογό το.ι κ" έχάθτ,κε μ,εσα στό χιόνί τό δαθύ· /.2· τό ζώο -αϊαδέρνοντας, είχε ξε- γλυστρήσει άχό κάτω τού καί τόν αφήκε καθισμένον επάνω σ ενα ά- σχρο ύψωματάκ: σάν επάνω σέ σέλ- λα. Τόν εύρήκαν έκεί την άλλη με¬ ρά, κοκκαλίασαένον σά παγκ,ρού- σταλλο. Καΐ τώρα τα μέλη τού εί- χαν ξεχαγώσει καί άχό ώρα σέ ώρα θά ξεψυχοϋσε. Δέν υπήρχαν τοττ&ττ,ρητές άφεν- τάδων πθΰ νά μχοροϋσαν νά καοχτ;- θοϋν χώς είχαν χ$βάνει στό κρεδά- τι τος. Συχνά τούς εΰρισκαν ξα- πλωμένους κάτο», τό κεφάλι μα τωμένο, μέσα σέ χυκνά σύδενδρα σε κανέν λ ίθοντυνιω, ή μεσα βοϋρκο, ή καμωμένοος λυώμα πίσω άχό καμμίαν άποθή/η Ποτέ δέν έφανερώνοντο οί ίράστις· ο: χωριά- τε; Ιτφιγγαν τή γλώ-στά τους σβν ενας άνθρωπος καΐ όλαι άιτόδείχναν την άθωότητά τους "ήν άνάκρισι. Πηγαίνετε νά τόν πΐάστε, άν μχθ- ! γ ρήτε! Μ τε! Μερ'.κές φορές τό μΐσος ~οΰ ξε- ϊαΰαε εναντίον κοπτθ'.οο έχιβ·τά"τη ήταν τόσο δίαιο ΐΕθίι καί ή δολοφονί» ϊέν τό κΛτευνϊζε· εκρεπε νά τκάσι; ϊέν τό κΛτευνϊζε· εκρεπε νά τκάσι; σάν κακό άπόστημα μζροστά στά κ,άτια δλων. Μερα-μεττ,μέρι, τοΰ 4ρ- όϊο^αν πβλλοί άν5ρ&Γ| μ»ζί Μετά τής ίντό ττ>ν διεύθυνσιν μοί·
τελείως κατηρτισμένης Όρχηστρ^ί
μου άναλαμδότνω νά σκορπίζω την
χαράν καί ευθυμίαν είς άρραβώνας,
γάμους, βαπτίσεις, έκδρομ,ά;, χοροί-
σπερίδας καί παντός είδους &ασκεδά·
σει;. Ίδεώδης καί αίσθηματική Μου-
σιχή, Άμερικανική καί ' Ελληγι*η.
Ιϊαραοίδω χαί κατ' οίκον μαθηματα
βιβλίον, μανδολίνον χαί κνμθάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΙΚΆΙ
Διεύθυνσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΙΙΝΙΟΣ
2067 ΙΙβΓΗβκοπ Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. ΗβνιποηΙ 9566—4551
ριχνόϊα ρ| μζ
στά χωράφυ, όζο^ έΐέριζαν τό χόρ-
το. και τόν Ιρριχναν κάτω, τόν
έτκότωναν καί τοίϊιναν χλωτσιές
άκόμα καί 3ταν ή ζωή τόν είχεν ά-
φτ}τει· Χ3: τότε έπήγα-.ναν όλοι μα-
ζ: νά ^αραϊο£*οϋν. Τρείς Κυρυχές
υνέχε'.α στόν κύφωνΐ. όντε ή ίτόίΐΛ
έξορία στή χώρ2 των ποτγων, στή
Σιδηρία, δέν κχτώρθωνχν νά έμπο-
ί τόν λίκν νά τζίρτ, ά
Ό Κο·.'μχγ!3ί Παίτρ, όμωί, ειχε
ςε-φιίγει δλες τις ένέϊρες. Κάτω
άπό τή δεξιά τοο ματχάλη ΐίσ-θανό-
ταν άκόμτ,, τίς φθινοχωρινές νύ-
χτες, αοοδλιές μεσα ατήν ούλή ποί»
ίίχε άφήϊε'. μίά μαχαιριά. "Οταν
έχλησίαζεν ό χακός καιρός, τό ση-
•χάίι -τις πληγής έκοχχίνιζε χαΐ
αργιζε νά τόν πονή. Συχνά είχε δώ-
τε; μάχες χορμί μέ χορμί, μέσα σε
νύχτε^ θεοτχότεινες, χοΰ τοϋ ί;ταν
άϊυνατον νά ΐίτ] τόν άντίπαλό τού·
εννοιωθε μονάχα τό σττ;Οός το·ο %α
τοΰς μϋς των χεριών.
Περιμένιντας τόν θάνατ/ &
ύ—^:α-Παίρτ ίιαλογιζόταν όλα
τα πράγματα γιά νά χερνάη
τόν ν.Λΐρό, άλλά ή χ*ρά ποϋ δοχί-
μαζε ήταν πειό άϊΰνίτη, ά—ό άλλο¬
τε. Όλα έοαινόντθΛαν μάτ^ια τώ-
ύ τ:έ·σει στήν τελεοτΛΐ'2
α πθΰ δέν είχαν σ—;σει
ρα χου είχε
γ
οί δοΰλοι.
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ
ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ
Κατά την 6οτανι-
κήν είναι «ΚΑΘΕ
ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ
ΠΑΘΗΣΙΝ» έ-
Γομένως τό ΦΥ-
ΊΧΟΝ τό ό-
^ παράγεται
ρους είναι τό μό¬
νον άντίδοτον διά
άπό οίζας καί σπό
τα μαλλιά σας.
Κβε. υ.5.ΡϋΙ. ΟΙί. 'Εξαλείψει την
Ν. ϋ. ΡΑΡΑΚΟ5 πιτυρίδα, σταμα-
Έφενοέτη; χαΐ τςί την φαγούραν
χατασχεναστή;. καΐ τριχόπτωσιν
336 νν. 42ηά 51. καί θεραπεύει ά
Νθνν ΥθΓΐί Οί£ν. λανθόστως έκζέ-
Μβϋαΐΐΐοπ 3814 ματα καί τριχο-
φάγον, δέν περιέ-
χει ΟΙΝΟΠΧΕΥΜΑ Γ) άλλας χη¬
μικάς, ϊ'ι λιπώδει^ θυσίας, διατη-
ρεΐ τό κτεΛΐσμα όλην την ημέραν
καί έπαναφέρει τό φυσικόν χ'ρώμα
είς τα μού.λιά σας. Άξίζει μία δο-
χιμή δια νά πεισθήτε. Γράψατε την
κατάστασιν σας διά νά παρασκευά-
σω τό φάρμακον αναλόγως. Πιο-
λεΐται είς 8 καί 16 οϋγγιών φιό¬
λας, πρός $2.00 καί $4.00. Στέλ-
λεται παντοϋ προπληρωτέον ι) Ο.
Ο. Ό. Έν 01Ϊ0380, 111. πωλείται
είς τό ΜαΓβηαΙΙ Ρϊβΐϋ ΌΙ
51ΟΓ6.
α-ρ χρεβάτι το»,
έκότταζ,ε μέ μάτι χς^ρασμένο την
Μάντλ·.Λ τή γιιναίχά τθ'ϋ. Παιδία
έν είχαν. Μήχως ή Μάντλί μΐά
μόνη φορά εφτειαςε τα μαξιλάρια
τού ί) μην τόν 'έγύρισε στό χρεδάτι
το»; Νερό, ναί. τουφερνε σ' Ινα χά*
-ελλο χωρίς χέρι, νερό χ^ιχρο καί
άνούσιο, χοΰ δέν ξεδίψαζε. Καί μ>
νος νίταν μέσα στήν καμάρα, έκεί-
νη, ή ιχα»ροκαχνισμένη χετρα στήν
ακρη τοϋ φουρνοο θά τόν ύπηρετοίί-
=ί όσο καί ή Μάντλ!.
— Μάντλ:, αχο·>σε. είπε. Θά εύ-
χαρ:στηθτίς σά·^ πεθάνω;
— Μχα, οχι· μόνο ύζάρχθυν άλ-
λο! -ού θά ενχαρΐστητ)οϋν.... ίχάνω
ϊτή γή καί κάτω άχό τή γή;
— θέλειο νά -ής πώς θά τ.άω
ίσια στήν κόλασι;
— Ναί. καί καδάλλα σ' ενα δούρ-
δουλα, υ.άλ:στα, νά εισαι δέ^α-ος.
Ό Κουμχγια-Παίρτ άνθ!&ν όρ-
θάνοΐχτα τα μ,άτ'.α. Αύτό δέν τώχε
Ή Μάντλι, λοιττόν, είχε 3ι>ο λό¬
γοις νά είναι εύτ.ιχι-Λένη· -ρώτα-
ΟΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
178 ΟΚΑΝΟ ΑνΕΧϋΕ
(^ΓΠβΓ 2αά ΑνβηιιΟ
ΑδΤθΚΙΑ, „ Ι
Εν συνεργασία μετά τοδ Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
ΡοΙβζζο.
Κ3νεη5νοο(1 3266.
'Επιστρέφεται είς την 'Ελί.όβα στ«
Άεοα~Λί{όν ίίοαΊ
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
4δό; Σωχράτου; αριθ. 51 Άβτνβ.
Οϊρα—ύονται ασφαλώς καί άνωού·
%ω; παθολογικά, λ
δθ^ά νοοήματα.
Μέθοδος νεωτάτη.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
Μόνον $5.00 μηνταίως. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—Έλληνν
οτΐ, παρ Αμερικανηβος, χατόχο» της 'Ελληνικής. Άνουοτή άπό 10
η. μ. εως 10 μ. ιι.
564 - 7ΤΗ Α1/Ε. (Μετοςΰ 40—41η; ΌβοΟ) ΝΕ¥Ι/ ΥΟΒΚ
Ή Φρέϊντα Μιέρς, ήθοποιός τοί) Μπροντγουαίη, ή δποία έτελεσε τοί»ς
γάμους της μέ τόν Ουΐλλιαμ Ντρότζ, έκ Φλώσιν, Ν. Υόρκης.
κρώτα, θά τόν ξεφορτωνόταν εκει-
τα τ}ξερε σίγουρα ττοά θά πήγαιν» ό
άνδρας της.
— Γιατί μέ μισείς; "Εχρεπε νά
ΰ ά α ΰ ϋ Ι
μοΰ χρωστά;
την τιμ,ή σο^.
δ
: ποΰ σοϋ Ισ·ωσ·α
χαρ
άό
η
—Ό άφεντης σ' έ-λτ-ρωΐε γιά
>ί μέ 'χάρ^ς, τό ξέρείς χαλά, άχο
θ ύά άά' άό α δό
κεν αύτά άνάμεσ' άζό τα δόν-
τια της.
— Κα· άν μετανοούα* τώρα γιά
όλες τίς χαχες μο^ χράςίΐς;
— θά ήταν χρφ,α ή φωτία ΐοίι
ϊ έπερΐμ,ένε: νά πάΐβ στά χαμβνα.
— Μάντλί, πήγχινε νά μοϋ κό-
φχς μ!ά-3υό δέργες, χαλές βέργβς,
/.αί φέρε μοΰ τες, γίατί ή ν.αρδιά
ιχο» μέ τρώε: χαράξενα.
— Τό χέρ: σου σέ τρώί'., άλλά
ίέν φθάνε'.ς· γ;ά δθλίμασε» *ν (*·π°-
ρ^ς νά μ' άγγιςγίς άπο τό /.ρεδάτ!
10».
—Έμπρός, φερε μοϋ δεργε^
•—'Τίς χρεΐάζεΐα! γιά τόν έαυτά
70»; Τότε, νά σοΰ δοηθτίτω μέ δλη
μοο την εύχζΐάτησί.
—■ Μή μο·αρμο»ρίζεις, γυναΐκα,
•/.τη όπως σοϋ λέω. Μέσα στό δά-
«ς -ώ είναι ή μιχρές σημύδε;, %[-
σω άΐό τό μύλο. Καί νά τίς δέογ,ς,
νά τις έτθ!μάΐΥ)ς, μην ξεχάιχ,ς.
— Πάω νά σοϋ τίς φέρω. Ή
φ-ίλιές θίχθΛ όλον τόν /.α'.ρό νά
μεγαλώυοτ; ήσυχα μέ χον θάνατό
σο·ο.
"Γστερ' ά~ό λίγο, γύρισε ή γ»-
ναΐ/.α, φέρνοντας τα χλαίιά, κλω-
')άρ·.2 σημΰίας μακρ»ά, λυγερά,
ά ύά ά
χρά, στ* αύτά ζ<ά χρησιυ,ο- χοιοϋσαν στό Βά'.ντα τίς ημ.ίρζ% τοϋ μαστιγώιχατο;, /άθε Τετάρτη χαί Σάδδατο. Ό Κεύμττ^.α-Παίρτ τ:; έ'δΐλε •/.όν τα το^ στό %ρ&ίάτι. — Κ·^τας· /.αλά τώρα, Μάντλ:, είχε. Νά όλα μου .τα άμαρτήματα Τα βάζω επάνω στό στητ)ός μο», χύτ ταξε. Καί τώρα, σύ πιστεύεΐς χώς βά χετάξωΤσία στήν κόλασι, μέ τις δέργες στ όστηβός μου, Μάντλϊ. Άρχισε νά φτε:άχν^) τα κλαίιά /.αί νά μιλάγ) ττήν Μάντλ!. Πλλέ άά μγ) — Πολλές έτελίσβη- ύ ίλ ές άχοφάσείς έτελίσβη μ' αΊτούς τοίις παλτ/ούς φίλο»ς Έδάρη/.αν -λάτες ϊτου είχον ΐτημά- ?ια χολλών χΐοτερ'.'/ών ρ»6δισμών. /.α! ή ούλές «·;ο:γαν όχό τα ή μ2τα. Ένα; τέτο-ο- 4 έν Ιλεγε λ^ξ, »^ σταυλο»... κ' ^ ό , να εγραφες μί α{μ2 ^ Χθυμεντ* -ό ίέρμ, 6εργα γιαχεννα, λάν:, Ολα γιά , βμα! , >» Ήλθαν δμως βλλοι. ·
τη φλοϋδα τής ση;χ^
ί έ
μαν χρίν χέση τό
χοριτσάχια^ μωμίνι
στεναζαν, εχλαιγαν χά! μοι
σαν τα γόνατα. Πολλές
ά ώή
σαν
ρ^ τς^ρβΛήξ
αιτο τ» λαιμο ως τα γόνατ
»Κά6ε λογής χλάτες «
θηχαν μ'( αύτές, χλάτες χ
χχν χα-νένα σημάδι τού 6
Καί όταν ήδέργα χτ^πί γ
φορά μιά άχό αί*τέ? τίς
ό ^άν&ρωχος μχορεϊ νά χγ^
άέρα σάν χοΛάρι ϊμ χρ
δθχίαάζε·. τό χαμτϊίχι γ(
φορα. Σιγά-σιγά δ;χως ή
πέφτεί, χαί τή δεΰτερτ; φο
γει τα δόν τι α χαί δέν χα>νι
»Δέν τίς-αίρνεις, Μάντ
ητ> νά αέ 6αρ»ίνο»ν, ε
χά, ν^ί^οντας τό κ&φά
ξιλάρι.
—"Αφησέ τες.... χαλ
σέ δαρένουν χ' έσενα.
Ό άνδρας χοί ή γϋνα
χβηχαν μ'.ά σ·τιγυ.ή· τό
ανδρ α ·ϊστρά6ωσε σ' ενα
Ή χεχΌΐ'θησις τής γχαι
χώς θά χηγαινε στήν κόλα
ζε νά τόν διασχεδάζη.
"Εξαφνα, χρίν ή γ·Λ
λάδγ; νά τον έμχοδάτι, χά
νά χίάη; τό λυχ-^άρ: τώ εκαι
τοίχο, άχό χάνω το^ χα'ι άν
δέργες χοΰ ειχε στό στήβθί
'Εχρε'-άσθηχε χαιρο γα
ψο»ν τα χλωνάρια, χϊθώς;
τθ!>σαν χ" εκαρδούνίαζζν,
έναν μαϋρο χαί χαχύν^ %*
δέν τ;&ελε ν ά ξεσχάσβ τέ ?λ|
'Ο Κούμχγια-Πϊίρτ ;]
τόν άψΰ χαχνό.
—Κιίττα, Μάντλί.
άμαρττίμϊτά μου χού χ
δάζω έχάνω στήν χαρ
χαχνός τους· άνεβαίνε1. «όν Ι
νχάί'.σττ; Οχτία στά (χβτΐϊ
ρίο».
Άρχισε νά ά
τερ ημών» μέ φωνή μισ
—'Εσΰ ένόμιζες κώς
γο»ρα χολασμένος, άλλ»
στόν ώρηί ψοο
ρεααχία
Τστερ, ά~ό μιά στΐγμη 41
για-Παίρτ ίίταν νεχρος. π Ι
έξλΛϋαν νά χαιγ
έξακολοιΛοΰσαν νά χαίγωνχ:
νω στό στήθός το», τριζοντ
ίτετώντας μικρούς στ1"***"
Α-Ι-ΝΟ
•Βκλεκτά βιβλία Εχει μό
ώλιοπωλείον τού <'Εθνν«)« Κπ Μ ΥΘΤΤΤΟΡ Η Μ Α ΛΡΑΜαΤΙΚΑ ΤΕΡΠΝΑ ΑΙΑ4ΚΤΙΚΑ ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ Υπό Μωρι; Νεμπλαν.- Ένα άπό τα έπιφιτνέσΐερα χαί τβχννίοΐ εί, πί.οκ,ιναστννομικα μυθιστορήματα, είς τό οποίον ΛερινραΤ0^11 αγωνε; τού ευγενοΰς τυχοδιώκτου, Λουπέν, των άστννομικών, των κουργων και τού σατανιχοί καί άοβάτου έκείνου αντίπαλον τον, «ο» εναι 5λλος από τό Γδιο πλάσμα πΓού λστρεύει. ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΛΛΛΓΓΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΟΧ «Ι Ο ΒΑΡΑΒΑΓ Υπο Μωβι; Λεβελ.—Τό δραματικλτ καί πλήρε; ίνβιαφέροντο; . στορηιια τού Λεβέλ, είς τό οποίον .-ρΐγρά<τονται οί α«?οι μιά; «Υ"Η άς εις 12 μέγα) α βίχονογραφημένα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ γ^Ι ΤΙΜΑ1ΆΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ «1.50. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΤΡΟΣ "Υπό 1^ Μαρύ.— Τό μεγαλειτέρον είς Εκτασιν καί είς αξίαν ιερΙ τειωοες οικογενειακόν μυθιστόρημα τοΰ γλαιτυοοθ καΐ τόσον Υ^1! Γαλλου συγγραφέω; τοϋ Ά-τ(,,?ε;σ9έντος Παρο,δείσου, είς τό οΐοιον] ριγραφονται οί τραγικοί άθλοι ενός ιιοιοαίου Ιατροΰ, πού άντϊ τη; Λ ριγραφονται οί τραγικοί άθλοι ενός μοιραίου Ιατροϋ, σκορπιζει Θανατον. Μετά πολλών ε'ικόνων. Γά ^ ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00 ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ 140 ννΕδΤ 2βΤΗ .τ.. (Β00Κ °ΡΤ) ΥΟΒΚ.
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΚΟΥγΛΠΠΑ-ΠΑΙΡΤ
Ό Κούυ.χγ'.ζ-Πα'ιρτ, τοχοτηρη-
τής τοϋ χωροδεχπότη τοϋ Βάΐντα,
ήταν έτο:<χοθάνατος. Ήταν ζλαγ:ατυ.ένο; στ*ΐ δ:κό τθϋ τό κ,ρεδάτί, επάνω σέ μίαν άγ- καλ;ά άχ»ρ*, σχεχαΐμένος μέ —ρ«- 6(63. Δέν ήταν άρρώττεια, άλλά τα κριίο μονάχα τόν ειχε ρι'ξει στό χρεδάτι. Γυρίζοντας άχό τό καπη¬ λειό μέσα σέ ιχιά χιονοθύελλα, είχε βγή άπό το δρόμο μέ τό αλογό το.ι κ" έχάθτ,κε μ,εσα στό χιόνί τό δαθύ· /.2· τό ζώο -αϊαδέρνοντας, είχε ξε- γλυστρήσει άχό κάτω τού καί τόν αφήκε καθισμένον επάνω σ ενα ά- σχρο ύψωματάκ: σάν επάνω σέ σέλ- λα. Τόν εύρήκαν έκεί την άλλη με¬ ρά, κοκκαλίασαένον σά παγκ,ρού- σταλλο. Καΐ τώρα τα μέλη τού εί- χαν ξεχαγώσει καί άχό ώρα σέ ώρα θά ξεψυχοϋσε. Δέν υπήρχαν τοττ&ττ,ρητές άφεν- τάδων πθΰ νά μχοροϋσαν νά καοχτ;- θοϋν χώς είχαν χ$βάνει στό κρεδά- τι τος. Συχνά τούς εΰρισκαν ξα- πλωμένους κάτο», τό κεφάλι μα τωμένο, μέσα σέ χυκνά σύδενδρα σε κανέν λ ίθοντυνιω, ή μεσα βοϋρκο, ή καμωμένοος λυώμα πίσω άχό καμμίαν άποθή/η Ποτέ δέν έφανερώνοντο οί ίράστις· ο: χωριά- τε; Ιτφιγγαν τή γλώ-στά τους σβν ενας άνθρωπος καΐ όλαι άιτόδείχναν την άθωότητά τους "ήν άνάκρισι. Πηγαίνετε νά τόν πΐάστε, άν μχθ- ! γ ρήτε! Μ τε! Μερ'.κές φορές τό μΐσος ~οΰ ξε- ϊαΰαε εναντίον κοπτθ'.οο έχιβ·τά"τη ήταν τόσο δίαιο ΐΕθίι καί ή δολοφονί» ϊέν τό κΛτευνϊζε· εκρεπε νά τκάσι; ϊέν τό κΛτευνϊζε· εκρεπε νά τκάσι; σάν κακό άπόστημα μζροστά στά κ,άτια δλων. Μερα-μεττ,μέρι, τοΰ 4ρ- όϊο^αν πβλλοί άν5ρ&Γ| μ»ζί Μετά τής ίντό ττ>ν διεύθυνσιν μοί·
τελείως κατηρτισμένης Όρχηστρ^ί
μου άναλαμδότνω νά σκορπίζω την
χαράν καί ευθυμίαν είς άρραβώνας,
γάμους, βαπτίσεις, έκδρομ,ά;, χοροί-
σπερίδας καί παντός είδους &ασκεδά·
σει;. Ίδεώδης καί αίσθηματική Μου-
σιχή, Άμερικανική καί ' Ελληγι*η.
Ιϊαραοίδω χαί κατ' οίκον μαθηματα
βιβλίον, μανδολίνον χαί κνμθάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΙΚΆΙ
Διεύθυνσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΙΙΝΙΟΣ
2067 ΙΙβΓΗβκοπ Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. ΗβνιποηΙ 9566—4551
ριχνόϊα ρ| μζ
στά χωράφυ, όζο^ έΐέριζαν τό χόρ-
το. και τόν Ιρριχναν κάτω, τόν
έτκότωναν καί τοίϊιναν χλωτσιές
άκόμα καί 3ταν ή ζωή τόν είχεν ά-
φτ}τει· Χ3: τότε έπήγα-.ναν όλοι μα-
ζ: νά ^αραϊο£*οϋν. Τρείς Κυρυχές
υνέχε'.α στόν κύφωνΐ. όντε ή ίτόίΐΛ
έξορία στή χώρ2 των ποτγων, στή
Σιδηρία, δέν κχτώρθωνχν νά έμπο-
ί τόν λίκν νά τζίρτ, ά
Ό Κο·.'μχγ!3ί Παίτρ, όμωί, ειχε
ςε-φιίγει δλες τις ένέϊρες. Κάτω
άπό τή δεξιά τοο ματχάλη ΐίσ-θανό-
ταν άκόμτ,, τίς φθινοχωρινές νύ-
χτες, αοοδλιές μεσα ατήν ούλή ποί»
ίίχε άφήϊε'. μίά μαχαιριά. "Οταν
έχλησίαζεν ό χακός καιρός, τό ση-
•χάίι -τις πληγής έκοχχίνιζε χαΐ
αργιζε νά τόν πονή. Συχνά είχε δώ-
τε; μάχες χορμί μέ χορμί, μέσα σε
νύχτε^ θεοτχότεινες, χοΰ τοϋ ί;ταν
άϊυνατον νά ΐίτ] τόν άντίπαλό τού·
εννοιωθε μονάχα τό σττ;Οός το·ο %α
τοΰς μϋς των χεριών.
Περιμένιντας τόν θάνατ/ &
ύ—^:α-Παίρτ ίιαλογιζόταν όλα
τα πράγματα γιά νά χερνάη
τόν ν.Λΐρό, άλλά ή χ*ρά ποϋ δοχί-
μαζε ήταν πειό άϊΰνίτη, ά—ό άλλο¬
τε. Όλα έοαινόντθΛαν μάτ^ια τώ-
ύ τ:έ·σει στήν τελεοτΛΐ'2
α πθΰ δέν είχαν σ—;σει
ρα χου είχε
γ
οί δοΰλοι.
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ
ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ
Κατά την 6οτανι-
κήν είναι «ΚΑΘΕ
ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ
ΠΑΘΗΣΙΝ» έ-
Γομένως τό ΦΥ-
ΊΧΟΝ τό ό-
^ παράγεται
ρους είναι τό μό¬
νον άντίδοτον διά
άπό οίζας καί σπό
τα μαλλιά σας.
Κβε. υ.5.ΡϋΙ. ΟΙί. 'Εξαλείψει την
Ν. ϋ. ΡΑΡΑΚΟ5 πιτυρίδα, σταμα-
Έφενοέτη; χαΐ τςί την φαγούραν
χατασχεναστή;. καΐ τριχόπτωσιν
336 νν. 42ηά 51. καί θεραπεύει ά
Νθνν ΥθΓΐί Οί£ν. λανθόστως έκζέ-
Μβϋαΐΐΐοπ 3814 ματα καί τριχο-
φάγον, δέν περιέ-
χει ΟΙΝΟΠΧΕΥΜΑ Γ) άλλας χη¬
μικάς, ϊ'ι λιπώδει^ θυσίας, διατη-
ρεΐ τό κτεΛΐσμα όλην την ημέραν
καί έπαναφέρει τό φυσικόν χ'ρώμα
είς τα μού.λιά σας. Άξίζει μία δο-
χιμή δια νά πεισθήτε. Γράψατε την
κατάστασιν σας διά νά παρασκευά-
σω τό φάρμακον αναλόγως. Πιο-
λεΐται είς 8 καί 16 οϋγγιών φιό¬
λας, πρός $2.00 καί $4.00. Στέλ-
λεται παντοϋ προπληρωτέον ι) Ο.
Ο. Ό. Έν 01Ϊ0380, 111. πωλείται
είς τό ΜαΓβηαΙΙ Ρϊβΐϋ ΌΙ
51ΟΓ6.
α-ρ χρεβάτι το»,
έκότταζ,ε μέ μάτι χς^ρασμένο την
Μάντλ·.Λ τή γιιναίχά τθ'ϋ. Παιδία
έν είχαν. Μήχως ή Μάντλί μΐά
μόνη φορά εφτειαςε τα μαξιλάρια
τού ί) μην τόν 'έγύρισε στό χρεδάτι
το»; Νερό, ναί. τουφερνε σ' Ινα χά*
-ελλο χωρίς χέρι, νερό χ^ιχρο καί
άνούσιο, χοΰ δέν ξεδίψαζε. Καί μ>
νος νίταν μέσα στήν καμάρα, έκεί-
νη, ή ιχα»ροκαχνισμένη χετρα στήν
ακρη τοϋ φουρνοο θά τόν ύπηρετοίί-
=ί όσο καί ή Μάντλ!.
— Μάντλ:, αχο·>σε. είπε. Θά εύ-
χαρ:στηθτίς σά·^ πεθάνω;
— Μχα, οχι· μόνο ύζάρχθυν άλ-
λο! -ού θά ενχαρΐστητ)οϋν.... ίχάνω
ϊτή γή καί κάτω άχό τή γή;
— θέλειο νά -ής πώς θά τ.άω
ίσια στήν κόλασι;
— Ναί. καί καδάλλα σ' ενα δούρ-
δουλα, υ.άλ:στα, νά εισαι δέ^α-ος.
Ό Κουμχγια-Παίρτ άνθ!&ν όρ-
θάνοΐχτα τα μ,άτ'.α. Αύτό δέν τώχε
Ή Μάντλι, λοιττόν, είχε 3ι>ο λό¬
γοις νά είναι εύτ.ιχι-Λένη· -ρώτα-
ΟΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
178 ΟΚΑΝΟ ΑνΕΧϋΕ
(^ΓΠβΓ 2αά ΑνβηιιΟ
ΑδΤθΚΙΑ, „ Ι
Εν συνεργασία μετά τοδ Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
ΡοΙβζζο.
Κ3νεη5νοο(1 3266.
'Επιστρέφεται είς την 'Ελί.όβα στ«
Άεοα~Λί{όν ίίοαΊ
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
4δό; Σωχράτου; αριθ. 51 Άβτνβ.
Οϊρα—ύονται ασφαλώς καί άνωού·
%ω; παθολογικά, λ
δθ^ά νοοήματα.
Μέθοδος νεωτάτη.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
Μόνον $5.00 μηνταίως. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—Έλληνν
οτΐ, παρ Αμερικανηβος, χατόχο» της 'Ελληνικής. Άνουοτή άπό 10
η. μ. εως 10 μ. ιι.
564 - 7ΤΗ Α1/Ε. (Μετοςΰ 40—41η; ΌβοΟ) ΝΕ¥Ι/ ΥΟΒΚ
Ή Φρέϊντα Μιέρς, ήθοποιός τοί) Μπροντγουαίη, ή δποία έτελεσε τοί»ς
γάμους της μέ τόν Ουΐλλιαμ Ντρότζ, έκ Φλώσιν, Ν. Υόρκης.
κρώτα, θά τόν ξεφορτωνόταν εκει-
τα τ}ξερε σίγουρα ττοά θά πήγαιν» ό
άνδρας της.
— Γιατί μέ μισείς; "Εχρεπε νά
ΰ ά α ΰ ϋ Ι
μοΰ χρωστά;
την τιμ,ή σο^.
δ
: ποΰ σοϋ Ισ·ωσ·α
χαρ
άό
η
—Ό άφεντης σ' έ-λτ-ρωΐε γιά
>ί μέ 'χάρ^ς, τό ξέρείς χαλά, άχο
θ ύά άά' άό α δό
κεν αύτά άνάμεσ' άζό τα δόν-
τια της.
— Κα· άν μετανοούα* τώρα γιά
όλες τίς χαχες μο^ χράςίΐς;
— θά ήταν χρφ,α ή φωτία ΐοίι
ϊ έπερΐμ,ένε: νά πάΐβ στά χαμβνα.
— Μάντλί, πήγχινε νά μοϋ κό-
φχς μ!ά-3υό δέργες, χαλές βέργβς,
/.αί φέρε μοΰ τες, γίατί ή ν.αρδιά
ιχο» μέ τρώε: χαράξενα.
— Τό χέρ: σου σέ τρώί'., άλλά
ίέν φθάνε'.ς· γ;ά δθλίμασε» *ν (*·π°-
ρ^ς νά μ' άγγιςγίς άπο τό /.ρεδάτ!
10».
—Έμπρός, φερε μοϋ δεργε^
•—'Τίς χρεΐάζεΐα! γιά τόν έαυτά
70»; Τότε, νά σοΰ δοηθτίτω μέ δλη
μοο την εύχζΐάτησί.
—■ Μή μο·αρμο»ρίζεις, γυναΐκα,
•/.τη όπως σοϋ λέω. Μέσα στό δά-
«ς -ώ είναι ή μιχρές σημύδε;, %[-
σω άΐό τό μύλο. Καί νά τίς δέογ,ς,
νά τις έτθ!μάΐΥ)ς, μην ξεχάιχ,ς.
— Πάω νά σοϋ τίς φέρω. Ή
φ-ίλιές θίχθΛ όλον τόν /.α'.ρό νά
μεγαλώυοτ; ήσυχα μέ χον θάνατό
σο·ο.
"Γστερ' ά~ό λίγο, γύρισε ή γ»-
ναΐ/.α, φέρνοντας τα χλαίιά, κλω-
')άρ·.2 σημΰίας μακρ»ά, λυγερά,
ά ύά ά
χρά, στ* αύτά ζ<ά χρησιυ,ο- χοιοϋσαν στό Βά'.ντα τίς ημ.ίρζ% τοϋ μαστιγώιχατο;, /άθε Τετάρτη χαί Σάδδατο. Ό Κεύμττ^.α-Παίρτ τ:; έ'δΐλε •/.όν τα το^ στό %ρ&ίάτι. — Κ·^τας· /.αλά τώρα, Μάντλ:, είχε. Νά όλα μου .τα άμαρτήματα Τα βάζω επάνω στό στητ)ός μο», χύτ ταξε. Καί τώρα, σύ πιστεύεΐς χώς βά χετάξωΤσία στήν κόλασι, μέ τις δέργες στ όστηβός μου, Μάντλϊ. Άρχισε νά φτε:άχν^) τα κλαίιά /.αί νά μιλάγ) ττήν Μάντλ!. Πλλέ άά μγ) — Πολλές έτελίσβη- ύ ίλ ές άχοφάσείς έτελίσβη μ' αΊτούς τοίις παλτ/ούς φίλο»ς Έδάρη/.αν -λάτες ϊτου είχον ΐτημά- ?ια χολλών χΐοτερ'.'/ών ρ»6δισμών. /.α! ή ούλές «·;ο:γαν όχό τα ή μ2τα. Ένα; τέτο-ο- 4 έν Ιλεγε λ^ξ, »^ σταυλο»... κ' ^ ό , να εγραφες μί α{μ2 ^ Χθυμεντ* -ό ίέρμ, 6εργα γιαχεννα, λάν:, Ολα γιά , βμα! , >» Ήλθαν δμως βλλοι. ·
τη φλοϋδα τής ση;χ^
ί έ
μαν χρίν χέση τό
χοριτσάχια^ μωμίνι
στεναζαν, εχλαιγαν χά! μοι
σαν τα γόνατα. Πολλές
ά ώή
σαν
ρ^ τς^ρβΛήξ
αιτο τ» λαιμο ως τα γόνατ
»Κά6ε λογής χλάτες «
θηχαν μ'( αύτές, χλάτες χ
χχν χα-νένα σημάδι τού 6
Καί όταν ήδέργα χτ^πί γ
φορά μιά άχό αί*τέ? τίς
ό ^άν&ρωχος μχορεϊ νά χγ^
άέρα σάν χοΛάρι ϊμ χρ
δθχίαάζε·. τό χαμτϊίχι γ(
φορα. Σιγά-σιγά δ;χως ή
πέφτεί, χαί τή δεΰτερτ; φο
γει τα δόν τι α χαί δέν χα>νι
»Δέν τίς-αίρνεις, Μάντ
ητ> νά αέ 6αρ»ίνο»ν, ε
χά, ν^ί^οντας τό κ&φά
ξιλάρι.
—"Αφησέ τες.... χαλ
σέ δαρένουν χ' έσενα.
Ό άνδρας χοί ή γϋνα
χβηχαν μ'.ά σ·τιγυ.ή· τό
ανδρ α ·ϊστρά6ωσε σ' ενα
Ή χεχΌΐ'θησις τής γχαι
χώς θά χηγαινε στήν κόλα
ζε νά τόν διασχεδάζη.
"Εξαφνα, χρίν ή γ·Λ
λάδγ; νά τον έμχοδάτι, χά
νά χίάη; τό λυχ-^άρ: τώ εκαι
τοίχο, άχό χάνω το^ χα'ι άν
δέργες χοΰ ειχε στό στήβθί
'Εχρε'-άσθηχε χαιρο γα
ψο»ν τα χλωνάρια, χϊθώς;
τθ!>σαν χ" εκαρδούνίαζζν,
έναν μαϋρο χαί χαχύν^ %*
δέν τ;&ελε ν ά ξεσχάσβ τέ ?λ|
'Ο Κούμχγια-Πϊίρτ ;]
τόν άψΰ χαχνό.
—Κιίττα, Μάντλί.
άμαρττίμϊτά μου χού χ
δάζω έχάνω στήν χαρ
χαχνός τους· άνεβαίνε1. «όν Ι
νχάί'.σττ; Οχτία στά (χβτΐϊ
ρίο».
Άρχισε νά ά
τερ ημών» μέ φωνή μισ
—'Εσΰ ένόμιζες κώς
γο»ρα χολασμένος, άλλ»
στόν ώρηί ψοο
ρεααχία
Τστερ, ά~ό μιά στΐγμη 41
για-Παίρτ ίίταν νεχρος. π Ι
έξλΛϋαν νά χαιγ
έξακολοιΛοΰσαν νά χαίγωνχ:
νω στό στήθός το», τριζοντ
ίτετώντας μικρούς στ1"***"
Α-Ι-ΝΟ
•Βκλεκτά βιβλία Εχει μό
ώλιοπωλείον τού <'Εθνν«)« Κπ Μ ΥΘΤΤΤΟΡ Η Μ Α ΛΡΑΜαΤΙΚΑ ΤΕΡΠΝΑ ΑΙΑ4ΚΤΙΚΑ ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ Υπό Μωρι; Νεμπλαν.- Ένα άπό τα έπιφιτνέσΐερα χαί τβχννίοΐ εί, πί.οκ,ιναστννομικα μυθιστορήματα, είς τό οποίον ΛερινραΤ0^11 αγωνε; τού ευγενοΰς τυχοδιώκτου, Λουπέν, των άστννομικών, των κουργων και τού σατανιχοί καί άοβάτου έκείνου αντίπαλον τον, «ο» εναι 5λλος από τό Γδιο πλάσμα πΓού λστρεύει. ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΛΛΛΓΓΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΟΧ «Ι Ο ΒΑΡΑΒΑΓ Υπο Μωβι; Λεβελ.—Τό δραματικλτ καί πλήρε; ίνβιαφέροντο; . στορηιια τού Λεβέλ, είς τό οποίον .-ρΐγρά<τονται οί α«?οι μιά; «Υ"Η άς εις 12 μέγα) α βίχονογραφημένα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ γ^Ι ΤΙΜΑ1ΆΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ «1.50. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΤΡΟΣ "Υπό 1^ Μαρύ.— Τό μεγαλειτέρον είς Εκτασιν καί είς αξίαν ιερΙ τειωοες οικογενειακόν μυθιστόρημα τοΰ γλαιτυοοθ καΐ τόσον Υ^1! Γαλλου συγγραφέω; τοϋ Ά-τ(,,?ε;σ9έντος Παρο,δείσου, είς τό οΐοιον] ριγραφονται οί τραγικοί άθλοι ενός ιιοιοαίου Ιατροΰ, πού άντϊ τη; Λ ριγραφονται οί τραγικοί άθλοι ενός μοιραίου Ιατροϋ, σκορπιζει Θανατον. Μετά πολλών ε'ικόνων. Γά ^ ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00 ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ 140 ννΕδΤ 2βΤΗ .τ.. (Β00Κ °ΡΤ) ΥΟΒΚ.
ΑΕΜΚΟΣ Κ11ΡΥΕ.... ΚΥΡΙΑΚΗ ,τ «π
, 192». '
» »ήί 'ΑμίΟ«'"ΐ:.
τραπέζης, *πα.»<Ηθς της Ν φασεις ίχ τής σταδιοόροαίας τοΰ α-τΐΜτοησα τος τρα.-τ_ζίτου Τζιιμς 1. Ρίορνταν, όστι; άπό καροτσέρης εγν· ν τού (ριλον τού "Αλ Σμίθ, εΐειτα διευθυντής τής ύ-Γ* αύτοΰ ίδρνθίίσής Τραπέζης Κάουντυ Τρώστ Κόμπανν και τέλος....ηυτοκτόνησε δι' άγνώστους λόγους. ΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΠΛΗΓΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΠΕΡΙΓΡΛΠΤΟΝ ΤΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΩΝ ϊί-,,,ψΐ Πϊ'-Ρ31*^ "'ν "*" ΕΝΑΣ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΗΣ ΜΕ... ΠΕΝΗΝΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.- Ο ΠΑΣΣΑΤΕΜΠΟΠΩΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙϋ- ΤΗΓ Η ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.- ΤΑ Κ0ΙΝ1ΪΝΙΚΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΠΕΙΡΑΙΏΣ. -. «.οίον ϊτϋ'.'Λ&ν* * 1 Ι Πϊζ-^ώτης ή Δημήτριος Ν'τράγ- . ...... _ . νά κ·.' ό II όνος άτό ττερα — ί*ξί το. χέρι .χ*ι «μα3ρο νζ μάς φέρτ,. . λόγω τής σωμ2πκή; ω/τ,?, ο -■- ■ - ΐΛ1.,Γ' Παπαδακη; κα-. ί ίν-.-.'.. άΐ2.ςών καίΔόν Ζο>
ι»·/:'.ν(..; Γεώργιος η Ανδρ ε¬
ί. ::·..; «3 Ά.ανχΐίο:» ή Αη-
λ», η Ιωάννου καί τής Μ α
Γ;' νίτνϊ; ή Ελένης 113~ϊ-
μ·.. η Γεωργ^ ή Σαραντίϊης
_*'_'>,;, ή Πέτρου ή Ν.κο-
Κ'./.-Μτ,.ώντ,ς Γειοργο-λας':
-ρ=ΐ — αίΐές έγκλτματ'χες
Δεν υτ:ζ^/ε. Πε'ρα'.ωτης ~0)
νά μή γνωρίζη τό νεαρώτατο οτα.-
:ατεμχοτ:ώλη ΙΙαντγιώτη
II
α:;.·
ίόιτουλο. πό- τ:ϊρΐίίρετα: τας απο¬
γευματινάς ώρας «!ς τό Πατσζλ.-
,ιάνι χζί ττωλεί είς τής λζ'.χές μά·
!ε? ^οΐ» κβτβσταλάζο.ν τ»; άλμ.ϊ.
Είνΐι τΛητ.
■/.αι π·?.-
εί
ττ.ν πε
α.ς .:&. είς τα χα.'.ί»·
:τς Δρΐχεττώνος ή των
ΕχθΛ χ.2τορ6ώσε: διά
λλτπλλήλων κατορθωμάτων
ι ..ζνίΛ.ον :όν νϊ,Ιατυ&Ί είς
τ.λ·1ε·ράν στρζτ'.άν των
;0ϊ; :. ίρά^ ^τγ; αώστηρό'
ιν:ο, ^:·.7·/.όμίνοι ΐ:-> «να «τε
»"?,; Δ;2-ϊΤ7ώνος. χαρζκολο>[
Φ »?Γ^υτικήν έ-ίλοΐϊΐν
ίίλςμίν:. :ι-·/.ροΐκ«;!χον ^«
^ Π ΖΓ2?οτ:ούλοιι.
"■'·-κς /.α: ίκίθίώϊης ΐ-
*:ϊ "?ς ήϊονής ..αϊ -ο·3 ή2-
;Λη χμέτως καί
- . · . , »,
τετοιθ'. ΤΓΟ^ *^τε ο*< Απ. τους γονεις το άμέτως, μόλ.ς εφυαΐαν είς την Θεσ¬ σαλονίκην. Όταν .-.ά τςρώτην φο¬ ράν συνελήφθη είς τόν Πειραια. νχό τής άστυνομίας, έζ'ι άλητείζ, τώ 1926, -/.αί καιτεϊικάσθη είς τρ1.- ών μηνών ο/λ-ηιιτιν «ίς τό Πλημ- μελε'.οϊικείον τής γείτονος, έδιτία'- ολογηθη, ότι ζή ύτόπτως, έζειδή : νά γ·/ωρί<-ττι ά-ο 6λες τής εορές την κοινωνίαν. Ώς τόσο όμως ό /ρόνος τον ·έ- νά τού Τζελέπη, τοΰ ύ -αραχολοΛοϋσχ»1 την δράσιν τοΰ ΙΙαζαδάκη. Χαρακτηρυτικόν μά- λιστζ είναι τί) γεγονός, ότι άι;ε."ύ- χωναν την εςωτερικήν το ί$ος τοϋ ζροσώτχυ καί τον τ>
νόν κ α: τα «^..γίσμβτα» της
τού.
Έ-/ε·. ?/Λληφ8τ3 μεχρΐ
Μ 5 ςο:άς ϊ·ά κλοζάς, 32 δι' άλη-
τείας, %Γί άζάτας κα'ι 14 ίια
τρζυματ'.ίαονις καί άδίκους έ-.Θέ-
κζι ροιτες
λε·.« το·.
ς ^ής
■?.( :χο:ε>.νοϊ κβτζγωγίο».
« :'^ Π ώ
1' ''-ί?ί·.ϊ! Π α,ταϊ<τκο·« ! »'ΐ; -ΐ?έα. ί1·"» «; λίίεντιίς1 ™?. "■'άίίνος, χουνάμίνίί. ι ^5-·?:';( ϊ-αθ!ές μΐ τό ό^, ^'·^ν δλε-μμβ το; κ«ί τχχΛ Ρ"""Ί-^ .ο^σ.νϊνοτρα-! ου. Την ε·νζ: ά ,ιοσημβίωτον— | άχοφβνγ:·. σ·.στημζτ·.7.ώς την έ-ζ-' ?ΐ5ν μέ τονς χζκοχθ'.ονς ζΜ'.$νψ>·>~.
τθί τής ν/κ-ός. Εάν κατά τύχην
κζτθ'.ος φανερωθ^ μζροστά το^, κα:
Οελή.τ, νά -.όν ά-ασχολτ.σγ,, γίνετα:
εςω φρενών καί τον διώχνει χζχον
κακώς Άλλά δέν είναι οί φίλο:
τβΰς ότοίο^ς άζοφίόγει μόνον, είνε
κα'^ο'ί άΐτ-νομ'.κοι το!»ς ό-0!Ο^ς ϊ-'
«Γχζλεϊ .<7.5ίκή άρζ». ] Άλλ' άς ά^/οληθοόμε υ,έ τα άν-| 5?αγαθήματά τού «·ς τό παρελθόν, ι Ό ΙΙαΓαϊ^οΑος κατάγετ.ι άζο εΐ«-6ρο·-ς -Όνείς τής Ρωσσίας, μετά ϊΐ την έκρηξιν τοό ΪΛεί κομ- μθϋνιστιχοθ κινήμζτος ήλθεν είς την .Έλλζϊα μέ τοΰς γςνείς τού οί όζοΤο: /.αί έγκϊτεστάόηκαν «ίς Ηεα-σαλονίχην. ^«ίνετα!. ότι ά-ο τής νηχ.ώίο^ς ήλ'./.ίας ειχ»_ροπή>
χρ«ς το κα/.ν; καί πρός το έγκλη
μ». Λέγετίΐ, ότι είς την Όϊησσο
ζθ'!» δ'.έμεντ>, είξ ήλ.χίαν έννέα έ-
τών, «σνότωσε με λ.θάρι ενα όμή-
'!ΓΟΙ;βν«ς ήβο.τοιόί, &.ικνι'<ονα«ι πώς έρρά.·ιισ_ν έντος ν Αλ «,ατρικόν κριτικόν, Χάννίν Σ ί την τέχνην της. ., το 1927 ίς 2 1)2 μη¬ νών φυλάκισιν, το 1928 «ίς 19 η¬ μερών ςα&ζκιιτιν έ~: άλητεί^. είς 3 μηνών ·έτ;ΐ χοπτ( το 1929 κα: ίχίσης το ίϊιον ετος είς είς 3 μη¬ νών 6"! /.λθΧ^. "Έχε·. σ^λληφρθη έζίυης δεχά/.:ς ί-ι άλητεία ΐ«το της άστ-Λομίας, ίιά νά άφε1^ αργότερον έλενθερος άχο τά.τ δικαστιχάς αργάς. Άλλά έκεΐνο τώ τόν 3ημκχ>ργ«!
γόίητρο των κανυο-οιών είναι ή αί-
μοίορία ΐίς τα σκότ-.α μέσα έκ^ι-
/.ήτεως τλ!ι μετζχειρίζετα:. Λέγΐ'
τα:, με*υζ.υ των -/ασ.σο-οτών ότι
τ.ρν ημερών έξεϊ'.κήΐη άγρίως ενα
Φίλον τ^^ /.ατά την διάρκειαν τοθ
ςαγώ,ια—ς νλυχών, -".ά νά άνοίξτ;
ή όρ-εξις τού μαύρον. 'Βπειδή τού
είγί προ^ίάλΐ.! τό φιλότιμο σέ στιγ-.
μάς χαβ'.ϊντισμών, εχωσε θρυμμα-
τα γααλιοϋ είς τό γλύχνσμα καί το.
το τ::οσέφ.ρβν. Έννοεϊται. ότι ό χα-
ϊίτοπότης έ/:νϊύνε;βεν «χϊ ημέρας
ν ά αποθάνη καί εσώθη ώς^κ βαύ-
οατος..
Θρύμματα γυαλιοί καί «φόλες»
διά τα τκ/λλ.ά φέρ,ει έχάνω το^
χλ: τον νούν σις μή τού ρ
-ό ζωνάρι τού Παπαδάκη που κρέ
κΐί ^ο!) είναι δαμμένο ό
Ι
Ό ακατονόμαβτος χακο- ι
Οί
II
ε·.:
αττ^νομ-.κοι τού Ιΐειραιως
κε/.αγώ'/ουν τ^ντΌτ·», δταν ίρόκε·.-
τα: —ερ·. τοί Παΐταν.κολάο. Πνί-
γονται αέτα στάς εκατοντάδας των
ψ€:>δωνυμων τθο καί μετά δι>σκ&λίας
έξακ,ριδώνβ'ον την ^ροσωπικότητά
το. Είς τ. τμήμα σημά'/σεως, 5-
τως μάς λέγει ό μοναδικος διά την
Ιττηρεΐίαν ?ντψ άστυφύλαξ κ. Φ.
Θωμάς, τηρείτζι ιδιαίτερον τομί-
'ϊ'.ον είς το οποίον εχ«.ν καταχωρισ-
θτ) τα ψε>ϊώνϋμά το.'.
Ό ΙΙαπΧ/ΐκολάο-»—άς τόν λίμε
τό ζρώτον ψευδώνΰμόν το'^—εί¬
ναι άρκετά σϋμτςαθί/τικός είς τή^
εύγενικός είς τοϋς τρό-
ς. Τον γνωρίζομεν είς την Γε¬
νικήν Ασφάλειαν &κου είχε συλλη-
«^ρός αναγνώρισιν».
Τόν γν-.ρ.ζομεν καί μάς ·6ε6α'.-
ώνε:, Β τι έγκλημάτησε διά πρός
χάριν μιας κιψούρας μέ τα γβτί5'.7
ζρζιτήτως κζτά τάς νύχ,τας.^
Καί νά σκέπτεται 7.2νεϊς ότι είνε
ά
καΐ γλοκΐ>ς? ^
των άχογε-ματινών ώρώ> τού Πα-
μ,
Λ«ή τοΰ πατήσετε το ζω¬
νάρι....
Σίς ^α«·ΛΓΐ*ζο;ιεν τον άςιόλο-
γον ΙΙχ;άγ:ώτην 1Ιβ~αδάκην η
ρχ^, περίφημον τύτχν κοοτσα-
λ"> μβς θυτχίζε: όλίγην Πβ!-
8άκη πο^ μάς θυτχίζε: όλίγην
ραΐχήν χερσόνησον το3 1912 με
τα άνήκουστα όργιά της καίΧτά φο-
6είά έγκλήματά της.
Ό Παπαδάκης, παλαιος μαχη-
τής β.ς τάς τάξει; των κζκοχοιών,
άνβυρίσκετα: άιτό την άσ^νομιοτ^ τα
1912 βίς τα δχοιττα κέντρα, κα:
τής σζϊ)ληές τής Πε:ραϊχής χερ-
σονησοο, τβϋ ά-ρθ5χ*λ«στον βυτο^
ίασιλείου των έγχληματιών.
Και:ίτανά:οϋλο τότε ό Παπαδά¬
κης έκυίέρνα μέ τό ζωνάρι τού όχι
μόνον το!»ς άνβρώχο.ς, άλλά και
αύτην την αστυνομίαν. Ή τελευ¬
ταία, δ:ά νά ά-οφύγ— "ήί κοτκοτο
' ' ή: «ρημ-'-κής τότε καί «ρα
μάτια καί με τή δακτυλίδί μέση».
Καί συνεχίζει: «Αύτη γιά νά μο3
άΓθτδίώξϊ) τόν Γεριπαΰή ερων μο;>,
μ' εφερΐ στό νά γίνω χασηιλής καί
άλήτης. "Η&ελα νζ δοΰν τα μάτΐ3
της την κζταντιά μο·. ά«ό την χε-
ριφρόνια της καί νά μ! λυπητ)η.
Μά ή άτιμη ή Χρύσα—χερί καλο-
ΘρεμμένΌυ δοκλαρίοο πρόκειτα.—δϊ-
χε χαμου.ε^τί μ' άλλονβ. Έ, τότες
/.αί -'ώ βγή-/.α στό κλαρτ, καί κλο-
χες ττής σκλοτΐές ντ·ό6ηκα τζέντλ-
μ αν καί έζήτησα την άγά—*) ο—ο
αϊ.λες γ^ναικες. Ό,τι μοϋ-άρνήθη-
κε τ»ο όί/.αρϊα ή Χρύσα. μοΰ τό
'ροσφέρουν γ, ετχαρίΐτησ·. οί άλλες.
Μή ,εχνάς, -ερικαλώ, ότι έχω χ,αί
κοκκαλάκι τής ν^χτερίϊας. Αύτ.
~ρος γνώσιν καί σομόρφωσιν των
βφ-,λ-κων -πϋ Περαία.»
Αΰτός έ'χει καταδικατθή 8 φο¬
ράς επί •/.λοττή καί ίχέ άνμτεραν
καταδίκην 5 έτών, 30 ^οράς έ^ι
άλητεία είς τάς Σΐρρας, Κοτδάλ-
λαν* ^ετσαλονίχη-^ καί Πε:ρα·.3Ϊ
καί τρείς φοράς επί άχάτη.
Αί άπάται άτφαλώς 6ά άν25·ί«
ρ<_ντα; στήν «ιςαφάν.σιν των —ροι·· κιών μερικών άφελών Οηλυχών ζώ χέτανε είς τα δίκτ)ά τθο. Τ ό «Τρίο» Σ^χνά είς τα Πειραίκά χασισο- -οτεϊα τής μεσονύκτιες ώρες είσε- > αύνει τό «Τρίο» ζρ-κορευομένοα
-άντοεε 7.7: διακρινομένοο δ:ά το
Θάρρος το. ιμ.κροϋ)), οχως άζοκχ·"
λοθν τόν Π απχϊόχοΑον. Οί χα^'.-
αοπόται είς τό άντίκροβμά των τ.ρο-
έτ:.7ε·.?ήτε:ς ..
Γ. Α. Μ
II
ΟΥΚΟΥΒΑΑΑιΣ
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
"Ητοι τό 'Αγ&ν Πάβο; τού Σωτή¬
ρος ημών, έ^ετρζόμενον η_η0 %-ομιχής
απόψεως, οιιιφώνως αέ τού; τότε Ρω-
ιιαϊν.ούς καί Ίονδαϊχοΰς νόαονς. Ύ.ιλ
1 ρα.·κζουν·τίου, Είσαγγελεως των
ΠρωτοδικάΓν. &εδεΐ'έ·νον $1.25.
'Λ*
έ-ίτρεττϊ -ι,· ι
ΛΙοντέλο γ'-ά τοΰς βλάμη-
Τα
, Ή Δνίς Μ.ι<ρνις Κράιΐσλερ καί ό "Εντγαρ ΟΓ»ί>.>.αΐ|ΐ Γκάο».~:. οί λ.-τοΪ-ι
τ_*^λ,(^ τ<>»'* νπιιον; τιον εντιις ολιγον.
, 192». '
» »ήί 'ΑμίΟ«'"ΐ:.
τραπέζης, *πα.»<Ηθς της Ν φασεις ίχ τής σταδιοόροαίας τοΰ α-τΐΜτοησα τος τρα.-τ_ζίτου Τζιιμς 1. Ρίορνταν, όστι; άπό καροτσέρης εγν· ν τού (ριλον τού "Αλ Σμίθ, εΐειτα διευθυντής τής ύ-Γ* αύτοΰ ίδρνθίίσής Τραπέζης Κάουντυ Τρώστ Κόμπανν και τέλος....ηυτοκτόνησε δι' άγνώστους λόγους. ΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΠΛΗΓΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΠΕΡΙΓΡΛΠΤΟΝ ΤΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΩΝ ϊί-,,,ψΐ Πϊ'-Ρ31*^ "'ν "*" ΕΝΑΣ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΗΣ ΜΕ... ΠΕΝΗΝΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.- Ο ΠΑΣΣΑΤΕΜΠΟΠΩΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙϋ- ΤΗΓ Η ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.- ΤΑ Κ0ΙΝ1ΪΝΙΚΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΠΕΙΡΑΙΏΣ. -. «.οίον ϊτϋ'.'Λ&ν* * 1 Ι Πϊζ-^ώτης ή Δημήτριος Ν'τράγ- . ...... _ . νά κ·.' ό II όνος άτό ττερα — ί*ξί το. χέρι .χ*ι «μα3ρο νζ μάς φέρτ,. . λόγω τής σωμ2πκή; ω/τ,?, ο -■- ■ - ΐΛ1.,Γ' Παπαδακη; κα-. ί ίν-.-.'.. άΐ2.ςών καίΔόν Ζο>
ι»·/:'.ν(..; Γεώργιος η Ανδρ ε¬
ί. ::·..; «3 Ά.ανχΐίο:» ή Αη-
λ», η Ιωάννου καί τής Μ α
Γ;' νίτνϊ; ή Ελένης 113~ϊ-
μ·.. η Γεωργ^ ή Σαραντίϊης
_*'_'>,;, ή Πέτρου ή Ν.κο-
Κ'./.-Μτ,.ώντ,ς Γειοργο-λας':
-ρ=ΐ — αίΐές έγκλτματ'χες
Δεν υτ:ζ^/ε. Πε'ρα'.ωτης ~0)
νά μή γνωρίζη τό νεαρώτατο οτα.-
:ατεμχοτ:ώλη ΙΙαντγιώτη
II
α:;.·
ίόιτουλο. πό- τ:ϊρΐίίρετα: τας απο¬
γευματινάς ώρας «!ς τό Πατσζλ.-
,ιάνι χζί ττωλεί είς τής λζ'.χές μά·
!ε? ^οΐ» κβτβσταλάζο.ν τ»; άλμ.ϊ.
Είνΐι τΛητ.
■/.αι π·?.-
εί
ττ.ν πε
α.ς .:&. είς τα χα.'.ί»·
:τς Δρΐχεττώνος ή των
ΕχθΛ χ.2τορ6ώσε: διά
λλτπλλήλων κατορθωμάτων
ι ..ζνίΛ.ον :όν νϊ,Ιατυ&Ί είς
τ.λ·1ε·ράν στρζτ'.άν των
;0ϊ; :. ίρά^ ^τγ; αώστηρό'
ιν:ο, ^:·.7·/.όμίνοι ΐ:-> «να «τε
»"?,; Δ;2-ϊΤ7ώνος. χαρζκολο>[
Φ »?Γ^υτικήν έ-ίλοΐϊΐν
ίίλςμίν:. :ι-·/.ροΐκ«;!χον ^«
^ Π ΖΓ2?οτ:ούλοιι.
"■'·-κς /.α: ίκίθίώϊης ΐ-
*:ϊ "?ς ήϊονής ..αϊ -ο·3 ή2-
;Λη χμέτως καί
- . · . , »,
τετοιθ'. ΤΓΟ^ *^τε ο*< Απ. τους γονεις το άμέτως, μόλ.ς εφυαΐαν είς την Θεσ¬ σαλονίκην. Όταν .-.ά τςρώτην φο¬ ράν συνελήφθη είς τόν Πειραια. νχό τής άστυνομίας, έζ'ι άλητείζ, τώ 1926, -/.αί καιτεϊικάσθη είς τρ1.- ών μηνών ο/λ-ηιιτιν «ίς τό Πλημ- μελε'.οϊικείον τής γείτονος, έδιτία'- ολογηθη, ότι ζή ύτόπτως, έζειδή : νά γ·/ωρί<-ττι ά-ο 6λες τής εορές την κοινωνίαν. Ώς τόσο όμως ό /ρόνος τον ·έ- νά τού Τζελέπη, τοΰ ύ -αραχολοΛοϋσχ»1 την δράσιν τοΰ ΙΙαζαδάκη. Χαρακτηρυτικόν μά- λιστζ είναι τί) γεγονός, ότι άι;ε."ύ- χωναν την εςωτερικήν το ί$ος τοϋ ζροσώτχυ καί τον τ>
νόν κ α: τα «^..γίσμβτα» της
τού.
Έ-/ε·. ?/Λληφ8τ3 μεχρΐ
Μ 5 ςο:άς ϊ·ά κλοζάς, 32 δι' άλη-
τείας, %Γί άζάτας κα'ι 14 ίια
τρζυματ'.ίαονις καί άδίκους έ-.Θέ-
κζι ροιτες
λε·.« το·.
ς ^ής
■?.( :χο:ε>.νοϊ κβτζγωγίο».
« :'^ Π ώ
1' ''-ί?ί·.ϊ! Π α,ταϊ<τκο·« ! »'ΐ; -ΐ?έα. ί1·"» «; λίίεντιίς1 ™?. "■'άίίνος, χουνάμίνίί. ι ^5-·?:';( ϊ-αθ!ές μΐ τό ό^, ^'·^ν δλε-μμβ το; κ«ί τχχΛ Ρ"""Ί-^ .ο^σ.νϊνοτρα-! ου. Την ε·νζ: ά ,ιοσημβίωτον— | άχοφβνγ:·. σ·.στημζτ·.7.ώς την έ-ζ-' ?ΐ5ν μέ τονς χζκοχθ'.ονς ζΜ'.$νψ>·>~.
τθί τής ν/κ-ός. Εάν κατά τύχην
κζτθ'.ος φανερωθ^ μζροστά το^, κα:
Οελή.τ, νά -.όν ά-ασχολτ.σγ,, γίνετα:
εςω φρενών καί τον διώχνει χζχον
κακώς Άλλά δέν είναι οί φίλο:
τβΰς ότοίο^ς άζοφίόγει μόνον, είνε
κα'^ο'ί άΐτ-νομ'.κοι το!»ς ό-0!Ο^ς ϊ-'
«Γχζλεϊ .<7.5ίκή άρζ». ] Άλλ' άς ά^/οληθοόμε υ,έ τα άν-| 5?αγαθήματά τού «·ς τό παρελθόν, ι Ό ΙΙαΓαϊ^οΑος κατάγετ.ι άζο εΐ«-6ρο·-ς -Όνείς τής Ρωσσίας, μετά ϊΐ την έκρηξιν τοό ΪΛεί κομ- μθϋνιστιχοθ κινήμζτος ήλθεν είς την .Έλλζϊα μέ τοΰς γςνείς τού οί όζοΤο: /.αί έγκϊτεστάόηκαν «ίς Ηεα-σαλονίχην. ^«ίνετα!. ότι ά-ο τής νηχ.ώίο^ς ήλ'./.ίας ειχ»_ροπή>
χρ«ς το κα/.ν; καί πρός το έγκλη
μ». Λέγετίΐ, ότι είς την Όϊησσο
ζθ'!» δ'.έμεντ>, είξ ήλ.χίαν έννέα έ-
τών, «σνότωσε με λ.θάρι ενα όμή-
'!ΓΟΙ;βν«ς ήβο.τοιόί, &.ικνι'<ονα«ι πώς έρρά.·ιισ_ν έντος ν Αλ «,ατρικόν κριτικόν, Χάννίν Σ ί την τέχνην της. ., το 1927 ίς 2 1)2 μη¬ νών φυλάκισιν, το 1928 «ίς 19 η¬ μερών ςα&ζκιιτιν έ~: άλητεί^. είς 3 μηνών ·έτ;ΐ χοπτ( το 1929 κα: ίχίσης το ίϊιον ετος είς είς 3 μη¬ νών 6"! /.λθΧ^. "Έχε·. σ^λληφρθη έζίυης δεχά/.:ς ί-ι άλητεία ΐ«το της άστ-Λομίας, ίιά νά άφε1^ αργότερον έλενθερος άχο τά.τ δικαστιχάς αργάς. Άλλά έκεΐνο τώ τόν 3ημκχ>ργ«!
γόίητρο των κανυο-οιών είναι ή αί-
μοίορία ΐίς τα σκότ-.α μέσα έκ^ι-
/.ήτεως τλ!ι μετζχειρίζετα:. Λέγΐ'
τα:, με*υζ.υ των -/ασ.σο-οτών ότι
τ.ρν ημερών έξεϊ'.κήΐη άγρίως ενα
Φίλον τ^^ /.ατά την διάρκειαν τοθ
ςαγώ,ια—ς νλυχών, -".ά νά άνοίξτ;
ή όρ-εξις τού μαύρον. 'Βπειδή τού
είγί προ^ίάλΐ.! τό φιλότιμο σέ στιγ-.
μάς χαβ'.ϊντισμών, εχωσε θρυμμα-
τα γααλιοϋ είς τό γλύχνσμα καί το.
το τ::οσέφ.ρβν. Έννοεϊται. ότι ό χα-
ϊίτοπότης έ/:νϊύνε;βεν «χϊ ημέρας
ν ά αποθάνη καί εσώθη ώς^κ βαύ-
οατος..
Θρύμματα γυαλιοί καί «φόλες»
διά τα τκ/λλ.ά φέρ,ει έχάνω το^
χλ: τον νούν σις μή τού ρ
-ό ζωνάρι τού Παπαδάκη που κρέ
κΐί ^ο!) είναι δαμμένο ό
Ι
Ό ακατονόμαβτος χακο- ι
Οί
II
ε·.:
αττ^νομ-.κοι τού Ιΐειραιως
κε/.αγώ'/ουν τ^ντΌτ·», δταν ίρόκε·.-
τα: —ερ·. τοί Παΐταν.κολάο. Πνί-
γονται αέτα στάς εκατοντάδας των
ψ€:>δωνυμων τθο καί μετά δι>σκ&λίας
έξακ,ριδώνβ'ον την ^ροσωπικότητά
το. Είς τ. τμήμα σημά'/σεως, 5-
τως μάς λέγει ό μοναδικος διά την
Ιττηρεΐίαν ?ντψ άστυφύλαξ κ. Φ.
Θωμάς, τηρείτζι ιδιαίτερον τομί-
'ϊ'.ον είς το οποίον εχ«.ν καταχωρισ-
θτ) τα ψε>ϊώνϋμά το.'.
Ό ΙΙαπΧ/ΐκολάο-»—άς τόν λίμε
τό ζρώτον ψευδώνΰμόν το'^—εί¬
ναι άρκετά σϋμτςαθί/τικός είς τή^
εύγενικός είς τοϋς τρό-
ς. Τον γνωρίζομεν είς την Γε¬
νικήν Ασφάλειαν &κου είχε συλλη-
«^ρός αναγνώρισιν».
Τόν γν-.ρ.ζομεν καί μάς ·6ε6α'.-
ώνε:, Β τι έγκλημάτησε διά πρός
χάριν μιας κιψούρας μέ τα γβτί5'.7
ζρζιτήτως κζτά τάς νύχ,τας.^
Καί νά σκέπτεται 7.2νεϊς ότι είνε
ά
καΐ γλοκΐ>ς? ^
των άχογε-ματινών ώρώ> τού Πα-
μ,
Λ«ή τοΰ πατήσετε το ζω¬
νάρι....
Σίς ^α«·ΛΓΐ*ζο;ιεν τον άςιόλο-
γον ΙΙχ;άγ:ώτην 1Ιβ~αδάκην η
ρχ^, περίφημον τύτχν κοοτσα-
λ"> μβς θυτχίζε: όλίγην Πβ!-
8άκη πο^ μάς θυτχίζε: όλίγην
ραΐχήν χερσόνησον το3 1912 με
τα άνήκουστα όργιά της καίΧτά φο-
6είά έγκλήματά της.
Ό Παπαδάκης, παλαιος μαχη-
τής β.ς τάς τάξει; των κζκοχοιών,
άνβυρίσκετα: άιτό την άσ^νομιοτ^ τα
1912 βίς τα δχοιττα κέντρα, κα:
τής σζϊ)ληές τής Πε:ραϊχής χερ-
σονησοο, τβϋ ά-ρθ5χ*λ«στον βυτο^
ίασιλείου των έγχληματιών.
Και:ίτανά:οϋλο τότε ό Παπαδά¬
κης έκυίέρνα μέ τό ζωνάρι τού όχι
μόνον το!»ς άνβρώχο.ς, άλλά και
αύτην την αστυνομίαν. Ή τελευ¬
ταία, δ:ά νά ά-οφύγ— "ήί κοτκοτο
' ' ή: «ρημ-'-κής τότε καί «ρα
μάτια καί με τή δακτυλίδί μέση».
Καί συνεχίζει: «Αύτη γιά νά μο3
άΓθτδίώξϊ) τόν Γεριπαΰή ερων μο;>,
μ' εφερΐ στό νά γίνω χασηιλής καί
άλήτης. "Η&ελα νζ δοΰν τα μάτΐ3
της την κζταντιά μο·. ά«ό την χε-
ριφρόνια της καί νά μ! λυπητ)η.
Μά ή άτιμη ή Χρύσα—χερί καλο-
ΘρεμμένΌυ δοκλαρίοο πρόκειτα.—δϊ-
χε χαμου.ε^τί μ' άλλονβ. Έ, τότες
/.αί -'ώ βγή-/.α στό κλαρτ, καί κλο-
χες ττής σκλοτΐές ντ·ό6ηκα τζέντλ-
μ αν καί έζήτησα την άγά—*) ο—ο
αϊ.λες γ^ναικες. Ό,τι μοϋ-άρνήθη-
κε τ»ο όί/.αρϊα ή Χρύσα. μοΰ τό
'ροσφέρουν γ, ετχαρίΐτησ·. οί άλλες.
Μή ,εχνάς, -ερικαλώ, ότι έχω χ,αί
κοκκαλάκι τής ν^χτερίϊας. Αύτ.
~ρος γνώσιν καί σομόρφωσιν των
βφ-,λ-κων -πϋ Περαία.»
Αΰτός έ'χει καταδικατθή 8 φο¬
ράς επί •/.λοττή καί ίχέ άνμτεραν
καταδίκην 5 έτών, 30 ^οράς έ^ι
άλητεία είς τάς Σΐρρας, Κοτδάλ-
λαν* ^ετσαλονίχη-^ καί Πε:ρα·.3Ϊ
καί τρείς φοράς επί άχάτη.
Αί άπάται άτφαλώς 6ά άν25·ί«
ρ<_ντα; στήν «ιςαφάν.σιν των —ροι·· κιών μερικών άφελών Οηλυχών ζώ χέτανε είς τα δίκτ)ά τθο. Τ ό «Τρίο» Σ^χνά είς τα Πειραίκά χασισο- -οτεϊα τής μεσονύκτιες ώρες είσε- > αύνει τό «Τρίο» ζρ-κορευομένοα
-άντοεε 7.7: διακρινομένοο δ:ά το
Θάρρος το. ιμ.κροϋ)), οχως άζοκχ·"
λοθν τόν Π απχϊόχοΑον. Οί χα^'.-
αοπόται είς τό άντίκροβμά των τ.ρο-
έτ:.7ε·.?ήτε:ς ..
Γ. Α. Μ
II
ΟΥΚΟΥΒΑΑΑιΣ
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
"Ητοι τό 'Αγ&ν Πάβο; τού Σωτή¬
ρος ημών, έ^ετρζόμενον η_η0 %-ομιχής
απόψεως, οιιιφώνως αέ τού; τότε Ρω-
ιιαϊν.ούς καί Ίονδαϊχοΰς νόαονς. Ύ.ιλ
1 ρα.·κζουν·τίου, Είσαγγελεως των
ΠρωτοδικάΓν. &εδεΐ'έ·νον $1.25.
'Λ*
έ-ίτρεττϊ -ι,· ι
ΛΙοντέλο γ'-ά τοΰς βλάμη-
Τα
, Ή Δνίς Μ.ι<ρνις Κράιΐσλερ καί ό "Εντγαρ ΟΓ»ί>.>.αΐ|ΐ Γκάο».~:. οί λ.-τοΪ-ι
τ_*^λ,(^ τ<>»'* νπιιον; τιον εντιις ολιγον.
δϋΝϋΑΥ, ΝΟνΕΜΒΕΚ 17, 1929.- ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5318. ΝΈΥΥ ΥΟΚΚ. ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟ21ΩΓΙΑ ΚΑΪ ΖΗΤΗ|νιΑΤΑ ΤΗΣ
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΌΝ ΙΙΕ
Ό Τώμας Μάνν, Γεομα-νός όι
ΐΜΐτογοάφος, 54 έτδν, χ.αί π
εξ τέχνων, είς δν απενεμήθη
Νομπέλιον βραβείον ·τοΰ 1929 {
την φιλολονικττν τού ίκονότητοΙ
Ή Ντόττη Ούάι'ςερ, έκ μιχροΰ χΜρίου τς ΠεννοΛλβανίας,
τίθεται κατά των μοδιστρό>ν τού εσωτερικόν.
Άΐιωματικοί το ΰναυτικοϋ καί άστννομικοΐ ύπάλληλοι έξετάζονν το
ματοκιβοιτιον τής έν Μποοΰκλιτν νπιπ-ινϋΓ 6<4ίτ«ΛΓ των Ήνωμ. ι101;
XV.
Νο. 5318. ΝΈΥΥ ΥΟΚΚ. ΚΥΡΙΑΚΗ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟ21ΩΓΙΑ ΚΑΪ ΖΗΤΗ|νιΑΤΑ ΤΗΣ
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΌΝ ΙΙΕ
Ό Τώμας Μάνν, Γεομα-νός όι
ΐΜΐτογοάφος, 54 έτδν, χ.αί π
εξ τέχνων, είς δν απενεμήθη
Νομπέλιον βραβείον ·τοΰ 1929 {
την φιλολονικττν τού ίκονότητοΙ
Ή Ντόττη Ούάι'ςερ, έκ μιχροΰ χΜρίου τς ΠεννοΛλβανίας,
τίθεται κατά των μοδιστρό>ν τού εσωτερικόν.
Άΐιωματικοί το ΰναυτικοϋ καί άστννομικοΐ ύπάλληλοι έξετάζονν το
ματοκιβοιτιον τής έν Μποοΰκλιτν νπιπ-ινϋΓ 6<4ίτ«ΛΓ των Ήνωμ. ι101;
ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
. βγρΑΣ··.- ΙΣΧΥΡΙ-ΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ
ΝΤΕ ΠΡΠΗΝ ΣΥΖΥΓΠΝ ΤΉΣ. ΚΑβ'
ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΤΟ.- Ο -ΥΖΥ-
ΑΙ>- ΕΝ ΘΟΡΥΒίΙΔΕΣΤΑ-
ΙΚΟΥ- ΑΓΠΝΑΣ.
«ονργον
ων __ άλλη αι-
ί-π.ι δ.ί;ι(« και
υπό -/«τα*
ίσχυι.
Κΐΐΐ', ιι» υι
καί ο
^___ 7
είς τα'ΐ910 ί- ή
. χοΰ Άρεί-
Πολι-
^τοί.Τοαι./..:Γζρέ-
Ψ,.,,χον^ Αλι; Ρα-
ι τού θεοδώρου
.τολιτικά
το
γ, κ. Κ
της. Λ.------
τοπιν πεντακ
είς τό δσι"
ναντίον τ
λοίθησαΛ
η( εί
.Τοό; τόν Τοαολί; ~·
)ς, εάν δέν
• διά
ταοεϊ/εν '
ή
τα
ι> ή 'ώω ε'χε Αα
.ι —
"Οταν μετο Ιν έτο; έςτέστρεψεν
Ι ■
Η /Όμΐ|οοα φόν Κλάουζεν, κατά φωτογραφίαν ληφθείσαν είς τα 1907, ό-
ταν προσεπάβει μοιταίως ν,ά παρουσιασθή είς τσν 6ασι?έα τής Σουηδίας.
τού
ρ'
ΜΛμχιρν, χλ
ρ0ν'0ι1Γν<>ν ίΐ!χο Τοί;ι
ν, χληρβνόμου των Ιχατομαυριων
χο ί; ζό ί ά )/;
των Ιχατομαυρ
της καί ωάς α)/η;
κλονς. "Οου καί άν έπήγαΐΛ'ε τα¬
ραχαί επηκολούθουν.
Είς τα 1924 περιεπλάκει είς εν
δυσάρεστον επεισόδιον μέ τίγν Όλ-
λανδιν.ήν Κυβερνησιν. Ηθέλησε νά
ίδη την Βασίλισσαν Βιλε/.μίναν, ή
όποία είς την περίστασιν εκείνην
δέν είχε διάθτσιν νά δεχθή έπίσκε-
,Η.ν καί οταν ί) αίτηοί; ττ^; δπω;
ίδη η']ν Βασϋ.ισσαν απερρίφθη;,
ή κ. Κλάονκΐεν εΙπ? μερικά πράγ-
μπτα, τα όποΐα δέν ϊίρεσαν καθόλου
είς τάς αρχάς — συνάμα είς τάς
άποσκεν<ίς; της ευρέθησαν άτακτα ι διατοατήοια καί δύο περίστηοφα. ' Αί Όλλανδικαί «ρχαί ώργίσιτησαν <,νν. ολίγον, άλλ' έν τέλει άπρφασι- σαν νά την άφίσουν νά φύγη £< τής χώρα; ·— είς μαλιστα ϊοιαίτερος κ«πος; τής; Βασιλίσσης την ι(η καί τής εοωσε διαοίαν ,Ιξ ώρών όπως εξέλθη των όρίων τής Όλλανδίας. Ι Ή γυνή έν τέλει ευρέθη ίξό- ριστος είς τό Μεξικόν, διωγμένη ι σχεδόν άπό όλας τάς Εύρωπαικά; ί χώρας καί μή έχουσα όντε 'Α^ιε- ρικανακόν διαβατήριον - γυνή α¬ νευ πατρίδος. Άλλά τό ίκπληκτικώτερον ολων των κατορθωμάτων της ήτο, οταν ι- ρω σηιι .. ι · ό; Πολιτειας, διότι η κ. ν ν ένάγει επί .τατρότητι ενα „ ,. Κ/.αοναν α- ^ τών προτέρων σν>;υγων τ,ι;.
ιιείου Μ
- ι
: έν. τον
'λ.ν
πά
, ,,/.ισεν
Ίναοτατώσεις
οί ;
ρ
Τό μι>στήριον, όπερ -ρ
την γένν»)σιν έν Γερμανία λατά τ«
]922 τον Ρόντερικ Μεκιπουρυ
ς: κπτά τον; ί<Γ*ν·ρισ;ιοΰς τή κ. Κλάουζεν, είναι υιός της καί ώ; τοιούτος δικαιοΰται μεριδίου έκ τή; περιουσίας τσΰ πάππου της Μάτ- θιου Μπάϋρις, έργο/.άδου έν Νέα ■ Ύόρκη, — περιοι,Όίας άνερχοιιέ- I νη; εις 4.000.000 δολλάρια — ε- Λθβε νεαν θοιοχ'βώδη φάσ.ν τό πα¬ ρελθόν ετος, δταν ό Ρε'ϋιιονδ Χ. Μέιμπουρυ, ήθοποιός "Ααί διεζενγ- μένο; σύν,ν^ο; τής κομήσσης; ό ώ- νΰο τον οποίον αυτή άπθκα/χΐ πα- τέρα τοϋ παιδο;, διαρρήδην ήθΛ'»'|- 9ι) την πατρότητά τού. '.λλ' ό ν. Μϊΐμπουρυ δέν περι¬ ωρίσθη είς απλήν διάψευσιν των ίσχυρισιιών τή; πρώ>)ν σύζυγον!
τσυ, δτι αύτό; Γ;το ό πατήρ τοϋ τέ¬
κνον, άλλά προέβη /αί είς κάτι
αλλο. Κατηγόρησε ρητώς την π,οιο-
ην σί»ζΐ'γδν τού ώς |>?νοω; παρα-
στήσασαν τό τέκνον τής; Γερμανί-
δος ύτηρετρίας της ώς ιδικόν χχγ;
μέ την πρόθεσιν όπως παρουσιάση
ίνα δήθεν κληρονόμον τής περιου¬
σίας τού πάππου τί); - περιουσίας
βΰοισκομένης τότε είς τάς χείρα;
επιτροπών καί μέλλο ΪΌης νά περ.-
έλθιΐ είς αλλοχΐς κληρονόμον·; έν
περιπτώσει καθ' ήν αυτή θα άτέ-
θνησκε ατεκνος!
"Οταν ή Ματθίλδα Στήφερ, ύ-
πηρέτρια τής κομήσση:. ιίχιολόγη-
οεν είς την Γεοιμανικήν ΐοτ»νομίαν
δτι είχε 6άψ« την κόμην τη; ξαν-
θην, διά νά όμοιάζρ μέ την κόιιην
τής κυρίας της καί είχεν ύπάγη είς
εν νοσο/ίομεϊον τής Λριι[άα; δπω;
γεννήστι κα< Ιγέηησε βοέφος υπο τό δνσμα Μέιμπουρυ, έπιστ?ν>θη ό¬
τι ή άπάτιι τή; -/Όμήσση; είχεν α-
πυίδπχίΊϋ πέρτιν ιάσιι; άιιφισοητή-
' σεα>ς ν,αι ότι αύτη δέν θά προσε-
!παθί:ΐ πλίον νά ία/(·.)ΐσ)Γ| ότι ό
1 παίς ρίνα υίό; της.
Άλλ' ή γυνή αύτη δέν είναι έξ
έκείνων, αΐτινες καταθέτουν ευκό¬
λως τα δπλα. <Ή Ματθίλδα, λέγη αύτη, Ιξητναγκάσθη νά κάμτ την δήλωσιν εκείνην φοβε,ρισθείσα υφ' ενός Γερμανσϋ διευθυντοΰ τής Ά- στννομίας, ό όποΐο; μοϋ έχρεώστει 60 δολλάρια. Ό ΐδιος τής είπεν ό¬ τι αν δέν τό κάμη, θά περάση τό υ¬ πόλοιπον τής ζωής της είς την φυ- λακήν καί ή άπειλή έκείνΐ] την έ- φόβισεν». "Οσον άφορά τό 6άψιμον τής κό μης, ή κόμησσα ίσχυρίζεται δτι αύτό ήτδ άπ/.οϋν λάθος καί δτι 2- γινε μετά την γέννησιν τοϋ Ρόν- τεοιν, δχι πρότερον. Ή κόιιησσα προσέτι ίσχυρίζρ- ται δτι Ι'χει ενορκον δήλωσιν τοΰ Γερίΐανοϋ ιατροΰ Δρ. Γκ,οότε Ρκέασμπουργ, λίγοντος δτι αύτός ένοσή/ν£υσε τ»ιν υπηρέτριαν τι)ζ Σιάφερ. κ«τά τόν τοκετόν κάί δτι τό γεννηθεν ήτο θήλυ καί θνησιγε- νές — ένώ ό Ρόντερικ, ώς ό καθείς δύναται νά Ιδη, είναι άγόρι και πό λύ ζωντανό μάλιστα. Ό Μίαΐ-τουρυ, όστις ήτο πρό¬ τερον ήθοποιρ; τοΰ κινηματογρά- φου, πιμπτος ί)έ κατά σειράν σι'- ζυγο; τής κομι>σσι>ΐ, διακηρΰττει
μέ όλην την δυναμιν τού ότι οϊ>τε
αύτός είναι πατίιρ τοΰ παιδός, οί-
τε ή κόμησσα είναι μήτηρ τού.
Είς υποστήριξιν των ίσχυρισμών
τον ό Μέ:μπον^υ άναφέρει ώρισιΐί
νας χρονο?Λγίας, έξ ών άποδεικνΰ-
εται δτ ιαιτός τουλάχιστον δέν ή¬
το δυνατόν νά είναι πατήρ τοΰ παι¬
δός, διά τόν απλούστατον λόγον δ¬
τι είχε διαζενχθϊ) την πρώην σύζυ¬
γον τον καί δτι εΐη πολύ μακράν
αυτής. Επί πλέον λέγει δτι ή κό-
μηοσα είναι 35 έτών, ένφ αύτός
είναι 33.
Ή ιδία ϊρωτηθίΐσα διατί τάχα ό
πρώην σΰζυγό; της θά ήρνρΐτο την
παΐςότητά τού, είπεν άφελώς: «1 ο
ϊξέχασε». Καί προσέθεσε γελώσα:
«Τόν εΐχα ίοΛ'ωτίσιι ώστε δέν έγνώ
ριζε ποϋ ευρίσκετο!»
Τό ζήτηιια δέν είναι τόσον, αΰκ
ή γυνή αυτή κατώρθωσε ν' άποκτή
στ> Γ ν τόσον ζωηρόν τέκνον είς ηλι¬
κίαν 48 έτών κατόπιν τεσσάρων η
πέντε άκάρπων γάιιων. όσον είνα>,
τω; νατώοθοίσε νά έλθη τί; τητ
Σ^νς■/ε·7 ε'; την 8ην τςλ'ίϊ1
ι
. βγρΑΣ··.- ΙΣΧΥΡΙ-ΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ
ΝΤΕ ΠΡΠΗΝ ΣΥΖΥΓΠΝ ΤΉΣ. ΚΑβ'
ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΤΟ.- Ο -ΥΖΥ-
ΑΙ>- ΕΝ ΘΟΡΥΒίΙΔΕΣΤΑ-
ΙΚΟΥ- ΑΓΠΝΑΣ.
«ονργον
ων __ άλλη αι-
ί-π.ι δ.ί;ι(« και
υπό -/«τα*
ίσχυι.
Κΐΐΐ', ιι» υι
καί ο
^___ 7
είς τα'ΐ910 ί- ή
. χοΰ Άρεί-
Πολι-
^τοί.Τοαι./..:Γζρέ-
Ψ,.,,χον^ Αλι; Ρα-
ι τού θεοδώρου
.τολιτικά
το
γ, κ. Κ
της. Λ.------
τοπιν πεντακ
είς τό δσι"
ναντίον τ
λοίθησαΛ
η( εί
.Τοό; τόν Τοαολί; ~·
)ς, εάν δέν
• διά
ταοεϊ/εν '
ή
τα
ι> ή 'ώω ε'χε Αα
.ι —
"Οταν μετο Ιν έτο; έςτέστρεψεν
Ι ■
Η /Όμΐ|οοα φόν Κλάουζεν, κατά φωτογραφίαν ληφθείσαν είς τα 1907, ό-
ταν προσεπάβει μοιταίως ν,ά παρουσιασθή είς τσν 6ασι?έα τής Σουηδίας.
τού
ρ'
ΜΛμχιρν, χλ
ρ0ν'0ι1Γν<>ν ίΐ!χο Τοί;ι
ν, χληρβνόμου των Ιχατομαυριων
χο ί; ζό ί ά )/;
των Ιχατομαυρ
της καί ωάς α)/η;
κλονς. "Οου καί άν έπήγαΐΛ'ε τα¬
ραχαί επηκολούθουν.
Είς τα 1924 περιεπλάκει είς εν
δυσάρεστον επεισόδιον μέ τίγν Όλ-
λανδιν.ήν Κυβερνησιν. Ηθέλησε νά
ίδη την Βασίλισσαν Βιλε/.μίναν, ή
όποία είς την περίστασιν εκείνην
δέν είχε διάθτσιν νά δεχθή έπίσκε-
,Η.ν καί οταν ί) αίτηοί; ττ^; δπω;
ίδη η']ν Βασϋ.ισσαν απερρίφθη;,
ή κ. Κλάονκΐεν εΙπ? μερικά πράγ-
μπτα, τα όποΐα δέν ϊίρεσαν καθόλου
είς τάς αρχάς — συνάμα είς τάς
άποσκεν<ίς; της ευρέθησαν άτακτα ι διατοατήοια καί δύο περίστηοφα. ' Αί Όλλανδικαί «ρχαί ώργίσιτησαν <,νν. ολίγον, άλλ' έν τέλει άπρφασι- σαν νά την άφίσουν νά φύγη £< τής χώρα; ·— είς μαλιστα ϊοιαίτερος κ«πος; τής; Βασιλίσσης την ι(η καί τής εοωσε διαοίαν ,Ιξ ώρών όπως εξέλθη των όρίων τής Όλλανδίας. Ι Ή γυνή έν τέλει ευρέθη ίξό- ριστος είς τό Μεξικόν, διωγμένη ι σχεδόν άπό όλας τάς Εύρωπαικά; ί χώρας καί μή έχουσα όντε 'Α^ιε- ρικανακόν διαβατήριον - γυνή α¬ νευ πατρίδος. Άλλά τό ίκπληκτικώτερον ολων των κατορθωμάτων της ήτο, οταν ι- ρω σηιι .. ι · ό; Πολιτειας, διότι η κ. ν ν ένάγει επί .τατρότητι ενα „ ,. Κ/.αοναν α- ^ τών προτέρων σν>;υγων τ,ι;.
ιιείου Μ
- ι
: έν. τον
'λ.ν
πά
, ,,/.ισεν
Ίναοτατώσεις
οί ;
ρ
Τό μι>στήριον, όπερ -ρ
την γένν»)σιν έν Γερμανία λατά τ«
]922 τον Ρόντερικ Μεκιπουρυ
ς: κπτά τον; ί<Γ*ν·ρισ;ιοΰς τή κ. Κλάουζεν, είναι υιός της καί ώ; τοιούτος δικαιοΰται μεριδίου έκ τή; περιουσίας τσΰ πάππου της Μάτ- θιου Μπάϋρις, έργο/.άδου έν Νέα ■ Ύόρκη, — περιοι,Όίας άνερχοιιέ- I νη; εις 4.000.000 δολλάρια — ε- Λθβε νεαν θοιοχ'βώδη φάσ.ν τό πα¬ ρελθόν ετος, δταν ό Ρε'ϋιιονδ Χ. Μέιμπουρυ, ήθοποιός "Ααί διεζενγ- μένο; σύν,ν^ο; τής κομήσσης; ό ώ- νΰο τον οποίον αυτή άπθκα/χΐ πα- τέρα τοϋ παιδο;, διαρρήδην ήθΛ'»'|- 9ι) την πατρότητά τού. '.λλ' ό ν. Μϊΐμπουρυ δέν περι¬ ωρίσθη είς απλήν διάψευσιν των ίσχυρισιιών τή; πρώ>)ν σύζυγον!
τσυ, δτι αύτό; Γ;το ό πατήρ τοϋ τέ¬
κνον, άλλά προέβη /αί είς κάτι
αλλο. Κατηγόρησε ρητώς την π,οιο-
ην σί»ζΐ'γδν τού ώς |>?νοω; παρα-
στήσασαν τό τέκνον τής; Γερμανί-
δος ύτηρετρίας της ώς ιδικόν χχγ;
μέ την πρόθεσιν όπως παρουσιάση
ίνα δήθεν κληρονόμον τής περιου¬
σίας τού πάππου τί); - περιουσίας
βΰοισκομένης τότε είς τάς χείρα;
επιτροπών καί μέλλο ΪΌης νά περ.-
έλθιΐ είς αλλοχΐς κληρονόμον·; έν
περιπτώσει καθ' ήν αυτή θα άτέ-
θνησκε ατεκνος!
"Οταν ή Ματθίλδα Στήφερ, ύ-
πηρέτρια τής κομήσση:. ιίχιολόγη-
οεν είς την Γεοιμανικήν ΐοτ»νομίαν
δτι είχε 6άψ« την κόμην τη; ξαν-
θην, διά νά όμοιάζρ μέ την κόιιην
τής κυρίας της καί είχεν ύπάγη είς
εν νοσο/ίομεϊον τής Λριι[άα; δπω;
γεννήστι κα< Ιγέηησε βοέφος υπο τό δνσμα Μέιμπουρυ, έπιστ?ν>θη ό¬
τι ή άπάτιι τή; -/Όμήσση; είχεν α-
πυίδπχίΊϋ πέρτιν ιάσιι; άιιφισοητή-
' σεα>ς ν,αι ότι αύτη δέν θά προσε-
!παθί:ΐ πλίον νά ία/(·.)ΐσ)Γ| ότι ό
1 παίς ρίνα υίό; της.
Άλλ' ή γυνή αύτη δέν είναι έξ
έκείνων, αΐτινες καταθέτουν ευκό¬
λως τα δπλα. <Ή Ματθίλδα, λέγη αύτη, Ιξητναγκάσθη νά κάμτ την δήλωσιν εκείνην φοβε,ρισθείσα υφ' ενός Γερμανσϋ διευθυντοΰ τής Ά- στννομίας, ό όποΐο; μοϋ έχρεώστει 60 δολλάρια. Ό ΐδιος τής είπεν ό¬ τι αν δέν τό κάμη, θά περάση τό υ¬ πόλοιπον τής ζωής της είς την φυ- λακήν καί ή άπειλή έκείνΐ] την έ- φόβισεν». "Οσον άφορά τό 6άψιμον τής κό μης, ή κόμησσα ίσχυρίζεται δτι αύτό ήτδ άπ/.οϋν λάθος καί δτι 2- γινε μετά την γέννησιν τοϋ Ρόν- τεοιν, δχι πρότερον. Ή κόιιησσα προσέτι ίσχυρίζρ- ται δτι Ι'χει ενορκον δήλωσιν τοΰ Γερίΐανοϋ ιατροΰ Δρ. Γκ,οότε Ρκέασμπουργ, λίγοντος δτι αύτός ένοσή/ν£υσε τ»ιν υπηρέτριαν τι)ζ Σιάφερ. κ«τά τόν τοκετόν κάί δτι τό γεννηθεν ήτο θήλυ καί θνησιγε- νές — ένώ ό Ρόντερικ, ώς ό καθείς δύναται νά Ιδη, είναι άγόρι και πό λύ ζωντανό μάλιστα. Ό Μίαΐ-τουρυ, όστις ήτο πρό¬ τερον ήθοποιρ; τοΰ κινηματογρά- φου, πιμπτος ί)έ κατά σειράν σι'- ζυγο; τής κομι>σσι>ΐ, διακηρΰττει
μέ όλην την δυναμιν τού ότι οϊ>τε
αύτός είναι πατίιρ τοΰ παιδός, οί-
τε ή κόμησσα είναι μήτηρ τού.
Είς υποστήριξιν των ίσχυρισμών
τον ό Μέ:μπον^υ άναφέρει ώρισιΐί
νας χρονο?Λγίας, έξ ών άποδεικνΰ-
εται δτ ιαιτός τουλάχιστον δέν ή¬
το δυνατόν νά είναι πατήρ τοΰ παι¬
δός, διά τόν απλούστατον λόγον δ¬
τι είχε διαζενχθϊ) την πρώην σύζυ¬
γον τον καί δτι εΐη πολύ μακράν
αυτής. Επί πλέον λέγει δτι ή κό-
μηοσα είναι 35 έτών, ένφ αύτός
είναι 33.
Ή ιδία ϊρωτηθίΐσα διατί τάχα ό
πρώην σΰζυγό; της θά ήρνρΐτο την
παΐςότητά τού, είπεν άφελώς: «1 ο
ϊξέχασε». Καί προσέθεσε γελώσα:
«Τόν εΐχα ίοΛ'ωτίσιι ώστε δέν έγνώ
ριζε ποϋ ευρίσκετο!»
Τό ζήτηιια δέν είναι τόσον, αΰκ
ή γυνή αυτή κατώρθωσε ν' άποκτή
στ> Γ ν τόσον ζωηρόν τέκνον είς ηλι¬
κίαν 48 έτών κατόπιν τεσσάρων η
πέντε άκάρπων γάιιων. όσον είνα>,
τω; νατώοθοίσε νά έλθη τί; τητ
Σ^νς■/ε·7 ε'; την 8ην τςλ'ίϊ1
ι
ϋ«ΜΚΟ2 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ.
Ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗ2 ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
Ο ΒΕΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΠΠΟΙ
Ποίος άναγνώττης μέ αισθήσϊ'.ς
Οά μχορέτη τώρα νά χαρατηρήση
δίχως εκχληξι, ότι ή Χριστιανική
θρησκεία είναι μοναδικά χαί άχο-
κλειστικά ίασισμένη χάνω «ΐς την
χτώσι των άγγέλων χερί των όχοί-
ων ομως ίέν άνα-φέρεται οΰτε λέξις
ο-τήν Παλαιάν Διαίθήχην;
Απόϊ ίδουν είς τον Σίμων α Πε-
τρον μιά έχιστολή στήν οποίαν τον
κάμνουν ν ά λέγη:
.^«Ό θεος ϊέν άχήλλαξε τής τι-
αωρίας τούς άγγέλους πού ήμάρ-
τησαν. Τούς έρριψε μέσα στά τάρ¬
ταρα μέ τα σχοινιά τής κολάσεως.;>
Δέν γνωρίζει κανείς αν μέ τέ
«άγγελοι άμαρτωλοί» ό συγγραφεύς
ύχονοϊ· τούς μεγάλας τής γής, καί
άν μέ την λέξι «ά,Ααρτωλοί» χρέ-ι
χει νά Οίωρτ,στ; κανείς τα οϋράνιαΙ
χνεύματα χού έχαναστάτησαν κατά '
τοϋ θεοϋ.
Άκόμη άχοροϋν καί σήμερον χώς
ό Σίμων Πέτρος, γεννημένος στή
Γαλιλαία ήιςϊυρε τα τάρταρα τής
σ;ρο τής Αφροδίτης, καί χού άνέ-
τελλες τέ χρωΐ; Π ώς Ιχεσες στή
γή -ού χτυχοϋσε; τα εθνη κλχ;.»
"Αρίσε στούς αεταφραστάς νά^ ά-
χοίώσουν ώς εξής τέ χωρι'ο αύτό.(
«Πώς ε'χεσες άχ' τον ούρανο,
Έωσφόρε;
Οί σνολ'.ασταί ίέν χαρέλειψχ' νά
αυμχερανουν χώς αύτά τα λόγια ά-
χευθΰνοντα: -ττέ διάίολο, χώς διά-
βολος είναι ό Έωσφόρος, καί οτ:
?ύτές είναι ακριβώς χού έχαναστα-
τησε κατά τοϋ θεοϋ. Π ώς γιά να-
χχ, συν-ρ^ους κατέχεισε την Ευα
νά ϊάγτ;, τέ φροΰτο τής γνώσεως τού
καλοϋ χαί τοϋ κανΛϋ. Π ώς κατ'
αυτόν τον ;:όχον τιμωρεϊται τό άν-
Ορώχινον γένος κα! ολη ή οικονομ!"
τής ΟίΤ,ΤΛε.ίας μ.ας ΤΛ5ν? γυρώ είς
τόν Έωτ^όρο.
Ώ άμέτρητη δύναμ: των ίφ-
!
Ή άλληγορία των άγγέλων ηΐ
επανεστάτησαν κατά τοϋ θεοϋ, είνε
εκ καταγωγής μία Ίνίιχή- χαρα-
βολή, χού ί·.α:όθτ;κε χολύ ^άργότε-
ρα, σχεδέν σ' όλόχληρο την Δύτι,
χάτω άχέ έκατέ ίιάφορες μεταμφι-
Μετάφρασις Βουρίουλέως
σοίζρά.
Μέ δυέ λόγια, σ' αύτές τής τέσ-
ταρες γραμμές μόνο —ού άχοδίδον-
τν. στον Πέτρο, €ρίσκεται κάχοια
άκτθενική ϊδέα γιά την χτώσι των
άγγέλων, χού οχως είχα, είναι ή
χρωτη βάσις δλης τής Χριστιανι-
χής Ορητκείας.
Άχέ τότες χαρεδέχθηχαν δλοι,
χώς ό άρχηγές αύτος των άνταρ-
τών άγγέλων χού έγιναν διάβολοι,
φόρος. Κα! γιατί; Γιατί τέ άστρο
τής Άφρ&ίίτης, τέ άστρο τής αύ-
γής, όνομαζότανε κάχοτε Λατινιχά
Ι^ΟΙΡΕΚ (Έωσφόρος).
Βρήχαν στέν Ήσαΐα μιά παραίο-
λή εναντίον τοϋ βασιλέως τήις Βα-
βυλώνος.
Ό Ήσαιις ό ίίκς άχοχαλεί την
άχοστροφή αύτη ΐΓαρα·5ολή. Δίίει
στον δασιλέα αυτόν καί τούς άνθρώ-
χους τού τον τίτλο «σκθϋλήκια σι-
ίερένια» «ραδδιά τής άσεβείας».
Λίγε: χώς οί χέδροι χάρηκαν
στον βάναντον τοϋ βασιλέως αύτβϋ.
Λέγει άκόμη χώς οί γίγαντες τοι>-
καμαν κοπλιμέντα, οτχ·/ έφ'θασε
στήν κόλασι.
«Πώς «χεσες, λέγει, άχέ τέν
ούρανέ, σύ χού «μο'.ακ^ες μέ τέ ά'-
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
Η]ΝΣΗ
ά-
Δύο είναι αί πίριπτώβεις κατά τάς
οποίας δέν καταλομδάνει κανείς τί)ν
γνναίκα— προτον την παντρευθϋ κα'ι
μετά τόν γάμον.
ΛΕΣΒΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ
ι
Είναι γνωστόν, ότι μεταξύ των
άναφορών των διαφόρων άστυνόμων
άχοσχαΓΑαταρχών καί ά'λλων κα¬
τωτέρων δ η μ ο <χ ι ω ν ύχαλ- λήλων ίρίσκονται χαί μερικές χού είναι άρυτουργηματικές γιά τέ δ- ψος των καί τον τρόχο τής διατυ- χώσεώς των. Μ:ά τετθιβ άναιρορά ψβρέψαμε τελευταίως μέσα σέ μιρικά χαλαιά έγγραφα ν.^ί σάς την χαρα^έτουμε. Έν Κ.... Όκτώ&ριος, 1884. Ό σταθαάρ/ης Κ. χρές την Μοι- ραρχίαν Α... Πε:ίλί7}ις: έφιχχος χωροφύλα- κος Κ. Κ. Άν^ίέρω εύσεβάστως χριός την Σ. 2ιατα·/0είς χαραλάβει τέν χρα- τθύαενον κληροτον τοϋτον έ <7τ·αθα.ον χρές άχάντησιν μέ απήν¬ τησε ότι 9ά τα βροϋμε κύριε ύχομθ- νομοτάρχα! Προτείνω μάρτυρας δέ τούς έφι'—Λυς χωροφύλακες Μ. Ν., Κ. Π. καί Τ. Π., οχι μόνον μοϋ απήντησε, μέ τρέχον, ώστε ίακτΐε- λοηϊός, άλλά καί χόσ«ον μάλλον δέν χάω! Ταυτα δέ άναφέρω χρ·ές την Σήν Μοιρζρχίαν καί άκόμη άχοστέ- λω έγκλήστος τούς τρείς έφιχχους χω:οφύλακες διά τοχερετέρο. Γ. Σ. ύχ Η ΚΑΤΑΡΑ "Ενα Το^ρκό-τονρ-κόκοΆο, τοϋ Βα- (■σιλέ κοτέλί, Έπιδημί&ς της επ Η κρί<τΐ, ρ« 'Κατινάκι μοι>, ή
κρί^ι αύτη ή χακούργα μάς ϊχν.
χαρει ατέ Τ,αιμό της. Δέν άκοΰ τί-
χο:ε άλλο, καμμιά ά'λλη χουδεντα,
χαρά την κρίση. Κρίση... Κρίσιμη
χατάστατη, ψιλά^ δέν ί,πάρ·
χρίτη, κρίση, κρίση. Τί θά
ό'κοσμάκ,ης μας κι' έγώ δέν ςέρω.
Έ-χο^ε τα γάλια μας Κατίνα μου!
'Έχω δίχηο τέ λοι« έγώ
φω, έξηγοΰμενος στ:-/ουρ-':στί,
κίλοόθως; "Ε;
Κρίτη άκοΰ έίώ
Καί κρίση έχε:
Κρίιη στή Τραίχεζες
Καί κρίση στά «.μχόρια
Κρίση στον ερωτα
χαί στήν πολιτική
Άκόμη κρίση καί σ' αύτά
τα λαθρεμχόρια!
* * *
Κρίση στά θέατρα
. χαί στά εργα το^ς άχοϋς
Πχ^τοϋ κρίση
κα! χαντοϋ άχελχισία
Κρίση μεγάλη στούς θεατρικοϋς
μια "τΌ^'.ουπυλ αγαχησε κι εκεινη
(ίέν τοϋ θέλει.
Παίρνει τα ορη της μχρουστά, κι'
(τα βουνά της χίσου.
ΚΓ ή μοϊρά της την εδγαλε μχρου-
(στά στούν Άγιου Γιώργη
μου Γιώργη χρΰψε μι
άχ' τοϋ Τουρν.οϋ τα χέρια.
Άνοίξαν ταγια μάρμαρα
κι' ή κόρη δρέθτ; μέσα.
Νά τού Τθϊρκάκι κι' έΐθασι
μχρο->στά στθίτ^ Άγιου Γιώργη.
—"Αγιε μ.οο Γιώργη χρόδροχμι,
μιγάολυ τένουμά σοο. ,
θά δαφτιττώ στήν χίστη σου
νά €γάλου τόνοιχμά σθϋ.
θά σ' κο^δανώ τοϋ λίόλαίΌυ
μί τού ·βο^αλοιιχετσι,
θά σ' κθ'^ίανώ κι' τοϋ κερί
κι' τού λιδάν' άχόμα.
θά π' κάνου ν.αί τοϋ τέμχλου σοο
<1Γλο μαργαριτάρι. Την κοι^χιλιά χού εκρυψες, θέλω ν ά μοϋ τή δγάλης. Άνοίςαν τ' άγια μάρμαρα, κι' ή κόρη δρέ6η δξου. Κι τοϋ Τουρκί την αρχάς: άχοϋ την σχουρδαλάία. —Άφσι μι Τουρκί άχ' τα μαλλιά, κι' χιάσιμ' άχ' τού ■χέρι κι' γέ είμι χλειά ή γυναίχά σοι» Δέν εΒα τέτοιθ'^ν δίγνουμου, ώσάν τούν "Αγιου Γιώργη νά χαραϊίνε·. τσ' οί Χρκττιανές μεσ' τοϋν Τούρκων τα χέρια. "Αφσιμ' νά-------------~ φ, ρμήσα>:
«Άχ' τα ψηλά νά γ·/.ρεμν!<ττ^ς, κ·.' άχαΐΑχηλά νά χέο-^,ς... σάν τού Τ·>*λ5, νά τσακιστης,
^ σά<> τοίι κηρί νά λοιώσης,
χίλίοι γίατροΐ νά σί γίατρέδγν'
κ! ξίντα μϊθητάϊις,
ξ3
Τό καλλίτερον τιόοα στάδιον.— Τό καλλίτερο στάδιο γιά Γνα κορίτοτ τοϋ
Κολλενίου είναι ή συγγραφή των έρωτικών της περιπετειών. Πληρώνεται
πολύ κολά.
νά γράφον τής γιαράϊις...
Κί γώ χιράτρα νά ·ίια5ώ
νά ίιχλουχιτιτήσου :
Καλώς τα κάνιτι γιατροί,
καλώς τα χοιιλιμάτι...
"Ως κΟΒΤιν τα ξυράφια σας
νά κόφτιν τής γιαράδις,
κι' ώς κόφτιν τα ξυράφια <τας νά μην χονεί ή καρδιά σας. '.γου κί γω ψ:λο τ.τΛ, σαρανταχέντ-ε χηχεις. τίς χέντη δίνου γιά ςαντά τίς ίέκα γιά τα φτύλια, κί τσ' άλλες τσ' άχοδέλοιχις, σα·δάνου να τής βάνουν.» —Βουρή οχύλλα, σκυλλόχιστη, ^ δο-ορή χαταραμένη, δέν είσταν κρίση νά μί •/.ρίντ' αγας νά μί δικάσης, ως τοϋ θειέ μ' άχόστειλις, θειές δέ δέ μοϋ τάφή,κι. ' * ημοτικ-ό τής Άργενος) υλλογή ΣΤΓΡ. ΚΑΡΙΠΗ ης ή^ς μΟΛ τ αα: στο λόγο τού. * Ένας ά ρηγόρητα σ' ίνα ριο τοϋ Σαίν Μχριέ'τ!. Καχοιος χοϋ περνοϋσε τέν ρώτησε μέ τ^τ^ν.ι γε την μητέρα τού ή το /—"Όν.·., είχεν έχεΐνος. πάψει τότε^χρέ χολλοϋ. '. είναι θαμμένος ενας άν«: μόνον έγω είμαι σέ Οέτΐ χώς ήτχ> . τειέ δυττ^:-.
κόσμο οσο ζοΰσε.
— Πο:ος είναι αύτός;
—Ό χρώτος άν3ρας
xά^ ίκ,-Λ
«Ι
ωϊ3
ίνα βιδλίθχιολείον χα'ι έ-ρόκε»
αγοράση εν ^-άντίτίίχον τοϋ ί
«χώς γίνεσαι χλοόσιος».
— "Ενας φίλος -ο^ έ-λι|
χ αί τοϋ λέγει:
ρς
Π ου γράφον ·Α:ιτ·.ν.ές
μ' άί!
ΕΙν'
ή -/.ατάσταση,
ρε χόσμ*, ύχερχρίσ!;ιη
Καί γ:ά νά ζή^η χείά
ό ζ.όσμος δέν άντέγε'.
Μεγάλη κρίση ϊγ' Ό Ρωμηος
σ' ούλα τα χράμματα
Καί μόνο «κρίσ'.»
στέ κεφάλί τού ϊέν Ιχει!
Ο Τζογές
Έρχομαι άγάλι-άγάλ:,
σάν τέ φείδι στέ λείδάϊ;.
Έρχομαι τήμάντρα>-μά·/τρα,
/.αί σέ δρί—,ω μ' ά)^λον άντρα.
"Ερχομα'. νά ΐδώ τί κάνεις,
σκιάζομαι νά μην χεθχ/ης.
"Ερχομα'. χαί δέ σέ δρίσχω,
αναλώ χαί άχοθνήσκω.
γορατης χαι τίν... 11 οιν.χ.
* * *
Δύο Γασκώνοί κα)θή<χενο: :| δΰο άντίθετα άκρα τής τ?2 έφιλθνίκησαν. —Ήτ> τμοϋν κοντά σοο, ;|
| ενας, θά σας έρράχιζα. Ή
«τίς μευ είναι αύτη, ώστϊ θεωρ|
ότι έλάδατε τα ρακίσματα.
" —'Κύριε, άχήντησεν ό 5λλ|
τα μεγάλης ψνχραιμία;, εάν |
| να ^ως είς την θέσιν τζς, 6|
| ϊιεχέρων μέ τέ ξί?ο; ;χου, ι
ωίή-ατε τόν εαυτόν σας ν=
' * * *
χην
θά χαντρε^ήτε μέ τόν
λίτ)ίον τ—ι» 6ά σάς χα:
— Πά! Δέν μ—-ροϋσζ
οΌώ, ότι Οά είχα μιά τέτ
ϊόκητη -ρότίσι γάμο-
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Έσύ 'σαι ενας ήλιος.
φεγγάρι λαμχερό,
χοί» Οάμχωσες τέ φώς μου
χαί ϊέν μχορώ νά δώ.
(Λαΐκό)
ι Ό γηραιές(μνη<;τή?. χρυσή μου, λέγε^μου. ■- τέ θεωρής άχαραίτητον, χώς μ' *γαχάς. Ή νεαρά μνηττη.— γι' αΰτο στενοχωρείσϋ μου; 'Εμένα την ξέρε'.ς ψυχή μου, δλους τού; ά'.' - Α| ύ χ-ώ. Μία
Ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗ2 ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
Ο ΒΕΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΠΠΟΙ
Ποίος άναγνώττης μέ αισθήσϊ'.ς
Οά μχορέτη τώρα νά χαρατηρήση
δίχως εκχληξι, ότι ή Χριστιανική
θρησκεία είναι μοναδικά χαί άχο-
κλειστικά ίασισμένη χάνω «ΐς την
χτώσι των άγγέλων χερί των όχοί-
ων ομως ίέν άνα-φέρεται οΰτε λέξις
ο-τήν Παλαιάν Διαίθήχην;
Απόϊ ίδουν είς τον Σίμων α Πε-
τρον μιά έχιστολή στήν οποίαν τον
κάμνουν ν ά λέγη:
.^«Ό θεος ϊέν άχήλλαξε τής τι-
αωρίας τούς άγγέλους πού ήμάρ-
τησαν. Τούς έρριψε μέσα στά τάρ¬
ταρα μέ τα σχοινιά τής κολάσεως.;>
Δέν γνωρίζει κανείς αν μέ τέ
«άγγελοι άμαρτωλοί» ό συγγραφεύς
ύχονοϊ· τούς μεγάλας τής γής, καί
άν μέ την λέξι «ά,Ααρτωλοί» χρέ-ι
χει νά Οίωρτ,στ; κανείς τα οϋράνιαΙ
χνεύματα χού έχαναστάτησαν κατά '
τοϋ θεοϋ.
Άκόμη άχοροϋν καί σήμερον χώς
ό Σίμων Πέτρος, γεννημένος στή
Γαλιλαία ήιςϊυρε τα τάρταρα τής
σ;ρο τής Αφροδίτης, καί χού άνέ-
τελλες τέ χρωΐ; Π ώς Ιχεσες στή
γή -ού χτυχοϋσε; τα εθνη κλχ;.»
"Αρίσε στούς αεταφραστάς νά^ ά-
χοίώσουν ώς εξής τέ χωρι'ο αύτό.(
«Πώς ε'χεσες άχ' τον ούρανο,
Έωσφόρε;
Οί σνολ'.ασταί ίέν χαρέλειψχ' νά
αυμχερανουν χώς αύτά τα λόγια ά-
χευθΰνοντα: -ττέ διάίολο, χώς διά-
βολος είναι ό Έωσφόρος, καί οτ:
?ύτές είναι ακριβώς χού έχαναστα-
τησε κατά τοϋ θεοϋ. Π ώς γιά να-
χχ, συν-ρ^ους κατέχεισε την Ευα
νά ϊάγτ;, τέ φροΰτο τής γνώσεως τού
καλοϋ χαί τοϋ κανΛϋ. Π ώς κατ'
αυτόν τον ;:όχον τιμωρεϊται τό άν-
Ορώχινον γένος κα! ολη ή οικονομ!"
τής ΟίΤ,ΤΛε.ίας μ.ας ΤΛ5ν? γυρώ είς
τόν Έωτ^όρο.
Ώ άμέτρητη δύναμ: των ίφ-
!
Ή άλληγορία των άγγέλων ηΐ
επανεστάτησαν κατά τοϋ θεοϋ, είνε
εκ καταγωγής μία Ίνίιχή- χαρα-
βολή, χού ί·.α:όθτ;κε χολύ ^άργότε-
ρα, σχεδέν σ' όλόχληρο την Δύτι,
χάτω άχέ έκατέ ίιάφορες μεταμφι-
Μετάφρασις Βουρίουλέως
σοίζρά.
Μέ δυέ λόγια, σ' αύτές τής τέσ-
ταρες γραμμές μόνο —ού άχοδίδον-
τν. στον Πέτρο, €ρίσκεται κάχοια
άκτθενική ϊδέα γιά την χτώσι των
άγγέλων, χού οχως είχα, είναι ή
χρωτη βάσις δλης τής Χριστιανι-
χής Ορητκείας.
Άχέ τότες χαρεδέχθηχαν δλοι,
χώς ό άρχηγές αύτος των άνταρ-
τών άγγέλων χού έγιναν διάβολοι,
φόρος. Κα! γιατί; Γιατί τέ άστρο
τής Άφρ&ίίτης, τέ άστρο τής αύ-
γής, όνομαζότανε κάχοτε Λατινιχά
Ι^ΟΙΡΕΚ (Έωσφόρος).
Βρήχαν στέν Ήσαΐα μιά παραίο-
λή εναντίον τοϋ βασιλέως τήις Βα-
βυλώνος.
Ό Ήσαιις ό ίίκς άχοχαλεί την
άχοστροφή αύτη ΐΓαρα·5ολή. Δίίει
στον δασιλέα αυτόν καί τούς άνθρώ-
χους τού τον τίτλο «σκθϋλήκια σι-
ίερένια» «ραδδιά τής άσεβείας».
Λίγε: χώς οί χέδροι χάρηκαν
στον βάναντον τοϋ βασιλέως αύτβϋ.
Λέγει άκόμη χώς οί γίγαντες τοι>-
καμαν κοπλιμέντα, οτχ·/ έφ'θασε
στήν κόλασι.
«Πώς «χεσες, λέγει, άχέ τέν
ούρανέ, σύ χού «μο'.ακ^ες μέ τέ ά'-
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
Η]ΝΣΗ
ά-
Δύο είναι αί πίριπτώβεις κατά τάς
οποίας δέν καταλομδάνει κανείς τί)ν
γνναίκα— προτον την παντρευθϋ κα'ι
μετά τόν γάμον.
ΛΕΣΒΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ
ι
Είναι γνωστόν, ότι μεταξύ των
άναφορών των διαφόρων άστυνόμων
άχοσχαΓΑαταρχών καί ά'λλων κα¬
τωτέρων δ η μ ο <χ ι ω ν ύχαλ- λήλων ίρίσκονται χαί μερικές χού είναι άρυτουργηματικές γιά τέ δ- ψος των καί τον τρόχο τής διατυ- χώσεώς των. Μ:ά τετθιβ άναιρορά ψβρέψαμε τελευταίως μέσα σέ μιρικά χαλαιά έγγραφα ν.^ί σάς την χαρα^έτουμε. Έν Κ.... Όκτώ&ριος, 1884. Ό σταθαάρ/ης Κ. χρές την Μοι- ραρχίαν Α... Πε:ίλί7}ις: έφιχχος χωροφύλα- κος Κ. Κ. Άν^ίέρω εύσεβάστως χριός την Σ. 2ιατα·/0είς χαραλάβει τέν χρα- τθύαενον κληροτον τοϋτον έ <7τ·αθα.ον χρές άχάντησιν μέ απήν¬ τησε ότι 9ά τα βροϋμε κύριε ύχομθ- νομοτάρχα! Προτείνω μάρτυρας δέ τούς έφι'—Λυς χωροφύλακες Μ. Ν., Κ. Π. καί Τ. Π., οχι μόνον μοϋ απήντησε, μέ τρέχον, ώστε ίακτΐε- λοηϊός, άλλά καί χόσ«ον μάλλον δέν χάω! Ταυτα δέ άναφέρω χρ·ές την Σήν Μοιρζρχίαν καί άκόμη άχοστέ- λω έγκλήστος τούς τρείς έφιχχους χω:οφύλακες διά τοχερετέρο. Γ. Σ. ύχ Η ΚΑΤΑΡΑ "Ενα Το^ρκό-τονρ-κόκοΆο, τοϋ Βα- (■σιλέ κοτέλί, Έπιδημί&ς της επ Η κρί<τΐ, ρ« 'Κατινάκι μοι>, ή
κρί^ι αύτη ή χακούργα μάς ϊχν.
χαρει ατέ Τ,αιμό της. Δέν άκοΰ τί-
χο:ε άλλο, καμμιά ά'λλη χουδεντα,
χαρά την κρίση. Κρίση... Κρίσιμη
χατάστατη, ψιλά^ δέν ί,πάρ·
χρίτη, κρίση, κρίση. Τί θά
ό'κοσμάκ,ης μας κι' έγώ δέν ςέρω.
Έ-χο^ε τα γάλια μας Κατίνα μου!
'Έχω δίχηο τέ λοι« έγώ
φω, έξηγοΰμενος στ:-/ουρ-':στί,
κίλοόθως; "Ε;
Κρίτη άκοΰ έίώ
Καί κρίση έχε:
Κρίιη στή Τραίχεζες
Καί κρίση στά «.μχόρια
Κρίση στον ερωτα
χαί στήν πολιτική
Άκόμη κρίση καί σ' αύτά
τα λαθρεμχόρια!
* * *
Κρίση στά θέατρα
. χαί στά εργα το^ς άχοϋς
Πχ^τοϋ κρίση
κα! χαντοϋ άχελχισία
Κρίση μεγάλη στούς θεατρικοϋς
μια "τΌ^'.ουπυλ αγαχησε κι εκεινη
(ίέν τοϋ θέλει.
Παίρνει τα ορη της μχρουστά, κι'
(τα βουνά της χίσου.
ΚΓ ή μοϊρά της την εδγαλε μχρου-
(στά στούν Άγιου Γιώργη
μου Γιώργη χρΰψε μι
άχ' τοϋ Τουρν.οϋ τα χέρια.
Άνοίξαν ταγια μάρμαρα
κι' ή κόρη δρέθτ; μέσα.
Νά τού Τθϊρκάκι κι' έΐθασι
μχρο->στά στθίτ^ Άγιου Γιώργη.
—"Αγιε μ.οο Γιώργη χρόδροχμι,
μιγάολυ τένουμά σοο. ,
θά δαφτιττώ στήν χίστη σου
νά €γάλου τόνοιχμά σθϋ.
θά σ' κο^δανώ τοϋ λίόλαίΌυ
μί τού ·βο^αλοιιχετσι,
θά σ' κθ'^ίανώ κι' τοϋ κερί
κι' τού λιδάν' άχόμα.
θά π' κάνου ν.αί τοϋ τέμχλου σοο
<1Γλο μαργαριτάρι. Την κοι^χιλιά χού εκρυψες, θέλω ν ά μοϋ τή δγάλης. Άνοίςαν τ' άγια μάρμαρα, κι' ή κόρη δρέ6η δξου. Κι τοϋ Τουρκί την αρχάς: άχοϋ την σχουρδαλάία. —Άφσι μι Τουρκί άχ' τα μαλλιά, κι' χιάσιμ' άχ' τού ■χέρι κι' γέ είμι χλειά ή γυναίχά σοι» Δέν εΒα τέτοιθ'^ν δίγνουμου, ώσάν τούν "Αγιου Γιώργη νά χαραϊίνε·. τσ' οί Χρκττιανές μεσ' τοϋν Τούρκων τα χέρια. "Αφσιμ' νά-------------~ φ, ρμήσα>:
«Άχ' τα ψηλά νά γ·/.ρεμν!<ττ^ς, κ·.' άχαΐΑχηλά νά χέο-^,ς... σάν τού Τ·>*λ5, νά τσακιστης,
^ σά<> τοίι κηρί νά λοιώσης,
χίλίοι γίατροΐ νά σί γίατρέδγν'
κ! ξίντα μϊθητάϊις,
ξ3
Τό καλλίτερον τιόοα στάδιον.— Τό καλλίτερο στάδιο γιά Γνα κορίτοτ τοϋ
Κολλενίου είναι ή συγγραφή των έρωτικών της περιπετειών. Πληρώνεται
πολύ κολά.
νά γράφον τής γιαράϊις...
Κί γώ χιράτρα νά ·ίια5ώ
νά ίιχλουχιτιτήσου :
Καλώς τα κάνιτι γιατροί,
καλώς τα χοιιλιμάτι...
"Ως κΟΒΤιν τα ξυράφια σας
νά κόφτιν τής γιαράδις,
κι' ώς κόφτιν τα ξυράφια <τας νά μην χονεί ή καρδιά σας. '.γου κί γω ψ:λο τ.τΛ, σαρανταχέντ-ε χηχεις. τίς χέντη δίνου γιά ςαντά τίς ίέκα γιά τα φτύλια, κί τσ' άλλες τσ' άχοδέλοιχις, σα·δάνου να τής βάνουν.» —Βουρή οχύλλα, σκυλλόχιστη, ^ δο-ορή χαταραμένη, δέν είσταν κρίση νά μί •/.ρίντ' αγας νά μί δικάσης, ως τοϋ θειέ μ' άχόστειλις, θειές δέ δέ μοϋ τάφή,κι. ' * ημοτικ-ό τής Άργενος) υλλογή ΣΤΓΡ. ΚΑΡΙΠΗ ης ή^ς μΟΛ τ αα: στο λόγο τού. * Ένας ά ρηγόρητα σ' ίνα ριο τοϋ Σαίν Μχριέ'τ!. Καχοιος χοϋ περνοϋσε τέν ρώτησε μέ τ^τ^ν.ι γε την μητέρα τού ή το /—"Όν.·., είχεν έχεΐνος. πάψει τότε^χρέ χολλοϋ. '. είναι θαμμένος ενας άν«: μόνον έγω είμαι σέ Οέτΐ χώς ήτχ> . τειέ δυττ^:-.
κόσμο οσο ζοΰσε.
— Πο:ος είναι αύτός;
—Ό χρώτος άν3ρας
xά^ ίκ,-Λ
«Ι
ωϊ3
ίνα βιδλίθχιολείον χα'ι έ-ρόκε»
αγοράση εν ^-άντίτίίχον τοϋ ί
«χώς γίνεσαι χλοόσιος».
— "Ενας φίλος -ο^ έ-λι|
χ αί τοϋ λέγει:
ρς
Π ου γράφον ·Α:ιτ·.ν.ές
μ' άί!
ΕΙν'
ή -/.ατάσταση,
ρε χόσμ*, ύχερχρίσ!;ιη
Καί γ:ά νά ζή^η χείά
ό ζ.όσμος δέν άντέγε'.
Μεγάλη κρίση ϊγ' Ό Ρωμηος
σ' ούλα τα χράμματα
Καί μόνο «κρίσ'.»
στέ κεφάλί τού ϊέν Ιχει!
Ο Τζογές
Έρχομαι άγάλι-άγάλ:,
σάν τέ φείδι στέ λείδάϊ;.
Έρχομαι τήμάντρα>-μά·/τρα,
/.αί σέ δρί—,ω μ' ά)^λον άντρα.
"Ερχομα'. νά ΐδώ τί κάνεις,
σκιάζομαι νά μην χεθχ/ης.
"Ερχομα'. χαί δέ σέ δρίσχω,
αναλώ χαί άχοθνήσκω.
γορατης χαι τίν... 11 οιν.χ.
* * *
Δύο Γασκώνοί κα)θή<χενο: :| δΰο άντίθετα άκρα τής τ?2 έφιλθνίκησαν. —Ήτ> τμοϋν κοντά σοο, ;|
| ενας, θά σας έρράχιζα. Ή
«τίς μευ είναι αύτη, ώστϊ θεωρ|
ότι έλάδατε τα ρακίσματα.
" —'Κύριε, άχήντησεν ό 5λλ|
τα μεγάλης ψνχραιμία;, εάν |
| να ^ως είς την θέσιν τζς, 6|
| ϊιεχέρων μέ τέ ξί?ο; ;χου, ι
ωίή-ατε τόν εαυτόν σας ν=
' * * *
χην
θά χαντρε^ήτε μέ τόν
λίτ)ίον τ—ι» 6ά σάς χα:
— Πά! Δέν μ—-ροϋσζ
οΌώ, ότι Οά είχα μιά τέτ
ϊόκητη -ρότίσι γάμο-
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Έσύ 'σαι ενας ήλιος.
φεγγάρι λαμχερό,
χοί» Οάμχωσες τέ φώς μου
χαί ϊέν μχορώ νά δώ.
(Λαΐκό)
ι Ό γηραιές(μνη<;τή?. χρυσή μου, λέγε^μου. ■- τέ θεωρής άχαραίτητον, χώς μ' *γαχάς. Ή νεαρά μνηττη.— γι' αΰτο στενοχωρείσϋ μου; 'Εμένα την ξέρε'.ς ψυχή μου, δλους τού; ά'.' - Α| ύ χ-ώ. Μία
ΕΗΔ1ΑΛΜΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΙΪ ΓΥΝΑΙΚΕ1ΑΣΙΔΜ
ριστερςμ ώραία γυναικεία ένδυαασία έκ τριών τεμάχιον, άπό διαφανες
6ε)ο?δον, τοϋ τελενταίου συρμοΰ. ΔεΗιφ, άλλη ώοαία γνναικεια ένδυμασία
άπό μεταξωτή κρέπ μέ κολλάρον έν είδει μπέρτας, γαρνιοισμένη άπό γον>-
ναρικόν καρακιούλ. Έν τφ μέσω ώραία γυναικεία ένουμασία χορόν τοϋ τ«-
___ λίΐ'ΐαίου σνςιμοϋ.
Ωραίον γΐΛαικεϊον πρίΐηνόν άν-
σάμπλ τήί τελευταίας μόδας. Σκου
φάκι άπό κετσέ χρ<όματος άνοι- οϋ μπίζ. Δύο ώραΐα γυναικεϊα καπέλλα τής τελευταίας μόδας, τό Ιν άπο μαΰ- ρο ϊκρασ'Τ41 εΐ? μαύρην κορδελλαν καί τό άλλο άπό τουίντ— καλόν δπώς φοριέται μέ φόρεμα σ.ιόρτ. Ωραίον γυναικείον φόρεμα^ καθη- μερινης χρήσεως έκ μαλλίνου ύ- φάσμοτος, τής τελευταίας μόδας. Ωραίον γυναικείον άνσάιιπλ ίκ τρι¬ ών τεμαχίων τού τελευταίου συρ- μοΰ. Κοντή ζακετα. Περιλαίμιον έκ τοϋ Ίδίου ϋφάσιατος, αέ την ζακέταν κσί τό φουστάνι.
ριστερςμ ώραία γυναικεία ένδυαασία έκ τριών τεμάχιον, άπό διαφανες
6ε)ο?δον, τοϋ τελενταίου συρμοΰ. ΔεΗιφ, άλλη ώοαία γνναικεια ένδυμασία
άπό μεταξωτή κρέπ μέ κολλάρον έν είδει μπέρτας, γαρνιοισμένη άπό γον>-
ναρικόν καρακιούλ. Έν τφ μέσω ώραία γυναικεία ένουμασία χορόν τοϋ τ«-
___ λίΐ'ΐαίου σνςιμοϋ.
Ωραίον γΐΛαικεϊον πρίΐηνόν άν-
σάμπλ τήί τελευταίας μόδας. Σκου
φάκι άπό κετσέ χρ<όματος άνοι- οϋ μπίζ. Δύο ώραΐα γυναικεϊα καπέλλα τής τελευταίας μόδας, τό Ιν άπο μαΰ- ρο ϊκρασ'Τ41 εΐ? μαύρην κορδελλαν καί τό άλλο άπό τουίντ— καλόν δπώς φοριέται μέ φόρεμα σ.ιόρτ. Ωραίον γυναικείον φόρεμα^ καθη- μερινης χρήσεως έκ μαλλίνου ύ- φάσμοτος, τής τελευταίας μόδας. Ωραίον γυναικείον άνσάιιπλ ίκ τρι¬ ών τεμαχίων τού τελευταίου συρ- μοΰ. Κοντή ζακετα. Περιλαίμιον έκ τοϋ Ίδίου ϋφάσιατος, αέ την ζακέταν κσί τό φουστάνι.
5Γ:χ»αυ. κηνκΜκκΒ 11. ιμ·..- υοε. χν. Νο. 5»ΐ8. χελυ υοπκ, κυριακη, ιτ νοεμβριού, 1929.
ΜΗ ΜΕΜΦΕΣΘΕ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙ
ΜΕΜΦΕΣΘΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΥΡΕΤΕ ΝΑ ΖΗΣΗΤΕ
ον ουΤ / -
"ΤΗΑΤ ΤΗΟ3Ε
«ΑΝ Ο ΙΤ 3" νΑ/Ο Ν ^Ηθϊ-Ο ΥΟ1ΜΙΡ0
^ Αί -τ*&!Ι^.Ι ^— ~ ί- ϋί π 11 η ιΐ ' Ι
'///
~<·$Κύρ:σ·ΑΟμεθα είς τα τέλη πλέον ' μοί τοϋ αΐματος. τοϋ φθινόπωρον, καί είς «την έπο-| "Ενεκα των φθινόπωρον, χψ των άτθενειών». Μέσα στόν ίρόμο καί στήν γωνία τοϋ σπιτιοϋ έμφωλεύε; τό κρύο, ή περιπνευμο- νία, ή ίνφλοοέντζα. Άσθένειαι έξ- ατθενίζο^σα: τό σώμα, άφα-.ροϋσαί την δυναμιν, κα-ταστιρέφθ'^σα·. την χποτελεσματ'.-ΑΟτητα, προκαλοϋ>σαι
πολλοός
φελειται απ αυτάς, παρα μονον οί
φανταστικών ενο-
χλήσεων, πολλΐΐ άνθρωποι έχουν
την τάσιν νά παραμελοΰν τόν καθα-
ρόν άέρ» *ατά τοϋ; ψοχρ<,ύς μή¬ νας. Είνε ε&Αθλώτερον νά κάθητα: κανείς κοντά στοί>ς θ&ρμαντικούς
σωλήνας παρά νά ριψο-Αΐνϊυνεύσγ)
είς; τό ψϋχος τοϋ ύπαιθρον Ό πε-
πολίτ'.σμένος άνθρωπος κατά μέγα
αέρος έ-εχείρϊρε νά άντιστρέψη
την πορείαν τής φύσεως διερχόμε-
νος το πλείστον τού χρόνοο έν-ός
των κλειστόν μερών. Τούτο τόν
έ^ησθένησε. Τόν κατέστησε Θίμα
ίατροι καί οί έργολάίοι. Έν α λυ-1 έ^ησθενησε. Τον κατέστησε
πηρόν θέαμα όλόγυρα. ·Καί αν δέν ί των θανατηφόρων ασθένειαν.
είνε λυπηρόν, τουλάχιστον είν
νδχωρ&ν, αν -'.
σ·νάχ·3 *3
ν.ανεις άπό^ τα
ζη είς την άτο-
Ό λ α ε ' ν ε ά χ ρ η σ τ α. Ό -
"/α τελείως άδιαφόρετα.
Αΐτοί οί όποίοι ίιποφέροϋν άπό
τας ασθενείας τοϋ φθινόπωρον καί
τού ^ϋ
. είνε έκείνοι οί
ρ νά περιποιηθώσι τόν
έουτόν των χ,^τά το φθινόπωρον ν.αΐ
τόν ώ
Ε',ζ ευκολον νά περ'.-οιτ,θή ν.αν-
καΐ
νούν, αί γυναΐ-Λες έγκ2τέλε:4>αν την
πΐράϊοσιν των πολλών φορεμάτων.
Επέστρεψεν είς την άρχαΐκωτέρχ;
κ.αί ΰγιεστέραν σι»νή&ειαν τής πε¬
ριποιήσεως των σωμάτων διά τής
ελαφρώσεως) αυτών άπό φορέματα.
"Οταν οί άνδρες γίνοιιν τόσον φρό-
νιμοι εις τοίτο όπως αί γ^ναίκες,
θά μά^ν έπίσης νά πετάξουν ολί¬
γα στρώματα τού μαλλιοϋ το οποί¬
ον εχο.<ν στιβαίμένο γ.)ρω στο σώμά των. Και άν αί γυναϊκες τής αυριον γίνουν τόσον φρόνιμοι όσον είνε αί γωστ'.καί γοναίκες τής σημερον, θά άντιστούν κατά τοϋ θανατον, τον οποίον έπίδϊλλε! πάν είίος μόδας Μία αλλη χειμερινή εξ'.ς είνε ή πολυφαγία. Ελέχθη, καί δικαίως, | δτι πολλοί ανθρωποι ήνοιξαν τον | λάκκον των μέ τοίις οδόντας των. Ή άλήθε'.α τοϋ παλαιοϋ τούτθΛ λο- γίου λησμονείτα·. άπό .χιλιάδας άν- θρώπων, οί όποίθί καταπνίγουν τό^ εαυτόν των μέ τάς ωραίας τροφάς τάς οποίας εχει είς, την διάθεσιν το:> ό άνθρωπος. Ωραίας τροφάς
τάς οποίας δέν χρειάζεται απαραι¬
τήτως. Ωραίας τροφάς, τ. οποίαι,
άντί νά τω δώσωσ: δύναμιν, πλη-
ροΰν τό σύστημα μέ ύλι/ά άπορρι-
ε:ς τόν έαοτο^του την άν;
το θέρος, ότε το ύπαιθρον είναι ε> —-έ-, τά όποία καί είνε ή
χαριστον, ότε είς τα δάση καί είς 2Ιτίχ των άτθενειών.
τοος άγροΰς ευρίσκεται ή άπόλα>
σ·.ς, είς δέ τα πάρ-Αα καί τάς λο>
τροπόλε'.ς -/.α': παντοϋ άλλοϋ επ;-
■/.ρατ:ΐ καλό: /.α:ρός /αί 6 ν.όσαος
εόρ:σ7.ετα: ε"ω των τεστάρων τοί-
χων τοϋ σπΐτ'θό.
Κατά την εποχήν τοό καλοκα'-
ϊΐοϋ αί άσθένειαι είνα: ολίγαι, οί
θάν7τθ! λ-γοστε-ο^ν καί αύςάνίΐ ή
ύγεία /.α! ή αποτελεσματικότης.
"Οχ: διότ' !)πάρχει καί ιδιαίτερον
προτέρημα ε;ς την άνοιξιν ή τό φθι¬
νόπωρον, άλλά διότι ο! α/θρωποι
έξ ενστίκτοο φροντίζον χαταλλή-
/ως δ:ά τόν έα.>τόν των. ίιά την
ιδικήν των κατάττασ-ν, το εαρ-
•/.α! τό θέρος.
Ό καθαρός άέρας δέν είνε κα-
Οαρώτε^ος τό καλο'Ααίρ'. παρ" δ,τι
είνε τον χείμώνα. Δέν ύπάρχε1. πε-
^!7ΐότ$ρ«ν οξυγόνον είς αυτόν, δέν
ί-/ν περισσοτέρας δονάμεις όπως
ζωογονήση τοός μ^ώνας /.α! τέ ρεϋ-
Ενεκα της εσωτερικης αυτής
σίας. άκόμη καί είς μέτριον
μόν, χαμηλώνει τόν μηχανισμόν
τής άντιστάσεως τοϋ ανθρωπίνου
σώματο^. Άποτέλεσμα τούτου είνε
ότι δταν ευρεθή εξω «αίσθάνεται
καλά». Επί πλέον τό άποτέλεσμα
είνε νά μπαγλαρώνεται ό άνθρωπος
μέ διον τό δονατον περισσότερα φο-
ρέματα.
Μάλλινα άσπρέρρο,ιχα, μάλλινο
ΰπον.άμίσο, μάλλΐνες κάλτσεςι, μάλ-
λινος άπενδυτης, μάλλινο σακκάκ·.
μάλλινο έπανωφόρί, μάλλίνο σάλ'
φόρεοα επάνω στό φόρεμα, τα όποία
κρατοόν θερμότητα—τα όποία δμως
δαως είνε πολλά έμποδίζονν την
κανονικήν λειτουργίαν καί είσπνοήν.
Άποτέλεσμα: Τό δέρμα πν'γεταΐ
κορίθλε/.τιΐ'.ώς. Κα; έπέργοντα· τα
περαιτέρω /.α/,ά.
Χάρις είς τον κοινόν
^ειον
ϋ φασ/'.ώματος μέ Ιιάρ·δας όλο-
ς πανιών.
* * *
Ή πθλυφαγία καί ή χολοθέρμαν-
σις παρά-γθνΐν τάς άσθενείαίι. Ή
άσθένεια παράγει μίαν επιθυμίαν
όπως γίνη τις καλά. Έπιζητοΰν-
ται σίντομοι μέθοδοι. Καί καταφεύ-
γ<«ν οί ανθρωποι είς τα χάπια, τάς ογράς ίόσεις καί τάς παρομοίας άνοήτους καταφΰγάς. Δέν ύπάρ-χει σάντομος μέθοίος πρός ανάκτη¬ σιν τής ΰγείαςι έκτός μόνον διά τής ·λαταλλή- λθϋ ζω ή ς . Ή τΰντομος α^τή θεραπεία δέν όδηγεΐ πρός την υγείαν άλλά πρός τό νεκροταφείον. 'Αποφεύγετε τα πρόχΓ.ρα μέτρα, προτ;μώντες δπως μή χάσητε την υγείαν σας. Ά ^ ._ ράίδειγμα τοϋ φρονίμοο ^ό3:| νομικοϋ, ό οποίος είνε μος όπως σάς προφυλάξη ι σαν επίθεσιν τής άσθε^-ας στονομ·.κός αύτοςι ε'νε ό^ άέρας καί ή πρέ-ο;σα ζωη Άποκτήσατε άφθονον ά ρόν ϋ?2, ημέραν αχ γ™ χετε σωστήν δίαιταν Κϋ'ΐιΐ κτώ ώρας μέ τα -ί.*Μλ* ' πέρα-πέρα. Έξασκείσθε όπως α^τν:| θαυμάσιον σθένος τό Ό™" < ται είς τό σώμά σϊς πολϋ καθαρόν ύδωρ· Ταυτα είνε άπόλ^^ι τοοςκαι θά εύρητε;."" /■; θά σας τρομοκρατή^, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΘΛΟΥΣ ΤΟΥ ΑΣΘΗΝΟΥΣ ΦΥΑΙ Ή Δίς 'Αννη Λώρη Ώντεργουντ, 16 έτών. έκ Ρά/ιχ, Βοςείου Καρολι- νας, ήτις σποι·δάζει άι^οποοιαν. ^νέχί'.α έν. τής 5ης σελίδος) χώραν τής άπτιγορευμένης μετανα- στεχ'σεως ^έ εν τοιούτον παρελθόν καί ... μέλλον. Άλλά την «ξήγη- οιν τούτου εδωσεν ή ιδία κ. Κλάου- ζεν σχεδον μέ την αυτήν ευκολίαν, μέ την οποίαν ή ιδία έξήγησε καί την απόκτησιν τοΰ υίοΰ της άπό τον ^ά^Γνωτισιιένο » πρώην σύζιν γόν της. Εΐπε λοιπόν άπλούστατα δτι ήλ¬ θεν είς Αμερικήν λαθραίως, — ά¬ πό την όπισθίαν θύρ<τν, κατά την φράσιν της. Άπό τό Μόναχον, είπεν, εφνγί /ρυμμένη κάτω άπό ενα τάπητα έντός τοΰ αύτοκιν^ττου, όδηγουμέ- νου νπό τοϋ πιστοΰ σοχρερ της, με- χρι τοΰ Βελγίου, οπόθεν ώπλισμέ- νη, κατά την Ιδικήν τη; πάλιν φρά σιν, μέ εν Γερμανικόν δελτίον ταυ- τότητος 'έπιθείΰρηιιένον υπό τοΐ έν Κολαηάσ. Άμερικανοΰ Προξέ¬ νου, ΐπεβη τοΰ άτιιοπλοίου «Μούντ- λ-αιρ» διά Μόντρεαλ, δπου έφθασεν είς τα; 21 Σεπτέμβριον καί έκ Μόν τρεαλ εί; Βοστώνην. Και τώρα ό τίαος καί αί αρχαί χή; ΆμεοΊκής περψένουν ν' άκού οχ>υν η καί νά ϊδονν τι ΐϋ)ο θά -
μη Π πολυθρΰλι,το; /αί
αυτή γυνή " όποία α
αισφαίριακ
^ς, δέν είναι παρ
έάα.ιτ,
ύπανορενθή'έκ νεον.
Ό ποώην σύζυγ^ τι1'
Ν 1 .-... Λ/τ-/ίΙΤί|): Μ
ί'1-1
πρώην συζύγου τού ειτ*
είνε άκόμηώρα,α·/αι^1
Βεβαίως ή κοιιη^α α,α*ί |
τοϋς άνδρας
καντ] νά με ..
άκόμη συζύγους.
δσα λέγει διά το. -- -, ?,,
ποίος «θά ίΐμπορουοε ι« /Ι
λην εργασίαν —«νι·ί0*
ώτερος».
Έννο&ϊται ότι ο
φέρ, όστις την
ται* διά χωρων
τη; νά μη είναι
τώρα ως ΐ-'- χλ
να
ά «ι*.
βνικό; Κήθ^ $
τού ;
κ. Γ
Ανβ.
"ι*αί
ΜΗ ΜΕΜΦΕΣΘΕ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙ
ΜΕΜΦΕΣΘΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΥΡΕΤΕ ΝΑ ΖΗΣΗΤΕ
ον ουΤ / -
"ΤΗΑΤ ΤΗΟ3Ε
«ΑΝ Ο ΙΤ 3" νΑ/Ο Ν ^Ηθϊ-Ο ΥΟ1ΜΙΡ0
^ Αί -τ*&!Ι^.Ι ^— ~ ί- ϋί π 11 η ιΐ ' Ι
'///
~<·$Κύρ:σ·ΑΟμεθα είς τα τέλη πλέον ' μοί τοϋ αΐματος. τοϋ φθινόπωρον, καί είς «την έπο-| "Ενεκα των φθινόπωρον, χψ των άτθενειών». Μέσα στόν ίρόμο καί στήν γωνία τοϋ σπιτιοϋ έμφωλεύε; τό κρύο, ή περιπνευμο- νία, ή ίνφλοοέντζα. Άσθένειαι έξ- ατθενίζο^σα: τό σώμα, άφα-.ροϋσαί την δυναμιν, κα-ταστιρέφθ'^σα·. την χποτελεσματ'.-ΑΟτητα, προκαλοϋ>σαι
πολλοός
φελειται απ αυτάς, παρα μονον οί
φανταστικών ενο-
χλήσεων, πολλΐΐ άνθρωποι έχουν
την τάσιν νά παραμελοΰν τόν καθα-
ρόν άέρ» *ατά τοϋ; ψοχρ<,ύς μή¬ νας. Είνε ε&Αθλώτερον νά κάθητα: κανείς κοντά στοί>ς θ&ρμαντικούς
σωλήνας παρά νά ριψο-Αΐνϊυνεύσγ)
είς; τό ψϋχος τοϋ ύπαιθρον Ό πε-
πολίτ'.σμένος άνθρωπος κατά μέγα
αέρος έ-εχείρϊρε νά άντιστρέψη
την πορείαν τής φύσεως διερχόμε-
νος το πλείστον τού χρόνοο έν-ός
των κλειστόν μερών. Τούτο τόν
έ^ησθένησε. Τόν κατέστησε Θίμα
ίατροι καί οί έργολάίοι. Έν α λυ-1 έ^ησθενησε. Τον κατέστησε
πηρόν θέαμα όλόγυρα. ·Καί αν δέν ί των θανατηφόρων ασθένειαν.
είνε λυπηρόν, τουλάχιστον είν
νδχωρ&ν, αν -'.
σ·νάχ·3 *3
ν.ανεις άπό^ τα
ζη είς την άτο-
Ό λ α ε ' ν ε ά χ ρ η σ τ α. Ό -
"/α τελείως άδιαφόρετα.
Αΐτοί οί όποίοι ίιποφέροϋν άπό
τας ασθενείας τοϋ φθινόπωρον καί
τού ^ϋ
. είνε έκείνοι οί
ρ νά περιποιηθώσι τόν
έουτόν των χ,^τά το φθινόπωρον ν.αΐ
τόν ώ
Ε',ζ ευκολον νά περ'.-οιτ,θή ν.αν-
καΐ
νούν, αί γυναΐ-Λες έγκ2τέλε:4>αν την
πΐράϊοσιν των πολλών φορεμάτων.
Επέστρεψεν είς την άρχαΐκωτέρχ;
κ.αί ΰγιεστέραν σι»νή&ειαν τής πε¬
ριποιήσεως των σωμάτων διά τής
ελαφρώσεως) αυτών άπό φορέματα.
"Οταν οί άνδρες γίνοιιν τόσον φρό-
νιμοι εις τοίτο όπως αί γ^ναίκες,
θά μά^ν έπίσης νά πετάξουν ολί¬
γα στρώματα τού μαλλιοϋ το οποί¬
ον εχο.<ν στιβαίμένο γ.)ρω στο σώμά των. Και άν αί γυναϊκες τής αυριον γίνουν τόσον φρόνιμοι όσον είνε αί γωστ'.καί γοναίκες τής σημερον, θά άντιστούν κατά τοϋ θανατον, τον οποίον έπίδϊλλε! πάν είίος μόδας Μία αλλη χειμερινή εξ'.ς είνε ή πολυφαγία. Ελέχθη, καί δικαίως, | δτι πολλοί ανθρωποι ήνοιξαν τον | λάκκον των μέ τοίις οδόντας των. Ή άλήθε'.α τοϋ παλαιοϋ τούτθΛ λο- γίου λησμονείτα·. άπό .χιλιάδας άν- θρώπων, οί όποίθί καταπνίγουν τό^ εαυτόν των μέ τάς ωραίας τροφάς τάς οποίας εχει είς, την διάθεσιν το:> ό άνθρωπος. Ωραίας τροφάς
τάς οποίας δέν χρειάζεται απαραι¬
τήτως. Ωραίας τροφάς, τ. οποίαι,
άντί νά τω δώσωσ: δύναμιν, πλη-
ροΰν τό σύστημα μέ ύλι/ά άπορρι-
ε:ς τόν έαοτο^του την άν;
το θέρος, ότε το ύπαιθρον είναι ε> —-έ-, τά όποία καί είνε ή
χαριστον, ότε είς τα δάση καί είς 2Ιτίχ των άτθενειών.
τοος άγροΰς ευρίσκεται ή άπόλα>
σ·.ς, είς δέ τα πάρ-Αα καί τάς λο>
τροπόλε'.ς -/.α': παντοϋ άλλοϋ επ;-
■/.ρατ:ΐ καλό: /.α:ρός /αί 6 ν.όσαος
εόρ:σ7.ετα: ε"ω των τεστάρων τοί-
χων τοϋ σπΐτ'θό.
Κατά την εποχήν τοό καλοκα'-
ϊΐοϋ αί άσθένειαι είνα: ολίγαι, οί
θάν7τθ! λ-γοστε-ο^ν καί αύςάνίΐ ή
ύγεία /.α! ή αποτελεσματικότης.
"Οχ: διότ' !)πάρχει καί ιδιαίτερον
προτέρημα ε;ς την άνοιξιν ή τό φθι¬
νόπωρον, άλλά διότι ο! α/θρωποι
έξ ενστίκτοο φροντίζον χαταλλή-
/ως δ:ά τόν έα.>τόν των. ίιά την
ιδικήν των κατάττασ-ν, το εαρ-
•/.α! τό θέρος.
Ό καθαρός άέρας δέν είνε κα-
Οαρώτε^ος τό καλο'Ααίρ'. παρ" δ,τι
είνε τον χείμώνα. Δέν ύπάρχε1. πε-
^!7ΐότ$ρ«ν οξυγόνον είς αυτόν, δέν
ί-/ν περισσοτέρας δονάμεις όπως
ζωογονήση τοός μ^ώνας /.α! τέ ρεϋ-
Ενεκα της εσωτερικης αυτής
σίας. άκόμη καί είς μέτριον
μόν, χαμηλώνει τόν μηχανισμόν
τής άντιστάσεως τοϋ ανθρωπίνου
σώματο^. Άποτέλεσμα τούτου είνε
ότι δταν ευρεθή εξω «αίσθάνεται
καλά». Επί πλέον τό άποτέλεσμα
είνε νά μπαγλαρώνεται ό άνθρωπος
μέ διον τό δονατον περισσότερα φο-
ρέματα.
Μάλλινα άσπρέρρο,ιχα, μάλλινο
ΰπον.άμίσο, μάλλΐνες κάλτσεςι, μάλ-
λινος άπενδυτης, μάλλινο σακκάκ·.
μάλλινο έπανωφόρί, μάλλίνο σάλ'
φόρεοα επάνω στό φόρεμα, τα όποία
κρατοόν θερμότητα—τα όποία δμως
δαως είνε πολλά έμποδίζονν την
κανονικήν λειτουργίαν καί είσπνοήν.
Άποτέλεσμα: Τό δέρμα πν'γεταΐ
κορίθλε/.τιΐ'.ώς. Κα; έπέργοντα· τα
περαιτέρω /.α/,ά.
Χάρις είς τον κοινόν
^ειον
ϋ φασ/'.ώματος μέ Ιιάρ·δας όλο-
ς πανιών.
* * *
Ή πθλυφαγία καί ή χολοθέρμαν-
σις παρά-γθνΐν τάς άσθενείαίι. Ή
άσθένεια παράγει μίαν επιθυμίαν
όπως γίνη τις καλά. Έπιζητοΰν-
ται σίντομοι μέθοδοι. Καί καταφεύ-
γ<«ν οί ανθρωποι είς τα χάπια, τάς ογράς ίόσεις καί τάς παρομοίας άνοήτους καταφΰγάς. Δέν ύπάρ-χει σάντομος μέθοίος πρός ανάκτη¬ σιν τής ΰγείαςι έκτός μόνον διά τής ·λαταλλή- λθϋ ζω ή ς . Ή τΰντομος α^τή θεραπεία δέν όδηγεΐ πρός την υγείαν άλλά πρός τό νεκροταφείον. 'Αποφεύγετε τα πρόχΓ.ρα μέτρα, προτ;μώντες δπως μή χάσητε την υγείαν σας. Ά ^ ._ ράίδειγμα τοϋ φρονίμοο ^ό3:| νομικοϋ, ό οποίος είνε μος όπως σάς προφυλάξη ι σαν επίθεσιν τής άσθε^-ας στονομ·.κός αύτοςι ε'νε ό^ άέρας καί ή πρέ-ο;σα ζωη Άποκτήσατε άφθονον ά ρόν ϋ?2, ημέραν αχ γ™ χετε σωστήν δίαιταν Κϋ'ΐιΐ κτώ ώρας μέ τα -ί.*Μλ* ' πέρα-πέρα. Έξασκείσθε όπως α^τν:| θαυμάσιον σθένος τό Ό™" < ται είς τό σώμά σϊς πολϋ καθαρόν ύδωρ· Ταυτα είνε άπόλ^^ι τοοςκαι θά εύρητε;."" /■; θά σας τρομοκρατή^, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΘΛΟΥΣ ΤΟΥ ΑΣΘΗΝΟΥΣ ΦΥΑΙ Ή Δίς 'Αννη Λώρη Ώντεργουντ, 16 έτών. έκ Ρά/ιχ, Βοςείου Καρολι- νας, ήτις σποι·δάζει άι^οποοιαν. ^νέχί'.α έν. τής 5ης σελίδος) χώραν τής άπτιγορευμένης μετανα- στεχ'σεως ^έ εν τοιούτον παρελθόν καί ... μέλλον. Άλλά την «ξήγη- οιν τούτου εδωσεν ή ιδία κ. Κλάου- ζεν σχεδον μέ την αυτήν ευκολίαν, μέ την οποίαν ή ιδία έξήγησε καί την απόκτησιν τοΰ υίοΰ της άπό τον ^ά^Γνωτισιιένο » πρώην σύζιν γόν της. Εΐπε λοιπόν άπλούστατα δτι ήλ¬ θεν είς Αμερικήν λαθραίως, — ά¬ πό την όπισθίαν θύρ<τν, κατά την φράσιν της. Άπό τό Μόναχον, είπεν, εφνγί /ρυμμένη κάτω άπό ενα τάπητα έντός τοΰ αύτοκιν^ττου, όδηγουμέ- νου νπό τοϋ πιστοΰ σοχρερ της, με- χρι τοΰ Βελγίου, οπόθεν ώπλισμέ- νη, κατά την Ιδικήν τη; πάλιν φρά σιν, μέ εν Γερμανικόν δελτίον ταυ- τότητος 'έπιθείΰρηιιένον υπό τοΐ έν Κολαηάσ. Άμερικανοΰ Προξέ¬ νου, ΐπεβη τοΰ άτιιοπλοίου «Μούντ- λ-αιρ» διά Μόντρεαλ, δπου έφθασεν είς τα; 21 Σεπτέμβριον καί έκ Μόν τρεαλ εί; Βοστώνην. Και τώρα ό τίαος καί αί αρχαί χή; ΆμεοΊκής περψένουν ν' άκού οχ>υν η καί νά ϊδονν τι ΐϋ)ο θά -
μη Π πολυθρΰλι,το; /αί
αυτή γυνή " όποία α
αισφαίριακ
^ς, δέν είναι παρ
έάα.ιτ,
ύπανορενθή'έκ νεον.
Ό ποώην σύζυγ^ τι1'
Ν 1 .-... Λ/τ-/ίΙΤί|): Μ
ί'1-1
πρώην συζύγου τού ειτ*
είνε άκόμηώρα,α·/αι^1
Βεβαίως ή κοιιη^α α,α*ί |
τοϋς άνδρας
καντ] νά με ..
άκόμη συζύγους.
δσα λέγει διά το. -- -, ?,,
ποίος «θά ίΐμπορουοε ι« /Ι
λην εργασίαν —«νι·ί0*
ώτερος».
Έννο&ϊται ότι ο
φέρ, όστις την
ται* διά χωρων
τη; νά μη είναι
τώρα ως ΐ-'- χλ
να
ά «ι*.
βνικό; Κήθ^ $
τού ;
κ. Γ
Ανβ.
"ι*αί