183619

ΜΑ6ΑΖΙΝΕ .ΕυΠΟΙΙ
. ΡΕΪΕΜΗΕΚ 1, 1329.— ΥΟΙ,.
XV.
Χο. Γ.332.
Κ\ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟ2 ΑΕΚΛΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.—- Άο'.ίΗιύς 0532.
Π ΩΣ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΕΣ
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ;1
ΉΓ άΰαία ξανθή,
Ίωάννα "Αλλεν (ά
ριστερ?1), άμαζών,
κολυμβήτρια καχ ά-
θλήτρια, Ισχυρίζε¬
το! ότι οί άλ'δρες
ΐχονν χάσει κάθε
αίσθησιν ή) ικ.ίας.
ΤΙ ΦΡΟΝΟΥΝ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ— ΓΗΡΑΣΚΕΙ Μ ΚΑΡΔΙλ;
Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΕΝΗΝΤΑΡΗΔΩΝ.- ΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡ-
ΦΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΚΑΛΑΩΠΙΣΤΗΡΙΑ. - ΔΙΑΤΙ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΑ
ΔΙΑΖΥΓΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΕΥΟΥΝΟΙ.
θί-ς τη; φωτία:. Γι αυτό, τυ /αι-
δειτικό της ονομα στό θέατρο εί¬
ναι «Σπίθα» καί με αίαό όλοι την
γνωρίζσνν.
Είναι τόσον γεμάτη άπό φιλο-
δοξία γιά νά κάμη δνομα καί άπό
ερωτα γιά την οουλειά της, ωστε
δέν σπαταλά τής ώρες τοΰ υπνου
της σέ νυκτερινά -/-λώμπς ή μέ τοϋ;
θαυμαστάς της — καί εχει πολλον:
άπ' αύτούς - — άκόμα κχχί άν ή μη-
τέρα της θά τής τό έπετρεπε. Κά¬
θε βράδυ π»>γαίνει κατ' ευθείαν ά¬
πό τόν θίασο είς τό σπίτι της.
"Ας δοϋμε τώρα τί φρονεί ναι
ιιία άλλη ώραία καλλιτέχνις:. Ή
Ίωάννα Άλλεν είναι ιιία ιιαγευτι
**.--_
/.ί. /αριτιιψένΐ} ςαν&αί'λα. Άγα-[ί»έν ιϊναι ναυο/.υι ,.
τα ολα τα ύπαίθρια σπόρτς. Κά- κόν τοϋ φί>Λοι· των. άλλ' απλώς
ανει ίππασίαν καί κολΐ'μοά θαυμά-1 μία άλλη ΐ'νδειςις τοϋ πυρετοϋ καί
σία. Ή ίδέα της περί τής 'Επικιν- ] τής άενάου έΗελί??ο>ς; τής Εποχής
δύνου 'Ηλικίας είναι δτι «οί ά'νδρες! μας.
εχουν χάση κάΐ)ε αΐσθησ ν ήλικί- ] Ή 'Εο6ίνα εχει γ"ωρίσει πολ-
I
άς». Καί ή καλλιτέρα απόδειξις ι λου; άνδρας 40 καί 50 έτών, άλλ'
αντοΰ πιστενει δτι είναι τό καλλω-, ευρίσκει δτι οί νεώτεραι εχουν
ι πιστήριον των άνδρων. Εί; τό κοι- περισσοτέραν ζωήν, είναι πε ό έν-
' νώς όνομαζόμενον κουρείον τής σή' διαφεροντες, καί δτι ΰπάρχουν πι-
1 αερον αί ν.αλλω-αστικαί μέθοδοι εί-1 θανότητες νά άκουαν) /.ανκίς άπο
| ναι σχεδόν αί ΐδιαι ποΰ έφαρμό- τό στόμα τού; πράγματα ποΰ ά
ζσνται είς τα γυναικι-ΐα καλ/χοπι- ξίζει νά ά/Όΐ»σθοϋν.
II
ρίν ΐΐίηχ" ·
στήοια. Κιιτά τα ?.εγόμενα τή; Ί- ότι οί ανδρε; των 50 έτών ί,
ωάννας "Αλ/νεν ενα; 8υτοντης ήμ-1 ραν περισσότερον περί τή; ζωΐ)-,
πορεΐ νά σύρη τόν εαυτόν τού σέ Ι καί ίίτι εΐχαν πολύ μεγαλειτέρον
... ενα τέτοΐο κουρείον καί Λ·ά εξέλθη! πείροτν π<ιρά οί νέοι των 20 έτών - | άνανείο^ιένος, σχεδόν άγνώριστος. ~' " "-'--- -_π.'------ * * * II Έοοίνα Σκόρατ είναι ενα /.αμπρό κορίτσι μέ μεγάλην μόρφω- Τώρα δμως ήξεΰρει καλλίτερα Οί νεώτεροι άνορε;. φρονεί, λάμ πονν πειό ποί.ΰ καί αξίζουν τόν κό¬ πον νά ιούς κάμνΐ| /ανείς παΓεα σιν. -'ΕγεΓαανίαν διά την μελέτην ' Ή Τ^6^ ^κό?αΤ ^ίδί"1 την τής ν«7θλογία=. κα1 ™ θέατρον Ψ««Κ?ι'ιν τί); λεγοαενης έπικινδν τΓ,ς δίδει διαρνώς εν/.αιοίας δια ι νού ηλι,.ιας εις Το σηιιεοινον πνευ- τήν έκ τοϋ φυσικοΰ μεΑίτην τοϋ έ- |(ι,α τ.^ ΐ?ο^Γ-' ^: *'>"*■?* «Υε',
ξόγως ένδιαφέροντος αντοϋ υέμα- !ι^"°"/-11ν ^αρκον; κινήσεως κα
τος". Ό νΙιι»ν είναι ό σνγνοαφεύς' ° ,ανοι?α5 ,των ^,1! Γι(> ^τ,ων (ηι!£
' ιης προτιιη'κτεώς της. " |τα δ^^τα τού για να φθασι» το &η
Ι Ή Σκόρατ λοιπόν λέγει δτι έ- ** των, «ών ανδρων. Είναι νπο-
1 άν οί ά'νδρες των 40 ή 50 έτών εΤ-ι^εί^ιενο? ν«™ καμ^,, ονλοιως δεν
| ναι ιιελαγχολικοί καΙ νοιιίίουν δτι Ι εΧει πα?α να «τ«"^'1σΏ ολοτ«·
η πρέπει νά άλ/.άξουν ζωήν η νά
την οτταματήσονν όλότελα, αύτό
την ι/οην τοι·».
(Σονίχεια είς την 8ην
ΥΠΟ ΔΔΟΣ
ΜΟΜΑ8ΤΕΒ
Πολλοί κατά τα τελενταΐα αύτά
χράνια .τροσπαθοΰν νά δικαιολογή-
ιτουν την ζωήν τ(»ν, ίτχυριζόιιενοι
ότι πράγματι {'φίσταται έ-ιΐκίνδυ-
νος ή>.ικία γιά τούς άνδρας. Ό
άνδρας, λέγουν, είναι οΰτω π?.ασμέ-
νο; φυσιαλογικώς, όίστε μόλις φθά-
αει τα 40 ή τα 50 νά μή ήιιαορϊ
νά καθίση φρόνΐ|ΐα είς τό σπίτι
τού, πασά νά άφίντι την γυναΐχά
τού καί -πιν παληάν τού ζωήν παχ
νά αρχίση κ,αινονργιο 6ίο μέ νέο
ταϊρι. Αύτός δμως δ Ισχυρισμος ύ·
τ^ρχει χωρίς τουλάχιστον νά υπο
στηρίζηται επισήμως άπό ύπτυθύ-
νους ^«χολόγους.
Η έπικρατοϋσα θεωρία περί έ-
ιικινούνου ήλικίας τ5ασίζίΕτα4, · είς
το γεγονός δτι άπαξ οί άν&ρϊς φθά
ΟΌυτ τό μαγικόν κατώφλιον τιόν
40 έτων, καταδιώκονται άπό μίαν
τόσον σκληρόν ευαισθησίαν πρός
τα θέλγητρα τοϋ ώραϊου φνλσυ,
ωστβ νά γίνωνται θύματα ενός τυ-
Ραννικοθ έν<ττίκτου άπό τό οποίον « υποφέοονν άπείχγρά— ούς ά- γωνίας -χαί μελαγχολίας, τάς όποί- ϊς μόνον ή παρηγορία ώραίων γν- ^ δχι των συζιγων — νά ά ά ν^ χ τω υζγων δννοτΛ νά μ€τριάστ>
Τα θύματα της οΛτοκαλουμίνης
^ν*6νοο ήλικίας σίΐσθάντ—ται
ήλικίας σίΐσθάντ—ται
τ-ην ανάγκην οικτου γιά τόν εαυτόν
των. Οί δνδρί; ποϋ αίσνανονται δ-
^ζοϋν σέ μοναξιά δέν ζητοϋν πα-
οα μόνον άνακοόφισιν άπό την με-
^«ΥΖθλίαν ποϋ τούς κυριεΰει.
II
ολ-'
■ε» Φ0^ τι προστρεροιιένη πάρη·
χει <ίτς άποτέλεσμα τδ 8ια- Πι&ανόν τοντο ·α είναι λυπηρόν, άλλ' είναι αναπόφευκτον. Αί γνναϊκες δμως εχουν τάς Ι¬ δικάς των άντιληψεις επί τοϋ προ- κειμέν·ου θέματος. Μερικαί άναμ- φιδόλιος πιστεΰονν είς την ύπαρ¬ ξιν τής τρομεράς αυτής Επικινδύ¬ νου Ήλικίας εί; την όποιαν ύπό- κειται ό άνδρας καί είναι γεμάτες άπό σιαιπά&εια γιά τούς καΰμένους τσυς 40 — 50άρηδες. "Αλλες, πειο , δνσπιστες, δίδουν δοτ>ν παρηγορί- ]
αν ί^ιαοροΰν είς δσονςτήν χρειάζον
ται, κρατοϋν δα(ας τάς σκέψεις τ(ι>ν '
γιά τόν εαυτόν των. '
Για νά ίδοϋμε τώοα τί φρονοϋν |
καί τα κορίτσια της (ΤΛηνης. Διά·'
τι, προκειμένου περί ζητημάτων άν '
5ρικί>; 'ιδιοσυγκρασία;, τα κορί-
τσια τοϋ θεατρον έ'χουν γνώμην ή
όποία δύναται νά θεωρηθή ώς αύ»
θεντική.
Ή Φλώρενς Ρόμπινσοτν, έξέχου-
σα χορεύ-τρια των «Σοιάνταλς», λέ¬
γει μέ δύο λόγια τα εξής:
«Κάθε ηλικία είναι έπικίν&υνος
γιά τονς άνδρας. Οί ανδρες, λέγει,
κυβερνωνται άίΐό τα θέλγητρα των
γυναικων άπό τής στιγμής ποί
γεννώνται, καί δεν γλυττώνουν άπο.
την Ιπιριροήν αύτην παρά δταν
τοΰς καλιη|η^ ή πλάνα τοϋ θανα¬
τον.
Ή Φλώρενς ήρχισε τό θεατρι-
κόν της στάδιον πρό δύο έτών. "Ε-
πιασρ τό χορευτικόν της επά*'γ«λ-
μα μέ την καρδίαν τη;. Πρό τής
παραστάσεανς, μετά τό θεατρον, α-
κό{ΐη καί κατά τα δια/Λί|ΐματα, κά¬
θε στιγμή ποΰ ημπορεί νά γλυτώ¬
ση την άφΐερώνει είς την τέχν»)ν
της ποϋ λατρΐύει. "Εχει πλοίΌΐα
πυροά μαϊλιά «ου ξρχειλίίΐσυν σπί-
Σ&ν τν.-«κό κος>ίτσι
Σνόρατ (ίν<ι> άρι
>ίτσι το ϋσ.-ητΐϋϋ ή Γκλάντνς Λο> (/.άτωθι) δέν ένόιαφέρεται για νϊί'τ
άριστερςί) ά.τοδίδει τές ποοπϊενιε; των άν6ί>ί7>ν ιϊ; την βίν-ναον κίν
κίνησιν τής

»ν
II
ΓΘΝΙΚΟΣ ΧΙΙΡΥ-.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 19*3
Ί
ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΠΟΤ€Λ€ΞγΛΑΤΑ
ΕΝΟΞ ΠΑΡΑΦΟΡΟΥ ΕΡ_?ΤΟΞ
^
ΑΜΕΡ1ΚΑΝ0Σ ΛΟΓΙΟΣ. ΑΓΑΠΗΝ ΠΑΡΑΦΟΡ52Σ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΣ ΠΙΠΤΕΙ
6ΥΜΑ ΤΗΣ ΖΗΛΟΤΥΠΙΑΣ ΤΟΥ, ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΗ ΤΗΝ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΤΟΥ ΔΙΔΟΥΣΑΝ
ΤΟΝ ΕΡίΙΤΑ ΤΗΣ ΕΙΣ ΑΛΛΟΝ ΑΝΔΡΑ.-ΤΟ Ση«ΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΕΘΗ ΕΙΣ ΠΟΤΑΒΙΟΝ.
Είναι ό έρως αίσθηιια ή είναι
τοέλλα; Είναι αρά γε θνελλα τού
έγ/.εφάλου ή είναι τό θανμασιώτε-
ρον πράγμα δπου ύπάρχει είς τόν
ό!"
Κίς τάς έρωτήσει; αύτάς ό κα-
δύναται νά δώση την απάντη¬
σιν τού, διότι έρως δέν σημαίνπ
τό ίδιον πραξία δι* ό'λους. Ό ε-
(ί ρως σοφούς ΙξεμώΊανε καί ήρωας
Ι μετέόαλεν είς δειλοτέρον; λαγαχον.
* *Άλλους έκαμε νά δείξονν τα προ·
τερήματα τής ψυχής των καί αλ-
λους τα έλαττώματα.
λο πρόσωπον ευρισκόμενον επί τοΰ
ατμοπλοίου ένδιεφέρετο δι' αύτην.
Τό πρόσωπον τουτο, ήτο ό άποθ»;-
Έψτείν. Ολίγοι ί-
ς Σάμ
ψ γ
γνώριζον ότι ό Έψτειν καί ή "Α-
ί ίλ άό έώ ί
τηθί). Είς μίαν αιφνιδίαν ρηξ
άγρίας λύσση:, κατά την οποίαν
οί δειλότε^α· ίλ τ αν έπιδατών ϊ-
τρεξαν νά κρυφθοΰν είς τάς καμ-
πίνας των, ό Κραφτ Ιπϊπληξε δρι-
Άλλ' ύόπάρχει καί 2 ν σημείον, έ-1 δόν έν.τό; ίαυτοΰ. Πρός έιαύξη-
πί τοΰ οποίον όλοι μας σύμφωνον-1 σιν τής δυστυχίας τού, τώ εγίνετο
ϊων ήίσαν φίλοι άπό έτών καί ότι! μύτατα την "Άιων, έτειδή τόν εί-
ή άγάπη τής νέας πρός τόν άπο ι χ«ν εγκαταλείψιι χάριν αλλων. Ά-
θηκάρ όν ήτο καθαρώς Πλατω- τήτησε τότε όπο>; ό Μάκ ΓκοΓν"
νίκη. ντρικ συζεΐ'χ^ άμέοχος τ»ν κόρΐ{'
Αί όιιιλίαι αύται, προστιθέιιεναι ΆλΑ' οταν έκεΐνος καί ή /.ΟΓη εί
είς τάς άλλας τοιαύτας αναφορικώς [ πον ότι αΐ>τό ψο άνόητον, 'φαντα
των
πλοίαογον,
αν τοΰ Κράφτ, όστι; εγένετο σχε-' σε να την πνιξη
1 σχέσεων τή; "Αιων μέ τόν υπο ί στικόν /.αί αδύνατον, ο Κραφτ <ερ- ίαρχον, ηίίξησαν τί]ν ζηλοτυαί |ί.ίφί)η κατά τή; "Λιων ναί ήθΐλη- 4ΐεν και αυτο είναι ότι ο ερω; ομοι- άζει μέ κεραννόν! Ποτέ δέν γνω- -ρίζετε χοϋ καί πότε θά πέα\ ή ποΐ- ον θα κτυπήση άπό ώρας είς ώ¬ ραν. Ημπορεί νά είναι έξ ίσον κα- ταστρεπτικύ;, εξ ΐσου παιγνιώδη: ή έξ ϊσου άδλαθής ώς μία λαμπρά γραμμή είς τόν ουρανόν καί ποτί ·)έν γνοχιίζετε τί συνεοτ; εί μή όταν ταρέλθτ). Είς τα; αρχάς τοΰ 'Ο·κτω6ρίου, ϋταν τό ατμόπλοιον «Κρεόί^ άπέ- Γΐλευσεν έκ Νέα; Ύόρκη; δια Νί αν Όρλεάνην, είχε μεταξΰ των έ- τιβατών τον μίαν ωραίαν εΐκοσαε- ή χο^ύτριαν, ονόματι "Λϋον ί ό Ό Μάκ Γκοΰλντρικ καί ό "Εψ- τείν ϊτρεξαν πρός ΰοηθε αν τή; όρτς -/.κί είς τό σημείον αύτό τα ^ρ μ καί τόν 'Γζάκ Κράφτ, δη- ιοσιογράφον, ξΐφομάχον, ποιητήν ΐ'αί καλλιτέχνην ΐ% Νέας Ύόρνη; Οί ανδρες τοΰ ςΐληρώματο; καί οί λοιποί ίπτ>άται έθείόρουν αυτού;
ί>; ξεναδελφια. Ήτο προφανές
Ίτι δέν είχον πολλά χρτ')ματα, έππ-
>ή εταξείδευον μέ τρίτην θέσιν.
Είς τού; έρωτήσαντα; αυτούς εϊ-
τον ότι μετίΰαινον είς τό Χόλ?.ν-
/ουντ πρός είίρεσιν φήμης καί τύ-
<γ;. Ή "Αϊοον είπεν ότι μετέβαι¬ νον νά νίνη ι'ιθοποιό; τον κινημα- Γθγραφου. καί ό Κράφτ ότι έσκό- Τίί'ε Λ'ά γράψη, είδικά αρθρα περί ιΓ|; ζωή; των ιΊΘοαοιών χάριν ε- νός Άνατολικοϋ συνδικάτσυ έφη>
αερίδοον. Άλλ' οί όξυδερκέστεροι
V.
των έπιβατών παρετι'ιρησαν ότι
)1 "Αϊων καί ό Κράφτ έδείκνυον
Γισι?νήθη ύφοσίωσιν πρό; άλλή>.οιις
/αί εψιθΐ'ρίσθη ότι κάποιον ερωτι
/όν είδΐΛ/αον ίλάιιθανε χώραν έπ'ι
τοϋ «Κρεάλ».
Ιδιαίτερον ενδιαφέρον διά τό
-ρΓγο; επέδειξε ν ό ύποπλοίαοχο;
ί ζάκ Κάκ Γκούλντρικ. Την δευτέ-
■ ιαν ήιιεραν τοΰ ταξειδίου ό υπο-
τλοίαρχο; μετέφερε τό ζείίγος έκ
τής τρίτη; είς την ποώτην θέσιν.
Οταν ό Κράφτ διεμαρτυρήθη ότι
ί»ε ν ί,δννατο νά πληρο')ση διά την
πρώτην θέσιν, ό ύτοπλοίαρχο; τφ
είπεν ότι ή άλλαγή εγινε δωρεάν.
Ή θάλ&σσα ε.τιφερει παράδοξα
τοτελεσματα επί τής ·ψυχή; των
ια^ειδιωτών. Ή Άϊων ι'ιρίοτεύθη
παραφΟΓω; τόν ώραΓον νεαρόν ν-
τοπλοίαρχον. Ή θαλασσινή ζωή
τοι» τοί» είχε δώση σφριγηλότητα,
ομοίαν τή; οποίαν δέν είχεν ίδη
εως τότε ή κόρη, τής οποίας οί φί¬
λοι αενοντες άυτνοι όλην την νύ-
■/τα ά-χεστρέφοντο πάσαν γυμνα¬
στικήν Γ) σκληραγωγίαν. Υψηλάς,
ίύ9ιιτενή; καί ήλιοκαμενος ό υπο
πί.οία;γος; συνεκλόνισε διά τοΰ πα-
ραστήματός τού είς τα μι»χια την
/αοδίαν της νεαρας κόρη;. 'Η
μήποις ί(σαν ή κυανή στολι'ι τού
/αί τα χρυσά κομπία έκεΐνα δπου
εξελόγιασαν την "Αϊων; Τα κορί-
τσια κάμνουν ποκράξενα πράγματα
"οικας φοράς.
Ι'Ιξ αποστάσεως ν.αί έν σιγή δ
νεαρος Κράφτ εόλεπε την συμπά-
«Ιειαν της κόρης πός τόν νεαρόν
ύποτλοίαρχον ν' αυξάνη άπό στιγ-
ιιής; είς; στιγμήν. Ή "Αϊων καί 6
ι το.τλοίαρχο; ήσαν πάντοτε μαζύ
/μχ ώς σι«νι'>υι); σνμβαίνει είς τ<Η- ύ τΓοιστάσεις, οί έπιοάταί όμ λοΰν δι' αύτονς. ■ 'ίαι των ίπιβατών ι «όνον εί; τύ £ν- υε τρό; την[ '(>: Καί ά?.-
ρς ς μ
νήματα τή; ίστο^ία; περιπλέκον-
ται.
Ό Τζάκ Κράφτ αιφνιδίως καΐ
μΐ'στΓριωδως εξηφανίσθη Ι* τοΰ
προσαλτου τής γής.'
Ι συνεχώς ή ίπεν&ΰμισις ότι ή κόρη,
ή ό.τοία είχεν, εκκινήση μαζύ τού
είς εν ματο^ννόν ταξείδιον προ: ά-
ναζήτ»;σιν περιςτετε ών εϊχε δώση
τόν ερωτά τι); πρό; (ϊλλον
"Ολοι οί έν τώ άτ|ΐοτλοίίο πα-
ρετήρησαν τ»|ν έπελθοΓν>ον μετα- Κατά την άτοοίβασιν, ή "Λϊων
6ο?.ήν είς τόν Κράφτ. ΊΙ οι[·ις τον' άνείρερεν είς την άστν-νοιιίαν ότι ό
κατέστη ώχρά έκ τής |ΐε/.αγχολί-1 Κράφτ, έν στιγμϋ παραφροσύνης
α; καί τής άβπνία;. Κάτο>θεν δμως ι ιϊχρ πηδήση έκ τσΰ ατμοπλοίου είς
τοΰ θλΐ'δεροΰ οκείνου εξωτερικοΰ Ι τί*ν θάλασσαν,
ήτο εν μανιιοδες άγριον θΐ^ρίον. | Μίαν ή δνο δμως 6ςαδύτερον ή-
ινανείς ί>έν ήννόη,σε την ύιεράν-' με'ρα; εί; τάς Ζχ^αζ τοΰ Μισσισιπ-
θ προστά&ει«ν την οποίαν ι -τή έξε·βρΐίσθη εν ςττο>[ΐ(ΐ φερον
ό Κράφτ σι»\'κρατών ' ιδ.ηιιτερέ; τραϋμα είς την -χαρδί-
τόν έεητόν τού άςζό τοί να ριφθίί αν, όταν δέ τό πτώαα άνεγνωρί-
ά ΰ άθω ό' θ ώ άή ί ό Τζά
ρφί γρ
κατά τοΰ άνθρωπον όστις τόσον' σθΐ) ώς άνή/χν είς τόν Τζάν
εύ'/ολα αφήρεσεν άπ' αυτόν την > Κρά<ρτ, εΐ'θΐ·; ίτεθησαν ΰ,τό κρά ερίΐχιενην τον. Αί ώραι έπεονοΰσαν τι σιν ή Άιο>ν καί ό "Εψτεϊν. Είς
ώ; ημέραι καί σί ημέραι ώς ετη, τόν νποπλοίαρχον Μάκ Γ-χοΰλ
εως ότου επί τέλους τό «Κρεόλϊ» ντρι/. ίτετράπη νά έ-ιιστρέψί) εί;
εστράφι) εΐσελθόν εί; τόν τοταμόν ί τύ πλοΐόν τού καί νά έλθη είς τίιν
Μισσισ ητιϊχ Ι μ/~.. >ν/------ ι—« ϊι.. ι-
Μισσισ ππή.
Μέ τό ψυχικόν αύΐό |ΐαρτι',:ιον
έγγίζον πρός τό τέρμα τού ό
Κράφτ δέν ήδυνήυΗ) πλέον νά κρα-
Νέαν Υόρκην, έπτιδή δέν έξεφρά-
σθη κατ' αύΓθΰ καμμιά ύποψία.
'Εκεϊ τότε έλαβε χώραν β
ά ή όί ώ
ρά σκηνή, ή όποία ώς φαίνεται
^ηοΰντες φήιιην
κοί τύχην, ή "Αϊων
»'Ορντ, δεξιςί, καί
ίό Τζάκ Κράφτ, λό-
ίΥν»ς, ςιφομάχος;
γ.αχ καλλιτέχνης, &■
Ρφησαν τα λημεριοι
Ιτων έν Νέ<3ΐ 'Υόρ- γ-Χι καί έπέδησαν 'τοΰ πλοίου «Κρε- >λ». 'Εφ' όσον τό
σκόφος έπλεε παρά
τα διττικά παράλια
των Ήν. Πολιτει-
ων καί είσήρχετο
είς τάς έκδολάς
τοΰ Μισσισσι.χτη, ή
"Αϊων ήράσθη ϊμ-
μανώς τόν ΰιοπλοί-
αρχον Τζύκ Μάκ
Κοΰλντριχ, άριητε-
09. "Οταν τό Κρε
όλ προσωρμίσθη, η
'Λιων άνίφερεν δ
τι ό Κράφτ εΐχε.
.-τηδι'ισγ] ής την ϋύ-
λασσαν ένεκα άγρί-
ας ζηλοτυπίας. Τα
ΰδατα βραδύτερον
έξέβρασαν τό σώ-
μα τοΰ Κράφτ, τό
οποίον εύρε θη ςρε-
ρον δ^ιαμπερές τραΰ
μα είς τίιν καρδια-
<ήν χώραν. Ό Μάκ Κοΰλντρικ συνελή¬ φθη καί μέλλει νά δικασθή επί φόνφ. συνετάραξε την ψΐ'χην τής νεαρά; χορεντρίας. 'Η "Αϊων ωδηγήθη είς IV ανοικτόν μνήμα, έντο; τοϋ όποίου ήτο τό λείψανον τοΰ πρώ- ην έραστοΰ τη; καί έκεϊ υπό τύ άσθίνέ; φο>; μιάς λάμπα; πετρε-
λαίου διετάχθη νά είπη αν έκεΐνος
η|το ό Κράφτ.
«Λέν είναι!* είπεν ή "Α ιω ν μϊ:
κλανθμΓ,ράν φωνήν καί έπεσεν λι-
τόθυμος επί τού έδάφονς.
'Κ-ΐανοχρερΰεϊσα είς τάς αίσδη-
σίΐς της ηναγκάσθη πάλιν νά πά
ρατηρι'^στ) τό λείι|>ανον -/.αί την φο¬
ράν Εκείνην ή "Αϊο>ν διΐν ί«το 6ε-
οαία αν ό νεκ^ά; ήτο ό Κοάφτ η
όχι.
Ώχρά καί ταραγμένη ή 'Άϊων
μετεφέριθη πάλιν ύς τψ φυλακήν
οπϊος άναμείντ) την ενέργειαν των
άρχων. Τό πνεΰμά τη; φυσικώς έ-
στράφη πρός τόν Μάκ Γκοΰλντρικ,
δστις άνά πάσαν στιγμήν άπεμα-
κρύνετο όλονέν περισσότερον άπ'
αυτής. 'Εαν ποτε είχεν ανάγκην
ερωτος καί συμπαθείας έκ μέρους
άνθ·ςϊά.τον, — τώρα ήτο ή περί^
στάσις. 'Εκάθησε λοπον καί έγρα¬
ψεν επί χάρτου τα έρωτικά τη-ς αί-
σθήματα πρός τόν ανδρα έκι,ΐνον,
όστις είχε φέρη τόσην τραγωδίαν
εί^τήν ζωήν της.
"Αν δέν {—έκυπτεν είς την άνό¬
ητον αυτήν ψυχικήν παρα,/.ίνησιν
ή ΆΓων τώρα Οά ήτο ίσω; έ"λεν
θέρα. Επίσης καί ό Μάκ. Γκούλ
ντρικ θά -ήτο ίσο>; άκόμη ΰπο-ι?νθί-
χ°ς τοΰ «Κοεόλ».
«Νά έπιμείντις είς οσα (ίιυιλήσα-
-/αί όταν οπολνυΤ>. ά
τα σχεδιά μας», εγραφε μεταξιι
αλ>/ον πρός τόν νποπλοίαρχον η
προφα.'λακΐ(Τμένη χορεύτρια.
Ή έπιστολή δέν έφθασε ποτε
είς τόν πρός όν όρον της, κρατη-
θεΐσα υπό των άρχών, καίτοι δέ τό
πτριεχόμενόν της ήτο μυστικόν, εν
τούτοις έ'δωσεν άρκετά στοιχει«
πρός εξεύρεσιν τής αληθείας-
Ή "Λΐων νχζ®Λ]9- είς άλλην
αυχπτ,ροτΓραν άνάκιρισιν, έω; ό'τοι
είς τό τέλος κ?.αίουσα είπ*ν έκείνο
τό οποίον ηθελε ν' ακούση ό άνα-
κριτι');. Μεθ' ό έλιποθύμΓ,σεν.
Επί τί) βάσπ τή; καταδέσεω:
ταίτης ή 'Αστι-νομία έτηλεγράφι}
σε·πρό; τάς άρχος τη; Νέα; "Υ¬
όρκης νά σιλ>.άοονν τόν Μακ
Γκούλντρικ, εί»θνς ώ; -/.ατατλεύιτη
ένταΰθα τό «Κρεόλ>.
Είς τό δικαστήριον τής Νέα:
Όρλεάνης, δπου π:ρό τριών ημε¬
ρών επρόκειτο νά δικασθή 6 ύπο-
πλοίαρχος Μάκ Γκονλντρικ, ό ει¬
σαγγελεύς είπεν ότι δέν είχε τα:
απαιτουμένας άποδείξεις ςτ»ρ4 τήζ
ένοχής τοΰ κατηγορονμένου καί^ ε¬
ζήτησε την απόλυσιν αυτόν. Ο
Μάκ Γκούλντρικ αφέθη έλεύθερο;
Ή Άϊων είπεν δτι ή αροηγουμε-
νη κατάθεσις της ότι «ό Μακ
Γκούλντρικ ΐο-ως τόν ίψόνζνοε»
δέν ήτο αληθής καί ότι προέβη ε·:
αύτην,, έπειδή ιεπιέσθη.
Ήτο έρως ίΐ ήτο τρελλα αύτο
τό ΟΊοΐον εστειλε τόν Τζάκ Κράφτ
είς τό νγρόν τού μνημα;
'Εκ)ρκτά (5ι6λία εχει μόνον τδ Βι-

«ΙνβΧΙΧΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- Κ1ΊΛΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Ο
ΕΡ9Ξ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗγΛΑ

ΤΗΧ _>ΡΑΙΟΤ€ΡΑΞ /Λ€ΞΙΚΑΝ
Ζύα-ί ποία είναι ή δβσκοινίς |
Μ'Τ«3; &· πβ?«3βότβρ5ΐ ίσως όχ·.
Αίϊϊ' είναι ή Μις:*»»ί *όρη ή
μέ τόνστρατηγόν Μω^ήν Β;οάλ.
Ότα; τω 1928 3ίά?ο?οι Άμβρικα-
ϊί . . ..
χαλλονής, λιγερή, μελαχρινή, ήδο-
νιχή. Σεφηνϊκή, θά έστ.μείωνε ίέ
Οριάμβους επ: τής όθόνης. Άλλά
νά πό] άγαποϋσεν έμμζνώς τον στρα
τηγόν καί είς πίσαν πρότασιν άπαν-
τούΐε: «—·*Οχι, όχ:, προτ:μώ τόν
εκλεκτόν της καρδίας μου άπό δλα
τα ν.έρδη καί ττ,'ί δόξαν»! Καί
«άγμα-ι δέν ήργησε νά σ,τνενώΐτ;
την τ.'/ην της με τόν στρατηγόν.
Ήτο μόλ:ς 20 έών ή ώραία μελα-
νρινοόλα. γεμάττ, όμως φωτία **'
λαάρα. Με -όν στρατηγόν τα πή-
γαινεν θαυμασία. Έπλεον είς την
εκϊχίαν μίάς όνε:ρόχλΓ/της ζωής,
όταν έξαφνα κατι ήλθε νά τερμ«-
τίσΐ) την παραδείσιον εύδαιμζΝίαν
χά! είς την θέσιν της νά πλίξη
Ινα αίματηρέν δράμα. Μιχ; μαύρην
πρωίαν, ή μίς Μεξικο]. χαΰνη ά-
χόμη άπο τάς άγκάλας το] Στρα-
τηγο] χαί τού" Μορφέως. άνεγίνω-
. ν■'; ?0?ας
ότι οχ·. μονον προη-
γ^ϊτο^ άλλη είς την καρδίαν τού
σ-αθάτου, άλλά καί ήγείτο νομί¬
μως!
—«Τον άγαποϋι
Η ΣΕΝΟΡΙΤΑ ΜΑΡΙΑ ΤΕΡΕΣΑ ΔΕ ΛΑΝΔΑ, Η ΜΕΞΙΚΑΝΙΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ,
ΑΓΑΠΑ ΕΜΜΑΝΩΣ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ ΒΙΔΑΛ.- ΘΥΣΙΑΖΕΙ ΠΛΟΥΤΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑΝ ΕΙΣ
ΤΟΝ ΒΩΜΟΝ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ— ΕΠΙ ΤΟΥ Ι ΔΙ ΟΥ ΒΩΜΟΥ ΦΟΝΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚ-
ΔΕΚΤΟΝ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΗΣ.- ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚ ΤΗΣ
ΦΥΛΑΚΗΣ.» ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΤΩΝ.
- Αλ/. δτα> εμαθα. έπρόσθε-
ή Δίς Μεξ'.χο]. ότι ή γυναίκα
τού Στρατηγοΰ ε:*/ε< ελθε: άπό την Βέρα Κροϋζ δ:ά νά τόν καταδιώξη ϊικαστικώς επί διγαμία, τό αίμά μου πάγωσε στής φλέ-ίες καί ή καρδιά νά χτυπί.- -Διάϊασε, α] είπα. καί πές μο-υ την χι ό ανδρ α; τής γυναί- κας αυτής; Εισαι ό πάτερ άς των παιδιών της;» Κίς απάντησιν των έρωτηαάτ&)ν -/.αί τής άγωνίας μου Ιχεϊιζς έ/.άγχαζε « Ινα: σαν είναι άλήθϊΐα, τ: μέ -ο>ο ανεφώνησε
τ/;; 'ίΐ' ε/α: ε/. .ώ> Πρίΐϊρίύ' τή;
χώρας ήτο ά χατηρ τΛ -7·ίίθ·ί
!
«—^Τί μέ τουτο: τοϋ ΐ!π». Πάρε
το λο:~ϊν αύτό. πά,;ε το /.α:
έ ·/. ε ί ν ο. Καί τί άλ/.ο. Εϊχα έκ-
χενώΐε; όλας τάς ί^ίρας το5 -ε-
ρυτρόφου το^ μέΐα είς τό ϊώμά τοο.
"Οταν σχέ^θηχα νά 9^τέ4ω μιά καΐ
στέ 3:κό μοο σώ/α, ίέν ευρέθη καμ¬
ΤΩ! ά
όν
Λη ^'·οτυ™υ έραστοΰ της,
«•«•αοο Μάχερ, 2Π ίτών. νάτω
μία... ΤΩ! τόν άγαποΰσα, πό
άγαποΰσα! Μά μέ είχε προδώ
Καί τώρα; Τώρα, έκείνος είνα: νε-
κβός καί έγώ στή φ/λακή».
Κατά τάς πρώτας ημέρας πό] εί-
χαν έπακολουθήσε: τό φο-βερόν 3ρά-
μα, ή νεαρά καί πθλ-ιθεΛγητρο; φό-
νυσ* είχε περιέλθει είς μανιακήν
κατάστασιν. Πρός στιγμήν είχε πι¬
στευθή δτι ή άλλοφροσύνη της θά
εγίνετο μόνιμος, άθεράπ»υτος. 'Αλλ'
επήλθε Ίτ^οροι όργανική αντίδρασις
καί ή μίς Μεξικοϋ επανήλθεν είς
την όμαλότητα. Έπανέν.τησε την
ψοχικήν γαλήνην της καί την δια-
νοητ-.κήν τ,ριμίχ) της. Δέν μετα-
νοεί διά την πράξιν της καί δέν
άνησυχεΓ, 6υτ= φο€εί·τα: διά την τύ¬
χην της. Σημειωτέον ότι ό Μεξι-
κανικός νόμος δέν προδλέπει Θανα-
τικήν εκτέλεσιν ώς ποινήν διά 3ο-
λοφόνου; γυναίκας. Ή ^αρυτέρα
πτϋνή δι' αύτάς είναι 20 έτών φ>
λάκισις.
Περιεργως π:ος ομως /.αί ·/»-
πως άντΐφατικώς, ένω δικαιολογεί
εαυτήν διά την πράξιν της ή Δίς
Μεξικο], χατηγορεί, έν τούτοις, καί
τάς εφημερίδας, διότι άνέγραψαν
την είδησιν περί διγαμίας καί τήίν
ώθησαν είς τό εγκλημα. 'Αλλ' άς
είναι. Πρίπί'. νά τή; δώσωμεν καί
κάποιαν πίστωσιν γ,;να:κείας άστα-
σίας ίίεών καί άσυναρτησίας αϊσθη-
μάτων. Έν πάση δμως περιπτώσει
το δημόσιον φρόνητχα είναι υπέρ τής
φονίσσης. Καταγγέλλετα: ή άκαρ-
3ος προδοτιχότης τοΰ στρατηγοϋ,
α! δέ γοναίκες τ&ΰ Μεξικο] φαί-
νονται πώς θέλουν νά μϊτατρέψουν
την ΰπόθίσ'ν αΰ·τής είς υπόθεσιν γυ-
ναικείας άμιτ/ης καί «πΐριστροφι-
κης» έπιθέσεως κατά το5 έχθροϋ—
το] άνίρός.
Οί συγγίνείς το] θΰμ^τος, έξ άλ-
λο, ώς εφάνη άπο την προανάκρι-
σιν. ΐσχυρίζονταί ότι τί μίς Μέξικο
ουδέποτε ήτο έν άγνοια τής υπάρ¬
ξεως πρώτης συζ'-γου, ότι τα εγνώ¬
ριζεν 5λα καί Οτι δέν ήτο ή άρ-
χαρία χαί άθώα κοπέλλα ποϋ λέγει
πώς ήτο δταν είχε συζευχθη τον ι
| στρατηγόν. Εάν οί συγγενείς ή αλ-
λ«ι μάρτ^ρεζ καί έν γένει ή Είσ-
αγγελία άπο3είξο^ν ότι ή Δίς Με-
ξικοΰ τα εγνώριζεν όλα προ τού
γάμου της, τότε θ' αντιμετωπίση
αυτή καί την έπιπρόσθετ&ν κατηγο¬
ρίαν επί 3ιγαμία.
Ό δικηγόρος τή; ωραίας κατη-
γορουμένης είναι ό Τζοζέ Μαρία
Λοζάνο, διάσημος ποιν.κολόγος, κί-
τι τι ανάλογον μέ τόν Κλάρενς
Ντάρρω. Λόγω τής εξαιρετικήν
ε^Αθρφ-.άς της καί λόγω τής μελο-
δρα,ιατικής αίσθηαατικότητος τ&3
ί Μεςι/.ανικοΰ λαοΰ, ή υπόθεσις αύτη
1 κράτει έν ζωηρά σ^γκινήσει όλας
| τάς κοινωνικάς τάξει; τής χώρας
Τελευταίως μαλιστα σ-ινέδη κάτ·
^ ποΰ έπέτί·νε τό ενδιαφέρον κα· τή·.
π;ς! .....#_ ,.„
Νά έγκλειΌϋν &?ά γε τα «Άκο< ,χνηαΐνεΐματα» τής νεαράς Σε-ρη- νι/.ής Δ1ες·.·/.αν:3ος μοστ'.'/.ά, &ίγ:νται είτε το Κράτος, είτε την Μίξ:κα- νικήν κ&ινωνίτ^, είτε τοϊ>ς ξένους
ίΐίτλωμάταςςΉ μήτ:ως ό Πρόείρος
γνωρίζει ή φοβείται μήχως αί σε-
λίϊες τή; Δίδος Μεξικοΰ —ριεχουν
γεγονότα ή είκόνας τής ζωής, άν«
τίκεΐμένας πρός την κοινωνικήν σε·
μνότητα; Καί βρά γε ό ίιχηγόρος
τής συγγραφέως κατά την έτ:··/.ε:< μένην δίκη1^, χάριν ψοχολογ'ν.ή; έ* -ηρείας των ένόρκων. θ' άϊήση τί μκστ'.κά αάτά είς τό σκότος: ΗοΙ. τα διασταϋρούμενα έρωτημϊτ? ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ 'ΙΓτϊο Ποταμιάνου Ποτέ δέν εΐδα πειό χαρονιιενο .-τράγμα άπό ενα μπσυλοϋκι άγριοΛί ρίστερα ποΰ ξε.-τετιώνται άπό τί) σ.·τ»ι· λιά, άπάνου άπύ τό κνμα ποωί πρωί καθώς σκάζει ό ήλιος, καθώς ξνπνφ τό τοπίο καί τό πελαγος. Νομίζεις ότι κάποια θεά τού βράχου έμάδησε ξαφνικά κι' άΛ-έαισε μια τονφα άπό Ή Δνίς Μεςικοΰ, ή ςρσνεύσασα τόν σύζυγον της, στρατηγόν Βιδάλ, έν 6ρα- σμφ έρωτιχής ζηλοτυπίας. Δεξιςί, ό Πρόεδρος τοΰ Μεξικοΰ, 'Εαίλιο Πόρτες Γκίλ, ό οποίος απηγόρευσε την δημοσίευσιν των «Άπομνημονευμάτων της «Δδος Μεξικοΰ> διά ?.όγους άγν'ώστους.
συγκίνησιν τοΰ κόσμοι». Ή φόνισσα
εΐχε την έμι^νευσιν ή την έκαμε
κάποιος νά έχη την ίμπνευσιν, νά
γράψγ) τα Άπομνημονεΰματά της,
τα όποΐα υπο τον τίτλον «Άπομνη-
μονεΰματα τής Δίδος Μεξικοΰ» ε¬
πρόκειτο νά δημοσιευθοΰν άπό την
λαϊκήν εφημερίδα «Πρέσναν», ή ό-
ποία καί έκαμε τή*/ ανάλογον προ-
διαφήμισιν. 'Αλλ' έκεϊ ποΰ έπερίμε-
νεν ό κόσμος άγωνιωδώς τό πρώτον
κεφάλαιον των άπομνημονευμάτων,
έξαφνα μίαν ημέραν ειδε μίαν ειδο¬
ποίησιν τής εφημερίδος ότι άποσύ-
ρει το δημοσίευμα ή μόΤλλον το άνά-
γνωσμα κατ' εντολήν τοΰ Προέίρο.
τοΰ Μεξικοΰ Έμίλιο Πόρτε: Ντέ
Γκίλ.
Ή είδοποίηϊΐς έ2ωσε τό σΰνθη-
χχ νέων ϊιαδόσεων, φημών, τερα-
τολογιών, μυστηριολογιών. Μά τί
συνέβη; Γιατί ή άχαγόρευσις; Γιατί
ή ΰψηλή επέμβασις; Τί περιεϊχ&ν
τα άπομνημονεόματα; Πώς εγνώ¬
ρισε τό περιεχόμεννό των ό Πρόε-
δρος; Ποίον θέλει νά προασπίση,
Πο·'ων άλλων προσώ-ων ή ότόλη
ψις διεκινδύνευσε; 'Επρόαειτο μή-
πως ή μίς Μέξικο νά άπον.αλύψΎ]
την παρασκηνιακήν ζωήν σημαινου-
σών ίίκογενειών;
Διάσημοι γυναΐκες, διατελοΰσα»
είς σχέσεις μετά διασήμων άνδρών,
ήσαν κάτσχοι μυ^στικών, ή άποαά-
λυψις των οποίων θά μποροΰσε πολ¬
λάκις νά έκθρονίση μονάρχας, νά
έξαπολύση πθλέμους, ν ά στρέψη τόν
ροάν τής ίστορίας. Ή Μαντάμ
Πομπαδοΰρ, ή όποία εδέχετο είς
τό κομμωτήριόν της όλας τάς δια-
σημότητας τηΓ_έποχης, άναμφ:4ό-
λως θά ήμποροΰσε νά γράψη άπο-
μνημονεΰματα ίκανά νά προκαλέ-
σουν έκτροχίασιν τής ζωής τής τό¬
τε Εΰρώπης. Καί τί θά περιείχον
τα άπομνημονεύματα τής Ά<—α- σίας; θά ήσαν ή πληρεστέρα ίστο- ρία τής έποχής τοΰ Περικλέους— πληρεστέρα κ^ί τής τού Θουκιδί- δου ποΰ ήτο μόνον πολιτική. Ή Νάν Μπρίττον., μία άφτ/ής καί α- γνωστη γυναίκα, είχε συνταράξε: την Αμερικήν, πολιτικώς καί κοι- νωνκώς. ?·ά τμ* 3'αίεβαιώσεών γαλάζια άνθοπΕταλα στό φως, άνβο πεταλα -τού πήραν ψυχή καί πετοιν ψηλά, πέρα, ώσάν τα χερουδείμ. Ή θάί.ασσα κάτου γίνεται πειό γλι κειά, ό βράχος πειό ήρεμος κα'ι τό φίϊι τής ημέρας ,-τανηγυρικώτερο. "θλι ξυτνοϋνε, σκιρτοΰλε, γελοϋν, κάτου ά.-τό τό έγερτήριο των μικρών γκρν· ζων γαλάζιων φτερών, ποϋ χτιι.τοΰνβ τόν άεοα σδν ελικες κτά οΧΛ^έτονν την πειό θριαμδεντική ούβερτοϋρα της πρωϊνής συμφωνίας τοϋ γιαλοϋ καί τοΰ χά6ου. Βγαίνουν δλα μαζύ καί πετοΰνε πι'. ρα πρός τή θάλασσα χι' ϊπιιτα γι» ρίζουν καί ψηλώνουν πρός τα βοννά. Μέσα στή γαληνια, καθάρια άτμό. σς-αιρα τό πέταγμά τού μοιάζει σαν έ·α χαρούμενο ποαγνίδι τοΰ φωτός, σδν ενας χορός άκτίνων στόν· άέρ« Οί ^κΐράδες σηνώνουν τα μάτια /« τα κυττάνε. —Περιστέρια'... Κάτω τρέχει ό ίσκιος τους στϊρ» άκρογιαλιά καί τό μ.τουλοϊ'κι νίτιλά προχώρει σάν ποιι.-τή, σάν ίερή θεο>«
ρια πρός τα βουνά καί τού; πάμπους.
Κά&Ε πρωι τα χαράζει ό βράχος;
στή θάλασσα χι' ή θάλασσα τα στελ-
νει στήν ξέρη, στή φλογισμενιι στε-
ρηά, σάν μιά δροσιά άπ' τή δροσιά
της, σάν μιά πνοή άπό τή διχη της;
την .τνοή.
! Τό βράδυ μέ τύ ή>4θ£ασίλεμα γυ-
ρίζουν δλα στίς σπηλιές χαΐ κάθοντα;
στοί'ς βράχους ποϋ τίς πλαισιώνονν.
| Άκίνητα σάν μπιμπείο, σάν ψεύτιχα
| πουλ.ιά άπό πέτρα, σάν όμοιώματα τοβ
Ι 'Λγίου .τνεύιιατος, στέκονιν ιιέ διπλω-
ι μενά τα φτερά καί κτυ.τονν τό πέλαο,
ι όσ(ι> ποϋ πέρνει τό σκοτάδι. Είναι ή
ώρα τής άγάτης, ή ώρα τοϋ όνιιρο-
πολήματος των μικρών φτερωτών ί-
[ ρωτευμένων, ποϋ δλη τους ή ζωτ'ι είί
έ στή ΰά).ασΰα καί σ
της /ατοκ'α.

ΦΤΑΙΟΪΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΙ ΑΝΔΡΟΚΛΕΦΤΡΕΣ;-- "Η ΜΗΠΟΣ ΦΤΑΙΟΥΝ ΟΙ
ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΤΩΝ ΑΙΤΙΟΝ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΑ ΤΡΑ ΓΙΚΑ ΝΑΥΑΓΙΑ.-- ΑΛΛΟΙΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕ ΤΟΝ ΠΡ ΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ.
Φταίει πάνΐοΐε ή «άλλη γνναϊ-
κα»; Είναι πάντοτΓ αυτή ή ξελο-
χρώματα πώ; ήτο ·ι·'»ν«ι ·ιί τον σι'·Ιν,ό της. Εί» ι1
αύΐΌθΐ|}ΐιοί'ργ»ντο; .-ίΙντοΓΡ διασ/κΝάσεις, είς τή; »»-
ι ορά έργάτη; μέ 1Γ> δολλ. την
βΛομάοα εις τό Λώρενσμπονργζ
ι ής Ίνθιάνα;. ΤΗτο ((Ίλό6οξος
Μόσμπυ».
Ή Γκλάντΐ'; δηλοί
ν. Μόσμπν )£ν άγαπίί
τ>> ο.
../ι άνεκάτιονε αιάφβρα (|άρμακα ;»-γόν της καί δρ ν τόν 0?λ?ι. Έν-
' ί-'έχο'ς ότου κατώρθωσε νά έπινο-
ιΐρχει καί τοΰ στοαδυΰ τό ο>κ·α
όσο λίγο καί μικυό κι' «ν εΐνα
• ■ι τ^> οποίον πρίΓ.τκ επί τέλον; νι
ι,, άκοι'ση κανείς;
"'Οχι! (Γίονάζονν οί παντρεαμΐτ «μέχρις ότου κατοουΐκοσε να επινο- ■ οιαφρρρτιιι μονον .τιί); »ά ταρη
νέ;. Κ'Ί τό λέγουν γιά ινα ({αντ- Μση ενα. τό ότοΐον ήτο μ; · ■ ?5 >. ?τι- ι- γά/.ο μίοίοιο άπό την πρριουσίί»
ρο καί κύλογοφανήλόνο: Την (α·-' ιιχία. ν οποίαν άπΡ'/ΐτησρν αύτάς. ΜιΛ
τοσνντ>'.ρι;ση. Ροτήσιαε οποια δή Μέσα (ή ιιιά σ,αο, ι, ι*η ,. ,...^ ι,οοά 'τά Γτιά'τα άναποδογυ.,πσθγ
ποτε θέλετί: γνναΪΛί τί ποαγικι οί· τού ήρχισε νά άνακπτώνη τα, /.^ν. Τούτη την α-ορά η οί>Ινγο;
<(θ"ί:ΐται περισσότερο καί αν Λ- ϊατρικά πού άνεκιίλνψε καί τα ό-' όνομάζετοι χυυσοθηοα;. ναι η/ι κρίνη;, {)« σας είπΓ): «Τα .-,ΐα εθετε στ άμπουκάλια καί μ', Ποιϊς; ήιιποοεϊ νά τό (/ονηθίί γιοατί-ϊα καί την άλλην γνναΐ-! (.ντά κατώρυ·οσε νά κάμη δάνειον — · ■* " ■ - ■ .... , ■ . · ·, . „ . .,, . ., -, . , „ · ■·,. Καί ποιό; έχη τό θικαίιομη νά εί- να> /Λ.α το περισο-οτερο απ ο-' οΟΟ οοΛλαριων α.ι ίνα φι/.ον τού π «τ| Λ ,ρ-,,./άντΓ- ΧτήαοΡ'" όρν< λα ποί· φοβείται *ΐναι ή άΛλη "Λ·- «,'ά τα εξοδ.ι τή; διαφημίσεως. ( [^, τα πΟ0τΡρ,'ματη τή'υποϊα' ναικα, όιοπ αυτή απιιλει το σ.ιι- Αν .,ταν η ύεν ,-ιταν καλό τ· ια- ^ν ' ρν -νν Λΐ5<ΐμ.7Γ· Κ·ίτο ιίπό' ιικό της καί την οϊν.ονομκιι της ιοικο τον δεν τό άναφέρε. ί» κ. ι τά στώ{δ,,( ·,„«, τα κοκκ,νάι,ι.τ ί,ιι- _ τοϋ νά παλτρενθτ) ίνα ά'ν- ·. ο οποίος ονό (ρορέ; τώρα ζή-1 1 ::;σί την ευτυχία τού στόν γάμο. /αί «πέτΐ'χε. Καί οί οΐ'ύ τον 7ν" ' ναΤκε;, ή ποώτη καί ή ^εν'τρρι. /=γοι·ν ότι ό περιφημο; 'Λιιερικα- ό- δραμαΐογράφος ι-ίναι άεικίνη]- ς, κκλλιτεχνικό; άνδρας, ό ό.τοΐ- ι : ποτί τοΐ! οέν θιΊ ρΐναι εΰτυχηί γ λΰ διάπτημα μέ μιά γνναϊκα ?- ν;-Ζ(ί των «,φαντασιοπληξιάνν ■ • ΐιΊ την ■"λενθρρία». Άν ν.αί ή /.. Ό Ν ηλ ίπέτνχε ιό ίιΐΊ-ί·γιό ττ,ς είς τύ Ρί)νο, Νε- 6'άΐιηΓ. χιορά; νά «ίναφέρΐ) την "ντί .ιά^τοΐιΐν της, οί φίλοι τον Ό Νήλ /αι η οί; Μονΐερέκ δέν έξε- δι^.ί-οσαν καμμιά ί Λπληξη ΰταν ί- νι μ<τει*ίΙι;σίΐν οί ίιι·ό το«·- ''Τ«ί- υέ την τρίτη τον αυτή ο (·>Ι τί,ν ίόπχία Τού $άχ ι
Ν )τι (. έΐ'?ι ιΐα-ϋ τη; μιά δια·,
τι/ή <" την συζυγι/.ή ,-'ί.'1. {ι ταο' ότι Τί' V «II ά7^.η γυναΐκα» είναι μία ά- καίΐόριστη σκιά πού κννν.γςΐ τής ποντρΓμμΜ'ες χαί πού π?τα τοι- <.»α) στό σπίτι των. Οί δικασταί ν.αί οί ε'νοοκοι συ- ι Μΐοτοϋν έπίση; εναντίον της, γι'- ρ^ι; στόν μα"'α/ό. ώμοοφ-ο λαιμό τη; -/ρέμονται τότα διαζΰγια δ- σα καμπολόγια κρέμοντκι γΰρ(υ στο σ6έοκο ενός Ίνδοΰ. Σάν τα -.α/οποιά τα τέρατα, ή «α/Αη γυ¬ ναΐκα» θείορεΓται ώ; ό μεγαλείτε- ρ; ς κίνδυνος γιά την ίερότητα τοΰ γά·ιθυ. ίΐίναι κόρη τον Σατανα καί είναι πάντα ώριάα. έν κάμνει καμμιΓ/ οιαφορά, αν ή γυναΐκα έχη κακή διάθεσις ή εί¬ ναι ματαιόίνοξη ή είναι γχ.ρινιάρα η ϊδιετελι'ι;. η άν είναι άπρόσεκτη είς τα καθήκοντά της καί μίσθαρ- νη. Τα έί.αττώματά της καλνπτον- ται'κάτοο άπό τα δάκρνα καί την δικαίαν της αγανάκτησιν. "Ημπο¬ ρεί νά έχη διώξη τόν άντρα της άπ'ι κοντά της καί δμως εχει την σνμπάθεια δλων. 'Λλ/.' είναι αυτή ή σωστή στά- σΐ; ποΐ> πρέπει νά τηρήση κανείς
απέναντί της; Είναι ή σύζνγο;
πάντοτε τό άγιασιιίνο πλάσιια, τό
οποίον αντή καί ό δικηγόρος τη;
(ΐ-ρονοΰν ότι είναι ;Καί—
Είναι ή «ά"'λη γι*ναΐκα» πάντο-
τ: ά'όικη;
Κ(ζί άν είναι, διατί τότε πολλοί
ανδρρς, νυμφενόμενοι τάς «άλ¬
λας», τα; άντεραστρίο; τοον σνζν-
γων τ<ον, ενοή/.αν σ' αυτάς μιά ευτυχία, την όποία δέν τονς εδι- δον αί σι'ζν,οί το)ν; εν είμεθα ολίγον παράλογοι ατιγματίζοντε; την ωραίαν έπι-'" δρομέ« ώς κλέφτραν; Ό γάμο; :Ι»αι τό μεγα/νίίτΓρον χαρτοπαίγνι- Ολ τής ίωής, πολ/.οί δέν ά'νδρε; ίντμψείΌι,σαν την. γνναΐκα πον ί>έν τού ςταίριαζε, πράγμα τό δ-
ποΐον δέ ν σκέ.ττονται δσοι παίρ-
νουν τό μ:'ρος της σύζυγον. 'Αλ).1
είναι αντό λόγος, ό'ταν εύρρθη κα¬
νείς εμπρό; σέ μιά ίδεώδη γυναΐ-
'/.α γι' αι-τόν. νά (ΐποσκορακισθ^ί
ή >νναϊ/.ιι αυτή καί νά ε'ίορισθιΐ
από την πόλιν;
Επί παραδείγματι, είναι άξία
τής τι'/ης (ΐί-τής ή ώραία Γκλβίν-
τυ; Ντήαοιγγ;
Ή Γκλάντυς έκτό; τοΰ ότι ε!Όΐ
ινα άπό τα ωραιοτέρα -/.ορίτσια
κορίτσια τοΰ θεατρικοΰ κόσμον
στή Νέα Ύόρκη, αποτελεί την
κεντρικήν φνσιογνοχιίαν εις μίαν
δίκην διαζυγίου, εί; την οποίαν ή
κ. Ροβέρτα 'ΨΊππερ-/αρτ ζΓτεΐ δι-
ατροφί|ν 2 έκατομιιυρίων δολαρί-
• >ν άπό τόν σύζυγον της, κ. Γκίλ-
ι-"·ρτ Λιόσμπν. εκατομμνριονχον, ϊ
των παντεταρισμε'νων'
■ ν.
Ας προσποιηθώμεν δτι είμεθα
. ίΜκαστής καί άς άκούσο^ιεν τ»)ν
■ ιτ»>ν(>ιν τής κ. Μόσμπυ, πρώτα:
13: την δικογραφίαν, ή όποία
ιτ>6λΐ|>τ») άπ' αυτήν, ζωγραφίζε-
οί 500.000 είναι άκίνητα. >
'Εδώ τό φόντο τής ίστορίας τής
Μόσμπυ παίρνει α/Λο δρόμον
κ.
και απο τας επιχειρησει- στρεφε-
ται στής νυκτερινές λεσχες καί
στίις μουσικές κωμωδίες. Μεταξύ
τ'Ί>ν πολλών θελκτικων χρυσαλλί-
διον τοΰ Μπρονπγουαίη, οί οποίες
έθάμβωσαν τόν μεγά/ι.ον έπιχειρη-
,'ΐατίαν των ςραρμάκων, ηταν καί
η Γκλάντυς Νηίαριγγ. Σ' αίττι.ν
ό Μόσμντυ, ώς >^γει ή σΰζυγος
τού, έξώδευε τόν καιρόν τού καί
τα χρήματά τού καί τής εκαμνε ώ-
ρ«ία καί πολύτιμα δωρα. Καί προ-
σθέτει: "Αν ό κ. Μόσμπυ ιΛ"
διαζύγιο, μπορεΐ νά τό πάρτ),
/ά πρέπει νά πληρώση άρκετά
πρέπει νά δώση στήν νομιμηι γυ-
ναϊκά τού 2.000.000 δολάρια.
Άλλ' ή Γκλάντυς
δέν είναι άπ' έκεϊνες,
δεχθή νά πάρη την μομφή δτι κα-
τ=σρει|>ε το σπιτικό τής κ, Μπόσ-
μτυ. Ύπάρχει μιά άλλη άποψις
τής: ίστορίας καί επιμένη όπο>;
τ:ιν άκοΰσουν:
«Δέν εΐμαι άνδροκλέφτρα, λέγει
αυτή. Έστω- καί άν είναι ή ώ¬
ραία «αλλη γυναΐκα».
Δέν είναι όντε δίκηο νά μεφ9ϊ|
κανείς την καλή γνναικουλα Καρ-
λόττα Μοντερέη, την νέα γνναΐκα
τοΰ Ευγενίου 'Ο Νήλ, διότι άπέ-
τΛ7.εν ό δεύτερος γάμος τού. Δέν
είναι άξία θαυμασμόν διά τό θάρ-
νού η •"■"Οί
Κ ' ·ανς ψαινιται ότι ι
πα<_ /.ατά συνθι'τκην, < νά μή είναι καί ταιριαστός. γίνη τάς ημέρας έκείνας κατα ι^- όποίας ό θεατρικός κόσμος δέν εί¬ χεν άνακαλύψη το δραμ·· τού δαιμόνιο. Τότε ό '(■ γωνιζότανε νά έκφράσΐι ι *< Ό κ. Μόσμπυ μόν ίπεν δτι εΐχε χωρίση άπό την γν- 3ΐΐκά τού. Ρίνρ ΛινοίίιΉΐη νΑ Χιλ. ή Γκλάντυς. είπεν ναΐκά τού. Εΐχε δικαίωμα νά δια- λέ|η την σι·ντρόφισσα πού ηθελε. Αί κατηγορίαι τής κ. Μόσμπυ εί¬ ναι γελοΐρς. Ποτέ μοί· δέν βγηκα Παοά τϊρ .ιι/πιΐν καταδι/ην ιί Πά)μερ (ανθ)) εφροε την ιντν/ιαν £ έγκατέλειΐ4·ε την σύζυγον τοι, τόν ΐ'ΐοΐί της νακητρίας τοΰ διαγωνισιιυί της .τρωτεύοντα προσω.τα είς τό τριγο>ο*|
γοάφος (κάτω άριστερςί) εΙ/' διαζίϊχΙΓ
άριστερ^) καί έντμφεύθη «μισος την·
όν (άριστεοςί είς την άκρα' <γροοτ«Ι ταν ή αίη Άρόλντ (δεξιζ:) ί,ν'ΐΛ δ^ ναϊκα» είς την μέσην, δέν είρι>εν
ρην τού Βκΐενιχΐν'
λέντο τού καί ταυτοχρόνως νά (&'■
τηρήστι την σΰζνγό τοι· και τί
.ΐαώί τοι·. "Επειτα άπό τηια χοο-
νΐα ένΐ'μιρεί'θηκαν.
Χρόνΐα πολί,ά ό Ό Χ ι/ Ψ£Χ-.
την φτώχεια δΐτλα στί> π/.Εΐ^Ι
τον, άλλ'"ή φλόγα της ί<><0Γρν.Μας τού άναδε κάθε μερά λαμπροτερη.| Ή αίσθημιχτικί) τού φύσις ^-Άΐνε, .τρός ενα'ταϊρι. ά/1ά δέν ιιποοοι^ σε νά σκεφθίί"δτι θά μπορονσε να {Όκιμάση καί πάλι νάν.άμΐΐ ΰ}1^ γ}) καί αναλάβη έκ νέου ίΰτΗ'νε-· Τότε <τννηντΐ)σρ μιά γυναι/Λ.| της οποίας τό πνεϋμα εφαίνετο ο-| ■π ήταν κάμωμενο γ'α νά ταιριΐί-| ση μέ τό δικό τού καί στ<Ί 1$ νϋμφεΰθτικε την κ. Άγνή Μι01"·" τον Μπάρτον, τής Προϋιντε;,. τής Μασσα/ουσέτιιζ. , Ή δεντεόη κ. Ό Νήλ ^ εΙ πίσης συγγραφε>ς, τής οποίας Ι
εν.τακτη έπιτι.'χία ευρίσκετο εί-
σύντομο διήγημα. ^■?ν.(^%:^
κοινά Ινδιαφέροντα καί ο Ο · ,ζ
ήρχισε νά γίνεται γνωστάς εις χ
<η»γγραφικό κόσμο καί νά γινΐΐ Λάντα λόγος γι' αυτόν. Στην ,αν χή ζοΰσαν σέ δυό δωμάτια_απ «" πάνω άπό ενα παντοπίθ/^ιο ^ Πρόβιντες. δταν δμως ό Ο -ν* ήρχισε νά πωλή τα εργα τον. η ι χισάν νά ερχωνται τα διν.αιωμ"^_ί τής συγγραφΓνς, *«^Κ "Τ''2 ' αον μιά φαρμα στη Κοννε/.τΐ'* τη, ενα ν.ατανλιπμό στή Μ«ΐ'1ν '■

)| ΟΪΙΪΜΛΙΙΝΕΣ ΓΥΝΑ1ΚΕΣ ΠΟΪ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΑΣ ΤΟΝ;
άνριση να έ'χουν γινχ^ σικ,υγοι τού
11 'ιποΐ' αυτόν, ό οποίος περι-
αι εις την νπόθεσιν. Ή Έ-
/.εν Κρίσγουελλ είναι ή πρώην κ.
Βάν Λοΰν καί ή νυν άντεράστρια.
Έχει γίνη πάρα πολύς λόγος
!)ιά τόν γάμον Γκούντρις—Βάν
Λούν, διότι κανείς δέν δύναται νά
αποφανθή άν ήτο ή δέν ήτο νεω-
) τεριστικό; γάμος τής συντροφιά;
ή άπλό>ς ενα; γάμος διευκολυνα-
-ός, κατά τόν οποίον αμφότεροι
ί καλλιτεχναι άνεγνώριζαν τό δι-
/αίωμα τοΰ άλλον νά ακολουθήση
το στάδιον τού χωρίς νά ίμποδί-
Ιεται άπό τού; νομί}.ιους δεσμονς
, τού. Ό Βάν Λοΰν, άό; γνωρίζετε
| ίσως. είναι ενα; άπό τοΰ; καλλι¬
τέρους συγχρόνου; Άμερικανούς
συγγραφείς, ή δέ μί:; Γκοΰντριχ
ίεΤχε διακριθϋ εις τό Μπρόντγοναίη
όταν έννμφενθιΐ τόν Βάν Λοΰν.
"Ενας τέτοιος γάμος δέν ηνχα-
ρίστησε τόν συγγραφέα. Ή. "
στερ κατά την δίκην της επί δια-
ζνγίω, δτι ή Κόρλις εποχρελήθη
τΓ,ς καλωσύνη; και τής φιλοξενίας
της και 'ςελόγιασε τόν σύζυγον
της άπό ιιπροστά άπ' την μντη
της, δέν άνταποκρίνεται πρός τάς
απαιτήση; τή; 'Λμερικανίδο; νοι-
κοκνρά:.
Πολ/ί; άπό τής καταγεγλίε;
τής κ. Μπρονστερ είναι ίσω; άλη-
ίινές, άκόμη και οί χειρότερες άπ'
αι'τίς Υπήρξεν δμως κάποια ά-
κατά-χητη ιδιότης στήν Κάρλι;;
και αυτή ή ιδιότης έκαμε τόν Εν-'
νένιον Μπρονστερ νά αφήση δ-
λα δοο είχε μιά φορά ώ; άγαπητά
γιά νά την κάμη σύζυγο στά μά-
τια τοϋ κόσμον.
Τρία χρόνια εγονν περάση άπό
τότε ποΰ παντρενθην.αν και καιι-
μιά νύςΐς δέν ακούσθηκε δυσαρε¬
σκείας και αί τελευταίαι πληροφο¬
ρίαι δείχνονν δτι είναι μιά καλή
γυναικοτλα. Αφήκε τό στάδιό τη;
Λ» γνωαη;, ή Κόολη
-ι Μηοοθστερ, ό οποίος
|-' και έκατομμύρια χάριν
# οςιστερά φαίνονται τα
Ι» Ό Νήλ. Ό δραματο-
|βς 'Λγνή; Ό Νήλ (άνω
■Λττον Μοντ?ρέκ, ήθοποι-
ΙΦη χαί εΰδαιμονία. *Ο-
οτι υπήρξεν «ή δλλη γυ-
Μοτηοιχτί,ν άπό την κό-
τελος).
όαρότρυπα καί είδαν .τόν Χάνν ν.ά
την γ.. "Αονολντ νά ερ<οτοτροπαΐν. Εί; εκείνον; οί όποΐοι είναι άπ' ρ'ξω, φαίνεται σάν νά λέγη ό τίν- τζεοε; τό τεντζεράκι μαΰρο, κατα την Άμερικανικη ί'/φραση, -/.αί δ- μω; ή έπίκριόις καί τα σκληρά λό- για είναι δλα γιά την κ. Γονέστ. "Ενα μέλο; τή; οικογενείας τοΰ ' Αρνολντ είναι ό πρωταγωνιστή; της, καί είναι ενα; τόν όποϊο υπο- πτενεσθε πάρα πολύ ολίγο. Ή Βέρνις, μιά έλκνστική νεαρή κό- οη των "Λρνολντ, ή όποία είναι άρκετά μεγάλη διά νά γνωρίζη τί ονμβαίνει, επήρε τό μέρο; τοΰ πατέρα της! "Υπέγραψε μιά ενορ-_ κο καταθέση, ή όποία νπερασπίζε- ται την θέση τον. «Ό Χάνν, λέ· . -,ει ελευθέρα ή κόρη. είναι ό άγα- πρτικός τής μητίρα; μόν». Είναι αδύνατον νά πή κάνη;, αν ό Άρνολντ άγαπά την κ. Γονέστ. Πιθανόν νά μή την ννμφευθη πο- τέ. Τό γεγονός όαη>; μένη δτι ε-
6α?.αν ενα ασχημο στίγμα στό δ-
. νομά της. Μπορρΐ νά μή είναι κάλ¬
ι λίτερη ή χειρότεοη άπό την γν-
| ναϊκα πού φέρει νομίμως τό δνο-
| μα τή; Ραίη "Αρνολντ, άν διιω;
εοαζαν τή; ουό γνναΓικε; .επάνω
οτήν ιδία έξέδρα, πάνω άπΐ> τα
/.εφάλια ενός παντρεμμένον π}.ή-
βους γυναικών, οί δεικταί των δα-
ν.τΰλων θά εδειχν,χν την κ. Γον¬
έστ, ώς ενοχον.
Τό αρθρο τουτο δέν θέ/.ει να
εγκρίνη} έκείνονς οί όποΐοι εΐσίάλ-
ι λονν στά σπιτικά καί θε?.ηματικά
καταστρέφονν την ίερότητα τοΰ
γάμου. Δέν ύπά( χει πειό χαρίοπή
ένωσις και πειό έμπνευσμένο θεα-
μα στόν κόσμο, άπό τό θέαμα ενός
σνζύγου καί μιά; σύζυγον ποΰ
παντρεύθτ.καν γιά πρώτη καί τε¬
λευταία φορά καί είναι εύτυχεΐς.
'Γπάρχονν δμως αλλες τόσες
δυσάρεστες καί έπικίνδννε; γυναΐ-
κες πού τοιγυονοΰν μέ τα χρυσα.
δακτυλίδια στό τρίτο δάκτυλό των,
δσε; νπάρχουν ώραΐε; γνναΐκ";,
ποΰ φέρονται ώς άντεράστοιες;
Νά εΐμαστε δίκαιοι. Καί λίγο
άνεκτικοί. Τό κάτω τή; γραφής,
αν άναλύσωμε τόν ανθρωπο ν,ϊιΐ
^άρωιιε τόν μέσον δοον,'θά 6ροΰ-
ι·ι. δτι ή <«ϊλλη γυναΐκα» οέν μπο- οεί νά φταίη ΠΛΧΤΟΤΗ. ΙΝΪΪΠΤΙ Ένας Λγγλος εις ~Λζ Ίνίία; Ποοοινστάουν καΐ [1 Βερμοΰδα. Δυό παι- ^ όλλ' ή Άγνή Ό τνπο; γυναικός, καμμιά άφ- ηη ά.^ τ^ν : άπαιτοΰν οί πε- ε; άπό τού; συ- οοπ-κιθοΰσε νά μή αισθανθή <3τι Λταν «ην Κκαμε παν τί) η. Κκαμε παν τί) • οηατον νά ίαοτάξη « ταλαντον, ωστε μ6 ί^πητής συγγρα- την οίκογένει ιη·αϊ/.α δέν διά νά ϊΡήςδιό Λ αφήκε την οίκογέ- α;Βύ Εύρώπη. '£- νοΰ τόν εΤ(Χο, Καρλόττα Μοντε- ^ννο τού κ , δ Γ^ * Νοτ;;-ρισι· είς δποία τόσο πολύ έπιθυιιοΰσε. Άλλά θά μπορέση ή με?.αχροι- νοΰλα ν.αλλονή, δι; Μοντερέκ, ή ό.ιοία εχει γονιϊς Γάλλο καί Δα- νιμαοκε^,α, νά σνγκροτήση τόν αν- οοα τόν όποϊο ήέν κατώρθίοσαν νά λρατήσουν ονό α?7.ε; προ,γούμε- νες; "Αν δέν αρκή ή καλλονή, ή ιρίτη κ. Ό Νήλ ίσον; κατορθώση | νά κάμη έκρΐνο τύ οποίον δέν κατ¬ ώρθωσαν οί προηγοΰμενες. Σι-μφωνα υέ ενα τηλεγράφημα τρλειταίίος άπο το Παρίσι, ή ή- Οοποιος επήρε ένοικιαστήριο 13 έ- τών γιά ενα περίφημο πύργο, τόν Πλεσσίς, <ττόν "Αγιο 'Αντωνιο τοΰ Ροσέρ, είκοσι πέντε μί>.ια άπύ
τό Τούρ. 'Εκεΐ ήιιποροϋν Λ-άζή-
σονν ό δραματονργός καί ή ήθο-
ποιΛς σάν μεγάλαι εν»γενεΐ;, ό δέ
Ό Νήλ ημπορεί νά κυνηγά είς
τα 600 στρφματα τή; κννηγετι·
>ής περιφρρείας, ή όποία είναι
ι·ία άπό τής ώοαιότερες της Γαλ
λίας. Ή δις δίς Μοντερέκ ίγ/.α-
θιστΰί έκεϊ δλων των είδών τάς ά-
ναπαύσεις, ν.ολνμ6ι·τι·χ.ά; δεξαμε-
νάς, κήπο τής στέγιις, γυ|ΐνασττ|-
ριο καΐ αλ?χς ποί.ντέλειες.
ΤΕΙνα ά.ιό τα περιφημότερα και
παραδοξότερα τρίγωνα, τα όποΐα
ιϊχαν προκαλέση την ποοσοχή τοΰ
κοίνον ήταν ή ερωτοδουλειά τοϋ
Χένρικ Γσνΐλλεν Βάν Λούν—
Φράνσες Γκονντριχ. Όλίγες άντε
ράστριες είχαν την εξαιρετική δι-
θερία μέχρις ενός σημίϊ&υ είναι
ν.αλή, άπαιτεΐ δμα>; ενι» Λάρα πο-
λϋ γενναϊον ήπάρα πολύ ή/'ί^ιον
αίνδρα οπω; συγκατατΡΌνϊί ν« δια'
τηρ(Ί ή σύζυγό; τού χωριστό δια-
ι'^ρισμα καί νά όπολαμβάνη την
ο, ντροφιά όποιοι^δήποτρ άνδρόί
.ττύ θά ήθε^ της κινήση τό έν-
ίιαο,έρον. "Ολα αύτά άποοεικνό-
<α*ν δτι άκόμη καί οί συγγραφεΐς είναι περα-πιρα ανθρωποι κα δτι και στά πειό φιλί?.εύθερα πνεό- ματα άπαντα κανεΙ;"καρτ)ιαν,ά αί- οι)ηματα άπέναντι των συζύγων «όν. Λέγεται πολν» ελευθερίας: δτι ή Μίςς Κρίσγον»ελλ καί ό Βάν Λούν ζοϋν μαζύ εις τ» πρωτό των στίτι στ»)ν Όλί.ανδία. Καί άπό ό¬ λας τάς είδήσεις ποΰ ερχονται ό Βάν Λοΰν ευρίσκεται σέ,μιά ει¬ ρήνη μέ τόν κόσμο καί τή; γΐ'ναΐ- κ?ς. Δι' ανητόν τουλάχιστον ή «αλ- λΓ; γυναϊκα» εί; την πρρί-ττωσιν α>αήν είναι σωστι'ι.
λά
ΡΙπάνίϋ στό χρυσό ψ
τή; Κόρλις; Πά?.μερ, ή όποία εί
χε κερδίση τόν διαγωνισμό της
κα)7.ονή; καί διά την όποιαν ό ε
κατομμυριοϋχο; Ειη'ένιος Μπροϋ-
στερ Ιγκατέλειψε την σύζυγον τον
τόν υϊόν τον. την οικογένειαν τού
/οί πολλά έκατομμύρια δοϊλαρί-
ων. Ιπεσίορεύθηισαν πολ?.αι μοιι-
ο,αί καί καταδικαι. "Αν δέ πΐστεύ
ση κανεις δλε; τής άτνχϊί; ίστο-
ρίε; ποί· δΐ))γήθηκε ή κ. Μπροΰ-
εις τόν κινηματογράφο καί φαίνε¬
ται νά είναι ενχαριστημένη ποΰ
περν^ί τί]ν ζιοή της άνταμείβουσα
τόν Μπροϋστερ δι' δσα έξώδενσε
δι' αναήν καί διά τή; σκοτοΰρρ;
ποΰ τοΰ έ/.όστισε.
'Λν έ'γινε καμμιά άοιν.ία τώρα,
ώς φαίνεται, ποοσπαθιΐ νά την
5ιορθώση.
'ΙΙ θνελλίοδεπτέρυ: δί/η διαζι·-
γίου, ή όποία έτράηηχε την προ-
οοχή τοΰ κόσμον, είναι τό διαζΰ-'
γιον τής -/.. "Αρνολντ, την οποίαν
ίκίνησε κατά τον έκατο;ιμνριοΰ-'
χον σύζυγον της. 'ΙΙ «ιόραία πάλιν'
οκυρία», την οποίαν άναφέρει είς'
την δίκην, είναι ή Μίσσες Μαργα-
ρίτα Κρε'νσω Γονέστ τοΰ Κρέ-
στγοΐ'ντ, τή; Νέας Υόρκης, ή ό¬
ποία Ικτό; τοΰ δή άναφέρεται Γίς|
τό διαζνγιον τής κ, "Λρνο/.ντ, <)ν-1 τιμετωπίζει' έπίση; |ΐίαν α/,,λην δί-1 /ην, την οποίαν έκίνησεν η 'δία, γνναϊκα εναντίον τη;, δτι ?κ?.ρ|Έ , την καρδιά τοΰ σΐ'ζι'γον τη; καί ζητεί αποζημίωσιν 1 εκατομ. δολ. Αί ΐκπληκτικαί πληροφορίαι, τάς οποίας "δίδουν οί υπηοέται τής '.. "Αρνολντ. δπχνονν δτι ή κ. Γουεστ ευρίσκετο ρΐ; έξαιρετικά: φιλικά; σχέσει; μαζύ της. Εις την δίκην τοΰ κ. "Αρνολντ εναντίον τοΰ Τσάρλες Χάνν. τοΰ νεώτερον, ενός πρώην φίλον, οί υλλοι ΰπηρέται εμαρτύρησαν δτι ί:ΐ·/αν κατασκο-τεί'ση άτό την κλει- ζγζιζζ κάτςοτϊ Ινα τ:ολμ λί'ίι, ν.οΐΐ («ίω-τεόετο δτ>. ν.ά-οιο;
ά-ό τθ'!ίς "Ινΐοΰς ϋπτ,ίέτας τό ^εΐχί
κλέ'^ε·., ϊοφίζίτχι λοι-ίν τί) έςής:
ΙΙαίρνει ίσαρί^μο^ς μ.ε τθ!»ς Ιτ.τ,-
ρέτας ρ~£2ί—«υς κα! το!); λέγει:
•—Πάρτε ίνζ ν.αθένας ■/.%·. σέ
μ.:ά ώρα νά μοϋ τούς ςαναφέρε-ΐ.
'Οτοιν έτςέστρε·νε τθ!)? είτ:ϊ:_
—Πΐοτέςετδ ή ράοίος έ7.είν&->
ίδΐ εκλεψε τό ϊακτυλίϊι Θά ε>?ίτ)ή
υ.·./.ρότϊΐη τρία ίάχτυλα. Έλάτε
τώρα ενας-€·<ας. νά α,οί) ϊώΐετε τα; ράϊϊο^ς. ΊΙ 2λήΟ·::α ί,το. ότ: όλαι ?·. ρ«- ό:ο; είχ^ν τό ίύτ·; αίν.ος. άλλ' ό λέης ίμ2 τ«υϊ τον κύϊ'ίν ~ο /..-■ΤΛ-/.,-^ίΛ. •/.■ό-τε: μ.ί·/.ος τριών ίακτίλων ίχό την :ά65ον τού. Ό- 'ΐν την ταρ^^ίατεν, έννοεΐται, συν- ελτ,ΐθη ώς; ν.λέττης ί.~Α ύτςέστη ια- »γ;ΐ5ΜΓις ΐτ:-,'τ(ς. ί-.ιι -/.τ. ~Λ πάθη ν2Τ7ϊτϊλί-0ϋν 7Τ0 ΪΖ-λ-ρΐ-Λ 'Χί- ϊλό. -- Ό ίνθρω-;; τ/^ :;:άτ/.:'. ~λ.ι% νόυ,'.υς ττς 'ήθ'.κτς, μά 2εν τοίς έχ.7ΐλε: ό ίοιο:. είναι τάν το.' ίοο/.ό'λο τ:ο!» τ:ροτέ·/ε·. τα 6ώ5:α τώ' ς»λλων ·/.>; άί'.χ^ορϊΐ γ;ά τα Χ'.Ί.ί
τοο.
Φ:/.7 τ" '/ερ·. τϊ3 Δεΐτ:ότη. μα
γτο 3-ίτι ,·τ,ν τ·;ν Ί-ίΖϊ·:.
^ * *
ι Ο Μέγας Ναπολέων έλεγε:
Κεφάλ: βτ/ε-ϋ μνήατ,ο: είναι βρού-
ρ·ον άνεο -ηλεδόλοιν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Ζ_Η ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΤπΛΗ^ΤΖΟΓΕ
Οί νβθί χαιρετιβμοί βτη
ρετβίνα.
ίη στούς Δηαήτρηδες)
Χαϊρε. πού ή μοίρα
Σ' β·/ε: κάνε: των μπε'/.ρηδων &ρ<α- (μένη Φτάνε; κα/.ο^χοΐρ-α Νά μή τέ βρή μοναχά ν ε ? ω μ έ- (ν η! Χ α ι ? : π:ΰ οποίος άστεγος τέ Παο' ευθύς καί παοά χρήμα ΒρΕσκε: στέγη ό -φτωχές νά κο!υ.η· ΤΛζτί κθίμάταί... στο Τμήμα! Χαΐρε, πού σπάει μΰτες ή εΰωδία Καί σ/.ορπάεΐ άνατριχίλα 'Χάΐρζ, δέν ίπάρχε: άλλη μυρω3ιά 'Απέ την... Κ ρ α σ ί λ α ! Χαϊρε, έσΰ ποΰ δίνε:ς τη νιότη ^ΐατ' ε:σα· τής νεότητος τέ έλιξή- ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ Άμ τό «Δελτίον τοΰ Έκττα'.ϊεο- τικοδ Όμιλον» ιχ;ς«ϊηυ.οτιεύθίχεν τάς κάτΐύθ: 3ύο άναφοράς δτ^οδίδασκά- λων: «;Άΐ^ η Έν Χαλ., τη 20 Σίζτμ.,^1913. Π ρός τέ Σεβαστόν 'Γζουργείον των Εκκλησιαστικήν μ τής Δημ. Έκπαιίεύσεως. Εύσεδάστως ΐνποδάλλω υμίν την κάτωθι απολογίαν μόν». Μάς ήλ¬ θε μία όρνις έντάς τοΰ έκπαΐδε'οτη- ρίου καί ού-/ι τρείς. Την *έξάμησα (;) νά εξέλθη, κ2ί κατά λότ)ο; την έφόνΐϋιτα, -ροσεφέρΌην νά την -πλη- ρώ^ω κα! δέν έδέχ^τ), ζαρά με %3- Χαΐρε, ποΰ εϊσαί σΰ γιά κά9δ πότη (Γλυκο δηλητήριο αΐίΐ. .τού αν σ επινε Ώ Σωκράτης γιά κώνε;ο Χαΐρε ποΰ ασφαλώς 6ά ζοΰσϊ Την ζωήν την αιώνιον. Χαϊρε έσΰ ποΰ χαρίζεις τή λογική Σί μάς τά τετράποδα Γιατί σάν σέπιοΰμε, €·ρέ σΰ, Βλέπουμε ϊσία τά «^άποδα». Χαΐρε, ρέ σΰ, ποΰ εισαι Άτθίδα, Εανθή ξελογιάστρα Χτίρζ τΰ ποΰ είτα: άτπασμές · Των άγγελον πρός τ' άντρζ. Χαΐρε, δρέ ρετσίνα μου τέλος ,Που τοΰς φίλους σου τοΰς άχώρι- (στους Λές καί είσαι Βενιζέλος Καί τοΰς ·Αβν£ΐς... άγνώριστους! Ο ΤΖΟίΓΈΣ ίίΟΙϋΡΟΣ Δέν Οέλω έγώ τριαντάφ-υλλα στέν ερημό μου δρόμο, ϊί'βρο δέν θέλω νά στατ)ω, * * * Έγώ άνεδαινω στο ·βουνό, μ' ενα σταυρέ στέν ώμο. Τοΰ ςΛινοπώρου άς άπλωΰοΰν τά φΰλλα νά πί.ράσω. ΠΑΓΛΟΣ ΜΡΒΑΝΑΣ ζαρά με ϋ -/.ζ μέ δικάζε'. έν τ ά^ουσία μο^έρημην, είναι κά&αρ συκοφαντία καί έσκεμμένη σκεύω,:ί καΐ παρακζλώ όπως λάδη υπ' οψ:ν τού την κάτωθι άζολογίίν μο^, κα: τοιουτοτρόπως μέ άπαλλάξητ* τής κατηγορίΛς ταίτης. Εύ— ιτ)εστατος κτλ.» η ημ Πρός τον έχ'.θϊωρητην των Δη- μοτίκων Σχολείων Άρκαδίας. Έν Άλί... τή 13 Ιουλίου 1913. Εύ- σεδάστως -αρακαλώ υμάς, όπως μέ ταθέσητε είς τό έν Ρενεσίφ τοΰ Δημου Τροττοίων κοίνον Δημοτικόν Σχολείον, έο' ώ τέ παρέν σονετάγη ■/.αι είς έ'νϊείξϊν. Ό εύ-εΐθέστατος ΰαοδιδάτκαλος κτλ.» Ι4ΕΕΣ ΚΗΠΠΜΙΕΣ Ό ά'ντρας βίναι χειο Ζ'.στές στήν ιριλία παρά οτον ερωτα· ή είναι χε:ο πΐστή στον ί στήν ιριλία. * * · Ή γΰναίκα δταν δολοι?ονή ψυ- χαώς, μεταχειρίζεται τέ χειέ συμ· θτίρο μ^!δίαμά της. • * * Ό ρεμβαΐμος είναι τέ λίκνον τ·οΟ έίωτος. Ή έλπίδα τέ νχνούρισμά τού. Ο κόρος τέ φέρετρό τού. Καΐ ή άττΐστία τέ μ.θ'.ρολόγί τού. Ό ερω; είναι τέ βιβλίον της «ΐ- ωνΐότητος. Κάθε σελίδα τού είναι ενα ποί- ημα καί εν μαρτύριον. Είς τό'γραφείον τού άφεντι- ϋ κοϋ: κοϋ: —Τί να κάμω; Ή ·γυνανκα αύτη δέν έννοεϊ νά πληρώστι τόν λογαριασμό καί τό ε- σχισε σέ δυό κομμάτια. —(Σδν άφεντικό). Σημείω- σε στίιν μερίδα της: Ό λο- γαοιασμός κ α τ ε χ ω¬ ρίσθη. Άπό δλα τά καλλυντικά .τού μετα- χειρίζεσαι, τό καλλίτερο γιά την καλ- λονή σου είναι αύτό .τού δέν ύπάρχει. ΕΥβΥΜΕΗΟΪΒΕΝΪΕΣ Μία κυρίβ (χετά πολλών κόπων /.2τώρτ)6>σε νά μάθη την ύαηρετρ!-
άν της νά έρωτά τοί»ς ζητούντας
αύτην: «Τί άγα~ά'τε;))
Μιά μερά ήλθεν ενοίς ΰποδηαα-
τοποκις κα: ίζητησε την κυρίαν.
Έρωτά ·αύτέν ή ί,πηρέτρια:
--Τί άγα— άτε;
—Την κυρίαν άπαντα «ΰτός.
Ή ΰπηρετρια μετζδαίνει ταχέως
ε!ς την κυρίαν της καί της λέγει:
—Κυρίοί, σας άγαπά ό ύποδημα-
το-οιός.
* * *
Μία δι/.αστικτ) απόφασις τοϋ δευ¬
τέρου πολίτικοϋ δΐκαστηρίου των
Παρισίων συνεπαίρανε:
«'Επείδή ή έταιρεία μετάλλων
άρνείται την ρήξιν τοΰ συμδολαίου
ζ^ος τέν μηχανικόν της.
«'ΕπεΒδή ό μηχανικάς αύτές πο-
λΰ χρόνον άπησχολείτο μέ τα ζη-
τήματα της έταιρείας.
((Έπει3η Ίϋερνοΰσε τής ώρές
τού κάμνοντας φιλολογίαν, πράγμό
ποΰ κανέν συμφέρον τής έταιριείας
δέν έαυπηρετοΰσε.
«'Επείδή ενας φιλόλογος είνα-
νεκρόν δάρος διά την δί
—Αότο τέ ψάρι που μο5φερες,
γκαρσόν, είναι άλμυρό.
-—Θά σας^φανή ακόα,τ) ά>4ΐυρώ-
τί?ο, κύρ:ε, όταν τέ πληρώσετδ-' σί
λίγο...
* * ·
Έν α; 3α-?ΒίΛς ιδίκτπ-όρος εσω-
σενενα πελάτην <Λυ ά—: κάποια πο- λΰ άίσχημη ΰτ&ζα·.. Μά ^ ' κην —?/τε 3-ύτός νά τον ση: — Ά] άγαπητε μοο, είπε, δέν ξερω πως νά σίς εύχαρ»ττ}σω! Κΐιό δκη-/^ρος τού απήντησε: < —Φίλε μ,ου, άπό τέν καψο ποί» οί άρχαΐοι Φοίνητ,ες έφ-εΰρον τάχρη- μ-ατα δέ^ ύπάίΐχε'. πε:ά αύτη ή αορ;α! Ή άφ*ίρημά&α τοΰ 'Έπ-.σκόπο τού Γουλγιτς τής Αγγλίας είναι Χ2?0!μ:ω?ης. Μίά φορά 1τ*ξεβ33υ= πι λονδίνίου τράα, κα! ό έπΛεω- • νκΙξ^Σ^ ν« ®11 τέ εισιτήριον «!>. Ό Ε-ισκοπος Ιψαχνε νωρίς
"; "μ7' 6 ίέ ^«βεωρητά τού
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΟΓΙΑ
ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ
Τα τελεοταία λόγια τοΰ άνΌρώ-
που ποΰ πεθαίνε! έχουν καμμιά φορά
τόσην άίίαν. οτη ·δέν θά είχ» όλί-
κλη^η ή «•.ογραφία τού. Πα;α1>ί-
τοαεν με::·'.άς έπΓθανατίους έκφω-
νήσεις μεγάλων άνδρών τοΰ ε'να;
γε;χάτες έννοια:
—Ετελείωσεν ή κωαωδία, άνί-
κρϊ^ν ό Καίσαρ Αίγουστος.
—Είς τάς χίίράς σου παραδίδομ:
τέ πνεΰμά 'χοο, Κύρ:ΐ, ό Τουρ/,ουά-
— "Ολο; μίυ τέ βασίλειον οίδω,
διά νά ζήσω μόνον ολίγας στιγμάς
ϊχόμη.! είπε ψ".)χορρ3γοϋσα ή ·δασ:-
77Χ τής Αγγλίας Έλισάδ-ετ.
- - Άρκεί! ανεφώνησε·; ό Άγ-
^ο; φ'.λίσθγθς Λόκ:ος.
—Αί χείρές μου είναι χ,αθαρα·
τος! είπεν ό Φρείδερίκος ό Ε'.
—Αντές λοιπόν είναι ό τ)άνατος;
Γεώργ» ς ό ΣΎ' τής Αγγλίας.
—Άίήΐτέ ίιά τελευταίαν φο;ά''
άκόμη νά άκούσω μουσικήν! είπεν
Των κυμάτων τ χ·
Κίπε ό Χ«λ?5'Λό;:·Α7ί·Μΐ
έαέ.
—Έλ,τρώθην! ό _.Γ-,_......
—"Όλ* είναι καλά! ό Ούάσιγν.-
των.
- ■Άς άποθάνω είς τοΰς ηχο^ς
τής μουτικής! ό Μίρα;χπώ.
—-Έτι καλλίτερ-α, έτι ήσυχώτΐ-
:α! ό πθ'.ητής Σίλλερ.
--Περισσότε-ρον ^ώς! ό ΓκΛΪτε
—'Μίά χολώνα στρατοϋ! ό Να¬
πολέων. "
- —Ίδοΰ ή στιγμή κατά την οποί¬
αν πρέπει τ:ς· ν ά κοιαηθη! ό Βάρων.
—Σφίξε μου τέ χέρ:, φίλε, τώ-
ρα πίθαίνω! ό Άλφίέρης.
- -Αίσθάνομαι πώς έπανέρχομα·.
είς τϊν εαυτόν μου! όθύάλτερ. Σιώτ.
—Καλά! ό στρατηγές Ούελλιγ-
κτων.
Ό συ^ραφεΰς ΒΟΚΝΕ ολίγον
πρίν έκπνεΰσγ; ήρωτήθη υπο τοϋ ϊ-
ατροϋ τού, τί γίΰσιν είχεν είς τί
στόμα τοο.
--Καμμίαν, «πως καϊ ή Γερμα-
νικη- φιλθλογία, απήντησεν.
ΕΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ
(Τοΰ 'Ανακρεοντο;)
Ή φ-.ώχεια καί ό έρωτας
τά δυέ κακά καί μαΰρα.
Μ' ά—ο τά δυέ χειρότερη
τθΰ ερωτα ή λαύρα.
Τρανά
Καθώς «ναι 0; Ζ«!; ΚΊ
1ους μεγάλον τού; βινάτ-Ι
II
ώς τοΰς έίνο^ οί ν·.>.:ύ
ΚΩ1ΤΙ1Σ ΐΐΑΑΑϋ!
ΙΕΣ ΚΑΙ
II
—- Ή σκέψις; ;χοο έι~ί
γυναίκες μΌ'.άζε'. μέ την ..
πρός στέν ηλιο. Την ;»
τής γυ.;ν:ί την ράχι.
—Ό βριο-.ας είναι τό
κλη'.>.α οπου πάντα «
συνένοχός χου. Μέ την ίοκΊ< Μέ την διαρζ.τ) ττζρουσία —Οί σχέσει ς σο^ μέ (τ.α| γυναίκα παντρεμ^ένη ή ποτέ δέν άποτελοάν άτχάρττ,χ| τί καίχμιά Ορητκϊία δέν νά καταδικάση ενα τέτοιο πρί.τχα. —Μοΰ έτυχε ·/.·.' έμίνα νά δείξω την γροθιά μοο, ά). •ΤΑΟμουν στέ δωα.άτ!ο μου ό τοίχος δέν εΐχε χθί ΤΙ ΕΣΤΙ ΣΟΒΑΡΟπ Ό Λαοοσφο.-ν.ώ Ιίϊν. «ν! ρ'.5»χον τής σοίαρότητος: Γ ' «Έ·;α μυστήριον τώ ι] έ-φε-ρϊθέν, γιά νά κρύΐιβ ύ τώνατα τοϋ πν;>ματος"._
ΤΟ 2ΡΑΓΟΥΔΙ
Άς τρβγθϊδησω ·/.:' άς Λ
τοΰ χρόνου ποώς το 55?='Ρ
άν ζοΰ;χε, ή πεθάνο/χί '
η πϊμε σ' άλλα μέρη.
_-—Δέν πίΐράζε:, φθάνει νά μοΰ
ητε, οτ'. «πληρώσατβ το εϊσιτή?!ον
σας. *
,~Μά Γείράζε: πολύ, θέλω νά
« ευρω, γ-ατ, άλλοιώς δέ ^6
«ου πηγα-νω, απήντησεν ό
ί:ος
ς
♦ * *
Νεωτερϊστικέ τέλος γιά πχ?<χ· θί. ρ «...Τότε Ιίωσεν ό δασιληίς ^ριγκιπα την πριγΧ?η—» %α θ(γα;Αος έγ!νε στο -αλάτι μέ πομ- ντ,ν.χι μεγαλοπρεπεία. Καί άν δέν «πεθ^αν, ζουν άκόμη σημερα-—άλ- λα κατά τΛςτ> ΐό
έ
—Τά> καινούργια χαρτονομίσματα πού βγηκαν είναι }
ληά, δέν είναι άγά.·τη μου;
—Ναί, άλλά δέν βλέπω νά μικ.ραίνονν καί τά ίξοδα

- ΚΗΡΥΞ:. ΚΥΡ1ΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΙΕ
.····
Ι · · ■
V
_«
II
1Ε Μ « » «Ι.»! ■ %9ΜΧ»Λ»3&» ·
ΕΛΕΙί ΤΗΣ
..................................^■>^·">^""^""ί..........
ι γ«οΐίΉα άπογευματννή έν
Λ άπο <ματ κρέπ μέ μαΰοο λ μαϋοα γάνττα, μαδοο πάη νσι ιιαϋοα .τοτοΰτσιο. Άριστερφ, γνναιχεΐο ■νάνσάμ.-τλ έκ φούοτας καά ζακέττας άπό τουϊνχ δαθέος μπράουν καΐ μπέζ χρώμτος, μέ διακοσμήσεις έκ κομβίων. Κολλά(Κ>;'καί μο-
νιχέτια εκ γουναρικσϋ. ΠαΛούτσια εκ δέρματος μπράουν καί καπελλο χρώ-
ματος μπράουν μπέζ. Λέξις;, άλλο άνσάμΛλ έκ φούστας, μπλούζας καί μα-
κροϋ έ.τανωφορίου. 'Η φοϋστα καί τί) έπανωφόριον άπό τουίντ δαθέος φαι-
οΰ χρώμβτος. Ή μπλουζα ά.το φαιάν κρέ.1 ντέ σιν. Τό ίπανωφόριον κοσμεί-
ται υπό άστοο/.άν οραιοϋ χρώματος καί τό άνσάμπλ φοριέται μέ καπίλλο κα'ι
παπούτσια φαιοΰ χρώμοτος. Είς τό κέντρον Ζρχίτχα μήκους δύο τοίτω·ν έξ
ίλοφροΰ υλικόν, ώστ ενά φοριέται κάτωθεν κοντοϋ ίπανωφορίου. Τ6 έπανω-
φόοιον είναι έν. ιιανοου σατέν. Ή φοϋστα έκ τοΰ αντοϋ ϋφάσματο; καί
τοΰ αύτοϋ χοώματο;
Ώρισμένως πλέον τα φουστάνιο
των γυναικών νίνονται μακρύτερα.
Ιδού εν τελευταίον μοντέλον γυ-
ναικείου φορέματος. Παρατηρ,ήσα-
τε τόν κολ)άοον άπό μπέζ ταντέλ-
λαν.
Φ>Ά 2Β** ^νεύμαχ^^"7έλ3[α? χρώματος^κρίμας-
έπαντοςρόρων,
μέ γονναοιχον έν βϊ-
τοι-ηδου. Καπέλλον έκ τον
> «κράσματος.
Κάλτ7ες προτνμωνται
Γυναικείον έπανωφόριον απο δέρ-
ματα μοσχοποντικών μί χονδρον
γιακάν ναί χονδρά μανίκια τή;
έποχής.

Μ
,>τ%/
ΤΗΕ 3ΜΑΤΙ
-----"-—5/
_„.. „__,^ντι.· δύναται
καλλίτερα νά κρίνη τούς άνδρα;
διότι βγαίνει συχνά μαζύ τον; πό-
τε σέ γΐύματα καί άλλοτε εις τα
νάϊτ κλωμπς.
* * *
Ή Γκλάντυς Λώ, μία νψι)λή, ί'-
περηφανη, ξανθή καλλονή, είναι
κυριολεκτικώς; καρίτσι τοϋ σπιτιον,!
μέ στερεές ίδέε; περί γάμον καί ά
γάπης. Οί ι[·εντοθαυμασταί δέν
οήμαίνουν τίποτε είς: την ζωήν της.,
Δέν εχει κανένα ενδιαφέρον όντε
γι' αυτού;, ούτε γιά την επικίνδυ¬
νον .ηλικίαν των. Νοιάζεται μόνον
γι' άνδρας είλικρινεΐς ποΰ την έν-
διαφέρουν καί ήξεΰρουν νά την δι-
ασκεδάζονν. «Τό σημερινό κορίτσι
τού θεατρον, λέγει, ποϋ έ'ρχεται
χέρι μέ χέρι μέ την π;ραγματική
ζωήν, σκέπτεται περισσότερον ά-
πό κάθε άλλο κορίτσι πως νά συ-
ναντήση ενα καλόν νέον νά άπσχ,α
τασταθη μιά ωρα ενωρίτερα, γιατ!
βλέπει την ζωήν, την άληθινήν ζω¬
ήν, άπό τα παρασκήνια. "Εχει χί
λιες δσες ει>/.αιρίες νά βλέπη την
ζωήν άπό την 5ιαρ-/ή επαφήν ποϋ
ε,χει μέ τού; άνδρας. Είτε άπό τή>
άχαλίνωτε; τρρλλε; απού λαμβάνει
μέρος;, είτε άπό δσα άκονει γι' αν-
τές άπό αύδΐντικές πηγές καί άπό
άλλα κορίτσια ποΰ γνωρίζουν την
ζωήν," φθάνει πολύ γρήγορα, γρ'η-
γορώτερα άπό κάθε άλλο κορίτσι,
νά έκτιμά" καί νά διακρίνη τό πραγ
ματικό άπό τό ψεχτικο. "Εξω άπό
τό θέατρ© είναι εντονώτερον τό
ζήτημα τοΰ φίλον, παρά μέσα είς
τό θέατρο».
"Οπως δλα τα κορίτσια τοΰ ΐ*€ά-
τρου ή Γκλάντυς γνωρίζει πολύ κα-
λά πόσον ώμορφη είναι. Τό ξενρει
γιατί δλοι τής τό λέγονν κάθε λί-
γο καί λιγάκι, καί γιατί αν δέν ή¬
το ώμορφη δέν ιϊΜ την επερναν
στήν σκηνήν. Καί φνσικά περνά" ώ-
ραΐα τόν καιρόν της μέ παρέες καί
μέ γλέντια καί γέλοια καί τραπέ-
ζια, άλλά δταν έρχεται είς τό ζήτη-
μα νά διαλέΗΐ) τόν σΰντροφον της
ζο>ί); της·, ή Γκλάντυς·, όπως καί
κάόε άλλο κορίτσι, θέλει κάτι τι
περισσότερο άπό τύν κοινόν
τόν.
πόψεις ενός; μικρόν, παληοΰ, ζαλοΰ
συμμαθιΐτον. Θέλει οα'ντηοφιά, μό¬
νον σνντΌοφιά. Κάμνει σννΓ]α "
καλή παρέα καί #ά ίγΟεΛε νά <.. 'ναντήστ] ενα καλό κορίτσι. "Ολοι τού; ή μερικοί άπ' αντοι<ς είναι καί δέν είναι άνδρες μεταξύ 40 καί 5ι) ετών. Καί ιδέαν άκόίΐ»] νά είχον περί της ύπάρξρο»; επικινδύνου ή- λικΐΓί; θά ύπεκρίνοντα ότι είναι 11 Εθϊλ Μπρίτον, άλλο εΰμορ- φο κορίτσι ποΰ ςεχειλίζει άπό <ρυ- σι/.ί^ χαρά, εχει πολύ -θετικές ίδέες επί τοΰ ζητήματος αι>Γοΰ. «Φαίνε
τ«ι. λί'γει, ότι Ιλησμονήσαμεν ίτήν
μερον τί)ν πα?.αιάν ιδέαν ότι οί ύ-
πΰνδοευόιιενοι πρε'πει νσ μένοιτν
το.οϊτοι γιά πάντοτε. "Αλλοτε ε¬
πεκράτει ή ιδέ'α ό'τι ό'σον περισσό¬
τερον καιρόν έ'να; άνδρας έμενεν
ύπανυρεΐΗΐένΌς; τόσον πειό ευτυ¬
χή; καί πειό εύχαριστημενος θά,
εγίνετο. Ποίος νά ήκουσε τότε
διαζΰγιο }ΐίτά 10 η 15 χρόνια συ-
ζνγικής ζαηςΙ Κι' σμως σήμερα τα
διαζνγια έγιναν τής μόδας. Πόσον
άλλας·ίν οί καιροί. . .»
Ή "ΕΟϊλ .νΐ.τρίτον φρονεί ότι αί
γνναϊκες ποΰ κιη'Γΐγοϋν τα δολλά-
ρια είναι προιόν των ψευτο - θαυ-
μ«στών μέ τα ■ψεντοχάδια των.
«Σ-ήμερον, λέγει, εχομεν τριών εί-
δ(7>ν πολιορκΐιτάς των κοριτσίών
τογ θεατρον. Οί δΰο πρώτοι, ό
-ο - θηνμαστής, κ' έκεΐνος ποϋ
ι ι ι τόν Σεΐχην, είναι άνυπόφο-
ροι, Ό τρίτο;, ώς επί τό πλείστον
ύποφέρεται. Οί δί>ο πρώτοι τα 2-
χοη· κατασΓοώστ) δ/.α }■/. των προ-
τέοον. ΙΙρϊν άκόμη παρουσια-
σθοϋν είς την θύραν τής σκηνής
• ναι έτοιμασιιένοι γιά τό πειό
οίτλ/^) γλέντι ποϋ τονς επιτρε'πει
ι, τσέπη τού; καί τό γοϋστό τοι·ς.
Ό τρίτος πολιορκητής, ό νποτιθέ-
μ. νο; Γιαννά/.ης, φαίνεται σάν ?-
■ ΐιαο; σ' αϊτύν τόν κόσμοΛ'. Κίν«ι
,μρρος; σάν άο·ίίν.( καΐ Ι'γρι χι- ,ΐ
Μή φαντάζεσθε ότι τα κορίτσια |
τής σκηνής λαχταροΰν νά γίνουν
παρηγορήτρες. Εΐλικρινό>ς προτι-
μοΰν τοΰς νέους'. Καί αύτοι άκόμη
εχουν σήμερα τό αύτοκίνηγτό των
καί αύτοι ήιιπορονν ίπίσης νά έξο-1
δεύσουν όπως καί οί γηραιότεροι ι
σιη'αγωνισταί των γιά νά εύχαρι-
στΓΪσουν τάς φιλενάδα; των, καί τό
κάτω - κάτο> της γραφης ύπάρχονν
καί πιθανότητες γιά νά γίνουν μέλ¬
λοντες "σΰζυγοι.
Δέν είναι, πολύς καιρίες δπου έ
θεωρβΐτο' ώς έξέχον οί'ΐιβάν γιά ϊ
να νέον νά ύπανδρενθίί ενα κορί¬
τσι της σκηνής. Καί εκεΐνος ποϋ εΐ-
χε τό ·θάρρος νά πάρτι μιά τέτοια
άπόφαοα επρεπε νά τ|το ποί.ΰ τολ-
μηρός, διό/τι γιά ενα κορίτσι τής
σκηνής υπήρχεν ή ιδέα ό¬
τι κάτι τι τής δλειπε, Σήμερα 5-
μοος τό κορίτσι τής σκην?ίς επήρε
καί κατέχίΐ την θέσιν ποΰ της ά-
ξίζει ιι*<ϊ<ί στήν κοινο>νίαν. Κατά
την παλαιάν άντϋ.ηψιν, μόλις έτε-
λείώνε τό θεατρον κάθϊ κορίτσι
ττϊς σκηνής ήρπάζετο άπό ενα θαυ¬
μαστήν καί ώδηγεΐτο μέσα σέ μιά
μεγάλη $ μικρη τρελλή διαο^κέοα-
ι ΟΑΕΤΑ ΟΑΓ36Ο
- -ΤΗΕ ΚΙ35" _ ,„,____
Μερικοΐ έκ τό»ν λαμ--ιροτέρα)ν άστέροιν τής όθόνης, μέ τα όνόματα των κι-
νηματογραφι*<»ν ταινιων, είς δς ίμςρανίζονται έν Νε'α 'Υόρκη. σι. Έτεκράτει ή ϊδέα ότι δλα τα κορίτσια ήσαν πρόΦυμα νά πάνκ σέ οίανδήποτε διασκέδασιν μέ τόν καθένα, άρικεΐ νά τα ζητοΰσαν, καί ότι δλα τα κορίτσια δέν είχαν οδτε φωντ^ν, οΰτε γνώμην, ουτε εκλο¬ γήν. Κάθε άλλο ομως π«ρά αύτό συμ βαίνει σήιιερα. Τα κορίτσια τή; σκηνϊι- ^έν διάφέοουν σέ τίτοτε «""Ι-1-", δΠ—5,11 ^ Χριτ,χβδ. ·Εχ5ά ρικό; ---Πρε-ί! νά ;ί35- γιά αένα χο ζαν. Κνιι ϋ» στά χαρτιά -ψ ν. «ντάρχ ΕΙμτ. ? ίτ:γ;ζή αύτη -« •/ω στήν τΐε'πη οοϊ, ~ εξοίι της έιτιττρο ρόνα, άν άποτ^/ω ση άΐ. Γί' "αύτό, ίέν αχο: νά τάς ευχαριστίας μο^« Όά Οελησο^ν νά μέ ί ομως έπ'τόχω, τότε < έκπλϊ)ρώσω τα; ΰζ αύτό ζητώ μιά -ρ νους ττοίι ^507.ειτα! να αι Κ*! μέ ζύτά τα λόγΐϊ| την ταμπακέρα άϊει'ΐν τ;κό ό ότΛ'.ος χαμογέλ πάθίία υ.τ. τον μ:ά φορά. ""ΐτειτ-α 3ζ6 δΰό ■ή ~*ρ«στζ<;ϊί της μεγάλη έχιτΐτ/ία. Το κο:νο έμεινε κ ψ; καί άχ2 τό έργον $οπθ ιάφέρουν σέ τΙτ»τε 'ϊτρώπινα πλάσματα. " λί δλ σκη άπό άσματα. Αλλα ...... , "α λίγο, δλα είναι κομψά καί χά^ί.^ιένα. Μβρικα είναι έκ φύσεοκ; γλυκά, ώμορφα, κουκλίστικα/ "Αλλα τό κατορθώ- νονν, έφ' όσον είναι δυνατόν, μέ την βοήθειαν τής τέχνης τοΰ καλ- λώπισμον, καί τό άόποτέλεσιια είναι δτι τές πρρισσότερ^ς· φορές τό έ- πιτυγχάνουν. , Τα κορίτσια είς τό θεατρον συ- ίτίΚζοΐ'ν μέ τό ζήτημα τοΰ φΰλου, ιί»οτε αύτό δέν παιζει σπουδαίον ρόλον είς την ζωήν τους. Τα κορί¬ τσια τα εςχο της σκηνής, εχουν συ- νήι3ως είς τα χέρι α τα>ν ολες τής
εύκαιρίες της ζωης άν είναι εύμορ¬
φα κ' άν έ'χοιη' άρκετήν ματαιοδο¬
ξίαν νά χάνονν τό- μυαλό τους δ-
ταν γίνώντοα άντικείμενΌν τοΰ ναυ-
μασμοΰ. Τα κορίτσια της σκηνής,
άπό τα παυδικά των χρόνια, εχουν
σιηΐίδησιν της ωιιορφιάς των. Τό
άκούονν «πόσον ώμορφο» είναι σχε
δόν κάθε μερά καί γι' αύτό δέν χά-
νουν τό μυαλό τα>ν ευκολα. 'Επο-
{ΐένως οί κίνδυνοι μέσα είς τό %ζ-
ατρσν είναι ολιγώτεροι καίτοι τό
πολΰ κοινόν νοιιίζρι ότι οτμΛαίνει
τό αντίθετον.
!θϋς.
Ολη τή ννχτ* έκείνη
παράστασιν ό 'Αλντιγχκρΐ
ρεσν νά κοΐμι^. Άδημο
ξημδρώση, γ'ά νά διδά
■τΐίς τθΰ ·:ρομερο5 ί.
ά
, ■>■ ->'Γ Γ
με χτιιπίκαροί της β?ημ·?
νά 3η τί έγραψεν ό κριτιν.5
τόν. Δίάβασβ λθίκόν στήν
Οεατρ'.κή κρίτίκή τα εξής
«Ό Γκο^τάρντο Άλντιγ
ναι ενας καλλίτέχνης ιγομ
ται πολλά. Πίοσεχώς βά
χ., -ί..~ ·.....' ' '
.. εις τού.»
? Τό κθίνό ίέν μκοροάτί, .
νά κχταλάδη τί έσημα'νίν Ι
τις βύττό. Άλλά ό *&ιτί/.Ι
τλάδη τί έσ
αύττ;. Άλλά ό
συνεννοττθτί μέ «ν κατλλιτε^
τέ ?βγ«λο έϊό^ηκε μβταί λι
ρες γεννακο καί Ητλτλ^'
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Κάποτβ ό 3ι«ι;τΧ>ντής της "Οκε-
ς των Ποφΐσίων απεφάσισε νά
ριροττίση γιά νά ιδώί~ μιά σεφά
Λρασταίσεων Ινα κατθχρώς Ίταλί-
ον Όί'ασον. Έκάλεί— δέ πρός τούτο
οΐ»ς ίιορΐημοτερο ή|θί
είχ« τοτβ ή Ίταλί». Ύχ^ —α Ί.
τ*Λΐχοι» αυτού Οιάτοα έχ?όκε(το νά
««Λΐ «ρωτ, ή «Άίν^, το3 βερ!
V
ί, ~Ρ*^τβΠ«»νί»τρι- την ξτ-
""" ηΓ'" " ^ΎΓ~Ρ> "Οτη ό
'* '*,™*> τον ?&> τού Άμόνχ-
. Οί Ίτ,λοί -«
* ^'·0!0' *0»ω?ει« ώς στ»
___.»>νιι*, όπως ολοι
την ευχόμεθα, 6ά μείνετβ στήν Ό¬
περ α- γίά ενα ετος, μέ μισθόν εξ
χίλίάϊων ^ράγκων τόν μήνα. "Αν
?έν άνταχοκρΛήτί όμως στής ?.
ϊοκίες τή; 2:ε^τ)·Λσεως καί τού
Ό Άλτ:νγκιέρτ) ίέν έ&ίστ
στΐγμη. "Εφυγεν άμέσως γτά
Πΐΐρίσι. 'Εκε,ί ίμως τόν έχλτ/ρο-
βόρησαν, ότι γίά νά έχιτύχη 3έν
προσφέργ) μερικά χιλιό^>ρβγκβ στον
ρίψφ.ο Πάρισίνο κριτικό Μ...
γιά νά μή γρβτΤ) «νοτντίον τοο
τόν χοΓ/ταχ.ώστ).- Ό χαντοδύν
κρίτικός σ« κάθβ κ«λλιτέχνη ποο
τον έχεσκέκτετο, Ι^ινε τή σιγατρο-
θηκη τού, γίά νά πάρη σιγάρο. ΕΓτβ
Ιπαίρνί τιγάρο είτ* άχι, ό κβλλί
τεχνης Ιπρειτε πάντως νά την κρα-
τϊτσ<5 λ:'γα ίεϋτερόλετττ» στά χέρι» ού, καί νά βάλη μέ τίό—> μέσ» τα
Στ' ά.το6ραδιοΰ τό ο-ουρου.-κ) 1
' οί τίσκιοι άύ-ν>
στ* άποβοαδιοΰ τό σούρουΛθ 6ί ί
ό ν«δς μόν θϋί]
μπρός στές σκιές κι' ή γνώμη '
η&ς νά σκιτ&Ο1 Ι
κι' οί στοχασμοί μου στό λαιμ·
Θηλειά, μέ ζών('
Παληές μου λώτβς, ιόνοι ΙΜ'Ι
πως νά ξανανει^Ι
κι' ό κόσμος ενα δάσανο 6αρί-''|
μου <] Τί τ* «φβλος νά ζί κανεί ζίΐ, νά ι-.- όλα άφσΰ ούο Θάνητο κάΛοια ο τελ*»»"* Έτσι —χρά στοχάζομβι χι' • . είναι Θλι,ι™- -»- ■ Κνττά» μέ Λόνο καί τή γη, *&™ Ι οάνια άιονβΜ Ινοιώθβ πάοβξ «ηά νά ζώ, Ός ? λ» νβ Λβ·θ>?>·"-
Μ* άγάλ' άγάλια άς τό «ρωί /■
ό ούοανός λουβχ»ν
κι'
4 οθοαννς Αου·»)···"»
ώς τό λαμπρό κι' όλόγχ«"Λ φεΐ
νάΐΜ πάλι 6" Ι
τό
μ~
γάρι πάλι 6ϊ
μιά όλυμ>·βα γαλ
γλνκΡ
Γ. ΠΚΑ ι

5Ε0ΤΙ0Η Ι
ρίτΤΕΜΗΕΚ ϊ, 192!).— Όί.
XV.
Νο. 5332. ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός 5332.
ΓΙΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗ|ΥΙΑΤΑ ΤΗΧ
Εν το) κνκλΐΐ) ή κ. Κάθε,ριν Μάκ Κόρμικ, συζυγος τού παράφρονος Στάν-
λν Μ(ν. Κόρμικ, ή δποία ζητεί ν' αφαιρέση έκ τοϋ Χάρολδ Μάκ Κόρμικ
*** τής κ. Ανίτας Μάκ Κόρμικ Μπλαίην την διχείρισιν των έκατομμυ-
ριων τοΰ συζύγου της. Ή δίκη γίνεται έν Καλιφορνίοι.
Άπο την Ρωσσο-Κινεζικήν σύρρα¬
ξιν. Ρώσσοι εργάται τοΰ υπο των
Κινέζων κατασχεθέντος Άνατολ.ι-
κοϋ σιδηρόδρομον, μετά τή σύλ¬
ληψιν των. Οί συλληφθέντες έστά-
λησαν είς στρατόπεδόν συγκεντρώ¬
σεως έν Χαρμπίν.
Ό στρατηγός Λεττώβ—Βορμπέκ,
οιο«ητής των Γερμανικήν Άποι-
κιακών στρατευμάτων έν Άφρικχί,
χατά τόν πόλεμον, όστις έτιμήθη,
προσκληθείς είς τό δέκατοιν τήστον
δείπνον των "Αγγλων Άπομάχονν
έν Λονδίνφ.
Ό Τόμας Α. Μάκ Κάφφερη, μέλος τί)ς μνστικής| άστννομΐας τοϋ
γου, κρατών είς τάς χείρας τού τό περίστροφον, τό οποίον λέγει ότι φν
ρεσεν άπό τόν Μέλ6ιλ Ποΰρδες, άριστεθ9» κατηγοροϋιιενον σχετικώς
ύ τόν φόνον τοΰ "Εδουαρδ Τρέινυ. Ό Ποΰρδες άρνεϊται όλα αίΊτά.
είς
5 ν01
ταϊον τ°δ
0". Λι<ΐ ΧΑ τ ......... ,ΓήΤι^ς, δστις περατα ιόνν, Θεραπει-Θεις, ώς λέγεται, οταν επατη- Πάον-ίρ, έν Μώλντεν·, Μαβσ. Άριστερα, ό τ»Γ, τ.ίιτ<η· ;·νεονσϋνται ώρ« «νπκοκ»Γ^ Ή "Αννα Μαίη Γόγκ, Κινεζο—Ά- μερικνός ήθοποιός τού κινηματο- γράφου, είς την οποίαν άπηγορευ- θη νά τριλήστι Ινα "Αγγλον ήθο- ποιόν υπό των Βρετνών λογοκρι των, Αν καΐ τό σχετικόν ?ργσν διε- λάμββνε φίλημα. Ό Κάρλ Μπέν "Έγελσιον, άεροπόοος καί εξερευνητης <Ί.ττις «ίίς τάς χιύνας τοΰ 6ορρά, έγγύς τοΰ Βορειον Άνρίοτηρίον. τής

«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΛΚΙΙ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
1919 *-
δϋΝϋΑΥ, ϋΕΟΕΜΒΕΚ 1, 1929
ΕΝΟ55Ι5 ΡυβίΙδΗΙΝδ ΟΟΜΡΑΝΥ. Ι "α
Ι4β ν>β« ΜΙΙ1 8ΤΓβΒ*
Ν<·» ΥοΛ. Ν. Υ. ΡΕΤ«Ο<; Ρ. ΤΑΤΑΜΚ, ΡΓββ.-Ττβββ. £ΐυ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ5, 8Ι ΟΑΗΠΑί $100.000.00 ΛβαΓβφι 1>ι?ρ>ιοηε»ι νν'βΐΚΙηβ εΐΐβ—1111—»!»■
5υΒ50ΚΙΡΤ1ΟΝ ΚΑΤΕ5:
ϋηϊΐεα δΐβΐκ
ΡΑΐίΥ
θη« >»γ ...... Ιΐβ.εε
Κΐχ ΜοηΙίΐϊ ..... $>.εε
ΙΊΐΓίβ ΗοηΤΐιι___«»··
5ϋΝΡΑΥ
Οηβ Υ*»Γ ....... $Ι·β·
Κίχ Μοηΐίιβ......»»■*»
ΪΤΐΓββ Μηητΐ» ... **··0
ΙΙίυ5ΤΒΑΤΕΡ ΗθΝΤΗίϊ
Οηβ Υβ»Γ .......»4.οε
ΟΙτ Μοηΐΐιβ......$1.0·
ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙ ΚΑΤί ΝΙΠρΐΗΣ ΤΟΥ ΝΕΪΓΥ
ΣΟΦΙΑ, 1 Δεκέμβριον.— Τό εβδομαδιαϊον περιοδικόν «Ζορνί-
τσα», όργανον τής Έταιρείας των Εύανγελιστών καί γνακττόν διά
την μετριοπαθη καί συνδιαλλακτικην άρθρογραφίαν τού, δημοσιενει
ειδικόν αρθρον επί τής συνθήκης τοΰ Νεϊγύ, υπό τοϋ Δημητρίου Μι-
τσέφ, πρώην γραμματέως τής Ίεράς Συνόδου τής "Ορθόδοξον 'Εκ-
κλησίας και έπιφανοΰς αποστόλου τής είρήνης έν Βούλγαρι^. Ό Μι-
τσέφ χαρακτηρίζει την συνθήκην ώς την πλέον άδικον καί πλέον σκλη-
ράν έξ όσων επεβλήθησαν υπό των νικητών, καί ή όποία καθιστά προ-
βληματικήν αύτην την ύπαρξιν τής Βουλγαρίας.
ΑΙ ~~~
ΑΘΗΝΑΙ, 1 Δεκέμβριον.— Εδημοσιεύθη τό Νομοθετικόν Διά-
αα, διά τοϋ οποίον παρέχεται το δικαίωμα τής |ίήφου, κατά τάς
τικάς εκλογάς, είς τάς γυναίκας, όσας γνωρίζονν γραφήν καί ά-
13 συμςτληρώση τό τριακοστόν ετος τής ήλικίας τοαν.
ι».·· Ι
$«.§ε ι
ΕΝΤΊίΕΟ Α5 ΒεΟΟΗΟ 01.Α&5 ΜΑΤΤΕ» ΑΡ«ΙΙ
» 1918. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ8Τ ΟΓΠΟΕ. « "»
ΪΟΙΜΤ. ΝΕ* νθΒΚ. υΝΟΕΡ. ΤΗΕ ΑΟΤ *>'
ΗΑΚΗ ί. 187»
ΡΕΤΤΑΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΡονιηάβΓ αηα <Λ»1γπι»ιι "ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ* ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ »·' τι"* ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΑΡΟΜαΝι ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΈΟΤΕΠΚΟΤ ΗΜΕΡΗΣΙΟΖ . . . *!■··· Έξάμηνβς .. Φ».Ο0 Ι Ι»»··—— · · 17-, 1θΙμ~»ς ... Φ»··« Ι Τ»1μη™ϊ .·· »···· ΚΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΧ •Ε—οία-----ΦΤ.βΟ ' ·Ε—»Ια ... Μ.·· •ΕΕΑμΐ,ν·* .. |»*β Έϊάμιτνβς .. Μ" ΤρΙμην·ς ... $1.0· Ι Τ»1μ"·ί ··· ·*··· ΚΙΚΟΝΟΙ'ΡΑΦΗΜΕΝΟΧ ΈτηοΙ·___«400 ι Έττρα----»·,·· •Εξάμηνβς .. 12.00 Ι Έξάμηνος ■ ■ τ»·»» τί >2μβΑα»ατα βας
Ι
χ ζ β
ΑολλΛρια πλη^αι-ςΕα είς Νέαν Ύόοχττν Οια-
"ΝβΛΙοηβΙ ΗβΓ«.1α". ·ΕηΜΐ··βλβΙ ■»-
τηνβ ΝβΛΙοηβΙ Η
Οι£χουααι χα^τονομιπμντα Λέινν νύ &!*)ΦΐεΧ>
λωνται ουοτημέναι είς διαταγήν **Κ·.Τ.1θΙΙΗΐ
ΒβΓ3ΐά", 140 ννεβΐ ί«11ι ΒΐΓββΤ, Ν»—
"Κ, Ν. Υ., άλλως 6«ν φ*βομ«ν Μ
6ν &.πολίσ#&<ην. ________________ ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΛΙ______ Γρι«(1ιι «Έο-νιχοβ Κήονκος» Η 'Αΐθ,ιπΐ» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. Η ίΧΕΣΟΣ ΙΤί11ί"Ν0ΤΜΊ'ΑΙ ΡΩΜΗ, 1 Δεκέμβριον.— Χθές ανεχώρησεν έκ Ρώμης διά Βελι¬ γράδιον ό σννταγματάρχης Κασσόνε, άκόλουθος της άεροπορίας είς την έν Βελιγραδίω Ίταλικήν Πρεσβείαν. Ό σννταγματάρχης Κασ¬ σόνε νπέση] αγρίαν επίθεσιν έκ μέρονς φανατικών Σέρβων έντός ε¬ νός ξενοδοχείον τον Βελιγραδιον. ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΑΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΈΙΣ ΤΟΪ ΜΡΠΙίΟΪ ΣΥΜΒ0ΥΑ10Υ αύτοκίνητ», λαθρ®μ«όριον, κ εί», ϊϊ ρομήθειαι, λ Η Κ* ίΜ ΚαΒΑΛΛΙΟΙΟΥ χορών. "Ολοι γνωρίζομεν την Καν Καβαλ- λιώτου. Πολλάκις είδομεν καί ήκού- σαμεν αύτην είς 'Ελληνο«ΐκ έσπερίδας καί την έχειροκνθτήσατιεν άπό τής σκη νη^, δπου σνχνάκις επαιξε· διά Φιλαν¬ θρωπικόν; σκοπούς. Σήμερον την θαυ¬ μάζομεν διότι μάς παοουσιάζεται είς τάς έσπερίδας όχι πλέον ώς ίρασιτί- χνις, άλλ' ώς ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΟΣ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ Ανατολικήν καί Κλασ- σιχών Χορών κλπ. Δΐν'εΙναι ύπερβολή εάν είπη τις δτι ή Φύσις την έπροίκι- σε μέ πολλάς χάριτος, άναντίρρητον δμως είναι ότι κ.έκτηται ισχυράς θΐλή- σεως, είς την όποιαν κατά μέγα μερος όφείλεται ή έπιτυχία της. Ή Χαριτωμένη Καλλιτεχνις λέγει: «Δέν είναι ταπεινωτικόν δι' ήιιά; τάς 'Ελληνίδας, ά.-τογόνους των άρχαίων 'Ελλήνων, V άγνοοΰαε τούς χορούς των, διά τούς όποίους πλείσται όσαι ξέναι, ώς ή γνωοτή Άμϊρικανίς '1<τα- δώρα Δούνκαν καί <Ιλ/.αι πολλαί άφιε- οωσαν όλην των την ζωήν; 'Εκτός δέ τούτου, μία γνναΐκα είναι αδύνατον νά διατηρήση την τίκιορφιάν της καί την χάριν της καί αύτϊιν άκόμη την νεότη- τά της, άν δέν γνωρίζη νά χορεύη». "Ας ϊλπίίτωμίν ότι καί πολλαί έκ των 'Ελληνίδίον μας Θά σπεύσουν νά την μιμηθονν. Είναι καιρός πλέον νά δείξωμεν είς τούς εένους ότι ΟΙ ΚΛΑΣΣΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ μάς άνήκουν. (2632) Έκλεκτά βιβλία Ιχει μόνον τ4 Βι- τοΰ ι Εθνικον ΑΘΗΝΑΙ, 11 Νοεμβριού.— Τό Υπουργικον Συμβουλιον ευθύς με¬ τά -ήν επί τοϋ Π ροϋπολογισμοΰ συ¬ ζήτησιν ήτχολήθη μέ την ρύθμισιν διαφόρων τρεχούσης φύσεως, ΧΛτά τό- πλείστον, ζητημάτων. Ούτως απεφασίσθη όπως βΐΐτκευ- σθη ό καταρτισμίίς καί ή δημοσίευ¬ σις των διαιωνισθέντων ϊιαταγμά- των χερΐ εκτελέσεως τοϋ νόμου ·περί εύρύνσεως τής δικαιοδοσίας των Γενικών Διοικητών. Ό κ. ί«:ο.)ργος των 'Εσωτεριχ,ών εβεβαίωσεν ότι ή τελική πρός τουτο σύσκεψίς τοϋ μετά τοδ Γενικοΰ Δι- οικητοϋ Μακείονίας κ. Κανναίοΰ θά πραγαατοττοιηθή την Δευτέραν. Τό Συμβούλιον κατόπιν ϊιαμαρ- τυρίας πλοιοκτητών Οτι κατ' έςάί- τησιν ποινής έπιβληθείσης είς άν¬ δρας τοΰ ζληρώματος σκαφών των καταϊικασθέντων επί λαθρεμπορία, επεβλήθη κα: είς αύτοϋς χρηματ:- κ6ν πρόστΐξΐον, ανεγνώρισεν ώς έπι- δαλλθμένην την μεταρρύθμισιν τής κϋμένης σχετΐκής νομοθεσίας. ΠαρεκλήΘη ό κ. Μιχαλ—<όπο- λος υπό την προείρίαν το3 οποίον, ώ; γνωστόν, υφίσταται ή σοστοτθεΐ- σα έπιτροπή διά την μελέτην τρν ζητημάτων τής έμτχρικής ναΰτιλί- ας, 3πω ςπεριλάβτ) καί το προκεί- μενον ζήτημα είς τάς πρός την Κυ¬ βέρνησιν είσηγήσεις της, ώστε νά γίνη εισήγησις είς την Βουλην περί τροποποιήσεως τοΰ ίσνύοντος νόμου καί άπαλλαγοϋν οί πλοιοκτητα; των εΰθυνών 2:ά τα; παραβάσεις των πληρωμ,άτων των πλοίων των, έφό- σον χχάτα καταρ-τίζονται χωρίς νά εχο^ν ο! πλο-.οκτήτα! το δικαίοψα τής έκλογής. 'Ες άφοραής τής πυρκαϊάς τοΰ Δικαστηρίου Ιωαννίνων, την οποίαν σημειωτέον, καί αί έπίσημκ πληρο¬ φορίαι έμφανίζθΰν ώς οφειλομένην είς έμπρησμόν, διεξήχθη σχετιχή συζήτησις, σ^μ.πέρασαα τής όποίΐς υπήρξε νά ληφθή μέρΐμνα ώστε τα 6ποθηκοφ.)λακεί3 νά έγκατοισταθοϋν ! είς κτίρια 2^νάτ^.ενα νά τα έξζσφα- ] λίσουν άπό τοΰ κινϊύνου τοΰ τυρός. Διετυπώθη έπίσης ή γνώμη όπως καθορισθή («τοχρέωσις των ΰποθη- κοφυλακείων ίνα ΐντίγραφα των πριίξδών των ύποδάλλωσιν είς τέ κέντρον τηρούμενον ϊνταΰθα είϊικοΰ ι αρχείου, άστε έν περιπτώσε! »ρ- I /.3Ϊών ν'ά ποσ&βοΰντ^ι *ΐ έκ τής κα- ΑΥΝΑΤΏ1ΝΕΟΕΜΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ) 'Ιοτορία των δημιουργάνν τού Ν«οελληνΐ3«Λ πα>.ι-πομοϋ των τοτων
—λενταίων οάώνων. "Έργον σπου-
δαιάτατοΎ. ΔιαφωτνσΤΛΧΟν, χρηοι-
μώτοττον δι' δλους τούς "Έλληνας
τής ΆμεοΛχής. Συν άλλοις έν.τν
θεντοΛ οί αγώνε; δλων τό>ν έξ«αόν-
των 'Ελλήνων μτταναστών, οί ό-
.-χοΐοι έλάμηιρνναν το Ελληνικόν
ΰνσυα. θά έμχνευσθητ! άπό την
αελέτηρν των μτγάλων άνδρων. Το
όγχωδες αϋτό ονγγφ<ζμ·>α. Νθλο-
δίΛεμένον, μέ βειοαν «όήνων,
τιμαται................. $2.75.
Γρόψατ*:
ΤΗΕ ΝΑΤΙ0ΝΑ1. ΗΕΗΑίΟ
14Ο ν*Έ8Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
----------- ■ -.......γ ■<-',----------"■'» " ταστροφής των αρχειων των συνέ¬ πειαι. Είς τον κ. υπουργόν τής Δικαιο- σύντ,ς ανετέθη είϊικώτ,ερον όπως μεριμνήση διά την περισυλλογήν των έν τφ άποτεφρωθέντι δϊκαστη- ρίφ των Ιωαννίνων δικογραφιών. Οί είσ«ράκτορ&ς καί οί ύ- δηγοι των λ&ωφορείιων. Ό κ. όποοργος τής Συγαοινω- νία- εΐσηΓ,τήθη έν «τυνεχεία είς τό Συμβούλιον την αίτησιν των όδηγών κ2! είσπρακτόρων των ίδιωτικών αύτοκινήτων σ^γκο'.νωνίας περί ά- ποζημιώσεώς των κατόπιν τής άρ- σεως έκ τής κυκλοφρίας των αΰτο- κΐνήτων αυτών. Το ΰποοργικϊν Συμβοόλ'.ον απερ¬ ριψε την αίτησιν μέ την δικαιολο¬ γίαν 8τΊ δύνανται οί όδηγοΐ νά έξεύ- ροον εργασίαν καί κατά συνέπε!Χ>
δέν ημπορεί νά δημιουργηθή ζήτη¬
μα άποζημιώσεως.
Είσηγήσεί τθΰ κ. ύφυπουργοΰ τής
'Υγιεινής απεφασίσθη ή μετχχ,λη-
σις τοΰ είίικοΰ φυματολόγο.) τοΰ
Ίνσιτοΰτο'θ Παστέρ έν Παρισίοις
γ.. Βαλτή διά την άναίιοργάνωσιν
το ΰφθισιατρείου «ΣωτηρίαΓ» καί
των άλλων δημοσίων φθισιατρείων.
Ό κ. Βαλτής θά τοχοττθετηθή
ώ; σύμίθυλος τοΰ ύπουργείο; Προ¬
νοίας καί θά ϊιϊάσκη την φωματολο-
γίαν κατά τό διάστημα την έντα·3Θο
παρ»μονής τού έν τω 'Εθνικω Πα-
νεηιστημίφ ώς καθηγητής αύτοΰ
χωρίς καί νά μετέχη τής Σϋ-ριλή-
τθϋ τοα.
Χά Κρατικα αύτοκίνητα
_ Μετά οζνησιν είσηγουμένου
τοΰ κ. ΰφυποϋργοΰ των Οίκονοαικών,
άπεΐασίσθη, €πως καταργηθοόν 2λα
άνεξα-.ρέτως τα κρατικά έπιίατικά
χ-τοκίνη,τϊ. Άντί τούτων, κατά τό
καταρτισθέν καί έγκρΛέν προσχέδ;-
ον,_ θα γορηγηθή είς έκαστον υπουρ¬
γείον είδική πίστωσις έκ τής οποί¬
ας Θά ένοικιάζωνται τα είς αύτό
άναγχαιοΰντα αάτοκίνητα. Ή πί¬
στωσις ίί' έκαστον υπουργείον ίεν
Οά ύπερδαίνη τάς 12.000 ίραχαάς
μηνΐαιως.
Αί ηρομήϋειαι τού Δημο-
βίου.
Τή έπιμόνφ, ώς ανεκοινώθη, ά-
£"'>1ε·, τοϋ κ. Π ρωθι>— υργοΰ καί
πρός άοσίν σχετικοΰ άτόπου, καθω¬
ρίσθη ^πό ^ τοΰ ίιπθ!>ργικοϋ ατυμβ<» λιου, ότι «π' ούϊενί λόγ<Ρ θά έπι- τρέζεταί, όπως είς την νέαν ίημο- τέραν δημοπρασίαν, ώς μή πληροΰντα τού; Σρους τής διακηρύξεως αυτής. Ή αχόφβσις αύτη τοϋ συμ€ουλί- ου 0ά κοινοποιηθή έντός τής ημέ¬ ρας πρός συμμόρφωσιν είς την επι¬ τροπήν των κρατιχων προμήθειαν. βουλοι. Είσηγήσε· τοϋ κ. ύπουργοϋ τής Πα'.δί.ίας απεφασίσθη ό ίιορισμος ώς μελών τοϋ 'Εκπαιϊευτικοΰ Συμ- δουλίου πρός πληρώσιν κενωθε'.σών &εσεων των %. κ. Λάμψα %α Χαν- τε'λτι. Έν τέλει, κατόπιν τηλεγραφημά- των διαμαρτυρίας των κατοίκων τοί 6ου τομέως τής πυρικαύστου ζώνης{ Θεσσαλονίκης απεφασίσθη, όπως τα | έν αύτη οΐκόπεέα έκποιηθούν κεχω-' ριτ,ιίναζ καί ούχι έν συνόλω, ίνα καταστή δυνατή ή συμμετοχή πλεί- όνων έκπλειστηριαστών. Την ο-Λθλικήν εκποίησιν «πεδίω- κεν όμιιλος ίικηγόρων διά την οϊ- κοδόμησιν συνοικισμοϋ. ΡΑΚΑΜΟυΝΤ ΤΗΕΑΤΚΕ5 ΝΕν ΥΟΚΚ ΒΚΟΟΚ^ΥΝ Τϊΐηες 5α. Γΐ3ΐ1)ΐΐ5η αί ΚΑΙ ΣΤΛ ΔΥΟ ΘΕΑΤΡΛ Μέ την Ηεΐοη Όμιλητιχή ταινία Π αραμάουντ. 'Επαίζετο πρός $2.00 τό εισιτήριον. Ή τολμηρά, έκπληχτιχή Ιστορία μιάς γυναικός πού ήγάπησε πολύ. Δραματική πάλη μεταξύ μητριχοϋ ςρίλτοου καί ίρωτος! "Ιδετε χαί άκούσατε την θαυμασιω- τέοαν τσανίαν τοΰ έτους! Ό ΚΙΓΟΥ νΑΙ,ΕΕΕ αύτα·τοοσώ- μέ τούς ΟτΪ8ΪΠ3ΐ ΟοπηεοΙίοιιΙ Υαηΐιβεδ, είς τό ΒΓθθΙίΙγη ΡΑΚΑΜΟυΝΤ "Αλλα θεαματα είς ΑΜΦΟΤΕΡΑ • ΤΑ ΘΕΑΤΡΑ. ΤΛΑΤΕ! ΑΚΟΥΣΑΤΕ1 Ίιά πρώτην φοράν Καί έ) ΜΑΖΥ! Στήν ζωηροτέρα, πεταχτωδεστέρα, κινηματογροφικήν κωμωδίαν πού έγοήτευσάν ποτε τόν κόσμον τής Νέας Υόρκης. ΤΑΜΙΝ6 Οί ΤΗ[ II Παν Όμιλητική Ταιναα Αΐΐϊίίΐβ. ΛΑ-ΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ Τάς καθημερινάς σννεχεϊς ΐταρα- στάσεις άπό τάς 9ί30 π. μ. Μεσο- νυχτιάτικη παράστασις κάθε 6ράδυ. Β'ν?3>·
ΑΚΤΙ5Τ5
491η
ΠΑΙΓΝΙΑ1 ΑΓΑΠΗΣ
ΚΑΙ ΒΑΝΑΤΟΥ
(6ΑΜΕ ΟΡ
ΑΝΡ ΟΕΑΤΗ)
ΥΠΟ ΚΟΜΑΙΝ
Α ΤΙιβ3ΐΓ6 Ουίΐά
τηεατρε
Μηά 51 ΥνβδΙ οί
'Εσπεριναί: 8:50.
Απογευματιναί: Πέμπτη καΐ Σά6-
όατον 2:40.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
'Οραι <ΐνντντεύξ«χ>ν: Δευτέρα καί
Τετάρτη άπό 4—δ μ. μ., η γρά-
«ατε: Κ. 5βυΓθ3, 18 ΟΙ ά Βγο&(1-
τ/βν, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. Οίϊγ.
Τηλ*!φ. υηίνεΓϊίΙγ 0232.
[ ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Κα*ημ«ρ»νώς Άρνιά (ΟΤΤΥ
0ΚΕ85ΕΟ), Κεφαλάχια, Στριω-
τάκια, Γλυκαδάχια, Πονλεριχά,
Βώίον κοέας χαί Μοσχάρι τοΰ γα·
Ιαχτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
610 - ΟΤΗ ΑΥ··.. Ν. Υ.
(Μχταξδ 38 καί 89 Δρόμων)
Τη}-ε«ωνον: Μεάαΐϋοη «743.
«Ο πλέον χαριτωμένος
της όθονης».
«Το σπινθηροβολέστι
γημα τοΰ ΕγπχΙ
•Η
ΙΙβ Μ30Ό
τευει, μέ τ,,ν θαυμασίαν
Κατηγαγε πρωτοφανή
ρΓ
άμεσος ίν από τά
πρεπει να ίδη τις!»
Η
"ΤΗΕ ίΟΥ£ ΡΑΒΑΟΕ"
Ό μεγαλειώδης θρίαμ6ος τι>
Παν-Ομιλητικης Ταινία; Παο«*
μαονντ μέ τόν Ειιρϊηο Ι3ηο „"[
2 :45 Δις καθ' εκάστην 8.
3 παραστάσεις Σάββατον χ( "
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. α. "Κΐ
ρασταοτς το 2.α66ατον 11:3ο μ ν
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΥνΑΥ ΑΤ 441η δΤ.
Ή Φωνή πού ξετρέλλανε
Ήμισφαίρια!
01οπ& δν/αηδοη
είς την Θριαμδευτικήν όμιλητιχήν
Ταινίαν
ΤΗΕΤΚΕδΡΑδδΕΚ'
θά σάς έκπλήξη μέ την φωνήν χαί
το τραγοϋδι -της. Ή δραματιχή τη;
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις ^ο8^ρη Ρ. Κεηηειΐ}·.
Διεύθυνσις: Εάτηυηά ΟοιΐΙάϊηΒ
ϋΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ8
Αίυ-ΤΑίΚΙΝΟ ΡΙΟΤΙΈΕ.
"ΗΟϋ5Ε ΟΡ ΗΙΤ5"
ΚΙΑ1.ΤΟ
ΤΙΜΕδ
ένο; Καταστήματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύσΐ)
πελάτας καί θά καταστήση
την παραμο·ην αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΪΧΕΛΙΑ
γΛ-ώμας καί προΰπολογι·
σμούς διά την διακόσμησιν
και έλαιοχρωματισμόν των
ΚαταστημάΓων σας άπό τδ
ΡΕίΙΧ 3ΤΙΙΙΙΙ15
202 ΕΑ8Τ 23«0 3ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ. Ν. Υ·
ΤΕί.
81Ο6-8107
Τό μεγαλειτέρον χαί τβλειό-
τερον -Ελληνικόν 8ΤΪΓΡΙ0 έ»
Άμερική. διηίυΗτνόμενον ό*»
είδικόν χαλλιτέχνην χαί
σχολοϋν πεπειςαμένους
ματογράφους, χαλλιτέχνα;
έλαιοχρίοματιστάς.
ΑΙ μέχρι τούδε
σαι εργασίαι ίχουν
τό ΓΕΤΛΧ δΤϋϋΙΟ (Τμημ«
τοϋ -Οίκον Μ. Γβΐίχ αΐκΐ Ι'»·
Ιη<5.) μεταξύ των μίγα/<"«ί· ρων 'Α^οικανχκών

«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. ι989.
^^^^ΜΕ^ΑΛ!1ΐ^^ΜΗΝικΗΝ πατριαα...
Α1 ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΤΡΑΓΩΔΙΑΙ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
είς την έ
~~ '° ά«οχ*ιρετιομός των γενεθλίων χωμάτων.
εντόπιοι — Ό καϋμί,ς των Κρητών προσφύγων.
*τ» το «1.- Πώς οί
-Ή μζτανάστ^σις των Κρη
Τί Αποδοχήν τούς £κ*ν*ν οί
ΑΘΗΝΑΙ, 10 Νοτίου.—Αί
'' Ιων ^*ϊ'*ών και αναγκάση-1
' -»«νήσ·ων ?νός ή
ή
άπο τού ενός άκρου της |
Έλληνιχής γής «
«λο5ν ιιί» »« τβς ζοφε
™Λ Νεοε
ί%:τ. -ελί^ίία εκατόν χρονια,
! 9λιβ«6β. «^οδείαι δ-.εσχιταν
ί τής μντα/ης ^λ-
;ίχυς, ίρχόμενα·. άπό μακράν, δια
Λ νλπώΐΜν άπό την μήνιν τού 8ι-
ύχτυ ν.2Ϊ «5 καταπιεστοΰ, διά νά
Ί ί εις τοΰς
ί^οΊ/' /ϊταιίγιον εις τοΰς αόλπους
^; ελευθέρας πατρίδος. Άλλ' ή ά-
•'πτ, 'Λ~> γενεθλίο^ τόπ:.) παρέμενε
-ϊν«τϊ άμείωτος είς την ψυχήν
;ώ( £Α-ζτριζοαίνων Έλλήνων. Τα
μά-α των ήσαν πάντοτε μέ νοσταλ-
να< -^α-,ίμίνα πρός την μακρ^νη·, ,ϊ-αιτέραν πατρίδα των. Διότ: τή"» .'ννοιαν τής πατρίδος 3έν ήμποροΰ- αζν >ϊ την αίσθανθοϋν παρά μόν άχι
ίΐρΐϊχόμενοι είς τόν τόπον τους. Κα!
ίάν ϊεν έθεωροϋσαν ϊΰτοΰς ξένους
ίίς τη; ελευθέραν Έλλάδα, «ίχαν
έν τούτοις, την γνώμην ότι ήσαν —.·
ραυτΗΐοι επισκέπται εις α^την κα;
5τ! επρόκειτο μίαν τ^ί?2·* νά έπι-
είς τα μέρη δπο έμεγά-
άσυναιτθήτωί
Ιν. 1-μτι νά ευρεθούν είς τον τό-
έ 3ια νά άντλη-
Μαθήτριαι τής σχο
λής Μαίρ·μάουντ
Σκοϊ'λ έν Τάρριττά-
βνν, κάμνουσαι δο¬
κιμάς διά τό θεα-
τρικον Εργον «Φα-
μπιόλα>, ό.ιερ επαι-
ξαν αί (διαι εσχά¬
τως.
:ον των Τ2~ιρ<ύ^ Στα^ρ^φορων χαι, ολιγον αργοτερι, την ΙΒ των Ενβ την των. των; "ϊ?ιο2ο? τι. ή άγάϊτ, των διά μί _ . * _ — περιμαχητος ίόθων καί χαθημάτων δουλείας_ "Εγινε νύμφη, αντικείμενον » χΐι μεγάλην ττΛρίϊα έκχηίά ! ίςθων *2'· ζηλθΓΛΐων, το .«οτιχον ■•«ρ,ιβ; χαί άαμαίι. *« την λά- , «ντεϊχτήριον^ της Ε4ρω»«τ,ς οι- νίίκ των γενεθλίων νω»άτων ! «ϊίν-ι3?. Τ0 κρησ?ϋγ6« αλητων έτφυρηλάττντε την ψυ-ί των Ένίτών, καί. μετά πάλην μα- ΛλΛηνίς δοκιμάζονται, δι—*ορ-| κλόν.σε" την Ανατολήν κατά τέ ;Μ>νται. άλλά ποτέ δέν άποσΜντί-1 1821 . . -.
των....
, 1821. σ.)νήρπασε καί την Κρήτην.
:. Αναγεννώντα: διαρκώς έκ Έπολέμησεν ε!; τό πλευρόν τής
Ελλάδος έπτά όλόκληρα χρόνια, έ-
πείνασεν, έσφάγη, έκάη, ηρημώθη...
Καί ένώ, ενα ελάχιστον μέροα
τής Ελλάδος, άποκτοΰσε, τέλος,
την ελευθερίαν τού, ή Κρήτη έ;η-
την Κρήτην. Άχό την έπο- ρέθη των όρίων τού νεοϊδρυθέντος
XV
ποΰ έπεσεν είς τα χέρ:α των Έλληνικοΰ Κράτους —■ —......
Ή μαρτυρική
Μοϊρα σκληρβ καί άττηνή; κ^νη-
ΐι>βϊ τίιυ ΙΓΛ*ί_—. »Α_1 _Λ... ·__
^ξϊΛ ? Ιρμα -ιοϋμπερτ, πρώην ήθοπαός, ϋτις ενηγαγι: τον Δρα
Υει, ίνΚ'ουηο ζητούσα 150.000 δολλάρια ώς αποζημίωσιν, έπειδη, ως λε-
"ν°ς ατρήχϊ (κολτκάοιον οαδίον έντός τού λαιμόν της έν έγχειρηβίΛ.
ρή-θη το 1830 είς την Αίγυπτον—
άπό την ΣκΛλχ,ι δηλαδή είς την
Χάρυβδιν—δυνάμε! τού πρωτοκόλ¬
λου τού Λονδίνου.
Ό κοδερνήτης Ιωάννης Καποδί'-
στριας ανήγγειλε μέ ολίγα λόγια
είς τοΰς προυχόντας τή; Κρήτης
την άδικον ταύτην απόφασιν των
Δυνάμεων, συνιστών είς αΊτοΰς νά
)ΰν μέ καρτερίαν είς τό
Γ,ρον πεπρωμένον...
Ή όϊδικος άπόφαβις των
Δυνάμεων.
Αμέΐως μετά την υπογραφήν τού
πρωτοκόλλου, ό Τουκοαιγυπτιακος
στόλος απέκλεισε την Κρήτην, ένώ
ταυτοχρόνως ό 'Οσμάν Νουρεδίίν
βέης, ό πολιτικός τθτ; Μεχμέτ Ά-
λή, άντ'.βα-σΐλεΰς τή; Αιγυπτου,
έξέδιδεν έξ Άποκορώνου την ακό¬
λουθον διακήρυξιν πρός τοΰς Κρή¬
τας:
«Γραικοί τής Κρήτης,
)>Ίδοΰ τώρω κ'.νώ μέ δλα μου τα
στρατεύματα διά Θαλάσσης καί ξη-
ράς, ό δέ σκοπός μου δέν αποβλέπει
νά κακοποιήσω άλλά νά έπαναφέρω
την ησυχίαν είς τόν τόπον σας. Ό-
σν. "^ οί—όν, είσθε είρην.κοί άνθρωποι,
προσέλθετε κρατοϋντε; κλάδους έ-
λαίας διά νά παρουσιατθήτε αφό¬
βως ενώπιον μου, καί άποθέτοντες
τα δπλα, νά ήτυχάζετε είς τάς οι¬
κίας σας, ένασχολούμ-νο-ι έκαστος
είς τό ίδιόν τού έργον. "Οσθ'. δ' έπι-
μένετε νά είσθε φιλοτάραχοι, κατ'
έκείνων εχω σκοπόν νά παρουσιασθώ
μέ τόν κρότον των τυμπάνων διά νά*
ταπεινώσω την άσυλλόγιστον αυτών
άπείθεΐαν. Είμαι φιλάνθρωπος καί
δίκαιος καθώς πρέπει, είμαι δμως
καί αύστηρός τΐμωρός όπου πρέπει.»
Καί ό Κρητικό; λαός, έγκατα-
λειφθείς όχι μόνον υπό των χριστια¬
νών μοναρχών τής Εΰρώπης, άλλά
καί υπό τής Έλληνικής Κυβερνή¬
σεως, ηναγκάσθη νά υποκύψη είς
την δουλείαν.
Μερικοί έν τούτοις άπό τοΰς πρω-
ταγωνιστάς τού αγώνος επέμενον
νά συνεχίζουν τ&> άρματωλικόν βί¬
ον. Τότε δ',εκρίθη καί ό άπτόητος
καί άνένδοτος Άσφενδ'.ώτης Στρα-
τής Δεληγιαννάκης, ό οποίος έξε-
(ττράτευσε μίαν νύκτα μέ τα παλλη-
κάρια τού κατά των Περιδολίων
Κυδωνίας, έσκότωσε τόν έκεί διχμέ-
νοντα Ά53ή άγαν καί προσεπάθει
νά πείση τοΰς συμπατριώτας τού νά
πάρουν τα δπλα καί νά προτιμήσουν
τόν ήρωϊκόν θάνατον άπό μίαν έπαί-
σχυντον ζωήν δουλείας.
Άλλ' αί προσπάθειαι τού ϊέν κα-
τέληξαν είς κανένα Θετικόν άποτε-
'Εκ παραλλήλου ό κυδερνή
της 'εστειλεν είς τοΰς όποδουλωμέ-
νους Κρήτας ενα έγγραφον, είς τα
οποίον τούς έλεγεν ότι, όποιοι ήθε-
λαν, ημπορούσαν νά μετ*δοΰν είς
την ελευθέραν 'Ελλάδα, δπου θά
τοίις ΰπίδέχοντο ώς άδελφους καί
σ^ναγωνιστάς.
"Εστειλε μάλυτα ν,αί τον α.οί-
ραρχον Γ. Σαχίνην μετά τοΰ κορ-
δέτου «Τδρα» καί άλλων πλοίων
διά νά παραλάβη το^ς μετανάστας
καί νά τούς μεταφ-έρη είς Έλλάδα.
Άλλ' ό Σαχίνης έπέστρεψίν άζ:α-
κτος, μή δυνηθείς νά πλησ:άση την
Ι Κρήτην, λόγω τοΰ στενοϋ άπον.λει-
τμοϋ της άπό τόν Τουρκο-Αίγοπτ'.α-
χόν στόλον.
Τότε ό Καποδίστριας απεφάσισε
νά ^αθέστι την λεπτήν αυτήν απο¬
στολήν είς τόν Κ. Κανάρην. (.
Ή διαταγή αιίτη έκοινίποιήθτ
είς τόν Κανάρην διά τοΰ υπ' αριθ.
43 (14 Νοεμβριού 1830) έγγραφον
τοϋ Κυ6ερνή[του. Άπ ότο έγγραφον
τούτο, παραλαμδάνομεν τάς έξη:
χαρα-Ατηριστ'.χάς περ'.χοπάς:
«Ό άρχηγος τής Γαλλικής Μοί-
ρας κ. Δαλάνδ μας ειδοποίησεν ότι
έξαποστέλλει είς τα παράλια τής
Κρήτης εν δρίκιον καί εύηρεσττίθτ,
νά μάς κθ'.νοπο'.ήση ότι ό πλοίαρ-
χος α6το·3 τού πλοίου διετάχθη νά
έξετάϊϊΐ εάν τή άληθεία ό άριθμός
των Κρητών, οΐτινες έπιθ'^ούν νά
χ,αταφύγοϋν εί; την Έλλάδα, είναι
τόσον σημαντικάς, όσον αί άναφοραί
το; πρός την επί των Ναυτικώ1/
Γραμματείαν...
»Φρονούμεν χαί ημείς καθώς κα;
οί '/.άριοι Ναύαρχοι ότι αί αΐτήσεις
τάς οποίας έλάδετε άπό διαφόρους
επαρχίας, μεγαλίνουσιν υπέρ τό δέ¬
ον τόν αριθμόν των Κρητικών οίκο-
γενειών, αί οποίαι ευρίσκονται είς
την σκληράν ανάγκην ν1 άφήσωσι
την πατρίδα των.
»"Οπως καί άν είναι το πραγμα.
είναι δμως τής ημετέρα; δοΛής
είς τοιούτους άτυχεΐς νά προσφέ-
ρετε, καθ1 όσον είς υμάς ένεστι, την
επιβίβασιν είς δσα πλοϊα είτε μι¬
κρά, είτε μεγάλα είναι είς την διά¬
θεσιν σας...»
Μόλις ό Κανάρης ελαδΐν αΰτδ
τό έγγραφον διηυθύνθη μέ τόν στό¬
λον τού είς Λουτρόν Σφακίων.Άλλ'
ένώ επλεε, συνήντη"ν είς την με-
ταξΰ Σελίνου καί τής νήσου Γαύ-
δου θάλασσαν Τούρκικα πλοΐα, τ«
όποία έπεχείρησαν νά τόν σταμα-
τήσουν.
Εί; απάντησιν ό Κανάρης εϊεΐξί
τα πυροβόλα τού καί είπε:
—Δέν εχω σκοπόν νά άποβιβάσω
στήν Κρήτη πολεμεφόίια, άφοΰ αί
Σύ Δυνάμεις απεφάσισαν, ως
απεφάσισαν, περί τής Έλληνικής
ταύτης χώρας... Έχω όμως διατα¬
γήν τής Κυβερνήσεως μου νά μετα-
φέρω είς την ελευθέραν Έλλάδα
δσους Κρήτας θέλουν νά έπιδιδα-
σθοΰν είς τα πλοίά μου. Καί δέν
μπορώ παρά νά έκτελέσω τάς δια¬
ταγάς ποΰ έλαβον.
Καί ετσ: ό Κανάρης; ;·.ατέπλευσεν
εί; Λουτρόν.
Ό έκπ».τρΐ9μός
Καί τότε έςετΛίχθησαν σκηνα;
άφαντάστοο τραγικότητος.
Οί Κρήτες οί όποιοι ήσαν ήνα-;-
κασμένοι νά έγκαταλείψουν την γε-
νέθλΐθν γήν, διά νά γλυτώσουν άπό
την μάχαιραν των όρδών τοΰ Μεχ-
μέτ Άλή, έφιλοϋσαν μέ δαχρυσμένα
μάτια τό πάτριον έδαφος τό οποίον
τόσθί πρόγονοί των είχον δρέ*ει μ?
τό α?μά το)ν. Ή πένθιμος συναυλί < άπό τοΰς κοπετους καί τοΰς όδυρ- μοΰς των γυναικόπαιδων εσκέπαζε καί αυτόν άκέμη τόν θόρυδον —οί» 1 εκαναν εί; 'ήν προκυμαίαν τα συν- I ωΐούμενα πλήθη χιλιάδων άπελπι σμένων άνθρώπων. Καί τ>τος ήτο ό φόδος των Κρη¬
τών διά την έκδίκησιν των Αίγυ-
πτίων, ώστε δλοι ήθελαν νά φύγουν
ι μακράν άπό τα άγαπημένα χώματα,
2:ά νά σώσο;ν τουλάχιστον την ζω¬
ήν των.
Ή νήσος έκινδύνευσε νά έρημω-
| Οη σχεδόν άπό Χριστιανοΰς Έλ-
I
? ηνας, αν οί περιπολοΰντες καί ά-
| πικλείοντες την Κρήτην, Τουρκοαι-
| γύπτ'.οι, δέν έπυροδόλουν τα γυναι-
' κόπε.?α—ενώπιον Αγγλικών κα'ι
Ι Ρωσσ'.κών πλοίων, χωρίς οί ξέναι
[ ναύαρχο·. νά συγκινηθοϋν καί νά έπ-
έμδουν—διά νά τοΰς έμποδίσουν την
την αναχώρησιν.
Ή ίστορία άναφέρει, ότι μέσα
ίίς τόν απέραντον εκείνον θρήνον
καί κλαυθμόν των άποχωρι·ζομένων
καί έκπατριζομένων, ηκούσθη ξαφν.-
κά ή δροντώδης φωνή τού ήρωίκού
στρατηγού Π. Ζερδουδάκη, λεγον-
τος είς τό άπελπισμένον πλήθος τό
εξής αύτοσχέίιον δίστιχον:
«Έχ' ό Θεός, μωρέ παιδία, π' άν-
(θρωποι δέν μποροϋνβ
Οί πίκρες καί τα βάσανα γαρές
(νά μάς γενοΰνδ.»
Άλλά καί τα δημώδη άσμαται
έκείνης τής έποχής έκφράζουν αέ
ιϊριμύτητα τό πικρόν παράπονον των
, έκπατριζομ,ένων Κρητών κατά τής
| άναλγησίας των Χριστιανών μοναρ-
ιχών τής Εΰρώπης ποΰ απεφάσισαν
ι μέ τόσην έλα·φράν συνείδησιν νά θ·>
ϊ',άσουν την νήσον είς τοΰς Α:γ>
πτίβυς.
Πρόβφυγες
Ο: πίρ'.σσότεροι άπό τού; έκπα-
(Συνέχεία είς την 28ην λ)

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙλΚΗ. 1 ΛΚΧΚΜΗΡΙΟΝ , ΐ!)2ί).
ΜΕΤΆΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΤΟΥ Η0ΕΗΕ5ΤΕΗ
Ή «Πόλις των
' Αλεύ-
ρων» καϊ ή
Ανθέων».
Πόλις των
Ή πόλις Ρότσεστερ της πολιτεί-
ας Νέας Υόρκης ήτο γνωστή άλ¬
λοτε μέ τό δνομα «Πόλις των Α¬
λεύρων», ίιότι «χ5, πολλά ετη δ'.ε-
τέλεσε κέντρον πολλών άλε·>ρομύ-
λων καί ευρίσκετο έντός ζώνης ή
όποια παρήγαγεν αρκετόν καί εξ¬
αίρετον σίτον. Βραδύτερον ή ήγε-
μονια α·3τη τού σίτου μετεβιβάσθη
είς τάς Αστικάς Πολιτείας όποι;
Έαράγονται σιτηρά είς τεραστίας
ποσότητας. Μετά τί) 1838 τό Ρό-
■πεστερ κατέστη κέντρον τής άνθο-
κομίας, προτλα£οϋσα ή πόλις αυτή
συνεπεία!.τούτον τό δνομα α Πόλις
ι ών Ανθέων».
Είς την ιδίαν πόλιν λε:το.»?γο>>
*ι: άρκετά έργοστάσια φωτο-γραφι-
χών μηχανών, τό μεγαλήτερον των
ίποίων είναι της έταιρείας Ήστ-
μβν. Ή "δράσις τής πόλε<ος άνά- γ«ται είς τό εντος 1789. Οί ίϊθλετογραφηθέντες έν- τός ενός μηνός. Κατά την επίσημον έκθεσιν τού Μεταναστευτικόν Γραφείω τοΰ όπ- οργείοο τής Εργασίας, κατά τόν 125 4 Π ολωνοί,' 748 Γερμανοί, 739 Ρώσσοι, 242 Νοτιοσλαΰοι, 24! Νορΐηγοί 221 Ρ^αάνοι, 212 Τσε- χοσλοβάκοί, 150 Έλληνες, 174 Ά- ι.-ζρ'.χ.ανοί οΤτινες ε'.χον στερηθή της 'ίθαγενείας των, 142 Σουτ]δοί, 14*0 Έλβετοί, 135 Αΰστριακοί, 121 Φιλανϊοί. 117 Οϋγγροι, 90 Τοδρ- 70ΐ, 91 Λιθονανοί, 87 Όλλανδοί. 85 Δανοί, Ψ1 Γάλλοι, 46 Σύριο1., 37 Βελγο-, 27 'Ισπανοί, 1ο Πορ- τογάλο:, 15 Βούλγαρον 14 Άλ- €ανοί καί οί ΰπόλοιποί διαφόρων άλλον.» ςθνικοτήτων. ΑΙ ΤΑ Ύ·περ-έρηβ*ν την Αγ¬ γλίαν είς τό παγκόσμι¬ ον εμπόριον. Εάν ή είδησις δέν προηρχετο έξ αϋθεντικής χηγής, θά ήτο δυσκολο- πίστευτος. Στηρίζ*τα 6μως επί υτα- τιστικών τοΰ Έμπορικοΰ Σ^μεουλϊ- ^^ της Αγγλίας τό οποίον έίρεύβ' είς το Λονίίνον. Επί τή βάσει των στατιστικών αυτών ή Γερμανία Ιι κερτερησε την Άγλίαν είς την παγ¬ κόσμιον εμπορικήν κίνησιν, κ,αί διά πρώτην φοράν είς την ιστορίαν τό εξαγωγικόν της εμπόριον ύχερίίαλε τό Αγγλικόν. Οί άρ'.θμοί στηρίζονται επ: τής κινήσεως ττ.ς πρώτης έξαμηνίας τοΰ τρέχοντος ετους καί δεικνύουν, ι ότι ή Γερμνία εξήγαγε σύνολον έμ.-1 πορε·^άτων άξίας έν&ς δισεκατομ- μνρίου καί 870 έκατοαμ^ίων ?ολ- λ2ρίων, ένω ή Αγγλία «ξηγαγεν| έμπορεύματα ενός δισεκατομμ^ρίου' κ^! 790 έκβτοαταυρίων. Τω 1913} ή Αγγλία εξήγαγε σύνολον έμ—>|
ρε>μάτων δύο ϊισεκατομμυρίων κϊί]
54ο έκατομ.μ^ρίων. Τω 1914 κατ-!
έλαβον την πρώτην θέσιν είς τα έ-1
ξβγωγικόν εμπόριον αί Ηνωμεναι |
Πολιτειαι.
'Από την 'Αμιερϊκήν είς
την Εύρώ·πην 4ντός 3Ο
ώρών.
Μια Άμερι/.ανι/.ή έταιρεία σχε
ϊιαζε'. την εγκατάστασιν τακτικής
έναερίου έπι-δατικής γραμμής με-
ιαξύ τής Άμερικής κα: τής Εύ-
ρώπης. 'Γο έναέριον ΰπερωκεάνειον
ταξείδιον δα είναι διαρκείας 30 ώ¬
ρών.
Γερααν/Λη έταιρεία Οά εγκατα¬
στήση παρομοίαν τακτικήν γραμμήν
μετζςυ Ρϋρώπης καί Νοτίου Ά-
μΐρι.-/.τ;ς, υέ δ'.άρκειαν ταξείδιον 48
ώ: ών.
ΤΟ ΧΡΕΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΑΙ
ΕΚ8ΕΣΙΙ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ή όργανωτική έχιτρο7η τ^£
Πανελλήνιον 'Ε(Αποριχής Χ2; Β^
μηχανικάς Εκθέσεως, «ίνοΪΜβα,»,
απο τον Ο-ογγρον όργανωτήν κ ττ,
κτόρ. έπεσκίφτ)ή χθές τόν '^Λ ?Χ
της 'Ββν.κής Οκονομίας χ. Βο!»-
λουμτ^*« έξ ^
ανέπτυξε
προ;
ώ
τας απο^ε-.ς της, σχετικώς ^ -^
τρόπον τής οργανώσεως τής έ·/.0:
σεως.
Ό κ. Πικτόρ έθεσεν '^ &<. τοΰ κ.Βουρλούμη τα καταρτιτθεντα νπ' αΰτοΰ σχέδια όρνανώσςι..,- -}- έκθέσεως. ' ' " Κατά τό πρώτον έξ αύτω ι ·)$ άπαιτηθοϋν Ιό την οργάνωσιν τής "'α'.....|δ έκατομμύρια, %πΛ τ$ ίλ οργανωθή ϊπιτνγως μ·νρ·. το. Σεπτέμβριον τοϋ 1930 εί: τί ΊΑτ,- πε-.ον, πλήν τοΰ Γεωργικοϋ Τμ,ή. ( ματος δ:ά -λ οποίον δ-έν ΰπάρ7ί, χώ- | ρος. Ό κ. Πικτόρ προσέθεσε) ίλό- | μ.η, δτι^ ή Κυβέρνησις άντί ν* κ* τασκε'οάση^ έντανθα διάφορι εΏΐ| παραπηγμάτων άπαραιτήτων >Λ
την έκθεσιν, καλόν Θά ήτο νά ά·
; γοράστ; άτό τα πωλοόμενα υπο τή;
ι Εκθέσεως τής Βαρκελώνη-ς ■>«
Μέ την διακοπήν των εργασιών τοϋ Κογκρέσσου, ή ανωτέρω φωτογοαφία
δεικνύει τή*· απόλυτον ήσχΓχίαν ήτις βασιλεύει παρά τόν ποταμον Ποτόμακ,
υπο λεπτόν στοώμα χιόνος—ένφ είς τό 6άθος φαίνεται ήρεμον καί μεγαλο-
πρεπές τό Καπιτώλιον.
ται προέρχονται έκ π'.στώσεων χο- Τη
ρηγηθϊ'.σών δι άτά γεωργιαά κυ- | (]
τέλους
τού 193Ο.
ΑΘΗΝΑΙ, 11
Είς την Κυβέρνησιν ι—εβλήθησαν
τελευταίως άπό πθλλών περιφερε!-
ών τον Κράτο·ος αίτήσεις δπως λη·
οθώσ- πϊοστατευτ'.·/.ά τίνα μέτρά «■
χερ των άαπελουργών ή γεωργών
/.αί άγροτών έν γένει, οί όποίο·., λό¬
γω δροχών η θεομην.ών έν. των ο¬
ποίων επήλθε καταστροφή των προ-
ιόντων των. δέν είναι είς θ-έσιν νο
πληρώσωσι τάς οφειλάς των πρός
τοί»ς 5ανειστά? των. Αί όφειλαί α·3
Οεομηνιών -/.αταστροφής.
Κατόπιν τιότυ άπεφαΐίΐθη υπό
τής Κυβερνήσεως δπως παραταθή
ήπροθίϊμ'α τοό νόαο; 3740 «περί
άναστολής εκτελέσεως άπαιττ,σεων
κατ' αγροτών», ανετέθη δέ εις τό
Χώραι
| τό δουλεμπόριον.
: τελίυταία'. στατιστ'.ν.αί αί
ποία: σχνε/Λντρώθησαν Οπό της Κ.
των Εθνών, μαρτ>ροΰν, δτ'. ^φίσταν-
. ._ _ ορους.
Είς τό ίιπτκ»:γεϊον
Οίκονομίας ελήφθησαν
,ί,ατα έκ θίσσαλονίκης, διά των ο¬
ποίων αί όργανώσεις τής Μακεδο-
νικής πρωτευούσης ιδιαμαρτυ:ονται
διά την οργάνωσιν τής Πανελ¬
λήνιον Εκθέσεως τόν Χ)κτώ5ριον
τοΰ ερχόμενον έ'τοος, διότι, ώς γ·»)-
στόν, τόν Σΐπτέμ'βριον τοΰ ίδίθΰ ορ¬
γανούται ή ' Εκθεσις θεσσαλονί¬
κης. Α: οργανώσεις ζητοϋν, έν τέ¬
λει, νά ορισθή αλλη έποχή όργανώ
σεως τής Π ανελληνίοο Έκθετεως,
διά νά μή παρακωλ'Λή ή οργάνωσις
τής Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.
τα>. ακομτ* ανά τ&ν κοβυ.ον περι τα
:ία έκατομμύρια ϊούλων. ά
είς τα έν?ότβρα τής Άφρΐ'λή:, έ-
τ:ο α! πρός κατάλυσιν ττς ϊοΛειΐς
αί ενεργεια: τής Κθ'.νωνιας των Έ-
ς|0.>ων έ-τχέ^θησαν υπό σημαντ··/τ,; :·
μαΤιϊ
μετά τοο υποργ«.ι ί,ι,^. _..Λ*^^ν,,,, ^ , Λ ■ - ι-
Δίγκα, κατήΐτισε νομοσχέδιον, οοΛ.ων ^'-ϊ'Λίρωβτ,ϊ». παρατχε-
κ.
δ-ά τοΰ όποίοϋ παοατείνεται ή'ίν λό-! νί! >ω,' ^~~ ° άν«τέΡω ^Ι
γω προβεσμία μέχρι τέλο,ς .Σε-, ^ί^1^0^"^ ^/^?^Τ
χτεμβρίοο 1930, έφόσον ό όφειλέτης
ήθελε καταόαλει τοός δεδουλευμέ-
νοος τόκους καί τα 'ίξ^χ τής τυχόν
αρξαμένης εκτελέσεως, προκαταβά-
λει δέ καί τον μέχρι τής ημέρας
τής άναστολής νάμιμον τόκον. Τοι¬
αύτη καταδολή τόκων καί έξόδων
ϊέν άπαιτείται καθ" 5: περ-.πτώσεις
ή άίυναμία τοϋ ό^ειλέτον ε·ίς έξό-
ρλησιν των χρεών το^ προήλθεν έκ (
θεομηνίας καταστρεψάσης τα 2)31
τουλάχιστον τής έφετεινής εσοδείας
αυτού.
Άναστολή εκτελέσεως δύναται
ν* χορηγηθή- ?ίά τό μέχρι τέλοος
Σεπτέμβριον 1930 χρονικόν διάστη-
μ« καί επί χρεών ά^ορώντων όφει-
λέτας αγρότας καί ήσφαλισμένονς
διά κατασχέτεως επί κινητής περι-
ονσίας αυτών έφόσον ό όφειλέτης υ¬
πέστη έκ Οεομηνία: καταστροφήν
των προϊόντων αΰτοϋ κατά 2)3 του¬
λάχιστον τήςέφετεινής εσοδείας καί
έφόσον έκ τούτον επήλθεν άδνναμία
αύτοΰ πρός εξόφλησιν των πρός τοίις
πιστωτάς χρεών τοο.
'Εάν έκ τής χορη-γηθείσης ί-έρ
?λετΛ> 4~/-ή-Λ, άναστολής
βαθ;Ληδον μέ την πάροδον των έτών.
Οί περισσότεροι δοϋλοι ευρίσκονται
είς τάς ΜωαμεΘανικάς χώρας, δ
πό·) ή δουλεία έπιτρέπεται καί υπό
τής θρησκείας καί υπό τοΰ νόμον.
Τό υπόλοιπον ευρίσκεται επί των
άκτών της Έρυθράς Θαλάσσης καί
Μάτια, μΛ δύσκολα γελοή
ιαίιτια, .τοϋ άργοϋν νά κλάν|κ)ΐ
είναι ματάκια πον «γαπθ'ΐη
καί δέν Λοϋοχτ/ νά 6λάψον
Μάτια, ποϋ ενκολα γελοίη
κι' είτκολα πά>.ι κλαίνε,
είναι τα μάτια ποϋ άπατοΰΛ
καί φυλλοκάρδια καϊνε!
ΣΤΕΛΛΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑΚΗ1
το
φ
ήθελεν έπέλθει
τού Π¬
Ό υρτι έκλεχθείς διά την θέσιν ΓερονσιαστοΓ· Ουΐλλιαμ 1'. Β?αρ, έκ Πεν-
βυλ^ανίας, όστις ε'δώρησεν ωραίαν επανλιν, άξίας πεςιτου 2)0.000 δολλα-
ο(<ΐ)· χάριν τώ Λαραλιπικόνν της Φιλαδελφείας, έπ' εϋκαιρίςι τής Ημέρας ίώΚ· Εύχαο>σηβ»ν. 'Ανω, τό ρσο)τε·ρικόν καί κάτοι ί£<»τερικη α.-ΐσ«()«ς τής " ρ-ταύλεως ισ&χρόνιος άνα¬ στολή. Έν ο^δεμιά περιπτώσει δόνατα: νά χορηγηθή ή άναστολή διά ποσόν ύπερβαίνο-ν το 7νν·ολον των άναστελ- λομένων άπαιτήΐεων κατ' άγροτών τού αυτόν πυτωτον. αην χι—ο- Τό νέον ξενοδοχίϊον Γκόϋαα, όπερ άνοίγει τάς πύλς τού κατά τα κεηβρίου έν Νεν 'Υόρκτ). "Εχει 45 .τατώματα κα), 2.500 δοναατ ληφθεΐσα έξ «ρροπλάν '

.ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ ΚΥΡΙΑΚΗ, ι ΑΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Γ1Ρ0ΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗ- Ε_Α0Ιν1ΑΑ0;Σ
Η Ντοοοθυ Ούέλντ Ρέυμοντ, βο-
«,ονο ' άρτι επιστρέψασα έκ Λον-
4νοι· όΐωυ ε1Χε συναντηθή καιχο-
έ τόν πρίγκΐΛα της Ουαλ-
λίας.
Είς τόν φάφον ένό; Άμερικανοΰ.. . άγίου. "Άν δέν είναι αγιος, είναι δμως θανματουργός. Αύτην την γνώμην εχουν τουλάχιστον αναριθιιητοι χαια-
δες λαοΰ, αίτινες συρρέονν καθηιιερινώς είς τόν έν Μώλντεν, τής Μασσα χουσέττης τάφον τοΰ προ έ|ηκονταετιας αποθανόντος ιερεως Παουερ, προο
εδρεσιν θεραπείας έκ των διαφόρων νοσηιιάτων των.
Ο Λο Χένρυ Μόσκοδιτς, δρτι έ.τι
σΐρέψας έκ Γερμανίας.
Ή κηδεία τού άποβανόντος ύπουργοΰ ,των Στρατιωτι κων Τζειμς Γ· Γουντ, έν Σήνταρ Ράπιντς,
ιο(>ας.
Ό Ε. Κλέμενς Χόρστ, 72 έτων, άριστερςί, μέγας ά}ΐπελοκτήμων έν Κα-
λιφοονίςι, όστις κατά την διάρκειαν συζητήσεως έν Νέα 'Υόρκη μετά τοΰ
Δρος' Κλάρενς Τριοϋ Ούΐλσοίν, ενός έκ των ενθερμετέρων νποοτηρικτων
τής ποτοαπαγορεύσεως, προσε({:έρθη νά τόν οδηγήση είς 100_ κρυφα πο-
τοπωλεϊα (σπηκίζη) πέριξ τοϋ ξενοδθχείου, έντός τοϋ ύποίου εγίνετο
ή σνζήτησι;.
Οϋίσκυ κατασκευαζόιιενον νομίμοις διά πρώτην φοράν άπό τοΓ> 1917, νπύ
ώ
χ
(ϊαίί / ιον ούίσκυ.

«ΕΘΝΙΚ01 ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
«Η ΗΜΕΡΑ των Ενχαοιστιών*,
■ί] κατ' εξοχήν αυτή Άμερικανική
έορτή καί ή μόνη ή όποία τηρεΐ-
ται άπό ολους τσύς κατοίκονς τής
Χώρας ανεξαρτήτως φυλής καί
θρησκειματος, ^πανηγυρισθή καί
εφέτος μέ τό καθιερωθέν πλούσιον
οίκογενειακόν γεΰμα, με τάς συνή¬
θεις; ίεοοτελεστίας είς τούς νβούς,
μέ τάς συγκεντρώσεις των πατρι-
ωτικών σωματείων καί την πρός
τοΰς πτωχούς καί άποκλήοους τή;
τύχης μέριμναν των πολνποικίλων
όργανώσεων. Είς δλους παρεσχέ-
•θησαν τα μεσα όπως διέλθουν εύχα
ριστημένοι την εορτήν καί λησμο-
νήσουν πρός στιγμήν τούς πεβμ-
σπασμούς καί τάς; αθλιότητος τής'
Ιΐωή"ς. Είς τό τραπέζι τοΰ
«ΤΗΑΝΚ^ΟΐνΐΝΟ ΌΑΥ» αν
νεκεντοώθησαν τα μελη κάθε οικο¬
γενείας καί μέ ευθυμίαν, μέ αγά¬
πην καί μέ χαράν, ηύχαρίστησαν
τόν Πανάγαθον Θεον^ διά τα
πρός την άνθρωπότητα δωρήματά
τού. Μία παράδοσις κληροδοτη-
θεΐσα νπό των πρώτων άποίκων
καί την οποίαν διατηρεϊ μέ θρη-
σκευτικήν εύλάβειαν ό Άμερικανι-
-/ός λαός.
τα δικαιωματα των πολι
των
ΤΟ ΟΜΟΣΠΟΝΛΙΑΚΟΝ δι
καστήριον της "Ομαχας, Νεορά
σκας, εξέδωκεν τάς τελευταίας αύ¬
τάς ημέρας μίαν σπουδαίον από¬
φασιν άποφανθέν ότι ή περιφρού-
ς,ησις των άναφαιρέτων δικαιωμά-
των των Άμερικανών πολιτών έ νέ
χει πολύ μεγαλειτέρον σημασίαν
άπό την ίπχβολήν τοΰ Ποτοαπαγο-
ρευτικού Νόμον. Τό έν λόγω δικα¬
στήριον έγνωμοδότησεν ότι οί πρά-
κτορες της ποτοαπαγαρεΰσεως δέ ν
δύνανται νά εισέλθουν εί; οιανδή¬
ποτε ιδιωτικήν κατοικίαν εάν δέν
είναι έφωδιασμένοι μέ κανονικήν
τοιαύτην αδειαν υπό τοΰ άρμοδί-
ου δικαστοϋ. Την έκδοσιν τή; τοι¬
αύτης δικαστικής αποφάσεως ε¬
προκάλεσεν ή περίπτωσις δύο κα¬
τηγορουμένων ότι κατεσκεύαζον
ονΐσκυ Ιντός τοΰ ύπογείον τη; κα-
τοικία; των. Τα δργανα τής άπα-
γορευτικής υπηρεσίας, τα όποϊα
είχον διενεργηθή την σύλληψιν
των κατηγορουμένων εδήλωσαν ότι
εισήλθον είς τό ΰπόγειον δταν άν-
τελήφθησαν την όσμή,ν τοΰ διϋλι-
ζομ&ου οΐνοπνεΰματος καί ήκου-
σαν τόν υπό τοΰ διϋλιστηρίου προ-
ξενούμενον κρότον. Ό δικαστής
ήθώωσε τούς κατηγορουμένους,
θεωρήσας ώς μή ύφιστάμενα τα
προσκομισθέντα σώματα τοΰ έγ-
κλήματος έπειδή τα δογανα τή
άπαγορεντικής υπηρεσίας διτ}νήρ
γησαν την κατ' οίκον έρευναν οίνε;
αδείας τής δικαστική; άρχή;.
ΧΩΜΑ-ΧΡΥΣΟΣ
Η ΤΙΜΗ των οίκοπέδων είς τή
Μανχάτταν έφθασεν αριθμόν;, ο
όποΐοι φαίνονται οταντοισιώοεις. Τι
Τραπεζιτικήν ΐδρυμα "Ιρβιγ:.
Τρώστ Κφ-τανν, ηγόρασεν επί
ττβ γωνία; Γουώλλ Στρήτ καί
Μπροντγουαίη γήπϊδον εκτάσεω:
ενός έκταρίου άντί τεσσαράκοντΐ
έκατομμυρίων δολλαρίων, έπλήοω-
σεν δηλαδή όκτακόσια δολλάρια
διά κάθε τετραγωνικόν πόδα. Τό
γεγονό; τουτο φέρει είς την μνή¬
μην τό φ^θινΌπωρινόν καί ήσυχον
έκεΐνο άπόγευμα τοΰ 1626, δταν οί
Ίνδοί έπώλησαν ολόκληρον την νή
σον Μανχάτταν άντί είκοσι τεσσά-
ρων δολλαρίων καί τσι'των κατα-
οληθέντων είς εϊδη, ήτοι σκωριών-
τας πελέκεις, παλαιά υποδήματα,
ύφάσματα καί ποτά. Ή έταιρεία
ή όποία ηγόρασεν τό παλαιόν Γου-
ώλδορφ — Άστόρια επί τής γω-
νίας τής 5ης Λεωφόρου καί 34ης
όδοϋ έπλήρωσεν δεκαεξ έκατομμύ-
ρια δολλάρια διά γήπεδον εκτάσε¬
ως δύο έκταρίων. "Ομοιον ποσόν
Ιπληρώθη δι' ενα άΤλο οίκόηΐδον
επί τή; 42α; όδοΰ καί 5ης Λεωφό-
ρου. Τό έ'δαφος λοιπόν της Νέας
ΎόρκΓ,ς χωρίς νά έμπ&ρικλείη θητ
Θ1ΚΣΟΣ
48η 'Οδός και 8η
Καλλι;εχνική Διεύθυνσις
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
£ Η Μ Ε Ρ Ο.Ν
Ο διάσημος Ιταλός παλαιστής ΓίβθΓ^β Οβΐζβ, όστις παλαίει αυριον
τό εσπέρας μέ τόν "Ελληνα πρωτοπαλαιστήν Δ. Λόντον εί; τό 7ΐ8ϊ
Κβ^ϊπιβηΙ Αγπιογ}', 341η 81. βηά ΡαΓΐί Ανε.
«η»ροΰς, αποτελεί πολύτιμον θη-) β^τίίζθϋν πάντοτε πρός την -ρόοίον
ιΐαυοον τιήνον «ί -ηλ νΑιιή τηι» ι χα,ί τήν εϋτ^ίαν Ό ανωτέρω μ>
αυρον μόνον μέ τό χωμά τον.
ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΝ
ΔΕΝ ΘΑ παρέλθχ) πολύς καιρός
ιτε αί κατοικίαι θα παρουσιάζουν
Εντελώς διαφορετικήν δψ.ν άπό
την σημεθΛνήν. Τα σπίτια θά είναι
εύρΰχωρα, γεμάτα άπό καθαρον
έ ί ά θύ
___________________
Κ ΥΡΙΑ ΚΗ Ί ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
"&ρα 8:3Ο >Ι. ΛΙ. ακριβώς.
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ ΕΦΕΤΕΙΝΟΎ
ΟΕΑΤΡΙΚΟΣ 8ΡΙΑΜΒ0Σ
Τό έργον τό οποίον πρέπει νά ίδη κάθε "Ελλην, κάθε
Χριστιανός, κάθε Οίκογενειαρχης.
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
Η ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΙΣ
ΤΟΥ ΑΠΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΥ Ι
ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΡΕΙΣ
Ό Κος Σ. ΣΚΙΑΔΑΣ Μ·ί συνοδείαν μουσικής Βυζαντινών θεμάτΛον τοΰ
ώς Ιωάννης Βαπτιστής. Μουσουργοϋ Κου Δ. ΖΑΤΤΑ.
—Ή εκλυτος ζωή των άρχόντων τής Γαλιλαίας·
—Τα δργια της Ήρωδιάδος είς την Αύλτρν τοΰ Άντίππα.
—Τό θείον κήρυγμα καιό μαρτυρικος θάνατος τοΰ Προδρόμαι» καί Βαπτιστοΰ
ΙΩΑΝΝΟΥ. *
—Σκηναί συγκλονιστικής τραγ«ότητθ(;, θρησκευτικης έκστάσεως, άφθάστου
νοητείας.
—ΠρωταγωνιστεϊήΚαΙΣΜΗΝΗΚΑΑΖΗ ΤΙΒΕΡΙΟΥ είς τον ρόλον τηΓ
ΗΡΩΔΙΑΔΟΣ.
Ιωάννης ό Βαπτιστής .. ...................ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΚΙΑΔΑΣ
Ήρώδης Άντίππας.....·.....................Γ. ΚΟΥΡΟΥΚΛΗΣ
Βαλτάσαρ .................................Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Σ«λώμη......................................ΜΑΚΗ ΚΑΡΝΕΡΗ
ΤΙΜΑΙ: $0.75, «1.00, 91.5Ο, «2.00.
ΕΙσιτήοια .-τωλοΰνται κα&' εκάστην είς τό Ταμείον τον θεατρον. Τηλέφωνον διά παραν—ιλίας: ΜΕϋΑΙ -
ΚΙΟΝ 5336. Τηλέφωνον Κυριακής ΡΕΝΝδΥΕνΑΝΙΑ 6100. Τηλεφωνήσατέ μας διά νά σδς φέρομεν
εκλεκτάς βεσεις.
δι" Βίσιτήριοι, «ρομηνυεται
ρχρ, γμα άπό καθαρον
έιρα χωρίς ανάγκην παραθύρίον,
ιωπηλά καί μέ όλας τάς άπαιτη-
σεΐς τής νγιεινής καί των ένοίκων
των. Τάς προβλίψεις αύτάς έκα¬
μεν ό μηχανικάς κ, Φρή είς τό γεϋ-
μα τό οποίον παιρεθεσεν κατά την
«Ημέραν τά>ν Ευχαριστιώνς ή δρ
γάνωσις των ήλεκτρολόγων. «Αί
θεωρίαι μου δέν είναι δνειρον, εί¬
πεν ό ρήτωρ, άλλά 6εοαιότης στη¬
ριζομένη |πί μελετών καί πευραμα-
τισμων, οί όποϊο* κατέληξαν είς
θαυμασία άποτελέσματα. Ή πλή-
ρης αύτη μεταμόρφωσις των κα-
τοικιών θά ίξχει σνντελσθίϊ μέχρι
τοΰ 1950. Τό θαΰμα τούτο, διότι
περί θαίματος πρόκειται, θά πραγ
ματοποιηθή χάρις είς τόν ηλεκτρι¬
σμόν. Τό τρώς ενός ήλεκτρικοΰ
λαμπτήρος θα έξασκη επί τοϋ αν¬
θρωπίνου σώματος τα εύεργετικά
έκεϊνα άποτελέσματα, τα όποϊα έ-
πιφέροιη' αί ήλιακαί άϊ Κί
την εϋτ^ίαν.^ Ό ανωτέρω μ>
θος δύναται πολύ επιτυχώς νά κροσ-
ομοιασθη μέ τοΐις Άραχωβιτας τής
Άμερικώς. πώς παλαιά ποό ησ«
διηρημένοι χαί άνοργάνωτοι ήσ«
εν μεγάλο μηδενικόν, μή έχοντες τί-
ποτβ νά έπιδείξωσιν, τίποτε 5ιά νόΐ
καοχηθώϋν.
Ότα» όμως άν«τειλεν ή εύλογη-
μένη έκείνη ήμέρα τού Σεπτέμβριον
τού 1923 καί οί Άραχωίίται &ί< σαν τα θεμέλια της σΰσσωματώσεώς των διά τής ιδρύσεως τοΰ Σωμα- τε:θϋ μας, τέ «ποίον τόσον επαξίως . ώνομάσαμεν μέ τον τίτλον τής Ά- δελίάτΎίΤΛ- Άητν/.νΛίτίΛν «Αί Κϋ' εροιητ αί ήλιακαί άκτϊνας. Καί δλς αύτά χωρίς νά ληφθή άνάγκη ύψώσεως των ένοικίων, τό καί σπου δαιότεοον είς όλην αυτήν την υπό¬ θεσιν. 6Α5Τ0ΝΙΑ, Ν. Ι Ή των 'Α ---.■--------_ι- ηρημένοι «ί«τθμεν. Ή ενταύθα Αδελφότης των Ά- ραχωδιτών «Αί Καρυαί» γράφει Χ?έ; τα μέλη τού Κέντρο^ χαί των τμημάτων τα εξής: Έκαστος άπέ ή*χάς εχ*! διδα- Άραχωδιτών «Αί Κα- Γ-_ί», άπο εκείνην την ημέραν, έκ- αναλαμίάνομεν, άνετείλεν ήμέρα ε4- ^χίας διά την γενέτειράν μας, άπο εκείνην την ημέραν ό νέο; Άρ& χωδίτης τής Άμερικής έμφανίζετίΐ μεταξύ των άλλων Έλλήνων ώς είς γίγας πλ«ον, έσάρωσεν είς την διάδατ τής πορείας τού πάν έμπο- διον, πάσαν προκατάληψιν κληρονο- μικήν, ότι ό Άραχωβίτης ήτο χα- τηραμμένος άπέ Δεσπότας χαί δέν ξεύρομεν τί «λλο, καί Κου τα άπο¬ τελέσματα τής σιτ^εργασίας. Οί «- ριθμοί όμιλοΰν. Τώρα άς προσθέσωμεν καί την μελλοντικήν μΐς ευχήν. "Οτι, δη- λαδή, θά έξακολο^ήσωμεν ηνωμέ¬ νοι, ότι θά έξακολθίΛήσωμεν σ^- εργαζόμεν. όπως καί είς τα παρ¬ ελθόν τα τελευταία εξ ετη. Αύτό ευκολ* κατορθοϋται ότ«ν τα εκάστοτε έκλεγόμενα Σ·ομδονλι« έργάζωνται δρα—ηρίως χαί ειλικρι¬ νώς, δταν τα μβλη παράσχωσιν την άπαιτοαμένην «ν-εργασίαν καί εμπι¬ στοσύνην πρός τα Σομδούλια,^ λαμ¬ βάνωσι μερος είς τάς έχάϊτο« συνελεύσεως, δ-ειχνύωσιν τέ απαιτού¬ μενον ενδιαφέρον, καί, τέ πλέον σπουδαιότερον, όταν άπέ τα; οιχονο- μίας των προσφέρω« τάς συνδ^ο- μάς των. Γνωρίζομεν όλοι μας ότι τέ νΐ εβνετίί -τάντοτε Έπιτροπη, μδβον τέ είς τέ γέροντος, όστις, τέν θάνατον καί τής ζωής το^, κ^. ------, γ- η«μΌ μίαν σοφήν συμίο^λήν είς τοΰς οΐ¬ ους τοο, τοίις εκάλεσεν πλησίον τοϋ χαί τούς έδωσεν άν ά μίαν ρά6δον χαί τοϋς διέταξεν νά τα; λ-^·'~···· ρ τέ νά έρχεται πάντοτε νά αφήνη δέ τάς ερ - ι νά δέ τάς ων θά τοϋ Κέντροό ή των τμημάτων ' ' άπο τον λογαριασμόν μας 2.00 δολλάρια μηνιαίως, «*« λοϋμεν δύο σαοπους: "- -«""«ι» πτον πρόοδον τής ένίσχύσεω; τοΰ «α· ράδδον μετά μεγάλης εΰΛθλίας. "Ο¬ ταν ομως ό σοφές γέρων δωσεν είς' "'ΐ ^ ·1«,-'«·«ϊ ~» ^ν V τούς υιού; τού δέχμην ράδδων καί -»»***, «έτερον ίενεχΛαρ··»^ τοίς είπεν νά τάς θραύσουν, τέ Ιργον »ίε ^«λ* «σά σ,νδρομων «ο» ε, ήτο δύσκολον καί σνεδόν αδύνατον ' *ί"λειαί? καθυστεροψεν να πληρω ήτο δύσκολον χαί σχεδον αδύνατον. Τότό ό νοονεχής γέρων είπεν «ίς τούς ϋίούς τοϋ: "Οπως αί ράδδοι θοαυοντα! μέ ενω ήνωμένα; ζ μεγάλην αντίστασιν, ο3τω καί τα κατα- τού πωί.οϊητ·Ί Ης τό κατάρτηοα Γ Ε β 8 5 Π" 8 5ο.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΙΙ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΣΧΟλΕΙΟΥ
ΕΛΛ. ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΗΣΤ ΣΑΊ'ΜΤ "ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΝ"
, Μ..»β·Λν Τρίτην, 3 Δε«μ6ρί-
I
·- 4£ 8-30 μ. μ. ί'ϊετζι με
ρχ ρ
ΓΓη Γ τΐ—2 ΜΟ-
,γΑν,, αε κίωταγωνιστβιαν την
γΗρΓκ^ (Τιβερίου). Έξ-
τϊ ρόλον «ίζο·Λ οί Κου?θ!>-
« ώς ««««»Ί»«ννίϊης,
τ0 μόνον είς τό ειϊος το·;, ι»»Λ
οΛιν ήδίχοπλαττικήν χά: χοινω-
Ιχτν εΐχ« τοιτίτην επιτυχίαν, ωστε
ϊ-ί'ίίο'υνεχή ετη έ-αιζετο εις
Εάν κρίνωμεν «κ των ιτωλη
των είσιτηρίων, ή συρροή μ
Οά βίνε μενάλη, καθότι όχι μόνον ό
σκϊπός είνε ίερος άλλά καί το έρ¬
γον είνε υπέροχον.
Άς μή λείψη, λοιχόν, ν.ανβίς.
Μετα τ6 τέλος τθϋ ϊράματος ό
άμίμητος Ίωαννίϊης θά σκοριτίση
την χαράν %<χ τα γέλου μέ ώραιο- τατην μονό^ρακτον κωμωίίαν- Χ«ε ρός καί γλέντι 'Ελληνικό 6ά άκο- λουθήο"5 μέχρι ζρωΐας. Έςατφαλί- τζτε τα εΐτιτήριά σας λ—δ τώρα. Τηλέΐωνα: Ι^οηβαοΓθ 2381 καί Ιό,θχΐηίζτοη 6793. Τιμή εΐτιτηρίων: Πλατείϊ $1., Οεωρίΐα $1.50. Τα τπΐίχ ίφίβν. ΤΟ Τ ΤΟΒ' ΤΠΓΙΟΥΜΓ Ο,. .Τ. 8. ΜοΟπΜοοΙι, Πρό- μρος τής Νβνν ΥθΓΐν Τοΐβ- Μιοηβ Οοτηρ£ΐη>-, προέβη- είς
[τάς εξής άνακοινώσεις:
«Ή ελάττωσις τιμολογίου όσον
Ιαφορα τηλεφωνήματα μεγά).ων ά-
Ιλοστάσεων, θα περιορισθίί είς τη-
Ιεφωνήματα άτινα γίνονται έΕ ά-
Ιϊοστάσεως 60 μέχρι 300 μιλίων.
■Αί άποστάσεις δμως αυται δέον νά
Ιχαλύ.ττοΐ'ν δύο σημεΐα είς διαφό-
](»ον; Πολιτείας. Έν περ^τώσει
Ικαθ' ην άτομον τι τηλεφ(ανεϊ είς
■πόλιν έντός τής Πολιτείας, θα
Ι.ιί.ηρώντι σύμφωνα μέ τό καθιε¬
ρωμένον τιμολόγιον, έστω αν ή ά-
I
πόστασι ς είναι μεταξν 60 καί 300
Ιμιίίων
Τελειότΐρον άτη γρ^Ίς
απόψεως καί μέ καλλιτέραν συν¬
εργασίαν Ικχ/.λθγόρη-ΐε το β' φυλ-
λάϊϊον ττ}ς· «τςιθίωρήτεως «Ό Νο>
μάς». Περιέχε: πί'.ηματα τοθ Πα-
λαμί, 'Εφτϊλιώτη, Ήβοο Δελφοό,
ωραίον διήγημα τοϋ Ταγ^ιο·πού.λοο
ϋίοΰ, άρθ^α των Μένοΰ Φιλήντα,
Κώττα Παρορίττ], Ρήγα Γκόλφη
πρός -τιμήν τού αρτ: αποθανόντος
άρχηγοΰ των ίημοτικιστών ψ^χάρη
και μίαν ωραίαν φωτογραφίαν τοο.
ΠωλεΤται άντί 20 σέντς άτώ
τού; έν Σικάγφ άντΐπροσώιτθϋς το3
«Έθνικού Κήρυκος», 627 8. Ηαΐβ-
δ
Έκλεχτά βιδλία εχει μόνον τδ
Βίδλίοχωλείον τοϋ «'Εβνικοΰ Κή-
ΡΑΗΒΕί, ΡΑ.
Η κοινχονική κίνησις των
Ροδίων της ηαροικ&χς.
Μετά μεγάλης επιτυχίας ελαδε
χώραν την παρελθούσαν ΠαραΓσκεϋ-
ήν, 15 τρέχοντος, ή πρώτη χοροε¬
σπερίς τοΰ 7ου Τμηυ.ατος τού Παρ-
ροϊιακοΰ ΣΛλόγου είς την λαμπρόν
αίθουσαν τοϋ Ο.Α.Ρ.Α., δ—ο» τί Δ.
Συμβούλιον ομοφώνως παρεχώρησεν'
είς το ημέτερον Σωματείον. Δέν ε-
μεινε ϊέ 'Ελληνική οίκογένεια νά
μή ϊώτγ; ενδιαφέρον 3ιά τόν ιερόν Ι
μα; σκοπόν, ίι' βκερ σύμπας ό Ροϊΐ-1
ααός Σΰλλογος τοΰς εύγνωμονεΐ.
'Αίίλφωαένοι δλο·. ίιεσκέϊασαν μέ-
χρ·. βαθίίας νυκτός καί εφ^γαν κα-
τεΰχαριστημένοί.
Τό Δ. Συ·Αίοΰλ:ον κα1~η «—ιτρο-
'ή τή! χοροεσ— ρί2·ο~ έκφράζ·ιιν
τάς ευχαριστίας των είς τοΰς τψιτ)-
σαντας την χοροεσπερί2α. Είς τάς
χνρίας ΐπίσης ότξίζει εν μέγα εύγε
ϊ-.ά τόν Καλαματιτ^όν χορο·^ %ζ τό
ένίιαφέρον τους.
Λόγοι έξεφωνηθησαν υπο τοθ με¬
γάλον άντιχροέϊρθΰ, χ. θ. Νόχη χαί
τού μεγ. κ:/βερνή;ου /. Σάβία Κϊ-
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ
ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ:
ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ
ΙΗΣ ΓΙΑΣ ΚΟΪΡΟΥΚΛΗ
ην παρεκάθησαν άρκετοί συγγενείς
καί φίλθί, μεΐξΰ των οποίων ηραν
ό κ. Γεωργοόλης μετά τής οικογε¬
νείας τού, ή Κα Βενετσάνου μετά
τής; Ο^γατρός της, ή οίκογ. Π αρ-
θενέλη, ή οΐκ- Ίακ. ΙΙασχάλη, οίκ.
| Ν. Γεωργτ/τζή, ό κ. Χρ^σόστ. Δ-.χ-
μαντίϊης, ό κ. Ν. Κι>ρυ.ος, ό κ.
Ιωάν. Μιχάλης, ή οίαογ.
Μθ'χγρκίίου καί δλλο^ Μετά ταΰτβ
έχηκολούοησε ώραία διασκέϊασις 8ι-
αρκέσασα μεχρι βαθείας νυκτός, ό·
πότε άπήλθ&ν άπαντες, εΰχηθέντες
είς τοί»ς γονεΐς καί τόν ανάδοχον
νά τοίς ζήση ό νεοφώτιστος Άρι-
στείϊης.
σίω;
Ή κ. Π. Πηγαδιώτη βτεκεν αί-
ί^. Νά το?ς ζη
ΕίΙΡΙΟΝ Ρ0Η6Ε. ϊλ.
Βα-πτίοεις
Άνϊϊέςατο έκ τής ιεράν
ίηθρας ό κ· Κωνστ. Γεωργοόλας'ι
τό τέκνον τής Κάς Μαρίας καί τοΰ
κ. Δημ,. Κωττουλη, ονομάσας αΰτό
Αριστείδην. Τό μυστήριον έτελε-!
σθη μεγαλοπρεπώς υπό τοΰ έφημε-;
ρίου τής Κοινότητος Β,οαηοΐίθ,
να., 'Αρχιμ. κ. Διονυσίου θεοδο-
σιΌϋ.
Μετά την τελεσιν το5 μυστηρίου
τταρετέθη πλο^τΐωτάτη τραπέζα είς
1V1Ε^ΑΛ0^ΑΓΩΝΕΣ ΠΑΛΗΣ
718Τ ΡΕΟΙΜΕΝΤ ΑΚΜΟΚΥ <>
34ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ Λ. ΡΑΒΚ ΑνΕΝϋΕ
ΤΟ ΕΣΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ
2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1929
ΘΑ ΠΑΑΑΙΣΟΥΝ Ο ΕΛΛΗΝ ΠΡΩΤΟΠΑΛΑΙΣΤΗΣ
ϋΙΜ ίΟΝϋΟδ
ΜΕ ΤΟΝ ΙΤΑΛΟΝ
ΟΕΟΒΟΕ ΟΑίΖΑ
^Ιιηηγ ΜΑΧΟδ
Ο ΕΛΛΗΝ ΗΡΑΚΑΗΣ
Κυ^ιι ϊβϋΙΤΖΙ
ΟΥΓΓΑΡΕΖΟΝ

ΟΑΚΟΙΝΙ
ΙΤΑΛΟΣ ΠΡίΙΤΑΘΑΗΤΗΣ
ΑηίΓβΜτ ΖΑΗΑΚΟΡΡ
ΡΩΣΣΟΣ ΓΙΓΑΣ
ΒΕΝΚΗΑΚϋ
ΒΕΛΓΟΣ
νδ.
Μαίτο$ ΚΙΚΙ1ΕΝΚΟ
Ρ5ΪΣΣΟΣ ΠΡίϊΤΑΘΑΗΤΗΣ
Η3η3 5ΤΕΙΝΚ
ΗΕ1ΟΕΝΕ
ουκυ;γ,
ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 1 Δΐ-ΚΕιΥΒΡιθΫ
ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
Η ΤΙ Μ Η ΤΙ Κ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΘΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΟΥ
Κου Π. ΣΒΟΡΩΚΟΥ
ΘΛ ΠΑΙΧΘΙΙ ΤΟ ΜΕΓΑ ΔΡΑΜΛ
Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ
- ΙΜΑϋΑΜΕ Χ]
ΊΙ κ. Κ. Γκεντυλίνη, ευγενώς προσφερθεϊσα, Οά πλοντίση το «ς>ύ-
νοαιιμα τής δοαδυάς μέ τττν γνωστήν άηδονόλαλην φωντιν της.
Τηλεφωνήσατε : ΜΕΟΑΙΧΙΟΝ1 0378.
Τηλέφωνον Κυριακής: ΜΕΓ>ΑΕ1ΛΟΝ 2876.
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ό πολύκλαυστος αδελφάς μου, Ιατρός Α. Ο. ΑυθΙ'δΤΙΝΕ, αφήκε
γρα,ΤΓην παράκλησιν όπως ό συμφοιτητής τού καί τελειόφοιτος τοϋ Παν¬
επιστημίου Χάρδαοδ
ϋρ. ϋ. Β. ΟΟίϋδΜΙΤΗ
200 «ΥΕ5Τ 59ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
(0ογπ6γ 71η Ανβηυβ) — Ρηοηε: ΟΪΓοΙβ 1314
έΐακολουθήση έξυπηρπών την πελατείαν αύτοϋ. Τοιουτοτοόπως οί όμο-
γενεϊς έκεΐνοι τούς όποίους έξυπηρέτει ό αδελφάς μου, δς ά,-τευτΗ'νθοΟν
εί- τόν ϋΓ. ^. Β. ΟΟΕϋίίΜΙΤΗ, όστις θά σνμπ).ηρώση κάθε όδοντοϊα-
τρικην εργασίαν, διά την οποίαν είχον συμφωνήσυ καί ήτις παρέμεινεν
άτελειωτος. <ο ^^^ ΑΚ 0 ΑυθυδΤΙΝΕ Μ. Ό. ΒΟ5ΤΟΝ, ΐνΐΑ55. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟΝ ΆΥοράσατε τα δώρά σας άπό τό Χρυσοχοεΐον τοΰ κ. ΟΟ8ΤΑ ^ΟΗΝ8ΟΝ ΑΝΌ (Ό., δπου θά εΰρητε μεγάλην συλλογήν ν.ο- σμημάτων πρώτης ποιότητος, εις τιμάς λογικάς, ώς πάντοτε. Άνανίώσατε τα παλαιά σας^ κοσμήματα μέ λει>κόν χρυσόν.
ΑϋΑΜδ ΗΟυδΕ ^ΕVνΈ^ΕΚδ
634 ΥνΑδΗΙΝΟΤΟΝ 5ΤΗΕΕΤ
(Παραπλεύρως τοΰ Θεατρον ΟΐθΓήοπ θΐγπιρϊα^_______

«ΕΘΝ1Κ0Σ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, Ιϊ)ϋ9.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Αθαητικα
άγώνζς τού «Έρμου»
«αρελθόντος
βάτου.
Τό παρελθόν Σάββατον τό εσπέ¬
3 λε-τά κάτω τόν Φέξην, Ιχ—ε
την —άλτ,ν είς 4/54". Τέταρτον
ζεΰγος ήτο ό Ιωάν. Φαραακίίης
τού 'Ερμώ, μετά τοϋ Σύδιλ, τοϋ
ν~β8ί 8ΐάβ Τ. Μ. 0. Α., των 135
λιτρών. Ό Φαρμακίδης, ε"ΐοΊχος είς
ά ί ό ί
την χάλην, ένίκησε τεν Σΰδΐλ είς
ρας, 23 τρέχοντος μηνός, εδόθησαν Ι βαθαοός, μή δώσας ευκαιρίαν είς
είς το γυμναστήριον τοϋ «Έίμοό» | τον αντίπαλον τω νά εφαρμόση ουτε
εί μέτω τοϋ <ΓΕΘνικο« Κήρυκος» μίαν λαβην. Πέμπτον ζεϋγο'ς ήτο λτ,ν αιθοοταν τού γυμναστήριον χοά Ή ϊτάλη ήτο άαφίδολος κατά τα πρώ-χ λεπτά τέλος όμως έκέρϊησε γ" ν^ ν , ,' τρών. V Χίος επαλαίτε πολν» καλά κατά λΐτρών. μοΐ,ς /.αί κ ά ά ί •.στής. Ηύ- χαρυτηϊε κατόπιν τους χαρευρ'.σκο- μένους κ,αί σονέστησεν είς τοί>ς φιλ-
άθλους όπως γίνωτι μέλη τοϋ Έρ-
ρριφθη | μοϋ η έστω καί ίλλου, κατά
χρρ
κλεκτοϋ
Χατζηχαμ-έρης έΐΓεσχασε ζωηρά
:α έκ μέρους τοϋ έ-
άκροατηρίο, είνε δέ
οδτος είς έκ των δηαοφιλ-στέρων
άθλητών τοϋ Σκλλόγα,ι" οπου καί
δίδει διαλίβεις είς τό γυμναστήριον
τοϋ «Έρμοϋ» -/Λθε Σάϊίατον έσπε-
άα
χή,
Τό πρόγραμμα της έΤκτης
ρας *α! «ρί ώραν 8ην, περΐ πάλης.
Μετά τέν λόγον τοϋ κ. Χατζη-
χζμ-ίρη έπάλαισβ καί τό έκτον ζεϋ-
γος των παλαΐστών Άργ.)ρ'.ω Τύρ-
έβδομάδος τής έφετει- ιπανίττρι.. ΈιιβάτηριονΧ·"7^ ;οί'
νής Πδρΐθδθυ. | πέραν «Ταηιι1ι.ιιΐ8βτ> ύπο^τΛ-^ τ
------------ Ι στρας· Δυωόία ά-τό τιν δΕηί "?
Ή Γ<£τη έδδααάς τής έφϊτεινής πε- ι £ιν τής «ΤπΐΛΪηΙη?> .,^ _.90ν:ΐβό
ριάδου τής ΜοΙτοιχ>ΗίΗη Οροπι ]'" '
■ - , _ _, ,. ■ ■ ·. ,., . · Ηου* τής Νέας
να και βεμιστ. Ιυπαοη, τού Ερμου, ν,,,οψρ αΓ,ρκΛ. Τ όέσπέρας
των 160 λιτρών. Αμφότεροι έχά-
λαισαν μέ πείτμα, ό Τυρνας δέ άν«-
μ , ρ
δείχθή έν τέλει νίκητή; μέ βαθ-
~δς
ς , , , ,
Μετά το πίρζς των άγωνων εχ-
ηολο-'θηΐε χο?ός είς τήν'έκί τού¬
τω αίθθ'οταν τοϋ Σολλόγου. κατά
τα ϊίαλείμαατα τοϋ όχοίου έχορεύ-
Θησαν διάφοροι χοροί άχό τούς ά-
θλητάς τοϋ Έρμ.οϋ, Ιχίσης "δέ υπο
έχίσης μελών τοϋ Έρμοΰ έγιναν
διάφοροι ιτχο'.νοδα-τίαι καί έτραγθϋ-
'Ελλά ^
> οποίος ήτο Λβχβριος στήν χάλην λάδα
χαι αν ο ,ενιδης τόν έκράτησε επί έκεί
καί λάο'θϋν μερ&ς είς τούς
γενησομ,ένους αγώνας. Ό
φρ χ
δηθησαν 'Ελληνΐκά ^
Ή ώραία αύτη τογκεντρ*)τις είς
τάς αιθούσας τού Έρμοΰ, ή έ
ι
ς ρμ ή χ
μάλλον οικογενειακάς χαρζ7.τήρα,
έ λθ
μ γ χρ
αφησε κατενθο^-.ασαένον τό πλης
τό οποίον ύχεδίχβντο αί δεσχοινίδες
τοϋ Έρμοϋ μέ έχί κεφαλής την ά·
κοόΐαστον Δίδα Εύτέρπην Πολϋ-
ζωΐδοο.
Εί; την όλην ευτυχίαν τοϋ χρο-
γράμματος συνέτε:ναν χαρά πολ'5,—
ρέχε νά το ομολογήσωμενκα·
γρμμς ρ
χρέχει νά το ομολογήσωμεν—κα·
ί Έϋ Είάθ
ρ
κ. τα κορίτσια τοϋ
γ
Έ?ο.οϋ.
και τον κ. Τίΐιΐκ-Ιί "Ρν''
ής θα έγκαι- γοί<Οι ολο τόν «ΑικΙγρλ' ΛΛ·τρ<1 Τ0ι, ΙιβηρΓΪη τοϋ Βάγνερ. βά λάβουν μέ-! ά.τό τό «ΜοίΊκΙοτ/υΙε». ς αί κΐ'ρίαι 5ϊττιο1ΐίΤο1(1 καί Μβίζκ- τΐίΤ -/.αί οί κ.ν.,ΐ^ηιιΐ^ηίΐιηΐ, ΥνΊιΪΓθ- Μ11, Μ*νοτ καί 0&|ι&ηονκ1ΐ}*. Διει»- θ»»ντή; τΐ)ς όρχι'|βτ:ρας ό κ.Βο*1»ηζ1ίν. Ι ^Τήν· Τετάρτην τό εσπέρας ή δπερα , (ΐΐονατιηΐ» μέ τάς κυ<,)ίας Οο- ι •Τθόλθγβ- "έ τ<Λ. κ. ρ8| > η μο
τί: ορχιιβτρας ύ.-τό την
τοΰ κ. Ρι-11βίΐοΓ η
π>ηα,
ύ
καϊ
------ —-» εινίχι τη ί *
τούς κ.κ. ΟΙ»Η, Ρίηζϋ, ΚοΙιιΪργ, Επ- μα ενός κληρικοϋ ποοσπαί>υΡντ0- "
(ΙίΚιιι καί Ό' ΑηεβΊο. Κοντόκτκωρ ό -ιως λυτρώστ) από τάς /Εϊοα- ' >*"
ν «οι-,,Γίι, Ικακούργου άριστοκράτου μίαν " ζ
Τττν Π έμ—ην εσπέρας ή δ.τερα |καί άθώαν κόρην τής οποίας οί 70^-
«Τΐιβ ΟϊγΙ οί Οιο ΟοΙιΙρπ ν'««*>, με Ι ζητονν νά Ύΐτκρευσοι-ν χάριν συαα"
τάς κνοίας .ΙοΓίίζβ καί Ββκιιΐΐ6>Γ καί ροντολογικών σκο.τών. Ό ίΊ.η« *
τού;
86ΓΟ.
χ.κ. ΜϋΓίϊηβϋί
Μηγ«1ιιι11
Ρίϊπβϋί, Τΐ1>1)6ί, Ρβ-!χαθϋηΐ έπιτυγχάνπ μέχρις |νο-
, ΜβοτΛιο—οπ, ΛΙίΐΐΛ-1 μείον. Αργότερον δμοις δΐκάί,εται ί
-!-„,----- οΛ..™ ΐ·~ νώπιον Παπικοΰ Δικαστηρίο,.
παρεμόας τόσον τούς θείου; '
Αιΐίΐπίβΐι, ,
(χ)Γ. Ρϊοοο, νΥ1η<1Ιιεΐηι, ϋβ|ιαΐιονί!ΐί>·,
ΡαΙΙπηΙβΓΪ ·καί ΑΙΙ^Ιαβκ. Διετ-θυντής
τής όρχηστοςα ό κ. Β^ΙΙβζζη.
Τη Π ό
ρμς τούς θείου-
καί τούς ανθρωπίνον; νόμον;!"
Τό ί ί '
..,-..-- , Το ?ογον ε1ναι -ταρμενο άιτό τό ε0
Την Παρασκευήν όαισγΐνια είδι- γον τού ποιητοΰ ΚΓοννπϊηβ «,Το Δα
.,-. _ ?ι)γ<Λ. ίΜβΒοη», #ιέ τάς κι·ρί-1 «υλίόι καί τό Βιβλίον». Είναι γιομά ννϊηάΐιβϊιιι, (ϊ<ι1)ογ καί ίί&ΙΐΗΐΐον-δίν}·. ι στότατα μίαν φάσιν τής Μεσαϋβνιχη- ΚΆ*—ήη/τΊΊνΓ* Λ -» Τ-Το ιΚΜϋηιαηο ι"/·ιΐι — Τττν ο κ. εσπέρας διχ> ό- | Είς τό «(^ίΐροη$3θοηί» ό
τ ορ ρς ς ρί» ό
ηεραι, «Η«<ϊΐΐί«4 ηη(1 ΟΡ6(ί*·1> χαί ' Χάμ-τντεν παρουσιάζει δλα τ
ΡΙΐ" Εί η ώ ί [ ίά ίά
μιγο;
«Η«<ϊΐΐί«4 ηη(1 ΟΡ6(ί*1> χαί Χάμ-τντεν παρουσιάζει δλα τ άξιόλό^
Λ·ΐ". Είς την πρώτην αί κυ- [ γα ίστριχχνικά χαρίσματά το·, άτινα
<ιΗη ΤΠοϊαί.Ηοΐ· νν«ι..ί;ϋιίι τφ εδωσαν ποωτενοΐ'σαν έν 'Λμερικί ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Γεν. Διεν6υντής:Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.—Πρωταγωνίστρια: ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ.— Διαχειριστή;: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΙΡΗΚΗΒΑΙΙΛΑΚΚ Κ ΥΡΙΑΚΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ρύαι Μηπο, , , ΐ Πθ-χογ χαί Ι>βπΛ χαϊ ό κ.
Διευβνντής της όρχή-
στρας δ κ. Βο«1βΐιζ]ί^. Είς τους «Πα-
λιάταους» ή κυρία Βίοηαο χαί οί κ,κ.
Ινϊ Β Ο
ας ή ρ .
Ι—ατί-νοΙρϊ, ΒληιοΙλ, Οη—ιονχΐίν
Ι καί Τβ<ΐ€βοο. Κοντό»«ωρ ό χ. Ββΐ- φ ποωτενοΐ'σαν έν 'Λμερικίι θέσιν ώςτραγφδοΰ σοόαροΰ, ιιελετη μενοι^ καί απαραμίλλου. Οί σχόντί; την ευτυχίαν νά τόν θαυμάσουν άς τόν «Συρανώ^ντέ Μπρλζεράκ» ΐ>ά τον εΰ-
έξ ΐ θά ί
ΕΙΣ ΤΟ ίΥΡΙΟ ΤΗΕΑΤΝΕ
42ΝΟ 5ΤΗΕΕΤ, νΥΕδΤ ΟΡ ΒΠΟΑθνΐΜΥ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ 42 ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕ5 501ΆΉΕ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Ι*. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ό Παγκόσμιος θρίαμβος τοϋ Βιεννέζου
ΕΜΜΕΚΙΟί ΚΑ^ΜΑΝ
Η ΜΠΑΠΑΝΤΕΡΑ
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 3
ΜΠΑΛΕΤΤΟ 6 ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΩΝ ΧΟΡΕΥΤΡΙΩΝ
Ορχήστρα πλήρην υπό την Διεύθυνσιν τοΰ
Κου Δ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ
Είσιτήρια .-το)λοϋνται κ.αθ' εκάστην είς τό ταμείον τοΰ γο ΤΙαρβΐ
άπό τή; 1η; μ. μ. μεχρι τής 8ης μ. μ. Τηλειρ. Λνϊκοόηχϊη 9477.
Τηλεφίονήοατε νά
Α8ΤΟΒΙΑ 4820
ΡΕΝΝ8ΥΙ.ΥΛΝΙΑ 580ί.
ΙΠΥΡΟΙ ΠΑΤΡΙΚΚΧ
•«^ΪΪΛ^
έξ ΐσου θαυμάσιον καί σι^αοπο
στικτοτατον είς τό (^3ροπ53θο1ιί,
Τό έργον παίζεται καθημε-ρινώ; εί:
Αί παραοτάβεις τοϋ Σα66άτου θό τό ν'»11ΡΓ Ηατηράεη ΤηβαΐΓο. ΑΊ
άναγγελθοτν βραδύτερον. _ τιιιαί ε'ισντηρίων ι[ν«ι λαικι/ιτιααι.
'ΑΛΟψι Κυρτακτ'ιν, τό σννηθες κον-
σέρτο τή; άτερας θά δοθή Λρός δφε-
λος τοϋ Μοίτοροΐϊΐιιη ΟρβΤΗ
ρβ,ην ΕιηοΓ?ειιο7 Ραηά. Είς τό
πίρώαμίάνονται. τα έξήΐς:
ά.τό την «Ο&γπμτι», μπο
τής όοχινττρας· δευτέρα πράξις τής
«Οιΐΐπβη», μέ τάς κυοίας δνβτίΐιοηί',
Ι)οηϊΐιβϋ1 καί ΓΙβχβΓ καί τούς κ.κ.
Τοΐίίΐίνβη, ΤΗΛ**, ϋ' Αη©ε4ο, Β*-
<ταν αόκνως κ»! μέ ζήλον γιά την επιτυχίαν τοϋ αγώνος καί τοΰ χο- ροό. Κα: δταν αργά, κατά τάς 2 μετά τό μεσονύκτιον, ήρχισί δ-.αλ'οο- μένη ή" ώραία αυτή συγκέντρωσις, όλοι οί "ρβυρεθέν—ς απεκόμισαν τας καλλιτέρας των έντϋχώσεων. ΦΙΛΑβΛΟΣ ΤΗΕ ΟΐνΐΟ ΒΕΡΕΚΤΟΗΥ ΤΗΕΑΤΗΕ 'Εκλεκτά πάντοτε τα δραματικά ΐ(; γα είς τό Ονϊο ΚβροΓΐθΓ} ΤΙιεβ- ΙΓ€. Την 2 Δεκεμβριού, δευτέραν ε¬ σπέρας, τύ έργον τοϋ Ηβηπίί 1{)$6η «ΤΙιρ ΜαχιβΓ Βυϊ1(1βπ>. Την τρίτην
τύ εσπέρας «Τηβ 8β3 ΟϋΙΙ» τοϋ
Τσέχωφ. Την Τετάρτην έσπίρο:
«Μΐίο Βονιταΐ» τού Οΐβυα ΛηοΙ.
Την Πέμπτην δΰο παραστάσει;. Τό
ά.τόγευμα
β καί Μ ότι α ΜβΙππεζ 8ϊ-
βΓΓ3 καί τό εσπέρας τό «δεβ Ιίιιΐΐ».
Την Παρασκευήν έσττερας ή .-ΐρειι«-
ρα τοΰ εργου τοϋ Τολστόη «Τΐιο ίίν-
ΪΠ8 ΟθΓρδβ». Τό Σάββατον, 7 Λεχεμ
βρίου, δύο παραστάσεις. Τό άπόγευ·
μα τό έργον «ΡιΊογ Ρβπ» τοϋ Β3Γ-
ΓΪβ καί τό εσπέρας «Α 5ιιηην Μογ
ΐ
2500 ΓΟΥΜΕΣ....
ΕΙΣ ΧΑΜΗΛΑΣ ΤΙΜΑΙ
ΜΟΝΟΝ Φ35"1 Μ0Ν9Ι
ΙίΙΑΙΤΕΡΑΙ ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΓΟΥΝΕΣ
ίΑΜΒ Ε0ΑΤ5
ΙδΚΙΑΝ ΡΟΝΥ
ΕΑΙΡ 00ΑΤ5
ΑΠΑΑ "Η ΓΑΡΗΙΡΙΣΜίΙ
$35·°° $35·ΟΙ) $35^
'Επίβης Ιχομεν μεγάλην
παρακαταθήκην παλτών «'ί
χχηως μεγαλειτέρας τεμν.?·
'-θυΐδ ΜΑ8ΙΑΚΟΙΙ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ ΓΟΥΝΑΡΑΣ
ΛΧΩ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΧ ΕΙΞ ΤΟΧ ΚΛΑΔΟΝ
63 ννΕ5Τ 14ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
ΤΗΛΕΦΩΝΌΧ:

«ΕβΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΚΚΉ, 1 ΛΕΚΈγΓΒΠθν. 1929.
ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ ΕΜΔΙΑΦΕΡΟΝΤΔ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΑΡΑΜΑΤΙΚΑΙ ΣΤΙΓΜΑΙ ΤΟΥ 20ΥΛΤΑΝ0Υ ΒΑΧΙΑΕΔ ΑΙΝ
Πολλοί μηνες 1%*™ «οαο,*
την έοοτίΐ ντής στεψεως, χαι ό
Σουλτανος δέν είναι παοα «αί
% χείρας τής Άγγλκις. Αν-
^&θόνοςτουί
&δηόθρς
δέν εδίστασε να παρα-
ϊξΛοκλτίρον είς την θέλησιν
Άγγ>™ αξιωματικόν, τού
δ Χ«
σις μεταξύ των είναι πλήρης. Ή
Μεγάλη Βοετανία βασιλεΰει είς
ΐήν Σταμπσΰλ υπό τό πρόσωπον
τοΰ Μεχμέτ ΣΤ' Βαχιδεδδίν, άρ-
χηγοϋ των Π ΐΛτών.
Άλλά ή προδοσία τοΰ Σονλτά-
νου δέν σταματά εως έδώ. Μή άρ-
χούαενος είς την συνεννόησίν τον
με τον Εχθρόν τής πατρίδος τού <ι Μεχμέτ ό ΣΤ' έργάζεται κάθε στΐγ μην διά την οργάνωσιν αγώνος ε¬ ναντίον των αδελφων τον ποΰ ά- γωνίζονται διά την χώραν των. Προσκληθείς κατ' αρχάς νά ανα¬ γνωρίση τό εθνικόν κίνημα τής Άγκυρας, άρνεΐται. Κατόπιν ώς Καλίφης, ύπογράφει |νο φετφά, διά τοΰ όποίου έπικηοΰσσει καί ν.α- ταδικάζει είς θανατον τόν Μου¬ σταφά Κεμάλ καί τούς στ>ρατηγούς
τού, ιιέ 'Ελληνικά δέ άεοαπλάνα
σχοοπίζει χιλιάδας άντιτύιτων τοϋ
έγγραφον αύτοϋ είς τα Τούρκικα
χαοακωματα τοΰ μετωπον. Επί
ώεον, λησμονηθείς μέχρι σημείον
ωστε νά νποδονλώστ» τό εθνος τσυ
είς τόν εχθρόν, άναθέτει είς προ¬
δότας την δολοφονίαν τοΰ άρχη-
Υοΰ των Έθηκιστών. Ένας άνώ-
τερος ΰπάλληλος, 6 Βαλής τοϋ "Ε*
Αζηζ Άλής Γκαλήπ βέης, έπεφορ-
τισ»η άπό αυτόν νά συλλάβη τοΰς
αντιπροσώπους τού εθνους είς τό
Ήηώριον τής,Σεβαστείας *α> ώ
ώτον τόν Μουσταφά
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΧΑΡΡΙΓΚΤίίΝ ΚΑΙ Ο ΒΑΧΙΔΕΔΔΙΝ.- Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ.
Ο ΚΕΜΑΛ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΙΜηΡΐΑΝ ΤΟΥ- Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΝ.
την προσπάθειαν. Π ροσπαθεϊ, κα¬
τά την Χαμητικήν μέθοδον, νά ά-
σπαση τοΰς Κιρκασίους άπό
τα Κεμαλικα στρατεύματα. 'Επι-
τυγχάνει. Τό 1921 (Λ Κιρκάσιοι
| έγκαταλείπουν την "Αγκυραν καί
τάσσονται εναντίον της υπό τονς
άρχηγούς των Έμέτ καα. τοίς αδελ¬
φόν; τον. Οντω, ό Μβχμέμ φανερά
Ι μάχεται κατά των δμοφνλων τού.
| Εθυσίασε τα συμφέροντα τής πα-
] τρίδος τού είς τα συμφέροντα τής
δυναστείας τον.
Ό Μεχμέτ άρχίζει νά αίσθάνε-
ται τονς πρώτονς φόυους τού καί
κλείεται είς τό Γιλδίζ *νω οί πλη-
ρΐξονσνοι Τοΰρκοι καί "Ελληνες
συνρρχονται τόν Όκτώβριον είς
τα Μουδαναά, παρόντων καί των
άντιπροσάητων Αγγλίας, Γαλλίας
καί Ιταλίας. Τα γεγονότα αύτά
σνμβαίνονν μετά την Τουρκικήν
νίκην. Άτμόσφαιρα άμοιβαίων ύ-
πονοιών. Είς την Κωνσταντίνου -
πόλιν έπικρατεΐ μεγάλη άγωνία.
Μήπως τα Κεμαλικά στρατεύματσ,
ποϋ είχον φθάση έξω άπό την Κων
σταντινούπολ ν, θά έπιχειροϋσαν
νά εΐσοάλονν είς αύτην; Άλλά οί
έθνικισταί είναι συνετοί παρά την
νίκην των. Αί διαπραγματευθή;
λήγουν, καί, έκτός των άλλων ά
ποφάσεων (Ικκένωσις Θρά/ΐης
κλπ.) λαμβάνετατ καί ή απόφασις
δπως ή Κυβέρνησις τής Αγκύρα;
έχη τό δικαίωμα νά στείλη ενα έκ¬
τακτον άνηπρόβωπόν της είς θρά¬
κην. Ώς τοιούτος ωρίσθη ό Ρεφέτ
πασάς, συμπολεμιστής τοΰ Κεμάλ.
Ή φύγη
ής,τεας *α> πρώ
Γον ·— πρώτον τόν Μουσταφά Κε¬
μαλ, καί νά τόν οδηγήση χειροπό-
<>«ρα δεμένους είς την Κωνσταντι-
νουτολιν.
Η υπόθεσις θά έλύετο άπο μί¬
αν εχατοντάδα Κούρδων.* . Ά-
ν°νπνος δμως, $—^ παντο-? 0
φ Κεμάλ άνακαλύπτει καί
£ν τή γενέσει την εναντίον
χ υ
χμετ ό ΣΤ δέν είναι κύοιος
?*εον τοΰ έαυτοΰ τού. Ήγείται ό
'θως χαι όργανώνει ?νθ( αληθή
στρατόν εναντίον των πατοιωτών,
«ν «στρατόν τοϋ ΧοΛιφάτον». Δι-
«σσει έπιστ.ράτευσιν κανείς δέν
αζετ Σλ 6
; άπό τα άπαοοάσματα
χ,σμ(>0 τ-ς ΚιηΓσταντινον.
^••Ιθούόστρατόςτοΰάρχη-
ογων Πιστών! Οί Λροδόται αυ-
^ ΐπ?λοί5' τό 'Αντά - Πα-
' το ,^ονιον, «οΓμώνουΛ· τόν
ον χ- καταστρέφουν τα τηλε-
κασύρματαμέ7ι1 τή; -τροι
*>
της
Γ·
τούτοις. 0-ί #0νιχιστικαΙ δυ-
^^τΓ,νται είς τάς έφό-
ατακτων αυτών. Ό Μεχ-
έπιγποεΐ Ιιίαν νπεοτιί-
Στάς 18 Όκτωβρίου άπό ποί.ύ
πρωϊ, δ Τονρκικός πληθυσμος -ημ
Κωνο~αντινονπόλε(ι>ς ευρίσκετο έ
πί ποδός. Μία έπιτ>λητική παλλαι-
κή διαδήλωσις εσχηματίσθη καί
διέσχιζε τάς όδοαις τί^ πόλεως
πρός τιμήν τού άντιποοώπου τοΰ
έλενΦεοωτοΰ στρατοΰ. Ό Ρεφέτ
άποθεοϋται. Είναι τό σύμβολον τή;
Τουροακ,ής πατρίδος. Τό πλοΐον
ποΰ εφερε τόν Ρεφέτ, τό «Γζιούλ
Νιχάλ» άγκυροοολεν παρά την γέ-
φνραν τοϋ Γαλατά.
Χιλιοίδες βάρκες στολισμένες
μέ πράσινες καί κόκκινες σημαΐες
καί μέ ταινίες άπό πολύχρωμα χαρ
τιά, μαζεύονται καί είς τάς δύο
δχθας Γαλατά καί Σταμπούλ, Ή
πόλις έπίης είναι σημαιοστόλιστος.
Κόσμος πολύς συνιυστίζεται, μάθη
ταΐ καί μαθήτριαι των σχολείων
ποϋ κρατοϋν καί σείουν είκόνα;
τοϋ Γαζή. Έκατοντάδες χανοινμισ-
σών άσκεπών πλέον κινοϋνται ά
Ή κ. Τσάρλοτ Κΐγκ Πάλμερ, ή όποία λεγεται ότι Ιχασε 500.000 δολλάρια
είς τόν τελευταίον πανικόν τού Χρηματιστήριον. Λέγει ότι τό παίξιμον είς
τό Χρηματιστήριον όμοιάϊει μέ τόν γάϋον.
δαπόρι,
ί
ζητωτραυ
ί
ρ, ή ηρ
γαί, σφΐ'θίγματα ι1τμοπλοί(0Λ' παν
δαιμόνιον ενθουσιασμόν τον υπο
δέγεται. Παρ' ολίγον νά άποπνιγϋ
άπό τοΰς θαΐ'ΐιαστάς τίι1. Ό Ρε^ετ
ΐγνοθίσταται είς τό ιιέγαοον τό"
ΎψηΛή; ΙΙύλης. 'Ρ.νας ά,το το' -
άρχηγοΰς των ΕθνΐΊΐοιών τής Ά,
Κ
γς ή
ς ευρίσκεται είς την Κωνσταν
ύπολιν άπέναντι άπό τα άνα-
ρς ρ η
τινούπολιν, άπέναντι άπό τα άνα-
κτορα τού Σουλτάνου, τοΰ όποίοι
τ, θέσις καθίσταται επί μοΰ^ον
καί μάλλον παράδοξος! Τΐπρόκει
ται νά συμβή; Βεβαίως, οί Κεμα
λικοί δέν ήμποροΰν νά διαδη).ώ-
σουν τα φοονήματά των εναντίον
τοΰ μονάρχου είς πόλιν ή όποία κ)-
βερνάται άπό τοΰς Βρετανούς, άλ-
?.ά οί άντικεμαλικοί θά μείνουν δ.
ρά γε ήσυχο.; "Ενός άπό αίτονς^
ό Άλή Κεμάλ, τέως ύπουργός, δέν
φοβείται νά παρουσιάΐ,εται άκόμα
εις τό Πέραν. Είναι ά'νθρωπος αοΐ
άγοράζεται μέ χρυσάαοι, άντί τοί
μάζα; μέσα είς τό πλήθος αύττό. όποίου είναι ίκαΛ'ος να προδωση
Μόλις ό Ρεφετ βγαίνει άπό τό /άθε Ιδεώδες. Τόν άνθρωπον αυ¬
Ή υ Πότολ Ντοιοϋ μετά τοΰ Ορεί(.ους της. ήτις κατηγθνείται διά τόν
ολ τού «νέ··"·»- τ^^^ ίν Μ-τρτ<ιλ Κάο<*ντυ Μισσισσττπ. τόν οί πατριώται άποφασίζουν νά έκδιχηθονν. Είς τάς 8 τό βράδυ, ό Άλή Κε¬ μάλ συλλαμβάνεται είς ενα ομο¬ ιον τού Πέραν, ρίπτεται είς ενα αυτοκίνητον καί μεταφέρρται είς Σταμπούλ, λμ άπό έκεΐ. διά νυ- τϋς είς την Νικομήδεαν, είς τα στρατΓ.γεΐον τοΰ Νουρεδδτν πασά, οπου λυντσάρεται άπό τό πλήθος. Η τραγική αυτή είδησις γεμίζει φρί*ην τό Γιλδίζ·*δ Μεχμέτ ΣΤ' φοβούμενος δολοφονικήν απόπει¬ ραν εναντίον τον, ζητεί άπό τόν στρατηγόν Χάρριγκτων την ενί¬ σχυσιν τη; Βρετανακής φρουρά; τοΰ Γιλδίζ. Θέλει όμως νά έμβαθύ- νη είς τα σχέδια των άρχηγών τής Άγκυρας. Π ρός τόν σκοπόν αύ τόν, κατόπιν συνεννοήσεως μετά τοϋ Χάρριγκτων, καλεΐ είς ιδιαι¬ τέραν συνέντευξιν τόν Ρεφέτ, δ δ ποίος σπεύδει νά συνεννοήθη τηλε νβαφικώς μετά τοϋ Κεμαλ, παρά τοΰ όποίου λαμδάνει την διαταγήν ν ά έπικοινωνήση μετά τοΰ Σουλτά νόν χωρίς_ όμως νά αναλάβη καμ¬ μίαν άπέναντί τού υποχρέωσιν. δραματική αυνάντη- οις. Ή συνέντευξις έλαβε χώραν την 29ην Όκτωβρίου, είς τάς 6 τό ά- πόγενμα, είς τό Γιλδίζ. Άπέναν τι τοϋ Μεγαέτ ΣΤ', γέροντος κα χεκτικοϋ, μέ απλήν ρεδιγκόταν, ά- ληθοΰς συμβόλου τή; καταρρεού- σης αύτοκρατορίας, ίσταται δ νεα- ρός στοατηγό^ μέ στολήν καί ρε βόλβερ είς την ζώνην. Πρώτος ό Σουλτάνος ομιλεί καί ζητεί έξηγή- σεις επί τής καταστάσεως. Ευθύς όμως δ Ρεφέτ τόν διακόπτει καΐ τοΰ λέγει: — Κύριε, ή κατάστασις αύτη δέν ημπορεί νά παραταθή. Δέν εί¬ ναι δυνατόν νά έχη ή Τουρκία δΌ Κι·6ερνήσεις, μίαν είς Κωνσταντν νούπολιν καί άλλην είς "Αγκυραν. Σάς παρακαλώ, λοιπόν νά ύποκύ- 1>ετε πρό τής δυνάμεως των πραγ-
μάτων καί νά θέσετε τέρμα είς την
διπλοπιροσωπίαν αύτην, την αντί¬
θετον πρός τα υμφέροντα τοΰ ε¬
θνους, άπαιτών την παραίτησιν
τής Κυβερνησϊ(ι>ς τής Ύ^ΐηλής
Πΰλης.
Άλλά ό Βαχιδεδδίν αύταπατώ-
μενος, προσπαθεΐ άκόιιη νά κερδί¬
ση καιρόν. Παρατηρεΐ ότι δέν εί
ναι δυνατόν, επί άπλί) καί μόνη ν-
ποδείξει τής Κεμαλικής ΚυβερνιΙί-
σεως, νά απαιτήση την παραίτη¬
σιν ύπουργών εύσυνειδήτων καί ά-
φ(οσΐίοιιένο>ν είς τό Σΰνταγιια
Ποοσθέτει ότι είναι πρόθυμος νά
βοηθήση όσον δύναται καλλί-
λίτερα είς την συγχώνευσιν των
δ'ο κυβερνήσεων. Άλλά επί πλέο*
παοατηρεϊ ότι ή Κυβέρνησις τής
Άγκυρας δέν άντιπροσωπεΰει τό
"Εθνος, /αί κατά συνέπειαν, θά
έπιθνμοϋσε να γνωρίστι τάς προ-
θέσεις τής Κεμαλικής Κυβερνήσε¬
ως αναφορικώς -ρο; αυτόν.
— Ά>1α τί ήμπορεΐτε νά περν-
μένετε άπό έκείνους ποϋ κατεδικά-
σατε είς θάνατον; απήντησεν ό Ρε¬
φέτ. Ή πλειοΐ»ηφία τής Έθνοσυνί
λενσεως άρνεΐται νά σάς διατηρή·
σ- επί τοΰ θρόνου ένεκα των συνεν·
νοήσεών σας μετό των έχθι,ών τΓ|,"
Τονρκίας, ίσ<ος δέ αποφασίση νά σάς αφαιρέση καί την πνευματι¬ κήν εξουσίαν τοϋ Χαλιφάτου1... Ό Μεχμέτ, τότε, παρατηρεΐ δτι τό ζήτημα αντό θίγει τόν 'ϊσλαιιι- σαόν καί δέν δντναται νά λυ3η ά¬ πό την Συνέλευσιν τής Άγκυρας, καί ότι μεταξΰ αυτής καί τοΰ θρό¬ νον πρέπει νά έπέλθ-ι-| συνεννόησις. Ό Ρεφέτ, είς απάντησιν, τοϋ υ- ποδεικνύει τοΰς κΐνδύνους μιάς τοι- αύτ^ς στάσεως· έπειδή δέ ό Μεχ- μέ έπιμένει εις την άποψίν τού, ί στρατηγός τοΰ λέγει αποτόμως: -— Κύριε, μην ξεγνάτε ότι σάς κρατοΰμεν!... "Οσον γιά τοΰς υ- πονργοΰς σας, εάν έπιμένουν να μείνουν στάς θέσεις των παρά τήι θέλησιν τοΰ λαού, ά; συλλογισθοϋν δτι τοΰς άναμένει ή άγχόνη... "Επηκολούθησαν ζωηραί συνε- δριάσεις τής Έθνοσννελεύσεως τής Άγ/'.ύρας, ^ατά τάς οποίας απεφα¬ σίσθη ή έκθρόνισις τοΰ Σουλτάν©! Μεχμέτ τοΰ ΣΤ' καί ή έκλογή υ¬ πό τής Εθνοσυνελεύσεως Κάλι- φού τής άρεσκεία; της. Ό Μεχμέτ δέν δύναται πλέον νά ανταπατάται. Τό πεπροομένον ση- μαίνει βαρεία τής ώρές τσΐ'. Γύροι άπό τόν μονάρχην σχηαατίζετα» κενόν. Στρατηγοί, αύλικοί, επί τώκ οποίων είχεν υπολογίση., τόν έγκα- ταλείπουν ό ενας μετά τόν ά/1ον. Τό άπόγευμα τής 11η; Νοεμβριού ό Μεχαέτ ό ΣΤ' εξέφρασε τΐ)ν έ· πιθιιιίαν νά διανυκτερεύση είς τό Κιόσκι Μερασίμ, δπου τό είχεν οί- κοδοιιήση ό Χαμήτ το 1889, διά νά φιλαξενήση εί; αύτό τόν Κάΐ- ζεο. Τό Κιόσκι εθερμάνθη έν δία καί ό Μεχμέτ εγκατεστάθη τό βρά¬ δυ. Ενομίσθη δτι ό Σουλτάνο; κα- ταφεύγει είς τό περίπτερον αύτά διά περισσοτίραν ασφάλειαν άλλ' ό Μεχμέτ είχε σχεδιάση την φυ- έ ό ί ό τού. Είς τό περίπτερον τόν η¬ κολούθησαν δ έξαετής τού υιός πρΐγκιψ 'Ερτογρούλ, δ στρατηγός Γιαβέρ Παοάς, δ συνταγματάρ- γης Ζεκή Βέης, δ άρχίατρος Ρε· σατ πασάς, δύο μουσαχίμπ (πρό- (κοπο έμπιστοσύνης), ε"ας νπηιρέ- της. είς κουρεΰς καί δύο εύνοΰχοι. Ή νύκτα επέρασεν είς πυρετώίΐΐς προετοιμασίας. Κάθε πολύτιμον πράγμα έμπαλλαρίσθν1,. Ρεβόλβερ έτοποθετήθησαν επάνω εις /ίάθε έπιπλον. "Ολο ϊγσαν αγρυπνοι /αί ιΜνον δ μικςός πρΐγκιψ Ετογρούλ εκοιμάτο είς τό μεγάλο κρεβάτι, δ- που εΐχε κοιμηθή όΓονΛιέλμος. Είς τάς 6 τό πρωΐ ό μικρός αύ- τός δμιλος έγκαταλείπει τόπερί- πτερον καί έπιβαίνει δύο αύτοκινή- των ποΰ περιμένουν. Εις Ινα τρί¬ τον, παρακολουθοΰν "Αγγλοι στρα¬ τιώται. Ή σννοδεία κατευθύνεται πρός τό Όρτακιοϊ καί φθάνει είς τα άνά/τορα τοΰ Ντολμά Μπαξε. Ό Στρατηγός Χάρριγκτων ύποδε- χεται τονς φνγάδας. Είς δλίγην α¬ πόστασιν άπό τα άνάκτορά, Ινα ά¬ πό τα μεγαλείτερα πολεμικά τοΰ Βρετανικοΰ στόλον, τό «Μαλάγια» σκορπίζει άπό τοΰς καπνοδόχοΛ»ς τού σύννεφα καπνοϋ. Μετά δέκα λεπτά, ό τελενταΐος των Όσμαναδοϋν άνεδαίνει την σκα λα τοΰ πολεμικον. Ό άντιπρόσω- πος τού Π · "~ίίτου εΐχε τεθή υπό την προστασίαν των Χριστιανών. Μία [.ιεγάλη έπσγή τοΰ Ίσλαμισμοδ εΐχε πλέον λήξτι. ΠΩΛ ΖΑΝΤΙΖΟΝ ^Ο5 —Ό ^Ο5 ΑΟυ, Θνικός Κηρυξ» πωλϊίται είς τό Βιδλι* πωλεϊον δ «"Ομήρου», 135 Ε.411ι $1» ϊνθα γινονται δεκταί δημοσιεΰσε,ς· άγ- γελιων καί εγγραφαί συνδρομΐτών λο- ρά τον μόνου άντι.τ<>'1'ϊοιτου ι*ας ν
Π Άγ,σννιώτον

^^
<ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΑΠΟ /Γ~~3ΝΓ ΗΡΩΊ'ΚΗ ΐν^ΕΙ~Α_^Ο]ΝΓΙ^:ΣΟ ΟΙ ΚΡΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΟΠ ΤΡΑΓθγΔΐΑ ΊΙ άγά—η καΐ ή ζήλεια ατήν Κρήτη.— Για δυό ζ γάρι<χ ίβπρα τριαντά-φυλλα.— Τό ·πορφ·υρό £ν μ» τού θανάτου.— Ή άγνότης των γυναι- κών βτήν Κρήτη.— Των άντρεεωμένων •τ' ίρματα.— Ή φανταβία των Κρη- τών.— Ή φλιοξενία των. ■ΧΊά τα ήρωϊχά άαμζτα τής Κρή¬ της έχουμβ ξαναγράψει. Σήμερα σίς δινουμε μ·.ά άχόμη σχετιχή σε- λίδα. Στήν Κρήτη ΰχάρχε». καί άικ'.ρία δημοτΐκών άσμάτων, χοίι εί¬ ναι ώς έχί τό χλείστον δίστ'.χα καί αγουδ'.οΰνται στούς χορούς. Τά περ'.σσότερα άχέ τά δάττιχ* τά έχο,,ν «χοιητική καλλονή», δ- χως τά έχαρακτήριζε καί ό Πολί¬ της. 'Υχάρχουν δμως καί άλλα δη- μοτικά άτματα, χοΰ εχουν ώς αντι¬ κείμενον τά χάθη καί τοΰς αγών»; γιά την ίχαρξι τοΰ άνθρώχου. Αΰτά •Ιναι σοβαρά. Στά τραγούδια αύτά ϊί Κρητίχοί δίνουν μια χιστή εί*όνα τού χαρακτήρος των καί τής ιδιό¬ τητος των καί άχέ αύτά βλέχει κα- »είς χών αντιλαμβάνοντο; χαί χώς ϊίίθάνονταί την ζωήν. Τά ήθη τής νήσου είναι αύστη- "ϊότατα, καί ή ζηλοτυχία των άν- ϊρών είνα: μεγάλη, γιατί είναι χολΰ ίϋξαχτοι στέ ζήτημα τής οίκογε- «ίακής τ'.μήζ. Πολλές φορές χ>
δηκε αίμα, γ:ά άνάξιες λδγου ά-
ρορμές.
"Ετσι άναφέρε: Ινα δημοτικέ τρα-
γοΰδι -την τΰχη μιά; κόρης, ή έ-
—οίατ εκοβε τριαντάφυλλα, γιά νά
ρτιάσΐβ ενα μχουκέτο όταν τίραυε
άχ' τέν χΐχο ό Γιάννης, γυρίζοντα$ |
άχέ-τέ κυντ,γι. Τής ζήτησε δυέ τρι- |
ίντάφυλλα καί ή κόρη τούδωσε, μέ '
-ροθομ.ία. τέσσαρα. Ή μάνα της τέ
α&τέ άχέ τέ καράθ,,ρο, καί τέ
ύ στοΰς ϊώϊεκα άδελφους
ί ύ ϊώ ξ
τής κόρης καί στούς δεκαοχτώ ξα-
ϊίρ^ονς της, οί όχοϊοι άρχισαν νά
την δέρνουν άλυχητα!
Σάν νά μην εφτανε δέ αύτό, ετρε-
ςαν νά την χτυχοΰν κι' αύτοι. Ό
χατέρας; της μ' ενα ραίδί χοντρο,
α' ή μάνα της μέ τή ρόκα της. Καί
λέει σχετικώς τέ δημοτικό τρα»
γούδι:
«Τά ΐϋματα σο>ρώναν», τά ροΰ-
χα ματωΰήκαν,
τή νυχτα, τά μεσάνυχτα, ή κόρη
ψυχομάχιε,
κ' ή μάννα τη; μχαινόίγαινε,
κ' εσερνε τά μαλλιά της,
κ·.' ό κύρης της, ό χρωτόχαχας,
τά γόνατά το υδέρνει...
Κι' ή μάννα της την έρωτά,
τσαγκουρνομαδισμένη,
—θίλεις τά μχα; Θελεις τά
ξί; θέλει; τά βελουδένια,
θελεις τά καταχράσινα χοΰ τ»·
φερεν ό Γιάννης;
Τά «μχί» τοΰ στίχου, είναι μχα-
μχακερά, κατ' άχοκοχήν, χαί τά
«ξά» είναι τά μετχξωτά.
Κ' έξαχολουόοΰμε:
—■ Δέν θέλω αχά", δέν θελω ξά.
δέν θέλω δελουδένια,
δέν θέλω κατχχράσινα, χι' 5ς
τχ^ζρί χι' ό Γιάννης.
θέλω τά ματωμένα μου νά κα-
τ*6ώ στέν Άδη.
Ό Φράγκ Ντέ Λοϋκα, όδηγός άγοοαίου αντοκινήτου, δεχόμενο; τά συγχαρητή©«ί συναδέλφων τού, ότον ελοβί ό.
000 δολλ. αμοιβήν παρά τής κ. Μωντ Μπράουνιν Μέτκαφ, έπειόη τής επέστρεψε τό έκ μαργαριτών περιδει,ΐβ )ν τη;!
άξίας 50.000 δολλαρίων, όπερ εδρεν είς τό όχημά τού.
Νά 6γη στή χώρα άχοϊβμέ
ϊιαλαλησμος ατέν τόχο
χώ; μ' άϊικοθανάτισαν γιά ϊυέ
ζειτγάρια ρόίαΓ...
'Εννοείται ότι τέ οίσμα αι/τέ είναι
ύττερδϋλιχέ. Μέ την ί»χερ6ολή το;
ίέ άχριδώς Βερχνει την αύστηρότη-
τα των ήθών τοϋ Κρητικού λαοϋ, ό
όχοΐος χά! αιά φιλαρέ^κεια μιάς ·
κόρης, μχορεί νά τη*ωρη—3 σχληρΐΙ
/.ι' άλύχητα.
Ή γΰναΐχες στήν Κρητη είναι
ΕΘΝΙΚΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τβ 30 Ίουνίου, 1929................. > 6,250,000,000.—
διοικητησ. ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
άγνές. Πίστις καί θαρραλέες μι-
σούσανε χάντα τούς Τονρχους χαί
τέ Θεωροάσανε ώς φρικώδες μόλ>
σμα χιί νά τίς άγγίττ] άχόμα Τοΰρ-
χος. Καί λέει τέ τραγοίίίι γιά τή
Μαριώ χοίι τή ν-χοθοϋοτε ό Νίϊμέτ
Άγίς:
—«Άχ! άίερφάχι Πέτρο μοί),
σάν βίαα: χαλληκάρι,
ξεμίσΐεψε με σημερχ, Τοϋρ/,ος
νά μή μέ χίρτ>
—Σά ΐδ^ί, Μαριώ, τέ
μθϊ τή γή νά χοχκινίο—
έτότεσας, τέ λόγιασε, Τοΰρχος
νά σέ φ'.λήσηΐ
Σά ϋςς, Μαριώ, τέ αίμά μου
στή γή νά χάν^) άλώνι,
έτότεσας τέ λόγιασε Τοϋρκος
νά σέ μαλώντ}.
ιδής τέ αίμά μΜ
αόρηνά τέν...ο.ινι1)
μτ)3' «δελφέ,( μηδ' άϊελψή. ν»
"ν Φ^ο^ονάτΐ!.
ΛΙββχει χαληά 'γαχητίκιά χΓ έ
χείνη τέν λ^x^τϊι.
Χιλ·.* δίνει νά τέν ίϊτ(, χ·Γ/,!2
νά τού μιλή",
χίλίάδες ξέχωρα νά ό
λλή
χαι
--
-τα~~ εν ο*Ι,Π1Τ0Κ'Α
Ε» ΕΛΛΑΔΙ.
ή
Αγγλίας
5 %
5Υ2%
6 %
ΕΊΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (0ΗΕ€Κ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΤΛΙΑ2:
Μέχρις 6
μηνών
.................
2 έτών.................
4 έτών.................δ
δ έτών καί πλέον ή διαρκεϊς.
ΚΑΤΑΘΕ2ΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνων................
1 £*τους ................
2 έτών.................
4 έτών.................
5 έτών......^.........
10 έτών καί πϊέον η διαρκεΤς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000.......................
Είς Σννάλλαγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας ..,,___, ^
ΑΙ καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τοχοι των άποδίδονται είς τό αύτό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμίρικης, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος
είναι ά-πηλλαγμεναί τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των '
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕΟΕ
ΔΟΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ,ΙΟΗΝ 5763
εις τ6
33 $0. ΟΙ-ΑΗΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α6Ο.
Γή (ή) σάν . .. _—- γ.~
στή γή νά κολυμχιάο—,
έτότεσατς τέ χάτεχε Τοδρχος Θά
σ' άγχαλιάστ)!....
Έν τέλει ή Μαριώ γλ'>τω<τί άχέ τίς καταδιώξεις τού Νεϊμέτ 'Αγβ, τέν όχοΐο σκότωσε έ άδερφος της Πέτρος! Μά δέν είχαν ολο< την τ>
χη τοΰ Πέτρου Τζανάκη, όχως χα-
τά την χζραδοσιν, λεγόταν έ άδερ¬
φος τής Μαριώς.
Πολλές φορές, χατά τίς έχιδρο-
μές των Τούρκων, οί άΧελφοί δέν
κατώρθωναν νά ύχεραοτισθοί3ν άχο-
τελεσματικά τίς γυναΐκες χαί τίς
άδερφές τθϋς.
Άλλά καί χολλές φορές ή εοιβς
ή γυναίκες κατώρτθωναν νά ύχερα-
ο—ισθοΰνε τούς εαυτούς των χαί τ<' νρονικά ^αφέρουν Κρητικες, χο; αναδείχτηχαν έφάμιλλες μέ τοΰ< ίνίρες τους στήν άνδρεία χαί σκό- τωσαν τούς χαταδιώχτές των, σώ- ζοντας ετσι την τΐμή τους. ^ 'Αμα γινόταν εφηίος β Κρητι χός, τίχοτε άλλο δέν έχΓθυμοί/σε, χ*ρά ν' άχοχτη—3 «να χαλέ το«- φίχι, χαί γιά τέ τουφέχι αότέ, * ηταν^ φτωχός, μχοροόσε νά νχο&™Γ θτ] άγόγγυστα σ»τίς· χειέ μεγάλες στερησ-εις. Τά 5χλα τής οίχογεν«ί- ας φ!)λαγόντοΐ»αν σάν χάτι ΐβρό: «Των άντρειωμένων τ' ίρματα. 2έν χρέχει νά χο·υλιο5ν.ται, Μά χρέχει νά γυβλίζωνταϊ, στέν στοΐχο νά γρομιοίνται. Νά τά θωροόν οί γι' 5λλ« νιβί, καί νά τά καμαρώνουν». Ή όχερηφάνεΐίΐ των Κρ«}τών ή% ταν χάντοτε μβγάλη. Το έλάχιττο Γαρζχάτημα στά ζητήματα τοδ β- ρωτος, τους εθιγβ τρομερά, βατθειά. άξεχαττα. Καί νά τί λέει ένα^ίρη- τΐκέ διχιοτικέ τραγοάδι γιά ίνκ» Κρητικέ χοο έγχα-οέλειφε την βρω- μένη τοο χ' έφυγε, γιατί τοό ατί- στησε. Φεύγοντας δμως χιάστηκ< αίχμάλωτος άτέ —ιρατάς. Άλλά άς άφήσοαμε καλλίτερα, νά μίς τβ χη χειέ εόμορφβ τέ τραγοδίι: α'Ενα χ*ρά*ι ξατχοΛΓΓέ έίγήχίν είς τέ χροΰσος Μηδέ χολλά μικρά τονε, μηδέ ιτολλά μεγάλο. . ,. ,·--·--τ-ί·ιι· ϋατνει τα χιλ:α στο τΐείμ χ; τέν τσ»6ρέ στά στή-Οη, αίί πέρνε: τέ στρατί-ϊτρΐτ! χ; Γτέ χαρά6ι φτάνει. Άχέ μαχρυά τονε θωρεί τό νια κληρο χαί λέει. μ' άϊε,ίίέ χ: „ έ μ' »?εν-, όμορφον.έ έσκλάίωσες ό·{»ές τί μεΐημερι. Μάννα δέν ενε: νά τον κλαί κορη να· τον λυχατΐ:. μηδ' άϊερφό, μηί' άδερφή, ν; τέν ψιιχοχονβτα'. Μάχε: ταληά 'γαχητίκιά χ «■ κείνη τέν λυχάτζι. Χίλια δίνε·. καί νά τέν νά τού μιλήτ χιλιάδες ξεχω;2 νά λλ χίλί2 χολλά μεγάλο. Κι' έμορψονιέν εσχλάίωσαν δ- ψές τέ μεσημέρι. Μάννα ίεν βχει νά τέν κλ*ΐ, Βαστά τά χίλια; στίν -ιε'::: καί τέν τ?είρέ στά στήθη. Τότε ό νηές τής μίλησε 'χέ μετ άπο τ' άμ7:2?:: —"Αν έχης γρόσια τρώγί τί κι' βσχρα ξίφάντωσε '.'■>■
■ μέν σάν ΐδής' στή θάλ^τ-ί ·<) φυτευτϋ χερβόλ:. έτότεσας .τέ κάτεχε χώς Οϊ ν- ξεσκλαίώϊ·Γ,ς. Καμμίαν 5χνα δέν εδγαλε τό 5« λερό της στόμα. ^ Μέν ίθεκε κι' άχόθανε σιν να τονε ίτέ στρώμα»^ Μιά άχέ τίς χειέ μεγάλες -άίετες των Κρητικόν είναι χι' ή φιλοξενί» Ένα δημοτιχέ τραγοΰδι Κρητιχό ώς εξής τ' άχαθανατίζει: «Μάννα, νιονίζει στά δουνά *«' . ίρ«χει σ~ίά λαγκάϊια, » Δενος χερνα στην χό^τα ϊ*- ύγρές καί χιονισμενος, Μάννα μου, κ;' άς τ' άνβίξοψ' τοϋ ξένου νόψιχτ) μεϊΐ. — Γυιέ μου ψωμί δέν εχουμϊ, τέν ξένο τί τέν θελεις; — Μόν* στή γειτονιά ^'χοονι, 'νά δανεικο μάς φτάνει. — ΓΛιε μοιι κρασί δέν έχουμί τον ξένο τί τέν θελεις; — Μάνα, στή γειτονιά /χο«ν· καί χέμχω χι' άγοράζω. — Γΰΐέ μου, ροίχα δέν ε'χοψί, ό ξενος νά χλαγιάη}- —^Α-χλόχωρο τέ στρώμά μ^ σώνει χι' εμέ κι' «κείνου». Ό γνωστές Γ&ρν.ανος ^ΠΡ3; εευς ΡΓαηβ νάα ίοβΙιβΓ, δταν σ« 1574 γνρισε όλόκληρο τη νήσο, ε- ραψε στέ χερί Κρήτης σύγγραμμ' :ου, τά εξής χϊρακτηριστικώτατα «Την φιλοξενίναν θεωρών ν Κρητίκοί σχεδέν ώς θρησκείαν. 1 χικρατεί μάλιστα στή νήσο ή ^^ σία ότι έ ξένος φ-έρνε: ώηχίι ζ~·< σχίτι χαί τιμή στήν οΐκογένε'.ϊ '°' τον

*ΚΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ .— ΚΥΡΙΛΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1923.
Η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ
Τι
ΟΙ ΔΙ7ΚΣΗΜΟΤΕΡΟΙ
ΤΟΫ ΚΟ__ΜΟΫ
η|
« ΜΠΡΙΑΝ, ΜΑΚ ΔΟΝΑΛΔ ΚΑΙ ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΑΕΙΤΕΡΟΙ ΓΟΗΤΕΣ
ΟΥ ΛΟΓΟΤ.- ΟΙ ΡΗΤΟΡΕΣ ΤΒΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ— Ο ΤΣΟΡΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΣΝΟΟΥΝ-
ΤΕΝ.« ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΚΑΠΙΤίΙΛΙΟΝ.- Ο ΜΠΟΡΑ.- Ο ΠΕΡΙΚΑΗΣ ΚΥΡΙ-
ΑΡΧΟΣ Τίϊ Ν ΑΘΗΝΩΝ.
«: δημο«ολογος κ. 11.
π (&λσων. άφιερωνει μακρον αρ-
«ν εί: την τέχνην τής γα^αιας
πουργος της Αγ-
«5 νέου κοσμου. , -
«Τό σπουδαιότερον μερος τού λο-
νΟϋ ,0: κ. Μακδόναλδ, — λεγβι ο
ί Ονίλΐων, — δέν είναι η βι>φρ*:
ύιι η τό ρητορικόν σχημα, α/.λ,α
..άλλον ή άνάπαΑα, η μ'.*?* σιω-
ίΐ την όποιαν χρη-μοποιεί συχνα
(> Λύΐτηρός καί σιωπηλος Σ,κωτος.
ίιά νά π:ο=ενήστ( μίαν νέχ,· έντνπω-
λέσβι τού καθηαοντό; των, τίποτϊ
περισσότερον άπό δ,τι θά έκαμνεν,
είς την θέσιν των, ενας ρήτωρ.
«Βλέπομεν τόν Τσάρον "τής Ρωσ-
τίας νά δολοφον-ήται μέσα είς τα
άνάκτορά το.ι καί τριγύρω ·άπό τόν
Θρόνον τού εγείρονται ενα σωρο ρή-
τορες, οί όποίοι προσχαθοϋν νά έξά-
ψουν τα πνεύματα τού λαοΰ. Ό Κε-
ρένσκυ χαίζει τόν ρόλον τού Μιρα-
πώ· ό Τρότσκυ, τοϋ Δαντών ό Λε-
Ρέ Ό Ά
πν.
»Ή Αγγλία,
ί
των Κοι-
νίν, τού Ροδεσχϊέρου. Όμιλοΰν. Α¬
κούονται. Καί.,... πείθουν. Ώσάν τα
τείχη τής Ίεριχώ. καταρρέει ή Αά-
τθ/.ρατορία των Τσάρων, άλλ' οί
5ητορες έξακολουθοϋν τό έργον των,
άκζτάδλητθ'.. Τα Σοδιέτ καταντούν
ενα συνών^ον μέ την τέχνην τοϋ ό-
α'.λϊίν καί τοί ρητορεΰειν.
»Ή Ιταλία άπειλείταΕ άπό τόν
,ικαί κυβερ-
,ονται σάν χαρ-
_^_ . χ?έη αΰξάνουν.
λ^άνονται, σημερον, καί γυναί- ] Οί έπίσημο: ίιαφθείροντΛ.Οί
χίς. Αί «ήμερήσται διατάξεις» των ρόίρομοι χανουν τα δρομολόγια
ίίο Βουλών της, δέν περικλείουν Αί άπεργία: καταντοϋν 'πιίημ-.καί.
ηγχινήσεις, άλλ' άποφάσβις θετι- Ή ληστεία ρημάζε-. ολοκλήρους έ-
*ας χαϊ ώφελίμθϋς. παρχίας.... Αίφνης έγείρεται £νας
»Ήρητο?ική τού Προέδρου Κου-, ρήτωρ καί κηρύσσει τόν φασισμόν.
τής έςεζητημένης έκείνης άν·τι6έ-
σεως,
η όποια υαάρχει μεταξΰ των
ν«6ο;λίων, προτιμά νά φαίνωνται Ι κομμονίσμον Αί διαδοχ
αάλλον πα:ά νά ακούωνται τα τέ-, ρήσεις της έξανεμιζοντ:
%η της, μ'εταξΰ των οποίων περ·.-' τίνα πακέττα. Τα χρέι
σίδη-
ιά των·.
ΐς ^, ένίοτε δέ έ^δτ,λούτο' Έκείνοι γίνοντιι κυρίαρχοι. Καί έ*
χαί μέ •/ίίλη εντελώς σονεσφιγμένα | τσι, μέ τόν. τρόπον αυτόν, μέ τό ΐδι-
Ή ρτ,τορίχ,ή τού σημερινοδ ΙΙροέ- όν τ.τππζ σύστημα, ομιλών σονε-
τελειβτε-
ρον άχ> την άλλην μέθοδον, τού νά
έχη χοντά τονι κίτ&'.ον ύζεράντ)ρο)»
~ον, τώ νά μαντεύτ}, ώς σφιγξ, τας
1-οϊείζ'··.ς τού καί νά παρακολοθή
ύ ΰφηλότερ* ΐδανικά τα»;
»'Ο πολιτικάς, ποΰ ζροτίμά, κα-
"Λ Ζ*η ζαρόμοιον τρόπον νά γίνετα!
ό ύ ιδε
στικτών σ^μφώνων καί των άταλών
φωνηέντων· καί ή όχοία έρμηνεύει
την αίχμαλωτίζίυσαν γοητείαν τής
Γαλλικής γλώσσης. Ό Μπριάν ο¬
μιλεί.... Καί, χρόνο μέ το χρόνο 4ξα-
χθλουθεϊ νά όμιλ^....
«Πιεζόμενος άπο υγείαν αμφίβο¬
λον /.αί άχο χολιτικοί»ς άνταγωνι-
χτάς χοΰ <ρέροι>ν μυρίας άντιϊράσεις,
χωρίς νά λαμβάνη ύχ' όψιν τού τάς
άπογοητεύστις, προχώρει, όλον«ν, ο¬
μιλών καί, καθώς ομιλεί. σΊτείρει
την ιδέαν τής ένότητος είς ττ,ν Ευ¬
ρώπην /.αί κηρ-ϊσει τό ε-άαγγέλιον
τήςείρηνης.
«Όλίγον κατ' ολίγον, ο! σνμπα-
τριώταί τοο, άρχίζουν· νά σχέχτων-
ται ολιγώτερον τον πόλεμον καί πε¬
ρισσότερον την ειρήνην.
Εάν ή ρτ,τοριαή τοϋ τελευταίον!
των Κάϊζερ, μέ τάς άλλτ,γορίας
τονι πρός τό άπαστράπτον κράνος
καί την χρνσήν στολήν, έπροκάλοον
τό πολεμικόν μέ·«ς, την ορμήν τής
ίί ή ε^λωττία «5
μ
το
τού είς τάς κυανάς 6ί-
ίλος. όχ{, δμως, κα: είς τάς σε¬
λίδας τής ίστορίας.
«Εφ1 δσο'* ενας άνθρωπος ανυ¬
ψούται είς μίαν εξαιρετικήν θέσιν
ίι« νά κυδερνήσγ; καί διά νά κινή-
«ν κόσμον, πρέπε'. νά είναι ίκα-
λόγια. "Οπως αί χορίαί τής λύρας
τού Άμφίωνος έςηκόντισαν τούς λί-
θοιιν των Θη·δών έν τος των τειχών
τής πόλεως, ετσι καί η φωνή τοΰ
Μουσσολίνι, άντηχήσασα άπό τό Κο-
λοσσαίον·, εδημιούργησε την νέαν Ι¬
ταλίαν, είς όλην την έκτασιν τής
οποίας, καμμιά άλλη φωνή, έ/.τός
άπό την φωνήν τού Μουσσολίνι, δέν
ρέπεται πλέον νά ακουσθή.
ί ΰά
το όργανον τοϋ ιδιαίτερον το; γραμ- άπό τι
ματέως. ημπορεί νά γράφη, κάποτε, Ι έπιτρέ
κωχήν
μένη άπό την γερμανικήν έπιδρομήν
καί διστάζεί αν πρέπει ν-ά άποδεχθγ]
την οριστικήν ειρήνην. Ό στρατός
είναι ή μόνη προστασία τής χώρας.
Τότε ο! Γάλλοι στρέφουν τα βλέμ-
ή
»Η Γαλλία ΰπογράφει την άνα-
κωχήν. Μένει, δμως. προσδεδλη-
έ άό ή έή
Ή κ. Ρίτσαρδ Μπέρντ, όμιλοϋσα διά τοϋ ραδιοφώνου Ιΐί τού Κυβερνητικοί
κτιρίου έν Ρίτσμονδ, τής Βιργινίας,^ μετά τοΰ έξερευν-ητοϋ υίοϋ της, εύρι-
σν.ομένου είς τόν Νότιον Π όλον.
σιον λόγον, είς μίαν εθνικήν συγκέν-! έξισώσεως των κατ άθάλασσαν δ«-
τρωσιν. Έντός διαστήματος πέντε | νάμεων καί την πρότασιν τής άπο-
μόνον λεπτών τής ώρας ό άνθρωπος ' κηρύξεως τοϋ πολέμου, αί οποίαι
I-
ουτος γίνεται μία προσωπΐκότης ι-1 γιναν δεκταί. Δέν ύπάρχει δέ ζήτη-
χρή
ιΑότι δταν θά όμιλήσγ;.
ακομη οί ναναρχοι και
οΐ στρατηγοί μέ τα χρυσαίς στο- άποκαλυφθή ότι ό άνήρ ούτος ειν.α:
λ»ς καί έπωμίδας των,'αέ τό τα- ώπλ-.σμένος μέ έκείνο τό *—■"»·■« η
οποίον ο
ρτ/ωίες υφος των
τητά των
ϊεν έ'καμο
καί την άχοτομό-1 Πήτ ώνόμασεν: «ή γοητεία τού μά-
μον, έν τί έ/.τε- γονιο.... Είνα: ό τέλειος μαέττρος
Ό Ναδίρ Χάν, ό νυν βασιλεύς τοϋ
Άφγανιστάν, όστις ανέλαβε καί
έφόνευσε τόν Χαμπιμπουλάχ, γνω¬
στόν υπό τό δνοιια «ό Νεροκουβα-
λητίις Βασιλεύς*.
Μπριάν, είναι, άμολογο^ένως, τέ
δρ αστικόν άντίϊοτόν της.
»Είς την Αγγλίαν, — συνεχίζει
ό κ. Ούΐλσων,—νπήρχε άνεργία
χαί φτώχεια. Ένας Ούαλλός, κα-
λούμε'«ίς Λόοδ Τζώρτζ, άναλαμδά-
νει νά σώση την χώραν. Καί τό άπο-
ουτος γίνεται μία προσωπΐκότης.
στορική. Δέν υπήρξε ποτέ τού πρό-, μα, είς τό οποίον να άναμίγ-^υεται ο
εδρος. Άλλ' άπό την στιγμήν έκεί-1 Μπόρα, χωρί
νην καί δι' όλον τό υπόλοιπον στά¬
διον το.) ή έπιρροή τού κατα-^τά νά
είναι μεγαλειτέρα άπό την επιρροήν
ενός μεγάλου πολιτικόν κόμματο;.
Οί μεγαλοεπιχειρηματίαι τόν πλη-
σιάζοον διά νά πάρουν την γνώμην
τού καί την συμβουλήν τοϋ. Φαίνε-
ται ώσάν Ήρακλής, πού ήλθε νά
άπο/.αθάρΐ(; την κόπρον τοϋ Αύγείο.).
»Άλλά πώ ςλο'.π^ κατώρθωσεν
ό άνθρωπος α&τός νά κινητοποιήση
την κοινήν γνώμην; Διά
ριχής.
της ρητο-
»Ό Ροϋσίελτ μβ την ρητορικήν
τοο σαφήνειαν, μέ την δύναμιν τοϋ
λόγον, χατέκτησε τους πάντας. "0-
ταν ϋψωνε την πυγμήν τού καί ε-
τριζε τοΰς οδόντας, αί α.1ρ2 χειρο-
νομία; τού, ποΰ συνώδευον τάς κα¬
τηγορηματικάς φράσε: ςτου, «συμ-
βόλιζον την άποφασιστικότητά τού.
»Δέν· ήτο ειμή ενας απλούς κα-
θητής είς τό Πρίνσετον. Δέν άνε-
χίχθη ποτέ τοο είς την Πολιτικήν.
ΤΗτο ό τελευταίας άνθρωπος είς
αυτόν τόν πλανήτην ποΰ θά μπο-
ρουσε να γίνη ενας
δλα ταυτα, εγινε..
πολιτικός. 5Γ
ΒοΛή των Λορδων άπορρίπτει τή1
πρότασιν. Άλλ' ή μήνις τοϋ ρήτ>
ρος εκδηλούται κατά τρόπον τρο¬
μακτικόν καί οί λόρδο·.... ήττώνται.
ί ό Σίή ^ έ
Καί, τό Σίνταγματής χώρας, μέ
τος προϋπολογισμοΰς των δισεκα-
τομμυρίων τού, άλλοιοϋται δι' ενός
καί μόνο νόμου, είς τόν οποίον,
άναμφΛόλως, ή ρητορική συνετέ-
λεσε τα μέγιστα διά νά θεσπισθή.
»Ένας Τσώρτσιλ χάνει τό Υ¬
πουργείον καί την δημοτικότητά
τού. Τί τόν έπαναφέρει πάλιν είς τί
Ντάουνιγκ Στρήτ; Τό εξαιρετικόν
γεγονός δτι δύναται νά συγκρατήστ,
τό ακροατήριον τού καί νά έπηρεάστ,
τάς συζήτησις.
»"Ενας Φίλιππος Σνόουδεν^ μέ
τό άσθενικόν σώμα, διατί καλείται
είς τό Υπουργείον των Εξωτερι¬
κών; Διότι εχει μίαν θαυμαστήν μα-
εστρίαν τού λόγου. Άπό τα λεπτά
τού χείλη δγαίνει μία έντυπωτ'.κή
λογική των γεγονότων, μέ καλοζυ-
γισμένον σαρκασμόν καί άλτρουϊ-
3μόν αφθαστον.
^■=ι?. ο Ρόμ—ρΤ Μέϋναρδ Χώτοτνς, 30 έτών, δστις εξελέγη Προεδρος τού
Γ0?ν.ειαίϊημίου τοϋ Σικάγου. Άοιστεο«, ό Ποόεδρος τού Πανεπιστημίου
1αιηλ, Τζέϊιις Ράουλαντ 'Αντζελ Είς τό μέσον ό Ποόεδρσ; Ουώλτερ Ντιλλ
ίϊημίου τοϋ Σικάγου. Άοιστεο«, ό Ποόεδρος τού ημ
Τζέϊιις Ράουλαντ 'Αντζελ. Είς τό μέσον ό Ποόεδρσ; Ουώλτερ Ντιλλ
λέξεων επέτυχε την ένοποίησ:ν των
Τραπεζών καί μέ την ιδίαν δυναμιν
συνετέλεσεν είς τό νά εξευρεθή ή
Κοινωνία των "Εθνών καί συνεβιδα-
σε τάς ψυχάς δλων των άνθρώπων
είς την π'.θανότητα και είς τό κα-
τορθωτόν μίάς διεθνοϋς φιλίας. ΤΗ-
το ενας ^(ύρ ποΰ άντεμετώπισε τό
μέλλον, ποΰ δραδ·εως μέν άλλ' α¬
σφαλώς διανΰει σήμερον τ» στάδιον
τής πραγματοποιήσεως τού.
»ΈπΐΓΑεφθήτε, άκόμη, τό Καπ!-
τώλίον. Έκεί, χρόνο μέ τό χρόνο,
θά εΰρετε μίαν άτελείωτον σειράν
δουλευτών καί γερουσιαστών, ποΰ
κινοϋνται μέσα είς την πολύδοον- αί¬
θουσαν, ερχονται καί παρέρχοντα:,
έμφανίζονται καί έξαφανίζονται, ά-'
κούονται καί....λη^μονοϋνται. Άλλ'
ευρίσκεται σημερον είς τηΜ Ουάσιγ-
κτων μία έξα'.ρετική προσωπικότης,
ποΰ τό δνομά της είναι διεθνές. Κι'
αΰτός είναι ενας δυνατός ρήτωρ.
Είναι ό Ουΐλλιαμ Μπόρα, ό άνθρω¬
πος ποΰ εχει ί§έας καί εχει την δυ¬
ναμιν νά τάς μίταδίδη, έντυπωτί-
κώς καί είς τοΰς άλλους. Κατήγ¬
γειλε την συνθήκην των Βερσαλ-
λιών καί επέτυχε την ακύρωσιν
χωρίς νά έχη ενα θετικόν
*αί όρ'.στικόν καί εύοίωνον άποτέλε-
σμα.
* * *
»Όταν ό Περικλής κατέστη κυ·
ρ|αρχος των Αθηνών, τό Άστυ ή¬
το τόσο νμικρόν, ί>στδ μία /.αί μόντ
άπλή φωνή ηδύνατο νά ακουσθή άτΛ
όλον, άνεςαιρέτως, τό σώμα των ί>.
πευΐυνων πθλιτών τοο.
«Ατυχώς δμως, σήμερον δέν >
πάρχει μία α'θουσα άκροατηρίου τό¬
σον μεγάλη. ώστε νά περιλάβη δ-
λους έκείνοος τος άνθρώπους. ποΐ
έπιθυμοϋν νά άκοΰσουν Ινα ρήτορα.
Αύτό είναι λυπηρόν, διότι ό ρήτωρ
εχεί αποστολήν νά άνν»ψώστ; την αν¬
θρωπίνην φυλήν.
»'Ο κόσμος είναι ενας πελώριος
πυργος τής Βα·δέλ, καί δλοι οί 5ν·
θρωποι είς την γλώσσαν τοο εχουν
την απληστον επιθυμίαν νά άκουουν.
Πολλοί έξ αυτών όμΐλοΰν, άλλ' έ-
κείνοι ποΰ ακούονται ευχαρίστως,
είναι έλάχ'.στοι».
Έν τούτοις, νπάρχει Ινα φωτει¬
νόν σημείον είς τόν όρίζοντα, μία
ελπίς βάσιμος, ή όποία θά άποδώσγ;
ταχέως την πλέον ευχάριστον πρ^·
αατικότητα. Καί τότε. δλοι μας. μέ
Ινα μικρόν μηχάνημα τηλεοράσεως
έφωδιασμένον μέ μικρόφωνα—ποί»
Οά έχωμε μέσα στό σπίτι μας—θά
είμεθα είς θέσιν νά ακούωμεν οίκο-
ώ τοΰς μεγαλειτέρον ρή-
λί ί ά έ
τορας τής ΰφηλίου καί νά τοΰς δλέ-
πω<χεν ά/.όμη νά μορφάζουν καί νά γευονομούν, χ,ατά την ώίαν τής όμ:λίας των. Σ Κ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ Σκώτ »*Ας έλθωμεν τώρα είς τάς Η¬ νωμένας Πολιτείας. Ένας άνθρω- Χος διεθνώς άγνωστος, όνομαζόμε-| Αΐων *« «««χ· -.«ι» —ι-».» νος Μπράίαν, έκφωνεί ίνα θαυμά-της. Εισηγηθή την πολ-.τ^ην τηο Μυοοαηρίς καί Μασχά).η, φιλ ενάδες μου, έλάτε μαζύ μου γιατί άπόψε δέν εχω έραστή· ξαπλωμένες στό δύσσο, άπάνου στά στοωσίδια μας, θά κου- 6εντιάσωμε όλόνυοα στό δραδυνό τραπέζι. Μιά ντ5χτα ξεκούρασης Θά σάς κά¬ μη καλό. Θά κοιμηθήτε στό κοεβάτ» μόν, άχτένιστε; κι' άφτειασιδωτες. Βαλτέ έναν άλαφρο χιτώνα μάλλινο κι' άφήστε τα κοσμήματά σας στύ σεν- τοΰχι. Κανένας δέν θά σάς βάλη νά χο- ρεΰτε, γιά νά θαυμάση τα πόδια σας καί τα βαρεία κουνήματα των νεφρών σας. Κανένας δέ Θά σάς ζητήση τής ίερές παραστάσει; γιά νά κρίντι δν είστε έρωτιχές. Δέν παράγγειλα γιά σάς δύο αύλη- τοίδες μέ ώαορφα στοματάκια· άλλά δύο χύτρες μ,-πζέλια τσιγαοίσμένα μρ χρέας, μελόπητες, τηγανϊτες, καί τύ στεονό άσκϊ με τό Χιώτικο.

ΔΙ
Το ε'τος 1928 θά παραμείνη άν-
μ.9'.τδητήτως ένομαστόν είς τα
χρονικά τής σεισμολογίας, λόγω
των πολυπληΌών σεΐσμών ο: όποΐοι
ϊυνέίησαν ίτ.-Λ την διάρκειαν αύ-
«ΰ.
Μετά τοΰς σεισμοΰς είς την Μ.
Άσ:αν απέβησαν, περί το τέλος τοΰ
'Απί'λίο, «ι μεγάλαι καταστροφαί
νή-ς Φιλ:ππς.,πόλεως είς την Βουλ¬
γαριαν καί ττχ; Κορίνθου είς την
Έλλάδα, έρημώσασα'. ταυτοχρόνως
Ελην την γείτονα περιφέρειαν καί
ίρον.αλέσασαι άρκετά άνθρώπινα θύ-
ριατα. Την 2αν Μαΐου ή Κωνσταν-
τινούπολ:ς έγνώρίσεν Ινα άπό τοΰς
ΐβγαλτ-,τέρους σεισμοΰς, έξ &σων έ-
ίοκίχ2σε κατά την μακράν διζδρο-
*.ήν των αΐώνων κ αί ακολούθως ό-
Κόκληρο; ή Τουρκ,ία, μεχρι τής
Άγκυρας, την 4ην καί την 5ην
ΐοΰ ίδιου μηνός βτβλαντεύετο είς τα
Ιϊμέλιά της. Την ιδίαν —.ρίπο £-
Γοχήν, τερί τάς αρχάς ί^λαβή τού
Μαΐο'.>, σημειούνται άλλοι σείσμοί
Πήν Ίάόαν, όταν τό ήφαίστειον
Γίμπαγκ ευρίσκετο «ν δράσε:. Δέν
ίαρήλτ)» μην σχεδον καί οί σεισμοί
^ετετοπίσΦτ—αν είς την Βόρ-ειον Α¬
μερικήν. Περί τα μέσα Ίοονίου
ιτολνάρί^α.θ( δονησεις έγιναν αίστ)η
τα! εις μ·έρη των 'Ηνωμ. Πο-
λίτείών, είς 'Οχάΐο, τό Κολοράδο,
την Όκλαχόμα καί τό Μεξικόν
ι—ου τδ ©ίαφος δέν έπαυσε ν ά δο-
νήται συνεχώς μέχρι των μεγάλων
ίοίτμών τού Αΰγο.ίστου. Ή πολιτείο·
τής 'Οξανίας έδοκιμάσθη σφοδρότα-
τα. Την ιδίαν στιγμήν, δηλ. την
Ι Την Αΰγούστου, ύ σειβμοί έκλό-
ι·ζαν την Κοι>5αν. "Ολίγας ήμέρ-ας
προηγουμένως αί νήσοι τοΰ ^οΰντ,
ίρχιταν νά δονοΰνται, τό ήφαίστειον
Ι'θ'λοντέντα έςεμοΰσε λάδαν καί πε-
ρ- τάς αρχάς Δεκεμβριού ανήγγελ¬
ον νεαν δρασιν τού ήφακττείο^Κρα-
τακά·~α τοΰ ότοίθιί ή τρομακτική
εκρηςις κατ' Αυγουστον τοΰ 1883
έΐεσφβνιδόνισεν είς την ατμόσφαιραν
πελωρίας μάζας τέ^ρας ή όποία
Επί μήνας έποριρύρωνε τον ουρανόν.
Περί τα τέλη Αάγοιό—ου είς την
Περσίαν, κα: ειδικώς είς τό Χο·
γΐσστη, ϊττιειοίντα! σημαντικοί σει-
ϊ;ιοί.
Κατόπιν ηλ&ε> ή ο·ε;ρά τής δ>
τ-/.ής Μετ&γείου. Είς τάς αρχάς
Αύγουστον έπτλθον ο'ι τρομακτικοι
^ϊτακλυσμο! τού Μπο^ί καί Τζι-
ζελί, €Ϊς τό Άλγέριον, συνοδε^ύμε-
νο' υπό μικροσεισμών. Τον Σεπτέμ¬
βριον <πχλ$'ο5ντα! μερρχοΐ 7εισμ.οί εί: τό Καλάμχρ καί οί μεγάλη εκ- τ-ηξις τής Αίτνας τον Νοέμβριον. Τέλος ή σ»υμική δίάσις μετετο¬ πίσθη κατά Δεκέ-χδριον άφ' ενός μέν ΐκ Χλής είς την Τάλκαν, δχου οί σεισκ;! είχο προξενησεϊ ιτολϋάριτ)μ.3! άνθρώπ'.να ©^ιατα, άφ' έτέροο δέ άχό των Φϊλ:—^ίνων είς την Μανί- λαν. Είνε περιττόν νά ττροττεθή, ότι κατά τα: διαλείμ,Αατα των μεγάλων αίτών σεισμών έτημειοΰντο Ί.η αλ λο'. αικροτίρας εντάσεως, όπως είς Ά ΖάγκρεΆ- κατ' Αυγουστον, εί; τα νότια τής Αγγλίας, είς την Ουαλλίαν καί την Τζέρσεο, άλ- λά οί τβλευταίΌ'. ουτΌΐ έγον διά- φορον «ηίΐϊτίαν, ώς Οά ίϊοϊλεν ά¬ μεσος. Αί ζώναι επιδράσεως Εάν άναΓαραττήσγ) τις επί τοοϋ χάρτου τής ΐφαιρας τα σημεία είς τα όποία σονέίηΐαν οί μεγάλο·. σε'.- σμοί περ: ών εγένετο λόγος ανω¬ τέρω, 6ά ^αρατηρή<τΐ(; άμ,έσως, ότι τα τηαεία ταυτα εύρίτκονται έγγύ- τατ? δύο μεγάλων κύκλων τής γη- ίνη; σηαίρας. Ό μέν είς σχείόν καράλληλος το5 Ίση;χερ!νοϋ άτκ- τελεί την ((Ζώντ,ν έπιϊράσεως τή; Μείοιω, ό ι ε άλλος όστις ζί- ΣΤΡΟΦΗΝ γ, ς ς τ~ν. σχείόν καθετως -ρός τόν πρώ τον, αποτελεί τί)ν «ίζωνην έπιϊρά- τεως τοΰ Είρηνίκοΰ». Εάν εξετάση τις τάς δύο αύτάς μεγάλας ζώνας Θά άντ'.ληΐ&η, ότι ή κατανομ,ή των σεισμών είς τα διάφ<;ρα μέρη τή; <:β~ίρ·ας δεν είνα·. αύθαίρετος. II «ζώνη έτ7'.ι3ράσιεως τής Με- σογίίοο» τέμνει είς τζ μέσον την Ανδρικήν, ί-.έρχεται ίίά μέσου τής Εύ?ώ—-,ς χά; τής Ά·?ρικτ.ς. 2:α- σγί'ϊΐ την Άσίτν καΐ προεκτεινο- μεν/; ίιέρχεται Γλεταςΰ Αυττραλ;7ί κα· Φιλ'.ππίνων νησων. Άς την χ.~Γ_ε_ .«■—— —— ΔΟΝΗΣΕΠΝ.-. ΕΝΑΣ ΤΡΟΙΗΑΚΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΙτΙΟΣ ΚΑΤΑ- Ι.- Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ "ΗΛΙΑΚΗΣ ΚΡΙΣΕΛΣ". Γ Τό νέον άεροπλάνόν τύπον Λάκχηντ—Βέγγα, όπερ κατεσκευάσθη έν Μ.-τοίρμ.τανκ, τής Κα).ιφορνίας, χαριν τού Συνταγματάρχου Τσάρλες Λ. Λιντμπεργκ. Άντιλλών καί τοΰ Άτλαντικοΰ, δι- έρχεται διά τοΰ ΐΜρ^Αθΰ όστις χω· ρίζει τάς Άζόραςκαί τάς Κανα- ρ!^^ς, κατόπιν «ίσέρχεται διά των στΐνών τοΰ Γιβραλτάρ καί άκολου- 9εϊ την Μεσόγειον τής οποίας αί ίγβζ'.ιΐνζ·. κατεσπαρμέ·«ι δι' ήφζ!· στείων, άφίνουΐτα δέ ^?ο; τα δείιά τόν ΊσΘαόν τώ Σουέζ καί τή-Λ Έ- ρνΰραν Θάλασσαν, πρός τα άριστε- ρά 5έ την Μαύρην Θάλασσαν, £·.2- σχίζε: τάς κοιλάϊας τοΰ Τίγρεως καί το5 Εύί>ράτου, τόν Π ερβικον
Κόλπον /.α: την Θάλασσαν τοΰ Ό-
μάν, ϊ'.ατρέχει νοτίως διά τοϋ Ίν-
δικο3 καί «ΰ Γάγγη την οροσειράν
των 'Ιανλαΐων, περιτρέγει την Ίν-
δοκίναν, τάς νοτίοος ακτάς των
νήσίον Σόντ, όποα τα μ,εγαλήτερα
ήφαίστεία τοΰ κόσμου, ίιέρχετα·. διά
μέσυ τής Νέας Γοπνέας καί τή;
Αύστρχλίας διά το3 στενοΰ τοΰ Τορ
ρές ν.αΐ καταληγε'. πάλιν εί; τον
Ίσθμόν τοΰ Παναμά.
Τθ'οκτοτρόπως ή ζώνη επιδράσε¬
ως τής Μεσόγειον κάμνει τόν γΰρον
τοΰ -/.όσμοο, διαγρά?οοσα μίαν γραμ¬
μήν έλικε'δτί σχείόν εί; δλα τα ση-
μεία βορίίως τοΰ Ίστ,μερινοΰ.
Ή οΖώνη επιδράσεως τοΰ Είρν,-
νικαΰ» είναι ·Λετ!.αλυμ4ΐένη όπό των
υδάτων. Έν τούτοις, άνωθεν αυτής
ϋΊοΰνται άπειράριθμ.οι νήσοι ' ώς 7·.
νήσθ'. τής ΛΙικρονησίας καί ΙΙολυ-
■,τ,σίας; α: ίΛτοία: άναπαρ'.στοΰν τα;
πραεΐεχούσας κορ^ί;άς καταδαρα
θρονΌε:σών όροσειρών. Έκτείνΐτα'.
ϊπό το Στενόν τοΰ Βεριγγίοο πρό;
Βορράν «τίως τή; Νέας Ζηλ?ν-
ΰΐ7ς κα: των Φιλίππίνων, καί ν.ζ-
ταλαμίάνί: τό τρίτον περίπ:^ τής
έπ'.ίτ;εία; της σφαίρας. Άποτελε!
εν τεράστιον μέρος τοΰ φλοιοΰ τής
γής /.7τα;δαρ5Γθρω0έν, τα δρια τοΰ
όποίου σημειοΰν μεγάλαι χ,αι 5ρ*-
χώίεις παράκτιοι όροσειραί.
Ή κοταγωγή λοιπόν τής 4ε>
-.έρχς αυτή; ζώνης είναι εντελώς
?·ά?θ5ος τή; πρώτης.
γραφική τον; κατάταξις. Την γεω¬
μετρικήν όμω; αύτην συμμετριαν 3ι-
ετάρασσεν μία άνωμαλία. Καΐ ή ά-
·»ωμαλ·2 αυτή εινα ή παρατηρουμέ¬
νη -/.αί εί; τα; ~·
τεραΐ
Εί; την «Ζώνην επιδράσεως τή;
τ, Βόρειος ·Αα! Χότιο;
* 'Λ
"Ααεοική. τι Ε'ρώπη αετά τίς Ά-
μτλοτερον υχ>. ενίοτερον αε;ος τω
άπό την /.ορ^ήν των έδρών τούτων
Ή στίνωσ'; αυτή συμ.πΐπτε·. άκί·.-
ί;ώ; αε την ζώνην έπί·?5ασ:ω; τής
ιαν ττ>ς γεω·
:ατμησεως των
σμών ίυνάμεθα ηδη νά ννω-'Γ
κα: ποΰ ακριβώς όφείλοντί/'^
Ο·. σειτΑοί εινα; ο'^ι·/λ ϊ0 ·
τοΰ έδάφο,,ς, άλλά δέν εΤνϊ. '^'ί
ίονή.-ε-.ς. ίίοτ! άλλαι μΐ'ν ^
^·>2-ν. (μ-.κροσε-.σΐΛθί), 5);Α,.»ΐ *
νοντί: 2:σθηταί άπό όλον «"/^
Ώς γνωστόν διά των σεκ»ιΟν ·
φων καθίστα-α· δυνατάς ό"ΐποϊτ>
γΐ3μός τής αποστάσεως ή ό—;, '
·?^%ί! «μέρος τής παραττ"(:Τ,/ω,
απο το έκ;κεντο*ν τοΰ ίκ,-.,' ",'
■/α; τ» £·.5οο τού σειβμοΰ
'ΚάνϊναδηπρόκειταΊ^ί-^
ναθετων -γ Ο5·ζοντιων σε!σ·;ών 0:
πρώτον εκδτ,λοΰντα! πολλάνιΐ; },^
θετο^ εκτφενδονίσεως δένϊρων, Αί-
θων. οίζ.'.ών ζ.λπ
ί^ί -Οί τοιοΰτοι σε'.βμ,ο: ε!<ϊΐ ά; ίπ· ζ πλείστον άκίνϊυνο:, ϊιότι έχ! τοπίΓονται είς μικράν απόστασιν. Τουναντίον νιως <,[ όρι-ζόντ'ο: ηϊ- εάν η εντασις το)ν ε·ναι φρ'.ν,ής. ή Ασια μετα τη; Αι>ΐτρ2- ^Iε^^■/ίί^^. Διά νά την έςΓ,γήσου-'
*ςονα, η κορ^φη τού οπ<ν/υ απο- -}- -ρκτροφικής κ-.νήσε- ί ρηνιν.ό;. Διά νά εξηγήση η ίκΐζ των τΐτγωνων αυτών ο Α:ί Γ-Αρψ έδτντάϊ&η, ότι τ, γΤ κατα- νί>-ί«τέ?«»ν Αε;ών τ^/ήπεί:<υ; προ Φ^/βμ«νη ελα!ϊ ολιγον Χ2τ' ολίγον κ3(λε; ,χ[Τ) ~ζ3Τλ2ΊΙλ^ ηί^ μορφήν .-ετραεϊοοα το^ οπο-οο α: .;ς τ'ήν Ανατολήν, τουτο δέ γ- τρείς τριγονικακ κλε^ϊΐ είναι μϊ-1 „„,. 6^ς ^-:,ως φ3Ν19^ (1έχ;ς χ?ι σηx5·.^^ τιν=ς 6·Λ«Γ«νβι εί; τρ,ρ^ τ:ς ;ν οχ'.^^ ε;ς -, έπ-.πε3ον Λκλ ττς Εα/.αϊσης μι αφίνον χάρτην τί; -ίρο-'είο;. Λόγω τή; μονον να φαίνωνται τα ττε^-^ενα, ^^^ής Χ:-ή; κ2; --ής ίΧ ταύ- <««%των πρός την /.ο?.:ην. ι ^ς π^ατη:ο,μένης στενώσϊω; ο ΒΛν ^οτεθτ, «ι το τετραεϊρον, |.Λ?^ϊ2ως ^οτλβίν τ, «ζώνη έχ:- ?έ 5:2τϊ Νότιος "-/ηματίζβται άπό τάς κο- [ ροφάς -των ήπείρων τοΰ τετραέδρο,ι, τοδθ' όπεΐ καΐ έπαληθεύε: ή γεω; Έφίσον γνωρίζομεν πλέον την αί όφείλονται οί ιει- αμοί. ήμ Ι έμνο^σα τον Ίσθμόν τοΰ Π ανα- ψά 3ιβσχίζο»σα την θάλασσαν των χατα:ρευσε:ς θίκ·ων, κλήρων, λόφων κλπ. Είς τολ; ;%■ λευταίους τούτους ανάγοντα: οί τε- χτον<χθ! σεΐσμοί. Έ·λ τίς λεπτομεροϋς σημίΡ^μί- λετης των σε'.σμών οί είϊ'.ν.&ί *ατ- ελη^αν ε;ς το συ,.ιπερασμ.2, ίτι ίλ- λο· ·) έν σδΐσμοί προχαλοΰντχι ϊχίί- 0ους 3-—4 χιλιομέτρων άικ τή; ε- ς τοΰ φλοιοΰ τής γτ,ς, άίΧ- λοι δέ είς πολί» μεγαλήτερον 6αθος τό οποίον δέν είναι ετ/.ολο< α,ά/,- λ«ν δυνατόν νά Οί σε'.σ·ιοΐ 5α, έκεί δπου σ.*α.6αίν&υν τζ/.τ» αετχΛίνήσΐ;; έϊ^ίών, ίίώ Ιπάρχο,ιν -/.ώραι τρόπον τι¬ νά πίονομίθΰχςι είς σε;σ·ο.ο^ς. Τ» Ία<:ων·.κό> άρχιπίλαγο; άΐιθμί!
κατ' ετος έκατοντάία; τ. -ΐ'.ι,ϋι··
ϊονήσεων καί ενα μβγά/Λ/ '/ϊϊι-
χλντμόν· καθ11 εκάστην έξχϊτιαν. Εί-
να: διότι είς τα Ιαπωνικον πέλαγο;
1>πά;χε! αία τεραστί2 !ι·τόγεκ; τ*
ερος ή όποία πΐοκαλΐί σ^χνά; *ΐ-
ταβαραθρώσείς νΐϊί κατ
αν σ^νεχε:; μίτατοπίσϊ'.ί
οποίαι μβταδίοοντα1.
' είς την ξηράν. _
Ή μεγάλη -Λαταστρο^η τη; 1?
Ίουνίου 1886 εσημείωσε 30
ματα καί ετ.τα-τ·^ επί τή;
οθάτασα τα 700 μίλιΐ.
ΜκρΐΜΕ σοφοί τθελησαν νΛ ανϊ·
καλυ&τ,υν την σχέσιν ^ή όποα οΜ-
τόν νά υπάρχη μΐταςί» τή; «:ιο-ι·
κης εμφανίσεως των ήλυν.ο^ *ΐ;
λίδων καί των μετεωρολο-.'οων «ι
νειτμΐκών ςαινομένων τοΰπλϊνητ*
μας. Κατέληξανδέ είς -α^Τ^
σμα, ότι τα φαινόμενα -
γονται κατα κ2νον;κα !
«.;«·, έκ -ών ήλΐ2χών ^
αυτών κρίσεων ή όποία η>
τοΰ 1923 καί έφθασε
τα τον όριον της, τφ
καί ή «χνότης των σειτΓ
των άλλων /.7Τϊ"ρθίών :
ιιΤετϊετζι
'ΝΒρρίκου
Τδν ηλιο καί τα
ρόδα καΐ κρίνα βρ
τώς όλα μέ χαράν
έγώ άγαποΰσα μια
Μά τώ3α έσένα ε'χω
μονάχα,,άγάπημοαχ
γιατί κάυε ερωτβ
^ ά
Γιά αένανε, άκρΛδ μ*·*
στέν 5ϊιο είναι τον
καί ηλιος μβζ», *"
χαί ρόδο ή κρινο
Μετά,ρ. Α.

«Εϋ.ΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, ι ΛΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 19-20.
13
ΡΡΟΣΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΊΑΑΟΣ
Ό Ραϋμόνδος Δώγκαν διδάβκοιτν 'Ελληνικούς χοροΰς είς τάς χορευτρίας τοΰ Μπροντ-
γουαίη, Τσάρλοτ Γιάσλιν, Σόλλυ Ρίτζ, καί Νόομαν Σιοΰττα.
Ό Κλάςενς Χέϊτμαν, δεξιςί, κ.αταστιχογράςρος μεσιτικοΰ γραφείου της Φιλαδελφείας.
όστις ετέθη υπό εγγύησιν 100.000 δολλαρίων έκεΐ, επειδή εκλεψε 209.000 δολ/.άοια ά-
πό τονς προΐσταμένους τού καί τα επαι|εν είς τύ χρηματιστήριον καΐ τα ϊχασεν.
Ό .-τηϊγκιψ της Ούαλλίας καταθετών θυρεόν επί τοϋ τά<4θυ τοϋ Αγνώστου Στρατιώτον έν τώ ΜθΛαστήρίφ τοΰ Ούεστμίνστερ, κατά τίιν "Ημέραν τής Άνακωχής. Ή κ. Φρέντ Κάρσων, κ Τζέρσυ Σίτυ, Νέας Ίεο,σέης, έν τφ μέσο) των υΊ.·γατέρ<ον της, Άλδίνας καί Βιολέτας, αί οποίαι έμαρτύρησαν υπέρ αυτής είς τό δικαστήριον όταν έόι- κάζετο ή κατ' αυτής γερθβίσα άγωγή ώ διαζυγίφ. ΛΙ θυγατέρες είναι χορεύτριαι τοΰ Μπροντνουαίη. άδελςροί, Φερμάνδο καί Γκιλλέομο Όρτιζ Ροϋμ-τιο, φοιτη- πμίας τοϋ ΓκέττυσμΛουργκ, των όποία>ν ό πατήρ Πασκοναλ
ζ Ρούμ.τιο εσχάτως εξελέγη Πρόεδρος τού Μϊ|»α>Γ'.
Ή Ιΐώο.ι/. Μπιαρμοο, είς την; δ-
ϋθίαν τα δικαστηρια τοΰ Σικάγου
3.000 δολλάριο είς 6ά-
ρος τής κληοονομίας τοΰ άποθανόν- Ό Λμερικανος Πρεσονς. Χαρρυ Φ. Ι κουγκενχαιμ, όστις μετέβη εις την
^ς Γατοΐψυριούχου Ι-ζ&οτζ Α. έν Κού6α θέσιν τού έκ Κή Γουέστ. της Φ).ωρι6ος δ. αευο-τ/ανου. ΑΡι-
Θώον στερ4, ιι συζνγος; τού.

——Γ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1923
ΑΠΟ ΤΗ Ζ£_ΙΕ_
Η
το κεντρον
■υλιβάνης ό Οαλαββόλυκος.— Αύτός κβτί ή τα
τού.— 'Αίϊό τούς ώκεανούς είς την ρετβίνα
ΠρεββευταΙ και Άρχηγοί 'Αποβτο-
λών στό «Συλιβάνη».
ΊΙ ταβέρνα επήρε τό δρόμο τη;
μόδας. Γιά την άπλότητα ποΰ τή;
χαρακτηρίζει τό κάθε τι, γιά την
ελλειψι της έτικέττας, γιά την 'Ελ-
ληνικότητά της, γιά τό γλυκό προ-
ϊόν των άμπελώναίν τής Άττικη;
ποϋ προσα>έρει, γιά την ποικιλία
των τνπων ποΰ συγκεντρώνει ή τα¬
βέρνα, εγινε της μόδας. Έδω καί
χρόν.α ή άριστσ/,ρατία δέν Ιρρι-
ννε όντε περιφρονητικό βλέμμα στό
ύπόγριο βρωμερό κεντρο, ποϋ ελέ¬
γετο ταβέρνα. Σήμε'θα ή ταβέρνα
είναι ή συμπάθεια, τό καταφύγιο
τής παρέας, τό κεντρο τού τραγου-
διστή, ό έπίλογος κάθε γλεντιοϋ
ποΰ αρχινάει έστω, στό άριστακρα-
τικό οχίλόνι. Γι' αύτό σέ κάθε γο>
νιά, ανοιξε ταβέρνα. Και εχουν τα
πειά γαιργαλιστικά όνόματα. Τα¬
βέρνα ή «Άττικη», τό «Λιόπεσι».
ή «Παρηγοριά», τό «Λούξ», ή
<"Οασις>, 6 «Γλεντζές», γ1) «Ρετσί-
να», τό «Μενίδι», τό «ίΚοκορέτσι*
καί μιά όλόκληοη ποικιλία άπό δ-
νόματα, ποϋ έπινοεϊ ή έφευρετικό-
τη; τοΰ ταβεονιάρη, την ώρα ποΰ
κατεβαίνονν οί «μΐσές». Ό άριστο-
κράτης καί ό άριστοκρατίζων κα-
τεβαίνει σήμερα στήν ταβέρνα μέ
ι ήν εΰκολία ποϋ έμπχι νέ άλλοτε στά
παληά ρεστοραν τοϋ κόσμον της
έτικεττας. Δέν τόν έμποδίζει τίπο-
τε! Καί γιατί δχι; 'Εκεΐ μέσα, μετα
τα μεσάνυκτα, βλε,τει. κανείς καί
φράκο καί σμόκιν καί «εξωμες έ¬
λθητε;» καί τό κάθε τι ποΰ στολίζει
την κοσμική στήλη καί τής χορευ-
τικές περιγραφές. Καί δίπλα στό
βορέλι. τό σκονασμενο άπό την πο-
λυκαιρία μέ τα ξεβααμένα τα τσέα
κια τού, κοντά στή μυρουδιά τοϋ
•/ρασιοΰ καί τοϋ κοκορετσιοΰ, σκορ
-τίθεται το λεπτότερο άρωμα τοΰ
Κοττύ καί τοϋ Ντοοσαλ. Μέ την
διαφοράν πώς άντί γιάσαμπάνιες^
σεροίρεται τό άθωότερο άπό δλα'
τα ποτά, ενα πρανιια ποΰ ή βιομη-
χανία της ποτοποιΐας δέν τό θίγει
καθόλου, παρά μονάχα δταν πρό-
-,^ιται νά σκοροιίστ) τα Ιλαφρά συν
νεφάκια τοΰ ρετσιναοϋ καί νά τό
Ηελαμπικάρη —τό κρβσί — ό πό-
θος τσΰ έργάτη, ό πόνο; τοϋ χ<ι>ρι-
άτη, ό στοχασμό; τοϋ έρωτοκτνπη-
μένου, τό καταψύγιο τή: σύγχρο-
νης ποοέας...
Ποίος άλλος πειό άρμόδιος άπό
ένα ποΰ γράσρει, χρόνια τώρα μα¬
κ ρυά άπό την τύρβη τής κοιναηα-
κής άνακατοσουρας, καί ποϋ μένει
άκλόνητα πχστός στά εθιμα τοϋ τό-
που θά μπορούσε ν' άνακαλΰψτι την
πειό περίεργη, την πεό πρωτότυ-
πη, την πειό γοοναλιστική, ταβέρ¬
να τής Αθήνας; Ό Δημοσθένης ι:
Βσντυράς. Αύτό; εΐχε κατορθώση
νά· μαζέτΐη) στό ύπόγειο τής οδόν
Χα6ρί·υ, ποΰ εκλεισε τώρα ό,τι έκ-
λεκτό δείχνει ό 'Ελληνικός φιλολο-
γικός κόσμος. Λογογράφους, ζ<ι>-
γράφσυς, γλύπτας, δητμοσιογρά-
φους. 'Εκεϊ μέσα έμαζευόμαστε κά
θε μεσημέρι καί έαχΐντασιουργού-
σαμε τρομακτικές μάνες μέ λεον
τάρια καί έλέοταντας οί ίδρυταί τής
άποστολτ(ς ποΰ θά πήγαινε νά έξε-
ή τό θρησκσκρατούμενο Θι
ά ό
ήη ρηρμ
βέτ! Ό Βοντυράς εγραφε τότε την
Κόλαση τού! 'Εκεϊ έονότανε πολ-
}.ίς φορές ό "Αλκης θρΰλος. Καί
μεσημερια καί όράδυα, ή ύπόγεια
ταβερνοΰλα έμάζευε τόν φ λολογικό
κόσμο καί έκεϊ μεσα ί} κριτική ανε-
βοκατέβαζε τής σύγχρονες φιλολο
γικές έμςρανίσεις κοη, δλες οί δια
φοτνίες εΌβνναν δταν τα ποτήρια
εσμιγαν γιά τό «ύβίβα, ρέ παιδία».
Ή Φτώχεια
Τοϋ
Εξεδόθη καϊ κνκλοφοβεϊ είς Ρόλλον Πιβνόλας «ΑΛΕΚΤΩΡι, καθάς
κα'ι σειρά άλλων ίχλεχτών τεμαχίων τα όποία παραθέτομεν κατωτέρω.
Οί Ρόλλοι ΑΑΕΚΤΩΡ εχουν ήδη κατακτήο— την αγοράν, είναι οί τελει-
ότεροι. Άποδίδονν τα τραγοΰδια πιστώς, αί οέ λέξεις έκτυποϋνται διά
νέου συστΐ'ιματος καθαοά καί χωρίς λάθη. Ή πιανόλα σας παίζει καλλί¬
τερα μέ Ρόλλους ΑΛΕΚΤΩΡ.
ΝΕΩΤΑΤΟΙ ΡΟΑΑΟ! ΠΙΑΝΟΛΑΣ
Τιμώνται
ΡΟΛΛΟΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ
536—Στά Σάλωνα, Τσάμικο.
555—Ή Φτώχεια τοΰ Μποέμ.
547—Σβϋσαν τα δνειρά μου.
532—ΑΧΕΠΑ Έμβατήριον.
543—Άργεντινό Ταγκό.
542—Ή Γυναίκα ποΰ σκοτώνει.
538—Τσΰρνα (Έλλην. Λέξεις).
539—Ραμόνα (Έλλην. Λέξεις)
526—Ή Άγράμπελη.
521—"Ελα νά ξαπλώσης.
524—Οί Γλεντζέδες.
510—Βιδίκα—Κτκή.
513—Τα δικά σου φιλιά.
ς $1.ΟΟ
60 7—Κεφαλονιοτοποΰλά ^άου.
554—Ό Τρελλός Καδαλλιέρος.
551—Στό Ζά,τειο μιά μερά
544—Τό Άλανάχι.
545-ϊΓ?.υκό μου Άγόρι.
ίθΐ—Παιδιχά Τραγούδια
603—Ή Κοκέττα.
ΧΟΡΟΙ
550—"Αχ Μαρή.
540—Μαννάκι μου (ΖείμπεκικοΚ
509—Καλαματιανός.
514—Τριανταφυλλιά.
528—Ντουνεράκια (Χασάπικο).
!„—^»_______Τ----- 522—Πολίτικος Συρτός. ι
ι Γρνικός Κατάλογος, περιεχων δλους τούς Ρόλλους ΑΛΕΚΤΩΡ άπο- |
| στέλλεται δωρεάν. Ζητήσατέ τον. Παραγγελίαι Ο. Ο. Ό. κτελοΰνται ι
αυθημερόν. Άποστείλατε την παραγνελίαν σας σημερον διά νά εχετε
τονς νέον; Ρόλλους διά τάς Εορτάς. Γράψατε ώς εξής:
ΤΗΕ ΗΕίίΕΝΙΟ. !
336 ι¥Ε5Τ 34ΤΗ 3Τ.. ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ βΙΤΥ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΜΕΡΑΙ>ΙΛΟΝ 2831. ________
Τό άτμόπί.οιον «Λορδος Κέλ6ιν> τοϋ δποίου αί ανδρες καταγίνονται είς την διόρθωσιν τάιν κοπέντων ύπο6ρυχί(βν
καί.ωόίων, έξ αίτίας τοΰ πρόσφατον σεισμοϋ, παρά τα ηαράλια τής Νέας Γής.
Συλιβάνης ό
κος.
Κάτω άπό τό λόοο τοϋ Φτλοπώτ-
που μετά την στάσι τοϋ Κουκάκτι,
ανοιξε μιά καινούςγνα ταβέρνα,
ίδώ κι' ενα χρόνο. Είναι ό Συλιβά-
νης. Ύπόγε'ο δττως δλες. Μονάχα
πώς εχει καητοιο καινούργιο λοϋ-
στρο, κάτι τό πρωτόπΛτπο. Μιά
δημοσισγραφικίι ώρα μέσα κεΐ τί
μπορεΐ νά δώση σ' ενα ρεπόρτερ.
Καί μόλα ταυτα άνεκάλυψα ενα
.τραγματυκό μ.υθιστόρτ)μα: Τόν
Συλιβάνη. Είναι ό θαλασσόλυκος
ποΰ την ανοιξε την ταβέρνα, άφοί
τριάντα πέντε χρόνια γύρισε δλες
ττις θάλασσες καί τονς ώκεανούς
τής Γης! Ένας ανθρωπος ποΰ κρί-
βει μέσα τού μιά καλλιτεχνική ψυ-
χή. ΓΊατί ή ταβέρνα τού αύτό άπο
δεικνύει. Γιατί ένφ είναι ταδέρνα,
είναι όκόμη κα'ι σάν αίθουσα χο
ροΰ. Καί γύρω - γύρω άπό την αί¬
θουσα Ινας θησαυρός άπό καλλΐΓϊ·
χνήματα τής ίδιαίτερης καλλιτε-
χνικής μεγαλοφυίας τοΰ Συλιβάνη.
Τα οαρέλια τού είναι μεγάλα,
φρίσκοβαμμελ'α, μέ καινούργια κό-
ψη καί μέ όνόματα! Μάγισσα Κίρ-
κη, Παβηγορια, ΕΙρηνικός ώκεα-
νός, Άτλαντικός ώκεανός, Άνα-
κρέαχν, Σωκράτην, Ληθή κ.λ.π.,
κ,λ,π. Έπειτα εχει Ινα ψυγείον
διαφανές καί άνάμεσα στά βοννσ
άπό πάγους ξεφχτρώνουν κεφαλά-
κια άπό τα πειό φρέσκα καί τα πειό
άκριοά ψάρια. Τα τραπεζάκια τού
είναι δλα όμοιόμορφα. "Επειτα ε-
χει μιά μεγάλη τοιχογραφία, εργο
τού, άπό κάποιο Όλλανδικό τοπίο,
άναμνησι τής θαλασσ.νή; τού ζα>
ής. Καί ?πειτα αλλα μικρότερα το-
αια.
Επάνω σέ κάποιο παράθνρο, μέ¬
σα σέ μιά μεγάλη γυάλα £χει κλεί¬
ση ενα όαποράκι ποϋ τώχτισε μο-
νάχος τοΐ'. Τό βαπόρι αύτό, πολΰ
καλ^νΐτεχνικό, εχει κάποια τραγικη
ίστορία, τό βούλιαξε Γερμανικό ύ-
ποβρνχιο καί μέ την ίστορία αυτή
είναι σχετισμένο κάποιο'χομμάτι
άπό την ζωήν τοϋ Συλιβάνη.
Π αρέκει εχει ενα θαΰμα τέχνη.-
ιεσα σέ μιά μεγάλη μποτίλια. Π ώ:
κατώοιθωσε μέσα στήν μποτίλια
νά κλείση ό Συλιβάνης μ ά σκοϋνα
| άπό τη; πειό μεγάλες τού κόσμοι·
ι έκεϊνε; ποΰ μεταφέρουν άπό τα νη
σιά μπακαλιάοους; στή Μεσόγειο
καί την Νότιο Άμερική; Καί τα
πειό μικρά, τα πειό έλάχιστα κομ-
ιιάτια τή ςσκούνας είναι βαλμένα
ΐ'τσι στερεά καί κάλλιτεχνικά, πον
/άνσνν έντΰπωσι. Ή σκοϋνα είναι
βαλμενη επάνω σέ θάλασσα τα-
οαγμένη, καί λίγο παρέκει δύο άλ-
λα μικιρότερα καράβια κι' αύτά κα-'
λά βαλμένα.. . Ή θάλασσα τα-
τό χςώμα τό βαθύ των βορεινών
θώασσών καί στό βαθος φαίνεται
ή άκτή μέ βράχους, μικρά σπιτά-^
/.ια ναυτικών καί μώλους, τοπίο
Όλλανδικό.
Τί νά θέλΐ] νά ,τΓι τάχα ό Συλι-
βάνης μέ τα καράβ α ποϋ σφράγι
αε μέσα στή μποτίλια; Μήπούς θε
,ει νά κλείση δλες τού τής θαλασ-
σινές άναμνησει; σέ μιά μποτίλια
ιιεσα, γιά νά τοϋ θνμίζουν δταλ
τλέη στους ώκεανούς τή; ρετσίνας
τα θαλασσινά τού κατορθωματα ·
τοϋ, άρκεΐ νά φορή σμόκιν καί φρά
/ο. Καίγτατί δχι; Μήπω; οί άριστο
κράτες ζήτησαν την αδεία /ανενό;
πσΰ είσεχώρησαν στή νταβέρναχαΐ
τής τάραξαν την λαϊκή τη; /.αί την
άπλοϊκή τι|ς άρμονία; Τί μένει λοι·
πόν τώρα στόν δυστνχισμένο π»ϋ
μέ τό μεροκάματο κανόντζε π'ιν ω·
οα .-τοΰ -θά πέρναγε σέ μιά γωνίο
τής γειτον.κής ταβέρνα;; Τό φρά;
κο καί τό σμόκιν κατέβη^ε η εκί< νά τοϋ λείσΐ) την πόρτα!. · · λ) _ — Συλιβάνη, φέρε μα; μισί|δ«θ άπο το 6«ρέλι τής Μάνισσα; Κί^ ι και θαλαβαι- νοί. Ή φήμη τοΰ Συλιβάνη εςρθασε στής Πρεσβείες καί στά χοοευτι κά κέντρα. Ό Ιάπων πρίσοευτή: ποΰ δίψαγε νά ιδή κάτι Έλληνικύ, έίπήγε μέ τούς προοτιεκλημένους τού μετά τα μεσάνυκτα καί ήπιαν άπό τό Βαρέλι τοϋ Είρηνικοϋ ώ- κεανοϋ. Κρήνη ημίν λοιπόν, άλλσ μήπως προτίμη<κιν τό βαρέλι γιατΐ ό Είρηνινός ορέχει τάς ακτάς τής πατρίδος τού; "Επειτα ό Συλιβάνης έφιλοςένη σε καί όμιλον Γερουσι«στών καί Βουλευτών καί Ινα βράδυ τόν Άρ χττγό τίς ^Αγγλικης Άποστολής Άστυνομίας ΠόλεαΑ-, καί τόν όρ- γανωτήν τοΰ Ναντικοΰ. Καί όταν τόν ^ωτησαν πώς έκαμε τα ώοαΐα αύτά βαρελια, 6 Σνλιβάνης τούο είπε μέ την αφελεία τοϋ άγαθοθ ταβερνιάριι: — Καί οί "Αγγλοι καί οί Άμε ρικανοί καί οί Ό/Λανδοΐ έόοήθίΓ σαν νά γίνη ή ταβέρνα. Καί πραγιιατικά, νιατί ό Συλι6( νης έχει γυρίσει δλε; αύτές τής γώρες μέ τα καράδια ποΰ τα άπα- θανάτοε μέ μικροσκοπικά κάλλι¬ τεχνικά μέσα στόν 6νθο μιάς μπο- τίλιας! _Ένα αλλο βράδν μαζεύτηκαν έ¬ κεϊ ναυτικο ίτοϋ στόλου μας μέ άρ χηγό τόν κυβερνήτη τοΰ «Αβέ¬ ρωφ». Ό Συλιβάνης τού; βίπε χα- ριτωμένα έπεισόδια άπό την μα χροχοόνια ναυτική τού ζωή, γιατί σάν Συοιανός ποΰ είναι, άπό μικρύ παιδί έμπλεξε μέ τί|ν θάλασσα... Κι' ετσι περνοΰν οί νύχτες τής ετσι περνοΰν οί νύχτες τής ρετσίνας στά ύπόγεια κέντρα, ποΰ ζήτησε ναυρη καταφνγιο ή άρι- ί ά ήη ρη φνγιο ή άρι στοκοατία μας άφσϋ εί; τα άνώγει- α μπαίνουν τώρα μέ την ιδία εύ- λία καί άριστοκρατικά ί μ κολία ολία καί άριστοκρατικά κορίτσια ών <Όαφέίων άκόμη καί μεγάλη; των μοδίστας. Τα μεγάλα ____Β._ κεντρα δϊν άρνοΰνται σέ κανένα την είσοδο, γιατί ό κόσμος άλλαξε, ό καθένας μπορεΐ νά μπαίνη παν Καί ή κιθάρα σννοδεΰει μέ τούς αναρθροις ήχους της τόν έρωίθ- χτυπημένο τραγουδιστή που κανε- ται τώρα δίπλα στόν Π ρεστοευΐή. Καί ή να'χτα περν?... ; Ό Βσντνράς σέ μια <ιπομε9·] γωνιά φιλοσοφεΐ ασφαλώς γιο. την ματαιότητα των ανθρωπίνω^ Ι«« φεΐ τώρα κάτι καινούργιο που *^ (η^ηρώσΐΐ την «Κόλασί τού» «α« τό €'Από τή Γη στόν Άρη»·, Είναι καί αύτο τδ καινουογιο τού, παρμένο άπό τής ταβέρνας την έξέλιξι; ΟΡΕΠΟΡΤΕΡ βαπτίαεις, σ—ρίοας χαΐ παντός σεις. ΐαΝΧΗΣ •067 ΗβΓΓΐβΒοη Ανθ.. ΒΓ<£^551

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ,. - ΚΥΡΙΑΚΙΙ. ■ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ, ,Γ,29.
15
ΒΠΙΣΤΒΜΗ ΥΠΟΒΟΗθΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΝ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Όκτώβριος.—
£1 ολίγων ημερών ανοιγει
Ζ,' τον τό πλέον νεωτερι-
(ΟίΐίνΠ]· βΜβόι—ΤΓΐΛν ΤΤΙ. ν¬
'" ' Ο νθιΙίΧ^ε^^^ «ί,ν/οΙΧ ν ι^Λ1 ν — * · [
Ι, 'Απά την όνομασίαν τού,
,ατοιχούσατε είς τ6 Παρισι,
■Ζ^ατζ άμέσως ότι είναι
τ^ςΜομρ
,^ΰφείλεται,είς τ^ν γβνναιο-
2αν7οΰ δαρώνου ΆνρΙ Ροτ-
είς την οοον ιιιγ~—. Εκεΐ
«πό άλλοτε έντός κήπον 2800
οανωνιχών μέτρων τό μικρόν
δοχείον, είς τό οποίον κατώ-
ύ οιάοημος σνγγραφευς Ευ_
1,εμο- Σχρίμ*, αποθανών το»
861 Τόν Ιανουάριον τοϋ 1925
ονισαν αί προκαταρκτικαί εργα¬
σίαι αί οποίαι έπρσχίορτΐσαν αρ¬
ίστα ίραδεως. Περί τα μεσα ο-
Ιχ τοϋ 1926 δ βαρώνος Ροτσιλδ
Ιαιστεύεται την ανωτάτην διεν-
Κ,νσιν των Εργων είς ενα εκ των
ίών του, τόν Φίλιππον Ροτσιλδ,
ί ότοΐος μόλις είχε πάρη το δι-
«κομά τού άπό την Σορβονη,ν και
όιοϊο; στής ώρες τής άναπατ-
κώς τού ήσχολεΐτο έρασντεγνικως
ιέ τάς σκηνακας διακοσμήσεις.
Αί Εργασίαι, αί οποίαι ποοη-
Λνένως Ιτροχώρουν βραδεως,
Αΐατάλησαν σχεδον εντελώς. Ό
αρος Ετιστήμων συνοδευόμενος
ώ έσμόν τεχνττών θεατρον, δια-
Ι,Αχει ολόκληρον την Εί«ρώπην
ιο νά αντιληφθή ίδίοις δμμασ.
ά; ^ροοδονς αί οποίαι έγιναν είς
ά ζητήματα της διαρρυθμίσεως
ών θεάτροχν καί τής τοποθετήσε-
κ της σκηνης.
Είς τα; αρχάς τής ανοίξεως
)? 1927 τα νέα σχέδια τίθενται
ι; εφαρμογήν. Τό οίκίοδόμημα
/ει σχ^δόν ό^ποπερατο>θτ|. Τα νέα
μως σχέδια τοϋ Λΐαροϋ άργιτέ-
κ>ος μηχανικοϋ άπαιτοϋν κολοσ-
ιαία; μεταρρνθμΐσει; νηχ άνακαι-
ίσεις Τί σημαίνει; 'Εφ' όσον τα
οήματα ύπάρχσυν, δέν νπάρχει
:ανιΊ, λόγος το θέατρον νά μή
αταστη τέλειον άπό πάστς άπό-'
|ϊως
Καί Ιδού το σημερα! Έν πρώ-
οι; [ΐία τεραστία μαρκίζα, της 6-
:°ίας ή εσωτερική σψις είναι έ-
"Λ ■·"·■■'— μέ ίσχυοοτάτους προ-
πο
ί; οί όποΐοι φωτίζσυν την εί-
ΐοδον τοΰ θεατρον. ΑΙ θΰραι είναι
«ο μεγάλα κρυσταλί.α, πλαισιου-
^α ίΐο άργχ»οόχροι.'ν μέταλλον.
, το φώζ των προβολεων τό
ΐίταλλον τουτο στίλβει καί μέ την
Γ«ντ«ΐ(τιιαγοραν των ήλεκτρικων
«"•πήρων δίδει πάντοτε είς τό
εορτής.
ρμαςς.
,°ι άρχιτέκτονε; μοί,ονότι έδα-
ε^τισαν άπό τό Μέγα θέατρον
011 Βορδω τό διάγραμμα τής έ-
^τερΐζ-.ης διαρρνθμίσεως τοϋ θε-
Ή1 των, τί> οποίον, ώς και τό
πον, χωρίζεται εις τρία ίσα
«9" ίτό μέν |ν άφΐΐρωμένον είς
Γ1ν σκηνήν, τό αλλο είς τα παρα-
»|1»ωμαηΛά τοϋ θα ό
«ι τοϋ θεάτρου και τό
οπον εις την κυρίαν αίθουσαν),
"-' εδ(1>σ7 την μοοφήν τή; ίδι-
^ νων, ^"τνεύσεως. Τό κοινόν
^ #α εισερχεται κατ' ευθείαν εί;
]' αίθουσαν των θεατών. άλλά
;α «ιΚ>χεται πρ
άπό
'«αν πεΟιστιλί(ίΓΛ -ώψάκω
^στα,ν- Π ρέπει ό «εατης νά
αν11 '-Υ^ ^τα^' τίΙν
**1 ϊ™*:1»** δτι πρέπει νά
'^': 6 θεατης διέλθη το ίιαι-
-τό (ϊ-ν °υ™ ^^-λ π°ΰ λονζεται
'Οοιγ π^°^ρχόμενον άπό άκα-
ϊ; το^ , ευ®υνοιν, είσέρχεται
λ /ίι'οι*>ς χώλλ, εΐδος κΰοοι»,
-•-οιο; καταλαμδάνει όλον τό
3; "τ/·"1, το πλάτο; τοΰ κτιρίοι·.
(ζτβ->''1'1τ?.1 ™π° κ9ναταλλον χρώ-
ίς τΛ- ^ '|Λ(ΐ επιση., /,π
ϊίιπτΓ :αί^α? Ρ-εγάλοι άνο κτοί
•'/θα- ' τοιΧ01 έ'χουν χρόϋμα
ι»Λ ·"' Ι ^"-θΐα Τείνρι ττηητ τλ ί
ιίΌον Μ λ ΕΙΙίι πρός το ι
Ό Τζών Ρ. Στήλ, άνω, ποο')ην Θεα-
τρικός άστήρ τοϋ Ζήγκφηλδ, ούτινος
τό όδνομα, ιιεταξύ άλλίον, άνεφέοθΐ)
υπό τοΰ Ούώλτερ Π. "Ινμαν είς την
περί διαζυγίου άγωγήν του εναντίον
τής σύζυγον του Χέλεν ΓΙάτζεν "Ιν¬
μαν, δεξιςί, καί ό οποίος τώοα πρό-
κειται νά νυμφευθϋ την Τζανέτ Χά-
κεττ, άστέρα τοΰ κωμειδυλλίου.
χρησψεύουν διά την μεταβολήν
των «ταμπλώ» σχεδον στιγμιαίως,
δεδομένου δτι μετακινΌϋνται δι*
ηλεκτρισμόν καί τ^ βοηθεία μο-
χλών, τούς όποίους χειρίζεται ε¬
νας καί μόνος ανθρωπος. Δύναται
ΐηέζων Ινα κομβίον νά τα αναγκά¬
ση νά άκινητήσουν επί τόπον ή
νά διασταυρωθοϋν κατά τάς εκά¬
στοτε άπαιτήσεις τοϋ παιζομένου
έργον.
Ή πλήρης έναλλαγή των έπιπέ-
δων αυτών δέν χρειάζεται πέραν
των 45 δευτερολέπτων.
Ή μηχανική ί
(οα- ' το'Χ01 Ρχονν χρώμο
■'βθόν Ι||ίποια τείνει πρός τό ε
^Ρ"/ηντ * · ''α?·Ο:τ0ε:τεΐς κλίμακε< αι ν-αι 5/-ατ^ρ7ονται δέ ξιά καί βριστεοά. Κιγκλίδες άρ- μονικώταται μέ κονπαστήν άπό νί- κελ. Τό κυβικόν αύτό χώλλ είναι πλουσιώτατα φωταγωγημένον καί ναλλιτρχνικώτατα έπιπλωμίνον, άλ λά ενώπιον τοϋ θεατοϋ {ηΐΌϋται νέος φράκτης ό όποίο; έμποδίζει την είοοδον είς τό αΐδυτον! Είναι δ «τοϊχος τοϋ φωτός», όπως άποκα- λεϊται, μία τε(>αστία έσχάρα ν1-
ψονμένη έκ των κάτω πρός τα α-
νω μεχρι τής στέγΐ]ς καί ή όποία
άπ.οτελεϊται άπό παραλλήλονς λε-
πτοΰς όριζοντίους σωλήνας άπό ε-
πινακελωμένον μέταλλον. Είς τάς
ράδδους αύτάς ρίπτουν καθέτους;
οέσιιας φωτός δΓ^ιουργοϋντες οΰ-
τως Ινα πραγματικόν τοΐχον φω¬
τός, δ οποίος άποκρΰπτει άπό τα
βλέμματα τοϋ κοίνον τούς διαδρό-
μους τάιν θτωρείων, ένω άπό αύτά
τουναντίον ή θέα είς τό κοινόν τής
αιθούση; παραμένει ελευθέρα.
Τό χώλλ αντό είναι εντελώς γν-
μνόν είς τούς τοίχους, ένώ τον-
ναντίον ί| αΐθουσα των θεατών
είναι ταπετσαρισμένη. Το ξνλον
ττ>; είναι άποκλειστικώ; άπό άκα-
ζον, εύνοικώτατον διά την άκου-
στικ.ήν, ό τόνο; του δέ συμφιωντϊ
μέ τόν χρωματισμόν των καθισμα-
των, τα όποΐα είναι έπινακελωμέ-
·α είς τάς παρυφάς. Έκτός αυ¬
τών κανεί; αλλος περιττός καλλω-
πισμό; έκτός άπό ενα τεράστιο
ίουλοΰδι είς την οροφήν άπό τ6
οποίον κατά τα διαλείμματα άνα-
6ει καί ρίπτει είς τάς κεφαλά; των
θεατών ενα μώθ, γκρίζο καί κοκ-
ν.ινο*χρώμα. Χίλιοι εκατόν θεαται
ήμποροΰν νά άπολαμβάνουν έκεΐ
μέ<ΐα μίαν θαινιιασίαν όρατότΓτα. Ή μεταβατική βκηνή Ή σκηνή είναι ενα έπικλινές έπίτεδον 20 μέτρων βάθους καί 21 πλάτοι.·ς. Το Ι.πίπΕδον τουτο ά- ποτελέϊται κυρίοις άπό δΐΌ άνε- ξάρτητα έπίπεδα, τό μέν εν εις τί« >μπρόσθιον τμήμα τής_ σκηνης
καί τό ετεοον εί; τό τμήμα τοϋ
6άθον:. Αναλόγως; μέ τα; ανάγ¬
κας τοΰ παιζομένΌυ Ιργου ή σκη-
νί| δύνα'ται νά μεγείτΰνεται ή νά
πεοιοοίζεται. 'Εξ α·λον τό άνοιγ-
μα" τη; σν.ηνή; αυτής δύναται νά
ρπεν.τείνεται άναί.όγω; "τού; τάς
ανάγκας τοϋ κοινοϋ καί εί; πλά¬
τος καί είς υψος. Τουτο δέ γινε-
ται «ντελώ; άθορύ3ο>; χάρι; εί;
τα; ύδραυλικά: Ιγκαταστάσει;
Ό διάκοσμο; ημπορεί να ιμ-
ζτι ιϊ?>Λτε πλΓσιέστατα
πρός τόν θεατήν καί άλλοτε είς
απόστασιν, άλλοτε υπό μορφήν α¬
νοικτόν ορίζοντος: ούρανός, θά-
λασσα, ερημος. Ή πρωτοτυπία δ-
μως έγκειται είς τουτο: δ δρίζων
αύτός δέν άποτελείται άπό κάθε-
τα πααώ, πού δίδουν την αύτα-
πάτην τον δρίζοντος, άλλά άπό μί¬
αν λευκήν όθόνην, κολλημεντιν είς
ενα ήμικύκλιον 50 μέτρων ΰψους
καί 19 δάυους. Είς την δθόνην
αύτην προ6άλ?.ονται κατά δοΰλη-
σιν ίσχυρόταται δέσμαι φωτός, α¬
ναλόγως; πρός την εντύπωσιν ποΰ
πρέπει ν' άποδοθτ). Διά νά δοθή
είς την πανοραματικήν αυτήν όθό-
νι ν ή πανοραματική κίνησις τσΰ
ούρ"ανοΰ, ό σκηνοθετη; διά κατα}^-
λήλου προβολής είκόνων μέ νεφέ-
λας τίί βοηθεία ίσχυρών προδολέ-
<ον καί καθρεπτών έπιτυγχάνει έντυπώσεις εντελώς αγνώστου; μέχρι σήμερον είς την νεώτερον σκηνοθετικήν καί άναγομένας μαλ λον εί; το πλαίσιον τοϋ κινηματο- γράφου. Τό σύνολον τής μη,χανικής δι- αρρυθμίσεω; τής σκηνης— μη^α- νικήν έσχάραν, ώς την απεκάλε¬ σαν—περιλαμβάνει 69 μεγάλας τροχαλίας («πορτέζες», όπως άπο- καλοΰνται είς την μοντέρναν σκη- νοθΐτικήν) άπό τας οποίας κρέ- μανται διάφορα παν·ώ καί τα ή- λεκτρικά μηχανήματα. Εί; τα πα- λααότερα θέατρα τάς τροχα^αας αύτάς ττυνήθως χειρίζονται είδι- κοί εργάται αναλόγως μέ τάς έπι- ταγάς τοϋ σκηνοθετου. Όλόκλη- ρος ή σκηνοθεσία τοΰ Πιγν.άλ κινεΐται αύτομάτω; διά των ύδραν- λικών του έγκαταστάσεων, ούτως ώστε ενας καί μόνον ανθρωπος είναι ίκανός νά χειρισθή είκοοτ διαφόρους τροχα?.ιας συνολικοΰ ΰάρον; 6000 χιλιογράμμων καί μέ ταχύτητα ένό; μέτρον κατά δευτε¬ ρόλεπτον, ένφ μέ τό παλαιόν σΰ- στημα θά έχρειάζοντο τουλάχι¬ στον 40 ανθρωποι διά νά έκτελέ- σουν την ίδιαν εργασίαν καί είς χρόνον πολύ περισσότερον. Ή σκηνί] όμοα; δέν έ'χει μόνον 20 μέτρα βάθο; καί 21 πλάτος. Είναι ταΐτοχρόνΌος £να; τεράστιο; κ?.ω.οό; 50 μέτρων ΰψου;. Έντό; τοϋ κλωβοΰ αύτοϋ ύπάργουν τέσ¬ σαρα ■έπίπεδα, τα όποΐα είναι δυ¬ νατόν νά κινοΰνται δριζοντίως καί καθέτως άναλόγο)ς των άπαιτήσε- ων τής σκηνής. Τα έπίπεδα αύτά διά των άναλόγων σκηνογραφιών ης Ό ρεζισσέρ άφ' έτερον χειρί¬ ζεται την αύλαίαν τοϋ προσκηνί- ου δι1 ενός ήλεκτρικού κομβίον. Δύναται έπίσης νά άνεβοκατεβά- ζη την έξέδραν τοΰ μουσικών κα¬ τά βούλτ,.σιν. Δύναται έπίσης νά δίδη τάς παραγγελίας του πρός οιανδήποτε κατεύθΐ'νσιν τή βοη¬ θεία κεκρυμμένων μεγαφώνων. "Ενα θέατρον τό οποίον κατέ- χει τέσσαρας κατ' θυσίαν σκηνάς εντελώς έτοίμας διά νά εμφανι¬ σθούν πρό τοΰ /.οίνου είς όσον διάστημα άπαιτεΐται διά ν' άνεβο- κατεβή ή αύ/.αΐα, παρέχει άφαν- τάστους ενκολίας είς την δραματι- κήν τέχνην καί είς τόν σκηνοθέ- την είόικώτερον. 'Η άναπαράστα- σις των έργων τοΰ Σαίξπηρ δέν θά προσκόπττ] πλέον είς τάς ά- ννπερβλήτονς σκηνικάς δυσχερεί¬ ας. Μία τοιαύτη μηχανική τέλει- οποίησις θά προΛαλεσιι ασφαλώς την αναγέννησιν τοϋ θεατρον. Π ροκειμένον διά τα κινηματο- γραφικά στούντιο ή μηχανική τε λειοποίησις έφθασεν εί; σημείον καταπληκτικόν. Αί τολμηρότεραι Ιμπνενσεις τοΰ σκηνοθετου, χάρις εί; τό θανμασίω; συστηματοποιού- μενον μη,χανικον συγοίρότημα των στούντιο, δύνανται νά πραγματο- ποιηθονν κατά τρόπον προσεγγί ζοντα μάλλον την πραγματικότη α παρά την ανταπάτην. Έσχα- τ(ι>ς μάλιστα εί; την Γερμανίαν,
όπου ή κινηματογραφική τέχνη ε-
φθαοεν εί; καταπληκτικάς προό
δου;, έπραγματοιήθησαν φίλμ, τό
όποΐα θά απετέλουν άλλοτε ωραίον
όνειρον διά τούς σκηνοθέτας. «Ή
γνναΐκα στό φεγγάρι» είναι μία
άπό τάς προσφάτους κινηματο-
γραφικάς πραγματοποιήσεις, είς
την οποίαν συνδυάζεται άφ' ενός
ή μηχανική τελειότΓς των χρη-
σιμοποιουμένων μέοχον καί ή αλη-
θοφάνεια των τελευταίων άστρο-
νομικών θεωριών. Ή άναπαρά-
οτασι; τή; σελήνη; μέσα εί; ενα
στούντιο, βασισθεΐσα εί; τάς τε-
λενταίας παρατηρήει; των άτρο-
νόιιων, δίδει μίαν εντύπωσιν πραγ
ματικότητος πρωτο , ανοϋς τελειό-
τητος.
—Όλιγώτερον άπατηιιεΛΌς μένει ο¬
ποίος προσδοκςϊ άλλαγάς είς τα πράγ-
ματα τοΰ κόσμου, παρά αύτάς ό ο¬
ποίος τα Θεωρεϊ σταθερά καί μόνιμα.
—"θταν κανείς καθίσταται άδιά-
ςρορος πρός τάς γυναΐχας, τα παιδία
καί τούς νέους, ημπορεί νά γνωρίζη
δτι ετέθη πλέον είς άποστρατείαν καί
άπεσΰρθη άπό ό,τι γλνκύ καί ωραίον
έν τη ανθρωπίνη ύπάρξει.
—'Εκεΐνο τό οποίον παρέχει την
μεγαλειτέρον άταρα|ίαν πρός αντιμε¬
τώπισιν τοΰ θανάτου χατά την δύσιν
τοΰ 6ίου μας είνε ή όνάμνησις μιάς
ωραίας ζωής.
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
II
/ Ραχήλ Χόονξ, γλι'-ττρια, έν Βαλτιμόρτι, Μαίρυλαντ. νη τύ τρ>ε>·ταϊ(»ν
έργον της «Κόρη κ.αί ΙΙεταλοϋδαί·.
ΙΣΠΣ ΚΙ' ΕΜΑΣ
"Ισως κ.ι' έμάς, καμμιά φορά,
—"Ω τό πικρό σου κλάμμα!
Τό φεγγαράκι τό χλωμό
Νά ιιας ({ωτίση άντάμα.
Φαντασματα καί σκέλεθρα
Στά χορταράκια χάμου.
Μ' άπό τα πλούσι' άπόδει,τνα,
Τοΰ μυστικοΰ μας γάμου
Δέ θίχιι μείνχ) τίποτε
—ΤΩ συμ<ίορά μας'— Πού νά σαλενο ήδθΛ'ΐκά Τα κόκκαλά μας' ίΣνντρίμματαί Μ. ΜΑΛΛΚΑΣΗΣ Α'

1 ΑΕΚΚΜΒΡΚΛ. 1?>-!1·.
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Δεκεμβριού δ.-— Τοϋ έν άγίοις
Πατρός ημών Νικόλαον, Έχισκό-
—ιυ Μύρων τχς Λυκίας, τοϋ θαυ-
ματουργοδ.
"Ήκματίν δζί. Κωνσταντίνου τοΰ
Μεγάλαι»· υπήρξεν είς των 318 ά-
γίων Π ατέρων τής έν Νικαία Α'
Οίκουμίνικής Συνόδου, έν ετει 325,
κ -»ρΐ τα 330.
ΥΓΙΕΙΝΗ
Π ^θίσ-'-; είναι άσθένεια την ό-
χολό άνφρωχοι δύνανται νά
άχο;ύγουν, εάν έπι<τττ)σοον χερκκτό- τερεν την προσοχήν των είς την γενικήν όγεία των. "Οσοι καταδάλ- λουν την αντίστασιν των δι' ΰχερ- βολικής εργασίας, χολλής άσωτεί- ας, /.ακής τροφάς ή χαραμβλοΰν την τερ'ποίηίίν των κατ' άλλοις τρό·· «ούς, ν.αθ: ΐτοΰν τόν εαυτόν των Ού- μα κα/.ή; -■.'ί'.ας καί των άσθενε'.- ών, ττρό πάντων δέ τής φθίσ-εως. Πολλΐί έξ ημών Ιοττονται &ίς έχαφήν μέ σπέρματα ©θίτεως άχό καιρί,ϋ είς καιρόν, ιδίως όταν ζώ¬ μεν είς μεγάλας κα! χυκνοκατωκοι- μένας πόλεις, οία ή Ν«α Ύόρκη. Αλλά τό τθίθϋτΌν δέν χρέχει νά μάς —ενοχωρϋ, εάν δϊατηρώμβθαέν Κ?λ^ ϋγιεινή καταστάσει, τρώγον- τΐ? άφθονον κζί θρεχτικήν τροφήν, έχοντες άοκετον ήλιακσν φώς, κοι- μωμενοι έτ» όκτώ Ιως ίέκα ώρας εκάστην νύκτα, μέ χαράθυρα άνοι- Χ,τά κα· Ίξασκο.με'Όΐ καθ' εκάστην ημέραν όσον τό δυνατόν χεριτσί-τε- ρον είς τόν καθαρόν άέρα. "Οταν όχως εν άτομον χαλαρώνη τάς χροτχα%ίας τού είς τό να δι<~- τηοήται νγιές καϊ έλαττώνη την αντίστασιν τού, μή διατηροϋν τοΰς Εροος τής καλτς καί κανον.κής ζω- ί;: τότ; αΰςάνει τάς εύκαιρίας τής -ροϊδολής τού υπό φάσεως καί άλ- λ ό ά Μία οΐκογένεια έλθοΰσα είς Αμερικήν μέ τό ύπερωκεανειον «Ροσαμπώ» Άποτελεϊται άπό 19 πρόσωπα, συμπεριλαμδανομενης τής μάμμης καί τοΰ πάπ μά|ιον, πρός αποφυγήν διευθιτνομένη είς Λίνκολν, τής Καλιφορνίας, όπως επιδοθή είς την γεωργαίν, που, Έρμολάον Πάππιν. Είς την Καλιφόρνιαν Θά ϋπάγονν μέ φορτηγόν & σιδηοοδρομιχών ναύλων. λων άσΦενε'.ών, διότι το σωμά τού ' 2εν ίΰνατα· νά χρολάδη τόν άνα-γ- καίον αγών α εναντίον των. Διά τουτο οιατηρείτε άκμαίαν την γενικήν σωματικήν αντίστασιν σας, άκολουθοΰνες δια είχομεν ανωτέρω, γ.χ Οά* χροστατευσητε τόν εαυτόν σ;ς καί άχό την οθίσν καί νιώ άλ- λ:ς μΛλΰνσείς. * · * Γνη-ία άρετή ν αί αληθής εύεξί» β ινα: άχοτέλεσμα τής *φ' ημών αν- ΣΕΙΙΐα ΗΜΕΡΟΙΙΟΠΟΥ (Τοΰ φόν Φόϋχτερβλέ- ιμ—εν) Τό γράφίΐν, καί αν ετι ό γράφων δέν σκοχτ] νά δημοσίευσις τά γρα-1 ΙΔΙΑ ΤΑΣ ΚΥΡΙΑΙ Ι ΕΠΑΝΟβΟΣ ΠΟ 1ΤΙ Η π6 χαι το σχιτι ΐ'.νό, έρημο. Μιά μυ- ιλοζει. Ή λε&άντα... μέ την ναφθαλίνη. Δέν τολαΐύμε νά μτϊθΰαε στό σχί- χοίας όλοι'γνωρ&υν -ράμματα λ "': α7Τ -τεχόμϊστε ττο κατώφλι οάρμαχον το3το είναι 'χροσιτόν είς Τγϊ'. ^ορ^^ς κα>. αίς <ρα(νετα·. είναι εξαίρετον μέσον χρός ενίσχυσιν τής ψυχήζ- Είς τάς ημέρας ημών κατά τάς ό- χαντα. Ο-ως «ηλλαχθωμεν βχί- ° ,βρχ. ^ ή ' 0!
δής φιλοσοφία' ή αληθής ο'.λοσοφίο:
είνα; σόφια τής
δέν υχάρχει θάνατος.
ζωης.
αυτήν
Ό δοδεκαετής άνάπηρος Μ.-τόιιπη Φάορ, έξ "Λϊο6«, Σ·'τυ, τής Λϊο6ας,^δια-
σκεδάζων μέ τό {«διόφωνον, όπερ τοΰ εστειλεν ό ΓΙοόε-οοος Χοϋδερ, όστις
είναι ΐΐίλο; το*
ργ ζωη. κα-.-
ηίς. Το μελλον μάς
? /><ϊ°· «μα, γορο^ουμ* άχο ^«^εςοχες.^να^ άνβφωμε βω;, μα το τ,λεκτρ'.ν.ο δεν άναδ«ι. Κατι ε- ά έ χε·. πρέπει νά ί ρ η^ -την έταιρΐία. Άνοίγουμε τό ίάθυρο... τό χλωμό φώς δείχνϊΐ την σκόνη τχύ σάν χούίρα άσ-ρίζει τα εχιχλα Όλα είναι άκατάστατα. Αύτό λθ'.χόν είναι τό σζιτάν.'. μας αοΰ άγαπούσααε τόσο —οΧύ, καί ·κοϋ ξ^ έ έ άί ρμ <τέ τέτοιο χάλί: Οί μαλακές πολυθρόνες μας «ίι >ά"ς
ξεκοοράζανε, τα σκονισμένα βιΰλία
μας; Ενθυμούμεθα την συμπαθητ-.-
κη μας τραπ&ζαρία μέ τα γυαλιαμέ-
να αι—μ:χοτ κχί τά ώραία έχ-.πλα,
οτν 6ρ(σκόαεΐα στήν πλάζ. Και τώ-
^ νοσταλγοΰμε την έξοχή, χαί τό
τι μας ϊ/,άς ·φαίν«ται πώς «Ινα!
ο, σχονισαένο χαί ερημο.
"Ας ζνοίξουμε τα καιριζθ-ορα!
τα παράθϊίρα γιά νά μπ? χ
<«ιτι ξενο, λα Ο¬ ρρ τα παράθϊίρα γιά νά μπ?, χαθα- ρος ϋ?2ς, γ(α νά άχοΰσο^με τον παβητιχό τ>όρυδο πού Ιρ-χεται άχ'
το_5ρί
το
μ
-νπαβητιχό τ>όρυδο πού Ιρ-χεται άχ'
ο_5ρίμο. Ημείς ο: γυναίκες άγα-
-ιτάχ! μας, τ}έλουμε νά
είναι τΛλ^αθητίχό, νά μιλή -ήν
καρδ-.α μας. Δέχα μερίς τόύλάχι-
σ:ον μας -/ρεϊάζονται γιά νά τό
τακτοποιήσοαμβ. Πρέιτει ν' άδειά-
σουμε τά μ-αούλά μας, να χρύψ&υμε
τα καλοχαιρινά μας φοοστάνιιτ χού
τα /Λ,^^, -,ν ςυχνησουμε χό χοιμι
αμενο σχίτπ καί ΰστϊρα νά χοΰμ,ί αι
χερηφάνειοί... '
,■ ^ ~ελους, τΐολέψαμβ τό σίτ:-
ταχ· μας, η «τώρα είμεθα «ό σχ:-
τακ·. μαςν.
ο "Αλλο ζήττμα: Άν « άνδία σα;
«ν μπορίση νάρθ^ μαζ6 σας ?τήν
εςν/η, η —:=ε αλλ-ες τυν^)θε!ε^ ίΐ-
'£ »*"* ϊάηιολο νά τής άλλί|τ,!
?εζε: να χροτχαθήσετε νά -όν
"σ!0 ϊρόμο.
Ί'ώρα
ζητημα
των φ
μάτων σας:
Δέν Ιχετε κα:ρό νά χερ-.μένίτε,
δχως την τνο'.ςι, χοΰ μιά 4ροχή μάς
άνάγκα'ζΐ νά φοροΰμε τό χειμωνιά
τ-.κό αίς χαλτό καί τής δραϊυνές
μας τουαλέττες. Τώρα όμως δέν
εινα; δυνατόν νά μεταχειρ'.σθοϋμε
τά £αμ&7κερά ή λινά φορέματα,
ο5τ» τό τ:ρ-σινό ταγιέρ μας... Φέ-
τος οί φοΰστες «ίνα: μακρυτερες ά-
χό χέρυσι κα: θά είμεθα γελοίες,
άκόιχη κα: αν εχουμε τά ώρ·αιότερ7
χόΐια τοϋ κ&σμο;. Τά γόνατα τά
δίίχνουν μονάχα τά μικρά κορίτσια
των δώϊΐκζ /.α! ϊεκατεσσάρων χρό-
νων
Άν' Οά άγοράσϊτε ένα μοντέλο
τοϋ στοιχίζΐΐ χολυ άχριίά, θά τά-
ρ«τε ίϊέες <2μα δήτε της βυλλογές των μεγάλον —ιτιών χαί Θά ρά- ψε-τε στό σχίτι μέ μιά ρβφτροΰλα ή μσνες σας, ώραία φορεματάκια, χου ίέν Θά σά*; στοιχίσουν χολΰ άκριίά. Οί Γαλ.λίδες ντύνονται θχ^μάσ'.α χωρίς νά ξοδεύουν χολλά χρηματα γιά τής τοι.»αλέττες τοι>ς. "Εχουν
μεγάλο γοϋστο ^καί χροσχαθοΰν νά
συνϊυάζοαν το ωραίον καί τό ωφέ¬
λιμον. Ή γυναίκα άμα έχει γοϋστο,
μχορεϊ νά^ είναι ώραία ντομένη μέ
ενα φουττανι πάμφΦττν©, χαί χολλοί
-Ρ'ϊρες θά την κυττοίζουν, ένω μιά
άλλη χοΰ δέν έχει γοόστο μχορ«ϊ
να φορή χανάκρΛα μοντέλα, θά χε-
ραση άχαρ-ατήγηττ), οίμα *εν §εύ-
ρη νά τά φορεστ).
Τό σίκ, ή άρυ.ονί(Ζ χβί ή χάρις,
δεν άγορά&>ντ*ι <κ»τε χωλοΰνταί... Είνα: εμφυτα. Δοστυχώς όμως οί γυναΐκες χού δέν είναι χαρ-.τωμένβς ο εν ^ το παραδέχονται. Αΰτό *ίνα! χο/.υ ευχάς:—ο, γι-ατί θά ήταν δ«σ- τυχισμένες. Τά κορίτο-ια πρ«—εί άιτό χολϋ νέα ναμαθαινο^ν κοχτΐκή, γιά νά μχο- Ρ«*ν να τακτο-οιοον μόνα τους τά φορεματά τους. Πρέχβ! νά ααθαί- νουν μβγειριχτ], οΐχιαχή οίχονομία, «Λ! αχό αιχρά χαιδιά νά χβταγί- νωντα; —ό νοιχοκυριό, γιά νά τ' α- γβπησο-υν άργότβρα... 'Αμα δέν ^ν- »)8ισο^ν άχό μικρές νά είναι «ίκο- κυροϋ7>δς, 3έν «ά άγαχήσουν τό «-;'-
τ( των, αμα τχίροαν τό ίιχλωμά τού;
στά νομιχά. στήν ία-ερική, ή στήν
φιλολογια.. θά θέλουν νά «ρίσκων-
ται εξω, θά έγκατβλείχουν τό σχίτι
τους. Θά θυμωβΐτε ίσως ΐχ' αΰτά
«ύ σάς λέγω, καί θά μοϋ χήτε χώς
εινβ'. χεριττές ο-ΐ συμίουλές
_ "Τά λέα> ομως αι>τά, γιατ: στήν
εξθ"/ή (σϋ'/βίέθη/.α φσ6*ρά μέ μ:ά
δίανοούμενη χχχχί'λλα, ώμορφη καί
«ξχιρε,τιχά */<χρ[τωμένη χού |χε[ ^ά- ?«! τό δΐχλωμά της στά νομιχά χαί που ί τί-ζήν υΛνάχτ της, 7^, την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΡΑΓΚΟΥ Α1_ΙϋΕΙ Κόχτεις δυό σχάλες άρνκώ μι¬ κρά κομμάτια, χόχτεις ένα κ:ομμν- δι ψιλόν, τό ίάζεις είς μίαν χατΐΐ- ρόλτ> μέ βοΰτυρον, 4άζεις την χα-
τσαρόλαν είς την <ρωτιά· άφο5 άξ- χίζε·. νά ξανθίζ,η ^τό χρομαΰι, ρ|- χτεις μέσα τό κ?^ας. τό καί^ρί' ζεις καλά καί ακολούθως ρίπτει; μισή κουταλιά ακώρι, τό :!·> χΰνίΐς»
δνό μεγάλες κουταλιές ντου,ατα «·
ρ-αχμένη μέ ζουμί. άρωματιζεις την
έντράία, την σκεχάζίΐς κα! τήνί»·
νά 6:άτ5, τηγανίζεις τής μ«-
. την χοίες θά βχτ,ς είς μι»
φβτες καί τής -6άζ,€·.ς έχανω. Ψ'
χεις το ραγκοΰ μέ την σάλτσαν ν>),
σκεχάζεις την κατσαρόλα Χ3» ν;>
άφίνεις είς την φωτΐάν, έω; να η-
θοϋν ο; μχάμιες· εχειτα τ:^ϊ?6'!
την άκί-α την κατσαρόλαν, «α «
σηκωθή τό πάχος, τό ά^2ΐ?ί!? η< τό σίροί^ίίς. κοτοαΈτώ~μοσχαριοϊ ΗΙ_ΗΙΣί. Κόχτεις μιά 2εχα«ντ-ι?'-< ^ λέτ άχό δυό μχριζρλΗΚί Ψ*Ι*Ι·£ τάς διορθώνεις καλά, ςνί'ί 'α ^ καλάχια, τάς κτυχάς ι·ΐ ^ < λατί^εις, τάς άλείβεις Ιο^' ς ίνα χινέλο καί τάς ψην-:·ς « σχάρ^άχό τά^οδμέρη. Αβ« £. θοϋν, χερνάς είς καθε μ1ϊν ^ <0. μΐκρό μασέτ κάρτας σε:ΐ(?"» ^ ρόνα είς Ζνζ χιάτο στροϊϊ·1 ■ ' .< ζεΐς δέ είς την μέσην μ1·"^, ραν άχό αίζνιτάρια φ-κνθ7'"!1 λά ροάς, νλοσάρ·εις τη? χαί σερδι'ρεις, στέλλει; μίαν σάλτσαν ντεμι-γ*λ« χελάτισσές της ^ γλυκυσμάτων. *£·? ν.α της μοναχή τ τοτε ντυμένη μέ ι--·· νν0>5ι^
άστγ,χί τόσον χολυ με την . ; ^
χο·ϋ Οέλησα νά την άνα?ε?<·> **
στής φίλες μο;. ΝΤΛΐΖί^
Β»·

17
ΚΥΡίΑΚΠ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
, μία άπο τάς
1 πλέον δάση-
>, δΛον ™» —μόν ήθοποιος
ημοτογράφου, δίδει είς τας
,'ν>Λ·α·/.ας καί είς τας χορας
«««έναν1» νά γίνουν χαλλιτέ
; τού χινημβτογβαφ<«·ι τας εξής ονμβουλάς. , ανμδονλας αυτάς τας όιετυ- {,ιό τίνων δεκαλόγου, όστις :ϊς νά εΐσέλθης είς το ,,„,,____αν δέν εχτ»ς , να νΗΚ ^ εϊο? τουλάχιστον Μην ά<Γοσιώνεσαι είς τό έΛθγ- , τού χινηματογραςρικοϋ ήθοπτκοό Ιχχΐς "οί κατ' άλλον τρ ιΐσμένην την ζωήν σου έν χχ- υ.-ι άποτυχίας. "Αν είσαι νέα, πάρε μαζύ σου Ιτήν ϋητι'οα σου. θά ήμπορϋ ιηΐ πολύ χρήσιμη καί θά είναι 4/Μτέρα σνιιδουλός σου. | Βε6οιωσου προηγουμένως δτι I- | οοβαρά Οεατρικά προσόντα. Προσπάθτισε, δν είνε δυνατόν, ώέλθπς είς τόν κινηματογράφον, Ιάποχτήσης άρκετήν έπανγελματι- |τείρ«ν τΓ|ς σκηνης. 'Οταν .ιρόκιιται νά παρουσια- διά νά ζητησης εργασίαν είς ιοτογοαφικην επιχείρησιν, ςρρόν- ά πάρπς μαζύ σου καί αρκετάς ,^αφίας σου είς διαφόρους στά- "Ετσι Μ έχης περισσοτέρας έλ- ; ά άγκαζαρισβ·ήϊ άπό τόν διευ- τοΰ προσωπικού. Πρέπει νά ϊχης πλούσιον καί ίιιατιοφυλακιον. ιρίς νά έγχαταλείψης την Λα- σου εργασίαν, χάμε με<κχές £ς εί; ενα φωτογράςρον τής πό¬ θον. "Ετσι θά άνττληφθός άν ί ϊχι προσόντα φωτογενείας. θά είναι πολΰ έπι6λα6ες δν *ε- τόν χινηαατογράφον ώς οιαοχέ- . Ή χινηματογραφιζή τέχνη είνε Ιωτάτη. Καί διά νά έπιτνχτΐς ι ·νά είσαι είλικρινης, ά>.λά καί
'ος πολΰ.
ίή λησμοΛϊίς δτι όπως είς δλα |
κγγέλαατα, έτσι καί είς τόν κι-1
—'βάιρον έκείνος ποϋ φοίνεταιΙ
ΙΓϊοον εύφνής είς τί,ν εργασίαν
«μ περισσότερον εόσννείδητος,
μεγαλειτέρας πιθανότητας επϊ-
Άπό την έν Νέοι Ύόρκη ΐκθεοαν των κατοικιδίων ζώων. Έξ άριστερων πρός τα δε|ιά: Φρίντα Χέμπελ, μελοδραματικός άστήρ μέ το καπελλάκι της, ή
μικρά Λεοντιν Λίπολδ μέ τόν σκυλλον της καί ή Δνίς Κάθεριν Λή μέ τόν χιμπαντζήν της.
Η ΥΣΤΕΡΝΗ ΜΑΤΙί ΤΗΣ
'Οταν ή δόλνα ή μάννα μου τόν κοομο
Κ' ΐΛήγια κ' έγονότιοα, μικρό πουίά,
('μποοστά της,
Την τελενταία τη; Λνοή ό Χάοος ί
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΤΟ ΠΑΗ Ο ΔΙ
. Ποταμιάνθ'θ
ΜΜΐΙΡίΥί
, χάτη), γΰρω άμετρητα
«αορμένα τρέμονν τ* άστοα
;Υμενη βάρκα άνάερη,
Ί μέσ',σέ δυύ ούρανονς.
•«το, άπλώνοντας τα χέρι της
, ι ιιάπα, όνειρο.τλόχΐτρα
τον ποβο τόν άχόρταγο
"""ς αλλους—μακρυνοΰς.
Γ. ΔΡΟΣΙΝΗΣ
Τό Ονομά το^ είναι σύνθετον άπϊ
ίν>^Η··"«^, ■ ^ άριΗόν όκτώ καί άπό την λέ-
Κι' Ιμενε «ιάνο θλιΛε^ή, 'οάν κάτι νά Ι ?'·ν *05"ι. Έπιμένει μέ πάσαν μαται-
(ζητοόΛρ, Ι οδοςίαν νά μάς Οπενθΐλλίζτ), Οτι ε-
Ή ύστεννή Ηβτνά της. χε: όχτώ πόϊια, '/ωρΐς νά μάς έ-
ξηγ/η είς τ: το» γρειάζονται. Διά
Νά οούσχι όέν τί(ν δφινε 'σά φώς ολο | ν^ τ?|χη : 'Οχ!, διότι τα πολλά
π , , («αντήλι, , -^3(3ί *ιν 6|να. ^ϊφαλές ένδεικτι-
Ιΐροτου η|ς «νοχΐ ♦*>« <ρωΛ*α ν<η 'μοια- (ζή τί] φωλιά της. 'Σ ολ.λο καντήί.ι ήθελι: τό φώς της ι .,· ._,, »/ ·,,. (νά τό -βίλιι, 6ανε'51> £ν» 01 λωποδ»ται Ο! οπο:θ'.
Καί ηβθε αώ· τα μάτηο μου καί πόλι | ^έν 5ια6ετο»ν, χαρα δυο ποδ-.α μο-
(ν' άνατ«'λτι ι ν&">. δ'·ν2' ~ά·/τοτε άσύλληπτοι. Το-
'ΤΤ νστερν»] ιι«τιά της. ] τε είς τ; τοΰ 7?ί'·άζοντα:; Μύστή-
Ρ'ον. Έν τούτοις είς τό μυστήριον
Κα>. ολο τότε ο,τι θωρώ, καί 'ς ο,τι' ;χύτΟ χύνϊ'. ςώς τό ίδιο
Αθτ' εννε μέσ* τα μάτια μου, δσφ
ά ή
(νά
Ή ύβτερνή ματιά της.
ΚΩΠΉΣ ΠΑΑΑΜΑΣ
Λίτ. έκπληκτικόν. Δέν */άνει κα-
νεΐς τό πόδι, όπως γάνει τό κομπο-
λόϊ το» ή τό σκώλλο το». Τί σ*ομ-
δαίνει επί το» πρ&κειμένοιι; Π ου
ευρίσκεται τό δγδοον πόδι; ΒΟρίσκε-
τοδ Μαο,>ντνουβ(η) γνμναξόμεναι είς τύ σχο,νάκι πρός διατηοησ,ν τής εν,ιελεί«ς τού σώματός των.
* ' δτι τύ .τήδηιια αχτε/.ει.
τβι, λέγουν οί βίδικοί, είς τόν στό¬
μαχον μ;άς στέρνας, μέ την οποίαν
τό χταπόδι σονεπλάκη ή είς τόν
στόμαχον το» ίδίο» τού χταποδιο».
Ό δϊθός, μάς πληροφοροΰν οί εΐ-
δικοί, εχει τόν Ούγολίνόν τού, ό ό-
ποϊΌς ν.χτατρώγει τάς ιδίας το»
βχ^χαζ. Καί ό Ούγολίνος ούτος
όνομάζετα: χταπόδι. Καί έδώ άρ-
■χίζοκν νά π'ιττο»ν άκτίνΐς φωτός
επί τοΰ μυστήριον» των »·περαρί'*3μων
ποδ'.ών.
Δέν όπάρχο^ν διά λόγους πολυ-
'.ελείχ: ν.αί επιδείξεως, άλλά δ;α
λίγο»ς... ίημοσιονομικούς. Μέ τα
όχτώ αθτά πόδία τό χταπόδ·. Ισοσκε-
λίζει τον προΰπολογισμό·^ το». Ό-
τ«ν χ: είσ-τράιξε'.ς της ημέρας πέ-
σο»ν ν.άτω ;ών προίλέψεών το», τό,
χτ^πόί'. άντ'μετωχίζει τάς ταμε'.-!
ακάς το» δυσχερείας μέ την θυσίαν Ι
ενός τ:ο3:οΰ. Καί όταν παρο»σιά-|
Χετζί είς τό δ^ο^όν μέ έπτά πόδια]
ϊ, μέ έπτά καί μισό ή- έπτά κα: τρία
τέταρτα, έ'χει ήδη άποκτήσεί ίσο-
ζίγιον, ί~/ν λύσει τό πρόδλημα τής
πείνης. ^
Άλλά τό χταπόδι δέν είναι μό¬
νον διά τό πλήθος των ποδ'.ών το»
διάσημον. Είναι καί διά την κο»κ-
ϊοίλαν το». Ή παρο»σία το» δη-
μίθ»ργεΐ ίνα άκόμη μυστήριον γύρω
άπό την »παρςι τοΰ μαλακίο». Τί
σ»μδολίζε·. ϊρά γε ή κοτκκούλα αύ¬
τη, άνε» τής οποίας δέν έμφανί-
ζετα: κανένα χταπόδι; "Εχει ά"ρά
γε σγέσ'.ν μέ την κθϋκκούλα των
/.αλογήρων; Μά).λον άχι. Τό π·.-
■Θανώτερον βίναι, ότι τό χταπόίι φο-
ρεί την χ.ο»7.κο»λαν ά·πό κοκεταρίαν.
Μήπως 5έν είναι, άλλως τε, τόσον
φΐλάρεσκον; ^Αν ?έν ήτο φιλάρε-
σκον δέν Οά ήτο στολισμένο μέ τό-
σα κοιιμ.π·.ά. Απάνω άπό 200 κοομ-
πιά μπε;εΐ νά μετρήση κανείς στήν
τ:»αλέττα '.ο». Είναι μιά μόδα ποϋ
δέν θά ττέο'ΐβ ποτέ μεταξύ των χτα-
■ποδιών.
'Ωμ'.).ή^αμεν Ιως τώρα διά τα
πέοια, την κο»κκο»λαν καί τα κο»μ-
π:ά τοΰ χταποδιοΰ. Είναι καιρός νά
ν,ατανα/.ώσω,αβν όλίγην μβλάνην
καί δ:ά τό μελάνι το». Τό χρησ·.-
μοττοίεϊ δχι διά νά ■άνακαλυ—:η τα
σκάνδαλα τεΰ €ιΛοΰ, άλλά< διά νά καλτπτη τήν,ύ—ϊχώρησίν το» άπέ- ναντ: τοΰ έχθροΰ. "Οταν αντιληφθή "τ! ό έχ^ρός είναι ΐσχ»ρότ€ρος, ά- μολάε' μελάνι, θολώνει τα νερά καί βξαΐανίζϊΓβι. Την ιδίαν τακ-'.κήν τηροΰν ν. στρ,ατοϊ ααί οί στόλοι είς τό κρίσιμον οημίΐον τής μάχης καί ο: ό^ίΓ/.έτα! είς την κρίσιμον εμφά¬ νισιν τοΰ δαν|ΐστθΰ. Ο ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΙΤΑΡ ΟΕΕνΈίΑΝϋ. ΟΗΙΟ. — Ό «'Ε- θνακός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν- τιπροσίόπου μας; Π. Ά^λί 704 ΤΙ ·1ίταΓ Ρ ΓΓου "Οβκ*ρ Πολί» καν.ά έξηγήσανε την ίστο- ρία έκείνο» τού κ,αϋμένου τοΰ Άν· δροκλή κ2ΐ το5 λιονταριοΰ το^. 11 ίστορία είναι εντελώς αλλη. Τό λεοντάρι δέ/ ειχε ποτέ άγκάθι στά" πόδια τού. Ό δοϋλος Άνδροκλής ήτο ό πειό» έπιτ.ήδε:ος όδοντοϊατρίς τής έπσχής το». Μιά μερά σ»νάντη- ΐε μέσα στήν ερηαο Ινα λεοντάϊ! ποί» δογκοΰσε άπό τοΰς πόνους, για- τί ειχε σπάσει τα δόντια το» τρώ- γοντας Ινα όδοιπόρο-—έναν Β·ρεια- νό ποϋ πήγαινε νά κάμη απθ'.κίϊς στήν ερημο. Καλώς κάμνοντας τό λεοντάρ:, τόν εφαγε τόν Βρετανό. Άλλά ς- σπάσανε τα δόντια το» καί δογγοϋσε άναστατώνοντας την ςτ!6>7τή τής έ-
ρήμο»... ^ -1*
Ό ΆνΒροκλής, γιατρός μέ πεϊ-
ρα, κατάλαίε άμ,έσως τ: σ^δαίνε:,
τό ψυχοπόνεσε τό λεοντάρι καί τού
εφτ'.ασε μιά όδοντοστοιχία μοντέλο!
Κα·. χωριττήκανε...
"Γστερα άπό είκοσι γρόνια, τόν
καιρό των δ'.ωγμών πό» χιάσανε
τόν Άνδροκλή καί μαζΰ μέ κατι
άλλο»ς Χριστιανοίις τόν έ/.θέσανε
στον τσίρν.ο. "Ενα λεοντάρ·. χύμιο-ε
κατ' επάνω τοο μέ τό στόμα όρθά-
νο'.χτο. Μέ μιάς ό Άνδροκλής α¬
νεγνώρισεν εκείνην την όϊοντοστο·.-
χία μοντέλοο ποί» είχε σκαρώσε;,
καί φώναξε: «"Α*/! 'Άχ!»
Εΰτ»χως τόν άνεγνώρι<χε, καί τί* ).ιοντάρ!, ήλι3ε κοντά, ζάρωσε έα- πρός στά πόΐ'.α το», χά; γλύφοντάς _ τσν, άρχισε νά συλλογιέτα'.: «Τί νά τοΰ κάνω τοΰ ν.αλοΰ μο» το» γιατρο»; τί νά τού κάνω γ'.ά νά τοΰ ϊείςω την εύγνωμοσύνη μο»; Μέσχ τέ τόσο πλήθος, τό πραχτικώτερο πό» κ,πορώ; είναι νά τοΰ κάμω μι* καλή ρεκλάμα γιά την όίοντοϊατρι- κή το».» Κρος ή Ιστορία τής Σπάρτ,*,
ά-·τό των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι
των καθ* ημάς. ΆΛοτελεϊται ίγ 1009
σελίδιον καί πλείστων είκονων. Δείί-
)ιΤ··ς. Τιιιάτσι ?1 *>*>·

18
«ΕΘΝΙΚΟΝΚΗΡΥΞ,. - ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 192».
24
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΛΙΑ&ΟΣΜ ΠΦΕΛΙΜΟΝ ΒΒΛΙ0Ι,
δοθοθν σχεδόν χάςισμα άντΐ μόνον $3.95
24
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΈ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ Ι ΚΗιΥ ΤΙΜΗΝ
Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωϊ εως τό βράδυ, άγωνιζόμεθα καί μοχθουμεν,^ φυσικά δια
ποίον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ένας μας σ' αύτην την ζωην εχει τό δι-
ίωμα, δχι μόνον νά μοχθη, άλλά καί νά άπολαμβάνη., άλλ' αύτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά^τό έπι-
τυγχάντ). Καθόνας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεί νά είξεύρη πώς καί Π ΟΥ νά εύρη την
καποιον
καίωμα
τερον.
λ ο υ
στήν
Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση, ούτω /.αί τό τνεΰμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ ή-
ου πνευματικής τροφής νιάνά δυναμώνη. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
ήν ζωήν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μάνθάνη κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. ΑΙ
γνώσεις έκείναι πού μας είσάγουν άμεσος είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙ Α: Σάς άποδίδουν τό μεγαλειτέρον κερδος-άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις στ2ς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής
ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι-
βλίων», χά όποία εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί (ΰφελιμωτάτωι
αυτών βιβλιαρίων, άποτελούμεναι άπό τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόγια μάς δεικνύει είς τί έγκειται
ίκεϊνο πού δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν:
«Ευτυχίαν».
ΤΑ ΑΝΘΗ
(Ντέ Χελδράϊχ, μετά εΐκόνων).— Περί: Τύπον ανθέων, χωμάτων
καΐ λιπασμάτων. Προφύλαξις καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσικαί συνθήκαι τοϋ λαχανοκήπου. Καλλιέηγεια
κυριωτέρων λαχανικών. "Οδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικοογαιοκτήμονν. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νέα μηχανήματα. Χημιχά λιπασματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Έδαφος. Σπορεία. Καλλιέργεια.
Τεχνητή ξήρανοτς. Διατήρησις. Έχθροί τοΰ καπνοΰ. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
(Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό Ιδαφος. Τα μέταλλα. Αί
όργανικαί ούσίαι. Τα φυτά. Ζώα. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα
Ο ΕΟΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προϊόντα. Κτηνοτροφία.
Όρυκτά καί μέταλλα.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙίΙΝΑ
(Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαςρέρουσα διατριβή επί της εξελίξεως
των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογικής απόψεως.
Βιενναία Συνθήκη. Έλληνική Έπανάσταοις τοΰ 1821. Ό Κοιμαϊκός
πόλεμος. Ή Ελλάς 1850—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. 'Εκκεντρισμύς. Έ-
λαιοσυλλογή, κλπ.
ΟΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. Σ. Μπαλάνου).— Πεοιεκ.τική ν.αί ένδιαφέρουσα περιγραφή των
διαφόρων θρησκεΐών υπό τόν "Ηλιον.
Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτική άσκησις. Έκλογή καί χειρισμός όπλον.
Ύγιεινή τοΰ κυνήγιον. Κυνηγετικοί σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετρώματα. Όρυκτά. Μεταλλενματα, όρυχεΐα,
λατομεία.
ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροσίνη).—■ Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιθώματα. Κογχύλια.
Καρποί καί σπόροι, Ξΰλα. Μύκητες. Φύκη. Έντομα. Μικρά ξοϊα.
Η ΓΗ
(Π.^ Ε. Πρωταπαπαοάχη, μετά χαρτών χαί εΊχόνων).— Πετρώμα¬
τα. 'Εσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τή; Γής.—Προ-
ϊστορικά ζώα (Ίχθυόσαυρο», Μεγαθήριο κλπ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταξα
είς την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοδιομηχανία. Ποόοδοι. Βιομηχα-
νικαί όελτιώσεις.
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γαλλικον, άιτό τα άναγνώ-
σματα τοϋ Γάλλο» συγγραφέως ΡαιιΙ ΒεΓΐ. Δίδει γραφικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ζώων: λέοντος, τίγρεως, έλέφαντος, <*- νοκέρον, κλπ. ΤΑ ΩΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ (Ν. Χ. Άποστολίδου).—Εΐδη.^ "Ηθη καϊ Ιθιμά των. Άγώνές των κατά τής^ ιδικής των διοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα περιγραφή τής έν γένει υπάρξεώς των. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ (Ρ. Δημητριάδου).— Ό Ιτπος, ό όνος, ό ήμίονος, ό 6οΰς, τό ποόόα- τον, ή γίδα, ό χοίρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τής διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών. Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡΩΜΑΝΟΣ (Π. Καρολίδου).— Βιογραςρία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. Εκ¬ στρατείαι τού. Αίχμαλωσία καΐ τραγικον τέλος. ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ (Διήγημα έκ τοΰ' Άγγλικοΰ, μετάφρασις). Ένα χαριτωμένο άγνό διηγηματάκι, τα οποίον Θά σας ξεκουράση καϊ θά σδς εύχαοκ—ήστι. Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ (Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόνων τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εθνους, δν μετά «αυμασμοΰ άτενίζιι όλόχληρος ό πεπο- λιτισμένος κόσαος. ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ (Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιδς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει- τέρων ύπάρξεων τοΰ 18ου αιώνος. Συγγράμματα καί άνέχδοτα. Άξί- ζει πολν τόν κόπον τής αναγνώσεως σας. Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ (Κατά τό Αγγλικόν; >-Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬
ρων καί πλουσιωτέρων γνναικείων ψυχών, ήτις κατέκτησε την συμπά¬
θειαν τού λαοΰ της καί τόν θαυμασμόν όλου τοϋ κόσμον.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑ0ΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυριακίδου).— Γενακή Ιν-νοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώ-
δημιουργικόν στοιχείον. Τό παρομΰθτ καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
δημιουργικόν στοιχείον,
γοι καΐ μαγίστρες
Ι
Ή τιμή εκάστου βιβλιαρίου είναι $Ο.ί£8, άλλα δια να έκποιή-
σωμεν ταχέως τας ΰπολειπομένας ολίγας αυτάς οειράς, ώρίαα,μεν
την τιμήν έκάβτης βειρας (»^4 4ν δλο> βιβλία) «ρός ..............
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΝΙΗΣ ΤΩΝ $6.00
$3.95
Διά νά προλάβητε νά'έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε το
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επί τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—-δι' έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου^—^τά 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοϋ ταχυδρομικοϋ δέματος.
"Εξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΕϋ
140 ΥνεβΙ 26ιη δίΓβεΙ, Νεν ΥοΛ Οΐ'χ.
Άξιότιαοι Κύοιοι:
ο/κς«νσωκλε4ω-,1$'3·95 *£
V**
«"««-λησιν «τω; μοί ά.-τοστείλητϊ την σειράν των
24 Βιδλιων «ΣυλΛογου Πρός Διάδοσιν Ωφέλιμον Βι6λίων>.
"Ονομα .............................................
Διεύθυνσις ......................................
Πόλις ..............................Πολιτεία ...........................
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γοάμματα, εύανάγνωστα, πρός ά-χΐυγην καθυστερήσεως.
Δυνάμεθα νά ίδωμεν ε'ι-
ματα των ιατρών, οίτινες 'έξε
σνντόνους παρατηρήσεις, .τώο
επενεργεί επί τοΰ χσλικοί
ωστϊ ή χολή έν μεγάλη
πίίθολογικώς, άλλοιωβεϊσα ,
διά της άφοδεύσεως. ή τοΰ
λως αναλόγως πρός την
έμετικον- πώς ή φρίχη £
των νεύρων τής καρδίας Χαί
μοφόρων άγγείων πως ό
τό μϊσος έπιφέρουσι ψθχο»,,
καΐ ή^άδημονία θερμότητα, ή'χα
νος ή άγωνιώδης προσδοκία .-ΐα/ααμ,
τής καρδίας· πώς ό γέλως καί τα δα
κρυα λίαν εύστόχως διετάχθησαν {ώ
της προνοητικής ςρίσεως πρός τ^ ,^
φέρον τοΰ σωματικοΰ ημών ί
σμόν, πώς μάλιστα τα δάκοι^
κις έκδηλοϋοιν αληθή κρίσιν «ο/^.
.τν.ώς περιπεπλε^μενων πα(>ήσε(ον, Ό
πταρμός, τό χάσμημα, ό στεναγμός
ύπόκεινται τουλάχιστον άρνητικώς ί'μ
την ίξοττίτίαν ημών. Άλλά τό λε.ττό-
τατον, τό μάλιστα αξιοπαρατήρητον
καί συγχρόνως καθ* εκάστην συνηβί.
στατοη.· έν ταίς έπενεργείαις ταιπαις,
δέν δύναται νά έκφροσβή διά λέξεων'.
Άλλ' άς εφαρμόση έκαστος πρακτι-
κώς καί μετ* έπιμονής δλα δσα εΐιο
μέν περί τής δυνάμεως τής άποφόσί·
(άς επί τοΰ σώματος καί ύά έκπλ.ανή
έκ των θαυμασίων άποτελεσμάτων.
ΤΑ ΣΑΤΥΡ.
Υ ΤΟΥ
Στό ίιαΌ.έριτμ.01 ενός τραίνου τρί-
χε: ενας κύριος άσθμαίν<ον κα! ρω- τάει τοΰς «πΓβάτας: —Συγνώμην, κύριοι, έχΐΐ χα· νένας σας μαΰρο κρασί; Έχεί χίαω σ' ενα δαγόνι ϊλιποθάμψε μιά %>
ρία.
Ένας κυριος άνοίγει Ινα καλά-
0: καί μέ μεγάλτ) προθψία τοΰ ίί-
νε; μ;ά αικκκάλα χροβτί %α Ιη
ώ πολΰ, λέγει ό ζρό-
τος κύρίος, ^γεμ^ζοντας ν> «τ"
τοΰ μέ κρασί χλι κίνοντάς το ό,
σως. Δέν μττορώ νά 6λέχω, ξ«-ρετε_,
χορίες νά λίποθνμοϋν χαί τώρα...ιτΛ-
ίίλθα κάπως!
* * *
Δίε'Λυντής,τοό πλανοδο'ο θιά«ο»
?' έναν ήθοιτοιό τοο:
—Σή<χερα θά παίξετε τόν_ ρολο -ου Ούγολίνοο... Ξερετε,^ *ε6α«» την σκηνήν τής μείνας άΐ' εΦ' —Άπ' ε'ξω δχι, άλλ' άπο μβ* * * · "Ενας -/ωρικός ι:«ι στό Ζωολο γικό κήπο τής Βιέννης. Έχεί α«; κεται καί βλέζει ενα βλεφαντα τοιι ό-οίου την πρσβοσχίδα την παιρνί! γιά ούρϋ „ Άφου κύττβξε, κύττ^ξε ω ^ κετή", γυρίζει καϊ λε€ΐ σ' εν« Φ» λακα: , —Δέν τόν γορίςετε, λιγο. παρχ/.αλί), νά ΐϊώ καί το π?ο * * * Ό α-.κρ-ος 'Κάρολος χάγε: ψ^ -ατο μέ την χουδερνάντα τοα. ων; πρωί χαί ή ίροσιά εχει χαθισει ι- I τ.άνω σέ δάνδρα καί φ^τα. Ή κο·^βρνάντα τόν διδάσχει**; Α — Α ^,λ>"ι Τι η^^*θν ΐθ"
ίχί — 7·6ρ ■ ***& •νν»· τ-**Τ » '
(ςονά της, 'τον ρωτάει επεΐτα:^
ι —Πώς σχημ^τ'.ζετα1. η »? '
δροατιά; . '·.,
Κϊ; ό αίχρός Κάρολος τηί ^'
—Ή 'πρωϊνή δροσιά; Ά?ο5 λη χΐ
, γυρ&ζε: 24 ώρες γ*ρω **? «ν α'
ξονά της, ίρχΚ,ει νά 'αίρωνΐ.
ΛΙεταξύ φίλων.- Ή ^
Σ^ουρομαλλίδη είναι ^«μ»·.»
ρη'χαί εχειμναλό για ίϊβ.
—Τότε είναι ή «« »«βλΑ
σύζ-ΐ-Ός γιά σένα.
Καί «Λτλιμάν και κρωνει».
Ή κυρία.—
;·:αν μοϋ κάνετβ
τάχέρ^αο^
Ό δημοσιογραφος.
ρί'Χ μθϋ, εχετε τόσο
Λ α
Μία ίατρός ή ό«·α ε:-^:
τοχρόνως ν.αί μοντερνα. ? ^
7.άνω -/.ακό στό Γιαννάχη ^Λ,:
ίτβν άκόμη ειμαι ^^^ί-ω^'
μ*( άναγχισμενη να τον '5' -ι

«ΚΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». - ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
■ 9
ΑΝ ΝΥΚΤΑ ΕΙΣ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΗΣ ΕΠΜΗΗΜΗΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΦθΟΡΑΣ
έκ-
εκστρατείαι
8^
ν?^
- τβν όπλ-.σμόν,
ν«ρ«τωσ«ν εξεπρο-
θείς »ο «?»**-
λε.τθείς ?
τΐν 12ττν ώραν, δι»
ς μας, κ. Λ»
Πο: έκττ?α«ύο·αμ~; 'Ανά
ιχλίϊ·.~ «ι τοί,ς
τα
Βλόίλϊγχτος
Ινα
ασιχ»
«όν ί'·ά νά τονοχπ) τα νευρβ
'■ '· -----_.-. χονιακ χαι »β
«Μ
-*ώ-α τάς ^μς,
χ!ι «'ΐεχόμενον χακετου «ίεσχο-
Γ-1)"λε!χΌι>ϊ«βς, ένας τής πα-
Γίξε?τ,λι»εν όλην της την --
ϊ*Μνοήτί««, «ίθτι ί«ν τ>βαν-
ί-χ.τί ϊϊνατβ τό ίοδόλο δαγκω-
«5 ξ5εως «ΰ Πειρ*νοΰ, *»
ό άένος χάριτος
χάριτος.
_.5!ίν 0_
-Αύτ3 τ, τ αν ίλο;
-Καί μείς νομίζαμβ...
ΑΐΓϊτελειωσε μέ άκόμη μεγαλη-
η κιχρίαν ή έπίλοιχος παρέα.
ίβαντίίετο τα πραΓγμοττα... αλ-
ηδη
έκκ:
>ς χ» γ, οποια ειχε
-Γάλε χαί γιάλε.
Ίϊλίλέ...
Ιέπο μΛϋ μαννάκι μου τό ναί!
Ινοσηρος ρολμαντιομός
ν ςΐύρω δν ήδη έ*χε( άνέδε:
θέατρο ή... Κούλα. θέλ&) νά
αν Ιγΐ'^ν ήδη νούμερο έχΓβΐω-
;ω;, ϊρίυ, όχερέττα, μελόδρζ-
'Αν ίεν εγινε, θά γίντ).
II
άν-
στιγμής, χαί μέ χανο-
«χει ηίη γίνε·.
μΛιστόρη-
,-„ επος κτλ. Τό ϊδιο
ό άντί;!ος άδελφός της, άφοΰ
«χλοκρεί είς ^υλλάδια χά:
Βίνϊοξον μάλιστα δνομα: «Ό
των Αθηνών».
- . , ~ . '**ι *
2(απο τους χαχά καιροίίς
;ε'^ες περισσότερ«ν χα·
χ.2ΐ κάμνει ό ρωμαντισμός
ή νοσηρά κλίσις
άττοχαυ-
ριωσμα,
:-ΐο
ηβ^νεΜρβν. Τό Ιβιο που σνμ-
« με >τ6Βς έγκλ^ηματίίτς, τό "ί-
"ν-ϊΐνί! χβί μέ —^ς χ27ίσ0.
'.:- Αι ίνϊθ&ιιάσεις τού ναρκω-
°,Τ(ύν «μ^στθϋρωνοκν» άκόμη τή
ΝΟΣΗΡΟΣ ΡίΙΜΑΝΤΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΙ ΕΝΑ "ΘΡΥΛΟΝ".- ΟΙ "ΝΤΕΚΕΔΕΣ" ΚΑΙ
ΤΑ "ΔΕΡΒΙΣΑΚΙΑ" ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΩΔΕΚΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ ΕΥΡΙΣΚΟΥΝ....
ΑΣΥΛΟΝ ΕΙΣ ΤΑ ΑΔΥΤΑ ΤΗΣ "ΔΡΟΣΙΑΣ".» ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΟΥ
ΒΑΡΥ-ΠΕΠΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΟΥΜΑΛΕΥΡΗ.. ΟΙ ΛΟΥΛΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΡ-
ΚΟΥΤΣΙΑ.- ΚΑΙ... "ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΑ" ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΕΙΑ.
τοΰς χατ.κ}.τ/οες. Κλείοχ» διά μίαν
-ίρίοίον, καί... «ώς —οί» νά στρώ-
η·η τα τ;ράμματα» διά νά άνοίξθυν
ταΚ'. ενα καλό βράδυ έχεί 2ι:ου η-
οαν ί) άλλοΰ.
Καί μετβφέρονται ετο-ι καΰ' όμά-
δας καί άγέλας τα «κέντρα» οώτα
άπό τού έν&ς σημείον τή.ς πόλεως
είς το άλ).ο. Π ότε ύ
μ'. κΐί ιτόιε τκρζ
-3'. όλοΰ$ε.
Πάντως έμφανίζονται έν.εΐ χκρι-
ίώς χοίι ϊέν τα χεριμένει κανείς·
ολιγώτερον 4έ παντός άλλου ή ά-
ί
μ
Πο:ός θά εφαντάζετο λ. χ., ότι
επί τής μεθορίου άκριίώς τού τχε-
ϊίου πόλεως καί ττίς έγγΰς ϋπΐί-
θρου, δχως τώρζ έαεί έιτάνω στόν
"Αγ:ο Θωμά—ϊ;λ ίήματα άχό τό
τέρμΐ ΆμχελοκηΐΓων—χο'.ές Θά έ-
ζ ότι είς μίαν άχο τάς ώ-
ί
φζ ς μ τς
ρα·.οτέ?ας καί ρωμαντικωτερας γω-
νίας τής τρωτευούστνς, έκεϊ όζοο τ)ά
μ-οροΰσε 7 αί 6ά εχρεχε νά ήσαν τα
πάρκα, οί χήχοι, τα ί
ρ, ή, γμίρ,
τα άλτόλλια, έκεί άκροβώς εχουν
στησε; τα «'μέτωπα» ααί τα «στρα-
τηγείά των», έ Νικολής Χ:ΐ7τοφι-
λέας, ό Βαρύ-Πε—νιάς, ό Σαμου-
λεθρης, ό Μταρμχαγιάννης, μέ Ο¬
λην την χορείαν των «■ϊερδκτάϊων)·
/.αί των χιΐτών τοΰ «λο^λά»;
Άλλά χρίν άχό όλα τί είναι Ινα
Κάμετε μαζύ μας τόν κόπο καί
έλάτε νά τό περιηγηθώμεν.
τ« άδυτα
άρχίσει άπό την Πανελ¬
λήνιον» πλέον φήμης «Δροσιάν». "Ε-
νουν δέ όλα των, λίγο ή πολύ, έ-
ξωτ'.κά όνόματα: «Γιλ8ίζ», «Γυα·
λί Καφενίς, «Νεράϊδα», «Φωληά>:
κλπ., χαί είς τα άδυτα των οποίων
τελείται μετά τα μεσάνυκτα ή με¬
γάλη μασαγωγία.
«Γύρω-γύρω οί
Καί στή μέση οί λουλάδες...»
Άλλά άς έπανέλθωμε στή «Δρο-
Κοιμαται τον νήΐηαον μέσα στό
σχοτάϊι, στήν ψ/χρά σιωχή, στήν
χνςττριχίλα τού ν^κτερινού Βορρηά.
—ΛΙωρή Σοφία!
--Μωρή Π
ρή ρη
Χτυχάτε όσο $έλ«τε. Ή ήχώ τής
ωνής σας ή ήχώ τού κτύπθϋ τ)ά
φωνής σα
τάς ί
ή ήχώ
τα όνη
τού κτύπθϋ τ)ά
ήχ
μόνη. "Οχως δέν ά-
Ό Β. Νταίϊβερς, φύλαξ, καί ή Μπήτρις Τζάξων, τηλεφωνήτρια τού ξενο-
δοχείου Πάρκ Σέντραλ Χοτέλ, τής Νέας Υόρκης, οί όποϊοι Θά έ|ετα<τθοΰν ώς μάρτυρες είς την κτά τοΰ Τζώρτζ Μάκ Μάνους δίκην διά τόν φόνον τοΰ "Αρνολδ Ρόθστην. τα πτώματα, οχως ήχε· οο*ά» ενα αϊεΐο «κ·>δοί>ρ'.»).
Τέτο'.α είναι σήμερα ή «Δροσιά»
Μχαίνο'^ιε άνενόχλητοι— δχως
μέν·: κανείς «έ κάθε έγκαταλελείμ-
μένο έρείπο. Παρα6'.άζ·ομε κάχο-.ο
αάθ^ίθ- ή γκαρσονιέρα «ϋ Νι¬
νώς, τα «'Αγια των Άγίων», δχοϊ
μόνον οί μεμυημένοι εΐσεχώρουν.
*Έ|ω, λίγο χεΐΰ χέρα, ό λάκ-
ώ εό ά
ή γκαρσονιέρα «ϋ
λέ
Νι¬
καράθ^ίθ- ή γκαρ
κολή Χριστοφιλέα.
Τό «μϊντέρι», οί «τιλτβ&ες», ί
λουλάς, τό μαρκοϋτσι, μιά ^ Π ανα
γία ττον τοίχο καί χειό χέρα κά-
ιτοια Γενοδβφα.
Δι'χλα άχο την ·ρ.2^^ίρα είναι
τα... (οΔιαμερίίματα δι' οικογενεί¬
ας». Κάτω «χ6 τή μεγάλη σάλα,
ενα 6αθι> ύχόγειο· τα ίδΰτα χροφα-
υς αδτβϋ, ό υ.5
7 ι" .·?*?~«»Ρ«μ«νος» είναι
ΐν°Κ:α^Γ^ ί ί
4; ? ωρ^ας χ
^ι-«ρΐγερ,,'βς. -Ιδού
; Ρ·,2 τοου Άλλά
α:? τώ επρόκειτο νά χ) ή
μαρίίου. Καί δλα αΰτά τα σκεχά-
ει μιά κατ)ώς χρέχε; «ταμχέλα».
Ζοθεττιατόρίον ή Δροσιά».
Τό «ΓΛ*χλι Κ.*φενέ))
Είς άρκετήν απόστασιν θά 6ρήτί
τό «Γυαλί-Καφενέ». Αύτό δέν ίγν.
τα «ν.εγαλεΪ3;» της «Δροσιάς». Έ-
να χεν.χρο καφενεδάκι, μέ εχ'.χλα,
έν τούτοις, ψάθινα, χοί» τ)ά στοίχι-
σαν κάχοτε άρκετά. Καί έκεϊ έχί
της έγκαταλελειμμένα φλϋτζάνια,
χοτήρια, καφε7Λϋ-ια, λοΛάδες.
Άλλά τό «Γυαλί-Καγενέ» εχει
λ τοιι καί το...χαράρτημά τοο,
!ύο χερίπου τετραγωνικά μέτρα χε-
ριτθ!χισμένα μέ λάσχινο^ς τοίγους.
Πάνω άχό τοϋς τοίχους αΰτοί»ς έρ-
ρίτττετο κάχοιο «τσοΰλι»· ενα άλλο
τλ» στήν τρόχα χού γρηα'.μεύ-
ει γιά χ>ρτα, καί μερικά άλλα τσού-
λ;α κατάχαμα. Άντί κι*μαινομενκι
άντιτίμου καί είς τα χροβωχα άχο-
λά έμπστοσύνης—ενα ή καί 5υό
ζ·ετ;άρια—χαρείχετο ό κοιτών αύ-
τος ϊι' ήμίσειαν νύκτα μέλτος. Ά-
χο στοιχε'.ώδη σεδασμο ττον άνα-
^ώη μου άχοφεύγω νά χεριγρά-
ψω τα δργ:α χο!> μΛϋ περιέγραψαν
υόι! μάρτυρες καί ποίι έγιναν
έκεϊ ·ίίτχ. Άρκούμαι νά πώ τούτο:
Έκεί αέσ-α παρεπλανηθησαν καί δι-
εφθάρησαν κίρίτσια άχο 12, 13 έ-
τών κ»! 5νω. Έκεί μέσα ή Φτώγε·.3
καί ή αθλιότης είρισκεν άτϋλον δι»
μίαν νύκτα.
Νά τάς ·ζρζίτ&ω τώρα καί είς
ολα τα α).λα κέντρα, ψαηζρχ ή
μιιστικά: Τί το δφελος; Τα περισ·
τότερα άπό αύτά είναι ήδη έγκατα-
λελειμμένα, ένω τα άλλα τ5υ9ιον·έν3
είς την τιωπη. Π ού καί που είς τα
■Ληπηματά μας ακούεται κάπο»ς
μ^κηθαός άχο αέσα. Έκεί δπου έ-
πιμένομεν, ή πόρτα άνοίγϊ·.. Ν^στα-
λέος, άγΐΰροςνπνη»Αενος έμφανίζε-
.7! ό ίϊιθ/.τήτης.
—Δ-έν δοϋλεύει τό... κατάστημα!
Υ?Ί7·. τ, στερεότυπος απάντησις.
Μόνο χού δέν εχουν τοιχοκολλήσε·.
τί: «Κλειττόν ένεκα ή πΐρίστασι!»
*Λθλ:ο;,
ό «Ντενεκές» τοΰ περιφημοο Μ-αρ-
μχαγίάννη.
Βϋθιτμένος καί ούτος στό σκοτ»
δ: καί στή νβκρική σιωπη. Άλλά,
νά ποί» άπο κάποια χαραμμάδα φεγ,
γίζε'. κάτι.
"Ιτως νά έχωμε π·εριτσότε:η τ4·
χη έϊώ.
Μπά!
«Μαχμουρλής», χασμώμενος, β3
μάς ανοίξη κάποιο περρίεργο πρό-
σωπο.
Κατ'. άπο 6ρι»κόλακα, κάτ: άχι
μάγιστα τοϋ Σαίξπηρ, ενα ά-/θρώ-
χινο έρείπιο, γένεια, μαλλ;ά, ρυτί-
δες, κουρέλιατ δλα άνάκατα. Βήχε'.,
ίτΰνει, ξιέται, σκυςιτος άπο τα 6ά-
ρη τίς άίΐαρτίας καί τού γρόνοΐ),
εγει μπροστά τού ενα μαγκάλι μβ^
λιγχ κά:·5',ϋνα ποίι χωνεύο^ν ν.α: έ-
να άγΐοκέρ'. ποίι <}τ/χομαχ€ί. —Τό Μπαρμπαγιάννη δέν ξερε- τ6' , Το Μπαρμπαγιάννη τό «Δερΐί- ση» ποΰ εχει τής δι» έρωμένες, ίΛ καϊμάκιχ 'δε/.ατριών καί δεκατετ- σάρων χς-ονών... Τον ξακουστό «ν Μπχρμχαγιάννη ποί» τόν λεει καί τέ τραγούδι: (ίΜπαρμπαγιάννη σάν πεθάνης Τό λουλά τί θά τόν κάνης;» Μιά ματιά στήν τρώγλη: Κουρέλια, βρωμιές, σκοτάδι, τί- νεκέδες, —αΐμένα ποτήρια καί πάλ| ■/.θυ:έλ'.α... Στόν τοίχο κρεμασμένα τα πειδ έτερογενη, τα πειό ποικίλα, τα πειο άνόμθ'.α πράμματα. νΕχει το αίσθη- μα της διακοσμησεως ό Μπαρμπορ· γιάννης. Έκεί ΛΟπου: μιά κανδήλα— ά-' α·>τές πού καίνε στά είκονίοματα—■
μπρός σ' ενα τραποΛόχαρτο, μιά
ντάμα σπαθί!
Είναι καί μάγος ό γέρο-«Δερ6ί-
της».
—'Μόνος είσαι, Μπάρμπα-/ιαννη;
Καί ο! κοπέλλες σοι>;
Δέν μιλεί. Βήχει.
Κάποιος άνάδει τσιγάρο καί...
—Πα:ίιά, έϊώ είναι -ένας άλ-
λος!
Γυρνούμε— άλή&εια— κάποχς
κοιμάται επάνω ο-έ κάτι σανίδια.
Σε μιά α)νλη σκοτεινή γων:ά, έ-
πίσης μέσα σέ κουρέλια.
— Κι' ενας άλλος!
Περιττον νά ζητησετε έςηγή-
σεις. Είναι άπλούστατα οί υπό δί¬
ωξιν χασισοπόται στοίις όποίους ό
Μπαρμαπγιάννης παρέχει άσυλον!
—Ώς ποΰ νά στρώσουν τα πράμ-
ματ»...
Γιατί... πάλι θά ξαναστρώσουν
τα πίάμματα, πάλι θά περάση αύ-
τίι ή φού?:α, έξ αίτίας της Κούλας
πάλι θά άνατείλουν καλλίτερα! η¬
μέραι διά τα «Δερδισάχια».
Έν τω μεταξί» οί διάφοροι Μπαρ-
μπαγιάννηξες φιλοξενούν δσους είμ-
χοροίν. Οί άλλοι Οά περάσουν την
^.τόζχ στής σπηληές, στής κακο-
τοποιές, τ)ά δροΰν κάποιο λάκκο διά
ν ά κρυψαίν τό λοαλά καί τό μαρ-
ν.ούτσί των.
. —·Καί οί καλοί;
Άλήυεία ύπάρχουν άκόμη κα'. οί
καλοί, οί κατ)ώς πρέπει.
Άλλά αύτοι μόνον έρατιτεχνικώς
έχυκέχτονται τοϋς «Ντενεκέδες».
Δι' βΰτοίις ύπάρχουν τα... «άρΐστο-
κρατικά» χ3σ:σοποτεΐα. Αύτοι δεν
εχουν άνάγκη νά τρέχουν μέχρι τοΰ
Άγίου θωμά. Ω.
ϊΓρΜνΤλ
Μίαν άρμονία άκέριαν όνειρεύεται
Μιά πέρα ώς πέρα μουσική,
Νάηταν ώραϊος, ώραΐος
Καθώς έσείς άρχαΐοι θεοί!
Νάηταν ώραϊος, ώραϊος,
Γιά νά ταιριάση, ή άκαλιβμένη τού
ώμορφιά
Μά τάϋλο φώς ποϋ μέσα τού
Τα αίσθόνεται νά φέγγπ μυστικά.
Νάηταν ώραϊος, ώραϊος,
Γιά νά τανοιάση καί μέ σέ ώ Μεγάλη,
Καθώς καί οί δνο ρίμες άηδονόλαλες
Ποϋ μεσ' τό ποίημα άκολουθάνε ή μιά
την αλλη.
Νάηταν ώραϊος, ώραίος,
Γιά νά γεννησυ' ή ύπε?τατη διπλή
σας χάρι
Σέ μιά άρμονία άκέραια -ΐέοα ώς περα
Τό βρέφος τόν 'Υπέρκαλο, τό άσΰγ-
κριτο βλαστάρι.
Κ. ΠΑΑΑΜΑΣ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3>.— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, Ι»3ίι.
ΑΙΣΘΗΜΑΉΚΑ
Η 7ΚΚ7*Ρ--Η ΚΟΥΚΛ7*
Τηλή, λεχτή, άϊΰνατη, ξανθή.
μέ ενα ζ.ατατ'όκκινο μικρά στομα-
τάκ; μικροϋ χαιδιοϋ, μέ δυό μάτια
γαλανά Λαι μ,' ενα μελαγχολικό
• χαμ,όγελο στό γλυκό της προσώπω:,
ή Βαλεντίνη "Άλντεμπερτ, Ικανε
έκεΐνο τό δράδυ την έαφάνισι τηί
ό ό ιί Ν
στό χορό τής οικογενείας
σνΛ. Την συνώδε.>ε ή γιαγια της,
ιΐ'.ά γλυκοπρόσωπη γρηοΰλα, ποι
παρ-ακολ5>6οϋ<Γε πρίσεκτικά καϊ μέ μ.ιά εκφρασι Ολιμμένη τής κινήσει: τής νέας. Μόλις <ράνηκεν ή Βαλεντινηεϊς τα κατώφλι τοΰ μεγάλον σαλον.οΰ. ή Δνίς Ντυμποσκέ, κόρη της οϊκο- δέσποινας^ ετρ-εξε πρός τό περος της, την άγκάλιασε μέ άγατη, και περνωντας τό χέρί της <ττή μεση τής Βαλεντίνης, την παρέσυρε πρός τόν μπο-υαέ, λέγοντάς της: —θά πι^ς ενα φλυτζάνι τσοί, άγαπητή μο, ω~Λυ ν' αρχίση ό /.ομ, Ινα γέλοιο, ποΰ ενας προ<τε- κτ:κός παρ:ζτηρητής θά καταλά- δαινε κώς ήταν προσποίητό, χώς ήταν ξέσπασμα κάποιας δαθειας έ- σωτερικής Ολίψεως... — Σίς παρακ,αλώ' τοΰς φώναξβ, γελώντας πάντα, άφηστέ αε του¬ λάχιστον νά φάω αέ την ηί ΰό ά μοο αΰτό το σάντο,ιιτς. Έκεινη την στιγμή έφθασε και ή Φράντ; Κοέν, ενα» άλλοςθαυ- στής τής Βαλεντίνης. Ή Βαλεντίνη δταν βίδε καί τόν τρίτον "αυτόν θαυμαστήν της, νάι προστίθεται στοΰς αλλους δύο, ξέ-} σπα<σε σ' άκόμη δ,ινατώτερα γέλοια και είπε: - -Νά ;χο, τώρα, χολιορκημένη, καί μάλισ:α στενώτατα! Λοιχόν, κύρίθ'. γιά νά σάς ίκανοζοιήσω καΐ τοΰς τρείς, θά οτάς ίι^λέξω ώς έρς μ' άλφχξητίκ,ή σειρά. Μπερταό";, ειμαι <ηή διάθεσί ά ξ ύό ρ ρ μ χρς στον άχοίον θά Θριαμδϊύτης Ι σας γιά τό φ«ξ-τρότ αύτό. πάλϊ, όπως ιτάντίί. Δέν εΐν' έ'τσΐ'] Και άχομακριίνθηκε στηριζομένη ^Βαλεντίντ), φώναξε μέ τόνο} στό μ-ράτ-ο τοΰ -ροτιμηθέντος νέ- συμ,δουλευτικό, ή γιζγ'.ά όν, ένω μέςτα άττο τα μισοκλευαένβ ης, ρεχί νά μην κοορακΦτ,ς. βλέ-φαρά της χαρακολοΰθοΰσε τους Είϊες τί είπεν ό γιατρός. <οΔέν ζρέ- φοορκ'.σμ,ένοας μορφασμους των δύο . τ:ε! νά όποδάλλετα'. οΰτε. στόν τ.ζ άλλων, καί ιδίως τΐ3 Γκιζάρ. Έν- της, ραμίκροτερο κοπο. Κ' έώ έ Κί' έγώ, σέ δεδαιώ γιαγιά, φώνχξε ζωηρά ή νέα, ότι ποτέ άλ¬ λοτε δέν ήαουνα τόσο κολά, όσον ά- πόψε, καί ό γιατρός είναι ύχερβο λικός, καί δέν ξέρει τί τοΰ γίνεται Δυδ νεαροί καλ&σαενοι, ό Ρομπέρ Μπερτμόν κοϊ ό Ζάν Ζάκ Γκιζάρ, είχον πλησιάσβι κι' όλας την Βα-1 έκφρασί τού καί σκυθρώπαίε. Μιά λεντίνη καϊ τή γιαγιά της, κι' ά- λάμψι σκληρότητν>§ άναψε στά μά
• φο προσεφέρον τα σείάσματά τους τια της καί ψιΌύρισε μ.έΥ άπδ τα
. στήν τελευταία, φίλησαν μέ λατρειχ δόντ:α της, γιά νά μην άκουστη
. τδ άδρδ χέρι τής νέας ποΰ τό στό-1 άπό τόν κ»5αλλιέρο της: «'Καί δ-
λιζεν Ινα ώραίο δαχτυλίδι, μ' έναν
άπειρη ευτυχία μαντευοντας
στό εΐλικρινές καί έκφραστικό πρό-
τωπό τού την άγνή άγάπη ποΰ αΐ-
σ-θανόταν γι' αύτη. «Μ' άγαπάει
σάν τρελλός», σκεπτόταν καθ'ας
τον κρυφοκ^τταζε.
Σχεδόν, ■άαέσως, δμως, τό πρό-
τιοπόν της έχασε την
υπεροχο σααφειροι
"Ηταν καί οί δυό τους έξ ΐ
ί ί
ς ξ
κομψοί, έξ ίσου άθλητικοί και εύ-
κίνητο'., αέ πρόσω-πα έξ ίσοι» συμ.;
παθητικά, ντιν*νοι όν&ήμ&ρφζ καϊ
ο! δυό μέ αυ.εμπτα σμ.όκιν. Τόση
ηττν ή όμοιότης τους, ποϋ θάλεγε
κανείς πώς είναι αδελφια.
Ή μόνη μεταξύ τους διαφορά
ήταν τα μάτ',α τους. Τα μάτια τού
Γκιζάρ είχον* μιά αχειρη γλυκΰ-
τητα. Κυτταζαν μέ αφελεία χοτά-
'ματα, ένώ τα μάτ:α τοΰ Μπερτμόν
ήσαν ζολΰ λαμχερά καί είχον μιά
ε/.φρα?ι πονηριάς καϊ ο-αρκασμοΰ.
■—Δετ&οινίς, είττεν ό Γκιζάρ. έ¬
νω ΰποκλ;ν?τον μπροστά στήν Βα-
λί ύ ή δά
λεντίνη,
ί
μρ ή
νά τετ)ώ στή διά·
ί
η, ή
• ββσί σας γιά το φόξ-τρότ ποί) &'
βρχίστι τώρα.
— Συγγνώμην, είπεν ό Μπερτ-
μόν, -αροκαλώ την δβσποινίδα να
ή
) ρμή]
Ή νέα απήντησε στοϋς
«ι!»τοϋς χορευτάς μ' Ινα ήχηρο γέ-
μως δέν πρεκει νά μ άγαπάη».
"Οταν έτελείωσε τό φόξ-τρότ, οί
δύο άλλοι νέοι την έπλησίασαν ά-
μέσως, κι' ό Γκίζάρ τής έψιθύρισε
παραπονετικά:
— Έλχίζω ότι αύτη τή φορά...
—'Οχι, άπεκρίτ)ηκε άπότομα ή
νέα. Αυτή ή φορά είναι τού Κοέν.
Καϊ έ'ττί εγινε. Μόνο στδν τρίτο
χορό δέχτηκε τό μχρ-άτσο τοΰ Γκι¬
ζάρ καί άφ«0ηκε νά την παρασύρη
τόν άπ
νη, Οά μέ •/•^Γαί,Ι
ϊ^ο-λη. /α: _-; Γ7ν:ω· Λ
ουχλα. β, ε-5Κι ^ ./α .
Μάροδ καί Κώστα είναι τα όνόματα των δύο χοοειτών, οΐτινες έπίστρεψανί
έκ χορευτικής περιηγήσεως άνά την Ευρώπην. Είς την Ρώμην εδωσαν Ιδιαι¬
τέραν παράστασιν έν τοίς βασιλικοϊς άνακτόροις, καί έπαρασηαοφορήθησαν
{'.-τό τοΰ βασιλέως Βίκτωρος 'ΕμμαΛΌττηλ.
το
κατώ:θωσα νά τόν ά^^..
«ντά μου. Κι· ίμως^
χου το^λίγα τα -λ-* χα; '
σθη:α έκε^να λόν-α, + „ ^
πετθυσε πρός αυτόν, βά Κ)5),
τοϋ φωνάξω: ,ΛΙήν π-.ττε^ι-'
λέξ: άπ' κι —-3 >νεω ρ^'
μα πώς άηδιάζω τς,ν γάμο χ
νει:ό_μο; ήταν πόντα'νά"^
τον ανδρα χοΰ άγ—τώ, α^
ν.αί νάχω γόρ« μω -^ .
αγοπημένα. Άλλά αλλοίμονον
λά άλλοίμονο! Τό δνε>ρο ^ττ ■
άπραγαατδποίητο, ή έΰτ,,χίοι
είναι άπαγορευμένη
ϊέν ς'χω^τέ ίικζίωμ. .. ,
ζ/γος, οίτε μητέ:α. Ό μόνος
προορ'.σΐχός είναι τό δαρΰ
μέσα στό όποίο «ά ιί 'χΐ^
μέΐα σ'( ενα ;;·ήνα, δυο τί; «λί
Ζάν, ϊέν εχω τό 2ικα:ω>ΑΛ να
ζησω καί νά άγαπηβώ, νι— ,
χοταδικασαένη σ' ενα μ?,να, >Λ
πολύ, νά πεθάνω από την μτ|
μένη άρ:ώστ«ια ποΰ -/ρόνια
φωληάζει μέσα στά <ττήδηα ' Αΰτά κα: άλλα μούρχόντι βωνάξω αη,ν άγαπημένο αου Μά δχι... 'Κϋτυχώς κρ ατήήηχ ε ;τι Άν δεχθήτε νά γίνεται γυναίκά] — "Οχι, καθόλου. μου, θά ίδητε τί εύτχ/ισμένη —ού | —Μτ,πως στε Οά σάς κάνω... — Νά παντρ-ευτώ!... αύτη. Χά. χά, χά! Τ: λέτε: Ά· στειεύεστ):; Νά παντρε^τώ:... άνάμεσα στά άλλα ζευ-^άριο ποΰ;1,^2*1^* ι μια κουταμαρα, κζ στροδιλιζόντουσαν ξένοιαστα. Ι Τ«λλ?>λι· "!"ιά τού« ^^«τερημένοος
Ένω έχόρευεν ό Γκιζάρ ήρχισε Ι «νβ?ω*»;·
νά της παραπονηται καί νά την μα-
λώντι τ;ι>φερά γιατί «λερτάριζε
τόσο πολΰ μέ δλους. Τής ψιθόριζε
πώς χρέχει νίναι χροσεκτική άπ-
έναντι τού Μπερτμόν, ό οποίος *>
νηγοϋσε την προίκά της καϊ τοϋ
Κοέν, ποΰ δτχ; δρισκότα·^ μέ άλ-
λους νέους χουχιώταν γιά τής έ-
ρωτικές τού ■έπιτυχίες. Καϊ κατέ¬
ληξε, λέγοντας:
—'Ενώ έγώ σάς άγαπώ ειλικρι¬
νώς καί χωρίς καμμιά ΐδιοτέλεια.
Ό νέος την χύτταξε μέ κατά
-·'·η^· %
—Δέν πιστευω να μιλάτΐ σοδα-
/ — 7
ρ7, της ειπε.
-Σοβχρώτα^τα.Μά γιά σκεφθή
τί τό, λοιπόν. Τι "είναι ό γάμος
Τί άλλο άπά το3 νά πείνά κα'/εϊς
δλη τού τή> ζωή άντικρύζοντς'ς δι¬
αρκώς τον ίδιο άνθρωπο!
— Περίεργο! Άπόψε μιλάτε εν¬
τελώς παράξενα. Δέν σάς άναγνω-
ίρίζω.
—Μχά! Πάντοτε ή ιδία ήμουν
Μέ φωνή ποΰ έ'τρεμε άπό συγκί-
νησι ό Γ%>Ζ!άρ, αρχισε νά τής έκ-
Οειάζη την οΐκογενειακή ζωή, την
γεμάτη άπό τρυφερότητα δίπλα σ'
ενα άνδρα στο:γιν.ό κα! γΰρω άπο
παιδία άγαπημένα.
— Παιδία είπατε; παιδία! φώ-
ναξε γελώντας σαρκαστικά ή Βα¬
λεντίνη. Τί φρίκη! Τα ποϊδιά μοϋ
φέρνουν άηδία!...
Ό Γκίζάρ την κΰτταξε τώρα μέ
'3φος τρομαγμενο κι' άνάμικτο μέ
κάχοια.άηδίο, μέ 5«ος τοϋ περ··
πατητοΰ ποΰ πίσω άπδ τής άνθι-
σμένες τριαντα-φυλλιές, άνακαλύ-
χτει μιά φωληά φειδιών.
Σταμάτησε ξαφνικά τόν χορό καί
μέ ΰφος σ^δαρό κοί ψυχρό τής είπε:
— "Εχετε δίκτ,ο... Έγώ είμα'
πολΰ καί^στερημένος γιά σάς. Συγ-
χωρηστέ με γιά τής ά'^ησιές ποΰ
σάς άράδιασα. Σάς όπόσχομαι νά
μ.ή <τας έν;χλήσω ποτέ πειά... ποτέ' μ;ά εί>γ^νί·λή ύχόκλ'.σ:
ρ|^;κ£ καί πήγε νά καΌή-
ζ% μελαγχολ'.·/.6ς σέ μιά γωνίο, την
συνείβίσμένγ) γωνίο τής Βα)τεντί-
νης. Έκεί «έ λίγο τόν επλησίασε
μ.;ά αλλη νέα, ή Ζινέττα Ρεμορέν,
ποΰ άπο ναιρο τόν φλερτάρτζε κα:
τόν κ,νηγοΛΐ έχίμονο.
- -Αντή ή νέα δέν έχεί καρδίά
ψ'Λ^ρ'.Τϊ μονολογώντας ό Γν.'Χ-άρ.
Εύώς -ου άπό'ΐε ;αο3 α'νοιξε τι
—ΚαΘόλου. Διεστ-έδασα δσο πο-
χλλο-ζ. Μόνο -70ΰ ζ:
Ή
γ'.αγ'ά τί-,; την πήρί κα: έ-
έ'φετ,'ίν ή Βολεντίνη ερ-
μιά «χόμονη, παοάξενη ματ:ί
;τον Ζά^ Ζάκ Γκίζάρ, μ:ά ματ:ά
Γθΰ Οίπρεπε νάναι κ>ανείς δαθΰς
/υχολόγος. γιά νά την έρμηνενση
"Οταν έ'ς,θασε στο
απο κοντα μου...
<ιΆχ! γ·ατϊ νά ξέρω ττ,ν ί| ΐτεια μο^. Γιατί νά 'ΐαθω ττ,νϊ νατική μου κοτοίίν | Γι»τί| βρΐθτ^ τό γραφείο τ*·.; γιαγιβι νο:χτό! Μά ίσω; είναι ν.αλλέ πθύ ηλθαν ε'τσι τα πραγ^ιατα. τσι τούλάχιστςν πρόφδασα να τώσω τον Ζάν Ζαχ. βάμον ά, γόρητη τη το-3 μετέδιδα την ά στε'α αοο. Τόν λατρεύη! βεε τόν άγαπώ τόσο! Δέν εχω Μ'.ά ^"/αμ.ι νά συνεχίσω τό γρ< ;ιατί τα δάκρυα μοϋ Οολώνο υάτια μου. μο3 ν.όίετΐι ί; γ στήθί>ς ιιου πονεί... Καυμίνο
-Λ. · Τ.»" ' .... Ζ..«
—ιτι
Βΐλεν-ίνη, -/.λΐίστηχε στό μπο,ιν-
της, κάθησε στό ίχτ^λ γρο-
σέ λίγο Θά σδΰσγ; τό !>ΐκετο τετρίδιο ποΰ στήν | «χχαρ'ϊης «ύκλας», όπως ^
~—-: — - --■ -Τ- -'- - - ' ·5γ3νΐ 5τα; τδ διοίίασαν^μίίΐ
θάνατό της. Οί τελευτοΓ5ς ί
στα φ?άτε:ς ^σαν λίγο
ρω'λένες άπ' τα δάκρ-ά της-
Ή Βαλεντίνη πεθάνη « ϋ
χρ ^ ή
έτικεττα -.υ είχί την έχ'.γραφή:
«Ήαερολόγι; τής Ζωης μοο», κ:'
εγρ?<1>ί τα έξη;:
20 Σεπτέμβριον). Σήμερα, χα>?ίς
νά τό Οέλω καί παρ' δλο τόν χένο
ΰ
τ Οέλ καί παρ δλο τόν χένο
χοΰ εννοΐωσα, άπογοήτευσα καϊ άπ-
•τλπϊσα τον κβϋμενο τον Ζάν καϊ
οοκββ
Σέ λίγο Βαλίντίνη πήγε κοντα
στήν γιαγιά ττς, /.αί την παρεκά
! λετε νά φάγουν.
—ΤΊα:ί τόσον νρήγορα, την ρώ-

^. η.ΐιΐ-1.^.—
ΔΚΚΚΜϋΡΙΟΥ, 1929.
3ΝΓΑ.ΎΤΙ3Σ1Α Ε® Ι Μ-_
Β^ΠΤΙ_-Μ7* Χον
|ΑΕΥΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ.. Η ΟΥΕΑΑΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΛΑ
--------ΦΑΣΟΥΑΙΩΝ... ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑ2ΑΝΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕΙ ΠΑ.....
„- Ο ΙΠΠΟΚΟΜΗΣ ΤΟΥ ΙΣΗΜΕΡΙΝ
ΠΗ» ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΚΛΠ,
.- ΙτΙΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΙΊΟΜ·
έ-
νμη^
στο«; ναυτικόν;
^ν^εριεδΥοτατοε
ν-οντεύίΐ πειά ση-
Κατά^ενψο
, ΐ0
ίοΰσαν
ϊον οί ναντικοί α-
οϊον οί
το «Βάπτισμα του-
όοίεργοαν
™ ^οτόργ
ϊοααδενέξαιρεΐτο;/ανεις
ί ξκΛΐατιχούς, τού; νστυ-
ύ έπιβύτε; τού
τούς
σιλικήδιαταγή, την οποίαν έδιά-ίθρα, δπου τό πλήρωμα και οί έπι-
δαζε είς Ιπήκοον όλων. Τό βασιλι-' βάτε; θά εδένοντο τό .. άγιο καϊ
κό εγγραφα Ιλεγε τα εξής περί- ίερό βάπτισμα τοΰ Ίσημερινοΰ,
πσυ: Ι τοΰ Μεγάλον Βασιλέως των θα-
«Κύρ>ε πλοΐαρχε. |λασσών καί κυρίαρχον όσων ζοϋν
'Επειδή τό πλοΐό σας, τό πλήο<θ|/.αί 6ρίσκονται, είτε στήν έπιφά- μά σας καί δλοι οί έτα&άται, ερ-Ινειαν τή; θαλάσσης, είτε στοΰς χονται γιά πρώτη φοοά στήν επι- μάγους 6υυΌΰ; της και στά σκο- κράτειά μόν, σάς παρακαλώ νά μοί τεινά ΰπαβρνχια σπήλαιά της... Ό παπάς τοΰ βαπορϋ άϊ χ γ ρη φοοά στήν επι κράτειά μόν, σάς παρακαλώ νά μοί ύποοαλετε όνομαστικό κατάλογο δλων αυτών, γιά νά δεχθοΰν τό βά ΰ άθ ρχα σπήλαιά της... Ό παπάς τοΰ βαποριοϋ, άφοϊ εψαλε τόν άγιασμό, παρισταμένου ολοκλήρου τοΰ πληρώμ ΐ υών, γιά νά δεχθοΰν τό εψαλε τόν άγιασμό, παρισταμένου αγιο βάπτισμα ποΰ άνεκαθεν συνη- ολοκλήρου τοΰ πληρώματος τοΐ θίζ(ο νά δίνω είς δλους δσοι γιά ι πλοίου καί των έπιόατών, εφενγε ,τρώτη φοοά προσεγγίζονν τικ ά-ιάαέσοκ. τρηνοντηι- ιι«ίν. -■·<■"· -λ ί κτές μόν. ΌΤΡΟΠΙΚΟΣ» "" - -,.,..- ν· αρχίση, ή καθ" { Την έξαιρετική σοθαρότητα τή; Εί τοϋ βαπτίσματος, γι- σπγμ»1ς σ^επλήρωνεξα.ρικη χά ^,Γ'ΐ/Α.ι τελετη, προπαρα- λον» ξηρών φασουλιων, με τα ο- α α/1η τελετη, προπαο {, τρόπον τίνα. Ενός α- ΒΕιωααπχους τού πλοιου νε στήν καμπίνα τού κα« .υ ώ -ρίεργα «Λ παρ- Γροΰχα μέ κτνπητον; χρωμα- ΙΓχαί δκίφοεα άλλόκοτα κεν φανταστικών τεράτων τής ής. Κολλοϋσε στό πρόσω- μιά ψευτικη μακρονλή γε- άπρη "αν τ°ν "Φ°° ίάτασπρη "«ν τον αψου ίτων «αί μουστάκια, επι- ?-αζα ξηρών φασουλιών, μέ τα ό- ποία τό πλήρωμα κ«ί οί Ιπιβάτε; εΐχαν γεμίση τής τσέπε; τους καί τα ερρ.χναν χοικρτιές - χουφτιές κατά της κεφαλής τοΰ πλοιάρχον, τοΰ ίπποκόμοι» καί τοΰ ίππου τον. Μία τέτοκι άσέβεια όμως~ δέν πν δυνατόν νά την ανεχθή ό θαν μάσιος ίππος, υ οποίος υπήγετο στήν αμεση κΐ'ριαρχία τοϋ Βασι- λέο>ς τοΰ Ίσημερινον. Άψηνίαζε,
τίναζε κάτω τόν καβαλάρη τού κι'
πι/α. Φόρτ'ωνε κατόπιν τό αρ·χιζε νά κννηγά πλήρωμα καί έ-
■ τού μέ τα παράσημα όλον πιδατες, φυσώντας σνννεφα μαύ-
ίΐτμον ?οαζε στό κεφάλι τον «?»)=: καπνιάς άπό ενα τεράστιο χω-
ΓΜυοτοιιένη. ψεχαικη βασιλι νι. κ«ταλληλως διασκευασμένο γιά
Μ&ναν.αίμιάμαγκβιρατυλιν|τον σκοπόν τοντον. Τό πλήρωμα
-«έ νρΐΌΟχαρτο ποΰ" χρησί-1 κα> ο1 έπιβάτες, ποΰ δέν είχον καμ-
ώς δασιλικό σκήπτρο. "Ετσι ■ μια διάθεσι 6β6α α νά μεταβλη-
νος /αί παρασημβφοοηιιένο;, | θοα-ν άπό την καπνία σέ έργάτες
ζε φι«ικάονς άποκρηάτι | άνθρακωρυχρίων, έξαφανίζοντπι
οΰταίρατοορς. άλλά τά γεγο-
εΐναι ότι παρίστανε τόν. ..
Κρα Ισηαεοινόν». Άφοΰ έ-
η φ
τή... παρδαλή τουα-
Ιτσΐ', ιιΈ τΐ|ν οοήιθΈΐα έννοεΐ-
Ίέντϊ· - ε£ αξιωματικών καϊ
!ν, άνέδαινε άπό τψ καμπί-
ν είς την ^'?φι^ρα τοΰ λί
έλ ό λί
ς η ?φιρα τοΰ πλοίοχ.
ι έκαλονσε τόν πλοίαρχο, ό ό¬
ϊ Μοουσιαζόιΐίνος εΛΌίπιον
ασιλέως χαί Πατρός Ίση
ΰ Ιλάιιβανε στάσι προσο
μέσα σέ δυο λεπτά!...
Ό θαλάσσιος ΐτπος κνρίαρχος
πειά τον πλοίου, έ'τρεχε ν' άναφέ-
ρη τό κοσμοΐστορικό γεγονός στύν
ύψηλό τού αίιθεντι) καί πατέραι Ί-
άμέοχος, περνοντας μαζν τού τα ί
ερά τού σκει'η καί τα βιβλία τοΐ.
καί άφίνοντας τούς αλλους νά συ
νεχίσονν την τελετή τοΰ βαπτίσμα-
τος.
ΗΑ. Μ. τόν αλθΐκΐρ χαϊδεΰον-
τας άπό εύχαρίστησι την ιιακρσ"1-
λή τού γενειάδα.
Μόλις σκαρπ»ϋσαν τα συννε<| α ης καπΛΐάς παροι·σιάζονταν πρώ - --- -----ϊ-= ---1 ■- €λαιιοανε στασι προσο-; τος »ί Εφερνε τό νέρι τού στό πι- περιιΐΕνοντα; νά λάβη δια- ΙΙαρουσιάζονταν τότε άπό τό δάθος τοΰ καταστρώματος ό... μυλωνά; τής Α. Μ. τοΰ Βασιλέως Ίσημερινοΰ, ύ όποΤος ήταν ενας ναίτης ντυμένος μέ παρδαλά ξε- σκισμενα ροΰχα καί άλευρωμένος άπό τό κεφάλι ώ; τα πόδια. Βά- διζε άκουμπώντας σ' ενα ρα#δί % είχε τό κορμΐ καιιπουριασμενο άπο τα χρόνια, άφοΰ άπό τόσους αί- ώνες αλεθε τα σιΐάρια καί τα κριθάρια τοΰ πατρός Ίσημερινοΰ. Τό μυλωθρό άκολουθοΰσε καί έ ίπποκόμος τοΰ Βα<ηλέως, πεζός δ- μω; αίίτή την φοοά. Ό ,'-λωθρος καί ό ϊππσ/ίόμος άνήγγελαν την α- φιξι τοΰ ΊσΓίμερινοΰ, δ οποίος, ό- πω; λένε, ΰστερα άπό δριμη καί .τολνΉϋρη σκέψι, εϊχε >Λ6η την ά-
πόφασι νά ίπισκεφ^η τό πί.οκ) και
νά τελέσΐϊ τό 6ά.ττισμα τοϋ :τλη-
ρίόματος καί των έπιβατών.
Τόν Μέγαν "Αρχοντα των θα
λασσών συνώδεναν άρκετοί ναΰ-
τες. προχειριζομενοι σέ.. . θαλάσ-
σιες νύμφες, Νεραιδες καί ά7Λα
θαλασσινά καί μή. .. τέρ«τα και
σημεΐα τή; ΜυΐΚ)λογί«ς. Άκολου-
θοΰσαν δι δέκα δώδεκα μικροί
ημ ή; γς
θοΰσαν δι δέκα - δώδεκα μικροί
Τό βρέφος τοΰ ζεύγους Λάρνυ, έκ Νέας "Υόρκης, ονόματι Ντόναλδ, 3 μη-
νών, τό όπονη έπεστοάφη είς τούς άτυχεϊς γσνεΐς τού, άφοΰ είχεν άπαχθϊϊ
υπό τής κ. "Αϊρην Ρέβερ, κάτω δεξιφ Ή κ. Ρέδερ είπεν δτι ήθελε τό 6ρέ-
ςρος διά νά τό παραστήσχ) ώς Ιδικόν της είς τόν σύζυγον της, έπειδή αυτή
ήτο ατεκνος.
δ μρ
καί μεγάλοι διάβολοι, οί όποΐοι κρα
τοΰσαν σάλπιγγες αί σήμαιναν δ
ί μγ , ρ
τοΰσαν σάλπιγγες καί σήμαιναν δ
άφορα θούρια εντελώς δικήχ
ς ρ |
της καπΛΐάς. παροι·σιάζονταν πρώ
Ιύ λί δό
γγς ήμ
άφορα. . . θούρια, εντελώς δικήχ:
των έΛΐνσ»}σείος ό κάθε ενας "Αν
Οετεΐται ενα μεγάλο καζάνι, τό ό-
---------— ,—, _.._ —,—, .„ -
ποίον οί ναϋτες γέμιζαν μέ νερό ά¬
πό την θαλασσα ΤΗταν κολυμότ")
ρΰβου ποΰ προηγεΤτο τοΰ
ί
ς γμζ
πό την θαλασσα. ΤΗταν
ι ^ρ
Βασιλεύς ίμερ
Από την 'Έλλάδα.
■ΑιέπλεΐΊτε ά7Λοτε την έπι-
'Λα μοί..
'Αχόμη δέν έ/.αδε την τιμή
[απαντοΰσε ό πλοίαρχος δϊα-
Μος πάντοτε την στάσιν τής
» προσοχής.
|™ν, έτο μασίτήτε νά μέ ύπο-
Ρ «πισημοίς στό πλοΐό σας.
^ οτειλω δμως μέ τόν ίππο-
Ι^προηγουμένως ενσφραγί-
, «βταγάς. Πηγαίνετε! Διέ-
ο Βασιλεύς κ- Πατήρ Ί-
^. ν.αι ό πλοίαοχος χαιρε-
^ κάμνοντας κανονική
η ,-Μττεβαΐνε στό κατάστρω
'^ενατεταρτοάπόή
?«ϊμ-ι ΰ λ
άγι·
ν«&Γ»Κ ποΰ νπεδνετο τό '
τ°υ Ισημερινοΰ. Φορο
ε; ΐ!?ηλέε
«V
τΛ «.λ___
τά
Μόλις χατέβαΐνε
, καβαλλίκευε τό
ο τ<η·, τό ΟΛοΐον ά- άπό με- -α και π°ΰ -^ί ° του-τό οποίον κά- ημς στόνπλοί- Υ5 τοΰ Ίσημε το καί άπε-, την 6α- Ή "Αϊων "Οονι. ι,Ν "·>"·■ - μ ■ -"■ ι - ιφάνισις ^εΐς Ιν πονο»·,">>»"-»· «-
γώνισμα έν Νέα Όρλεάνη παρήγαγε ζωηροτάτην αίσθησιν. Πρό ημερών ή
"Αϊων είχε ποοςρυλακισθϋ σχετικώς με τόν μυστηριώδη ^ιρονον τοϋ Τζάκ
Κοόΐρτ γενόιιε-νον ε'ντός «ΐτμοπλοίον. Τό πραγματικόν της δνομα είναι Γκλό-
χ
τμοπλοίον.
οια Ρουζέ.
Στί| μέση ολης αυτής της εντε¬
λώς αποκρηάτικη; συνοδείας προ-
χωροΰσε [ΐεγαλοπρεπης μέ τά-άπα-
στράπτοντα παοάσημά τού, μέ τό
βασιλικό τού δ.άδι^ία, μέ τή μα-
κρονλή, κΐ'ματιστίι γενειάδα τού,
κατάλενκη, χιονάτη σάν τόν άφρό
! των κυμάτων ό Ίσημερινός, εχον-
I
τας στΰ πλάγι τού — μή χείρό-
ί τερα! — τόν.. . θεί)ν τοΰ "Αδου
! Πλοΰτωνα. Γιά μίαν στιγμήν ό
Άρχων τώ ν&α).ασσών διετασσε
σιωπήν. Τα αύτοσχέδια θούρια, τά
μουγκρίσματα των Τριτώνων καί
τά οϋρλιάσματα τή; σειρήνος ε-
παυαν. Έπικρατοΰσε σιγή μερι-
κών λεπτών, όταν έξαφνα κόπον
άπο την γέρυφαν ακούονται τενεκε
δοκοονσία1. Ήσαν δήθεν οί 6ρο*
τές, τής όποί>; άμέσω; άκοί.ουθοδ-
σε τρομερή χαλαζα ξηρών φασον-
λιών κατά της . . . έστεμμένης κε-
οαλή; τοΰ Βασ.λεω; Ίσημ&ρ<νοΰ καί τοΰ Πλούτωνος. Τέλος άφοί περνοΰσε ή μπόρα, παρουσιάζον- ταν ενώπιον τοΰ Ίσημερινοΰ ό πλοί αρχος καί ύπεβαλλε γιά οεύτερη ςρορά τά σέβη τού κατθώς καί τοΰ πληρώματο; καί των έπιοατών. "Αρχιζαν μερικέ; έντιλώ; τυπι κές φιλοφρονήσεις καί τότε άνέ- βαιναν οί μαοαγκοί τοΰ πλοίου, οί όποΐοι τασσόμενοι στό πλευρό τον Ίσημερινοΰ μέ τσεκούρια επ, ώ- μου, άπειλοΰσαν τόν πλοίαρχο ότι θά συνετριθαν τό πλοΐό τού, άν δέν δεχόταν τό βάπτισμα τού Ίσημε¬ ρινοΰ. Ό πλοίαρχος άπαντοΰσε ό¬ τι άποδεχόνταν καί, ετσι άπεσο- βοΰντο... απενκταΐα. "Εξαφνα όξίαατοι ήχοι σάλπιγ- γος άνήγγειλαν τ>ν έμφάνισι τή;
βασιλίσσης;. Ί'ήν βασίλισσα ίπεδύ-
ετο ενα; επίσης άπό τούς ναΰτες
τοΰ πλοίου ντι»μένο; γυναικεΐα «ου
χά, πα>.αιάς μόδας χάριν. . . τής
άξιοπρεπεστέρας ΐσα>ς Ιμφανίσε-
ως. "Ολοι παραμέριζον γιά νά πε¬
ράση ή Ύψηλοτάτη σΰζυγος τοΰ
Ίσημερινοΰ μέ τής κυρίε; τής Τι-
μής, στήν έμφάνισι των οποίων
πλήρωμα καί επΛθάτες ύπεκλίνον-
το μέ εύλάβεια. Παρελεί-ψαμε ό-
μα>ς νά στ^ιειώσοΐ'με δτι δπα>; τίιν
έμφάνισι τοΰ βασιλέοος, έ'τσι καί
την έμ">άησι τής Ύψηλοτάτης κν
ρίας τού νΐτοδέχονταν άγρία καται-
γιστική φασσΐ'λοχάλαζα, είς την ο¬
ποίαν δέν έδίσταζΑ καθόλου νά λά-
βτ] ίνεργόν μέρος καί ό ϊδιος ό...
βασιλεύς. "Οταν πρρνονσε καί ή
μπόρα αιαή καί γινόταν σχετική...
αίθρία, υ Μέγα; "Αρχων των θα-
λασσών, νχιλοΰσρ πάλιν ενώπιον
τού τόν πλοίαρχο καί τον ρωτοΰ¬
σε είς Ιπήκοον δλων, πληρώματος
καί ίπι&ϊτών. άν είναι τοόθιηιος
αύτός καί οί αλλοι νά δεχθοΰν τό
βάπισμα τοΰ Ίσημερινοΰ.
— Μάλιστα! άπαντοΰσε ό πλοί¬
αρχος.
— Μάλιστα! Μάλιστα! Είμαστδ
όλοι μας πρόθυμοι νά δεχθοϋμε τό
βάπτισμά σου, πατέρα καί νύριε
της ζωης μας, Ίσημερινέ.
'Εν&οικΐιασμένος άπό την προ-
θυμία το^ς ό Βασιλεύς Ίσημερι¬
νός τού; έ'κανε νόημα ν' άνοίξουν
δεξιά καί άριστερά, ετσι ποΰ νά υ¬
πάρχη έλεύθερη δίοδος άός τό 6ά-
θος τοΰ καταστρώματος, όπον βρί
σκονταν τό έκκλησίδιο μέ τό κα-
ζάνι, τό μεταχειρισθέν είς κολυμ-
βήθραν. Μόλις παραμέριζαν δλοι
τοινς, ό Ίσημερινός συνοδευόμενος
άπό τόν Πλούτωνα καί την Βασί¬
λισσα, προχίοροΰσαν μεγαλοπρε¬
πώς πρός τό έκκλησίδιο. Ό Ίσημε
ρινός προσεποιεϊτο επί πέντε λε-
-ΐτά δτι ψελλίζει διάφορε; εν»χές
καί δτι έπικαλείται τής ούράνιες
δι^νάμεις νά κατεβοΰν καί νά εύλο-
γήσουν τό νερό τοΰ Καζαηοΐ. "Υ-
στερα εβγαζε άπό την τσέπη τού
τόν κατάλογον το5 πί.ηρώματος
ν αι των έπιτοατών, ποΰ τοΰ είχε ν-
ποδάλει ό τλοίαρχος καί τοΰς κα-
λοΰσε έναν - έναν όνομαστικά, άρ-
χίζοντας άπό τόν πλοίαρχο. Κα·θέ-
νας ποΰ προσήρχετο δέχρνταν τό
6άπτισμα. Δηλαδή τόν άρςταζε ό
Ίσημερινός, βοηθούμενος άπύ τόν
Πλο'το>να καί την Βασίλισσα καί
τόν βουτοΰσαν ιιαζύ μέ τά ροΰχό
τού στό καζάνι. Αφοΰ έτελειωνε τό
βάπτισμα τοΰ πληρώματος καί των
επιβατών, έ'φτανε βεβαία καί ή σ?ι
ρά τοΰ κύρ ΊσΓμερινοΰ, τής Βα-
σιλίσσΐ)ς καί τοϋ Πλούτωνος, τού;
όποίους οί ... νεοφώτιστοι περιέ-
λουζαν άτό τό κεφάλι ώ; τά νΰχια,
χννοντα; επάνω τους δλο τό νερό
τοΰ καζανιοί. Καθενα; μπορεϊ νά
φαντασθη τό χάλι, στό οποίον κα-
ταντοΰσε μέ την γενναία αύτη (η)-
γρολουσία ό "Αρχων των Θαλασ-
σών. Βασιλικά διαδι'Γματα, πορφι·-
οβς. παράσημα, χρυσά σκήπτρα
κλπ. κλπ. δλα καταντοΰσαν ελεεινά
καί άξιοδάκριτα.
Παραλείψαμε νά σημειώσοΐ'με
δτι τό 6άπτισμα των κυρίων, ποϋ
θά υπήρχαν η?χόν μεταξύ των έπι-
βατών, περιορίζονταν σ' έναν ελα-
φρότατα καί θωπευτικώτατο ρ«ν-
τισμό τοΰ πρόσωπον καί των χε-
ριών.
Μετά τό βάπτισμα, όπως συμ-
βαίνει άλλως τε σ' δλα τά βαπτί-
σματα, άκολονθοΰσε γενναΐο φα-
γοπότι καί γλέντι, συμποιρακα&η-
μένων δλων. Τά εξοδα τοΰ γλεν-
τιοΰ αιττοΰ ήσαν είς βάρο; τοΰ ί-
διοντήτοχ' τοΰ πλοίου.

«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ. 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΓ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράη)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΤΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗ.ΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑ1Α (Ξηροχ&οΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΤΟΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΣ
ΛΕΥΚΑΣ .
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΊΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΉΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΆ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΤΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΧΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
0ΛΙΚΑ1 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙϋ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟ ΟΟΟ
δ; ν1 "Ί ^ 'χν
Γ·% Α 4~~ε,
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΠΑΤΡΑΙ
ΥΔΡΑ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυ·ηο·*ν>
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΥΛΟΣ
ΧΑΝΙΑ
ΠΥΡΓΟΣ
ΧΙΟΣ
ΡΕβΥΜΝΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΣΑΜΟΣ (Βαθΰ)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Αβκϊοαίμονος»
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΑΑ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΛ:
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΛΕΜΕΣΣΟΧ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΟΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΜΟΝ ΕΧΗ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝ&ΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν βψββ, *ίτθ6 είς πρώτην ζήτηββν...........-*%* 'Ε«1 προθββμί<χ » ΛΙβ δεκαπενθήμερον προβιδοποίηββν........--%% » » -4 έτών ................... -·** 'ΕπΙ προθε^ίί* β μηνών.................. »* » » ίί 4τ«δν » » 1 ϊτους ..................-«*% » » 1Ο έτών ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ όέχεταε ώβαύτως κ«ταβ£β&βς έν όψει καΐ επι «ροθεβμία είς Δολλάρια. Αίρας Αγγλίας, «Φράγκ» ΓαλλεκΑ κ*1 Ί λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τί» ίδιον νόμιαμα είς το ογ.ο» όν έγινεν ή κατάθεσις, υπο τοΰς καλλιτέρους οροος. ΑΡΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ9 ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΙΊΟθΕπΙΑΤΙΚΑ «1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΟ ΤΠΝ «7.500.000. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιρουηά ΙπΙβΓβδΙ ΟερΗΓΐιηβιιΙ είς Δολλάρια πρός 4%% ΚΑΤΑΘΕ-ΕΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τού; καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€η6οκίηβ ΑεοουηΙβ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτούσιον Άμερικοτνικον νόμισμα ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_6«€5Γδ οί €τεάύ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00. 205 ννΕδτ 33Η0 3ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ- ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΗΑ3». : Η_ιεοοϊ 067» ε_ά 06Ι| 33 50. ΟΙ-ΑΒΚ 8ΤΒΕΕΤ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ ΡΙΚ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.06., δϋΙΤΕ 620, 0ΗΙ0Α60.

Σ ΚΗΡΥΞ.. ΚΥΡ1ΑΚΗ ι ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΧΤΗΝ ερΗΜΟ...
Γ,άνοντας την χροσε,χη τού λι-
*»■
ναναι ίνα ζώο εςαιρε-
κου ευρηκ3μ& χον
μον^ν σε μ"» «·
» ΐβημ'*, *°ν «'χβ'Ρετιτβμε. ()-
«'ίλίίωσε τίς χροσει,χες «υ
γ άνταώωτε τόν χαιρετισμο- ι>
■'ρ, ξανίρχισε τίς -ρ«σε^ες τθϋ
,ρίς νά μιί; δίνο χρ««χή. Βχο-
ακ τα ζωντανά μας χαί βγεμι-
·: άΐχ·.ά μαΐ' δστερα «ρβτϊ-
ιαμί μ-ροστά ττόν κ»δαλλάρτ,
λ' ώτος φα-.νόταν^ χώς άγνοε·
ΐαρθΛΪα μας χαί έχί μίαν ώοα
χολίίύ9ησε νά χροσεύχετα! χωρίς
μίς ε?ΐη οίτε λέξι. Κανείς άχέ
ςίίν έτολμοϋσε νά τού κάντ), μίαν
Βττ,αι.
Όταν ίνα—κωθηχε για χαλα,
ι έχληϊίασα Ϊ!» δήματα α' «ν^
Ικΰτταζε σάν Ινα γεράκ!, τού
α:
Άχο κμο μέρος είσαι, χαδαλ-
ίρημο^;
—Άμ τό μέρος τού Θεώ.
— Πο:ος εϊτζι τού λόγου νοι
ΐμαΐ ϊτούς "Αραδες ήρωες;
Ε!μ3: ενας ϊοίλος των ί^
θ
Κΐί μίοροϋμε νά μάθοομε ι~£
»ε·.;; ι
•Π—αίνω οχου θά θελήση ό
— θβχοϋμ» την τιμή νάμαΐΓΚ
ι Άίγο υντροφιά στδ 3ρόμο;
—Άν βέλετε, άχάντησβ.
Ί'ϊτερα έσηιχώθηχε, έφόρεσε τα
μτο.ι;;·/ώζια το:>, εζωσε τάρματά
ί, «ΐίίλλησε την φοράοα το:ι
Ή κ. "Οσα Μάρττν Τζώνσων, έξ Ίντεπέντενς, Κάνσας, δεξιά, ή όποάα άνρχώρησε πάλιν διά την Ναΐρόμπην,
τής Άφριχής, ένθα τί» ζείγος εχει ιδιόκτητον οικίαν, άνω, καί όπου ό κ. Τζώνσων θά κυνηγήσυ πάλιν δγρια θη-
ρία. Ή κ. Τζώνσων συνοδεύει τόν σύζυγον της είς τάς έκδρομας τού, ώς ςραίνεται εί; τό κεντοον τής είκόνος. Κά-
τω, ή Ιδία συνομιλοϋσα μέ ένα έκ των 17 Άφρικανών ύ.ιηρετών της.
«ι τρείς ημερες ε----------------.
«ϊτώντας τήν ήμέρα χαί άνα-
'ΆμνΆ την νύκτα, καί δέν ιάνοιγε
ΐ:όμα -Λ^ νά μάς μ:λήστ}. Τδ
ω' ής τ:τάρτης ψ.ί?2ς έςεχέζε-
«' μίς ί'.έτχΞε νά κατεβοΰμϊ
ΐ'ϊ ΐ-νκ μονοχάτ: άνάμεσα σ«
; »»μολόϊοος.
— Πρβπει νά κρ^Ο^ιίμε έδο».!
ί;. ως τώ νά 6γοϋν ο! καμήλες
" Ι««ίρέγχ, γί3(τί ίέν -«ιάρνε!
Δέν λές καμμιά σόφια! Τί 3ϊ)λα-
ϊτν; Θά σ' ά^ήο-οομε νά χτυτττίθή;
μόνος μέ τό>οος έχθρο^ς;
Άλλ' ό ηρως έΰύμωσε καί Πίτε¬
ρα άχο χολλές σ^τ,τήσεις, έχηρεζ-
ίμί'Ό' *Γ3 την δεβαιότητά τθΰ, άλ-
λά χερυΐότίρο άχό τό θυαό τού. Ιϊβ-
ή νά όϊηγήσουαε τίς ή
ή έ
1
»' Ι«ΐ)«ρέγχ, γ!3(τ1 3έν ίκιάρχβ!
■λ! αονο^ίτ^ »' Λ6το κα; ε{μ.2(
«•^; -ώ; το κοζάίί υβναι ϊίχως
"'^ς. Θϊ πάροχΑε οςΐες χαμήλες
'ί^ε χ2,, 5ν ή τ.'χγ. μίς ί<)τ;Οή. 1 *>~τ'Μ τίς ϊέ θά ά
ς ρήγργρηγρ,
τόν ζτοστήρα -/.αί την άρματωτιά
τα) ν.2·. εσφιςε την μεση τού. Μόλις
εΐχε τελειώτε: χ,αί ο: έχθρο! έφθα¬
σαν. "Εττρεψε τδ ζωντανό τοο σάν
Ινα άΐχρο γερά-Α:. "Ωρμησε στήν
χε'.ο χροχωρημένη γραμμή Χί' ά-
ϊειατε τό τθ'οφέχι ·η> κ,ατά πάνω
της. Δ^ό άν&ρωΐΛϊ ε'εταν. "Ωρμησε
γιά δεύτερη φορά χαί έσκότωσε ά-
κόμα ϊυό. "Οταιν τοός έ—ετέθη γα
τρίτη φορά, τώχαν δάλει στά χόϊια
σάν ίνα κοχάδι πρό&χτχ χοκτγ
*>~τ'Μ τίς εχοον ϊέν θά μάς
?^ν ί'-ίτ^'· χροτοϋ περάτο^ε τα
·».* ^: Τρ..ΒΟλ{-!βς. 'Εαν το
«'^ο^ 7ήμε?2( ^ α^ί0) 9ί.
: >» «·,'2?ιαστ>>5με μέ τα Το«-
«^ϊϊϊβΐί.
'·' % τελειώσει την όμιλίβ
λ ί ά
το μονοχάτι. 'Α*ι>
Λι* το κβθένα, έ
[ι> ί' '"*, με?!ϊιί χαι ό καθένας
Κ2-'" :η, σϊλλωμένη φοράδα «υ.
^' Γ?°?»Ρβ«¥« ααί χατά το
Γν-,ι ίψτασΐμε ,· ϊν, μέ-ς πώ
''
ία ϊέν τα
μ6νο
£;/ί*'·Α*ρης άχ' τδ γκέμι. -
ι: 4'//2 εί*νγ;χϊ 2ν* «^νδ σίν-
νν^ϊ.πβυμβς έχλησίαζε άχδ
^7/? ·7ϊ; ςΣα"/ά?*?· "Οταν 8ι-
^^χ Λ« τ ατλογά τους.
;αένα άχο χάνα τσακάλϊ. 'Εκείνος
έίάλθη-λε νά τοΰς κονηγά καί σέ λί-
γο τόν έχάσαμε άχό τα μάτια μας.
Ημείς ώ_ϊηνή·ϊαμε μέ μεγάλο
αλχ^ΐμο τί; χαυ-ήλες, γυρίζοντας
κάθε λίγο κα! Χ'.γάκι το ν.εφάλι γιά
νά 2ο5·ιε ατ^ως ό τύντροφέ; μας
Εαναφάνηκε. Μερικοί άχο μάς ενό¬
μισαν ότι ΐτό τέλος θά τ;ν εφαγαν
οί χολλοί. Ξαφνικά, Ινα σύννεφο
σν,όνης έφάνηαε άχδ αα*ρ^. Σέ λί¬
γο άνΐγ-^ωρίταμε τόν αύντροφό αας
καί την φοράϊα τυ, χο^ εχλεε στον
ί·ίρώτα. Τον σογχαρητ/,ϊμε, άλλ' αύ·
τος 3έν άχάνττ,τε, μόνο έχαυ.θγέλα-
σε τα; νά αά; ε·/.ορόι8ε^ καί μεϊς
2έν έτθλμήσατιε νά τόν ρωτήΊουμε
γ:2τί ·λαταλάίταε 'ώς έχι^μούσί
ν ά σωχάϊη.
Την άΐ^λη μερά έ-ρο*/ωρήΊαμί
ώς το μεσημέρι λ-' έοθάΐαμε στά
χηγάϊ-.α, όχου είχαμε σοναντηθη μ«
τδν σύντροφό μας. 'Εξβπέζεψε κα'
μάς ειχε:
—-Είναι τδ μέρος ποί» τοναντη·
θήκαμε τίς χροάλλες.
— Ναί, τού άχαντήσαμε.
—·Εδώ λοιχδν χρέχει νά χωρ ι
σθούμε. ^
— Κρίνε σΰ μοναχός σοο.
'- Ναί, χρ-έχει νά χωρισθοΰμε ϊίώ
ει-ε. Άς μοιρασθοϋμε λο-.-δν τίς
μής
Τόν έ-λησίασα καί τόν ρώτησα
—- Π ώς θά γίνΐ(] ή μ&'.ρασιά;
—■ Τα μισά τού λαχείου δικά μοί.
/.ϊί τ' άλλα μυ άγ·ά όλθ'ος έσας.
Οί σύντροφοί μου εδήλωσαν χώς
ϊέν ίέχόνται αύτην την μοιρασιά
Έχέμεναν χώς οί τιζμήλες εχρεχε
νά μο-.ίασθοΰν ϊσα μερτικά γ:ά τόν
χαθένα καί χώς ό άγνωστος καίαλ-
λάρης επρεχε νά χςίρρ ίσο μερτιχΐ
μέ τέν καθένα άχδ μας.
Έκείνος τότε άκάντησε χαμ&γε·
λώντας:
— Πθ'.δς θά κρίνΐβ γιά νά λ^η]
την ίιαφορά μας; Έγώ δέν δλέχω
άλλον ϊιχαστήν άχδ τα όχλα.
Έξώρχισα τοΰς σνντρόφοιις μθΰ
ά ϊώτοιιν στδν ήρωα τίς μισές χα-
μήλες, δείζ'.ώνοντάς το^ 2τ·. θά μά,
ένικοΰσε, χχθώς εΐχε νιχήσε; χά!
τοίις Το;ρέγκ χαί θά μάς έσκότω-
νε σάν ΐχυλλιά. Άλλ' οί ϊ^ντροφοί
μου έχέμεναν.
Τότε ό ήρως έζήϊησε στή φορά-
ϊα τού, τί/ν έσχιρούνησε κ' έχύθηχί
χάνω μας σάν άνεμος" έσημάίεψί
Ινα καδΐλλάρη μας κ' έσχότωσε κ
άλογό το-ο. "Υττερα άνοιξε, έξανα·
γέμισε τό όχλο τού χαί ώρμησε χά-
λι κατά χάνω μας. χαθώς ρίχνετα»
τδ γεράχί σ' Ινα %ζ~άΙι χοΛιά.
Μιά ϊεότερη τουφεχιά χι' Ινα 5εύ·
τερο αλογό μας έσχοτώθηκε.
Τώρϊ, εφώναξε, άντί νά σκο-
τώνω τ' άλογα, θέτε νά σν.οτώσω
τοϋς άνθ:ώχου:;
Έσηχώσαμε τα όχλα μας ψηλί
κ' εζητήσαμε ειρήνη.
— Δέχεσθε λοιχον νά μοί ϊώσετί
όλες τίς χΐμήλές σας /.αί τ' άλογί
σας χαί τα όχλα'σας;
Άπχηησαμε:
— Είμαστε άνίχανθ'. νά γλΰτώ·
σθομε άχό τη γερή γροθιά σου. Άν
είσαι μεγαλ^χος, δώσέ μας μόνο
τή ζοή μας. ^
— Σίςχζρίζω τή ζωή, τ' άλογά
σας χαί τα όχλα σας.
Τδν εύχαριττήσαμε σαστισμέ·«ί
κ' έτοιμασθήκαμε γρήγορα-γρήγορ*
γιά φευγ:ό, τόσο τόν είχαμε χάρει
άχδ φόδο. Μά έχεϊν-ος μά"; έκρά-
τησε.
— Π ου χηγαίνετε;
— Πηγ2ίνο^με σχίτια μας, τοϋ
άχαντησαμε τρέμοντας μέ την ίϊεΛ
χώς άλλαξε γνώμη καί θά μίς ε¬
κρατούσε.
— Σταθήτε νά δώσω στδν καθ'έ¬
να σας δ,τι το« άνήκε·. άχδ τίς χα-
μήλες.
Τοό είχαμε:
—Ό θεδς νά στδ πληρώστ;!
Έκείνους, χονι τοΰς έσκότωσε τα
άλογά τοι-ς, τοΰς ϊιέταξε νά ζίροη
άχδ χέντε χ.αμήλες. γ:' άχοζημίωϊΐ.
"Υστερα εΐχε σέ μενά:
-—Πάρε δέκα ζωντανά γιά σένα,
γιατ! είσα; ό χειδ θαρρχλέος τής
συντροφιάς.
Έπειτα έγόρισε χρός τού; άλ¬
λοις καί τοϋε είχε:
— Καθένας άχ όσας · θά χά:1)!
τέσσερες καμήλες.
Τέλος, επήραμε όλοι μαζΰ 5;α-
κόσιες σαράντα χαμήλες.
"Οταν τίς έςεχωρίσαμε άχό τδ
κοχάϊι το,ις. δυό-τρεΐς άχδ μάς έ-
χλησίασαν τδν ήοωα χαί τδν ρώ-
τησαν:
— Μας έχιτρέχεις νά γϋρίσωμϊ
σχίτια μ^ς;
— Ναί, εΐχε. Μό'« κοττάξετε
καλά νά μή ξανάρθετε σ' αυτόν τδν
τόχο. Τδ νοΰ σας! Σάς'ςέρω δλους
τάρΛ. Καί 5ν κανείς άχδ σάς ξα-
νάρθη, ϊέν θά ξαναγυρίση χοτέ χειά
στδ σχίτι τ&^.
Δέν άχαντήσαμε τίχοτε. Γυρίσα-
με τα κεφάλια των άλόγων μας κ'
έξεχινησαμε γιά την χατϊίϊα μας.
ΗΕΝΚΥ ΟΕ
Τίποτε μές τή βραδννίι γαλήνη
δέν θά ταράξη έμένα, έσένα,
τίποτε ποϋ δέν .τ
"ΕτΛ, ή γαλήνη άς γίν(] ληθή
χοΑ ά; μή γεμί<κ>υνε τα στήθη
άπό μιά πειό τρανή χαρά.
Τάηδόνια στόν .τυκΛών τολ· κήπο'»
θά τραγοι·δήσουν, τό φεγγάρι
νά χαμηλώσουν νά τό φέρουν
είς τδ τραγοΰδί τους σιαά!
"Οιιως έσέ μές τή γαλ.ήνη
δέν θά ταοάζτι ουτε μ<ά λύπη, οδτε καί μία άπό φώς χαρά. * 'Εκ?.εκτά βιδλϊα Εχει μόνον τδ Βι- 6?ΐ9.τ(θ)ίίον τού «ΈθνινοΡ Κήρ»(ο:>.

14
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΕΑ ΕΚΑΟΣ1Σ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
' βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας της Ά¬
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτνρες. Έ-
ξέτασις. "Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρκος. Άλλαγή δνόμα-
τος. Διχαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναιχών. 'Εξαιρετική
Πολιτσγράφησις. Στρατιώται «αί
Ναΰται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχών κλοίων.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοϋ πολίτου χ_ωρΙς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογοαφομέντον. Τέκνα Αμερι¬
κανόν πολιτων γεννώμβνα έν τφ
'Εξωτεριχφ. Άκύοωοις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξετα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις καί άποχρίσεις Άγγλκ—1
χαί 'Ελληνα—ί. 'Ερωτήσεις καί ά¬
παντήσεις σχετικώς μέ την Ίστο-
θίθΎ των Ηνωμένον Πολιτειων.
'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των 'Ηνωμένων Πολι¬
τειων. 'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κιν
6έρνησιν. 'Ερωτήσεις καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μί την Κυβερνησιν
των δήμον χαί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "ΈχΛοσις Λιαβατηρίων
είς πολίτας διαμ—σντας έν τώ έξω-
τβρικφ. Προαπα«τούμτναι ««ιτν-
πώσβις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Βχ-
τελεστική 'Εξονσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουογικόν Συμβουλιον. Νομοθετι-
κή 'Εξουσία. Βουλή καΐ Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤλ τοβ Κογχρέσσου.
Δικαστική 'Εξουσία, Ανώτατον Δι
καστήριον (δαρΓβπιβ Οοιιτΐ οί
Ιγιο ϋηίΐβά 8{8ΐβ5) χαί διάφορα
άλλα Όμοσπονβιβκά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΙ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θετική αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουσία. 'Εχτελεσηκή 'Εξουσία.
Κυ6ιρντττης (ΟονβΓΠΟΓ) καΐ σύμ-
βουλοι αΰτοϋ. Δικαστιχη έξσυσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (5(8(6 διιρΓβτηβ ΟοαΐΊ)
χαί κατωτέρα βιχαστήοια. Κομη-
τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ι—ο-
ρίαν χαί νιωγοαφίαν των Ήνωμέ-
νων Πολιτειων ('ΕλληνιστΙ καί
Άγγλιστί).
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερόμεναι είς τό Σνν-
ταγμβ καί την Όμοσπονδιακήν Κυ-
βέονησιν (Έλληνι—Ι καί Άγγλι-
στί).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΧΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΓΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ" ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ,ΕΟΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΡΪ_ΑΟ).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ¬
Ν! ΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Ί2 ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ
αίΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ.
ΠΡΟΛΟΓΌΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΠΈΙΩΝ.—Άνακάλυψις της
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερεννητσί. Π ώς ή
χώρα ονομασθή Άμεριχή. Πρώται
ΕύρωπαϊκαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Επικρατήσας. 'Επαναστασις χατά
τής Αγγλίας. Προκήρυςις της
Ανεξαρτησίαν. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμεοιχανοΙ πατρι.
ώται. Ψήφισις τοϋ Σνντάγματος.
ΑΙ^Δεχατρεϊς άρχιχαί Πολιτειαι.
Δεντερος πόλεμος χατά τής Αγ¬
γλίας. "Εξέλιξις καΐ Πρόοδος.
Πόλεμος χατά τοΰ Μεξιχοϋ. Έμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβρ&άμ Λίν-
χολν. Ίβπανοαμεοιχανιχός Πόλβ-
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροθσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ Π0Λ1ΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΛ1. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτόπφ χαί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΓΤΕΙΩΝ (έν χρεε-
τοτύπω καΐ μεταφράσει).
ΤΉΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕΟ (Το
Πιστύεα τού Αμερικανόν).
1 Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΠ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ΰπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (φΐοιβ ΐΓηπιΐβΓίυιΐδ).
Προτιμητέοι άνΛλογίας Μετανά-
σται (φΐοΐβ ρΓΐΓβΐτβά' Ιτηπιΐ-
βΓ3πΐ3). Μετανάσται έκτός άνα-
).ογίας (ηοη-ςιιοίβ ΙΐτιηιΙβΓβηΙδ)
Θβτά τέκνα. Άναλογία (Ο.τιο(α).
ΟΙ μή μετανάσται βέν ύπάγοντ—
είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρησονν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μβ-
τανάστας καί μή. 'Εξέταβις μετα-
ναστων. Άποκλεισμός. "Εφεστς.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐΐθπ νβΐβΓβπβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έχτός ά-
ναλογίας. Αιόχριοτς μεταξύ έξαιρέ-
σεως καΐ προτιμήσεοβς. Αμεριχα-
νοί πολίται προτιθέΊιενοι νά νυμφευ
Οάχην έν τφ έξωτερικφ, Αίτηστς
πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής
Μεταναστεύσϊως. ΣπουδασταΙ. Π ι
οτοποιητικά, η οικίαι έπκπροφής.
Πώς έκδίδονται τα Πιστοποιητν-
κά 'Επιστροφη'ς. Πόλεις τ} μέρτι
δπου έβρεύονν Μβτανα—βνπκ«ί
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς ταοαβά-
τας τοδ Μετηνβστβντικβϋ Νόμον.
Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοθν. Άποκλειόμίνοι τής
Πολιτογραφήσβως. Τί ίσχύει βιά
τούς ζητήσαντβς ^Απαλλαγην άπό
τής στρατιωτικής υποχρεώσεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστηρ»α Πο¬
λιτογραφίσεως. Διατυπώσεις Πο¬
λιτογραφίσεως. Δήλωσις προθέσβ-
α>ς καί πρΛτα ϋγγραφα. Πιστο—4-
ητικόν άφίξεως. Αίτησις βιά τα
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθενθήτε έν αντίτυπον
άμεσος. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑί
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
14Ο *νΕ9Τ ΧβΤΗ 5Τ..
■Εν/ νοηκ. ν. υ.
Η ΒΑΡΒΑΡΕΣ ΦΥΛΕΣ
ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΤ ΒΑΓ-ΝΑΓαϊ
Μία «ϊριβργοτάτη Ίνδική φυλή, δπου ^ΐάρχονν βαράντ» τ(£ββερε. κοβνω,,,ι
τάξεες__Ό κάθε Ινας λατρεύ&ι δ,τι Θεο τού κακϊνιβηΐ— Συμπλέγμα-^ "χί
ναικείοιν κορμιών «οί> οχηματίζουν----έλ&9*ντ<α!— _κοπός τής γυν*£. ' κ*ς μόνον ό Ιρωτας.— Ή έδεωδης «ροβπαθβκχ των έθαγεν&ν τοΰ Περΐεργότατα είναι τα εβιμα των κατοίτων τοΰ δασιλείο,ι τής Γολκόνϊης των Ίνδιών. Τό δασί- λειο,» αύτό ένομάζεται είς την γλώσ- ίχν των εντοπίων Βάγ-Ναγαρ, απο τί; όνομα τής πρωτευούσης τθ'^ ω- ραιοτάτης πόλεως, ν·έ τ)αι»μασιθϋς ώνε'.ρεμίνους κ^,πο^ς. Ή πόλις <χυ- τή χτίσθηκε κατά τόν 15ον αίώνα άπό τόν τότε δασιλέα, κατά π<ζρά- κλητιν τής συζύγου τοο Ναγάρ, ααι ονομασθή Βά-^-Ναγάρ, ϊηλαδή, κή- πος τής Ναγάρ. Τό ονΐμα Γολκόν- ίρούοιο %ου άπέχει 4οο λεύγας πε- ρ·πο·ϊ άπό την Βάγ-Νζγαρ. ^Μολονότι οί άνθρωποι αύτοι ζοΰν χιλιάίες αίλια μακρυά άπό -την Εΰ- ρώχη. στά 'δάθη τίς άχανοΰς Άσι- ζς, δέν είναι άπηλλαγμένοι άπό την Κρωπαΐκή ψώρα των διακρίσεων των κοινωνΐκών τάξεων. Μάλιστα, άπό τής απόψεως αυτής, έχουν κα¬ τά πολΰ ξεπεράσει τοί»ς Εύρωπαί- 4^ς, γΐατί οί εύλογημένοι είναι 5ι- ηρημενοι σέ... 44 κΌινωνικές τά- Τήν τελευταία τάςι, την «ΒΑ8- 8Ε 0ΤΑ8Ε», όπως θά έλεγεν ε- νας Εύρωποΐος, άποτελοΰν οί «II ι- ριάδ», καϋώς όνοαάζονται είς την γλώτΐαν των εντοπίων. Οί Π ιριαδ αύτοι θεωροΰνται—άλλά καί 6ά εΐ- 7·. άσβαλώς-—άχάθαρτοϊ, καί τούς άπαγορεΰίτα: νά ζοΰν μεσα σέ πόλεις γ, στά χωρία. Κατοικοΰν σε σπη- Καιζ καί ?ρνμοι>ς καί περιφέροαν
την άβλιότητα καί την δυσωίία τθος
μακίϋά άπό τούς άλλους άνθρώποϋς,
ττης -έοημίες.
Οί ϊθαγενεϊς τοΰ Βάγ-Ναγάρ εί¬
ναι όλοι είδωλολάτραι. Τό ·κζ^ί&ο
γον όμως "είναι, δτι όλοι 3έν πι-
στΐύουν είς τοΰς ΐδίους τ)εούς! Ό
χίθένας διαλέγει τόν Θεό πού τοδ
άρέσει καί τοΰ προσφερει τό θιιμία-
μ,ά τού. Έπίσης έκτός άπο ώρϊ<τμέ- νοος θεοός οί όποίοι άποτελοΰν το μόνιμον τυ.ήα,α, νά ποΰμε τής θρη- σκεί'/ς των, ό καθένας είναι έλεύ- Οερος νά θεοποιή τ,άθε ίύνιζμ', ποίι τοϊ έκαμε £υνατή αίίίθησ!. Έτσ·. εχουν τ)εοπο'.ηΐ)ή ϊιάοορες άρρώστει- ες πρός τιμήν των οποίων έχον ί- ίρ'οθή άπό τούς παθόντας καί ναοί. Καί ϋπάρχει έκεί με-^αλοπρεπέστα- τος ναός τΐμώα£νος είς μνήμην τής ...Θεάς 'Εντερίτιδος, άλλος είς μνήμην τής Θεάς Βλογιας, ά)«λος είς υ.νήμην τοΰ τρομερόν θεοΰ Π ο- νόΚοντου, Στου.αχ»πονου, Ούλίτιδος χ.λπ κλπ. Οί ναοί αύτοι στεγάζουν ό καθένας ν.αί τά άνάλογα «Ώωλα /.αί γρητίμεύουν κ*θε νυχτα ώς ξε- νώνες των άλητών. Οί κάτοικοι τοΰ Βάγ-ίΝαγάρ δέν εχουν μονάχα ώς πρός την θρησκεία εντελώς φΐλελεόθερες άντιληφίΐς Καί σέ πολλά άλλα ^ητηματα, δ- τ.ως ττό ζ,ητη<ΐΛ ττ.ς ήθικής, είναι έξα'.ρετικά προωδευμένοι. Ο! έλα- φρές γυναΐκες άποτελοΰν τά τρία τέτοτΐτα τοΰ θϋληκσκοσΐλθϋ τοΰ ·6α- σιλείου. Κατά κανόνα, κάτ)ε κορίτσ; που άπό αηιρό τ)ά δείξη, ότι 6ά έ^· ελ'.^ή είς ωραίαν γυναίκα, 4^ιβ- ροΰται στόν κιινον ερωτα! Διδάσκε- ται μοιισική καί χορο, καί γι>ναίκες
κατάλληλες γι' αύτό τόν σκοπό τής
μεταίίϊουν τά φώτα της υ.ακροχρο-
νίου Ιρωτιχής πείρας των, ωστε,
δταν τ)ά παρουσιασθή ή κατάλληίλη
στιγμή, νά μή είναι εντελώς αού-
τσουρο στά ύψηλά της έρωταά κα-
σήκοντβ.
Πολλά άπο τά κορίτσια αύτά
έξίττκοΰντίη και σέ διάφορα άκρ>
ίχτικά γαμνάσματα χαί έξελίσσον-
ται σέ ιίεώϊεις άκρο'δάτ'.δες. Οί
πε',ό εδλίγιστες καί —εοο( ώραίες
άπό τής ακροβατικάς αύτές σγημ^'
τίζο^ν σέ κάθε μεγάλη γιορτή τυχ"·
τόν λεγόμενο «Αύτοκρατορικόν 'Ε-
λέφαντα». Ό «Αύτοκρατορικος Έ-
λίοας» είναι περιεργώτςιτον σύμ-
τλεγμα γυναιχείων κορυ-ιών ποί> σχη
ματίζει τό ζκόον αύτό! Γιά νά γίνη
6 έ).έ<ρας αΰτός χρειάζονται έννέα κορίτσια. Τά τέσσαρχ ά—οτελοΰν τά ζόϊια τοΰ έλέφαντος, τα άλλα χέσ- ίεροτ τδ ·σω(ΐα κοέί Ινα πού κρεμιέ- ται ύ. τό κεφάλι πρός τή γή, την «ροδοσκίδα! Τοδ... άδροτάτοο καί Ή έν Σικάγω οΐκία έντός τής οποίας εφονεύθη ό Ουΐλλιαμ Ι. Όιαρόϊ! πυροβοληθείς, ώς λέγεται, υπό τοΰ Σάμουελ Χ. Ντόρρ καί τής κ. Γενεβι 6ης Όμπράϊεν, χάριν έρωτικών σκοπών. "Ανω δεξιςί, ή κ. Ρόζα Ντόρ μετά τό αχονσμα τής είδήσεως δτι ό σύζυγός της ώμολόγησε τό εγχληι τού είς την άστυνοαίαν. —-αρταριστοΰ αύτοΰ έλέφαντος έπι- δαίνει σέ κάθε μεγάλη γιορτή ό Αΰτοκράτωρ καί κάα»ει περί-ιτατο στούς κεντρικώτερον β^όμους τής πρωτευούσης. Τα κορίτσια πού προορίζοντατ γιά γάμο, παντρεόονται άπό τοΰ τρίτοι» έτους τής ήλΐκίας των καί τα άγό· ρ;α ·άπό τοΰ πένπτου! Γι' αύτό στό Βάγ-Νχγάρ συναντοΐτε μητέρες πού μόλ:ς εχοαν ύαερίή τό δωδέκατον ετος τής ήλικίας των! "Αν στό μεταξύ ό μπεμπές,σύ- ζυγος πετ>άνο, ή μπεμττέκα σάζι/γος
μενει χήρα ©φ' δροο ζω-η,ςτ Τής ά-
ποτγορεύεται νά φορη κοτμήματα καί
νά λαμβάνη υ^ρος σέ διασκεδάσεις.
Μένε; κατάκλειστη γιά όλη τή ζωη
της στό σπίτι των γονέων της δ-
που ίιρδάλλεται στής δαρύτερες αγ- ]
γαοΐές, έπε:ίή τΗωρεϊται πειά ώς,
πλάσμα καταραμενο άπό τούς άμ
τρητοος θεους —οί» λατρείοντϊΐ
2!>το τόν τοπο.
Τά άσχημα κορίτσια -.. _
Νϊγάρ όφίστανται την περ'φρο
καί την άποστροοή, δχ·. μονϊχΐ
ξένων, άλλά καί των ίϊίων το,ις
γονέων. ΓΓ αότό κατά ν.ανόνα
τρεΰοντα'. ιιε την έλπίϊα « ίζΛΐΛ
σουν ώραίες ^>γατέρες, 'νΛ'Λ'Ά
κτοΰν ίπνννρθ'νως και την ^λχζ
των γονέων των %α τω; ;
*Αν καί ο! θυγατέρες των Λ
άσχημες, τότε στής άτυχες «Λ
μητέρες ενα μονάχα μ«νει:Να«
ματίσουν την άθλία τους ^αρ,
όποία κατά τοος ώραιοηταβεί; (
γενεΐς τοΰ Βάγ-Ναγάρ άττοτβϊ
οΐκτράν άνορ6ογρα?ίαν αεσα α:
ώμορφΐά τής φύσεως. Κα! ζχ™
στό ποτάμΐ καί τή; τρύ*ε ο'
ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΑΙ
ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧ
Πολλαί αίτίαι εχουν αποδοθή διά την λεύκανσιν των τριχων,
άλλά καμμιά δέν εχει 6ε6αιαίθτ( ώς τελική. Ή πλέον άρμόζουσα
αίτία είναι ή 6λά6η των όχετών των έκκρινόντατν τό χρώμ« ττ(»
τριχός, ένεκα στενοχοοριών, α'κρνιδίας ταοαχη«
ή έξ ασθενείας. Καί δμως ύπάρχσυν άτομα
λαγμένα πάσης στενοχωρίας καί χαίροντα
ύγείας, άλλά μέ άσπρες τρίχες ναί είς '
ηλικίαν άκόμη. Οντε είς τό γηραζ *&* ,
νά τδ άποδώσωμεν, διότι βλέπομεν ατομα 60 κ»
70 έτών μέ νεανικά μαλλιά καί^ μέ τό
των χρώμα Άφοϋ λοιπόν καμμιά αίτια
λογική δέν εχει βεβαιωθή διά την λεύκανσιν ι
τριχών, είναι άσφαλεστερον νά μεταχειρι,ω
θα τά πλέον άόπλά καί άβλαβή φαρμακα ο"
επαναφοράν τσϋ φυσικοΰ χρώματος των
Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ ών μας καί νά μή καταφεύγωμεν είς £"
336 νν. 42ηά δ(. στικας μεθόδους, διακινδυνεύοντες την
Μειΐαΐΐίοη ϊβ/Ζ και τΠν ^παΡξιν τών μαλλ'ων γ10"^·
Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ δέν βάφει τάς
λά διά των φυσικών καί θεραπευτικών ούσιων τού ένδυ
άναπτΰσσει τούς όχετούς, τά λεπτά αύτά δργανα, από τ«
ή ύγεία, τό κάλλος καί τό χρώμα των μαλλιών έξαρτωνται
'Επιφέρον τοιαΰτα άποτελεσματα τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ, χατ
μαρτυρίας των μεταχειρισθέντων αύτό, επιτυχώς 3τΡ2α^ε1»ρ·'
μην μέ φυσικόν χρώμα. Δοκιμάσατέ διά νά πεισθήτε _ ^-,
εχητε πιτνρίδα, φαγβΰρα, τριχόπτωσιν καί άλλας Λαΐτησει, ^
κεφα>.ής καί δέν χρειάζεσθε τό Φυότριχον ώς φάρμακον,} ^
ζεσθε δμως τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑΜΡΟΟ, τό οποίον Εΐν (,Γ
γνόν καί θεραπευτικόν. Στέλλονται παντοϋ προπληρωτ^ _ ι ^
Ο. Ό. ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ φιάλη 16 ούγγ. «4.00. ΦΥΟΠ 'Λ '.
8ΗΑΜΡΟΟ φιάλη 8 ούγγ. $1.00. Είς τό Σικάγον *«**■"·
τό ΜΑΚ8ΗΑΙΧ ΡIΕ^^ ΌΕΡΤ. 8ΤΟΒΕ.
,*
^

<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-· ΚΥΡΙΑΚΗ, ι ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929. ΞΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ Ε.ΙΣΙΤΜΡΙΟ ΐνΐΈΠΙ-:Τ"Ρ0ΦΗ ΤΟΥ ϋΕΑΝ ΚΑΜΕΑυ τ. ύίϊϊο χαι2**< «ου ήταν ό Ει>
■*■ * * . -. ' _ ~ .* Λΐ ι ·#ι »ί^Τ9 */ .Τ Λ-
γεράτε:. Μετά τό θάνατο τοϋ άν-
Μ της, εΐχε αναγκασθη νά χου-
«ρω
Ο Εάάρΐστος έ'γινε κζτακ'.τρίνος
ζχ' τη φοΰραά τοϊ, κζίτο 6ρά3ϋ
δταν γύρισε στό μαγαζί, εΐχβ στόν
'Ο, χατέρζς τού χροσχάθησε στήν
πό τότε. Δέν τή; εΐ-χε μείνει οϊίτε
χεντάρα. Κι' ό Εύάρϋ—ος δέν τήί
εστεΛνε χοτέ τίττοτε. Το μόνο χου
τίς εστελνε, ναθώς είχαμε, ήτζν
μ: ά·/.άρτα κάθε τρωτοχρονιά.
Ποίος ξέρε;!... Νά είνε α;ά νέ
ειχε άρά γε
ε ν.ι' έκείνος
) ή
τό· Παρίσι;
—"Αχ. νά τόν ξαναϊϊώ μιά φθ-
ά άκόαη χροτοϋ ζεθάνω! έλεγε κά-
μητέρα τού ϋ,'^αριττο». ■ χρονίας,
1:ϊ μερά δα.ως έ'τυχε ν' άρρωστή-1 τέρα
χϊ' έχε·.?ή 5έν μποροϋσε { Α·κο τότε είχαν
ά λί ά' ί ό Ό έ
είκοσί
ρα ακοαη χροτοϋ ζεθάνω! έλεγε κά¬
θε τόσο μελζγχολιχά ή καδμένη ή
γρηοϋλα.
Αυτή την εΰχή ξανάλεγε άϊιά-
τη
Τέλος ήρθε μ-.ά μερά χού ή
"' ' " αρρω
κζ
χήγ-
χλή
'Ε/.είνο δμως χοί»
την καταστεί της
{
ζί χρόνια. Ό χατέρας τού, ό γέρο-Μα
ί έ
χηγαινε τουλάχιστον στήν κηδείζί ^Ι3 μερά: βέλεις νά το5 γράψω
ώς δμως τό γαϊϊθϋράκι χερ- τής μητέρζς τού; "Οχ
νχζ ίξω άπ' το σχολειό τού χ<ύ- Καί δμως χόσο θά Ά δέβαια. ή καϋ- νγ, έκ Μπροΰκλυν, ή όποία εξελέγη ώς έχουσα τα ις θεατοικήν σχολΐ)ν· .-τοος έκιιάθηοτν τής τεχνης τοϋ ήθοποιοΓ'. γραφω χώς εΐσζι •/.α! θάρθή. Δ»σέ μθΰ τή ϊϊεύθ,,νσ: τού. Μιά εκφρασι άχείρου εύίαιμονί- ας οώτισε τότε το χρόσωχο τής έ- τοιμοθάνατης γρηάς, σάν νά τής ειχαν άνο_ί|ε:-ά£α^να τίς χϋλες τού ουρανοΰ. Ή φωνή της Ιτρεμε, κα- θώς |).εγε την ίιε-άθϋνσι το5 γι>»2
της στό γιζτρό:
μάρ 89,
ρ
ς Μ~;κέχ/.. όϊος Σ-.-
ί
Την άλλη μερά ενας χ^θρωχος
άίύνατος, ψαρ:μάλλης, μέ τοί»ς ώ-
ύ
τριμμένα ρούχα ιταροϋσιά-—κβ
στό χωριό. ΤΗτα-^ ό Εύάριττος Μα-
γκέσκ. Ή βΐοπάλη τόν είχε γερά-
σε: χρόωρα. Άχ' τα ροϋχά τού κι'
άπ' τό χζρο^ϊΐαστικό τού ητχ> ψχ-
νερο χώς ϊέν είχε κζτορθώσε: να
ά) λεφτζ.
Κ'
ί μυ χα·.3ί! έτραύλισε
μδλις τόν είίε ή μητέρα τού κζί
τόν εσφιξ» ιιέ λαχτάρα στήν άγκα-
λιζ της. Τής εχανε τόσο καλό χοίι
τόν ε-όλεχε, χόϋ α/.Μγε την φωνη
ϋ, χοΰ τόν έννο:ωτ)ε κοντά της,
στό χλε^ρό τη;!».
ΙΙέρατε ετσι μιά δδομζία, μιά
ά άί ύί
άχερίγραχτης εύ3αιμονίας
γιά τ;
την
σύννεφο. "Οσο χερνοϋσαν ή μέρες.
Ιδλεχε χώς ό γΰΐός της γινόταν με-
Ή Φύλλη Ντ' Άντρέα, έκ Μπροΰκλυν, ή όποία λαμβάνει 'μέρος είς τόν δι-
ενεργούμενον έν Νέςι 'Υόρκη διαγωνισμόν πρός εκλογήν ώραίων νεανίδων
διά τί)ν σκηνήν.
γυιδς της μχροστά στόν θ-άνζτό της
συλλογιζόταν την Ιχιτροφή τού στό
Παρίσι χοί) στοίχιζε σαράντα φράγ¬
κα. Σκέφθηκε μόνο — τί άχειρη
στοργή κλείνει μέσζ ή ψυχή
ριακή. "Ω! Σαγγνώμη, συγγνώμη
χαιίί μου. "Εκ^α δ,τι μχορούσα γ:ά
... νά χετ)άνω χρίν την Κυριακή.
Καί στενάζοντας άχελχισμένα
τόν χήρε στήν ά'ρ'.αλιά της. 'Εκεί-
μτ,χίραςΐ — πως ό γυιός της ϊέν [ νος την κύτταζε χωρίς νά {.
μχοροϋτε νά μείνη στό χωριό —ρυ-
σότερο άχ' την Κυριακή.
«Καλά, λοιχόν, ψιθΰρισε, ξανα-
κλείνοντας τα μάτια της, θά χροσ-
νά χεθάνω χρίν άτ' την Κ>
ρια·/.ή». Καί άρχισε νά λέη
σάν κεραυν&βολτ,μένος.
—"Ω, μζμά", ιίιβύρισε. "Ωττε τό
ήξερες; > ^
■—Ναί, χα:3ί μου, τό ήςερα κα:
χαρεκάλεσα τόν θεό νά μέ χαρή
χρίν άχά την Κυριζκή. Άλλά 6λέ-
τίς χροσε'^χές χοί) ηξερε χαρακα- ■ χεις ό θεό; δέν θέλητε. "Ακουσε
λώντας τόν θεό, την Παναγία κα! λοιχόν, χαιϊί μου. Σήκω καί φόγε
τοΰς άγίους δλο·ϋς νά την χάρουν. χροτοϋ ληξη τό είσιτήριό σου κι'
χοντά το^ς χροτού χεράση ή Κνρ:- άφησέ με έμένα στήν τύχη μθϋ. Άν
ιή. χεθάνω χέθανα, κι' αν ζήσω...
Άχ' τό χρωϊ ώς τό δράίιο χΐ' άχ' | 'Ω,^ δχι μαμά, ϊέν θά χεθάνης!
τό βράδυ ώς τό χρωΐ αΰτό έ'κανε. τ-ής βώναξε τότε έκείνος γονατίζον-
ακη.
Προσευχόταν λέγοντας: «θεέ μου | τας. Είμα; δέβαιος χώς δέν θά χε-
χάρε με κοντά σου χρίν άχ' την Κ> | θάνης. Ό θεος θέλει νά 'ζήο'ης καί
ριακή. ' ν* «.είνω κι' έγώ κοντά σου. Λοιχον
...____ -—Γ-.Γ......,» ____,____-. Τό χ?ωί τού Σαδδάτο^ Ό Εύάρι- ί μένω γίά χάντα μαζύ «ϋ. ^
ιά την κζ5μένη τή μητέρα. Άλλά ατος οα-.νότανε έξαιρετικά νευρικοςΙ #— Ω- π,αίΪ! ?ν^· φώναςδ^γ) μη
ήν εύτι^ία έκβίνη εσκιαζε κάτοιο καί χηγαινοερχόταν ϊ-.αρκώς γύρω τερα κα^ το χρο-οχό της ελζμψί
ώννεφθ. "Οσο χερνο·3σαν ή μέρες ι άχ' την άρρωστ-η, δάζοντας κάθε ϋ^ν να ειχε αναστηθή.
λαγχολ'.κός καί χειό «νησυχος. Τί
τό χέρ; τοΰ στήν -/.αρδιά τ»
και κυττάζοντας τό σφογμό της.
Άχ' την ημέρα έκεΐνη -τηρε ά-
χά'^ω της ή γρηά καί σε δυο 63ο-
νά σ^νέδαινε τάχα;
Ένα 6ρά3^ χοί· είχε χάε; χάλΐ
ό γιατρός κα: ή γρηά ειχε δυθίσθγ
σέ όνειροχολήσεις στό κρ«·βάτι της
μέ τα κλεΐστά μάτιζ, ό Εύάριστος
νομίζοντάς την /.οϊμίσμένη, τόν ρώ-· «άε; μένεί χειο άκινητη
τησε.
— Γιατρέ, νομίζετε χώς Οά κρα·
ση χολΰν καιρό ή /ατάστατ'.ς αν-
τη;
η γ
Ή α:=ωστη ζναστέναςε μ' άνα-1 -β λίγβϊς μή·/ες άνοιξαν χάλι
/«Φαίνεται χώς ό θεός α- ^ά
ε την χαράκλησί μου, ψιθΰρισε
ύέ Έ ό
η ρ μ, ψρ
μέσα της εύχαριστημένη. Έτσι ό
Εύάό θά έ ά ύ
μ η χρημη
Εύάρυτός μ.ου θά μχορέση νά
αδρΐο μέ τό είσιτηριο χοί) εχει...»
"Οταν ήρθε το μεσημέρι, ό Εύά-
ριστος 2έν μχοροΰσε νά σταθή σ' Ινα
μέρο;. Δέν τον χωροϋσε ό τόχος
Κύτταζε διαρχώς τή δαλίτσα το^
χο «την είχε έτοι«.άσει άχ' το χρωΐ
Κάχοια στ-.γμή χοί» έ'ίαλε τό χέρ:
ά ή έ
—"0·/ι, άχοκρίθηκε σιγά ό γ:α-
τρδς.
—"Ωστ«, χυτε^ετε.... δτ; ώς
την Κϋριακή... θάχτ) τελειώσεί;
—-Δέν μχορεϊ κανείς νά ςέρη.
Τό δέδα-.ο είναι χώς ή χαρουσία σθ',ι
έϊώ τής έ'7.εί /-τιν. καλό καί χαρο>
■ιά'ί,ν. [χύ βελτίωσι.. Μά, γιατί έ-
ρωτας γιά την Κοριακή;
— Γιατί εχω Ινα είσιτήρϊθ μέ
έχιστροφή ... καί ή έχιστροφή τοϋ
σχΰει ώς την Κ^ριακή... Καταλα-
δζί'νίτε.... αν περάση ή Κϋριακή,
ϊ έ^άχω νά γορίσω.
"Ω! Ή κζϋμενη ή μητέρα δταν
«κοοσε τα λόγ'.α έκεΓνα!... Δέν σχέ- . ^ ^ . . ν. >
φθη/.ε κχδόλου να θϋαώση γ-.ατί ό'χάρτ, άν.όαη. Καί «δρ ι ο είνα: Κ4>
ειχαν -/.αι αύτοχίνητο γιά την δΊανο-
ή ω ώ
χ η
μή των ψωμιών...
ΙΕΑ
ΚΑΜΕΑϋ
το·; στήν καρϊιά τής μητέρας τθϋ
την άκο^ϊε νά χταχάτ/ χΤ'όνικά.
— Μχά"! Τί είναι α»τό: ψ-.θύρ'.σε
στενοχωρημένος.
— Ναί τ.ν.ΙΙ μθ'ϋ, φώναςε μ' ά-
χελχισία ή αρρωατιι καί σηκώθην.ε!
έ έ '
ά-' τή θέσι της. Βλέχεις ό θεός '
δέν θέλει νά μάς λί>χηθή καί νά μέ
ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΝ
ΚΑΘΕΟΡΘΟΔΟΞΟΥ
1·
'Εάν θέλετε νά γνωρίζετβ τάς
βάσεις της πίστεως μας ώς Όρθό-
δοξοι Χριατιανοί. 'Εά> θελετε νά
γνωρίζ— ϊ ίλα τα άναφεοό|.ιενα είς
τό Τβλ—ουργοών της 'Εΐχκληκτίας
μας, μίλετιισατε την ΙΕΡΑΝ
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χρυσόδετος μέ Βέρμα πολυτβλ·!-
ας. Τιμαται $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑ1.Ο
14Ο
«V.
«βΤΗ ·Τμ ΜΕ«ν ΥΟΙΙΚ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1923.
^
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 Δεκ«μ6ρ.ΐον. — Να¬
ούμ τού προφήτον.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 2 Δεκέμβριον.—Ά66α-
ν.οΰρ τοΰ προς-ητον.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΛ
'Κπί Ελλάδος 1.29%ο ή δραχμή.
Επί Λσνδίνου $4.84% ή λίρα.
'Επϊ Παριπ'ων 3.90 13)160 τέ· φρ.
'Επϊ Γερμανίαν 25.7646 τό μάρκον.
ΈπΙ Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
Επί Σερδίας 1.76 8)8 τό δηνάοιο*
Επί Ρουμανία; Ο.βθί^ο τό λέϊ.
'Επϊ Τσεχοσλοβακίας 2.962.1ο Λ »οβ.
8ΕΛΤΡ Π
ΤΡΒΠΡ7ΗΤ
0Ι_Αδ5!ΡΙΕ0 Α0νΕΡΤΙ8ΕΜΕΝΤ8
ΚΟΙΝ3ΝΙΚΑ
ϊθό \Έ5Τ 85κΙ 5ΤΒΕΕΤ
Μοαι Αγγλία; ...........4.8ΤΗ
Γολλϋίά Φράγκα ...........··»»%
Δραγμαί εί; τή» καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφτηνησατ* δια τιμάς:
. Ττ;Χέα·ο>να: ΠιίοΚθΓΐπί 6271—5.
ΜΙ50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΗΙΚ
!00 ΡΑΒΚ Βθνν
ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
< Πλησίον τής όβοϋ Μαάίβοη) Ένβίδομεν έ—ταγάς είς Δραχμάς έ.ιϊ δλων των πόλεων τής Ελλάδος *Ις τάς καλλιτέρας τιμάς τη; ή έοας. Τηλέφωνον: ΥνοΓΐΙΐ 2945. 6. 7. ^ ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΔΟΡΕΑΝ Μαβήματα 'Αγγλτχης. 'Επίση; *4; (ύνασβε νά γίνϊτε Άμερικανοΐ ηολΐ- »~. ΆΛοτοτθητβ εκάστην Δευτέραν. Τρίτην καί Τετάρτην Ενεηΐηβ δοΐιοοί Νο. 17. επί τής 48ης όδοΰ. ( ριτι &ηά 91— Ατββ.) ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ! ΔΟΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παι&εία; «αοέ- χει μαθήματα δωοεάν οιαρκούσης τί1; ίμιέρας, είς άνδρας καί γνναίχα;, αίτινες έΛθνμοδν όπως έκμάθωοι την Αγγλικήν καί πώς νά γίνονν Άμ«· οικανοί πολίται. "Οσοι έπθυμοϋν νά καταταχδώσιν είς τάξιν τ»νά, Ανναν τοι V άποταθώσι, εκάστην Δευτέραν καί Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. ΔοΜΐά- τιον 401 χαΐ 409 ΡτΛΙΐο δοΐιοοΐ »7, αριθ. 215 ΕϋβΙ 41* 51. Π άντ*; ποοσκαλοΰνται όπως ποοσέλθαχιιν. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Πρός πάντας τονς άγαπητοί'ς η¬ μών σνγγενεϊς καί φίλονς τού; συνο¬ δεύσαντας την κηοίίαν τού πεφιί.ΐ|πιέ- νον ημών ι*οϋ καί άνεψιον ΠΕΤΡΟΥ Κ. ΑΦΕΝΤΉ, τούς καταθέσαντας ότε φάνσνς, καί Ιδιαιτέρως τόν μουσικόν όμιλον τής Στοάς «Πβρκχλης:» της ΟΑΡΑ, νν'θΐΐ+οη, ν» V»., πρός .τάν- τας τούς συλλυπηθέντας ημάς χαχ τούς όπωσδήποτε μεταο^χόντας τού δλγονς καί τού πένθου; ημών, έκφρά- ζαμεν καί δημοσία, τάς έγκαρδίους ευχαριστίας μας. Οί Τεθλιμμένοι Γονεϊς. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ καί ΚΑΤΙΝΑ- ΑΦΕΝΤΗ Οί θεϊοι, ΧΡΓΣΤΟΦΟΡΟ2. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, Ο- ΡΕΏ'ΗΣ καί ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑ- ΜΟΥΛΗ Αί θεϊαι, ΙΦΙΓΒΧΕΙΑ καί ΤΒΡΨΙΧΟΡΉ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 2) ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ >
τ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡ0Σ0ΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέσ. 'Υόρχη, διά να
■άθετε καλώς την τέχνην τοδ χ—.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΚΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΗΒΕΗ
*4ί—816 Ανθ.. (Γβνία Ι·ηβ
Όδοΰ) Νενν Υογκ ΟΙ γ ι
α ο.
Χό Βιβλιοπωλείον
τού «Έθνικοΰ Κήρυ-
κος» άναλαμβάνβι ν»
βάς αποστείλη οΐονδή-
ποτε βιβλίον τής άρε-
οκεέας «τας έντος των
Ήνκομένχον Πολιτειών
Ο. Ο. Ο. Λ έν £χετε ει¬
μή ν« μά« βώβητε την
παραγγελίαν αας, τό ο-
νομα καί διεύθυνσιν
βας, βεβαιοί όντες δτι
θά εκτελεσθή μ! απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Μόλις συνελθών έκ τής πληξάσης
με συμφοράς, έκ τοΐ5 θανάτου τοΰ πο-
λυαγαπαημενου μου άδελφοΰ ΟΘΩ-
ΝΟΣ, έκφράζω την δαθντάτην μου
ευγνωμοσύνην καί τάς έγκαρδίους μου
ευχαριστίας πρός άπασον την όμογέ-
νειαν Μοντρεάλης, ήτις σύσσωμος πα-
ρηκολοϋθησε την έχφοράν τοΐ', .τρός
αμφοτέρας τάς Κοινότητος «Εύαγγε-
λισμος τής θεοτόκου» καί «Άγία Τρι-
ά»ς, ώ; καί διά την παντοιοτοόπως
έκδηλωθεΐσαν σνμμετοχήν τιον ίίς την
θλίψιν μόν, πρός τσύς έκ διαφόοίον πό¬
λεων τή; Άμεριχής χαί τοϋ Καναδά
συλλυπηθεντας με δι* επιστολήν καί
τηλεγραφημάτων, καί πρός άπαντας
τούς καταθέσοτντας στεφάνους επί
της σορον τοΰ μεταστάντος. Ουδέπο¬
τε θέλω λησμονήση τάς παρ' δλης
της όμογενειας Μοντρεάλης έκδηλωθεί
σας συμπαθείας επί τώ σκληρφ πλήγ-
ματι τής εΐμαρμενης.
ΚΩΝΣΤΑΝΤ. ΣΤ. ΓΎΦΤΑΚΗΣ
'Εν Μσντρΐάλη, ¥1 Ναεμ., 1929.
(14171—30—1)
ΚΗΔΕΙΑ
Τσν *πολνκλανστον καί προσφιλή ή-
ιιών σύζυγον, πατέρα καί πάετΛον
ΕΥΘΥΜΙΟΝ θ. ΒΑΡΒΒΡΗΝ
(Έξ Άγαθουοτόλεως, θράικης) ^
θανόντα την 29ην τρέχοντος μττνάς
κηδεύομεν σήμερον, Κυριακήν, ώραν 2
μ. υ.. Ή έκφορα γεΛΤΓΚτεται έκ τής
κατοικίας τού 3201 ντβ8ΐιΐη£ΐοη Ατ€.,
Αδτοπα, Ι,. Ι.
Π αβακσλρΰντβι όθεν πάντες οί συγ-
γενείς, φίλοι χαί οί τιμώντες την μνή¬
μην τοϋ μεταστάντος, όπως παοαχο-
λονθησωοτ την έκςροράν.
Οί τεθλ.ιμμένοι,
Ή Σύζυγος,
ΣΜΑΡΑΓΔΑ Κ ΒΑΡΒΕΡΗ
Τα Τέκνα,
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΕ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ΔΗ
ΜΗΤΡΙΟΣ, ΞΕΝΟΦΩΝ καί ΕΛΕΝΗ
ΒΑΡΒΕΡΗ
Ι. ΧΑΤΖΗΙΑΚΩΒΟΥ
ΙΩΑΝ. καί ΣΟΦΙΑ ΣΑΡΓΙΟΤΑΚΗ
α "Εγγονοι,
ΙΑΚΩΒΟΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΛΕΟ-
ΠΑΤΡΑ ναί ΙΩΑΝΝΗΣ Ι. ΧΑΤΖΗ¬
ΙΑΚΩΒΟΥ
(14170—30—1)
-ι
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Σήμερον, ημέραν Κυριακήν, 1 Δε-
κεμύρίου, τελοΰμεν ετήσιον μνημόσυ¬
νον υπέρ αναπαύσεως τής ψυχής τοΰ
προσφολονς τ|ιών Λατοάς
ΑΘΑΝΑΙΙΙΟΥ ΑΔΑΜΟΙΙΟΥΛΟΥ
κοΐ τοΰ άδελφοϋ ημών
ΝΓΚΟΛΑΟΥ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ
Ή έπιμνημόσυνος άχο^ΛυτΚα θά ψα-
λ|} είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ «Άγίου
Νικόλαον», έν Η1?1ι δτ. τού ΝβννβΛ,
Ν1. Ι., κ.αί παρακαλοΰντοΒ. πάντες οί
σνγγενεϊς, φίλοι καί συμπατριώται, ώς
«αί πάντες οί τιμώντες την μνημητν
των μεταστάντων, όπως προσέλθωοι
καί ένώσωσι μεθ' ημών τάς πρός τόν
"Υψιστον δετισεις τΐογ.
ΟΙ τεθίΛμμένοι,
ΠΑΝΑΓ. Α. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΔΑΜ. Α. ΑΛΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
, Ν. ^. (14166—29—1)
ΚΗΔΕΙΑ
Τόν προσφιλή ημών αδελφόν καί
θείον,
ΗΛΙΑΝ Χ. ΧΑΤΖΗΝ
θανόντα την 2$ην τρέχ. μηνός, χη-
δεύομεν σήμερον, Κυριακήν, Ιην Δε¬
κεμβριού καί ώραν 2:30 μ. μ. είς
τόν ιερόν Ναόν τοϋ «Εΰαγγελίβμοΰ
τής θεοτόκου», γωνίβ Κα££ΐθβ καί
ΡαΓΐίβτ δΐτε^ίβ.
Παρακαλούμεν, όθεν, τούς τιμών-
τας την μνήμην ίθϋ μεταστάντος δ-
πως παρακαλουθησωσι την έκφοράν
τοϋ μεταστάντος.
Οί Τεθλιμμένοι,
ΙΩΑΝΝΗΣ Χ. ΧΑΤΖΗ2
Ό Ανεψιός,
ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΣ ΚΟΥΝΕΛ0Σ
ΒθΒΐοπ, Μβεδ. (14168—29—1)
'Εκλεχτά βιβλία ?χει μόνον ιό Τί»
λλ τού «'Εθνικοΰ ή
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΧΑΡΤΙΑ
ΚΡΑΣΙ
Τπ* ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ
Μνβιβτόοημα «νθνμον, γαργαλι-
στιχόν καί δι&αχτυαότατον.
Τιμβται ............... $β.Τ5
Γράψατβ:
ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΗΕΗΑΙΙ)
140 Υ. Ϊ611ι 5^, Νβν ΥοΛ
ίιΤΟΛΑΒΟΙ
0ΗΑΗΙΕ5 ΒΑ0Ι6ΑίϋΡ0, ΙΝΟ.
■Α*·—··»**—ι «·· «· ·Ι_ι—χ»
'Ο»>»»έ|» Ίιιίΐι^ε»» 8 ΑΠ4 ΤΤΙΑΪ
Ύ«·««ιιιατήμβτ· Ι Κεντφ. Γφβ««[<η (11-11 &ρΗ" 51 ■ ΐε ΜαΙΐΜκ— Μ. (_αεα Μΐσ, ·ΜΤ, «Μβ. ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ (Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ) Είς τό σνγγραμμα αϋτό άναλύ- ονεαι ί5λα τα ζητήματα τοϋ συγ- Ιθ μ, γ, φιλοσοαπχά, θρηθΜηπιχά, οικονο¬ μολογικά, φιλολογικά, καλλιτΕχνι- κά, χοί έν γένει έπΜΤτημονικά, έχτνθεμενα με τοόπον άπλοΰν κβ( δημώδη. ( Πλούσιον καί Ης την έξωτεριχήν τού έμ.φ(Γ«σιν, ήτο έ- πσμιενον δτι ίν τοιοΰτον έργον θά εγίνετο εθνικον καί θρ—«βντιχόν έγκόλ—όν είς τάς χείρας κάθ« "Ελληνος. Τιμάται, χρυσόό—«ν, ... $2.75. Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ 14Ο ννΕβΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΝΕ«ν ΥΟΙ1Κ ΟΙΤΥ Ι^ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛ0Ι ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διά την πώ¬ λησιν γλυκών καί νά βοηθτ) είς τό Τβ3 Κοοηι. Ή κατόλληλος δς άπο- ταθή Ηβί8Γΐΐ8 Εαηοΐ/ε-οηοΐίβ, 268 ΡυΙΙοη 81., ΒΓθοΙνΙντι, Ν. Υ. (14150—26—28>
ΥΠΑΛΛΗΑΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάστης γνωοί-
ζων την .τώλησιν σόβας καί γλι<κών. Μισθός Ικανο.-τοιτΐτυ«ό;, Π ρο,τψαται ό έχων πείραν διά ΕαΐιοΙιεοηθΙΐΡ. Ά- θ: ΟΓεβΙ ΒηΓΓΪηείοπ Οαηά; τϊπίΐτοη, Μαββ. (14142—2ΰ—30) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΌΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ θερ- ιιανσιν, λοντοόν κ«ί ηλεκτρικόν.— 265 ν. 4181 81., Αρτ. 2, Νβνν ΥοτΙε ^ (14176—30—1) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο δωμάτια εΰηλΛα κ<ώ εύάίρα παρ' 'Ελληνική «Λ- κογενεία, μέ όλας τάς τελτυταίας ευ¬ κολίας καί τηλέφωνον.—148 ν. 67(±ι δ;, Ιορ ίΊοθΓ. (14164—25—30) ΕΧΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ όωμάτιον παρ' 'Ελληνιχή' οίκογενεία. ' Αποταθήτε: 763 νν'θβΕ 66(1ι 81. Δεύτερον πάτωμα, Εββί. Ι Τό δν?αμ~ικώτ*ρον καί πλέον άγα—ττόν μνθι>—όοημα τού Γάλλον
ονγγραφέως Αίμ. ΡιομΛθί'ργ, είς
τό ό.τοίσν ΰπάιρχουν σελίΛες υψί¬
στου έ-νδιαφίροντος χαί μέχρ> 5α-
χοΰων ονγκλον«~ικαί.
Τιμόται 5ε«εμένον .....$1.40.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ
14Ο
«V.
28ΤΜ 6Τ., ΝΕ¥/ ΥΟΒΚ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΕΟΗβΕ Ο. ΑΡ05ΤίΕ. ΙΝ6.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ
Άναλαμδάνομεν κηδείας είς οΐονδήποτβ μέρος έν
Νέ? 'Υόρκη καί Νβν ,ΙβΓδβγ.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308
«V.
47ΤΗ 5Τ.. ΝΕ»ν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7 «
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΠΟθΚίΥΝ:
187 5ΟΙΙΤΗ ΟΧΡΟΗΟ 5ΤΗΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ ©450
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον κατάλ¬
ληλον διά δύο όίτομα τ άνδρόγννον,
π<μ>' 'Ελληνικχ) οίκογενείοι, μέ δλας
τάς νεωτέρας ευκολίας.—358 γΥ,Ηΐβ-
ννοΠΙι Ατβ. (νΥβδΙ 19181 δι. ΟοπιβΓ)
ΑρΙ. Α,—ίΓοηΙ. . (Δ. Χ.)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΝΕΟΣ μέ γνώσεις τοΰ εμπόριον, έρ-
γασθείς επί μίαν τετραετίαν είς Ογο-
οβΓΪβδ καί ϋε1ίθ3ΐβ55βη8, ζητεί ό-
πως αρχικώς εργασθή ώς ύπάλληλος
είς ΟΓοοεΓν βπά ϋβΐΐοβΐβδχβη μέ
Άμερικανικήν πελατείαν, με την προ¬
ϋπόθεσιν όπως συνεταιρισθή είς τό
μέλλον. Παρέχονται αρισται συστά-
σεις. Μόνον οί θέλοντες συνέταιρον
άς γράψουν. Ν. ,Ν. ο)ο Ν&Ιίοη»!
ΗΙΙ, 140 νν. 261η 81., Ν. Υ.
(14172—30)
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοΰ κ.
Βασ·>.είοτ. ΚοΙλλανβοιδου ή τής Κβς
θίθδώρος Τσερκεζογλον, αμφοτέρων
καταγόμενον έκ Πόντον, Μικράς Ά-
σίας, δι' ϋπόθεσνν ένοΜΐ<ρέροτ.>σαν αύ-
τονς—Γεώργιος Ι. Χρυσικός, Διχη>
γόρος, &3 ΡβΛ Κονν, Νβνν Υοτΐτ,
Ν. Υ. Τηλέφωνον Β«64:~&η 84«.
(14182—1)
ΑΙφ
άς τας τελβυταίου σνστ
νας, μβζύ μέ τα Ιπιπλα
Ενοίκιον πατώματος "
λοιη-ται όλα άντί $200
δόσης. Δ,Φάοκω τόν
φωτογραφτκήτν κ*
χντΐν έντος 5 ημερών.
404 Υ. 42η<1 81,, Ιον Ο4181—ι__3) ., ΠΩΛΕΙΤΑΙ ϋ^ί^ λην τοποθτσίαν, κάμνον σιας. Άποταθήτε: 120 ϋοΓπΓΐ Ανε., δοαΐή, ΒοβΙοη, Μ358 ( ΠΩΛΕΙΤΑΙ σφαιριστήοιον μέ τμ. σαρα τραπεζια, πιλοκαόαριστήριον χώ στιλβωτηριον, εργασίαι καλαί, τρία ί τη λιστα, ενοίκιον $11ό, παρέχετοι εί· κο>άα πληρωμής. Άποταθήτε: Γεώ»!
γιον Βλάχον 492 Αΐΐαηΐΐο $
81»πιίθΓ(1, Οοηη.
(14170—30—2)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟοΗθο Ροι. ^
κτή τοΛθθεσία. ΙΙλτκηον 8[αΙίοη.
"Άς άποταθή μόνον ό έ-νδιαφερ^ΐ)-
δι' επιστολάς εί; την κάτωΐΧ διεύΙΚν
σιν: ϋ. ΤΙ».. Οο Ν&ΙΐοηοΙ
140 ν. 26111 ""
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ
μέ είσπράξεις $1100 έ^ομα&ιαίω:.
Ένοιχιαστήριον 9 έτών. Κείται ^
κεντρικήν όδοϋ.^ "Ετερον μέ $600 έ·
&δομαδιαίως. 'Ενοικιαστήριον 5 έτών·.
ΙΙαρέχεται δοκιμή. Τιμή λογική. Έ-
ξετάοατε. —ΤαπιβΓ Α^Ρηοίββ, 311
'ουπιβΐ δςυ&Γβ, ^Μ·8βγ Οίτ Χ. ί.
(14167—29—ϋ-1)
ΌΕΙ.ΙΟΑΤΕ55ΕΝ
Είσπράξεις 750 δολλ. έΰδομαδιαίω;.
Ενοίκιον $75. θαυμασία τοποβΐοίβ
είς τό ΛΥθβΙ Ν<ην ΥθΓΐί. "Ετϊρον μΐ $6Ο0 έβδαμαοιαίως. ΈνοηαοΜττή^ιοϊ 4 ( έτών καί μέ 5 δωματια μέ όλας τάς τελευταίας εύκολαας. Παρέχετοι δοκκμή. Τιμή λογική. ΙΙολλά ά>1α.
Άποταθήτε: Τιιγπθγ Α?βιιοί03, 30
^ου^η&I δςιΐΕΓβ, ^βΓ»βΓ Οΐίν, Χ. ]
(14167—29—ϋ-1)
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ έξαρτήματα διά κ*
φ«Λ·εϊα, έστιατόρια, Οοίίββ Ροΐ8. Έ-
πίσης Οθ8ΐ» Κβ&ϊβίβΓδ, Ιοβ Βοιμ,
δΐχ&πι Τα1)1ββ, νκαζόστοφες, πιοτό,
άσημικά καί γναλιχά. Τέλ.ειος £;θί·
τΐσμός. ΟΈήβη, 313 ν. 391& δί.
"(14151—26—12)10)
Τό μόνον Ελληνικόν ές
γοράζει, άντ(ΐ?^·ά<"ίει ενοι γοράζει, άντλλάσσει είδΐ στιλβωτηρίων κα'ι ύποδη ματοποιείων. "Εχομεν μ γάλην παρακαταθι'ικην α δών μεταχειρισμένων ο; τιμάς πολύ λογικάς.^ νΤ3ΪΙϊη§ Βοοΐΐι Ι25.01 ΜαΓΐ)1β δΙ»η(1 $30.00. δΐηββΓ Μί οηΐπε $25.00. ϋοΓ3η Βγοχ. / Μβοΐιΐηβ $400.00. Εβηάΐβ ]>»
$150.00. ΕΜΡΙΚΕ, 428 —3γι1 Ανβ.
(Γωνία 30 Δρόμων) Νενν οΛ
Τηλέφωνον: Εβχϊπβΐοπ 8239^
Έχλεκτβ βιίλια εχει μ'-«'
Β-.δλίθπωλείον τού «Έβνι»» Κϊ
•υχος».
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ Νϊοηο
Ιαδ Οεηίδ Νΐοήοΐαδ, ήλικίας 35—40
έτών, κονρέως τό έπάγγελμα, άλλοτε
διαμένοντος είς ΜοηϊΓεαΙ, Οαη., καί
ϋβΐΓΟΪΐ, Μΐοΐι. Ό γνωρίζων αυτήν,
ή σχετικόν τι περί αυτού, παρακαλεΐ-
ται νά την άποστείλΐ) πρός την Εΐχϊβ
Μΐ1οπ35, Οεη. Ο1ϊ Μίΐ
(14169—30)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΠΆΙ ό κ. κ. 'Εμμα-
νονήλ Γεώργιον Βέργης, *" Πύργου,
Σάμου, πρό έτών διαμενων έν ϋβΐΓθΗ,
ΜκτΙι., η πάς γνωρίζων τι περΐ αΰτοϋ
ή την παροΰααν δΐίύθυνβίν τιυ δ.τως
Υοάνη άμέοα>ς είς τόν κ, Π. Α. Σ.,
Γραφΐία «'Εθνικοΰ ΚήριβΜ>ς>, 140 'ΥΥ.
2411» δίτεβι, Νβντ ΥοΛ Οίιν.
ΟΙ 8Υ0 ΜΑΓΓΕΣ
•Υμο ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡΓΕΛ
Σννκ*>·ΤΓΓικώτατον μντΗοτορημ*
κου ΛΚΗγράφίΐ τττν τραγωδιαν της
ψ-ής μιάς μητρός το ■'«Ιιβι Γ?
όηΜβις ό Βιος πατέρας ™υ
οωκεν ίές τούς κβχουργους
«άμον^ ιτύντροφον ^^
των. διότι ενόμισαν
Ι&κόν τού παιδί. ΑΙ «λιβ
«έτειαι καί ή ύ.·τ«ροχος
6ύο μιχρών μαγγών ^Υ^
ιιέ έΐοχον δύναμιν. Πλουσ-ΐ
ΤΛά δδίμ«νβν .....*
γρφηκ
Γράψατβ:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑ
140 Υ/. 2βΤΗ 6Τ., ΝΕ*ν Υ0««!
'Εκλεκτά βιολία εχει μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Εθνιχον Κήρυκοο.
Τ0 ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ
Τά π—τκοτ^ιίου ςρήμης οχηγήμα-
τα τοΰ έμ.τνΛ<σμ€νον Ί~Β>.οϋ ποιη-
τοΰ, οια των όποίοτν άνεδβ,^η είς
των σατυριχών τοΰ κόσμον. Τό
Δβκαήμενον «ίν—, παοά την ώ»ίό-
τητά τού, ίνα κλασοΐΜΟν άφντττούρ
|«ι τίχνης.
Τιμάΐαι, άδετον.......$1.00.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ'*
14Θ ¥/. 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕ«¥ ΥΟΙΙΧ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
■ΗΧΑΝ1ΜΣΟΣ ΚΑΙ Αϊ>
ΤΟΥΡΓΙΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
Μέ εκατόν καί πλέον «^^
χάσχήματακαΙ^πιν^αίΧ^
μετρικων άποστασεβν. **Τ1"Α^ Λ.
λειότερον καί «ληβΑη·β«^ΐ
χρι οήμ7ρον έκδοθϊντων εΐς^ 4.
οόςτΓβιολ^. «
παραίτητος όδηγός
τούς περί τό αύτοκιντ|τον
μένονς έπαγγελματ.«ς,
χνας, ή μαθητεικΗΐένους.
Χουσόδετον τιμΛται .
Γοάψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^
140 νΥ. 26111 51-.
· ■

ΕΗΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ ι ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
27
ΙΕΡΕΠΝ
Α ΕΚΚΛΗΣΙΑ
παΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
{0Ο
Α». Κανέλλος
«ουλος.
Κανελλό-
559».
946».
Κ
ΟΚ1Α' ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΘΑΝΑ
ΚΛΗΣΙΑν
ΑΘΑΝΑΣΙΟΖ»
ΙΑρχ
173 Εΐω
Μεντ;όπονλ·ί
ΑβιοΓΐ* 1·6Ι.
Χτιλφ
Κβταχία
ΙΐΟΧΙΟΧ 11ΑΧΑΓ1ΟΥ ΤΑΦΟΥ
λ ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
°0 ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ.
Ανβηηβ. Ν«τ ΥοΛ «7
15ΐι; «αι Πή: όδοθί
«ρο^ον: «υγτβΜΐΐ. Τ38.
0ΙΝΟΤΗ2 ΑδΤΟΒΙΑ. _ Ι.
ΛΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ. Ν. ^
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙ02
851 ΥογΙ( διχββί
Κατοικία Ίερέωςι
110 ΡβΙπηοηΙ Ανβαηβ
Τηλέςρωνα: ΒεΓ£βη 281
χαΐ ΜοητεοτηοΓΤ 1118.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΕΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ3
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ,
Έν Νέ» 'Υόρκη.
αΐίνθυνσις Ιίρίω; 'Αοχμι. Ααιβ
ΛϊονταρίΛου χαί 'Εκκλησίας:
•Ο» Ε. 94(1) δι., Νβ- ΥογΓ Ο1Γ7
Γ Ι.«χΙη(:τοη 67*1.
ΕΛΛΗΜΚΙ! ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ή ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
«7 ν. Ι*βΠ» 5τ·, Νβ- Υογκ 011»
Τηλέφ. Έχχληοίας: Μοηι·—βητ *»Ο
Κατοικία ΙερεΌχ;:
ΑΙβεσ. Νικόλαος Άδ
501 ν. 1Ϊ5 δττβΚ.
ΒηιάΙιιΐΗΐ 8(3·.
ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον. σννταχθέν λ»·
οά 'Αγαπίου Μοναχοΰ, τού Κρητός,
άσκήσαντος έν Άγίφ 'Οοει. Περν*
λαμβάνει νομοΰεσίας, έξετάζει τα πεοΐ
(!<>ίτή; καί κακίαν, έΕηγεϊ τάς 10 έν-
τολάς καί πχριγράφει τα 59 θαύματε]
τή; θεοτόκου. Είς μέγα οχήμα βον.
Μ. ΖΕΒΑΚΟ
ΓΕΦΥΡΛ ΤΩΝ ΣΤΕΝΑΓΜΟΝ
·γ,τερόχου εμπνεύσεως ιστορικόν μυθτστόρημα τής έποχής τοΰ α'ιμο-
οταγοδς Συμβουλιον των Δέκα, εναντίον τοΰ όποίου παλαίει ό ώραϊος
Ρολάνδος, υπέρ των ελευθεριών τοΰ λαοϋ καί χάριν τοϋ ϊρωτός τού.
Ό δεϊος έρως τής Λεονώρας, ή έχδίκησις τοΰ Ρολάνοου, κλπ. κλπ.
"Οποίος διέλθη την Γέφυραν των Στεναγμών άπο-
χαιρετφ την έλπίδα, την ζωήν, τόν ίρωτα.......
Έκδοσις νέα, μέ εικόνος τής κινηματογρα3ρι*ής ταινίας. Σελ. 670.
Τιμάτβι δεδεμένον........ $2.ΟΟ
Γοάφατε:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ-Ο
140 ΫϊΕδΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΝΕν¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΑΕΙΟΑΗΣ ΕΡΡΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΡΙΚΓΗ ΤΡΑΓΡΑΙΑ
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΕΣΜΟΤΗΣ
Ο ΕΡΩΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΣΠΑΣΙΑΝ ΜΑΝΟΥ
II
συγκλ.ονιστική Ιστορία το νΒασιλέως Αλεξάνδρου. Είς τό θαυ¬
μάσιον αύτό άνάγνωσμα παρϊλαύνουν δλα τα γεγονότα ποΰ ε*λαβ«ιν
χώραν κατά την γέννησιν τοϋ Αλεξάνδρου.
Ολο τα γεγονότα κατά την έφηβικήν τού ηλικίαν, καθώς καί ή γε-
«χη κατάστασις κατά την διάρκειαν τής βασίλειος τού.
Ό άτυχή; Άλέξανδρος, ό τραγικός Βασιλεύς τοϋ Ελληνικόν δρά-
μοτος, μόνο; κυκλούμενος άπό πολιτικούς άντιπάλονς, ήτο πραγματι·
λύ Δώ άί ά θ ά δά ά
μόνο
ς, μόο; κυκλούμενος άπό πολιτικούς άντιπάλονς, ήτο πραγμ
«β «α; Βασιλεύς Δεσμώΐης, άνίκανος νά αμυνθή, νά δρά<~, νά σκε- ΡΪ. Ό μυστηριώδης τρόπος .τού άλληλογραφοϋσε μέ τούς έξορί- ιτονς γονείς τού δέν συναντάται σέ κανένα άπό τα μυθκηορήματα «>« έδιαβάσοτε εως τώρα-
Όλη ή τραγική καϊ πίρυτετειώδης Ιστορία των δύο άτυχών άξιω-
«ατιχών Καλαμορά καί Σατζοπούλον, πού ήλθαν μέ ύποβρύχισν άπό
Μ Γχαιρλιτς, διά μίαν μυστιχήν αποστολήν. Π ώς συνελήφθησαν καί
«™<ρεκίσ&ησ<χν, χωρίς νά δΐίνηθη ό Βασιλεύς νά τούς σώση, κλπ. κλπ-. 0 όγνός έρως τοΰ Άλεξάνδοον, μέ πλήθος λεπτομερειών τής έρω- ής τού ίστορίας. Καί τέλος ό τοαγιχός θάνατος τού Αλεξάνδρου, «οβχπμμιά Έλληνική ψυχή δέν θά λησμονήση ποτέ. «ετα πολλών πρωτοτύπων εΐχόνοβν. Τιμάται $3.ΟΟ «0 26ΤΗ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.Ο (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΝΕνΥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ. II ΗΙ1ΕΙΟ1111ΙΜΜ ^Ου' ν^· ^Ου', ^«Ιί με άπό τή λάδα τοϋ Βεζονυίου, άπό τόν κεραυ-, ,«" <υΐο το στιλέτο τής Καμόρας..... > Λεαπολιτάνικη αύτη προσευχή μαρτΐ'ρεΐ πόσον υπέφερεν ό κό-
ώό" τ°υς δ*λ λ τής φοβεοάς καί μυστηριώδους
ϊώ
Χνσε^ *λη άπό τάς διαφόρους μυστηοιώδεις συμμορίας δέν ϊ-
τόσον οΐμα, δέν έτρομοκράτησεν δσον ή «Καμόρα».
«β -"ε ΦοαΥκάσσα, είς τό μυοτστόρημά τού ή «Καμόρα» σάς
1-" τους έταίρους τού στιλέτου, τάς μηχανορραφίας των, τα
ΐ]μ(ΐΧ(Χ των.
νΤΕ την «Καμόρον», δια νά άντιληφθητε πόσον είχον δί-
,ετ<Λθλιτάνοι νά προσεύχωνται είς τόν θεόν όπως τους ποο- «πό τό στιλέτο τής ό· Η ΚΑΜΟΡΑ ΥΠΟ ΔΑΝΤΕ ΦΡΑΓΚΑΣΣΑ Ί'ιμαίται δ&δεμί,νη $1.755 "ήμερον δπω; σάς αποσταλή ϋ. Ο. ϋ. ΝΑΤΙΟΝΑΙ. Η Ε Κ Α Ι. Ο 2βΤΗ 8Τ.. ' ΝΕ* ΥΟ1ΙΚ. Μ. ». ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Λ ΛΓΟΡΛΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ,. Β1ΒΑ1ΟΠΩΑΕΙΟΝ "ΕΒΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ" 1916. Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ Κεβΐ ΕδΐβΙβ Βυϊίπε55 ΒΓθΙί^ Η82 ΒΓ03(1νν3γ, Ηοοΐα 610, (Τίηΐ65 ίχτυατβ) Νεντ ΥοΓΐί αΐν. Ιηλέφ. ΒΓγ3η» 8641, 5482, 6091. ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΣ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΗΤΕ •■ΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ¬ ΘΗΣΕΩΣ ΣΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ Μ 14 ΕΤΩΝ ΠΕΙΡΑΝ *λι»σίον τ'« , τελειον προνβμιοΰχος τοποθεσία, -κα* ήΥΥυ'ΐμένα καθο.ρά κέρ- 00 •"ΐνιαίως. Άπαιτοϋνται νον ϋΤΟΚΕ, συστημέ- ωώ 2όετ£ας. 'Εχλεκχή τοποβε- σια ΒΓοΆανΆΥι πλησίον σταθμοϋ, βΐοπραςεις $45,000 τό ετος, μέ «ροσθηκην ϋεΐΐοαΐεδβεη ευκόλως ?^ατω να εισπράξη $1.500—1800 Γβοομαδιαίως. βετές ένοικιαστήρι- °ν. ενοίκιον $2Ο<5 μήνιαίως. Τιμή $8 500 μέ $4.000. 5ΤΟΒΕ5 ΡΟΚ ΚΕΝΤ είς προ- νομιουχους τοποθεσίας, πλησίον σταθμόν, «εάτρων καί γραφείων, ε«,μακρά καί ήγγυημένα ένοικια- οτηρια. Συμοουλευθήτ έμας προτοΰ κάμετε ενοικίασιν. ΟθλΤΕατΐθΝΕΚΙΕδ πολλά και Οιαφορα, είς έκλεκτάς τοποθε- °ιας, μέ ηγγυημένα κέρδη, έντός Γ«^? τής Νέας Υόρκης άπό 55.000 μεχρ! $65.000. Είναι ιδικόν οας συμφέρον νά μάς επισκεφθήτε *« ώσφαί.ώς θά εΰρητε τό Κατά- "^ΐμα ποΰ ποθεϊτε. Ή δοκιμή πεί- ^υ^(·^ΗΕΟΝΕΤΤΕ είς Τΐπιεί Λςιιατε, τϊλειον καθ' όλα. Είσπρά- ξεΐς 5300 την ημέραν. ΙΟετές έν- οικιαστηοιον, ενοίκιον $10.000 τό «οί(/τιμί| $30.000 μέ $10.000 με- τρητα. Εύκαιρία διά 3. Ι'ϋΝΟΙΕΟΝΕΤΤΕ έναντι με- ναλωντ γραφείω^, τελειον καθ' ό- εισπράξεις $1.500 έβδομαδιαί- 55τε» ίνοικιαστήριον, ενοίκιον |Ο —$750 στό πόδι , είσπράξεις έβδομαδιαίως, βετές ενοίκιον $200, τι- ά ίϋΝΟίΕθΝΕΤΤΕ γωνιαΐον ?- ναντι μεγάλον γραφείων, είσπρά¬ ξεις $800 έβδομαδιαίωε;, 9ετές έν¬ οικιαστήριον, ενοίκιον $275, τιμή «11.000 μέ $4.000 μετρητά. Εύκαι- ρια δια δυο. ΒΕδΤΑϋΚΑΝΤ τέλειον καβ' δλα, μέ είσπράξεις $1200 έβδο- μα&αιως. ΙΙαρ1 είδικών ευκόλως δύναται νά εΐσπράτττι $2000. 9ετές ένοικιαστήριον. Ενοίκιον $330. Τι- μη $18.000. Μετρητά $6.000. ΚΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ μέ 8ΐοοΐ8, τέ- λειον καθ' όλα, είσπράξεις $1500 —1600 έβδομαδιαίως, Ινοικιαστή- Οΐον 9 1)2 έτών, ρ'α άπό τάς καλ¬ λιτέρας τοποθεσίας τοϋ Βγοο- Κΐγη, ενοίκιον μόνον $100 μηνιαί- ω?, τιμή $17.000 μέ $6.000 μετρη¬ τά. Σπεύσατε άμέσως. %ί.ϋΝ(]Η, μέ Ιδιόκτητον κτίριον, με μέγιθος οΐκοπεδου 64X175, είσ- πραξεις $800—$1.000 έβοομαδιαί- ως. θυσιάζονται δλα άντϊ $27.000 μέ $5.000 μετρητά. Ευκολίαι είς τας πληρωμάς. ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, εκλεκτή τοποθε¬ σία. Είσπράξεις $1.500 έβδομαβι- αίως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον μέ ολόκληρον τό κτίριον $275, τιμή $15.000, μέ $4.000 μετρητά. Σπεύσατε. % ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εκλεκτή τοποθε¬ σία. Είσπράξεις $800 έβδομαδιαί- ως, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τιμή $6.500, μέ $2.000 με¬ τρητά. Εΰκαιρία διά τρεϊξ. ΚΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ, Ενα άπό τα ά- ριστοκρατικώτερα. Είσπράξεις έ- βδόμαδιαίως $4.000. ΙΟετές ένοικι- αστιιριον. Ενοίκιον $450, τιμή $75.000, μέ $20.000 μετρητά. Εί¬ ναι θαυμασία εΰκαιρία διά 4 σνν- εταίρους. ΕϋΝΟΗ, εκλεκτή τοποθεσία είς ΒΓθ3<1·νν£ΐγ, είσπράξεις $1.000 έ- βδοιιαδιαίως. Ό δυνάιιενος νά νπροσφέρτ) μίαν λογικήν τιμήν στόν πωλητήν ευκόλως τό άγοράζει. ΠΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνταΐον, εύκολο δούλευτον, τελειον καθ' όλα, είσ¬ πράξεις $1.100—$1.200( έβδομαδι- αίως. Ϊ2ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $125. Τιμή $11.000, μέ $4.000 μετρητά. ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ στήν είσοδον διΐΐτννβγ δΐβΐΐοπ, είσπράξεις έ- βοομαδιαίως $900—1.000. Τιμή $9.500, μ« $3.000 μετρητά. 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $185. Σπεύσατε ήιιέσως. ΚΕδΤΑΙΙΚΑΝΤ, είσπράξεις έ- βδομαδιαίως $2.000, τιμή λογική. Άπαιτοϋνται $8.000 μετρητά. ΟΑΡΕΤΕΒΙΑ, είσπράξεις $1600 _1800 έβδομαδιαίως, ΙΟετές ένοι¬ κιαστήριον, ενοίκιον λογικόν. Άπ¬ αιτοϋνται $8.000 μετρητά. ΒΕ5ΤΑΙΤΒΑΝΤ, είσπράξεις έ- βδομαδιαίως $1.600---$1.700. ΙΟε¬ τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $333, τιμή $30.000, μέ $8.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είσπράξεις έ- βδομαδιαίως $1.200, ενοίκιον $250, μακρόν ένοικιαστήριον, τιμή $10. 000 |ΐέ $4.000 μετρητά. III Η ίΙΜΗί ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ! Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΣΕ, ΕΚΛΑΥΙΕ! ΤΒ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΒΡΙΑΜΒΕΥ1Έ! Υπήρξαν στιγμαί κ«θ' άς ή αύτοκτονία Εφαίνετο τό μόνον όντι- φάρμαχον...... Πρός τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Άξίζει τόνκόπον ή ζωή; Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς τήνζωήν τού, είς ~]ν κοινω¬ νίαν. Ό,τι εθεώρει ευτυχίαν πρό ιηάς ημέρας, εφαίνετο κατόπιν σκέψεως καί ψυχικής πάλης ώς μία δλλη ματαιότης..... Ή πνευματική αυτή περιπέτεια διήρκεσεν ετη ν.ι' Ιτη. Καί τέλος ή ψυχική γαί,ήνη.... τό ψυχικό ξεκοΰρασμα.... Ό θρί- αμβος μιάς ζωής.... Π ώς περιγράςρει τάς διαφόρους ταύτα; φάσεις τή; ζωής τού δ μέ¬ γας Ρώσσος συγγραφεύς, Λέων Τολστόη! Μέ πόσον πόνον, άλλά καί σνναίσθημα χαράς αφήκε τόν κάλαμόν τού νά ζωγραφίση τάς διαφό¬ ρους μάχας μεταξύ τής ψυχής καί τοΰ πνεύματός τού μεταξύ τοϋ ίγωϊσμοΰ τού καί τής ψνχήξ τού. Τό ίργον τού «Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΉΣΪΣ ΜΟΥ» παρουηιάζει τόν Τολ¬ στόη περιγράφοντα δυνατά τάς διαφόρους μάχας μεταξύ τής ψυχής καί τοΰ πνεύματό; τού. Ζωγραφίζει την μνθιστορηματικήν εξέλιξιν μι¬ άς ζωής τρικυμιώδους, έπαναστατικής καί ήθικώς μεγάλης. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΪΣ ΜΟΥ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ (Μετάφρασις Σ.-ι. Χέλμη) Τιμάται χαρτόδετον 7 Κ σέντς. Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοϋ Κήρυκος». ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 ν/ΕδΤ 26ΤΗ 8Τ., ΥΟΒΚ, Ν. Υ. Α ΓΙΝΗΙΕ 101 Φοβεΐσθε μήπως απορριφθχι ή αίτησις σας; Δέν θεωρεϊτε τόν εαυ¬ τόν σας άρκετά προπαρεσκευασμένον διά τάς εξετάσεις; Μην άνησυχεϊτε. θά γίνετε Άμερικανός πολίτης &ν άβολουθήσε- τε τάς όδηγίας πού δίδει ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ Τ£ βέν πτρνέχεχ τό μοναδικόν τουτο βιβλίον! Ιδού μερικά θέμα- τά τού: "Οδηγίαι διά την Άμερικανικήν πολιτογράφησιν. ΟΙ νόμοι περί' πολιτο*)ραφήσεως. 'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις διά τόν πολιτογραφού- μενον ΆγγλιστΙ καί 'Ελληνιστί, ώς καί διάφοροι συμπληρωματικαΐ πληροφορίαι διά τούς επιθυμούντας νά άποκτήσωσι την Άμίρικανικήν Ιθαγένειαν. . § Όδηγίαι Λιά πάντα προτιθέμενον νά ταξειβεύση προσωρινιάς εις τό εξωτερικόν, η νά μετακαλέστι τοΰς συγγενείς τού είς την Αμε¬ ρικήν. > ,
ΌΛηγίαι διά πάντα προτιθέμενΌν νά μεταναστεύση, η να επισκεφθή
τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή Ίστοοία καί τό Κυβερνητικόν συστημα των Ηνωιιίνων 11ο-
λιτειων. , ,
Τό Σύνταγμιχ τής Άμερικής καί της Έλλην. Δημοκρατίας, κτλ.
Διαβάσατ» τό Κλειδί τοϋ "Ελληνος έν Άμερικΐι! θά σάς βοηθήση
νά γίνητε Άμεριχανός Πολίτιις.
Τόμος χρυβόΠετος, τιμάται $1.28
Γράψατε δπως σάς άποσταλβ Ο.. Ο. Ό. η έμβάσατι τό άντίτιμιη·,
ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι Δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΛΠΙΣΑΤΒ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
140 ΛΝ'βϊΙ 2611τ 5».,
Νεν Υογκ, Ν. Υ.
'Εσωκ.λείστως εύρίσκιτε δολλ. 1.25 μέ ιήν παράκλησιν όπως
μοί άποστίαητε τό «ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕ¬
ΡΙΚΗ».
"Ονομα ........,...........................«··.........
Διεύθυνβνς..............................................
Πόλις ..................... Πολιτεία ..................
ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΕ
Γ. ΠΑΖΙΝΗ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡ0ΘΕ1ΣΑ ΚΑΙ ΕΠΛΥΞΗΘΕΙΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ 32.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝ^ ΙΙΕΙΙΑίϋ, 140 ΛΥρϋΙ 261_ δΐΓββ», Νβν/ ΥοΛ, Ν. Υ.
..„„__________, «; άκμάζου-'
σαν πόλιν τοϋ Οοηη., μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $125, είσπρά¬
ξεις $50.000 τβ ετος, τιμή $8.500,
μέ $4.000 ιιετρητά.
ΟΚΟΟΕΒΥ δΤΟΗΕ, τελειον
καθ' όλα, είσπράξεις $500 έβδομα-
οιαίως, τιμή $6.000, μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $150 μήνιαίως.
128 ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒ.ΙΕ5 έν-
τος καί έκτός της Νέας 'Υόοκη-.
πλησίον μεγάλων θεάτρων χαί σταθ
μών, μέ ήγγυημένας εργασίας.
5ΤΟΚΕ8 ΡΟΚ ΚΕΝΤ είς έκλε¬
κτάς τοποθεσίας, μέ μακρά καί ήγ¬
γυημένα ένοικιαστήρια.
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ο. α. νπΕττοβ
1482 ΒΓθα(1·Λ'3>·, Ηοοπι 510,
Βετ. 42—43 δΐΓββΐί,·
Νοτν Υογκ α»Υ.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,. ΚΥΡΤΛΚΗ, 1 ΑΕΙνΙ^ΙΙΙΡΙΟλ. !:>■!!>■
ΤΗΜ εΟΜΡΑίίΥ
100 ΡθρΚ Βονν. 0ρρ35ίΐ6 Μακ, ΒυϋοΊιΊΐ]
Νβνν Υογκ Οίτγ
5. ΡΙΙ.ΟΝ, ΡΓβΜάεηΙ —€αν. Κ. ΟΙΆΚΙΧΙ, νΐοο Ργ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΩΝ $14.000.000
Ό τόχ,ος καταθέσεων ταμιευττ,ρΓου
ηυξήθη είς:
άρχόμενος άπο την
τί|ς καταθέσεως
ΙηΙβρηβΙϊοπβΙ-ΙτΙβαΊδοιι Ββπκ & Μ
Εκτελεί όλας τάς Τραπεζιτικάς εργασίας.
Έχει έπίσης Γραφείον είς τό:
147 ΓΙΡΤΗ ΑνΕ., ΝΕτΥ ΥΟΠΚ ΟΙΤΥ
2 ΑνΕΝϋΕ Α, ΝΕιΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ
4702 - 18ΤΗ ΑνΕ., ΒΗΟΟΚΙ.ΥΝ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται τΛβαι λΙ τραπ*ζιτικαΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τό εύρύ δίκτυον των υποκχ**-
ατημάτων καί <&νταηοκριτών αύτη'ς, ή Τράπεζαι εξυπηρετει λί«ν 4-πιτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙϋί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ Ι™ 4 ίΟΝϋΟΝ Λ/ΑΙ__ Βυΐ-ΟΙΝΟδ,Ε.Ο. 2 ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ2ΝΣΤΑΝΤΊΝ0ΥΠ0ΑΕΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΊ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Ιχουν συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο- γραφίας. ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ^ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΗΰΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΟ, ΠΑ¬ ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ, ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ- , ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬ Ι ΣΑΛΟΝΗΧΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΛΛΟΙΣ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ, ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ, ΚΛΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ- ΒΕΖΗ. ΠΑΛΑΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ τα σουλτανίκαδιαταγματΙ τια καί Ο: ζαλαιότερο: Τοόρχοι ϊέν ήσαν ;Λονάχα στά καρυχεύματα των φα- γητών δαψίλέστατοι. ΤΗσαν έξ ϊσο^ ϊϊύ'.λεί; ν.αί στά καρυκεύματα του¬ λόγου. Φΐάσεις παραγεμίσμένες ά- -ό λεχτικά μχαχάρια καί ζαρζαβά- ίοιβικά ιτοΰ άπόχνεαν Ά- 5 //.ίδη καί πολυτέλεία. -Ρράτε;ς τοίΐχώίε'.ς καί ήχηρες. εις σέ έκτασί ολοκλήρου αενης σελίδος, ήσαν είς την ημερησίαν διάταξιν. Κ α! Ιϊ* γίνονταν μονάχα στής ίίίωτιχές αλληλογραφίες χρήσις των μεγαλοχρεπών καί τΓομχω'ϊ;- ττάτων αύΐών φράσεων. Χωρίς καμ- ;ι·.ά φε>.3ώ τής χρησομοχοιοϋσαν καί
ττήν γ,ρατική άλληλογραφία. "Ο-
ί,ως δμως ν αί τόσα άλλα, ετσι καί
τα ?ραστικά αύτά λοολούδια, δια-
λεγμένα στοϋς χε'.ο μοσκομιιριστθ'^ς
κή—5υς μ:άς τεμζέλϊαης καί χαι-
χνίδ'άρας φαντασίας, μαράθηκαν
σΐό μεταί'τθμιστικο ~>ρετο τοΰ
Μουσταφά Κεαάλ. Τής χοαπώδε;;
αύτές φράσεις τής κρατικής άλλη-
ΐαΐια δέν τής μεταχειρίζοντα
μοναγα οί κατώτερες αργες,
άχηυθύνοντο χρος τής άνώτερες,
ίλλά καί οί τελε'οταίες προκεψιένθϋ
νά άχεο&ΰνθούν πρός τής χρώτες.
*αί αύτοι άκόμη οί Σοολτάνοι, άχο-
Γΐ'.νόμενοι έγγρά^-ως -ρος τοϋς δι-
αί^ίρους μεγιστάνας καί τους κρα-
τικοΰς λε:τουργούς.
Γ'ά νά λά€ετε μιά άμυδρά Ιϊει
των τΓθμχωοεστάτ6>ν αυτών προσφω-
νήτΐων, χαραθέτοοο.ε έδώ μιά άχ'
ζύτές τταρμ,ένη άτό αύτοκρατοριν.ό
δϊάταγμι τοΰ ΣοΛτάνου Μαχμοΰτ
τοϋ Β'., άκτευθυνομένου χρος τον
Βεζύρην τοϋ, χρος τον Κόβη τοΰ
Γαλατί τής Κωνστχ;τΐ'/Οϋπόλεως
καί πρός τον Ιφορον έχόπτην των
αυτοκρατορΓχών οΐχοδομών.
Ή μεγαλοχρε—ος χροσφώνηυι;
ν.ε,τοιιρατ,ιίντ, στήν κοτθαρεύουσαν
ϊιά νά διατηρτ] κάτι άπό τό χομ-
χώδες καί χομφολ^γώδες τοϋ πρω-
τοτ,ί—υ, εχε; ώς εξής:
«"Ενβοςί μθυ Βεζυρη, Έκλαμ-
π;έ μοϋ Μοι>σίρη, γνώμον τοϋ κό-
σαοο. κι>ίΐρνήτα των ΰχο^έσεων το«
λαοϋ, ό διά τοΰ άκτι·«δολοΰντός σο·>
ιτερατών τάς σπθί>δαίας
εις των άν6ρώπων, ό διά τής
ούς γνώμης σοο -/.^ονίζων τας
; τής ε·Λϋχίας καί τής εύη-
μεριας, ό ύποδε'.κύων τάς όδοί>ς τής
Δόξης καί τοϋ ιΜεγ«λςίοι>, τί έζω
σαενος ;« την ζώνην των χοΐκ'.λίών
τής άγάχηι; τού 'Αλλάχ, άρχηγΐ
των α'ότοκρατορηιών αοι> στρατε>
μάτων, ναΰαρχε καί τοτχιτηρητά τώ·/
θαλασσών Μοο, Αχμέτ Φεδζή Π α-
σά" δ'αιωνίσαι ό Τφιττος την δό¬
ξαν σοΐ).
«Καί σύ δικβιότατε των δικαστών
των Μο^θϋ>4ΐάνων, δέλτιστε των
αρχόντων^ των χ-.στών, πηγή τής
χαΓδείας καί τής γνώσεως, ό α:·
?ων τάς σημαίας τοϋ Σερή, (ίεροΰ
Τα ταχοίρομεία τής Νεας 'Υόραης έφ' όσον -λησιάζουν τ. =-^'·ν
Χριστοϋγέννων. "Ανω ταχι>δρομ'.κοί σάκκοι χροωρ·.συ.έ'Λ! 1·Λ :ν Νό|
ήν. Κάτω, ύπάλληλο< χωρί ζοντ«ς δέματα ϊι' άλλα αε: κόσ αου. ίιβτηρεΐτο σ' όλα τα Σουλτχνικά,'σα των μοίφωμένων Το εγγραφα αέιχρι τού τελεοταίοΣουλ-, έχνεαν α'.ά πρ-αγματαή μίγ«λ« τάνο^ χά! Χαλίίη —3ΰ άνέτρεψεν ζεΐα ή όχοία εκαμνε ί^'ατή 2!^ ,μς ρή, (ρο οικαίοο) και ^τής πίστεως, κλη?ο νόμε των γνώτεων των προφητών των αποστόλων Μο^ταφί Κεμάλ ·» 3«άίθρϊ;{~ώς"·Ανατολίτες. τροχοχοιησεις, άνάλογα ,ή ίϊ(οσΛ>γκρασιαν
Θεσ;ν εκάστου ΣοΛτάνου.
5ς την|
■ΧΛ! ϊ'.ά-'
οί φράσεις αύ-
Άλλ' δλα αΰτά, όπως /.*'■
ά'λλα επέρασαν ικιά σττ.ν <.τ. Τα —',ούπίσεν ή τίς στή γλυκε'.ά καί πλούσια γλώσ- νία τοϋ Μουσταφά ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΤΡΑΓΟΔΙΑ έκ τής 3ης σελίϊος) τρ!σ·9έντα; <ι;τέδησαν είς την Πε- λοχόννησον 'χολλοι ϊέ καί είς τάς Κοκλάδας) ί!ασκορτ'.σθ5ντες χρό χαντός είς Μονεμδασίαν, Μολάους, Κορώνην, "Αργος, Πει- οαιί καί μάλιστα είς Τολόν—-δπου ** ^αν τον δήμον τής Μινώας— Πρόνοιαν Να^ζλίας καί είς καί των άχοστόλων, χίστέ τφ' ηύ- Μηλον, τυμ-ήξΐντες έκεί ιδικόν των ςημένω έλέϊ'. τοϋ άορίστικ> των άν- σ»νοίκι~.όν. τόν Άίδάμαντα.
Φαίνετχ
γες ζοΰ
Οέραν Έλλάθζ, ίέν προέιδησατ^ είς
διά
'Βθε-
είς
ρ Μουλλα Ημών, Κα3ή
ι τοϋ Γαλατί, αύξτβείηστν αί άρεταϊ
[ σου.»
('Και Ά καύχημα των
καί -έντίαων, ό συνενών τάς έ^αι-
νετάςκαί εύγενείς ίδιότητας, ό !*-
χων το άνεξα'ντλητον ε),εος τοϋ 'Αν
Οχ>>ατθ!ί Άλλάχ, εφορε των Αύτο-
χ,,ίατορίκών οίκοδθΑών.Άβίοϋλ Χα-
λμ^ αύξηθείη ή ίάξα σοϊ.
«"Αμα ώς φ&άση τό Αύτοκρατο-
ρΐχόν αου μονόγραμαα, εστωσαν υ¬
μίν γνωστά τάϊε..»
Κ α: άκΰλοιΛεΐ τό κείμενον τοΰ
ίίΐτάγαατος τοϋ ότοίθϋ ή έκτασις
μόλ-.ς τό εν τρίτον τής τροσ-
| ε
δτ; οί Κρήτες ρ
έ στήν Ελευ¬
θέραν Έλλάδα, ίέν προβδησβν
ουδεμίαν άχολύτως] ένέρνειαν
την δημιουργίαν νέας έστίας.
ώρησαν την Ίταραμ.ονη'/ των είς την
Έλλάϊα ώς προσωρινήν, φλεγόαε-
νοι διαρκώς ύ—3 τοϋ πόθου νά έζι-
στρέ·!Λ·ον είς την Κρητην των. Ή
αντίληψίς δέ αΐτή ήταν τόσο 6α-
)ά ριζωμένη μέσα των, ώστε. ά-
ϋ καί διά την βκχαίδεΐίσιν
ό
η
των *αιδ:ών των, μολονότι ή
τί τε είς γο Ναύχλ-.ον πολλά
ά-ξιόλογα έκ^αοδϊ-^τικά ίίρύΐΑ
Έτερίμεναν νά έτ::στρέψοι»ν είς την
ιδιαιτέρα·^ πατρίδα των, διά νά φρον
τισθΰν μέ την ήσοχίαν^των διά τα
βά ύά ή
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
Μ
•Τ
1 5β
ββΤΗ 5ΤΚΕΕΤ
Ο! ύςίστάμενο: Τοϋρκοι μεγίττά-
νες, ίεζύραι, στρατηγοί, ναυαρχο;
κλτ:., χροκειμένοΐί νά όχοβάλοον ά- Ή στά<ΐις των αύτοχθό- να^ορά στό Σοι»λτάνο, την ΰχοδάλ-1 νων ά«έν*ντ; των —ροβ- λουν στόν... άναβολέα τού ή στοίις -τε:νιστήρας τοί ·άλό-;ου τοϋ. Ήοί), ή τυζική φράσις: «Ύκοβάλλω είς τόν Αΰτοκρατο- ραόν Υμών άναίολέα!» ΊΙ φρασεολογία αύτη μ.έ την ά-| ...^ ιμιμητη δαψίλ«ια των φραστικών) ίχ-ί ΥΟΒΚ. Ν. Υ. Ά-τ/αίιχών ν.ϊ'· ~ΧΒ 3ν»1ΐαΐί<πΐ·>νγ ~0
■ποίον εστειλεν ό
Κ·^6ε:/
ποίο σ
Καχοδίσΐριας είς τον στρκ'
Σνάϋντερ απαντών είς 'ν ^
Σνάΰντερ, απαντών εις
σ'.ν αύτοι» κερ'.
κης
ϊ; Γ'ϊ
Έλλ3
Είς την επιστολήν/^Γ'Μ
^ε'σαν έκ Να!;πλίθ!>, 'τλ ψ'-Ά
νίαν 8)20 Ίοονίοϊ 1831. ο Μ
τε; οί όττσΐοι ήλθον τε/-^"2 '?ϊ
τί νέον Κίάτος, άχεκττ^'· ι**1
/λ - ΪΙΓ *>ν*νϊ"5ΐ^^1
ρ- ι^νη-ΊΗετΓ} ΖΎΖ 'ΐΥ/^-' ' ι 1
σ:γκατάθεσ(ν τίς
κανάς έκτάσείς γή
έχαρχίας. Άλλ' έξα!?&-
νατοίαων τής ιΚορωνη;
θ-ιαί'ί
ο!
ε/.αναν όντως εις ^ ,
άϊελφούς των καλήν -'-^'-.'
"" ",ων μερών
ς 'Κλλάϊος
Οά 'ήσουν
σίαν των είς τα
όπως τό

ΑΝΘΡΟΠΟΥ
ΚΥΝΗΓΙΟΝ ΤΩΝ ΦΑΑΑΙΝΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΦΡΙΚΗΣ
ιο-.'ραοος^ χ.
Ρβ «ϊημβϊΐευ-
/τβ 5
* "-«ίλθόντϊ μην» εις
^ Ωόν
|Τ'.;"κ"ν'το κυνήγιον των φα·
•Ή > . .....λ*<- βάσεις ν, ίΜ αεγάλας βασεις " «ικήν. Ή μί» ά εί -.τ όν • το Ντο.ρμπαν επι | .ο -'ί-ς' Νατάλης, τάς ό- Γ--..-χε! ό Ίνδικός Ήχϊ- |Γ"ί)ίί"εί; τον όρμον Βάλλις, Ι; ,-.ώην Γεραανιχην Δυτικήν ;., ι-! -ού Ατλαντικόν. 1ο ό3:ο 7.:ί'·&*τα·. τελείαν ,,ν ϊνβρώτων καί τεχνιχών - ^ αίο_ * 7τμερον το κυνη- {//,^,/ών δέν είναι όπως 5».-ετε·.ώδες καί έπιχίν- «χ.,ωμίνοι' νά άντιμετωπί Ι θΊλχπιον κήτο; «ι των «.)ζτ;λάτων λέμδων των :χ -/ηί/Λχ των. Οί σύγ- ;*, Λ'/.0τ:αι ί'-αθέτουν τα- ά-ΛθΑ'/ητα πλοιάρια, έφω- η αε ,Γ/-?ά τηλεδόλα. Τα Αι τίύτα έχ.φενίονίζβυν δλή- _ίί. -α 'ν.ν.2 είναι προσδεδε- ΙρλΛί'Ί ϊύρμΐτα. "Οταν τό Ι ϊίϊί/Λτ; είς τό σώμα τή; [η;,. ή .Λληψτ'; της είναι ίςν^/.'-μένη. Τό κήτος, ι; 72; τ::.—αθείας τού, εί- ιχ άπολ.»τρωτ)ή άπό ίεϊαά τού. ή άναχώρησις η-ΐις διά τό κυνηγόν ~. τ, μεσάνυκτα, την ινήν. Τό ψϋχος είναι /αί ή Οάλαΐσα ταροτγμένη. ρος ;υς άναγχ,άζει νά περι- ΐί/ τη/ ανατολήν τοΰ ηλίου. >Ιια
ίπια.,-
οίκο¬
ια πιθηχω
ν, πά
τήθ,
μήτηρ κ.
ά τρ-
κνον
έν τώ
λονικφ Κήπω
τοϋ
Λονδίνον.
,' τ. όν—οΐον ζ*ί
ΐς άλτ,Οινος Νορϊηγός όστις
73! ν.ϊθή/.οντα δευτέρο^
λ Ίί ^λήρωμα αποτελεί-
ρΜωχο'ος όλον των άν-
»ν ί.λών. Μεταξί» αυτών ΰ-
Νβ(Ληγοί. Ίρλανίοί, Ά-
μερικ^οί τή; Νε»ς Γής, "Ατ/λοι,
Νοτιοαφρικανοί καί τέλος Κάφροι.
Ο! μαύροι χρησιμοποιούνται είς τάς
/ε·.:ωνα/.τικάς εργασίας.
Δέον νά σημειωθή, ότι οί τολ-
| μηροί αύτοι ναυτικοί δέν εχονν τάς
Ι ρ^μαντικάς «κείνας φυσιογνωμίας,
' αέ τάς όπο;'ας αίς «χούν συντϊθίτει
οί μυθιστοριογράφο:. Κίν7ΐ όλοι των
έπιτήιϊβιο!, χωρίς ίδ·..τροφάς, θά
ήτο ε·!ίκο).ον νά δ'αχ,οσμήτω μέ φαν-
τα-τικάς περιγραφάς τό περιδάλλον
ίίς τό οποίον ευρέθην, νΐμι^ω ομως
ότι είναι πολΰ προτιμώτερον νά άπ-
ε>.κονίσ<ΐ> πιστώς την πρανματικά-
τητα.
Τ·ό πλοΐέν μας :εν ^ωτίζεται μέ
λνχνάρια, άλλάαέ ήλεκτρικοίις λαμ
πτήρας. Οί φαλαινοιθήςαι συζητοϋν
διά το τεννις, διά τό ·4Ύ.ολφ καί
δι" ολα τα ;πόρ. Οί αποτελούντες
τό πληρα,μα είναι πΐόσωπα —ού /.ερ-
ίίζουν 5χι ολίγα, ποϋ εχουν ιδιό¬
κτητον Ιπχυλιν, ποί» είναι μέλη σ-αλ-
) όγων καί άσγολούνται μέ την πολι¬
τικήν.
Ή μεγαλητέρα οιχτκολία είναι
το ζήτημα τής συνεννοήσεως. "Ο-
ταν τί θέμΐτα έξέρχωνται άπό τόν
κύκλον τής κοινοτυπίας τότε καθέ-
νας χρησιμοποιεί άκαταλήπτους
γλωυικους ίδιωτυμούς. Εύτυνώς,
τό «τόντυ,) εχει την δύναμιν νά συν-
αδελφώνη τοίις πάντας καί νά δι-
| αλύη τάς γλωτσολογικάς δ^σκολί·
άς. Μέ ενα χαμόγελο -Ααί Ινα «ώλ
1 ράίτ» αένουν όλο: εύχαρυτημένοι.
1 Ό ήλιος ήρχισε νά χρυσώντ, τόν
' Γρίζοντα.^'() παρατηρητής κατέλα·
' βε την Θέσιν τού. Είς τό κϊτάττρω-
μ.α ο! μαύροι %ίναι άφωσιωμένοι είς
ι τό έργον των. Τυλίγουν τα σχοινιά
| καί -ακτΟχοιούν τάς αποθήκας, συμ-
' πληρώνουν τάς προετοιμασίας.
ι "Ε*, των δύο αλλων φαλαινοθηρι-
■ χ,ών πλοιων πού άποτελούν τόν μι-
I
χρέν ττολίτκον, διακρίνεται μόνον
■ τό Ινα. Τό άλλο έ'χει άπομακρυ·^6ή
πζρισσότερον διά νά ενεργήση άν-
| '.χνεΰσεις. Δέν είναι ευκολον νά έν-
νοηΌή πώς έκλέγονται αί χ,ατάλλη-
λοι διά τό κυνήγιον περιοχαί. Γε
νικώς όμως οί φαλαινοθήραι δασί-
ζονται έν. τής πείρας την οποίαν
άποκτοϋν έκ των συν έχων παρατη-
ρήσεών των.
Αί μεταναβτδύαεις των
φαλαινών.
Είναι γνωστόν, ότι κατά τόν Μά¬
ϊον καί τον Ιούνιον αί φάλαιναι με-
ταναστεύουν μοναδικώς είς τόν Νό¬
τιον Π όλον. Τό φθινόπωρον επ;-
ττρέφουν είς θερμότερα μερη, διά
νά άποφύγο^ν τον ζττ&?οί -/ειμώνα
τού Άνταρκτικού.
άποδημίας ταύτας καί προσπ^υϋν
νά άνακαλύψθ'Λ τα μέρη ·άπ*ι τα
όποϊα θά διέλθοον τα κήτη. Λιά νί
τό επιτύχουν πρέπει νά έξακριβώ-
σο^ν τό στίμεϊον των θεραών κ^ί
των ψυχρώ^ ρε^μάτων τα όποία !ι-
τ.άρχουν είς τους ώκεανοΰς νά με-
λετήσο.'ν την άτμοσφαιριν.ήν ν.ατά-
ατασιν καί ν ά Οπολογίσουν είς ποϊ.>
μερη θά χαταφύγουν αί φάΛαιναΐ,
διά νά εύρουν τροφήν. "Ολα τα α¬
νωτέρα στοιχεϊα είναι ι
διότι έπ' ούτών θά ίατι
μολόγιον των φαλαινοΌηρών.
Την Την πρωϊνήν ήλθεν ενα σή-
μα άπό την φαλαινίδα ή όποίϊ ί-
ταξείδε^ε πλησίον μας. Μας £πα-
νέλαδβ τό σή^ια τό οποίον ειχε λά-
δει άπό τό πλοϊον τό οποίον έξετέ-
λει τάς άν.χνεΰσεις τού. Άπό τ.
σ^α τούτο ςπληροφορήθημεν ότι
δύο φάλα·ναι, μετρίο^ μεγίθους, ν.α-
τηυτ)ΰνοντο νοτιοανατολικώς είς ',·-
πόστασιν 15 περίποο μιλίων.
ατάζει ό πλοίαρχος τόν πηδαλιοϋ-,
χον. «Εΐκο>7: πί·«τε», έπαναλαμδάνει!
ό τελευταϊος, ν.ατά την
το 2ρο
νομεν νά παραδεχθώμεν ότι τό έν¬
στικτον -ών φαλαινοθηρών είναι τό¬
σον άνεπτυγμένον, ώστε νά τό χρη-
ιΰν ώς όδηγόν των είς τό
«ν τωρα ολοταχως νοτι-
Ό πα:ατηρητής μας έ-
ά διαο/.ώς τό» όρίζοντα καί μέ
] τό μεγάφωνον μεταϊίδει χρησίμους
πληροφορίας επι τή ίάσε: των όποί-
■ ών ό πλοία?7ος /.ανονί^ει την πό-
Λϊον ^
ά.νεμομύλο)ν έν Λινκολνσάιρ, τής Αγγλίας. Ή ά-
λαμβάνη χώραν καθημερινώ;
Μόνον τα πρόσω.τα άλλασσοτ'ν
ίκατόν και
ω ό ρνς
ρείχ; αας. Ποία είναι τα
τα όποία Ιζ? ,ΌοεΛ^ν τά? ά
ταύτας; Ε'ς το-^ 6&.τ;λον ή Οάλασ-Ι
■ σα ίέν παροοσιάζϋ τίποτε το έξϊί-'
'ρετιχον. Οϋέν ί.ιαίτερον σηαεϊον
φαίνετα: εί; τον όρίζοντα.
Ποία λο-.πόν άόρατα ίχντ παρα-
κολοτθεϊ μέ τόσον ενδιαφέρον ό νβό-
της το·3 τ7?2τΓ,?τ,τη:ίου μας: Τδ-'-',
περιπετειώϊες ταξεί3»ν των.
"II
εμφάνισις των
νών.
Το γεγονος είναι, ότι αί φάλαι
ναι εφάνησαν έξαφνα είς τό &άΟος.
Ούσιαττικώς τα κήτη ίέν ϊϋκρί-
νονται κα&αρά άπο τ. πλοίόν μας
Δέν βλέπομεν, παρά Ινα ήφζίστειθν
άπο -«ρό το οποίον ΰψώνετα; όπερά-
νω τής επιφανείας τής θαλάσσης.
Ή εαρηςτς τού ήφαυτείου τούτου
?:αρ·/.εί δύο ή τρία δευτερόλεπτα,
έπζναλοτχόά'.εται ίέ /.ατόπιν 5στε-
ρα άπο Ινα λεπτόν δχι είς τί) αώτο
σημείον, άλ) ά πολί» μακρύτερα. Τί
ττ,μεία ταύτα ε!ν»ΐ άρκετά διά νά
αντιληφθή οί φαλαινοθήραί, ότι τα
•/ήτη πλησ'.άίζο^ν.
Αί φάλα;ναι αύτην την φοράν εί
ν αί ?ύο. Έγώ δ«ν ·θά άντελαα.βανό-
μο^ν την τ-2ρουσίαν των, εάν δέν
μοΰ τό έλεγεν ό πλοίαρχος. Ό ί-
ΐιος μο3 άπεκάλυψεν δτ'. επρόκειτο
περ'. άρρενος καί θήλεος. Π ώς νά
μή ^τχιάΰ·^ κανείς τον άνθρωπον
αυτόν όστις άπο τόσην απόστασιν
Γ,το είς 3*5 ιν ν ά γ·νωρίζΐ(ΐ τα φΰλον
των δύο άοράτων φαλαινών!
"Ε-ξαφνα, άντί νά συνεχίσωμεν
την πορε.ίχ; μας κατ' ευθείαν πρός
τα ν-ήτη, άλλάξαμε διεύθυνσιν, θά
ένά-.'.ζε κανείς, ότι άπεφεΰγαμ,εν
πλέον την λείαν μας καί ή λεπτο-
μερεια ϊύτή μοϋ έκαμε εντύπωσιν.
Δ εν ήργηοα ομως νά πληρο·φο
ρηθώ την αιτίαν ολων των έλιγμών.
Η τακτ:χή έπέβαλλε νά αρχίση
πρώτην την επίθεσιν ή άλλη φα-
«ινίς. Π ράγματι ή τελευταία έ
π/,ητίασε ν.αί προσεπάθει νά άνακό-
ψτ, τόν δρόμον των φαλαινών. Ταύ-
τογοόνως έ^άνη είς τόν όρίζοντΛ
χ.αί τό τρίτον πλοίον.
Τα τρία πλοία παρετάχθησαν είς
τρόπον ώττε τα δύο κήτη νά υ-ή εϊμ-
,τορούν πλέον νά διαφύγουν. Τό κυ
νήγιον εί·χε φθάσει είς την ένδια-
^-ςωτέραν τού φάσιν. Ό πκροδολη-
τής τής πλησιεστέρας φαλαινίδο;
είναι έτιμος. Ό ιδικάς μας στέ-
•/.ί~χ'. ψύχραιμος -/.αί περι;χένει την
σεράν τού.
Α! φάλαιν^ι διακρίνοντα·. τώρα
ν.ϊλά. Προχωροΰν μέ ταχύτητα ες
ή ςπτά μ.ίλ''ων την ώραν καί άναδύ-
οντΛ! σοχνότατα. Τό άρρεν είναι με-
γίλήτερον, καί άπο καιροΰ είς και¬
ρόν κτ'οπά δ^V2τά την ·θά).ασταν μέ
την ουράν τοϋ.
Ό πρώτος πυροβολιομός
Ένας π;ρο^ολισμός διέ·Λ0
πήρξεν ϊρά γε έπιτιιχής;
Αί πρώται έντυπώσεις μας είνε
ότι επέτυχε. Βλέπομεν τό χαλύδδί-
νον σύραα νά ςετυλίγεται καί το
πλοίον νά χλ'^δωνίζεται. Ό ΐστός
ομοίας υιέ δείκτην σειαμογράφοο,
εις στιγμήν τρομεράς σε'.σμικής δο-
νΓ,σετο;. Προφ^ώς ή φάλαινα ε¬
χει πληγωθή καί προσπαθεί νά άπ·
αλλοτ^ άπό τα δεσμά τα όποία
I-
χουν ένσοηνωθή είς την ράχιν της.
ΤαΊτοχρ.νως είς την Οάλατταν ττ.-
νονται ίρ·Λζί σημεία τα όποϊα δίχω.
όίλλο προέρχοντχι άπό την πληγήν
τού κήτοϋς. Τώρα, όλοι ο! άνδρες
ευρίσκονται είς την πρώραν. Τό
πλοίον έχει πλησιάσει καί τα πλε>
ρά τού κηλιδώνονται άπό τό πην.τόν
?ίμ.α τή; ΐ^λαίνης. Τα δύο κήτη
ίχθ'.ν νιως χαθή κάτω άπό την ε¬
πιφάνειαν τής θαλάσσης.
Ή πληγωθείσα φάλαινα φαίνε-
ται πρωτη, ΐσως διότι άπό τό πλοΐ-
όν σύροον τό ννρμχ, καί τό κήτος
έξη-ΐ9ενημ.ένον δέν εχει την δύναιν
νά αντιδράση άποτελεσματιν-ώς.
'Α·πεγν<ΐ>βμ£νη «άλη
Τό άτυχές ζώον προσπαθεΐ, α
τούτο1 ς, νά απαλλαγή άπο τα δετμά
τού. Κτ^π5 την θάλασσαν μέ την
ουράν τού, άγωνίζεται νά άπομ.»-
κοσν&ή. "Είαφνα δμως άπό τό πλοί¬
ον ρίπτεται Ινα σχοινί τό οποίον
τΛίγεται είς τό σώμα τής φαλαί-
νης. Τό -τλαον ίτααατά. Τό τύρμχ
καί τό τχοινΐ -κρατοϋν σφιχτά το
κήτος τό οποίον τώρα είναι τελεί-
6>ς αίχμάλωτον. Ένας μαίρος ώ-
πλ'.τνΐϊνος μέ Ινα δίκοπο ααχζϊρι
χτυπα μέ δύναμιν την ουράν τής
οαλαίνης.
Τό κήτος μηκάται, όπως ό τ«ΰ-
ρος είς τα αφχγεία. Οί φαλα-.νοθή-
ΐαι προίπαθοΰν νά τό προσδέσουν
ιτερεά είς τό πλοίον, άλλά τό έρ¬
γον τουτο είναι δύσκολον, διότι άπό
κ.".ρο5 είς καιρόν ή πλη-γωαένη φά-
λαινα σχρί.εντρώνει τάς τελε^ταί-
?ς δυνά«Α5ΐς της καί καταβάλλει
άπεγνωαμενην προσπάθειαν, διά νά
σ'ινθή. Τα έπεισόδια τοΰ κυνηγίοϋ
έπαναλα;χ5άνονται πάντοτε κατά
τόν "διον τρήπον, έκτός αν άποτύχη
ό πυροδολισμός. Ή πάλη μεταΐυ
φαλαίνη; '/.αί των κονηγών της εί¬
ναι έξαιρετικής δ'.αιότητΐις. Σχ/νό-
τατα δ·αρ·/.ε' επί πολλάς ώρας, δι¬
ότι χ -/.ήτο; δέν καταβάλλεται εί-
ν.ο7 α. "Η ίάλαινα την όποίζν συν-
έλαδτ'τό τλοϊόν μας, ήτο πραγμα-
τικός /.ολοσσός. Είχε μήκος 11 μέ-
τρων, ή δέ περιφέρεια τού σώματό;
της ΰπερίδαινε τα εξ μέτ_α. ΤΗτο
έχίσης ώΐαιόταταν ζώον χρώματο:
λε-ικςϊ- χβι μαύρον.
Τό άπ.γει/α.α τα πλοίά μας έπ-
έστρεύαν είς την βάσιν των, ;χε
την πολύτ.μ,ον λείαν των. Έσοραν
την φάλαιναν είς την ξηράν, διότι
έπρεΓΐ νά άρχίσουν άμέσως τό έρ¬
γον τού τε,χαχυμού της.
Ή έργασία αυτή είναι δύσκολο;
και άπαιτεϊ μεγάλη·^ είδικότητα.
Κάθε τεμάχιον εχει ιδιαιτέραν χρη-
ί'.αότητα. Τό δέραα, τό αιαα, τα
ό-τα, τό λίπος πρέπε: νά έξαχθοΰν
μέ προϊοχήν καί νά τεθούν είς 6α-
ρέλια, είς /Γδώτια, ή νά μετατρα
πούν άμέσως είς ελαια, είς κόλλα»
χ.αί άλλα -/ρήσιμα προίόντα.
Τοιουτοτρόπως ο! χολοσσοι των
θαλασσών προσφέρουν την πολύτι¬
μον συμβολήν των είς την βιομηχα¬
νίαν κα: βοηθοΰν την πρόοδον /.αι
την ευημερίαν τοϋ άνθρωπον.
ΗΟϋδΤθΧ, ΤΕΧΑ5.—Ή ήμερη-
σία καί Εϊκονογραφημέντ, («ΈθνικοΟ
Κήρτ»κος»), καθώς καί ο/λι αί έκδό-
σει; τοϋ Βι,δλιοπωλείου μας, πωλσϋν-
ται ;ταρά τβϋ κ. Ι<Αη Οβοτ_Γθ, 91] Β»8ΐ)Τ δί. Παρ' αντ» γίνονται δ·- /ραΐ μικραί αγγελίαι ως καί έγγρα- ί δ

ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΑΣ-ΤΟΥ -ΕΟ ΡΑΡΤΕΥ
Ο Ι~
Ε Φ Τ Έϊ __
— Κΰριε Όμχέρ, είχε ή μαρ-χη-
ΐ:α ντ' Ώτεσφόρ, στόν γραμματέί
τοΰ συζ-νου της, έχβτε την καλω¬
σύνη, νά βάλετε στή θέσι τους αΰτές
τίς φωτογραφίες, έχεί στό δίύτερο
υρτάρι τοΰ κομμοδίνο·.»; Ναί, ναί,
έ/.εί, έχάνω άχ' τό συρτάρι των χο-
σμημάτων μου. Σάς βύχαριστώ
Ό νέος χήρε μ' εΰλάδεια χαί μέ
χερια χοί» ετρεμαν άχι σ:/τ·κίνησ!
τίς φωτογραφίες τής μαρκησίας, ή
ίχοία τίς ειχβ δείξει τέ κά—ια φί-
λη της καί τίς ταχτοχοίησε χροσε-
Λ'ΐκά στό σνρτχρ·.. "Εχειτα ίεχοκλί-
θηκε μχροστά στή μαρχησία καί
τής είχε:
— Κυρία, αΰριο, στίς ενδεχα,
ί»ίγω. Θά μχοροϋσα, χροτοΰ φύγω,
ν' άρθώ νά σά; ύχοδάλω γιά τελευ¬
ταία φορά τα σέδη μοί»;
— Μά, δεδαίως, χυρ:ε 'Ωμχέρ,
άχοκρίθηκε ή νέα γοναίκα, μέ μιά
ΐΧχ^ρά τρεμούλα στόν τόνο τής φω-
νής της. Έννοώ νά σάς εύχηθώ χθ-
λή έχιτοχία στή νέα σταί'.οδρομίι»
χοΰ διαλέξατε καί χάριν τής όχοίας
μάς έγκαταλείχΐτε.
—
II
ώς; ρώτησε τότε κίχοιος
άχό τούς χαρισταμένοος τόν μ,αρκή-
σιο, όταν ό νέος δγήκε εξω. "Ωστε
ό μ'.κρός γραμματεύς σας σά; άφί-
— Ναί, εϊχε μέ μ:ά βλαφρά εκ¬
φράση λύχης ζωγραφισμένη στά
χρόσωχό τού ό οίκώεσχότης. Φεύ-
γε;, καί Οά τόν νοσταλγώ γ'.ά χολΰν
Γΐταν ρ^τ νπιΆι
^■ιΐΜι».- **
Πρέλασις νοσοκόμων μέ αμφιεσεις παλαίον σι·ρμοϋ έν Νεα 'Υόρκη, ώς μέ^
Ήνωμένων Νοσοκομεί
--------,-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------_____------——
ρος τής εκστρατείας πρός συλλογήν ένό; έκατομμυρίου
ών τής Μητροπόλεως.
δολλαρί(ο'ν"'ν.ϊ3
τα άναρίθμτντα ιτολ·^τελή εκκρεμ-ί | χμγγϊ;, τΐν έγύριτε κα'ι οώτισε τί
των διαίίρόρων σχλονιών ίίέκοπταν μζουντοοάρ.
ίά η Μά ή έλξ ξέ
μ ΐ το μ.ον<·τονο «τικ-τακ» την •/.τερ^ή σ·.γη. _ Ξαφνικά ή χόρτα τοΰ νι>| Μιά κρα^ή έχχλτ}ξεως
ι άχ' τα χείλη τοϋ.
βρτμβί! —Ό Φραγκίιτν.ος ,Ω»α.χί
ανοιςί άργά-άργά,
μιά σκιά τρύχωσε μέ χίλ'.ες
καί |
'Υπεχώρησε μέ τή φρίχη ζωγρα-
κτονια. Τού κθλλησε η αανια
—βιρ να εξερε,ινητί) την ΐςεριφημη
λίμνη Τίάνε...
ά ί
ίμνη Τίάνε... Τ5ή ! ηχ γ
— Μά τί τρέλλα εινα: ^τή -β»; «5 εκιβλητική ή φωνή τώ μαρκη-
ον ίχιηι ίχβι ξαψνικά; Ν» ντ' 'Ωτε^? ° «~ιβ« ·*?"
αι» την
τον ίχιηι ίχβι ξαψνικά; Ν , ,^?.
— Δέν ξέρω ουτ' έγώ... Τί τα ^ροίβλει στην ιοια ζορ, η
θ^λετε; ή νεότης άγαττάί; -άντί ! ™™ «*=?.« ή μχΓτηριωίτ,ς σκια
τις ΐΓε?:ζέτε:ες. - Ι —'Αλτ, «κεί!
Σέ λί'γο οί χροτκίκλτ,μένθί άρχ;-1 Ό μαρχήσίος ό οποίος
ά ύ έ ΐ ίή )'
γ ρ,μ ρχμρής ς γρ
σαν νά φεύγουν ενας-ένας καΐ οί, υ 7τήν διίλιθτ)ή'κη· τοο είχε άκού-
αερίτματά τοος.
*
Ή νύχτα είχβ χροχωρησει άρ-
ά "Όλοι κοιμόντοι>σν και μιά ά-
ήί έϋ ά'
ιτέραντη ή«χία έπικρρΐτοϋτϊ άχ
«-
σει
άχό τό κρίδάτι
τοιο κα! μέ τό χερίστροφο στό χέρι,
ώρμησεν εναντίον τοΰ κλέφττ), τόν
αρχαξεν άχό τό λαιμό και χωρίς
έκεΓνος ν' αντισταθή καθόλοο τόν
κρη σ' άκρη· μέσ' τόν χΰργο. Μόνο έτράδηξϊν Ιως τό ήλεκτ-ρικό ίια-
Ή Δεσποινΐς Μύριελ Γκρέϋ έξετάζουσα πλαγγόνας, κατ' εντολήν τού Άμε-
ριχανικοΰ 'Ινστιτούτου των Πλαγγονοποιών. Αί πλαγγόνες δέν φωνάζονν
«μά)ΐμα>, ώς ρεκλ.αμάρονται, καΐ οί κατασκευασταί θά Ιχουν φασαρίες μέ
τα δικαστήρια.
τοϋ φώνΛςε μέ
ρφη Έσύ κλέφτηςί
Ό Φραγκλίνος ώρθώθηκε ν.αζχ
κόκ/.:νος.
—-Έγώ; ΐγώ *.λ£φτης; Σάς ά-
τταγορίύω νά μέ προτδάλετε! 'Βγω
δέν ϊΙ<Α2! χλέφτης... —"Α' είπεν δ μαρκήσιο; μέ τό¬ νο σαρκαστι/.ό. Φότί τί κάνετε ~ίρΐ, τέτοια ώρα, μπροστά σ' αύτϊ τί κομΐΛθδίνο πού άνοίξατε μ' άν- τικλεΐίι; "Οπως ήτατν άνοιχτο τέ ρουλώ ΰ ίί ό ά τιΰ κομμοίίνοο ςαίνόνταν ά τό -χχετο μέ τής ^ωτογραφίες τής μαρκησίας κι' άχό κάτω τα ά Ό Φ ^ της. Ό Φρχν·χί~ος μιά έ*νστ:κτη χίνησι χρό τής φωτο- γραφίας, άλλά σιτ^κριτηθττκ,ε κα! στάθτ)·/.ε άΐί-'λητος. Δέν μπΌ:οάσε ν' ■άνοίςη τό ατάιχ τού. "Αν άνοιγε το στόμχ το·ο θά ελεγβ σ' αύτ&ν τον ανθροιπο: «Βρί?'Λ9μζ! έδώ μέσα αύτη χψ στιγμή, ~ιατι άγαπώ, γιατΐ λα- τρε·όω την -^ναίχά σας, μ' έναν Ε- ρωτα "/ω·?ίς έλχίδα. Γιατΐ έκχατρί- ζομα· άκρ:δώς γίά νά πνί&ω αύτϊν τόν 5:ωτ*, -ου τρίτει νά σδύστ;, ποίι δέν ε·/ε'. ;·7.α:ωίΛ2 νά ζήση, γιατί σε'δομζ'. την τιμή σας, την τιμή τοΰ σϊδαστο3 μοί; ιτροϊσταμένον. Άλλά ςεύγοντας είχζ την άδ^αμία ν ά κάίω μαζύ μ,ου ενα ένθ^ιό της, άχό έκείνες τ.ώ τοτ^θέτησα πρΐν έκεί μεσα. ^Ηδελα μιά φωτθγραφά της γιά νά αέ «ντροφέψη στήν I- ρημο. στ ο γη των πυρετών καί των ά-^ρίων Οηρίων, στή γή το5 θανατον στήν όχοία αύτοεξορίζομ.αι γιά χα¬ ρή της γιά νά μή μάθη ποτέ την λατρείαν μου γι' αυτήν.» ^ Άλλά ίέν μποροϋσε νά πή αΰτά, δέν μχοροΰοε νά προσδάλγ) την μ.33- χησία κα: νά την έχ.τ)έση στά μάτια τον σ>ζ6γο^ της, ενός σύζυγον ποϋ
τόν ηξερε τρομε:ά ζηλίάρη.
( —Κλέφτη!· φώναξε χάλί μέ ν>
,ΐ'· ό οίχοϊΐσπότης.
Ό Φραγχλίνος εγινε κατακίτρ'.-
νος, άλλά ίέν εσκοψε τό κεοάλ;
«;>. "Α! βν μιτοροθσΐ νά μιληατ]!
"Εΐφ:?ε μόνο δϋνατά τ; -/ειλη το'ο.
^—'Κλέφτη! φώναξε γ<ά τρίτη φ<- ρά ό μαρκτντΐος. "Ωστε ή καλωσύνη μθΰ, ή έμζ'.στοσΰνη μο·>Γ όλα αύτά
ίέν αζόρϊσαν νά σέ σογκρατήσο^ν
νά υ.ή π:2γυατοπο:η<Γης τή ϋελυρή καί δλακώδη Άλλά θά ούγης μόλις ΝΤά μή σέ ςαναϊδώ χε.ίά. Χαίρβ. —Χαίρετε! είχϊ μέ φο>νή ό·—>κω-
φη καί ό Φραγχ:σκος.
Καί μέ 6ήμα άσταθές χ:οχώρησ5
χ.-ός την έξοδο, όταν ξαφνικά άνοι¬
ξιν ή χαρ τα χοΰ συγκοινωνοΰσβ μέ
-ήν κρίδατοκάμαρα τής μαρκησίας
/.α! στό άνθ'.νμά της έμφανίσθηκΐ'
χνγ^τ^χη ή μαρχησία. Μόλ'.ς την
είδεν ό Φραγκΐσκος κλονίστηκε,
I-
καν* δ'Λ 5ηματα χίσω καϊ στη-ρί-
στόν τοίχο γιά νά μην χέση.
—Μά τι σιιμ-δαίνεΐ, λο:χόν; ρώ-
:ησε τρομαγμενη.
Ό Φρχρ'.ίσκος εκανε μ:ά κινησι
Λρος τό μαρκησ'.ο καί τον κύτταξε
ύ 5ρος ίκετευτικό, Ινα ΰφος χοϋ
έμοίθζε σάν νά τοΰ Ιλεγε: « Π έστε
μου ο,τι Οέ/ετε, κάνετέ μοο δ,τι6έ-
λετε, άλλά μή μέ χήτε κλέφτη
μχροστά της».
Ό μαρκηαιος χοΰ δέν είδε, «αί-
νετα;. την κίνησι έκείνη-, είχε:
—Μή ς&δείο·θε τίχοτε άγαχτ/τή
μοΰ ?ίλη. Εύτΰχώς έχρόφ6ασα εγ¬
καίρως, χαί συνέλαδα αυτόν τόν έ-
λεεινόν νά ανοίγη τό κομοδίνό σας
γιά νά ττάργι τα κοσμ.ήματά σας.
Μιά δ^ατή χ.ραυγή ξέφιτγε άχ'
τα χβίλη τής μαρκησίας ή όχοία
ίωρίάστηκεκατά γής.
Τότε, χ«ρίς νά τολμησιπ νά την
,ϋττάΕτπ, χωρ;ς- νά θϊληση νά άκού-
σγ; χεριο~ό>τερα ό νεος, ωρμη;
έφυγε σάν τρελλός, χ,*· χΧ£ί}«
στ*ι ίωχάτιί το^.
Μ * ·
Μόλίς £ημέρωσε, ό Φρτ'
6γήκε άθο;·^δα άχό τόν ττύργο|
τώντας στό χέρ: τον τή 6αλ
Αλλά την στΓ/μή χο^ μέ
τί χεΐάλι χαί τούς ώμ,^ς .
ρίατμένονς^έτοιμαζόταν νά Ιιΐ
Κ'.ττ, την μεγάλη χα-,τΜλο-1"
τα, έτρϊςί λαχανΐατλίντ,
·ςτΐ ή μικίή
ΡΡΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3
Λυτλωματοϋχος
^ά
ρρρ,
:α1 έφευρέτη;
ού θιρμοχαπέλ'
νού πρός έπα-
.αςρορόν των
ιαλλιών καί θε-
χχπείαν τή;
ττώσίΐος αυτών.
Γράν«·τε διά τό
Βιόλιάρνόν μσυ, άπο?ΐέλλεται οω«
άν. Ώραι Γραφείον 10-12 π.
μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς.
Ι?.6—8 ν. 5511ι 81.. Νβν» ΥογΙε
___ ΡΙιοπρ γ ΓοΤτιτπΓΐπί 8851.
μ., 4-7
Ε. ΟΟΤ3ΟΝΑ3
(ΓΕΠΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
178 ΟΒΑΝϋ ΑνΕΝϋΒ
(ΟθΓπβΓ 2πιΙ Ανεηαβ)
ΑδΤΟΚΙΑ, _ ^
Έν σννεργααία μετά τοΰ Όοοντο-
Ιατροΰ
V.
Ρβΐβζζο.
Τηλέφ. η3νβπ51·οθ€ΐ 326β.
'Επιστρέφεται Ης την 'Ελλάοα στ*
ΆμΐρίΛίΡηκον θεραπεντήρι·ν
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΤ
ό&ο; Σακοάτους άρι».
II
Ά*τ>ν»
θϊραπτύονται ασφαλώς καί άναδν-
νω; παθο^.ογιχά, γννοΜβλογιχ* >Μ>
δερματιχά νοβήμεπα.
Μεθο&ο; γίβτάτ*.
_-ΰ'!»! Κύρ'.ε Ώιχίρ! ·λ
ναξε. Ή κ.ρία ααρ/.ησίϊ μ ε;|
νά σίς ίώσο) ζροτού ίύγετε
έοώ.
Κ α: τοό ©δωσε ενα ·μ·μι.'
κελο. Ι
Ό Φρχγκίσχίς τον πήρε ΐ|
κτ'κ:ί, χ-α! έν^> ή ύχηρετρ
κρ «νόταν, τόν άνοιςϊ αέ ομ
άγωνία. ΤΗταν μιά θα^»»
τν{ϊ?ψ.ζ τίς μαρκησία; ή < είχε γΐάψ«ι τής τρείς «κ'-Λ ςςί'ς: «Σ^γγνώΆην! Εώχαρυτώΐ ρετε!» , Γ -Ό Φραγκίσκος εστρα?η«Ι τα χαρ'άθϋρα τοΰ δωμϊτίθϊ_τηί ^ * ____/.._^-. ^ #| ί Ψνί\Ί ι τόν είχε έννοήσβι..._ ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚί ΠΑ ΤΑ ΜΑΑΑΙΑ Κατά την 6οτ^ . * _ ^- χήν είναι «ΚΑβ ^^ ΡΙΖΑ διά ΚΑΓ ΠΑΘΙΙΣΙΝ>
Ιτοιιένως τυ
ΙΤΡΙΧΟΝ ι
/ποίον παίόϊίΐ
'ρους είναι το Ι
νόν άντίδοτσν Ι
άχό ρι^ας μ
τα μαλλιά
8.Ρπί.Οξ
Ν Ρ. ΚΛΒΛΚΟ5 πιτυριδα,
•Έ«.ννέ-ϊ ««Ι Τβ, την
χαταοχευαατής.
336 νν. ««.α
χηΠΝΕΥ,.
μκάς, ή λ,-τώδεις ονπηα».
οεϊ τό κτενισμα όλην την
καί έπαναφέρει τό ·«« ν
είς τα μαλλια σας. Ας^·
μήδιάναΛε,σθητεΓ^
κ,μήδιάναΛε,ση
κατάστασιν σας δια
ί3 3δΤ= ΐ
ΛιοΓβ.
αυτή χειρονομία. Είσαι ενας έλεί·.-
Στάβηκε μίά στιγμή σκεχτικός,
γ,ι'^ εχε'.τα μέ τόνο μελαγχολίκό €-
χρόσθεσβ:
—Δέν θά ιδάλω νά σέ σολλάίουν.
θά δδίξω άτέναντί σας αύτην την
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΙΪΤΒΙΟΗΑ
Μόνον |5.00 μηνιαίβς. Διοασκαλία ατομιχή, Ά
—ί, παρ' Άμβροιανίοος, «ατόχου τϋς ΈλλΐτΛχης.
π. μ. Ιβς 10 μ. η.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μτταξΰ 40—41ης 'Οοοΰ)

«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.-. ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΛΡΚΡ-ν
ί, 1929.
ΤΟΔΐΗΓΗΐνΐΑ Μ ΑΣ
ί'ί^η τ:ϊ?ακολουθωντας το
'ν'''" -1 αεσάνυχτα συνάντησβ
α'α'
V
φ-εμ'έ, ό οποίος, όλο-
βϊ?α|ίΐν/ενα 'φλυτζάν. ζουμί
, οίτε τοϋς «λλους ν ά δλεπω
Μ»,
νβ
:;ων ότι ό Ντωριέ πιάσθη-
«ον κατό-ι μοναμάχησε καί σκο-
Αχμ. ΙΙοιΐ; άχδ μάς 5εν εχει
Ι_Τό ϊέρω. Μά είναι χολΰ ϊια-
ίταο νά εχ»?; τύψεις γι*τί συ
ος έγινες άφορμή σέ τέτβιβ
,,φίία. "Οταν σοΰ διηγηθώ τί
ϊ αυνέ6η θά ίϊτ}ς χώς ϊέν είναι
ιναμίϊ μου τδ νβ με άχοτροχιάν&
το άθωότερο άχόμη μπεζίκι..
1 που 6α ΐοϋ διηγηθώ μοΰ «νέ¬
ον χρώτο χρόνο ποϋ μπήχα στή
(η, ίμ,έΐως δηλαϊή μετά τήν
ι; αου έχιτ'οχία στήν εκθεσ·..
Μέ την «Όφηλιά»; ΆλήΘβια
ΜΪς έχεϊ τώρα αύτη τήν εΐχόνα
-Ένας Άμερικανός, είχε ό ζω-
;«ος ΐ-εάζοντας. Τήν έχλήρωσε
ιράντα χ:λ:άδες ^ρί·γ%Λ, ένφ«ίγώ
ποΛ.ήτει μόνο χίλια πεν-
γ:ι. Τάτε, άκόμη, ήμουν ό εύ-
(τ,ς λΐλλίτέχνης—όπως λέει έ
λος τω Λαρσέ— κυττάζει μιά
ι ενα (1-ο.ιχ.έτο καί τήν έ,πομένη
ΐ?ί"-[ ϊέχα χιλιάϊε:.... Τότί
λα κντΐκόσια φράγκα ήταν γιά
Μ όλόχληρη περιουσία. Γιά νά
ηί; -ι τημασίΐ είχβ τότε ενα
_ϊςτο γιά αένα. φθάνει νά τού
μοΰ ϊχ
! |γώ πιά:αμε £να
! ή φιλενάία τοΰ ενός μίς
^ Σέ ά
; αζέντε
α Έφτιανα μόνος
Το β · έ Τί
φράγκα
τθ νοίκι
κρε-
έ
μβλ Το β« Χι έ Τίρντίφ, έ
^<ί, ο Σοΰντρ ό ζωγράφος, ό *'· ο χϊρβχτης καί δ καλλίτε- 0 Λ«ϊΡά όζωγρίρος. ( — Λαντρά; είχα τδ ξέρω βύτδ τδ δνομ:... (—θά τδ( διάδασες χωρίς άλλο στίς^έφημερίϊε;. 'Ακριδώς γι' αυ¬ τόν ήθελα νά σοΰ μιλήσω... Ήτχ; ό καλλίτερος μχθητής στδ Πολυ- τεχνείο κ' εχα'.ρνε πάντα τδ χρώτο δραδεϊο. "Επινε δμως. Τί τδ θέλεις; Μέ τή ζωή ποΰ κάνουμε, συνανα- στρεφόμενοι δ'.αρκώς μοντέλα είμαστε έκτεθειμένοι σέ ;. Καί πρδ πάντων στδν . _ . το ϋχιοτοΰ. ΚΓ αύτδ ήταν ή α'ιτία χοϋ ό Λαντρά ϊέν πέτυχε στήν ύποτροφία τής Ρώμης. Είχε Ή "Εϊλην Μπέννετ, Άγγλίς παίχτριβ τοϋ τέννας, ή όποία ύπανδρεύθη τόν "Εδμοντ θύίττινγκστελ, έν ν Αγγλία. άρχίσει Ινα πίναχα πΛ φαινόταν χώς θά γινόταν ΰπέροχος, μά τδν έργάτθηκε, επειτα, μεθυσμένος..... Νά μή στά χολυλογώ, δταν έγώ νά κάμω αυτός ήταν δ μόνος της συντροφιά; ποΰ εμενε μποέμ, κϊί κάτι χειρότερο. άκόμη, σοχΐτδς ζητιάνος. Έγύριζε άπδ άτελιέ σέ άτελιέ καί ζητοδσε ϊανε'.χά. Δέν τα έχέστρε^ε, φυσιχά, ποτέ. Ή άληθεα όμως ήταν ™ς τα ϊανΐΐκά αύτά ήταν πολΰ άτήμαν- τα. Γι' αύτό καί μέ μεγάλη μου Ικ- κληξι βρήκα μιά μερά Ινα γίάμμα τού στδ 5π·ίτι μου ποΰ μοΰ ζητοάχε ό φράγτΜί. Μοΰ Ιγραφε τ:ώς ί ξ ή ίέ φργ γρφ τοΰς τελευταίθϋς έξη μήνας πού ίέν τον είνα ίϊη άγωνίσθηχε νά λησμο τον είνα ίν ο ά ξ άγωνίσθηχε νά λησμο¬ έ ά η, γη ημ νήση το πάθος τού χώς ϊέν ςανάπιε, πώς θέλτσε νά ίρ^3<}^ μά δέν το δέν το χως θέλησε νά εργασθή μα κατώρθωσε, χώς ή φιλενάδα το■^— ή άλλοτε μαγείρισσά μας^—ήταν ίρρωττη. Ένα ^:χ·^.οι τέλος πάν¬ των, ζητιάν&υ, άχδ κείνα που σέ προϊ'.αθέτοον κακά. ΓΛ^ώριζα δμως καλά τδν Λαντρά καί ήςερχ πώς ϊέν Θά μοΰ ελεγε -ψέμμ^τα. Κατά σΰμ*τωΐι έχείνη την 'ίια μ·?α είχα πάρϊ·. τα χ'-λια χεντακόσια φράγκα τής «Όφηλίας». 'Κχήρα δέχα ε|- κατόφραγκα, τίκλεισα σ' Ινα ?ά- κελο. Έγραψα τδ δνομα καί^ την τοΰ Λαντρά κ' έφώναςα τδ „,._,.-. Κάχοιος τδν είχε στείλει σέ Θέλημα. "Αν δρισκότανε στή θέ¬ σι το.) ό Λαντρά θά ζοΰσεν άκόμα^. «Δέν πεΐράζε'ι, σκέφθηκα; τοΰ τα στέλνω αυριο». "Ημουν άλλως " πολυ διαστιχδς, γιατί ήθελα νά πάω Τ' Ινα άπδ τα πρώτα ϊίίπνα ποΰ η- μουν κβλεον.ένος. "Οταν* έτελείωσί τδ ϊΐΐ—νο, μονάς μ,έ ενα συνώ ς άπδ τώς συνϊαιτυ- στδ ν.ρεδά ϊευσβ στή Λέσχη—|σ-αΐα.τήν 5δ δ α δό άργά!... Καταλα€αίνω λοιχδν ς γιατί αίσθάνομαι φρίχη χαί μόνο νά ίϊώ ά γ ίϊώ χαρτιά. —Άλλά είχα έγώ, κι' αν εί ά λά- τού απεφάσισαν να αυτο- κτονήσουν... Τούς δρήκα νεχροΰς τι τους—«γώ μάλιστα ε- ., - ν , . - ·, ι , τί*ν π°Ρτα— Τ^ί χηγίΐνα 5χου ειχα γινε: ϊεκτδς πρδ μηνδς, | τα ϊιακόσια φράγκα.... ΤΗταν χολΰ άλλά ίέν είχα πατήσει τδ πόϊι μου άκόμα γιατί ϊέν εγνώριζα κανένα. Μπήκαμε στή μεγάλη αίθουσα. Εί¬ χα ζήσει ώ ^"ότε τόσο περιωρισμέ- να, χοΰ άναγκάσθτ,κα νά ρωτήσω τδν σΰντροφό μου τί χαιγνίδι ήταν έκείνο ποΰ σ;γκέντρωνε τόσους πολ- λοΰς γύρω στδ τραχέζι. Έκβΐνος γέλασε καί μοΰ έξήγησε χώς εχαι- ζαν μπακαρά. «οθέλετε νά χαίξε- τε;» μέ ρώτησε. «θέλω» είχα, «μά | ϊέν έχω μαζύ μθ; χρήματα». ■ Μοΰ έξήγησε τότε χώς μχοροΰσα νά- χα¬ ρ ω ώς τρείς χΐλ'.άίες άχδ τδ τα- μεΐο τής Λέσχης, φθάνει νά τα έχέ- ττρεφα σέ εί·/.οσιτέσσερες ώρες. «θά πάρω έκατδ φράγν.α. είχα, κι' άν τα χάσω θά φόγωίΐ. — Καί τίχασες κ' έμείνες. ρω καλά άπδ τέτοιες ίστορίες. άρχή κέρίιζα ■ και Άλλά, είχα έγώ, κι αν λά- δαινε τα χρηματα εγκαίρως θά ζοΰσε Ινα-ϊνδ μήνες... Πάντα θά τελείω- νϊδχως τελείωσε. ■—-"Ισως.... Άλλά στή ζωή δέν νά είναι κανεΐί ή στβλαμα- ΰ ΰ ύ ί άή τιά τοΰ νεροΰ λί πού γίνϊτα'. άφορμή νά ξίχε'.λίση τδ χοτηρι. Φ. ΜΠΟΥΤΕ ι —Τδ ριψοκίνδυνον χαί τδ χεριχε- τειώϊες τραδάει χάντα τδν άνδρα. Ξέ- ; τοΰ αλλου είναι καλλιτέρα * : τό Μέμφι:, της Ιεν-νεσση. σανακτα γυρισα ^σχιτ·. μο^, αφου ε-^ Αώδ χασα τρείς χιλΐάίες. Αώτδ τδ χοσδν ακριβώς ήταν δλη μου ή χεριουσία, χίλια χεντακόσια φράγκα άπδ τήν χώλησ: τής «Όφηλίας» καί ά)»λα τόσα άχδ τίς οίκονομίες μου... —..."Οτχ,' ξύπνητά τδ χρωΐ, I- πειτα άπδ Ινα ταραγμένο 5πνο, μέ κατεΐχε ή ίδ·έα χώς εχρεχε νά χρη- σηχοποιήσω τήν χείρα ποΰ άχέκτη- σα. "Ελεγα χώς άν σέ ώρισμένη χε- ρίχτωτ'. ε-παΐζα διαφορετικά Θά χέρ- δ^ζα... ΞαφνΓκά τδ δλέμμα μου Ιπε-1 σε στδ φάχελο τοΰ Λαντρά. Είχα | χώς ήταν άνόητο χαί ίτκοχο νά θυ- σιάσω Ιτσι αΰτά τα χρήματα. Έ- πρεχε άλλως τε νά πληρώσώ τδ χρέος μου. Άργότερα θά ϋτιρ'/Λ ίσως καμμιά χροκατα€ολή άχδ τόν εμ~ο?θ των εΐχόνων κι' άπδ καμμιά ποΰλησι σκίτσων. Χίλια φράγκα Θά τα εδρισκα, δέδαια, καί Θά Ιϊινα τα ϊιακόσΐα τοό Λαντρά. ΠροσχαΘοϋ- σα νά χείσω τδν έαυτό μου χώς στδ γράμμα τού εγρχφε ψέμματα. Τδ ξαναϊιάδασα.... μοΐίσχίσε τήν χαρ- ϊιά. Μά δέν ήθελα νά χεΐσθώ. Κά- Οηχα άμέσως χ' ίγραψα τοΰ Λαν¬ τρά χώς μοίταν άϊΰνατο νά τδν 6ο- ηθήσω. Όταν τδ Ιχλεισα δοκιμασα τΰψείς/Εχειτα χάλι σχέφθηχα χώς Οά κέρϊίζα στδ μχακαρά καί θά I- στελνα καί τοΰ Λαντρά τα διακόσια φράγκα. Ήμουν δέδαιος χώς Οά χέρϊιζα. — Καί κέρδισες; — Ναί, κέρδισα, μά ήταν χολΰ ά?νά. Ό Λαντρά χοΰ δέν είχε χή ατα, κατελήφθη άχδ τήν τρέλ- ήζ άχδλχισίας. Αύτδς κα1. ή Οτο χερισσότ&ρον ή γυναικα :α?ακαλεί νά τής χητε τήν τί-σο ολιγώτερον τ>έλΐ·. νά
τήν
ΑΝΕΚΑΟΤΑ
Είς τδ τκ-ζοίρόμ'.ον τής όδοΰ 'Ερ-
μοΰ μετά τδ μεσονύκτιον συνχ/τών-
τα>. δΰο έκ των χλημμυρισάντων τάς
Αθήνας ΐιαρρηκτών. Ό Ινας έξ
αυτών τρ·.γυρίζ·ει πέριξ ενός άδα-
μαντοχωλείου, ό άλλος ϊέ δλεχων
αύτδν έρωτά:
—-Γ;ά χές μου, σέ χαραχαλώ.
σκοπεύεις νά κάμης κχμμιά δοολειά
επί τέλους;
—Ναί, σκοπεΰω ν ά ·άνοίςω Ινα
μαγαζί σ' ο.ύχό τδν δρόμο.
—Κί' εχεις κεφάλαια;
—^"Οχΐ, άλλά Ιχω
♦ ♦ *
Ό Ρώσσος ποιητής Κριλώφ δέν
ηθέλησε ούέέποτιε νά νυμφευιθή. Οί
φίλθ'. τού τδν έπίεζαν νά άλλάξτ}
γνώμην, Ινας δέ έξ αυτών τού είχ3
μίαν ημέραν:
—Σολλογίσου καλά όταν βά χε-
ράσουν τα χρόνια καί συμδή νά άρ-
ρωστήσης, τί θλιδερδν χραγμα Θά
είνα·. νά δρεθής μόνος. Κανένα δέ·»
θά έχης νά άνησυχή γιά σένα...
—Μέ συ-^ωρείς, τοΰ απήντησεν
■ποιητής, θά Ιχω τόσο^δανείστάς
χοΰ θά άνηοχοΰν μήπως ·χετ)άνω.
• * *
Κάχοτε ό Κερκυραίος χοιητήί
Λαυρέντιος Μαδίλλης, ύχοψτ)φιος
Βουλευτης, Ικαμεν «κλογικήν χερ>
οϊΐίχ^^ είς τήν Κέρκυραν μετ' άλ-
λων συνυχοψηφίων τού. Επρόκειτο
τδ εσπέρας νά φιλοξενηθοΰν είς τδ
δνο-
νχάγουν,
τδ δράϊυ, ε'φθασαν τδ μεσημέρι κατ
ό ξενίζων ίΰτοΰς Βαρούχας παρε-
σκεύα— πρόχειρον χρόγευμα μή ί-
>ανοποιήσαν τήν δρ·εξιν των τρνΐ-
χεκλημένων. Έν τούτοις, τ'μής έ¬
νεκεν χρδς τδν χοιητήν, οή χροχόι-
σεΐς εγένοντο μέ δίστιχα. Π ρώτο3
ήγειρε τδ τΛτηβ'. ό Βαρούχας κοιΐ
είχε:
«Τώρα ποϋχομε Άπρίλη
Πίνουμε γιά τδ Μαδίλλη.»
"Εχειτζ ο δάσκαλος τοΰ χωριο5
ηκολούθησε τδν Βαρούχα1 είχών;
«Πίνω Ινα παραχάνω
Γ'.ά τδν 'Κώστα Ζαδιτσάνο.»
-Μετά πολλάς προπόΐεις χαί 5
Μαβίλλης ό σχοϊος μετά τδ τέλος
-λ·3 έλάφροΰ -χρογεΰ-,^ατος έχεινοΰ-
σ-εν άκό.Αη, Ικαμε τήν έ-ςής χρςπο-
σιν :
«"Εχων τήν πεϊνα πούχα
Πίνω είς υγείαν τού Βαρούχα.»
Καί Άϊτά τήν πρόποσιν αύτην ά·
πήλθον εί; τήν πόλιν ο·ί ΰαοψήφ'.θ!
καί: *
«Έρρίχθηκαν σάν γλάροΐ
Στδ τυρ: χαί στδ χαδιάρ:.»
δ ς ^ξη| ς
τπίτι ενός <;ίλον των, Βαρούχα δ ;>.αζ&;χένοο. Άλλ' άντί νά νπάγ
ϊ'% καλάς τρόπος, μέ τόν οποίον δύο ήθοποιυί τοΰ κινηματογρά<του, ή Ντό- >οΐ>Γ) Τζόρνταν καί ήΣάλλη Στάορ, διατηροΰν την υγείαν των. Γυμνάζοντα»
μέ άλτήρας. Δοκιμάσατέ τον καί σεϊς.

ε—
δϋΝϋΑΥ, ϋΕΟΕΜΒΕΚ 1, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5332.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 192").
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙΥΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Ρόαπερτ Τ. Μούρ, καθηγητής της ζωολογίας, ό πρώτος άνθρωπος όσ¬
τις ανήλθεν είς την κορυψην τοΰ ήφαιστείου όρους Σαγγάυ, ΰψους 17.500
ποδών, έν τω Ίσημερινφ. Άριστερίί, ή σύζυγός τού, ή όποία τόν συνώ-
ίευσε μόνον μέχρις υψους 177000 ποδών. Διά την ανάβασιν έχρειάσθη
δλόκληρος μην.
Ή Πριγκίπισσα Μαρία Ζωσε, τοδ Βελγίου καί ό Διάδοχος τής Ίτα)ια
Ονα6έρτο^. οίτινες μέλλουν νά τελέΌβυν τονς γάμους των λίαν προσεχ»
Ό Φρέντ Ι. Κεντ, διευθιτντής μι-
άς τραπέζης τής Ν. "Υόρκης, όστις
άνεκρίθη υπό έπιτροπής τής Γερου-
σίας διά τόν ύπ' αύτοϋ γενόμενον
μενον ίσχυρισμόν, ώς λέγεται, ότι
ήπερΐ τελωνειακοΰ δασμολογίου συ
ζήτησις έν τή Γερονσίΐ)ΐ ήτο άφορμή
τής πρόσφατον ύ.-τοτιμήσεως των,
μετο/ών.
Ή κ. Ίζην Τοΰννυ, τής όποα; ό συζυγος επιστρε<ρει έξ .Ί"""^ , μερικήν, όπως άντικρού— την κατ' αύτοϋ έγϊρθείσαν αγωγην _ν , κ. Κάθεριν Φόγγαοτυ, ζητοΰσης 500.000 βι' άθέτησιν ύποσχεσεω, Ή Τζάνετ Γκέυνωρ, ή όποίο λαμ- 6άνει μέρος είς την όμιλοϋσαν κινη- ματογραφικην ταινίαν «Πλέυμετς>
Ή Μπίλλη Ρα>ζ Κάρβοη-, άοιδός, ή όποία έκίνησεν άγωγήν έν Νέα Ύ-
όοχτι, ΐιτηΰοα ν«θ»ιστ-οοΐ'ΐιεο»';, <,ό- Ιίγα ιιιοθοιχ; της· ' Ό Σέρ "Εσμοντ Ό6υ, όστις διω¬ ρίσθη Πρεσδυς τής Μεγ. Βρετα- νία^ #ν Μόσχα..