183660

ΚΗΙ'ΥΞ».-- ΚΥΡΙΛΚΗ. 8 ΛΕΚΚΜΒΙ'
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
II
II
τρέλλα χοΰ θβλετε
■ —■■—τε) &■«■■■
IV
«ε»
βΙίΑΣΚΑΛΟΣ
-7.
οτμάκ: κου γρζφεί ιτοίημζτζ—-
>ττ.·?:ντ?ν χ<λ(άκ·.ς> χ» λερώνω την
-.::ητ·κή ύ-όλ-ηψι μερικώνε—. "Ε-·
χο-νε πάτ)ε: 'τςελλζ, ρέ Κζτ:νζκ: | . Γ'ος
αο^. τού; εχε: στρίψεϊ τό ττερδελο -'λζ Ιν,-β.ν.% 7.7: εΰκτιχ;«!ς χ:"ξσ«-
/7· ού γάρ ϊΐίωσι τί — ~------
μί;
γράφ
τής ά"γρ:ες άρλοϋμττες τονς, τα 5ά-
ν.ί^ά τοας τα χαρ&γρχφζ, τοΰς ποι-
τώρζ
ε τα
ερω«ς.
Γ Ι
(μενος!
τ:κών
Δέν '^ήρ
Έ
50.000 φράγκων.
άρχης δέχετα·. τί
οΛ!» των άξίωμζ-
τζ πζντελ&νιβ τον
π·. τοίις
κ»ζμία
κ. υντ—^μζ
50000 ά
-- Λχ*ϊϊ, κ. ηντχγμκαρχ»,» , Τ"^*, Μα:;2 ?- ·
,7.2ΐ τίς οΦε!λω 50.000 ςράγκα. %>* *'·**'ίτ<ς 7.2ί 'νά -.'*■ ΰ ί '«> σ.ν-Λνμζτάρχης ε'νθο^πζαμί- *!** αζί^ τό ζυϊί. "' Ά;
'νο; άτ: το 7.ε?3ος, ζζίρνιι τ-, τη- , " τ^»1 « ν&-.άςε: χ,ν-', τ
|λε?ωνο /ζ! τηλε»(*ν*ί εί: «ν «ν ίιν ί1 «νοχλεί διόλβϋ "' ';
/.κ εί; νεροκολοιώνθβς άλλ»?ϊ,ιε-]"
(νος,
Μεοιχαί γυναϊκες μχοοοϊλ· νά κνατη-
---- τό χοίΗτσίστιχο .-τοόσωπο, μά ΐ-
»ύ πολλίς άλλες άμφιβάλλονν δν·
ρίναι κοοιτσίστικο!
η
^ /! τηλε·?<*ν*ί είς τον «ν | Αθήναις τ^ντζγματάρχην. | —ιΐέίί'.ς. οτ! τον ^ολο·/αγόν σου ! 5θ3 τ;ν Ι«γ^;:Γζ μ:ά χζ?ά. Τού ε- -ήρζ 50.000 2?ζχτιε;. Κί όλην την ιστορίαν ^"οίειςω την ήρζ 50.0 Καί τοΰ —Νοκ'. γ: α ΛΙέ 7χ:^-κ 5λ κο^ιτιά, Μέ ταράντζ ■ταλληκζρϋ χ.τλ. τ! 15 κζνεί άρχζΐο. "Λκου κα! ϊιάίασί, ρέ , · ΐρ'.ι; ΐτραπζτσχΐίσματος; —3·.- Ο νΠΕΡΝΛΡΛ ΣΙΙΟΥ £ΙΝΛΙ ίΡΡΤΕΥΜΕΜΟΣ ΑΠΟ Τ;ΥΣ ΣΤΡΑΤΟΝΑΣ "Τνεκαοτα ---------| - — · ■—- —"Αχ, κζχ«ϋρ7<, μ' «κανβς κι εχο:7Ζ ί 00.000 3ρ~τ*μές, γίατί *γώ «:/ζ ίάλϊι ττοίχτι. ότι δέν #ά μζο- ?οΰτΐ «-ι νά μ "βάλΐβ νά κάμτ;? ί·η -ί-ο·Λ -ρχ-^12. ΣΤνΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ εβρλτκεΠστοριεσ νία Λ *Ζ«'· ,' λ'.κος γ Ι-δραίΌς κζΐ «νζς Κίτθο- άί στό κα^ίνείο κα: χ>
φ'.λικά, άλλά αε κά-
Μάζκς σταμ^τί ενΐ·, τγ
το■^ κύριον μέσα σττ
το·3 ΐγάζε! εύγενέ ...
λλο χαι τού λέγει: ί
■Μοΰ ϊζνίζετε, ΐζς ταιηύ
;, ίνζ είκοσόψ'ραγ/',/
— -Μά. κύρΐε,. τοί 7-α
λβς χζτάζλη7.τος, δε< ;νω ττ,ν μην νά τίς γν(Λρ:'ζω... —Γι' ζΰτο άχρίβώς .= , 1 «ν« 3ί·/είκά. 'Ε/ΐίνοι τ.ύ μοϋ .έίω. Ίϊ ;:;»' ϊι» —ίυ μοϋ εγερ»ς·8έν εϊνρ ζμτ Κζί 5μω; 7θϋ εΐγα ζτ,τήτε: ;τ; δι ύ 'ΐή μοΰ κλίψο^ν τί ή μ μοϋ, ά-ζαηΐΛ ό 'Ε πεϊδολικός, είπεν βλλ'.;. Αέν μέ ϊ'/Ατλ·. ϊμένα; Κζ έγώ τό /.ρέμζσα έ/ίΓ. ν.ζι δαω;?έν Μζργζρω Ρι'α ρίχ ρό. Ρία ρίζ ρό "Ητ:ς ζλύνγ; σ&·^ τοΐ»ς γ; ΙΖ! ιον αχρτ^τον Κ λαιμόν. γ. Π οίησ: πτ^νν ^·.ά λε- Ε·; την Ν-ω6:λλ μ . «500 —-Τέν η ν.··.; "|Ε>.λην.
Τζ χαρτιζ
"Ελλην χζνεί. ^
Δέν έχω τύχη μο>ι5μ6'·>?&ιτ
^ζρά σέ λίγο κα:ρο νά διζδά
ΓΙίΟΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ...
^ ο·/ι μόνον νά στθΓ/./,α
τί.ω, άλλά ν.ατ! ζν μοθ τό άττζ
ρϊίτΐ θά νόν έχίίκηθω.
- Δηλζϊι;, τί θά τού κίν»;;:
- Χά, θ^ τον 7.όν&) νά ξ«γέ>Οή
/- νά $ε!ςγ, τα νώτά τοο εί; ολο.ι;
, --Α3ϋ·«τ-ν αΰτο «·; χέ;. >;,
·-- ί«ρείς τί «ίνζί ^τός.
---αν αμίΐβάλλετε, «ντβγα».
•»-ΠΗ).000 9ρβγχί.
' ,νζτάρχη; ίϊβ'χθη. κ2;
^ ί 0.000 φράγκ».
ή ί-α.Αθωνίίτ έ'κλε1.;».
Μετά όλΓ/ες ήόμίρες ό ύπολοχα-
γΐ; ^Λ,£θ^σ:άζετα! ΐτο κζ'.νίύρ;ο τθϋ
Ό
Τά γαμηλια ύώοα τής φλάππερ .ιοΐ'
Λίν Ιενοει .τω; χοησιμο.τ»ιοΓΛ·τβι.
τί;ν ώ¬
: το3 α·τ>τάγ;/2τος
ώς
συνεγβς;
·1τ5 1 ?
Ό
ραν της χ
τοϋ λεγ;1.:
Σείς είσθε ό ύ
τε σ-ινεχω; Γτο:
—Μάλιστζ.
Κ
^^ το^ατί σ^:0-^
-Ι ο είπ» γ.2ΐ Κ3
»·Λζ25λοων ν αί -λ

«ΚΘΧΙΗΟΣ ]ΚΙ1ΡΞ . ΚΥΡΙΑΚΗ. 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
^^
^^ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΗ
ΤΡ Π€ΠΡΟγΛ€ΝΟΝ ΤΟΥ;
οοίΐ ό άνθρακος νά δι-
τό .-τεπρωμέναν;
τό εγκλημα απο €-
βστε'τον έξ έπα^έλμαΐος έγ-
^,ατίαν αν ή ντείρα τφ άπέδει-
,'5π τό ί'γκλημο, ώς έπάγγελμα·,
1 κ ο ε ο ε ι καί π λ η ρ ώ-
'Λν οι.κμςΐΙ τό εγκλημα ως έ-
/γελιια. διατί δέν το άναγνωρί-
,ή Καινωνία;
Αν π/ >]οώνη τό $γ*Κτμα ως έ-
/γίλ.ιια ποία είναι ή τ.μή τον;
)}.' ιί((υϋ όντε σνμ<$>έρει, όντε
Ιηοώνκ το εγκλημα ώς έπάγγελ-
"τότ, διατί έξασκεϊται;
Ι Διατί υπάεχαυν «ιγτί.ηματίναι;
Ινονηιι 11 γεννώνται οί έγκλημα-
η, ίποιι»'(ι>;, νπάρχβι .τ ε π ρ <ο '■ νόν. έν μποοίΐ ό άνθρωπος Ι γ/.νττιυσ») άπό τό γραφτό τον; ['Υτκο/^ι ·κάτι τι σ' αντήν την τί: το γραφ*), πές το τί»χη, ■ .τε.τρωμένον, .τές το χέοι αοσύνν. πές το δ,τι θέλεις, ι ά5ι/ι> όμως δ·ΐν μένει άπλήρω-
Και ή παραμικοά άδικία θά
ϋΐ] καί τό παραιιικρό κατκό
ι τιικ· ,π,Οΐ) σ' αύτη την ζωί), δχι
ήν ('//.ΐ|. Αύτό; είναι ενα; φυ-
ο: λΰιιο; καί έφαρμόζεται δχι
>νον, ι: τα μεγάλα ζητήματα, άλ-
; 7Μ ι: αύτά τα μικρότατα, τα
ΐΜΊ/ώς άσήμαντα.
Ι Δμ ε/ε ι ποοοά νά σκίφθη ό κα-
ρί: ιιας όλίγες περιστάσεις τής
ρδηΐΜ-ηηής τον ζωής. Μία μικρά
ενΤΓοτή άπό τόν κανονικόν 6ί-
Ι!)(ιιν?ται καί ξεπληρώνεται.
; ππ,ι ισότερες φορέ; ή τιμή εί-
ηπα καί δυσανάλογο; τής
ρ1π'πΐ|ς τροσζαίρου ήδονης.
Ίι να τρέχεις, ίδρώνεις, είσαι
ίαπιιενος, κάθεσαι κόπον ποΰ
τα ό/.ί; η δροσιά γιά νά ξεκον-
ϊ% ν.αί τυχαίνει νά '/αθίσης
' ρρνμα. Τό άποτέλεσμα, μίαν
*ι·τγ(. ίνα κρτολόγηιια, καί ή
»νί; Γιναλογος. Γιά μεοικού; άδι-
"|" α" αλλοιις περιπνευ|.ιονία,
^ογ; θάνατος ή ποινή. Κι'
ι ,.αι'Γ" σι,μΰαίνονν, γιατί εγινε
Ι οδινΐα νά εκτεθή ενα κονρασ,ιέ-
Ίδοομένο κορμί είς το «εϋμα,
.ταοαβασις τοΰ οενσικοϋ νόμου
ην £/.τίθεσαι είς τα ρεύματά, ή
ΐν τη,; νερό Ίδρίοιιένος, ή μή
Η)ΤΟ )| ^
νή τής βυνειδήβ&ως
Λ λ
"τ'" ^
άπό χον
ή
ύτό είναι μία άπλή περίπτωσις
τι «υμβαίνει είς ημάς τοΰς ί-
ί "ε τα μικιςοπράγματα. Πο-
ηιασοτερον γιά αδικα πσΰ γί-
ι. ιι: τρίτον;, είς την κοινωνί-
Λ ότι- πάντοτε ώηρώνεται κα'.
θα-ιληώ Κώ
ντοι; ιάρχονν άν&εωποι ποϋ
"Τ*πτονται τάς συνεπεία;. Νο-
'οΡθάξύ '
-.«. ν|-ηΛΐ|ΐια και ο φο-
«7 άνακαλύπτεται άμεσος
" λάβη τί]ν ποινήν άπό την
νιαν, την οποίαν ποοσέβαλε.
,νομΜτε δτι αν διέφι^ε την
ι|ν τσυ νοαΛ1> διέφυγε καί την
" ' τού. "Ο-
'-ι },^ν^1 '^^νίση προτον φν-
'όκ; ,>0!υνκόσμΡν αύ.τόν; Ε1^1 ό
Ι, '^ή™*£™ί1ΐ ποίνή {£
ΐίώάιίί» Τ' ^εχίΐ «δίκης
β
κανένα
^Ψο,ύτηντή
στην άλλην. Διότι ύπα
ί
^ τής σν-νεΐή-
ς. Ηνα» η ί
δλο; ιια.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΝ;- ΓΙΝΟΝΤΑΙ 'Ή ΓΕΝΝΩΝΤΑΙ ΟΙ ΕΓΚΑΗΜΑΤΙΑΙ:- ΠΑΗΡΠ-
ΝΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ;
τειρα πόλις τΐίς Γουϊβκόνσιν τον
εΐχε πρό πο?Λ.οΰ λησμονήσει, εγινε
ενας άότώ τούς πλέον επικινδύνους
εγκί.ηιιατίας |ν 'Αμερική, διαπρέ-
πων εί; τό Σικάγον, Νέαν Όρλεά
νην, Κλτ'»βελαντ, Σαίντ Λουής, εί¬
τε ώς ανθρω.τος έμπιστοσύνη;, είτε
ώς έπιστάτης καταστημάτων. Ή¬
το τόσον επιτήδειος ώστε πάντοτε
τα ν.ατάφερνε νά ξεφεύγη τα δί-
κτυα τής άστι-νομίας καί νά καυχά
ται όττ πάντοτε θά ρμενε άσΐ'λλη-
πτος.
Άποδίθων ό Τζών Λίοναρδ Γουΐτφιλδ (δε!ιι?) την άποτυχίαν τού είς την
ζωήν είς την νσημον καταγωγήν τού, ά.-ΐο(ταοίςει νά έκδικηθϋ την κοινωνίαν
πού τόν περιεφρόνησε. Υπο την μασκαν Άμερικανοΰ μεγιστανος, μαγεύει
καί την Μαρΐ Ποάϊς (άνωθεν) ή όποα τα άφήνει δλα ναί τόν άκολουθεϊ. Ή
άτυχής άγάπη των τελειώνει μέ τόν απαίσιον ίρόνον ενός άστυνομικοΰ υπό
τού Γουίτςτιλδ, έβραπετεΐ'σεν άπό τάς φυλακάς καί τέλος 1εμπέδηενμα τοΰ
Γουΐτςριλδ άπό ενα τρΰλακα των φυλακών.
μολογΐ]σουν ότι είχον γίνη κοοόϊδιι
τοΰ ι^Ίι,το - ίσ.ιανοΰ τζέντλεμαν.
Καί το ταιο.ασμένο ζενγάρι έ-
ζοϋσε εί; εννα κομψο σπίτι-άτάρτ-
μαντ εις τα Ινλτ'ε&ελαντ, Όχάϊο,
ότε ενωρίς ενα ποωΐ την 11η; Μα-
ίοχτ 1925 ό αστυνομικάς Τΐένννς
Γςίφφιν έπεσκέ(τθη τόν Γονΐτ(|ΐ/.δ
γιά νά τόν οδηγήση είς τό άστννομι
κόν τιιήαα, ίνα άνοτ/.ριυ^) διά μίαν
υπόθεσιν διαφόρων άποστο.·.ών ή-
?.εκτρικόϊν βαλδίδοιν αΐτινες είχον
ά,τΓσταλίί εις μίαν ανύπαρκτον ε¬
ταιρείαν |ν Κλήβελαντ, νποτιθεμί-
νη ότι άνήκει είς τόν Γουΐτφιλίί.
6τ& ό Γουί.τ·
ηαε τόν
άβτυνόμον!
Ό Γοιΐτφ λδ ποοίτύμϋ}; Γδέ-
| χθη νά ακολουθήση τόν άστννομι-
ι >.όν, ν.αΧ μέ τόν πειό γλυκό τού τοό·
ι τίον κατώοθιοσε νά λάβη την άδειαν
| τον νά ύπάγουν εις τό αστυνομίαν
Ι τμΓ,μα μέ τό αί'τΌ/.ίνητον τοϋ Γου-
1 ίτφιλδ, ενα μπλέ «κονπέ».
Ι Καί άπό αντήν την στιγμήν τυ
μπλέ εκεΐνο κου.ιέ τοϋ Γουίτφιλδ,
εγινε αντικείμενον μιας όλοεθνο-ϊς
έρεύντ,;, διότι όσον ό άστυνομικό;
καί ό Γουίτφιλδ είδον τόν άστννο-
μικόν τιιήμα, αλλο τόσον καί το
αστυνομικόν τμήμα είδεν τόν άστυ
νομικόν Γκρί<τφιν καί τόν Γονΐτ- φιλδ. Καί μετά ,-τάροδον ολίγων ημε¬ ρών τό γνμνό σώμα τοΰ άστυνομι¬ κοΰ Γκρίφφιν άνεσκάφη άπό εν.» ριχό χαντάκι εί; απόστασιν 20 μι- λίίον άπό τό Κλήβελαντ. Γενομένης έξετάσεακ;, απεδεί¬ χθη ότι ό άστυνομικός εΐχε πυροδο ληθτ| τοεΐς φορά; εις τό πλεντόν, καί αί σφαίραι διατο^τήσασαι τττρ.1 καρδίαν επέφερον τόν θάνατον. Λοιπί .·. γίνεται ή γεννάται ό έγκληματίας; Ημπορεί ό άνθρω- πος νά διαφύγη τό πεπροχιενον τού; Μά άν παραδεχθώμεν ΰτι ν- πάρχει πεπρωμένον, δηλαδίι γρα¬ φτό, διιλαδή μ$α αλλ») άνωτέοα δι- έπουσα δύναμις, δέν χάνει τότε ό αν&ρωπο; τ>ιν α{ιτε|οι<σιότητά τοι»: Είναι, ή δέν είναι ό αν&ς'Λπος; ε¬ λεύθερον δν; 'Κτομένως, δέν κορο- ϊδεύει τόν έαιτόν τού έκεϊνο; ποΰ πιστεύει σέ πίπρωιιένον; Λέν είμε¬ θα ολοι δ,τι θέλομεν νά είμεθα; Δέν έξαρτάται ό ανθρωπος άπό την θέλησίν τοι·; Ή βυνταγή τού "Κίίιαων έ£ Πρό τίνων μ»τνών έφο'εί'θΐ) ά¬ πό τα δογανα τής καταδιώξεως ό Τζών Λέοναςδ Γοιΐτφιλδ, ενα; ά¬ πό τού; πειό ψυχροαίμον; έγκλη¬ ματίας ποϋ άνργραφαν τα άστυ- νομικά χρθΛ-ικά. "Οπως κάθε αν¬ θ ρίο.το;, δ>1ος πολν καί αλλο; λίγο,
καί ό Τζών Λέοναρδ Γουΐτφιλδ,
είχε την <ρ«λοδοξίαν τού. 'Υ,τάο- χοι·ν ανδρολτοι οί υποΐοι θεωοοΐν τό 6ραχΰ αΰτό διάσημα τή; ζωή; ώ; μίαν περιωρισμένην ευκαιρίαν νά κάιιονν αλλοχ»; εύτνχεΐ; Καίτοι δέν άφίνουν ευκαιρίαν να ξεφιίγη χωρίς νά κάμουν καλό, Λ-ά γλυκά- νονν πικοαμένα χείλη, νά ένθαο- ρύνονΛ', νά δοηθησονν, έν τούτοις νοιιίζουν δτι είναι κρίμα ποΰ δέν ζοϋν αίώνια γιά νά κάμουν καλό αίώνια.. "Αλλοι φαντάζονται την ζωήν ώς την μόνην των ευκαιρίαν νά πικράνουν, νά βλάψουν, νά σφετε- ρισθοΰν, νά φαρμακώσουν σάν τα φείδια ποϋ μεταχειρίζονται τύ φαρ μιίκι των ώς δπλον τής αμύνης. Μά καλά τα φείδια, νά φαοαακώσονν γιά νά άμυνθοΰν. Μά νά ύπάρχοι·ν άνθρωποι, μέ ψυχήν, μέ λογικόν, νά άγωνίζωνται γιά νά κάμουν κα· κό; Νά φαρμακώσουν; Νά βασα- νίζουν άλλον;; νάίκδικηθονν; Άλ- /.ά ποίον; Την κο;ν<ϋνίαν; Τόν ή¬ λιον Τ7> αώ:: Την ζή
ι το>;, όπως έγκλημάτισε πρός τόν
Ι έαιτόν τού καί ό Τζών Λέοναρδ
Γουΐτφιλδ.
Ό Γονΐτφιλδ κατήγετο άπό α-
σηιιον οικογένειαν μικράς τινος πό¬
λεως τής Γουϊσκόνσιν. 'Ειιίσει την
μοίραν ποϋ τόν έβγαλεν ασημον, έ-
μίσει τη,ν τύχην ποΰ τόν έκαμε με-
λαχροινότερον άφ' δ,τι ήτο τοΰ γοί
στου τού, έμίσει ολους δσους δεν
είχαν τό χςώμά τοΐ', έμίσει την κβι
νωνίαν ποϋ περιεφρόνει τό χοωμό
τοΐ'. Καί μόνον αΰτά; Κατηράτο
την μοίραν ποΰ δέν τοϋ εβαλε χρν-
<κ> κοντάλι είς τό στό{.ια. Εσκέφθη
λοιπόν ό Γουΐτφιλδ δτι ό μόνο;
τού προοοισμός σ' αυτήν την ζωήν
είναι ή Ικδίκησις καί τό μΐσος.
Μΐσος κατά των μοιρών ποϋ τοΰ
έ'δωσαν δσα εΐχε, μϊσχ)ς κατά τής
τνχης ποΰ δέν τοΰ εδωσεν δ,τι δέν
εΐχε καί έκδίκησις κατά της κοινο>
νία; ποΰ είγε δσα ό Γουΐτφιλδ δέν
ΙεΤχε.
Μέ «χρΐ"σό κουτάλι» στό στόμα
δέν εΐχε γεννη&η. Μ' αύτό, αλλοι
γεννώνται καί τύ άφίνουν καί σκου
ριά'ζει. Σέ άλλον; δίδεται σιδ&ρέ-
νιο -κουτάλι καί τό κάμνουν χρυσό.
Αλλά τό «χρυσό κουτάλι» τό οποίον
είναι όσκοπός των μόχθων μας, δέ ν
κΓρδίζεται ενκολα. Θέλει κόπους
•καί πολλήν έρνασίαν, θέλει 99 0)0
ίδρώτα -«αλ 1 0)0 εμπνευσιν δπω;
λέγει καί ό άνήρ τοϋ αιώνος μας
"Εδισων, ό μέγας Άμερικανός έ-
φευρέτης.
Καί άντί ό ΓουίτττΛλδ να συγκεν
τρώστι κάθε τού προσπάθειαν γιά
νά κερδίση τό «χον©0 κοντάλι» της
ζωής, δηλαδή ευτυχία ποΰ έρχεται
μέ τόν τίμιον άγώνα καί μέ κάθε
γνήσια προσπαθεία, συνεκεντρωσε
τάς προσπαθείας τού είς τό πώς
νά καταστήση «ευκολο χρήμα».
Μά δσο εΰκολα καί νά βγαίνη τό
«είίκολο χρημα» πάλιν θέλει καποια
πςοσπά&εια καί έκεΐ ό Γουΐτφιλδ
συνεκεντρωσε τα; ενεργείας τον.
Ειργάσθη καί έ'μαθε καλά τα
Ίσπανικά καί τα Γαλλικά, έτελει-
οποιήθη εί; τό έ'νδινα «αί τρό-
πονς τ : ααν καί μέ τόν και
ιιην <", Γι ιιικοιί τ<τυ γενέ- Ό νέος Δόν Ζαυ<άν άπε-| μήζη «ό τους ήλιθίους Θαυμα¬ στάς τού. Βραδύτερον ό Γουΐτφιλδ όιέ- λαμψεν καί ώ; κοινωνικάς άστηνρ, υπο τό δνομα Δόν Ζονάν ντέ Κά- ριΐο, σπόρτσμαν, πρώτης τάξεο>ς ξε
νύχτης καί προσωπικότη; τοΰ Πα-
λαιοΰ Μεξικον.
Μέ ίδικι'ΐν τον έπινόησιν κατώρ¬
θωσε καί μετέβαλε επί τό άνοικτό-
τρον τό μελαχροινόν τού χοώμα.
Μιν.ρός μνσταξ καί έπιτετηδενμένη
Ίσπανική προφορά, μαζύ ιιέ τον;
πραγμαηκοός άορον; τρόπον; τον,
έξέχονσα προσωπικότης -καί άξιο-
πρεπής μορφή — δλα τα άποτε-
λοΰντα τό ενεργητικόν τον,"— τόν
εισήγαγον εις τού; καλλιτέρου; κοι
νωννκοΰ; κικλονς τής Άμερική;.
Ύπολογίζεται δτι ή προσωπικό¬
της τού αυτή ώ; Δόν Ζονάν ντέ
Κάριο τοΰ άπέφερεν ενα καθαρόν
ε'ισοδημα 100.000 δολ/,αρίων, πο¬
σόν τό οποίον είσέπραξεν άπό τονς
εΰήθεις θαν^αστάς τού, οί όποϊοι
είχον τί]ν τιμήν νά τόν έμπιστευ-
θοΰν καί τόν φιλοξεν>Ίσουν.
Καί τότε σννήντησε έν Ίνδιάνα
την Μαρΐ Π^άϊς καί τό μικρά κορί
τσι της πόλεως μαγενθεΐσα άπό τόν
ψεντο - ίσπανόν π/.οί<σιον, τόν η¬ κολούθησε καί σννεταξείδευσε μα¬ ζύ τού άλλοτε ώς κυρία Τζών Λέ¬ οναρδ Γουΐτφιλδ, άλλ' ώς επί τό πλείστον ώς Δόννα ντέ Κάριο, διό¬ τι καί ή Μαρία ΙΙράϊς, ή όποία όσον άφορά σωματικήν ανάπτυξιν έκαμε τιμήν είς τα 16 χρόνια της, ήτο καί αύτη Ίσπανική; καταγω- γη;· Την εποχήν εκείνην ό άστηρ τοΰ Γουΐτψιλδ άνέτελλεν άκάμη καίτοι δέ εΐχε σχιλληφθίΐ πολλάκις «επι ύπονοία», έν τοι'τοις δέν ηδύναντο νά ευρεθούν κατηγοροΰντες μάρτυ- ρε;. Κχε βλέπετε την εξυπνάδα νά ήξεύρη νά διάλε γη τα θύματα των δολοπ)νόκων σχ^οίΐυν τού, ατινπ άνήκον μεταξϋ των κοινωνακώ; έκ λεκτών, οί όποϊοι επροτίμων νά καταποιοϋν τής ζημίε; των ν.αί νά «ποφνγοΐ'ν σκάνδαλον, παςά νά ό- Ό Κάορολλ Δ. Γουίνσλω. Χάλκινα χονμπά άπό την στολήν τού ευρέθησαν μέσα ο' ενα σωοόν καιιέ'ων σκου»διών πλησίον τού μέρον; δπσΐ' ευρέθη τό σώμα. Ή στολή τοΰ άστννοιιικοΰ είχεν μετ«- βληθΐ} είς τέα~ρ«ν. Καί ώς είναι.φυσικόν, ό Γουΐτ- φιλδ καί ή Μαρΐ Πράίς γίνονται αντικείμενον ε'ιδικής άπηνοΰς κατα¬ διώξεως άπό εκατοντάδας αστυνο¬ μικον τμημάτων άνά την χώραν. 'Εκατοντά^ες άνθςώπων συνελή¬ φθησαν ώς ύποπτον δβοι δέ είχον την τύχην νά όδηγο|ίν_".τλέ κουπέ ήσαν τνχηροί άν "Ιξέφευγαν μόνον μέ δύο ή τρείς σνλ/.ήψεις εν μια ίέ! Ό νόμος κ*τ*.ζήτδΐ τόν ΐδ ΔΑς τό ζεΰγος εν.όντεν,ΐ νά σι·λ- ληφθη, άλλ' είς αμφοτέρας τάς περιστάσεις ό Γουΐτφιλδ ήνοιξε τόν δρόμον τού μέ τό περίστροφον τού, άφίνων κατά την δευτέ¬ ραν φοράν τό κορίτσι άνυπεράσπι- στο έν μέσω άγρία; μάχης κατά των όστννομικών όργάνων. Καί ί Μαρί Ποάίς, μακράν άπό τοϋ ν< μντισικακηση γιά τή,ν αναΝ σι·ιιπεριφοράν τοΰ άνθρώποι την κατεστρει1.·ε, εμεινε πιστ αυτόν. Άκόιΐη καί «μα, μέ (Σ'-νέ-/ε:α ε·; την Οην π-.

απο την ζοην Η ΑΚΑΤΑΓΩΝΙΣΤΟΣ ΔΤΝΑΜ
~—— ιινπ
ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ. ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΕΣΤΙΑΙ, ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΟΑ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΑΕΙΠΟΝΤΑΙ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ
ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ.- Ο ΙΠ ΠΟΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΥΤΗΝ. ΑΚΟΜΗ
ΤΗΝ ΚΡΥΑΝ ΕΠΟΧΗΝ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ- ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΥ-
ΣΙΑ ΕΝΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΜΑΟΗΤΌΥ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΤΟΥ ΟΥΕΣΤ ΠΟΊ'ΝΤ ΚΑΙ ΠΟΑ-
ΑΑ ΑΑΑΑ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ ΕΠΙΦΑ ΝΩΝ ΜΕΤΑ ΑΦΑΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ.
■Μ.
ο ϊρο>ς. ί/'^ιος τού αντιτι-
. ρ πληρώνομϊν δι'_αντόν.
- ι προισσότερσν άπό την
την παρέλαβε, την έτοποθέτησεν
είς εν αϋτσ/'.ίνητΌν καί Ιντός ολίγον
οί δνο εί'ρίο-κοντο ενώπιον τού εί-
αχτο άκόμη το χρήμ< % ήξ των κοι-1 ρηνοδίκου τΐζ πόλεως Μπΰσϋστερ, 'ίίΐν ' Νέα; Υόρκης. Έν τφ άμα καί τό θάμα. «Την θελω», είπεν ό Πώλ. ιροιοκη.ντηιιάτων καί ΐων ιπαοςείον, τας οποίας ;οιιρν (δι" αυτόν, Ι Ιει ν' άποσνρ&Γ) τις £χ 11 «*,.,.. «,τικής Ά/αθημίας τοΰ II Λ Γ> Γ
ής ημς
11 στ Πόίντ καί νά εξέλθη είς
• σμόν ίίπιυς αρχίση βιοποοι-
ι, εργασίαν χιορις νά έχη .τεί-
, διά την κόρην, την οποίαν ά-
ά /.αί οιά τόν έαιτόν τού;
Βεβαίως αΕίίρι!» λέγει 6 νεα-
ρος Πώλ 3 όστις άναμ-
ς θά , . -, π λέγει, έπει-
«Ί'ον θίλω», είπεν ή Μάο/γκαρετ.
«Ου; Θεός σι·νέζευξεν, ανθρωπο;
μή χωριζέτω»1 είπεν ό ειρηνο&ίκης.
'Αλλο εν άν<νό·Ί·νον προσετέθη Περιεργότρρος είς τα υΜΜαταΐπροσέφίρεν είς^τ. τού" κοινοϋ είναι ό γάμος τής "Ελ- τάλλαγ4ΐα τής "Ε, .. ,..------------ λης Μακαίη. θνγατ,ρός τοϋ Κλά-, τερος όιλων των λόγων, τοΰ χρημα- | ου τοϋ «Πό-1 τος, των ε'ι, α άναντιρρή-' καί των ·0αι ρενς Μ σταλ Τ>
τως μιάς έκ των έπιφανεστέρων ' οί- ό Μακαίη έκαμε πρός την "Ελ
μοοψων έν τη άριστακρατία τής ι ?.ην. Τοιούτος έρως δέν νικάται ν-
Νέας Υόρκης, μετά τού "Ιτζυ πό Ιεπιγείων πραγμάτων καί τοι-
Μπαλίν, άλλως γνωστσϋ υπό τό 6- Όϋταν ερωτα ολίγοι θνητοί έδοκίμα- ί
νομα
*»ϊγ>γ>ι' ΛΤτί'ο/ιν τοιι.τοΐ'
σιη' ■ τι Τιι-
ι: ι; τον κοσιΐι
Είς τό αιτοΛΐνιιτον "/.αι οπίσω
είς τό Νιον Χαίδεν. Ό Πώώλ άσθ ,
μαίνων ε/ο6ε την θέσιν τού είς
την γραμμήν μαζύ μέ τοϋς αλλονς
σι>μμαί)·ηΓάς τού την στιγμήν καθ"
λ θ ί άλ
ην
ς η γμή
ν' άναγνοκτθη καί πάλιν
δά η ώ
η ι γη
ό κατάλογος διά την αναχώρησιν
μετά τό τέλος των άγώνων. Αί πα-
ρειαί τής Μάργκαρετ ήσαν κατα-
τό πριϊγμα αϋτό ακριβώς συνέ-1 χόκκιναι—φυσικά κόκκινον χρώ-
ί'ις τόν Ίδιον. ' — τα μάτια της είχον μίαν ί-
λλ' αρά γε είναι όρθ ,ονσαν λάμψιν, ώς μάτια νεο-
νιμφοι καί ή καρδία της έκτυποΐ-
τι,
τις τόσην ησυχίαν τυυ
ί . 'ηην μέλλουσαν εΰ-
> όπαϊον κατά την
α εξΐσοΐ1 άβέβαι-
μφ ή ρ η
αε δυνατώτε>ειον τοΐ (ητνή&ονς. 'Αί
λά ποϊο-ς έ.τρόσεξεν είς τοιαντα μι
κρά πράγματα;
Βρβαίως τό πράγμα εγνώσθη.
Τα κορίτσια καί όταν ύπανδρευ-
θοϋν άκόμη δέν ήμποροϋν νά κρα
τήσοΐ'ν μνστικά. Π ροτοϋ νά έξα-
φαΐ(τθΓ] τό αστρον τής ημέρας εί;
τα χρυσά σΰννεφα τής δισεως, 6 ,
συνταγματάρχην καί ή κ. Γκίλλέ-1
σπ»| έμαθον τα χεχρότερια — κατ'
α/.λοιις τα κα^Λίτερα. "Εμαθον ότι
ή κόρη τ(ον δέν ήτο πλέον δεσποι-
νι ς
κυοια.
Υ/Χ αντά χά πρ<ίγμ(χτα — έ- Γιΐτρέ*τονται; Δέν έπιτρέπονταχ! Ό Πώλ ΐ·<ΐκί$ι εΛΌλΐτιον τον σοβαροϋ ( ξ όσον μιά Ά.τριλιάτικι ή κίΐί εξ ίσον άστ«θές, δσο ντ'φο; κοτνο" ν ιΐλιν υ Π ώ/. /^α α ιψοονεΓτί- σεΐς πεο'ι αύ- Γ Άξίζει 6 ΐρίιί: σα: Γ:σα Γτλη- ρώσατε δι' αυτόν Ρ'ά εχετε τό θ^ν„■«- ··<· ·νν^'." ι τι ΙποαξεΛ' ό Πώ>. Κέίπρίον,
Ισο>ς οέν γνωρίζετε ότι μεταςύ
ι ' ι κανονασμών, τη; πϋδαρχίας
διά τον; μαθητάς τοΰ Γουεστ ΙΙό-
ιν·τ είναι ν.αί είς λόγος τα κάτο>ί)ι:
Λπα^'ορει'εται εί; τού; ιιαιτη-
τα; νά ετιβαίνονν ποδηλάτων. νι· | ρτοΗτκοτικοΓ* σι»}ΐ6οΐ->λίου τής Άκα
μασοΓν καχνόν κοί νά ι/ονν ΐπ-! ιδηΐ'ίι»-;, ό.τοι· τώ ανεκοινώθη ότι
■χον. σχύλλον, σιΊζυγον, μϋσταν.ας νιέπρσΗί «θ«νάσιιιον άμάρτημα»
ί'; ά'λ/ν.α -τιιινΛιιηι/, -"'■!·»"■'■■ ■·'.-/. ίίνκχΛες}: να φο.- πνε «ιακ»; τοϋ νεαροΰ μαθητοΐ τής
γϊγ τΰ Γουέστ Πόϊντ άντ'ι τή; Στι;«τι<οπκής Άκαδημίας καί είς 'εως. έ'νθο υ πατήρ τού εί' τ ■ > ικ-οττν δ?.ο>ν αντών ή έπικρατή-
νιι, αι>ηγητή; τής Αγγλικη; · Γ,το ΰτι ό ε·ρως τής Μάργ
γλοοσσιΐς. δεν είχεν Ιδέαν νά πά- * -ά πολύ περισσότερον ά-
' Γι κανένα έκ των κανονισμών Γ<·Γ»τι*οτιχον στάδιον. τι,, Σχολής — Ιως οτσι1 εϊδε την ιΥΙ ,|Π)ι ερωτώμεν τάς νεαρά; Μάργκαρετ Γκιλλεσπη, ωραίαν με- άναγνωστοίας ημών τί θά εκαμνον / .τ·/_ ΰΐνί|ν θι^'ατρρα τοϋ σι·νταγμα ' βν ,^αν εις την θέσιν τής Ματθίλ- χοΐ' Άλί'ίάνίιροΐ' Ι'/.ιλ/^σπη. ι,Ν,ς Μ«κ Κόο<ιικ "Οζερ, τής νεο>
ι τότε ταρ,ί<ν=οι καί έπαναστα-|Τρρο; θυγατρό; τοϋ Χάρολδ Φ. γ η μγ,ι: Γιονισαν νά στροβι-|Μά·< Κόρμικ καί έγγονης τοϋ >·ίζ< ίΑ% νεαράς ! Τζνν Ροκφέλλερ, ή όποία είς ήλι- 'ίον 1(5 ίΤ(7η· έγνώρισεν επαρκώς ΓΟν,'αιτόν της ίοστε ν' αναγγείλη ρίναι ανεξήγητον επι τοΰ ,τροκει- ] είς την οικογένειαν της ότι έμελλε μένον. κι>ρί<ο; διά τού; σι^ιμαθη-' Λ·ά νπανοπρνί^ τόν Μάξ "Οζερ, τάς τοϋ Πώλ, είναι πί«; είρεν ου-, δστις έχ.τό; τοϋ ϋ'τι ήτο άπλοϋς δι- οην νά γνωρίσΐ] την θνγατέ > δάσκαλό; της είς την ίπττασίαν,
της 'Ελ&τίας. δπον ή τελειτταία
πρωτο.-τεΐς ααθΐϊται τής ΣτρατΛ(ι>-
Γ,; Άκαδημίας στεροΰνται έ-
ι ιί,'-ρίας. ίπειδή όλος ό διαθέσι-
αος χρόνο; των οαπανάται είς εκ¬
τέλεσιν ποικίλων ν.τηθίσκον χάριν
των μαθν,τιυν των ανώτερον τάξε-
π>ν. Ή ι»όνι; έξήγΓ,σι; τοϋ πράγ-
ίίΠΓΤΟ
= 'Τ
ναι
ί5ή;:
Ίΐρελθύντος Χο¬
έ
ο *
νά
ε-
τή;
ί
Γ)ς Λκαδη-
ζ έ ύ
: και να παραστη ιιαΐ,ν μ-ε τού;
ιαθητάς τού είς τοΰς έν Νιοΐ
ομοίως; είς Νι< Οί ΤΤ' ρΐχε μεταοί) χάριν τή; ΰγείας της. Έννοείται ότι ή γνωριμία δέν ηρ- ή γ γησε ν άναπτιηφη ? ρ αίσθιμΐϋ καί δή λίαν φλογεοόν. Εις μάτην ό ,τατήο τιι; τιιν κα 8ικέτει·σε νά «περιμείνι^. Ή μή¬ τηρ της. πρώην "Εντι& Ροκφέλλερ κατέφυγεν είς τα δ:καστήρια ζη¬ τούσα νά απαγορεΰσοι·ν τόν γάμον. 'Λλλ' εν τέλη ή -θέλησις τή; Ματ- θίλδ»Γ; ί<πίρίσχι_·σεν καί αυτή νπαν- δρεύιτη τόν ανδρα, τόν οποίον ή- γά.τησε. Τόν ΰπανδρεν-θΐ], άλλά και τί τής ί- Ή οίκογένειά ττι: τίιν <<Έν. Ή 'Αμεοι ιιστοκρατία την άπεκι'ι Πλέον άταίριαστον ζεΰγος άπό αύτό δέν ύπήρχε, διότι ό Μπέρλιν ί ώ ί ί είχ >, (χύτός είναι ό λόγος δι' δν
σήμερον ημπορεί νά μει-
χ ρ
είς την πτιοχοτίραν διά καί νά συγχωρη την άνενδοτον
---- »■-■ ι* ^ · ν εν ^ ιν ■ —*
σιηΌΐκιαν τού Ανατολικοϋ τμημα-1 στάσιν τού πατρός τι»; καί τα πτι- «φού έτ>
το; τή; πόλεο)ς ν.αί ήηχισε τό πτά | ράγιιατα των άριστοκρατικών 'ΐετά
διον τοΐ' ο>; τραγουδων (ϊίροιτό-:λων τι,;. ΦρονρΓται <"τι δ νΙ ,">;
ρο; είς τυ Μπάουρΐ', ένω ή "Έλ/.ι 'Μπά/.-ν ήτο άντάί
«Τςέρου» καί μετΐ&η
πόκεν μετά τον^Ο
τρώνοι» <ϊ'":>ηίντ~
ύ 4 ί
ανετράφη μέ όλην την χλιδήν,
περιποίησιν καί δή καί ε/παίο
σ.ν τής Νεβνοοκϊζι-/ΐ'
101 Ι1 '
είς την
•μίσμα- · στάσιν. "Οταν κ
- ■•^αστάσεις της
ά:
κοατια-ς.
ΤΊ ήτο «κεΐνο, υ'πίρ ί|ν«)σε
Ό αύτάς \τνχας διά των δεσμ.>/> ,
γάμον; Διά νά μετα/ριοισθω-'Λυγκίνΐισιν τοϋ νά
ι σα; οτ
_ ιαν εκ μΐ:^
θαυμαστών σας, τι ι
σκηνιτοοΰ φωτισμοΰ κ
,ι ιΐ| ιί.ι ι;
τό ο-' οίον.
ι·?ν μίαν κοινήν εκφο
ζομένην εις τοιαύτας;
σας
φώτω
'■] "Ε/Ιη, καί ό Μπερλιν «οεν ο4ΐί-]τήν ταΐητότητά σας μέ
π ηΤ'χζ -/άν την ΐ^·'··'· ^· '·' - - - - ----- Μ,
Ι γλώσσα τοΐ
;σα
ι» σας.
", τό χάι

~ξϊ7ϊ>ΑΥ, ΟΕΙΈΜΒΕΗ 8, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5339.
ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΓΤΟΣ ^ΕΚΑΤΟΝ ΠΕ.ΜΠΤΟΝ.— Άριθμός 5539.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΥΙΑΤΑ ΤΗΣ
Η Λλις ΚόρμΛεττ όοφανή χόρη 16 έτών, χατά την πρόσφατον έν Τζεοσυ Σιτυ δίκην
της διά τόν φονον τοΰ άσπχρΰ) ακος, Τζώρτζ Μάκ Χέϊλ.
Ή Μέϊμπελ Νταίηβις, ή όποία συνελήφθη είς εν διααέρισμα επί τής δυτικής 196ης όδοΰ
τής Νέας 'Ϋόρκης, μετά τοΰ έραστοϋ της Φράγκ Μάκ Μπράϊεν, κατηγορουμένου διά
δύο φόν ούς καί πολλάς ληστείας.
Ή "Ολγα Εδοΐ'
Άμστερ ώς πατερα τού
τοι> Μπροντγουαίη, ή όποία κατηγορεΐ τόν Νάθαν
υίοϋ της. Ό Άαστερ πάλιν την κατηγορεΐ ετί έδ
Ή κ. Μαρίαν Α. Ποντμαν, χήρα,
έξ "Ασβιλ, Βορείου Καρολίνας,
μάρτυς κατηγορίας είς την πρόσ
^^_———1^__— μάρτυς λ« 11| ΐν>ν"»ΐ "τι "Ι' "ν""
Ιζέντρυ, άεροπορος, «ν τψ νοσο^ομείφ των άναπηρων, έν Νέα φατσν δό«ην κατάτοθ Τζώρτζ
1Υ^ μετά τηνπτώοίν της έκ τοί άοαπλάνον Μάκ Μανους έν Νέα Ύορκτ>
ρ
μετά
νοσο^ομείφ των άναπη
της έκ τοί άοαπλάνον.
Ή κ. Μπέσση Σ. νΑρνο/.δ, ή όποία ηγειρεν άγωγήν διβΐ-υγιου κατο τού
συζύγου της εί» Νέα Ύόρκη.. Όμοίαν άγωγην ήγειρεν ένηντιον της καΐ
ό σύζυγόε της

«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΑΕΚΚΜΒΡΙΟΥ, 192!).
λ
ΤΗΕ ΊΪΚΙΙ ΗΕΒΑίΟ"
1919
ΝΓΝ1)ΑΥ, ϋΕϋΕΜΒΕΠ 8, 1929
Ι".
τ
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
149 νλ>5( 16(1) 8>Γββ(
Νρ» Υογ*. Ν. Υ.
1ΈΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓββ.-ΤΤβββ.
)>:ΜΕΓΠΐυ$ 0ΛΙΑΙΜΑΗΟ5. 8βθΓβΐ3—
ΟΑΗΠ Αί $100. θθθ. θθ
"Νβ(ΙΙι«γ·Ι4"
ειιβ—»*ιι—ι···
5υΒ50ΗΙΡΤ10Ν ΒΑΤΕ5:
ΟΠΟ Γ .
Μΐ ΜοηιΙ»
ΜουΙΙιι
ΡΑΙίΥ
.. $10.00
... *».οο
... «500
51>ΝϋΑΥ
Ιΐι.οο
$·.οο
ει.οε
Οηβ
8ίχ ΜοηΙίιβ
»τ.·Γ
$χ!βο
ΜθΝΤΗίΥ
Ληβ Υί&Γ .......$1.00
ί*χ Μοητΐιβ......$1.00
$εοο
Ιί.βθ
ΕΝΤ:ι<ΕΟ Α5 ^(ΧΟΝΟ (.Ι.Α55 ΜΑΤΤΕΗ ΑΤΗΙΙ *. Ι»Ι5. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ8Τ ΟίΤΙΟΪ. ΑΤ ΝΕ» ΝΕ* >ΟΚΚ. υΝΟΕΝ ΤΗΕ ΑΤΓΤ Ο*
ΜΑΒΟΗ 3. 187»____________
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Γου:>(1βΓ ϋη
το
ΕΙΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 8 Δεκεμβριού.— (Ίδ. τηλ- τοϋ «Έθνι-
κοΰ Κήρυκος»).— Κατά τάς έξ Αθηνών πληροφορίας, είς
μίαν έκ. των συνεδριάσεων της Βουλής τής τρεχούσης εβδο¬
μάδος, ό πρωθ-υπουργός, κ. Βενιζέλος, θά αναπτύξη διεξο-
δικώς τό διαχαραχθέν υπό της Κυβερνησείος ναυτικόν πρό-
γραμμα, καί θά έκθέστ) τούς λόγου ςοί όποΐοι συντέλεσαν
είς την προτίμησιν των ελαφρών μονάδων διά την συμπλή¬
ρωσιν της άπό θαλάσσης αμύνης της χώρας. Κατά πάσαν
πιθανότητα, τό ιδρυόμενον Υπουργείον Άεροπορίας θά α¬
ναλάβη αύτοπροσώποκ; ό κ. Βενιζέλον.
' ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
μηχω βερισμένους δημτ,τριακους
καρτοϋς χωρίς νά φέρη κίνδυνον είς
άνθρώχους ή είς άνθρώπων κατα-
σχηνώσεις, τιμωρεΓται μέ φυλάκισιν
τουλάχιστον ενός έτους, εάν δέ τό
χνρ Ιξ°ρράγί μέ φυλάκισιν τουλάχι¬
ώ έώ
τλ
ργ μ
ιών έτώ
στον τριών έτών.
0&11ίΐηαιι08, Ε<ϋΙθΓ 'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ' ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΧ ■*»· Τ" ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡθΜαΝι ΑΜΕΡΙΚΗΝ Ι ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΤ ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ •Γΐηοία .. ΤοΙιιηνας . Ττησϊα . . Τρι|ιηνο: • 10Λ0 Ι ΈτησΙα .. . $6.00 Ι ΈξΑμηνβς . $«.00 Ι ΤρΙμηνος . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΪ $1···· . «ε.ε» . **··· . . . $7.00 Έτησία . . ίϊ.βθ ΈΕαμιτν·: .. . $1.00 ΤρΙΐλτινβς . ΕΙΚΟΝΟΓΡ^ΦΗΜΕΝΟΧ $$■·· .00 .Μ Ι «ι.ο ΚτηοΙα .. Έξάμηνος 14.00 $ι.οε Έτησία ... Έξαμττνος $*.οο Άπβοτίλλετε ιά έ#βάομ<πά βας βια *·- »ν ί| τοα-ΐίζιτικ*» έητβγΑγ είς ϋληβοτία είς Νέαν Ύίρχιτν 8ι«- ιαγ$ "Νβ-Ιΐοηίΐΐ ΗβΓ»1<1". 'Ε.·ν.οιολαΙ «·- ριέχουοαι χαοτονομίβματβ δέ·ν τα λωνται βτυστημέναι είς ΛΛταγί|γ ΠίτΕΐί", 140 λΥθβΤ 11 Οί 51 ·ογ)(, Ν. Υ., 4)λω; βέν «εοομεν ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡεΦΟΝΤΑΙ « ήο« ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι ε. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ II ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΛΚΗ ΕΣΤΙΑ Τό όλον τής οικογενείας, ειπε ίιάσημος συγγραφεύς, εΐνα: άπλού- ΐτχτον, όπως πάν δ,τι ίζαίανν έκ τριών μόνον κραγμάτων -άποτελεί- :αι αυτή άρμονικως συνηνωμένων ~οΰ πατρός, τής μήτρος καί των τέκνων, ήτοι τοΰ ίοκύ.ίως, το·3 ύ—- :υργοϋ καί τοΰ λαοΰ. 'Ε)φ' ενός έ- χ,αστου χ>τών ή Θεία Πρόνοια «-
χίρζξζ διά τής ιδίας αυτής χειρός
τοΐις ^αρτκτήρας οίτινες άεί—τβ'θά
Μ. ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΙΤϋΙ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΕβΙΜ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 8 Δεκεμβριού.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθνικοϋ
Κήρυκος»).— Τηλεγράφημα έκ Ρώμης μεταδίδει περίληψιν
μακράς άνταποκρίσεως έξ Αθηνών, ήτις εδημοσιεύθη είς
την Ίταλικήν εφημερίδα «Άγγελιαφόρος». Ό άνταποκριτης
άναφερόμενος είς την συντελουμέλττν αναγέννησιν της Μα-
κεδονίας καί της Έλληνικής θράκης, τονίζει ότι ή έπιτελε-
σθείσα έκεί πρόοδος άφήνει τόν έΛΐσκέπτην εχ,θαμβον. Ό
άνταποκριττις εξαίρει ιδιαιτέρως τό έργον τής εγκαταστάσε¬
ως των προσφύγων, τό οποίον, λέγει, έν τω συνόλω τού, α¬
ποτελεί άληθινήν αναδημιουργίαν, μαρτυροΰσαν την ζωτι-
κότητα της Έλληνικής φυλή^ς.
Ο ΖΠΓΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟϊΓίίίθϊΣ ΤΟΥ ΟΥΜΒΕΡΤΟΥ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 8 Δεκεμβριού.— Μεταξύ των έστεμμένων, Ι
οί όποΐοι θά παράσχουν είς τούς γάμους τοϋ Διαδόχου τής
Ιταλίας, Ούμβέρτου, συμπεριλαμβάνεται καί ό βασιλεύς
τής Άλβανίας, Αχμέτ Ζώγκου, εάν μέχρι τής έποχής των
γάμων εχει αποκατασταθί) ή ύγεία τού. Τόν βασιλέα της Αγ
γλίας Γεώργιον θά αντιπροσωπεύση είς τούς γάμους ό πρίγ-
κιψ της Ούαλλίας. Ώς πρός τόν βασιλέα της Βουλγαρίας,
Βόριδα, δέν εγνώσθη άκόμη εάν ούτος θά αποδεχθή την
πρόσκλησιν. -
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
ΑΙ ΙΝΛΙ ΔΙΑ Μ ΕΜΠΡΗΣΤΑΣ
τοΐις ^αρτκτήρας οίτινες
,»5ΐ τό ΰζόδδΐγμα χά—ς κοινωνίας·
κύρίθς άχόλοτος, ΰπονργός άφωσ:-
ωμένος, όπήκοος φιλόστοργος.
__________ΟΙΚΟΛΕΣ Π ΟΙΝΑ
'Έκλεκτά βιβλία εχει αόνον τό Βι-
6λιο.-τωλεϊον τού «'Εθνικοϋ Κηουκος>.
ίηοις
τοΰ Ποιν
νέον Νομοσχέδιον
ΤΓό
ΑΘΗΝΑΙ, 22 Νοεμβριού. —■
Διά διατάγματος καταρτισθέντος υ¬
πο τοΰ'Γχοιιργείου Δικαιοσύνης τρο-
χοχοιούνται αί διατάξεις τού Ποι-
νικοϋ Νόμθυ «π
νομοτχέϊιον 9ά
έ ί η
&γγιζο.χϊΐ τοσούτον τας κατοίχίας
καί κατασκηνώτεις άνθρώχων, ώΐτβ
δύνανται! νά μεταδώσωσιν είς ταύ> |
ταίς το χ5ρ, τιμωρίΐται 1) Μέ
έμπρησμοΰ». Το; λάκισ;ν το&λάχ·.ττον ενός ετους
μ
την Δευ¬
τέραν είς την Βουλήν, Ιχ«ι δέ ώς
εξής:
Άρθρον 408. Όστις εδαλε χύρ
είς ο:χ.τ)υ.αΓτα, είς πεπληρωμένα
είς αποθήκας ή
δέν
έ-
έξερράγγη τό πΰρ. 2) Μέ|
φ^λάκυιν τουλάχιστον τριών έτών'
εάν έςερράγγ; το ^ρ. 3) Μέ πρόσ-
τα οτ,αΐ2 κατοικουνται ή χρη5ΐμει>-
ουν χρός κατοίκτρ'.ν, ή είς άλλας
άνθρώπων κατασκηνώσεις η είς
κτίρ-.α η ζράγμ,αια τα
Μ. ΓΕίΙΧ ,.ο Ο
Ο. ΙΝΙ3.
297 3Β0 ΑΥΕ,
Κ. Υ. ΟΙΤΥ
202 ΕΑ8Γ 23Η0 8Τ,
Η, Υ. ΟΙΤΥ
ΤΕΙ.. ΑΙΛΟΝΟϋΓΝ εΐββ—1107
ΗΕδΤΑϋΒΑΝΤ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΗΥ ΕΟΙΙΙΡΜΕΝΤ
ννε «υρρΐ-Υ ενΕΗΥΤΗΐΝβ ιινβειι ονε οοντκαοτ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τδ σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείον, 'Εσιιαΐο-
ρ(ων, Ζαχαροπ>Λστείων, Εαηοίι ΚθθΠΜ, ΟβίβΙβΓΪβί, βΐο., χαί
την συμπλήρωσιν αυτών δι1 δλων των χρειωδών μόνον δι* 'ίνό-
συμδολαίου, είς τιμάς λίαν σνγκαταδατικάς καί μέ μεγάλας εί
κολία; εΓς την πληρωμήν.
Διά τού σνστήματός μα;, της επιμεμελημένης εργασίας;, Τη-
α/.ϋΐθεια; τής αρχιτεκτονικής καί της Ισαηερικής δΐαχοπμήοτω-
•/αθιστώμεν κάθε κατάοτημα χον άνα?.αμβάνομεν =>
ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
ϊεσμά, εάν έκτος τής έκρη-
ςεως τού »ρός, 5/ν«6ησαν έν ταό-
τω χα· αί είς τό ακόλουθον άρθρον
—7) όριζόμίναι έχι-
ς
409 (αριθ. 2
) ρμ
περιστάσεις. 4) Μέ
έό ή
θάνατον, έά·^ έκτός της
-ορο; συνέδη έν ταύτφ καί ή είς το
2ύτο άρΰρςν 409 άρ·.θ. 1 έπιδαρυν-
τικη- χερίχτωσις.
> Άρθρον 409. Ώς αίτίαι έειδα- ι
ρυνο^σαί Οεωροΰνται 1) εάν διά τού
έαραγέντος χυρός έφονε'-βη η έχΐ- >
χίνδύνως έ€λά6η τις, καθ1 ότον ό
τής ήίύνατο νά χροΐίη το'
τοίτο. 2) 'Εάν ό ?
) μρησμές
είς χόλεις η χωρία, καθ' Εν
καιρόν τό κλειστόν τών κατοίκων
ευρίσκεται έκτός αυτών, καί τούτο'
γνωστόν είς τόν έμχρτίστήν. 3) |
ό ό!
'Εάν ό κααοΰργος εδαλε χόρ είς τα·,
λίΐς η χωρίζ κατά διαφόρους τό-!
*»? «γχρόνως καί το «Ορ έςερ-!
ράγη τουλάχιστον είς εν α τόχον Ι
! 4) 'Εάν τό «δρ έίλήθη είς τοιού-1
τους τ-Λατθροίσεως τόχονς, όχου «ο-1
λι>ς άριθμος άνθρώχων έξετέθη είς!
τής δλάδν,ς τέν κίνδυνον. 5) Εάν ο
έμπρηαμος έγινεν έν χγρ^ κο:νης
άνάγκη;, στάσεως, χολέμο^, έν χΐν-
δύνω χλημμύρας καί των τοιούτων.
'Εάν τό χΰρ εβλήθτ, είς χτίρια, δχθϋ
είναι ταμιεύμβτα χϋρίτιδος, η είς
τόχους πλησίον των όχοίων εύρί-ί
σκονται τοαϋτα, χαί ό έμχρη~ής
ε·.χεν είδησιν τοι> χράγίΐατος. 7) Ι
Ε«ν ό έμχρηστής εδαλε τδ
«γινε τφ
δντι τουλάχιστον άχόχειρα. Π Ν
47, 111 έ*. 179, 288, 419. δ δ
Άρδρον 411. Ό έμχρηομός δσ-
-■'.% έχβάχβη ίδίω; είς 3άση η είς .
^, . „._„,» ;. -.-. .. 7 ατχντινου.
μέν εμ.ζρτ;^ιι.ω με φυλάκισιν τούλα- ,
δλάβη ύπερδαίντί τάς 4 χιλιάδας ϋ*^1 ° Χ: ε???««, λεζ·
δρ-/μών, μέ φυλάκισιν «υλάχατον "4?ι^.Λ?*' ~»ν ευρεθεντων
δύο έτών λ.°γικ,ων. «νηλ.ων θά άζο
εις το «ρχαιολογικον τμτ
χοοργείου τής Π αδείας,
σαρκοφάγοι.
ΙΛΑΤΕ! ΑΚΟΥΣΑΤΕ:
Διά πρώτην φοράν
Κ Υ
Καί ό
ΜΑΖΥ!
Στήν ζωηροτέοα, πεταχτωδεστέοα,
κινηματογραφικήν κωμ^ρδίαν πού
έγοήτευσάν ποτε τόν κόσμον τής
Νέας Υόρκης.
"ΤΑΜ1Η61 ΤΗΕ 5ΗΒΕΙΓ1
Παν—Όμιλητική Ταινία
ΙΙηίίβ<1 Αρτάβίβ. ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ Τάς καθημερινάς συνεχεϊς παρα- στάοεις άπό τάς 9 :30 π. μ. Μεσο- νυχτιάτικη παράστασις κάθε 6(>άδν·.
ϋΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙ8Τ5
Β'ννβν αί 491η 8ΐΓεε».
ώ-
Έκλεκτά β
Βίδλιοχωλείον τοϋ
ρυκος».
χε! μόνο
«Έβνικο-3
ΝβΛ,ν Υογ1{
ΤΪΠ165 δ<ΐ. ΒΓοοΙίΙνη Ι Όβ Καθ) ΠΪΙΓΝΙίΙ ΑΙ ίΠΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝβΤΟΥ (6ΑΜΕ ΟΡ ίθνε ΑΝΟ ΟΕΑΤΗ) ΥΠΟ ΚΟΜΑΙΝ ΚθίΕΑΝϋ Α ΤηοαΐΓο Οαΐ1<1 ΡΓοαυοΙίοη ουιι.0 τηεατκε 52ηι1 51 λΥθϋΙ οί ΒΓοαα^αν. Εσπερινοί: 8:50. Απογευματιναί: Πέμπτη κοί Σάβ¬ βατον 2:40. ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ Ραΐϊϋχ ΤΗΕΑΤΚΕδ Ό €ΒϋϋρΥ> ΚΟΟΒΚδ μέ ιιμ
νέα φιληνάδα είς την Όμιλητικήν
ταινίαν Παοαμάονντ.
ΉΑΙΡ ΗΑΥ ΤΟ ΗΕΑΪ Ν'
Μεταξύ των ήθοποκΐιν καί ή ΙΕΑΝ
ΑΚΤΗϋΗ, ήοωΐς τοϋ «Φού Μαν-
τσου». Ή ΜΛΗΙΕ ΌΚΕ55ΕΚ καί
ΡΟΕΕΥ ΜΟΚΑΝ είς την
ΡαΓθΐηοαηΙ—ΓηΓΪδΙϊβ ΟοΓηεΗν
«ΟΑΝΟΕΚΟυδ ΓΕΜΑΕΕδ»
Ό ΒΕΝ ΒΕΑΟΚ καΐ ή Παρβμά-
ονντ Όρχήστρα τής Σκηνής στό
Ν. Υ. ΡαΓ&πιοιΐηί.
Ό ΚϋϋΥ νΑΕΕΕΕ Αυτοπροσώ¬
πως στό ΒΓθοΙίΙνη ΡαΓαηιοιιηΙ.
"Αλλα έλκυβτικά ΰεάματα είς αμ¬
φότερα τα θέατοα.
Μβιατίοβ
«Ό πλέον χαριτωμένος ήθοπο,ός
τής όθόνης». —Νεν.8.
«Τό σπινθηροοολέστατον δημιού^-
γη^^α τοΰ Εγπ51 ία&ίΐοΐι».
—ΤΪΙΠ68.
Ή ^β^ηη^ι{β Μαοθοηβΐά γοη-
τεύει μέ την Θαυμασίαν φωνήν της.
Κατήγαγε ποωτοφανή θρίααβον'»
—ΗβΓαΙά Τπ1)υιιο.
«Συναοπαστική έπιτνχία, κατέστη
άμίσως εν άπό τα θεαματα νΐοΰ
πρέπει νά ίβχι τις!»
Η
"ΤΗΕ Ιθνί ΡΑΒΑΟΕ"
Ό μεγαλεΐίόδης θρίαμβος της
ΙΙαν-Όμιλητικής Ταινίος Παρσ-
μάουντ μέ τόν Ευρίπο ί,απο νά
Ι.ϊΐΐίβπ ΚοΙη.
2 :45 Δίς καθ" εκάστην 8:45
3 παφαστάσεις Σάββατον κα'ι Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. μ. "Εξτρα πα¬
ράστασις τό Σάββατον 11:30 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β*Υ7ΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΙΑ ΓΟΥΝΕΣ
ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ
ΑΠΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΜΕΓΑΑΗ ΣΥΑΑΟΓΗ
ΜΕ ΜΟΝΟΝ
Ι1ΙΑΙΤΕΡΑΙ ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΑΑΙΤΕΡΑΣ
ΑΞΙΑΣ ΓΟΥΝΕΣ
μ
δλην την
€:ΐΑ
«ΑΙ.Ε.
Ι_θυΐ3 ΜΑβΙΑΚθϋ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ ΓΟΥΝΑΡΑΣ
ΑΝΩ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ
63 ¥ίΕ8Τ 14ΤΗ 5ΤΚΕΕΤ ΝΕ* ΥΟΠΚ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ^ΗΕ^3ΕΑ 5870.

ιΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑ^νΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΚΠΚΙΕΜ ΕΙ
Ο /· Τζόνσον βχεδιάζεΐ
νέους «οριβμούς
Ο -ρ·οβδ?ος τίς επί _τής μετα-
ν»·:ί 'ως έπιτροπής τής^ Βουλής
)ΐ Τζόνσων ανεκοίνωσεν, ότι άσχο
λείτα' είς τόν καταρτισμόν νομοσχε¬
διον ?!« τοΰ όχο'ου θά περιορισθή
ί ε!ς τάς Ήν. Πολιτείας μετανά-
ηηνς έα Καναδά καί έκ των Δη-
μαίϊτ-.ών ττν; Κεντρικάς και Νο-
ϊίο;" 'Λμβ.?!κγ;ς. Το νομοσχέδιον τού
« θ7 υποβληθή είς την παρούσαν
ίόνο:ον τοΰ Κογκρρέσσου. Ό άρΛ
ώ; τύν έχ των ανωτέρω χωρών
μδτ^αΐτών «ά περιορισθή ετησίως
ίίς ΓιΟ 000 Κατά την γνώμην τοΰ
χ Τζόνσων ό άριΰμός αύτάς- μέ τας
1Γ·0 000 των μ-ςταναστών οίτινες
ϊίανται νά έλθουν εις την Άχιερι-
ιαν, έκ των άλλων χωρών τοϋ κό-
υμΌ;, ε'ν-αι έπαρκής διά τάς άνάγ-
»ϊς τίς χώρας.
Ό πίόδδρος τής έπιτροπής τής
μετϊνϊστεύσεως ανεκοίνωσεν επί
ΐτ,ς, ί-Λ 9ά επιδιώξη την έπιψήφ'.-
ϊ·.ν τοΰ υποβληθέντος ήδη νομοτχε-
ϊοί,ι ~ερί άποκλεισαού έκ των Ήν.
Πολ'τειών των κομουνιστών μετα-
να-τών καί την απέλασιν εκείνον
»ί ό-Ό'Ό'. ευρισκόμενοι έδώ, διεν40-
γο3ν αντιδραστικόν προπαγάνδαν, έ-
ίΐζητο3ντβς την ανατροπήν τοϋ κα-
ύ
'ΙΙ τ-.
τερα¬
ρηρμη
στία ανάπτυξις.
Η Άμ.ερ(κανική διομηχανία ά-
«ρο.λανων διανύει περίοδον έξαιρε-
ν/.χ- άναπτύξεως. Κατά τούς τε-
λε^τα'ους μήνας τοϋ λήγοντος ετονς
εξηγθηΐαν άεροπλάνα δ-ιπλάσια των
ενόντων κατά την αντίστοιχον
«ρίοϊον τοΰ 1928. Ή παραγωγή
ίών έννέα μηνών τοϋ 1928 ανήλθεν
«ι; αξίαν 3.664.823 δολλ., ένώ ή
τής άντιστοίχου τεριόδοι» τοΰ 1929
*« τα 7.131.918 δολλ.
ρμί, άαγορεύ
καΐ <£λλ« μέτρα. Ο πολιτειακός έχΛεωρητής της *ΡΤβσι»ς, ^χ. Πέρ-χινς, κατέστησε γνωστόν, ότι οί έ-Λτελοΰντες έντός Τίς οικίας των εργασίας διά λογα- Ρΐϊΐμον έργοϊοτών. τοέζε-. νά έΐο- ίί-*,ων-α, μ6 ειδικήν δδειαν καί νά ^Ρ-ίτθΛ την κατοικίαν των είς χλτ>
Ρη /ϊθαριότητα καί σϋμιρώνως μέ
«ϊ απαιτήσεις τής ΰγιεινής. Αί
«;ϊ·»τβ« ««αι έχβϋοντ» είς την
Λ52ν Γ^ικην ύχ0 τ05 αρμόδιον γρα'ν
Ή πρίότη τακτική συνεδοίασις τής 71ης Σύνοδον τοΰ Άμερικανιχοΰ Κογκρέσσου, κατά την οποίαν υπεβλήθη υπο τής
Κυβερνήσεως πρότασις περί ελαττώσεως τοϋ φόρον κατά 160.000.000 δολλαρια.
Η ΣΤΕΝΟΤΗ^ΧΡΗΜΛΤΟΣ
ρ δια να επανέλθη
«άλιν βές την Έλλάδα
ί δέ χρήμα.
τας
ρ
άλλαγής
γορϊύεταΙ ή έργ
«» τας κο-τοικίας ««» 6πά?
ίΪ2 ^ς1 ή
έργασία
ΟΙ
λειτουργίαν των έ««δ>
ρινώνλί
?5_>νς
">ϋ -οοϋπολον.
'Ρν "^^θϊ'ϊνΜΛ τής Δη/χοσίας
*/ ϊ-:«,«ως ?(ά την δι~^:γισ!ν
!?-' β»«Ρ«ων σχολείων, είς τά 4-
1';," ,0ίιτουν. ώς επί τό πλείστον,
'* ΐ!'/ιι«.,Ι.' . . φ '
την Αγγλικην
των άΐ
«αί ή άρμοϋχ έχ-.-
^ 8&ρίν τ«, δ-
τής διδασκα-
λώσσης είς
ΰτα έσχίρινά
Υόρκης.
ΑΘΗΝΑΙ, 9 ρ
Είς τοΰς άρτχο2ίο·ος οίχονομίκοΰ;
κύκλον; έΐΓΑρατεί σκέψις,δ-ως πρός
διεΰκόλυντιν τής χαλινοστήσεως τοϋ
φγαϊενθέντος κεφαλαίου, ·άλλά %οΐ'
χάριν τής προσελκύσης των άχο-
ταμιε^μάτων των έν τή ξενη εργα¬
ζομένων Έλλήνων, καταργηθή ί
φόρος έ—ί των όμΛλογιών δζνίίων,
ιδιωτικήν Ιχιχειρήσεων.
Τό μ,έτρον κρίνεται λίαν <τχ.τ>ΐΕ!υ.ον
*αί επίκαιρον, κατάκιν σημειωθει-
σών καταστροφών είς την Άμερι-
κανικήν χρηματαγοράν, σι>νετ»εία
τής όχοίας σημειοΰται μία τάσις
ρός επάνοδον κ*ί άνατοχοθέτησιν
κεφαλαίων είς την Ευρώπην. Οί
ρηθέντες κυκλοι έχοντες την αντί¬
ληψιν, ότι ή Ελλάς όφείλει καί
δύνατα! νά έπωφεληθή έν τφ προ-
τώπω των βϊιωτιχών έπιχϊΐρησεων
έκ τής στροφής αύτίς των κεφα¬
λαίων άπο Άμερικής είς Ευρώπην,
τρονοΰν, ότι ή κατάργτ,σις τού <ρό- ρου των όμολογιών Οά δι*οκ&λύν·(; τα αέγΐϊτα την έίεόοεσιν κεφαλαί¬ ων έκ μέρευς των Ελληνικήν τχ- ραγωγ'.κώ^ «χιχειρήσ'εων των οποί¬ ων ή ραγοαία άνάπτ>ς;ς έςασφαλι-
ζοαένη διά τήις έ^ξευρέσεως άφθόνο,ι
καί εύθηνοϋ κίοαλαίθΰ θά άπεδιδεν
είς την εθνικήν καί την δημοσία·»
ακονομ.ίαν απείρως περισσότερα τοΰ
έκ τήφ ψορολογίας το3 τόκου των
όμολβγιών το5 ■δημοσίου έσόδου.
Αια να άντεμετωπιβθη ή
βτενοτης.
Τδ άνω μέτρον ν.ρίνεται γενικώς
επιβεβλημένον, τοσούτω^ μάλλον,
καθ1 όσον αί όμολογίαι των δανείων
Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΕΙΙ
Μ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΥΣ
Αρκεταί έκατοντάίες έργατών
το·3 να·-ττάίμοί> Μπρο5κ.λ;>ν κιν5·υν-:ί
&^/ νά τείνουν άνευ ίρ-^ασίας μετΐι
την αποπεράτωσιν τής ναυπηγήσεως
τοϋ νέου 6ωρηκτο3 «Πενσακό'λα»,
έ-ειϊή δέν υπάρχον αί απαιτούσε
να» πιστωτείς διά την έναρξιν νέων
να^πηγήτεων. Ό κίνϊ·>νος αύτάς έ-
χροκάλ&τε το ιδιαίτερον -ενδιαφέρον
τοΰ Γ&ίουσιαστοϋ τής Νέας Υόρ¬
κης, κ. Οόώγκνερ όστις καί προέβη
είς,,τά κατάλληλα διαεηξΐατα καί
τ:ρος τόν ΰπβοργόν των Ναυτικόν
%. 'Αδαμς /.αί πρός τον Πρόεδρον
α. Χούίερ. Είς παρομοίας ενεργεί¬
ας προέβησαν καί άλλαι πολιτικαί
πιχότητϊ-ς καθώς κα· αί ίιά-
«ργάτικα! όργανώσεις.
των έπιχε'ρήσεων ούϊαΜ.οΰ τοΰ κό-
σμΛϋ φορολογοϋνται. Έν Ελλάδι,
έιξ άλλοο, δεν φορολογούνται αί ό-
μο)ογίαι των κρατικήν ίανείων
τούτο ίέ δημιουργή έπικίνδκνον ά-
ν!σόττ>τα καί δοσχεραίνει τα μεγρ
στα την εξεύρεσιν κεφαλαίων δια
ΐήν επέκτασιν ν.αΐ άνάπτι>ξιν των
77ραγωγ'.χών έπιχΐΐρησεων.
Εάν ή σκέψις αύτη των αρμοδί¬
ων καταληίτ] είς ταχείαν απόφασιν,
υτά:χε'. ελπίς, ότρ. θέλει διε,ικολιιν-
6ή σπθ'^αιότατα ή παλίνέστηησις
Χ£ρ(ττοτ£ιων κεφαλαίων είς την
Έλλάδα πρός παίανωνικήν τοτο
θέτησιν, πράγμα τό οποίον θά έ—ι-
ϊράση άνακοφιστικώς επί τήςκρ?-
τοΰτης έκ τής στενότητος κρίσεως
καί θέλει τα αβγιστα διεϋκολύν^ι
την έγχώ·ιον 6ιο;χηχανίαν καί έν
γένει την παραγωγήν, ή όποία, 3ι-
ανύθ'οσα την περίοδον τής έφηδικής
αναπτύξεως, Ιχει συνεχή ανάγκην
έζεκτάσϊω; ν.αί βελτιώσεως.
ΕΡΓΑΤίΙΙ
Οί έργαζόμενοι είς τας
Ηνωμένας Πολιτείας
κάτοικοι τοΰ δά
Τί υπουργείον τής εργασίας σ-/ε
2·άζε'. ά-οτελε—ιατικόν αέτρον δι
νά πλή5(| έκβίνους οί όποίο: έργα-
ζονται μέν είς τάς Ηνωμένας Πε-
λϊτείας, εχουν όαως την κατοικίχ^
των είς τάς Ήν. Πολιτείας ή είς
τον Καναϊάν. Οί ανήκοντες είς την
κατηγορίαν αυτήν θά έπι-δαίίνοινται
μέ την πληρωμήν φόρου 18 δολλα-
ρίων "2:ά χάθε φβραν ποι» θά είσέρ-
ν.οντα,ί είς τό Αμερικανικόν έδαφος.
Δέκα δο>λάρια Οά καταδάλλωνται
διά την επιθεώρησιν των διαβατήρι¬
ον καί όκτώ δολλαρια διά φόρον εί-
σόίου.
Ό ιοποοργός τής Εργασίας είνε
πεπε'.σμένος, ότι το μέτρον τουτο θά
έβαναγκάστ; πολλοΰς Καναϊούς καί
Μεξικανοΰς ή νά έγκαταλείψουν τάς
έν ταίς 'ίΐν. Πολιτείαις έλργασίας
Τ6)ν ι νά οετοικιήσθϋν είς τάς Ήν.
Πολιτείας. Είς τό Ντητρόϊτ και
τα περίχ6>ρά τού έργάζονται 6.37ο
περίπου άημα τα όποία κατο'κοϋν
είς τόν Καναδάν.
διά τα ά-οτελέσματα των ίνεργειών
τοΰ, τονίσας ότι, διά των παρεχομέ-
νων δ:καιωμάτων, ό Μααε2ονι·/.ός
καί θραχικός πληθ>σμός θά άνα-
κουφισθ&ϋν, διότι θά παύσγ) ή διαιώ-
νισις των «ποθέσεων. Προσέθεσεν,
ότι έπέ^χεν απόφασιν τοϋ ύπουρ-
γείου Συγκοινωνίας διά την άποϊή-
ρανσιν τού ελο;; Πλατή καί λί-
μνης Σαρή Γκιόλ. Διά τής άποξη-
ράνσεως τής λίμνης θά αποδοθέν
είς την καλλιέργειαν πολλαί δεαά-
δες χιλιάϊων στρεμμάτων. Σχετι¬
κώς μέ τό ζήτημα τής στεγάσεως
των προσφύγων, είπεν ότι θά ζητή¬
ση νά κτισθοϋν πολυκατο'.κίαι, ίνα
μή έπεκτείνεται· συνεχώς ή τόλις.
ΥΠΑΡΧΕΕ ΧΡΥΣΟΣ
ΕΝ_
Τά εύρεθέντα κοιτάβμα-
τα είς την Κατερίνην.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 9 Νοέμβρι¬
ον.— Έγγίζει ώς φαίνεται ή στιγ-
μή,' ν.ατά την οποίαν ή Μαχεδονική
γή θά άποχαλύψη τοΰς θησαυρους
της. Είς τινος έπιμόνους καλλι¬
εργητάς τής επιφανείας της, έδω¬
κεν ήϊη την -αμοιβήν ποί» ήξιζεν" είς
τάν καθένα διά τούς κόπους καί τάς
προσπαθείας το». Είς —ί,ς έρευνη-
τάς τοϋ ΰπεδάφους της, ή Μακεδο-
νία φαίνετατ7 ότι είναι διατεθειμέ-
νη νά φανή γενναιοτέρα· θά χορηγή-
στν άφθονον χρυσόν καί πλατίνην.
Ίστορικώς είναι δεδα'.ωμένον, ό¬
τι το Μακεδονικόν ΰπέδαφος είχεν
άλλοτε πλοΰσια κοιτάσματα ^ρυσοϋ,
άργ^ρΛ) /.αί χαλκοϋ. Όμιλοδν περί
αυτών ό Στραβων, ό Ήρόδοτο; χαϊ
πε'.στ',κώτερον τά φρέατα καί αί κά-
μινοί όποο ο! άρχαΐοι μέ τά τρω-
τόγονα μέ^α άνεζήτησαν καΐ ανεύ¬
ρον τόν χρυσόν, ό οποίος ήτο απα¬
ραιτήτως. Άρκεί νά ΐημεΐώσωμεν
έϊώ ότι ό χροσος τοϋ Παγγαίου ΰ-
-ήρξεν έ·Αείνος πού έδωκε την νίκην
είς τόν Φίλιππον καί μετά ταυτα
είς τον Μ. Αλέξανδρον.
Εάν δέν συνετρίβετο είς την παγ¬
κόσμιον τότε αγοράν ό «δορικος», ή
άξία, δέν θά ήττάτο εΰχερώς ό Δα-
ί
ΕΡΓΑ ΕΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Δηλώοεις τοΰ κ. Κάννα¬
βος έν Οεσβαλονίκη.
ΘΒΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 17 Νοεμ-
6ρίου.— Ό αφιχθείς έξ Αθηνών
κ. Κάνναβος είς σημερινάς άνακοι-
ώσεις τοο πρός τοίις δημοσίογρά-
φο^ς, εξέφρασε την ικανοποίησιν τού
Τό τρώτο χ.όντ τού εφετεινόν /ε.ιιώνος έν Χί« Ύόοκη. Ή ε'ινών
£κ των δαθμίδων τοϊ1 Δημαρχείον μας.
Άλλ' αί ερεοναι έσυνεχίσθησαν
καί μετά ταύτα. Ή Βι/ζαντινή Αύ-
τοκρατορία αρκετόν πλούτον χρυσοΰ
καί άργύρου άνέσυρεν άπο τό Μακε¬
δινικόν ύπέδαφος. Είναι γνωστόν
ότι ή δυναστεία των Παλαιολόγων
μετά την συνεννόησίν της τότε μέ
τό Δεσποτάτον τής "Ηπείρου, έξεμε-
ταλλεύθη τά κοιτάσματα χαλκοΰ
τής περιφερείας Γρεδενών καί ό
ΚαντακνΛηνός παράτάς πολεμικάς
περιπετείας, τού διενήργησεν ερεύ¬
νας είς την Χαλκιδίχήν, οπόθεν ά-
πέσπασε μεγάλα ποσά άργυρου, τά
όποΐα τοΰ εχρησίμευσαν διά νά πλη¬
ρώση τοΰς Τοόρκους μισθοφόρους,
τοΰς όποίους ωδήγησε κατά τής
Θεσσαλονίκης.
Κάμνομεν μίαν συνοπτικήν Ιστο¬
ρικήν άνασκ,όπησιν, πιστοποιοϋσαν
ότι τό Μακεδονικόν ΰπέδαφος είναι
πλούσιον χαί ότι τά πολϋτιμα μέ-
ταλλα δέν σπανίζουν.
Τελευταίως πολύς εγίνετο λό^
γος διά τόν περίφημον Ουγγρον χαρι
τογράφον τοϋ Αύστριακοϋ στρατολ
Καζ'δίνσκυ, όστις ανεκάλυψε κοι*
τάσματα χρυσοΰ καί χρυσόσκονην εί^
τοΰς χειμάρρους τής περιφερείαςΙ
τοϋ Άβράτ—Χισάρ. Ό Καζβίνσκ*
έξίχώρησε τά προνόμιά τού είς την
"Αγγλικήν Εταιρείαν η> όποία συνε-
χίζει τάς ερεύνας ής.
Περισσότερον εΰτυχής έν πρί-
κειμένφ υπήρξεν ό συμπολίτης μας
κ. Α. Κ. Κορδάτος, υιός τοϋ άλ»
λοτε Γ. Γραμματές τού Δήμου μα*
καρίτου Κορίάτου, όστις άνεΰρε#
είς την περιφέρειαν Κατερίνης κοιί
τάσματα χρυσοϋ καί πλατίνης, έπι-
δεικτικά εκμεταλλεύσεως μέ απόδο¬
σιν 0.32%. Ό κ. Κορδάτος έπέδω-
κε σχετικώς αίτησιν έκμεταλλεό*
σεως είς την Γ. Διοίκησιν, ίνα δια¬
βιβασθή αδτη πρός τό ΰποοργείο^
'Εθνικής Οίχονομίας.
'Εκλιχτά βιδλΐα ε'χει μόνον τ5
Βιδλιοπωλείον τού «Έθν:κο3 Κη-
Ι ρυκος»..

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΓΊΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
__ ΤΒΙ__
Ο ΒΡ^ΧΟΣ
λΙητροπολίτι>ς στά 1914, στό Σι
δηροκαστρο ήταν ό Παρθένιος.
"Ενός ψηλός, σωματώδης καΓ ευ-
ρωστος ανθρωπος, μέ λίγα γ>ράμ-
ματα, γι' αύτό δέ ακριβώς ήταν
καί πειό φυσικάς καί άληθινός καί
γι' αύτό ήταν έπιγραμματικός στής
έκφράσεις τού.
Ό Γαβριηλίδης, δταν έκαμε
την περίφημη έκείνη π&ριοδείαν
στήν άπελειτθερωθεΐσα Μακεδονί-
α — θά γράψουμε καποτε καί γι'
αύτην — καί ήλθε στό Δεμίρ -Ίσ-
σάρ καί τόν γνώρισε, εμεινε μαζύ
τού καταγοητεινενος. Τοΰ εκαναν
Ιδιαιτέρα έντύπα>σι.οί πιρωτότυποι
καί ζωντανοί χαρακτηρισμοί, ποΰ
Ιδινε.
—- Π ου σπούδασες, Δεσπότη
#μον, τόν ηρώτησεν ό Γαβριηλίδης.
— Στά σοκάκια! απήντησεν δ
Παρθένιος.
Ό Γα,6ριηλίδης τοΰ ζήτησε την
φωτογραφία τού καί γιά πολύν και
ρό στά γραφείά τού τόν είχε βά¬
λη δίπλα στήν φωτογραφία των
δύο προσώπων, ποΰ έξαιρετικά έ-
θαύμαζε. Τόν Βίσμαρκ καί τόν
Τρικούπη.
Στό Δεμίρ - Ίσσάρ, ύψώνεται
ενός μεγάλο; βράχος, ΰψους 150
ίσως μέτρον, καθέτως εντελώς
πρός*τό μερος τής πόλεως, στεφα-
νωμένος επάνω μέ τό έρείπιο ενός
νάστρου Βυζαντινοΰ.
Στά πόδια τοϋ βράχου περνά-
ει τό ποτάμι τού" Δερίρ - Ίσσάρ,
καί ενα καμαοωτό παμπάλαιο πέ-
τρινο γεφύρι, ζενγνύει τής θυό δχ·
θες τοΰ ποταμοΰ, σάν άλογο περή-
φανο, ποΰ πηδάει άπό πάνω.
Σέ μιά άχοη, κοντά στό σπίτι
τοΰ τότε Δήμαρχον Λούγγουρα, ύ-
ψώνεται ενας πυργος; Βυζαντινός,
καί άπέναντι ήταν ενα καφενεΐο
ΐτοϋ λεγόταν «Καλλι-θέα».
'Η τσποθεσία εκείνη εχει τόση
γραφικότητα, παϋ πολλές φορές ί-
πήγαινα καί καθάμουνα στό καφε-
νεϊο μόνον καί μόνον γιά νά άπο
μονοΰμαι μέ τα παληά.έρείπια καί
νά ζωντανεύω, μέ την φαντασία
μου, τόν παληό τοις κόσμο.
Μιά μερά ό Παρθένιος, ποϊ
είχε πολλούς ώραίους ένθσνσια-
σμούς, μσϋ λέει:
Τόν βλέπεις αυτόν τόν βράχο,
θά τόν όνοαάσα) Δράκο.
— Καί γιατί δχι Κέντανρο;
— Θά τόν όνομάσω Δράκο, για¬
τί είναι ό «Δρακοντα; Βασιληάς»
ποΰ φνλάει έδώ τα σύνορα. Καί έ
δώ άπό κάτω, πσΰ είναι τό καφε-
νεϊο, θά κτίσω ενα Βυζαντινό ναό,
καί θά τόν όνομάσω Κωνσταντΐνο.
Άγιο Κωνσταντΐνο, δηλαοή...
Κα{Ιώς έκκύταζα τόν βράχο ποΰ
ύψοϋτο μέ τό Βυζαντινό τού στέμ-
■,α στήν κορυφή. μέγας καί έπιβλη-
τικός, σάν νά έπεβλεπε όλον τόν
κάμπον κάτω άπό τό Μπούτκοβο
ώς την Τζουμαγιαν καί άπό τό
Σπάτοβο ώς τής Σέρρες, μού φά-
νηκε σάν Δράκος πραγματικάς των
παραμνθιών, ποΰ φύλαγε έκεΐ τα
ίερά έδάφη μέ τάς παραοόσεις τής
φυλής καί τα κειμήλια τοΰ γένους.
Τόν εΐδα νά λά|ΐπη καί νά άστρα-
ποβολάη, στής τελευταίε; έκτϊνες
τοΰ ηλίου καί άπό την άκτινοβολία
τού νά κατχΐνγάζεται όλος ό άπέ-
ραντος καί σιω-ττ}λός, στό ήσυχο
δβιλινό, κάιυ&χ τής ανατολικώς
Μα/εδονίας. Καί μία ίδέα τολμτ,-
ρή μοΰ ήλθε στό μυαλό.
Γιατί νά μην κάνουμε τόν βράχο
αυτόν, ετσι όπως τόν εστησεν ή
φύσις, ενα μνημεΐο αίώνιο των Ελ¬
ληνικόν $$υψ6(αν, τρόπαιον ά-
τράνταχτο των 'Ε3Ληντκών νίκων;.
Γιατί νά μην χαράξουμε, μέ
γράμματα δννατά καί βαθειά, σάν
τό εργο ποΰ να συμτ3ο?άζουν, κάτι
ΐτον θά θυμίζη τό εργο των συγ¬
χρόνων τό άπελενθερωτικό;
| " Καί σκεφθηρία στή μιά τού με-
* ριά νά γράψουμε τό δνομα τοΰ τό-
IX
Βασιλέως χαί στήν αλλη τοϋ
6 Π θΰ
ΓΤΑ ΚΑΛΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΝΔΟΞΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΑΕΜΩΝ.- Ο ΒΡΑΧΟΣ ΤΟΥ ΔΕ
ΜΙΡ-ΙΣΣΑΡ.- ΜΙΑ ΤΟΛΜΗΡΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ.. Ο ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΚΑΙ ΑΑΗΣΙτΙΟΝΗΤΟΣ ΠΑΡ-
ΟΕΝΙΟΣ.» Ο ΕΝΟΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΑΒΡΙΗΑΙΔΟΥ— ΟΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ
ΠΑ.... ΤΡΕΛΛΟΥΣ!- Ο ΡΕΝΙΕΡΗΣ.-0 ΚΑΗΡΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ— Ο-
ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
Τό άεροπλάνον δι' οδ ό πλωτάρχης Ρίτσαρδ Μπύρντ, δεξιςί, μέ τοϋς τρείς συντρόφους τού, Μπάλτ^εν, Μάκ Κίνλυ
καί Χάρολδ Τζιούν, έξ αριστεράν πρός τα δεξιά, έκαμαν επιτύχη πτήσιν υπεράνω τοΰ Νοτίου Π όλον.
ένθουσιώδη άπάντησί τού, μέ συγ-
χαρητήρια γιά την Ιδέα.
Δέν εμενε πειά παρά νά βροΰμε
μαστόρου; γιά τό έργον.
Σ' όσοχ'ς άποταθι^καμε, μας κύτ-
ταζαν σάν τρελλούς.
ΜόΡιις εβλεπαν τό 'Λιγγιώδες
κάθετο τοΰ βράχου^ φεΐγαν χωρίς
ουτε νά μά; άποχ«Ίρετήσοιυν κάν.
Αλλοι μάς λίγαν λόγια ποϋ
μάς πείραζαν καί αλλοι τό εορι-
χναν στό άστεΐο.
— Έκεΐ επάνω μόνον καοακά-
— καί κιρΐκινέζκα μςτοροϋν νά
έργασ&οΰν!. . .
Κατύ6ικα ΐι»τε στήν Άθήνα
γιά νά όρώ τεχνίτες είοικοΰ;, γύ-
ρισα την €>εσαλονίκη καί μιά με¬
ρά ό πρώην βουλευτής Λουκας
φλα}.ιής, μοΰ συνιστά τόν Πολυ-
χρόνη Ρεν.έρΐ), καλλιτέχνη Τηνια-
κό, πσΰ κοσμεϊ τώρα τηιν Άθήνα
μέ Βτζαντινά σ.τιτάκια, άριστο-
τέχνη στά ψικριδωτά, άνθρωπο μέ
γοΰστο καί γραμ(.ιή Έλληνική. γε-
ματον φαντασκι, πόθοιις καί ίδα-
νικά. Μόλις είχε κατεβί) άπό τι'ιν
Ρουμανία, Ιεκτελών Ινα μυστικό
πόθο της μητρός τοΰ Λαχωδάρη,
'Ελληνίδος Τηνιακιάς, νά πάη στή
Μεγαλόχαρη καί ν' άνάψη μιά τε¬
ραστία λαμπάδα στήν ε'ικόνα της.
Μόλις τόν εΐδε τόν βράχο ό Ρε-
νιερης, μοΰ απήντησε άμέσοκ:
— Έγώ τόν φτιάνω!
— Πρόσεξες, μελέτησες τό έπι-
κίνδυνο τοΰ εργου; τοΰ είπα.
— Τίποτε. Θά τό φτιάσω, μοΰ
απήντησε. Είναι μιά ίξοχη ίδέα.
— "Εξοχη άλλά ΐσως νά είναι
καί λίγο τρελλή! Ποιητική!
— Πρέπει νά σιτναγτηθί} ή
τρέλλα ή ίδική σου, μέ την τρέλλα
την Ιδικήν μου, γιά νά γίνη αύτδ
τό ίίργο καί θά γίνη! Μόνον νά μοΰ
δώσητε μιά προθεσμία να ψάξω
νά βρώ μαστόρους, ποΰ νά μή πα-
θαίνουν ϊλιγγο άπό τό υψος.
Σέ λίγον καιρόν, μιά σκαλωσιά,
ποΰ φαινόταν άπό μακρυά, σάν ί-
στός άράχνης, είχε κολλήση επά¬
νω στόν βράχο, τόν θεόρατο. Ε¬
πάνω σκαλωμενΌΐ σάν μηρμύγκια,
μερικοί εργάται δονλευαν - δούλευ-
αν διαρκώς.
Σϊ λίγους μήνες είχε σκαλισιτΐ)
τό δνομα τοΰ Βασιλέως: «Κων¬
σταντΐνο; ΙΒ'» καί έτοιμαζόμα-
στε καί γιά τό δνομα τοΰ **Βενι^-
λου». ·
Κάτίε γράιψα εϊχε υψος 3 μέ-
τρα! *Ηταν σκαλισμένο σέ βάθος
6ύο .τνθαμών /αί πλάτο; τριών πι-
θαμών.
Άπό πάνω, πρό&αλλε άνάγλυ-
φα;, ενός τεράστιος Δικέφαλο-ς ά-
ετός, τοΰ οποίον ή άκτίνα ήταν δε-
/<αέξ μέτρα. Μνημειώδες έ'ργον δηλαδή, τό οποίον όμως στενοχώρησε κά'ποιον ε'ισαγγελέα ,τυχαίως δϊελθόντα άπό έκεΐ, — Κύριε, ύποδιοικητά, μοΰ είπε, ξέρετε πώς μ' αύτό ποΰ κάνετε μπο ρεΐτε νά βρήτε τόν μπελά σα;; — Άπό ποιούς; Μήπν; άπό τού; Βουλγάρους; -— Όχι, άπό έμάς! — Άπό σάς; Ποιούς έσάς; τούς δικαστικούς; — Μάλκττα. Γιατί άν πέσν] καί σκοτωθη κανένας έργάτης άπό έ¬ κεΐ ψηλά, σεΐς θά έ'χετε την ευθύ¬ νην καί ό Διο.κητής τοϋ Λεμίρ — Ίσσάρ άπέναντι τής Έλληνικής Δικαιοσύνην. — Δηλαδή, σάν νά λέμε, τί θά κάνετε; — Τό καθήκον μας. — "Ε, κάμετε σεΐς τό καθήκον σας, κι' άφηστε καί μδς νά κανου- με τό δικό μας. Σάν τελείωσαν τα γράμματα και ό Δικέφαλος άετός, άποφασίσαμε ι τό βόθος τό>ν γραμμάτων νά ντνθτ)
ι όπως καί τό ο^όντο τοϋ Δικεφά-
λου άετοΰ, μέ μωσαϊκά χρυσά, σκε
πασμενα μέ γυα?.ί, γιά νά μή φ-&ει
ρωνται.
Τέτοια μοοσαικά βρισκόντουσαν
μόνον στήν Ίαπωνία καί την Βε-
νετία -/.αί γιά τουτο τα παραγγεί-
λαμε έκεΐ. Την Ιδέαν αυτήν εΐχί
ό Ρεκέοης, χαί ήτο πολύ καλή,
γιατί σάν επεφτεν ό ηλιος επάνω
στίιν έπιγραφή, τα μωσαΐ/ά αύτα
θά άναβαν καί θά ά'στιραφταν, σάν
άποθεωσις. Έτσι καί τα γράμμα¬
τα θά φαινόντουσαν σάν πύρινα
σ' όλο τόν κάμπο καί σ' άπόστασι
πολλών χιλιόμετρον.
Ό Βασιί^ΰς, σάν εμαθε την λε-
πτομερεια τοΰ εργου εδειξε άπε-
ρίγραπτο ενδιαφέρον.
Καί μιά φορα, δταν ήρθε στή
Θεσσαλθλάκη νά πΐαοαδώστι την
σημαία, δέν ενθυμούμαι ποιοϋ σνν-
τάγματος;, ό Παρθένιος χατί6ψρ
γιά νά τόν ίδη καί νά τόν χαιρετή-
στ}. "Οταν ποορουσιάσθτρίε έμπρός
στόν Βασιλέα, ή πρώτη κοι<6έντ«ι ποΰ τοΰ είπεν έκεΐνος ήτανε: — Τί γίνεται ό βράχος; Ό Παρθενιος έτοιμότατα τοΰ άλτηντησε: —- Τόν εχω Μεγαλε.ότατε μπρο- στά μου! ν Ό Βασιλεύς σιτγ-κ.:νήθηκε άπό την παρομοίωσι καί εσκτ.'ψε καί τοΰ αρπαξε τό χέρι. Κι' ό Παρθένιος απήντησε κα- τασυγκινημένος: — "Αφησε, Βασιληά μου, νά σέ άσπασθώ, οΛως θά άσπαζόμουν την 'Ελλάδα!... Κι' άγνχΛιαστήκανε κα οντουσαν επί άρκετή ωρα! Ό Παρθένιος είχε άναλ, λυγμους και κατασπαζότανε το οωπο τοϋ Βασιλέως. "Β—»™β^? θγαλε Ινα πααπάλα,ο καί μεγώ'" αξιας εγκολπιο ποϋ φοραΰσε ·% παρίστανε έναν όλόχρυσο ' λο άετό, καταστολισμένον λύτιμα πετράδια καί τόν στό λαμό τού Βασιληά. , Πέρασε κάμποσος και'ρος τοτε κι αρχισε ή τόσο κατα πτική γιά τόν τόπο πολιτική „ ρεσις. 'Εγώ μετατέθΓρ«χ ά!ώ τό Δεμιρ - Ισσαρ στό... Καστελλσ- ριζο,και0ραρθέντοςπετροβολή. θη,κε μια μερά μέοχι στήν Μγτοο- πολι, άπό έξάλλοι»; διαδηλωτας! ' Το έργον έσταμάτησε. Τα ψηφιδωτά δέν ήρθανε. Οί σκαλωσιές έπεφταν μιά - μιά άπό την βρογή καί τούς άνέμους. , "Επειτα ήρθαν χρόνια πειό χει- ροτερα άκόμα. Εισέβαλαν οί Βούλγαροι. Πιά- σαν τόν Παοθενιο, καί μέ χόσε; άλλες χιλιάδες,^ τόν εσυραν διιηρο στήιν Βουλγαρία όπου τόν έβασά- νισαν πολχ'... Κ' ίμεινε ό βράχος μοναχός, με τή ντεραστία έπιγιοαφή του, μονα¬ χός μ' άνριος, μεσα <~ούς Βουλγά¬ ρους, σάν βράχος μέσα σέ μιά ά- γριεμένη θάλασσα. Οί Βούλγαροι τοΰ ιρίχτηκαν. Πόλεμο μέ τούς συμμάχους, πό- λεαο «ε την έπιγραστή. Κρέμασαν άνθοώπους, άπό τό επάνω μέρος τοϋ βουνοΰ, μέ σχοι- νιά καί τοϋ Ιβαλαν 700 φουρνέν.- λα, γιά νά χαλάσουν την έπτγ.ραφή του! Δύο - τοεΐς Βούλγαροι σκοτώ- θηκαν άπό τα γσίρών.α ποΰ τ:να- ζαν τα φουρνέλλα! Σάν εΐδα νέ ποθ δέν τοϋ κάναν τίποτε τόν άρχισαν μέ τό κανόνι. Τώρα, καθιώς μοΰ λέν, ά,τό τό μέγα, τό μυστηριώδες έκεΐνο ερ· γον τοΰ Ρεντέρη, τίποτε δέν ίμει¬ νε, παρά ψηλά επάνω ό σταύρος τοϋ στέ}»ματΌς τοϋ Δικεφάλου άε· τοϋί... Πάει καί τό μνημεΐο αύτό μαζύ μέ τα τόσα δνειρά άς.. "Ένα βράδυ, ατά 1918 να στήν Πλατεία τής 'ΕλΜτυε^ϊ. στή Θεσσαλονίκη, εΐδα μιά σοαά να γλυστοάη στό σκοτάδι. — Δέν σοϋ φάνηκε, σάν τόν Παρθένιο, αύτός ποϋ πέρασε, Εί- πά στόν σύντροφό μου. — "Α, μπάΛ μοϋ λέει, ό Παρ*- νιος είναι μεγαλοπρεπής στό «α- ράστημα κι' έκεΐνος ποΰ πέρασε είναι σάν τσακισμένος... Μ' δλα ταύτα ?τρεξα άμέσως ποός τόν ιιαϋοον ίοταο καί φωνα- — Παρθενιε! Τό φάνταΛμα τοΰ Παρθενιον, στάθηκε. — Σν είοαι Ι]ε6ασμιωτατε; — 'Ενώ! ργ Είπο την γνώμη μου αυτήν στόν ΐασθένιο, ό οποίος τόσο ένθουσι- πσν ανέλαβε νά πληρώση Ιδίων τού, ©-ην τού Ιργου την θτί. δι' % καί ίζήτηοχΐτθτί. δι έχιστολ% καί α&αα ΧθΟ Βασιλέως:, χαί εΤχα μενο ίτσι σάρ, σε, τόν λλλλ™,*^»^. Δέν ήταν :ν ήταν ό Ποορθένιος ποΰ ι.. . ι!... Μιά τσακισμένη σιαα τού __αρθενίουήτανε. Άγνώριστος..·. Άουνατος. Συγκινητιχό φαΜ«· > — Τι μέ κυττάς, ασυ λέΡ>,
μέ καταντησανε οί Βούλγαρον
- Τι νέα άπό τό Λεμ1-6 " νο'
►, τοΰ λέωΐ , ,
-Πάει ό βράχος, μοΰ α-π^
μέ μιά βοαγνή ™ωνή, σαν να
φκιασουμε! Σύ νά είσαι καλαί
— Τώρα;.. · είναι πειά αρΐ
Πάει... πάει όβιοάχος!
Καί σκύβει καί μόν λέει ^
ντά: , >
— Καί τώρα;... Πάη»
Παρθένιος!...
>α δτι &6νΟί
μιά νύχτα στό Δεμίρ -
Άπό αυτόν δέν έ^νε, Λ
μαρμάρινος σταύρος, ~
Ό Χώλυ Μπώουλους, κατασκευαστιις τοΰ περιφήμου άερο.-τλάνου <Πεΰμα τοΰ Άγίου Λουδοβίκου», τού Λιντμπεογιι όστις το)ρα επιδιδεται εις την κατασκευήν νέου τύπου άεραιλανου, άνει» ήλεχτρικών κινητήβων. τού, δπως άπό τόν μάρινος στα.υρός τοϋ ετοΰ. "Αλλος σταύρος αύτος, σε εϊδονς μνήμα!.. . ΣΤΑΜ "

«Εβ.ΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.— Τ—ρΐΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΓΙΡΟΣ.ΩΠΑ
ΖΗΤΗ]νΊΑΤΑ ΤΗΣ
Ο άρχαίος Λευκός Άνεμόμυλος έν Σιαλυ τής Αγγλίας, όστις κατε¬
στράφη κατά την διάρκειαν άγρίας θυέλλης κατά τό 1928.
Ή δεσποαϊς Μπίλλη Μπράουν, ή ό.ιοία προγυ μνάζεται δϊτως πηδήση έξ υψους 15^)00 πο¬
δών μέ τύ αλεξίπτωτον της. Εσχάτως έκαμεν έπιτυχές δοκιμαστικόν πήδημα, εν Ελ Μον-
τε, της Καλκχορνίας.
"Υπό τάς πτυχάς τής ενδόξου Διαστερου. Τα λείψανα 75 Άμερικανών
στρατιωτών εύρόντων τόν θάνατον είς την Σιβηρίαν κατά την διάρκει¬
αν τού Παγκοσμίου Πολέμου. Κομισθέντα μέσω Γαλλίας είς Νέαν Υ¬
όρκην, απεστάλησαν δι' είδικής άμαξοστοιχίας είς τάς Μεσοδυτικάς
Πολιτείας, τόν τόπον τής γεννήσεως των.
Α·7« τόν Νόχιον Π όλον "Ανω έξ όριστερών ποός τα δεξιά: Ό πιλότος Μπέρντ Μπάλτσεν, 6 πλωτάρχης
Ρ—- * Μπύρν, 6 ««οΛοΙαΟΤο; 'Ασλυ Μάχ Κίνλυ', <ρ« τογράφος, καί ό Χάρολντ ^-«3™-^ '. Χάρτης δεικνύων την -οείαν, ττ,ν οποίαν ήκο λούθησαν οί ανωτέρω εκ της δασεως των «Μικρά Αμε οική» μέχρι τού Νοτίου Πόλου καί οπίσω, δι αερο.ιλανου. Ή θαλαμηγός Κάρνεγη, μή-μαγνητικόν αχάφος τού *ν Ούαβιγκτώνι ικεανόν

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΉΡΥ3».- ΚΤΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΚΡΙΒΗ ΠΛΗΡΩΜΗ ·
ΜΙΑΝ θλιβεράν στατιστικήν δη-
ρος τοϋ Ίλλινόϊς». Μίαν
κην ή
ζολλο5
ςια—ιβτωνει την πρ
8(*κη·5υχ·θε·3αν
τόν οποίον δέν θά δυνήθη νά περι¬
στείλη κανένοί σύμφωνον Κέλλογκ
κζί καμμιά σ»νϊιάτ«ψις άφοττλι-
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Ο ΠΑΣ-ΙΓΧΟΣΤΟΣ
τος 6ά κζθίττατζΐ όλονέν σοβαρώ¬
τερον κϊΐ τεο'.πλαχώτερον. Αποτε¬
λεί αληθή" γάγγραιναν άπο την >
ποίον πϊί-ε'. νά άζαλλαγώμεν, εάν
ίέν θέλωμεν νά ίδωμεν καταρρέου¬
σα; αύτάς τα; 6ί—ις τίς κοινωνι¬
άς.» Ή ττΰψι 'Ελλάς εχει λύ«!
ί όλ υ δά
τη; τίσων Άμερικαν.-Αών εφημερί¬
δων κ» Ουΐλλιαμ Χέρστ έδημοσίει»-
τι δηλαδή είς την Αμερικήν οί «ν έν α ^λί» διαφωτατίκόν άρθρον
έξ άτΛχηαάτων θάνατοι ί/ττερδαινοΰν] έχΐτής έλαττωιατικόττιτος των έν
τοίις ι?ονεΛέντας κατά τοί»ς ϊιαφό-1 «ϊχ^ ε'? τ*? Ηνωμένας Πο-
ρους Αμερικανικόν»; κολέμους. Ή λιτείας πό ιδικών συστημα-
ιίία έογτιεοίΰ άναβέ:ε« ότι είς ττ-,ν των. «Καθώς ανεκάλυψεν είς το
μάχην τοΰ Γκέτ.>μσμπο»>ργα, κατά
τόν εμφύλιον πόλεμον, αι είς ν-.-
/.ροϋς απώλειαι τής μέν στ
ρ ής μ ρς
τοΰ Λίνκολν άνίλθον είς 3070, τής
δ£ των νοτίων είς 2529, ήτοι σύν¬
ολον φονεν4ίντων'5.662. Οί έκ δυα-
τχ/ημίτων Οάνατοι, είς αόνην την
ττολιτείαν Ίλλινκς, άνηλβον κατά
τό παρελθόν έτος είς 5.950. Ό παγ-
κόιμιος πόλεμος έττοίχισεν είς τάς
Ήν. Πΐλιτείας 36.931 ανθρωπί-
ας 'άπάρξε:ς. Κατά την τελευταίαν
έπταετίαν εφονεύθησαν έκ 'ϊυστ'Λχη-
είς μόνην την πολιτείαν Ίλλι-
νοϊς έν όλω 38.532. Οί «ριο-ό-
τεροι έκ των τοιούτων θανάτων έ-
φείλονται είς αύτοκινητ'.κά ίυστ>
χήματα. Ή ανθρωπότης πληρώνει
πολΰ άχρι£ά την σκντελειίθείσαιν χά¬
ρις είς την τελειοποίησιν τού <ζΰ- τοκινήτο;» κατάκτησιν των άχο—ά- σεων. Π ρόκειται περί ενός αυνεχοός κα) άδιακόπου αίματηροΰ πολέμου, πρός τό Κογκρέτσον ϊιάγγελμά τής Γϊϊελτ)ο6ο·ης Τετάρτης δ χρό- ε,δρος *. Χοΰβερ, γράΐει ό κ. Χίρστ, τα χοιν.κά οτχϊτή'ματα τής Άμερι- κής ε'ναι άχολύτως^έλαττωματικά <υΊ.χΐρίλαμ.6ανομένο4» κχί τοΰ ΐο-χύ- οντος είς την χολιτείαν τή,ς Νέας Υόρκης. Έιτιδάλλετΐι μία άμεσος κα? ρίζική μεταρρύθμισις. Τέ γε- γονός ότι Ιν.α πα?3ί 17 έτών έτρχι- ματίτθη Οανασϊλως 6υο των συν- τίόφων τοο είς μίαν αύλήν τοϋ ίε- I προ ^ολλοϋ τό ^ρόίλημα τουτο ίι τής ίίρ>τίως ίί-.ζιτέρων φυλακών
έςτ,βων.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ
ΝΑΡΚΩΤΙΚδΝ
Ό «ΆμεΡιααν!"Λ=?Ίατρικό; Σύν-
γρησΐμοποίησιν ναρκωτίκών διά τοϋί
άσ'Θεν'είς των, διά νά μή^συντελοΰν
άσνναίσθήτως είς την αύξησιν τ^'
άριθοοΰ των ναρχωτιχομανών. Τό
ίίάο-ημα τούτο π?0Τ7χτίθη τής ίκ:ο-
τούτο
τής ίκ:ο-
•βολής είς τα Έ6νοσυνέϊριον νομο-
(— εϊίου ™ τοΰ β{>υλε·οτοΰ κ. Πόρ-
τερ, έκ ΠενσΛδανίας, δυνάμει το3
όχοί'ου πίς ΐατρός όστις θά τ,ατϊ-
σμΛ>τηρίο·ο τοΰ Σίγκ-Σίγκ, προκα-1 χράται τοΰ δικΐ'.ώματος τής χρτ,-
λεί τό έρώτημα: «Τί έζητοΰσεν είς σιμθΐθΐήσεως^ ναρκωτίκών, Θα στε-
ττ-,ν ©Λακτ,ν εκείνην ενας άντιλι- ρήται τής άϊειας τής εςασχ.ηϊ5ως
των Ναρκωτίκών» τό οποίον θά α¬
ναλάβη την δρακοντίαν εφαρμογήν
δλ'ων των ί,χοσπονϊιακών νόμων οί
ότοίοι 2χ&βλέ«ινν είς την καταΓθ-
λέμηςτ'.ν των ναρκωτικών. Ή χρή-
σ·.ς των ναρκωτίχών, ιδίως μετά
την άπχγόοε^ιν των ποτών προσέ¬
λαβε τοιαύτην έξάπλωσιν είς τάς
ΊΙν. ΙΙολιτείας, ώστε τείνει νά κα-
ταττή £νας άχο τοϋς σοβαρωτέρου;
κοίνωνικοϋς κινδΰνοος.
ΤΑ Π Αρακοινοδοάλια
ΤΑ ΠΑΡΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΑ
όα.θ(—ο·Λ?·.ακές δουλδ^τής κ. Τίγκαμ
εζήτησε ζαρά τοΰ πρόεδρον τής
άνζκρι.τικής έχιτροχτς τής Γερου-
σίας, οχω; έιεξατχθοΰν άνακρίσε'.ς
επ! ττνς παρασκηνιακής ϊράσϊω;
των ίργανώτίων «τού σομβουλίο^
των Μεθοϊιστών επί τής έγκρ^τεί-
άς, τής άχαγορεύσεως καί των δη-
μοσίων ήθών» καί τοΰ «Όμοσ«ονϊια-
κοί Κοινοβο.'λίου των Έκκλη<τ:ών)». ϊ Τθ Αυριον Δευτέραν όμη έβδομά ρ βδόμη δ καί Ίουλΐίττα». θά τάσχουν αί κ^ίαι Βογϊ οιιΐ καί νν'ίΛΚΙ ώ ,· β. 1>ο Ευοοα,
ΙΜετ ΜΗορηβΓ,οπ, Αη^^ ^
α», ΡαΐΓΐπιβπ καϊ Ρϊροη ι- .
κτωρ ό χ Η35Χβ1τΐαη5 Κθντα"
κτωρ ό χ.
Την, Τετάρτην έατερας
, Μαη8ΐίΐ
3γ3 Τβΐν,ί,
^3^^οII καί αί κυρίαι
νΊ,ϋ,.ΜΗ καί Μιι
την ο-νλακήν εκείνην ενας άνήλι-
κος;)> Ή έγκοίθεΐί<ξις τοΰ πα'.δίοο έκεινοο είς τό Σίγκ-Σίγκ μεταξΰ έγκλημ-ατ'.ών τοΰ χειρίστου είδοος καθιστά έγκληματικον όλό«ληρον τό πο-.νικόν μας σύστημα. Έφόσον ή παραφροσύνη αυτή συνεχίζεται κα τα την εφαρμογήν τής δικαιοσύνης, τό πρόδλημα τής ρ, τϊΰ έπαγγέλματός τού. Ό κ. Π όρ- τε? όστις ήτο πρόεδρος τής Άμε- ρ'.κανΐκής έτ:!τροπτ)ς είς την έν Γε νΐύη συνδιάσκεψιν επί τοΰ έμπορίου ^ Την Πέμπτην ά,τογευματινίι μέ έπηρεάζο,,ν μέλη τοΰ ου χαί διαφόρους υπηρεσίας. Τέ Μεθοίιστικον κομιτάτον, προσέθεσεν ό βουλευτής Τίγκαμ, δη'ύ έ δί έ- τοΰ όπίον», 6ά ζηρήση παρά τοΰ Κογ ~ κρέσοΐ) την έπιψήφισιν καί ενός άλ- ής γμ η δδομαδιαίως προπαγανδίστίχόν :ής δικαιοσύνης, λου νομοσγεδίου όπερ προιδλέπει την έγκληματϊκότη- ίδρυσιν «Ανεξαρτήτου Γραφείου επ: Θ£ΑΤΡοΝ το οποίον ΰποστηριζει την ;:ν των νομοΟετΓκών έκεί- νων μέτρων τα όχοία άρέσουν είς το Κομ'.τάτον. Αί χαρασκηνιακαί α^ταί ενεργεια:, ιδίως των Μεθο?ί- ττών, ο! όποίοι έννοοΰν νά ρυθμίσθϋν κατά τας άντιλήψεις των την ζω¬ ήν των άνΐρώκων, χροσέλαία^ · κα¬ τά τα τελευταία ετη τοιαύτην έκ¬ τασιν, ώστε νά μετασχηματίσθοΰν αχείον είς άληθινά νομόθετικά χα- ρακοΐνοβούλία, ττανίσχΰρα καί παν- 3 ΙΚΣΟΣ Καλλιτεχνική Διεύθυνσις: ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ Κα Λίζα Κουρυνχλη ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ 45ΤΗ 5Τ. Λ 8ΤΗ ΑΥΕ. ΠΡΠΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣ1Α ΕΝΩΣΕΩΣ "ΕΛΛΗΝ. 8ΕΑΤΡ0Υ" ΌΠΕΡ, ΠΑΝΤΟΠΟΥΑΟΓ ΣΗΜΕΡΟΝ *ΥγΊΑΚΗ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΠΡΑ 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ ΗΘΟΙ.0.01 ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ 25 Την Πέμπτην εσπέρας ή «Μβποπ Ι.ε$<28ΐιί> μέ τάς κι^ίας Λΐαα «1
ί3 Μηποο χαι τοΰς κυρίους Ματΐΐ-
ϊ ϋβ ί Ό' Αΐ
ς ς ΐ
ηβΐΐϊ, ϋβ ίυοα, Ό' Απβεΐο, Τε-
ά Βαάβ, ΥνΊηαηβΐΐη, ρ,ο,-ο
ί καί 0ε1ΐ3πον5ΐι.ν. Κοντό'
χτωρ ό κ. 8βΓ3Πη;
Την Παρασκευήν τό εσπέρας ό
«Τ8ηηη3ϋ86Γ» μέ τάς κυρίας ^ρ^^.
_8, Μη_«5βΐΐίΐιιεΓ καί Ρΐθίβι-ΙΐθΓ καί
τούς χυριους Εβαοοηΐηαΐ. Τϊϋ5εΙί
Μ ν'ϊΙ ΓΙ
ς ρς βαοοηΐηαΐ.
Μ3>τ, νν'ϊηίΙηβΪΓη, Βΐοοΐι, Γ.ηΙιογ
καΐ ννρΐίβ. Διευθυντής τής Όρχή-
στρας ό χ. Βοιΐβηζβΐίν/.
Τό Σάββατον άπογευματινή μέ την
ΟαναΙΙεηα ΚυδΙίοαπβ» καί τοΰς
Εί
«ΟαναΙΙεηα ΚυδΙίοαπβ» καί τοΰς
«Ρ38ΐΪ300Ϊ>. Είς την πρώτην οί κυ¬
ρίαι Κ3ΐίθν5ΐί3, ΒουΓ8ΐί3>ίΐ χαϊ
ΡβΙοο καί οί κύριοι ^^861 καί Ββδϊ-
θΐ3. Είς την δευτέραν ή κυρία 01-
ΐΙΙ ί ί ύ Ε
Κα Βρ. Παντοπούλον
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ — ΔΙΑ ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ
Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ
'Αθηναϊκή 'Ηθογρόαφί» είς πράξεις 3 και 16 τρχγούδι*.
ΚΕΙΜΕΝΟΝ—ΣΤΙΧΟΙ: ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ.— ΜΟΥΣΙΚΗ: Δ. ΖΑΤΤΑ
Ι1Ρ0ΤΗ ΕΜτΑΝΙΣΙΣ ΤΗΣ Κ" ΛΙΖΑΣ ΚΟΥΡΟΥΚΑΗ
Μετέχονν: Ή δραματική πρωταγα>νίστρια Κα ΙΣΜΗΝΗ ΚΑΖΗ, αί ίιψίίρωνοι Κυρίαι ΒΡΥΣ. ΠΑΝΤΟ-
ΠΟΥΛΟΥ, ΑΝΝΑ ΚΡΙΩΝΑ, οί τενόροι Κοι ΑΡΗ2 ΜΑΛΛΙΑΓΡ03$ Δ. ΚΡ1ΩΝΑΣ, ό δαρύτονΌς Κος
ΚΑΖΗΣ ό τενόρο; Κο; Ν. ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ, ό δαθύφωνος Κος Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ2, ό τενόρο- Κο: Ν
ΘΗΒΑΙΟΣ, οί Κοι Γ. ΚΟΥΡΟΥΚΛΗΣ, Σ. ΣΚΙΑΔΑΣ, Π. ΒΕΡΑΡΔΟΣ. Αί έλαφοαί Σονμπρέτται Κυοίαί
ό Κωμικός Κο; Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ.
Μ. ΚΑΡΝΕΡΗ, Μ. ΘΗΒΛΙΟΥ, Κ. ΧΡΗΣΤΟΥ καί
Πλήρης Όρχτ^στρα υπό την Διεύθυνσιν τοΰ
μουσουργοϋ Κου Δ. Ζάττα.
Μετβ τής ί—6 την οκνθννσι* μο»
τελείως κατηοτισμένης Όρχή—ο<ΐί μόν αναλαμβάνη νά σκοοπίζφ ττν» χαράν καί ευθυμίαν ιΐς άρραβώνας. γάμους, βουττί—ις, έκορομάς, χορο·- βπερ,ιδας χαί παντός είδον; οιασχεδά- ιεις. Ίδτώδης καί αίσ*ηματική Μοο ή. 'ΑυΓρικ—ιχή χβΙ 'Ε)-ληηκή. Παραδίδω χαί κατ' οίκον μοτθτίματα λίου, μανδολίνον χαί χιηι6Ί£7ον Α3ΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ Διεί'θννβνς: ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΫΛΟΣ *Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ Ηηττί88οη Ατθ., Βγοπ.τ, Ν. Υ. ϊλέφ Κβ^πιοπΐ 9566—4551 η ρ ή ρ καί οί κύριοι Εβυπ—Υοΐρϊ, ΤίϋβΗ, Οηβηονχΐΐγ καί Βααα. Δι- ενθυντής της όρχήστοας κοι είς τάς δύο όπερας ό κ. Βθΐϊεζζβ. Τό Σάββατον εσπέρας «111 Τγουβ- ίθΓθ>. θά έμςρανισθχ) διά πρώτην φο¬
ράν ό Άμερικανός τενόρος ΕάνΛ'ΒΓά
Κ3Π5θΐηβ, μέ τάς κυρίας Κβ11ι1)0Γίί,
ΟΙβυχββπ καί ΕβεπεΓ καί τοΰς κυρί¬
ους; 1)311156, Ρ356ΓΟ, ΟβΠΟθΙΠ Χθί
ΡβΗΓΪηίεΓΪ. Κοντάκτωρ ό κ. Ββΐ-
1εζζ3.
Τό κονσέρτο τής δπερας άπόνε ·"«■
οτλαμβάνει τα εξής:
ΟνεΓΐϋΓε όρχήστρας άπό τι'ιν «Μι·
ί?ΠΟΠ>. 03ν3ΐίΐ13 ίΓΟΓΠ «ΤΙΐΡ Β3Γ-
^εΓ οί δενίΐΐο», Μγ. ΤϊοορΜ. Α-
γΪ3 Γγοπι «ΑηαΓεβ ΟηεπϊθΓ» Μΐηβ
01ΐΓ3ΐ)β1ΐ3. δβΐπΐ- δαεπκ' Υΐοΐοη-
ΟοπεεΗο, θρ. 33, Μί$<5 Ββ- ύΪ55ε 3πά θΓοηε5ΐΓ3. δεοοηιΐ ρβτΐ οί ΡΐΓδΙ δοβηε οί «Οβνβΐΐοπ;! Κυ- κίΊοβηΒ», Μτηεδ. Οογοπβ 3ηά Ιλ Μβποε 3η^ ΜεκχΓε. Τοΐίβΐγαη ζηά ΤϊΙ}5εη. δοηβδ ϊη Οοϊΐαΐπρ, 01(1 Τϊπιε ΡβνοΓΪΙεδ, Μΐηε Μβπο. νι- οΐοηοεΐΐο δοΐΐ, ΜΪ85 Κ3(1ΐ55β· νθ1β3 ΒοβΙΐηεη δοη^, Μγ. ΛλοΙΓβ. δοη^ϊ δεΐεείίοη, Μγ. Τϋ>1ϊβ«·- Α-
Γ13 ΙΓΌ1Τ1 «Ρ3β1Ϊ300Ϊ>, ΜΓ. ΤθΚ3-
Ιγβη. Ρπχοη δοεηε ίΓθΐη «γ^-
ιΐ5»>, Μΐηε. Μβπ'ο 3η<1 ΜοδϊΓβί. Το1ΐ3ΐν3η βηά ννοΐίβ. «Τΐιβ Βΐαβ η«ηυ1)β νν'βΐΐζ», οΓοηβδΐΓβ νηάΐΤ Ιηε ϋΪΓεοιΐοη οί Μγ. ΡβΗβΙιοΓ. ΤΟ ΚΓΓΡΙΝΟ ΝΥΧΙ •Υπό ΣΑΞ ΡΟΜΕΡ ΜιΗ»ι—όρημα έκτώίτου πληρϊο δέ μνβηηρΐων καί , Εων γεγονότων. τού δαιμόνιον νλου σ·νγοαφέω;. Χρυσόδετσν τιμάτκι........ 'Εκλεκτά βιβλία ϊχει μόνον τδ Βι- βλιοπω/είον τοϋ Έθ^ΛΰΚηθ^0^ Είσιτήρια πωλοΰνται είς τό Ταμείον τού θεάτρου. Τιμαί: §0.75, $1.00, $1.50, $2.00. Τηλέφωνον: Μεάαΐΐΐοη 5336. Τηλέφωνον Κνριακής: Ρεηη 6100. Τηλεφωνήσατε νά σάς ν έκλεκτάς θεσεις. Ό Κο; Δ. ΚΡΙΟΝΑΣ τε θέβεις . ΙΙρομηνύ- εται κοσμοπλήμμυραι Ό Κος Ιω. Ιωαννίδης ΠΑΡΙΣΙ ΑΟΗ ΑΙ Ή γοητευτική Μουσική τοΰ ^οηα^8ιΓ3υ88, ΡΓ30Ζ ίεηΒΓ καί Εΐη- ηκτίοη Καΐτηβη έ.ταναλαιιβιίνε ται είς την γοητευτικήν Βιεννεζι- κην Ό.τερέτταν "ΤΗΕ 8ΙίνΕΒ δνΥΑΝ' *αι Τιμαί Λαϊκαί: άπό $1.00 καΐ άνω.θαυμασία μουσική, 50 αί Χ*! τραγοΰόι, θίασος βνα) των 100. 'Υ-ΐέροχος άνδρική Χορφδία. Ε1°" χοι άμφιέσεις, μεγάλη συμφωνικήόρχήστρα, ξακουσμέναι Βιεννεζι>!«1
ί
σκηναί. ι - .
Όλόκληρος ό Άμεοιχανικός Τύπος έγραψεν ένθουσιωδέστατβ οι«
τή-ν γοητειττυιήν ταύτην Βιεννέζικην Όπερέτταν.
Πρώτης τάξεως έπιτνχία! Μή παραλείψητε νά την ίδητε!
ΜΑΡΉΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ
451ΪΙ δΐ., πλησίον τής 8ης Λεωφ.Κάθε βράδυ στάς 8:30.
Απογευματιναί: ΙΙεμπτη καί Σάβ 6ατον στάς 2:30.
ΝΕΑΥΟΚΚΗ

«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΛΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
3 Ε
Τ
έλθη είςτήν 'Αμερι-
/ήν προσεχώς.
Αγγέλλεται ότι λίαν προσεχώς
καταφθάνει ενταύθα, έξ Αθηνών
ΐ;οε:·/όμενος, δ πρωτατθλητής ό¬
λω > των κατηγοριών τής "Ελλάδος
ν.ν τής Άνατολικής Εΰρώπης
Έλλην πυγμάχος Φάνης Τζανε-
τέποΛος. Ό σ-^μπαθής κα; λαοφΐ-
ς οϋτος πυγμάχος, όστις μέ το
•-—ν σώμά τού, την όλως άρ¬
η κατατομήν τού, ήτις
ζωντανε^ε,ι τούς 03υμαστοί»ς Έφή- ι
6ους τής κλίτσικής Ελλάδος, ώ;
ούτοι άπϋκονίζοντα: είς τα -ερίφη-
μα χαλκά άγάλματα, άτινα ό χρό-
νος μά; δ'.εφΰλαξε, κατεχει το
Οιαΐηρίοη τής "Ελλάδος καί τής
Άνατολικής Εύρώπης άπό τετρα-
ετίας, καταδάλλων συνί'/ώς καί ά-
νικήτως όλοος τοϋς εκάστοτε έμ-
φανιζομένοος διεχδιχητάς "Ελλη¬
νας, Αίγυπτίθϋς, Βουλγάρους, καϊ
όλοι έδιάσθησαν νά όμολογησο;ν την
απαράμιλλον ΰχεροχήν τού.
Κατ)' α πληροφορούμεθα ό α.
Τζανετόπουλος ερχόμενος ενταύθα,
αφοΰ προηγουμένως προσανατολισθή
πρός τα είς τάς Άμερικανικάς
.ΊΓβηαβ κρατούντα, λαμβάνων μέ-
:ος είς διάφορα ιηαΐοη, θά διεκδι-
κήη) το πρωτάθλημα τής ιδικής
τού πραγματικής κατηγορίας των
ήμι€αρέων βαρών.
Ή είδησις αύτη ηκούσθη μεταξύ
των ένταϋθα Έλλήνων μετ' ιδιαι¬
τέρας ικανοποιήσεως, καθ' όσον,
πλήν τής γενικάς συμπαθείας την
οποίαν άπολαύει ό ώραΐος αύτάς
Έφηδος, καί τής νίκης ήτις πάν-
τοτε εστεψε τούτον, γενική κράτει
ή πεποίθησις ότι θά τιμήση και έν-
ταυθα την "Ελληνικήν τοϋ καταγω-
γήν, καί δέν θά άφήστβ νά μαραν-
Οοϋν αί ίάφναι τάς οποίας τόσον
άφθόνους βίρεψε μέχρι τοΰϊβ.
Τόν Τζανετόποϋλον φέρει έδώ ό
Β,λοτε-Ιν Άμερικ$ έγαατεστημένος
ΐίλαθλος καί παλαίμαχος τοϋ
ΙΙΐη^, άξ!ωυ.ατοϋχος τού έν Άθή-
1 ναις τμηιιατος τής Άμερικανιαής
| Λεγεώνος και Σόμδουλος τής έν
Ι Αθήναις Ελληνικάς Πυγμαχικής
ΡβάβΓατίοη κ. Άλέξανϊρος Τσα-
τσαρώνης.
ίθδ ΑΝΟΕυΕ5, ^Α^.—Ό «'Ε-
θνικός Κήρυΐ» .τωλεΐται είς το Βιβλιο-
.τωλεϊον ό «'Ομηρος», 135 Ε. 4ίϋ £1,
ένθα γίνονται δρκταί δημοσΐίύσετς άγ-
γελιών καίέγγροφαί συνδρομητων «α-
, φά τοΰ μόνον άντιποθκ7ώ.του μας κ.
'* Π. Άγιβννιώτοΐί.
ΒΚΟΟΚίΥΝ. Ν. Υ.
ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΤΗΣΙΑ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ
Ρ. Α.
ΥΠΕΡ ΟΛΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
• ΤΟΥ δθυΤΗ ΒΚ00Κ1.ΥΝ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΚΑΙ ΟΡΑΝ 8 Μ. Μ. ΕΙΣ ΤΟ
ΚΝΟΤ5 οί ΟΟίυΜΒυδ
1 ΡΚΟ8ΡΕΟΤ ΡΛΙΙΚ
θά παιχθή ή ξεκαρδιστική Κωμωδία διά πρώτην φοράν
'ΠΡΟΙ, Μ',ΣΗΜΕΡΙ ΚΑΙ ΒΡΑΔΥ"
ΥΠΟ ΤΗΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ>
Ό κ. Ίακωβίδης καί ή Κα Πατρικίου θά πρωταγοτνιοτήσουν
: τό έργον. Θά είναι καί οί δνο στό στοιχεΐο τους έκεϊνο τό 6ρά-
. Μουσική Όρχήστρα {αότήν Διεύθυνσιν τοϋ μαεστρσν, κ.
Ανλωνίτου.
' είναι τό μεγαλειτέρον Ελληνικόν Συλλαλητήριον έν
ΒΓοοΙϋγη ΰπέο των 'Ελληνικών Γραμμάτων.
"Ελληνες: Ινισχύσατε τα σχολεϊά μας είς την σΰιι.τοα|ίν
των ταύτην, γιά νά σώσωμεν τα παιδία μας.
Ι. Β. Τ. δϋΒΥνΑΥ, 7ΤΗ ΑνΕ. ΕΧΡΒΕ55
ΡΚΟ8ΡΕΟΤ ΡΑΚΚ ΡΙ.ΑΖΛ δΤΛΤΙΟΝ
Β. Μ. Τ. 5ϋΒ>νΑΥ. ΒΗΙΟΗΤΟΝ 1.1 Ν Ε
δΕΥΕΝΤΗ ΑΥΕ. δΤΑΤΙΟΝ
ΈΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΜΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μ. ΙΑΚΏΒΙΔΗΣ
ΕΙΡΗΝΗΒΑΙΙΛΑΚΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: ΕΙΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΗ—ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΣΗΜΕΡΟΝ
Κ ΥΡΙΑΚΗ" 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟ Ι-ΥΚΙΟ ΤΗΕΑΤΡΕ
42ΝΟ δΤΒΕΕΤ, ννΕδΤ ΟΡ ΒΒΟΑΟΥνΑΥ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ 42 ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕ5
ΠΑΡΑΣΤΑ.ΣΕΙΣ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ή άναδληθεϊσα θριαμβευτική έπιτυχία τοϋ Θιάσον
ΙΠΥΡΟΣ ΠΑΤΡ1ΚΙΟΙ
Η
1 —υγγραφίως των «Άπάχηδων των Αθηνών > ι
'Οπερέττ* είς ΙΙράξεις 51
ΜΟΥΣΙΚΗ Α. ΜΑΡΤΙΝΟ
Όρχήστρα πλήρης υπό την Διεύθυνσιν τοϋ
Κου Δ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ
ΕΊσιτι'ιοια πωλοΰνται κ.αδ' εκάστην είς τό ταμείον τοΰ Ι.ντΐο ΤΙιεαΐΓθ
άπό τής 1ης μ. μ. μέχρι τής 8ης μ. μ. Τηλέφ. 'νΛΊδΟοηβϊη 9477.
ΤηλΕ<Γ.ωνι',σατε νά σδ: με".· είσιτήοι«. Α5ΤΟΚΙΑ 4820 ΡΕΧΝδΥίΥΑΝΊΑ 5806. ίΥΝΝ, ΜΑ55. "ΙΤνοιξε στούντιο «ρικής. Κατόπιν οέκα όλοκλήρων ετών ό ζωγραψίκής άπο διδά¬ ί Εύί των Ώραίων Τεχνών τής δούργο,ϋ τής Πεννσ^λόανία.;. άφηρ- κτορας Άμερικανούς καί Εύρωπαι- ο«ς, κατώρθωσεν ό χ. Ρ. ΟηΪΓΐδ νά μάς ίώση κάτί, το οποίον τό ί^ηη δέν εΐχε, κα: διά νά είμεθα λεπτο- μερέστεροι, ό χ. Τσίρης μάς εδωσε χάτι τό οποίον όλόκληρος ή Νέα Αγγλία δέν εχε:, τό στούντιό τοι>.
Άρκάς την καταγωγήν, έκ το·3
χωρίον Λϋχόσουρο τής Μεγαλοπό-
λεως, ήλθεν είς Αμερικήν πρό 11
έτών, κα: ίιπό την δεξιάν διδαχήν
των διαπρεπών ζωγράφων καί ίη-
»ττηοίοΓ9 Ρΐιίΐίρ Ηαίΐ, ίββΐίβ
ΤηοηιρΒοη χαι ν*ί11ΐαΐη ταπιε8,
και βοηθοίμενος υπό των έμφύτων
καλλιτεχνικών τού δΰνάμεων, κα¬
τώρθωσεν ό,τι πολλοί άλλοι δέν
κατώρθωσαν, χαί έν μικρώ δίαστή-
ματι έδοαδεύθη και έ'λαδεν απολυ¬
τήριον μέ δαθμόν ««ϊρκττα» διά την
| εΰφ^ΐαν τού, κλίσιν καί τέχνην, ην
' έπΐδείξατο είς την ΑοαάθΠΐ^ οΓ
ι Πηβ Αγ<:8 οί ΒοδΙοη. Αί σποδαί ; τού όμως δέν εσταμάτησαν βως έδώ, χα· προ τετραετίας μετέβη είς Εύ- ' ρώπην πρός εΐρ^τέρας —ουδάς, δι- αμείνας έν Παρισίοις εν ετος είς την "Ακαδημίαν των Ώραίων Τεχ- νών, και είτα είς Ιταλίαν, όπο ρεντίας». Ό κ. Τσίρης, όστις είναι αςιος πολλών έπαίνων, κατά τάς ιδιαιτέ¬ ρας τού παραϊόσεις ζωγραφικής είς Έλληνόπαιδας τοϋ Λύνν, έκρινεν, !Ν, Αίλ. Κοινωνική κίνησις έ θλί Α Π παραδίδη μαθηματα είς τε Έλλη- Πίβ. νας καί Έλληνίδας καί Άμερικα-| —Διήλθεν τής πόλεώς μας /ά"- νοί>ς ϋΓαττίηβ ααι Ρηίηϋη^ είς | ρ(ν έργασ·.ών τοϋ ό άντιπρόσωπος
τα νέα τθ3 δΙιιάίοΒ, τα όποία είνα:, άνά τάς Δ^τικάς Πολίτείας τής
είς τό 113 ΜοπΓθβ 8ίι·βθί, Κοοηι' |ν Άτλάντα Έλληνικής έταιρείάς
327, ίτηη, Μβ88., τα δέ Ι'^αχτ^ά Ηοίβΐ αηιΐ ΚθδίίΐπΓαηί: διιρρΐν
τού θά είναι πολύ εύθηνά, είς τρό-' Ο0. Χ. Π. Μούχας.'
πον ώστε νά διεκκολύνωνται καί οί ι —
πτωχότεροι των έπιθομοΰντων νά ( ,...,.. •/ηπ'-
λάίωσ! μαθηματα. || φΡΕΣΚΟ ΚΡπί
Καβηιΐί'ρινω; ΆρνιΛ (Γ,ΙΤΥ
ϋΚΕδδΕΟ), Κεςρα?άκια, Σηχω-
τάχια, Π.νκαοάκια, Ποΐ'/εοικά,
Πώίον -/.ΛΕας χαί Μοβχάρ» ιοθ γά·
>.ακτο;.
ΜΗΕΜ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒϊϊΤ
παρέμϊΐνε δίο ετη εί ςτήν 'Λ/.αδη- νος
Ιΐένθη
Άπεδίωσε κατόπιν διημέρο^ ά-
σθΐνείας ό προσφιλής χαΐ τοίς πά¬
σι άγαπητος Χαράλαμπος Κον.ν.!-
νογένης, έκ Μοσχονησίου τής Μι¬
κράς Άίας χαταγόμενος. Μόλις
αφιχθείς έν ΝθΓίοΙΙί, προερχέμε-
νος έκ τού Άνατολιχο3 Π'.ττσ-
510 - 9ΤΗ ΑνΕ.. Ν. Υ.
«ΜΓ-ταξίι 38 ναϊ 39 Δρόμων·
Τηλέφωνον: Μοϋαΐϋοη $1ϋ.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΑΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1»29.
.(■
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΪΚΉ
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ Τ1Ν ΕΛΛΗΝΠΝ ΜΟΥΣΪϋθϊ
ΕΑΑΙΙίΕΙΑΜΑΖΟΝΕΙΕΝΝ,ΥΟΡΚΗ
,'ϊ'ριάντα κορίτβι* εττιδιυόμβνα είς τόν όμαδικόν ά-
♦)λητιβμόν.— "Έν κίνημα. πρός καλλιέργειαν άθλη-
'.ικοΰ πνεύμαιτος μεταξύ των ΈλληνίδΊων.
Μιά Έλληνοποόλζ μεγαλοιδεά-ι τοϋ «Έρμοΰ». Στό δεότερο μ,
τιστα καί μέ τα πειό άγνά 'Ελληνι-' χωριστά άπό τα άλλα μέλη το3
κά αΐσθήματα, κατώρθωσε νά έκτε-, Σύλλογον, ένεδύθησαν τάς άθλητι-
έ ο ά άή ά λά ί
κ ήμ, ρ , γ, η ς
λέση εν* πράγμα τό οποίον Οά άφή- κάς στολάς των καί ηρχισαν
στ) έποχή στό Έλλην.*» φεμινιστιλό ζόμεναι.
κίνημα ένταΰθα, άνοίγοι>σα νέον»; ό-1 Είναι κάτι κορ:τίτ>πο.)λα γεμάτα
ρίζοντας δράσεώς στήν Έλληνίδα.' ζωή καί ζήλο γιά τόν άθλητισμό.
Δίχως θόρυβο, κατόπιν μιάς συνε- '· Είναι, κάτι χορίτσια, τα όποία, ά-
χοΰς κοπιώδοος καί συστηματικώς' ναγνώστα, θά τα παρα-ίάλης μέ
τα έπτά Έλληνίδας, νά σχηματίση ' πτοχαμ.ω-,Αένες, α^ πλείσται έξ αύ-
μιά όμάδα άπό τίς πειό έχ,λεκτές' των είναι καλώς έκγομνασμέναι σέ
'Ελληνοποΰλες στό είδός της-, καί ( διάφορα άγωνίσματα. Τρείς έξ αΰ-
νά προσέλθτ; στόν Έλληνικό Άθλη- των ήσαν Οαρτ^ίπδ εις τό Βαβΐίβΐ
τιαό Σόλλογο «Έρμής» τής Νέας Β&Π, διαφόρων Άμερι*. Σχολεί-
Ύόρκης καί νά πή στούς διε^θύνον-, ών, άλλαι κρατοΰν βρα&εία κολυμ-
τβς καί τα μέλη αϋτοΰ: δητικής καί ϊίόμο.
«Κύριοι, ιδού τριάκοντα έπτά "Επί δ-0 ώρας παρηκολθΰθήσα-
Έλληνοποΰλες, μερίχα: άπό αύτάς με ίιαφόροος άσκήσεις των. Έγ>
άβλήτρια! στό κολόμδημα, τρέξιμο μνάσθησαν Σο,,ηϊικάς άσχήσεις, καλ
κβί ί)θ8ΐίθί:-ιοίΐ11. Θέλομε νά γ^μνα- λισθενι/.άς. δρόμον καί Ζπχ·ξαν ζ-
ζώμεθα μέσα σέ Έλληνικό σπίτι, λαι ενα ώραίο παίγνίδι 1>3«1ίΘί-
καθό Έλληνίδες. Μάς δέχεσθε νά Ιόαΐΐ, τό οποίον απέδειξεν δτ·. δύναν-
γίνωμε μέλτ; τοΰ «Έρ-μο3» καί ώς ται νά καταρτισθή μίαν ωραίαν καί
στρατιώται τή, ωραίας ίδέας τού ισχυράν όμάδα, αξίαν όπως παρα-
άθλητΐΐΐμοΰ νά δοηθήσωμε καί ή- δληθή μέ τάς Άμερικανικάς.
είς δτο δυνάμεθα είς την άνάδει- "Ολαι όμιλοΰν Έλληνικά, καί
;ν τοΰ Έλληνΐνοΰ δνόματος είς αί διαλέξεις των γίνονται είς την
τόν άθλητισμό;» Ελληνικήν. Μετά τό πέρας τής
Οί περί τόν «Ερμήν» στήν άρχή έκγ,ιμνάσεως ταίς εγένετο όλιγόλε-
δέν έπίστευον τό τί ήαονισαν (καί πτος διάλεξις, άπό κατάλληλο πρό-
ποιός τοΰς άδικεί;). Πο3 ήκοόσθκ; σωπο περί άθλητισμοϋ, των καλών
Έλληνίϊες άθλήτριαι στήν Άμε- καί κακών αι>ΐοΰ άποτελεσμάτων,
ρ'.κή; Καί ώς όεπιστθ! θωμάδες, τό τί χρειάζεται όπως γίνη μιά νέα
είπαν στή μεγαλοϊδεάτισσα Έλλη- καλή άθλητρια. καί περί τα&θίρ-
«Νά δοΰμε καί νά- πιστεΰ- χίας.
Έζητήσαμε την αρχηγόν καί έ-
Καί μιά δραδυά ή ομάς των Έλ- ρωτήσαμε νά μάθίύμε τό τί είναι ή
ληνίδων ■κροσήλθε στό Γυμναστήριο ιδέα αυτής γιά την διοργάνωσιν'Ελ-ν
σ6>με».
Ή 'Ερασιτεχνική Μανδολινάτα των μαθητων τοΰ Κου Ζ. Μπεζιργιάννη, ήτις προθυ^ιότατα καί άφι/ο-
κερδώς διασκεδάζει τάς Ελληνικάς σνγκεντρώσεις. Πραγματική τιμή διά την άπό Ιδετίας λειτουογοΐ-
σαν Σχολήν «ΑΙ ΜΟΥΣΆΙ».
(2628—8)
ληνικής άθλητικής ομάδος. ΕΤν« | χο, τώ είχαν οί «ρίγονοί μας.»
μία Έλληνοποΰλα νεαρωτάτη, γε-1 «Ό Έλληνιχος Τνπιϊς, έξτ,χο-
μά ζωή καί ένθουοια—αο γιά τόν ά-' λούθησε, ό οποίος χάντοτε έδοήθησε
θλητισμό. περί τοΰ όποίκ) γνωρ-'- κάθε προοδεοτΓΧο σχοχό, 6ά μίς 6ο-
λλά Όά δί Εύ φ ί ί ί ό ό
ημ ρ γρ
ζει πολλά. Όνομάζεται δνίς Εύ-
έ ΐ ί ί άό
ρ , μς
είμαι δεδαία, καί στό δικό
ό ό ό ό
μ φρη, μ ,
τέρπη Πολ^ωΐδου καί είναι άπό μας σκοπό, τόν τόσον εύεργετικό.»
ΕνίΧ
καιρό
__________
Στά
μονον ακούαμε πώς υπήρχαν άνΰρω.τοι εύτΐ'χισμενοι, δπο)ς οί Σουλτάνοι
τοΰ παληού καιροΰ, πού οποια στιγμή ήθελαν μ.-ΐοροΰσαν ν' άκούσονν
άπό τα γλυκυτεοα καί μελωίικώτερα στόματα κάθε τραγονθι άγά.της καί
παθους φλογεροΰ πού λαχτοφοΰσε ή ψυχή τους, κάθε ευθυμη καί πετα-
χτή μελφδίο, πού θά μπορσϋσε νά διώξχι αακρυα τούς κόπους καί τί] με
/αγχολία τους......
Μά σήμερα δέν είναι ^πειά παραμΰθι αϋτό' είναι τραγματικότης, ότι
ΟΑΟΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ νά ιχετε την χάριν, πού εΐχαν τότε μόνον οί Σου>
τανοι μέ τονς σε6νταλήδες τραγουδιστές καί τής παθο.-ΐλάνταχτες σκλά-
6ες, πού έπλημμνροΰσαν μέ γλυκές άρμονίες τα παλάτια τους"1
Σήμερα ΟΛΟΙ γίνεσθε Σουλτάνοι καί κατι περισσότερο' Άκοΰτε δ-
,τοια σττγμή Θίλετε όλα τα μίγαλείτερα τάλαντα φωνης τοϋ κόσμον, ά-
κοϋτε κάθε γλυκειά μουσική πού τέρπει καί μεθά τάς αίσθησεις' Φθάνει
γιά νά γίνιι τό θαΰμα αύτό ν' άποταθητε γιά ν ά σάς προμηθεύσπ μια
Όςθοφωνική ΥΙΟΤΒΟίΑ ή μιά ΙϊΙ.ΕΟΤΒΟίΑ μί ΒΑΟΙΟ €οΐϊ)5ί-
ΐιαίίοη, ή νά σάς άντα>.λά|ϊΐ μ' αντά τό παληό σας φωνόγραφο, τό φη-
μισμένο μονοικό κατάστημα:
ΤΗΕ ΗΕίίΕ
336 ννΕ5Τ 34ΤΗ 5Τ., ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
Τεΐερηοηβ: ΜΕΟίΐΠϊυη 2831.
την ΟοΓοηα, ^. Ι.
νίία μητέρα τής αυριον, μίαν ω¬
ραίαν καί ΰγιί μητέρα, χαρίζοοΐαν
είς την Φυλήν μας άθλητάς Όλψ-
πιονίκας της αυριον. Καί τότε μό¬
νον ό άθλητισμός θά προοδεύση δταν
ή μητέρ*ά μάβΐβ τό παιδί της άπό μι-
_ -" ·— Ι
V
■ — · > ·■ ■
Εφιιγαμε κϊτβνθθϋσιαβμένοι κυ-1 κρό τί είναι άθλητίΐμος, όταν
καθαρώ
μς ,. ..
τό μυαλό μο^ έδώ καί κάμποσον και-
ι ρό, μίς είπε. Ή έφαρμογή της συν¬
ήντησε διάφορα έμπόδια. Ή 'Ελλη-
νικη όπισθοδρομικότης, ή κακή αν¬
τίληψις περί χνϊοΰς καί τό Έγώ
ήσαν τα κυριώτερα έμπόδια. Έγώ
! μέ άλλας φίλας μοο είργάσθημεν
Ι καί κατεν.κήσαμεν τα έμπόδια αΰ-
I
τα καί σήμερα Ιχομε δλα αΰτά τα
Ι κορίτσια μαζί μας τή σογκ,αταθέσει
των γονέων των.»
—'Καΐ τί νοαίζετε ότι θά κα-
τορθώσετε;
'— Στήν άρχή άχι πολλά πράγ-
ματα. Όχι οηβΐηρϊαηβ. Θά πάρω-
με την 'Ελληνίδα άπδ την άργία
της, νά την ξ/ϋπνησωμε άπό τόν λή-
θαργο είς τόν οποίον την ρίπτει ή
άκινησία. θά την άποαα-Αρύνωμ,εν
άπό τα δ'.άφορα χοροδιδασκαλεία,
άπό τίς σκοτε;νές γωνίες τοΰ Κι-
νηματογράφο.1. Άπό την άργία τοΰ
σώαατος καί τη; σκέψεως. Θά την
φέρωμε έδώ, στό ύραίο αύτό γυμ,να-
στηριο. Μοναι μας, μακράν άνσρών,
διότι δταν γυμναζώμεθα, θά άπαγο-
ρεόεταΐ ή έκγυμνασις των άνδρών
είς τό Γ^ναστήριον, τό οποίον θά
| γίνεται κάθε
II
αρασκεοή 6ράδυ. Θά
ζοχωΊτζι τα κορίτσια έδώ, θά γυ-
I
μνάζωνται υπό την επίβλεψιν μιάς
| έκγομναστρίας, ή όποία θά προσ-
ληφθή άπό τόν «Ερμήν» καί άπό
τάς άρχηγούς τοΰ Βαβΐίβί ΒλΙΙ
Ι καί Δρόμ^ Σιγά-σιγά θά κάνωμε
| άθλητρίας καί ^ σέ λίγο διάστημα
| θά δΛαμεθα καί ημείς νά παροσι-
' ασθώμεν στήν άθλητική οίκογένεια
Ι τοΰ Γ-ίνα'.κε:^ Άθλητισμοϋ καί νά
ή γ
τοΰ Γ-ίνα'.κε:^ Άθλητισμοϋ καί νά
ίζητησωμε την θέσιν μας, ή όποία
άνή/,ει είς Έλληνίδας.
Είχε καταληφθή άπό Ινα ένθου-
σιασμό,^ενα χαρχΛτηριστ-.κό τό ο¬
ποίον την διακρίνει, καί έξηκολού-
θητε:
^ «Τα εςοΒα τής έγγραφής μέλους
είναι μόνο εξ δολλάρια τόν χρόνο,
ήτο: πενήντα σέντσια τόν μήνχ Ή
χάθε μιά Έλληνοποΰλα μ,πορεί νά
οικονομήσ») τό μικρό αύτό ποσό. Καί
σέ λίγο διάττημ,α ή γυμναστική, ή
όποίαθά τής δώση ροδζλό^ρόσωπο,
δέν θά^ χρειάζεται εξοϊα γιά «^τια-
σίδί» ή πο^ντρα γιά νά φαίνετα; ώ-
ραία. Ή γ^ναττική θά τής δώση
τό ώραίο φοσικό χρώρα στό πρόσω- ·
> ΒΟ3ΤΟΜ ΜΑ86.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟΝ
Άγοράσατε τα δωρά σας άπό τό Χρυσοχοεΐον τοϋ κ. ΟΟ8ΤΑ
σθΗΝ8ΟΝ ΑΝΌ 00., δπου θά εΰρητε μεγάλην συλλογήν -/ο
σμημάτων πρώτης ποιότητος, εις τιμάς λογικάς, ώς πάντοτε.
Άνανεώσατε τα παλαιά σας κοσμήματα μέ λε"κόν χρυσόν.
ΑϋΑΜδ ΗΟϋδΕ αΕνΕίΕΚδ
634 %ΥΑ5ΗΙΝ6Τ0Ν 8ΤΗΕΕΤ
• Παραπλεύρως τοθ Θεάτρου Οογ«1οπ θΐνπιρί»)
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗΑ
Μόνον $5.00 μηνααίως. ΔιΛασκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—Έλλην»·
στί, παρ' Άμεριχανίοος, χατόχου τής 'Ελληγική;. Άνοικτή ά,-ιο 10
Κ. μ. ίως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης ΌΛοΰ) ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
ΜΗ ΥΠΟΦΕΡΕΤΕ ΠΛΕΟΝ
Μετα/ειρισθήτε τό νεον φάρμακον
ΡΙΙ,Ι,Εδ
Δοκιμαστική φιάλΐ] $10.ΟΟ.
Διά πλήρη θεραπείαν, 3 φιάλαι $25.00.
2β7 ΡΑΙΚΜθυΝΤ ΑνΕ., ϋΕΒδΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. ·Ι·
ΚΑΦΦΕΔΕΣ
Όλων των προελεύσεων
ΠΡΑΣΙΝΟ1 'Ή ΨΥΜΕΝΟΙ
ΕΙΔΙΚΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΒΕ5ΤΑϋΒΑΝΤ5
Λ. 6Β00ΕΗΥ ΟΕΑίΕΗδ
€ΟΡΡΕΕ 00. Ιηο.
153 — 7ΤΗ ΑνΕ.,
ΤΕΕ.
ΝΕν ΥΟΚΚ
1507

■ΒβΜΚθ; ΚΗΡΥ&.- ΚΥΡΙΑΚΙΤ . ΛΕΚ«·Μ7,Ρ,.Ίν ,„,.
της νεωτέρας ελλαδοσ
01ΠΡΟΣΦΥ ΓΕΣ ΦΑΝΑΡΙΩΤΑΙΚΑΙ01ΑΓΟΝΕΣ ΤΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕβΤΟΠΙΟΪ.
1'τν πρωίαν τής 29ης Απριλίου
ρί οί" Άθηναίοι έξυπνηβαν βυ-
ό
Ι^,%ν. «63·-«θετοι, κατεχόμενοι
Α'ί«βν ένθοϋηββμόν. Ή πόλις
*ίων γ 'όχοί* έγνωρισεν εν. ολοκλη-
ί»ττ>Ρ»ϊ»ί ™ν Το^ραι-
-υ£ ίχαϊοντ»>Ρί ρ
Γ'./'ογόν ήτο έ*, τέλους έλαΛερ»,
ίνήχίν «ς το μεγάλον σώμα τη;
^/.ς Ελλάδος. Ο καν.ος εφ·.αλ-
" ή ϊ> ί
ε
Καί
των Αθην*ιων δια
,, ίν.πατν* τοΰτο^ γεγονος θά τ>
-ο τόσον μεγάλη, ώστε δβν «ά ε-
ότι ή ^όλις των ήτο γεμα-
δ
ίλίπον, ότι ή ^όλις των ήτο γεμα-
.η"έρείπια, «τι δβν ύχήρχα·^ οδτε
■Αατεια'. οΰτε δρόμοί, ότι τα στενά
ιω ά/.ανόνι—α σοικάαια ^ τοϋ χερί
τήν Ακροπολιν χώρου «φράσσοντο
ί« έρείπια καί σωροΰς χωμάτων
/.αι λίθων. Καΐ αύτά ^άκόμη τά^ό-
λιγοσ-τά Ορθ'.α σχίτια ήσαν έτοψόρ-
ρ—ϊ. Αυτή. ήτο ή κατάστασις -ής
Αθήνας, τής οποίας οί κάτοικοί ·3έν
Αθήνας, τής οποίας οί κάτοικοί ·3έν
;-ρ'έί(χινΐν τότε τάς 4.009, ΰστβ-
Όν άζο τόν δϊκαεΐ^ σκληρόν καί
άνένϊοτον άγώνα.
Έννοϊίτ«!, δτι όΐΜ τάς συνθήκας
οΐτάς δέν ήμχοροΰσε νά άναπτυχθή
χ&νωνική ζωτ, ΐ όποία προϋποθέτει
κοινωνικήν ευμάρει αν. Έκ παράλ¬
ληλον ο! Άθηναίοι—γυμνοί καί πε-
ίητες 5).οι κατ' εκείνην την εποχήν
—=ίχαν άχοκττίσβι πολΰ χεριωρι-
ςαένας άντιλήψβις, λόγω των κο<- νωναών άρων τής ϊιαίιώσεως αύ- Τ Αί πρώται έχδηλώσεις τής δη- μιουργία; μιάς άνεπτυγαένης καί ΐΓθλ'.τισμένης, ότωσδήποτε, κοινωνί- ας είς τάς Αθήνας, άρχίζοον άΐΜ . την ημέραν ποΰ ή εϊρα τής πρωτευ- ε^χνΐς μετεφέρθη είς αύτάς έκ το{ Ναυπλίου (1 Δεκεμβριού 1834). Ή άφιξις είς Αθήνας των δύο Βζυαρηιών λόχων_ πού <κ>νώδευσαν
τον 6αΐ!λέϊ *06ωνα καί ή εγκα¬
τάστασις είς την νέαν πρωτεύουσαν
της άντ!ίασ:λείας, τής αύλής, των
Μτοοογειων, των πρεσεβιών, κζθώ;
κ»! ή συρροή άτόμων καί οίκογενει
ών άτ;ο τάς έλευθερωθείσας χώρας,
ΐ'Λετελεσίν βίς την διάπλασιν καί
ίομόοφωτΜ μιάς ,'Αβηναΐκής κοι-
νωνιας.
ΚΥ:^ τότε, Οπως συμδαίνει πάν¬
τας;!» των νέων στοιχείων ποΰ έγκα-
τε;τάθηταν είς την πρωτεύουσαν, β-
'Ζ^ίτίΐΟη μία τάξις προνομιοϋχος,
τ, άρ'.στοκρατία, ή ύπερέχουσα των
αλλων κοινωνικών στρωμάτων, λό
ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ, ΠΟΛΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.- ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΦΑΝΑΡΙΠΤΑΙ.- Ο ΡΟΛΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙ-
-ΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.- Ο ΝΗΣΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΦΑΝΑΡΐηΤΏΝ
ΚΑΙ ΑΓίΙΝΙΣΤΏΝ.- ΜΙΑ ΑΣΤΟΧΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΟΘΩΝΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙ-
ΠΛίϊΜΛΤΙΚΗ ΕΥΣΤΡΟΦΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ.
γής, > ή μη
μ-ϊνου ποίελθό'ηος. Την χρονομιβΰ-
νον 2θτήυ ^ίξιν επόμενον ίϊτο νά
την «~)τελέσουν οί στρατιωττιιοί,
ί"?«τηγοί, καπετανέοι τής ςηράς
ι* τής 9α).ά3·(της, θοσιάσαντβς τα
-«ντα ><Λ τΤ(ν χατρίδβ, δηαιουργή- '«β«ς αύτοι την Έλλάδα μέ" τον Τ'>ε·ποίίον οβολόν των, μέ την τε-
» Α · ^* ««ραλλήλοο πρός την
«;:ν αυτήν ή-ρχ(σί νά -^ημ—ί^.
«■^ίΑ{αάλλτ!τάξιςήδ;0«Λέ-
ζητθΛί νά ύποακελίση την πδώτην
«! ^ Μ&ίξη^αώτη τα π?ώτα άξι-
ωμ~Λ ε,!5 τ° «ρτισυστί-ον κράτος
^ ί ύ
λ0"·11· α"τ^ ί~ των ^ροσφύ-
ϊ«ν Φαναρκοτών, των 'Ελλήνων
Γ'ς Κων"αντ!νο^πόλεως, οί <-οί- 0!. μολις εθνηξαν τα δεινά τού άγώ- ?ώχίΐ|,ί» άνεξαρτησί* ϊος, αετέβησαν εις Ά- -λουτιομένοι μέ κάποιαν έ- κή- { λ ^ ,)Γ*ν «ζήτησίχν νά Ιπιδληβοϋν •ς τοος «ελείς καίαά-ολιτίστους» «Ρματωλοος άνων!-άς, ώς ,-ίνώτε- Τ αυτων *«τά την ανάπτυξιν κ«Ί ^ Χίταγ^ή , τάξιν ■ -ών Φαναριωτών μας ενουν ^υτ^,τικάς πληροφορίας ιτοΰ επαιξαν οί εύ- ^ς το» Φαναρίου. ΤΗσί«ν, ως '· '5 Πλείστον, άνθρωικι καλής Ή κ. Φράγκ Βάνς Στόρς, είς τό μέσον των δύο θνγατέριον της, "Αννας( καί Κάρολυν, των οποίων αί αποσχευαί έκρατηθησαν είς τό τελωνείον τής Ν. Υόρκης, κατά την πρόσφατον έ| Εύρώπης επιστροφήν των. ______., ευποροί, _ ηΛ κοινωνικώς άνει~ ογμένοι.Πολ >.οϊ έκ των Φαναριωτών προσεφέρον
τπουίαιας υπηρεσίας εις το ΐανρ-
κικον Κράτος, ιδίως ώς άνώτεροι
ύπάλληλοι τής Πυλης· διερμηνεΐς
καί διοικήται καί ήγεαόνες τήςΜολ-
ϊοδλαχίας. Ή άλήθεια, ,δάβαια, εί¬
ναι; ότ·. ώς έκ των όρων τής κοι-
νωνικής καί χολίτικής ζωής των
υπό τοΰς Τούρκους, εΐχαν έκμαθει
-ήν τέχνην των ραδιουργιών, τής
έπιτυλακτικότητος, των δολοπλοκ>
ών καί τής κρυψινοίας. "Επισης ο-
μως άληθές είναι, ότι^ πολλοί έξ
αυτών ύπέστησαν τα κάνδεινα άπο
τάς διώξεις των Τούρκων, ότι πολ-
λοί εύρον σκληρόν^θάνατον υπο την
μάχαιραν τοΰ δημίοου.
~ Ό 'ίατρό; Μάρκος Φίλιππος Ζα-
λώνης, ό έκδώσας τώ 1830 ένΠα-
ριτίθΐς .(Δοκίμιον *ερί των Φανα-
ρ-.ωτών», έκφράζεται δριμύτατα κα:
πκρότατα κατ' αυτών. Μέ τάς 342
σελίδας τοϋ βιίλίου τού αυτού προσ-
παθεί νά ά»>3«ίξη. δτι οί Φαν<*?|- ώται δέν είχον Ελληνικήν συνεί¬ δησιν ότι δβν εφρόντισαν καθολου διά την καλλιτέρευσιν των όρων τής ζωής των ύποδούλων άίελφων των καί ότι μάλιστα μεθυσθέντες όπό την μεγάλην εξουσίαν που ε- ϊωσαν είς αϋτοΰς οί ΣοΛτά^οι, υ- περέβαλον καί οώτοΰς τουςΤουρκους »!ς ώμότητα, βασανίζοντες παντοι- ΰτρόπως τοΰς Έλληνας, 3-.ά να «?α- νοϋν άρεΐτοί είς τοΰς Όθωμανους >ηί----- (^Καί ένω οί πλεΐστοι των
ρϊΤϊϋΚΗΗ* έοιέναζον υπό ^το πέλμα
έπάσχιζον νά γίνουν καιαυτοι Ζουλ-
τάνο1.», λέγει δ Ζαλλωνης εις το
Ε'θμνηα'θέν βιβλίον τού.
"Άύτά λέγει ό Ζαλώνηςδια την
··--—■ των Φαναριωτών έν Κων
σταντινουπόλει. "Οσον διά την ανά¬
μιξιν των είς τα πράνματα της ί-
δρυομένης Ά6ηναϊκής κοινωνίας, ό
άείμνηστος καΰηγητής Ν. Σαρίπο-
λος την παρουσιάζει ώς καταστρε-
πτ·.κήν διά τό 'Εθνος καί δέν ευ¬
ρίσκει λόγους χαραστατικοΰς διά νά
εκφράση την άπέχθε'.άν τού κατά
τής τάξεως αυτής.
Δέν έπιτρέπεται έν τούτοις νά
δί·5-Μ(ΐ£ν απόλυτον πίστιν είς τάς
ά'νω μαρτυρΐας. Διότι ύπάρχουν καί
α).λοι ίστορ'.κοί συγγραφεΐς οί σποί-
οι παρουσιάζουν διαφορετικοΰς τοΰς
Φ.γναριώτας. Έκθειάζουν την φιλο¬
πατρίαν των, την προοδευτικότητά
των, τάς ΰτηίεσίας ποΰ προσεφέρον
είς τό Γένος, ΰπηρετοϋντες υπο τον
σκληρόν τύραννον μέ κίνδυνον τής
ζωής των. Καθώ; δέ καί ανωτέρω
αναφέρομεν, ή κρυψίνοια καί ή έπ1.-
φυλακτικότης των πρέπει μάλλον
νά άποδοθοΰν είς τόν φόίον ποΰ τοΰς
κατείχεν ?κέμη άπό την ανάμνησιν
των ημερών ποΰ επέρασαν εις την
Τουοκίαν, άναγκαζόμενο'. ίδιαρκώς
νά κρύβουν τα πραγματικ.ά των <χ<- σθήματα πρ^ των Τούρκων. Ή έχθροπάτ^ειαι μεταξυ ^(ανχρ&οιτών κοιι Π<α- λαιοελλαδιτών. " Ά).λά καί μόνον το γεγονός ότι οί Φαναριώται δέν έλαβον ένεργον [λέρο: ες τόν μεγάλον άγώνα, Οτι έξακολουθοϋσαν νά κατέχουν είς τή>
Τουρκίαν υψηλάς καί εμπιστευτικάς
Οέσε'.ς, κα^' όν χρόνον ή Ελλάς
όλόκληρος αίματοκυλίετο δία την
τελικήν άπίλευθέρωσίν μας, Ιφθανε
διά νά κάνη την τάξιν αυτήν άντ»-
πΐίθητ'.κήν εις τους Παλ^ιοελλθ1·
οίτας καί Κίως είς τοΰς άγων.στάς
ο:κον<;«'.κώς καί Ιχοντας πλήρη συναίσθησιν των ΰπηοετιών ποί» προσέφεραν είς τ6ν γ Π ρέπει έν τούτοις νά όμολογηθτί ότι είς την έξαψιν των ποτθών και τής Ιχθρότητος συνετέλεσαν καί αύ¬ τοι οί Φαναριώται, μέ την ΰπερο- ή στάΐιν των άπέναντι των εντοπίων άγωνιστών τους οποιους είρωνεύοντο διά την άμάθειάν των διά τάς χερ[ωρισμένας κοινωνικάς άντ'.λήψεις των, διά την έλλειψιν ερόπων έκ μέρους των. Καί ή δι· άστατις αυτή δέν ήργησε νά μετα· δληθή είς άσπονδον μίσος. Ή τα-, ξις των Φαναριωτών ετεινε πρός :ήν δημιουργίαν τής πολιτ'.κής άρι- ττοκρατίας. Τό κόμμα τό ποίον ε¬ σχηματίσθη έξ αυτής, ώνομάσθη ύ- χο των συγχρόνων «κόμμα τής ρε- διγκότας», ένώ τό έγχώριον κόμμα άπεκαλείτο τής «φουστανέλλας». Ή διαφορά αυτή των όνομασιών είς την έξωτερικήν περιδολήν κατεδεί- κνυε καί την κοινωνικήν διαφοράν μετοτξΰ των δύο κομμάτων— των πρώτων κομμάτων ποΰ εσχηαατίσθη- σαν είς την χαλαίστραν τοΰ πολι- τ'.κοϋ βίου τής ^ζ(ύχίραζ Ελλάδος. Ή μεταζΰ των δύο τούτων κομ¬ μάτων άμοιίαίθΓ έχτ)ρότης ένετάθη, άφ' ής Ιπαχής ιδίως οί Φαναριώ- ται κατέλαβον, χάρις είς τα έφόδιά των τάς περισσοτέρας καί καλλι¬ τέρας δημοσίας Φέσεις, παραγκωνί- σα"^τίς τοΰς πενομένους, άλλ' ύ- περηφάνους άγωνιστάς, ποΰ δέν κα- τεδέχοντο νά έκλιπαρήσουν υλικάς συνδρομάς ή αλλα ώφελήματα έκ μέρους τοϋ επισήμου Κράτους. Έν τώ μεταξΰ ο! Φαναριώται ήρ χ'σαν νά δημιουργοϋν κύκλο-υς, μέ το άνοιγαα κοΐμικών σαλονΐών. 'ίά σχιτα ήσαν, εκείνην την εποχήν το* Μουρούζη, -.ών Καραΐζά", των Ρα·; καβή, των Καλλιμάχων, των 'Α'- γνροπούλων. Αύτοι εκτισαν πρώτ / «πολυτελείς» οικίας, δηλα5ή, διο>
ρόφους. Καί μέ τάς κοσμικάς συγ-
κεντρωσεις των, τάς δεξιώσεις κα·
τοΰς χορούς των, απετέλεσαν το ·
πυοήνα τής νεωτέρας Άθηναϊκής
κοινωνίας. Οί εντόπιοι τοΰς άκο-
λουθοΰσαν, προσπαθούντες νά μιμη-
θοίίν αύτούς, μολονότι τοΰς κατέ¬
κριναν διά τοΰς νεωτερισμούς των
καί τα καινάδαιμόνια ποΰ είσηγαγο»
είς την Γ,συχον καί νοικο·/.υρίστικην
Αθηναϊκήν ζωήν. Έκΐίνο δέ ποό
^λπ-.ζΐ τοΰς εντοπίους—«άν ήμ-
οοία,εν νά μεταχί'.ρισθώμεν αύτην
την έκφρασιν—ί,το τό γεγονός ότι
εδλεπαν τοΰςέπήλυδας άποςϊαϊ'.σμέ-
νους νά παραμείνουν οριστικώς είς
την Έλλάϊα, νά δημιουργήσο,ιν ι¬
δικόν των μόνιαον καθεστώς.
Καί ίτσ< τό.ζήτημα των Φανα· ριωτών κατέστη εθνικόν πρόβλημα. Οί εντόπιοι δέν άπέκρυπτον τό μΐ- σός των κατά των προσφύγων. Καί έκεΐνος όστις θά ήμποροϋσε νά δώ¬ ση υ,ίαν λύσιν είς το άν,ανθώδες αύ- τό ζήτημα, ι "Οθων δηλαδή, έτά- χθη άνεφυλάκτως υπέρ των στρατι¬ ωτικών Άΰς όποίους έξΐτίμα διαι- τέρο)ς διά τάς μεγάλας πρός τβ "Εθνος υπηρεσίας των. Ή στάσις αυτή τοϋ 'Όθωνος δέν ήτο δίόλο» δίπλωματική. 'Υπεδαύλιζε το άμοι- βαίον μϊσος των δύο κομμάτων καϊ έθετεν ζ'ς κατωτέραν μοίραν την τάξιν των Φαναριωτών ή όποία εν τούτοις ί-μποροϋσϊ νά προσφέρτ, και αυτή κατά τον δικόν της τοόπον σο¬ βαράν συνδρομήν είς νεοϊδρυθεν Κρ4 τος. Ή θέσις των Φαναριωτών ή¬ το τραγ-.κή. Ή κατακραυγή εναν¬ τίον των -(ενικ,ή καί αμείλικτος. Καί ή δ:χόνοια αύτη παρεμπόδιζε την ελευθέραν ανάπτυξιν τής κοινώ- νίας τώ> Αθηνών—καί γενικώς
τοΰ πολιτικού βίου όλοκλήρο^ τής
Ελλάδος.
Ή αυμφιλ,ίωαις
Εύτυχώς ομως έπενέβη ή Ά«>α-
λία, διπλωμάτις εύφυής καί συμδι-
δαστική. 'Η δατίλισσα διεχειρίσθη
πράγματι τό έργον τής συμφιλιώ¬
σεως των προσφύγων Φαναρ'.ωΐών
μέ τοΰς εντοπίους μετά τόσης δι-
πλωοατικής άρστοτεχνίας, ώστε έ-
χέτυχε την συνδιαλλαγήν των έντδς
έλαχίϊτου χρονικοΰ διαστηματος.
Κατανοήσασα ότι οί δεσμοί ίθ5
γάμου θά έξωμάλυναν αύτην την
διαφοράν, ενήργησε διά την σύνα¬
ψιν συνοικεΐίων μεταξΰ υΐών καί θ>
γατέρων αμφοτέρων των τάξεων.
Όσαι 3έ ύογατέρες άγωνιστών τ/·
σαν πτωχαί, ή Άμα-λία τάς έπροι-
κιζε διά των γαιών τού Δημοσίου
καί διά τοΰ χρηματικοΰ ποσοϋ έκ «3
ίδιαιτέρου ταμείου αυτής ή τοϋ βα¬
σιλέως.
Αί γενόμεναι έπιγαμίαι εδημιούρ¬
γησαν στενοΰς δεσμοΰς άγχιστείβς,
αί έριδες καί τα πάθη μεταςΰ των
δύο κοινωνικών τάξεων δέν ήργηααν
νά έξαφανισθοϋν.
Άφ' ετέρου ή δημιουργία 'Ελ-
ληνικής Βασ'.λικής Αύλής άπό ά-
γωνιστάς ?.αί Φαναριώτας* έκολά-
κευσε καί τάς δύο μερίδας, τάς συ*
αδέλφωσεν ετι περισσότερον. Οί Φα«
ναριώται άφωμοιώθησαν μετά τ
εντοπίων, δέν άπεκαλοϋντο
πρόσφυγας, απετέλεσαν καί αύ
ενο! όργανιν.ον μέλος τής μεγάλην
Άθηναϊκής κοινωνίας, ή όποία ειρ¬
γάζετο τότε διά την δημιουργίαν ε¬
νός νεοελληνικοΰ πολιτισμόν.
Τό ευχάριστον τουτο γεγονος ό-
εείλεται έξ ολοκλήρου είς την δι»
πλωαατικήν εύστροφίαν τής βασι-
λίσσης Άμαλίας ή όποία κατενό¬
ησε τί κακά ηδύναντο νά προέλ4)ουν
άπό την διάστασιν των δύο κυριω¬
τέρων τάςεων τοΰ Κράτο»ς.
Καί είναι άλήθεΐα, ότι οί Φανζ-
ρΐώται πολλά προσεφέρον είς τον
σχηματισμόν καί την τελειοποίησιν
τής ανωτέρας Άθηναϊκής κοινωνί¬
ας—τοϋ ,νεωτέρου Έλληνικοΰ βίοι»
—ώς διαθέτοντες αεγαλήτερα έφ«
όί;α πολιτισμοΰ καί κοινωνικών γνώ
σεων άπο τοΰς εντοπίους Έλληνας,
κα^υστερουμένοος πνευματικώς καί,
πολ'.τικώς, λόγω της ματ.ροχρονίοκ)
ϊουλείας των υπό τοΰς Τούρκου;
Ν.

10
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.-- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 192!>
Π Ο Τ Ο 21
Ο Α.__________
Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ... ΚΑθΕ ΝΗΣΙ ΚΑΙ... ΝΑΥΑΡΧΟΣ.-- ΤΑ ΠΕΙΣΜΑ
ΤΑ ΤΟΥ ΒΙΑΟΥΛ— ΕΝΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΔΟΥΡΗ.- Ο ΑΙΓΟΑΟΓΟΣ ΗΡΩΑΣ— Ε-
ΝΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ Ο ΚΑΝΑΡΗΣ,
ΤΑ ΕΡΓΑ "(ΑΙ ΤΑ ΑΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΙΑΟΥΛΗ.- ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΡΓΛΝ ΚΑΙ
ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ.....ΛΟΓΩΝ!
Είναι γνωστόν ότι τα τέσσαρα
πέμπτα των ήρώων πσΰ μάς έλευ-
βέοωσαν στά 1821 ήσαν ώ; επί τό
πλείστον άνθρωποι άπαίδεντοι. ΤΗ-
οαν όμοος άνιτροχτοι νενναϊοι, με
γαλόψνχοι ν-α<· Χριστιανοί, καλοί. Άλλά πώς ήταν δννατόν νά μην είναι τέτοιος ό χαεακτήοας καί τέ- τοια ή μόρφωσις άνθρώπων, ποϋ 400 χρόνια ν«ί πλέον, ζοΰσαν κά- τω άπό την πειό σκληρή δουλεία; Σέ σχολεϊα δέν πατήσανε ποτέ καί ζοΰσαν της περισσότερες φο- ρβς στά 6ουνά. Κάυ*Ε νηοιώτης τόχε ίιταν κυβερ νήτης «μέ τό καράτοι τού καί τύ πουγγί τού». Έτσι βλέπουμε την "Υδρα νά άνακηρ-ύττη ναύαρχο τόν Μιαουλη, τής Σπέτσες τόν Κο- λανδροΰτσο καί χά Ψαρά τόν Α¬ ποστόλη. Κουντουριώτης, Ικτιμήσα; αυτόν καί ώς ναυτικόν καί ώς άτομον ά¬ πό τής ΙδιοΛικές έπιχειρήσεις τού. Καί ή έκλογή ήταν πολύ έπιτυχη- αένη. Ό Ανδρέας Μιαονλης καί στόν ίδιωττκό τού 6ίο ήτανε καί καί εν- Οΰς καί στόν πολεαικό τού εργο ά- παράμλλος. "Οταν επετύγχανε στής ναυμαχίες ποτέ δέν τό εΐτερνε απάνω τού καί όταν άηοτύγχανε ποτέ δέν εροιχνε στόν άλλον την αιτίαν τής αποτυχίας. Ήταν δι ό αόνος ΐσως, άπό τοΰς άνδρας τή; Έπαναστάσεως, γΐά τόν· οποίον ιιπορεϊ νά είπη κανεί;, ότι οί σύγ- χρονοί τού οΰτε τον έχθρευόντου σαν όντε τόν φθονοΰσαν. 'Ο Μιαούλης στής έκφοάσει.- του ήταν λακωνικό;. ΙΙολλές φο- ρές μάλιστα, σέ πολλούς ποϋ τόν Πολλά είναι τα άνέκδοτα αλων ' ρωτοΰσαν όντε άπαντοΰσε κάν. Ή ταν δηλαδή, κατά την λαΐλή έ'/«ρρα σι «βαρύς άνθρωπος». Καί επάνω στό ΐαίωμά τού αύτο, διηγοΰνται τό εξής άνέκδοτο: Κάπατε εμενε στήν Καλαυρία, φιλοξενσΰμενος στό κτημα τού έν- δόΗουν συμπολίτου τού Τομπάζΐ). Ό αγών είχε λήλξτ) πειά καί ενα ιιΐ'/,αό κομματι της Ελλάδος ήταν έλεύθερο. Μιά γιορτινή ήμέρα, ποΰ ήταν Λολλοί επισκέπται στοΰ Τομπάζη > αί οννωμιλοΰσαν, ό Μιαούλης ότε-
αυτών των ίιρώων. Ήμεΐ£ δμοος θ(Ί
ά^ολΓ/θοΰμε έδώ μόνον μέ τόν
Μιαουλη, ποΰ τόν ώνόμασαν οί ξέ-
νοι «Παντοδαίμονα» καί τόν πα-
οαβάλαν μέ τον "Αγγλο συνάδελφό
τόν Νέλσωνα. & άνίτοέρουμε λοι-
πόν έδώ μερικά άγνωστα έπεισό-
δια τοϋ 6ίου τού, τα όποϊα δέν ά-
νεγράφησαν σέ προηγοήμενες ί-
στορικές μελέτες, γιά τόν "Ελλη-
να ναύαρχο.
Τόν Μιαουλη τόν υπέδειξε γιά
Ναύαρχο τ% "Υδρας, ό Λάζαρο;
κότανε όρθος, ακονγε καί ετρωγέ*
Αύτη την στιγμή εφτασε
ενός χωρικός πολύ καλα καί καθα-
ρ« ντυμενος, ό οποίος ρώτησε τοΰ:
ταρευρισκομίνονς:
— Δέν μοϋ δείγνετε, άφεντάδΓ.
ιιου, ανιτόν τόν λλά
— Ποίον φ
— Τόν καπετάν Ανδρέα Μια
ούλη, νά τόν συγγαΛα> γιά τα με-
γάλα τού κατο;'θώματα καί νά τόν
λή
φιλήσω;
— Νάτος! Τοϋ
ς ρ
δείχνοντάς τού τόν Μιαουλη.
Ό ναΰαρχος; τόν χύτταξε λοξά
■/.αί δέν εΐΐτε λέξι.
Ό χωρικός τόν πλησίασε, τόν
συνεχάρη, άλλά ό Μιαοΰλης έξσ-
κολουθοΰσε άδιά<ρορος νά τρώη τα σταφύλια τον καί μόλις χαμογέλα- σε καί κσύνιρε τό κεφάλι γιά νά τόν ευχαριστήση γιά τα ένθουσΐ- ώδη λόγια τοΐ'. -- Δέν ευχάριστος τόν πατριώ τη, Ανδρέα, γιά τα συγχαρητηρια · τόν ρώτησε ό Τοιιπάζης. — Δέν άδειάζει, πΒτάχθηίκε καί είτε τότε καποιος άπ' τονς καλε- σιιένους τοϋ Τομπάζη. Δέν δλεπετε ,τως καταπίνει τ>ης ρόγες σάν νά εί¬
ναι γλάρος!.. .
Ό μεναλείτερος πΕΐρασμός; γιά
τόν Μιαουλη ή(ταν ό συμπολίτης
τού Βασίλειος Βουδούρης, ό όποϊ-
άποκρίνηκαν
υ
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ £ΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις ηι 30 Ίουνίου, 1929................. » 6,250,000,000.—
διοικητησ. ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ-
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ί** ΟΡα-*-0Ρ*?* καθ» «λήν την Βλλάδα
Τραπεζιτικήν έργαβίαν ,Λ οέχϊταε
5 %
%
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐί) Δολλάρια ίι Λίρας Αγγλίας . 3ν <■' ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: ....... /2/* Είς: Συνάλλαγμα (Οίΐθϋΐί) Δολλάρια ή Λίρα; Αγγλίας.....................4 % ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ: Μέχρις β μηνών.............. 1 ίτους ......... 2 έτών.............. 4 έτών............... 5 έτών.................6 10 έτών καί πλέον ή διαρκεϊς ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000...................................... *ν % Είς Συνάλλαγμα (Οηεοκ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας "Αγγλίας μέχρι 1400 4 % Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αντό νόμισμα είς τό οποίον κατετέθησαν. Αί καταθέσεις Άμερικης, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Ύόρκη; είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών. ? ΝΑΤΙΟΝΑί Β ΑΝ Κ ΟΡ 6ΗΕΕ0Ε % ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΛ "Η ΛΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ: Μέχρις 6 μηνών............... > 1 ετους ................
> 2 έτών..............
> 4 έτών................ 5'
> 5 έτών ν.αϊ πλέον ή διαρκεϊς!
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ. ΝΕτΥ ΥΟΗΚ
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ.
0763
33 5θ/θίΑΗΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΆΓΟ-
ΓΙΗ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
δϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑΟΟ. !■.!..
Ή Δνίς Άμέλια τΗρχαρτ, ή ό.-ΐοα ίσχάτως έπέταξε^ διά τοϋ άεηοπ/αο« τη;
έν Λός "Άντζελες, μέ ταχύτητα 184 μιλίων την ώραν.
ος ήταν εξυπνος, λεπτολόγος, πολύ Ό Κανάρη;, Ι/^γε κάποτε γιιΐ
φίλος τοΰ Μιαουλη καί ό οποίος ι τόν μεγαλο αιΐτόν σίωπηλόν, έν αν
εΐγε μιά μα·ία. Νά κάνη τόν Μια-' τιυ¥σει .τρό; τοΰς αλλο·; ?ονάύες,
οΰλη νά αιλάτμ Γιά νά τό πετυχαί- ] τοΰς πολΐτικάντες καί τής άνεμο-
1Ι αύτο, κατέφευγε σέ χίλια ?>ν σθα, (υω»
όϊηγή—»ν είς νέας άχιφά«ΐί·
"Ακουε τό δικασττ^ιο, γ.τ' τ<& η >7ΐμ(>ίίοι<ζχό· Θέλει το χαλό Ί Τα έ-ιχειήά νά ε:ς σοϋ κάανε γραχτς ^χογράψ^ς ξαναίιά&ασί τε; 'Εκδ7νο -οί» «έν ακορΐίς νά ά«- ξϊΐς, δέν μ—.ρεΐ κίΐ τό βίον νά λάδτ; ύ^' δφιν τω. μή έξερεθίζ^ς καί' νά μή ^ τέν άντίδικό οχ», ρεΐ μ:ά *ί?2 νά Μή τ,ΐέχίΐς ε; έ τής Πόσο χρακτίκές καί τιμες είναι όντες οί 9 τοΰς ρωμηοός! «όαο ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι σνντντενξίωτ: Δευτέρα *«' Τετάρτη άπά 4—5 μ. μ.. « 'ι·31} ψατε: Κ. .ΝβϋΓΟδ, 18 ΟΚΙ Βρ1 ναν, Αρ». 4, Ν. Υ. ΟΙ Τη)ε<Γ. υΐΪΙν

<ίΚΘλ'ΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929. II ΕΓΚΛΗΜ7* τον ΤΣ^ροΫ ΝΐΚθΑΤ^ον Β9. *«Ρ σελίδα. Δεν .Τι- ην5ί?^ν^ί? «βιδη είνζι **» ςΜ-ρίαβίθίωρ,η «5 θανατωθέντος Τσαρο ΐη Δαν(οτ, ήταν μια «ο τις Τ; Κρ{>;. Την ζωη της «λοχληρη
Α»; ^
άλλεχάλληλες
ώ τ.ς οποίες ή μιά ηταν χειρο-
£, ί« την άλλη. Ή μεγαλε,
,/»* 5-ο.ως κ*ι χειροτερη αχ ολες.
«ί> μετέβαλε τη ζωη της σ
^εχές μαρτιίριο, τ)ταν ενα τ?ο:
ενΑλτχια τοΰ γυιοΰ της, τοΰ
' 2ου, ενα εγκλημα χου
" " " άχ'
ίνα
μερο
Ν
--------τ — -* — —
ΤΟ ΜΥΣΙΊΚΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΟΕΟΔΩΡΟΒΝΑΣ.- Ο ΝΟΜΙΜΑΣ ΔΙ-
ΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ΡΩΣΣΙΚΟΥ ΟΡΟΝΟΥ.- ΜΙΑ βΡΑΙΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΠΟΥ ΞΕΤΡΕΛΛΑΙ-
ΝΕΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟ- Η ΑΝΤΙΖΗΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΩΝ.- ΟΠΟΥ Η ΧΟΡΕΥ-
ΤΡΙΑ ΕΞΟΡΙΖΕΤΑΙ.- ΕΓΚΛΗΜΑ "Η ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ;
ολίγοι αΐλ'.χοί, μεταξΰ των οποίων
χαΐ ή χριγχήπισσα Μαρία Ά. Βα-
σιλοτσίχοδα. Ή πρ'.γχήπισσα αύτη
χ^νεϊεετο στενώτατα μέ τόν Τσά¬
ρο, κατά την διάρχεια δέ τοΰ πολέ¬
μω·, δριτκόταν στή Γερμανία χά!
ένεργοΰσε έξ όνόματος τοΰ Κάϊζερ
γιά να παραΐύρΐβ τή Ρωσσία σέ χω¬
ρ ιστή ειρήνη μέ τή Γερμανία.
»Γ__ :„,:.,- ..'.__ __!..
ή
"Οτα
713, Ο
ιν «κείνη γ^ρισε ττήν Ρωσ-
Νικόλαος 2ογ ίιέταξε νά
«λληφθτί ααί νά τής άφαιρεθη ό
τίτλος της Κυρίας τής Τιαής. Τό-
ή άλ
τε
όλο: οί αύλικοι «υ το
'ΊΙ-,η άναγκασμένη νά ζρ μ*ζ< Λ τόν Ναόλαο, νά τόν άνέχετα·. • , .. , _____.Λ „-! Λ^/ί-τ», ντ' ιΐ% στοργή ί »' αυ¬ ί'Χ'Ό στοργή χζί άγη 5θ!> είχε (-.οτώτίΐ το βγαχημέ-
ί ό ό άλοό
τόν
νο της Γ
ώτίΐ τ γημ
της Γ^ιδί, τ χρωτότοαο άβελοό
ϋ, ^οό τόν καμάρωνε όλη ή αόλτ)
ι ιΐεριτσότβρο ά^' όλοος ή μητέ-
«.>.
Ό Νίχόλαος 2ος; ήταν ίευτερο-
ρχος γυιδς τοΰ Τσάρου Αλεξάν¬
δρου 3»; χοκ της Μαρίας βεοϊω-
ροβνας καί ϊεν είχε κανένα δικαίω-
μ« ϊ'ΐϊοχί,ς τοϋ θρόνοο.
Ό νόμιμος διάϊοχος τοΰ θρόνο,
τής Ρωσσίας τίταν ό Γεώργιος Ά-
λίξάνϊρββιτς, ενας άπό τούς άν-
ϊρ€ΐ«-έρο^ς καί ωραιοτέρους κρίγ-
χτ,ιταί; της Εΰρώπης, Ινας νέος
νεννϊΐόψυχος, άγαθός, τον οποίον
8γαπο3σ: ΰπερδολικά ό Ρωσσιαός
λαός, γιατί στοΰς μακρονους κερι-
•τοίταυς χου Ικανε καθημερινώς,
I-
«ιονε •Αθ,δέντα μΐ τοί»ς φτωχοϋς
φχς
^Λρω^^ς που συναντοΰσϊ σ*το ϊρό-
{10 το;, τους >όχοίοος 6οηθοϋ<ΐε οίκο »ομαώς χαί ήθικώς, δταν τοΰς 2- 6λε~£ -ώς είχαν άνάγαη. Άλλά τον Γεώργιο Άλεξάνϊρ>
ϊ«τς ΐόν »6τ<ι>σε ό άίελφός τού Νι-
ΧΟλϊος. Γιά νά μην ϊημιουργηθοΰν
ΪΒΓ/έρειες στο ζήτηαα της δπδο-
Χ»ίς τοϋ θρδνου άφ' ενός, και «β' έ-
«ροο ν[« νά μή κλονισθη τό γόητρο
Της ^ναατείας στο λαό, το Ιγχλη-
μ« έχεΐνο τΐ)3 Νικόλαον κρατήθηκε
λος της Κυρίας τής Τιαής. Τό
ή χριγκτρίΐσσα χιρεκάλεσε τον
σζο·,τ!ν καΐ τοΰ είπε νά είϊοχοιή-
τον Τσάρον ότι αν ϊέν την άπε-
φ,λάχίζαν άμέσως θά άπεκάλοχτε
τό μ,υτιχο τοΰ θανατον τοΰ άλλοτε
Τσάρεδϊτς Γεωργίΐϋ Άλεζάνΐρο-
6«τς.^
Μόλις ό Ρατζοοτ'ιν ανεκοίνωσε
στόν Τσάρο την τρομερή ά—ϋλή
της πριγκηχίστης Μαρίας Βαΐϊλο-
ί έ-λείνσς ϊιέτας; και την
άαέτως κι' ετσι ά
ά
άπεφυλάα.ταν άαέτως κι ετσι άπε
σοίήθη τότϊ ή ά—κάλ'^ψι; τοΰ τρο-
ό ΰ
Ρώτσθς ί-
ί
μεροό μ
Τελευταίως δαως, ό θς
στΐρι/.6ς Σεγκάλωφ, ενας άχό τοίις
ΐαφωτέροος σχιγχρόνους ίυτορικοΰς,
άνε*άλ·^5 μερικά εγγραφα, τα ό-
Γθΐα άποκαλΐΛΓΓουν δλ«ς τίς λεπτο¬
μερείς τής φρικτής έκείνης τρα-
δί
ς
Ό Νικόλαος 2ος, οταν* άκόμη 4)-
ταν νέ&ς καί άχλοΰς πρίγκηψ, είχε
έρωτε'^Ο'ό μιά ώραιοτάτη χορεύτρια
τής Λ^τοΐρατορικής "Οχερας τής
Πετρτχιζόλεως, την χερίφηο.η Μα¬
ρία Κοττενσίνκα, μέ την όχοία συ-
ζοΰσε κατά τρόπον σχανδαλώδη. Ή
ϊιαγωγή τθϋ έκείνη «ν είχε χάνει
άή ' όλ Π^λ
έχεΐνο
ς
Νικόλαον
χρόνια
ύ
χρόνια.
αύτο τό ήξευρον *ολ&
γγή
άντιτ*θή σ' όλη την ρ
καί χρδ χάντων στούς κόκλο,ς τής
Τσαρικής Αΰλής. Είχε δωρήσει στή
Μαρία Κοτσενσίνκα Ινα χολοτελέ-
ττατο μέγαρο στο κέντρο τής Πε-
τροχόλεως, καί ενα χλήθος κοσμή-
ματα μυθώ^ους άξίας, μεταξΰ των
όχοίων Ινα μεγαλτ»ρεχές σν-αρόγ^*
καί ενα χεριδέραιο μαργαριταρένιο
άξίας τότε τριών έαατομμυρίων, χρυ-
ιτών φράγκων.
Ό άδελφός τ«ΰ και 3:ά8οχος τοΰ
θρόνου Γεώργιος, άτέφεΐίγε μάλιστα
ν άτον σνναναττρέφετα» έξ αΐτίας
των σχέσεων τού μέ την ώραία χο-
ρευτρια, πολλοί δέ Ιλεγαν Οτι ή ψ>
χρότης τού έαείνη ωφείλετο είς το
Ή
στον -Λ',δερνήτη τοΰ χλοίοι» καϊ τούφ
άξιωματικούς πού δρισκόνταν κοντϊ
τού την ΰστάτη έκείνη στιγμή ότι
«τόν είχε σκοτώσει ό αδελφάς -ηΛ
Νικόλαος».
Άλλά χι' ενας άπ' τοϋς άξιωμ*
τιχοίις τοΰ πλοίο,, ό ό«οΐο; δρίσχό*
ταν στήν άλλη άκρη τής Ίΐ,φρχξ
άπ' την όχοία εχε·σε ό διάϊοχος, δ»·
ταν έςετάσθηχε ίνόρκως σχετικώς
μέ τό δ,στίχημα κατέθεσε ότι «είδβ
τοΰς δ-ο άίελφους νά λογομαχοΰν
ζωηρά χαΐ εχειτα ξαφνιχά τόν Νι-
κόλαο νά σπρώχνη τόν Γεώργιο ποβ
στεκόταν δρθιος στήν άκρη τής Γε>
φύρ-ας καί νά τόν πετάη κάτω».
"Ολες αύτές οί λεπτομέρειες δι-
,.ιδάσθηχαν άμέσως στον Άλέξαν-
δρο 3ο χαΐ την Τσαρίνα Μαρία θε-
οδωρόδνα χαΐ ό Τσάρος «διά λόγους
•σχοπ'.μότητος διέταξε νά τΐηρηθη
τό χρότίμα μαστιχό».
"Ετσ; ό Νικόλαος, χάρις στό εγ-
κλημά τού, ανεκηρύχθη διάΒοχος
τοΰ θρόνου, καί μετά τόν θάνατο το3
πάτερ α τού εγινε Τσάρος.
Ή Μαρία Θεοδωρόδνα έχανε-
λάμδανε διαρκώς ότι τό εγχλημβ
έκείνο ϊέν θά τό άφινε ό θεός άτι-
μώρητο. Καί γι' αύτό δτχ^ έμαθβ
τόν τν.οτωμό τοΰ Νικολάο, 2ου, τής
γυναίκας το, καί των χαιδιών τοι»,
οσοι δρΐσκόνταν κοντά της την &■
κο,σαν παρά την θλϊψί της νά λέ¬
γη: «Καλά τό έλεγα έγώ. Ό θεός
ϊέν μποοοΰσε ν' αφήση άτιμώρητο
τό εγχλημα τοΰ νέου Κάΐν».
Άλλά καί στήν ψυχή τοΰ Νιχθ-
___, . λάου 2ο·υ τό εγχλημα τού έκεϊνο εί¬
χε δυνατόν άντίκτυπο καί τόν Ι1
κ. Χοϋβερ, σύζυγος τοΰ νυν Πρόεδρον των Ηνωμένον Πολιτειών. Δέ- ν"^ γ(ν- ήργ·ο"/,όλτχτος μέχρις ?'
ξι$, ή κ. Κούλιτζ, σύζυγος τοϋ πρώην Προέδρου. ' -
Οτι χ·.' έκείνος ήταν έρωτϊυαένος
αέ την Κοτσενσίναα.
χώρεσε άμέσως καί τόν προσεκάλε¬
σε νά τον σ,νοϊεΰση σέ μ;ά περιο-
ττν Κοτσενσινκα. Ι"1,"* ;·" --""-"«--^— ··
Ό Νικόλαος, χωρϊς νά δίνη προ-1 ϊεια ποι> επροχειτο να κοτ^ με
5οχή στήν ψ,χρότητα τοϋ άϊβλφοΰ «τακρατοριχή θαλαμηγό στόν
του, χαί στήν άντιπάθεια χοί» τοΰ|ξϊΐνο Πόντο.
η^
Εύ-
εϊειρε όλόκληρη ή
εξακολουθήση τις
σχέσει; το, μέ την
Πετρούχολις,
σν,ανΐαλώδεις
σχέσει; το, μέ την Μί^ς
του τό χράγ-μα εφθατε στ' αύτια τού
ττατέία τού, τοΰ Τσάρο, Άλεξάν-
5ρο·,'3ο.ι, ό οποίος άχς-φάσίσε νά θέ¬
ση τέρυ-α στίς σχέσεις έκείνες που
έξευτέλιζαν τόν γ,ιό το, καί εκλο-
νιζ^ τό γόητρο τής Δυναστειας.
Εφώναξε λο.χόν τόν στρατη·^ ϊιοι-
μζ
δεία.
'Υχό?ΐΐγ;<.α άπαθοΰς καί φλεγμα- τικοΰ άνθρωπον ηταν ό Φοντενέλ. ι Ουδέποτε είχε γελάσει. ΟύδέχοτΓ ! ε'χε κλάύει. Δένείχεν όργισθτ) πό- τέ. Π οτέ τού ϊέν «ιχε τρέξβι. Δέ·ί διέκοπτϊ ποτέ κανένα. Δέν διαζότα1* ποτέ ν ά όμ.ιλήση. Κάποτε τοΰ ζήτησαν έλ5ημ.οσϋνί| ά Ι δ,στυχισμένο. '-___ Λ/Λ___., Βιέταξε ν' άχελάση αυθημερόν την, . . , Μαρία Κοτσενσίνκα, όχι μόνο άχ', καταστρωμ φ ,Γρωτείο^, άλλά καί άχ' όλό- θχ;ασιμως. , Γ ν . τ»_____^ :~»«Λτβ.Λτ ΰ,ΐφυγιτσε. Ό Νικόλαος δέχθηκε πρόθ' την άϊϊλφ'.κή πρόσκλησι καί επ μτζί μέ τόν Γεώργιο στήν τ. '.Λ. Ένω δ^ιως ή αιιτοκρατορική θα- λαπηγός έγ,ριζβ άχ' την περιοδεία. 4__________λ. «συνέδη τό ϊυστύχηαα». "Ενα άπό-1 —Πόσα Οελε'τβ νά δώσω; γευμα, ό διάδοχος Γεώργιος ένω Γτησε. " - -Καμμιά είκοσιπενταριά λουδο- δίκια τοΰ είπαν. — Ίδοί» τό κλειδί μου. θαρρώ πώς ·θά ε,ρετε τό ποσόν αύτό είς τό χρηματοχιδώτιό μου... ""7·:ζρ' άπό δυό μέρες τόν συν- εχάρηστ<ι ϊιά την καλήν τού αυτή·* πράξιν. Αύτός οαως δέν καταλά- δαινε τί ήθελον νά τοΰ χούν. Είχε „......... στήν επάνω γεφορα τού Εφώναξε λοιπόν τόν'στρατηγό ίιοι-μλοίο, μαζί μέ τόν άδελφό τού Ν-, κητή τής Πετρ&υπόλεως καί τόν | κολαο, εχεσε_ξαφνικα κατω αχ τη>
άχό ΰψος δέκα μέτρων, στό
κι' έτραυματίσθηκε
. Έχειτα άπό λίγη ώρα
Προτοΰ δμως ξεψ;χήστ|
■λτΐ'* την Ρωσσική έπικράτεια. «ε^η™. ιιρβτβ» ~μ>« <^ν-*Λ>ς>ι
Ό διοικητής τής Πετρου^λε- εχροοβ«. ν» «, ττους γιατρους
,^ΙίΓάΙΓσως στό μέγαρο τή= Ι ^ ^-αθο,σαν αχελχ,σμενα ν.
χορε,τρίας, χαρουσιάσθηζ,ε σ' αύτην
καί τής είπε:
— Κ,ρία μου, είναι διαταγή τής
Αύτοΰ Α&τοκρατοριχή,ς; Μεγαλειό-
τητ&ς τοΰ Τσάρου νά φύγετε ανθη-
μ,ερόν άπ' την Πετροΰχολι. "Εχετε
δΰο ώρες χαιρό γιά νά ετοιμασθητε
Έχβίνη άντί άλλης απαντήσεως
«νοιξ» την πόρτα τοΰ διπλανοΰ §ω-
ματίβ, χαΐ φώναξε τον Νιχόλαο χαι
το5 είπε δσϊ τής είχε μϊτζδιδάσεΐ
ό στρατηγός. Ό Νικόλαος γύρισε
χρός τον στρατηγό, τοΰ.«3ωσε ίυβ
χαστοΰγ,ια ·χαι τόν διέτα-ξε νά φύγγ
άμέσως.
Ό στρατηγός χήγε άμέσως στον
Τσάρο χαΐ τοΰ άνέφερβ ττ/ν χρωτο-
φανή διαγωγή τοΰ γιιιοΰ τού. Ό Ά·
λέξανϊρος 3ος εξω φρενών εστειλε
χαΐ εφώναξε, τόν Νιχόλαο στό πα·
λάτι χαΐ τοΰ εϊχε νά ετοιμάσθη γιά
ενα μακρυνό ταξεΐϊι στήν Ανατο¬
λή. Συγχρόνως εστειλε ενα ίσχυρά
άπόσπασμα Κοζάχων, τό όχοίο παρ¬
έλαβε την Κοτσενσίναα χαΐ την ω¬
δήγησε έ"ξω άπ' τα Ρωσσικά ού-
Ό Νιχόλαο ς είχε πεποίθησι ότι
την έπέαδασι έχείνη τοΰ πατέρα
τθί, την είχε προκαλέσει ό άϊελ-
φός τοτ γιά τόν όποΓο νόμιζβ πώς
χι' έχείνος ήτο έρωτευμένος μέ την
Κοτσενσίχα. Γι' αύτό, ένω εφευγε
γιά την Ανατολή επνεε μένεα έναν-
-τίον τοΰ διαδόχου χαΐ ώρχίσθηχε
μπροττά στούς φίλους «υ χαΐ τοίις
'——.*-»- το·, νά τόν έκδρχηθη.
*** ,ν^^..-ν^---. άχελχισμένα νά ι____ .. ....
τόν σώσο,ν, στοΰς ΰπασχυτάς τού Ι λησμονή;?ε·. τα πάντα.
Έν τούτοις οταν
απ το
^ έκείνο ταξεΐδι, ό Νικόλαος
ξί μετάνοια γιά την χερασμενη
ή το, %α ζήτησβ συγγνώμην
Ιϊειξί με γ η
διαγωγή το, %α ζήτησβ συγγνώμην
• ι -1.. Λί^^ <πΑ »η·ι η ή*η7θ£ 116 Τθ>
,Γ^ ' ± χ - !«Λ Ι «κ' τόν άδελφό το», ό οποίος μέ τόν
° Λίντμπεργχ κα1 ή Λιντεμπεργχίνα, ποώην Άννα Μρορω, ή δ*ο*α ϋση- ./αραχτήρα χοί. ίίχβ
«V
συγ-
Υβγε τόν σύζυγον της είς την Αμερικην αρ.στον.ρατιαν. ~ Α
ΆριστεροΙ, ό Λωρενς Π. Τούλλωκ, διευθυντίις ραδιοφωνικοϋ προγοόμμα-
τος, όστις λέγεται ότι ώμολόγηβεν έν Άγίω Φραγκίσκφ δτι άκουσίως έπυρο-
δόλησε την Γκέρντρουντ Χόους Λαβίν, 26 έτών, ζωντοχήραν, *άτω δεξις^
είς εν διαμέρισμα έν.Άγίιρ Φοαγκίσκψ. "Ανω, ή Νίνα Σοΰσωφ χορεύτρια,
χωρισμένη σύζυγος τοΰ Τούλλωκ, ή όποία τοϋ έτηλεφώνησεν έκ Νέρς 'Υόρ?
κης ότι τόν άγαπά άκόμη.
κης, ότι τόν άγαπά άχόμη.

«ΕΘΝΙΚΌΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΤΑΚΗ. 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
22ΤΟ
ΠΕΡΙΟΩΡΙΟ Τ--Σ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΟΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΩΝ ΤΡΑΓΩΔΙΩΝ
*<■ Στή Γενεϋη, —ρο ολίγων ημερών ϊβγήκβν στή δημοτρασία δυό θαυ- {ΐάσια χιστόλια μονομαχίας, γιά την βπτόκτησι των οποίων έπλειοδότη- Ιταν, χροσφέροντας τεραστία χοσά, —ιλλοί εκατομμυριοΰχοι. Τό χράγ- αα αύτό ασφαλώς; θά ξοφνιάση τούς αναγνώστας μας, γι' αύτό τχεύδομε »ά προσθέσωμΐ ότι τα χιστόλια αύ- «ά δέν επετεθησαν στή δημοχρασία £ς άχλά άντικείμενα, άλλ' ώς ί- βτορικά κειμήλία μεγάλης άξίας. Μέ αύτά εγινε στά 1864 ή χερί- βημη κα! ΐστορική μονομαχία μετα· ξύ τοΰ μεγάλου Γερμανοΰ σοσιαλι- ίτοΰ Φεΐδινάνδοο Λασσάλ καί τοΰ Ρουμάνου εύγενοΰς Γιάγκο φόν Ρο- χοδίτσα, κατά την όποιαν σκοτώθη- Χβόιρώτος. Άφορμή τής μονομαχίζς αυτής ί^ταν μιά γοναίκα την οποίαν άγα- —οΰσαν κα! οί δύο άντίπαλοι, ή Έ- Χένη φόν Ντέννιγκες. Ή 'Ε>.ένη φόν Ντέννιγκες ήταν
*δρη τοΰ χρέσδεως τής Ουγγαρίας
στό Μόναχον. Έκεί είχε γνωρίσει
. » τόν Λασσάλ, τόν άρχηγο τοΰ σοσια-
Ι?¥ λιστικοΰ Γερμανικαι κόμματο;. Ό
Λασσάλ δέν δρισκόταν χειά στήν
»;ρώτη τού νεότητα, δέν είχε κα-
ίένα συγγενή καί τα,ρ^ δλη την δό-
ξα τού ώς πολιτικοΰ, «όχέφερε πολΰ
άπό την ψυχική τού μόνωσι. Τό εν¬
διαφέρον λοιχόν χοΰ τοΰ εϊειξε ή Ε¬
λένη τόν συνεκίνησε χαί τόν εκανε
νά χιαστΐ στά δίχτυά της. "Υστερα
Εμως άχο αρκετόν καιρό. ή δέ—όι-
νίς φόν Ντέννιγκες μετέβαλε άχό-
τομα στάσιν άπέναντι τού Λασσάλ
άρχισε νά τοΰ φέρεται ψυχρά καί
άδιάφορα καί δέν άργησε νά τόν
κάνη νά καταλάδτι ότι δλα μεταξύ
τους τελείωσιν. Ό δυστυχιομένος
Λασσάλ χοΰ έξακΰλου'θοΰσε νά
τρελλά έρωτευμένος μέ την νεαρή
φιλάρεσκη, ήταν αδύνατον νά εξη¬
γήση την διαγωγή της καί χροσχα-
θοΰσε να την κατακτήσΐ0 καί πάλι.
"Εξαφνα δμως εμαθε δτι ή 'Ελέν»;
επρόκειτο νά παντρευθή μ' Ινα Ρου-
μάνο εύγενή, τον Γιάγχο φόν Ρα-
κοβίτσα.
"Έξω φρενών, ό Λασσάλ εκάλεσε
σέ μονομαχία τόν χατέρα τής Ελέ¬
νης, τόν οποίον θεωρούσι ώς αΐτιον
τής δυστυχίας τού. 'Εκείνος δμώς
φοδήθηκε καί εφυγε κρυφά. Τότε
ό Ρακοδίτσα, ό μηστήρ της νέας,
ανέλαδε νά έκδ:κητ)ή την χροσδλη-
Οείσα τιμή τής οικογενείας της.
"Τστερα άχό χολλές συνεννόη¬
σις ώρίστηκε νά γίνη ή μονομαχία
μέ χιστόλια στό Καρροόζ, ναι χροά-
στειο τής Γενέυης, στάς 28 Αύγού-
στοο στίς 7 τό χρωΐ. Πρώτος έχο-
ροδόλησεν ό Λασσάλ χαί έχλήγωσε
τόν αντίπαλον τού. Έκεΐνος δμως,
«αρά την χληγή τού, άντεποροδό-
λησε καί κατώρθωσε νά πληγώ—
θανασίμως τόν Λασσάλ, ό οποίος
μετά τρεί ςμέρες πέθανε. Μά καί ή
εύτοχία τής άχιστης "Ελένης καί
τοΰ εύγενοός Ρουμάνου δέν δάστα-
ξε πολό. Πέντε μήνες, μετά τον
γάμο τους, ό Ρακοΰίτσα χέθανε, ή
Ελένη όαω; εζησε μέχρι τοΰ 1912.
Ή ζωή της ήταν γεμάτη δοστυχία
καί πίκρες καί στό τέλος; ή φιλά-
ρε—<.η έκείνη γύν2.ίχζ, ή όχοία εγι¬ νε άφορμή τοΰ θανάτου ενός άνθρώ- ?γοό αύτοκτόνησ·ε κα! ή ιδία —έρνον- τας δηλητήριο. Σήμερα σχείόν κα- νέν^ς δέν θομίται τόν τραγικό θά¬ νατο τοό Λαστάλ καί μόνον τα δύο χιστόλια, οί δοοδο: μάρτυρις τής φοίερής έκείνη; τραγωϊίας, μένουν γιά νά θομίζοον χάντοτε τό θλι€ε- ρό τού τέλος. "Ενα άλλο άντικείμενο γ:ά τό όχοϊο ασφαλώς 6ά προσεφέρον τερα¬ στία χοσά οί σολλέκται ίστορικών χειαηλίων, είν' ενα γΐλέκο χιλιο- τρυχημένο άπό τίς σφαΐρε;, ποΰ τό φοροδσε ό αύτοκράτωρ Μαξιμιλινός "ΰ Μεξ:κοΰ την τελευταία ήμέρα τής ζωής τού. Ό θάνατός τού θεω- ρείται ώς Ινα άχό τα έγκλήματα. τα όποία στιγματίζουν την χολιτική τή; Εύρώπης κατά τόν παρελθοντα αί>'Ζ. Ό Μαξ'μιλιανός ήταν άρ-
χιίοΰξ τής Αυστρίας καί νεώτερο;
άδε/.φος τοΰ Φραγκίσκου Ιωσήφ.
ΤΗταν ενας χρίγκηψ ΐδεολόγος, γε-
μίτος χριστιαν.Αή άγάπη καί κα-
λω-ύντ). Ή φιλοδοξίες δμως τή;
χς τοο Καρλόττας χαί οί
χερ» 6τ'.ττηρί^ως
ΔΥΟ ΠΙΣΤΟΛΙΑ ΙΜΟΝΟΜΑΧΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΜΙΑΣ ΦΟΒΕΡΗΣ ΤΡΑΓίΙΔΙΑΣ.- Ο ΕΡ2Σ
ΤΟΥ ΦΕΡΔΙΝΑΝΔΟΥ ΛΑΣΣΑΛ ΠΡΟΣ ΜΙΑΝ ΦΙΛΑΡΕΣΚΟΝ.- ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΟ
ΑΜΑΞΙ ΚΑΤΩ Α Π Ο ΤΟ ΠΑΡΑΟΥΡΟ ΤΟΥ ΕΤΟΙΜΟΟΑΝΑΤΟΥ.- Ο ΗΡΏ'Ι'ΚΟΣ ΘΑ-
ΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΕΑΕΥΤΑΙΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ— ΑΝ ΜΠΟ-
ΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΨΥΧΑ, ΚΛΠ.
Ι σεις τοΰ αύτοκράτορος τής Γαλλί¬
α; Ναταλέοντος Γ' τον εκαναν νά
* Λ" τον θρόνο τοΰ Μεξικοϋ -~5
νά πάη στή μακρυνή έκείνη χώρ^α
ώς αύτοκράτωρ. Τό μεγαλείτερο ό¬
μως τοΰ Μεξικανικοΰ λαοϋ δέν τόν
ή%λε. Όταν δέ ό Μαςιμιλιανός
κατάλαδε σέ τί χαγίδα είχε πέσει,
ίίταν χειά χολΰ άργά. Στήν άρχή
θέλησε νά έφαρμόστ] τίς χριστιανι-
κές άρχές τού καί νά-έχιδληθή στή
χώρα τού μέ άγάχη καί άχι μέ τό
σχαθί, μά δέν κατώρθωσε τίτοτα.
Στό τέλος ό λαός έπανεστάτησε ε¬
ναντίον τού χαί ό Μαξιμιλιανός,
προϊοθείς άτιμα καί αΐσχρά άχό
τοΰς φίλους τού, εχεσε στά χέρια
τοΰ Ζουαρέζ, τοΰ πειό άσπόνδοο έχ-
θροό τού. Όλόκληρος ό χολιτισμέ-
νος κόσμος άγωνίσθηκε τότε γιά νά
τόν σώη}. Ή γνναϊκά τοο επεσε στά
πόϊια τοΰ Ναχολέοντο; γιά νά έ-
πε^αδι;, ό Γαριδάλδης τηλεγράφήσε
στόν ίίιο τόν Ζουαρέζ, μά τοΰ κά-
κου!... Στίς 6 τό χρωί- τής 19 Ίου-
νίου τοϋ 1867, ό Αύτοκράτωρ καί
πολλοί φίλοι τού κατα^ικασμένοι
μαζί μ' αυτόν είς θάνατον, ώϊηγή-
θηκαν υπό συνοδίαν 4,000 άνδρών
στόν τόχο τής εκτελέσεως. Ό Μα-
ξιμιλιανός χροχωροΰσε μέ σηκωμέ-
νο ψηλά τό κεφάλι, καί μέ σταβερό
δήμα. Ρώτησε χοιοί στρατιώται ή¬
σαν -έκϊίνοι ποΰ θά χυροδολοΰσαν
καί άφοΰ τοΰς χλησίασε, τοΰς χα-
ρακάλεσε νά τόν σημαδέψου"» στό
στήιθος. 'Επειτα χλησίασε τοΰς
στρατ'ηγοΰς Μιραμόν καί Μάγια
χοΰ θά «τουφεκίζοντο μαζί τοο, τοΰς
άγκάλιασε καί τοΰς <ρίλησε, λ«γον- τάς τους: αΣέ λίγο θά ξανα'ϊδωθοΰ- με στόν άλλο κόσμο!» "Ύστερα έ- στράφη χρός τόν Μιραμόν καί τοΰ είπε: «Στρατηγέ, ενας γενναίο: Ή δεσχοινίς "Εϊλην Μπάουεν, 20 έτων, έκ Σικάγου, ή· όποία ένάγει τόν νουνόν της Μιχαήλ Κονρόϋ, 45 έτων, δια 200.000 δολλάοια επί άθετήοει ύποοχέσεως γάμου. ___,_..,___ καί άχό τούς μονάρχα; ακόμη... Γι' αύτό, χρό τοΰ ΰανατου μου, θά σάς δώσω την τιμητική θέ¬ σι» καί τόν εδαλε στή μέση. Στόν Μέγια χάλι είχε: αΣτρατηγέ, έκεί- νο χοΰ δέν άνταμείδεται στή γή, άνταμείίεται δίχως ά>»λο στόν ού-
ρτή». Κατόχιν χροχώρησε καί είπε
μερικά άποχαιρετκττήρια λόχια, στά
όποία άχελογείτο γιά την διαγωγή
τοο. Ό στρατηγός Μιραμόν μίλησε
ίίστερα άχ1 αυτόν κ<*ί τελειώνοντα(}-| εφώναξε: «Ζητω ό Αύτοκράτωρ». Όλοι δσοι χαρευρίσκοντο στήν έκτέλεσι ήσαν όλοι κατασυγκινημέ- παράθυρα των σχιτιών κατάκλει- στα. Ό άξιωματικός χοΰ ήταν έχί κεφαλής τοΰ άχοσπάσμϊτος έδωκε τό σόνθηαα καί ό ΜαξιτΑΐλαινός σω- ριάστηχε κάτω νεκρός, τρυχημένος άχι εξ σ^αΐρ&ς. Οί τρ?2χες των σφαιρών αότών φαί^ονται στό κατα- μα-τωμένο χου γιλέκο ποΰ σώζεται ώ; σήμερα. >
Μιά άλλη τραγωϊία χοΰ οί άΊυ-
χοί της μάρ-^ρεζ σώζονται καί αύ¬
τοι ώς σήμερα είναι έκείνη ποΰ συ-
νέδη στό μεγάλο δραματικό ποιητή
τής Γερμανίας Έρρίκο φόν Κλάιστ.
Ό Κλάϊστ είχε περάσει τίς χειρό-
τερε; πικρίες καί άχογοητεύσεις
στήν ζωή τού καί ήταν εντελώς
άπελπισμένος, δταν εγνώρισε στα
Βερολΐνο τόν Λουδαδίκο Φόγκελ
καί την γοναΐκά τοο Έρριέττα, ή
όποία ύχέφερε άχό καρκίνο. Ή δυ-
-τοχισμένη αύτη γυναίκα δέν ειχε
ή όοι χτασυγχινημέ! χμη η γ χ
νοι. Καί αύτοι άκόμα οί στρατιώτες νά περιμένη τίχοτε αλλο κατα τίς
τοΰ εκτελεστικόν άχοσχάσματος ε-' ήμέρες χοΰ τής ϋχελείχοντο νά ζή-
κλαιγαν. Άχό τ:ίις κατοίκο^ς τοΰ | ση άκόμα, χαρά xόνο^ς, δάσανα καί
Κερετάρο, τής πόλεως όχου εγινε ] έναν όδι»νηρότατο θάνατο. Μιά ήμέ-
ό τουφεχισμός, δέν παρευρέθη κα- ' "......
νείς στήν έκτέλεσι. Οί δρόμοι την
ήαέρα.έκείνη ήσαν Ιρημοι καί τα κεί βρή/.ε μόνη την Έρριίττζ, ή
ρα ό Κλάιστ είχε χάει νά έχισχεφθή
τοίις φίλος τοο στό σχίτι τους. Έ-
όχοία γιά νά τόν^ιατχείάστ; ίργ,'.αζ
νά τρβγουδάη μιά άρια. Ό χοιητης
ένθουσιάσθηκε τόσο χολίι ά-ττο "Λ
ώραίο τραγούϊί της, ώστε εφώναξε:
«Αί-τό είναι τόσο ώραίο χοίι τοΰ έρ¬
χεται κανενός νά σκοτω*>ή·!»'Η 'Ερ-
ριέττα τότε τοΰ ειχε: «Τί θά λε-
γατε άν τό έχερνα στά σσδαρά αύτό
χοίι είχατε τώρα; Κάχοτε μοΰ ιόχο-
σχεθήχατε ότι θά εΤσα»ττε χρόθυμο;
νά μοΰ χάνετε καί την μεγαλείτερη
χάρι χοΰ τ)ά σίς ζητούσα έν ονόματι
τής φιλίας μας. Είσθε άχόμη ετοι-
μος νά κρατησετε την ΰχόσχεσί
ροτόολισμος καί σέ λίνες
μος νά κρατησετε την ύχόσχεσί
σας;»
Ό Κλάιστ άντ! νά άποτρέψτ) την
Έρριέττα άχο την ά'χόφασί της,
τής εδήλωσε ότι χαί αύτός είχε €α-
ρεθή την ζωή τού καί ότι θά ηθελε
πολΰ νά πεθάνη. "Ετσι καί οί δυο
τοο άχεφάσισαν νά σκοτωθοόν μαζί.
Ό Κλάϊστ δέν έφοδόταν καθόλου
γιά τόν θάνατο. Τοδ φαινόταν ότι
μόλις άχέθαινε θά μετέβαινε στήν
άλλη ζωή μέ την Ιδία εύκολία πού
χηγαίνει κανείς άχό ΐό ί^χ δωμά-
τιο τοΰ ο— ιτιοΰ στό ίλλο. Την ψυ-
χραιμία τού αύτη άχέναντι τοϋ θα¬
νάτου την μετέ3ωσε καί στήν Έρρι¬
έττα καί άρχισαν καί οί δύο νά μι-
λοΰν γιά το άπονενοημένο διάδημα
χοΰ «σκόχευαν νά κάνουν, σά νά ε¬
πρόκειτο γιά κανένα ταξειίάκτ άνα-
<|/οχής. Στίς 20 Νοεμδρίου 1811 οί δύο μελλοθάνατοι χήγαν έκδρομή ΐτή λίμνη Βάνζεε, χοΰ δρίσκβται κοντά στό Βερολίνο. Γευμάτισαν έ- /.εϊ τό μΐσημέρι, υστερα χήγα·^ χε- ρίπατο, γύρισαν καί ηχιατ/ τσάι, ε- γρζψΛΊ μερικές έχι-στολές καί εχει- τα χήραν χάλι μαζί τό δραϊυνό τού; γεΰμο. Καί οί δύο τοος είχαν έςα'ρετικό κέφι. Την νύχτα την πέ¬ ρασαν σέ δύο ϊ-ϊιαίτερε; κάμαρες γϊάφοντας άποχαιρετιστηρια γράμ-' αατα στοΰς δικούς τους. Την έχο- αέ<·η κατά τίς 12 εστίΛαν τα γράμ- ματά τοος μ' έναν άγγελιαφόρο στό Βεΐολίνο καί δταν υπελόγιζον δτι ' 6ά είχον φθάσει ή3η σ' έκβίνους, | στοΰς όπθίσυΐ; άχηυΐύνοντο, μετέφε- "ραν σέ μιά ώραία τοχο6εσία κοντά| ττή λίμνη καρέκλες καί τραχέζια, /.αί παρήγγειλαν καφφέ καί λίγο ι ρο5·ιι Ή κ^ρία Φόγκελ κρατοΰσει ενα χαλαθάκι μαζί της σκεχασμένο Ά ίνα χανί. Μέσα στο καλάθι ού-, τό ειχε κρύψει τα χκηόλια. ότοο νά τοΰς φέρουν τςερ·/οΰσαν τόν δια, στο μ ετο χ,στόλ, οώτό στο 3τ^ Κι οί δυο τους σωρ,άττηχαν ΤΙ σως νεαροι στις καρέχλες τ0ϋς Λιγες ωρε; άργότερα ε'φή^,, στον το~ τοΰ δοστοχήματος, 0 βί. ζογος της^Έρριεττας χαί μΙριχο>
αστονομιχοι. Τα χτώματ» τοΟ Κλά-
ϊστ χαι της Έρριέττας ί
ββχι. μέσ' στό οποίον τα
φ ή ρρ
Ένα ςοράφι χαί όχι πειά τπύ.
λι ηταν ό δονδος μάρτυς χαί τ0 ^.
σον έιτίσης μέ τό οποίον |3ωσε τί
σον έιτίσης μέ τό οποίον |3ωσε τί
λος στήν ζωή τού ό μ,έγας Γεραί·
νός χοιητής Άδαλδάρτος Στίφτερ
Ό Στίφτερ -ό-έφερε επί πολύν
ρό ^άχό χρονία άτροφία τού ς,
άπό μιά άσθένεια δηλα4ή τοΰ άχι
μόνον πολΰ όΖ^τ(ρα είναι, άλλα χαί
άβεράχευτη. Μέ τόν χαιρό αοηεο,
αΐσθανόταν δτι δχι μόνον τόν εγ¬
κατέλειπον αί δυνάμεις τοο, άλλ'
ότι ή έχιδολή τού έχί τοΰ έαυτοΰ τού
είχε έξασθενήσε: σέ τέτοιο σημείο,
ώστε ελεγε χολλές φορές στοίις
φίλους τού χώς γοδόταν μτ}-ως
χααμιά τρελλαθή ή αύτοχτονή^.
Έν τφ μεταξΰ ή «λεεινή τοο χατά·
στάσις χειροτέρεοε διαρχώς χαί την
νΰχτα τής 27 Ίανουαρίοο 1867,
στήν μία μετά τα μεσάνυχτα, οί ι:έ-
νοι τοο έγιναν τόσο φοδΐροί, ώστί
ό δυττοχ'.σμένος ποιητής ποΰ 'νκί·
φερε σέ άφάνταστο σημείο έζωψδ-
ληθή μιάς στιγμής; ποΰ ή γυναϊκά
τού δέν δρισχόταν στό δωμάτιο, χά!
μέ τρέμοντα χέρια άρπαξε τό ξϊ·
ράφι τού ποΰ δρισχόταν δίπλα το»
μέσα σ' Ινα σορτάρι. Μόλις τό 5ττγ
ρε στά χέρια τοο, τό εφερε στό λαι-
μό τούρκαι άνοιςε μιά δαθειά τομή
σ' αι/τόν. Ή γυναίκά τού ποΰ μπήχε
μέσα στήν χάματα ολίγα λεπτα «ρ-
•γότζρα, δρήχε τόν άνίρα της ΐέ
λή άθί ί λ
2^'
Ως ι
τόν χαφφέ. ]
ώ
,η ™, ■ « . Λ - - --ν , - ..^-^υσαν τον κ*ρο τοος. χετωντας
Ο Ταυ/ορ ιΝταουθιτ, παικτης το.. ιιπβϊξμπα)>, υστις ίμνηστεύθη την .τΓ,,'η | πετρες στή λίμνη. Όταν τέλος
I-
^ Αν^αν Γ1>ιν ί..»/τ«Λ. ,κ Κανσας νίχυ) δε|ιδ. - ^ _, ^,^ '^ ^ *_
γρ, ρή ρ
χλήρη άναισθησία χαί χλημμορι-
σμένον στό αΐμά τού. Άμέσωςείϊν-
χοίησε τόν γιατρό τοΰ σχιτιοΰ χαι
έναν φίλο της χα-ά. 'Αλλ'^ ό μέν
χαχίς δέν χρόφ'θασε παρά νά δώστ;
τίς τελεοταίές τοο εύχές^στόν ποι-
ητή, ένφ ό γιατρός τοΰ εχλεισε τ»
μάτια. , „
Μ' όλα ταυτα τό κοινόν ίεν εαα-
θε τόν τρ-αγικό τρόπο τού θανατοβ
τοό Στίφτερ χαρά πολΰ άργότερβ,
άφ' ενός μέν γιά θρησχευτιχοοςλο-
γους, καί άφ' έτέροο γιατί θά ί?Τ
γείρετο όλόχληρος ό τΰπος ϊνανΐ';
όν τής Αύστριαχή; γραφειοκρατι-
ας, ή όχοία είχε συντελέσει τολϋ
σ' αύτό τό θάνατο, αρνουμένη να ρ-
ταθέσγ) τόν ποιητή χοΰ ήταν ίψ>
σιος ύπάλληλος, άχό τό Λίστ στη_ν
Βιέννη. Αύτό δέ τό χράγμα μπορθϋ-
σε νά τόλάψί) την χήρα. 'Ετσι, ως
2ΐτί7 Λΰ θανάτθϋ τοΰ Στίφτερ ανε.··
κοινώθη έτιτημως ότι ηταν ή %ί>
νι'α άτροφία τοό ηχατος, απ° "<ν όχοία ύχέφερε. Μ' δλα ταότα το ?>
ράφι τού χοΰ μ' αύτό εδωσε τελαί
στή ζωή τού ό Στίφτερ ·μ«νβ «'
έχρησίμευσε ώστε ΰσ^ρα ·άχοτρια>';
τα χρόνια νά φανερω^ή λ 1
άλήθεια.
Τέτο-.ες τραγι^ίες &
χειρες χαί άπειρα είναι τα <ά άντικείμενα χοΰ μάς τίς θυμ!^0 Πόσα έγκλήματα, χόσα «μυ θά είχον διεοχρινισθίί αν (Ιχο^ νά μιλησοον οί δοοδοί αύτοι μ·2?; τυρες. Δέν θά είχε δίαλεοχανθη ^ μυστήριο τοΰ τέλους τοδ Μ«λμ· γκρην, τοΰ δυστυχιομένου ^ έξβρευνητοΰ, άν μχοροΰσε νά ή -υξίς την σχοία εϊωσε στον νά την χάη στήν ψχ^ «» δέν «ά είχον απαλλαγή βι δ*>
τρ-οφοί τού άχό την φοίερη Χ^
ρίαίτι τόν εφογαν; Κοί ^ θ? ,εΓ
χε διαλευχανθή τό μυστήριο τού «^
λους τής αύτοχρατοριχής Ο.!Χ°"Ϊ'"'
νεία; τής Ρωσσίας άν ορου
μιλήση τό διαμάντι χοΰ Φ^
χί:: της ή αύτοχράτειρα ^
δρά καί χοΰ δρέθηκε μέσα βτ» «^
αάτιο ποΰ εγινε ό φόνος; Αλλα
'βψ^α χράγματα είναι ϊ"^«{
δουδά καί μόνον συγκίνησι χαι ?Ρ·
χη μποροΰν νά χροκαλέσουν.

«ΕβΧΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ, - ΚΎΡΙΑΚΗ. 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
12»
ΡΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗ-
Ή Δώρις Πάουμωρ καί ή "Αννα Τζεινγουαιη, ι.τιθει- Ό Τζειμς Τζώζεφ Τοΰννυ, /.ώ. ή σύζυγός τού, πρώην Πόλλη Λάουν-
χννονσαι τα μπανιώτικα φορεματα τοϋ τε? εχπαίου συρ- τερ καί μελος τής Άμερικανικής άριστοκρατίας, οίτινες έπέστρεψαν
μοί είς τό Σέντραλ Πάοκ Καζϊνο έν Πάμ Μπήτς. τελευταίως έξ Ιταλίας.
Ή Νόρμα Φίλιψ, σύζυγος τοΰ Ρόμπερτ Γκλέηλερ, ή
θοποιοΰ, ήτις έχώρτσε τόν σύζυγον της.
Ο Τζώρτζ Ρότσα, μουσικός έκ Χαγονάης, καί ή Λιλίτα Κωστέλλο,
χοοεύτρια έκ Μαδρίτης, τής Ίσπανίας, οί όποϊοι ετέλεσαν τούς γάμους
των έν Λός "Αντζελες.
"Ανω, ό Ντουάϊτ Γ. Μόρρω, Άμερν-
κανός Πρέσβυς έν Μεξικφ, όστις λέ-
γεται δτι θά εκθέση ύποιψηφιότητα Γε-
ρουσιαστοϋ έκ τής Πολιτείας Νέας
Ίερσέης. Κάτω, ό Δάδιδ Α. Μπαί-
ηρδ, όστις πρόκειται νά διορισθή προ-
σωρινός Γερουσιαστής υπό τοϋ Κυ-
βερνήτου Μόργκαν Φ. Λαμόντ, τής
Νέας Ίερσέης.
Ή νέα γέφυρα, ήτις κατεσκευασθη επί τοΰ ποταμοΰ Ποτόαακ, συνδέ
ουσ ατήν θϋασνγκτώνα μέ τό Εθνικόν ΝεκροταφΕϊον τοΰ Άρλιγκτων.
Είς τό βάθος τής εικόνος φαίνεται τό Μνημεϊον τοΰ Λίνκολν.
0*- Ι> ?6έίλ· διε»*""^ όρχήστρας ενός ^
τού ικάγου, μετά τής σύζυγον τοτ^πρωην
των, έκ Ζέϊνσΐιλ, Οχαιο.
ΑΊ φυλακαί τού Σίγκ-Σίγκ, δπου εσχάτως εφονεύθη ό δεκαε.τταετής κατάδικος Ρούμπην Καμίνον.υ, &ί
Μπροϋκ?νν·. Τό βέλος δεικνύει την αύλήν ένθα ϊγινε τό ε"νκλημα, έ τί -ταοουσία 729 ναταδίκων.
τοϋ

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Λ·
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΜΙΑ
οί ΕΜΠοροΐ
Διατηρώ πάντα καποιο δεσμό μέ
τό δΛκη-νρρικόν έπάγγελμα. Γιατί
δέν μπορώ νά ξεχάσω ότι άνηκα
»' αύτό άλλοτε επί χρόηα πολλά καί
δτι τοΰ όφείλω μίαν άκριβέστερη
παρατήρησι των ήθχόν μας. Ό δι-
κηγόρο; είναι σνγνά ενας έξομολο-
γητής, όπως ό παπά;, όπως ό ία-
τρός. Ξέρει τής άνθρώπινε; άθλιό-
τητες. Καί ξέρει, γιατί τόν έγγί-
ζει μέ τό δάκτυλο σέ χίλιες περι-
τττάσεις, τόν ρόλο τόν τεράστιο, τόν
θλί-βερό καί μερικές φορές τραγι-
κό ρόλο ποΰ παίζει τό συμφέρον
" στής κοινωνικές σχέσει;.
"Ε, λουτον, στήν πόλιν δπον
γεννήθηκα καί όττου ξαναπή'/αίνω
κάθε τόσο, -έδέχθην πρό μερικώ
χρόνων την έπίσκεψι ενός νεοφερ-
μενου, ό οποίος είχεν εγγραφαί
στόν δικιτγορικο σύλλογο καί γιά
τόν οποίον ελεγαν κι' όλας πώς
ήταν θανμάσιος. 'Ωνομαζότα-
«μαίτρ» Πανΐ. "Ενας μυστηριώ-
"δης1 δμως πέπλος τόν πεοιέβαλλε
Κανείς δέν ήξευρε άν είχε οίκογέ
νειαν. Έζοΰσε μόνος καί ήταν πο¬
λύ μυστικάς. Θαπρεπε νά μείνη
στό Π αρίσι, έκρυφόλεγαν οί συνά-
δελφοί τού .τοϋ άονιζαν νά τόν φο-
βοϋνται. "Εχει οοροιετό ταλέντο ώσ
τε νά επιτύχη κι' έκεΐ... Πραγμα
τικά, γιατί εϊχε διαλέξη αύτην την
Κταρχιακή πόλί; Τσΰ εθεσα τό έρώ-
τημα μέ τόσην άδιαφορία όσον ά-
διάφορη μόν ήταν ή απάντησις.
— Άπλούστατα, μοϋ άπεκρίθη
κε, δέν εΐχα τόν καιρόν νά περι-
μένα».
— Δέν εϊχατε τόν καιρό;
— "Οχι. Οί πόροι μόν είχον ε¬
ξαντλήση μαζύ μέ τής νομικές
σπουδές μόν. "Επρεπε νά φθάσω
κάπου χωρίς άναβολή. Υπό τοιαύ¬
τας συνθήκας, τό Π αρίσι δέν μοί
έ'κανε.
— Φυσικά. Έν τούτοις, μπορεΐ
νά άποτύχετε στήν έπαρχία. Ή έ*
παρ^ία είναι συνήΰωζ έχθρική
στούς ξένσυς. Τούς προσδέχεται»
μέ δυσπχστία. Τούς παίζει χίλια
σάρεστα παιγνίδια.
— "Οχι στής δονλειες. Μόλις
πρόκειται γιά τό πουγγί, ό καθέ-
νας άκσΰει μόνον την φωνή τη;
λογικής. Καί είμαι οεβαιος πώς θά
τούς κάμω νά την άκούσουν. Ή
μέθοδος μου είναι άλάνθαστος.
Είχα, πραγματιοίά, νφος άνθρώ
που πολύ εύχαριστημένσυ άπό τόν
εαυτόν τού. Άλλά ήταν εύχαριστη
μένος χωρίς έμφασι, χωρίς ξιππα
σία, με φυσικότητα, σάν σοφός ποθ
κατέχει την λύσι ενός μαθηματι-
κοϋ προβλήματος.
— Καί ποία είναι ή μεθοδό;
Άλλά φάνηκε δνσα.ρ€<τττ[αένος άπό τής παροιμίες ποϋ άνέφερα. — Δέν έμπνέομαι άπό τίποτε όντε άπό κανέναν. "Εχω την μέθο δό μσυ. Λέω στούς πελάτας μόν: Έ χ ε τ ε άδικον, δταν ε- χουν άδικο, καΐ Ι χ ε τ ε δίκαι- ο ν, δταν εχουν δίκηο. Π ότε κο- ή Δέ ά σας; — Ή πειό άπλή, έκείνη ποΰ κανεις δέν βάζει στό νού τού, του¬ λάχιστον άπό τονς συναδέλφους μου. —- Δέν τψ μαντεύω. Ή άλήθεια. Λέω την άλήθειο δταν συνάδελφοί αου δέν είναι, τόν περισσότερο και,ρό, παρά εαπο· ροι τής αύταπάτης. Άκούω τού: κύΛτας μου αέ αΰτί άντ;κειμενι·κό. άν έπιτρέςτεται τι έκφρασις/Ά<ρί- νω κατά μέρσς όλα τα λεγόμενά τού; ποϋ είναι προσωπικά κα'ι ποΰ γι' αύτό ακριβώς δέν ύπάρχει. κίν- ουνος νά μάς παραπλαν>'|σουν. "Ε-
τσι ξεγυμνώνω την ΰπόθεσι άπό δ-
λα τα περιττά παρακοι<1.οΐ'θ»Ίματά της;. Ή υπόθεσις παρσυσιάζεται μπροστά αου γνμνή. Την ζυγίζω καί την έκτιμω. Καϊ, άπό έκείνη την στιγμή, πάω στά σίγουρα. —«ΤΊ μένει άπό μίαν ύπόθεσι ξεγυμνωιιένη έ'τσι άπό τα περιττά πα·ο«κολουθήματά της; χεδόν τίποτε. Οί περισσότε ρες -υποθε'σεις δέν άξίζει τόν κό- πο νά έκδικασθοϋν. Καί γι' αύτό τής συμτ3ι·6άζω δλες πρίν φθάσουν στό δικαστήριο. — Ναί, εΐςτα, έμ—,'έεοθε άπό τα λαϊκά ρητά: «"Ενας κακός σΐκμίι- βασμός είναι καλλίτερος άπό μίαν καλήν δίκην»1 η άκόμα: «"Οποίος ί ό ά — ■?:■ ;ΐρδίστ) φε7ει με τό πουκάμισο. δπο ος χάση φενγει θεόγΐΑΐνος». — Μέ λυπασθε; Καί γιατί; ,Ε-" γώ δέν ΙΎω παοάςτονα εναντίον κα- νενός. Οί άγνωστοι γονεϊς μου εί- χαν βασισθή στήν εύφνΐα μου κα'ι μόν άφηκαν τα μέσα νά την χρη- σιμοπο.ήσω. Μέ άπήλλαξοτν άπο τα καλοπιάσματα της στοργήν Έ- τυχα έπαοκών περιποιήσεων, άνε- πτΰχθην φυσικώς καί ίιθικώ; κα- ναλαμβάνω παρά ύποθέσεις σίγον τα τρόπον κανονικόν > Οχι, σας 6ε-
ρες, κερδ.σμίνες προκαταβολικώ;. | ««ιω, δεν είμαι αξιολυπητος, αφοι
Ττις άλλες, ττ.ς χνίγω έν τη γενέ-1 άποχτησα τό σπανιωτερον αγα-
σει των. Ή φήμη μου άπλώθηκε | θον.
γοήγορα. Κατέκτησα, σέ διάστημα
μικοότερο τσΰ. έ'τσυς, μαζύ μέ την
εκτίμησι τοΰ δικαστηρίου, την έμ
πιστοσΰνη των διαδίκων.
λακεϊες, πστέ
ς. Δέν ά
Καί ποώ είναι αύτό;
— Ή διορατικότης. Κυττάζο)
τούς άνθρώπους καί τα πράγματα
ποϋ, σέ κάθε άνάσα, εβγαινεν άπΰ
τα ρουθούνια των οωοιών καί ποΓ>
δ ήΐιος μετέβαλλε σέ φωτεινόν άτ·
μθ. ΤΗταν άρχές τοΰ Νοέμοοη κ"
Εκανε πειά χςνίο. Έν τφ μεταξύ,
δ»ονα, μέσα στόν διάφανον άέρα,
ή ή ό οί
οποί¬
νήν φωνήν τού καματεντή, ό οπ
ος διαρκώς, έπαριακινονσε στό ζευ-
γάρι. Τοϋ έμιλοΰσε μέ ΰφος οίκείο,
τοϋ άπττύθυνε χίλις όνομασίες στορ
γικές ή ζωηρές. Τι τα θελετε· μή-
α τα ^ιοι δέν έπηοεάςονται
ΐκι>ς κεα τα ^ιοι δέν έπηοεάςονται
5ρά γε άπό την ανταπατη καί την
κολακίία; Μπορεΐ κανεις νά χυδερ
νήση καί νά δημιοργήση χωρίς
θέρμη στήν καροιά, μονάχα μ' ε-
μέ μάτι άμείλικτο ποϋ κανένας κόκ- ναν ςροπεινόν «γκεφαλο καί μέ γε-
Νέον είδος διοντιημίσεως έν^ Νέα 'Υόρκτ). Ποοχριστουγεννιάτικη παοέλασις έγκαιντασθεϊσα υπό μεγαλου έμποοικοΰ
καταστηματος έλνύσασα την προσοχήν μιχρών καΐ μεγαλων έ' όσον τό δι* άεί°υ φουσκωμένον αύτό ςραντα
ς ντιημς ^ ρτ) χργ
καταστηματος, έλνύσασα την προσοχήν μιχρών καΐ μεγαλων,
ό ζώ δή δά όδώ ό
ς γ μγ μ
όσον τό δι* άεπί°υ φουσκωμένον αύτό ςραντα-
ά δά έ
νύσασα την ροσοχήν μιχρών καΐ μεγαλων, έ^ όσον τό δι άεπί°υ φουσκ
στιχόν ζώον διήρχετο διά των όδών τής πόλεως κάμνον διάςρορα σχέρτσα.
Των διαδίκων; [ κος ανθρωπίνη; σκόνης δέν έρχε-
Θέλω νά είπω δλων δσοι ερ-1 ται νά υΗχμπιίκΓτμ Τούς βλεπω ό
χονται νά μέ οτίμβουλενθοϋν κα'ι
τούς; όπαίονς ά^οαακρύνω τής πε¬
ρισσότε ηες φορβς άπό τα δικαστή-
ρια. Μ' ?χονν γιά σοφό. Πωλώ
σόφια στό έργαστήριό μου, θΐλω
νά είπω στό γραφείό μόν. Είναι ε-
να Ιλιξήριο σπάν.ο, γιά τό οποίον
δέν νοιάζονται, (ΐυνήθως, αύτοι οί
τρελλοί, οί περισσότεροι άνθρακτοι
δηλαδή.
— Τελεία μέθοδος, ώμολόγησα.
Ή έπχτνχία σα; είναι άπλή πραγ-
ματικά. Είσθε Ινας έξαιρετικό; δι
ηγόρος καί γ> φήμη σα; θά ά-τλω-
τ) μακρυά. Άλλά πώς ά.τοκτήσα-
τε την μέθοδον σας;
— Έκ γενετής.
— Έκ γενετής;
— Ναί, ή γέννησίς μσο είναι ά-
νώμαλο;. Φερω τό δνομα τοϋ χωρί¬
ον Μενση δπον μ' εύρήκαν, έγκα-
αλελειμμένον στήν αίθουσαν άνα-
ιονης τοϋ σταθμοϋ, μ' έναν φάκε-
Ιο, ό οποίος περιείχε ενα ποσόν
άρκετά μεγάλο πρός αντιμετώπι¬
σιν των έςόδων τής τελειότερης
άγωγής. Σάς έμπιστενομαι αύτές
ής λεπτομερειες χωρίς στενοχώ-
ρια, γιατί σείς δέν άνακατεύεσθε
στήν καθημερινή ζωή τής πόλεα):
καί δ&ν θά τής είπητε σέ κανέναν.
Μέ περισυνέλεξεν τί ύχηρεσία δη¬
μοσίας περιθάλψεως, μ' εοαλεν στό
λύκειον, κατόπιν στή Νομική Σχο-
λή. Ή ύπηρεσία έχρησιμοποίησεν
όσον τό δυνατόν καλλίτερα τό χρη-
μα ποϋ μοϋ είχεν έκχωρι)θτ> Μοί
απέδωκε λογαριασμό μέχρι πεντά-
πως είναι καί δχι όπως φαίνοντο!.
Δέν γελιέμαι. Κι' αύτό άξίζει κάτι.
°0ταν εφυγεν, αίσθάνθηκα κά¬
ποιαν ανακούφισιν. Ή Λαρονσία
τού μοϋ είχε κάμη την έντύπωσ1.
ρεύ|.ιατος αέρος. "Εννοκοθα κρύο
στήν πλατή μου, κούο στήν καρ-
διά μόν. Αύτός ό ανθρωπος μέ τή;
άναμνήσεις μιάς παιδικής ήλικίας
χωρΐς χάδια ουτε μα?Α)ματα, χωρί;
την ζέστα πατ·ρ·ικ.ής ν.αί μητρικής
άγάπης — αυτήν την ζέστα ποϋ ε]
χεν επονομάστ) καλοπιάσμα
τα τής στοργή ζ— πο£
είχε μεγαλώστ) χωρί; χαρά όντε λύ-
πη καί δέν επαρααονιόταν γιά τί¬
ποτε, δέν εαεταιιελιοταν γιά τίπο¬
τε, δέν έζήλενε κανέναν, γιατί ά¬
πό την άνώννμη γέννησι καί μόρ-
ί ί άλ
ρα;
— Πόσο σά; λνποΰμαι!
η μ
φωσί τού είχε
ή ά
μρ
την εννοια
ί
τή; άντικειμενικότητος καί τό ά-
?.άνθαστον τή; κρίσεω;, μοϋ έφά
νηκε σάν ενα είδος τέοατος. Αύτό
ήταν άρά γε τό πλάσμα ποϋ μά;
Ιτοίααζεν -ή μέλλουσα άνθοωπότης
μέ τόν κσμμσυνισμό καί την άνάλη
μι τού παιδιοϋ υπό τοϋ Κράτους;
* Οντα ούδέτερα καί καθαρόμυαλα,
χα>ρίς σπλάγχνα όντε λάθη, ποΰ
άιθάνονν μονοαιάς στήν άλήθεια,
την οποίαν κρνβει άπό μάς δλο τό
μπέρδεμμα των φιλιόόν καί των πα¬
θών μας^ Μπροστά μου, στήν κορ-
φη τοϋ χωραφιοΰ ποΰ χρησιμεύει
γιά σννορο τί>ς ίοιοκτησίας μοί»,
επηγαινοερχόταν άργά τό ζέυγάρι
τού όργώαατος· ενα άγόρι έίέντρι-
ζε τό βώδια, ένφ ό σέμπρος μου
κρατοϋσε γερά τό άλέτνν "Ββλεπα
■/ατθαιοα τό ονννεττο ττ*: τή: άΥΛ«-
ρα μ,'τρατσα;
Δύο - τρία χρόνια έςτέρασαν καί
;> δικηγόρος Πανύ ξαναήρθε να
ιέ 1δί> Ήταν ή άαγή των δικαστι-
κών διακοπών. 'Εφαινόταν περί-
φροντι;· άλλ' έπειοή αύτός άπε-
κήρχΌσε κάθε εγνοια, άπεδωκα τό
'ύφο; τού στην 'χούρασι ποϋ τόν εί-
χα καταλάβη στό άνέβασμα τοϋ ά
νιτφορικοϋ δρόυον ποΰ όοηγεΐ στό
σπίτι μσυ.
— "Ε, λοιπόν! «ματτρ» Πανύ,
πάντα Ικανοποιημένοξ άπό την ·θέβ;
σας στό δικηγορικόν έπάγγελμα;
— Έρχομαι, εΐπε, νά σάς άπο-
χειρετίσω.
— Π ότε νά ξεκουρασθήτε σέ
κανέναν τόπον παραθερισμοϋ.
— *Οχι, δχι, φεύγω οριστικώς
καί διά παντός.
^"Εκαμε αύτην την δήλωσιν μέ
καποια ^σημότητα.
— "Ω! "Ω! είπα, καί την πελα¬
τεία σας, την μεγάλην σας πελα
τεία, την έγκαταλείπετε;
— Την πελατεία μου; Δέν εχω
πειά πελατεία.
— Αδύνατον. Έτετνχατε ευθύς
μόλις έφθάσατε έδώ, μέ τή> μέθυ-
δό σας, την άλάνθαστον άντικει-
μενακή μεθοδό σας. 'Εσυμοιοάζε-
τε σχεδόν δλες τής ύποθέσεις πρΐν
φθάσουν στό δικαστήρΐΛ. Καί όσες
διέόαιναν τόν φραγμό, εϊσαστε 6έ-
6αιος πώς θά τής έκερδίζατε. Έ-
παύσατε λοιπόν νά έφαρμοζετε αύ¬
τό τόσνστημα;
— Διόλον.
— Τι συνέοη λοιπόν; 'Εχρεοκό-
πησενή άλήθεια:
— Ακριβώς. Εΰρτνκατε την σαν
πτισε. Ο· άνθρωποι δέν την 4ου»
Αγαπουν τα ψέμματά τους ,'ν
αρέσονν οί αύταπάτες ταη-. '
— Πώς τό έν.αταλάδατε;
ΙΙωτα - πρώτα άπο μίαν ντή
θέσι διαζυγίου^ Μία γνναϊχα ^
είχεν όλα τα άδικα καί ;τοΰ 0^ν Ι
οελε ν» τό παραδεχθή. Μιά γνναΐ
κα, έσκέφθηκα, διόλου παράξενο·
Είναι φύσει ψεύτ.κα δντα. 'Εππα
άπό έναν χωρικό, ό οποίος είχε την
|άξιωσι νά άσκήσΏ δουλείαν διό-
δόν είς τό κτήαα τοϋ γείτονό; τ<η>
χωρίς νά έχη κανένα δικαίωμα!
Τοϋ τό άπέδειξα, δέν θέλησί ούδί
στιγμή νά τό παραδεχθή. Κατόπιν
απο ίνα οιομήχανο πσϋ είχε υπο
γ,οάψη έπιταγές χωρίς άντίκρν
σμα· βστηριζόταν σέ μελλοντικές ί·
πιχειρήσεις γιά τής οποίες έτόνιζί
πώς τΊταν σίγονρος. Καί οίπω «α-
θεξής. Σ' όλον; ελεγα την άλήβεια.
Ή άλήθεια τούς εκανε νά μαίνων-
ται. Ή μιά έμισσϋσε τόν άνδρα της
ό άλλος τόν γείτονά τού, καί ό τε·
λενταΐος έζσϋσε μέ την έλπίδα χι·
μαιρικών Ιπιχειρήσεων κερδοσκο-
πώντας πρσκατα^ολι-χώς. "Αδιχα
τούς ένΛυνσϋσα, άδικα εδιωχνα αύ>
τα τα φαντάσιιατα ποϋ είχαν πλά·
ση τό μϊσος ή άδικία. Τα φαντό·
σματα έξανανΰριζαν. Καί σέ >ίγο
τα άνεκάλι»πτα σ' δλες τής ΰποθέ-
σεις ποϋ μοϋ εφερναν. Οί πελάτες
ίφει»γαν γιά νά πάνε να διηγηθοϋν
σέ συναδέλφους μου τής παράλογε;
ίστορ!ες των. Γιά νά δτατηΛήσω
την θέσιν μου, άπεφάσισα νά υπο·
στηρίξω την μιά ή την αλλη άπο
τής άμφίοολες αύτές ύπσθέσει;.
Καί ητυσΐκά τής εχασα. Άπο τότε
ή φήμ-η μου Ιγκΰ€μία$ψ£. 'Εστη·
ριζόταν επάνω σέ συνεχείς έπιτυχί-
ες, γιατί έδιάλεγα τής ύποθΐσει;
μσυ. —τής πρώτες άναποδιέ;, έ'-
σβυσε.
— Μά, άντέτεινα, οί ϊδιοι αύτοι
άνθρωποι, στήν άρχή, είχαν έμΛτ-
στοσύνη στή θρηχτκεία σας τή; ά
ληθείας.
— Γιατί ήταν νέα. Κάθε κσι·
νούργιο, καί ώμορφο. Έρχόντοι·-
σαν σ' έμένα γιά νά τούς κακοποι-
ήσω. Μ' επαιρναν γιά ενα είδος
χειρσύργου ποΰ ύςιέβαλλε τής υπο·
θέσει; σέ έγχείρησι. Ό φόοο; μοί
τούς είχε φέρει. 'Αλλα ή σύτα-τάτιι,
είναι πειό δυνατή άπό τόν φόδο.
— Ναί, είπα. Τ ό κ ΰ μ α
τούς φέ,ρνει τό κΰμα
τού-ς παίρνει. Είναι ή αν¬
θρωπίνη παλίρροια. Κυμαίνεται ά-
νάμεσα στό φόβο καί τό ψέμμα.
— "Οχι, δχι κύριε. Τό ψέμμα
είναι τό πειό δυνατό. Ή άλΐ|θεια
πρέπει νά δίδεται μέ δόσεις. Οί.Λ
λάτες &ρχονται νά άγοράσονν ολί¬
γη ανταπατη. Αυτή πλσιτίζει τονς
συναδέλφους μου.
— Καί τί Μ γίνετε;
— Μπαίνω στηιν διοικητιν.ή υτ»ι
ρεσία.
— Π οίαν;
— Την ύπηρεσία τής Δημοσία;
Π ερι&ιλψεως, απού μέ ξέρουν και
μοϋ προσεφέρον μιά καλή θέσ«· Θ«
άνατρέφω τα παιδία.των αλλων η
μάλλον τα παιδία πσϋ δέν άνΐνκοΐ'ν
σέ κανέναν. ,
— Καί θά τα διοάσκετε να ).<*- τρεύσυν την ά?»ήθεια; — "Οχι, δχι, κύρε, οχι την α- λήθεια. Μ' έκι'τταξε μέ θλΐψ·, καταλί'- βαίνοντας πώς δέν τόν εΐχα νΛτα- λάβτ> Καί τότε μονάχα έμαν
την άπογναχΐι ποΰ έκρυβόταν
άπό την άντικειιΐίνική τσυ με
— βά προ<τΛαθήσω νά τους <κ*· ^ ί,τ μοϋ Ιλειψε καί ίΒ»,«^| νά μετρ.ιάζτ) την παζα πολυ οκΑΙ ρή λήθεια γιά νά την κανπ «™- φ&οτή. — ΤΛδηλασή; -— Λίγη ανθρωπίνη γλυκα. ΗΕΝΚΥ τό σύννεφο τ% της άΖΛ«;στή φράστ: 'Η άλήυνια Ρχρλεοκό- Μ45ΟΝ ΟΤΥ. ΙΟΥ7Α ά Ό «'Ε«ν«ός Κηνυξ> χώ όλαι α»
ίκδόσεις τού πιβλο&γται Λάρα τού «
ροσώπου μα; *. Γεωργίου^
τοπούλο* 1644 }ί. ΑϋΑΜ5

ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 192!)
15
Η ΝΕΑ ΓΕΝΝΕΑ
Ο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.
Η ΚΟΥΚΑΑ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΣΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΗ "Ιτ1ΠΕΙτ1ΠΕΚΑΝ».~ ΤΑ ΜΕΤΑΠΟ-
ΛΕΜΙΚΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ.- ΦΡΟΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΥΤΙΚΟΤΗΣ.- ΕΝΑΣ ΑΚΕΑΝΟΣ ΧΑ-
ΡΑΣ.·- ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ..-
ΔΙΑ ΝΑ ΛΕΙΨΗ Η ΓΚΡΙΝΙΑ ΤΗΣ... ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ.
νθΝΔί, Νοέμβριος.—
Να το θέαμα ποΰ παοονσιάζει ή
μκατολεμ'.χή ίφηλιος, μέ τα; κα-
ίηαεοινώς δγχον-μενας απαιτησει;
ών ιιεγσλων χαΐ των μι*ρων...
Προ πάντων, μάλιστα, των μι-
Τορίτσια καί άγόρια, άπό ήλικί-
έ 11 έτων — καί τα πειο
ί
'Τ
«. 3 μέχοι
Γά 0
Ι —
μ,χοά άχόμηΐ — εΧ0^. ^αν ?αρϊ"
(ΛΙ-ενην καί θείαν (για να.μηνει-
«6 διαδολεμένην) ανάπτυξιν! Ο-
,,λοϊ-ν, παίζουν, γελουν και λααβα-
',ουν πολλάκις, «ιέρος και εις τας
σινητήοϊΐς των μεγάλων ανθρο>
κι-ν Στας σνναναστροφας των με
τα αΛ'-α πα.δάκία, των φιλικωτέ-
«ον οίν-ογενειών ή τής γειτονια;,
«έν παίζουν «κουμπαριτσες», οπω:
αΤιλοτε, άλλά κάνουν τής «μεγαλες
η.ρίες», μιμοϋνται καποια άρτίστα
τ05 κινηματογράςρου, ή προσποι-
πολυάσχολο έπιχειρημα-
ήμπορεΐ να ο^ακόψχ) τάς άλματώ-
δεις προόδους της... Άπό ε'νδεκα
έτών καί πάνω, τα μικρά δέσποινα
ρια φαίνονται σάν ξεσκολιαμίνες
κο.τέλλες καί τα άγόρια γίνονται
ζηλευτοί σπόρτςμαν, φονψπωΐί-
στες, άθληταί ή πυγμάχοι, ποΰ
δΐν ευρίσκει ·κανείς ΐσους μέ αυ¬
τού; είς παλαιοτέρας εποχάς.
"Εως εκείνην δμ<ος την ηλικίαν, προσέξατε τάς κινήσεις των, τό φερσήματά των καΐ τάς όμιλίας τω νκαί θα Ιδητε δτι δέν μσ άζονν καθόλον μέ τούς δωοούς μπεμπέ- δες των περασμένων Ιτών, δπου ή φαντασία των δέν έδημιουργσΰσε μεγάλα πράγματα καί αί γνώσεις των έφαίνοντο ότι εκεναν στεχάμε- να νεςά. καινουργια «αιχνίδιαι νΐΛΐττής καί τροπαιοϋχος τού πόλεμον, ή τόν τραγικον -ηρωα Ό σημεοινό; μπεμπές, είτε ή μπηυΐέκΛ, δέν άρκοΰνται πλέον εί; ενα άπλό παιχνιδάκι, σέ μιά άπό ι κοϋκλα αψυχη ή καί σέ ίνα κοΰρ- ντισμα σιδηρόδρομον, ποΰ ποΰ είδον στόν κινηματογράφο την ,-χερασμενην έβδσμάδα... Τοαγουδοϋν, κάμνουν καλλιτε- χνι/ές σνγκεντρώσεις, πρβσφέρουν «δήθεν» στοΰς φίλους των Ινα τσοί μέ άπαγγελίες ή μιά μαστίχα «μπο λονΐέ» καί, συχνότατα, μικράκια 8, 9' καί 10 έτών φλερτάρονν ά- ναμεταξΰ των, κάνουν κόρτε πραγ ματικό /αί τόσο ποϋ βλέπει -/ανείς καθαρά δτι αίσθάνονται, πσνοϋν, νποφέρουν κάποτε, δπιος καί οί με- γάλοι ρωααντικοΐ τοϋ παλαιοτέρου καλαί ν.αιροΰ!! Αυτή ή πρόωρος ανάπτυξις άπο τε) εί1 σμολογουμένως κάτι κατα ίτληχτιχόν καί ολίγον, ίσω; επικίν¬ δυνον 'Αλλά τί τα θέλετε; αυτή εί ή νέα γενεά καί κανείς δέν ναι μ ηρρμ, μ αονάχος τού νά περιγράψη ^ φορές τόν γΰρον τοϋ μεγα)νειτέρου δίοματίου τοϋ σπιττοΰ σας. Τα άγοράκια προτιμοϋν, βεβαία, πάντοτε τα μηχανικα παιχνίδισ*! οΰΛά θα προτιμοϋσαν περισσότερον νά είναι τόσον μεγάλα τα αύτν/λ- νητά των, όίστε'να χωροΰν ανέτως μέσα είς αύτά γιά νά σωφάρουν ά- νενάχλητα, νά γίνωνται μη^ανοδη- γοί τοϋ σιδηροορόμου των, καί δ- χι μόνον νά κουρτίζουν την ήλεκτρι κήν λυχνία διά νά επιτύχουν μίαν ποοβολήν επί τής μικράς όθόνης τού τοίχου των δωματίων των, άλ¬ λά καί νά τελειοποιοΰν μέ τα χέρια των τό μηχάνημά των καί κάποτε, μάλιστα, νά ένώνουν, μόνα των, τα ήλεκτρικά σΰρματα διά νά με- τακινήσουν τό <ϋως πρός κάθε δι¬ εύθυνσιν. Ή δ.ανοητική των ανάπτυξις λειτσν.ργεΐ κατά τόσον τέλειον τίοό- Λον, ωστε ήμπορεΐτε νά τα άκου- σετε, επί πολλάς ώρας, νά όμιλοϋν μέ τόσην φ*ρονιμάδα καί τόσην αν¬ τίληψιν, ποϋ προκαλοΰν κατάπλη¬ ξιν. Τα λόγια,ποϋ λέγει ή μπειιπέκα πρός τί> νχαριτωμένην κούκλαν της
είναι περισσότερα άπό δσα τής
πρέπονν. ΓΥ αύτό, της περισσότε-
ρες φορές, μρταβαλλει την κθΰ-
κλάν της εις «δεσποινάρ:ον» καί ρ-
νω ή ιδία παίρνει τό ίχρος τής μα-
μάς καί παίζει, άξιοβ«νμάστα>ς τόν
ρόλον της, δίδει μίαν άλλην, πρό¬
χειρον, <μπεμπέκαν» εις τα χέρια τής μεγάλη; της κούκλας καί τότε... Τότε ομιλεί μόνη της ώς τρισυ- 'Η "Ανν'τ'ασ>
4 Νέ
19 ίτΛγ ή
, δτι έπιθυμεί
διαγο.ν,σ.ιοϋ γνναικε.ου
Ή Πατρίσια Μπάουμαν, 19 έτών, ή όποία άπό χορεύτρια έγινεν άοιδός εί:
τό ραδιόφωνον.
Ή ήθοποιός τού κινηιιατογοάφου,
Μαίη Μοίρραιη, ήτις ήλθεν είς Νέαν
Υόρκην έκ Χόλλυγουντ καί εύρε την
πόλιν χιονισμένην.
πόστατος ύπαρξις: 'Ω"; μαμά, ώς
μικρη. δεσποινίς καί ώς μπεμ-
πέκα...
— Καί τα προφθάνει δλα;
Τότε, μόνοΎ, ενρίσκει την Ικανο¬
ποίησιν ποϋ ττ^ς χρειάζεται. Τότε,
μόνον, ή γλώσσά της καί αί σκί-
ψεις της δέν προφθάνουν νά έξαν-
τληθοϋν όπως είς τάς άλλας, ά-
πλουστέρας περιπτώσεις.
Οί έργοστασιάρχα: κουκλών τής
αξιοθαύμαστον 'Αγγλικής 6ιομη-
χανίας, διεΐδον τάς ανάγκας αν·]
τάς της συγχρόνου έποχής καί έ-'
μάντευσαν τοΐ?ς τρόπους μέ τοί·ς δ-
ποίους θά κατορθώσουν νά ίκανο-
ποιήσονν τάς επιθυμίας των μι-
κρών. Καί, διά πρώτην αγοράν, ε¬
φέτος, είς τα μεγάλα καταστήμα-
τα της 'Αγγλικής πρωτευούσης,
δλα τα είδη των παιγνιδκον, κατέ¬
στησαν σΐνθετα καί περΐπλοκα...
ΟΛ κοΰκλες έκτίθενται κατά ζεύγη:
*ή μαμά καί ή μπεμπέκα>, ή «η
μπεμπέκα καί τό μωρό άδελφάκι
της». Ή σκύλλα καί τό σκνλλάκι
της. Ό γάτος καί τό γατάκι τού.
'Η κόττα καί τό κοττόπουλο. Τό
αυτοκίνητον καί τα δοχεϊα τής 6εν
ζίνης! καί τα άνταναλλακτικά τού!
καί τό βολλάν νά κινήται! καί τα
πέτα νά άνοίγονν διά τό καθάρισμα
τής μηχανής καί των άεριστήρων!
Αύτό είναι τό εΐδος των καινοΰρ
γκον παιχνιδιών, μέ τα όποϊα, ε¬
φέτος, τα παιδία τοϋ Λονδίνον
καί, κατά συνέςτειαν, ολόκληρον
τοϋ κόσμον·, θα γιορτάσουν τα
Χριστονγεννα καί την Προοτοχοο-
νιάν των , καί αύτά είναι εκεΐνα
ποϋ άΐτοτελοϋν, πράγματι, την με-
γαλειτέραν ικανοποίησιν των μι-
κρων παιδιών!...
Τα πρώτα πΕΐράματα ποϋ έγι¬
ναν πρό μιάς εβδομάδος έδώ, άπέ-
δειξαν ότι ή... μόδα πήοε «με¬
γάλη φωτία» καί σημειώνει υπερ¬
βολικήν επιτυχίαν.
Ό μικροκοσμο; είναι ένθου
σιασμένος! Γοητευμένος! Τρελλός
άπό χαράν καί ευδαιμονίαν...
Δέν ύπάρχουν πλέον δυσκολίες
καί στενοχωρίες διά την εκλογήν
ενός παιγνιδιοΰ, τοϋ καταλληλοτέ-
ρου καί τοϋ πλέον άρμοζοντος! Δέν
βλέπει κανείς δισταγμούς καί πεί-
σματα! Δέν ΰπάρχουν κατσουφια-
σμένα μοΰτρα καΐ θλίψεις άνεπα-
νόρθωτες, όπως δλλοτε, ποϋ τό παι
δάκι, παίρνοντας την κοϋκλα ή τό
αύτόματο άμαξάκι, τό εύρισκεν ά-
νεπαρκες διά την Ικανοποίησιν τής
διαχυτικότητός τού, τής δρμητΐΗΟ·
τητός τσι» καί της μανίας τού πρό;
τό «παίζειν...»
Οί γονεϊς, πρό; συμπλι^ωσιν
τοϋ μοναδικοϋ έκείνου παιχνιδίοιί,
είΐαιρναν έναν σωρόν όλόκλτ)ρον
άπό "(ιικοότερα αλλα παιχνιδάκια.
Πλήν δ μπεμπές καί ή μπεμπέκα
οέν ίκανοποιοΰντο!
• Τώοα, δμως, ή ευτυχία των εί¬
ναι άνεκδιηγητο; καί ή χα,οά των
έξασφαλίζεται, είς μίαν καί μόνην
στιγμήν, ώς διά ιαγείας, καί μΐ
τόν άσφαλεστερον τρόπον. Τώρα,
ό μικρόκοσμος, μέ την οξείαν αν¬
τίληψίν τού καί την μ,οναδικήν τού
ροπήν πρός την επίδειξιν καί την
μεγαλομανίαν, πρός την μίμηον
> αί την άτελεύτητον διάθεσιν πρός
κάθε εΐδος δημιουργίας καί «σώ-
φρονος παραληρτιιιατος», μένει ά-
.Τ ολύτως Ινανοποιηιιένος μέ την εκ¬
λογήν τής διπλής τού κούκλας, τοϋ
περιπλόκου τού παιγνιδίου, τό>ν γο
ητευτικών σκυλλιών καί γατιων
τού, ποϋ χωρί; ναπονοΰν, χωρί;
νά γαυγθζουν, χωρίς νά νιαουρί-
ζουν καί, πρό πάντων, χωρίς νά
γρατσοννοϋν, άποτελοϋν τον; κ
λιτέρους σνναρόφους των είς τό
σπίτι καί είς τάς έκδρομάς των.
'Η Ιπανάστασις αύτη είς την
βιομηχανίαν των άθυρμάτων ήτο
υαολογουμένω;, άναγκαία. "Επρε-
πε νά γίν»]! Καί εγινε διά νά λεί-
ψουν όϊ γκρίνιες των παοκηιονων
των 'Αγίων ημερών των Χριστον-
γέννων καί διά νά κάμουν ίύτυχί"
τόν μικρόκοσμον όλης τής νφηλί-
οι·._____________Σ. Κ.
ΤΟ ΑΣΧΗΜΟΤΕΡΟ
Βτ1ΙΤ£»ΠΥΙ«ΙΙΙ
Ό περίφημος Γά)λος φιχπολόγο:
τοϋ 18ου αιώνος Μπυφφόν, ήταν ενας
ολ' τούς πεώ πνευματώδεις άνθόν μόν, άπο<Γίέλλεται δωρε- άν. Ώραι Γραφείον 10-12 π. μ., 4-7 μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς. $?,6—8 ν. 551η 8»., Νβν Υογκ Ρΐιοηβ: Γοτιιτηΐηιβ 58δ$. ΟΕΟΠΟΕ Ε. 00Τ30ΝΑ3 (ΓΈίϊΡΓΙΟΓ Ε. ΚΟΤΣίΙΝΑΣ) ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ. 278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝΙΙΕ ΙΟοΓπβΓ 2ηά Ανεηαβ) ΑδΤΟΚΙΑ, Ι* Ι. Έν συνεργασίο; μετά τηί< Όδοντο- ίατροϋ V. Ρβΐβζζο. Τηλέφ. Β3ν6Π8Λνοο(1 8268. 'Επιβτρίφεται Ης την 'Ελλάδα στ» ΆμΓ0θ!<ΓΆ«όν θεραπεντηοισν Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ δδός Σωτράτους αριθ. 31 'ΑΟίντβ. θεραπίΰονται άβφαλώ; καί άνωον- νως παθοιλογικά, γυναιχολογιχά »» ά ή ιίμ ήμ Μέθοδο; νεωτάττν

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».-- ΚΥΡ1ΑΚ1Ι, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1923.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ~ΤΕΧΝΑΙ~£ΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤΟ ΟΙίθΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Είς τό 4ον διεθνέ,ς συνεδριον «Ψυ-
χος ι<βιολογίας» κατ' Απρίλιον, 1930, 'έν Αθήναι; όπερ ή κυβέρνησις πε- φέλαδί^ μεταξύ των έορτών της 100ε- τηρίδος καί δι' όπερ απεστάλησαν ήδη ι προ τρίμηνον προσκληθείς είς τρείς ϊγλώσσας προ; δλα τα έπΜΤτημονΐίίά ίχεντρα τοΰ κόσμου, εδήλωσαν ήδη ότι 'θά συμμετάσχουν, έκτός δλων των Έ- ΐαιρειών Ψυχικών έρευνών, καί κορυ- 'φαί τής διεθνοΰς έπιση'ιμης, οΐαι ό ] _έρ "Ολιβερ Λότζ, ό καθηγητής Ρι- ί σέ, ό καθηγητής τής Φιλοσοφίας Έ- ι Βτερράιχ τΛΐ4ούδια μου,
ς ή ά'
μ> ζ. !^ς γμής χα
Μα ένας άνθος, χαδιάροοα
(γε>.ώντ<ι:, σχύΰει Κι' ανγοφιλ$ τα πρό«να κι' άσάλη- (τα ά Τριβντ—ρνλλιές τ«ά γΐΛσεμιό. τάχουν (τα χοόνια ξεκληρίσει, Καί στό <—ιτάκι τώρα γόρο> ποδ
(γιΐιβτο ά,·» χαρες
Μόνο ή γλυσίνα έχη '.·τομ€νε·, μέ
(λά
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΣΥΓΤΡΑΦΕΩΝ
■* ι
ό διάσημο; Βιολόγος καί Φιλόσοφο;
καθηγητής Ντρίς, τού Πανεπιστημίου
τής Άειψίας.
Η ΕΚΒΕΣΙΠΟΥ ΤΥΠΟΥ
/( Ή εκλεγείσα υπό τής «Ενώσεως
Μ 2 «Λαόν. ών» όργανωτική έπιτροπη τής
Εκθέσεως τοΰ Έλληντκοΰ Τύπον, ίν-
τεταλμένη νά συντελέση είς τόν λαμ-
ίτρότερον πανηγυρισμόν τής Έκατον-
ταετηρίδος διά της έπιδεί|εως των
Κροόδων τοΰ Ελληνικόν Τύπου άπό
της πρώτης εμφανίσεως τού μέχρι
σήμερον, απεφάσισε την διαίρεσιν της
εκθέσεως είς τ' άκόλονθα τμήματα.
Ιον) Τμήμα Έλληνικών εφημερί¬
δων άπό τής πρώτης εκδόσεως των
ΜχΡ* σημερον, θά περιλαμβάνωνται
ιΊς αύτό άντίτυπα των Έλληνικών έ-
«ϊ·ημερίδίθν των άπανταχοΰ τής γής
£κ δοθεισών καί εκδιδομένων.
2ον) Ανάλογον τμήμα τοΰ Έλλη-
νικοΰ περιοδικόν Τύπου.
3ον) Τμήμα ε'ικόνων, χειρογράφων,
ΐτογραφων καί ένθυμίων.
4ον) Τμήμα χαρττδν, ένσήμων, χαρ-
τονομισμάτων, γραμματοσημων, άνα-
παραστάσεων μηχανικών έγκαταστά-
Ρεων παλαιών καί συγχρόνων κ.αί λοι-
ιτών σνναςρων.
? 5ον) Τμήμα κοινωνίκης κινήσεως
8ι'_ άπεικονίσεως των διαφόρων έπο-
χών τής Ελληνικήν ζωης άπό τής έπο-
Χής τής Έθνικ.ή; ΓΙαλιγνενεοίας μέ-
ί χρι σήιιερον.
Ο Άμερικανός ποιητής Π ώ
νά άστειεόετα'. κατά τρό-
πον ζολΰ ταρά-ξβνο. Κάτοτε, μ
νοντας σ' ενα και:νο^ωλ;ίο γιά νά
αγοράση τσ'γίρα, χαρετήρησεν. ότι
ά ώλ ή
Α— ι λ . ΐ·
νά -λτ>:ώσετε
—Μά τ.ος μχ&ρεϊ νά γίνη αύΐό"
ι δέν τό καπνία! Είϊες, άλλως
— Πο:ο ζπ' όλα; ρώτησεν ό -ο;
τε,
Εσχάτως γιωρτάσβτικε τώ Πα-
ή έέ ή
^φη τή βρύσι
Ποΰ μερά νύχτα την ποτίζεχ
(λογώντας συμφορές
Καί ό "Ηλιος τώοα ποΰ »» .ι»;; -^
(ίδχί την Ιέθωρη την πόρτα
Καί πλειό νωοίς θ<ΐρρίίς νυχτώνρν κά- (τα> άπ" τάκλάιδευτα κλαδιά
Καί τα παρτέρια τα ποληά τώρο θα
(θά·<)κινε τα χόρτα τα γελονα ξενυχήσει, (γεράαει τα παιδία. * * * Σάν ίτνχε μοναχιχός <πή νέ τα μάτια τ?ς καπνοπώλ'δος βαθειά χωαένα στής κόγχες της— άπύίειξι, ότι είχε άϊύνατη μντ)χτ σέ μεγάλτ) άπόστασι τό Ινα άπό βλλο—γνώριστια κί' αΰτό τής ϊιινοίας—κ^ί ότι τέλος τό μέ της ηταν στ»·ν« ν.αί ή μύτη της ά- π·ΐίχε πολΰ άπότό στόμα της—δυό άκομη άσφαλβστατα γνωρίσματα ή- ς, ς| χτως γρτι έ τα μάτ·.α σοί, δτ·. το ξοτ;ά- ρίσι ή εκατοστή έπέτειος τής γ«ν-1 ΠΑχ» άν~ρόρι« δυονολα γι' άνήμ- κοοτί! Γίά νά διαζ'.στώση ό Π ώ, αν οί παρατηρήσεις τού ήσαν όρ-οές,. χλη- σίασε σ' ένα κοι>τί μέ ποϋρακαίπ·ί}ρε
Ινα στά χ;ρι το^. Κατόπ'.ν προσποι-
ούμενος, Οτι άλλαξε γνώμην, ε&χλβ
αάλί ο χοίρο αέσα σό κοί καί
αάλί
χοίρο αέσα στό κο>τί καί
ό
ρ
παρήγγειλεν ενα χοτο ζο) κόστιζε
5σο καΐ τό ποΰρο. Αύτό ηταν άρ-
κετό! ΚΓ άφοϋ έ'χιε τό χιοτό τού,
ύ ό
, πρός την
—Κύριε, σύγγνώμηιν, χ
νά —λϊϊρώαετε τό τζ'.ν ποΰπιατε, τοΰ
φώναξεν ή καπνοπώλις.
—'Μέ σ'^γχωρείς, απήντησεν ά-
τάραχος ό ποιητής, τό τζίν τό πή-
ρα άν τι τοΰ ύ
-Ά. ναί,^ έ'χετε δίκαιο, έ;χοϋρ-
ό έί
νησεως τού τόσον γνω—τ«>
φέως
α
γ^ρ
Αμχοϋ. Μαί^ι μέ
έ
τό-τε έχείνη.
ί ά
τά τόσα αλλα χαριτωμένα άνέκίο-
Καί πρίν προφτάση, μέ τό φτωχό τ? τής ζοιής ποί» έδημοσίευσαν τέ
μναλό της νά λύση αύτό τό δύσχ.ολο, ξένα φΰλλα είναι κατ το εξής:
"ίΆΐ -ίΓΚλ !>ΤΓΑ Γΐν. Τηηί)ν)/ν Π 'Ύίΐ'^_ Ά»·μΛ>ι.ιμ·..ιμ« ι. ■ ι ^ * Α · ■ .ν«.
τό
χολύχλ&7.3 πρόδληαα, ό
Π ώ είχεν άπομακρυνβτί άπό
νολϊΓό
της.
*
Ό Γάλλος ποιότης Μαλλαρμέ,
όπως χολλοί άλλως τε ποιηταί καΐ
κα).λ!τέχναί. ειχε στιγμές τρομε-
ρης άΦηρημάδας καί άφελείας.
Τω 1890, ενας —,ρίφημος Ά-
μερικανός όϊοντοίατρός, εκτισε στο
Π αριΊ'. Ινα σχίτι τό δψος τοΰ όχοί-
ο·ο ήταν^εγαλήτ-ερο άΐζρ ό,τι ωριζεν
ό νόμ,ος. "Υστερα, λοιττόν, άπό πολ-
λές διαίιχίσίες, οί άρμόδιοι έπέ-
ίαλαν είς τίν άρχ'.τβκτονα: νά έλατ-
ώστ) τό δψος τής οίκοϊοζλής.
Αύτό τό περιστατικό τό
ό Μ
ύτό τό περιστατικό τό διητγήθη
καν στόν Μβλλαρμέ καί συνεπλή-
ρωσαν:
—Θάν~/-Ααστ)η νά
ό ΐδιοκτήτης.
Ινα
Απεοθυνόμενος χά—ότε β Άμποίι
σέ μιά Δνίοα, τής «ίχε:
— Δβτποινίς, δταν σάς
κανείς τάΤς άγαχά. "Οταν
γαχά ι»ΰ σάς έ
ά-
Τα άστεϊ* τού χαράξ&νο> καί
σατχνικοΰ Γάλλοο χοιητοΰ Μχων-
«λαίρ είχο!·» πάντθτί αάτι τό μα-
κάίρ'.ο καί τα άποτελ&σματά τοι>ς
ί,σιν ο-χεδόν δοσάρεστα καί θλιδερά.
Κάποτε εόρκτκομενος ό Μπων-
τελαίρ ττό Βδλγιον ττεριεπλανίτο
Ινα σκοτε'.νό καί ■δροχερό άπόγεΰ
σέ κάτι 7τε·/οσόκακα ενός προάστει¬
ον των Βροςρλλών. ^Εΐκειδή δέ ή
6ροχή βίχε δι*ναμώσει, αναγκάττθη'κε
νά ζητήαη καταφύγιο στήν %αρά-(-
κα ενός καρβθ'ονιάοη, μέ τον οποίον
δέν άργησε νά χναση κοαβέντα. Τό
ίό ίίψ«ς καί το 3ιο-εραστικόν
|ένο,
Κι' οδτε ποιίλιοΰ κελάίδημα, κι' Οντε
(μέ μύρο άνθό
Δέν πρόφταξα στό 6ιά6α μου νά βρω
(τό βαρεμένο.
ΆΛοσταμίνος Ιγυοα στήν πετρορρί|«Γ
(ματτά
Καί τ' Αστοονλάκια ρλόιοντας τα μά-
(τνα μου εΐχα κλεάτει,
Κι' εί—ι, ψυχσΰλα, νδσουνε δροσιάς
Ναλθχι ή αύγοΰλα, χι' δνειρο
(να <τέ διαλύση. ΠΤΕ.ΜΟ2 ΣΕΦΕΡΙΑΑΗΣ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Ο ΓΚΑΡΡΙΚ ΚΑΙ Ο.....ΣΥΝΑΑΕΛΦΟί ΤΟΪ "Ενα; άπό τούς μεγαλειτέρους "Αγ- γλου; ήθοποιούς, ηταν καί ό πε<κν»>-
μος Δαυίδ Γκάρριν., ό οποίος μαλιστα
εθεωρείτο άφθαστος στάν ρόλο τοΰ
Άμ) έχον.
Μιά μερά ποΰ ό Γκάρρικ είχε βγή ι
περίπατο στούς δρόμους τού Λονδί- [
νού, συναντήθτρβε μ' έναν άνθτ?ωπο
τού )χΐυΰ, ((τωχικά ντυμένο, ό οποίος
τόν χαιρέτησε μέ οΙκε*άτητα φωνά-
ζοντάς τού:
— Καλτί,ιέρα, άγα.-τΐ(τέ συνάδελ<ρε! — Συνάδβλχροι; ρώτηρε έκπληκτος ό Γκάρρικνθ« ν.ΟΛΐις λάθος, καλέ μ«υ δνθριοπε, γιατί έγώ σέ βλέπω γιά Λρώτη φορά στή ζωή. μοιν —Μπαρεϊ νά μέ βλέπετε γιά παώτη ιξρρά- Μ' ό^Λ ταυτα έχονιιε παίξει πολλΐς φορίς στό Γδιο εργο. ■—Π ώ; είνε δι^Ότόν νά αή σάς γνωρίζο τότε! Πέστε μου τουλάχιστον οε- ποιό εργο εχονμε παίξη μαζύ; —Στόν «Άμλέτο», — Καί ποίον ρόλο παίξατε σεί;; — Τόν ρόλο τοΰ κόκκορα ποΰ λαλάει μέσ' άπ' τα παρασκήνια, στί,ν .τρώτη «τράξι'... Έκλεκτά βι6λία εχει μόνον τδ Βι- •Αίντωλεϊον τον «Έθνιχοΰ Κήρυκος». δλέμμα τού τηχητοα επροκάλεσε^ α- έ ό άλϊό δαρη δλέμμ η ρ^ μέσως στόν άπλοϊκόν καρ·δουνιαρη μιά παρΐίξενη εντύπωσιν Ινα εβος μς μιά παρΐίξενη εντύπωσιν, Ινα 6 είναι ?λα —Δ~.ά ό ά συ ρ; τόν οώτησεν έξαφνα ό Μπωντελαίρ, μ* δφος χυ-ριαρχ*>«>.
Δικά σου «ΐναι; Πές μου.
—Δικά μο·ο, μάλιστα, κυριε.
νΐνΐΑΝ ΗΑΚΤ
*ΤΗΕ Ε
Μερικοί άπό τού; σημερινού; α
στέρας τής σκιτνής έν Νέα 'Υ-
όρκ|). Τα όνόματά των είναι:
Μαρίαν Γκράντ, Βίβιαν Χάοτ,
Λουίζα Κουΐν', "Εβελυν Λαίη,
Γκέρτοουδ Λώρενς, Λίλυ Δαμί-
τα χαί Κάθεριν Οΰΐλσων.
ΠΥΒΙΤΑ ΚΑΤγ»ΕΚΙΝΕ
•5ΟΜ5 Ρ.·0ΐ;Ν5" 'ΤΟΡ Ο'ΤΗΕ
πληξ'.ν ό ποιητής. Δικα
είπ<ς, όλα αύτά! Καί ©έν αύτοχτο- νείς! Ή *?οχή είχε πάψει στο αετα- ξυ. Καί' ό Μπωντελαίρ άφίνοντας Ινα ϊιαδολικό καγχασμό ποίι έπαγω- σ« κυριολεκτικώς τόν δυστυχισμεν0 τόν καρδουνιάρη, άνοιξε την πορτ« άπότομα καί χάθηκε σάν καπνος μ- σα στήν όμ-'χλη. Λίγες μερες άργοτερα μιά ^ σηρή περιεργεια ωδήγησε τόν •ποιη-' την στό ίδιο στίνο-τόκακο. Τα **' ράθίΐρόφαλλα τού μαγαζιθύ^τοΰ *αΡ- δουνιάρη Υ]ταν κλεισταί Ό λαίρ ώτ)ούμενος άπό μίαν περιεργεια, εζήτησε γι' ούτον άπό την γειτονιά. τοΰ ειπε τότε μιά γρηά, τόν ., . χΟές νεκρό μέσα στό μαγαζί ^Α Ώς προχτές ηταν χαροιίμ·ενος %&- τοτε, όταν Ινα δράδυ ήλθε ό^ια&ο- λος προτωπεποιημένος καί τόν διε- ιαξε νά αυτοκτονήση. Τοΰ σφηνωσί τόσο γερά στό κεφάλι, ώστε άπο τ&- τε εχασε τόν ΰττίο τοι» καίτήν ο- ρεξί τού. Χ^ές^, άκρ κι' Ινα αεγάλο ποσόν αΐτίας /.άπ&ιας χρεοκοπίας. λ^δε πώς ηταν χαμενος, δτι θλα ετελείωσαν γι' αυτόν. Κλειστηοιε τότε στό Βωμάτιό το>, άναψε ενα
μαγκάλ'. /.άρ'δοονα καί τό πρωι δ?ε"
θηκε νεκρός άπό χσφν&ζ···
Ό Μπωντελαίρ δέν ζήτηίε να
•ιάθί] περϊσσότερα. Χαιρέτησΐ ·τν
γυναίκα κι' εφυγε στβοχρη
καί καταλυπημένος γιά τό φε

ΚΗΜΚΟ1 ΚΗΡΥΞ
ΚΜ-ίΑΙνΗ, Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
17
-Ο ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ίσ. ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
5| ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
,*- απλούς τόν τ?&-
ύτάρνων πρότερον
την
εν
λόγων το»ς««
τας 'Αρειβνους-
έύσης αυτώ
0
,:, «ν Κ-ρίω «?ι το
ώ ν τ0
Ι ΐ4ββν αυτού λ«φ*ν»ν, πά-
Ι - ___λ,, „-») τιτττν ια-
) τών Ε'.ττων χ,αι
Ι, Μ -τα μέσα το5 Ζ' αιώνος
τοτε των «αρδαρων ε-χι-
««ιβίώβη είς Κωνσταντ
„», «κι> ίιέμεινε τιμωμενον
' η':ων των βασιλέων. Π ρο
!' ϊλώσεως αυτής, γενομένης
8{«ι,τήν29ττνΜ*ΐβϋ. {ε¬
ις, την κλήσιν Γεωργιος. ττ
^Καλοχαιρέτης, έφημε_ρι-
ι ναώ, «νθα τό ιερόν τούτο
ί λείψανον, ομού καί τό
ίγίας Θεοίώρας τής Αύγού-
ί-'·ν-' αύτά διά τόν έπ:-
ϊυνον, υΐ'. διά τής —$ρ-
ιριΛβών, χαττλθε μέχρι τή>:
' /.«είδεν, αύξανομένων των
«ν; ημών σ^μφορών καθ" έ-
, μετέοη είς 'Κέρκαραν περί
Ο Ιτος. Καί τόν μέν λείψανον
γίΐς Θεοϊώρας έδωρήθη είς
ϊρκ,ραίων τό κοινόν, τό δέ
φ» Σορ&ωνος μένει μέχρ
Ι», Μ-α δικαίωμα κληρονομι-
λί-ιαος Θησαυρός είς τούς
νους, στηριγμα των π1.-
1 'Ορθοϊοξίαν καί θαΰμα
«ντων ΰχερφΐ*ές· ότι καί με-
ίλίνσιν 1500 έτών, διαμένον
ι?ον, σώζει χαί αύτην έτι τού
την έλαστικότητα. "Ον-
ϊ^στος ό Θϋός έν τοίς
όηΟΙ (Ψαλμ. ξζ'. 35).
ΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΙΜΑ
Ι^ίΐς χαθορίζομεν τό »*
■β* χίτρινβ φύλλα καί τά'
ν χαλά μ,"
βρζμ,
νερο μέ άνά
,' Γ""^ΓΤ^ομεν καλά, το:
^!Τ *Ρό° γ·Ρ*- ™ αα-
στά χέρια ι
καλά.
' είς ■
τρα.
ί
τον
&ί
ανζκοίτώνου.εν α.
5 1 δ
ί το ά).α
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ
Η Ο]ΚΟΚΥΡΙ
Ή έργάτις ήτις άναγκάζεται ·η
έργάζεται έκ-τός τής οικίας της,
διά νά αυξήση τα είσοϊήματα τής
οίκογενίίας της, δέν άμελεϊ τό «νοι·
ιυρ'.ό» της* δλα έκεΐ είναι καθα-
ρά καί τακτοπο'.ημένα· τό γεύμα εί-
ναι ετο'.μον είς την ωρισμένην ώ¬
ραν καί τα παιδία της καθαρά.
Θέλετε νά μάθετε τό μυστήριον
τούτο, θέλετε νά έξακρ'.δώσετί πώς
δύναται νά προφθάνη καί την έςω-
τερικήν εργασίαν καί τό «νοικοκν·
ριό»: Άκούσατε την ιδίαν τί λέγει:
«Έγείρομαι πρωί καί τακτοποιω
τα πά-^τα είς την οικίαν μου, προτοι!
έξέλθω διά την εργασίαν. Π ροε-
τοιμάζω έκ των προτέρων τό γεύμα
χαί άγρυπνώ την νύκτα διά νά έπ>
διορθώνω τα φορέματα τοΰ σϊζύγοϊ
μοϋ καί των παιδ'.ών μου.
«Θάρρος)< καί «έργασία». Ίδοίι τό άπόκρ'^φον μυστήριον τής καλής οΪ7.οκυρας. ΥΓΙΕΙΝΗ Συμπλήρωσις φυσικών χαρισμάτων. Άμερικανίς Κίρκη έμπροσθεν τοΰ τριπτύχου καθρϊπτου της διορθωνουσα, μετα χοωματίζουβα νχιί τβ)ποποιοϋσα τα σωματικά της κάλλη συμφώνως πρός τάς {"πογαρεύσεις τής καλλυντικής επι στήμης, προτοϋ έμφανισθϋ ενώπιον «έχείνου». Τα μυστικά τ»)ς μόνον αύτη κα'ι ό κα^ρέπτης τα γνωοίζουν. Αύτη δέν θά ειπή- Ό καθρέπτης δέν ομιλεί. Η ΣΤΗΛΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΝ ΜΟίΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΤΕΑΑ τηγανγ;νά· Τ* έξαρτήματα τουλαέττας.— Γαρνιτουρες, ίίνθη, ζώνες, τβάντες, μέ βχήματ* ζώων, νουβωτέ, ή δί- τόκες. Ή εύνοουμίνη γαρνιτοΰρα τής μό δας είναι οί λωρίδες άπό γούνα ποίι έναρμονίζονται μέ την γαρνιτούρα τού γιαχ,ά.· Π ροτιμάται τό άστρα- κάν είς ολους τούς χρωματισμούς τής μόδας μπέζ, γκρί, μαύρο καί ζιδρέ. Τό ·Λ^ρσάζ σ^μπληρώνεται μέ έσάρπες άπό την ιδία γούνα. θά χρησιμοποιηΐή βπίσης ή γοΰνα κα- ρακύλ, είς τούς αύτούς γρωματι- σμούς καί *;ιά τα έπισημότερα φο¬ ρέματα ή έρμίν. Τα άνθη Τα ανθη έπανέρχονται εφέτος ν,.>αμδεϋτ·.κως ώς γαρνιτούρα στά
φορέματα *.αί στά καπέλλα. Οί
Παρισινές τα φοροϋν αυτή την στιγ-
μή στά φθινοπωρινά επανωφόρια πού
σϊνοϊεύουν τα άπογε'^ατινά φορέμα¬
τα. Τοποθετοΰνται έπίσης είς τα
χορσάζ, πάντως οχι στή θέσι πού
έσυνειθίσαμε νά τα *λέπουμ$· στήν
έπιλέτα τού κορσάζ, στή μέση, ά-
χρίίώς έν.ίϊ ·πού δένει ό φιό-ρε,ος,
λαί στήν τσέπη τής ζακέττας ενός
ταγ'.έρ. Έπίσης στά 'δολάν της ·φού·
στας ή-στήν πλατή ·έκεί πού τελειώ-
νει τό ντεκολτέ. Οί Παρισινές μο-
δίστες λανσάρουν έξ άλλο^ τής τό¬
χε ς άπό φέτρ πού σκεχάζονται μέ
μεταξωτά ή δελοοβένια οτ^η. 1-
δ'.ατέρως άρέσει στής Π αρισινές
ενα φέτρ σέ σχημα σκούφιας χο!)
λανσάρει ό Ρεμχού. Είναι άπό 6ε-
λεϋϊθ μαύρο μέ μετ«ξωτές μαρ-^α·
ρίτες, /.ίτρινες καί κήκκ·.νες. Τό
χαριτωμένο αύτό καπελλάκι προ
ρίζετα: γιά την δεσπο-ινίδα Σενελί.
ΐνουδωτέ.
θά φορέσουμε εφέτος τα χρωμα-
τατά γχ;τια άσορτί μέ τα φορέ¬
ματα.
—Οί δρθιδονες τουαλέττες γαρ-
νίροντα· μέ πτερά στρο-^θον.ταήλου
Την έ-οχή αϊ»τή όλη ή γοητεια
τής μόϊας έυ^ανίζεται στής λεπτο-
μέρειες τού την «νοδευουν. Η
'γρχμμή άλλαςε καί μάς παρουσια-
ζει μαζύ μέ την άλλαγμενη σ!λου-_
έττα τα χίλια μικροτΐράναατα ιτου
άχοτελούν τα έξαρτηματα τής τθ>
αλέττας καί 1Λ« διααοπτουν την
μονοτονία της.
Οί ζώνες
Ή μεση ιτοίι άνέίηκε όψηλά μάς
οέρνει ζώνες « μεγάλη «ικιλια.
Είναι στενές ή φαρδιές, αχο υφα-
σματα ή μαλακό δέρμα, αχο *α-ϋ-
τσούκ, ά-ο γ»λό"νι χρωματΐστο ή
λουστίίνι. Πολυ τής μ^3ας είναι
μιά ζώντί άτό κορδέλλα ντεκαπυε
ποϋ τίθεται επάνω σέ γονίβο τοι»λι.
Α,ύτές οί ζών«ς είναι για τα^ φο¬
ρέματα τής ήμέρ«ί. ^^ ΚΪ'Χ0"
στού·Λΐα τού σχόρτ. β
Τό 6ράί» ή μό?« «βρβοσιβιζβι ο-
λες τής ζώνες ούδας στά τούλινα και δαντελλε-
νία φορέματα.
Τ« κορο*ζ
Τα κορσάζ ν.αΐ τα μανίκια των
έπαυσαν νά είναι άπλά κχΐ( ομοιο
μορφα. Γαρνίρονται μέ σο^τας, χεν-
τηματα, γοούνες, ά*λ™ασ»ν. ^ 1ο
άαπιεσμάν είναι άπαραιτητο και ε-
νωνετα·. στό κορ«τζ με ενβ: βζρ^
ή ενα στενώτατο άντρεντ*. Ιΐβλλα
φορέματα άπό ζορζέτ η μοοσελινβ
ενθΜ άαπιεσμάν άχο ϊβντελλβ.
χάντοτί άέ μικρά σχέϊία η τουλινα
άμχιεσμάν. Τα μανί«* γαρν.ροντβι
έπίσης μέ ν.εντηματα ν.ν. ™~*ϊ-
σβ ζωηρώς χρωμιοτισμούς.
— Π ολί» τής μόδας είναι τα
σβκκοϋλάκια μέ την πούϊρα χον» άν-]
'ΐικιαθιστοΰν τα κοοτάκια. Είναι με-{
ταξωτά κ« στολίζονται μέ χάν-
δρες. Περιέχουν μιά μιν.ροσκοπική
«ο5π» άπό πτερό κύκνου, άσορτί ο έ
τό ,ίρώμα τής πούδρας.
-—^Τό τζάμχερ τής μόδας είναι
άπό πλεκτό μετάξι μέ χρυσές καί
άσημένιες ν.λωστές.
—Ένί.φανίσ'Θησαν στής προΌήκες
των Παρισίων κατίίστημάτων οί
νέες τσάντες. "Βχουν σχήματα ζώ-
ων καί προορίζονται γιά τής κυρίες
ποί» παίζο^ν χαρτιά. Ή τσάντα σέ
σχήμα χελώνας Οεωρεΐται ώς γούρι
καί είναι Γερίζήτητη.
Τό·τέ:'ον καί ό καφές δέν π:έπε{
νά δίδωνται είς τα παιδία. Δέν έ-
χούν Θρεπτικήν αξίαν, ή δέ έν αυ¬
τοίς έμπερ'.εχομένη ν.αφείνη έπιϊρα
επί τού νευρικού συστήματος, ήτις
ίνα! ίδ'.αιτέ:ως κακή διά τα παι¬
δία.
Οί γονείς δέν πρέπει νά δίδουν
τα ποτά ταύτα είς τα αύξάνοντΛ
τέκνα των, άλλά νά προτιμούν ά¬
φθονον καί καθαρόν γάλα. Τό γά¬
λα ίχζ'. εξαίρετον θρεπτικήν αξίαν
κτί είναι ιδίως ν.αλόν διά τα παι¬
δία, διότι εμ.περ;έ·χε'. τα άναγκα,ία
συστατικά ί'ά την κανονικήν νίζ<· σιν καί ανάπτυξιν των σωμάτων α->
τ·"ίν.
Είς -ά Λΐ'Λθά παιδία πρέπε; νά
ϊίδίτα'. άπίι εν καί ?<λ'.συ ήμίλ'.τρον γάλακτος, μέχρι ενός τετάρτου γα- λονίου. Εάν δέ δαρυνθούν τό γάλΛ τή φοσική μ&ρφή τθ'θ, δώτατ! είς αύτά μικροτέραν ποσίχητα πρΐς :ιν, τό δέ !ιτΐλθ'-ον γάλα νά οο- .„ υπό μορφήν σούπχς ή άλλων γα- λακτερων τροφώΛ Άπό καΐρού είς καιρόν δύνατθε νά τα δίδετε καί ΐι- αλελυμένην σοκολάταν πρός πάσιν, άλλά τό ικτιν ζς,~)τι έπΐφέρε'. ξ^σ- ν.οιλιότητα ·Ααί ϊ-νχτον νά είναι πο- λί» π?χύ διά υεΐ'.ν.ά παιδία, ίοίως κατά τούς θΐρ'.νού; μήνας, και διά τούτο κα/όν είναι νά μή τα ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΝ ΤΟ πί,λνι σϋ^νΐ. Κ χ) όν £:νχ·. ά τα δίδετε '/'-υ:υς πορτοναλλίων, ώς π^τόν, τουλάχι¬ στον απας τή; ήαέρας. Μεριν.αί ,χητέρες δ(5ο·Λ πορ τοκαλλάδα είς ί έ Α ,ηρς τα παιδία των έ' τΑ Ι ί! Ή στήλη τής μόΐας τού άρσε- νιχ,ού φύλθϋ εχει πολύν καιρόν νά άσχοληθη σοβαρώς μέ τάς Ιδιοτρο· πίας τής ένιδυμασίας των άπογόνων τού Αδαμ. Είς την τρέλλαν τής διαμάχης περί την γυναικείον φού- σταν, άν αύττ) θά είναι κοντή ή στενή, μακρυά καί άνώμαλος, τό άνδρικόν ν.οστοδμι εύρε την ησυχίαν τοϋ καί τα ιοορτθφόλια των διαφό¬ ρων χ,ομψίί,ομενων άνακο*?ίζονται. II αρ' όλα αΰτά, ίμως, κάτ·. πρό- κε'-ται νά γίνη καί διά τόν άνδρα, τό οποίον πρέπει νά ομολογήσωμεν, θά γίνη ϊεκτόν μέ χειροκροτήματα ένθεοσιασμού. Ζητεΐται, δηλαδή, ή κατάργησις τοϋ κολλάρα) καί της γραδάτας πράγυ-α τό οποίον θά α¬ ποδώση είς τόν σκληρώς δοκιμα- ο*Θέντα νιέχρι σημερον άνδ^»ών λαι¬ μόν την ελευθερίαν τοο. Διότι, άλή- Οεια, ποίον προορισμόν έκπληροί ή χανάκα αυτή είς τό λεπτότερον μέ- ρος τού ανθρωπίνου σωματος, μόνον έκεϊνος 6 οποίος έβοφίσθη πρώτος την εγκατάστασιν τού κολλάρου γύ- ρω άπό τόν λαιμόν, δύναται νά γνω¬ ρίζη. 'Αλλ' εάν πραγματοποιηθή ίι μεταδολή αυτή., ίέν θά ι6ραδύνωμ£^ νά γνωρίσωμεν καί τα καλά τής έλ λείψεως τού κολλάροο, άνευ τού ό- ποίου θά άναπνέωιχεν τοΰλάγιστον ε- ό .„____ ώρών. Μαζύ μέ τό γάλα τα παϊδιά I- νη ανάγκην καί από άφθονον Οδοί:. ΟΕ μΰγες άποφεύγουν ώ- ριβμένα χρώμ»τ<χ. Εχε·. παρατηρηδή, ότι οί μυίγΐ? άποφεύγουν τό μπλέ χρώμα. Άν π. χ., ενα δων,άτιο εχει μπλέ τζαμι* καί τα κλείσουμε οί μυίγες ποί» εί¬ ναι μέσα κάθηνται άκίνητες σάν ά- ποναρκωαένες, καί την πρώτη στιγ- μή ·ποί> θά δούν μιά δέομη λευν.ού
φωτός τοέχουν όλες σ' αύτη προσ-
παθώντας νά φύγουν άκολουθώντάς
την. Αΰτό σ'ομδαίνει γιατί οί μ,υίγες
δέν δλέπουν μέσα στό μπλέ φώς και
τής φαίνεται σάν σκοτάδι. Τί, ϊ?:ο
συμ&αίνει καί μέ τό πράσινο -φώς.
Γιατί μέρη πο!> συχνάζουν οί μ'αϊγες
(ιγ. χ., κρεοπωλεία) καλό είναι ·,ά
€άφωνται πράσινα ή μελί.
ΤΓ» γυαΧισμέν* ρουχα,
Τα γυχλ'.σμένα άπό την μακρά
^ήσιροϋχαήμχοροϋμε νά τα έπανα-
φερουμε οτήν πρώτητο^ς δψι αν τα
τριψθ'αμε£λαφ·ρόπετρα άνακατεμαέ-
μέ δύο μέρη νεροϋ καί 1 αέρος Θει-
χοϋ άρ<:ενΐ7.οϋ. Ή τελευταία ομως αύτη ούσία χρειάζεται χροσοχή 5·.- ότ;, εΤνα·. 'τ/^οο δτ,λητη.:·.ο.

1β
«ΕΘΝΙΚΟ- ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. Ι!>.'ί'
24
24
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ϋΙΑΑΟΣΙΜ ΟΦΕΛΙΜΟΝ ΒΒΑΙΟΝ
θδ·. δοθούν σχβδόν χάρισμα άντΛ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ΜΟΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ ΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπο τό πρωΐ εως τό βράδυ, άγωνιζόμεθα καί μοχθοϋμεν, φυσικά διά
καποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενας μας σ' αύτην την ζωην εχει τό δι-
καίωμα, οχι μόνον νά μοχθϋ, άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό επι
τυγχάνη. Καθενας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεί νά είξευρη πώς καί ΠΟΥ νά εύρη. την
ϊί την ευρίσκει διά της ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί-
εύτυχίαν τού, καί την ευρίσκει δια της
ών. Ή άνάγνοκτις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοϋ μυαλοϋ }ΐας άπό την διαρκή δίνην είς την
οποίαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τού δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μας έκδουλεύσιι καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήσΐ), ούτω καί τό πνεϋμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η-
λου πνευματικής -τροφής γιά νά δυναμώνη. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
στήν ζωήν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους που διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνϊ} κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. ΑΊ
γνώσεις έκείναι πού μάς είσάγουν άμεσος είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙ Α: Σάς άποδίδουν τό μεγαλειτέρον κερδος άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής
ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πληθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι-
βλίων», τα όποϊα εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωΎ
αυτών βιβλιαρίων, άποτελούμεναι άπο τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμέρη).— _έ λίγα λόγια ιιθς δεικνύει είς τί έγκειται
έκεϊνο πού δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσον λίγοι κατέχομεν:
«Ευτυχίαν».
ΤΑ ΑΝΘΗ
(Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί; Τύπον ανθέων, χωμάτων
καί λιπασμάτων. Προφύλαξις καί διατήοησις. τ
Ο ΑΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσικαί συνθήκαι τοϋ λαχανοκήπσυ. Καλλιε'ργεια
κυριωτέρων λαχανικών. "Οδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου)^— Κινητόν κεφάλαιθΛ·. Ό μικβογαιοκτημων. Συ-
στηματα καί καλλιέργειαι. Νέα μηχανήματα. Χημιχά λιπάσματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ποραγωγή. "Εδαφος. Σπορεία. Καλλιέργεια.
Τεχνητίι ξήρανσις. Διατήρησις. 'Εχθροί τοΰ καπνοΰ. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
(Α. Κ. Δαμβεργη). —- Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. ΑΙ
όργανικ.αί οΰσίαι. Τα φυτά. Ζώα. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδνματα.
Ο ΕΟΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοβέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προΐοντα. Κτηνοτροφία.
Όριτ/τά καί μέταλλα.
Η ΕΥΡΩΙΊΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙ5ΪΝΑ
(Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφερουσα διατριδή επί της εξελίξεως
των Εύρωπαϊκών χιορών άπό πολιτικάς καί οίκονομολογικής απόψεως.
Βιενναία Σννθήκη. Έλληνική 'Επανάστασις τοϋ 1821. Ό Κριμαϊκός
πόλεμος. Ή Ελλάς 1800—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλίμα. Πολλαπλα.σιασμδς. 'Εκχεντριομός. 'Ε-
λαιοσνλλογή, κλπ.
ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Λ. Σ. Μπαλάνου).— Πεοιεκτική καί έν&ιαφέοουσα περιγράφη των
διαφόρων θσησκειών νπό τόν "Ηλιον.
Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτική άσκησις. 'Εκλογή καί χειρισμός όπλον.
'Υγιεινή τοϋ κννηγίου. Κννηγετικοί σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετοώματα. Όρυκτά. Μεταλλεύματα, όρυχείαν
λατομεϊα,
ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιθώματα. Κογχύλια.
Καρποί καί σπόοοτ. Ξΰλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα.
Η ΓΗ ·
(Π. Β. ΓΧ<}ωτο.·ταπαδάκη, μετά χαρτών καί εΐχόνων).— Πετρώμα τα. Έσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τίις Γής.— II ρο- ϊστορικά ζώα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήριο κλπ.) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ (Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς; τής σηροτροφίας. Ή μίτα'ξα είς την 'Ελλάδα καί Ρώιίην. Μεταξοοιομηχανία. Πρόοοοι. Βιομηχσ νικαΐ δελτιώσεις. ΤΑ ΘΗΡΙΑ Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοδ Γαλλικοΰ, άπό τα άναγνω- σματα τού Γάλλον σνγγραφέω; Ραΐιΐ ΒεΓί. Δίδει γοαφικωτάτην πε¬ ριγραφήν κννηγίων άγρίων ζώτον: λέοντος, τίγρεως, ίλέφαντος, ρι νοκε'ρου, κλπ. ΤΑ ηΦΕΛΙΜΑΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ (Ν.^ Χ. Άποστολίδου).—ΕΕδη. "Ηθη κ« εθιμά των. Άγίόνές των κατά^ τής Ιδικής των (κοπάλης. Λίαν ένδιαφέοονσα περιγράφη τή; έν γένει υπάρξεώς των. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ (Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίονος, ό 6οϋς, τό ποόοα- τον, ή γίδα, ό χοίρος. Πλείσται ώφελιμώταται πί.ηροςροοίαι γλϊ τής διατηρήσεως, προφυλάξεω'; καί εκμεταλλεύσεως αυτών. Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο Ρ&ΜΑΝ0Σ (Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. Εκ¬ στρατείαι τού. Αίχμαλωσία καΐ τραγικον τέλος. ΑΣίΙΤΟΙ ΥΙΟΙ (Διήγημα έκ τού ΆγγλιΛοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμΐΛΌ ά·^·ό διηγηματάκι, τό οποίον Θά σάς ξεκουράστι καΐ θά σάς ευχαριστήση Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΜΑΝΟΣ (Π. Καρολίδου).—Ίοτορία ενός των ένδοξοτέοων ήγειιόνων τοΰ 'Ελληνικοΰ 'Εθνους, αν μετά θαυμασμοϋ άτενίζιι όλόκληρο; ό πεπο- λιτισμένος κόσιιος. ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ (Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των εΰγενεστίοων καΐ μεγαλει- τέρων ύπάρξεων τού 18ου αιώνος. Συγγράμματα καί άνέκδοτα. Άξί- ζει πο/.ύ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας. Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΒΙΚΤΪΪΡΙΑ (Κατά τό Αγγλικόν).—Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬ ρων καί πλουστωτερων γυναικείων ψυχών, ήτις κατέκτησε την ονμπά θείαν τοΰ λαοΰ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμον. ΑΙ ΓΎΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ (Στ. Π. Κυριακίδου).— Γενική ίννοια τή; λαογραφίας. Ή Γυνή ώ- δημΐουργτκόν στοιχεϊον. Τό παραμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία ιιά- γοι καί μαγίστρες. ' ' Ι ·*Ι τβμή έκάβτου β'.βλΐαρίου βίναί $Ο.'?Κ, άλλ* δια να έκποιή- οωμεν ταχέως τας υπολειποι&ένας ολίγας αύτάς σειράς, ώρίσχμεν την τιμήν έκάατης σειράς (»/4 έν «λιρ βιβλία) «ρ6ς .............. ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΗΝ «6.00 $3.95 Διά νά ποολάβητε νά έ|ασφαλίσητε μίαν τόσον ωραίαν σειράν την όποιαν κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό ό'νομά σας καί διεΰθυνσίν σας επί τοΰ κάτωθι Δελτίον παραγγελίας καί θά λά¬ βητε—δι' έπιστροφής τοΰ ταχυδρομεί- ου—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντύς στε- ρεοϋ ταχυδρομικοΰ δέματος. "Εξοδα άποστολής είς βάρος μας. ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΊΉΕ ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΙ.Ο 140 ΛΥεδΙ 26111 δΐΓβεΐ, Νβ— Άξιότιμοι Κύοιοι: 24 "Ονομα .. Διεύθυνσις £ ^."«νάκλησιν όπως μοί ά.τοστείλητε την σειράν των Πρός Διάδοοτν Ώφελίμων Βι6λίων>.
Πόλις ..............................Πολιτεία
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, εύανάγνωοπα, πρός
καθυστερηβεω;.
^,ΑΘΗΝΑΙ,Ιΐχ^^.
Ι Σ-
«δ ρμμ,τέω
ιου Άθτ,νών ΛΚ(Χ
άάκρΐϊίν .£.
τής ϊβλοβονίβς' ^ .
ος Καρέλη Ήλίϊ ;«
ρχοϊ ,Αντωνίο^ (
Τοα
ί:α περίστροφον ό -.
λης Ηλαςεντφαϊτ/..,
αώ Κρίΐσης—Άμφίηη:
είς την δεξιάν το.> χείρα
ότι ηυτοκτόνησε. 'Ο τ
Αντωνιοσ άνέφεμ τη]
»ΐς την ϊιοίχησιν τής )
ήν ι
ι ϊ'θίχητή; τής ν,ω?ο?
?ιστη; μίτα τινβς ΐατροϋ «ί|
■;ηταν αύτοψίαν, ν.Λθ' ην ό
τοκτονίας χ.αί ϊίέταςε Ί
τό ζτώ-Άα άζό τα αίμΐτα' ίιί ι
τίφιατθή Μετά τό —λ>τιμον
νεν ότι ΐ~ί τοϋ Εροσώ-ι
ϊύο τραύ·ι<ΐτ2. τουτο ϊέ :ώ ί «ν νεζονοίας ότι πρόχε:1: ^•ιν τού κτιινομ,αθϋ ΐτ γ&'ο, ϊ:ότι μόνον αΐτάς ενρίι είς τον σταθμόν την ώ:αν —οί»£ 'Λμολόγησε την ::ρ τού. Γενομένη; ακολούθως ί?β είι· τό μχαοϋλο τού ένωαοτ^ άνεορέθη μία λινοττολή -α χ* αίμάτων, έκί τή έιιΐανίΐε^ ίι της ό ένωμοτάρ'/ης έτα?άχβ- 3έν ηδυνήθη νά ίιχϊΐολογτ^1 :όπιν τούτων γήστ) ότι 2έν έλαβε χώραν; νία, άλλ'.δτι τάν χωροφίλίχΐ^ νε^τεν αϋτ,ός διά τής ί3ία; ^ ρός, είς κατάστασιν άμίνη; ^ μενος Έχείίή 3ε 3έν Μ?.. , ώραν εκείνην είς τον Στα1 νά -δεδαιωση την άθωόττ,τά τουτο τό Ιδαλε τό «ριστξ τ5 χέρι καί τό ο κτόνησεν. 'Ο ίσχορισμος έντε ρβι τρίΐ θανΛτηίθ^[ Ό άνακριτή; ■/.._ -,':;:'; τού νρααμϊτε'ως τώ 1τραί»:1 Μελ'κπηνού χιτ/ν'-** κ. την -? Ο ΒΙΣ1Ι Σ1 ΙΝΠΤΟΡΟΙΜΙΪ ΑΘΗΝΑΙ, 21 Ναεμί^· Τό Ύ»»ργείβν των Μ^ω 3ωκεν ανακοινωθεν, ϊια _'"'■' ωκε 5(αψεύϊίΐ τέ γρφ θείς μετά των ί Ντάρντβ έ ·! ? ά>;τιτορπιλλ!/.ών
τωματιαός
Μέλ
Μέλητής^
ρ«ολοόΟτ;«ν της
3ύο νέων άντιτο
τα! 9ι·
ας, ιτλοίρχς
ραίίϊας. ^
χλωτάρχης, Φλ
χ·»·
1- »»■
, Τί
θ' αναχωρήση λίαν ν-,
-ζχ θά τοποθετηθή ώς
στόλον: β-^ι'Μνβί ■/-
Ό τ^
Ι * ββ*—^ βΐ'
θετηθή ως νβϊτ:αοί
' "ΡΕΒΤΗ ΑΜΒΟΥ. Ν-
ίβί1
Ι πηοσοΜΐον μσ;

«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΤΑΚΗ »
-ΑΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ς ξ»νθή γόηηβ» χαί ό Ίταλικϊ,ς κου.
τογραφιχός •/ώ*3ι'
βνα"
<ωί, »ί μεταθέσεις 'ίαλωμζτών—όταν αί χερι- ίίναι όμαλαί — δικαιολο- , ώς οφείλομεν*! είς ΰχηρεσι- ,αγχας ή είς διαφωνίας τού καί τοϋ διχλωματικοδ αν- Μ3 τού ή είς απόφασιν χερί ί»ς εΰίυτέρων διχλωμα- ■τχδολών'. Την δευτέρονδι- γίαν απεπειράθη να χροβαλΐβ Ι*. Μουσολίνι διά την ανα- ' τού έν Βερολίνφ πρέσδεώς ιητος 'Ανλτροδάντι Μβρε- β'οποίος χατείχε το άξίωμα ί« τριών καί χλέον^έτών. ή ίααιολογία δέν έπιασε. ιφ ό φαητΓΐκος τύχος, καθ1 ι έχιταγην τής οποίας^ αί ταύ¬ την καθιστοϋν άπαράδατον, |α|ΐγγώδη σιγήν επί τοϋ χρο- έυ, αί άλλαι Εύρωπαϊκαί έ- ίίς καί ιδίως αί Γερμανικαί ίια μακρ ών κατα τας άς ημέρας μέ τα άποκαλυ- τοό «μυστηρίου)) καΐ τοί Ίλή χρε- της ΊταλΓκής |τοϋ Βερολίνου. Βη ό Γερμανικός άσύρματος ε την πρώτην | ίΐϊλωαατική βύτή μεταδολή ϊιόλου ϋπηρεσιακόν χαρα- άλλ' ωφείλετο, οδτε λίγο »λί, είς τήν μυστηριώδη έξα- |ν τοϋ μεγάλου χρυπτογροφι- δικος (μετά των κλειϊών Πρεσδείας. Δύο χράγμα- έτειναν την δημοσιογραφικήν Ιγειαν είς τήν προκειμένην ΰ- |ν. Πρώτον, τό γεγονός ότι ό πρεσδευτής, άλλά καί |ίοολθ! καί οί γρομματείς και ΐστον το3 κατωτέρου χροσω- |της Πρεσδείας άντικατεστά- νΔεύτερον, αί χροφυλάξβις μέ -ί«ς έγιναν οί άντικαταστά- ι σεις αυται. Διότι δέν πρόκειται περί υποθέσεως νέας. Άχό τοϋ χαρελ- θόντος Μχίου άνώτεροι καί κατω¬ τέρα·, ίητάλληλοι τη; Πρεσβείας έ- καΚοϋντο διαϊοχιχώς είς Ρώμην, /ιτεβάλλσντο είς αύ~ηρά·; «νάκρι- «ν καί... δέν έχέστρεφον είς την &έ>!ν των. Λεγεται, μάλιστα, δτι
είς των ακολούθων τής Πρεσβείας.
όστις εθεωρήθη ώς αμεσώτερον ένε-
χόμενος, κληθείς πρώτος «ίς την
Ρώμην, εμφανισθή έκτοτε. Καί οί
ίιχλωματικοί κύκλοι τού Βερολίνοο,
οί όποίοι ϊιαδλέχθίΛΐ την φασιστικήν
μέθοδον το<3 άντιμετωπίζειν τα τράγματα είς την ιστορίαν αυτήν, ΐΓΐστεύο,ιν δτι έδικάσθη καί έστάλτ, είς έξορίαν 6χο μϋττικοϋ δικ~τη- ■ρίο^. Περί τα τέλη Α^γούστο^ βνε- κλήθη ό π-ρώτο? σύυΛουλος τής Πρεσδβίας κ. Ρόκκο. Μετά Ινα ιιήνα τον ήχολούθησδν ό γραμμα¬ τεύς. Μετά χάροδον δεκαημέροα οί ίύο άλλοι γραμματεΐς έλαβον την 5γο!»αν χρος Ρώμην. Έν τω μετα- ξυ είχεν άντ'.κατασταθη, όπως εΐχο- μ.εν, το κατώτερον χροσωχικόν. Τέ- λος ήλθεν ή σεφά τού κόμητος Άλντροδάντι Μαρεσκόττι. Ότοτν οδτος μετέβη είς Ρώμην χρο τριών έδδομάίων, έφημολογεΐτο ήδη μετα- ξίι των έν Βερολίνφ συνάδελφον τού δτι ήτο άχίθανος ή έχάνοδός τού. Καί ή φημη εγένετο 6ε€αιότης, όταν τό Π αλάτσο Γκίτστ άνεχοίνω- τεν ότι λόγφ «διαφωνΐών τεχνιχοϋ ίιοικητικοϊ χαρακτήρος μεταςΐ τής Πρεσδείας κα: τής κεντρικής έξου- αίας έν Ρώμτ/ΐ), είς τόν άτ^χή χρε- σδευτην «βχορηγήθη μακρά αδεία». "Οπως έχείλήθη σιγή είς τόν Ιταλικόν τυχόν, ή κυβέρνησις τής Ρώμης κατέ€αλεν εντόνους χροτχα- τΗίας όπως ότ;ακ6ψη τα σχετικά 5ημοσιεγ>;ιατα τοϋ Γεραανικο'3 τό-
κβ9, μεριχ,ά δργανα τού όχοίο» έχε-
δοθησαν φιλοτίμως «ίς τήν «άνα-
γνω-Αατο-οίησιν)) το3 σκανδάλου.
Και ϊακνετα^ότι ή Ίταλική παρ·έμ-
δασις^ϊέν επέτυχε τοϋ σκοχοϋ της,
αν κρίνωμεν άχο τήν συνέχισιν των
αχοκαλΰψεων, α^ οποίαι, είς τόν
«μηχανικόν αίώνά» μας φέρουν είς
φώς μίαν ρωμαντικήν υχόθεσιν κα-
τασχο-είας μεγάλης εκτάσεως. Δε-
δομένοο ίε ότι, τόσον είς τόν κι-
νηματογράφον όσον καί είς τήν
χραγματικότητα, δέν νοείται έ—-
τυχής χατασχοχεία χωρΐς την ανά¬
μιξιν Θηλυιχοϋ διαδόλου, τα δημθσι-
ογραφιχά λαγωνικά τοό Βερολίνον
επεδόθησαν είς «αναζήτησιν τής γυ-
ό;». Καί την εύρον μέ μίαν μι-
ρ^ χρωματολογικήν διαφωνίαν.
ϋ>ί μέν όμιλοΰν περί «ωραίας μελα-
χροινής, ήτις Ιχει διέλθει την χρώ-
την νεότητα». Οί ίλλοι —ρί μ·.άς
«γοητευτικής ξανθής^ ή όχοία ε-
χαιξε τόν ρόλον τής μοιραίας γυ¬
ναικός. Καί αύτοι είναι οί έπικρατέ-
Ή δεσποινίς Μπέρθα Σπίλλμαν, 27 έτών, Γαλλο-'Ελδετίς, ή όποία. διατηρεΐ
σταϋλον έν Άγίω Φραγχίσκφ.
Ή Δνίς Φύλλίξ Βάν Κίμμελλ φοιτή-
τρια τού πανεπιστημίου τοϋ "Ορεγ-
κων, ήτις έπαιΕεν επιτυχώς είς εν
Πανεπιστημιακόν κινηματογρ. ϊργον.
στεροι.
Κατά
τάς σχετικάς
ή έ
ουελ
εκ των διασωθϊντων έπιβατών τής έκτροχιασθείσης
καθήμενος επί τροχοφόρου καρί-
ίκ τής χαταστραφείσης άμα|οστοιχίας.
άς, ό χρεσδευτής δέν φέρεται άνα-
μεμιγμένος είς τήν υπόθεσιν. Κατα-
λογίζεται μόνον είς αυτόν βαρεία
άμέλεια, διότι δέν έπέδλεχε τό προ-
σωχικόν τθυ καί δέν έπρόλαβε τό
άνεπανόρθωτον. Φαίνεται ότι έμαθε
τελευταίος την υπόθεσιν σάν χρο'-
στάμενος καί σάν διιτλωμάτης χοϋ
ήτο. Πρόγμ.ατι, μίαν^ ημέραν, ελή¬
φθη έκ Ρώμης μακρόν κρυπτογρά-
φημα. "Εδόθη είς τον αρμόδιον ΰ-
χάλληλον πρός άποκρυπτογράφησιν,
άλλ' ούτος μετά πάροδον όλίγης ώ¬
ρας παρουσιάσθη είς τον Γραμμα-
τέα καί εδήλωσεν... άδυναμίχΛ Δι¬
ατί; Τότε ώμολόγησεν ότι κρυπτο-
γραφικόν λεξικόν δέν υπήρχεν είς
τήν Πρεσβείαν! Ό κώδιξ καΐ α!
κλείδές τού είχον άπό καιροΰ έξαφα-
νισθή. Π ώς; Είς ποίον είχαν περι-
έλθει; "Ετσ'. ίΐ^ρί^ τό σκάνδα¬
λον είς την Πρεσβείαν.
Διά νά έκραγή δμως είχαν σ-ομδί
εξω άπό τήν Πρεσβείαν μερικά έν-
διαφέροντα χράγμ,ατα. Περί τήν
εποχήν εκείνην, ^ισμέναι Πρε-
σδεϊαι Μεγάλων Δυνάμεων είχον
πληροφορίας έκ των χρακτόρων
των—ό άναγνώστης δεν φαντάζεται
βεβαία ότι ή δράσις μιός Πρεσδεί¬
ας «ριορίζεται είς χορους, ϊεξ:ώ-
σεις καΐ τέϊα— ότι μεταξυ Ιταλι¬
κού ΰπουργείου Εξωτερικών καί Ί-
ταλικής Πρεσβείας έν Βερολίνω,
ελάμβανε χώραν άνταλλαγή συχνών
καί άσιτίήθους μεγέθους κρυπτογρα-
φημάτων. Τί» γεγονός ήτο ενδεικτι¬
κόν γ.άποιο έξαΐρετικοΰ γεγονότος
ή ζυμώτεως. Καθήκον των ήτο νά
φροντίζουν καί νά μάθουν. Καί έμα-
θαν. Ή Ίταλΐκή Κυ'δέρντ,σίς έπλη-
ροφορήθη μετ' ου πολίι ότι ξένοι δι¬
πλωμάται ήσαν πλήρως έν γνώσει
σοβαρόν πολιτικών μυστικων της
τα όποΐα δχι μόνον δέν εχρεπε νά
γνωρίζουν, άλλά ηδύναντο νά χλη-
ροφορηθοϋν μόνον 3ν είχον άντίγρα-
ούτου είδοος άπασχολήσεις. Ή πρ>
τίμησίς της αύτη εγέννησεν είς μ&-
ρικους την ύπό"/οιαν ότι κάτω άπό
την γοητείαν της έκρυχτετο ό έκ!-
κίνδυνος χολιτικός πράκτωρ.
> Ή διαγωγή της δέν έδιδε λαδήν
είς έπ-.κρίσε-.ς. Μίαν ίμέραν όμως
ενας πρέσδυς ;ν Βερολίνω εκάλεσεν
όλον τό προσωπικόν τής Πρεαδείας
τού και εχεστητε την προσοχήν τού
Ιναντ; τής συγχρόνου αιΐτής μοι¬
ραίας. Βραϊότερον έψίθορίσθη ότι
φα των κρυπτογραφημάτων καί τόν ] είχεν είϊΥ/.οΰς λόγος νά προόή είς
μεγάλον Ιταλικόν κρυχτογραφικόν' αύτην τήν προειδοποίησιν έφοβεϊτθ
/.ώδικα μέ τάς κλείδάς τού. 'μήπως ή ξανθή γόησσ», όπως είχεν
Αΰτό καί συνέδαινε. Τρείς Πρε- έξυπηρετήσε'. αυτόν, έλάμδανεν έν-
τοϋ κώδικος. Είς κάθε μίαν εδίδετο
νά εννοηθή υπό τοϋ χωλοΰντος ούτον
πράκτορος ότι θά ήτο ή μόνη κάτο-
χος. Κατόπιν δυο έκ των χληρω-
σάντων έπληροφορήθησαν άμοιδαί-
ως ότι είχαν χληρώσει ό καθείς έ-
π.ίλητικώτατον χοσόν διά τήν από¬
κτησιν τρΰ ίδίου μυστικοϋ. Ή απο¬
κάλυψις αυτή εδημιούργησε τό χρώ-
το «σούστουρο» μεταξυ των διπλω-
ματικών κύκλων.
Αί πρώται όνακρίσεις έφερον είς
φώς ότι τήν προδοσίαν είχε διοπρά-
ξει ενός ΰπάλληλος τής Ίτολικής
Πρεσβείας, ένδώσος είς τα Θέλγη-
τρα τής διαδολικής «ξανθης καλ-
όποία άγνωστος καί μυ-
, άχοσχολεϊ τώρα τό κοι¬
νόν τού Βερολίνου, όπως άπησχόλει
πρό μηνών τήν άρ'.στοκρατίαν καί
ιδίως τ.ίις κ'ΰκλοος των διχλωματι-
κών συγκεντρώσεων καί όπως, ί-
άνω προνοητικός. χρέσδυς δεν ήτο ό
κόμης Άντροβάντι Μαρεσκόττι.
^ "Οσον άφορά τάς τρείς Δυνάμεις,
δ^ο μεγάλας καί μίανμικράν, αΐτι¬
κατώρθωσαν νά άγοράσουν όν
μρ,
νες κατώρθωσαν νά άγοράσουν τόν
Ιταλικόν κώδικα, καί αί έφημερί-
δες τηροΰν μεγάλην έχιφΛακτ'.κό-
τητα. Αί Αγγλικαί έφημερίδες βε-
βαιοϋν ότι ή Μεγάλη Βρετανία δέν
είναι άναμεμιγμέντ;. Καί ή Γερμα-
νική Κυβέρνησις προέβη είς ημιε¬
πίσημον σχετικήν διαβεβαίωσιν. *Ε-
τσι άφίνοντ»! έκτεθειμέναι ή Γαλ¬
λία, ή Ρωσσία /.αί ή ΝοτιοσλαυίΌ.
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
σως, αυριον
θά έμπΛ
πνευση κανενα
κοι κατεκτησε
ν είναι
ΜΥΤΖ0ΥΡ1Σ
Μντζονρις, μικοό .-τα),.ηο«όοιτβο, μή
κλαΐς πειά. ΕΙσαι φιλ.ενά-δα. μου. "Αν
οΐ^ γυναϊκε; αντές σέ βρίζοι»νί, εΐααι
γώ ποΰ θά τούς άπαντησω. "Ελα κάτω
} άπό τό μπράτσο μου καί στέγνωσε τα
μάτια σου.
Ναί, ξέρω πώς εΐσαι ίνα ά9·λκ> παν·
δί, κώ ή μάνα. οου σ1 εμαθε 'νο>ρίς
νά. μή λογαριάζης τί.τοτε. Άλλά εΐσαι
μικρή καί γι' αΰτό δ,τι κάνείς είναι
χβριτοίμένο.
Τό στόμα ενός κοριτοιαΰ δεκαπέν-
τε χρόνον μένει άγνό, πάρ' δλα. Τα
■ τα
ηγγραφέα περιπετειωδών μυθ:στο-
ρημάτων.
Ή μυστηριώδης αύτη γόησσα ε¬
νεφανίσθη αιφνιδίως χρο τριών μη¬
νών είς 'τους κύκλους τοϋ Βερολί¬
νου, τοΰς οποίος
τάχιστα. Κανείς δι
δια το ονομα της και ήσαν πολλαί | ά-ρ·αα
αί άμφιδολίαι διά'τήν έθνικότητά Ι γ,ατι = ^_____ ^
της" τάς άμφιδολίας έπέτεινε τό γε· ! νά γερναμε· καί δέν υπάρχη ά/λη
είναι
μόνος έςευτελισμός είναι
γονος ότι ωμίλει πολλάς γλώσσας
,αέ προφοράν άμεμπτον. Ή ξανθή
αυτή κυρία ετρεφεν ςκδηλον προτί-
μτς.σ·.ν είς την συντροφιάν των δι-
πλωματών — καί δή δχι μόνον των
νεαρών ακολούθων, οί όποΐοι θεω-
ροΰνται έπΐρρεπέστερο! είς τάς τοι-
ντροπη γιά αάς, άπό τή ρντίδ«·
Μντζοινίΐ, θβυμάζα) τα άληθινά
μάτια σου, τό ονομά σου τό ασελο χαι
πρόστνχο, τή γελαστή φωνή σου καΐ
τό έλαφού κορμάχι σου. "Ε λ ο μαζύ
στό «τπίτι μου, θά μέ βοηθ§ς, καϊ δταν
βγαίνουιιε μαζύ οί γνναΰκε; θά οοθ
λένε χαϊρε.

20
«.ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΤΤΡΥ&.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΐ9».
ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΒΑιΝΑΣ-ΤΟΥ Κ. ΣΤΑΜ ΣΤΑΜ
Ο ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΤΟΥ ΙΥΝΤΑΓΜΑ1ΌΣ
Τα διάφορα συντά^μ,ατα είχανε
Χ,αί βχουν* άκόμα στή δύναμ.ί το'.)ς
καί διάφορα ζώα, όπως π. χ., τδν
ρερίφημο τράγο τοΰ Συντάγματος,
σκύλλους τοΰ Συντάγματος κλπ.
Ημείς, τόν καιρό χοΰ ημουνα στρα-
ν.ώτης, ε'χαμε τδν... Μιχαλακη
τοΰ Σκντάγματος!
Ό θεδς νά εύλογη τόν ίρ-όμο δ-
γοο μάς τόν ϊγζρζΐ Γιατί μέ τα
γέλοια πού κάναμε μ' αυτόν,- Λ*ε-
Χουραίζόμ,αστε άπό τά -ρμνάσια καί
ϊθί»ς κόπους τοΰ στρατώνα. Καρπε-
νησιώτης ήταν ό 'Μιχαλάκης, τσο-
ίτάνος τόν χειαώνα στήν πατρίδα
τού, βοτϊ&ός πλανόδιου μανάδη γο
καλοκαίρι στήν Αθηνά. Άφελής,
σάν φύσις Ρουμελιώτικη, άπότομος
σάν δράχός, άπελέκητος σάν κορ-
μός έλατου. Έκείνο τό αακοπλα-
σμένο τό κεφάλι τοο, ποΰ είχε σχή-
μα μποΐ>ζοι/κι«>, ουδέποτε ασφαλώς
Οά ένωχλήΌηκε άπό Βέες καί ού-
ίέποτε &ά τοΰ κοόρασε σκέψις.
Ή πατρίς ομως τόν πρωτάν&ρω-
κο αύτό τόν προσκάλεσε νά την ύχη-
ρετήση. Τί θά χροτέφερεν ό Μιχα-
λάκης στήν πατρίία; Αι» γερά σα-
γόνια γιά νά μ^ασοΰν την ΥΛ:>ραμάνα
της. Όπως καί άν είναι όμως τόν
εκάλεσε. Τού φόρεσε Ινα χα?.ί, τοδ-
Εωσβ ίνα τοι^φέκι καΐ τόν παρέδωκ*
στοΰς γ:>μνα<—άς. Ό Μιχαλάκης ολα τά άνέχθηκε κ«ι δέν έγόγγυσε γιά τίποτα. Μόνο μέ την θεωρία τά δρηκε σκοΰρα. Τό άτρόχιστο μ·ο- αλό τού δέν κατώρθωσε νά χωνέψη τής νέες λέ^ις τής παράξενες. Έσκόλλιαζε ό δεκανεύς, μά κι' ό Μιχαλάκης δέν ητανε Θΐός, γιά νά καταλαίαίντ] τά άδύνατα... Στήν ώττ; θεωρία «σκόνταψε επάνω στά λ —Καί σί» Μιχαλάκη'; —Καί έγώ. —.Λοιπόν, τί είσαι Στρατιώτης ή Πολίτης; —Έγώ;... Καρπενησιωτης κορ ϊι/,ανέ! Ό «πιλοχίας Ικαμ.νε μιά μερά θεωρία περί «διπλοσκοπών». Είχε πολλά καί μεταξί» των αλλων κου γιά τον «χηρ,ικα» ό οποίος θά συν- οϊεύεται πάντοτε άπόασαλπιγκτήν». —Άπδ τί θά συνοδεύηται, είπα- μ&, Μιχαλάκη; --Άπδ ενα... Σαλεπιντζήν'! * * * —"Οταν ό σκοπδς ίδη λιποτί κτας έρχομ-ένους πρός τό μέρος τθί>,
ΐςηγοΰΐεν ό λοχίας, θά τοΰς δια¬
τάξη νά σταθοΰν, νά άφίσοννβ τδν
ότ-λισμό τοϋ καί νά κάνουνε μετ»
τα-ίολή!
—Κι' αν είσα! σίι διπλοσκοπός
τί θά κάμης, Μιχαλάκη;
--Έγω; Θά κάνω καί έγώ μ,ε
ταδολή.
—Τόν κακό σου τδν καιρό! Με·
ταβολή θά κάνης μωρέ!
—(Νά σοΰ πώ την άλήθεια κύρ
)οχία. Έγώ, άν
ύ ά
θά τοΰ
«ά'χραντχ
πρό των όποί-
.ών επρεπε νά στέκεται «πρό εξ ίη-
μάτων καί νά φέρη σέίας». Ό Μι-
,χαλάκης μή έννοών τά «αχραντα»,
τά ελεγε «άχρη—α μοναστηρια!»
Ή ένωμοτία βγελοΰσε, άλλά ό ίε-
χανεΰς έφρυαζε καί ό Μιχαλάκης
ίέν έννοοΰσε νά προχωρήση οΰτε Ι¬
να βήμα. Τά «άχρηστα κατ' ουδένα
^.όγον εννοούσαν νά γίνοιο «άτ/ραντα».
Καί τό ■άποτέλεσμα; Νά μείνουν
δλοι οί χ/δρες περιορισμό έκεΓνο τδ
δράδυ γιατί είχον ξεκαρδιστη στά
Την άλλη μερά έ'γινε θεωρία πε-
ρ: τής ϊίίοοράς ή όποίζ ίιπάρχει
μεταςρ στρ^τιώτοΐ) καί πολίτοΛ Ό
δε/.ανεΰς τό έξηγοΰσε:
—Τδ έννοήσατε:
- Μάλΐστα.
χ γ, ημ,
ζητούσα τσΓγ/αράκι. «ΓΊά φέρτε τ
καπνά σας 6ρέ παιδία. 'Βχετε κα
«μπούπ'λου»; (Φύλλα νιαλαμποκιο
ποί) μεταχειρίζονται γιά τσιγαρό-
χαρτα στή Ροόμ<ελη). Άλλά σεί έ?ώ στο στρατό, τής κάνετε τή ίουλειές σας παράξενα... μουρν.οό- ρισε ό Μιχαλάκης. Στό ττέμα τοΰ Μιχολά-λη δλε όϊ στρατιωτικές όνομασίες είχανε μετΐδληθη. Τό «έλικοειδές ελατήριον» εγιν« «έλαιοείδές ούρητήριον». Τό «χ,λεισιοσκόπιο» Ιγινε «τηλε· σκόπιο». Ό «Σχοίνινος χ.αθαρτηρ» εγινε «Σκύλλινος 1 Ό άξιωζΐατικός το^ ό Πελοπί- 5ας εγινε Πελεκούδας! Ή «Χλαίνη» εγινε «Λένη» καί μέχρι τέτοιας μάλιστα παρεςηγη- σεως, ώστ-ε, όταν μιά μερά οί ο->-
στρατιώτές το^ τοΰ την
ό
η ρρ
γιά νά γελάσουν, ό Μι-/αλάκης πη-
γε κι' άνάφερε, ότι τοΰ εκλεψαν τή
«Λένη τθϋ»!
Ό δεν,ανέας νόμισε πως πρόκει-
ά ά άή ί
! γιά
άπεκρίθηκε:
Σό
άπα-;ωγή, καί τοϋ
η
(—Στόν^ εΐσαγγελεα νά τά πή.,
ρί Μιχαλάκη, τί μοΰ τά λές έμένα;
ι ^ Άλλά... έπέμεινεν ό Μιχαλάκης,
νά τό πης στον λοχαγό!
Ή σπασμένη σιδηρά σιδηροδρομική ράβδος είς ήν όφείλεται, ώς λέγεται
ή πρόσφατος έν "Ονλυ, τής Βιργινάας, έκτροχίασις τής άμαξοστοιχίας Νόρ^
((Μ·/.—Νε'ας Υόρκης, μέ άποτέλεσμα τόν θάνατον 9 πρόσωπον καΐ τόν
τραΐΌατισαόν 40.
ίν
;
—Ηρε, ΓΜιχο. που ^
?αλι σου; Τ
σήμερα! ' ' ^ ^ 'Λί
ρ( ^
-—Καί μτ-πως νά 7ί
ς Οχ
χασαπικα! «3
ως Οχ« Μιχίλή
α! «3 άχήν-,«
, Ταρανμένος ό φ-;ω·/ος
να αναφερη τήν τρσχε-^'χ
"τ-~!! αλοπή στόν έ*}^
Χ τδ λ
Ο Δρ Μ. Τ. Ούάγκ, διευθυντής τής έν Πεκίνιρ Ίατρικής Σχολής, μετά
τής Άμεριχανίδος συζύγου τού καΐ τής πενταετοΰς θυγατρός των "Εντνθ,
κατά την άφιξιν των είς τό Λός "Αντζελες.
—Τέλος πάντων, ποίος την ε-
κλεψε;
' ί—ί ' ΤΙ ι* Ι
—ώ&ρω *ι εγω!
—·Μήπως την ειχε βάλει κανέ-
'ζ στό μ.άτι; 'Υποπτεύεσαι κανέν»;
—Χμ! Κάχοιου θά το5 άρεσε, ώς
φαίνετα:!
—Δέν ειδ-ες σίι τίποτε ίίποπτα %'.-
;
■—Ντσοΰ!
—Σ
^οπερνοΰσε κατ^ένας άπό κά
—"Ολος ό λόχος, κΰρ λοχαγέ'
^—ιΚα! ήταν ώμορφη, ^έ "Μιχα-
;
—Γ:ά μενά φίνα ητανε, κυρ λο-
γέ!
Κα:^ ή ν,ωμωίία «ςηκολούθησεν,
ως ότου ανεκαλύφθη, ότι περί
Χλαίνης
:Λένης>»!
προκειται και οχ·. περι
Ένα τ.ρ<ύ'ί ό ΕΜιχαλάκης ξύκνη- ϊ πολΰ δατρΰς καί δΰσθυμος. Άπό βραδύς εΐχ-ε λάδε: ά δ ό Κ ί ρς χ γράμμί πδ τό Κα^πενησ;, καί τοΰ γράφανε ό τρομερά γεγονός, τοΰ «ψόφου.· :ης^άγαπητοτέρας τού γουρούνα;! Αμέσως άυ.2 άναγγέλθηκε τό θλι- :ρό τό γεγενός, όλος ό λόχος I- —«υσε νά σΛλΰπηΘη τον Μιχαλά- — Ό δυττ-ίχής «έχοίρεψε» επ» ελαμίανον <λ στρατιώται. Τδ άπόγε^α κατέφθασαν καί δι- :φοΐα σΛλυπητηρια, μπιλλιέτακα: χιστολές «κ μέρο^ς αύλικών καί ' ομίνων, συλλυπητηρια τοΰ Λητροπολιτου Ά'Λρα-8ίϊας, τού Ιΐάπα-Ρώαης καί τοΰ Άντιπάχα - % ΐϋ,^τοΰ Μενελίκ, τοΰ Μεγά- 'θΰ "Ιοιιλίου Καίσαρος. / Ή ένδειξις αυτή τοΰ παγκοσμίου ενθους παρηγόρησε λίγο τόν Μ·.- [αλακη, μεχρι τοΰ σημείον νά <ράη ρείς καραβάνες σοΰχα το μεση{ΐέρ· αι διήμερον... πϊριορισμδν γιά την φηρημάδα τού. "Ενα πρωί" πάλι ί-ρηκε τδν γΛιό κα γεμάτος άπδ ά-Λρίδες. Την έπο 'η εκεινη σύννεφα «πό άχ,ρίίες ε- -γΰρω άπδ-τό μέρος δποι> στρα-
,ομαστΐ και τόσο, ώστε κ-αί μά-
_. νά κάμωμε μ' αύτές. 'Οταν
ής 6ρήκεν ό^ Μιχαλάκης στόν γ·>
""♦τοο σκεοτότ^ επί δύο ώρες πώς
άκρίδες μπήκαν έ%εί μέσα, πώς
ίνεβη/,αν τόσο ψηλά!
Τέλος πάντων τδ δρήκε.
Επειδή ό γ-Λιός τού ήταν πρά
σΐνος, τον νόμ'.ταν γιά λαχτ^ικό καί
τρι—ώσαν δλες μέσα!
Τό
Τότϊ &μως
ζήτηαα!
ί
ς ϊ
ϊτ,μι&^ργήθηκε Ινα
ήη
( Σάν τί λαχανικό νά τόν πέρασαν
τόν γ,ιλιό το^ οί άκρί-ϊες:
Τό πρ^βλημα δμως αύτο δέν τό
Ιλυσε —3τέ ό Μιχαλάκης.
Δέν πέρασαν λίγες μέρες κι' ό
Μίχαλάκης εχασε καί τό κεφάλ;
τού.
| — Βρέ ποΰ είναι τοΰ Μιχαλάκη
τδ κεφάλ·.;
ίέν 6ρισκότανε! Οί πε-
ρίφηα.0! ίγνωστοΐ ποΰ κλέδουν ·χλαί-
νϊς,_ παγούρια, καραίάνες καί άρ-
ίίλλες, Θά τό κλέιψανε κι' αύτό...
ι Στήν άρχή Μιχαλάκης ϊέν τδ
πίστεψε.
—Τοί κ'φάλ: μο^'; Τοΐ» κ'φάλι
α',ίϊώ είν| τοΰ κ'φάλ: α'!...
Άλλά άμα είίε όλους τούς τ>-
$ρας νά έκπλτίσσωνται, χωρίς: νά
γελάνε δ-.όλου, γιά την άπώλε-.α τοΰ
κεφαλ'.οΰ τού, άμα ε!<5ε τόν ε)αλαμο- γύλακα νά ψάχνη γιά νά τό 6ρ μ νά ψάχνη γιά νά τό 6ρη ίέ έά ά η μ φή κενή τοϋ όχλίτοο Μιχαλάκη το5 Δημητρίοο, τό πίστεψε κι' ό ίδιος. —-Μά ποΰ τδ εΐχβς άφήσει Χρι- είναι τδ κεΐαλάχ- Ό έπιλογίζ; άκοοσε μιά τέτοια άν ι—Τί Ικομε λέει; 'ΐύ το χεφάλι; —Ναί, γ.υρ λοχία μο.ι, ■ %—Ποιδ γεφάλι, ρί, ΐο3ι Τδ ?ικό 50^ τό κεφάλι: —Ναί, τοΰ κ'φάλ- μ' —Καί ποϋ βρήκε:. β;« ■ τδ κεφάλι, ν{ά νά σο; « ·. — II ώς! Εϊγα δταν ηρΙ τιώτης κ^ρ έπιλο^χ!Λ! ^ —Δέν εΐχες, χαχομοίρ|,| ογ^ ειχες 5εν θά έρ πης πώς σο5 το κλεψανε'..| Όλες αΰτες οί ί>
τ&τες άλλες πού θά σάς γρί
λοτΐ, αο·3 τ^η στο νού
ποΰ διάβΐζα μιά έίηαε;
θεσσαλονίκης.
«Ό Μιχαλάν.ης όξϊλϊγηΐ
τής στής τελε.ταίε; έκλο
Μα/.εϊονίϊ! Το οποίον
ότι δρήα,ε φαίνεται, το χμ£
ή ότι γάσαν όλοι οί "Ελλΐ?
ϊικό το^ς! ΣΤΑΜ. Σ7ΓΑ|
ΓΝΩΜΑΙ Ι
Ουδέποτε «ά δυνηθή; α
καΐ τούτο· πώς ύπάρχονν &&
ναμιγνυόμενοι είς |εο &ηίί
νότι δέν ίξώφλησαν άχοΐ"Ι
δικά των.
* · *
Π ότε μή λέγειςτί εΐο
πιστεύστι κανείς ούδ' εί
σης («αυτόν. Ό κόσιιος τειυο |
νά ϊχη συνήθως πεο'ι <">< ^ φόρον Ιδέαν τής ίδιν»ΐ; "01 Τό μ^γΐΑΛΕΐκ^ν"1 ~-( προσ.ιάθεια πρός ά·"""1 λαττώματος· άντί ν «/-- = παοουσιάζεις αύτην μ* «ν » επί πλέον. Η έν Τζομστάουν, Νέας Ίερσέης, ?παυλις τοΰ κ. Χαρθ" *; άν γαλοε.-πχειρηαατίου των πετρελαίων, όπου ούτος μετεοη *
τα την άποφυλάκισίν τού έδ Οΰασιγκτωνο».

21
ΤΡ ΡΝΕΐρερ ΤΟΥ
ράϊ*5«εβ« «ο "♦
πάλιν μέ τόν Σαυ*
1β το5 ξενοδοχείον. Οί
0Γως —,—, ανεμένετο
^ ίράϊυ ό Σαυκ εφαι;
[ερον-ις. Μιλοΰσε, άλλα
"τού ά5Τ)?^ν01·· **' ,εί*
• «ορές την ίίιαι-τερη οψι
Ό/«ΰ φαντάζεται πώς
Πολλές φορές, κατ»
ί(ίν τοΰ δί-ίπνον, είλεπα
». ΤΊς'ίτικμβς οώτές δέν
. 'Επειτα άμεο-ως η εκ-
^ άλλαζε καί άρχιζε *άλ:
ι άλλά χωρίς όρεξιν.
0Γ/Λί^ω? έτελΐΐωσε το δεί-
έτοίΐΐ5ΐζου.2στε νά σηαω-
εχίτταξε μέ τρόπον έν-
τφορετΓ/.όν, ιόχι απλώς σάν
|ς τμ εΤχε πλήρη σννείδη-
«Λίας μου αα;. της πρό¬
ς μοο, άλλά σάν κά-οιος
να κάυ,ιη μίαν έ-κμ^ττή·
ΓΟλθ! ασφαλώς ξερου^ γιά
Ιρΐαι μιλώ. Φαίνεται νά οέ-
[ άνθρωπον πολίι κοντά στόν
^ίτφαλώς έπήτγαινε νά μοΰ
ι το ιωβτιΧΛ, τό έμπ'.στευ-
"ΤΟΥΡΟΜΠΕΡΤΧΙΤΣΕΝΗ
Σάϋκ.^Μον φάνηκε τρομερά ώχρός
θαρρείς γ.αι $^ν είχεν οΐμα.
Έπήγα στό τραπέζι τού μπρ'τζ
*ι εμεινα μόνος. Έννοιωθα «ά—χαν
άπογοήτευΐι. Μιά κι' επερίμενα, φυ-
(Γ--/.2, την 'Ελίζα νάρθτι μέ τοίις γο-
νεΤς της, α'βΛανόμουν την άπουσί»
της. Ή δραδυά μοί» έμεινεν αδειανή.
Δεν ηξερα τί νά κάνω. ΙΕΒίδετο
χορός, όπως συνήθως, άλλά δέν εί-
για
ηργε α.ανεϊς μέ τον ποίον νά η
θελα Ιδιΐιτίρως νά κοο6εντιάσω.
Δέν ζγ2 ίιάθεσι γιά διάδασμα. Τέ-
λος έχηγϊ στό Χώλλ γιά νά κντ-
τοίξωτά προγρά»ψατα των κινημα-
τογράφων
ιν; είπα.
...μνχ νά συγκρατηθώ κα
ι είπω. 'Αλλ' ·αύτό ήτο λά
»ωρο. βά έκαμεν ά»φα-
._. .·. νά νομίση πώς ήμουν
ις, περίεργος^καί αΰτό ε-
'ΐρεστα την διάθεσί τού καί
« στΐμα τον. Είχα κά
: «αρΐφωνία. Ή οΊκταομο-
ρον; επανελα&ε σάν άντί-
το ζρόσωπο τον άλλαξεν
μιζ2 πώς Οέλατε νά μοΰ
,··-·-, γ-τ- Σαδόϋ ό ο¬
ποίος >6·ρ:σκόταν πλάι στο Ξενοδο¬
χείον των Ανθέων, έκ?ο?>άλλ<.το μιά ταινίαμέ πρωταγωνίπή τον Έμ'.λλ Γιάννινγκς, το «Βαριετέ» Άποφάσισα νά πάω νά τό ίδώ, ε- δαλα κα~έλλο καί παλτό, άνέ·δηκα στό τράμ. καίσέ λίγο δρέθηαα στήν εισοδο. Ό κόσμος είσέρρε πλήΌος, άλλά δέν έπηγα μοίζ,ύ τους. ,Κάτ· με^τ:αδοΰσε μακρυά, χάτι μέ ώδη- γοΰσε —ά σκαλιά ποίι εφερναν στό Ξενοίοχείο των Άν&έων. Άνέ-δηκα καί μπήκ-α στον μελαγγολικό προ- δάλζμο. Ό ΰπηρέτης μέ τα σκο- ίοφαγωμένα ροίχα ήταν χωμένος άνάμεσα στής τοχ^δρομικές κάρτες χ.αΐ τα προγρ όμματα. —- Ή βεσποινίς Κώστ είναι <γγο δωμάτιό της; έρώτησα. —·Μάλ!στα, κύριε, «ίπεν ό ίι ' μ·π?ιτ 5 πώς ΰ |ς *5με νά δοΰμε, εί· Ι",ν στενοχώρια μοο,' δσον ■ϊ κβλλιτερα. Ι ^ Ρ·*'·Ί της χαρεας εμπαιναν ιτη ατιγμη, χ^ς την «β. >·ά είναι άρ-
!'Ε)'" '»'"""' ^ μ^τεροι
«ν Δημ.ητ(»άδη. Τα
—^Μπορώ νά την ίδώ; "Ιδού το
έπισκεπτήριόν μου.
ι— 'Αν περιμένετε μιά στιγμή,
κύριε, θά πάγω νά την ίδώ.
Έδγήκεν άπό τόν κρνψώνά τοι-
και πήγε. Ύστερ' άπό λίγα λεπτά
έγύρισε.
·— Ή οεσποινίς λνπείτα; πολίι,
κυρ',ε, άλλά δέν μπορεί νά σά"ς δε-
χΐή άπο»1;ε. Δέν είναι ντυμένη.
—Έλπίζω να μην είνε άδιάθετη
—^Δέν ααντάζομαι, κάριε. Έ?εί-
πνησεν όπως συνήθως.
'Εστάθηαα μιά στιγμή. "Εννοιω-
σα μέ·τα μου κάτι νά μέ σπρώχνγ
γιά νά έπϊμ£.ίνω νά !3·ώ την έξα-
ίέλιη «όν. Άλλά 2έν ύπεκυφα. Έ-
καληνύκττρα τόν ύπηρέτη καί δγή-
7.<χ άπό τό ξενοδοχείο. Άλλά τώρ» δέν είχα κέφι γιά τόν κινηματο- γράφο κ·αί εγύρισα —ϊζός στό ξενο- ϊοχεϊο Π άλας. 'Ήμο.ιν ίθυμος η μάλλον περίλν—ος. Όταν σΐ λίγο εμπήκα στή με γάλη αΐθΌνσα βύρήκα τοίις τέσσερες Η κ. Φρανπ^ς Αλντα, πρώην σύζυγος τοΰ Τζούλιο Ι'νάτ~—Καζάζζα, δι¬ ευθυντού τοϋ Μετροπόλιταν "Όπεοα Χάουζ, τής Ν. Υόρκης, καί νυν άστήρ τοΰ ραδιοφωνου, ή όποία συγγράφει ιστορίαν τής ε'ικοσιδιετοϋς πείηας της επί τής θεατρικής σκηνής. πα·/.τες άφ&ϊσιωμένους στό παιγνί- ϊι το>ς. Έπτ/γα κοντά τους καί
γιά Ινα δισττημα παρηκολούΌησα τό
παιγνίδι. Μολονότι παίΐω άθλια,
/αταλαδαίνω πολίι καλά τό παιγνί-
51, καί μοΰ έκαμε κατάπληξι τό
παί^ίαο τοΰ Δημ.ητριάδη. 'Επαρα-
δέχΌ'ηκα πώς επαιζεν ίιπερόχως κα¬
λά, πολίι καλλίτερα άπό όλους τους
άλλους. "Επαιζε πραγυ-ατικά σάν
εμπνέη ενός. Ά-λόμη ·Ααί όταν τό
χαρτί το; ήταν κακό, εκαμνε Οαό-
ματα. Μέ την διαθεσι ποίι ειχε έ-
κεϊνο τό δοάδυ, μποροΰσε νά κερδίση
ΐόν όποιοδήποτε παιγνίδι.
"Οταν ετελείωσεν ή τελευταία,
παρτίϊα — έ·Αερδησαν β Δημητριά-
δης καί ή Σου-ζέ Κώστ — ό Κώστ
είπε:
—-Κύρ:ε Δημητριάδη, είίθε με-
γαλοφυία στό μπρίτζ! Άλλά καί
σείς, φαντάζομα', δέν θά ξαναπαί-
ξετε ποτέ, όπως έπαίξατδ άπόψε.
'Υπέροχο π^ίξιμο, αί; έπρόσθεσε, γυ-
ρίζοντας πρός τόν Σάχικ.
Ό- Σάυκ δέν άπεκρίθηκεν άμέ-
-ως. Τα μάτια τού ήσαν καρφωμέ-
να στόν Δημήτρ'.άδη. Επί τέλο;ς
είπε:
—'Εξαίσιο μπρίτζ! Π ου νά τό
^..,.., _.Γ._, χ,άθε πρωΐ στής ό-
κτωμιση. "Οταν τώφερε την άλλτ
μερά, είπεν άμέσως:
—ί^'"8τί τρομερό πράγαα εί-
να» αυτο ποΰ εγινε!
— Πο-ό; είπα. Γιά στάσον! Στό
Ξενοδοχείον των Ανθέων!
Ε>.χα σηκω&ή άπό τό κρβδάτι,
και δορωντάς τόν μανδύα τοΰ δω-
μ.ατιου, έστεκόμουν κοντά στό τρα
πεζ; τοΰ προγεύμ,ατος.
_—Πώ;, χώς το ξέρετε, κ,ΰριε:
ειπε τό γκαρσόν ι μέ τα άνοιχτογά-
λανά τοο μάτια ξαφνισμένα. "
—Δέν ξέρω. Πές μου!
(—Έκεϊνος ό καυμένος ό "Ελλην
•Αυρ·.!>ς, ποίι έρχόταν ίοχνά έδώ κι'
έπαίζε χαρτιά^— άκόμη καί γθές —ο
εραΐυ εοων ηταν...
Τί έκαμε;
ι—Τόν €ρήκα νεκρόν στό δωμά-
τώ τον κρεμα<τμένον, κύρ-.ε, άπό! τό ξύλο τής κουρτίνας κοντά στό παράθυρο. ^ "Εμεινα ανα^δος.^ Ή φρίν.η μέ είχε κνρνευσε'.. Καί όμως μοΰ έφβι- νοταν,ότι , χωρίς νά τό αίϊθάνω- μαι καθαρά, επερίμενα κάτι τέτοιο. —- Τρομερό! Είπα επί τέλους... Ποίος ήταν 6 λόγος; Ό νεαρός ΰπηρέτης είχεν εχφραν σιν άμηχανίας. —Δέν ξέρω, «ε:κά, κΰριβ, άλλά λενε... Έδίσταζε... —'Εμπρός, μίλητε. 1—Λένε πώς άγαποΰσε έκείνη την Άγγλίδα, ν.ύριε, την έξαίέλφη σας. Αφήκε ενα γράμμα, λένε. , —Εϋχαριστώ, Φρίτς. βά πάω ισαμε το ξενοδοχείο σε λίγο. 'ΟΦρΐτς έ'φνγε. Μόλις έντΐϊθηκα έπήγα στό Ξβ- νοδοχείο των Ανθέων. Τό πτώμα τοΰ Δημητρ-,άξη είχε μεταφερθή, Δεν είδα την 'Ελίζα ο·>τε την μη-
τέρα της, άλλά είδα τόν Κώστ ό
οποίος τα είχε χαμένα. Μοΰ είπβ
*ώς δ,τι είχεν ειπή τό γκαρσόν ή-
ίβν άλήθεια. 'Αν καί οΰτε αϋτός
οϊτε ή γυναίκά τού τό είχον ύπο-
πτενθή, ό Δημήτρίάϊης ήταν τρελ-
λά έρωτευμένος μέ την Έλίζα άπό
τόν^ καιρό ποίι είχαν χωρισθή στό
Σαιντ-Μόριτζ. Ώς φαίνεται, καί ή
νεα τόν είχβ πραγματικά άγαπησε!.
Αλλα την προηγουμένη δλέποντας
ασφαλώς πόσο εντελώς άταίριαστος
Οά ήταν ενας γάμος μέ αυτόν καί
επηρεασιχενη ίσως άπό κάποιο έπει-
σόδιο, τό οποίον δέν είχε ποτέ γνω¬
σθή, καί τό οποίον ό έξάδελφός μου
άρνήθηκε^νά μοΰ άποκαλύψη, τού
εβτειλεν ενα γράμμα καί τοΰ άπη-
γόρευβ νά την ξαναμιλήση γ{« Ι-
ρ<ατχ, καί τόν φο&έριζε πώς άν ε- κανβ τετοο πράγμα, 6ά ελεγε στούς δικούς μας νά φύγουν άμέσως άπό την πόλ'. μας. Άποτέλεσμα αυτής τής έπιστο- λής ήταν ή τραγωδία. Τό ύπέριχο παίξιμο τοΰ Δημη- τριάδη στό Ξενοδοχείο Π άλας ή. ταν τό τελευταία τού. Δέν ε'δα τόν Σάυκ στό δάστημ» τής ημέρας. Δέν ξέρω ποΰ ήταν. "Ισως—ό ■/Λΐρός ήταν έξαίσιος— .είχε πάε» σς καμμίαν έκδρομή. Τό δράϊυ δμως ήταν στ: -,στιατόριο, όπως σ^νή^ως. Μετά τό δείπνον τόν έπλησίασα. —Μπορείτε νά μοΰ εΐπήτε τί¬ ποτε τώρα; έρώτησα. ■—Ν αί, είπε. Τώρα μ-πορώ! Ξέ- ρετε τί ειδε ό Δημήτριάδης στό ΰπ' άρ'.Θ. 14 δωμάτιό τού, στό ό- νειρό τού; -Τί; —Εΐδε τόν έαυτό τοο... τ.ρεμα- σμένον. ΕΟΒΕΒ,Τ ΗΙΟΗΕΝ8 1 τ>ι
και
. ν έ.-τέχειον τοϋ
^ «αι φαίνεται δτι τα
ν Κ. Ροζέλ, εορτάσαντες
ϋ γάμοΐ' ·»·«« Κατοινοϊ'ν [ΐα
πηγαίνο»»ν κα?ά.
Ό Δημήτριος ής δέν είπε τίποτε,
ϊσα-ΐσα έχαμογέλασεν. "Οταν έκα-
λονΰκτισε τόν Σάύκ ν.ι' έμένα, μοί
έφάνηκε πώς εσοιξε τό χέρί μου
•λάπως παράξενα, σάν νά ήθελδ νά
έκοράση αε σωματική κίνησι κάποιο
αΤΰ^ημα ποίι δέν είχεν βκφράσ/ει μέ
λόγια.
Άλλά μ,πορεί νά μοΰ έφάνηκε μό¬
ν άχα.
"Οταν οί έξάϊελφοί μου χι' ού¬
τος ε·φυγαν, βκαμα μιά έρώτησι είς
τον Σάϋκ. Ήταν άπότομη, άλλά
ε'πρεπε νά τή1·1 κάνω «άνείνο τό δράδν
—βέλω νά μοΰ εΐπηττε κάτι.
—Τί; έρώτησε.
—Ή έξ<7οέλφη μου ή Έλίζα εί¬ ναι άπό τους άνθρώπους ποίι σάς δίνο;ν μυστ;ν.ές πληροφορίες. 'Εφάνηκε ξαφνιασμένος. Άλ).ά άποζ.ρίθηχϊ χωρίς δισταγμό: -—"Ω, όχι' Δέν μοΰ δίνει τίποτε απολύτως. 'Εκατάλα'δα πώς ελεγε την ά λήθεια. Χ "Έμενα πολλές έδδομάδες στο Ξενοδοχείον Π άλας καί τα εΐχα καλά μέ τόν Γερμανοελδετόν ΰπη- ρέτην ό οποίος μοΰ εφερνε τό πρω- ι Ή δεσποινίς Έλίζαμπεθ^ Τζέϊμς,. έκ Ν. ' Υόρκης, ,°,τις ύ.-ΐανδηεύθη τόν Ρβ-

«ΕΘΝΙΚΟΝ -—.ν-. κνρΐΑΚΗ. -
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάη)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΓ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝ01
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΎΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχ&ο»)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κννουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνοβ)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΓΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΕΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΓΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΑΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΓΤΡΟΜ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΤΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΙΙΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βα#4)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Ααχίοαίμβνος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΑΑΑ
ΤΡΙΠΟΑΠ!
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΧΛΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ,
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΟΣΙΑ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν οψεκ,ητοε είς πρώτην ζήτηβτν...........Λ** 'ΕλΙ «ροθδβμί^ » **_·♦
Μέ
-**
β μη
, » 1 ίτους .................. »Η% » » ΙΟέτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ! ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
{.έχεται ώβαύτως καταθέαβις έν δψει κ»1 Ιτλ «ροθδβμία είς Δολλάριαι Λ,ίρας Αγγλίας, ·»ράγχα Γαλλικα καΐ Ί
λικας Αβρέττας, άποδοτέας είς το ίδιον νομιβμα είς το όπο» όν ϊγινεν ή κατάθεβις, 6τΛ τους καλλιτέρους οροος.
ΑΓΡΙίΙΑΤ-0 ΙΝδΤΙΤϋΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΉΕ υΝΙΤΕΟ δΤΑΤΕβ
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ 81.000.00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ- Τ_Ν «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοιηρουηά ΙπΙβΓβδΙ ϋβραΓΐΐηβιΐι είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τού; καλλιτέρους δρσυς.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΑθΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€ηεοκΪΕ8 Αοοουη_).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτουσιον Αμερικανικόν νόμιομα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίβΙΙεπί οί θΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΓΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ. *~
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡυδΤ 00.
205
33*° 3ΤΡΕΕΤ
ΤΗΑΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 · β
ΝΕΛί ΥΟΡΚ, Ν.
V.
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
18 ΚΝΕΕΙ-ΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΗΑ88.
Ηαηεοολ: 067* βηά 06ΤΙ
33 50. ΟίΑΒΚ 5ΤΗΕΕΤ,
ΑΜΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓ51
ΠΒ5Τ ΝΑΤΙ0ΝΑ1. ΒΑΝΚ
51ΙΠΈ 620,
0ΗΙ0Α60. 11.1—

~ ΚΗί>Υ·^- ΚΥΡΙΛΚΗ. 8 ΑΚΚΕΜΒΡΤΠν 1929.
ΤΌΒΟΥΛεΥΤΗΡΙΟ' ΠΑΡΑΓΚΑ
ί
ΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΒΟΥΛΩΝ
«1 Κυ;
ΐΆ'~ί>
β; θε-
|:ί ·„,,; νοΐκΗΤϊ απο την
ττν απάντησιν ν» μ*·
^ δηλαδή Ο ητθ-
[■,ϊκ ή ταπτωϊτς παρβ-
νοάσεων -κενών
,,.ν ,,ίαενον, ήτο ν.άτι
Ιν 5-: την παλα-άν Βου-
[νΧ> '. .ϊΐποτε ή Ρητο-
Γείς ?ί τέαενος αΰτό τθϋ
Ιϊς -,τ> παλαιάν
Ι-ερ οϊο' τοό τόπ:> μας,
ν ην ιδίως.
— Τ_,. Γ /ι ι Π Ι Π
ιΐτέρϊ 5ίότι
ί; ήδ-νανιχτ, ρητορςία -η
ρει ^ Ο'γτί τ·όν σν.οπόν
καί πε:-
', Τρ ,^τ.ί, ό;ως τί έπ:-
: το τίποτε. Πόσ&ν με-
|ια άλλα νουφια ποΰ έξε-
χτ,ι ϊ-οτοιναν. . Κωλυνι-
ετ, οΐϊςποτε έφθασεν είς
Ιτ,ν οσο/ /.ατά τα πϊλα'.ά
. ια;νετ·ϊΐ /.ατϊ τού
|), ότ· Γληαΐιόνηίε τα 8η-
: τυ ίρ-^τηατα.
'τάχ-α δταοαρατ'.κέ, <τύ έ τώ- •ίίοϊο; ιζποοσιά-ζει έκ τής ^ιο ν./- ό Χοιδάς ν. '■ ''■>■> -.2 ψάλω, Ντάντε
ν...
νιίης. Αέν ε-/ϊ!ς
^;ο/.?α7ίκος κα: ϊτ,ιο-
οβλτε την ζ'ΑΖνΙ-χ νι
ίβ'. «??ον! Τα λεγόμε-
άρϊϊ/.ϊ-χάρ
Γ'_-/3 «ι τον
λΓ όρ-
-τε»ΛίϊΤ|, θιβ νά δώ-
£'« την άί
*ν το5 2ναισ-/ύντοο βϋ-
. '^ ν αί ·Αατενόαε-«,ς 6-
"Ο«λ«ι 6β
» τοί»ς ϊώο.
Ο
Πλντ'' ^ Στεφανίδης ϊί-
18βο. Κ»·
πρ0ς
αί άς εΐσ-
ώ ότ:
τίς Τνήνο-
τ, πρός τοί»ς
ρο πάντων νβριν
ϊτε; Άχοόβτε,
ΪΚΓϊ«··»ί». άλλά έβίν»
την
σαρ-
χαί την
,;:.-^ λένετε.
ΡΗΤΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΚΠΑΥΣ.ΕΡΠΑ.- ΧΟ^,^ζ, λο,κβαΡΛΟΙ, «.ΑΥΡΟΜΑΡΑΣ, ΚΑΑΑ.ΓΑΣ.-
ΙΝΕΡΙΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙ ΟΙ ΑΔΕΑΦΟΙ ΧΟΊ'ΔΑ ΚΑΙ ΤΟ Α-
ΜΕΙΛΙΚΤΟΝ ΣΚηΜΜΑ Τ«Ν.- ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ ΚΑΙ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ..
ΠΠΣ ΑΝΗΓΓΕΛΘΗ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΝ ΤΗ ΒΟΥΛΗ.
II
Δέν είναι μόνον ή Νέα 'Υόρκη ή όποία εχει ύψηλούς ούρανοξύστας μέ 40 καί πλέον πατώματα* Την σνναγωνίζεται
τό Σικάγον. Ιδού τρια άπο τα νεώτερα ΰψηλότερα κ.τίρια τοϋ Σικάγου.
ρία. Όταν ή φι»ο-ική ίστορία δεν
είνΐι εύίτρ^πής, τότε τί «Ιναι εύ-
πρευές:
Π ατχγεωργίο». — Ή φ-κτική ί¬
στορία —ερ(έ·χεε χολλά τα σχανΒα-
ΪΥ), άλλ' οί σωστοί χ^ρω^οι Χ7
χαρχλείπθ:», δταν μάλιστα είναι ΰ-
ί
χν περι στρβ^οκαμηλου, φυ-
σικής ίστορίας και άστννομ,ικων δι-
ατάξεων, «νω μτ>νον έχί τοϋ νομο-
ί ί
Καλλιγάς,—Δέν ^πάρ-χί^ σχαν-
ϊαλώϊη -ράγματα είς την φ-σι«.ήν
Ιστορίαν. Αότ/) άφηγείται τα "λά
Δΰ
λςικίν, κϊί καθήσατε επί τοδ εή
τος. λ ( τ
Καλλιγάς. — Αϋτο Βεν είναι α.^-
σικη ίστορια;.
II
αζχγεωργίου. — Άναφέρομα·.
ϊίς' την ηλικίαν σας. Δεν -χρνκν.
νά όμ,ιλή-ε σκαν'ϊαλωδως.
Καλλιγίς. — Αΰτό ποΰ λέγβτβ,
ε^να· παράίαΐ'ς άττϋνομικδν δια-
Κ"αί ή Βο,ιλή «πί ώραν πολλή
ηκο-ε την άτελε^τητον αύτην στ:-
Είς δολευτής έπιτίθεται χατα
τού σ,ίναδέλφου τού είς μίαν 0>ελ-
λώϊη σ.νεϊρίχσι; το5 1886.
Δημήτραχάκης — Ψεύϊεσ&ε, χαι
οτοιος λέγει τό ϊναντίον τόν κη-
ρυττω ψ
ΛΙάνϊαλος. — Κ-;ώ τ ο λέγω κα:
ημηρ,ς —■ Εισαι ψ
Μάνϊαλος. — Είσαι ψεύστης
καί άτ,ο τα μοϋτρά σ» φαίνεται.
Καί οί ποακτικογράφοι των έφη-
ιερίίων έστ/Αείωτιν: Ό κ. ΔΙάν-
ίίλος έλθον — ρ-6 τοό βτχιατος, λέ-
γε· προ; τόν άγοριόοντα: κάτω. Ό
άγορεύων τότε ·Λατέρ·χεται 7.<χ κα- ταφέρε: τΐν γρόνθον τοο κατά τού •λ. Μαν3άλοο. 'Ό κ. Μάνϊ«λ&ς ^ό?- μά νατά τοϋ κ. Λημητ:ακάκτ;, οδτω 5έ ήλθον «ι; γν.ραζ. Όραώσ·· τότε πλείστοι έκ των έδωλίων τής Ά- ριστεράς, αέ ΰψωμένας τάς ράδδΌυς ών τίνες καταχί·πτοι>ν επί τής κε¬
φαλής τοϋ κ. Μανϊάλου καί τοϋ
μετ' αυτού ατενως σνμπεπλεγ'Αενθϊ
χ. Δ~ι.ητρακάκη... 'ΐδρεις καί πολ
λ αί άντεγκλήσεις μεταί^ί) των δ^^
ώ
Λεν λΐίπε· όμως καί τό πνε3μ.α
νάποτε
Τώ 1877 έξακολουθοϋν αί πα¬
ρασκευαι. Ό Κουμουνίούρος <τυνοψ'- ζε· τα πρόγρχχά το». Θέλομεν Π α- ρασκευάς τακτικάς. Παρασκεοάς έκτάκτους. Π αρασκευάς συντότιους 7.<χ>*/>.!>· —-Σάίδα—,ν δέν Οέλετε,
* * *
Ή έν^τ?πς άπαρτίας είναι, ώς;
γνωστόν, ενα -άπο τα σανηθέστερβ
μέσα ποΰ δΐαθέτει ή άν—πολίτε^σις
ιδίως (κάποτε-κάτοτε καί ή Συ<Α- πολίτίΛΐς διά νά άπθίύγη μίχ; ά νεπιθύαητον συζήτησιν). Διά τόν Ι- τής άπαρτίας . Ρ Ανω, ό Τζήν άριστερ4, ζ'ΐτ ΐχος τοΰ κόβμου, τόν όποίθΛΓ ϊνόγει ή κ. Κάθεριν ΚΙγκ Φόγγαρτυ, χάτω άθετήσει υποσχέσεως γάμου. Δεξιφ, τό δικαστήοισν έν Μ.τρίτζπορτ, Κο- δικαστής Φράγκ Λ. Ούίλντερ, όστις *ά παραστη ώς δικηγόοος τής ένα Γ- 'ΐτη/ίπς ιιί τόν σύζυγον της έν Λ ή ν. Φόγγαρτυ ή>θεν ε'ν '1*-5·-
τα*, ώς βάσις τό σύνολον των 6ου-
λεοτών, μή έξαιρουμένων ούδε τώ»
άποθχ/όντων, παραιτηθέντων κλπ
Δ'ά νά άπορριφθΐ) ομως αίαν εντα-
σις άπαρτίας εγίνετο ό εξής άμ:-
μήτως... πρακτικός λογαριασμ,ός:
Εκηρύχθη ή Βουλή έν ΪΓαρτία πα-
ρόντων 85 επί 190 δοΑευτών. Ύ
ποίάλλεται ενστασις άπαρτίας ατ%
την άντιτολίτευσιν. Λ
Πρόεί:ος.— Κύριο·., μίαν φοράν
είς παλαιοτέρχ; σονελευσιν εξήρε
Ί σαν έκ τού καταλάγου τοΰς άπό''-
τας, τοΰς μή όρκισθέντας ν.αί τοΐί
άττοθανόντας ·Λαί ετσι έκαμαν άπ·
αρτίαν θά χ/.ολουθχσω καί έγώ τί
προηγούμενον αότό. Λοιπέν, είαεθί
όλθ'. 190. Άφα'.ρέσατε 19 άτινηας,
3 μή όρ'/.'.σ^έντας καί ενα άπ&θα-
ν^τα, τό όλον 23, μίνιυν 167. Τό
ή^ΑΐΓυ τοϋ 167 πλέον ενός είναι 84
Εμείς είμεθα 85 ■/.·.' άχ,όαα παρα-
πάνοι. Κηρΰττω, λοιπά;, άπαρτίαν
Σωστϊις λογαρ'.ασμός άλλά δεν
τόν έννοεΐ ή Αντιπολίτευσις.
—■ Παραβιάΐζετε τό Σύνταγμα,
τ.?όεϊρζ, ϊίΛμαρτυροντα·. οί άντιπο-
λ'.τε^όαενο'. /.αί φεύγο;ν 30.
Ροντήΐης. —Κό·ριε πρόεϊρε, ει-
σαι προϊότης, ϊεν Ιπάρχε'. χτ.χρτίι
χαί άχέρχονται αλλοι 9.
Ό π:όε?ρος όμως άσ^γκίνητος
πρό των ο'θΜ.αρτυριών τής άντιπο-
λιτεύσεως, έκτελών προφανώς τάς
διαταγάς τής Κ^ερνήσ3ως, είς ην
/.0-,ι.α.ατικώς άντρί,εΐ, χηρόττει την
εναο£ιν τής σ^εϊριάσεως.
Είναι ν.χ/.οή^Οεια αύτό πιί» ν.άμνε-
τε, έπΐμένουν οί άντιπολιτε^όμενί:.
— Καν.οηβ-εις είσθε σεϊς άπα>
το5ν οί τής Δεςιάς.
Δαιμονιωίης θόρυίος έπακολο>
6»ΐ. Πίλοι πετιοϋνται είς τον ά-
έρα. Ο! βουλεοταί συνωθούνται πρός
τό δτ/ι,α, άλλ-ίΐ ΰπερπηδοϋν τάς ε-
ΰ
ρ 7Ρ ψ, γχμ
δοοϋν άλαλαγτχοι χ,αί μία μ,ιιριότονοί
"•Κνας άντιπολιτε^όμενος ΰποίά).·
λει δευτέραν ενστασιν άπαρτίας καί
αξιοί ό άθεόφοδος νά... μή λογισθή
παοών. Οί σ>μπολ!τεοόμ.ενο'. όρμοϋν
καί τόν -/.αταδιδάζουν άπο τό 6ήμ.α
ΟΊ άποχωρτ,σχ;τ·ες άντιπολιτευόμε-
μενθ'. είτέργονται έκ νέου εις την
αί6ον)77ν έ':αλλθ! ν.αί ρίπτοον υπό
την άκχθεχ.τον ορμήν των τό άρ1.·
;τε?όν παραο.ήνιον...
Κϊί ή ν.ατάστασις χύτή, εάν πι¬
στεύσωμεν τα πρακτ'.κά, έκράτησε-1
ώρας όλονί,/ήροας...
"II
·λωλ^σ·.ερ-
γία εβιγε τί) άπόγειον τής δόξης
της.
Π οιο^ πςλΐ παλαιάς Έλλην δεν
ενθυμείται τοος τρείς άδελοούς Ί-
ικωβάτο^ς, άπό τουί ωραιοτέρους
τΰποος τής Βουλής; ΤΗσαν οί (ιψη-
λοκαπελλαίοϋρες» το3 ΒοΛευτηρι-
θυ, ζπως -.ούς άπεκάλο^ν εί:ων.-
κώς ο! σΛαίελοο; των, έπειδή δέν
άπεχωρίζοντο ποτέ τώ; «μιραμπό*
των. Γνήτιοι Κεφαλλήνες δέν έγνώ-
ρισαν ποτοε την δειλίαν καί ή-;λώ3
σά των ή ν,αίουσα άπηγγελλε συγνά
φοβεροΰς σαρκασ'Λοΰς καί σχτύρας
κατά των 7>τ:πάλων των. Ό ενας
έξ αΊτών'ο οποίος, ειρήσθω έν πα-
ρόίωΊ, !/π?ΐξε καί συντάν.της ενός
πολυκρότοο τότε φυλλάδιον υπό τόν
τίτλίν (("Ελληνες καί Μουζΐαοι».
έπετίτ>ετο είς '-ΐίχ; συνεδρίασιν έν-
χντίον ενός «Κρασοπατέρα», ό ό
ποίος τρίς -/ορευσας τόν χορόν τοδ
Ήσαΐα καί τρίς άπομείνας χή,ΐος,
κατήντησε νά σ^τάσσχ) τραγοΰδια
(οεταξΰ των οποίων καί τό περίφη·
μο τοϋ «βήτα»), τα όποϊα "/ωρίς
νά είναι /.ςιΌόλου έπτοεασαέναα ά¬
πο την ΐωμα;τ:κήν διάθεσιν τής επθ
χής που εζη ό ποιητής, περιείχον '
πολλήν, παρά πτΛλην «^υσικήν ι¬
στορίαν», ποί» δικαίως κατεσκανδά-
δάλιζε τοΰς ^μνοΰς κο'.νοίουλευτι-
κύς.
Είς την ΒοΛήν την 3ην Μαΐου
9^. ό Τρικο^πη-ς φέ?ε·. 170 6ο>
λευτάς. Δέν παρέρχεται ετος ■λα'ι
έγκαταλείπε1. την οργήν. Μετά εξ
μ.·τ;νας έπανερχεται ν,αί άπενθ^όμ»
νος πρός τ(.ΰς δανειστάς, λέγει έ-
π'τή',χως πλέον άπό τοϋ βηματος
τής Βουλής:
— Κύ;;ο·. δυστν'/ώς έπτωχευσα-
μεν. Ή ΒοΛή χειρο/.ροτεϊ.
II
οταμ;?νος. — Π ρώτην φορά··>
ίλέπω ;ά '/ρε^γ.οτ^ Κράτος καί
ή Βουλή νά -/ε·:ον.«τή. ΛΙή γει?>
τε;α . Ν"

Σ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡίΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΟΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΪΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ1υΤ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΕΙΙνΓ-Α.1
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
* ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας της Α¬
μερικην μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μοναι σας περΐ της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΑΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΓΓΕΙΟΝ.—Άνακάλνψις τής
Άμεριχής. Χριατόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταΐ. Π ως ή
χώρα άνομάσθη Αμερικήν Πρώται
Εύρωπαΐκαΐ Άόποικίαι. Άγγλιχή
'Επιχράτηοις. 'Επανάστασις κατά
της Αγγλίας. Προχήρυςις τής
Άνεξαρτησΐας;. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Αμερικανόν πατρν.
ωται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
ΑΙ Δεχατρείς άρχικαί Πολιτειαι.
Δεύτεοος ηάλΐμΛς κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοοος.
Πόλεμος κατά τού ΜεξικοΟ. 'Είϊ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικαντκός Πόλ»-
μος-. Προεδρία Ούΐλσων. Πόλεμος
κατά της Γερμανίας. Παοοθσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΟΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτ&τω χαΐ με-
ταφράσβι).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ (έν *οε>·
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕΟ (Τ»
Πιστυεω τού Αμερικανόν).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΝ ΗΝΟΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΟΝ.— Ποίοι ϋπάγονται είς
τόν Μεταναστευττκόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστων. Μετατνάβται άνα-
λο-γίας (ςτιοΐβ ΙΐηππβΓαηΐβ).
Π ροτιμητεοι άναλογίας Μετανά¬
σται (σιιοΐβ ρΓβίβΓτβά Ιπιπιΐ-
£Γ3Π15). Μετανάσται έχτός ανα-
Ιογίας (ποη-σ,ιιοια 1πιΐη1&ταηΐ3)
θετά τέκνα. Άναλογία (ΟλιοΙλ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατνπώσβις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσσνν
διά τάς "Ηνωμένας Πολιτειαι, μβ-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασνς μετα¬
ναστων. Ά.-ΐακλίΐσμός. "Εφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξέναι
νπηρετήσαντβς είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙΙεη νβΐβΓβηί).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτός 4-
ναλογίας. Διάίίρισι.ς μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα-
νοΐ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
θώσιν έν τψ έξωτερικφ. ΑΓτησνς
πρός τόν Γε-ντκόν 'Επόπτην τίς
Μεταναστεύβεως. Σπουβαχπαί Π ι
οτοπονηττκά, ή βδειαι έπιστροφης.
Πώς έκοίδονται τα Πιστοποιηττ-
κά 'Επι—ροφτίς. Πόλεις ( μέρη
5που ίδρεύουν Μετανα—βυτικαι
Αρχαί. ΠοιναΙ ιίς τοΰς παοαβά-
τας τοϋ Μεταναστευτικοϋ Νόμου.
Φυλάκιβις, Ποόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος ϊΐς Κα-
νσδδν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΠΌΓΡΑΦΕΓΣΕ-
ΩΣ.— ΠοΓοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τί);:
Πολιτογραφήο·εως. Τί Ισχνει Αια
τούς ζητήσαντας άπαλλαγήν άπό
τής στρατιαηικής υποχρεώσεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήοια Πο-
λιτογραφήοβως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφησεως. Δήλωσις προθέσβ-
ως καί πρ&τα ϊγγραςρα. Πκττοποι-
ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα
ρ Ιγγραφπ, Μάοτνρβς. Έ-
ξέτασις. 'Εμφάνναις είς τό Δικα¬
στήριον. "Όρκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναιχών. 'Εξαιρβτικΐ!
Πολιτογραφηοΐς. Στρατιώται καί
Ναϋται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμχοοκών πλοίων.
Ποόοαυτα έξααχηοαντα καθήχον-
τα Άμεριχανοΰ πολίτου χωρΐς νά
είναι τοιοντοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμβ<κ- κανών πολιτων γετνώμενα έν τφ 'Εξωτερικφ. Άχύοιοσις εγγράφων τής Πολιτογραφήσκος. Ή έζέτα- σις οιά την Πολιτογράφησιν. 'Ε- ρωτήσεις καί άποκο(<~ις ΆγγλΐστΙ καί 'Ελληντβτί. 'Εοοτήσεκ καί ά- παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των ΉνωμβΎων Πολιτειών. 'Ερωτήσεις καί άπαττησεις σχβτι- κως μέ τό Σύνταγμα χαΐ την Κυ¬ βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι¬ τειών. Ερωτηθείς χαΐ άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ- Μρνησινί 'Ερωτήσεις καί άπαντή- σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των οήμον καί πόλία>ν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ
ΡΙΩΝ.— "ΈκΛοοις βιαβατηρίων
είς πολίτας οιαμίχοντας έν τώ έξω-
τερικφ. Προαπαντούμτναι οιητν-
πωσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΓΤΕΙΑΪ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Εϊ<- τελεστικτι 'Εξοοσία. Πρόεδρος. 'Υ πονργτχόν Συμβουλιον. Νομοθετι- κή 'Εξουσία. Βουλή καί Γερονσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοθ Κογχρέσσου. Διχαστική 'Εξουβία, Ανώτατον Δι καστήριον (δαρΓβπιβ ΟοώτΧ οί ιηβ ΙΙηΚβύ 51α(ββ) χαΐ διάφονα £λλα 'Ομοσπονβιαχά Δικαστήοια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νβμο- θετιχή αυτών έξουσία. Βουλή καί Γιρουοία. Έκτκλεσηκή 'Εξουσία. Κυθ4οντντης (ΟονβΓΠθΓ) κάΐ σύμ- βουλοι αύτοί. Διχα—ιχή έξουσία. Άντοτατ— Πολιτηαχόν Δικασττν. οίον (5ΐβΐβ δπρΓβΐηβ Οοιιττ) καί κατωτέρα σιχαστηρια. Κομη- τβΐαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ αναφερμόμτναι είς την Ιστο¬ ρίαν χαί γεωγραφίαν των Ήνωμέ- νων Πολιτειών ('ΕλληνιοτΙ καί Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΠϊ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφβρόμβναι είς τό Σνν- ταγμβ καί την 'Ομοσΐτσνδιαχήν Κυ¬ βέρνησιν ('Ελληνι—Ι χαΐ 'Αγγλι- στί). Ο ΕΘΝΓΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΓΧΑΝΊΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙΙ,ΕΒαΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ρ^Α^). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΠίΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡ0ΧΕΠΗ)2» ΙΑΤΡΟΣ. ΓΈΩΡΓΙΟ2 ΟΥΑΣΠΈΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΓΓΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ·ΡΑΓΚΛΓΝΟ2. Χρυσόδετον τιμάται................ Δολλ. 1.25 Μην άναβάί.λετε καθόλου. Προμηθευθητβ ίν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΊΊΟΝΑΙ. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 28Τ.Ι 6Τ. ■Ε%ν ΥΟΙ1Κ, Ν. Υ. ΣΕΡΕΝΑΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ «'Ένα ώραΓο χρονογράφημ» τού Ιταλού Φραχχαρόλι) # Υπό τόν άνωθι τίτλον ό χεριω- νυμος "Ιταλός δημοσιογράφος Φραα- καρόλι ί'ίραΨϊ.ν είς τόν τελευταί¬ ον «Έτπϊρινόν Ταχυδρόμον» τού Μιλάνου τό κάτωβ'. εξαίρετον χρο- «Τ».,-._;, λοιπά», ότι άχεφασι- σ<&η. βά εχομεν έπα·;άστασιν εις την γυναιχΛΐαν μόδα! Έπανερχόαε- θα είς τό μακρΰ φόρενια χα άνα- χτ? την τιμήν της ή ώραιότης των έλαφρώς κβμπύλων γρζμμών... Λέ·γοαν ότι τό «στί»λ είναι ό β- ντ)?», 'καί" μοΰ φαίνεται, «τι αύτό δέν είναι πάντοτε ή άλήθεια, διότι υπάρχον χολλοί άνθρωχοί, οί άποΐ- 0! στερούνται απολύτως στυλ, και δμως θεωροϋνται άνθρωποι. Τουναν¬ τίον ειμπορεί μέ μεγαλήτερον άκρί- 6ειαν νά λεχ&ή, ότι «ή αόδα είναι ή γυνή». Είπέ μου χθίαν μοδα άκθ- λουθίίς άχι θά σοϋ είπω ποία γυ- ναΐχ,α εϊσαι. Καί ενας σνζυγος είμ- πορίί νά ειπή είς την γυναΐκα^ τού. ( 'Τ-
τςελλάς ΐπόψεις.
Ή γυνή γεννάται μέ τό ϊνστι-
χτον τής ;*ά5ας. Δέν Οχάρχοΐίν έγ-
γραοα ίίά νά τό άπθδείξθυν, διότι
δέν φθάνο.ν μέχρις ημών αί έφημε-
ρίδες τής «ποχής. Πιστεύεται δ¬
μως ότι ή Ευα ηναγκάσθη νά φορέ-
στ; εν οίονίήποτε <ρόρεμα καί έκαμε Ινα γόρον διά νά έχλέξη το ωραιο- τϊρον φύλλον τής ωραιοτέρας συ- κής. Κατίπ'.ν μέ τον καιρόν τό •φύλ¬ λον ανεπτύχθη. Ό κόσμος έτινε νά πολιτΐσθή καί ή ανθρωπότης ήρχι¬ σε νά ένϊύεται. Κατά τοΰς παλαι¬ ούς προ'ιστοριχούς χρόνοος μβτά την εκδίωξιν έκ τοϋ γηίνου χαραδ*ισου, αί γυναϊχες σ-νβίθιζον νά ενδύων¬ ται μέ δερμίτα "*>ων. Λοιπόν, χχο·
ήλθον αίώνες καί χιλιετηρίδες, άλ¬
λά ή συνέχεια τοϋ προγράμματος,
ή γυνή, διά νά ένδύετα;, -ϊιετήρησί
την συνήθ«ιαν νά... γδέρνη χάντοτε
χάχοιον...
Καί έ'πειτα χατηγοροϋν την γυ-
ναΐχα, ότι δέν εχε: σταθερότητα είς
τάς ιδίας της...
* * *
Άξιθθαύμαστος είναι ή έξθίκεί-
ωσις τής γυναικός είς όλας τάς
ποίΧ'.λίας τής μόδας. Άπό τής άρ
κιλμβνων φορεματων, των κοματω
δών, των χλατειών, των στενών των
γεμάτων κ&ρ2ελας καί τριχάχτων,
ί, γυΛ»ή κατορθώνει νά ευρίσκη κα!
νά διατηρη ■σννεχώς Ινα τόνον χά
ριτος.
Ένίοτε, είναι άληθές, ή μ,όδα
Φαίνετα'. κωμική. Άλλά πρόχειται
τ6τε άπο·/.λε!στο(.ώς περί μ6ϊας πε
ρατμένης -ρό πολλοδ. Ή σημερινή
μόδα δέν είναι ποτέ κωμική. Δύνα¬
ται νά γίνη κωμική,, άλλά μόνον,
την «φατηρώμεν διά μ£σα> παλαι¬
ών χρόνων-. 'Εάν παρατη^-ήτωιχβν
γυναικεΓα φιγοϋρίνιβ ζαλαιβ, κα¬
τά 20 τί 30 χρό^ιια, καταλαμ,δανό-
μβθα άχό μίαν 'άχαλίνωτον Οοροδώδη
φαΐδρότητα. Άλλά πώς είναι δυνα¬
τόν; Έφορούταν αί γυναϊκες αΰΐτά
τα φορέαατα; Καί ίέν εγελούσαν;
"Οχι, δέν εγελούσαν, όπως δέν γε-
λώμεν^ ημείς τώρα μέτής σημερινάς
μας αόδες. Ή μόδα είναι όπως μβ-
ρικα πολί» σοβαρά πρόσωπα, ενώπιον
των οποίων δέν έπιτρέπεται νά γε-
λα τις ν,λευαστικως. Διά νά γελά-
σωαεν πρέπει νά περιμίνωμεν όπως
στρέψουν τα νώτα.
^ Ρίψατϊ εν ·δλέμμα είς φωτογρα-
φίαν Ινϊεδίχχένης κυρίας, μέ την
μόδαν πού ήτο μερικά χρόνια πίσω
(πρός θίοϋ μ.ή ·όρίζετε τόν άριθμόνν
καί Οά άντίληφι&ητε τό παράδοξον
άποτέλεσμα. Παρατηρήσατβ τό
φΐγουρίνι της αέντρά&», την φοΰστβ
την στενή είς τα σφυρά, την χρο
πολεμικήν δηλαδή μόδαν. "'ΕΒιδεν
είς την γοναίκα την εύχάρκττόν φυ¬
σιογνωμίαν ενός άλεξΓδροχίοι» τυλιγ-
μένοϊ είς την Οήκην το». ΤΗτο 4-
ποχρβωμένη νά πηδβϊ ώς στροιΛίον
ΐ ώς π&ριστερά, άν θελετβ να είσΌε
ίιτχότβι. Υπήρξε μία μόδα ή όποία
έκαμε πολΰν κρότον. Τώρα την πα-
ρατηρεΐτ» κα! σας προξενεΤ κω-
μϊκότητχ
Άλλ' άκριδώς ΐ,ι'ς τουτο συνίστα-
τϊΐ ή ώρα»της τής μόδβς. Νά
άλλάσση πάντοτβ καί νά μή φοδή-
ται ποτέ τιποτβ. Οΰτβ άντ'.ρρήτ—;>.ς
οδτβ τό γελοίον.
Ή Μάντελιν Πάρτλαντ καί ή 'Εσθήρ^ Κόχραν, αί όΐΐοϊαιπρσΐιμοθ»!
κ^ββ φουστάνία, άλλ' όχι καί πολυ μακρυά. ί
"Επειτϊ πρέπει νά γμτ,
ή μόδα, καί διότι συντελεί είς τό
νά Ϊ!θψε·ϋη μερ'.κοΰς άϊίκίους θρύ-
λιυς περί των χαρ-ακτηρων των γυ-
να:/.ών. Λέγεται, μεταςυ ήλλων το-
σων συκοφαντικών, ότι αί γυναίκας
δέν έ·/ουν τό α'σθημα τής ΰπααοής.
Τουτο είναι μία μικρά βλεεινίν
της. Παρατηρήσατ* πώς ΰπακού-
ουν είς οίχ^'ήνοτε μόδαν, χωρΐς σ>
ζητησεις καί είπατέ μοί, άν Οά ήμ-
χορούσαν νά είναι περισσότερον ύπη-
■'.οο!. Είναι έποχή που ή μόδα βπι-
δάλλε· την ϊσχνότητα των γυναικών
καί ίδοί» όλαι χί γυναίκες Ιτοιμα|
δι' οΐαν3ηπ&τε Όυσίαν, άκόμη καί
την θοσίαν νά μή τρώγουν, διά να
γίνουν ίσχναί. Χάνουν την όρεξιν,
γίά νά μή χάσουν την γραμμήν. Εί¬
ναι εποχαί κατά τάς οποίας «ίναι
τής μόδας αί γυναίκες νά είναι πα-
χεΐαι (όπως είς την Αγίαν Γρα¬
φήν, ενθυμείσθε; έπτά ετη ίσχναί
/.αί έπτά Ιτη παχ«Γα! 'άγΐλάίβς)
καί τότε όλαι ζητοϋν νά ξαναπα-
χύνουν. Ό 17ος αίών, επί παρα¬
δείγματι, ήτο ή έποχή των χαχειών
καί καμμιά "δέν ήθελε νά εχτ; ίσχνήν
μορφήν.
Τώρα, τρίν ή μώα λάδτ] την α¬
ποφασιστικήν της μορφήν, δίατηρεί-
ταΐ ή ίσν_·^ότης. Βύρετ>ί)τ£ είς μίαν
ά μέ μίαν κυρίαν καί θα ί¬
ά έ ί
χετβ τό θάρρος καί την όχ
σίαν νά είκητε, ότι είναι .
καϊ τα άνθη. 'Αχριίώς «μ'
*·η ή μτία εχει την -χάριν
ά'ρω·/.α, διότι είναι κροωρι
".χ, ολίγον. Κατά το δραχϊιΊ
διάστημα τής ζωής της
λεπτή σαγτνη των κομψόν
λογίστων χραγμ,άτιον, ή
■/.αλλονών αι οποίαι μίλ
ως νά έξαφανισθοϋν: έλαβφ
νός όνείρο·ο, φωτεινή νΐωγ
ζ.αριντ[ς ποωίας, δροσβρά α
[).ιίς άρμονίζς, ή όι»ί« 5""
ί!ς τόν χέρα... ι , ,
Χωρίς την μοίαν η γ»,
ά άθωρις·
ρζ μ μ ρ
δητε, δτι άρνίίται μέ χειρονομίας
τρόμου πάν Ο,τι θά ηδύνατο νά δι¬
αταράξη τάς γραμμάς. Είς την Α¬
μερικήν όιτου όλαι θέλουν νά δια-
τηροΰν αύ·ττηρώς την μορφήν μΐάς
μαθητρίας, πολλά ρέστωραν «χρβο-
κί-πησαν, διά την άποχήν τώΤ πε-
λατρίών 'άπό τάς τροφάς. Αυτή ή
"ροσήλωσ/.ς τής γυναικός είς μίαν
έπιταγήν δέν είναι συγκινητεκή;
Άπα-.τεί ή μόδα κλείσιμον μέχρι
της σ*τγόνος, μανίκια μακρυά. <τφί- ξΐμον βξαιρετικώς πολύ, φούστβς Ιως τοΰς άστραγάλους, όλα πολίι στενά, ώστε νά μή περνά τό ελά¬ χιστον ρεΰμα αέρος; Ή γτνή ΰπα- κούει. Αχαιτεί ή μάία βνοικτά πα- ροί&υρα καϊ τα άντόθετα τής άλλης, δη>»., ντεκολτέ κατά ίούληση», 6ρα-
χίονας γυ;ανοΰς μέχρι των χλευρών
ράχιν βλϊίΛέραν ώς νά επρόκειτο
περί ίατρα.ής έπνσαβψεως; Ή γυ¬
νή ΰπακούει.
θά ί,το μεγάλη ύπίρδολή νά ήξί-
ου τις περισσότερα.
• · *
Ή άλή$«ια «ίναι, ότι ή -ρνατ-
χε·.α μοίοι δέν είναι καπρίτσο. Είναι
μία άνάγκη. Άνωφβλής Ι»τω ά-
νάγκη, άλλ' είς την ζωήν «ι άνω-
φδλείς % άνάγα,αι είναι σχεδόν πάν¬
τοτβ αί ^Λλλον άπαραίτητοι.
ιο πραγματι εν αν ^.. .
μία άνοιξις χωρίς ήλιον,
3ς τό είπωμεν, καί η *■
ζωή χωρίς πολλούς λογ
των ραπ:ριών. ^'Αλλ «ί
στβύσουν αί κυρίαι, ότι «
άπεχθάνονται τους λογ^
των ραπτριών, δχω? &Ψ
-οί
ψιμο'.ροΰν,
άμαρτύρονται.
ϊίνα: εύχαρ
*«
Κατά *><&Κ ϊΐνα; ότι όφείλθυν —, ,. , γυναίκας των. Διότι, ΐ » έξαψις, ή *Ρ*<τπ< ?"?'" πολύτ.μα διά την «γ·ι«· είςκυχλ^ορ ζονα παλμόν είς τας ί »νφ«χωνβ» σουν καί Ε«ειτ«μήλ«μ χτομίρειβν. Ήμ««· ράγων οίχιακής ηψαϊ', νοία. Πρέπε. νά μη ·']?» χοώγος, διά νά μή ^ λ,ώίί, αύτην αλι 2χ, μόνον δ^ι χβ,Ρ», ναίκί, άλλά καί την « Τό έπ' έμοί, «>,^
ε'ς τάς γυναίκας. «
καίτίθμ
τόν χρόνον τόν οποίον
μιάς ρρ
λΰ άκριίός.
'Εαχρός, λ
Ι.Ο5
*ν«κόςΚήρυ
πωλεϊογ δ «
ί
ρα τού μ
π ' Λ «ΐβννιωτον·

?ΕΘΜΚθν ΙνΙΙΙΛ-,. ΙνΥΡΙΑΙνΙΙ « ΑΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
25
ΙεΓΗ, Νοέμδριος— 'Εκεί
Γ · Ελλάδα φανταζομαι ότι
... ,/ίμη καλοκαίρι καί ότι
ι>; ν;.ος ή^™ίι, **,
Ιΐτί'τοίς νωχβλείς θαμώ-
1 χ/-^·^. Έδώ είνα'. και-
^α, το φθινόπωρο* ήλθε ό
Γό-ωϊϊ^-'5 ^ω' '<** 2λη ^ Ιά «υ τής βροχής, τήςόμί- 1μ3 7·ο^:ο3 κα] τού παγου 1«ι, βυοι ϊέν εσυνήθισαν το Ι τής Ελβετίας, δέν είναι εν- |ΐΙ/0', οί Έλδϊτθί όμως καί 'γοκΛ' γι άν' άπολαύσουν τα ■ «Τ- ίςεχόθηκαν κι' ολα για Ι^Γθ-ένες κορυφέ;. -την Γε- Ιέν έ'χ-.όνισε άκόαη, φα-.νονται ,το3 γύρω οί χιονισμένες .:; <·ώς ξεκινοΰν καραδά- Ιόχ'>ήρα περιηγητών γιά μα-
| α.Ιοομς. Όπως πάντοτε,
ψρ-ιΐ οί Άγγλοι καί οί Ά-
ίνοί Είναι οί φανατικώτεροι
ϊψΐν ι. Γιά τό σπόρ των «σκί»
ΙΕ;τ:ς/ /.αίνονται. Οί περισσό-
'τι.ίζ > σέ δλη την Ελβετία
^·;-;λο' καί Άμερικανοί.
1ο τί: αρχάς τού μηνός κατέ-
ι ό/.α τα ξενοδοχεία των με-
Ιτέρο/ όρεινών κέντρων. Τό
α/2ίΐ. τό «Σαίν Μόριτς»,
...6ος» είνε γεμίτα άπό περι-
Ις 0; Η)0'. τ»υ φθάνοον τώρα,
Ιλην την αφθονίαν των ξενοδο-
Ιχϊί των «πανσιόν». 3υο*κολεύ-
| νά β:ο3ν Θέσι. *
» ♦ ♦
. ησϊ,'ε άπό ττ,ν Γενε.'η
Ιΐί μεγαλη έκδρομή είς τό
|Μθί.τς Δέν ημπορεί κανείς
ντζτβή γραφικώτερο Οέαμα
Ια χιο^τςλένο Έλίετικό βουνό.
,αρχ 5ψη δίδουν στά τοπία
Ιυμιτία ϊιακοσμητική νότα τα
Ι. Βαθοπρασινα, σχεδόν μαϋρα
'.γη, μέ τα στενά κοφτερά
των, δίδουν %χν. τό φαντα-
ιριχο -την όλόλευκη φύσι κα'
' λιγάκι την μονοτονία των
ι έκτάσεων. Άλλά τό
_ . 2/ταταί μέχρις υψους
1^1300 μέτρων. Άπ' έκε'
|ε?α δέ; βλέπει κανείς παρά
, . . δένδρο.
ρΐινίταα τοϋ ηλίου, οί άπέραν-
ρ«ς -/ιονισμένες έκτάσεις ε
%ζ~'. το απείρως γοητευτ'κό
ίί' νάνε!; ότι βρίσκεται σ' -·■
μυθέν.ο τόχο. Μία άχα
^^^Μι^^ΣΤρΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΑΕΡΑ
Ι3ΟΥΝ7* ΤΗ--- εαβετιτ^-ε;
ΪΚΙΣ 20ΥΝ ΟΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΕΙΣ ΤΑΔΙΑΦΟΡΑ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ.. ~ατα Ι,ζίζπ άλματα επάνω άπα
ΤΑ ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΣΠΟΡ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΤΡΕΧΟΥΝ ΟΙ ΤΟΛΜΗΡΟΙ. *Ρννους καί χαράδρες. Οί πειό έ-
ςησκημενοι «σκιερ» είνα: οί Έλδε-
τοί καί οί Άγγλοι. Είς τους περ>
σινους αγώνας ποί) έγιναν ήλθαν
πρώτοι καί δέν όπάρχει καμμιά άμ-
φι&ολίζ ότι τό ίδιο 6ά συμβή καί
εφέτος.
Τό δράδυ, μετά το γεΰμα, άρχί-
ζει ή μεγάλη χθσμική ζωή τοϋ Σαίν"
-Μόριτς. Οί γυναΓκες πού φοροϋσαν
κατά την διάρκεια τής ημέρας πρό-
χειρα φο:έματα, τώρα έμφανίζονται
μέ ε?ωι;ιε; τουαλέττες άμυβήτου πο¬
λυτελείας. Οί άσπρο1., χιονάτοι λαι-
μοί λάμπουν άπό δ'.αμάντια καί μαρ-
γαριτάΐία. Καί άρχίζει ό χορός καί
τοτε σέ όποιοδηποτε μεγάλο ξενο-
3οχείο τοϋ Σαίν Μόριτς καί αν κα-
τθ'.κή κανείς, δέν έ'χει την έντυπωσι
ότι εύρίτκετα: σέ 5ψος χιλιάδων μέ-
τρων, σέ Ινα μικρό Έλδετικό όρει-
νό χωριό, άλλά σέ Ινα άπό τα πειά
πολυσύχναστα Παρισινά νυκτερινά
κέντρα...
Ό χορός παρατείνεται μέ τό ίδιθ
κέφι καί μέ την ίδια ενδυμία εως
τίς πειό προχωρημένες πρωινές ώ-
ρες. Άπορεί κανείς «ώς όλος αΰ-
τός ό κόΐμος, ό οποίος κατεπονήθη
την ήμέρα μέ τα σπόρ, έχει τόση άν-
τοχή, ώστε νά δ'.ατηρή' την νύκτα
δλη την δροσ-ά καί την φρεσν.άδα
το;..·
ί~ν - ·-*'
λεκτ-κώς άκο^ραστες. θαυμάζει
/.ανείς μέ την άντ&χή των. Ή τζάζ
μπάντ μέ τοΰς γλυκείς καί έκνευρι·
στικούς ήχους της νομίζει κχ^εις
ότι όλ'ο καί έρεθίζε'. τα νεϋρά των
•/.αί δέν τ' άφίνεί νά ξεκουρασ&οΰν...
"Ενας φίλος μου "Αγγλος πΐίι
περνά τόν περισσότερο καιρό τοΐι
στήν Ελβετία, μοϋ έ7.εγε: «Ζώ έδώ
πέρα δσο τό δυνατόν περισσότερο,
γιατί αίτθάνομαι νά έκατονταπλα-
σ-.άζεται ή ζωτικότης μου—Χο πρωι
ξυπνώ έλαφρόϊ σάν πουλί. Καί μό-
νο τό γεγονός ότι ζώ, ότι θ' άπο-
λαυσω άκόμη μιά μερά τό ύπέροχο
αύτό πράγμ-α ποίι λέγεται ζωή, μοθ
δίνει τόσο κέφι, τέτοια διάθεσι, ώ¬
στε δσο καί άν κουρασθώ την ήμέ¬
ρα, την νίχτα είμαι Ιτοιμος νά κά¬
μω τα πειό τρελλά γλέντ:α. Ασφα¬
λώς τό γεγονός αΰτό όφείλεται στόν
θαυμάσιο άέρα των Έλδετΐκών 6ου-
νών. Ζωντανεύει, άναζωογονεί, δί¬
νει ζωή καί στοίις πειό τσάκισμέ-
νους όργανισμούς. Είναι μ·.ά άληθι-
| νή κολυ<Αΰήθρα τοϋ Σιλωάμ». Ι ΠΕΤΡΟΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ Γυναΐκες τής ΡίΛ<ίσίας εΰοοΰσαι την ελευθερίαν των μετά την ανατροπήν τοϋ Τσάρου. Παρίλα^ις είς τάς όδούς τής Μό^ΐχας. ΙΙηγαίνουν νά κάιιουν γυμνά/{ΐα υπό τα όλέμματα των· Μπολσεβικικόν άρχών, αί οποίαι ^ιροντίζουν διά την υγείαν των. καί ή ΐις έ'χεί ενα τόσο άγριο καί επι- δλητικο μεγαλϊΐο, ωΐτε καταΛαμ- δάνετα: ό περιηγητής άπό 2έ«ς. Υπάρχον το/^μηροί περιηγηταί ποΰ δέν διστάζουν νά κάχσυν καί τίς πειό έπ'.κίνίυνες άναβάτεις Δυστυ- χήμα-τα συμίαίνουν καθημερινώς. Παρ' δλη την ύπηρεσία τής διασώ- σεως των χανομένων είς τοίις παγε- τών?ς, κάθε τόσο χάνοντα: α,ν^ω- -«, Οαπτόμενο·. κατά τόν τραγικώ- τϊ?ο τρόπο κάτω άπό πχχυτατα στρώματα χιόνος. Τα περίφημα άνι- χνευτικά σκυλλίά τοϋ Άγίου Βερ¬ νάρδου, θαι^μάσια βξησκημένα, σώ- ζουν πολλούς, άλλά κα· πάλ-ν δέν είναι ολίγα τα θΰματα. Είς τό Σαιν ΛΙόριτς Καί εφέτος ή μεγαλειτέρα κίνη- τις των σπόρ «ά γίνη είς τό Σαίν Μόριτς. Είναι εν α μικρό όρεινό χω- τής Γερμανικής Ελβετίας. Ό σύ- ίήθης πληθυσμός τού Σαίν Μόριτς 3έν Οπερβαίνε·. τάς δΰο χιλιάδας, τώρα δμ'ως τόν .χειμωνα, _λόγω τής ίληθώρας των περιη*;τ,τών. φθανε: /.αί τας όκτώ καί τάς; δέκα χιλι¬ άδας. Τό χωριό ευρίσκεται είς ολίγων ημερών απόστασιν άπότήν^ Ζυρίχην Άνεδαίνει κανείς μέ τόν όδοντωτόν «8». Στό σταθμό ξανθές Αγγλίϊες καί Αμερ^κανίδες με κουκλίστικα μουτράκια, μέ γαλάζια μάτια ποϋ χαμογελοϋν μέ παιδ'.κή αφελεία, περιμένουν την ώρα τού | ξεκ:νήματος. Είναι δλες ντυμένες λέ κοστούμια σπόρ: κοντές μάλλι- νες σκοϋρες φοΰστες, άσπρες φανέ7^- λες μέ ψηλό γ:ακα, μικρους μάλλ:- νο^ς σκουφους καί στά πόδια γ/,έτ- τες -/.α! χονδρά παποΰτσια μέ με- γάλα καρφ-.ά γιά νά μή γλυστροϋν στό χιόν:. Μιά νευρικότης καί μιά άνυπο- μονησία είναι χυμένες σέ όλα τα χαρούμενα αύτά μουτράκια, κατ)ώς τό τραίνο άνηφορίζει άργά πρός τό Σαίν Μόριτς. Άλλες ερχονται πρώτη φορά, οΤλλες εχουν παληά γνωριμία μέ τόν Σαίν Μόριτς καί την Ελβετία, κα: προσπαθοϋν νά κατατοπίσουν τίς φίλες των. Δέν ύ-άρχε: πειό εύχάριστο πρίγμα άπό τό νά μπαίνης σέ μικρό όρεινό χω- ριο Ελβετίας. Δοκιμάζει κοτ;είς μιά βα&ειά, ζχράξζ^ χζροι, σάν νά ςαναγεννιέται. Κάθε τόσο αΐσθάνε- ται την ανάγκην ν' άναπνέη δαθειά, έλαφρός, τόσο ά^βλα;στικός είναι ό άέρα;! Μικρά, χαριτωμένα ίκια, σάν ψευτικα, μέ στέγες χιονισμένες, αίς ύποδέχοντ'αι· Στά παράθυρα καί στίς πόρτες προβάλ- λουν τρ&ωτ.ζ, που κ;ττάζουν τοϋς ξένους έταστικά περίεργα. Παρα- κάτω άρχίζουν τα ξενοδοχεία. Είναι πλήθος, κτ'.σμέ^α όλα στίς πειό γραφικές γωνίες τοϋ Σαίν-ιΜόριτς. Πολυτελή, άνετα, παΐρέχουν μιά ϊδεώδη, πράντχατ·., διαμονή στούς περ'.ηγητάς. Άπό τής απόψεως αυ¬ τής είναι μοναδικ-ό δχι μόνον τό Σαίν-Μόριτς 'άλλ' όλόκληρος ή Ιί, ο Ιν'εο ιοΟ^β Μπάμ-ίοκ, έκ Μινεόλας Λόγκ "Λιλαντ, καί ή ΜάρτζοΠη Ροδ άΡ Ειτν)ν> *κ Νέα? Υόρκης, οί όποίοι ετέλεσαν τούς γάμους των
Ρ'τ ,,α! «ανου το-»'ν είς ϋψος 2.500 ποδό»ν υπεράνω τοΰ αεροδρόμιον
ότο'- ι > ° *ατί)λθον είς την γήν τϋ βοηθεία άλεξι^τώτων. '*--------"
υ'ποέ^1* ·θών καντ.
χυτητα εποτ^ω <ττα μικρά αΰτα άμα- ξ:α. Τό άμαξάκι κυλά, πηδο;" γέρ- νει. λοςοδρςμεϊ καί καμμιά φορά, οταν γίντ} καμμιά άπότομη στραφή, μπορεί καί νά άναποδογυρίση. Τότε ακριβώς συμ,βαίνουν συχνά ϊυστυχή- /.ζτζ. Καθημερινώς τχεδον τραυμα- τίζονται οί σπόρτσμεν στά πόδια, στά χέρια καί στό κεφάλ;. Κάτοτε τα τραΰματα ε,ίναι καί σοδαρώτερα /.α: θανάσιμα άκόμη. Πέρ>τι έσκο-
τώθησρ;ν 3ύο νεαροί Σουηδοί πού
κ,ατέδαιναν μέ Ινα «μπομσλέι» άπό
τό Σαίν-Μόριτς.
Χ1 ό «τρότ τοΰ ΣχΙ
Άλλά, καθώς εγραψα, οί φανα¬
τικώτεροι σπόρτσμεν έπιδίδονται στό
ΐπόρ τοϋ «σκί»· Τα «σκί» είναι δύο
ΐτενόμακρα σανίδια, γυριστά στίς
άκρες, σάν δάρκες, ποΰ τα φοροΰν
οί σπόρτσμεν στά ιτόδια καί μέ τα
όπο?α ή.μ.ποροΰν νά τ{έχουν ΐλιγγι-
ωδώς. Γιά νά μή χάνουν την ίσορ-
ροπία. βαστοϋν στά χέρια των καί
δΰο μπαστοΰνια. Ύχάρχουν «σκιέρ»
ποίι κάμνουν καταπληκτικάνπράγ-
ματα. Παίρνουν φόρα άπό ύψωματ»
καί κατόπιν κάμνουν Ιπικινδυνωδέ-
Ή κθνμοπνλιτικη ζωή
Πρεπει νά εχη,ζήσε'. κανείς στά
μεγάλα κοσμοπολιτικά κέντρα γιά
νά μπορέση νά σχηματίση μιά όπωσ-
δήποτε ΐαφή ί3έα τοϋ τί γίνεται κά¬
θε χειμώνα στό Σαίν Μόριτς. Δέν
είνα; &-"τε έκατό, οδτε διακόσιοι οί
πολυεκατομμυρ'.οϋχοι ποΰ παρελαύ¬
νουν. Είναι άπειροι. Έρχονται στιγ-
μές δπο; νοα-'ζει κανείς δτι αυτή
την έποχή δέν υπάρχον παρά μό¬
νον έκατομααριοϋχθ! στό Σαίν-Μό-
Όλη την ήμέρα γίνονται οί πειό
τρελλές διασκεδάσεις μέ τα σπόρ,
Άλλίΐ παγοδρομοϋν, όίλλοι διατρε-
χουν τίς άπέραντες παγωμένες έκ-'
τάσεις; μέ· «1υ§08», μέ «μπόμσλει»'
καί μέ <σκί». Οί «1υ.§&8» καί τα «μπόμσλεϊ» είναι μικρά κοντά άμά- ξια, γιά Ινα, δΰο, τρία ή καί περισ- ϊότερ,α άτομα ποΰ κατηφορίζουν ,/έ ίλιγγιώϊη τανΰτητα τα έουνά. | Είναι θέαμα άληθινά διασκεϊα- ττικόν καί ενδιαφέρον νά βλέπη κα¬ νείς νέους καί νέες καθισμένους σφι- χτά-σφιχτά τόν ενα πίσω στόν άλ¬ λον. ά οοβολοΰίϊ μέ ίλ'.γγιώδη τα- Ό Άμερικανός έξερευνητής Ριτσαρδ Ε. Μπυρντ, όστις^ με τοεις α/.λοις σνντρόφους τού εξετέλεσεν επιτύχη έναέριον πτήσιν δι' άεροπλάνου έκ τή; βάσεώς τού «Μικηά Άμερική», τοΰ Άνταρκτικοΰ, μέχρι τοϋ Νοτίου Πό- ς ?ου καί ικηά Άμερική», τοΰ Άνταρκτικοΰ, μέχρι τοϋ Νοτίου Πό Ή διαννθεϊσα ά.-τόσταίΤις ήτο 1600 μίλια. Άοιστεο$, ο *- δηγός τοΰ άρροπ>άνου. Μττοντ Μόίτεν

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 Δβίεμβρίο».·.—Πατα-
πίου τοϋ όσίου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 9 Δεκεμβριού.—Ή σνλ-
ληψις τής Άγίας "Αννης.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤίΚΑ
Επί Ελλάδος Ι.29%0 η
—Λ Λονδίνον $4.84% ή λίρα.
|—Η Παριτίων 8.90 13) 16ε τί» φο.
Επί Γερμανία; 85.76^ τό μάρκον.
Επί Ιταλία; 5*230 >"ι λιρέτο.
—τί ΣΓρβία; 1.76 3)8 τό Οττν-ίριοτ
'ΕπΙ Ρουμανία; 0.60 ^ο τό λέϊ.
Εμ Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο * χορ.
ίΕΑΤΡ
ΙΟδ
5ΤΒΕΕΤ
Αίοα» Αγγλίας
Γαλλιχά Φράγχα
Δώ Η
άγχα ...........».9Μ4
Δοαχμώ Ης τή» καλλιτέραν τ«μ»ν».
Τηλϊφωνήοατβ δ;ά τιμάς:
ΤλέΟίΙί 6
Τηλϊφωνήο
Τηλέφω—:
ς:
6271—5.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΕ 601
100 ΡΑΚΚ ΒΟυΥ
ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής όίοδ Μ3(1ί50Π>
Έχοίβομεν ίΛΐταγάς είς Δραχμάς
ί.τΐ 8λων τά>ν πόλεων τής "Ελλάδος
(Ι; τάς καλλιτέρας τιμάς τή; ή'.έοα;.
Τηλέφωνον: ννοΓΙΐΙ 2943. β. 7.
01.Α85ΙΡΙΕ0 ΑθνΕΚΤΙδΕΜΕΝΤβ
ΚΟΙΝΡΚΙΚΑ
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
Είς τούς δώσαντας αμοιβαίαν υπό¬
σχεσιν γάμον την παρελθούσαν Κυ¬
ριακήν. Κων. Παρασχευόπουλσν, έκ
Κορίνθου καΐ Γαρονφ. Ξυπολιηάκο, έκ |
Χανίων, __,.,...„ .. .,,___,
φοιτυν Άρσακειον, Αθηνών καί —
σίγνωστον είς τάς Ελληνικάς Κοι¬
νότητος της Νέας Αγγλίας, διά τάς
άκαμάτον; προσπαθείας της πρός δι¬
ατήρησιν τής γλώσσης των πατέρων
μας καΐ πρός 'Ελληνοπρεπη μόρφωσιν
κΐ>ν 7ταιδιων μαχ, συγχαίρω διά τό
■δ έκλεγειν καΐ ενχομαι αυτοίς ταχείαν
;ήν στέψιν.
ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΣΙΟΥΤΣΙΟΣ
ΒθδΙοπ, Μ355. (14226—8)
ΖΗΤΟΥίνΎΑ! ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ Λ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Διδασκάλισσα η έγ-
.. ( γοάμματος 'Είληνίς, ώς πρώτη 'Ελι-
°πο-1 μελήτρια διά τό 'Ε^.ληνοαμΐριχανιχό>ι
ιί πά- 'Εκπαιδ£ντηρ*ον Νέας 'Υόοκης· Άπο-
ν~ ταθίίτε πρόσω—<ώΐ: 909 Ευεΐο Ανβ., ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ ^Μ την θλίψιν μαστίζοτχταν την ψυ- ;ην μας επί τή "σχληροτάττι καΐ έπω- ύνω απώλετο τοΰ προσφιλίστάτοιι ή ρ Βγοπχ, Ν. Υ. , Ν. Υ. <ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ) (3—δ) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωιιάτιον επι- πλωμένον, παρ' 'Ελληνική οικογένειαι, μέ λοντρωνα καί θερμανσιν. 'Αποτα- θήτε: 511 ν7. 146ίΙι 51., Αρί. 5. (14224—8—10) ΠΡΟΣ ΠΙΜΗΣΙΜ 111*. Ο. ϋ. νΗΕΤΤΟβ 1482 ΒΓοαϋν/αν, Βοοαι 610. (Τί ^ ^-^——————————————■—■ «^ ουνψ απωλεια τοΰ προσφιλέστατον ΜΙΚΡΑΙ ΔΓΓΡΛΙ Α! ϊ χαί ",010^01» ^"Υ01". πατρό; καί πάπ- ΜΙΚΚΑΙ ΑΙ ΓίΛΙΑΙ ^ -υ ήμ^ Εύθυμίου Βαρ«έρη, έπισυμ- Ι βαντος^ την 29ηγ Νοεμτίρίου, σπεύ- ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνικτι νοαφοατιγα- ι δομεν όπωΓ καΐ διά τοΰ τώτίβι ηιτηή. ΖΗΤΕΙΤΑΙ Έλληνική γραφομηχα- νη. Άποταθητε: Ε. Τ3κΐϋθ1ϊ, 472— "" ' (14223—8—10) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Ηαάδοπ 5β3ΐ ΡΙβ- Ιβδ καλής ποιότητος. Κ. 5ηορΐδ, ί07 —7ϋα Ανε., Ν. Υ. (14209—6) ΔΟΡΕΑΝ Μβθήμοττα Αγγλικη;. Όι&'ηκ »*; Βύνασθε νά γίνετε ΆμερΛκανοΙ «ολί- ται. Άποταθήτε έκαστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην Ενεηίακ ίίοηοοΐ Νο. 17, επί τής 48η; όδβΰ. <Μ«τα«» ϊΙ& αηά 9ϋι Αν*·.) ν^ λ,[τ ά?ΐ|ν ι>ν&>ιοριον, σπεν
μεν όπως κβΐ διά τοϋ τύπον έ«ρρά-
σωμϊν τάς θερμάς ημών ευχαριστίας
πρός πάντας τοος παρακολουθτισαν
τας την κηδείαν, τούς π«ραμυθήσαν-
τας καί τούς διά τηλεγναφημάττων τ)
έπκΓτολών ο^ννττ|θεντας ημάς, ώς
καΐ τούς καταθέσαντας στεφάνους επί
τής σοοοδ τοϋ αειμνήστου."
Οί βαρυπεγθοΰντες,
Ή Σύζυγος,
ΣΜΑΡΑΓΔΑ Ε. ΒΑΡΒΕΡΙΙ
Τα Τέκνα,
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Χ" ΙΑΚΩΒΟΥ
ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΕΕίΝΌ-
ΦΩΝ ΕΥΕΝΗ ΒΑΡΒΕΡΗ
ΕΧΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον .ιαι?'
'Ελ).ηνική οίΜθγενεία μέ θε'ρμανσιν,
λουτρόν χαί ηλεκτρικόν. 'Αμηαθήτ
265 ν. 4131 δι., ΑρΙ. 2.
(14221—7—8)
ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΑΙ δωμάτιον μέ θε'ρ-
μαν<ην,( λουτρόν καί τηλέφοη^ καί ολα; τας τίλενταίος ενχοί.ίας, κατάλ¬ ληλον διά δύο ατομα, παο' όλιγομελι3 Ελλην«Ή οίκογενην—511 Υ/. 148™ &Ε-, Αρί, 9. (14215—6—8) Ι ΦΩΝ, ΤΡΙΟΣ, ΕΕί ΒΑΡΒΕΡΗ Σ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΔΟΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; ΙΙσιδει'ας θ' δά δ Τό Γραφείον τή; ΙΙσιδειας Λαοέ- νει μοθτ'ϊΐατα δωρεάν διαρκούση; τή; ήμέ(>ας, εί; άνδρας καΐ γνναϋια^
ΐϊτινε; έπιθυμοθν δπω; έχμάθωοι τη»
Αγγλικήν καί πώ; νά γίνονν Άμι-
οικσνοί πολίται. "Οσοι έπιθνμοϋν τα
ατααβώσ ί άξ ά δύ
οικσνοί πολίται. Οσοι έπιθνμοϋν τα
χαταταχβώσιν εί; τάξιν τινά, δύναν¬
ται
V
άποταθώαι, έκάατ— Δηττέρ~
καΐ Τετάρττιν, άπό^ϊ—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 χοΐ 409 ΡαΟΙΙο 5ο1ιοοΙ 27.
αριθ. 215 Εαβΐ 41βί 51. Πάντες
ποοσκαλοϋνταί δπως ποοσέλθαχΐιν.
Ω, Ε^ΥΕΝΗ ΒΑΡΒΕΡΗ
ΙΩΑΝ. καί ΣΟΦΙΑ ΣΑΡΙΟΤΑΚΗ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον κατάλ-
ηλον διά δύο άτομα η άνδρόγννον,
ταρ 'Ελληνική οΐκογενεία, μέ δλα;
τας νεωτέρας ευκολίας.—»δ8 νΥαΙπ-
«7π
ΦΙΟ.0
», γωνιαϊον, τέλειον
προνομιοϋχος το.-αιθεσία,
ηγγυημένα καθαρά κέρ-
μηνπαίως. Άπαιτοΰντα»
, πλησίον σταθμόν,
Ι45·000 ΐό ^ος, μέ
^Μ—ίβΜβη ευκόλως
ίισ·Τ<^" «1 500-1800 ως. βετές ένοιχιαστήρι- *19208 μηνταίως. Τιμή 000 ΟΙ -Εγγονοι Αρί. Α,—ίτοηί. (Δ. χ.) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Σπεύδα) όπως καΐ δημοσία έκςρράσω τα θερμά ευχαριστΓΐρια καί άπειρον ευγνωμοσύνην μόν πρός τού; όμογε- νεϊς \; —χροικίας ΐΗηιαίοβ, ΒπχΛ- Ιν Νέ Υό ΚΟΥΡΕΙΣ! Κατά/.ληλος εΰκαιρία όπως μά- θετε μίαν χατά>.ληλον τέχνην έντός
τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι
χρήοτμος καί διά την πατρίδα σας.
άί&αχτοα {ΐόνον $25.00.
Είμεθα τό μόνο Ελληνικόν Σχο¬
λείον έν Νέα 'Υόρκτι, διά νά μάθε-
τε καλώς την τέχνην τοΰ κονρεως.
ΝΕν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
50ΗΟΟΕ
359 —81η Ανβ., (Γωνία 28 Όδοΰ)
Ιτη, Νέας Υόρκης καί ?Λ»πών παρ-
οιχιών τής Άμίρικης, καί πρός τούς
Άμερικανοϋς Ιαΐη3ίο8 καί πέριξ, οΐ¬
τινες άπεστειλ(ϊν κώ κατέθεσαν στε-
φάνοι^, παρηκολούθησαν την κηδείαν
τοΰ πολυκλαύστσυ άδελςροΰ μου Άν-
δρέου, μέ συλλυπτίθησαν τΓ)λεγραφι-
κώς η δι' έπιστολών, συμμερίσθησαν
τοΰ πένθους μόν καί ποοάλλοτρόπως
εξεδήλωσαν πρός εμέ την συμπάθειαν
των. Ταυτα πάντα δεΐΝννονν την εκ¬
τίμησιν καί αγάπην των οποίων άπή-
I
λαι«ν ό άείμνηστος ά-5ελφός μος,
| πλέον δέ είνε δι' εμέ άνακούφισις
' παρηνορία.
Ό βαρτΒτενθών άδελφόΐ:,
ΧΡΗΣΤΟ2 Γ. ΚΑΤΗί:
" Ι., Ν. Υ.
επί
καί
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕ1Σ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού Κων¬
σταντίνου Σ. Καλοδίκη. Ό γνωρίζων
παρακαλεΐται νά την αποστείλη είς
την κάτωθι διεύθυνσιν: Μ. 8., ο)ο
Νβϋοηαΐ ΗΙϋ 3 Υ
Νβΐίοηαΐ
Χ. Υ.
134 Υ. 2611ι δί.,
(7—9)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τοΰ Γεωργίου Ν. Μονταφί-
δου, έκ Βώνα, τής Μικράς Άσίας
νά την αποστείλη είς τόν αδελφόν τού
Δημήτριον Ν. Μίδ ί
δοοΐιΐ', Ο
Μονταφίδην, _
ϋ. 8. 8. Β.
(7—9)
ΟΛΕΘΡΟΙ
•Υπό Ι. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
Συλλογη —ιημάτων έμπνευβμέ-
νων άπό την φρύίτΐν καΐ την αγω¬
νίαν των τελεντοΜβν πόλεμον.
Τιμάται, χ«4/ιόοηον, $0.7δ.
Γράψατε:
ΤΉΕ ΝΑΤΊΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
14· %¥ΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΗΕΕΤ
ΚΟΣΤΗ ΠΑΑΑΜΑ
Ο Υ10Σ ΤΗ! ΑβΙΑ!
ΚΑΙ
ΤΑ ΝΗΤΗ ΤΗΣ ΨΠΗΣ ΝΗΥ
Ή εμπνευσις καΐ ή άρχαιοπρί-
—ίΐα τοΰ υπέροχον ΰμ-νου πρό; την
μτγάλην θέαν τής άρζαιότητος Χαί
ή λυο*χή άπλότης καί μαγεία τοΰ
στίχου εί; «Τα Μάτια τής Ψι-χής
μθν>, είς Ινα τόμον αποτελεί ότι
ήμπορίϊ ποιητικώτερον Λά όνειρΕυ-
θή ίνας άναγνώστης.
Τιμάτπι, χαρτόδετον, $0.90.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑΙ.Ο"
14Ο %¥. 2βΤΗ 6Τ.,
Ο ΓΎΙΟΣ ΤΟΪ ΗΛΙΟΥ
Υλ* Τζάι» Αόντου. "Εργον πλη-
ρες γοητείας κ«ά πτςκ.χετειών.
Ζατντανή ζωγοαφιά τής ζίοής των
θάλασσαν. Τιμδται &εοεμενον $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
14· *¥. 3«ΤΗ ·ΤΜ ΝΕ«ν ΥΟΗΚ
ΙΤΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν η σχετικόν τι περί τοΰ κ. [
Σεραφείμ Π. Μαντή, ύπολοχαγοΰ τού ι
Πεζικοΰ, καΐ έξαφαντσθέντος έν τή1
Μικρ4 Άσία κατά την ύποχώρησιν
τοΰ 1932, νά είδοποιήση τόν κ. Ι
Οβγγτ», Ρ—αβτϊοΐί, ·Μ(3.
(14212—6—11)
85.
ΡΝΕΚΙΕ5 ««λλ*
είς έχλεκτάς τοποβε-
η^ κέρδη, έντό;
<Υ άό μεχρ» §66.000. Ε εφθήτε ςΛ*ά εδ«?ητε τό Κατά- ποθεϊτε. Ή δοχιμή «εί- τι μβ , τέλειον καθ' 8- 1·δ0° ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ Γε¬ ώργιον Μητό { "Ασσον, έξ Άμα).ιά- δος. Ό γνωρίζων αύτην παρακαλεί- ται νά την αποστείλη είς την έξαδελ- φην τού Πηγήν Μητά, καΐ νυν συ- ζνγον θΐοδ. Γιανιά: 1418 ί»Γ. ΝΙ- Ανβ.. Νβν ΥογΙ£. Ι- Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΓΡ/.ΦΟΥ ΥΠΟ ΑίδΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ ΗνθΜττόοημα μέ χα»ιικήν νπόθβ- σιν χαί σκηνάς ά—«ΐΌτάτας, πον προκαλονν τόν γέλβτα. Είναι άπο τα πλέον ενχάοΜττα βιβλίβ ποο έζε- θόθηβαν μέχοι σήμποον. Τιμάται χαοτόθπτον.....(0.75 Γοάψατβι ΝΑΤΙΟΝΑΧ, ΗΕΒΑυ>
140 νΥ. 3β(_ 5^, Νβ- Υογ*
Ο Μ ΣΕΠΑΡ
•Υπό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ' ΕΝΝΕΡ'ϊ
Ή λαιλα-τώ&ης σταβιοδοο?ΐΜΐ ί-
'ός μα^ροϋ ηρωος ώρβίου, εΰφοοΰς
«αί όννατοΰ, ό οποίος φχύχνλ'ζεται
«αί 0<κοτττ€ύη δεκα έπτά φοράς ιέ 5έχα ένττά Λκηρόροι·ς τράτοους, τροκαλεΐ τόν εροττβ των ώοανοτέ- ?ο>ν γνναιχών τού Λονδίνον κβέ
ι&Αζ παρα&ϋθετα» μόνος τού διά
ι-ά καρατομτ]θή. Δε&βμενον $1.25.
Γοάφατ«:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 6Τ., ΗΕ¥ί ΥΟΗΚ
ΡΑΤΈΚ8ΟΝ, Ν. α._'Ο)λχ αί έχ-
οόσβκ; τού «,Εθνικοϋ Κήρνκος> πω-
/.οΰνται παρμ τοΰ κ. Σιμοπονλον, 444
ΜΗΛβΙ 81., όστις δέχεται μικοα; χαί
μεγάλας αγγελίαι, ώ; χαί ένγοαφά;
•ννοοομητήν.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ, Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
βΕΟΒβΕ Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ Ο.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ
Άναλαμβάνομεν κηδεία; εί; οιονδήποτε μέρο; έν
Νέο 'Υόρκο χαϊ Νβνν ^^Γ5β^^.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308
«V.
47ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ 01ΤΥ
ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίΥΑΝΙΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΙ.ΥΝ:
187 80ΙΙΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΡΗ0ΝΕ: ΝΕνΐΝ5 945Ο
-ϊβόο
Ικλεκτή ,—ο9ί.
«δ—$£
, έκλεκτή τοποθεσία είς
| ΒΓθβΓΐνβν, είσπροξεις $1.000
I-
βδομαβισίως. Ό δυνάμενος νά
-■------- μίαν λογικήν τιμήν στόν
·'—'λως τό αγοράζη.
'ΟΤ γοηααϊον, ςνχοΧο
τον, τέλειον καθ' ο) α. Λα·
ΠΡΟΣ
Άποταθήνε/^Τ^
Νβνν Υογκ ____
Τηλε'φ. ΒΓΥ&αΙ 8641, 5482. 6091.
ΤΑΣ ΑΓ0ΡΑΠΟΛΗΣ.Α-
ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ
■ΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ-
ΟΗΣΕ12Σ ΣΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
Ο «ΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
■Ε 14 ΕΤ2Ν ΠΕΙΡΑΝ
Μ-Ι,ΐο
5.00. Ι)υ
-- $400.00. ..
$150.00. ΕΜΡΙΗΕ 4»
(Γωνία 30 Δρόμων) ]
Τηλέφωνον: ίεχΐηβΐοη
μ.ϊτρητά.
αΟΓΓΕΕ ΡΟΤ
, δΐ,
Μοιιαδιαίω; $900-1
?9·5Ο0, μέ $3.000 «Χ
ίνοικιαστηρων, ένοίχιβν
Σπεύσατε άιιέσως
ΠΕΧΤΑυ
Γ>θομαβιαιως $2.000, τιμδ
Άπαττοΰνται §8.000
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, εΐσ,ι.
—1800 έβδομαδιαίως.
κιαστήριον, ενοίκιον "λογιχογ''
αιτοίτνται $8.000 ιιετρητιί.
ΒΕδΤΑϋΚΑΝΤ, ,4,*
ΒΛομαδιαιω; $1.600—?1.70βΓ|
τές ένοικιαστήριον·, ενοίκιον '&
τιμή (30.000, μέ $8.000
ΓΌΓΡΕΕ ΡΟΤ. ε!~ρ^
βδομαδιαίως §1.200, ίνο£κ»ον Ι
μακρόν ένοικιαστήριον, τιμίι |
000 μέ $4.000 μετοητά.
ΚΕδΤΑϋΗΑΝΤ, εί; _._
σαν πόλιν τοΰ Γοηη., μαχρδϊ!
κιαστιίριον, ενοίκιον $125, Γ
ξεις $50.000 τό ετος, τιμή
μέ $4.000 μετρητό.
6ΚΟ0ΕΚΥ δΤΟΚΕ,
καθ' όλα, εΐσπράξεις $500 ι
διαίως, τιμή $6.000, μαχ^όν 1
κιαστήριον, ενοίκιον $150 μηηα
128 ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΈΒΙΕ5 |
τος καί έκτός τής Νεας 'Υόρ;
πλησίον μεγάλην θεστρων καί ο
μών. μέ ήγγνημένας έργοσία;.!
κτά; τατοθεσίας, μέ μακρά χαί Ι
γυημένα έΎοικιαστήοια.
Ο ΜΟΧΟΣ ΣΤΟ "ΕΙΔΟΣ
Ο. ϋ. νΠΕΤΤ03
1482 ΒΓ03(1ν3>·, ΒθθΙΠ 51
Βε*. 42—43 5ΐΓβρ{5,
Νεν ΥοΗί """
πρός τό βιβλιβ
λβΐοντου «ΈΟν. Κή
»ιος» παραγγελίαι έχ
λουνται μέ απόλυτον ι
κρίβϊΐαν καί «ροβ*χ
καλώς βυβκευαβι*ίν
καΐ ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. Όϊ
τάς «αραιγγελί*?
είς το 6ιβλιο«ω)
τού «Έθνικοΰ Κ»,
κος», είς τδ οποίον
ΰ όθον
κύνονείδητον
«ν.
•Υπό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ1 ΕΝ!
Τό Λβριπττ*κιΛίστίρον
τού Άλφόνσον Δ' 'Εννβρν,
πλήρης ίρώτων, -~ν-;---- , ·^
σω κτνδνχι>ν καΐ άγριων, ο» «Τ
μΐττΕΟάλλονν τό ένδιχκίίΐΤ"™11
ναγνώστου είς Λρβγμα™
νίαν. Σβλένς 800 «τα
εΐκόχσν. Δ«6ΐμέν~ ·.··
Γοάψατ*:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑί.^
14· %ν. 2βΤΗ 9Τ·, ΜΕ** ϊ0
τ»·; ένοικιαστήριον ίνοί
κιον $125. Τιιιΐι «Ι ι λλλΛΤ·^1;
Ο
νά
•Υλ* θ.
"Έργον . .,
έΐηλί· άπ ότην γ
χωτάτσυ των χ>""
γράφων διά
ολουί.
ΤΛμάτοι
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ-1»
140 *¥. »·ΤΗ "* "ε*

«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΤΤ. « ΑΓ.ΚΤΛΤΤ,Ρτην 1929.
κ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
51,
Ανοηιιβ
1
.- Αί»· Κανέλλος Κανελλό-
ηουλος.
Γραφ. \'»ά5ν»·0Γΐ1ΐ 8599.
946».
ΕΚ
ΑΓΙΟ2
Εΐω ΛΤΓββτ.
-·. Τ. Με~5ό»οι**ί
'αν: ΑβΙοΗ» Ι·».
Η^ό ΙΤ
Π^ΓιΙΑΝΑΠΟΥ ΤΑ*υΥ
1.0 ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
1 Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ,
1Γί1 Ατβηορ. Ν*» Υ01**
β ΧΙιιννβββηΙ Τίβ
·. ΧΙιιννβββηΙ Τίβε.
Σ ΑδΤΟΗΙΑ. _ Ι.
ίΕΗδΕΥ ΟΙΤΥ Ν. ^
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟ3
•51 Υογ1£ 5ιΐθ«τ
ΚατοιχΧα Ίερέω;:
•80 ΡηΙπηοηΐ Ανβαπ·
Τηλίφωνα: ΒβΓΚΜ 281
«αί Μοητκο—θ— ϋΐί.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ3
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ»
α /_ 'Εν,Νίβ Ύοοχβ.
Διεύθυνσις Ιερέω; Άρχΐα. Λάν»
Λεσνταρίδου χαΐ 'Εκχλησία:·
105 Ε ί,ιϋ 81.. Νέ- Υογ* Οί
Τηλέφωνον; ίβΐΐηίίοη 6791.
ΕΛΛΗΜΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
117
IV.
Ιίδΐίΐ 51.. Νβ~ Υογκ Ου
ϊηλίφ. 'ΕκκλΓΐσία;: Μοηιπιβΐκ »ίθ
Κατοικία Ιερέακ::
ΑΙλΐσ. Νικόλαος ·Ανδο·όποι·λο:
601 νν. 183 5γ~«.
Τηλέφωνον: ΒΓ&άΙιιΙΓΐτ
ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ ΣΩΤΗΡ1Α
^Βιβλίον ώραιότατον, σννταχβεν πά-
οά 'Λγαπίον ΜοναχσΟ, τού Κρητός,
άσκησαντος έν Άγκρ "Οοιι. Περι·
λαιι6άνει νομοθεσίας, έξετάζει τα ~οΙ
β<»ετής καί χαχία:, έΕηγεΐ τάς 10 έν- τολάς καΙ_ —ιριγράφει τα 59 βαύματσ τΐΐ; θίοτόχοι·. Είς μέγα σχημα 8ον. Η ΒΙΕΝΝΗ ΣΤΟ ΒΒΟΑθννΑΥ.- "Ο ΑΡΓΥΡΟΥΣ ΚΥΚΝΟΣ ΚΑΤΑΜΑΓΕΥΕΙ ΤΑ ΠΛΗΘΗ (ΤΗΕ 5ΙΙ.νΕΒ διΥΑΝ) ΓλιαΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΙΤΛΤΗΣΕ1 Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΣΕ, ΕΚΛΑΥΣΕ! ΤΡ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΒΡΙΑΜΒΕΠΒ Υπήρξαν στιγμαί χβθ' δς ή αντοχτονία εφαίνετο τό μόνον άντι- "Πρό; τι ή ζωή; Τι σημαίνει ζβή; Άξίζει τβν κόπον ή ζωή; Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την χοινω- °Ο,τι εχώρει ευτυχίαν π«ό μιάς ημέρας, εφαίνετο κατόπιν β; καί ψνχιχής πάλης ώς μία δλλη ματαιότη;..... Ή .ιν'ευματικβ αυτή πεοιπετειβ διήρκεσε-* ,ϊτη κι' ίτη. Καί τέλος ή *νχι*η γαλήνη.... τό ψυχικό ξεχούρασμα.... Ό θρί- ιμδο; μιας ζωής.... Πώς ιεριγράφει τάς^διαφόρους ταύζας φάσπς τής ζωής τού & μέ- α; Ρώσσος σνιγγραφεύς, Λέων Τολστόη! Μέ πόσον πόνον, άλλά καί ίϊθίσθημα χαράς αφήκε τόν χάλαμόν τού νά ζωγραφίση τάς διαφό- ον; μάχας μεταξΰ της Μ'υχής *βΐ τοΰ πνευματός τού μεταξύ τοΰ Εγωϊσμόν) τού κα'ι τής ψνχής τού. Τό Εργον τού «Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΓΣ ΜΟΥ» παρουίθάζΐι τόν Τολ- π6η .τίριγράφοντα δννατά τάς διαφόρους μάχας μεταξύ της ψνιχής -' ου τνενμοτός τού. Ζωγραφίζει την μνθιστορηματιχήν ίξέλιξιν μι- ιιής τουίυμκοδβυς, έπαναστατΐίτης καί ήθιχώς *μ«γάλης. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ (Μετάφρασις Σπ. Χέλμη) Τιμδ.τατ.1 χαρτόδετον 7δί σέντς. Ζητήσατέ το από τό Βιβλιοπωλείον τοΰ «ΈθΛ'ΐκοΰ Κήρυκος». 1140 «Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ., ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΝΕΜΤ ΥΟΗΚ, Ν. Υ. ΝΕΟΣ 0ΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΣ Γ. ΠΑΖΙΝΗ ΙΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΟΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΛΥΞΗΘΕΙΣΑ ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ «2.00 Γράψστι: ΗΕΚΑίϋ, 140 υΥρϊΙ ϊβθι 5»Γβ«Ι, Νβν Υογϊι. Ν. Υ. ΕΚΑΕΚΤΑ ΕΡΓΑ ΞΕΝΗΣ ΑΟΓΟΤΕΧΗΙΑΙ Η ΣΑΛΑΜΠΩ Υιώ Γ. ΦΛΩΜΠΕΡ Γ. Φλωιιπέρ.—Μοναδικόν άοι—ούργημ· *^ί ^ ίΐαν είναι ή ΣαλαμΛω θαυμάσιον διά την άχριβί) .ν--·" μιας δρομαυτιχής περιόδου τού πολιτισμόν, χαταπληκτιχόν βι«ΐ ΛΟιν^ής κυριετνονν τόν άναγνώστην τής «Σαλαμ-
^οχί1 "^ ^ άγωνία τού τέλους συγκρβτο&ν αμείωτον τ^ν
?(ανι1« «λ0·, δ^ * Φλωμπέρ μέ την 1α).αμπώ, δίν
^^ τόσον λίπτομίρή χαΐ έξηκριβωμένην, συνάμα Λέ
ην καί σνναρ«αστιχήν είκόνα των άρχαίων, κανίΐς δίν
να ^ώβΤΙ «1« τούς προχρισηανικοΰί αιώνος τόσον Λς.α-
^^. &<"« ο άΐαγνώστης νά τοίς ζβ δ Ιδιος, κανεΐς . ς τοσον βύσχολον θέμα, τόσον άριστοτέχνης πλοκής,· ^ρνς. Κδτι βιβλιχόν καί σννάμα χίτι ίπικόν. καί κ^ι Ή ιΐίτΡ '^β131^ χβρακτηρίζουν τό μέγα τούτο ϊργσν τοΰ Φλωι^τέί). ίίΛθν ί??ασιϊ» γενομένη μέ 8λην την δυνατήν έπιμίλίΐαν καί ακρί- Άο,ΜίΠ!,ξΟχω5 λογοτεχνική, αποτελεί καί άχό γλβσσ«<ί}ς απόψεως °ν ""'μβολήν είς χήγ φιλολογίαν. χρυοόββτοι Ι! 2βΤΗ 8ΤΙΙΕΕΤ ΥΟΗΚ. Ν. Υ. ΣΚΗΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟΝ «δΙΙ.ΥΕΚ Έ*είνοι π' εχοον χ&υρασθτ] άπό τάς διαφόρους δπερέττας τζάζ υ /.αταχληααϋρίζθυν το Βά άτφαλώς θά εύρουν ξεχούρασιν νακούφισιν χαρακολοοθοϋντες πα- ίζοία; Εύρωπαϊκής Ό- περεττας, καί Βιαιτέρως Βιεννέ- ζικης. Τόσον ό ξενόγλωσσος, όσον καί ό αύτόχθων .πληθυσμος τής Μητροπόλεως ένθο>τ;ωϊώς ύποϊέ-
χονται καραΐτάσε'.ς ^τοιούτων έρ¬
γων. *~
«ΤΤιβ 5ϊ1νβΓ 8ναη))—μοοσική
τού Γάλλου ΜαιΐΓΪοβ Ιαοΐίβΐ—εί-
να>. όαερέττα γρϊμμέντ) επάνω σέ
Βιεννέζικο καλοΰπ:. Ή υπόθεσις
τού λαυ.6άνει χώραν στήν Βιέννην
κατΐ τόν 19ον αίώνα, είς τον' κή-
^ν ενός παλαιοδ Βιεννεζικοϋ &εα-
ς τρικώ πανϊοχείου, φέροντο; ςό δ-
νομα «Ό 'Αργ»?οϋς Κυν,νος)).
Τα ζρόσωτχ τής όπερέττας εί¬
ναι ή πρΐμαντόνα τής Βιεννέζικης
Όπερέττας, ή άνταγωνίστριά ττ,ς,
ενας πεπειραμένος ίμπρΐσΐάριος,
εις έρωτΰλος γηραλαΐϊος στρατηγός,
ή πριγκήν.σσα σύζυγό; τού, ΐς'.ω-
ματιχοί, χορεΰτριαι κλπ.
Ή μουσική είναι τόσον γοητε>
τική όσον κα: ή πλοκή τοΰ εργου.
Παίζεται καθτ,μερινώς είς τό
ΜαΓΰη ΒβΛ Τΐιοατι·β εις πολΰ
λαϊκάς τιμάς.
ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΝ
ΚΑΘΕ ΟΡΟΟΑ'ΙΞΟΥ
Εάν θέλετε νά γνωρϊζετε τας
βάσεις τής πίστεως μας ώς "Ορθό¬
δοξον Χριοτιαν^ 'Εά> θέλετε νά
γνωρίζϊχι δλο τα άναφερόμενα είς
τό Τβλεπβυργοών της 'Εβοίλησία;
μας, μελετήβατε την ΙΕΡΑΝ
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χονσόδετο; μέ οέρμα πολίπίλιί-
ας. Τιμάται $2.00.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140
«V.
26ΤΗ βΤ., ΝΕ«ν ΥΟΒΚ
Ο. Ο. ϋ.
χ ό Βιβλιοπωλείον
τού «' Εθνικον Κήρυ¬
κος» άναλαμβάνει να
βάς αποστείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον της άρε-
οκείας βας έντος των
Ήνκομένων Πολιτβιων
Ο. Ο. Β. Λέν 2χετε βί-
μή να μά^ δώσητε την
παρ»γγελιαν σ*ς, τό δ-
νομα καί διεύθυνσιν
σας, βεβαιοί 6ντες δτι
θα εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
ΑΚΟΑΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑ2 ΑΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
ΙΟΑΝϋΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΑΓΓΛΙΣΤΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΥΠΟ Κ. Κ. ΚΑΝΕΑΑΟΠΟΥΑΟΥ. ΔΙΑ. ΘΕΟΛΟΙΊΑΣ
Προμηθευθήτε τό έργον δσοι εχετε Άμερικανίδας
συζύγους ποϋ θελουν νά παρακολονθοΰν την Ιεράν-
Λειτουργίαν είς τάς Έκκλησίας μας. Καί οί Έλληνες< τί|ς νέας γενεάς, δσοι άγνοοϋν την γλώσσαν θά εύρουν τό έργον χρησιμώτατον. Κομψός τόμος καλλιτεχνικώς δεδεμ. τιμάται $1.00 Γράψατε όπως σάς αποσταλή) & Ο. Ό., ή έμβάσατε συμπληροΰντες τό κάτωθι δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΙΪΛΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΓ.ΚΑ^^ 140 \'ε5ΐ 261η 51., Νονν ΥογΙε 'Εσωκ.λείστ(ος εύοίοκετε $1.00 μέ την παράκλησιν δπως μοί ά,-τβστείλητε την «ΘΕΙΑΝ ΛΕIΤΟΥΡΓIΑΝ^ 'Ανγλιστί. Όνομα................................................ Διεύθυνσις.............................................. Πόλις .................... Πολιτεία ...................

«ΕΘΝΊΚΟ2 ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ι».»!).
ΡθγΚ Βονν, Ορρθ5ΐΐ6 Μοηϋίρ:. ΒηΙιΙίΐΗΐ
Νβνν ΥογΚ
! δ. ΡΙΙΧΙΧ, ΡΓββΐιΙβηι — £άχ. Κ. ΟΙΆΠΙΧΙ, Υίοο
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΩΝ $14.000.000
Ό τόκο; καταθέσΐων χα.μ.ιευτηρ(ου
ηυξήθη είς:
* ι
αρ^όμενος άπδ την ημέραν
τή; καταθέσεως
Ή Ιηΐ6Γη3ΐίοπ3ΐ-Μο(Ιί5!)η ΒβπΚ
Εκτελεί όλας τάς Τραπεζιτικάς εργασίας
Έχει έπίσης Γραφείον είς τό:
147 ΜΓΓΗ ΑΥΕμ ΝΕ%Υ ΥΟΗΚ ΟΙΤΎ
2 ΑΥΕΝυΕ Α, ΝΕ%Υ ΥΟΚΚ ΟΙΤΎ
4702 — 18ΤΗ ΑνΕ., ΒΗΟΟΚίΥΝ
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ-
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ-
• ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΡ3ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Έν&ργοΰνται «άβαιι λΙ τρα,ηζζιτικαΐ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τό βύρύ δίκτυον των θηοκατα-
στημάτων καί άντβΤΒθκριτών (αυτής, ή Τραπέζα
εςυτηρΐτβι λίαν έτκτυχώς την πελατείαν της.
II
ι
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΙΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο
- 4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑΙ.1. ΒυΐίΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
■Εεν ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ Κ2Ν-ΤΑΝΤ1Ν0ΥΠ0ΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΊΊΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΆ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ
ΘΥΜΩΣ δι* αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
ίί
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ!ΚΗΣ
των άλλων ήρώων χβΐ
άρματωλών, .ήταν καί ό Ξεχατέρας
ή Ξέχαχας. Αιττός, χαθώς φαίνεται Ι
καί άχο τό όνομά τού, ήταν -"—~~ ^
Ι
ϊχέταξε δέ τα ράσά τού—έξ ου κ:
τό όνομα Ξέχαχας καί Ξεχατέρας |
—·1;:ήρε τό τοΐ^έκι καί έκαμε θαύ-'
ματα άνϊρείας.
Ήταν χληγωμένος στό χέρι μιά
ημέρα, όταν Ινα μεγάλο άχόσχασμα
"" ου στρατοΰ, άρχισε νά τόν
', ως χοι» τόν έχλεισε σ' έναν
χυργο όχυρό.
Ό Σαλίχτάρ-Άγίς, χοίι ήταν
*?7.τι"ΐ°τ τοΰ άχοσχάσματος αύτοΰ,
θαι^μάζοντας την άνδρεία τοΰ Ξε-
14Ο ¥/Ε5Τ 28ΤΗ 6ΤΗΕΕΤ,
ΝΕ%ν ΥΟΒΙί, Ν. Υ.
ρ, τοϋ ΐϊρότεινε νά ρ^
/.αί τοΰ εκανε δαρί» ορκο, νά το·Ι
ΐίτη τή ζωτ;.
—«Προδόσου, Ξε-πατερα μου, νο
5ώαΐ}ς τ' άρματά σοο,
νά Γ'εμ'.στέψτ,ς τή ζωη καί την
-αλληκαριά σθΰ».
Ό γενίίΐος &μως Κρατικάς ά-
νττ,σε, -ροβάλλοντας άιτό τις έ-
λξεί; τοΰ ι:ό?γο·ο καί δείχνοντας
τί τίακίτμένο χέρι χον:
-«Δέν π:ζ-τκ·>νώ, μοτάρηδες,
μόνο θά τα δροντησω,
Μ^ίλικι (μήχως) μοϋρϋουν φ(-
λθ! μοο καί «ίά σάσε νΐκησω.
Καί έξακολουοτ-,σε νά τυροδολ^.
τό Ινα χέρι άχδ τίς πολεμίττρες
τοΰ ττόργου καί τόση ζημία εκανε
ΐτούς Τούρκ^ς. χθύ άι»φα^ί<Γαν£ ττό -έλος νά δάλοονε φωτία στόν π5?γο: Τοϋ ^ίργο^ ίώκανε φωτία, κι' ά- νοίξαν τα θεμελια, -*^ τόν έσίγθΜρΙρνανε τα τέσσερα καστέλια· ΙΙότί -ορι-ζε; ό χαζίς καί παί- ϋί τού άλλ ϋουσίν τού μττάλλες, ·".' έ-ήρα-ΐίν τού τή ψυγή, με 3ί- χως λιγομάρε;!... * * * Μ" δλα ταυτα τ' δλους τοί»ς μα- Λΐούς ·Ααί α:ματτ;ροΰς άγώνα; ι Κρήτη, δέν Ιλε^ερώθηκε τω 1830, δχως; δλ·οι ελζιζαν. /.αί δέν ένώθγ;- /.ε μέ τό έλε-Ό«ρο Έλληνικό βαϋΤί- λειο. Την μεγάλη π.'/.ϊχ των Κϊτ,τι- /.ών καί τό βαθύ καραΓονέ το^ς, ν.2~2 τής άϊίκ,ίας -ω·) βασιλέων -/.α! των ίΐϊλωματών, -/.αί τής σν.ληρό· τττος τίς Εΰρώπτ,ς, το ·έκ.φρ_άζοονε -ολΰ 6ατθε(ά τα δημοτιν.ά τραγούϊίβ τής έποχής εκείνης. Είχαμε θάρ;ος είς έσ»Γ, τσή 6α- σίλεΤς, τοίις φράγΛθ^ς, -■ι" έ;ώ μά- άΒ'.κήσατε, κι' άφή*1 κατε μας σκλάδους. "ί>π::θς άνέίε: τα δο^νά, νά κά-
τστ)^ε:ς τίς στράτες,
Ο ά !:ί, πουλιά πετο^α,ενα χ' τσή
δρόμ,ους νά πετοΰσι, ,
τα -/.ς/./.αλα των Χριττιανών στά
οόντια νά βα>ϊτ<ί>σ!...
Είναι ίέ άκόμα σΰγκινητική η
άφέλε-.α μέ την οποίαν ή" Δημ,οτική
Μοϋσα ά-ειλεί τή Γαλλία καί την
Αγγλία με την τιμωρία τοΰ βεοΰ
στή Δευτέρα Παρο^ία:
ά
Σάν Ιρίθγ) ό φοδερός^ κριτής ού-
λο·.ις_ νά μάσβ κρίνγ)
τα τάγματα ούλα τ' οόρανοΰ τρι-
γ&ρω ν' άκολοαδοίϊσι,
&5ρθθϋνε μέ χαρά—νο κι' <λ Κρή¬ τες νά σταθοδνε, μζροστά ^τό δοδερό κριτη> τ' <Βι κά των νά χοϋνβ, τότες ν' άχοκριθϊ?τ-' έσεϊς Άγ- γλίβ καί Γαλλία μ.-ροστά στό φθδερό κριτή, 2ευ- ί! Άχό τότε χοΰ έ Ελλάς στά 1830, έξη ·φαρές σ^κω- τε έχανάστασί ή Κρήνη, ζητώντας την ελευθερία τη:. Στά 1833, 1841, 1858, 1866, 1878, 1889 /.αί 1896. Ή χειό σχο>δαία, άπο δλες <*&- - τίς έχαναστάσείς, ζταν ή τοΰ , κατά την ό-οίαν ^νεκροτη- η βτή Κρήτη χαί χροσωρίνή Κο- δέρνησΐ χαί έχηρυξί την ένωσιν της νήσου μέ την μητερα Έλλάδα. Ή έχανάστατίς αύτη διήρκεσε ϊύο όλόκληρα χρόν:α /.αί 6χοσττ;- ρίχθηχε (ίάναφαν?ον)) άχο τοϊις κα- τοίχθΰς τοΰ έλεΐίθέρου ίασίλεί&ϊ τής Ελλάδος χαί έμμέσως άχό τηνΈλ- ληνική Κ^δέρνησ:. Άνέδειςε δέ 5ύθ τΐ?<ύ3ς τόν Χατζή-»Μ·.- «' -π-» Κζ-ά'.χ. Ό Εύγένιος Χουάτ, νέος άστήρ τής .τυγμαχίας, έλθών έκ Γαλλίος όΐωςΐ ^Τ3 δάςρ/νας είς την χώραν τοϋ Κολόμβου. Πρέχε: δμως νά μνημονεύσι^με μετριοχάθειά τοϋ. ίδώ χαί τού: δυο άνδρ«ίθ;ς άξτωμα- Τα δημ«τ!χά τραγοίϊυ τμ τικούς τοΰ Έλληνικοΰ 'ί-^λ-ζϊλ». τόν | καλοΰν: «ό Χατζής ό γνω Κτήριον Π. Κορωναίον Ααί τον| Τον έχαινοΰν δέ γιατΐ άχο την Κρήτην καταγόμενον Ι.! θοΰσε νά σώζτ} την ζωή των ι Ζ^ιδρακάχην, οί όχοίοι εΐχαν τετ)η λώτων Τούρκων χα': να «ϊο έχί κεφαλής των έχαναττατών ττήν [ τίς φρικαλεότητες. Κρήττ. διηύβ^ναν τόν άγώνα καί εί-, * * * χον καί έ-ίτκχίες άρκετές κατάι' Εντελώς διάφορος άΐϊό «ι τό χρώτθ &τος. Ι τζή Μιχάλη ήταν ό αλλοςΙ Ή έχανάστασ-.ς αύαή τοΰ 1866 τής έχαναιττάσεως τοΰ 1866.οί ΰχοκινήθη/.ε άχό τόν Άρχιμανδρίτη άιρης. , 1 Παρθενιον Κελαϊδήν καί ί«:οστηρ!- Λατός /.αταγότανε άχο ττ?»·| -άντοτε λά!α;ναν μέρος ττίς έχα-'χ λεκος, χοί» Ιδωσε στό Βάμο, τοΰ ρώντας καί χε Άχοκορώνοο, τό σύνθημα τή: Έ- ρες. τάσεω: τοΰ 1896. ' ι Κ' ή άλήβεα είναι * * * ί δέν τόν άγγιξ-:, ^ Ό Χατζή Μιχάλης ήτα/ ε^ας,χράνια μετά την Ι άνδρας ψηλος, χαλληκάρι άναγνω-| φογας στήν '*Λ·ί"1 ρισμένο «χό νέος άκόμα, όταν ριχ- νότανε κατά των Τούρκων, γιά τίς χει^ άσημαντες άφορμές. ημς φρμς Σνα 1861 ήταν βολαχιΐΓ,λένος ό φρονριο των Χανίων ώς ΰχο λνΐΧΚΕδ ΒΑΒΒΕ, ΡΑ.-'Ο] θνικός Κηρυξ» πωλείται ΐϊβ*» .τροσώπου μας ΓεωθΥ- >Ιπ
7ϊ Ε. ΜηΓΐίεί δττββί
ή ,
στό φρονριο των Χανίων, ώς
πτος, γιά τα έχαναστατικά τού φρο-
νηματχ 'Αχό έκεί άχοφάσίσε νά
δραχετίυσγ) χηβώντας άχο τίς έ-
τάλξίΐς, «ν καί το φρούριο ητανε
ψηλό καί γύρω-γύρω βίχε μιά χολίι
δα&ειά τάφρβ.
ΊΆ φρουριο των Χανίων, ό^ως
καί έχεΤνα τής Ρεθύμνης καί τού
Ήρ~*λβίθΰ, βχοαν χτισδη άχό τοίις
Βενετοΰς. Τα φρούριΐ αύτά εινα:
χολί> άδύνατα άχό τό μερος τής θα-
λά—ϊ—ς, ίσγυρότατζ &Λως άχό το
μέρος τής &ιρ£ς.
^ Τδν Χατζή Μιχάλη, όμως, δέν
τόν έτρόμα-ζε τό 5ψος τοΰ φρθ'ορίου.
Γι' αίττό σονεν^ίήθηκε μέ μ«ρίκους
φίλους τθ!>, άχό τοΰς Λάκκους, νά
τδν χεριμένουν σέ μιά ακρη τού
φρουρίοο. Μόλις εκεΓνοι μαζευτή-
χίτν τα μετάνο'/τα Ικεΐ, ό Χατζημι-
χάλης- χηδησε τό φοδερό εχείνο χη-
δημα, χοίι νά το σκεφθή κανείς άνα-;
τριχιάζει. Οί φίλοι το3 τόν σηκω-1
στ^, μβ τό χόδι τσακιβμένο, τον β-1
δαλαν άχάνω στό μουλάρι καί «ν'
τ:τ-γοτ;ε στους Λάκκο'ος. '
Κ* εχείτα άχο χέντε γρόνια, ό
Χατζή Μιχάλης ηταν ενας άχο,
τούς κϋβ'.ωτεροος άρχηγοΰς τή; «-,
χαναστασεως τοΰ 1866, στήν όχοία
».«-«,„ .-Λ -1·. »-'---- --' -1-
Γφυοτριχο
ΤΟ ΜΟΝΟΝ
ΠΑ ΤΑ ΚΙΑ ΛΛΙΑ
Κατά την ίο«
• χήν είναι «Μ
ΡΙΖΑ διά ΚΑΙ
1 ΠΑΘΗ2ΙΝ>
χβι
Α1. ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑη^
μιχάς. ή λι-τώδεις ο^«-■
ρΛ τό χτένισμα 6λψ^
καί έ.ταναφεοει το ^ „
μή
κατάστασιν σας

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
[ΕΓΑΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΠ1ΣΤΗΜΗΣ
-ήμβρών ή Γεωγρα-
των Παρισίων ε-
νννήσεως «υ ΊοΛιοο
νθηΐς *. Ριμ β-
'Αερονβοτιχη».
1^λ««ή"ντ«ς «>ν «ιαλε-
[V,
Θ* ανέμενον ισως να α-
'ί #ως ί*βναλβμ6βρ»ο.
**
τί «ν#ως ί*βμ
ί της μ*γάλης «αντ««βς
λ)ο^ *>ΤΤΡ*«β« «"^ ?■
ιλ).ο^ *>ΤΤΡ*«β-« , «^ ?
; --οίϊϊΐ τα μεγαλα αερο-
*τί ίξείϊιί εις τ*. Α¬
ί τ'τ,ν ΣελήΝϊ,ν ίιβ> των φαν-
/δ'δων τ» «;· όκοίαι,σή-
Χχιίάνοον την 'όδον της
,-ο-ϋ'ήσεως. Έν τούτοις, ο
ίτΤς Ρισ; είτϊδ καί χάτι πλε¬
ίστας απροσδόκητον διά^ούς
-;-Γ.ις έ* των χαρ ισταμένων
ί'τΟ'αίη, ό "Ιούλιος Βέ:ν δ'.α
"λ'ίλογικών τού έργων «νε-
5-ι ολίγοι έπιστήμονες βις
Γπ?τοχοίησιν καί τελ^'.οΐΛΐ
-5!>:ίϊ:ων αί οποίαι θεωροΰν
·Γ;ο·^ το3 2Οοΰ αιώνος, ένώ
>ΐν, τϊ κρώτά των σπερ-
ω^ται έγκατεσπαρμένβ
ΐΐίγαίθ^^ή εργ* «5 Γάλλον
'Ητο οΛΐνεται ή άποστολτ
ίροίλςπη τάς επιστημονικάς
τς3 αέλλοντος.
θτ-,ϊτ,της *. Ρκτέ εξεθείασε
νπ·>' τής παρατηρήσεως τοΰ
Βερν, ή όποία, ώς εϊπε,
ΐάψά
άς τώ ηκολούθησεν ή άε:ο-
ή έτιστήμτ), μή πχραδλέψζς
ΐϊ, οΐτε την γραμμήν τοΰ έ-
ίτρο.>. Ή νεωτέρα ά&ροναυτι-
'ττη'χη, ν.ατέληξ·εν ό κ. Ρισέ,
ι είς τόν Ιούλιον Β«ρν με-
ϊύγνω.ιοΐίνην διά την ώθη-
ελαδεν άπο τα μυ-
ψ2-χ το, ειδικώς δέ δ;ά
ωτ;:αί :ώτο3 φαντασίαν ή ό-
ίν 63η·'ησε νά έπινοήση- την
ην μτ,χανήν την οποίαν έ-
ι ΐ77τρον. Τουτο δέ είς
τυ την οποίαν ο! άγθρωπθ!
ύς ο,ιτοπίαν καί παράδο¬
σίν ανοίΐίαν συζητήσεως την
σ^νεχοΰς πτήτεως μη-
τοΰ αέρος. Είς
«ο; το3 μελλοντος, ν.-ατα-
; ςοοριβως τάς Οεμ,ελιώδεις
γνχμμάς^ έιτί των οποίων
ή νεωτέρα έ-ιστημ,η-.
ϊν»ι!ωσις τής
ϊκότητος είς τό επίπεδον
ρμοΐ,ΐίνης έπισττ,μτ,ς εΐνα;
; ■/ατορθωμάτων τού Ίο>
;'λ Ό Γάλλος ο5τος σ^γ-
ο:/ τ,το απλώς έχιστηιιων
οτε;ήν χαί αάστηράν τού
έν άρχη είς τό Λύ-
κειον τής Νάντης καί κατόπιν με¬
τέβη είς τό Παρίσι όποα έσπούδατί
Νομικά. Βαρυνθείς την επιστήμην
;.·αύτην, άρχίζει νά γράφη ·άπ>ερέτ-
τας, όταν δέ τό ενδιαφέρον τού διά
τό Θέ2τ:ον^ξητμίσθη. έστράφη είς
τό χρηματιστήριον. Περί την ε¬
ποχήν εκείνην συνόττ,σε τό .Αλέ¬
ξανδρον Δοομίν, υϊόν, άχό τόν όποί-
εμαθε το συγγραφιχόν τού τάλαν-
τον κα! κατά τό παράδίΐγμα τοϋ
Ντεφρέ καί Σοοΐφτ ήρχισε νά γρά
φη τα φανΐαστικά το τ^ςείδια, τό
γνωστότερον τό οποίον φαίνεται νά
ε'νακ τό «Είκοσι χιλιάδας λεΰγες
υπό την θάλασσαν». 'Η «πιτυχία
των υιτθιστορημάτων τού είς την
Γαλλίαν δέν ήτο καί τόσον λ^χπρά,
έν αντιθέσει κρός το εξωτερικόν
πηό είχε μίνάλη·!» χ,χ/.λοφορίαν. Ό
Βέρν μετ· ολίγον, χάρις είς την
επιτυχίαν των €ιδλΐων τοο, εγένετο
πλοΰσ·.ος, κίί άφωσ'ώθη πλέον έν
τελώς εί; την σπουίτ,ν -/.ν. την ζιτζ-
'Ες' όσον δέ η μόνη το^ ένασχό
λησ'.ς ττο ή συγγραφή, ό Ιούλιος
Βέρν είχεν έπαρκή καιρόν, διά νϊ
ιιελετϊ τα άςιοπερίεργα πειράμ,ατα
πς!) εγίνοντο γύρω το. Τό ότι" ·άνέ-
γνωτε κ*; ήσχολείτο δα^ύτατα μέ
τά>έπιστ/3«νικά ζητήματι, είναι αό
ταπόϊεικτον είς κάθ£ προσεκτιν.όν
μελετητήν των ίρ-γω·^ το.ι.
Άνατγινώβκων ό Βέρν. σ^νέλεξε
τεράστον ποσόν γνώσεων σχδτικων
μέ την άερςναυτικήν, καί ^αίνεται,
δτι είχεν αντιληφθή καλλίτερον, ί-
σως όλων των συγχρόνων τού, τάς
θειχελιώδεις αρχάς τής πτήσεως.
Τώ 186'2 (Γ^νέγραιΐ/ε την πρώτηνν
ίστορίίν τού ή όποία Ιχει σχέ·σιν μέ
την άερονα'Λΐκήν επιστήμην «Πέν-
τ* έδδεμάϊας είς Ινα άερβστατον».
Ό «Ρογηρος ό κατοοςτη—ής» δέ·;
εδημοσιεύθη, -αρά μόλις τώ 1886,
άλλ' είναι φανερόν, ότι ό Βέρν έ-
μελέτησε την πΛαΓίότητα τής μη-
χανικης πτησεως επί μακρόν χρό¬
νον, ίσως, μάλκττα, επί εν τέταρτον
τοϋ αιώνος, προτοϋ άκόαη γράψη
τό «Π«ντε έ€δομάδας είς εν άε-
ίόστ2τον> Ή ά^ήτγ—σΐς καί ό μ.3-
3ος δεν είναι, παρά Ινα κατάλλη¬
λον μέσον διά τόν σνγγραφέα, διά
νά έαφ-ράση και νά άν3ίλϋστ] τάς
επιστημονικάς το.ι ίδέας.
ΛΙία μάχη είς τον *έρ*
'Ως άφήγησις καί μ3θος εχει
6εδαίως προφανή σφά^ατα τα ό-
ποΐα ό Ιούλιος Βέρν «ίτε δεν ειμ¬
πορεί είτε ϊΓ ίλλον τινά λόγον δεν
έςτ,γεϊ είς τα βα^άσια ποΰ περι-
γράόει. Δύο πράγαατα άςια^ιδιαιτέ¬
ρας ανϊίας είναι άνάγκη νά^ σημε··-
ωθοϋν, διότι άποδεικνύονν τόν 63ρ6-
μόν ποϋ έφθασεν ή έξαιρετική πρ_ο-
γνω-στική διαύγε'.α τ ο 5 Ίθ',λιοο
Έκτός άπό το ενχεριον τΛξειίΐ-
ον το3 (ί'Αλμπάτρου» Ινα κεφάλαιον
το·3 βιβλίον άσχολ-είται μ.έ_μίαν μά¬
χην μεταςΐηών ΰποστηρικτών τοΰ ά-
αύτοι
- Γ Τ δνδρες ίπεχείοοιτν έναέριον πτήσιν μ* αεροστατσν εν
;^5 Οκλαχόμας. Επί τοΰ άεροΛάτου ίγινεν Ικρηςιο, «τη,
? ^ην ήπειλήθη νά καταστραφϋ ολόκληρον τό σκαφος. Ευθύς
0 "λεςιπτωτά των καί διά τής βοηθείας αυτών κατηλθον εις την
Υήν έξ ϋψους ενός μιλίο·
Ό πλωτάρχης Μπύρντ, κατακτητης τοϋ Νοτίου Πόλου.
εροπλοίοα τοΰ ιδναροτέρου τοΰ αέρος
μέ τόν «Ρογηρον» κυριώτερον πρω-
ταγωνιστήΛί κΛΐ των ΰποστηρικτών
ιο3 άεροπλείου το3 έλαφροτερου τού
αέρος άντίπροσωπευομένου υπό δΰο
ίδ'.αιτέρων τΰπων, τοΰ Μπάρμπα
Προυντέν ν.αί τοΰ Φίλιπ "Εβανς,
μελών τοΰ Ίνστιτούτου τοΰ Γο·>ελ-
"του χειμένιυ επί τοΰ Γοώλνω-,
Στρήτ είς την Φιλαδέλφειαν. Ό
Ρογτ-ΐος κατοΐσκευάζει τόν "Αλμποτ-
τρον, ένώ έν τώ μεταξί) ό Μπάρ¬
μπα Προον-ςέί καί ό Φίλιπ "Εβανς
κατεσν.εύασαν τό «Έμπράς», Ινα
τ.ηδοτλιουγΐάμενον. Ό Ρογήρος άφθί
ϊιέσχ'ΐε αέ τόν «"Αλμπατεον» τον
Ειρηνικόν Ωκεανόν, χ,ατασκευάζει
νέον «"Αλυ-ςατρον», διασχίζει τάς
Ήνωμ. Πολιτείας καί συναντά τό
«Έμπρόςι) ύπεράνίθ τής Φιλαδελ-
ρισσότερον άπό έκπληκτική: «θά
μάθη κανείς ποτε ποίος είναι έ
Ρομπουρ; έρωτά ό Βέρν. Δύναμαι νά
τό πώ έγώ, άπαντα ό ίδιος. Ό Ρο¬
γήρος είναι ή έπίστήμη το3μέλλον
τος. Ό «Ρογήρος ό κατακτητής»
θά εμφανισθή μίαν ημέραν καί θα
'ομιλήση ώς εξής: «Ναί, ήλθα νά
άποκαλύψω Ινα μυστικόν μιάς ε¬
φευρέσεως ή όποία θά μεταδάλη
τοϋς κοινωνικοΰς καί πολιτ'.κοΰς ο-
ρους τοΰ -ΑΟσμου. Είς τόν «"Αλμπα-
τρον έπιφυλάσσεται ή κατάκτησις
τοΰ αέρος.»
Καί πράγματι,έντός ήμίσεος *?-
ο^Οε7 μιίαί ιιάχη, διά νά ά-
«ίϊειχθΓ, ή ύπεροχή των δΰο άερο-
πλοίων. ' Οπου πηγαίνει τό «'Εμ.-
πρός», άκολο^Οεί ό «Άλίχπατρο-/»
Είς τό '^ος αΰτό τό άέριον τοΰ «Έμ.
—ρός;» διαστέλλετα». τόσον πολΰ, ώσ-
τε δ'.ασπά τό περιχάλυμμα, καί το
Γ.η5αλ'.ουχού>ιενον άρχίζει νά πίπ·~
έλαορώς. Ό Ρογΐρος ενίκησεν.
Τό γΐγονός ότι τό άέριον συοττέλ-
λεται είς το ΰψος, κ,αι ότι, καθώς
άίίνεται νά έννοηθχ, ·δέν ΰπηρχε
δαλδίς εί^ τό « Ε^προς» δεν έπεξ-
ηγοΰνται.
Ό Βέρν ναταλήγει προφητικώς:
Ώς πρός τό μέλλΰν της έναε-
ρίοο κινήσεως α3τη άνήκει είς τό
άερόπλοιον («ννοεί τό άΐροπλάνον)
υ.λ ούχι είς τό άεράττατο-,· (δηλαδή
τό πηίαλιουχουμενον).
Ή κατακτληκτική «ροφη-
τεία.
Είς τό βιβλίον ή^ταύτότης τοΰ
Ρογήροο ϊέν άποκαλύπΐεται, παρ7
μέχρι τής τελευταίας σελίδος. 1Ε-
ρωτών δέ εάν κανείς ποτέ-βά μάθη
ποίος είνα: ό Βέρν, Ινδύετιι καί
πάλιν τόν μανδύαν τοΰ πρ^οφήτοο καί
υπό τό φώς τής οημερινής έπΐστή-
μης ή προ?Γτε?α τίν» εινχι γ.άτι πε-
ώνος μολονότι τό χηδαλιουχούαενον
εχει συν αγων ισθή καί συναγωνίζε-
ται άκόμη καϊ σήμερον τό άεροπλά-
νον, χιλ'άίες έκ των τελευταίων
τούτων μεταφέρουν ταχυδρομειον
καί επιβάτας είς τα άκρα τής γής
Ό Βέρν ώνόμασε τόν «"Αλμπα-
τρόν» τού «ερόπλοιον. Τό σκάφος
τού τό είχεν έπίνοήσε'. ώς μικρόν
ν.αταϊρο,Α'.κοΰ. Είς τόν εν άκρον τοιι
είχε <}.'.τ> ελικα καί είς την πρύμνην
τού ;ιίαν άλλην. Τοιουτοτρόπως συν-
εϊύαζε τα σημερινά χαρακτηριστ--
κά το3 άερςζλάνοο μέ τοίις πολλοΰς
ελικ^ς. Οί κινητήρες τοΰ φανταστι-
γοΰ άεροπλοίου τοΰ Ιουλίου Βέρν
έχινοϋντο μέ ηλεκτρισμόν. Τό μο-
ΐτήρ'.ον τής ήλεκτρικής δυνάμεως
ήτο τό δαθό μυστικόν τοΰ Ρογήρος,
άλλ' ή ίίέα αοτη φαίνεται νά εγεν¬
νήθη είς τό μυαλό τοΰ Βέρν άπό τάς
άναΧητήσεις καί τα πειράματα το3
"Εδισον τόν οποίον εθαύμαζεν.
Όσον ίώ την ανύψωσιν τθ3 άε-
τα όποία: θά εχρησιμοποιούντο ε-
λικ;ς επί ζαθέτων άξόνων, τα όρ-
Οόπτερα (ό Βέρν φαίνεται νά ΰπε-
νόει τα όρν:6όπτερα) διά τα όποϊ'»
6ά έχρησφ,οποιοΰντο μηχαναί δυνά¬
μενα; νά άντικαταστήσουν την κίνη¬
σιν των ιΐτερύγων των πτηνών, καί
ενα κεχαλ^μμενον επίπεδον, ως τού
χαρτζίτοΰ, '/.ΐνοΰμενον δι' όρίζοντί-
&)ν ελίκων Π ροοανώς δέν εγνώ¬
ριζεν. 5τΐ τό άεροπλάνον κινείται
είς τόν άέρα διά ττ,ς ελικος ή ό¬
ποία στρεφομένη τό προωθεί κατά
τοΰς θεμελιώδεις φυσικοΰς νόμους,
εγνώριζεν όμως πλείστας άλλας
αρχάς α οποίαι δέν άπέχουν διόλου
των σημερ:νών.
Ε7να·. βί'ζαίως ε!>ν.ολον νά άνα-
καλύπτη κανείς κενά είς όλας σχε-
ϊον τάς Οςωρίας τοϋ Ιουλίου Βέρν,
όπως άκ?;5ώς είναι ή εΰκολος κρι-
τική μετά τό τετελεσμένον γεγονός.
Ή άλήθεια ομως επί τοΰ προκειμέ-
νου είναι, ότι ό Ιούλιος Βέρν συν-
έβαλεν όσον ολίγοι είς την σημερι¬
νήν ανάπτυξιν τής άεροναυτικής.
Κυρίως κατώρθωσε νά έκλαΊκεύσ^
μίοτν επιστήμην καί νά προτρεψ·([
τοΰς εΰφυείς έγκεφάλο^ς νά άσχο-
ληθο3ν μέ αυτήν. Κοτ^είς δέν δύνα¬
ται νά αρνηθή είς τόν Βέρν, ό*τ!
καί είς τάς πλέον τολμηράςτουφαν
τασίας διετήρει την αίσθησιν τής
λογικής. Δέν ήτο πράγματι εΰκολον
Λραγμα πρό 50 όλων έτών νά προ-
διαγράψη κανείς μέχρι λεπτομερεί¬
ας την ανάπτυξιν ποΰ Θά έλάμδανεν
η αεοοπορΐα επι των ημερών μας.
Τ. Ι. 0. ΜΑΕΤΥΝ
ΗθϋδΤθΝ. ΤΕΧΑ5.—Ή ήμερη;
σία ·καί Ε1κονογραφη|.ιέντρ («'Εθνικοτ»
Κήρυκσς»), καθώς καί όλαι αί εκδό¬
σεως τοΰ Βιβλιοπωλείον μας, πωλοΰν-
ται παρά τοϋ κ. ^ο11η Οβοτ^β, 912
Β&8Γ>Τ δί· Παρ' αύτω γίνονται δ«-
κοαΐ μικραί αγγελίαι ως καί εγγρα¬
φαί συνδρομητήν.
Το «ίδεώδες άερο.τλάνον» δ.τερ έξετέθηείς κοινήν θέαν έν Λός "Αντζελε;
υπό τοΰ ϋπολοχαγοϋ Χένρυ "Ογκδεν. Διά την κατασκευήν αΰτοΰ ό "Ογκδεν
εΐργάσθη επί πολλά ?τη.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.
ΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΙ ΜΑΣ
ΧΑΛΚΐ
Ό νομός Εύδοίας άχο γεωργική
ίπόύεως έχβι σημαντικόν ενδιαφέ¬
ρον. Μπορεί νά μή γίνεται καλλι·
έργε'.α τοΰ καχνοΰ η τοΰ σίτοι>, <ϊ,λ· λά είναι μία έχ των πρώτον οίνο παραγωγέων περι·φερειών τοΰ Κρά τους. "Επειτα ό κόσμος της δέν είνα διόλου καθυστερηαένος, καί αν ά· κάμη 3έν ζή Οπως πρέπει, μέ κίνησιν τού, την όρεξιν τού μαρτυ- ρεί πολί; εντονα, ότι θέλει νά ζήση Τό ενδιαφέρον τού κοΐνοϋ διά την ■•εωργίαν είναι γβνικώτερον. Δέν πε ρ'.ορίζεται είς τοΰς αυστηρώς μέ τα γίωργικά ζητηματα άσχολουμέ- νουί. Π αραχολουΰοΰν όλο:, καί καί δικηγόροι καί εμποροι καί πολ- λοί μάλιστα τρέφουν καί αγάπην τρός την γεωργίαν. Ή Εύοοια Ιχει ενδιαφέρουσαν, έ- πίσης, συνεταιριστικήν κίνησιν. Βε¬ βαία, δέν εχουν φθάσε'. όλθ'. οί συν- εταιρ'.σμοί έκεί ποΰ πρέπε:, άλλά 3λο: εχουν καταλάβει την θυσίαν, τϊν σκοπόν, όλθί εργάζωντο! προσ πίίθοΰν. *Γό Γεωργεκόν Έτϊΐμε» λητήριον. Τό Γεωργικόν Έπυιελητηριον δρ ά £ωηρότατα. Τό Διο;χ. Σ'Αΐίού- λ ιον άποτΐλΐίταΐ, φαίνετα:, άπό άν- Ορώποος ένστερνισθέντας καλά την γίωργικήν ίϊέαν. Καί ίϊοί» Ινα πά- ΓΕ ΩΡΓΙΚΗ Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΓΕΠΡΠΚΟΥ ΕΠΙΙπΈΛΗΤΗΡΙΟΥ.- ΠβΣ ΛΕΙΊΌΤΡΓΕΙ ΧΠΡΙΣ ΚΑΝΕΝ Ε· ΞΟΔΟΝ— Ο ΟΙΝΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΜΠΕΑΟΚΤΗΜΟΝ&Ν.·- Ε· ΝΑΣ ΑΠΟΣΟΒΗΟΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ— ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΤΑΙ ΤΉΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ. Άγέλη έλάςρων μεταφεοομέντ έξ Άλάσκάς είς Καναδάν, δπου τό κλίμα «Ιναι ολίγον θερμότερον. 3?6σεως τής Άγροτιχής Τραπέζης' ράγων, κ2τορ·6ών<,>ν νά είναι ΐίιο
ίσέϊω, ;
0ΐ0ν
ε^τ^ως άχίμη να
«ν? «λώνην β' ^
Κ*ί «-.,», -άλιν
V
λό-,,
τοΓιλωνεκν λϊλχίϊ,ς ^,
ίηνην, Οτι μετΛ~ύ των |χτ
"τών τθϊ ύιτίρχε! ·Αα: |ν3ς ϊ
Ογρα?ος, ονόματι Σν.ζο^ί.
αύτοο
ς τόν
νά Οί
χη
ΑΝΤ. ΧΑΤΖΗΑΠΟ2Τ0Α
νά στεγασθή είς τα Γραφεία τού
Εποίκίτμου, όπερ και επέτυχε·1. 1-
στερον παρβκληΌη ό ίδιος προϊστά-
μενος τοΰ έποίκισμοΰ. όστις άνέλα"·
6ε καί τα καθή^οντα τοΰ γενιχοί
γραμματέως, νά' παραιτηθή πάση;
άντίμισθίας. Καί έχίϊνος εδέχθη
Κατόπιν διά κοινής αποφάσεως, δ-
λ·α τα μέλη τοΰ Διοιχ. Συμδουλί&υ
ελέχθησαν νά μή ζητησουν ποτέ ου-
τε όδθίπορικά, ουτε παράστασιν ου-
ζ'. άλλο τι. Καί άν 6ά συνέβαινεν ε(
σώπου είς το Δ. Συμβούλιον τναγ- ΐείς αλλος πλήν τσ3 χρόναυ
/άσθη νά κά«.η χκόιτι καί άγώνα έ-1 άιτοϊείξιπ."
"Ενας συνεταιρκτμός
Π ρέπΐΐ επίσης μέ την καλλιτέ¬
ί ά άέ Οί
χα>. τμΐίτ-σηαον, εφοσον κα:
άντ·πί>7Βπός τού ό '.»η-'9Γ'''-χος "'ε-
Ίω. Άφ«ντάχης, άν-
3τ5ε ταοείαν ^'τ,-λ-:· ι/.ων *'.'
ίίτνον, την καταστροφήν *αί διέθεσ!
καί την υπόλοιπον παραγωγήν τού.
Ή Ίιραηλιτβκή Κο:νό-
της.
Μέ ΐ2·.α:τέραν χαρά-^ έκαμα την
γνωρίμίαν τ&ΰ κ. Ζαχ. Κοέν, προ-'
έϊρου τής Ίσραηλιττχτς Κοινότη¬
τος Χαλκ'δος. Άειαίνη-Γθς 5Άζν>-
πος, έξυπ·«τατος — χοντό; άλλως ._.,_....
τε— ε'σπεοσε νά μέ διαδεδαίώστ] «ε-! :η6α>·λίτ.ε την αναγχττν τού |
> - .--".- . . ν προχωρειν εις δέ τους
ρι των ο>Λαλων των άταθωτατΐυν Γ . » . . .. ,
Γ · ■- -- · - ".' ν .* . ■" Ιτην αναγκτρ-τού μεχα <τ--τουδής ι γεϊν. Τούς πάντοτε είς θνσμτνους, τοΰς όνειροπόλους, < (Τοϋ φόν Φοϋχτερ μπεν) Είς τούς όρμ.Τϊτι ικονς χά Ινα των μελών νά ίαπανησηκάτι Ιτηρ τοΰ Έπκιελητηρίθΰ, ϊέν 0ά το έ'ζήτει. Καί ίϊοί) το Γεωργικΐν Έ- -ίμ,ελητηρίον πώς λειτο^ργεϊ χωρίς ί απολύτως 2ικαιολογουΐΛέ- ϊ αά ΊΙ γ, κλπ., πρός τούς Άλλά ααί οη απέτυχεν είς τόν άγώνά τού, τουτο 5έν εγει σηαασ:- αν. ,Αρκεΐ τό γεγονός, ότι τό Εμ¬ πορικον Έπιμελητήρ :ον Χαλκίδος άπέΒείδϊν, ότι έχει άνθρώπους έν- ά άγω νην καί στοιχειωδη ανάγκην. Ίδοΰ ταράδειγαα πρός μίμησιν.Βίνε γνω¬ στόν, ότι ες άλλα 'Επιμ,ίληττίρία, νιΐομένους. πονοΰντας την μόνον ό γενικός γραμματεύς άπορ-" αν ψ^ ίΚίΓ«.ν „{ έ άντ!Χρο- ροφα άρχετά χιλ:όδραχμα έκ των _ σωπ^ς „._, ^ ^^^ ^ φ •σοϊων των. θα -Γτε δίκαίως: Α:- οέσ-.ν^ τοΰ Σύμβουλον, κ. Ιω. Ά- Γτ'. ερνα^εται -υ'ΐ.οωνυ!. · -■ —-ν ?εντάχί;ς) ^—^ τ0 γεγονός, ότι έ- ίΐαφοραν ότι εδω εις την Χαλχιδο ~3ε:?εν άξ:οζηλευτον θερμότητι α·τή 7.?οσ?έρετ2: ^ _^ £^ν£ι2ητοτέρχ> εξυπηρέ¬
τησιν τής γεωρ-γικής ίδέας άρκβι!
ραν μνείαν νά άναφέρω τον
ποιητιχον Συνετ^^^ρισμον
Οίνο-
των "Ισραηλιτών καί Όρ-
θοδόξων. Ύχερηφανεύϊτο νά μοΰ λέ-
γτ», 2Τ! εινα. καί αύτοί, οί Ίσραη-{σατε -νά κρ—ώοι ποητοτϊ ΰψηλα
.ιτα;, Ε,λληνες β!ς ολ1α και επλη-
ρωσαν καί αύτοι βδρά τόν φόρον τού
α'μα«ς κατά τάς πολςλΐκά; πε-
θ'.χϊτείας. Δέν βχει τίποτε μβ κα-
ποιητικιον 2/υνετα^ρισμον 'Λμπϊλο- ο·.π«τε:ας. Δεν βχει τίποτε μβ κα
κτηαόνων Χαλχίδος καί τόν πρόε- νένα. Εύχαρ'.στημένος άπό όλους
ϊοόν τού, τόν δ:·/.ηγόοον κ. Κ. Καλ-! "·Εχβί, έν τούτοις, ί>α παράπονον
λιανζ 'Αλλος διχηνόρος αιντός χού Καί τό παράπονον τό ενει __ αί
είναι αανιώίης άγρότης. Άνησυχεί,
πάτχε!, έργάζεται, κάνει περιοδε'-
ας, δημ&τ-.ογραφεί, καταστρώνει στο
τιστικάς, δα—ανά, όλα διά την γε-
' ΤΈ *■ *»^ / (
λιανζ 'Αλλος δικηγόρος αιντός χού Καί τό παράπονον τό Ιχει __ μέ
ποίον άλλον;— μέ τό Κράτος.
( Κατ' επανάληψιν έχουν ύποσνβθή
είς την Κο'.νότητα νά τής κάμουν
β** σχολείον, άλ).ά τόζήτημα άνα
ωργίαν.^ Πώς νά εξηγήση χανείς ίάλλετβ!, παρελκΰΐται. Τό μόνον
την αγάπην τέτοιων άνθρώπων; 'Ε- ποΰ τοΰς δίδουν είναι Ινα μηνιαίον
παναλαμδάνω πώς δέν πβάχείται χ& επικουρίκόν έπίίομα έξ 100 δραχ-
ρί έπιφανεακής ή περιέργου άσχο-
λίας διά την γεωργίαν. Δαπανά ό¬
λον τού τόν νο5ν ϊι' αυτήν, καί άρ-
χίί νά ρίξ*] κανείς μιά ματιά είς
Πολλην κίνησιν εκαμβ τό Έ-
λ χατά την ζύμωσιν τής
ρξ] ς μ μ ς
τα έρωτηματα χού άπηάθυνεν είς
ότι άπέδειξε πώς είναι ενας ορμτ,
τιχός, άκοάραστος γ^ωργιχός πβ-
« σννετ«ρ,θϊ>ο«ς
τους ό
5;ά νά
τάς κατίυθυνσεις τού, τοΰς σκοπούς
τού. την ύύχωσίν τού.
Ό Οίνοπίϋητικός Σ>νετα'.ριομός
Χαλκίίος ίδριίθη έξ αυτής της ά-
νάγχης, άπό τοΰ ΙθΙΟ,παρά δια¬
φόρων άμπίλουργών. Σήμερον δια-
Οέτει δεξαμενάς γλεΰκους περ^χτ!-
κότητος οκάδων 1.100.000. *Α ν
δέν εγίνετο κάποιο τόλμημα νά ·χτι-
σθοϋν α! δεξαμεναί, χωρίς νά ΰπάρ-
νο-ν τα άνο-γκαία νΐΐφ,ατα, δέν θά
είχον κτιστ)^ ποτέ. Εύτυχώς ή τυχη
εύνοεί τοΰς το>ψιηρούς.
Εφέτο; παρ' ολίγον νά ε,ύρε^χ
| ό Συνεταιρΐίμός πρό οικονομικήν
καταστροφής. Τό κλείσ^ον των ά-
γορών Βόλου, Μακεδονίας, ή «-
φθονίς ζαρτΐωΎτ, τής Πελοποννή-
ο -υνετΜρίσμος, αι οποίαι 6ά εμέ
ναν άπώ>.ητοι ή Οά έπωλο3ντο είς
έξεϋτελιστιχάς τιμάς. Μία άοκνοςί
μών!
Χρίΐβζοντβι άρά γε <τχόλια;Χρβ·. βζβται ίρά γε νάσυσττ/θή «'ς ««? άρμοδίους,^ ότι τώρα μέ την νέαν διάθεσιν τόσον έκατομ-ωρίων ί«ά την έκπα?3βΛ:ν, δέν χρέχβι κατ' ουδένα κε<ρα?.ήν, νά βί.έΛ(ι)^α τοΰς »ατά πρόσα»ΐον κα'ι νά κφινώς. Είναι άπκΓτεντον—άϋό ] νώσκω τουτο έχ πείρας—-τόί» ι εΓναι ή έπενέργίκι τοιούΐοχν ι ών επί τής ψνχής και τού ι * * « Δέν άβχ.ΐϊ νά~παρατηρή τις ίε ώ; αντικείμενον, .ιρΓ.τει νά τον. Άναζήτπ την Λ^αναστοοφή»] άνθρώΛων, οίτινες σΐ ι πρό; συνέχΗΛν ι®>'
Άπήκευνί δέ ώς ί**
)ρ ρ;
τοΰ βίον. Άπόφευγε δέ ώ
την ονναναστροφήν έκείν
αφίνουσιν έν τος σον τό
άδτηαμίαν.
Κκλεκτά βιβλία ίχει μόνον τί Ι
6?.ιοπωλεΐον τού ^Εθνικον Κι»
Γο γεγονός τοότο όχι μόνον άνέκο-
'">ΐ την περαιτέρω πτώσιν άλλ* άν-
τήν έντσχυσε καί ο3τω τα
οκάδες έ-
ι) ν. καί ή κ. έπαρδ έκ Κάνσα; Σίτυ, άναχωρήσαντες μέ τό ύ,-τερωκεάνειον! —->νεταιρι—ιόν, είναι
ν.ι·τοκοατϊΐρα τή; Αιστοαλίας». είς ταξείδιον μέλιτοο, γύρω τον κόσμον, τη— την πτώσιν, άπέ'
ότι έ—αμά·
άπΐφυγ· τόν κίν-
Ή "Αλις Κόρμπετ, 16 έτάτν όρφανή κόοη, δικαζομένη εν
τόν φόνον τον άστυφύλακος Τζώρτζ. Είς την κατάθεσιν της»
6η είΐς τό εγκλημα, κατόπιν έπανίΐλημμένων προσβολών τπί
ΐιέρους τοΰ άστνφύλακο;.
2ι<ν.'

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ίί
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΓΓϊΊλΝΗ, Όκτώ&ες,
Ήδη ή Χ6«"ΐανικη Α-
κον Δεροιτσιανης η
ίέρχεχαι είς το στα-
> ίϊσέοχεται είς τό στά-
Ιράσεώς της. Συμφωνως
' -, αρ9ιοου ορίζοντος την
ην τού οί*»"·1!·*·"*- '
Γ τα τη; έ^Υ^ Υενικω^
Ιτό των προσωρινώς διοι
αύτην, συνήλθε πρός α-
Διοικητικοϋ Σι<μ6ονλιο><. "τα ηγέρθη δ κ. Σπυρί¬ δη; καί ανέπτυξε τον (Π»νεδριάσεως και ευ- νέοι την σύστασιν της ε¬ ί ταύτης, είχον πλήρη επι- 1 των δυσχερειών, άς θα συ- I έν τούτοις όμως, κατακεν- ['νθν άπό τό άλγεινόν θεαμα μερών τής Κοινότητος οιάδανοντες ώς ποότιστον ,»ων. την προστασίαν των τούτων, προέβησαν θαρ ; πεποιθότες επί την φιλο- ! τωΛ· νέων καί τίοχισαν Ες, έκτελοϋντες τοιουτοτρό- • μέρος τού προγράμματος διότι τό ποόγραμμά των όνει πολλά — τόν έξωρα- .., δενδροφύτευσιν των δι- κατα/λήλων μερων τής .εακ. ΕΚ ΚΕΡΑΜΙΔΙΟΥ, ΒΟΛΟΥ ταυτα άπα,θίθμήσας^ τάς ^ρβλήτους δυσχερείας είς δ; ;αν καί τάς θυσίας είς ήσαν πρός δσον ενεστιν αν διώοσιν, κατέληξεν είν, , παρ' δλα ταυτα κατώρθω- ί εγγράψουν πολλούς συνδρο ■ άχι μόνον έν Δερβιτσιάνη, [καί είς πλείστα δλλα μέθ'η ΐς ένθα διαιτώνται καί έργα- ι Δερδιτσιώται. ιτώρθωσαν ωσαύτως νά έπιτύ Ιίν. ιιέοους τή; κεντρι·κτ)ς Κο- ης Άργυοοκάστρου (Άνθυ- Ιικήσεω;) την κατεδάφισιν Ιιών κήπων οΐτινες έφερον δυ- Ιας εις τό έργον τής δενδρο- ΊΪσε<ι>; ν.αί είς την εΰρυνσιν
ρΛατειών. Εί·ίτΰς δέ ηρχισαν
Ιάνόρυ^ιν λάκκων, παραγγεί-
ΐς σννάμα καί τί|ν αποστολήν
ένων καταλ).ήλων δένδρων
ρί φυτωοίου Ιωαννίνων.
Ιετά τίιν λογοδοσίαν τοΰ προ-
|νοΰ Ιιοικητικοΰ Συμβουλιον
'τυμένου έκ των κ. κ. Ί. Δι
, „ Μιχαήλ Μάννου καί Χρή-
ΝνιώιοΛ.ι, επηκολούθησε διά
; ή έκλογή τοΰ νέου κα'
- ^-Οΐκητικοΰ Συμβουλιον
' άνεδείχθησαν παμψηφεί:
3°? ό κ. Σπυρίδων Δια-
Κ "<αί Σΰμβουλοι οί κ. κ. Δη- »; Λίτσιο;, Βασίλειος Μάσ- Ι«ω Χοηστος Λιάκος, Γενικός ΙΜ..-----^, 6 γ Μιχα^ Μ^ ι^ον Διοικητικόν ΣνμΛούλιον """' αι δρασττιριοτητος ΰς αμα τη άναλήψει, Τ» γ&ωργικα προϊόντα Κ}ΒΡΑΜΙΛΙΟΝ, ΒΟΛΟΥ, Νοέμδριος, 1929.-- Τονς τελευ- ταίους τούτους μήνας καποια ά¬ νεσις παρατηρεΐται εις τας συναλ¬ λαγάς των κατοικίαν οφειλομένη εί; την καλήν εφετεινήν εσοδείαν των εγχωρίων ΐιροϊόντων και εί; την δημ ονργηθείσαν κίνησιν έ< τού έμποοίου αυτών. Αί καθημεριναί θροχαί τοϋ πρώ τού ιδίως δεκαημέρου τοΰ Σ) βρί¬ ου κατέστρε·ψαν μέγα μέρο; έκ τή; εσοδείας των σύκων, υπήρξαν δ- μως λίαν εύεργετικαί διά την παρα γωγών των σταφυϊΛν, καστάνων, ίλαιαχν και λοιπών προϊόντων, διά τάς φυτείας και την γεωργίαν έν V ίνει. Αί καιρΐ'/αί συνθήκαι υπήρ¬ ξαν ιδίως έξαιρετι>χί»ς ευνοικαί διά
την παραγωγήν των μήλων, ήτις
."ΐοιοτικώς αρίστη, ποσοτικώ; κρί-
νεται πλουσιωτάτη — ή ςτλουσιο)
τέρα τής τελευταίας δεκαετίας. Τό
μεγαλειτέρον μέοος των προϊόν-
των ·καί δή των μήλων, συνεκεντρώ
θη &ς τας αποθήκας τής παραλί
άς, οπόθεν μεταφερονται είς τάς
άγορας Βόλου, Πειραιώς και θ)-
νίκης. Ή τελευταία είναι και ή κι>
ριωτέρα άγορά καταναλάκτεως των
προϊόντίον μας. Αί τιμαί των έμ-
πορευσίμων μήλων παρ' όλην την
εξαιρετικήν των ποιότητα εφέτος
λόγω τής ύπερπαραγωγής καθ1 δ
λον το Π ήλιον, δέν ύπερέβησαν
τάς 2 — 2.20 δρ. κατ' οκάν είς
τόν τόπον, είς δέ την αγοράν τής
Θεσ)νίκης δρ. 4.20 — 4.50 κατ'
οκάν. Τό εμπόριον των προΐοντων
μας διεξάγεται κυρίως υπό των
εντοπίων έμπόοων και άπευσΈία
υπό των σννεταιρισμένων παρα
γωγών, τάς μεγαλειτέρας δέ πρά-
ξεις έπ' αυτών ΐν.αμον εφέτο; ό Δ.
Σόκολος, Δ. Κουτσογεώργος, Κ.
1«ι
την παραχώ-
ν τό οποίον νά
Γραφείον τής Χ.
Π. Προσέτι δέ, έξέ-
^^τικήν δημοποασίαϊ
^ιν κα αλλατν λάκκον
ής πλατείας καΐ,
%άποστολήώ
δένδρο,ν τώ% μή
λόγφ δτι δεν είναι
φύτευσιν
αυξανόμενος.
ς Λ. Λίλλης
^^ ^ρι
δ- οτ?των
της
ς. Τιαβτοι $3.00.
Νεραντζάς, Ά Π ϊπος Στ. Σαραν-
τούλης, Γ. Τσιγαρδής, Δ. Κουτσι-
κός και Ν. Πολνγάλακτος και Δ.
Κουκουνίτσας.
— Χάρις εις την αξιέπαινον
πρωτοδουλίαν και τό άόποφασιστι-
κόν «αί έπ.χειρηματικόν πνεΰμα
των άδελφών Δ. Περγάντου, ή
έγχώριο ςναυτιλία μας ενισχυθή
διά νέου βενζινοπλοίον, διά τοΰ δ-
ποίου τό μεγαί^ίτεοον μέρος τό»ν
προΐοντων μας μεταφέρεται ταχέ¬
ως και ασφαλώς και ανευ ύπερβο
λικών δαπανών είς τούς λιμένος
των διαφόρων άγορών κατανώώ-
σεος.
Μέ τό νέον ΐοΰτο Οπλάσσιον με-
ταίφορικόν μέσον, εξασφαλίζεται
ήδη και ή τακτική και άνελλιπής
μετά τως άγοοών τοΰ Βόλου και
τής Θεσ)νίκης θαλασσία συγκοι-
νωνία. Περιττόν δέ είναι νά προσ
θέσωμεν πόσον θέλει άποοη τουτο
έξυπΓΛετικόν των γενικών άναγ-
κών τοϊ5 τόπου καΐ πόσον θέλει
συμβάλει είς την άνά-ττυξιν τοϋ εν¬
τοπίου έμπορίου.
— Έπιτραπ&ίσης τής έξαγωγης
των προΐοντων μας είς τό εξωτερι¬
κόν, αί τιμαί και των μήλων είς
τάς άγαράς τοΰ εσωτερικόν έβελτι-
ώθησαν τάς τελευταίας εβδομάδος
σημαντικώς. Ούτω καθ' α τηλε¬
γραφείται έκ Πειραιώς οί άδελφοί
Πέργαντοι έΗ'λεισαν συμφωνίαν
δι' όλόκληοον τό φορτίον πρός δρ.
7.10 κατ' οκάν επί τοΰ πλοίου πα-
ραδοτέον. Ή σημειωθείσα αυτή
κατά τάς τελευταίας εβδομάδος
σταθερά βελτίωσις των τιμών, θά
έχη, ασφαλώς, αντίκτυπον και
είς την αγοράν μας, δπου ποσό-
τητές τίνες προΐοντων ύπάρχουν
εισέτι άδ άθετοι έν ταίς άποθι'ι-
>.αις των έμπόρων κ«ί των παζ
γωγών.
Λ. Β.
Τα τρία τέκνα της κ. Ελένης Άλδερέζ—Γκάρση, των ό.-τοίων τα πτώματα
ευρέθησαν σκορπισμένα είς εν δάσος τής Κα?αφορνίας. Τό πτώμα τής μη¬
τρός των ευρέθη έκεϊ έπίσης. Τα τέκνα ήσαν: Καρμελίτα, 12 έχων, 'Ελίζα,
6, καί Τσάρλες, 18. Ό δεύτερος σύζνγος τής φονευθείβης γυναικός, έξαφα-
νισθείς, καταζητεΐται υπό τής άστυνομίας.
ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΣΑΛΑ
Αί Κ.οινοτικ»1 εκλογαί.
— Ό ήλκβτροφωτι-·.ός
τής πόλεως.— Κ,οινω-
νικά.
Ή
ΔνΙς Γκέρτρονντ Λαίηγκ, έκ Τσάρλεστων Αντικής Βιργινίας 4?τις »-
^η^τόνΤεΐϊ^ Σ. ΚΑν>ν '~ν τον Κνοεοντ,το,. της Πολ,τειας.
Φάρσαλα, Νοέμβριος.— Αί δι»
ξαχθεϊσαι τίιν 19 Ανγθΰστου κο·.
νοτικαΐ εκλογαί της πόλεώς μα;,
ν.ατόπιν των ύποβληθησών πολλά;ν
ένστάσεων διά τάς γενομένας πα-
ρανομίας ίτκυριάθησαν υπό τοΰ Κ
ρηνοοικείου Φαρσαλιον καί ή έπα-
κολουθήσασα εφεσις άπερρίφ&η υ¬
πό τοΰ Πρωτοδικείσυ Λαρίσσηι. ί
ΠκθοεκηρΰχθΓ,σαν οέ νέαι έκίατ/αί
διενεργηθεϊσαι την 20ην Όκτω-|
βρίου, καθ' άς επέτυχον Κοινοτι-|
κοί σύμβουλοι οί κ. κ. Παρπόδης,
Νάστος, Δαλλόπουλος, Ιωάννου,
Δοντάς, Άδανασόπονλος, Σκαφ.-
δάς, Κέλλας, Βαϊτσόπουλος, Ά-
δα|ΐόπουλο;. Μποινλασίκης καί Οί-
κονομίδης;. Πλήν ·χαίτοι τοσ.'ΰτον
χρονικόν παρήλθεν άπό Γης ήμέ
ρας της δευτέεας >:οινοτική^ έκλο-
•^ης διάστημα, τό Εΐρηνοδικεΐον
δέν εξέδωκεν άκόμη την απόφα¬
σιν τού περί τοϋ έγκύρου ή μή τοϋ
άποτελέσματος των έχλογών. Κα< ούτω μόνον ή πόλις μας παρουσ:- άζει τό άτοπον θέαιια νά διαχει- ρίζηται ό παλαιάς ποόεδρο; τα συα φεροντα της Κοινότητος καθ' ήν στιγμήν εξελέγη τό νέον Κοινοτι¬ κόν Συμβούλιον. Θέλομεν νά πι¬ στεύσωμεν δτι ό κ. Είρηνοδίκης θά έ·κτιμήστ| έστω καί άργά την σοβαρότητα τοΰ ζητήματος καί θά εκδώση την κυρωτικίτν ή μή από¬ φασιν τού. — Ή πόλις μας λογίζεται εΰτυ- χής διότι εν άπό τα «πουδαιότερα ζητήματα, οίος ό ήίχκτροφωτισμός ελύθη κατ' ευχήν κατόπιν τόσων! άγώνων ·χαί προσπαθειων, τό ύ- πονργεΐον τής 'Εθνικής οΐκονομία; η{>δόκησεν επί τέλους νά έπικνρώ-1
ση την τελευταίαν μειοδοτικήν δη·'
μοπρασίαν, καθ" ην έργολάβοι τοΰ
Βθγου άνεγνωρίσ-θησαν οί κ. '/.
Κουκουμπάνης και Πολλάς. Τό|
έργον τής εγκαταστάσεως τοΰ ή-|
λεκτροφωτισμσΰ άρξάμενον πρό δι
μήνου περίπο» πλησιάζει ηδη περί
τό τέξμα και δ.το>ς βεβαιούν οί εί
δινοϊ περί τα τέΧη τοΰ ιιηνο; :>
κεμβρίου θά εχωμεν τόν ποθούμε·
νόν ηλεκτρικόν φωτισμόν.
— Καί τό ζήτημα τής όδοποιΐ
άς τής επαρχίας μας βαίνε: κατ
ενχήν. Αί εργασίαι τής κατασκευ¬
ήν τοΰ άμαξιτοΰ δρόμου Φαρσά-
λων —- Λαρίσσης προχωροΰν άλμο
τω5ό>; ναί δέν ύπολείπεται εί μή
απόστασις 4 — 5 χιλιομέτοων διά
νά σνναντηθώσι τα συνεργιΤα Λα-
ρίσσνς καί φαρσαλων παρα τό χω
ρίον Σοιμπασι. Τό Λ?εΐστον των
νεφνρών κατεσκευάσ9ΐ]σαν ήδη,
ή δέ σκυ'^όστοωσις διεξάγεται πυ-
ρετωδώς υπό τής άναδόχου Γ. Ε.
Τ. Ε. έταιρείας, ·ύπο}<.ογίζεται δέ ότι μετά 2ν ακριβώς ε«ος τό όλον ε?ργον θά περατωθή. Παραλλή- ?ως αέ τόν χατασ/ευαζόμενον δρό¬ μον Φαρσαλων — Λαρίσσης θο. Αρχίση πολύ προσεχώς καί ή κα- τασχεΐ'ή τοΰ δρόμου Φαρσάλων — 'Αλμυοοϋ — Βόλου καί τού δρό- Τρικχάλων. — Ανεχώρησε πρό ίμιεοών είς Παισίους πρός περισσοτέρας σπου δάς ό ίατρός της πόλεώς μας κ. Ιωάννης Μ. Δηλιγίάννης. — Ετέλεσαν τούς γάμους των ό λ. Νικ. Παραλίκας μετά τής Θε- ανοΰς Τσιρώκου καί ό Νικόλαος Μπϊκος-μετά της δίδος Παπαϊωάν- νου. Είς αμφότερα τα ζεν^-η ευχό¬ μεθα πασάν ευτυχίαν. ΦΑΡΣΑΛΙΝΌΣ 'Εχ>-εκτά βΐδλία Εχη μόνον το Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Εθνχκοϋ Κήοι.'κος>.
Αί ΒΑΣΕΙ! ΤΗΣ ΠΡΟβ&ΟΥ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Τέ νέον αϋτό σντιΌ°>νΜβ είναι
5νας •ηαϋ.ύημο^ θηοαυρός γνώοεβτ».
ΕΙλ-ο» το χλβδι τό όμοιον σάς άνοί-
γ« τα παλατια της ,ιροόόου χαΐ
εντνχίας. Ά«αρατητον διά κάθϊ
"Β;^-.-α. Άλοχτήσοτιε τό ϊργον.
θά Γΰρηταε τόν χαλλίττρον σύμβου¬
λον «ώ όοττγόν οιά την ε»-ηΐχία■
Ης ττ|ν ζβο—■ σας. 'Ογχώδης, δί-
οι»ιενο; «ιί .-ύ.ουβίως εΙχονο-/οα-
φημένος τόμος.
Τΐίΐαται .............. $2.75.
Γράψατ*:
140
«V.
*βΤΗ βΤ., ΝΕ*ν ΥΟΒΚ
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"

Ι 5ΕΟΠΟΝ3
5ΕΟΤΙ01, ι
δΙΤΝϋΑΥ, ϋΕΟΕΜΒΕΚ 8, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5339.
ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΊΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤολ
ΠΡΟϋΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Ιταλός ΰπολοχαγός Κ. Κ. Ντέλλα Νότσε, καί ή Άμίριχανα; ι
γός τού, πρώην Δρίκα Φίσερ, έκ Λός "Αντζελες. Συνεν-νοοννττα Γα,"
Ή "Αλις ΚόρμΛετ, 16 έτών, ήτις δικάζεται έν Τζέρσυ Σίτυ: Ν. '1«
ής, διά τόν φόνον τοΰ άστυφύλακο; Τζώρτζ Μακ Χέϊλ. Δϊξι4> μ *·
ρα Ράϊτ, μία έκ τώνώ ένόρκων.
------------------------------------------------------------—·——————————ε—ε——ε—επε-—ε——«—μιν
Ή κ. Ρίτσαοδ Γκέϊλ Μπρόφυ, ή όποία λέγεται ότι δέν ηθέλησε -νά δεχθή τόν σύζυγον της, επιστρέψαντα έν-
ταΰθα έξ Όμάχας, οπσυ είχεν ανευρέθη μετά την αποΛομπήν τού έκ της άνταρκτικής άποστολής τοϋ Μπύοδ
Ο Μπροφυ τωρα λεγεται ότι εξηφανίσθη πάλιν, την φοράν αύτην μέ μίαν ήθοποιόν τού Μπροντγουαίη
το —τ»■Αμεριχαγικην ζωην Η Δνις Γιλλερ Ρονμινερ, 16 έχων αριστερά, επήγαινε μέ τόν γεωργόν
Κοννη Φραγκλεν, 20 ετων," όπως τελεσθή τους γαμους των έν Μαουντενβιοΰ Άρσάνσω. Καθ' οδόν πέντε
αγνωστοι, κτονευοαν τον γαμβρον και εβιασαν την ννμφην. Οί ϊδιοι άπήγαγον ίνα ίχ τ6>» ΛδϊλΐϊΑ^Ι
ητ«)ονντρς να τον ίτςτάίονν αν ττττόν Μαρττ'θτκ— τν.
Ό Άρθονρ Ούάϊαντ, γεωργός έκ της κομητείας Μονμά^*^^
Ιεροίης, έν τί) φυλακδ. Κατηγθνεΐται ώς 'Τ''νΐνσα^1νι}^.
αμ& μ<τά τίκ οποίαι οννέζτι .τι .....'"'

ΕΡΩΤΟΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑΣ ΘΥΣΙΑΣ
-**_
παΐιδιοΓ· ι ις τ·
ί·Τ)|ν τί | λ
>>ν,: τοΰ ζινιμιατογράφον. ό δέ Ταίη-
,. , ,. . --(.'ΐα, |λορ, δ διεΐΗ»>νντής τη; ήτοπο/Λΐμε-
εαυτόν της πίθοτοΰ να κι- γαλείτε.οος κατά την ηλικίαν ά.τό
> >1< ;ι < .,ν κατά τοΰ έκατομμυριού- αυτήν. Ώς συνήθω; ή Μαίρη ε- τοι· τού Ταίη/.ορ ή λίαίρη Γ;το ι δεατρικόν στάδιον Τη; '. των λαα.τροτέροον αστέρων ι Ό έρως ώς παν αλλυ γου πράγμα εχει τό άντίτιμόν τοι Τό άντίτιμόν αύτό πολί.άκις είναι υπερβολικόν καί εί; τίνα; περιστά- σεις φαίνεται ανώτερον άφ' θ,τι στερστερ$, κα¬
ι'ι ..< θ, ή Έ6αν Μπό ι.ιιη; ΦονταίηΛ", ή δ- Γ»"! ίιι,|ν(»ι^ε την προ- Γ1" >ν της τέ-
>
> είς την
της
δ-
τι ό
Κ.ι
χ-ίαντερ-
11· -υ είνε πα-
ι] ό.τοία έγτ.ατρλειψε
τό θ
ίατ'ΐι·"»1 τ"- στα-
διον
Λ' ήμε-
ρών,
δ.ΐ , . , σύζυ-
γος
άσήμου φαρμακο-
ποιηί
" τοϋ Κουινς Βίλ-
.όγκ "Αϊλαντ.
"Αριοτερ$ -/ίάτω, ή
Μαίρη Μάϊλς Μίντερ,
ή ό.τοία έγκατέλειψε
τόν κινηματογράφον,
μετά τόν φόνον τοΰ
διευθυντού της, καί
τώρα λέγεται ότι ύ-
πανδρεύθη Ιν·α άν¬
θρωπον μή εχσντα σχί
σιν μέ τό θέατρον.
καατρο
' Λνήΐχτί'
"Ωστ.-
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
/ι' ίίλο εκλαιγε:
τήοτΕς μία γιά
ν«|ΐ.-ΐώ,
> ή καί στό
μηνά μόν.
ιρτα χίλιοι μπή-
κανε,
ϊΤϊι ΤΟ -Τ(ίτ ιιΠ(ί'Ρ.
Ο
Ό 7ύ.'-/.?2τωρ τίς Γ
ί ε??·."/ν* ταν.τ'.κά ζάνω ίζί τή αν.
λή τού τόν ίϊτορ'.ν.ό μανϊύ» τςϋ Χο-
ι εντ,ολ/.ερν. Αλλ ο-ως ολα τζ
πράγματζ, εισί -λαϊ οί στρατ'.ωτ'.-
κοΐ μανδύες (έττω /.α: 3ν εινα'. αιΐ-
τοκρατορι/.θί) -;τ(οάς;·Αθυν ·λϊ! φθε:-
ριντζι. Τό ίϊιο ί^νέδη καί μέ τόν
^ανίύαν το3 Γουλιέλμου, αν '/.αί ό
αύτοκράτιορ ό οποίος ήτο ζείίοη-
μος γιά τής οίκονομίες ποίι έ'-λανΐ,
τόν έπρότίχΐ πολό. "Ετσ'. μ;ά μ.έρα
ό ίματιοφύλαξ τής Αΰλής βλέπον¬
τες τα χάλια τοϋ αύτο·λρατορ·./.νό
μανδόα, τόν Ιδαλε στή μπάντα· 3-
στερα όαω? άπό έλίγες ήμέρες, :
αντοχ.ράτωρ Οέλησε νά τόν φορέΐη.
—Ιΐοΰ εχεις τόν μανϊύα ;^.ο^:
ρώττ|τε τάν ίματ'.οφίλακα.
—'Μεγαλεϊότατε, άττηντησεν έ-
κεΐνο;, ό μ.2νϊύας είναι! χολύ ξε-
Οωρασμ,ένος κα; ϊέν 7.τιζ: ν ά -'.·
ςιορατε πειά.
^—Καί τί θά ~ίΐ /.α,.,- .>,,
ρώττ;σε πάλιν ό αύτοκράτωρ.
—-θά τόν πουλήσω κι* ο,τ; γ>:<ο 6ά τα δώσω στοΰς φτωχούς. —Καί τί νομίζεις ότι τ)ά πά?τ;ς αν τόν ποϋλτ',στις; — Πάνω-κάτω, έννέα μάρ/.χ αε- γαλε'.ότατε! —"Ε, τότε τοϋ δίνω έγώ έννΐα μάρκα, άλλχ αέ την συαφων.α νά μ.οΰ δώστ)ς πίσω τόν μανδΰα μου. Αύτός φοριέτα! άκόμη ""θΧί» καιρό! Και λέγοντας *κά, έ'έωσε τόν ίματιοφΰλακϊ τρία τάλληρα κα; ε¬ πήρε οπίσω τόν μανδύαν τού, τόν οποίον σ' α·-τά τα χάλια ςοονΖβζ επί ιτολί»ν καιρόν άκόμη. Ο ΦΚβΤΜΕΓΑΣ Ο όν | χου Κορνηλίου Βάντερμπι).ντ Ού- ■ήν της ρπί αθΕτήσει ν- ιΐ ΐ| μι- δρό- Ιερσέης ρετ Μπράουν, οί- λ "V τό -ττό>-
',:
Πάρκ τή;
δύ
όρη έ-
. γάμοι», δι' ή; εζήτει 1.
000.001» ΐ>ολλάρια ^χς αποζημίωσιν
καί είς τ»)ν οποίαν έλεγεν ότι εκεΐ-
νος ήτο ό πατήρ τοϋ παρανόμου
Τ' '. Ή Εϋ<« ν.αλίΐ τό παιδί- 0 », δπρρ είναι ή ποοσωνυ- μία τού νεαροϋ Ούΐτνΐ'. Άλ>.' ή οεσποινις Φονταίη,ν δγ-
σκολεί·εται νά ά-τοδείΕτ| την άλή-
~ ' ' Τετρά-
,,. Τε-
, φώς τής δημοσιότητος
υ.ι ζε ν άνοικτιρμόνως την κεφα-
ήν τοϋ Σονν,, Φονταίην. Και τώ-
- αι ό ϊ-
,τόδ-
γραι|"ε πρός τόν Ταίηϊ.ορ διαφό¬
ρους ερωτικάς: επιστολάς. Ή απο¬
κάλυψις των επιστολών αυτών ε¬
σημείωσε την οικονομικήν -/.αί η¬
θικήν πτώσιν της. "Οταν ετελείω¬
σεν το συμβόλαιον της, ή Έταιρεία
χάοιν τή; ό-τοίας ειργάζετο ήρνη-
■9ΐ|"νά τό άλ'ανεώσΐ]. Τώρα ή Μαί¬
ρη διάγει, ώς λέγεται. ευτυχή συζν
γικόν βίον μέ άνθρωπον μή ε'χον-
τα σχέσιν μέ τό θεατρον ν.αι τό
ψτσικωτερον πραγαα θά είναι 6ε-
βαίοο; δι' αύτην νά ανατρέψη, διά
τή; φατασίας εί; τό παρελθόν καί
λ·ά έρωτι')σ)}, εάν ό ϊοοκ τι;; ίΊτο
άντάξιος τής θυσί
Πρό ολίγων μσνα- ΐ(ΐ»ιι;ι.'-ι»
Φοίντα λΐήρ;, μία έκ των ώρα
χορευτριών τοϋ Ζήν
_,.,;.ηξ.ε""τον «ε ^οιζ-Ίν
ιά τοΰ γάμο»
αν&ρώ.τιναι ύπάρξει; δύνανται νά
.ιληρώσονν. Άλλά τό σν}ΐ"τέρασμα
μεταζύ ΐκεί«ον οί οποΐοι έτλήρίο-
σαν άκριβά, φαίνεται ότι είναι ·
«Ό κεοδίζων εί; τόν ε.;<'>τα ■/·'<" τον κόσμον». ΜΑΝΙΑΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΙΣ ΟΡΙΑΣ ΤΟ ΚΛΣΤΡΟ "Ολα τα κιίστοι Σαν τϊίς ώοιδ; >■«■ τα-1
"Ενας λοχαγος άπό τοίις μ
τθφ·6λ«κΐ; τοϋ βασιλέως τής
Πρωσσίας Φρε'.ίερίκου τοϋ Μεγά¬
λον, ματζώίοξος ΐτνθρωζος, άλλα
πολύ γενναϊος, φοροϋσε πάντοτε
χρυσή άλ'^ίδ* στήν 6~οίαν &μω;
άντί ώρολογίου είχε κ?ε9.άσε; μιά
βολίδα ά~ό ς'Λχίγγιβ. Ό αΰτοκρά-
τωρ τ.ώ -'νώριζε την λεπτομ.έρε!Χ
ϊύτή, μ;ά μερά, γ;ά νά -ι·'.ί;τ, τ;.ν
λοχβγό, τοΰ ε·τ:ε:
—Πολίι οίκονόμος */-.-___- ·■-
σαι λοχαγέ. Μέ τόσο λίγο μισθο
', χου ^αίρνΐ'.ς, κατώρθωσες νά άγο-
ράστ;ς χρ^σό ώρολόγι. Άλλά ~ές
μω, σέ πζΛ;α·/.2λώ, τί ώρα έ'χεϊς;
Ό λοχαγός ό ό~ο:ος κατάλζόΐ.
οτ ό αΰτοκράτωρ τόν κοροΐίευε, χω-
ρίς νά χάτγ; ν.αθόλου την ψΰχραιμ:
π τού, χήζ'^ν) ά» την τσέπη τ'.
".λ: 5 χ και δΐτ:ε:
Νΐϊ·;>.λε'.ότατε, αύτό β:ν>: το
'·>ρολέγι «!> ζρεχε». νά αέ Ουμίζς
ι; γ.άύζ. στιγμή, ότι -ρέπε·. νά τ.ι-
, θάνω γιά την μεναλειότητά σ»ς.
Ό 3·1:ο/.ΐάτωρ συγκινημένος τρο¬
μερά άζό την άχάνττ,ΐ'. τοϋ λοχατ^οϋ,
έβγαλεν άμεσος ά~ο την τσέ-ην τού
Ινα άϊαμί-'-'·/^ ' <·— ώρολόγι, και /.α ιιϊ τα ρεπαντιά. ι 'νε; .-τόρτες νι' >«·ι
γυρα κ)
να κλειδιά
ται Ρωμηά.
γ:. -πά νά
7 -Λ > ~λ'·Τ
βο,ετ» την ωςα.
? -εθάνετΐ -;■/
ΙΔΕίί Κίί ΓΝΟΜΕΣ
' μ ε στ,
'.; ό >

^ΕΘΜΚΟί. ΚΗΡΥΞ
ΗγΛΠΟΡΕΙ Ο ΑΝΘΡ9ΠΟΞ ΝΑ
ΤΟ ΠΕΠΡ9/Λ6ΝΟΝ
ΔΙΑΦΥΓΗ
ΤΟΥ;
Σ-Λςγε-α έν. τής 3τ; σελίίος)
την δυνατήν ΑϊίΤτότητα, τής εδόθη
νά ν.αταλάβτι ότι ό Γουίτφιλο δέν
ήτο Μεξικανός καί ότι δέν εΐχε
ποτέ τού όντε κάν ίδϊ| τό Μεξικόν,
μέ δ/.ην της την επ μόνιν ηρνήθη
νά δώση οιανδήποτε πληροφορίαν
η βίτοία θά ή&υνατ» ονσιαστικώ;
,νά βοηθήση την αστυνομίαν εί; την
σύλληψιν τοϋ φονεί>>;.
Καί ένώ τό δυστνχισμενο κορί-
τσι διετέλει υπό κράτησιν, ?φε>εί
ιίί γ ο ν κόσμον* μίαν άλλην ίίταρ-
ξιν η όποία θά γίνϊΐ, ςτειό πολν δι·-
οτνχισαένη. Τα σπάργανα γιά τό
ιίβωον μικρόν αυτό πλάσιια τα ?-
στειλαν φιλεσπ^,αγχνοι πλήρει;
Ι ρίκης γιά τή*· "θεσ .ν εϊ; την ό¬
ποιαν ευρίσκετο ή άτυχής μητ€Γ«,
πλήρει; οΐ/τοι.· γιά την κληρονο-
μίαν ποϋ έσόθη εις; τό άθώο πλα-
σιιατάχι.
"θΛθυ ενα -»<«>£ ό
δ έδέ
τας φυλακάς.
Έοωτήβοτί την Μ α-
ΐ)ί
II
ο ά ι ^ ο π ο ν κ α ί
άν ευρίσκεται σήμε¬
ρον, αν 'τδ έ γ κ λ η μ α
τ λ η ρ ώ ν η."
"Οταν, ίπί.τέλοι·;, υ Γονΐτφιλδ
συνελήφθη οριστικώς είς; τό Ντη-
τρόϊτ Μίτσιγκαν, ή άστννομία καί
τό φιλήσνχον κοινόν τή; χώρας η¬
σθάνθησαν πραγματικήν άνακον-
φισιν καί όλοι ανέμενον τί ν ταχεί¬
αν καταδίκην καί τί>ν θάνατον τοΐ
ίνόχου έττί τή; ήλεκτπκή; καθέ-
κλας ί>ιότι, ανεξαρτήτως των περί
κεφαλικοΰ πΌ.νής άτομικών προλή-
ψεων, ή γενική άντίλί-,γΐ; ίτο ότι
ίν τη παρούση περιπτώσει ή εσχά¬
τη ποινή ί^το πλήρως οεδικαιολο-
^ημένη. Καί τ ό δικα¬
στήριον των έ ν ό ο ζ ω ν,
καίτοι ε υ ρ ε ν τόν κ α-
τ η"γ οροίμενον Ι' ν ο χ ο ν
τής έσγάτης των π ο ι-
ν ώ ν, συνέστησεν έ π ι-
? ί ν. π α ν! !
Τό ά-τοτελεσμα ήτο δτι ό Τζώλ
.έοναρδ Γονΐτφιλδ ή Δόν Ζονά
ντέ Κάρισ, έφιλαχίσθη είς τό Πό
λιτειακόν Σωφρονιστήριον τοϋ Ό-
χάίο διά νά διέλθη έκεϊ τό υπόλοι¬
πον διάσημα τής ιρυσικής; τοινωής,
άφοϋ π[οηιγοΐ·μενα>; εδήλο>σε ν.α-
τηγοοηιιατικώτατα δτι ·&ά εξήρ¬
χετο των ίριλα/ών ρντό-; τριών έ-
τών!
II
ί ντε σχεδόν ΐτη π«ρήλθον υ-
ικος ΐίπό της εισόοου τού είς τό ι
δρνμα αντό .τροτοΐ δυνήθη νύ
-τραγματοποιήση τό και'-χηιιά τον.
ΚαΙ μίαν ν.α/.ήν πε»ίαν τΐς 10η;
Μαρτίου τοϋ 1928 τό κρεβάτι τού
Γσι»ΐτ(ριλδ είς τόν κοιτώνα των φυ
Τί κρΐ
« τόν Γ
ό ι
ιν ισΐον 1
Η-
μωςαϊτάς. Λ,(ι -γ,^ *-"
•/εϊνοι ποϋ δέν ,^,Ί,,, *
σφαϊυα ή όποί.
δικαστήριον ι ν ■ Αι,τ(ιχ
Λοιπόν, π / ,, η ω ^
«ΥΧλημο, ΥΤ(];
■-τ ί έ ν -ν .
ΗΥΤΟΚΤϋΝπ^ΓπΕΣΟΥΣΑ
ΕΞ ΥΨΟΥΣ 2,000
ίρωτοί
/ότεοον
τοδ
Ή ανωτέρω φωτογοατμα τού Δοος "Αντριου Λΐνς λ.....„. τής προγονής τού Να.... . .,,"ί ..... ι,.. ...χ,.ι.υυ το»
πρώτον. Τώρα ή χήρα, κ. Νίλδεν κινεϊ άγωγήν άτως λάβη εί; την κατοχήν περιουσίαν οΟΟ.ΟΟΟδολλαοίων, την ό-
ποαν ο αποθανών όαήκεν είς την ποογονήν τού. Ή Ιδία λέγει δτι ή κόρη της είχεν ερωτικάς σχέσεις μέ τόν Δοα.
[; , φ μ
κή πλε/.τή σκάλίΐ .'μαρτι'ιρει μόν»!
τη; πω; εγένετο ή δοαέτευσις!
χργ;
κατώρθωσε νά τόν καταπείϊ
α
ή μρρ μ
; πω; εγένετο ή δ·οαπέτευσις!
τη
ν ρ τ αταπεϊ
σΠ νά αφίση την θύραν τοΰ κοιτώ-
ν0 «νιΛκτ»Ρ' ί^τά την τελευταίαν
Πάντως δσοι είχαν οιανδήποτε Ι ν0= ανοικτην, μετά την τελευταίαν
έπαιφήν μέ τόν κατάδικον όνεκρί-
καταμέτρησιν των καταδίκων, επί
τή νποοχέσει χιλίων δολλαοιων καί
μιάς μικρά; φάρμας δπω; δι,νηβή
ό Χίλλ νά μεγαλώσΐ) την πολυμελή
τού οί/.ογένειαν.
Λέν έ'νινε ποτϊ γνωστόν ποΰ η
, πώς ό Ι'οιπτφιλδ ί|δυνΊ'{θη νά προ¬
μηθευθή την πολιτικήν τού ενδυ¬
μασίαν καί την πλε/.τή,ν σκάλαν!
'Εκείνο δμω; όπερ ά.τεδείχθη επι¬
σήμως είναι δτι τα χίλια 6ο/^άρια
καί ή μικρά φάρμα ποϋ ίαεσχέθη,
Λθος τόν φνλακα {-ηοχον μόνον
είς την πλουσίαν φαντασίαν τοΰ
Γονΐτφιλο.
Είς έκ των καταοιωκτών
τού τόν έρριψε νεκρόν.
^ Ό άτι·χής φύλαξ κατεδικάσθη
] «επι οα·'(αιιοσίοι έν συιιπράξει με¬
τά καταδίκσυ» άπό τριετή φινΐακι-
σιν είς ίσότΜα δεσμά. έν τί) φ Λ
έν η ί»πί>οξε φύλαξ.
'Ερωτήσατε τόν
ριν Χίλλ εάν τό
κ λ η μ α ή σ χ έ σ ε ι ς
έγ*λ.ηματίας π λ
νούν!
"Ο-
η ρώ-
Χίλλ καί άνακοινών») άπαθεστατα
είς την κατατρομαγ}ΐένην σύζυγον
τοϋ φίλακο; την απόφασιν τον δτι
Οά παραμπν)) εις τό σπίτι της έπ'
άόριστον χρόνον!
Σάν ενίί; (ΐγςιος θα'.α
σάν μιά 6δελλα" ήτο έτοι
νά κολλήση, έπάντο στόν ι
.-τού τόν Γκαιιε φίί.ο τού και τι> £-
πλήροσε ιιέ την τιμήν τής άτομι-
>.ής τού ελευθερίας νπολήι,'εώς
κης τού ελευθερίας νπολήι,'εώς &έν ίίτ» α>}Χ1) ]} 1|!·", ' · ν ^,
Γον, καί παραδόσεως τοϋ καθήκον-, χος ίκείνσΐ'. Και η; τι-
Γος τού. Ελλαοα, είς ια τω. , ν
'Α)1' «"Εσττ δίκιι: ΛηΛ,ΐλιιλ-*. κων οιλοσύφων αί τη;, ο
^ 'Αλλ' «"Εστ! δίκΐ|ς όφθαλμός»,
όστις έφώτισε τάς αρχάς των φυ-
λακών νά άρχίοονν τάς ερεύνας
τίον πι-ός άνακτίλνι|.«,ν τοϋ δραΛε-
τεΰσαντος ΐγ/λϊματίσυ άπό τό
σ.τίτι νοϋ φΰλακος καθ' δν χρό«ον
ο τελευταΐος οΰτος κατεκρατεΐτο
είς τάς φυλακάς μετά τό κατόρθω-
μα τής νυκτός.
^ Ό Γουΐτφιλδ, περικινΐωθεί; είς
ενα ν,οιτώνα τοΰ άνωγείου ΰπέμνη>
σε εις τονς μέ/Λο·τας δεσμώτάς
τού, άπό την κλε δαρότρυ.ταν, την
περίφημον απειλήν τού "δτι δέν θά
συνελαμδάνετο - — -:> ]ζα εν
τφ [ΐέσω των δ ιτεύσεων,
Ι, !|ίαιίν^ 6 Γ«·<"ΐλδ νά έ.τωφε σΓτό στάδιον ενός των διασημο- ί =α (ΙνΐοθΓ α^τΓυσεω* >Τ°υ *α1 ''ύ Ιτ'ρ°'ν ^ ν'-λΓοατιων άπό τα χοονι-
'^' άναίοε.αν ποΰ τόν ε ^'τ,ί*1
_ ,.. τον δίιχιατίου κρατών ε¬
να στίλοον χασιίπικο μαχαϊρι απει¬
λών νά θιασπείρη τόν θάνατον.
Εύτυχώς εί; οκ των ναταδιω-
κτων τοχ· τόν έπνροβόλησε καί τύν
.. . :>"εον. Και ούτω έτελείω-
σε τό στάδιον ένό; των διασημο-
. ' ι κσι
τα ματια »ιας ένίοτε < τ ισαν 7.οοίΐαια ι τήνάγνι *Η μήπως εί/1 ν εί; τον της τού; κα,τωτεοω στίχονς, ^-ιι./^,' ,ι, Τ|μ. ιιηιοαίαν ιτ Ι /.ουμ.τιΐπ νά οτεφιΐ Ένα Γιπαίσιο .ενγάρΐ. Ό με/Λογααβ4όςιιοι·,οί λθ άπ' τΰ Χά στεφανωίΐή νΰιιφηΐ Λντί δακοχντη μοί·: Ηχεϊτε, ϋ Κώδωνες τή; ^οης θι* _ Κώδωνε;το~ υ ποιητί; τόν Λανιερ ο > '
συτινο; τα
,: '/αί
Ταυ¬
ς
δα"Φόν
ές
σιν
τής ^
ασπ) ΐ) ιΐί",
Κ
τα
τοϋ
τίιν άνάγνοίοιν τού *
ς
ίδιο;
τον'
λοί·σης
κώς
ε<; κώς πεΐΗέγρψ έκείνο ό Πλάτων. βήλΜ ρ γνωστός ήοως ταλία;, εχαμε ή κ» δια των των έεώτ.κών δλος ό κόσμος ,ν ΐκε; ηύχοντο ου ^; η ,όν Βύρωνα προτ Άπίνχιτο δμω; μίαν &*1 ών δια νάτφ («έ α ά τα

--------7 -
,,,ΙΙ,ΙΙ ■_■■ ■·■■■·■■■■·■·■·■·■·■■ ... .>..Β.Β...... ■■■■■■ » ■.&■-■ ■■■■■■■■■ ^Β ■
μ ■■■■μ ■··«■·■■■■
ΕΞΛ0Σ ΤΗΣ ΠΗΚΕ-ιΙ ΗΜΣ
II
δεσποινί; 'Ανίτα Μοα Κιμ, <ρο βισα τό ΰ-τ' αν τής σχεδιασθέν άν άμπ/. είς τΐρν έ·ν Νεί.ι ^Υοοκιι εκ Ϊ«ιν τοΰ συρμοΰ πρός δφελος τω* ϋ>Όμε(ων τής .ιο/εως. Κοντόν έ
•φό^ιον ναρνιρισαε.νον μέ "·ον
ν «οικον ΐλπ)ον €(■(£=
Ας μη ιιλκ,υοΐΐοι Λΐτο τάς να^ηιΐίοινάς κρα«'ας χον Παριβτνοΰ σνρμοΰ, δσαι ά-γα.-ΐο&ν νά
^ίαόίΐχ-νύουν τα; ωραίας μεταξωτας κάλτσας το>ν ιίς τα τραϊνα, τοϋς δρόμους καί τάς νοινοι
νίκας συναναοτοοςράς. Τα φοιπΐτάνια είναι μέν μακρά, ά/Α' δχι πολ,υ ιιακρά και ιιά/ιστα διά
.«IV
/ίαθημερινηγ χρήβιν. Τα φονέαατα είναι /ολλητά είς τό σώμΛ, ώστε νά σχηματιζωνται
ιΐ/ον»ττ«ι, α)/' δχ> κ«1 ποΗ· οφιγκτά, ωστε νά -ι^οκαλονν γέ>βιτας. "Αριστε^. ώρβίον ολο
ΐ/ευματιναν ϊρόρεμα έκ μποάουν σατιν μί λϊυκά; γαννιτοι«}<ις κβί χολλα^ον. "Αστρε; κα>.τσες
•οί πετσινα ΰποδι'ιματα χρβπιατος όρειχάλκου. Λεξι4, α/./ο γυναικείον άνσαμ.-τ) άπβ ΐ{λατ ν<}Γπ /ι·ΠΛοϋ χρώμα,τος ι»έ —ίτσννα πιυτούτσιβ τοϋ αϊ*τοϋ /οώματος. Είς τό ιιεσον ί? λο ωραίον ας τοΰ τελευταίον
γυναι/-ιο .(;υ.>.ιι.ι ./ ·ια< τας, μβ άνώμαλσν ποθο·->
οοΰ τιλεντβίου οχ-ριιου.

νΤΗΕ ΙΝΓΑΤΤ.
■^ϋΝΡΑΤ~Ρ^Γ^?τ1?τΐ
. ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
ΚΥΜΑ
ΠΑΝΤΟΤΕ
Τό κατωτέρω άρθρον Άμερικα-
νικής συνάδελφον μας δεικνύει έν
άπό τα ξωτικώτερα προ6λΐ)ματα,
μέ τα ό.τοΐα άπασχολοΰνται οί κοι-
νωνικοί ηγέται τίις Άμερικ%.
«Τό ζαχάρωμα κα· τα χαίΐέμμα-
έθειορτ;0ησαν υπό των νεαρόν
«;
τα εθεωρήθησαν υπό των νεαρόν
χρΐτικόν, ώς αή άποτβλοΰντα κα-
τ.άχρησιν, άφ' όσον ή σχέσις των
δύο οΰλων είναι «άναπόίεακτος καί
δικαία». Όμολογείτα: δμ<ος, ότι αί ♦ ♦ # μέ ωραίας . β^^.ι^ί μ& τι>ραια
, ρΐίς αΰτοτ)^Τ!α; κα'. σΰνεργασ·.·
' " " άς. Αγάπην ή όχοία καθιστά την
Μετας*!» των σζοι/?α;οτέρων δλων ^ωήν !α$η3> γ.7 ?ζ>ν νζ τγ-ν τν
ν χ^Θρωχίνων συναίσθτμά
τα στ; τίς.
ώ
ωραιοτέρα! μορφαί της σχέσεως
των φυλων δίαλάμ,πουν πολΐι πε"
σότερον κα' -/.αλλίτερον, ταρά
χαμηλότερον άπόψεΐς των χαι3ε^
των καί άγκαλ:ασμάτων.»
Ή έρθή αύτη γνώμη έιτί τοά ζη-
τήματος τής νεολαίας κα! τής έ-
ρωτικής ζωης είναι παρμενη άπέ
την έοηαείίία«Νίθύ Γίέρκ Τάϊμς».
Είναι με'ρος μΐάς συζητήσεως ή
όποία είχε γίνε: κατά την σννδίά-
σκεψιν των νεων είς την εκκλησίαν
των Βαπτίστών τοϋ Ρίβερσαϊντ, είς
την Νέαν Ύόρν,ην την παρελθούσαν
Κυριακήν.
Ήτ
των ανθρωπ:νων . ..„____, »«
όποία έπ'/ζοϋν διά μέσ·οι> των αίώ-1 * *
νων είνα: έκείνα τα όποία έλκ^ον | ΛΙέ όπο:ον3ήπ&τ·
τοϋς νέοιις τροζ τάς νεάνίδας καί
•ι...
* * *
αλίν.
Έτ:ί των
ί
ττ}ς
τούτων
^ράίζ6τα! το συναί'στϊημα τοό ερωτος
παρα;Λενε! εισέτι έρως. Το ζαχά
ρ(αμ'Χ-%<χ> τα χα:§εό ό
τα χα:§εόαατα τα
φέρονται είς τα
μερώ ώ Ρ
. .,„„ Τβί<«/-ϋΐί εις τα στφατα ...... ίτών Άμερικχ^ών ώς ΡΕΤΏΝίΟ Έξ Λ^τών έξαρ-άται ή βγκατά- ΑΛΌ λΈΟΚΙΝΟ είναι λέξεις αί στάσις τής ώραί-ας οικογενείας. ■όποία'. άκοάοντα: τραχέως καί πα- 'Επ' αυτών στηρίζετα: πάν ίδρ;- ραδόξως ε-ς τα ώτα των άνθρώπων α.·ν-Α «-·-"-.....-" " &!' όποίοί ζοϋν είς τάς άντΐλήψεις των παλαιών γενεών. !|ί1 '.ϊή αί λέξείς αύται ή1 μα τέ οποίον ν.οί^'.ϋ'ίχ την Άμερ το μέγα έ'θνο; τϊ οποίον είνα: μερον. Τα σ^ναίσθήματα'αύτά Τ σΜζίαΰ-ίματα τού έ'ρο>τος.
τα
Περίλαμβάνοϋν την ά*/άπτ/ν των
ϊνϊρών πρός τάς γυναίκας και των
- »,""·» ί-^'Λας %αι τω'
ων πρός τούς ^δρας Άγά
- #Τβδ σ^ύγο, χαί τής σ.ζύ^
πε.ϊή αί λεξεις αύται ήχοϋτ.
παραίόςως. έκλ3ΐμβθΓ«νταί ώς ση-
μαίνο^σα: κάτι τέ άσεμνον καί προσ-
έλητίχόν Άλλά ΡΕΤΤΙΝΟ
των
*
μ^σα: κάτι τέ άσεμνον καί προσ-
έλητίχόν. Άλλά το ΡΕΤΤΙΝΟ
καί το ΝΕΟΚΊΝΓί 3εν βίνα! τίποτε
άλλά π/χ?7 έκίίνο τέ οποίον έξε-
φράζετο^δίά τή; λέξεως 8ΝΟΟΙΡ-
ΙΝΟ π·ρέ ίδαετίας, τό οποίον πάλιν
χολί) προ τής 25αετ;ας έξεφρβζετο
,'Λέ την λέ3;ν «ΒΙΠΛΝίΐ ' Α'Μ)
ΟΟΙΝΟ >, ήτοι είναι ό νεος τρόπο;
τοθ Ιρωτε>εσθαι όστις βασίζεται ε¬
πάνω στέ ένστικτον τής σ^ζει>ςεως
τό οποίον άνάγεται είς τάς ·ήμίρχζ
τής προιτης έμφανίσβως τοΰ ά
πινοιι νϊυ.νχ-
τα
4 ---------Β"
Έκείνθ!, είς την καρίί
ων έίθ ί έ
..-., -., κ(γ λ^λ:7/ των ο¬
ποίων έςητμίσθη' καί απέθανεν ό έ¬
ρως, 3έν κατ<Γ^οο5ν την αληθείαν αύτην. νανται νά ^ρ ζωήν^ των ώς περτάτης άπθ ό ο,-/ - οί όποίοι είναι ό Αύτοι είναι «κείνοι οί άποίοι προ- ο-παθοίϊν νά σταματήσοιτν τάς ένβρ- γείας τής έρωτοτροπίας. Εϊναί το ίδιον σάν νά ήθέλατε νά ααατήσετε τα κύματα τοό ώκεα- ϊ Ό έρως ΐίνα: σάν χεται ακατάσχετον, χωρίς νά λογα¬ ριάζη τα άνθρώπινα φράγματα. Πα- ρασύρει τα έμπόίια καί τοΰς τκρι- ορ-.σμούς, ώσάν νά ήσαν χαλίκια.. ΕΙνα: εν άπο τα ζωτίκώτερα καί τα τλέον άκατάσχετα Ι'ξ δλων των άν- Ορωπίνων σο*αιστ)ΐ}μάτ<υν νωμένοί, τε/ε:ότης την όποί ϊύναται νά φίτ^ τίποτε'άλλο τέν ΧΒΜΙΛν κόσμο; απε: όν ό όπΙ ωτευμέ'/ος, Ι ,ί «^,, -Λ-.1 τον κόσμον. Άν όλος ό κόσμο; ά—3 κόσμο ό πραγαατ:κά έρωτευμένος, | πήρχε φόβος ίιά την εύτιΐ κόσμοϋ. Όλος ό κόσμος Ορωπίνων -----------.^(υν «Ιί^ρως χβτορβώνε. τα παντα», *,·,? ,° Πετράρχης. Λπί των κ^μάτων τοϋ ά » -.....|· --"-Μ Όλος ό κόσμ,ος Οα -----Αής. 'Ολθ'. &ά ήσαν ε>γε.
καί ϊίκαίοι καί εύπρεπείς*»· *{
γ'.κοί. Δέν θά υχήρ/εν άγί>ν ή
λβμος.
Διά νά προαγάγΐβ τ:ς την άν&ί
πίνην βύτυχίχ^ καί διά νά σ-ιντε)
ζχ, είς την τ.ρόοίον τής άνθρωπό
τος, πρέτε: νά «Ιαχλωβοΰν τα ι
μεγάλως! ' '^^'Ι ^^^
Είν?! 4|{ίί βΒβ{νων"οί ^ .
ϊ-ω,ην ^ ίς-ζΤ(τ^4 ^
1" ν- - ' νην τ^^^ην ζωήν.
κ.α! *·' ά'οχαί
* * *
εκείνοί &* 'όποίθί Οά
έκαμαν νά νομίσετε, οτ« ή ση-
,αερίνή νεολαία είναι άγρία, δίδ-
-ίθ/,ί^ίνη κα; αχζ/.'ναγωγητος. Ό-
-! τέ τζ·ν. το τζαζ καί τα
ζζ αϊ τα /.ορίτσία'
αί ή μό-^η των μέρίμνα. Ι
Κζί τοότ^ Ιε'ίαια ε:να- ά—λ ο ('
ν-χσία. ί
,/ν-χσία.
' ί νεωτερα γενεά τής σήμερον
-ερπζοτζρον ζωηρά, παρ' ο,τ
ί;-ϊΛ/ αί γενεαί τοό παρελ^όντος.
Γ ν -οοτο:ς, ώ^είτα· 6γο των ίϊ'ων
/.ρ:ΐώς παλμών. καλών ή
.-(■>: -/.ν. τίτί "Ε^ε- τα
ο>ίη· τοϋ ερωτος
σεω
τής
εως των ίύλων πρέ«»ι να ί
ής εύκαιρίβς πρός άνάπτυς.
Ή νεωτέρα γενεά γνωρ^
Λρεί»ζίτα:. ΙΙρέπει νά βίίρη τί
μόν, όπως 6οητ)ήστ) την έργα
ϊίά νά ελθτι ή ευτυχία είς οσ>
ϊ.ν^τόν πε;'σσοτ5ρο^ς άνήρω-
. θέλβις νά κρίνης την έρνατ£α
ί αλλου ασφαλιστέραν; Δοκί^ίΛσΓ ι;
'τον άν ήμΐτορϊΊς νά την κάιιης «
τησε τόν εαυτόν σου διατί δίν
καίτης.
♦ » *
Μή δίδει; ποτέ πίστιν είς κ
ματα* καί τα δηλητήρι/τ «^»*.
άλλά τα πνΨη χ(ο· τη
τερον.
■Ό Ιρωτας γιά τον^
άνακούφισις, γιά την γυναίχ
— Ή γυναίκα στην 7-,
{ άλ2μίάνβτοκ καλλί
Ι ·"' γ' Τ',? ^ψ-' "^ ι·"'ΐ 6/?7'· τό τ·'· /οσμον την Λόημιη τί»ν (Τ.τί> ξενοθοχείψ Μπίλτμοο τη; Νέας 'Υόνκηί, β «Τζάχ Ντίμψι»
/|ίίς, κζ' ί'νχ' α- καΐ ό Τζά% Μ,-τάονιιαν.
- -ι» -......
τόν άνδρα.
—'Ή μάννα τού ατΑητ<οιιε ολτμ. ή μάννοι τού φονη^| ρεΐ να κλείση μάττ. —ιΚαλλίτίρα μιά λβξ1^, *3τρβ χΓλιες ίίχως εννι^ —'ΊΤ άστέρια είνα- "' ' οοί κι' αν μάζίοτοίν.