183742
Αριθμός τεύχους
5353
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
22/12/1929
Αριθμός Σελίδων
38
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Νί'χΡΑΥ, ΡΕ(ΈΜΒΕΗ 22. 1929— νθί. ΧΥ. Ν~. 5353. ΧΕΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΚΤΟΣ λΕΚΑΤΟ.Ν Π ΚΜ ΤΙ ΤΟΝ.— Άριθμός 5553.
ΝΕΟΙ ©ΕΣΙΜΙΟΙ
ΤΑ ΓΥΜΝΑ ΠΟΑΙΑ ΤΩΝ ΠΝΑΙΚΩΝ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΥΣ^
Η ΣΕΝΙΕ ΧΑΝΟΥΜ ΠΡίϊΤΑΓίϊΝΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΓΑΜΠΟΘΕΑΤΡΟΝ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ
ΥΠΟ ΡΟΒΕΡΤΟΥ ΚΑΜΠΕΛΛ
Οί Μουλλάδες πυοσεύχονται έ-
τανω στά χαλιά τής προσευχή;
<ον, καθ" όλην τήνΤουρνίαν. Αί υναΐκες τής Όθωμανική; Αύτο- ζρατορίας πήραν τόν κατήφορο. Η Σενιέ χανούμ άποκηρύττουσο νάθε παράδοσιν τοΰ Μουσουλμανι- ϋ δόσμου —· τό άνθισμένο τρι- πον, /ου ντάφυλλο τοΰ Άλλάχ — πρωτα- •ωνιστεΐ εις τό Θεατρον ,Αλλάμ- τρα τοΰ Βερολίνου μέ ενα Θίασον τού Μπροντγουαίη της Νέας Ύ- υρ/ης. Είναι ή πρώτη Τουρκαλα που ε¬ ί έρχεται άπό τό «ομ'βύκιον της γυ- αικείας χρνσαλλίδος καί έμφανί- ,ται επί τής σκηνής, ν.αθισταμε- η διεθνής ήθοποιός. ^ιήλθε πέραν των πυκνών φοι- ι, /υδένδρων. διεσκέλισε τάς τριάν- τα πύλας τής Κωνσταντινουπόλε¬ ως;. Είναι μία μεταβάλη τόσον πλη- ρη<, τόσον Ιπαναστατική, ώστε τα οστά τοΰ Μωάμεθ κινοΰνται καί η: αυτόν άκόμη τόν τάφον τού. - Ή πρώην θυγάτηρ τοΰ 'Αλλάχ έθεσε την χώραν τοΰ χςιρεμίου ό¬ πισθεν της, ε'βγαλε τό βέλο-της, ε- /οψε τα μαλλιοΓτης και επιασε τό ιινέλλο των χειλέων. ΙΙψήφησε τό κοράνιον, καί έθεσε την Σμύρνην μέσα στόν ύπόγειον, Χορεύει {-πό τούς ήχους τοΰ ξυλο- γώνου, καί ούχι τής τρομπέτας. Έγινε ή Τουρκάλα "Αννα Παυλό- Γ>α. Τό τραγοΰδι «_έν υπάρχη ί-
σως, στά μάτια τα δικά μου» τό άν-
τικατέστησε μέ τό «Τραγοΰδι τοΰ
Χαφίζ».
Ή εξέλιξις τής Σ«νιέ χανούμ
ργινε διά τής γυμναστικής. Μέσω
ταύτης εκέρδισε την υγείαν και
ι ην ώραιότητα τού σώματος, τα δέ
ίσχυρά σώ[ΐηχα κάμνονν ίσχυρους
νύας.
Απέδειξεν ότι ό Κίπλιγκ έκαμε
λιίθος δταν είπεν δτι ή Ανατολή
δέ ν σμίγει μέ την Δύσιν. Ή Δύ-
σις εκέρδισε την Ανατολήν.
Οί ζοοχαρωμενοι χουρμάδες, τα
Συριακά μήλα, τα Όθχΰμανικά κι-
^(όνια, τα >χμόνια καί τα βερίκοκα
<1 αί τροφαί μέ τα πολλά μυρωδι- ^ά ποΰ παχύνουν καί χαλαρώνουν το σώμα, Ι'χοΐ'ν εξαλειφθή άπο την ίϊίαιτά της. Τώρια παίρνει τα τ>/ιεινά δι>μη-
τριακά και τα ήι,ιερήσια ■»|Λ'χρά
ιι.τάνια.
Ή Σενιέ χανούμ εγινε «νεωτερι-
στική Αμερικήν. Δέν χορεύει σάν
την Φατιμά, αλλά σάν την Άνν
Πέννιγκτο>ν — στά δάκτυλα των
τοδων τΐ]ς.
Μπορεΐ νά γυρίση άνάποδα τό
σωμα τοΰ κυανοπώγωνος είς τόν
τάφον τού στόν Βόσπορο. Τί ε¬
γνώριζεν δμως περί τής νέας γυ-
ναικ ί ή
μς
ναικο;, περί της χειραφετήσεως
τής νεωτέρας Τουρ^άλας; Ό χο-
£>ος στήν 6ροχή είναι πειό διασκε-
Λαστικδς παρά τό Ίσλαμικό τρα-
ΰδ
"οΰδι.
Πρώτος ό ΛΙουσταφα Κεμάλ ά-
?ρριψ τα δεσμα ^ γυναικός.
ή ό
Μέχρις ότου επικρατήση αύτός,
ανδρες ήσαν οί κΰριοι των πάν-
γυναΐκα δέν ήτο τίποτε
<>ι
των.
γυναΐκ
9α εν ?πιπλον.
„ Ό Μουσταφά Κεμάλ Πασάς
"τως 0 Μοκΐσολίνι έ^οοχώοησε
ιια-'·ρυτί·ρον, ή μικρή δμως Σενιέ
Ά^' τό ^"θισμένο ρόδο τοΰ
?^αχ, κατέθραι.·σεν δλα τα δεσμα
Τ ι; οοι.λείας. Χορεΰει άνόμη και τό
«Τώρ-/ις Τρότ», τύ οποίον δέν εί-
χε προσεγγίση ποτέ την Κα>ν> πό¬
λιν.
Οί Τονρκοι Πατριάρχαι κλί-
νουν τάς κεφαλάς προσευχόμενοι
πρός Ανατολάς. Σ/ιαί τοΰ Αλλάχ!
Ν ά σκεφθΐί κανείς ότι αί Τουρκά-
?ν.αι χθ'θεΰουν επάνω στήν σκηντ|
των «άπίστοχν», μέ στολήν την ο¬
ποίαν πρέπει νά φοροΰν μόνον οί
άληθινοΐ πιστοί.
Άπό δλα τα χαρέμια τη; Τουρ-
κίας παρετηρήθη μία έ'ξοοος. Ά¬
κόμη καί ή βαρβαοότητές των ναί
αί σφαγαι των δέν δύνανται νά
συγκρατήσουν τάς ακολοΰθους τής
Σενιέ χανούμ. Ή σταυροφορία
απεδείχθη άπίστειττος ίη
πρώην γυναΐκα τής Τουρκίας ή ό-
ποία φοροΰσε 6έλο κατέστη λά
ματισμοΰς μέ ί)λιοφίλητον χάριν.'
Ή Τουρκικήν Δημοκρατία έθριάμ-1
βευσεν υπεράνω, τής παλαιά"; Ό-'
θωμανικής Αυτοκρατορίας.
Είναι ηράκλειον έργον ή κατι-
σύντρίψις των νάμων τοΰ Κορανί-
οΐ'. Καί δμως ή Σενιέ χανοΰμ τδ
διέπλασεν επί νεωτέρου σχεδίου, τό
οποίον συμπεριλαμβάνει ώ; άκρο-
'Η Σενιέ χανοΰμ κατέστη ή
ίς. Κατέθραυσε τόν Μο«του?.μανί-
κόν νόμον^ ό οποίος έχαλιναγώγει
τάς γυναίκας επί αίώνας.
Ή Κωνσ*ιντινον'π»λιςστρόφει
τα βλέμματά της πρός τού; Π αρι-
σίους. Οί Ταΰρκοι τοΰ έσίοτερικσΰ
είναι τόσον κατάπληκτοι διά τόν
«έξαμερικανισμόν» των γυναικων
τής Τουρκίας, ωστε αν καποια Τε-
ξας Γκουΐναν μετέτρεπε τό 'Ιε-
ρόν Τέμενος τής Άγίας Σοφίας
είς νυκτερινήν λέσχην, δέν θά
προύκάλει μεγσλειτέραν έκπληξιν.
Ευρισκόμεθα είς την νεαν επο¬
χήν τής Τσυρ'κίας. Αί κυριώτεροι
πόλεις της κατελήφ&ησαν από φρε-
νίτιδα χοροΰ. Άκόμη καί οί άδι-
άλλακτοι Τοΰρκοι άρχίζουν νά φρο
νσΰν δτι πρέπει νά ΰποκύι|·ουν εις
τό αναπόφευκτον.
«Αί Τουρκάλαι ευρίσκονται ε-
ω των δεσιιών των, απηλλάγησαν
τής δεσμεύσεω; διά παντός». Αύτό
παριστάνει ή Σενιέ χανοΰμ ένώ
κάμνει τού; Τερι|ιχορίους της '
Καταρρίψασα τα εΐδοιλα τοΰ Μωαμεθανισμοϋ, ή Σενιέ Χανούιι (ϊ.-τάνϋ)) έπέτα'ξε τί> (ιε'/ο καί τα
ματα καί έπεζήτησε φήμην ηθοποιοϋ είς τό Βερολίνον. Κάτω&έν της φαίνονται αί γυναϊνες τή; π
ένφ είς την ε,ίκόνα, ίπάνω άριστερζί, (ραίνεται πώς ένδύεται ή σηιιεοινή Τουρκάλα.
περιοριστικά φρ
παλαιάς Τουρκίας,
γωνιαϊον λίθον τόν Ναόν τής Θα·
λείας. 'Εκεϊνοι οί όποϊοι εζησαν μέ
τούς αύστηοοΰς νόιιους τοΰ Προ¬
φήτου δέν εγνώριζον θέατρον διά
Τάς γυναίκας.
Τό παράδειγμα τής Σενιέ χα¬
νούμ έκαμε την Τουρκίαν νά ξε-
τρελλαθη μέ τόν χορόν. Πρό τί¬
νων έτών ό χορός έθεχορεϊτο ώς
όργανον τοΰ διάβολον καϊ αντίθε¬
τον πρό; τούς νόμους τοΰ Κορανίτ
τος πρός τούς νόμον; τοΰ Κορανί-
νάμιξιν των φνλων.
Ό π.ρώτος, δ όποϊο; υπέδειξε
τόν χορόν είς τάς γυναΐκα; ήτο δ
Μουσταφά Κεμάλ. Τω 1925 συνη-
γόρηοεν υπέρ αύτοΰ. Εΐχε μάθΐ] δ
ϊδιος νά χορεύη πρό τοΰ Παγκο¬
σμίου Πολέμου. Πρό τεσσάρων
έτών προήδρευσεν ενός πολυτελοΰ;
χοροΰ ό οποίος εΐχε δοθή πρός τι¬
μήν τσο έν Σμύρνη] καί εί; τύν ο¬
ποίον μόνον Μωαμεθανοί είχον
προσκληθϊ). Διά νά γίνουν τα πράγ
ματα εύχαριστότερα, ούτος έχό·
ρευσε μέ την θνγατέρα τοΰ βοη-
θοΰ κυβερνήτου τής Σμύρνης. "Εν
ετο; βραδιτεοον ό Μουστοαφά Κί
μάλ διά διατάγματο; ίόοισεν όπως
ό Τοΰρ/ος; νυμφεύεται μίαν μόνον
γυναϊνα. 'Η Συνέλευσις της Αγ¬
κύρα; άιιέσο>ς εψήφισε νόμον διά
τοΰ όποίου.καΐΓ,ργΐΐτο ΐ| πολυγαμί-
α καί ΐ6(>κοοΕίί·τ οΐόριστο*
δικαίιοιια τοΰ Καί ιαΙ
τόν νέον τοΰτον νάάον οί. πε, μι·
σμοί ήρθησοιν άλπο τό χαρέμ'α.
"Ας στρέ"ψίΐΗ<ϊν τα φύλλο τί ίστορία; πρός τό ί'τος 1017 γράφετο ή '<-τ" · - >--1,~γ ^
ζ
Ί
ΚΤΟΣ λΕΚΑΤΟ.Ν Π ΚΜ ΤΙ ΤΟΝ.— Άριθμός 5553.
ΝΕΟΙ ©ΕΣΙΜΙΟΙ
ΤΑ ΓΥΜΝΑ ΠΟΑΙΑ ΤΩΝ ΠΝΑΙΚΩΝ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΥΣ^
Η ΣΕΝΙΕ ΧΑΝΟΥΜ ΠΡίϊΤΑΓίϊΝΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΓΑΜΠΟΘΕΑΤΡΟΝ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ
ΥΠΟ ΡΟΒΕΡΤΟΥ ΚΑΜΠΕΛΛ
Οί Μουλλάδες πυοσεύχονται έ-
τανω στά χαλιά τής προσευχή;
<ον, καθ" όλην τήνΤουρνίαν. Αί υναΐκες τής Όθωμανική; Αύτο- ζρατορίας πήραν τόν κατήφορο. Η Σενιέ χανούμ άποκηρύττουσο νάθε παράδοσιν τοΰ Μουσουλμανι- ϋ δόσμου —· τό άνθισμένο τρι- πον, /ου ντάφυλλο τοΰ Άλλάχ — πρωτα- •ωνιστεΐ εις τό Θεατρον ,Αλλάμ- τρα τοΰ Βερολίνου μέ ενα Θίασον τού Μπροντγουαίη της Νέας Ύ- υρ/ης. Είναι ή πρώτη Τουρκαλα που ε¬ ί έρχεται άπό τό «ομ'βύκιον της γυ- αικείας χρνσαλλίδος καί έμφανί- ,ται επί τής σκηνής, ν.αθισταμε- η διεθνής ήθοποιός. ^ιήλθε πέραν των πυκνών φοι- ι, /υδένδρων. διεσκέλισε τάς τριάν- τα πύλας τής Κωνσταντινουπόλε¬ ως;. Είναι μία μεταβάλη τόσον πλη- ρη<, τόσον Ιπαναστατική, ώστε τα οστά τοΰ Μωάμεθ κινοΰνται καί η: αυτόν άκόμη τόν τάφον τού. - Ή πρώην θυγάτηρ τοΰ 'Αλλάχ έθεσε την χώραν τοΰ χςιρεμίου ό¬ πισθεν της, ε'βγαλε τό βέλο-της, ε- /οψε τα μαλλιοΓτης και επιασε τό ιινέλλο των χειλέων. ΙΙψήφησε τό κοράνιον, καί έθεσε την Σμύρνην μέσα στόν ύπόγειον, Χορεύει {-πό τούς ήχους τοΰ ξυλο- γώνου, καί ούχι τής τρομπέτας. Έγινε ή Τουρκάλα "Αννα Παυλό- Γ>α. Τό τραγοΰδι «_έν υπάρχη ί-
σως, στά μάτια τα δικά μου» τό άν-
τικατέστησε μέ τό «Τραγοΰδι τοΰ
Χαφίζ».
Ή εξέλιξις τής Σ«νιέ χανούμ
ργινε διά τής γυμναστικής. Μέσω
ταύτης εκέρδισε την υγείαν και
ι ην ώραιότητα τού σώματος, τα δέ
ίσχυρά σώ[ΐηχα κάμνονν ίσχυρους
νύας.
Απέδειξεν ότι ό Κίπλιγκ έκαμε
λιίθος δταν είπεν δτι ή Ανατολή
δέ ν σμίγει μέ την Δύσιν. Ή Δύ-
σις εκέρδισε την Ανατολήν.
Οί ζοοχαρωμενοι χουρμάδες, τα
Συριακά μήλα, τα Όθχΰμανικά κι-
^(όνια, τα >χμόνια καί τα βερίκοκα
<1 αί τροφαί μέ τα πολλά μυρωδι- ^ά ποΰ παχύνουν καί χαλαρώνουν το σώμα, Ι'χοΐ'ν εξαλειφθή άπο την ίϊίαιτά της. Τώρια παίρνει τα τ>/ιεινά δι>μη-
τριακά και τα ήι,ιερήσια ■»|Λ'χρά
ιι.τάνια.
Ή Σενιέ χανούμ εγινε «νεωτερι-
στική Αμερικήν. Δέν χορεύει σάν
την Φατιμά, αλλά σάν την Άνν
Πέννιγκτο>ν — στά δάκτυλα των
τοδων τΐ]ς.
Μπορεΐ νά γυρίση άνάποδα τό
σωμα τοΰ κυανοπώγωνος είς τόν
τάφον τού στόν Βόσπορο. Τί ε¬
γνώριζεν δμως περί τής νέας γυ-
ναικ ί ή
μς
ναικο;, περί της χειραφετήσεως
τής νεωτέρας Τουρ^άλας; Ό χο-
£>ος στήν 6ροχή είναι πειό διασκε-
Λαστικδς παρά τό Ίσλαμικό τρα-
ΰδ
"οΰδι.
Πρώτος ό ΛΙουσταφα Κεμάλ ά-
?ρριψ τα δεσμα ^ γυναικός.
ή ό
Μέχρις ότου επικρατήση αύτός,
ανδρες ήσαν οί κΰριοι των πάν-
γυναΐκα δέν ήτο τίποτε
<>ι
των.
γυναΐκ
9α εν ?πιπλον.
„ Ό Μουσταφά Κεμάλ Πασάς
"τως 0 Μοκΐσολίνι έ^οοχώοησε
ιια-'·ρυτί·ρον, ή μικρή δμως Σενιέ
Ά^' τό ^"θισμένο ρόδο τοΰ
?^αχ, κατέθραι.·σεν δλα τα δεσμα
Τ ι; οοι.λείας. Χορεΰει άνόμη και τό
«Τώρ-/ις Τρότ», τύ οποίον δέν εί-
χε προσεγγίση ποτέ την Κα>ν> πό¬
λιν.
Οί Τονρκοι Πατριάρχαι κλί-
νουν τάς κεφαλάς προσευχόμενοι
πρός Ανατολάς. Σ/ιαί τοΰ Αλλάχ!
Ν ά σκεφθΐί κανείς ότι αί Τουρκά-
?ν.αι χθ'θεΰουν επάνω στήν σκηντ|
των «άπίστοχν», μέ στολήν την ο¬
ποίαν πρέπει νά φοροΰν μόνον οί
άληθινοΐ πιστοί.
Άπό δλα τα χαρέμια τη; Τουρ-
κίας παρετηρήθη μία έ'ξοοος. Ά¬
κόμη καί ή βαρβαοότητές των ναί
αί σφαγαι των δέν δύνανται νά
συγκρατήσουν τάς ακολοΰθους τής
Σενιέ χανούμ. Ή σταυροφορία
απεδείχθη άπίστειττος ίη
πρώην γυναΐκα τής Τουρκίας ή ό-
ποία φοροΰσε 6έλο κατέστη λά
ματισμοΰς μέ ί)λιοφίλητον χάριν.'
Ή Τουρκικήν Δημοκρατία έθριάμ-1
βευσεν υπεράνω, τής παλαιά"; Ό-'
θωμανικής Αυτοκρατορίας.
Είναι ηράκλειον έργον ή κατι-
σύντρίψις των νάμων τοΰ Κορανί-
οΐ'. Καί δμως ή Σενιέ χανοΰμ τδ
διέπλασεν επί νεωτέρου σχεδίου, τό
οποίον συμπεριλαμβάνει ώ; άκρο-
'Η Σενιέ χανοΰμ κατέστη ή
ίς. Κατέθραυσε τόν Μο«του?.μανί-
κόν νόμον^ ό οποίος έχαλιναγώγει
τάς γυναίκας επί αίώνας.
Ή Κωνσ*ιντινον'π»λιςστρόφει
τα βλέμματά της πρός τού; Π αρι-
σίους. Οί Ταΰρκοι τοΰ έσίοτερικσΰ
είναι τόσον κατάπληκτοι διά τόν
«έξαμερικανισμόν» των γυναικων
τής Τουρκίας, ωστε αν καποια Τε-
ξας Γκουΐναν μετέτρεπε τό 'Ιε-
ρόν Τέμενος τής Άγίας Σοφίας
είς νυκτερινήν λέσχην, δέν θά
προύκάλει μεγσλειτέραν έκπληξιν.
Ευρισκόμεθα είς την νεαν επο¬
χήν τής Τσυρ'κίας. Αί κυριώτεροι
πόλεις της κατελήφ&ησαν από φρε-
νίτιδα χοροΰ. Άκόμη καί οί άδι-
άλλακτοι Τοΰρκοι άρχίζουν νά φρο
νσΰν δτι πρέπει νά ΰποκύι|·ουν εις
τό αναπόφευκτον.
«Αί Τουρκάλαι ευρίσκονται ε-
ω των δεσιιών των, απηλλάγησαν
τής δεσμεύσεω; διά παντός». Αύτό
παριστάνει ή Σενιέ χανοΰμ ένώ
κάμνει τού; Τερι|ιχορίους της '
Καταρρίψασα τα εΐδοιλα τοΰ Μωαμεθανισμοϋ, ή Σενιέ Χανούιι (ϊ.-τάνϋ)) έπέτα'ξε τί> (ιε'/ο καί τα
ματα καί έπεζήτησε φήμην ηθοποιοϋ είς τό Βερολίνον. Κάτω&έν της φαίνονται αί γυναϊνες τή; π
ένφ είς την ε,ίκόνα, ίπάνω άριστερζί, (ραίνεται πώς ένδύεται ή σηιιεοινή Τουρκάλα.
περιοριστικά φρ
παλαιάς Τουρκίας,
γωνιαϊον λίθον τόν Ναόν τής Θα·
λείας. 'Εκεϊνοι οί όποϊοι εζησαν μέ
τούς αύστηοοΰς νόιιους τοΰ Προ¬
φήτου δέν εγνώριζον θέατρον διά
Τάς γυναίκας.
Τό παράδειγμα τής Σενιέ χα¬
νούμ έκαμε την Τουρκίαν νά ξε-
τρελλαθη μέ τόν χορόν. Πρό τί¬
νων έτών ό χορός έθεχορεϊτο ώς
όργανον τοΰ διάβολον καϊ αντίθε¬
τον πρό; τούς νόμους τοΰ Κορανίτ
τος πρός τούς νόμον; τοΰ Κορανί-
νάμιξιν των φνλων.
Ό π.ρώτος, δ όποϊο; υπέδειξε
τόν χορόν είς τάς γυναΐκα; ήτο δ
Μουσταφά Κεμάλ. Τω 1925 συνη-
γόρηοεν υπέρ αύτοΰ. Εΐχε μάθΐ] δ
ϊδιος νά χορεύη πρό τοΰ Παγκο¬
σμίου Πολέμου. Πρό τεσσάρων
έτών προήδρευσεν ενός πολυτελοΰ;
χοροΰ ό οποίος εΐχε δοθή πρός τι¬
μήν τσο έν Σμύρνη] καί εί; τύν ο¬
ποίον μόνον Μωαμεθανοί είχον
προσκληθϊ). Διά νά γίνουν τα πράγ
ματα εύχαριστότερα, ούτος έχό·
ρευσε μέ την θνγατέρα τοΰ βοη-
θοΰ κυβερνήτου τής Σμύρνης. "Εν
ετο; βραδιτεοον ό Μουστοαφά Κί
μάλ διά διατάγματο; ίόοισεν όπως
ό Τοΰρ/ος; νυμφεύεται μίαν μόνον
γυναϊνα. 'Η Συνέλευσις της Αγ¬
κύρα; άιιέσο>ς εψήφισε νόμον διά
τοΰ όποίου.καΐΓ,ργΐΐτο ΐ| πολυγαμί-
α καί ΐ6(>κοοΕίί·τ οΐόριστο*
δικαίιοιια τοΰ Καί ιαΙ
τόν νέον τοΰτον νάάον οί. πε, μι·
σμοί ήρθησοιν άλπο τό χαρέμ'α.
"Ας στρέ"ψίΐΗ<ϊν τα φύλλο τί ίστορία; πρός τό ί'τος 1017 γράφετο ή '<-τ" · - >--1,~γ ^
ζ
Ί
<Ε»ΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». ΚΥΡΙΑΚΗ. 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΖΩΗΝ
ΑΝΤΑΑΛΛΞΑΝ ΤΑΣ ΣΥΖΥΓ0Υ2 ΚΑΙΤΑ ΤΕΚΝΑ
ΉΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΝ ΕΙΡΗΝΗ*.-- ΤΙ ΕΚΑΜΑΝ
ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΩΝ ΔΕΝ ΗΣΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΑΥ¬
ΤΑΣ.- ΑΝΤΑΛΑΑΓΗ ΕΝ ΕΙΔΕΙ ΟΙΚΙΑΚΩΝ ΣΚΗΝΗΝ.-- Η ΕΠΕΜΒΑΣΙΣ ΤΗΣ Ε-
ΞΟΥΣΙΑΣ.-. ΦΥΛΑΚΙΣΙΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΝΔΡΩΝ.- ΔΥΝΑΝΤΑΙ Ν' ΑΠΟΦΥΛΑ-
ΚΙΣΘΟΥΝ ΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΝΟΜΙΜΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ
ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΤΩΝ..- ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΒΕΛΟΥΝ.
Γ- —
Είναι αί γυναΐκες ιίπλά σν.εχ'η
ή κατοικίδια ζώα, δυνάμενα ν' άν-
ταλλάσσωνται μεταξύ των άνδοών,
ώς τα αλογα, τα βώδια καί τα αε-
ταχειρισμένα αύτοκίνητα;
Μία φιλήσυχος κοινότννς εκ 30ν")
ψυχών, τό Μπέννετ, Νεμπράσκας,
άπαντα είς τί^ν ερώτησιν ταύτην
άρνητικώς καί τούτο πράττουσα
άποκαλύπτει μίαν έκ των περιερ-
γοτές.'ον ίποθέσεοον τοΰ είδον;
τοι'του.
Ή παράξενος αύτη άνταλλαγί]
οτζύγόυ κατέπλρξε τάς Μεσαδυ-
τικά; Πολιτείας, υχι τόσον διότι
δι'σ άνδρες ή8ϊλαν ν' άλλάξουν
τάς γυναίκας των, άλλ' ένεκα τής
παραδόξου άγοραπωλησίας, ήτις
επέφερε τό ποθούμενον άποτέλε-
σμα.
,Ό ."Οττω Σλέΐντ κσί δ Χόρα;
Ρ»>ντ εζων μέ τάς συζύγους το)ν
εις τό ίδιον τετράγωνον τοΰ Μπε'ν-
νετ καί ήσαν στενοί φίλοι. Εκάστη1
Γ,ίκογένεια εϊχε άπό δύο τέκνα, ή '
λικίας' Ο καί 3 έτών. Τα μικρά έ¬
παιζον ομού καί τό ίδιον εκαμνον
■/αί οί μεγάλαι. Καί άπ' αύτοΰ προ¬
ήλθεν δλη ή ταραχή.
Οί μεγάλοι ίπήγαιναν είς τόν
χοοόν μαζύ καί έπειδή άνδρας καί
γυναϊκα ζσαν όλην την ώραν είς
τό σπίτι μαζύ, ψυστκα είς τόν χο¬
ρόν εχόρευαν αρκούντως δ καθείς
μέ τόν σύντροφον τοΰ αλλου. Ό
Ρήντ διήρχετο τό πλείστον τού
χρόνου τού είς τους διαφόρους χο-
οοΰς χορεύων τόν χορόν τής άλε-
ποΰς — τί αλλο παρά φάξ τράτ:
—μέ την κ. Σλέίντ, καί ό κ. Σλέ¬
ΐντ στροθ'λίζων — βάλς — μέ τή
κ. Ρήντ, τόσον πολύ, ωστε ποονκά-
λεσαν την γενικήν περιέργειαν.
Ό Ρπντ καί ή σύζυγός τού ή¬
σαν 30 έτών δ καθείς. Ή κ. Ρήντ
■ήτο μία άπό τα; ωραιοτέρας γυναί¬
κας τοΰ Μπτννετ καί δτον έφοροϋ-
σε τα καλά τη; ώμοίαζε μέ φλάπ-
περ μεγολοπόλεως.
'Η κ. Σλέΐντ είναι 33 έτών και
ό σύζνγός τη; 34. Ό Σλέΐντ είχεν
ίϊς την κατοχήν τού εν γκαράζ, ά¬
πό τό οποίον έκέοδιζε 350 δολλά-
ρια τόν μήνα. Ό .διός ήτο ϊδιοκτή
της τοϋ κτιρίου μετά των έξαρτη-
μάτ'ον, άξίας 20.000 δολλαρίων.
Αμφότεραι αί οικογένειαι άπή-
λαυον τη; εκτιμήσεως των γνωοί:
μοιν των καί £?.ων των κατοίκων
τού Μπέννετ. Έπήγαινον εί; την
εκκλησίαν τάς Κυριακάς, δέν ήνώ-
χλουν κανένα καί ήσαν φιλόνομο.
πολίται.
Κίς τάς άοχάς τοΰ ετους τούτον
Γ. Σλέΐντ καί ή σύζυγός τού έφιλο
νείκησαν καί επάνω είς την φιλο-
νε.κίαν δ πρώτος εΐπε κάτι, τύ δ-
ποΐον κατ' θυσίαν Ισήμαινεν δτι
»)ά ή9ελε νά είναι ή σύζυγός τού ώ¬
ραι α καί νέα ώ; Λ κ. Ρήντ. Ή κ.
ΣλΑ'ντ ήτο λαμπρά οίκοδέσποινΛ
καί μαγείοισσα. Είπε λοιπόν δτ..
ναί μέν δέν ήτο τόσον ώραία, ώς ή
κ. Ρήντ, άλλ' ί| ίκανότΓΓς τι^ εί;
τό νά κρατη τό σπίτι καί τα παί-
διά τόσον κα-θαρά καί νά μαγει-
ρεύ[| τέτοια ώραΐα φαγητά, άνε-
-τλήρωνε μέ τό πσραπάνω την α¬
σχημίαν της.
Τίς; τό τέλος ή κ. Σλέΐντ είπεν δ-
ό σύζυγός της άγαποΰσε τό-
"'·'· την χ Ρήντ. διατί δΓ
ΚομΓ,τείας καί ό διευθιντη- τ«-
αστυνομίας συνήλθον εί; ·ώοιΤ?
Είς τό αριστεράν άκρον ή μορ^ρή τοΰ "Οττω Σλέιντ. Είς τό δεξιάν ή μορφή τοΰ Χόρας Ρήντ. Είς τα μέσον, άριστε-
ρφ, ή σύξυγος χαΐ τα τέκνα τοΰ κ. Σλέΐντ. Δε|ι& ή συςυγος καί τα τέκνα τοΰ κ. Ρήντ·
την επήρε γνναΐκα;
Ή μία λέξις έφερεν άλλην «αι
ή φιλονεικία αφησεν αρκετάς πλη-
■^ άς είς τάς ψυχάς τοΰ άνδρογύνον.
Μετά ένα μήνα ό Ρήντ έφιλο-
νείκησε μέ την σύζυγον τού. Πολ¬
λάς φοράς έπιστρέφων είς την οι¬
κίαν τού δ Ρήντ εύρισκεν άντί μα-
γειρευμένου φαγητοΰ σαρδέλλες
τοΰ κουτ.οϋ καί άλλα παρόμοια. Ε¬
πί τέλους εξέφρασε παράπ,ονα καί
κατέληξε μέ την ουμβουλήν όπως
ή σύζυγό; τού καλέση την κ. Σλέ¬
ιντ είς τό σπίτι καί τής ειπή νά την
διδάξΐ] νά μαγειρεύη.
Τίποτε αλλο δέν ελέχθη είς την
περίπτωσιν εκείνην, άλλά βραδύτε¬
ρον ή κ. Ρήντ διηγήθη είς την φί-
λην της, κ. Σλέΐντ, τί είχεν είπη
πρός αύτην δ κ· Ρήντ.
«Περίεργον, είπεν ή κ. Σλέΐντ
πρός την κ. Ρήντ, την άλλην έσπ:-'
οαν έγώ έφιλονείκΓσα μέ τόν °Ότ-!
τω καί ίκεΐνος μοϋ είπεν δτι ήθε-
λε νά ένδύωμαι ώσάν έττένα». ι
«Νά σοϋ πώ, άρχίζω *ά ιιισό
τόν Χο'ρας», είπεν ή κ. Ρήντ.
Άστεϊζομένπ. ή κ. Σλέΐντ εΐπε
τότε δτι, άν δ "Οττω ήθελε τόσον
πολύ αυτήν (την κ. Ρήντ) διά νά!
τοΰ μαγειρεύτ), πρέπζι ν' άλλάξουν'
θέσεις. Ή κ. Ρήντ έσκές,θη δτι
μία τοιαύτη λύσις δέν θά ήτο α-
σχημη. ^ Ι
Τα πράγματα ευρίσκοντο είς αύ-'
τό τό σημείον, δταν βραδύτερον,
μίαν εσπέραν, μετά την επιστρο¬
φήν των έκ τοϋ χοροϋ, ή κ. Ρήντ
άστεΐζομένη έπίσης είπε: «Νομίζχο
δτι πρέπει ν' άλλάξοομε ανδρες καί
νά Ιδούμε άν δέν 0ά περνοϋμε
καλλίτε ςια>.
ΤΗτο είς απλούς νπαινιγμός,
άλλ' ή δμιλία διά μίαν τοιαύτην αλ¬
λαγήν έξ ηκολούθησε καί εί; τό
τέλος 6λο: ήρχισαν νά τό σκέπτων-
ται σοβαρώς.
Οί ανδρες ωμίλησαν περί αυτού
ιδιαιτέρως καί σννεφώνησαν δτι]
δέν ·θά εξήρχετο καμμιά εχθρά |
άναμίταξύ των εξ αίτίας τής άλ-|
λαγής. Αί γυναΐκες ομοίως συνε-|
φώνησαν. Είς τό τέλος καί οί τέσ-'
σαοες ήσαν ετσιμοι ν' άλλάξονν
συντρόφους. Άλλ' δ κ. Ρήντ διε¬
μαρτυρήθη δτι ή ίδική τού σύζυγός
ήτο πολύ εΰμορφη, ότι ήτο νεωτέ-1
ρα τής κ. Σέϊντ καί δτι ενεδύετοί
πολύ κομψότερον άπό εκείνην. '
Ό Σλεϊντ συνεφώνησε είς τον '
το. Ή άλήθεια είναι δτι δέν εϊχε-'1
6πω; αντιτάξη κανέν σπουδαίον
I-
π χείρτ^ια. Καί δταν ό Ρήντ είπεν
δτι υπό τα; περιστάσεις αύτάς μία
ί άπλή άνταλλαντι θά ήτο αδνκο;
' δι' αυτόν, ό Σλέΐντ δέν ηδύνατο
νά πράξτ) άλλως εί μή νά συμφω¬
νήση και είς αύτό.
Συνεζήτησαν λοιπόν επ' αρκετόν
χρόνον καί τέλο; ό Σλέΐντ είπεν
δτι, αν ό Ρήντ συγκατετίθετο είς
την ανταλλαγήν των γιναικών, >
αύτό; ήτο διατεθειμένο; νά δώση (
μαζύ μέ την σι'ζυγόν τού τό γκα-ι
ράζ μέ τό κτίριον εί; άνταλλαγμα
τής ■/.. Ρήντ.
Ό κ. Ρήντ εδέχθη άμέσως την
ποοσφοράν. Ή κ. Σλέιντ διεμαρ
τυρήθη εντόνως δτι ή κ. Ρήντ θά
εγίνετο πλονσιωτέρα αυτής κατά
20.000 δο^άρια, δταν δμως ό κ.
Ρήντ εσυ«ε την κ. Σλέΐντ κατά μέ-
ρος καί τής έξήγησεν δτ: τό κέρ-
δος θά ήτο ιδικόν της, διότι αυτή
θά εγίνετο κ. Ρήντ, τότε συνεφώ¬
νησε καί αύτη.
Οί αλλοι δοο· τής άνταλλαγτΊς
ήσαν δτι αί σύζυγοι θά εκράτονΛ
κάθε μία τα δύο τέκνα της, ενω
οί ανδρες ϋά εκρότουν τάς οικίας
των, τα επιπλά των κλπ.
ραν σύσκεψ-ν. "Ολοι σννεφών^.
σαν δτι θά ήτο πολϋ δαπαντιοόν
νά διν,ασ&οϋν οί κατηγοοουμεν<θ!, άφοΰ α(ίλ:στα οί ϊδιοι ηρνούντο ν« δμολογήσουν ένοχήν. 'Κχ.τό; τού¬ του, αν ΐδικάζοντο, ποία «ά ήτθ τ κατ' αυτών κατηγορία; 'Ο^δικαστής άπεφάνίτ')] δτι οί δύο άνδρες έ*ν πάσι] περιπτώαεΐ είχον λά5ΐ] τό μά9·η>;αά των, ωστ£
Γθύς εκάλεσεν είς τό γραφείον τού
καί τοίς είπεν δτι αν έπέστοεψον
είς τάς νομίμους σιζιγους των κα'ι
εζων ώς κ,αλοί ά'νθρωποι, ηΙ>το; 9α
τού; συνεγώεει. Ή ίδέα εγένετο
άμέσως άσπαστή καί οί δϋο ανδοε;
έδειξαν την προθυμίαν των δπω;
ίπ-ιστρέψοΐ'ν ό καθείς είς την πρώ¬
την σι'ζυγόν τοι».
"Οταν δμως εδοκίμασαν νά ί,ιι·
στρόμουν, άνεκάλυτ|χΐν ότι αί γϊ1·
ναϊκες δέν ήθελαν κανένα έξ αυ¬
τών. Αί δύο σύζυγοι ί{ρνήυνον
απολύτω; νά ζήσουν μέ τού; άν¬
δρας των.
Ή άπειλί} δτι, άν αυταί δέν έ»·
στρέψουν είς τοΰς νομίμου; σιζύ-
γους, οί τελευταΐοι θά έπήγαινον
είς την φυλακήν επί εν ή καί ΛΕ-
ρισσότερα ετη, έπεσεν είς ώτα μΐ)
άκονόντων. Αί δύο γυναΐκες εΐτον
δτι ήσαν εύχαριστημέναι άπό τον;
δρονς τής άνταλλαγί); ν.αί δτι δέν
τάς εμελεν άν οί σύζυγοι των £-
πήγαιναν είς την φυλαν.ήν - αυ¬
ταί θά επερίμεναν εως ότου οί αν'-
δρε; εθγοι*ν άπό την φνλαν.ήν και
τότε θά τούς ΰπανδρεί-οντο με νο-
μιμον τρόπον. ,
ττςια'δέν'ήδυνήθηνα εννοηθή πώ; |' '—ϊ *άχΨ ο1 ^,^,^^Ι
εύοίσκετο ή κ. Ρήντ είς την οίκί- τάς σύζυγον; των ν' ^«^ *
αν τού Σ/.έΐντ, άφοθ [ΐάλ.στα δ κ , |·ην. Επί τέλους ήνα^α<τ»ηβαν^ Σλέΐντ ήτο έκεϊ. Ό Σλέΐντ πό τό καδϊναι νά καλή μπαμπά τόν νέ-, όν σύζυγον τής μαμάς. Τό Μντέν- νετ δέν αντελήφθη τίποτε άπό τύ πρωτοφανές αύτό θαϋμα, τό οποί¬ ον έλαβε χώραν εντός των μικρά» δρίίον τού. Μίαν εσπέραν, ολίγον άργά, καποια φιλή επήγε νά επισκεφθή | την οικογένειαν Σλέΐντ. Την Ού ; ραν ήνοιξεν ή κ. Ρήντ. 'Η Ι.— -"" Τοιουτοτρόπως ή άνταλλαγή των συντρόφων ετέθη εις εφαρμο¬ γήν. 'Η κ. Ρήντ μέ τα δύο τέκνα της επήγε νά κατοικήση μέ τόν Σλέϊντ καί ή κ. Σλέΐντ μέ τα δικά τί}; επήγεν είς την οικίαν τού Χό¬ ρα; Ρήντ. Τα παιδία έδιδάχθησαν ύπιίγουν οπίσω είς τόνδικαοτή* ποιήθτ] δτι ττο άσθενής καί ή επι- ί καί νά τού είπουν δτι, ένφ αύτοι σκέπτρΐα ανεχώρησε χοορίς νά λύ- αντελαμβάνοντο τώρα την ανοηοι- σΐ] τόν γρϊφον. * αν των, αί νόμιμοι σύζυγοι τοτν 'Η επίσκεψις αυτή. εδ<^σεν ά-[ ' ...... φορμήν^ είς διαφόρους ι|κθυρι-' σμούς είς τί-!ν γειτονίαν. Οί ψιθυ ί ρισμοΗξιμλώθησαν είς ολο τό χω [ οίον. "Ολοι οί κάτοικοι εψιθύρι ζον άναμεταξύ των διά τα πα^,ά- ξενα απού εγίνοντο είς τάς οικογε¬ νείας Ρήντ καά Σλέΐντ. ^ Δέν παρήλθε πόλις χοόνος καί οί ψ'.θνρισμοί εγ.ναν δύναται ψιο- ναι καί προύκάλεσαν την προσοχήν τής άστυνομίας. Αί δύο οικίαι έτέ- θησαν υπό επιτήρησιν καί εξηκρι¬ βώθη πέοαν πάσης άμφιβολίαςΥ τι ή κ. Ρήντ εζη μέ τόν Σλέΐντ, έ- νω ή κ. Σλέΐντ εζη μέ τόν Ρήντ. Συνεκλήβη τότε συνδιάσκει}ης των γειτόνων. Άπτφασίσθη ή σίιλ- ληψις καί ποοφυλάκισις καί των τεσσάρων προσώπων. Ό Ρήντ, ή κυρία Ρήντ, δ Σλέΐντ καί ή κυρία Σλέίντ, συνελι'ιφθησσν καί έπρο- φυλακίσθησαν, άλλά δ<ατί; Ποίον νόμον είχον παραβτί; Οί ά'στι>νομι
κοί δέν εγνώριζον καλά - καλά ποΰ
να στηρίξουν την κατηγορίαν.
Την επομένην ημέραν αί δύο γυ¬
ναΐκες αφέθησαν έλεύθεραι δπο>ς
επι στρέψουν είς τα τέκνα"των. ΤΗ
το δμως ζήτημα τί θά εκαμνον αυ¬
ταί τού; συζύγους των.
Ό διχαστής, ό εισαγγελεύς τή;ι
αν των, αί όμμ
δέν θέλονν νά έπιστρέι|»οι ν εί; αυ¬
τού;. Ό δικαστής τοίς είπεν ο«
υπό το αύτάς συνθήκας^ήτο^Υ'
κασμένος νά στούς στείλη ε'? τ1|ν
φυλακήν. Έπε'βαλε λοιπόν είς αν;
τούς φυλάκισιν έννέα μηνών ^ι
κ«κ[) διαγωγϋ καί επί (διατηοηοί1
οίκων άταξίας ^Ητο μία ήθιχή^ι
φοοά διά τούς δι'ο άνδρας, αΜ«
καί* δέν ηδύναντο νά πράξονν αλ-
ΔΊκι^νόροι καί φίλοι ποοΜ»*;
θησαν νά μαλάξουν τα; «αρίιβ,
των θύο γυναικών, άλλ' Μ™'αι.,
μενον άνένδοτοι. «Πρώταδεν^
ήθελαν αύτοι, τώρα δέν τοις ***
μέν ημείς», έλεγον έν χορ
εις τό ίδιον τετράγωνον τοΰ Μπε'ν-
νετ καί ήσαν στενοί φίλοι. Εκάστη1
Γ,ίκογένεια εϊχε άπό δύο τέκνα, ή '
λικίας' Ο καί 3 έτών. Τα μικρά έ¬
παιζον ομού καί τό ίδιον εκαμνον
■/αί οί μεγάλαι. Καί άπ' αύτοΰ προ¬
ήλθεν δλη ή ταραχή.
Οί μεγάλοι ίπήγαιναν είς τόν
χοοόν μαζύ καί έπειδή άνδρας καί
γυναϊκα ζσαν όλην την ώραν είς
τό σπίτι μαζύ, ψυστκα είς τόν χο¬
ρόν εχόρευαν αρκούντως δ καθείς
μέ τόν σύντροφον τοΰ αλλου. Ό
Ρήντ διήρχετο τό πλείστον τού
χρόνου τού είς τους διαφόρους χο-
οοΰς χορεύων τόν χορόν τής άλε-
ποΰς — τί αλλο παρά φάξ τράτ:
—μέ την κ. Σλέίντ, καί ό κ. Σλέ¬
ΐντ στροθ'λίζων — βάλς — μέ τή
κ. Ρήντ, τόσον πολύ, ωστε ποονκά-
λεσαν την γενικήν περιέργειαν.
Ό Ρπντ καί ή σύζυγός τού ή¬
σαν 30 έτών δ καθείς. Ή κ. Ρήντ
■ήτο μία άπό τα; ωραιοτέρας γυναί¬
κας τοΰ Μπτννετ καί δτον έφοροϋ-
σε τα καλά τη; ώμοίαζε μέ φλάπ-
περ μεγολοπόλεως.
'Η κ. Σλέΐντ είναι 33 έτών και
ό σύζνγός τη; 34. Ό Σλέΐντ είχεν
ίϊς την κατοχήν τού εν γκαράζ, ά¬
πό τό οποίον έκέοδιζε 350 δολλά-
ρια τόν μήνα. Ό .διός ήτο ϊδιοκτή
της τοϋ κτιρίου μετά των έξαρτη-
μάτ'ον, άξίας 20.000 δολλαρίων.
Αμφότεραι αί οικογένειαι άπή-
λαυον τη; εκτιμήσεως των γνωοί:
μοιν των καί £?.ων των κατοίκων
τού Μπέννετ. Έπήγαινον εί; την
εκκλησίαν τάς Κυριακάς, δέν ήνώ-
χλουν κανένα καί ήσαν φιλόνομο.
πολίται.
Κίς τάς άοχάς τοΰ ετους τούτον
Γ. Σλέΐντ καί ή σύζυγός τού έφιλο
νείκησαν καί επάνω είς την φιλο-
νε.κίαν δ πρώτος εΐπε κάτι, τύ δ-
ποΐον κατ' θυσίαν Ισήμαινεν δτι
»)ά ή9ελε νά είναι ή σύζυγός τού ώ¬
ραι α καί νέα ώ; Λ κ. Ρήντ. Ή κ.
ΣλΑ'ντ ήτο λαμπρά οίκοδέσποινΛ
καί μαγείοισσα. Είπε λοιπόν δτ..
ναί μέν δέν ήτο τόσον ώραία, ώς ή
κ. Ρήντ, άλλ' ί| ίκανότΓΓς τι^ εί;
τό νά κρατη τό σπίτι καί τα παί-
διά τόσον κα-θαρά καί νά μαγει-
ρεύ[| τέτοια ώραΐα φαγητά, άνε-
-τλήρωνε μέ τό πσραπάνω την α¬
σχημίαν της.
Τίς; τό τέλος ή κ. Σλέΐντ είπεν δ-
ό σύζυγός της άγαποΰσε τό-
"'·'· την χ Ρήντ. διατί δΓ
ΚομΓ,τείας καί ό διευθιντη- τ«-
αστυνομίας συνήλθον εί; ·ώοιΤ?
Είς τό αριστεράν άκρον ή μορ^ρή τοΰ "Οττω Σλέιντ. Είς τό δεξιάν ή μορφή τοΰ Χόρας Ρήντ. Είς τα μέσον, άριστε-
ρφ, ή σύξυγος χαΐ τα τέκνα τοΰ κ. Σλέΐντ. Δε|ι& ή συςυγος καί τα τέκνα τοΰ κ. Ρήντ·
την επήρε γνναΐκα;
Ή μία λέξις έφερεν άλλην «αι
ή φιλονεικία αφησεν αρκετάς πλη-
■^ άς είς τάς ψυχάς τοΰ άνδρογύνον.
Μετά ένα μήνα ό Ρήντ έφιλο-
νείκησε μέ την σύζυγον τού. Πολ¬
λάς φοράς έπιστρέφων είς την οι¬
κίαν τού δ Ρήντ εύρισκεν άντί μα-
γειρευμένου φαγητοΰ σαρδέλλες
τοΰ κουτ.οϋ καί άλλα παρόμοια. Ε¬
πί τέλους εξέφρασε παράπ,ονα καί
κατέληξε μέ την ουμβουλήν όπως
ή σύζυγό; τού καλέση την κ. Σλέ¬
ιντ είς τό σπίτι καί τής ειπή νά την
διδάξΐ] νά μαγειρεύη.
Τίποτε αλλο δέν ελέχθη είς την
περίπτωσιν εκείνην, άλλά βραδύτε¬
ρον ή κ. Ρήντ διηγήθη είς την φί-
λην της, κ. Σλέΐντ, τί είχεν είπη
πρός αύτην δ κ· Ρήντ.
«Περίεργον, είπεν ή κ. Σλέΐντ
πρός την κ. Ρήντ, την άλλην έσπ:-'
οαν έγώ έφιλονείκΓσα μέ τόν °Ότ-!
τω καί ίκεΐνος μοϋ είπεν δτι ήθε-
λε νά ένδύωμαι ώσάν έττένα». ι
«Νά σοϋ πώ, άρχίζω *ά ιιισό
τόν Χο'ρας», είπεν ή κ. Ρήντ.
Άστεϊζομένπ. ή κ. Σλέΐντ εΐπε
τότε δτι, άν δ "Οττω ήθελε τόσον
πολύ αυτήν (την κ. Ρήντ) διά νά!
τοΰ μαγειρεύτ), πρέπζι ν' άλλάξουν'
θέσεις. Ή κ. Ρήντ έσκές,θη δτι
μία τοιαύτη λύσις δέν θά ήτο α-
σχημη. ^ Ι
Τα πράγματα ευρίσκοντο είς αύ-'
τό τό σημείον, δταν βραδύτερον,
μίαν εσπέραν, μετά την επιστρο¬
φήν των έκ τοϋ χοροϋ, ή κ. Ρήντ
άστεΐζομένη έπίσης είπε: «Νομίζχο
δτι πρέπει ν' άλλάξοομε ανδρες καί
νά Ιδούμε άν δέν 0ά περνοϋμε
καλλίτε ςια>.
ΤΗτο είς απλούς νπαινιγμός,
άλλ' ή δμιλία διά μίαν τοιαύτην αλ¬
λαγήν έξ ηκολούθησε καί εί; τό
τέλος 6λο: ήρχισαν νά τό σκέπτων-
ται σοβαρώς.
Οί ανδρες ωμίλησαν περί αυτού
ιδιαιτέρως καί σννεφώνησαν δτι]
δέν ·θά εξήρχετο καμμιά εχθρά |
άναμίταξύ των εξ αίτίας τής άλ-|
λαγής. Αί γυναΐκες ομοίως συνε-|
φώνησαν. Είς τό τέλος καί οί τέσ-'
σαοες ήσαν ετσιμοι ν' άλλάξονν
συντρόφους. Άλλ' δ κ. Ρήντ διε¬
μαρτυρήθη δτι ή ίδική τού σύζυγός
ήτο πολύ εΰμορφη, ότι ήτο νεωτέ-1
ρα τής κ. Σέϊντ καί δτι ενεδύετοί
πολύ κομψότερον άπό εκείνην. '
Ό Σλεϊντ συνεφώνησε είς τον '
το. Ή άλήθεια είναι δτι δέν εϊχε-'1
6πω; αντιτάξη κανέν σπουδαίον
I-
π χείρτ^ια. Καί δταν ό Ρήντ είπεν
δτι υπό τα; περιστάσεις αύτάς μία
ί άπλή άνταλλαντι θά ήτο αδνκο;
' δι' αυτόν, ό Σλέΐντ δέν ηδύνατο
νά πράξτ) άλλως εί μή νά συμφω¬
νήση και είς αύτό.
Συνεζήτησαν λοιπόν επ' αρκετόν
χρόνον καί τέλο; ό Σλέΐντ είπεν
δτι, αν ό Ρήντ συγκατετίθετο είς
την ανταλλαγήν των γιναικών, >
αύτό; ήτο διατεθειμένο; νά δώση (
μαζύ μέ την σι'ζυγόν τού τό γκα-ι
ράζ μέ τό κτίριον εί; άνταλλαγμα
τής ■/.. Ρήντ.
Ό κ. Ρήντ εδέχθη άμέσως την
ποοσφοράν. Ή κ. Σλέιντ διεμαρ
τυρήθη εντόνως δτι ή κ. Ρήντ θά
εγίνετο πλονσιωτέρα αυτής κατά
20.000 δο^άρια, δταν δμως ό κ.
Ρήντ εσυ«ε την κ. Σλέΐντ κατά μέ-
ρος καί τής έξήγησεν δτ: τό κέρ-
δος θά ήτο ιδικόν της, διότι αυτή
θά εγίνετο κ. Ρήντ, τότε συνεφώ¬
νησε καί αύτη.
Οί αλλοι δοο· τής άνταλλαγτΊς
ήσαν δτι αί σύζυγοι θά εκράτονΛ
κάθε μία τα δύο τέκνα της, ενω
οί ανδρες ϋά εκρότουν τάς οικίας
των, τα επιπλά των κλπ.
ραν σύσκεψ-ν. "Ολοι σννεφών^.
σαν δτι θά ήτο πολϋ δαπαντιοόν
νά διν,ασ&οϋν οί κατηγοοουμεν<θ!, άφοΰ α(ίλ:στα οί ϊδιοι ηρνούντο ν« δμολογήσουν ένοχήν. 'Κχ.τό; τού¬ του, αν ΐδικάζοντο, ποία «ά ήτθ τ κατ' αυτών κατηγορία; 'Ο^δικαστής άπεφάνίτ')] δτι οί δύο άνδρες έ*ν πάσι] περιπτώαεΐ είχον λά5ΐ] τό μά9·η>;αά των, ωστ£
Γθύς εκάλεσεν είς τό γραφείον τού
καί τοίς είπεν δτι αν έπέστοεψον
είς τάς νομίμους σιζιγους των κα'ι
εζων ώς κ,αλοί ά'νθρωποι, ηΙ>το; 9α
τού; συνεγώεει. Ή ίδέα εγένετο
άμέσως άσπαστή καί οί δϋο ανδοε;
έδειξαν την προθυμίαν των δπω;
ίπ-ιστρέψοΐ'ν ό καθείς είς την πρώ¬
την σι'ζυγόν τοι».
"Οταν δμως εδοκίμασαν νά ί,ιι·
στρόμουν, άνεκάλυτ|χΐν ότι αί γϊ1·
ναϊκες δέν ήθελαν κανένα έξ αυ¬
τών. Αί δύο σύζυγοι ί{ρνήυνον
απολύτω; νά ζήσουν μέ τού; άν¬
δρας των.
Ή άπειλί} δτι, άν αυταί δέν έ»·
στρέψουν είς τοΰς νομίμου; σιζύ-
γους, οί τελευταΐοι θά έπήγαινον
είς την φυλακήν επί εν ή καί ΛΕ-
ρισσότερα ετη, έπεσεν είς ώτα μΐ)
άκονόντων. Αί δύο γυναΐκες εΐτον
δτι ήσαν εύχαριστημέναι άπό τον;
δρονς τής άνταλλαγί); ν.αί δτι δέν
τάς εμελεν άν οί σύζυγοι των £-
πήγαιναν είς την φυλαν.ήν - αυ¬
ταί θά επερίμεναν εως ότου οί αν'-
δρε; εθγοι*ν άπό την φνλαν.ήν και
τότε θά τούς ΰπανδρεί-οντο με νο-
μιμον τρόπον. ,
ττςια'δέν'ήδυνήθηνα εννοηθή πώ; |' '—ϊ *άχΨ ο1 ^,^,^^Ι
εύοίσκετο ή κ. Ρήντ είς την οίκί- τάς σύζυγον; των ν' ^«^ *
αν τού Σ/.έΐντ, άφοθ [ΐάλ.στα δ κ , |·ην. Επί τέλους ήνα^α<τ»ηβαν^ Σλέΐντ ήτο έκεϊ. Ό Σλέΐντ πό τό καδϊναι νά καλή μπαμπά τόν νέ-, όν σύζυγον τής μαμάς. Τό Μντέν- νετ δέν αντελήφθη τίποτε άπό τύ πρωτοφανές αύτό θαϋμα, τό οποί¬ ον έλαβε χώραν εντός των μικρά» δρίίον τού. Μίαν εσπέραν, ολίγον άργά, καποια φιλή επήγε νά επισκεφθή | την οικογένειαν Σλέΐντ. Την Ού ; ραν ήνοιξεν ή κ. Ρήντ. 'Η Ι.— -"" Τοιουτοτρόπως ή άνταλλαγή των συντρόφων ετέθη εις εφαρμο¬ γήν. 'Η κ. Ρήντ μέ τα δύο τέκνα της επήγε νά κατοικήση μέ τόν Σλέϊντ καί ή κ. Σλέΐντ μέ τα δικά τί}; επήγεν είς την οικίαν τού Χό¬ ρα; Ρήντ. Τα παιδία έδιδάχθησαν ύπιίγουν οπίσω είς τόνδικαοτή* ποιήθτ] δτι ττο άσθενής καί ή επι- ί καί νά τού είπουν δτι, ένφ αύτοι σκέπτρΐα ανεχώρησε χοορίς νά λύ- αντελαμβάνοντο τώρα την ανοηοι- σΐ] τόν γρϊφον. * αν των, αί νόμιμοι σύζυγοι τοτν 'Η επίσκεψις αυτή. εδ<^σεν ά-[ ' ...... φορμήν^ είς διαφόρους ι|κθυρι-' σμούς είς τί-!ν γειτονίαν. Οί ψιθυ ί ρισμοΗξιμλώθησαν είς ολο τό χω [ οίον. "Ολοι οί κάτοικοι εψιθύρι ζον άναμεταξύ των διά τα πα^,ά- ξενα απού εγίνοντο είς τάς οικογε¬ νείας Ρήντ καά Σλέΐντ. ^ Δέν παρήλθε πόλις χοόνος καί οί ψ'.θνρισμοί εγ.ναν δύναται ψιο- ναι καί προύκάλεσαν την προσοχήν τής άστυνομίας. Αί δύο οικίαι έτέ- θησαν υπό επιτήρησιν καί εξηκρι¬ βώθη πέοαν πάσης άμφιβολίαςΥ τι ή κ. Ρήντ εζη μέ τόν Σλέΐντ, έ- νω ή κ. Σλέΐντ εζη μέ τόν Ρήντ. Συνεκλήβη τότε συνδιάσκει}ης των γειτόνων. Άπτφασίσθη ή σίιλ- ληψις καί ποοφυλάκισις καί των τεσσάρων προσώπων. Ό Ρήντ, ή κυρία Ρήντ, δ Σλέΐντ καί ή κυρία Σλέίντ, συνελι'ιφθησσν καί έπρο- φυλακίσθησαν, άλλά δ<ατί; Ποίον νόμον είχον παραβτί; Οί ά'στι>νομι
κοί δέν εγνώριζον καλά - καλά ποΰ
να στηρίξουν την κατηγορίαν.
Την επομένην ημέραν αί δύο γυ¬
ναΐκες αφέθησαν έλεύθεραι δπο>ς
επι στρέψουν είς τα τέκνα"των. ΤΗ
το δμως ζήτημα τί θά εκαμνον αυ¬
ταί τού; συζύγους των.
Ό διχαστής, ό εισαγγελεύς τή;ι
αν των, αί όμμ
δέν θέλονν νά έπιστρέι|»οι ν εί; αυ¬
τού;. Ό δικαστής τοίς είπεν ο«
υπό το αύτάς συνθήκας^ήτο^Υ'
κασμένος νά στούς στείλη ε'? τ1|ν
φυλακήν. Έπε'βαλε λοιπόν είς αν;
τούς φυλάκισιν έννέα μηνών ^ι
κ«κ[) διαγωγϋ καί επί (διατηοηοί1
οίκων άταξίας ^Ητο μία ήθιχή^ι
φοοά διά τούς δι'ο άνδρας, αΜ«
καί* δέν ηδύναντο νά πράξονν αλ-
ΔΊκι^νόροι καί φίλοι ποοΜ»*;
θησαν νά μαλάξουν τα; «αρίιβ,
των θύο γυναικών, άλλ' Μ™'αι.,
μενον άνένδοτοι. «Πρώταδεν^
ήθελαν αύτοι, τώρα δέν τοις ***
μέν ημείς», έλεγον έν χορ
«ΚΒΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*. ΚΥΡΙΛΚΠ. »2 ΑΕΚΚΜΒΡΙΟΥ. 192η.
ΤΑ ΟΛΕΘΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΙΛΗ1ΑΤ0Σ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟΔΕΙΚΜΥΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΦΙΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΙ ΠΕΡΙΠΤΥΞΕΙΣ ΣΥΝΤΟΜΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ Τ1ΪΝ ΓΥΝΑΙΚβΝ.-
ΕΚΑΣΤΟΝ ΦΙΑΗΙβΑ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΡΙΑ ΑΕΠΤΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΟΝ ΥΠΑΡΞΙΝ ΜΑΣ..
Όταν ό Τζών Γκίλμπερτ λνγί-
ί]1 τό σώμα καποια; ξανθής εί;
τον τοΐχον τοϋ κήπον υπό τό φως
τής ΣελήνΊΐς ή τοποθετή κάποιαν
ιιελαχροινήν επί μεταξοειδοΰς άνα-
/.λίντρου έντός μισοφωτισμένου
οωματίου χάριν ενός παρατεταμέ-
νου φιλήματος, ή καρδία τής γυ¬
ναικός πάλλει ταχύτερον καί τό
αίιιά της καίει. Ή ιδία άναστενά-
ζει ώσάν τά Ίδικά της χείλη νά έ-
δέχοντο τό φίλημα.
Τί θά έλεγεν όμω; ή μαγευμένη
κόρη, άν εγνώριζεν ότι τό φίλημα
έκεΐνο άφήρει τρία πολντιμα λε¬
πτά έκ τής ζωής της; Θά έφίλε.
αύτη ολιγώτερον καί θά αφινε τάς
πε-ριπτΰξεις, άν εγνώριζεν δτι οί
εύχάριστοι αυταί παιδιαί άφαι-
ροΰν λεπτά, ώρας καί ημέρας ά¬
πό την ζωήν της;
Τά κορίτσια τής Άμερικής ε-
χουν απαντήση είς τάς έρωτήσεΐί
αύτάς μέ περιφρονητικόν γέλωτα.
Άδιαφοροΰν τελείως δι' δσα λέγει
ή έπιστήμη, δτι δηλαδή κάθε φο-
ράν δπου αίσθάνονται την συγκί¬
νησιν ενός θεατρικοΰ φιλήματο:
ή κ.αί πραγματικόν τοιούτου διδο-
μενον υπό θερμοαίμου τινό; φίλου,
/-.όπτουν τρία λεπτά τή; ώρας έκ
επιγείου διαμονής των.
Μήνε; παρήλθον άφ' ότου ή τά¬
ξις τή; γεννητικής ψυχολογίας εί;
εν Πανεπιστήμιον τών Δυτικών
Πολιτειών ανήγγειλε, κατόπιν μα¬
κρών ερευνών, δτι τό φίλημα εί¬
ναι θανατηφόρον, καί δμως ή πα-
τροπαράδοτος αυτή συνήθεια εξα¬
κολουθή νά είναι έν χήσει χωρις
σημεΐα ελαττώσεως. Ή ρηθεΐσα τά
ξις ύπελόγισεν δτι, άφοϋ έκαστον
φίλημα άφαιρεΐ άπό εν πρόσωπον
180 δεντερόλεπτα τή; ζωής τού,
280 φιλήματα άφαιροϋν άπό τί
πρόσωπον αύτό μίαν ολόκληρον ή-
ιιέραν, ένφ 2.360 φιλήματα δύναν¬
ται νά έλαττώσονν την ζωήν ένό:·
«νδΐώπου κατά ιιίαν ολόκληρον
ϊοδομάδα.
Είς την Νέαν Υόρκην εσχάτως
έγιναν ένδιαφέροντα πειράματα
ψϊΑημάτων, επί τών αυτών περί-
που οάσεων έφ' ών είχον γίνη πρό
τϊρον τά πειράματα εις την Δύσ.ν.
, Θέλων νά ορίση έπακριβώς πώς
•^εαζεται ή καρδία έκ τή; έπε-
ν|ργεια; του· φιλήματο;, ό Α. Ι.
, Ε;' άνήκων εί; τό τμήμα τών
£·τ>στιιμονικών έρει·νών τή; έται-]
οειας Γκρέϋμπαρ 'Ελέκτρικ Κόμ-|
πανυ, έθεσεν είς ενέργειαν εν τε-'
'-ειοτατον στηθοσκόπιον, συγκοι-'
νωνουν μέ ήχομεγεθυντι/.ά μηχα-
^ματα καί μεγάφωνα.
5 ^σα(?ες ώραΐαι χορευτρίας δύο
^ανθαί καί ήύο μελαχροιναί, ποο-
««φερθησαν όπως ύποβληθοΰν είς
~ιΡ«ματα. ^Τέσσαεες άξιέραστοι
τής έπιστήμη;, προσφέ-
ρουσαι εύγενώ; μερος έκ τής ζω-
ή; των, δπω; δυνήθη ό κόσμος νά
μάίτη άνριβω; πόσο; κίνδι·νο; ί-
νΐ'πάρχει εί; εν. φίλημα. Πολλαί
άλλαι γνναί/.ες προσεφέρθησαν
' χάριν τού πειραματισμόν, άλλ' αί
υπηρεσίαι των εθεωρήθησαν πε-
ριτταί.
Ό κ. ΤΗ6ε; έςέλεξεν είκοσιν
ά'νδρα; έκ διαφόοων κοινωνικών
τάξεων δπο>ς δοκιμάσονν τά φι-
λήματά των |πί τίόν τεσσάρων χο-
ρευτριών. Μεταξΰ αυτών ήσαν σε^
βιτόρο:, μηχανικοί, θεατριχ.οί ύ-
πάλληλοι, πωληταί ναί είς φόαμαν
έργατική; ομάδος, έξ έκείνων οΐ¬
τινες κατασκευάζουν τού; δρόμον-.
Τό φίλημα ημπορεί νά είναι Θανατη-
φόοον, ώς Ισχυρίζονται μερικοί έπι-
στήμονες, ά).λ' έν τούτοις έξακολου-
θεϊ νά παρέχνι ιιεγάλην συγκίνησιν είς
τού; Θαμώνας τών θεάτρων. Ό Τζών
Γκίλμπερτ καί ή Τζόαν Κρώουφορδ,
Άνω, ό Λέστερ Βαίηλ καί ή Ντούλ-
τση Κοΰπερ, έκτελΛΰντες φιλήματα
παρειάς καί ώμου. Δεξιςί, ό Δόν Άλ-
βαράδο καί ή Λίλυ Δάνιελς δεικνύ-
οντες φίλημα τοϋ λαιμοΰ.
Έκαστο; άνηο έΦαει εκάστην έ^"νω άριστερ?,_ δίδουν δεϊγμα τής τέ-
, '» Ύ . , ' ' χνης των, ενφ είς το ανα) δεξια α-
των τεσσάρων χορευτριων μίαν φο- κρον τή. ε1κόνος ναίνεται 6 Βίκτωρ
ράν καί οί πειραματισταί ήκροώντό Μάκ Λάγκλεν καί ή Ντολόρες Ντέλ
διά τών μεγάφωνον, μετροΰντε;'ϋ/" -—1~-— -ί-- —^—
τού; παλμού; τή; καρδίας.
Ή δέσποινας Μπέττη Βάν Άλ-
?.εν, ζωηρά μελαχροινή, εγειρε
πρός τά οπίσω χάριν τού πρώτου
φιλήματος, ένφ οί άκροαταί ανέμε¬
νον χωρίς νά παίρνουν άναπνοήν.
Ό σερθιτόοο; έσκυψεν υπεράνω
της, έκόλλησε τά χείλη τού εί; τά
Ίδικά τη; καί έμεινεν είς την θέσιν
εκείνην επί δέ/α δευτερόλεπτα. Ή
κ.αρδία τής Μπέττης εσημείωσεν
αύξησιν έκ. πέντε παλμών υπερά¬
νω τοϋ σννήθονς έφ' όσον διήρκει
τό φίλημα. Ή ιδία είπεν δτι ή δο-
κιμή δέν ήτο δικαία καί δτι αύτη
ηδύνατο νά βαστάξη πολΰ μακρΰ-
τερον φίλημα κατ' ιδίαν.
Ό είς κατόπιν τοΰ αλλου οί εί-
κ.οσι ανδρες προσήλθον κ.αί έ'δωσαν
τά φιλήματα των μέ δλην την δύ¬
ναμίν των. Οί πωληταί έπραξαν
καλώς τό καθήκον των, τό ίδιον ·"-■
τελήφθη υπό πυρετοΰ. "Ηλθεν ή
μία έκ τών δύο μελαχροινών. Μέ
την πρώτην επαφψ ή κόρη άνε-
στέναξε δυνατά, έκίνησεν άσθενως
επί τίνα δευτερόλεπτα τάς τοονευ-
τάς κνήμας της., τό σώμά της ολό¬
κληρον συνεκλονίσθη ζωηρώς, ε-
ως ότου ή κόρη διέκσψε τό πείρα-
μα μή δυναμένη νά βαστάξη πε¬
ρισσότερον. Οί δεικταί τών μη-
χανημάτων εσημείωσαν τό άνώτα
τον δριον.
Επί τινάς στιγμάς οί έκτελοΰν-
τες τά πειράματα έπιστημονες έ¬
μειναν ε'κθαμβοι. Έπλησίασαν τάς
κεφαλάς των δλοι μαζύ ν.αί ήρχι¬
σαν νά όμιλοΰν μυστικώς, προσπα¬
θούντες νά έξηγήσουν πώς είς μι-
κρόσωμος μουσικό; μέ όνειρώδεις
οί μηχανικοί, δταν δμως έταξινο-
μήθησαν οί άρίθμοΐ νικητής άνε-
δείχθΐ) ό φόριιαν τής εργατικήν | οφθαλμού; ηδύνατο νά δίδη τοιαϋ-
όμάδος.Αντό; ηύξησε τόν σφυγμόι
μιά"; έκ τών πειεαματιζομένων με
χη οφμ; ήο η τ
όμάδος.Αύτός ηύξησε τόν σφυγμόν τα φοβερά φιλήματα. Αί συνεννο-
...-. ?.. ,,τ... ^ο, ο«ιΐΓίτι"ηιΐίνίι>ν ιιρ- ήσεις δέν νατέληξαν είς σι^φωνί-
κατά 40 υπεράνω τοϋ τακτικόν.
Καθ" δλην την διάρκειαν των φ|-
λημάτων τον τά μεγάφωνα εκρό-
του καί έΰοΰιζον τρομερά.
"Οταν ό ΤΗ6ε; ανήγγειλε τό δ-
νομα τού νικητοΰ, εί; ηπιος μουσι-
κός μέ όνειρώδεις οφθαλμούς ί-
νά τώ έ.τιταπϋ δποις δοκ.-
Αλώ ί δ
αν, Ρΐυς ότου ό φόρμαν τής έργα-
τι/.ή; ομάδος, όστι; είχε νικήση είς
τα; πρώτα; δο/ιμάς, Ιλυσε τό μυ¬
στήριον.
«Ό παίκτης αϋτός τοΰ σαξοφώ-
νου, είπε μετ" άγανακτήσεως, εχει
μουστάκΐ, κ.αί αύτό τόν βοηθεΐ
πολΰ».
Τρία σπουδαΐα συμπεράσματα
Ιξήχθησαν |κ τών γενομένων δο-
κιμών. Π οώτον δτι αί μελαχροιναί
μάσή κ.αί αύτός. Απλώς είπεν, δτι [ έπηρεάζονται ταχύτερον, δταν φι-
ττθελε νά βθΓθήση την επιστήμην | λοϋνται, ώς συνέβη στήν μαυρομ-
είς τάς ερεύνα; χάριν τής άληθεί-' μάταν χορεύτοιαν δεστοινίδα "Ελ-
α* "Ε?,αβε λοιπόντήν θέσιν τού σην Λώρεστον, τής οποίας ό σφυγ-
έιιποός είς τάς τέσσαρας χορεντρί- μός έπετσχΰνθη περισσότερον τών
άς. 'Η πρώτη ξανίτή την οποίαν ί-( άλλων κατά την στιγμήν τοΰ φι-
Τό μεγάφωνον έσείσθη ώ; νά κσ | δίαν περισσοτέραν εργασίαν έκει-
νη; ήν δύναται νά εκτελέση με
την ησυχίαν της προκειμένον νά
έξαποστείλλη τό αΐμα είς τά δ,ά
φορα μέλη τοϋ σώματο;. Τρίτον ό¬
τι οί μουστακοφόροι ανδρες είναι
έπικίνδυνοι, διότι έπηρεάζουν δυ¬
νατά την καρδιακήν κίνησιν πά¬
σης γυναικός, ήτις ηθελε δεχθή
τα φιλήματα των.
Ό Δρ. Ρόμπερτ Λ. Κίλτυ, πα-
θολόγο; τοΰ Γραφείον τών Άμε-
ρικανών Άπομάχων, φονεΐ δτι τό
φίλημα σήμερον είναι πολϋ επικίν¬
δυνον άφ' δ,τι ήτο πρό 15 έτών.
Τά κορίτσια τοΰ 1929, κατά την
θεωρίαν αυτού, άγαποϋν μέ μεγα¬
λειτέρον σφοδρότητα καί γΛϊο;
παρά αί μητέρες το»ν. Διά τόν λό¬
γον αυτόν, λέγει, δτι οί ανθρωποι
φιλοϋν με περισσοτέραν δύναμιν
παρά πρό 15 έτών, δι' δ καί παρα-
τηροΰνται πεεισσότεραι άσθένειαι
το ΰστόματο; τώρα παρά άλλοτε,
προσθέτει ό Δρ. Κίλτυ.
"Αλλος πάλιν επιστήμων, δ Ου¬
ΐλλιαμ Μ. Μάςστων καθηγητήν
τής ψυχολογίας εί; τό Πανεπιστή-
μ:ον τή; Κολομβία;, είναι ήπιώτε-
ρος είς τάς έπικρίσει; τού εναντίον
τοΰ φιλήματος. λέγων, δτι τό φίλη¬
μα είναι εν έκ των μέσων τής φΐ-
σεο>ς πρός ανάπτυξιν τοΰ ερωτο;.
Διατί λοιπόν, λέγει, νά μή μετα-
χειριζώμεθα τό φίλΓ^α καθ' δ»
τρόπον τό προώρισεν ή φύσις;
«Εάν ή σύγχρονος νεολαία, λέ¬
γει ό Δρ. Μάρστων, φιλή μέ πε¬
ρισσοτέραν δύναμιν άπό εκείνην,
μέ την ότοίαν έφίλουν οί νέοι πρό
μιας δεκαπενταετίας, αύτό γίνεται,
έπε'δ<ρ( οί σιιμερινοί νέοι αίσθάνον- ται μεγαλειτέρον ανάγκην τοϋ ?- ρωτος. Τό φίλτ|ΐα προκαλεΐ τό έ- ρωτικόν αΤσθημα κατά φυσικόν τρόπον». "Οπως καί άν έχη τό π-οάγμα φαίνεται δτι τό φίλημα, δταν μά- λιστα γίνεται καθ' όν τρόπον τό εκσμεν ό μονστακαλής μουσικός είς την μαυρομμάταν χορεύτριαν προκαλεΐ δυνατόν καί επικίνδυνον ένίοτε σνγκλονισμόν είς την ψυχήν καί είς τό σώμα τοϋ φιλουμένου πρόσωπον. Καί κλείομεν τάς ανω¬ τέρω σημειώσεις περί τών εκτελε- σθέντων περιέργων πε'.ραιιάτων μέ μίαν συμβονλήν εί; τά νορίτσια. Προτοϋ δεχθήτε την επαφήν τών χειλέων ενός φίλου, έν9υμηθήτ(>
τί λέγουν οί σοφοί έπιστήμονε; —
δτι πάσα έπαφή χειλέων σάς άφ«ι-
ςεϊ τρία λεπτά τής; ώρας έκ τής ζω¬
ής σα;. Θέλετε νά συναοιιεύσητί ,
την ζωήν σα;; ,
ΤΑ ΟΛΕΘΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΙΛΗ1ΑΤ0Σ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟΔΕΙΚΜΥΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΦΙΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΙ ΠΕΡΙΠΤΥΞΕΙΣ ΣΥΝΤΟΜΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ Τ1ΪΝ ΓΥΝΑΙΚβΝ.-
ΕΚΑΣΤΟΝ ΦΙΑΗΙβΑ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΡΙΑ ΑΕΠΤΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΟΝ ΥΠΑΡΞΙΝ ΜΑΣ..
Όταν ό Τζών Γκίλμπερτ λνγί-
ί]1 τό σώμα καποια; ξανθής εί;
τον τοΐχον τοϋ κήπον υπό τό φως
τής ΣελήνΊΐς ή τοποθετή κάποιαν
ιιελαχροινήν επί μεταξοειδοΰς άνα-
/.λίντρου έντός μισοφωτισμένου
οωματίου χάριν ενός παρατεταμέ-
νου φιλήματος, ή καρδία τής γυ¬
ναικός πάλλει ταχύτερον καί τό
αίιιά της καίει. Ή ιδία άναστενά-
ζει ώσάν τά Ίδικά της χείλη νά έ-
δέχοντο τό φίλημα.
Τί θά έλεγεν όμω; ή μαγευμένη
κόρη, άν εγνώριζεν ότι τό φίλημα
έκεΐνο άφήρει τρία πολντιμα λε¬
πτά έκ τής ζωής της; Θά έφίλε.
αύτη ολιγώτερον καί θά αφινε τάς
πε-ριπτΰξεις, άν εγνώριζεν δτι οί
εύχάριστοι αυταί παιδιαί άφαι-
ροΰν λεπτά, ώρας καί ημέρας ά¬
πό την ζωήν της;
Τά κορίτσια τής Άμερικής ε-
χουν απαντήση είς τάς έρωτήσεΐί
αύτάς μέ περιφρονητικόν γέλωτα.
Άδιαφοροΰν τελείως δι' δσα λέγει
ή έπιστήμη, δτι δηλαδή κάθε φο-
ράν δπου αίσθάνονται την συγκί¬
νησιν ενός θεατρικοΰ φιλήματο:
ή κ.αί πραγματικόν τοιούτου διδο-
μενον υπό θερμοαίμου τινό; φίλου,
/-.όπτουν τρία λεπτά τή; ώρας έκ
επιγείου διαμονής των.
Μήνε; παρήλθον άφ' ότου ή τά¬
ξις τή; γεννητικής ψυχολογίας εί;
εν Πανεπιστήμιον τών Δυτικών
Πολιτειών ανήγγειλε, κατόπιν μα¬
κρών ερευνών, δτι τό φίλημα εί¬
ναι θανατηφόρον, καί δμως ή πα-
τροπαράδοτος αυτή συνήθεια εξα¬
κολουθή νά είναι έν χήσει χωρις
σημεΐα ελαττώσεως. Ή ρηθεΐσα τά
ξις ύπελόγισεν δτι, άφοϋ έκαστον
φίλημα άφαιρεΐ άπό εν πρόσωπον
180 δεντερόλεπτα τή; ζωής τού,
280 φιλήματα άφαιροϋν άπό τί
πρόσωπον αύτό μίαν ολόκληρον ή-
ιιέραν, ένφ 2.360 φιλήματα δύναν¬
ται νά έλαττώσονν την ζωήν ένό:·
«νδΐώπου κατά ιιίαν ολόκληρον
ϊοδομάδα.
Είς την Νέαν Υόρκην εσχάτως
έγιναν ένδιαφέροντα πειράματα
ψϊΑημάτων, επί τών αυτών περί-
που οάσεων έφ' ών είχον γίνη πρό
τϊρον τά πειράματα εις την Δύσ.ν.
, Θέλων νά ορίση έπακριβώς πώς
•^εαζεται ή καρδία έκ τή; έπε-
ν|ργεια; του· φιλήματο;, ό Α. Ι.
, Ε;' άνήκων εί; τό τμήμα τών
£·τ>στιιμονικών έρει·νών τή; έται-]
οειας Γκρέϋμπαρ 'Ελέκτρικ Κόμ-|
πανυ, έθεσεν είς ενέργειαν εν τε-'
'-ειοτατον στηθοσκόπιον, συγκοι-'
νωνουν μέ ήχομεγεθυντι/.ά μηχα-
^ματα καί μεγάφωνα.
5 ^σα(?ες ώραΐαι χορευτρίας δύο
^ανθαί καί ήύο μελαχροιναί, ποο-
««φερθησαν όπως ύποβληθοΰν είς
~ιΡ«ματα. ^Τέσσαεες άξιέραστοι
τής έπιστήμη;, προσφέ-
ρουσαι εύγενώ; μερος έκ τής ζω-
ή; των, δπω; δυνήθη ό κόσμος νά
μάίτη άνριβω; πόσο; κίνδι·νο; ί-
νΐ'πάρχει εί; εν. φίλημα. Πολλαί
άλλαι γνναί/.ες προσεφέρθησαν
' χάριν τού πειραματισμόν, άλλ' αί
υπηρεσίαι των εθεωρήθησαν πε-
ριτταί.
Ό κ. ΤΗ6ε; έςέλεξεν είκοσιν
ά'νδρα; έκ διαφόοων κοινωνικών
τάξεων δπο>ς δοκιμάσονν τά φι-
λήματά των |πί τίόν τεσσάρων χο-
ρευτριών. Μεταξΰ αυτών ήσαν σε^
βιτόρο:, μηχανικοί, θεατριχ.οί ύ-
πάλληλοι, πωληταί ναί είς φόαμαν
έργατική; ομάδος, έξ έκείνων οΐ¬
τινες κατασκευάζουν τού; δρόμον-.
Τό φίλημα ημπορεί νά είναι Θανατη-
φόοον, ώς Ισχυρίζονται μερικοί έπι-
στήμονες, ά).λ' έν τούτοις έξακολου-
θεϊ νά παρέχνι ιιεγάλην συγκίνησιν είς
τού; Θαμώνας τών θεάτρων. Ό Τζών
Γκίλμπερτ καί ή Τζόαν Κρώουφορδ,
Άνω, ό Λέστερ Βαίηλ καί ή Ντούλ-
τση Κοΰπερ, έκτελΛΰντες φιλήματα
παρειάς καί ώμου. Δεξιςί, ό Δόν Άλ-
βαράδο καί ή Λίλυ Δάνιελς δεικνύ-
οντες φίλημα τοϋ λαιμοΰ.
Έκαστο; άνηο έΦαει εκάστην έ^"νω άριστερ?,_ δίδουν δεϊγμα τής τέ-
, '» Ύ . , ' ' χνης των, ενφ είς το ανα) δεξια α-
των τεσσάρων χορευτριων μίαν φο- κρον τή. ε1κόνος ναίνεται 6 Βίκτωρ
ράν καί οί πειραματισταί ήκροώντό Μάκ Λάγκλεν καί ή Ντολόρες Ντέλ
διά τών μεγάφωνον, μετροΰντε;'ϋ/" -—1~-— -ί-- —^—
τού; παλμού; τή; καρδίας.
Ή δέσποινας Μπέττη Βάν Άλ-
?.εν, ζωηρά μελαχροινή, εγειρε
πρός τά οπίσω χάριν τού πρώτου
φιλήματος, ένφ οί άκροαταί ανέμε¬
νον χωρίς νά παίρνουν άναπνοήν.
Ό σερθιτόοο; έσκυψεν υπεράνω
της, έκόλλησε τά χείλη τού εί; τά
Ίδικά τη; καί έμεινεν είς την θέσιν
εκείνην επί δέ/α δευτερόλεπτα. Ή
κ.αρδία τής Μπέττης εσημείωσεν
αύξησιν έκ. πέντε παλμών υπερά¬
νω τοϋ σννήθονς έφ' όσον διήρκει
τό φίλημα. Ή ιδία είπεν δτι ή δο-
κιμή δέν ήτο δικαία καί δτι αύτη
ηδύνατο νά βαστάξη πολΰ μακρΰ-
τερον φίλημα κατ' ιδίαν.
Ό είς κατόπιν τοΰ αλλου οί εί-
κ.οσι ανδρες προσήλθον κ.αί έ'δωσαν
τά φιλήματα των μέ δλην την δύ¬
ναμίν των. Οί πωληταί έπραξαν
καλώς τό καθήκον των, τό ίδιον ·"-■
τελήφθη υπό πυρετοΰ. "Ηλθεν ή
μία έκ τών δύο μελαχροινών. Μέ
την πρώτην επαφψ ή κόρη άνε-
στέναξε δυνατά, έκίνησεν άσθενως
επί τίνα δευτερόλεπτα τάς τοονευ-
τάς κνήμας της., τό σώμά της ολό¬
κληρον συνεκλονίσθη ζωηρώς, ε-
ως ότου ή κόρη διέκσψε τό πείρα-
μα μή δυναμένη νά βαστάξη πε¬
ρισσότερον. Οί δεικταί τών μη-
χανημάτων εσημείωσαν τό άνώτα
τον δριον.
Επί τινάς στιγμάς οί έκτελοΰν-
τες τά πειράματα έπιστημονες έ¬
μειναν ε'κθαμβοι. Έπλησίασαν τάς
κεφαλάς των δλοι μαζύ ν.αί ήρχι¬
σαν νά όμιλοΰν μυστικώς, προσπα¬
θούντες νά έξηγήσουν πώς είς μι-
κρόσωμος μουσικό; μέ όνειρώδεις
οί μηχανικοί, δταν δμως έταξινο-
μήθησαν οί άρίθμοΐ νικητής άνε-
δείχθΐ) ό φόριιαν τής εργατικήν | οφθαλμού; ηδύνατο νά δίδη τοιαϋ-
όμάδος.Αντό; ηύξησε τόν σφυγμόι
μιά"; έκ τών πειεαματιζομένων με
χη οφμ; ήο η τ
όμάδος.Αύτός ηύξησε τόν σφυγμόν τα φοβερά φιλήματα. Αί συνεννο-
...-. ?.. ,,τ... ^ο, ο«ιΐΓίτι"ηιΐίνίι>ν ιιρ- ήσεις δέν νατέληξαν είς σι^φωνί-
κατά 40 υπεράνω τοϋ τακτικόν.
Καθ" δλην την διάρκειαν των φ|-
λημάτων τον τά μεγάφωνα εκρό-
του καί έΰοΰιζον τρομερά.
"Οταν ό ΤΗ6ε; ανήγγειλε τό δ-
νομα τού νικητοΰ, εί; ηπιος μουσι-
κός μέ όνειρώδεις οφθαλμούς ί-
νά τώ έ.τιταπϋ δποις δοκ.-
Αλώ ί δ
αν, Ρΐυς ότου ό φόρμαν τής έργα-
τι/.ή; ομάδος, όστι; είχε νικήση είς
τα; πρώτα; δο/ιμάς, Ιλυσε τό μυ¬
στήριον.
«Ό παίκτης αϋτός τοΰ σαξοφώ-
νου, είπε μετ" άγανακτήσεως, εχει
μουστάκΐ, κ.αί αύτό τόν βοηθεΐ
πολΰ».
Τρία σπουδαΐα συμπεράσματα
Ιξήχθησαν |κ τών γενομένων δο-
κιμών. Π οώτον δτι αί μελαχροιναί
μάσή κ.αί αύτός. Απλώς είπεν, δτι [ έπηρεάζονται ταχύτερον, δταν φι-
ττθελε νά βθΓθήση την επιστήμην | λοϋνται, ώς συνέβη στήν μαυρομ-
είς τάς ερεύνα; χάριν τής άληθεί-' μάταν χορεύτοιαν δεστοινίδα "Ελ-
α* "Ε?,αβε λοιπόντήν θέσιν τού σην Λώρεστον, τής οποίας ό σφυγ-
έιιποός είς τάς τέσσαρας χορεντρί- μός έπετσχΰνθη περισσότερον τών
άς. 'Η πρώτη ξανίτή την οποίαν ί-( άλλων κατά την στιγμήν τοΰ φι-
Τό μεγάφωνον έσείσθη ώ; νά κσ | δίαν περισσοτέραν εργασίαν έκει-
νη; ήν δύναται νά εκτελέση με
την ησυχίαν της προκειμένον νά
έξαποστείλλη τό αΐμα είς τά δ,ά
φορα μέλη τοϋ σώματο;. Τρίτον ό¬
τι οί μουστακοφόροι ανδρες είναι
έπικίνδυνοι, διότι έπηρεάζουν δυ¬
νατά την καρδιακήν κίνησιν πά¬
σης γυναικός, ήτις ηθελε δεχθή
τα φιλήματα των.
Ό Δρ. Ρόμπερτ Λ. Κίλτυ, πα-
θολόγο; τοΰ Γραφείον τών Άμε-
ρικανών Άπομάχων, φονεΐ δτι τό
φίλημα σήμερον είναι πολϋ επικίν¬
δυνον άφ' δ,τι ήτο πρό 15 έτών.
Τά κορίτσια τοΰ 1929, κατά την
θεωρίαν αυτού, άγαποϋν μέ μεγα¬
λειτέρον σφοδρότητα καί γΛϊο;
παρά αί μητέρες το»ν. Διά τόν λό¬
γον αυτόν, λέγει, δτι οί ανθρωποι
φιλοϋν με περισσοτέραν δύναμιν
παρά πρό 15 έτών, δι' δ καί παρα-
τηροΰνται πεεισσότεραι άσθένειαι
το ΰστόματο; τώρα παρά άλλοτε,
προσθέτει ό Δρ. Κίλτυ.
"Αλλος πάλιν επιστήμων, δ Ου¬
ΐλλιαμ Μ. Μάςστων καθηγητήν
τής ψυχολογίας εί; τό Πανεπιστή-
μ:ον τή; Κολομβία;, είναι ήπιώτε-
ρος είς τάς έπικρίσει; τού εναντίον
τοΰ φιλήματος. λέγων, δτι τό φίλη¬
μα είναι εν έκ των μέσων τής φΐ-
σεο>ς πρός ανάπτυξιν τοΰ ερωτο;.
Διατί λοιπόν, λέγει, νά μή μετα-
χειριζώμεθα τό φίλΓ^α καθ' δ»
τρόπον τό προώρισεν ή φύσις;
«Εάν ή σύγχρονος νεολαία, λέ¬
γει ό Δρ. Μάρστων, φιλή μέ πε¬
ρισσοτέραν δύναμιν άπό εκείνην,
μέ την ότοίαν έφίλουν οί νέοι πρό
μιας δεκαπενταετίας, αύτό γίνεται,
έπε'δ<ρ( οί σιιμερινοί νέοι αίσθάνον- ται μεγαλειτέρον ανάγκην τοϋ ?- ρωτος. Τό φίλτ|ΐα προκαλεΐ τό έ- ρωτικόν αΤσθημα κατά φυσικόν τρόπον». "Οπως καί άν έχη τό π-οάγμα φαίνεται δτι τό φίλημα, δταν μά- λιστα γίνεται καθ' όν τρόπον τό εκσμεν ό μονστακαλής μουσικός είς την μαυρομμάταν χορεύτριαν προκαλεΐ δυνατόν καί επικίνδυνον ένίοτε σνγκλονισμόν είς την ψυχήν καί είς τό σώμα τοϋ φιλουμένου πρόσωπον. Καί κλείομεν τάς ανω¬ τέρω σημειώσεις περί τών εκτελε- σθέντων περιέργων πε'.ραιιάτων μέ μίαν συμβονλήν εί; τά νορίτσια. Προτοϋ δεχθήτε την επαφήν τών χειλέων ενός φίλου, έν9υμηθήτ(>
τί λέγουν οί σοφοί έπιστήμονε; —
δτι πάσα έπαφή χειλέων σάς άφ«ι-
ςεϊ τρία λεπτά τής; ώρας έκ τής ζω¬
ής σα;. Θέλετε νά συναοιιεύσητί ,
την ζωήν σα;; ,
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΤ
Ι
δύο μεγάλα «ηδχλιουχούμενα <αερο- α-~Μ.-.Ί. μήκους ?Μο ποδών και ή 'Αμερικανεκή Κυοέρνη/τϊς σχεοΊάϊει την κατασκευήν μεταλλίνου άερθστάτου, δυναμένου νά μεταφέρη 1ΟΟ επιβά¬ τας και φορτίον. θά τα'ςειοεύωμεν λοιπόν έντός ολίγον έτών δι' άεροπλοίων χα>
ροι'ντΐον 1.000 επιβάτας;
Θά ύπάρχουν λοιπόν φοοητά ά-
εροδράμια έν τω ώνεανω καί άε
ρολιμένες είς άσφαλεΐς τόπου; ό- κοινωνίάς, ολέπει εισαγομένων^
λων των χωρών τοΰ κόσμου; μήδον είς την χώραν τής την διά
θά χαταστοϋν τα έναέυια τάξει- βαρυτέρων τοϋ αέρος έναεοίαη
καί είς σιδηροδρομικώς" σταθμός
ί τέ {Γμα λεωφόρείων. !
Ή Νότιος Άμερική, εως τώρα
κίνδυνος1 τοϋ ταξειδιώτον ένεκα
των μεγάλων δυσκολιών τής συγ
δια άναπαυτικώτερα των επίγειον
τί,ο., τ ,'θιιΜ/Αν τής οή.
καί
μρρον;
σκαφών συγκοινωνίαν. Ή
αυτή προσφέρΐι γόνιμον* έ'δαφο;
δ:ά τόν χειριστήν τοϋ άεροπλάνον,
έπειδ{ΐ| οΰτος δύναται νά ο'ικονο-
μη χρόνον — όπερ είναι τό σπου
υ έκ τοΰ κατά τόν πόλεμον δαιότερον οικονομικόν δφελος τοΰ
κατασκενασθέντος άεροπλάνου έ-! έναερίου ταξειδιον.
Έάν αι ερωτηθείς αυται άπηυ-
θύνοντο υπό τινος κωφανθέντος έ-
νός τολμηροΰ πΐλοτου προ τρ.ων
έτών,· ό πιλότος θά έγέλα δννατά
κηί θά ελεγε ποός τόν μηχανικόν
τοι< δχι ό επιβάτας «ύτός ήτο «αλ- λο; ενας βλάξ». Καί όμως, σήμερον, δύο καί ή- μισι- |'τη μετά την Ιστορικήν μονή- ρη πτήσιν τοΓ< συνταγματάρχου Είς όλον τό ανατολικήν ήμισφαί- ριον γίνεται μεγάλη πρόοοος. Ή Ρωσσία κάμνει άπό πολλοΰ χρόνοι· έναερίους πτήσεις πρός άνατολά; καί δή καί μετά μεγάλης επιτυχίας, διανοίγουσα όλονέν νέας έναερίους γραμμάς. Έν ταίς Ήνωαέναις; Πολιτειαι; Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ εκ Νέας' το κληροδότημα Γουγκενχα'ίμ δ:ά Υόρκης είς Παρισίους, παρομοι-[τήν Προαγωγήντής Άεροπορία; αι ερωτηθείς άπευθύνονται παρά(καί αί ήιάφορο: έναέριοι στρατια- κοινών άνθοώπων και παρ' άερο- τικαι υπηρεσίαι διεξάγουν ά/ατά- ναυτικών μηχανικων. Έντός των πανστον πόλεμον εναντίον τής όμί- τελευταίων ολίγων μηνών — και | χλης. Τό Μετεωοολογικον Γρα- μ καί Ιντός των τελευταίον ολί¬ γων ,έβδομάοων — αί έρωτήσεις αυταί μελετώνται σο6αρώ^. Ή Άμερική πάλιν λαμβάνει την πιρίοτοπορείαν, διότι είδήσεις έκ Νιοϋ Χέβεν, Κοννέκτικωτ, άγγέλ- λουν ότι μία έταιρεια έκ μηχανικων προύκήρυξε μειοδοτικόν διαγωνι¬ σμόν διά την κατασκευήν ενός ά- εροπλοίου, θνναμενου νά φέρη 500 έπι-βάτας καί πλήρωμα έ| 100 άν- δρών. Τό γιγάντειον άεροπλάνον, τό οποίον ■δπΒθ'βαίνει την αντίλη¬ ψιν τοΰ κοίνον άνθρωπον, θά στοι¬ χίση περίπου 5.000.000 ^οολλάρια. Ή κατασκευή ενός άερόπλάνου 0ά σΐΛ'θδευθτ| υπό κατασκευής δευ¬ τέρου, εάν το" πρώτον άποδειχθγ» έπιτνχές· Οί κινητήρές τού θ' ά- ναπτύσσουν δύναμιν πολλοη' χιλιά¬ δων ίππων —- 40.000 ϊσως — ώ: λέγεται. Οί υποστηρικταί τού σχε- δίου φρονοί>ν δτι αί πτησεις μετα-
ξύ Λονδίνον καί Νέας Υόρκης θά
διαρκσΰν μόνον έξ ώοας.
Τό δοκιμαστικόν άεροπλάνον ΐθΰ
Ντόρνιεο (ΛΟ — Χ) άνήγειρεν
169 επιβάτας έκ τής έπΐίρανείας
τής Λίμνης Κωνσταντίας έν Ελβε¬
τία, δχι μόνον επιτυχώς, άλλά κσ»
φείον των Ηνωμένον Πολιτειαι
καταβάλλει ανενδότους προσπα¬
θείας χάριν καλλιτέρας προγνοΊ-
σεω- των κ-αιρικών καταστάσεων.
Μτ)χανικοί καί έπισττ,μονες ερ-
γάζονται χάριν καλλιτέρων καυσί-
^ν ύλών καί χάριν τελειοτέρων
ήλεκτρικων κινητήρων. Με^'άλα!
εταιρείαι τοιούτων κινητήρ<ι>ν μέ
έκατομμνρια δολλαρίων καί ίκα-
νωτάτονς έρ^'άτας, άσχολοϋνται
είς τή ντελειοποίησιν τής μηχανής
Ντίζελ διά τα άεροπλάνα καί τα
πηδαλιουχοΐ'μενα.
Είς τό σημείον τουτο παρουσιά-
ζεται ά'λλη σπουδαία φάσις τ^ Α-
εροναυτικής εξελίξεως καί αύτη
είναι ή εφαρμογή τοϋ ραδίου είς
την έν καιρώ νυκτός ή όμίχλης
πτήσιν. Μηχανήματα τελειοποιοϋν-
τα-. η εχουν ί{5η τελειοποιηθΐ|, διά
των οποίων δύναται ό πιλότος νά
επικοινωνήση. μέ τοϋς άερολιμένα;
καί τα ναπολι ν.
Τό εϊδος αύτό τή; έπικοινωνίας
έπιτρέπει εις τόν πιλότον νά άνα-
καί.ύπττ) ποΰ ευρίσκεται. Συνθήμα-
τα διαβιβάζονται έκ των άερολιμε-
νων πρός τού; πιλότονς. "Οταν τα
συνθήματα καθίστανται άσθενέστε
Λεξκί, ί(.ανταστικί| ε ιχ ώ ν τ
πλάνου τοΰ μέλλοντος, όπερ ·
τηι νά φέρη * 1000 ,έπιβάτα;. Εις ιύ |
κάτιο μίοος τής ρΐκόνος ςταίνεταΐ' τό ι.
| εσωτερικόν ενός εκ των γιγαντιαίων
άεοοπλάνων, άτινα πρόκειτοι νά χο-'
Ι τασκευάστι προσεχώς ή ετάιρεία Τξε-
νεραλ Ντε6έλοπαεντ Κόμπανυ, ' τής
Κοννέκτικοιτ. Έν τώ χύκλφ, ό Δρ (.
Ουΐλλιαμ θΰίτνυ Κρίστμας,
II
ρόε- >
δοος τής Έταιοείας. Είς- τό, χάτιρ
δεξιόν άκρον·,· τό ύδροπλάνο-ν 1)Ο—Χ,
τό οποίον εσχάτως έπέταςε μέ 169
επιβάτας υπεράνω τής λίμνης Κων¬
σταντίας, έν Ελβετία. Είς τό άνιο α¬
ριστεράν άκρον, ό συνταγματάρχην
Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ, όστις πρό 2
ετών εξετέλεσε την ιστορικήν έκ Νέ-
άς Υόρκης είς Παρισίους πτήσιν.
ασφαλώς καί άναπαντικώς. Αΰτό|ρα, ό άεροπόρο; γνωρίζει δτι ά-
είναι άεροπλάνον τύπου 'βαρυτέσθι, πομακρύνεται τής προδιαγεγραμ-
τοΰ αέρος. μές πορείας τού. "Αλλα σημεΐα τόν
Ή Έταιρεια Γκουντγήαρ — πληροφοηοΰν περί τής σφαλερά;
Ζέππελιν Κορπορέσιον σχεδιάζει πορείας τού.
δύο νέα μεγάλα άερόπλοια, εκα- Ή χρήσις των συνήθως ή
στον δυνάμενον νά σηκώση 403.
000 λίτρας, τό δέ «Ε — 100», δ-
περ εσχάτως κατασκευασθή έν Αγ¬
γλία απεδείχθη δτι δύναται νά φέ¬
ρη δέκα τόννον; έμπορενμάταη',
ταχυδρομειον καί άποσκευάς καί
επί πλέον 100 επιβάτας. Εάν πα-
ρελείποντο τα έμπορεύματα, τό τα-
χυδρομείον καί αί άποσκευαί, θά
ήδινατο νά φέρη ετέρους 100 ε¬
πιβάτας. Καί ταυτα μ-έν περί των
«έλαφροτέρω ντοΰ αέρος».
'Εφ' όσον τα έλαφρότερα ή τα
βαρύτερα τοϋ αέρος σκάφη έρί-
ζουν περί ύπεροχής όσον άφοράτήν
μεταφοράν μεγάλων βαρών, ώς ε-
•χαμνον εις τόν παλαιόν καιρόν οί
γίγαντες, μεγάλαι, πρόοδοι γίνον-
ται είς τό ζήτημα των άερολιμε-
νων.
Σήμερον ύπάρχουν εις τάς Η¬
νωμένας Πολιτείας αν» των 2 000
άσφαλών τό.των προσγβιώσεως,,
ένω ή Εύρώπη έ'χε; τό εΰρύ της
δίκτυον εξ άερολιμένίον, εκάστου
χρή ή γρ
κών κινϊ^τήρων της έσωτερικής ά-
ναφλέξεως σοβαρώς παρεκώλυσε
την ανάπτυξιν τής διά ραδίου έ¬
πικοινωνίας έξ αΐτίας τής ηλεκτρι-
κής επεμβάσεως ήν έπκρερουν τα
συστήματα της άναφλέξεως. Ό
ήλεν.τρικός κινητήρ Ντίζελ, ών α¬
νευ τοιούτου συστήματος άναφλέ-
ξεο>;, νΝΐ νικήση την παρονσιαζο-
μίνΐ]ν δυσκολίαν.
Καί τί νά είπωμεν περί των μη¬
χανικων, οί όποίοι άντιμετωπίζσυν
τό πρόβλημα της κατασκευή; μεγα-
λειτέρων πλοίων; "Αλλα ζητήματα
πρέπϊΐ νά λυθοϋν μέ τα σημερινά
μέσα ημών, προτοΰ λυθοϋν τα ί-
δικά των.
Φυσικώς πρέπει νά εξασφαλι¬
σθή. ?χιτουργία προτοϋ νά προβώ¬
μεν είς την ιατασκενήν μεγαλειτρ1-
οων άεοοπλάνων. Δέν ώφελεΤ να
κατασκενά^ο>ιιεν άεροπλάνα, έά
δέ νύπάρχονν έκεΐνοι, οΐτινες θά τα
μεταχειρισθυϋν. Πρώτον καί κύ¬
ριον πρέπει νά ύπάρχουν άερολι-
έ Τύ ά Δ
λειτουργοΰντος τόσον τύείως, όσον μένες;. Τοιούτοι ύπάρχουν. Δεύτε- ρέ;
ρον, πρέπει νά ύπάρχΐ) διάθεσις
έκ μέρους τοϋ γεν.κοΰ κοινοϋ δπω-
ταξειδεύτι δι' αεροπλάνου. Ή δια
θέσις αυτή αύξάνει, καθόσον δλο-
νένπερισσότεροι άνθρωποι δοκιμά-
ζουν τό θάρρος τοον δία μίαν προ)-
την πτήσιν-/.αί ευρίσκουν τό πράγ-
μα περισσότεοον ίνδιαφέρον' πάρά
επικίνδυνον. Τρίτον, πρέπει νά ε¬
χωμεν τόν Πίντον, την Νίναν καί
την Σάντα Μαρίαν μας — τα τρία
πλοΐα τα όποΐα νά διανί'σουν μα-
κρννήν απόστασιν διά τοϋ άερο;
ακριβώς ώς τα πλοΐα αύτά έφερον
διά πρώτην φοράν τόν Κολόμβον
είς μεγάλην απόστασιν διά θαλάσ¬
σης — προτοΰ είμεθα οικονομικώ;
καί επιστημονικώς δικαιολογημένοι
είς την κατασκευήν μεγάλίον ένα-
ερίων σκαφων,- ώς είναι τα ύπε-
ρωκεάνεια «Βρέμη», «Αεβιάθαν»
καί «Άκουϊτάνια.
Σημερον ή άεροπλοΐα ευρίσκε¬
ται ακριβώς είς τό αύτό σημείον,
εις δ ευρίσκετο ή ώκεανοπλοία πρό
τοΰ μεγάλου ταξειδίου τοϋ Κολόμ-
6ου.
Μέχρι τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου, πολΰ ολίγα ήσαν γνωστά περί
τοΰ αέρος, παρά τό γεγονός δτι
πολλά άεροπλάνα είχον εκτελέση
πτήσει;. Οί μηχανικοί δέν είχον
εγκαταστήση άκόμη σήραγγα; τοΰ
άνέμου όπως έξακριβώσουν ποΐοι
προωστήρες παρεΐχον την μεγαλει¬
τέρον ώθησιν, ποία ξύλα καί μέ-
ταλ^.α έ'διδον την μεγαλειτέραν άν-
τοχήν -/αί ακριβώς πάση άντοχή
έχρειάζετο, ώς καί ποΐαι πτέρυγες
Ι'διδθΛ' την μεγαλειτέραν άρσιν.
^Εγιναν ολίγαι άκροβατικαί
πτήσεις. Οί πιλότοι δέν εγνώριζον
ΐτότε αί πτέρυγες καί αυτών έ'τι
των μικροτέρων πλοίων θά έθραύ-
οντο καί αύτοι ΰά έπιπτον κατρα
■/νλοΰντες είς την γήν. Δέν εγνώ¬
ριζον πόσην φθόράν ηδύναντο νιι
ύπομείνονν οί ήλεκτρικοϊ κινητή-
οέ; των.
Σήμερον έκαστος, πιλόΐος γνω-
ρίζει. εάν εσποΰ&ασε τάς Ιδιότητος
τοϋ .άρροπλάνου τού, μέχοι ποίον
ακριβώς σημείου δίναται νά κα-
τίλθι» μέ ορμήν, μέ πόσην ταχύ-
τητα δύναται ν' απογειώνεται και
μέχρις πόσΐ}; αποστάσεως δύνα¬
ται νά πετά μέ τό άεροπλάνον χον
άντεστραμμένον χωρίς δΐΗττύχημα.
Ή έπιστήμη εχει ΰποί.ογίση ο>.<· τού; κίνδυνον; χάριν αύτοΰ. Ί^ π?.έον ούτος γνωρίζει περίπου μέ- χρι ποίου σημείου δύναται νά τόν φέρη ό ήλεκτρικός κινητήρ τού. άρκεί νά σι»ιι6ΐΓτό εντελώς άπροο4- δόκητον. Κατά την παροχήν δλ<· πληροφοριών τούτων είς τόν π;λό- ηΰξησαν οί ϊδιοι τάς γνώσει; των ■ς δτοι· τυόοα ευρίσκονται είς τ' αρχήν μεγάλου σταδίου ( ψρο)= καί τελειοποιήσίίΰ;· τό οποίον έγινεν αίσθητον τόν άερο ναυτικόν κόσ'" διάρκειαν των τελειτ μηνών. Φαίνεται ότι εις; δ,τι δύΛ-αται νά ομ--- γάλη άεροπλανΐ7.ή έ Μέχοι πρό άλίγου . ■ '■" ' /ατα V |Ιί νητήρας "καί μν/α'-'1 'Εφθόνουν δτι. ϋπι,ρ^ 2? όποίο, δέν ί προχωρησουν λίέ ^ ατο νά το οί. ·■ . «πληρωμένον
Ι
δύο μεγάλα «ηδχλιουχούμενα <αερο- α-~Μ.-.Ί. μήκους ?Μο ποδών και ή 'Αμερικανεκή Κυοέρνη/τϊς σχεοΊάϊει την κατασκευήν μεταλλίνου άερθστάτου, δυναμένου νά μεταφέρη 1ΟΟ επιβά¬ τας και φορτίον. θά τα'ςειοεύωμεν λοιπόν έντός ολίγον έτών δι' άεροπλοίων χα>
ροι'ντΐον 1.000 επιβάτας;
Θά ύπάρχουν λοιπόν φοοητά ά-
εροδράμια έν τω ώνεανω καί άε
ρολιμένες είς άσφαλεΐς τόπου; ό- κοινωνίάς, ολέπει εισαγομένων^
λων των χωρών τοΰ κόσμου; μήδον είς την χώραν τής την διά
θά χαταστοϋν τα έναέυια τάξει- βαρυτέρων τοϋ αέρος έναεοίαη
καί είς σιδηροδρομικώς" σταθμός
ί τέ {Γμα λεωφόρείων. !
Ή Νότιος Άμερική, εως τώρα
κίνδυνος1 τοϋ ταξειδιώτον ένεκα
των μεγάλων δυσκολιών τής συγ
δια άναπαυτικώτερα των επίγειον
τί,ο., τ ,'θιιΜ/Αν τής οή.
καί
μρρον;
σκαφών συγκοινωνίαν. Ή
αυτή προσφέρΐι γόνιμον* έ'δαφο;
δ:ά τόν χειριστήν τοϋ άεροπλάνον,
έπειδ{ΐ| οΰτος δύναται νά ο'ικονο-
μη χρόνον — όπερ είναι τό σπου
υ έκ τοΰ κατά τόν πόλεμον δαιότερον οικονομικόν δφελος τοΰ
κατασκενασθέντος άεροπλάνου έ-! έναερίου ταξειδιον.
Έάν αι ερωτηθείς αυται άπηυ-
θύνοντο υπό τινος κωφανθέντος έ-
νός τολμηροΰ πΐλοτου προ τρ.ων
έτών,· ό πιλότος θά έγέλα δννατά
κηί θά ελεγε ποός τόν μηχανικόν
τοι< δχι ό επιβάτας «ύτός ήτο «αλ- λο; ενας βλάξ». Καί όμως, σήμερον, δύο καί ή- μισι- |'τη μετά την Ιστορικήν μονή- ρη πτήσιν τοΓ< συνταγματάρχου Είς όλον τό ανατολικήν ήμισφαί- ριον γίνεται μεγάλη πρόοοος. Ή Ρωσσία κάμνει άπό πολλοΰ χρόνοι· έναερίους πτήσεις πρός άνατολά; καί δή καί μετά μεγάλης επιτυχίας, διανοίγουσα όλονέν νέας έναερίους γραμμάς. Έν ταίς Ήνωαέναις; Πολιτειαι; Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ εκ Νέας' το κληροδότημα Γουγκενχα'ίμ δ:ά Υόρκης είς Παρισίους, παρομοι-[τήν Προαγωγήντής Άεροπορία; αι ερωτηθείς άπευθύνονται παρά(καί αί ήιάφορο: έναέριοι στρατια- κοινών άνθοώπων και παρ' άερο- τικαι υπηρεσίαι διεξάγουν ά/ατά- ναυτικών μηχανικων. Έντός των πανστον πόλεμον εναντίον τής όμί- τελευταίων ολίγων μηνών — και | χλης. Τό Μετεωοολογικον Γρα- μ καί Ιντός των τελευταίον ολί¬ γων ,έβδομάοων — αί έρωτήσεις αυταί μελετώνται σο6αρώ^. Ή Άμερική πάλιν λαμβάνει την πιρίοτοπορείαν, διότι είδήσεις έκ Νιοϋ Χέβεν, Κοννέκτικωτ, άγγέλ- λουν ότι μία έταιρεια έκ μηχανικων προύκήρυξε μειοδοτικόν διαγωνι¬ σμόν διά την κατασκευήν ενός ά- εροπλοίου, θνναμενου νά φέρη 500 έπι-βάτας καί πλήρωμα έ| 100 άν- δρών. Τό γιγάντειον άεροπλάνον, τό οποίον ■δπΒθ'βαίνει την αντίλη¬ ψιν τοΰ κοίνον άνθρωπον, θά στοι¬ χίση περίπου 5.000.000 ^οολλάρια. Ή κατασκευή ενός άερόπλάνου 0ά σΐΛ'θδευθτ| υπό κατασκευής δευ¬ τέρου, εάν το" πρώτον άποδειχθγ» έπιτνχές· Οί κινητήρές τού θ' ά- ναπτύσσουν δύναμιν πολλοη' χιλιά¬ δων ίππων —- 40.000 ϊσως — ώ: λέγεται. Οί υποστηρικταί τού σχε- δίου φρονοί>ν δτι αί πτησεις μετα-
ξύ Λονδίνον καί Νέας Υόρκης θά
διαρκσΰν μόνον έξ ώοας.
Τό δοκιμαστικόν άεροπλάνον ΐθΰ
Ντόρνιεο (ΛΟ — Χ) άνήγειρεν
169 επιβάτας έκ τής έπΐίρανείας
τής Λίμνης Κωνσταντίας έν Ελβε¬
τία, δχι μόνον επιτυχώς, άλλά κσ»
φείον των Ηνωμένον Πολιτειαι
καταβάλλει ανενδότους προσπα¬
θείας χάριν καλλιτέρας προγνοΊ-
σεω- των κ-αιρικών καταστάσεων.
Μτ)χανικοί καί έπισττ,μονες ερ-
γάζονται χάριν καλλιτέρων καυσί-
^ν ύλών καί χάριν τελειοτέρων
ήλεκτρικων κινητήρων. Με^'άλα!
εταιρείαι τοιούτων κινητήρ<ι>ν μέ
έκατομμνρια δολλαρίων καί ίκα-
νωτάτονς έρ^'άτας, άσχολοϋνται
είς τή ντελειοποίησιν τής μηχανής
Ντίζελ διά τα άεροπλάνα καί τα
πηδαλιουχοΐ'μενα.
Είς τό σημείον τουτο παρουσιά-
ζεται ά'λλη σπουδαία φάσις τ^ Α-
εροναυτικής εξελίξεως καί αύτη
είναι ή εφαρμογή τοϋ ραδίου είς
την έν καιρώ νυκτός ή όμίχλης
πτήσιν. Μηχανήματα τελειοποιοϋν-
τα-. η εχουν ί{5η τελειοποιηθΐ|, διά
των οποίων δύναται ό πιλότος νά
επικοινωνήση. μέ τοϋς άερολιμένα;
καί τα ναπολι ν.
Τό εϊδος αύτό τή; έπικοινωνίας
έπιτρέπει εις τόν πιλότον νά άνα-
καί.ύπττ) ποΰ ευρίσκεται. Συνθήμα-
τα διαβιβάζονται έκ των άερολιμε-
νων πρός τού; πιλότονς. "Οταν τα
συνθήματα καθίστανται άσθενέστε
Λεξκί, ί(.ανταστικί| ε ιχ ώ ν τ
πλάνου τοΰ μέλλοντος, όπερ ·
τηι νά φέρη * 1000 ,έπιβάτα;. Εις ιύ |
κάτιο μίοος τής ρΐκόνος ςταίνεταΐ' τό ι.
| εσωτερικόν ενός εκ των γιγαντιαίων
άεοοπλάνων, άτινα πρόκειτοι νά χο-'
Ι τασκευάστι προσεχώς ή ετάιρεία Τξε-
νεραλ Ντε6έλοπαεντ Κόμπανυ, ' τής
Κοννέκτικοιτ. Έν τώ χύκλφ, ό Δρ (.
Ουΐλλιαμ θΰίτνυ Κρίστμας,
II
ρόε- >
δοος τής Έταιοείας. Είς- τό, χάτιρ
δεξιόν άκρον·,· τό ύδροπλάνο-ν 1)Ο—Χ,
τό οποίον εσχάτως έπέταςε μέ 169
επιβάτας υπεράνω τής λίμνης Κων¬
σταντίας, έν Ελβετία. Είς τό άνιο α¬
ριστεράν άκρον, ό συνταγματάρχην
Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ, όστις πρό 2
ετών εξετέλεσε την ιστορικήν έκ Νέ-
άς Υόρκης είς Παρισίους πτήσιν.
ασφαλώς καί άναπαντικώς. Αΰτό|ρα, ό άεροπόρο; γνωρίζει δτι ά-
είναι άεροπλάνον τύπου 'βαρυτέσθι, πομακρύνεται τής προδιαγεγραμ-
τοΰ αέρος. μές πορείας τού. "Αλλα σημεΐα τόν
Ή Έταιρεια Γκουντγήαρ — πληροφοηοΰν περί τής σφαλερά;
Ζέππελιν Κορπορέσιον σχεδιάζει πορείας τού.
δύο νέα μεγάλα άερόπλοια, εκα- Ή χρήσις των συνήθως ή
στον δυνάμενον νά σηκώση 403.
000 λίτρας, τό δέ «Ε — 100», δ-
περ εσχάτως κατασκευασθή έν Αγ¬
γλία απεδείχθη δτι δύναται νά φέ¬
ρη δέκα τόννον; έμπορενμάταη',
ταχυδρομειον καί άποσκευάς καί
επί πλέον 100 επιβάτας. Εάν πα-
ρελείποντο τα έμπορεύματα, τό τα-
χυδρομείον καί αί άποσκευαί, θά
ήδινατο νά φέρη ετέρους 100 ε¬
πιβάτας. Καί ταυτα μ-έν περί των
«έλαφροτέρω ντοΰ αέρος».
'Εφ' όσον τα έλαφρότερα ή τα
βαρύτερα τοϋ αέρος σκάφη έρί-
ζουν περί ύπεροχής όσον άφοράτήν
μεταφοράν μεγάλων βαρών, ώς ε-
•χαμνον εις τόν παλαιόν καιρόν οί
γίγαντες, μεγάλαι, πρόοδοι γίνον-
ται είς τό ζήτημα των άερολιμε-
νων.
Σήμερον ύπάρχουν εις τάς Η¬
νωμένας Πολιτείας αν» των 2 000
άσφαλών τό.των προσγβιώσεως,,
ένω ή Εύρώπη έ'χε; τό εΰρύ της
δίκτυον εξ άερολιμένίον, εκάστου
χρή ή γρ
κών κινϊ^τήρων της έσωτερικής ά-
ναφλέξεως σοβαρώς παρεκώλυσε
την ανάπτυξιν τής διά ραδίου έ¬
πικοινωνίας έξ αΐτίας τής ηλεκτρι-
κής επεμβάσεως ήν έπκρερουν τα
συστήματα της άναφλέξεως. Ό
ήλεν.τρικός κινητήρ Ντίζελ, ών α¬
νευ τοιούτου συστήματος άναφλέ-
ξεο>;, νΝΐ νικήση την παρονσιαζο-
μίνΐ]ν δυσκολίαν.
Καί τί νά είπωμεν περί των μη¬
χανικων, οί όποίοι άντιμετωπίζσυν
τό πρόβλημα της κατασκευή; μεγα-
λειτέρων πλοίων; "Αλλα ζητήματα
πρέπϊΐ νά λυθοϋν μέ τα σημερινά
μέσα ημών, προτοΰ λυθοϋν τα ί-
δικά των.
Φυσικώς πρέπει νά εξασφαλι¬
σθή. ?χιτουργία προτοϋ νά προβώ¬
μεν είς την ιατασκενήν μεγαλειτρ1-
οων άεοοπλάνων. Δέν ώφελεΤ να
κατασκενά^ο>ιιεν άεροπλάνα, έά
δέ νύπάρχονν έκεΐνοι, οΐτινες θά τα
μεταχειρισθυϋν. Πρώτον καί κύ¬
ριον πρέπει νά ύπάρχουν άερολι-
έ Τύ ά Δ
λειτουργοΰντος τόσον τύείως, όσον μένες;. Τοιούτοι ύπάρχουν. Δεύτε- ρέ;
ρον, πρέπει νά ύπάρχΐ) διάθεσις
έκ μέρους τοϋ γεν.κοΰ κοινοϋ δπω-
ταξειδεύτι δι' αεροπλάνου. Ή δια
θέσις αυτή αύξάνει, καθόσον δλο-
νένπερισσότεροι άνθρωποι δοκιμά-
ζουν τό θάρρος τοον δία μίαν προ)-
την πτήσιν-/.αί ευρίσκουν τό πράγ-
μα περισσότεοον ίνδιαφέρον' πάρά
επικίνδυνον. Τρίτον, πρέπει νά ε¬
χωμεν τόν Πίντον, την Νίναν καί
την Σάντα Μαρίαν μας — τα τρία
πλοΐα τα όποΐα νά διανί'σουν μα-
κρννήν απόστασιν διά τοϋ άερο;
ακριβώς ώς τα πλοΐα αύτά έφερον
διά πρώτην φοράν τόν Κολόμβον
είς μεγάλην απόστασιν διά θαλάσ¬
σης — προτοΰ είμεθα οικονομικώ;
καί επιστημονικώς δικαιολογημένοι
είς την κατασκευήν μεγάλίον ένα-
ερίων σκαφων,- ώς είναι τα ύπε-
ρωκεάνεια «Βρέμη», «Αεβιάθαν»
καί «Άκουϊτάνια.
Σημερον ή άεροπλοΐα ευρίσκε¬
ται ακριβώς είς τό αύτό σημείον,
εις δ ευρίσκετο ή ώκεανοπλοία πρό
τοΰ μεγάλου ταξειδίου τοϋ Κολόμ-
6ου.
Μέχρι τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου, πολΰ ολίγα ήσαν γνωστά περί
τοΰ αέρος, παρά τό γεγονός δτι
πολλά άεροπλάνα είχον εκτελέση
πτήσει;. Οί μηχανικοί δέν είχον
εγκαταστήση άκόμη σήραγγα; τοΰ
άνέμου όπως έξακριβώσουν ποΐοι
προωστήρες παρεΐχον την μεγαλει¬
τέρον ώθησιν, ποία ξύλα καί μέ-
ταλ^.α έ'διδον την μεγαλειτέραν άν-
τοχήν -/αί ακριβώς πάση άντοχή
έχρειάζετο, ώς καί ποΐαι πτέρυγες
Ι'διδθΛ' την μεγαλειτέραν άρσιν.
^Εγιναν ολίγαι άκροβατικαί
πτήσεις. Οί πιλότοι δέν εγνώριζον
ΐτότε αί πτέρυγες καί αυτών έ'τι
των μικροτέρων πλοίων θά έθραύ-
οντο καί αύτοι ΰά έπιπτον κατρα
■/νλοΰντες είς την γήν. Δέν εγνώ¬
ριζον πόσην φθόράν ηδύναντο νιι
ύπομείνονν οί ήλεκτρικοϊ κινητή-
οέ; των.
Σήμερον έκαστος, πιλόΐος γνω-
ρίζει. εάν εσποΰ&ασε τάς Ιδιότητος
τοϋ .άρροπλάνου τού, μέχοι ποίον
ακριβώς σημείου δίναται νά κα-
τίλθι» μέ ορμήν, μέ πόσην ταχύ-
τητα δύναται ν' απογειώνεται και
μέχρις πόσΐ}; αποστάσεως δύνα¬
ται νά πετά μέ τό άεροπλάνον χον
άντεστραμμένον χωρίς δΐΗττύχημα.
Ή έπιστήμη εχει ΰποί.ογίση ο>.<· τού; κίνδυνον; χάριν αύτοΰ. Ί^ π?.έον ούτος γνωρίζει περίπου μέ- χρι ποίου σημείου δύναται νά τόν φέρη ό ήλεκτρικός κινητήρ τού. άρκεί νά σι»ιι6ΐΓτό εντελώς άπροο4- δόκητον. Κατά την παροχήν δλ<· πληροφοριών τούτων είς τόν π;λό- ηΰξησαν οί ϊδιοι τάς γνώσει; των ■ς δτοι· τυόοα ευρίσκονται είς τ' αρχήν μεγάλου σταδίου ( ψρο)= καί τελειοποιήσίίΰ;· τό οποίον έγινεν αίσθητον τόν άερο ναυτικόν κόσ'" διάρκειαν των τελειτ μηνών. Φαίνεται ότι εις; δ,τι δύΛ-αται νά ομ--- γάλη άεροπλανΐ7.ή έ Μέχοι πρό άλίγου . ■ '■" ' /ατα V |Ιί νητήρας "καί μν/α'-'1 'Εφθόνουν δτι. ϋπι,ρ^ 2? όποίο, δέν ί προχωρησουν λίέ ^ ατο νά το οί. ·■ . «πληρωμένον
*.....ιιι···ιιιιϊ Ββ_Β „
αΙμεν αεροπλανα με ιοοοΥπϊβατα'σ
Ιΐ-
['»Ι τόσον βάρο;
:ο δια την μεταφοράν
Π? καί διά την παοο-
την παοο
πρό; σΰν-
οί τοϋ αύστη-
«Ρροτέρων τοϋ
.τιστεύετο ότι τα
'θντοιοΓν
μ
«τά'νώτά
ό νδροπλάνοτ'
(
:· Ηεξέτε,νε τα
* *'"θθφενον όριον
τ-) όμοιον ολοι
θώ
^ρνν ο»;
ν'!»»1 νά σηκώ-
ν°ν φορτίον».
κό-
σμοι·, απέδειξεν οριστικώς δτι δ ΐ'-
ποτιθέμενος «μέγας καί εΰθραν-
στος» τι'ντος άεροπλοίου ήτο άσφα-
λής -/αί πρακτικός.
Ή Γερμανία κατά τάς τελευταί¬
α; όεκαετηρίδα; ήγήθη τοϋ κό-
σμου είς την κατασκευήν σ/.άφου;
έ)ναφροτέρον> τοϋ αέρος. Σήιιερον
διά τή; βοηθείας Γερμανών έπι-
στημόνων καί κατασκευαστών πη-
δαλιουχοΐ'μένων άεροστάτων ύπάρ-
χει ελπίς δτι ή Άμερική θά δυνιν
θτ| ν' αφαιρέση τα στέμμα έκ τής
Εύρω.ταϊκής εκείνην χώρας.
Οί Άμεριχανο'ι δχι μόλ>ον μελε-
τοΰν την κατασκευήν δύο εκ των
μεγα?.ειτέρο>ν ττηδαλιουχοι^ιένων ά
εροοτότων, εξ οσων κατεσκευα-
σθησαν εο>; τώρα. άλλά σιη'άμα
άπέδειξαν θετικώς, μέ την μικράν
«τενεκεδε'νιαν φοΰσκαν» εν πηδα-
λιοΐίχούιΐίνον άερόατατον κατεσκευ
ασιιένον καθ" ολοκληρίαν έκ μέταλ¬
λον άντί περιβλΐ)ματο; έξ ύφάσμα-
τος επί τοιούτων πλοίων, είναι δ-
χι μόνον πραχτική άλ?.ά καί καλ¬
λιτέρα τή; τοϋ ύφάσματος.
Τό μικρόν αύτό σκάφο; έπωλή-
θ»} εις τό Αμερικανικόν Ναυτικόν
διά την κατασκευήν πλοίου καθ" δ-
λοκληρίαν έκ μέταλλον, ίκανοΰ δ-
πως μεταφέρη 100 επιβάτας καί
μεγάλην ποσότητα φορτίου.
Τα προμνησθέντα
μενα άερόστατα τής έταιρείας
Γκούντγι,αρ — Ζέπ,-τελιν θά έγ-
καταστήσουν νέαν εποχήν εις την
έναέριον συγκοινΐονίαν, ώ; φρο¬
νούν οί κατασκευασταί των. Έφ' ό¬
σον τό έργον τή; κατασκευήν το>ν
,-τροχωρεί, οτ'μπί.ηροΰται έν "Α¬
κρον τή; Πολιτεία; Όχάίο μέγα
το νένός τέταρτον τοϋ μιλίου, έν-
τός τοϋ οποίον- θά ηδύναντο νά παί
ξ,ανν δώδεκα όμάδ?ς ποδοσφαί-
ρας.
Τα άερόπλοια αύτά θά. είναι
γνωστά ώς «Ζ Κ — 4» καί «ΖΚ
Ί» καί τό καθϊν έξ αυτών θά χω-
6.500.000 κυβικόν; πόδας· ά-
Θά στοιχίσονν έν όλω
825.000 δολλάρια. Θά έ'χουν μή-
κος 785 ποδών έκ τοϋ ενός άκρου
μέχρι τοϋ άλλον. Ή μεγαλειτέρα
διάμετρός των θά είναι 132.9 πό-
δες καί θά εχονν νψος 146.5 πο¬
δών. Ένω σήμερον αί διαστάσεις
αύται φαίνονται πολύ μεγάλαι, οί
επιστήμονας προλέγουν ότι νστερα
άπο ολίγα ετη τα άερόπλαια αΰτά
θά φαίνωνται ώς «μικραί φοϋσκα'»
έν σνγκρίσε: πρός τα έναέρια σκά-
φη ά'τινα θά είναι τότε έν χρήσει.
"Ισως μετα εκατόν ετη άπό σή¬
μερον, ανθρωποι ταξειδεύοντες είς
τόν άέρα μέπί.οϊα ςρέροντα 1.000
καί πλέον επιβάτας, θά στρέφοιν-
ται πρός την σημερινήν γενεάν καί
θά γελοϋν δι' δλα τα «άνόητα σφά?.
ματα», τα οποίαι κάμνοιιεν είς την
κατασν.ενήν των πρώτοιν άερο.ιλοί
ών μας, ώ; γελώμεν ίιμεϊς σήμε¬
ρον διά τάς άνοήτον:
αΐτινες έβασάνισαν είς τό
ταν κατεσκεναζε το ΐτο<ιΐτον μ τι ι ο- »«ΕΚίΟΤ» μρ χΐ^ ά- φύλαξι των άχεράντων έ ά έ Ό λόρϊος Πάλμερττον ναθέσει την ■Λτημάτων σε κάποιον γέρο ϋπηρέ- τη τοιι, όνθίΐαζόα,ενΌν Μαρτέν. τόν οποίον εΐχε ζενήντα χρόνια ίτήν 6- πηρεσία τοο. Ό Μαρτέν είπε μ:ά μερά στόν κύριό το^: — Νομίζω, αιλόρ2ε, ότι θα—ρεπε νά λάβετε μερίκά μέτρα εναντίον -.ών γειτόνων σα;. — Καί γ'.ατί, χαραν.ϊλώ; — Γιατί κυνηγοΰν σττ,ν χίρί&χτ, σας καί σκοτώνοον τούς κϊλλίτί- ρους λαγούς σας. ίνα; τι θελεις να χανω; —·Νά έγείρετΐ άγωγές εναντίον τέν, άγα-τ,τέ μοι> Μορ-
ά-ήντητε-ν ό βύγενής λόρϊος,
ά ίλ αρΑ λα-
γή
-ροτ:μώ νά εχω φίλους
γοίς!.....
—Οί Άγγλίϊες είναι
ά3έ-
5;ες, έλεγεν ό Ρίβαρόλ, ώόστε νο-
μίζίΐ κανείς ότι καί τα
το^ς εΐνα'. ...
ς ρ; Έ^εκτά βιδλία Ιχει μονον τό Βι-
θόν τό πνεϋμα τοΰ Φονλτωνος, δ- Ί ««.-ΐωλεϊον τοΰ «Έθν.κοΰ Κή
αΙμεν αεροπλανα με ιοοοΥπϊβατα'σ
Ιΐ-
['»Ι τόσον βάρο;
:ο δια την μεταφοράν
Π? καί διά την παοο-
την παοο
πρό; σΰν-
οί τοϋ αύστη-
«Ρροτέρων τοϋ
.τιστεύετο ότι τα
'θντοιοΓν
μ
«τά'νώτά
ό νδροπλάνοτ'
(
:· Ηεξέτε,νε τα
* *'"θθφενον όριον
τ-) όμοιον ολοι
θώ
^ρνν ο»;
ν'!»»1 νά σηκώ-
ν°ν φορτίον».
κό-
σμοι·, απέδειξεν οριστικώς δτι δ ΐ'-
ποτιθέμενος «μέγας καί εΰθραν-
στος» τι'ντος άεροπλοίου ήτο άσφα-
λής -/αί πρακτικός.
Ή Γερμανία κατά τάς τελευταί¬
α; όεκαετηρίδα; ήγήθη τοϋ κό-
σμου είς την κατασκευήν σ/.άφου;
έ)ναφροτέρον> τοϋ αέρος. Σήιιερον
διά τή; βοηθείας Γερμανών έπι-
στημόνων καί κατασκευαστών πη-
δαλιουχοΐ'μένων άεροστάτων ύπάρ-
χει ελπίς δτι ή Άμερική θά δυνιν
θτ| ν' αφαιρέση τα στέμμα έκ τής
Εύρω.ταϊκής εκείνην χώρας.
Οί Άμεριχανο'ι δχι μόλ>ον μελε-
τοΰν την κατασκευήν δύο εκ των
μεγα?.ειτέρο>ν ττηδαλιουχοι^ιένων ά
εροοτότων, εξ οσων κατεσκευα-
σθησαν εο>; τώρα. άλλά σιη'άμα
άπέδειξαν θετικώς, μέ την μικράν
«τενεκεδε'νιαν φοΰσκαν» εν πηδα-
λιοΐίχούιΐίνον άερόατατον κατεσκευ
ασιιένον καθ" ολοκληρίαν έκ μέταλ¬
λον άντί περιβλΐ)ματο; έξ ύφάσμα-
τος επί τοιούτων πλοίων, είναι δ-
χι μόνον πραχτική άλ?.ά καί καλ¬
λιτέρα τή; τοϋ ύφάσματος.
Τό μικρόν αύτό σκάφο; έπωλή-
θ»} εις τό Αμερικανικόν Ναυτικόν
διά την κατασκευήν πλοίου καθ" δ-
λοκληρίαν έκ μέταλλον, ίκανοΰ δ-
πως μεταφέρη 100 επιβάτας καί
μεγάλην ποσότητα φορτίου.
Τα προμνησθέντα
μενα άερόστατα τής έταιρείας
Γκούντγι,αρ — Ζέπ,-τελιν θά έγ-
καταστήσουν νέαν εποχήν εις την
έναέριον συγκοινΐονίαν, ώ; φρο¬
νούν οί κατασκευασταί των. Έφ' ό¬
σον τό έργον τή; κατασκευήν το>ν
,-τροχωρεί, οτ'μπί.ηροΰται έν "Α¬
κρον τή; Πολιτεία; Όχάίο μέγα
το νένός τέταρτον τοϋ μιλίου, έν-
τός τοϋ οποίον- θά ηδύναντο νά παί
ξ,ανν δώδεκα όμάδ?ς ποδοσφαί-
ρας.
Τα άερόπλοια αύτά θά. είναι
γνωστά ώς «Ζ Κ — 4» καί «ΖΚ
Ί» καί τό καθϊν έξ αυτών θά χω-
6.500.000 κυβικόν; πόδας· ά-
Θά στοιχίσονν έν όλω
825.000 δολλάρια. Θά έ'χουν μή-
κος 785 ποδών έκ τοϋ ενός άκρου
μέχρι τοϋ άλλον. Ή μεγαλειτέρα
διάμετρός των θά είναι 132.9 πό-
δες καί θά εχονν νψος 146.5 πο¬
δών. Ένω σήμερον αί διαστάσεις
αύται φαίνονται πολύ μεγάλαι, οί
επιστήμονας προλέγουν ότι νστερα
άπο ολίγα ετη τα άερόπλαια αΰτά
θά φαίνωνται ώς «μικραί φοϋσκα'»
έν σνγκρίσε: πρός τα έναέρια σκά-
φη ά'τινα θά είναι τότε έν χρήσει.
"Ισως μετα εκατόν ετη άπό σή¬
μερον, ανθρωποι ταξειδεύοντες είς
τόν άέρα μέπί.οϊα ςρέροντα 1.000
καί πλέον επιβάτας, θά στρέφοιν-
ται πρός την σημερινήν γενεάν καί
θά γελοϋν δι' δλα τα «άνόητα σφά?.
ματα», τα οποίαι κάμνοιιεν είς την
κατασν.ενήν των πρώτοιν άερο.ιλοί
ών μας, ώ; γελώμεν ίιμεϊς σήμε¬
ρον διά τάς άνοήτον:
αΐτινες έβασάνισαν είς τό
ταν κατεσκεναζε το ΐτο<ιΐτον μ τι ι ο- »«ΕΚίΟΤ» μρ χΐ^ ά- φύλαξι των άχεράντων έ ά έ Ό λόρϊος Πάλμερττον ναθέσει την ■Λτημάτων σε κάποιον γέρο ϋπηρέ- τη τοιι, όνθίΐαζόα,ενΌν Μαρτέν. τόν οποίον εΐχε ζενήντα χρόνια ίτήν 6- πηρεσία τοο. Ό Μαρτέν είπε μ:ά μερά στόν κύριό το^: — Νομίζω, αιλόρ2ε, ότι θα—ρεπε νά λάβετε μερίκά μέτρα εναντίον -.ών γειτόνων σα;. — Καί γ'.ατί, χαραν.ϊλώ; — Γιατί κυνηγοΰν σττ,ν χίρί&χτ, σας καί σκοτώνοον τούς κϊλλίτί- ρους λαγούς σας. ίνα; τι θελεις να χανω; —·Νά έγείρετΐ άγωγές εναντίον τέν, άγα-τ,τέ μοι> Μορ-
ά-ήντητε-ν ό βύγενής λόρϊος,
ά ίλ αρΑ λα-
γή
-ροτ:μώ νά εχω φίλους
γοίς!.....
—Οί Άγγλίϊες είναι
ά3έ-
5;ες, έλεγεν ό Ρίβαρόλ, ώόστε νο-
μίζίΐ κανείς ότι καί τα
το^ς εΐνα'. ...
ς ρ; Έ^εκτά βιδλία Ιχει μονον τό Βι-
θόν τό πνεϋμα τοΰ Φονλτωνος, δ- Ί ««.-ΐωλεϊον τοΰ «Έθν.κοΰ Κή
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΗΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ελλη«ο-γααλικλμ;ρυφεροτητεσ
('Από την ετϊίσκεψι τοΰ βτόλου ατή Μυτιλήνη)
αυτή περ'.εργϊία ϊεν ήρεσε κ*!
ζολΰ
οτον ό οποίος έκ φύσεως άτενίζει
το·1ς πάντας κα: τα χάντα μέ βι-
λόχτετιν ίλέμμα. Κάχοιος εί-ε το
λογάκ: το...
— Βρί μ»5ς κ,αί τοΰς στείλαν
οί... Τοΰρκο:, νά ϊοϋνε τα χιάνα;
* * *
Ο! Γάλ/ϊί μχαίναν άράΐα στί
μαγαζιά. Οτ:ου δ-ίίσκχνε άνο:χτή
-όρτα! μχαίναν, άδιάφορο 3ν ήταν
ρεστωράν, καφενείο, ψ'.λικατζίϊικο
ή μ.·ζνρ2?ί? Μχαίναν χαντοϋ, β
λάν νά ;οϋν όλα. Άχό.ια καί στή
σάλα των έκθέσεών μας χήγαν. Δυ-
στιιχώς ϊμως οζοιι πτγαν, μονάχα
ειϊαν. Δέν αγ&ρ»αν τίχοτε. Οί
Γρχα: μας εινα·. άπογο-
αύτοι εινα: χειρο-
ταν
τόν «Ευ'θΑΐϊ 01ΤΝΕΤ«. ."Ολα τρ^υλη τό -ανηγϋρ-.. ''Η Ρωμέιχη
τα ζητήματ/ έτέδηβαν στήν άχρη, άλληλεγγόη—-ου την δ:ηχ2με:—
κα1! δλθ'. μιλοίέσαν γιά τβ πλήρωμαίεκαμε Οαύματα. Μόλις κατέστη γνω
τοϋ Γϊλλιν,οϋ πολεμιχοό. Τί σομ-| στόν ότι ίίρετατ·. ττήν «Αίγλη» Ρω-|
6αινε:; Ο! Γάλλοι ουτε χαραλήδβςΐμηός, κατέίθασαν έν ρ:πή ό?θαλμοϋ
εΐνα;, οίτε άνοιχτοχερηϊες σάν τα 3λα ~χ γείτ&νικά ίσνάφΐα. 3'
παιδία τής γηραιίς Άλδιώνος.
ίοϋώς νά έίηγηθη λο:~5ν τό Μυτ:-
ληνχ'κόν ενδιαφέρον;
* * *
Γ^ίζατε στήν άγορά καί στής
σονο·.7.ίες. Κάθε λίγα ίήματα Οά
σϋναντούσΛτε δοό-τρεΐς, ή χαί χερ'.σ-
σοτέρο'ος μ.-'ζύ άχό τούς ναϋτβς χαί
ιο«ς ϊοκί.λους άξ'.ωματ'.χοΰς τοϋ
τλοίοο. Γύΐιΐαν παντοϋ μέ μεγάλη
περιέργειζ, λές καί θέλανε νά έξ-
τήν χόλί. Ή Γαλλ'.κή
ληϊες. χα33χτ}ϊες, γαλατΐτέες. Έ-
πενέβησαν κι' άρχισαν νά δέρνοον
τοός Γάλλο-ο άράία. "Οταν επι τί-
λο^ς έ-εν.ράτηαε ν.ά~'.2 τάξις, κά-
τςοιος έρώττσεν ενα χασάπην ό 6-
■ζο'.ος έκτ-ΐιςοίσεν άνηλεώς κςτθ' ν
λην την ϊίάρκε'.αν τού αγώνος.
Έ ί
ο:
γιατί χ
—Ξέοω χ.;" έγώ; Χτυχΐίσαν
λ έγώ.
κι'
* ·
ημ
* -—-"Αϊντε κι'
τε?θ! ά-ό μάς.
ΊΙ άλήθεία είνα·., οτ: οί μζ·^ρα-
ρίες κάτι ·ζτ#αν ά—' αύτούς. Άρ-
χετά Γαλλικα φράγχα εχεσχ^ στο
τίζάχ!. Πολλοί έγιναν σκνίτςες στό
μεθάσι καί σχ^ θαλασσίνο! τίκαναν
Οάλασσα. Στήν «Αίγλη» τό μεθΰσι
τθϋς έ'φθαςτε σέ τέτοΐο στ;.ιεί"ο, ώστε
' άρχίσο;ν νά άνταλλάσσοιιν γρϊ-
:ές κ»·, καρεκλιές. 'Εχεαδάς ά-
τιχό; των εφαγε τής χρονίας
α τα ι:ρά-^·ματα θ·ά έ
αν το
Άλλά ο! Γάλλοι ελαβαν έκικΐν-
ϊείγμ,ατζ το·3 Ρωμαί·-
ίτ^ο-. Κάχοιος ναύτης έ^-
ς νά ι:αλλτ;καΐίη; είς τα
χ-εία τού Φρουρίου, έφαγε
ξόλο μ-;λικο ά~ο τοΰς έ
λί ί ά
Ό άνθρω-ος τής ώρας εινα: έκεΐ-
νος ό όχοΓος χεριμένει την γ,,ναΤκά
τού εξω ΐ-α τα καταστήυ.ατα.
ξ μ ς μ
πολίτας ν,ίί φαντάρους. Έκτός
ΰ άί ' ά έλά
/ώ
Κί
άρζζίε κα'ι μιά έλαφυά
—.τριςί κάτω άζό το σ'.
ώρα τού
γιά ένθύ
ρ γ
εΐορέθιστος ήμέτερος την
τοϋ την Ιδωτε ετσ·
εξ
κν» αμιαητον:
—ΡΑΚΟΟΝ... χμχάρ·.!
— Τό —:?οσφαιριχό μάτς των
,.·3; Γάλλων καί των 3:κών μας 6ά μϊί-
νη ίττορικό. Οί ί'.κοί μας ώς ζοί
Λ τυνενν;ηβοϋν γ·.ά τα μάτς, έτρά-
δηςαν τό 5:άολό το.>ς. Τέλος μέ ό-
λίγην Χ2κε~οίην:ν τοϋ Όλενϊόρ-φοιι
7.2τωί^ώθη τ συνεννόησις χαΐ οί
Γάλλο'. κατήλθον είς τό γη-ε2(
Άπό την ά:-/ή ο! ί'.κο: μας τοός
?ρ ξ
'. 6·—ο εν< ένωιιοτάρχην ΐϊ'χέν ;χας ί ί ό έχί τόπ * * * καΐ μερικά ^ είς την ό- χήραν τόν άέρα. —^ΛΪτ; τσ' φοο ρέ, τσ' είν! ^ — Έχείνο ομως κου -ρ&κάλεσε την μεγαλήτερη χεριέργεία τοϋ κό- γλώσσης. ? χι,ετο των. τ>ζ νχ ζεραση, σχρωχνοντας ενα
' αΰτοός. Έτΐειϊή ίέ ό τελευταί-
αίτος τόν άγριοχύττατςε, & έφη-
ϊυστ> μεριϊοχώλης δία νά τόν έξΐομενίστ;
κάτου! "Ελα νά πης
I-
V
7
-Τό
ώΐ2·.ότε
ς ίτ
τ5Γν
£ν βτΪ€1
Το τ; έ
ταν ό-
ο' σ,νΟί.
ί?ώμ!Χ0
έγινεν έκεί είνα·. άπερί-
γ
-το. Ό ττλη&ίτμος τού
5 λή
εξίχ "Ολΐ'. νέμιζαν την «*·
Ρ2^ γιά δό-Αβα, χαΐ ϊεν τολ-
μοϋσε έ-ί ώρες νά την χλησ:άστ,
κανείς.
Κ. ΚΑΡΤ.
ΤΙ ΚΟΣΤΙΖΕΙΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
εκτιμουν τας γ^αι
χάς των, ίσον τό ϊέχατον τής ά-
);
Ο! κάτοιχο! τής ΚχμτσάτκΛς την
έχτιμοΰν 'σην πρός έν*, 2ύο, τρείς
ή τό ·—ΐλό Βέχα κατσίχες.
Οί Τάτβροι τοϋ Το;ρχεστάν τής
Ρω—;ας τάς «ληρώνουν όσον είναι
τ- ^Ρ1» τ (ι. ν μέ €οι>τορον...
Είς την Ούγάνϊ» μία γ
λ/ Όέ
Δεν είναι άνάνν» νά Ιδής ?να κοοίτσι στά μάτια γκι μ
ρο τόμο.
; όλόκλη-
να ^ε-.να! ολιγον νεα καί νόστίμτ.
με ίνα πακετο καρτοϋαες ή δελόν'ες.
Κί! κάτι άχ.όμη χειό περίεργον:
, # αγρ'..( τη, Δ^τΐκ,ης Αοστρα-
λιας ο-ρκοϋνται είς εν ι κο^τί ο—ίρ-
τα. Ναι'. μέ ενχ ν.θϋτί σπί:τα χί-
, μ ενχ ν.θϋτ! σπί:τα κέ-
ρινα η τής ·άσφαλείας—ποΰ ϊεν ά-
νάο ! ά !
νά:ο-ν
-ε!α«ρεί ν.7-
ΤΟΪΡΚΙΚΕΣΙΣΤΟΡΙΕΣ
ί'Ιο κατωτκρω ϊείχνε: ΓΟσο χον!-
εϊνα·. τό χΐ'.^μιρ των Τούρκων.)
Ένας Σθ'^λτά·«ις Οέλων νά
ίτεΐον νίννχία. εκάλεσεν είς ι γάλη άλτ'Οε-ϊ
·. η.Λ___ ·._! -ι _ ...... Ι 'Ρ—ί '
'Κΐρα·ον νά μένη άζαθέστατος είς
την 6ίσ:ν το^, τίΰ λέγει μέ ένθου-
ο«:-;. Οί ς,,
"Ωττε τ]> είΐαι ό νίκητής; Γ:
Οελεΐς λο·.~έν ώς ϊώρον: Λέγε χ?6>- Τα
το-αλλήχαρό μοο, χλι δ,τ·. ζητήσας ρί'~2το ο· έζ'ςΛάξεις
ίά τό βχτς 7μεσως Λίγε τί θέλει-:: χημ,ατ^. Κα: τόν ε·ί:
Έίραίος. Άσχρόρραοχϊ '/ άλλά- λόγατο όλότληρτ τ '·.
Στό χω?·ο της
τα χα-α. να ί-/
άς Π έρμ απέθανε πρό όλίγου χαι- Ιϊο^ναρ·ώτ!~2ς.'
- . - . , - «'ίϊς-ί-.ι την ίγ2~__
φάν Προύμ-ερτ, είς ηλικίαν 10ό χρ>φά θά την λατρείβ!
έτών. θά τ'
Ό ΜαΛ^σάλας χΐτο; λίγες μέ-
ςες χριν άχοθάνη, έξωμολογηθη είς
ςς ρ η, ξμ}η ς
ίνα ^ίλον τοο, ότι άχό τής ήλ·.κ:ας
22 έτων 2έν χέρασε οΰτε μίά μέ"ρα
Λ2τά την όχοίαν νά μή μεθύση χά;
νά μή Χ3!;χηθχ μεθ^σαενος. Στά τε¬
λευταία αίλίστα γρένια τής ζωής
τού έ'-ιν-; κάτ)ϊ ταέρα 1 1)2—2 ό-
άϊες ο!/ο~.ε^ματώ2η χοτά...
Μ:ά φο?ά μόνο σ' ολη τού τή ζωή
άρρώττηΐί. ν.χί αύτό γ'.ατ! άναίσθ·»;-
τος 2ζο τό ζολίι μεθ6σι έχετε μ;ά
νύκτα στο ϊρόμο κι' άζοκοιμήθηκε
ζζ μ·.ά γων·ά, %χ κα&' ην στ'.γμ.ή"'
ύ έό ϊέ ύ ί
κ·.' ό,τ·. μ.έλλ; 5:< "Ετσ:, μ.-ράβο. λ*ίε-ττ Λ λό ^ , μρ *εττ Λ καλόγΐτε! Φχιίραιί -,. ^ V -V! Ιτ/.ιο: ΐϊώ ώς ίθ3ίί γύρω τού έχιόνιζε, το ϊέ κρύο είχε άε: ϊέκα βαθμοΰς ύχό το ^ νε>.ς εκε: να εχτ; την γ^να-.κα τού.
Τί Οά εγίνετο λοιχέν αν τοίις εί
ελλη«ο-γααλικλμ;ρυφεροτητεσ
('Από την ετϊίσκεψι τοΰ βτόλου ατή Μυτιλήνη)
αυτή περ'.εργϊία ϊεν ήρεσε κ*!
ζολΰ
οτον ό οποίος έκ φύσεως άτενίζει
το·1ς πάντας κα: τα χάντα μέ βι-
λόχτετιν ίλέμμα. Κάχοιος εί-ε το
λογάκ: το...
— Βρί μ»5ς κ,αί τοΰς στείλαν
οί... Τοΰρκο:, νά ϊοϋνε τα χιάνα;
* * *
Ο! Γάλ/ϊί μχαίναν άράΐα στί
μαγαζιά. Οτ:ου δ-ίίσκχνε άνο:χτή
-όρτα! μχαίναν, άδιάφορο 3ν ήταν
ρεστωράν, καφενείο, ψ'.λικατζίϊικο
ή μ.·ζνρ2?ί? Μχαίναν χαντοϋ, β
λάν νά ;οϋν όλα. Άχό.ια καί στή
σάλα των έκθέσεών μας χήγαν. Δυ-
στιιχώς ϊμως οζοιι πτγαν, μονάχα
ειϊαν. Δέν αγ&ρ»αν τίχοτε. Οί
Γρχα: μας εινα·. άπογο-
αύτοι εινα: χειρο-
ταν
τόν «Ευ'θΑΐϊ 01ΤΝΕΤ«. ."Ολα τρ^υλη τό -ανηγϋρ-.. ''Η Ρωμέιχη
τα ζητήματ/ έτέδηβαν στήν άχρη, άλληλεγγόη—-ου την δ:ηχ2με:—
κα1! δλθ'. μιλοίέσαν γιά τβ πλήρωμαίεκαμε Οαύματα. Μόλις κατέστη γνω
τοϋ Γϊλλιν,οϋ πολεμιχοό. Τί σομ-| στόν ότι ίίρετατ·. ττήν «Αίγλη» Ρω-|
6αινε:; Ο! Γάλλοι ουτε χαραλήδβςΐμηός, κατέίθασαν έν ρ:πή ό?θαλμοϋ
εΐνα;, οίτε άνοιχτοχερηϊες σάν τα 3λα ~χ γείτ&νικά ίσνάφΐα. 3'
παιδία τής γηραιίς Άλδιώνος.
ίοϋώς νά έίηγηθη λο:~5ν τό Μυτ:-
ληνχ'κόν ενδιαφέρον;
* * *
Γ^ίζατε στήν άγορά καί στής
σονο·.7.ίες. Κάθε λίγα ίήματα Οά
σϋναντούσΛτε δοό-τρεΐς, ή χαί χερ'.σ-
σοτέρο'ος μ.-'ζύ άχό τούς ναϋτβς χαί
ιο«ς ϊοκί.λους άξ'.ωματ'.χοΰς τοϋ
τλοίοο. Γύΐιΐαν παντοϋ μέ μεγάλη
περιέργειζ, λές καί θέλανε νά έξ-
τήν χόλί. Ή Γαλλ'.κή
ληϊες. χα33χτ}ϊες, γαλατΐτέες. Έ-
πενέβησαν κι' άρχισαν νά δέρνοον
τοός Γάλλο-ο άράία. "Οταν επι τί-
λο^ς έ-εν.ράτηαε ν.ά~'.2 τάξις, κά-
τςοιος έρώττσεν ενα χασάπην ό 6-
■ζο'.ος έκτ-ΐιςοίσεν άνηλεώς κςτθ' ν
λην την ϊίάρκε'.αν τού αγώνος.
Έ ί
ο:
γιατί χ
—Ξέοω χ.;" έγώ; Χτυχΐίσαν
λ έγώ.
κι'
* ·
ημ
* -—-"Αϊντε κι'
τε?θ! ά-ό μάς.
ΊΙ άλήθεία είνα·., οτ: οί μζ·^ρα-
ρίες κάτι ·ζτ#αν ά—' αύτούς. Άρ-
χετά Γαλλικα φράγχα εχεσχ^ στο
τίζάχ!. Πολλοί έγιναν σκνίτςες στό
μεθάσι καί σχ^ θαλασσίνο! τίκαναν
Οάλασσα. Στήν «Αίγλη» τό μεθΰσι
τθϋς έ'φθαςτε σέ τέτοΐο στ;.ιεί"ο, ώστε
' άρχίσο;ν νά άνταλλάσσοιιν γρϊ-
:ές κ»·, καρεκλιές. 'Εχεαδάς ά-
τιχό; των εφαγε τής χρονίας
α τα ι:ρά-^·ματα θ·ά έ
αν το
Άλλά ο! Γάλλοι ελαβαν έκικΐν-
ϊείγμ,ατζ το·3 Ρωμαί·-
ίτ^ο-. Κάχοιος ναύτης έ^-
ς νά ι:αλλτ;καΐίη; είς τα
χ-εία τού Φρουρίου, έφαγε
ξόλο μ-;λικο ά~ο τοΰς έ
λί ί ά
Ό άνθρω-ος τής ώρας εινα: έκεΐ-
νος ό όχοΓος χεριμένει την γ,,ναΤκά
τού εξω ΐ-α τα καταστήυ.ατα.
ξ μ ς μ
πολίτας ν,ίί φαντάρους. Έκτός
ΰ άί ' ά έλά
/ώ
Κί
άρζζίε κα'ι μιά έλαφυά
—.τριςί κάτω άζό το σ'.
ώρα τού
γιά ένθύ
ρ γ
εΐορέθιστος ήμέτερος την
τοϋ την Ιδωτε ετσ·
εξ
κν» αμιαητον:
—ΡΑΚΟΟΝ... χμχάρ·.!
— Τό —:?οσφαιριχό μάτς των
,.·3; Γάλλων καί των 3:κών μας 6ά μϊί-
νη ίττορικό. Οί ί'.κοί μας ώς ζοί
Λ τυνενν;ηβοϋν γ·.ά τα μάτς, έτρά-
δηςαν τό 5:άολό το.>ς. Τέλος μέ ό-
λίγην Χ2κε~οίην:ν τοϋ Όλενϊόρ-φοιι
7.2τωί^ώθη τ συνεννόησις χαΐ οί
Γάλλο'. κατήλθον είς τό γη-ε2(
Άπό την ά:-/ή ο! ί'.κο: μας τοός
?ρ ξ
'. 6·—ο εν< ένωιιοτάρχην ΐϊ'χέν ;χας ί ί ό έχί τόπ * * * καΐ μερικά ^ είς την ό- χήραν τόν άέρα. —^ΛΪτ; τσ' φοο ρέ, τσ' είν! ^ — Έχείνο ομως κου -ρ&κάλεσε την μεγαλήτερη χεριέργεία τοϋ κό- γλώσσης. ? χι,ετο των. τ>ζ νχ ζεραση, σχρωχνοντας ενα
' αΰτοός. Έτΐειϊή ίέ ό τελευταί-
αίτος τόν άγριοχύττατςε, & έφη-
ϊυστ> μεριϊοχώλης δία νά τόν έξΐομενίστ;
κάτου! "Ελα νά πης
I-
V
7
-Τό
ώΐ2·.ότε
ς ίτ
τ5Γν
£ν βτΪ€1
Το τ; έ
ταν ό-
ο' σ,νΟί.
ί?ώμ!Χ0
έγινεν έκεί είνα·. άπερί-
γ
-το. Ό ττλη&ίτμος τού
5 λή
εξίχ "Ολΐ'. νέμιζαν την «*·
Ρ2^ γιά δό-Αβα, χαΐ ϊεν τολ-
μοϋσε έ-ί ώρες νά την χλησ:άστ,
κανείς.
Κ. ΚΑΡΤ.
ΤΙ ΚΟΣΤΙΖΕΙΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
εκτιμουν τας γ^αι
χάς των, ίσον τό ϊέχατον τής ά-
);
Ο! κάτοιχο! τής ΚχμτσάτκΛς την
έχτιμοΰν 'σην πρός έν*, 2ύο, τρείς
ή τό ·—ΐλό Βέχα κατσίχες.
Οί Τάτβροι τοϋ Το;ρχεστάν τής
Ρω—;ας τάς «ληρώνουν όσον είναι
τ- ^Ρ1» τ (ι. ν μέ €οι>τορον...
Είς την Ούγάνϊ» μία γ
λ/ Όέ
Δεν είναι άνάνν» νά Ιδής ?να κοοίτσι στά μάτια γκι μ
ρο τόμο.
; όλόκλη-
να ^ε-.να! ολιγον νεα καί νόστίμτ.
με ίνα πακετο καρτοϋαες ή δελόν'ες.
Κί! κάτι άχ.όμη χειό περίεργον:
, # αγρ'..( τη, Δ^τΐκ,ης Αοστρα-
λιας ο-ρκοϋνται είς εν ι κο^τί ο—ίρ-
τα. Ναι'. μέ ενχ ν.θϋτί σπί:τα χί-
, μ ενχ ν.θϋτ! σπί:τα κέ-
ρινα η τής ·άσφαλείας—ποΰ ϊεν ά-
νάο ! ά !
νά:ο-ν
-ε!α«ρεί ν.7-
ΤΟΪΡΚΙΚΕΣΙΣΤΟΡΙΕΣ
ί'Ιο κατωτκρω ϊείχνε: ΓΟσο χον!-
εϊνα·. τό χΐ'.^μιρ των Τούρκων.)
Ένας Σθ'^λτά·«ις Οέλων νά
ίτεΐον νίννχία. εκάλεσεν είς ι γάλη άλτ'Οε-ϊ
·. η.Λ___ ·._! -ι _ ...... Ι 'Ρ—ί '
'Κΐρα·ον νά μένη άζαθέστατος είς
την 6ίσ:ν το^, τίΰ λέγει μέ ένθου-
ο«:-;. Οί ς,,
"Ωττε τ]> είΐαι ό νίκητής; Γ:
Οελεΐς λο·.~έν ώς ϊώρον: Λέγε χ?6>- Τα
το-αλλήχαρό μοο, χλι δ,τ·. ζητήσας ρί'~2το ο· έζ'ςΛάξεις
ίά τό βχτς 7μεσως Λίγε τί θέλει-:: χημ,ατ^. Κα: τόν ε·ί:
Έίραίος. Άσχρόρραοχϊ '/ άλλά- λόγατο όλότληρτ τ '·.
Στό χω?·ο της
τα χα-α. να ί-/
άς Π έρμ απέθανε πρό όλίγου χαι- Ιϊο^ναρ·ώτ!~2ς.'
- . - . , - «'ίϊς-ί-.ι την ίγ2~__
φάν Προύμ-ερτ, είς ηλικίαν 10ό χρ>φά θά την λατρείβ!
έτών. θά τ'
Ό ΜαΛ^σάλας χΐτο; λίγες μέ-
ςες χριν άχοθάνη, έξωμολογηθη είς
ςς ρ η, ξμ}η ς
ίνα ^ίλον τοο, ότι άχό τής ήλ·.κ:ας
22 έτων 2έν χέρασε οΰτε μίά μέ"ρα
Λ2τά την όχοίαν νά μή μεθύση χά;
νά μή Χ3!;χηθχ μεθ^σαενος. Στά τε¬
λευταία αίλίστα γρένια τής ζωής
τού έ'-ιν-; κάτ)ϊ ταέρα 1 1)2—2 ό-
άϊες ο!/ο~.ε^ματώ2η χοτά...
Μ:ά φο?ά μόνο σ' ολη τού τή ζωή
άρρώττηΐί. ν.χί αύτό γ'.ατ! άναίσθ·»;-
τος 2ζο τό ζολίι μεθ6σι έχετε μ;ά
νύκτα στο ϊρόμο κι' άζοκοιμήθηκε
ζζ μ·.ά γων·ά, %χ κα&' ην στ'.γμ.ή"'
ύ έό ϊέ ύ ί
κ·.' ό,τ·. μ.έλλ; 5:< "Ετσ:, μ.-ράβο. λ*ίε-ττ Λ λό ^ , μρ *εττ Λ καλόγΐτε! Φχιίραιί -,. ^ V -V! Ιτ/.ιο: ΐϊώ ώς ίθ3ίί γύρω τού έχιόνιζε, το ϊέ κρύο είχε άε: ϊέκα βαθμοΰς ύχό το ^ νε>.ς εκε: να εχτ; την γ^να-.κα τού.
Τί Οά εγίνετο λοιχέν αν τοίις εί
«1-,ΗΜΚυΐ ΚΗ1»Ξ». ΚΥΡΙΚΙΙ. α ΔΕΚΕΜΒΡΐυΥ, 1929.
Α ΕΜ ΤΗΣ
■■■••■■ι······,,,,...........,,„ » ·~Γ.
·■·.■■.....·...
Γυναικεϊα ςρορέματα #χοροΰ, μακρυά ναι μέ ούρά, τής τελευταίας μόδας.
Πο/λί·. ΐόιαΰτα έθεάθησαν εσχάτως είς τό Μετροπόλ ιταν Όπερα Χάουζ.
Έν έξ αυτών, έκ σατέν χροΊματος σολο>μοΰ, είκονίζεται αριστερςί. Έτερον,
αποτελούμενον έκ (^ούστας καί έπενδΰτου χριίιματος κυανοΰ καί άργυροϋ,
φαίνεται είς τό μέσον τής εικόνος. Όμοίως συνειθιζονται ςρορέματα έκ
ιιβύρου βελούδον, γαρνιρισμένα μέ άσπρα γουναρικά. Τα πρός τα δεξιά
Γ^όρεμα άπό κ.ρέ σατεν συνοδεύεται υπό κοντοϋ έπανωςτορίου έκ λ.ειικής έρ-
Κηαικεϊον επανωφοριον
ρας έκ πορφνροΰ 6ε/οΰ-
/οηαηο ά-χο έριιάϊΛ.
ιιίνας. Τελευταίως έθεάθησαν είς τα θεατρα καί έσθήτες έξ έρυβροΰ τα-
φτά", σατέν, η βελουδου, λεινοϋ καί -ΐρασίλου χροαατος μέ ντάλ.ιες.
Ωραίον γνν οικείον φόρεμα χοροΰ
καί σατέν οοδίνου χροιματος. μέ
- ττερά στροιΗ)θ5«αμήλ ου επί των ώ-
μων καί είς τό πλάγι. Παποΰτσια
έκ τοϋ ίδίου ύφάσματος. Τα φορεϊ*
ή Μπέβση Λόουβ, ήθοποιος τού κι-
ά
έπανωφόοιον έκ
■Ι ϋφάσματος μετά
Ιγονναοικοϋ. Κάτωθεν αΰ-
I
'ΐαυοον φόρεμα γοοοϋ
τΓ)η·τ«{η; ιιόδας. "
ίΐτρινον ή ρόδινον χρώμα. Τάπητες μέτριοι. ΟΊ χρωματισμοί των άνταπο
/■οίνονται ποός τούς χρωματισαούς των κουρτινών. Καθίσαατα άπό μαόνι
ιιί /όκ/ηονδεοιια. Παρατηρήσατε τό ντουλάπι των άρντ'ρών σκευών καί
τό τρα-τεϊάκι είς τό τ?άγι.
Ωοαία γΐΛ'αικεία έσθης ιιέ μπολε-
ρό ά.-ΐό κρέπαν ροδίνου χρώιιατος
τής τελευταίας ιιόδας.
Α ΕΜ ΤΗΣ
■■■••■■ι······,,,,...........,,„ » ·~Γ.
·■·.■■.....·...
Γυναικεϊα ςρορέματα #χοροΰ, μακρυά ναι μέ ούρά, τής τελευταίας μόδας.
Πο/λί·. ΐόιαΰτα έθεάθησαν εσχάτως είς τό Μετροπόλ ιταν Όπερα Χάουζ.
Έν έξ αυτών, έκ σατέν χροΊματος σολο>μοΰ, είκονίζεται αριστερςί. Έτερον,
αποτελούμενον έκ (^ούστας καί έπενδΰτου χριίιματος κυανοΰ καί άργυροϋ,
φαίνεται είς τό μέσον τής εικόνος. Όμοίως συνειθιζονται ςρορέματα έκ
ιιβύρου βελούδον, γαρνιρισμένα μέ άσπρα γουναρικά. Τα πρός τα δεξιά
Γ^όρεμα άπό κ.ρέ σατεν συνοδεύεται υπό κοντοϋ έπανωςτορίου έκ λ.ειικής έρ-
Κηαικεϊον επανωφοριον
ρας έκ πορφνροΰ 6ε/οΰ-
/οηαηο ά-χο έριιάϊΛ.
ιιίνας. Τελευταίως έθεάθησαν είς τα θεατρα καί έσθήτες έξ έρυβροΰ τα-
φτά", σατέν, η βελουδου, λεινοϋ καί -ΐρασίλου χροαατος μέ ντάλ.ιες.
Ωραίον γνν οικείον φόρεμα χοροΰ
καί σατέν οοδίνου χροιματος. μέ
- ττερά στροιΗ)θ5«αμήλ ου επί των ώ-
μων καί είς τό πλάγι. Παποΰτσια
έκ τοϋ ίδίου ύφάσματος. Τα φορεϊ*
ή Μπέβση Λόουβ, ήθοποιος τού κι-
ά
έπανωφόοιον έκ
■Ι ϋφάσματος μετά
Ιγονναοικοϋ. Κάτωθεν αΰ-
I
'ΐαυοον φόρεμα γοοοϋ
τΓ)η·τ«{η; ιιόδας. "
ίΐτρινον ή ρόδινον χρώμα. Τάπητες μέτριοι. ΟΊ χρωματισμοί των άνταπο
/■οίνονται ποός τούς χρωματισαούς των κουρτινών. Καθίσαατα άπό μαόνι
ιιί /όκ/ηονδεοιια. Παρατηρήσατε τό ντουλάπι των άρντ'ρών σκευών καί
τό τρα-τεϊάκι είς τό τ?άγι.
Ωοαία γΐΛ'αικεία έσθης ιιέ μπολε-
ρό ά.-ΐό κρέπαν ροδίνου χρώιιατος
τής τελευταίας ιιόδας.
ν
δΙ'ΧΠΛΥ, ΠΕΓ.ΕΜΒΕΚ 22. 1929.— ΥΟί>. ΧΥ. ΝΌ. Μ.53.
ΝΕΥ ΟΗΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ. 22 λΕΚΚ ΜίίΕΊΟΥ. ΐ;·2ί).
ΗΤΟΙ ΛΕΚΛΊΟΝ ΙΙΚΜιΓΤΓ.ν
ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ! ΣΑΣ ΟΠΩΣ ΣΤΑΜΑΊΉΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜθΤ
1
•V
Ο δπουογός Των Εξωτερικών
■ΐκ. Στίμσων ζτ,τεϊ ειρήνην είς την
Ασίαν μεταξϋ των Κινέζων καί
τώ ' Ρωσσίαν, ή δέ Γαλλία -/.αί "Αγ¬
γλία τόν ΰπέστηρίάη·ν εί; τα;
προσπαθείας τού.
Οί φρόνιμοι πολιτικαί των πε-
πολιτισμένων χωρίον /ατανοοΰν
την αλήθειαν περί πολέμου.
Ή άλήθεια αντή κατέστη σιι
ίρής $■/- τή; πικράς πεί'ρας τοΰ Π αγ
'κοσμίοι» Πολέμου.
Άλή'&Εΐα ή όποία τονίζεται εί;
τάς καυστίκάς κρίσεις τοΰ στρατη-
γοϋ Σε'αμαν εϊπόντος:
«Ό Πόλεμος είναι Κβλασις».
, Ό πόλεμος είναι κάλασι;. Ό πό-
λειιος δημιουργεϊ κόλασιν. Σύρει
]τούς άν&ρώπους πρό; τό βάρα-
•θρον, είς τό οποίον παρασι'οει έπί-
ση; παν ο,τι ωραίον και προοοευ-
τικόν ύπάρχει είς τόν κόσμον.
Δτμιονργεί ιιίθΓ τ< ότΌΪ,α διαρ- ν.οΐν επί ετη. ΦθΛ'εύει. Παράγει ασθενείας;. Άφήνει ολόκληρον σειράν πληγέν- των άνδοών /«ι άτ μ«'σΟασ<·Ίν γΐ'- ναικων, τασχόντον όρφ"ϊν<">ν κα'ι
παιδίων.
Καταατρί-'φει τα /.έο!)ΐ(, ααρώ-
νπ τάς άποταμιεύσεις καί άνατι-
ι ησει τάς ε-τιχειρήσεις είς τόν ά-
Χιλιάδας λόγοι ύπάρχουν διά
τού ςόποίους ό Αμερικανικόν λα-
ό; πρέτει νά δώση την όλάθερμόν
ισυ νποσΓΤ|υιξιν είς τα; προσπαθεί
α; τοϋ
II
ροέδρου ΧοΡβερ -/αί τοόν
σι>ιι6βιλ(ι>ν τού οπιος ·τρολ)]·φθτ) ό
πόλεαο;.
Ή Μαντζουρία, ό'ποΐ' λαμ^ά-
νούν χώραν αί τελευταίαι πίρι-
,τλο-'.αι φαίνεται νά είναι πο/ύιια·
κο«ν ά,τό την πατρίδα ιιο;.
Πρό ενός καί πλέον αιώνος θά
Γ,τό πολύ μακράν πρτίγματι. Παρά
πολΐ μακράν ωστε νά μή στενοχω-
ρώνται οί Ά|ΐερικ«νοί.'
Σίίμευον δμω; ευρίσκεται εϊ-ω
άπό την θύραν της.
Ή εξέγερσις είς την λΐαντζου-
ρίαν ή άίλαχοΰ τής μικράς γηΐνης
σφαίρας δί'ναται νά μεταδοθτ) εί;
πάσαν γωνίαν έντός πολύ όλιγίστου
χρόνοΐ'.
'ΙΙ τελειταία πτήβις τοΰ «Κό-
μητος Ζέππελί> πέριξ τοϋ κόσμον
δειννΰει ντόσον ίξετόπισαν τα άε-
ςοπλάνα τάς σι νοριακάς γοα^ιμος
| ιιεταξϋ των έίτνών.
Τα ραί>ιθ|ΐηνΰματα άπό τόν Πό
λον τής Γής τα όποΐα άναφε'ρουν
λεπτομερώς την ΐττήσιν τοϋ Πλω-
τάο/ου λίπΐ'ρντ υ,-τεράλ"(ΰΐ τοΰ Άν-
ταρκτικου, μαοτΐ'ροϋν πόσον ό κό-
σμο; είναι προωδευιιενος με τάς
αορατοι,'ς Ζ'^ρας τή; αιιεσου ?ιι-
κο'.νωνίας.
Αί άρχαΐαι ϊοιαι σχίτι«<ώς τρός τοί'ς ξένους σΗ' περνοϋν π/.τον. Οί λΐίοι άλλον γλακνσών καί αλλαχΐ' πεποιθήσεων έσονται ί'ις στενω- τέραν Ιπααηιν μέ ι>·ιας.
Ό κ.ΐλ'ηματογράφος ν.αθιστα
γνωστάς τα; σ/.ηνάς εί: κάθε γί·>
νίαν τή; γής. >
Αί ςχονογραφι/Λΐ π/.ά/.ε,
φωνοκινηιιατογράιροι, τα άσΰρμα
τα τηλεγραφήματα καί αί ταχύτα-
ται μΓ,χαναί βοηθοϋν την οΐκογέ-'
νειαν τήρ ανθρωπότητος, νά έρ¬
χεται είς στενωτέ'ραν επαφήν.
Όσημέραι ,καταφαίνεται αληθέ¬
στερον ότι,είναι έπΐ/ίίνίτΐ'νον να
αρχίση τις τόν πόλεμον εί; οιονδή¬
ποτε μέρο; τή; γ·ή>. Διότι κάθε
πόλεμος.Λέν ζιττημα τό οποίον ά-
Φορα τοί»; ξένους οί όποϊθ! εύρ,ί-
σκονται μακράν, άλλ' ενδιαφέρει
άιιίοϊος τοΐ*ς γείτονος δλ/ον. Δύ¬
ναται νά ΐπηρεάσ»! την περιουσίαν
εκάστου. Δύναται νά επιφέρη, τόν
θάνατον καί την καταστροφήν είς
την οικογένειαν οιουδήποτε καί είς
την περιουσίαν οίοτ^»Ί.τοτε.
♦ * *
Ό πό/^μος άναπτΰσσει κάθε
νακην επιρροήν ή όποίβ κατέστη¬
σε την τύχην τοϋ άν&ρώπου άό
φόρον επι πο/λκ πι|. Γυ μΐσος τΰ
οποίον γεννάται καί πολλαπλασιάζί:
ται επικινδύνως.
Τόν φόβον ό οποίος παραλΰει
τα; κανονικάς ενεργείας τοΐ» έμπο-
καί τής ι)<υγαγωγί«ς. , Δυσπιστίαν ή όποία κράτει τοΰς [άνθρώποις έν άαφιταλανιεύσει. ' Ύποψίαν ή όποία προλαμβάνη ι»· ελευθέραν καί κανονικήν ίκ- ,. απιν των άνθίωπίνων σχέσεοτν ι, 11 τι ί»ι οκοιριάζί,ι τοίς τροχοΰ; τ ό ταστων κτιί κοαιεΐ τού; ί«ι _ γιγ /ατ'άστασιν έχθρι- . κήν π ι όποία χρησι- ι μεύει - ι ν είς; κάθε βήμα , τοϋ ά /ηΆ' ο/Λν τόν βίον το νώσι τόν πόλε- μο (Π/Γΐ·ι'ιν -τηη- χόν πο< > ΚαΊ κι^ιιε ΐ'Χικτ· ΓΟΐ'ΓΟ. ΛΟ.ά-
φορον πόττον κο·(όί είναι το Γθνο;
τό δπ<" ■ ιι ί-ίς τόν πό¬ λεμον, π>σον ευγενεί;
εΐναι αί π τοΰ πολέμου,
όπό' ιιχαλίί
καί τ α φ ό-
β ο ν, ι /αί
ν π ο ι
Π/
η
ου άντπό
Γερμανάας; ά-
ο Αμερικανικός
νΐιτογής, ό οποίος
εϊχε σταλί) είς τό Κόμπλεντζ μετα
Στοατι
ΓΑ ΓΥΙίΙΛ Π01ΙΙΤΜ
>'-. ,- / /. τίς 1ης κλίίος}
66αμ»|/.οντα-πέντε ίστοριών πίριξ
ενός επεισοδίον τοϋ Ιωσήφ τοΰ
τάγιΐατος Ποτιφάρ. Τό βιβλίον
στρέφεται /.ατά της έμπιστοσύνης
ίΓ,ι^ς: τό ωραίον φίν.ον καί καταλή-
γεΓ μέ την εξής προσίυχήν:
^ΕΓΟε δ Μέγας Θεός νά μάς νρα-
τ^ άσφα?ι.εΐς άπό βλα τα τεχνάσμα-
τα τη; οτιτιγα^ς γυναικό;. Ά-
' Οί άνδρες ηδύναντο νά τραγου-
ίίοΓν. δχι δμως αί γιταΤκες, έκ^
μοτϊον είς τα περιωρισμένα χαρέ-
μ>Η τρό των μεγιστάνιον /αί των
: υ ') Λτοη' καί τότε μόνον κατά
•ιί θέλησίν των.
ΐς τον;
λ&γονς τοΰ Π ροφήτου, προσεύχον-
τα:. Έδίδάχθτισαν ότι άπαγορεύ-
εται ανοτηοώς νά βλεπωσι τό πρό¬
σωπον οίασδηποτε γυναικός, ή ό¬
ποία δέν είναι όντε σύζυγος ή ό-
μολοχό; των. Καί τώρα; Ή Σενιέ
χανοί>μ επιδεικνύει δ).α τη; τα θέί.
γητρα εί; εν θέατρον «άπίστων!»
Καί άπαξ ετραξε τούτο, δέν οννα-
ται νά είσέ/ίτη ε'ι; τον Πι/οάιν·-
σον,
Άλί.' η Σμιι: Λανυυ[ΐ ο-ιν οιοει
μίαν διάραν δι' δλα αυτά. χορίύει
τΐρελλά, χαροτ<μενην λησίΐονοϋσ'α τόν Μωα(.ιεθανισμό. Την χαράν της την μεταδίδει είς τό ακροατή¬ ριον τι,;. Ή Σενιέ χανοϋμ εγινε ή άγα.τημέν») τής όδοΰ Λίντεν τοϋ ΒερΓλίνου. Κάθε μέλος τοΰ σώμα- τός τη; κ'νεΐτα: ουίΚιικά, λόγω τής έκγυμνάσεώ; της. Δέν περι6<ίλλε- ται πλέον μέ πίπλο. Ό χορό; τΐ|ς είν^ι μία α/.ηθινίι Ί<>/ΐη/νι ίι/Λ-·
ή όποία καταλυιόνει τάς άΐύσου;
των προγόνων της.
Ή Σενιέ χανούμ αφισεν όπι¬
σθεν της την Έγγύς Ανατολήν
μέ τα έξωτικά της άρώ^ιατα καί τα
όι?.έθρΐ[ΐ μνστήρια, μέ τοΰς άγρί-
οι·ς χοροΐς καί την κυριαρχίαν τού
άρρενος. "Οπισθεν της ευρίσκεται
τ ανάμνησιν των κοννημάτων τί}ς
φατψα':.
Ή Σενιέ χανοϋμ εξήλθεν ά»βί>
τό χόανον τοΰ Άλλάχ. Ή 'φήμή εί¬
ναι ίδική της καί ή τύχη ενώπιον
τη;·
«Τί πλάσμα Άλλάχ;» φωνάζουν
οί μουλλάδες.
«Τί άρτίστα Θεέ;» λέγει τό Βε¬
ρολίνον.
'Εμπρός ό χορό;.
ΤΑΣ ΣΥΖΥΓΟΪΣ
ΤΩΝ
ΝΕΥν' ΕΟΝΠΟΝ, ΟΟΝΝ.
Ό «Έθνικος Κηρυξ» πωλεϊται ΐ«ό
τοΰ άντντροσο'ιπον μας κ. Τ. Κωνσταν·
νία 5ΐ8ίθ καί Βααΐί 5ΐτθ«τ«.
) ;
πτεται νη*ς φυλακισμένσυς άπαξ
ττ{ς εβδομάδος καί τακτικώτατα πή
γαίνει είς την φυλακήν φέρουσα
πάντοτε μ«-ζύ της μίαν ψημένην
όρνιθα καί μίανί μΓ/ί(λην μτ^άτητ-
ταν.
^ Οί δΰο (3ν«δρ«ς καί ή κ. Σλέϊντ
χόφηνταχ δλοι μαζύ έντός τοϋ κελ-
λίου τής φυλακής καί τρώγονν την
όρνιθα καί την μηλόπητταν. Ποί¬
ον άπό τους δΰο άγαοτα περισσό¬
τερον, — αΰτό είναι Ιδικόν της
μυστικόν.
"Οταν φεύγη, τους φιλεί καί
τοϋ< δύο μέ την ίδιαν ζέσιν. 'Ερω- τηθεΐσα άν θά έπιστ"" ' τόν "Οττω, όταν τ)ά 16-, την φνλακήν ΐ^νήθη ν την ανακο/χιμ ή^ΐίπει «ιί,ιυ Είδικαί κατηγοοίιιι μο ριφορά; άναφευονται Ιά "Ισως οί στρατιώται ρικί"|ς νά έκαμαν ιΐίθι^' τα μή συιιβιοαζόιιενα ιιέ ■ λήν κρίσιν καί ιά νω.α "" νά έκαμαν τα τι ίντα ώς ι γίνουν. *Δ έ ν χ ιχ ιι ν δ ι α" φ ο ρ ά. Η τιιυιηο καί μόνον έδ» ιιιοόργηοε._ καί δυσπιστίαν Κα'ι πά1 ά Μ λίστας προθέσει;, τοιαΰ-αι Ι και πάντοτε Λροκι^οι-ν Μ πόί-εμον ό οποίος δΐΕξ'ΐΓΐττ διεξαχθή είς τό^ ι^1 'Επειδιήι τα ε'^ν'η / φιλίαν πρός άνΟΛΤΐ'ςΐ' άνθρίθίΐότης ιεινα '' καί *ει>τιχίαν ό ΐ«
π ρ έ π ε ι ν ά κ α τ
μηθΏ μέχυΐ ♦< ΟΙ φρόνιμοι πολίτη* άπασχολοΰνται μέ την τί/- ί«ν·τεουθΙΟΐ; ) χ ττ)ς Μαντζουρία: Χ θάρουνσιν κα) ΰποστ'ι ^ οοϊ-ς των σινμ-ττοιωτα» " Κάμετε τό πόλεμον τοϋτον νατα καί ουδέποτε 9ά ίΗκΐ τ<)ν πόλεμον δ,τι » λές σήμερον. σ». Έν τώ {«ταξν "": τι1 νετ κνττάζει καί (ΐΛθοει^ 6η οίαν θά αποφνλ ο ανδρες. 'Αριί Υ θά δ',αζει-χθοίή' «ηί * ζύγονς Τίαν.και .V * τούς σιη-τρόφοι·: το«5! ί^ντ^ τρόφους των; Αύτό είναι το ύ^ Μπεννετ τα: ■ ΤΟ ΤΙ "Ω σφα ** - - ,*»ιεΤ. ιΤ/ίϊ'"
δΙ'ΧΠΛΥ, ΠΕΓ.ΕΜΒΕΚ 22. 1929.— ΥΟί>. ΧΥ. ΝΌ. Μ.53.
ΝΕΥ ΟΗΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ. 22 λΕΚΚ ΜίίΕΊΟΥ. ΐ;·2ί).
ΗΤΟΙ ΛΕΚΛΊΟΝ ΙΙΚΜιΓΤΓ.ν
ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ! ΣΑΣ ΟΠΩΣ ΣΤΑΜΑΊΉΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜθΤ
1
•V
Ο δπουογός Των Εξωτερικών
■ΐκ. Στίμσων ζτ,τεϊ ειρήνην είς την
Ασίαν μεταξϋ των Κινέζων καί
τώ ' Ρωσσίαν, ή δέ Γαλλία -/.αί "Αγ¬
γλία τόν ΰπέστηρίάη·ν εί; τα;
προσπαθείας τού.
Οί φρόνιμοι πολιτικαί των πε-
πολιτισμένων χωρίον /ατανοοΰν
την αλήθειαν περί πολέμου.
Ή άλήθεια αντή κατέστη σιι
ίρής $■/- τή; πικράς πεί'ρας τοΰ Π αγ
'κοσμίοι» Πολέμου.
Άλή'&Εΐα ή όποία τονίζεται εί;
τάς καυστίκάς κρίσεις τοΰ στρατη-
γοϋ Σε'αμαν εϊπόντος:
«Ό Πόλεμος είναι Κβλασις».
, Ό πόλεμος είναι κάλασι;. Ό πό-
λειιος δημιουργεϊ κόλασιν. Σύρει
]τούς άν&ρώπους πρό; τό βάρα-
•θρον, είς τό οποίον παρασι'οει έπί-
ση; παν ο,τι ωραίον και προοοευ-
τικόν ύπάρχει είς τόν κόσμον.
Δτμιονργεί ιιίθΓ τ< ότΌΪ,α διαρ- ν.οΐν επί ετη. ΦθΛ'εύει. Παράγει ασθενείας;. Άφήνει ολόκληρον σειράν πληγέν- των άνδοών /«ι άτ μ«'σΟασ<·Ίν γΐ'- ναικων, τασχόντον όρφ"ϊν<">ν κα'ι
παιδίων.
Καταατρί-'φει τα /.έο!)ΐ(, ααρώ-
νπ τάς άποταμιεύσεις καί άνατι-
ι ησει τάς ε-τιχειρήσεις είς τόν ά-
Χιλιάδας λόγοι ύπάρχουν διά
τού ςόποίους ό Αμερικανικόν λα-
ό; πρέτει νά δώση την όλάθερμόν
ισυ νποσΓΤ|υιξιν είς τα; προσπαθεί
α; τοϋ
II
ροέδρου ΧοΡβερ -/αί τοόν
σι>ιι6βιλ(ι>ν τού οπιος ·τρολ)]·φθτ) ό
πόλεαο;.
Ή Μαντζουρία, ό'ποΐ' λαμ^ά-
νούν χώραν αί τελευταίαι πίρι-
,τλο-'.αι φαίνεται νά είναι πο/ύιια·
κο«ν ά,τό την πατρίδα ιιο;.
Πρό ενός καί πλέον αιώνος θά
Γ,τό πολύ μακράν πρτίγματι. Παρά
πολΐ μακράν ωστε νά μή στενοχω-
ρώνται οί Ά|ΐερικ«νοί.'
Σίίμευον δμω; ευρίσκεται εϊ-ω
άπό την θύραν της.
Ή εξέγερσις είς την λΐαντζου-
ρίαν ή άίλαχοΰ τής μικράς γηΐνης
σφαίρας δί'ναται νά μεταδοθτ) εί;
πάσαν γωνίαν έντός πολύ όλιγίστου
χρόνοΐ'.
'ΙΙ τελειταία πτήβις τοΰ «Κό-
μητος Ζέππελί> πέριξ τοϋ κόσμον
δειννΰει ντόσον ίξετόπισαν τα άε-
ςοπλάνα τάς σι νοριακάς γοα^ιμος
| ιιεταξϋ των έίτνών.
Τα ραί>ιθ|ΐηνΰματα άπό τόν Πό
λον τής Γής τα όποΐα άναφε'ρουν
λεπτομερώς την ΐττήσιν τοϋ Πλω-
τάο/ου λίπΐ'ρντ υ,-τεράλ"(ΰΐ τοΰ Άν-
ταρκτικου, μαοτΐ'ροϋν πόσον ό κό-
σμο; είναι προωδευιιενος με τάς
αορατοι,'ς Ζ'^ρας τή; αιιεσου ?ιι-
κο'.νωνίας.
Αί άρχαΐαι ϊοιαι σχίτι«<ώς τρός τοί'ς ξένους σΗ' περνοϋν π/.τον. Οί λΐίοι άλλον γλακνσών καί αλλαχΐ' πεποιθήσεων έσονται ί'ις στενω- τέραν Ιπααηιν μέ ι>·ιας.
Ό κ.ΐλ'ηματογράφος ν.αθιστα
γνωστάς τα; σ/.ηνάς εί: κάθε γί·>
νίαν τή; γής. >
Αί ςχονογραφι/Λΐ π/.ά/.ε,
φωνοκινηιιατογράιροι, τα άσΰρμα
τα τηλεγραφήματα καί αί ταχύτα-
ται μΓ,χαναί βοηθοϋν την οΐκογέ-'
νειαν τήρ ανθρωπότητος, νά έρ¬
χεται είς στενωτέ'ραν επαφήν.
Όσημέραι ,καταφαίνεται αληθέ¬
στερον ότι,είναι έπΐ/ίίνίτΐ'νον να
αρχίση τις τόν πόλεμον εί; οιονδή¬
ποτε μέρο; τή; γ·ή>. Διότι κάθε
πόλεμος.Λέν ζιττημα τό οποίον ά-
Φορα τοί»; ξένους οί όποϊθ! εύρ,ί-
σκονται μακράν, άλλ' ενδιαφέρει
άιιίοϊος τοΐ*ς γείτονος δλ/ον. Δύ¬
ναται νά ΐπηρεάσ»! την περιουσίαν
εκάστου. Δύναται νά επιφέρη, τόν
θάνατον καί την καταστροφήν είς
την οικογένειαν οιουδήποτε καί είς
την περιουσίαν οίοτ^»Ί.τοτε.
♦ * *
Ό πό/^μος άναπτΰσσει κάθε
νακην επιρροήν ή όποίβ κατέστη¬
σε την τύχην τοϋ άν&ρώπου άό
φόρον επι πο/λκ πι|. Γυ μΐσος τΰ
οποίον γεννάται καί πολλαπλασιάζί:
ται επικινδύνως.
Τόν φόβον ό οποίος παραλΰει
τα; κανονικάς ενεργείας τοΐ» έμπο-
καί τής ι)<υγαγωγί«ς. , Δυσπιστίαν ή όποία κράτει τοΰς [άνθρώποις έν άαφιταλανιεύσει. ' Ύποψίαν ή όποία προλαμβάνη ι»· ελευθέραν καί κανονικήν ίκ- ,. απιν των άνθίωπίνων σχέσεοτν ι, 11 τι ί»ι οκοιριάζί,ι τοίς τροχοΰ; τ ό ταστων κτιί κοαιεΐ τού; ί«ι _ γιγ /ατ'άστασιν έχθρι- . κήν π ι όποία χρησι- ι μεύει - ι ν είς; κάθε βήμα , τοϋ ά /ηΆ' ο/Λν τόν βίον το νώσι τόν πόλε- μο (Π/Γΐ·ι'ιν -τηη- χόν πο< > ΚαΊ κι^ιιε ΐ'Χικτ· ΓΟΐ'ΓΟ. ΛΟ.ά-
φορον πόττον κο·(όί είναι το Γθνο;
τό δπ<" ■ ιι ί-ίς τόν πό¬ λεμον, π>σον ευγενεί;
εΐναι αί π τοΰ πολέμου,
όπό' ιιχαλίί
καί τ α φ ό-
β ο ν, ι /αί
ν π ο ι
Π/
η
ου άντπό
Γερμανάας; ά-
ο Αμερικανικός
νΐιτογής, ό οποίος
εϊχε σταλί) είς τό Κόμπλεντζ μετα
Στοατι
ΓΑ ΓΥΙίΙΛ Π01ΙΙΤΜ
>'-. ,- / /. τίς 1ης κλίίος}
66αμ»|/.οντα-πέντε ίστοριών πίριξ
ενός επεισοδίον τοϋ Ιωσήφ τοΰ
τάγιΐατος Ποτιφάρ. Τό βιβλίον
στρέφεται /.ατά της έμπιστοσύνης
ίΓ,ι^ς: τό ωραίον φίν.ον καί καταλή-
γεΓ μέ την εξής προσίυχήν:
^ΕΓΟε δ Μέγας Θεός νά μάς νρα-
τ^ άσφα?ι.εΐς άπό βλα τα τεχνάσμα-
τα τη; οτιτιγα^ς γυναικό;. Ά-
' Οί άνδρες ηδύναντο νά τραγου-
ίίοΓν. δχι δμως αί γιταΤκες, έκ^
μοτϊον είς τα περιωρισμένα χαρέ-
μ>Η τρό των μεγιστάνιον /αί των
: υ ') Λτοη' καί τότε μόνον κατά
•ιί θέλησίν των.
ΐς τον;
λ&γονς τοΰ Π ροφήτου, προσεύχον-
τα:. Έδίδάχθτισαν ότι άπαγορεύ-
εται ανοτηοώς νά βλεπωσι τό πρό¬
σωπον οίασδηποτε γυναικός, ή ό¬
ποία δέν είναι όντε σύζυγος ή ό-
μολοχό; των. Καί τώρα; Ή Σενιέ
χανοί>μ επιδεικνύει δ).α τη; τα θέί.
γητρα εί; εν θέατρον «άπίστων!»
Καί άπαξ ετραξε τούτο, δέν οννα-
ται νά είσέ/ίτη ε'ι; τον Πι/οάιν·-
σον,
Άλί.' η Σμιι: Λανυυ[ΐ ο-ιν οιοει
μίαν διάραν δι' δλα αυτά. χορίύει
τΐρελλά, χαροτ<μενην λησίΐονοϋσ'α τόν Μωα(.ιεθανισμό. Την χαράν της την μεταδίδει είς τό ακροατή¬ ριον τι,;. Ή Σενιέ χανοϋμ εγινε ή άγα.τημέν») τής όδοΰ Λίντεν τοϋ ΒερΓλίνου. Κάθε μέλος τοΰ σώμα- τός τη; κ'νεΐτα: ουίΚιικά, λόγω τής έκγυμνάσεώ; της. Δέν περι6<ίλλε- ται πλέον μέ πίπλο. Ό χορό; τΐ|ς είν^ι μία α/.ηθινίι Ί<>/ΐη/νι ίι/Λ-·
ή όποία καταλυιόνει τάς άΐύσου;
των προγόνων της.
Ή Σενιέ χανούμ αφισεν όπι¬
σθεν της την Έγγύς Ανατολήν
μέ τα έξωτικά της άρώ^ιατα καί τα
όι?.έθρΐ[ΐ μνστήρια, μέ τοΰς άγρί-
οι·ς χοροΐς καί την κυριαρχίαν τού
άρρενος. "Οπισθεν της ευρίσκεται
τ ανάμνησιν των κοννημάτων τί}ς
φατψα':.
Ή Σενιέ χανοϋμ εξήλθεν ά»βί>
τό χόανον τοΰ Άλλάχ. Ή 'φήμή εί¬
ναι ίδική της καί ή τύχη ενώπιον
τη;·
«Τί πλάσμα Άλλάχ;» φωνάζουν
οί μουλλάδες.
«Τί άρτίστα Θεέ;» λέγει τό Βε¬
ρολίνον.
'Εμπρός ό χορό;.
ΤΑΣ ΣΥΖΥΓΟΪΣ
ΤΩΝ
ΝΕΥν' ΕΟΝΠΟΝ, ΟΟΝΝ.
Ό «Έθνικος Κηρυξ» πωλεϊται ΐ«ό
τοΰ άντντροσο'ιπον μας κ. Τ. Κωνσταν·
νία 5ΐ8ίθ καί Βααΐί 5ΐτθ«τ«.
) ;
πτεται νη*ς φυλακισμένσυς άπαξ
ττ{ς εβδομάδος καί τακτικώτατα πή
γαίνει είς την φυλακήν φέρουσα
πάντοτε μ«-ζύ της μίαν ψημένην
όρνιθα καί μίανί μΓ/ί(λην μτ^άτητ-
ταν.
^ Οί δΰο (3ν«δρ«ς καί ή κ. Σλέϊντ
χόφηνταχ δλοι μαζύ έντός τοϋ κελ-
λίου τής φυλακής καί τρώγονν την
όρνιθα καί την μηλόπητταν. Ποί¬
ον άπό τους δΰο άγαοτα περισσό¬
τερον, — αΰτό είναι Ιδικόν της
μυστικόν.
"Οταν φεύγη, τους φιλεί καί
τοϋ< δύο μέ την ίδιαν ζέσιν. 'Ερω- τηθεΐσα άν θά έπιστ"" ' τόν "Οττω, όταν τ)ά 16-, την φνλακήν ΐ^νήθη ν την ανακο/χιμ ή^ΐίπει «ιί,ιυ Είδικαί κατηγοοίιιι μο ριφορά; άναφευονται Ιά "Ισως οί στρατιώται ρικί"|ς νά έκαμαν ιΐίθι^' τα μή συιιβιοαζόιιενα ιιέ ■ λήν κρίσιν καί ιά νω.α "" νά έκαμαν τα τι ίντα ώς ι γίνουν. *Δ έ ν χ ιχ ιι ν δ ι α" φ ο ρ ά. Η τιιυιηο καί μόνον έδ» ιιιοόργηοε._ καί δυσπιστίαν Κα'ι πά1 ά Μ λίστας προθέσει;, τοιαΰ-αι Ι και πάντοτε Λροκι^οι-ν Μ πόί-εμον ό οποίος δΐΕξ'ΐΓΐττ διεξαχθή είς τό^ ι^1 'Επειδιήι τα ε'^ν'η / φιλίαν πρός άνΟΛΤΐ'ςΐ' άνθρίθίΐότης ιεινα '' καί *ει>τιχίαν ό ΐ«
π ρ έ π ε ι ν ά κ α τ
μηθΏ μέχυΐ ♦< ΟΙ φρόνιμοι πολίτη* άπασχολοΰνται μέ την τί/- ί«ν·τεουθΙΟΐ; ) χ ττ)ς Μαντζουρία: Χ θάρουνσιν κα) ΰποστ'ι ^ οοϊ-ς των σινμ-ττοιωτα» " Κάμετε τό πόλεμον τοϋτον νατα καί ουδέποτε 9ά ίΗκΐ τ<)ν πόλεμον δ,τι » λές σήμερον. σ». Έν τώ {«ταξν "": τι1 νετ κνττάζει καί (ΐΛθοει^ 6η οίαν θά αποφνλ ο ανδρες. 'Αριί Υ θά δ',αζει-χθοίή' «ηί * ζύγονς Τίαν.και .V * τούς σιη-τρόφοι·: το«5! ί^ντ^ τρόφους των; Αύτό είναι το ύ^ Μπεννετ τα: ■ ΤΟ ΤΙ "Ω σφα ** - - ,*»ιεΤ. ιΤ/ίϊ'"
Ιι_ΙϊΕ Ε*-£_Ζ«Ι>
, ΡΕΟΕΜΒΕΚ 22, 1929— Υθί.
XV.
Νο. 5353.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
βκηον ι
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΤΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριδμός 535ί.
Καλα
ΣΤΟΥΓ
ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΕΤΑ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΔΟΞΟΛΟΓΟΥΣΙ
ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ 0ΟΚΙΙΕ<ΗΗΟ, ΓΙΓΑΝΤΟ2 ΤΗΣ ΓΓΑΑΙΚΗΣ ΑΝΑΓΒ
, ΡΕΟΕΜΒΕΚ 22, 1929— Υθί.
XV.
Νο. 5353.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
βκηον ι
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΤΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριδμός 535ί.
Καλα
ΣΤΟΥΓ
ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΕΤΑ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΔΟΞΟΛΟΓΟΥΣΙ
ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ 0ΟΚΙΙΕ<ΗΗΟ, ΓΙΓΑΝΤΟ2 ΤΗΣ ΓΓΑΑΙΚΗΣ ΑΝΑΓΒ
«ΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ. 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗιΙΟ"
1913
51ΧΡΑΥ, ΡΕΟΕΜΒΕΚ 22, 1929
Κιΐηα«τ !>τ <Β· ΕΝΟ55Ϊ3 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΚ. 140 «>»( ι«1ΐι
Ν>« Υογβ. Ν. Υ.
ΡΕΤΒΟΧ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5.
ΟΕΜΕΓΗΐυβ 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5,
ΟΑΗΠΑί $100.000 00
Τ«1*—»ρη Λάατεφΐ "Κ·Η*
β»ιο—εΐιι—
ΙΣΧΥΡΟΙΣΕΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ
Διακοπή των τηλεγραφϊκών καί τηλ*φωνικών> βυγ·
κθινωνιών.
το σημερινήν 'Αλίανικον χαθΐστώς'
χαι προέβη είς την δολοφονικήν α¬
πόπειραν έκ λόγων καθαρώς πολιτι¬
κών τοσούτω μάλλον καθόσον ό κα&'
οδ ή επίθεσις Κότσ: Τάσσι είναι φα-
λο^ς, συνωϊειόετο δέ κατά την
έέ υό ϋ Άλ
δϋΒδΟΚΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5.
υηΐίβά 8ΐ3ΐβ» ΚοΓβΐβη
ΡΑΙίΥ
Οΐ)ί Υμγ ...... $10.00
δΐΐ ΜοηΙΗ» ..... Ι».00
ΙΊΐΓ«β Μοηΐΐκ___Ιε βο '
» 5υΝυΑΥ
·ι».οο
ΣΟΦΙΑ, 22 Δεκεμβριού.— Άρκετης εντάσεως σεισμική δόνησις
σννεκλόνισε τό Ιδαφος της Βουλγαρίας χθές την νύκτα. Ένεκα τής
διακοπής τής τηλεγραφικήν καί τηλεφωνικής συγκοινωνίας, δεν ε¬
γνώσθησαν αί είς τάς επαρχίας συνέπειαι των σεισμών.
Η ΠΟΑΙΤΙΚ ΗΑΡΑΣΙΣ ΤΠΝΊγΫΝΑΙΚΠΝ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
^ς, η
ώραν ττ)ί έπιθέσεως υπό τοϋ Άλή
Κλεισούρα, έπίσης φανολικοϋ βου¬
λευτού μέλους τοΰ Άλδανικοΰ κο-
αιτάτθυ τού ϊρώντος έν Βιέννη κα¬
τά τοϋ Αχμέτ Ζώγου.
ΊΙ «λζιονοψηφία υπέρ τού Έθνικοαγροτικοΰ κόμ-
»;;; ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 22 Δεκεμβριού.— Αί γυναΐκες της Ρου-
**"** αανίαα τίογισαν νά άναιαννΰωνται ίνε-ονώ; εΪΓ τίιν πολιτικήν, ποοσ-
Οηβ ΥββΓ ....... $7.00
δΐχ Μοηΐειβ......|8.»β
Ήιτββ Μηηίίΐϊ ... $1.00
ιΐίυετΒΑΤΕΡ ΜθΝΤΗΐ,ν
3?χ
$4.00
$Χ-·ο
»εοο
$4.00
ίι.ιο
$6.00
$*.··
ΕΝ1ΗΕ0 Α5
01Λ55
ΑΡβΙΙ
Α5 ϊε.
ι. ι»«. ατ τηε ροβτ ορριοε. ατ με*
Υ0Μ. ΝΕ» ΥΟΒΚ. ϋΝΟΕΙΙ ΤΗΕ ΑΟΤ 09
ΜΑΚΟΗ ». 187>
ΡΕΤΠΟ5 Τ. ΤΛΤΛΝΙ8
ΡουηάβΓ ΐιηα 01ι»ΐΓΓη»η
0&11ΪΠ1ΕΓ1Ο5, Ε(1ίΙθΓ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜεΡΚΣΙΩΣ »»' ™*'
ΚνρΐΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΜι
«ΜΕΡΙΚΗΧ Ι Ε1ΟΤΕΡΙΙΙΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟί
Εο(α . .
"Εξάμηνβς
Τρίμηνος .
ΈτηβΙο
Έ
1)10.00
. $6.00
. $3.00
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
ΈτησΙα ..
ΈξΛμ—»ϊ
Τί
$7.00
•ΕΕάμηνος .. {«.00
Γρίμηνος ... 12.00 Ι ΤρΙμηνος
ΈτηαΙα
Έΐάμηνθί
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ
ΈττισΙα ..
Έξάμηνος
$4.00
$1.00
ΈτηαΙα . .
Έξάμηνος
$11.··
Μ···
$·.··
$».0·
*χ.«ε
μρ
μανίοις ήρχισαν νά άναμιγνύωνται ένεργώς εις την πολιτικήν, προσ-
φάτως δέ σημαντικός άριθμός αυτών προσεχώρησεν εις την έν Βου¬
κουρεστίω όργάνποσιν το<5 Έθνικοαγοοτικοϋ κόμματος. Επι κεφαλής τού" γυναικείου τούτου κινήματος είναι ή κ. Καλνψώ Μποτέζ, γνωστή Ι είς όλην την Ρουμανίαν διά την φιλανθρωπικην δράσιν της και Ιδίως ι είς τάς ενεργείας της υπέρ τής έπικρατήσεοος τής έγκρατείας. Τάς γυναίκας έχαιρέτισε διά προσφωνήσεως ό Πρόεδρος της Εθνοσυνε¬ λεύσεως, κ. Πώπ. Κατόπιν δέ ό ύπουργός των Οίκονομικών, κ. Μα- τζεάρβυ, ομιλήσας, ετόνισε .τρός τα ν?α μέλη τοΰ κόμματος ότι άπαξ άναμιγνύονται εις την πολιτικήν πρέπει νά άναμείνουν έπικρίσεις καί ι σφοδράς έπιθέσεις. ] ΑΙ ΕΝΑΕΡΙΟΙ ΣΪΓ^ΟΙΜΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ ι ς τής γρα,μυμής Βηρυττοΰ μέχρι ΑΚΟΥΣΑΤΕ την δόξαν καί τα με- γαλεϊα τού ΠαλαιοΟ Γοΐΐστ! ΖΗΣΑΤΕ τάς σνναρπαστικάς ημέ¬ ρας μιάς Ιίττορΐκής ϊ.τοχής. ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗΤΙΚΗ II ΑΝ—ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ "ΤΗΕ νΐΚθΙΝΙΑΝ" Γαινΐα Παραίίάουντ, ληφθείσα άπο τό άθάνατον μνθιστόρημα τοΰ με τους ΟΑΚΥ ΟΟΟΡΕΚ, ΥνΆΙ.ΤΕΗ Ηϋ- 5ΤΟΝ, ΜΑΚΥ ΒΒΙΑΝ χαί ΚΙΟΗΑΚϋ ΑΚΙ.ΕΝ ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ· ϋυνεχεϊς Παραστάσεις. ΒΙΑ1.ΤΟ οΓ , Το ατικο τερον, IX ΤΗΕ ΛνΕΙ)ΟΙΝ0 ΟΡ ΤΗΕ χαιρετισμόν τής XV $γπιρηοην 0 Μεσονι-χτιάτικη ταινία στάς π .,„ Ι Λαϊκαί Τιμαί. " Ι 50«ι 5Τ. ΑΝϋ 711ι ΑΥΕΝΤΕ ής ι ^λλίτ» ΐ4 ίμβάοματά σας δια τ«- &ν ί τοαπεζιτιχΛ» έΐβχςγ*· είς ια πληρωτεα είς Νέον. 'Υίρχιτν βι«- γί "ΝίΐΗοηίΐΙ ΗβΓ&Ια". 'ΕηιβτβλοΙ »- ριέχουοαι χα^τονομ'ισματο βέ»ν τα &*ι»ΐΓτέΛ- ϋωνται αυστημέναι «Ις ϊιαταγίτν "Ν»ΙΙοη»Ι ΗβΓ»1ά", 140 νβ8ΐ Ζ·Οΐ 8ΐΓββΙ. Νβ» "θΓΐί, Ν. Υ., «Α— ίέν φέοβμ··· ι*»ίν— Ε% άπολρο^ώοιν.________________ ΧΕΙΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ «Αί ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΓροφιΙα <Έ»νικον Κήρνκος» Ι» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1·. ΙΔΕΕΣ- ΠΜΰ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, 22 Δεκειι,βρίον.— Προδλέπεται ή επέκτασις τής έναερίου γραμμής Μασσαλίας—Βηρυττοΰ μεχρι Βαγδάτης μέσω της , $·.·» Δαμασκοϋ και ή εγκατάστασις τακτικής έπιβατικής έναερίου συγκοι-| νωνίας μετά των Ίνδιών, μέοω Π ερσίας. Ή νέα γραμμή θά συμπλη-' ρώστ) την λειτουργοΰσαν Αγγλικήν τοιαύτην Λονδίνου—Καράκι, μέ ·*-·· ί την πρόβλεψιν ότι ουτε ή Αγγλία, ουτε τό Ίράκ θά άντιση) είς τίιν Ι | χρησιμοποίησιν τής Βαγδάτης ώς τέρματος της^Γαλλικής γραμμής. | Η ΕΥΠΜΟΣΥΙΤΟΝΣΜΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΑΑΑΙΑΝ 'Ανέγερβις μνημείου είς τό Βελιγράδιον ΡΩΜΗ, 22 Δεκεμβριού.— Τό «Πρακτορείον τής Ρώμης» πλη- ροφορεΐται έκ Βελιγραδίου, ότι τί) πρωτοβουλία 'Επιτροπής, τής ο¬ ποίας συμμετέχουν πολλοί πολιτικοί και μέ την ενίσχυσιν τής Νοτιο- σλαυϊκής Κνβερνήσεως, θά άνεγερθη είς τό πάρκον Κάλινταν, τοΰ Βελιγραδίου «Μνημεϊον εύγνωμοσύνης πρός την Γαλλίαν». Ή έκτέ- λε«ς τοϋ μνημείου αύτοΰ ανετέθη είς τόν γλΰπτην Μέστροβιτς, πρός τιμήν τοϋ οποίον ό4ν Βελιγραδίω Πρεσβευτής τής Γαλλίας παρέθε- σεν εσχάτως γεϋμα είς τό οποίον παρεκαθησαν πολλαί Σερβικαι προ- σωπικότητες. ΑΠΟΚΑΕΙΣΜΌΣ ΣΙβΗΡ. ΙθΣΤΟΙΙΝ ΥΠΟ ΧΙΟΝΚΝ ΊΓλ&«ί« άπομόνωβις τής Βουλγαρικής πρωτευούσης, ΣΟΦΙΑ, 22 Δεκεμβριού.— Δύο έπιβατικαί σιδηροδρομικαι άμαξο- στοιχίαι απεκλείσθησαν χθές υπό των χιόνων, συνεπεία, των σφοδρών χιον \>ελλών, αί οποίαι ένέόνηψαν καθ1 δλην τί]ν Βουλγαρίαν. Ή
Σόφια άπεμονώθη τελείως τοϋ λοιπού κόσμον καί επί χρονικόν διάστη-
μα παρέμεινε καί ανευ τηλεγραφικής συγκοινωνίας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ό άντρας είνε πειό πκττός στήν
ί.ιλία .-τ«ρά στόν ερωτα. Ή γυναϊκα
ρίναι ,τειό πιστή στόν εραττα παοά
οτήν ςμλία.
—Ό θυμός είνε άμάρτημα. Άλλά
αυθ είνε ό άνθρωπος πού δέν θννώ-
,·ρι;
—Πανσε νά θρηνης διά πράγμα
[ίνεπανόρθωτον καί φρόντνσε νά Θερα-
ττεΰσκς έκεΓνο τό ό-τοΐον θρηνεϊς.
—Ούδεμία γνναϊκα αξιούσα νά κι-
νίί τόν θαυμασμόν, άρέσκεταί Λοτε
είς σνναναστοοφήν δ.του κατέχΐΐ δευ-
τερεΰουσαν μόνον θέσιν.
—Μή νομίσει; .-τώς Θά γλυτιόσης
ολ' τόν θάνατθΛ· δταν έλθη ή ώρα
σου είτε στούς αίθέγου, έντοτ; τοΰ κή-
ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ «ου τοΰ
ΠΑΙΔΙ;
Κανονικόν νΐσήλε·^α $1.00 ΑΘΗΝΑΙ, 6 Δεκεμδ^ο;. —
Χθές την εσπέραν εγένετο ϊολοφο-
«Είχα νυμςρενθϊί καί είς μάτην λα- νίκη άπόπειρα έντος τοΰ κή-ποο τοΰ
χταοοϋσα ενα μικοό», γράφει ή Μγ8. Ζαχπείου υπ' άννώστου κατά τοΰ
ένταΰθα ίιαμενοντος Αλίανου πολι-
τικοΰ φυγάϊος Κότσι Τάσσι, πρώτ,ν
ΰπουργοΰ τής Δικαιοσόνης, έν Άλ-
ίανία, υπό τάς ακόλουθον περιστά-
ΙΔΑΤΕ! ΑΚΟΥΣΑΤΕ!
Διά πρώτην φοράν
ΜΑΚΥ
ΚαΙό
ΜΑΖΥ»
Στήν ζωηροτέρα, πεταχτωδεστϊρο,
κινηματογραφικήν κωμφδίαν πού
έγοήτευσάν ποτε τόν κόσμον της
. Νέας "Υόρκης.
Οί ΤΗΕ
Παν—Όμιλητική Ταινία
1)ί Α
ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Τάς καθημερινώς οννεχεϊς .ταρο-
στόσεις άπό τα; 9 :30 π. μ. Μεσο-
νυχτιάτικη παράστασις χάθε
ϋΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ8Τ5
αί 491ή δίΓ*βί.
ΡΑΠΑΜθυΝΤ
( < Μΐχ ΤηεαΐΓβϋ ΕΙν ο αυτοχειροτόνηχος σΰιι6ο,,)ο-| εις «ονΑτρ-τε παιγνίδι χα,>τιώνΊ
Ην εκεινο- πού εχει απάντηο,νΙ
για καθε άστεϊονΐ
ΜΑΛΙΣΤΑ! ΝΆΓ ΒΕΒΑΙΑ·
'ΤΗΕ ΚΙΒΙΠΕΚ"
Όμιλητική Ταινία Παραμάο«Τ
μέ τόν ΗΑΚΒΥ ΟΚΕΕΝ
Β«·»γ>· ΒΓΐαη—ΧρΗ Ηαηιίΐΐαπ
Απο την περίφημον κωμωδίον ΐιν
θριαμδευσασαν στό ΒΓ03(1ναν
— ϋπι Ζκηνης—
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ:
Α5Η, .Ι6580 εΓαχνΓοπα
ΕΝ ΒΚΟΟΚΤ.ΥΝ:
ρΥ νΑΙΧΕΕ. ΒΟΒ \Έ8τ|
Αλλα έλκυστικά θό
^. Χοΐιρΐΐετ, ΙηάΪ3Π3, «έπομένως έ-
προαηθεύθην τό νοσηλευμα σας. Ή
ευτυχία μου κα¬
τέστη άνίκφρα-
στος κατά τό δι-
άστημα .τού
I-
περνα τό δεύτε¬
ρον νοσηλευμα.
Δέν εγνώοισα
ημέραν ασθενεί¬
ας καΐ·εγενόμην
μητέρα νηπίου
8 1)2 πάουντς.
Έλπίζω κάθε
γυνή νά προτι-
μήση τό νοση¬
λευμα σας. Με-
ταχειρ ι α θ ή τ ε
την παρούσαν
μηνών,
λιτρών.
μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα
Ρα., γράφει έπίσης παρομοίως.
Τό ηλ ΰ ϋ ϋ
, γρφ ης
Τό νοσηλευμα τοΰ
ά ά έ
ς
ϋβ Ρ6λν
ημ ;
κατά τάς 30 έρχομένα; ημέρας θά
αποσταλή δωρεό?ν, άνευ ούδεμιάς ΰ.το-
ί είς κάθε γυναίκα ποΰ θά
μάς
Μ
ς γοψη ,
Μόνον 1000 νοσηλευμβτα υ απο-
σταλοΰν κατά τόν τρέχοντα μηνα.
Γρά»ι>ατε άμέσως. Στείλατε το δνομά
αας—?|ω κι' επί ταχυδρομικοϋ δελτα-
ου. Γράψατε: Ότ. Όβ Ρονν, διιΐΐβ
ΙΚ ('οβΙ&Μ Ηυιΐ8<;, Καπβαβ €ϋγ ΜΛ ΙΖ'.ί Άπο τής έν Άλ- ής ^ρ τοΰ ΰφιστχ,ιένου ααβεστώτας, ό κ. Τάσσ: έγκατέλιχβ την 'Αλββ- νίαν, καταφ^γών είς την Έλλάϊα. ίιέμίνε ϊί έκτοτε μετά τής οΐκογε- νεάας τού έν Αθήναις, κατοικών είς Παγκράτιον. Ή ά«όπειρα Χθές την 9τ,ν νυκτερινήν ώραν έπιστρέφων ό κ. Τάσσι είς την οικί¬ αν τού διά τοΰ κηπθϋ τοΰ Ζα—ςειου ύ—υροδολήθη τετράκις 8ιά ιτβρΐστρό- φου έκ των όπτθεν «π' αγνώστου, τ,ν στιγμήν διήρχετο πρό των έκεί βοοστασίων. Έκ των ριφθε(?ών σφαιρών μία εύρε τόν κ. Τάσϊ: ϊεξιά καί κάτωθι τής δσοόος έτερα ϊέ είς την αριστε¬ ΛΙΚ ράν παρε-.άν, ώς έστράφη είς τέν έλλτ,νομαθής. επ: τόπο.; είς σωφέρ κβί ό σκοπος άΐτυφύλαξ, όστις και ωδήγησε τόν κ. Τάστι είς το Π. Νοσοκομείον μετά την επίθεσιν των τού είς την οικίαν τού. Ή κατάστασίς τού δέν έμπνέε; άνη- σι>χίας, καθόσον αμφότερα τα τρα·>
ματα είναι έιτιπόλαια.
Ό κ. Τάσσι άνακρινόμενος ί»χο
τοΰ ϊιοικητοΰ τοΰ 2ου τμήματος α¬
σφαλείας, κατέήηκεν ότι εγένετο
Θΰμα ίολοφονικής αποπείρας υπό ό-
μοεθνοΰς τους πάντως ίιά λόγοκς
πολιτικους, τονίσας ότι ϊέν εχει ά-
τομικούς έχθρούς ο·>— έν Άλδανία
οδτε έν Έλλάϊι.
ι Ό δράστης, ώς κατέθεσεν ό πα¬
θών,^ ήτο ΰψηλοΰ άναστηματος καί
^^ς, ηλικίας 26 έτών, ξανθος
καί εφερε καπαρίίναν, το άπόγευμα
ϊέ εθεάθη καθημενος είς τα Βου-
στάσια τοΰ Ζαππείου, ετράπη ίέ με¬
τά ^τήν κράξίν τοα πρός το εσωτε¬
ρικόν τοΰ κήπου τοΰ Ζαππείου με'
αατευθυνσΐν πρός το μέρος τοΰ Ί-
λισσοΰ.
Ούτος %Λ^ί^ίΚζΐΊ% κρυιττό}ΐ6νος
είς^ σ·>στάδα δένδρων είς μικράν
απόστασιν άπο των 6ουστασίων τοΰ
'ληπου τοΰ Ζαππείου, γνωρίζων, ότι
εκείθεν ^ήρχετο πεζός ό κ. Κότσ:
Ιασσι, ινα μεταδή είς την έν Παγ-
ν.ρατιω οικίαν τού.
Ό κ. Τάσσι είναι 45 έτών, 2ικη-
γορος καί χρίσπανος ορβόίοξος καί
ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
Λ. ΚΑΒΒΑΔΙΑ
248
VI.
23ΗΟ 8ΤΗΕΕΤ.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ '
Πιάνα, Ράδια, Φωνόγραφα, Δί-
σκοι, Ρόλλοι, "Οργανα, Στέφανα,
καΐ παν σχετικόν μέ την μουσικήν.
Πωλοϋνται τί άποστέλλσνται Ο.
Ο. Ό.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΣ ΠΡίϊΤΗΝ
ΖΗΤΗΣΙΝ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
•ΛΑΝΔΟΑΙΝΑΤΑ, ΧΟΡΪΙΔΙΑ
Τηλέφωνον: ΥνΊαΙίϊηβ 9693.
«Ό πλέον χαριτωμένος ή*οποιό;Ι
τής όθόνης». —Νεννδ.Ι
«Τό σ.τινθηροβολέστατον δημιοΰρ-|
γημα τού Εγπ.51 ίιι1)ϊ(οη».
—Τίηΐθδ. Ι
Ή ^6^ηπ6ι(6 ΜΒοϋοηβΙιΙ γοη-Ι
τεύει μέ την θαυμάσιον φωνήν τη;. Ι
Κατήγαγε πρωτοφανίί 0ρίομ6ον!>|
—ΗϋΓ3ΐ(1
«Συναρπασηκή έπιτι·χία, κατέστη Ι
άμεσως έν άπό τα θεαματα πού |
πρέπει νά ίδη τις!>
—ΗεΓαΙά1
"ΤΗΕ ίθνΕ ΡΑΗΑΟΕ"
Ό μεγαλειώδης θρίαμβος τής|
ΙΙαν-Όμιλητικής Ταινίας Παρα-
μάουντ μέ τόν Ι,ιιρίηο ί»ηε κοί
ΕίΙΙίηπ ΚοΙη.
2 :45 Δίς καθ* εκάστην 8:4ό
3 παραστάσεις Σάββατον κα'ι Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :4δ μ. μ. "Εξτρα πα¬
ράστασις τό Σάββατον 11:30 ιι. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'λΥΑΥ ΑΤ 441η 3Τ.
ΒΑίΙΗΟΟΜ ΡΑΝ0ΙΝ6
θλα τα τελευταία βήματα χο-
ροΰ διδασκόμενα άπο ίκανάς διδα¬
σκαλίσσας. Άρχάριοι καί προχω-
ρημένοι Μαθηταί.
9Άτομικά Ημίσεια; —
"Ωρας Μαθήματα. $9
ΒΡΟΑϋννΑΥ
«Μοναδικόν Χορ€ντήριον·>·
©0_ 5Τ. ΑΝϋ Β
ΤΟ Ρ-Κ-Β
Είναι νοοήλίΐνα ·η>4? μπαδοοιν Φν·
ΣΙΚΟΥ ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΧΡΟΜΑΤΟΣ «ί
χιονισμένα ή ξεβωριαομεΝα μα«ώ·
Δ*ν πρόχειται πείΐ μ.τογιά; ουτε νοιτα-1
ρίσΐκιτο; ή ηλιισ'ιματος. Ήνγντ,μϊνη ι-1
χανο.·»ιησΐί ή ί.ιιστροφή των *νΦ*
των σα?. Λέν χηλιδώνει την νΐφαλ
1) τα βο.-~α. Μεγάλη <ριάλη 1.00 8οΗ. | μ4 τίτν αγγίλΐαν ταύτην. 6ΕΝΕΒΑ1. |_ΑΒΟΗΑΤΟΠΙΕ5· Ν. Η. 703 — 511ι 8ε... Ν. ■>¥.
<.'Λ βιδλία εχϊι μ'Ινον ϋ !Λιοπ«λϊ?:ν -.τί «ΈΟνκοΰ ΕΝΤΟΣ 24 ΟΡΟΚ Εάν ήργησατε ν' άποστείλητε τα ΧΡΙΣΤΟΥ- ΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ ταχν- δρομικώς, μή στ,ενοχωρείσθε. Χάρ/ς είς την τελεί¬ αν ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ της Τραπέζης μας, το εμβασμά σας θά ευρίσκεται εις χείρας των δικών σας είς την Πατρίδα έντος 24 ώρών. Μή λησμονείτε ότι άναμένουν τό Χριστουγεν- νιάτικο εμβασμά σας. ΒΑΝΚ Οί ΑΤΗΕΝ5 ΤΗΙβΤ ΟΟΜΡΑΝΥ Υ 205 νΥΕδΤ 33ΚΟ 5Τ.. ΤθΙ. ΝΕτΥ ΥΟΒΚ. 6271. Ν. Υ·
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗιΙΟ"
1913
51ΧΡΑΥ, ΡΕΟΕΜΒΕΚ 22, 1929
Κιΐηα«τ !>τ <Β· ΕΝΟ55Ϊ3 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΚ. 140 «>»( ι«1ΐι
Ν>« Υογβ. Ν. Υ.
ΡΕΤΒΟΧ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5.
ΟΕΜΕΓΗΐυβ 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5,
ΟΑΗΠΑί $100.000 00
Τ«1*—»ρη Λάατεφΐ "Κ·Η*
β»ιο—εΐιι—
ΙΣΧΥΡΟΙΣΕΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ
Διακοπή των τηλεγραφϊκών καί τηλ*φωνικών> βυγ·
κθινωνιών.
το σημερινήν 'Αλίανικον χαθΐστώς'
χαι προέβη είς την δολοφονικήν α¬
πόπειραν έκ λόγων καθαρώς πολιτι¬
κών τοσούτω μάλλον καθόσον ό κα&'
οδ ή επίθεσις Κότσ: Τάσσι είναι φα-
λο^ς, συνωϊειόετο δέ κατά την
έέ υό ϋ Άλ
δϋΒδΟΚΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5.
υηΐίβά 8ΐ3ΐβ» ΚοΓβΐβη
ΡΑΙίΥ
Οΐ)ί Υμγ ...... $10.00
δΐΐ ΜοηΙΗ» ..... Ι».00
ΙΊΐΓ«β Μοηΐΐκ___Ιε βο '
» 5υΝυΑΥ
·ι».οο
ΣΟΦΙΑ, 22 Δεκεμβριού.— Άρκετης εντάσεως σεισμική δόνησις
σννεκλόνισε τό Ιδαφος της Βουλγαρίας χθές την νύκτα. Ένεκα τής
διακοπής τής τηλεγραφικήν καί τηλεφωνικής συγκοινωνίας, δεν ε¬
γνώσθησαν αί είς τάς επαρχίας συνέπειαι των σεισμών.
Η ΠΟΑΙΤΙΚ ΗΑΡΑΣΙΣ ΤΠΝΊγΫΝΑΙΚΠΝ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
^ς, η
ώραν ττ)ί έπιθέσεως υπό τοϋ Άλή
Κλεισούρα, έπίσης φανολικοϋ βου¬
λευτού μέλους τοΰ Άλδανικοΰ κο-
αιτάτθυ τού ϊρώντος έν Βιέννη κα¬
τά τοϋ Αχμέτ Ζώγου.
ΊΙ «λζιονοψηφία υπέρ τού Έθνικοαγροτικοΰ κόμ-
»;;; ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 22 Δεκεμβριού.— Αί γυναΐκες της Ρου-
**"** αανίαα τίογισαν νά άναιαννΰωνται ίνε-ονώ; εΪΓ τίιν πολιτικήν, ποοσ-
Οηβ ΥββΓ ....... $7.00
δΐχ Μοηΐειβ......|8.»β
Ήιτββ Μηηίίΐϊ ... $1.00
ιΐίυετΒΑΤΕΡ ΜθΝΤΗΐ,ν
3?χ
$4.00
$Χ-·ο
»εοο
$4.00
ίι.ιο
$6.00
$*.··
ΕΝ1ΗΕ0 Α5
01Λ55
ΑΡβΙΙ
Α5 ϊε.
ι. ι»«. ατ τηε ροβτ ορριοε. ατ με*
Υ0Μ. ΝΕ» ΥΟΒΚ. ϋΝΟΕΙΙ ΤΗΕ ΑΟΤ 09
ΜΑΚΟΗ ». 187>
ΡΕΤΠΟ5 Τ. ΤΛΤΛΝΙ8
ΡουηάβΓ ΐιηα 01ι»ΐΓΓη»η
0&11ΪΠ1ΕΓ1Ο5, Ε(1ίΙθΓ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜεΡΚΣΙΩΣ »»' ™*'
ΚνρΐΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΜι
«ΜΕΡΙΚΗΧ Ι Ε1ΟΤΕΡΙΙΙΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟί
Εο(α . .
"Εξάμηνβς
Τρίμηνος .
ΈτηβΙο
Έ
1)10.00
. $6.00
. $3.00
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
ΈτησΙα ..
ΈξΛμ—»ϊ
Τί
$7.00
•ΕΕάμηνος .. {«.00
Γρίμηνος ... 12.00 Ι ΤρΙμηνος
ΈτηαΙα
Έΐάμηνθί
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ
ΈττισΙα ..
Έξάμηνος
$4.00
$1.00
ΈτηαΙα . .
Έξάμηνος
$11.··
Μ···
$·.··
$».0·
*χ.«ε
μρ
μανίοις ήρχισαν νά άναμιγνύωνται ένεργώς εις την πολιτικήν, προσ-
φάτως δέ σημαντικός άριθμός αυτών προσεχώρησεν εις την έν Βου¬
κουρεστίω όργάνποσιν το<5 Έθνικοαγοοτικοϋ κόμματος. Επι κεφαλής τού" γυναικείου τούτου κινήματος είναι ή κ. Καλνψώ Μποτέζ, γνωστή Ι είς όλην την Ρουμανίαν διά την φιλανθρωπικην δράσιν της και Ιδίως ι είς τάς ενεργείας της υπέρ τής έπικρατήσεοος τής έγκρατείας. Τάς γυναίκας έχαιρέτισε διά προσφωνήσεως ό Πρόεδρος της Εθνοσυνε¬ λεύσεως, κ. Πώπ. Κατόπιν δέ ό ύπουργός των Οίκονομικών, κ. Μα- τζεάρβυ, ομιλήσας, ετόνισε .τρός τα ν?α μέλη τοΰ κόμματος ότι άπαξ άναμιγνύονται εις την πολιτικήν πρέπει νά άναμείνουν έπικρίσεις καί ι σφοδράς έπιθέσεις. ] ΑΙ ΕΝΑΕΡΙΟΙ ΣΪΓ^ΟΙΜΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ ι ς τής γρα,μυμής Βηρυττοΰ μέχρι ΑΚΟΥΣΑΤΕ την δόξαν καί τα με- γαλεϊα τού ΠαλαιοΟ Γοΐΐστ! ΖΗΣΑΤΕ τάς σνναρπαστικάς ημέ¬ ρας μιάς Ιίττορΐκής ϊ.τοχής. ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗΤΙΚΗ II ΑΝ—ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ "ΤΗΕ νΐΚθΙΝΙΑΝ" Γαινΐα Παραίίάουντ, ληφθείσα άπο τό άθάνατον μνθιστόρημα τοΰ με τους ΟΑΚΥ ΟΟΟΡΕΚ, ΥνΆΙ.ΤΕΗ Ηϋ- 5ΤΟΝ, ΜΑΚΥ ΒΒΙΑΝ χαί ΚΙΟΗΑΚϋ ΑΚΙ.ΕΝ ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ· ϋυνεχεϊς Παραστάσεις. ΒΙΑ1.ΤΟ οΓ , Το ατικο τερον, IX ΤΗΕ ΛνΕΙ)ΟΙΝ0 ΟΡ ΤΗΕ χαιρετισμόν τής XV $γπιρηοην 0 Μεσονι-χτιάτικη ταινία στάς π .,„ Ι Λαϊκαί Τιμαί. " Ι 50«ι 5Τ. ΑΝϋ 711ι ΑΥΕΝΤΕ ής ι ^λλίτ» ΐ4 ίμβάοματά σας δια τ«- &ν ί τοαπεζιτιχΛ» έΐβχςγ*· είς ια πληρωτεα είς Νέον. 'Υίρχιτν βι«- γί "ΝίΐΗοηίΐΙ ΗβΓ&Ια". 'ΕηιβτβλοΙ »- ριέχουοαι χα^τονομ'ισματο βέ»ν τα &*ι»ΐΓτέΛ- ϋωνται αυστημέναι «Ις ϊιαταγίτν "Ν»ΙΙοη»Ι ΗβΓ»1ά", 140 νβ8ΐ Ζ·Οΐ 8ΐΓββΙ. Νβ» "θΓΐί, Ν. Υ., «Α— ίέν φέοβμ··· ι*»ίν— Ε% άπολρο^ώοιν.________________ ΧΕΙΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ «Αί ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΓροφιΙα <Έ»νικον Κήρνκος» Ι» ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1·. ΙΔΕΕΣ- ΠΜΰ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, 22 Δεκειι,βρίον.— Προδλέπεται ή επέκτασις τής έναερίου γραμμής Μασσαλίας—Βηρυττοΰ μεχρι Βαγδάτης μέσω της , $·.·» Δαμασκοϋ και ή εγκατάστασις τακτικής έπιβατικής έναερίου συγκοι-| νωνίας μετά των Ίνδιών, μέοω Π ερσίας. Ή νέα γραμμή θά συμπλη-' ρώστ) την λειτουργοΰσαν Αγγλικήν τοιαύτην Λονδίνου—Καράκι, μέ ·*-·· ί την πρόβλεψιν ότι ουτε ή Αγγλία, ουτε τό Ίράκ θά άντιση) είς τίιν Ι | χρησιμοποίησιν τής Βαγδάτης ώς τέρματος της^Γαλλικής γραμμής. | Η ΕΥΠΜΟΣΥΙΤΟΝΣΜΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΑΑΑΙΑΝ 'Ανέγερβις μνημείου είς τό Βελιγράδιον ΡΩΜΗ, 22 Δεκεμβριού.— Τό «Πρακτορείον τής Ρώμης» πλη- ροφορεΐται έκ Βελιγραδίου, ότι τί) πρωτοβουλία 'Επιτροπής, τής ο¬ ποίας συμμετέχουν πολλοί πολιτικοί και μέ την ενίσχυσιν τής Νοτιο- σλαυϊκής Κνβερνήσεως, θά άνεγερθη είς τό πάρκον Κάλινταν, τοΰ Βελιγραδίου «Μνημεϊον εύγνωμοσύνης πρός την Γαλλίαν». Ή έκτέ- λε«ς τοϋ μνημείου αύτοΰ ανετέθη είς τόν γλΰπτην Μέστροβιτς, πρός τιμήν τοϋ οποίον ό4ν Βελιγραδίω Πρεσβευτής τής Γαλλίας παρέθε- σεν εσχάτως γεϋμα είς τό οποίον παρεκαθησαν πολλαί Σερβικαι προ- σωπικότητες. ΑΠΟΚΑΕΙΣΜΌΣ ΣΙβΗΡ. ΙθΣΤΟΙΙΝ ΥΠΟ ΧΙΟΝΚΝ ΊΓλ&«ί« άπομόνωβις τής Βουλγαρικής πρωτευούσης, ΣΟΦΙΑ, 22 Δεκεμβριού.— Δύο έπιβατικαί σιδηροδρομικαι άμαξο- στοιχίαι απεκλείσθησαν χθές υπό των χιόνων, συνεπεία, των σφοδρών χιον \>ελλών, αί οποίαι ένέόνηψαν καθ1 δλην τί]ν Βουλγαρίαν. Ή
Σόφια άπεμονώθη τελείως τοϋ λοιπού κόσμον καί επί χρονικόν διάστη-
μα παρέμεινε καί ανευ τηλεγραφικής συγκοινωνίας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ό άντρας είνε πειό πκττός στήν
ί.ιλία .-τ«ρά στόν ερωτα. Ή γυναϊκα
ρίναι ,τειό πιστή στόν εραττα παοά
οτήν ςμλία.
—Ό θυμός είνε άμάρτημα. Άλλά
αυθ είνε ό άνθρωπος πού δέν θννώ-
,·ρι;
—Πανσε νά θρηνης διά πράγμα
[ίνεπανόρθωτον καί φρόντνσε νά Θερα-
ττεΰσκς έκεΓνο τό ό-τοΐον θρηνεϊς.
—Ούδεμία γνναϊκα αξιούσα νά κι-
νίί τόν θαυμασμόν, άρέσκεταί Λοτε
είς σνναναστοοφήν δ.του κατέχΐΐ δευ-
τερεΰουσαν μόνον θέσιν.
—Μή νομίσει; .-τώς Θά γλυτιόσης
ολ' τόν θάνατθΛ· δταν έλθη ή ώρα
σου είτε στούς αίθέγου, έντοτ; τοΰ κή-
ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ «ου τοΰ
ΠΑΙΔΙ;
Κανονικόν νΐσήλε·^α $1.00 ΑΘΗΝΑΙ, 6 Δεκεμδ^ο;. —
Χθές την εσπέραν εγένετο ϊολοφο-
«Είχα νυμςρενθϊί καί είς μάτην λα- νίκη άπόπειρα έντος τοΰ κή-ποο τοΰ
χταοοϋσα ενα μικοό», γράφει ή Μγ8. Ζαχπείου υπ' άννώστου κατά τοΰ
ένταΰθα ίιαμενοντος Αλίανου πολι-
τικοΰ φυγάϊος Κότσι Τάσσι, πρώτ,ν
ΰπουργοΰ τής Δικαιοσόνης, έν Άλ-
ίανία, υπό τάς ακόλουθον περιστά-
ΙΔΑΤΕ! ΑΚΟΥΣΑΤΕ!
Διά πρώτην φοράν
ΜΑΚΥ
ΚαΙό
ΜΑΖΥ»
Στήν ζωηροτέρα, πεταχτωδεστϊρο,
κινηματογραφικήν κωμφδίαν πού
έγοήτευσάν ποτε τόν κόσμον της
. Νέας "Υόρκης.
Οί ΤΗΕ
Παν—Όμιλητική Ταινία
1)ί Α
ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Τάς καθημερινώς οννεχεϊς .ταρο-
στόσεις άπό τα; 9 :30 π. μ. Μεσο-
νυχτιάτικη παράστασις χάθε
ϋΝΙΤΕϋ ΑΚΤΙ8Τ5
αί 491ή δίΓ*βί.
ΡΑΠΑΜθυΝΤ
( < Μΐχ ΤηεαΐΓβϋ ΕΙν ο αυτοχειροτόνηχος σΰιι6ο,,)ο-| εις «ονΑτρ-τε παιγνίδι χα,>τιώνΊ
Ην εκεινο- πού εχει απάντηο,νΙ
για καθε άστεϊονΐ
ΜΑΛΙΣΤΑ! ΝΆΓ ΒΕΒΑΙΑ·
'ΤΗΕ ΚΙΒΙΠΕΚ"
Όμιλητική Ταινία Παραμάο«Τ
μέ τόν ΗΑΚΒΥ ΟΚΕΕΝ
Β«·»γ>· ΒΓΐαη—ΧρΗ Ηαηιίΐΐαπ
Απο την περίφημον κωμωδίον ΐιν
θριαμδευσασαν στό ΒΓ03(1ναν
— ϋπι Ζκηνης—
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ:
Α5Η, .Ι6580 εΓαχνΓοπα
ΕΝ ΒΚΟΟΚΤ.ΥΝ:
ρΥ νΑΙΧΕΕ. ΒΟΒ \Έ8τ|
Αλλα έλκυστικά θό
^. Χοΐιρΐΐετ, ΙηάΪ3Π3, «έπομένως έ-
προαηθεύθην τό νοσηλευμα σας. Ή
ευτυχία μου κα¬
τέστη άνίκφρα-
στος κατά τό δι-
άστημα .τού
I-
περνα τό δεύτε¬
ρον νοσηλευμα.
Δέν εγνώοισα
ημέραν ασθενεί¬
ας καΐ·εγενόμην
μητέρα νηπίου
8 1)2 πάουντς.
Έλπίζω κάθε
γυνή νά προτι-
μήση τό νοση¬
λευμα σας. Με-
ταχειρ ι α θ ή τ ε
την παρούσαν
μηνών,
λιτρών.
μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα
Ρα., γράφει έπίσης παρομοίως.
Τό ηλ ΰ ϋ ϋ
, γρφ ης
Τό νοσηλευμα τοΰ
ά ά έ
ς
ϋβ Ρ6λν
ημ ;
κατά τάς 30 έρχομένα; ημέρας θά
αποσταλή δωρεό?ν, άνευ ούδεμιάς ΰ.το-
ί είς κάθε γυναίκα ποΰ θά
μάς
Μ
ς γοψη ,
Μόνον 1000 νοσηλευμβτα υ απο-
σταλοΰν κατά τόν τρέχοντα μηνα.
Γρά»ι>ατε άμέσως. Στείλατε το δνομά
αας—?|ω κι' επί ταχυδρομικοϋ δελτα-
ου. Γράψατε: Ότ. Όβ Ρονν, διιΐΐβ
ΙΚ ('οβΙ&Μ Ηυιΐ8<;, Καπβαβ €ϋγ ΜΛ ΙΖ'.ί Άπο τής έν Άλ- ής ^ρ τοΰ ΰφιστχ,ιένου ααβεστώτας, ό κ. Τάσσ: έγκατέλιχβ την 'Αλββ- νίαν, καταφ^γών είς την Έλλάϊα. ίιέμίνε ϊί έκτοτε μετά τής οΐκογε- νεάας τού έν Αθήναις, κατοικών είς Παγκράτιον. Ή ά«όπειρα Χθές την 9τ,ν νυκτερινήν ώραν έπιστρέφων ό κ. Τάσσι είς την οικί¬ αν τού διά τοΰ κηπθϋ τοΰ Ζα—ςειου ύ—υροδολήθη τετράκις 8ιά ιτβρΐστρό- φου έκ των όπτθεν «π' αγνώστου, τ,ν στιγμήν διήρχετο πρό των έκεί βοοστασίων. Έκ των ριφθε(?ών σφαιρών μία εύρε τόν κ. Τάσϊ: ϊεξιά καί κάτωθι τής δσοόος έτερα ϊέ είς την αριστε¬ ΛΙΚ ράν παρε-.άν, ώς έστράφη είς τέν έλλτ,νομαθής. επ: τόπο.; είς σωφέρ κβί ό σκοπος άΐτυφύλαξ, όστις και ωδήγησε τόν κ. Τάστι είς το Π. Νοσοκομείον μετά την επίθεσιν των τού είς την οικίαν τού. Ή κατάστασίς τού δέν έμπνέε; άνη- σι>χίας, καθόσον αμφότερα τα τρα·>
ματα είναι έιτιπόλαια.
Ό κ. Τάσσι άνακρινόμενος ί»χο
τοΰ ϊιοικητοΰ τοΰ 2ου τμήματος α¬
σφαλείας, κατέήηκεν ότι εγένετο
Θΰμα ίολοφονικής αποπείρας υπό ό-
μοεθνοΰς τους πάντως ίιά λόγοκς
πολιτικους, τονίσας ότι ϊέν εχει ά-
τομικούς έχθρούς ο·>— έν Άλδανία
οδτε έν Έλλάϊι.
ι Ό δράστης, ώς κατέθεσεν ό πα¬
θών,^ ήτο ΰψηλοΰ άναστηματος καί
^^ς, ηλικίας 26 έτών, ξανθος
καί εφερε καπαρίίναν, το άπόγευμα
ϊέ εθεάθη καθημενος είς τα Βου-
στάσια τοΰ Ζαππείου, ετράπη ίέ με¬
τά ^τήν κράξίν τοα πρός το εσωτε¬
ρικόν τοΰ κήπου τοΰ Ζαππείου με'
αατευθυνσΐν πρός το μέρος τοΰ Ί-
λισσοΰ.
Ούτος %Λ^ί^ίΚζΐΊ% κρυιττό}ΐ6νος
είς^ σ·>στάδα δένδρων είς μικράν
απόστασιν άπο των 6ουστασίων τοΰ
'ληπου τοΰ Ζαππείου, γνωρίζων, ότι
εκείθεν ^ήρχετο πεζός ό κ. Κότσ:
Ιασσι, ινα μεταδή είς την έν Παγ-
ν.ρατιω οικίαν τού.
Ό κ. Τάσσι είναι 45 έτών, 2ικη-
γορος καί χρίσπανος ορβόίοξος καί
ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
Λ. ΚΑΒΒΑΔΙΑ
248
VI.
23ΗΟ 8ΤΗΕΕΤ.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ '
Πιάνα, Ράδια, Φωνόγραφα, Δί-
σκοι, Ρόλλοι, "Οργανα, Στέφανα,
καΐ παν σχετικόν μέ την μουσικήν.
Πωλοϋνται τί άποστέλλσνται Ο.
Ο. Ό.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΣ ΠΡίϊΤΗΝ
ΖΗΤΗΣΙΝ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
•ΛΑΝΔΟΑΙΝΑΤΑ, ΧΟΡΪΙΔΙΑ
Τηλέφωνον: ΥνΊαΙίϊηβ 9693.
«Ό πλέον χαριτωμένος ή*οποιό;Ι
τής όθόνης». —Νεννδ.Ι
«Τό σ.τινθηροβολέστατον δημιοΰρ-|
γημα τού Εγπ.51 ίιι1)ϊ(οη».
—Τίηΐθδ. Ι
Ή ^6^ηπ6ι(6 ΜΒοϋοηβΙιΙ γοη-Ι
τεύει μέ την θαυμάσιον φωνήν τη;. Ι
Κατήγαγε πρωτοφανίί 0ρίομ6ον!>|
—ΗϋΓ3ΐ(1
«Συναρπασηκή έπιτι·χία, κατέστη Ι
άμεσως έν άπό τα θεαματα πού |
πρέπει νά ίδη τις!>
—ΗεΓαΙά1
"ΤΗΕ ίθνΕ ΡΑΗΑΟΕ"
Ό μεγαλειώδης θρίαμβος τής|
ΙΙαν-Όμιλητικής Ταινίας Παρα-
μάουντ μέ τόν Ι,ιιρίηο ί»ηε κοί
ΕίΙΙίηπ ΚοΙη.
2 :45 Δίς καθ* εκάστην 8:4ό
3 παραστάσεις Σάββατον κα'ι Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :4δ μ. μ. "Εξτρα πα¬
ράστασις τό Σάββατον 11:30 ιι. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'λΥΑΥ ΑΤ 441η 3Τ.
ΒΑίΙΗΟΟΜ ΡΑΝ0ΙΝ6
θλα τα τελευταία βήματα χο-
ροΰ διδασκόμενα άπο ίκανάς διδα¬
σκαλίσσας. Άρχάριοι καί προχω-
ρημένοι Μαθηταί.
9Άτομικά Ημίσεια; —
"Ωρας Μαθήματα. $9
ΒΡΟΑϋννΑΥ
«Μοναδικόν Χορ€ντήριον·>·
©0_ 5Τ. ΑΝϋ Β
ΤΟ Ρ-Κ-Β
Είναι νοοήλίΐνα ·η>4? μπαδοοιν Φν·
ΣΙΚΟΥ ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΧΡΟΜΑΤΟΣ «ί
χιονισμένα ή ξεβωριαομεΝα μα«ώ·
Δ*ν πρόχειται πείΐ μ.τογιά; ουτε νοιτα-1
ρίσΐκιτο; ή ηλιισ'ιματος. Ήνγντ,μϊνη ι-1
χανο.·»ιησΐί ή ί.ιιστροφή των *νΦ*
των σα?. Λέν χηλιδώνει την νΐφαλ
1) τα βο.-~α. Μεγάλη <ριάλη 1.00 8οΗ. | μ4 τίτν αγγίλΐαν ταύτην. 6ΕΝΕΒΑ1. |_ΑΒΟΗΑΤΟΠΙΕ5· Ν. Η. 703 — 511ι 8ε... Ν. ■>¥.
<.'Λ βιδλία εχϊι μ'Ινον ϋ !Λιοπ«λϊ?:ν -.τί «ΈΟνκοΰ ΕΝΤΟΣ 24 ΟΡΟΚ Εάν ήργησατε ν' άποστείλητε τα ΧΡΙΣΤΟΥ- ΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ ταχν- δρομικώς, μή στ,ενοχωρείσθε. Χάρ/ς είς την τελεί¬ αν ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ της Τραπέζης μας, το εμβασμά σας θά ευρίσκεται εις χείρας των δικών σας είς την Πατρίδα έντος 24 ώρών. Μή λησμονείτε ότι άναμένουν τό Χριστουγεν- νιάτικο εμβασμά σας. ΒΑΝΚ Οί ΑΤΗΕΝ5 ΤΗΙβΤ ΟΟΜΡΑΝΥ Υ 205 νΥΕδΤ 33ΚΟ 5Τ.. ΤθΙ. ΝΕτΥ ΥΟΒΚ. 6271. Ν. Υ·
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΊΙ
ΕΑΜαΊ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΠΙ ΓΜ_ ΕΙΡΗΝΗ».
·······. ····■,
| Η ΝΤΞ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ 1917 |
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ |
Ζ ΐετά οικογενείας των.
^ «3 στόλοο ειχε χορη-
μακράν πρός τό πέλαγος, ύποπτον
σκιάν.
Είχομ»ν φθάσε; πλέον είς τα 3-
ίατα τα όποία άπετίλο;ν τήν
Λεομ,α των
ύΛ τθίπιλλών μο.» καί ϊιέταξα ά-
νάϊ,,σιν ε·ς την έπιφάνε'αν τής θα¬
λάσσης, άλλά καί ταυτοχρόνως την
/ ή σπείρει Άνγλικά
>» ■_',«,? τα όΐθία σνχνά έπισκέ-
,2 Γςαιανικά υδατ».
IX)-.
ι ένάθηντο είς τό κα-
μ ν αί εστ;εφον μέ νοσταλ-
ΐ ζλέυαατά των πρός τα
■ «Ο ) ιαενος τα όποία ολίγον
[ολίγον, έΐόσον άπεμακρ>νόμε-
Ιγίνοντο ώ'/ΐότερα. ^Διέν είναι
ιό', Οΐτως άλλοτε, όταν έοεύ-
ι Ιά το άγνωστον. '
των να^τών μου τον»ς ό-
; εγνώριζον -/.αλώς, ίιότι άπδ
: 2έν είχομεν άχοχωρισθή, 2άο
| -νγααοι χά: πα,τέρες τέκνων.
':ΐϊρ»ωπά των διεκρίνετο τε-
ΐτερον ή λ^πη χαί ή νοσταλγία
,λλΐ λαί έ-'ώ δέν ήαο'Λ /,αθό-
'Λλιο;, ό-ως τάς άλλας βο-
όττί •/.οίθ'ή,χενος είς τδν πυρ-
|το3 όι:οίρ·ί7ίθί, κατηϋθυνόμη
τ,ν ά/ανή θάλασσαν διά ν>
( κν θάνατον καί τήΜ κατα·
ψ. Χωρίς νά «έλω κατήλβο
1 θΐλϊ,χίσν.ον μθΰ Λχί εμεινι
ν ώραν μέ καρφωμένα χ
|ΐ~ΐ Ιχί της φωτογραφίας τή(
ιυ |ΐο; /.α! των ·δύο μικρών μοί
»: Το εν, τδ μικρότερον, ε!γ
5«ϊ ΐτον πό).εμον καί μόνον δύ(
ι«ς ςοίάς Ιλοτβον τήν εύκαι
ι ϊ« νά τδ ίδω -
ημισείας ώρας ήρχιΐΌί
νά άντιλα»ιδά''ωμαι, ότι έπρό
',χεΐως.
.κείνον πληγ«
μένον δαρύτατα καί κλίνοντα ττρό
,-------,»-., «.* ϊ<.^νΑβ.ιτο την πλεοοάν. Ή χρύανη τθυ είχε χερί μεγάλου πλοίου, το ότοίον ά- τχεδόν άποκοπη καί οί ναΰτα·. ερ- ΐβαλώς κατηοθύνετο πρός χο Μπρί- ριπταν μέ ίίτ> καί συ-<-/ασίν τι»^ άκόμη μ'.α λ ν.αί άπεμεκρι,νόμην τοό —<.ά90^ς κα· τεΛΛΟμενος πρός τάς Αγγλικαί. οποίαι δέν άπείχον καί ακτάς αί ^αρά πολύ. δέν άπείχον καί ος. ιδα νά θραίσθή ώς υάλινον ___ Εύτοχώς ομως τα άντ'.τορπιλ λί/ά έπροχώρηταν καί έςηκολούθη 7Ο1/ σπε;ροντα είς τήν θάλασσαν τα; ίόμδας των άλλά είς τόσην άπο στάσιν, ώττε ήτο αδύνατον νά μά< βλάψυν. Ευρισκόμεθα άλλως τι είς δάθος 70 μέτρων. Έν τώ μεταξύ ήνάφθησαν α! μι κρα* λυχνίαι έλαίοο αί οποίαι έφώ εμενον προσηλωμένος έκεί έ ■λ ά-λόαη χρόνον, αν δέν μί δ!ς την γέφυραν ό ΰπαρχος μο3 αναγγείλη, ότι είχομε: ?»ίκι είς ^ το ανοικτόν πέ Ιί, χά; οτ! πρό ημών γρυπίζον- "τιτορ-ιλλιχά 'μάς έσήμανον '-'Λν, ότι ό δρόαος ήτο έλεύ- ^«εψ» τδ ίλέμμα είς την ά !. «λλ' είχε ^ον ι*~------*ζ μέ να , . έπ' αυτού. Όλοι «ϊβΤ«γ« είς τδ έσωτερικδ »ον οί εχοντες^υπηρεσίας, ε- τον «βκττβτο εντονωτέρα, καί •λ'ϊβν αντελήφθην, δτι ήτο '»,^ Φχολο·Λήση ό πλοΰς Λ·(β«ε!ΐν τής θαλάσσης. "«Ο ΑθΙΚθν νά «ϊΐΛι-Λω .7^ -,^δ^οντο ^ς τα Άγ- ,,;;>Ρ*λ'.α αμα έσημεώνετβ ή
τγ3ν μ
^ έν
ημέραν
Π έντε λεχτά προ το3 μεσονυκτί·
υ, όλόκληρο νσχεϊον τέ πληρωμα,
υρίσκετο επί τοΰ καταστρώματοί
ρώματος
συσπειρω'χένον γυρω μοο. Ή τ)ά·
λαστα ήτο ταρατγμένη κα! τα κίμα-
τα έσάρωνχ-ι άπό χαιροΰ είς καιρόν
το κατάστρωμοί καί μάς περιέλουον
μέ τθϋς άφρους των.
"Οταν ήρχισα νά άπαγγέλλω
τήν προσε^χήν το3 ναίτου, 8λθ!, ά-
ξίωματικοί καί ανδρες έγονάτισαν
μ ανδρες έγονάτισαν
γίρω μο·> καί δψωσαν τάς χείρας
πρός τον ουρανόν. Μέ οΊακοπτομέ-
νην άπδ τήν συγκίνησιν φωνήν ήρ-
σα νά «παγγέλ-λω :
Χρ'στδς γεννάται σήμερον...
Άλλά δέν έπρόφθασα νά έςακο-
λθϋ·θϊ;σω, διότι ή φωνή τοΰ παρα-
-ηρητοΰ μέ διέκοψε:
Σχεδί* πρός τα δεξ'.ά!
λ α δλέ έ
χ ρς ξά!
Όλων τα δλέμματα έστράφητατι
πρός τήν διεύθονσιν εκείνην, καί
διεκρίναμεν είς ολίγων μέτρων α¬
πόστασιν μίαν σχεδιον ή όποία έ-
λιτδΜνίζετο υπό των κυμάτων.
Ύπδ τδ άμοδρδν φώς τής 2οθ>
ης σελήνης είδον επί τής σχεδίας
ύο ή τρείς σκιάς.
Διέταξα τδν πηδαλιοϋχον νάκα·
υθύνη τδ σκάφος πρός τήν σχε-
αν, καί μετ' ολίγα λεπτά άνεσύ-
αμεν ές αότής δύο άνδρας καί 3
υναίκας είς αθλίαν κατάστασιν.
Η μία έ? ο·ΰτών έκράτει είς τάς
χγκάλας της τδ μικρόν τέκνον της
τδ οποίον εκοιμάτο ή μάλλον είχε
παγώσει άπδ τδ δρυμό: Ίιίχος καί
τα παγωμένα κύματα.
Τοΰς άνεσυραμεν καί τοΰς ώ·2η-
γήσαμεν είς τδ εσωτερικόν τού σκά-
φονις. ΤΗσαν ντοαγοί τοΰ σκάφου.ς»»
τδ όποίοί έτορπιλλίταμεν καί μόλις
έιτρόψθασαν νά ριοθοΰν επί τής σχε·
δίας ή όποία παρεσύρθη υπο των
ά ί ά δ α
Κονκλαι καΐ δλλα παιγνίδια Γερμανακής κατασκευάς, πωλούμενα τώρα είς τα έμποοικά καταστήματα της Άμερι-
κής χάριν των έορτών των Χριστουγένν(ον.
στολ. ΤΗτο έκ των μεγάλον έκεΐ-
νων έπιδατικών άτμοπλοίων τα ό-
χοία ή Αγγλικη κυβέρνησις είχεν
ΐξοπλίσει και έχρησιμοποίει διά με-
ταοοράν επίδατών καί παντοειϊοίς
ΰλίκο'3.
Φαίνεται όμως την φοράν αυτήν
θά μετέφερε πολύτιμον υλικόν, διότι
συνωδευετο υπό δόο άντιτορπιλλικων
τα όποία επλεον, τδ μέν εαπροσ»έν
, το δέ πότε δε'ξιά καί πότε
άριστερά. 'Απ6?άσι<7α νά το τορπιλ- λίτω, αν καί «ροετιθέόιην νά άή ά έλ α Χ'ό λε'μδο-ος εί; τήν θάλασσαν, ένώ είς τϊ κατάττρωμα σ·ανωθο3ντο άλλό- ΐρονες έκ τοΰ τρόμου ο! έπιδάται. Δέν εΐχε άκόμη νοκτώσεί καί δί- έ-λρινα ά:/.ετά καλά. Το ατμόπλοι¬ ον άλλως τε δέν άπείχε περισσότε¬ ρον των τετρακοσίων μέτρ-ων, άλ¬ λά καθ1 ην στιγμήν παρηχολούτ)οον την τραγικήν εκείνην σκηνήν, ό πλη σίον αο·ϋ ίττάμενος παρατηρητής έ- ώ τβύς τ&ν η- ^ά 1Τντελή<ρθη ά παρέλθουν τα Χριστοόγεννα καί ιατί<π!ν νά άρχϊσω τάς έπιχειρή- κ-.ς. Τπελό^ιζα ότι την 26ην Δε- αεμδρίου θά εΰριτκόμην είς τον πορθ μόν τοΰ Άγίοι» Γεωργίου, άλλ' ή •ιίχη άπίφάσισεν άλλως. < ( Ή 6άλασσ>α ήτο ταρ^αγυένη και
έν ΰπήρχε φόδος νά γίνω άντ'.λη-
:τός, διά τουτο επλεον μέν έν κα-
εΐχον ομως ύψωσει το πε-
ν ν.αί παρηκολούθουν τδ
σκάφος καί τα δύο άντιτορπ'.λλίκα.
όΐόλις εφθασα είς απόστασιν 600
έτρων, έξη-ΛΟντισα τήν πρώτην το?-|
ίλλην καί κατεϊύθην, διά νά διέλ-|
ω κάτωθ: τοΰ σκάφοος καί να το
ορπΐλλίσω -/.αί άχό τής αλλης
πλε^άς. Μόλις όπελόγυα ότι^ ευ¬
ρέθην είς την κατάλληλον( θέσιν,
άνήλθον ολίγον καί δψωσα το^περι-
σκόπ-.ον, άφοό δέ έσκόπεοσα, έςηκόν-
ν?α καί την δευτέρα τορπίλλην.
"Ημην δέδαιος, ότι καί τα δυο
άντ-τορπίλλί-λά θά ήρε^νων διά να
μ: άνακαλυΑοον καί νά μψνγ εν¬
αντίον μοί τάς τρομεράς ίομδας
βάθο'.ς άπδ τάς οποίας είχον
στραοη
ς ς χ
κ»ί τόσα ΟΓ
—Άντ'.τοριτιλλικόν επάνω μας!
Ό τόνος τής φωνής έδ«ίκνίε τήν
άγ6)νίαν ή όποία κατέλαβε τήν ψυ¬
χήν τοο. Άμέσως εδωσα διά τού
οωναγωγοϋ τδ παράγγελμα τής κα-
ταδύσεως -/.αί κατίλθον τοΰ —ίργί-
σκου πρός τδ εσωτερικόν τοΰ σκά-
φους-ί χλείσας τδ στεγχ«ν πώμα.
Α! δεξαμεναί τοΰ θαλασσίου ερ-
μ^τος είχαν άνο:·χθίί δ'.άπλατα κα'ι
τδ Υ—19 κατήρχετο κανονικώς
πρός τδ έάθος, άλλά /.αί τδ άντι-
τορπ:λλ:κδν είχε πλέον φθ-άσει άκρί-
δώς επάνω υας. "Ήχ.ο.ιον εΰκρινώς
τδν δόμδον των έλίκων καί μετ'
ολίγα δδίτερόλεπτοί ησθάνθημεν ό¬
λοι τρομερόν κλονισμόν ό οποίος συ-
νετάραξεν ολόκληρον τδ ΰποδριίχιον.
ΤΗτο ή πρώτη βόμξα βάθους την
οποίαν έξαπέλίσεν εναντίον μας τδ
άντ'τορπιλλικόν.
"Ολοι ήμε'θα σΐωπηλοί κ·αί τα
δλέμματά μου είχον καρφωθη είς
τδ μονόαετρον βά'θθίς τοΰ όχοίου ή
βελόνη έ-Αΐνείτο δρα'ϊέως έφ' όσον
κατηρχόμεθα. Τήν στϊγμήν έ/.είνην
ή δελόνη εδείκνυε 18 μέτρα τ>—ο
τήν επιφάνειαν τής θαλάσσης, άλ¬
λά δευτέρα καί τρίτη δόμδα έξερρά-
γησαν τόσον πλησίον ΐλας, Λατε Ι-1
τιζον μέ τδ άμίίδρδν φώς των τδ
εσωτερικόν το3 σκάφους.
Έσταμάττχτα τάς μηχανάς προτι-
θέμενος νά άφήσω νά παρέλθϊ] ο¬
λίγη ώρΐ καί νά άνέλθω έκ νέου
είς τήν επιφάνειαν, διά νά έμποδίσω
κάθί άπόαειραν διασώσεως τού σκά-
ςο'ος, τορπ:λλίζων αΰτδ έκ νέου, αν
έβλεπον, ότι τα άντΐτορπιλλίκά θά
έπεχείρο-ίν νά τδ ρυμοϋλκήσ^ν',
ρ5γμα τδ ί,ποίον άλλως τε έν μοΰ
οαίνετο καί τόσον πιθανόν.
"Επρεπεν άλλως τε νά άνέλθω-
μεν είς τήν επιφάνειαν διά νά άνα
ώ ή
^ καί άπεμακρυνετο άπδ τα
άντιτορπιλλικά τα όποία δέν τοΰς
άντελήφθησαν. Δύο άλλοί σίντρο-
φοί των είχον πνιγή μή κατορθώ-
σαντες νά ζρατηθοΰν επί τής σχε-
?ίας.
Έρρίγο!>ν όλοι άπδ τδ ψΰχος, καί
ήσαν κατάδροχοι, ό δέ τρόμος των
άντί νά παρέλθτ;, ηυξήθη^ μάλλον,
8τε άντελήφθησαν, ότι ευρίσκοντο
ί 3 όδί 'Λ οποίον τοί»ς
δμως ήρχισαν να
επι τθί
έτορπίλλ'.σεν.
Οί ναΰται
«οα
ή φ ά να
ώσωαεν τήν προμήθειαν υ άς είς
<αθαρόν άέρα καί προ χαντδς νά έορτάσωμεν τα Χριστούγεννα. Ό¬ πως είχον Οποσχε·θή είς τδ πλήρω- 'ΐά μοί, τί;ν 12ην τοΰ μεσονοκτίοι», όϊή' ί ; η μ ήϊ ναί αν ευρίσκωμεν α, θά άνηρχομεθα είς τήν επιφάνειαν τής Θαλάσσης καί επί τοΰ καταστρώμα- τος Θά προση·ίχόμεθα γονκπετείς, μεθ' 6 θά εγίνετο ή ίιανομή των ?ώρων τα όποία αάς ειχαν σταλή ές ολων των μερών τής Γερμανίας. Περί την Ιΐην έ'6εσα έκ νέο.» είς κίνησιν '»άς μηχανάς καί μετά ήχιισείας ορας ΰποδρύχ'.ον πλοόν δί- ταξα άνάοοσιν. "Οταν ανήλθομεν είς τήν έπιφά- νιιαν ευρισκόμεθα είς δυο μιλίων απόστασιν άπδ τοΰ τορπίλλισθέντος σκάφο«ς το3 οποίον ή διάσωσις ήτο πλέον άδύνατος, διότι είχε 6υΟισ-Ο·^ κατά τα τρία τέταρτα. Τα 'άντι- τορπίλλικά έφώτιζον διά των προ- €ολέων των την πένθιμον, σκηνήν καί άνίχνεΰον γύρω των νά άλύ ψ γς "Επλεον μέ ταχύτητα ε! τοίις περ'.ποιοΰνται καί νά τοΰς προ- σφέρουν ο, ίΐ ΰπήρχε διαθέσιμον. Τδ μΐκρδ παίδάαι δμως ήτο παγωμένον καί έχρειάσθη μία όλόκληρος ώρα, διά νά σ'ίνάλθη. ΤΗτο· μόλις δύο έτών. "Οταν μετά μίαν ώραν οί ναΛαγοί είχον συνέλθει άπδ την ταραχήν καί τδν τρόμον το>ν, εκλήθησαν νά συμ-
μεριίθοΰν τδ Χριστο/γεννιάτινχ γεΰ-
μά μας. Δέν έπίστεοον ότι θά εύρι¬
σκον τόσην περιποίησιν καί έξεπλήσ-
οοντο, βλέποντες τοΰς ναυτας νά
μαλώνουν μεταξύ των, διότι όλοί'
ήθελον νά κρατήσουν στά χέρια των
τδ πΒά ά ΰ
ρή χρ
! ·/.«! νά περιποιηθοΰν τοΰς
τοΰς όποίους μάς εστειλεν
ή τΰχη κατά τήν νύκτα εκείνην των
Χρΐστθ'ίγέννων τοΰ 1917.
Μετά τδ γεΰμα σίνεσκέφθην με¬
τά τοΰ ύπάρχθ'ί μου, διότι επρεπε
νά λάδω μίαν απόφασιν διά τοΰς
υς. Νά τδΰς ν.ρατήσω είς τό
ή ό ί
γς ς ν.ρτήω ες τ
όποδρόχιον ήτο άί'όνατον. Άλλά καί
κατ' ουδένα τρόπον ήθελα νά τοΰς
έγ/αταλείψω είς τήν θάλασσαν.
, Άπεφάσισα λοιπόν παρ' όλο
ψ ή
, Άπεφάσισα, λοιπόν, παρ' όλον
τδν κίνδυνον ποΰ θά δ;ετ:έχομεν, νά
πλεΰσω ν.ατά τήν διάρκε-.αν τής ν>
κτδς κατά τάς Άγγλικάς ακτάς
καί νά τοΰς άποβιδάσω. Πράγματι
δέ τήν χαραίγήν ο! να,ιαγοί έπάτη-
σαν τδν πόδα των είς εν .έρημον
σημε'ον τής ξηράς, πλησίον είς κά-
πο'ον φάρον, είς τδν οποίον θά ν.α-
τηοθύνοντο, διά νά ζητήσουν νχ-/-
φύ·.'!θν.
Φδν "Αρνώ Ντελλ ίί'εριέ;
ΕΑΜαΊ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΠΙ ΓΜ_ ΕΙΡΗΝΗ».
·······. ····■,
| Η ΝΤΞ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ 1917 |
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ |
Ζ ΐετά οικογενείας των.
^ «3 στόλοο ειχε χορη-
μακράν πρός τό πέλαγος, ύποπτον
σκιάν.
Είχομ»ν φθάσε; πλέον είς τα 3-
ίατα τα όποία άπετίλο;ν τήν
Λεομ,α των
ύΛ τθίπιλλών μο.» καί ϊιέταξα ά-
νάϊ,,σιν ε·ς την έπιφάνε'αν τής θα¬
λάσσης, άλλά καί ταυτοχρόνως την
/ ή σπείρει Άνγλικά
>» ■_',«,? τα όΐθία σνχνά έπισκέ-
,2 Γςαιανικά υδατ».
IX)-.
ι ένάθηντο είς τό κα-
μ ν αί εστ;εφον μέ νοσταλ-
ΐ ζλέυαατά των πρός τα
■ «Ο ) ιαενος τα όποία ολίγον
[ολίγον, έΐόσον άπεμακρ>νόμε-
Ιγίνοντο ώ'/ΐότερα. ^Διέν είναι
ιό', Οΐτως άλλοτε, όταν έοεύ-
ι Ιά το άγνωστον. '
των να^τών μου τον»ς ό-
; εγνώριζον -/.αλώς, ίιότι άπδ
: 2έν είχομεν άχοχωρισθή, 2άο
| -νγααοι χά: πα,τέρες τέκνων.
':ΐϊρ»ωπά των διεκρίνετο τε-
ΐτερον ή λ^πη χαί ή νοσταλγία
,λλΐ λαί έ-'ώ δέν ήαο'Λ /,αθό-
'Λλιο;, ό-ως τάς άλλας βο-
όττί •/.οίθ'ή,χενος είς τδν πυρ-
|το3 όι:οίρ·ί7ίθί, κατηϋθυνόμη
τ,ν ά/ανή θάλασσαν διά ν>
( κν θάνατον καί τήΜ κατα·
ψ. Χωρίς νά «έλω κατήλβο
1 θΐλϊ,χίσν.ον μθΰ Λχί εμεινι
ν ώραν μέ καρφωμένα χ
|ΐ~ΐ Ιχί της φωτογραφίας τή(
ιυ |ΐο; /.α! των ·δύο μικρών μοί
»: Το εν, τδ μικρότερον, ε!γ
5«ϊ ΐτον πό).εμον καί μόνον δύ(
ι«ς ςοίάς Ιλοτβον τήν εύκαι
ι ϊ« νά τδ ίδω -
ημισείας ώρας ήρχιΐΌί
νά άντιλα»ιδά''ωμαι, ότι έπρό
',χεΐως.
.κείνον πληγ«
μένον δαρύτατα καί κλίνοντα ττρό
,-------,»-., «.* ϊ<.^νΑβ.ιτο την πλεοοάν. Ή χρύανη τθυ είχε χερί μεγάλου πλοίου, το ότοίον ά- τχεδόν άποκοπη καί οί ναΰτα·. ερ- ΐβαλώς κατηοθύνετο πρός χο Μπρί- ριπταν μέ ίίτ> καί συ-<-/ασίν τι»^ άκόμη μ'.α λ ν.αί άπεμεκρι,νόμην τοό —<.ά90^ς κα· τεΛΛΟμενος πρός τάς Αγγλικαί. οποίαι δέν άπείχον καί ακτάς αί ^αρά πολύ. δέν άπείχον καί ος. ιδα νά θραίσθή ώς υάλινον ___ Εύτοχώς ομως τα άντ'.τορπιλ λί/ά έπροχώρηταν καί έςηκολούθη 7Ο1/ σπε;ροντα είς τήν θάλασσαν τα; ίόμδας των άλλά είς τόσην άπο στάσιν, ώττε ήτο αδύνατον νά μά< βλάψυν. Ευρισκόμεθα άλλως τι είς δάθος 70 μέτρων. Έν τώ μεταξύ ήνάφθησαν α! μι κρα* λυχνίαι έλαίοο αί οποίαι έφώ εμενον προσηλωμένος έκεί έ ■λ ά-λόαη χρόνον, αν δέν μί δ!ς την γέφυραν ό ΰπαρχος μο3 αναγγείλη, ότι είχομε: ?»ίκι είς ^ το ανοικτόν πέ Ιί, χά; οτ! πρό ημών γρυπίζον- "τιτορ-ιλλιχά 'μάς έσήμανον '-'Λν, ότι ό δρόαος ήτο έλεύ- ^«εψ» τδ ίλέμμα είς την ά !. «λλ' είχε ^ον ι*~------*ζ μέ να , . έπ' αυτού. Όλοι «ϊβΤ«γ« είς τδ έσωτερικδ »ον οί εχοντες^υπηρεσίας, ε- τον «βκττβτο εντονωτέρα, καί •λ'ϊβν αντελήφθην, δτι ήτο '»,^ Φχολο·Λήση ό πλοΰς Λ·(β«ε!ΐν τής θαλάσσης. "«Ο ΑθΙΚθν νά «ϊΐΛι-Λω .7^ -,^δ^οντο ^ς τα Άγ- ,,;;>Ρ*λ'.α αμα έσημεώνετβ ή
τγ3ν μ
^ έν
ημέραν
Π έντε λεχτά προ το3 μεσονυκτί·
υ, όλόκληρο νσχεϊον τέ πληρωμα,
υρίσκετο επί τοΰ καταστρώματοί
ρώματος
συσπειρω'χένον γυρω μοο. Ή τ)ά·
λαστα ήτο ταρατγμένη κα! τα κίμα-
τα έσάρωνχ-ι άπό χαιροΰ είς καιρόν
το κατάστρωμοί καί μάς περιέλουον
μέ τθϋς άφρους των.
"Οταν ήρχισα νά άπαγγέλλω
τήν προσε^χήν το3 ναίτου, 8λθ!, ά-
ξίωματικοί καί ανδρες έγονάτισαν
μ ανδρες έγονάτισαν
γίρω μο·> καί δψωσαν τάς χείρας
πρός τον ουρανόν. Μέ οΊακοπτομέ-
νην άπδ τήν συγκίνησιν φωνήν ήρ-
σα νά «παγγέλ-λω :
Χρ'στδς γεννάται σήμερον...
Άλλά δέν έπρόφθασα νά έςακο-
λθϋ·θϊ;σω, διότι ή φωνή τοΰ παρα-
-ηρητοΰ μέ διέκοψε:
Σχεδί* πρός τα δεξ'.ά!
λ α δλέ έ
χ ρς ξά!
Όλων τα δλέμματα έστράφητατι
πρός τήν διεύθονσιν εκείνην, καί
διεκρίναμεν είς ολίγων μέτρων α¬
πόστασιν μίαν σχεδιον ή όποία έ-
λιτδΜνίζετο υπό των κυμάτων.
Ύπδ τδ άμοδρδν φώς τής 2οθ>
ης σελήνης είδον επί τής σχεδίας
ύο ή τρείς σκιάς.
Διέταξα τδν πηδαλιοϋχον νάκα·
υθύνη τδ σκάφος πρός τήν σχε-
αν, καί μετ' ολίγα λεπτά άνεσύ-
αμεν ές αότής δύο άνδρας καί 3
υναίκας είς αθλίαν κατάστασιν.
Η μία έ? ο·ΰτών έκράτει είς τάς
χγκάλας της τδ μικρόν τέκνον της
τδ οποίον εκοιμάτο ή μάλλον είχε
παγώσει άπδ τδ δρυμό: Ίιίχος καί
τα παγωμένα κύματα.
Τοΰς άνεσυραμεν καί τοΰς ώ·2η-
γήσαμεν είς τδ εσωτερικόν τού σκά-
φονις. ΤΗσαν ντοαγοί τοΰ σκάφου.ς»»
τδ όποίοί έτορπιλλίταμεν καί μόλις
έιτρόψθασαν νά ριοθοΰν επί τής σχε·
δίας ή όποία παρεσύρθη υπο των
ά ί ά δ α
Κονκλαι καΐ δλλα παιγνίδια Γερμανακής κατασκευάς, πωλούμενα τώρα είς τα έμποοικά καταστήματα της Άμερι-
κής χάριν των έορτών των Χριστουγένν(ον.
στολ. ΤΗτο έκ των μεγάλον έκεΐ-
νων έπιδατικών άτμοπλοίων τα ό-
χοία ή Αγγλικη κυβέρνησις είχεν
ΐξοπλίσει και έχρησιμοποίει διά με-
ταοοράν επίδατών καί παντοειϊοίς
ΰλίκο'3.
Φαίνεται όμως την φοράν αυτήν
θά μετέφερε πολύτιμον υλικόν, διότι
συνωδευετο υπό δόο άντιτορπιλλικων
τα όποία επλεον, τδ μέν εαπροσ»έν
, το δέ πότε δε'ξιά καί πότε
άριστερά. 'Απ6?άσι<7α νά το τορπιλ- λίτω, αν καί «ροετιθέόιην νά άή ά έλ α Χ'ό λε'μδο-ος εί; τήν θάλασσαν, ένώ είς τϊ κατάττρωμα σ·ανωθο3ντο άλλό- ΐρονες έκ τοΰ τρόμου ο! έπιδάται. Δέν εΐχε άκόμη νοκτώσεί καί δί- έ-λρινα ά:/.ετά καλά. Το ατμόπλοι¬ ον άλλως τε δέν άπείχε περισσότε¬ ρον των τετρακοσίων μέτρ-ων, άλ¬ λά καθ1 ην στιγμήν παρηχολούτ)οον την τραγικήν εκείνην σκηνήν, ό πλη σίον αο·ϋ ίττάμενος παρατηρητής έ- ώ τβύς τ&ν η- ^ά 1Τντελή<ρθη ά παρέλθουν τα Χριστοόγεννα καί ιατί<π!ν νά άρχϊσω τάς έπιχειρή- κ-.ς. Τπελό^ιζα ότι την 26ην Δε- αεμδρίου θά εΰριτκόμην είς τον πορθ μόν τοΰ Άγίοι» Γεωργίου, άλλ' ή •ιίχη άπίφάσισεν άλλως. < ( Ή 6άλασσ>α ήτο ταρ^αγυένη και
έν ΰπήρχε φόδος νά γίνω άντ'.λη-
:τός, διά τουτο επλεον μέν έν κα-
εΐχον ομως ύψωσει το πε-
ν ν.αί παρηκολούθουν τδ
σκάφος καί τα δύο άντιτορπ'.λλίκα.
όΐόλις εφθασα είς απόστασιν 600
έτρων, έξη-ΛΟντισα τήν πρώτην το?-|
ίλλην καί κατεϊύθην, διά νά διέλ-|
ω κάτωθ: τοΰ σκάφοος καί να το
ορπΐλλίσω -/.αί άχό τής αλλης
πλε^άς. Μόλις όπελόγυα ότι^ ευ¬
ρέθην είς την κατάλληλον( θέσιν,
άνήλθον ολίγον καί δψωσα το^περι-
σκόπ-.ον, άφοό δέ έσκόπεοσα, έςηκόν-
ν?α καί την δευτέρα τορπίλλην.
"Ημην δέδαιος, ότι καί τα δυο
άντ-τορπίλλί-λά θά ήρε^νων διά να
μ: άνακαλυΑοον καί νά μψνγ εν¬
αντίον μοί τάς τρομεράς ίομδας
βάθο'.ς άπδ τάς οποίας είχον
στραοη
ς ς χ
κ»ί τόσα ΟΓ
—Άντ'.τοριτιλλικόν επάνω μας!
Ό τόνος τής φωνής έδ«ίκνίε τήν
άγ6)νίαν ή όποία κατέλαβε τήν ψυ¬
χήν τοο. Άμέσως εδωσα διά τού
οωναγωγοϋ τδ παράγγελμα τής κα-
ταδύσεως -/.αί κατίλθον τοΰ —ίργί-
σκου πρός τδ εσωτερικόν τοΰ σκά-
φους-ί χλείσας τδ στεγχ«ν πώμα.
Α! δεξαμεναί τοΰ θαλασσίου ερ-
μ^τος είχαν άνο:·χθίί δ'.άπλατα κα'ι
τδ Υ—19 κατήρχετο κανονικώς
πρός τδ έάθος, άλλά /.αί τδ άντι-
τορπ:λλ:κδν είχε πλέον φθ-άσει άκρί-
δώς επάνω υας. "Ήχ.ο.ιον εΰκρινώς
τδν δόμδον των έλίκων καί μετ'
ολίγα δδίτερόλεπτοί ησθάνθημεν ό¬
λοι τρομερόν κλονισμόν ό οποίος συ-
νετάραξεν ολόκληρον τδ ΰποδριίχιον.
ΤΗτο ή πρώτη βόμξα βάθους την
οποίαν έξαπέλίσεν εναντίον μας τδ
άντ'τορπιλλικόν.
"Ολοι ήμε'θα σΐωπηλοί κ·αί τα
δλέμματά μου είχον καρφωθη είς
τδ μονόαετρον βά'θθίς τοΰ όχοίου ή
βελόνη έ-Αΐνείτο δρα'ϊέως έφ' όσον
κατηρχόμεθα. Τήν στϊγμήν έ/.είνην
ή δελόνη εδείκνυε 18 μέτρα τ>—ο
τήν επιφάνειαν τής θαλάσσης, άλ¬
λά δευτέρα καί τρίτη δόμδα έξερρά-
γησαν τόσον πλησίον ΐλας, Λατε Ι-1
τιζον μέ τδ άμίίδρδν φώς των τδ
εσωτερικόν το3 σκάφους.
Έσταμάττχτα τάς μηχανάς προτι-
θέμενος νά άφήσω νά παρέλθϊ] ο¬
λίγη ώρΐ καί νά άνέλθω έκ νέου
είς τήν επιφάνειαν, διά νά έμποδίσω
κάθί άπόαειραν διασώσεως τού σκά-
ςο'ος, τορπ:λλίζων αΰτδ έκ νέου, αν
έβλεπον, ότι τα άντΐτορπιλλίκά θά
έπεχείρο-ίν νά τδ ρυμοϋλκήσ^ν',
ρ5γμα τδ ί,ποίον άλλως τε έν μοΰ
οαίνετο καί τόσον πιθανόν.
"Επρεπεν άλλως τε νά άνέλθω-
μεν είς τήν επιφάνειαν διά νά άνα
ώ ή
^ καί άπεμακρυνετο άπδ τα
άντιτορπιλλικά τα όποία δέν τοΰς
άντελήφθησαν. Δύο άλλοί σίντρο-
φοί των είχον πνιγή μή κατορθώ-
σαντες νά ζρατηθοΰν επί τής σχε-
?ίας.
Έρρίγο!>ν όλοι άπδ τδ ψΰχος, καί
ήσαν κατάδροχοι, ό δέ τρόμος των
άντί νά παρέλθτ;, ηυξήθη^ μάλλον,
8τε άντελήφθησαν, ότι ευρίσκοντο
ί 3 όδί 'Λ οποίον τοί»ς
δμως ήρχισαν να
επι τθί
έτορπίλλ'.σεν.
Οί ναΰται
«οα
ή φ ά να
ώσωαεν τήν προμήθειαν υ άς είς
<αθαρόν άέρα καί προ χαντδς νά έορτάσωμεν τα Χριστούγεννα. Ό¬ πως είχον Οποσχε·θή είς τδ πλήρω- 'ΐά μοί, τί;ν 12ην τοΰ μεσονοκτίοι», όϊή' ί ; η μ ήϊ ναί αν ευρίσκωμεν α, θά άνηρχομεθα είς τήν επιφάνειαν τής Θαλάσσης καί επί τοΰ καταστρώμα- τος Θά προση·ίχόμεθα γονκπετείς, μεθ' 6 θά εγίνετο ή ίιανομή των ?ώρων τα όποία αάς ειχαν σταλή ές ολων των μερών τής Γερμανίας. Περί την Ιΐην έ'6εσα έκ νέο.» είς κίνησιν '»άς μηχανάς καί μετά ήχιισείας ορας ΰποδρύχ'.ον πλοόν δί- ταξα άνάοοσιν. "Οταν ανήλθομεν είς τήν έπιφά- νιιαν ευρισκόμεθα είς δυο μιλίων απόστασιν άπδ τοΰ τορπίλλισθέντος σκάφο«ς το3 οποίον ή διάσωσις ήτο πλέον άδύνατος, διότι είχε 6υΟισ-Ο·^ κατά τα τρία τέταρτα. Τα 'άντι- τορπίλλικά έφώτιζον διά των προ- €ολέων των την πένθιμον, σκηνήν καί άνίχνεΰον γύρω των νά άλύ ψ γς "Επλεον μέ ταχύτητα ε! τοίις περ'.ποιοΰνται καί νά τοΰς προ- σφέρουν ο, ίΐ ΰπήρχε διαθέσιμον. Τδ μΐκρδ παίδάαι δμως ήτο παγωμένον καί έχρειάσθη μία όλόκληρος ώρα, διά νά σ'ίνάλθη. ΤΗτο· μόλις δύο έτών. "Οταν μετά μίαν ώραν οί ναΛαγοί είχον συνέλθει άπδ την ταραχήν καί τδν τρόμον το>ν, εκλήθησαν νά συμ-
μεριίθοΰν τδ Χριστο/γεννιάτινχ γεΰ-
μά μας. Δέν έπίστεοον ότι θά εύρι¬
σκον τόσην περιποίησιν καί έξεπλήσ-
οοντο, βλέποντες τοΰς ναυτας νά
μαλώνουν μεταξύ των, διότι όλοί'
ήθελον νά κρατήσουν στά χέρια των
τδ πΒά ά ΰ
ρή χρ
! ·/.«! νά περιποιηθοΰν τοΰς
τοΰς όποίους μάς εστειλεν
ή τΰχη κατά τήν νύκτα εκείνην των
Χρΐστθ'ίγέννων τοΰ 1917.
Μετά τδ γεΰμα σίνεσκέφθην με¬
τά τοΰ ύπάρχθ'ί μου, διότι επρεπε
νά λάδω μίαν απόφασιν διά τοΰς
υς. Νά τδΰς ν.ρατήσω είς τό
ή ό ί
γς ς ν.ρτήω ες τ
όποδρόχιον ήτο άί'όνατον. Άλλά καί
κατ' ουδένα τρόπον ήθελα νά τοΰς
έγ/αταλείψω είς τήν θάλασσαν.
, Άπεφάσισα λοιπόν παρ' όλο
ψ ή
, Άπεφάσισα, λοιπόν, παρ' όλον
τδν κίνδυνον ποΰ θά δ;ετ:έχομεν, νά
πλεΰσω ν.ατά τήν διάρκε-.αν τής ν>
κτδς κατά τάς Άγγλικάς ακτάς
καί νά τοΰς άποβιδάσω. Πράγματι
δέ τήν χαραίγήν ο! να,ιαγοί έπάτη-
σαν τδν πόδα των είς εν .έρημον
σημε'ον τής ξηράς, πλησίον είς κά-
πο'ον φάρον, είς τδν οποίον θά ν.α-
τηοθύνοντο, διά νά ζητήσουν νχ-/-
φύ·.'!θν.
Φδν "Αρνώ Ντελλ ίί'εριέ;
«ΕΘΧΙΚΌΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 198».
ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓ1ΚΑΙ
ΟΙ ΠΡΟΣΦΫΓΕΣ
ΜΙΑ ΜΙΚΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΤΑΤΗ ΠΟΛΙΣ.- Η ΒΟΛΓΑΡΙΚΗ ΛΑΙΛΑΨ.- Η 30 ΙΟΥΛΙΟΥ 1906.
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ.- ΕΦΟΝΕΥΘΗ-
ΣΑΝ 4.000 ΕΝΤΟΣ 0ΛΙΓ1ΖΝ «ΡβΝ.- ΟΙ ΠΡΟΣΦΫΓΕΣ ΙΔΡΥΟΥΝ ΤΗΝ
ΝΕΑΝ ΑΓΧΙΑΛΟΝ.
ά-
Είς την είσοδον τοό κόλπου τοΰ
Πύργου, επί τής θρακ:κής π
λι'ας τοΰ Ρΰςείνου, ήττο άλλοτε
ιτλωμένον· ένα μ.ιχ.ρό. γραφικώτατο
'Ελληνικο χωριό, ή Άγχίαλος, μέ
ί«ν?ροφυτευμένην προκυμαίαν καί μέ
κάτασπρα σπιτάκια. Ή ζωή έκυ-
λοΰσεν έκεί ήσυχος καί μονότονος
Οί Άγχ'.αλίται είχαν έξοικειωθϋ
μέ την Τουρκικήν διοίκησιν, κατ¬
ώρθωσαν μάλιστα μέ την εύφυίαν
χαί την φιλεργατικότητά των, νά
είναι αύτοι οί πραγματικαί
,«δ τόπου των.
Ό ολεϋρος
Ιϊ,ατα
Ά
κύριο!
, μίαν ημέραν, τα πράγ-
ήλλαζαν ρ&ζικώς όψιν. Ή
ή ί ί οί
ήζ ρ ψ
Άνατολ!κή Ρωμυλία είς την οποί¬
αν υπήγετο καί ή Άγχίαλος, παρ-
εχωρήίη «!ς την Βουλγαρίαν τω
1878, δυνάμει τής Βερολινείου συν-
θήκης.'Η. Άγχίαλος ήλλαξε κύρι¬
ον. Καί ό νί'ος κυριος ήτο τραχύς
καί δάνχισος, αιμοδηψής καί θηρι-
ώίης. Άπό την εποχήν ποΰ κατέλα¬
βε την νέαν αύτην περιφέρειαν, ή
μοναίική τού σκέψις ήτο νά έκ&ουλ-
γαρίστ;, έξαφανίζων όλα τα ξένα
στο;χεία ποΰ υπήρχον είς αύτην.
Έννοείται 2έ, ότι ή μήνις τού έ-
στράφη κυρίως κατά των 'Ελλήνων
εναντίον των οποίων ησθάνετο πα¬
λαίον καί άσβεστον μίσος.
Καί άπο τού 1905 ή Βουλγαρία
απεφάσισε νά Οέσχ) είς εφαρμογήν
τό σχέίιόν της περί εξοντώσεως
των 'Ελλήνων πού έμειναν εις τα
Κράτΐ-ς της. ΈπΥίκολούθησαν διώ-
ξεις καί φυλακίσεις, σφαγαι καί έμ-
πρησμοί, διασμοί καί άπαγχονίσεΐς.
Τάς σκληΐοτέρας καταδιώξεις υ¬
πέστη ΊΒίως ό Κλήρος. Οί Έλλη¬
ν ικοί πληθϋσμοί τής Φιλιππουπόλε-
ως, τοϋ Άκ Μκουνάρ, τοΰ Παζαρ
τζίκ, τής Περιστεράς, τής Στε-
νημάχου, έμαρτύρησαν κυριολεκτι¬
κώς άπο την άνηλεή άπανθρωπίαν
των Βουλγάρων.
Άλλά τα «τερίγραπτα μαρτύρια
τοΰ Ελληνισμόν τής Μακεδονίας ε-
μελλον νά καταλήιξοον είς ίνα τρα¬
γικον άποκορυφωμα, είς την κατα-
στρι>ψΎίν τής Άγχιάλί».
Ή καταττροφή τής ΆγχιάΑί!-
δέν υπήρξεν έργον στϊγμιαίο^ άνα-
δραομοϋ παθών, ώς έκ τής προ-
χλητικής στάσεως των κατοίκων
της. Δεκαπέντδ ημέρας πρό τή,ς
καταστροφής, τα μέλη τοΰ ΒοΛγα-
ϋ Κομίτάτου ίιεκή,υττον είς
Π ό ί ύ
Την
τραγική ήμέρα
30ήν Ίο»λ(», 19Ο6,ή μέ¬
' 'Α
η ή (, ή μ
ραν Κ;>ρ:ακτ'ν, οί κάτοικοι τής 'Αγ-
χιάλοι» είϊον μέ τρόμον στίφη Βθ!>λ-
γάρων έκ Πύργου καί των χερι-
χώρων νά έφορμοϋν έντος τοά χω¬
ρίου των μέ σκοποος άχι βεβαία ά-
γαβούς. Οί ^γχιαλίται Οά ήμπο-
ροΰσαν είς την κρίσιμον αυτήν πε¬
ρίστασιν νά καταφύγουν είς την μο¬
νήν τοΰ 'Αγίου Γεω;γίου, άπένο·>
ατ> 15 μόνον λεπτά τής Άγχιαλου
καί χρησιμεόουσαν ώς προπύργιον
αυτής. Άλλ' αί άργαί ελαδον ΰπ'
όψιν των αίτήν την λεπτομέρειαν
καί παρέϊωσαν την μονήν μερικάς
ημέρας πρίν τής καταττροφής είς
τοΰς ΒοΛγάρους, διά νά μή την
χρησιμοποίησιν οί "Ελληνες.
Καί οί Άγχιαλίται έμειναν άν-
ϋΐτεράσπ'.ττοι—γωρίς νά εχουν όπλα
νά πολεμητουν καί φρούριον διά νά
ύ Τ
Άγχίαλον. Τοΰς άφαιροΰσαν δηλ
αέσον ΰπερασπίσεως. Ό Έλ-
τόν Π ΰργον καί την Φιλιππούπολιν
ότι την 30ήν Ιουλίου θά μεταβώσ;
5:ά νά καύσουν την Άγχίαλον. Τέ-
λος, τρείς ημέρας προ τής ν.ατχ-
στροφής, ή έπιτό-πιος Βουλγαρική
εφημερίς «Κρά?» προσεκάλει όλην]
την Βουλγαρίαν νά σπεύση πρός ληνικθς πληθυσμός τής γραφικης
" ,Οίϊάλου. Όλααύ αυτής πόλεως ήτο καταδικασμενος
είς βέβαιον, μαρτυρικόν θάνατον
Ο; Άγχ'.αλίται κατέφυγαν τότε είς
την Εκκλησίαν, τό Σχολείον καί
είς τα στερεώτερα σπίτια τής πό-
/εως. Ή πρώτη λοιπόν επίθεσις
·~**ί
μη φρρ
ο,ος-ωθοΰν έντός αύτοΰ. Το τρομε-
ρωτερον δέ6ι' αΰτοΰς ήτο, ?τι τα
όργανα τής άστυνομίας τους άπηγό-|
ρευσαν νά καταλάδουν ώρ-.σμένας
Ιίς Οέσε'.ς γΰρω άπο τή
ΰ ά
Ό "Εδουαρδ Ι
τής 'Αγχιάλου.
τα μαρτυροΰσαν, δτι ή καταστροφή
τής άμιγοΰς 'Ελληνικής πόλεως έ-
δυσσοίομείτο άπό μακροΰ χρόνου.
Καί τώρα δς έξιστορησωμεν τό
φοβερόν αΰτό δράμα.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ή Οίκονομική Άχρόπολις τοϋ ΈλληνισμοΟ
18*11
1929
Αια τους δικούς αας «την 'Έλλάδα. το καλλίτερο
ΧΡΓΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ
Κ Α Ι
6ώρό
της
ΠΡΟΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ
βας εΕναί £να ίΙΜΙΤΕΟ ΟΗΕΟΚ τής Έθνικής Τρα«έζ
Έ λ λ ά 8 ο ? η£να ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ η ΤΗΛΕΓΡΑΦίΚΟ
αυτής.
ης
ΝΑΤΙΟΝΑί. ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ 1.ΑΝΕ ΝΕΥν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
^ΟΗ^Τ 5763
33 50. ΟίΑΠΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙ ΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΛΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙΙΙΙ.0ΙΝ6
(δϋΙΤΕ 744)
ΟΗΙΟΑΟΟ, 11.1.,
μ,»-, οι·(ϋΐ-;ος
έφυγον είς την παραλίαν
ολίγων πείΐσωΌϊντων ί·
των. Ενταύθα άρχεται άλ..,
6>Βία... Έσονται είς τηνΐΐ
των Βουλγάρων απεκρούσθη ΰπόΐν,ιχτα, μή έχον ττλέον
των Ουμάτων τους. Τουτο έστάβτ] τροφήν,
άοορίΐή, 5ιά νά γενικευθήή μάχη
Οί Βοΰλγαροι ώχυρώθησαν είς τό
Τουρκικό τζαμί καί είς τό τελωνεί¬
ον καί άρχισαν άπό έκεί νά πυρο-
βίλοΰν κατά των οκκηαάτων είς τα
οποίο' κατέφυγον οί 'Ελληνες.
Έν τούτοις ο! Ά-^χιαλίται άν-
Οίσταντο καρτ-ίρικώτατα, αολονότι
«ί'/αν νά άντιπαλαίσουν κατά πολυ-
τληθοϋς έχ^ροΰ. Πράγματί είς τάς
τ?Γεί< των Βουλγάρων πολιορκη- τών προσότίθεντο καί νέαι διαρκώς .ίπ'.κουρίζι. Άπό τα περίγωρα κατ- έφθανον κα! άλλοι Βοΰλγαροι, μιέ την έλπίϊα νά τοΰς ϊοθή ή εύκαι- ρία νά σκθτώσουν, νά συλήσουν, νά καταστρέψο-ν. Είς τόν Πύργον ο: ραπάνες των έκκλησιών έσήτχαιναν από τό πρωΐ πρός συναγερμόν και αποστολήν έπ'.κουρίας δπλων καί πολεμεφοΒίων. Τελος περί την μεσημβρίαν κατέ- ΐθασε καί έφιππος χωροφΑαχή ή όττοία έιτενέδη μεταξύ των μαχομέ- νων, άνα-^κάσασα τούς Άγχιαλίτας νά παύσουν τό πΰρ, ίιά νά μή φο- υθή «κανίίς άντιπρόσωπος τοΰ νό- υ καί τής έςουσίας». Άρφ·' ετέ¬ ρου ενόμισαν, ότι ή επέμβασις ■ ιρο^ιυλακής θά τοΰς έγλύττωνεν άπο την μανίαν των λοιπών Βουλ¬ γάρων. Πόσον ό<ιως ήσαν γελασμένοι! Μόλις έπαυσαν τα πυρά, οί Βοΰλ- γαροι ήρχισαν νά καίουν τα σπίτια μέ ίόμβας καί πετρέλαιον. Ό πα- νικός ποΰ επηκολούθησεν, ή άλλο- οτΰνη πό» κατέλαβε τούς δυστυ- χείς Άγχιαλίτας, είναι κάτί άπε- τα κτηντ: να τέραν ,κτηνώϊη ορμήν τον ί την άτίμ<<>σ!ν, φεϋ! Αι' ά-Ί
:·.Ιο.σ: ριν.ί, οΐνον ή
~ε!ναλέας κα! πεοο5'α>
καί γυναίκας, οτω; τας < νώϊους όρ^ής.» Χίλια ϊ'.ακόσια Έλλην,χίΐ τ(α κα! καταστηματα είχεν ι γίαλος. Καί οάτε ενα 3έν; άθ;κτον. "Ολα έκαητζν. λ'ά;ας >Ελλήνων είγεν ή Ά
λος. Καί αόνον Ι'λ τΧ&κ
Οησαν άπό τάς σφαίρα; -"1
αά-/Ζ!ρ*ν καί άπό τάς
<-Έρυθο;ωμεν ν ά λεγά ρ γρ Α «Βουλγαρία», όργανον^τοίβ^Η πρωθ^ουργοΰ Δάνεφ, ϊή γ,^^Μ ^^ την έκθεβιν τού Πατριαρχείον. «Τότε πλέον έκαστος ίσπευσεν ό¬ πως σώσΐ) έκ των φλογών τα τέκνα τΓυ καί τοΰς γέροντας γονείς τού καί την σύζυγον το.>—λέγει μία σχε-
τ:κή έκθεσις τοΰ Οίκουμενικοΰ Π α
τρ'.α;ρ7ΐίου, δημοσιευθείσα είς την
«Εκκλησιαστικήν Άλή·Θειαν»'—
Όποία φρίκη, όποίοι κλαυβμοί, ό
ποίθ'. θρήνοι! Αί φωναί παίδων, γν-
νααών, γερόντων καί κτηνών, ήτοι
ίππων, κυνών, ήμιόνων χοίρων καί
άγελάίων, απετέλουν αληθή κθιλά-
ία κλαυθμώνος.
»Π όντες οίμώζουσι, τρέχουσι
γ>μνοποδες, μέ τα νυκτικά των μό¬
νον, άλλοι, ν.αυθέντες τα μέλη, τρέ-
"/ουσ'. πρνς την παραλίαν. Τό πΰρ
υπο μέν των Βουλγάρων ώθεΐται
πρός Ανατολάς, όπως άπθτεφρώσγ;
ολόκληρον την Άγγίαλον, υπό τοΰ
άνέμου ομως ώ6εϊτα: πρός^Δυσμάς,
ίπου καίονται καί τίνα κυδερνητικά
χ^αταστήιχατα, ήτοι ή Βουλγαρική
Σ/ολή, τό Τηλεγραφείον κλπ. Π ολ-
λοί έκβηταν ζώντες έντος τής Πα-
ν>γίας καί έν πολλαίς οίκίαις. Τό
-^ •/.ιχίζχντζ μόλίς μβτά τα μ«σβ-
Δάνε
λία τής πρωτοφανές
στροφής.
Ή
Τα ϊιατωθέντα άτ: :ψ ι
σ-ίθν αυτήν πανωλεβραν Β«»
τεφυγον, ώς ήτο έπάιε^ >=:·
Έλλάίχ—είς την 'Ρ·",*»-.1
ποία ήτο άκόμη^/ζ.ν
μικώς άπό την ήτταν
100.000
■Ηλ
απο την συρροήν
γων έκ θεσσαλίας
Παρ' όλην Ομω? '^'
θέσιν της ή Ελλάς ίέ»
νά αφήση είς το ^
5ύο χιλιά3ας ΧριστίΤ'ων
σκληρώς δ'.κιμασθεντων. ^
χΛτε
λΐον
ώνομάΛτ,
4 ί
^ Μ
σουν καί'πάλιννέαςέΐτ^-- Ι
χιαλίται ί^Λτβοτ'
V*
ί
νην την
Ή
μ&ρον.
τήν γεωργιιτν και >ν
'Αλλά τό €ρβμΛ ^
λεως των, ποΰ ελο^-
ρά «ΰ Εύ=είνου; ^
Ί'.'ϊ
Ο, ΑΠΑΧΗΔΕΣ
Πτοτ^ον '
ΤΒΝ
χον
πμα « ,
κόσμον εκ
τί
ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓ1ΚΑΙ
ΟΙ ΠΡΟΣΦΫΓΕΣ
ΜΙΑ ΜΙΚΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΤΑΤΗ ΠΟΛΙΣ.- Η ΒΟΛΓΑΡΙΚΗ ΛΑΙΛΑΨ.- Η 30 ΙΟΥΛΙΟΥ 1906.
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ.- ΕΦΟΝΕΥΘΗ-
ΣΑΝ 4.000 ΕΝΤΟΣ 0ΛΙΓ1ΖΝ «ΡβΝ.- ΟΙ ΠΡΟΣΦΫΓΕΣ ΙΔΡΥΟΥΝ ΤΗΝ
ΝΕΑΝ ΑΓΧΙΑΛΟΝ.
ά-
Είς την είσοδον τοό κόλπου τοΰ
Πύργου, επί τής θρακ:κής π
λι'ας τοΰ Ρΰςείνου, ήττο άλλοτε
ιτλωμένον· ένα μ.ιχ.ρό. γραφικώτατο
'Ελληνικο χωριό, ή Άγχίαλος, μέ
ί«ν?ροφυτευμένην προκυμαίαν καί μέ
κάτασπρα σπιτάκια. Ή ζωή έκυ-
λοΰσεν έκεί ήσυχος καί μονότονος
Οί Άγχ'.αλίται είχαν έξοικειωθϋ
μέ την Τουρκικήν διοίκησιν, κατ¬
ώρθωσαν μάλιστα μέ την εύφυίαν
χαί την φιλεργατικότητά των, νά
είναι αύτοι οί πραγματικαί
,«δ τόπου των.
Ό ολεϋρος
Ιϊ,ατα
Ά
κύριο!
, μίαν ημέραν, τα πράγ-
ήλλαζαν ρ&ζικώς όψιν. Ή
ή ί ί οί
ήζ ρ ψ
Άνατολ!κή Ρωμυλία είς την οποί¬
αν υπήγετο καί ή Άγχίαλος, παρ-
εχωρήίη «!ς την Βουλγαρίαν τω
1878, δυνάμει τής Βερολινείου συν-
θήκης.'Η. Άγχίαλος ήλλαξε κύρι¬
ον. Καί ό νί'ος κυριος ήτο τραχύς
καί δάνχισος, αιμοδηψής καί θηρι-
ώίης. Άπό την εποχήν ποΰ κατέλα¬
βε την νέαν αύτην περιφέρειαν, ή
μοναίική τού σκέψις ήτο νά έκ&ουλ-
γαρίστ;, έξαφανίζων όλα τα ξένα
στο;χεία ποΰ υπήρχον είς αύτην.
Έννοείται 2έ, ότι ή μήνις τού έ-
στράφη κυρίως κατά των 'Ελλήνων
εναντίον των οποίων ησθάνετο πα¬
λαίον καί άσβεστον μίσος.
Καί άπο τού 1905 ή Βουλγαρία
απεφάσισε νά Οέσχ) είς εφαρμογήν
τό σχέίιόν της περί εξοντώσεως
των 'Ελλήνων πού έμειναν εις τα
Κράτΐ-ς της. ΈπΥίκολούθησαν διώ-
ξεις καί φυλακίσεις, σφαγαι καί έμ-
πρησμοί, διασμοί καί άπαγχονίσεΐς.
Τάς σκληΐοτέρας καταδιώξεις υ¬
πέστη ΊΒίως ό Κλήρος. Οί Έλλη¬
ν ικοί πληθϋσμοί τής Φιλιππουπόλε-
ως, τοϋ Άκ Μκουνάρ, τοΰ Παζαρ
τζίκ, τής Περιστεράς, τής Στε-
νημάχου, έμαρτύρησαν κυριολεκτι¬
κώς άπο την άνηλεή άπανθρωπίαν
των Βουλγάρων.
Άλλά τα «τερίγραπτα μαρτύρια
τοΰ Ελληνισμόν τής Μακεδονίας ε-
μελλον νά καταλήιξοον είς ίνα τρα¬
γικον άποκορυφωμα, είς την κατα-
στρι>ψΎίν τής Άγχιάλί».
Ή καταττροφή τής ΆγχιάΑί!-
δέν υπήρξεν έργον στϊγμιαίο^ άνα-
δραομοϋ παθών, ώς έκ τής προ-
χλητικής στάσεως των κατοίκων
της. Δεκαπέντδ ημέρας πρό τή,ς
καταστροφής, τα μέλη τοΰ ΒοΛγα-
ϋ Κομίτάτου ίιεκή,υττον είς
Π ό ί ύ
Την
τραγική ήμέρα
30ήν Ίο»λ(», 19Ο6,ή μέ¬
' 'Α
η ή (, ή μ
ραν Κ;>ρ:ακτ'ν, οί κάτοικοι τής 'Αγ-
χιάλοι» είϊον μέ τρόμον στίφη Βθ!>λ-
γάρων έκ Πύργου καί των χερι-
χώρων νά έφορμοϋν έντος τοά χω¬
ρίου των μέ σκοποος άχι βεβαία ά-
γαβούς. Οί ^γχιαλίται Οά ήμπο-
ροΰσαν είς την κρίσιμον αυτήν πε¬
ρίστασιν νά καταφύγουν είς την μο¬
νήν τοΰ 'Αγίου Γεω;γίου, άπένο·>
ατ> 15 μόνον λεπτά τής Άγχιαλου
καί χρησιμεόουσαν ώς προπύργιον
αυτής. Άλλ' αί άργαί ελαδον ΰπ'
όψιν των αίτήν την λεπτομέρειαν
καί παρέϊωσαν την μονήν μερικάς
ημέρας πρίν τής καταττροφής είς
τοΰς ΒοΛγάρους, διά νά μή την
χρησιμοποίησιν οί "Ελληνες.
Καί οί Άγχιαλίται έμειναν άν-
ϋΐτεράσπ'.ττοι—γωρίς νά εχουν όπλα
νά πολεμητουν καί φρούριον διά νά
ύ Τ
Άγχίαλον. Τοΰς άφαιροΰσαν δηλ
αέσον ΰπερασπίσεως. Ό Έλ-
τόν Π ΰργον καί την Φιλιππούπολιν
ότι την 30ήν Ιουλίου θά μεταβώσ;
5:ά νά καύσουν την Άγχίαλον. Τέ-
λος, τρείς ημέρας προ τής ν.ατχ-
στροφής, ή έπιτό-πιος Βουλγαρική
εφημερίς «Κρά?» προσεκάλει όλην]
την Βουλγαρίαν νά σπεύση πρός ληνικθς πληθυσμός τής γραφικης
" ,Οίϊάλου. Όλααύ αυτής πόλεως ήτο καταδικασμενος
είς βέβαιον, μαρτυρικόν θάνατον
Ο; Άγχ'.αλίται κατέφυγαν τότε είς
την Εκκλησίαν, τό Σχολείον καί
είς τα στερεώτερα σπίτια τής πό-
/εως. Ή πρώτη λοιπόν επίθεσις
·~**ί
μη φρρ
ο,ος-ωθοΰν έντός αύτοΰ. Το τρομε-
ρωτερον δέ6ι' αΰτοΰς ήτο, ?τι τα
όργανα τής άστυνομίας τους άπηγό-|
ρευσαν νά καταλάδουν ώρ-.σμένας
Ιίς Οέσε'.ς γΰρω άπο τή
ΰ ά
Ό "Εδουαρδ Ι
τής 'Αγχιάλου.
τα μαρτυροΰσαν, δτι ή καταστροφή
τής άμιγοΰς 'Ελληνικής πόλεως έ-
δυσσοίομείτο άπό μακροΰ χρόνου.
Καί τώρα δς έξιστορησωμεν τό
φοβερόν αΰτό δράμα.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ή Οίκονομική Άχρόπολις τοϋ ΈλληνισμοΟ
18*11
1929
Αια τους δικούς αας «την 'Έλλάδα. το καλλίτερο
ΧΡΓΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ
Κ Α Ι
6ώρό
της
ΠΡΟΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ
βας εΕναί £να ίΙΜΙΤΕΟ ΟΗΕΟΚ τής Έθνικής Τρα«έζ
Έ λ λ ά 8 ο ? η£να ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ η ΤΗΛΕΓΡΑΦίΚΟ
αυτής.
ης
ΝΑΤΙΟΝΑί. ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ 1.ΑΝΕ ΝΕΥν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
^ΟΗ^Τ 5763
33 50. ΟίΑΠΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙ ΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΛΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙΙΙΙ.0ΙΝ6
(δϋΙΤΕ 744)
ΟΗΙΟΑΟΟ, 11.1.,
μ,»-, οι·(ϋΐ-;ος
έφυγον είς την παραλίαν
ολίγων πείΐσωΌϊντων ί·
των. Ενταύθα άρχεται άλ..,
6>Βία... Έσονται είς τηνΐΐ
των Βουλγάρων απεκρούσθη ΰπόΐν,ιχτα, μή έχον ττλέον
των Ουμάτων τους. Τουτο έστάβτ] τροφήν,
άοορίΐή, 5ιά νά γενικευθήή μάχη
Οί Βοΰλγαροι ώχυρώθησαν είς τό
Τουρκικό τζαμί καί είς τό τελωνεί¬
ον καί άρχισαν άπό έκεί νά πυρο-
βίλοΰν κατά των οκκηαάτων είς τα
οποίο' κατέφυγον οί 'Ελληνες.
Έν τούτοις ο! Ά-^χιαλίται άν-
Οίσταντο καρτ-ίρικώτατα, αολονότι
«ί'/αν νά άντιπαλαίσουν κατά πολυ-
τληθοϋς έχ^ροΰ. Πράγματί είς τάς
τ?Γεί< των Βουλγάρων πολιορκη- τών προσότίθεντο καί νέαι διαρκώς .ίπ'.κουρίζι. Άπό τα περίγωρα κατ- έφθανον κα! άλλοι Βοΰλγαροι, μιέ την έλπίϊα νά τοΰς ϊοθή ή εύκαι- ρία νά σκθτώσουν, νά συλήσουν, νά καταστρέψο-ν. Είς τόν Πύργον ο: ραπάνες των έκκλησιών έσήτχαιναν από τό πρωΐ πρός συναγερμόν και αποστολήν έπ'.κουρίας δπλων καί πολεμεφοΒίων. Τελος περί την μεσημβρίαν κατέ- ΐθασε καί έφιππος χωροφΑαχή ή όττοία έιτενέδη μεταξύ των μαχομέ- νων, άνα-^κάσασα τούς Άγχιαλίτας νά παύσουν τό πΰρ, ίιά νά μή φο- υθή «κανίίς άντιπρόσωπος τοΰ νό- υ καί τής έςουσίας». Άρφ·' ετέ¬ ρου ενόμισαν, ότι ή επέμβασις ■ ιρο^ιυλακής θά τοΰς έγλύττωνεν άπο την μανίαν των λοιπών Βουλ¬ γάρων. Πόσον ό<ιως ήσαν γελασμένοι! Μόλις έπαυσαν τα πυρά, οί Βοΰλ- γαροι ήρχισαν νά καίουν τα σπίτια μέ ίόμβας καί πετρέλαιον. Ό πα- νικός ποΰ επηκολούθησεν, ή άλλο- οτΰνη πό» κατέλαβε τούς δυστυ- χείς Άγχιαλίτας, είναι κάτί άπε- τα κτηντ: να τέραν ,κτηνώϊη ορμήν τον ί την άτίμ<<>σ!ν, φεϋ! Αι' ά-Ί
:·.Ιο.σ: ριν.ί, οΐνον ή
~ε!ναλέας κα! πεοο5'α>
καί γυναίκας, οτω; τας < νώϊους όρ^ής.» Χίλια ϊ'.ακόσια Έλλην,χίΐ τ(α κα! καταστηματα είχεν ι γίαλος. Καί οάτε ενα 3έν; άθ;κτον. "Ολα έκαητζν. λ'ά;ας >Ελλήνων είγεν ή Ά
λος. Καί αόνον Ι'λ τΧ&κ
Οησαν άπό τάς σφαίρα; -"1
αά-/Ζ!ρ*ν καί άπό τάς
<-Έρυθο;ωμεν ν ά λεγά ρ γρ Α «Βουλγαρία», όργανον^τοίβ^Η πρωθ^ουργοΰ Δάνεφ, ϊή γ,^^Μ ^^ την έκθεβιν τού Πατριαρχείον. «Τότε πλέον έκαστος ίσπευσεν ό¬ πως σώσΐ) έκ των φλογών τα τέκνα τΓυ καί τοΰς γέροντας γονείς τού καί την σύζυγον το.>—λέγει μία σχε-
τ:κή έκθεσις τοΰ Οίκουμενικοΰ Π α
τρ'.α;ρ7ΐίου, δημοσιευθείσα είς την
«Εκκλησιαστικήν Άλή·Θειαν»'—
Όποία φρίκη, όποίοι κλαυβμοί, ό
ποίθ'. θρήνοι! Αί φωναί παίδων, γν-
νααών, γερόντων καί κτηνών, ήτοι
ίππων, κυνών, ήμιόνων χοίρων καί
άγελάίων, απετέλουν αληθή κθιλά-
ία κλαυθμώνος.
»Π όντες οίμώζουσι, τρέχουσι
γ>μνοποδες, μέ τα νυκτικά των μό¬
νον, άλλοι, ν.αυθέντες τα μέλη, τρέ-
"/ουσ'. πρνς την παραλίαν. Τό πΰρ
υπο μέν των Βουλγάρων ώθεΐται
πρός Ανατολάς, όπως άπθτεφρώσγ;
ολόκληρον την Άγγίαλον, υπό τοΰ
άνέμου ομως ώ6εϊτα: πρός^Δυσμάς,
ίπου καίονται καί τίνα κυδερνητικά
χ^αταστήιχατα, ήτοι ή Βουλγαρική
Σ/ολή, τό Τηλεγραφείον κλπ. Π ολ-
λοί έκβηταν ζώντες έντος τής Πα-
ν>γίας καί έν πολλαίς οίκίαις. Τό
-^ •/.ιχίζχντζ μόλίς μβτά τα μ«σβ-
Δάνε
λία τής πρωτοφανές
στροφής.
Ή
Τα ϊιατωθέντα άτ: :ψ ι
σ-ίθν αυτήν πανωλεβραν Β«»
τεφυγον, ώς ήτο έπάιε^ >=:·
Έλλάίχ—είς την 'Ρ·",*»-.1
ποία ήτο άκόμη^/ζ.ν
μικώς άπό την ήτταν
100.000
■Ηλ
απο την συρροήν
γων έκ θεσσαλίας
Παρ' όλην Ομω? '^'
θέσιν της ή Ελλάς ίέ»
νά αφήση είς το ^
5ύο χιλιά3ας ΧριστίΤ'ων
σκληρώς δ'.κιμασθεντων. ^
χΛτε
λΐον
ώνομάΛτ,
4 ί
^ Μ
σουν καί'πάλιννέαςέΐτ^-- Ι
χιαλίται ί^Λτβοτ'
V*
ί
νην την
Ή
μ&ρον.
τήν γεωργιιτν και >ν
'Αλλά τό €ρβμΛ ^
λεως των, ποΰ ελο^-
ρά «ΰ Εύ=είνου; ^
Ί'.'ϊ
Ο, ΑΠΑΧΗΔΕΣ
Πτοτ^ον '
ΤΒΝ
χον
πμα « ,
κόσμον εκ
τί
<ΕΘΝΙΚΟΣ
>_ ΚΥΡΙΑΚΗ. Μ
ΙπΡΟΣΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Δεξι^, ό Κυβερνήτης Τζών Σ. Φίσερ, τής Πενσυλβανίας. Άριστερςί, ό
Ουΐλλιαμ Σ. Βέαρ, όστις άπεκλείσθη έκ της Όμοσπονδιακής Γερουοτας
διά τής ψήφου των Γερουσιαστών.
Ή "Ε>σα Βάν Ντρόυζεν, ΰψους 8 ποδών καί 6 1)2
δακτύλων, καί ή άδελφή της Χίλντα, νψους μόνον 7
ποδών καί 11 δακτύλων, αί οποίαι εσχάτως ανεχώρη¬
σαν έκ Νέας "Υόρκης διά Βερολίνον. Ή "Ελσα απο-
χαιρετβ τόν συνταγμ. Κάσΐτεο.
Χώλλ, ή όποία μετέχει τοϋ έν Νέςι Ύόρκη
ονμένου διαγωνισμοΰ πρός εκλογήν ώραίων
ς στα)οΰν είς τό Χόλλυγουντ νά γίνουν
ήθοποιοί τοΰ κινηματογράφου.
1
■> ι
'Ο δρτι εκλεγείς Πρόεδρος τοΰ Μεξικοΰ, Παχτκουάλ
"Ορτζ Ρούμπιο, γενόμενος δεκτός υπό τοΰ Δημάρ-
χου Γουώκερ, ^ής Νέας "Υόρκης.
Ή ήθοποιός "Εδνα Λήντομ μετα τοϋ εκατομμυριουχου σύζυγον της,
Φράγκ Γ. Ντόλγκερ. Κατά τής "Εδνας έκίνησεν άγωγήν ή κ. Δώρις
"Εντωρ, έκ Νέας Ίερσέης, ζητούσα αποζημίωσιν 400.000 δολλ.^, λέγουσα
ότι την έστέριισε τής άγάπης τοΰ πρώην συζύγου της, Τσίκ "Εντωρ.
Γ* ίιΗοΐΙ!0"^ δ°λλάρια ό θεατρώνης Μ. Κά-
Η το/ί, Α^..Λυοε?' 'Ο Κάοω την χατηγοοε.
·ς· Ή Ράκουελ λέγει δτι ό άη
"Αυρες δένητο καλός.
φυλάσσουσα τα άνθρακωρυχεία έν Κννκάϊντ, Ίλλινόϊς,
ογίας πολλών χιλιάδων «νθρακωρΰχων έν τφ διβμερν-
οματι τής Ιευλοοοιλ.
έν Μπροΰκλυν, ή όποία Θέλει νά ύπανδρευθη έκ νέου
τόν σύζυγον της Φ. Λ. Τσώρτς, άφοΰ έλαβε διαζύγιον
άπο αυτόν πρό ενός μηνός, έν Ρήνο, Νεβάδας.
Ή "Αγκνες Αΰρηλία Τσώρτς, πρ<ί)ην τηλεφωνήτρια
ΙπΡΟΣΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Δεξι^, ό Κυβερνήτης Τζών Σ. Φίσερ, τής Πενσυλβανίας. Άριστερςί, ό
Ουΐλλιαμ Σ. Βέαρ, όστις άπεκλείσθη έκ της Όμοσπονδιακής Γερουοτας
διά τής ψήφου των Γερουσιαστών.
Ή "Ε>σα Βάν Ντρόυζεν, ΰψους 8 ποδών καί 6 1)2
δακτύλων, καί ή άδελφή της Χίλντα, νψους μόνον 7
ποδών καί 11 δακτύλων, αί οποίαι εσχάτως ανεχώρη¬
σαν έκ Νέας "Υόρκης διά Βερολίνον. Ή "Ελσα απο-
χαιρετβ τόν συνταγμ. Κάσΐτεο.
Χώλλ, ή όποία μετέχει τοϋ έν Νέςι Ύόρκη
ονμένου διαγωνισμοΰ πρός εκλογήν ώραίων
ς στα)οΰν είς τό Χόλλυγουντ νά γίνουν
ήθοποιοί τοΰ κινηματογράφου.
1
■> ι
'Ο δρτι εκλεγείς Πρόεδρος τοΰ Μεξικοΰ, Παχτκουάλ
"Ορτζ Ρούμπιο, γενόμενος δεκτός υπό τοΰ Δημάρ-
χου Γουώκερ, ^ής Νέας "Υόρκης.
Ή ήθοποιός "Εδνα Λήντομ μετα τοϋ εκατομμυριουχου σύζυγον της,
Φράγκ Γ. Ντόλγκερ. Κατά τής "Εδνας έκίνησεν άγωγήν ή κ. Δώρις
"Εντωρ, έκ Νέας Ίερσέης, ζητούσα αποζημίωσιν 400.000 δολλ.^, λέγουσα
ότι την έστέριισε τής άγάπης τοΰ πρώην συζύγου της, Τσίκ "Εντωρ.
Γ* ίιΗοΐΙ!0"^ δ°λλάρια ό θεατρώνης Μ. Κά-
Η το/ί, Α^..Λυοε?' 'Ο Κάοω την χατηγοοε.
·ς· Ή Ράκουελ λέγει δτι ό άη
"Αυρες δένητο καλός.
φυλάσσουσα τα άνθρακωρυχεία έν Κννκάϊντ, Ίλλινόϊς,
ογίας πολλών χιλιάδων «νθρακωρΰχων έν τφ διβμερν-
οματι τής Ιευλοοοιλ.
έν Μπροΰκλυν, ή όποία Θέλει νά ύπανδρευθη έκ νέου
τόν σύζυγον της Φ. Λ. Τσώρτς, άφοΰ έλαβε διαζύγιον
άπο αυτόν πρό ενός μηνός, έν Ρήνο, Νεβάδας.
Ή "Αγκνες Αΰρηλία Τσώρτς, πρ<ί)ην τηλεφωνήτρια
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1ί»23.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ϊ€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ]
ΕΛΑΒΕ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ
ΟΙ Δι/ιοκςατικοι τής Άλαμπά-
μα; εδωσαν ίνα διδακτικόν μά&η-
μα είς τόν Γερουσιαστήν των Χέ-
φλιν, τού όποίου λήγει ή περίοδος.
Τό Δημοκρατικόν Κόμμα τής Π ο-
λιτείας τού δέν θά τόν ύπόδείξη
ώς ί»ποψηφιον δι' έπανεκλογήν έ-
πειδή ήθετησεν τάς πρός τό Κόμ-
μα ύποχρεώσεις τού κατά τας τε¬
λευταίας παοεδρικάς εκλογάς. Ή
άξιοπρέπεια τοϋ Δημοκρατικοΰ
Κόμματος έπέοαλλεν μίαν τοιαύτην
απόφασιν. Διότι ό κατ' δνομα Δη¬
μοκρατικάς Γερουσιαστής κ. Χέφ-
λιν, δχι μόνον προσεχώρησεν μέ
τραγικοκωμικ7]ν θεαματικότητα είς
τάς σημαίας τοΰ Κλανισμοϋ διά νά
εκσφενδονίση όλον τού τό δηλητή¬
ριον κατά τοΰ ΣμΙθ, άλλά καί ΰ-
πεστή,ριξεν τό αντίπαλον πολιτι¬
κόν στρατόπεδόν είς μίαν στιγμήν
κατά τψ οποίαν αί οΐκογενειακαί
διενέξεις και διαφωνίαι είχον τε¬
θή κατά μέρος ίνα επιτευχθή) ή νί¬
κη τοΰ Κόμματος. Καί έντός τη;
Γερουσίας σμως ό κ. Χέφλιν ίτψω-
σεν την σημαίαν των θρησκευτι-
κών διαιρέσεων δ:ά των άδιακό-
πων τού έπνθέσεων κατά τοϋ Π απι
σμόν καί των Καθολικών, λησμο-
ΑθΛΗΤΙΚΑ
νών ότι τό Σύνταγμα τή; Ιλευθε-
ρας Άμερικής δέν κάμνει διάκ,ρι-
σιν μεταξύ θρησκευμάτων καί φυ-
λών. Ή έντός τής Γερουσίας τοι¬
αύτη στάσις τού άπεδσκιμάσθη υ¬
πό των συναιδέλφων τού αμφοτέ¬
ρων των παοατάίςεων. Ή εν. τοΰ
Έί)νοσυνεδρίου άπσυσία τού δέν θά
λυπήση κανένα, ή δέ άποκήρυξί;
τού υπό των Δτναοκρατι.κών τής
Άλαμπάμα; άποτ&εϊ μίαν άκόμη
ένδειξιν τη; καταδίκης τοΰ Κλανΐ-
σμοΰ καί είς αύτάς τάς έστίας τοΐ'.
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΤΟΥ
«ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ καί αθλιότης
τή; νίκης». Αύτός είναι ό τίτλο;
τοΰ τελευταίου βιβλίον τό οποίον
έγραψεν ό πρό ολίγων ημερών α¬
ποθανών μέγα; πολιτικό; τής Γαλ¬
λία; Γεώργιος Κλεμανσώ. Τό βι¬
βλίον αύτό θά κΐ'κλοφορήστ) ταυ¬
τοχρόνως είς τάς σημαντικωτέρα;
.πόλεις τή; Εύρώπη; καί τή; Άμε¬
ρικής περί τα; αρχάς Μάρτιον.
Είναι ενα εΐδος πολιτική; διαίτή-
κης τοΰ Κλεμανσώ, άλλά ταυτο¬
χρόνως είναι καί εντονο; άπάντη-
σι; εί; τό πρόσφατον επί τοΰ πο¬
λέμου σύγγραμαα τού Στρατηγοΰ
Φός, τό οποίον επροκάλεσεν τόσον
ενδιαφέρον καί τόσας συζητήσει;
εϊ; την Ρσλλίαν καί άλλαχοΰ. ΑΊ
πληροφορίαι αύται επί τοϋ τβλευ-
ταίου βιβλίον τοϋ Κλεμανσώ όφεί-
λονται είς την δεσποΓνίδα Βαλεν-
τίνην Θόμψων, κόρην τοΰ Κάστον
θόμιΐ<ων, δστι; διετέλεσεν επί μίαν. _ , , , , , περίΛ,ι» πεντηκονταετίαν μέλο;!^ΐ£!??*ϊ_™1 .!£_μ™ *~? τή; Γαλλικής Βουλής, καί ή όποΐα τρών καί «ΐς την κλίσιν των μέγα-« λων βαρών. Είς τοΰς ικωταθλτ,τι-! αώ 19281929 ή Νέ ΑΘΛΗΤΙ-ΚΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ |βς -γέρχης ^ _0 ρώτον ^,- , «ρ [> Κ,ίμων Κ,ουτέλης, 6 όν είς την κλάτιν των μεγάλον 6α-1 «· Ιπΐ] ||
£ρασιτ£χνης —ρωτοττα» ! ρών καθώς καί είς τοΰς άνοικτώς! , —____ Ι™
λαιστής ματ.ς.— Ή «τούτου Α.Α.Π. "Ελαβε τό ίϊιον ετοςι^6 ~*ρα—^,.^
διοδρομία τού. |δεύτερον €ρα6εϊον είς τοΰς αγώνας, ~Ί? ^^Ου.ί^ '
ττ.ι ι__α «_-.. α.__../__ ς._ι 'τάΧτ.α των Πολιτε'.ών Νέαΰ Ύοο- «κτ α..· ." . ~----— Ή·
, δεύτερον €ρα6εϊον είς τοΰς αγώνας
μιχάλης των Πολιτε'.ών Νέας Ύόρ-
'. .. Ι Ϊ>ΤΕ ντΛ»! 'ΝίΛί Τί'^ίΙΤίΓ. ΙΓΪίΛΤβν
Πρό έχτά έτών. Ινας νέας άπο|™λιΊ? των Πολιτε-.ων Νεας Γορ-
τήν Χίον, ε^ιηομενο; στήν Νέαν ' *ΤΛ ™" ^εας !«?«*«» *?ώτ«ν
Υόρκην, ηρχ'ίαβ νά χρογθμνάςεται «?,2βί!°ν *?'· χρωτϊθλτ,της των Ελ-
ε^ ττν τίλτν. Το νιχινΐ~τΟιον «ώ Ι λιίνων. «'■>?-?<"» βραβείον των Ελ- Ή ένάτη έβδο^Γ - ***"«■ τής Αν Χ·ι; έ< ρας άρχίζί! ΙΤΐ»ή; μερινο «ληαέρι» τού, όπου συστηματι » / ι ι Ι ' ,3---------"ρΐ .-— - . | ^- -«^ .... ίγλθεν εσχάτως είς την Νέαν Υόρ¬ κην διά νά έπιμεληθη την είς την | εγ-ομναζετο όπως γίν— παλαιστής. 1 Παφηχολο-θησ~ιε τα τελευταία -* Ιϊβίΐη. ΒΙοΛ 63κ"ν Αί ανωτέρω νίχαι είναι δλίγαι Διει^υντή- τί1.. . 3ΙκΙ η ό-»ς έχει _βϊί«.. ί βαηζκν. ^ ορ^β«; Έχομεν παρακολο^ήίτε. την χά- χρόνια την χρόοίον τού άθλτ,τοϋ μας ! Αγγλικήν έκδοσιν τη; βιογοαχρίας «Ιί3όοί>ΤίαΓητ^ίΤι
ΐ€ΐ». Τό —- η *ίΐ3ι'1>χ<;1 »- σει- τοΰ έκδότου τοΰ βολίου τοΰ'κοντό 4λλ* καλοδεμένο, χροίχϊβαέ-, ·? '^' ^~51 ™>^«- ^ ^ »■
σει, τού «κοοτου τού 6.6λιου τον , ^ .^ „, ^ χχν „ τους ,ρ-,-,χνας ζαλα-.-ας μας
Κλειιανσω οδτοξ: ατεφασισεν να;ώοβωΛ^ /' ^2ς ^ τώς χχχ. οί βχοιοι δεν ήγαπη^ν αχάμη το
το γραψπ οταν εδιαβασεν το ερ-)λ' , τχ{3^ς καί ό χειο «^ Κ^* >■*< »* !*««« ε?«-.τέχνης. γον τού Στρατα,ρχου Φο;, εις το'./_.„. »^ .... „».....ι/_... _. Λ.. ττ^.... —..___'-- ^^' ">
»- "·—"* έργον
της Κάς Ο " "
ΜίϊΓΐϊποΙΙϊ,
' «αί Βαάα. Κ
Είς τό δεύτ_.
μ | σίονν.«ι "υοίαι Μητΐο,
6 χ. ι
«ώ ό
,
γ
Την νύκτα των χρι
^ά Ηοηάϊπε ώ
ρότερος όλον ο-τήν κλάσιν τοο των
Πάνω τού στχρίζομε πολλάς έλ-
νχιπομονησίας τόσον είς την Γαλ-
νζι πολί» άγοτχητός είς δλο·ος δσοι
σμός τού γιά τον Λόντο, τόν οποίον
ί.ίαν όσον καί εδω είς την Αμερι¬
ή δό ΰ
εδω ς την Αμερι
κήν, διότι πιστεΰεται ότι θά δια-
λαμβάντι Ιξαιρετικής σπουδαιότη
τος άπσκαλύψεις.
Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
Η ΕΙΉΛΗΜΑΤΙΚΟΤΉΣ γε¬
νικώς στοιχίζει είς τό Άμερικανι-
τον εχουν γνωρισει
Το στττθός το·ο κοσμοίν βραίείατ
τα ΟχοϊΌε εκέρδϋτε έχί της παλα:-
στρας. Παλαιών ώς ενας ίπζό
ά ύ' ό
ρς. Πών ώς ενας ίπζότης,
έχων πάντα ύπ' όψει τού ότι ή νίκη
άκούει, τον κάνει όχω; χαρΓΛθλο·>
Θη καί μτ^Οάνε: παρ' αύτοΰ πολλά.
Ό Λάντος ομιλών προ ολίγοι)
καιροΰ -ττερϊ το3 Κθ'οτέλη αίς «ίχε:
«Ό Κίμων είναι ό μόνος Έλλην
„ ^ , -- --Γ-5Γ------ ιια*υ ϋ^Λ-ΐκϊΐ 6οω και εκει νίκων
κόν κοινόν ετησίως τό δχι καί τό-)παντο5. Το 1925 πηρε τ6 πρωτά-
σον εύκαταφρόνητον ποσόν τοϋ|Θλημα των Φιλλανϊοαμερικανικών
ημίσεως δισεκατομμναίου δολλα-1 άγώνων. Τό 1926 πηρε το §5^τε?ο
ρίων κατά τούς ύπολογισμούς τβΰΐπρωτάθληια ΐίόν ΜντΛΜρηΐ ■»·■■».".,
*Αω, ,.-,^ ™ νγ^ι τού ότι η νίκη |« γ "'ί""' -'νΛ! ° μ°νο? -λλην
χρέπει νά κερϊίζεται ϊιά ν&μίμων · <πψ **)·*> α^ι στά μεγαλα δαρη
μέσων καϊ όχί παρανόμων. Είς τ0 , χο^ θά δ^νη&η νά μάς ίγαλη άσχρο-
1925 έχ4λί!<75 έδώ καί έκδϊ νίκων Ι π?θ3·ωχο·;ς στους Όλϋανιηου^ α- ρίων κατά τού; ύπολογισμούς τβΰ «νππροεδρου τοΰ «Έθνικοΰ Σνν- δέσμου Άσφα?^ίαρ>. Τό κοινόν
πληρώνει κατ' ετος όγδοή.κοντα
πέντε έκατομμύρια δολλάρ.α δι'
άσφαίιΐίας κατά τοϋ €γ-/λήματο;.
Άπό κλοπάς καί ληστείας χάνονται
κατ' ετος ,περί τα τριακόσια έκα-
τομαύ,ρια δολλάρια καί άλλα εκα¬
τόν έκατομμύρια άπό καταχρήσεις
πάσης φι'σεως. Φαινόμενον, τό 6-
ποΓον προκαλεΐ δικαίω; τα; ανησυ¬
χίας δχι μόνον των κοΐνωναολόγα/ν,
ΝΕΛ/ΑΡΚ, Ν. ϋ.
ΙΓ ?
ρημ των Μητροπολιτικών
άγώνων, κ2Ττ)ώς καί τό 1928. Είς
γώνας τοΰ 1932. "Εχε; δλα τα προ-
σόντα καλίΰ παλακττοό καί εί
σόντα
χζλζι-ττοΰ κζί είναι
ιτολύ καλλίτερος χαρ' ο,τ: τον νομί-
ζουν πολλοί. Το γνωρίζω ίιότι εχω
------ "" "' πολλάκις».
χαί
ούς 3ΐν3η, Γ>
Μβ1αίβ$ΐ3, αβηοΌΙΠ
ργϊ.^ Κοντάκτωρ ό χ. Βεΐΐεζ
Εΐδική άπογευματΐλή την
σκευήν μέ την όπεραν «Τΐιβ
Ιηβ Οοΐίΐεη Υλ'βχΐ»
κυρίων
χαί ΒεδυηεΓ,
ΜβΓϋηρΙΙί, Τί1)β1Ι,
ΙΙ ΜΡΙ
γς πηρ€ τό πρώτον τοΰ τελειοτέρου παλαίττ&ϋ τού κό-
6ρα6«:ον στήν κλάσιν των 175 λι- ομού τής σήμεραν, όμ,ιλοΰν διά την
• ΐ ΰ Κί
, εάβχοο,
8, Ννϊηάηθϊΐη, ϋ' Αη
&ογ καί Οβηβηονδΐίγ. Κα
κ. Ββ11β2Ζ3.
Την Παρασκευήν έσ.τεβαςϊι
Οηβηϊβπ», μέ τάς χι>ρί~1
Β Ο |
αλλα
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ϋϋΝΙΟΚ ΟΚΌ Β Η
Ι»Γ.ΑΛίΕ 8ΤΚΕΕΤ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ
22
ΑΕΚΕΜΒΡ.
Ή θαυμασία Άθηναϊκή
ήθογραφία τοϋ Κου
ΖΑΧΟΥ ΘΑΝΌΥ
ΤΟ
Ή Κα ΛΙΖΑ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ
Ό Κο; Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
ττράςεις 3
16 πεταχτά, νλυκύτατα
τοαγουδάχια, 16.
ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ Κάς
ΛΙΖΑΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ
καί τού κωμικού Κου
Ι. ΙΩΑΝΜΔΟΥ
ΟΛΟΣ Ο ΟΙΑΣΟΣ
ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Εΐσοδο; Γενική $1.25.
__διανοουμενσυ γλ*-
σμου. Γενικώς νποδεικνύεται ή α-
ναζήτησις της ρίζη; τοΰ" κακοΰ,
διότι κοτθώ; ή πεΐρα απέδειξεν τα
άπό και,οοΰ είς καιρόν λαμβανόμε¬
να δρακόντια μετρα πρό; καταπο¬
λέμησιν τοΰ έγκλήματος, δχι μόνον
| δέν συνετέλεσαν είς τόν περιορι-
; σμόν τού άλλά καί έχωσαν άντίθε-
τα των προσδοκωμενων άποτεί>έ-
σματα. Ή διαπαιοαγώγησι; τής
νεολαίας ύποδεικνυεται ώς τό λυσι-
τελέστερον φάρμακον τό οποίον
μέλλει νά άραιώστ) τα; τάξει; τοΰ;
ύποκόσμου καί νά θεραπεύστ}. ό-
ποίσδήποτε τό κακόν είς την ρίζαν
τού. Αί αύστηραί ποιναί, αί άπα-
γορεύσεις καί οί περ ορισμοί δέν
φοβί^οητν έκείνους ποΰ απέκτΓ/ΐαν
τήιν εξιν όντε νά σέβωνται όντε νά
; φοβοΰνται τού; νόμους.
ΧΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ ΤβΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ Κίναν ανεκαλύφθη
άπίλιθωμένος σκελετός άητρώπου
ποΰ εζησεν πρό ενός έκατομμυρίθιτ
έτών. Ή άνακάλιτψις αύτη δίδει
μίαν άκόμη ψυχρολσυσίαν είς .3-
λους εκείνου; τού; «σοφού;» ποΰ
θελοΐ'ν την καταγωγήν τοΰ άνθρω
πίνου γένους άπό τούς -"*·*-:-—
τοΰ Κίμωνος Κουτέλη, τόν ό-
)7Γθ?ον μετά χζράς δλίπβ'ον οί "Ελ-
ληνες φίλζθλο! νά έζιστρέφη στάς
άγκάλα; τού Έλλην.κοϋ άθλητι-
σμοδ, άχο τον οποίον είχεν άχομα-
κρτ/6^. Παΐο^τιάζοντες τοότον πρό
το-3 Πανελληνίοο μέ ΰχερηφάνειαν,
ελπίζομεν οτ: καί ά)νλθ! νέοι μας Θά
άκολθϋθήσο^ν την πορείαν τού γιά
ατομικήν των ίόξχν καί δόξαν τοϋ
, 5να> α, Οα1
ΡΙβΧβΓ καί τούς κυρίον;
ν'οΐρϊ, ΰί
Έλληνί(-»ο3.
ΦΙΛΑΘΛΟΣ
ί
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΜΝΑ
θ3ηάο1(Ί, ΡίεοοΙ
Κοντάχτωρ ό χ.,
1ΡΖΖ3.
Τό Σάββατον άπόγευιια ή
^^5^3υι» μέ τάς χυρίας ΑΜί]
Ιλ Μβηοε καΐ τοϋς κυρίους
ϋβ ίαοοβ, ϋ' Αη^εΐο, Τβι
Βαά3, ννίηάΊΐθίΐη, Ρίοοο,
Γί κοί ΟβηαπονΒΪν'. ΚοντώτοιοΙ
δβΓθίΐη.
Είς τό χονσέρτο της Κυριηχή^
κο'ι ή βιολίστρκι
θά τραγονδήσο« Ι
κυρίαι ϋαΐοχκν, Μαπο, ΟΙΙτίΙ
^^ Μαποβ καί Κν3η χαί ά:
ΚΑΙ
Ό άνακαληφθείς σκελετό; τοϋ
προγόνου ·ιας, ό άτο^ος άπήλαυσεν
τα άγαθά τής ζωί,ς επί τοϋ πλα-
ί νήτου μα; πρϊΓδέκα χιλιάδων αι-
■ ώνοον, είναι όμοιο; κατά την συν- [
θέσιν καί άπαράλλακτος μέ τόν ση-'
μερινόν άνθρωπον καί κατά συνέ-|
πειαν έσκέπτετο όπως σκεπτόμεθα;
ημείς, εζη όπως οί σημερινοί τον
άπόγυνοι καί δέν έπε,ριπάτει μέ τα
τέσσαρα όπως οί πίθηκοι. Ό άν-
θρωπος επλάσθρ κατ' εϊκόνα. *«!
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Χριστούγεννα καί Νέον Έ-
τος πλησιάζουν καί δλοι κεφα-
λοπονοΰν τί δώρον νά κάμουν
εί; τούς άγαπημένσυς των. Άν
δέν είναι τα ιδία μέ τα περι»σινά
θά είναι μέ τα προπερυσινά.
Πρέπει κάτι νά δώσουν, αδιά¬
φορον άν δέν τό χρειάζωνται.
αν δέν τού; άρέση. Έτσι τα
δωρα γίνονται αδωρα. Γιατί
λοιπόν νά μή δώσητε κατι πού
είναι χρήσιμον καί πολύ άναγ-
καΐον;
Π. χ μία φιάλη των 16 ούγ-
γιών ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ καί μία
φιάλη ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑ-
ΜΡΟΟ τό χρειάζονται δλοι γιά
τα μαλλιά τους. 'Εάν δέν εχουν
πιτυρίδα, φαγούραν, ή τριχό-
πτωσιν, ΐ'ιμποροϋν άξιόλογα νά
τΛ ττηη1<ί/?™». εάν μεταχειρί- ^. ^ ^ ---------„,. ΛΙΑν ΜΛυνει και ομοίωσιν τοΰ Θεοΰ, δ,τως ήθέλησεν Ών<Ι^ανίσΐΐή ^'«5τΜ ρουν εάν μεταχειρί- ζωνται ολίγον φάρμακον τό πρωΐ διά τό κτένισμα καί κάθε έβδομάδα νά λούωνται μέ ό 8ΗΑΜΡΟΟ δά μα νά λούωνται μέ τό 8ΗΑΜΡΟΟ διά καναριότιιτα ΤοΙί2ΐ>3η, ΤίΙ>ί3βίϊ ώ
Κοντάκτωρ ό κ. ΡβΙΙειίεΓ.
και υγείαν
8ΡΕΟΙΑΣ αυτόν τόν μήνα
Στέλλονται
ϋχύ-
τελειότερον πλάσμα τής δημκλιογί Ι ^αντου προπληρωτεα και
α;. Οί Δαοΰινισταί οί όποΐοι έρέν- Ι θρ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ϊ€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ]
ΕΛΑΒΕ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ
ΟΙ Δι/ιοκςατικοι τής Άλαμπά-
μα; εδωσαν ίνα διδακτικόν μά&η-
μα είς τόν Γερουσιαστήν των Χέ-
φλιν, τού όποίου λήγει ή περίοδος.
Τό Δημοκρατικόν Κόμμα τής Π ο-
λιτείας τού δέν θά τόν ύπόδείξη
ώς ί»ποψηφιον δι' έπανεκλογήν έ-
πειδή ήθετησεν τάς πρός τό Κόμ-
μα ύποχρεώσεις τού κατά τας τε¬
λευταίας παοεδρικάς εκλογάς. Ή
άξιοπρέπεια τοϋ Δημοκρατικοΰ
Κόμματος έπέοαλλεν μίαν τοιαύτην
απόφασιν. Διότι ό κατ' δνομα Δη¬
μοκρατικάς Γερουσιαστής κ. Χέφ-
λιν, δχι μόνον προσεχώρησεν μέ
τραγικοκωμικ7]ν θεαματικότητα είς
τάς σημαίας τοΰ Κλανισμοϋ διά νά
εκσφενδονίση όλον τού τό δηλητή¬
ριον κατά τοΰ ΣμΙθ, άλλά καί ΰ-
πεστή,ριξεν τό αντίπαλον πολιτι¬
κόν στρατόπεδόν είς μίαν στιγμήν
κατά τψ οποίαν αί οΐκογενειακαί
διενέξεις και διαφωνίαι είχον τε¬
θή κατά μέρος ίνα επιτευχθή) ή νί¬
κη τοΰ Κόμματος. Καί έντός τη;
Γερουσίας σμως ό κ. Χέφλιν ίτψω-
σεν την σημαίαν των θρησκευτι-
κών διαιρέσεων δ:ά των άδιακό-
πων τού έπνθέσεων κατά τοϋ Π απι
σμόν καί των Καθολικών, λησμο-
ΑθΛΗΤΙΚΑ
νών ότι τό Σύνταγμα τή; Ιλευθε-
ρας Άμερικής δέν κάμνει διάκ,ρι-
σιν μεταξύ θρησκευμάτων καί φυ-
λών. Ή έντός τής Γερουσίας τοι¬
αύτη στάσις τού άπεδσκιμάσθη υ¬
πό των συναιδέλφων τού αμφοτέ¬
ρων των παοατάίςεων. Ή εν. τοΰ
Έί)νοσυνεδρίου άπσυσία τού δέν θά
λυπήση κανένα, ή δέ άποκήρυξί;
τού υπό των Δτναοκρατι.κών τής
Άλαμπάμα; άποτ&εϊ μίαν άκόμη
ένδειξιν τη; καταδίκης τοΰ Κλανΐ-
σμοΰ καί είς αύτάς τάς έστίας τοΐ'.
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΤΟΥ
«ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ καί αθλιότης
τή; νίκης». Αύτός είναι ό τίτλο;
τοΰ τελευταίου βιβλίον τό οποίον
έγραψεν ό πρό ολίγων ημερών α¬
ποθανών μέγα; πολιτικό; τής Γαλ¬
λία; Γεώργιος Κλεμανσώ. Τό βι¬
βλίον αύτό θά κΐ'κλοφορήστ) ταυ¬
τοχρόνως είς τάς σημαντικωτέρα;
.πόλεις τή; Εύρώπη; καί τή; Άμε¬
ρικής περί τα; αρχάς Μάρτιον.
Είναι ενα εΐδος πολιτική; διαίτή-
κης τοΰ Κλεμανσώ, άλλά ταυτο¬
χρόνως είναι καί εντονο; άπάντη-
σι; εί; τό πρόσφατον επί τοΰ πο¬
λέμου σύγγραμαα τού Στρατηγοΰ
Φός, τό οποίον επροκάλεσεν τόσον
ενδιαφέρον καί τόσας συζητήσει;
εϊ; την Ρσλλίαν καί άλλαχοΰ. ΑΊ
πληροφορίαι αύται επί τοϋ τβλευ-
ταίου βιβλίον τοϋ Κλεμανσώ όφεί-
λονται είς την δεσποΓνίδα Βαλεν-
τίνην Θόμψων, κόρην τοΰ Κάστον
θόμιΐ<ων, δστι; διετέλεσεν επί μίαν. _ , , , , , περίΛ,ι» πεντηκονταετίαν μέλο;!^ΐ£!??*ϊ_™1 .!£_μ™ *~? τή; Γαλλικής Βουλής, καί ή όποΐα τρών καί «ΐς την κλίσιν των μέγα-« λων βαρών. Είς τοΰς ικωταθλτ,τι-! αώ 19281929 ή Νέ ΑΘΛΗΤΙ-ΚΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ |βς -γέρχης ^ _0 ρώτον ^,- , «ρ [> Κ,ίμων Κ,ουτέλης, 6 όν είς την κλάτιν των μεγάλον 6α-1 «· Ιπΐ] ||
£ρασιτ£χνης —ρωτοττα» ! ρών καθώς καί είς τοΰς άνοικτώς! , —____ Ι™
λαιστής ματ.ς.— Ή «τούτου Α.Α.Π. "Ελαβε τό ίϊιον ετοςι^6 ~*ρα—^,.^
διοδρομία τού. |δεύτερον €ρα6εϊον είς τοΰς αγώνας, ~Ί? ^^Ου.ί^ '
ττ.ι ι__α «_-.. α.__../__ ς._ι 'τάΧτ.α των Πολιτε'.ών Νέαΰ Ύοο- «κτ α..· ." . ~----— Ή·
, δεύτερον €ρα6εϊον είς τοΰς αγώνας
μιχάλης των Πολιτε'.ών Νέας Ύόρ-
'. .. Ι Ϊ>ΤΕ ντΛ»! 'ΝίΛί Τί'^ίΙΤίΓ. ΙΓΪίΛΤβν
Πρό έχτά έτών. Ινας νέας άπο|™λιΊ? των Πολιτε-.ων Νεας Γορ-
τήν Χίον, ε^ιηομενο; στήν Νέαν ' *ΤΛ ™" ^εας !«?«*«» *?ώτ«ν
Υόρκην, ηρχ'ίαβ νά χρογθμνάςεται «?,2βί!°ν *?'· χρωτϊθλτ,της των Ελ-
ε^ ττν τίλτν. Το νιχινΐ~τΟιον «ώ Ι λιίνων. «'■>?-?<"» βραβείον των Ελ- Ή ένάτη έβδο^Γ - ***"«■ τής Αν Χ·ι; έ< ρας άρχίζί! ΙΤΐ»ή; μερινο «ληαέρι» τού, όπου συστηματι » / ι ι Ι ' ,3---------"ρΐ .-— - . | ^- -«^ .... ίγλθεν εσχάτως είς την Νέαν Υόρ¬ κην διά νά έπιμεληθη την είς την | εγ-ομναζετο όπως γίν— παλαιστής. 1 Παφηχολο-θησ~ιε τα τελευταία -* Ιϊβίΐη. ΒΙοΛ 63κ"ν Αί ανωτέρω νίχαι είναι δλίγαι Διει^υντή- τί1.. . 3ΙκΙ η ό-»ς έχει _βϊί«.. ί βαηζκν. ^ ορ^β«; Έχομεν παρακολο^ήίτε. την χά- χρόνια την χρόοίον τού άθλτ,τοϋ μας ! Αγγλικήν έκδοσιν τη; βιογοαχρίας «Ιί3όοί>ΤίαΓητ^ίΤι
ΐ€ΐ». Τό —- η *ίΐ3ι'1>χ<;1 »- σει- τοΰ έκδότου τοΰ βολίου τοΰ'κοντό 4λλ* καλοδεμένο, χροίχϊβαέ-, ·? '^' ^~51 ™>^«- ^ ^ »■
σει, τού «κοοτου τού 6.6λιου τον , ^ .^ „, ^ χχν „ τους ,ρ-,-,χνας ζαλα-.-ας μας
Κλειιανσω οδτοξ: ατεφασισεν να;ώοβωΛ^ /' ^2ς ^ τώς χχχ. οί βχοιοι δεν ήγαπη^ν αχάμη το
το γραψπ οταν εδιαβασεν το ερ-)λ' , τχ{3^ς καί ό χειο «^ Κ^* >■*< »* !*««« ε?«-.τέχνης. γον τού Στρατα,ρχου Φο;, εις το'./_.„. »^ .... „».....ι/_... _. Λ.. ττ^.... —..___'-- ^^' ">
»- "·—"* έργον
της Κάς Ο " "
ΜίϊΓΐϊποΙΙϊ,
' «αί Βαάα. Κ
Είς τό δεύτ_.
μ | σίονν.«ι "υοίαι Μητΐο,
6 χ. ι
«ώ ό
,
γ
Την νύκτα των χρι
^ά Ηοηάϊπε ώ
ρότερος όλον ο-τήν κλάσιν τοο των
Πάνω τού στχρίζομε πολλάς έλ-
νχιπομονησίας τόσον είς την Γαλ-
νζι πολί» άγοτχητός είς δλο·ος δσοι
σμός τού γιά τον Λόντο, τόν οποίον
ί.ίαν όσον καί εδω είς την Αμερι¬
ή δό ΰ
εδω ς την Αμερι
κήν, διότι πιστεΰεται ότι θά δια-
λαμβάντι Ιξαιρετικής σπουδαιότη
τος άπσκαλύψεις.
Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
Η ΕΙΉΛΗΜΑΤΙΚΟΤΉΣ γε¬
νικώς στοιχίζει είς τό Άμερικανι-
τον εχουν γνωρισει
Το στττθός το·ο κοσμοίν βραίείατ
τα ΟχοϊΌε εκέρδϋτε έχί της παλα:-
στρας. Παλαιών ώς ενας ίπζό
ά ύ' ό
ρς. Πών ώς ενας ίπζότης,
έχων πάντα ύπ' όψει τού ότι ή νίκη
άκούει, τον κάνει όχω; χαρΓΛθλο·>
Θη καί μτ^Οάνε: παρ' αύτοΰ πολλά.
Ό Λάντος ομιλών προ ολίγοι)
καιροΰ -ττερϊ το3 Κθ'οτέλη αίς «ίχε:
«Ό Κίμων είναι ό μόνος Έλλην
„ ^ , -- --Γ-5Γ------ ιια*υ ϋ^Λ-ΐκϊΐ 6οω και εκει νίκων
κόν κοινόν ετησίως τό δχι καί τό-)παντο5. Το 1925 πηρε τ6 πρωτά-
σον εύκαταφρόνητον ποσόν τοϋ|Θλημα των Φιλλανϊοαμερικανικών
ημίσεως δισεκατομμναίου δολλα-1 άγώνων. Τό 1926 πηρε το §5^τε?ο
ρίων κατά τούς ύπολογισμούς τβΰΐπρωτάθληια ΐίόν ΜντΛΜρηΐ ■»·■■».".,
*Αω, ,.-,^ ™ νγ^ι τού ότι η νίκη |« γ "'ί""' -'νΛ! ° μ°νο? -λλην
χρέπει νά κερϊίζεται ϊιά ν&μίμων · <πψ **)·*> α^ι στά μεγαλα δαρη
μέσων καϊ όχί παρανόμων. Είς τ0 , χο^ θά δ^νη&η νά μάς ίγαλη άσχρο-
1925 έχ4λί!<75 έδώ καί έκδϊ νίκων Ι π?θ3·ωχο·;ς στους Όλϋανιηου^ α- ρίων κατά τού; ύπολογισμούς τβΰ «νππροεδρου τοΰ «Έθνικοΰ Σνν- δέσμου Άσφα?^ίαρ>. Τό κοινόν
πληρώνει κατ' ετος όγδοή.κοντα
πέντε έκατομμύρια δολλάρ.α δι'
άσφαίιΐίας κατά τοϋ €γ-/λήματο;.
Άπό κλοπάς καί ληστείας χάνονται
κατ' ετος ,περί τα τριακόσια έκα-
τομαύ,ρια δολλάρια καί άλλα εκα¬
τόν έκατομμύρια άπό καταχρήσεις
πάσης φι'σεως. Φαινόμενον, τό 6-
ποΓον προκαλεΐ δικαίω; τα; ανησυ¬
χίας δχι μόνον των κοΐνωναολόγα/ν,
ΝΕΛ/ΑΡΚ, Ν. ϋ.
ΙΓ ?
ρημ των Μητροπολιτικών
άγώνων, κ2Ττ)ώς καί τό 1928. Είς
γώνας τοΰ 1932. "Εχε; δλα τα προ-
σόντα καλίΰ παλακττοό καί εί
σόντα
χζλζι-ττοΰ κζί είναι
ιτολύ καλλίτερος χαρ' ο,τ: τον νομί-
ζουν πολλοί. Το γνωρίζω ίιότι εχω
------ "" "' πολλάκις».
χαί
ούς 3ΐν3η, Γ>
Μβ1αίβ$ΐ3, αβηοΌΙΠ
ργϊ.^ Κοντάκτωρ ό χ. Βεΐΐεζ
Εΐδική άπογευματΐλή την
σκευήν μέ την όπεραν «Τΐιβ
Ιηβ Οοΐίΐεη Υλ'βχΐ»
κυρίων
χαί ΒεδυηεΓ,
ΜβΓϋηρΙΙί, Τί1)β1Ι,
ΙΙ ΜΡΙ
γς πηρ€ τό πρώτον τοΰ τελειοτέρου παλαίττ&ϋ τού κό-
6ρα6«:ον στήν κλάσιν των 175 λι- ομού τής σήμεραν, όμ,ιλοΰν διά την
• ΐ ΰ Κί
, εάβχοο,
8, Ννϊηάηθϊΐη, ϋ' Αη
&ογ καί Οβηβηονδΐίγ. Κα
κ. Ββ11β2Ζ3.
Την Παρασκευήν έσ.τεβαςϊι
Οηβηϊβπ», μέ τάς χι>ρί~1
Β Ο |
αλλα
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ϋϋΝΙΟΚ ΟΚΌ Β Η
Ι»Γ.ΑΛίΕ 8ΤΚΕΕΤ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ
22
ΑΕΚΕΜΒΡ.
Ή θαυμασία Άθηναϊκή
ήθογραφία τοϋ Κου
ΖΑΧΟΥ ΘΑΝΌΥ
ΤΟ
Ή Κα ΛΙΖΑ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ
Ό Κο; Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
ττράςεις 3
16 πεταχτά, νλυκύτατα
τοαγουδάχια, 16.
ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ Κάς
ΛΙΖΑΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ
καί τού κωμικού Κου
Ι. ΙΩΑΝΜΔΟΥ
ΟΛΟΣ Ο ΟΙΑΣΟΣ
ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Εΐσοδο; Γενική $1.25.
__διανοουμενσυ γλ*-
σμου. Γενικώς νποδεικνύεται ή α-
ναζήτησις της ρίζη; τοΰ" κακοΰ,
διότι κοτθώ; ή πεΐρα απέδειξεν τα
άπό και,οοΰ είς καιρόν λαμβανόμε¬
να δρακόντια μετρα πρό; καταπο¬
λέμησιν τοΰ έγκλήματος, δχι μόνον
| δέν συνετέλεσαν είς τόν περιορι-
; σμόν τού άλλά καί έχωσαν άντίθε-
τα των προσδοκωμενων άποτεί>έ-
σματα. Ή διαπαιοαγώγησι; τής
νεολαίας ύποδεικνυεται ώς τό λυσι-
τελέστερον φάρμακον τό οποίον
μέλλει νά άραιώστ) τα; τάξει; τοΰ;
ύποκόσμου καί νά θεραπεύστ}. ό-
ποίσδήποτε τό κακόν είς την ρίζαν
τού. Αί αύστηραί ποιναί, αί άπα-
γορεύσεις καί οί περ ορισμοί δέν
φοβί^οητν έκείνους ποΰ απέκτΓ/ΐαν
τήιν εξιν όντε νά σέβωνται όντε νά
; φοβοΰνται τού; νόμους.
ΧΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ ΤβΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ Κίναν ανεκαλύφθη
άπίλιθωμένος σκελετός άητρώπου
ποΰ εζησεν πρό ενός έκατομμυρίθιτ
έτών. Ή άνακάλιτψις αύτη δίδει
μίαν άκόμη ψυχρολσυσίαν είς .3-
λους εκείνου; τού; «σοφού;» ποΰ
θελοΐ'ν την καταγωγήν τοΰ άνθρω
πίνου γένους άπό τούς -"*·*-:-—
τοΰ Κίμωνος Κουτέλη, τόν ό-
)7Γθ?ον μετά χζράς δλίπβ'ον οί "Ελ-
ληνες φίλζθλο! νά έζιστρέφη στάς
άγκάλα; τού Έλλην.κοϋ άθλητι-
σμοδ, άχο τον οποίον είχεν άχομα-
κρτ/6^. Παΐο^τιάζοντες τοότον πρό
το-3 Πανελληνίοο μέ ΰχερηφάνειαν,
ελπίζομεν οτ: καί ά)νλθ! νέοι μας Θά
άκολθϋθήσο^ν την πορείαν τού γιά
ατομικήν των ίόξχν καί δόξαν τοϋ
, 5να> α, Οα1
ΡΙβΧβΓ καί τούς κυρίον;
ν'οΐρϊ, ΰί
Έλληνί(-»ο3.
ΦΙΛΑΘΛΟΣ
ί
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΜΝΑ
θ3ηάο1(Ί, ΡίεοοΙ
Κοντάχτωρ ό χ.,
1ΡΖΖ3.
Τό Σάββατον άπόγευιια ή
^^5^3υι» μέ τάς χυρίας ΑΜί]
Ιλ Μβηοε καΐ τοϋς κυρίους
ϋβ ίαοοβ, ϋ' Αη^εΐο, Τβι
Βαά3, ννίηάΊΐθίΐη, Ρίοοο,
Γί κοί ΟβηαπονΒΪν'. ΚοντώτοιοΙ
δβΓθίΐη.
Είς τό χονσέρτο της Κυριηχή^
κο'ι ή βιολίστρκι
θά τραγονδήσο« Ι
κυρίαι ϋαΐοχκν, Μαπο, ΟΙΙτίΙ
^^ Μαποβ καί Κν3η χαί ά:
ΚΑΙ
Ό άνακαληφθείς σκελετό; τοϋ
προγόνου ·ιας, ό άτο^ος άπήλαυσεν
τα άγαθά τής ζωί,ς επί τοϋ πλα-
ί νήτου μα; πρϊΓδέκα χιλιάδων αι-
■ ώνοον, είναι όμοιο; κατά την συν- [
θέσιν καί άπαράλλακτος μέ τόν ση-'
μερινόν άνθρωπον καί κατά συνέ-|
πειαν έσκέπτετο όπως σκεπτόμεθα;
ημείς, εζη όπως οί σημερινοί τον
άπόγυνοι καί δέν έπε,ριπάτει μέ τα
τέσσαρα όπως οί πίθηκοι. Ό άν-
θρωπος επλάσθρ κατ' εϊκόνα. *«!
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Χριστούγεννα καί Νέον Έ-
τος πλησιάζουν καί δλοι κεφα-
λοπονοΰν τί δώρον νά κάμουν
εί; τούς άγαπημένσυς των. Άν
δέν είναι τα ιδία μέ τα περι»σινά
θά είναι μέ τα προπερυσινά.
Πρέπει κάτι νά δώσουν, αδιά¬
φορον άν δέν τό χρειάζωνται.
αν δέν τού; άρέση. Έτσι τα
δωρα γίνονται αδωρα. Γιατί
λοιπόν νά μή δώσητε κατι πού
είναι χρήσιμον καί πολύ άναγ-
καΐον;
Π. χ μία φιάλη των 16 ούγ-
γιών ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ καί μία
φιάλη ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑ-
ΜΡΟΟ τό χρειάζονται δλοι γιά
τα μαλλιά τους. 'Εάν δέν εχουν
πιτυρίδα, φαγούραν, ή τριχό-
πτωσιν, ΐ'ιμποροϋν άξιόλογα νά
τΛ ττηη1<ί/?™». εάν μεταχειρί- ^. ^ ^ ---------„,. ΛΙΑν ΜΛυνει και ομοίωσιν τοΰ Θεοΰ, δ,τως ήθέλησεν Ών<Ι^ανίσΐΐή ^'«5τΜ ρουν εάν μεταχειρί- ζωνται ολίγον φάρμακον τό πρωΐ διά τό κτένισμα καί κάθε έβδομάδα νά λούωνται μέ ό 8ΗΑΜΡΟΟ δά μα νά λούωνται μέ τό 8ΗΑΜΡΟΟ διά καναριότιιτα ΤοΙί2ΐ>3η, ΤίΙ>ί3βίϊ ώ
Κοντάκτωρ ό κ. ΡβΙΙειίεΓ.
και υγείαν
8ΡΕΟΙΑΣ αυτόν τόν μήνα
Στέλλονται
ϋχύ-
τελειότερον πλάσμα τής δημκλιογί Ι ^αντου προπληρωτεα και
α;. Οί Δαοΰινισταί οί όποΐοι έρέν- Ι θρ
«ί,ΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ- ΚΥΡΙΑΚΗ. 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. ι,ί9.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ι ίΐιρΐι
έρ
θιακοθ.
καί έχαί-
» 8.4 τ*
ίΓτο «Γ«λ»ξεΐ8.» γεμάτο ί-
Μί*.
,^τ,'^λλάκαράδια,μέ τδν
|Γ-ον φ^ικον κα* ελκυσ-τιχον
--■ι αέσα στά γαλανά νερα
ί'τΐαίθϋ Κόλπου» μέ τα μα-
.0-ία τΟΪ> ίορειοανατολι-
μέ τάς αΛγευτιχάς υψηλάς χο-
ω?^ρ
,. *« «Λιβχβυ-
τοχιον της «
ιΓέ'τό πχγωμένο καί γευστι-
' νείό, με τόν έκεί διαμένβν-
•Τήν 'ρωμάντζα; κ. Ι. Κο-
','αύτά είναι τα μθσχοδολούν-
ι'ατα τοΰ μαγεοτικοΰ Γαλα-
Κ Γΐλαξίίίι φημίζεται διά τοΰς
ΐϊΐΐΊΐίνο^ς κατοίχΜς τού. και ϊι-
ί: ών&μάτθη ύχο τού α. Βενιζέ-
4 «ΜιΆρδ Παρίσι». Κα: €δδχί-
α; *Π πρωτοβουλίαν τοΰ δρα-
;,^ ίάτροό Εύθ. Βλάμη, προέ-
ΐή: Κοινότητος ΓαλαξειΒίοο,
Ιτο5 ίί/τ'^ροέϊρου. κ. Γ. Καμμέ-
I
«ως σ-ΐνταγματάρχου Χωροφκ-
Ιτ,ς -/.ν. ίίλλων κορυφαίων Γαλα-
το Γαλαξδί^ι θά γίνη
άγνώριστον. Συνάμίΐ είναι αξιοί έ*
χαίνων διά την δράσιν καί τόν πα¬
τριωτισμόν των οί έν Πειραιεί 3ια-
μένοντες νεαροί καί δραστηριοι τοϋ
Νομιχοϋ Διχαίου Γαλαξειϊιώται κ.
κ. Ι. Δ. ΜητρόποΛος, Ν. Α. Λε-
άντης,Σ. Ν. Καραλής, Η. Καμαέ-
νο; κα'ι χολλοΐ άλλοι, οΐτινες προσ¬
όν /.αί ϊιά πάσης θυσίας νά άναπτύ-
ζΐύσι^ την^ τζτρϋα των. Αρίστη «ί-
ναι ή γνώμη των, χαί ό καθείς σ^-
?ωνείμ»ζύ(τ!>·ϋς, ότι πρέπει το Γα-
λΐξίϊίι νά ιτλθ',ηυθ^) καί νά
χαλλωπίτθη τόσον υπο ώραίων δέν-
ϊρων (χίύκων), δρόμων, σ^γχοινω-
νιατς, καρπών παραγωγής, τακνοτέ*-
ρΛς κινήσεως το3 περιφήμου λιμέ¬
νος της υπό άτμοπλοιων καί ίστίθ-
φόρων, άλλά όσον ποίι δέν πρέχει
έπίσης νά ξεχασθη ότι τό ΓαλαξεΓ-
ϊι πρέπει νά γίνη μία ώραία Λοο-
τρόπολις, μβ κέντρα διασκεδάσεως
καί τέρψβως, ίνα καταστή μία άπό
τάς καλλιτέρας καλλονάς θερινής
διομονής διά πάντας, καί τότε θά
έφιστά την πρικτοχήν καί θά έλκύη
πολλούς περιηγητάς, καί ετσι θά
έκπλανη ό καθείς δλέπων τό Γα-
λαξείϊι με-σα στσν ΚορινΘιακον Κόλ-
πον, ώσάν την Ριδιέρα, τό Ντοίίλ
τής Γαλλίας, καί τό Πάμ Μπητς
τής Φλόριδας. Διά τουτο ιδιαιτέ¬
ρως αξιοί πολλών συγχαρητηρίων
είναι καί ό λβμπρός καί πρ<κ>δει>τ!-
κος νέος σι>μπατρίώτη·ς μας κ. Ι.
Δ. Μητρόποϋλος, δικηγόρος,
, Ν. ϋ.
Ή βημερινή «αράβταισις
τού «Ελληνικόν Θδά-
τρου».
Ό Μο^σικοδραμ,ατικος Θίασος
«Ελληνικόν Θέατρον» δίδει σήμε¬
ρον, Κυριακήν, είς το ^ηίθΓ Ογ-
άβΓ ΑιιάίίοΓΐπηι έν ΝβναΓΐί, Ν.
3., τό «Άλατνάκ!» τοϋ κ. Ζάχοΐι
θάνου.
Τό «Άλανάκι» είνε μιά ζωηρά
είκόνα τής σύγχρονης ΆθηναϊκήςΙ
ζωής καί παρ«υσιάζει επί σκηνής|
τού; ξεχωριστοίις έκείνοΰς χαρα-]
κτήρας καί τούς παραδόξοος τύπους
μέ την όλότελα δική το^ ψοχοσύν-|
θέσι, ποϋ ποικίλλοον την Άίηναϊκή
ζωή. Στο έργον α&τδ ή Κα Λίζα
Κθΰρούκλη δημιουργεϊ Ινα λαϊκο
τύπο Άλανιοά, ποό «ρθάνει της ά-
νώτερες σφαΐρες τοϋ άϊελφικοΰ αί-
σθήματος καί τής άδελφικής μεγα-
λοψυχίας καί ποί» μονάχα Ινα 'Ελ-
ληνικό Άλανάκι μπορ«ί νά της έν-
αγκαλΐσθή καί νά τής ζήση.
Ό λαΐκώτατος κωαίχός τοΰ θιά-
σου κ. Ιωαννίδης βρισκει στο «Ά¬
λανάκι» την εΰιχαιρίθ! νά εκδηλώση
τα άνείπωτα κι' άτέλεΐωτε «σίκλέ-
τια» τού.
Το Νιούαρκ θά εύτοχήση νά ίδη
είςτούς κόλποος τοΰ «Έλληνικοΰ
θεάτρου» σήμερον, Κυριακήν, τον
γλο*ϋν τενόρον καί ήθοποιόν κ. Ά¬
ρην Μαλλιαγρόν, περί τοΰ οποίον
τόΐα κολακε,ιτίκά βγραψεν ό Έλλη¬
ν ικος τύπος.
Υπήρξε τόσον ίκανοποιητική ώς
τωρα ή απόδοσις των προ~τατ)ε!ών
τοΰ «Έλληνικοΰ θεατρον» ώστε νά
μή μέ'/η καμμιά άμφι^ολία δτι τ|
άποψινή παράστασις 6ά δικαιώση
τάς προσδΐκιας όλοκλήροο τής παρ-
οικίας μας.
Έκ>.εκτά βιδλία {χει μόνον τ6 Βι·
6λιρ«ωλεΙον τοΰ «'Εθνιχοΰ "'
, ΟΗΙΟ. — Ό «Έ-
θνικό; (Κήρυξ> πωλείται παρά τού άν·
τιπροοχόπου μας Π. Άντωνέλλον,
704 ΒοΙϊνιΐΓ ΚθΕά
ρο μς Π
704 ΒοΙϊνιΐΓ ΚθΕά.
τής καί δ'.εΰθυντης τής έν Πειραιεί
εκδιδομένης εφημερίδος «Γαλαξει-
διωτική». Ε. Ε. ΚΩΣΤΕΛΛΟΣ
ίι
ΟΙνΐΟΡΡΥΘΙνΙΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μ. ΙΑΚβΒΙΔΗΣ
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ ΕΙΡ. Ι3ΑΣΙΛΑΚΗ—ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗΝ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟ Ι.ΥΒΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ
42ΝΟ 8ΤΒΕΕΤ, %ΥΕ5Τ ΟΡ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ 42 ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕ8 δ
2 παραστασεισ 2
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΏΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Η ΚΟΡΩΝΙΣ ΤΩΝ ΟΠΕΡΕΤΤ-Ν ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ
ΠαιχθεΤσα 4650 φοράς μέ άφάνταστοΛτ επιτυχίαν είς δλην ·τη■ ύφηλιον.
Τοΰ διασημου Αύστριακοΰ Μουσουργοΰ ΚΟΒΕ-Κ1 ΜΟΧΖ
Δρχματική ΌΛεοέττ* είς Οράξεις 3
Πρωταγωνιστοΰν αί Και ΕΙΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΗ, ΛΕΛΑ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ, καί
οί Κύοιοι ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ, ΑΓΤΕΛΟΣ ΚΥΡΟΣ.
ΑΦΑΝΤΑΣΤΟΝ ΣΚΗΝΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΣ
ΟΛΟΣ Ο ΟΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Όρχήστρα πλήρη; υπό την Διεύθυνσιν τού
Κου Δ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΓ
Είσιτήρια πωλοϋνται καθ' εκάστην είς τό ταμε£ν
άπο τή; 1ης μ. μ. μέχοι της 8ης μ- μ· Τηλεφ.
Τηλεφωνήσατε νά σά;
κρατήσωμεν είσιτήρια.
Α5ΤΟΚΙΑ 4820
ΙΑ 5
5806.
ΙΠΥΡΟΖ ΠΑΤΡΙΚΙΟ2
ΜΙΧΑΗΛ ΙΛΚΒΒΙΑΗΓ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Η "ΣΜΥΡΝΗ
ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΠΙΝΟΣ καί ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΗ5
2195 ΕΙ6ΗΤΗ ΑνΕΝΙΙΕ ΝΕτΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
(Μεταξύ 118 καί 119 Δρόμων) -
ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ΜΟΝϋΜΕΝΤ 2161
Δώσατε έγ/.αίρω; όλας σας τάς παραγγιλίας διά τάς Εορτάς
των Χριστουγέ'ννων καί Νέον Έτους είς τόν γνωστότατον ζαχα-
ροπλάστην Μπάρμπα Γιακουμή^ν, Κον Ίάκωβον Σπΐνον, όστις
επί σειράν έτών εύχαριστεί καί εύφραίνει τάς καρδίας των Έλλή-
νων τής Άμερικής. Ούτος και εφέτος θέλει ευχαριστήση μέ τα
περίφημα γλυκά τού, ήτοι κουραμπιέδες, μπακλαβάδες, κανταΐφια,
τοϋρτες, κοπεγχάγη, καΰώς καί μέ τής περίφημε; βασιλόπηττεσ.
φοινίκια, κλπ. κλπ.
ΔΙΑ ΤΑ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ~Ί
ΓΑΛΟΠΟ1ΡΛΑ ΙΜΑΙΡΙίΆΑΝΔ
ΚΑΠΟΤ¥ΙΑ
ΦΙΛΑΛΕΛΦΕΪΛϊ
ΧΟΙΡΙΔΙΑ
ΓΆΛΑΚΤΟΣ
ΕΙΣ ΤΟ
ΑΤΗΕΝ3
ΜΕΑΤ ΜΑΒΚίΤ
510 ·- 9ΤΗ ΑνΕΝυΕ
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
(Βοίννββη
38ΐΙι αηα! 39ί1ι 81§.)
ΕΤΟΙΜΑΪΘΗΤΕ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΠΝ
"Εχομεν τα ωραιοτέρα Χοιρίδια και Άρνάκια Γάλακτο; Γα-
λοποΰλες, Καπόνια και "Ορνιθας
ΦΡΕΪΚΟΤ Α Τ Α
ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΡΕΟ Π ΩΔΕΙΟΝ
ΜΑ0Ι80Ν ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
56 ΜΑΟΙ5ΟΝ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΒΟ3ΤΟΝ ΜΑ58.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟΝ
Άγοοάσατε τα δώοά σας από τό Χρυσοχοεΐον τοϋ κ. ΟΟ8ΤΑ
^ΟΗΝ8ΟΝ ΑΝΌ 00., δπου θά εΰρητε μεγάλην συλλογήν κο-
σμημάτων πρώτης ποιότητος, είς τιμάς λογικάς, ώς πάντοτε.
Άνανεώσατε τα παλαιά σας κοσμήματα μέ λευκόν χρυσόν.
ΑϋΑΜδ ΗΟυδΕ
634 1ΥΑ5ΗΙΝ6Τ0Ν 8ΤΒΕΕΤ
(Παραπλεύρως τού Θεάτρου ΟθΓάοπ θΐγπιρΐβ)
Τό πρώτον καί μόνον Ελληνικόν φαρμακείον έν Βο-
στώνη, άνοίγει τάς θύρας τού την 23ην Δεκεμβριού, η¬
μέραν Δευτέραν.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ν. ΜΕΡΙΑΝΟΣ
Φαρμακοποιός καί διδάσκαλος τής Φαρμακευτικής.
154 5Τ11ΑΒΤ 8ΤΒΕΕΤ ΒΟ3ΤΟΝ. ΙΥ1Λ55.
(Είς τό κτίριον Βυΐ'άοΙΙ €ο11ο^ο)
Τηλέφωνον: ΗΑΝοοοκ 4863.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ι ίΐιρΐι
έρ
θιακοθ.
καί έχαί-
» 8.4 τ*
ίΓτο «Γ«λ»ξεΐ8.» γεμάτο ί-
Μί*.
,^τ,'^λλάκαράδια,μέ τδν
|Γ-ον φ^ικον κα* ελκυσ-τιχον
--■ι αέσα στά γαλανά νερα
ί'τΐαίθϋ Κόλπου» μέ τα μα-
.0-ία τΟΪ> ίορειοανατολι-
μέ τάς αΛγευτιχάς υψηλάς χο-
ω?^ρ
,. *« «Λιβχβυ-
τοχιον της «
ιΓέ'τό πχγωμένο καί γευστι-
' νείό, με τόν έκεί διαμένβν-
•Τήν 'ρωμάντζα; κ. Ι. Κο-
','αύτά είναι τα μθσχοδολούν-
ι'ατα τοΰ μαγεοτικοΰ Γαλα-
Κ Γΐλαξίίίι φημίζεται διά τοΰς
ΐϊΐΐΊΐίνο^ς κατοίχΜς τού. και ϊι-
ί: ών&μάτθη ύχο τού α. Βενιζέ-
4 «ΜιΆρδ Παρίσι». Κα: €δδχί-
α; *Π πρωτοβουλίαν τοΰ δρα-
;,^ ίάτροό Εύθ. Βλάμη, προέ-
ΐή: Κοινότητος ΓαλαξειΒίοο,
Ιτο5 ίί/τ'^ροέϊρου. κ. Γ. Καμμέ-
I
«ως σ-ΐνταγματάρχου Χωροφκ-
Ιτ,ς -/.ν. ίίλλων κορυφαίων Γαλα-
το Γαλαξδί^ι θά γίνη
άγνώριστον. Συνάμίΐ είναι αξιοί έ*
χαίνων διά την δράσιν καί τόν πα¬
τριωτισμόν των οί έν Πειραιεί 3ια-
μένοντες νεαροί καί δραστηριοι τοϋ
Νομιχοϋ Διχαίου Γαλαξειϊιώται κ.
κ. Ι. Δ. ΜητρόποΛος, Ν. Α. Λε-
άντης,Σ. Ν. Καραλής, Η. Καμαέ-
νο; κα'ι χολλοΐ άλλοι, οΐτινες προσ¬
όν /.αί ϊιά πάσης θυσίας νά άναπτύ-
ζΐύσι^ την^ τζτρϋα των. Αρίστη «ί-
ναι ή γνώμη των, χαί ό καθείς σ^-
?ωνείμ»ζύ(τ!>·ϋς, ότι πρέπει το Γα-
λΐξίϊίι νά ιτλθ',ηυθ^) καί νά
χαλλωπίτθη τόσον υπο ώραίων δέν-
ϊρων (χίύκων), δρόμων, σ^γχοινω-
νιατς, καρπών παραγωγής, τακνοτέ*-
ρΛς κινήσεως το3 περιφήμου λιμέ¬
νος της υπό άτμοπλοιων καί ίστίθ-
φόρων, άλλά όσον ποίι δέν πρέχει
έπίσης νά ξεχασθη ότι τό ΓαλαξεΓ-
ϊι πρέπει νά γίνη μία ώραία Λοο-
τρόπολις, μβ κέντρα διασκεδάσεως
καί τέρψβως, ίνα καταστή μία άπό
τάς καλλιτέρας καλλονάς θερινής
διομονής διά πάντας, καί τότε θά
έφιστά την πρικτοχήν καί θά έλκύη
πολλούς περιηγητάς, καί ετσι θά
έκπλανη ό καθείς δλέπων τό Γα-
λαξείϊι με-σα στσν ΚορινΘιακον Κόλ-
πον, ώσάν την Ριδιέρα, τό Ντοίίλ
τής Γαλλίας, καί τό Πάμ Μπητς
τής Φλόριδας. Διά τουτο ιδιαιτέ¬
ρως αξιοί πολλών συγχαρητηρίων
είναι καί ό λβμπρός καί πρ<κ>δει>τ!-
κος νέος σι>μπατρίώτη·ς μας κ. Ι.
Δ. Μητρόποϋλος, δικηγόρος,
, Ν. ϋ.
Ή βημερινή «αράβταισις
τού «Ελληνικόν Θδά-
τρου».
Ό Μο^σικοδραμ,ατικος Θίασος
«Ελληνικόν Θέατρον» δίδει σήμε¬
ρον, Κυριακήν, είς το ^ηίθΓ Ογ-
άβΓ ΑιιάίίοΓΐπηι έν ΝβναΓΐί, Ν.
3., τό «Άλατνάκ!» τοϋ κ. Ζάχοΐι
θάνου.
Τό «Άλανάκι» είνε μιά ζωηρά
είκόνα τής σύγχρονης ΆθηναϊκήςΙ
ζωής καί παρ«υσιάζει επί σκηνής|
τού; ξεχωριστοίις έκείνοΰς χαρα-]
κτήρας καί τούς παραδόξοος τύπους
μέ την όλότελα δική το^ ψοχοσύν-|
θέσι, ποϋ ποικίλλοον την Άίηναϊκή
ζωή. Στο έργον α&τδ ή Κα Λίζα
Κθΰρούκλη δημιουργεϊ Ινα λαϊκο
τύπο Άλανιοά, ποό «ρθάνει της ά-
νώτερες σφαΐρες τοϋ άϊελφικοΰ αί-
σθήματος καί τής άδελφικής μεγα-
λοψυχίας καί ποί» μονάχα Ινα 'Ελ-
ληνικό Άλανάκι μπορ«ί νά της έν-
αγκαλΐσθή καί νά τής ζήση.
Ό λαΐκώτατος κωαίχός τοΰ θιά-
σου κ. Ιωαννίδης βρισκει στο «Ά¬
λανάκι» την εΰιχαιρίθ! νά εκδηλώση
τα άνείπωτα κι' άτέλεΐωτε «σίκλέ-
τια» τού.
Το Νιούαρκ θά εύτοχήση νά ίδη
είςτούς κόλποος τοΰ «Έλληνικοΰ
θεάτρου» σήμερον, Κυριακήν, τον
γλο*ϋν τενόρον καί ήθοποιόν κ. Ά¬
ρην Μαλλιαγρόν, περί τοΰ οποίον
τόΐα κολακε,ιτίκά βγραψεν ό Έλλη¬
ν ικος τύπος.
Υπήρξε τόσον ίκανοποιητική ώς
τωρα ή απόδοσις των προ~τατ)ε!ών
τοΰ «Έλληνικοΰ θεατρον» ώστε νά
μή μέ'/η καμμιά άμφι^ολία δτι τ|
άποψινή παράστασις 6ά δικαιώση
τάς προσδΐκιας όλοκλήροο τής παρ-
οικίας μας.
Έκ>.εκτά βιδλία {χει μόνον τ6 Βι·
6λιρ«ωλεΙον τοΰ «'Εθνιχοΰ "'
, ΟΗΙΟ. — Ό «Έ-
θνικό; (Κήρυξ> πωλείται παρά τού άν·
τιπροοχόπου μας Π. Άντωνέλλον,
704 ΒοΙϊνιΐΓ ΚθΕά
ρο μς Π
704 ΒοΙϊνιΐΓ ΚθΕά.
τής καί δ'.εΰθυντης τής έν Πειραιεί
εκδιδομένης εφημερίδος «Γαλαξει-
διωτική». Ε. Ε. ΚΩΣΤΕΛΛΟΣ
ίι
ΟΙνΐΟΡΡΥΘΙνΙΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μ. ΙΑΚβΒΙΔΗΣ
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ ΕΙΡ. Ι3ΑΣΙΛΑΚΗ—ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗΝ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟ Ι.ΥΒΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ
42ΝΟ 8ΤΒΕΕΤ, %ΥΕ5Τ ΟΡ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ 42 ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕ8 δ
2 παραστασεισ 2
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΏΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Η ΚΟΡΩΝΙΣ ΤΩΝ ΟΠΕΡΕΤΤ-Ν ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ
ΠαιχθεΤσα 4650 φοράς μέ άφάνταστοΛτ επιτυχίαν είς δλην ·τη■ ύφηλιον.
Τοΰ διασημου Αύστριακοΰ Μουσουργοΰ ΚΟΒΕ-Κ1 ΜΟΧΖ
Δρχματική ΌΛεοέττ* είς Οράξεις 3
Πρωταγωνιστοΰν αί Και ΕΙΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΗ, ΛΕΛΑ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ, καί
οί Κύοιοι ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ, ΑΓΤΕΛΟΣ ΚΥΡΟΣ.
ΑΦΑΝΤΑΣΤΟΝ ΣΚΗΝΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΣ
ΟΛΟΣ Ο ΟΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Όρχήστρα πλήρη; υπό την Διεύθυνσιν τού
Κου Δ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΓ
Είσιτήρια πωλοϋνται καθ' εκάστην είς τό ταμε£ν
άπο τή; 1ης μ. μ. μέχοι της 8ης μ- μ· Τηλεφ.
Τηλεφωνήσατε νά σά;
κρατήσωμεν είσιτήρια.
Α5ΤΟΚΙΑ 4820
ΙΑ 5
5806.
ΙΠΥΡΟΖ ΠΑΤΡΙΚΙΟ2
ΜΙΧΑΗΛ ΙΛΚΒΒΙΑΗΓ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Η "ΣΜΥΡΝΗ
ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΠΙΝΟΣ καί ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΗ5
2195 ΕΙ6ΗΤΗ ΑνΕΝΙΙΕ ΝΕτΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
(Μεταξύ 118 καί 119 Δρόμων) -
ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ΜΟΝϋΜΕΝΤ 2161
Δώσατε έγ/.αίρω; όλας σας τάς παραγγιλίας διά τάς Εορτάς
των Χριστουγέ'ννων καί Νέον Έτους είς τόν γνωστότατον ζαχα-
ροπλάστην Μπάρμπα Γιακουμή^ν, Κον Ίάκωβον Σπΐνον, όστις
επί σειράν έτών εύχαριστεί καί εύφραίνει τάς καρδίας των Έλλή-
νων τής Άμερικής. Ούτος και εφέτος θέλει ευχαριστήση μέ τα
περίφημα γλυκά τού, ήτοι κουραμπιέδες, μπακλαβάδες, κανταΐφια,
τοϋρτες, κοπεγχάγη, καΰώς καί μέ τής περίφημε; βασιλόπηττεσ.
φοινίκια, κλπ. κλπ.
ΔΙΑ ΤΑ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ~Ί
ΓΑΛΟΠΟ1ΡΛΑ ΙΜΑΙΡΙίΆΑΝΔ
ΚΑΠΟΤ¥ΙΑ
ΦΙΛΑΛΕΛΦΕΪΛϊ
ΧΟΙΡΙΔΙΑ
ΓΆΛΑΚΤΟΣ
ΕΙΣ ΤΟ
ΑΤΗΕΝ3
ΜΕΑΤ ΜΑΒΚίΤ
510 ·- 9ΤΗ ΑνΕΝυΕ
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
(Βοίννββη
38ΐΙι αηα! 39ί1ι 81§.)
ΕΤΟΙΜΑΪΘΗΤΕ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΠΝ
"Εχομεν τα ωραιοτέρα Χοιρίδια και Άρνάκια Γάλακτο; Γα-
λοποΰλες, Καπόνια και "Ορνιθας
ΦΡΕΪΚΟΤ Α Τ Α
ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΡΕΟ Π ΩΔΕΙΟΝ
ΜΑ0Ι80Ν ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
56 ΜΑΟΙ5ΟΝ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΒΟ3ΤΟΝ ΜΑ58.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟΝ
Άγοοάσατε τα δώοά σας από τό Χρυσοχοεΐον τοϋ κ. ΟΟ8ΤΑ
^ΟΗΝ8ΟΝ ΑΝΌ 00., δπου θά εΰρητε μεγάλην συλλογήν κο-
σμημάτων πρώτης ποιότητος, είς τιμάς λογικάς, ώς πάντοτε.
Άνανεώσατε τα παλαιά σας κοσμήματα μέ λευκόν χρυσόν.
ΑϋΑΜδ ΗΟυδΕ
634 1ΥΑ5ΗΙΝ6Τ0Ν 8ΤΒΕΕΤ
(Παραπλεύρως τού Θεάτρου ΟθΓάοπ θΐγπιρΐβ)
Τό πρώτον καί μόνον Ελληνικόν φαρμακείον έν Βο-
στώνη, άνοίγει τάς θύρας τού την 23ην Δεκεμβριού, η¬
μέραν Δευτέραν.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ν. ΜΕΡΙΑΝΟΣ
Φαρμακοποιός καί διδάσκαλος τής Φαρμακευτικής.
154 5Τ11ΑΒΤ 8ΤΒΕΕΤ ΒΟ3ΤΟΝ. ΙΥ1Λ55.
(Είς τό κτίριον Βυΐ'άοΙΙ €ο11ο^ο)
Τηλέφωνον: ΗΑΝοοοκ 4863.
,ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ5>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 82 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ι»*!)
ΟΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣΜΑΣΞΕΝΟΙ
ΕΜΙΛ ΛΟΤΝΤΒΙΓΚ
δι* την ψυχοούνθεβι'ν τού μεγάλου Γ«ρμα-
$ ίΰ
ΑΘΗΝΑΙ, μρς
Μετά νόν Έρριω, μετά τέν κό-
μητα Βόλπ:, ιδού άκόμη έν άς έ^'.-
ής Εύρωπαίος ποϋ έπισκέπτετα!
Αν ί η ά
ής ρ
τάς Αθήνας, (συνεχίζων την άπα
ραίτητον διά την πόλϊν μας συγ-
χρον.ττικήν επαφήν μέ τάς άνθρω-
πίνας πηγάς τοϋ σημερινοϋ πολι-
τισμΐϋ. Καί αύτην την φοράν προ-
•ΑΕΐτα'. περ: τοϋ ϊ'.απρεπεστέρου "-
σως μεταπολεμιάοϋ Γερμανοϋ δια-
νοοϋμένυ, περί τοϋ άν&ρώπτ>·.> διά
τέν οποίον πρό τίνων άκριδώς ημε¬
ρών ενας Γάλ,λος κριτικές, ό Άνρΰ
ντέ Νοτάνν, εγραφεν ίτ:ι·γραμ.μ(Χ-
τιχώτζτα, ότι ή «Γερμανία εδωσεν
είς την Ευρώπην καί είς τόν κόσμον
ό,τί εχει τέ καλλίτερον μέτα της,
δίϊουσα τέν Έμίλ Αο-Λτβίγκ».
Οί Ά'Οηναϊοι γνωρίζθϋν τον Λούντ-
6ιγκ άπέ τα τελευταία πολύκροτα
ίστορ'.κά τοο συγγράμαατα, τάς 6ι-
ογραφίας τού Ναπολέοντος, τοϋ
Μπίτμαρ* καί τοϋ Γουλιέλμου τοϋ
Β'. Έν* έξ άλλοο ά—έ τα ολιγώ¬
τερον γνωστά εργα τού, άλλ' ίσως
τέ βαθύτερον άπέ ο*λϊ, είναι ή Βιο-
γρα;ία τοϋ Ίησοϋν την οποίαν επι-
γράφε;: «Ό Υιός τού Άνθρωπον
Ίστορία ενός Προφήτου», καί τής
οποίας ϋπάργεί έπίσης έξαίρετος
Γαλλική μετάφρασις. Πέραν τοό-
τοι», ποϋ καί ·—οι> διαβά-ζομεν μεριν.ά
'οχικήν εξέλιξιν των μεγάλον
Ιρυϊίθγνωα'ών, -των οποίων έξιστο-
ρεΐ την ζωην.
Τί θελκτίκη καί πόσον 5ι5«κτι-
κωτέρα γίνεται ετσι ή ίστορία! Βέ-
δαϊα, η μέθοϊος τοϋ Λούντβιγκ έπ-
ανα;;έρει ίιπό συζήτησιν το αιώνιον
βέμα τϊϋ Λντετερμινισμοϋ» η μή
τής ίστορίας, δηλ. τής υπάρξεως
ή μή τής λεγομ#ένης ίστορικης ά-
νείγκης, /α& την οποίαν, άν ύπ-
άρχτ]. τα γεγονότα ερχονται άνα-
ποτρ«πτως, έν ονόματι μιάς μοιραί-
?ς εξελίξεως, άπέναντι ?έ αυτής
έ ρόλος ·ΛθΓ;τ·ώνδτ3μ.ιουρνικ<ΐ>τ«.ρων ά-
κόμη άτίμ«ν είνα'. δοηβητικός, αν
αή μηίαμ,ινός: Ό Λούντίιγκ δέν
παραϊέχεται την θεωρίαν αύτην.
"I-
σως, μάλιστα, είς τό συμπέρακμϊ
αύτά νά Ι·9Ίΐασε μάλλον έξ ένστί-
κτου, παρά ϊ.νάμει τής λογΐκής. Δι¬
ότι τόν ελκον άκατανίκητα ζ! με¬
γάλαι κορυφοί τής ανθρωπίνης ί-
στορίας. Άϊιαφορεί σγίδάν,διά τοΰς
ό^'κο'ος ή τάς μάζας ποϋ αύτάς τάς
κοραφάς τάς στηρίζο^ν καί τάς 6α-
στάζοκν. Καί 8έν φαίνετζι νά έν-
διαφέρεται δία τάς πε^ίόίο^ς έκεί-
νας τής ίστορίας αί οποίαι είναι ά-
πρόσωποι καί έγκυμονοϋν μ,έσα είς
μίαν δ·!χτδιάκρ:τον ζύμωσιν τοΰς με-
γάλους άνθρώποϋς. "Ετσι είς την
δρασιν αυτών των έξαί,οετικών φυ-
σεοιν άποδίδ^ί δετπόζουσαν σημασί¬
αν καί σχεδόν κυριαρχικήν δημ.ιθ!>ρ-
γίκότητα.
Αύτη ή αντίληψίς τού είναι, 6ε-
δζία, τοζητήσιμος. Άλλά πόσον ύ-
πέροχα πλεονεκτηματα αντλεί άπά
-ήν τοιαύτην φιλοσόφησιν ττ}ς ίστο-
οίχς] Αίωρούμενος διαρ'/.ώς είς τάς
κορυΐάς, άντίχ.ρυζε^ άμ,ϊτρητο'ος ό-
ρίζοντας, σ.«λλαμ6άνει σ^νθετικάς
εΐκάνας, ο·οσπειρ&>νει πέριξ κάθε κο-
ρϊφής ολόκληρον τό περίβάλλον της
>χ τόσον τα γεγονότα, όΊκν και τάς
ΕΠΑΝΩΦΟΡΙΑ ΓΟΥΝΕΣ
Λίΐ' ΕΥΘΕΙΑΣ
ΑίΐΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΜΕΓΑΑΗ ΣΥΛΑΟΓΗ
ΜΕ ΜΟΝΟΝ
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ! ΕΚΠΤίΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΛΙΤΕΡΑΣ
ΑΞΙΑΣ ΓΟΥΝΕΣ
εμβθ άνοικτοι μέχρι τής
»ης μ. μ. καθ' δλην την έ-
δδομάΠα της 8Ι»ΕΟΙΑΐ
ΜΑ8ΙΑΚθυ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ ΓΟΥΝΑΡΑΣ
ΑΝβ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΧ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ
63 %¥Ε8Τ 14ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ»Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: €ΗΕί8ΕΑ 5870.
Ή βδεια χάλτσα. Πολλά πτωχά παιδία θά ευροι·ν την κάλτσαν τ«ιν άδειαν, έπηδή ό Σάντα Κλώς δε {ία ;[,
δρόμον όοτις όβηγεϊ πρός την οικίαν των, ή ϊσω; ϊπειδή δέν θά εΡοιι καινόν νά «τάγγι εω; έκεϊ, ενε/.(ΐ τω
λών ίπισκέψεα»ν τάς οποίας θά έχη νά κάμη τί|ν ταοαμονήν των Χοιβτονγέννων γ!; τάς οίχία; των ι
βέας καί τα σ^ναισθήματα ποϋ
I-
ποπίπτοϋν είς τα περιφερικον τού
δλέμαα, τα άνάγει είς Ινα κέντρον
ά-λέτοο /.αί σογκινητι/.ής ζωής, είς
την "παρξιν ενός ' άνθρώπου άντ:-
προσωκπί^τικοϋ αιάς όλον.λήροο έπο-
χής καί σαμ&ολίζοντος μίαν ολό¬
κληρον ψυχολογίαν. "Εττι μίς συν-
αρπάζει.
Καί πράγματ!, α>^ έξαιρεση κα-
νε·ς τόν <ΓΓοΛιέλμον» το·^, τόν ό- Π3?ον ϊ'.' έλλειψιν προφανώς έπαρ κοϋς χρον.κής προοπτικής, εγραψε [.'άλλος 'Ός «παμφλέττον», μέ πάθΐ; καί πολ>μ:·/.ότητα,—πώς νά μή σ^γ-
κλονισθί, κανείς μειούμενος, χάρις
είς τόν Λούντδιγκ, μεσα είς την
ψυχικήν, βήαα πρός 6τμα, εξέλιξιν
δρααατΐκών καί άντιπροσωπευτί-λών
ΐιπάρξεων τόσον μεγάλ-ων, όσον ό
Ναπολέων καί ό Μπίσααρκ! ΕΙχε,
άλλως τε, την εξαιρετικήν τύχην
ό, ϊιάσημος ίστορικός νά σ^νχ^τηβτρ,
καί θαϋαασίους μεταφραστάς, τόν
Λεκοΰο, τόν Ζ(2«ν, την Άλί-Αη'-
Στέ:ν. *Ετσ·. ή παγκόσμιός το^ φή-
μη επεκράτησε ραγδαίως καί ασφα¬
λώς. Καί άχέκτησεν ά^θόνους μ1.-
μητάς. Ό Μωρο^ά, ό Μπερώ, ό
Πουρταλές μέ τάς διογραφίας τοϋ
Σέλλϋ, τοϋ Ρο6*3πιέροι>, τοϋ Σαπέν
7.7! αύτός ό Έρριω έξιστορών τή^
ζωήν τοϋ Μπεττόδεν, άπό την επι¬
τυχίαν τής, μεθόδου τοϋ Λούντβιγν.,
ίλώς έπηρεάσθηταν.
είναι λο:~ον ίύεξήγητον, δτι είς τν-
τάς τάς αε-;άλας στιγμάς" ή 3ηαι-
ουργική <το-γ·/.ινησεων εύαιτθησία τοϋ Λο'όντίιγ·/. -/.αί ή άρμονΐ7.ή καί φ>-
λεσοφική τού γαλήνη άλληλοεκτρέ-
οοντ*!, άλλ ? καί άλληλοσυγκρα
τοΛται.
ΑιΊτή, νομίζω, είναι ή ψυχοσύν-
Οεσις τοϋ υεγ^ον Γερμανοϋ ίστορ!-
κοϋ, ή μίϋοΐόζ το^ καί ή βαθειά δι-
«νοητ:κότης. Καί όλα αΰτά προκα-
λοϋν, βέδαια, τέν Οα·ομασμον. Άλλ'
εχεί καί κάτι ποΰ προκαλεί καί την
συμπάθειαν μας. 'βς έπιτύ-Λίιον
πλάκα είς τάς €ιογρατφίας των νάν-
Γ'.ϊημ&χρατίκωτέρων δημίουργών το-
Γθθετεΐ την αναγνώρισιν, ότι τέ έρ¬
γον των διεσώθη καί διετηρήθη
I-
τ-ζ:-.ι α-ο τς-ς λαούς. (,ΊΙ Γε5μα.
ν!α, «ή. ΤΡ*?ει ό Λού/το'.νχ.'Ό
πρίγκιπες την έγκατέλε-ύζ'ν μ=;2
6Γ';_τ.ϊ^ κοίνον, άλλ' ό λαός :!(
ΟΓοΓον ό
—ολύ
2ύτ; 5έν
|ην η )ιοο
τ: έργον τοϋ Μπίσμαρχ»
τΓ/ώτερον ίίδαγΐτ,α άπέ 2ύτ; 5έν *
-??·/&'-. Καί ίσως άπ' αΰτό νά τμ
πτ, κα! κάτι άλλο νά τχ'Χ·;^^
-:) ένδομύχως ό Λούντί(·;■/. ν'ί ;/,
ο.Λΐλογ·»;: Ότ; μιόνον μεσχ ίΐς -ο;;
■χίγάλους λαοϋς καί χάρις ίς-.^;
•ιεγάλους λαοΰς γεννώνται, έπϊκρΐ
τοίίν καί δημίοϋργοϋν κα! !
λ θ
ΛΕΩΝ ΜΑΚΚΑΣ
Βοολε^τής Αθηνών
Άλλ' ό Γερμανος ίστορικός εχε:
άπέναντι των άλλων μίαν άναμφι-
σ£ήτητον ύζεροχήν. "Οτι κοντά είς
την ζωήν την όποιαν άναστηνε'. ή
πέννα τοο, ττροσΦετει καί την ιδικήν
τΌΌ φΐλοσοει/.ήν χνοην—πνοήν βα-
θύτατα άν^ρωπιστικήν. Έφάμιλλος
τοϋ Ρένα; μ άς άναπαριστά τέν Ί-
ητοϋν μα%ράν κάθε θεϊκής ιδιότη¬
τος, ώς άνθρωπον ύ-πέρτατον, τοϋ
ότοίου έτσι άκόμη μεγαλείωδεστερΐ
γ.7ΐ ήθικώς γον.μώτερα έαφανίΐζον-
τα: κ«ί τα ίιδάγματα καί αί πρά-
ξε'.ς καί τέ μαρτύριον. Άλλά κα!
είς τα άλλα τού εργα είναι πανβε-
ιστής. Όταν ο! ήρωές τού πεθαί-
νοον, όλόκληρος ή φύσις συμμερί-
ζεται το συντελούμ-ενον δράμα. Κζ·.
Μ. ΓΕίΙΧ ανο Ο».
297 3Β0 ΑΥΕ.
-Ν. Υ. ΟΙΤΥ
. 202 ΕΑ8Τ 23Β0 δΤ,
Ν. Υ, 0ΙΤ1Τ
ΤΕ_ ΑΙΛΟΝΟΙΠΝ ΜΟβ—8107
ΗΕδΤΑϋΗΑΝΓ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΒΝΕΗΥ
ΟΕΝΕΗίί 00ΝΤΒΛ0Τ0Β3
ννε δυρρίΥ ενΕΒΥΤΗΐΝβ ιινοεβ ονε οοντβαοτ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τδ σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Εενοδοχείων, Έοΐΐατο-
ρίων, Ζαχαροπλαστείων, Ευηοΐι Κοοπΐ8, ΟβΓβίβΓΪαβ, βΐο., καί
την συμπί,ήρωσιν αντών δι' δλων των χρειωδών μόνον δι' ενός
συμβόλαιον, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καί μέ μεγάλας ευ¬
κολίας είς τήνν πληρωμήν.
Διά ,τοΐ συστήματός μας, της επιμεμελημένης εργασίας,, της
ακριβείας τής άρχιτεκτονικής καί τή; έσωτερικής διακοσμήσίω;,
καθιστώμεν κάθε κατάστημα πού άναλαμβάνομεν
ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΙΤΟΝ
ΚΟΣΦΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ
ΑΙ ίορτοΐ πλησιάζουν καί στό μυα?.ό καθενός περν$ ή σκέψις τί δώρα ν' αγοράση διά τ°,ι'ϊ ' £
,·,^ τ*,, „„', τλ« ί«,,τ^ του. χδ «οόδλημά σας λύεται δταν επισκεφθήτε τό πασίγνωστον καταστΐΐι
Λ« α α__γ-_ λ_ι -Λ__.' ι . ι « % . _-»__-Ελληνας τ ι»
κους τού
«ως και εγγυωμενος την τιμήν καί ποιότητα τό»ν κοσμημάτων τού. Κάμετε τάς η-'ορα- αα;
ρως. Προτιμήσατέ μας διά τό συμφέρον σας.
Ι.
& 8ΟΝ
211 τΥΕ8Τ 34ΤΗ 5Τ.
(ΝΕΑΗ 7ΤΗ *¥Ε.)
ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ
ΟΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣΜΑΣΞΕΝΟΙ
ΕΜΙΛ ΛΟΤΝΤΒΙΓΚ
δι* την ψυχοούνθεβι'ν τού μεγάλου Γ«ρμα-
$ ίΰ
ΑΘΗΝΑΙ, μρς
Μετά νόν Έρριω, μετά τέν κό-
μητα Βόλπ:, ιδού άκόμη έν άς έ^'.-
ής Εύρωπαίος ποϋ έπισκέπτετα!
Αν ί η ά
ής ρ
τάς Αθήνας, (συνεχίζων την άπα
ραίτητον διά την πόλϊν μας συγ-
χρον.ττικήν επαφήν μέ τάς άνθρω-
πίνας πηγάς τοϋ σημερινοϋ πολι-
τισμΐϋ. Καί αύτην την φοράν προ-
•ΑΕΐτα'. περ: τοϋ ϊ'.απρεπεστέρου "-
σως μεταπολεμιάοϋ Γερμανοϋ δια-
νοοϋμένυ, περί τοϋ άν&ρώπτ>·.> διά
τέν οποίον πρό τίνων άκριδώς ημε¬
ρών ενας Γάλ,λος κριτικές, ό Άνρΰ
ντέ Νοτάνν, εγραφεν ίτ:ι·γραμ.μ(Χ-
τιχώτζτα, ότι ή «Γερμανία εδωσεν
είς την Ευρώπην καί είς τόν κόσμον
ό,τί εχει τέ καλλίτερον μέτα της,
δίϊουσα τέν Έμίλ Αο-Λτβίγκ».
Οί Ά'Οηναϊοι γνωρίζθϋν τον Λούντ-
6ιγκ άπέ τα τελευταία πολύκροτα
ίστορ'.κά τοο συγγράμαατα, τάς 6ι-
ογραφίας τού Ναπολέοντος, τοϋ
Μπίτμαρ* καί τοϋ Γουλιέλμου τοϋ
Β'. Έν* έξ άλλοο ά—έ τα ολιγώ¬
τερον γνωστά εργα τού, άλλ' ίσως
τέ βαθύτερον άπέ ο*λϊ, είναι ή Βιο-
γρα;ία τοϋ Ίησοϋν την οποίαν επι-
γράφε;: «Ό Υιός τού Άνθρωπον
Ίστορία ενός Προφήτου», καί τής
οποίας ϋπάργεί έπίσης έξαίρετος
Γαλλική μετάφρασις. Πέραν τοό-
τοι», ποϋ καί ·—οι> διαβά-ζομεν μεριν.ά
'οχικήν εξέλιξιν των μεγάλον
Ιρυϊίθγνωα'ών, -των οποίων έξιστο-
ρεΐ την ζωην.
Τί θελκτίκη καί πόσον 5ι5«κτι-
κωτέρα γίνεται ετσι ή ίστορία! Βέ-
δαϊα, η μέθοϊος τοϋ Λούντβιγκ έπ-
ανα;;έρει ίιπό συζήτησιν το αιώνιον
βέμα τϊϋ Λντετερμινισμοϋ» η μή
τής ίστορίας, δηλ. τής υπάρξεως
ή μή τής λεγομ#ένης ίστορικης ά-
νείγκης, /α& την οποίαν, άν ύπ-
άρχτ]. τα γεγονότα ερχονται άνα-
ποτρ«πτως, έν ονόματι μιάς μοιραί-
?ς εξελίξεως, άπέναντι ?έ αυτής
έ ρόλος ·ΛθΓ;τ·ώνδτ3μ.ιουρνικ<ΐ>τ«.ρων ά-
κόμη άτίμ«ν είνα'. δοηβητικός, αν
αή μηίαμ,ινός: Ό Λούντίιγκ δέν
παραϊέχεται την θεωρίαν αύτην.
"I-
σως, μάλιστα, είς τό συμπέρακμϊ
αύτά νά Ι·9Ίΐασε μάλλον έξ ένστί-
κτου, παρά ϊ.νάμει τής λογΐκής. Δι¬
ότι τόν ελκον άκατανίκητα ζ! με¬
γάλαι κορυφοί τής ανθρωπίνης ί-
στορίας. Άϊιαφορεί σγίδάν,διά τοΰς
ό^'κο'ος ή τάς μάζας ποϋ αύτάς τάς
κοραφάς τάς στηρίζο^ν καί τάς 6α-
στάζοκν. Καί 8έν φαίνετζι νά έν-
διαφέρεται δία τάς πε^ίόίο^ς έκεί-
νας τής ίστορίας αί οποίαι είναι ά-
πρόσωποι καί έγκυμονοϋν μ,έσα είς
μίαν δ·!χτδιάκρ:τον ζύμωσιν τοΰς με-
γάλους άνθρώποϋς. "Ετσι είς την
δρασιν αυτών των έξαί,οετικών φυ-
σεοιν άποδίδ^ί δετπόζουσαν σημασί¬
αν καί σχεδόν κυριαρχικήν δημ.ιθ!>ρ-
γίκότητα.
Αύτη ή αντίληψίς τού είναι, 6ε-
δζία, τοζητήσιμος. Άλλά πόσον ύ-
πέροχα πλεονεκτηματα αντλεί άπά
-ήν τοιαύτην φιλοσόφησιν ττ}ς ίστο-
οίχς] Αίωρούμενος διαρ'/.ώς είς τάς
κορυΐάς, άντίχ.ρυζε^ άμ,ϊτρητο'ος ό-
ρίζοντας, σ.«λλαμ6άνει σ^νθετικάς
εΐκάνας, ο·οσπειρ&>νει πέριξ κάθε κο-
ρϊφής ολόκληρον τό περίβάλλον της
>χ τόσον τα γεγονότα, όΊκν και τάς
ΕΠΑΝΩΦΟΡΙΑ ΓΟΥΝΕΣ
Λίΐ' ΕΥΘΕΙΑΣ
ΑίΐΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΜΕΓΑΑΗ ΣΥΛΑΟΓΗ
ΜΕ ΜΟΝΟΝ
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ! ΕΚΠΤίΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΛΙΤΕΡΑΣ
ΑΞΙΑΣ ΓΟΥΝΕΣ
εμβθ άνοικτοι μέχρι τής
»ης μ. μ. καθ' δλην την έ-
δδομάΠα της 8Ι»ΕΟΙΑΐ
ΜΑ8ΙΑΚθυ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ ΓΟΥΝΑΡΑΣ
ΑΝβ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΧ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ
63 %¥Ε8Τ 14ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ»Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: €ΗΕί8ΕΑ 5870.
Ή βδεια χάλτσα. Πολλά πτωχά παιδία θά ευροι·ν την κάλτσαν τ«ιν άδειαν, έπηδή ό Σάντα Κλώς δε {ία ;[,
δρόμον όοτις όβηγεϊ πρός την οικίαν των, ή ϊσω; ϊπειδή δέν θά εΡοιι καινόν νά «τάγγι εω; έκεϊ, ενε/.(ΐ τω
λών ίπισκέψεα»ν τάς οποίας θά έχη νά κάμη τί|ν ταοαμονήν των Χοιβτονγέννων γ!; τάς οίχία; των ι
βέας καί τα σ^ναισθήματα ποϋ
I-
ποπίπτοϋν είς τα περιφερικον τού
δλέμαα, τα άνάγει είς Ινα κέντρον
ά-λέτοο /.αί σογκινητι/.ής ζωής, είς
την "παρξιν ενός ' άνθρώπου άντ:-
προσωκπί^τικοϋ αιάς όλον.λήροο έπο-
χής καί σαμ&ολίζοντος μίαν ολό¬
κληρον ψυχολογίαν. "Εττι μίς συν-
αρπάζει.
Καί πράγματ!, α>^ έξαιρεση κα-
νε·ς τόν <ΓΓοΛιέλμον» το·^, τόν ό- Π3?ον ϊ'.' έλλειψιν προφανώς έπαρ κοϋς χρον.κής προοπτικής, εγραψε [.'άλλος 'Ός «παμφλέττον», μέ πάθΐ; καί πολ>μ:·/.ότητα,—πώς νά μή σ^γ-
κλονισθί, κανείς μειούμενος, χάρις
είς τόν Λούντδιγκ, μεσα είς την
ψυχικήν, βήαα πρός 6τμα, εξέλιξιν
δρααατΐκών καί άντιπροσωπευτί-λών
ΐιπάρξεων τόσον μεγάλ-ων, όσον ό
Ναπολέων καί ό Μπίσααρκ! ΕΙχε,
άλλως τε, την εξαιρετικήν τύχην
ό, ϊιάσημος ίστορικός νά σ^νχ^τηβτρ,
καί θαϋαασίους μεταφραστάς, τόν
Λεκοΰο, τόν Ζ(2«ν, την Άλί-Αη'-
Στέ:ν. *Ετσ·. ή παγκόσμιός το^ φή-
μη επεκράτησε ραγδαίως καί ασφα¬
λώς. Καί άχέκτησεν ά^θόνους μ1.-
μητάς. Ό Μωρο^ά, ό Μπερώ, ό
Πουρταλές μέ τάς διογραφίας τοϋ
Σέλλϋ, τοϋ Ρο6*3πιέροι>, τοϋ Σαπέν
7.7! αύτός ό Έρριω έξιστορών τή^
ζωήν τοϋ Μπεττόδεν, άπό την επι¬
τυχίαν τής, μεθόδου τοϋ Λούντβιγν.,
ίλώς έπηρεάσθηταν.
είναι λο:~ον ίύεξήγητον, δτι είς τν-
τάς τάς αε-;άλας στιγμάς" ή 3ηαι-
ουργική <το-γ·/.ινησεων εύαιτθησία τοϋ Λο'όντίιγ·/. -/.αί ή άρμονΐ7.ή καί φ>-
λεσοφική τού γαλήνη άλληλοεκτρέ-
οοντ*!, άλλ ? καί άλληλοσυγκρα
τοΛται.
ΑιΊτή, νομίζω, είναι ή ψυχοσύν-
Οεσις τοϋ υεγ^ον Γερμανοϋ ίστορ!-
κοϋ, ή μίϋοΐόζ το^ καί ή βαθειά δι-
«νοητ:κότης. Καί όλα αΰτά προκα-
λοϋν, βέδαια, τέν Οα·ομασμον. Άλλ'
εχεί καί κάτι ποΰ προκαλεί καί την
συμπάθειαν μας. 'βς έπιτύ-Λίιον
πλάκα είς τάς €ιογρατφίας των νάν-
Γ'.ϊημ&χρατίκωτέρων δημίουργών το-
Γθθετεΐ την αναγνώρισιν, ότι τέ έρ¬
γον των διεσώθη καί διετηρήθη
I-
τ-ζ:-.ι α-ο τς-ς λαούς. (,ΊΙ Γε5μα.
ν!α, «ή. ΤΡ*?ει ό Λού/το'.νχ.'Ό
πρίγκιπες την έγκατέλε-ύζ'ν μ=;2
6Γ';_τ.ϊ^ κοίνον, άλλ' ό λαός :!(
ΟΓοΓον ό
—ολύ
2ύτ; 5έν
|ην η )ιοο
τ: έργον τοϋ Μπίσμαρχ»
τΓ/ώτερον ίίδαγΐτ,α άπέ 2ύτ; 5έν *
-??·/&'-. Καί ίσως άπ' αΰτό νά τμ
πτ, κα! κάτι άλλο νά τχ'Χ·;^^
-:) ένδομύχως ό Λούντί(·;■/. ν'ί ;/,
ο.Λΐλογ·»;: Ότ; μιόνον μεσχ ίΐς -ο;;
■χίγάλους λαοϋς καί χάρις ίς-.^;
•ιεγάλους λαοΰς γεννώνται, έπϊκρΐ
τοίίν καί δημίοϋργοϋν κα! !
λ θ
ΛΕΩΝ ΜΑΚΚΑΣ
Βοολε^τής Αθηνών
Άλλ' ό Γερμανος ίστορικός εχε:
άπέναντι των άλλων μίαν άναμφι-
σ£ήτητον ύζεροχήν. "Οτι κοντά είς
την ζωήν την όποιαν άναστηνε'. ή
πέννα τοο, ττροσΦετει καί την ιδικήν
τΌΌ φΐλοσοει/.ήν χνοην—πνοήν βα-
θύτατα άν^ρωπιστικήν. Έφάμιλλος
τοϋ Ρένα; μ άς άναπαριστά τέν Ί-
ητοϋν μα%ράν κάθε θεϊκής ιδιότη¬
τος, ώς άνθρωπον ύ-πέρτατον, τοϋ
ότοίου έτσι άκόμη μεγαλείωδεστερΐ
γ.7ΐ ήθικώς γον.μώτερα έαφανίΐζον-
τα: κ«ί τα ίιδάγματα καί αί πρά-
ξε'.ς καί τέ μαρτύριον. Άλλά κα!
είς τα άλλα τού εργα είναι πανβε-
ιστής. Όταν ο! ήρωές τού πεθαί-
νοον, όλόκληρος ή φύσις συμμερί-
ζεται το συντελούμ-ενον δράμα. Κζ·.
Μ. ΓΕίΙΧ ανο Ο».
297 3Β0 ΑΥΕ.
-Ν. Υ. ΟΙΤΥ
. 202 ΕΑ8Τ 23Β0 δΤ,
Ν. Υ, 0ΙΤ1Τ
ΤΕ_ ΑΙΛΟΝΟΙΠΝ ΜΟβ—8107
ΗΕδΤΑϋΗΑΝΓ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΒΝΕΗΥ
ΟΕΝΕΗίί 00ΝΤΒΛ0Τ0Β3
ννε δυρρίΥ ενΕΒΥΤΗΐΝβ ιινοεβ ονε οοντβαοτ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τδ σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Εενοδοχείων, Έοΐΐατο-
ρίων, Ζαχαροπλαστείων, Ευηοΐι Κοοπΐ8, ΟβΓβίβΓΪαβ, βΐο., καί
την συμπί,ήρωσιν αντών δι' δλων των χρειωδών μόνον δι' ενός
συμβόλαιον, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καί μέ μεγάλας ευ¬
κολίας είς τήνν πληρωμήν.
Διά ,τοΐ συστήματός μας, της επιμεμελημένης εργασίας,, της
ακριβείας τής άρχιτεκτονικής καί τή; έσωτερικής διακοσμήσίω;,
καθιστώμεν κάθε κατάστημα πού άναλαμβάνομεν
ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΙΤΟΝ
ΚΟΣΦΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ
ΑΙ ίορτοΐ πλησιάζουν καί στό μυα?.ό καθενός περν$ ή σκέψις τί δώρα ν' αγοράση διά τ°,ι'ϊ ' £
,·,^ τ*,, „„', τλ« ί«,,τ^ του. χδ «οόδλημά σας λύεται δταν επισκεφθήτε τό πασίγνωστον καταστΐΐι
Λ« α α__γ-_ λ_ι -Λ__.' ι . ι « % . _-»__-Ελληνας τ ι»
κους τού
«ως και εγγυωμενος την τιμήν καί ποιότητα τό»ν κοσμημάτων τού. Κάμετε τάς η-'ορα- αα;
ρως. Προτιμήσατέ μας διά τό συμφέρον σας.
Ι.
& 8ΟΝ
211 τΥΕ8Τ 34ΤΗ 5Τ.
(ΝΕΑΗ 7ΤΗ *¥Ε.)
ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ
©ΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ
ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ
„ τά πρώτα χρόνια τής Βό¬
ας Αύτοχρατοριας χολλβς αι-
«ς 3ιαμάχ6? «Ύ·***» «τήνΚων-
" ιίχολιν, έξ αΐτίαί διαφόρων
τιχων ζητημάτων. Την «χο-
αόν έκείνη ανεφάνη για χρώ-
,ρά καί ή αίρεσις ή γνωστή
-6» ϊονατιστών #
ΟΙ Λονατισταΐ βυτοι διεκρινοντο
ήάλαίάχ^νωτηφχν
νιάτήμεγάληχχ^ηφ
ίβ-ίβ το»ς. ϊ«4 την λυσσα μβτην
ίαίη προσχαθο-^ν να «χΛαλουν
Λ- άντιλήψεις τους καΐ για την
σν,ληοίτητα *αί την ίταμοτητα τους
ύ τή'ν οποίαν έφεροντο εναντίον ε-
χ6ίνων ποΰ 2έν ήθελον να τας χ<χ- χ6ίνων Μά !έν ητανε μονο ,αοτο. Λιγ2 Λψ.ι [Αίτά την έμοάνισι των Δο- νατυτύν, μέσα άχο της ταξεις των α.ν-χών ίΰτών, ξβχετάγθηκε μιά ίλλη ν?*".ς ή όποία «3ημ.ιθυργησε μεταξύ τους. , ίΛ αιιτό ηαΐΓαανησαν οί ϊοϊ τοΰ Δονβτι- 6( 3αοϋ. οί 'τταϊμ βχί γρόνια άρκετά έτρομοκράτησβν όχι μονάχβ τους άν- ΐΐίάλο^ς τους, τοίις Χριστΐϊνους 2η- λα?ή έκβίνοϋς οί όχοίον 5έν πχρα- ΐφ,'Λ-πτ* τέν Δονατκηλό, άλλά %ν. αότοΰς τούς ίοίους τους κρώην ίμόβ?ονίς των. Μέ τόν καιρόν μαλιστα αύτοι ?"·;33ν νά λέγωνται Δονατισταί Ί^λί νες» «όν Ο χι.)ρ: γροΰ ■?Λ:γ_! τες , γιατί ήμέρα καί νύχτα^ βλλτ, ί'ά 3έν έ'καναν, παρά νά τρέ- ||ω στήν ΰχαιθρο χώρα καί ■ριγυρίζουν γύρω άχο τά σχιτια Γ'ροτΐ'λών χεριφερειών. * · · ί Τσιρ7.οσελλίωνες αύτοι ή-σαν •/.ο! οί όχοΐοί άφηκαν τοΰς ά χαί την περιουσίαν των και 7χν νά περιφέρωνται, κηρύσσον- τα ϊόγματα τοΰ άσκητισμοΰ χ κϊρο^σΐα^όξχενοι ώς αέκδικηταί της ίί/ϊ'οσόνης)) και προστάται των ? ϊ"τεχμ.ένιϊ7. Μέ το πρόίγημα δ- μως «ΰτο ϊίέπραττον άφάνταστ«ς γρ ·σομαορ«ας πολυ- κληθϊϊς, Ιτρεχαν ά—ο χί·λι σέ χόλι '/ΐα! ίπο χωρ ιο σέ χωριό και 'άιτελε»- χωρ ιο σέ χωριό ίί'ρω^ν τούς δοΰλους, κοικοπθ'.οΰ- «ν τώς α^ντας, ύχοχρεώνοντάς το^ς, οσάκις τοΰς τ^νανίοϋσατν στό ϊρο-μο το^ς, νά κατβδαίνοκν άπό τί άμάξια των κβΐ νά βχϊίζουν πεζοί, «νω οί ΰπηρέται τους ένεθρονίζοντο «ή 9έτ! τους, ΙσχαΙζαν το κάτω ϊϊγόνι των δικαστών καί κρευ.οΰσαν :οίις «χογλύφους. ϊ?τσ'. 3μως άρχισαν νά νουν πολυ χερίεργα χράγματ» Βΰζατντινή Αύτοκρ;ττορία. Ο^<3ΐος έξαφνα χρεωστοΰσβ χρή μ»τα, (γι« νά απαλλαγή άπδ τής φατϊρίες καί τής ύχοχ?εώ—ις άχ- «νβντι τοϋ ίανει—βό τού, δέν είχε ϊ^Ρ"/ νά ζητήση την «χέμ,δατί τού. ^ ( Ο ϊχ^εΐϋ-τή; σέ λίγες μ-ρεξ ί«- '/οτϊν; χήν έχίσκεψι μερικών άπό 3·<™ς ο! όχοίοι ή τόν σκότωναν η «ν άνάγκοιζαν νά σβύση τα δανε:· κ*. ( Η λι>σσα το^ς όμ,ως έστρέφετί
>■>?'.<»<; εναντίον των άλλων... Χρι- ϊτϊϊνών, χα'. ;ϊίως 4χ£(νων οί όχοίοι ί:"/2'' άπαρνηθή τό ϊόγμα τοϋ Δο- νϊ-ισμΐΜ;. -Τερ!·Λοί ίστορικοί κρίνοντες την ^?!ϊ?Υη αυτή αίρεσι, βέλησαν νά ώςτ&υν κοινων.χΛ σκοπό. Οέ °5 .ΐστας ^ς άνθρώπους άκολου- ^«ντβς -στά τά χόγια τοΰ Χ:ι- Ζϊ''Ί 'ς θέ¥! ό»Μω ίΐοββλ-, Γ1' ^"^ρνιοσοίσδω εαυτόν κί'. άράτω τ-' Σταύρον αΰτοΰ καί άκολουΰτ-τω Κα· ότι ξ.' αϊτο έπίεζαν καί τ^.;/λλο'^ άνθρώπους νά έγκα- ίί-'.'!^0Ιίν τα ^'^ίεροντά τους, τής .'*' ζ^γ·^ν(ύμίνοι κάθε ανθρωπίνη ._ νά συμμορφώθοΰν μέ τά ά, ή σκληρότης των ί^η. η ϊοι>λεία των ύχηρετών άφό-
ά η σ?λτίΡ«Υ}ς των τοκογλύφων
η α??4σ(ς β6τη δέν ά
ς
6άσι
το
ΟΤίΐΝΔΥΝΟ
Της ζωηςκαΐ ύγείας είναι ή πνευ^ο-
νία, γρίππη, ινφλουέντζα, ρευ^ατι-
κρυολογήρ,α,τα.
ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΗΤΕ
Λέγει ό "Αγγλος Ίατρός νΥ. ΟθΓθΙοη
φοροΰντεςγντ,σια [Λαλλινα έσώρρουχα
"Οηως αυτή ή δλυσις
είναι ό άχώριβτος σύντρο-
φος τού καταδίχου, £τβι
και οί ίΡευιματιβμοΙ είναι
άχώριατοε άπό το ανθρώ¬
πινον βωμα.
Τά καλυτέρα (χαλλινα έσώρρουχα
τοΌ κόσμον τα κατασκευάζει ή Αγ¬
γλία καί την αρίστην αγγλικήν 'ποιό-
ά εϋρετε στό κατάστη^α
τητα
ΑΝΔΡΙΚΑ
Φανέλλες Μάλλινες, μέ κοντά
μανίκια καΐ μαχρυά μανίχια.
'Εσώβραχα μακρυά.
Γιούνιον Σούτς.
Κάλτσες Μάλλινες καί Καλτσβ;
Μαλλομεταξωτές.
ΔΓ ΑΓΟΡΙΑ
Φανελίτσες Μάλλινες μέ κοντά
μανίκια.
ΓΆούνιον Σούτς, κοντά μανίκια
καί κοντά ώς τά γάνατα.
Κάλτσες κοντές καί κάλτσες μα-
κρυές. - ____
ΔΙΑ ΚΟΡΙΤΧΙΑ
Φανελίτσες Μάλλινες μέ πολϋ
κοντά μανίκια καί μέ δαντέλλα Ίρ-
λανδική στό λαιμό.
Γιούνιον Σοΰτς κοντά' μανίκια
καί κοντά ώς τά γόνατα.
Κάλτσες μακρυές καί Κάλτσες
χοντέις.
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΚΑΙ
ΝΕΦΡΑ ΕΧΟΜΕΝ ΜΑΛΛΙΝΑ ΖΩΝΑΡΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΙΑΣ 5.00 ΔΟΛΛ.
ΕΚΑΣΤΟΝ
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ
> Φανέλλες Μάλλινες μέ κοντά μα¬
νίκια καί χωρίς μανίκια μέ μπςε-
τέλλες ίδίου ύςράσματος.
Φανέλλες Μαλλομέταξες μέ κον-
τά μανίκια καί χωρίς μανίκια, μέ
μπρετέλλες άπό μεταξωτή κορ-
δέλλα.
Γιούνιον Σοότς, κοντά μανίκια
καί κοντά ώς τά γόνατα.
'Εσώβρακα (μπλούμερς) Μάλλι-
να καί Μαλλομίέταΐα.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΟΝ"
53-55 ΜΑΡΙδΟΝ 3Τ. ΡΗ<>Ν- 0ΕΤΙ)0ακ 2270 ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΜΑΣ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΝ ΜΕ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΜΑΣ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΦΑ-
ΝΕΛΛΩΝ.--ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ
"Ονομα ..
Διεύθυνσις
Πολιτεία ..
ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ
„ τά πρώτα χρόνια τής Βό¬
ας Αύτοχρατοριας χολλβς αι-
«ς 3ιαμάχ6? «Ύ·***» «τήνΚων-
" ιίχολιν, έξ αΐτίαί διαφόρων
τιχων ζητημάτων. Την «χο-
αόν έκείνη ανεφάνη για χρώ-
,ρά καί ή αίρεσις ή γνωστή
-6» ϊονατιστών #
ΟΙ Λονατισταΐ βυτοι διεκρινοντο
ήάλαίάχ^νωτηφχν
νιάτήμεγάληχχ^ηφ
ίβ-ίβ το»ς. ϊ«4 την λυσσα μβτην
ίαίη προσχαθο-^ν να «χΛαλουν
Λ- άντιλήψεις τους καΐ για την
σν,ληοίτητα *αί την ίταμοτητα τους
ύ τή'ν οποίαν έφεροντο εναντίον ε-
χ6ίνων ποΰ 2έν ήθελον να τας χ<χ- χ6ίνων Μά !έν ητανε μονο ,αοτο. Λιγ2 Λψ.ι [Αίτά την έμοάνισι των Δο- νατυτύν, μέσα άχο της ταξεις των α.ν-χών ίΰτών, ξβχετάγθηκε μιά ίλλη ν?*".ς ή όποία «3ημ.ιθυργησε μεταξύ τους. , ίΛ αιιτό ηαΐΓαανησαν οί ϊοϊ τοΰ Δονβτι- 6( 3αοϋ. οί 'τταϊμ βχί γρόνια άρκετά έτρομοκράτησβν όχι μονάχβ τους άν- ΐΐίάλο^ς τους, τοίις Χριστΐϊνους 2η- λα?ή έκβίνοϋς οί όχοίον 5έν πχρα- ΐφ,'Λ-πτ* τέν Δονατκηλό, άλλά %ν. αότοΰς τούς ίοίους τους κρώην ίμόβ?ονίς των. Μέ τόν καιρόν μαλιστα αύτοι ?"·;33ν νά λέγωνται Δονατισταί Ί^λί νες» «όν Ο χι.)ρ: γροΰ ■?Λ:γ_! τες , γιατί ήμέρα καί νύχτα^ βλλτ, ί'ά 3έν έ'καναν, παρά νά τρέ- ||ω στήν ΰχαιθρο χώρα καί ■ριγυρίζουν γύρω άχο τά σχιτια Γ'ροτΐ'λών χεριφερειών. * · · ί Τσιρ7.οσελλίωνες αύτοι ή-σαν •/.ο! οί όχοΐοί άφηκαν τοΰς ά χαί την περιουσίαν των και 7χν νά περιφέρωνται, κηρύσσον- τα ϊόγματα τοΰ άσκητισμοΰ χ κϊρο^σΐα^όξχενοι ώς αέκδικηταί της ίί/ϊ'οσόνης)) και προστάται των ? ϊ"τεχμ.ένιϊ7. Μέ το πρόίγημα δ- μως «ΰτο ϊίέπραττον άφάνταστ«ς γρ ·σομαορ«ας πολυ- κληθϊϊς, Ιτρεχαν ά—ο χί·λι σέ χόλι '/ΐα! ίπο χωρ ιο σέ χωριό και 'άιτελε»- χωρ ιο σέ χωριό ίί'ρω^ν τούς δοΰλους, κοικοπθ'.οΰ- «ν τώς α^ντας, ύχοχρεώνοντάς το^ς, οσάκις τοΰς τ^νανίοϋσατν στό ϊρο-μο το^ς, νά κατβδαίνοκν άπό τί άμάξια των κβΐ νά βχϊίζουν πεζοί, «νω οί ΰπηρέται τους ένεθρονίζοντο «ή 9έτ! τους, ΙσχαΙζαν το κάτω ϊϊγόνι των δικαστών καί κρευ.οΰσαν :οίις «χογλύφους. ϊ?τσ'. 3μως άρχισαν νά νουν πολυ χερίεργα χράγματ» Βΰζατντινή Αύτοκρ;ττορία. Ο^<3ΐος έξαφνα χρεωστοΰσβ χρή μ»τα, (γι« νά απαλλαγή άπδ τής φατϊρίες καί τής ύχοχ?εώ—ις άχ- «νβντι τοϋ ίανει—βό τού, δέν είχε ϊ^Ρ"/ νά ζητήση την «χέμ,δατί τού. ^ ( Ο ϊχ^εΐϋ-τή; σέ λίγες μ-ρεξ ί«- '/οτϊν; χήν έχίσκεψι μερικών άπό 3·<™ς ο! όχοίοι ή τόν σκότωναν η «ν άνάγκοιζαν νά σβύση τα δανε:· κ*. ( Η λι>σσα το^ς όμ,ως έστρέφετί
>■>?'.<»<; εναντίον των άλλων... Χρι- ϊτϊϊνών, χα'. ;ϊίως 4χ£(νων οί όχοίοι ί:"/2'' άπαρνηθή τό ϊόγμα τοϋ Δο- νϊ-ισμΐΜ;. -Τερ!·Λοί ίστορικοί κρίνοντες την ^?!ϊ?Υη αυτή αίρεσι, βέλησαν νά ώςτ&υν κοινων.χΛ σκοπό. Οέ °5 .ΐστας ^ς άνθρώπους άκολου- ^«ντβς -στά τά χόγια τοΰ Χ:ι- Ζϊ''Ί 'ς θέ¥! ό»Μω ίΐοββλ-, Γ1' ^"^ρνιοσοίσδω εαυτόν κί'. άράτω τ-' Σταύρον αΰτοΰ καί άκολουΰτ-τω Κα· ότι ξ.' αϊτο έπίεζαν καί τ^.;/λλο'^ άνθρώπους νά έγκα- ίί-'.'!^0Ιίν τα ^'^ίεροντά τους, τής .'*' ζ^γ·^ν(ύμίνοι κάθε ανθρωπίνη ._ νά συμμορφώθοΰν μέ τά ά, ή σκληρότης των ί^η. η ϊοι>λεία των ύχηρετών άφό-
ά η σ?λτίΡ«Υ}ς των τοκογλύφων
η α??4σ(ς β6τη δέν ά
ς
6άσι
το
ΟΤίΐΝΔΥΝΟ
Της ζωηςκαΐ ύγείας είναι ή πνευ^ο-
νία, γρίππη, ινφλουέντζα, ρευ^ατι-
κρυολογήρ,α,τα.
ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΗΤΕ
Λέγει ό "Αγγλος Ίατρός νΥ. ΟθΓθΙοη
φοροΰντεςγντ,σια [Λαλλινα έσώρρουχα
"Οηως αυτή ή δλυσις
είναι ό άχώριβτος σύντρο-
φος τού καταδίχου, £τβι
και οί ίΡευιματιβμοΙ είναι
άχώριατοε άπό το ανθρώ¬
πινον βωμα.
Τά καλυτέρα (χαλλινα έσώρρουχα
τοΌ κόσμον τα κατασκευάζει ή Αγ¬
γλία καί την αρίστην αγγλικήν 'ποιό-
ά εϋρετε στό κατάστη^α
τητα
ΑΝΔΡΙΚΑ
Φανέλλες Μάλλινες, μέ κοντά
μανίκια καΐ μαχρυά μανίχια.
'Εσώβραχα μακρυά.
Γιούνιον Σούτς.
Κάλτσες Μάλλινες καί Καλτσβ;
Μαλλομεταξωτές.
ΔΓ ΑΓΟΡΙΑ
Φανελίτσες Μάλλινες μέ κοντά
μανίκια.
ΓΆούνιον Σούτς, κοντά μανίκια
καί κοντά ώς τά γάνατα.
Κάλτσες κοντές καί κάλτσες μα-
κρυές. - ____
ΔΙΑ ΚΟΡΙΤΧΙΑ
Φανελίτσες Μάλλινες μέ πολϋ
κοντά μανίκια καί μέ δαντέλλα Ίρ-
λανδική στό λαιμό.
Γιούνιον Σοΰτς κοντά' μανίκια
καί κοντά ώς τά γόνατα.
Κάλτσες μακρυές καί Κάλτσες
χοντέις.
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΚΑΙ
ΝΕΦΡΑ ΕΧΟΜΕΝ ΜΑΛΛΙΝΑ ΖΩΝΑΡΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΙΑΣ 5.00 ΔΟΛΛ.
ΕΚΑΣΤΟΝ
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ
> Φανέλλες Μάλλινες μέ κοντά μα¬
νίκια καί χωρίς μανίκια μέ μπςε-
τέλλες ίδίου ύςράσματος.
Φανέλλες Μαλλομέταξες μέ κον-
τά μανίκια καί χωρίς μανίκια, μέ
μπρετέλλες άπό μεταξωτή κορ-
δέλλα.
Γιούνιον Σοότς, κοντά μανίκια
καί κοντά ώς τά γόνατα.
'Εσώβρακα (μπλούμερς) Μάλλι-
να καί Μαλλομίέταΐα.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΟΝ"
53-55 ΜΑΡΙδΟΝ 3Τ. ΡΗ<>Ν- 0ΕΤΙ)0ακ 2270 ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΜΑΣ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΝ ΜΕ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΜΑΣ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΦΑ-
ΝΕΛΛΩΝ.--ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ
"Ονομα ..
Διεύθυνσις
Πολιτεία ..
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ». — ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
ΤΑ ΝΗΣΙΑ γΥΙΑΣ
Η
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Ρ0ΔΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ— ΟΙ ΠΕΡΙ-
ΦΗΜΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ, ΟΠΟΥ ΕΜΑΘΗΤΕΥ-
ΣΕ ΚΑΙ Ο ΚΙΚΕΡΩΝ.» ΤΟ ΕΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΝΙΟΥ— ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ
ΙΠΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ.
Ή ίστορία τής Ρόδο., είναι τ.οώ
ί) γιά τίς άπειρες περιπέτει-
ες ποΰ εχει περάσει τό ώραίο αύτο
νητΐ Λ-ο τοΰς άρχακοτάτους άκόμτ,
χρόνο^ς.
Οί άρχαίοι τής είχαν ϊώσει πολ-
λά όνόματα. Στήν άρχη την έλεγον
Όφιοΰσαν έξ αιτίας το3 ^ πλήθοος
των φειϊιών ποΰ υπήρχαν έκεϊ. Κα¬
τόπιν μετωνομάτθη είς Σιαϊίαν καί
Τελχίνίδα άπό τοός Τελμίνους, οί
οποιοι την ειχαν κατοικησει
Έπί-
σης επί άρκετά χρόνια ώνομάζετο
Τριακρία, λόγω τού τρίγωνοειδοΰς
σχήματός της, ώσπο.) τέλος ώνομά-
σθη Ρόδος. Το τελευταία της όνομα
τό όφείλει, κατ' άλλος μέν, στό
πλήθος των ρόίων της, κατ' άλ¬
λοις δέ στή θυγατέρα τοΰ ΙΊοσειδώ-
νος Ρόδο.
Ο! πρώτοι πτ,ΰ κατοικησαν την
ώραία νήσο, ήσαν οί Φοίνικες. Κα¬
τόπιν έπήγαν καί άποικ-οι Έλλη¬
νας. Άπό την άρχή άνθισε έκεί ε-
νας πολιτισμός άξ'.ολογώτατος. Τα
γράμματα -/.αί οί ώραίες τέχνες πή-
ρ2^ τεραστία άνάπτυξι καί οί περί-
φημες Σχολές τής φιλοσοφίας καί
τής ρητορ'κης τής Ρόϊου ποΰ ήσαν
έφάμιλλες μέ τίς καλλίτερες τή;
αλλης Ελλάδος, είχαν έλκΰσει έκεί
πλήθος άνθρώπων τοΰ πνεύματος.
Σέ μιά άπό τίς σχολές αύτες έσπου-
δασε καί ό περίφημος Ρωμαίος Ρή¬
τωρ Κικέρων. Ό φιλόσοφος Πα-
ναίτιος ό στωϊκος Λεωνίδης, ό Πο-
σείδώνεΐος, ό Απόλλωνος ό περί-
φημο; ποιητής των Άργοναοτικών,
δλθ'. αύτοι χαί ενα πλήθος αλλοι
έπιφανεΐς άνδρες τής αρχαιότητος,
ήσαν Ρόϊιοι. Έπίοης ή γλ·.«ττική
ανεπτύχθη στόν &π$ρτατο ίαθμό ο-τή
Ρόδο καί θανμάσιο δείγμά της είναι
τα τέσσαρα χάλκινα άλογα ποΰ στο-
λίζο,,ν σήμερα την πύλη τού ναού
τοϋ Άγίου Μάρκου στή Βενετία.
Άλλά τέ άφθαστο άριστούργημα
τής ΡοΒιακής γλΰπτικής ήταν ό χε-
ρίφημος κολοτΐός, εργο το5 γλύπτου
Χάρητος, καί ενός άχο τους μαθη¬
τάς τού ό οποίος τό ·άχετελείωΐ·ε με-
τά τόν θάνατό τού. Ό κολοσατί; εθε¬
ωρείτο, 2χως είναι γνωττό, ώς ενα
άχό τα έχτά θαύματα τής αρχαιό¬
τητος. Παρίστανε τόν Άπόλλωνα
καί εΐχε -/.ατβναλωθή γι' αυτόν Ινα
όλόκληρο μεταλλείο χαλκοΰ. Κατα
την χαράϊοσι καί στοΰς άί
ό
τα χόΒια το; στηρίζον-
τας στή μία καί στήν αλλη άκρη
τοϋ είσόοΌο τού λιμένος, Ιτσι 7ΐοΰ τα
πλοϊα περνοϋσαν κάτω άπό τα σκέ-
λη ■ΐΟ^. Μά'τό κ&λί"ΐαίΌ
ό μονάχα εΐκοσι χρόνια 2-
ά άάά ά
ψωσε τό γιγάντειο άνάστημά το γ;ά
νά ?ωνίζη τοΰς ναυτίλους τή ν^χτα
μέ τόν τεράστιο δα,ίλό ποΰ βαστςό-
σε στό χέρι το. 'Ενας καταστρε-
πτικος σεισμος τό σώριασε σέ θλι-
6ερά συντρίμματα. Επί χίλια όλό-
κληρα-χρόνια κοίτονταν έκεί σέ ά-
Ό ναύαρχος Τσάρλς Μάκ Βαίη, διοικητής τοϋ Άσιατιχοΰ Στόλου των Ήνωμ. Πολιτειών, όστις
Μανίλλας, των Φιλι;τ.-τίν·ων Νήσων, είς Κίναν, έπιβαίνων τοΰ θωρηκτοϋ «Πίττσμπουργκ».
«ίτοκράτορος Βετπασΐανοϋ, Ζοορ>ταίν. Τό ταγμα των ι:~οτων
ό οποίος την κατέλαβε καί την προ- τής Ρό$™, ή ίπποτών τοϋ Άγίθϋ
γνωρισε και
ζαντινούς, Σαρακηνοΰς,
Βενετοΰς κλπ. γιά νά πέστ) κα! πά-
μορφους δγκους χαλκού, τού; όποί-|λ' «πί των ημερών μας στοί»ς.-...Ρω-
ους οί "Αραβες δταν κατέλαβον το'μαίοος. Έξαιρετικά ένϊιαφέρουσα
ί, ποίλησαν σέ κάποιον Έδραίο. είναι ή ίΐτορία τής νήσου επί των
νέ τή ζωή τους άφόρητη χΐ'. το!,ς
καταχίεζε, ζήτησαν κβταφίγιο κη
Ρόίο, ήόποία Υπήγετο τότε ατο Β>
ζαντιακο κράτος. Α·1το*ράτωρ -λ,
Βν*ζαντ!θυ ήταν ό Άνίρένινος Πα-
λαιολόγος, ό όποίο; άπό μίαος τ.:1;
τοϊις Λατίνοος ίερείς, 8έν ίζίαμτι
ΰ έ '
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά ...........".. Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929................. > 6,250,000,000 —
διοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ήμ Ιΐρακτορεΐα κ*θ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί κάΒ« Τραπεζιτικήν εργασίαν καί δέχρται
^ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕί:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐίϊ Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιεοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας .............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις" 6 μηνών..........
1 Ι'τσυς..........
2 έτών.................5
4 έτών
5 έτών.................6
10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΧ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ί
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
4 %
%
%
%
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών...............
% 1 ίτους ...--..........
» 4 έτών.................5 %
» 5 έτών ν,αί πλέον ή διαρκεΐς.
ϋΐς Συνάλλαγμα (Οΐιεοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ι) Λίρας Αγγλίας μέχρι *400 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αΰτό νύμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε
ΑΟΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥν ΥΟΒΚ
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5764
33 50. ΟίΑΗΚ 8Τ..
ΛΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ 2ΙΚΛΓΩ:
ΠΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑ1- ΒΑΝΚ
5υΐΤΕ 744
ΟΗΙΟΑ60,
ιχχοτϊ; την
έγκατάσ««: το^ς στή Ρόίο. Το
...Γ____ ... ,- ^ .. . τά-^χα τότε πολιόρκησε μέ το στό-
μένοι όπως ήσαν άπό τόν θρησκευτι- λο -.^ τή νήσο. Ή πολιορ/.ία έχ;ιόη
κό φανατισίχό. ϊρΐ'.ζτ) νά σφάζο,ιν έκράτησε άρκετό καιρό %2ΐ τέλος,
χωρίς οίκτο κάθε μή Χριστια^ό. μετά πολλές αίματηρότατες έπ·ίί-
Ποτάμια τό αίμα ερριι στοΰς δρό- σε;ς, οί ίππόται τοΰ Άγίοο Ίωάν,ο;
μους καί στίς πλατείες, χωρίς νά έκυρίευσαν τή Ρόδο στις 15 >
χορταίντ) τί φονικό ξίφος των νίκη- γουστο τοΰ 1310. Άπό τότε ή Ρό-
τών. "Εξαφνα, μέσα σ' έκείνη την δος εγινε τό κέντρον των ;—;ο-ών
άπαίσία σφαγή, άπό την όποία δέν ] τοδ Άγίοι» Ιωάννου, οί όποίο' α-ω-
είχαν γλοτώσει καί πλήθος Χριατι-' νομάσθησαν σέ ίππότες τής Ρ&ϊοο.
τ^οί. ενας θεοσεδής άνθρωπος, ποΰ Επί τής; χ,ατοχής των ή ΡόΒος ςα-
είχε πάει στοΰς Άγίους Τόπο^ς γιά νάδες πΐλλές άπό τίς λαμκρές τμι-
προσκύνημα, μαζεύοντας κι' ά'λλο.ις ρες τής αρχαιότητος. Τέλος -Λ
προσκονητές, άφωσιώθηκε στήν πε-[1552' μετά έξη μηνών πολίορκία,
ρίθαλψι καί τή αωντ,ρ'.Λ των πλη- ο: Ίππότα! άναγχάσθηααν νά τ.ΐμ-
γωμένων. Ό Ζνΰρωτος αύτός ήταν.δώσουν τή νήσο στόν ΣοΛτάνο -ν>
ό Προδηγκιανός Γεράρδος Τοΰγ- λεϊμάν.
ργ ρρ γ
κος. Σιγά-σιγά οί όπαίοί τού ίγιναν
ό ί έ α ί
περιστότεροι καί μέ τα
έ
ποί»
ρ μ χρημ
να τοΰ στέλνοαν. τογκινη-
μένοι άπό την πράςί τού, 3:άφ&ρο'. ] Ρόϊου. ν
βατιλείς τής Εύρώπης, κατώρθω-
Αΐτή- εινα! μέ λίγα λόγα ή ';:·
μάτη περιπέτειες ίττορία το] τ.ψ-
φήμοο τάγματίς των ίπποτω' ~ϊ-
αι νά ΐ3ρ·>τη ιττήν Ίεροΰταλήα. ενα
ΐ ί ά
ΑΠ' ΟΣΑ ΔΙΑ£3ΑΖ«
μ καί νά συγκροτήση ενα Ι
ειίος τάγματος νοσοκόμων, τό όποί-)
όν ·έτέθη υπό την προστασίαν τοΰ
Αγ. ΊΐύΤΓΜ>·ί τοϋ Βαπτιστοΰ, πρός
τιμήν τοΰ όπϊίου ό φιλάνθρωιτος |
Ό μέγας πρωθ-ιπθϋργο^ :η;
Προδηγκι^ός εκτισε καί την όμώ-', Γαλλίας καρδινάλιος Ρίσε/.ιέ ίψ
νυμη έκκλησίν στήν ΊερΌοσαλήμ. | πάγει κάποτε στόν π.'ργο^το^ Ρ:·
Οί ίππότες τοΰ φιλανθρώπο αύτοΰ|σελ·.έ. ό οποίος ήταν ή Ιϊίΐ π»
ταγματος δέν έμοιαζχ; καθόλου
στήν άρχή μέ τοί>ς α),λο·^; σιδερό-
φραχτους ΐππότες καί μέ τοϋς
Στα^ροφόρους. ΤΗσαν γ«νναιόφρο-
νες μά ταπεινοί, καί φοροόσαν μάλ-
λινα φτωχικά ροΰχα. Μά σιγά-σιγά
κι' αύτοι, άναμίγνυόμενοι στοΰς π>
λέμους, στί»ς όχοίους έπηγα·.ναν γιά
να ιτ&ρι—λλέγοΰν τοΐις πληγωμί-
νοϋς, σκληρΰνθηκαν χαί, 2τα> ήταν
ανάγκη, περνοόσαν απάνω άπό τό
μαΰρο μάλλινο ράΐο την χανοχλία
τοΰ ίχτότοΐ) κ»ί δοηθοΰσαν τους
Σταυροφόρους σε ίιάφορες μά^ες.
'Βτσ! δμω; έλαττώ&ηκε ό θρητκε>-
τικός τους ζήλος κβί γι' αάΐτό επα
ιχ τον
η
νά γελάσΐ),
τικός τοος ζήλος, κβί γι' αύτό επα-
ψε-^ή ενίσχυσις τοΰ τάγματός των „
άπό τοίις βασιλείς τής Λύσεως. Έν νά γελοιοχοιήσιρ τόν ρήτορα, *3'-
τφ μετζξΰ άρχισαν καί οί στα'^ρο- αχόχτοντάς τον, τόν ρώτησε:
φόροι τον πόλεμο εναντίας των ΐππο- __Καί δέν μοΰ λέτε
των νΛβτοκ.ί»ι/Λ^ι /* Α/«α.7λι λι.^ν^.. _> ___τ>~/___—^2..* *·γλλτ
φεοοϊαρχίας τού. "Α-μ«
ή ίειξίς τού, άμέσως δλα τα γ^ρω
χωρία καί οί κωμοπόλεις έστει>.«
άπό Ινα ή 5-Ό άντιπροσώ«υ?ι Τ'α
νά τάν χαιρετήσο-ν. Μεταξύ ώ'ο'
έχΐειλί καί ή κωμόπολις Μιρε',ι-ϊ-
λαί, στήν όποία κάτ)ε χρόνο γινο'3"
μεγάλη έμποροπανήγορις γα·ί2?ω'',
τον ίικαστή της, ό οποίος εχτ«
στάν καρδινάλιο μιά ώ?*ί2 *'·'·*
μακροσκελή χροσφώνησι.
Καθώς όμως ό ίικαστής ^Μ
κίποιος άχ' την άαολοϊθία το^ %Ψ
δι-ναλία*, ενας «ντόσωμο^ ^
τρίίης μέ κοκκινόξανθα μαλλα γ!«
νά ευχαριστήση τον κ*ρ!ιναλ!0■Μ
ιχ τον κάνΐ νά γελάσΐ) τ*·*-
Βι-
νοσοκομων, οί 4—-ίοι διωκόμε-
νοι πειά άχό πβντοϋ, χατέφυγαν είς
την Πτολεμαΐϊα καί ώχυρώθηκαν
κοντά ϊτή θάλασσα. 'Εκβϊ ΰπέστη-
σαν μιά άγριωτάτη β«{τ)εσι άπό τοίις
Σ^ατιτ,νούς. Μιά φριχτή νίχτα τοδ
1291, *οί» την φώτϊζε ή άπαίσια
λαμφι των ίβυλών των Σαρακηνών,
έσφά-,-ησβν δλο» οί ίππότες τοΰ Άγί¬
ου Ιωάννου, έχτος άχό έλαχίστους,
οί δχο*οι μετά ιτολλές χεριπέτίΐες,
εζήτησαν χαταφύγιον στή Λεμεσσό
τηςΚύπροο. 'Εκεί βνίσχόθησοτ; κά¬
λι άπό τοίις βασιλείς τής Λύσεως
καί άφωσίώδηχαν στήν χαλτ;ά τους
φιλανθρωπική προσπαθεία. Κατώρ¬
θωσαν μάλιστα νά συγκροτήσουν καί
ενα μικρό ατόλο. 'Επειδή δμως ό τό-
) τε δβσιλεάς της Κύπρου τους εκ«-
τά γαίδουρια στήν περβαιενη ν^
ροπανήγυρι τοΰ χωρίου σαί, ^
Ό ίιχαστής γύρΐ",,1^.*^
άπο τάνω ώ ςχατω καί τ*« α%*'
τησε: _ , ^
— Κύριέ μο«, νά σάς ™^Ψζ'.
στως. Τα γαϊδουρι* μβ το βΐΜ ' ·
άνάστημά κβί τό διαό σας Ψ7.·*1
είχβν δέκα σκοΰδα μόνον.
Κι' επηκολούθησε την τ-ϊ^ζ
νησί τβο, ένφ ό χίρίινάλ»; ««· -'
καρίισθη ατά γέλοιβ.
ΜΑ5ΟΝ
έκδόσεις τού πωλουντα! παρ° ,.
τοπούλσυ 1644 Ν.
δσης δέχετα·
καθώς καί έ
-άγΥ'"ώ'
Ι11Τ&1"
ΤΑ ΝΗΣΙΑ γΥΙΑΣ
Η
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Ρ0ΔΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ— ΟΙ ΠΕΡΙ-
ΦΗΜΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ, ΟΠΟΥ ΕΜΑΘΗΤΕΥ-
ΣΕ ΚΑΙ Ο ΚΙΚΕΡΩΝ.» ΤΟ ΕΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΝΙΟΥ— ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ
ΙΠΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ.
Ή ίστορία τής Ρόδο., είναι τ.οώ
ί) γιά τίς άπειρες περιπέτει-
ες ποΰ εχει περάσει τό ώραίο αύτο
νητΐ Λ-ο τοΰς άρχακοτάτους άκόμτ,
χρόνο^ς.
Οί άρχαίοι τής είχαν ϊώσει πολ-
λά όνόματα. Στήν άρχη την έλεγον
Όφιοΰσαν έξ αιτίας το3 ^ πλήθοος
των φειϊιών ποΰ υπήρχαν έκεϊ. Κα¬
τόπιν μετωνομάτθη είς Σιαϊίαν καί
Τελχίνίδα άπό τοός Τελμίνους, οί
οποιοι την ειχαν κατοικησει
Έπί-
σης επί άρκετά χρόνια ώνομάζετο
Τριακρία, λόγω τού τρίγωνοειδοΰς
σχήματός της, ώσπο.) τέλος ώνομά-
σθη Ρόδος. Το τελευταία της όνομα
τό όφείλει, κατ' άλλος μέν, στό
πλήθος των ρόίων της, κατ' άλ¬
λοις δέ στή θυγατέρα τοΰ ΙΊοσειδώ-
νος Ρόδο.
Ο! πρώτοι πτ,ΰ κατοικησαν την
ώραία νήσο, ήσαν οί Φοίνικες. Κα¬
τόπιν έπήγαν καί άποικ-οι Έλλη¬
νας. Άπό την άρχή άνθισε έκεί ε-
νας πολιτισμός άξ'.ολογώτατος. Τα
γράμματα -/.αί οί ώραίες τέχνες πή-
ρ2^ τεραστία άνάπτυξι καί οί περί-
φημες Σχολές τής φιλοσοφίας καί
τής ρητορ'κης τής Ρόϊου ποΰ ήσαν
έφάμιλλες μέ τίς καλλίτερες τή;
αλλης Ελλάδος, είχαν έλκΰσει έκεί
πλήθος άνθρώπων τοΰ πνεύματος.
Σέ μιά άπό τίς σχολές αύτες έσπου-
δασε καί ό περίφημος Ρωμαίος Ρή¬
τωρ Κικέρων. Ό φιλόσοφος Πα-
ναίτιος ό στωϊκος Λεωνίδης, ό Πο-
σείδώνεΐος, ό Απόλλωνος ό περί-
φημο; ποιητής των Άργοναοτικών,
δλθ'. αύτοι χαί ενα πλήθος αλλοι
έπιφανεΐς άνδρες τής αρχαιότητος,
ήσαν Ρόϊιοι. Έπίοης ή γλ·.«ττική
ανεπτύχθη στόν &π$ρτατο ίαθμό ο-τή
Ρόδο καί θανμάσιο δείγμά της είναι
τα τέσσαρα χάλκινα άλογα ποΰ στο-
λίζο,,ν σήμερα την πύλη τού ναού
τοϋ Άγίου Μάρκου στή Βενετία.
Άλλά τέ άφθαστο άριστούργημα
τής ΡοΒιακής γλΰπτικής ήταν ό χε-
ρίφημος κολοτΐός, εργο το5 γλύπτου
Χάρητος, καί ενός άχο τους μαθη¬
τάς τού ό οποίος τό ·άχετελείωΐ·ε με-
τά τόν θάνατό τού. Ό κολοσατί; εθε¬
ωρείτο, 2χως είναι γνωττό, ώς ενα
άχό τα έχτά θαύματα τής αρχαιό¬
τητος. Παρίστανε τόν Άπόλλωνα
καί εΐχε -/.ατβναλωθή γι' αυτόν Ινα
όλόκληρο μεταλλείο χαλκοΰ. Κατα
την χαράϊοσι καί στοΰς άί
ό
τα χόΒια το; στηρίζον-
τας στή μία καί στήν αλλη άκρη
τοϋ είσόοΌο τού λιμένος, Ιτσι 7ΐοΰ τα
πλοϊα περνοϋσαν κάτω άπό τα σκέ-
λη ■ΐΟ^. Μά'τό κ&λί"ΐαίΌ
ό μονάχα εΐκοσι χρόνια 2-
ά άάά ά
ψωσε τό γιγάντειο άνάστημά το γ;ά
νά ?ωνίζη τοΰς ναυτίλους τή ν^χτα
μέ τόν τεράστιο δα,ίλό ποΰ βαστςό-
σε στό χέρι το. 'Ενας καταστρε-
πτικος σεισμος τό σώριασε σέ θλι-
6ερά συντρίμματα. Επί χίλια όλό-
κληρα-χρόνια κοίτονταν έκεί σέ ά-
Ό ναύαρχος Τσάρλς Μάκ Βαίη, διοικητής τοϋ Άσιατιχοΰ Στόλου των Ήνωμ. Πολιτειών, όστις
Μανίλλας, των Φιλι;τ.-τίν·ων Νήσων, είς Κίναν, έπιβαίνων τοΰ θωρηκτοϋ «Πίττσμπουργκ».
«ίτοκράτορος Βετπασΐανοϋ, Ζοορ>ταίν. Τό ταγμα των ι:~οτων
ό οποίος την κατέλαβε καί την προ- τής Ρό$™, ή ίπποτών τοϋ Άγίθϋ
γνωρισε και
ζαντινούς, Σαρακηνοΰς,
Βενετοΰς κλπ. γιά νά πέστ) κα! πά-
μορφους δγκους χαλκού, τού; όποί-|λ' «πί των ημερών μας στοί»ς.-...Ρω-
ους οί "Αραβες δταν κατέλαβον το'μαίοος. Έξαιρετικά ένϊιαφέρουσα
ί, ποίλησαν σέ κάποιον Έδραίο. είναι ή ίΐτορία τής νήσου επί των
νέ τή ζωή τους άφόρητη χΐ'. το!,ς
καταχίεζε, ζήτησαν κβταφίγιο κη
Ρόίο, ήόποία Υπήγετο τότε ατο Β>
ζαντιακο κράτος. Α·1το*ράτωρ -λ,
Βν*ζαντ!θυ ήταν ό Άνίρένινος Πα-
λαιολόγος, ό όποίο; άπό μίαος τ.:1;
τοϊις Λατίνοος ίερείς, 8έν ίζίαμτι
ΰ έ '
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά ...........".. Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929................. > 6,250,000,000 —
διοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ήμ Ιΐρακτορεΐα κ*θ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί κάΒ« Τραπεζιτικήν εργασίαν καί δέχρται
^ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕί:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐίϊ Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιεοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας .............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις" 6 μηνών..........
1 Ι'τσυς..........
2 έτών.................5
4 έτών
5 έτών.................6
10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΧ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ί
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
4 %
%
%
%
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών...............
% 1 ίτους ...--..........
» 4 έτών.................5 %
» 5 έτών ν,αί πλέον ή διαρκεΐς.
ϋΐς Συνάλλαγμα (Οΐιεοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ι) Λίρας Αγγλίας μέχρι *400 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αΰτό νύμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε
ΑΟΕΝΟΥ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥν ΥΟΒΚ
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5764
33 50. ΟίΑΗΚ 8Τ..
ΛΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ 2ΙΚΛΓΩ:
ΠΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑ1- ΒΑΝΚ
5υΐΤΕ 744
ΟΗΙΟΑ60,
ιχχοτϊ; την
έγκατάσ««: το^ς στή Ρόίο. Το
...Γ____ ... ,- ^ .. . τά-^χα τότε πολιόρκησε μέ το στό-
μένοι όπως ήσαν άπό τόν θρησκευτι- λο -.^ τή νήσο. Ή πολιορ/.ία έχ;ιόη
κό φανατισίχό. ϊρΐ'.ζτ) νά σφάζο,ιν έκράτησε άρκετό καιρό %2ΐ τέλος,
χωρίς οίκτο κάθε μή Χριστια^ό. μετά πολλές αίματηρότατες έπ·ίί-
Ποτάμια τό αίμα ερριι στοΰς δρό- σε;ς, οί ίππόται τοΰ Άγίοο Ίωάν,ο;
μους καί στίς πλατείες, χωρίς νά έκυρίευσαν τή Ρόδο στις 15 >
χορταίντ) τί φονικό ξίφος των νίκη- γουστο τοΰ 1310. Άπό τότε ή Ρό-
τών. "Εξαφνα, μέσα σ' έκείνη την δος εγινε τό κέντρον των ;—;ο-ών
άπαίσία σφαγή, άπό την όποία δέν ] τοδ Άγίοι» Ιωάννου, οί όποίο' α-ω-
είχαν γλοτώσει καί πλήθος Χριατι-' νομάσθησαν σέ ίππότες τής Ρ&ϊοο.
τ^οί. ενας θεοσεδής άνθρωπος, ποΰ Επί τής; χ,ατοχής των ή ΡόΒος ςα-
είχε πάει στοΰς Άγίους Τόπο^ς γιά νάδες πΐλλές άπό τίς λαμκρές τμι-
προσκύνημα, μαζεύοντας κι' ά'λλο.ις ρες τής αρχαιότητος. Τέλος -Λ
προσκονητές, άφωσιώθηκε στήν πε-[1552' μετά έξη μηνών πολίορκία,
ρίθαλψι καί τή αωντ,ρ'.Λ των πλη- ο: Ίππότα! άναγχάσθηααν νά τ.ΐμ-
γωμένων. Ό Ζνΰρωτος αύτός ήταν.δώσουν τή νήσο στόν ΣοΛτάνο -ν>
ό Προδηγκιανός Γεράρδος Τοΰγ- λεϊμάν.
ργ ρρ γ
κος. Σιγά-σιγά οί όπαίοί τού ίγιναν
ό ί έ α ί
περιστότεροι καί μέ τα
έ
ποί»
ρ μ χρημ
να τοΰ στέλνοαν. τογκινη-
μένοι άπό την πράςί τού, 3:άφ&ρο'. ] Ρόϊου. ν
βατιλείς τής Εύρώπης, κατώρθω-
Αΐτή- εινα! μέ λίγα λόγα ή ';:·
μάτη περιπέτειες ίττορία το] τ.ψ-
φήμοο τάγματίς των ίπποτω' ~ϊ-
αι νά ΐ3ρ·>τη ιττήν Ίεροΰταλήα. ενα
ΐ ί ά
ΑΠ' ΟΣΑ ΔΙΑ£3ΑΖ«
μ καί νά συγκροτήση ενα Ι
ειίος τάγματος νοσοκόμων, τό όποί-)
όν ·έτέθη υπό την προστασίαν τοΰ
Αγ. ΊΐύΤΓΜ>·ί τοϋ Βαπτιστοΰ, πρός
τιμήν τοΰ όπϊίου ό φιλάνθρωιτος |
Ό μέγας πρωθ-ιπθϋργο^ :η;
Προδηγκι^ός εκτισε καί την όμώ-', Γαλλίας καρδινάλιος Ρίσε/.ιέ ίψ
νυμη έκκλησίν στήν ΊερΌοσαλήμ. | πάγει κάποτε στόν π.'ργο^το^ Ρ:·
Οί ίππότες τοΰ φιλανθρώπο αύτοΰ|σελ·.έ. ό οποίος ήταν ή Ιϊίΐ π»
ταγματος δέν έμοιαζχ; καθόλου
στήν άρχή μέ τοί>ς α),λο·^; σιδερό-
φραχτους ΐππότες καί μέ τοϋς
Στα^ροφόρους. ΤΗσαν γ«νναιόφρο-
νες μά ταπεινοί, καί φοροόσαν μάλ-
λινα φτωχικά ροΰχα. Μά σιγά-σιγά
κι' αύτοι, άναμίγνυόμενοι στοΰς π>
λέμους, στί»ς όχοίους έπηγα·.ναν γιά
να ιτ&ρι—λλέγοΰν τοΐις πληγωμί-
νοϋς, σκληρΰνθηκαν χαί, 2τα> ήταν
ανάγκη, περνοόσαν απάνω άπό τό
μαΰρο μάλλινο ράΐο την χανοχλία
τοΰ ίχτότοΐ) κ»ί δοηθοΰσαν τους
Σταυροφόρους σε ίιάφορες μά^ες.
'Βτσ! δμω; έλαττώ&ηκε ό θρητκε>-
τικός τους ζήλος κβί γι' αάΐτό επα
ιχ τον
η
νά γελάσΐ),
τικός τοος ζήλος, κβί γι' αύτό επα-
ψε-^ή ενίσχυσις τοΰ τάγματός των „
άπό τοίις βασιλείς τής Λύσεως. Έν νά γελοιοχοιήσιρ τόν ρήτορα, *3'-
τφ μετζξΰ άρχισαν καί οί στα'^ρο- αχόχτοντάς τον, τόν ρώτησε:
φόροι τον πόλεμο εναντίας των ΐππο- __Καί δέν μοΰ λέτε
των νΛβτοκ.ί»ι/Λ^ι /* Α/«α.7λι λι.^ν^.. _> ___τ>~/___—^2..* *·γλλτ
φεοοϊαρχίας τού. "Α-μ«
ή ίειξίς τού, άμέσως δλα τα γ^ρω
χωρία καί οί κωμοπόλεις έστει>.«
άπό Ινα ή 5-Ό άντιπροσώ«υ?ι Τ'α
νά τάν χαιρετήσο-ν. Μεταξύ ώ'ο'
έχΐειλί καί ή κωμόπολις Μιρε',ι-ϊ-
λαί, στήν όποία κάτ)ε χρόνο γινο'3"
μεγάλη έμποροπανήγορις γα·ί2?ω'',
τον ίικαστή της, ό οποίος εχτ«
στάν καρδινάλιο μιά ώ?*ί2 *'·'·*
μακροσκελή χροσφώνησι.
Καθώς όμως ό ίικαστής ^Μ
κίποιος άχ' την άαολοϊθία το^ %Ψ
δι-ναλία*, ενας «ντόσωμο^ ^
τρίίης μέ κοκκινόξανθα μαλλα γ!«
νά ευχαριστήση τον κ*ρ!ιναλ!0■Μ
ιχ τον κάνΐ νά γελάσΐ) τ*·*-
Βι-
νοσοκομων, οί 4—-ίοι διωκόμε-
νοι πειά άχό πβντοϋ, χατέφυγαν είς
την Πτολεμαΐϊα καί ώχυρώθηκαν
κοντά ϊτή θάλασσα. 'Εκβϊ ΰπέστη-
σαν μιά άγριωτάτη β«{τ)εσι άπό τοίις
Σ^ατιτ,νούς. Μιά φριχτή νίχτα τοδ
1291, *οί» την φώτϊζε ή άπαίσια
λαμφι των ίβυλών των Σαρακηνών,
έσφά-,-ησβν δλο» οί ίππότες τοΰ Άγί¬
ου Ιωάννου, έχτος άχό έλαχίστους,
οί δχο*οι μετά ιτολλές χεριπέτίΐες,
εζήτησαν χαταφύγιον στή Λεμεσσό
τηςΚύπροο. 'Εκεί βνίσχόθησοτ; κά¬
λι άπό τοίις βασιλείς τής Λύσεως
καί άφωσίώδηχαν στήν χαλτ;ά τους
φιλανθρωπική προσπαθεία. Κατώρ¬
θωσαν μάλιστα νά συγκροτήσουν καί
ενα μικρό ατόλο. 'Επειδή δμως ό τό-
) τε δβσιλεάς της Κύπρου τους εκ«-
τά γαίδουρια στήν περβαιενη ν^
ροπανήγυρι τοΰ χωρίου σαί, ^
Ό ίιχαστής γύρΐ",,1^.*^
άπο τάνω ώ ςχατω καί τ*« α%*'
τησε: _ , ^
— Κύριέ μο«, νά σάς ™^Ψζ'.
στως. Τα γαϊδουρι* μβ το βΐΜ ' ·
άνάστημά κβί τό διαό σας Ψ7.·*1
είχβν δέκα σκοΰδα μόνον.
Κι' επηκολούθησε την τ-ϊ^ζ
νησί τβο, ένφ ό χίρίινάλ»; ««· -'
καρίισθη ατά γέλοιβ.
ΜΑ5ΟΝ
έκδόσεις τού πωλουντα! παρ° ,.
τοπούλσυ 1644 Ν.
δσης δέχετα·
καθώς καί έ
-άγΥ'"ώ'
Ι11Τ&1"
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΉΜΑΤΑ
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΞΕΝΗΤΕΥΜΕΝΟΥ
^8*
άφίνει την σκαφη
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΞΕΝΗΤΕΥΜΕΝΟΥ
^8*
άφίνει την σκαφη
V
ανοίξη Ύ« να
παιδία νάψαλλουν τα
Κ'άίζεκενα
νέλΐα τονς κα
» Ύύβω _μέ
των παιδιων
είς ετη πολλά, θειά Βα-
Βασίλω, μιά ροδο
ικινη „ .
τή; Χριστουγεννιατικης κου-
ας'καΛοέχει καί άνοίγει μιά
μεγάλη κασ&α,
Γμό'νον στά χωρία ευρίσκονται,
[,[ζει την ποδιά της άμύγδαλα,
ια, σϋκα, νά φιλέψη τα παι-
;ιά τόν κόπο τους.
Κα ίτοΰ χρόνου παιδία μου
νάλθετε.
Καί ίξακοίΛυθεΐ τό ζύμωμα 6ι
ην.ΐ] βιαστική, γιατί εχει τόσες
Αιά; νά κάμη. Παραμονή
Ηίτουγέννων. Τό θείον βρέφος
' ·ά γεννηθϊί την νύκτα στή φά¬
η χοί θά σκορπίση τό θείον φως
3νκό(Τ)ΐον, πρέπει νά τα εύρη δ-
Ην τάξει. Τίιποτα δέν πρέπει νά
ιτ) άπό τό Χριστουγενιάτικο
χέζι έστω καί χτωχικό. Καί έ-
λοιτθοϋν τα παιδία νά γυρί-
.. είς ύλα τα σπίτ'.α στό χωριό
Ιΐάλενε. Πρό θύο ημερών μό-
έαχόλαζαν άπό τό σχολείον,
ϋσαν τής παρέες ποΰ θά
μναν, καί τα σπίτια ποΰ θά ε-
αιναν νά τα ποϋνε. Κατόπιν
[ ίΐ*γγενικά καί κατόπιν τα ξένα.
— Αί παιδία, καί στή καϋμένη
Φώταινα δέν ·θά πάμε;
;/ονά ιίναι τύ σπιτάκι τη; καί
φτιοχηά, μά δέν πρέπει νά
Ι ποϋμε -/.αί σέ κείνη. τα κάλλαν-
νά ξεχάση λίγό την πίκρα τοΐ
■εί γιά τό γυιό της ποΰ λείπει
ρ|ν Άμερική. Καί έκ συμφώνου
ΐ; οί παρέες άπεφάσ'.σαν νά πά-
[καί στής θείας Φωταινας καί 3;
■ενταν πώς δέν θά τοϋς εδινε τί-
:ε. Άρκεΐ ή χαρά ποΰ εννοιω-
I.
Ι Ντΐν, ντίν, ντάν, ντάν, τό καμ-
ίι κτυπά στό φτωχικό της
■;: Καλήν έσπερα. αρχοντες,
Ε είναι όρισμό σας, Χριστοΰ την
η« γέννησι νά πώ στ' άρχοντ ν.ο
Π αιοάκια μου, τί νά σά; φ'
Ό Πρόεδρος τοΰ Άρείου Πάγον, Ουΐλλιαμ Χάουαρδ Τάφτ, μέ τάς μικράς έγγονάς τού Κάρολνν καί 'Ελένην,
πλησίον τοΰ Δένδρου των Χριστουγέννων.
φέρη καί σέ μενά τή δύστυχη μιά
καλή εϊδησι.
Καί τα μάτια τής γρηάς ββοΰρ-
κωσαν. Βυμήθηκε τό μονάκριβο
παιδ ίτης, ποϋ λείπει τόσα χρόνια,
καί δλα τής γράφει αύτά τα Χρι
στοΰγεννα θά ελθΐο, μά πσϋ νά φα¬
νή. Μά δέν προορθάνει νά φΰγτ) ή
μιά παρέα, καί νά ΐ αλ>.η., ή αλλη,
ή άλλη, εως ότου όλα τα παιδία
εσκόρπισαν μέ τής γλυκες φωνές
των, χαρά καί φώς στή σκοτεινή
καλί'όα καί στήν ψυχ'Ί τΐ>ΐ γρΓ,άς.
Καί, αύτί) ή δύστυχη αλλο δέν ϊ-
λεγε παρά εύχές, καί «αν ήταν έ-
κεΐ ό γυιός της!»
Οί φοϋρνοι στό χωριό δλη την
ήμέρα καπνίζουν καί κάθε αιά νοι-
κοκυρά κυττάζει πώς νά ψήση καλ¬
λίτερα της κουλοϋρές της.
Μά άπ' δλες πειό καλοψημένε:
καί π?;ό ώραϊες είναι τής Βασί-
λα>ς. Ήταν νηόνυψη καί επρεπε
τόν πρώτο χρόνο νά 6ά>.η ΓΛη της
την τέχνη γιά νά είναι τό σΐτιτιχό
της πάντα χαρούμενο. Άφοϋ εί-
γαλε τί|ς ·κουλοϋ2ες της από τό
. Καί παρ' όλας τα; δια-
αρτυρίας τής γρηάς (γιατί δΗ
'χε τίπΒτα νά τούς δώση) έκεϊνα
;ακ(Αουθοΰσαν. «Χριστός γεννά-
ΐι σημερον»1
Ι "^ "Αχ! παιδάκια μου, άς ήταν
"" ό γυιό; μου ποΰ λείπει τόσα
ια στήν Άμερική, καί νά βλέ
ι«ε. Ποίος ξέρει, μπορεΐ ό Χρι-
^ ποϋ θά γεννηθη άπόψε, καί
''"" τόση χαρά σ' οΐους, νά
; Δέν έ'χω τίποτα ή φτωχηά. | φοΰρνο,' τής καμάρωσε άρκετά
Αεν πειράζει, θειά, ολο_ θά | ξεχώρισε μιά, την μεγαλείτερη,
την δίπλωσε σέ μιά κατάλενκη πε-
τσέτα καί την ί$αλε ξεχονριστά.
Είχε αρχίση ή νύκτα νά κατεβαί-
νη στό χωριό. Τό χιόνι άοαιό, ά-
ραιο παιγνΐίδιάρικο σκορπίζεται στό
ήσυχο χωριό. Οί φοϋρνοι έξακο-
λονθοΰν νά καπνίζουν.
Ή πειό καλοττρεμμένη κόττα
κρέμεται στό καρφί ετοίμη γιό τό
πρωϊνό Χριστουγενιάτικο τραπέ¬
ζι. Μά ή Βασίλω δέν ήσυχάζει.
"Ολο στό παράθυρο τό ν.εφάλι της,
νά δϊ) άν σκοτείνιασε καλά, καί αν
είναι ήσυχία στό χωριό. Καί άφοΰ
καταλαΐβε πώς δλοι οί χωρικοί
μαζείντηκον σπίτια τους, γεμίζει
μιά μποτήλια κρασί μαΰρο πέρνει
καί ενα δονίθι ετοιμο καλοκαθα-
ρισμένο καί την κουλούρα την κα-
λον|*ημέη, διαλένει καί ενα ωμορ-
φσ/.ενττ]μένο ταγάρι άπό έκεϊνα
ποϋ μόνον οί χωρικές ύφαίνουν μό-
νε; παν, τα 6άζει δλα μέσα, άνά-
6ει καί ενα φαναράκι, φωνάζει ε¬
να γ'ειτονόπουλο καί τα στέλλει
τής γρηάς Φώτα'.νας. Ή καϋμένη
ή γρηά μονάχη καί φτωχή θά πε¬
ράση τέτοια ήμέρα; Θεός φνλά-
ξοι. Μονάχη ισως, γιατί ή γρηά
δέν θέλει νά φύγη άπό τό φτωχιν.ό
της, άλλ' δχι καί φτωχικά, δχι πει-
νασμένη. Ό Θεός αοΰ γεννάται
άπό1*ε στή φάτνη, μάς λέγει πώς
είμεθα ολοι έμπρός τού.
Άλλά την σκέψι της Βασίλω;,
την έ'καμαν καί οί άλλες νοικοκυ-
ρές τοΰ χωρίου. Καί κάθε μιά έ-
φιλοτημήθη νά στείλη την κουλού¬
ρα, τό κρασί, τό όρνίθι καί δ,τι άλ-
λο μποοοΰσε, γιά νά μην αφήση
την γρηά παραπονεμένη.
Καί έ'τσι τό φτωχικό τή; φτωχή;
γρηάς έγέμισε άπό διάφορα φα-
γώσιμα πράγματα Χριστουγεννι-
άτικα.
Ντάν, ντάν, ντάν. Κτυπά χαρ-ι
μόσυνα ή μικρή καμπάνα τοΰ χω-1
ριοΰ. Χριστός γεννάται σήμερα. |
"Ολοι στήν έκκλτνσία. Οί χωρικοί1
μέ τής γιορτινές φορεσιές των δ-
λοκαίνουργιες μέ τα φαναράκΐα
τους τρέχουν στήν έκκλησία. Τό
χωριό είναι ν.ατάλευκο άπό τό·χιό-
νι. Καί τα φωτα έκεϊνα, νομίζει
κανείς πώς είναι τα φά>τα ποΰ έ-
φώτισαν τό σπήλαιον τής Βηθλε-
έμ. Καί τα ποίμνια των βοσκών
ποΰ αυτήν την ω9« 6όσκουν κτυ-
πώντας τα κουδούνια των, είναι
τα ιδία έκεϊνα πόΰ έδώ καί δυό χ*·
λιάδε; χρόν.α ήκούοντο εξω τοΰ
σπηλαίου έκείνου, άπό τοϋ όποίου
ήκούσθ·ησαν τα θεϊα λόγια. «Χρι¬
στός γεννάται».
Ή γρηά Φώταινα μέ δλη, της τή
λύπη φορεΐ την γιορτινή της φο-
ρεσιά ποΰ χρόνια τώρα την φυλά-
ει άπείρακτη 6>.οκαίνουργη, άνά-
6ει τό φαναοάκι ττ>; καί πηγαίνει
νά ακούση την Θεία Λειτουργίσ,
Καποια έλπίδα στήν ^·υχή της
φωλιάζει.
«Χριστός γεννάται». Τα μάτισ.
της γρηάς βουρκώνουν. Μία πα-
ράκλησις βγαίνει άπό τα στήθ-η |
τόσον ταπεινά αύτην την νύκτα
γεννιέται. Δόξα έν ΰψίστοις θεφ.
Τελείωσε ή λειτουργία. "Ολοι
εΰχονται μεταξύ των «καί τοΰ χρό¬
νου» καί δλοι ποΰ ξέρουν τόν χον·
μό τής γρηάς, τής εΰχονται γρή-
γορα νά δή τό παιδί της.
Καί δλοι εΰθυμοι τουρτουρίζον¬
τες άπό τό κρύο, τρέχουν σπίτι
των ποίί τού; περιμένει καλό τρα-
πεζι, καλό κρ,ασί καί καλή φωτία.
Δέν εΐχε κάμη δέκα &ήματα ή γρηά
καί στέκεται αναυδη. Τί τρέχει;
Μήπω; έ'χασε τό λογικό της άπό
την λύπη; Παπά μου τρέξε νά
%·
Τό φτωχικό σπιτάκι κατάφωτο
κίνησις μεσα καί ϊξω. θεούλη μου
ή ό ό Σ άό
η μ ξ η μ
μήπως ό γυιός Σου γεννιέται άπό¬
ψε στό καλύδι μου;
Καί τρέχει ή γρηά άψητρώντας
τα κοΪΌ, τό χιόνι, την λΰπη της.
— Παιδνμου! Παιδί μου! θε-
έ μου τό παιδί σου εφερε τόγυιό
μου! Καί τα μάτια της γρηάς τα
δακρυσμένα άπό την λύπη, εκλα-
ψαν όλόθερμα άπό χαρά στήν άγ-
καλιά τού γυιοΰ της.
Ήταν άλήθεια τό παιδί τη;, τό
παιδί της ποΰ πάντα μέ τόση λαχ-
τάρα περίμενε. ΕΤχε φθάστ) άπό
την προηγουμενη στήν πόλι^ άλλά
δέν πρόφθασε νά πάστ; άμέσοι>ς στό
χωριό. Καί δλη την 'νύκτα μέ τό
κρύο έφθασε στό χωριό τού, κατ'
ευθείαν στό πατρικό τού σπίτι. "Άν
καί έλειπε τόσα -/οόνια, έν τούτο*»;
δέν έλησιιόνησε τό φτωχικό καλύβι
τους. Ή μητέρα τού ήτο στήν έκ¬
κλησία. Εφώναξε μερικοΰ; γεί¬
τονος, ανοιξε σάν νοικοκύρης, άνά-
6ει τό σδυσμενο τζάκι καί άρχίζει
καί έτοιμάζει τό Χριστουγεννιάτι-
κο τραπέζι. ΕΤχε φέρη αύτός τόσα
πράγματα άπό την πολι. Μά δταν
είδε γυρω τού τόσα φαγώσιμα
πράγματα, εκατάλαβε ποίος τα εί¬
χε στείλτι καί καί εκλαψε άπό συγ-
κίνησι. Τίποτε δέν ήγγισεν άπό τα
δικά τού.
Καί δταν ή μητέρα τού μπήκε
μέσα εΐδε Ινα πλούσιο Χρισταυγεν-
νιάτικο τραπέζι.
"Ολην την ημέραν δλοι οί χωρι¬
κοί έκάθησαν στό τραπέζι έκεϊνο.
Καί ή θειά Φώταινα μέ τόν γυιό
της διακρυσμένοτ άπό χαοά τοϋ;
περιποιοΰντο.
Ήταν τυχερή ή κουλούρα μου,
ελεγε ή Βασίλω.
"Οχι! ή δική μου, έλεγεν ή αλ¬
λη, καί δλες έκεΐνες οί νοικοκυρέ;
ποΰ άπό την παραμονή κρυφά ή
μιά άπό την αλλη εστελναν τή;
κουλοϋρέ; των, σήμερα ύπερηφα-
να ελεγαν πώς ή δική των κουλού¬
ρα εφερε την ευτυχία στή γρηά.
Ή μητέρα δμως έκείνη τοΰ θε'-
ου βρέφσυς εγνώριζε τινος ή εύχί|
εφερε την χαράν στήν λυπημένη
ψυχή τή; φτοτχής γρηάς.
Καί τα παιδία ποΰ την παραμο¬
νήν εψαλλαν τα κάλλανδα καί
I-
γλύκαναν τόν πόνον τής γρηά Φώ
ταινας, έμαζεύθττκαν δλα μέ τα
καμπανέλια τους καί δλα μαζύ ε¬
ψαλλαν τό «Χριστός γεννάται σή¬
μερα, στό χαρούμενο σπιτάκι τής
δυστυχισμένη; γρηά;. Καί ήταν
γενική καί'αδολη ή χαρά των. Καί
ή θειά Φώταινα ε·δωκε στά παιδία
ότι μποροΰοΐ καί εμοίρασε δσα
εΐχε φέρη ό γυιός τη; καλά άπό την
πόλι καί κανένα δέν έ'φνγε παρα-
πονεμένο. Ένφ αΰτός καθισμένο^
στό τζάκι ποϋ εκαιγαν καί τρΐζο-
βολοΰσαν τα ξΰλα εκλαιγε άπά την
χαρά τού.
Νέα Ύάρκη
Κατίνα Άρ. Μαραγκουδάκη
'Εκλεκτά βιδλία ?χει μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «Εθνικον Κήρνχος».
---- ~*~~~~~ ΓΓ | της. Μ'.ά εύχή. τα ξερά έκεϊνα χεί-1 διά
ϊς έν Λονδίνφ, περιμένουσα τόν μπαμπά της, αφου σννεπΑηρ/ο-, ^,^ν',ρισαν. σέ Εκείνον πον
οε τάς. άνοοά^ τπγ νάοιν των Χοιστουνεννων.
κοχά ^ φαντασίαν των Άμερικανοπαίδων, έξαγγέλλων
την εκκίνησιν τού έκ τοϋ Βορειον Πόλου μέ τό έκ δωρων
ιοοτίον τού. νάοιν των Χοιστοννέννων.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΠ. 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ίΰ·>9.
ΘΡΑΚΙΚΗ ΗΘΟΓΡΑΦΙΑ
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑθΥΜΙΟΥ
Κάθε χρόνο ήταν αύτό. Άμα Ι-
βταναν τα Χριστονγεννα, ό Παχα-
θύμ:ος, μέ τή φτωχή τον κεσιά θ.
ττηγαινε νά αγοράση 25—30 οκά
ίες γο^οΰνι. Θά καθότανε, χαρ α
ίιονή τ' άχομεσήμβρο, νά χόψη τί.
Χβέας καί νά τό χω-ρίση. Χωριστά
το λαρδί, χωριστά τής μχριζόλες,
νωρ'.στά το κρέας γιά φαγί. Τό
Χ'αρδί, τέσσερα δάχτνλα χάγος, τί
•χομμάτιαζε σέ μεγάλο κομμάτια σα
—θΰν. ή τυρί, τό άλάτιζε καί τώ
Βαζε στό μεγάλο χήλινο τσουκάλι.
'Από κεί Θίδγαζε δλο τόν χειμώνα
»α τρώγτ; ώμό καί νά τηγανίζ^ ή
ναχαδιά μέ ανγά στά παιδία της.
ίΑ,λάτιζϊ τής μχριζόλες έλαφρά καί
,τής σώριαζε σέ αιά μ*γάλη πιατέ-
λβ. Όλ*ς τής γιορτές άχ' αύτές
βά νοστιμενονταν,ψήνοντας στή σκά-
ρα. Μ' αύτές θά κατέδαζε τό τσον-
ίίτερό κρασί. Τ' άλλο κρέας τό κρε-
|ιοδσ5 άχό τό τσεγγέλι καί τό άφινε
*|α χαγώτη. Βαστοΰσε όσο ήθελε. Μέ
*τ« Φνσήαατα τοΰ δορριά σίτενε καί
*Γν6τανε λονκοΰμι. Αΰτό θά μαγει-
ιοόταν μέ τορσί λάχανο. Λάχανο
νέ, σά φλουρί, ώμορφο καί κίτρινο,
■αλμένο μέσα άχό τό δαρέλι ή τόν
ώο ή τό χΓθάρι.. Όλη την σαρα-
;στη ό κότμος χερνοΰσε μέ τό τονρ-
α·;τό ή μέ τα χράσ2 χον τίδαζε
Π. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
£τή γτ] τή ρίζα τον;; ή μέ τα φα-
ρέλια μβ τή <τσύδρα<π» χού ήταν ά- χώριστα μέ την φασονλάδα. Μέ τό Υουροΰνι εχαναν τα σκονμπριά τής Μανρηθάλασσας καί ή λαχέρδατοΰ Βασιλικοΰ χον Ιτρεφαν τόν κόσμο 6λη τή σαρακοστή. Ή άτρΰγητη Μα^ρηθάλασσα έτρεφ·ΐ την Πόλι *αί τή θράκη δλη καί τή Σμύρνη. -*Η χαλαμίέα στάλαζε άπό τό χά- £ες καί τα σκθυμχριά γλύκαίναν Ιιαί μάγεναν άχό την νοστιμάδα. . * * * ·'■ "Οχως τόσα χρόνια, χι' εφέτος Ι Π αχαθύμΐος, τνλιγμένος στή σα- {ιονρόγοννά το; καί τό φαρδν ράσί τον, πού μ' αύτό τνλιγε τα λαιμάΙ £ον καί σκέχαζε καί τα γένειά τον,' Ιγήκε άχό τό σχίτι τον, φορωντας ,^ά μαλλίσΐα γάντια τον καί 6α- Ιίτώντας τό χοντρό μχαστοΰνί τον. ζεστό τ&ν δωαάτιο καί τέ Τα Χοιστού'γεννα πλησιάζουν. Ή εικών δεικνύει Χρισουγεννιάτικα δε'νδρα, μεταςρερόμενα είς την Νέαν "Υόρκην, όπως χάριν τής εορτής. Τάν, τράν, υ^τρησε τόν παρά δσα ,ταν, καί καλονΐΛχτίζοντας τράίη- :? πάλι πίαω στό σ-ίτι τού. Μόνο ;είγοντας στάθηκ* στό μπακάλικο τοϋ Στόϊκου καί «κεί, στ δά έ Σό τοϋ Στόϊκου καί «κεί, στό χοδάρ;, μέ τον Στόϊκο, τράίηξε μιά μαστί- γα άχό τό μαξοϋλί τού, τού, χού ροκάνιζε τή - *λονσια, καί πήγαινε μέσα στά ?ερναν τα γονρον- άχό μακρνά, στά Ά- σμένη. —Καληνύχτα, Στόίκο, καϊ καλά Χριστοίγβννα. Κύτα, χαχά, μέ τό καλό, εύχή <πν Ό Π απαιθύμιος, τΛιγμε'νος 5τό σάλί τοΰ καί άκθϋμχώντας στό μχα- στοΰν: τοο, ήρχισε ν' άνίδαίνη την άνη·φορΐά χρός τό σχίτι τοχ Τό ο-χί- τι τθ'ο, τό χειέ ψηλό ο-χίτι τοΰ μα- 7.Λλ5 ίταΓ^ ΰψωμένο' γειτον.ά στήν έκκλησίά. Έκ*ί χλαγι ύψωνότχ^ε το "τίτι τοΰ θανασκΰ, τοΰ Μχα- 6ίν, τοϋ Χατζηγιαννάά', τοΰ θώ»χο- γλου, τής Μα^ΐοδεσσας καί' τδ άλλα στή σειρα. ΟΙ ϊρέαοι ήτ έ άδ η ε τον νά δήχη ετσ'. άσχημα. — Παχαδιά, Ιφεραν το.γ.?ίας ρώτησε μ.χαίνοντας ό χαχάς.. Κ: ρη μς ό χαχάς.. Κ ό-ρχίσε νά ξετΆίγη τό σάλι τον Τ ό ά" ρχ ξγη —Τοφεραν, τόφεραν, χαιτά. Καλώς τή Φερσαγη. Τί αά Φή Τί ά α Καλώς τή Φερσαγη. Τί αά νε:ς, Φερσαγή; Τί κάνουν τα παι¬ δία ) φγμένα ίιπφενεία χάτω. Άχο τό χρωϊ 6ογγολότ]σ6 λίό ό τ χρ ]ρακλίτσα—τό γειτονικό χωριό— |)ίιτό τα ττ:ρίσματα των άμέτρητων ^θϊροΰνίών χοΐ» χτ/γαίναν άχό τή >υχτα κ&χάίια, γ:ά νά γίΐ
ϊϊφαγμένα κ»ί κομματιασμένα
έ/τ' άμάξια.
Ή μαρή άγορά τοΰ μαχαλά είνε
*ίειά γεμάτη άχό κρέατα. Γο^ρούνια
Ϊικρά, γουρούνια μεγάλα. Γο^ρούνια
00, 200, 500 οκάδων! Τό χάχος
οΐους ά Λή!
χαγο>μέν5ΐ, άχό την μερά ερριξαν
στάχτες έχάνω στοΰς χάγονς, γΐά
νά μχοροΰν νά χερχατόΰν ο! ά^Λρω-
χο'.. Πε-ρχατώντας ό Παχ
τΤΗύ στής στάχτες καί τα ,,.,_,,-..
χώματα άνέδαινΐ νά φθάση στό σχί
τι τον. Ό Βορρηάς τόν φυσοΰσε τό
α σο>,
—Παχί, χαλά. Τί νά κάνο^ι'
Νά κλαίμ' τή υ.οί?ά μας.
- - Μή σέ μέλ' Φερσαγη. Ό θε
ό; μεγάλβς εΐν'.
Ό Π*τ:α{,>μ!ο; ςεντύβτ.χε^ Έ-
βγαλε τό ράσό τού, τα χαχοάτσια
τού, ελυσϊ τό ζουνάρ; τοϋ κι' !σκι>-
ψϊ στο τζά>! κι' άνακάτεψε τή φω¬
τία. "Ερρ:ξε καλοκ&;^·.ένα ξόλα καί
την δαύλίσε. Τό χαραγών. άστραψε
άχό τή φλόνα. Έίαψε δλο τό ϊω-
μάτιο μέ τα ρόδινα χρώαατα καί
ε,ΐριξε ή φλόγα χύρ.ο^ς Ισχιοις στίς
χλαγιές καί στους τοίχοι>ς καί στό
ταδάν..
—Φέρτε τή σιδεροΐύν'!
Σέ λί ή ϊά
' χαγώναν καί χεινοΰσαν.
—Νά κ,έας ίχ ξύλα ε'χ',
/. Δέ σέ λνχοΰμ' χαρά γιά ..,.
κακοτνχιά σ' την χακοχαντρειά σ'
Φαγί, ψωμΐ τέ ντολάχ' τοΰ χαχά
Σέ
?.
ς η μιά Λανή!
— Παχά, ελα ϊώ! τουχε ό θα-
♦»σός ό χ—τάχτ,ς.
— Π αχά", χαχά, σέ μενά Ιλα, τόν
ώνζξε ό Νικόλας, —ού ε'χε την
ββέρφη τος χααίά
ρφη τος αχαίιάς.
Κοντιχττοίβηκε, κυτταξε, ζ;>γίστη-
λϊγάκί, ώς χοΰ εκλινε στό Νι-
α. Ό χαχά"ς ήξερε άχο
ννατά, χού χάχοτε τον
τοΰσε χίσω. Δίάδαΐνε ενα-24»ό, ..„__
τα καί στεκότανε. Τότε τόν άρχα
ξε ό «ήχας
δή7ας το·^
νατά.
Ή
τζλζκΑτη τή
κακάς- χρονίσιος
καί τόν κούραζε
α-τό σχίτί, χωρίς νά
δοΛειές της—χοτέ
έ α λλά
τ/ τής δοΛειές τηςχοτέ
ίβν έτελείωνχ^ μέ τα χολλά χά ι¬
δία—μέσα στό δωμάτιο μέ τό τζάκι,
κο^δέντίθζε μέ μιά γυναΐκα κλαμ.4-
ντ, καί χικρή".
—Τί νά κάνω, μωρή χαχαίίά.
τί νά κάνω: Νά, μήτε ξόλα
μήτε νά ?άα'
Νά έ
^ζ^τοΓτήνΛλύίρ^τ&ρ·
♦ά ϊιαλέγτι τό καλό καί ε'ννοιωΐε τό
Άχ' αύτό θά μέ κόψγις, Νικό-
;. ε?χε, κ;* εδειξε μέ τό μχαστβΰνί
ο.
Ό ίορριάς φνσοΰσε χολίι ϊννατος.
ιΓΓσο^χτερός-τσουχτερός, χάγωνϊ τα
|)Βίμ7τα "ών σφαχτών. Πάγωσε τα
'νβρά καί τή γή, τόσο, χον δλα γλν-
ΐίτροίσαν. "Υψωσε ό Νικόλας τ' ά-
;ερό μβτχαίζί τον καί χάχ-χάχ,
τό ταγωμενο γοοροΰνι καί τό
■•Νά σΐ δώσω, μωρή Μαργώ,
ξυλα καί κάρίουνα. Μή χολομανάς.
Ό χαχάς όχον νάν' θε νάρθ'. θά
^έρ' κρέας. Ά σέ δώσω καί κρέας
καί τίρσι' κ-αί σύ. Ό θεός βίν'
μεγάλο ς.
- - Ό τρισκατάρατος φήκε τα
παιδία μ' χεινασμένα, τα παιδία μ'
>·ρνωμένα, τα παιδία μ' νηστικά.
—Τί νά /άνς' ή τνχη σον ήταν'.
Ποαονή.
"Ηταν ή άίερφή της ή Φερσα^ί
Γθν ε?χε τόν κακό τον <χνίρα1 τον ρ μ μισό άχό τό χοίάρι. Έ- ζί το κρέας. Τό χάχος τοο νό- ί ή ά ά αΐζε: χον ήταν σάν γοννωμα άσχρης ,βρκοόδας. Μιά χ-.θαμή φαρ?« αρ- 86! Τό φόρτωσε τοΰ χαίδιον καί μο- ,»Λμιάς τώστειλβ στό σχίτι τοΰ χαχά ί—μ'τό γονρ:ΰνι. ■ — Σαράντα όκα3ες, χαχά! ν> Π αχαθνμ,ίος μέτρησβ, άνοί-
ιντας τή^ κΐσιά τον, τόν παρά.
ιά κεσ:ά χον την εδγαλε μέσ' ά-! _ #§ _ ι___) ,( ___ρ.(ι
^0 τόν κόρφο τον, χανίσ:α καί γεμά-|^ιέ τής ^ήζί,ς βοΰλβς, χετάχτηκε
|Π} γροσάκια άσηαένια, όχταράκα, '" "
►ά
ρη
ε·3ερνΐ
ά
καί τόν
καί τή
άσογο,
χού
χοΐ»
την
την
α
νηστικιά χαί πεινασμβνα τα
χαιδιά της.
Άχό μακρνά τώρα άκβνστηκε ι
γνώρΐμος δήχας τοΰ Π αχαθνμΐον.
- —Ό χαττάς έρχεται.
—Ό χαχάς! Καί άναστατώθη
/.αν άχό τή Θέσι τονς.
Άχό τάλλο δωμάτΐο φάνηκαν κα-
τα χα·.δ:ά, τ' άγόρια τοΰ χαχά το
ίνα χίσω άχό τάλλο. Αύτά μέσΐ
έψελν« τα τροχάρία καί τής κα-
τοιίιήες των Χριστονγέννων: Καί
ταλίγαν τόσο γλυκά!
Σέ λίνο Ιφθασί ό χαχάς στή
Σέ λίγο ή χαχαϊιά εφερε άχι τί
γειρείό ίνα μεγάλο χρονντζινο τα-
δα, χον. τρώ-γα'/ε μέσα καθισμένοΐ
σταυροχόί:. Τόν είαλε κάτω στΒ
χαλί της. Ό χαχάς /Λθησε στ?
τζάκ; χλάγ'. στανροχοδιά.
—Φέρτε τό κρέας. Δόμ' τε κϊί
το μεγάλο οαγαίρί.
. Έτσ'. άχλώνοντας τό μισό γο·>
ροΰνι ττή σιδεροσύν' άρχε^ί μέ ά
ληθινή άχόλανσί νά τό κομματιάζη
Τό μτ/αίρ-., -/.οΐτερό-κοφτερό, θα;·
ρείς καί κομμάτία.ζ£ δοντορο ή για-
οϋρτ:. Ήταν μιά ωμορ«φ(ά τό κοα
μάτιασμα. Έτσι γ'.όμισε τ' άγγεία
μέ τό χάγο;, τής απρίζόλες οχως
μ γ
ηθελε /.αί
έ
ρς ς
θιζί, καί τό άλλ':
κρέας τό κρεματε άχό τό τ
Ή Φρετχγή δλο καί ίστοροΰ^
τα χάθη ττς καί τα δάσανά της
Τί νά θυμηθή χ^ώτα.
—Τί νά σέ χώ, χαχά, χρώτα
Άχόψε, χαχά, τίχοτε δέν εχθ!*χ'
μερά χρονικιά. Πό τό πρωι σάν
εφυγε δέν ξαναφά','ηκε. Τα
ξώχ
Ή
γρηά γάτα, ή ασχρη.
--
τοΰ μετζητιοΰ,
ή
ρίζςντ
κι' αύτί·
μ^ρμ?,τς. ινωριςε κι αίιττ
τόν άφέντκ τοΰ σχιτιοΰ. "Ηςερε τό
ί-ηξφο το. καί μ(ού?!ζε άκοόοντάς
Καί σάν εφβ^γβ, τής φόρτωσαν
άχ' 5λα ςά καλά.
— Παχ», νά-ζησης!
Νωρίς-^ωρίς, ό Πα-αθύμιος ε·
$γε μέ τα χαίϊιά τού. Σάν Ιφανί
ήχΐε τό τσιγάρο τού. καί κατ&χι άρ-
γζΐΐΐ νά ϊίαίάζη τό άχοδειχνό τοο.
Δ'.άδατί, 3'άδασε άχ' όξω δλα. Κα.
τόχι ή χαχαδιά τοΰ εστρωσε τα χα-
χειά στρώματά τού χλάγι στό τζάκ·.
Τα χαιϊιά τράδηξαν νά κοιμηύ&ΰν.
Κι' αιντος μέ την χαχα3:ά έχεσε
στό στρώμα κουρασμένος. Έτοιμος
νά κοιμηθή γιά νά ξοχνηση νυχτα
—χέρα μεσάν,/χτα γ:ά την λβιτουρ-
γία των Χριστοογέννων:
Τώρα τάψηλό σχίτι τοΰ Παχα
&ύμιου τό <έρνοτον οί άνεαθί. Τώ- ζωσαν οί δορρηάδες τσθϋχτεροί, τό σκέχαζαν τα γιίνια. "Ολοι χοιμοϋν- ται. Ή χαντήλβ' μονάχα φέγγε1.. Ό Π αχαΐόμιος κοςι.άτα! ήτΛ;χ Πέρ' άχό τα μεσάνυχτα χου λά- λησχ«ι ο! κοκκόροι Λαί ξαναλάλη- σαν, αρχ*ψαν τα χτυπημβτ<α τής κααχάνας. Οί ερημοι ίρόαοι ήχη- σαν. Τα σχίτια φώτισαν, όμ'.λίες άκούστηκαν. "Ολθ'. στό χοίάρΓ. Ό ΠχχαΌύμίος δάζε: τα χαλά τού ροΰχα. Άλλαξε τ' άσχρόρρα/χά τοΰ, άλλαςε τ' άντερί τού καί τή γοΰνά τον καί τό τζονμχε' τον. Χτέ- νΐσε τα ςανθά μαλλιά τον, χτένισ^ τα γένειά τον καί σιωχηλός άνοιξε την όξώχορτα μέ τ' άγόρια τον μα¬ ζύ. .II ίσω τον άφινε νά καίτ) τ' τζάκι χαί ή καντήλα νά φωτά τή χάμχρά το^. Ή χαχαίιά τ)' άκολον Οοΰσε σιάζοντας τό σχίτι. Εΐίναι τ» σο ν,ονρααμένη.,. Ή έκκλησία τ)ταν ζεστή-ζεστή, μέ τής καντήλες άνορμαένΐς, γιο- μάτι μιά κατάννξι. Όλη τή νιίχτα εκαίγαν (λ σόμ.χες καί τή ζέσταιναν. Μχαίνοντας ό Παχϊθνμιος στή Ον- ρα τςν ιερόν, φίλησε τόν ά;χάγγ« λο Γαδριήλ με τή ρομφαία στό χέρι νίθνρίζοντας τα συνί'.θισμδ'να λό- γ:α: «Τής μίτανοίας την πύλην ά"- νοιξον ημίν... είσελβνσομαι βίς τόν άγιον οίκον σον». Σέ λίγο, «φόν έ- τοίμΜε τα ροΰχά τον ποί» βά βο- ρονσβ στή λειτονργία, 6γτ)κε στό Δεσποτικό χλά-ί·ι κι' άρχισε μέ την δροντερή φωνή τον νά ψέλνη αθν Όρθρο. Ή έκκλησία γέμιζβ σίγά- σιγά, άχό άνθρώχοος χαγω;λένονς, μά καλοντιομβνονς καί γιορτεροός. Οί καντήλες, άναμμένες δλβς, φώ- τιζαν καταν^χτίκά τό τέμχλο. Οί άγιοι χα!ρούμ.ενοι καί ίλαροί, κντ- τοΰσαν^ τα χληθη, χού κολλώντας τό κερί τονς μέ τή σε:ρά τονς, χβι- ρετονσαν μέ βύλάδε:α. Νά ή Π α- ντγία μέ τόν Χριστό άγκαλιά ά «σητεχνη. Καί ^ν -, Τ"*·51· τοϋ Χί!στο5 ί" <ερο, σά Δϊτχότη. ;,'''Κ-Λ γάλα τ,ν γ^,^ ^ «Χ» μ« τό χ ·::ι ^ ή : τα τνχε?ά . 1» μβ[?-ε στό τέλος-;.< ·.?γιας χαί τ' άντίί<ο: ;,Η σε «ν «χ?λο9ωνιχ4 ε^·/-· ^ ρθί'.ληματα άχ'δλο'τό' άρΖί« νά ξεντννεται ϊ τα !>στερνά
συ
•ε στα σχίτια τοι», χι';'
χαθΰμ,ιος,
αποτο ίερό, κάμνοντας
—Καί τοϋ ϊ?όνον, Κΐλογ:»
— II
«ά, καλή δ:ε;!. Α3?»ϊ
πι!
μ βύλάδε:α. Νά ή Π α-
ντγία μέ τόν Χριστό άγκαλιά, νά
ό Χριστός, £ανθός, βλογά τα πληβη,
νά(θί Άγ:οΐ Πάντες, νά ό Βα<5τι- ή ό Ή ν.. Τσάρλες Χ. Φάργκο, έκ Σικά- γον. η ό.τοία λέγει δτι εγινε ήθο,ιοιός χαριν γούστου. Αγ'# ττής γνμνός. "Ολθί ΟαρρεΓς καί ζωνταη^οί δθ- '.μάζουν εύχαρίστησι άκοννγοντας; κ>.
, . . ο χ^-άς
την τννοδεία των ;
καΐ τό φανάρι στό χέ>., ^ψ,
σχίτ». δλογώντας την τΛτι·ϊ
— Παχαδιά, φίλα γίμλ χ2!
άπλωσε τό χέρι τοϋ. Καΐ -ό νέο
«ο μ' τό καλρ.
Ή παχαΐιά τον οίλητε το
.αί χαίρνοντας τό ράΐό το.ι τό
μασε.
Τό τραχέζι χερίμενε στό τ
πλάγ·.. Τό δωμάτιο ελααΐε, τα
γ:ά άχν.ζαν καί οί μχρηζόλε;
μένες, κονμονλητές σέ μιβ ζτ
περίμίναν.
—Ενλόγησον την ίρωσιν χι: τη
πόσιν, ε:π*ν ό Π αχαδόμ1"» ** ^
κωσε τό χέρι νά'ίλογτ/ττ] τι ζιι
σία φχ·»;ητά τοΰ Χρίττογί'Λ1.:·:
τ^αχεζιοΰ.
Τό ϊωμάτιο μέ τής βλογες
τζακιον ίδαφαν μέ ρ οί ινα γ,ρώιι
όλα. Κατακόκκινος ό ΠαχαΟ'
εφεγγε μέσα στό τριανταοΛλ:
μα. Ο! Τσκιοι όλων χρωαατζί
σάν έξωτικά ζωγρα^ιςιΐϊτα τευς τε
χονς. Τό ρολόγι, στόν τοίχο ""
μασμένο, χτνχοΰσε εξ — ξη(ΐ£ρ
τα πειά. Τά' κοκκόρια λάλησαν
τβστρα στόν ξάστερο οΐρϊνό,
γωμένα κι' αύτά, σάν ν.αντήλια
μάμ«να λαμχνριζαν.
. Π άνω στό δψωμα «5 %ψΙ *
εύλογοΰσε τα χαλά καί τΐΜ'·* 5
γ
γιά τοΰ τραχεζιοΰ, ^
δαρνς ό Πα-α6ύμιος τ.ρος «
γ.ι. Τό χέρι Ιχεσε ξερό_ «ι «
ί άύ ά
κορμι τον ___ , ,
ξιλάρ'.α τοΰ τοίχον.
τό κεφάλι τον.
— Παχά, χαχά! Καί πλαγΐ;
χάνω τον ή παχαδιά να τον η
Τα παιδία «ν αφήνοντας _
-ετσέτες άπό τα χέρ'.α τοος. «Ι
σαν νά φωνάζονν.
θρήνο; μεγάλος άκολονβτ,»·,
Παχαθύαιος γβλήνιος, μ«
κλεΐστά, ε'σδνσε πειά. ( Ά
τον σίγησε. Στό μέτωκο ^
σά δάκρνο ό ίδρωτας το^ β
Τό ΧριστονγεννΐΛτιω ■
τοΰ Παχαθ^ιον εμε:νε <π κ-.1 άσηκωτο. Καί σαν *»« γή Λαί ό ούρανός ροδισε *ι ( πος φάνηκε /ιονισμένος Μΐχΐ εδειξχ; τή; κορνφες τοο ** στ' άντίκρνσμ* τοΰ ήλιον, ο ΟΟιλίζ, κρνος κι' αχλωμί κρεδάτι «ν, δέν ακουγε ι κλάμματα τοΰ κόσμον, οντ« χαδίάς «ν τα μοιρολογια, ο παιδιών τον τα ν Τό ποίανιό τον τόν τή" ήμέρα όρφανό χβ« Τό Χοιστονγεννιατι·/ :οΰ Παχαθνμιον 11 άλΐ νΐΕΚΕ5 ΒΑΒΚΕ. ^ &Ύΐκός Κήρνξ» «ωλειται ^ ροσώΛου μας * ε0>0/·
2 Ε. ΜηΛεί 5γρμ*-
ΘΡΑΚΙΚΗ ΗΘΟΓΡΑΦΙΑ
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑθΥΜΙΟΥ
Κάθε χρόνο ήταν αύτό. Άμα Ι-
βταναν τα Χριστονγεννα, ό Παχα-
θύμ:ος, μέ τή φτωχή τον κεσιά θ.
ττηγαινε νά αγοράση 25—30 οκά
ίες γο^οΰνι. Θά καθότανε, χαρ α
ίιονή τ' άχομεσήμβρο, νά χόψη τί.
Χβέας καί νά τό χω-ρίση. Χωριστά
το λαρδί, χωριστά τής μχριζόλες,
νωρ'.στά το κρέας γιά φαγί. Τό
Χ'αρδί, τέσσερα δάχτνλα χάγος, τί
•χομμάτιαζε σέ μεγάλο κομμάτια σα
—θΰν. ή τυρί, τό άλάτιζε καί τώ
Βαζε στό μεγάλο χήλινο τσουκάλι.
'Από κεί Θίδγαζε δλο τόν χειμώνα
»α τρώγτ; ώμό καί νά τηγανίζ^ ή
ναχαδιά μέ ανγά στά παιδία της.
ίΑ,λάτιζϊ τής μχριζόλες έλαφρά καί
,τής σώριαζε σέ αιά μ*γάλη πιατέ-
λβ. Όλ*ς τής γιορτές άχ' αύτές
βά νοστιμενονταν,ψήνοντας στή σκά-
ρα. Μ' αύτές θά κατέδαζε τό τσον-
ίίτερό κρασί. Τ' άλλο κρέας τό κρε-
|ιοδσ5 άχό τό τσεγγέλι καί τό άφινε
*|α χαγώτη. Βαστοΰσε όσο ήθελε. Μέ
*τ« Φνσήαατα τοΰ δορριά σίτενε καί
*Γν6τανε λονκοΰμι. Αΰτό θά μαγει-
ιοόταν μέ τορσί λάχανο. Λάχανο
νέ, σά φλουρί, ώμορφο καί κίτρινο,
■αλμένο μέσα άχό τό δαρέλι ή τόν
ώο ή τό χΓθάρι.. Όλη την σαρα-
;στη ό κότμος χερνοΰσε μέ τό τονρ-
α·;τό ή μέ τα χράσ2 χον τίδαζε
Π. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
£τή γτ] τή ρίζα τον;; ή μέ τα φα-
ρέλια μβ τή <τσύδρα<π» χού ήταν ά- χώριστα μέ την φασονλάδα. Μέ τό Υουροΰνι εχαναν τα σκονμπριά τής Μανρηθάλασσας καί ή λαχέρδατοΰ Βασιλικοΰ χον Ιτρεφαν τόν κόσμο 6λη τή σαρακοστή. Ή άτρΰγητη Μα^ρηθάλασσα έτρεφ·ΐ την Πόλι *αί τή θράκη δλη καί τή Σμύρνη. -*Η χαλαμίέα στάλαζε άπό τό χά- £ες καί τα σκθυμχριά γλύκαίναν Ιιαί μάγεναν άχό την νοστιμάδα. . * * * ·'■ "Οχως τόσα χρόνια, χι' εφέτος Ι Π αχαθύμΐος, τνλιγμένος στή σα- {ιονρόγοννά το; καί τό φαρδν ράσί τον, πού μ' αύτό τνλιγε τα λαιμάΙ £ον καί σκέχαζε καί τα γένειά τον,' Ιγήκε άχό τό σχίτι τον, φορωντας ,^ά μαλλίσΐα γάντια τον καί 6α- Ιίτώντας τό χοντρό μχαστοΰνί τον. ζεστό τ&ν δωαάτιο καί τέ Τα Χοιστού'γεννα πλησιάζουν. Ή εικών δεικνύει Χρισουγεννιάτικα δε'νδρα, μεταςρερόμενα είς την Νέαν "Υόρκην, όπως χάριν τής εορτής. Τάν, τράν, υ^τρησε τόν παρά δσα ,ταν, καί καλονΐΛχτίζοντας τράίη- :? πάλι πίαω στό σ-ίτι τού. Μόνο ;είγοντας στάθηκ* στό μπακάλικο τοϋ Στόϊκου καί «κεί, στ δά έ Σό τοϋ Στόϊκου καί «κεί, στό χοδάρ;, μέ τον Στόϊκο, τράίηξε μιά μαστί- γα άχό τό μαξοϋλί τού, τού, χού ροκάνιζε τή - *λονσια, καί πήγαινε μέσα στά ?ερναν τα γονρον- άχό μακρνά, στά Ά- σμένη. —Καληνύχτα, Στόίκο, καϊ καλά Χριστοίγβννα. Κύτα, χαχά, μέ τό καλό, εύχή <πν Ό Π απαιθύμιος, τΛιγμε'νος 5τό σάλί τοΰ καί άκθϋμχώντας στό μχα- στοΰν: τοο, ήρχισε ν' άνίδαίνη την άνη·φορΐά χρός τό σχίτι τοχ Τό ο-χί- τι τθ'ο, τό χειέ ψηλό ο-χίτι τοΰ μα- 7.Λλ5 ίταΓ^ ΰψωμένο' γειτον.ά στήν έκκλησίά. Έκ*ί χλαγι ύψωνότχ^ε το "τίτι τοΰ θανασκΰ, τοΰ Μχα- 6ίν, τοϋ Χατζηγιαννάά', τοΰ θώ»χο- γλου, τής Μα^ΐοδεσσας καί' τδ άλλα στή σειρα. ΟΙ ϊρέαοι ήτ έ άδ η ε τον νά δήχη ετσ'. άσχημα. — Παχαδιά, Ιφεραν το.γ.?ίας ρώτησε μ.χαίνοντας ό χαχάς.. Κ: ρη μς ό χαχάς.. Κ ό-ρχίσε νά ξετΆίγη τό σάλι τον Τ ό ά" ρχ ξγη —Τοφεραν, τόφεραν, χαιτά. Καλώς τή Φερσαγη. Τί αά Φή Τί ά α Καλώς τή Φερσαγη. Τί αά νε:ς, Φερσαγή; Τί κάνουν τα παι¬ δία ) φγμένα ίιπφενεία χάτω. Άχο τό χρωϊ 6ογγολότ]σ6 λίό ό τ χρ ]ρακλίτσα—τό γειτονικό χωριό— |)ίιτό τα ττ:ρίσματα των άμέτρητων ^θϊροΰνίών χοΐ» χτ/γαίναν άχό τή >υχτα κ&χάίια, γ:ά νά γίΐ
ϊϊφαγμένα κ»ί κομματιασμένα
έ/τ' άμάξια.
Ή μαρή άγορά τοΰ μαχαλά είνε
*ίειά γεμάτη άχό κρέατα. Γο^ρούνια
Ϊικρά, γουρούνια μεγάλα. Γο^ρούνια
00, 200, 500 οκάδων! Τό χάχος
οΐους ά Λή!
χαγο>μέν5ΐ, άχό την μερά ερριξαν
στάχτες έχάνω στοΰς χάγονς, γΐά
νά μχοροΰν νά χερχατόΰν ο! ά^Λρω-
χο'.. Πε-ρχατώντας ό Παχ
τΤΗύ στής στάχτες καί τα ,,.,_,,-..
χώματα άνέδαινΐ νά φθάση στό σχί
τι τον. Ό Βορρηάς τόν φυσοΰσε τό
α σο>,
—Παχί, χαλά. Τί νά κάνο^ι'
Νά κλαίμ' τή υ.οί?ά μας.
- - Μή σέ μέλ' Φερσαγη. Ό θε
ό; μεγάλβς εΐν'.
Ό Π*τ:α{,>μ!ο; ςεντύβτ.χε^ Έ-
βγαλε τό ράσό τού, τα χαχοάτσια
τού, ελυσϊ τό ζουνάρ; τοϋ κι' !σκι>-
ψϊ στο τζά>! κι' άνακάτεψε τή φω¬
τία. "Ερρ:ξε καλοκ&;^·.ένα ξόλα καί
την δαύλίσε. Τό χαραγών. άστραψε
άχό τή φλόνα. Έίαψε δλο τό ϊω-
μάτιο μέ τα ρόδινα χρώαατα καί
ε,ΐριξε ή φλόγα χύρ.ο^ς Ισχιοις στίς
χλαγιές καί στους τοίχοι>ς καί στό
ταδάν..
—Φέρτε τή σιδεροΐύν'!
Σέ λί ή ϊά
' χαγώναν καί χεινοΰσαν.
—Νά κ,έας ίχ ξύλα ε'χ',
/. Δέ σέ λνχοΰμ' χαρά γιά ..,.
κακοτνχιά σ' την χακοχαντρειά σ'
Φαγί, ψωμΐ τέ ντολάχ' τοΰ χαχά
Σέ
?.
ς η μιά Λανή!
— Παχά, ελα ϊώ! τουχε ό θα-
♦»σός ό χ—τάχτ,ς.
— Π αχά", χαχά, σέ μενά Ιλα, τόν
ώνζξε ό Νικόλας, —ού ε'χε την
ββέρφη τος χααίά
ρφη τος αχαίιάς.
Κοντιχττοίβηκε, κυτταξε, ζ;>γίστη-
λϊγάκί, ώς χοΰ εκλινε στό Νι-
α. Ό χαχά"ς ήξερε άχο
ννατά, χού χάχοτε τον
τοΰσε χίσω. Δίάδαΐνε ενα-24»ό, ..„__
τα καί στεκότανε. Τότε τόν άρχα
ξε ό «ήχας
δή7ας το·^
νατά.
Ή
τζλζκΑτη τή
κακάς- χρονίσιος
καί τόν κούραζε
α-τό σχίτί, χωρίς νά
δοΛειές της—χοτέ
έ α λλά
τ/ τής δοΛειές τηςχοτέ
ίβν έτελείωνχ^ μέ τα χολλά χά ι¬
δία—μέσα στό δωμάτιο μέ τό τζάκι,
κο^δέντίθζε μέ μιά γυναΐκα κλαμ.4-
ντ, καί χικρή".
—Τί νά κάνω, μωρή χαχαίίά.
τί νά κάνω: Νά, μήτε ξόλα
μήτε νά ?άα'
Νά έ
^ζ^τοΓτήνΛλύίρ^τ&ρ·
♦ά ϊιαλέγτι τό καλό καί ε'ννοιωΐε τό
Άχ' αύτό θά μέ κόψγις, Νικό-
;. ε?χε, κ;* εδειξε μέ τό μχαστβΰνί
ο.
Ό ίορριάς φνσοΰσε χολίι ϊννατος.
ιΓΓσο^χτερός-τσουχτερός, χάγωνϊ τα
|)Βίμ7τα "ών σφαχτών. Πάγωσε τα
'νβρά καί τή γή, τόσο, χον δλα γλν-
ΐίτροίσαν. "Υψωσε ό Νικόλας τ' ά-
;ερό μβτχαίζί τον καί χάχ-χάχ,
τό ταγωμενο γοοροΰνι καί τό
■•Νά σΐ δώσω, μωρή Μαργώ,
ξυλα καί κάρίουνα. Μή χολομανάς.
Ό χαχάς όχον νάν' θε νάρθ'. θά
^έρ' κρέας. Ά σέ δώσω καί κρέας
καί τίρσι' κ-αί σύ. Ό θεός βίν'
μεγάλο ς.
- - Ό τρισκατάρατος φήκε τα
παιδία μ' χεινασμένα, τα παιδία μ'
>·ρνωμένα, τα παιδία μ' νηστικά.
—Τί νά /άνς' ή τνχη σον ήταν'.
Ποαονή.
"Ηταν ή άίερφή της ή Φερσα^ί
Γθν ε?χε τόν κακό τον <χνίρα1 τον ρ μ μισό άχό τό χοίάρι. Έ- ζί το κρέας. Τό χάχος τοο νό- ί ή ά ά αΐζε: χον ήταν σάν γοννωμα άσχρης ,βρκοόδας. Μιά χ-.θαμή φαρ?« αρ- 86! Τό φόρτωσε τοΰ χαίδιον καί μο- ,»Λμιάς τώστειλβ στό σχίτι τοΰ χαχά ί—μ'τό γονρ:ΰνι. ■ — Σαράντα όκα3ες, χαχά! ν> Π αχαθνμ,ίος μέτρησβ, άνοί-
ιντας τή^ κΐσιά τον, τόν παρά.
ιά κεσ:ά χον την εδγαλε μέσ' ά-! _ #§ _ ι___) ,( ___ρ.(ι
^0 τόν κόρφο τον, χανίσ:α καί γεμά-|^ιέ τής ^ήζί,ς βοΰλβς, χετάχτηκε
|Π} γροσάκια άσηαένια, όχταράκα, '" "
►ά
ρη
ε·3ερνΐ
ά
καί τόν
καί τή
άσογο,
χού
χοΐ»
την
την
α
νηστικιά χαί πεινασμβνα τα
χαιδιά της.
Άχό μακρνά τώρα άκβνστηκε ι
γνώρΐμος δήχας τοΰ Π αχαθνμΐον.
- —Ό χαττάς έρχεται.
—Ό χαχάς! Καί άναστατώθη
/.αν άχό τή Θέσι τονς.
Άχό τάλλο δωμάτΐο φάνηκαν κα-
τα χα·.δ:ά, τ' άγόρια τοΰ χαχά το
ίνα χίσω άχό τάλλο. Αύτά μέσΐ
έψελν« τα τροχάρία καί τής κα-
τοιίιήες των Χριστονγέννων: Καί
ταλίγαν τόσο γλυκά!
Σέ λίνο Ιφθασί ό χαχάς στή
Σέ λίγο ή χαχαϊιά εφερε άχι τί
γειρείό ίνα μεγάλο χρονντζινο τα-
δα, χον. τρώ-γα'/ε μέσα καθισμένοΐ
σταυροχόί:. Τόν είαλε κάτω στΒ
χαλί της. Ό χαχάς /Λθησε στ?
τζάκ; χλάγ'. στανροχοδιά.
—Φέρτε τό κρέας. Δόμ' τε κϊί
το μεγάλο οαγαίρί.
. Έτσ'. άχλώνοντας τό μισό γο·>
ροΰνι ττή σιδεροσύν' άρχε^ί μέ ά
ληθινή άχόλανσί νά τό κομματιάζη
Τό μτ/αίρ-., -/.οΐτερό-κοφτερό, θα;·
ρείς καί κομμάτία.ζ£ δοντορο ή για-
οϋρτ:. Ήταν μιά ωμορ«φ(ά τό κοα
μάτιασμα. Έτσι γ'.όμισε τ' άγγεία
μέ τό χάγο;, τής απρίζόλες οχως
μ γ
ηθελε /.αί
έ
ρς ς
θιζί, καί τό άλλ':
κρέας τό κρεματε άχό τό τ
Ή Φρετχγή δλο καί ίστοροΰ^
τα χάθη ττς καί τα δάσανά της
Τί νά θυμηθή χ^ώτα.
—Τί νά σέ χώ, χαχά, χρώτα
Άχόψε, χαχά, τίχοτε δέν εχθ!*χ'
μερά χρονικιά. Πό τό πρωι σάν
εφυγε δέν ξαναφά','ηκε. Τα
ξώχ
Ή
γρηά γάτα, ή ασχρη.
--
τοΰ μετζητιοΰ,
ή
ρίζςντ
κι' αύτί·
μ^ρμ?,τς. ινωριςε κι αίιττ
τόν άφέντκ τοΰ σχιτιοΰ. "Ηςερε τό
ί-ηξφο το. καί μ(ού?!ζε άκοόοντάς
Καί σάν εφβ^γβ, τής φόρτωσαν
άχ' 5λα ςά καλά.
— Παχ», νά-ζησης!
Νωρίς-^ωρίς, ό Πα-αθύμιος ε·
$γε μέ τα χαίϊιά τού. Σάν Ιφανί
ήχΐε τό τσιγάρο τού. καί κατ&χι άρ-
γζΐΐΐ νά ϊίαίάζη τό άχοδειχνό τοο.
Δ'.άδατί, 3'άδασε άχ' όξω δλα. Κα.
τόχι ή χαχαδιά τοΰ εστρωσε τα χα-
χειά στρώματά τού χλάγι στό τζάκ·.
Τα χαιϊιά τράδηξαν νά κοιμηύ&ΰν.
Κι' αιντος μέ την χαχα3:ά έχεσε
στό στρώμα κουρασμένος. Έτοιμος
νά κοιμηθή γιά νά ξοχνηση νυχτα
—χέρα μεσάν,/χτα γ:ά την λβιτουρ-
γία των Χριστοογέννων:
Τώρα τάψηλό σχίτι τοΰ Παχα
&ύμιου τό <έρνοτον οί άνεαθί. Τώ- ζωσαν οί δορρηάδες τσθϋχτεροί, τό σκέχαζαν τα γιίνια. "Ολοι χοιμοϋν- ται. Ή χαντήλβ' μονάχα φέγγε1.. Ό Π αχαΐόμιος κοςι.άτα! ήτΛ;χ Πέρ' άχό τα μεσάνυχτα χου λά- λησχ«ι ο! κοκκόροι Λαί ξαναλάλη- σαν, αρχ*ψαν τα χτυπημβτ<α τής κααχάνας. Οί ερημοι ίρόαοι ήχη- σαν. Τα σχίτια φώτισαν, όμ'.λίες άκούστηκαν. "Ολθ'. στό χοίάρΓ. Ό ΠχχαΌύμίος δάζε: τα χαλά τού ροΰχα. Άλλαξε τ' άσχρόρρα/χά τοΰ, άλλαςε τ' άντερί τού καί τή γοΰνά τον καί τό τζονμχε' τον. Χτέ- νΐσε τα ςανθά μαλλιά τον, χτένισ^ τα γένειά τον καί σιωχηλός άνοιξε την όξώχορτα μέ τ' άγόρια τον μα¬ ζύ. .II ίσω τον άφινε νά καίτ) τ' τζάκι χαί ή καντήλα νά φωτά τή χάμχρά το^. Ή χαχαίιά τ)' άκολον Οοΰσε σιάζοντας τό σχίτι. Εΐίναι τ» σο ν,ονρααμένη.,. Ή έκκλησία τ)ταν ζεστή-ζεστή, μέ τής καντήλες άνορμαένΐς, γιο- μάτι μιά κατάννξι. Όλη τή νιίχτα εκαίγαν (λ σόμ.χες καί τή ζέσταιναν. Μχαίνοντας ό Παχϊθνμιος στή Ον- ρα τςν ιερόν, φίλησε τόν ά;χάγγ« λο Γαδριήλ με τή ρομφαία στό χέρι νίθνρίζοντας τα συνί'.θισμδ'να λό- γ:α: «Τής μίτανοίας την πύλην ά"- νοιξον ημίν... είσελβνσομαι βίς τόν άγιον οίκον σον». Σέ λίγο, «φόν έ- τοίμΜε τα ροΰχά τον ποί» βά βο- ρονσβ στή λειτονργία, 6γτ)κε στό Δεσποτικό χλά-ί·ι κι' άρχισε μέ την δροντερή φωνή τον νά ψέλνη αθν Όρθρο. Ή έκκλησία γέμιζβ σίγά- σιγά, άχό άνθρώχοος χαγω;λένονς, μά καλοντιομβνονς καί γιορτεροός. Οί καντήλες, άναμμένες δλβς, φώ- τιζαν καταν^χτίκά τό τέμχλο. Οί άγιοι χα!ρούμ.ενοι καί ίλαροί, κντ- τοΰσαν^ τα χληθη, χού κολλώντας τό κερί τονς μέ τή σε:ρά τονς, χβι- ρετονσαν μέ βύλάδε:α. Νά ή Π α- ντγία μέ τόν Χριστό άγκαλιά ά «σητεχνη. Καί ^ν -, Τ"*·51· τοϋ Χί!στο5 ί" <ερο, σά Δϊτχότη. ;,'''Κ-Λ γάλα τ,ν γ^,^ ^ «Χ» μ« τό χ ·::ι ^ ή : τα τνχε?ά . 1» μβ[?-ε στό τέλος-;.< ·.?γιας χαί τ' άντίί<ο: ;,Η σε «ν «χ?λο9ωνιχ4 ε^·/-· ^ ρθί'.ληματα άχ'δλο'τό' άρΖί« νά ξεντννεται ϊ τα !>στερνά
συ
•ε στα σχίτια τοι», χι';'
χαθΰμ,ιος,
αποτο ίερό, κάμνοντας
—Καί τοϋ ϊ?όνον, Κΐλογ:»
— II
«ά, καλή δ:ε;!. Α3?»ϊ
πι!
μ βύλάδε:α. Νά ή Π α-
ντγία μέ τόν Χριστό άγκαλιά, νά
ό Χριστός, £ανθός, βλογά τα πληβη,
νά(θί Άγ:οΐ Πάντες, νά ό Βα<5τι- ή ό Ή ν.. Τσάρλες Χ. Φάργκο, έκ Σικά- γον. η ό.τοία λέγει δτι εγινε ήθο,ιοιός χαριν γούστου. Αγ'# ττής γνμνός. "Ολθί ΟαρρεΓς καί ζωνταη^οί δθ- '.μάζουν εύχαρίστησι άκοννγοντας; κ>.
, . . ο χ^-άς
την τννοδεία των ;
καΐ τό φανάρι στό χέ>., ^ψ,
σχίτ». δλογώντας την τΛτι·ϊ
— Παχαδιά, φίλα γίμλ χ2!
άπλωσε τό χέρι τοϋ. Καΐ -ό νέο
«ο μ' τό καλρ.
Ή παχαΐιά τον οίλητε το
.αί χαίρνοντας τό ράΐό το.ι τό
μασε.
Τό τραχέζι χερίμενε στό τ
πλάγ·.. Τό δωμάτιο ελααΐε, τα
γ:ά άχν.ζαν καί οί μχρηζόλε;
μένες, κονμονλητές σέ μιβ ζτ
περίμίναν.
—Ενλόγησον την ίρωσιν χι: τη
πόσιν, ε:π*ν ό Π αχαδόμ1"» ** ^
κωσε τό χέρι νά'ίλογτ/ττ] τι ζιι
σία φχ·»;ητά τοΰ Χρίττογί'Λ1.:·:
τ^αχεζιοΰ.
Τό ϊωμάτιο μέ τής βλογες
τζακιον ίδαφαν μέ ρ οί ινα γ,ρώιι
όλα. Κατακόκκινος ό ΠαχαΟ'
εφεγγε μέσα στό τριανταοΛλ:
μα. Ο! Τσκιοι όλων χρωαατζί
σάν έξωτικά ζωγρα^ιςιΐϊτα τευς τε
χονς. Τό ρολόγι, στόν τοίχο ""
μασμένο, χτνχοΰσε εξ — ξη(ΐ£ρ
τα πειά. Τά' κοκκόρια λάλησαν
τβστρα στόν ξάστερο οΐρϊνό,
γωμένα κι' αύτά, σάν ν.αντήλια
μάμ«να λαμχνριζαν.
. Π άνω στό δψωμα «5 %ψΙ *
εύλογοΰσε τα χαλά καί τΐΜ'·* 5
γ
γιά τοΰ τραχεζιοΰ, ^
δαρνς ό Πα-α6ύμιος τ.ρος «
γ.ι. Τό χέρι Ιχεσε ξερό_ «ι «
ί άύ ά
κορμι τον ___ , ,
ξιλάρ'.α τοΰ τοίχον.
τό κεφάλι τον.
— Παχά, χαχά! Καί πλαγΐ;
χάνω τον ή παχαδιά να τον η
Τα παιδία «ν αφήνοντας _
-ετσέτες άπό τα χέρ'.α τοος. «Ι
σαν νά φωνάζονν.
θρήνο; μεγάλος άκολονβτ,»·,
Παχαθύαιος γβλήνιος, μ«
κλεΐστά, ε'σδνσε πειά. ( Ά
τον σίγησε. Στό μέτωκο ^
σά δάκρνο ό ίδρωτας το^ β
Τό ΧριστονγεννΐΛτιω ■
τοΰ Παχαθ^ιον εμε:νε <π κ-.1 άσηκωτο. Καί σαν *»« γή Λαί ό ούρανός ροδισε *ι ( πος φάνηκε /ιονισμένος Μΐχΐ εδειξχ; τή; κορνφες τοο ** στ' άντίκρνσμ* τοΰ ήλιον, ο ΟΟιλίζ, κρνος κι' αχλωμί κρεδάτι «ν, δέν ακουγε ι κλάμματα τοΰ κόσμον, οντ« χαδίάς «ν τα μοιρολογια, ο παιδιών τον τα ν Τό ποίανιό τον τόν τή" ήμέρα όρφανό χβ« Τό Χοιστονγεννιατι·/ :οΰ Παχαθνμιον 11 άλΐ νΐΕΚΕ5 ΒΑΒΚΕ. ^ &Ύΐκός Κήρνξ» «ωλειται ^ ροσώΛου μας * ε0>0/·
2 Ε. ΜηΛεί 5γρμ*-
«ΕΘΜΚΟΣ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
. ν Φοεντ θύέλταχ, πρώην Βαρβάρα Γκουγκενχάϊμ, θυγά-
ηρ τού ιιιγιστάνος τοϋ χαλκόν, καΐ ό σύζυγός της, άρτι έΐα-
στρέψαντες έξ Εΰρώπη;.
'Η Ντότ Κίγκ, άποθανοΰσα μυστηρΐίοδως πρό όκτώ έχων, διά τόν θάνατον /τί[ς οποίας καταζητεϊται ό Τζωζεφ Μάκ
Μποάναν, έκ Νέας Υόρκης, επί τη βάσει δηλώσεων μιάς αλλης γυναικός θανούση; μυστηριωδώς έν θύασιγκτώνι.
Ή "Α
Αννα Γ. Κόλμπυ, έξ Ούέστ "Οραντξ, Νέας Ίερσέης, Α
ΟΙ«>ια ιιροαβοινίσθη τόν Ούίλλια» Χ- Βάντερμπιλντ.
Ό πρίγκιψ Φρειδερϊκος Λεοπόλδος,
τή; Ποωσσίας, όστις αφίκετο είς Α¬
μερικήν χάριν επισκέψεως.
Ή Ντότ Κίγκ καί ό "Αλμπερτ Ε. Γκιμάρες, κατά φωτογραφίαν ληφθεί¬
σαν έν Άτλάντικ Σίτυ «ίς τα 1922, εξ μήνας πρό τοΰ μυστηριώδονς θα-
νάτου τής πρώτης. Δεξιςί, ή Άονρέλια Φ. Δρέυφους, ή όποία έπνίγη είς
τάς 20 ' Οκτωβρίου ρΐφ$εϊσα έκ τοΰ εξώστου τοϋ Πότομακ Μπόουτ
ΚλώμΛ είς τόν ,ιοταμΟΛ , Ή άστυνομία ένεονεΐ άνακοίσεις διά τοΰς δύ»
θανάτονς.
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
. ν Φοεντ θύέλταχ, πρώην Βαρβάρα Γκουγκενχάϊμ, θυγά-
ηρ τού ιιιγιστάνος τοϋ χαλκόν, καΐ ό σύζυγός της, άρτι έΐα-
στρέψαντες έξ Εΰρώπη;.
'Η Ντότ Κίγκ, άποθανοΰσα μυστηρΐίοδως πρό όκτώ έχων, διά τόν θάνατον /τί[ς οποίας καταζητεϊται ό Τζωζεφ Μάκ
Μποάναν, έκ Νέας Υόρκης, επί τη βάσει δηλώσεων μιάς αλλης γυναικός θανούση; μυστηριωδώς έν θύασιγκτώνι.
Ή "Α
Αννα Γ. Κόλμπυ, έξ Ούέστ "Οραντξ, Νέας Ίερσέης, Α
ΟΙ«>ια ιιροαβοινίσθη τόν Ούίλλια» Χ- Βάντερμπιλντ.
Ό πρίγκιψ Φρειδερϊκος Λεοπόλδος,
τή; Ποωσσίας, όστις αφίκετο είς Α¬
μερικήν χάριν επισκέψεως.
Ή Ντότ Κίγκ καί ό "Αλμπερτ Ε. Γκιμάρες, κατά φωτογραφίαν ληφθεί¬
σαν έν Άτλάντικ Σίτυ «ίς τα 1922, εξ μήνας πρό τοΰ μυστηριώδονς θα-
νάτου τής πρώτης. Δεξιςί, ή Άονρέλια Φ. Δρέυφους, ή όποία έπνίγη είς
τάς 20 ' Οκτωβρίου ρΐφ$εϊσα έκ τοΰ εξώστου τοϋ Πότομακ Μπόουτ
ΚλώμΛ είς τόν ,ιοταμΟΛ , Ή άστυνομία ένεονεΐ άνακοίσεις διά τοΰς δύ»
θανάτονς.
«ΕΘΝΙΚΟΣ -^ ννΡΤΑΚΗ. Μ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΙ1Α,
Η
ΤΟΥ ΠΛΗΙ)»
Οάνατθε, αΰτοκτονίαι, δο
λοφονίαι καέ δυστυχή-
ματα.
Ό συνολίχος άρίθμος των άχο-
δανόντων είς τάς Ηνωμένας Πο·
λιτείας τί) 1929 ανήλθεν είς 1.
49Ί.ΟΟ0 άτομα, άικναντ- 1.445
000 θανάτων το5 καρελθόντος ε-
τους. Εσημειώθη δηλϊδή αύξησις
-59.000 είς την θνησιαότητα των
κατοίκων της γώρας. Οί ανωτέρω
άρίθοο! άνε/.οινώ'θη'σαΓν υπο τοϋΔρος
Κχύη. διε^Ο^ντοό τοϋ ΐατριχοΰ τμή-
ματος τής άσοαλιστιχής έταιρείας
Νορθγκιέστερν Λάϊφ Ίνσούρανς χόμ
πανθ. της Λίίννεαχόλε<*ς. Ό χι>?ι·
ος Κοΰκ άίτο-ϊίδει την αύξησιν τής
Ονησ'.μότητος είς την ΐνφλο>4ντζαν.
Ή άναλογά των αύτοχτον.ών ύπε-
είς 13.4 έ—ί των εκατόν
κατοίκων, ή των δολοφο-
νιών είς 5.1. Οί θάνατοι έξ οώτο-
χινητικών δκστι·χημ.άτων άνηλθον
είς τριάχοντα -ε-ρίπου χιλιάδας.
ΑΙ Μθ,ΜΣΕΙΣ
!Αί βτατεβτικαΐ ένοεικνύ-
ουν βημαντεκήν αύξησιν
Έκ των έχτ)έσεων των σχοοδαΐ-
οτέρων Τραζεζών των Ήν. Πολι-
Έν διαεκατομμυριον καί
Έό έύ
δολλάρια.
τϋών έμφαίνεταί,
λογϊριθ3μοί
βί ά
ότι ο! άτομικοι
μχρ τίς 11ης Φε-
άντ;,ΐχοντο είς 16.499.
000.000 ίολλάρ:*. Τα Ζύο τρίτα
έ ύ όλ
έκ τού
των
άντιπροσωχεύει ή Νεα
Ύίρ%·η μέ σύνολον καταΦέσεων δολ.
10.341.704.000. Την δευτέραν θέ¬
σιν κατέχει τό Σικάγον μέ κατα-
υεσεις δολ. 1.527577.000.
Κΐτά το!*ς άκρρδεστέρο^ς όιίολο-
γομούς, νερι το τελος τοό τρέχον¬
τος ετοι>ς καΐ τας αρχάς τοί προ-
σεχοϊς ΊχΜΝαρίνα, θά χχτζ&λ-φώ-
σιν υπό των διαφόρων έταιρειών,
έχ!γε·.ρτ;<ΐίων, τραχεζών κλϊ., είς τοΰς μετόχοϋς των μερίαματα ενός ικρίζοϊ δισεκττ^ι^.μ·^ρίο^ και ίιακο- σίων έχατομ',ιορίων δολλαρι'ων. Τ 31 Δί ό 31 ην Ι ρ η τοΰ π·αρελθό·ντος ί εό η μρ ρς Ιτους έχληρώθησαν μερίσμΐτα ενός δί ί ε έ κΐί εκατόν έκατομ- ρ μνριων ίολλαρίων. Εφέτος, χαρ1 όλον τον'συγχλ,ο- νισμόν —ο ύχέστη τό χρτ^ιατισττ;- ρίθν, χολλαΐ εταιρείαι θά διανείμουν μερίτματί ανωτέρα των το5 τοφ- ελ^όντος ετους. Διανομή μβτοχών είς τοί>ς ύπχλλήλους των.
Τρείς μεγάλαι εταιρείαι ανεκοί¬
νωσεν ότι θά διανε!μ.ουν γενναΤα
είς τοΰς ύταλλήλο'ος των ?ν
Χέ Ή
//
Ό Άλ Σμίθ, πρυ)ην Κυβερνήτης Νέας Υόρκης, μέ τό καφφεδί μπομπέ, εν ΟΰοίηγκτώΜ, όπου
εννοηθή μετά τού ΰπουργοϋ των Ναυτικών διά την χατασκενήν Ιστοΰ χάριν πηδαλιουχονμενου "
στέγης τοΰ έν Νέςι 'Υόρκη κατασκευαζμοένου οΰρανοξύστου έξ 85 πατωμάτων. Συνωδεύετο
ΤΟ ΕΞΛΓίΙΓ.
ΤΟΥ ΟΚΤΒΒΡΙΟΪ
τη έορτγ] των Χριστο·ογέτ»νων. Ή
έταιρεία Ντουιτον θά διανείατ) 160.
000 μετοχάς της είς το ζΐοσωπι-1 Την πρώτην θέσιν κατέ
χούν αί
χώραι.
χον τίς "ύ-αλληλίας της. Ό Τρα-
ζεζιτικος Οίχος Κλάρενς,Χόντσον
6ά νορηνη<τ»; ώς δώρον είς ά 6χάλλτ,λόν τ«^ Ινα ετήσιον μ Ή έταίρϊία Κλάίν ϊκυετε διά δώρα των ΰπαλλτίλων της χερί τάς 150,- 000 δολάριον. Τό ποσόν τουτο 6ά αναλόγως των έτών τής Υπηρεσίας εκάστου. Τό ΰττουργείον τού Έμποριοο α¬ νεκοίνωσεν, ότι κατά τόν παρελθόν- τβ μήνα Όκτώίρίθν εξήχθησαν έκ των Ήν. Πολιτειών χροϊόντα συν- ολικής άξι'ας 528.412.108 δολλα- ρίων. Τί ποσόν τουτο έν μέ την εξαγωγήν τοί3 ιδία) μήνις' το5 ^α·:ελ()όντος «τους, *αρο·^:ά-, ζει -αείωσίν δολ. 21.602.012. Ή εκ&εσις τοϋ άχιίοργείου τού 'Εμ~ορίθϊ ιτερΐλααίάνει καί την κα¬ τά χώρΛς εξαγωγήν έμ—ιρτκών *ρο- ϊόντων κατά τοϋς πρώτοις Ιί%3 μήνας τοί λήγοντος ίτο^ς. Ήτοι: Διά την Ευρώ—τν σαν χροϊόντα άξίας 203.1 δολ. δία την Βόρεκν 'Αμερίχήνδολ. !27.224ζ4&2, διά την Νότιον Α¬ μερικήν δολ. 44.048.937, ίιά την μρή , τη Ασίαν ίολ. 65.667.500, «,ά την Ώί 16371170 , « η Ώκεανίαν 16.371.170, δ-.ά την Β Ά??ίκήν 11.975.483. Ή'. ρ—'ωγή κατά τ: οϊκο■ Γ_. τό οποίον εληςε την 30ήν ι ΠΟΛΛΩΝ ΕΙΔΩΝ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ Ε_ΤΑΛΗΣΑΝ Ιχθετιν 'ΑγΓου Φραγχίσχου. Είς μόνον έτιμήβτΐ με τ& Χρυσουν Μετάλλιθν. Ύτ& Ιποψιν άγνότητο;, ύλιχών, γίθσεως, άρώματο;, ύγιεινή; χα'ι χαθαριίτ»)τθί. ΤΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΟΝ ΓΕΜΑΤΑ ΝΟΣΤΙιΜΑ_Α> ΓΕΥΣΙΝ, ΑΠΟΛΑΥΣΙΝ
ΤΙΜΩΝΤΑΙ
Κυτία 1 πάουντ 45ο
Κυτ· ΐγ2 πάουντ 70ο
Κυτία 2 πάουντ 90ο
Κυτ. 3 πάουντ $1.25
Γεμάτα άμΰγδαλο
χαβουρδισμένο.
Ζητησατε άπό τόν
παντοπώλην σας Λου-
χούμια μάρκος Κουν-
τούρη, ή γράψατε άπ'
εύθείας.
Προσφέρατε έν κυ-
τίον Λουκοΰμια στοί'ς·
Άμερικανους φίλους
σας.
» ' —'—■ — ■ — »·■— ' -------■----------------- ■------~-——----■—-^-------———■----------—----—------—------—'------—— ^^^^^^^ρ^ι^ι^ει^Η^ΜΗεΜεΐ^ι^^^^|^^ι^|^^^τ^Ε^^^^/^^τ^^&
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΝ ΔΟΡΟΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ
ΤΑ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΜΕΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑ) ΚΑΝΑΔΑΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο
'
(Γ'ενιχοΙ '
ΑΡΑΟΩΝ
53-55 ΜΑΩΙ8ΟΝ 5Τ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΙΙΥϋΟΟΚ 2270
ΥΟΡΚ,
ν τΗντος Ίο»νίο>, ό-ερέ6η χ^Ι
. την των τρογενε—έρων έτών.Ή
αγωγιλον εμπόριον ""
κορ χά: αί τίμχΐ -
την χανονίχότητά των. Αί ΐ«
ϊίαβ&ίαιώσεις χεριλ;
την —ρές τό 'ΒΘνοσυνέίριον ι
αν έκθεσιν τού ΰιποργοϋ τοό 1
ιτορίθ'.) όστις τονίζει, ότι ή ι
ρίτης ίττήρξί χατά τό ιταρελίί
τος το σ—:^?α!&τερον χαραχπ
χον των ίιομηχανιών της'
Άνάλογ&ς βελτίωσις ιψ^
συμοώνως μέ την έν λάγψ Η
καϊ «ίς την χατάττασιν τη1
γίας. Ή πώλησις των αγ
χροϊόντων άτ·έ·ϊωχ£ το ϊμ
12.527.000.000 ϊολ.Ι#ΰβρ*|
1920. 'Αχό τού τε?μΐίΐ«μι»< ί««Μΐ!ηι χολεμοϋ μεχρι ήβ η γεωργιχή χαραγωγη της * ρικής έσηυ.είι*Γεν αίξηΐ" χ»1 «ίς εκατόν Χδ φγ γάλης ' χάλυβος Ή μίγ«λη έταιρείί τ» 5 άλ^ ιβΡί» κανικο;5 τάς -Λθίιίςεις «3 βερ, *?δς άντιμετωχΐί", γίας, κατέστρωσεν ε^ έκτελέσ£ως *& * της ά ά ότοίον θά ά# τάνην 250 ε .-,-.,.,., ών. Τό ποσέν «.« «<· !'αΤ, των χανον-.χ5ν χερϊων της,^ άς κβί έκ των όχοία έ*χει των ραγωγική στβσίων της. 24 έ τητα έκ τής βλης ταρ^* Π ολιτειών. Φαί σννδρομΐιτ*»*·
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΙ1Α,
Η
ΤΟΥ ΠΛΗΙ)»
Οάνατθε, αΰτοκτονίαι, δο
λοφονίαι καέ δυστυχή-
ματα.
Ό συνολίχος άρίθμος των άχο-
δανόντων είς τάς Ηνωμένας Πο·
λιτείας τί) 1929 ανήλθεν είς 1.
49Ί.ΟΟ0 άτομα, άικναντ- 1.445
000 θανάτων το5 καρελθόντος ε-
τους. Εσημειώθη δηλϊδή αύξησις
-59.000 είς την θνησιαότητα των
κατοίκων της γώρας. Οί ανωτέρω
άρίθοο! άνε/.οινώ'θη'σαΓν υπο τοϋΔρος
Κχύη. διε^Ο^ντοό τοϋ ΐατριχοΰ τμή-
ματος τής άσοαλιστιχής έταιρείας
Νορθγκιέστερν Λάϊφ Ίνσούρανς χόμ
πανθ. της Λίίννεαχόλε<*ς. Ό χι>?ι·
ος Κοΰκ άίτο-ϊίδει την αύξησιν τής
Ονησ'.μότητος είς την ΐνφλο>4ντζαν.
Ή άναλογά των αύτοχτον.ών ύπε-
είς 13.4 έ—ί των εκατόν
κατοίκων, ή των δολοφο-
νιών είς 5.1. Οί θάνατοι έξ οώτο-
χινητικών δκστι·χημ.άτων άνηλθον
είς τριάχοντα -ε-ρίπου χιλιάδας.
ΑΙ Μθ,ΜΣΕΙΣ
!Αί βτατεβτικαΐ ένοεικνύ-
ουν βημαντεκήν αύξησιν
Έκ των έχτ)έσεων των σχοοδαΐ-
οτέρων Τραζεζών των Ήν. Πολι-
Έν διαεκατομμυριον καί
Έό έύ
δολλάρια.
τϋών έμφαίνεταί,
λογϊριθ3μοί
βί ά
ότι ο! άτομικοι
μχρ τίς 11ης Φε-
άντ;,ΐχοντο είς 16.499.
000.000 ίολλάρ:*. Τα Ζύο τρίτα
έ ύ όλ
έκ τού
των
άντιπροσωχεύει ή Νεα
Ύίρ%·η μέ σύνολον καταΦέσεων δολ.
10.341.704.000. Την δευτέραν θέ¬
σιν κατέχει τό Σικάγον μέ κατα-
υεσεις δολ. 1.527577.000.
Κΐτά το!*ς άκρρδεστέρο^ς όιίολο-
γομούς, νερι το τελος τοό τρέχον¬
τος ετοι>ς καΐ τας αρχάς τοί προ-
σεχοϊς ΊχΜΝαρίνα, θά χχτζ&λ-φώ-
σιν υπό των διαφόρων έταιρειών,
έχ!γε·.ρτ;<ΐίων, τραχεζών κλϊ., είς τοΰς μετόχοϋς των μερίαματα ενός ικρίζοϊ δισεκττ^ι^.μ·^ρίο^ και ίιακο- σίων έχατομ',ιορίων δολλαρι'ων. Τ 31 Δί ό 31 ην Ι ρ η τοΰ π·αρελθό·ντος ί εό η μρ ρς Ιτους έχληρώθησαν μερίσμΐτα ενός δί ί ε έ κΐί εκατόν έκατομ- ρ μνριων ίολλαρίων. Εφέτος, χαρ1 όλον τον'συγχλ,ο- νισμόν —ο ύχέστη τό χρτ^ιατισττ;- ρίθν, χολλαΐ εταιρείαι θά διανείμουν μερίτματί ανωτέρα των το5 τοφ- ελ^όντος ετους. Διανομή μβτοχών είς τοί>ς ύπχλλήλους των.
Τρείς μεγάλαι εταιρείαι ανεκοί¬
νωσεν ότι θά διανε!μ.ουν γενναΤα
είς τοΰς ύταλλήλο'ος των ?ν
Χέ Ή
//
Ό Άλ Σμίθ, πρυ)ην Κυβερνήτης Νέας Υόρκης, μέ τό καφφεδί μπομπέ, εν ΟΰοίηγκτώΜ, όπου
εννοηθή μετά τού ΰπουργοϋ των Ναυτικών διά την χατασκενήν Ιστοΰ χάριν πηδαλιουχονμενου "
στέγης τοΰ έν Νέςι 'Υόρκη κατασκευαζμοένου οΰρανοξύστου έξ 85 πατωμάτων. Συνωδεύετο
ΤΟ ΕΞΛΓίΙΓ.
ΤΟΥ ΟΚΤΒΒΡΙΟΪ
τη έορτγ] των Χριστο·ογέτ»νων. Ή
έταιρεία Ντουιτον θά διανείατ) 160.
000 μετοχάς της είς το ζΐοσωπι-1 Την πρώτην θέσιν κατέ
χούν αί
χώραι.
χον τίς "ύ-αλληλίας της. Ό Τρα-
ζεζιτικος Οίχος Κλάρενς,Χόντσον
6ά νορηνη<τ»; ώς δώρον είς ά 6χάλλτ,λόν τ«^ Ινα ετήσιον μ Ή έταίρϊία Κλάίν ϊκυετε διά δώρα των ΰπαλλτίλων της χερί τάς 150,- 000 δολάριον. Τό ποσόν τουτο 6ά αναλόγως των έτών τής Υπηρεσίας εκάστου. Τό ΰττουργείον τού Έμποριοο α¬ νεκοίνωσεν, ότι κατά τόν παρελθόν- τβ μήνα Όκτώίρίθν εξήχθησαν έκ των Ήν. Πολιτειών χροϊόντα συν- ολικής άξι'ας 528.412.108 δολλα- ρίων. Τί ποσόν τουτο έν μέ την εξαγωγήν τοί3 ιδία) μήνις' το5 ^α·:ελ()όντος «τους, *αρο·^:ά-, ζει -αείωσίν δολ. 21.602.012. Ή εκ&εσις τοϋ άχιίοργείου τού 'Εμ~ορίθϊ ιτερΐλααίάνει καί την κα¬ τά χώρΛς εξαγωγήν έμ—ιρτκών *ρο- ϊόντων κατά τοϋς πρώτοις Ιί%3 μήνας τοί λήγοντος ίτο^ς. Ήτοι: Διά την Ευρώ—τν σαν χροϊόντα άξίας 203.1 δολ. δία την Βόρεκν 'Αμερίχήνδολ. !27.224ζ4&2, διά την Νότιον Α¬ μερικήν δολ. 44.048.937, ίιά την μρή , τη Ασίαν ίολ. 65.667.500, «,ά την Ώί 16371170 , « η Ώκεανίαν 16.371.170, δ-.ά την Β Ά??ίκήν 11.975.483. Ή'. ρ—'ωγή κατά τ: οϊκο■ Γ_. τό οποίον εληςε την 30ήν ι ΠΟΛΛΩΝ ΕΙΔΩΝ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ Ε_ΤΑΛΗΣΑΝ Ιχθετιν 'ΑγΓου Φραγχίσχου. Είς μόνον έτιμήβτΐ με τ& Χρυσουν Μετάλλιθν. Ύτ& Ιποψιν άγνότητο;, ύλιχών, γίθσεως, άρώματο;, ύγιεινή; χα'ι χαθαριίτ»)τθί. ΤΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΟΝ ΓΕΜΑΤΑ ΝΟΣΤΙιΜΑ_Α> ΓΕΥΣΙΝ, ΑΠΟΛΑΥΣΙΝ
ΤΙΜΩΝΤΑΙ
Κυτία 1 πάουντ 45ο
Κυτ· ΐγ2 πάουντ 70ο
Κυτία 2 πάουντ 90ο
Κυτ. 3 πάουντ $1.25
Γεμάτα άμΰγδαλο
χαβουρδισμένο.
Ζητησατε άπό τόν
παντοπώλην σας Λου-
χούμια μάρκος Κουν-
τούρη, ή γράψατε άπ'
εύθείας.
Προσφέρατε έν κυ-
τίον Λουκοΰμια στοί'ς·
Άμερικανους φίλους
σας.
» ' —'—■ — ■ — »·■— ' -------■----------------- ■------~-——----■—-^-------———■----------—----—------—------—'------—— ^^^^^^^ρ^ι^ι^ει^Η^ΜΗεΜεΐ^ι^^^^|^^ι^|^^^τ^Ε^^^^/^^τ^^&
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΝ ΔΟΡΟΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ
ΤΑ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΜΕΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑ) ΚΑΝΑΔΑΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο
'
(Γ'ενιχοΙ '
ΑΡΑΟΩΝ
53-55 ΜΑΩΙ8ΟΝ 5Τ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΙΙΥϋΟΟΚ 2270
ΥΟΡΚ,
ν τΗντος Ίο»νίο>, ό-ερέ6η χ^Ι
. την των τρογενε—έρων έτών.Ή
αγωγιλον εμπόριον ""
κορ χά: αί τίμχΐ -
την χανονίχότητά των. Αί ΐ«
ϊίαβ&ίαιώσεις χεριλ;
την —ρές τό 'ΒΘνοσυνέίριον ι
αν έκθεσιν τού ΰιποργοϋ τοό 1
ιτορίθ'.) όστις τονίζει, ότι ή ι
ρίτης ίττήρξί χατά τό ιταρελίί
τος το σ—:^?α!&τερον χαραχπ
χον των ίιομηχανιών της'
Άνάλογ&ς βελτίωσις ιψ^
συμοώνως μέ την έν λάγψ Η
καϊ «ίς την χατάττασιν τη1
γίας. Ή πώλησις των αγ
χροϊόντων άτ·έ·ϊωχ£ το ϊμ
12.527.000.000 ϊολ.Ι#ΰβρ*|
1920. 'Αχό τού τε?μΐίΐ«μι»< ί««Μΐ!ηι χολεμοϋ μεχρι ήβ η γεωργιχή χαραγωγη της * ρικής έσηυ.είι*Γεν αίξηΐ" χ»1 «ίς εκατόν Χδ φγ γάλης ' χάλυβος Ή μίγ«λη έταιρείί τ» 5 άλ^ ιβΡί» κανικο;5 τάς -Λθίιίςεις «3 βερ, *?δς άντιμετωχΐί", γίας, κατέστρωσεν ε^ έκτελέσ£ως *& * της ά ά ότοίον θά ά# τάνην 250 ε .-,-.,.,., ών. Τό ποσέν «.« «<· !'αΤ, των χανον-.χ5ν χερϊων της,^ άς κβί έκ των όχοία έ*χει των ραγωγική στβσίων της. 24 έ τητα έκ τής βλης ταρ^* Π ολιτειών. Φαί σννδρομΐιτ*»*·
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΛΚΗ. 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
15
Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ
ΠΩΣ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣ1Ν
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ
ώ-
ιερα, το Λιντο
κ-ίας, έκείνο χοι» χρωτο ε-
* ό δλέμμα μου δέν^ητανβ
τ-ια ςϊνοδοχεία, μα βνα μι-
λησάκι,πθΰ/^κοτανμχρθ-
}.ν έξέδρα δχο; εχλευριζαν
:οράκια τής συγκοινωνιας.
λ^άκι αύτδ δέν είχε τρουλ-
:£ περίπλοκη άρχιτεκτονικη.
Ινα άχλδ κτίριο, σέ σχήμβ
ής άπέζω, μέ δίρριχτη σκβ-
μ' Ινα στρογγυλδ χαραθυρα-
νω άπδ την δυτική χορτα.
άναμνήσεις μοΰ ξυχνοΰσε
Α έκκλησάκι! Γιατί^ τάχα;
Γ,ταν δμο-.ο μέ την πρώτη έχ-
_ ότου χήγα δταν ημουν παι-
Γατί έαοιαζβ άκόμα καί μ'
ι; ςκκλησίες πθΰ είλεχα στά
3,'μοο χρόν.α. Στήν Κερκύρα,
/α>α τίς χρώτές μου χαιδι-
νωριμίες μέ τή θρησκεία, οί
ΐίε'ς «7--ν τδ '5(°) ακριβώς
ο, ρ,,θμό. Τδ χράγμα δέν είναι
ο; 'ζαρ'άδοξο. Άρκεί νά β^μη-
-ώς ή Κερκύρα 400 χερίχου
ητανε Βενετσιάνικη έχαρ-
ή πρώτη ■έκκλησία, ποΰ ;νώ-
χεί, κάτω στδ χράσινο χωριό,
,'ναγία ή Ζωοδόχος Πηγή ή-
; 'ϊια κι' άχαράλλακτη- αύτη ή
οόλα τοΰ Λίντο. Τδ μέγεθός
Ιτο -/.αμπαναριό της, τα χορτο-
')^:α, ό στρογγυλδς φεγγίτης:
ίχοια! Κ' ετσι οί άναμνήτεις
νά χηδοΰν στδ μυαλό [Μΐ>...
Ιιωτερικό της, οί εΐκόνες της,
της ξαναρχόντα"/ στδ νοΰ, μου
Γ'χά Άς- τα ιδούμε λθ'.χόν:
-ωγραφίκή της ήτανε Ινα μϊγ-
Ιζ-ό Βοζαντϊνή καί Φράγκικη
:τ:ο.ία. Έδώ άριστερά ό Άΐ-
ρ:η; μέ τδ φωΐεινδ φόντο, μέ
ί'Λοωτο τθπεί*ο ηταν πολίι Δ^τι-
] αά άντικρΰ τού, δεξίά, ή Ζωο-
|^ς Πηγή, σκοίρα κι' έπιδλητι-
:αν πολί) Άνατολική. Ό Χρι-
Ο)μιζ« τα Κοητικά μίγαατα
Ιζωγρϊφιχής. Ή Άγιαι Τρ;άς
ή Κοίμησις τής Παναγίας ή-
■τολΰ πιστά. Μά έκείνο πού
ς πίΐδ Βυζαντινδ άπδ δλα, μά
"ε.ο πολΰ μοΰ τραδοΰσε πάντα
»:οτοχή, ητανε μιά είκόνα τής
'ήτεως. "Ητανε χολΰ παράξενη
-ίωτόρχη μά σ' Λ % "
ί'Ζ βουνό σθί/δλερδ ΰψωνότανε
αίση τής εικόνος. Οί δράχοι
άχότομο'. μά σχηματισμέ-
.-----ίμητικά. Σάν κομαάτια κα-
I
/-ά, νομμ·ένες καί χελεκημενες
ρςς Κι' απάνω άπδ τδ βο-ινό α·>
, , ..____δένδρο, πού εκοδί
7?^σδ φόντο, τδ δαλμένο στη
'η το3 ούρανοΰ. Ξεφύτρωναν κϊί
: λα γορτάρια πράσινα απάνω
* /α?φέ καί ώχροκίτρινο δουνό.
:<; ,α,έτϊ) τού δο^οΰ ήταν άνοιγ- '<;«.'ά ριχή καί στενή σπηλιά καί ■' -όρτα τής σπηλ'.άς φαινόνταν ;//.!ντ φάτνη καί μέσα φατηιιω- ''- -λ Βρέφος. Ή Παναγία ήταν ε"ω άπδ την σπτλιά κι' ύψωνε "/ί?(α της πρός τδν ούρανό. Εύ-! - " (τδ 'θεδ! Καί — νά—_| άχδ τα 5ψη τοΰ χρυσοϋ' εν "Αγγελος Κ>
·>·γ, ήταν ή παράξενη σύνθεσι τής
"νήσεως. Δέν υπήρχαν σ' αΰτδ |
■τε ϊτ:ατιές άγγέλων, ουτε «ποι-'
-'-? άγραυλοϋντες», οΰτε κάν τα,
«αίτητα δόδια καί γαΐδουράκια.'
''' 1 ή προϊοχτι εί-/ε μ.α·ζευθή στδ
ρτ;ο /αί στήν Π αναγία ποΰ εύχα-
I
ΐτε3τβ
Μερικαί άπό τές Χριστουγεννιάτικες κάντες τοΰ 1929, δεικ.νύουσαι την επιρροήν τής μοντερνιστικής τέχνης, μέ ώ-
οαϊα σχέδια καί ζωηρά χρώματα.
Γέννησι χωρίς τοπίο δέν γίνεται...
Τδ ΐοπίο πάντα είναι παράξενο,
μά άχι φωτεινό. Κ' ή Παναγία εί¬
ναι χάντα σεμνή καί άγνή, μά άχι
ώμορφη. Ή Άνατολική ζωγραφική
ϊέν δέχεται Ποτ^αγία ώμορφη. Ου-]
τε δ Άνατολίτης Χριστιανός, ου-
τε τδ Δόγμα την παραδέχεται ώμορ-1
φη, δχως την ζητοΰν καί την φτιάτ
:υν οί Δυτικοί.
Μχώ χώ χώ χώ!... Τί Παναγια 2-
φερε τούτο ό άλειτοΰργητος...
— Το^τη είναι—βέ μου καΊ β>
χώρησέ με—καφεααντανίτραΓ...
— Κα: δάλε άχόμα...
Ό φίλος μας ετσι εααθε πώς ή
Ηαναγία δέν ητανε ώμ.<>Ρ?ηι *ώς
ήτανε μαύρη χαί οχι χόκκινη, ά3ύ-
νατη κα! όχΐ χαλοθρεμμένη.....
Κ' έκατάλαίε άν.όαχ χώ: ή πα-
ράϊοση ξέρει χολλά πώ «δέν τα λέ-
ει τδ χαρτί».
* * *
Οί Φράγκθ'. έ^νήθυαν νά κάνουν
ώμορφες καί ^αχυλές Παναγίες,
τετρά-αχος ρο3βκόκκινθϋς Χρι-
τούς, ώμο??ί-)ς Άγίος... Κι' 'ί
υτί/οΐ λαοί το^ς θέλανε έ'τσι καί
τοίις εΐχαν.
Μά οί Β^ζ3ντινο! /.αί οί Άνατο-
λίτες &ίλοι»ν σεμνές κι' άϊόνατες
Παναγίες, ^5^νατο^ς Χριστούς μέ
μεγάλα μάτια. Άγίοος άΐκητικούς
καί νητ-ίΛτοός. Κί' οί ζωγράφο:
κρέχΐΐ νά χοΐις χαρο^ιάζουν έ'ττι.
Αύτδ ε,ϊνα: φ^σ(κό.
Τώρα δμως τελευταία εΐϊαμε καί
στή Δλί κάποια μεταδολή. Τώρα
κ' έκείνθ'. έδαρέθηκαν τα χολΰ γή-
ϊνα καί καλο-λασμένα ττίς είκόνες
τους. Ξανάρχονται χρδς τοΰς Βυ-
ζαντινοΰς κι' έκεΐνθ!. Άχδ έκεΐ πθΐ
χρωτοάρχυαν. Άλλά σ^γχρόνως
ολα στ,μερα 5τήν Τέχνη ξαναγϋρί-
ζθϋν σέ αιά χρωταρχ'.κή άπλότητα.
Ό «χριμιτ'.βίτ^δς» -ροχωοεϊ καί
στά Ορη^κε^τικά θέματα. Ή άπλή
γρχμ^ή θρ'.αμ.ζεόε'. καί στήν είκό-
να τή; Γεννήσεως άκόυ.α.
Έτϊ'. σ' ενα φετεινδ πανηγυρικδ
Χρυτουγεννιάτικο φνιλλάϊιο Παρι-
σινοθ χεριοϊικοό, βρίσκθΛ).ε Ινα
σ/.ί-30 το3 Ζάν Όμχερλε. δχοϋ μέ
τίς πειδ άχλές καί μοστηριώδεις
γρ«μ·μ.οΰλες ϊιακρίνεται μιά Πανα-
γία, Ινας Χριστουλης καί τα άχα-
ραίτητα ζώα. Τίχοτ' αλλο.
ΦΩΤΟΣ ΓΙΟΦΥΛΛΗΣ
τής Γεννήσεως. Είία ίργα άπδ τα Ι
-ειο καλά τής Ίταλικής Άναγεν-'
νήσεως. Είία τίς Φλορμ,βνδιαές γεν-
νήσεις. Είϊα Χριστούληδες άνάμεσα
σέ ώμ,ορφες τετράχαχες Παναγί¬
ες, άνάμεσα σέ χομ.'ΐΛϋς ή ώραίθϋς
άγίους, σέ χλούτιους στολισμένοος
μάγου;.... Είϊα τδ Χριττώλη μ,έσβ
στο 5ζ<αιθρ& ή σέ καλι>6η, μέ άγγέ-
λους καί μέ δοσκοίις καί μέ άρνά-
κια... Μά χάντα μουμενε στδ νοΰ
ή ζωγραφιά μέ τδ σοι»6λερδ βοκνό...
Είναι άλήδεια ότι οί ζωγράφο1.
τής Διίσεως εΐρισκαν χιλιάδες τρό-
-ους γιά νά ζωγραφίζουν τα Χρι-
στουγεννα. "Εφτιαχνιαν στίς μορφές
τής Παναγίας καί τοΰ Χριστοΰ,
στήν χοικιλίαν των άνθρωχίνων
αορφών, μά καί την ζωήν... Μά
«φυγαν μ,ακρΰά άπδ την Β^ζαντ1.-
νήν άχλότητα καί άπδ την έπιδλη-
τική εκφρασι χχποιοα άσχητισμοϋ...
* * *
*Ας ίϊοϋμε τώρα τί έκαμαν οί
Βυζαντινοί κ' οί Άνατολίτες γενι-
κώτερα. Άρχισαν »χδ τα πειδ ά-
χλα. Ύπάρχοον στδ Βαζαντινό μας
Μουσεΐο τα χειδ παληά ίιχοίείγμα-
τ», άχάνω σέ άνάγλϋφα.^ 'Εκείνα
χοί» δέν λείχουν χοτε, ποΰ έίημιοορ-
γήθηκχν άχδ μιόίς άρχής είναι: Ό
φασκιωμένος Χριστούλης μέσα στή
φάτνη καί δοδ κεφάλια ζώων,^ ϊη¬
λ αί ή Ινα δωδιοΰ καί Ινα γαϊδάρου.
Π ώς ή χαράϊοσι Ιδωσε αύτά τα
σύμδολα χρώτα είναι χερίεργο! Άρ-
γότερα μχαίνει στή σύνθεση κι' ή
ορφή τής Παναγίας. Άχδ τό 300
-.-".^β '-ΐ'.κη η εΐΛθνϋ μβ ι« τ,<#- :'°· (ίέ^τδ σουδλερδ δουνό, μέ την ι*''ϊ·ηζ ποϋ είνε σηκωαένα τα νέ- Ί ν,' · - Ι * /'■ ε^ναριστουσί... ] •'ϊΐ -/.ατόπίν 2λο έκείνο τί χλή- '"> -"·; Φράγκικες ζωγραφιές
α μχα ή
μορφή τής Παναγίας. Άχδ τό 30
μ. Χ. καί μχρδς ή συνθεση σομπε
ριλαμδάνεται καί μέ αλλχ πρόσω
πά. Μπαίνουν χοιμένες, μάγοι κα
άγγελοΐ. Μά οί Βυζαντινοί έπ'.μέ-
μένουν στδ δχαιθρο. Τα ζωγραφίζοΰν
ολα κάτω άπδ τδν ούρτώ, σ' Ινα πα-
ράξενο τοπίο. Ο! σχισμένοι βράχοι^,
οί σχεϊιασμένο! μ' Ινα ϊ^δατικδ
2'.α·/.οσμητικδ τρόπο, δέν λείχον
ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
Τό σχέδιον τού νέου ούρανο|ύστου τής
ίταιρείας Μετροπόλιταν Λάιφ Ίνσού-
ρανς Κόιιπανυ, όστις πρόκειται νά κτι¬
σθή επί τής πλατείας Μάντισον Σκου-
αίαρ, πληςίον τοϋ σημερινοΰ πύογου
τής έταιρείας μέ 50 πατιόματα. Ό
νέος οϋρανοξΰστης θά έχη 100 πατώ-
ματα.
Τώρα ΰ^χο'^οΐΊ-ζ καί την ίστο-
ρία^ιάς ώμορφης Παναγίας, χοίι
πήγε σ' Ινα άπδ τα νησιά μας. Οί
έπίτροποι μ:ας νέας έκκλησίας άν-
έθεταν σ' Ινα σ·ομπατ?ιώτη τους νά
παραγγείλη τίς είκόνες τοΰ τέμ-
πλοο σ' Ινα καλδ ζωγράφο. Έκεΐνος
τίς παράγγε·.λε σ' Ινα καθηγητή
τής Σχολής ώραίων Τεχνών τοϋ
Πολυτεχνείου, πού άμέσως τίς ε-
6αλε μπρ·οστά. "Οταν ηβαν ετοιμες,
δ καλδς ντ,τίώτης μ' εκάλεσε στδ
άτελιέ το3 ζωγράφος νά ίδώ τίς εί¬
κόνες. Καλοζωγραφ-.σμένες ήτανε
βεβαία, μά έυ.)ριζαν Δυτική ζωγρα-
φική άπδ μακρυά. Ή Παναγία ή¬
τανε μάλιστα πολί» ώμορΐη, πα-
γειά, κατακάκκ'.νγ], καλοθρεμμένη.
Ό νησιώτης μ' έκυταξε μέ καμάρι
καί μουπε μέ περηφάνεια:
—Έ, χώς σοΰ φαίνεται ή Πα¬
ναγία; Ειδες τί ώμορφη ποϋ είναι;
Δέν τοΰ άπάντησα. Μά σάν 6γτί-
καμε άχδ τδ άτελιέ τδν έρώτησα:
— θά τίς πάς μόνος σου τίς εί¬
κόνες στδ χωριό;
Βεβαία. Τα Χριστούγεννα.
— Καί δέν φοδάσαι;
— Τί;
— Μή σέ δείροον οί χωριάτες.
Ό φίλος δέν μπορο3σε νά κατα-
λάδη. Μά Ιττ) τίς πήγε στδ χω-
ριδ τα Χριστούγεννα, μέ θυμήθηκε.
Μόλ'.ς Ιβλεπαν οί χωριάτισσες την
Παναγία, ώρκίζονταν κι' έλεγον:
— Βίηθα, Χριστέ καί Παναγ'.ά!
ΕΝΙΙ8ΕΒΙ
"Ω! μέσα μο γεννιέται Ινας θεός!
καί τδ κορμί μθο γίνεται ναός,
δέν είναι ώς χρώτα φάτνη ταχϊΐνή·
μέσα μο^ λάμπον ξάστερο'. ονραν&ί.
Τδ μέτωχό μου λάν.χϊΐ σάν άστέρι*
στδ θεδ φανήτε τώρα, ηοθεν ή ώρα,
άχδ τ' αγνωστα μυστικά σας αέρη,
Μάγο!, φέρτε στδ θεδ τα πλούσια
δώρα.
Φέρτε μοο, Μάγοι,—θεία 6οΛή τδ ■
γράΐει—
τή ^.ί>ρ^χ τής έλχίδας, τδ λιξάνι
τής πίστης. τής άγάπη,ς τδ χρο-
σάφι!
Μοστήρια τέτοια άνθρωπον νοΰς δέν
δάνει!
Καί σείς, θρόνοι πανάχραντοι, άγ-
γελούδια, *
στήν καρδιά μου,—στήν κούνια το^
—σκ,ιμμένζ,
μέ τής αθανασίας τα τραγούϊια
ύμνολ&γεΐτε έσεΐς τή θεία τή γέννα.
Μέσα μθϋ λάμπον ξάΐτεροι ο^-
ρανοί,
καί τδ κορμί μο, φάτνη ταπεινή.
δλέπω κι' άλλάζε1.. γίνεται ναός.
Ω! μέσα αοο νεννιέται Ινας θεός!
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
ΣΚΕΨΕ1Σ
Οποίος ίέχεται μ·.ά εΰεργεσία,
τρέπει νάτήν θοαάται. "Οποίος ε!»-
εργετεΐ κάποιον, πρέπει νά τδ ξε-
-/νά. ΚΙΚΕΡΩΝ
» * *
Ή άγνότης τίς ψυχής καί ή
-ϊζοφογή κάθε σογκινήσεως βείτ,Λθ,
ην ζωήν.
ΣΤΑΝΤΑΛ
15
Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ
ΠΩΣ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣ1Ν
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ
ώ-
ιερα, το Λιντο
κ-ίας, έκείνο χοι» χρωτο ε-
* ό δλέμμα μου δέν^ητανβ
τ-ια ςϊνοδοχεία, μα βνα μι-
λησάκι,πθΰ/^κοτανμχρθ-
}.ν έξέδρα δχο; εχλευριζαν
:οράκια τής συγκοινωνιας.
λ^άκι αύτδ δέν είχε τρουλ-
:£ περίπλοκη άρχιτεκτονικη.
Ινα άχλδ κτίριο, σέ σχήμβ
ής άπέζω, μέ δίρριχτη σκβ-
μ' Ινα στρογγυλδ χαραθυρα-
νω άπδ την δυτική χορτα.
άναμνήσεις μοΰ ξυχνοΰσε
Α έκκλησάκι! Γιατί^ τάχα;
Γ,ταν δμο-.ο μέ την πρώτη έχ-
_ ότου χήγα δταν ημουν παι-
Γατί έαοιαζβ άκόμα καί μ'
ι; ςκκλησίες πθΰ είλεχα στά
3,'μοο χρόν.α. Στήν Κερκύρα,
/α>α τίς χρώτές μου χαιδι-
νωριμίες μέ τή θρησκεία, οί
ΐίε'ς «7--ν τδ '5(°) ακριβώς
ο, ρ,,θμό. Τδ χράγμα δέν είναι
ο; 'ζαρ'άδοξο. Άρκεί νά β^μη-
-ώς ή Κερκύρα 400 χερίχου
ητανε Βενετσιάνικη έχαρ-
ή πρώτη ■έκκλησία, ποΰ ;νώ-
χεί, κάτω στδ χράσινο χωριό,
,'ναγία ή Ζωοδόχος Πηγή ή-
; 'ϊια κι' άχαράλλακτη- αύτη ή
οόλα τοΰ Λίντο. Τδ μέγεθός
Ιτο -/.αμπαναριό της, τα χορτο-
')^:α, ό στρογγυλδς φεγγίτης:
ίχοια! Κ' ετσι οί άναμνήτεις
νά χηδοΰν στδ μυαλό [Μΐ>...
Ιιωτερικό της, οί εΐκόνες της,
της ξαναρχόντα"/ στδ νοΰ, μου
Γ'χά Άς- τα ιδούμε λθ'.χόν:
-ωγραφίκή της ήτανε Ινα μϊγ-
Ιζ-ό Βοζαντϊνή καί Φράγκικη
:τ:ο.ία. Έδώ άριστερά ό Άΐ-
ρ:η; μέ τδ φωΐεινδ φόντο, μέ
ί'Λοωτο τθπεί*ο ηταν πολίι Δ^τι-
] αά άντικρΰ τού, δεξίά, ή Ζωο-
|^ς Πηγή, σκοίρα κι' έπιδλητι-
:αν πολί) Άνατολική. Ό Χρι-
Ο)μιζ« τα Κοητικά μίγαατα
Ιζωγρϊφιχής. Ή Άγιαι Τρ;άς
ή Κοίμησις τής Παναγίας ή-
■τολΰ πιστά. Μά έκείνο πού
ς πίΐδ Βυζαντινδ άπδ δλα, μά
"ε.ο πολΰ μοΰ τραδοΰσε πάντα
»:οτοχή, ητανε μιά είκόνα τής
'ήτεως. "Ητανε χολΰ παράξενη
-ίωτόρχη μά σ' Λ % "
ί'Ζ βουνό σθί/δλερδ ΰψωνότανε
αίση τής εικόνος. Οί δράχοι
άχότομο'. μά σχηματισμέ-
.-----ίμητικά. Σάν κομαάτια κα-
I
/-ά, νομμ·ένες καί χελεκημενες
ρςς Κι' απάνω άπδ τδ βο-ινό α·>
, , ..____δένδρο, πού εκοδί
7?^σδ φόντο, τδ δαλμένο στη
'η το3 ούρανοΰ. Ξεφύτρωναν κϊί
: λα γορτάρια πράσινα απάνω
* /α?φέ καί ώχροκίτρινο δουνό.
:<; ,α,έτϊ) τού δο^οΰ ήταν άνοιγ- '<;«.'ά ριχή καί στενή σπηλιά καί ■' -όρτα τής σπηλ'.άς φαινόνταν ;//.!ντ φάτνη καί μέσα φατηιιω- ''- -λ Βρέφος. Ή Παναγία ήταν ε"ω άπδ την σπτλιά κι' ύψωνε "/ί?(α της πρός τδν ούρανό. Εύ-! - " (τδ 'θεδ! Καί — νά—_| άχδ τα 5ψη τοΰ χρυσοϋ' εν "Αγγελος Κ>
·>·γ, ήταν ή παράξενη σύνθεσι τής
"νήσεως. Δέν υπήρχαν σ' αΰτδ |
■τε ϊτ:ατιές άγγέλων, ουτε «ποι-'
-'-? άγραυλοϋντες», οΰτε κάν τα,
«αίτητα δόδια καί γαΐδουράκια.'
''' 1 ή προϊοχτι εί-/ε μ.α·ζευθή στδ
ρτ;ο /αί στήν Π αναγία ποΰ εύχα-
I
ΐτε3τβ
Μερικαί άπό τές Χριστουγεννιάτικες κάντες τοΰ 1929, δεικ.νύουσαι την επιρροήν τής μοντερνιστικής τέχνης, μέ ώ-
οαϊα σχέδια καί ζωηρά χρώματα.
Γέννησι χωρίς τοπίο δέν γίνεται...
Τδ ΐοπίο πάντα είναι παράξενο,
μά άχι φωτεινό. Κ' ή Παναγία εί¬
ναι χάντα σεμνή καί άγνή, μά άχι
ώμορφη. Ή Άνατολική ζωγραφική
ϊέν δέχεται Ποτ^αγία ώμορφη. Ου-]
τε δ Άνατολίτης Χριστιανός, ου-
τε τδ Δόγμα την παραδέχεται ώμορ-1
φη, δχως την ζητοΰν καί την φτιάτ
:υν οί Δυτικοί.
Μχώ χώ χώ χώ!... Τί Παναγια 2-
φερε τούτο ό άλειτοΰργητος...
— Το^τη είναι—βέ μου καΊ β>
χώρησέ με—καφεααντανίτραΓ...
— Κα: δάλε άχόμα...
Ό φίλος μας ετσι εααθε πώς ή
Ηαναγία δέν ητανε ώμ.<>Ρ?ηι *ώς
ήτανε μαύρη χαί οχι χόκκινη, ά3ύ-
νατη κα! όχΐ χαλοθρεμμένη.....
Κ' έκατάλαίε άν.όαχ χώ: ή πα-
ράϊοση ξέρει χολλά πώ «δέν τα λέ-
ει τδ χαρτί».
* * *
Οί Φράγκθ'. έ^νήθυαν νά κάνουν
ώμορφες καί ^αχυλές Παναγίες,
τετρά-αχος ρο3βκόκκινθϋς Χρι-
τούς, ώμο??ί-)ς Άγίος... Κι' 'ί
υτί/οΐ λαοί το^ς θέλανε έ'τσι καί
τοίις εΐχαν.
Μά οί Β^ζ3ντινο! /.αί οί Άνατο-
λίτες &ίλοι»ν σεμνές κι' άϊόνατες
Παναγίες, ^5^νατο^ς Χριστούς μέ
μεγάλα μάτια. Άγίοος άΐκητικούς
καί νητ-ίΛτοός. Κί' οί ζωγράφο:
κρέχΐΐ νά χοΐις χαρο^ιάζουν έ'ττι.
Αύτδ ε,ϊνα: φ^σ(κό.
Τώρα δμως τελευταία εΐϊαμε καί
στή Δλί κάποια μεταδολή. Τώρα
κ' έκείνθ'. έδαρέθηκαν τα χολΰ γή-
ϊνα καί καλο-λασμένα ττίς είκόνες
τους. Ξανάρχονται χρδς τοΰς Βυ-
ζαντινοΰς κι' έκεΐνθ!. Άχδ έκεΐ πθΐ
χρωτοάρχυαν. Άλλά σ^γχρόνως
ολα στ,μερα 5τήν Τέχνη ξαναγϋρί-
ζθϋν σέ αιά χρωταρχ'.κή άπλότητα.
Ό «χριμιτ'.βίτ^δς» -ροχωοεϊ καί
στά Ορη^κε^τικά θέματα. Ή άπλή
γρχμ^ή θρ'.αμ.ζεόε'. καί στήν είκό-
να τή; Γεννήσεως άκόυ.α.
Έτϊ'. σ' ενα φετεινδ πανηγυρικδ
Χρυτουγεννιάτικο φνιλλάϊιο Παρι-
σινοθ χεριοϊικοό, βρίσκθΛ).ε Ινα
σ/.ί-30 το3 Ζάν Όμχερλε. δχοϋ μέ
τίς πειδ άχλές καί μοστηριώδεις
γρ«μ·μ.οΰλες ϊιακρίνεται μιά Πανα-
γία, Ινας Χριστουλης καί τα άχα-
ραίτητα ζώα. Τίχοτ' αλλο.
ΦΩΤΟΣ ΓΙΟΦΥΛΛΗΣ
τής Γεννήσεως. Είία ίργα άπδ τα Ι
-ειο καλά τής Ίταλικής Άναγεν-'
νήσεως. Είία τίς Φλορμ,βνδιαές γεν-
νήσεις. Είϊα Χριστούληδες άνάμεσα
σέ ώμ,ορφες τετράχαχες Παναγί¬
ες, άνάμεσα σέ χομ.'ΐΛϋς ή ώραίθϋς
άγίους, σέ χλούτιους στολισμένοος
μάγου;.... Είϊα τδ Χριττώλη μ,έσβ
στο 5ζ<αιθρ& ή σέ καλι>6η, μέ άγγέ-
λους καί μέ δοσκοίις καί μέ άρνά-
κια... Μά χάντα μουμενε στδ νοΰ
ή ζωγραφιά μέ τδ σοι»6λερδ βοκνό...
Είναι άλήδεια ότι οί ζωγράφο1.
τής Διίσεως εΐρισκαν χιλιάδες τρό-
-ους γιά νά ζωγραφίζουν τα Χρι-
στουγεννα. "Εφτιαχνιαν στίς μορφές
τής Παναγίας καί τοΰ Χριστοΰ,
στήν χοικιλίαν των άνθρωχίνων
αορφών, μά καί την ζωήν... Μά
«φυγαν μ,ακρΰά άπδ την Β^ζαντ1.-
νήν άχλότητα καί άπδ την έπιδλη-
τική εκφρασι χχποιοα άσχητισμοϋ...
* * *
*Ας ίϊοϋμε τώρα τί έκαμαν οί
Βυζαντινοί κ' οί Άνατολίτες γενι-
κώτερα. Άρχισαν »χδ τα πειδ ά-
χλα. Ύπάρχοον στδ Βαζαντινό μας
Μουσεΐο τα χειδ παληά ίιχοίείγμα-
τ», άχάνω σέ άνάγλϋφα.^ 'Εκείνα
χοί» δέν λείχουν χοτε, ποΰ έίημιοορ-
γήθηκχν άχδ μιόίς άρχής είναι: Ό
φασκιωμένος Χριστούλης μέσα στή
φάτνη καί δοδ κεφάλια ζώων,^ ϊη¬
λ αί ή Ινα δωδιοΰ καί Ινα γαϊδάρου.
Π ώς ή χαράϊοσι Ιδωσε αύτά τα
σύμδολα χρώτα είναι χερίεργο! Άρ-
γότερα μχαίνει στή σύνθεση κι' ή
ορφή τής Παναγίας. Άχδ τό 300
-.-".^β '-ΐ'.κη η εΐΛθνϋ μβ ι« τ,<#- :'°· (ίέ^τδ σουδλερδ δουνό, μέ την ι*''ϊ·ηζ ποϋ είνε σηκωαένα τα νέ- Ί ν,' · - Ι * /'■ ε^ναριστουσί... ] •'ϊΐ -/.ατόπίν 2λο έκείνο τί χλή- '"> -"·; Φράγκικες ζωγραφιές
α μχα ή
μορφή τής Παναγίας. Άχδ τό 30
μ. Χ. καί μχρδς ή συνθεση σομπε
ριλαμδάνεται καί μέ αλλχ πρόσω
πά. Μπαίνουν χοιμένες, μάγοι κα
άγγελοΐ. Μά οί Βυζαντινοί έπ'.μέ-
μένουν στδ δχαιθρο. Τα ζωγραφίζοΰν
ολα κάτω άπδ τδν ούρτώ, σ' Ινα πα-
ράξενο τοπίο. Ο! σχισμένοι βράχοι^,
οί σχεϊιασμένο! μ' Ινα ϊ^δατικδ
2'.α·/.οσμητικδ τρόπο, δέν λείχον
ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
Τό σχέδιον τού νέου ούρανο|ύστου τής
ίταιρείας Μετροπόλιταν Λάιφ Ίνσού-
ρανς Κόιιπανυ, όστις πρόκειται νά κτι¬
σθή επί τής πλατείας Μάντισον Σκου-
αίαρ, πληςίον τοϋ σημερινοΰ πύογου
τής έταιρείας μέ 50 πατιόματα. Ό
νέος οϋρανοξΰστης θά έχη 100 πατώ-
ματα.
Τώρα ΰ^χο'^οΐΊ-ζ καί την ίστο-
ρία^ιάς ώμορφης Παναγίας, χοίι
πήγε σ' Ινα άπδ τα νησιά μας. Οί
έπίτροποι μ:ας νέας έκκλησίας άν-
έθεταν σ' Ινα σ·ομπατ?ιώτη τους νά
παραγγείλη τίς είκόνες τοΰ τέμ-
πλοο σ' Ινα καλδ ζωγράφο. Έκεΐνος
τίς παράγγε·.λε σ' Ινα καθηγητή
τής Σχολής ώραίων Τεχνών τοϋ
Πολυτεχνείου, πού άμέσως τίς ε-
6αλε μπρ·οστά. "Οταν ηβαν ετοιμες,
δ καλδς ντ,τίώτης μ' εκάλεσε στδ
άτελιέ το3 ζωγράφος νά ίδώ τίς εί¬
κόνες. Καλοζωγραφ-.σμένες ήτανε
βεβαία, μά έυ.)ριζαν Δυτική ζωγρα-
φική άπδ μακρυά. Ή Παναγία ή¬
τανε μάλιστα πολί» ώμορΐη, πα-
γειά, κατακάκκ'.νγ], καλοθρεμμένη.
Ό νησιώτης μ' έκυταξε μέ καμάρι
καί μουπε μέ περηφάνεια:
—Έ, χώς σοΰ φαίνεται ή Πα¬
ναγία; Ειδες τί ώμορφη ποϋ είναι;
Δέν τοΰ άπάντησα. Μά σάν 6γτί-
καμε άχδ τδ άτελιέ τδν έρώτησα:
— θά τίς πάς μόνος σου τίς εί¬
κόνες στδ χωριό;
Βεβαία. Τα Χριστούγεννα.
— Καί δέν φοδάσαι;
— Τί;
— Μή σέ δείροον οί χωριάτες.
Ό φίλος δέν μπορο3σε νά κατα-
λάδη. Μά Ιττ) τίς πήγε στδ χω-
ριδ τα Χριστούγεννα, μέ θυμήθηκε.
Μόλ'.ς Ιβλεπαν οί χωριάτισσες την
Παναγία, ώρκίζονταν κι' έλεγον:
— Βίηθα, Χριστέ καί Παναγ'.ά!
ΕΝΙΙ8ΕΒΙ
"Ω! μέσα μο γεννιέται Ινας θεός!
καί τδ κορμί μθο γίνεται ναός,
δέν είναι ώς χρώτα φάτνη ταχϊΐνή·
μέσα μο^ λάμπον ξάστερο'. ονραν&ί.
Τδ μέτωχό μου λάν.χϊΐ σάν άστέρι*
στδ θεδ φανήτε τώρα, ηοθεν ή ώρα,
άχδ τ' αγνωστα μυστικά σας αέρη,
Μάγο!, φέρτε στδ θεδ τα πλούσια
δώρα.
Φέρτε μοο, Μάγοι,—θεία 6οΛή τδ ■
γράΐει—
τή ^.ί>ρ^χ τής έλχίδας, τδ λιξάνι
τής πίστης. τής άγάπη,ς τδ χρο-
σάφι!
Μοστήρια τέτοια άνθρωπον νοΰς δέν
δάνει!
Καί σείς, θρόνοι πανάχραντοι, άγ-
γελούδια, *
στήν καρδιά μου,—στήν κούνια το^
—σκ,ιμμένζ,
μέ τής αθανασίας τα τραγούϊια
ύμνολ&γεΐτε έσεΐς τή θεία τή γέννα.
Μέσα μθϋ λάμπον ξάΐτεροι ο^-
ρανοί,
καί τδ κορμί μο, φάτνη ταπεινή.
δλέπω κι' άλλάζε1.. γίνεται ναός.
Ω! μέσα αοο νεννιέται Ινας θεός!
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
ΣΚΕΨΕ1Σ
Οποίος ίέχεται μ·.ά εΰεργεσία,
τρέπει νάτήν θοαάται. "Οποίος ε!»-
εργετεΐ κάποιον, πρέπει νά τδ ξε-
-/νά. ΚΙΚΕΡΩΝ
» * *
Ή άγνότης τίς ψυχής καί ή
-ϊζοφογή κάθε σογκινήσεως βείτ,Λθ,
ην ζωήν.
ΣΤΑΝΤΑΛ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΕΥΑΝΒΗ
Β ου νάνε ή βρύσι τής ζωής
Οθϋ ρέει» μέ δρμή καΐ μέ φωνή χττά
ιδάση:
Ήές μου το έσΰ, κοράσν,
Κου οάν ποτήρι ύψώνεσαι
μεστό πρός τόν αιθέρα,
ΐτές μου το αν είνε πέρα.
νά πανε οί Φαΰστοι νάν τί) βροϋν.
Νΰμςρες κρυςρές σ' έγιόαισαν
άπ* τα βονερό νερό στήν έρημία
Καϊ σάν αρχαίαν νδρία
τσύς χάμπονς κατεδαίνσντας
σέ φερν' ή Ζωή στόν ώμο.
Σταλάζπ.ς μέσ' στό δρόμο,
μά υΐ διψασμένοι δέ Θά ΐαοΰλ
Σοϋ βπλώγω τα ποτήρια μου
Κΐ' άσε νά ρέοιτν το στόμα χαί τα
(ιιάττα.
Μέσ' στά όρφανά χαγιάτια
μοί πέθαν' ό βασιλικός
κ' ή γλάστρες μεϊναν χωμα.
Αωσε νά ζησιι άκόμα
Ιτνας ΐοΰ κόσμου ά
Τό δετλινό λιποθυμάει
|ιέσ' στήν αν/ή ποϋ ήχε.ϊ το πάτημά
(βου
Κι' απάνω ά-ι' τα μαλλιά σου
μέ σάρκας φρίκη άνατριχάει
τό δέντρο στόν άγέρο..
Σέ βλε'πω άπό δώ πέρα
μά εΐμ' ένας γέρος—μή βκιαχτχίς.
"Έχουμε άντάμα την οΰλή
►:' είνε δωι'ι μου ή δόξα ποϋ τής δίνει;.
*Ό,τι έκεί πάνου άςρίνεις,
ιτερπατησιά, όναπήδημα,
Κΰιια σαρκός, παιχνίδια,
τοϋ χόρφου αΰγήν αίφνίδια,
δλα έγώ τάχω, δλλος κανείς.
Κι' δταν τρυγφς τ" άγιόκλημα
Καί 'τό κορμί σου, μαγεμενη Εύάνθη,
τοαδάπ ψηλά πρός τ' άνθη,
ώς νά τό ύψώνουν οί χυμοί
τής Υής κι' ώς νά έφυτεύτης_
πές μου γιά ποίον τα κλέφτεις;
Ποϋ άνθοστεαμένη θά φανής:
Διαόατης θά σέ μάγεψε
περνώντας πρός τού δειλινοΰ την ώ
κι' άπ' την αύλή μας τώρα
σέ οιώχνει κάτι άνήσυχο...
Τ' άιαστον εΐσαι άγ*όκλιμα
ποϋ στήν αΰλή εγεννήθη,
άνέδηκεν, αυξηθή,
κι' όξω άπ', τόν χαίϊχο ρίχνει τοΰς
. (άνθούς.
Μ' άπ' τούς /.ισσοϋς .ιοΰ ΰ«ίάθηκαν
γύρω σ' μέ, στό σπίτι, στήν αύλ-ή μου,
νι' άντάμα σου_ καλή μου,
πηδοΰ-ν τούς τοίχους, ρίχνονταο
λουλούδια στήν ποδιά σου,
Βάκχος θά βγώ μπροστά σου.
Βάκχος τρε//ός κοντά σου θε νά ρθώ'
Ζ. Λ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΦΒΙΝΟΠϋΡΟ
Τό καλοκαίρι, κι' αϋτό πάη. Τοϋ άπό-
Οόροχου τα χάδια
ματαια γλνστροϊ>ν ατά )ούλουδα πόχει
• (ό βορηας μαράνει.
Θ* σνάψουμε τό τζάκι μας μέ τα ξίρά
(άνθοκλάδία
μά τα δνειρά μας τί θά τα ζεστάνη;
Μέο' άπ' τή ςρλόγα άνήμπορη καΐ πειά
(βέ
(βαρΐίοτησμένη
θά, μοίρεται σάν ανοίξη, ποϋ πάσα
(νά εΐχε τάξει!
Τάχα ό κοοπνός, .-τοΰ άύιάφορος ο"τύ σάς εςρερνα στό σπί-1
τι σας επί ενα ετος. ' Ι ,.-. — —-------· ·» ·"*
—*Α! Άλήθεια' Γιά πες μου, σέ «πό τόν τίτλον «Τοΰ ενός η κανενος»
Λαρακαλώ, <ρίλε μου, ηθελα τόαες | έκαίχθη γιά προ')τη φορά μέ μεγάλη φορές νά σέ ρωτήσω, τό κρασί αΰτό ι έπιτυχία είς τό Τουρίνον, τό δέ αλλο, τό «Ιχες πλ.ηρώσει εσεις μ<,υ δέν δύνον- ται να δταταράξαχκ την τάξιν ί&ν ΐτραγματων». «Τητν 18ην Δεκεμβριού, τοϊ 1789— διηγεϊται άλλβχοϋ—προσΰλτ,βίΐς ^ νευρασθενείας άβΐ^αξα τα ώτα δ«ί των δακτυλων, ήοθόΛ-θην δέ βε σιν, διότι ό βόμΛο; των ώτ<», πτωμα τής νόσον ταύτης, α προσποιητός». Ό <ά.τοχονδριοκος δπως δηλητήριον έξ άπασών τώ σκίψ αυτού, ομοίως παράγει έξ αυτών βάλσααον. Εδιάβαζα—Σά γνέφι άγάλι 'γαΛΐ τό βραδυνό σκοτεινπασμένο άερι στά μάτια μβυ άρχηνοΰσε όμπρός νά κ ειχα τοϋ καχου τό βιβλίο στο χέρι. Δέ μένω άργός· τ' άνάγνωσμά μόν (άλλάζω* άπό ξένο περνάω τραγοϋδι θεϊο, καΐ δίχως κόπο, άθάμπωτα διαβάζη) στ' άρχαίο τής γης καΐ τ' οΐ^?ανοϊ (βιβλίο. Ή μερά σ6«<έται. Όπου κοαάξης, (δπου τ' αύτί σου γύρτι, άσάλευτη γαλήνη, ποΰ καΐ στό στήθος τοϋ καημενου άν- (9ρώπου γλυκά-γλυκά τό βάλ.σαμό της χΰνει. "Ω! κάμε άπό τόν κόσμο, άγάπης ώρο>
νά πάψη κάΦε άφωρεσμένη μάχτ)1
Νά πλαστήκανε άντίπαλοι, κα τωρο
■λυκοφιλιωνται άπό τό κϋμα οί βρόχοι.
έχαντες πού αοΰ τό είπες. "Ήμουν Ι- , σιν τοΰ χ. Τ<τάρλ-ες Χόπκινς. τοιιιος νά τό πληρώσω κι' έγώ ?τ<Η θά τό διπλα/πηοώναμε'... Ό δυστυχής κροσέιμπορος βμεινε κόκκαλο... _^ Μιά /.ανε τόν ΟΑΚΥν ΙΝΓ3.—Ό , Εθνικός Κή ξ χαΧ όλαι αί έκδόσεις τον πωλονν- ται .ταρά τφ άνππροσώπΐι·) μας χ, Α πετρίοτΐ. 109 νΥ. 13Λ Ανθ., ίνθα νονται δεκταί εγγραφαί οννδρομη- ν κοί καταχωοήσεκ μι^ρών κάί μ*- "ν άγγελιων. ποΰ ό Γιόοινκ ϊ- περίπατό τού μέ μερνκούς φίλους τού, εϊδε νά περΛ'άη άπό μπρο¬ ά τονς μιά νεα νόσ*τ*αη, μέ Γκρος λό Ιδού έν όίάγοις ή υπόθεσις τού πρώτον Ιργου: Δΰο φίλοι, δ Κάρολος καί δ Τίτος, συζοΰν μέ την ΐοια γυναίκΛ, ή όποία είνε καλή, νοικοκυρά καϊ άφοκτκομεντ, ίίς άμφοτέροιις. Μιά μερά βλέπετ δτι θ άγίνη μητέ- ρα. Οί δύο φίλοι καί έρασταί της θο- ρυδοΰντα Τ ί ό δ Στόν ·Αιδη μέ τ' «γόρια «τί —ενά- (ζοι»ν " Κρατοΰνε τό ρι«θμό μέ τα τρβγοΰδιο (τους άθώα παιόιά, κ** οί (κτττάζονν. γέροι τονς πολύ προκλητικό. —Νά μιά κοπέλ/Λ πραγματικά ώ- οαία! φώναξε δ δηαοοτογοάχρο; ( Μ νεα που δεν ηξερε ποίος ηταν, φΐλονικιας, άποφασίζουν νά ιαοαδω- γυρισε και τοΰ είπε «εριφροντ|τακά:! σουν τό παιδί, αταν γεννηθή σέ κά- —Λυποΰμαι, κ.ύριε, άλλά δέν μπο- -τοιο ςχ>Λνθρω.τικό ίδρυμο άφοΰ δέν
------ν------. ..^ νυ-
ρυοοΰνται. Τινος είνε τό παιδί; Τοί
ενός έξ αυτών ή κανενός τοτν; Καί
ό Κάρολος μέ τόν Τϊτο, μετά πολλάς
«ΡΐλονιοάαΓ ΑηηίηηηΒ'Λ"" -,Λ -------ε·'-
, ■ .( ■ = -- ----- | -..^. „- κανέαν. Στόν τοκετό ή μη-
ο Γιοριγκ με καλοκαγαθο κα» τερα πεθαινει. ΟΙ δύο φίλοι τότε ααλ
"Α- £Γς τ>^ &:ΤΓηΟε:, „, ί^0^ "^ ·* ^άρχ, τό 'πανδί,' δτ«ν
-Α(, δεν πειραζει, δεσποινις. Μην ε.ιεμβαίνη ?ν«ς γείτονας ό οποίος 5
ειοαστε τόσο αυστηρι, Κάμετ* όπως χασε προ όλίγου τό δικό τού καί
Ικανα Μ έγω' Πεοτε το στά...ψέμ- παςακβλεϊ νά τοϋ τό χαρίσουν "
ματα, χο>ρις να τόπιοτευετε'... τελειώνει ή υπόθεσις.
Κοκκαλο και ή ο>οαία δεσποινίς'. ~ '
Έκλεκτά β;
ΒιδλιοχωλείΌν
τοΰ
Ζ,Τ
βχε-. μονον «
«Έθνκοό Κ<η- Τώρα ό Πιοαντέλλο έργάζεται ενο ----— ] νέον δραματικόν έργον, τούς «θεοϋς ν *° | τοΰ δρου;», τό όχοίον είνε καί' τό 37ον είς την σειράν των έργων τοι>. Ό
ϊδίο; δ συγγραφεύς βεβαιώνει δτι "δέν
«'Ελάτε, ζωντανοί, στό παντ»γϋ(?ί μ«ς
Να οώ ύ άά
Να
, ζ, στό παντ»γϋ(?ί μ«
νοιώσετε κατνούογια άνάτριχίλα,
Ιδητε χαί —όν χαμοτο «ί)ς χο-
(ρεύουνε
ό βορηάς τοαβάίι νεκρά τα
(<ρύλλα». "Ερχονται οί μάννες &ξα>
(πόρτα τονς
άπό
την
,έχεται ό κρίνος τό χρυσό ,--.--
«ού την «ρώτη γλυκάδα είχέ τού Λορίΐ'
μές τόν κόρφο τού, ίδές, νά ξενυχτηθΐΐ
γενναία τού δίνει εύωδιαστό κλιναρι1
.όν οϋρανό κάθε λουλοΰδι χύνει
λιβάνισμα λατρεΐας έδώθε κάτοΐ',
καΐ δ γαλάζίος ναίις μέ εύγνωμοσυνη
τ' δνθια ποτίζει μέ τή θεία δροσια τοΐ'
Ή θά).ασσα γελάει· την άργυθώνει
τό φεγγάρι πού πάει κατά τή Δι-οη·
λές καί γιά τουτο άπό χαρά φουσκωνει
δίχως αΰρα καμμιά νά τή βοηθήση·
Άπάνου κάτον δπου κοιτάξη:, ο*»
τ1 αΰτί οου γύρει, άσάλεντη γΑΜ
πού καί στό στηθος καθ καημεν^· αν
(θρωηον
γλνκά-γλυκά τό βάλ.σαμό της χι·ν«·
Σέ γλυκάδα ώς αυτή, ποία νά 'νοι
(ή θ/ινη
πού ξάφνου μέ νικάει χωρίς ο
καί πολεμάει στά μάτια μου να
τοΰ άτάραχου βραδυοΰ κάΛε ι»
"Ολα γύρο) σιγοϋν. Μή θά θι-μη°>'
εμέ τοϋ γέρου, άγαπημενο βραδι',
μ' ένα τέτοιο άποκοίμισμα τής Τ«"|ί
ποίον ΰπνο εΐιιαι κοντά ν« βθ« σΤ0
( Αοΐ],
Μέ αυτή την ώρα, δποΰ νανένα ν
την δψη της δέν ?χει ά«οβ«««
χάρά στον δπου έλπίδα
καί ή στεονή τής ϊωη
Τό έ/..-ηζω· καί άγκαλιά χαΛ.ος *
ή ά ?χω να ν>
Καί τα μοιρά —«διά τους ζτ—αχνεν-
(ονν,
Έρχοντα» οί μορχρωνιές καΐ χλαϊν καΐ
(μοίβονται
Καί τόν άγα—ινι^νο τους γυοεύονν·
Ακοΰνε τό χορό, πού ανεμοσίρνεται, «ως ΐ|οιτ*«. ι« ^.«.>« -Λ~ ■ι
Μα ή μαυρη .-τορτα τού "Αδη όμποός | "Αχ' μοΰ πονεϊ τόν κοσαο τον ων*^
(τους στέκει, -> λ '"" "'5"':' Λα '
Βονδή καί στά κλειδίά καί στ' άντι-
(κληδια τους,
Άσάλευτη, κοι<φή χαί στό «ελβα.... ΛΑΜΠΡΌΣ Π(«*Υ!ΡΑΣ πώς πού 'Εκλεκτά βιδλία Ιχη V* ύλιοπωλείον τοϋ 'Ε»νιχοι. Κτ»'« -
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΕΥΑΝΒΗ
Β ου νάνε ή βρύσι τής ζωής
Οθϋ ρέει» μέ δρμή καΐ μέ φωνή χττά
ιδάση:
Ήές μου το έσΰ, κοράσν,
Κου οάν ποτήρι ύψώνεσαι
μεστό πρός τόν αιθέρα,
ΐτές μου το αν είνε πέρα.
νά πανε οί Φαΰστοι νάν τί) βροϋν.
Νΰμςρες κρυςρές σ' έγιόαισαν
άπ* τα βονερό νερό στήν έρημία
Καϊ σάν αρχαίαν νδρία
τσύς χάμπονς κατεδαίνσντας
σέ φερν' ή Ζωή στόν ώμο.
Σταλάζπ.ς μέσ' στό δρόμο,
μά υΐ διψασμένοι δέ Θά ΐαοΰλ
Σοϋ βπλώγω τα ποτήρια μου
Κΐ' άσε νά ρέοιτν το στόμα χαί τα
(ιιάττα.
Μέσ' στά όρφανά χαγιάτια
μοί πέθαν' ό βασιλικός
κ' ή γλάστρες μεϊναν χωμα.
Αωσε νά ζησιι άκόμα
Ιτνας ΐοΰ κόσμου ά
Τό δετλινό λιποθυμάει
|ιέσ' στήν αν/ή ποϋ ήχε.ϊ το πάτημά
(βου
Κι' απάνω ά-ι' τα μαλλιά σου
μέ σάρκας φρίκη άνατριχάει
τό δέντρο στόν άγέρο..
Σέ βλε'πω άπό δώ πέρα
μά εΐμ' ένας γέρος—μή βκιαχτχίς.
"Έχουμε άντάμα την οΰλή
►:' είνε δωι'ι μου ή δόξα ποϋ τής δίνει;.
*Ό,τι έκεί πάνου άςρίνεις,
ιτερπατησιά, όναπήδημα,
Κΰιια σαρκός, παιχνίδια,
τοϋ χόρφου αΰγήν αίφνίδια,
δλα έγώ τάχω, δλλος κανείς.
Κι' δταν τρυγφς τ" άγιόκλημα
Καί 'τό κορμί σου, μαγεμενη Εύάνθη,
τοαδάπ ψηλά πρός τ' άνθη,
ώς νά τό ύψώνουν οί χυμοί
τής Υής κι' ώς νά έφυτεύτης_
πές μου γιά ποίον τα κλέφτεις;
Ποϋ άνθοστεαμένη θά φανής:
Διαόατης θά σέ μάγεψε
περνώντας πρός τού δειλινοΰ την ώ
κι' άπ' την αύλή μας τώρα
σέ οιώχνει κάτι άνήσυχο...
Τ' άιαστον εΐσαι άγ*όκλιμα
ποϋ στήν αΰλή εγεννήθη,
άνέδηκεν, αυξηθή,
κι' όξω άπ', τόν χαίϊχο ρίχνει τοΰς
. (άνθούς.
Μ' άπ' τούς /.ισσοϋς .ιοΰ ΰ«ίάθηκαν
γύρω σ' μέ, στό σπίτι, στήν αύλ-ή μου,
νι' άντάμα σου_ καλή μου,
πηδοΰ-ν τούς τοίχους, ρίχνονταο
λουλούδια στήν ποδιά σου,
Βάκχος θά βγώ μπροστά σου.
Βάκχος τρε//ός κοντά σου θε νά ρθώ'
Ζ. Λ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΦΒΙΝΟΠϋΡΟ
Τό καλοκαίρι, κι' αϋτό πάη. Τοϋ άπό-
Οόροχου τα χάδια
ματαια γλνστροϊ>ν ατά )ούλουδα πόχει
• (ό βορηας μαράνει.
Θ* σνάψουμε τό τζάκι μας μέ τα ξίρά
(άνθοκλάδία
μά τα δνειρά μας τί θά τα ζεστάνη;
Μέο' άπ' τή ςρλόγα άνήμπορη καΐ πειά
(βέ
(βαρΐίοτησμένη
θά, μοίρεται σάν ανοίξη, ποϋ πάσα
(νά εΐχε τάξει!
Τάχα ό κοοπνός, .-τοΰ άύιάφορος ο"τύ σάς εςρερνα στό σπί-1
τι σας επί ενα ετος. ' Ι ,.-. — —-------· ·» ·"*
—*Α! Άλήθεια' Γιά πες μου, σέ «πό τόν τίτλον «Τοΰ ενός η κανενος»
Λαρακαλώ, <ρίλε μου, ηθελα τόαες | έκαίχθη γιά προ')τη φορά μέ μεγάλη φορές νά σέ ρωτήσω, τό κρασί αΰτό ι έπιτυχία είς τό Τουρίνον, τό δέ αλλο, τό «Ιχες πλ.ηρώσει εσεις μ<,υ δέν δύνον- ται να δταταράξαχκ την τάξιν ί&ν ΐτραγματων». «Τητν 18ην Δεκεμβριού, τοϊ 1789— διηγεϊται άλλβχοϋ—προσΰλτ,βίΐς ^ νευρασθενείας άβΐ^αξα τα ώτα δ«ί των δακτυλων, ήοθόΛ-θην δέ βε σιν, διότι ό βόμΛο; των ώτ<», πτωμα τής νόσον ταύτης, α προσποιητός». Ό <ά.τοχονδριοκος δπως δηλητήριον έξ άπασών τώ σκίψ αυτού, ομοίως παράγει έξ αυτών βάλσααον. Εδιάβαζα—Σά γνέφι άγάλι 'γαΛΐ τό βραδυνό σκοτεινπασμένο άερι στά μάτια μβυ άρχηνοΰσε όμπρός νά κ ειχα τοϋ καχου τό βιβλίο στο χέρι. Δέ μένω άργός· τ' άνάγνωσμά μόν (άλλάζω* άπό ξένο περνάω τραγοϋδι θεϊο, καΐ δίχως κόπο, άθάμπωτα διαβάζη) στ' άρχαίο τής γης καΐ τ' οΐ^?ανοϊ (βιβλίο. Ή μερά σ6«<έται. Όπου κοαάξης, (δπου τ' αύτί σου γύρτι, άσάλευτη γαλήνη, ποΰ καΐ στό στήθος τοϋ καημενου άν- (9ρώπου γλυκά-γλυκά τό βάλ.σαμό της χΰνει. "Ω! κάμε άπό τόν κόσμο, άγάπης ώρο>
νά πάψη κάΦε άφωρεσμένη μάχτ)1
Νά πλαστήκανε άντίπαλοι, κα τωρο
■λυκοφιλιωνται άπό τό κϋμα οί βρόχοι.
έχαντες πού αοΰ τό είπες. "Ήμουν Ι- , σιν τοΰ χ. Τ<τάρλ-ες Χόπκινς. τοιιιος νά τό πληρώσω κι' έγώ ?τ<Η θά τό διπλα/πηοώναμε'... Ό δυστυχής κροσέιμπορος βμεινε κόκκαλο... _^ Μιά /.ανε τόν ΟΑΚΥν ΙΝΓ3.—Ό , Εθνικός Κή ξ χαΧ όλαι αί έκδόσεις τον πωλονν- ται .ταρά τφ άνππροσώπΐι·) μας χ, Α πετρίοτΐ. 109 νΥ. 13Λ Ανθ., ίνθα νονται δεκταί εγγραφαί οννδρομη- ν κοί καταχωοήσεκ μι^ρών κάί μ*- "ν άγγελιων. ποΰ ό Γιόοινκ ϊ- περίπατό τού μέ μερνκούς φίλους τού, εϊδε νά περΛ'άη άπό μπρο¬ ά τονς μιά νεα νόσ*τ*αη, μέ Γκρος λό Ιδού έν όίάγοις ή υπόθεσις τού πρώτον Ιργου: Δΰο φίλοι, δ Κάρολος καί δ Τίτος, συζοΰν μέ την ΐοια γυναίκΛ, ή όποία είνε καλή, νοικοκυρά καϊ άφοκτκομεντ, ίίς άμφοτέροιις. Μιά μερά βλέπετ δτι θ άγίνη μητέ- ρα. Οί δύο φίλοι καί έρασταί της θο- ρυδοΰντα Τ ί ό δ Στόν ·Αιδη μέ τ' «γόρια «τί —ενά- (ζοι»ν " Κρατοΰνε τό ρι«θμό μέ τα τρβγοΰδιο (τους άθώα παιόιά, κ** οί (κτττάζονν. γέροι τονς πολύ προκλητικό. —Νά μιά κοπέλ/Λ πραγματικά ώ- οαία! φώναξε δ δηαοοτογοάχρο; ( Μ νεα που δεν ηξερε ποίος ηταν, φΐλονικιας, άποφασίζουν νά ιαοαδω- γυρισε και τοΰ είπε «εριφροντ|τακά:! σουν τό παιδί, αταν γεννηθή σέ κά- —Λυποΰμαι, κ.ύριε, άλλά δέν μπο- -τοιο ςχ>Λνθρω.τικό ίδρυμο άφοΰ δέν
------ν------. ..^ νυ-
ρυοοΰνται. Τινος είνε τό παιδί; Τοί
ενός έξ αυτών ή κανενός τοτν; Καί
ό Κάρολος μέ τόν Τϊτο, μετά πολλάς
«ΡΐλονιοάαΓ ΑηηίηηηΒ'Λ"" -,Λ -------ε·'-
, ■ .( ■ = -- ----- | -..^. „- κανέαν. Στόν τοκετό ή μη-
ο Γιοριγκ με καλοκαγαθο κα» τερα πεθαινει. ΟΙ δύο φίλοι τότε ααλ
"Α- £Γς τ>^ &:ΤΓηΟε:, „, ί^0^ "^ ·* ^άρχ, τό 'πανδί,' δτ«ν
-Α(, δεν πειραζει, δεσποινις. Μην ε.ιεμβαίνη ?ν«ς γείτονας ό οποίος 5
ειοαστε τόσο αυστηρι, Κάμετ* όπως χασε προ όλίγου τό δικό τού καί
Ικανα Μ έγω' Πεοτε το στά...ψέμ- παςακβλεϊ νά τοϋ τό χαρίσουν "
ματα, χο>ρις να τόπιοτευετε'... τελειώνει ή υπόθεσις.
Κοκκαλο και ή ο>οαία δεσποινίς'. ~ '
Έκλεκτά β;
ΒιδλιοχωλείΌν
τοΰ
Ζ,Τ
βχε-. μονον «
«Έθνκοό Κ<η- Τώρα ό Πιοαντέλλο έργάζεται ενο ----— ] νέον δραματικόν έργον, τούς «θεοϋς ν *° | τοΰ δρου;», τό όχοίον είνε καί' τό 37ον είς την σειράν των έργων τοι>. Ό
ϊδίο; δ συγγραφεύς βεβαιώνει δτι "δέν
«'Ελάτε, ζωντανοί, στό παντ»γϋ(?ί μ«ς
Να οώ ύ άά
Να
, ζ, στό παντ»γϋ(?ί μ«
νοιώσετε κατνούογια άνάτριχίλα,
Ιδητε χαί —όν χαμοτο «ί)ς χο-
(ρεύουνε
ό βορηάς τοαβάίι νεκρά τα
(<ρύλλα». "Ερχονται οί μάννες &ξα>
(πόρτα τονς
άπό
την
,έχεται ό κρίνος τό χρυσό ,--.--
«ού την «ρώτη γλυκάδα είχέ τού Λορίΐ'
μές τόν κόρφο τού, ίδές, νά ξενυχτηθΐΐ
γενναία τού δίνει εύωδιαστό κλιναρι1
.όν οϋρανό κάθε λουλοΰδι χύνει
λιβάνισμα λατρεΐας έδώθε κάτοΐ',
καΐ δ γαλάζίος ναίις μέ εύγνωμοσυνη
τ' δνθια ποτίζει μέ τή θεία δροσια τοΐ'
Ή θά).ασσα γελάει· την άργυθώνει
τό φεγγάρι πού πάει κατά τή Δι-οη·
λές καί γιά τουτο άπό χαρά φουσκωνει
δίχως αΰρα καμμιά νά τή βοηθήση·
Άπάνου κάτον δπου κοιτάξη:, ο*»
τ1 αΰτί οου γύρει, άσάλεντη γΑΜ
πού καί στό στηθος καθ καημεν^· αν
(θρωηον
γλνκά-γλυκά τό βάλ.σαμό της χι·ν«·
Σέ γλυκάδα ώς αυτή, ποία νά 'νοι
(ή θ/ινη
πού ξάφνου μέ νικάει χωρίς ο
καί πολεμάει στά μάτια μου να
τοΰ άτάραχου βραδυοΰ κάΛε ι»
"Ολα γύρο) σιγοϋν. Μή θά θι-μη°>'
εμέ τοϋ γέρου, άγαπημενο βραδι',
μ' ένα τέτοιο άποκοίμισμα τής Τ«"|ί
ποίον ΰπνο εΐιιαι κοντά ν« βθ« σΤ0
( Αοΐ],
Μέ αυτή την ώρα, δποΰ νανένα ν
την δψη της δέν ?χει ά«οβ«««
χάρά στον δπου έλπίδα
καί ή στεονή τής ϊωη
Τό έ/..-ηζω· καί άγκαλιά χαΛ.ος *
ή ά ?χω να ν>
Καί τα μοιρά —«διά τους ζτ—αχνεν-
(ονν,
Έρχοντα» οί μορχρωνιές καΐ χλαϊν καΐ
(μοίβονται
Καί τόν άγα—ινι^νο τους γυοεύονν·
Ακοΰνε τό χορό, πού ανεμοσίρνεται, «ως ΐ|οιτ*«. ι« ^.«.>« -Λ~ ■ι
Μα ή μαυρη .-τορτα τού "Αδη όμποός | "Αχ' μοΰ πονεϊ τόν κοσαο τον ων*^
(τους στέκει, -> λ '"" "'5"':' Λα '
Βονδή καί στά κλειδίά καί στ' άντι-
(κληδια τους,
Άσάλευτη, κοι<φή χαί στό «ελβα.... ΛΑΜΠΡΌΣ Π(«*Υ!ΡΑΣ πώς πού 'Εκλεκτά βιδλία Ιχη V* ύλιοπωλείον τοϋ 'Ε»νιχοι. Κτ»'« -
$ΕΒ_1ΚΡ-.£ΰΡΥΞ>-- ΚΥΡΙΑΚΗ. α ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 192».
17
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
<>5 Δεκεμβριού.— Ή
-χ'ί Γέννησίς τθϋ Κυρίον»
'{' Σϊϋρος ημών Ιησου
- ,4- Γέννησίς τού Χριστου _ε-
5ν Ι χρονολογίαν της
λ5ί« ** 5508
Γ°Γλ;?- 'Βκαλησίας, τώ 5508
^ΐ«; Κόσμου, δασ^εύοντος.
ίΛ'^ίας Ήρώδο, τού Μέγα-
ϋ«ας Ήρώϊο γ
„,,· Άσ*αλωνιτης μέν ών
ϊ''Βϋμβίος «* έκ μήτρος
"λ£ιος λαβών την δασιλειχ,
ΦΆ των ττ»ς Ρώμτ,ς Αύτο
' 1 ϊ-,,ϊαϊχον λαόν η ί« *6«»ί*
ΐη-. -ού ·Ιοι38β φΛή στερη-
·Ιοι38β
στερη-
ΠΙ',Λΐ'" >νν> ^^-----Γ · - '
-„ τω, δικαιωματων αυτής, ε-
ψ,ύθη -άσης άρχξς κα'. εξουσι-
ς >£Γ! τοιαύτης των Ιουϊαιων
Β»τά«ως, γεννηθέντες το -
Μεσσιου, επληρωθη
ΠΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕΣ ΜΟΥ
ΤΟ ΜΕΆΑηθΛΙΚΟ ΣΠΓΠ
Μην &1<&& μελαγχολικές.— Μη νευριάζετε Χ<«>ρίς
λογο.— Σκορτΐέζεΐΐ. τήν βυθυιμία γυρω σας.
Ήθελα νά ξέρω γιά ποιό λόγο
! "β_____ .Τ______ί___'Ι »Γ - »"_
οί άνΗρωπο. είναι σ&δαροι!
έρ¬
χεται καμμιά φορά ή όρεξι νά »τα-
ματιτσω κ-ανένα άπό τονις διαδάτες!
λε·.6)νουν μέ Ινα θάνατο η μ' Ινα
σνμπέρατμα φοδερά αελοτ ("χολικό.
Λέν υπάρχον λο;·χόν στόν κόσμο ε&-
, τυχισμένο! άνθρωπον γιά νά μάς
ποϋ περιπατοόν βιαστ'.κά καί νά τοΰς Ι δώ-τοον θέματα εΰτράπελα, γιά νά
πώ: ' γρά'ΐτθομε καί νά δώσουαε στής ά-
—Γελαστε, κύριε! καί ςέρετε τ·
τ' εΰεργετ'.κο χον» είναι τό γέλοιο,
τί ΰγιεινό! Θά κάνετε καλό»κ3'. είς
τοΰς άλλοϋς. Ή χαρά εΤναι κολ-
λητική καί όλαι μας εχο.»με άνάνκη
να
κα:νά
?,ν βϊ«
ρ
Ιακωβ
φπΜ-'ΐ εθνών (Γεν. μθ'. 10).
Εγεννήθη δέ ό Σωτήρήμών έν
5ΐ)ίλ€:·Α, ΓΟλει τής Ίουίαίας, 5-χμ,
Μ^ας ο Ιοσήφ ό άπό Ναζαρέτ τής
Υλ/'/λ-λ; συαπαρέλα6ε^/.αί Μα-
Ιιίμ την μνηστήν αύτοϋ, "εγκυον ού-
|αν, '·α -/.ζτά τόν έν έκείναις ταίς
κιέρΐις ί·/3οθέντα όριΊμόν το3 τό-
άονϊ:/ο3ντος Αύγουστον» Καίσα-
Ιο:, »ίογρΐ&ώσι καί αύτοι είς τόν
ώλογ',/ των ΰπηκόων. Έλθούσης
τής ω?:ζ" τοΰ τοκετοΰ καί διά
[ί;ν α.)/δρόμον τοΰ πολλοΰ πληθους,
)] όντος τίπου χεριττοϋ έν τω δη-
καταλύματι, ήνάγκασϊν ή πε-
ρίστασ'.ς τήν ΠαρΙθένον, ίνα, είσ-
ο3σα ε'ς σπήλαιον, κείμενον πλη-
|ΐον τής Βη'θλεέμ, κβί είς σταΰλον
ι/Λ'χύΊ χρησιμεΰον, γεννήση έ-
|ΐ£Ϊ, ·ιν υ-αργανώσασα τό δρέφος
φϊι, άνακλίν»] αύτό «πί φάτ-
|ης _ιΛο>/.. β'. 1,7). "Εκ τούτου
ή παρίϊοσις, «τι ό Χρι-
γ:/ν0είς, άνεκλίθη μεταίξϋ
ψΛ -ώον, 6οός καί 2νο.>, όπερ φαί-
ί'/.αιςλογοΰντες καί οί λόγο·.
-:5ϊητών. «Έν μέσω δυο ζώ-
■ (Ά*δ. γ'.' 2). καί:
τον κτησάμενον καί
τοΰ Κυρίου αυτοϋ»
της αναπρ'δι.ές καί τής στενοχώ-
ρ-.ες τής ζωής. Άλλά θά μ' επαιρ-
ναν γ!-} τρελλή. Δέν γελάε' πειά
κανένας. Παντοΰ δλέπουμε κατσου-
φίασμένα καί μελαγχολικά πρόσω-
ίλ. Ή φοιτητική νεολαία ποΰ τ-
γρα'*/»μ5
ναγνώΐταΐές μας
στες στιγμές;
στής α-
μίρ'.κές εύχάρ'-
Θά ποΰν.ε όλοι π«ς αυτή ή με-
λαγχολία ήλθε*μετά τόν πόλεμο.
Δέν είνα'. όμως άλήθεια, γιατί τα
μετά τί;ν π
λ
-α?ί όλο·.. σάν τρελλοί, ρίχθη-
στέ γλέντι. "Ισως είναι ή κα-
Οηαερ-νή πάλη τής ζωής χον» κάνε:
ολο τον κίσμο τόσο μελαγχολικό!
Ημείς ο: γυναικες πρέπει νά ά-
ναλάδουμε αυτή τήν αποστόλη. Νά
ταν άλλοτϊ τόσον εδθϋαη, επαοσεΙ λάνο^μβ τό σπίτ^ μ,ας ευχαριστο, να
νά γελα. 'Αμα παίρνουμε τήν.....
μας κάθε πρωΐ, αήπως δέν
6ρίσν.ουμε τόσον ώραία πράγματα νά
δίαδάσομε ποΰ νά μάς εύθομήσθ^ν;
Θά δροϋμδ,στή ·ίιίλ'.οθήκη μας κα-
νένα ευθομο 6·.6λίί ποΰ θά υ.5ς ί-.α-
σκε·ϊάση γιά λίγες ώρες
Τα παληά δ'ίλία είναι πολΰ Γε»ό
άπό τα σΤ]μερ:νά. Ο·!
υμε σ«υς ανϊρας μας, στ α-
δέλφια μας τή- χαρά, νά τοίις κά-
νονιμε νά γελοΰν. Γ'.ατί δλοι αο·.ά-
ζο,ιν τόσον δυστ^χ'.^^^ιένοι καί προ-
Ο.επουν τήν κ.αταστροςή πρίν ελ-
Οτ;· είμεθα πάντα σέ κα:ρό νά κλά-
ψιομε άιχα μάς σΛίή κανενα "ϊυσ-
πού ίεν περ'μένα,Αί. Δένιι1.-
στεροΰνται
τοΰς ποί» τ
ί
χ γ'.
ολα καί άποφεάγουν
λί ή ευτυχία
ενρ
«,αμφδ
η
βοϋς
Ι ?'·
των έρμ,ηνενιτών έκ-
αΐσίον» φωτός, είίον έα.χροσθεν αϋ-
ιών "Αγγελον εύχρ/ελιζόμενον είς
α!>το!)ς την το3 Κνκρίου γαρμόσνινο
την το3
ί
γαρμόσνινον
ά
α!>το!)ς τη τ κρ γρμ
Γένντ,σιν. Καί ευθύς, αε~ά τον
ή όό
είδον καί
όλόκλτ;-
οϋτον, είδον καί ήκο ό;
ρον στρατιάν ούρανίων Δυνάμεων,
υμνοόντων τον θεόν καί λεγόντων:
«Δό?α έν ύψίστοις βεω, καί επί
νί,ς ειρήνη, έν άνθρώτ^ις εϋδονιία»
(Λμ*. β'. 8—24).
ρα. Ή μελα,'χολία της έ-ηρέαζεν
ολους στό ς-πήτί της.
Την ρώτησα μ.;ά μερά:
—Γιατί -ε'σαι πάντα μελβγχολι-
, Ί6>άννα; Δέν γελάς ποτέ, στο
σπίτι σο.) δέν γελάει κανένας οάτε
μπορεί νά γελάστ], »;χα σέ βλέπη πάν
τα πικραμίνη. Τί σο3 λείπε'.; -εσ
ιο^.
—θέλεις νά γράψΤιί κτ?νένα χρο-
θγράφτ,αα γιά -ήν μελαγχολία μου;
— βελθί "ά φ'.λοϊοοήσω ϊπάνω
Γτή μελοτγχολία σοο καλή μου φιλή,
καί νά σέ συμβοολεύσω ν ά άπεΛυν-
Οης σέ κανένα ψυχίατρο. *Η ύπο-
φέρε'.ς άπό νεορασθένεια, ποί» τ.ζί-
1561 νά για·ρέ'!;γ;ς, ή πάσχεις άΓΟ
μαρασμό.
Δέν δλέπε'.ς τοΰς αλλευς —;'
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
* Κοοίν
φ, ή ΟΛθία χοτά τί|ν ΐν,λόρια ϊρ
αληθής καλλονη είς τον •/ινηματο·"οα«τον ·
είναι ή μονη
ϊιά σ γ
μως το γέ/ θ'.ο ε'να' ή καλλίτερη
τροφή τοΰ έργανσμοο αας.
—Ό άν·3ρας μου ε!να·. μ.ελα*;"/ο-
λικδς γιατί ύπάργει κρίσις στήν
Άμερική, ν.αί προβλέπει μεγάλες
οίκονομίκές καταστροφές. Καί έγώ
ί ΰ
ρ
ιο£μ τού.
λλί
εί·μ.α! φη μ
—Δέν Οόίτανε καλλίτερο νά το3
νες λίγο 6άρρος και νά ησοϋν
ό εΐίθ^ρη άαα έρχεται το 6ρϋι»
στό σηίτ:, γιά νά ξεκον»ραστ)η άπο
την δονιλειά τοο; Άντί νά κλα'ιτε
κα· οί 8υό σας γιά την οίκονομική
μα άπό μ.ά φτρ,
λίγη μονισικτ) έσν» πον» παίζεις τόσο
ώραίο ^ιάνο, θά το5 εκανες νά ξ*-
ά τής μ!χ.ροστενοχώριε:, «οί»
άά "Οσο γιά τα τ.σ>.-
έξ ύ η
σα της κάθε ένθοοσιασμό καί τα
*ιιδάσ/4! αώς πρέπεί νά φέρωντα-
.αί τί άχαιτεϊ ή έθιαοτ;πια, γιατ:
έν τα δίίε-,ς Ινα διάλειμμα γιά νά
και
δέν
Ή δεστοινίς Σουξάννα Πόλλαρδ, έξ θύΐλλιαμσμπουργκ, τής Βιργινίας, 25
έτών, θυγάτηρ τού Κυδερνήτου Τζών Γκάρλαντ Πόλλαρδ, τής Βιργινίας.
Εκλεγείς μίαν δωδεκαριάν με-
■άλες καί ττρογγυλές χατάτες, ττις
,.αθαρίΐε'ς καί τής άνοίγεις μέ Ινα
κ,ουταλάκι των ριζών, εχει μίαν φάρ-
σαν ά καννέλλ καί μέ Ινα χωνί τάς
γεμί,.εις, κόπτε'.ς ολίγον λάρϊον φέ-
τες ν.ν τάς σκίχάζεις, τάς δάζεις
εις Ινα πλασοτέ, τάς δρέχει μέ
ζού, τάς σκεπάζεις μέ Ινα χαρτί
καί μέ τό καπάκι τοΰ πλασοτέ τάς
δάζεις είς τον φοΰρνον, άπό, καιροΰ
είς καιρόν τάς ποτίζεις με τό κουΐ-
* των, καί δταν ψηθοΰν τάς σερ-
6ίρε·ς ώς γ·αρνιτούρα τοό κρέατος
_ίέλινο μ& κρέας αύγολέ-
μονο.
Τό σίλ'.νο μέ κρέας αΰγολέμονβ
γίνετο". όπως %α οίλλαι έντράδ·αι
Μέ τήν διαφοράν δτι είς τό σέλινο
θά προσθέσωμεν 2—3 κρεμμύδ'.α πε-
ρσσότερα καί ότι χροτοϋ δάλωμεν
τό σέλινον είς τό κρέας, θά τό
πλύνωμεν καλά, θά τό κόψωμεν είς
μικρά τειιάχια καί θά τό ζεματί-
σωμεν. "Ως κρέας ειμπορούμεν νά
χρησιμοποιη^τωμςν χοιρινό, άρνιοΰ ή
μοσχαριοΰ.
ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
κάνει ή Θέλησις! σκέφθηκα, καί ε¬
περίμενα τής έκμυστηρεύσεις της
φίλης μυ.
Νΐέ φίλη« γλυκά μ' Ινα χαμό-
•ελο ποΰ φώτίζε δλόικληρη και μοΰ
ς μμ
ξοϋν καί νά γελάσοον;
Εχεις £ίκαιο Νταίζη. νά άκούσ*)
τής σν»;χβθ'θλές σον». "Ο— μπορώ θά
βιάσω τον έχιτό μου. ·Δώα··έ ψιο^ δι»
μί,νες καιρό. Καί ΰστερα ελα νά
πάρονιμε τσάί Θά σοΰ πώ τί έχον»
και Θά αε ένθαρρύν^ς στήν κα·.νού
ρια μιν» αποστόλη.
Τήν ε!?α χρο λίγ-ες μ.έ?ες. Ή
Σν.τ-άννα ε·γί Άϊταμοοΐωθη. ΤΊ 2έν
ε:πε:
—-Φανταζόμουνα χώς ζούσαμε σ'
ενα ή$αίστειο καλή μου Νταίζη.
Άλλά σκ4φθηκα πώς άμα κανείς
άπολαμδάντ^ μιά σχετική ευτυχία,
εΐνα·. έ'γκλημα νά γκρινιάζη χωρίς
λόγο καί νά στενονωρη τούς άλ-
λους. Πόσο εΐχες ϊικηο. Πρέπει νά
διώχνοϊίμε τής μελαγχολικές ίδέες
χον» μάς κάνουν δυστυχισμένες. Ή
ζωή ε-ίναι πάντα ώμορφη άμα ξέ-
οουμε νά άνακαλύίττουμε τήν ώμορ-
φιά της. Άμα θέλουμε νά τήν καλ-
λιτερϊύσουμί δέν θά τό έπιτύχουμε
μέ τα ϊάκρυα χαί τήν γκρίνΐα.Νταί-
ζη, θά σοΰ χρειοστώ τήν ευτυχία τοΰ
σπ:τ·ο3 χου.
ΝΤΑΙΖΗ
ΑΙ ΑΣΒΕΝΕΙΑ|^ΤΟΜ»ΤΟΣ
Ό έν τη πόλει Ν. 'Γόρκη Δρ,
Σίρλεϋ Β. Γουί5ν, ΰγειονομικός ϊπί*
τροπος, έν όμιλία τού διά ραίιθγώ·
νού, μέ Θέμα «άπομακρύνατε -Λ
σπέρματα τώ/ άϊθενειών άπό τό στό-^
μα σας> έκαμε τάς κάτωθι π:ο-
τροπάς:
1.-—'Κρατείτε τόν βήχά σας /αί
τα φταρνίσματα διά τόν εαυτόν σας.
Τό μανδήλιόν σας θά σας δο<·,0·5 πρός τουτο. 2.—·Μή οιλείτε τα παιδία ,ϊίς τό υτόμίί. Ά.— Πλύνετε τάς χείρας ΐας πάντοτε πρό τοΰ φαγητοΰ καί 7.x» τόπιν οίασδήΐίοτε εργασίας. 4.—.Κρατείτε τάς χείρας σας μ*· κράν τοΰ στόματός σας όσον τό 3υ% νατόν περισοότερον. 5.—Μή έπιτρέπετε είς τα τέ"/-νί σας νά θέτουν τροφήν τίνα ή ζαχχ- ρωτόν είς τό στόμα των, εάν τί} ε^χε χρησψοποιήσει ά'λλο παιδίον. 6.— Μή έπ'.τρέπετε είς τα τέ· κνα σας νά λάδουν άπό τό εδαφος τα παιγνίδια των καί νά τα.θέτουν. είς τό στόμα των. 7.— "Οταν τρώγετε εξω, έκΛ«« γετε χάντοτε τό κοίθαρόν έστιατδ* ριον. · 8.— Πλύνετε τα πινάκ'.α έντό^ σαπωνούχου θερμοΰ δδατος καί ν.α* τόπιν ξεπλύνατε αΰτά εν π-ρός νί, έντός δεδρασμένο; καθαροΰ ύδατος. Τό πλύσιμον των π'.άτων είναι ό·/λη» ρόν, άλλά τυγχάνει εν έκ των μάλ¬ λον άποτελεσματικών μέσων πρός] πρόληφ',ν των σπερμάτων των άτθε-· νειών άπό τοΰ νά εισέλθουν είς τ^ σώμα διά τοΰ στόματος. 9.— Θέσατε τα πιάτα μετά τΐί πλύσιμον είς στεγνόν μέρος καί ά- φήσατέ τα νά στεγνώσουν είς τδ* άέρα. Ή μεθοδος αυτή είναι καλλι· τέρα άπό τό<ςκούπισμά των διά χεο· ρομάκτρου. 10.— Πίνετε άπό καθαρά φλϋ» τζάνια καί ποτήρια. Άλλως καί τό καθαρώτατον ύδωρ έν τώ ν.ότιφ δέν είναι άσφαλές. Έκλεκτά βίίλία εχει μόνον Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έβνικοϋ
17
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
<>5 Δεκεμβριού.— Ή
-χ'ί Γέννησίς τθϋ Κυρίον»
'{' Σϊϋρος ημών Ιησου
- ,4- Γέννησίς τού Χριστου _ε-
5ν Ι χρονολογίαν της
λ5ί« ** 5508
Γ°Γλ;?- 'Βκαλησίας, τώ 5508
^ΐ«; Κόσμου, δασ^εύοντος.
ίΛ'^ίας Ήρώδο, τού Μέγα-
ϋ«ας Ήρώϊο γ
„,,· Άσ*αλωνιτης μέν ών
ϊ''Βϋμβίος «* έκ μήτρος
"λ£ιος λαβών την δασιλειχ,
ΦΆ των ττ»ς Ρώμτ,ς Αύτο
' 1 ϊ-,,ϊαϊχον λαόν η ί« *6«»ί*
ΐη-. -ού ·Ιοι38β φΛή στερη-
·Ιοι38β
στερη-
ΠΙ',Λΐ'" >νν> ^^-----Γ · - '
-„ τω, δικαιωματων αυτής, ε-
ψ,ύθη -άσης άρχξς κα'. εξουσι-
ς >£Γ! τοιαύτης των Ιουϊαιων
Β»τά«ως, γεννηθέντες το -
Μεσσιου, επληρωθη
ΠΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕΣ ΜΟΥ
ΤΟ ΜΕΆΑηθΛΙΚΟ ΣΠΓΠ
Μην &1<&& μελαγχολικές.— Μη νευριάζετε Χ<«>ρίς
λογο.— Σκορτΐέζεΐΐ. τήν βυθυιμία γυρω σας.
Ήθελα νά ξέρω γιά ποιό λόγο
! "β_____ .Τ______ί___'Ι »Γ - »"_
οί άνΗρωπο. είναι σ&δαροι!
έρ¬
χεται καμμιά φορά ή όρεξι νά »τα-
ματιτσω κ-ανένα άπό τονις διαδάτες!
λε·.6)νουν μέ Ινα θάνατο η μ' Ινα
σνμπέρατμα φοδερά αελοτ ("χολικό.
Λέν υπάρχον λο;·χόν στόν κόσμο ε&-
, τυχισμένο! άνθρωπον γιά νά μάς
ποϋ περιπατοόν βιαστ'.κά καί νά τοΰς Ι δώ-τοον θέματα εΰτράπελα, γιά νά
πώ: ' γρά'ΐτθομε καί νά δώσουαε στής ά-
—Γελαστε, κύριε! καί ςέρετε τ·
τ' εΰεργετ'.κο χον» είναι τό γέλοιο,
τί ΰγιεινό! Θά κάνετε καλό»κ3'. είς
τοΰς άλλοϋς. Ή χαρά εΤναι κολ-
λητική καί όλαι μας εχο.»με άνάνκη
να
κα:νά
?,ν βϊ«
ρ
Ιακωβ
φπΜ-'ΐ εθνών (Γεν. μθ'. 10).
Εγεννήθη δέ ό Σωτήρήμών έν
5ΐ)ίλ€:·Α, ΓΟλει τής Ίουίαίας, 5-χμ,
Μ^ας ο Ιοσήφ ό άπό Ναζαρέτ τής
Υλ/'/λ-λ; συαπαρέλα6ε^/.αί Μα-
Ιιίμ την μνηστήν αύτοϋ, "εγκυον ού-
|αν, '·α -/.ζτά τόν έν έκείναις ταίς
κιέρΐις ί·/3οθέντα όριΊμόν το3 τό-
άονϊ:/ο3ντος Αύγουστον» Καίσα-
Ιο:, »ίογρΐ&ώσι καί αύτοι είς τόν
ώλογ',/ των ΰπηκόων. Έλθούσης
τής ω?:ζ" τοΰ τοκετοΰ καί διά
[ί;ν α.)/δρόμον τοΰ πολλοΰ πληθους,
)] όντος τίπου χεριττοϋ έν τω δη-
καταλύματι, ήνάγκασϊν ή πε-
ρίστασ'.ς τήν ΠαρΙθένον, ίνα, είσ-
ο3σα ε'ς σπήλαιον, κείμενον πλη-
|ΐον τής Βη'θλεέμ, κβί είς σταΰλον
ι/Λ'χύΊ χρησιμεΰον, γεννήση έ-
|ΐ£Ϊ, ·ιν υ-αργανώσασα τό δρέφος
φϊι, άνακλίν»] αύτό «πί φάτ-
|ης _ιΛο>/.. β'. 1,7). "Εκ τούτου
ή παρίϊοσις, «τι ό Χρι-
γ:/ν0είς, άνεκλίθη μεταίξϋ
ψΛ -ώον, 6οός καί 2νο.>, όπερ φαί-
ί'/.αιςλογοΰντες καί οί λόγο·.
-:5ϊητών. «Έν μέσω δυο ζώ-
■ (Ά*δ. γ'.' 2). καί:
τον κτησάμενον καί
τοΰ Κυρίου αυτοϋ»
της αναπρ'δι.ές καί τής στενοχώ-
ρ-.ες τής ζωής. Άλλά θά μ' επαιρ-
ναν γ!-} τρελλή. Δέν γελάε' πειά
κανένας. Παντοΰ δλέπουμε κατσου-
φίασμένα καί μελαγχολικά πρόσω-
ίλ. Ή φοιτητική νεολαία ποΰ τ-
γρα'*/»μ5
ναγνώΐταΐές μας
στες στιγμές;
στής α-
μίρ'.κές εύχάρ'-
Θά ποΰν.ε όλοι π«ς αυτή ή με-
λαγχολία ήλθε*μετά τόν πόλεμο.
Δέν είνα'. όμως άλήθεια, γιατί τα
μετά τί;ν π
λ
-α?ί όλο·.. σάν τρελλοί, ρίχθη-
στέ γλέντι. "Ισως είναι ή κα-
Οηαερ-νή πάλη τής ζωής χον» κάνε:
ολο τον κίσμο τόσο μελαγχολικό!
Ημείς ο: γυναικες πρέπει νά ά-
ναλάδουμε αυτή τήν αποστόλη. Νά
ταν άλλοτϊ τόσον εδθϋαη, επαοσεΙ λάνο^μβ τό σπίτ^ μ,ας ευχαριστο, να
νά γελα. 'Αμα παίρνουμε τήν.....
μας κάθε πρωΐ, αήπως δέν
6ρίσν.ουμε τόσον ώραία πράγματα νά
δίαδάσομε ποΰ νά μάς εύθομήσθ^ν;
Θά δροϋμδ,στή ·ίιίλ'.οθήκη μας κα-
νένα ευθομο 6·.6λίί ποΰ θά υ.5ς ί-.α-
σκε·ϊάση γιά λίγες ώρες
Τα παληά δ'ίλία είναι πολΰ Γε»ό
άπό τα σΤ]μερ:νά. Ο·!
υμε σ«υς ανϊρας μας, στ α-
δέλφια μας τή- χαρά, νά τοίις κά-
νονιμε νά γελοΰν. Γ'.ατί δλοι αο·.ά-
ζο,ιν τόσον δυστ^χ'.^^^ιένοι καί προ-
Ο.επουν τήν κ.αταστροςή πρίν ελ-
Οτ;· είμεθα πάντα σέ κα:ρό νά κλά-
ψιομε άιχα μάς σΛίή κανενα "ϊυσ-
πού ίεν περ'μένα,Αί. Δένιι1.-
στεροΰνται
τοΰς ποί» τ
ί
χ γ'.
ολα καί άποφεάγουν
λί ή ευτυχία
ενρ
«,αμφδ
η
βοϋς
Ι ?'·
των έρμ,ηνενιτών έκ-
αΐσίον» φωτός, είίον έα.χροσθεν αϋ-
ιών "Αγγελον εύχρ/ελιζόμενον είς
α!>το!)ς την το3 Κνκρίου γαρμόσνινο
την το3
ί
γαρμόσνινον
ά
α!>το!)ς τη τ κρ γρμ
Γένντ,σιν. Καί ευθύς, αε~ά τον
ή όό
είδον καί
όλόκλτ;-
οϋτον, είδον καί ήκο ό;
ρον στρατιάν ούρανίων Δυνάμεων,
υμνοόντων τον θεόν καί λεγόντων:
«Δό?α έν ύψίστοις βεω, καί επί
νί,ς ειρήνη, έν άνθρώτ^ις εϋδονιία»
(Λμ*. β'. 8—24).
ρα. Ή μελα,'χολία της έ-ηρέαζεν
ολους στό ς-πήτί της.
Την ρώτησα μ.;ά μερά:
—Γιατί -ε'σαι πάντα μελβγχολι-
, Ί6>άννα; Δέν γελάς ποτέ, στο
σπίτι σο.) δέν γελάει κανένας οάτε
μπορεί νά γελάστ], »;χα σέ βλέπη πάν
τα πικραμίνη. Τί σο3 λείπε'.; -εσ
ιο^.
—θέλεις νά γράψΤιί κτ?νένα χρο-
θγράφτ,αα γιά -ήν μελαγχολία μου;
— βελθί "ά φ'.λοϊοοήσω ϊπάνω
Γτή μελοτγχολία σοο καλή μου φιλή,
καί νά σέ συμβοολεύσω ν ά άπεΛυν-
Οης σέ κανένα ψυχίατρο. *Η ύπο-
φέρε'.ς άπό νεορασθένεια, ποί» τ.ζί-
1561 νά για·ρέ'!;γ;ς, ή πάσχεις άΓΟ
μαρασμό.
Δέν δλέπε'.ς τοΰς αλλευς —;'
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
* Κοοίν
φ, ή ΟΛθία χοτά τί|ν ΐν,λόρια ϊρ
αληθής καλλονη είς τον •/ινηματο·"οα«τον ·
είναι ή μονη
ϊιά σ γ
μως το γέ/ θ'.ο ε'να' ή καλλίτερη
τροφή τοΰ έργανσμοο αας.
—Ό άν·3ρας μου ε!να·. μ.ελα*;"/ο-
λικδς γιατί ύπάργει κρίσις στήν
Άμερική, ν.αί προβλέπει μεγάλες
οίκονομίκές καταστροφές. Καί έγώ
ί ΰ
ρ
ιο£μ τού.
λλί
εί·μ.α! φη μ
—Δέν Οόίτανε καλλίτερο νά το3
νες λίγο 6άρρος και νά ησοϋν
ό εΐίθ^ρη άαα έρχεται το 6ρϋι»
στό σηίτ:, γιά νά ξεκον»ραστ)η άπο
την δονιλειά τοο; Άντί νά κλα'ιτε
κα· οί 8υό σας γιά την οίκονομική
μα άπό μ.ά φτρ,
λίγη μονισικτ) έσν» πον» παίζεις τόσο
ώραίο ^ιάνο, θά το5 εκανες νά ξ*-
ά τής μ!χ.ροστενοχώριε:, «οί»
άά "Οσο γιά τα τ.σ>.-
έξ ύ η
σα της κάθε ένθοοσιασμό καί τα
*ιιδάσ/4! αώς πρέπεί νά φέρωντα-
.αί τί άχαιτεϊ ή έθιαοτ;πια, γιατ:
έν τα δίίε-,ς Ινα διάλειμμα γιά νά
και
δέν
Ή δεστοινίς Σουξάννα Πόλλαρδ, έξ θύΐλλιαμσμπουργκ, τής Βιργινίας, 25
έτών, θυγάτηρ τού Κυδερνήτου Τζών Γκάρλαντ Πόλλαρδ, τής Βιργινίας.
Εκλεγείς μίαν δωδεκαριάν με-
■άλες καί ττρογγυλές χατάτες, ττις
,.αθαρίΐε'ς καί τής άνοίγεις μέ Ινα
κ,ουταλάκι των ριζών, εχει μίαν φάρ-
σαν ά καννέλλ καί μέ Ινα χωνί τάς
γεμί,.εις, κόπτε'.ς ολίγον λάρϊον φέ-
τες ν.ν τάς σκίχάζεις, τάς δάζεις
εις Ινα πλασοτέ, τάς δρέχει μέ
ζού, τάς σκεπάζεις μέ Ινα χαρτί
καί μέ τό καπάκι τοΰ πλασοτέ τάς
δάζεις είς τον φοΰρνον, άπό, καιροΰ
είς καιρόν τάς ποτίζεις με τό κουΐ-
* των, καί δταν ψηθοΰν τάς σερ-
6ίρε·ς ώς γ·αρνιτούρα τοό κρέατος
_ίέλινο μ& κρέας αύγολέ-
μονο.
Τό σίλ'.νο μέ κρέας αΰγολέμονβ
γίνετο". όπως %α οίλλαι έντράδ·αι
Μέ τήν διαφοράν δτι είς τό σέλινο
θά προσθέσωμεν 2—3 κρεμμύδ'.α πε-
ρσσότερα καί ότι χροτοϋ δάλωμεν
τό σέλινον είς τό κρέας, θά τό
πλύνωμεν καλά, θά τό κόψωμεν είς
μικρά τειιάχια καί θά τό ζεματί-
σωμεν. "Ως κρέας ειμπορούμεν νά
χρησιμοποιη^τωμςν χοιρινό, άρνιοΰ ή
μοσχαριοΰ.
ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
κάνει ή Θέλησις! σκέφθηκα, καί ε¬
περίμενα τής έκμυστηρεύσεις της
φίλης μυ.
Νΐέ φίλη« γλυκά μ' Ινα χαμό-
•ελο ποΰ φώτίζε δλόικληρη και μοΰ
ς μμ
ξοϋν καί νά γελάσοον;
Εχεις £ίκαιο Νταίζη. νά άκούσ*)
τής σν»;χβθ'θλές σον». "Ο— μπορώ θά
βιάσω τον έχιτό μου. ·Δώα··έ ψιο^ δι»
μί,νες καιρό. Καί ΰστερα ελα νά
πάρονιμε τσάί Θά σοΰ πώ τί έχον»
και Θά αε ένθαρρύν^ς στήν κα·.νού
ρια μιν» αποστόλη.
Τήν ε!?α χρο λίγ-ες μ.έ?ες. Ή
Σν.τ-άννα ε·γί Άϊταμοοΐωθη. ΤΊ 2έν
ε:πε:
—-Φανταζόμουνα χώς ζούσαμε σ'
ενα ή$αίστειο καλή μου Νταίζη.
Άλλά σκ4φθηκα πώς άμα κανείς
άπολαμδάντ^ μιά σχετική ευτυχία,
εΐνα·. έ'γκλημα νά γκρινιάζη χωρίς
λόγο καί νά στενονωρη τούς άλ-
λους. Πόσο εΐχες ϊικηο. Πρέπει νά
διώχνοϊίμε τής μελαγχολικές ίδέες
χον» μάς κάνουν δυστυχισμένες. Ή
ζωή ε-ίναι πάντα ώμορφη άμα ξέ-
οουμε νά άνακαλύίττουμε τήν ώμορ-
φιά της. Άμα θέλουμε νά τήν καλ-
λιτερϊύσουμί δέν θά τό έπιτύχουμε
μέ τα ϊάκρυα χαί τήν γκρίνΐα.Νταί-
ζη, θά σοΰ χρειοστώ τήν ευτυχία τοΰ
σπ:τ·ο3 χου.
ΝΤΑΙΖΗ
ΑΙ ΑΣΒΕΝΕΙΑ|^ΤΟΜ»ΤΟΣ
Ό έν τη πόλει Ν. 'Γόρκη Δρ,
Σίρλεϋ Β. Γουί5ν, ΰγειονομικός ϊπί*
τροπος, έν όμιλία τού διά ραίιθγώ·
νού, μέ Θέμα «άπομακρύνατε -Λ
σπέρματα τώ/ άϊθενειών άπό τό στό-^
μα σας> έκαμε τάς κάτωθι π:ο-
τροπάς:
1.-—'Κρατείτε τόν βήχά σας /αί
τα φταρνίσματα διά τόν εαυτόν σας.
Τό μανδήλιόν σας θά σας δο<·,0·5 πρός τουτο. 2.—·Μή οιλείτε τα παιδία ,ϊίς τό υτόμίί. Ά.— Πλύνετε τάς χείρας ΐας πάντοτε πρό τοΰ φαγητοΰ καί 7.x» τόπιν οίασδήΐίοτε εργασίας. 4.—.Κρατείτε τάς χείρας σας μ*· κράν τοΰ στόματός σας όσον τό 3υ% νατόν περισοότερον. 5.—Μή έπιτρέπετε είς τα τέ"/-νί σας νά θέτουν τροφήν τίνα ή ζαχχ- ρωτόν είς τό στόμα των, εάν τί} ε^χε χρησψοποιήσει ά'λλο παιδίον. 6.— Μή έπ'.τρέπετε είς τα τέ· κνα σας νά λάδουν άπό τό εδαφος τα παιγνίδια των καί νά τα.θέτουν. είς τό στόμα των. 7.— "Οταν τρώγετε εξω, έκΛ«« γετε χάντοτε τό κοίθαρόν έστιατδ* ριον. · 8.— Πλύνετε τα πινάκ'.α έντό^ σαπωνούχου θερμοΰ δδατος καί ν.α* τόπιν ξεπλύνατε αΰτά εν π-ρός νί, έντός δεδρασμένο; καθαροΰ ύδατος. Τό πλύσιμον των π'.άτων είναι ό·/λη» ρόν, άλλά τυγχάνει εν έκ των μάλ¬ λον άποτελεσματικών μέσων πρός] πρόληφ',ν των σπερμάτων των άτθε-· νειών άπό τοΰ νά εισέλθουν είς τ^ σώμα διά τοΰ στόματος. 9.— Θέσατε τα πιάτα μετά τΐί πλύσιμον είς στεγνόν μέρος καί ά- φήσατέ τα νά στεγνώσουν είς τδ* άέρα. Ή μεθοδος αυτή είναι καλλι· τέρα άπό τό<ςκούπισμά των διά χεο· ρομάκτρου. 10.— Πίνετε άπό καθαρά φλϋ» τζάνια καί ποτήρια. Άλλως καί τό καθαρώτατον ύδωρ έν τώ ν.ότιφ δέν είναι άσφαλές. Έκλεκτά βίίλία εχει μόνον Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έβνικοϋ
Β
.
«ΕΘΝΊΚΟν ΚΗΡΥΞ»- ΚΥΡ1ΑΚΗ. 35 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
24
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ίΙΑΑΟΣΙΪ ΠΦΕΑΙΜΟΙ. Β.ΒΛΙΟΝ
Ο _4
Θά δοθούν σχεδόν χάρισμα άντΛ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ιΥΙΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωϊ εως τό βράδυ, άγωναζόμεθα καί μοχθοΰμεν, φυσικά διά
κάποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτησωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ένας μας σ' αχττην την ζωήν εχει τό δι¬
καίωμα, δχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται αν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τυγχάντ). Καθένας μας 2χει τό δικαίωμα νά' είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεϊ νά είξεύριι πώς καί ΓίΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί¬
ον. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοΰ μυαλοϋ μας άπό την διαρκή δίνην είς την
όποιαν τό ρίπτομεν. Διά τής αναγνώσεως τοϋ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μάς έκδουλεύσυ καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση., ούτω καί τό πνεΰμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η¬
λ ο υ πνευματικής τροφής νιά νά δυναμώντ). Καθημερινώς, ποίσυς βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
στήν ζωήν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνπ κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. ΑΊ
γνώσεις έκείναι πού μάς είσάγουν άμέσως είς έν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας.
Διά την ευτυχίαν μας, λοι-πόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαλείτερον κέρδος άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα της
ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι-
βλίων», τα όποΐα εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωι
αυτών βιβλιαρίων, άποτελουμεναι άπό τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόνια μάς δεικνύει είς τί έγκειται
έκεϊνο πού όλοι μας ζητονμεν καί τό οποίον τόσοι λίγο* χατέχομεν:
«Εύτνχίαν>.
ΤΑ ΑΝΘΗ
(Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων
καί λιπασμάτων. Προςρύλαξις καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσικαί συνθήκαι τοϋ λαχανοκήπον. Καλλιέργεια
κυριωτέρων λαχανικών. "Οδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νέα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαφος. Σπορεία. Καλλιέργεια.
Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρηστς. 'Εχθροί τού καπνοϋ. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
<Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί όργανικαΐ ούσίαι. Τα φυτά. Ζώα. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα. Ο ΕΟΝΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΓ (Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προϊόντα. Κτηνοτροφία. Όρυκτά καί μέταλλα. Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Μ ΑΙΩΝΑ (Π. Καοολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριοη επί της εξελίξεως των Εΰροκταϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογτκης απόψεως. Βιενναία Συνθήκη. 'Ελληνική Έπενάστασις' τού 1821. Ό Κριμαϊχός πόλεμος. Ή "Ελλάς 1830—1900. Η ΕΛΑΙΑ (Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. 'Εχχεντρισμό;. 'Ε- λαιοσυλλογή, κλπ. ΟΡΗΣΚΕΙΑΙ (Δ. 2. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ένδιαφέρουσα χεριγραφή των διαφόρων θρησκειών υπό τόν "Ηλιον. Ο ΚΥΝΗΓΟΣ (Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτική δσκησις. Έκλογή καί χειρισμός όπλου. Ύγιεινή τοΰ κυνηγίου. Κννηγετικοί σκύλλοι. ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ (Ι. Π. Δοανίδου). Πετρώματα. Όρυκτά. Μεταλλεύματα, όρυχεία, λατομεϊα. ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. 'Απολιθώματα. Κογχύλια. Καρποί καί σπόοοι. Ξϋλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα. ΗΓΗ (Π. Ε. Πρωτο;ταπαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα- τα. 'Εσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τής Γής.— Προ- ϊστορικά ζώα (Ίχθνόσαυροι, Μεγαθήριο κλπ.) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ (Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς της σηοοτροφία;. Ή μέταξα εις την 'Ελλάδα καί Ρώμη-ν. Μεταξο&ομηχανία. Ποόο&οι. Βιομηχα- νικαΐ βελτιώσεις. ΤΑ ΘΗΡΙΑ Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γ<ΐλλικοΰ, άπό τα σναγ-νώ- σματα τού Γάλλον συγγραφέως Ρβυΐ ΒβΓί. Δίδει γραςρικωτάτην πε¬ ριγραφήν κννηγίων άγρίαχν ζώιον: λε'οντος, τίγρεως, έλέφαντος, ρι- νοκερου, κλπ. ΤΑ ηΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ (Ν. Χ. Άποστολίδου).—Είδη. "Ήθη καί εθιμά το»ν. Άγώνές τ«ον κατά τής^ ιδικής των βιοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα πεθίγραφή τίίς έν γένει υπάρξεώς των. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝ0ΤΡ0Φ0Σ (Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίσνος, ό 6οΰς, τό ποόβα- τον, ή γίδα, ό χοϊρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τής διατηρήσεως, προφυλάξεω; καί εκμεταλλεύσεως αυτών. Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡίίΙΠΑΝΟΣ (Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. Έκ- στρ,ατεϊαί τού. Αΐχμαλωσία καί τραγικον τέλος. ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ (Διήγημα έκ τοΰ Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμενο ά'Λ'ό διηγηματάκι, τό οποίον Θά σάς ξεκουράση καί θά σάς εύχαοιστήστ) Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ν (Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέοων ήγεμόνων τοϋ Έλληνικοΰ "Εθνους, δν μετά θαυμασμοΰ άτενίζϊΐ όλόκληρος δ πεπο- λιτισμένος κόσαος. ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ (Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει¬ τέρον ύπάρξεων τοΰ 18ου αιώνος. Συγγράμματα καί άνέκδοτα. Ά|ί- ξει πολυ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας. Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ (Κατά τό Αγγλικόν). — Περιγροφή τή; ζωής μιάς των ευγενεστέ¬ ρων κώ πλουοτωτερων νυναικείων ψυχών, ήτις κατέχτηοε την συμπά¬ θειαν τοϋ λαοϋ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμου ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑΝ (Στ. Π. Κυριακίδου).— Γενπκή ε*ννοια τής λαογραφίας. Ή Γννή ώ- δημιουργικόν στοιχείον. Τό παοαμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία μό>
γοι και μαγιστρες.
Ι
Ή τιμή «κάβτου βιβλιαρίον είναι $Ο.ν8, άλλά δία ν* έκποιή-
βωμεν ταχέως τάς ύπολειπομένας ολίγας αύτάς σειράς, ώρίσαμβν
την τιμήν έκάστης βειράς («^ έν δλω βιβλία) «ρ6ς..............
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ 8βΤθΟ
$3.95
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την όποιαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επί τοΰ
κάτωθι Δελτίον παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστροφής τοΰ ταχυδρομεί-
ου—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοΰ ταχυδρομικοΰ δέματος.
"Εξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ^ΆΤIΟΝΑ^
140 νε5ΐ 261η
Άξιότιμοι Κύοιοι:
, Νβντ Υογκ α»ν.
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πολι?.........*·....................Πολιτεία . ..
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, εύανάγνωστα, πρός ά,ποβυ'γήν
Ι , « ""τ,;
-την ά?χή β{
«ιβ»νβ
Χρι,τος
Π ε
7? ^οόνια 4
ραίϊου; «Ο Ί^λ»
ιμο«ιο Ινα -£
νβ τσαχιζο^ν τ&
ττ'. ϊεν εδρεναν τα
, ο! ί
! ΖΡ'«« %«7«νβν δλιγ
«βλογβι 7.3«_ ξεχνώντας
νορ«»!5 τού ληστου,
λάβϊί
νϊ· ( συνβημ»
:~~—> των άλλων είχαγ '^
|ή»« «5 ίν «ρωτ^ές μ^
Εχ^νβν στα μα-.·α των ^·μ-Μ
το·ος άΐίέσττ, 2αλελϋΐιέ'νο μ ϊι,
γ.ζ τα πρατοϋσαν εχεΐτα, νί ;Γ
ττήν χΐτάΐτασι αυτή,
έγκλημ»
τε στον
Οί χνθρω·"! αύτοΙ
τονς σεμνοΰς χ:
έξετρέχοντο χοτί η Ι^ι
2. Μεθούσανε σάν χτηνη, ϊι
σέ κάθί ε'ίοο; ϊ».
λασία χά: χραιχί/.η. Δίετχέΐΐ^
νωνιχής ^τοστάβμης, τας ότοίις,Β
• * *
'Αοο3 ομως οί ΔονατιαταΊ 'φ-
πειά ίπο τί ατίμχ κ*! χά τί
ϊβν ύιτηρχε χειϋ τί*
χοϋ νά τοίις 2ίν— νμ.
εναντίον τοϋ Βίον έη·
τού των χά! ζητο'ότανε τίιν Οάνΐτΐ
το·^ς αβ την ίίια μανία με την ο¬
ί τ> τ^ν Ι?'.ναν στούς άλλοις.
Ένέτχηψί μέ άλλοις λόγοις:
'τοΰς ή έΐίδημία των λ;γοώ»
7?'.χών αύτοχτον.ών.
Άλλο: άνέία:ναν χκά όμ^'!
καί άζο έν.εΐ «πηίούσΛν στό «νόν,
άλλοι άναδζν ?ωτίές στής όβ«5
έπεφταν σάν τής α^γες χιι γ^
κάΌί^νο, 3λλοι οέ Μλ! ς-
μέσβ ϊτή' «άλατσα χά! »«■
«!■
αιά
λύ~ζ το
γόντουσαν. , ,
"Οσοιάποαύτοΰς ήθελον να α*
ν~ήσοτ> τόν τίτλον τού Ο«Ρ«Ρ6?·
τ: ?ΐ2κή>ΰτταν βώτδ χρ^ϊτΜί*
-οϊϊεάτας των οί ότοίοι
ν?ϊωμέ<Λΐ νά ΰ *»:λ«κά, νά τοΰς το·1ς κο:μί>ν σέ
■Α7Ϊ νά ν»
γινοτχ/ ,^'* Ι
λετή κατά το Ιιΐανν-'
ν'νότΐν τι έχο^ϊΐί αντ)ρω
τίελλών 3ΐ>ιω' *λι'—'-," „ ,λ,(
ή" αιρεσίς των. 'Ετ»· βι 5!Οί,'.;
Λίνβτκττών χββτ,χβν, ***." ^
ίόγμ» «ος *α. 3έν ««!«"«"':
Τώρα μέ τό ξεψτχι^
των λουλουδιών πού α
καί γύρω μας μοσχρΑ
χαί ώμορφιές σκορπον,<ταν. Τώρα πού μαθρο φθινοπωριοΰ καΐ 0τή φωλη μοιρολογεί τ' άηδονι. τού Τώρα ** οί χλώνοι καί των βεν^ων τα χλωμά Ρτή γή μ* τα
.
«ΕΘΝΊΚΟν ΚΗΡΥΞ»- ΚΥΡ1ΑΚΗ. 35 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
24
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ίΙΑΑΟΣΙΪ ΠΦΕΑΙΜΟΙ. Β.ΒΛΙΟΝ
Ο _4
Θά δοθούν σχεδόν χάρισμα άντΛ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ιΥΙΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπό τό πρωϊ εως τό βράδυ, άγωναζόμεθα καί μοχθοΰμεν, φυσικά διά
κάποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτησωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ένας μας σ' αχττην την ζωήν εχει τό δι¬
καίωμα, δχι μόνον νά μοχ% άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αύτό έξαρτάται αν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τυγχάντ). Καθένας μας 2χει τό δικαίωμα νά' είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεϊ νά είξεύριι πώς καί ΓίΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των καταλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί¬
ον. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοΰ μυαλοϋ μας άπό την διαρκή δίνην είς την
όποιαν τό ρίπτομεν. Διά τής αναγνώσεως τοϋ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μάς έκδουλεύσυ καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση., ούτω καί τό πνεΰμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ η¬
λ ο υ πνευματικής τροφής νιά νά δυναμώντ). Καθημερινώς, ποίσυς βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
στήν ζωήν; Τούς άμαθείς, ή έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάνπ κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. ΑΊ
γνώσεις έκείναι πού μάς είσάγουν άμέσως είς έν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας.
Διά την ευτυχίαν μας, λοι-πόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαλείτερον κέρδος άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα της
ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι-
βλίων», τα όποΐα εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωι
αυτών βιβλιαρίων, άποτελουμεναι άπό τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόνια μάς δεικνύει είς τί έγκειται
έκεϊνο πού όλοι μας ζητονμεν καί τό οποίον τόσοι λίγο* χατέχομεν:
«Εύτνχίαν>.
ΤΑ ΑΝΘΗ
(Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων
καί λιπασμάτων. Προςρύλαξις καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσικαί συνθήκαι τοϋ λαχανοκήπον. Καλλιέργεια
κυριωτέρων λαχανικών. "Οδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νέα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαφος. Σπορεία. Καλλιέργεια.
Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρηστς. 'Εχθροί τού καπνοϋ. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
<Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί όργανικαΐ ούσίαι. Τα φυτά. Ζώα. Αί τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα. Ο ΕΟΝΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΓ (Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προϊόντα. Κτηνοτροφία. Όρυκτά καί μέταλλα. Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Μ ΑΙΩΝΑ (Π. Καοολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριοη επί της εξελίξεως των Εΰροκταϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογτκης απόψεως. Βιενναία Συνθήκη. 'Ελληνική Έπενάστασις' τού 1821. Ό Κριμαϊχός πόλεμος. Ή "Ελλάς 1830—1900. Η ΕΛΑΙΑ (Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. 'Εχχεντρισμό;. 'Ε- λαιοσυλλογή, κλπ. ΟΡΗΣΚΕΙΑΙ (Δ. 2. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ένδιαφέρουσα χεριγραφή των διαφόρων θρησκειών υπό τόν "Ηλιον. Ο ΚΥΝΗΓΟΣ (Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτική δσκησις. Έκλογή καί χειρισμός όπλου. Ύγιεινή τοΰ κυνηγίου. Κννηγετικοί σκύλλοι. ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ (Ι. Π. Δοανίδου). Πετρώματα. Όρυκτά. Μεταλλεύματα, όρυχεία, λατομεϊα. ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. 'Απολιθώματα. Κογχύλια. Καρποί καί σπόοοι. Ξϋλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα. ΗΓΗ (Π. Ε. Πρωτο;ταπαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα- τα. 'Εσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τής Γής.— Προ- ϊστορικά ζώα (Ίχθνόσαυροι, Μεγαθήριο κλπ.) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ (Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς της σηοοτροφία;. Ή μέταξα εις την 'Ελλάδα καί Ρώμη-ν. Μεταξο&ομηχανία. Ποόο&οι. Βιομηχα- νικαΐ βελτιώσεις. ΤΑ ΘΗΡΙΑ Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γ<ΐλλικοΰ, άπό τα σναγ-νώ- σματα τού Γάλλον συγγραφέως Ρβυΐ ΒβΓί. Δίδει γραςρικωτάτην πε¬ ριγραφήν κννηγίων άγρίαχν ζώιον: λε'οντος, τίγρεως, έλέφαντος, ρι- νοκερου, κλπ. ΤΑ ηΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ (Ν. Χ. Άποστολίδου).—Είδη. "Ήθη καί εθιμά το»ν. Άγώνές τ«ον κατά τής^ ιδικής των βιοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα πεθίγραφή τίίς έν γένει υπάρξεώς των. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝ0ΤΡ0Φ0Σ (Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίσνος, ό 6οΰς, τό ποόβα- τον, ή γίδα, ό χοϊρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τής διατηρήσεως, προφυλάξεω; καί εκμεταλλεύσεως αυτών. Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡίίΙΠΑΝΟΣ (Π. Καρολίδου).—Βιογραφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. Έκ- στρ,ατεϊαί τού. Αΐχμαλωσία καί τραγικον τέλος. ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ (Διήγημα έκ τοΰ Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαριτωμενο ά'Λ'ό διηγηματάκι, τό οποίον Θά σάς ξεκουράση καί θά σάς εύχαοιστήστ) Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ν (Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέοων ήγεμόνων τοϋ Έλληνικοΰ "Εθνους, δν μετά θαυμασμοΰ άτενίζϊΐ όλόκληρος δ πεπο- λιτισμένος κόσαος. ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ (Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει¬ τέρον ύπάρξεων τοΰ 18ου αιώνος. Συγγράμματα καί άνέκδοτα. Ά|ί- ξει πολυ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας. Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ (Κατά τό Αγγλικόν). — Περιγροφή τή; ζωής μιάς των ευγενεστέ¬ ρων κώ πλουοτωτερων νυναικείων ψυχών, ήτις κατέχτηοε την συμπά¬ θειαν τοϋ λαοϋ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμου ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΑΟΓΡΑΦΙΑΝ (Στ. Π. Κυριακίδου).— Γενπκή ε*ννοια τής λαογραφίας. Ή Γννή ώ- δημιουργικόν στοιχείον. Τό παοαμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία μό>
γοι και μαγιστρες.
Ι
Ή τιμή «κάβτου βιβλιαρίον είναι $Ο.ν8, άλλά δία ν* έκποιή-
βωμεν ταχέως τάς ύπολειπομένας ολίγας αύτάς σειράς, ώρίσαμβν
την τιμήν έκάστης βειράς («^ έν δλω βιβλία) «ρ6ς..............
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ 8βΤθΟ
$3.95
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την όποιαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επί τοΰ
κάτωθι Δελτίον παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστροφής τοΰ ταχυδρομεί-
ου—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοΰ ταχυδρομικοΰ δέματος.
"Εξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ^ΆΤIΟΝΑ^
140 νε5ΐ 261η
Άξιότιμοι Κύοιοι:
, Νβντ Υογκ α»ν.
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πολι?.........*·....................Πολιτεία . ..
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, εύανάγνωστα, πρός ά,ποβυ'γήν
Ι , « ""τ,;
-την ά?χή β{
«ιβ»νβ
Χρι,τος
Π ε
7? ^οόνια 4
ραίϊου; «Ο Ί^λ»
ιμο«ιο Ινα -£
νβ τσαχιζο^ν τ&
ττ'. ϊεν εδρεναν τα
, ο! ί
! ΖΡ'«« %«7«νβν δλιγ
«βλογβι 7.3«_ ξεχνώντας
νορ«»!5 τού ληστου,
λάβϊί
νϊ· ( συνβημ»
:~~—> των άλλων είχαγ '^
|ή»« «5 ίν «ρωτ^ές μ^
Εχ^νβν στα μα-.·α των ^·μ-Μ
το·ος άΐίέσττ, 2αλελϋΐιέ'νο μ ϊι,
γ.ζ τα πρατοϋσαν εχεΐτα, νί ;Γ
ττήν χΐτάΐτασι αυτή,
έγκλημ»
τε στον
Οί χνθρω·"! αύτοΙ
τονς σεμνοΰς χ:
έξετρέχοντο χοτί η Ι^ι
2. Μεθούσανε σάν χτηνη, ϊι
σέ κάθί ε'ίοο; ϊ».
λασία χά: χραιχί/.η. Δίετχέΐΐ^
νωνιχής ^τοστάβμης, τας ότοίις,Β
• * *
'Αοο3 ομως οί ΔονατιαταΊ 'φ-
πειά ίπο τί ατίμχ κ*! χά τί
ϊβν ύιτηρχε χειϋ τί*
χοϋ νά τοίις 2ίν— νμ.
εναντίον τοϋ Βίον έη·
τού των χά! ζητο'ότανε τίιν Οάνΐτΐ
το·^ς αβ την ίίια μανία με την ο¬
ί τ> τ^ν Ι?'.ναν στούς άλλοις.
Ένέτχηψί μέ άλλοις λόγοις:
'τοΰς ή έΐίδημία των λ;γοώ»
7?'.χών αύτοχτον.ών.
Άλλο: άνέία:ναν χκά όμ^'!
καί άζο έν.εΐ «πηίούσΛν στό «νόν,
άλλοι άναδζν ?ωτίές στής όβ«5
έπεφταν σάν τής α^γες χιι γ^
κάΌί^νο, 3λλοι οέ Μλ! ς-
μέσβ ϊτή' «άλατσα χά! »«■
«!■
αιά
λύ~ζ το
γόντουσαν. , ,
"Οσοιάποαύτοΰς ήθελον να α*
ν~ήσοτ> τόν τίτλον τού Ο«Ρ«Ρ6?·
τ: ?ΐ2κή>ΰτταν βώτδ χρ^ϊτΜί*
-οϊϊεάτας των οί ότοίοι
ν?ϊωμέ<Λΐ νά ΰ *»:λ«κά, νά τοΰς το·1ς κο:μί>ν σέ
■Α7Ϊ νά ν»
γινοτχ/ ,^'* Ι
λετή κατά το Ιιΐανν-'
ν'νότΐν τι έχο^ϊΐί αντ)ρω
τίελλών 3ΐ>ιω' *λι'—'-," „ ,λ,(
ή" αιρεσίς των. 'Ετ»· βι 5!Οί,'.;
Λίνβτκττών χββτ,χβν, ***." ^
ίόγμ» «ος *α. 3έν ««!«"«"':
Τώρα μέ τό ξεψτχι^
των λουλουδιών πού α
καί γύρω μας μοσχρΑ
χαί ώμορφιές σκορπον,<ταν. Τώρα πού μαθρο φθινοπωριοΰ καΐ 0τή φωλη μοιρολογεί τ' άηδονι. τού Τώρα ** οί χλώνοι καί των βεν^ων τα χλωμά Ρτή γή μ* τα
"·.....■■«···......ΐη
Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ
ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
■ τ,ον Καοηάνη τό Καπηλεΐον,
«ου εγίνοντο αφόονοι σπονδαί είς
Ι. Διόνυσσν. έσύχναζον καί τίνες
Ιαλοί σιμά είς τούς δικούς μας,
| τσύς όποίους είχαν φιλικάς σχέ-
Ι' Άλλ' οί πλέον άχώριστοι ή-
ίν'ό Αντώνιος Άλβέρτος, Σικε-
Ιτης άπό την Κατάνην, μέ ήλιο-
Γή Έλληνοϊταλικήν δψιν, φέρων
|ν λ«6αν της Αΐτντ^είς την μορ
1 ν καί είς την ψυχήν, σφραγιδο-
ος, καί έν μέρει καλλιτέχνης-
|Σα6βατΐνος, ή Σαλβατώρος, ή
■'λβος, ή Σάββας, ή 'Εβραϊος άπό
ν Κέρκατραν, ομιλών ίκανά;
Ιώσσα;, καί εξασκών πολλάς τέ-
1α;· καί δ Λύσανδρος Παπάδιο-
Ιστις, άπό τούς δι-/.ούς μας.
Ι Τρείς δνθρωποι, τρία θρη-
Ιεύματα, τρείς φνλαί. Ώ; κοι-
Ιν γνώρισμα είχον μεγάλην κλί-
■ν είς τα γισυβέτσ α, τα δποϊα πα-
Κγγελλον είς δλους τσύς γειτονι-
ρύ; φούρινσυς μέ μακαρόνια πολύ
,νδρά, ραβδωτά, τα όποία τινές
>μαζονν δέν ήξεύρω διατί, σέ-
α. Ό Αντώνιος Άλμπέ,ργος:,
|ρίν άκόμα δ Σάββας αρχίση νά
ταβυβάζη είς τα πιάτα, προήρπα
κατά τό ρήμα τοϋ Σαμοσατέως,
ι ολίγα ζεστά καυτά μέ τα δά-
;υλα.
'Επερίσσενεν δμως πάντοτε με-
,ς καί δι' άλλους Ίταλσύς, δσοι
ρχοντο κατόπιν δ Άντζελο Μασ
(ίνις άμαξοπηγός· δ υψηλάς καί
Εράστιος Πίντο, η Πίνδος, δσ-
: ώς κυριώτερον έπάγγελμα κατά
ιύς χρόνους αύτούς της παρακ-
ς, είχεν, αμα έπλησίαζε λαΐκή τις
Ιορτή, νά πέρνη σημειώσεις άπό
ής γειτονιές, καί νά σνντάττη κα-
ΐίλογον, ποϊοι καί πόσοι έώρτα-
ρν, Γιάννηδες, λ, χ. Γιώθ'γηδες,
^ Κωνσταντηδες· ή ποϊαι καί πό-
αι Μαρίαι ή 'Ελέναι ή Κατϊναι·
αί την πρωίαν τής εορτής, νά ό-
Ιττγτ) τόν νίασόν τού, τσύς πλανο-
Ιίοιις μουσικούς, είς τα πρόθυρα,
Ιίς την σκάλαν τής οίκίας τσϋ έ-
Ιρτάζοντος τ* δνομά τού, διά νά
'-άσουν χαρμόσυνον μέλος, καί
>ουν ώς αμοιβήν χαρτίνην δραχ¬
μήν ή δίδραχμον.
Μαζύ μ' αύτούς ήροχετο καί
λλος Ιταλός" Αντώνιος, ώς έ-
ΐάγγελμα έχων τα έμπετάσματα
Ιαί τόν εύτερσπ,σμόν οίκιών ή δω-
Ηατίων. Καί σιμά είς τούτους είς
•'έρων παλαιός Ίταλοκεροα·ραϊος,
ατασκευαστής έστιών καί έπιχρί-
^της, ό μπαρμπα-Νιόνιος δ Πού-
"Ολθ! τόν εγνώριζον τόν Ίσρα-
λιτην Σάλβαν η Σαββατϊνον. Είς
Ιονς ϊΐϊχε προσφέρη έκδουλεύ-
ίεις. Ο^πλεϊστοι εξ δλων συτ' έπά
|ον|ν ποτέ είς την Φραγκοκκλησιάν.
Μονον δ Αντώνιος Άλμπέργος
Ιχκλησιάζετο άπαξ τοΰ ΙτουςΓτήν
^ραν τοΰ Πάσχα. Ό γέρων
Ιοιπης καίτοι δυτικός, ,έμίσει
■"""Τα τοΰ «φλάρους», όπως τούς
"ν, εναοτε θε είσήρχετο εί;
ε - ■ -ούς ναούς. Την" ημέραν
ΐου Πασχα των ΌρθΌδόξων, τό
17.8 ταξιμον νά όοοιπορη πεζός
?* τάς Αθήνας είς τό Π ειρ^
:μα Ινυκτωνε τό Μέγα Σάββατον
, |« ν ακούση την Άνάστασιν είς
|ον ναόν τοϋ Άγίου Σπιιρίοωνος.
|««τρεφεν ώς Κερκυραϊος εύλάβει-
Ρν εις τόν Άγιον.
Οί άλλοι, βλάσφημοι, ύβρισταί,
^ο ρΐο ΟΟΝίΕκαί ΌΙΟ ΡΟΚ
. εις τό στόμα, ήσαν κατά τύ
*ν ή ήττον δθρησκοι. Άλλ'
' ο Σαλβατώρος η Σαββατΐνος
ΐε. καί δέν ήτο παρων, τόν έ-
νευον απλώς διά της φρά-
, ΟϋΕΐΧΕ ΕΒΕ.Ε, έκεϊνο;
ρΐο
Κοιν-ως είς τού; δικού_ μα- 0
σραηλιτης ήτο γνωστάς υπό τό
νομα Σά66ας. «Ολίγοι ήξευραν
|τι ^ο 'Ε6ο«ϊος. Είς τινας ό ίδι-
Ι? εΐχε διηγηθή ότι ή οίκογένειά
<% προσέ>.θη είς τόν Προτε
ντισμόν κα1 εΤχε δε/θή τό 6ά
κα1
6ά-
πΤΙ,σμα,^,ρ(ίντισμα έν Κερκύρα.
Αλλ^ είς τόν Λύσανδρον Πα-
παδιονύσην δ μπάρμπα - Πούπης
δστις εφαίνετο νά γνωρίζη καλά
ως συμπατριώτην τού τόν Σάλβον,
είχεν είπη βτι ούτος ήτο Λίχος —
ουτε κάν 'Εβραίος σωστός1· ΤΤΝ
ΕδΤΑΕΌΟ ΕΒΚΕΟ.
Μίαν φοράν, ήτο την 5 Δεκεμ-
οςηου, δ μπάρμπα - Νιόντος ηρώ¬
τησε πονηρως τόν Σα&βατΐνον.
(— Ντούγκσυε, άμίκο... τρατ·
τάρει σήμερα; Δέν εχεις τ' δνομά
σου:
Τουτο έπειδή ήτο ή μνήμη τού
Άγίου Σάββα. Καί συγχρόνως δ
γέρων επαιζε την ματιάν προσβλέ-
πων τόν Λύσανδ,ρον. Άργότερα
έξήγησε πρός αυτόν, δτι τό κα-
θαγτό δνομα τοϋ "Εβραϊοι* ήτο, ώς
φαίνεται, Σαμπατίν, άλλά διά νά
φαίλτται τάχα ώς χριστιανός είς
τσύς πολλούς, τούς άδιαφόρους καί
μή πολυπραγμονοϋντας, είχεν εί¬
πη ότι εκαλείτο Σάββας. Ύπάρ-
χουν αλλοι, είπε, φέροντες δνομα
Ίακωβ ή Άσήρ ή Γιούδα, οΐτινες
έρωτώμενοι πώς δνομάζονται, διά
νά φαίνωνται μέν ώς χριστιανοί,
άλλά νά μή πατώσ! καί την θρη-
σκευτικήν των συνείδησιν άπαντώ-
σιν Ηλίας ή Ζαχαρίας, έκλέγον-
τες μέ τρόπον μαστορικόν καί σο-
φιστικόν, δνομα κοινόν είς τα δύο
θρησκεύματα.
Άλλ' εΐΐς των Παπαδιβνύση»
ανεκοίνωσε ποτε δ Σάββας δτι ε-
φερ« καί τό δνομα Μποχώρ, ώς
πρωτότσκος μεταξύ των άδελφων
τού καί δτι ήτο έκ τής φυλής τσϋ
Λευΐ.
— Καί ΰπάργσυν άκόμη φυλα',:
ηρώτησε δύσπιστος έκείνος.
Ό Σάββας μετά τινος δισταγ-
μοϋ κατένευσεν.
Κατά τάς ώρας τάτν ρεμβασμών
δταν δ αν^ρωπος έποτίζετο «οΐνον
κατανύξεως», δπως λέγει δ ψαλ-
μός, κ' έκάθητο μόνος παρά την
γωνίαν, πολλάκις ήρχιζε νά νπο-
ψάλλη καθ" έαιττόν, μέ φωνήν "Αν¬
νης προσευχομένης, διάφορα μέλη
τής Συναγωγής, κα&ώς τό «Σόμερ
Ίσραέλ», καί τό «Άλλεχού - Γι-
άρ (ΑΙνεϊτε τόν Ίεχοίβά ή τόν
"Οντα). Καί πολλά ρητά άπεμνη-
μάνευε άπό τάς γραφάς, σνχνά δέ
στενάζων απήγγελλε. Κι' άβί 6έ
άμί ναδζαόσί - νι. Είτα επέφερε·
6' Άοωνάϊ άασπέ - ντ. (δτι δ πα¬
τήρ μου καί ή μήτηρ μουέγκατέ-
λιπόν με, ό δέ Κύριος* προσελάβε-
τό με).
Άλλά είς τάς σμιλητικας τού
ώρας εφαίνετο τέλειος κοσμαπολί-
της. "Ετρωγε κ' Ιπινε, σχι μέ ά-
πληστίαν άλλά μέ ακραν κοσμιό-
τητα καί ταπείνωσιν, μετά Ίταλών
καί 'Ελλήνων.
Δέν τόν Ιμελεν δν δ Χαχάμης
είχεν έπιθεωρήση τα κρέατα, η
αν ταύτα ήσαν άπό τα πρόσθια ή
δπίσθια τοϋ π,ροβάτου. Διηγεΐται
δτι άλλοτε ποτε ήτο τσαγγάρης,
αύτη υπήρξεν ή πρώτη τέχνη τού.
Εφαίνετο τώρα ώς ήλικίας 45 ε-
τών. Σήμερον, έκτός ολίγων μι-
κρομεσιτειών δπου Ικαμνε πότε πο>
λών, κατά παραγγελίαν των τα
σύνεργα, πότε μικρά τεχνήματα,
κι' ΐνίοτε τό παλαιόρρουχα διαφό¬
ρων Ίταλών, τούς δ.τοίσυς εΐχε
ρημάξη τό <κεσσάτι», κατόπιν τής έπιστρατείας της τότε, έιβσήθει τόν Αντώνιον, τόν αγνώστου έπω- νύμου, είς την εργασίαν των έμπε- τασμάτων καί εύτρεπισμοΰ. "Αλ¬ λοτε είσήρχετο ώς μισθωτος νοσο- κόμος είς <λιάα<: άορώστων Ίτα- λων, Γερμανων ίϊ Γάλλων — πρώ- ην ήθοποιών, μουσικών καί δλλων τοιούτων. Άπό τόν είρημένον Αντώνιον έκέριδιζε περισσοτέρας υβρείς, α¬ πειλάς ν-αί προπηλαν.ισμούς παρα χρήματα. Άπό τό έργον τοΰ κατ' οϊκους νοσοκόμου επαιρνε λεπτα, τα όποία τίθελε νά χαρή ύστερον έν άνέσ.ει ο·αί ραστώνη είς τό γνώρι- Ό ίατρός Β. Κ. Λάτιμερ, 64 έτών, έκ Πέντικτων, Βρετανικής Κολομδίας, όστις άπήχθη, έγυμνώθη, έκατραιιώθη καί «έπτερώθη» υπο προσωπιδοφό- ρων. Άριστερςί, ό Τσάρλες Όλιβερ, 36 έτων, υιός τοΰ πρώην πρωθυπουρ- γοϋ, Τζών Όλιδερ, όστις κατηγορεΐται μετά τριών αλλων διά την πράξιν. Λέγεται ότι ό Ιατρός εκαιιεν ασέμνους προτάσεις είς την σύζυγον τοΰ Όλι- 6ερ, ήτις ήτο άσθενής. μόν καπηλεΐον. Μόνος δ Αντώνιος Άλμπέρνο δ Κατανέζος, όστις ήτο, ώς ώμο- λόγει δ ίδιος, πολύ όριτζινάλε, άλ-^ λά πράος καί φιλάνθρωπος, εφαί¬ νετο νά τρέφτ) αληθή σταρ^'·ην πρός τόν Σαββατΐνον. Μαζύ ετ,οωγαν ϋ- ).α τα γιουβέτσια, μέ τα μακαρόνια τα χονδρά καί ραβδωτά καί δ Π α- παδιονύσης τρίτος. Οί τρείς αύτοι «τό είχαν δίπορτο». "Εκαμναν μα¬ ζύ Χριστΰγεννα &)Λ φράγκα, πρω τοχρονιάν άλά νόβα, καρνοοδαίν'α άλλά Ίταλιάνα, κλπ. Καί πάλιν μα¬ ζύ εκαμναν Χριστούγεννα άλά Γκρέκα, "Αί Βασίλη άλά βέκια, κι' απόκρηες. Κατόπιν πάλιν Πά¬ σχα άλά φράγκα, Πάσχα άλλά γκοέκα μαζύ πάντοτε. Άλλ' δ Σαβ βατίν ήτο πλέον κερδισμέν^ς άπ' όλους. Καί τάς χριστιανακάς εορ¬ τάς όλας μαζύ τους έώρταζε, καί Λοτέ" δέν ελεγε είς τσύς φίλους τού πότε αΰτός εΐχε Σκηνοπηγίαν, πότε Άζυ|ΐα, καί πότε Πεντηκοστήν. Άλλ' δμως είναι βέβαιον δτι, καί οί δνΌ, δέν θά ήθελον ποτέ νά συμ- ιιετάσχωσι των έορτών τού, καί αν εΐχε. Ό Άλμπέργος, κερδίζων άροιε- τά άπό την τέχνη,ν τού, έξώδευεν άφειδώς είς φαγοπότια καί άλλας άπολαύσεις. Ήτο χηρευμένος καί ατεκνος. "Εδυδεν είς τόν Σάλβον δλα τα παλαιά καπέλλα τού, σακ- κάκια, γελέκια κτλ. Κάποτε τοΰ έδιδε λεπτά «δανεικά κι' άγιόρ1.- στα». Μίαν νύκτα δ Σάββας ευρέ¬ θη αίφνης δστεγος. Εξήρχετο ά¬ πό ύπερώον ξενωνος, δπου εΐχε νο- σηλεΰσχι Ινα Γεςμανόν διορθωτην πιάνων. 'Εν τώ μεταξύ, δ Ίδιοκτή- της τοϋ ίδικοϋ τού δωματίου, δπου εϊχε διαρρήξη την θύραν καί τοΰ τα εΐχε πετάξη εξω ανθαιρέτως, λόγφ δτι καθυστέρει οΰο μηνών ένοίκια. Ό Σάλβας δέν εΐχε ποΰ την ν.ΐ- φαλήν κλϊναι. 'Εξεμυστηρεΰθη την δυσχέρειάν τού είς τόν 'Αλμπέο- γον. Ό Ιταλός προθύμως τοϋ προσέφερεν ξενίαν. ,'Ο κάπηλο; παρακλιθεΐ; επέτρεψε ν' άκουμβή- σηδ Σάββα; προσωοινώς τα πα- Ιραπεταμένα πράγματά τού είς ιό ύηόγειον των οΐνων, καί οί δύο δι- ηυθΐνθησαν περί ώοαν ένδεκάτι^ν είς τό οίκημα τοΰ Άλμπέργου. ΤΗταν είς μίαν πάροδον τής δ- δοΰ Α'ιόλου, πρός τό άνατολικόν μέρος. Μόλις είχον άποκοιμηθη, φωνές καί θόρυβος τούς έξύπνησε. Ό οίκοδεσπότης τσύς εκρουε την θύραν, μέ απόφασιν νά την σπάση. — Ξυπνάτε!. . . Τρεχατε!. .. Καιόμαστε! Μεγάλη φλόξ τούς έθάμβωσε, καί καπνός τονς έ'πνιγε. 'Η οίκία •είχε κολλήστ) φωτία πρός την μίαν γωνίαν, είς ενα θάλαμον πχΐ^απί- ρα άπό τό χώρισμα τό οποίον κα- τεΐχεν δ Αντώνιος. Ήτον μεσά- νυκτα περασμένα. Ό Ιταλός έφόρεσεν έν τάχει τα υποδήματα, περισκελίδα, κ' επανο- φόρι — μόνον τό κολλάρο μέ τόν λαιαοδέτην έξεχνοϋσε — κ' ηθέλη¬ σε νά τρέξ"" είς βοήθειαν. Ό Σάβ¬ βας, όστις εΐχε κοιμηθή μέ τα φο- ρέματά τού ώς εικός, όπως στρατι ώτης τοϋ μεταβατικοϋ, ώσάν^νά ε¬ γνώριζε τό μέλλον, έστάθη κ' έ- κύτταξε κατά την πόοταν, τόν δι¬ άδρομον κβί την σκάλαν. — Τώρα, ερκουααι!... Νερό εκει;... "Α, πεκκάτο! "Ολοι νά ντώσου'ΐε βοήτε'.α, εκςαξεν δ Αν¬ τώνιος. —■ Τρεχάτε, γρήγορα! Στίιν πόρτα! εκραζεν δ σπιτονοικοκύ- ρης 'Εσεΐς καί τα πράναατά σα; νά γλυτώσετε. Μή σάς μέλει γιά τό σπίτι. Καί μέ τάς χείρα; ώθει τόν Άν- τώνηον πρός την σκάλαν, κ* έτράβα πρό: τα εςω την νασσέλαν τοϋ I- ταλοΰ, την τράπεζαν μέ τα έργα- λεία, καί τάς σινδόνας τού. Ό Σάββας "επήρε τό ναπέλλο τού, καί τίδη διευθύνετο πρό; τόν διάδρομον καί ττιν έξώπορταν. — Σάλβο! Σάλβο! ντόβε βάι: εκραζεν δ Ιταλός. Ντάμι οΰνα μά νο. (Ποΰ πάς; δός μου χεΤρα βοη¬ θείας). Ό σπιτονοικοκύρης έπέμενεν ό¬ τι επρεπε νά φύγουν τό ταχύτερον. Ήτο κατά Μάρτιον. Ό Αντώνι¬ ος είχε προπληοώστι καί την τρι- μηνίαν. —-Τρέξατε γρήγοραί... Τι) πράγματά νά γλυτώστε. 'Ο Άλμπέργος εξηκολουθεί νά φωνάζτ): · ■— Μά, Σάλβο!... ονν πόκο άσ- σιστάντσα. (όλίγτγν βοήθειαν). Καί δ Έβραΐος είς απάντησιν: —ΛΙά δέν έκατάλαβες άκόμα;... νόν ά'ί καπίτο;... Νόν τσ' ε άσσ:- στάντσα, μά σικουράντσα. (Δέν ε- χει βοήθειαν, εχει ασφάλειαν) + Ώς τόσο, τοΰ άγαθοϋ Καταναί- ου έκά^σαν τα μισά ροΰχτί τού άπό την πτορκσϊάν, καί τίνα μικράΐέρ- γαλεΐα τής τέχνης τού έγιναν ά- φαντα. Άργότερα δ Άλμπέρ·γος έξωμολογεΐτο τό παράπονον τού είς τόν Λΰσανδρον Παπαδιονΰσην. — "Α, κόζα βολέτε;.. . μά κου έλλι 'ΕμπρΊίι, νόν σί μάντζα. (Αύ¬ τοι οί Εβραϊοι, δέν τρώγονται). Είχα χαλάστ) ή καρδιά τού καί πολύς παρήλθε χρόνος Ιως ότου αρχίση πάλιν νά χωνεΰτι. Καί πο¬ τέ δ Σάλβος δ-έν άνέκτησε την προτέραν τού ευνοιαν. Εύτυχώςίν τάς ημέρας έκείνας δ Σαββατίν συνέσφιγξε πολύ τούς φιλικούς δεσμούς τού μέ τόν γέ- ρο - Π ούπην τόν Κερν.υραίον. Ου τος κατ' εκείνον τόν χρόνον είχεν έπανακάμψη άπό εν ταξείδι είς Σμχ'ρνην, δπου εΐχε διατρίψι πολ- λσϋς μήνας. Τόν παλαιόν καιρόν εΐχε φθείρη είς την Σμύρνη δλα τα νειάτά τού. Εΐχε γλεντήσΐ] κό¬ σμον έκεΐ. Άλλ' είχεν δμως κάμη καί πολ- λους καυγάδες κατά καιρούς> μέ
Λεβαντίνους, μέ Άρμενίους καί
μέ Έβραίου;... Καμμίαν έκ των
φυλών τούτων δέν έχώνευεν. 'Ό-
λους τούς ώνόμαζε «σκυλλιά».
Τώρα, είς τα γεράματά τού, έ-
βάστα καλά καί ήταν γερός άκόμη,
καίτοι έβδομην.οντούτη.ς. Εκάλυ¬
πτε την μικράν καμποΰραν τού μέ
σάλι σπαλετοειδώς, περί τόν τρά-
χηλον, εΐχε λευκόν νπογένειον, καί
ή δψις-του έμειδία. Έφόρει πότε
εΐδος κούκκου ή κασκέτου είς την
κεφαλήν, πότε ήμίψηλον ή ρεποΰμ-
πλικαν. Συνήλλαζε καϊτήμερινώς
σοϋρτ^ΰκα, ζακέδες καί σακκάκια
καί ή ίματιοθήκη τού ήτο πλου-
σία.
Τό τελευταίον ταξείδι είς Σμύρ
νην, είς τα 1890, ιδού πώ; τό εΐ¬
χε κάμη: Ό μπάρμπα - Ποΰπης εί
χε δύο αδελφάς είς τάς Αθήνας,
την Νίναν καί την Κιάραν. 'ΙΙ
πρώτη τούτων ήτο ίδιοκτήτρια
οίκιών, κατά την οδόν Σ... Ό
Πούπης ήταν χηρευμένος καί α¬
τεκνος. Ή Νίνα ατεκνος έπίσης,
εΐχε σύζυγον τόν κ. Λακκοπόσταν,
γέροντα μέ αξίαν κα ίμέ θέσιν κον-
νοηακήν. Ούτος ήτον διενθυντής
ενός των έξαρτημάτων τοΰ Πα¬
νεπιστημίου.
Ή Νίνα απέθανε κατά τό 1889.
Ήλθαν οί φραγκοπαπάδες μετά
πομπης καί την έσήκωσαν, επήγε
καί δ μπάρμπα - Πούπης έφ' ά-
μάξης μαζύ. Ήτον ή πρώτη φσ-
ρά ποΰ έπάτα τόν πόδα είς τον
Δυτικόν ναόν ΰστερα άπό πολλά
Ιτη. "Οταν, μετά την κηδείαν ά-
νεγνώσθη ή διαθήκη τής θανου-
σης, καί είδεν δ μπάρμπα - Πού¬
πης δτι δλην την περιουσίαν τή,ν
αφινε νά την νέμωνται δ σύζυγό;
της, καί ή άδελφή της Κιάρα, ή-
λικιωμένη, συζώσα μετά τινος Ί-
ταλοΰ, μετά δέ τόν θάνατον τού"
συζΰγου, τό καλλίτερον άπό τα
τρία σπίτια τό έχάριζεν είς τόν ι¬
ατρόν της, Ινα όλως διόλου ξένον
πρός αυτήν—δστις επί δεκαετί¬
αν είχεν εφαρμόση έπ' αντής εν
φάρμακον, τό οποίον έκαυχατο δτι
έφεϋρε κατά των νευρικών, των
στομαχικων καί νεφριτικών άλγη-
δόνων — δ μπάρμπα - Πολίτη*
εύλόγως έσκΰλ).ιασε. "Εγινε πϋ?
καί μανία, εβγαζεν άφρούς^ -Εί
τη μανία τού ηπείλει νά φονεύση
νει* εις ττ,ν 20ήν σελ·**)
Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ
ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
■ τ,ον Καοηάνη τό Καπηλεΐον,
«ου εγίνοντο αφόονοι σπονδαί είς
Ι. Διόνυσσν. έσύχναζον καί τίνες
Ιαλοί σιμά είς τούς δικούς μας,
| τσύς όποίους είχαν φιλικάς σχέ-
Ι' Άλλ' οί πλέον άχώριστοι ή-
ίν'ό Αντώνιος Άλβέρτος, Σικε-
Ιτης άπό την Κατάνην, μέ ήλιο-
Γή Έλληνοϊταλικήν δψιν, φέρων
|ν λ«6αν της Αΐτντ^είς την μορ
1 ν καί είς την ψυχήν, σφραγιδο-
ος, καί έν μέρει καλλιτέχνης-
|Σα6βατΐνος, ή Σαλβατώρος, ή
■'λβος, ή Σάββας, ή 'Εβραϊος άπό
ν Κέρκατραν, ομιλών ίκανά;
Ιώσσα;, καί εξασκών πολλάς τέ-
1α;· καί δ Λύσανδρος Παπάδιο-
Ιστις, άπό τούς δι-/.ούς μας.
Ι Τρείς δνθρωποι, τρία θρη-
Ιεύματα, τρείς φνλαί. Ώ; κοι-
Ιν γνώρισμα είχον μεγάλην κλί-
■ν είς τα γισυβέτσ α, τα δποϊα πα-
Κγγελλον είς δλους τσύς γειτονι-
ρύ; φούρινσυς μέ μακαρόνια πολύ
,νδρά, ραβδωτά, τα όποία τινές
>μαζονν δέν ήξεύρω διατί, σέ-
α. Ό Αντώνιος Άλμπέ,ργος:,
|ρίν άκόμα δ Σάββας αρχίση νά
ταβυβάζη είς τα πιάτα, προήρπα
κατά τό ρήμα τοϋ Σαμοσατέως,
ι ολίγα ζεστά καυτά μέ τα δά-
;υλα.
'Επερίσσενεν δμως πάντοτε με-
,ς καί δι' άλλους Ίταλσύς, δσοι
ρχοντο κατόπιν δ Άντζελο Μασ
(ίνις άμαξοπηγός· δ υψηλάς καί
Εράστιος Πίντο, η Πίνδος, δσ-
: ώς κυριώτερον έπάγγελμα κατά
ιύς χρόνους αύτούς της παρακ-
ς, είχεν, αμα έπλησίαζε λαΐκή τις
Ιορτή, νά πέρνη σημειώσεις άπό
ής γειτονιές, καί νά σνντάττη κα-
ΐίλογον, ποϊοι καί πόσοι έώρτα-
ρν, Γιάννηδες, λ, χ. Γιώθ'γηδες,
^ Κωνσταντηδες· ή ποϊαι καί πό-
αι Μαρίαι ή 'Ελέναι ή Κατϊναι·
αί την πρωίαν τής εορτής, νά ό-
Ιττγτ) τόν νίασόν τού, τσύς πλανο-
Ιίοιις μουσικούς, είς τα πρόθυρα,
Ιίς την σκάλαν τής οίκίας τσϋ έ-
Ιρτάζοντος τ* δνομά τού, διά νά
'-άσουν χαρμόσυνον μέλος, καί
>ουν ώς αμοιβήν χαρτίνην δραχ¬
μήν ή δίδραχμον.
Μαζύ μ' αύτούς ήροχετο καί
λλος Ιταλός" Αντώνιος, ώς έ-
ΐάγγελμα έχων τα έμπετάσματα
Ιαί τόν εύτερσπ,σμόν οίκιών ή δω-
Ηατίων. Καί σιμά είς τούτους είς
•'έρων παλαιός Ίταλοκεροα·ραϊος,
ατασκευαστής έστιών καί έπιχρί-
^της, ό μπαρμπα-Νιόνιος δ Πού-
"Ολθ! τόν εγνώριζον τόν Ίσρα-
λιτην Σάλβαν η Σαββατϊνον. Είς
Ιονς ϊΐϊχε προσφέρη έκδουλεύ-
ίεις. Ο^πλεϊστοι εξ δλων συτ' έπά
|ον|ν ποτέ είς την Φραγκοκκλησιάν.
Μονον δ Αντώνιος Άλμπέργος
Ιχκλησιάζετο άπαξ τοΰ ΙτουςΓτήν
^ραν τοΰ Πάσχα. Ό γέρων
Ιοιπης καίτοι δυτικός, ,έμίσει
■"""Τα τοΰ «φλάρους», όπως τούς
"ν, εναοτε θε είσήρχετο εί;
ε - ■ -ούς ναούς. Την" ημέραν
ΐου Πασχα των ΌρθΌδόξων, τό
17.8 ταξιμον νά όοοιπορη πεζός
?* τάς Αθήνας είς τό Π ειρ^
:μα Ινυκτωνε τό Μέγα Σάββατον
, |« ν ακούση την Άνάστασιν είς
|ον ναόν τοϋ Άγίου Σπιιρίοωνος.
|««τρεφεν ώς Κερκυραϊος εύλάβει-
Ρν εις τόν Άγιον.
Οί άλλοι, βλάσφημοι, ύβρισταί,
^ο ρΐο ΟΟΝίΕκαί ΌΙΟ ΡΟΚ
. εις τό στόμα, ήσαν κατά τύ
*ν ή ήττον δθρησκοι. Άλλ'
' ο Σαλβατώρος η Σαββατΐνος
ΐε. καί δέν ήτο παρων, τόν έ-
νευον απλώς διά της φρά-
, ΟϋΕΐΧΕ ΕΒΕ.Ε, έκεϊνο;
ρΐο
Κοιν-ως είς τού; δικού_ μα- 0
σραηλιτης ήτο γνωστάς υπό τό
νομα Σά66ας. «Ολίγοι ήξευραν
|τι ^ο 'Ε6ο«ϊος. Είς τινας ό ίδι-
Ι? εΐχε διηγηθή ότι ή οίκογένειά
<% προσέ>.θη είς τόν Προτε
ντισμόν κα1 εΤχε δε/θή τό 6ά
κα1
6ά-
πΤΙ,σμα,^,ρ(ίντισμα έν Κερκύρα.
Αλλ^ είς τόν Λύσανδρον Πα-
παδιονύσην δ μπάρμπα - Πούπης
δστις εφαίνετο νά γνωρίζη καλά
ως συμπατριώτην τού τόν Σάλβον,
είχεν είπη βτι ούτος ήτο Λίχος —
ουτε κάν 'Εβραίος σωστός1· ΤΤΝ
ΕδΤΑΕΌΟ ΕΒΚΕΟ.
Μίαν φοράν, ήτο την 5 Δεκεμ-
οςηου, δ μπάρμπα - Νιόντος ηρώ¬
τησε πονηρως τόν Σα&βατΐνον.
(— Ντούγκσυε, άμίκο... τρατ·
τάρει σήμερα; Δέν εχεις τ' δνομά
σου:
Τουτο έπειδή ήτο ή μνήμη τού
Άγίου Σάββα. Καί συγχρόνως δ
γέρων επαιζε την ματιάν προσβλέ-
πων τόν Λύσανδ,ρον. Άργότερα
έξήγησε πρός αυτόν, δτι τό κα-
θαγτό δνομα τοϋ "Εβραϊοι* ήτο, ώς
φαίνεται, Σαμπατίν, άλλά διά νά
φαίλτται τάχα ώς χριστιανός είς
τσύς πολλούς, τούς άδιαφόρους καί
μή πολυπραγμονοϋντας, είχεν εί¬
πη ότι εκαλείτο Σάββας. Ύπάρ-
χουν αλλοι, είπε, φέροντες δνομα
Ίακωβ ή Άσήρ ή Γιούδα, οΐτινες
έρωτώμενοι πώς δνομάζονται, διά
νά φαίνωνται μέν ώς χριστιανοί,
άλλά νά μή πατώσ! καί την θρη-
σκευτικήν των συνείδησιν άπαντώ-
σιν Ηλίας ή Ζαχαρίας, έκλέγον-
τες μέ τρόπον μαστορικόν καί σο-
φιστικόν, δνομα κοινόν είς τα δύο
θρησκεύματα.
Άλλ' εΐΐς των Παπαδιβνύση»
ανεκοίνωσε ποτε δ Σάββας δτι ε-
φερ« καί τό δνομα Μποχώρ, ώς
πρωτότσκος μεταξύ των άδελφων
τού καί δτι ήτο έκ τής φυλής τσϋ
Λευΐ.
— Καί ΰπάργσυν άκόμη φυλα',:
ηρώτησε δύσπιστος έκείνος.
Ό Σάββας μετά τινος δισταγ-
μοϋ κατένευσεν.
Κατά τάς ώρας τάτν ρεμβασμών
δταν δ αν^ρωπος έποτίζετο «οΐνον
κατανύξεως», δπως λέγει δ ψαλ-
μός, κ' έκάθητο μόνος παρά την
γωνίαν, πολλάκις ήρχιζε νά νπο-
ψάλλη καθ" έαιττόν, μέ φωνήν "Αν¬
νης προσευχομένης, διάφορα μέλη
τής Συναγωγής, κα&ώς τό «Σόμερ
Ίσραέλ», καί τό «Άλλεχού - Γι-
άρ (ΑΙνεϊτε τόν Ίεχοίβά ή τόν
"Οντα). Καί πολλά ρητά άπεμνη-
μάνευε άπό τάς γραφάς, σνχνά δέ
στενάζων απήγγελλε. Κι' άβί 6έ
άμί ναδζαόσί - νι. Είτα επέφερε·
6' Άοωνάϊ άασπέ - ντ. (δτι δ πα¬
τήρ μου καί ή μήτηρ μουέγκατέ-
λιπόν με, ό δέ Κύριος* προσελάβε-
τό με).
Άλλά είς τάς σμιλητικας τού
ώρας εφαίνετο τέλειος κοσμαπολί-
της. "Ετρωγε κ' Ιπινε, σχι μέ ά-
πληστίαν άλλά μέ ακραν κοσμιό-
τητα καί ταπείνωσιν, μετά Ίταλών
καί 'Ελλήνων.
Δέν τόν Ιμελεν δν δ Χαχάμης
είχεν έπιθεωρήση τα κρέατα, η
αν ταύτα ήσαν άπό τα πρόσθια ή
δπίσθια τοϋ π,ροβάτου. Διηγεΐται
δτι άλλοτε ποτε ήτο τσαγγάρης,
αύτη υπήρξεν ή πρώτη τέχνη τού.
Εφαίνετο τώρα ώς ήλικίας 45 ε-
τών. Σήμερον, έκτός ολίγων μι-
κρομεσιτειών δπου Ικαμνε πότε πο>
λών, κατά παραγγελίαν των τα
σύνεργα, πότε μικρά τεχνήματα,
κι' ΐνίοτε τό παλαιόρρουχα διαφό¬
ρων Ίταλών, τούς δ.τοίσυς εΐχε
ρημάξη τό <κεσσάτι», κατόπιν τής έπιστρατείας της τότε, έιβσήθει τόν Αντώνιον, τόν αγνώστου έπω- νύμου, είς την εργασίαν των έμπε- τασμάτων καί εύτρεπισμοΰ. "Αλ¬ λοτε είσήρχετο ώς μισθωτος νοσο- κόμος είς <λιάα<: άορώστων Ίτα- λων, Γερμανων ίϊ Γάλλων — πρώ- ην ήθοποιών, μουσικών καί δλλων τοιούτων. Άπό τόν είρημένον Αντώνιον έκέριδιζε περισσοτέρας υβρείς, α¬ πειλάς ν-αί προπηλαν.ισμούς παρα χρήματα. Άπό τό έργον τοΰ κατ' οϊκους νοσοκόμου επαιρνε λεπτα, τα όποία τίθελε νά χαρή ύστερον έν άνέσ.ει ο·αί ραστώνη είς τό γνώρι- Ό ίατρός Β. Κ. Λάτιμερ, 64 έτών, έκ Πέντικτων, Βρετανικής Κολομδίας, όστις άπήχθη, έγυμνώθη, έκατραιιώθη καί «έπτερώθη» υπο προσωπιδοφό- ρων. Άριστερςί, ό Τσάρλες Όλιβερ, 36 έτων, υιός τοΰ πρώην πρωθυπουρ- γοϋ, Τζών Όλιδερ, όστις κατηγορεΐται μετά τριών αλλων διά την πράξιν. Λέγεται ότι ό Ιατρός εκαιιεν ασέμνους προτάσεις είς την σύζυγον τοΰ Όλι- 6ερ, ήτις ήτο άσθενής. μόν καπηλεΐον. Μόνος δ Αντώνιος Άλμπέρνο δ Κατανέζος, όστις ήτο, ώς ώμο- λόγει δ ίδιος, πολύ όριτζινάλε, άλ-^ λά πράος καί φιλάνθρωπος, εφαί¬ νετο νά τρέφτ) αληθή σταρ^'·ην πρός τόν Σαββατΐνον. Μαζύ ετ,οωγαν ϋ- ).α τα γιουβέτσια, μέ τα μακαρόνια τα χονδρά καί ραβδωτά καί δ Π α- παδιονύσης τρίτος. Οί τρείς αύτοι «τό είχαν δίπορτο». "Εκαμναν μα¬ ζύ Χριστΰγεννα &)Λ φράγκα, πρω τοχρονιάν άλά νόβα, καρνοοδαίν'α άλλά Ίταλιάνα, κλπ. Καί πάλιν μα¬ ζύ εκαμναν Χριστούγεννα άλά Γκρέκα, "Αί Βασίλη άλά βέκια, κι' απόκρηες. Κατόπιν πάλιν Πά¬ σχα άλά φράγκα, Πάσχα άλλά γκοέκα μαζύ πάντοτε. Άλλ' δ Σαβ βατίν ήτο πλέον κερδισμέν^ς άπ' όλους. Καί τάς χριστιανακάς εορ¬ τάς όλας μαζύ τους έώρταζε, καί Λοτέ" δέν ελεγε είς τσύς φίλους τού πότε αΰτός εΐχε Σκηνοπηγίαν, πότε Άζυ|ΐα, καί πότε Πεντηκοστήν. Άλλ' δμως είναι βέβαιον δτι, καί οί δνΌ, δέν θά ήθελον ποτέ νά συμ- ιιετάσχωσι των έορτών τού, καί αν εΐχε. Ό Άλμπέργος, κερδίζων άροιε- τά άπό την τέχνη,ν τού, έξώδευεν άφειδώς είς φαγοπότια καί άλλας άπολαύσεις. Ήτο χηρευμένος καί ατεκνος. "Εδυδεν είς τόν Σάλβον δλα τα παλαιά καπέλλα τού, σακ- κάκια, γελέκια κτλ. Κάποτε τοΰ έδιδε λεπτά «δανεικά κι' άγιόρ1.- στα». Μίαν νύκτα δ Σάββας ευρέ¬ θη αίφνης δστεγος. Εξήρχετο ά¬ πό ύπερώον ξενωνος, δπου εΐχε νο- σηλεΰσχι Ινα Γεςμανόν διορθωτην πιάνων. 'Εν τώ μεταξύ, δ Ίδιοκτή- της τοϋ ίδικοϋ τού δωματίου, δπου εϊχε διαρρήξη την θύραν καί τοΰ τα εΐχε πετάξη εξω ανθαιρέτως, λόγφ δτι καθυστέρει οΰο μηνών ένοίκια. Ό Σάλβας δέν εΐχε ποΰ την ν.ΐ- φαλήν κλϊναι. 'Εξεμυστηρεΰθη την δυσχέρειάν τού είς τόν 'Αλμπέο- γον. Ό Ιταλός προθύμως τοϋ προσέφερεν ξενίαν. ,'Ο κάπηλο; παρακλιθεΐ; επέτρεψε ν' άκουμβή- σηδ Σάββα; προσωοινώς τα πα- Ιραπεταμένα πράγματά τού είς ιό ύηόγειον των οΐνων, καί οί δύο δι- ηυθΐνθησαν περί ώοαν ένδεκάτι^ν είς τό οίκημα τοΰ Άλμπέργου. ΤΗταν είς μίαν πάροδον τής δ- δοΰ Α'ιόλου, πρός τό άνατολικόν μέρος. Μόλις είχον άποκοιμηθη, φωνές καί θόρυβος τούς έξύπνησε. Ό οίκοδεσπότης τσύς εκρουε την θύραν, μέ απόφασιν νά την σπάση. — Ξυπνάτε!. . . Τρεχατε!. .. Καιόμαστε! Μεγάλη φλόξ τούς έθάμβωσε, καί καπνός τονς έ'πνιγε. 'Η οίκία •είχε κολλήστ) φωτία πρός την μίαν γωνίαν, είς ενα θάλαμον πχΐ^απί- ρα άπό τό χώρισμα τό οποίον κα- τεΐχεν δ Αντώνιος. Ήτον μεσά- νυκτα περασμένα. Ό Ιταλός έφόρεσεν έν τάχει τα υποδήματα, περισκελίδα, κ' επανο- φόρι — μόνον τό κολλάρο μέ τόν λαιαοδέτην έξεχνοϋσε — κ' ηθέλη¬ σε νά τρέξ"" είς βοήθειαν. Ό Σάβ¬ βας, όστις εΐχε κοιμηθή μέ τα φο- ρέματά τού ώς εικός, όπως στρατι ώτης τοϋ μεταβατικοϋ, ώσάν^νά ε¬ γνώριζε τό μέλλον, έστάθη κ' έ- κύτταξε κατά την πόοταν, τόν δι¬ άδρομον κβί την σκάλαν. — Τώρα, ερκουααι!... Νερό εκει;... "Α, πεκκάτο! "Ολοι νά ντώσου'ΐε βοήτε'.α, εκςαξεν δ Αν¬ τώνιος. —■ Τρεχάτε, γρήγορα! Στίιν πόρτα! εκραζεν δ σπιτονοικοκύ- ρης 'Εσεΐς καί τα πράναατά σα; νά γλυτώσετε. Μή σάς μέλει γιά τό σπίτι. Καί μέ τάς χείρα; ώθει τόν Άν- τώνηον πρός την σκάλαν, κ* έτράβα πρό: τα εςω την νασσέλαν τοϋ I- ταλοΰ, την τράπεζαν μέ τα έργα- λεία, καί τάς σινδόνας τού. Ό Σάββας "επήρε τό ναπέλλο τού, καί τίδη διευθύνετο πρό; τόν διάδρομον καί ττιν έξώπορταν. — Σάλβο! Σάλβο! ντόβε βάι: εκραζεν δ Ιταλός. Ντάμι οΰνα μά νο. (Ποΰ πάς; δός μου χεΤρα βοη¬ θείας). Ό σπιτονοικοκύρης έπέμενεν ό¬ τι επρεπε νά φύγουν τό ταχύτερον. Ήτο κατά Μάρτιον. Ό Αντώνι¬ ος είχε προπληοώστι καί την τρι- μηνίαν. —-Τρέξατε γρήγοραί... Τι) πράγματά νά γλυτώστε. 'Ο Άλμπέργος εξηκολουθεί νά φωνάζτ): · ■— Μά, Σάλβο!... ονν πόκο άσ- σιστάντσα. (όλίγτγν βοήθειαν). Καί δ Έβραΐος είς απάντησιν: —ΛΙά δέν έκατάλαβες άκόμα;... νόν ά'ί καπίτο;... Νόν τσ' ε άσσ:- στάντσα, μά σικουράντσα. (Δέν ε- χει βοήθειαν, εχει ασφάλειαν) + Ώς τόσο, τοΰ άγαθοϋ Καταναί- ου έκά^σαν τα μισά ροΰχτί τού άπό την πτορκσϊάν, καί τίνα μικράΐέρ- γαλεΐα τής τέχνης τού έγιναν ά- φαντα. Άργότερα δ Άλμπέρ·γος έξωμολογεΐτο τό παράπονον τού είς τόν Λΰσανδρον Παπαδιονΰσην. — "Α, κόζα βολέτε;.. . μά κου έλλι 'ΕμπρΊίι, νόν σί μάντζα. (Αύ¬ τοι οί Εβραϊοι, δέν τρώγονται). Είχα χαλάστ) ή καρδιά τού καί πολύς παρήλθε χρόνος Ιως ότου αρχίση πάλιν νά χωνεΰτι. Καί πο¬ τέ δ Σάλβος δ-έν άνέκτησε την προτέραν τού ευνοιαν. Εύτυχώςίν τάς ημέρας έκείνας δ Σαββατίν συνέσφιγξε πολύ τούς φιλικούς δεσμούς τού μέ τόν γέ- ρο - Π ούπην τόν Κερν.υραίον. Ου τος κατ' εκείνον τόν χρόνον είχεν έπανακάμψη άπό εν ταξείδι είς Σμχ'ρνην, δπου εΐχε διατρίψι πολ- λσϋς μήνας. Τόν παλαιόν καιρόν εΐχε φθείρη είς την Σμύρνη δλα τα νειάτά τού. Εΐχε γλεντήσΐ] κό¬ σμον έκεΐ. Άλλ' είχεν δμως κάμη καί πολ- λους καυγάδες κατά καιρούς> μέ
Λεβαντίνους, μέ Άρμενίους καί
μέ Έβραίου;... Καμμίαν έκ των
φυλών τούτων δέν έχώνευεν. 'Ό-
λους τούς ώνόμαζε «σκυλλιά».
Τώρα, είς τα γεράματά τού, έ-
βάστα καλά καί ήταν γερός άκόμη,
καίτοι έβδομην.οντούτη.ς. Εκάλυ¬
πτε την μικράν καμποΰραν τού μέ
σάλι σπαλετοειδώς, περί τόν τρά-
χηλον, εΐχε λευκόν νπογένειον, καί
ή δψις-του έμειδία. Έφόρει πότε
εΐδος κούκκου ή κασκέτου είς την
κεφαλήν, πότε ήμίψηλον ή ρεποΰμ-
πλικαν. Συνήλλαζε καϊτήμερινώς
σοϋρτ^ΰκα, ζακέδες καί σακκάκια
καί ή ίματιοθήκη τού ήτο πλου-
σία.
Τό τελευταίον ταξείδι είς Σμύρ
νην, είς τα 1890, ιδού πώ; τό εΐ¬
χε κάμη: Ό μπάρμπα - Ποΰπης εί
χε δύο αδελφάς είς τάς Αθήνας,
την Νίναν καί την Κιάραν. 'ΙΙ
πρώτη τούτων ήτο ίδιοκτήτρια
οίκιών, κατά την οδόν Σ... Ό
Πούπης ήταν χηρευμένος καί α¬
τεκνος. Ή Νίνα ατεκνος έπίσης,
εΐχε σύζυγον τόν κ. Λακκοπόσταν,
γέροντα μέ αξίαν κα ίμέ θέσιν κον-
νοηακήν. Ούτος ήτον διενθυντής
ενός των έξαρτημάτων τοΰ Πα¬
νεπιστημίου.
Ή Νίνα απέθανε κατά τό 1889.
Ήλθαν οί φραγκοπαπάδες μετά
πομπης καί την έσήκωσαν, επήγε
καί δ μπάρμπα - Πούπης έφ' ά-
μάξης μαζύ. Ήτον ή πρώτη φσ-
ρά ποΰ έπάτα τόν πόδα είς τον
Δυτικόν ναόν ΰστερα άπό πολλά
Ιτη. "Οταν, μετά την κηδείαν ά-
νεγνώσθη ή διαθήκη τής θανου-
σης, καί είδεν δ μπάρμπα - Πού¬
πης δτι δλην την περιουσίαν τή,ν
αφινε νά την νέμωνται δ σύζυγό;
της, καί ή άδελφή της Κιάρα, ή-
λικιωμένη, συζώσα μετά τινος Ί-
ταλοΰ, μετά δέ τόν θάνατον τού"
συζΰγου, τό καλλίτερον άπό τα
τρία σπίτια τό έχάριζεν είς τόν ι¬
ατρόν της, Ινα όλως διόλου ξένον
πρός αυτήν—δστις επί δεκαετί¬
αν είχεν εφαρμόση έπ' αντής εν
φάρμακον, τό οποίον έκαυχατο δτι
έφεϋρε κατά των νευρικών, των
στομαχικων καί νεφριτικών άλγη-
δόνων — δ μπάρμπα - Πολίτη*
εύλόγως έσκΰλ).ιασε. "Εγινε πϋ?
καί μανία, εβγαζεν άφρούς^ -Εί
τη μανία τού ηπείλει νά φονεύση
νει* εις ττ,ν 20ήν σελ·**)
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, ί2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΝ ΤΟΎ" ΠΝΓθγ
έκ τής 19τ,ς
τυν Ιατρόν, εδγαλε κ' Ινα μικρόν,
κυρτόν ξυοαφάν, καί τόν έπέδεΐ;
ξεν...
Έν τούτοις δέν ήχο ίκανός να
τό κάμη. Ό ίατρός έφοβήθη, πα-
ρρπονέθη είς την αστυνομίαν καί
ό άστυνόμος διέταξε «νά τόν πά-
ρου' μέσα» τόν μπάρμπα - Πού-
πην...
Ό γέρω - Πούπης, μετ" ολί¬
γας ημέρας απήλθεν είς Σμύρνην
τό περισσότερον διά νά ξεχάστ
την προσβολήν, την όποιαν υπέ¬
στη. .. Έγύρισεν άπω την Σμύρ¬
νην, καί άκόμη δέν την έξέχασεν.
Άλλ' έν τόν εΐχε ταπεινώση τό ό¬
τι είχε έκπέση πολύ, έν τω μεταξύ,
καί μάλιστα οίκονομικώς.. Έν όσω
εζη ή άιδελψή τού, ή Νίνα, αυτή
τ«ν διετήρει, τώρα δμωζ τόν εί¬
χεν παραμελήστ|. Ή έπιζώσα ά-
οελφή τού, ή Κιάρα, ήτις εΐχε κλη
ρΛΌμήση μέγα μέρος τής περι¬
ουσίας, τόν άπελάκτιζε καί τόν έ-
ξεδίωκε της οικίας. Ό οίονεί γαμ¬
βρό; τού, δ Ιταλός Γαϊτάνος, μέ-
χοι πρό τινος τα εΐχε καλά μέ τόν
Πούπην, καί μαζύ έκακολόγονν "/α
Οημερινως τόν άλλον συγγενή των
τόν χήρον τής Νίνας. Ακολούθως,
τα έχάλασαν οί δύο, καί τότε ό
Πούπης έβελτίωσε τάς. σχέσει;
τον μέ τόν γαμβρόν τού, τόν Λοκ-
κοπόσταν. "Υστερον ή Κιάρα, θν
μωθεΐσα, μια των ημερών, έδίωξε
τόν οίονεί σύζυγον της, τόν Γαϊ-
τανον, καί λευκόθριξ ήδη, ρεν-
ματική, έξηκοντοϋτις, ένυμφεύθη
ενα νεον καί ενρωστον.
"Οταν ή Κιάρα άπεδίωξε της
οικίας τόν Ίταλόν, τότε οΰτος τα
διώρθωσεν έκ νέου μέ τόν μπάρ¬
μπα - Πούπην. Μαζύ καί οί δνο
ηρχισαν νά κατ.ολογοΰν την άδελ-
φήν τσΰ Ποίπη, την Κιάραν. Μέ
τόν γαμοοόν τού, τόν Λ. . . ό Π ού
πης τα είχεν άκόμη καλά. Ούτος
Λεβαντϊνος, κοσμογυρισμενος μάλ¬
λον Φράγκ©; παρά ρωμηός, εζη <5>ς
πΛίτηκος τής πολυτελείας. ΙΙάσχων
έκ ρει^ατισιιων ή ποδάγρας, ευρί¬
σκετο κλινηρ-ης άπο πολλών μη-
νών. Επί τής κλίνης εξηπλωμένος,
φορων την οελουδίνην ρόμπαν, έγ-
κόλπιον η μεδαλλιόν, κ,τ.λ. Ένίοτε
δοκιμάζων νά έγερθί), έφόρει την
μαύρην ρεδιγκόταν. "Εφερε τότε
επί τής κομβιοδόχης τού τάς «οο-
ζέττας» δύο η τριών παράσημον,
μέ τα όποϊα ήτο «τπαημένος», ώς
καί δύο άριστεΐα. "Ολ' αύτά τα
ϊφόρει επάνω τού επί τής κλίνης.
Είχε κατττγ©ρτ>/θη δΐ' άσωτίαν ή
■κ.ατάχρησιν, κ' έπειδή ήτο άσυ"ε-
νής, έτέλει την προφυλάκισιν τον
-■οΐκοι. Δύο χωοοφύλακε; έκ περι-
λεγε:
— Μωρέ παιδί, φεοε μας δυο
σαμπάναες!... Νά μπχί; μέσα στό
βαρέλι, νά μάς τό διαλεξη;!...
Μαζύ ετρωγαν, μαζύ επιναν μέ
τόν Σάλβον. Π οτέ οέν τα είχαν τό¬
σον καλά. Αίφνης ενα πρωϊ, κατά
Μάρτιον μήνα ένω επλησίαζε τό
Πάσχα, έρχεται άπο την Κέρκυ-
ραν είδησις, καί την άνεγραφον 3-
λαι «ί ίφηαερίδες, δτι οί έκεϊ "Ε¬
βραϊοι ήρπασαν μικ,ραν κορασίδα
χριστιανήν, την εσφαξαν καί της
επιαν τό αίμα!...
"Αμα ήκουσεν ό μπάρμπα -
Πούπης την είδησιν, δτι είς την
πατρίδά τον (&ΚΛ1 εϊχε τριάντα
χρόνον; νά πατήστ)) συνέ6η αύτό
τό πράγμα, εγεινεν άμεσως πϋρ
καί μανία εναντίον των Εβραίων.
"Ω, νά είχεν Ινα 'Εβραΐον νά τόν
πνίξτ)!
Κατά συγκυρίαν, εκείνην την
στιγμήν, είσήρχετο είς τό κοπήν
λεϊον ό Σάλβος. Ιδού είς 'Εβραΐ-
ος! Καί 'Εβραϊος έκ Κερκύρας μά-
λιστα, εκείθεν δπου οί όμόθρησκοί
τού έπραξαν τό άνοσιούργημα...
Ό μπάρμπα - Πούπης έΕεγείρε
ταί. Σφίγγει τάς πυγμά; άπειλητι-
κως, πάλλει ταύτα; ανω καί κάτω
κυκλοΐεοώς, ώς πρός πυγμαχίαν,
καί έφορμα κατά τοΰ ΣάλοΌι·.
— Μωρέ σκυλλί;. ..
Καί μπούπ! ή μία πυγμή κατέ¬
πεσεν εις τόν ώμον τοΰ Έδραίον.
Ό Σαλβος δέν έπρόλαβε νά εί¬
πη! «Τί εχεις; Τί έπαθες;» μόνον
είτε ν ώχ! καί ώπισθοχώρισεν. Ή
δευτέρα πνγμή τοΰ Πονπη θά εύ¬
ρισκε πα,ο' ολίγον τό στέρνον, άλ-
λά κατέπεσεν εις τό κενόν.
Ό Καρμάνης, ό κάπηλας, δ
Λύσανδρο; Παπαδιονύσης, όστις
ετι*χε νά ιΐν' έκεΐ καί δύο αλλοι
παρενέ&ησαν. καί άπεμάκρυναν
τόν Σάλβον εςο) τοΰ καπ)}λείου.
Ό μπάρμπα - Πούπης ήθελε νά
τόν κυνηγήσί) εις τόν δρόμοΛ', άλ-
λά μετά κόπον τόν έκοάτρ,σαν.
Πρός την εσπέραν την; αυτής
ημέρας, ό γέρων Κερκυρ-αΐο; αί-
σθανόαενος την ανάγκην νά δικαι¬
ολογηθή, ελεγε πρό; τούς φίλονς
οχα Δ:· αύτόι ^ ,
ότι τό ανοσιον αύτό ^Γ"
διδοιιενον είς τονς
ναι μϋθος _. κα1
6ος. Λό
η σον -_|ν..
!ν·οναύτήήμ;ν.ρήχό "
ί μόν
αΰτί, ή χόρη δέν ητο £
ήταν 'Εβ/αιοπΧ
, - ΝαΙ, ήταν ·Β6
την εΐχαν ώί
πηντησε μετά
οχι δια
νεψια μου, τό πουλά»Γη^
α«ρνης ό Σαλβο;.. Χ'
βιάσηκώτττν^ό
βιάσηκώτττν^ότωσα
κρεμασθουν άνάποδα!...
Καί ή φωνή ^ έ^(γ
»οχ8~ τον δ&γαλε τό
απο την τσέπην τού, -,αί
να σπογγιζη τας
ΟΛβ
ΟΛισανβροςίστάβηΙτΐ^
δεντερολεπτ<τ, Ιν άκρα άποοίβ «. φθη. Και έν άκαρεΐ, πλείσται αν Ή κ. Μάρβα Οΰίϊνκαν, ή όποία ηγειρεν άγωνήν διαζυγίου κατά τοΰ συζύ- γου της, Πώλ Οΰείγκαν, έν Χάμιλτων, Όχάϊο. τού: ,τροπής Ιφρούρουν την θύραν τού. *Ητο πλήρης πικρίας κατά τής 'Ελληνικης Κΐ'βερνήσεως, την ο¬ ποίαν εΐχε ύπηοετήστι, εΐχε λάβη είς μισθσυς, συντάξεις καί έκτά- £ άμοιβάς άπο τό ταμείον τοϋ ά £ μ μ Έλληντκου κράτους ανα> των δια-
κοσίων χιλιάδίον δραχμών. Την
βιβλιοθήκην τού καί μίαν συλλογήν
τον, πρίν άποθάντ], τα είχε χαρίση
ίί; εν Αύστριακόν Πανεπιστήμι-
ον.
Λιωγμένος άπο τό σπίτι πρό πολ.-
λοΰ ήτο ό μπάρμπα - Πονπης.' Τοϋ
έ'διδαν κατά μήνα κάτι τι οί οίκεΓ-
οί 7&ν, άλλά &έν τόν εψ&ανε διά
νά ζή. Ένίοτε τοϋ ^στελναν δτι έ-
πεοίσσευεν έκ τοΰ φαγητοΰ τής
χ%Ε;, κρέατα βωδινά, ι|τητά τοΰ
ιρούρνον, κρύα βραστά. καί τα τοι-
αΰτα. Κατόπιν ήλαττοκκιν το χρη-
ματικόν έπίδομα- είτα τό εκοψαν.
Έλ; τόν Σάλβον, τόν 'Εβραίον,
μέ τον οποίον τα είχε καλά, κατ'
αύτην την εποχήν ό Πονπη,ς εδι-
δεν δ,τι εΐχε διά πούλημα, παλαιά
εργαλεϊα, παλαιά άποςρόθΗα, ένδύ-
ματα διετηρημενα άκόμη. Διότι δ
μπάρμπα - Πσύπης εις την νεότη-
τ<ί τού ήτο «τσελέπη;» πολύ, καί εί¬ νε πλουσίαν ίματιοθήκην. Ό Σαλβατωρος έφρόντιζε νά τα πωλη κ' έφερεν εί; τόν μπάρ¬ μπα - Πονπη τα χρήματα τα όποΐ α έξεκοκϊίάλιαζαν καθήμενοι τό βραδυ είς* τό καπηλεΐον τοϋ Καρ- μάνη, καί κουτσοπίνωντας, λίαν ί ι·αρεστα>ς. Ό μπάρμπα - Ποι-ι
πΐ|ς; ΐχταν πλήρη; ειτοαπελίας γε-ί
οοντίκης. Τό ςετσινάτο κρασί τό]
ι νόμαζε «σα|ΐπάνια>.
Πς: τό παιδί τογ /ατηλείον ε-
— Δέν εχω πίστι, μωρε. Μωρέ
αύτό τό σκυλλί, πόσα δέ μρΰ εϊχε
οράγιι, καί πώς μοΰ μπερδεύει τού;
λογαριασμόν;; Μια μερά τοΰ δδω-
κα κάτι νά πωλήση, ένώ εΐχα παρ-
μένο καπάρο, καί μοί χάλασε τή;
συμςχονίε;. Κ' υστερα ό μουστε-
ρή; ήεθε καί μοϋ γύρευε τό καπά¬
ρο πίσω. . . "Ορσε ντούγκονε!
τό; δέν ήταν έκεΐ, γιά νά ξεύρ-ΐ)
τί έκαμαν οί Εβραϊοι.
— Αύτό; δέν ήτο;... Παντσί
βρίσκονται αύτοι, κ' είς δλα είναι
μέσα.. . φτάν' ή χάρι τού;!
Την επαύριον ήλθεν είδησις ό¬
τι ό δχλος τή; Κεοκύρα; εΐχε πα¬
ρεκτροπαί είς βιαιοπραγία; κατά
των Εβραίων.
Την τρίτην ημέραν ή όχλαγω-
γία εϊχε φθάση είς βαθμόν λία'
έπίφοβον. Την άλλην ημέραν αί
είδήσει; έλεγον δτι ένεργείται άνά-
κρισι; αύστηρά. Την επομένην, ό-
ιιγ εξητάσθη τό πτώμα τής σφα-
γείσι; κόοης καί ευρέθη δτι όλον
τό αίμά τη; ΐίχε ροφττδτ| δι' άλλο-
κότου μέθοδον», δι' απειραρίθμων
έντομών καί κόπίδων. Την έπιοΰ-
σαν αί ε,Ιδήσεις έφερον δτι συνε-
των.
νά τα
καλά μ' αύ¬
■— 'Εσεϊς τα εϊχατε καλά, έτόλ-1 λήφθησάν τίνες ως {ίποπτοι δτι ή
μησεν νά είπη είς των παρε<ττώ-| έξουσία μετά μεγάλης δυσκολίας κρατεΐτήν τάξιν. .. "Υστερον ήρ¬ χισαν νά άναγράφωνται συγκεχν- μένα καί άντιφατικά πράγμΐατα.. . "Οτι ή νεκοά κόρη ευρέθη φονεν- μενη, δτι ό Οάνατός της δέν προ- ήλ-θεν έκ σφαγής, όντε είχεν έκμν- ζη-θχί τό αίμά της... Τέλος δτι ή κόρη δέν ήτο Χριστνανή, άλλ' 'Ε- τό τό σκυλλί;. .. Γίέρ λ'αμόρο! — Έτρώγατε κ' έπίνστε μοζύ!... — Αύτοι μά; τρώγονν τους κό- πους μας καί μάς πίνουν τό αΐμα... Δέν άκοιυσε; στοΰς Κορφούς τί ϊ- καμαν! Καί τί φταίει αύτός;. . . Αύ- βραία... Αί δεσποινίδε; Γκρέις Χάρπερ καί Χενριέττα Κρόσσμαν, είς την έν Νέα Υο^γα έ-
γώ;... Δέν σοϋ είχα είπη άλλοτε
δτι οί 'Ββιραίϊοι δέν τό κάμνουν αι;-
τό, ποΰ ταυς καττΓΥοροϋν. . Θ»1-
μάσαι τί σοϋ διηγούμην;
Ό Λύσανδρος εμεινε σιτνΎου^
προσπαθών ν' άναπολήστ>
— Δέν σοϋ έΤ^γα δτι ή μητέρα
ιιου μια φορά ηιδρε Ινα παιδί χρι-
στιανόποαοο πεταμένο στό δοόαο;
— Πον;
— Στήν Κερκύρα.
-Έ;
— Καί άμέσως τό επήρε, καί τό
παρβδχακε στή δημααχία γιά νά
τό στείλουν στό βρεφοκομεϊο, ή νά
ό δώσουν σέ παραμάνα;. . . "Αν
ήταν άλήθεια αύτό ποΰ τούς κατην
γοροϋν τούς 'Ε36ραίους, ή μητέ-'
ρα μου δέν θα παρέδΛε τό πατδί
έκεΐνο στή δημαρχία. Πλήν αύτό
τό έθιμον της σφαγής Χριστιανο-
παίδων παρ' 'Ββραίων αν άλτιθεύ-
— έγώ, δπως σοϋ είτα δέν πι-
τεύω ποτέ νά άλτϊθεΐ'τι καί τουτο
αριν αύτοϋ τοϋ άνθρωπισμοΰ —
ιν άλήθενε, θέλω νά είπω πρώτον
έν δπρεπε νά τό γνωρίζη" πως
ίνεται" καί πότε γίνεται δλος ο
Εβραϊκός λαός, ανδρες, γυναϊκες
καί παιδία, δεύτερον, αν εγίνετο 5
ως λέ ή όλ ή
φη Και έν άκαρεΐ, πλείσται αν
τιφατικαι ίδέα, άσυνάρτητοι σι,
'/ρουόμεναι, μαχό^ναι πρός ^
ληλας, συνέρρευσαν είς τόν £ν.
κε'φαλόν τού. «Τί νά -στεΰση χ»
νεις; Προχθές άκόμη ήταν ρω.
μηρπούλα, σφαγεϊσα καί α'ιμοορ.
φηθεΐσα άπο 'Βδραίους χαί σήι*β-
ρον είναι Έοραιοποΰλα, οιασΐί-
σα καί φονευθεϊσα άπο Ρωμηοΐ';
Πώς τόση τνφλωσις!... Πό9ο
τόση αντίφασι;;... Άπο χαχίατ
έπιστεύθη τό πρώτον, ή άπόκαχή»·
έπίιδρασιν απεδείχθη τό δεύτερον,
Ή άνάκρισις φωτίζει τα σκοτεινά
ή σκοτίζει τα φωτεινά;... Οί Έ·
6οαΐοι προσκυνοϋν τόν Ίεχωΰό
καί τόν χρνσοΰν Μόσχον ή οί Χοι-
στιανοί δονλεύσνν Θεόν -/αί Μα·
μωνάν; Τί νά είναι; Τι νά σνμδαϊ·
νηέ Δέν εδόθη είς τον; άμιήτοι·;
να τα ννωρίζουν αύτά... Ποτβ
δέν ·θα μάύυμεν την αλήθειαν;
Δέν ηδύνατο νά είπη έν τοσούτω
άν τα δάκρυα τοΰ Σάλ&χυ ίραν
δάκρνα. Καί αν ήσαν φώκης η
κροκοδείλον, πλήν όπωσδήποτε §
σαν δάκρυα. Ό Λύσαν&οος έστά-
θη, τόν Ικύτταξε καί πάλιν καί ε!·
πε ώς να ωμίλει μόνος τού: Μή.το^
οί "Εβραϊοι δέν είναι ανίτρωχοι;
Ιδού ό άνθρωπος αύτός «λαίει!
Σρααθος
ΑΛ. ΠΑΠΑΔΙΑΜ.4ΝΤΉ2
Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Υπό τού αειμνήστου Π. Χ. ΔΟΥΚΑ.
Όλόκληοος ή Ιστορία της Ζτάρτη;
ά.τό των όιργαιοτάτων χροντον μέχρι
των καθ* ημάς. Άποτελίίται ίγ 1000
σελίδων κώ πλείστων εΐκόνων. Δεοί-
ιιένον χαλλιτεχντκως. Ταιάται $3.00.
ρ, αν ε
πως λέγει ή πρόληψις, ή ή φήη
η τέλος πάντοτν 6 θρΰλος, ο μϋθος
^ τσοί τας ημέρας τοΰ Πά-
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ
ΠΑ ΤΑ ΜΑΑΛΙΑ ΣΑΣ
Κατά την ίοτανν
κήν είναι <ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ΠΑΘΗ2ΙΝ> ί-
ιμένως τό ΦΥ-
ίΟΝ τέ 4-
.„._. παράγεται
ρους είναι τό μ>
νόν άντίδοτον δια
άπό ρίζας καί οηί
_____ χά μαλλιο «^
Β<β. υ.δ.Ρ·»· θ«.Έξαλεί<ρει Ν. Ό. ΚΑΗΑΚΟ5 πιτυρίοα, χει ΟΙΝΟΠΝΕΥ—Α ϊικάς. ή λιπώδεις ουοίας, ί ό κτένισμα δλην την
Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΝ ΤΟΎ" ΠΝΓθγ
έκ τής 19τ,ς
τυν Ιατρόν, εδγαλε κ' Ινα μικρόν,
κυρτόν ξυοαφάν, καί τόν έπέδεΐ;
ξεν...
Έν τούτοις δέν ήχο ίκανός να
τό κάμη. Ό ίατρός έφοβήθη, πα-
ρρπονέθη είς την αστυνομίαν καί
ό άστυνόμος διέταξε «νά τόν πά-
ρου' μέσα» τόν μπάρμπα - Πού-
πην...
Ό γέρω - Πούπης, μετ" ολί¬
γας ημέρας απήλθεν είς Σμύρνην
τό περισσότερον διά νά ξεχάστ
την προσβολήν, την όποιαν υπέ¬
στη. .. Έγύρισεν άπω την Σμύρ¬
νην, καί άκόμη δέν την έξέχασεν.
Άλλ' έν τόν εΐχε ταπεινώση τό ό¬
τι είχε έκπέση πολύ, έν τω μεταξύ,
καί μάλιστα οίκονομικώς.. Έν όσω
εζη ή άιδελψή τού, ή Νίνα, αυτή
τ«ν διετήρει, τώρα δμωζ τόν εί¬
χεν παραμελήστ|. Ή έπιζώσα ά-
οελφή τού, ή Κιάρα, ήτις εΐχε κλη
ρΛΌμήση μέγα μέρος τής περι¬
ουσίας, τόν άπελάκτιζε καί τόν έ-
ξεδίωκε της οικίας. Ό οίονεί γαμ¬
βρό; τού, δ Ιταλός Γαϊτάνος, μέ-
χοι πρό τινος τα εΐχε καλά μέ τόν
Πούπην, καί μαζύ έκακολόγονν "/α
Οημερινως τόν άλλον συγγενή των
τόν χήρον τής Νίνας. Ακολούθως,
τα έχάλασαν οί δύο, καί τότε ό
Πούπης έβελτίωσε τάς. σχέσει;
τον μέ τόν γαμβρόν τού, τόν Λοκ-
κοπόσταν. "Υστερον ή Κιάρα, θν
μωθεΐσα, μια των ημερών, έδίωξε
τόν οίονεί σύζυγον της, τόν Γαϊ-
τανον, καί λευκόθριξ ήδη, ρεν-
ματική, έξηκοντοϋτις, ένυμφεύθη
ενα νεον καί ενρωστον.
"Οταν ή Κιάρα άπεδίωξε της
οικίας τόν Ίταλόν, τότε οΰτος τα
διώρθωσεν έκ νέου μέ τόν μπάρ¬
μπα - Πούπην. Μαζύ καί οί δνο
ηρχισαν νά κατ.ολογοΰν την άδελ-
φήν τσΰ Ποίπη, την Κιάραν. Μέ
τόν γαμοοόν τού, τόν Λ. . . ό Π ού
πης τα είχεν άκόμη καλά. Ούτος
Λεβαντϊνος, κοσμογυρισμενος μάλ¬
λον Φράγκ©; παρά ρωμηός, εζη <5>ς
πΛίτηκος τής πολυτελείας. ΙΙάσχων
έκ ρει^ατισιιων ή ποδάγρας, ευρί¬
σκετο κλινηρ-ης άπο πολλών μη-
νών. Επί τής κλίνης εξηπλωμένος,
φορων την οελουδίνην ρόμπαν, έγ-
κόλπιον η μεδαλλιόν, κ,τ.λ. Ένίοτε
δοκιμάζων νά έγερθί), έφόρει την
μαύρην ρεδιγκόταν. "Εφερε τότε
επί τής κομβιοδόχης τού τάς «οο-
ζέττας» δύο η τριών παράσημον,
μέ τα όποϊα ήτο «τπαημένος», ώς
καί δύο άριστεΐα. "Ολ' αύτά τα
ϊφόρει επάνω τού επί τής κλίνης.
Είχε κατττγ©ρτ>/θη δΐ' άσωτίαν ή
■κ.ατάχρησιν, κ' έπειδή ήτο άσυ"ε-
νής, έτέλει την προφυλάκισιν τον
-■οΐκοι. Δύο χωοοφύλακε; έκ περι-
λεγε:
— Μωρέ παιδί, φεοε μας δυο
σαμπάναες!... Νά μπχί; μέσα στό
βαρέλι, νά μάς τό διαλεξη;!...
Μαζύ ετρωγαν, μαζύ επιναν μέ
τόν Σάλβον. Π οτέ οέν τα είχαν τό¬
σον καλά. Αίφνης ενα πρωϊ, κατά
Μάρτιον μήνα ένω επλησίαζε τό
Πάσχα, έρχεται άπο την Κέρκυ-
ραν είδησις, καί την άνεγραφον 3-
λαι «ί ίφηαερίδες, δτι οί έκεϊ "Ε¬
βραϊοι ήρπασαν μικ,ραν κορασίδα
χριστιανήν, την εσφαξαν καί της
επιαν τό αίμα!...
"Αμα ήκουσεν ό μπάρμπα -
Πούπης την είδησιν, δτι είς την
πατρίδά τον (&ΚΛ1 εϊχε τριάντα
χρόνον; νά πατήστ)) συνέ6η αύτό
τό πράγμα, εγεινεν άμεσως πϋρ
καί μανία εναντίον των Εβραίων.
"Ω, νά είχεν Ινα 'Εβραΐον νά τόν
πνίξτ)!
Κατά συγκυρίαν, εκείνην την
στιγμήν, είσήρχετο είς τό κοπήν
λεϊον ό Σάλβος. Ιδού είς 'Εβραΐ-
ος! Καί 'Εβραϊος έκ Κερκύρας μά-
λιστα, εκείθεν δπου οί όμόθρησκοί
τού έπραξαν τό άνοσιούργημα...
Ό μπάρμπα - Πούπης έΕεγείρε
ταί. Σφίγγει τάς πυγμά; άπειλητι-
κως, πάλλει ταύτα; ανω καί κάτω
κυκλοΐεοώς, ώς πρός πυγμαχίαν,
καί έφορμα κατά τοΰ ΣάλοΌι·.
— Μωρέ σκυλλί;. ..
Καί μπούπ! ή μία πυγμή κατέ¬
πεσεν εις τόν ώμον τοΰ Έδραίον.
Ό Σαλβος δέν έπρόλαβε νά εί¬
πη! «Τί εχεις; Τί έπαθες;» μόνον
είτε ν ώχ! καί ώπισθοχώρισεν. Ή
δευτέρα πνγμή τοΰ Πονπη θά εύ¬
ρισκε πα,ο' ολίγον τό στέρνον, άλ-
λά κατέπεσεν εις τό κενόν.
Ό Καρμάνης, ό κάπηλας, δ
Λύσανδρο; Παπαδιονύσης, όστις
ετι*χε νά ιΐν' έκεΐ καί δύο αλλοι
παρενέ&ησαν. καί άπεμάκρυναν
τόν Σάλβον εςο) τοΰ καπ)}λείου.
Ό μπάρμπα - Πούπης ήθελε νά
τόν κυνηγήσί) εις τόν δρόμοΛ', άλ-
λά μετά κόπον τόν έκοάτρ,σαν.
Πρός την εσπέραν την; αυτής
ημέρας, ό γέρων Κερκυρ-αΐο; αί-
σθανόαενος την ανάγκην νά δικαι¬
ολογηθή, ελεγε πρό; τούς φίλονς
οχα Δ:· αύτόι ^ ,
ότι τό ανοσιον αύτό ^Γ"
διδοιιενον είς τονς
ναι μϋθος _. κα1
6ος. Λό
η σον -_|ν..
!ν·οναύτήήμ;ν.ρήχό "
ί μόν
αΰτί, ή χόρη δέν ητο £
ήταν 'Εβ/αιοπΧ
, - ΝαΙ, ήταν ·Β6
την εΐχαν ώί
πηντησε μετά
οχι δια
νεψια μου, τό πουλά»Γη^
α«ρνης ό Σαλβο;.. Χ'
βιάσηκώτττν^ό
βιάσηκώτττν^ότωσα
κρεμασθουν άνάποδα!...
Καί ή φωνή ^ έ^(γ
»οχ8~ τον δ&γαλε τό
απο την τσέπην τού, -,αί
να σπογγιζη τας
ΟΛβ
ΟΛισανβροςίστάβηΙτΐ^
δεντερολεπτ<τ, Ιν άκρα άποοίβ «. φθη. Και έν άκαρεΐ, πλείσται αν Ή κ. Μάρβα Οΰίϊνκαν, ή όποία ηγειρεν άγωνήν διαζυγίου κατά τοΰ συζύ- γου της, Πώλ Οΰείγκαν, έν Χάμιλτων, Όχάϊο. τού: ,τροπής Ιφρούρουν την θύραν τού. *Ητο πλήρης πικρίας κατά τής 'Ελληνικης Κΐ'βερνήσεως, την ο¬ ποίαν εΐχε ύπηοετήστι, εΐχε λάβη είς μισθσυς, συντάξεις καί έκτά- £ άμοιβάς άπο τό ταμείον τοϋ ά £ μ μ Έλληντκου κράτους ανα> των δια-
κοσίων χιλιάδίον δραχμών. Την
βιβλιοθήκην τού καί μίαν συλλογήν
τον, πρίν άποθάντ], τα είχε χαρίση
ίί; εν Αύστριακόν Πανεπιστήμι-
ον.
Λιωγμένος άπο τό σπίτι πρό πολ.-
λοΰ ήτο ό μπάρμπα - Πονπης.' Τοϋ
έ'διδαν κατά μήνα κάτι τι οί οίκεΓ-
οί 7&ν, άλλά &έν τόν εψ&ανε διά
νά ζή. Ένίοτε τοϋ ^στελναν δτι έ-
πεοίσσευεν έκ τοΰ φαγητοΰ τής
χ%Ε;, κρέατα βωδινά, ι|τητά τοΰ
ιρούρνον, κρύα βραστά. καί τα τοι-
αΰτα. Κατόπιν ήλαττοκκιν το χρη-
ματικόν έπίδομα- είτα τό εκοψαν.
Έλ; τόν Σάλβον, τόν 'Εβραίον,
μέ τον οποίον τα είχε καλά, κατ'
αύτην την εποχήν ό Πονπη,ς εδι-
δεν δ,τι εΐχε διά πούλημα, παλαιά
εργαλεϊα, παλαιά άποςρόθΗα, ένδύ-
ματα διετηρημενα άκόμη. Διότι δ
μπάρμπα - Πσύπης εις την νεότη-
τ<ί τού ήτο «τσελέπη;» πολύ, καί εί¬ νε πλουσίαν ίματιοθήκην. Ό Σαλβατωρος έφρόντιζε νά τα πωλη κ' έφερεν εί; τόν μπάρ¬ μπα - Πονπη τα χρήματα τα όποΐ α έξεκοκϊίάλιαζαν καθήμενοι τό βραδυ είς* τό καπηλεΐον τοϋ Καρ- μάνη, καί κουτσοπίνωντας, λίαν ί ι·αρεστα>ς. Ό μπάρμπα - Ποι-ι
πΐ|ς; ΐχταν πλήρη; ειτοαπελίας γε-ί
οοντίκης. Τό ςετσινάτο κρασί τό]
ι νόμαζε «σα|ΐπάνια>.
Πς: τό παιδί τογ /ατηλείον ε-
— Δέν εχω πίστι, μωρε. Μωρέ
αύτό τό σκυλλί, πόσα δέ μρΰ εϊχε
οράγιι, καί πώς μοΰ μπερδεύει τού;
λογαριασμόν;; Μια μερά τοΰ δδω-
κα κάτι νά πωλήση, ένώ εΐχα παρ-
μένο καπάρο, καί μοί χάλασε τή;
συμςχονίε;. Κ' υστερα ό μουστε-
ρή; ήεθε καί μοϋ γύρευε τό καπά¬
ρο πίσω. . . "Ορσε ντούγκονε!
τό; δέν ήταν έκεΐ, γιά νά ξεύρ-ΐ)
τί έκαμαν οί Εβραϊοι.
— Αύτό; δέν ήτο;... Παντσί
βρίσκονται αύτοι, κ' είς δλα είναι
μέσα.. . φτάν' ή χάρι τού;!
Την επαύριον ήλθεν είδησις ό¬
τι ό δχλος τή; Κεοκύρα; εΐχε πα¬
ρεκτροπαί είς βιαιοπραγία; κατά
των Εβραίων.
Την τρίτην ημέραν ή όχλαγω-
γία εϊχε φθάση είς βαθμόν λία'
έπίφοβον. Την άλλην ημέραν αί
είδήσει; έλεγον δτι ένεργείται άνά-
κρισι; αύστηρά. Την επομένην, ό-
ιιγ εξητάσθη τό πτώμα τής σφα-
γείσι; κόοης καί ευρέθη δτι όλον
τό αίμά τη; ΐίχε ροφττδτ| δι' άλλο-
κότου μέθοδον», δι' απειραρίθμων
έντομών καί κόπίδων. Την έπιοΰ-
σαν αί ε,Ιδήσεις έφερον δτι συνε-
των.
νά τα
καλά μ' αύ¬
■— 'Εσεϊς τα εϊχατε καλά, έτόλ-1 λήφθησάν τίνες ως {ίποπτοι δτι ή
μησεν νά είπη είς των παρε<ττώ-| έξουσία μετά μεγάλης δυσκολίας κρατεΐτήν τάξιν. .. "Υστερον ήρ¬ χισαν νά άναγράφωνται συγκεχν- μένα καί άντιφατικά πράγμΐατα.. . "Οτι ή νεκοά κόρη ευρέθη φονεν- μενη, δτι ό Οάνατός της δέν προ- ήλ-θεν έκ σφαγής, όντε είχεν έκμν- ζη-θχί τό αίμά της... Τέλος δτι ή κόρη δέν ήτο Χριστνανή, άλλ' 'Ε- τό τό σκυλλί;. .. Γίέρ λ'αμόρο! — Έτρώγατε κ' έπίνστε μοζύ!... — Αύτοι μά; τρώγονν τους κό- πους μας καί μάς πίνουν τό αΐμα... Δέν άκοιυσε; στοΰς Κορφούς τί ϊ- καμαν! Καί τί φταίει αύτός;. . . Αύ- βραία... Αί δεσποινίδε; Γκρέις Χάρπερ καί Χενριέττα Κρόσσμαν, είς την έν Νέα Υο^γα έ-
γώ;... Δέν σοϋ είχα είπη άλλοτε
δτι οί 'Ββιραίϊοι δέν τό κάμνουν αι;-
τό, ποΰ ταυς καττΓΥοροϋν. . Θ»1-
μάσαι τί σοϋ διηγούμην;
Ό Λύσανδρος εμεινε σιτνΎου^
προσπαθών ν' άναπολήστ>
— Δέν σοϋ έΤ^γα δτι ή μητέρα
ιιου μια φορά ηιδρε Ινα παιδί χρι-
στιανόποαοο πεταμένο στό δοόαο;
— Πον;
— Στήν Κερκύρα.
-Έ;
— Καί άμέσως τό επήρε, καί τό
παρβδχακε στή δημααχία γιά νά
τό στείλουν στό βρεφοκομεϊο, ή νά
ό δώσουν σέ παραμάνα;. . . "Αν
ήταν άλήθεια αύτό ποΰ τούς κατην
γοροϋν τούς 'Ε36ραίους, ή μητέ-'
ρα μου δέν θα παρέδΛε τό πατδί
έκεΐνο στή δημαρχία. Πλήν αύτό
τό έθιμον της σφαγής Χριστιανο-
παίδων παρ' 'Ββραίων αν άλτιθεύ-
— έγώ, δπως σοϋ είτα δέν πι-
τεύω ποτέ νά άλτϊθεΐ'τι καί τουτο
αριν αύτοϋ τοϋ άνθρωπισμοΰ —
ιν άλήθενε, θέλω νά είπω πρώτον
έν δπρεπε νά τό γνωρίζη" πως
ίνεται" καί πότε γίνεται δλος ο
Εβραϊκός λαός, ανδρες, γυναϊκες
καί παιδία, δεύτερον, αν εγίνετο 5
ως λέ ή όλ ή
φη Και έν άκαρεΐ, πλείσται αν
τιφατικαι ίδέα, άσυνάρτητοι σι,
'/ρουόμεναι, μαχό^ναι πρός ^
ληλας, συνέρρευσαν είς τόν £ν.
κε'φαλόν τού. «Τί νά -στεΰση χ»
νεις; Προχθές άκόμη ήταν ρω.
μηρπούλα, σφαγεϊσα καί α'ιμοορ.
φηθεΐσα άπο 'Βδραίους χαί σήι*β-
ρον είναι Έοραιοποΰλα, οιασΐί-
σα καί φονευθεϊσα άπο Ρωμηοΐ';
Πώς τόση τνφλωσις!... Πό9ο
τόση αντίφασι;;... Άπο χαχίατ
έπιστεύθη τό πρώτον, ή άπόκαχή»·
έπίιδρασιν απεδείχθη τό δεύτερον,
Ή άνάκρισις φωτίζει τα σκοτεινά
ή σκοτίζει τα φωτεινά;... Οί Έ·
6οαΐοι προσκυνοϋν τόν Ίεχωΰό
καί τόν χρνσοΰν Μόσχον ή οί Χοι-
στιανοί δονλεύσνν Θεόν -/αί Μα·
μωνάν; Τί νά είναι; Τι νά σνμδαϊ·
νηέ Δέν εδόθη είς τον; άμιήτοι·;
να τα ννωρίζουν αύτά... Ποτβ
δέν ·θα μάύυμεν την αλήθειαν;
Δέν ηδύνατο νά είπη έν τοσούτω
άν τα δάκρυα τοΰ Σάλ&χυ ίραν
δάκρνα. Καί αν ήσαν φώκης η
κροκοδείλον, πλήν όπωσδήποτε §
σαν δάκρυα. Ό Λύσαν&οος έστά-
θη, τόν Ικύτταξε καί πάλιν καί ε!·
πε ώς να ωμίλει μόνος τού: Μή.το^
οί "Εβραϊοι δέν είναι ανίτρωχοι;
Ιδού ό άνθρωπος αύτός «λαίει!
Σρααθος
ΑΛ. ΠΑΠΑΔΙΑΜ.4ΝΤΉ2
Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Υπό τού αειμνήστου Π. Χ. ΔΟΥΚΑ.
Όλόκληοος ή Ιστορία της Ζτάρτη;
ά.τό των όιργαιοτάτων χροντον μέχρι
των καθ* ημάς. Άποτελίίται ίγ 1000
σελίδων κώ πλείστων εΐκόνων. Δεοί-
ιιένον χαλλιτεχντκως. Ταιάται $3.00.
ρ, αν ε
πως λέγει ή πρόληψις, ή ή φήη
η τέλος πάντοτν 6 θρΰλος, ο μϋθος
^ τσοί τας ημέρας τοΰ Πά-
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ
ΠΑ ΤΑ ΜΑΑΛΙΑ ΣΑΣ
Κατά την ίοτανν
κήν είναι <ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ΠΑΘΗ2ΙΝ> ί-
ιμένως τό ΦΥ-
ίΟΝ τέ 4-
.„._. παράγεται
ρους είναι τό μ>
νόν άντίδοτον δια
άπό ρίζας καί οηί
_____ χά μαλλιο «^
Β<β. υ.δ.Ρ·»· θ«.Έξαλεί<ρει Ν. Ό. ΚΑΗΑΚΟ5 πιτυρίοα, χει ΟΙΝΟΠΝΕΥ—Α ϊικάς. ή λιπώδεις ουοίας, ί ό κτένισμα δλην την
<ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ. - ΚΥΡΙΑΚΗ. 22
Ττιλέφ. ΒΚΥΑΝΤ 9368
, ΒΚΥΑΝΤ 9369
Ίδρυθέν τφ 1900
ΧΘΕΣ ΣΑΒΒΑΤΟΝ. 21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Τ929
Ηνοιξε τό νέον
Κατώστη[λα
ΕΙΣ3 ΤΟ·
406
. 42Ν0 3Τ
ΟλΟΝ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟΝ Ολ ΔΙΑΤΕΘΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΝ ΜΑΣ
ΠΛΗΡΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗ ΔΙΑΜΑΝΉΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΣΜΗΜΑ-
ΤΩΝ, ΡΑΔΙΟΦΩΝΩΝ, ΦΩΝΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΙΜΑΉΣΜΟΥ.
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΜΑΣ ΗΓΤΎΗΜΕΝΑ. ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΣ ΦΕ-
ΡΕΙ "ΓΗΝ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΣΗΜΟΩΜγ^ΙΗΝ». ΤΑ ΣΥΤΓΑ-
ΤΚΑ ΜΑΣ: Η ΠΕΛΑΤΕΙΑ ΜΑΣ ΟΤΙ ΜΙΑΝ ΟΛΟΚΛΗ¬
ΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΉΑΝ
ΕΛΘΕΤΕ ΚΑΙ ΙΔΕΤΕ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΤΗΣ ιΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΟΠΕΡ-ΕΞΥΠΗΡΕΊΈΙΑΠΟΚΛΕΙΣΉ-
ΚΩΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ
Άν»ι»,νηβτικ« Δώρα
Αβκεμβρίον,
τούς έπιβκεφθηαομένους ημάς μεταξυ ΪΑΒΒΑΤΟ1·,
«αί ΤΕΤΑΡΤΗΪ, 1 Ίανοναρίου, 193Ο.
Οί τοιούτοι δέν «Ινα* υποχο*ο)μένοι
ά άγοοάβονν.
Οί τοιούτοι δέν είναι ύποχρεωμένοι
νά άγοράοονν.
ΚΡΑΤΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΜΑΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ
406
42Ν0 8Τ.
ΜΕΤ. 9Η£ ΚΑΙ 10Η-
ίΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>. — ΚΥΡΙΛΚΗ, 52 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 193!>.
Ι
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΌΛΙ"
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΈΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥιΜθΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΗΟΙ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηροχώρΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΉΣΙΟΝ
ΛΙΜ.ΝΉ (ΕύβοίαςΓ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας>
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΉ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
Ι1ΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΜΟΤΑΜΟΣ (Κν*ήβ·ν)
ΙΙΡΕΒΕΖΑ
ΙΙΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΛΜΟΣ (Βαθβ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΧΛΛΚΙΣ
ΧΑχΜΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΤΊΙΤ&:
ΛΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡ&:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝΒΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψεε, ήτοι είς «ρώτην ζ
Μ ε δεκαπενθήμερον «ροειδθίϊθίηατ,ν
*ΈπΙ προθεβμία β μηνΛν......
♦Επί «ροθεσμία « έτών...................
> » 4* έτών ..................
» ι Κ έτών...................
> » 1 έτονς .................. »?·>% » » 10 έτών...................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑ1 ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταβέοεις έν δψεβ καΐ Ιηϊ «ροθεβμίία εΐς Δολλάρια Λίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλβχα χαΐ *Ιϊ«·
λικας Λιρέττας, άποοΌτέας είς το Εοιθν νομββμα είς τό όπο? «αν Εγινεν ή κατάθεσις, ί>«ο το>ς καλλιτέρους δρους.
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ3ΤΙΤυΤΙ0Ν5 1Ν ΤΗΕ ϋΝΙΤΕϋ 5ΤΑΤΕ9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΙτΙΑΤΙΚΑ «Ι.ΟΟΟ.ΟΟα ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΟ ΤΩΝ 97.5ΟΟ.0Ο0.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό ίοπιρουηά ΙηΙβΓβδΙ ΌβρΕΓΐπιβη» είς Δολλάρια πρός 4»/2%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ «πό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (ΟΙιεεκίηβ Αοεουηΐ8).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ αεΗβΓδ οί θΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ ΟΟ.
205 Λ/Ε5Τ 33κο δΤΗΕΕΤ
ΝΕνν Υ Ο Κ Κ, Ν. Υ·
ΤΗΛΕΦ&ΜΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΑΤΗΕΝ5 ΒΑΝΚΕΚ81 ΟΟΚΡΟι^ΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ53.
Τοΐερΐΐοηε: Ηαησοοί 0675 βηά 06Τ*
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓίϊ
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ Βίθβ.
33 50. 01.ΑΒΚ δΤΠΕΕΤ, δϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ,
Ι
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΌΛΙ"
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΈΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥιΜθΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΗΟΙ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηροχώρΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΉΣΙΟΝ
ΛΙΜ.ΝΉ (ΕύβοίαςΓ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας>
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΉ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
Ι1ΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΜΟΤΑΜΟΣ (Κν*ήβ·ν)
ΙΙΡΕΒΕΖΑ
ΙΙΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΛΜΟΣ (Βαθβ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΧΛΛΚΙΣ
ΧΑχΜΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΤΊΙΤ&:
ΛΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡ&:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝΒΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψεε, ήτοι είς «ρώτην ζ
Μ ε δεκαπενθήμερον «ροειδθίϊθίηατ,ν
*ΈπΙ προθεβμία β μηνΛν......
♦Επί «ροθεσμία « έτών...................
> » 4* έτών ..................
» ι Κ έτών...................
> » 1 έτονς .................. »?·>% » » 10 έτών...................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑ1 ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταβέοεις έν δψεβ καΐ Ιηϊ «ροθεβμίία εΐς Δολλάρια Λίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλβχα χαΐ *Ιϊ«·
λικας Λιρέττας, άποοΌτέας είς το Εοιθν νομββμα είς τό όπο? «αν Εγινεν ή κατάθεσις, ί>«ο το>ς καλλιτέρους δρους.
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ3ΤΙΤυΤΙ0Ν5 1Ν ΤΗΕ ϋΝΙΤΕϋ 5ΤΑΤΕ9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΙτΙΑΤΙΚΑ «Ι.ΟΟΟ.ΟΟα ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΟ ΤΩΝ 97.5ΟΟ.0Ο0.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό ίοπιρουηά ΙηΙβΓβδΙ ΌβρΕΓΐπιβη» είς Δολλάρια πρός 4»/2%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ «πό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (ΟΙιεεκίηβ Αοεουηΐ8).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ αεΗβΓδ οί θΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ ΟΟ.
205 Λ/Ε5Τ 33κο δΤΗΕΕΤ
ΝΕνν Υ Ο Κ Κ, Ν. Υ·
ΤΗΛΕΦ&ΜΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΑΤΗΕΝ5 ΒΑΝΚΕΚ81 ΟΟΚΡΟι^ΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ53.
Τοΐερΐΐοηε: Ηαησοοί 0675 βηά 06Τ*
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓίϊ
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ Βίθβ.
33 50. 01.ΑΒΚ δΤΠΕΕΤ, δϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ,
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥ~>.__ ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
Π7ΚΑ7ΚΧ7Κ
ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΚΤΙΡΙΟΝ.. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΖΑ-
Μ| ΤΟΥ ΠΟΡΟΗΤΟΥ.- Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΑΟΙΔΟΥ ΤΟΥ
ΑΛΗ ΠΑΣΑ.
άκόμη ετών, μίαν
ε&χνησαντες
μ ΑΟτ,νΛΐκ», —*-------1-------■
,, ;: αλλεπαλλήλων χυροβο-
ριάτες. Διά τούτο τα εΏη τα άποία|*αί τήν μεταφοράν την χρωτε;ού-
κορίως έπωλοϋντο ίίς την θέσιν
ταύτην ήσαν πανικά καί είδη ίματι-
σμδΰ, πολυτελείας χαί έπιπλώσεως.
'Εννοεΐται ότι τό έμχόριον αΰ-τό
ήτο ολόκληρον είς χείρας των Χρι-
"ΐανών τό πρώτον χατάστημα το
οποίον ή άό ή
άί'/^ί^ς ιιοικ,ΐΛτ,ί ^^ι τό πρώτον χατάστημα το
' όντι τό πύρ μεταδοθέν έξ οποίον συνήντα τις άνερχόμενος, ή-
'' τήματος κατέ- το τό ύφαντήριον τού Γιαναού Κί
ρ'
όντι ρ ρχ, ή
-ού'' καταστήματος, κατέ- το τό ύφαντήριον τού Γιαννακού Κί-
ΐ όλόλ έέ
α.ν-. της π?ωΐας
ΐ^ άωνον το
φήρ
ζ>ντζή, έπικληθέντος ούτω έκ τού
έέλ ό
εύίΰ τετράγωνον, τό οποίον | έπαγγέλμχτος τού πατρός τού, είς
ϋλείετΐ: άπό τό εν μέρο: διά ...... '
είς
Λ»
και
τών περί τόν Μεντρεσβ πα-
~χβϊ σεσαθρωμένων κτιριων.
Τ πυρκαϊά τότε επέφερε τρομί-
'ηι'ίς. Πλήθος διαφόρων χω-
ί» άχώλεσεν ό,τι είχε κατα την
Γ, έχ-ίντ,ν καί δύο ή τρείς βν-
ί ι χαρ' ολίγοι έπιπτον θιχιατα
" στοιχείοϋ
•ο-
5αω; τ'άντοτε <π$ι$βίνβι, έκ τού . <...ι. «λ.; ννϊτι νΛον ιι τόσα χολύτιμα Ιχΐ3 ευρημβτα. . , ■Ολίγον μετά ταυτα η αγορα μ£- ίρετο είς τό σημερινόν δημοτι- Γκτίοιον επί τού χωρο; όστις αλ- » χατείχετο άπό τα Π-ίθαραδι- η όστις άπετέλει άλλοτε μίαν ζωτ-ίοτβρων Άθτ,ναϊκών συνοι- γγμος τύ χατρός τού, είς ιδίαν δέ θέσιν είχον τα χρατήριά ί ό ΚΆά ίό των καί ό ΚαραοΆάνης, ·Αος τού άλλοτε διασήμο^ άοιδού τού Άλή πασά, καί ό Δεμερτζής τής γνω- στής Άθηναϊκή; οικογενείας καί ό συμβολαιογράφος Κριτοδουλίδης, τού όχοίου βλλο ίχνος υπάρξεως οΰ- δαμού ανεύρον πλήν τής μνείας τού όνόματος. Ύχήρχον όμως καί χωληταί τρο- φίμων είς την αγοράν καί ιδίως τό θέρος, ότε έπλεόναζον οί καρποί. Ή εικών τίς άγοράς κατά τό 1801, ήν εχω ΰπ' όψει μοο παρουσιάζει ι:ω- λτ,τρίας πρό πάντων καί μάλιστα 'Ελληνίδας καί όΆΙυβΓ-ί 0Γα88βΐ δέ γράφων τάς έκ τή; επισκέψεως τής άγοράς έντυπώσεις τού λέγει ότι αί Άθηναϊαι δέν είναι εύμορφα·.. 'Γποθέτω μάλλον ότι καί ή εικών τού ξενου περιηγητού καί ή εντύπω¬ σις τού ΑΙΛβΙ Ογη8§θΙ είναι έκ --,- . , ν_. . , μιάς ή δ.Ό Τςαιρέσεων καί δυσκο- ■ν. Ό ίασιλευ; #Οθων. βταν ε- λ,.^ι3, Ί3 ϊεχθω ^,, :ν έ-0-/ή κα- |θεν ε!; τόν πρώτον εν Αθήναις χχ^Μ~-(ΥΜτ^ί ζϋγΟύ, θά έτόλμων τού, έγινεν εκει δεκτοςχρι:κι^2 ώραίαι νυναίκε;, νά -/.ά- χρωτοτυπωτατον. Ο θηνται επί ώρας έν τή άγορά 5·.ά νά ίϊν αύτός είχε φέρει, καί είς προϋπάντησιν τού ί-^ακτος. ϊέ εί?ε τόν Όθωνα ερχόμενον, ήλθε χαί τού προσέφερε τήν 5- ;αν. Καί ό αέν βασιλεύς ηρνήθη κιδή αί»τής, διότι ήτο εφιππος, ρόντ,ς όμως τήν νύκταπρ&σεκόλ- |ϊ γύ;ω τή- ΟΜάξτ; κηρία ι, ίΐττλθεν εί; αύτην καί άκο- ■ούμ,ενος 6π; όργανοπταικτών ϊι- |ιζεν έ-· τρείς ημέρας τάς Άθή- διά τό- πρωτο- /εϊ» καϊ &ίνοπωλεΐα είς τα όποια 31.- ημέρευον %οί κατακτηταί. Τό-βέβαιον είναι ότι επί Τουρκο- κρατίας τό κυρίως προσωπικόν τής άγοράς ήσαν οί άράπηδες, οί όποίοι έξετέλοον τάς υπηρεσίας των ση- ροσεκόλ- |με.!νων έμποροϋπαλλήλων, χεριε- ια ανημ- Ι φρΟνοΰ-ντο δέ ές ίσου υπό Χριστια- ΐ-3.ι 3·/.ο-1 νων Λ2^ Τούρκων, καί άχετέλ&υν χ ή ίίιοτϊθ-ία ΐεν ωφέλησε ό ό ά τον κ,υριώτερον κ2ί πυκνότερον εΐθομότερον συγχρόνως κα! Θορ·α6ω- ϊίστερον πληθυσμόν τής άγοράς. Κατά τήν πρώτην αύτην εποχήν τής άγορίς διετώθησαν τα όό ϊ Πλή πλούσιον Χρόνην, όστι; μετά !,1εραώνΓχωλητών. α?άκν;τ» ε τη άπέθνησκεν^ρη- Ιζαντζή %3 τ05 Κ ν.ν. έγ/.αταλελε:ιμένος είς το Πλήν το"ϋ Κα- Καραουλάνη, τοϋς υς άνέφερα ήδη, μεγάλοι εμπθ- Ιθλί· ? ^ ζηή /.οποίος Αντώνιος Δεμερτζής, χαι ] ί οί ό ό ιγον ανωτέρω ^τή; ^γορά; ε-1 'α Ποδονίφτης, τού όποίου τό όνομα των εχα- ·ως τόζος ΐηγκεντρώτεως των ρχων). είτα ϊέ ή μέχρι ΐημερον τφ 1833 όταν έγέ>«ντο
!. ,. ι π?°; κατασκευήν τής
> Αβηνών—Πϊίρίΐώς, πρός τό
*? τού Άγίο·; Φιλίππου, όχου
ιτο, κ*'· ή ίρύσι Χαλαράκη, ήν
ί«'ωτε χαί ό Α^οΐ θΓαββοτ.
? *;Γ
«μένα τ^φώνως πρός
Γ* «Ρχίτεκτονιχον χανόνα, ουδέ
Γ'·'« τιρ» γραφήν. Προσπαθεία
; , Χ,ατεδβλλετο νά μή καταλη-
»5
V
τ$ μέσω πλατεία, έφ' ής
σωζομίνη μέχρις έσχά-
"λθσμημάτων, ήτο δέ ύχήκοος Άγ-
γλος, πιθανώτατα όπως ή ΰπηκοό-
της τω εξασφαλίση προστασίαν τι¬
νά, άπέναντι των Τούρκων.
* * *
Εύθυ"ς μετά τήν αποκατάστασιν
σης είς τάς Αθήνας, ή άγορά ά~έ-
κτησ«.νέαν ζωήν. Ό μηχανικός
Καλλέργης συνέταςε, πρωτοφανές
έννοοείται, σχέδιον, κατά τό οποίον
ομως
έκτίσθησαν όλα τα νεώτερα
πρατήρια τής άγ^ράς. Καί όσοι δέν
έλησμόνησαν τήν αγοράν ώς ήτο
—λ ολίγων άκόμη έτών, θά ένθ>
προ
μώνται καί τό μέρος τό πρός την
προέκτασιν τής όϊοϋ Αδρ'.ανοϋ, τό
3χοίον εϊχε σχέδιον τ;αράδοξον, κα¬
ταλληλότερον ίσως διά αύτην ίιχο-
δοχών κ,αί είς τό οποίον είχον έγκα-
τασταθή τα ίχθ^οπωλείθ! των νεω-
τέρων Αθηνών.
Ή άγορά κατά τοίις ταραχώδεις
νεωτέροος χρόνοος σ^γκεντρώσασα
τόν κατωτέρων εμπορικόν πληθυ-
ηιόν καί καταλήξασα επί τέλους
είς αγοράν τροφίμων μόνον, εγινε
πολλάκις κέντρον καί ορμητήριον
πολιτικών ταραχών. Κατά τήν επα¬
νάστασιν τοϋ '62 πρίν ή άκόμη α5τη
εκδηλωθή φανερά, είς τήν αγοράν
Εγίνοντο απροκαλύπτως ~ί έχδηλώ-
ΐεις κατά τής βατιλεία;. Ό άστυ-
>όμος Κηφησιώτης υπέστη κάποτε
ίκεί τήν επίθεσιν όλων των κρεοπω-
λών καί ίχθϋοπωλών καί ηναγκά-
ΐθη νά τραπή είς φυγήν διά νά σω-
>ή, μετ" ολίγας δέ ημέρας ό αύλι-
λός θεράπων
II
ί/.&ολας, μεταβάς
ώς σ'ονήθως διά νά /.άμη τάς προ¬
θί Άό άώ
ή μη
μηθείας των Άνακτόρων,
χθη χωρίς νά τω επιτραπή ν' άγθ-
ράζγ, τ«. Κατά τάς τελευταίας ημέ¬
ή βλί ϋ Ό
ρας
ς
ή βασιλείς τοϋ
ήτο ή άντιβασιλικότης τής
ά ώ ί ί
η ή ή ης ής
γοράς ώστε αί καθημεριναί προμή-
Οειαι των άνζατόρων εγίνοντο δι'
ςΓλλων προσώπων, τα όποία διενέ-
>οντθέτης,
τοποθετηθείς είς μικρόν φεγγίτην
πρό τή; εΐσόδθϋ τής άγοράς, 'μττ^ρϋ-
ίόλει άόρατος, καί δώδεκα άνθρω-
-οι επεσαν θ.'μί<τα τής άγρίας μα- ηζς τού. # * * Ή παλαιά άγορά έγινεν άλλοτε ς άφορμή διπλωματικο;3 έπεισοδίοιι. Είς την αγοράν δέν μετέ-δαινον τχεδόν χοτέ- γοναΐκες. Σπανιώτατα '.ααμία ύπηρέτρια άπετόλμα νά έμ- ρανυθή, είναι δέ γνωστόν ότι μίαν :.; αυτών τήν Οπεδέχετο όλόκληρος ή άγορά άχα τή έμφανίσει της διά των κρα.)γών.· — Ζάχαρη είσαι! Ή ύπηρέτρια έχείνη ώραιοτάτη άλλά χαί εύφιιεστάττ; ν.αθώς φχίνε- ται. ΰπανίρεύθη κατόπιν γέροντα Αθηναίον πλθϋσιώτατον καί εγινε αία έκ των μάλλον διακεκριμένων κυρίων των Αθηνών οσάκις όμως χ^θρωχοι τής άγοράς τήν σκνήντων, ή επωδός ήκ-οόετο: — Ζάχαρη είσαι! Φαίνεται όμως ότι κάποτε ό θαυ- μασμός των πωλητών τής άγοράς πρός τό εϋμορφον φθλον παρεξετρά- χη 6πέρ τό δέον καί ξένη κ^ρία, ά- νήκοοσα είς τό προσωπικόν τής Α>
στριακής πρεσβείας ηναγκάσθη νά
φύγΐβ τρέχουσα «κ τής άγοράς· την
ιδίαν ήμ«ρχ^ δύο ή τρείς οί θερμό-
τεροι καί όρμητιχώτεροι θαυμασταί
ωδηγήθησαν είς την αστυνομίαν καί
Ή Μπέττυ Γσυαίη καί ή "Ελιζ θύιρθ Φίτιερ, χορεύουσαι είς ευεργετικόν
χορόν, δοθέντα προσφάτως έν Φιλαδελφεία.
Είχε δέ καί τήν τιμήν ή παλαιά
άγορά τής παραγωγής τοΰ καθαρώς
Έλληνικοΰ τύπου τού κουτσαδάκη,
ό ώ έά
'Εκλεκτά βιόλία Ιχει μόνον το Βι¬
βλιοπωλείον τού «'ΕΦνικοΰ Κτιονκος».
« *1°?ζ κατά τήν πρώτην αύ-
' ■-?;οί«ν καθ' ήν σώζονται έννο-
2ΐ χληρέστεραι περί αυτής
**««, δέν ήτο ό,τι ί-.ά τή;
Λ/,ί. *ννθ0Μμ,ίν σι^εΡον» τ^°-
ϊοΓ ' "?ο?ίμων, άλλά μάλλον
«;!'*%?""??> είς τό οποίον έ-
η
τύπου όστις δϋστιτχώς έκυριάρχησε
των Αθηνών επί πεντήκοντα όλό-
κληρα ετη. Είς τό χρό τής άνα-
τολικής πύλης της άγοράς καφε¬
νειον τοϋ θωμά — όστις ελέγετο
θωμάς ό παληοκαφενές είς τήν
κθ'-ιτσαβάκικην γλώσσαν τής έπο-
χής—καί είς τα επί τής όδοϋ Αί-
ΑΝ
ολο; καφενεια και κουρεια τα λεγο- ^ β»ν< _,(. μενά «ϊΐ; τα σκαλάκια;) εγεννήθη " - *' ■*'' ό παράϊοξος αύτός τύπος τού θρα»- Ό 'Αγγλος στρατηγός Ούέλλιγ- κτον, ό νικητης τοϋ Ναπολέοντος στό Βατερλώ, ήταν όπερβολικά έπι- φυλακτικός, καί δέν άνεκοίνωνε τίς σκέψεις τού ο«τε στούς χειό έπιστη- θίο^ς φίλους τού ι Μέχρι τής προηγουμένης τής μάχης τού Βατερλώ, δέν είχε πεί οΰτε λέξι στόν έπιτελάρχη τόν λόρ- ετικώ; μέ τήν τα- ξς ρ ϋ, τού αΐμοχαρούς, τού επιϊει- κνύοντος τήν άνδρείαν τοι» πρός τους άδυνάτο;ς καί τούς λύ έ φηχ, δέ είς άνανδρον φυγήν πρό τής παραμικράς άντιστάσεως, τού τ^ραννήσαντος επί πεντήκοντα καί πλέον ίτη την Αθηναϊκήν κοι¬ νωνίαν, μέχρις ότου είς άποφασιστι- κός διευθ^ντής τής άσΓονομίας άπ- ήλλαξε τήν πρωτεύουσαν άπο τού όνείδους αυτών. Ή άγορά έκάη πρό έτών καί είς τόν τόπον της σήμερον τό εδαφος άνασκαφέν απεκάλυψε ώραΤα ϊχνη τής άρχαίας Ποΐκίλης. Καί μαζί μέ τα άθλια παραπήγματα έκάη καί τό παλαιόν υλικόν τής άγοράς καί οί άγριοι κρεοπώλαι καί οί σκληροί ΐχθΛπώλαι· κ*ί είς τήν νέαν άγο¬ ρά* μαζί μέ την εύκοσμίαν καί τήν εΰπρέπειαν τού κτιρίου εγκατεστάθη χαί τό ημερον χαί πολιτισμένον των άγοραίων τάξεων. " Γ. Β. ΤΣΟΚΟΠΟΤΛΟΣ τών τής Άμεοικής, αίτινες έλαβον μέρος είς τόν πρόσφατον ό άδξ Μ«ώ κτική τ, οοια λουθήση στήν μάχη αύτη. Ό λόρδος Ονζμπριτζ όμως είχε άρχίσει νά άνησυχη. Εάν, ό μή γέ¬ νοιτο, ό άρχιστρατηγος σκοτωνόταν κατά τήν διάρκεια τής μάχης, θά ήταν άναγ/.ασμένος ν' αναλάβη τήν άρχιστρατηγία. Π ώς θά μπορούσε όμως νά διεξαγάγη έχιτ,ιχώς τήν συνέχισι τής μάχης, άφού άγνοούσε τελείως τό στρατηγικό σχεδιο, τό ποίον ά^-αλώς, θά είχε ήδη κατα- στρώσει τό Ούέλλιγκτον καί θά είχε άρνίσει νά θέτη σ' έφαρμογή; **Οταν λοιπόν είδε ότι έπλησίαζε ή &?2 τής ενάρξεως τής μάχης ε¬ πήγε κ' ηύ« τον Οϋλλιγκτον κα) τού εξέθεσε το!»ς λόγους τής στενο- χώριας τού. Ό Οϋλλιγκτον, άφού τόν άκουσε προσεκτικά, τόν έρώ- >>
τησε:
— Ποίος ΰχοθέτεις ότι θά επι¬
τεθή πρώτος, ό Βοναπάρτης ή έγώ;
—Ό Βοναπάρτης βεβαία.., α¬
πήντησεν ό έπιτελάρχη;.
— Κατά συνέπειαν, θ' άναγκα-
σθώ ν' ά^^τικρούσω καί νά έξουδετε-
ρώσω τα δικά τού στρατηγικά σχέ-
δια. Έφόσον λοιπόν ό κΰριος αύτός
δέν είχε τήν καλωσύνη νά μοΰ αναγ¬
γείλη τα σχέδιά τού, πώς θέλεις
νά ξεύρω καί έγώ τί τακτική θ' ά-
κολουθήσω;
Ό λόρδος Οίζμπριτζ κατέδασε
τό κεφάλι καί δέν απήντησε τίποτα.
Ό «σιδηρούς δο6ξ» τότε επλη¬
σίασε τον έπιτελάρχη, καί χτυχών-
τάς τον φιλικά στον ώμο, τού είπε:
"Ενα μόνο είναι τό «σχέδιό» μο^:
Νά κάμω τό καθήκον μου όπωσδή-
ποτε! Καί εΐμαι δέδαιος ότι λ
«σχεδιο» αύτό Θά τό έχη-; 7.ατα-
στρώσει τϊδη καί σύ!....
Π7ΚΑ7ΚΧ7Κ
ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΚΤΙΡΙΟΝ.. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΖΑ-
Μ| ΤΟΥ ΠΟΡΟΗΤΟΥ.- Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΑΟΙΔΟΥ ΤΟΥ
ΑΛΗ ΠΑΣΑ.
άκόμη ετών, μίαν
ε&χνησαντες
μ ΑΟτ,νΛΐκ», —*-------1-------■
,, ;: αλλεπαλλήλων χυροβο-
ριάτες. Διά τούτο τα εΏη τα άποία|*αί τήν μεταφοράν την χρωτε;ού-
κορίως έπωλοϋντο ίίς την θέσιν
ταύτην ήσαν πανικά καί είδη ίματι-
σμδΰ, πολυτελείας χαί έπιπλώσεως.
'Εννοεΐται ότι τό έμχόριον αΰ-τό
ήτο ολόκληρον είς χείρας των Χρι-
"ΐανών τό πρώτον χατάστημα το
οποίον ή άό ή
άί'/^ί^ς ιιοικ,ΐΛτ,ί ^^ι τό πρώτον χατάστημα το
' όντι τό πύρ μεταδοθέν έξ οποίον συνήντα τις άνερχόμενος, ή-
'' τήματος κατέ- το τό ύφαντήριον τού Γιαναού Κί
ρ'
όντι ρ ρχ, ή
-ού'' καταστήματος, κατέ- το τό ύφαντήριον τού Γιαννακού Κί-
ΐ όλόλ έέ
α.ν-. της π?ωΐας
ΐ^ άωνον το
φήρ
ζ>ντζή, έπικληθέντος ούτω έκ τού
έέλ ό
εύίΰ τετράγωνον, τό οποίον | έπαγγέλμχτος τού πατρός τού, είς
ϋλείετΐ: άπό τό εν μέρο: διά ...... '
είς
Λ»
και
τών περί τόν Μεντρεσβ πα-
~χβϊ σεσαθρωμένων κτιριων.
Τ πυρκαϊά τότε επέφερε τρομί-
'ηι'ίς. Πλήθος διαφόρων χω-
ί» άχώλεσεν ό,τι είχε κατα την
Γ, έχ-ίντ,ν καί δύο ή τρείς βν-
ί ι χαρ' ολίγοι έπιπτον θιχιατα
" στοιχείοϋ
•ο-
5αω; τ'άντοτε <π$ι$βίνβι, έκ τού . <...ι. «λ.; ννϊτι νΛον ιι τόσα χολύτιμα Ιχΐ3 ευρημβτα. . , ■Ολίγον μετά ταυτα η αγορα μ£- ίρετο είς τό σημερινόν δημοτι- Γκτίοιον επί τού χωρο; όστις αλ- » χατείχετο άπό τα Π-ίθαραδι- η όστις άπετέλει άλλοτε μίαν ζωτ-ίοτβρων Άθτ,ναϊκών συνοι- γγμος τύ χατρός τού, είς ιδίαν δέ θέσιν είχον τα χρατήριά ί ό ΚΆά ίό των καί ό ΚαραοΆάνης, ·Αος τού άλλοτε διασήμο^ άοιδού τού Άλή πασά, καί ό Δεμερτζής τής γνω- στής Άθηναϊκή; οικογενείας καί ό συμβολαιογράφος Κριτοδουλίδης, τού όχοίου βλλο ίχνος υπάρξεως οΰ- δαμού ανεύρον πλήν τής μνείας τού όνόματος. Ύχήρχον όμως καί χωληταί τρο- φίμων είς την αγοράν καί ιδίως τό θέρος, ότε έπλεόναζον οί καρποί. Ή εικών τίς άγοράς κατά τό 1801, ήν εχω ΰπ' όψει μοο παρουσιάζει ι:ω- λτ,τρίας πρό πάντων καί μάλιστα 'Ελληνίδας καί όΆΙυβΓ-ί 0Γα88βΐ δέ γράφων τάς έκ τή; επισκέψεως τής άγοράς έντυπώσεις τού λέγει ότι αί Άθηναϊαι δέν είναι εύμορφα·.. 'Γποθέτω μάλλον ότι καί ή εικών τού ξενου περιηγητού καί ή εντύπω¬ σις τού ΑΙΛβΙ Ογη8§θΙ είναι έκ --,- . , ν_. . , μιάς ή δ.Ό Τςαιρέσεων καί δυσκο- ■ν. Ό ίασιλευ; #Οθων. βταν ε- λ,.^ι3, Ί3 ϊεχθω ^,, :ν έ-0-/ή κα- |θεν ε!; τόν πρώτον εν Αθήναις χχ^Μ~-(ΥΜτ^ί ζϋγΟύ, θά έτόλμων τού, έγινεν εκει δεκτοςχρι:κι^2 ώραίαι νυναίκε;, νά -/.ά- χρωτοτυπωτατον. Ο θηνται επί ώρας έν τή άγορά 5·.ά νά ίϊν αύτός είχε φέρει, καί είς προϋπάντησιν τού ί-^ακτος. ϊέ εί?ε τόν Όθωνα ερχόμενον, ήλθε χαί τού προσέφερε τήν 5- ;αν. Καί ό αέν βασιλεύς ηρνήθη κιδή αί»τής, διότι ήτο εφιππος, ρόντ,ς όμως τήν νύκταπρ&σεκόλ- |ϊ γύ;ω τή- ΟΜάξτ; κηρία ι, ίΐττλθεν εί; αύτην καί άκο- ■ούμ,ενος 6π; όργανοπταικτών ϊι- |ιζεν έ-· τρείς ημέρας τάς Άθή- διά τό- πρωτο- /εϊ» καϊ &ίνοπωλεΐα είς τα όποια 31.- ημέρευον %οί κατακτηταί. Τό-βέβαιον είναι ότι επί Τουρκο- κρατίας τό κυρίως προσωπικόν τής άγοράς ήσαν οί άράπηδες, οί όποίοι έξετέλοον τάς υπηρεσίας των ση- ροσεκόλ- |με.!νων έμποροϋπαλλήλων, χεριε- ια ανημ- Ι φρΟνοΰ-ντο δέ ές ίσου υπό Χριστια- ΐ-3.ι 3·/.ο-1 νων Λ2^ Τούρκων, καί άχετέλ&υν χ ή ίίιοτϊθ-ία ΐεν ωφέλησε ό ό ά τον κ,υριώτερον κ2ί πυκνότερον εΐθομότερον συγχρόνως κα! Θορ·α6ω- ϊίστερον πληθυσμόν τής άγοράς. Κατά τήν πρώτην αύτην εποχήν τής άγορίς διετώθησαν τα όό ϊ Πλή πλούσιον Χρόνην, όστι; μετά !,1εραώνΓχωλητών. α?άκν;τ» ε τη άπέθνησκεν^ρη- Ιζαντζή %3 τ05 Κ ν.ν. έγ/.αταλελε:ιμένος είς το Πλήν το"ϋ Κα- Καραουλάνη, τοϋς υς άνέφερα ήδη, μεγάλοι εμπθ- Ιθλί· ? ^ ζηή /.οποίος Αντώνιος Δεμερτζής, χαι ] ί οί ό ό ιγον ανωτέρω ^τή; ^γορά; ε-1 'α Ποδονίφτης, τού όποίου τό όνομα των εχα- ·ως τόζος ΐηγκεντρώτεως των ρχων). είτα ϊέ ή μέχρι ΐημερον τφ 1833 όταν έγέ>«ντο
!. ,. ι π?°; κατασκευήν τής
> Αβηνών—Πϊίρίΐώς, πρός τό
*? τού Άγίο·; Φιλίππου, όχου
ιτο, κ*'· ή ίρύσι Χαλαράκη, ήν
ί«'ωτε χαί ό Α^οΐ θΓαββοτ.
? *;Γ
«μένα τ^φώνως πρός
Γ* «Ρχίτεκτονιχον χανόνα, ουδέ
Γ'·'« τιρ» γραφήν. Προσπαθεία
; , Χ,ατεδβλλετο νά μή καταλη-
»5
V
τ$ μέσω πλατεία, έφ' ής
σωζομίνη μέχρις έσχά-
"λθσμημάτων, ήτο δέ ύχήκοος Άγ-
γλος, πιθανώτατα όπως ή ΰπηκοό-
της τω εξασφαλίση προστασίαν τι¬
νά, άπέναντι των Τούρκων.
* * *
Εύθυ"ς μετά τήν αποκατάστασιν
σης είς τάς Αθήνας, ή άγορά ά~έ-
κτησ«.νέαν ζωήν. Ό μηχανικός
Καλλέργης συνέταςε, πρωτοφανές
έννοοείται, σχέδιον, κατά τό οποίον
ομως
έκτίσθησαν όλα τα νεώτερα
πρατήρια τής άγ^ράς. Καί όσοι δέν
έλησμόνησαν τήν αγοράν ώς ήτο
—λ ολίγων άκόμη έτών, θά ένθ>
προ
μώνται καί τό μέρος τό πρός την
προέκτασιν τής όϊοϋ Αδρ'.ανοϋ, τό
3χοίον εϊχε σχέδιον τ;αράδοξον, κα¬
ταλληλότερον ίσως διά αύτην ίιχο-
δοχών κ,αί είς τό οποίον είχον έγκα-
τασταθή τα ίχθ^οπωλείθ! των νεω-
τέρων Αθηνών.
Ή άγορά κατά τοίις ταραχώδεις
νεωτέροος χρόνοος σ^γκεντρώσασα
τόν κατωτέρων εμπορικόν πληθυ-
ηιόν καί καταλήξασα επί τέλους
είς αγοράν τροφίμων μόνον, εγινε
πολλάκις κέντρον καί ορμητήριον
πολιτικών ταραχών. Κατά τήν επα¬
νάστασιν τοϋ '62 πρίν ή άκόμη α5τη
εκδηλωθή φανερά, είς τήν αγοράν
Εγίνοντο απροκαλύπτως ~ί έχδηλώ-
ΐεις κατά τής βατιλεία;. Ό άστυ-
>όμος Κηφησιώτης υπέστη κάποτε
ίκεί τήν επίθεσιν όλων των κρεοπω-
λών καί ίχθϋοπωλών καί ηναγκά-
ΐθη νά τραπή είς φυγήν διά νά σω-
>ή, μετ" ολίγας δέ ημέρας ό αύλι-
λός θεράπων
II
ί/.&ολας, μεταβάς
ώς σ'ονήθως διά νά /.άμη τάς προ¬
θί Άό άώ
ή μη
μηθείας των Άνακτόρων,
χθη χωρίς νά τω επιτραπή ν' άγθ-
ράζγ, τ«. Κατά τάς τελευταίας ημέ¬
ή βλί ϋ Ό
ρας
ς
ή βασιλείς τοϋ
ήτο ή άντιβασιλικότης τής
ά ώ ί ί
η ή ή ης ής
γοράς ώστε αί καθημεριναί προμή-
Οειαι των άνζατόρων εγίνοντο δι'
ςΓλλων προσώπων, τα όποία διενέ-
>οντθέτης,
τοποθετηθείς είς μικρόν φεγγίτην
πρό τή; εΐσόδθϋ τής άγοράς, 'μττ^ρϋ-
ίόλει άόρατος, καί δώδεκα άνθρω-
-οι επεσαν θ.'μί<τα τής άγρίας μα- ηζς τού. # * * Ή παλαιά άγορά έγινεν άλλοτε ς άφορμή διπλωματικο;3 έπεισοδίοιι. Είς την αγοράν δέν μετέ-δαινον τχεδόν χοτέ- γοναΐκες. Σπανιώτατα '.ααμία ύπηρέτρια άπετόλμα νά έμ- ρανυθή, είναι δέ γνωστόν ότι μίαν :.; αυτών τήν Οπεδέχετο όλόκληρος ή άγορά άχα τή έμφανίσει της διά των κρα.)γών.· — Ζάχαρη είσαι! Ή ύπηρέτρια έχείνη ώραιοτάτη άλλά χαί εύφιιεστάττ; ν.αθώς φχίνε- ται. ΰπανίρεύθη κατόπιν γέροντα Αθηναίον πλθϋσιώτατον καί εγινε αία έκ των μάλλον διακεκριμένων κυρίων των Αθηνών οσάκις όμως χ^θρωχοι τής άγοράς τήν σκνήντων, ή επωδός ήκ-οόετο: — Ζάχαρη είσαι! Φαίνεται όμως ότι κάποτε ό θαυ- μασμός των πωλητών τής άγοράς πρός τό εϋμορφον φθλον παρεξετρά- χη 6πέρ τό δέον καί ξένη κ^ρία, ά- νήκοοσα είς τό προσωπικόν τής Α>
στριακής πρεσβείας ηναγκάσθη νά
φύγΐβ τρέχουσα «κ τής άγοράς· την
ιδίαν ήμ«ρχ^ δύο ή τρείς οί θερμό-
τεροι καί όρμητιχώτεροι θαυμασταί
ωδηγήθησαν είς την αστυνομίαν καί
Ή Μπέττυ Γσυαίη καί ή "Ελιζ θύιρθ Φίτιερ, χορεύουσαι είς ευεργετικόν
χορόν, δοθέντα προσφάτως έν Φιλαδελφεία.
Είχε δέ καί τήν τιμήν ή παλαιά
άγορά τής παραγωγής τοΰ καθαρώς
Έλληνικοΰ τύπου τού κουτσαδάκη,
ό ώ έά
'Εκλεκτά βιόλία Ιχει μόνον το Βι¬
βλιοπωλείον τού «'ΕΦνικοΰ Κτιονκος».
« *1°?ζ κατά τήν πρώτην αύ-
' ■-?;οί«ν καθ' ήν σώζονται έννο-
2ΐ χληρέστεραι περί αυτής
**««, δέν ήτο ό,τι ί-.ά τή;
Λ/,ί. *ννθ0Μμ,ίν σι^εΡον» τ^°-
ϊοΓ ' "?ο?ίμων, άλλά μάλλον
«;!'*%?""??> είς τό οποίον έ-
η
τύπου όστις δϋστιτχώς έκυριάρχησε
των Αθηνών επί πεντήκοντα όλό-
κληρα ετη. Είς τό χρό τής άνα-
τολικής πύλης της άγοράς καφε¬
νειον τοϋ θωμά — όστις ελέγετο
θωμάς ό παληοκαφενές είς τήν
κθ'-ιτσαβάκικην γλώσσαν τής έπο-
χής—καί είς τα επί τής όδοϋ Αί-
ΑΝ
ολο; καφενεια και κουρεια τα λεγο- ^ β»ν< _,(. μενά «ϊΐ; τα σκαλάκια;) εγεννήθη " - *' ■*'' ό παράϊοξος αύτός τύπος τού θρα»- Ό 'Αγγλος στρατηγός Ούέλλιγ- κτον, ό νικητης τοϋ Ναπολέοντος στό Βατερλώ, ήταν όπερβολικά έπι- φυλακτικός, καί δέν άνεκοίνωνε τίς σκέψεις τού ο«τε στούς χειό έπιστη- θίο^ς φίλους τού ι Μέχρι τής προηγουμένης τής μάχης τού Βατερλώ, δέν είχε πεί οΰτε λέξι στόν έπιτελάρχη τόν λόρ- ετικώ; μέ τήν τα- ξς ρ ϋ, τού αΐμοχαρούς, τού επιϊει- κνύοντος τήν άνδρείαν τοι» πρός τους άδυνάτο;ς καί τούς λύ έ φηχ, δέ είς άνανδρον φυγήν πρό τής παραμικράς άντιστάσεως, τού τ^ραννήσαντος επί πεντήκοντα καί πλέον ίτη την Αθηναϊκήν κοι¬ νωνίαν, μέχρις ότου είς άποφασιστι- κός διευθ^ντής τής άσΓονομίας άπ- ήλλαξε τήν πρωτεύουσαν άπο τού όνείδους αυτών. Ή άγορά έκάη πρό έτών καί είς τόν τόπον της σήμερον τό εδαφος άνασκαφέν απεκάλυψε ώραΤα ϊχνη τής άρχαίας Ποΐκίλης. Καί μαζί μέ τα άθλια παραπήγματα έκάη καί τό παλαιόν υλικόν τής άγοράς καί οί άγριοι κρεοπώλαι καί οί σκληροί ΐχθΛπώλαι· κ*ί είς τήν νέαν άγο¬ ρά* μαζί μέ την εύκοσμίαν καί τήν εΰπρέπειαν τού κτιρίου εγκατεστάθη χαί τό ημερον χαί πολιτισμένον των άγοραίων τάξεων. " Γ. Β. ΤΣΟΚΟΠΟΤΛΟΣ τών τής Άμεοικής, αίτινες έλαβον μέρος είς τόν πρόσφατον ό άδξ Μ«ώ κτική τ, οοια λουθήση στήν μάχη αύτη. Ό λόρδος Ονζμπριτζ όμως είχε άρχίσει νά άνησυχη. Εάν, ό μή γέ¬ νοιτο, ό άρχιστρατηγος σκοτωνόταν κατά τήν διάρκεια τής μάχης, θά ήταν άναγ/.ασμένος ν' αναλάβη τήν άρχιστρατηγία. Π ώς θά μπορούσε όμως νά διεξαγάγη έχιτ,ιχώς τήν συνέχισι τής μάχης, άφού άγνοούσε τελείως τό στρατηγικό σχεδιο, τό ποίον ά^-αλώς, θά είχε ήδη κατα- στρώσει τό Ούέλλιγκτον καί θά είχε άρνίσει νά θέτη σ' έφαρμογή; **Οταν λοιπόν είδε ότι έπλησίαζε ή &?2 τής ενάρξεως τής μάχης ε¬ πήγε κ' ηύ« τον Οϋλλιγκτον κα) τού εξέθεσε το!»ς λόγους τής στενο- χώριας τού. Ό Οϋλλιγκτον, άφού τόν άκουσε προσεκτικά, τόν έρώ- >>
τησε:
— Ποίος ΰχοθέτεις ότι θά επι¬
τεθή πρώτος, ό Βοναπάρτης ή έγώ;
—Ό Βοναπάρτης βεβαία.., α¬
πήντησεν ό έπιτελάρχη;.
— Κατά συνέπειαν, θ' άναγκα-
σθώ ν' ά^^τικρούσω καί νά έξουδετε-
ρώσω τα δικά τού στρατηγικά σχέ-
δια. Έφόσον λοιπόν ό κΰριος αύτός
δέν είχε τήν καλωσύνη νά μοΰ αναγ¬
γείλη τα σχέδιά τού, πώς θέλεις
νά ξεύρω καί έγώ τί τακτική θ' ά-
κολουθήσω;
Ό λόρδος Οίζμπριτζ κατέδασε
τό κεφάλι καί δέν απήντησε τίποτα.
Ό «σιδηρούς δο6ξ» τότε επλη¬
σίασε τον έπιτελάρχη, καί χτυχών-
τάς τον φιλικά στον ώμο, τού είπε:
"Ενα μόνο είναι τό «σχέδιό» μο^:
Νά κάμω τό καθήκον μου όπωσδή-
ποτε! Καί εΐμαι δέδαιος ότι λ
«σχεδιο» αύτό Θά τό έχη-; 7.ατα-
στρώσει τϊδη καί σύ!....
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥ5>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΙΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΥΚΛΟΦ0ΡΕ1
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΐ ΪΟΪ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΔΙΗΓΗΜΑ-ΤΑΚΗ ΤΖΩΡΤΖ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πως
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πραχτικοότερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Εΐληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλήν.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι τής
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. "Εμφάνισις είς τό Διχα
Τηήοιον. Όρκος. 'Αλλαγή όνόμα-
τος, Διχαιώματα ϊ Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναιχών. 'Εξαιρετική
Πολιτογραςρησις. Στρατιώται «α*
Ναΰτιχ» τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχων πλοίίον.
Π ρόσωπα έξαοχήοαντα χαθήκον-
τα Άμεριχανοΰ πολίτου χωρϊς να
«Ιναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογοαφομένον. Τέκνα Άμΐοι-
χανών φολιτων γεννώμε-να έν τφ
'Εξωτερικφ. Άκύροχης εγγράφων
τής Πολιτογραφή—α>ς. Ή έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφηοτν. ' Ε¬
ρωτηθείς χαί άπσκρίσεις ΆγγλιβτΙ
χαί 'Ελληνιστί. Ερωτηθείς χαί α¬
παντήσει; σχετικώς μέ την "Ιστο¬
ρίαν ιών Ηνωμένον Πολιτειών.
'Εοοτήσεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό 'Σϋηαγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. Έρωτήσενς καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βερνησιν. Ερωτηθείς καί άπαντη-
σεις σχετικαίς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων κάΐ πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ
ΡΙΟΝ.—« "ΕκΛοσις οιαβατηρίοιν
είς πολίτας οιαμενοντας έν τώ Ιξα-
τ·ρικφ. Προαπ—,τούμτνχα οκητν-
πωοεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΓΓΕΤΑΪ ΧΟΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΠΈΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΧΤΕίΙΑΙ.—'Εχ-
τελεσττχή 'Εξουοία. Πρόεδρος. Ύ
κονρΎΐκόν Συμβουλιον. Νομοθετι-
χη Έξουβτα. Βονλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοβ Κογχρέσσον.
Διχαστιχή 'Εξονστα. Ανώτατον Δι
καστήριον (5υρΓβτηβ Οοπιΐ οί
Ιΰβ ϋπΐΐβά 5(αίβ3) χαί διάφοοα
αλλα ΌμοσπονοΜΐκά Δικαστήρια.
ΠΟΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ι_-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θβτνκή αυτών Ιξουοία. Βονλή χαί
Γερβυσία. 'Εκτελε—*χη 'Εξουσία.
Κυβιρνήτης (ΟονβπιοΓ) καί σύμ-
βονλοι αΰτοδ. Λικαστιχή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (5ΐ8ΐβ 5υρΓ6Πΐβ 0ουτί)
καί κατωτέρα οιχαστήοια. Κομη
τεΐαι. Πόλεις, Τάοννς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ α-ναφερμόμ«ναι είς την Ιστο¬
ρίαν χαί γεωγραφίαν των Ήνωμέ-
νων Πολιτειών ('ΕλληνκπΙ καί
ΆγγλιστΟ.
ΕΡΩΤΉΣΕΓ- ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ
ΣΕΙΣ αναφερόμενον είς τό Συν
ταγμβ χαί την Όμοσπονοιαχήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ καί 'Αγγλι-
στί).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ,ΕΌΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ΡΙ,ΑΟ.
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ «ΡΑΓΚΛΙΝΟ-
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άναχάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Άλλο* έξεοευνηταί. Π ώς ή
χώρα άνομάσθη Άμεριχή. Πρώται
ΒύρωπαϊκαΙ 'Ακοικίαι. ' Αγγλικη
'Επιχράτησις. Επανάστασιν κατα
τής Αγγλίας. Προκήρυξις ττ>ς
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι 'ΑμεοιχανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Σνντάγματος.
ΑΙ ^ Δεχατρεΐς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεντεοος ηόλεμος χαχά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος χατά τού Μεξιχοΰ. 'Ειν-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
χολν. Ίσπανοαμερικανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία Οϋΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋοα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΤΆΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΛΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΕΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποωτοτύπφ χαί μ*.
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν πο»-
τοτύπφ καί' μεταφοασει).
ΤΗΕ ΑΜΕΗΙ0ΑΝ<]ΚΕΕΟ (Τ* Πιοτνεω τσδ Άμεριχανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ, ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊμ νπάγονται άς τόν Μεταναστεντιχόν Νόμον. Με- τανασται χαί μή τοιούτοι. Διαίρε- σις Μεταναβτων. Μετανάσται άνα- λογίας (συοΐβ Ιηιπιΐκταηΐβ). Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά- οται (οαοΐα ρΓβίβιτβά Ιΐηΐηΐ- ΒΓβπΙχ). Μετανάσται έκτός ανα- Ι.αγίας (ποη-σ,υοΐΗ ΙΐαπΐΙβΓαηιβ) θετά τέκνα. Άναλογία (Οιΐσΐβ). ΟΙ μή μετανάσται Οέν υπάγοντ— είς την αναλογίαν. Διατν—ί>σεις βιά
ΐούς μέλλοντας νά άναχωρήσονν
Βιά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μβ-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασνς μετα-
ναστών. Άποχλησμός. "Εφεσις.
Άποχλειόμβνοι μετανασται, Ξενοι
ϊοτηρετήσαντβς είς τον Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙΙβπ νβΙβΓβηβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτός Α-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεοβς. Αμβρικα-
νοΐ πολίται προτιθίμενοι νά νυμφευ
(Κόοτν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις
«ρός τόν Γε-νικόν 'Εποπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπονβασταί. ΓΙι
στοποιηττκά, ί) βδϊΐαι ίπκττρθφής.
Π ώς ένβίδονται τα Πιστοποιητι-
χά 'Επιστροφής. Πόλεις (| μέρη
δπου έ&ρεύουν Μεταναστενηκνΐ
Αρχαί. ΠοιναΙ βΐς τούς παραβά-
τας τοθ Μεταναστενπχοϋ Νόμον.
Φνλάκκης, Πρόστιμον. 'Απέλασις.
Διά τοΰς μεταβαίνοντος είς Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ Π0ΛΙΤΟΓΡΑΦΗ2Ε-
ΩΣ__Ποΐοι βύνανται νά ΐτολιτο-
γραφηθοθν. Άποκλειόμενοι τή^
Πολιτογραφησεος. Τί Ιοχύβι διά
τους ζητήσαντας άπαλλβγην άπό
της στρατιωτικής ύποχρβώσεαίς χα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφήσϊως. Διατνπώσεις Πο-
λιτογοαφήσεως. Δήλωσις προθέσβ-
ως καί πρώτα ?γγραφα- Πιστοπον·
ητιχόν άφίξεανς. Αίτησις διά τα
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμτιθευθητε 8ν αντίτυπον
άιιέσως. ΓΡΑψΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙΙΑίΟ
(ΒΟΟΚ
14· ν*Έ·Υ ΙβΤΗ
■Ε«ν ΥΟΙΙΚ. Μ. Υ.
Έχσυνε περάση χρόνια τώρα,
μά κάθε λίγο καί" λιγάκι μοΰ έρ¬
χεται στί}ς σκέψεις μου, ή άσκητι-
κή μορφη τοΰ Μποτάκης Άσπρέ-
α. Έργαζόμοννα τότε ήθοποιός -—
Βώντεδιλ. Την χροντά ίκείνη θέ-
λησα νά γνωρίσω καί τής Νότιες
Πολιτεϊες. Ξεκίνησα άπό τό Ντάλ
λας", Τέξας, παίζοντ:ας στά υπαι-
θρα καλοκαιρινό θεατοάκ α των
μικροπόλεων. "Ετσι μέ την μικρή
μου παρία φτάσαμε στά σύνορα
ταϋ Τέξας καί Όκλαχόμας,( σ'
ενα χωριό άπό τέσσαοίς — πεντε
χιλιαθες κατοίκους. Έκεϊ ?πρεπ8
νά μείνόυμε καί την άλλην ήαερα
γιά νά δώσουμρ μιά εύεργετική
παράστασι γιά καποια εκκλησια.
Τό χωριό αύτό ηϊανε τόσο ώ¬
μορφο. Κάθε τατίο τού καί μιά
ζωγραφιά. Θέλοντας νά άπολαύσω
δλε; τής ώμορψιές τοι·, ξύπνησα
προοΐ. πηωί την άλλην ήμίρα, ν.αλ
πέρνοντα; την ά'κρ- τοΰ μικοοΰ Ι
τού οι>ακίον· ποΰ τό δ:έσχιζε, και
ποΰ ξετυλισσότανε σάν Έ?^ηνικός
μαίσνδρος; κάτω στόν καταπράσινο
κάμπο, άνάμεσα άπό σκιαδερά δέν-
δρα καί θάμνον·ς άειθ·αλεϊς, άπο-
?.αμ6άνοντας τό φλύαρο τΰν νερων
τού μουρμούρισμα, σάν εσκόνταυ-
ταν σέ ν.ανενα κοομο δένδρου, πε-
Τρ, ή γκρεμνιζότανε άπό μικροΰς
6ράχσ.·ς.
"Α! πώς τό θιμαααι τό φλύαρο
έκεΐνο μονρμούρισμα, συνοδευό-
μενο καί άπό τα κε'λαδίσματα των
πουλιων, εφτανί στήν άκοή μο^
σάν τραγοΰδι Σειρήνων, ποϋ ή
φύσις τραγούδαε στήν ψυχή μου.
Ή άλλαγή των σκηνων, ή ξεχω-
ριστή) ώμορφιά νχτ-θε τοποθεσίας
μέ τραβοΰσε μακρύτερα καί μακρύ-
τερα τοΰ χωρίου. "Αχισα νά πει-
νώ. Βγάζω τό ρολόϊ μου. Ή ώ-
ρα ήτανε σχεδον 12.30. Στρεφω
γιά την άγορά κσί το ξενοδοχεϊο
τοΰ φαγητοϋ.
Στής Νότιες Πολιτεϊες κατά
παράδοξο Χξόπο, ολες οί μικροπό-
λεις καί τα χωρία, έχοννε χτιστη,
σχεδόν, δμοιόμορφα. Μέ μιά πλα-
τεισΰλα στό κέντρο, στή μεση της
πλατειοΰλας είναι κτισμενο τό δη-
μαρχεΐο, τό οποίον κάτα) άπό την
στέγη τού φιλοξενεΐ καί τής τοπι
κές άρχές, την άστυνομία, τό είρη
νοοικεϊο, κάποτε δέ καί τό κρατη-
τήριον.
Άμα εφτασα στήν άγορά και
έρεννητικά εστρεφα τα βλέμματά
μΰυ γύρω γιά τό κανακάρ ικο ξε¬
νοδοχεϊο, τα μάτια μου στηλώθη-
καν πάνω σέ μιά πολύχρωμη έπι-
γςΌψή τοΰ ζαχαροπλαστείου τοΰ
χωρίου, ποΰ μέ μεγάλα γράμματα
διαλαλοϋσε την άθανασία της
Σπάρτης — Όνομαζότανε, 8ΡΑΐί
ΤΑ ΟΟΝΓΕΟΤΙΟΝΕΕΥ.
Σταμάτησα καί σκεπτομοννα αν
επρεπε νά πάω νά φάω πρωτα, ή
νά εμπαινα μέσα νά γνωρίσω τόν
συμπατρΐώτη μου, μιά άρχή μου
άπαράβατη. Μηχατνικά ορέθίτκα
μέσα στό ζαχαροπλαστεϊο. 'Η ώρα
ήτανε δύο. Κανενας πε?.άτης. Σ'
ενα τραπεζάκι, ενας γέρος μέ Κγα
κάτασ-τρα μαλλιά, σάν στεφάνι, γΐ}
ρω στό σθέρκο τού πάνω σέ μιτ}#
άνοιγμενη μπροστά τού 'Ελληνι·"
κή εφημερίδα, καί διά6αζε.
Στό άνοιγμα της πόρτας δέ ν &
δωσε προσοχή. Προχώρησα καΤ
τον πλησίασα.
— Γειά χαρά σου, καλέ μσυ γέ-
ροντα, τοΰ φωνάζω.
Μ' ολο τό 6αοΰ φορτίο χϊαν έ-
ξηνταπέντε γοόνων, στό άκουσμα
της μητρικης τού γλώσσης, ό γέ·
ρο - Άσπρεας τινάχθηκε στά πσ-
δια τού.
—- Καλόκ; τό παλληκάρι, μοΰ λε-
ειμέ λέξεις ποΐ ξέφευγαν άπό τα
χειλη τού συγκομμενες, καί μιά φω-
νή ποϋ ξέφραζε κάποια εκληξι, τα
ματια τού καρφώθηκαν πάνω ιιου
έρωτηματικα καί σάν νάθελαν' νά
μοΰ μιλήσουν άπ' τα οάθη μΜσοϋ
αιωνα.
—Θάσαι 'Ελληνόπουλο, βεβαία;
— Μάλιστα, κΰριε.
Μέ αγκαλιάζει καί μέ φιλεϊ. Δ-
ο θερμές σταγώνες εννοιωσα νά κυ
λάν κάτω στά μάγουλά μου. Ή¬
σαν τα δάκρυα τοϋ γέρο - Μποτά¬
κης π' άκιοάτητα ξέφνγαν άπ' τα
ματια τού.
'Η Γκούσση Τέϊτελ, 17 έτών, σΰντροφος τοΰ φίλον της Τόννυ Σα.
έτών, είς τάς ϋπ' αύτοϋ οιαπραχθείοας ληστείας, σνλληφθεϊοο μη1 ι
τελευταίως έν Μπροΰκλνν. ^
— Σαρανταπέντε χρόνια εΐχα ν'
άκούσω την γλώσσά μας, μοΰ έ-
λεγε σνγ^ινημένα.
— Καί πώς ξέπεσες δώθε, παι-
δί μου;
' —- Είμαι ήότδοπονός, τόν Ιπληρο-
φόρησα, καί -Τίλθα δό> μέ τόν μικρά
μου θίασο νά παίξουμε στήν εύερ-
γετοίή κά—χας έκκληοίας.
— Μπάιβο. καί θά πληρο/θΐ/;
τ5εβαια;
— Μάλιστα, εκατόν τάλληρα.
— "Οχι παιδί μσυ, νά παίξης,
άλλά γιά τόν κάπο σον μή δεχθ^ς
άνταμοιβή.
Σια>πτ}λος προχώρηβε στό γρ>
φεϊό τού τίνοιξε τό χρηματοναδώ-
τιό τού βγάζει πέντε χρυσά νομί-
σματα των εΐκοσι ταλλήρων, καί
μοϋλεει: «Παρακαλα), πάρε αύτά
καί σάν τελειώσει ή παράστασις
ναί σοΰ προσφεροι»ν τό μισθό σου,
τοΰς λές, εγώ είμαι "Ελλην καί δέν
δέχοινμαι άνταμοιοη γιά εΰεργε-
τικές.
Σαρανταπέντε γοόνια ζώ έδώ β'
αύτό τό χο>ριό. Σ' δλο μου αυτόν
τόν <ηο διέν τούς εδωκα ποτέ α- φορμή νά βρίσουν την φυλή μας ή νά πιστέτΐΌνν' πώς δέν είναι τρανή. "Οπα>ς στερνά πληροφορήθη-
κα 6 γεράκος αύτός ήτανε τό ήθι-
«ό, τό εύγεηκό, τό καλόκαρδο καί
φιλάνθρωπο ύπόδειγμα στό μι-
κρό χωοιό. "Ολοι τόν φώναζαν
«ΤΗΕ ΟΟΟΤ3 Ου) ΟΚΕ33Κ».
ΕΧκοσιακτώ χρόνια εβγαινε δήμαρ-
χος. Τό μικρό μισθό τού ποΰ επεο-
νε τόν ξώδευε γιά έξωραϊσμό τοϋ
χωρίου ποΰ τόσον τόν τιμοΰσε.
^ Π ροτοΰ φύγω, τό θεώρηνσα κα-
υηκόν μσυ νά πάω νά τόν άποχαι-
ρετήσω, καί τόν εί^αρι<ττήσω γιό. τής περιποιήσεις ποΰ μοΰ εκαμτ. ττκ λίγες ώρες ποΰ μείναιιε στό ;τωρ*ό τού. Σά,ν παιδάα τββ πρώτα της ζωή; δνειρα, τί5 «"Ύστερα άπό τόσα -/ρόνιαίΐ να, πως, δέν ένοστάλγηοί; πιστροψή οτί|ν άγοΕϊηιιό Σπάρτη;» — Ναί, παιδί αου, φ μά ή ζωή μου τώοο είναι ΐ νυφασμένη μέ τουτο δώ τό» ποΰ πειά δέν μπορώ να φνΤ* — Καί τί σάς κράτει ε« Μέ λίγαλόγιασί'ντομο τχγφψ£ τό γεμάτο ,τερι-τε ξεΐδίτσυ. Πώςνστ^^ ταμέρεςάπότήνΝεοαολι ταλίας μ' ίνα Άγγλιχο 6 φθασε στή Νέα Όολεανη Την συμμετοχή τού στον Πόλεμο, τόν τραυματι<«ο νοαφία τού, τοΰ:6ρωτα μιά νοσσκόμα. τοΰς αυτή καί την άπόχτηο οίον — τοΰ ΛυχουΡΥ0 το καί την ταφή ται«;. | πώς τώρα ,τειά δέν μ γω, ή σκόνη καί τα πεοιμένουν τα διω Πόσον άπαττ)λα τα
ΝΕΑ ΕΚΑΟΙΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΥΚΛΟΦ0ΡΕ1
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΐ ΪΟΪ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΔΙΗΓΗΜΑ-ΤΑΚΗ ΤΖΩΡΤΖ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πως
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πραχτικοότερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Εΐληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλήν.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι τής
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. "Εμφάνισις είς τό Διχα
Τηήοιον. Όρκος. 'Αλλαγή όνόμα-
τος, Διχαιώματα ϊ Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναιχών. 'Εξαιρετική
Πολιτογραςρησις. Στρατιώται «α*
Ναΰτιχ» τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχων πλοίίον.
Π ρόσωπα έξαοχήοαντα χαθήκον-
τα Άμεριχανοΰ πολίτου χωρϊς να
«Ιναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογοαφομένον. Τέκνα Άμΐοι-
χανών φολιτων γεννώμε-να έν τφ
'Εξωτερικφ. Άκύροχης εγγράφων
τής Πολιτογραφή—α>ς. Ή έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφηοτν. ' Ε¬
ρωτηθείς χαί άπσκρίσεις ΆγγλιβτΙ
χαί 'Ελληνιστί. Ερωτηθείς χαί α¬
παντήσει; σχετικώς μέ την "Ιστο¬
ρίαν ιών Ηνωμένον Πολιτειών.
'Εοοτήσεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό 'Σϋηαγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. Έρωτήσενς καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βερνησιν. Ερωτηθείς καί άπαντη-
σεις σχετικαίς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων κάΐ πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ
ΡΙΟΝ.—« "ΕκΛοσις οιαβατηρίοιν
είς πολίτας οιαμενοντας έν τώ Ιξα-
τ·ρικφ. Προαπ—,τούμτνχα οκητν-
πωοεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΓΓΕΤΑΪ ΧΟΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΠΈΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΧΤΕίΙΑΙ.—'Εχ-
τελεσττχή 'Εξουοία. Πρόεδρος. Ύ
κονρΎΐκόν Συμβουλιον. Νομοθετι-
χη Έξουβτα. Βονλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοβ Κογχρέσσον.
Διχαστιχή 'Εξονστα. Ανώτατον Δι
καστήριον (5υρΓβτηβ Οοπιΐ οί
Ιΰβ ϋπΐΐβά 5(αίβ3) χαί διάφοοα
αλλα ΌμοσπονοΜΐκά Δικαστήρια.
ΠΟΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ι_-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θβτνκή αυτών Ιξουοία. Βονλή χαί
Γερβυσία. 'Εκτελε—*χη 'Εξουσία.
Κυβιρνήτης (ΟονβπιοΓ) καί σύμ-
βονλοι αΰτοδ. Λικαστιχή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (5ΐ8ΐβ 5υρΓ6Πΐβ 0ουτί)
καί κατωτέρα οιχαστήοια. Κομη
τεΐαι. Πόλεις, Τάοννς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ α-ναφερμόμ«ναι είς την Ιστο¬
ρίαν χαί γεωγραφίαν των Ήνωμέ-
νων Πολιτειών ('ΕλληνκπΙ καί
ΆγγλιστΟ.
ΕΡΩΤΉΣΕΓ- ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ
ΣΕΙΣ αναφερόμενον είς τό Συν
ταγμβ χαί την Όμοσπονοιαχήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ καί 'Αγγλι-
στί).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ,ΕΌΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ΡΙ,ΑΟ.
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ «ΡΑΓΚΛΙΝΟ-
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άναχάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Άλλο* έξεοευνηταί. Π ώς ή
χώρα άνομάσθη Άμεριχή. Πρώται
ΒύρωπαϊκαΙ 'Ακοικίαι. ' Αγγλικη
'Επιχράτησις. Επανάστασιν κατα
τής Αγγλίας. Προκήρυξις ττ>ς
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι 'ΑμεοιχανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Σνντάγματος.
ΑΙ ^ Δεχατρεΐς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεντεοος ηόλεμος χαχά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος χατά τού Μεξιχοΰ. 'Ειν-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
χολν. Ίσπανοαμερικανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία Οϋΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋοα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΤΆΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΛΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΕΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποωτοτύπφ χαί μ*.
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν πο»-
τοτύπφ καί' μεταφοασει).
ΤΗΕ ΑΜΕΗΙ0ΑΝ<]ΚΕΕΟ (Τ* Πιοτνεω τσδ Άμεριχανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ, ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊμ νπάγονται άς τόν Μεταναστεντιχόν Νόμον. Με- τανασται χαί μή τοιούτοι. Διαίρε- σις Μεταναβτων. Μετανάσται άνα- λογίας (συοΐβ Ιηιπιΐκταηΐβ). Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά- οται (οαοΐα ρΓβίβιτβά Ιΐηΐηΐ- ΒΓβπΙχ). Μετανάσται έκτός ανα- Ι.αγίας (ποη-σ,υοΐΗ ΙΐαπΐΙβΓαηιβ) θετά τέκνα. Άναλογία (Οιΐσΐβ). ΟΙ μή μετανάσται Οέν υπάγοντ— είς την αναλογίαν. Διατν—ί>σεις βιά
ΐούς μέλλοντας νά άναχωρήσονν
Βιά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μβ-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασνς μετα-
ναστών. Άποχλησμός. "Εφεσις.
Άποχλειόμβνοι μετανασται, Ξενοι
ϊοτηρετήσαντβς είς τον Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙΙβπ νβΙβΓβηβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτός Α-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεοβς. Αμβρικα-
νοΐ πολίται προτιθίμενοι νά νυμφευ
(Κόοτν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις
«ρός τόν Γε-νικόν 'Εποπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπονβασταί. ΓΙι
στοποιηττκά, ί) βδϊΐαι ίπκττρθφής.
Π ώς ένβίδονται τα Πιστοποιητι-
χά 'Επιστροφής. Πόλεις (| μέρη
δπου έ&ρεύουν Μεταναστενηκνΐ
Αρχαί. ΠοιναΙ βΐς τούς παραβά-
τας τοθ Μεταναστενπχοϋ Νόμον.
Φνλάκκης, Πρόστιμον. 'Απέλασις.
Διά τοΰς μεταβαίνοντος είς Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ Π0ΛΙΤΟΓΡΑΦΗ2Ε-
ΩΣ__Ποΐοι βύνανται νά ΐτολιτο-
γραφηθοθν. Άποκλειόμενοι τή^
Πολιτογραφησεος. Τί Ιοχύβι διά
τους ζητήσαντας άπαλλβγην άπό
της στρατιωτικής ύποχρβώσεαίς χα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφήσϊως. Διατνπώσεις Πο-
λιτογοαφήσεως. Δήλωσις προθέσβ-
ως καί πρώτα ?γγραφα- Πιστοπον·
ητιχόν άφίξεανς. Αίτησις διά τα
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμτιθευθητε 8ν αντίτυπον
άιιέσως. ΓΡΑψΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙΙΑίΟ
(ΒΟΟΚ
14· ν*Έ·Υ ΙβΤΗ
■Ε«ν ΥΟΙΙΚ. Μ. Υ.
Έχσυνε περάση χρόνια τώρα,
μά κάθε λίγο καί" λιγάκι μοΰ έρ¬
χεται στί}ς σκέψεις μου, ή άσκητι-
κή μορφη τοΰ Μποτάκης Άσπρέ-
α. Έργαζόμοννα τότε ήθοποιός -—
Βώντεδιλ. Την χροντά ίκείνη θέ-
λησα νά γνωρίσω καί τής Νότιες
Πολιτεϊες. Ξεκίνησα άπό τό Ντάλ
λας", Τέξας, παίζοντ:ας στά υπαι-
θρα καλοκαιρινό θεατοάκ α των
μικροπόλεων. "Ετσι μέ την μικρή
μου παρία φτάσαμε στά σύνορα
ταϋ Τέξας καί Όκλαχόμας,( σ'
ενα χωριό άπό τέσσαοίς — πεντε
χιλιαθες κατοίκους. Έκεϊ ?πρεπ8
νά μείνόυμε καί την άλλην ήαερα
γιά νά δώσουμρ μιά εύεργετική
παράστασι γιά καποια εκκλησια.
Τό χωριό αύτό ηϊανε τόσο ώ¬
μορφο. Κάθε τατίο τού καί μιά
ζωγραφιά. Θέλοντας νά άπολαύσω
δλε; τής ώμορψιές τοι·, ξύπνησα
προοΐ. πηωί την άλλην ήμίρα, ν.αλ
πέρνοντα; την ά'κρ- τοΰ μικοοΰ Ι
τού οι>ακίον· ποΰ τό δ:έσχιζε, και
ποΰ ξετυλισσότανε σάν Έ?^ηνικός
μαίσνδρος; κάτω στόν καταπράσινο
κάμπο, άνάμεσα άπό σκιαδερά δέν-
δρα καί θάμνον·ς άειθ·αλεϊς, άπο-
?.αμ6άνοντας τό φλύαρο τΰν νερων
τού μουρμούρισμα, σάν εσκόνταυ-
ταν σέ ν.ανενα κοομο δένδρου, πε-
Τρ, ή γκρεμνιζότανε άπό μικροΰς
6ράχσ.·ς.
"Α! πώς τό θιμαααι τό φλύαρο
έκεΐνο μονρμούρισμα, συνοδευό-
μενο καί άπό τα κε'λαδίσματα των
πουλιων, εφτανί στήν άκοή μο^
σάν τραγοΰδι Σειρήνων, ποϋ ή
φύσις τραγούδαε στήν ψυχή μου.
Ή άλλαγή των σκηνων, ή ξεχω-
ριστή) ώμορφιά νχτ-θε τοποθεσίας
μέ τραβοΰσε μακρύτερα καί μακρύ-
τερα τοΰ χωρίου. "Αχισα νά πει-
νώ. Βγάζω τό ρολόϊ μου. Ή ώ-
ρα ήτανε σχεδον 12.30. Στρεφω
γιά την άγορά κσί το ξενοδοχεϊο
τοΰ φαγητοϋ.
Στής Νότιες Πολιτεϊες κατά
παράδοξο Χξόπο, ολες οί μικροπό-
λεις καί τα χωρία, έχοννε χτιστη,
σχεδόν, δμοιόμορφα. Μέ μιά πλα-
τεισΰλα στό κέντρο, στή μεση της
πλατειοΰλας είναι κτισμενο τό δη-
μαρχεΐο, τό οποίον κάτα) άπό την
στέγη τού φιλοξενεΐ καί τής τοπι
κές άρχές, την άστυνομία, τό είρη
νοοικεϊο, κάποτε δέ καί τό κρατη-
τήριον.
Άμα εφτασα στήν άγορά και
έρεννητικά εστρεφα τα βλέμματά
μΰυ γύρω γιά τό κανακάρ ικο ξε¬
νοδοχεϊο, τα μάτια μου στηλώθη-
καν πάνω σέ μιά πολύχρωμη έπι-
γςΌψή τοΰ ζαχαροπλαστείου τοΰ
χωρίου, ποΰ μέ μεγάλα γράμματα
διαλαλοϋσε την άθανασία της
Σπάρτης — Όνομαζότανε, 8ΡΑΐί
ΤΑ ΟΟΝΓΕΟΤΙΟΝΕΕΥ.
Σταμάτησα καί σκεπτομοννα αν
επρεπε νά πάω νά φάω πρωτα, ή
νά εμπαινα μέσα νά γνωρίσω τόν
συμπατρΐώτη μου, μιά άρχή μου
άπαράβατη. Μηχατνικά ορέθίτκα
μέσα στό ζαχαροπλαστεϊο. 'Η ώρα
ήτανε δύο. Κανενας πε?.άτης. Σ'
ενα τραπεζάκι, ενας γέρος μέ Κγα
κάτασ-τρα μαλλιά, σάν στεφάνι, γΐ}
ρω στό σθέρκο τού πάνω σέ μιτ}#
άνοιγμενη μπροστά τού 'Ελληνι·"
κή εφημερίδα, καί διά6αζε.
Στό άνοιγμα της πόρτας δέ ν &
δωσε προσοχή. Προχώρησα καΤ
τον πλησίασα.
— Γειά χαρά σου, καλέ μσυ γέ-
ροντα, τοΰ φωνάζω.
Μ' ολο τό 6αοΰ φορτίο χϊαν έ-
ξηνταπέντε γοόνων, στό άκουσμα
της μητρικης τού γλώσσης, ό γέ·
ρο - Άσπρεας τινάχθηκε στά πσ-
δια τού.
—- Καλόκ; τό παλληκάρι, μοΰ λε-
ειμέ λέξεις ποΐ ξέφευγαν άπό τα
χειλη τού συγκομμενες, καί μιά φω-
νή ποϋ ξέφραζε κάποια εκληξι, τα
ματια τού καρφώθηκαν πάνω ιιου
έρωτηματικα καί σάν νάθελαν' νά
μοΰ μιλήσουν άπ' τα οάθη μΜσοϋ
αιωνα.
—Θάσαι 'Ελληνόπουλο, βεβαία;
— Μάλιστα, κΰριε.
Μέ αγκαλιάζει καί μέ φιλεϊ. Δ-
ο θερμές σταγώνες εννοιωσα νά κυ
λάν κάτω στά μάγουλά μου. Ή¬
σαν τα δάκρυα τοϋ γέρο - Μποτά¬
κης π' άκιοάτητα ξέφνγαν άπ' τα
ματια τού.
'Η Γκούσση Τέϊτελ, 17 έτών, σΰντροφος τοΰ φίλον της Τόννυ Σα.
έτών, είς τάς ϋπ' αύτοϋ οιαπραχθείοας ληστείας, σνλληφθεϊοο μη1 ι
τελευταίως έν Μπροΰκλνν. ^
— Σαρανταπέντε χρόνια εΐχα ν'
άκούσω την γλώσσά μας, μοΰ έ-
λεγε σνγ^ινημένα.
— Καί πώς ξέπεσες δώθε, παι-
δί μου;
' —- Είμαι ήότδοπονός, τόν Ιπληρο-
φόρησα, καί -Τίλθα δό> μέ τόν μικρά
μου θίασο νά παίξουμε στήν εύερ-
γετοίή κά—χας έκκληοίας.
— Μπάιβο. καί θά πληρο/θΐ/;
τ5εβαια;
— Μάλιστα, εκατόν τάλληρα.
— "Οχι παιδί μσυ, νά παίξης,
άλλά γιά τόν κάπο σον μή δεχθ^ς
άνταμοιβή.
Σια>πτ}λος προχώρηβε στό γρ>
φεϊό τού τίνοιξε τό χρηματοναδώ-
τιό τού βγάζει πέντε χρυσά νομί-
σματα των εΐκοσι ταλλήρων, καί
μοϋλεει: «Παρακαλα), πάρε αύτά
καί σάν τελειώσει ή παράστασις
ναί σοΰ προσφεροι»ν τό μισθό σου,
τοΰς λές, εγώ είμαι "Ελλην καί δέν
δέχοινμαι άνταμοιοη γιά εΰεργε-
τικές.
Σαρανταπέντε γοόνια ζώ έδώ β'
αύτό τό χο>ριό. Σ' δλο μου αυτόν
τόν <ηο διέν τούς εδωκα ποτέ α- φορμή νά βρίσουν την φυλή μας ή νά πιστέτΐΌνν' πώς δέν είναι τρανή. "Οπα>ς στερνά πληροφορήθη-
κα 6 γεράκος αύτός ήτανε τό ήθι-
«ό, τό εύγεηκό, τό καλόκαρδο καί
φιλάνθρωπο ύπόδειγμα στό μι-
κρό χωοιό. "Ολοι τόν φώναζαν
«ΤΗΕ ΟΟΟΤ3 Ου) ΟΚΕ33Κ».
ΕΧκοσιακτώ χρόνια εβγαινε δήμαρ-
χος. Τό μικρό μισθό τού ποΰ επεο-
νε τόν ξώδευε γιά έξωραϊσμό τοϋ
χωρίου ποΰ τόσον τόν τιμοΰσε.
^ Π ροτοΰ φύγω, τό θεώρηνσα κα-
υηκόν μσυ νά πάω νά τόν άποχαι-
ρετήσω, καί τόν εί^αρι<ττήσω γιό. τής περιποιήσεις ποΰ μοΰ εκαμτ. ττκ λίγες ώρες ποΰ μείναιιε στό ;τωρ*ό τού. Σά,ν παιδάα τββ πρώτα της ζωή; δνειρα, τί5 «"Ύστερα άπό τόσα -/ρόνιαίΐ να, πως, δέν ένοστάλγηοί; πιστροψή οτί|ν άγοΕϊηιιό Σπάρτη;» — Ναί, παιδί αου, φ μά ή ζωή μου τώοο είναι ΐ νυφασμένη μέ τουτο δώ τό» ποΰ πειά δέν μπορώ να φνΤ* — Καί τί σάς κράτει ε« Μέ λίγαλόγιασί'ντομο τχγφψ£ τό γεμάτο ,τερι-τε ξεΐδίτσυ. Πώςνστ^^ ταμέρεςάπότήνΝεοαολι ταλίας μ' ίνα Άγγλιχο 6 φθασε στή Νέα Όολεανη Την συμμετοχή τού στον Πόλεμο, τόν τραυματι<«ο νοαφία τού, τοΰ:6ρωτα μιά νοσσκόμα. τοΰς αυτή καί την άπόχτηο οίον — τοΰ ΛυχουΡΥ0 το καί την ταφή ται«;. | πώς τώρα ,τειά δέν μ γω, ή σκόνη καί τα πεοιμένουν τα διω Πόσον άπαττ)λα τα
ΚΥΡΙΑΚΠ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η·"ΜΟΝΤΕΡΝΑ" ΤΕΧΝΗ
__., -ντ-_ '£*■*«- ___. _ΐΤ_ί ΥΡΛέτίΐεΤεΙΟΙ Α _?_■ α ■_■—βλ_ι ■».__. .___ _
*«-
ΡΙΣΙ, Νοέμδριβς-——
λ Παρ'") πΡ° "λ'ϊ01*
,,ν, αία ε'κθεσις διαφόρων «-
' Γ,σων καί γλνπτικων ερ-
« ^οί, έκαμαν παραφρονες,
ϊ'αφόρων φρενολογ-.κών α-
■{π' αρχάς, τδ κοίνον δεν
}Τ ·Λαί πολίι είς την έκθεσιν
,<ίου'α.όνον ίατροί έπεσ-λέπτον- Ι'μάλιβτ* φρενολόγοι η^ι- Ηλλά συνέδη το εςης απροο- 4 ε'ίωσεν άμέσως ενδιαφέρον έν λόγω έκθεσιν: είναι ίΟΙΟί δ*« λευθέρας τέχνης ίι-ό διάφορα όνοματα:«κυ- ', «νΕθδαρ&αριΐμός», <«ύπ&ρ- Χλ*., επεσκέφθη την ως ^μιαμΛτιαστους αος» ί-5-τς *« επεττα'ώρμησε στδ .,1 Λατέν» όπον έσνχναζαν οί -μ χϊί έσφενδόνισεν ώς κε- /-{■ν είδησιν ότι κάποια σννω- ίγίνετο εναντίον τή; Τέχνης! 1"α'άί ώρας άπό τής άναγγε- ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ ΕΚΘΕΣΕΛΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΕΙ- "ΙϋΟΝΤΕΡΝΟΙ" ΚΑΙ "ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΟΙ".- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΔΟΚΤΛΡ ΜΑΡΙ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ. λε?; 'Μΐκρζε, δπου ή έκθεσις, 1-ευ.ί-εί άπό «αοντερνονς» καλ- ι'ς ν.αί δπαδοΰς τής «έλευθέ- Ιέχνης». Ιλος Ό κόομο; ήτο ερεθισμενος |οά ένανΐίον των άγνώστων... '«τώ/)> πον έδυσφημοόσαν την
ι των. Έτρεμαν άπό οργήν οί
^,εϊς αύτοι επισκέπται καί ε-
μπ νά σπαράξονν τοΰς άσεδείς
^ρ ή ύπονλους συνωμότας. Την
ι εκείνην ετυχε νά ενρίσκων-
• ίϊλόνι Ινας-δνό φρενολόγοι
Ιί. τοΰς όποίους τό τμήνος των
Η?ν(»ν)ΐ περιε-λύκλωϊε *αί ΰπέ-
' εί; ίρωτήσεις:
.Πΐ"ίόετε σοδαρώ; ότι τα
χΙ-Λ είναι εργα παραφρό-
εϊαίως. απήντησαν οί Ια-
ο'«ν αλλων μπορ-ούν νά εί-
Ι-Τγ'.ών άνθρώπων, άνταπήντη-
Β! -/.ίλλ'.τέχναι. Αύτδ ποΰ κά-
: Είναι δόλιο! Αΰτά ποΰ λέτε
ψέμαατα! Α'ΐτά τα εργα είναι
των πλέον έξειλιγμένων καί
ών άχο τοΰς μοντέρνους μας.
έ-'.τιθεσθε γίατί δέν μπορείτε
σετε! Τοΰς δνσφημεΐτε
ϊτθε τή δύναμί το;ς!
* * *
|ί μαίνόμενοι κα-λλιτέχναι, μετά (
' "ίΐιν, έτρεξαν είς τα διάφορα|
,'ραφιχά γραφεϊα, όπου άνέ-'
( τα τής σννωμ&σίας εναντίον
■τέχνης των. 7Ησαν βεβαιοί, ότι
Ινωμοσία αύτη ήτο έργον μερι-
1 ζωγράφων τής παλαιάς σχο-
ι "5^ ^ ίζητουν νά έπιπλευσουν
ΡΓ/.ωνίΐζοντβς τοΰς μοντέρνους,
|να τμττορΐύν νά πωλούν τα εργβ
Αι ρήξεις αύται μεταςΰ των
ι π *"/ών δ®ν ε'ναί ά«νήτ)εις
ΙΠϊριτι. Ή άστονομία άναγκά-
Τ' υχνά νά έπεμβαίντϊ μεταξίι
ρν1) και «παλαιών» ί.ωνρά*ων.
Άπο την Λρόσαχχτον. έκθεσιν γαλών έν Νέα Ύόρκη. Ή Δνίς Ροΰμπυ θύάϊτ μέ την Πρτγκίπισσαν Τσικουΐτα. Ή
ΔεσποΐΛΪς Άλις Μ™ιίηλυ, μέ τό άσπρο γατάκι της, δε|ι$.
ραϊέχεται, Οτι τα Ιργα τής ζωγρα-
<Εΐχής που βέν ε'ταποοεϊ 'νά έννοή— ο /.ό^μος, είναι προϊόντα άνωμάλων —«ευαάτων. Τοιούτοι παρίίφρονες καλλ'τέχνο» ύπάρχουν είς τα διά- φορα λιλΚχ Άαι ε?νζι γνω-στ&ι υπο το έπ'.στημίννΑΟν όνομα «σγιζοφρεν.- 7.οί». «Σγιζοφρενικος» δηλ., λέγε- ται έν γένει ό άνδρωπος έχείνος ποΰ ζή μέσ2 είς Ινα κόσμον τής ιδικής τοο φαντασίας κα: δέν ΐίστεύβι είς τ;ν πραγματικόν -ΛΟςταον πε;ί τοί οποίον, έν τούτοις, τον πληροφορθύν αί αίτδήτϊΐς τοο. Π ολλοι «σχιζο- φρεν.κοί ^ροσπαδοΰν χ,αϊ νά έπιϊώ- σουν τον ςαντίττιχ,ον αύτέν κόσμον το^ς, ό οποίες γ!" αντούς, εινβ! ·ατ. Ό πραγμας'.'/.έ'ς, ■/.■χ: έκφράζων τάς μ^στικοπα&ϊϊς άνοησίας των δχι μό¬ νον προφορι/,ώς ώς επί το πλείστον, άλλά ·αϊ! μέ τό -ινέλον καί μέ την σμίλη ποΰ ν.αί -ου. Κάθε παράφρων, όπως καί οί καλλιτέχνα! τού είδους αΰτο3, δέν ένδιαφέρ^ται γιά τό τί Θά πή ό αλλος περί τής τέγνης τού καί δέν άζυϊίίει καμιιίαν -απολύτως | τημασία ττής ν.ριτ'.κές γνώμ,ες πε-Ι ρΐ τού Ιΐγο'.' τού. } 'ίϊ ν.όΐΛΐος αυτός τής φαντασίας, ι σ-ινεχίζε·. ό Δρ. Μαρί, δέν σ^αίνει νά είναι ό ίίιος είς δύο πάσχοντα πρόσιοπα, οίτϊ καί νά όμοιάζϊ) μέ τάς περί τοϋ ΛΟσμο; ίϊεας των ΰ- ν>.ών άνθρώπων. Διά τουτο είναι κ*ί
ά/.ατάλτ,πτος. Ό υγιής όόΌρωπος
είναι εί; Θέσιν νά διακρίνη την
ί'χφοράν μ,εταξί» φανταττικοϋ καί
πρα-ΠΑα-'.χο] κόχα&'θ, έχτός-θΛνον 6-
ταν -/.οιαάτα: -/αι όνί'.ρεΰεταΥ. Ό
Δι. Μαρί παραδέχεται. ότι ή τέ^νη
των Λΐχιζοφρεν.κώνΐ) δέν είνε ή εχ.-
φραΐ'ς των έλπίϊων ι ού φυσιολογι¬
κόν άνθρώπο-, άλλά αία προσπάθει»
πρός εξήγησιν τού ίϊιαιτέρου κόσμον
τον. άνισορρόπού καλλιτέχνον ποΰ
μόνον βντός βλέπει, όπως ό έξερεν-
νητής Μπ?ίρντ π. χ., προτπαθεϊ νά
σχΐδιάστ) κάτι τι ίπδ τάς χώρας τον
Βορίίον ΙΙόλον ποί» μόνον αντός έ'-
γε· γνωρίσει.
II
αρετηρή^η, ότι τα έργα των
φρενοπαΐών «μοντ&ρνων» ζωγράφων
ίχονν απείρους όμοιότητας υ* τα
έ'ογα των Ογιών μοντέρνων σνναδελ-
φων των καί -είς πολλά μάλισ^α εί¬
ναι καί ανωτέρα τούτων. Ή έξή-
γησις τον οαινομένον αυτού στηρί-
^τα'. είς τό γεγονός, ότι, πρίν προσ-
ίληθονν άπό την άρρώστεια το;ς,
■τολλθ! άπό τοΰς παράφρονας αΰτθύς
καλλ'.τέχνχς ήσαν ζωγράφοι άρν.ε-
τής άξίίς. Ή άρρώστεια ζώς έ-
τ/.ότ!ϊ€ ΐΓ,ν σκέψιν, άλλά τα χέρια
Λ2νς δέν ε7.2'αν την πρώτην τονς
ίό/.·.νησίαν καί ίδιότητα. Εξηκολού¬
θησεν νά ζωγραφίζονν—τάς- ίδέας,
ετμα είνα-., δτ·. α'ί έφη-
'ϊ; 5ς.απέλ«ττν τούς φωτογρά-
_ λ2ί, "°?ς, Ρεπόρτερ είς την
-!ν, ίΐς τα έργαστήρια των καλ-
Γων, ε-ς -^ σπο'αϊατττ,ρια των
των
κλ(νικάς καί έίη,ιι-
2! ιατρών,
έ
ε'ναι, ί-.'. καμ-
," ^-^'-ζ όντε φαρσα έέν νπ-
·,^.αρ^μ,ονον έπιττημονικδν ζή-
'·ου' είημιούργη^ν οί «μοντέρ-
3ς ό Χτ*χναι ^έ τί;ν *?™ των.·
[%ος
*ϊλλιτε
μή,
τΓί; ^ *Τ*Ρ*ντθ τα 4ρ-'
Ι «*'_ «μοντερνων,, ζωγράφων,
«•■--ών >, (ώπερρεαλιστών» χλχ..
τ*,ιΡΥ* των τίελλών, τα έκ-
["]*ίν*««ςτην Γχβλλερί Μ-ερ-
I
Λ2νε!ς απολύτως ίέν ν.ατώρ-
«μβντερνβι») ΐέν ήμττ
Γ:
-Τϊρον
Μεταξύ αυτών ΐαρύνει
η γνώμη τοϋ ψυχιάτρθ»
υ °α μεγάλβυ Γαλλΐ-
5λ β
_^μ-ν / ι^ίυ νυι ΟΙίΤΤ*Γ; βε^ ι»-— - - . ^ ί*·Ε.ί 1_|!
γοασικόν στερέωμα τής Αμερικης. ._
'Ανω, ό Τσάρλη Ρότζερς , μβ την ; · "^
ΤΠάν "Αρθουρ. Κάτο), εξ αριστεοων φ Ι
πρός τα δεξιά: Μέρνα Κέννενττ·, Λε-
νόρ Οδλρικ, Μΐκλ Μπαίκερκαι 1«=ων
"Μπαρρυμόρ, μέ την σενοοιτα Λ ο
μίνδα.
τωρα, τού σκοτ'.σμενον πνενματος
των, καί πολί» καλλίτερα, φνσικά,
άπό τονς άλλονς «σχιζοφρενικούς»
ζωγράφονς ποί» έν ήσαν ώς ύγιείς
ζωγράφοι, όπως αύτοί,'άλλά έγιναν
μετά την παραφροσννην των.
Οί «μοντέρνοι» ζωγράφοι λέγουν,
ότι έκφράζονν κόσμον ίδ«όν καί όχι
κόσμον πρ^γμάτων. Καί ή έκφρασίς
των αύτη είναι άκατάληπτος στοϋς
άλλο·νς.
Αΰτό ακριβώς είναι τδ σημείον
τής όυ.οιότητός των πρός τόν τρό¬
πον τής έκφράσεως των «σχιζεφρε-
νίκων» σνναδέλφων των. Ή έπιστή
μη προσπαθεί νά ξεχωρίστ] τονς μέν
άπδ τοΰς δέ, κρίνονσα άπδ τα εργυ
τ*)ν, χωρίς νά ειμπορή νά τδ κατ¬
ορθώση. Τπάρχονν πολλϊί περιπτώ-
σε:ς ά|ιολόγων ζωγρράφων «σχιζο-
φρεν.κών» ν.αι μή. Ή περίπτωσις
π. χ., τού ζωγράφον Σαγχάλ. ποίι
άπέκτησεν αποτόμως φήμην άπδ μί- ·
αν σειράν περ'ιέργων σχεδίων ποίι
ϊίχε ένο^άσει «σκίτσα τής ψνχής
ενός κορ'.τσιού». Ό ζωγράφος αν-
τδς έξήγησεν είς τ·ύς θεατάς των
πινάκων τού, ότι δέν τού ήτο τόσον
είκολον νά" ζωγραφίση τδ ίδιο μον-
τέλο τον, όσον τα αΐσθην-ατα καί
τάς σκέψες τού μοντέλον τον. Άλ¬
λά τί εϊΐΌνς ήσαν τα αισθήματα -/.7Λ
αί <Γκέ·"Λΐς ανταί πον είγ,εν έκφρασθή μέ τρόπον ^καταληπτόν; Π οΧλοί παρεκαλευαν τδν Σαγ- κάλ νά τοΰς τα εξηγήση, γιά νά τα νοιώσονν. Καί ό ζωγράφος απήντη¬ σεν: «Τί μπορξίτε νά νοιώσετε ανδρες έσεΐς άπδ την ψνχήν μιάς γνναί- ν.ας;»- Σχιζοφρενία χωρίς καρδίαν άα- οιδολίαν, άνεπίτηαος, γιά νά ποϋμε ετσ'., άφού δέν ήτο κλεισμένος σέ. άσυλον ό ζωγράφος των «πορτροί- των». ή όποία 2μως δέν διαφέρεΐ οϋσιωδώς είς τίποτε άπό την εγ- κλειστον είς άσνλα σχιζοφρενίαν. "Εργον σχιζοφρενικών είναι δ «ί-' ναξ τής "Αγγλίδος ζωγράφον Γκου- άίνες τής «Σειρήνας» μέ τα άφν'- σικα Ίάρια. Καί"τό έργον αΰτδ 3έν •δ'.αφέρει είς τίποτε άπδ την «Χήρα» 11—έργον "Αάποιον ~(ΐζοφρενικον κλει- συένον είς ενα Παρισινδν άσνλον, Ο"τε καί το «Κλοο6ΐ» τού περίφη¬ μον «μ,οντέρνον» Πικασσώ διαφέρει είς σαφήνειαν -άπδ τδ έ'ργον «Ντο- στογέφσκαςν διαφέρει είς έκτασιν κ»», ζαθαρότητα άπό τδ έργον κά· ποίον τχιζοφρεν.κού πον παρονσιάζει μορ-φές άννπάρκτων ά'/Ορώπων. Είναι λ'Λη^ά γιά τθί»ς «μοντέρ· νο»ς» καλλιτέ,ίνας ή κρίσις καί τα σνμπεράίυατα αντά τής έπιστη- ^ης. Άς προσέξονν &μ.ως νά κά- μνονν τόν άλλον νά -/.αταλαδαίντ) κάπως τα νοτ,ίΑατα τής τέχνης των, αν δέν θέλονν νά τοδς παίρνη γ;ά ... τροφίμονς τού Π αρισινον άσύλοιι ιτ/ίζοφρενιχών, όπον έργάζεται δ α¬ μείλικτος Δρ. Μαρί. ΑΠΟ ΠΑΪιΤΟΥ >)ΗΝ ΒΑΚΚΥΜΟΚΡ. '5ΕΝ0ΚΓΓΑ ΑΚΜΙΟΑ
Δύο νεα θύμ*τ» τού τέ»
ρατος τού Ντούβελντορφ.
Ό συλληφθείς παρά τό Ντονσελ-
δορφ, ώς δράστης των 20 φόνων
γυνα'.κών έντός εξ μηνών απεδεί¬
χθη, ότι δέν έχει καμμίαν σχέσιν άε
τδν πραγ'μ.ατικδν κακούργον. Καί
την απόδειξιν έ'δωσεν δ ίδιος δ «δρα-
κος« φονενσας την επομένην τής
συλλήψεως τού Οπό-πτον δύο κορά-
σια, έξ Λν τό εν 15 καί τδ έτερον
13 έτών. Ό ίδιος δ κακούργος δ·.'
έπ-.στολής τον πρός τάς εφημερίδας
ανήγγειλε τα δνο νέα έγκλήματά
τον καί υπεδείκνυε τό μ.έρος οπου
Οά άνεορίσκοντο τα πτώματα! Κα¬
τόπιν των νέων αυτών έγκλημάτων
παν.κός κατέλαβε τάς γυναίκας τού
Ντονσελντορφ.
"Εν 2τος φυλακής δι*
3Ο βε,ντς.
Μία Παρισ'.νή εφημερίς, έκ τί>ν
μεγαλητέρων, δημοσιεΰει τηλενρά-
φημα έκ τής Νέας Γής, κ»·
τα τό οποίον, είς, όνόματ: Πήρς,
ν.ατεδικάσθη είς ενός ετθνς κατει-
ναγκαστ'.κά εργα, διότι δέν έπλή-
ρωσεν είς την έφορείαν 30 σέντςτ*
τα όποία ώφειλεν έκ τής φορολο-
γίας' Ό Πήρς άπολογούυιενος, εί¬
πεν, ό τιείχε λησμονήσε'. νά τα πλη-
πληρώση, άλλ' ή δικαιολογία αύ¬
τη δέν ελήφθη ϋπ' όψιν
ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η·"ΜΟΝΤΕΡΝΑ" ΤΕΧΝΗ
__., -ντ-_ '£*■*«- ___. _ΐΤ_ί ΥΡΛέτίΐεΤεΙΟΙ Α _?_■ α ■_■—βλ_ι ■».__. .___ _
*«-
ΡΙΣΙ, Νοέμδριβς-——
λ Παρ'") πΡ° "λ'ϊ01*
,,ν, αία ε'κθεσις διαφόρων «-
' Γ,σων καί γλνπτικων ερ-
« ^οί, έκαμαν παραφρονες,
ϊ'αφόρων φρενολογ-.κών α-
■{π' αρχάς, τδ κοίνον δεν
}Τ ·Λαί πολίι είς την έκθεσιν
,<ίου'α.όνον ίατροί έπεσ-λέπτον- Ι'μάλιβτ* φρενολόγοι η^ι- Ηλλά συνέδη το εςης απροο- 4 ε'ίωσεν άμέσως ενδιαφέρον έν λόγω έκθεσιν: είναι ίΟΙΟί δ*« λευθέρας τέχνης ίι-ό διάφορα όνοματα:«κυ- ', «νΕθδαρ&αριΐμός», <«ύπ&ρ- Χλ*., επεσκέφθη την ως ^μιαμΛτιαστους αος» ί-5-τς *« επεττα'ώρμησε στδ .,1 Λατέν» όπον έσνχναζαν οί -μ χϊί έσφενδόνισεν ώς κε- /-{■ν είδησιν ότι κάποια σννω- ίγίνετο εναντίον τή; Τέχνης! 1"α'άί ώρας άπό τής άναγγε- ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ ΕΚΘΕΣΕΛΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΕΙ- "ΙϋΟΝΤΕΡΝΟΙ" ΚΑΙ "ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΟΙ".- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΔΟΚΤΛΡ ΜΑΡΙ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ. λε?; 'Μΐκρζε, δπου ή έκθεσις, 1-ευ.ί-εί άπό «αοντερνονς» καλ- ι'ς ν.αί δπαδοΰς τής «έλευθέ- Ιέχνης». Ιλος Ό κόομο; ήτο ερεθισμενος |οά ένανΐίον των άγνώστων... '«τώ/)> πον έδυσφημοόσαν την
ι των. Έτρεμαν άπό οργήν οί
^,εϊς αύτοι επισκέπται καί ε-
μπ νά σπαράξονν τοΰς άσεδείς
^ρ ή ύπονλους συνωμότας. Την
ι εκείνην ετυχε νά ενρίσκων-
• ίϊλόνι Ινας-δνό φρενολόγοι
Ιί. τοΰς όποίους τό τμήνος των
Η?ν(»ν)ΐ περιε-λύκλωϊε *αί ΰπέ-
' εί; ίρωτήσεις:
.Πΐ"ίόετε σοδαρώ; ότι τα
χΙ-Λ είναι εργα παραφρό-
εϊαίως. απήντησαν οί Ια-
ο'«ν αλλων μπορ-ούν νά εί-
Ι-Τγ'.ών άνθρώπων, άνταπήντη-
Β! -/.ίλλ'.τέχναι. Αύτδ ποΰ κά-
: Είναι δόλιο! Αΰτά ποΰ λέτε
ψέμαατα! Α'ΐτά τα εργα είναι
των πλέον έξειλιγμένων καί
ών άχο τοΰς μοντέρνους μας.
έ-'.τιθεσθε γίατί δέν μπορείτε
σετε! Τοΰς δνσφημεΐτε
ϊτθε τή δύναμί το;ς!
* * *
|ί μαίνόμενοι κα-λλιτέχναι, μετά (
' "ίΐιν, έτρεξαν είς τα διάφορα|
,'ραφιχά γραφεϊα, όπου άνέ-'
( τα τής σννωμ&σίας εναντίον
■τέχνης των. 7Ησαν βεβαιοί, ότι
Ινωμοσία αύτη ήτο έργον μερι-
1 ζωγράφων τής παλαιάς σχο-
ι "5^ ^ ίζητουν νά έπιπλευσουν
ΡΓ/.ωνίΐζοντβς τοΰς μοντέρνους,
|να τμττορΐύν νά πωλούν τα εργβ
Αι ρήξεις αύται μεταςΰ των
ι π *"/ών δ®ν ε'ναί ά«νήτ)εις
ΙΠϊριτι. Ή άστονομία άναγκά-
Τ' υχνά νά έπεμβαίντϊ μεταξίι
ρν1) και «παλαιών» ί.ωνρά*ων.
Άπο την Λρόσαχχτον. έκθεσιν γαλών έν Νέα Ύόρκη. Ή Δνίς Ροΰμπυ θύάϊτ μέ την Πρτγκίπισσαν Τσικουΐτα. Ή
ΔεσποΐΛΪς Άλις Μ™ιίηλυ, μέ τό άσπρο γατάκι της, δε|ι$.
ραϊέχεται, Οτι τα Ιργα τής ζωγρα-
<Εΐχής που βέν ε'ταποοεϊ 'νά έννοή— ο /.ό^μος, είναι προϊόντα άνωμάλων —«ευαάτων. Τοιούτοι παρίίφρονες καλλ'τέχνο» ύπάρχουν είς τα διά- φορα λιλΚχ Άαι ε?νζι γνω-στ&ι υπο το έπ'.στημίννΑΟν όνομα «σγιζοφρεν.- 7.οί». «Σγιζοφρενικος» δηλ., λέγε- ται έν γένει ό άνδρωπος έχείνος ποΰ ζή μέσ2 είς Ινα κόσμον τής ιδικής τοο φαντασίας κα: δέν ΐίστεύβι είς τ;ν πραγματικόν -ΛΟςταον πε;ί τοί οποίον, έν τούτοις, τον πληροφορθύν αί αίτδήτϊΐς τοο. Π ολλοι «σχιζο- φρεν.κοί ^ροσπαδοΰν χ,αϊ νά έπιϊώ- σουν τον ςαντίττιχ,ον αύτέν κόσμον το^ς, ό οποίες γ!" αντούς, εινβ! ·ατ. Ό πραγμας'.'/.έ'ς, ■/.■χ: έκφράζων τάς μ^στικοπα&ϊϊς άνοησίας των δχι μό¬ νον προφορι/,ώς ώς επί το πλείστον, άλλά ·αϊ! μέ τό -ινέλον καί μέ την σμίλη ποΰ ν.αί -ου. Κάθε παράφρων, όπως καί οί καλλιτέχνα! τού είδους αΰτο3, δέν ένδιαφέρ^ται γιά τό τί Θά πή ό αλλος περί τής τέγνης τού καί δέν άζυϊίίει καμιιίαν -απολύτως | τημασία ττής ν.ριτ'.κές γνώμ,ες πε-Ι ρΐ τού Ιΐγο'.' τού. } 'ίϊ ν.όΐΛΐος αυτός τής φαντασίας, ι σ-ινεχίζε·. ό Δρ. Μαρί, δέν σ^αίνει νά είναι ό ίίιος είς δύο πάσχοντα πρόσιοπα, οίτϊ καί νά όμοιάζϊ) μέ τάς περί τοϋ ΛΟσμο; ίϊεας των ΰ- ν>.ών άνθρώπων. Διά τουτο είναι κ*ί
ά/.ατάλτ,πτος. Ό υγιής όόΌρωπος
είναι εί; Θέσιν νά διακρίνη την
ί'χφοράν μ,εταξί» φανταττικοϋ καί
πρα-ΠΑα-'.χο] κόχα&'θ, έχτός-θΛνον 6-
ταν -/.οιαάτα: -/αι όνί'.ρεΰεταΥ. Ό
Δι. Μαρί παραδέχεται. ότι ή τέ^νη
των Λΐχιζοφρεν.κώνΐ) δέν είνε ή εχ.-
φραΐ'ς των έλπίϊων ι ού φυσιολογι¬
κόν άνθρώπο-, άλλά αία προσπάθει»
πρός εξήγησιν τού ίϊιαιτέρου κόσμον
τον. άνισορρόπού καλλιτέχνον ποΰ
μόνον βντός βλέπει, όπως ό έξερεν-
νητής Μπ?ίρντ π. χ., προτπαθεϊ νά
σχΐδιάστ) κάτι τι ίπδ τάς χώρας τον
Βορίίον ΙΙόλον ποί» μόνον αντός έ'-
γε· γνωρίσει.
II
αρετηρή^η, ότι τα έργα των
φρενοπαΐών «μοντ&ρνων» ζωγράφων
ίχονν απείρους όμοιότητας υ* τα
έ'ογα των Ογιών μοντέρνων σνναδελ-
φων των καί -είς πολλά μάλισ^α εί¬
ναι καί ανωτέρα τούτων. Ή έξή-
γησις τον οαινομένον αυτού στηρί-
^τα'. είς τό γεγονός, ότι, πρίν προσ-
ίληθονν άπό την άρρώστεια το;ς,
■τολλθ! άπό τοΰς παράφρονας αΰτθύς
καλλ'.τέχνχς ήσαν ζωγράφοι άρν.ε-
τής άξίίς. Ή άρρώστεια ζώς έ-
τ/.ότ!ϊ€ ΐΓ,ν σκέψιν, άλλά τα χέρια
Λ2νς δέν ε7.2'αν την πρώτην τονς
ίό/.·.νησίαν καί ίδιότητα. Εξηκολού¬
θησεν νά ζωγραφίζονν—τάς- ίδέας,
ετμα είνα-., δτ·. α'ί έφη-
'ϊ; 5ς.απέλ«ττν τούς φωτογρά-
_ λ2ί, "°?ς, Ρεπόρτερ είς την
-!ν, ίΐς τα έργαστήρια των καλ-
Γων, ε-ς -^ σπο'αϊατττ,ρια των
των
κλ(νικάς καί έίη,ιι-
2! ιατρών,
έ
ε'ναι, ί-.'. καμ-
," ^-^'-ζ όντε φαρσα έέν νπ-
·,^.αρ^μ,ονον έπιττημονικδν ζή-
'·ου' είημιούργη^ν οί «μοντέρ-
3ς ό Χτ*χναι ^έ τί;ν *?™ των.·
[%ος
*ϊλλιτε
μή,
τΓί; ^ *Τ*Ρ*ντθ τα 4ρ-'
Ι «*'_ «μοντερνων,, ζωγράφων,
«•■--ών >, (ώπερρεαλιστών» χλχ..
τ*,ιΡΥ* των τίελλών, τα έκ-
["]*ίν*««ςτην Γχβλλερί Μ-ερ-
I
Λ2νε!ς απολύτως ίέν ν.ατώρ-
«μβντερνβι») ΐέν ήμττ
Γ:
-Τϊρον
Μεταξύ αυτών ΐαρύνει
η γνώμη τοϋ ψυχιάτρθ»
υ °α μεγάλβυ Γαλλΐ-
5λ β
_^μ-ν / ι^ίυ νυι ΟΙίΤΤ*Γ; βε^ ι»-— - - . ^ ί*·Ε.ί 1_|!
γοασικόν στερέωμα τής Αμερικης. ._
'Ανω, ό Τσάρλη Ρότζερς , μβ την ; · "^
ΤΠάν "Αρθουρ. Κάτο), εξ αριστεοων φ Ι
πρός τα δεξιά: Μέρνα Κέννενττ·, Λε-
νόρ Οδλρικ, Μΐκλ Μπαίκερκαι 1«=ων
"Μπαρρυμόρ, μέ την σενοοιτα Λ ο
μίνδα.
τωρα, τού σκοτ'.σμενον πνενματος
των, καί πολί» καλλίτερα, φνσικά,
άπό τονς άλλονς «σχιζοφρενικούς»
ζωγράφονς ποί» έν ήσαν ώς ύγιείς
ζωγράφοι, όπως αύτοί,'άλλά έγιναν
μετά την παραφροσννην των.
Οί «μοντέρνοι» ζωγράφοι λέγουν,
ότι έκφράζονν κόσμον ίδ«όν καί όχι
κόσμον πρ^γμάτων. Καί ή έκφρασίς
των αύτη είναι άκατάληπτος στοϋς
άλλο·νς.
Αΰτό ακριβώς είναι τδ σημείον
τής όυ.οιότητός των πρός τόν τρό¬
πον τής έκφράσεως των «σχιζεφρε-
νίκων» σνναδέλφων των. Ή έπιστή
μη προσπαθεί νά ξεχωρίστ] τονς μέν
άπδ τοΰς δέ, κρίνονσα άπδ τα εργυ
τ*)ν, χωρίς νά ειμπορή νά τδ κατ¬
ορθώση. Τπάρχονν πολλϊί περιπτώ-
σε:ς ά|ιολόγων ζωγρράφων «σχιζο-
φρεν.κών» ν.αι μή. Ή περίπτωσις
π. χ., τού ζωγράφον Σαγχάλ. ποίι
άπέκτησεν αποτόμως φήμην άπδ μί- ·
αν σειράν περ'ιέργων σχεδίων ποίι
ϊίχε ένο^άσει «σκίτσα τής ψνχής
ενός κορ'.τσιού». Ό ζωγράφος αν-
τδς έξήγησεν είς τ·ύς θεατάς των
πινάκων τού, ότι δέν τού ήτο τόσον
είκολον νά" ζωγραφίση τδ ίδιο μον-
τέλο τον, όσον τα αΐσθην-ατα καί
τάς σκέψες τού μοντέλον τον. Άλ¬
λά τί εϊΐΌνς ήσαν τα αισθήματα -/.7Λ
αί <Γκέ·"Λΐς ανταί πον είγ,εν έκφρασθή μέ τρόπον ^καταληπτόν; Π οΧλοί παρεκαλευαν τδν Σαγ- κάλ νά τοΰς τα εξηγήση, γιά νά τα νοιώσονν. Καί ό ζωγράφος απήντη¬ σεν: «Τί μπορξίτε νά νοιώσετε ανδρες έσεΐς άπδ την ψνχήν μιάς γνναί- ν.ας;»- Σχιζοφρενία χωρίς καρδίαν άα- οιδολίαν, άνεπίτηαος, γιά νά ποϋμε ετσ'., άφού δέν ήτο κλεισμένος σέ. άσυλον ό ζωγράφος των «πορτροί- των». ή όποία 2μως δέν διαφέρεΐ οϋσιωδώς είς τίποτε άπό την εγ- κλειστον είς άσνλα σχιζοφρενίαν. "Εργον σχιζοφρενικών είναι δ «ί-' ναξ τής "Αγγλίδος ζωγράφον Γκου- άίνες τής «Σειρήνας» μέ τα άφν'- σικα Ίάρια. Καί"τό έργον αΰτδ 3έν •δ'.αφέρει είς τίποτε άπδ την «Χήρα» 11—έργον "Αάποιον ~(ΐζοφρενικον κλει- συένον είς ενα Παρισινδν άσνλον, Ο"τε καί το «Κλοο6ΐ» τού περίφη¬ μον «μ,οντέρνον» Πικασσώ διαφέρει είς σαφήνειαν -άπδ τδ έ'ργον «Ντο- στογέφσκαςν διαφέρει είς έκτασιν κ»», ζαθαρότητα άπό τδ έργον κά· ποίον τχιζοφρεν.κού πον παρονσιάζει μορ-φές άννπάρκτων ά'/Ορώπων. Είναι λ'Λη^ά γιά τθί»ς «μοντέρ· νο»ς» καλλιτέ,ίνας ή κρίσις καί τα σνμπεράίυατα αντά τής έπιστη- ^ης. Άς προσέξονν &μ.ως νά κά- μνονν τόν άλλον νά -/.αταλαδαίντ) κάπως τα νοτ,ίΑατα τής τέχνης των, αν δέν θέλονν νά τοδς παίρνη γ;ά ... τροφίμονς τού Π αρισινον άσύλοιι ιτ/ίζοφρενιχών, όπον έργάζεται δ α¬ μείλικτος Δρ. Μαρί. ΑΠΟ ΠΑΪιΤΟΥ >)ΗΝ ΒΑΚΚΥΜΟΚΡ. '5ΕΝ0ΚΓΓΑ ΑΚΜΙΟΑ
Δύο νεα θύμ*τ» τού τέ»
ρατος τού Ντούβελντορφ.
Ό συλληφθείς παρά τό Ντονσελ-
δορφ, ώς δράστης των 20 φόνων
γυνα'.κών έντός εξ μηνών απεδεί¬
χθη, ότι δέν έχει καμμίαν σχέσιν άε
τδν πραγ'μ.ατικδν κακούργον. Καί
την απόδειξιν έ'δωσεν δ ίδιος δ «δρα-
κος« φονενσας την επομένην τής
συλλήψεως τού Οπό-πτον δύο κορά-
σια, έξ Λν τό εν 15 καί τδ έτερον
13 έτών. Ό ίδιος δ κακούργος δ·.'
έπ-.στολής τον πρός τάς εφημερίδας
ανήγγειλε τα δνο νέα έγκλήματά
τον καί υπεδείκνυε τό μ.έρος οπου
Οά άνεορίσκοντο τα πτώματα! Κα¬
τόπιν των νέων αυτών έγκλημάτων
παν.κός κατέλαβε τάς γυναίκας τού
Ντονσελντορφ.
"Εν 2τος φυλακής δι*
3Ο βε,ντς.
Μία Παρισ'.νή εφημερίς, έκ τί>ν
μεγαλητέρων, δημοσιεΰει τηλενρά-
φημα έκ τής Νέας Γής, κ»·
τα τό οποίον, είς, όνόματ: Πήρς,
ν.ατεδικάσθη είς ενός ετθνς κατει-
ναγκαστ'.κά εργα, διότι δέν έπλή-
ρωσεν είς την έφορείαν 30 σέντςτ*
τα όποία ώφειλεν έκ τής φορολο-
γίας' Ό Πήρς άπολογούυιενος, εί¬
πεν, ό τιείχε λησμονήσε'. νά τα πλη-
πληρώση, άλλ' ή δικαιολογία αύ¬
τη δέν ελήφθη ϋπ' όψιν
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.. ΚΥΡΙΛΚΗ. 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
^
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 Δεκεμβριού. — Ά-
ναστασίας τή; Φαοαακολντρίας.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 23' Δε-/.ε·μ6ρίον.—Των
έν Κρήτη δέκα μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'Επΐ "Ελλάδος 1.29^4ο ή δοαχμή.
'Κπί Λονδίνον $4.84% ή λιρα.
'Ε.τί Παρισίων 3.90 13) 16ο τό φο.
"Επί Γερμανία; 23.76% τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.23ο ή λιρέτο.
Επί Σερβίας 1.70 3)8 τό δηνάριον.
'Επί Ρουμανία; 0.60%ο τό λέϊ·
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625« ή κορ.
Σ
ΟΙ—Α35ΙΡΙΕΟ ΑϋνΕΗ Τ13ΕΜΕΝΤ5
205 ΥΥΕδΤ 33κ1 δΤΚΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ............4.87%
*» Γαλλικά Φράγκα .......... 3.93%
Δραχμαί είς την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
,ν._ Τηλέφωνα: θΜΛεΓΧπε 6271—3.
100 ΡΑΚΚ ΚΟν
ΝΕν/ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής Όδοΰ
'Εκδίδομεν έπνταγά; είς δραχμάς
{-τί δλων των πόλεων τής Ελλάδος,
είς τάί καλλιτέρας τιμάς της ημέρας.
Τηλέφωνα: Υογ11ι 2945—6—7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
Λ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ „,.„,..
μέ είσπράξεις 750 δολ> %
ως, ενοίκιον «75, «^
^ «αν τοποθεσίαν τής ν«
ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ
Τηλεγραφικώς πληροφορηθείς τούς
άρραβώνας τοϋ έκ Πλωμαρίου τής
Μυτιλήνης άγαπητΐ»ΰ μοί θείου Δη-
μητρίου Γ. Λαγουμίδου πρό έτΦν δια-
μενοντος έν ΕββΙ Οτβτροοΐ, Οΐιΐο,
αετά τής χαριτοβρύτου Δος Άβρακό-
μης Λαγουμίδον, συγχαίρω αυτού;
θερμώς διά την καλήν εκλογήν αμ¬
φοτέρων καί εΰχομαι ταχείαν την στέ¬
ψιν καί πάν ποθητόν.
Ό Ανεψιός,
ΜΑΡΙΟΣ ΠΕΤΡΟΓΙΑΝΝΉΣ*
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ένυπόθηκον καί εντοκσν
δάνειον ενός έκατομμυρίου δραχμών,
ηληρωτέον έντός διετίας ά,το τής συν-
άψεώς τού, καί τό οποίον έξασφαλί-
ζΐται μέ άκίσητον περιουσίαν έντές
των Άθηνόνν, άξίας δυόμισυ έκατομ-
μυρίων δρβχμών. Μόνον σοδαροί δέον
νά άποταθωσι. Γράψατε: Α- ^. 0
ο) ο ΝαΗοπβΙ Η&πιΐα, 136
XV.
2611ι
δίτοβτ., Νβνν ΥθΓΐί. (12—15)
ΔΩΡΕΑΝ
Μα&ήματα Αγγλικη;. 'Επίσης πω;
δύνασθε νά γίνετε Άμερικανοί πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην κ.αί Τετάρτην Ενβηΐηβ δοΐιοοΐ
Νο. 17, επί τής 48ης Όδοϋ, (μεταξύ
81ή καί 91& 'Ανβηηββ).
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ!
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τής
ημέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έ.τιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καθώς καί πώς νά γίνουν
Άμερικανοί πολίται. "Οσοι έπιθυμούν
νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύ¬
νανται ν' άποταθωσι εκάστην Δειτέ-
ραν κα*> Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409, Ρηΐοΐϊο δοΐιοοΐ,
215 Ε»«1 41δί δί. Πάντες προσκα-
λοΰνται όπως προσέλθωσιν.
ΚΟΥΡΕΙΣ!
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μά-
Θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός
τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι
χοήσιμος καί διά την πατρίδα σας.
Δίδακτρα μόνον $25.00.
Είμεθα τό μόνο Ελληνικόν Σχο¬
λείον έν Νέςι 'Υόρκχι, διά νά μάθε-
τε καλώς την τέχνην τοϋ κουρεως.
ΝΕΪΥ 5Υ8ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
δΟ
359 —81η Ανβ., (Γωνία 28 Όβοΰ)
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την προσέχη Κυριακην, 22 Δεκέμ¬
βριον, τελοϋντες εξάμηνον μνημόσυνον
έν τφ ίερφ Ναφ τοΰ Άνίσυ Ελευθε¬
ρίου, 359 Υ. 241ΓΛ δΐ., υπέρ αναπαύ¬
σεως τής ψνχής τής αχλτάτης ημών
σύζυγον, μητρός καί αδελφής
ΕΛΕΝΗΣ Γ. ΧΤΡΓΜΜΒΧΟΥ
παρακαλούμεν πάντας τούς σιτγγενείς
καί φίλους, τούς τιμώντας την μνή¬
μην τή; μεταστασης, όπως παραστώ¬
σι χαί σννενώσωσι μεθ' ημών τάς
πρός τόν "Υψιστον δέήσεις των.
Οί Τεθλιμμένοι,
Ό Σύζυγος,
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΡΙΜΜΕΝΟΣ
Τα Τέκνα καί οί Άδελφοί.
Βτοοΐίΐνη, Ν· Υ.
(14292—20—22)
(συλλογοί-κοινγπ·"-
ΡΑΤΕΠ80Ν, Ν. ϋ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Ι.ΑΤΚΙΝ5 4200
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρραβώνων, Γάμων,
θανάτων. καθώς και δΥ
άγγελίας ΜνημοστΛ>ων.
Ζητήσ—ε τό Τμήμα 'Αγγβλι-
ών (ΟβκδΐΐΊεά ΑάΎβΓΐί&ίηβ
ϋίρβΓΐιηεηΙ). Τα νέα σας
τ)ά κ&ταχωρηθοΰν άμεσω; είς
την στήλην των Άγγελιών τοϋ
«Εθνικον Κήρνκος>.
ΤΗ2 ΕΠΙΤΡΟΠΗ2 ΤΩΝ ΕΚ ΘΑ-
ΝΟΥΣ ΤΉΣ ΝΗΣΟΥ ΛΗΜΧΟΥ
ΚΑΤΑίΓΌΜΕΝΩΝ
η 29ην Δεκεμιβρίον, ημέραν Κυ-
ριαχήν καί ώραν 2τχν μ. μ., είς τό
17 Εΐΐίίοη 51. τοΰ ΡβΙβΓδοη, Ν. ^.,
θά γίνη ή δευτέρα οννεΐδρίασις πρός
εκλογήν τοϋ Διοικητικόν Σν^ιβουλίου,
καί παρακαλοΰνται πάντες <Χ έν Θά- νους τή; Λήμν^τυ καταγομενοι' όπως προσέλθωσιν. (Η ΠΡΟΣΩΡΓΝΗ ΒΠΓΓΡΟΠΗ) ΡίΐΓΧΓδοπ, Ν. ^. (14305—22) ΟΛΕΘΡΟΙ Υπό Ι. ΟΙΚΟΧΟΜΙΔΗ Συλλογήν ποιημάτων έμπνευσμέ- νων άπό την (ρρίκην χαί την αγω¬ νίαν των τελενταίων πόλεμον. Τιμάται, /;«ριόδετον, $0.75. Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο ν/Ε5Τ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΚΩΣΤΉ ΠΑΛΑΜΑ Ο ΥΚ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΛΙΗΤΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ «ΟΥ Ή εμπνευσι; καί ή άρχαιο.τρέ- πεια^ τοϋ ΰπερόχου υμνου πρός την μεγάλην θέαν τής αρχαιότητος, χαΐ ή λυρική άπλότης καί μαγεία τοϋ οτίχου είς «Τα Μάτια> τή; Ψυχής
μου», είς έ"να τόμον αποτελεί ο,τι
ήιιπορεϊ ποιητικώτερον νά όνειρευ-
ί»# ενα; όναγνώστης.
Τιαάται, χαρτόδετον, $0.90.
.. Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΗΕΗΑίΟ"
14Ο
«V.
26ΤΗ 5Τ., ΝΕνν ΥΟΒΧ
ΡΑΤΕΚ5ΟΝ. Ν. ^.—·Ο>Μι αί έχ-
δόσεις τοϋ «,Βθντχοΰ Κήρυκος> πω-
Λοΰνται παρά τοΰ χ. Σιμο.τοΰλου, 444
ΜαΓΐνβΐ 5(., όστις δέχεται μικρά; καί
μεγάλας άγγελίας. ώς καί έγγραφά;
δώ
Έκλΐκτά βιδλία βχβ: μόνον τδ
Βιβλιοπωλείον τοό «Έθν:κοΰ Κή-
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Έλληνίδες όπως μά
θονν τίχν έργασίοΛ· τοΰ καλλωπισμο'ΰ
έντός 30 μόνον ημερών· Δέν χρεώνο-
μεν τίποτε διά την χρήσιν των έργα·
λείοη·, βιτνλίωΎ, στολό>ν νΧχ. ΕΧιρίσκο-
μ*ν εργασίαν διά τάς τελειοφοίτους.
"Εκτακτος τιμή διδασκαλίος δια τάς
έορτά; $75.00. Κατάλογος των 1000
προσο>πων δωρεάν.—Ραηΐ'8 ΗβϊπΐΓ
Βΐη? Αοααβΐη7, 244 ν. 42ηα δί,
Τηλέ<Γ· Υνϊ«ΧΗΐ8ίη 9499. (14304— 22—24) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΓΤΑΙ δεξιός ψάλτης, γνώ- στης Βυζ«ντινής καί Εύρωπβϊκ·ής μον- σικής, δΐίνάμενο; νά εκπληρώση καί καθ7)κοντα δι&ασκάλου. Άποταθητε: Ογθ6κ Οτίΐιοάοχ ΟιαΓοΙι οί ίΐιβ Αη- πτιηοίΗϋοπ, ν. 1411ι &αά Ρ&ΪΓίίβΙιΙ, αβνβΐαιιά, θΐιϊο. (14302—21—23) ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπιδιορθωηκ-σχ&ερω- τή; φορεμάιτοτν. Άποταθήτε: 1028 Βα 51., ΝβννβΓΐί, Ν. ^. (14300—21—22) ΖΗΤΕΙΤΑΙ π«πειρσμένος κρεοπώ- λης διά τό Σάββατον μόνον. Άποτα- θήτε: Μαΐ·£βΓΪΓβ8 Βγοβ., 346 — 8ίΐ>
Ανθ. Τηλ. (ϋοϊθΓΪηΒ 5681.
(14289—20—22)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια δι' εν
καί δύο άτομα, παρ' 'Ελληνικχί οίκο-
γενείςι. Άποταθήτε: Δεσποινίδα Άγ-
γελίδου, 251 Υν'. 1121η 81., ΑρΙ. 4,
Ν6ν ΥθΓΐί. (14299—21—24)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ γωνιαϊα ενήλια
πατώματα (ΕοΛβ) είς πολύ εΰθηνήν
τιμήν. Διά περισσοτέρας πληροφορίας
άποταθήτε: Μβχ Τθ^θγ Ιπο-, 298—
71η Ανο., ΟοΓηβΓ 271ή δΐ., Ν. Υ.
(14298—21—26) Λ
ΰνΑ%>$:/<Μ^ν'Μ>Ψ:ΜφΛ&_^
Έκλεκτά βι6>.ία εχει μό«ν τό Βι-
λ τοΰ «Έθντκοΰ Κ>'κ?τ'κοί>.
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ Τ0 ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ830ΤΕΚΙ0Υ
Μία έξοχος Ιστορική έπισκόπησις τή; πολιτικήν καί πνευ-
ματικής ζατής τον 'Ελληνικοΰ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής ν.αί άντικει-
μενική δλων των Ιστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολήν, συντομος ανάλυσις τοΰ έν Ισχύϊ Πολι-
τεΰματος καί παράθεσις τοΰ Άγγλικοΰ κειμένου τοϋ νέου
Έλληνικοΰ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'Ελληνικό σπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον βοήθημα διά τούς σπουδάζοντας ίίς Άμερικανικά
σχολειό 'Ελληνοπαιδα.-:. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός Α¬
μερικανόν φίλον σας.
Τιμαται νυν μόνον Δολλ. 3.Ο€>
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 *νΕ8Τ 26ΤΗ 6Τ.,
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΖΗΤΕΓΤΑΙ ΕΡΙΆΣΙΑ
ΝΕΟΣ, 19 έτών, ίοτι αφιχθείς, μα-
θητή; πέμπτης τάξεως Γιννασίου, μέ
μικρά; γνώοεις Αγγλικών καί έμπο-
ρικών, ζητεί θέσιν ώς Οίϊΐοο Βοχ.
Γράι4>ατε: Ν. Μ. Κ., ο)ο Νβιΐοηβΐ
ΗβΓβΙά, 140 Υ/. 2611ϊ δι., Ν. Υογκ.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τοϋ Παναγιώτου Δ. Τζου-
νάκον, διαμένοντος πρό όκταετίας είς
ΡΗοβ, ϋΐίύι, καί άναχωρήσαντος διά
ΟβΛνΙβν, ΟαΙϊίθΓηϊβ, δπως την ά-
ποστείλτι είς τόν Δημήτριον Σωτηοό-
πουλον, 1305 Μαΐη δι., Επάίοοτΐ,
Ν. Υ. (14296—21—22)
ΘΕΡΜΩΣ παραχαλεϊται ό γνωρίζων
την διαμονήν, ή την διεύθυνσιν τοϋ συ-
ζύγου μου, ' Ιωάννου Μακρή, έγκατα-
λείψαντος πρό 9μήνου 8 τέκνα είς
τούς 5 δρόμον;. 'Εχρημάττσεν εί;
1_.ο·«τ6ΐ1, είς ΜβηεΙιβδΙθΓ, είς δρΓΓτιβ
Γϊβΐά, είς (',ΙίπΙοη καί τελευταίως είς
Ρ3ΐβΓ8οη, Ν. ^. 'Επαγγέλλεται τόν
ξυλουργόν, τόν βαφέα καί τόν ψάλ-
την. ΌΧαι αί αρχαί Ιχουν είδατοιη-
θή. Καί δύναται πάς άνθρωπος εΰσ-
πλαγχνος νά είδα,-τοιήση την αστυνομί¬
αν, ή εάν εΰαρεστήται την Δημητρί-
αν Ι. Μακρή, 36 Ϋαη ΗουΙοη δι.,
ΡΙ, Ν. Ι.
ΡΟΚΤ ^ΗΕδΓΕΚ. Ν. Υ.—Ό
ός Κηρυξ», Ήμερήσιο,-,
τικος καί Μηνιαίος Είκονογραφημένος
,τωλ-εϊται παρά τού άντιπροσώ—υ μα;
Α. Β&πιονν8ΐ£7. 10 δουτΐι Μβίπ δί. |
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤδ: "Εν „ ·
είσπράξεις έβδομαδιοάως *ϊ «"«,
αστηριον 9 έτών. Κείται *«!?!:.ι>*»
οδοϋ. Ετερον μέ $(
χαί ένοιχια—ήρ,ον 5
δοχιμή. Τιμή λογική. ^ςι
Άποταθήτε: ΤυηΐθΓ ι
^οι1^ηια δςιιαΓβ, ^«^8βν ω -
(14257—21^22;
^ήένοιηάίετ
μην πολυ λογ1>(ην θαυμασία
αχινητος περιουσία άλλ
εργασίας. Κείται επί
ΐ
ρως μεγα>.ου νεωτατου σνκ
γοστασιου εις τό οποίον έ
χιλιαδες ατομα καί προ τοϊ- 0
διερχονται χιλιαδες αύτονίν^
αλλα όχηματα. Το κτήμα α^έ Λ
ρειται καταλληλοτατον διά μ«,ών λ
νοδοχείον ή μεγάλον έστιατόρκΛ ΐ
ποταθήτε: ΖαϊηποΓ, πό Γοι','
δ»., ΒπάββροΗ, θόηπ. 3
(14291—211
ΠΟΛΕΓΓΑΙ Οοίίββ Ροΐ. ·£·,«,
κτος εύκαιρία. Καλαί εργασίαι, λα,ο
ένοικιαστηοιον. Λογιχή τιμή__βτ.
ΡΙίΙΙι Ανβ., ΒγοοΜ-ι, Υ.
(14293—20—22»
μέ 5ο.
ΠΟΛΕΓΤΑΙ ίτΐηοΐΐίο
α.8. ΡοαηΙ»ίη νεωτάτου
κειμένου είς θαυμάσιον τοτοΦίσ
Πωλείται είς εΰθυνή-ν τιαιίν, ίνηυ,
δια·ςρ<ιΛΪας των συνεταίρων. Άτοτα- θήτε: 554 XV. 18181 δί. Μ.ιμνη $! Νΐοΐιοΐαβ Ανθ.) Τηλ- ΒϊΙΗη^ 10185. (14286-19—21) 1Ρ5ΥΥΙΟΙ. ΜΑδδ.—Ό «'Εθνικό; Κήρνξ> πωλεϊται υπο τοΰ άντΐΛροσβ-
.τον μας κ. Ν. Χιονοπονλον, 24 Μετ·
δ
ΠΩΛΟΥ"ΝΤΑΙ έΐαρττ',ιιατα διά χα-
φενεϊα, έστιατόρια? Οοίίεβ Ρο(8. 'Ε-
πκτης ΟίΐβΙΙ ΚββΐδΙβτ», Ιοε Βοχκ.
δΐβίΐιη ΤαΙ)1θβ, γκαζόστοφΕ;, πιάτο,
άση^κκά χαϊ γυαλικά. Τέ/.ειο; έξαρ·
τιομός. Ο'Βπεη, 313 Υ. Ϊ9ιϊ 5(.
(14283—18—1-1)
Τό "Εθνος δέν λησμονεΐ! Δέν μπορεΐ νά λησμονήση!
Ή άγωνία της πολιτικάς άβεβαιότητος, ή τραγικότη; τοΰ άδελΐρι-
κοΰ άλληλοσπαραγμοϋ, ή ελπίς καί ή άπογοήτευσις πού έγνώρισεν άπ6
τό 1914 μέχριτοϋ 1929, θά μείνουν άλησμόνητοι.
'Ως Ιστορική άνάμνησς, ώς χομματική περιπέτεια καί πολιτιχόν
μάθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοϋν άνάγνωσμα ίνδιοφερον
χαί απαραίτητον.......
Τα πάθη Εδΐοσαν ΙΜ, τέλονς τόηα είς την αλήθειαν !# Καί ή άλή-
θεια βασιλενει φωτίζει, έξηγίϊ χαί ίόσηγεϊ είς τέ βιβλίον ποΰ κό*«
σπίτι, κάθε ώβλιοθηκη, χάθβ καλώς σκεπτόμενος, Εσπευσαν νά .τοο-
μηθευθοϋν.
Τό βιβλίον αύτό παρουσιάζει είς δλας τάς λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άπό τό 1914 έ*α>ς τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θά τό οιαβάσετί; Διατί όχι τω-
ρα; Προμηθευθήτε το άμεσος.......
Ο ΑΓΪ1Ν ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμάτας δολλ. 1.ΟΟ.
Σελίδες 400 μετ' (Ικόνων. Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν»Έ8Τ 26ΤΗ β Τ.,
ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΑΙΑ ΤΑ ΓΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΜΑΤΑΡΙΟΝ
Ο ΓΕΡΟΣΤΑΘΗΣ
ΕΤνβ» τό «αλλί-ρον χαί τεοπνότατοτ ώς 'ΑνοτνΛτωβτικοτ τξ
Δης Τάξβως, τό οποίον διαπλάσσει χαί μορφώνει ΙλληνοποΕπω,
«ήν καρδίαν τοϋ μικροΰ μαθητοΰ.
Συνκπάται {αώ ηΰ Ύπουογεΐον τί|ς Παιδείας. ΟΙ τρίίί τ*"
μοί χρυσοδεμένβι είς Ινα χαλλιτεχνικως, τιμώνται δολλ. 1.0Λ
Γράψατε:
2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ.
^
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 Δεκεμβριού. — Ά-
ναστασίας τή; Φαοαακολντρίας.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 23' Δε-/.ε·μ6ρίον.—Των
έν Κρήτη δέκα μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'Επΐ "Ελλάδος 1.29^4ο ή δοαχμή.
'Κπί Λονδίνον $4.84% ή λιρα.
'Ε.τί Παρισίων 3.90 13) 16ο τό φο.
"Επί Γερμανία; 23.76% τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.23ο ή λιρέτο.
Επί Σερβίας 1.70 3)8 τό δηνάριον.
'Επί Ρουμανία; 0.60%ο τό λέϊ·
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625« ή κορ.
Σ
ΟΙ—Α35ΙΡΙΕΟ ΑϋνΕΗ Τ13ΕΜΕΝΤ5
205 ΥΥΕδΤ 33κ1 δΤΚΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ............4.87%
*» Γαλλικά Φράγκα .......... 3.93%
Δραχμαί είς την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
,ν._ Τηλέφωνα: θΜΛεΓΧπε 6271—3.
100 ΡΑΚΚ ΚΟν
ΝΕν/ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής Όδοΰ
'Εκδίδομεν έπνταγά; είς δραχμάς
{-τί δλων των πόλεων τής Ελλάδος,
είς τάί καλλιτέρας τιμάς της ημέρας.
Τηλέφωνα: Υογ11ι 2945—6—7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
Λ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ „,.„,..
μέ είσπράξεις 750 δολ> %
ως, ενοίκιον «75, «^
^ «αν τοποθεσίαν τής ν«
ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ
Τηλεγραφικώς πληροφορηθείς τούς
άρραβώνας τοϋ έκ Πλωμαρίου τής
Μυτιλήνης άγαπητΐ»ΰ μοί θείου Δη-
μητρίου Γ. Λαγουμίδου πρό έτΦν δια-
μενοντος έν ΕββΙ Οτβτροοΐ, Οΐιΐο,
αετά τής χαριτοβρύτου Δος Άβρακό-
μης Λαγουμίδον, συγχαίρω αυτού;
θερμώς διά την καλήν εκλογήν αμ¬
φοτέρων καί εΰχομαι ταχείαν την στέ¬
ψιν καί πάν ποθητόν.
Ό Ανεψιός,
ΜΑΡΙΟΣ ΠΕΤΡΟΓΙΑΝΝΉΣ*
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ένυπόθηκον καί εντοκσν
δάνειον ενός έκατομμυρίου δραχμών,
ηληρωτέον έντός διετίας ά,το τής συν-
άψεώς τού, καί τό οποίον έξασφαλί-
ζΐται μέ άκίσητον περιουσίαν έντές
των Άθηνόνν, άξίας δυόμισυ έκατομ-
μυρίων δρβχμών. Μόνον σοδαροί δέον
νά άποταθωσι. Γράψατε: Α- ^. 0
ο) ο ΝαΗοπβΙ Η&πιΐα, 136
XV.
2611ι
δίτοβτ., Νβνν ΥθΓΐί. (12—15)
ΔΩΡΕΑΝ
Μα&ήματα Αγγλικη;. 'Επίσης πω;
δύνασθε νά γίνετε Άμερικανοί πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην κ.αί Τετάρτην Ενβηΐηβ δοΐιοοΐ
Νο. 17, επί τής 48ης Όδοϋ, (μεταξύ
81ή καί 91& 'Ανβηηββ).
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ!
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τής
ημέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έ.τιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καθώς καί πώς νά γίνουν
Άμερικανοί πολίται. "Οσοι έπιθυμούν
νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύ¬
νανται ν' άποταθωσι εκάστην Δειτέ-
ραν κα*> Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409, Ρηΐοΐϊο δοΐιοοΐ,
215 Ε»«1 41δί δί. Πάντες προσκα-
λοΰνται όπως προσέλθωσιν.
ΚΟΥΡΕΙΣ!
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μά-
Θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός
τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι
χοήσιμος καί διά την πατρίδα σας.
Δίδακτρα μόνον $25.00.
Είμεθα τό μόνο Ελληνικόν Σχο¬
λείον έν Νέςι 'Υόρκχι, διά νά μάθε-
τε καλώς την τέχνην τοϋ κουρεως.
ΝΕΪΥ 5Υ8ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
δΟ
359 —81η Ανβ., (Γωνία 28 Όβοΰ)
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την προσέχη Κυριακην, 22 Δεκέμ¬
βριον, τελοϋντες εξάμηνον μνημόσυνον
έν τφ ίερφ Ναφ τοΰ Άνίσυ Ελευθε¬
ρίου, 359 Υ. 241ΓΛ δΐ., υπέρ αναπαύ¬
σεως τής ψνχής τής αχλτάτης ημών
σύζυγον, μητρός καί αδελφής
ΕΛΕΝΗΣ Γ. ΧΤΡΓΜΜΒΧΟΥ
παρακαλούμεν πάντας τούς σιτγγενείς
καί φίλους, τούς τιμώντας την μνή¬
μην τή; μεταστασης, όπως παραστώ¬
σι χαί σννενώσωσι μεθ' ημών τάς
πρός τόν "Υψιστον δέήσεις των.
Οί Τεθλιμμένοι,
Ό Σύζυγος,
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΡΙΜΜΕΝΟΣ
Τα Τέκνα καί οί Άδελφοί.
Βτοοΐίΐνη, Ν· Υ.
(14292—20—22)
(συλλογοί-κοινγπ·"-
ΡΑΤΕΠ80Ν, Ν. ϋ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Ι.ΑΤΚΙΝ5 4200
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρραβώνων, Γάμων,
θανάτων. καθώς και δΥ
άγγελίας ΜνημοστΛ>ων.
Ζητήσ—ε τό Τμήμα 'Αγγβλι-
ών (ΟβκδΐΐΊεά ΑάΎβΓΐί&ίηβ
ϋίρβΓΐιηεηΙ). Τα νέα σας
τ)ά κ&ταχωρηθοΰν άμεσω; είς
την στήλην των Άγγελιών τοϋ
«Εθνικον Κήρνκος>.
ΤΗ2 ΕΠΙΤΡΟΠΗ2 ΤΩΝ ΕΚ ΘΑ-
ΝΟΥΣ ΤΉΣ ΝΗΣΟΥ ΛΗΜΧΟΥ
ΚΑΤΑίΓΌΜΕΝΩΝ
η 29ην Δεκεμιβρίον, ημέραν Κυ-
ριαχήν καί ώραν 2τχν μ. μ., είς τό
17 Εΐΐίίοη 51. τοΰ ΡβΙβΓδοη, Ν. ^.,
θά γίνη ή δευτέρα οννεΐδρίασις πρός
εκλογήν τοϋ Διοικητικόν Σν^ιβουλίου,
καί παρακαλοΰνται πάντες <Χ έν Θά- νους τή; Λήμν^τυ καταγομενοι' όπως προσέλθωσιν. (Η ΠΡΟΣΩΡΓΝΗ ΒΠΓΓΡΟΠΗ) ΡίΐΓΧΓδοπ, Ν. ^. (14305—22) ΟΛΕΘΡΟΙ Υπό Ι. ΟΙΚΟΧΟΜΙΔΗ Συλλογήν ποιημάτων έμπνευσμέ- νων άπό την (ρρίκην χαί την αγω¬ νίαν των τελενταίων πόλεμον. Τιμάται, /;«ριόδετον, $0.75. Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο ν/Ε5Τ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΚΩΣΤΉ ΠΑΛΑΜΑ Ο ΥΚ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΛΙΗΤΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ «ΟΥ Ή εμπνευσι; καί ή άρχαιο.τρέ- πεια^ τοϋ ΰπερόχου υμνου πρός την μεγάλην θέαν τής αρχαιότητος, χαΐ ή λυρική άπλότης καί μαγεία τοϋ οτίχου είς «Τα Μάτια> τή; Ψυχής
μου», είς έ"να τόμον αποτελεί ο,τι
ήιιπορεϊ ποιητικώτερον νά όνειρευ-
ί»# ενα; όναγνώστης.
Τιαάται, χαρτόδετον, $0.90.
.. Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΗΕΗΑίΟ"
14Ο
«V.
26ΤΗ 5Τ., ΝΕνν ΥΟΒΧ
ΡΑΤΕΚ5ΟΝ. Ν. ^.—·Ο>Μι αί έχ-
δόσεις τοϋ «,Βθντχοΰ Κήρυκος> πω-
Λοΰνται παρά τοΰ χ. Σιμο.τοΰλου, 444
ΜαΓΐνβΐ 5(., όστις δέχεται μικρά; καί
μεγάλας άγγελίας. ώς καί έγγραφά;
δώ
Έκλΐκτά βιδλία βχβ: μόνον τδ
Βιβλιοπωλείον τοό «Έθν:κοΰ Κή-
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Έλληνίδες όπως μά
θονν τίχν έργασίοΛ· τοΰ καλλωπισμο'ΰ
έντός 30 μόνον ημερών· Δέν χρεώνο-
μεν τίποτε διά την χρήσιν των έργα·
λείοη·, βιτνλίωΎ, στολό>ν νΧχ. ΕΧιρίσκο-
μ*ν εργασίαν διά τάς τελειοφοίτους.
"Εκτακτος τιμή διδασκαλίος δια τάς
έορτά; $75.00. Κατάλογος των 1000
προσο>πων δωρεάν.—Ραηΐ'8 ΗβϊπΐΓ
Βΐη? Αοααβΐη7, 244 ν. 42ηα δί,
Τηλέ<Γ· Υνϊ«ΧΗΐ8ίη 9499. (14304— 22—24) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΓΤΑΙ δεξιός ψάλτης, γνώ- στης Βυζ«ντινής καί Εύρωπβϊκ·ής μον- σικής, δΐίνάμενο; νά εκπληρώση καί καθ7)κοντα δι&ασκάλου. Άποταθητε: Ογθ6κ Οτίΐιοάοχ ΟιαΓοΙι οί ίΐιβ Αη- πτιηοίΗϋοπ, ν. 1411ι &αά Ρ&ΪΓίίβΙιΙ, αβνβΐαιιά, θΐιϊο. (14302—21—23) ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπιδιορθωηκ-σχ&ερω- τή; φορεμάιτοτν. Άποταθήτε: 1028 Βα 51., ΝβννβΓΐί, Ν. ^. (14300—21—22) ΖΗΤΕΙΤΑΙ π«πειρσμένος κρεοπώ- λης διά τό Σάββατον μόνον. Άποτα- θήτε: Μαΐ·£βΓΪΓβ8 Βγοβ., 346 — 8ίΐ>
Ανθ. Τηλ. (ϋοϊθΓΪηΒ 5681.
(14289—20—22)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια δι' εν
καί δύο άτομα, παρ' 'Ελληνικχί οίκο-
γενείςι. Άποταθήτε: Δεσποινίδα Άγ-
γελίδου, 251 Υν'. 1121η 81., ΑρΙ. 4,
Ν6ν ΥθΓΐί. (14299—21—24)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ γωνιαϊα ενήλια
πατώματα (ΕοΛβ) είς πολύ εΰθηνήν
τιμήν. Διά περισσοτέρας πληροφορίας
άποταθήτε: Μβχ Τθ^θγ Ιπο-, 298—
71η Ανο., ΟοΓηβΓ 271ή δΐ., Ν. Υ.
(14298—21—26) Λ
ΰνΑ%>$:/<Μ^ν'Μ>Ψ:ΜφΛ&_^
Έκλεκτά βι6>.ία εχει μό«ν τό Βι-
λ τοΰ «Έθντκοΰ Κ>'κ?τ'κοί>.
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ Τ0 ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ830ΤΕΚΙ0Υ
Μία έξοχος Ιστορική έπισκόπησις τή; πολιτικήν καί πνευ-
ματικής ζατής τον 'Ελληνικοΰ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής ν.αί άντικει-
μενική δλων των Ιστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολήν, συντομος ανάλυσις τοΰ έν Ισχύϊ Πολι-
τεΰματος καί παράθεσις τοΰ Άγγλικοΰ κειμένου τοϋ νέου
Έλληνικοΰ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'Ελληνικό σπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον βοήθημα διά τούς σπουδάζοντας ίίς Άμερικανικά
σχολειό 'Ελληνοπαιδα.-:. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός Α¬
μερικανόν φίλον σας.
Τιμαται νυν μόνον Δολλ. 3.Ο€>
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 *νΕ8Τ 26ΤΗ 6Τ.,
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΖΗΤΕΓΤΑΙ ΕΡΙΆΣΙΑ
ΝΕΟΣ, 19 έτών, ίοτι αφιχθείς, μα-
θητή; πέμπτης τάξεως Γιννασίου, μέ
μικρά; γνώοεις Αγγλικών καί έμπο-
ρικών, ζητεί θέσιν ώς Οίϊΐοο Βοχ.
Γράι4>ατε: Ν. Μ. Κ., ο)ο Νβιΐοηβΐ
ΗβΓβΙά, 140 Υ/. 2611ϊ δι., Ν. Υογκ.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τοϋ Παναγιώτου Δ. Τζου-
νάκον, διαμένοντος πρό όκταετίας είς
ΡΗοβ, ϋΐίύι, καί άναχωρήσαντος διά
ΟβΛνΙβν, ΟαΙϊίθΓηϊβ, δπως την ά-
ποστείλτι είς τόν Δημήτριον Σωτηοό-
πουλον, 1305 Μαΐη δι., Επάίοοτΐ,
Ν. Υ. (14296—21—22)
ΘΕΡΜΩΣ παραχαλεϊται ό γνωρίζων
την διαμονήν, ή την διεύθυνσιν τοϋ συ-
ζύγου μου, ' Ιωάννου Μακρή, έγκατα-
λείψαντος πρό 9μήνου 8 τέκνα είς
τούς 5 δρόμον;. 'Εχρημάττσεν εί;
1_.ο·«τ6ΐ1, είς ΜβηεΙιβδΙθΓ, είς δρΓΓτιβ
Γϊβΐά, είς (',ΙίπΙοη καί τελευταίως είς
Ρ3ΐβΓ8οη, Ν. ^. 'Επαγγέλλεται τόν
ξυλουργόν, τόν βαφέα καί τόν ψάλ-
την. ΌΧαι αί αρχαί Ιχουν είδατοιη-
θή. Καί δύναται πάς άνθρωπος εΰσ-
πλαγχνος νά είδα,-τοιήση την αστυνομί¬
αν, ή εάν εΰαρεστήται την Δημητρί-
αν Ι. Μακρή, 36 Ϋαη ΗουΙοη δι.,
ΡΙ, Ν. Ι.
ΡΟΚΤ ^ΗΕδΓΕΚ. Ν. Υ.—Ό
ός Κηρυξ», Ήμερήσιο,-,
τικος καί Μηνιαίος Είκονογραφημένος
,τωλ-εϊται παρά τού άντιπροσώ—υ μα;
Α. Β&πιονν8ΐ£7. 10 δουτΐι Μβίπ δί. |
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤδ: "Εν „ ·
είσπράξεις έβδομαδιοάως *ϊ «"«,
αστηριον 9 έτών. Κείται *«!?!:.ι>*»
οδοϋ. Ετερον μέ $(
χαί ένοιχια—ήρ,ον 5
δοχιμή. Τιμή λογική. ^ςι
Άποταθήτε: ΤυηΐθΓ ι
^οι1^ηια δςιιαΓβ, ^«^8βν ω -
(14257—21^22;
^ήένοιηάίετ
μην πολυ λογ1>(ην θαυμασία
αχινητος περιουσία άλλ
εργασίας. Κείται επί
ΐ
ρως μεγα>.ου νεωτατου σνκ
γοστασιου εις τό οποίον έ
χιλιαδες ατομα καί προ τοϊ- 0
διερχονται χιλιαδες αύτονίν^
αλλα όχηματα. Το κτήμα α^έ Λ
ρειται καταλληλοτατον διά μ«,ών λ
νοδοχείον ή μεγάλον έστιατόρκΛ ΐ
ποταθήτε: ΖαϊηποΓ, πό Γοι','
δ»., ΒπάββροΗ, θόηπ. 3
(14291—211
ΠΟΛΕΓΓΑΙ Οοίίββ Ροΐ. ·£·,«,
κτος εύκαιρία. Καλαί εργασίαι, λα,ο
ένοικιαστηοιον. Λογιχή τιμή__βτ.
ΡΙίΙΙι Ανβ., ΒγοοΜ-ι, Υ.
(14293—20—22»
μέ 5ο.
ΠΟΛΕΓΤΑΙ ίτΐηοΐΐίο
α.8. ΡοαηΙ»ίη νεωτάτου
κειμένου είς θαυμάσιον τοτοΦίσ
Πωλείται είς εΰθυνή-ν τιαιίν, ίνηυ,
δια·ςρ<ιΛΪας των συνεταίρων. Άτοτα- θήτε: 554 XV. 18181 δί. Μ.ιμνη $! Νΐοΐιοΐαβ Ανθ.) Τηλ- ΒϊΙΗη^ 10185. (14286-19—21) 1Ρ5ΥΥΙΟΙ. ΜΑδδ.—Ό «'Εθνικό; Κήρνξ> πωλεϊται υπο τοΰ άντΐΛροσβ-
.τον μας κ. Ν. Χιονοπονλον, 24 Μετ·
δ
ΠΩΛΟΥ"ΝΤΑΙ έΐαρττ',ιιατα διά χα-
φενεϊα, έστιατόρια? Οοίίεβ Ρο(8. 'Ε-
πκτης ΟίΐβΙΙ ΚββΐδΙβτ», Ιοε Βοχκ.
δΐβίΐιη ΤαΙ)1θβ, γκαζόστοφΕ;, πιάτο,
άση^κκά χαϊ γυαλικά. Τέ/.ειο; έξαρ·
τιομός. Ο'Βπεη, 313 Υ. Ϊ9ιϊ 5(.
(14283—18—1-1)
Τό "Εθνος δέν λησμονεΐ! Δέν μπορεΐ νά λησμονήση!
Ή άγωνία της πολιτικάς άβεβαιότητος, ή τραγικότη; τοΰ άδελΐρι-
κοΰ άλληλοσπαραγμοϋ, ή ελπίς καί ή άπογοήτευσις πού έγνώρισεν άπ6
τό 1914 μέχριτοϋ 1929, θά μείνουν άλησμόνητοι.
'Ως Ιστορική άνάμνησς, ώς χομματική περιπέτεια καί πολιτιχόν
μάθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοϋν άνάγνωσμα ίνδιοφερον
χαί απαραίτητον.......
Τα πάθη Εδΐοσαν ΙΜ, τέλονς τόηα είς την αλήθειαν !# Καί ή άλή-
θεια βασιλενει φωτίζει, έξηγίϊ χαί ίόσηγεϊ είς τέ βιβλίον ποΰ κό*«
σπίτι, κάθε ώβλιοθηκη, χάθβ καλώς σκεπτόμενος, Εσπευσαν νά .τοο-
μηθευθοϋν.
Τό βιβλίον αύτό παρουσιάζει είς δλας τάς λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άπό τό 1914 έ*α>ς τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θά τό οιαβάσετί; Διατί όχι τω-
ρα; Προμηθευθήτε το άμεσος.......
Ο ΑΓΪ1Ν ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμάτας δολλ. 1.ΟΟ.
Σελίδες 400 μετ' (Ικόνων. Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν»Έ8Τ 26ΤΗ β Τ.,
ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΑΙΑ ΤΑ ΓΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΜΑΤΑΡΙΟΝ
Ο ΓΕΡΟΣΤΑΘΗΣ
ΕΤνβ» τό «αλλί-ρον χαί τεοπνότατοτ ώς 'ΑνοτνΛτωβτικοτ τξ
Δης Τάξβως, τό οποίον διαπλάσσει χαί μορφώνει ΙλληνοποΕπω,
«ήν καρδίαν τοϋ μικροΰ μαθητοΰ.
Συνκπάται {αώ ηΰ Ύπουογεΐον τί|ς Παιδείας. ΟΙ τρίίί τ*"
μοί χρυσοδεμένβι είς Ινα χαλλιτεχνικως, τιμώνται δολλ. 1.0Λ
Γράψατε:
2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ.
27
·»8«.ί ΑΟΓ.ΤΗΚ3Η3ν 25 ΉΧΥΙ<ΙΑΧ — <5Α«ΤΗ« ,|£ΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΏΝ ^ ΙΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΧΤΑΧΑΣΣΗΣ 600 Λνββΐ 183111 5ΐτβ€£, (Γοχνία δί. ΝίΛοΙιβ Ανβ.) Νβντ Υογκ ΟΐΓ· .Εφτ1αέ0.ο=: Αίδ. Κανέλλο; Κανελλό- Ι Τηλ.έφ. Γραφείον: γνβάδ-θΓίη 3599. Τι,λ'. Κατοιχίας: νι'βαδντοΠΙι 9468. «ΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ>
(Άρχιεπισκαπης)
279 ε£μ δΤΚΕΕΤ
Έφηαέριος: Ί. Μενεξόπουλος.
ΧνΡεφωναν: ΑίΙθΓία 16ο3.
Κατοιχίας: Ηονβπΐίυ-ΘΓ 2870·
ΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
ΑΠΟΣ ΙύΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
282 ΡΪΓδΙ Ανβηπι»
V—»
ΥογΙι
(Μεταξύ 15ης καί 17ης όδοϋ)
δΙ 7586.
ΟΚΑΝΟΕ, Ν. .1.
Έλληνική Όρθόδοξος 'Εκκλησία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
ΒβΗ 8ηα! Μβΐπ 5ΐΓ«βΙβ
Έφημέριος: Πρωθ. ·
Μ. Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣΓΔ. θ.
Τηλεφ. 'Εκκλησίας: ΟΓ8Π86 4872
Τη1. Κατοικίας: ΟΙαΓΐίβοη 5393
.ΐΕΚδΕΥ οιτυ, ν. ι. .
ΕΚΚΛΗ2ΙΑ «ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
351 ΥθΓΐν δΐΓΘ©1
Κατοικία Ίερέως:
320 ΡαϊπηοηΙ ΑνβηΙΙβ
Ίηλέφωνα: Βθγ£μι 281 καί
Μ 1113.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΧΟΤΗΣ
«ΑΠΟΣ ΝΓΚΩΝ>
Έν Νεα 'Υόρκη.
Εΰθιησις Ίερέως Άρχιμ. Δαυίδ
Λεονταρίδου καί 'Εκχλησίας:
303 Ε. 34εΐι δι., Νβνν Υοΐ-ΐί
Τηλέφωνον Ι^χϊπβιοπ 6795.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
327 ν. 126111 δι·, Νθνν Υοτΐί Οΐίν
Τη,'έφ.'ΕκκλησίαΓ: Μοηιιπιβηι 9845
Κατονία Ίερέως Αίδ«σ. Νικόλαον
Άνδριοπούλου:
501 ν. 135111 δΐΓθθί.
Τηλέφωνονο ΒΓβι11ιυ.Γ8ί 8636.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι σννεντεύξίων; Δευτέρα καΐ
Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., ή γρά-
ψατε: Κ. 8811ΓΟ5, 18 ΟΙά Βγο8(1
νβν-, Αρι. 4, Ν. Υ, αΐγ.
Τηλε'φ. ϋηΐνεΓδΐΙγ 0232.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ«
Καθτμερινώς άρνιά (Οίίγ ϋΓββ
8Ρ(1>, Κεφαλάκια, Σηκωτάκι,α, Γλτι
ναδαχια, Πουλϊρικά, Βώϊον κρέας
ναί Μοσχάρι τοϋ γάλακτος.
ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον)
Τηλέφωνον; Μθάαΐΐΐοπ 3743.
ΜΑΟϊδΟΝ
ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
,ΡΕΓΚΑ
Λουκανικα γεμάτα νοστιμάδα
*<»1 γευσιν. Γουρουνόπουλα τού γά¬ λακτος, ιο πάουντς καί άνω. Άρ- νακια τρυφερόχαχα. Βωβινά, Μο- ^1τοδ Υάλβς καί πουλερι- διά κά«ε Έλ- θ!ΙΩΛΕΙοΝ Β6ΜΑΟΙ5ΟΝ 3ΤΗΕΕΤ ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΎ Τ1 £ 2142. Σ ΤΟΥ "ϋϊίϊ1 Λύντο.υ· "ΕνΥ™ *»τ „ μδτ *· « 2βΤΜ 8Τ., δεδεμένον $1. ΥΟΗΚ ιρ νού ννΑΝτ το βιιυ α 6ΙΙΑΒΑΝΤΕΕ0 ΡΒΟΡΙΤΑ. ΒΙ.Ε Βϋ8ΙΝΕ85 ΟΕΤ ΙΝ ΤΟυΟΗ *ΥΙΤΗ ΤΗΕ ΜΟ8Τ ΒΕΙ.ΙΑΒΙ.Ε ΑΝΒ 0Ι.0Ε5Τ Βυ5ΙΝΕ55 ΒΒΟΟΕΒ Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟ5 ίυΧ€ΗΕΟΧΕΤΤΕ, έν ά.-τό τά 2^ον άριστοκρατικώτερα είς τό Ιιηιοβ δα.. ΧβοΙϊοη, καθαρά μη- νιαια κερδη $900—1000, έδδομαδι αιαι εισπράξει; $1.700—1.800, πρό ετους προσεφέρθησαν -$60.000 καί "^θρίφθησαν. Θυσιάξεται, λόγω ασθινείας άντί $22.000 μέ $8.000 μετρητά. ΙΟετές ένοικιαστήριον. ΙΧΧ0ΗΕΟΧΕΤΤΕ είς άκμάζου- σαν άριστοκρατικήν πόλιν τού 1-ΟΠ8 Ι5ΐαη<1, έργαζόμενον ανευ συναγωντσμοδ. θαυμασία επίπλω¬ σις αρ Ιο ϋίΐΐβ, καθαρά καί έξη¬ σφαλισμένα κέρδη $ 14.000 τό Ιτος. 'θϊτες ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 μηνιαίως. Τιμή $30.000, μέ 9)8.000 μετρητά. ΐΧΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2 τού αυ¬ τού Ιδιόκτητον, αμφότερα έργά- ζονται 6 ημέρας έδδομαδιαίως. 'Ε- νοικ,ιαστήρια 8 έτών. είσπράξεις ά¬ νω των $800 έβδομαδιαίως. Άπαι- τοιηται $4.000 μετρητά. Δοκιμή τελεία καί άπεριόριστος διά τούς α¬ γοραστάς. Σπεύσατε προσωπικάς. €ΟΡΡΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε- οια, θαυμασίως έπιπλωμένον, έργα- ζόαενον μέ 5 άνθρώπους, είσπρα¬ ξις $1100 έβδομαδιαίως, ενοίκι¬ ον $135, τιιιή $10.000, μέ $3.000 μϊτρητά. 0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τελειον καθ' δ¬ λα, έχλεκτή τοποθεσία ΒγΟ3(1- ντνβν, Άμεοικανός ίδιοκ.τήτης, έν¬ οικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $375. Είσπράξεις $1.400 έόδομα- διαιως. Τιμή $15.000, μέ $6.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τελειον καθ' δλα, μέ έξησφαλισμένας είσ¬ πράξεις $1.800—2.000 έβδομαδι- αιως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10. 000 μετρητά. , αΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Νβλν ^^^5βν, έναντι στοθμοΰ, τό μόνον στήν πε¬ ριφέρειαν τού, είσπραξις $550— 600 έδδομαδιαίως, βετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $185, τιαή $5. 000, μέ $1.500 μετρητά. Μεγά¬ λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, εύκο- λοδοΰλευτον, μέ είσπράξεις $1.000 έβδοααδιαίως, βετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $235, τιμή $10.000, μέ $3.000 μετρητά. Εύκαιρία διά 2_ (ΠΛτεταίρους. Σπεΰσαττ. Παρά «ιδικών ευκόλως διπλασιάζονται α! Εργασίαι. ΟΟΡϊΈΕ ΡΟΤ γωνιαΧον, έπιπλω- μένον, ενκολοδούλεντον καί έπι- κερόές, μέ είσπράξεις $1.100 έ- βδομαδιαίως, 12ετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $125. θυσιάζεται είς σοβαρούς αγοραστάς μέ δοκιμήν άντί $10.000, αέ $3.000 μετρητά. "Ελθετε καί ή δοκιμή θά σάς πεί- ση τελείως. ΚΕδΤΑυΚΑΧΤ, ό έ-θυιιδν δύ ναται νά τό αγοράση καί μετά τοΰ κτιρίον, ή μέ μακρόν ένοικιαστή¬ ριον. θετικά καί ήγγυημενα κέρ¬ δη. Τότε μόνον θά γίνη ή άγορα δταν οί άγορασταί, κατ' άπαίτη- σιν τοΰ ιδιόκτητον τό δοκιμάσουν άνα^ των 30 ημερών, διά νά πει- σθοΰν τελείως ότι έξασφαλίζουν τά χρήμβτά των καΐ καλά κέρδη. Με- τρητά $10.000. ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, ιδού μία μονα- διχή εϋκαιρία διά 4—5 συνεταί- ρους, δυναμένους νά καταθέσουν $20.000, ευκόλως έξασφαλίζονν εν θανμάσιον μέρος μέ είσπραξις ά¬ νω των $4.000 έδδομαδιαίως, 10ε- τές ένοικιαστήριον καί ενοίκιον μό¬ νον $450 μηνιαίως. Ό κ.αλός ονν- εταιρισμός έξασφαί.ίζει τό μέλλον. ϋΕΙ.. ΟΚΟΟΕΚΥ, τελειον καθ' δλα, μέ 'Ελληνοϊταλικήν πελατείαν, κέρδη τελείως έξησφαλισμένα, 8ο- κιιιή άπεριόριστος, με $800 έδδο- μαδιαίως, 5ετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον μετά 4 δωμάτιον, κονζίνας καί λουτροΰ, $200 μηνιαίως. Τοΰ Ιδιόκτητον άναχωροϋντος, τό θυσιά- ζει άντΐ μόνον $10.000, μέ 35.000 μετρητά. δορΑ οκοοεκυ ^Ε^. μίο άπό τάς έκλεκτοτέοας γωνίας της Νέας Υόρκης, έξησφαλισμένα κερ δή, είσπράξεις $1.000 έβοομαδιαί- ως, παρ' είδικών ευκόλως διπλα- απάζονται, μακρόν ένοικιαστήριον. Άπαιτοϋνται $8.000 μετρητά. "Ε¬ χομεν πάντοτε τά καλλίτερα κατα- στήματα. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ, τελειον καθ" δλα, μεταξύ μεγάλων θεά- τρων καί σταθμων, μέ προσθήκην ^ηπ^η^οη6ιιβ ευκόλως δύναται νά εισπράξη $1.500 έβδομαδιαίως διά τούς καλώς έννοοϋντας τάς ερ¬ γασίας. Άπαιτοϋνται $3.000 με¬ τρητά. 0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΈΚΥ, θαυμασία επίπλωσις, μακρόν ένοικιαστήριον, ηγγυημέναι εργασίαι. Πωλείται δ¬ ταν οί άγορασταί δοκιμάσουν τό κατάστημα 30 ημέρας καί πεισθοΰν τελείοις. Μετρητά $4.000. δΤΌΚΕδ ΡΟΚ ΚΕΝΤ μόνον είς έκλεκτά κέντρα, έξασφαλίζον- τα τελείως τάς εργασίας σας μέ μακρά ένοικιαστήρια. _ Άναθέτον- τες είς ημάς την ενοικίασιν ουδεμί¬ αν υποχρέωσιν Ιχετε νά πληρώση- τε, προσφερόΐίεθα τελείως δωρεάν ΕΦΘΑ2ΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΑΤΑ ΛΕΑΤΑΡΙΑ ΗΕΟΥ ΕΤΟΥΣ Προμηθευθήτε εγκαίρως!!! Παρελάβομεν πλουσιωτάτην συλ¬ λογήν άπό 1ΟΟ.ΟΟΟ έκλεκτά δελτά- ρια, προοριζόμενα διά τά Χριστού- γεννα καί τό Νέον "Ετος, Χρωματι- στά Γκλασέ, μέ διαφόρους ευχάς, Έλληνιστί, είς καλλιτεχνικώτατα συμπ?.έγματα: Παιδάκ:α, Ζεόγη, Τοπεΐα, ,Καλλοναι. "Αν9η, Οικογ ένειαι Κρίνοντες άπό τάς καλλιτεχν<κάς άπαι- τήσεις των αναγνωστών μας, είμεθα ύπε- ρήφανοι ότι. εφέτος, άπό κάθε άλλην φο¬ ράν, δυνάμεθα νά καυχηθώμεν ότι ή άρτι αφιχθείσα Συλλογή των Δελταρίων μας θά ίκανοποιήση καί τ ό δυσκολώτερο γ ο ι σ τ ο. ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΠΡΙΝ ΕΞΑΝΤΛΗΘΟΥΝ Τα 6 δελτάρια $0.25 1 Τά 50 δελτάρ. $1.50 > 12 > 0.45
> 25 > 0.80 | > 100 » $3.00
Διά μεγαλειτέρον ποσότητα των 100 Ιδιαιτέρα
σνμφωνία.
ΝΑΤΊΟΝΑΙ,
(ΒΟΟΚ
140 ΥνΈδΤ 261η δΤ., ΝΕΥν- ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
πρός εξασφάλισιν των συμφερόν-
των σας ελθετε άμεσος.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ γωνιαία, ή μόνη
στήν περιφέρειαν τοΰ Βγοπχ, έκ-
λεκτή τοποθεσία μεταξύ θεάτρων,
ταχυδρομείου καί σταθμων, μεγάλα
καί έξησφαλισμένα κέρδη διά τούς
δυναμένους νά καταθεσουν μετρη¬
τά $7.000. Ιΐετές ένοικιαστήριον,
ιιέ λογικόν ενοίκιον.
5ΗΟΕ δΗΙΝΕ ΡΛΚίΟΚδ πολ-
λά και διάφορα, μέ άπεριόριστον
δοκιμή.· των εργασιών, καθ' οιον¬
δήποτε τρόπον θέλουν οί άγορα¬
σταί. Εύκολοδούλευτα ν.αι έπικερ-
δή, είς έκλεκτάς τοποθεσίας. Μία
επίσκεψις θά σας πείση τελείως
δτι εύρήκ.ατε τό κατάστημα πού
ποθεΐτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ γωνιαίόν,
προνομιοΰχος τοποθεσία, παραπλεύ
ρως μεγάλου θεατρον, τελειον καθ'
δλα μέ ήγγυημένας εργασίας. Θε¬
τικά κέρδη. Άπεριόριστος δοκιμή
των κερδών. Μακρόν νέοικιαστήρι-
ον, εύθηνόν ενοίκιον. Άπαιτοϋνται
μόνον $5.000 μετρητά.
ιρ γου ννΆΝΤ το δΕ^^
ΒΙΙδΙΝΕδδ ΑΝΌ ΟΕΤ
ο
ουΐοκ
ΟΑΤΕ ΥΙΤΗ υδ ΡΕΚδΟΝΆί-
νν' Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓοααν»3ν, Ηοοιτι 510,
Ββί. 42—43 δΐΓβεΙδ,
ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφ. ΒΓναηΙ 8641, 5482, 6091
ο μονοσ: στο ειδοσ τού
ΜΕ 14 ΕΤίϊΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΤΟ ΟΦΕΑΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ
Ήγο^ .·^ την πάλλονσαν ζωττν τοθ "Ελληνος Μετανάστοο, γραιι-
μέν«ι μέ —>λΰ χιοΰμορ χαί οξείαν αντίληψιν τής ψυχβλβνίας τοθ μετανά-
•τον των πθΛθταν ήμτρών ιαΐ των μΐτ«γ·ν·στ·||ε·ν.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι
Ο ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
Ήθογραφί· είς «οοξης Χ.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ
ΠΩΛΟίΣΕ ΣΠΟΥΡΜΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ
Χαοτόθεταν «μή $1.00.—Είς τά γοοφ«Ια τ«0 «ΈθνιχοΟ Κήβοκος».
Τά Αναφ«ρόμτνα είς τό Ιργον τουτο οέν «Ν— προΐόντα Λπλής φαντα·
οίας, άλλά μία έξκηόρησνς χαΐ διαδραμάτισις ΙΈΙΌΝΟΤΟΝ.
Ό €*Αντπιθυμητος Μ«τανάοτης> χαί τό βιηγήματα, παριστάνουν τάς
περιπετείας των πρώτων μετανοστών καί δίδουν μίαν πραγματικήν είχό-
να τής καταστάσεως, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ό 'Ελληνισμό;
τής Άμεριχής, μέ ιας προόδους τού, τάς παρερμηνίύοεις τού, τά Κοινω-
νικά ζητήματά τού καί τας οννεπείας των πρώτων όρθων Γ| έσφαλμένων
αντιλήψεων. Τά πρόσωπα τοϋ Αράματος είναι ποαγματιχά, άν βϊ,ι τά όνό-
ματα χαί οί τόχΜ. Τό γέλοιο χαί τό χιοϋμοο χυριαρχεΐ άν άβχής μ«-
χρι τέλ.ονς.
·»8«.ί ΑΟΓ.ΤΗΚ3Η3ν 25 ΉΧΥΙ<ΙΑΧ — <5Α«ΤΗ« ,|£ΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΏΝ ^ ΙΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΧΤΑΧΑΣΣΗΣ 600 Λνββΐ 183111 5ΐτβ€£, (Γοχνία δί. ΝίΛοΙιβ Ανβ.) Νβντ Υογκ ΟΐΓ· .Εφτ1αέ0.ο=: Αίδ. Κανέλλο; Κανελλό- Ι Τηλ.έφ. Γραφείον: γνβάδ-θΓίη 3599. Τι,λ'. Κατοιχίας: νι'βαδντοΠΙι 9468. «ΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ>
(Άρχιεπισκαπης)
279 ε£μ δΤΚΕΕΤ
Έφηαέριος: Ί. Μενεξόπουλος.
ΧνΡεφωναν: ΑίΙθΓία 16ο3.
Κατοιχίας: Ηονβπΐίυ-ΘΓ 2870·
ΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
ΑΠΟΣ ΙύΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
282 ΡΪΓδΙ Ανβηπι»
V—»
ΥογΙι
(Μεταξύ 15ης καί 17ης όδοϋ)
δΙ 7586.
ΟΚΑΝΟΕ, Ν. .1.
Έλληνική Όρθόδοξος 'Εκκλησία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
ΒβΗ 8ηα! Μβΐπ 5ΐΓ«βΙβ
Έφημέριος: Πρωθ. ·
Μ. Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣΓΔ. θ.
Τηλεφ. 'Εκκλησίας: ΟΓ8Π86 4872
Τη1. Κατοικίας: ΟΙαΓΐίβοη 5393
.ΐΕΚδΕΥ οιτυ, ν. ι. .
ΕΚΚΛΗ2ΙΑ «ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
351 ΥθΓΐν δΐΓΘ©1
Κατοικία Ίερέως:
320 ΡαϊπηοηΙ ΑνβηΙΙβ
Ίηλέφωνα: Βθγ£μι 281 καί
Μ 1113.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΧΟΤΗΣ
«ΑΠΟΣ ΝΓΚΩΝ>
Έν Νεα 'Υόρκη.
Εΰθιησις Ίερέως Άρχιμ. Δαυίδ
Λεονταρίδου καί 'Εκχλησίας:
303 Ε. 34εΐι δι., Νβνν Υοΐ-ΐί
Τηλέφωνον Ι^χϊπβιοπ 6795.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
327 ν. 126111 δι·, Νθνν Υοτΐί Οΐίν
Τη,'έφ.'ΕκκλησίαΓ: Μοηιιπιβηι 9845
Κατονία Ίερέως Αίδ«σ. Νικόλαον
Άνδριοπούλου:
501 ν. 135111 δΐΓθθί.
Τηλέφωνονο ΒΓβι11ιυ.Γ8ί 8636.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι σννεντεύξίων; Δευτέρα καΐ
Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., ή γρά-
ψατε: Κ. 8811ΓΟ5, 18 ΟΙά Βγο8(1
νβν-, Αρι. 4, Ν. Υ, αΐγ.
Τηλε'φ. ϋηΐνεΓδΐΙγ 0232.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ«
Καθτμερινώς άρνιά (Οίίγ ϋΓββ
8Ρ(1>, Κεφαλάκια, Σηκωτάκι,α, Γλτι
ναδαχια, Πουλϊρικά, Βώϊον κρέας
ναί Μοσχάρι τοϋ γάλακτος.
ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον)
Τηλέφωνον; Μθάαΐΐΐοπ 3743.
ΜΑΟϊδΟΝ
ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
,ΡΕΓΚΑ
Λουκανικα γεμάτα νοστιμάδα
*<»1 γευσιν. Γουρουνόπουλα τού γά¬ λακτος, ιο πάουντς καί άνω. Άρ- νακια τρυφερόχαχα. Βωβινά, Μο- ^1τοδ Υάλβς καί πουλερι- διά κά«ε Έλ- θ!ΙΩΛΕΙοΝ Β6ΜΑΟΙ5ΟΝ 3ΤΗΕΕΤ ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΎ Τ1 £ 2142. Σ ΤΟΥ "ϋϊίϊ1 Λύντο.υ· "ΕνΥ™ *»τ „ μδτ *· « 2βΤΜ 8Τ., δεδεμένον $1. ΥΟΗΚ ιρ νού ννΑΝτ το βιιυ α 6ΙΙΑΒΑΝΤΕΕ0 ΡΒΟΡΙΤΑ. ΒΙ.Ε Βϋ8ΙΝΕ85 ΟΕΤ ΙΝ ΤΟυΟΗ *ΥΙΤΗ ΤΗΕ ΜΟ8Τ ΒΕΙ.ΙΑΒΙ.Ε ΑΝΒ 0Ι.0Ε5Τ Βυ5ΙΝΕ55 ΒΒΟΟΕΒ Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟ5 ίυΧ€ΗΕΟΧΕΤΤΕ, έν ά.-τό τά 2^ον άριστοκρατικώτερα είς τό Ιιηιοβ δα.. ΧβοΙϊοη, καθαρά μη- νιαια κερδη $900—1000, έδδομαδι αιαι εισπράξει; $1.700—1.800, πρό ετους προσεφέρθησαν -$60.000 καί "^θρίφθησαν. Θυσιάξεται, λόγω ασθινείας άντί $22.000 μέ $8.000 μετρητά. ΙΟετές ένοικιαστήριον. ΙΧΧ0ΗΕΟΧΕΤΤΕ είς άκμάζου- σαν άριστοκρατικήν πόλιν τού 1-ΟΠ8 Ι5ΐαη<1, έργαζόμενον ανευ συναγωντσμοδ. θαυμασία επίπλω¬ σις αρ Ιο ϋίΐΐβ, καθαρά καί έξη¬ σφαλισμένα κέρδη $ 14.000 τό Ιτος. 'θϊτες ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 μηνιαίως. Τιμή $30.000, μέ 9)8.000 μετρητά. ΐΧΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2 τού αυ¬ τού Ιδιόκτητον, αμφότερα έργά- ζονται 6 ημέρας έδδομαδιαίως. 'Ε- νοικ,ιαστήρια 8 έτών. είσπράξεις ά¬ νω των $800 έβδομαδιαίως. Άπαι- τοιηται $4.000 μετρητά. Δοκιμή τελεία καί άπεριόριστος διά τούς α¬ γοραστάς. Σπεύσατε προσωπικάς. €ΟΡΡΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε- οια, θαυμασίως έπιπλωμένον, έργα- ζόαενον μέ 5 άνθρώπους, είσπρα¬ ξις $1100 έβδομαδιαίως, ενοίκι¬ ον $135, τιιιή $10.000, μέ $3.000 μϊτρητά. 0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τελειον καθ' δ¬ λα, έχλεκτή τοποθεσία ΒγΟ3(1- ντνβν, Άμεοικανός ίδιοκ.τήτης, έν¬ οικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $375. Είσπράξεις $1.400 έόδομα- διαιως. Τιμή $15.000, μέ $6.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τελειον καθ' δλα, μέ έξησφαλισμένας είσ¬ πράξεις $1.800—2.000 έβδομαδι- αιως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10. 000 μετρητά. , αΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Νβλν ^^^5βν, έναντι στοθμοΰ, τό μόνον στήν πε¬ ριφέρειαν τού, είσπραξις $550— 600 έδδομαδιαίως, βετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $185, τιαή $5. 000, μέ $1.500 μετρητά. Μεγά¬ λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, εύκο- λοδοΰλευτον, μέ είσπράξεις $1.000 έβδοααδιαίως, βετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $235, τιμή $10.000, μέ $3.000 μετρητά. Εύκαιρία διά 2_ (ΠΛτεταίρους. Σπεΰσαττ. Παρά «ιδικών ευκόλως διπλασιάζονται α! Εργασίαι. ΟΟΡϊΈΕ ΡΟΤ γωνιαΧον, έπιπλω- μένον, ενκολοδούλεντον καί έπι- κερόές, μέ είσπράξεις $1.100 έ- βδομαδιαίως, 12ετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $125. θυσιάζεται είς σοβαρούς αγοραστάς μέ δοκιμήν άντί $10.000, αέ $3.000 μετρητά. "Ελθετε καί ή δοκιμή θά σάς πεί- ση τελείως. ΚΕδΤΑυΚΑΧΤ, ό έ-θυιιδν δύ ναται νά τό αγοράση καί μετά τοΰ κτιρίον, ή μέ μακρόν ένοικιαστή¬ ριον. θετικά καί ήγγυημενα κέρ¬ δη. Τότε μόνον θά γίνη ή άγορα δταν οί άγορασταί, κατ' άπαίτη- σιν τοΰ ιδιόκτητον τό δοκιμάσουν άνα^ των 30 ημερών, διά νά πει- σθοΰν τελείως ότι έξασφαλίζουν τά χρήμβτά των καΐ καλά κέρδη. Με- τρητά $10.000. ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, ιδού μία μονα- διχή εϋκαιρία διά 4—5 συνεταί- ρους, δυναμένους νά καταθέσουν $20.000, ευκόλως έξασφαλίζονν εν θανμάσιον μέρος μέ είσπραξις ά¬ νω των $4.000 έδδομαδιαίως, 10ε- τές ένοικιαστήριον καί ενοίκιον μό¬ νον $450 μηνιαίως. Ό κ.αλός ονν- εταιρισμός έξασφαί.ίζει τό μέλλον. ϋΕΙ.. ΟΚΟΟΕΚΥ, τελειον καθ' δλα, μέ 'Ελληνοϊταλικήν πελατείαν, κέρδη τελείως έξησφαλισμένα, 8ο- κιιιή άπεριόριστος, με $800 έδδο- μαδιαίως, 5ετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον μετά 4 δωμάτιον, κονζίνας καί λουτροΰ, $200 μηνιαίως. Τοΰ Ιδιόκτητον άναχωροϋντος, τό θυσιά- ζει άντΐ μόνον $10.000, μέ 35.000 μετρητά. δορΑ οκοοεκυ ^Ε^. μίο άπό τάς έκλεκτοτέοας γωνίας της Νέας Υόρκης, έξησφαλισμένα κερ δή, είσπράξεις $1.000 έβοομαδιαί- ως, παρ' είδικών ευκόλως διπλα- απάζονται, μακρόν ένοικιαστήριον. Άπαιτοϋνται $8.000 μετρητά. "Ε¬ χομεν πάντοτε τά καλλίτερα κατα- στήματα. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ, τελειον καθ" δλα, μεταξύ μεγάλων θεά- τρων καί σταθμων, μέ προσθήκην ^ηπ^η^οη6ιιβ ευκόλως δύναται νά εισπράξη $1.500 έβδομαδιαίως διά τούς καλώς έννοοϋντας τάς ερ¬ γασίας. Άπαιτοϋνται $3.000 με¬ τρητά. 0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΈΚΥ, θαυμασία επίπλωσις, μακρόν ένοικιαστήριον, ηγγυημέναι εργασίαι. Πωλείται δ¬ ταν οί άγορασταί δοκιμάσουν τό κατάστημα 30 ημέρας καί πεισθοΰν τελείοις. Μετρητά $4.000. δΤΌΚΕδ ΡΟΚ ΚΕΝΤ μόνον είς έκλεκτά κέντρα, έξασφαλίζον- τα τελείως τάς εργασίας σας μέ μακρά ένοικιαστήρια. _ Άναθέτον- τες είς ημάς την ενοικίασιν ουδεμί¬ αν υποχρέωσιν Ιχετε νά πληρώση- τε, προσφερόΐίεθα τελείως δωρεάν ΕΦΘΑ2ΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΑΤΑ ΛΕΑΤΑΡΙΑ ΗΕΟΥ ΕΤΟΥΣ Προμηθευθήτε εγκαίρως!!! Παρελάβομεν πλουσιωτάτην συλ¬ λογήν άπό 1ΟΟ.ΟΟΟ έκλεκτά δελτά- ρια, προοριζόμενα διά τά Χριστού- γεννα καί τό Νέον "Ετος, Χρωματι- στά Γκλασέ, μέ διαφόρους ευχάς, Έλληνιστί, είς καλλιτεχνικώτατα συμπ?.έγματα: Παιδάκ:α, Ζεόγη, Τοπεΐα, ,Καλλοναι. "Αν9η, Οικογ ένειαι Κρίνοντες άπό τάς καλλιτεχν<κάς άπαι- τήσεις των αναγνωστών μας, είμεθα ύπε- ρήφανοι ότι. εφέτος, άπό κάθε άλλην φο¬ ράν, δυνάμεθα νά καυχηθώμεν ότι ή άρτι αφιχθείσα Συλλογή των Δελταρίων μας θά ίκανοποιήση καί τ ό δυσκολώτερο γ ο ι σ τ ο. ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΠΡΙΝ ΕΞΑΝΤΛΗΘΟΥΝ Τα 6 δελτάρια $0.25 1 Τά 50 δελτάρ. $1.50 > 12 > 0.45
> 25 > 0.80 | > 100 » $3.00
Διά μεγαλειτέρον ποσότητα των 100 Ιδιαιτέρα
σνμφωνία.
ΝΑΤΊΟΝΑΙ,
(ΒΟΟΚ
140 ΥνΈδΤ 261η δΤ., ΝΕΥν- ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
πρός εξασφάλισιν των συμφερόν-
των σας ελθετε άμεσος.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ γωνιαία, ή μόνη
στήν περιφέρειαν τοΰ Βγοπχ, έκ-
λεκτή τοποθεσία μεταξύ θεάτρων,
ταχυδρομείου καί σταθμων, μεγάλα
καί έξησφαλισμένα κέρδη διά τούς
δυναμένους νά καταθεσουν μετρη¬
τά $7.000. Ιΐετές ένοικιαστήριον,
ιιέ λογικόν ενοίκιον.
5ΗΟΕ δΗΙΝΕ ΡΛΚίΟΚδ πολ-
λά και διάφορα, μέ άπεριόριστον
δοκιμή.· των εργασιών, καθ' οιον¬
δήποτε τρόπον θέλουν οί άγορα¬
σταί. Εύκολοδούλευτα ν.αι έπικερ-
δή, είς έκλεκτάς τοποθεσίας. Μία
επίσκεψις θά σας πείση τελείως
δτι εύρήκ.ατε τό κατάστημα πού
ποθεΐτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ γωνιαίόν,
προνομιοΰχος τοποθεσία, παραπλεύ
ρως μεγάλου θεατρον, τελειον καθ'
δλα μέ ήγγυημένας εργασίας. Θε¬
τικά κέρδη. Άπεριόριστος δοκιμή
των κερδών. Μακρόν νέοικιαστήρι-
ον, εύθηνόν ενοίκιον. Άπαιτοϋνται
μόνον $5.000 μετρητά.
ιρ γου ννΆΝΤ το δΕ^^
ΒΙΙδΙΝΕδδ ΑΝΌ ΟΕΤ
ο
ουΐοκ
ΟΑΤΕ ΥΙΤΗ υδ ΡΕΚδΟΝΆί-
νν' Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓοααν»3ν, Ηοοιτι 510,
Ββί. 42—43 δΐΓβεΙδ,
ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφ. ΒΓναηΙ 8641, 5482, 6091
ο μονοσ: στο ειδοσ τού
ΜΕ 14 ΕΤίϊΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΤΟ ΟΦΕΑΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ
Ήγο^ .·^ την πάλλονσαν ζωττν τοθ "Ελληνος Μετανάστοο, γραιι-
μέν«ι μέ —>λΰ χιοΰμορ χαί οξείαν αντίληψιν τής ψυχβλβνίας τοθ μετανά-
•τον των πθΛθταν ήμτρών ιαΐ των μΐτ«γ·ν·στ·||ε·ν.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι
Ο ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
Ήθογραφί· είς «οοξης Χ.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ
ΠΩΛΟίΣΕ ΣΠΟΥΡΜΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ
Χαοτόθεταν «μή $1.00.—Είς τά γοοφ«Ια τ«0 «ΈθνιχοΟ Κήβοκος».
Τά Αναφ«ρόμτνα είς τό Ιργον τουτο οέν «Ν— προΐόντα Λπλής φαντα·
οίας, άλλά μία έξκηόρησνς χαΐ διαδραμάτισις ΙΈΙΌΝΟΤΟΝ.
Ό €*Αντπιθυμητος Μ«τανάοτης> χαί τό βιηγήματα, παριστάνουν τάς
περιπετείας των πρώτων μετανοστών καί δίδουν μίαν πραγματικήν είχό-
να τής καταστάσεως, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ό 'Ελληνισμό;
τής Άμεριχής, μέ ιας προόδους τού, τάς παρερμηνίύοεις τού, τά Κοινω-
νικά ζητήματά τού καί τας οννεπείας των πρώτων όρθων Γ| έσφαλμένων
αντιλήψεων. Τά πρόσωπα τοϋ Αράματος είναι ποαγματιχά, άν βϊ,ι τά όνό-
ματα χαί οί τόχΜ. Τό γέλοιο χαί τό χιοϋμοο χυριαρχεΐ άν άβχής μ«-
χρι τέλ.ονς.
«ΕΘΜΚΙΛΕ ΚΙϋ*2».— ΚΥΡΙΑΚΗ, ϋ ΔΕΚΙ^ΜΒΡΙΟ^ ■
100 ΡβΓΚ ΗΌκ, ΟρροδϊΙβ Μ)ψ. ΒυίΙοΙηΐ)
Νβν ΥογΚ Οΐίγ
δ. ΠΙΧΙΝ, ΡΓβχίάβηΙ — Οβν. Κ. αυΑΗΙΝΙ, νΐοβ ΡΓ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α Ν Ω ΤΩΝ $14.000.000
Ό τόχος καταβέσεων ταμιευτηρίΌυ
ηυξήθη είς: .
ερχόμενο; άπδ την ημέραν
τής καταθέσεως
Ή ΙηΙυΓΠ3ΐρΙ-Μ3<Ιί$οιΐ Ββγικ & ΪΓϋδΙ ΟοιπρβπΐΓ Εκτελεί όλας τάς Τραπεζιτικάς εργασίας. *Έχει έπίσης Γραφείον είς τό: 147 Π ΠΉ ΑνΕ.. ΝΕ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ 2 ΑΥΕΝϋΕ Α, ΝΕΥΥ ΥΟΠΚ βΙΤΥ 4702 - 18ΤΗ ΑνΕ., ΒΗΟΟΚΙ.ΥΝ (/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬ ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ, ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ- , ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬ Ι ΣΑΛΟΝγΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ, ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ, ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ- ΒΕΖΗ. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: άς τάς κυριωτέρας πόλεις ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬ ΚΟΥ. •Ενεργοΰνται ηβΐβαι λΙ τραηβζιτνκαΐ εργα¬ σίαι, χάρις δέ. αίς τί» εύρύ δίκτυον των θποκαται- στημάτων καΐ άντ<χ·ποκριτών αυτής, ή Τράπεζαι εξυπηρ*τεΐ λίαν ετκτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΒιΜ Β ΑΝ Κ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ Ι™ 4 ίΟΝϋΟΝ ννΑ-Ι- Βυΐ-ϋΙΝΟδ,Ε.α 2 ■Ε·* ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ2ΝΣΤΑΝΤ1ΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΎΝΑΛ- ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν συμφέρον νά προκσλώσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬ τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο! ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καΐ δι* άλληλο- γραφίας. ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ϋΙΙΟΗΟΝ "Ε8ΝΙΚ0Ϊ ΚΗΡΥΚΟΓ ο χρχστόσ: ως ποιμτη2 Μεταξίι δλων Ίκείνων ποί» λησαν εν πθίήσει, ό Χριστός αατέ-( χει την πρώτην θέσιν. Είνα·. ό με- γαλείτερος των ποιτ,τών π«ϋ ενε¬ φανίσθησαν επάνω είς την γηΐνην αυτήν σφαίραν. Πολλοί έμελέτησαν Εκείνον πού εγεννήθη είς την πτω-1 χήν φάτνην τής Βηθλεέμ υπό τα; διαφόρους αΰτοΰ έκφάνσεις καί από¬ ψεως, άλλά χανείς δέν έμελέτησβ τα λόγΕΛ τού, τα ΰχέρ&χα ρήματά τού, | υπό την μορφήν τής ποιήσεως. Και, ομως κανείς είς τδν κόσμον δέν έ-1 χρό^ζρι ποτέ λόγια, τα όποία νά ήσαν τόσον φωτεινά καί τόσον ου- · ράνια. Διότι ό Ιησούς κατά τδ διά- στημα' -ής επιγείου ζωής τού δέν' Τ1Ο 2βΤΗ 5ΤΗΕΕΤ. Νενν γοηκ. μ. ν. Γε'ννημένος είς μίαν εποχήν γε-1 νίκης έξαχρειώσεω;, αατά την 0-| ποίαν οί άνθρωποι δέν Ινδιε^έζθντο | παρά διά τάς υλικάς άπολαύσεις| καί περιεφρόνουν καί περιέπαιζον κάθε τι τδ υψηλόν καί ποιητικδν καί' άγνδν έν τή ζωή, ό υίδς τοΰ τέκτο-) νος τής Ίουδαίας χδυνήΦη νά άν>
ψωθή είς την υπερτάτην ποίησινκαί
εδίδαξεν είς την διψασμένην άπο α¬
λήθειαν άνθρωπότητα τί «στιν άλη-
θινή πθίησις γνώσεως καί ζωής.
Είναι ό ποιητής δ κατορθώσας νά
άνυψώση τδν άνθρωπον μέχρι τοΰ |
θεοΰ μέ την δυναμιν τή; ποιήσεως
τού. μέ την γοητείαν των λόγων
τού. Διότι ό Χριστδς εδίδαξεν ότι
ήποίησις τής αληθείας προέρχε-
ται άπδ τον ουρανόν.
" Καί δμως πολλοί τον άπέφυγον,
δέν ή/.ολοίθησαν τα διδάγματά τού,
τδν κατεδίωςαν, διότι δέν ηδύναντο
νά άνυψωθοΰν μέχρι τοΰ σημείου, ώ-
στε νά έννοήσουν την ποίησιν τού,
μίαν ποίησιν, ή όποία άνέδλυζεν άπδ
την ΰπεράνθρωπον ψυχήν τού.. Τα
λόγια τής ποιήσεως δέν Ιχουν άρ-·
χήν όυτβ τέλος. 'Υ/πήρςαν πάντοτε ι
καί θά ΰπάρξοον, όπως θά είναι αί-1
ωνία ή ανατολή τοΰ ηλίου, ή δύσις,
τα φΛλα των δένδρων, &ΐ ώκεανοί,
τα δάση, αί ερημοι. "Αν υπάρχη μία
πηγή άκένωτος, ποΰ δέν μπορεΐ ποτέ ι
νά στεγνώστ], αυτή είναι ή πηγή'
της ποιήσεως. Άλλά πόσοι μποροΰν ]
νά είσδΰσουν είς την έννοιαν των,
ποιημάτων τού, έκείνων ποΰ συνέθεσε'
κατά την ίραχείαν διαμονήν τού,;
είς τδν κόσμον είτε μέ τα λόγια τού ι
είτε μέ τα έ*ργα τού, έργα θεΐα καί ]
εΰγενικά καλωσύνης- καί άλτρουϊ-1
σμοό καί αΰτοθυσίας;
Έδίδασκε τα πθίήματά τβυ. Πολ¬
λοί δέν τδν ηκούον, άλλοι τδν έ-
χλεύαζον, άλλ' έκείνος, ό ποιητ,ής
ό μοναδικός, ό οποίος μέ την παρου¬
σίαν είς την γήν γίνετα: μάρτυς άλ-
λων κόσμων άπδ τούς δποίους έρ¬
χεται χαί είς τούς όποίους θά επι- [
στρέψη, προχώρει περιπατών επάνω '
είς την γήν μέ ενα_£ήμα έλαφρόν,
τόσον, ωστε νά μή λυγίζτι οΰτε τδ
χορτάρ: καί είναι φίλος κάθε πλά- ]
σματος καί όλα τα έννοεί καί δλα
τα δέχεται. Άλλ' έπειδή τα λόγια
τού δέν μθ'.άζουν μέ έκεΐνα ποΰ προ-
φέρουν δλοι οί λθϊπβί άνθρωποι, και
έπειδή αί «ίκόνες των έ/.θέσεών τού
σχηματίζουν κλειστόν ίερδν δπου οί
έκλεκτοί μόνον μποροΰν ν ά είσέλ-
θοον, τδ πλήθος ποί) σύρεται άπ' ε-
ξω άπδ αύτό, τδν -περιφρονεί καί τδν
περιπαίζει. Άλλ' ό ποιητής συγχω-
ρΐί. Είναι τδ αίώνιο παιίί, τοΰ όποί-
ου ή ψυχή παραμένε'. είς την άγνήν
χαραυγήν τής ζωής, αδολος και
παρθένος. Καί οί Φαρισαίοι ποί» τδν
μισοΰν λέγουν: «Πώς ζή»; ένω θά
ϋπρεπε νά έρωτήσουν: «Πώς θά
πεθάνη;»
Έκείνος πού μελετά καί έξερευ-
να μέσα είς την θυσίαν των τα θαυ¬
μασία τοΰ Χρίστοΰ δέν μπορεί νά
μή διακρίνγ] καταφανή καί πλουσίαν
την πηγήν τής ποιήσεως.
Ποίος, αν μή ό ποιητής μπορεΐ
νά μεταβάλη είς οίνον τδ ύδωρ, ποί·
ος^έχει ^τήν^ δυναμιν νά περιπατή
επάνω είς την θάλασσαν, νά στα-
ματά μέ ίνα τού νεΰμα την μανίαν ϋ
τής -χαταιγίδος καί νά κυριαρχή |
των <ττοιχε?ων, νά δίδτ) φώς εις τοίις τυφλοίς, ζωήν είς τούς νε- κρούς, νά θεραπίΰη λεπρονς καί δαιμον.σμένους καί -αραλυτικους, νά^έπαναδίδγ) την φωνήν είς &ω. δούς, νά εκατόνταπλασιάζΉ τούς «ρτους; Ποίος «λλος παρά ενας πο-ητή;: Ό λό-";: -'Μ ίτοτελε' Ή Χέλλεν Λούντ, έκ Λός Άντζελες, Καλιςτορνίας, έμ6αίνοι·σα ιίς άρουτ-οι νόν όπως έλθη τό ταχύτερον είς Νέαν Υόρκην, διά νά έ.-ΐιβί τοϋ ύ-κροΑ ί Βέ δβ^ Ο ωό ώ ά θά ί Κ ς η ανείου «Βρέμη» και ρ ς ρη, ί το ύκρ ^ τΟΛ· ωκεανόν, ώστε νά φθάση είς Κοπεγ/.<ίγη τος όκτώ ημερών. νόμον, δγαίνει άπδ την ψυχήν καΐ είς την ψυχήν είσέρχεται. 'Εκείνος ποϋ είτε τδ ποίημα τής παρα^ολής τοΰ καλοϋ πθΐμένος,-τού δείπνου, τοΰ άπίστου δούλου, τοΰ κόχκου σινάπεως, τοΰ φωτός τοΰ ■/.ρομμένοο χάτω υπό το μόδιον, των καλλΐίργητών τοΰ άμχελώνος, τοό άπολωλότος προδάτου, τής στενής | πύλης, τοΰ σπορέως, είναι ό πρώτος ποιητής, ό οποίος παρουσιάσθη είς την γήν, έλθών άπδ τα ϋψη τοϋ ά- πείρου. Διά τουτο εγεννήθη και ε- ζησεν εν ταπεινότητ» χαί απέθανε κατάδικος άνθρώπων *ο ύδέν ήσαν ΐκανοί νά έννοησουν την ποίησιν τού. Άλλ' ήλθε στιγμή κατά την ί. ποίαν η ανθρωπότης άφι>—νίσθη η
αντελήφθη τό μέγεθος τής τντ·.;·
ως των λόγων χ,αι των έργων Ε-
κδίνδυ, ό οποίος εγεννήθη είς -,
ταπεινήν χής Βηθλεέμ ΐάν;τ;ν Κ;
ό κσσμος έκαμε την ποίησιν ϊ/ί ι^ι
θρησκείαν τού και έτοποβέτηίε ::-
ποιητήν τη; είς τδ ιερόν, τα 'νΆ< κάθε ΟΓί'θρωπος εχε! ΐδράτΐί μίΐα είς την καρδίαν τού. Κΐ! εται ό μδγάλος ποιητής ένίχησε χά! ή » φθαστος ποίησίς τού έγινεν ή 0:τ;- σκεία τής ανθρωπότητος. ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΡΟΦΓΛΑ! Ε •Υπό ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΧΟΥ ΚαΊ μόνον δ συγγραφεύς καί ό μεταφραστής άποτελοΰν έγ- γΰιισιν τής άξίας τοϋ βιβλίον «Άπομνημονεύματα Κόρτρ. Πώς βλέπει ή κόρη αύτη την ζωήν. Πώς ζωγραφίζει τα προ- σωπα καί πράγματα ποϋ βρίσκονται στό δρόμο τής ζωής της. Είναι ή ζοοή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρης. Ή ζωή παρουσια- ζει ενδιαφέρον άπο πάσης απόψεως, της απόψεως τοΰ νέου. τοϋ Ιφήβου, τοΰ ώριμασμένου άνδρός, τοϋ γέρου, τοΰ έργάτου, τοΰ έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων άλλων άντιπροσο)· πευτικων τερη κων τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρης είναι ή ώραιό- δλων. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρϊσμα επί τού ο¬ ποίον πίπτουσιν αί άκτΐνες τής ζωής, παράγουν φαντασμαγο- ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό βιβλίον αύ- τό είναι αληθής αποκάλυψις τής ψυχής της γυναικός, πρι ή γυναίκα εισέλθη είς την οριστικήν τροχιάν τής ζατης τη; Τιμάται χαρτόδετον ......................... $( Γράψατε σήμερον, ταχ."δρομοϋντες τό κάτίοθι δελτίον. 75 Νβϋοη&1 Ηεηιΐά, 140 νΥβϊ» 2βθι 51., Νβ-ν Υογκ, Ν. Υ. Σάς έσωχλζίω $Ο.7δ, ιιε την παράκλησιν όπως μοί ά.·τοβτί'· λτττ» τα «ΑΠΟΜΝΗΜΌΝΈΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣι. "Ονομα .................................,.............. Διεύθυνσις Α111............;............................ ΠολιτεΙα............................................... Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕβΝΗΣ ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» ΤΙΜΑΤΑΙ ΚΑΛΛ1ΤΕΧΝΙΚΡ- ΛΕΑΕΜΕΝΗ $2.^0 Γοάψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΒΑΙ_», 140 \>3» 2611ι
100 ΡβΓΚ ΗΌκ, ΟρροδϊΙβ Μ)ψ. ΒυίΙοΙηΐ)
Νβν ΥογΚ Οΐίγ
δ. ΠΙΧΙΝ, ΡΓβχίάβηΙ — Οβν. Κ. αυΑΗΙΝΙ, νΐοβ ΡΓ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α Ν Ω ΤΩΝ $14.000.000
Ό τόχος καταβέσεων ταμιευτηρίΌυ
ηυξήθη είς: .
ερχόμενο; άπδ την ημέραν
τής καταθέσεως
Ή ΙηΙυΓΠ3ΐρΙ-Μ3<Ιί$οιΐ Ββγικ & ΪΓϋδΙ ΟοιπρβπΐΓ Εκτελεί όλας τάς Τραπεζιτικάς εργασίας. *Έχει έπίσης Γραφείον είς τό: 147 Π ΠΉ ΑνΕ.. ΝΕ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ 2 ΑΥΕΝϋΕ Α, ΝΕΥΥ ΥΟΠΚ βΙΤΥ 4702 - 18ΤΗ ΑνΕ., ΒΗΟΟΚΙ.ΥΝ (/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬ ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ, ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ- , ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬ Ι ΣΑΛΟΝγΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ, ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ, ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ- ΒΕΖΗ. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: άς τάς κυριωτέρας πόλεις ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬ ΚΟΥ. •Ενεργοΰνται ηβΐβαι λΙ τραηβζιτνκαΐ εργα¬ σίαι, χάρις δέ. αίς τί» εύρύ δίκτυον των θποκαται- στημάτων καΐ άντ<χ·ποκριτών αυτής, ή Τράπεζαι εξυπηρ*τεΐ λίαν ετκτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΒιΜ Β ΑΝ Κ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ Ι™ 4 ίΟΝϋΟΝ ννΑ-Ι- Βυΐ-ϋΙΝΟδ,Ε.α 2 ■Ε·* ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ2ΝΣΤΑΝΤ1ΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΎΝΑΛ- ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν συμφέρον νά προκσλώσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬ τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο! ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καΐ δι* άλληλο- γραφίας. ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ϋΙΙΟΗΟΝ "Ε8ΝΙΚ0Ϊ ΚΗΡΥΚΟΓ ο χρχστόσ: ως ποιμτη2 Μεταξίι δλων Ίκείνων ποί» λησαν εν πθίήσει, ό Χριστός αατέ-( χει την πρώτην θέσιν. Είνα·. ό με- γαλείτερος των ποιτ,τών π«ϋ ενε¬ φανίσθησαν επάνω είς την γηΐνην αυτήν σφαίραν. Πολλοί έμελέτησαν Εκείνον πού εγεννήθη είς την πτω-1 χήν φάτνην τής Βηθλεέμ υπό τα; διαφόρους αΰτοΰ έκφάνσεις καί από¬ ψεως, άλλά χανείς δέν έμελέτησβ τα λόγΕΛ τού, τα ΰχέρ&χα ρήματά τού, | υπό την μορφήν τής ποιήσεως. Και, ομως κανείς είς τδν κόσμον δέν έ-1 χρό^ζρι ποτέ λόγια, τα όποία νά ήσαν τόσον φωτεινά καί τόσον ου- · ράνια. Διότι ό Ιησούς κατά τδ διά- στημα' -ής επιγείου ζωής τού δέν' Τ1Ο 2βΤΗ 5ΤΗΕΕΤ. Νενν γοηκ. μ. ν. Γε'ννημένος είς μίαν εποχήν γε-1 νίκης έξαχρειώσεω;, αατά την 0-| ποίαν οί άνθρωποι δέν Ινδιε^έζθντο | παρά διά τάς υλικάς άπολαύσεις| καί περιεφρόνουν καί περιέπαιζον κάθε τι τδ υψηλόν καί ποιητικδν καί' άγνδν έν τή ζωή, ό υίδς τοΰ τέκτο-) νος τής Ίουδαίας χδυνήΦη νά άν>
ψωθή είς την υπερτάτην ποίησινκαί
εδίδαξεν είς την διψασμένην άπο α¬
λήθειαν άνθρωπότητα τί «στιν άλη-
θινή πθίησις γνώσεως καί ζωής.
Είναι ό ποιητής δ κατορθώσας νά
άνυψώση τδν άνθρωπον μέχρι τοΰ |
θεοΰ μέ την δυναμιν τή; ποιήσεως
τού. μέ την γοητείαν των λόγων
τού. Διότι ό Χριστδς εδίδαξεν ότι
ήποίησις τής αληθείας προέρχε-
ται άπδ τον ουρανόν.
" Καί δμως πολλοί τον άπέφυγον,
δέν ή/.ολοίθησαν τα διδάγματά τού,
τδν κατεδίωςαν, διότι δέν ηδύναντο
νά άνυψωθοΰν μέχρι τοΰ σημείου, ώ-
στε νά έννοήσουν την ποίησιν τού,
μίαν ποίησιν, ή όποία άνέδλυζεν άπδ
την ΰπεράνθρωπον ψυχήν τού.. Τα
λόγια τής ποιήσεως δέν Ιχουν άρ-·
χήν όυτβ τέλος. 'Υ/πήρςαν πάντοτε ι
καί θά ΰπάρξοον, όπως θά είναι αί-1
ωνία ή ανατολή τοΰ ηλίου, ή δύσις,
τα φΛλα των δένδρων, &ΐ ώκεανοί,
τα δάση, αί ερημοι. "Αν υπάρχη μία
πηγή άκένωτος, ποΰ δέν μπορεΐ ποτέ ι
νά στεγνώστ], αυτή είναι ή πηγή'
της ποιήσεως. Άλλά πόσοι μποροΰν ]
νά είσδΰσουν είς την έννοιαν των,
ποιημάτων τού, έκείνων ποΰ συνέθεσε'
κατά την ίραχείαν διαμονήν τού,;
είς τδν κόσμον είτε μέ τα λόγια τού ι
είτε μέ τα έ*ργα τού, έργα θεΐα καί ]
εΰγενικά καλωσύνης- καί άλτρουϊ-1
σμοό καί αΰτοθυσίας;
Έδίδασκε τα πθίήματά τβυ. Πολ¬
λοί δέν τδν ηκούον, άλλοι τδν έ-
χλεύαζον, άλλ' έκείνος, ό ποιητ,ής
ό μοναδικός, ό οποίος μέ την παρου¬
σίαν είς την γήν γίνετα: μάρτυς άλ-
λων κόσμων άπδ τούς δποίους έρ¬
χεται χαί είς τούς όποίους θά επι- [
στρέψη, προχώρει περιπατών επάνω '
είς την γήν μέ ενα_£ήμα έλαφρόν,
τόσον, ωστε νά μή λυγίζτι οΰτε τδ
χορτάρ: καί είναι φίλος κάθε πλά- ]
σματος καί όλα τα έννοεί καί δλα
τα δέχεται. Άλλ' έπειδή τα λόγια
τού δέν μθ'.άζουν μέ έκεΐνα ποΰ προ-
φέρουν δλοι οί λθϊπβί άνθρωποι, και
έπειδή αί «ίκόνες των έ/.θέσεών τού
σχηματίζουν κλειστόν ίερδν δπου οί
έκλεκτοί μόνον μποροΰν ν ά είσέλ-
θοον, τδ πλήθος ποί) σύρεται άπ' ε-
ξω άπδ αύτό, τδν -περιφρονεί καί τδν
περιπαίζει. Άλλ' ό ποιητής συγχω-
ρΐί. Είναι τδ αίώνιο παιίί, τοΰ όποί-
ου ή ψυχή παραμένε'. είς την άγνήν
χαραυγήν τής ζωής, αδολος και
παρθένος. Καί οί Φαρισαίοι ποί» τδν
μισοΰν λέγουν: «Πώς ζή»; ένω θά
ϋπρεπε νά έρωτήσουν: «Πώς θά
πεθάνη;»
Έκείνος πού μελετά καί έξερευ-
να μέσα είς την θυσίαν των τα θαυ¬
μασία τοΰ Χρίστοΰ δέν μπορεί νά
μή διακρίνγ] καταφανή καί πλουσίαν
την πηγήν τής ποιήσεως.
Ποίος, αν μή ό ποιητής μπορεΐ
νά μεταβάλη είς οίνον τδ ύδωρ, ποί·
ος^έχει ^τήν^ δυναμιν νά περιπατή
επάνω είς την θάλασσαν, νά στα-
ματά μέ ίνα τού νεΰμα την μανίαν ϋ
τής -χαταιγίδος καί νά κυριαρχή |
των <ττοιχε?ων, νά δίδτ) φώς εις τοίις τυφλοίς, ζωήν είς τούς νε- κρούς, νά θεραπίΰη λεπρονς καί δαιμον.σμένους καί -αραλυτικους, νά^έπαναδίδγ) την φωνήν είς &ω. δούς, νά εκατόνταπλασιάζΉ τούς «ρτους; Ποίος «λλος παρά ενας πο-ητή;: Ό λό-";: -'Μ ίτοτελε' Ή Χέλλεν Λούντ, έκ Λός Άντζελες, Καλιςτορνίας, έμ6αίνοι·σα ιίς άρουτ-οι νόν όπως έλθη τό ταχύτερον είς Νέαν Υόρκην, διά νά έ.-ΐιβί τοϋ ύ-κροΑ ί Βέ δβ^ Ο ωό ώ ά θά ί Κ ς η ανείου «Βρέμη» και ρ ς ρη, ί το ύκρ ^ τΟΛ· ωκεανόν, ώστε νά φθάση είς Κοπεγ/.<ίγη τος όκτώ ημερών. νόμον, δγαίνει άπδ την ψυχήν καΐ είς την ψυχήν είσέρχεται. 'Εκείνος ποϋ είτε τδ ποίημα τής παρα^ολής τοΰ καλοϋ πθΐμένος,-τού δείπνου, τοΰ άπίστου δούλου, τοΰ κόχκου σινάπεως, τοΰ φωτός τοΰ ■/.ρομμένοο χάτω υπό το μόδιον, των καλλΐίργητών τοΰ άμχελώνος, τοό άπολωλότος προδάτου, τής στενής | πύλης, τοΰ σπορέως, είναι ό πρώτος ποιητής, ό οποίος παρουσιάσθη είς την γήν, έλθών άπδ τα ϋψη τοϋ ά- πείρου. Διά τουτο εγεννήθη και ε- ζησεν εν ταπεινότητ» χαί απέθανε κατάδικος άνθρώπων *ο ύδέν ήσαν ΐκανοί νά έννοησουν την ποίησιν τού. Άλλ' ήλθε στιγμή κατά την ί. ποίαν η ανθρωπότης άφι>—νίσθη η
αντελήφθη τό μέγεθος τής τντ·.;·
ως των λόγων χ,αι των έργων Ε-
κδίνδυ, ό οποίος εγεννήθη είς -,
ταπεινήν χής Βηθλεέμ ΐάν;τ;ν Κ;
ό κσσμος έκαμε την ποίησιν ϊ/ί ι^ι
θρησκείαν τού και έτοποβέτηίε ::-
ποιητήν τη; είς τδ ιερόν, τα 'νΆ< κάθε ΟΓί'θρωπος εχε! ΐδράτΐί μίΐα είς την καρδίαν τού. Κΐ! εται ό μδγάλος ποιητής ένίχησε χά! ή » φθαστος ποίησίς τού έγινεν ή 0:τ;- σκεία τής ανθρωπότητος. ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΡΟΦΓΛΑ! Ε •Υπό ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΧΟΥ ΚαΊ μόνον δ συγγραφεύς καί ό μεταφραστής άποτελοΰν έγ- γΰιισιν τής άξίας τοϋ βιβλίον «Άπομνημονεύματα Κόρτρ. Πώς βλέπει ή κόρη αύτη την ζωήν. Πώς ζωγραφίζει τα προ- σωπα καί πράγματα ποϋ βρίσκονται στό δρόμο τής ζωής της. Είναι ή ζοοή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρης. Ή ζωή παρουσια- ζει ενδιαφέρον άπο πάσης απόψεως, της απόψεως τοΰ νέου. τοϋ Ιφήβου, τοΰ ώριμασμένου άνδρός, τοϋ γέρου, τοΰ έργάτου, τοΰ έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων άλλων άντιπροσο)· πευτικων τερη κων τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρης είναι ή ώραιό- δλων. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρϊσμα επί τού ο¬ ποίον πίπτουσιν αί άκτΐνες τής ζωής, παράγουν φαντασμαγο- ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό βιβλίον αύ- τό είναι αληθής αποκάλυψις τής ψυχής της γυναικός, πρι ή γυναίκα εισέλθη είς την οριστικήν τροχιάν τής ζατης τη; Τιμάται χαρτόδετον ......................... $( Γράψατε σήμερον, ταχ."δρομοϋντες τό κάτίοθι δελτίον. 75 Νβϋοη&1 Ηεηιΐά, 140 νΥβϊ» 2βθι 51., Νβ-ν Υογκ, Ν. Υ. Σάς έσωχλζίω $Ο.7δ, ιιε την παράκλησιν όπως μοί ά.·τοβτί'· λτττ» τα «ΑΠΟΜΝΗΜΌΝΈΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣι. "Ονομα .................................,.............. Διεύθυνσις Α111............;............................ ΠολιτεΙα............................................... Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕβΝΗΣ ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» ΤΙΜΑΤΑΙ ΚΑΛΛ1ΤΕΧΝΙΚΡ- ΛΕΑΕΜΕΝΗ $2.^0 Γοάψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΒΑΙ_», 140 \>3» 2611ι
'ΚβΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.. - ΚΥΡΙΑΚΗ. 22
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
το
*-^ ό διε-Λυντης τη;
. Τα ίργαν. τ©. είχον
οποίος επρόκειτο να χαρβ-
την ίλλη μερά «α, ο δτεο-
ή*ά*τυνομιας·-γεν*χ*
«ν
'*τς
σέ περίπτωσιν αποδρα-
αυτόν πρέπει έσείς νά μοΰ
,ηϊε, είπεν δ διευθυντής στό
■ «„■■■„ Γελάνοίιτς. Καταλαδαίνβ-
«· 'ίΐρέχί: νά αο3 έγγ.ιη·Θητί με
' Σημερα
υθΓΐς-ρο·. οτ>.> ίημιοι χού μέ περιμένουν
αδριο στή λαιμητόμο, ίέν 6ά μπο
ρέτΐον ουτε μιά τρί-/α τής κεφαλής
αθϋ ν ά έγγίξο^ν.
—- θά το 8οΰμε αύτό.. 'Εκείνο
π?"* ^ί* ν*ναο" *** φ'.λαράκο μου,
είναι, ότι αϊριο τέτο·.α &ρα Οίχης
χλεκαένο γ:ά κάντα το στόμα σο.
Τό χρόσωχο τοΰ καταδίκου δέν
ΐμ.α των λόγων αυτών, μόνο τό
δλέμμα τού έγ',νε πειό σκληρό χαϊ
δέν γελοΰσε όπως χρώτα.
—Σοό δίνω τό λόγο μου, Μάξιμε
Γελάνοδιτς, ότι δέν θά πεθάνω αυ-
ριο.
—θά σχάσης χαληόσκΛλο! «ώ-
να·ξε Φφωμένος ό «χιθεωρητής κχι
σή/,ωσε το μ—τίγιό τού, γιά νά
χτίκπτ,-η στό κεφάλι τόν χατάδιχο.
Ένείνος «μως κάνοντας Ινα 6ή-
μα πρός τα πί<τω, άπέφχ(·ε τό χτί- πηυα. "Υστερα δψωσε τό χέρι τοο, δσο τοΰ έπέτρεπαν τα δεσμά τού, κ·.' εϊει^εν άχειλητίχά στόν έπι- *}- -/.αταϊίκης τοο σε οανατο και κ·. ε:ειςεν απειλητίχα στον επι- ά>·ο Θά γαρατομϊφί). Το νοΰ σου, Οεοιοητή λάτι χού κρατοΰσε σφιχτά,
)&>τϊ>, ώς ?3ριο νά μή σο3 δραπε-|μέ όλη το:> τή ϊύναμι, άνάμεσα στά
,'.'^Γ . δάντ^λά «υ ΤΗταν ενα α'·/?ό πρα_
εφερναν
καταδίκους.
| Έγανε την έρεξ· καί τόν δπνο τού
Ή βΛ.ζκή ήταν δέ·δαια καλά πε
Βΐ'Γο.ϊνη. 'Απκ»ονωαενη, στη μεση
ί' ο-θ'ον ερο'.χνε τ, μοιρα εχ.ΐΐ μεσα.
! 'Αλλά όλα νίνονται—συλλογ£όταν ____ _ ......_
ό ΜάςΪΑος. Μήπως δέν το είχον |ναί ^ Χε.£ },Λατό
ηΑτν άλλεζ ·<&ορες οιαβορθ'. κα- ν43νρ' ητί ϊΛσιΐΓ μ -—Π ου τό 6:ήκες αύτί: αώνα- ξεν δ έπιστάττς ταροτ^ιιένος. Τί πράμμα είνα;; Σ'τάσου άκίνητος στη τ)ϊτι ι»ΰ η σοΰ την ά έ -~Μή ίθίερίζε-ς άϊικ^! σεν ό κατάέικος. Δέν αχορείς νά μέ 57.&τώτϊ];' Μέ-α στο μπο^/.αλάχι αΰτό ^πάρχ:ι δηίληττόρϊθ. Μιά ο"τα- γόνχ φθάνϋ γιά νά πεθοτ^η κανείς αίσα σε τρία λεπτά τής ωρζς. Εί- ίϊ τοτε να πάη να Π που κοτμο. ινα·, ξέρε'.ςν. Άν πάθω τίχοτε, εισαι συ ύπεό- 0 Μίξΐΐ'ος Γελάνοδιτς άπεφά-|θ-νοο γ-.ά τί, ζωή αο... Α3ριο τό ..' .. <. *.- _ΐ.. ι_...ί.. Ζρω^ χρέπει νά μέ παρ»ϊώσης ζων- τανό στό δτ,μιο' "ιΕνα δήμα λοιπόν αν κάνιτ,ς πρός τα έίώ, τό πίνω ο)λ ώς τόν ίαζτο καΐ σέ τ-ρία'δεΰ- τϊίόλεπτα δέν θά είμαι πειά στή ζωη. ίίϊ το η γ] τον επίν.ιν- ^νο ιρΑζκισμενο. Προχωρησε στο «ελλΐ τού, όίνοιξε την %>.ζ·Λα:ιί
Ι χϊ! αέ μιά 8«)νατή γροΌ'.ά εσπρωξε
'.τ, βαρεία πόρτα.
Ό κατά3·κος μόλις
ά στόν έ
νϊ γελχ περιφρονητικά. Ό Γελά-
νοβ'τς είχε Ζ% καί άλλοος φι>λακι-
αμίν^ς νά γελοόν ετσι την τελευ-
ιώ τοος νύχτα, καΐ ί)ξίϋρε ότι τό
γϊλθ'ο αύτο τό προκΐλεί ό έκνε>
ρυμός καΐ ό φόδος. ΓΓ αύτό δέν
άνησΰχη" χα'Θόλθί; μέ την συμπερι-
ϊθρά αΐ,τή τοΰ κατ^ίκοο.
-Βά πάύης νά γελάς; τοό είπε
με Ο^ό. χαί χτύπησε στόν άέρα τό
μοίττίγιό· τοί> θά πάψης, ή πρέπει
να ά:χίση ό δούοδοΆα::
ο καί έπιτακτικο τόνο ό οποί¬
ες ςν.ανεν έντύπωσι στάν έπιθ-εωρη-
ττ,ν
( πρωι σε περιμένει ή λαιμτ,-
:ι)Αος. "Ετσι Οά γλυτώσσουμε γιά
άντα άχό έ
κάντα
Ό φΛακισμένος γέλασε κάλι.
Κυτταέε μέ αύθάδεια στά μάτια τόν
χ,αΐ τοΰ είτε:
ι», ουτε κανεΐς άλλος
να μέ χτυπηση! Οί αΐ-
καί τοΰ
σύ
μ·-ορέσ·ο νά
η.
Ό Μάξιμος Γελανοδ'.τς ταρϊ-
χτηκε άπο την άπρόοπτη αύτη ά-
πογ.άλ^ι, ώατ-ε δέν μποροΰσε νά
δγάλτ; οΰτε λέξ'. άπό τό στόμί τοι>.
Κρύος ίίρώς ετρεχεν άπό τό μέ-
τω-ό τού. "Οταν σΐγά-σιγά, άρχισε
νά τννέρχεταΐ, ό έπιθεωρητής, άπό
τύρζννος εί·χε πάρει τώρα δφος ί-
κετου. Μέ θρηνώϊτ) τόνο είπε στον
κατάί'.κο:
- -Αέν θά μθΰ τό κάμτις αΰτό...
^ ό !
Δέν θά
μόνος σο>
Ό κχτάδικος όμως χτιωποΰσε κ^ΐ
ό Γελάνοίίτς κυριεύθτ,ε άπό Ινα τέ-
τοιο φόδο, ώστε επεσε στά πόδ'.α τού
καί τόν παραχ,αλοΰσε μέ ίάκρυα στά
μάτια.
—Λέν σοΰ εχω κάνει κανένα κα-
κί, τοϋ Ι7εγε. Γιατί τα δάζ,βις μα¬
ζύ μου; 'Εκτελώ διαταγές ανωτέ¬
ρων μοι>. Μπορω νά κάνω κι' άλ-
λθ'.ώς: "Αχ! θά μέ λυπόσοονα ότν
ηξερες τί σκι»λλίσ:α είνα; ή ζωή
—Μάξιμε Γελάνοδίτς, εΐπ* τότί
ό κατάϊικος μέ γλακειά σχεδόν φω-
νή. Δέν τόν <ροδοΰμαι τόν Θανατο! "Οποίος κάνει τή ίϊωή τή ίική μου, ξέρει τί τέλος τόν περιμένει. Γι' αύτό τώοα δέν άνησυχω. Δέν θέλω δμως νά χαραίώσω τό χεφάλι μου στά χέρ:α τοό ϊημίοι». Ό θάνατος Ή Ελένη Ούάις, 14 έτών, ή όποία ένάγει τόν «πά.-τα» Μπράουνιν, ζητούσα 25.000 δολλάρια διά τραύματα άτινα υπέστη κατά τα περαομένα Χριστούγεν- να, είς την μεγάλην κοσμο-συρροήν διά τα Χριστουγεννιάτικα δώρά τού. ίτχν έρχεται μ.έ την λαιμητόμο είνε φοβεράς. 'Ενας μόνος τρόπος είναι γιά νά τον άποφΰγω! Τό μπουκαλά- κι αύτό... Έδώ μέσα λοιπον δρί- σκετα'. ή ελευθερία... —"Οχι, δέν^Θά τό κάμ^ς αύτό! εΐπε πάλ·. παρακλητικά ό έπιθεωρη- τής. ι ■ Ό κατάϊικος σκεφθηκε μερικά λεπτά καί ΰστερα κυττάζοντας κα- τάματα τόν Γελάνοδιτς, τοϋ εΐπε: —"Ενάς τρόπος μόνον ίιπάίχει νά μην πάρω τό δηλητήριον. Ν ά δάλης ενα άλλο στή θέσι μοί). Έ¬ δώ μέσα 6ρίσ*ετ3ΐ κάπο'.ος κχτά- ί'κος, ποί» άξίζει πολΰ περισσότερι: άτό μενά νά καρατομηθη καί ποΰ αΰριο τί χρωΐ θά είναι έλεύθερος, έπειδή τελειώνει ή φι>λάκισίς τού.
Ε'ναι ό Άλέξης, το σκνλλί έκείνο
ποΰ μέ χρόδωσε... "Αν μοΰ δώσης
νά φορέσω τα ροΰχά τού, θά είμαι
δμοιος μ' αυτόν. "Οταν είμαστε εξω
καί οί δυό, το κάναμε σ^νά αύτό,
ν.αί πολλές φορές μάς μπέρίε'αε ή
άστ^ομία. Γιατΐ νά μή γίνη και
τώρα τό ϊδιο; Γιατί να μην χεθάνη
ή θέσι μοο ό Άλέξης;
ύπερωκεάνειον «Βρέμη» εΐοερχόμενον είς την πελωρίαν πλωττιν δεΐαμενη'ιν έν Σαδνθάμπτον, τής
Αγγλίας, χάριν ίπισκηκ&ν.
Ό Γελάνοδιτς κύτταξε φοβισμέ-
νος τόν κατάδικο, καΐ είπε μέ ά-
γωνία:
-•Μβ αύτό θά
σωστή ϊολοΐονία!
Ό ά
δολοφονία!
Ό κατάδικος στγχωσε άδιάφορα
τους ώμου; καΐ είπε:
—Σού δίνω καιρό άχόψε την νύ¬
χτα γιά νά σκεφθης. *Αν εως αδ-
ριο τό πρωί ίέν θά είμαι έλεύθερος,
&ά πεθάνω μέσα έδώ στό κελλί μου.
Δέν θά κοιμηθώ ουτε Ινα δευτερό¬
λεπτον, ώστε μή δοκιμάσης νά μοΰ
πάρης τό δηλητήριο άπό τα χέρια
μου...
"Ολη τή νύχτα έκείνη ό έπιθεω-
ρητής δέν Ικλεισε μάτι. Καθισμένος
μπρός στό άνοιχτό χαράθυρο τοΰ
γραβείου τού, κύτταζε τό ρεΰμα τοΰ
ποταμοΰ καΐ συλλογιζότανε: Τί ε-
πρεπε νά κάντι; Νά αφήση τόν κα-
"άδικο νά πάρη τό δηλητήριον; Θά
γ»το τότε αύτός ύπεύθονος γιατί τόν
ίφισε νά τό προμηθευθή. Άν άχε-
φάσιζε νά τόν έλευθε-ρώση καί νά
στείλη στή θέσι τοιι άλλον;
"Οταν ξημέρωσε ό Γελ^οδιτς
άρχισε νά πίνη, νά πίνη άσυλλόγ·.-
στα, γιά νά πάρϊ) θάρρος. "Υστερα
διε^^θηκε στό κβλλί τοΰ Άλέξ«-(
ό οποίος έχρόχειτο νά άποφυλακι-
σθη την ήμέρα «κείνη, καί τοΰ ζή-
—τ,σβ τα ροΰχά τοι».
—Θά «3 φε#ω (ίλλα, τοδ εί—ε,
μην άνησνιχείς.
Καί μέ τα ροδχα κάτω άπό την
μασνάλη τράδήξε στό κβλλί τοΰ κα-
ταδικου.
—Έίσαι έλεύθερος, «αληόσκολ-
λο, τοδ είπε.
Ό κατάϊικος ντύθηρι* 6ιαστικά.
Μετά λίγα λεπτά ό Γελάνοδιτς
τον συνώϊε'Λΐε πρός την εξθ'δο τής
φιιλακής. "Οταν έφθασε στήν πόρ-
τα ό αατάδικος τοΰ ©δωσε τί χέρι.
—Σ' εύχαριστώ, τοΰ είχε. *Αν
μέ χρειαστής καμμιά φορά, είμαι
τού για να παργ; τα φορεματα
ί^ησεν έκείνος καί να τα 2ι
στον Αλέξη Μέσα στό σακκάκι 6-
μως δρήκε ενα σκληρό άντικείμενο.
ΤΗτοτν τό μποι«.θ(λάκι μέ τδ δη¬
λητήριον. Τό πήρε στά γέρια το'Λ
νά τό έξετάσΐ[). Μά άμέσως μ:ά
φωνή άπελπ'.σίας ξέφυγε άπο το
στόμα τοο.
Άτ:με, κακοΰργε, μέ γέλα-
σεο!
Το μπουκαλάκι ήταν ά3είοΤ κα-
τάςερο, χωρίς σταγόνα δηλητηρίου
μέσα...
* * *
Όταν σέ λίγο ό σκοπός πέρασεν
έμπρος άπό τό κελλί τοΰ καταϊίκο^
ποί) είχε φύγει, δρηκε τον έπιθεωρη-
τη ξαπλωμ^νο χάμω, άκίνητο, μΐ
τα μάτ·α,κσρφωμένα έπ^ω σ' εν3$
πρασινωπο μποίηΜίλάκ!. Ειχε τρελ¬
κυ^ο^Ρ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Κάποιος τολμηρότατος λωποδύ-
της είχε κά.ιοτε τό θράσος νά ε'ισ-
δύση, ντυμενος πολυτελέστατα, στά
άνάκτορα τοΰ Βασιλέως τής Αγ¬
γλίας, Καρόλου τοΰ Β' την στιγ¬
μήν κατά την οποίαν ό βασιλεύς ε¬
δέχετο τούς αύλικούς τού.
Ό Κάρολος, έξαφνα, αντελή¬
φθη τόν λωποδύτην νά κλέπτιι ά-
ριστοτεχνικώτατα τό πορτοφόλι κα-
πο.ου αύλικοΰ, "κι' ετοιμασθητε νά
φωνάξη. Ό λωποδύτης δμως είχε
ήν έτοιμότητα ν.αί την ψυχραιμίαν
νά νάμτ} νόημα στόν θασιλΐα, 6ά-
ζοντας ό δάκτυλο στό στόμα τού,
νά μή τύν μαρτυρήση. Ό βασι¬
λεύς τότε εθαύμασε τόσο την κ<ΐ- ταπληκτική πράγματι. . τόν άφησε νά τελειώση άνενόχλη- τος την δουλειά τού!... "Εγινε μ' αλλους λόγους συνένοχός τού! * # * Κάποτε, ενας νέος παρουσιάσθη στόν περίφημο Γάλλο λήσταρχο, τόν Καπετάν Φυσέχη καί τοΰ εζή¬ τησε νά τόν ποοσλάβ·υ στή συιΐτ μορία τού. — Π ου εχεις προϋπηρετήσει; τόν έρώτησε ό Φυσέκης. — Δύο χρόνια σ' έναν είσαγγε- λέα καί εξ μήνες σ' ενα' άστννομι- κό επι-θεωρητή, απήντησεν 6 νέος. — 'Αφοΰ είναι ετσι, εΐπε τό¬ τε δ Φυσέκης, χά. χρόνια αύτά θά σοΰ ύπολογισθοΰν ώς χρόνος υ¬ πηρεσίας στήν συμμορία μου!.. . Σημειώστε ότι ή συμμορία τοΰ Φυσέκη ήταν ώργανίομένη σάν στρατιωτικο σώμα, νπηρχαν 6αθ- " μοί, εγίνοντο «προαγωγαι κατ' αρχαιότητάς κ.λ.π. Κι' ετσι, ν.αθώς αυτή τόλμη, ώστε, δέν είτε τίποτε πάντα στής διαταγές σοι>. Σοΰ χρε- άναφέρει ό ίστοριογροίφος
ωστώ τή ζωη. σέκη, δ νεοφώτιστος συμμορίτης
. Καΐ 3στερα έχάθηρί,ε μέσα στήν €κατετάγη» άμέσως μέ τόν 6αθ]ΐ6
πυκνή πρωινή όμίχλη. ποΰ ταίρ'.αζε στά.. . χρόνια ΐτρο-
» » , ϋπτ»ρεσίας τού!...
Μόλις εβυγβ ό κατάδικος, ό Γε-
ς γ ς, Έκλεκτά βιβλία ϊχει μόνον τό Βν-
ό'τς πτ-γΐ διαστικα στο κελλίδλιοπολεϊον τοϋ «'Εθνακοϋ Κήρν>κο;>.
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
το
*-^ ό διε-Λυντης τη;
. Τα ίργαν. τ©. είχον
οποίος επρόκειτο να χαρβ-
την ίλλη μερά «α, ο δτεο-
ή*ά*τυνομιας·-γεν*χ*
«ν
'*τς
σέ περίπτωσιν αποδρα-
αυτόν πρέπει έσείς νά μοΰ
,ηϊε, είπεν δ διευθυντής στό
■ «„■■■„ Γελάνοίιτς. Καταλαδαίνβ-
«· 'ίΐρέχί: νά αο3 έγγ.ιη·Θητί με
' Σημερα
υθΓΐς-ρο·. οτ>.> ίημιοι χού μέ περιμένουν
αδριο στή λαιμητόμο, ίέν 6ά μπο
ρέτΐον ουτε μιά τρί-/α τής κεφαλής
αθϋ ν ά έγγίξο^ν.
—- θά το 8οΰμε αύτό.. 'Εκείνο
π?"* ^ί* ν*ναο" *** φ'.λαράκο μου,
είναι, ότι αϊριο τέτο·.α &ρα Οίχης
χλεκαένο γ:ά κάντα το στόμα σο.
Τό χρόσωχο τοΰ καταδίκου δέν
ΐμ.α των λόγων αυτών, μόνο τό
δλέμμα τού έγ',νε πειό σκληρό χαϊ
δέν γελοΰσε όπως χρώτα.
—Σοό δίνω τό λόγο μου, Μάξιμε
Γελάνοδιτς, ότι δέν θά πεθάνω αυ-
ριο.
—θά σχάσης χαληόσκΛλο! «ώ-
να·ξε Φφωμένος ό «χιθεωρητής κχι
σή/,ωσε το μ—τίγιό τού, γιά νά
χτίκπτ,-η στό κεφάλι τόν χατάδιχο.
Ένείνος «μως κάνοντας Ινα 6ή-
μα πρός τα πί<τω, άπέφχ(·ε τό χτί- πηυα. "Υστερα δψωσε τό χέρι τοο, δσο τοΰ έπέτρεπαν τα δεσμά τού, κ·.' εϊει^εν άχειλητίχά στόν έπι- *}- -/.αταϊίκης τοο σε οανατο και κ·. ε:ειςεν απειλητίχα στον επι- ά>·ο Θά γαρατομϊφί). Το νοΰ σου, Οεοιοητή λάτι χού κρατοΰσε σφιχτά,
)&>τϊ>, ώς ?3ριο νά μή σο3 δραπε-|μέ όλη το:> τή ϊύναμι, άνάμεσα στά
,'.'^Γ . δάντ^λά «υ ΤΗταν ενα α'·/?ό πρα_
εφερναν
καταδίκους.
| Έγανε την έρεξ· καί τόν δπνο τού
Ή βΛ.ζκή ήταν δέ·δαια καλά πε
Βΐ'Γο.ϊνη. 'Απκ»ονωαενη, στη μεση
ί' ο-θ'ον ερο'.χνε τ, μοιρα εχ.ΐΐ μεσα.
! 'Αλλά όλα νίνονται—συλλογ£όταν ____ _ ......_
ό ΜάςΪΑος. Μήπως δέν το είχον |ναί ^ Χε.£ },Λατό
ηΑτν άλλεζ ·<&ορες οιαβορθ'. κα- ν43νρ' ητί ϊΛσιΐΓ μ -—Π ου τό 6:ήκες αύτί: αώνα- ξεν δ έπιστάττς ταροτ^ιιένος. Τί πράμμα είνα;; Σ'τάσου άκίνητος στη τ)ϊτι ι»ΰ η σοΰ την ά έ -~Μή ίθίερίζε-ς άϊικ^! σεν ό κατάέικος. Δέν αχορείς νά μέ 57.&τώτϊ];' Μέ-α στο μπο^/.αλάχι αΰτό ^πάρχ:ι δηίληττόρϊθ. Μιά ο"τα- γόνχ φθάνϋ γιά νά πεθοτ^η κανείς αίσα σε τρία λεπτά τής ωρζς. Εί- ίϊ τοτε να πάη να Π που κοτμο. ινα·, ξέρε'.ςν. Άν πάθω τίχοτε, εισαι συ ύπεό- 0 Μίξΐΐ'ος Γελάνοδιτς άπεφά-|θ-νοο γ-.ά τί, ζωή αο... Α3ριο τό ..' .. <. *.- _ΐ.. ι_...ί.. Ζρω^ χρέπει νά μέ παρ»ϊώσης ζων- τανό στό δτ,μιο' "ιΕνα δήμα λοιπόν αν κάνιτ,ς πρός τα έίώ, τό πίνω ο)λ ώς τόν ίαζτο καΐ σέ τ-ρία'δεΰ- τϊίόλεπτα δέν θά είμαι πειά στή ζωη. ίίϊ το η γ] τον επίν.ιν- ^νο ιρΑζκισμενο. Προχωρησε στο «ελλΐ τού, όίνοιξε την %>.ζ·Λα:ιί
Ι χϊ! αέ μιά 8«)νατή γροΌ'.ά εσπρωξε
'.τ, βαρεία πόρτα.
Ό κατά3·κος μόλις
ά στόν έ
νϊ γελχ περιφρονητικά. Ό Γελά-
νοβ'τς είχε Ζ% καί άλλοος φι>λακι-
αμίν^ς νά γελοόν ετσι την τελευ-
ιώ τοος νύχτα, καΐ ί)ξίϋρε ότι τό
γϊλθ'ο αύτο τό προκΐλεί ό έκνε>
ρυμός καΐ ό φόδος. ΓΓ αύτό δέν
άνησΰχη" χα'Θόλθί; μέ την συμπερι-
ϊθρά αΐ,τή τοΰ κατ^ίκοο.
-Βά πάύης νά γελάς; τοό είπε
με Ο^ό. χαί χτύπησε στόν άέρα τό
μοίττίγιό· τοί> θά πάψης, ή πρέπει
να ά:χίση ό δούοδοΆα::
ο καί έπιτακτικο τόνο ό οποί¬
ες ςν.ανεν έντύπωσι στάν έπιθ-εωρη-
ττ,ν
( πρωι σε περιμένει ή λαιμτ,-
:ι)Αος. "Ετσι Οά γλυτώσσουμε γιά
άντα άχό έ
κάντα
Ό φΛακισμένος γέλασε κάλι.
Κυτταέε μέ αύθάδεια στά μάτια τόν
χ,αΐ τοΰ είτε:
ι», ουτε κανεΐς άλλος
να μέ χτυπηση! Οί αΐ-
καί τοΰ
σύ
μ·-ορέσ·ο νά
η.
Ό Μάξιμος Γελανοδ'.τς ταρϊ-
χτηκε άπο την άπρόοπτη αύτη ά-
πογ.άλ^ι, ώατ-ε δέν μποροΰσε νά
δγάλτ; οΰτε λέξ'. άπό τό στόμί τοι>.
Κρύος ίίρώς ετρεχεν άπό τό μέ-
τω-ό τού. "Οταν σΐγά-σιγά, άρχισε
νά τννέρχεταΐ, ό έπιθεωρητής, άπό
τύρζννος εί·χε πάρει τώρα δφος ί-
κετου. Μέ θρηνώϊτ) τόνο είπε στον
κατάί'.κο:
- -Αέν θά μθΰ τό κάμτις αΰτό...
^ ό !
Δέν θά
μόνος σο>
Ό κχτάδικος όμως χτιωποΰσε κ^ΐ
ό Γελάνοίίτς κυριεύθτ,ε άπό Ινα τέ-
τοιο φόδο, ώστε επεσε στά πόδ'.α τού
καί τόν παραχ,αλοΰσε μέ ίάκρυα στά
μάτια.
—Λέν σοΰ εχω κάνει κανένα κα-
κί, τοϋ Ι7εγε. Γιατί τα δάζ,βις μα¬
ζύ μου; 'Εκτελώ διαταγές ανωτέ¬
ρων μοι>. Μπορω νά κάνω κι' άλ-
λθ'.ώς: "Αχ! θά μέ λυπόσοονα ότν
ηξερες τί σκι»λλίσ:α είνα; ή ζωή
—Μάξιμε Γελάνοδίτς, εΐπ* τότί
ό κατάϊικος μέ γλακειά σχεδόν φω-
νή. Δέν τόν <ροδοΰμαι τόν Θανατο! "Οποίος κάνει τή ίϊωή τή ίική μου, ξέρει τί τέλος τόν περιμένει. Γι' αύτό τώοα δέν άνησυχω. Δέν θέλω δμως νά χαραίώσω τό χεφάλι μου στά χέρ:α τοό ϊημίοι». Ό θάνατος Ή Ελένη Ούάις, 14 έτών, ή όποία ένάγει τόν «πά.-τα» Μπράουνιν, ζητούσα 25.000 δολλάρια διά τραύματα άτινα υπέστη κατά τα περαομένα Χριστούγεν- να, είς την μεγάλην κοσμο-συρροήν διά τα Χριστουγεννιάτικα δώρά τού. ίτχν έρχεται μ.έ την λαιμητόμο είνε φοβεράς. 'Ενας μόνος τρόπος είναι γιά νά τον άποφΰγω! Τό μπουκαλά- κι αύτό... Έδώ μέσα λοιπον δρί- σκετα'. ή ελευθερία... —"Οχι, δέν^Θά τό κάμ^ς αύτό! εΐπε πάλ·. παρακλητικά ό έπιθεωρη- τής. ι ■ Ό κατάϊικος σκεφθηκε μερικά λεπτά καί ΰστερα κυττάζοντας κα- τάματα τόν Γελάνοδιτς, τοϋ εΐπε: —"Ενάς τρόπος μόνον ίιπάίχει νά μην πάρω τό δηλητήριον. Ν ά δάλης ενα άλλο στή θέσι μοί). Έ¬ δώ μέσα 6ρίσ*ετ3ΐ κάπο'.ος κχτά- ί'κος, ποί» άξίζει πολΰ περισσότερι: άτό μενά νά καρατομηθη καί ποΰ αΰριο τί χρωΐ θά είναι έλεύθερος, έπειδή τελειώνει ή φι>λάκισίς τού.
Ε'ναι ό Άλέξης, το σκνλλί έκείνο
ποΰ μέ χρόδωσε... "Αν μοΰ δώσης
νά φορέσω τα ροΰχά τού, θά είμαι
δμοιος μ' αυτόν. "Οταν είμαστε εξω
καί οί δυό, το κάναμε σ^νά αύτό,
ν.αί πολλές φορές μάς μπέρίε'αε ή
άστ^ομία. Γιατΐ νά μή γίνη και
τώρα τό ϊδιο; Γιατί να μην χεθάνη
ή θέσι μοο ό Άλέξης;
ύπερωκεάνειον «Βρέμη» εΐοερχόμενον είς την πελωρίαν πλωττιν δεΐαμενη'ιν έν Σαδνθάμπτον, τής
Αγγλίας, χάριν ίπισκηκ&ν.
Ό Γελάνοδιτς κύτταξε φοβισμέ-
νος τόν κατάδικο, καΐ είπε μέ ά-
γωνία:
-•Μβ αύτό θά
σωστή ϊολοΐονία!
Ό ά
δολοφονία!
Ό κατάδικος στγχωσε άδιάφορα
τους ώμου; καΐ είπε:
—Σού δίνω καιρό άχόψε την νύ¬
χτα γιά νά σκεφθης. *Αν εως αδ-
ριο τό πρωί ίέν θά είμαι έλεύθερος,
&ά πεθάνω μέσα έδώ στό κελλί μου.
Δέν θά κοιμηθώ ουτε Ινα δευτερό¬
λεπτον, ώστε μή δοκιμάσης νά μοΰ
πάρης τό δηλητήριο άπό τα χέρια
μου...
"Ολη τή νύχτα έκείνη ό έπιθεω-
ρητής δέν Ικλεισε μάτι. Καθισμένος
μπρός στό άνοιχτό χαράθυρο τοΰ
γραβείου τού, κύτταζε τό ρεΰμα τοΰ
ποταμοΰ καΐ συλλογιζότανε: Τί ε-
πρεπε νά κάντι; Νά αφήση τόν κα-
"άδικο νά πάρη τό δηλητήριον; Θά
γ»το τότε αύτός ύπεύθονος γιατί τόν
ίφισε νά τό προμηθευθή. Άν άχε-
φάσιζε νά τόν έλευθε-ρώση καί νά
στείλη στή θέσι τοιι άλλον;
"Οταν ξημέρωσε ό Γελ^οδιτς
άρχισε νά πίνη, νά πίνη άσυλλόγ·.-
στα, γιά νά πάρϊ) θάρρος. "Υστερα
διε^^θηκε στό κβλλί τοΰ Άλέξ«-(
ό οποίος έχρόχειτο νά άποφυλακι-
σθη την ήμέρα «κείνη, καί τοΰ ζή-
—τ,σβ τα ροΰχά τοι».
—Θά «3 φε#ω (ίλλα, τοδ εί—ε,
μην άνησνιχείς.
Καί μέ τα ροδχα κάτω άπό την
μασνάλη τράδήξε στό κβλλί τοΰ κα-
ταδικου.
—Έίσαι έλεύθερος, «αληόσκολ-
λο, τοδ είπε.
Ό κατάϊικος ντύθηρι* 6ιαστικά.
Μετά λίγα λεπτά ό Γελάνοδιτς
τον συνώϊε'Λΐε πρός την εξθ'δο τής
φιιλακής. "Οταν έφθασε στήν πόρ-
τα ό αατάδικος τοΰ ©δωσε τί χέρι.
—Σ' εύχαριστώ, τοΰ είχε. *Αν
μέ χρειαστής καμμιά φορά, είμαι
τού για να παργ; τα φορεματα
ί^ησεν έκείνος καί να τα 2ι
στον Αλέξη Μέσα στό σακκάκι 6-
μως δρήκε ενα σκληρό άντικείμενο.
ΤΗτοτν τό μποι«.θ(λάκι μέ τδ δη¬
λητήριον. Τό πήρε στά γέρια το'Λ
νά τό έξετάσΐ[). Μά άμέσως μ:ά
φωνή άπελπ'.σίας ξέφυγε άπο το
στόμα τοο.
Άτ:με, κακοΰργε, μέ γέλα-
σεο!
Το μπουκαλάκι ήταν ά3είοΤ κα-
τάςερο, χωρίς σταγόνα δηλητηρίου
μέσα...
* * *
Όταν σέ λίγο ό σκοπός πέρασεν
έμπρος άπό τό κελλί τοΰ καταϊίκο^
ποί) είχε φύγει, δρηκε τον έπιθεωρη-
τη ξαπλωμ^νο χάμω, άκίνητο, μΐ
τα μάτ·α,κσρφωμένα έπ^ω σ' εν3$
πρασινωπο μποίηΜίλάκ!. Ειχε τρελ¬
κυ^ο^Ρ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Κάποιος τολμηρότατος λωποδύ-
της είχε κά.ιοτε τό θράσος νά ε'ισ-
δύση, ντυμενος πολυτελέστατα, στά
άνάκτορα τοΰ Βασιλέως τής Αγ¬
γλίας, Καρόλου τοΰ Β' την στιγ¬
μήν κατά την οποίαν ό βασιλεύς ε¬
δέχετο τούς αύλικούς τού.
Ό Κάρολος, έξαφνα, αντελή¬
φθη τόν λωποδύτην νά κλέπτιι ά-
ριστοτεχνικώτατα τό πορτοφόλι κα-
πο.ου αύλικοΰ, "κι' ετοιμασθητε νά
φωνάξη. Ό λωποδύτης δμως είχε
ήν έτοιμότητα ν.αί την ψυχραιμίαν
νά νάμτ} νόημα στόν θασιλΐα, 6ά-
ζοντας ό δάκτυλο στό στόμα τού,
νά μή τύν μαρτυρήση. Ό βασι¬
λεύς τότε εθαύμασε τόσο την κ<ΐ- ταπληκτική πράγματι. . τόν άφησε νά τελειώση άνενόχλη- τος την δουλειά τού!... "Εγινε μ' αλλους λόγους συνένοχός τού! * # * Κάποτε, ενας νέος παρουσιάσθη στόν περίφημο Γάλλο λήσταρχο, τόν Καπετάν Φυσέχη καί τοΰ εζή¬ τησε νά τόν ποοσλάβ·υ στή συιΐτ μορία τού. — Π ου εχεις προϋπηρετήσει; τόν έρώτησε ό Φυσέκης. — Δύο χρόνια σ' έναν είσαγγε- λέα καί εξ μήνες σ' ενα' άστννομι- κό επι-θεωρητή, απήντησεν 6 νέος. — 'Αφοΰ είναι ετσι, εΐπε τό¬ τε δ Φυσέκης, χά. χρόνια αύτά θά σοΰ ύπολογισθοΰν ώς χρόνος υ¬ πηρεσίας στήν συμμορία μου!.. . Σημειώστε ότι ή συμμορία τοΰ Φυσέκη ήταν ώργανίομένη σάν στρατιωτικο σώμα, νπηρχαν 6αθ- " μοί, εγίνοντο «προαγωγαι κατ' αρχαιότητάς κ.λ.π. Κι' ετσι, ν.αθώς αυτή τόλμη, ώστε, δέν είτε τίποτε πάντα στής διαταγές σοι>. Σοΰ χρε- άναφέρει ό ίστοριογροίφος
ωστώ τή ζωη. σέκη, δ νεοφώτιστος συμμορίτης
. Καΐ 3στερα έχάθηρί,ε μέσα στήν €κατετάγη» άμέσως μέ τόν 6αθ]ΐ6
πυκνή πρωινή όμίχλη. ποΰ ταίρ'.αζε στά.. . χρόνια ΐτρο-
» » , ϋπτ»ρεσίας τού!...
Μόλις εβυγβ ό κατάδικος, ό Γε-
ς γ ς, Έκλεκτά βιβλία ϊχει μόνον τό Βν-
ό'τς πτ-γΐ διαστικα στο κελλίδλιοπολεϊον τοϋ «'Εθνακοϋ Κήρν>κο;>.
δϋΝϋΑΥ, ϋΕαΕΜΒΕΚ 22, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5353.
ΝΈΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΧ— Ά
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗ-
Ή κ. Μπέσση "Αονολδ, της οποίας ή κατά τού συξύγσυ της «ο Βασιλεύς Βίκτωρ 'Εμαανονήλ καΐ ή Βασίλισσα Ελένη τής Ιταλίας, μττά την επίσκεψίν των πρός τόν ΙΙόπαν Πίον :
άγωγή είς τα δικαστήρια τής Νέας Υόρκης εσχάτως πρβΰ- £ν τή Πόλει τοΰ Βατικανόν,
κάλεσε ζωηράν αίσθησιν.
Ή Ίαπωνική άντιπροσωπεία διά την έν Λονδίνω Ναυτική Συνδιάσκεφιν, κατά την διέλευσιν της έκ τής 'Α-
μερικανικής πρωτετχ)ύσης. Είς τό μέσον 6 ύπσυργός των Εξωτερικών, Στίμσων. Δεξι$ αύτοϋ, ό Ρεΐξίρο Ού-
ακατσούκη, άρχηγός τής Ίαπαωνικής άντι.-τροσωπείας.
Ό Άγβ Χον, πανίσχυρος Ίνδός ήγεμών καΐ άνώτατος θρηοτοΓντικδςιΐΟ-
χηγός των Μουσουλμάνων τοϋ Ισμαήλ, μέ την σύζυγον τού, Άντρε
IV»
σεφίν Καρρών, πρώην ύπάλληλον έμπορικοΰ καταστήματος έν Παρισιοι;·
Ό γάμος των έτϊλέσθη έν Αίΐ—Λέ —ΜπαΙν υπό τοϋ Ιερέως τού «βη-
σκευτικοϋ δόγματος τοϋ Ισμαήλ.
ί-
'Ανο>, τό ύπερ<οκεάνειον «Φόρτ Βικτώρια*, τό οποίον έκτυπήθη υπό τοϋ είς Γκάλβεστων διευθννομενου άτμο- νοίην «ΆλγκόγκονΪΛ1» έκτός τοΰ λιμένος τής Νέας Υόρκης, κατά την διάρκειαν πυκνοτάτης όμίχλης έν και- οω ννκτό:. Οί 371 ίπιβάται καΐ ναϋται τοϋ δυθκτθεντοί οκάφους ϊβώθησ—ν. Ό δεκαετής Ρέυμοντ Κοϋγκλερ, έκ Μπέλμωρ, Νέας ' μαρτύρησεν δτι έφόνευοε διά μαχαίρας τόν Ουΐλλιαμ δοαν κατά την οποίαν ό τελενταίος έπάλαιβ μέ τόν π βτοατιώτης τής Πολιτπακήο «τοονοάε; ^
XV.
Νο. 5353.
ΝΈΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΧ— Ά
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗ-
Ή κ. Μπέσση "Αονολδ, της οποίας ή κατά τού συξύγσυ της «ο Βασιλεύς Βίκτωρ 'Εμαανονήλ καΐ ή Βασίλισσα Ελένη τής Ιταλίας, μττά την επίσκεψίν των πρός τόν ΙΙόπαν Πίον :
άγωγή είς τα δικαστήρια τής Νέας Υόρκης εσχάτως πρβΰ- £ν τή Πόλει τοΰ Βατικανόν,
κάλεσε ζωηράν αίσθησιν.
Ή Ίαπωνική άντιπροσωπεία διά την έν Λονδίνω Ναυτική Συνδιάσκεφιν, κατά την διέλευσιν της έκ τής 'Α-
μερικανικής πρωτετχ)ύσης. Είς τό μέσον 6 ύπσυργός των Εξωτερικών, Στίμσων. Δεξι$ αύτοϋ, ό Ρεΐξίρο Ού-
ακατσούκη, άρχηγός τής Ίαπαωνικής άντι.-τροσωπείας.
Ό Άγβ Χον, πανίσχυρος Ίνδός ήγεμών καΐ άνώτατος θρηοτοΓντικδςιΐΟ-
χηγός των Μουσουλμάνων τοϋ Ισμαήλ, μέ την σύζυγον τού, Άντρε
IV»
σεφίν Καρρών, πρώην ύπάλληλον έμπορικοΰ καταστήματος έν Παρισιοι;·
Ό γάμος των έτϊλέσθη έν Αίΐ—Λέ —ΜπαΙν υπό τοϋ Ιερέως τού «βη-
σκευτικοϋ δόγματος τοϋ Ισμαήλ.
ί-
'Ανο>, τό ύπερ<οκεάνειον «Φόρτ Βικτώρια*, τό οποίον έκτυπήθη υπό τοϋ είς Γκάλβεστων διευθννομενου άτμο- νοίην «ΆλγκόγκονΪΛ1» έκτός τοΰ λιμένος τής Νέας Υόρκης, κατά την διάρκειαν πυκνοτάτης όμίχλης έν και- οω ννκτό:. Οί 371 ίπιβάται καΐ ναϋται τοϋ δυθκτθεντοί οκάφους ϊβώθησ—ν. Ό δεκαετής Ρέυμοντ Κοϋγκλερ, έκ Μπέλμωρ, Νέας ' μαρτύρησεν δτι έφόνευοε διά μαχαίρας τόν Ουΐλλιαμ δοαν κατά την οποίαν ό τελενταίος έπάλαιβ μέ τόν π βτοατιώτης τής Πολιτπακήο «τοονοάε; ^