183781

, ϋΕϋΚΜΒΕΚ 29, 1929.— ΥΟΕ.
-XV.
Νο. 5360
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ-]Μ»«ΙΤΟΝ.— Άριθμος 5360.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗΣ
'Η θνοα τοΰ Λευκόν Οίκον, έν θϋασιγκτώνι, ως εΐχε στολισθϋ χάριν των
τελενταίων Χριστουγέννων.
}{ / Τσάολες Α. Λινταπερ {/, /ατα πρόσφατον πρωτογοαφίαν της
Ή κ. Κάθεριν Τώοκ Κόντικτ, ή
όιοία ενίκησεν είς μίαν άγωγήν
ί"ναν%ίβν τοΰ σύζυγον της.
Ο Βινσεντ "Αστοβ καί ή μήτηο τού, Λαιδη Ριμπλεσντέιλ, άρτι έπτστρέ- Ή χΝτοοοθυ Μάκ Νσνλτν, ήθοτοι
ψαντες έξ Εϋρώιπις, χάριν των 'Εορτών. ος εν Νε<ϊ Υορκΐ). 5ε*1 τοϋ πληρώματος ενός πλοίον χάθησαν είς τάς Ποιλκάς ^τ,ά ^οο/αδ έή ί αλεθ ΐ ^^^ ^Τχ^Τ καί ό Αλλοι δυο κατόπιν^ δ Ικιλλαμ^αΙ ο

«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 192».
ΤΒΕ ΈΜ. ΗΕΒΛίΟ"
1919
, ϋΕΟΕΜΒΕΓΛ 29, 1929
1»ιιΙι1ί»Ι>«1 Ο·Ι1τ «Ί 8αηα»τ
ΕΝΟ55Ι5 ΡϋΒίΙδΗΙΝβ ΟΟΜΡΑΝΥ. Ι«α
1«β νΫΜΤ ΙίΙΗ 81κβΙ
Νί» ΥθΓβ. Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙί», ΡΓθβ.-Ττβιπ.
1)ΕΜΕΓΗΐυ5 ΟΑΙΧΙΜΑΗΟδ, δβΟΓβΤ»—
ΟΑΚΠΑί $100000.00
Τ;!β8τ&Ρ>> ΑααΓβςβ' "ΝπίΙΙ··1
ίίΐρρΛοηββι νν«11ΐ1ηί ειιο—ειιι—»»ΐε
ΚΛΤΕ5:
ϋηύβά δΐαιεβ
ΡΑΙίΥ
.ΛΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
ΟΐΙΟ ν>3
6Ιχ ΜοηΙΙυ
ΧΗπ-ί ΙΙοηΙηε
Οηβ ΥβαΓ ....... $7.00
51χ ΜοηΐΓΐ»......$$.»»
Τ1ιι-£β ΜηηΙΐιε ... $1.00
ΙίίυβΤΗΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΤ
Οηβ Υβ»Γ ....... 14.00
3*ζ ΗοηΤΙ»...... Ιι.ΟΟ
»1*.»0
Ι*.··
«4.0·
$·.ο·
Ιι.εο
·».»0
»β.0·
ΓΝΤίιίΕΟ *8 ϋΚΟΟΝΟ 01Λ55 ΗΑΤΤΕ* ΑΡΛΙΙ.
1. 1»15. ΑΤ ΤΗΕ Ρ08Τ ΟΓΠΟΕ, ΑΤ ΝΕ*
ΝΕ* ΥΟΡΚ. ΙΙΝϋΕΙΙ ΤΗΕ Α(ΓΤ ί>Ψ
1ΙΑΛ0Η 3. 187» _____
ΡΕ1ΒΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡΌυηάβΓ α,ηΑ
Ο&11ΪΠ1&ΙΊΟ9-, ΕοΊΙογ
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *·'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜηΝι
αμερικηζ Ι εϊοτερικοτ
ΗΜΕΡΗΙΙΟΣ
ΤΜΜ
•Εξάμηνος
ΤοΙμηνο: .
ίΐί.ί.0
. «6.00
. φί.οο
ΚΥΡ1ΑΚΑΤ1ΚΟΣ
ΈτησΙα ..
Έξιίμη—ί
Ι
•Ετηοίβ . .
ΈξαμηνθΕ
ϊ'ίίμηνβς
(Τ.«Ο
(9.60
««.00
'Ετηαία
Εά
ΤρΙϋηνος
ΕΙΚΟΝΟΙ'ΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
ΈτησΙα ..
Έ£άμτινο-
«4.00
«1.00
ΈτησΙα . .
'Εξαμιτνος
$11.00
. $»·«»
«ε.··
ε·.··
»ι.»β
«5.··
ΚΙΝΗΣΕΠΣ ΤΗΝ ΣΡΕΒΡΑΑΒΑΗΙΚΟΝ ΣΥΗΟΡΠΝ
Ή μικτή έπιτροπή κατέληξεν είς συνεννόησιν
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 29 Δεκεμβριού.— Ή Σερβο—Άλβανικη 'Ε-
πιτροπή, ή όποία έπεφορτίσθη μέ την μελετην των αναγκων τών^πα-
ραμεθορίων πληθνσμών των οΰο χωρών, Ιφερεν είς πέρας την απο¬
στολήν της. Ό Πρόεδρος της Σερβικής Άντιπροσωπείας εδήλωσεν
δτι τό έργον τής 'Επιτροπής θά αποβή ευεργετικόν είς τούς παραμε-
θορίους πληθυσμούς αμφοτέρων των χωρών. Κατά. την συνεννόησιν,
είς την οποίαν κατέληξεν ή 'Επιτροπή, ή έμπορική κίνησις διά της
με&ορίου έρυθμίσθη έντό; ζώνης δεκαπέντε χιλιομέτ έξ ίέ
λά έί ίθ ό ζή
μΐΜ/υριυυ Μ^υυμιονη ί-πυ, ζώνης δεκαπέντε χιλιομέτρων έξ *.—.~^-,
πλευράς, έπίσης εκανονίσθη τό ζήτημα των παραμεθρίων κτημάτων.
Η ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΛΙΡΑΙ
Ποία τα αΐτ&α
ΚΩΝ) ΠΟΛΙΣ, Νοέμ&ριος. —[λειαν αυτής, εΐσήγαγεν έκ τοΰ έ-
Ή σταΉρά ΰποτιμητ'.ν.ή τάσις τον | ξωτερικοδ μεγάλας ποσότητας ΰλι-
Τουρκικοϋ νομίσματος προσέλαβε χο·5. Άλλά ή άξία όλον αυτόν τοϋ
κζτά τάς ημέρας αύτάς την μορφήν
ιςαν.κοϋ. Ή λίρα στερλίνα, κατά
ίμβάομαΐά οας Οιβ ΐ«-
ζΛ |· »1ϊ
ϊν Ι| τραπίζιτιχΛν |γ ϊ
ΐο χληβ»τέα είς Νίαν 'Υίοκην 8ι«-
• ογβ "ΝίΐΙΙοηαΙ ΗβΓ&Ιά". ΈβιοτβλαΙ —-
βιίχουσαι χαο-τονομΐοματα βίαν νβ α—βτε*-
λωνται σνοτημέναι είς ίιβταγ))γ "Ν»ΙΙοη»1
Ηΐτ&Ιά", 140 ν'β8ΐ ϊεΐΐι ΚΐΓββΙ. Νβ-
'ΌΓΐί, Ν. Υ., ίλλως β*ν «έοομεν ·4»νν—
ίν άπολΟ
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ε'ΕβνιχοΟ Κήρνχ«ς> Ιτ
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΪ 1«.
■Α·*—*
ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ
ΠΑΙΔΙ;
Κανονικόν νοσήλεομα $1.00
* ίωρεάν.
«Είχα ν^μφευθή καί εί; μάτην λα-
ν.ταροΰσα ενα μικρά», γράφει ή ΜΓ8.
Γ.. δεΙιεΙΙθΓ, Ιπ(1ϊαπ3, «έπομένως έ-
ηςιομηθεύθην τό νοσήλευμά σας. Ή
ευτυχία μου κα¬
τέστη άνεκφρα-
στος κατά τό δι-
άστημα πού ε-
περνα τό δεύτε¬
ρον νοσήλευμά.
Δέ ν έγνώρισα
ημέραν ασθενεί¬
ας καί έγενόμην
μητέρα νηπίου
η άξι
γρς ύλικοΰ 3έν άντιχροσω-
ζόΐ'. σοδαρον ποσόν. 'Εχληρύσαυ.εν
άλλως τε έκ των νομισάτων τα ό-
ΐίοϊα ε.Ορί<ΓΑοντο είς τδ ρ^ λάκ'.ον. Τα ξένα νοο·ίσμ.ατα τα έ- ::οία ήγοράσαμεν άΐΜ την αγοράν, άύ ελάχιστον ποσόν. ς ό ύπονργος των Οί- κονομικών υπέμνησε^, δτι κατά την τοϋ νέον δασμολογιον είχΐ ρψΐϊ, ότι αί μεγάλαι είσαγω- γα! Οά είχον ώς συνέπειαν ιτροσεχή κρίσιν, καί είχε διαφωτίσει τονς έν- δ'.αφερομένονς, είδοπ&ιήσας αΰτονς τερ! των κατακ-τροφών τάς οποίας ί 6α άντεμετώπιζον, άν πατ- άχό την άχαλίνωτον ϊί- έδ ί έ έή ρρ η χ ψαν τον κέρδονς καί ίέν ένήργονν μετά περισκέψεως καί χροσοχής. Τίλος, ό ν—-νργος των Οΐκον»»- μικών διεψενσε κατηγορηματικάς τάς διαδόσεις π&ρί σ^νάψεως εσω¬ τερικόν δανείον κα διε^εδβίωσεν, δ- , τα ληφθέντα ύχδ της Κυβερνή¬ σεως μετρα κα έκεΐνα τα όχοΓα ήά λάοη, ήά ανακόψουν τδ ρεί3μ.α τής ί>—τιμήσεως καί θά ζατάξονν απο¬
τελεσματικώς την κερδοσκοχίαν.
Έν
τούτοις, αι γ.
,ββησυχ< αστικαι έκϊογή. Κατά τοίις χρηματιστηρια- ν,ονς δμως κύκλους, ή εκραγείσα χρί σις όφείλεται καί είς άλλα αίτια, πλήν της άθρόας είσαγωγής. Τό σοβαρώτατον όλων «.ίναί, ασφαλώς, αί μεγάλα: παραγγελίαι πολεμικον ΰλιχον αί οποίαι έγένοντο_τελευτ*ί- ως είς τό εξωτερικόν, ιδίως είς την Αγγλίαν, καί αί οποίαι άπερρόφη- σαν αέγα με'ρος έκ τον διαθεσίμον ξένου σνναλλάγματος τον τουρκικ&ίΤ δημοσία. Την διαρκή ΰποτίμησιν τήςΤουρ- κικης λίρας έπέτεινον καί αί κυ¬ κλοφορούσα: είς τό χρηματιστήριον άνεςακΐίβωτοι μέχρις ώρας διαδό¬ σεις, ότι ή Κυβέρνησις, διά νά άν- -π*ξέλ6η είς τάς μεγάλας δαπά¬ νας τάς οποίας άπαιτεί ή έκτέλ·»- κατά τάς 30 ερχόμενος ημέρας θά *ις τού στρατιωτικόν της προγραμ· αποσταλή δωρεό?ν, άνευ ούδεμιάς υπο-! ματος, πρόχειται νά συνάψη άναγκα- χρεώσεως, είς κάθε γυναάα ποϋ «ά —ικον δάνειον, ίιχοτομοΰσα τό νό μάς γραψυ. Ι .'..*■■- Μόνον 1000 νοσηλεύματα θ' σταλοΰν κατά τόν τρέχοντα μηνα. 8 1)2 Έλπίζω γννή νά μήσχι τό παουντς. κάθε προτι- νοσή- μηνών, λιτρών. λευμά σας. Με- ταχειρ ι σ θ ή τ ε την παρούσαν Ή Κ λνήΐ η μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα Ρβ., γράαιει έπίσης παρομοίως. Τό νοσήλευμά τοΰ ϋΓ. ϋβ ά ά ε ρχ μή Γράψατε άμέσως. Στείλατε τό δνομά { σας—£ξω κι' επί ταχυδ«?ομικοΰ δελτα- | τηλεγΐαφήματα έξ'Αγκνρας, εκλει- σί χθές'ί'ις τα 1090 γ?«Γΐα, μέ •ς νέας άνατιμήσίως. Συγχρό¬ νως άνετιμή6ησαν καί δλα τα αλ- λα ξένα νομίσματα. Οί έπίσημο·. κν- κλο'. άποίάϊονν αποκλειστικώς την ραγδαίαν άποτίμησιν τοϋ νομ-ίσμα- τΐς είς την αθρόαν εισαγωγήν έμ- πορευμάτων έκ τον εξωτερικόν. Πράγματι πθλλοί βμποροι είσαγω- γεϊς θέλοντες νά έπωψεληθονν τής διαφοράς των τελωνειακών τελών μεταίύ τον παλαίον καί νέον δασμο¬ λογιον, εισήγαγον μεγάλας ποσότη¬ τας έμπορευμάτων καί εχουν ήδη τόκ ΰπερβαίνοντα κατά πολί» τάς ανάγκας τής αγοραίς. Τα έμπορεύ- υατα τα είσαχΌέντα έν διαστηματΐ τεσσάρων μηνών πρό τής έγα.ρμογής τού νέον δασμολογιον έφθασαν την αξίαν των 100 έκατομμυρίων Τουρ¬ κικών λιρών. Α: μεγάλαι αύται &ίσαγωγαί των τελευταίων μηνών ^ίχον, ώς άναπό- τήν σημερινήν κρίσιν. Αί λήξν,ς των γραμματίων των είσαχθέντων έμπορευμάτων Ιρχονται ή μ_ία κα-1 δηλώσεις τού κ. υπουργόν δέν ίσχν- τ^ν της άλλης, δημιουργούσαι ά-· σαν νά σταματησονν τόν πανικόν, καί τδ Τουρκικόν νόμισμα έξακο- λοιίθ-εί νά νπ:τιμάται κατά δεκάδ-ας. Ή εφημερίς «Βακήτ» είς κύρι¬ ον άρθρον έπιγραφόμεναν: «Πίριοαό- μ«θα προ Οικονομικάς Σννωμοσίας» ι—/νρίζεταί, ότι ή εκραγείσα χρίσΐς οφείλετα! οετς στωτεινήν μηχανορ- ραφίαν, τείνουσαν νά ελαττώση την αξίαν τοΰ εθνικον νομίσματος». Ή κρίσις, κατά τόν άρθρογράφον, έ£- ερράγη μετά την ληφθείσαν απόφα¬ σιν τής Κ'^ερνήσϊως, όπως ιδρύση Κρατικήν Τράπεζαν, ή όποία, άμέ- σως μετά την ίδρυσιν της θά άνα- ζητήση τα μέσα διά την σταβερο- ποίησ·ν τον νομίοΐχατος. «Άλλά, -τό¬ σον τ ίδρυσις Κρατικής Τραπέζης, όσον καί ή σταθερο—οίησις τοϋ νομί¬ σματος, θά ζημιώστ] τα συμ·φέ:οντα ξένων ττ^ων ίδ.ρυμάτων τα όποία διά τοντο έργάζονται διά παντός θε-| μ;τοΰ καί άθεμίτου μέσον, όπως πα- ρεαποϊίσουν την πρ<ζγματοποίησ'.ν των οικονομικόν οώτών μεταρρυ^ιί · σεων». Καί αύτά μέν λέγονται, γράφον- ται καϊ διαδίίονται. Άλλά τό ϋ- βακν είναι , ότι η ραγδαί» πτώσις τής Τουρκικής λιρας όφείλβται έν ης ης, ημργ Ορόαν ζήτησιν ξένον νοίχίιοιχατος, ή άξία τον έποίον άνέρχεται ραγδαί- «ς. Κ αυτή μέν είναι ή ΓΤ ^ Χ° ""«^ειγμα τον μνηστου Π ρωτο-~ταδακη. Κά ρη Κατά σημερινον τηλεγράφημζ Άγκυρας ή εφημερίς «(Μιλλι- * *^ «Ό πλέον χαριτωμένας ήθοπονός τή; όθόνης». —Νβν8. «Τό σπινθηροβολεστατον δημιούρ- γημα τοΰ Ει-ηδί Εα1)11οη>.
—ΤΪΓΠΟ8.
Ή Ιβ3ΠΠ6ΐΙβ Μ3θϋθΠ3ΐ<1 γοη- τεΰε^ μέ την θαυμάσιον φωνήν της. Κατήγαγε πρωτοφανη θοίαμ6ον!>
—Η6Γ»1(1 ΤΓΪ5υπβ.
«Σνναοπαστιχή έπιτνχία, κατέστη
άμέσως εν άπό τα θεαματα ηου
πθέπει νά Γδη τις!»
—^ΗβΓαΙά Ττΐοηηβ.
"ΤΗΕ ίθνΕ ΡΑΗΑΟΕ"
Ό μεγολειώδης θρίομδο; τής
II
αν-Όμιλητικής Ταινίας Παρο-
ιιάουντ μέ τόν Ευρίηο ^^ηβ καί
ίϊΐΐΐαη ΚοΙΙι.
ϊ :45 Δίς καθ* έκαστην 8:45
ι 3 παραστάσϊΐς Σάββατον καί Κυρι-
I
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. μ. "Εΐτρα πα¬
ράστασις τό Σά66ατσν 11:30 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'νΥΑΥ ΛΤ «Ιΐι δΤ.
■ ϊοΞ υπουργόν των Οίκ©νομικών επ:
; τής οτκονομ.:κής καί χρηματιστηρι-
ακής καταστάσεως, διά των οποίων
ή κρίσις τοϋ νομίσματος άποδίδετα'
άφ' ενός μέν είς την πληρωμήν τοϋ
άντιτίμου των άθρόως είσαχ&έντων
έκ τοϋ εξωτερικόν έμπορβυμάτων,
τ,αί άφ' ετέρου είς την κερδοσκο-
πίαν.
ι «Έκτός τής ίιπλής αυτής αττί-
ας, πίοσθίτει ό ΰπουργός των Οι¬
κονομίκόν, ?έν πρέπει νά άνο£ητη-
, 6οΰν άλλα αίτια, ο·5τε είς την πλη
' ρωμη ν των έτησίων δόσεων τοϋ Δη-
' μοσίου χΐέους, όντε είς τάς συμφω¬
νίας περί σιδηροδρομ'.κων έργων, 3ι-
' ότι αί νποχρεώσεις ανται εχουν προ-
6λε?0η πρό τής παρούσης καταστά-
1 σεως. "Οσον άφορά τάς άγ&ράς τάς
ι γενομί'νας υπο τής Κυβερνήσεως καί
: ΐ'"ς τάς όπΐίας λέγετα'., ότι όφεί-
ι λετΐ! ήϊη ή ά ν α τ ί μ η σ ι ς
τής Άγγλίκης λίρας, εΐναί μέν
άληθές, 2τ: ή Κυβέρνησις διά νά
έςασφαλίσ»] συστηματικώς όλας τάς
άνά-ριας τής γώϊας -/.αί την
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. Ι.—Ό «Έ-
θνιχό; Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοϋ άντι-
προσώπου μας Π. Κοντρον, 466
5ΐ*
μέρει μέν είς την αθρόαν ζήτησιν
ξένου σνναλλαγματος, λόγωτών με-
γάλοτ^ είσαγωγων έκ τοΰ έξωτερι-
χοϋ, άφ' έτερον δέ είς τάς^ μεγάλας
παραγγελίας καί προμηθείας πολε¬
μικον υλικόν αί οποίαι έξηντλησαν
τα είς ςένα συναλλάγματα άχοθέ-
ματα τον Κράτονς.
ΝΕν ΥΟΚΚ
Τίηιε3 5ς
αί
ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ
ΤΗΕΑΤΚΕδ
Ό νεώτερος μέ 4 άστέρας Μουσι-
κορωμοντικό; θρίαμδος!^
Άρχίσατε την Πρωτοχρονιο μέ
τραγούδια μαζύ μέ την Ηβΐεη
Κρπβ, «δΐιοβΐ» ΟαΙΐΗβΙιβΓ, \'Η-
Ηαπι Ροννεΐΐ αηά Ρβγ ν*Γ3γ.
θά σάς κατοστήσουν εύτυχισμέ-
νους μέ τίρτ Ταινίαν
"ΡΟΙΝΤΕΟ ΗΕΕίδ"
Ό Ο' ϋοηηεΐΐ καί ό ΒΙηϊγ
είς την κωμωδίαν Παραμάουντ
«ΤΗΕ ΡΕΑδΤΕΚΕΚδ»
«ΜΑΚΚΙΑΟΕ νθννδ Παραμά¬
ουντ 'ΤΑΙ,ΚβΓΐοοη.
ΡαΓβΐηοαηΙ δουη^ Νβτνδ^—Πα-
νηγυρική παράστασις τα μεσάνυ-
χτα τής Π ρωτοχρονιά;.
Νε^ν ΥογΙι
ΑδΗ. Ό Κος χαΐ ή Κα
.16556 0ί1
ί ΚυϋΥ νΑΕΕΕΕ, ΒΟΒ ΥνΈδΤ
"Αλλα έλκΛΐσηκά θεαματα!
Ό ΟΕΟΚΟΕ ΒΑΝαΚΟΡΤ
είς τί)ν ταινίαν
'ΤΗΕ ΜΙΟΗΤΥ. ■
Ή Παν-όμι?.ητιχή ταινία Παρα¬
μάουντ, μέ την ΕδΙηβΓ Ηαΐδΐοη,
ννατπβΓ ΟΙαηά, Κβγπιοηιΐ Η»ϊ-
Ιοπ, Ο. Ρ. Ηεββϊβ καί δλλους!
'Υπερβαίνει προηγουμένου; θρνάμ-
6ους. Ή μεγαλειτέρο ταινία τής
καριερας τού! Συναρπαστικώτερον
άπό τόν «Κατώκοσμον», συνταρα-
'.τικώτερον άπό τόν «Λύκον τόΤι
Γσυώιλλ Στρήτ», βυνατώτερον άπό
τό «Άστροπελέκι»!
Κατά τάς καθημερινάς συνεχεΐς
παραστάσεις άπό τής 9:30 π. μ.
ΛΑ-ΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
ΑΚΤΙδΤδ
3ί 49111 δΐΓεβΐ.
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ
ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ
Κατά την δοτανι-
* κήν είναι «ΚΑΘΕ
ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ
ΠΛΘΗΣΙΝ> έ-
νως τό ΦΥ-
ΙΧΟΝ τό ό-
[Λθϊον παράγεται
ρους είναι τό μό¬
νον άντίδοτον διά
από ρίζας καί σπό
τα μαλλιά σας.
Πββ. υ.δ.Ρβΐ. θ£ί. Έξαλείφει την
Ν. Ό. ΡΑΗΑΚθδ πιτυρίδα, σταμα-
■Εφευοέτης «αί τ§ τήγ ςραγούραν
χατασχεναοτή;. «αί τριχόπτώσιν
336 νΥ. 42η(1 δτ,καΐ θεραπεύει ά-
Νβντ Υοτ^ Οΐΐτ. λανθάστως έκζέ-
Μβά&ΐϋοη 2814 ματα καί τριχο-
φάγον, βέν περιέ-
χει ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ ή ίλλας χη-
,μικάς. ( λιπώδεις θυσίας, διατη-
ρεί τό κτένιβμα Ολην την ημέραν
καί έπαναφέρβι τό φυσικόν χρώμα
είς τα μαλλιά σας. 'Αξίζει μΧα δο-
κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε την
κατάσταοίν σας διά νά παρασχευα-
σω τό φάρμακον αναλόγως. Πω-
λείται είς β καί 16 ούγγιών φιά-
λας, πρός $2.00 καί «4.00. Στέλ-
λεται παντοΰ προπληρωτέον η Ο
Ο. Ό. Έν Οηίοββθ, 111. πωλείται
είς τό ΜβΓ&ΙΐίΙΙ Ρΐβΐά ϋβρΐ.
δ(0Γ£.
-^»^"—^———————— >
^
ΤΟυ
μ* τούς
ΟΑΗΥΟΟΟΡΕΗ
5ΤΟΝ, ΜΑΚΫ
ΤΙΜΑΙ
Σννεχεϊς Παβαστάση,-.
ΡΙΑίΤΟ
ενός Καταστήματος είναι
εκείνη ποϋ θά προσεΛκύση
ηελάτας καί θά καταστησΐ)
την παραμονήν αυτών εύ-
/.άριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ 0Ε1»
γνώμας καί προϋπολογι-
σμούς διά την διακόσμησιν
και έλαιοχρωματισμόν των
Καταοτηιιάΐων σας άπδ τό
ΡΕίΙΧ 311
202 ΕΑ5Τ 23ΗΟ 5ΤΗΕΕΤ
ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
«106-ίΙΟΙ
φ
Τό μεγαλειτέρον καί κλειό·
τερον Ελληνικόν 8ΤϋΤ-)Ι0 έν
όιενθυνόμενον άπό
ειδικόν καλλιτέχνην καί άπα-
σχολοϋν πεπειοαμένους κοοιιη·
ματογράφους, χαλλιτέχνα: χαι
ίλαιοχρωματιστάς.
ΑΙ μέχρι τούδε εκτέλεο&ί·
οαι εργασίαι Ιχουν χατατάξη
τό ΓΕΧΙΧ 8ΤΤΠ)Ι0 (Τμημο
τού ΟΙκου Μ. Ρβΐίχ «ηβ Οο.
Ι πό.) μεταζύ των μεγα?.π«·
ρων 'Αμεοικανικων.
.■.4/,Λ«,·..τ;
ΚΟΕΜΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ
β^ί λ λ »ε-Ι
ΑΙ έοοταί πλτκηάζβυν καί βτό μναλο κα·ηΐ)ς π»ρν$ ή βχίφις τί οώοα
V
άγοοά·- Λι4 το»ί
χβυς τσυ καί τόν έαντόν τού. Τό ποοβλημά οας λίίται «ταν έπιοκεφθητε τό «Μίγνββτον άσ
θ Ι ίί ά δ οί ά ί ·Ε
ς ού. Τό ποοβλημά οας λίίται «ταν έπιοκεφθητε τό «Μίγνββτον κατάη
τβθ κ. Ι. ίβνί· αηά δοη, ο οποίος άπ· ίβίτΐας καΐ πλέον είναι ννβκηός είς τούς ·Ελληνας της
'Αμεοικής ώς^β—1» των 14 χαοατιΛν. Εφέτος ό χ. ίβ-~Ϊ3 έπλούτισβ τό κατάστημά το» μέ μ*"
7άί.ττν συλλογήν κοβμημάταιν καί άίαμάντίβν καταλλήλων διά δώρα καί ποοβιτων βΐς ίλβ τα βαλβτ-
. Ο κ. Ινβνΐβ σας ποοσχαλε: νά τόν επισκεφθήτε, ύποσχόμενος νά σάς έξικτηρίτήοη
; χαΙ έγγναΜΐ—ος την τιμήν χαΐ -ΜΟτητα των κοσμημάτην τού. Κάμετε τάς άγορό:
ς. Πβο-πμησατέ μα; διά τό συμφέρον οας.
Ι.
& 8ΟΝ
211 νΕ5Τ 34ΤΗ 5Τ.
(ΜΙΙΑΙΙ 7ΤΗ
ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ

«ΒΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ..- ΚΥΡΙΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ζώα γ
^λί£ς α«ς. Τβ χρόνο τρείς
^ -^είδευε. Τ6 «τί τθ; ήταν
Γ?ε;'-: Ιοναδιχό. Τώξερ* όλος έ
^,,-Τώχε άγοράσει στήν Πολι
^ τΓείχε στή μισή ζωή τού έμχο-
?ΙΟΜ''°αΐτο, καδαλλά?ης; δέ φοδό-
,ν* Εαχαινβ «ττη φωτία»—στους
«νϊίνο-ι'ς των κλεφτών. χου όλημε-
/; β^κίκο κάμχο τον ετρ-εχαν
Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΟΧΗ
τόν χε'.μώνα, Οί άμχελουργοί τ' άμ-
χέλια τους, χοΰ τα τρΰγησαν καί
γιόμισαν τα δαρέλια τους γιά νά
μοσχοχουλοϋν στοΰς Γάλλοο'ς χοΰ έρ-
'χόντανε καί νά χλουτίζουν καί νά
χαλοπερνοΰν τόν χε:μώνα δλο γιορ-
τές καί γλέντια, ξοδεΰοντας άλύ-
|τ.
| Μόνο τα έσνάφια των
1 Άδειχζε στίς φοΰχτες των
χττ,νς.τ;όΐων χρ»υσή λίρα καί μάζευε
ζώα Γ'! άνθρωχοί τού, χοί» ώδηγοΰ-
«ν τ ν άγελαρία τοϋ, χήραν τόν
χατή^οΐο κατά την 'Ανατολική
θ?ά/.η Βόσκοντας τα ζώα άχδ λει-
ίίϊι τε Λϊΐδβδι χήγαιναν δχως ή νό-
φη ;τ,' ΐκκλτ,σιά. Τα ζώα χόρται-
ναν 3-/'ζοντας τα- θρακικά βουνά
χά! τ'^ς άτέλειωτους μεράδες. Ό
Γίά-.'/οςτό Τζελέος είχε καί δουλιβς
με ν^ζ μικροεμχόρους χοΰ τοό χρο-
μή&ίϋϊ/ τόσες χιλιάδες ζώα. Όλος
ό Τ^:/.ιν.ος στρατός τής χολιτείας
|ΐας άτ' ίύτδν χερίμενε. Έτσι μχή-
Κ ( "" Ύάμχολη, δγήίχε στόν
Πί:··ο χατεδηκε χι' άνέδηκε άχό
το υ /:ό Τύρναίο χίσω καί μέ τό
«ταχτό τού ατι τίς ωρ«ς τίς εκα-
μνε^λε;τά καί τίς άχοστάσεις δρα-
«£λ·ε^ς. Τώρα δώ καί στδ λεφτό
«ίι "Ενας χελώριος άντρας, χοΰ
«ιχί τ ν ττήθος τού χάντα άνοιχτό—
5" -τήθος σάν χορταριασμιΐνος τοί-
(αν τώρα, νά ντύσουν δσα ξενητεμέ-
να χουλιά, χοΰ άχι τα λδλέκια εφευ-
γαν καί σάν τα χελιδόνια εφερντ;
χειμωνιάτικα την ευτυχία.
Οί έχκλησιές γεμάτες. Σημερα
μέ τό εσνάφί των κεραμιδαρέων, χοΰ
έχτιμοΰσαν τόν Άγιοσχυρίδωνα γιά
ροστάτη τους, 'αδριο των χτχου-
,τσήδων μέ τόν ΆΛανάση καί μεθαύ^
' ριο των ραφτάϊων μέ τόν Άγιεα-
στράτιο. 4
Ολοι λαμχροντϋμένοι γιώρταζαδ»
κατά έσνάφια καί γλεντ.οίσαν στά
σχίτια των άρχιμαστόρων, στά «τζά-
κια». Οί χαχάϊες κι' αύτοι τρογοΰ-
σαν καί «θέκιαζαν» γιά τό καλοκαΐ-
ρι. κου χλάκωνε ή έρημιά κ' βμεναν
στήν χολιτεία γυναίκες, γρηές καί
χαχχοΰδϊς μέ τα χαιδιά τους, χοΰ
γιόμίζαν τα σχολειά, σάν την άμμο
τής θαλάσσας σάν τ' άστρα στόν ού-
ρανό.
| ΚΓ δ Γιάγκος δ Τζελέος μο-κουά
ικαδαλλάρης, ή ξεχεζευον;ας, στδ
σχίτι τού τό νού τού εφ^ρνε φτερο)·
Ιμένον. θαρρείς κ* ειχε μχροστά τού
| τή γυναϊχά τού, χοΰ χαραμονές τοί-
μα-ζε στάρχοντίν.ό τού τα τσοατέ-
| κια κ*ί τίς.χήτες καί τα στραγάλια
| καί τοΰς κο^ραμx!έδες. θαρρ'.ΐς κ'
■ είχε όλόγυρά τού τα κορίτσ'.α τού,
! τ'άρχοντολογημένα, καί τ' άγόρια
Ι τού, χοΰ σάν άνθισμενα λ««λο6διβ·
| άνδοΰσαν στήν άρχοντικιά αύλή «υ.
Ι Κι' άληθινά, ή κόνα Σεμέλ' το
[ σχίτι της τό 'τοίμασε καί τόν χερΐ-
| μενε να* χεράσουν μαζί την χρωτο-
Ή όδός Γώλλ Στρήτ, της Νέας Υόρκης, έν καιρφ νοκτΟΓ.
χρονιά. Τα Χρίστούγεννα τα χέρασβ
δρέχοντας τό μαξηλάΐ: ττ,ς, κρυφά
άάό τα χί'.διά της. μέ καοτεΐά δά-
1 Καί σάν κατέδαινε την χλαγιά χαί
τό μονοχάτι σιγανά χειά γιά νά χε·
ρααη τδ γεφύρι τοΰ χοταμοΰ καί νά
σταθή στό μύλο δεξιά, δχου ΰψωνόν-
τανε οί μεγαλόχορτές τού κλείσμέ-
νες, μχάμ άκοΰστηκαν χανωτές,
μχάμ, μχούμ, μέ τρίδιχλη ήχώ κάτι
του^ίχιές άναχάντεχες.
Δέν χρόφτασε καλά νά νοιώστ) ό
κΰρ Γιάγκος ό Τζελέος τί γινότανβ
κι' εννοιωσε τ' άλογό τού νά γονα-
τίζτ] μ' Ινα μουγχρητό στήν χλα¬
γιά. Μονομιά; δρέθηκε χι' α»τός
χεσμένος. "Ενα δόλΓ τουχε χάρεί το
Τ χέρι τού. θίόρατος κατρακυλησε
ι κατά τή ρεμματιά μχερδεμένος μεσα
ι στή μεγάλη γουνα τού.
— Μ' εφαγαν, μονολόγησε.
Σέ λίγο ε:ϊε χάνω ΰψωμένα τρία
σχαθιά. Ή σκοτειν.ά δέν τόν ίφινί
νά δή χρόσωχα. Μόνο ζαλισμένος
άκουσε άχό χάνω το.)—Τεσλίμ (χα-
ραδωσοο).
Τα δαμμένα ζρίκύζα των κλε¬
φτών καί τ' άστραφτερά γιαταγάνι»
τους τοΰκοψαν την χροθυμία ν' αντι¬
σταθή. Άφίνοντας τόν έαυτό τού έ¬
τσι, έδωκε κα:ρό νά τού φάξου<ν τή μέση καί τοΰς κόρφους τού. Ό νοΰς τού στράΐηκε στή γυναίκά τού καί τα χαιδιά τού. Καί μιά τοΰρχότανε μέ· τό δεξί ν' άνάψη τό σχαθί το» χέρνοντας την ϋστερή δΛαμή τού τή δρισιά χοΰ το·3νι«μναν οί τρείς «βρω- μανθίώχο!», δχως, τοΰς έΤ,εγε, χαί μιά καταχίνοντας την όργή τού μέ μ ς η ργή τανε ή άχάντησί τού: Στδν χάθε τοο το χε'ρι σχατμένο Ικανε τόν κε λόγο δονάμωνε τό δημά το^ καί ρ:- μ.ενο. ^ ό ά λύ άθ έόί Μ γ μ χνότανε νά ά ά το^ ρ μ ^ κάθε έμ-όί:ο Μεσα: στά χιόνια πεϋμένος έτσι ί άάθ Τό ΐά ό ____ χνότανε νά καταλύστ! κάθε μόο χ μς κρυα. Τό γουρούνι τόσ^αςαν ν.αί τό|μχοστά τθϋ είτε χοταμιοΰ είτε χει άχοχάθτ,κε. Τό αΐαά τού χονότανε. όά δίχως ό χ.ύ? Γιάγκος Ι μάρρου είτε δοκνθχλαγιδς. Τα ί>ψώ- ,ω5_5θίι__νά ζχγώστ) μονάχτ; ή χληγή
1ο ατΐ τού με το αίμα τοο
νά φάη μαζί τους ενα κομμάτι μχρΐ- ματα ώς χοΰ τά'μαντέψεί τα
ζόλα καί νά χτυχήση τό χοτήρί το^
«τόχα» καί νά είιχτ,θή μέ τα ώραία
κεΐνα λόγια χοΰ εύρισκε, είτε δταν
χώσεί. Ό μολ;δέν!ος οΰρανός τ&ΐμα-
ϊ«3:η. τρομερή καί μαλακή'σάν
ψι. Το ·Λ2μτσίκ! δέν Ιλε:χε άχό
"Κ·/ί-ι^ τ-ω. Το τσιμχοϋκί τθο πάντα
«5 ττομα. Ή γοϋνα ποίι φοροίϊσε η"-
«ν ί-ο βαρύ σαγΐάκι τής Βουλγα-
Ρ'ϊ: Χ2! αχο γο·ονώμ3τα τής Σι-
«V·»;.
Μέσα σ' αυτήν τυλιγμε'νος
«' ζ-ϊ τις σφαΤρες των όχτρών τθϋ
κροφΛβγμίνος. Στοός χασά-
-:ο ά έ
γμς τοός χασά
5'^-:οϊτα στεκάμενος μέ τα με-
11>·* -κ χοδτΐματα ώς χέρ' άχό τό
^ ήταν ά?έ·ντης. Πασάς χι'
2~ϊ ^".ί,βροφής το5 στρατοίί. 'Αχ'
ιχο α<τκερι . ^":,-λθϋτισί κι' άρχόνταινβ καί - τγ1ν τΐγεμονική ζωή χού ζοΰσε. * ♦ * τ;0Τ? *ι™·>* «ϊχ«ν λυώτει, δλες
οί'^Υ^ν"5 τ0",— εκέμδρη σώχασαν
• ·Ό?η«ες χαί λιακάδες ελυωσαν
"; .Ιτα 00ϋν« τα χ,βνίβ. "Ετσι τα
(ί·,-*ν«τα» '
•'-^^σε ο οίρανδς, μαύρισαν
Ζ$'Ζ** ¥«****$, * ι*
Τώ.'21' Χϋχνο,Ζ^!. Τί ευτυχία!
Χ-υύ- 2 Τ::*?Τ* κο^''Λ-λωμ«να «ά
Ε--..':7ν-"°λο ™ χειμώνα γιά νά
ΤΓ"":0Λ ««««««μέν* την άνοιξί
β; .. ■.°·'· /° &ε^τβρο χΐόνι, ποίι
^,^0*· ως την άνοιξί.
'ιΐχι, " ' "Ζ\^^ **τ«πλβχωμε-
μί,,' μίσ ! *~?* σεντόνια τυλιγ-
ϊϊ :1 ~^οκζ τή χ4(μωνι£ "θλα
κερνίθυνταν με τοος φτωχους είτε με
τοΰς χασάδες.
Αυριο δζχως τόν χροσα.ίνει. Ό τη-
ζότανε νά
ρ μ
Οί δορηάδες
τσο>χτερί! φίσουσαν ακουραστο!.
Περα τα μεσανυχτα έννοιωσε χά-
τή ζωή τού ό κΰρ Γιάγκο; ό Τζε-
ξανάρχεταϊ. Σάν μχό-
δαίνε στό Μικρό Τύρνοδο γιά νά
μχή στήν χολιτεία μας. Τόν ήξεραν
δο;νά καί δάση, λόγγοι καί φαράγ-
για, χοτάμια καί ρεΐμαατιές. Γρή-
γορος καί φτερωτός μέ τ' άτ! τού
& άχερνοΰιτε σάν δνειρο δλα τα γνώ-
ριμα μερη, χοΰ τα διάδηκε στή ζωή
τού άμέτρητες φορές, καί νά, τδ
κατάδραδο χαραμονή &άμχαινε στό
δρόμο. «στή σόσα» χού άχό τόν Τ>ρ'-
ναδο θά τόν ίφερνε στό σχίτι τού.
Τα γιόνΐα τα σχέχαστ^ 3λα. 05-
τε &ί ϊοόμθ! ψαίνονταν, οδτε μονοχά-
μ μ
τ'.α. Μά τό άτί ΐ^ρε χοΰ χήγαινε.
Τα μάντε^ε όλα οχως σάν νά ήταν
έ
ϊιων στις εξωχορτις ωραιαναν
άρ' αύτη χοΰ ήταν τό ξεψύχισμα τοΰ
χαληοΰ χρόνου. Φτωχοι, χλούσ^οΐ,
γ.Ίρω στά μαγαζ'.ά άγόραζαν τα
%3'· 7™*** το μαλο βαρεία
γρ μγ γρ
λαμχρά κρέατα τθ'3 θραχιχοΰ χάμ-
Τήν αλλη μερά τό χρωΐ, χρωτο-
χρονιά χιονισμενη, χοίι γΐώρταζε ο-
xο^. Τα γουρούν,α, χοΰ τάθρεψαν λος ντουνιάς χαί στδ κάθε σχίτι τέ
όλάκαιρο τό χ'ρόνο καί τα κομμάτια- τραγοΰδι συντρόφε^τό χοτήρι μέ τέ
τε τώρια ό χασάχης γιά νά χ&ρτάση'μ*δρο κοφτερό κρασί, ό κΰρ Γιάγ/ος
ή έίγατιά κι' ή άρχοντιά. ι ό Τζελέος άχλωμένος στό χρεδίτ;
Ή κόνα Σεμέλη χηγαίνοντας;τοι> δογγολογοΰσε νικημένος. —Τί
ττήν έκκλησιά, άχουσε τδν έσχερ.'- «ρωτοχρονιά ηταν τούτη δρέ νυν*!-
ι .ι_ ...)_.. ·»>« ίΐϊ ΤΓίΙΪ ΆβΜ Τνυ —·ί Λ ε ·| 0«)'ν·· * ·
ή. Πήγε τόν «ρτο της νά μνημονέ-
'!/η ό Παχαγιάννης τα όνόματά της
χοΰ δέν την χεριμ,έναμ ;
— Καλά καί σώ&κες, Γιάγκο μ'.
■/.αί εστειλε 'στίς φτωχές δ.τι μχο- κΛ^ά χαί σώθκες! Νά δοξάζουμ' το
ίο5σε Μοίε^ιτε άττδ τί<: άχοθΐ-/.Ιί Γ>ΐθ!
μ
ξέσκεχα.
Ό Γιάγκος ό Τζελέος ζωσμένος
τό κεμέρι τού, κατ' άχό τή σέλα'
έχοντας κρ€μασμ'έ"νο τό σακκο3λί! 'ά
τού
ματωμ
μαγαίρζ
το οχλο τού, κε;νης της εχοχης, ρι-
χτηκε σάν φτερωτός, σάν χνέμ»,
των μζυροθαλασσίτίκων άνέμων κζί
μχτιχε στά δουνά καί στά δάση.
Ό φίλος το» ό Διαμαντής ό Γιατ-
ρές τόν ξεχροδόδίσε ώς δςω άχό την
&λΓ^ λί έ ό
της τό χάθε καλό. Πολλά στόματα Τέτοΐα χρωτ^χρινιά *τή ζωή το^
-ήν έυ.αχάρισαν καί την δλόγησαν. δέν ξανΛθομήθηκε ό κΰρ Γιάγκος Ι
—Τό καλό νά δής, χίλια χρόν.α Τζελέος. "Αλλα τίσα χ?>ν.α ζωή
; Γ*'~«· * βϋ«τβ λ /ΞνΑ-ωπος. στ^ ξ£να Ζ^Λ
^ι^:2 δοΰλεψΓ; τό καλοκαΤοι '
..Λν^χάζοον: Οί κερααιδαβαΤο['Ή "Ατ«^ Φάρ-Τ,ή όπ?ία^τέ?^τ^
"'ϊ ?;;χ _0' ,'γ,, "^ ί 1, ι διαγωνισμου καλλους εν Λεα Υορ Τ|
•^ ΜΧ.νΙν> τ* ν,.»™ χ(. ι ^^ Ιχλογήν ύποψηφίων δια τόν χι-
ΐά 5 νηματογράίρον.
«» ν» χή
τή
η
ρη χολι-κίατ μέ τό
ώραίό της λίμάνι χαί τα καΐκΐα τα
δεμένα σά δάσος χυκνά. —
— Στδ καλό, Γιάγκο, κβί καλή
χρωτογοονιά. ;
— Μέ τδ καλό, Διαμαντή, καί
καλή άντάμωτι.
Τόν εδλε-χες νά τρέχη χά στ' χ-
λολο κουκουλίομένος μέσα στή με-
γάλη τθϋ γοδνα, καϊ νόμιζες χώς
κάτι ξωτιχό, κάτί άχόκοτμο χετοΰσβ
σε φτερωτό άλογο· κχδάλλα. Έτσι
διάδηκε χοτάμια χλημμ^ρισμέν»,
χεΐμάρρους λυσσασμένοος, φαράγγιά
τ^μ^ρά, λειδά2·.α κάτατχρα. Ή
χνο.ή τού χάγωνε καί ή φωτίές των
ρουθουνιών τοΰ άλόγου Βχρρϋζ κβί
γίνότανβ κρύσταλλα καί χέφτανβ:
στόν χάμχο. Ό άφρδς £τρζχι άχό τδ
στόμα καί ζυμωνότανε στά χιτινά
τού μέσα στά «χολάν!*).
—"Ελα, Μχόρό μοο, ελεγε χαί
συχνόλεγε στό άτι τού, καί φράσαμϊ.
Ροοθούνιζζε κι' α^τό καί φ[>σο5(Γ3
τδ πψπνιΐ2 ττ]ς άντνοής το». "Η-
τ
ι ι δορηάδες καί τα τρ«λλά
Ό κί»ρ Γιάγκο; Τζελέος μχαί- χοτάμια καί τα δο^νά, >ϊ δέν άχάν-
νοντας στό δημόσιο δρόμο τοΰ Τυρνό- τησε χοτέ τού τέτοιο άτιμο δόλι, χοΰ
δοϋ, χάρηκε χαρά μεγάλη. Μέ τό τδν ερριξε κάτω ντροχιααμένον': δό-
χέσιμο τοΰ ηλίου λογάριασε χώς θα- λι χρυφό. δόλι δειλιασμένο. "Οταν
ναι στό σχίτ! τού. Καί κυτταζε χαί 9>μίται αυτή τή χρωτοχρονιά, άνά-
ξανακυτταζε τδ ρολόγ: τού—«να με- δει^ ή ψυχή τού καί κορώνει η χ^ρ-
γάλο ρολόγ! χρυσό, δώρο κάχοΐου διά τού.
χασά χου δέν τόκληρονόμ-Γ,σε μά τδ ^ — Δόξα τω θεώ, λέ·;:ι χ&ΰ μ*
κέρδισε, δχως δέν κληρονόμησε καί άψτ;/.^ καί ζωντανό.
τό έχίθετό τού, γιατί ο5τε όχατέρας 'Η κόνα Σεμέλη εκλα<|ΐ€ χολύ, ;ου ήταν Τζελές, δηλαδή ζωεμχο- μά δόξαζε τό θεό, χοΰ τοϋ χάρίσαν μέλης καί τα χάδια των το·Λ τού χεριου τοα. -Τώρα χειά έμχα^ στ' άμχέλ'.α' —"Οχ!, έγ'ώ 6ά χεθάνω 5&.λ-ΰ ^ τής χολίτείας. Μισή ώρα άκόμα κι' οντας, δέν είμαι γυναΐκα νά φο- β ό Μαΰρος ΰΖτοω-χε τή ζάχαρί τού δηθώ. Γ •/.αί ό κΰο Γιάνκ&ς ιχεσα στή ναίά Καί σ' δλπ τοο τ« ?«« ϊηιΛβ'οι ί» ς Κηρυξ>, Ηιιεοησΐκν;, Κυ-
ΐ Είέ
Άχό αακροά φάνηκβ δ μύλος τοΰ ,
Μοσχοβ, οχως έλεγον το μι>λωνα [ ο1σκάτικο; ν.α1 ΕίκονογραφημέΛ-ος, -,.
χοΰ άγαχοΰσ» α~ό τον καιρο τήςιίοθνται παοά τον άντυΐροσώ.του μα;
Ρωσσίας τοΰς Ρώστους—τοΰς Μο-1 Λουκά Π αρασκευά, 106 < Ν. 5ε11ογ(1 βδ^αΐν»ν βτ^ το Ι Αν*., δσττς Οέχεται μικράς καί λας άγγελίας καθώς καϊ Ι αν '

«ΕΘΝΙΚ,ΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 Λί.Κί.ΜΒΡΙθν,
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΗΑ Μ ΑΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ
ο
Υπήρξεν έποχή ποΰ δ ^τ&σχε3:α-; ΜΙΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ "ΒΕΓΚΕΡΑ" ΤΟΥ 1851- ΟΠΟΥ ΕΝΑΣ ΙΤΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ
σμές στήν ποίησι εθεωρείτο ώς τέ-
χνη καί έθαομάζετο. Αύτέ σονέδαινδ
στή δρεφική ήλ'.κία τής νέας μας
λογοτεχνίας, ότε οί αναγνώσται τής ·
«Πανδώρας», τού «Καζαμία» τοΰ
Κορομηλά, τής «Εύτέρπης» καί
άλλων περιοδικόν κατεγίνοντο μβ
πολλήν έμδρίθειαν νά λ'όσουν γρί-
φους καί αίνίγματα, ένώ στής κο-
σμικές συγκεντρώσεις τής νεοσΰυτα-
της κοινωνίας μας κομψοί κύριοι
κατεσκεΰζζαν έκ τού πρ«χείρου ποι-
ήματα, γιά νά διασκεδάσουν τή 6εγ-
γέρα.
Την εποχήν εκείνην ήλτ}εν βϊς
την Έλλάθα ό Ιταλός ποιητής,
Ιωσήφ Ριγάλδης. Στήν άρ-χή έ¬
μεινεν στάς Ίοονίοος νήσο'ος, όπου
ή άπαράμιλλη αύτοσχεδιαστική ί-
κανότης τού κατέ-πληξε ν.αί αϋτοος
τούς μορφωμένους Έπτανησίους. Οί
στίχοι ε τρέχον άπ6 τέ στόμα τοΰ
δαιμονίοο Ίταλοο σά νερό. Φαίνεται
δτι τέν έ*ξετίμησε καΐ αύτάς ό μέγας
Σολωμός, άν κρίνωμεν άπέ ενα άν-
έκδοτον ποο τ6 διηγηγόταν ό άλη-
σμόνητος Στέφανος Μαρτζώκης.
Κάποτε ό Σολωμές σονανττ/θηκε
μέ τον Ριγάλϊη καί" το5 εζήτησε
την α,ξιζιχ νά άνάψη τέ ττιγάρο τοο..
Ό Ιταλός τού έ'δωσε προθύμως φω¬
τία, καί ό Σολωμές τοό είπε:
—Δέν ·9ά κάνης καί κανίνα αύ-
τοσχέδιο γ:ά μενά, κ. ποιητά;
. —Μάλιστα, φίλτατε σονάδελφε,
απήντησε στέν ϊ"διο τόνο ό Ριγάλ-
ης
Σκέφθηκε μιά στιγμή καί επειτβ
ϊείχνον-τας τέ τσιγάρο τού, είπε τέ
άκόλουθο δίστιχο:
«Κοζί έ λά δίτα χ,ουέστα.
ΦοΰμΌ κέ σάλε, τσένερε κέ ρέστα!»
Δηλαδή:
«Έτσι ίΐν' αύτη ή ζωή.
Καπνδς —ώ άνεδαίνει, στάχτη
ποΰ μένει!»
Άλλά καί τοό Γεωργ ίου Ζαλο-
κώστα, τοΰ έπικοΰ χοιητοϋ και α¬
ρίστου Ίταλομαθοΰς τ)ταν φίλος ό
Ριγάλίης. Ό Ζαλοκώστας χερι-
γραφει την διαμονή τοΰ Ριγάλδη
είς Αθήνας κατά τέ καλοκαϊρι τοϋ
1851. Ί3οϋ μί« περικοπή άπό την
χαΰΐτωμενγ; χεριγρ»φή άπο την οΡ-
—3ΐα μαθαίνοϋμε την έντύπωσι χοΐι
εκανε ή τέγνη τοϋ Ίταλοΰ στους
Άτ)ηναίο^ς τοΰ 1851:
«Μίαν έΐπ/έροτν τοΰ Ίουνίου
ί ί Ξ
ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΤΑΑΑΝΤΟ ΤΟΥ- ΠίΙΣ ΔΙΗΓΕΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΣΠΕΡΙΔΑ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ 2Α-
ΑΚΩΣΥΑΣ— Ο ΡΟΛΟΣ ΤηΝ ΚΥΡΙΩΝ.- ΡΙΓΑΛΔΗΣ ΚΑΙ ΣΟΑ«Ι»ΙΟΣ.- ΟΙ ΠΕΡΙ-
ΠΑΤΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΣΠΙΑΝΑΔΑ.- Ο ΡΙΓΓΑΑΔΗΣ ΚΑΙ Η "ΦΑΡΜΑΚηΒΙΕ-
ΝΗ".- ΕΝΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑ ΤΟ ΣΟΛ!»ΙΟ.
ταύτην πρός
—& ". Λ ... '
—,
νοίγετο είς το Ξενοδοχείον τής Αγ¬
γλίας Άκαδημία αύτοσχ-εδίου ποι
ήσεως. ΤΗτο ήδη νίιξ, καί σπεύδω'
άνυπόμονος τέ δήμα, εΐσέρχομα
πρώτος είς την προετοιμασθεϊσαν αί¬
θουσαν καί άπαρίθμώ δκτώ σειραί
κοτθισμάτων, άρμονικώς καί έκτά
χτως τοπσ6ετημένας. Όπισθεν δι
αυτών, είς τούς τοίχους έστηριγ·
μενά, υπάρχουσι δυο άνάκλιντρα εύ-
ρύχωρα, μαλακά, κατάλληλα διά
την πολολογίαν ή'διά τάς περί μη-
δβνος σκέψεις. Είσέρχονται μ^τ' ο¬
λίγον πολλοί κύ:ιοι καί κυρίαι κ*
τέ πλείστον μέρος έκ τής άρι-
/.ρατίας τής πρωτευούσης. Ή
τα
στο/.ρατία
ρωτευουο-ης.
* . * -------------13* ---
λείις αυτή δέν πρέπ-ει νά σκανδα-
λίση τινά· οί συνταγματικοί θεσμο'
τής πατρίδος μας κατήργησαν τήι
άριστοκρατίαν, άλλά δέν έξορίζουσ
τοΰς άριστοκράτας.
«Μβταξΰ των άριστοκρατών τού¬
των τής δι;;λωματίας, των άγραμ-
[ΐβτΜν τη'ι -τ)>/ι—·ι τής ■—ρΐεργί-
μα-:
τοο
άς, τής μουσικής τθποθετοΰμαι ώς
έν παραίύστω έγώ, μέλος τοΰ λαοΰ
ταπεινόν, τέκνον άπόδλητον τής τέ-
χνης καί περιμένω μέ ψυχήν έτοί-
μην είς άκοήν καί αίσθημα.
«Κατέμπροτθεν τβΰ άκροατηρί-
ου είναι κατεσκευασμένον σανίδωμα
έξέχον μόλις δύο παλάμας άπέ τού
έ3ά;ους καί όμοιάζε'. μικράν ορχή¬
στραν. Τέ σανίδωμα τούτο είναι θυ-
ο-ια-τήριΐν των Μουσών όπου μέλ¬
λει νά ίερβνργή*—β ή ξανθή, ή χα-
ρίεο-σα μορφή τοΰ Ριγάλδη.
αφιλοφρων καί μειδιών, μίς προ-
, σκαλεί νά γράψωμεν θέματα επί των
"■,'θχοίων μέλλει «ότος νά αΰτοσχεδι-
ΙΜ1'βση. Μεταξυ δέ τοΰ σανιδώματος
2: χβ'- των κτθισμάτων τελείτατι μΐ;Ι»
ι 3 χρέν δρίμα κοτνονισμένον χ,ατά την
Ι βλ.ί'θιμ.οτοπίαν: Κύριοί τίνες φιλοφρο-
• νοντιν έν κύκλω τάς κυρίας, έρω-
τώντες «ερί της όγείας των ή αΐ-
τιώμενοι τον άφορητον καύσωνα τής
δ ιτερ: ίλλα ομοίως ο«6αρά
ίίίδ Είίδέ
^'-'στήν άρχήν',,^, ?Λ)
μνησεις>>,«Έλεγείον £''·***
ταν φίλον» >λπ. Ό -ΟιΤν *""
«νέ μ,ά στιγμή σολλογ^"
επειτα άπήγγελλε "
*"
συγκινησι.
γράφει :
«Τότ« έ·/.ομί(ΐθησα>
ονωτά -Λ-- '
κατά
κον».
'Ακολούθως,
δ ποιητής
ποχρεωτικες
Οί _εφημεριοες των Αθηνών £
λουταν «ν βρίου.!* -^ ,Ι:α)/?
τθΓ/εϊιαττού.
Σνετιχώςμέτήν^λίαΡ,^!,
ΐ(-ολωμου αναφέρονται τα'&*.
«α νυχΐα, χάτω ά-ο το βώ£ Ζ
Μιά Α,
σεληνης, επ
των άριττοκρατών τούτων κυρίων
—γλυκά μειδιών, στρ«φων «^
έ ύ ώά ί ύ
τέ παγύ αώμά τοι>, κβί κύριος των
έλευθέρων έκείνων τρόπων οίτινες
άπορρέουσίν άπέ τοΰ πλούτου ή άπέ
τοΰ γένοι>ς—περκρέρεται κρατών ε¬
πί τοΰ πίλου τού γραφίδα κ^τί χάρ¬
την καί ζαρακαλεί τοί»ς κυρίους νά
γράψουν
γράψουν.
Επειτα φανερώνεται στή σάλα ό
Ριγάλδης καί ό Ζαλοκώστας μα-
ζεύει άπέ τοί»ς βεατάς τάς γραπτάς
προτάσεΐς των. Τής δρπλώνει, τής
ριχνεί μέσα σέ μιά γυάλα, τής ά-
νακατεύε:, καί έΊτειτα κατεδαίνον-
τας άφίνει στής κυρίες την σονέχεια
τής περίεργης αυτής πνε'ϋματικής
επιδείξως
ρρ
επιδείξεως.
»Καί ιδού, γρράφει ό Ζαλοκώ¬
ας, χαρίεσσβι θερατ«νί&ες τής
Τύχης, α! κρινοδάκτυλοι χείρες έ-
πτά κυρίων άφαιροΰσιν έκ τής φι-
άλης έπτά Θέματα. 'Βπιστρέφει είς
την ορχήστραν ό Ριγάλξης καί κά-
Θεται πλησίον μικράς τραπέζης δ-
ποΰ άνελίσσει τοΐις κληρωθέντας
χάρτας. Σύννους είναι καί σκεπτι-
την &ίάν Μνημοσΰνην. Ή μικρά δρ-
χήστρα ή εΰρισκομένη δεξιά αΰτθΰ
παιανίζει.
»Π αΰει διά νευμαίος αυτή, χ
ιδού ημείς περιμένοντες σιωπηλότε-
ροι άγαλμάτων. "Ορθιος καί άκί-
νητος ίσταται βπ' ολίγας στιγμάς
άναδλέπων πρές την έρο^ήν τοΰ
δώματος, καί λέγ«ις ό,τι 6έλει, διά
των δλεμμάτων νά ήλεκτρίστ] τέν
ουρανόν, άροόμενος έκείθ-εν τάς μυ-
στηριώϊεις έμπνεόσεις τού. Τοσαι>
τη είνε ή εκστασίς τού, ώστε δ νοΰς
μοο ειϊεν έν άκαρεϊ άκτίνας άνωίθβν
πρές αΰτέν καταδαινούσας, άκτίνας
τοιαότας οποίας δέν δόναται νά πα-
ραστήση οότε γραφίς οΐίτε γλώσσα.
«Λιόει την μελίρρυτον γλώσάν τού
είς αΰτοσχέξια, είς έξαίσια μέλη
Γλ'οχΰ καί άνδρώδες ρέει τέ έπος
άπέ τα χείλη τού καί η κεφαλή τοο
καί οί οφθαλμοί τοο καί αί χείρες
καί όλος αΰτές άπεικονίζουσι τα
ς
πάθη τής
ζ τ
τού καί έκφράζου-
έ Τα έ
ή ψ^ής φρζου
ϊ( ζωηρώς τάς ίδέας τού. Τα μέλη
τού δέν είναι στιχούργημα άπλοΰν,
____...„._______ -..-. -.>/.-»><ι «()*« ιλαλιλι», ι «(«ΛΜ',λΤΓοντες εν μ·εσω τού σκότοιις. χάρτας. Σύννους είναι καί σκεπτι- [ είναι ποίησις ζωηρά, σπίνθηρίζουσα, | Άθλον τοΰ Έλληνικοΰ Αγώνος κές καί φ'αίνεται προσευχόμενος είς άνάμεστα χρωμάτων, ίδ·εών, εΐκό- ψάλλει, ψάλλει τέν θάνατον ένές νων. Ρίναι ρτ^ις τού έί ό έ έ ο έκείνου μέ τέ οποίον δ ρ ρ μ ψιστος προικίζει την μεγαλοφυΐαν... Άλλ' έτελείωσβ καί σφογγίζει τέ μέτωπον το^, /αί πανταχό6εν χει- ροκροτείται. »Είς των πλησίον μου καθημέ*- νων άγνοών την Ελληνικήν γλώσ σαν, ποθεΐ νά μάθη οποίον όρισμον ε3ωκεν είς τέ θέαα έ «Πθίητής». &—"Ω, μή ζρ(ύτάς άπεκρίθην έγώ. Τέν είϊες χειρονομοΰντα: Τον ήκο>
σες άπα-;γέλλοντα; Τουτο άρκεί.
Ή φωνή, ή μορφή, αί γειρονομία·
τού. Ιδού 5 όρισμος τοΰ &.έματος.
»Άλλ' έπΐλαμδάνεται καί δευτέ¬
ρου χλι ή φωνή είνε βροντερά, ζω-
ηραί αί χειρονομίαι, ή γλώσσα έκ-
λεκτή καί νευρώδης. Διατί έξάπτε-
ται τοσούτον; Διατί στρέφει την δε¬
ξιάν, ώς νά ζητη την λαδήν ροα-
φαίας; Τέ αίμα άνεπήδησεν «ίς την
κεφαλήν τοι>, ή όψις τού έ'λϊδε χρώ-
μα πυρ&ς ^αί οί δφθαλμοί τού σπιν-
Οηροίολούσιν, ώς έφ^αλμοί λέοντος,
διαλάαποντες έν μέσω τοΰ σκόοος
ΤΑήΐ '
-"Οχί, Απήντησεν ό Σολωαές.
γι*τ·. ολο τέ ποίηαα ϊέν ?τάν;; ^
ΰύος μεί'.ν,ών μερών.
Ό Σολωμές άπήγγειλε ϊιάφο:ΐ
-το^ήμίτά τού είς τέν Ριγάλϊη «Ι
τού- τα μετέφραζε στήν Ί-αΜ,,
γιά νά τα καταλαδαίντ; χαλλίΐερα.
Κίί ό Ριγάλϊη; διηγότανί-Μ'ϊ
μ4?α ^μοΰ μετέφρασε Ίτΐλιχά ΐιι
κομμάτι άπέ Ινα ποίηα^ τα) ιγ>
γράΊΐ! γ:ά τέ Μεσολόγγ! Πκ·
στάνει πώς μερΐκοί ναϋτες Έλλη-
νες, μέσα σέ μιά 8ά:κα ψάλΆθ;ΐ
ενα τραγοΰ: γιά την άνοιςΊ, μη αΧ'·
τεύοντες την δυστυχία ποΰ μέλλει 5-
στερα άπέ λίγο·νά πέση επάνω
δυσ^χισμένο Μεσολόγ-,α. Εινΐ' ψι
άντί^εσις συγκινητική μεταίϋ μά;
πόλεως ποΰ πολ'.ορχ£ίται άπο «1;
έ/θροΰς καί άπέ τάν θάνΐτο χά!
τής χαράς των ν»τών τώ
δο3σα:ν την ανοιξι».
Καί προχωρώντας ό Ριγάλδης
χαρακτηρίί,ει τέν Σολωαο Ιτσι:
«Καλοκάγίτθος ό Σολωμές μοί
άξ τοος θησαυροΐς τοΰ '
έ '
ξ τς ηρς
τος τού. ,Εσΰζητοΰσε μέ α'σθημα *ΐι
μέ γοΰστο, καί ή συνομιλί^ τθί Τ1
ταν.ενας εΰτυχής συν3·οζσμ.οςι?Γ['
τασίας καί κρίσεως. Όταν &>
γ-ώιχ,ζ γ·.ά πρώτη σορά νά^οαιπ
νομίζεις, ότι τα λόγια τοο «νι· >
καίηυαϊκές σελίδες -ροε^^"1;"
νες μέ μεγάλη φροντίδι «ι %[ λ^·
για τής στιγμής. Μεγάλη ^ ήτο 1
όυναμις των είν.όνων το·ο «« 1ί)Γ
γένεια της Ίταλΐκής τοϋ
Συγνά, καταίαίνοντας ά«
λά «έματα: τοΰ δ<ρθ!>? ^ί τοο |
νικοΰ μέρους τής «οιήσεως, ε«Ρ''
έ ές εχ?Ρ«5^
τ«
μρ ή
φοντο αέ περιφρονητικές εχ?Ρ«5^
εναντίον των λογιωτάτων χλι '■*»
των.»
^σσης των.» ,
Ό Ριγάλδης, όταν τοο |Μ«τΡ*:
Ίλά ήΦ^^1"1
σεν Ίταλικά
Σολωαοΰ, πρίν . . .
ποιητή, τόσο ένθοοσιάστηχε
____... ?..___'___ »ϊ 'Τΐβλ
1^
γρ^ν
στιχα, όπου φαντβζετίΐ ,β
τέ όααμα τής :ν
Γό νέον διοικητικόν συμβούλιον τοϋ Άμεοιχανικοΰ Συνδέσιιου τω
τρός τα δεξιά: Ουΐλλιαμ Λ. Βήκ (Τστχάγκο Κώμπ7) ΤσΠε
Είς δέπρόίδρης, Μ.τάονυ Δρβυη.<η·Γ Έξ αριστεράν ΤΓΙΕΙΙ Είναι κακίστη συνήβεια μάταί τις άμέσως μίτα ^ ^ ■ ^ 8ιότι ή χώνευσις ϊιατβρββσε.*" γι'νεται άτελής. Άπα«το<·— ^ λάχιστον δύο ώραι μετί τόν, ίνα κοιμηθή τις. , Είναι επικίνδυνον να τι: καθήαενος· ή <*ασις, ραδλάπτει την κυκλοφορ· ματος.^Καλέν εΐν« ,*» ,_ τέ δεξιον πλευρόν, δια ν* ■' $ τε, αννομίζετε,ίτιη^ν, εγένετο έντελής *α1 στειρετε εις το άνάσκελ» ά ϊ υπο

ρΡΟΣΩΠΑ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
ΙΉ / Γενεβιέβη Όμπρά-ν·, ή όποΧα κατηγορεϊται ότι μαζύ με τόν έρα-
I
στην της, Σάμουελ Χ. Ντόρρ, έφόνευσε τόν σύζυγον της Ουΐλλιαμ Ό-
Ιμπραιεν. Ή Γενεδιέβη καί ό Σάμουελ διετέλουν είς ερωτικάς σχέσεις.
Ι Λργεται ότι οί ψονεΐς ώαολόγησαν τό εγκλημά των, σκοπός τοϋ ό.ιοίου
ήτο ν ά πάρουν την έκ 5.000 δολλ. ασφάλειαν τοΰ Ουΐλλιαμ. Ή υπόθεσις^
1 είναι όροία μέ την υπόθεσιν Σνάιντερ—Γκρέϋ.
Ό ΓΓαλλικός στρατόός της κατοχής διερχόμενος την γέφυραν τοϋ Κόμ-
πλεντζ, μετά την εκκένωσιν τοΰ δευτέρου διαιιερίσιιατς Ρηνοχώρας.
Ή Δν'ις Κορδέλια Γκονμερσάϊμεο,
διδασκάλισσα έν Ράκςρορδ, 'Ιλλι-
νόϊς, ή όποία ευρέθη φσνευμένη είς
τό διαμέρισμά της.
Ή Χέλεν Γουΐλλς, διάσημος Άμεριχανίς παίκτρια τέννας, ή όποία ύπαν-
δρευθη τόν Φρέντερικ Σ. Μοΰντυ, υϊόν, έν Μπέρκελυ, Καλιφορνίας'.
Ό στρατηγός Γιάν Κ. Σμούτς, έκ Νοτίου Άφρικής, όστις θά επισκεφθή
τάς Ηνωμένας Πολιτείσς.
11^ε·βεΜ<πιεβ·βι^β^ι^™·^~^^—"—— ■ 0 Πόρχλαντ έν καιρο) χειμιονος. "Αποψις τής λεωφόρου Ήστερν Πρό Ι*εναντ, δεικνύουσα τονς .τεσμένους κλάδονς των δένδρων. Ή κ. ' Ελλα Μ. Κίγκ, ή όποία διε- ξαγει δικαστικόν άγώνα πρός δια¬ τήρησιν δώοων άξίας 200.000 δο>-
λαρίων, δοθεντων είς αύτην υπό
τοϋ αποθανόντος Τσάρλες Χ. Πώλ
σιφεο, ούτινος αύτη ήτο οίκονόμος.
Κάτω, ή κ. "Αλις Κρώκετ, έγγονί)
τοϋ αποθανόντος, ή όποία ζητεί την
επιστροφήν των δώρων.
Ό Χέρμαν Κώχλ; πιλότος τοΰ^ ί'πεοατλ αντικοϋ άεροπλάνβι «Βρέμη», κια „
ή σύίΐυγός τοΐ' υϊτΐΛτο ήλθον είς Νέαν 'Υόρνην.

«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥ2
" ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Ό Όμοσπονδιακός δικαστής, κ.
Μάκ Κόρμικ}- δ οποίος είναι καί
μι-λος τής μεγάλης έπιτροπής, είς
την όποιαν ανέθεσεν ό πρόεθρος
κ. Χοΰβερ την μελέτην τής κατα¬
πολεμήσεως τής έγκληματικότητος
καΐ τής παρανομίας, εξέφρασε μί¬
αν γνώμην, ή όποία τυγχάνει της
γενικής έπιδοκιμασίας τοϋ κοινοϋ.
Υπεστήριζε, δηλαδή, τό άπαραιβί-
αοτον τής ίδιωτικής κατοικίας κα-
τ,ά των έπιδρομών των πρακτό-
(>α>ν τής Ποτοαπαγορεύσεως. «Τό
οπίτι τοΰ πολίτον είναι ιερόν καί
οί πράκιορες τής ποτοαπαγορεύ-
Οία>ς δέν δύνανται νά εισέλθουν,
άνευ κανονικοΰ έντάλματος τοΰ δι-
ν.αστηρίου- Αί παραβάσεις αυται
τοΰ ίδιωτικοϋ άσύλου, αί οποίαι
λαμβάνουν χώραν τόσον συχνά, εί¬
ναι σοβαρώτεραι καί άπό αύτάς
τάς;- παραβάσεις των άπαγορευτι-
νιΐν νόμων, Άποτελοϋν απειλήν
τή; κοινωνικής ΰποστάσεως».
Κατά των μεγάλων αυτών ά-
λ»;θειών τοϋ είλικρινοΰς δικαστι-
>.οΰ λειτσυργοϋ εξηγέρθησαν μό-"
νόν οί γνωστοί στυλοβάται τής ά-
Γιαγορεύσεοος, οί όποϊοι οΰτε νά
ίδουν θέλονν, οΰτε νά άκούσουν
ίννοοΰν την πραγματικότητα. Εί¬
ναι^ οί άνθρωποι πού θεωροϋν εχ¬
θρόν της χώρας κάθε δρθολογιζο-
μΓνον πολίτην, έπιμένοντες νά ε¬
πι βάλλονν την τυραννίαν των, ε¬
π:: ι δή ετσι τό θελουν.
διον τοΰ λαοΰ της. "Επιπροσθέτως
ό Φραγκλϊνος εΐχε καί δύο άκόμη
Ίδιότητας. *Ητο γέρων, δταν έ-
νιννήθη ή Άμερικανική έλενθε-
γ>ο και ήτο εύσεβής χωρίς τάς ύ-
περβολάς έκείνας τοϋ Πουριτανι-
σμοΰ. Ήτο είς θέσιν λοιπόν νά
γνωρίζη τάς ψυχάς των άνθρώ-
πων, νά διακρίνη τάς άδυναμίας
καί τα έλαττώματά των καί νά έκ-
τΐ|»α τα προτερήματα καί τας ά-
ςΐτάς των. Ό Φραγκλϊνος έπίστευε
πρό παντός δτι «Ι ανθρωποι πρέ-
:,ει νά διοικωνται άπ£> νόμον;, οί
όποϊοι δύνανται νά τηρηθοΰν, χω-
ρ'ις νά -περιορίζουν κατά τνραννι-
κον τοόπον την ανθρωπίνην καί ά-
τομικήν ελευθερίαν, χωρίς νά εί¬
ναι άούνατρς ή έφαρμογή των,
χϊρι- νά αντίκεινται είς τα έν-
ετικτσ, τα όποϊα, καθώς συμβαί¬
νη καί μέ τα ζώα, ούτω καί μέ
τούς άνθρώπους, ΐιμποοοϋν νά
'ΐροσαρμονισθοϋν, δχι όμως νά δα-
μαο1)οΰν. Ό Φραγκλϊνος νπέμνη-
σεν είς πολλάς περιπτώσεις, δτι ή
Άμερικανική ελευθερία εγεννήθη
άπό μίαν επανάστασιν εναντίον ά-
δυνάτων νόμων, των οποίων την
επιβολήν εθεώρει εΰν.ολον ή Αγ¬
γλία, έπειδή έξεπροσώπει την α¬
νωτάτην κυβέρνησιν. Εάν ό Φραγ
χ.Ηνος εζτ) σήμερον καί έζητεΐτο
ή γνώμη τού περί τής Άπαγορεύ-
(τως, ώρισμένως θά έδιδε την α¬
κόλουθον απάντησιν: «"Ο, τι δέν
Αί ·παρχ—άσεις τής δε-
κάτης εβδομάδος τής 4-
φετεινής «εριόοΌυ.
Ή δεκάτη έβδομάς τής έφετεινής
περίοδον τής ΜρΙΓοροΙϊΙβπ ΟρβΓα
Ηοιΐ86 Θά έγχαινιασθή τό εσπέρας
τής Δευτέρας, 30 Δεκεμβριού, μέ τό
μελόδραμα «Ι.ουϊδα ,ΜϊΙΙβΓ», είς τό
οποίον θά λάβονν μέρος αί κυρίαι
Ροη$β11ο, Τεΐνβ καί ϋοηϊηεΐΐΐ καί
οί κύρκχ Ιΐΐ Οΐ
Ρ356Γ0,
Κοντάχτωρ ό χ. δβΓαίίπ.
Την Τρίτην ό «ΚΐβοΙεΙΙθ» μέ τάς
Ϊ—νοΐρΐ, ,
καί ΡαΙΐΓΪηϊθΓΪ.
ημπορεί να κατο
ρθώση
εις τους
ΕΑΝ ΕΖΗ ΣΗΜΕΡΟΝ '
Ό Βενιαμίν Φραγκλϊνος ήτο
<ι ιλόσοφος, γαιοκτήμων :.αί πολι¬ τικάς. Τρείς Ίδιότητες, αί οποίαι ι *> τω συνόλω των συνετέλεσαν είς
ΐΓ. να τόν καταστήσουν τέλειον άν¬
θρωπον. Ή Άμερική άνεγνώρι-
(τε την τελειότητά τού καί τοϋ ά-
Λ|ίγειρεν άθάνατον μνημεΤον είς
την ιστορίαν της καί εις την καρ-1
άνθρώπους ή άνοχή καί ή πβιθώ,
είναι αδύνατον νά κατορθώση ή
δία καί ή απαγόρευσις».
ΔΙΑΦΩΤγΣΙΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
'ΙΙ βιβλιοθήκη τοΰ Άμερικανι-
;χΰ Έθνοσυνεορίου επλουτίσθη έ-
χρόνων *>ΰ Πιτζάρου καί τοϋ
Κορτέζ καί των άμέσων διάδο¬
χον των. Τα εγγραφα αύτά, τα
όποΐα ήσαν εντελώς ό'γνωστα μέ-
χρ; τοΰδε, έπιχύνουν φώς επί των
Γτρριπετειών των πρώτων Ίσπα-
νών αποίκων καί έκείνων, οΐτινες
τούς ηκολούθησαν.
Δέκα επιστολαί καί άλλα χειρό¬
γραφα χρονολογίας μΕταξϋ τοϋ
1582 καί 1595 μέ την υπογραφήν
χ<ιν Άντελαντάτου Άλβάρου της Μεντάνας, περιλαμβάνσι,'ν σχέδια ταξειδίων καί άποικισμοΰ μερικων ' νήσων των Νοτιον θαλασσών κα- Όώς καί επέκτασιν της Ίσπανικής καριαρχίας είς πλουσιωτέρας πε¬ ριοχάς. Ό Μεγτάνα άνεκάλυ^·ε -.ά συμπλέγματα των νήσων τοΰ Σολομώντος καί Μαρκέζας. Ή έρ- μτ,νεία καί ή μελέτη των δωατ θέν- τ(ι>ν χειρογράφων διεξάγεται υπό
δ οί δέ άρμόδιοι της βι-
ΰ Κέ ββ
ρμ η
6λιοθήκης τοΰ Κογκρέσσου βεβαι-
σγάτως μέ σπο'υδαιότατα ίστορικά οΰν δτι συνεχώς άποκαλύπτονται
ί-^γραψι, τα όποϊα έδώρησεν ό έ-' γϊγονότα μεγίστης σπουδαιότητος
πιφανής πολυτάλαντο; έκ Νέας |ττ(ς ίστορικής έκείνης πεοιόδου καί
"Υόρκης, %. "Εδουαρδ Χάρκνες.
Τα περισσότερα έκ των έγγρά<ρων «ΐττών άναφέρονται εί; τούς κα- τακτητικού; πολέμου; τή; Ισπανί¬ α; εις τό Περοΰ καί τό Μεξικόν καί είς πολυτιμα χειρόγραφα των κϊ|ς ήπειρον. τα όποϊα θά διαφωτίσουν έξ ολο¬ κλήρου σχεδόν τόν αίώνα της Ί- οπανικής κυριαρχίας, ή όποία ε¬ πηκολούθησε την υπό τ*οΰ Κολόμ- «6ου άνακάλνψιν τής Άμερικανα- κυοίας ΟβΙΠ-ΟιΐΓοί, , β Π6Γ καί Ραΐοο κα ίτούς χνοίους Οί- φ'ι, ϋβηΐϊο, ΚοΙηίεΓ, Β&άα, Ριοοο, Οαηιΐοΐίΐ καί Απ3ηΪ3Π. Κοντάκτωρ ό κ. ΒεΙΙβζζα. Την Τετάρτην τό απόγευξΑα <0αΓ- τπεη» μέ τάς χυρίας ^εΓ^^ζ^, ΜοοΓε, ΡΙεχεΓ καί ΟοηίπεΙΗ, καί τονς χυ- οίους ΜβΓΐίηεΙΙΐ, Ρΐπζ3, Ό' Αηβεΐο, Βηά3, ΟεηβηονδΙν καί Ρΐεοο. Θά χορεύσονν ή ΜΪ88 ΓΐΟ^Η καί δ κ. Βοπίϊίίΐΐο. Διευθυντής τής όρχήστοας ό κ. Η3$5β1πΐ3Π5. Την Τετάρτην εσπέρας ή «Πβνβΐε- Γΐ» Πυ8ΐϊεαπ3> καί οί ζΡΒϋΙίαοοΐ».
Είς την πρώτην θά συμ^ετάσχονν αί
κνρίαι Κ3ΐ£Ο·νν8ΐ£3, Βΐ ί
ν*3ΐίεΠε1(1 καί οί κύριοι ^α{?ε1 καί
Βαβίοΐβ. Είς τούς €Παληάτσους> θά
λάβουν μέρος αί κυρίαι Μογ#3Γ13 χαΐ
οί κύριοι Ι,Άατϊ—νοΐρΐ, 5οοΜί, Οε-
η3πον5ΐίγ καί Τεάεβοο. Κοντάχτωρ
ό κ. ΒθΙΙρζζα.
Την Πέμπτην εσπέρας ό «ϋοη
0ίον3Πηϊ> μέ τάς κυρίας Ροηδεΐΐε,
ΚεΙΙιυεΓί καί ΠεϊδοηεΓ καί τούς
κ»οίοι<ς Οΐρΐϊ, Ρίηζ3, .ΒοΙηίεΓ, ^υ- (ίίΙίαΓ καί Ό' Αη{?β1ο. Κοντάκτωρ ό κ. 8εΓ3Ϊίη. Την Παρασκενίιν εσπέρας ή όπερα «Ι)ίε ΜεΪ8ίεΓ8ΪηΐίεΓ> μέ τάζ κυρίας
δΙυοΚίίοΙα' καΐ Τε1να_κοΐ τοΰς κυρί-
ους Ι>3αΙ>ρπίΗα1. 5γΗογγ. ΜαγΓ,
5ϊίΓηυΙζεη<1θΓί, ΜοβτΙεΓ. Βΐοοη. Β» τί», ΑΗρΐ3δ8, ΡβΙΙπηϊεπ, (Ϊ35ογ, Ό' Απ^εΐο. Οεηβπονκκν, Ουβίβί- δθπ, Απββϊαη καί νΥοΙίβ. Διευθυν¬ τής τής όρχήστρας ό κ. Βοσΐαηζΐίγ· Το Σάββατον άπόγευμα τι «Τθ8θ3>
μέ τάς κυρίας ,ΙεΓίΊζβ και ΡΙεχεΓ καί
τούς κυρΜΗκ ΜΒΓΐίηεΤΙί, δεοΙΗ.
Μαΐβίεβτ», Ό' Αηβεΐο, ΤειΙεδοο καί
ΟβηάοΙΓί. Κοντάχτίορ ό χ. Βε11εζζ3.
Το Σάββατον εσπέρας ό «Ρωμαϊος
καί Ίονλιέττα» μέ τάς κυρίας ΜοΟΓβ,
δννβΓΐΗουΙ καί 'νν'βΐιείΐεΐά' καί τούς
κυοίους Τοΐίβίγβη, ΤίΙ>η€ΐϊ. Κθ;
τΙιϊθγ, Βαάβ. Ειΐ(1ΐ1ν3Γ, ΜεΡΙτεΓδοη,
Απ3ηΪ3π, Ρϊοοο καΐ ΡβΙΐΓΪηϊεΓΪ.
Κοντάκτωρ ό κ. Η358ε1ΐΠ3ηδ.
Τό κονσέρτο της "Οπρρας άπόψε
Κυριακήν περιλααβάνει πρόγραμμα ά-
πο Βάννερ καί Βέρδη, μέ τάς κυρίας ι
ΚεφΙ>εΓ8, Τεΐνβ. Κνβπ καί νΐ
χαί τοΰο χνρίους ΕαιιΙορηΙΗαΙ. Βαπ-
, Τί1)1)θΙΙ, Ρΐηζα χαί ΟεΙιβηον-
Κοντάκτωρ ό κ. ΡεΙΙεΙϊεΓ.
Η ΚΑΠΗΟΠΑΡΑΓΠΓΗ^
ΤΟΥ ΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΕΤΟΐΙ
της 'Ελλβίος ή ί-ά
ι —"«-·— ν-ατά το 1929 ίι~ι' ν''
!«ι είς 1.100.000 στ^.^
'«τι925.Ο()Γ>τοΰ1928χ·^6;-
«τος τουτο ήτο χατά 175.000
ματα μεγαλειτέρα τίς —.
Έξ αυτών 12Ο.00ό'^?^
τ^ηΐαν εί; -.-ήν Δυτικήν %Χ,
280.000 «ί« την Άνατ λ·Λ £'
«!ονί« 290.0001 είς ,^
νην και Δυτικήν Μαχεϊονί», 1|'(
000 είς την βετσαλ'
Φθίώτιϊαί, 120.000 εί
:τν
της
τον.
είς την
ΟΑΚΥ, ΙΧϋ.—Ό « Ξθνιχό; Κή-
ρνξ» καί όλαι .αί έχδόσεις τού πωλούν-
ται παρά τώ άντιπροσώπΐρ μα- κ, Α.
Πετρίδτι. 109 ν. 1311ι Ανβ., ϊνθα
γίνονται δεκταί εγγραφαί συνδρομη-
τί&ν χαΐ καταχατρησεις μινοών καΐ μ«-
γάλων άγγελιών.
ΑΡΧΙΣΑΤΕ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ
ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟΥ
"Οπου ευρίσκετε τα καλλίτερα έμπορεύματα καί την καλλιτέραν
υπηρεσίαν.
ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΗΓΓΥΗΜΕΝΑ
"Εχομεν πλήρη συλλογήν Άδαμαντικών καί Κοσμημάτων, Ραδιοφώνων
και Φωνογράφων. 'Επίσης ε'ιδών ένδυμασίας·
ΠΟΛΟΥΜΕΝ ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ "Η ΕΠΙ ΠΙΣΤ&ΣΕΙ
Δέν χρεώνομεν πέραν των κανονικ(δν τιμών δι' επί πιστώσει πωλησεις.
ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΕΙΝΑΙ -ΡΙΣΜΕΝΑΙ.-Μ|Α ΤΙΜΗ ΔΙ' ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑΣ
__Ή τταρανωγή ανήλθεν είς 75-
77 έκατομαύρια ^ιλά, 1>τηι 4ϊ-
45 έκατοιωυρίων τής Τουρκίίςχ,.
40 ίχ2τομ/ι·>ρίων τής Βουλγαρίας
Ή έτοϊείι αύτη είναι ανωτέρα ή;
Υ.7Χ3 μίνο* όρον απαιτουμένης ^
τάς "ά%'ά-/-Λας τής έσωτεραής Μ.
τα>3λώσεως καΐ ;ήν συνήθη ετησίαν
έξτγωγήν.
Τα έν Ελλάδι άκομένον-α &,.
άθετα είς χε'?2? τής ^αραγωγκ
κ2->ά ΰττολ&γίζονταί είς 1.500.00(1
έκάϊες, καττνϊμίξΐενα ώς έηίς·
Ξάνθτ-.ς 200.000, θα^'
Λ~Α:ας ϋίίΟ.ΟΟΟ, Άν
ΟΟΟ. Νήσων 250.000'
Τό εν τρίτον περί—·,
είς την Άνατολ'.αήν Μαχείονίχ*
κ*;, την βεσιταλίαν, το 2έ «όλο:·
χον είς την Δυτικήν βράν.ην %τ
ιήν αλν,ν 'Ελλάδα.
Η
ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Αέβθητη αίίξηβις τή; άν
εργίας.
'Εκ τοΰ μηνιαίον δελτ'.ου τοϋ δ-·
ουργείου της εργασίας έμΐαινϊΠ',
ότι χατα τί;* παρελθόντα μηνχ Νο-
έμ.βριον ή άνεργία ψζηκ. Το γί-
γενός τοΰτ3 χαίαχτηρίζετϊΐ ώς χ»;
ροδικόν, έπειϊή, ^ συνε-εί? ν»
γε-.μώνος, άραετοί^εργάται εμεινχ'
προΐωρινώς άνευ εργασίας. Ό *
ευθ·^ντής ηί στϊτκττιχοΰ γχψ-'-ν
Ενθυμηθήτε τό δνομα καί την νεαν διεύθυνσιν:
Ι
406
ΰ 9ης κατ.1 ΙΟης Α&ωφόρου.
ΤΕΧ,. ΒΙ*1·Α1%ΤΓ 9368—9369
ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
τφ 19ΟΟ
ευθ^ντής ηί στϊτκττιχοΰ γψ
είπεν, ότι «λλοί έκ των ίηα-^
αυτών έγκατεστοτΘησθΓ^ είς τας «^
λει?. όιτου έίημιοόργησαν χνηψΛ
ζλεόναταα «ργατικών ίραχιονων-
Είς την ή&ριν δμως τής ατνερ-Γ"
=ς τυνετελεσεν καί ή μείωσις,ΐΐί
παραγωγής αΰτοκινητων ή οτοιίί"
-ηίέασε καΐ τάς άλλας μέταλλον
!γ:κάς
ΤΛ ΤΗΗΙ
ΤΛΣΙΙιτ
αιοις.
Κατά' τό ληγβν ετος_, ^
«.έ τάς ϊτβτιστικάς τοό '-^'
τής Εργασίας καί τού ;_
ϊσημ-ϊίώθη ΐοςΚ'-^ά άνβπΓτ*»11 ■
εγκαταστάσεως νέων τηλεφω1"
γραμμών Μ ^ Ήν. ΠΛ«*|*
Την "ίθήν πό
α! τηλεφωνικαί
ρας ανήρχοντο είς ^·ν
λια. Κατα ίήν ϊδίαν ι
τοΰ χρογενεστέρου ^ε-"1"
βωνίκαί γραμμαί '■"
360.000 μίλ». 'ί .
Βή α5ξησ(; κατά 10 0)0. ^.
Αί τη-λεΦίονιααι ΎΡ3"ιγ'λλ /«?.
: &5 0]υ/
26 0)0 έξ αίωρο'4»ένων «ρμ ·
χ,αΐ ι 0)0 έκ γίαμμ^^1 υ1Γϊ. ',«.
Ιτκευην. Περί τ_ά «ν3**» ι*^
ύρια τηλεΰ*)νιαών γραΡν'- , -.ιν-
.1......___" χ,λ «η^εφωνιν.2^ '
-/.ο'.νωνίας--------- —-.,ντατ-'· *·

«Γ,
«ΚβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΪΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
γ}- μίαν συνεδρίασιν των «Υίών
,0.:ϊΐε'?ι*λέθϋ;» τής Στοάς «Αόρ-
ίβςΒίρων» 'Αριβ.11, το» Σ.χβ-
ν.' -ενομένην την 2οην λοεαβριοο,
Ϊ-Ι,ωτότοχοςΐκδς τοδ χ. Γεωργιο»
Τσ'β-'γοίρ»]. Δημοτθενης. εξββωνη-
σ-ν ^ραϊέστατον λόγον έν με<τω «,νάλο.1 ακροατήριον καί «αροντων «]' }*άτο» προέδρω τής Αχεπας, «] ΰ-τάτθϋ άντιζροϊϊρου,^άπάτοΐι χ·>
{.--ντ-το-υ Χ2Ϊ πολλών αλλων ε—ι-
βτίιωΛ Ή όρθή προφορά, ή τελεία
α."!**, τής γλώσσης, προεκάλεσαν
Ιν^-ωΐιν. Ό νεαρος Δημ^θενης
.73(-έϊειΙεν ότι έκδίνο τό οποίον θεω¬
ρών -ολλοί άκατόρθωτον καί αδύνα¬
τον ίόναται νά π;ατχατοποιη9η, άρ-
./5γ νά ϊιαφυλάττϊ) έν τή ψ-ιχή τού,
ό "Ε/.ληνόπαίς τό πϋρ των φυλετ-.-|
■/.ών ^αραϊόσεων καί την αγάπην |
«ι: την γλώίταν τώ πολιτι^οϋ.!
Ο λόγος αύτάς ί7.φωνούμενος άχό)
ε'να -αιίι 14 έτών περίπου, μέ έλα-|
ϊρ-.ν ή καυ.μ'·2ν έκ των προτέρων
^ρο-7?αΐκε^ήν, ενώπιον πλήθοος
μεγάλ'ου, δέν ήτο δυνατόν παρά νά
η τ6 ενδιαφέρον οιουδήποτε, ίνα
Ό π·οοικ.ισιιενος μέ τό κάλλος, τής
γλιόσσης των πατέρων τού, 14ετής
ς Τσκτγγονρης.
μάθη μερικά -ράγματα περ! τή; ά-
γωγής-του. Έκείνο τδ όιτοΓον περισ¬
σότερον έπληξεν ήτο ή χαραττα-
τικότης τοο μέ ΰφος άνίρικώτατον,
άλλ' έπίσης ι.τ. χαριέστατον δά?ι-
σμα έπροχώρησε πρός την έςέδραν.
καί άφοθ εχαιρέτησε ήρχισε τδν λό¬
γον τοι», κΰριος το5 βτν,ιατος χαί τοΰ
άκροατηρ-ίοο μέχρι τέλους.
Ό άπαράμίλλος ο5τος Έλληνό-
πα-.ς, ό πεπρο'.κισμέ·«ς μέ δλα τα
έξωτερικά χαρίσμαίτα μέ τα όποία
ή φύσις δύναται νά πρ&ικίη) τα τέ¬
κνα της, εχει ταΐ,τοχρόνως καί όλας
τάς ψυχικάς άρετάς — ευγένειαν,
πνεΰμα καΐ αϊσθημα. Είναι φα',νόμε-
νον ή φιλομάθειά τω, άναίΐφά καί
έξονυχίζει δ,τι κιλϊν βιβλίον πίπτει
«!ς τάς χείρας τοο. ό πίτήρ τοϊ
κ. Γεώργιος Τσιαγγούρης, γνήσΐος,
βέρος Έλλην, εχει μίαν μεγάλην
καί άξίόλογον έιδλιοθήχην κατ' οί¬
κον πρός ανάπτυξιν των τεκνων τοο.
και ακριβώς έπ' αύτοΰ τοΰ σημείθϋ
θέλομεν νά επιστήσωμεν την προσο¬
χήν: Ότι πολλά παιδία είναι δυ¬
νατόν νά γεννώνται εύφϋέστατα, ή
κατ' οίκον δαως καθοϊήγησις καί ή
έν αύτω Έλληνο—ιεπής μόρφωσις
ώς ν,αϊ έχ.είνη ην 0ά λά6η στά Έλ-
ληνικά Έκπαιδευτήρια, θά χρησι-
^ όπως άναφανώσι άστερες
μού καί εύ/.λίίας των έν Ά-
ή Έλλήνων.
Ό Δημοσθένης Τσ'.αγγούρης καί
ςίλλοτε είς δόο περι-τώτεις είχε
δώσε; δείγμα τής ρητορικής αϋτοϋ
ί/.ανόττ;τος χά! γλαφυράς έκφράσε-
ως τού λόγου τού, μίαν δτε εγένετο
άνάϊοχος το3 μιχρο3 υίοϋ τοΰ κ. Εύ-
ανγέλο Μπεσμέα, όν ώνόμασε Ά-
ριστομένην, /αί δτε-πάλιν έν Μον-
τρεάλη τοΰ Καναδτΐ εγένετο κο·^πά-
ρος, άνταλλάξας τδν παρελθόντα
Ιούλιον τα στέφανα τοΰ κ. Γεωργ.
Άλεξοποΰλθϋ και της κυρίας τού.
ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
Λ. ΚΑΒΒΑΔΙΑ
248 νν. 23ΒΟ 8ΤΗΕΕΤ,
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Πιάνα, Ράδια, Φωνόγραφα, Δί-
σκοι, Ρόλλοι, Όργανη, Στέφανα,
καί πάν σχετικόν μέ την μουσικήν.
Πωλοΰνται ή άποστέλλονται Ο.
Ο. Ό.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΣ ΠΡΠΤΗΝ
ΖΗΤΗΣΙΝ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
«1ΑΝΔΟΛΙΝΑΤΑ, ΧΟΡΩΔΙΑ
Τηλέφωνον: νΐα1πη5 9693.
Μετά τής ί·πό την διεύθυνσιν μόν
τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρ<·* μου άν-α}.αρ>βάνω νά σκορ·τίζω τή>
χαράν χαί ευθυμίαν είς -Ιρραβώ-νας.
γάμονς, βαπτίσεις, έκδροαάΐ, χοροε-
α.τερίδας καί παντόί είδονς &ασκρδά-
οεις. Ίδεώδη; καί αίσθηιιατκίι Μο»
σιχή, Άιιεο'κανική καΐ ΊνΛιγνική.
Παραδίδω καί κατ' οίκον
3ιολίου, μανδολίνου καΐ
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ
Διενθττνσις:
! ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ι "Η ΜΕΣΣΗΜΟΣ
Ι ίν67 ΙΙηΐΎΐβδοη Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. Κατπιοηΐ 9566—455Γ
"ΛΑΤΕΡΝΑ"
Μόλις παρελάβομεν έκ θεσσα¬
λονίκης τελειοτάτην Λατέρναν. Δε¬
χόμεθα παραγγελίας διά Γάιιους,
Βίΐπτίσεις καί διασκεδάσεις.
Γράψατε διά τιμάς:
«Καφεστιατόοισν
513 - 9ΤΗ
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τηλίφ. Μοάαΐΐΐοη 4808.
ΈϋΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝ ΔΙΕΥΘΥΜΤΗΣ: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: ΕΙΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΗ—ΣΓΤΓ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟ ί-ΥΡΙΟ ΤΗΕΑΤΚΕ
42Ν0 5ΤΒΕΕΤ, ΥΥΕδΤ ΟΡ ΒΒΟΑ-¥ΤΑΥ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ 42 ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕ8 δΟϋΑΚΒ
2 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 2
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΝ 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
Κ**Π* ΓΕΝΙΚΗΝ ^Ν?5ΖΗΤΗΧΙΝ
Επανάληψιν τής τόσον θριαμβευτικώς έπιτυχουσης μαγευτικης
'Ελληνικής Όπερέττας τοϋ μουσουργοΰ Ν. Χατζηαποστόλου:
Η ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ,,,
ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 3
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒΩΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ή δραματικωτέρα 'Ελληνική Όπερέττα τής τελευταίας εϊκοσα-
ετίας τοϋ μουσουργοΰ Ν. Χατζηαποστόλου:
ΤΑ ΠΑΑΗΑ ■' ΝΕΑ ΧΡΟΝΙλ
ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 3
Πρωταγωνιστοΰν αί Και^ΕΙΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΗ, ΛΕΛΆ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ, καί
οί Κύριοι Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ,
ΑΠΈΛΟΣ ΚΥΡΟΣ.
ΟΛΟΣ Ο ΟΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Όρχήστρα πλήρης υπό την Διεύθυνσιν τοΰ
Κου Δ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ
ΕΙσιτήρια πωλοΰνται καθ" έκάσττΐν είς τό ταμείον τοΰ Ενηο ΤηβαίΓθ
άπό τής 1ης μ. μ.-μέχοι τής 8ης μ. μ. Τηλέφ. Υνΐδθοηχϊη 9477.
Τηλεςρωνήσατε νά σάς:
κρατήσωμε4/ είσιτήρια.
-ΑδΤΟΚΙΑ 4820
ΡΕΝΝ5ΥΕΥΑΧΙΑ 5806,
ΜΙΧΑΗΛ ΙΑΚ9ΜΑΜΧ
ΣΤΟ ΜΑ0Ι80Ν
ΜΕΑΤ Μ/ΗΧΕΤ
ΦΡΕΣΚΑ
Λουκάνικα γεμάτα νοστιμάδα
καί γεΰσνν. ΓουρουνΟΛουλα τοΰ γά¬
λακτος, 10 ηάουντς καί άνω. 'Αρ-
νάκια τρυφεοότατα. Βωδινά, Μο-
σχαράκι τοϋ γά).ακτος καί πουλερι-
κά. Τα έκλεκτότερα διά κάθε Ελ¬
ληνικήν Οικογένειαν.
ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑ ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ,
ΓΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΣ ΠΡΟ-
ΤΙΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟΝ.
56 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τεΐ. ϋΓγτΙοοΙί 2142.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ
Καθημερινώς άρ·νιά (ΟΐΙ.ν Οι·θ«-
80ιΙ), Κεφαλάκια, Σηκωτάκια, Γλβ
καδάκια, Πουλερικά, Βώϊον κρέας
καί Μοσχάρι τού γάλακτος.
ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
510 - ©ΤΗ Ανε.. Ν. Υ.
(Μεταςύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μθ<1α11ίοη 3743. 'ΕΛνστρεφεται είς την Έλλάδα Άα'Λίών βΓραπευ-τηριον Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ 4δος Σωχράτους αριθ. 31'Αθηνβ. θεραπεύονται άσ^ραλώ; καί άνα>όν<- νω; παθολογι-κά, γυναιχολογικά κα. δερματικά νοοήμβτα. Μέθο&ο; Λεωτάττν ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Ό πολύκλαυστος άδελςρός μου, Ιατρός Α. Ο. ΑϋθυδΤΙΝΕ, αφήκε γραπτήν παράκλησιν όπως ό συμφοιτητής τού καί τελειόφοιτος τοθ Παν¬ επιστημίου Χάρβαρδ ϋρ. ϋ. Β. ΟΟίϋδΜΙΤΗ 200 νΥΕδΤ 59ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕυΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Οογπεγ 71η Ανοηυε) — ΡΗοπε: ΟΪΓθΙβ 13Η έξακολουθήοτι εξυπηρετών την πε/.ατείαν αύτοΰ. Τοιουτοτρόπως οί όμο- γενεΐς έκεΐνοι τούς όποίους έξυπηρέτει ό αδελφάς μου, δς άπενθυνθοΰν είς τόν ϋΓ. ϋ. Β. ΟθΕϋδΜΙΤΗ, όστις θά συμπληρώσχι κάθε όδοντοϊα- τρικήν εργασίαν, διά την οποίαν είχον συμφωνήση καί ήτις παρέμεινεν άτελείωτος. Ό άδελφό; τού, ΑΚ. Ο. ΑϋΟϋδΤΙΝΕ, Μ. ϋ. ΑΠΈΛΙΑ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Η "ΑΝΑΤΟΛΗ" Π. ΜΠΙΤΣΙΚΑΣ, Ίδιοκτήτης. Άπαράμιλλος είδικότης διά τής ΒΑΣΙΛΟΠΗΤΤΕΣ. Στείλατε τάς παραγγελίας σας ενωρίς. 213 τΥΕδΤ 18ΤΗ 5Τ., ΝΕν¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ Τηλέφωνον: Οηοΐδβα 0734. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ Ο ίίΠΑ.~?<_0ΞΐΝΓ-ϋ^·'' ί 637 - 8ΤΗ ΑνΕΝυΕ ΝΕτΥ ΥΟΒΚ 01ΤΥ ; (Γωνία 41ης Όδοϋ). — Τηλέφωνον: ΕοηβαϋΓΟ 8207. "Υπό νέαν Διεύθυνσιν: · ΘΕΟΦΙΛΟΣ Κ. ΤΟΥΜΑΖΟΣ καί ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ Έλληνο—Άνατολική μαγειρική, ΰλικά άγνά, καθαριότης άιιεμπτος, ^ περιποίησις πρόθυμος. Δοκιμάσατέ διά νά πεισθήτε. Δεχόμεθα παραγγε.- " λίας διά γεύματα Συλλόγων, Γάμων καί Βαπτίσεων, καθώς καί διά 01 κογενειακά γεΰματα.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΤΑΚΗ. 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929
ΜΕ3ΣΟΥ
Η ι
και σημερα την το-
00 ένϊ'.αφέρουσα. ίστορία τής εξελί¬
ξεως τοΰ μπαστουνιοΰ διά μέσο των
α'ιώνων.
Περίφημη στήν έ-οχη της ύπηρ-
ξε ή ήθοπθ'.ές Μωπέν, ή όποία, έκ-
τος των άλλων, ήταν ονομαστή, για-
τί χρησίμοπθίθΰσε μέ τρομερή έπι-
δεξιότητα τέ μπαστοΰνί της. "Ενα
6ρά3υ, καθώς έγύριζε σπίτι της,
τής επετεθησαν τρείς ν.ακοχοιοί. Έ-
χε
εσκότωσε καί τούς τρείς μέ*τέ μπα
στοόνί της. Μιά άλλη φορά χάλι,
ίνας σονάδελφός της, ό Ντιιμεσνίλ,
την δδρισε στά χαρασκηνια, μπροττά
σ' άλλοις ήθοποιοός. Ή Μωπέν
δέν είχε τίποτε. Την άλλη μερά ο-
μως τέ ίρά,Ιι φόρεσε άνδρικά, ώπλί-
ΙΥΙΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΗΟΟΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΞΕΥΡΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗ ΤΟ ΙΊΙΠΑΣΤΟΥΝΙ ΤΗΣ- ΟΙ
ΤΡΕΙΣ ΛΗΣΤΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΣΑΝ ΠΑΡΑ... ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ!- ΠΠΣ ΤΗΝ ΕΠΑβΕ Ο ΝΕΑ-
ΡΟΣ ΣΑΤΥΡΟΓΡΑΦΟΣ... ΤΑ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ Τ«Ν "ΜΟΥΣΚΑΔΟΡηΝ".- Π«Σ ΠΕ-
ΘΑΝΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΓΕΡΜΠΕΡ.- ΤΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ ΤΟΥ ΜΠΑΛΖΑΚ.
—Ώραίες ήταν ή χαρωδίες
άγαιτητέ μο. Τί χνεΰμα! Τί χνευ-
μα.ώδεΐς! Έχουν λίγτ; κακία μέσα
τος;, άλλά εχο^ν πνεΰμ*· Έγώ, μο-
Εχεις δια·δολεμένο χνεΰμα,έ
ξακολούβησε ή δεσποινίς Μπριγιάν.
Άλλά σ' Ινα μόνο εσφαλες. Δέν
I-
γραψες γιά δλους τούς ήθοχοιοός
τώ θιάσου. Γΐατί; Τούς φοβάσαι
τού; άλλους, ή δέν δρήκες
' σθηκεμέ τέ μχαστοΰν^' της καί πή- 65μβ, χβ6ολβ;ΐ| Μ μοδ είναι εύ-
χλα-Ι___ ..·_.-·> λ.__... ..~ .../ί.·.>Λ ν«ϊ ν·'
—-Μχά! είπε ό νέος, δέν τούς
ίμαι καθόλθ'ο, καί μοδ
εύχολώτατο νά γράψω
γε κα'. χεριμενε τή νυχτα στην
τεΐα των Νίκων, άχέ την όποία ήξι
ρε πώς θά περνοΰσε ό Ντ·^α.εσνίλ| __ρο2'Λ- τ0-ε χβ{ ν('
μετά την παράστασι γιά νά πάη στέ -ντ > *^ ^-λ /αιχα*ίν! μΌϋ
ϊχ:τ·. τθϋ. ^. Έχω χαρτί καί μελάνη!...
"Οταν έ Ντ^εσνιλ έφάνηκε, ή
Μωπέν ώρμτσε εναντίον τού, τέν ε-
σπασε στέ ξιίλο καί τοΰ χήρε τέ ρο-
λέ
κόαενο
γ,
ψη; χ χρ
Ό σατυρογράφος χωρις^ καμμιά
ό—ψία την ά-Λθλοόθησε στά παρα-
ή Άλλά όλ ή έ
η η ρ
. Άλλά μόλις μπήκε μέσα,
ωραησαν
τοο ειϊαν τα σημάδ-.α χού είχε στέ πίσ·'»ν κυριολεκτικώς στέ ξόλο. Ε6-
/.εφάλι -/.α! στέ πρόσωπό τθϋ καί τέν τιιχώς γι' αυτόν μέσα στέ θέατρο
ε τις άχοσκβοές τοο γρήγορα
ή ααζί μέ τούς ίλλοος ήθοχοι-
έ Μό ό λί
ή ζ μ ς ή
»ός, δέ μιλοθσε. Μόλις όμως τελεί-
ι>σί ό Ντ'ομεσνίλ την άφήγησί τού,
έκΐίνη τηκώθηκε, τον έχλησίασε
ίριαμδευτίκα χ,αΐ τού είχε:
λίνες, χοσέ κολοσσιαϊο
χή έκείνη.
^ Μεγάλη μανία μέ -;
ειχε ό Βολταίρος) κ^ω
λο; τού βασιλεύς τ*- *ττ3! 6,5·
Φρειϊερίκος"ο Μέγα-* ν.< Γ2! •χωρίου και εχειδή τδν ί,Β/'' «η μαν.α το. αύτη οί .(λ*1^ τοαι Φερνευ εϊχαν /Οχως_γρα9εί /νροίν γρα?ος της εχοχής, «εάν 1; '." κανενας α- βυ-» „<'». _> Υ ΤΕ"·
σχηματίση ε'να δλοχληρΌ
Π'δ
Νεάνιδες τής Καλι^ορνίας, έν Λόγκ Μπήτς, της Καλιφοονίας, προετοιμαζό-
μεναι διά τούς κωπηλατικούς αγώνας, οίτινες τ)ά λάδουν χώραν προσεχώς
έν τω Κόλπφ τοϋ Άλαμίτου.
-γρήγορα, καί την ενομένη εφυγε
γιά τίς Άντίλλες. χωρίς νά δώση
πειά ποτέ σημεΐα ζωής.
Κατά την έποχή τής Γαλλικής
ά 3 Δθ
Οί τρείς μεγαλόσωμο: λησταί Έπαναστάσεως καί τοΰ Διευθϋντη-
ζαοον έγώ! Νά ή ταμχακέρα καί τέ
ΐολόΐ σου! ...
στέ περίφηαο θέατρο τής
Γαλλικής Κωμ,φϊίας Ιγινε μιά άλ¬
λη φορά χάχοια άνάλογη σχηνή. "Ε¬
να δράδυ παίχτηκε σ' αύτέ τέ έ'ργο
ρίου, πού δέν ΰπήρχε καθόλθϋ άσφά-
λεια ζωής, τέ μπαστοϋνι χήρε αλ-
λη έξέλιξι. ΤΗταν χονδρο, μέ ρδ-
ζους, μέ λχίή γΰριστή, καί εν.λεινε
μέσα ενα μυτερέ καί ίσιο ξίφος. Τέ-
τοια μπαστούνια είχον οί λιμοκοντό-
τοΰ Φαδάρ «Έκείνη πού άναζητάεί ροι τής έποχής, οί δποίοι φοροΰσαν
-νεΰμα», στέ φινάλε τοΰ όχοίου όλό-,μαΰρα.
/.ληρος ό θίασος τραγο^δοΰσε δεκα- Την έποχή τής Παλινορθώσεως
τρία κοοπλέ. Την έχομεν*; τέ χρωι τώνΒ ο^ρδώνων, τέ μχαστοϋνι χήρε
έ*νας νεαρές σατορικές συγγραφεύς κα! άλλη έςέλιξι. Οί Βοναχαρτι-
ϊημοσίεασε σέ μΐά εφημερίδα δεκα- σταί ·Λρατο'3σαν μχαστούνια, των ό-
τρία ά'λλα τετράστιχα. στά όχοία'χοίων ή λαδή ηταν κινητη, βιοωτή,
έύ έ έ έ
ταν χρ^σή, σέ σχήμα ρ,
ή δχοΐΛ εθεωρείτο τότε τέ καχέλλο
τής ελευθερίας. Όταν ΐέθανε ό
Φραγκλίνος, στήν διαβήκη τα> 6ρέ-
θηκε γραμμένη ή εξής φράσις:
«Κληροδοτώ τό μΐαστοϋνί μου,
πού είναι καμίϋμένο άχο ξόλο άγριο-
μηλιάς μέ λαδή χρυσή σέ σχήμα
ρεχούμ.χλικας;, στόν φίλο μου καί
ίλδ ανθρωπίνου γένους, τέν
ο Οΰάσιγκτων.»
έσατύριζε τέν σ^γγραφέα, τέ εργο
καί τούς περισσότερον ήθοποιούς
τοΰ θίάσοο. Σάν νά μην έ'φθανε δέ
αό-τό, τέ ίδιο δράδυ πήγε καί κάθη-
σε στέ άμφιθέατρο τής Γαλλικής
Κωμωδίας καμαρώνοντας. Σέ λίγο
μιά άπ' τίς ήθοποιούς τοΰ θιάσοο, ή
δετπθ'.νίς Μχριγιάν, την όχοία είχε
σατυρίσει περισσότερο άπο δλο^ς,
καί οταν την ξεδιδωνε κανεις, ρ6λε-χογές μχαστοον.ών. στίς οποίες εδ-
χε μέσα μιά μ.!κροσκοπαή είκόνα ρ[σχε κ2νείς χαντές είδους μχαστοό-
τοΰ Ναχολεοντος. — --1 --' —■>—ι--------—-..»...-
Σιγά-σιγά τέ μπαστούνι υπέστη
χολλές τροποποιήσεΐς. "Εγινε καί
άχοθηκη. Οί έφευρέται έχινοοΰσαν
ϊιάφορα σχέδια μχαστο·>νιών, κου-
μέσα, μέ θήκες. Τότε δγήκαν
ύ ίίά ά ύ
Κατά τέ 1830 εκανε στέ Παρίσι
την έμφάνισί τού Ινας πλανόδιος χο-
ρευτής—Ί/,οοσικός, ό οποίος γύριζε
στά δουλεβάρτα κρατώντας Ινα χον-
τρέ μπαστοΰν..
Μόλις σογκεντρωνόταν γύρω τού
άρκετές κόσμος, έκείνος χατοΰσε Ι¬
να κοϋμπί τοΰ μπαστοιινιοΰ τού, κι'
άμέσως έκείνο άνοιγε άπέ τη μιά
πλευρά τοο καί γινόταν Ινα στενό-
μακρο διολί, μέ τέ όχοίο ό δαιμόνιος
έφεϋρέτης το:> επαιζε διαφόροος χο- Ό Ούάσιγκτων δέχθηκε μ' εΰ-
ρο5ς, τούς όποίους έχόρευε συγχρό- γνωμοσίνη την παράξενη κληρονο-
νως έ ιδιος. Επειτα ξαναδαζε την!μ(α το5 φ!λ0!, του χα| $[ετήρησε μ'
χλευράστή θέσι της, άφα'.ροΰσεμιαΐ'^χά^^ %α „οργή μ3ψ τ0_, ώς
την τελευταία τού στιγμή.
Ό Ναπολέων είχε Ινα μπαστοΰνί
άπο δστρακα των Ίνδιών, πού εδγα-
ζε μο'^ίκούς ήχους καί τέ όποίο
τοιό είχε χαρίσει κάποιος θα·^αστής
τού. Τέ μχαστοϋνι έκείνο, μετά τέν
θάνατον τοΰ Ναπολέοντος χουλήθη-
κε στέ Λονδίνο γιά 56 λίρες στερ-
ο^ο^6τ,χίν,
500 φράγκα. '
Έχίσης χαλλά μχαστούνυ Λ,
( ο ΡβΜσώ Πείν
κα( ο
αλλη πλεϋρά, καί τέ μπαστοϋνί γί-ι
νόταν ?λάο:>το.
Πολλοί άχο τούς μεγάλους άν¬
δρας είχαν την μανία νά /.άνον λ
νια αχο τα χο/.·οτελεστερα
κιστάνων ώς τα άχλά" καί χονδρο-
καμωμένα μχαστούνια των μποέμ,
καί των άνθρώπων τοΰ λαοΰ.
Περίφημγ; ήταν ή σολλονη πού
είχε ό Γεραανος κόμης άβ ΒγιιΜ,
έ ΰ έλέ Σ
χβ,μ-αττοϋνι^ειβιχβγ,βτθϋςγ,»- ^ - ^ έχλέ^ τής Σα!
- ' ν ό '/ ν ,Τ ι - , - ' -" ' ιυπουργος τού εκλεκτορος της _α-
πηγε /.αι καθισε -/.οντα τοο, τον χβ«. τρο«ς, μεσα στα οποια μπορουσε χ«-|ξωνί^ φρειδερί·Λο^ Αύγοΐστό.. Έ-
ρετισε γελαστα κα-. χωρ-.ς μνησι-Ινε,ς να αχοθηκευση ενα σωρο «?*?-,„- _ Κ{ ρ ηλλ ^ „.
*Λκί3' ~Μ £!πε: μακα κα! ΐατ?ίκα £Ρ^λδια- νιών είχε ό πε.ίφημο; Γάλλος δι-
ΤΙ τριμελής έπιτροΐΐή, ή όποία ένεργεϊ άνακρίσεις διά τάς προσφάτους τα-
σοϋργοΰ Μά-
γερμ,χερ. Τόση ήταν ή μανία τοιι
γιά την συλλογή μχαστο^νιών, ώστε
γι' αύτην κατεστράφη εντελώς οι¬
κονομικάς καί πέθανε τρελλος,
κρατώντας άπο Ινα μχαστοΰνι στέ
κάθε χέρι τού.
Σέ μιά σ,Λλογή μχαστοονιών στέ
άνάν.τορος τοΰ Κρεμλίνου τής Μό-
σχας, δρισκότανε τέ άπαίσιο μπα-
στοΰνι τού τρομεροϋ Τσάρο; Ίίάν
Βασιλΐέδιτς τοΰ σκληροΰ, τοΰ ,ό-
ί ή ά ί
στήν κάτω ατ/.ρ^ το·ο είχε Ινα
καλοακονισμένο μ^τερέ ^τίλέτο. "Ο¬
ταν ό Ίβάν ήτο δυσηρεστημένος μέ
κανένα άχέ. τούς όπαλλήλθΰς τοο ή
τούς άξιωματιχοΰς τού, τον ν.αλοδσε
σέ άκρόασι -/.αί σέ μιά στιγμή, ένω
έκείνος στεκόταν όρθιθΓ, τέν έπλη'-
----Γ — —— ·■ »ρ· — ·» — Γ 7 *«» ι^ν^ ν<Α ΛΜμ* φωθή τέ στίλέτο στέ πάτωμα. Καί 6 δ,χΓτυχής Οπάλληλος έμενε στήν μαρτυρ-.κη έκείνη στάσι. μέ τέ πόδι χ,αθηλωμένο στέ πάτωμα, Ιως δτοϋ ό 'Ιδάν ό σκληρος εϋοκούσε νά τρα¬ βήξη τέ μχαστοΰνι τθΰ. Ό μέγας 'Αμερικανός σοφές • "^ελτ, ό "Εδγαρ Σ. Τζενιγξ, διειτθυντής των φυλακών, όστι; είχεν σίΖ-1 Φρ^γκλινος είχε Ινα μπαστοΰνι όπέ μαί.ωτισθΓ) υπό των χαταδίκαη· καί ό Ρέυμοντ Φ. Κήμ.τ. ξυλο άγριομηλιάς. Ή λαδτί τού 4 Η Δνίς Μπέρθα Κλήβεγγερ, έκ Ντητρόιτ, είς την ΟΜκαν το ^ έπεδιχασε 450.000 δολλάρια ώς βάλσααον παρηγορίας δια μω■ υποσχρσεω; γάμου έκ μέρους τοΰ Ικατομμυριούχου Τζών Χ- Λ" ό διχηγόρος της, Ουΐλλιαμ Χ. Γκάλλανκερ-

«ΚβνϊΚΟΣ ΚΗΡΥΒ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ
ΠΩΣ Ο ΠΡΩΘΤΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΜΑΚΔΟΝΑΛΔ
ΠΕΡΙΓΡΑΦΕ1 ΕΝΑ ΤΑΞΕ1ΔΙ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΑΧΑΡΑΝ
Ολίγον πρίν ή αναλάβη την
άυϊ1ψ είς την Αγγλίαν, ό νυν
Λοωίτυπσυργυς κ. Μακ Ντοναλδ,
έϋεοκέφθη όντος την Άφρικην.
Τά' έξ αυτής έντυπώσεις τού,
οημοσιεύει ϊ]δη είς Αγγλικόν
πϊριοδικόν. Τό ζωηρόν καί χα-
ωτωμίνσν ΰφος τού προσδίδει
είς τάς Ιντυπώσεις αύτάς, τάς
οποίας δημοσιεύονμεν κατωτέ¬
ρω, εξαιρετικόν ενδιαφέρον. >
Τώρα ψνοα. ό σιρόκος. Ή άτμό-
ί
Τώρα ψνοα. ρς μ
οφακρα τού Άλγερίον είναι πντγη-
ρή άπο την Λθλλή ζέστη, καί ίνας
Ικτυφλωτικός ήλιο; κονράζει τα
μάτια μας. Νομίζω ότι εύρίσκομαι
οτήν Κόλασι. Προχθές δμως έπέ-
ρασα ένα θεΐυμάσιο άπόγενμα μέ
τού; Ρωμαίονς άγίονς είς τού; 6-
ποίοι»; ίήΐχοσαν ναούς καί τούς κα-
τεδάφιβαν εΐδωλολάτιςαχ. Τούς εν-
$ψα κοντά είς την Τιπάζα, είς
την πόλιν - μουσείον Τσερτσελ.
Κολώνες σπασμένες, συντρίμμα.τα
είναι σωριασμένα κάτω στή γή. Ή
έγκατάλειψίς των μέσα είς τό ερη-
μο αΰτό μθρος εχει ?να άπερίγρα-
—όν μεγαλείον. Ποτέ δέν αίσθάν·
ίτηκα την άριστοο<ρατική θλΐψι τής μονώσεως καί την ΰπερηφάνεια, δσον έκεΐ. Έκάναμε ενα λιτό, άλλα χορτα- στικό ύπαίθριο γεϋμα κάτω άπό τής σκιές της Τιπάζας. Άντίκ>ρν
μας εΐχαιιε τής κολώνες της άρχαι-
<*; Ρωμαΐκής πόλεως. Στ'ΐερα τό πρωΐ τ'-μουν μέ Μπαρ μπαρίνους κουρσώρους. 'Βκεΐ κοντά είναι ή έκκλησία όπσυ πβοσεΰχον- ται είς τόν Άλλάχ καί τόν εΰχαρι- στοϋν γιά τα καλά ποϋ τοΰς δί¬ δει. Πλάΐ είς την κεντρικήν ακρι¬ βώς θύραν της ευρίσκεται τό μέ- ρος δπου οάζουν τοϋς αίχμαλώ- τσυς των. Όλόγνρα είναι ή άγορά των ψαριων. Είναι ή έποχη τώρα απού όλος αύτός 6 τάπος χυττάζει ίκετεντικά τόν ούρΌνό. "Ολοι παρα·καλοϋν να στείλη ό Θεός'τήν εΰεργετική τού βοοχή διά νά δώση τό εδαφος πλου σία τα δώρά τού. Χωρίς εύφορύαν ζωή δέν ύπάοτχει. "Ολοι άπειλοϋν- ται άπό καττχστροψήν. Καί τίποτε έδώ δέν ημπορεί νά επανορθώση ίνα αγονον £τος. "Ηλθαμε διά των τϊορείων κλιτυ- ων τού "Ατλαντος καί διεσχίσαμεν τό ύψίπεδον, τό οποίον χωρίζει την έρημον άπό την θάλασσαν. Γιά παλύ καιρό τα πεϋκα της Μεσογεί- ου μάς έκράτησαν συντροφια, θυ- μίζοντάς μας τα παιδικά μας χρό- ννα, ποϋ έπηγαίναμε στά δάση νχά ετριγυρίζαιιε ώρες όλόκληρες σάν χοφένοι άπό τα πανίτψηλα δένδρα. Είς τό μεγαλειτέρον μερος τοΰ δρό μου έ6λ4παμε ά^λώνες δεξιά και άθΊστερά. Ευρισκόμεθα άκόμη ^ς την Μεσόγειον. Άλλ' δταν άφίσα- [ΐε πίσω μας μακρυά την θάλασσο ν-αί όταν έποοχαϊρήσαιμε είς τό ε¬ σωτερικόν, ήρχισαν νά μάς τ-ρι- γυοιζουν τα μυστικοπαθή χρώμα- τα τής έρημον, τό θαθύ κίτρινο κα'ι το γαλάζιο καί τό γκρίζο, τα δ- ποια νομζ δ 5έ ϊ μζες δτι 5έν εϊναι χρω α, άλλά κδποια άυλη ονσία, δ.· λγτη είς τόν δρίζοντα. Αλλά καί άκόμη μολονότι εΰρι- •«όμεθτΐ μακράν άπό τάς χώρας, τάς υποτεταγαένας είς την κοσμο- νοατειραν Ρώμην, δέν είχαμε έν τούτοις επέλθη είς την κυρίως ?- Ρημον. Είς τάς άκοθλιεργήτονς ^ έκτάοΈΐς ζονν νομάδες φυ- Επλησιάσαμεν είς τάς σκη- Ι0^ 5παυ ^ ΰπδέ* Ι0^1 5παυ ^ ΰπεδέχ*ησαΛ τόν πλέον φιλόξενον τρόπον, τνασ σιγαρέττα νχά 6μλ·- διά τό μεγάλο καί μο¬ ϋ ΰ ά ν ζτΥτημα ποϋ τοΰς άπασχο '>ει: την άνομδρίαν.
, Αί σκηναΐ των νομάδων αύτ,ων
είναι εΰρύχωροι καί κατασκενα-
ομενοι είτε άπό «ρασμα, είτε άπό
Οέ?μα καμήλας. Τό «χήμά των εΐ-
ν«ι ακανόνιστον καί τό πλάτος
των «ν ύπερβαίνει τα 2 1)2 εως
Α ,^τρα. Κοντά είς τάς σκηνάς ύ-
·™ρχονν μικρά περιωρισμενα δια-
"τηματα δπου ήμπορουν νά το-
δν ζφα ΠολλοΙ &πο τοΰς
ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ.- ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ.- ΦΥΛΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΙΟΑΓΕ-
ΝΕΙΣ— ΕΝΑ ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΡΧΟΥΣ— Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΤΩΝ ΜΟΑΒΙ-
ΤΏΝ... ΤΟ ΠΑΟΟΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΓΟΝ«Ν ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΤΩΝ.
Ό βασιλεύς Γεώργιος, τής Αγγλίας, όστις μέλλει νά κηρύξη την έναρξιν τής νατττικής σννδιασκέψεως των πέντε
δυνάμων είς τό Ιστορικόν άνάχτορον τοϋ Άγιον Ίακώβον έν Αονδίνφ, κατά την 21 Ιανουάριον.
νομάδας αΰτοΰς όμιλοΰν Γαλλικά.
Είναι έκεϊνοι ποϋ νπηρέτησαν κα¬
τά την διάρκειαν τοϋ τελενταίου
μεγάλου πολέμου είς τόν Γαλλικόν
στρατόν. Παρ' όλας τάς διαφοράς,
τό μερος αύτό εφερε είς τόν νοΰν
μου ενα δοεινό άπομεμακονσμένο
μερος τής Σκωτίας.
'Εκαναμε Ινα μεγάλο «τσιμποϋ-
σι» σέ μιά άπό τής τέντες, είς την
τέντα τοϋ πρώτον Άγά τής «τερι-
φερείας, ό οποίος μάς φιλοξενον-
σε. ΤΗλθε είς σι.»νάντησίν μας μ έ
Ινα άπόσπασμα άνδρώΐ' τής αηλής
τον, οί όποϊοι ΐππευαν θαυμασία
Άρα6ικά αλσγα καί έφορονσαν
ασπρονς μακροΰς έπενδντοις.
'Ηλ-δνιν κατ' επάνω μας γρήγο-
ροι σάν άέρας, πήδηξαν άπ' τ' ά-
λογά των, ερριξαν άπό μια τουφε-
χ.ιά είς ένδειξιν τιμής καί ΰστερ<ι μάς έχαιρέτισαν. 'Η σκηνή τοΰ Ά¬ γά είναι τοςη»θετημένη κάτω άπό φοινηαές καί κοντά είς Ινα κήπο, άπ' δπου ήρχετο μία θαυμασία δρο σιά. Μουσικοί ίθαγενεϊς εκλήθη¬ σαν άμέσως νά μάς διασκεδάσουν μέ τα τραγούδια καί τής μελωδίες τής πατρίδος των. "Οταν τοΰς ή- κονσαν τα ατουλιά τοΰ κήπον, αρχι- σαν καί αντά νά κελαϊδοϋν, δίνθ καί πειό δννατά, δλο καί πειό γλυ- κά, ώσάν νά είχον φιλοτιμηθη καί νά προσπαθοΰσαν νά ξεπεράσουν τοΰς μονσικούς στό τραγοΰδι. "Ε- γω την ίδέα δτι μερικά άπο τα πον- λιά αΰτά μά; εΐχαν άκολουθΊ'|ση ώς την χώρα τοϋ (ρωτός καί τής θαλπωρής άπό την ψυχρή καΐ όμι<- χλώδη Αγγλία. Πρίν αρχίση τό «γλέντι» ερρι- ξα μιά ματιά στή σκηνή. *Ητό κα- τασκευασμένη άπο τό ίδιο ύλικό, μέ τό οποίον ^,σαν κατασκεχ<ασμένες καί οί αλλες, μέ μόνη την διαφο¬ ράν ότι οί τοΐχοι ήσαν σκεπασμένοι μέ ασπρα κεντημένα ύφάσματα καί τό πάτωμα μέ χαλιά έγχώρια χρωματιστά δπου έκυριορχοΰσαν τό κοκκινο καί τό σκοτεινό γαλά¬ ζιο. Είς τό μέσον ήτο τοποθετημέ- νον ενα πολύ χαμηλό τραπέζι σκε- πασμένο μέ όίσπρο τραπϊζομάντη- λο, επάνω είς τό οποίον υπήρχαν διάφορα «κεύη καί ποτά. Ό Άγάς μολονότι είναι άπό τοΰς Μωαμεθα- νούς ποΰ δέν πίνουν ποτά, ηθέλη¬ σε έν τούτοις νά ιιάς ΰποδεχθη αέ εντελώς Γαλλικόν τρόπον, μέ α¬ φθονίαν ποτών καί κρασιών. Τό κυριώτερο φαγητό ήτο κρέ^ άς ψητό κο^ιμένσ σέ μεγάλα κομ- μάτια. "Ενας μικρος μαΰρος τό ε¬ φερε μέσα σέ μιά θαθειά πιατέλα καί τό έτοποθέτησε στή μέση τον τοαπεζιον. Ό Άγάς πρωτος, ά- φοΰ είπε «Μπισμιλλάχ!», εΐδος εύ- χής έιπιτραπεζίου, επήρε Ινα κομ- μάτι κρέας μέ τα χέρια τού καί ήρ¬ χισε νά τό τιρώγη. Τό παράδειγμα τουτο άκολονθήσαμε δλοι. "Οταν έτελείωσε τό γεϋμα καί ήλθε ή σει- ρά τοΰ καφέ, ό Άγάς εδγαλε απ6 την ζώνην τού μιά πίπα γιά τόν έ- αντό τον καί σέ μάς προσέφερβ σιγαρέττα. ΤΗτο ή ώραία έκείνη στιγμη όπον ΰστεςα άπό ενα καλο γεΰμα αίσθάνεται κανείς δλη τήι·, γλύκα τής ζωης. 'Επεο^έφθημεν την χώραν των θρησκευτικόν οιωγμών καί των αί· ρετικών φυλών των Μοκχμεθανών, την χώραν των Μοαβιτών. Δέν εΙ>
ναι Άααβες, άλλά Μπαρμπαρϊνοι,
Μερικοί διατείνονται δτι καταγον.
ται άπό τοΰς άρχαίονς Φοίνικας,
Έν πάση περιπτώσει ή ίστορία
των είναι μεγαλη καί ένδιαφερο
τάτη. Κατά τοΰς δύο ποορελθόντας
αίώνα; έστέλλοντο πότε έδώ καί
πότε έκεϊ, εως δτον εύρήτκαν επί
τέλους καταφύγιον ε'ις τό μέρος
αΰτό τής έρημον), τό οποίον μετέ-'
6α).αν είς Όασιν μέ 200 χιλ. φο»β
νικιές.
Μάς έφιλοξένησαν καί οί Μοα-
βίται κ«ί μά; παρέθεσαν καί αύτο
γεϋμα.
Τό ι6ράδν οί μουσικοί μάς έπανι
ξαν τονς πειό ώραίονς των σκο-
πούς. ΤΗσαν κάτι τραγοχδια αγρι-
α, παράξενα ποϋ άπέπνεαν δλα Ι¬
να πρωτογονο πάθος. Τα έτραγου-
δοϋσαν μέ Ενα κέφι, τόσο δοσμε-
νοι στό τραγοϋδί τους, δστε ένομν·
ζε κανείς ότι την στιγμη έκεινη
δέν ΰπήρχε τίποτε άλλο γι' αύταυς
στόν κόσμο, ότι δλη των ή ζωη ήτα
σνγκεντρωμένη έκεϊ. Έν τφ μετί>
ξΰ είχαν άνάψη φωτιές. Είναι Ινα
παλαιόν έθιμον. Οί Μοαβιται δεν
ήμπ&αοδν νά έννοήσονν διασκεδα-
σι χωρίς φωτιές. Καί έδω συνε&η
κάτι περίεργον ποϋ δέν θά λησμο-
νήσω ποτέ.. Μέ τούς άνδρας ήλθαν
καί γτ'ναϊκες. Μέσα στήςκόκκινες
άνταΰγιες των φλογών τα προσί*
πά των είχαν κάτι τό φαντασματι-
κό καί τό όνευοωδες. Όχορός των
ξεχείλιζε άπό πάθος σάν τα τρα-
γονδια των. Έστροοιλίζοντο, έπε¬
φταν, έσηκώνοντο καί 6λο ξανάρ-
χιζαν έναν δαιμονΐΛμένο χορό. Αΰ¬
τό παρετάθη επί πολλάς δρ>ας. Καί
μόνον άργά τα μεσάνυκτα έσώπα-
σε ή μονσική καί επανσε 6 χορός.
Ήσαν δλοι τσακισμένοι άπό την
κούρασι.
ΡΑΜΣΕΫ· ΜΑΚΝΤΟΝΑΛΔ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Άριστερά, ό βουλευτάς Ουΐλλιαμ Κ. Κέυνορ, έκ Σπρίγκςριλδ, Μασσαχουσέττης. Δεξι& δ πιλότος καπταιν Χαρρυ
Α Ντίνκίθ. Τραγικον ήτο τό τέλος τοΰ έναεοίου ταξειδίου χάριν τ%ν Χριστουγε'ννων έξ Ούαστγκτώνος είς τό
Σποίγκ<ΐΊ?δ. "Άν», τί καταστβαφέν άίοοπλάνον. ϋ<αρ<ατηρήα&ις 4-πι ΙΙολικου άατ&ρος Ό καΘη-ί·Τ;τής Ντόρμαν γρφ είς την «Ματέν» επί των τελευταί¬ ον» ταρατηρτ,σεων τθ5 Πολικοΰ Ά- στέρος. Έκ τών^ίζραττιρτ>εωντ <ά· Ι των έξάγετα:, ότι ό άστήρ ο3τος πλητιάΐζδ: ν.αί άπομτΛ?ύνετα.ι της.! Γής μέ ττχυτητα 15 -χιλιομέτρρων ! τ)ι Ϊ5·^τε?όλε-τον. 'Εΐί τέσσαρας ^η¬ μέρας άττομακρΰνίται καί επί τ4σ» ' σαρας ημέρας πλησιάζει. Ό Π» λικος 'Αστ'τ,ρ εΙναί^Ατω^ φοράς μ* γαλείτερος τοδ ηλίου, εάν δέ δ τξ λιος εύρίτκετο έκεί δποο είναι ό Πολ'.κό'ς Άστήρ, θά ήτο άόρατος. Ό Π υλικάς 'Ασττ,ρ είναι έκ των δι-χλών -λεγομένων αστέρων, άλλ' ό σύντροΐος είναι άόρατος. Ό δικηγόρον βυνήγορος τής βΛίζύγο ^>του.
Μία γ.»ζ>'ια τής Ζ^ρίχης, σύζυγος
τοϋ δικηγόροο Κίγκη, είχί φονεύσβΐ
χρό τίνων μ.ηνών τόν έραστήν της,
καθηγητήν Μτε^τόσσαν. Ή κορία
Κίγκη ώμολσγη<κν, ότι είχεν έρο- τικάς σχίσεις μετά τοΰ Μιτερτόσσαν>
καί χρό τοΰ γάμου της, κβί δ^ι τδν
έβόνε!>σεν, οταν έκβίνος την εκάλε¬
σεν είς μίαν <π>νέντεΐ>ξιν, διά νά τηί
ϊίπτ], δτ; έ'τρεπε νά ϊιατ.όφουν τάί
σχέσεΐς τοτ'. Μετά το εγκληυ.α
κυρία Κίγκη άιτΐ-ί'.οάθη νά <χίί κτονή'ΐγ; λαβοΰσα ίισαία άρον% άλλ' εσώθη 3ιά τή: έγκαίρου β, εο,δάτεως τοΰ ίατ,:ο5. Την ύχί σπισιν τής κορίας Κίγκη ένώιΛ τοΰ κακουργ'.οδικΐίοα άνέλα€εν ί ϊίος σύζ^γός της, όστις... ■/.ζ-.άρ σβ νά την Χά0ωώση! 'Εκ?.εκτά βιδλία εχει μόνον τ* την *Έθλ·'θ Κή

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1925.
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ - ΤΟΥ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟΝ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
'Εδιάδασα είς ενα Αγγλικόν πϊ-| συγγραφεύς άναφέρει ότι κατά την ανατολάς προεχουΜί γλώσσα γης
ριοδικόν ■περιγραφήν τής πόλεως [ άρχαιότητα "σταντο επί των ϊ-ο έ- μετά των δύο κορφών είναι ώχυρω-
τής Κερκύρας, ά—ό έκείνας τάς δι-1 κείνων σκοπελων φρούρια. Ή άρ- αένη άπό των Βοζαντινών ηδη χρό-
περιοδικόν. Αί περιγραφάς αΐταί εί-1 τής πόλεως, τόν τού Άλκινόθϋ καί Βενετοι', έπεξέτειναν δέ καί έπερά-
ναι ώραιόταταί, χωρίς δμως νά ε- τού "Γλακος. ι τωταν οί Άγγλοι. Ή πόλις είναι
Το Βαζαντ:νον 8νου.α Κορυφοί η έστρθξωένη ανατολικώς
χοον αςιωσεις ιττοοΐκής ακριβείας.
:ών Βενετών. Κατα το
ραιοτάτης νήσου. Είνε οί Κοροφοί, τοίς πολεμίοις αυτών». Εκάλεσε "»1ν Κέρκ>ραν, |νώ περιγράφει τό
νήσος παρά των ξίνων.
ι τις καί αίτη εξηφανίσθη δραδύτε-, δμ,ως τώ φροορίου άναντιρρητως
Άπο τού; Βΰζαντινοίις τ.χρίλζίν) ?ον. Άξ'.οθέατον γράφε! ό Γρηγο-. θά ύπήοξε κώμη· διότι ό θωμάς
το όνομα τούτο οί Άνδεγανοί, παρά ρ&ιο; είναι τδ φρούριον της Κερ- ΡθΓοαοΜο δτ,μοσΐεύσας εις Βενε-
τούτων δέ οί Βενετοί, επειτα οί κύ?ας «ίς τό Ίίνιχόν είδόλλίόν τού, τίαν τω 1572 το βιβλίον τού «Πε-
τού 1204 ότε ήλώθη το Βοζάν-
ΐμενος ό πτ»ρωτος λέων τής Βενε- τιον υπό των Φράγκων, ό δόγης
τική.ς Δημοκρατίας. Τοΰς διδύμους τής Μικράς Δημοκρατίας προσηγό-
τούτους σκοπέλοος πρώτοι ώγύρω- ' οεοσ-εν εαυτόν δεσττόττν ττ,ε τ&τάη-
, - πρωτοι ωχυρω- ρε>σ«ν εαυτόν δεσπότην τής τετάρ-
ΐαν οι^ Βυζαντινοί καί τοίις μετέβα-' της μοίραις τοΰ Ρωμαϊκοϋ κράτους,
λον εις ισχυρόν φρούριον. Είναι ά- έν ώ ή περιφίρεια τής χώρ^ς τού
γνωστόν αν προ αυτών ύπήρχε τοι- δέν ή"το μεγαλείτέρα τής Κερκύρα;.
Οπως δηποτε ούτε ό θουκυδί- Ό Γεραανος ίστοβιογοάφος Βθπΐ-
οθτο.
Κερκύρας, διότι διατρίψας ό Ρω-
ααίος Γίγγραφΐΰς ϋβΐΐανπΐΐθ λέ¬
γει: «Είδον την πόλιν, ήτις είναι
μικρά καί άαχημος, καί τα περίχω-
τα όποϊα είναι ώραιό-
?α αι>τη:,
τατα».
Υπέρ
( ν β «ϋνΐ υ ιερμανος ίστοριογράφος ϋθΓΠ-Ι Ιπέρ ·;ολ οχυροϋ φρουρίοο έμό-
ουτε κανεις άλλος άρχαίος ΙιαπΙ δαηίάί·, άναφέρΐΐ δτι ή πρός χθησαν Β·7ζαντινοί. Άνδυγανοί, Βε-
οχυροΰ φρουριοο εμο-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά χ.αί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τη 30 Ίουνίου, } 929................. > 6,250,000,000—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. Κ0Ρ1ΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΊΤποκαταβτημοιτΛ κ»'6 ΙΙρακτορε.?α κ*θ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί καθ* Τραηεζιτεκήν εργασίαν κ*ί οίχίται
%
Μέχρις
>
>
>
>
5 %
%
ΕΓΣ Γ5ΤΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΙΕΟΚ) ΛΟΛΑΑΡ1
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις
>
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕ1Σ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΙιβοΙί) Δολλάρια τί Λίρας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (ΟιβοΙΟ Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΓΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
6 μηνών.............
1 ?τους .............
2 έτών..............
4 έτών..............
5 έτών.................6
10 έτών καί πλέον η διαρκεΐς
Ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000................................;........ 4^4%
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, τ) Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4 %
ΑΙ καταθέσεις άς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αντό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί χαταθεσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Κατοκΐτήματος Νέας
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου τής εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΊΟΝΑΙ, ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε
ΑΟΕΝΟΥ
51 ΙΗΑΙΟΕΝ 1ΑΝΕ. ΝΕ«Υ ΥΟΗΚ
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ,ΪΌΗΝ 57(8
νετοί, Γάλλοι κβί Άγγλοι. Κατά
τό 1717 κεραυνος ένσκηψας είς
τάς πυριτιδαποθήκας, άνετίναςεν
είς τόν »ερα ιτολλά 1κ τής άρχα;-
ας Κερκαραΐαής άαροπόλεως, είς
τα έρειπιά της δέ έτάφησαν τρια-
κόσιοι εκ τής βροοράς αετά τού
φρθϋ^άρχου Πιζανι. Κατά την επο¬
χήν ακριβώς εκείνην διεξηγετο μέ¬
γας αγών μεταξύ τής Όρ&οδόςου
καί τής Καθολΐκής 'Εκκλτκτίας, Ι
περί τής Χϋριότητος τοϋ λϊΐψάνου >
τοΰ Άγίοο Σπυρίϊωνος, έπενέτΐαινε'
δέ ό ψρονραρχος Πιζάνι υπέρ τής
δευτέρας. Ή έκρηξις τής πυριτι-
ϊαποθήκης απεδόθη υπο τοϋ λαοΰ
είς την οργήν τού Άγίου Σπορί-
δωνος, έκτοτε δέ ό Καθολικδς επί-
(γλο—ς έπαυσε ϊιεκϊικών τό ιερόν
λείψανον.
Ό ηρω; τής υπό των Τούρκων
■πολιορκίας τής Κερκύρας στρατάρ-
σης Σούλεμβουργ, άπον.ατέστησε
μετ ολίγον τό φρούριον, μέχρι τής
σημερον δέ τούτο χαί οί λοιποί προ-
μ^ώνες διατηροΰν την μορφήν ην
έδωκεν έκείνος. Κατά τέ 1863, ότ$
« άναχωροΰντες "Αγγλοι άνετίνα-
ξαν τα πλείστα των όγυρωμάτων,
τΓε'ιΞ; Ι-Τ' ε^υλα^Ι κρίνον'ται παντί. Άχέναντι ϋ έ»
την είσοδον τού λιαεν&ί. αείθί τβί Γ .. ,../ ... -- δ.·>^«-
Ή «6αο(όνη» Τερέζ^ι φόν Ροττενχίλ-
ιιπερ, ή όποία συνελήφθη έν Νέτι Ύ-
όρχη. Κάτω, ό «δαρώνος» Γεώργιος
φόν Ροττενκόλμπερ, όστις το φοςεϊ
στ©α6ά καθόσον ή σΰζυγός τού, ποό
τς συλλήψεώς της εΐχε κινήση εναν¬
τίον τού άγωγήν ζητούσα ώς εξοδα
διατροφής της §12.000 τόν μηνα.
δψους έκείνου έκτείνετα: το ««:'·
γραπτον πανόραμα τής Θαλάϊαη:
καί των άκτών, Ινα άπό τα ώρίΐο-
τερα τής Εύρώπης. Όρη, «ι·
λιμένος, μέρος τοΰ
νέου φίουρίου καί τό φρούριον τοΰ
'Αδραάυ.- σ!)!ΐτΛίί'λ'»ΑΛ.Μ >1 χαϊ 5λα
είς 350
τομος άναδυίται έκ τής θαλά^τ,;
ή δρεΐνη
σαων,
λβ
μόνον, χάριν χαιρετ:-
έπτά τοιαΰτ* καί τινάς πα-
βομ,βάρδας. Τα μελαγ/ολικά
τα λείψχ;α ευρίσκονται εν τη
V
τοΰ Φ9θ!)β(θϋ αζτα τ*ινι>ίηΐΛ>ι
ψρονρ'κ» μετβ
κροερχομένων έκ τοΰ περι¬
εργοστατΐίο; οΰ Οίϊ
6 μηνότν................
1 Ιτους.................
2 έτών.................
4 έτών.................6
6 έτών καί πλέον ή διαρχεΐς. 1>
33 80. ΟΙ-ΑΙίΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒίΟ6.,
50ΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60,
φήμου εργοστατΐίο; τοΰ Οίΐι
τής Βαργάμ.». Οί δλικ» Ουτο: έξε-
τφενδονισαν πολλάς ΘανατηφόροΰΓ
ΐφβιρας έναντι^ των Τούρκων κατά
την ήρ-ωϊκην πολιορκίαν τ»« Κβρ-
Χϋραο. ήτις εϊω5ί τ^ν Δύσιν άπο
της Τθϋρκικής εΐσδολής.
Τού φρο'^ρίο^ τούτου αί
να
χοι υπό ρόδων. χρ»σ^-
ειδων θάμνων χαί σχηματίζο-^ι μι-
•Λρα κηπαρια. Έν τω προαυλίφ ·>
ει καί το μέγαρον το» φρουραρ-
τη ΛττλΤλλι ·,*~Χ. _^.___.-.__ »_ _
ΈχείΟεν 8Γαχρ/νεται έπίη-,ς «ι ή
Παλαιόπολις τήί άρχαίαςΚερ«-
ρας, ή όποία εξηφανίσθη έν-ελώς
καί έκεί όπου εσφι/ζεν άλλοτε ή ζωη,
μόνον ατωνόδιοι ελαίαι όηλωνθ^
την σκιάν των
ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ
κατά τα
ετη
ί
τής Άγγλικής «ροσταστας εχρησί¬
μευεν ώς κατοικία τοϋ Άρμο<Γτοΰ, 5πειτα »»-λ __. -:~*^ μεγάρου Μιχ . . _________ στημα τής Ίονίου Άκαδημίας. Πυ- λώνες δέ καί σκεχαστοί ίιϋοαιν. »ιζίΐ ο δεωμενος ότι εμπειροι ίιτεχναι. λέγε: ό Γερμβνδς ί ος ανη-;ειραν έί δ καλ- ίστορι- ύ ΑΙΕ_ΚΙΟΤΙ "Οταν έπαίχθη ή τοαγωδία το' .1__'___ _ι.τπ}-.'ΛΛ,ν' ,κηινΜ ί'Ι Μακάρι νά ήταν άλήβε"»."· το ποϋ λέτε!. .. είπΣ δ Βολτα^ δταν τό εμαθε- — Γιατί; τόν ρώίηβαν οί τού. — ΓιατΛ έν τοιαύτη στήν Γαλλία θά ύπηρχε πό υένα, κι' οΟΛος ενα; [ ής ποητήςΐ... ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ρμς ρ κος ανη-;ειραν έκεί, δχι φρούριον, Ι * * "θλ^Τίαίον ναόν πρός τ^ή Ι * . * "-θλ^Τίαίον ναόν πρός τ^ήν ,τοϋ^Άρεως. Σειραί κΰπαρίστων'κο- ϊ,Μπ'. τάς άτραπούς, ί-ο ϊέ τ!;5 Ώραι σννί^ Τετάοτη άλό 4-5 Μ- ·». Κ. »8ϋΓθ5, 18 ΟΜ ΑρΙ- 4, Ν. Υ- . υη.νοΓ2>ι«Υ
νατε:

«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Π
■Ρ-ΡΡΙοτγΠΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΒΟΥΤΥΡΑ
ΟΙ ΦΑΝΤΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Άλλ' αύτοι
καί τόν χει-
Π «ντα δταν έρχόταν οί παραμο
'«,««"? ν. ενα λ(Γ
οέψίΐ τονς ^'ν
},, νά *άη ν<* παιξιι. «αί τόν δικαίωναν οκ0οτοίσαν γιά την μεγάλη τοΐ; Λγλωττία, τόν άφιναν στο ταβερ- 00(1 Λοΰ σύχναζαν, για να πανε λ δονιμάσουν την τνχη τσυς. __ ^ΐα,ρέ μήπως είναι κρασι να 5τε νά τό δοκιμάσετε; Αύτό είναι τόχη! τους ελεγε καθώς φενγανε. Κ' έυενε έχοντος σνντροφιά μό· όν τόν έξάδελφό τον τό Λάζαρο [αοδέλη, ποϋ τουλεγε ΰψωνοντας γ ζ; ρ κρίτης, άλλά θέλω νά τδβρω έγώ. — Πλοϋτος! εκανε άμα τό διά- 6ασε, ευτυχία! Μά άπό ποΰ;... Τώρα θυμήθηκε, πως είχε δ^ ■/.αί τό μέρ-ος, πούχε φύγη, καί ή¬ ταν αΰτό δμοιο, όμοιότατο μέ μιά ^ ΰ ίζ ά ο χέρι η, π γ ψ τού ίσαμε τό καπέλλο τού ιάν νά χαιρετουσε στρατιωτικαΓ __ Εμείς άδελφάκι μόν τό κρα- μας! Γι θέλουμε μεϊς μέ τού; ντάδες πουχουνε δνό μοϋρες; Άλλά 6 έξαδελφός τού αυτάς τειτα, ζητοΰσε νά πιη περισσότε- χ>, γιατί εΐχε, καθώς ελεγε, στε-
ρηθη ολ' τψ άναχώρηστ τής
χ
ολ
άναχώρηστ τή
έ
Τό πρχοϊ ζήτηαε τόν όνειροκρίτη
καί μιά άπ' τή; κόρες τού τοϋ τον
πήγε.
(— Τί είδατε; τόν ρώτησε, γιά
νά σάς τδβρω γώ...
— Τό ξέρω, τη; άπάντησε, πώ;
έσύ δέν εχεις καί άνάγκη νά ψά-
ί
γη ψ
εϊσαι ζωντανό; όνειρο-
ά ά
αρέας των, καί δ Μαρδέλης τρα-
;οΰσε τό διαβολό τού, γιά νά τόν
αταφέρη νά μην πιοΰν πειά αλλο.
— "Ενα ψιλίατικο τούλάχιστο,
— Έ, άς τό πάρουμε!
Τό ?να δέν επρεπε νάνε μόνο,
τρεπε ναχη καί τό ζευγαιράΓκι τού
ν' ετσι γινόνταν δυό.
Γι νακαν; Ή λΰπη τοΰ έξαδέλ-
_^υ τον, γιά την λιποταξία των
ιΓίλων των ητα νμεγάλη, καί επρε-
ϊίε νά ναρκωθη λίγο μέ τό κιτρι-
|ιωπό ύγρό.
Μά ν.ι' αύτό; αΐσ-θανόταν την
/Ιειψι των φίλων τού. Είχον άφή-
η αύτοι, όπως καί στό τραπέζι,
την ψνχή τού ενα κενόν, ποΰ ε-
['ρεπε νά γεμίση, γιά νά μή τόν
τεο/ωρη. Καί μέ τί αλλο ·θά γι-
όταν αύ»ό;
Κ' υστερίδφοΰ· θαπιναν -κι' αύ-
Ιΐά, (τει>γανε μαζύ. Καθόνταν καί
|νοντά, δίπλα.
Νεος, δταν ήταν ό Μαρδέλης
Ιϋπαιζε χαρτιά, δχι μόνον την πα·
Ιραμονη τής πρα>τοχρονιάς, άλλά
Ισχεδόν κάθε μερά. Μιά μερά, τί
[καλλίτερα μιά νΰχτα, ποΰ εχασε,
ιχαί εχασε καί κάτι λεφτά τοΰ πά
Ιτέρα τον, εκανε δρκο νά μην ξνα-
I
παίξη. Καί τόν κράτησε. Οντε
| κοντσίνα δέν επαιζε πειά.
Μακρυά, ελεγε μακιρνά.
Πΰρ, δχι γυνή, άλλά χαρτί καί θά
|λασσα!...
Καί στά παιδία τού σ' αύτό τό
ζήτηιια ήταν τρομεράς. Πωπώ δ¬
ταν εβλεπε χαρτί!. ..
Ή εύχαρίστησίς τού τ(ταν
πηγαίνη, δταν εκλεινε τό κατά-
στηαά τον, σ' ενα ταβερνάκι, δ-
που ιιαζενονταν άρκετοί φίλοι πα¬
ληό! καί ό έξαδελορός του'δ Λάζα-
ρος Μαρδέλης καί εμεναν κανά
&υο ώρες πίνοντα; λίγο κρασί και
Ι ονζητώντας.
Μά νά, πλησίασε πάλι ή πρωτο-
χρονιά, ποΰ την εβλεπε, κατ&ώς ε¬
λεγε ό Μαρδέλης σάν μπαμπούλα,
ν'"- θα Ιπαιζαν οί φίλοι τού, ποΐ
ι εχαναν, αρχισε τό μαλωμα.
ε καί πηρε. Άλλά τίποτα. Οί
τού θά δοκίμαζαν πάλιν την
τσυς, καί τα λόγια τον, τ
νιασμά τού, τό κοκκινισμά
τού καί τό ίδρωμά τού πήγαν στό
ποι'φ.
Καί γΰρισε καί^θυμωμένος στί
^τ^ τού, χωρίς ν' άκοΰη ή νά δί-
>) άπάντησι στόν Ιξάδελφό τοι
αζαρο ποΰ δλο τονλεγε:
■ -αθελφάκι μου, μή συγχύζε
αι' Εμείς τό κρασάκι μας. "Αστί
^ν Τό κρασάκι μας εμείς. Εμείς
'" <^7.οινμε καμμ·ά δονλειά μέ τού; "ηοί; πούχουν δυό μοϋρβς! Μαρδέλη-ς ξάτνησε κοντά '■ τρομαγμένος άπό κα- μ ποΰ παίζανε χαρτιά! Μπα, μετά... είπε. Μή. .. Κ' έμεινε σκεπτικός πολΰ. Άντί νά πάη στό ταβερνάκι, δ¬ ταν εκλεισε τό κατάστημά τού πη- γε στό σπίτι τον. 'Βκεί, άφοϋ εφα- γε κ' εμεινε δνό, τρείς ώρες, πήρε την όμπρέλλα καί βγήκε εξω. Ζητοϋσε μέρος νά περάση άπ' την αλλη μεριά, δταν βλέπη κα- ποιον ποϋ έρχόταν νά μπαίνη, τσα λαθουτώντας μέσ' στά νερά. Στή μεση δμα>ς των νερων στάθηκε ά-
κίνητος, εγειρε τό κεφάλι κ' εφερ-
νε τό δάκτυλο στά μελίγγια τού
σάν ανθοωπος. .. ποϋ ζητά καί
θασανίζεται, κάτι νά θυμηθχ). . .
Ό Μαρδέλης στάθηκε καί τόν
εβλεπε. ,
Τόν εΐδε κι' αύτός καί κατεθά-
ζοντας τό χέρι τού τόν ρώτησε:
— Κΰριε συγγνώμΓΐν, νά μέ
συγχωρήτε, δέν μοϋ λέτε, μήπως
ξέρετε ποϋ είναι τό σπίτι τοϋ κυ¬
ίον Μαρθέλη;
— Βρέ Λαζαράκι, τοΰ φώναξε
Μαρδεί.ης, τί επα&ες, ε'χασες τό
ΐπίτι σοι»;
— 'ΕΙξαδελφάκι μου! φώναξε
<αί 6 Λάζαρο; Μαρδέλης άπό έ σα άπ' τα νεοά καί τσαλαθουτών- τας σ' «ντά δγήκε στό πεζοδρό Οε)' ^ νύχτα κεπε πήγαινε πνκνϊο· υλα ασπρα .ταντοΰ, στί'βες ά 7ΐόνι. νά περάση απο ^νι ΐσαμε τ. το, δταν σέ μιά στιγμή χωθή 1Γ>", όλόκληρος μέσα.. . Τότ
ζουν.
ιιο.
— Έξαδελφάκι μου!. . . σώθη-
κα! τοΰ είπε όρμώντας επάνω τού
—· Τί μοΰ κάνεις; Καλά εΐσαι
Καλά; καλά;. . ."Ολο τό οντ,ίτι;1.
"Ολοι, όλοι!.. . Μαφηκε; κ' εσύ
Σϊενοχωρέίΐί {/&, στϊνοχωρέθηκα!
"Αν εκανα κανενός κακό νά. ..
σφάξε με.'. . .Σοϋ δίνω τό δικαί-
(ομα!
Ή κ. Λουΐζα Κλόσσερ Χέιλ, ήθοποιός, γεννηθεϊσα έν Ίνδιανναπόλει, τφ
1872, ώς ύποδΰεται τόν ρό/ον τής Μητρός επί τής σκ.ηνής. Άριστερ^, ώς
Ην», ■>'» '^ΐ" γΪ--_τιΊ νητίηκε-οινην ζο)ή ντης. Ή μήτηο της είναι 83 έτών.
ρε;'· .....
Πήγε στον έςάοΐ:/.φο τού εο>;
την πόρτα τοϋ σπιτιοϋ τού, κ' ε-
πειτα τράιβηξε τόν δρόμο τού.
Μέ γρήγορο 6ήμα έφθασε σ' ε¬
να μέρος, ποϋ ήξερε, πω; παίζοιτν
χαρτά. Καί μπήκε.
Πολλοί ήταν μέσα κ' εΐχαν τρι-
γνρίσγι ενα τραπέζι μέ πράσινη
τσόχ« στρωμένο.
Κνττα,ξε πρώτα μά δέν είδε κα-
νένα γνωστό. Κανέναν δέν βρήτε
Έγώ δμο>ς έκεΐ!. . .Δέν πάω νά|καί εύχαοιστήθηκε. "Υστερα πή-
δώ τούς φάντηδες μέ τή; δι·ό μόν- γε κι' αύτός κοντά στό πράσινο
τραπέζι καί στάθηκε έχοντος ση-
κωμένο τόν γιακά τού έπανωφε-
ριοϋ τού, την όμπρέλλα στό μπρά-
τσο καί τό δάκτυλο τό χοντςό στ ήν
τσέαη τοϋ γελέκου τού μέσα.
Χαρτιά κάτω. Χρήματα στίβες.
Κύτταξε πάλι έκείνονς ποϋ παί-
ζανε.
Είδε έναν κατακόκκινον, πού κύτ-
ταζε τα χαρτιά, έδω, έκεΐ, χωρίς
τα ματόκ>.αδά τον νά κλείνουν. "Ε¬
ναν άλλον κατακίτρινο σάν νάχε
πάθη χρυσή. "Αλλος μασοϋσε τα
μονστάκια τού, εφερνε τής τρίχε;
στό στόμα τού καί τής μασοϋσρ.
Κ' ενός άλλον ήταν τ' άφτιά τού
ιόσο κόκκινα σάν νά τοΰ τάχαν τρα
Τα κόκκινα αύτά αύτιά τοϋ θό-
μισαν τόν έξάδελφό τον Λάζαρο,
μικρό στό σχολειό.
Ήταν άδύνατο νψ ήμέρα δΌ,
τρείς φορές, νά μή τοΰ κοκκίντζε
Ό/>ανδός ψαρά; κάμνων τόν καθημερινόν περίπατάν τού μέ την σύζυγον
•τού έν Ζουΐντερ Ζή, δπου δ) οί οαδίζονν αε. τρο/τεδιλα εις τονς πόδα;.
Άγίους νά τόν βοηθ-ήσοιν.
— Κατάλαβα, τούς είπε στό τέ·
λος, πώς θά σάς στείλω όλον; άπό
έκεΐ πον ήρθατε!...
Σάν νάχε πιη ?να κάδο κρασί
ν,οιμήθηκε, είχε γίνη μερά πειά ποΰ
τόν έξύπνησε ή γυναΐκά τον. Καί
καλά έΤχε κάνη ποΰ τόν ξύπνησε,
γιατί ή εβλεπε, ή πάθαινε καποιο
μαρτύριο.
Ήταν στό δρόμο, εβλεπε στόν
ν'πνο τού καί βάδιζε γιά τό κατά¬
στημά τού, δταν άπό ενα κάρρο
σκουπιδιών ό ανεμος πήρε, σήκωσβ
απειρα χαρτιά, χαρτιά ποϋ παί-
Κι' αυτά, άηροϋ υψώθηκαν
ώρμησαν πιάνω τον, πάνω στό πρό-
σωπό τον καί τόν κτνποϋσαν κι'
άλλα εβγαιναν, ε&γαιναν άπ' :ό
κάρρο, ύψώνονταν. Φαντάδες, ρι-
γάδες, ντάμες, δεκάρια...
Καθώς πολεμούσε νά τα απο¬
κρούση τόν ξύπνησε ή γυναΐκά τού
γιά νά τόν ρωτήση τί εκανε στό
παιγνίδι.
— Τό πιστεύει;, τοΰ είπε, δέν
σ' άκουσα ποϋ ήοθες!.. . Γιά πές
μου κερδισες;
— Μπά! εκανε αΰτός, ποΰ νά
κερδίσω! Κερδίζει κανείς σ' αύτά
τα μέρη;
-— "Εχασες λοιπόν! Καί ώς πό-
σα;
— Δυό εκατοστάρικα!
— Δνό εκατοστάρικα! πά/1
καλά. 'Εσύ νδσα» καλά. Μή στενο-
χωριέσαι, καί τοϋ χρόνον.
— Εύχαριστώ, έπίστ|ς!. . .
Ή γυναΐκά τον εψυγε.
— "Ε, (ρβυκαρένια μου,. εϊπε ό
Μαρδέλης, αμα ή .γνναΐκά τού ε¬
κλεισε την πόρτα, ποϋ ναξερες!
Ποϋ ναξερες πώς δυό χιλιαδοϋ-
λε; ί'χασα!... Πάνε^ πάνε κι' η-
κόμα πάνε! Μά πώς νά της τό πω,
ποΰ θά της ερθτ) κόλπος; Μά κι'
αύτη φταίει, κι' αυτή. Άντί νά έα-
ποδίση — Ά, καλά, ώραΐα! Καλα
θά κάνης γιά την καλή χρονιά!...
Μά ετσι κάνουν οί περισσότειροι!
Καί ό Μαρδέλης λέγοντας αντά
μιμήθΐ]κε σιγά την γυναΐκά τού,
πώς τού ταλεγε. — Καί τ' αλλο,
ν άπατήσο) τόν δρκο μου!... Τι-
μωρήθηκα δμως, νά!... Νά πι-
στέψω τδνειρο!... -
Ό Μαρδέλης εμεινε λίγο ;»£
σουφρωμένα φρνδια, επειτα τινά-
χτηκε άπ' τό κρεοάτι τού, εκλεισε
καλά την πόρτα, καί σ^άθηκε στηιν
μέση τού δωμάτιον άγρΐίμ^μένος.
— Νά, είπε κι' δπλωσε τό δε-
ξί τον χέοι. Κάνω δρκο, πώς δ£ν
θά παίξω ποτέ, ποτέ πειά, ποτέ!
στόν "Αγιο...
Καί ίΐήτησε μέ τόν νού τον τδ
δνομα ενός Άγιον, ποΰ τόν λά
ό δάσκαλος τ' άψτιά τού. Κι' αύ- τρευαν στήν πατρίδα τοϋ πατέρα
τος, ό Μαρδέλης, τουλεγε, δταν τού. Αύτό δμως σάν νάχε κρνφτη,
λ ή ό άλ
, ρη γ,
σχολοΰσαν ή στό διάλειμμα:
— Κράτα πάλι, Λάζαρε τ' άφ¬
τιά σου στό κε(ράλι σου καί μέτρα
πεντακόσα, γιατί νά, θά σοΰ γί-
νονν!. .. σάν φτεροΰγες!
ό
Ψυχρός, ψυχρός ό Μαρδέλη;
στάθηκε λίγο κυττάζοντας κι' υ¬
στερα πόσταρε κι' αύτός. Ήτανε
βέβαιος πώς ·θά κέρδιζε. "Εκανε
δμως καί μιά παράκλησι στόν "Α-
γΐο Βασίλη:
— "Αγιε Βασίλη μόν, είπε, βά-
λε τό χεράκι σου νά κερδίσω. Βάλ-
το! "Εχω ίνα μάτσο παδιά καί ξε-
ρεις έσύ τί τραβώ...
Καί κέρδισε. Εύχαρίστησε τόν
'Αγΐο Βασίλειο:
— "Αγιε Βασιλάκι μου σ' εύ¬
χαριστώ, σ' εύχαριστώ πολύ, πολύ!
Καί πάλιν πόσταρε. 'Εκέρδιζε
ή γραμμή. Άλλά σέ λίγο άρχισε
δέν μποροΰσε νά τό ενρη, χανόταν
καί δλο τού παρουσιαζόταν: νόν
Αγιο Βασίλειο, στόν "Αγιο Βα¬
ίλ
ν οασανίστιτ/.8
γ
σίλειο.
'Ετί τέλους.
καί δέν τό δρήκε είπε:
—Στόν "Αγιον εκείνον...
Κι' επειτα στό δνσμα τοϋ Άγιον
ποϋ στεκόταν έμπρός"
τού.
— "Οχι σέ σένα, σχι, δχι!
Δημοσθένης Ν. Βουτνράς
ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΓΟΥ
Ο
Ι
Ή χολή τσυ ΐΐΚΓτεύεται ότι εΐναν
τδ άποτελεοματυιό φάςμακο κατά της
: *
πολύ καί ξανακέρδισε καί καλό πο¬
σόν, ποΰ τουδγαζε την χασοϋρα.
— Εύχαριστώ Άγιοΰλη μου, εΤ-
την χολ.ήν τού πρίν πέ<τη στά χέρια τοΰ κι»νηγοΰ. Στήν Άκαρνανίαν δμο>ς
πιστευουν πως αν τού
νειρο. . .
Καί εΐχε σιγά, σιγά κερδίση
άρκετά. 'Αλλά τ)ρθε ή ωρα νά γυ-
ρίση άνάποδα τό παιγνίδι. Μεγά-'
λη χασούρα!...
Καί εΐχε προσκαλεση δλους τον»ς
τόν ίίορωστο, τΐατ' αλλους δέ γιατ'
φσβάτοΛ
Έκλεκτά βιίλία εχει μόνον το
Βιδλιοχωλείον το3 «Εθνικον Κτ' .

ίΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΉ. 23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΛΗΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ
ιοφιαοι
ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ.- Ο ΜΑΝΙΩΔΗΣ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΟΣ ΔΟΚΤΩΡ ΡΟΖΕΜΠΑΧ—
ΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΠΡΠΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΠΟΕ— «ΗΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΦΡΑΣΙΣ ΤΟΥ
ΠΟΙΗΤΟΥ.- ΠΩΣ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΒΐΒΑΙΑ-ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΑΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΟΥ
ΒΕΣΠΟΥΤΣΙ.» ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΑΥΤΙΙτΙίΙΝ ΧΕΙΡΟΓΡΛΦΛΝ.- ΜΙΑ
ΨΕΥΤΙΚΗ ΤΡΑΓΠΔΙΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ.
' "Ενας άπο τοΰ; μεγαλειτέρας
**αι τούς πειό μανιώδεις διδλιοφί-
λους καί συλλέκτας. σχανίων 6ι6λί-
ων -/.αί χε-.ρογράφων ό Άμερικανός
ϊόκτωρ Ρόζϊμπαχ άπ' την Φιαλδέλ-
©εια έξέϊωσε προ μηνός Ινα θαυμά-
010 όιδλίο «περί τής διδλιοφιλίας
«τίς δίάφορες έποχές», στό
δποίο άναφέρει την ίστορία καί τίς
«βριττέτειες διαφόρων πολυτίμων βι¬
βλίον καί χειρογράφων, καθώς καί
τόν τρόπο μέ τόν οποίον αϋτά ανεκα¬
λύφθησαν καί άγοράτβηκαν άπό δια¬
φόρους διδλιοφίλους.
-Σημειωτέον ότι ό ϊόκτωρ Ρόζεμ-
>ταχ έ'χει μιά άπό τίς μεγαλείτερες
Χ,α! πολ,ιτ'.μότερες συλλογες σπανί-
Ιον δίδλίων, ποΰ ύπάρχουν στόν κό-
βμο. Μεταξυ των άλλον εχει Ινα
άντίτυπο άπ' την περίφημη Βίδλο
τοΰ Γουτεμδεργίο, τό πρώτο δηλα-
δή 6ιδλίο ποΰ τυπώθηκε στόν κόσμο
6ταν ανεκαλύφθη ή τΐΛΤογραφία.
'Εχί; έπίσης τό βιδλίο «ή Ά-
λίκη στην χώρα των θαυμάτων».
*ό τέταρτο κατά σειράν 6ι£λίο πώ-
,Έυπώθηχε μετά την άνακάλοψι τής
ϊυπογραφίας.
■ 'Αλλά τό χολυτιμότερο πριϊγμα τής
^υλλογής τού δόκτορος Ρόζεμπαχ,
είναι όπως λέει ό ίδιος, τό χειρό
γραφο το] «Ερϊηΐίΐηοδ», τοΰ πρώ-
του έ'ργο ποΰ έγραψε ό μέγας Ά-
με-ρικανός χοιητί-,ς "Εδγαρ Πόε.
Τό χειρόγραφο αύτό ό δόκτωρ Ρό¬
ζεμπαχ τό περιδάλλει μέ ίδιαίτερη
στοργή. Καί ξέρετε γιατί; Γιατί σε
μιά άκρη τοΰ πρώτου φΰλλου, είναι
γραμμέντ] μέ μικρά «ρέμοντα γράμ-
1 ματα, γραμμένα άπ' τόν ϊδιο τόν
'Εδγαρ Πόε, ή φράσι: «Είμαι φτω-
χός». Την φράσι αύτη την «ίχε γρά-
φβι ό "Εδγαρ Πόε οταν φτωχός,
ασημος καί πειναλέος εστειλε το
χειρόγραφο αΰτό τοΰ πρώτοϋ εργοιι
τού στόν ίιευθυντή καί έκδότη τού
μεγάλοο τότε Άμερικανικ.οΰ περιο-
ίικοΰ «Νβν" Εη§1&ηιΙ Μαβαζΐηβ».
^Ηταν Ινα ειδος δραματικής έχι-
χ,λήσεως την όπθία εκανε ό ιεοιρο:
«κάμη φοιτητής πρός-τόν έκδότη,
άπό την κρίσι τοΰ όχοίου έξηρτίτο
δχι μόνο τό μέλλον καί ή δόξα τού,
άλλά καί αύτό τό ψωμί τού. το «νόσωποντ τοϋ Καϊάφα, ή "Αννα Ροιντξ, ώς Μαρία καί ή Χάνση Πράϊσιγκερ,'ώς Μαγδαληνή. "ϊ'
Ό δόκτωρ Ρόζεμπαχ, λεει ότι,
γιά νά. δημιουργήση κανείς μ;ά ώ-1 Βεσποΰτσι πρός τόν χατβρα τού,! πατέρα τοο. Μιά μερά χάχοι&ς αί
τού δολλαρίο.)
Ο μιστερ Κέ
'Εννοεί™,«τ, «ί
φορες δοκιμάς^
ψη^
μειωτεον δέ ότι
λοι απομιμήσεις.
Περί τα μί2 τοθ
αιώνος καχοιος έπιδέξ,ος
γράφος ονόματι Ρόμχερ
τοθ
κ?ι την 'Αμερ,χβν,χη
μεχειρογρ3φεςλ
Ανω αριστερα, τό χωρίον Όμπεραμμεργκώ. Δεξι^, δ "Αλοϊς Λάγκ, όστις κατά τό ?τος 1930 θά ύποδύεται τό
πρόσωπον τού Χριστοϋ. Κατω, έξ άριστερών πρός τα δεξιά: Ό Οδγγω Ρούτζ, πεταλωτής, όστις θά ύποδύεται
το πρόσωπον τού Καϊαφα, η "Αννα Ρούτξ, ώς Μαρία καί ή Χάνση Πράϊσιγκερ ώς Μαγδαληνή
ββρωτοο τής Άμερ(χής'Γί ;
Ιεωργιο,ι Ουασιγκτων. Ή
λές έκείνες χ— ^
μένες άπ' τόν
κατορθώσει ν'
φίαάν -χαρακτηρα τοΰ
καί^ ό οποίος έννοείται εν^νε
σιαίς» περ'.οασί αμέ τον τρόπον
"Ενας^αλλος Ά-ρ/λος
γραφος ειχε κατορ'&ώσ·! να φτιί^
χειρόγραφα τής γνωστής τραγ^
ας^ «Σαλωαη» τοΰ "Οσν.οιρ Οΰάϊλϊ
καί τα όποία χωλοΰσε σέ ?ι2φ^ρο^;
διδλιοοίλους άντ! κολοσσιαίας --
σων^ Φυσικά τα χειρόγραοα έ«ϊ;ΐ
ειχαν τον γραφικόν χαρακτηρϊ τοϊ
ρ#
^ Περίίνη^χες είναι οί χλζστογρΐ
φιες καπθίθϋ διασημοο χλαϊτογρα-
φού όνόματ1. Βράνο Λοκάς ό ό-οι-
ος κατώρθωσε νά ξεγελάστι τον {--
άσημο ΓΥλλο ΐιδλιόφιλο' Μυώ
Σάλς καί νά τοϋ χωλτ)— μβρικές
ϊηθ*ν ^ΰτόγραφες έπιστολές «3
αΰτοκράτορος τής Αυστρίας Καρό-
λ^ τού 5ου πρός τόν Ραμχίλαί «ί
άλλες δήθεν τοΰ Π ασκάλ πρός τό»
Νεότωνα.
Διάσημος έχίσης είς το ειίος κ-
τ;το κάποιος "Αγγλος όνόμΛ;!
Χένρυ "Αϊρλαντ ό κοίο;
το 1795 κατώρτ>ωσε νά μ,ΐ',ιτί&τί να
ό χαρακτήρα τοΰ ίξ
ραία σ^λλογή άπό σπάνια
δέν '
σιος
τα
διδλία
διδλία'
ς τού ποΰ ηξερε άπό διδλία, είδε
τ&υ, ό ενας «χ' τοος δι>ό,
σαν να τον εχιασε χοπτοια
είπε:
■Γιά στάσου νά ιδούμε τί διδλίο
είναι.
Πλησίασε τό
καί νά φτιαξη πολλά πλαστά χει-
ρόγραφα τοΰ Άγγλου τραγιχ(ΰ"άλ·
λά ϊέν περιωρίσθητ,ε μό<νο σ' αΰτ». Μιμούμενος πάντοτε τόν χαρα'/.τή- ρα τοΰ Σαίξπηρ, ΙγρΛψί μί» τρα- γωΒία μέ τον τίτλο «νθΕΤΐΗ- ΟΕΝ ΑΝΌ ΕΟλνΕΝΑ» την ο¬ ποίαν παρουσίασε ώς άνέχίοτο και άγνωστον Ιργον τοΰ μεγάλου "Αγ- γλου τραγικοΰ. Καί γιά χά»·-""" καιρό ό κόσμος των γραμμάτα ήρ χρ /.αί ειϊε πώς ήταν μιά άπό τίς πρώ- τες έκδόσεις τού «Άφροδίττι καί χ,ανος συλλεκτης ηταν μαθητής καί λίων, ό μίστερ Μίτσβλ | Σαίίπηρ'έάν 3-έν είχεν άι:ον.ϊλ'θ?Οη ;ρίζοντας μιά μερά στην Ι επ: τέλ&υς, ότι ό Άιρλαντ ή"3ν Φιλαδελφεΐ2ς βρηκε έναν πλανοδιο χαλαίοδιδλιοπώλπ ι στον Χ,ρατουσε διδλία. Άμέσως καί τόν 7ε τι διδλία ήσαν αύτά. Ό ά- γνωστος τότε τοΰ άχήντητεν ότι η- Ινας φτωχός καί πεινασαένος χορδίστής πιάνων, ό οποίος εϊχε στό έ'τ/ατο σημείο τής πεί- νας καί έπειϊή δν είχε τίποτε αλλο *ολ^τιμότερο, μάζεψε μερικά πα- λτ)ά παραπΐτα.,αένα διδλία-πού τα Ι τριάντα χρόνια σέ μι πήγαινε τα^χάλαια διδλία, τά'δάλουν αύτό γιά στόχο. Την ώρα κληρονομήτει άπό τόν δμως χοΰ έτοιμαζόντουσαν νά ρίξουν ; ρη μ -ον,παλαιοδιδλιοπώλη. — Είχοσι σέντς (ενα χέμπτον εΐχε τριάντα χρόνια σέ μιά γωνία της ντουλάπα; τού καί τα πήγαινε σ' έναν παλαισδίδλΐοπώλη, μέ την έλπίία νά τα πουλήσγ; γιά μισό δολ- - Μοΰ έπιτρέπετε νά τοΰς ά ματιά; ρώτησε ό ό ί ά ρι- «ου είχε γινει πειά πλοΰσιος κβί ποίι ί) σ-λλογή ·κι έ&εωρείτο μιά άπ' τίς μεγαλείτερες τοΰ κόσμου. Ευχαρίστως, καλέ μου κύριε, ά- χοκρίθηκε ό χορδιστής πιάνων, άλ¬ λά νά μην πάη ό κόχος μου χαμένο:. Ό Ρόζεμπαχ ατκιΒζ τό δέμα καί άνά^εσα στά £λλα δρήκε μια άπ' τίς πρώτες έκδόσεις ενός άπό τα ερ- γα τοΰ "Εδγαρ Πόε, ποΰ ηνΓ*ν χ«- 5ΐζήτητη. Την <χήρε άμέσως καί τϊ στόν χορδιστή, μόνο γι' αΰ- πεντακόσ'.α δολλάρια. Αλλοτε πάλι κάποκς πτωχός Αμερικανόν, μέσα σέ άλλα άχ;ηττα πειά οικογε- του εγγρί'φα, δρήκε κ,' Ινα χειρόγραφο, τό όποίο τί ιςώς τ/ταν; Μιά έχιστολή βε»· η λοιπον των ημερών τθλ τοΐτο χτμίνη ζωή. , - 'Εά·^ δέν φυτεύσωμί^ το ίρον τής γνώσεως, όταν είμεθα >■■■
οί, ϊέν 0ά μάς δώσν) την σ*ι«' ';
δταν γηράσωμεν. ,
— Όλοι ε-/«-ν έλαττω^2·2'
χανβίς δέν γεννάται χω?'ί τοιαϋ,'?'
τελε(ότερος"ομως είναι εχε.νος β '"
ποίος ενει τα ολιγώτερα. _
—Τό ε'νττικτον των γ/«*·»ν α,
,ξίζει τόσον, όσον καί η ίιορ""9"
.της των μεγάλων άνδρων. (
! —Ό έρως, καδώς χαι τα ££
> ί^ιβ, οέρε: ευτυχίαν εις «
| —ίΓαμος 6ιαστ·./.ός σπ^!
ιποδαίνε'. εύτυχής. ,
—'Οπου φιλβίς μη
δχου άγαπίς μή σύχναζβ.
—Αλλοίμονον είς τους
ο! όποίο-. 5έί δύνανται νά
άπό τάς ^ύγους τ«ν εν μ
τητός των.
- - Λαϊν.ά ν
ι νούν αβ «ν ανεμον.
• · ■
«ν
1Ι».« Κ»» .«ν ·Β> *^

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΜΙΡΥΐ:> ΚΎΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. ]929.
13
ΓΙΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΤνΙΛΤΑ ΤΗΣ
Ό Γαλλος λοχαγός Λεών Σιάλλ καί ό Ούρουγουανός συνταγματάρχης Ταντέο Λάρρε Μ-τόργκες,
τίνες έπέταξαν δι' άεροπλάνου έκ Σε βίλλης, τής Ίσπανίας, είς Βραζιλίαν.
ί, οί-
Το Γερμανικόν ΰπερωκεάνειον «Βρέμη», τού όποιου ή τελευταία είς Νεαν· "Υόρκης άφιξις έπεβραδύνθη κα-
τά δύο ημέρας, συνεπεία φοβεράς τρικυμίας είς τόν Ατλαντικόν.
Ή Δνίς "Αναμπελ Στάντων, 20 έτων, ή όποία κατήγγεΛεν είς την αστυ¬
νομίαν Ινα νέον, δστις εΐχε δείξη πρός αύτην φιλικάς διαθρσεις περισσό¬
τερον τοΰ δέοντος είς τόν σταθμόν τοΰ ύπογείου σιδηρόδρομον Ν. Υόρκης
Ό Διευβι,-της τή; Άστννομίας Νε,ας ' Υόρκης, κ. Ού αϊλεν, μέ την θν-ατέρα τού, είς -τερΐτατον έν τφ
Σέντραλ Πάβκ.
Ό Φρε,ντ Στόουν έπιστρέ<ειον είς την θεατρικήν ζωήν κατάΐα διακο-ΐήί, συνεπείςι άεροπ)ανικοΰ δυστυχηματος. Είς τίιν ^ειχβνα μέ τάς δνο ΰν ααινας τού, Πάουλα και Χτοοοθν.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΌ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
. Ίανουαρίο.» 1. Ή κατά σάρκα
Περιτοαή τοΰ Κυ,ρίο^ ημών Ίησοΰ
Κριστοΰ" καί μνήμΌ τοΰ έν άγίοις
>Π ατρός ημών Βασιλείου, Άρ-^
ΐτισκόπο.1 Καισαρείας Καππαίοκιας
τοΰ Μεγάλον.
Έπε&δή ό Μωσαικος νάαος δια-
τάσσε-., ίνα, εάν τις τέχη ά?ρεν,
πε.ϋτέμη την σάρκαν τής άχροδυ-
στία; αύτοΰ τή όγδόη ήμέρα (Λε>
Τ,τικέν ιβ'. 2—-δ), διά τουτο καί ό
Σωτήρ ημών κατά την παρούσαν
ημέραν, ήτις εστίν ή όγδόη άπό της
Γεννήσεως αύτοΰ, κατεδέχθη την Ιι-
7Λ τοΰ νόμου διατεταγμένην περι-
τομήν, καί έλαβε, κατά την παραγ¬
γελίαν τοΰ Άγγελον, τό δνομα, :ό
υπέ.; πάν Ονομα, ΙΗΣΟΥΣ, όπερ
τ}λ~> Σωτήρ (Μαΐθ. α'. 21,Λουκ.
β'. 31, καί 'β'·21). Ταυτα το3 Κυ-
'ρτου ημών τα 'Ονομαστήρια έορτά-
ζοντες σήμερον, άρχόμε-'θα άπ' αυ¬
τής χα'ι το3 Νεον "Ετο^ς τοΰ άπό
της εναν0ρ6>πτ(ο·εως α^τοο.
Ό δέ Μέγας Βασίλειος εγεννή¬
θη τ-ερί τα τέλη.το3 329 ετο.;ς, έν
Καισαρεία τής Καππαδοκίας, έκ
γένοος π:?ιφήμοο &ίς την παιδείαν
χά: ά-;ιότητα, Βασιλείου καί Έμ-
μελίας καλοομένων των γονέων αύ-
ΐθΰ. Έμαθήτε^σεν έν Κωνσταντΐνου-
κίλει υπό τόν σο-φιστήν Λιδάνιον,
είτα έν έν Αθήναις, έν αίς κα'.
την πρός τόν Γρηγόριον τόν Ναζι-
Βν'ηνόν εποιήσατο φιλίαν ΰποττρέ-
ψ^ς εϊςΚαισάρείαν, άνενώρτ,ιεμξτ'
ίλίγον είς τα «ν τη Έπαρχία τοΰ
Πόντου ήσ.χαστήρια, ένθα δ'.έτο:·
6ον τίϊη άσκητικώς ή μήτηρ αύτοΰ
καί Μακρίνα ή άϊελφή· ότε καί τοΙ»ς
'Ασκητικοΰς αύτοΰ συνεγραψε λ>
γους. Π«ρ: δέ τό 370 ετος, απο¬
θανόντος τοΰ τής πατρίδος αύτοΰ
Επίσκοπον, έκλεχθείς τοΰ Θρόν^
διάίοχος, ένεπ'.στεύθη την το3 Χρ:-
στο·3 Εκκλησίαν, ήν καί ποια,άνας
Έν τάξει καΐ πα-
οατάξει διά τόν χο
ςόν των καλλιτε-
χνών καί των μον-
τέλλων, δστις θά
δοθή την παραμο¬
νήν τοϋ Νέου "Ε-
τους είς τόν έν Ν.
Ύόοκη. στρατωνα
τοΰ 71ου συντάγμα
τος. Έξ άριστε-
ρών πρός τα δεξιά,
ή Βαρβάρα Χάν-
σων, ώς γυφτοποΰ-
λα, Μπίλ>.η Μπλάν-
τσαρ, ώς μάνισσα
μέ τα νυκτικά καί
Τζάννετ Γκράϊμς,
ώς τό μυστηριώδες
καμόνο.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝίϊΣΕΙΣ
ίΙΑΤΑ:ΐΣ[ΕΪΜΑΤΟΣ
Δέν είναι
πράγαα διά την
Η ΣΤΗΛΗ ΠΑ ΤΑΣ ΚΥΡΙΑΙ
ΛΣΠΡΟΡΡΟΥΧΑ ΤΗΣ ΜΟ&ΑΣ
Οί μ-εγάλοι Παρισινο'; οΐκοι
, ότάκις πρόκειται νά σπρορρο!//_ων στήν έκθεσιν των
ριγράψαμ.ΐ ·στή στήλη αύτη, άν θ>
μάσθε, γαρνιρισμένες μέ δαντέλλες
μπέζ γ,αι ·ριρίζες, θέλω νά περι-
γρά·!>ω άπ' αάΐές τής ϊυο κολλε-
ξιον^μ,ερικά μοντέλα νιά τής ί
ΕΪημησε πρός Κύριον τή 1η Ίανου-
ίϊρίθϊ, έν έν ετει 379. Ή σόφια καί
ή πθλϋμάθεια έξ ών γέμουσι αύτοί
τα Σ;γγράμ;ιατα, ίι' ών ■έ2ο-;μάτ'.·
αε τα περ: τοΰ θεοΰ, έτράνωσε των
Εντων την ςόσιν, καί τα των άν-
θρώπων ηβη κατεκόσαησε, ετι δ»
ό ύ ή λέ
ρ ηη
κ αι τοΰ λόγοο αύτοΰ ή μγ
ΐτεια καί ίεινότης, έπέβηκαν φ
τα έπωνύμτα, Ούρανοφάντωρ καί
Μέγας.
Άργα /.α: Κατάλ'οσις είς π
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
ΜΠΟΥΡΕΚΑΚΙΑ ΜΕ ΚΙΜΑ
Λ0ΣΕ1Σ.— Π «ίρνουικ διά 20
|:ερίπο^1μπο·^ρεκάκια μισή οκά κιμ.«
5(θΐρ:νό *η μ&τχαρίσιο, 100 δοάνιια
6ι>λλα μπακλαΐβ, ολίγη τοαάτα,
Ι—2 ψιλοκομαένα κρεμμυδάκια, 75
δράμια άσπρο ν.ρασί, 200 δράμια
νερό, 3 αύγά, 25 ίρτ,ιια τριμ/χένο
ςυρρί καϊ <>νάλ&γο άλοττοπίπδρο.
ΕΚΤΕνΕΣ3 Κί
ΰτ ή -τουλάχιστον νά επαγρυπνήση έ&ολές ποΐ» ΰά «·<ίς δώσω, καί ποΰ περΐ της κατατάξ-εως το3 φρουτοο, Οά σάς χρησ'.μ.ε·όσο^ πολύ. Ένω τής.τοκτοποιησεως έκάστο^ τ ώ ·.'γιά την μόϊα των φο^εμάτων 6π- έά ίόά ό ίά ής.η ^ροσκεκλημένωνκατά την ύ έ ί γ η μ φ^μ 1 άρχουν το3 κόσιιου τα είδικά -περί¬ ά ί έ ί ρημ η &1 ρχ ρ σον αύτο3 ΰέσιν καί τουτο προτο3, οϊίχά, σπανίως δλέπει κανείς σ' ΐρθάσοϋν «ίς την οικίαν της, καϊ αύτά χτζρορρο·ιχ2, γιά νά διαλέόξη. ν,ατόπιν νά ετοιμάσθη όπως ίε·/0τ Τό ώ·ρα?ο άσπρόρρο^χο είναι τδ στο- το>ς προσΛεκλημένους της.
ΔΙΑ τάς κζπν.στρίας
Κατόπ:ν πειραμάτων τα όποία έ¬
καμαν επί των ζώων δύο Άμερι-
χανοί ίατροΐ καθηγηταί τοΰ Πανε-
π'στημ,ίου Κόρνελ, έπείσθησαν, ότι; ναίκας.
Ι λίιί'. της γυναίκας καί δσο καί αν
άπλοποίη(3τ,κε μέ τέ σπόρτ καί μέ
την έξέλιίι τής μάδας, έξα-κολου-
θεί ποτηα νά άποτελή
πρώτες αέριμνες μιάς
ΥΠΟ
ΕΙϊα μίϊί κομπ:ναιζον άπο βουάλ
οιέτι
Μπορείτε μάλιστα νά κάνετε τή
δαντέλλα^ύ-ίή καί μόνες σας, άρ¬
ην, πχραγγείλλετε τα σγέδιο. "Ελ
ζοκάμισο της νύχτας άπό κρεπ σα-
τεν ασπρο τοΰ «Φιλίπ έ Γκαστόν,
αέ κρέπ δαντέλλα γαρνι;!σ;χένο ?,-
ταν θβ'ϋμάτιο. Το κάτω —ρογγυλό
άνείαίνει άπό τα ίύο πλάγια άρ-
κετά ΰψηλά. Φοριέται καί σάν πε-
.ή μία άπό τής νιουάρ ή ςορεμ,ατάκ! πρωϊνό. καί
5ς κομψής γ^· είναι χαριτωμένο.Ή κομπιναιζόν εΐ-
με τον χιαά μέ τα κΐενχαυδάχιχ καί
τδ δούτυρο. Κατόπιν τον σ6ύνομ.εν
μέ τό κρασ: %ι τό νερό, ρίπτομεν
μέσα την τοαάτα καί τό άλατοπί-
•τερο καί νά άφίνοξΐ* νά σΐγοδρά-
σουν εως £το; ψηθή ό κιμάς κα:
•Γ(γ> ολο τό νερό τοχ ΚίΡτόπιν τόν
Χατ&δάζομεν τής φωτιάς καί ν
ώ ά α
ζμ ής φς
< ΐιισοκρρυώ-η σπάζοαεν μέσα τα ίύο ούγά, προο^έτοντες καί τδ τυρί. "Ύστεζα άπλώνομεν επί τής τρα- [ έίης τα ζίλλζ, τα κ&πτομεν είς ^οιονδήποτε σχτμα ©έλομβν (τε- ένί^ωνα, έπιο.ηκη κτλ.), ίάζομεν τίς πράνάλογον κταά, τθν δί?οίί. γι τοΰ V* θέλομεν, τα τοπο^τοΰ- Όίζήτητ^ τατψιοϋ («φοΰ προηγοομέ- ^ΐ ο·ίθ'-τορώσωμ»ν) καί επειτα πεντ5'' είς τόν φοΰρνον επί 20 ώρας, βως ότου ξανθί- σερδίρομεν σβ μίαν άν θέλωμεν, τα «ν- έ ίΐ5/ά βιβλία £χει μόΛνν τδ Β*- τού <ΈΰνοΌδ Κή ή νικοτίνη έλαττώνει τό γάλα των δηλαζθϋσών μητέρων. «ίΕίς τα πε-.- ράματά μας αύτά, λέγουν οί δύο έ- πυττχιονες, προέδημεν, διότι παρε-1 ή ά δά θά πεϊΐγράψωμεν λοιπόν μερικά ι'.οντέλα τής «Γνροτ·; Μαιζόν ντέ Μπλάν» -/.αί με:ικά τοΰ «Φιλίπ Γε- ποϋ έκανα»/ στής Παρισι- ή ύ ναι άσορτί καί αέ τής ίδιες δαν- τέλλες. "Ενα άλλο ,άνσάμπλ άπό κρέπ ντέ σιν ρόζ γλυκό χρώμα, ή ταν γϊρνιριβμένο μέ ά-λικασιόν ά¬ ό έ έ ά έ γρρμ μ ά πό κρέπ σατέν γαλάζιο. Π ιέττες ά λά ί ή έ ποίον τρόπον ένεργεί η νικοτίνη ό ν ς ά ^ ρ ργ η η πό τα λουσάτα άσπρόρροιτχα από σα- έπί των γαλακτοφόρων άδένων. 'τέν όλω^ των χρωμάτων, πού πε- Οί ποτζάνες είναι πάντα έξαιρε- τΐκά τής μόδας. Ή νέα γ·.ναίκα πο£> κάυεται στό
μποοντοι>αρ της μπορει να
μιά στενή φύλη της τέ πρωί 'κα:
νβ πάρη μαζύ της την σοκολάτα
ή τόν καφέ της.
Στά π-»!3 πρακτικά ·άσπρόρρο^α
πο6 γίνοντα'. άπό τουάλ ντέ σοί>ά,
οί^ άπλικασιόνς είναι «ολί» τής
••Α»--. Διάφορα άνθη ήνωαένα μέ <Γβ»· χ γημ, ρασαρόμεθα ευκόλως υπο τίς φβν- τασίας καί λησμονοΰαεν ότι ή έλ· π'ς ίέν είναι άποίεδειγαενον τι η άσφαλές γεγονός. Είμε&α τό«(ΐν ά- ν!/πόμονο'., ώοτε πιστεύομεν, ότι πά¬ σα όπτασία είναι πραγματικότης. Σ^νεπώς σπε6δομ:ν νά έ.—ιτύχίύρ,εν τό όνειρον κ"αί άπορρίχτοαεν την πραγματικότητα ήν γνωρρίζο/εν.^ Ή νέα πρός καταπολέμησιν τής φθίσεως ούσία ήν μελετοίν ηίη οί Δανοί ίατροί, ώς καί ο! έ; Άμε?ι· κή, δέν εχε: τελε'.οποιηθή %λ Ιίΐ, «χει άποίειχ^ή εισέτι ή άποτελε- σματικότης. , Εάν έχβτε φθίσιν, ή «)<*$<'*'* άλλον τινά πάσχοντα έξ α'^ψ, μ} κ'αταφεύγετε τ^/αίως είς ταατηνη εκείνην την Θεραπείαν. 'Εστ: η^" μοί καί ήσχ/θ!. 'Ετ) δέ ε^υ«(Λ« υπό την έπί6λεψιν( άνβγνωο ·ρχ:ν« είδικοΰ ίατροΰ, αΰτός Θά σάς '2?α" σγη πάσαν ά-αιτουμενην Θερβ«ι«· Δέν Οά σάς δώση, δείαια, την λί; γομένην Θ«» ? γμη αρ «8ΑΝΟΟΚΓ8ΙΝ», διότι γνωΡ«- ζει. ότι πρέπίΐ νά αελετη^ «««« επί ακρόν τέ φάρμακον έκεινο Φ ζ. ρ ^ επί αακρόν τέ φάρμακον έκεινο ί έή ή έ ι» Ϊμ επί αακρόν τέ φρμ ί. έπ-.τραπή ή έφαρμογη τι» απείχ> τής <ρθίσεως. Οταν— εάν ποτε—το « 0ΒΓ8ΙΝ» δοκιμαί «^ ^ ?τ: έπιφέρβι ωφέλειαν χαι βχ«.βΑ*ί 6ην, τότε καί δ ί«ρός «* «« * ^ή «ά τί1ν ^^ μς. Διάφορα άνθη ήνοχιένα μέ το κλα77!κό ποι>Λντι>ρκ γίνονταί ά¬
πό ά>^ χρώματος ύφασμα Βλέ-
'Η Δεσποινίς Τζένε6ιε6 Ι. Ρόουη, έκ Γοΰστεο, Όχάϊο, καί ό Έδουαρδ Α
Κειν, εξ Ατλαντα, Τζεωρτζια, λαβόντες άνά εν πρώτον βραβείον εί- τόν
τελευταίον διαγωνισμόν ©αδιοφώνου. *
Ή τραγ<ώ8ία τής έγκειται ζς τό γεγονος. άποϊείχθή /.αί «είαιω«ή χρωματος ύφασμα. Βλέ- πο^με ροζ μέ ρλέ σιελ, κίντρινα κα: άσπρα, τ-ράσινα καί μπέζ, μπέζ κ*-, χαοΐ χτλ. Τα ννκτιχά ποϋχάζΑΐ- , . , _„_. „. . π ςοροίντ» «άντοτε καί πενι^άρ. τζραγϊα» την ^Γ^χχον- Το κρέπ ντέ σιν είναι πάντα τό σφαλτ: ΚΡ*™** εϊ? £ ^τ,χτ^' αγαπημένο δφασμα τής μόδας για"™;! ^α: <π&$™ τ*~*>ία> 3ιάνά
άσπρόρρο^α. Κά*ε προίχα πρέπει Του ^«^ίΤ» 1βΦ£?~ΐύ'
νάχτ) πάντα τα σενδόνια άπό κρέπ «νοη-λΜψο»» εις το τεΛθ», , ^
ντέ σιν χενττίΐίνβ καί άσορτί μέ τα ·ία" ϊέν λαρ*««>ν "»«* (ζβΛΐί
ασπρορρο^α. ΓΓ αύτό τό λόγο 5.ΙβΡ»λ£σβν μ2«!ω' ω'
μα παραγγείλ'ετδ την προΓχά σας «ν καιρόν των. , {'.
ν,ϊΑες μ» φιλες< προσπαθητε πάν- , Λ?·Τ· (λΟΐπ_ Τ> ι-; ίίίτ< η ρ σς φίλες< προσπαθήτε πάν- τοτε'νά χ»Λετε ώραία άνσάμπλ, λί- γα καί ,*κί% Ή μόδα περνάει γρή- γορα, καϊ είναι καλλίτερα νά I- χετε ώραία πράγματα καί έκλεκτά, παρα πολλα /.αί χωρίς γοΰστο. ΝΤΑΙΖΗ 'Εκλϊκτά βι6λ£α ίχει μόνον τδ Βι- Ολιοπωλεΐον τοΰ «'ΕθνικοΟ Κηρυκοο, χ ^ το^ς ϊατροάς σας *αι «ττί «- ; δτ: έχείνοι «ά είναι οί *Ρ««ι ^ όποίοι βά σάς είδοκοιοβν, ο-τ^^ άλίΐ ίιχ τΐ« ('ε άνα φή τής ο^ίσεως. Β'.ίλιοχωλείον

«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΗ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
18
ΑΓ3ΝΓΩΣΤΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
ΚΑΑΥΤΒΡΕ-, Η ΕΞΥΠΝΟΤΕΡΒΣ, Η ΤΡΥΦΕΡΩΤΕΡΕΣ ΓΥΗΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΧΜΟΥ
ΣΤΗ «ΙΑΚΡΥΝΗ ΒΙΡΜΑΝΙΑ.- ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ.- ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΙΝ'
ΝΟΥΝ Ο,ΊΊ ΘΕΛΟΥΝ.- ΠΡΟΤΥΠΑ ΓΥΝΑΙΚ2Ν!- ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΒΙΡΜΑΝΙΔΩΝ.- ΩΡΑΙΕΣ, ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ, ΕΞΥΠΝΕΣ, ΝΟ
ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΙΩΝ— ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ.
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΝΑ ΚΑ«
ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ— Η
τδ
Ιΐολλοί ε-/ο·;ν την ΐδέα χώς τ
Π:Γίΐ! είναι 6 Παράδεισος των
ΐώ χώς έ*εϊ μοναχα μχορει
'δςμοβ
α-
*2*3
*«ί
V
άχοδοθωσι τα «υ
ας τω Κτ,ίσαρι, νά χαταίει-
7βΐ δηλαοή μ' έχιχειρηματα ααα-
-«άχητα κώς ό τιτλος της τελει-
βτέρ« γυναικός τού κό>ου άνηκει
$,·/.α·ωματικώς στη Βιρμανιδα! Μα-
/'-ίτα. Στή γυναίκα τής Βιρμανιας,
τής" ^° μ·αχ?υνής ναύτ?ς ΖωΡας'
-ί,' τόαΌ άγνωστης σέ μάς....
' 'τ' ΐράγμ* θά σί? ?ανΏ έ
ργ αΏ έ* ??
-,■♦ δ>ως χαράξενο. Περιμενετε
ίϋ'ω: λίγο, διαδάττε χροσεκτικά τα
ΐλητικά ιγ«» χαρο;>σια·ζοχμε
ή
γιά νά ΰχοστηριξουμε αυτή τη
, ■ Τ __%3 θά πεισθήτε καί σείς
Ιζμ τής αληθείας των λεγομένων
μ Ή Β-.ρμανία, ή μακρυνή αδτή
νώρα. ή άγνωστη σχεδόν στοΰς χε-
ρ.-σοτέίθϋς Έλληνας—χου δεν δι-
α7.ρϊνονται γιά τίς γεωγραφικες
το.»ς γνώσεις—είναι ή Έδέμ. στην
ο-'αχ τό ώραίο καί άδύνατο_φϋλο
ί-ολαμδάνει δικαίως δλων των τι¬
μήν έκ μέρους των άνδρών.
ΊΙ Βιρμανίς έςουσιάζει απολύ¬
του τόν έαυτό της ν.αί δύναται κα-
τ? "ίοΰλησιν νά διαθέση τ' άγαθά
:γ-. Οί νόμοι, ή θρησκεία, τα ηθη
ν.ν τα Ιθιμα των Βιρμανών, δλα
ϊι.ύ /.άτω θεωροϋν την γυναίκα ώς
7-:/.ότως Τση μέ τόν άνδρα. Οί
•/ΛΓ,ρονομίες μοιράζονται σέ ϊσα με-
ριΐϊα αεταξΰ άγορ-.ών καί κορι-
τ'-'.ύν. Ή χαντρεμμένη γυναίχα ήμ-
ζ:ρεί νά διαθέση τα κτήματα καί
την περιουΊτία της, χωρίς νά συμ-
ξο/λ-υθή καθόλο; τόν σόζυγό της.
ΚΥ,α! απολύτως έλε>θέρα άπο την
τ:ε:ό τρυφερά παΐδική ήλικία της.
Ο! γονεϊς έκεί κάτω δέν φέρονται
τ> ϊεσχόταΐ στά κορίτσια τους—
αάν
Ή Μαίρη Μπρίαν καί ή Δώρις Χίλλ,
ν«, άρά γε, Λοτε αί δύο (όρσίαι αύται
μέ τάς νεας ένδυμαοίας των περιμέ νουσαι προσκληθείς έκ μέοσυς χορευτων είς μίαν χοροεσπερίδα. Τί συμόαί
κ.όοαι νά μένουν είς τόν τοϊχον, καθ" δν χρόνον άλλαι χορεύοιτνδιαοκώς; Πταίουν, άρά γε, οί πόδες των, δεδο-
μένουδτι τα ορορέμα τα των είναι έν τάξει;
κορίτσ;α μπορουν
δ,τι Θέλουν. χωρίς νά δίνουν
Η Βιρμανία. δεν γνώρισε την
/τςρίοίο έκείνη τής ίστορίας τής άν-
0:ωπότητος, ή όποία κάτω άπο τδ
^'!τ,τΐ7.ό όνομα ίπχοτικά χρόνια, ε-
ν.:ϋ5ε άνομολόγητες πιέσεις είς 6ά-
ρος των γ^ναικών, δχως έπίσης δέν
γνώρυε τή δουλεία, τή φρικτή αύτη
μάηιγα χοί» εδερνε την Εύρώπη επί
■?·ώνας ολοκλήρους.
Η Θρησκεία των Βιρμανών δέν
"2?ο.ισιάζει την γυναίκα ώς πηγήν
ΐ; άνομιας, ως την κυριωτεραν
αφορμήν τοϋ προχατορικοϋ άμαρτη-
ματος, καθώς γίνεται μέ τή Χρι-
στιχ^ική θρησκεία. Ή έθνική φιλο-
λογία των Βιρμανών ϊέν παρο^σιά-
ζει τή γυναίκα άλλοτε σάν κάτι
αίθέριο /.αί άσΰλληχτο καί άλλοτε
πάλϊ ώς τέρας καί μέ α:μο·δόρα βν-
στικτα, δχως συμδαίνει στη δυτική
λογοτεχνία.
Ή Βιρμ^ίδες είχαν πάντοτε τό
δικαίωμα νά άχοφασίζουν μόνες τους
γιά τή ζωή τοος. Οί άνδρες έκεί
■λάτω, τίς άφησαν έλεΰθερες νά κρί-
νουν μόνες τους χοιά είναι ή ευτυχία
τους—-καί την άχοκτοϋν μέ κάθε
μέσο.
Γι' χυτο καί ή Βιρμανίς είναι
σημερα ή πειό χαριτωμένη κι' έλκο-
στική γυναίκα τού κόσμου. 'Ελένες,
Άσπασίες, Άμαζόνες καί ή άλλες
11 Φ'ώοενς
κοΊ η Λίλλιαν ΜπέθΛ·αρδ, όοιδοί, επί τού «Λεδιάθαν».
μο:ραίες γυναίκες δέν χ
τα·, στη Βιρμανία, γιατί ή Βιρμχη-
δες άπϊχθάνονται τίς Οπερδολικότη-
τες. Είναι ήρεμες, λογικές, σοδα-
ρές δταν πρέπει καί διαχυτικές
χάλι δταν έλθη ή κατάλληλη στιγ-
μή. Είναι μέ δυο λόγια, πρότυπα γυ-
ναικών—θερμών καί συγκρατημέ-
νωγ, ηίιρών καί χαριτωμένων συν-
άμα γυν
Ή Βιρμανίς μπορεΐ νά χρησιμε>
ση ώς πρότυχο καλλονής.
"Οχ;. δέίαια, αν τί; έξετάσουμε
μέ τή ϊική μας άντίληψι περί ώ-
μορφιάς. 'Ως τόσο χολλοί εΐδημο-
νες καί αύτοι άκόμα ποϋ είναι κατ-
ενθουσιασμένοι μέ τον τύχο τής Εύ-
ρωχαίας γυναίκας, έ'/.φράζονται μέ
θαϋμασμο γιά την χλαστικότητα καί
τή χάρι τοΰ προσώπου των Βιρ-
μανίδων. 'Εξαίρετική ιδίως έντΰ-
πωσι προξενοΰν στοΰς ξένους τα μά-ί
τια τους, τα μεγάλα μαδρα καί ά-,
κίνητα μάτ:α τους. Ή φωνή τκις
είναι γλυχειά, χαϊδευτική σάν μου-',
^ική. Ή κινήσε'.ς τους μετρημένε;
καί εΰγενΐκές.
Ό κ. Φίελντιγκ, ένας Άμερι-
κανός σοφος, ό όχοίος έίΐε'.νε όλό-
κληρα χρόνια έκεί κάτω, α-ουδά-
ζοντας τον χαρακτηρα καί τίς συνή-
θε:ες των Β'.ρμανίδων, λέγει σ' ενα
όγκώδες δίδλίο χού εδγαλε χρίν ά¬
πό κάμποσο καιρά—καί άπό τό ό-
χοίο πήραμε δλες τίς πληροφορίας
ποΐ» σάς έκθέτουμε στο άρθρο αύ-
τό—πώς ή γυναίκες τήής Βιρμα-
νίας δέν μχοίοόν νά παραβληθοϋν
στή μόρφωσι μέ τίς Εΰρωπαίες. Δέν
χηγαίνουν στά μοναστήρια, δχου συ-
νήθως έκπαιδεύοντα'. οί άν-δρες, δέν
χέρνουν μαθηματα α^υσικής, άσμα-
τος, χοροΰ καί^ ζωγραφΐκής. Καί
όμως, ξέρουν» λίγα άπ' δλα, γιατί
είνα! τρομερά έ'ςυπνες....
Τίς ελλείψει- ποϋ έ'χουν στί κε-
φάλαιο τήςπνεοματικής καλλιερ-
γείας, τίς άναπληρώνουν Οα>ιάσ:α
με δαθε:ά γνώση .ής μαγ£!ρ!·/.ής)
τής ο:κου?!κής καί, γεν.κά, τής δύ-
σκολης αυτής τέχνης ζώ λέγετα;
περΐποίησι τού σπ!τ:ο5. Ο! Β:ρμα-
νίδες είναι άφθαστες νοΐκοκϋρές.
"Ενα άλλο χάρ'.σμά τού:, χοΰ
προ?ενεΐ κατάπλη-ξτ; στοΰς ςι'
επεσκέφθησαν τή Βιρμανία μίλάνε | τους.
μ' ένθουσιασμό γιά τή διορατικότη-1 Ή Βιρμχ/ις δέν άλλάζει τ' 3νο-
τα των Βίρμανίδων.-Μόλις σοϋ ρίξγ) μά της δταν -αντρεύεταί. Καί οϊίτε
ενα δλέμμα μία Βιρμανίς, μχορεί[2ίνεί προί/.α στον άντρα της. Έξα-
άμέσως νά σοΰ χη τί σκέχτεσαι. 1 κολουθοϋν καί οί δ'-ο νά έργάζωντα!.
ποιές σκέψεις σέ άπασχολοΰν, & εί-| ό καθένας γ;ά δ-.κό τού λογαριασμόν
σα: εύτυχής ή δ'υστυχισμένος... > χωρίς^ τα οΐκονομι/.ά συμφέροντά
*** * ί τους νά ψυχραίνουν διόλου τή φωτία
Ή Βίρμανίδες δέν χαντρεύονται Ι τής άγάπης τού;.
πολΰ νέες. Ή ήλικία τοο γάμου, Ή Βιρμανίς ώς σύζυγος είναι
τους κυμαίνετα-. μεταξΰ' των δέκα! ύχερτελεια. ^
όκτώ καί εϊκοσί έτών, καί χολλέ;' Γιά την ίδιόττ,τά της όμως ώς
Άρχί-
ωρα των ερωτοτροπιων.
' ν τίς έννηά καί τελεΤων'ει Ι ΑΠΟ ΤΟ ΓΚΙΟΥΛΙΣΤΑΝ
:ίς δέκα τό δράδυ. Τίς δραδυές' γογ -^
ίτές καί ιδίως δταν έχη φεγγάρ!. -----------
"·;--------- '....... ΤΟ Κϋ,ΤΑΒ
ε.Χίίδγ1
έρωτοχτοχημένο: τρέχει νά
^ *τ»ήτ, τβ«. Κ'
ολα τα σχιτια
ες κά-θονται σ' αυτή κρυμμένες χί¬
ω άχο την χυκνή φυλλωσιά κανε-
δ·ένδρου καί περιμένουν
ρ
Τ0;>ς· Υ
Κάπθ'.ος Βίζύρης ποϋ είχε
1 γενησιμιο κουτάδι,
σ' ενα σοφο τον εστειλε μέ μήνυαα
Πάρ' τό παιδί μιυ στοϋ γεροϋ μυα-
λ«ΰ σου το καράδ'.
καί κάνε μο> τον ίνθρωχο, σάν άν-
θρωχος νά ζή.
δρΐ ή θερμή φαντασία τού. Ή νέα! Κάμχοσους μήνε- ό σοφός έδάλθη^
-^ ΑνΛ,'.,. μεθυσμένη, ζαλισμένη! ν ' *
κατω
ι τή ίεράντα καί έξομολογείται τόν
ΐερωτά τού, μέ τα γλυκΰτερα καί
| περιπαθέστερα λόγια πού μχορεί νά
τον ακουεΐ.
άχο έρωτική άγαλλίασ:. Καί άν τό
χαλληχάρι κατορθώση νά τής σογ-
κινήση την καρίιά—έκείνη το5 δί-
νει τό λόγο της χώς θά τον χαρή
άντρα.
Κα[ τον χέρνει. Οί γονε?ς της
μ' άνώφελα στόν αμυαλο
στά σωπτά
το3 μηνά:
τού φυστν'
«Ό μαθτ >
μά τ
ρ
τα -χαράί: ό δασκάλοι
να το
•/.α: ν α π/.υνης στο ·,
φορές ν»

«ΕΘΝΓΚ02 ΚΠΡΥ&ί..- ΚΥΡΙΛΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΜΊΑΣ
ΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟΝ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ
ΤΟΥ ΒΡΥΚΟΛΑΚΟΣ ΤΗΣ ΝΤΤΣΣΕΛΝΤΟΡΦ
ΔΥΣΣΕΛΔΟΡΦΗ, Νοέμδριος
Εινα; ή μτκάδριος τοποθεσία—δέ
χά χιλιόμετρα μακράν άπέ την Δυσ·
«λϊόρφην—όπου ειχαν τ'αφβ τα τε
λευταία θύματα τοΰ Βρυκόλακος
Τέ τοζό.» είναι γραφικώτατον. Α¬
φίνομεν τον μεγάλον δρόμον προτοΰ
ε/θάλτωυεν ε!ς τέ "Έρκρατ), μικρόν
~>ροτερ:ν χωίΐοδάχ,ι, χωμένο είς τέ
ίάθος μιάς κοιλάδος. 'Επλησιάσα-
εν ήδη είς την πένθιμον περιοχήν
2ίς τάς θύρας των έξοχΐκών μα-
'.ών, είς τής φέρμ.«ς, είς τοΰς
χορμοΰς των δένδρων που πλαισιώ-
γουν τέν δρόμον είναι τοιχοκολλη-
υέναι άφφίσες.
Κ.ΟΟΟ μάρκα άμοιβήί
Τέ ποσόν άχολουΦεί προο&ευτι-
ς την πρόοδον των στυγερών έγ-
Σέ μι? λεο/.ή χορνίζα ή Γερτρού-
"Ολι··κε?, άθώα μικροόλα, κα'ι
με-αξΰ των θυη.ά-(ι>ν τοΰ ά-
Βρυκόλακος, ΰπόσχεται
υά:κ? είς οποίον άνακαλύψη
8 ν-ό ν τ,ς. Ή Ρίτα Ρόυτερ.
ίςετ,Ϋτορέρ, την συνοδεύ·
μίαν Λλη επί/.λησιν κα!
__ ο/ ό^ί^ μάρκα. Κατόπιν
ίτικο κοίιΐσάκι, μέ πρόσωπον
. »τόν, 4& τα μαλλιά κομμένα
άλα Υάν ντ' "Αρκ, ή Γερτρουδη
'Αα-ίρμαν, τιμά είς την Μαρίαν
" Χαν, μεστέ καί ωραίον κορίτσι 20
-έτών, καμωμένο διά νά προκαλή τέν
σκαψαν κατ' αρχάς έκατέ τετρα-
γωνικά μ^τρα καί οί κόποι των έρ-
γατών έπήγαν χαμένοι. Π ρέπει νά
ζροτθέσω, ότι τρείς ημέρας προτοό
άρχίσουν αί έκσκαφαί, ή άστυνομία
κ»! αί δικαΐτΐκαί αρχαί διεπληκτί-
ζοντο ποίος θά πληρώση τα εξοδ-α
Τέλος ενοες έργάτης εννοιωσε κά-
τω άπέ ζχ πόδ'.α τοο τέ ε?α«ος μα-
λακόν.
Ή ρυθμίζη καί μονέτονος κίνη¬
σις των τσαπιών ξανάρχισβν. Ή
ίαρν.χ Β^ΐωδία τοΰ πτώματος άν-
Ογνε:λε την ανακάλυψιν τού— τα
άλλα τα γνωρίζετε.
Τί
ς άγρότης
Είς απόστασιν 400 μέτρον άπέ
έκεί μία κομψή <ρέ?αα είς τάς κλι- τύας τοΰ τραγικοΰ ΰψώματος άπλώ- *ει τοΰς λεί,κούς της τοίχους καΐ τα κόκκινα κεραμίδια της. Ό ιδιοκτήτας της είναι ό επι στάτης ολων των κτημάτων ποΰ π»- ριλαμδάνονται είς την μικράν αύ¬ την -λθΐλάία καί τέ μέρος τέ οποίον όπήρξεν επί τρείς μήνας· ή τελευ¬ ταία κατοικία της Μαρίας Χάν, ευρίσκεται είς την περιοχήν τού Ένα πραγμα μέ έξέπληίτε. Π ώς ένας τάφος ποΰ ειχει ανοιχθή τον «όθο. 'Εδώ τέ ποσόν της άμοιΰής είς τέ μάςιμοομ — 10.000 Ένα μικρέ μονοπάτι τέμνει 'χαθέτως την γραμμή τοΰ σιδηροδρό αου. "Ολη ή φύτΐς τραγουδά. Τέ οάσος είναι γεμάτο άρώματα. Τέ χρυσάφι των μαραμένων φυλλων έν· αρΐιονυζεται θαυμασία μέ τέ «γκρί- Γ.έρλ» τοΰ φλοιοΰ των εύκαλΰπτων Αυγουστον είς τέ μέσον ενός άγροΰ ποΰ τον εσπειραν τέν "Οκτώβριον, :ξέφυγε την προσοχήν τοΰ καλλ·- ερνητοϋ; Έπτ)γα νά ύποδάλω την ερώτησιν αύτην είς τέν Ίίιοκττ)την ποίος άττάλας χοίι ώρίσκοντο έκεί κάτω. Έσφόριξα. Επέμενε. Τον ή- πείλη-ΐα, καί επί τέλονς ΰπήκο·οσε. 'Αρ^ό^εροι ΐκατάλα'δα διατί έπέμδ νέ τέ εξυπν-ο ζώον. »Έν πάση περιπτώσει, κατά τή' γνώυ,ην μοο, ό άνθρωπος τού διέ πραςε την οολοφονίαν είναι έπιδε· ξιώτατος καί γν*>ρίζει τα μέρη
Κνττάχτε έδώ. Αΰτέ τέ —>κνέ τε·
:ράγωνον των δένδρων άποκρύπτε
τελείως την νμακ«6ρίαν τοποθεσίαν.
Ό δολοφόνος ηδυνήθη, μέ όλην την
ησυχίαν τού νά άνορ-ύλξτ) την νύκτα
τέν λάκκον. Κανείς, έκτές άπό τούς
περιπατητάς καί τους «κίρομείς
τ?,ς Κ'>ριχ/.ής δέν συχν«άζει είς τέ
μέρος αύτό. Ό δολοφόνος, σάς λέ¬
γω, είναι εύφ·αέστατος καί έπιίε-
ξίώτατος. Εφρόντισε νά έξ«φανί-
σ^ τέ κιδοϋρι τέ οποίον είχε <τχ*}- ματΐ'σει τέ χώμα επάνω άπέ τέν λάκκον καί τέ οποίον, άλλεως, θά προσείλκΐιϊ την προσοχήν. των άχακϊών. 'Εδώ καί έκεϊ μαόρες ή ξαν'Θές κηλίδες—μεγαλο- -ρεπή μυρηκαστι/ά, ξαπλωμένα μα- καρίως στέ χώμα, ποΰ υπήρξαν ο: όνίσχυροι ή άδίάφοροι μάρτυρες τοό έγκλήματος. Ή γη σκεπασμένη μ έ λό άλύλ άλ τοο κτηματες. Ένα λι>κόσκ·ολλον μέ πόδια ραι-
6θ7·/.ελή, μέ όπεϊέχθη μέ άπειλητ;
Λάς ΰλακάς. ,Εζήτησα απέ την >
πη:έτριαν νά ίίω τέν ίδιοκτήτην
Νάτος. Είναι ενας άνθρωπος σφι-
χτοίϊμένος, μέ δέρμα ψημένον άπέ
τον αν-εμον καί τον ήλιον, μέ ένα
δλε'μμα ίιαπεραστικέν καί έξύ κά
τω άπέ τής ποκνές δλεφαρίδες.
Π αροοσιάζομαι. Μ« κυττάζει ά¬
πέ κεφαλής μέχρι ποδών. Κατόπιν
ομιλεί.
«Τόν περασμενο Σΐπτέμβριο κ>
νηγοΰσα λαγοΰς είς τέ δάσος. Πά-
ί έ έ
χλόην *αι άγριολοΰλουδα, άκολου- ρίτ^ρψχ είς ένα ωρισμένον μερος
6ε" μίαν έλαφράν άνωφέρειαν. ότι τέ είαφος είχεν άνασκαλίοθη,
Επάνω έκεί είς την κορυφήν, αλλά ένόμ'σα, ότι είχαν περάτϊΐ
£Ϊς την άνραν τοό πυκνοτάτου δα [ άγριογούροον» καί είχαν άφήσει τα ι
Τίος, έξετά&η τέ πτώμα της Μα-Ιίχνη των. Τα άγριο-)·ούροονα είναι ι
ρι'ας Χάν. Α: ένϊείξεις τού δολο- λεγεώνες έοώ, καί μάς κάνουν με-
φκν επί τοΰ τυπογραφικοΰ χάρτου γάλες καταστροφάς. Έν τούτοις, ό
τον οποίον είχον έπισυνάψει είς την σκΰλλος μοο άρχισε νά σκαλίζη τέ
επιστολήν, 5έν ήσαν, παρά μόνον χώμα μέ λίσσαν. Ύπέιθεσα ότι τέν
γ2-ίι προσέγγισιν άκρ逫ίς. Ανέ- ένδιέφερε κάποιος άρουραίος ή κά-
Ή Άγκνες Όλάχλιν, χορεντρια τού Μπροντγουαίη, ή όποία ένήγαγε τον
Ροΰνττί Βαλλή, δεξιφ, ζητοδβα 200.000 δολ. δι' άθέτησνν υποσχέσεως γάμον.
Ή Δνίς Γκλάντυς Μάκ Κόννελλ, ήτις
"θεωρείται ως ή ωραιοτέρα ταξειδιω-
τις τοΰ κόσμου, έν Λός "Αντζελες.
εΐνα·.
»Τήν Κυριακήν, έδώ, τέ πληθος
...α·, πυκνόν. Πολλαί οικογένειαι
γλεντοόν είς τέ δάσος. Είς τάς 9
όλος ό κίσμος έπιστρέφει. Μόνον
οί έρωτευ<Αένο! παραλένουν άΗΐγά. Άλά ί ό έ λ Άλλά είναι ολίγοι, διότι τέ τελευ¬ ταίον τραίνον διά την Δυσ<χελδόρφην άα·/ωρ=.ί άπέ τέ "Ερκραθ, πού άπ έχει πέντΐ χιλιόμετρα άπ' έδώ είς τας 10.50. Ή( δοστοχής νέα θά ή)Λεν έδώ μέ κάποιον έραστήν της ποΰ τον είχε γνωρίσει τυχαίως, καί είμαι 6έβαιος, ότι έ?ώ έίολοφονήθη, καί δχι όπως πιστίύεται γενικώς, ότι ενα αυτοκίνητον έχρησιμευσε διά νά την μεταφέρη νεκράν είς τέ ε- ρημικέν αΰτο μέρος.» Ή είρΐωνεία τής μοίρας Ό συνομιλητής μου έσιώπισεν. Άλλ' είναι ευκολον νά συμ,πληρίθ- θή( ή σκηνή. Δοστοχισμένη Μαρία Χάν' Ή μοϊρά σοο έπαρουσιάσθη μέ τα χαρχΛτηρ:στι.·/.ά ένές ώραίου _ νεοο ποΰ σοά είπεν, ότι είναι σπου- δαΐτής ή ύπάλληλος. Καί ήκολού- θησες μέ ίμπ'στοσυνην τον άγνω¬ στον. Έκείνος εδιάλεξε τέ έξοχικέν Σέμπλ Μάκ Φέρσων, ίερεια τού ναού "Αγγελους Τέμπλ, καί ή ς, *. Μίννη Κέννβνη', ή όποία την βοηθεί είς τό 5ργον της- ,αι νραφΐ/ον αότο μέρος. Τέ γνω- ίζε: τί-ρτ) χρές πέτραν. Καί δεύ- χαι ρίζε: ΤΛ-ρτ» πρός πετραν δτ'-, μέλις δΰση ό ήλιος 7.3!! Μαρία, άκκουμπ^ στέν ωμον τοΰ συν τρ&φοο της. Είναι ειντοχΜμένη. Μέ- ττα ί4ς την γλυκειά νάχτα ποίι ΰπο- δάλλει τέν έρωτα, έγκαταλείπεται είί τέ χρυσέ όνειρί της. Τα μάτια της χλείνουν. Ή ώραία κεριπέτεια άρχίζει. Αλλοίμονον! Είναι ή τε¬ λευταία! Ό ΰπουλος δολοφόνος εΐ- ν-αι ?λο προσποιηττη τρΐϊββρότητα Πλησιάζει τέ χέρι τού εις τέν ω¬ ραίον αύχένα τής νέας. Καί τέ χέρι γοο είναι ώπλισμένον. 'Βκείνη δέν 6λέ—ίΐ τίποτε. Ξαφνπκά μιά μικρή χραυγη, τόσο έλαφρά πού ίέν ξυ- πνά κανένα άντίλαλον. Το αίμα -.ρέχε·. άφθΌνον άπέ την Οανάσιμον πληγήν. Έκεΐνος χτϋτά-χτυχα, μέ¬ χρις οτοο άποκάμη. 'Ετελείωσε, χ.ρυπτει τέ Οδμά τού καί πηγαίνει νά πάόρτ) τα έργαλεία διά νά τέ Έτσ'. εφονεύθη ή Μαρία Χάν, ταπεινή ΰπηρ«.τρια καί ώραίο κο· ρίτσι. ΤΗτο 11 τού καρελθόντος Αόγούστου. 'Έπερασαν έκτοτε 3 1)2 μήνες, %η ό δολοφόνος έίξακολο'οθεί νά παραμένη άσόλλη-πτος καί νά συ- νεχίζη την εγκληματικήν τού ""δρα¬ σιν. τα ΐχνη τού δολοφό- σταντο είς την συγκέντρωσιν. Έ- νας έξ αυτών άνεγνώρισε τέ σχήμα καί την ποιότητα τοΰ χάρτου, ποϋ έχρησιμοπο'είτο αποκλειστικώς ε;? ενα τυπογραφείον διαφημίσεων. Τέ εργοστάσιον αύτο «1χ«ι κλείσει άπο τέν παρελθόντα Μάϊον, ποτε ή άνακάλυψις ήτο καί θά περιορίση επι τοΰ σημείον αύτοΰ τάς «ναζητήσεις. "Ενα άλλο στοιχείον τέ οποίον άναζητείται καί τέ οποίον έλπίζετα' δτι θά υποβοηθήση, περισσότερο άπέ κάθε δλλο, τέ έργον τής *^ ταδιώξ,εως, είναι τέ εξής: ΉΜΐ ρία Χάν, ενα άπέ τα τελευταία τ)·ό- ματα τοΰ Βρυκόλακος, είχε θεαβ^ το άπόγευμα τής ημέρας ποΰ εδο¬ λοφονήθη, είς ενα έ$«νχικέν μέρος μαζύ μέ ίνα άγνωστον νέον, τάχ«- ρακτηριστικά τοΰ όποίου άταπ&κρ!- νονται μέ τα χαρακτηριστικά «ύ Βρυκόλακο;. 'Επιναν μαζύ μιά μπουκάλα χρυσο κρασί τοΰ Ή Γεοίχανία έώρταζβ την εορ¬ τήν των νεκρών τοΰ πολέμου, καΐ ξευρετε τί οημαίνει αύτό; Όλα τα κονσέρτα κλεισμένα, άπαγο,ρεΰονται οί χοροί, άπα-^ορεΰεται τέ τραγοϋδι, τί γέλοιο ή ό,τΐίηποτε. Στά καφε νεία αί όρχήστρα; σιωποδν. Τα κρα- ά ΰ Ρή ί ΰ Μέ 'ί σιά τοΰ νοντ2ΐ υπο ρ -/.αί τοΰ Μοζέλ 'πί- έχεμΰιθειαν, τα άραιά «πρόζιτ)· ύιθορίζονται μάλλον, δέν χρ ρ Φαίνεται, ότι κάποιοι περιηγηταί ε¬ πήραν τέ ίδιο άπό-(·ευμα πολλάς φω- τογρα'φίας τοΰ τοπίου. Είς τάς φω- τογραφίας αύτάς θά διακρίνωνται ΐσως καί αί φυσιογνωμίαι τής Μα¬ ρίας Χάν καί τοΰ δολοφόνου της Αναζητοϋνται λοιπέν α! φωτογρα Αναζητοϋνται λοιπέν α! φγρ φίαι, άλλά ίιά νά ευρεθούν αί φω¬ τογραφ ίαι, πρέπ«ι προηγουμένως ν* άνευρεθοΰν ο*ί περιηγηταί... Θά ε- ρς-Θοΰν'... ΕΚΑΝ'Ζ ΥΠΕΙΝΗ Υ Π Ν ΟΣ Ό υπνος είναι άδιαφ-.λονίκητο: προφέροντο". όπως σ>νη%ως μέ ϊο-1 φυσιχή άνάγκη έκ τής όχοίας ϊε'
νατήν καί ναροΰμενην φωνήν. ειαπορείτ* άκινδύνως νά άπαλλα-
πέση ή νυχτα 6ά είναι μόνος έίώ
μαζύ μέ τέ θϋμά τού. Ιπέδθο
Γ:<χάτη πάντοτε εμπιστοσύνην ί; την και χαροΰμενην φωνή' Οί δρόμοι είναι σκιιθρωποί, τα καταστήματα κλειστά οί διαδάτα1 άραιοί. Μόνον οί δημοσιογράφοι καί οί άστυνομικοί δέν συμμετέχουν είς τψ γενικήν αργίαν. Κάθε ήμέρα φερνει και άπέ Ίνα νέον γεγονος ή ενα νέον επεισόδιον. Είς την λαϊκήν συνοικίαν τού Τολκσάους Ιλαδε χώραν μία συγ- κέντΐ6>σ!ς, διά νά έξακριδωθη άπο
ποϋ προήρχετο τέ χαρτί επάνω είς
τέ οποίον εΐχε σχεδιάσΐΐ ό δολοφό
νος τέν προΐωρινον τάφον τής Μα¬
ρίας Χάν. "Ένάς άστυνομικές εδε:-
ξ έ ή ί έ
ρ ς μς
ξε τέ «πειστήριον» είς τέ πληθος.
Ε1 "
. ιαπορείτ* άκινδύνως
χθήτε. Α! άγρυπνίαι, όσαι χάριν Ι'-
ασκεδάσεως ή δι' άλλοος λόγοο^
παρατείνοντοίΐ, έ^ασθενοϋν τέ
καί ποοκαλοΰν τέ γήρας ταχυ
Ή ήμέόί α ωρίσθη διά την
ή νύ| διά την ησυχίαν. Οί οροι *:ν
ίυνανται νά 'άναστοαφοΰν.
ΕΠΕΤΗΜΩΝ
Είν2· γελοιωδέστατον είς
πισκεπτήρτα νά τίθεται πολυ-
τίτλοι άνως,ελείς. Δέν «ξευρετε^·»1
αηδίαν προξενοΰν ούτοι!
τε μόνον είς Ινα, ώς π. χ
Ρ°ζ, μηχχ^ικός κτλ.
ΚΓΡΙΑ ΕΥΓΕΝΗ

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΠΡΥΐ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 2-9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 192».
ΑΠΟ ΤΡ ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΝ
ίη τα τεραστία
■^ '-.,,-γ εί τθ τί
«ουλε-
' τούτων μρ
ς ώ, Ιβενο, είς
ραχλήν γραμμήν.

V™
ε!<° ^Τ' τών ΜΟ.Ρ0ΓΥΊΙ-™ «ς δόα, εις οφος Ι ά» «Ρω« β Γώνίίά την ελε<Λε- των δϊαδατων. Δια ιο?6?ων ειργάσθησαν ^ρταί, διασκορπ^αντες |>τος *Ρ«ς λβωσιμβν των
Άν γίνωνται τακτικα καθ
' {λϊ αύτβ, ΰπάρχει περισ-
νά συμδαινουν την
πρωτοχρονιάς, αφοο
ίΐλ
εΐςλεφρ
, ολόκληρον τ
^αθηριον τής κοσμοπολε-
ίλβύμβνον άπο εξ εκατομ-
όμων, έκ, των οποίων θχΰμα
ν δ«ν μ«0ύση εν. Μέχρι
κ έσιτερινής έμειναν άνοι-
«τ&χωλεία, δια νά^προμη-
ϋ ό «τωτχότερος τό μπολ
δντβι ^νθρωποι: είς ΰπερ-
ια τραίνα, μέ τράμ, λε-
αποώνητα, σπεύδουν με
μίαν, μέ περισσοτέρας ο,πόλ είς τα
Ο.'λάκια. Φιλάργ!>ροι δέν θά χροε-
φύλασσαν θωχευτικώτατα τοΰς θη-
σα^ούς τ&>ν. 'Α,πό στόμια γής έκ
χύ'τνταχ πλήβη, είς στόμια γής κα-
τοπίνονται βιαστικά, άσθματικά, σι-
γηλά. α?-ωνα. Είναι ή τεραστία ύ-
πόγε'.ος ήλεχ,τρική συγκοινωνία. Είς
δαθείς κα: μακρείς ύχογείους διά¬
δρομον χερνοΰν τα πλήθη μέ 4ω-
δήν κίνησιν σιω-ηλών χοταμών.05-
τ? ψίθυρος. Ή αυτή δωδότης είς
■>-ήν επίγειον καί ύχέργειον συγκοι¬
νωνίαν. Διέρχονται μέ κεραυνώδεις
χοττάνους τραίνα καί ταχύτραινα υ¬
πέρ τάς όίοΰς, είσχωροΰν διά μέσοΐ'
των πελωρίων όίκημάτων, διαγρά-
|οντα ΰλοφωτεινάς χαροδικάς γραμ¬
μάς ί'.αττόντων αστέρων. Κάτω·είς
τοί.ς δρόμΜς ρεκάζουν μυριάδες «ΰ-
τοκινητων, ίαρν*/ δοΰπον άφίνουν έ
πί τής άσφάλτου *ί όχλαί των γι-
γαντοσώιιων ίιεπων των λεωφορεί-
ων, άλλά τΐλήρης στγή είς τους
άνθρώ~ος τής χοσμοπόλεως. *Ε-
ααθον νά περιπατοϋν άφωνοι, ό—3ΐοι
έργάζοντϊΐ άμίλητοι Ολον τό ετος.
Άνέρχεσαι είς τα αΐχμηρά Γοτθικά
κ(·>δωνοστά<χια εκκλησίαν της κο- σμοιτόλεως, καί δέν άκούεις 6όμ- ίον ανθρωπίνης φωνής, άλλά μόνον κρότους μηχανημάτων, όχημ.άτων. 'Αλλά νά μή σημΛνουν τα πολ!>ά-
1 ^'/ο™"1 ^Ρ""·0* νυκτερινήν λέσχης, ή όποία ετέθη υπό εγγύησιν
·ιο*ν. ως σπουδαϊος μάρτυς διά τόν φόνον τοΰ χαοτοπαικτου,
Φθάνκη Μάρλω.
της ωρολόγια την 12ην νυ¬
κτερινήν ώραν τής Π ρωτοχρονιάς,
διότι τότε,μετο'δάλλεται όλόκηρος
είς απέραντον φρενοκομείον. Ό,τ·.
ειμπορεί νά ήσαν είς μικρογραφίαν
τα άρχαία Σατούρνια διίάσκεται
κανείς κατά την ώραν εκείνην είς>
γιγαντιαίας άναχάλσεως έξωφρενι-
σαόν. ΏΟοΰνται έκατοντάίες χιλι¬
άδων άν&ρώχων είς ωρισμένους κεν-
τρικοΰς δρέμους, άναφ^ικιαστικώς
μαύραι, χυκναί μάζαι χρό τής σι-
γηλότητος των οποίων προμαντεά-
βι τις την έχικειμένην εκδηλώση
αγριότητος. Άλλά ΰπάρχοον έν.α-
ίομμύρια άλλων άνθρώχων διά την
λοιπήν έκτασιν τής κοσμοχόλεως.
Κατ' έθος όφείλει πάν άτομον νά
υψώση το ποτήριον τού πλή,ρες μπόλ
μέ ζητωκραι,γην υπέρ τοΰ νέου ε-
τους μολις χτυχτ,ρη ή πρώτη ώρα
τοϋ μεσονύκτιον Άναδοά τότε ή ά-
χεραντίχολις άχό τα τέσσαρα άκρα
της μέχρι των κέντρων της έξ όμο-
βρ'οντιών άνθρωπίνων κραυγών των
οποίων τόν όρυμ<αγ·δόν αδύνατον νά υπερβούν κρότοι τηλεβόλον. Νομί- ζετ» πώς κατοικείται ή πόλις αυτή καθ" όλον το ετος άπό κωφαλαλους οί όποίοι άχοκτοΰν αίφνιδίως φω¬ νήν κατά τό μεσονύκτιον τής Π ρω- τοχρον-άς. Άρχίζουν πολλοί νά *Λ~ ρωνται πρός πανηγυρικωτέραν εκ¬ δήλωσιν τής χαράς των δια το ά- χόκτημά των. Συμδαίνει ή χαράϊο- ξος αύτη Λνήθεια, ιδιαιτέρως είς τάς συγΛεντρΐίμένας μάζας, άνά τάς κεντρικωτέρας άδούς. "Έχουν έκεί παραταχθη έκατοντάίες άστυ- φολάκων προγνωριζόντων τί θά γί¬ νη. Π αρ α-Λθλουθοΰνται υπό ©ορείων κο·ί νοσοκόυ.ων, υπό αύτοκινητων πρός μετ«.?οράν ταραξιών είς την φυλακήν, τραυματιών είς τους σταθ- μοίις των τρώτων -δοηθειών, ένίοτε νεκρών είς τό νεκροεκθετήριον.'Κου- ράζεται κανείς διαδάζων την έΐθ- μένην είς τάς μακράς στήλας των εφημερίδων όνόματα συλληφθέντων δαρδάρων έορταστών, τραυματιών. Καί ή καθ' όλας τάς νυκτός - τοΰ ετους κατακλυζονΐιενη κοσμόπολις υπό κοκοτών άνερχομένων κατά την α&ξάνουσαν στατιστικήν υπέρ τάς πεντακοσίας χιλιάδας δέν δλέπει γυναίκα είς τα έπι·κ.ιν?υνωδέστερα «ντρικά μ?ρη τής. Οί συνήθως ά- κακοι, έπιεικείς κ,αί έμπορικώς τυ- πικοί πελάται ττίς γυναικείας σαρ- κός, καβ' όλον τό ετος, μόλις ίδουν γυναίκα, όταν σημαίνη μεσονύκτιον, γίνονται μανιακώτεροι σάτ·.ροι άπο τόν Πάνα, όταν κατβδίωκεν είς τα Άρ·/-αδικά ορη την Σήρχγγα. Δια¬ τί: 'Ερωτησατε την λαϊκήν δοξα- σίαν ή όποία θά σάς απαντήση: "Ε- θος. Εΰτνχέστ-ε,ρος δέν είναι θνητός ψεανιζόμενος τοχαίως '/,ατά την κρίσιμον νυκτερινήν ώραν μέ υψηλόν πίΧον. θά τόν Ορυμματίσουν μέ άχι μικράν ζημίαν τής κεφαλής τοο. Δεκα χρόνια όποο εζησα είς την κο¬ σμόπολιν εκείνην είδον τας παρα- δαξοτερας άνθρωπίνας πρωτοχρονιά- τιχας συνηθείας νεωτέρων κρονίων, φθανούσας την παραφροσύνην. Διαρ- κοΰν όμως οί δανδαλίσμοί τό πολί» τέταρτον, ήμίωρον. Άνέρχονται ά- κόμη καί είς χιονισμένας στέγα; άνθρωχο·. μέ την φιάλην είς τό χέρι, ϊΐά νά χαιρετίσουν άλλόφρονες τόν νέον χρόνον. Ένέχει ή έξαψις, __ή νευρική υπερδκγερσις τής χαράς ταύτης τρομακτικώς άναφρικιαστι- χ,ήν αελαγχολίαν. Σκέπτεται κοτ^είς 2τ: ο! άνθΐωποι αύτοι έορτάζοντες την επέτειον τής Πρωτοχρον'.άς, έκιϊηλώνουν ταυτοχρόνως καί τό 6α- θί, »/ίσός των πρός τον άτυγκίνητον σκληρόν χρόνον όστις τοΰς φερει τον μοιραίον όλεθρον των πάντων. Χ«ι- οονται καί έκϊικοΰνται συνάμα, μ.α· ταίως, άλλ' αδιάφορον, διά των κρο- νίων χυϊαιοτήτων. Π λησμονή ζω- ής άλλά %ύ βοίθΰς πόνος δι' αυτήν. Ότι ί,ψ.1^2 άνίσχυροι νά κρατήσω- μεν την άίοσωπήτως φεύγοοσαν στ1.·; μην τής σ^νεχοΰς, άτελευτήτου ρο- ής τοό χρόνου. Άλλά παρο2ική ή έκ.φροσύνη· τοΰ τρισγιγαντιαίου πλή- θους. Έπεΐτα έπανακτά δαίθμηδον ή πόλις τόν συνήφθη νυκτερινόν ευ θυμον βίον της, τόν τυπικόν είς ω¬ ρισμένα δ'.ανυκτερ-εύοντα κέντρα' της, γενικεοόμενον παντοϋ κατά την νύκτα τής πρώτης τοϋ έτους. Με- γάλα'. πολύφωνοι αίθοοσαι, τονισμέ- Ή Πόλα Νέγκρη, άστήρ ΐοΰ κινηιιατογράφου, ή όποία συνεφιλιώθη πά/.ιν μέ τόν σύζυγον της, πρί.κιπα Σέργνον Μδιβάνι, έν Παρισίοις, καί πςόκειται τώρα νά ελθρ μαζύ τού είς Αμερικήν. ναι έκ των διά πασών τής διακο- σμητικής, δλέπονν μοριάϊας άνθρώ- χων εΰθυμούντων γωρίς τό ελάχι¬ στον επεισόδιον. 'Οπως; έπιτρέπον- ται τα χάντα καδ' εκάστην νύκτϊ είς ώρισ·μ.ένα χέντρα νίνεται τέ Ι¬ διον είς όλα τα Αοκαλεν τής κο- σμοχόλεως. "Οστις είναι ευθικτος, δύναται νά μεταΛη είς τον οίκον τού, νά πίη τό μπόλ τοο ησυνος καί ά- νενόχλητος. "Α—αξ β!σβλ6η μόνος ή συντροφεύων ντάμαν είς όποιον- δήποτε κέντρον, οφείλει νά ΰποτα- χθή είς -ήν δύναμιν τοΰ πρωτοχρο- ν·.άτ:κου εθους, νά ένοχληθή ήρέ- μως πάντοτε, χωρίς νά δυσαρεστη¬ θή. Είναι χςλιτισμένη αποκρηάτικη έορτή. Άν θά έπρό-Αειτο νά σάς κάμω τόν όδηγόν, θά ηδυνάμην ττχαίως κα! μοιραίως νά σδς φέρω είς χάν κέντρον α<ζ απόκεντρον, είς Ανα¬ τολήν Δυσιν, Βορράν, Νότον άνά την παμμεγεΌη κοσμόπολιν. Άχό τα κέντρα των έκατομμυριούχων, έ έ έί άά μέχρις έν.είνων των άπάχη?ων, άπό ;ά των άδαμαντοκολλήτων έταιρών ιιέχρι των άρρώστων οκάδων τής όμοφΛοφιλίας, ένθα άνδρες ένϊεδυ- μένοι ώς γυναίκες *αί έκείναι φέ- ρουσαι άνδρικόν ενδιιμα. Είναι τόσον συντ/θη, όμαλά—τα άνιό»Λαλα ταυτα — φαινόμενα τής ζωής είς την κοσμόπολιν, ώστε τό πολΰ νά τα προσέχη έπαρχιώτης "Αν δέν πλήττετε, άκολοαθήσατέ αε, χαρο-καλώ. Θά συναντήσωμεν παντοΰ την γυναίκα, τόν πότον καί την άη'ϊίαν, καθ, ήν περίπτωσιν εί- δοαεν πάντα ταυτα έχί μακρά γρό- νια όσον ζ.7! την πενθεράν μας. Ό- πωσίήχοτε χρειαζόμενα νά χίωμ,εν. Προτοΰ νά το σκεφθώμεν, φρον- τίζει ή πρώτη γυνή τή νόχοίαν θά ίδωμεν, μόλις ανοίξωμεν την θύραν φωτ'.3»4.έντ;ς ?!τ>ούσης. Άρκεί νά τής
φανή ένϊιαφε'ρουσα ή νεανική όψις
μας ή ή βιλδισένια φαλάκρα μας.
Σχεύδει α έ χοτήρι πρός την έξο-
χότητάμας.
—θά χιητε, κύριε, είς υγε?αΊ«
τής Πρωτοχρονιάς!
Άν χίωμεν καί άπο τα ΐαμμενα
χεί
συν
νύκτα εκείνην ή οτάοκυροΰλα
την κοινήν κοκόταν τοΰ πεζοδρομί'-
οό, άχό την πλουτοκρατικήν κοκό¬
ταν των σαλονιών. Ύψώνει ένθου-
σνωδώς την κνήμην της πρός τό
δημόσιον ν.αί λόμπε: φωτεινός ή-
λιος είς τό πρόσωπον της. Έπιιδο-
κιοάζουν σ&βάσμιοι χαθ' όλα κύριο·..
φοροόντες την νύκτα εκείνην μακράν
χαρτίνην μυτην, —ολύχρωμον άρλε-
κίνου σκούφιαν, χάμνοντες έχί τέ-
λους καί τςύμπαν. Διερχόμενοι μα¬
κράς σειράς τραπεζίων, θά φιλήσω-
μεν καί Οά φιληθώμεν άπο ωραίας
καί άσχήμους. Όφείλομεν πάντως
νά τηρώμ»ν τα όρια τής εΰσχημο-
σύνης, είτε φιλοΰντες, είτε άγκα-
λιάζοντες, είτε χορεύοντες, είτε 7-
νι>ψοΰντες επί των ώμων μας την
χρώτην τυγοϋσαν ντάμαν. Έχιτρέ-
χοντχι τα χάντα μέ τό τάκτ το3
Ι καλώς άνατεθραμμένου άνδρας, θά
μάς ραχίση γυνή, διά νά καγχάσγ)
ιθρι»Λ6ευτ'.κώτερον,. δεικνύο^σα τα
δμά'.α των οδόντων της ν.'Λ
την γεμάτην κατερύθρους φλόγας
γλωα-σοΰλάν της, διά νά μειδιάσω-
μεν. *Αν άνέλθωμεν είς τράχεζχν
μέ τό κρυστάλλινον χοτήρι τής σαα.-
χάνιας είς τό χέρι όχως έκφράσιο-
μεν την άχοψίν μας επί των ανθρω¬
πίνον, έν σχέσε; μέ την χρόοδον τοΰ
7?όνου, θά έπιδοκ'.μασ'θώμεν ΰχό το'ό
πατάγου των χαλκίνων όργάνων
τής ΰχερκροτικής, όρ^ήστρας, όχό¬
τε πρ·έχει 'νά ΰποκλ'.θώμεν πρό το3
κοινοϋ εΰγνωμό^νως. Άν φάγωμεν
κατάμυτα κάποιαν όρμητικήν σε:-
χαντίναν, όφείλομεν να χίωμ«ν ν.α'.
άλλο χοτήρι, έ'στω καί αν είναι τό
είκοστ&ν, είς υγείαν τοΰ ρίόχντας
ή τής ριψάσης.
Άφήσαντες την παρεξήγησιν είς
την έ^ώθ^ραν, δέν θά την άν^ζητή-
σωμεν, βεβαίως, χορεοόμενοι είς τάς
ϊιχλανάς μικροαιθοΰσας, είσχωροόν·
τες είς τοΰς μ.(χ%ρί'ις ήμιφωτίστοος
διαίρόμους, διά των οποίων δίδον¬
ται μέ ταγΰτητα σφαιρών φραικοοό-
ρα γκαρτόνια κομίζοντα σαμχάνιες
είς άργυροΰς δίσκους. Έκεί τα ζεύ-
γη άχομωοΰνται περίπου τόν Αδαμ
/.?ί την Ευαν, δταν έφαγαν τόν ά-
καρχόν. Είνα; τόσον
έ ό ί
η^ρ ρ
ιΛ7λακοί οί καναπέδες, όπωσοίν, καί
άά έ ό
αρκετα κατεοασμενα τα άμχαζοορ. „
Άν δέν εχωμεν άνθη νά ράνωμεν
τα πρωτοχρονιάτ'.κα εΐδύλλια, προ-
Θυμοπ·οιο3νται νά μάς τα προσφέρον
λεοκοοόροι καί τρίανταφυλλοπάρειοι
άνθοχώλιδες. Πρώτη θά μάς ευ¬
χαριστήση ή λιγωαένη φωνούλα τίς
έορταε,ούση; πρωτοχρονιάτΐκης νύμ-
φης. θά σ/Αφωνήση καί ό σάτνρός
της, εύρίσκων καιρόν έκ των τρο-
φερών άπασχολήσεών τού. «Κ'άγώ
χή γ
έπίσης!» 'Οπωσδήχοτε,
τες ίτως_έξ άδεξ-.ότητος πρός σφι-
κταγκαλιασμένον ζεΰγος, καί είς-
τόν Τ3μ'.?ωτίσμένον άκόμη διάίρι-
μον Οά έπιπλη^ίθώαϊν αυστηρώς υ¬
πό τής ένοχλθϋμένης δϋάίος είς την
«•Ινχολβγικήν στιγμήν» της κ*τ ά
την Γαλλιχήν έκφρασιν.
— Πηγαίνετε, δεξιά, π
λοϋμεν!
ρχε; ευτυχώς τάξις %αί ε;;
την θελκτικωτέραν εκείνην πρωτο-
γρονιατικην ατα,ιαν.
Ο ΑΤΤΙΚΟΣ

1β
«ΕΘΝ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-- ΚΥΡΙΛΚΗ. 59 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
24
124
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΜ αΦΕΛΙΜΟΝ Β ΒΛ1ΟΝ
Θά δοθούν σχεδόν χάρισμα άντΐ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΠΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ Ρ.ΦΕΛΙ-
ΜΩΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤ.ΚΩΣ ΕΥΝΟΙΚΗΝ ΤΙΜΗΝ
Όλοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπο τό πρωι εως τό βράδυ, άγοονιζόμεθα καί μοχθοϋμεν. φυσικά διά
καποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ένας μας σ' αύτην την ζωήν εχει τό δι-
καίώμα, δχι μόνον νά μοχθϋ, άλλά καί νά άπολαμβάνχ], άλλ' αΰτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τνγχάχχ. Καθένας μας εχει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεϊ νά είξεύρυ πώς καί ΠΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την εί'ρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ^ των καταλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί¬
ον. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοϋ μναλοΰ [ΐας άπό την διαρκή δίνην είς την
όποίαΛ' τό ρίπτομεν. Διά τής αναγνώσεως τοΰ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μάς εκδουλεύση καλλί-
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήσιι, ούτω καί τό πνεϋμα εχει ανάγκην κ α τ α λ λ ή-
λου π ν ε υ μ α τ ι κ ή ς τροφής νιά νά δυναμώνη. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
στήν ζωήν; Τούς άμαθεΐς, ή έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, και μανθάνη κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί
γνώσεις έκείναι πού μάς είσάγουν άμεσως είς εν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό-ΚΛΕΙΔΙ της εύτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοΰ βίου μ α;.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν η νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σάς άποδίδουν τό μεγαλείτερον κερδος άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις σας δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα της
ζωης, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άίιαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ώφελίμων 6ι-
βλίων», τα όποΐα εχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων και ώφελιμωτάτωΎ
αυτών βιβλιαρίων, άποτελούμεναι άπο τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμερη).— Μέ λίγα λόγια μάς δεικνύει είς τί έγκειται
έκεϊνο ποΰ όλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν:
«Ευτυχίαν». " ,
ΤΑ ΑΝΟΗ
(Ντέ Χελδράιχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων
καί λιπασμάτων. Προφΰλαξις καί διατήοησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσικ.αί συνθήκαι τοΰ λαχανοκήπου. Καλλιέργεια
κυριωτέρων λαχανικών. Όδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δηαητριάδου).— Κινητάν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νέα μηχανήματα. Χημικα λυτάσματα.
Ο ΚΑΠΝΟΣ
(Ρ. Δηαητριάδου).— Παραγωγή. "Εδαςρος. Σπορεία. Καλλιέργεια.
Τεχνητή ξήρανσις. Διατήρησις. Έχθροί τοϋ καπνσΰ. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
(Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό εδαφος. Τα μέταλλα. Αί
όργανικαί οΰσίαι. Τα φυτά. Ζώα. Αί τροςραί. Τα ποτά. Τα ένδύιιατα
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ πλθΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοδέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προϊόντα. Κτηνοτροφία.
Όρυκτά καί μεταλλα.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 190Ν ΑΙΩΝΑ
(Π. Καοολίδου).— Λίαν ένδιαφε'ρουσα διατριβή επί τής εξελίξεως
των Εΰρωπαϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογικής απόψεως.
Βιενναία Σννθήκη. Έλληνική Έπετ.άστασις τοΰ 1821. Ό Κριμαϊκός
πόλεμος. Ή Ελλάς 1800—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλΐμα. Πολλαπλασιασμός. 'Εκκεντριβμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, κλπ.
ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ
(Δ. Σ. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ένδιαφέρονσα περτγραφή των
διαφόρων Οοησκειών υπό τόν Ήλιον.
ΟΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σχοπευτιχή άσκησις. Έκλογή ,καΐ χειοισμό; όπλ«υ.
'Υγιεινή τοΰ κυνήγιον. Κυνηγετικοί σκύλλοι. »
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετραπιατα. Όρυκτά. Μεταλλενματα, όρυχεϊα,
λατομεία.
ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροσίνΐ)).— Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιθώματα. Κογχυλια.
Καρποί καί σπόροι. Ξΰλα. Μνκητες. Φΰκη. "Εντομα. Μικρά ζώα.
Η ΓΗ
(Π. Ε. Πρωτβ.ταπαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα¬
τα. 'Εσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή ςτλοιοΰ τής Γής.—Προ-
ϊστορικά ζώα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήρια κλπ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
(Γ· Κυριακού).—Διάδοσι; καΐ εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέταςα
εις την 'Ελλάδα και Ρ(ί>ιιην. Μεταξοβιομηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
νικαί βελτιώσεις.
ΤΑ ΟΗΡΙΑ
Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοϋ Γαλλικοΰ, άπο τα άναγνώ-
σματα τοϋ Γαλλου συγγραφέως Ραυΐ Β6ΓΙ. Δίδει γραφικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνήγιον άγρίων ζώων: λεοντος, τίγρεως, έλέφαντος, ρι-
νοκέρου, κλπ.
ΤΑ !ΖΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΗΝΑ
(Ν. Χ. Ά.τοστολίδου).—Ειδή. Ήθη καΐ εθιμά των. Άγωνές των
κατά τής ιδικής των διοπάλης. Λίαν ένδιαφέρουσα περιγραφή τής
έν γένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίονος, ό 6οΰς, τό πρόδο-
τον, ή γίδα, ό χοϊρος. Πλείσται ώφελιμώταται πληροφορίαι επί τής
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο Ρ&ΜΑΝΟΣ
(Π. Καοολίδου).—Βιογραςρία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. 'Εκ¬
στρατείαι τού. Αίχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα έκ τοϋ Άγγλικοΰ, μετάφρασις). "Ενα χαοιτωμένο άγνό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σας ξεκουράση καί θά σάς ευχαριστήση.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγε^ιόνων τοΰ
"Ελληνικόν "Εθνους, δν μετά θαυμίτσμοΰ άτενίζ« όλόκληρο; ό πεπο-
λιτισμίνος χόσιιος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογοαςρία μιάς έκ των ευγενεστέρων καί μεγαλει-
τέρων ΰπάρξεων τοϋ 18ου αιώνος. Συγγράμματα καί άνέχδοτα. Άξί-
ζει πολ.ύ τάν κόποΛ' τής αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΑΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν·). — Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬
ρων ·καί πλουσιωτέρων γυναικείον ψνχών, ϋττς κατεκτηαε την συμπά¬
θειαν τοΰ λαοϋ της καΐ τόν Θαυμασμόν βλου τοΰ κόσμον.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυριορίίδου).— Γενική εννοια τή; λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
δημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμΰθι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
Ι
Ή τεμή έκάοτου 6ι6λιαρίοτ> είναι $Ο.»Κ, άλλαι δια ν* έκτ,οιή-
σωμεν ταχ&ως τας ΰπολευϊθμβνας ολίγας αύτάς οειράς, ώί
την τιμήν έκάατης βεφας («^ έν δλω βιβλία) «ρός
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ 36.Ο0
$3.95
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την οποίαν
κάθ« σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε το
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επί τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστρος-ής τοϋ ταχυδρομεί-
ου—-τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοΰ ταχυδρομικοΰ δέματος.
Έξοδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ Ν
Νενν ΥθΓΐί
ΗΕΚΑΙΛ)
140 ντ65ΐ 26ίη
Άξιότιμοι Κύοιοι:
Σάς ίσωκλείω $3.$5 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε την σειράν των
24 Βιβλίον «Σύλλογον Πρός Διάδοστν Ώφελίμων Βι6λίων>.
"Ονομα ..........................................................
Διεύθυνσις ........................................................
Πόλις ..............................Πολιτεία ...........................
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, ετ'ανάγνωστα, πρός αποφυγήν καθυστερήσεω-.
Β ΠΚΙΙΙ
κ Κ«
στην Έλλάδα χα1
0« της. Παλαιοί
των γραμμάτων σχΐ
δημ.οι-ργίο τού χαί
^ ^ την χαΐ:;5
νχης καΐ τοϋ νού ΤοΡ
Λ.γόφ,,λλα ^
βγαινουν άπό
λ
| στο τραγοϋδί τον,
όρχετών έτών στή
Μυτιλήνησ δτι 6[νε Ά'Τ,
Υ«τΙ ϊϊνβ χαί ό «χτί~η-,
ΙΙολυψυχο, πολΰ,τνοο, π< πολύχαρο καί πολ.ν.τ !?ργο τοϋ Παλαμά. Ι φώ; κι' ολ' τή ζωή, δ^Γ^! ι οί «γέρανοι χαί τής «,οί,ίς, | ναα>. Οσοι πιστευθή ' -
; Παλ-αμά, καϊ είνε
ι χονται μπροστά σι
] θανμασμό, καί δσοι άπόζητοίΊ
] 6ρονν ψβγάδια τό χνττάζονγ Λ
' μο, γιατί, βεβαία, εδχολο 8ί ■'
; γκρέμισμα ενός γερά «Εμ
ι νααΰ.
'Αστείρεντιι είνε ή'πηγή τί
τασίας τού άπ' τόν χαιοό .·μ
ι «π' τής Βαράσοβες κα'ι .-ιίσω ι
Ζυγούς τα μάτια τού τετρι
κορ<τές τα μαγνητίζαν», μερά πού τα μα/.λιά δσπριβαν, ήλιος πάει νά βασιλε'ψτ). Μάς τό λέει όλοκάθαρα σ»ϊ σεμό> τον, ότι δέν .ιηγαίνει γι4|
1 τίποτα παρά γιά τα πρωτάτα. Ι
Ι δέν είνε νά ζήση μέ τού:
Ι τού Μεσολογγιοΰ την «όχνή καί |
Ι ζωή> καί τό λέει Οαρρετά χαί ι
| φανα <ττή λιμνοθάλ.αοσο. «Μά, Ι ι θε, μέσα μου ϋμπηξε; τα Ι σου ννχια καί πάω άλλοϋ νά ; καί πάω νά γείρω άλλον. Ρ« βάλ^α ώρέχτηκα γιά νά σέ λ$ παιδουλα, πού εΐσαι μέσα μον| έκκληοιά στή χώρα, μά τό άγάπη μου, θ' άντρείεγε, καΐ ι γιά κουρσα πάω, γιά πόλεμον] γιά πρωτάτα έγώ». Ράσο νά βάλη ώρέχτηχε, χαί Ι ράσο τοΰ πνευματικόν λειτουργι ρασε τα νειάτα καί μ* τό ράσο .ι Ι τα γεράματα. Άπό την διά τού, την καρδιά τής 'ΕΜ πελώριο βγήκε τό εργο τον καί |ΐ ι ό στίχος τού. | "Εχει «πάντ' άνοιχτά, .ιάντ'ι πνα τα μάτια τής ψυχΊς τ01^ " στίχο τού. γίγαντα Σολιοιιον, τώρα μιά νέα ποιητιχή προοα πρός τόν 'Ελληνικό χόσμο μέ ι κλο των τετραστίχων». Δια τθνΐοθετημένα στό χαρτί, ό κ» ζωής έπιγραμματικά τραγοι* "Οσο παληώνει, δυναμωνει· τόσο σοφά καί τόσο ν«{ρη 118 τετράστιχο: "Οσο στά βάθη πάς *<" ο6ίι'· "1 (οί καιροί καί τοΰτοι σέ λησμόνησαν κι (σέ φρέσχος μπροστά μου τόσο «■ (ή χαρδιά μου γ" "" Σάν τό κρασί χαί ό ποιητης ' (λιώνει, δι-ναμ Τό νέο βιδλίο τού είνε # άρχικό τού στίχο τό «ετραχ ί λ™ Καί παίζει «Λτε/Τ^,Π καί πότε Δ1 ■Α·"η'ΐ β θάρθονν: Δέν γνωρίζει άπό γ0 δέν ύπάρχεις δ,τι χβσνο, στών πνευμάτων την «β·<«* ,λόγα, καίς, δέν **7ι"% Μά παοαπερα προδ«'νει ^ καί λέει: , Χαίοετε, Α τόποι, που (χά πρώτά μου Βράδυασα. Έσάς τήθ (αύγή στά βραδυα πάντα νά μεγαλώνη (αυγη; τα δώρα πάντα ή Πόση στοργη ,,ανερώνει αΰτό^τ^το ση σόφια είνε ί αΛλότητα τού. ι καρδιά, νονς, | όέν άποχωρίζονται. ι τα δσια «ού Ι των τετραστίχων», !μονικό βκ»?·ί ατ°· '. σολογγίτη [ πρόσωπον

/ΕΘΝ1Κ0Σ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
19
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΟΥ ΟΑΒΚΙΕί ΡΕ ίΑΝΤΚΕΟ
Ινότου. Δέντόν
>όλου σήμερα- ,.,"
,' 0' άνέόω να τον
-1·
ι..ι, τού-=------ %
^..οϋ κνριο; Βαλτόν,
■ άνεδαίνη τής σκάλε; ψι-
νά έκπλαγχ, γιΛ
Ιίσνχψί μ»"· 'Ακοΰς έκεΐ νά
Ιη τΟια ένοίν.ια άπλήρωτα!
[ οί κα'-' ιτέχναι είναι τρομε-
ιχώοηΰε κι' οταν έ'φτασε λα
'. τό σπ'" *?"
7ΐι — στό εκτο ------
υ κατοικοϋσε δ Ρομονάλ,
; μΐά στιγμή ν' άνασάνη κι'
κτνχησε την πόρτα.
'Εμπρός! άκούστηκε άπό μέ-
ιννατή καί ζωηρή φωνή τοϋ
ιοτον
Ι % Βαλτόν ανοιξε καί μπήκε
Ήταν ενα άνήλιο μικρό δω-
φτωχι/.ά έπ'.πλωμένο, ή ράλ
μνό σχεδόν άπό' κάθε έΛί-
Ια ντιβάνι ποΰ χρτ/ήμενε γιά
1η, ενα πρόοτυχο, σανιδένιο
, τρείς καρέκλες καί στη μέ-
δωμάτιον ενα άχρωμάτιστο
-< <■ '«ιένο άπό χαρτιά, χει- ^ ,αί σχεδιαγραμματα. ρΐλλιτεχνης, ό οποίος εγραφε Ι την ωρα, χαΐιρέτησε τό σπι- ικΰρη τον καί τοϋ εδειξε I- Ησμα ."τοοσκαλώντάς τον νά Γ). Άλλά οτυγχρόνως μέ μιά ρη κίνησι έσώριασε τα χαρ- υ μπροστά τού, σάν νά ήθε- κρνψη κάτι. Ό σπ-ΐτονοι- ι ι· δμως τό αντελήφθη. «ςε μέ ΰφος αύστηρό ι ι νά σάς έρωτήσω άν > νά μοΰ πληρώσητε τα
ι πού μού καθυστερεϊ-
> ι /', θ' άναγκασθώ μέ λύ-
"Ω! κύριε Βαλτόν, είπε μ'
[ών ο συγκινητικό δ άλλος, δέν
|ε πόσο στενοχωριέμαι γιά τό
: αυτό.. .κι' έλογάριαζα...
α έπιτΐχω κάτι... καί
'ογο νάπιστευω πόό; θα
Καί τότε θά γινόμουν
!ρς. Αυστυχώς δμως δέν ε-
Νματα καί αύτό μ' έκαμε νά
την έφαρμογή τοϋ σχε-
"Ωστεδένεχετεχρήματα;
Συμφωνία (ΐνω καί κάτω, δηλαδη είς
είς την διαταγήν είναι αί ανωτέρω '
τα χαρακτηριστικά τοϋ προσώπου καί είς τό χρώμα των καλτσών, διατάσσει τώρα ό γυναικεϊος συραός. Πισταί
Αμερικανίδες, έξ άριστερών πρός τα δεξιά: Κάρολυν Πίρσων, Ελένη Γκέμπελς, Μάρτυ Σίμιντων, καί Μ. Μίτσελ.
— Δυστυχώς.
Ό σπιτονοικοχύρης Γη
δρθιος σάν νά ήτσν ετοιμος νά ά-
γορεύσν]. ΆκοΰμΐΓ,σε τό καπέλ-
λό τού στό τραπέζι, καί μέ μιά κί-
νησι δήθεν άπρόσεκτη άπομάκρυ-
νε τα χαρτιά ποΰ είχε σωριάσρ
μπροστά τού δ καλ>νΐτέχνη;. Καί
τότε ςράνηκε καρφωμένο μέ πινέ-
ζες στό τραπέζι ενα κολλαριστό ί-
κατόφραγκο.
— Μπά, μπά! εκανε μέ αφελεία
ό σπιτονοικοκύρης. Βλέπω, παλλη-
κάρι μόν» ότι δέν είσαι εντελώς ά-
πένταρος καί ότι Ιχεις γ:ά νά μοϋ
δώσης τουλάχιστον κάτι άπεναντι,
αντό τό έκατόφραγκο.
— "Ω, κύριε Βαλτόν, αύτό δέν
■θά τολμοϋσα ποτέ νά τό κάνω σέ
σάς. θά ήταν άνήθικο κσΛ πρό-
στυχο έκ μέρους μου.
— Καί γιατί;
Ό καλλιτέχνης εφεοε τό δάκτυ-
λο στό στόμα, δείχνοντας στόν συ-
νομιλητή τού πύ>ς επρεπε νά σωπά-
χόοοις, ήθοποιός, ή όΐτοία θά παίξη είς τβ Σε'ντοαλ Πάρκ Κίιζί-
νο τής Νέας Υόρκης.
ση, επειτα ση^ώθηκε, πήγε στήν
πόρτα, την αντχξε, κύτταξε μήπως
ήταν κανενας άπ' έ'ξω, ξαναμπήκε
πάλιν μέσα κλείνοντας καλά την
πόρτα, γύρισε πίσω, κάθησε ά-
πέναντι τοϋ σπιτονοικοκυρη τού.
Τόν κύτταξε μιά στιγμή σκεπτικός
καί επειτα χαμηλόφωνα καί μέ ν·
σ/ος; μνστηριώοες τοΰ είπε:
— Άκοΰστε. Προτιμώ νά σάς
πώ χήν άλήθεια. Βεβαία ξέρω πο>;
θά σχΓματίσετε κακή ίδεα γιά με¬
νά μ' αύτό πσϋ θά σάς πώ, άλλά
λύ θά ξανάρθω νά σάς ίδω.
γιά τό νοΐκι τα ξαναλέμε άλλοτε.
Καί 6 σπιτονοικοκύοης άπεχαι-
ρετησε τόν νοικάρη τού κι' εφυγε
πέονοντας μαζύ τού καί τό· έκατό-
ττ-ρσγκο.
Την ά/Λη μερά ■ξαναγυρίση.
—Λοιπόν τό έ/.ατόφραγκβ σας
μπορεΐ κανένας νά τό περάση θαν-
μάσια. Σ' δσου; πηγά νά τό δώσω
τό δέχθηκαν χωρίς καμμιά ύπο-
ι|>'α. Τότε πηγά σέ μιά τραπέζα
τδ5ωσα στόν ταμία καί τοϋ εϊπα
ξέρω πώς δέν θά θελήσετε^νά μοΰ|πα); ^χω δποψίες'πώς είναι πλαστό.
.—κε-ν0. τ0 £|^ε κα^ ^ρχΐσε νά γε-
λάη σάν νά
φόθους μου
λιτέχνη;.
— Π ότε νά ξανάρθω;
— Μά.. . ωσπου ν' άγοράσω τα
έργαλεϊα, νά τα τοποθετήσω καί
νά φτιάξω πέντε εξ χαρτονομίσμα-
τα θά περάσονν τρείς έοδομάδε;.
—Ώραϊα, σοϋ ευχομαι καλή έ-
.ιιτυχία.
— "Ευχαρίστου.. ·
Καί μέ μιά θερμή χειραψία ό ν..
Βαλτόν βγήκε άπό τΐ) ητωχικό δω-
μάτιο τοΰ νοικάρη καί συνεταίρου
τού.
κάνετε κακό. Καί δταν μάθετε την
άλήθεια δΐν θά μέ πιέζετε τόσο
συχνά γιά τό νοΐκι. Λοιπόν άκοΒ-
στε. Αύτό τό έκατόφραγκο είναι
πλαστό.
— Πώς; πώς; είναι πλαστό;
•— Βεβαιότατα.
— Καί πώς τό ξέρετε;
—· Τό έ'φτιασα έγώ ό ϊδιος.
— "Οχι δα!
—- "Ω, εχει 6έ6αια μερικές ά-
τέλειες. Νά! Έκείνη ή γραμμή ε-
κεΐ, λόγου χάριν δέν είναι δσο πρέ-
πει σταθερή. Καί τό χρώμα τοΰ
τετράγωνον είναι λίγο πειό αδύνα-
το δπ' τό κανονικό.
Ό σ.τιτονοικοΐ/ύρης κντταξε
μέ μιά εκφρασι εκπλήξεως καί
θαυμαάμοΰ τό χαρτονόμισμα. Τέ-
λος είπε:
— Φίλε μου, δέν μοϋ έπιτρέπε-
ται νά κρίνω την δουλειά σου για¬
τί είναι έγκληματική. Καί δμως
σοϋ λέγω άπροκάλνπτα. Είναι α¬
ξιοθαύμαστον.
—· Μπά, θά μπαρούσα νά φτιά¬
ξω τελειότερα καί γρηγορώτερα.
Άλλά τα έργαλεϊα ποϋ εχω είναι
πρωτόγονα. Γιά νά φτιάξω αύτό
τό έκατόφραγκο πού θλεπετε παι-
δεύτηκα όλόκληρο αήνα. "Αν εΐχα
τα άπαιτούμενα έργαλεϊα θά εΐχα
φτιάξιι περισσότερα. Θά μποροϋσα
μάλιστα νά φτιάξω χιλιόφραγκα.
Άλλά μέ τα έργαλεΐα ποϋ εχω σή-
μερα...
— Άκοϋστε, είπε σκανδαλισμέ-
νος δ κ. Βαλτόν. Θέλετε νά μοΰ έμ
πιστευΰητε β,ύτό τ<τ χαοτονόμισμα γιά μιά - δυ5 μέρε;; θέλω νά ί- δω άν θά μπορέσω νά τό περάσω. *Αν τύ καταλάβονν έγώ θά κάνο") τόν θυμωμένο γιατί γελάστηκα δή- θεν, καί φυσικά θά πώ πώς δέν θυμάααι ποίος μοϋ τό εδωσε. Κανέ νας δέν μπορεΐ νά μέ ύποπτεν.·θτ). Άφηστε μοϋ το νά κάνω την δοκι- μή αύτη. \ριο ή μεθαύςιο τό το- Αφησε νά πΐράσουν τρείς έ- ιες καί την εΐκοστή ημέρα ά μέ ν,ορόϊδευε γιά τους {απεφάσισε νά πάη νά Ιδί| τί έ'καορ ιυ. .. Τό ΐδ ο έγινε καί ι ό Ρομουάλ. Καθώς περνοϋσε Ύ___, Γ___. ________,.._ ..... . . περνουσε σέ μιά αλλη τραπέζα. Δέν θέλη,σα | μπρός άπ' τό θυρωρίϊο σταμάτη- σμως νά τό δώσω. Τό κράτησα! Λε '·'" "Τ1νι'" ν'" ν" ™"η Μ™<1· γιά τόν έαιπό μου. "Οσο γιά σάς νά! πάρτε ?να αλλο, πραγματικό έκιατόφραγκο.. . Κι' αύτί»·τό κρα τώ. Καί τώρα γιά πέστε^μου... Κοντοστάθηκε σάν νά δ,ίσταζε άν επρεπε νά προσωρήση. ^ — Τί θέλετε νά σάς πώ; ρώτησε ό καλλιτέχνην ■—·*Ας ύποθέσουμε.... είναι ά- σε μιά στιγμή γιά νά πάρη μι, ν' άνεθη τα εξ πατώματα. —Λοιπόν, τί γίνεται δ Ρομου¬ άλ; ρώτησε τον θνρωρό. — Ό κΰριος Ρομουάλ εφυγε σέ ταξεΐδι πρό είκοσι ημερών. — Πώς; τί εΐπες; σέ ταξεΐδι; πρό είκοσι ημερών; Καί γιατί δέν μέ είδοποίησε;; Αφησε δλα τα επιπλά τού πλή υπόθεσις δΓλαδή... ότι κα-! σίτό δωμάτιό τού. Καί τα 'έπιπλα (V- *----------'^-- --^- Α--&.------Λ- ι £ί2-*ν»**ί τ/νιΜ/ίνιητην τηιπνΛπιη ρμ ται λιπόθυμος κατά γής. Ό Ρομουάλ τόν εΐχε κοροϊδέψ»]. Τό περίιφημο έκατόφραγκο τταν γνησιώτατο καί τοϋ είπε πώς ήταν πλαστό γιά νά μην τοΰ τό πάθη. Ο ΜΤτΐίδΓΐΟΙΙ τ» πιοιος άποφασίζει νά ενδιαφερθή ξίζ,ουν γιά Έο ζήτηαα αύτό καί νά σάς ύ- φράγκα γι' αύτό δέν άνησύχησα. ποστηριίξη. Νά σάς δώση δηλαδη! Ακούσθηκε ενός γδοϋπος καί τ' άπαιτ»ύμενα νεφάλαια γιά νά ]δ θυρωρός εΐδε τόν σπιτονοικοκυρη έφοδιασθήτε μέ άρτια έργαλεϊα... Ι καί προϊστάμενό τού νά ""«""''■ Γκούχ, γκούχ!... θά είσαστε δια-' Λ '" " τεθειμένος νά συνεταιρισθητε μα¬ ζύ τού; —Βεβαιότατα, απήντησε δ ζω- γοάφος. — Πόσα χΐλιόφραγκα τέτοια μπορεΐτε νά φτειάξετε τόν μήνα; — Δέκα, δώδεν.α. . · άλλά τελεία έννοεϊται. — Γκούχ, γκοΰχ! Καί πόσα χρή ματα σάς χρειάζονται γιά ν' άγ·>
ράσετε τ' άπαιτούμενα έργαλεϊα.
-— Χαρτί, πλάκες, χρώματα, κα-
λούπια.. . γιά νά πάρω δλα αύτά
χρειάζοσται τουλάχιστον τριάντα
χιλιάδες φράγκα. Έννοεΐται δμως
ότι τότε θά φτιάνω τελεία χαρτο-
νομίσματα,
— Φυσικά.
Ό κ. Βαλτόν ανοιξε τό σακ-
κάκι τού, εβγαλε τό πορτοφόλΊ τον
καί πήρε άπό μέσα τριάντα χιλιό¬
φραγκα τα δποΐα παρέταξε στό
τραπέζι.
■—^Ορίστε, είπε μέ τόνον άπλό.
Θά μοιραζώμαστε τα κέρδη. .. .
Σνμφωνοι;
Ό Ταλλεϋράνϊος παρευρίσκετο
ϊέ μιά έτχερίδα, δπου, ·μ.δ*
λέ
μ ρ,
ταξί» των χροσν.εκλημένων γ
τελέγετο και ό βαρώνος ντέ Φερέτ-
τι, σ^γγενής τοϋ Πάζα Πίπου το3
9ου, τίΰ όποίου τα πόδιΐ ήσαν ΰπερ-
ίολικά αδύνατα ·*.ζ τκελετώίη.
—Δέν ν&υ.ίζετε, είπεν ό Ταλλεύ-
ράν2ος σκύδοντας στό αΰτί τού γεί¬
τονος τού, ότι ό κ. ντέ Φερέττι είνε
γενναιότερος των συγχρόνων Γάλ-
λων;
—Γιά πο:ο λόγο, έξοχώτατε:...
—Μά γιατί κΐνείς άλλος έκτί,ς
άπό α&τον ?εν δα είχε την γεννα'.ό-
τητα κϊ: την τόλαη νά περ-.παττ]
Σι*ι<Γ«>νοι, άτοκοίθηνε δ καλ-7"',ί:ζ6'.ιενος ^άνο τέ τέτοια π

ΕΘΝΙΕΟΣ ΚΗΡΥ2».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 19&9.
ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΤΩΝ ΧΡΙ2ΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΕΛΑΗΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΠ|
Π! ί^η-.Λ. ·ι~η-,.. ΐ^.,, Λ,™, ι Μ ΔΡΧΗ ΤΗΓ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ Τ!ΪΝ ΚΑΡΠίϊΝ.- ΟΙ ΔΡΥΊ'ΔΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΔΡΥΟΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑ-Ιεχαίου; «ν. λ. .
ΟΊ άρχαίοι Έλληνες όπως είχον
εορτάς ανθέων είχον καί τάς εορτάς
των καρπών, καί των δένδρων, καί
δή τοΰ κατ' εξοχήν «δένδρου» τής
δρυός. Έξ αυτών προήλθον καί τα
ϊτνεύματα καί αί νυμφαι των δέν*
ϊρων καί των δασών, α! Δρυάδες,
αί Άμαδρυάδες κλπ. Καί αί έορταί
βυται είχον καί θρησκεοτ'.κόν χαρα-
τήρα.
Μία εκ των έορτών τούτων ήτο
χά! ή της πρωτοκαρπίας. Δηλαδή
των πρώτων ώριμαζόντων καρπών
έξ εκάστου βίδους των όπωροφόρων
{ένδρων, των σύκων, των σταφυλών,
των άπιδιών, των μήλων κλπ.
Κατά ταύτας οί ίερϊίς σ,ινοδευο-1
ρενοί υπο των πιστών, μετέβαινον
είς τόν τόπον δποο ήσαν τα δένδρα
ταυτα, καί κάτωθεν το3 άψηλοτέρτ»
ψ άλλ λά έξ υώ
,ιαί μάλλον πολυκάρπου έξ αυτών,
Ιγο οποίον χ,αί περιεποιοΰντο καλλί¬
τερα κατά την καλλιέργειαν, καί
ίτέριξ αύτοΰ εκαμνον την τεταγμέ-
ρην ίεροτελίστίαν, έν $ ήτο καί ή
εΰλογία των ώριμασμένων καρπών.
Τα ώρ(μ£ ταυτα φροΰτα εκοπτεν
Ι ιερεύς καί διένειμεν εΰλογημένβ
ΐρλέον είς τοΰς πιστούς εορταστά;,
ψ.α ο'τως έλάμδανον ούτοι την ά>
(ίειαν είς τό εξής νά κόπτουν μόνοι
,ιων τοΰς καρποΰς τοΰ είδους τούτου.
* * *
Ή συνήθεια αυτή το3 έορτασμοϋ
*ών καρπών διεσώθη κα! μέχρι των
«■μερών μας εισέτι είς την Ελλη¬
νικήν Ανατολήν, μέ την θρησκευ·
^ικήν μορφήν ώς επί τό πλείστον.
03τω συμδαίνει την 7ην Αύγού-
£του. ημέραν τής Μεταμορφώσεως
Τθ3 Σωτήροί γιά τα σταφύλια, καθ'
$ν έ-Λκλησιάζονται είς τό παρεκκλή-
(Γΐον, τό ευρισκόμενον είς κεντρικήν
) *Λλατείαν έν τώ μέσω των άμπελώ¬
νων καί τιμώμενον έπ' ονόματι τού
'Αγιου Τρύφωνος, γεν:κοΰ προστά-
(γοο των αμπέλων καί των άλλων
όπωροφόρων, καί έκεί κατόπιν τοΰ
^ίδίχοΰ άγιασμοϋ, κάτωθι ενός με·
*γάλου κλήματος, είς τα πρόΒ^ρι
»τοϋ παρεκκλησίου φυτεομένου καί
[μεγαλοπρεπώς ΰψοομένου, άγιάζει
χά! κόδε; ό ίερεΰς τοΰς πρώτους ώ'
( ρίμοος καρποΰς καί τοΰς δίδει άπό
ν £να τσαμπί, πολλάκις καί άπό μιά
βώγα,^ άν είναι μεγάλο έκκλησία-
&μα, είς τόν ν.αθένα έκ των πιστών.
νΗ αν δέν υπάρχη ειδικόν παρεκ-
Κλήσιον. μετά την λειτοοργίαν έν τή
ρκκλησία τοΰ χωρίου μεταδαίνουν
εν πθϋ.πή είς τό κεντρικόν μέρος
των άμπελώνων καί έκτελοΰν επι
Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΤΛΝ ΚΑΡΠίϊΝ.- ΟΙ ΔΡΥΊ'ΔΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΔΡΥΟΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑ·
ΦΟΡΟΙ ΕΥΡβΠΑ'ΓΚΟΙ ΘΕΣΜΟΝ.
ρικοί τής περΐ|ερεία; είναι όλιγώ»
τερον πομπικοι, καί περισσότερον
τεμπέληδες, ό άγιασμός γίνεται είς
την κεντρικήν εκκλησίαν τοΰ χω¬
ρίου, όπου τα πάντα γίνονται ώς καί
έν τώ παρεκκλησίω των άμπελώ¬
νων. *Η τέλος, άν καί τουτο δέν
γ-ίνεταί τουλάχιστον έντός τής έκ-
πλησίας προσάγονται κομμένα στα-
φίλια έκ των άμπελώνων, χ,αί άγι-
άζονται ταυτα έντός τοΰ κοφίνου καί
έπειτα διανέμοντα! ώς άνωτ<έρω. Παρόμοια καί παραπλήσια τδ- λοΰνται διά τα σΰκα, κατά την η¬ μέραν τής Άγίας Μαρίνας, διά τα άπίδΐα, κατά την ημέραν των Άγί- ων Άποστόλων κλπ. "Ωστε οί αίώνες μάς διεφόλαξαν μέχρις ημών την αρχαίαν ταύτην ηη χ έξέίαλον συνηθευν τή; εΰλογίας των καρ¬ πών χαί τής πέριξ των δένδρων ίε- κλησιαζομένους. Ώς πρός τα άκαρπα δένδρα,, διά τα όποία δέν γνωρίζομεν ημείς τί ποτε είς τάς σημερινάς μας συνη θείας, ϋπήρχε παρομοία έορτή εί<. τοΰς άρχαίους "Ελληνας, ή έορτή" της Δρυός, τοΰ υπερηφάνου δένδρθ" των Έλληνιχ,ών δασών. Άν τί τοίις όποίους ή έ δρϋς δέν Ιχει, έκρέμων οί ί-ερεί καρποΰς άλλων δένδρων καί φυτών ωσαύτως καί κονήγΐα, κατά πασά" πιθάνότητα δέ καί ίλλα άναδήματα έργων οίκιακής χρήσεως, χρησίαων είς τόν στολισμόν τοΰ άνθρώπου κα' δή τής γυναικός, καί έργων τέχνης ζωγραφικής, γλυπτικής. κλπ. Κα έτελείτο ή αύτη ίεροτελεστία κα μεγαλειτέρα εισέτι πομπή, λόγω της μεγάλης έντα3θα ποικιλίας των άναθημάτων, των δώρων των έκκλησιαζομένων πρός την δρΰν, κα. είτα των δώρων των ίερέων πρός τοΰς εορταστάς. "Οταν ό Έλληνικός πολιτιαμός προύχώρησε καί μέχρι των βορειο- Ευρωπαίων, των σημερινών Βρετα· νών, Γδρμανών καί Σκανδιναυών καί των πρός τούτους συνεχομένων εΐσεχώρησε καί ή ώραία αυτή σονή- θεια τής καρπο-εορτής καί τής δεν- δρο-εορτής. Τόσον δέ, ώστε παρέλα¬ βον ώίΐταένοι λαοί, ώς οί Κέλται (τοπιως αγιασμον, κα! τα έπακόλου-1 δχι μόνον τάς εορτάς, άλλά καί τάς βα, όπως προείπομβν. *Η άν οί χω- μετέτρεψαν είς έξωτερικήν έκδήλω- Ό Γκούσση Σοΰχο. όστις έννιιςρρΰθη την πρτόην Δδα Χέλεν Χάοτ, έν Άγίφ σας λαϊχ,ών ^-νθησαν ο! »0Τ.ϊ,Λ9* **' απηγορεύθη ';:·.;'■:ϊ" ις των γεν:χων τόν παλαιόν ρόλον τοΰ Κατόπιν ο ΟΙΐΓΐδίηιακ ΤΓβ6 " «ινα επαιζί ' ΤΑ 013118. ι Ίϊοΰ λοιπον δένδίων, των Δρυιϊων μετετ:άζΤ| .!: -ι ι """ Τγθθ των " " " Διατί διεκό.ιη ή τηλεφωνική συγκοινωνία είς πολλά μερη τής Πολιτείας Νέ- ας 'Υόνκης. Σκηνή έν Σαρατόγκα πρίγχς, κατόπιν τής τελευταίας θυέλλης. σιν τής θρησκευτικάς λατρείας, υ¬ παρχούσης τής θρησκείας των δέν¬ δρων, (όπως παρ' άλλοις δαρίάροις λαοίς υπήρχεν ή θρησκεία των ζώ Νικόλαος πώεύ?ί™ε;0.;..; ληνικα πλοία, τά ^ ιΤ. ρω, (όπως παρ άλος δρίρς λαοίς υπήρχεν ή θρησκεία των ζώ- ων, των θηρίων, ή των άστρων, τού «άς χιστοός. Περιδεδλημένος δέ τόν κόκκινον μανδύαν, τόν κατά πα- ράδοστν συνειθιζόμενον υπό των μά- γων τής Άνατολής προσέλχδε την έχωνυμι'αν τοΰ δαηί» λνίχάπλοία,τά^^ εξ Ανατολάς «λίτιμ, ί ν*.ειςτον38ηίαααΜ.ϊ 3 .εςτον38ηίαααΜ.ϊ τωρα τα 3ώρ> την ήμέρ» ^,
στουγεννων καί τα μο·
01
μο
Τγθο.
Παντοΰ λθ(«ν ή Έ
ηλίου, τής σελήνης, ή τοΰ πορός, ή
»1 1......____ ' > Λ '
το3 όνόματος το5 έπικρατεστερου
είς αΰτούς, ώς οώρα
ίένδρου, τοΰ δατιλέως των δένδρων, άντικείμενα &ις «ι/τους, ως οωρα
τής δρυός, ώνομάσθη Δ ρ ο ϊ κ ή τοΰ παλαιοΰ χριστιανισμοΰ πρός τού;
ή θρησκεία α5τη, οί δέ ίερείς της προσηλυτιζομένοος ~
Δ ρ υ ί δ α ι, υίοί τής δρυός, τοΰ ούς.
- - |
Αργότερον όμως όταν εκηρύχθη
ό προτεσταντισμός, ή έκκλησιαστι-
κή μεταρρύθμισις, ή «ποία χρό παν¬
τός είς τούς δορβίους τούτους λαοΰς
έπεκράτησβ μέ όλας της τάς ίδιο-
τροπίας καί τάς ΰπερδολάς καί ά-
χρότητας, έπομένως καί τάς πολ¬
λάς της άνοησίας, όταν έξέίαλεν
έκ τοΰ χριστιανικαί» ναού 2λα τα
ΰλοιά άντικείμενα των ίεροτελεστι-
ών χαί τής λατριίας, όπως τάς εΐ-
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΑΣΤΙΡΙΛ
Ι· Γ_»Ι ------
ρρχοτος άντικειμένου τής λα¬
τρείας, ή της έξωτερικής εκδηλώ¬
σεως τής θρησκείας.
Πίθανώτερον θά προίπηρχεν ή
τοιαύτη θρησκευτική εκδήλωσις είς
άρχέγονόν τίνα κατάστασιν παοά
τοίς δαρ-δάροις λαοίς, καί ή είσορ-
μησΐς τής 'Ελληνικής πολιτισμένης
εορτής νά έτόνωσΐ καί νά έσταθβρο-
ποίητε την λατρείαν των δένδρων
ασφαλώς όμως ό όρος (ίΔρυίδηςη
(ϋΓΐιΜ) κα! τα έξ αυτού παράγω-
γα είναι περιφανεστάτη άπόδδίξις
τής Έλληνΐκής προελεύσεως των
συνεπαγομένων έορτών
* · *
Όταν οί Βορείοευρωπαΐοι ούτοι
έξεχριστιανίσθησαν, δΐίφύλαξαν (ό¬
πως καί ημείς πλείστας όσας αρ-
χαίθελληνικάς θρησκευτικάς εκδη¬
λώσει ς μας είς την νέαν λατρείαν)
χαι την σονήθειαν τής ίεροτελεστει-
ας πέριξ ενός δέν?ροι>, χριστΐανι-
κοΰ πλέον περιδάλλοντος. Έ-πειδή
δέ έπρεπε νά ίκχριστιαν.σθή ή πα¬
λαιά αδτη είδωλολατρική τελετή,
ένεθυμήθησαν τότε τοΰς έξ Άνατο-
λής μάγους μέ τα δώρα, τα όποία έ¬
φερον είς τον νεογεννηθέντ,α Χρι-
στόν, μέ τα όιποία δώρα άντικατέ-
στησαν τοΰς πρώην καρποΰ; χαί τα
«λλα άντικείμενα τής είδωλολατρι-
κής τού έποχής, μετέθεσαν δέ την
τελετήν άπό άλλην ήμερομηνίαν
είς την επέτειον τής γεννήσεως τοϋ
Χρΐστοϋ, την ημέραν των Χριστου-
γέννων, καθ1 ήν εγίνετο παρά τοίς
λαοίς τούτοις ή κατ' εξοχήν Χει-
τουργία τού Χρΐστοΰ, ή ΟΙΐΓίβΙ
Μα§8, έξ ο5 καί ή ήνωμένη λέξις
Οΐιπβίΐηαβ, καί έκ τούτου ώνομά-
τθη καί το δένδρον ΟΚτίβΤχααβ
ΤΓββ.
Έχειδή δ« κατά την ΐμίρα^ ταύ¬
την των Χριστουγέννων, καί ■κχρ'
ημίν μέν άλλ' άκόμη περισσότερον
είς τα ίόρζιχ κλίματα, έν μέσω χει¬
μώνος, δέν ήτο δονατόν νά τελήται
ή ίεροτελεστία 2«τη είς τό ύπαι¬
θρον καί εξω είς τα δάση, άλλ' έν¬
τός κλειστοΰ περρδάλλοντος, καί
ώ; τοιούτον δέδα'α καταλληλότερον
ήτο ή έκκλησία, προκεψ,ένου περί
'εροτελεστίας.
Ό Χριστιανός ιερεύς έξηκολοί-
θησί τί) έργον το] εΐδωλολάτρου Εε-
;έως, τοϋ (ίΔροΐίου», δηλαδή, νά
■ύλογή τα κρεμάμενα από τού δεν-
' δώ ά δί
δώ?α,
τα
κόνας, κονίήλια, λαμπάδας, τολ«- σίον».
Ένίοτ» άνάγχτ; νΐ
παρά την χλίνην τοϋ ί
τον οποίον την 9'·λτ
Γρίπει νά καλίπτετϊ μέ τονι
τής «ίλ'.χρινοάς «ιλ''ας. 'ΑΙ
τοιαύτη πϊριπτώσει, ώς αί
σας ήίη ώμίλήσαμίν, δέν α
ται λαμπρότης, στολ-σμός, ΐ|
'Απαιτϊίται μόνον ή ώς το β
μεγάλη καί Χριστιαν:κή 'Μ
«Άγάπη πρός τόν θεόν χά!
113
, < ΠνιΥ0β . Ό Ντοί-κ Καχαναμόκου,Σ .-ιερίφημος κολυμβητηο, και η ^αχω«οί ριφημος χορεύτρια, αμφότεροι έκ τής νήσου ΧαΥ°υα,ι^'των.

«ΚΒΝΙΚΟΖ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ
Γεν. Α-ΐοικητου δι* την γεωργίαν καί
χό ρ«υμ* της άκχτυφιλίας χαιΐ τα
κ««
>ίΐΝΑ, Ν^«τ-Γ-.-
νά βχωμ«ν τάς, ***$**
ι,,χοΐ Διοικη«δ Ηπείρου,
Κνων ζητηματ-ων της, Η-
Γ; 5ή επί των ζητηματων
!, έχιλυσις των οποίων θα
Ι**» είς την Ολην ε«/ΓΓ
1> τοπο"· ,
μ00το έπεσχέφθημεν τον κ.
11 ήν, δστις ιχας εδε-
τα όποία δέον νά λη-
άβοϊά την γεωργιαήν ά-
τύ τ'όπου, ώς επισης χαι
:5λτ;ωτ!ν άπό απόψεως α-
'ττ,ς /τηνοτροφίας; ^
,εις οέν ημπορεί νβ αρνη-
;ν ό κ. Καλευρας, ότι
„. μ,ίίΐμνα διά την γεωργι¬
ος τής Ηπείρου, καθυ-
μενάλως· ελειψεν άλλως
ζωηρά δημιουργικη χν<)1]' χατ::θώνει ένίοτε πολλα. μέ την ανεπάρκειαν των Ιμεσω·1 ( , εω:ν ν.ή προσπαθεία συγ- μό',ν έν Ίωαννίνοις. Τί- χι πέραν τής πρωτευ- >-ως ό γεωργικός
φυτώριον ττ*ρ; Ε. Α.
ιύ') Οϊν.οτροφείον, ή το-
σχολή, ήτις λειτουργεί
ΐτατα, ουδαμώς έκπληροί
Ι7ΐό) της, ευρίσκονται έν
ίις,' ναί κανένα γεωργικοί
,ν δέ; εχομεν αλλαχού τής
ύς, άπέάτειλα μακράν
Ιίς τό υπουργείον τής Γεωρ-
ή"ς τονίζω ότι έπιδάλλεται
ϊτι τα κατωτέρω μέτρα:
Ιναι ανάγκη νά ιδρύθη έν
ιίς μέγας κτηνοτροφικός
πρός εφαρμογήν πρακτικω-
:ι έπιττημονικωτέρων μεθό-
Να ίδρυθούν δενδρονιομικοί
ο.ί αγοοκηπια είς Φίλιάτες,
βίαν, Πρέδεζαν, "Αρταν,
Δελδινάκι.
ήσΐ[) κανείς καλώς τό
Ης Ηπείρου ευθύς θά μορ-
■ώμην ότι ότόπος είναι κατ'
|ν νά καταδλητ)^
:υςιν^ τής σηροτροφίας,
Ιιστοχομίας, τής πτηνοτρο-
^ αίτινες ϊόνανται νά άποδοΰν
ί μεγάλου πλούτου ϊιά την Ή¬
πειρον.
»"Οταν όαιλώ περί πτηνοτροφί-
ας, εχω ύπ' όψιν όχι κερδοσκοπικάς
έπιχϊΐρτ/σεις μέ διατροφήν έκατον-
τάϊων όρνίθων παρ' ενός έκτροφέ-
ως, άλλά την μικράν επιχείρησιν
30—40 η 50 όρνίθων παρ' εκάστη
οίκΐγενεία, πράγμα, τό οποίον 3έν
γίνεται σήμερον.
»Νά ίϊρυθοΰν φ^τώρι^( Άμερικα-
νικών αμπέλων καΐ νά μελετηθοϋν
τα έδάφη τής Ηπείρου άπό απόψε¬
ως περιεκτικότητος αυτών είς ά¬
σβεστον, διό-Λ" ό κίνϊυνος τής φΛλο-
ξηρας είναι μέγας, έφόσ«ν Οπάρχει
ηδη φυλλοξή£_2 έν Κονίτση.
»Νά ΐδρυθοΰν πρότυποι γεωργι-"
και σχολαί.
»Είς τάς σχολάς τΰτας, σονεχί-
] ζε: ό κ. Καλευρας, αί διδασκαλίαι
' καί αί πρακτιν.αί των μαθητών ά-
σκήσει; δέον νά περιορίζωνται μόνον
είς τα είδη τα όποία εκάστη περι-
φέρεια καλλιεργεΐ, ή είναι πρόσφο-
Λ*"ι ' <-·1 ρος να καλλιεργησιο και τουτο αφ ενός μέν διά νά δημιθϋργηθοΰν εΐδι- κότητες άγροτών, άφ' ετέρου δέ ίνα έπιτεοχθή ή ταχυτέρα καί ή άρτι- ωτέρα αυτών μόρφωσις». Αί πρακτικαι Σχολαί Είς ερώτησιν μας πρός τόν κ. Καλεΰραν ποΰ πρέπει έν Ήπείρω νά ίΒρϋθοΰν αί έν λόγω πρακτικαί ΐχολαΐ, ό κ. Γενικάς Διοικητής α¬ πήντησεν ούτω: — Φρονώ, καί την γνώμην μου διετύπωσα είς τό οποίγείον τής Γεωίγίας ότι τοέ-ς' νά ί3ρ^θ<3ί7ν αί εξής πρακτικαί σχολαί: 1) Εν Ίωανηνοις γεωργική σχολή μέ καλλ'εργϊ'ας ϊενδροκο- μίας καί ζωτεχνίας. 2) Έν Ζαγορίω γ»ωργ·.κή σχολή μέ καλλ'.εργείας δενδροκομικάς, ζω- οτεχνικάς καί μελ'.σσοκομικάς. 3) Έν Άρττ] καί Πρεδέζη χρα- κτ'.καί σχολαί μέ καλλιεργείας κτη- νοτροφικάς, έλαιοκομικάς, έσπερι- δοε-.ϊών καί δημητρια-λών. 4) Έν Παραμ,ιθία καί Φίλιάτες μέ καλλιεργείας έλαιοκομικάς, όρυ- ζο/,αλλιεργείας καί κβλλιεργείας δημήτρ ιακών. «Πρέπει δμως νά τονίσω, προσέ- θηκεν ό κ. Καλευρας, ότι αί σχολαί αυται δέον νά εχθϋν τύπον απολύτως πρακτικών, νά δέχωνται τελειοφοί- , ■ Λ »ς «Γαλάτεια» μέ την οποίαν θά κάμουν τό ταςειδι τού μελιτος ν Γουΐ»; καί ό Φρέντϊρικ Μο&ντυ, έξ Άγιον Φοαγνισκου. Ή Τραπέζα των Διεθνών 'Επανορΰώσεων, κατά τό σχέδιον Γιώγκ, έν Βα- σιλείςι, τής Ελβετίας. τους δημοτικών σχολείων ίνα μορ- φώνωσι γεωργικώς τούτθ'υς επι τρι- ετίαν. Μετά την διάρκειαν των πραν.τικών σπουδών των, οί τρόφιμοι θά άσχολοΰνται χειρωνακτικώς είς την καλλιέργειαν των άγροκτημά- των περ.ιοριζομένης τής θεωρητιν,ής διδασν.ίλίας, είς την δι' ελαχίστων εξήγησιν των έπιστημονικών αΐτί- ων, τα όποία ύπαγορεύουν τούτον η εκείνον τον νεωτερισμόν έν τη καλ- »Έκ παραλλήλου θά καταβάλλε¬ ται μεγίστη προσοχή άφ' ενός μέν διά την ήθιχοποΓησιν καί τόν έξυτν- θρωπισμόν των τροφίμων, άφ' ετέ¬ ρου θά άναπτίσσεται ή προσπαθεία όπως ίμφυσηθή ή άγροτική ψυχή είς τοΰς τροφίμους. »Ίδιαίτατα δέον καταλλήλως νά καλλιεργηθή ή έμπιστοσύνη των τροφίμων επι την εκμετάλλευσιν τής άς γ ή ς, ήτις νυν πάν- » Πρέπει νά πεισθοΰν οί φοιτών- τες είς τάς ανωτέρω πραν,τιν,άς σχολάς, ότι δύνανται νά ζήσουν εύ- τυχείς είς τοΰς άγρούς των. «Αί γεωργικαί πρακτιχαί σχολαί δέον νά ευρίσκωνται έν τω μέσω εύ- ρειών περιφερειών μακράν των πό¬ λεων εί δυνατόν, πολΰ ολίγον δέ νά ερχωνται είς επαφήν μέ αύτάς οί θα άγροτικού Οί'λοτροφείου—άτελέ- στατα σήμερον λειτουργούντος. Το έν λόγω άγροτικό οΐκοτροφείον δέ¬ ον νά προσλάδη μορφήν γεωργικής Ι σχολής μέσης έκπαιδεύσεως πρός ■εκπλήρωσιν τού προορισμόν, τον ο¬ ποίον έπιδιώκει καί εξυπηρέτησιν τού προμνησθέντος σν,οπού. )>Ένα συγκρ'ότημα κοινοτήτων υ¬
πο τύπον Γεωργ ιν.ών συνδέσμων Κοι-
' νοτήτων, θά είναι είς θέσιν νά κα-
1 ταβάλλη είς τον άπόφοιτον τού ά-
1 γροτικού οίκοτροφείου 2.0Π0 εως
2,500 δραχμάς κατά μήνα. Τα κα-
θήκοντα των έν λόγω πρακτικών
γεωπονων θά είναι πολλαπλά". θά
φροντίσουν νά έα-δολιάσουν ολίγον
κατ' ολίγον τα άγρια δένδρα, τα ό¬
ϊ ποία άριθμούντβι καθ εκατοντάδας
Ι είς πλε^'στας περιφερείας, θά μερι-
'μνήσουν έπίσης όπως ίδρύσουν αί
κοινότητες είς μικράν, έστω, έκτα¬
σιν ύποδειγματικοΰς άγρούς. Είναι
γεγονός ότι οί χωρικοί κατά κανόνα
'δέν είναι προοδε'υτιν.οί, καί έπίμέ-
νουν ζάντοτε είς τάς παλαιάς με-
θόδους. Δέν νομίζω ότι είναι δυνα¬
τόν νά εχωμεν πραν,τικά αποτελε¬
ί σματα γεωργικής διαπαιδαγωγήσε-
1 ως έκ τής γινομένης κατ' ετος ή
ι κατά δύο ετη επισκέψεως των γεω¬
πονων είς τα χωρία τής Οπαίθρου,
διά νά σ-υστήσουν είς τοίις χωρικοΰς
τούτον ή εκείνον τόν τρόπον καλλι-
εργείας, την χρήσιν λιπασμάτων .
κτλ. Δυστυχώς οί χωρικοί μας κα-
θυστερημένο'. άκόμη δυσκίνητοι και
μέ στενήν διανοητικότητα, οι>δαμώς
λαμδάνουν ·ΰπ' όψιν τάς ΰποδείξεις
των γεωπονων μας, αίτινες έξ άλ-
λου δίδονται τροχάδην καί συνεπώς
άνευ άποτελέσματος.
»Οί παρά τοίς γεωργιν,οίς κθί-
νοτιν-οίς συνδέσμ«ς πρακτιν.0! γεω-
πόνοι θά έ'χουν έπίσης ώ; προορι¬
σμόν νά ίδρύουν είς τάς κοινότητας
φυτώρια δένδρων, ίνα εύχερώς ό
χωρικός προμηθεύεται τοιαύτα. Δέ¬
ον νά σημειωθή ότι όσονδήποτε κα¬
λόν καί άν είναι εν φυτώριον έν Ί¬
ωαννίνοις καί όσονδήποτε καλά καί
άν είναι τα δένδρα τού, ό χωρικός
τού Ζαγαρίου δυσχερώς θά. προμη¬
θευθή τοιαΰτα έξ Ιωαννίνων, έφό-
σον καί ή απόστασις είναι μεγάλη
καί αί συγκοινωνίαν άχι καλαί.
»0ί ίδιοι πρακτινοί γεωπόνοι θά
φροντίσ&υν νά ίδρύσουν εν μικρόν
μελισσοκομείον καί σηροτροφείον,
ίνα οί χωρικοί τής Κοινότητος κα'.
ιδίως α! γυναίκες έκμάθωσι την 5η-
ροτροφίαν καί μελισσοκομίαν.
»θά παρέχουν τέλος εί; τού; χω¬
ρικοΰς συμβουλάς επί παντός ζητή-
ματος μέ τα ζώά των, τάς γεωργι-
κάς διομηχανίας των (τυροκομείον,
οίνοποιΐαν κλπ.).
Υπό τοιούτους όρους οί γεωογι-
κοί σύνδεσμοι κοινοτήτων θά είναι
άριστοι όργανισμοί, ίνα μετριάσουν
το τρομερόν ρεύμα της άστυφιλίας,
την άχαλίνωτον αύτην κάθοδον των
άγροτών είς τάς πόλεις.
| «Είναι ύπερτάτη άνάγκη, %ίρ3ί'
Ι νει ό κ. Καλεύρας, ν' αγαπήση ό
γεωργός την γήν. νά πιστεύση είς
αύτην, καί νά πεισθή ότι μπορεϊ νά
ζήση εύτυχής μέ τα προΊόντα αυ¬
τής.
«Είναι απείρως όδυνηρον το γε¬
γονός ότι ό χωρικδς δέν ησθάνθη
ιμέσα είς την ψυχήν τού, τον δαθΰν
ι παλμόν, ποΰ έπρεπε, τάν παλμόν τής
άγάπης πρός την γήν.
■ »Έξ άλλου άδήριτος ή άνάγκη
! τού νά μορφωθή καλλίτερα ό χωρι-
| κος ώς πρός την καλλιέργειαν τής
τήί·^
| ))"Ολο·. σήμερα θέλουν νά μάθουν
γράμματα· άξιέπαινος ή προσπαθεία
αύτη. άλλ' όλεθρία δι άτόν τόπον.
Εάν ό χωρικος δέν αγαπήση το χω-
ράφι τού, οικτρόν τό οικονομικόν
μέλλον τής χώρας».
ΧΑΡΗΣ Μ. ΚΙΟΥΡΗΣ
Ή άβτυφιλία '
Ώς πρός τό παρατηρούαενον ρε3-
μα άστοφίλίαί, ό ·/.. Καλευρας ανε¬
κοίνωσεν ημίν τα εξής:
—"Ο.τι έκ των σημερινών άναγ-
κών έπιδάλλεται, είναι, άφ' ενός
μέν νά άποτρέψωμεν τόν άγρότην
άπ6 τού νά καταφεύγη είς τάς πό¬
λεις, καί άφ' ετέρου νά τού προσφέ¬
ρωμεν τα μέσα νά αγαπήση την γήν,,
είς ήν εγεννήθη. ι
»Άναντίρρητον ε'ναΐ ότι δοσχε-'
ρέστατα θά επιτευχθή ό ανωτέρω
σκοπός χωρίς τό Κράτος νά λάδη
γενιχ.ώτερα μέτρα κατά τό ένον ά-'
νακόπτοντα τδ ρεύαα τής άστυφι-'
λίας. Επί τού παΐόντος θεωρώ έ-
πάναγκες την σύστασιν νεωργικών
συνδέσμων κοίνοτήτων. ι
»Οί γεωργικοί συνεταιρσμοί κα-1
τήντησαν σήμερα νά είναι άποκλει-
στικώςπιστωτικοί, ουδένα άλλον α¬
πολύτως σκοπόν έκπληροΰντες.
»Οί γεωργικοί σύνδεσμοι Κοινο¬
τήτων είναι δυνατόν νά τάμωσι νέαν
οδόν είς την πρακτικήν άναγέννη-'
σιν τού τόπου, άρκεί νά καταρτι¬
σθούν επί δάσεων τοιούτων, ώστε ή
άπόδοσίς των νά ε'νΐι άσφαλής καί
μεθοδική. '
»Έν γενικαίς γραμμαίς, φρ&νώ
ότι είς τοΰς συνδέσμους τούτους δέ¬
ον νά συμπεΐ'.λζμδάνωνται πένχβ,
δέκα, ίσως κα! δεκα πέντε κοινότη-
τες, αναλόγως των οίκονομικών των |
9υνάμ«ων, όποχρε^μεναι γά προσλά-|Ή ν
δωσιν ανα ενα ^ποφθ'.τον «υ ενταυ- εις η
η |> ιγις> 17 έτών> ,Αβο0οα Μ. Λμίρικ),ν δπως βιογ6
πο,νοδροαιαν. Ό Μπί? Μ-τόκελ, παγοδοόιιος, Γκτελεϊ α;ιλικόν καθήκον
Α

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 19*9.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
νποκτκτ~-ΞΤΜ1νϊ—:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κοηττις)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ ,
ΑΜΦΙΣΣΑ '
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΛΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ *
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΧΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχδοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΤΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΛΙΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝθΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΒΝ ΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΛΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΤΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΓΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήοε-)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βα*ί>)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεοαίμσνος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΑΑ
ΤΡΙΠΟΛΤΣ
ΤΣΟ^ΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΙΤΛΙΑι
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤ2Ι
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΓ.ΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Επί «ροθεβμίίχ » έτών
Έν δψεβ, 5}τοι είς πρώτην
3ϋΐ6 δεκαπενθήμερον προειαοπθίηβιν
"Επί «ροθεβμί<χ β μηνών.................. Κ* » » » έτών » » 1 £τους .................. Κ*% » » 1Ο έτών ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ β%*: Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ώβαύτως ΧΛταθέββες έν όψει κ«1 έ«1 «ροθεσμία είς Λολλάρια Αίρας *Αγγ룫ς, φράγκα Γαλλικ* καί λικάς Λερέττας, Αποδοτέας είς τ6 ίδιον νομββμ* είς "5° Οίϊ0' ον £γιν*ν ή κατάθββις, ί>«ο τοϊ>ς καλλιτέρους ορους.
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤυΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΟΕΟΔΩΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟβΕΜΑΤΙΚΑ 91.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ» Τ-Ν «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΉ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιρουηίΐ ΙηΙεΓβδΙ ϋβρΗΓΐιπειιΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ »ώ τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (αΐιβοκίηδ ΑοοοοηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί ΟΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΒυδΤ 00.
205
33ΚΙ> 3ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 · β
ΥΟΚΚ, Ν, Υ·
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΙ^3' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕυνΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. ΜΑ99.
ϊεΐβρΐιοηβ: ΗβιιεοεΙ: 0676 αΐιά 067·
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
ΡΙΒ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
33 50. ΟΙ.ΑΒΚ 8ΤΒΕΕΤ, 51ΗΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ,

ΚΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».
ΚΥΙΊΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
23
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΊ. ΑΓΧ~ Ι-ΕΊ Λ Ι
το
-«τιο3, σέ
ίτίτΐ* «χ»
ί
ενός ώραίου νεο-
χ ...Λ «—λ .τλ/-
της
πάντα και
• είτε στή
μ
άπό τα
οί ι-
λά
|, η -νύρηλία η οποια μα-
[,' αύτό τόν έαυτο της, γιβ-
βχβτ« κοντά στην πελα-
'-τής *βίΐψ«ς *'■¥■·«? τη?
«ελλες.
ως τ5 ή κχ-μενη ττταν ενα
μ.-:τρημένο κοριτσι χθΐι
χανέναν, ποί) ηταν^εο-
άιτό την ζωή του,όχι,
Ιτί ή ζωή τοα ήτο εξαι-
ίόρΐΐτη, άλλά γιατι η-
γ,ι 'δρυκάντοοσαν άλλα κο-
«λϋ «ιό δυστυγισμένα άπ'
Μέ μιά λέξι ήταν άπο τα
} έχείνα που ϊουλεύντας συ-
Λομονή καί έπ'.μονή. κερ
χρειάΧουνται νά πιοΰνε
τιΛο'ΰνε καΐ νά έξασφαλί
„ ίωματιάχι,' γιά νά στε-
„' βΰτο την ίοστυχία και
Ειά τους. ( ^ ν
_. θά μ.πο?οΰσα νά ελπιζω
Ι»; ελίγε χάθε τόσο ή Αύ-
ΐΓ.ϊτικά, τί θά μποροΰςτε νά
καλλίτερο: ^μώταν ότι εί·
|ιλώσ£'. ί ενα όροανοτροφεί-
της δέν μπόρεσε ν ά έξα-
χθΐός την είχε δάλει έκεϊ
αί ότι, όταν 6γή*ε άπ' αύ-
|ηλ;·/.ί2 16 έτών. είχε την
;η νά μ,πή ώς μαθητευομέ-
1α 2αντελλοΰ τής όίοΰ 'Αμ-
ΐία πολίι καλή γυναίκα.
|ΐαθ; την τέχνη, εφυγε άπό
τημ,α ίχείνο, γιά νά έργα-
της γιά λογαριασμό της.
τή οορά αυτή στάι>ηκε τυ
ίρήκι γρήτγορα πελάτισσες,
χά: γοιλές πελάτισσες, χά-
όχοϊ,ες κατώρθωσεν άχι μό-
*ερ2ί1τ] τό ψώ;Αί της, άλλά
?!7.ές οίκονομίες στήν
|ίίνϊ
> εύχαριστημ,ένη κα·
ότι ή μ.6νη είίτοχία στόν
ίνϊ!, νά μην είναι χανείς
ίος. Καί θά μποροϋτε νά
μποροϋτε νά
ί ά-
ρχά ά<τχημη, πρί/γμϊ ΐξϊϊρε^ άλλιοςν« κολί» καλά. _οτε, ο,γ; άκόμη έργαζόταν |«λλί2·.κο τί.ς ό3οϋ Άμχο>
Τ( ~?οΐ-2θήσε'. νά μΐτριάση
>·» ττ4ς, δάζοντας λίγη
^λίγο ΚΛ-Λκιναώι, γρήγο-
I
ειίε^ κώς ετσι γινόταν χει
*'·' εντι χαράτγ/τε χαί την
'·*< τί; χ&χχίνάδι. εϊχε χάρεί κβί^ -ήν · "ής -/.αί εΐχε υποταγή καο- ϊτη μο?;ά της, ξέροντϊς ότι 2« ;,'(' αθτήν ηταν -:«γ Μ0 3ν'^·ά φορά τής Κ»:ι 'αινε ί ΒΕΝΝΕΤΤ ι_οννε "ΤΗ15 ΤΉγΝΟ Σύγχρονοι άστέρες τοΰ κινηματογρά- φου. 'Ε| άριστερων πρός τα δεξιά: Ροϋμπυ Κέλλερ Τζώνσων, Μπέττυ Λο'κ>υφορδ καΐ "Αννα Πέννιγκτων.
"Ανω, ή Κο>νστανς Μπεννετ, μέ τόν
"Έ&μοντ Λόου.
θιζε κάθε 6?άδυ. Άλλά οέν κατώρ¬
θωσε νά άχοκοιμηθη.
Άναπολοΰσε την άπογε·^μ.ατε:νή
τκηνη μέ δλες της τής λεπτομέρει-
ες κ-α: ξανάέλεχε τον γείτον»—-θ>-
μ.ώτΛν> χολί» καλά τα ναρακτηρι-
στικά το»— τα λεχτά μοιιστάκΐϊ
τού, το αϊλαχροινό, συμπαθητικό
-ρόσωχό το^, τό κομψό άνάστημά
ύ χβί τέ μπλέ κολλαρισμένο σαχ.-
άκ'. τού. θ'-ν-όταν της έττίμονες π6-
ρινες αατιές τώ της Ιρ^γη έκεί-
νος. Και ή <ΓΑεψις ότι ενας νέος ενδιαφερθή γ»' αύτην, την ε- χχνε νά ξδΐτςάση σέ δυνατά γέλοια χαθως ήταν ξαπλο^νη στο κΐε^ά- τι της. Μά σέ λίγο ειταψε νά γ«λά·β καί της ήρθε ν ά δάλιρ τα κλάμ- ΡΕΝΝΙΝ&ΤΟΝ , ΟΡ ΒΚΟΑΡννΑΥ πως πάντα ?ρθΐο νά τής κάνη νεύ- μ.^τα καί νά τής στελλη φιλιά. Ά· μέσως τ'.νάχτηκε όλόκληρη άπό την σ-γκίνησι χαί εφ:*γεν άπό τό παρά- Θ^ρο. «Μήπως όνειρευομαι;» ψιθύριζε. ιΕίναι δυνατόν, ούτος ό νέος, ό τόσον ώραίος, ό τόσο κομψάς, ό τό¬ σο πλούσ',ος, όπως φαίνετα·. άπό τή1» πίπλωσ·.. τοί δωματίου τού, είνα>
ΰνατον ν' άγάπησεν έαένα, μιά φτω-
;ή κοπέλλα, άχαρη καί βσχημη:
Ιήπως τί) μ'.τοσκόταϊο τοΰ ϊωαια-
ίου μου τόν κάνη νά μέ νομίζη
ώ,ΐαία;
Τότε την επιασαν λογμοί, άπο-
^ φρ ής ια
ί/.'αινε χερίπαχο τυναντο>
^!2 γα-χήλτο 5ϊνο3εία, εμενε
7 Ττ'ϊμή καί κύτταζε την
'^λ.,χά μέ 5^ ένί1.
Λλλα νίίιως ^άχι ,-^ρ
ς τρ-ελλά'θηχ.α, ψίθ^ρισε.
ΐίονολογώντας. Δέ·/ πιττεύΐ)... Έιτΐ|
τέλους, άς μή χ.ΰττ2ζε. Διιτοίωυ.ά
τού ητχ^, δχως ΐι-Ααίω,χα κάθε άν-
έρός βΐνζι νά χυττά&υ όιτου &έλει.
'Εγώ δμιως ίεν εχ« ν.ανενα ϊικαί-
ωμα νά 3κέ·χτω.χα·. ούτε νά οίίω
προσοχήν σέ τέτο:α χράγ;χ»τα. "Ας
')ϋ
ΐ"^, ν.2βως έργα-ζόταν κα-1
"= ^ραθυρό της μέ δ,βς-'
ι·«. ίνφ »—4, νά ζ,ά 11
ενα
νέο -ο
.»
ίλβ τα 2·>νατά της,
I-
χτά τα δλέφαίά της,
I-
μεινιϊν άκίνητη ν.αί χ2τώ3θ««κ;ε ν3τ
ά-0/.οιμηΟ^. 'Αλλά όταν έξύανηα:ν
εννοι<.>θε μ;ά παράξενη δυνατή κοΰ-
ρ^·σι, σάν νά είχεν έργασΌτ) όλην
την ν6κτ2. 'Οστότο κατ3*ιάστηκε
;ιέ τή ϊοΛειά της καί Βοίλεφε έν-ι
τίτιαά, όχΜζ ι«>τί της άλλοτε !*ν
εΐχε %νΐκΐτζι. Βρυκότ^ « νε^ρι-'
ή Ίέ ί θ τότο άνϊ-
?ίς 2-φορ-
ο. Μόνον 5τ*
το νί0—Ινα
ώρϊΐο νέο-
εΓρότε?ΐ καί κοί) μ άγαχάε., ψ
ρ·ζε, μονολογώντας ·Α»3ε τόσο.
θίίνίτα: ζώ; γ άτχτ,'Λΐα ;α:·ο 5έν
ά
Ινα»
μαχρ^ά.
έ
*ντ, ι
της.·] ι · _.
5( '
τέλεσ<ια τής γλυκείας σ^ Γθΰ πλημμύριζεν όλο τό είναι της. Τής φαινόταν πώς εϊχε π>εθάνει καί
πώς ξαναιζοΰϊε μέσα σ' Ινα παρά-
δε·.σ·ο. Τής έρχόταν νά πΓτάςη άπό
αγαλλίασιν.
Οντε στιγ^ιή δέν τής περασεν ή
ΐδέα πώς ό νέος έκείνος ηθελε ν'
άστε;ει>θή μαζύ της, νά γελάση μέ
την αφελεία της. Σηκώθηκε κι'
έτρεςε στό καθρέφτη, κι' έκ« μέ
γέλοια καί μέ δάκρι>α —γχρόνως.
έχί ώρα πολλή. Γιά
φαρά στή ζωή της χίστεψε
ήτανε ώρ-αία. Νόμιζε πώς·κά-
χοια ριζική μεταμόρφωσις ειχε γί·
νει στή μορφή της, όπως εϊχε γί-
νε1. καί στήν ψυχή της.
Άπό τό άχόγ&υμα έκείνο ή ζωή
νης εγινε γλ'υκειά. ΉΑόιρηλία ζοΰ-
σε σέ μιά οιακή άγαλλίασι. "Ολη
της την ήμέρα χαθόταν καί έργα-
ζοταν στό χαράθορο, άχ' τό όχοίο
νάθε άπόγε-μα την ώρισμένη ώρα
εόλεπΐ τόν ώραίο νέο νά έμφανίζε-
Τ2'. κ'.' αύτός στό χαοάθυοό τού. νά
την γλυκοκυττάζη καί νά τής στέλ·
Κτ, ςιιλιά.
Σιγά-τιγά, άλλαξε δ«ος. νΕ*;ιν8
περήφανη χαί σοδαρή καί εχανε πώς
Ούμωνε μέ τής έρωτοτροπίες ποί)
τής εαανεν ό νέος.
Ώστέσο μιά φορά τόν είδε νά την
ΐ'/.ετεύγ; μέ νεύματα καί χειρονομίας
ϊό~ο ολογερά, τόσο έκφραστικά καΐ
νά ·:ήν χαρακαλή νά τοΰ επιτρέψη
>>ά πάη κοντά της, στο δωμάτιο
της. Τότε ή καϋμένη ή Αύρηλία
•/.λο*,ί~ηκε χαί μέ φωνή ξελικισμέ¬
νη άπ' την συγαίνησι, ψιθυρισεν:
- -'Ελάτε.
Καί κρύφτηκ-ε στό δάθςς τοΰ ?ω-
της.
* * «
Έκεί τόν περίμενεν ορθια στη-
ριζθ',χένη 3τόν τοίχο, γιά νά μην πέ-
<7(). ·;·.ατί εννοιωθΐ τα γόνατά της νά κλιονίζωνται. Ή στιγτιή ποίι θχ*- :.α·.νε ό:μητικά μέσα, θά την αρ παζε -/.αί θά την βτφίγγε στήν αγ- /?'/.·?. ■:■:>, τής φαΐνόταν
τόσο χ'ολύ, ώβτε φοδόταν χώς δέν
Οάφθανε ποτέ. 'Αλλά όχι. ''Οπο^
νίνα», θίνοιγε ή χόρτα.
Ή καϋμενη ή Αύρηλία μετροΰ-
τε τα δεοτερόλΐχτα. Π έρασαν έτσ·.
άρκετά λεπτά τής ώρας, μά ό νέο;
ίέν φάνηκε ζουΌενά.
11-ΐρίεργο! ψιθύρισε άνηβνχα ό
·>έα. ΙΙόσα λεχτά ,χρειάζονται γιά
νά κατεβτ) την τ/.άλΛ τοϋ σπιτιθϋ
τού, νά περάση τόν δρόαο καί ν' ά
νεδή την είκή μου σκάλα.
"Ανο'.ςε την χόρτα, 6γή/.ε στον
ϊιάϊρομο -/.αι στάθτ,κε τεντώνοντΐς
τ' αύτιά της. Άλλά δέν άκοικΐε κα-
νένα Οόρ>ίο. Κανένας ϊέν άνέβηκε
την σκάλα.
Τότε ξανα€γήκε στο παράθ'^ρο
χαί κύτταςε πρός τα κάτω. Μιά
τσίγκινη τέντα τής εκρν&ε τόν 2ρό-
μο, και ή Αό,ρηλία, γιά νά ιδή
καλά, Ισκυφε τό /Λρ»ιί της πρός
τα εςω.
Καί τότε εϊϊε κατ'. ποΰ τής ά-
νέδαΐΡΐ τό αιμα στό κεφάλι.
Ό νέος, ό «νέος της», μέ τα
λεπτά μο^στάκια δρισκόταν σ' Ινα
παράθυρο τοϋ οτ-ιέσως άπό κάτω πα-
τώματος καί έ"Λεΐ μιλοόσε τρ;>φ&?ά
μέ κάπο'.α νέα την οποίαν είχεν
άγκαλ'.ατμένη.
Μ-.ά χζοψίΐ *οα·.>γή—άπελπισίας
ίρά γε ή έν.πλήςεως; ξέφυγε άπο
το στόμα τής καϋμένης Α»ρηλίας.
Ώστε ϊέν εϊχε ξεκινητει γιά νά
χάη σ' αύτην, άλλά γιά νά πάη
στήν άλλην, σ' εκείνην ποί» κρα-
τοϋσε τώρα στήν άγκαλιά τού! "Ωσ¬
τε τόσο καιρό δέν έγλυ-Λοκύτταζϊ
αύτην, άλλά την αλλη, καΐ τα νεύ
ματα καΐ .τα νεύματα καί τα έναε·
ρια φ·.λιά ίέν π:ροωριζόντοΐ)σαν γι'
αύτην, άλλά γιά την άλλη.
Ή Αύρηλία εννθίωσε πώς όλο
τό αίμά της είχε φΰγει άχ' την
καίϊιά της καΐ εΐχε άνεδή στό κε·
φάλ: της. > ^ >
Κα6ώς ήταν σκΐϊΑμδνη μέ τον
χορμό πρός τα εςω, επρεπε νά κα-
ταδάλη έςαιρ^τική προσπαθεία γιά
νά φέρη τό κορμί της πίσω πρός
τα μέσα. Καί την προσπαθεία αύτη
δέν την εκανε, άλλά άφισε τό κορυ,ΐ
της, απλωσε τα χέ-:ια της κι' επεσε
στό κενό. Καθώς Ιπεφτε περνώντας
ίίπλα στό εύτοχ'.σμ,ένο ζε'ογάρι, κάρ-
φωσε τα αάτ:α της επάνω τού αε
μιά εκφρασ: ποί) κανένας δέν θά
μποροϋσε νά την π&ριγράψη. "Επεσε
στό πεζο·ίρέι;α.!θ καΐ εμείνε έ·/.εί άν-
αίσθητη καΐ άφωνη, νεκρή, χωρίς
νά προφθάση νά πή σέ ν.ανένα τον
πόνο της.
ΚέΑί
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ή Αίζα ζη'ϊεΐ ν» της Τί<4· ρουν τό κεφάλι. Τό κακουργιοδικείον τοΰ Ρέια; κατεϊίκασεν είς· θάνατον την Λίζαν Κόρ καΐ τόν φίλον της Κλάρις, οί όποΐο; έϊΐ'λάζοντο, διότι έφόνει*σαν καΐ έλησ,-ενσαν μίαν γραίαν έντός τής οικίας της. Ό Κλάρις εγινε κάτωχρος καί ήρχισε νά -χλαίτ; με- τά την κατ»δίκην τού, άλλ' ή Λί- ζα απήντησε, γελωσα σχεδόν, ότι όσον ταχύτερον εκτελεσθή ή ποινή ΐης, τόσον τό καλλίτερον δι' αύ¬ την. «Πάσχω, είπεν, ά~ο τρομερά/ κεφαλαλγίαν, καί ό μόνος τρόχος ?πως άπαλλβγώ &ά είναι νά χάσω τό 3,ε;άλι ! Το ϊϋουβεΐον των νεκρών έν ί Κατά τάς εφημερίδας τοϋ Βε¬ ρολίνον), τα Σόίιβτ μελβτοΰν την ΐ- δρ'^σιν Μουσείου Νβχρών. Ή ΐϊέα 6φδίλεται είς επιστήμονας, οί όποΐ- οι χαρετή:ησαν, ότ: είς την Σιδη- ρίχ·? εύρίθησαν υπό τους πάγους ά- κέραια σχεοόν τα χτώαατα ζώων τα όποία είχον ταφή ί>πο τους χά-
γο^ς πρό χιλιάδων έτών' Τό Μου¬
σείον των νεκρών τό οποίον Θά είνα:
εν είδος Ιυγείου τελειοπο'.ημένου, δα
είναι τό Π άνθεον των μ,εγάλων άν-
δρών τής Ρω-σσίας άπό τής ιδρύ¬
σεως τοΰ -/Λμμο'^νιστικοΰ καθεστώ-
τος. Πλήν τούτων Θά φυλάσσωνται
ε>ς τό Μο'^σϊίον των Νεκρών -/.7!
"ώ«ν νάί'.ν τής ίστορίας

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΡΗΥΖΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕ1 ΚΥΚΛΟΦ0ΡΕ1
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡ-ΤΟΝ
ΪΟ ΚΑΕΜΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
ΕΓναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
Ι γίνεταί τις Άμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
Η βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
1 μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλων.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας; περί της
μεγάλης άξίας τον.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΟΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ.—Άνακάλνψις τής
Ά μεριχής. Χρι—όφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερεννηταΐ. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμεριχή. Πρώται
Εϋρωπαίχαΐ 'ΑπτΗχίαι. Αγγλικη
'Εΐακράτησις. 'Επανάστασνς χατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις της
Ανεξαρτησίαν. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
ΑΙ Δεκατρείς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεντερος π6λεμος χατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις χαΐ Πρόοδος.
Πόλεμος χατά τού Μεξικοϋ. Έμ-
φΰλιος Πόλεμος. Άοραάμ Λίν-
χολν. Ίσπανοαμεριχανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία θϋΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παοοϋσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΐΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΒ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καΐ μ*>
τας-ράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν χο·*-
τοτύπω χαΐ μεταφοασει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕϋ (Τ*
Πκττύεω τοΰ Άμεριχανοϋ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΠΈΥΤΊ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποία ϋΛάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μ*-
τανάσται χαί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λί (ΐ Ι
σις Με.
λογίας (σ,ιιοΐβ Ιπιηπ^ΓαηΙβ).
ΠροτιμητέΌι άαλο^1ας Μβτανά-
σται (συο(α ρΓβίβιτβά" ΙΐτΐΓηΙ-
(ίΓΒπΙχ). Μετανάσται ίκτός άνα-
ί.ογίας (ηοη-σ,ιιοΐβ ΐΓηππ#Γ8ηΐ«)
θετά τέκνα. Άναλογία .(Οιιοΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται βέν ύπάγσντοα
είς την αναλογίαν. Διατυπώσας διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσονν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μβ-
τανάστας καΐ μή. 'Εξέταοας μβτα-
ναστων. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υή ί τόν Αμερικα¬
ί)
μ
είς τόν Αμερικα
(Λίΐεπ τβίβΓ3Π8).
ΰπηρετήσαντίς
νικόν στρατόν ._____ _____„„,.
Πρόσκλησις μεταναστών έχ.τός ά-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. 'Αμερικα-
νοΐ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
θωοιν έν τφ ίξωτερικφ. Αίτησις
πρός τόν Γενικόν 'Επο—ην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουβασταί. Πι
στοποιητιχά, η α'δβιαι έπιστροφης.
Π ως έκδίδσνται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφής. Πόλεις ή μέοη
οΉον ίδρεύουν Μετανα—εντικ»!
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοθ Μετανοστεντι>ίοΰ Νόμον.
Φυλάκισις^ Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα¬
ναβόν, Μεξικάν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΤΌΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Πο&η δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοθν. Άποκλειόμενοι τής,
Πολιτογο«φήσβα>ς. Τί ίβχύει διά
τούς ,ζητήσαντας άπαλλαγην άπό
τής οτρατιωτιχη'ς υποχρεώσεως χα-
τ άτόν πόλΐίοηι. Διχαστήρια Πο¬
λιτογραφίσεως. Διατυπώσεις Πβ-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέβε-
ως καΐ πρό,τα ϊγγραςρα. Πιστοποι-
ητιχόν άφίξεως. Αίτησις διά τα
δευτέρα Ιγγραφα. Ηάοτνοβς. 'Ε-
ξέταβις. "Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορχος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Διχαιώματα ( Τέλη. Πολι-
τογράφηστς Γυνεηχ&ν. 'Εξαιρετιχή
Πολιτογραφησισ. Στρατιώται ηαί
Ναϋται τοθ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναϋτκι έμποοιχων πλοίων.
Πρόσω*· έξαοχήοαντα χαθήκον-
τα ΆΐΜρ*κανο0 πολίτον χωρίς νά
είναι τοισίΗο*. Άνήλι*α τέκνα των
πολιτογραφο>ιένα>ν. Τέκνα 'Λμεφι-
χανων πολίτην γσννώμτνα έν τφ
'Εξοτεριχφ. Άκύοωοις εγγράφων
τής Πολι—γραςρησιως. Ή έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφηβιν. 'Ε-
ρωτήσεις χαί άποχρίσεις ΆγγλνστΙ
καί 'Ελληνιστί. 'Εοατή—κ χαί ά-
παντήσβις σχετικώς με την Ιστο¬
ρίαν των 'Ηνομένοον Πολιτικόν.
"Ερωτηθείς χαί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμβ καί την Κυ¬
βέρνησιν τό>ν Ηνωμένον Πολι-
τειών. 'ΕοωτήθΜςχαΙ άκαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Ερωτηθείς καί ά—[ντη-
σεις σχετικός μέ την Κυβέρνησιν
των δήμον καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ
ΡΙΩΝ.— "ΕχΑοσις διαΛατηρίων
είς πολίτας 6ιαμ«νοντας έν τώ έξω-
τερικφ. Προαπ«»ϊ»»ϋμ«ναι οΗην-
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΓΓΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΈΝΩΝ ΠΟΛΠΈΙΟΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΓΓΕΙΑΙ—'βί-
τελεστιχή 'Εξονοία. Ποόεδοος. "Υ
πονργιχόν Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή Έξουσία. Βουλή χαί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤλ τοβ Κογχρέσσον.
Διχαστιχή ΈΖοναία. 'Άνοτατον Δι
καστήριον (5ιιρΓβπ>6 Οοπγι οί
Ιίιο ϋηΐΐβό1 δΐβΐββ) καί διάςρορα
αΧλα 'ΟμοσπονΟιαχά Δικαστήοια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-ι
θετιχή αυτών έξονοτα. Βουλή καΐ |
Γεοονσία. 'Εκτβλβ—τχή Έξουσία.
Κυβ^ρνήτης (ΟονβΓΠθΓ) καί συμ-,
βουλο» αύτοϋ. Διχαστιχη έξουσία. ι
Ανώτατον Πολιτειακόν Δ.καστή-'
ριον (5ΐ8ΐβ δυρΓβσιβ ΟουΐΊ)
καί κατωτέρα διχαστήραχ. Κομη-
τεϊοα. Πόλεις, Τάοννς, κλπ. ι
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-!
ΣΕΙΣ άναφβρμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν χαί γ«ωγραφ(αν των Ήνωιιε'-
νων Πολιτειών ('ΕλληναπΙ χαί
Άγγλιστί).
ΕΡΩΤΗΣΕΓΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερόμζναι είς τό Σύν¬
ταγμβ χαί την ΌμοσπονΟιαχήν Κυ¬
βέρνησιν ("Ελληνι—Ι καί 'Αγγλι-
στί).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ" ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΤΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡίΕΟΟΕ ΤΌ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ρ^Α^).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ-
ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ Ι^ΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
" ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟ2.
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηί}ευθητε έν αντίτυπον
άιιέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΊΊΟΝΑΙ.
ίΛΟ νεΈδΤ 26ΤΗ β Τ.,
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
■Ε«ν ΤΟ1ΙΚ. Ν.
V.
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ 8ΑΝΤΑ
Είναι γνωατή ή έξαιρετιαή έκτί-
μησις των 'Ελλήνων ναυπ·κων πρό;
τον Άγιον Νικόλαον, καί ή θεώρη¬
σις αυτού" ώς τού κατ' εξοχήν προ¬
στάτου των άγίου. Πιθανόν τουτο
νά έχη αφορμήν είς την ϊιαγωγήν
αυτού τούτου τοΰ Νικολάω, ζώντος
ετι, καί ϊρώντος έν τακτικη περι-
φερεί& όπθϊ ήτο έπίσκοχος, των
Μύρων τής Λυκίας, καί των άπέ-
ναντι νήιΐων, τής κατέναντι Κύπρου
καί των ^τικωτέρων Δωϊεκανήσων,
των οποίων ο; κάτοικο: κατ' ανάγ¬
κην είναι ναυτικαι".
Φαίνεται ότι ό Νικόλαος εΰεργε-
τοΰσε μεγάλως τος ναυτιλλομένους
ΪΓ ϊϊίων καί 5ιά τής μεγάλης επ'.ρ-
ροής τού αεταξύ των πλοο<τιωτέρων. "Ενεκα τής άγαθής τχύτης φημης ζώντος ετι, τω άχένειμε καί ή ί>στε-
ροφημία ώς εΰεργέτθϋ καί τελικώς
-ροστάτου των να^τικών, την οποίαν
έτταθεροποίησε ϊιά τής θείας δυνά¬
μεως, κου ώς αγιος προσέλαβε. Τοι¬
ουτοτρόπως δέν νηττρχε καί τότε,
όζωο ϊέν ύχάρχε! καί σήμερον, χλοί-
ον Ελληνικόν, το οποίον νά μή έχη
μέ^α τού είς περιφανή θέσιν την εΐ-
κόνα τού άγίο·; Νικολάο^ μέ κανίή-
λι άναμμένο διαρκώς καί άσδεστο.
υιάλιστα 5έ είς την παλαιοτέραν ε¬
ποχήν, κα; δή κατά τοΰς γρόνους
καθ" οΰς ή είκονολατρεία δέν εΐχε
μίΐνει αποκλειστικώς εί; την Ελ¬
ληνικήν Εκκλησίαν, άλλ' επετρέ¬
πετο καί ή γρ-τριμνκοίτβΐζ άναγλά-
φων παραστάσεων είς την απεικό¬
νισιν των ίερών χροσώπων, ό άγιος
Νικόλαος έτοποβετεΐτο καί έν ξυ-
λίνω άναγλΰφω είς την πρώραν των
Έλλτνικών πλοίων. (άντικαταστή-
σας ο'τω την Γοργόναν, την μ,υΰολο-
γο«ιένην άδελφήν τοϋ μεγάλοο Ά-
λεξάνίροο, ή δχοία ώς άρχα·.οελλη-
νικής καί έπομένως είδωλολατρι-
"',- προελεύσεως, εΐγεν
ττά τοΰς πρώτοις
έκείν&υς χρόνο^ς τοΰ
χριστιανικους
άκράτθυ Θρη-
σκευτικοΰ φανατισμόν δπω; είναι είς
άίγικήν εκδήλωσιν, οίασδή-
ποτε ίδεολογίας.)
Κατά τοΰς χρονοας έκείνο·>ς οί
Βορε'.οευρωπαΐοι, ώς άπολίτ'.ττοι
καί ημίδάρβαρθ!, βεβαίως δέν είγον
ουτε δίθμτχανικήν εκδήλωσιν πολι-
τισμοΰ, ουτε ναυτιλίαν. "Βλληνες
'έ ναυτικαι έταξείδευον μέχρι των
ιθίείων Οαλασσών, κοαίζοντες είς
τοΰς λαοΰς έκείνοος τα πολυτελή
έμπθίείματβ; τής Άνατολής, καί
λαιχδά'/οντες έκ Βορρά τάς πρώτας
καί άκατεργά~ους ίλας των χω^
ρών τούτων.
Προκείμένοο δέ περί των δώρων
τα όποία έσυνήβιζον &ί άογαίοι μέ
την προσωνυμίαν «Ιπινοτχίδες» (αί¬
τινες επέρασαν είς τοΰς Ρωααίοος
ώς «μποναν,άδες», καί ώς τοιοίτοι
γνωστθ! 'ΐζχο: σήμερον έν 'Ελλάϊι,
τοΰ; όποίους διδθίχεν κατά την ημέ¬
ραν τής πρωτοχοονιάί πρός τοΰςμι-
κροΰς προ παντός τής οικογενείας
μ«ς καί των συγγενικων καί Φΐλι-
κων μας οίκογενε:ών. έχοντες ήαείς
άντί τοά 8αηίϊΐ (Παπκ τον Άτ-Βα-
σίλτ;. ποΰ <>.άς τα φερνει τα ϊ
άπό ττν Καισαρεία) οί Εΰρ_____
ιΐίτέθεσαν είς την ήαέραν των Χρι-
στουγέννω.ν. είς άνάνχντσιν των αά-
γοιν, οί όποΐοι ήλθον έξ Ανατολή;
νά πρικτφέροαν τα δώρα είς τον νή-
πιον Χρ'.-στόν.
Π ροκειμ,ένου περι των δώρων
τούτων των Χριστοι/γέννων, οί λαοί
ούτοι κατήρχοντο είς τοΰ; λιμένα;
των καί έπρ-ομηθεύοντο άπθ τοΰς
Έλληνας ναυτο-είχπόοου; επι 'Ελ-
λτνιιιων πλοίων. Επί των πλοίων
τούτων "έβλεπον την είκόνα τοΰ άγι'-
ου Νικολάοα καί το άνάγλυφον αΰ-
τοΰ έν τή τρώρ<χ, έμφανέστατον άπό τής ξηρας καί έπι4λτ>τικώτατον.
Την Ιπογήν άκόμη εκείνην, ή άπό-
σχκτις αυτών άπο των παλαιών Χρι-
στιανικών έκκλησιών δέν εΐχβ συν¬
τελεσθή ^ καί παρεδέχοντο εισέτι
τοΰς άγίοιις.
Ό Ρεπουμ.ιλικαΛΟς δουλευτής Γ. Νόλαν, έκ τής Πολιτειο-
σότας, μέ την νεόνυμφόν τσυ, πρώην ΰίδα 'ΕστέΧ ι *
Μιννεαπόλεως, φωτογραφηθέντες έν θΰασιγχτΐϋνι.
ϊώρα,
προσηλύτοι*ς είς τον Χριστιανισμόν,
διά νά έορτάσουν άξιοπρεχώς καί
μεγαλοπρεπώς την επέτειον τής
γεννήσεως τού ίδρυτοΰ τής θρηττκβί-
ας των.
Αΐ»τά έλέγοντο καί έφτ]μίζοντο
καί έμεγαλοποιοΰντο καί αν άκόμη
τα έπλήρωναν τα δώρα ταυτα καί
τα άκριίοπλήρωναν μάλιστα δι' 2-
λων έκείνων των πρώτων και άκα-
τεργάστων ΰλών, οά οποίαι «φαί¬
νοντο μέν είς αΰτοΰς ώς άνευ άξίας
σοβαράς, μάλιστα δέ ώς ίερά άνα-
θήαατα έθεωρ-οΰντο πρός τόν "Αγι¬
ον, Οστις εφερε τα δώρα, ή<ΐαν όμως άξίας μεγίστης διά τοΰς Έλληνας έμπάρους, οί όποίοι διά τής κατερ- γασίας είς τούς έμχορικούς τόχους τής 'Ελληνικής Άνατολής, τα με- τέτρεπον είς ιτολύτιμα καί χολύχρη- στα άντικείμβνα. Οδτω, δωρητής των Χριστουγεν- νιάτικων δώρων, είς τάς αγαθάς πρωτοχρωνιάτικας κεφαλάς των 6ο- ρειο-Εύρωπαίων, φ τομπανίζβτο ό Άγιος Ν δ Νϊ ϊ νίζο^σαν όναμιααίοτν, ϊ? τότβ τής Ορη—*6ίτιν^ γλώσσης είς τοίις λαώ; ι Συν τφ χρόνω 3έ*χ:! όΐι της τοΰ «άγίο^» έςίί:~ Χριστιανικήν σϊίη σθέντων τόν προτείτ«;ιι ξις 8αποΐΉ8, 8ιά της ι έξέχεσεν είς δβ,πτα, ί;.| Νϊοοΐαπδ παρεφβάρη ίίς Ι Καί ετσι τό δαηία Ι 'Ελληνικής χρο μεγάλον μας χαί »λί» "Αγιον Νικόλαον, ώς τής Έλληνικής να _ ■:ρ'ΐ2ς είς τούς άτολιτίτ Ευρωπαίονς των χολο· κειμένων τής χολι τινής 'Ελληνικής ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΑΣΤ Υπό ΙΩ ΔΕΑΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. Καί μόνον δ συγγραφεύς χαί ό μεταφραστης ι γνησιν τή; άξίας τοΰ βιβλίου εΆπομνημονενματα Πώς δλέπει ή κόρη αύτη ττν.ν ζωήν. Π ώ; ζωγραφΜ"· σωπα καί πραγματα ποΰ βρισκονται στό δρόμο τη, (>
Είναι ή ζατή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρης. Ή ι,ωΠ/'
ζει ενδιαφέρον άπό πάσης άπόΛΐ-εως, της άπάψεως τον
έφή6ου, τοΰ ώριμασμένου άνδρό?. τοΰ γέρου, τού
τοϋ έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφσυ, καί τόοων α/Αων '
< πεντικων τνπίον. "Ισως ή άποψις μιάς κόρη?_ε1να Ι τερη δλ<ον. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι Γ"" ποίου πίπτουσιν αί άκτϊνες τής ζοτης, να^Λ ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων· τό είναι αληθής άποκάλυφις της ψυχής της Υ}?-, ^ ι Ούτως είχον τα ζράγματα. Ό θρη<τκΐϋτικός των φανατισμδς κ«ί ή φαντασία, καϊ ό σύνηθες άλλως τε είς τοιαύτας χαρμ,οσύνους περιστά· σει; ε6φ^'3υ.ός, όστις άντικαθιστ^ την πραγματικόττ,τα διά των έπι- θυΐΛΐςτών πολλάκις καί κατ' ευχήν έπιξενοϋμβνου γενέσθαι, έκαμεν ωστβ νά λέγουν οί άφελείς έκεΐνοι, δπως πάντ&τε είναι, Βορειοεαρωπαΐοι, ?τι ό Άγιος Νικόλαος εφερβ τα δώρα , χιχϋχα κατά τάς εορτάς των Χρι- γέννων, ν.ς τοΰς νεοιις έκε?ν<»ς £. ή γυναΐκα είσέλθΉ είς την όρΜΓηκήν τροχιάν της Τιμάται χαρτόδετον .................... Γράψατε σήμερον, τανυδρομοϋντες τό κάτωθι Ν&ϋοηαΐ Ηβπϋά, 140 ννβϊί 2611ι 51., Νβν ΥογΙι, Ν. Υ. Σδς έσωκλβίω $0.75, ιιέ την παράκλησιν 5-τλ; λητε τα «ΑΠφΙΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗ-·· "Ονομα..................................'' Διενθυνοτς..........................."..... Πολιτεία.............................'

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
25
ΦΩΝΗ
άχελπί-
^^^χαρτατά^εί-
Γ'νίΙιωϊτο3β· έπί( πλέον
;?*] Αϊλ'.γν-τον, ή οχοια
Ι,ο^ί "ή δίλλζ της,^ενα
|-οΐδ"ν τδ οποίον έπίσης
τδ χρέος της
Ιΐί,ι'α, άλλάτάχρεηποί»
Ι 1-1-" /ττίγ
V
3Ε 3 Τ ί Οί £ ί
V
ΛΙ
|νος νά τα έξοφλη αμε-
υί, στδν άνδρα της; Δέν
Ι Τις προάλλες^ άκόμη ε-
ος μ.έ πολλές διαμαρ-
ρ-.ασμδ τής μοδίστρας
Ιχευτ-σεις τού δεν πηγαι-
Γ"α 'γη 3-Γή γυναικαδέλφη
■αριάννα: Άλλά κι' αυτής
Ιαά δέν ήταν τόσο εί,χάρι-
Μέν ε3:ιτ/.ε τ,αμμια διεςρ-
Ιιως έ~?επε νά δρετ)η κζ-
ε::υει ~ρό πολλοΰ τα με-
Η Δ'.άνα'στριφογύρίζε μέ-
Ιίίάτ'. ττς, άλλά δέν κατ-
κο'.μηθή. Τήν δασάνιζε
ής. Ξημερώθηκε &πνη
οντζς νενριν.ά στδ δωμά-
Εέυ,'ά στιγμή ή πόρτα τοΰ
ίνο'ίε και μπή-λε ταραγ-
ζίίη Άρλιγκτον. Πήγε
|ί -«ντά της και τής είπε:
,,.05ίίς,( άγαπητή μου,
|οχλώ. Αί>τή τή στιγμή ό¬
ϊ ίη τΓ,λεφώντ,μα γιά την
μτ,τέρας τοΰ Τζάκ. Εϊ-
τ.αί χρέπει νά τρέ-
[τ,γοοωτερο κοντά της. θά
|τ?αίν!> των δέκα.
Ιν καλωσύνη νά επίβλεψις
|ίιχηρετία! ώς χον νά έχι-
( δέχθη-Λ* πρόθυμα και
τή λαίδη "Αρλιγκτον
-ιό της, 5πο; την βοήθησε
ίτη τη βαλίτσα της. Έ-
ειδε νά μαζεάη τα -λθσμή-
; τ.3! νά τα κλειδώντ) στδ
ου γραφείον της. "Οταν δ-
νΛ στιγμή ή λαίδη δγήκε
παρετήρησε δτι είχε
. ... . ο^ επάνω στδ τράπεζαν.! τδ
κολλιέ μέ τα μαργαρ-Λάρια της.
ΤΗταν ετοίμη νά φωνάξη: «Λόλα,
ξίχασες νά^ /.λε'.δώσης τδ κολλιέ
σο>>, άλλά ή λαίδη Άρλιγκτον δρι-
σκόταν πειά στδ δωμάτιο τοΰ σύζυ¬
γον τη:. Ή Διάνα τότε, χωρίς κα-
λά-καλά νά έχη σοναίσθησι τοΰ τί
εκανε, χλησ|ασε στδ τραπέζα·*-., ά-
πλωσε τδ χέρι της και σν.έπασε σ'
ενα μαντήλ; τδ κολλιέ τής φίλης
της. Ένας σκλτ,ρός πειρασμδς την
είχε κυριεΰσει: ΤΗτα'Γδνο<χαστά τα μαρναρ^τά^ια τής λαίδης Άρλιγ- κτον ν,α'ι ή άξία τους ήταν τρείς φο- ρές μεγαλειτέρα άπδ τδ χρέος τής Διάνας... ^ Έκείνη τή —ιγμή ή Λόλα ξανα- γυρισε στδ δω»χάτιό της. Εύχαρίστη- σε τή Δ-.άνα γιατί θά τήν άντικα- θίστοΰσε στήν έποχτεία τοΰ χροσω- χικοϋ, τήν άποχα'.ρέττσε ν,αί κατέ- δηκε διαστική τίς σκαλες. Ή Διάνα δρ'.τκότζνϊ πειά μόνη στδ δωμάτιο^ τής Λαίδης. Τδ κολ- λιέ ήταν πάντα εκεϊ, προκλητικό, σκεπασμένο μέ τδ μαντήλι. Μιά ένδόμυχη φωνή φώναζε ά- δια-Αθπα στή Διάνα: — Τί κάθεσαι: Πάρ' το. Κανείς δέν θά καταλάδη ότι σ!> τώχε-.ς -/.λέ-
φει... θά ίιποψ'.ασθοϋν δλο·. τούς -ΰ-
πτ,ρέτας. Μην είσαί άνόητη 7.αί χά-
νεις τήν ε·>Ααίρία ποΰ σοϋ παρουσ1.-
άζεται. Δέν ?ανϊδρίσ7.ε·. κανείς εϋ-
κολα τέτο;ες εύκαιρίϊς. Είναι δ μό-
νος τρόπος γιά νά πληρώσης τδ
χρέος «υ.
Άλήθεια, αι>τδς ήταν ό μόνος
τρόπος, ό οποίος θά τήν εσωζε άπδ
τίς ταπεΐνώσεις, τοΰς έξευτελι-
σμοΰς, τίς σκηνές τοΰ σ^ζ'όγο!^ της.
Π ώς μποροΰσε ομως νά πάρη και
νά χουλήση ενα ξένο κολλιέ, τδ κολ¬
λιέ της χειδ άγαπημένης φίλης
της, ή δποία τήν φιλοξενοΰσε μέ τό¬
ση έγτ.α:διότητα; ΤΗταν καθαρή
κλοπή αΰτό. Νά γίνγ) λο:πδν κλεφ-
τρα ή Διάνα; χθές άκόμη θά γελοϋ-
σε είρωνικά στή σχέψι ότι ήταν ίκα-
νή γιά Ινα τέτοιο πράγμα.
Οί σκέψεις αύτές την έδασάνιζαν
και τής έ'φερναν άγωνία.
"Εχιασε τδ μέτωπό της μέ τδ ενα
της χέρι και προχώρηΐε χρδς τδ πα-
ράθυρο.
—"Ω θεέ μοί», είπε, μή μ

*<«»£—ε—|ε—— .^ν-ιν. Σ. Μοΰντυ, πλούσιος χρηματομεσίτης τού Άγίου Φραγκίσκου, 00Τΐγ8ΐ είς χον βωμόν τοΰ ύμεναίου ή διάσημος Άμερικανις -τσίκτοια τοϋ τίννις, Χέλεν Γουήλς. Ή Εύγενία Μπάνκχεντ Χόΐ'δ, θυγάτηρ τού βονλευτοϋ Γ. Β. Μπάνκχεντ, εκ τής Πολιτείας Άίαμπάμας, φιυτογραφηθείσα έν Λός "Αντζελες μέ τόν νέ¬ ον σύζυγον της, Γ. Λόουσον Μπώτ, άφοϋ έχώρισε τόν πρώτον, Μόοτον Μ. Χόυτ, έν Ρήνφ, Νεβάδας. σης νά τδ ν.άμω αι>τό, μή μ' άφή-
Ό ζειρασαδς ομως ήταν πολί» δυ¬
νατάς. ΚαΘώς κνττοΰσί πρδς τδν
ν,ήπο, είδε τδν ταχοδρόμο ό οποίος
είχε φτάτε'. έκείνη τή ϊτιγμ,ή. "Ε-
τρεξε άμέτως νά πάρη τα γράμμα-
τά της μέ ν.άποια άόρυτη έλπίδα.
Άλλοίμονο! "Ολα τχεδδν ήσαν λο-
γαριασμο'. ο! όποϊοι έ'πρεπε νά πλη-
ρωθοϋν. Ξαναγύρ'σε άπελπισ,α.ένη
στδ δωμάτιο τής λαίδης "Αρλιγ-
κτον. Αύτη τή φορά ήταν άποφασι-
σμένη πειά δριστί'/.ά νά κλέψη τδ
κολλιέ.
«Γιατί άχι; σκέφτηκε. Ή Λόλα
δέν είναι καμμιά φτωχή, ωστε νά
τής κάμνει έντΰπωσ! τδ χάσιμο ενός
κοσμήματος. θά σωθώ έγώ χωοίς
νά ν.αταστρέψω κανέν α. θά γίνω
κλέφτρα!... Μιά λέξις είναι κι' αύ¬
τη, θά δγώ δαως άπδ μιά ϊύσκολη
κατάστα-ι, /·.' αάτδ είναι τδ σπο>ι
δαιότερο».
"Ερριξε μιά ματιά γύρω της, κι'
άφοΰ δεβαιώθηκε δτι κζνένχ μάτι
άδ:άχ.ρ·.το δέν τήν παρακολοοθοϋσε,
χλησίασε χροσϊν-τικά τδ τραπεζάκι.
Τδ πθλύτιμο χ,όσμημα ήταν πάντα έ-
κεΐ, 7.άτω άπδ τδ ααντήλι. Ή καρ-
διά της χτυποΰσε δυνατά. "Απλωσε
τέλος τα χέρια της, πού έ'τρεμαν
νευρικά, σήκωσε τδ μαντήλι μέ τδ
κολλιέ ν.αί ήταν ετοίμη νά τδ κρΰ-
ψη μέσα στά ροΰχά της, οταν άξα-
φνα μιά Ζΐ?ίέ?*{ϊΐ φωνή άν.ούστην.ε
άχδ~τδ διχλανδ δωμάτιο:
-—Δέν περίμενα χοτέ νά κάμης
ενα τέτοιο χράνμα!
Μιά κραυγή τρόμοο δέφυγε άπδ
τδ λανδ τής Λιανάς. Κύτταξε δε-
ξιά 7.:' άρ-.στερά. έ'τρεδε στήν χόρ-
τα. στδ χαράθϋρο, εψαςε /.άτω άπ'
τδ κρεβάτ!. Κανείς! Άχδ ποΰ λο;-
χδν έοχόταν ή άλλόκοτη α^τή φω-
νή; Π^:^ς λοιπδν την είχε παρακι:-
λουθήσε'. γιά νά τήν τογχρατηση τήν
τελευταία στ'.γαή άπδ τδν -λαττ)-
Κβτάχλωμη άπ' τδν φόδο της,
έτρεξε στδ δωμάτιό της δποϋ κλεί-
στητ-ε δλη τή μερά χωρίς νά δεχτή
κανένα. Την νύχτα τήν ν.αταδίωκα';
ιέφιάλτες. Έδλεπε άστανομικους νά
τήν σνλ)^αμδάνο;ν και νά τήν σέρ-
νοιιν στή φυλακή. "Εβλεπε τήν αί-
•θουσα τοϋ δικαστηρίοο δπου έδικά-
ζετο ή ιδία ώς κλέπτρια, ένω ή λαί¬
δη Άρλιγκτον τήν κύτταζε χερι-
φρονητικά κι' ελεγε στοίις δι/α-
στάς: «Μάλιστα, κύριο·. δικασταί,
αίττή είναι ή γνναϊκα πού εχε'. κλέ-
ψει τδ κολλιέ μόν. Τήν είδαν οί ΰπη-
Το χρωι, ΰστερ' άχδ την τρομερή
έκείνη νόχτα, ή Διάνα Λΰντον ανήγ¬
γειλε στδ προσωχιχδ τής λαίδης δτι
είχε φοβερδ όδοντόχονο και δτι ε-
χρεχε ν" ά^φήση τή δίλλα γιά νά πάη
στήν πόλι'στδν όδοντοϊατρό της.
Πράγματι έχήρε τδχρωϊνδ τραί-
νο και μετά δΰδ ώρες δρισκόταν στδ
Λονδίνον. Σωροί έχιστολών την πε-
ρίμεναν στδ σπίτι της. Τί νά τίς α¬
νοίξη; θά ήταν χάλι λογαριασμοί
τής μοδίστρας, της καπελλοΰς, τοϋ
άρωματοπώλου της. "Ενας φά·Αε-
λος δμο)ς κίνησεν έξαιρετικά την
προΐοχή της. Τδν ότ^οιξε μέ άνυπο-
μονησία και διάδαζε τδ γράμμα. Κα¬
Θώς διάβαζε, τα μάτια της γέμι-
ζ~αν άπδ χαρά κ' ενα χαμόγελο ά'ν-
θ'.ζε στά μαραμμένα της χείλη.
ΤΗτα'/- Ινα γράμμα άπδ τδν σομ-
δολαιογράφο τοϋ μακαρίτη πατέρα
της, ποΰ τής άνηγγελλε δτι στήν
κληρονομία τού δρέθηκε -λαί κάποιο
άλλο ποσδ, τδ οποίον δέν είχαν ί»πο-
λογίσε! εως τώρα. Τδ μερίίιο τής
Διάνας άπδ τα χρήματα αύτά ήταν
χίλιες λίρες, ενα ποσδ δηλαδή χοίι
τής ήταν όπεραρκετδ γ'.ά νά πλη¬
ρώση τδ χρεος της.
| —Άγαπητή μο^, είμαι πθλίι εά-
Ι χαρκττημένη πού ξαναήρθες. Έλπί-
I
ζω νά σοΰ πέρασε τδ δόντι. Φυσικά,
1 καταλαβαίνω: Δέν ΰπάρχει χειρότε-
I
ρο πράίγμα άπ' τδν πονέϊοντο. Άλή-
Οεια, ξέχασα νά σ' εΰχαρυτήσω για
τδ τσέκ π·οΰ μού^ΐτεΐλες. Δέν ήταν
και τόση δία.
— Τδ χρέος είναι πάντα χρέος,
άπάντησε μέ ύκερηφάνειζ ή Αιάνα.
Έκείνη τή στιγμή δμως μ·.ά τ.ζ·
ρίεργη φωνή άκουστην.ε άπδ τδ 2ω·
μάτιο τής λαίδης Άρλιγκτον.:
— Δέν περίμενα ποτέ νά κάμης
ενα τέτοιο χράγμα!
ΤΗταν ή ίδια έκείν ηφωνή την
οποίαν είχεν άκούσει ή Διον α τή
στιγμή ποίι έτοιμαζότανε νά κλέψ·(ΐ
τδ κολλιέ τής φίλης της.
—Άνόητο ποΛί, είπε ή λαίδη
και επλησίασε στδ κλουδί ποί) ήταν
ν.ρεμασμένο στδν έξώστη. Τί ΐϊιο-
τροπία αύτη τοϋ άντρός μου νά μά-
ξη στδν παπαγάλο αυτή την κοοτή
φράσι....
"Οταν δμως στράφηκε πρδς τή
φίλη της την είδ-ε ν.0[τάλε^κη, πε-
σμένη επάνω στδ σοφά, σχεϊδν άναί.
σθητη.
— Διάνα, άγαπητή μου Δ'.άνα!...
φώναςε, τί επαθες;
Κάλεσε άαέτως τδν ύπη^έτη της
ν.αί τδν δ-.έταςε νά φέρη γίατρδ. Έν
τω μεταξίι δμως ή Διάνα είχε σ^ν-
έλθε:. Και δταν σέ λίγο δ γιατρδς
άνέβηκε λαχανιασμένος τίς σν.άλες,
είδε την άσθενή νά θωπεύη τδ κεΐά-
λι τοΰ π#^ζγάλο^ μέ τρυφεράτητα,
έ ό ό
ΝΕΙ8Η
μέ τόση ^φρη
(Άπδ τδ Άγγλικό)
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Τθ.
είς
μένουν
βπίτι
Ο ιδιοκτήτας μιάς οικίας τοΰ
Βερολίνον ζητεί την έξωσιν των έ-
νοικΐαστών τού, διότι χροκαλοΰν φαν
τάσματα! Δ6ο σϋγγενείς των ένοι·/·-
■χζ-ών, Ό πατήρ και μία θεία, απέ¬
θανον -ρδ διετίας έντδς τής οικίας
και σήμερον τα φαντασματα τείνον
νά έγκατασταθοΰν μονίμως έντδς αυ¬
τής. "Ολα τα έ'πιπλα τρίζοον, κρό-
τί'. τρομερο: ακούονται την νύκτα
ν.αί τέλος ή οίχία όλόκληρος σεί-
ετα1 Ό ίδιοκτήτης φρονεί δτι εάν
οί ενοικιασταί φύγοον, θ« τοΰς άκο-
λονθήσονν ναί τα φαντασματα των
Γϋγγενών των, και έπομένως τδ σπί¬
τι τού θά ε·"ρη τήν ήσ^ίαν τού! Οί
δ'/,ασταί αίλετοΰν τδ ζήτημα επί
τοϋ όποίοο ήρχισεν άγρία σοζήτησις
ι.εταξϋ π^ευματιστών και άντιπνεν-
ματ'.στών. Οί τρώτο'. ηναγκάσθησαν
νά δμολογ-.',σοον, δτι τα φαντασματα
έέν παρακολοοθοΰν τούς ζώντας, άλ¬
λά επισκέπτωνται πάντοτε τήν οικί¬
αν είς τήν οποίαν ή~ ψνχή έγκατέ-
λβ"!(8 τδ σώμα...
Ό Άντόλφ Μενξοΰ, άστήρ τοΰ κινηματογράφου, έν
σοκομείοϊ των Παρισίων, άναροωνύων έκ προσφάτου
ή σύζυγός τού, ΚάΛοι>ν ΎΤ-'■-»--
τφ Άμεοικαντκώ Νο-
ασθενείας. Άοιστερςί,

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 Δεκεμβριού.—Των
έν- Βηθλεέμ 14.000 Νηπίων.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 50 Δεκεμβριού·—·Άνυ
οίας μάρτυρος τής έν θεσσαλονίκΐ).
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29%ο ή οοαχμη.
'ώτί Λονδίνον $4.84% ή λίρα.
'Επί Παρισίων 3.90 13)160 τό φο.
Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον,
"Επί Ιταλία; 5.28ο ή λιρέτο.
"Επί Σερβίας 1.70 3)8 τό δττνάριον.
'Επί Ρουμανία; 0.60%ο τό λεϊ·
'Επί Τσεχοσλοβακίας" 2.9625ο ή κορ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ «1
205 \Έ5Τ 33 π! δΤΚΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ............ $
Γαλλικά Φράγκα .......... 3.33%
Δραχααί εί; την καλλιτέραν τιμήν,
• Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
Τηλέιτωνα: θωΛεΓΪηζ 6271—3.
ΛΑΪΚΟΝ 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ Κθνν
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής Όδοϋ Μβάΐδοη)
'Εκδίδομεν έπιταγάς είς δραχμάς
Ι—ι δλων χών πόλεων τής Ελλάδος,
Εί; τα- καλλιτέρας-τιμάς τής ημέρας.
Τηλέφωνα: νΥθΓϋι 2915—6—7.
ΜΠΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ '
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ένυπόθηκον καί ίντοκον
δάνειον ενός έκατομμνρίου δραχμών,
ιτΛηραπέΌγ έντός διετίας άπό τής συν-
άψεώς τού, καί τό οποίον έξασφαλί-
ζεται μέ άκίσητον περιουσίαν έντος
των Αθηνών, άξίας δυόμισυ ίχατομ-
μνρίων δραχμών. Μόνον σοβαροί δέον
νά άποτα&ώσι. Γράψατε: Α· ^. Ο.,
ι)ο Νβΐΐοπβΐ Η&Γ&Ια, 136 Υ. 2611>
51Γ06Γ, Νθν ΥθΓΐ£. (12---15)
ΟΙ.Α58ΙΡΙΕΟ
ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ
Στ' άγαπητά μου έξαδέλφια Κίμω-
να, Ίωάνναν, Μαρίτσαν, Χαράλαμ
πον καί Νϊκον επί τφ θανάτω τής
προσςριλοΰς μητρός των χά* θείας μου
ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΣΓΌΥΡΟΥ, έκφράζω
τα θερμά μου συλλν—ιτήρια, ενχόμε
νος την έξ "Υψους παραμυθίαν καί
βάλσαμον παρηγορίας.
ΌΈξάδελφος,
^ΓΕΩΡΓΙΟΣ Π. ΤΣΑΚΥΡΗΣ
'αδηϊηβΙοη, Ό. Ο.
(14339—29)
ΚΗΔΕΙΑ
Τόν προσφιλή ημών πατέρα
ΙΩΑΝΝΗΝ Ν. ΣΤΑΘΑΚΗΧ
την 27ην Δεκεμβριού, κη-
εύομεν τίιν προσέχη Δευτέραν, 30ήν
Δεκεμβριού καΐ ώραν 2 μ. μ. έκ της
π' αριθ. 539 Κθ565ΪΗβ Ανε. οικίας
ιιας. Ή νεκρώοιμος άκολονθία θά ψα-
Ιΐί έν τω έν ΝεννβΓΐ:, Ν. .Τ. κοινο-
:ικψ ναώ τοΰ Άγίου Νικόλαον, 555
1Ϊ δ
ΔΩΡΕΑΝ
Μα&ήματα Αγγλικη;. 'Επίσης πώς
5ΰνασθε νά γίνετε Αμερικανόν πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην ΕνβηΙη£ δεΐιοοί
Νο. 17, επί τή; 48ης Όδοΰ, (μεταξΰ
ΒΙΙΐ καί 911ι Ανεητιββ).
ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τα Γραφείον τής Παιδείας παρέ-
χει^ μαθήματα δωρεαν διαρκούσης τής
ημέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν χαθώς καί πώ; νά γίνονν
Άμερικανοΐ πολίται. "Οσοι έπιθυμοϋν
νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύ¬
νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬
ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409, ΡιιΙ>1ίο δ<Λοο1, 215 Ε«8ΐ 4181 51. Πάντες προο-χα- λοΰνται δπως προσέλθωσιν. ΚΟΥΡΕΙΣ! Κατάλληλος εύκαιρία όπως μά- θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρήσιμος καί διά την πατρίδα^σας. Δίδακτρα μόνον $25.00. Είμεθα τό μόνο "Ελληνικόν Σχο¬ λείον έν Νέςι 'Υόρχχι, διά νά μάθε- τε καλώς την τέχνην τού κονρέως. ΝΕΥΥ δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ 5^Ηοο^ 359 — 81η Α νέ.. (Γωνία 28 Όδοΰ) 8 "Οθεν παρακαλοΰμεν πάντας τοΐ»ς μωντας την μνήμην τοΰ μεταστάντος όπως παρακολουθήσωστ την έκφοράν τού. Τα τεθλιμμενα Τέκνα, ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΠΕ- ΤΡΟ2, ΕΛΕΝΗ καί ΚΑΤΙΝΑ ΙΩ. ΣΤΑΘΑΚΗ (14340—29) -3 σέντς ή λέξις κατά κα- ταχώρισιν. -Μέ στοιχεϊα των 10, πρό; , 5 οέντς ή λέξις. -Μικραί Αγγελίαι «Πρό; Πώλησιν» δέον νά προ- πληρώνωνται. -Μικραί Αγγελίαι Χρημα- τιστικής φύσεως πρό; $2.10 την ίντσαν. -Έκδίδετε τα ίμβάσμπτά σας διαταγη τοΰ «Έθνι- κοΰ Κήρυκος». ΟΛΕΘΡΟΙ •Υπό Ι. ΟΙΚΟΧΟΜΙΔΗ Συλλογή παημάτων έμπνενσμέ- νων άπό την ςρρίχττν καί την αγω¬ νίαν των τελευταίον πολέμων. Τιμάται. χαβιόδετον, $0.75. Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.0 14Ο ν/ΕδΤ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ Ο ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΑθΗΚΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ηΤΗ ΤΗΣ ΨΠΗΣ ΗΙ Ή ΙμΛνευστς καί ή άρχοαο,τρέ- πεια τού υπέροχον δμνον πρός την μεγάλην θέαν τή; αρχαιότητος, καΐ ή λυρική άπλότης καί μαγεία τού οτίχον είς «Τα Μάτια τής Ψνχής μου>, είς ενα τόμον αποτελεί ο, τι
ημπορεί ποιητικώτερον νά ονειρεν-
θή ενα; άναγνώστης.
Τιμάται, χαρτόδετον. $0.90.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.Ο"
14Ο
XV.
26ΤΗ 5Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ
το
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΜΗΧΑΝ1ΜΣΟΣ ΚΑΙ ΛΒ-
ΤΟΥΡΓΙΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
Μέ εκατόν καΐ πλέον παραστατν
κά σχήματα χαΐ μέ πίνακα; χιλιο-
μετριχών άποστάσβα>ν. Είναι τβ τ>-
λειότερον καΐ πληρέστερον των μέ-
χρι σήμεοον έχ&οθέντον είς τό ε(-
δός τού βιβλίον, πολντιμος καΐ ά-
παοωτητος; όδηνός διά πάντας
τούς περΐ τό αυτοκίνητον ασχολού¬
μενον; έπαγγελματίας, ίραοττέ-
χνας, ή μαθητετιομένους.
Χρυσό&ετον τιμάται .... $1.15
Γράψατε:
ΝΑΤΊΌΝΑΙ, ΗΕΗΑΙ_»
140 νΥ. *βθι δι-, Νβν Υογε
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρραδώνων, Γάμων,
θοτνάτων. καθώς και δι'
άγγελίας Μνημοσύνων.
Ζητήοατε τό Τμήμα Άγγβλι-
(€ΐϊΠ1 Αά"ί
8
ρ Τα νέα σα;
θά >:αταχωρηθοΰν άμέττω; είς
την στήλην των Άγγελιών τοθ
«Έθν-ικοΟ Κήρυχος».
ί ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ λ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Έλληνίδες
Β68<161·8 δι' εργασίαν είς τό σπήτι.— ΡβΓταΐ-ϊο, 188 ΜοαηΙ ΡΓθκρβοΙ .. Νεν,-αΓΐί, Ν. .Γ. (14341—29—30) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Έλληνίδες διά κεν- τήαατα (ί38θΙΙϊη8 λνθΓΐίδ). 'Εργα- σία στό σπήτι ή στό εργοστάσιον μας. Π. 3. ΑίτηίΐΓθΠδ ϋο., 110 Υ. 261η 51Γ661. (14328—27) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΟΕΚΊΑΖΟΝΤΑΙ 40 μονά χαΐ διπλά δωμάτια τελείως άναχαινισθέν- τσ, πρός 7 δολλ. καί άνω. Άποταθη- τε: ίααΓβηοβ' Αρ£. 7, 58 νΥ. 72ηά δίτοβί, Νβντ ΥοΛ. (14334—28—1-2) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ θέρ- μαν<κν, λουτρόν καί ηλεκτρικόν, παρά 'Ελλ.ηνικχί οίκογενε«!ΐ.—265 ν. 4181 δι- Αρί. 2, Νβν ΥογΙ£ ΟΙν. (14335—28—29) ΕΧΟΓΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια δι' εν καί δύο άτομα, παρ' 'Ελληνικη οίκο- γε-νείοί. Άποταθήτε: Δεσποινίδα Άγ- γελίδου, 261 ν. 112Λ δί,, ΑρΓ. 4, Νβνν ΥοΛ. (14330—27—30) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον έμπρο- σθινόν μέ μπάνιο καί θέρμανονν καί άλλας ευκολίας. Άποταθήτε: Ρβρρα- 8ΟΟΓ86, 321 ν. 1181η δΐΓβοί. (14329—27—30) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 5 ώραϊα εύή- ίια δωμάτια μέ ηλεκτρικόν, ζεστό νε- ρόχαΐ όλας τάς τελευταίας ευκολίας πρός 28 δολλ. τόν μήνα.—409 Ε. 3411ί δί. Άποταθήτε είς τόν ^ηίΙθΓ. (14323—27—29) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον πα<.ά ιαλϋ 'ΕλλτρικΒ οίκονενεία. Άποταθή- :ε: 521 ν. 1441& 5ΐτ€«ε, Αρί. 15. (Δ. Χ.) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΖΗΊΈΠΆΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΧΕΟΣ γνωρξων καλώς την εργα¬ σίαν ΟοαηΙβτ ΜΒη, μικράς παραγ¬ γελίας, δοάΕ (ΙίβρεηββΓ ώς καΐ πώ¬ λησιν γλνκων, ζητεί εργασίαν.—Τη- λτςρωνήσατε ΑβΙθΓΐβ Οθθί. (14333—28) ΡΑΤΕΒ5ΟΝ. Ν. Ι.—Όλαι «α έκ- δόσεΐ; τού <,Εθνικο0 Κήρυκος» χ». /.οΰνται παρά τοΰ κ. ΣιμθΛθύλον, 444 Μβιΐίεΐ δί., όστις δέχεται μικράς καΐ μεγά;.ίΐ; άγγελία;. ώ: καί «γγραφά' ιυνδρ<Ηΐητών. * ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΪΟΝ Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ βΕΟΒΟΕ Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ Ο. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμβάνομεν κηδεία; είς οίονδήποτβ μέρο; έν Νέςι 'Υόρκο καί Νβν ^Γβεγ. ' ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 *ν. 47ΤΗ 8Τ., ΝΕιΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΐΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΙΧΥΝ: 187 δθυΤΗ ΟΧΓΟΒΟ 5ΤΚΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΠΑ1ΆΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την δΐίύθυνσιν τού Άθίστομενους Κοντα- ξΓ| ή Μάκη Πρέστον, έκ Πύργου, Σάμου, νά την αποστείλη είς την Άγ- | γελικήν Ρίγλη καί θά λάβη αμοιβήν. ι—6912 ν*>3γηο Ανρ., (',Ιιίεακο,
ΙΙΙΪηθί». (14338—29-^-3)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
οιενθννοτν τού κ. Κωνσταντίνου Λα-
γωνά, έκ χωρίου Δεμήρντεσση, περι-
ιρερείας Προύσσης, όπως την άπο-
I
στεθ.·η είς τόν κ. ί«_ε« ϊβνΡΓβδ, 513
! 9Λ Ανο., Νονν Υογ1£ Οίίν. Ή άδελ-
φή τού άσθενϊί βαρέως.
(14332—28—29)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τοϋ Δημ. Α. Άργυροϋ, έκ
χωρίου ΙΙετρίλου, Δήμου Άργιθέας,
Καρδίτσης, νά την αποστείλη είς τόν
Α. Γ. Οίχονόμον, 1£4 Ε. Μ»ϊιι δι.,
Ο, Ν. Ο.
(14337—28—29)
ρ
νος εις τό Κ
γιουΔ«ζη;,
δί.,Οηιθίΐβο. 1Ι1..&—/
λη εις την απαρηγόρητον
Παρασκειιοΰλαν χήΟΙίν χ
ΙΓ1Λ2γϊ
Ί4312-»
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. Άλίξ.
Βοργιάς όπως αποστείλη την διεύθυν¬
σιν τού πρός τόν κ· Ι^βοπ ϋβπιοβ,
1915—7ϋι Ανθ., Ν«νν Υογκ ΟΙτ.
(28—29)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις ή σχετι-
κόν τι περί τού Δ. Άνδρέλλη, άλλοτε
διαμένοντος είς τό 525—-3γ<1 δΐΓββΙ, Ββΐΐιΐβΐιιετιι, Ρβ. Πρόκειται περί σπουδαίας υποθέσεώς τού. Ό γνωρί¬ ζων αύτην παρακαλείται νά την άπο- οττείλΐι ούτως": Α. ^. Ο., ο)ο Ναΐΐοηα] ΗβΓ&Ιά, 136 ν. 2611ι δίΓββΙ. ΘΕΡΜΩΣ παρακαλείται ό γνωρίζα»ν την διαμονήν, ή την διεύθυνσιν τού σύ¬ ζυγον μόν, Ιωάννου $1ακρή, έγκατα- λείψαντος πρό 9μήνου 8 τέκνα είς τούς 5 ορόμους. 'Εχρημάτισεν είς ίονεΐΐ, είς ΜαηοήθδΐεΓ, είς δρΓΪηβ Γίθΐυ, είς ΟίηΙοη καί τελευταίως είς ΡβΙβΓδοπ, Ν. ^. 'Επαγγέλλεται τόν ξυλονργόν, τόν βαφέα καί τόν ·ψάλ- την. "Ολαι αί αρχαί 5χουν είδοποιη- θτ). Καί δύναται πάς ονθρωπος ενσ- πλαγχνος νά εϊδοποιήσχ) την αστυνομί¬ αν, ^ εάν εύαρεστήται την Δημητρί- αν Ι. Μακρή, 36 ν*3Π ΗοιιΙοη δί., Ρ3ΐβΓ8οη, Ν. 3. ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ V.— _ ! ΠΩΛΕΙΤΑΙ Γ, έν ...._„_ , μην πολύ λογικήν θαυμασίο ι ι άχίνητος περιουσία, χατάϋΐ Ι εργασίας. Κείται ί.ή τού Ροι τοΰ ΒΠίΙβ^ρθΓί, ΰοηη., ; οως μεγάλου νεωτάτου σΐΌ γοστασίου, είς τό οποίον ι,, χιλιάδες άτομα καί προ το»| διέρχονται χιλιάδες αύτι άλλα όχήματα. Τό κτήμα ι ρείται καταλληλότατον διά ( νοδοχεϊον ή μεγάλον έστια ποταθΓιτε: Ι. Η. ΖΐΐηπΜ·, 1 Γ3Ϊπο δί., ΒπάδβροΓί, ΐΊοι ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ έςαρτήματβ| ςή φενεϊα, έστιατόρια, Οοίίεβ ΠΜΤης ΟΐΛ Κί?18ί6Γ8 Ι Ι« ] ης δΐοβΐπ , γζ άσηιιο-ά καί γυολικά. Τέλει τισμό;. Ο'Βποα, 313 Υ. (14283—18- 'Εκλεκτά βιβλΐα έχη βλιο-τωλείον τού «'Ε*«χο« Ι Ολουτίβατε την Βιβλιοθήκην βας πρμη έκλεκτα βιβλίω ά«6 τό Βιβλιοπωλείον «ΈΟνικοΰ Β_ήρυκος» ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΙ ΝΕ-ΤΑΤΟΝ ΑΗΑΓΤΑΓΙΚΑΤΑΡΙΟΝ ._ ίο» ^εγοχο&ον— Περιέχον τα . ταστασιμα τοΰ Έοπερινοί», "Οαθρου καί Λίΐτουργω; χον, μετά των Άναστασίμο>ν ΒΒλογηταοίω'ν, Αναστ.
βτειλαρίων, Έωθτνών Ηρμολογτκων Δοξολογνων
Π ρωτοψάλτου καΐ τοτ Πενταφωνβν βαρνν ηχον
Κρητός. Δεδεμένον ατερεώς τιμάται........·
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΠΟΝ
'Ανδρέου Τοικνοπουλου.— Περιέχον Καταβασίας, Κ
Τριώδιον «αί Πετ—κοστάριον. Δεοεμένον βτερεω; οο/
«4Θ
ΤΉΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΙΤ
ΜΤΗ «ΤΒΕΙΓΤ
ΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑΡΚ
Ο ΓΕΡΟΣΤΑΘΗΣ
ΕΙ*«η τβ καλλίτερον καΐ τβοπνοτατον &ζ 'Ι
Δης Τάξεως, τό οποίον διαπλασσιι καΐ μορφών»1·
την καροίαν τοΰ μικςοΰ μαθτ|τ·ΰ.
Συντστδται νπό τ*3 ΎπουργβΙον τής Παιδείβς·
μοί χρυσοδεμέντΗ είς Ινα καλλιτι—ακυ>;, τιμώντβ1
Γράψατε:
ΒΗΠηΝ ΕΘΝΙΚΟΥΙ
14Ο %¥Ε5Τ 20ΤΙΙ βΤΗΕΕΤ
' Ι

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
,θΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΏΝ
,ΥΑΓΓΒΛΙΣΜΟΪ ΤΗΣ
' *βΒ0ΤΟΚ0Υ»
, γ. 5411» 5ΤΚΕΕΤ
τυ
Νιχόλαος Λαζαρης,
τής θεολογιας·.
Ιησίας: Ο*-»™ 8569.
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
ρβί 185—
η'α 51. Νί<—<>1β8
ΟΒΑΝΟΕ, Ν. ^.
Έλληνιχή Όρθόδοξος 'Εκκλησία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
Βεΐΐ &ηά Μβίπ δΐΓββΙϊ
Έφημέριος: Πρωθ.
Μ. Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ, Δ. θ.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: θΓίΠ^ε 4Μ2
Τηλ. Κατοικίας: ΟΙβΓΐίδοη 5393
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
Νβνν
ΑΊδ. Κανέλλος Κανελλό-
πουλος.
Γβαφείου: Υναα^θΓθι 5559.
- 9468.
&Α, Ι.
I"
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
[τίος αθανάσιοσ»
|Ι»
σκης
5ΤΚΕΕΤ
Ί. Μενεξόπουλος.
ΑδΙοΗα 16ο3.
ΗανβπιανεΓ 2870·
3ΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ.
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
νυΐι»Ρ; Ν<~ ΥθΛ ξύ 13 ής καί 17ης βδοϋ) ίφωνον: 5ιπντββ&ηΙ 7386. αΤΥ, Ν. 3. ΒΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» 351 ΥθΓΐί 8ΐτβ€ΐ Κατοιχία Ίερεως: 320 Ρ&ΐπηοιιι Ανβιιιΐ$_ Τηλέφωνα: Ββΐ-ββη 281 ιίαί Μ 1113. ΒΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ» Έν Νέ<ΐ 'Υόρκτι. Διεύθυνσις Ίερέως Άρίψ. Δαυίδ Λεονταρίδου καί ^Εκκλησίας: 303 Ε- 34ΐ1ι 5ί., Νβτν ΥοΛ Οί* Τηλέφωνον ί^θϊϊπρΐοπ 6793. ΕΛΛ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 327 νν. 126111 5ε·, Νβνν ΥοΛ ΟΪΓ5 Τηλέφ. 'Εκκλησίας: Μοηππΐθηι 9845 Κατοικία Ίιρέω; Αίδεσ. Νικόλαον Άνοριοπονλου: 501 ν. 135ΙΓ1 δΐτββϊ. Τηλέφωνανσ Β~(11ιτι~1 8636. ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΠΑΣ •Υπό ΗΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ Πλήρης έδκττόρησις όλων των θαν- υάτοαν τής θεομήτορος Παναγίας, μέ δλας τα; ευρισκόμενος κα'ι σήμερον 6τχ είς διαφόρους μονάς τού "Ελληνισμόν1 καί έν Άγίω "θρει είκόνατ. ^ΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ Β1ΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ •ίΓπιιιι/ηγ νιιπνι/ηΓ» »Ε5Τ 26ΤΗ 6ΤΒΕΕΤ. ΝΕν/ ΥΟΚΚ. Ν. Υ. ΕΚΑΕΚΤΑ ΕΡΓΑ ΞΕΝΗΣ ΑΟΓΟΤΕΧΝΙΑΙ ΗΣΑΛΑΜΠΩ" Τχο Γ. ΦΛΩΜΠΕΡ ϊ.-ώ Γ. Φλωμπέο..—Μοναδικόν άοι—ούρνημα εις την παγκόσμιον ογίαν είναι ή Σαλαμαώ, θαυμάσιον οιά την άκριβή άναπαρά .Λν μιιϊς δραμαυτικής περιόδου τοΰ πολιτιρμοϋ, καταπληκτικόν διά Ι περιγραφήν τοΰ άρχαίου ΜεσογειακοΟ κόσμον, μέ τ' άμύβητα [ύτη και τάς τρομακτικάς αθλιότητος τού, τάς μεγάλας άρετΛς τα; φοβεράς χακίας τού, τάς πίστεις, τα μυστήριά τού, τα προ- ιεις, τάς ήδονάς, τάς κραιπάλας, τάς ταλαιπαρνας τού. 'Ενδιαφέ- , σΐγκίνΐ)σις, ρϊγος ζωής κυριευονν τόν άναγνώστην τής «Σαλαμ- ε, ένψ ή πλοκή καί ή άγωνία τοΰ τέλους συγκρατοϋν αμείωτον την Ιιέργειαν. Κανείς δλλος, 5σον ό Φλωμπέρ μέ την Σαλαμπώ, δ£ν 'ΐΰη νά δώση τόσο'ν λϊπτομερή καί έξηκριβωμένην, συνάμα δέ ... ζωντανήν καί συναρπασττχήν είχόνα των άρχαίων, κανείς δέν ΐώρθωσε νά δώση είς τούς προχρκττιανιχούς· οΐωνας τόσον Λς>α-
:ικήν εμφάνισιν, «στε δ άναγνώστης νά τους ζή Α ίδιος, κανεί;
υπήρξεν είς τόσον δύσκολον θέμα, τόσον άριστοτέχνης πϊ.οκης,
,ηγήσεως, ΰφους. Κάτι 6ι6λι*όν καί συνάμα κάτι έπικόν καί κιϊη
Καικώ, λυρικόν χαρακτηρίζονν τό μέγα τουτο Εργον τού Φλωμπέρ.
[μετάφρασις, γενομένη μέ δλην την δυνατήν έπΜ—λειαν καί άκρί-
ον·, εξόχως λογοτεχνπχή, άαοτεί^ϊ χαΐ άπό γλακκηκής ΟΛΟψρο);
οίαν σνμοολήν είς την φι>Λλογίαν.
τόμοι χρυσόδϊτοι,................................ #1.50.
(ί
τΥΕδΤ 26ΤΝ 3ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Φ1ΛΟΣΟΦΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΟΑΟΠΑ
|Α ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΗΝ ΨΕΥΔΗ
(ΥΠΟ ΜΑΒ ΝΟΡΛΑΟΥ)
Ι'Ο μέγας Αυστριαχός σνγγραφεΰς τοθ λήξαντος αΐβτνος, Μάξ Μοο-
I0»·
γεννηθεΐς έν Πέσ—) τφ 18-4», βιετέλεσε συνεργάτης είς «λ-
I»
ίφημερίδας καί εξέδωκε πλείστα ϊογα νψηλής έμπ'εύρεως, μττα-
Τ των &—μ™ καί πολλά θεατριχά. Έκ των ψιλοσοφικών ϊογβν τε»
^<Κατο Συνθήκην Ψευδη» άφηκαν εποχήν «Ις την —.γκάσμ*·» λε>
"'χνίαν. Διά των σελίοων τοΰ βιβλίον ό συγγραφεύς άναλύων Ιν
; εν τό, μίγάλα χοινατνιχά ζητήματα καί άχούων μόνον την φωνήν
ϊ οννειδήβεώς τού, ©ι1 Ισχυράς έ-.χειρ~ιατολογίας προσπαθεί ν"
ατρέψβ 5χα τ£ χοοτονντα σνστήματα καί νά διακηρύξη ώς *«»>·
5 Ολας τος αντίληψις τής έποχής μας περί των ζητημάτίον τ* ό-
« ηοαγματεύεται. Τά «Κατά Συνθηκην Ψευδη» είναι τό κάτοΛ-
* τού νευρώδους χαΐ τολμηροΰ χαρακτήρος τοΰ συγνραφέως, ό 4-
°» Οια των νέων θεωρών τάς οποίας αύτός πρώτος ίλαβε τό θάο-
ι νο εκφέρη, προσπαθεϊ νά θέση τάς βάσεις μιάς νέας κοινωνικής
Χης,*ίτοία! *— ό [διός μόλις άμυδράν είχονα συλλαμβάνει κατά
ν· Εάν αί θεωρίαι τοΰ Μάξ Νορδάου έν πολλοίς θεωροΰνται
εΌστοι, πολλαχο ϋδέ προσκρούουν είς φυσικάς καί ηθικάς άν-
;ιϊ· το ?«?Υ<>ν τού, τά «Κατά Συνθηκην Ψευδη», ίχει μεταφοα-
- όλας σχεδόν τάς γλώσσας καί άναγινώσκεται άπλήστως, Αΐτ
«ναι £ν έκ των ολίγων δυνατδν συγγραμμάτων, τά ό.-ΐοία μάς
γ γγρμμ, ς
ι ^ξας β1ών· Τά «Κοτά ΣννθήΐΕην Ψευδη» εξεδόθησαν
* ν ν· "^-ήβΊ Χ·1 έπιμεμελημέντιν μετθφραονν, είς ώραΐ-
εκ 400 σελίδων.
βθλλ. 1.ΚΟ
|40ννΕ3Τ26ΤΗ3ΤΒΕΕΤ
Γ
ΙΡ Υθυ τΥΑΝΤ ΤΟ ΒϋΥ Α
ευΑΒΑΝΤΕΕΟ ΡΗΟΓΙΤΑ-
ΒίΕ Βυ5ΙΝΕ58 6ΕΤ ΙΝ
ΤΟυΟΗ ννΐΤΗ ΤΗΕ Μ05Τ
ΗΕίΙΑΒίΕ ΑΝΟ ΟίΟΕδΤ
Βυ5ΙΝΕ58 ΒΒΟΟΕΒ
Ο. ϋ. νΚΕΤΤΟδ
ίϋΝΟΙΕΟΝΕΤΤΕ, εν άπό τα
πλέον άριστοκρατιχώτερα είς τό
Τΐπιβδ 8ς. δβοΐίοη, καθαρά μη-
νιαϊα χέρδη $9Ο0—1000, έδδομαδι
αίαι εΐσπρόΐεις $1.700—1.800, πρό
ετους προσεφέρθησαν $60.000 καί
άπβρρίφθησαν. θυσιάζεται, λόγω
ασθενείας άντί $22.000 μέ $8.000
μετρητά. Ιθετές ένοικιαστήοιον.
Σπεύσατε.
ΙΧΤΝ(:ΗΕΟΝΕΤΤΕ είς Ακμάζον-
σαν άριοτοχοατικήν πόλιν χοϋ
Ιλπ8 Ικΐαηά, έργαζόμενον δνευ
βνναγωνισμοϋ. θαυμασία επίπλω¬
σις αρ Ιο άβΐβ, καθαρά καί^ϊξη-
σφαλισμένα κερδη $14.000 τό ετος.
Ιθετές ένοικιαστηρισν, ενοίκιον
$200 μηνιαίως. Τιμή $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
Ι.υΝ(:ΗΕ0ΝΕΤΤΕδ 2 τού ού-
τοΰ ιδιόκτητον, αμφότερα έργά-
ζονται 6 ημέρας έβδομαδιαίως. 'Ε-
νοικιαστήρια 8 ιετών. εΊσ."ΐρά1εις δ-
νω των $800 ίδδομαδιαίως. Άλμ-
τοΰνται $4.000 μετρητά. Λοκιμη
τελεία καί άπεριόριστος δτά τσύς α¬
γοραστάς. ΣπΕΰσοτε προσωπικάς.
ΟΟΡΡΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε-
σία, θαυμασίως έπυτλωμένον, έργα-
ζόαενον μέ 5 άνβρώπους, είσπρά-
ξεις §1100 έβδομαδιαίως, ενοίκι¬
ον §135, τιμή $10.000, μέ $3.000
ά
ΝΕν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
των σας {Τ,θετε άμέσως.
ΟΑΡΈΤΕΚΙΑ γαηααία, τΤ μάνη
στήν περιφέρειαν τοΰ Βγοπχ, ίκ-
λεκτή τοποθεσία μεταξύ Θεάτρων,
ταχυδρομείου καί σταθμών, μεγάλα
καί έξησφαλισμένα κέρδη διά τούς
δυναμένους νά καταθέσουν μετρη¬
τά $7.000. Ιΐετές ένοικιαστήριον,
μέ λογικόν ενοίκιον.
8ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΚ^ΟΚδ πολ-
λά καί διάφορα, μέ άπεριόριστον
δοκιμήν των εργασιών, καθ' οΐον-
δήποτε τρόπον θέλουν οί άγορα¬
σταί. Εΰκολοδούλευτα καί έπικερ-
δή, είς έκλεκτάς τοποθεσίας, Μία
επίσκεψις Θά σάς πείση τελείως
ότι εύρήκατε τό κατάστημα πό»
ποθεϊτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ γωνααίον,
27
προνομιοΰχος τοποθεσία^ παοαπλεύ
ρως μεγάλου θεάτρου, τέλειον καθ'
δλα μέ ήγγυημενας εργασίας, θε-
τικά χέρδη. Άπεριόριστος δοκιμή
των κερδων. Μακρον νέοιχιαστήρι-
ον, εύθηνόν ενοίκιον. Άπαιτοϋντα»
ιιόνον $5.000 μετρητά.
ΓΡ Υθϋ νΑΝΤ ΤΟ 5ΕΙΧ
γουκ ΒυδΐΝΕδδ ανό οετ
θυΐΟΚ ΚΕδϋΕΤδ ΟΟΜΜϋΝΙ-
ΟΑΤΕ \ΊΤΗ ϋδ
^Υ' Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓ03α·*'3ν. Ηόοιτι 510,
ΒβΙ. 42—43 δΐΓθβϊδ,
ΝΕλν ΥΟΚΚ ΟΙ1Ύ
Τηλέφ. ΒΓ>'3Πΐ 8641. 5482, 6091
Ο ΙτΙΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤΩΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τέλειον καθ' δ¬
λα, έκλεκτή τοποθεσία Βγο3(1-
ναν·, Ά;ΐίρικανός ίδιοκτήτης,^ έν¬
οικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκιον
$375. Εϊσπράξεις §1.400 έβδομα-
διαίω;. Τιμή $15.000, μέ $6.000
μετρητά.
ΰΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τέλειον
καθ' όλα, μέ έξηοφαλισμένας είσ-
πράξεις $1.800—2.000 έβδομαδι-
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10.
000 μετρητά.
^ €ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Νενν ΙβΓδβγ,
έναντι σταθμοΰ, τό μόνον στήν πε¬
ριφέρειαν τού, εϊσπράξεις $550^—
600 έβδομαδιαίως, βετές, ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $185, τιμή $5.
000, |*έ $1.500 μετρητά. Μεγά¬
λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, εΐ-κο-
λοδούλευτον, μέ εϊσπράξεις $1.000
έβδομαδιαίως, 6ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον §235, τιμή §10.000,
μέ $3.000 μετρητά. Εύκαιρία διά
2 συνεταίρους. Σπεύσατε. Παρά
εΐδικών ευκόλως διπλασιάζονται αί
εργασίαι.
ρθΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, Ιπτπ>λ>-
μένοιε, εϋκολοδούλευτον κοί έπι-
κερδές, μέ εϊσπράξεις $1.100 έ-
βδομαδιαίως, 12ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $125. θυσιάζεται είς
σοβαρούς αγοραστάς μέ δοκιμήν
άντϊ $10.000, μέ $3.000 μετρητά.
"Ελθετε καί ή δοκιμή θά σδς πεί¬
ση τελείως.
ΗΕδΤΑυΚΑΝΤ, ό επιθυμίαν δυ
ναται νά τό αγοράση καί μετά τοΰ
κτιρίου, ή μέ μακρόν ένοικναστή-
ριον. θετικά καί ηγγυημένα κέρ-
δη. Τότε μόνον θά γίνη ή άγορά
δταν οί άγορασταί, κατ' άπαίττ-
σιν τοΰ Ιδιοκτήτου τά δοκιμάσονν
«ϊνω των 30 ημερών, διά νά πει-. '
σθοΰν τελείωςνδτι έξασφαλίζουν τά
χρήματά των καΐ καλά χέρδη. Με¬
τρητά $10.000.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, ιδού μία μονα-
δική εύκαιρία διά 4—5 συνεταί¬
ρους, δυναμένους νά καταθέσουν
$20.000, ευκόλως έξασφαλίζουν εν
θαυμάσιον μέρο; μέ εϊσπράξεις &-
νω των §4.000 έβδομαδιαίως, Ιθε¬
τές ένοικιαστήριον καί ενοίκιον μό--
νόν $450 μηνιαίως. Ό καλάς συν-
εταιρισμός έξασφαλίζει τό μέλλον.
ϋΕΙ.. ΟΚΟΟΕΚΥ, τέλειον καθ'
δλα, μέ 'Ελληνοϊταλικήν πελατείαν,
κέρδη τελείως έξησφαλισμένα, δο¬
κιμή άπεριόριστος, μέ $800 έβδο¬
μαδιαίως, δετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον μετά 4 δωματίων, κουζίνας
καί λουτρόν, $200 μηνιαίως. Τοΰ
ιδιοκτήτου άναχωροΰντος, τό Θυσιά-
ζει άντί μόνον $10.000, μέ $5.000
μετρητά.
5ΟϋΑ ΟΚΟΟΕΚΥ ΰΕί. μία
άπό τάς έκλεκτοτέρας γωνάας της
Νέας "Υόρκης, έξησφαλισμένα κέρ
δή, είσπράξεις $1.000 έβδομαδιαί-
ως, παρ' εϊδικών ευκόλως διπ>.α-
σιάζονται, μακρόν ένοικιαστήριον.
Άπαιτοΰνται $8.000 μετρητά. "Ε¬
χομεν πάντοτε τά καλλίτερα κατα-
στηματα.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ, τέλειον
καθ' δλα, μεταξύ μεγάλον θεά-
τρων καί σταθμών, μέ προσθηκην
^ι1Π^η6οη^(ιθ ευκόλως δύναται
νά εΐσπράξΐι $1.500 έβδομαδιαίως
διά τούς καλώς έννοοΰντας τάς ερ¬
γασίας. Άπαιτοννται "$3.000 με-
Τν νησιωτών.
Άναγνώσατε τό βιβλίον τοΰ κ. ΗογΙοπ. Προσφέρατε εν αντίτυ¬
πον είς τέύς Άμερικανούς φίλους σας. „
ΗΟΜΕ Ογ ΝΥΜΡΗδ & ΥΑΜΡΙΒΕ3
ΒΥ 6Ε0Β0Ε ΗΟΒΤΟΝ
$3.50
Ζητήσατέ το άπό τό Βι6λιοπω?νΠσν
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος^.
• ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
, (ΒΟΟΚ ΟΡΤ.;
$ 140 ννεδτ 2βτΗ δτ., ΝΕνν υοβκ, ν. υ.
ΤΟ ΟΦΕΑΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ
Ηθογοαε^αι άπό την πάλλαυσαν ζωήν τοθ "Ελληνος Μϊτανάστοβ, γοαιι-
μέναι μέ πολύ χιονμορ καί Οξείαν αντίληψιν τής ψυχολογίας τοθ μϊτανά-
•πον των πρωτων ημερών ιαί των μϊταγενεστέοον.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι
Ο ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
ΉΟογραφία είς πρόξπς 1.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΓ
ΠίΙΛΟΐΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ
Χαρτόδιτσν τιμη $1.00.—Είς τά γοαφ*1α τοθ «Έθνιχοϋ Κήουχοςχ.
φαντα-
Τό άναφεοόμενα είς τό Ιογον τουτο οέν είναι χοοΐόντα
αί&ς, όλλά μία έξιστόρηστς χαΐ διαδραμάτισις ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.
Ό «Άνεπιθύμητος Μπανάβτη— χαΐ τά Αιηγήματα, παριστάνονν τάς
ηεριπετείας των πρωτων μεταναστών καί δίδουν μίαν πραγματϊχήν ιίκό-
να ττ5ς καταοτάσεω;, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ο 'Ελληνισμός
τής Άμερικής, μέ -.άς προόδους τού, τάς παρερμηνΐύαεις τού, τά Κοινω-
νιχά ζητήματα τον χαΐ τας συνεπεία; των πρώτων όρθων η ίσφαλμένων
αντιλήψεων. Τά ποόοωπα τοΰ δράματος είναι πραγματιχά, άν δ*ι τα όνό-
ματα καί οί τόποι. Τό γέλοιο χαΐ τό χιονμορ κνριαοχεΐ ολ' άρχης ι**-
χρι τέλονς.
ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΡΑΗΣ ΕΡΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΡΙΚΤΗ ΤΡΑΓΟΑΙΑ
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ
Ο ΕΡ2Σ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΣΠΑΣΙΑΝ ΜΑΝΟΥ
Ή συγκλονιστική Ιστορία το «Βασιλέως Αλεξάνδρου. Είς τό θαυ¬
μάσιον αντό άνάγνωομα παρελαύνουν δλα τα γεγανότα πού £λα6αν
χώραν κατά την γέννησιν τοϋ Αλεξάνδρου.
"Ολα τά γεγονότα κατά τήν έφηβικήν τού ηλικίαν, καβώς καί ή γ«-
νική κατάστασις κατά την διάρκειαν τής βασίλειος τού.
Ό άτυχής Άλέξανδρος, ό τραγικός Βασιλεύς τοϋ Ελληνικόν δρά¬
ματος, μόνος κυκλούμενος άπό πολιτικούς άντιπάλους, ήτο πραγματι-
κά ίνας Βασιλεύς Δεσμώ(-ης, άνίκανος να αμυνθή, να δρά—, νά σκί-'
φΰη. Ό μυστηρ«όδης τρόπος πού ά>.ληλογραφοϋσε μέ τούς έξορί-
στους γονείς τού δέν συναντάται σέ χανένα άπό τά μυθιστορήματα
ποϋ έδ^αβάσατε ίως τώρα.
"Ολη ή τραγική καί περιπετετώδης Ιστορία των δύο άτυχών άξιω-
αατικών Καλαμαρά καί Σατζοπούλου, πού ήλθαν μέ ΰποβρύχιον άπό
τό Γκαίρλιτς, διά μίαν μυστικήν αποστολήν. Π ώς συνελήορθησαν καί
έτουφεκίσθη«Λ(ΐν, χωρίς νά δυνηθή ό Βασιλεύς νά τούς σώση, κλπ. κλπ.
Ό άγνός ερω; τοΰ Αλεξάνδρου, μέ πλήθος λεπτομερειών τής έοω-
τική; τού Ιστορίας. Καί τέλος ό τραγικός θάνατος τοΰ Αλεξάνδρου,
πό» καμμιά 'Ελληνιχή ψυχή δέν θά λησμονήση ποτέ.
Μετά πολλών πρωτοτύπων είκόνων.
ΧΊμαΙται δεδεμένον........ $2.ΟΟ
Γράψοτε:
140 %νΕβΤ 26ΤΗ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.

ΕηΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ . ΚΥΡΙΛΚΗ. -ίί· ΠΧΕΜΒΡΐΟΥ, !!»-'».
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΔΟΥΝΑΒΙΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
ΠΡΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΝ
ΑΝ0ΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓί), ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
>. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι· ΣΑΛΟΝΗΟι, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΟ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΛΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
άς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ε^μοσ «ι εξωτερι.
ΐ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡθφ
Ή ύ«όθεβις της 'Έλληνο
ή Τραπέζης
Ένεργουνταε ηάααι *1 τρα«·ζιτικ*1 ργ
β£<χι, χάρις δέ, είς το εύρύ δίκτυον των ί)«οκατα- στημάτων καί άνοανποκριτών αυτής, ή Τράπεζαι εξυπηρετεΐ λίαν έ·π*τ>χώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΚΟΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΛ5Τ ι10
4 Ι.ΟΝΟΟΝ ννΑίί ΒυΐίΟΙΝΟ3,Ε.Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΓ ΕΝ ΚβΝΣΤΑΝΤιΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
„ ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΓ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΉΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται κοΙ δι' άλληλο-
γραφίας.
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΑΡΑΜΑΤΙΚΑ ΤΕΡΠΝΑ .ΜΙΜΗ
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠ-Ν
"Υπό Μωρίς Νεμπλάν.— "Εναάπό τα έπιφανέ'στερα καΐ τβχνικώτίρα
είς πλοκήν άστυνομικά μυθιστορήματα, είς τό οποίον περιγράφονται οί
άγωνες τοΰ εΰγενοϋς τυχοδιώκτου, Λονπέν, των (άστννομικών, τί&ν κα-
κοΰργων καί τοΰ σατανικοϋ καί αόρατον εκείνον άντιπάλου τού, πού οέν
εναι 5λλος ά.-τό τό Γδιο πλάσμα πίού λατρεύη.
ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ |ΤΟΛΑΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΩΝ $1.50
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
Υπό Μωρίς; Λεβέλ.—Τό δραματικόν καί πλήρες ένδϊαφέροντος μνθι-
στόρημα τοϋ Λεβέλ, εί; τό οποίον περιγράφονται οί αθλοι μιάς συαμορί-
ας είς 12 μεγάλα εΐκονονραφημένα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ είκονας.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $1.50.
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΓΙΑΤΡΟΣ
Γάλλον συγγραφέωΓ τοΰ ΆταηΙνπ&ίΛπ^ ττ-^-.ί..__χαι .τΟσ?*.
«ϋ-4» *άναόν ΜΓτά πολλνν ε^Γ10" ■"**
Γθάψατε: ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
140 ν#Έ8Τ 26ΤΗ 8Τ.,
ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΝΕΑ ΝΕΚΔΟΣΙΧ "ΕβΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΖ*·
Τ· *ρ#ως θΜχλεγβσθαι είναι Ιδιον άν*—υγμένου «αί καλώς άν—··
Φοαμμένον άνθρωπον. Εκάστη δμβς γλώσσα Ιχ« καΐ οιαφοοιτ«ι·ν
τρόπον τοΰ έχφβάζεσθαι. Ιδία; (έ είς την Αγγλικην γλώσσαν, %·
τβια τίκ δύσκολον προφορας καΐ των χολλΛν σνντντμημένων λέξ·»
«ν καί ιοιωτιομ&ν, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοήσωμνν
I-
πακοτβ&ς τό —<ϋμα τσθ σννομιλητοθ μας, η νά μ—αφράσοιμεν,, «αν οέν γνωβΐζομ— τό μυστικόν. Οντως εί—ίν τη; 'Αγγλιχής σνν&ιαλέ- Καί τό χοόβλημα τουτο β*.; λύει τό νέον βιβλίον τοθ «ΈθνιχοΟ ΚΑ. ουκος>, «Οί Άγγλο-'Ελληντ-/ΐοΙ Διάλογοι>, τό οποίον περινράφει μπ-
♦οβικώς την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη*; φρά-
«Μος, καί την γνησΐαν Αμερικανικόν προφοράν,
©V
Έλληνικ&ν χ»
φακτήοα*. 'Ειά παραδείγματι:
Λιενθννττ·, παοακαλΛ, τάς επιστολάς μου είς τ>τ δανθυνοΜ
«αύτην.
ϋ·1ίβ5β ΓοΓννβΓά ζπγ ΙεΙΟτε Γογ —ο Ιο 1_ί αάατηε.
Πλ-ήζ φόογονβρά1 έν-ι λέΐερς φόο μί τοο Μς αά(/ίς.
Μέ τοΰί Άγγλο-'Ελλτνντχούς Διαλόγοος τβθ «ΈθνιχοΟ ΚήοΐΜβς» Ν
μαθετι να σννδιαλέγεσθε ιύχεοώς χαΐ άίτταίστως.
ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙκαΧ ΔΕΑΕΜΕΝΟΙ ΤΙΜ&ΝΤΛΙ.........
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 ΨΙΕΛΎ 26ΤΗ 8ΥηΕΕΤ ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΤ
ΒΟΓΚΟΓΡΒΣΤΙΟΝ,
ος.—- Συμχληροϋνται δύο ήδη ετη
άπο την εποχήν, κατά την οποίαν
έχρεοκόπησεν ή Έλληνο
Τραπέζα τής Βραβλας, ϊ
! είς την χαταστρΌφήν τόσοος Έλλη¬
νας έγκβτεστημένους παρά τάς οχ-
θας τοϋ Δοονάδεως, οί όποίοι είχον
τοποθετήσει τάς οίκονοτ*ίας των είς
την Τράπεζαν αύτην.
Τα πρόσωπα, τα όποϊα την είχρν
ΐϊρύσει ένέπνεον εμπιστοσύνην είς
τόν άφελή, εργατικόν κύκλον των
Έλλήνων διοπαλαιστών τής Ρου-
μιανίας, καί είς το ίιοικητικον συμ¬
βούλιον αυτής ευρίσκοντο έπίσης ά-
τομα έκ των γνωστοτέρων άνά τάς
παραδοοναδίους παροικίας. Ή δι¬
εύθυνσις, δμως, τής Τραπέζης είχεν
ανατεθή είς νέους παρασυρομένοος
άπο την εύκ-ολον ζωήν τής τρυφής
καί των κερδοσκοπικών συγκινήσε-
ων καί, τό χειροτέραν, δέν ήσκεΤτο
επί τής διαχειρίσεως των ό δέων ε-
λεγχος έχ μερους τοΰ σι,
Τό τραγικον άποτέλεαμα ήτο -ότι
μίαν γμιροΝ ή Τραπέζα δέν ηδυνή¬
θη ν' αντιμετωπίση κάποιαν άπαίτη-
σιν χληρωμής μιάς έπιταγής, ή θλι-
6ερά πραγματικότης απεκαλύφθη,
| ό δΐί;Θύνων σύμδουλός της ηύτοκτό-
νησεν, ίλλοι σ·.'μδοολοι
σθη<σαν, τό. Γδρ^μα εκηρύχθη είς πτώχευσιν καί χιλιά3ες Έλλήνων καταθετών έν Ροοαανίο;—καί έν Ελλάδι. μερικοΐ—έπληρο?ορο5ντο Οτι αί οίκονομίαι των είχον έςατμι- η Τα πλήγμα ήτο βαρύτατον διά τόν εν Ρουμανία Ελληνισμόν, καί ήτο διπλούν: υλικόν καί ηθικόν. Ή έμπυτοσάνη των Έλλήνων είς τοί,ς παλαιούς Έλληνικοίις οίκοος, πού είχον τιμτίτει «αρά τον Δούναίιν το Ελληνικόν όνομα, έκλονκτβτ; Οανβ- σίμως καί τόσοι "ΕΙλληνες βιοπα- λ ί έ | λαισταί έμειναν χωρίς κανέν οίκο- ; νομικόν άπόθεμα, κατεστραμμβνοι | εντελώς, διότι είχον έμχιστευ*θη εν 'ΕΧΚΎΓίΐχίη χιστωτικσν ΐ5ρνμ.2 πε¬ ρισσότερον άπο τάς Ρουμαντκάς Τρακέζας. Άπο την εποχήν εκείνην άκόμη είχε ριφθή ή ίδέα νά προσέλθτ] άρω- γός, χαριν αυτών των Έλλήνων κβ- ταθετών, κάποια Έλληνική οίκονο- μική ο^ργάνωσις—ίσως ή 'Εθνική Τράχεζα της Ελλάδος—ίιά νά <π* νεχισθοΰν αί εργασίαι τής 'Ελλη- νορρο^ανικής μέ πολλάς πιθανότη- Ό ΛήοΡάϊσμαν, διενθυντής όοχήστοας έν Ν. 'Υόρχτ,, σιιι μενος το^ βηματόμετρον έ.τί των σφυριον τής χορειπρίο; "ΕΟΐ/ ] βερ, καθ* δν χρόνον έκείνη χορεύει μετό τοϋ κ. Κοικ, μέναι 180 έκατομμύρια λέΊ. Τό ενεργητικόν τής Τραπέζης συμποσοϋται είς 80 έχατομμύρ'.α πε- ρίοπυ λέϊ. Πιστεύεται, όμως, ότι υπό τάς ευγενεστέρας προυποθεσεις έκ τοΰ ένεργητικοϋ τούτου θά ήτο δυνατόν νά κραγματοτοιηθοΰν μόνον χερι τα 50 έχατομμύρια —καί του¬ το άφοϋ γίνοον όλαι »ΐ εί<—;ράξεις καί άφοϋ έχ3ικασθοϋν όλαι αί άγω- γαί και αί άμφισδητησεις, τρ&βΐα τό οποίον θ' άπαιτήστ] μακρότϊτον χρονικόν διάστημα, εάν ή κατά<ττα- σις χτωχεύσεως διατηρηθή. 'Αλλά καί άχό τα 50 αύτά έκα- τομμίρια λέϊ θά πρέ·πγ) ν' άφαιρε- θοϋν κατόπιν οί κρατικοί φόροι επί τοϋ ακαθόριστον ένεργητικοϋ, οί ό¬ ποίοι ΰτολογίζεται τ5τι θά άνέλθουν βΐς 10 χερίποι» έκατομμύρια. Μετά τζϋβα Θά πρέπτ) νά έ*οφληθοϋν όλαι αί προνομιοϋχοι πιστώσεις, ν' ά Αλ".. Ι- — - ·—1-' · - ,..„-. »« .«/τ >ν|/^ιων της και νπευ-
θύνων, ίν τινι μέτρω, διά την άμέ-
λειαν τής διοικήσεως της, έν Ελ¬
λάδι ευρισκόμενοι. Ιπροθυμοποιήθη-
σαν νά την ένισχύσουν καί ο! ίδιοι
μέ νέα κεφάλαια ποΰ τούς ελειχαν.
ι Έν πάση περιπτώσει, ή τραγω-
δία διήρκεσεν έκτοτε καί διαρκεί
άκόμη, μέ μόνην την διαφοράν Οτι
πρό τίνων μόλις ημερών έτερματί-
σθη 6πδ τοϋ συνδίκοο δικαστοΰ, τοΰ
έπιφορτισθέντος μέ την εκκαθάρισιν
τής πτωχεύσεως, ή προκα-αρτκική
Ιρναν'κχ. Ή εργαβία αύτη, συνιστα-
μένη εί; τόν έλεγχον των λογιστι-
κων ίιδλιων, τοϋ ταμείον, τοΰ χαρ-
τοφολακίου τής Τραπέζης, των πι-
στώσεών της, συνεπληρώθη καί ηδη
έγώσθη οριστικώς πλέον ποίον είναι
τό παθητικόν καί ποίον τό ένεργητι-
I
κόν της Τραπέζης.
Οί πιστωταί τοϋ ίδρύματος καί
τίνες όμάδες καταθετών απεφάσι¬
σαν ηδη νά ζητησουν νομικώς μίαν
ι ταχείαν διευκρίνισιν τής συνολικής
καταστάσεως διά νά γνωσθή, επί τί·
λους, εάν θά δ^νηθοϋν νά άναλάβουν
έστω καί μικρόν τ: ποσοστόν έν. των
όφειλομένων. )
Άπο την έίέτασιν των συ.νδίκων|
προέκυψεν 2τι τό παθητικόν τή;
Έλληνορρ&υμανικής Τραπέζης άν-
ερχεται είς 240 έκατομμύρια λέϊ.
Έκ τούτων πρέπει νά άφαιρεθοΰν
60 έκατομμόρια —άξία όμολογιών
•/.αί διάφορα άποθεματικά, οδτως ώ-'
7τξ -ά τ<:τ-?)7~'7·> Γϊθττ'νον ίτο-'
Ι είναι τα εξής -'.α
[καί οί άκόλο,ιβοι οίχοι Ρ^
| Τραπέζα «Δούναίις», -<ι διά 9 έκατομμΰ;ια λί! Τ:ι Ι 'Εμπορικής Πυτώαεω; η; 'δέρσης καί Οίκος Μ ΓΛωντ δέρσης, διά 25 έΛατομμύριιΐα Ι κος Γιόγκενσεν διά δ1^ 1 ρια, «Ντόϋτσε Μ-άνλ» ! λίνου καί ή «Μπάρκλαιης | ; Λίμιτεντ» τοϋ Λονϊίν<υ 5ια] τομμύρια καί 500 χιλιατίας 1 άφοροι άλλοι πιστωταί ?'.ίι έκατομμυρίων. Ή μόνη ελπίς σωτηρίας| κίντ,σις αύτη. Είναι, όμως, ι νά προ—εθή πόσον «ρα χήν έν „ Ρουμανία Ελληνισμόν μίί] χειρονομια έκ ^χέροος κου κεφαλαίου διά την ήί τής Έλλη^ορρο^αναή; Τ;| επί νέων, βεβαίως, δάσεω* Ι σημα ααί διάφ^ροι άλλοι φδρί,.' τα «?-?*«*?* 'ΛΤ'- οποία ασφαλώς V άνέλθουν έμοΰ, Ρ»_ «ν Δο^ναδιν Ελλη ει« μαρίκα έπίσης έκατοααύρια Κα πΟί0ς αΧ0 χ,αί?0° ^'Τ εάν περι-εύση ίκόμη Χ-^βΧ!·^ έξαφανίζετ- ^μ.ο: εάν περισσεύση άκόμη κάτι —πράγ- μα άρκετά άδέδαιον— αύτό θά δια- ......"η είς τώς χιστωτάς. 3 δΤΑΜΡθΠϋ. ΟΟΝΝ.-Ό ι* * τ· ___*ι ,Ττηι -ΐτίηίΐ V πρό πάντων διά τοΰς καταθέτας, έν-' τέλη καταστροφήν. Διά τουτο ή>χι-'
«ν ηδη μετα§ΰ των καταθετών καί
των πιστωτών μία κίνησις πρός τόν |
σκοπόν τοϋ νά ζητηθη ή ά>ις τής!
χ,ατΛπζηνς πτωχεύσεως, διότι μό¬
νον έαν ή Τραπέζα δυνηθή νά έπα-
ναλα«Ώ τας εργασίας της Θά άπο-1
φβυχθή ή καταστροφή αδΐη. Μέχρι'
τοϋδί συνεκεντρώθησαν ΰπογραφαί
«στωτών καί καταθβτών άντιπρο-
σωπεύουσαι τα 80 έκαττχττά τοϋ σϋν-
ολου αυτών, έλπίζεται δέ ότι ό άριθ-
μβς/αύτάς θά σψπληρωθη μετ' ού
Μετα^ των άναλαδόντων την
πρωτοβουλίαν τής κινήσεως αυτής
ΤΟ ΕΤΟΙΜΗ!
ΟΡ80ΑΟΞ
Εάν θέλετ» νά »νβ
Λάσεις τής πίστεως μ«
δοξο» Χριστιανόν. Εα?
γνωρ£ζ-ε δλα τα
τό ΤΑουοτ»^
μας, μελετήσατι
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χρνσόδετος μέ δί-'
άς. Τιμάται $2-0Λ
140 %ν. 26ΤΗ βΤ..
αΤΊΤΠΚνΤΣΧΟΑηΤ
Μονον $5.00 μηνιαίω;. Διδα<τκα-λία άτομική, 'ΑΥΥλ«* . ^ Ι <πί, παρ' Άμεριχανίδος, κατόχουτής ·Ελληνικής. Α%0ΒΙ λ· μ. 2ω; 10 μ. μ, ί0|| - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—«ής 'Οδοδ) ^^

ΜΕΡΑ Μ Ε ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΟΠΑΙΔΑΣ ΤΟΥ ΩΡΩΠΟΥ
, ύ όποία ήσχοληθην επι
'ΐΡών. βρί^ονται τα χαι-
:4ο. Τα άλητοχαιοα χου
$««τα, γυμνά χαι χ«ν*-
. χεωίόρο^ τής πρωτεοου-
'.χ -ρώγ«^. °'τι 6?ου,ν' *°-'
ίχοο νο*τωθοΰν και ζουν
6,'ον άνώμαλον και εγ-
,όν μέχρι τής ημέρας χου
■^'ξυν είς « κατεργα.
ί3 σταματήσουν μοιραι-
ιτ:οτού φθάσουν θα πλη-
νηρά" την χαχή, «»« Μ-
» ίβ,νωνί» χού τα εδημιουρ-
I,
τώ προσώπω ενός η και
ίχ'τών άνοχόχτων μελων
"η σάν νά θέλουν νά την
]ν γιά την άδιαφορια χου
γιά την τύχη τους% >
αως ή κοΐνωνια με τις δια-
|;ίλαν6?ωχικές όργανωσεις
5τ« τδ πλήθος τών^ολοα-
} ά8ονάμων αυτών υχαρξε-
" ίχο- εΰτ^χώς δεν ^την
ι.ως'αΐτόνά φανή ολίγον
Ιηχταόν. Γιατί τό Κράτος
'εχει σοντ,θίτε: σε τετο-.ες
χειρονομίες. Έν τούτοις
Ιν φβίάν έκαινοτόμησε, χαρ-
1 'χ,ανόνα καί ένδιεφέρθη σο-
τήν τοχη των άδεσχότων
Ιχοο χετΐοΰνται στοΰς δρό-
ίρυσε, λοιπον, γι' αΰτά στον
ι ενα σχίτι. "Η μάλλον Ινα
(όν, άχανοΰς εκτάσεως. Τό
8ην προχθές καί εμείνα «κεί
ην την ήμέρα μαζί μέ τούς
υ; χενήντα τροφίμο'ος τού.
κοριολεκτικώς έμδρόντη-
ι τό μέγεθος καί τό :τολ·οσχι-
άναμορφωτικής εργασίας
Ι εταί έν.εί μέσα.
ιιο βρομα δέν ΰπάρχει σήμβ-
11 Β;)Άαν^ή. Είναι κα&' όλα
λον μέ τα Εΰρωπαϊκά ίδρύ-
"5 είοοος αΰτοΰ καί ιδρύθη
ό-οοργίας τοΰ διευθυντοό
Ιΐατρίδος» κ. Σίμου.
:ώς ϊϊρύθη αποτελεί ιστορίαν
χά: επίπονον.
ΤΟ ΑΧΑΝΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΙΑΙΠΟΥΤΕΙΟΥΣ ΕΝΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ- ΜΙΑ ΣΒΣΤΗ ΠΟ¬
ΛΙΣ ΕΝ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑΝ ΟΙ ΑΛΙΕΙΣ, ΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ, ΟΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ ΚΑΙ ΟΙ
ΜΙΚΡΟΙ- ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ.-ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.
κης πολίχνης ΰφοΰται Ινα-μεγαλο-
χρεπές συγκρότημα κτιρίων, τοό
όχοίου ή ύπαρξις χώς νά τό χοΰμε,
γεννά κάτοια εκχληξι στόν έχισκέ-
Πρός στιγμήν νομίζει δτι κα·
ά λάθος δρέθηκε ό οίκοδομικός ού¬
τος κολοσσός μέσα στό φτωχικό έ-
κεϊνο περιδάλλον. "Εχει τάς δια-
στάσεις τοΰ Άρσακείου περίχου, μέ
μόνην την διαφοράν "ότι περιδάλλε-
ται άχό Ινα άχέραντο δενδροφντευ-
μένον χροαύλιον. Στή μέση δέ τοΰ
χροαυλίοο αΰτοΰ είναι στημένο Ινα
μικρό καί χολΰ μετριόφρον άγαλμα.
Τό άγαλμα τοΰ Ανδρέα Συγγροΰ,
κτήτορος τοΰ άχανοΰς οίκοδομήμα-
τος.
Ή βίτοδός μας χαιρετίζεται άπο
τοΰς λιλιποοτείους τροφίμους χοΰ
κατακλύζουν τό χροαύλιο, μέ ενθου¬
σιασμόν. Είναι τα μικρότερα των
χαιδιών χοΰ δέν έργάζονται άκόμη
λόγφ τής μικράς των ήλικίας, άλ¬
λά είναι σκορχισμένα στό χρααύλιο
ι καΐ χαίζουν.
"Οταν είδαν χώς ήλθον ξένοι, ά-
φησαν τα παιγνίδια τόυς καί έσπευ¬
σαν σέ μικροΰς χαρΌύμε'«υς όμί«
Ή Δώρυς Ούαιτ, 15 έτών, ή όποία, θέλουσα νά μεταβή έκ Χάβρης τής Γαλ-
λίας, είς Πλυμούθ, τής Αγγλίας, (ταξείδιον ολίγων ώρών σχινήίΐως), έπέ-
6η τοΰ ύπε"Φωκε.ανείου «φράνς> πρός τόν σκοπόν ατττόν. Τό ΰπερωκεάνειον,
ένεκα τής τρικυμίας, δέν ηδυνήθη νά προσορμισθή είς Πλυμούτ), καί ήλθεν
είς Νέαν "Υόρκην, οπόθεν ή Δωρυς Θά επιστρέψη είς Πλυμούτ). Δεξιφ, ό πι-
λότος τοΰ λιμένος τής ϊΐλυμούθ, όστις άνέδη επί τοΰ σκάφους, άλλά δέν η¬
δυνήθη νά καταδή, κα* ήλθεν ωσαύτως είς Αμερικήν, άκουσίως.
τους
τοΰ Ώρωπου.
Ιν άχ,ρη τής χαραλίοο Άττι-
μρ χρμ μ
λους νά περίκι>κλώσουν το αύτοκί-
νητό τους. Μέσα σ' αάτοΰς άνεγνώ-
ρισαν δύο άΐτο τοί»ς χαιίαγωγούς
των, έκ των όχοίων τον Ινα τον %.
Βι'τη δέν τον δλέχο^ τώρα γιατί
μένει στο έδώ χαράρτημα τοΰ ΐδρύ-
ματος' έσπευσαν λοιχόν, νά τούς έκ-
δηλώσουν τή χαρά τους —ού τόν ξα-
ά
Ό διε^Ουντής κ. Καφετζάκης
λείχει στήν Άθήνα γιά ύχοθέσεις
τοΰ σχολείον τού και μας δεξιοΰται
ό κ. Λεβέντης, δ καθηγητής τοος,
ό συνάδελφός τοος, ή ψοχή τοιις. ΕΙ-
ναΓ και αάτος ντυμ,ένος σάν τούς
τροφίμοας τού.
«Δέν γύρι-σαν άκόμη δλα τα χαι-
διά μας. Είναι στίς δουλειές τους,
αάς ειχε. Αΰτά χόι» δλέχετε είναι
'■■"%-
τα μικρά μας τα χαιδιά χοΰ δέν έρ-
γάζονται άκόμτ). Αύτά τρώγοο'; και
χαίζουν όσο νά μεγαλώσουν.
Έρριψα μιά ματιά στον χαιϊό-
κοσμο χοΰ μέ χεριδάλλει. "Ενας σω-
στός κόσμος μικροτκοχικών τροφί-
μων χού μέ χεριεργάζεται μέ χα-
ροίυ-ενην χεριέργειαν.
Όσο νά γυρίσουν οί άλλες έργα-
ζόμενες όμάδες των χαιδιών χεριό-
ϊίΰθ'ομε τό Ώρ>αα μαζί μέ τον κ.
Λε€έντη και δύο-τρείς αλλοος άχο
το διδακτυιό τού χροσωχικό.
Στό «δρόμο», νιατί χερί «αρόμου»
χραγματικοΰ κρβκειται, ρωτώ κα'ι
μαθαίνω χολλά .
Τό άναμορφωτικο σχολειό στεγά-
ζει σήμερα διακόσια ίίενηντα άλη-
τόχαιδα. Άλητόχαιδα; Μπ«, κακή
έκφρασις, χοΰ δέν εχει καμμιά σχέσι
μέ την σημερινή τοος έξΐογενι—χένη
ΰό
ΰχόστασι.
τα
ό γράφω 5μως ετσι άχλώς γιά
νά έξηγηθούυ.ε. Τα παιδία αΰτά τα
μάζεφε άχο τον δρόμο ή άστυνομία
κ,αί τα εστειλε έκεϊ ό Εισαγγελεύς
και τό άρμόδιο σι>μ6οΰλιο τοΰ όχοορ-
γείου τής Δικαιοσύνην γιά νά μορ-
φωθοΰν γεωργικώς. Βεβαία
όλόκληρο το σχολειό φέρει άνάγλΰ-
φον ·:ον άγροτικό το« χαρακτηρα.
Έκεί μέσα τα παιδία θά γίνουν κα-
λοί νεωργοί. 'Ενας έχιστήμων γεω-
χόνος άχόφοιτος τής 'Ανωτατης ]
Γεωχονικής Σχολής τοΰ Κράτους,
ό κ. Κοτάνωφ χαΐ Ινα άγρόκτημα
συνολίκής εκτάσεως εκατόν στρεμ-
μάτων μεταδάλλει τα έγκληυ.ατικά
φντώρια τής Άθηναίκής άσφάλτου
σέ έχιστημΛνικά κατηρτίσμ.ένοϋς
χρακτικούς γεωργους!
Αί όμάδες τής εργασίας
Τα διακόσια χενήντα παιδία τοί
σχολειοΰ «ιναι χωρισμένα σέ έξη ό-
μαδες χοΰ κάθε μιά εχει και την
-διχή της εΐδικότητα. Έτσι Ιχουμε
τίς όμάδες των άλιέων, των κτηνο-
τρόφων, των γεώργιον, των έχαγ-
γελματιών ποΰ άσχολοΰνται μέ την
κατασκευήν χαιγνιδιών και των μι-
κρών ικί» δέν άσχολοΰνται μέ τί-
χοτα, γιατί είναι μικροί.
Κοντάισ' αύτές Ιχοϋμε και τήνι
χειθαρχική ομάίια, στήν όποία τοχο-!
δετοΰνται τα άνήσι/χα χαιδιά. Αυτή'
δοηθεί τή γεωργαή όμάδα καί κά-
νει καί τίς δαράτερες όχωσδηχοτΐ
δουλειές τοΰ ίδρυματος.
* * *
Άνεδαίνουυ.ε στον τελευταία όρο
φο, όχοΐ) είναι οί κοιτώνες των τρο-
φίμων. ΚάΘε ομάς εχει καί τον κοι-
των» της. Μιά μεγάλη αίθοοσα *αΐ
δερένια στρωιψένα μέ κο'οδέρτες
στρατιωτικές. Μιά-δυο-τρείς- χέντε
αΤ&ουσες. Οί κλινοστρωμνές καί τα
κλινοσκεπάσ'μ.θίτα δέν είναι έχαρκή
Αύτο το φέρουν βαρέως οί χαιδαγω-
γθί των μικρών καί ζητθον διαρκώς
νά βελτιωθή. Τίχοτε. Τό Κράτος
είναι φτωχο καί ή ευπορη κοίνωνίβ
δέν εχει χαιρο νά άσχοληθή γι' αύ-
τές τίς δουλειές.
Περνάμε τίς αίθοΐίσες. Δίχλα
τοος είναι μακρά δωματιάκια κοι-
τώνες-μονωτήρες των τυχόν άνησύ-
χων χαιδιάν. Στό δάθος τοΰ άχε-
ράντου διαδρόμοο είναι το διαμερι-
σμα τοΰ (ΓΝοσοκομείου» τοΰ ίδρύμα-
τος. Διαχρίνω την άρχινοσοκόμο
στήν πόρτα ποΰ φαίνεται μικροσκο-
πική άχό την άχόστασι. Τό νοσο-
κομείό τη; είναι όλοκάθαρο, άλλά
άδειο. Τέσσαρες άσθενείς μόνον.
Καί οί τρείς είναι άπο τα πόδια
τονς. Τα εχο>ον ζουλήαει στό φοίτ-
μχωλ! Ένα μόνο χάσχει άπό χονόμ-
ματο.
Κατεδαίνοντας χερνοΰμε άπό την
ίματιοθήκη. Σωστό έμχορικό κατά*
στημα μέ τό ραφείό τοο. Διε'οθΛ-ριΛ
καί βοηθοί καί ραπτομηχανές άσχο-
λοΰνται π'ορετωδώς μέ τό ντύσιμθ
καί την σϊντήρησι τοΰ ίματισμθή
των μικρών.
Αΰτά στή μιά αίθ«·οσα. Στήν άλ-
λη μακρά καί χολύστ^ίχος χαράτα*
ξις καινούργιων χακί παίδικών έν·
δ·ομασιών. Τα ροΰχα τής γιορτής
των τροφίαων.
Μετά την ίματιοθήκη κατεδαί-
νο^με στό πρώτο πάτωμα. Έκεΐ βρί·
σκονται οί αίθοοσες τού πλήρους)
έξαταξίοο δί^ι,οτικοΰ σχολείου, τη9
έστιάτεως, τής μοοσ'.κής καί τής
ψοχαγωγίας των μικρών, γιά την
οποίαν θά άσχοληθώ είς ειδικήν πε¬
ριγραφήν. Καί χάρα κάτω λουτήρες
γιά την καθαριότητα των χαίδιών,
άποθήκες γεμάτες τρόφιμα καί έρ«
γαστήρια στοιχειώϊοος έπιχλοχοιί·
άς καί όχοδηματοποιίας. Καί ή
σύντομη βόλτα, ή μία, ή γρήγορη
αυτή ματιά, χοΰ γιά νά δοθή χρειά-
σθηκϊ δοό όλόκηρες ώρες, έτελεί-
ωσε. Βγαίνοντας άχό τόν διάδρομΐ
και χάλιν χρός τό προαύλιον βρήκί
ολόκληρον τό χλήθος των έχιστρε-
φόντων άπό τάς εργασίας των τ^Α-
δ<ών χαρατεταγμένο σέ διπλοΰς στο( χους, μέ μέτωχον χρός ανατολάς, νά χροσεύχεται. Μίαν χροσεοχή συν- τεταγμένη άπό τόν δίίυθυντήν το3 ίδρυματος, τής οποίας ή άπαγγελ:^ προηγείται χάντοτε τοΰ γεύματος. Τώρα οί μικραί τρόφιμοι θά καί κατόπιν θά άναχαοθοΰν, γιά νά άνακτήσοον ?ονάμεις. Τό άπόγευμα! δέν θά έργασθοΰν στίς είδικότητές τους. Αύτό είναι άφιερωμένο γ·.οι τή θεωρητιχ,ή καί την καλλιτεχν:- /.ή τοος μόρφωσι. Βεβαία. Πρώται σΐήν πράξι τής άγροκαλλιεργείαςί καί κατόπιν στά θρανία τής θεωρή- "* τικής μορφώσεως. Έν συνεχεία τής ερεύνης μας Θλ παρακολουθήσωμε τοΰς λιλιποοτεί- οος τροφίμους καί στά δύο καί θ£ δοΰμε πόσον δραδέως μέν, άλλά Θε- τικώς μχορεί νά έξυγιανθή καί νά έξυψωθή ή ανθρωπίνη ψ'οχή, όταν υπάρχη ό κάποιος, ό οποίος νά έχη την καθυστερημένη ίσως γιά τή ση- μερινή 'έποχή άντίληψι, ότι αύ"ός είναι ενας άπό τοος ΰψΓ,λοτέρο.ις σκοχοΰς, πρός τοΰς όποίους πρέπει νά τείνη ό χραγματίκός ό ίσορροπη- μένος πολιτισμός. * 'Εκλεκτά βιβλία εχει μονον τδ Βν« δλιοπωλεϊον τού «Έθνικοΰ Κήρυκος>(
Ό μυστικάς άστυνόμος Τώιι Χίγγινς, ό συλλαδών τόν Τώμ Βέρνων, ληστι,ν,
ό οποίος ώμολόγησεν δτι έξετροχίασεν την σιδηροδρομικήν άααξοστοινίαν
Ούέστ Κόουστ Λίμιτεντ, ΐγγί'ς τοΰ 2άουγγονς, τής ΚαλκτΌον. διά λ

ίθΜΚΟΣ —'· κνΡΤΑΚΗ. 89 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΝ-, ^
(Παρ' όλα δσα εγράφησαν ε-
ως τώρα διά τόν Μαχεδονικόν
Άγώνα, πλείσται λεπτομέρειαι
τής ωραίας αυτής προσπαθείας
τής Φυλής πα·ραμενουν άκόμη β-
στοριας ^ -·,,,,
άνέκδοτοι. Μίαν συμίολήν είςτην
συμπλήρωσιν το^ κεφαλαίου αυτού
αποτελεί τό κατωτέρω ήρωίκονι
- σημείωαα τό οποίον εχει τ
την σημασίαν, ότι φέρει είς φώς
μίαν άγνωστον επιστολήν τοϋ
γάλου ,.ρωτεργάτου το3 Μα-λεδο-
• νικοϋ Αγώνος, Στεφάνου Δρα-
γούμη.)
Ό έν Ρωσσία έϊρεύων Π ανσλχυ-
ΐσμός, μετά τόν Κριμαϊκόν πόλεμον,_
καταχθονίως δρών έν τή Βαλκα-
νιχή, κατώρθωσε τό 1872 νά χω-
ρήση τους Βουλγάρους άπό τό Οι¬
κουμενικόν Πατριαρχείον καί έκ¬
τοτε, εξακολουθών την αύτην · πο-
"> '.Τ'.χήν, έκήρυξε τόν πόλεμον κατά
τής Τουρκίας τό 1877 καί επί τέ-
λους ίδρυσε τό Βουλγαρικόν Κρά-
τος.
Άπό τ= 1872 ή πάλη μεταξν
Πατριαρχικών καί σχίσματικών
κοινοτήτων έν Μακείονία ήρχισεν
εντονος καί δή π»ρί την κατοχήν
των ναών, σχολείων χαί μονών. Έν
τή περιοχή Μοναστηρίου ή μεγαλη-
τέ'ϊα πάλη διεξήχθη άπό τοϋ 1872
,ιί-χρι τοδ 1903 μεταξί» τής Έλλη-
/-κής καί Βουλγαρικήν; κοινότητος
Αχρίδος διά την Μονήν τοΰ Όσίου
Ναούμ. 'Επίσης κρατερά. πάλη δι-
εξή/θη διά την Μονήν Μπαρεσσά-
νης τό 1896, ιδίως μεταξύ των 'Ελ-
λήνων καί Βουλγάρων τοϋ Μονα-
σ:ηρίου.
Τό χ,αθαυτό Βουλγαρικόν Κομι-
τάτΐν πρός έκδουλγαρισμόν τής Μα-
κεδονίας καί τής περιοχης Άδρι-
ανουπόλεως (Μακεντόνο-'Οντρένσ-/.:
Κομιτέτ, ώς εγραφε καί ή σφοαγίς
τού) νρονολογείτάι άπό τοϋ 1893,
άλλ' ή αημαντική ένοπλος δράσις
ήρξατο μόλις μετά την ήττον μας
τοϋ 1897. Ή προηγουμένη ενοτλος
δράσις Βουλγαρικών σιτΑμοριών ή¬
το περιωρισμένη, ώς ήτο άσήμαντος
υ.ϊΙ βραχυτάτη ή δράσις των σω-
μά-των τα όποία ή «'Εβνική Έται-
ρεία» απέστειλεν είς Μακεδονίαν τό!
1896 ίιπο τόν Μπρουφαν, Τάκην
Περί-χαρον κλπ.
Μετά -.όν άτυχή πόλεμον τοϋ
1897 ο: Βοΰλγαροι νομίσ-χντες, δ-
τ' ό Έλλτνίσμός τής Μακεδονίδς
άχεγοητευβη καί άπηλπίσθη, καί μή
/ατορΦωταντες διά τής προπαγάν-
ίας^ νά έκέουλγαρίσωσι τούς Μχ
Κ7
ΠΟΤΕ ΑΠΕΦΑΣΙΣΘΗ Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΙϋΑΚΕΔθΝΙΚΟΣ ΑΓΠΝ.- ΜΙΑ ΑΓΝΠΣΤΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΔΡΑΓΟΥΛΙΗ.- ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΝ ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΤΗΝ ΔΙΣΤΑΖΟΥ-
ΣΑΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ.- ΑΓΝίΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ..
Ό υ.τοπλοίαρχος Τ. Γ. Φίσερ, διοιν.ητής τού άεοοπορικοΰ λόχον τοδ Άμ?οιν.ανικοΰ ναυτικόν, έν Σπν Διέγψ, Κα-
λΐφορνια., όστις έπέτα^Ρ'δι' άεοοπλάνοι· είς Ούασιγκτώνα καί ?)αβεν έκ των χειρών τοθ Πρόεδρον Χβϋόίρ,τό'
επαθλον, διά τάς έπιτυχείς ,ττήσεις τοΰ λόχου, διαρκοΰντθς τοΰ 1929.
κ,εδόνας, γ ........^
χαί φονεύοντες έν Μακεδονία τούς
τρομοκρατοοντίς
, "Ελληνας διδασκάλους, ίερείςκαί
προκρίτους. Τό Ιούλιον δέ - - '
1903,
την εορτήν
( Ηλέ
τ ο
Προφήτο'-
ξ
Ηλ:ο3 ( Ηλιν-ντέν) εκήρυξαν την
Βουλγαρικήν 'Ετανάστασιν (·βαστα
νιβτο) έν Μακεδονία Ύα δή |ν -^
πίρΐφερία Μοναστηρίου, όπότε κα·
επέτυχον δ:ά τοϋ Μπαχτιάρ πασά
την καταστροφήν των Έλλην.κών
συνο!·/.:ών Κρουσόδο-υ. Τ»κ ή υπό
τόν Δημήτριον Ράλλην κυδ-;ρνησ·.ς
θαρραλέως φερομένη, Γδρυσε "την
«Επίκουρον των Μακεδόνων "Επι¬
τροπήν», την Βρυσιν δέ ταύτης αν¬
ήγγειλε δία —ιοκηρύξεως δι' ής
^εσχβτο, Οτι δέν 0ά αφήση τούς
^μοεθνεί; Μακεδβνας άβοηθήτο^ς
ε·ς τον εναντίον των έξοντωτικόν
πόλεμον ^ τών^ κομητατζήδων. Την
προκήρυξιν δέ ταύτην εδημοσίευσεν
ή Κυβέρνησις Ράλλτ, διότι άνέκα-
θεν πολλαί Μακεδόνες, καί μάλιστα
μετα το 1897 *"·*·~·>"·«. :-. Άή.ί
7, ένήργο^ έν Αθή¬
ναις παρα -.αίς έκακττοτε κυβερνη¬
σισ!, παρά τίβ Αΰλή χαί ιδίως παρα
τ^ οίκογενεία Στεφάνου Δραγούμγ|
καί τζ> προέδρω τής Έτα'.ρείας τού
Έλληνισαοΰ, ΝεοκλεΓ Καζάζτ), τα-
ρά τοίς δημοσιογράφοις καί άλλα-
χ3 ζΰ 'ί^ή
πον τινά έιτί των Μακεδονιχών 1>-
π^θέσεων. Ό υιός τού Ίων κακ ε
γαμδΐός τού Π αΰλος Μΐλάς, έ-
πέπροιτο νά παίξουν σχουίαιότατον
ρόλον πρός θεμελίωσιν τοΰ Μαν.ε
?οη;:κοΰ αγώνος. Καί ένω τάτο: ά-
λύτρωτο; Μακεδόνες ειργάζοντο έ>
τοϋ άφατ^ϋς πρός παρασκευήν το3
ένόπλου αγώνος, ό "Ιων Δραγο6μ>ης
έ^ήτητε νά διορισθή γρατμμ.ατεύς το3
'Ελληνικοΰ Προξ^είου Μοναστη-
οίου, όπ&ο καί αφίκετο τέλη το£
1902.
Ό πρώην πρόξενος έν Μοναστη-
ρίω Κία^ές-Πεζάς, αέ όλην την
ν&υρατθένΐίάν τοο, ήτο ό "πρώτος
ί,ρόξενος &<ττις ήρχισε νά συνεργά- ζεται άρμονικώς μέ δλους τοΰς κα- λοΰς πατριώτας τοϋ Μοναστηρκ^ /.αί των πέριξ, τόν Μητροπολίτην Καστορίας Καραδαγγέλην, τον Ν. Πύρζαν έ·» Φλωρίνης κλπ. Ό διά- δοχός τθο όμως ονόματι Κ·--—ραΐος, 5εν τόν έαιμήθη. Ή Έλληνική Κοινέτης Μονα στηρίου ·ιε τάς συντεγνίας- καί τα σιοματεία, την Φιλαρμονικήν Ε¬ ταιρείαν «Λύρα» καί αργότερον μέ τον αΓνιναστικόν Σύλλογον», |δ;ων χαί άνά την πόλιν -καί άνά τα περ'.χωρα τοϋ Μοναστηρίου. Τόν Μά'ον τ^ϋ 1902 διοργανώθη υπό -.οί Άριττ Ματλί>, ΆνΓΔαλέγχα
χαί Περ. Καζάζτι ή πρώτη λαμ-
! πρά έκδρονή έκ. 400 Μοναστηρ·.ω-
τών αετά τής έρχήστρας τής «Λυ-
ρχ) είς τό '/ωρίον Μπροΰσνικ πρός
τόνωσ:ν τοϋ νερονήματος των Π οί
Ό Ίων Δραγοΰμης 2—3 μήνας
μετά τή,» είς Μοναστή?!θν άφίξί^
! το-·, τόν Φϊορουάρίον τοΰ 1903 -:κ
τυμφώνίυ αϊ τόν Άργ. Ζάχον, όχ-
ι άλληλον Τραπέζης θε—αλονίκης,
'Λοίστοτέλην Ματλήν ιατρόν κα'
| Φίλιππο1» Καπετανόπουλον φαρμα-
| χοποιό*>, "δροσαν την Μακεδον.κήν
('Άμυνανο μέ βοηθοϋς τόν άείκί-
/ητον πατρΐώτην Ναούμ Καλαρρύ
την, θ:όίωρον Μόδην ξυλέμτορον
ν.α! Νικόλαον Πύρζαν έν Φλωρί
νη. Συν τω χρόνφ δέ έμι>ήιθησαν ώ;
,.·.έλη τής ν( Ααύνης» έπίλεκτο- πα¬
τριώται είς όλας τάς πόλεις, κω-
μοπόλεις -/αι χωρία τής Βορειοδυ-
τιαής καί Δυτικώς Μακεδονίας.Τόν
Μάρτιον τοθ 1903 εγένοντο οί χρώ·
τοι Ιρτη'. διά την «"Αμυναν» έν
τηρ'ο καί ήγοράτθησΐν τα
πρώτα Ιϊ
Ά
τ Μεεϊόων Επιτροπήν,, έφο
ίϊίτο καί έϊίσταζε νά ί/:οΌΐΐτ·ή'Τη
τόν Λϊακεέονικον άγώνα
• * ·
Έκ παράλληλον μέ τα έν Μα-
κεδονίο: μέλη τής «Άαόνηΐ» καί
ό «'Ελληνί'μός» έν Αθήναις δ'.ά
τοΰ προέβρου Ν. Καζάζη ύπεκίνει
τον λαόν καί την Κυβέρνησιν χρος
έντονωτέραν έν Μακβίονία δράσιν.
Ό Ν. Καζο»ζης τό φθινόπωρον
τοϋ 1903 ανέλαβε την είς Παρι¬
σίους γνωστήν τελεσς>όρον στχυρο-
φορίαν. Σ-υνέπηξδ τόν Φιλλεληνι
•/.όν Σύλλογον εκαιχε διάλεξιν μ«
τόν πρόεδρον τόν Άκαδηααικον
ΗΕΝΙΙΙ ΗΟΙΙδΒΑΥΕ, ί3ρ1>« τί
έδδομαδιαΐον έκεί περιοδικόν «^:
ΗΕυΑ'ΝΊΒΜκαί μετέβη εις Λον¬
δίνον συνηγορών ιτάντοτε όπερ των
Έλλτ,νικών δικαίων έν Μακείονία.
Επί τέλθ'^ς, κατόπιν των πολ-
λών έκβέσεων καί έπικλήσβων των
υελών τής «Αμύνης» ή ί«ό τόν Ι
χο3, ζητο3ντες ττρ; Εθνικήν δράσιν
έν Μακεϊονία κατά των Βουλγά-
'ΙΙ δράσις είς τό ϋΐονα-
στήριον. |
Μετά τό 1897 ό «Έλληνισμός»
ε'ργάζετο έντονώτατα διά των με-
/ ών τού, καί μάλίστα τοϋ μυστικοΰ
τμήματος, τοϋ όποίου εν των κυρί
ών ./ελύ.' ήτο ό φοιτηττς τότε Ά-
ρυτοτέλης Ματλή,ς έκ Μοναστη
:·.Ο). 'Αφ' ετέρου ό οίκος τοϋ Στε
Μακεϊονία ν^^'
υ ό θίκος τθϋ Στε ·0 ο.'οου-ουανος ταγματάρχης Τάντεο Μπάοοε Μπόργκεο, όε=ιν, κ.αι ο ΙαΡλο- ύπολοναν;,- ΛίΛν Τ^Ι
τ-λ .πουργε:ον τρο- έπέταξαν διά τού άεροπλάνου των έξ Ίσ-τανίαί εί: ττ,ν ά^ΧΖ* ' Λε °ν Σΐαλ(
ρνν» νά ίν,χάΛ
· Ό
τΛετον
Κ/δερν
τον αγών α
ν: ■
ναστηρ'.ου υ-ς τής Τ·—·
λονίκης, ή>06 ίε' ίζίΐτ'Λ,Γ
νας έα-_ Μοναστηρ,^ έ",^:
ρισ«τέληςΜκλήςΐ,71ςα
Α. Ζαχου ν.ιι τού έν Ά^
ε>ρ!σχομ6νο!> Χ. Π ΰρ:α τώ
', λίϊ2

I
νρζζς συνωί
έ Μ
(ίν1? *Ι Γ"ι.
τοπιν υπα?-/ηγος είς τ0 -(-Μ
Π. Μελα".
Οί τρείς ο^.ο· αΛ.:/^
μετά τοΰ Στεγίν^^ Λοα
Άριστ. Ματλίς ω<κ.< _:ο3 κ. Κα'ά:.η -ροέίίο,ι -; λην'.Γμοϋ;) τοΰ ΟΓ0;ου ήτο α* ,ι·έλος,( κα: ά?ο3 συνετβξ» ^ μα π:άς ττν Κυίέίνησιν, Ι ζητείτο ή έ·/τέ/ς:-ς των' υ των Μ η * τ 3πο τής Κι» άμεσος άνά/τ,Ί'ς τοϋ Μΐ "Αγώνος δι' ένο-/.ων ' ξ ίΛον γ,,χμ.μ.7 .ου λ.λ νόν πρός τόν πρωθ^ιυργό' οτόκην εί; £ν -/ν -αρουσΐά δούς τό ϋποί'.νημα. Έχ τής νης συζητήσεως ό Ι. Θεο: ιίσθη δπ δέν έπιτρί":-!1 ζΐμία άναβολή κα! ώμολογι; τ: επείσθη δτ! ή Κχί;ηκ χαιρός νά υιοθετήση τόν ένόπλων έν ΜΓΑείονία Έσάστησε δέ_ εί; τόν> 'Αρ Μ»
νά έπ'σχε-ί&ώσι τ^ν έκι τω' '
τερικών άπουργών χ. 'Ανυν]
μόνον, πρός όν κα: έτηλίΐ^-
Μετέίησαν γα! ν τ^εΐς «>'
έ-'ένοντο οεν.τοί υποτοϋ χ
όστις εδήλωσεν, Ιν
τον κ. θεοτόχην.
ΜΙ.Α έπ:ηολή τού Στ Α:ΐ
>:ν ο! τρείς μέ τόν_Στί?. Α;
μην καί τ-ον παρεκάλεσϊν, ι«
μέν ΜαΛής Οα άνε-/ωρει εί
ναστήριόν, ό δέ Ζάχος ε:ς
λονίχτν νά παρακολίυ|9κ)ι71Ι!,1_
ψεις καί αποφάσει; '^£*ί
κως χά: νά γρά*■
αρίου 1904 τοϋ Στ. ^
τον έν θείσαλονίχτΐ Α. Ι-
ή ^1
το
δεικνύει, δτ. ή -^1 4
τόκη, λήγοντος ^^1
πλου Λ1*~---— , -.-■
Ιδού άχ?ίδές αντιγρΐ'5" ^']
λόγω έπίστολής:
■»'·! _ 7/ί·/-
μ^αΣπεύδω νά ά**?
5πως είπω, 3τι, ί« «^
ταϋθα άπεφατίθΌΊ' τη ",
έίδομάδα ααί εί^;
τχρ
Έλπίζω 3«
χδύνατος. 'Α
τριανδρίας /
την μεταβολήν. ι
Μετά φ
τερος,
ΙΠ ' 4Β-1 ->

ίΕΘ.ΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
31
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗχΑΝΙΚΟΥ ΠΟΛΤηΣΜΟΥ
ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ ΜΑΣ
,ΥΛΑΣΣΕΙ Η ΠΡΟΣΕΧΗΣ 50ΕΤΙΑ
ΚΑΤΑΣΤΗ ΕΥΤΥΧΕΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΝΕΤΩΤΕΡΑ.- ΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΔΙΣΟΝ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΟΡΝΤ.
Ητο;
Αγγλος δημοσιο-
. Ούάίτχαρτ μετα-
είς Αμερικήν ελα-
; συνεντενξεις
ρων σημεοινων
Λ)ς μέ τάς έ
"ι&λοντος, αί οποίαι, κα-
ίτήληψιν δύο διασημων
V
ίςοόδου των κ. κ.
,£ -/.αί θωμά "Εδισον
Γ,λονν ριζιιώς τας συν-
Γ; κώ ^ προκαλουν
Γωη;
1Ί
προκαλουν
είς τούς ά.τογόνονς
προ πεντηκονταετίας
Γουμίνα μέσα προ; έξυ-
|τό)ν διαφόρων άναγ-
ρρχε<- ίρχει ν.ανει;, λέγει ό κ. ό οποίος, άμφισβητεΐ 'χί,ς 3τεηηκονταετί«, ως [νρέσεων καΐ τελειοποιή- ^ϋ κατά πολύ την πα- νοποιήθη είναι άντιδραστικοί πρός Ι >Καθ' όλα τα φαινομένη έσυ-
την άνατέλλσι>σαν πρόοδον. "Οσοι
ύποστηρίζουν ότι έφθάσαιιε,γ ρι;
την πραγματικήν εποχήν της 6ιο-
νέχισε ό κ. Φόρντ, αί πόλεις είς τί,
μέλλον θά θερμαίνωνται δι' ηλεκ-
τρισμοΰ. Τουτο σημαίνει δτι αί οί
ζωής θά δοκιμάσονν πό- κίαι μας πρέπει νά κτίζωνται δια-
λύ μεγαλειτέρας έκπλή,ξεις. φοοεττκά, δηλα&η, καλλίτερα. Θά
»Ή πραγματική βιομηχανακή εξευρεθή κα,τοιος τρόπος ωστε ιό
περίοδος είς την οποίαν ετοιμαζό¬
μεθα νά είσέλθωμεν, θά είναι ολι¬
γώτερον θορνβώδης, περισσότερον
ώραία, περισσότερον δικαία, καί
θά μάς οδηγήση αναντηρρήτως είς
ύψηλότερα έαίπεδα ζω<ής. Το άερο«λ.άνο·ν τού μ£λ- Χοντος. — Ποΐαι έφευρέσεις νομίζετε ότι άπαιτοϋνται διά την πραγμα¬ τοποίησιν της ιδεώδου; αυτής έπο- χής; ηρώτησα. — Εάν ο σημερινάς ανθρωπος έλπίζη πραγματικώς κάτι ανώτε¬ ρον άπό τό ήδη υπάρχον, έσυνέχι- * ι : ' ^—ΒιΡδ^Ι^Ι^Β : ' . V '- ·- .^Ι^Ι^Ι^Η ι γ ' < ■:* ^ Β» *■■->
«—* ■■: ·'·:_Β~
Ίγκνάτζιο θαών Ντί Ρεβέλ, Πρόεδρος τής Φασιστικής 'Ενώσε-
{ίοοίίου 'Αμερικής, δστις ανήγγειλεν ότι ή "Ενωσις διελύθη, άφοΰ
εξεπλήρωσε τόν σκοπόν της.
Ιην τοιαύτην. Χιλιάδες νέ-
Ινών θά εμφανισθούν
ρρετών.
|>ς %α είναι αρά γε ό χαρα-
' μηχανών τοντοον; Π οΐαι
εγαλχίτεραι σημεριναί ά-
Ποσφ<ίτω; εΐχα την νά θέσω τα έρωτήματα τόν 'Ρ^ιρϊκον Φόρντ, τό ερον έπιχειρτ)ματικόν πνεί} προύσης γενεάς. Αι άπαν- ιιοϋ εδοχΐεν είναι άο- χαοακτηριστικαί καί δια- Κ' έπαρκ5»ς τό ζήτημα. |ίν ήδη είς μίαν άνετον έ- [Ιτεν υ ν.. Φόρντ. Άλλα δέν άνετος όσον μέλλει νά ιιαμεν ηδη την αρχήν, '>; Γίθλλά άκόμη πρός έκ-
συμπλήρίοσιν. Συχνά
|ν νά έπαναίαϊμόάνεται δτι
Ι μος είναι ή έποχή της μη-
[Ασφαλέστοτα ναΐ Άλλ' δ-
4ουν δτι ή ζωή αας
Ε. ΟΟΤ8ΟΝΑ3
Τ| Ε. ΚΟΤΧΩΝΑΣ)
[ΟΔΟΝΤΟ-ΙΑΤΡΟΣ
ΟΚ ΑνΈΝϋΕ
Ατβηο«:
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι* Ι.
.1* Η«ά τοδ Όδοντ».
υ
V.
Ρΐ
■"' ΙΙΟΙ'
«ι Γ,
ρ
έφευοέτης
ου Θΐομοκαπέλ·
'ου πρό; ί^τα-
• αφοράν τ μ ν
ια)Λιών χμ θε-
?α,-τ«ϊαν τής
ιτώσ(0»ς αυτών,
Γοά«·-τ« διά τ·
αί»»— έλλ— οί δωοί-
θα^ηου 10-12 π. μ., Α 7
τ«ζ Κυριακάς.
81., Νβν ΥοΛ
583».
σεν ό κ. Φορντ, πρέπει νά τελειο-
ποιηθίί τό άεροπλάνον. Τόγεγο-
νός είναι δτι δέν {«άρχει σημερον
τελειοτέρα μηχανή άπό την μηχα-
νήν τοϋ άεροπλάνον». Είναι φυσι-
κώτατον νά φανταζώμεθα σήμε¬
ρον δτι τα άεροπλάνα πρέίτει νά
κινοϋνται μέ μτ{/ανάς )*ιτοΰργού-
μέν θέρος νά είναι δροσερώτεραι,
τόν .θε χειμώνα ΰ^μότεραι άπ' δ,τι
είναι σήμερον.
»Διατί νά μή μετατρέπωυ.εν -<— άνθρακα είς ηλεκτρισμόν καίοντες αυτόν ύπογείως και νά τόν άπο- στέλλωμεν άπό τό όρυχεΐον είς ώ Εργοστάσιον χωρις νά τόν άναδιβά- ζωμεν είς την επιφάνειαν; Ιδού τί θά ποαγματοποιηθγ! είς τό μέλλον. »Ό ά'νθρωπος τείνει νά βελτιο')- ση διαρκώς τού; δρους τής ζωή; τού. "Ο,τι είναι σήμερον δέν τό θεωρεΐ ώ; στατικόν και αμετάβλη¬ τον. Άντίθετος αντίληψις υά άίε- τέλει άσυγχώρητον δπισθοδρομι- κότητα καΐ αδυναμίαν παρακολου- θήσεως των άλμάτα>ν τής προόδου.
Άπό τό σημείον που ευρισκόμεθα
σημερον προχωροΰμεν κατ' άνα-
πόδραστον ανάγκην πρό; τα πρό¬
σω. Πολλαί μεταβολαι ήδη προο.-
ναγγέλλονται.
Δρόμοι ά-πό έλ,α,βτικόν
»Σκεφθητε λόγου χάριν, εσυνέ¬
χισεν ό κ. Φρόρντ, πάση σπατάλη
χρόνον, χρήματος και κόπου γίνε-
ται σήμερον αέ τό μαγείρευμα τοϋ
φαγητον είς εκατοντάδας χιλιάδας
σπιτιών μιά; κοινότητος. Καποιος
νέος θά ευρεθή ό οποίος θά εφεύ¬
ρη ενα εΐδος μαγειρείου διά νά δια-
τρέφωνται έκατοντάδες οίκογενει-
ων δμοΰ. Προσεγγίζει ή ήμέρα κα¬
τά την όποιαν ή παρασκευή τοϋ
φαγητοϋ δέν θά άποτελη πλέον άτο
μικήν φροντίδα.
Ποίας μορφης θά είναι τό μα-
γειρεϊον τουτο και πώς θά άφΐαρε-
θχ) τό ... χημεΐον τουτο άπό κάθε
σπίτι, απομένει είς την φαντασίαν
τοϋ μέλλοντος εφευρέτου.
Κατά τα προσέχη ετη θά χρησι-
μοποιοΰμεν τό έλαστικόν διά πα-
τώματα και δι' άλλους σκοποΰς
ρ
κινοϋνται μέ
)*ιτοΰργού-
κ μ μ{/ς γ
σας μέ βενζίνην, διότι και τα αύτο-
κίνητα χρησιματοιοϋν τα; Ιδίας μη
χανάς. Άλ).ά θά έλθη ήμέςα κατα
την οποίαν ό ανθρωπος θά σκεφθή
λογικώτατα δτι ή μηχανή τής 6εν-
ζίνης δέν αποτελεί την τε)>ίνταίαν
λέξιν της προόδου. Δέν ημπορώ
άπό τοϋδε νά προείπω ποία θά εί¬
ναι ή μορφϊ) της νέας προσδοκωμέ¬
νης μηχανης. '^Υλλά φαντάζομαι
δττ θα συγκεντρώνη τα έξήςχα-
^ακτηριστικά: Πρώτον, (ίθόρ>
6ος καί ταχεία, δείτερον άσφαλής,
τρίτον θά Εχη τελείαν Ίσορροπίαν
καί τέταρτον θά χρησιμοποιή καύ-
σιμον ύλην τετράκις καί πεντάκις
ίσχυροτέραν τή; σήμερον χρησι-
μοποιουμένι^ς.
Άλλα σχετικώς μέ την καίσιμον
αύτην ύλην δ κ. φόρντ τολμά να
δώση περισσοτέρας διενκ^ινίσεις.
«'Ημπορούνεν λέγει, νά άπο-
κτήσωμεν καύσιμον ύλην καί άπό
τούς καρπους — άπο μήλα, σπο-
ρους, σχεδον άπό κάθε τι. Είς κα-
θε φντικόν προϊόν ύπάρχει καΰσι-
μος ΰλτι ή ό"0"1 σ{Ρ£2ον ^νε
μος
εντελώς άνεκμετάλλευτος.
Εις Ινα έκτάριον μιάς εσοδείας
πατατών νπάρχει τόση ποσότης
καυοίμου ΰλης, ωστε μέ αύτην θά
δυνατή
χοΰς όποίους οΰτε φανταζόμεθα σή¬
μερον. ΕΊς την Έλβετίαν τουτο
χρησιμοποιεΐται ηδη διά την έπϊ-
στρωσιν των όδών. Πολλαί πεπο-
λιτισμέναι πόλεις απηλλάγησαν η¬
δη άπό την άκαθαρσίαν ναί την
σκόνην τής άσφάλτου. Οί δρόμοι
τοϋ μέλλοντος άρά γε θά στρώνων-
ται μέ έλαστικόν; Τό ζήτημα τουτο
είναι αξιον νά μελετηθΐί.
»Θά χρειαζόμεθα τότε μεγάλας
ποσότητας έλαστικοΰ. Άλλ' ήδη ό
κ. Θωμάς "Εδισον απεκάλυψε κα~
ποιο νέον φυτόν τό οποίον φΰεται
π,αντοϋ καί παράγει έλαστικόν είς
αφθονίαν».
Τόσον ό κ. 'Ερρΐκος Φόρντ όσον
καί ό κ. Θωμάς "Εδισον φαίνον-
ται νά εχουν την ιδίαν γνώμην
σχετικώς μέ τάς ανάγκας τοϋ μέλ¬
λοντος, άποφεΰγονν δμως νά εί¬
πουν ποία- είναι ή μάλλον έπεί-
γονσα.
Έν τούτοις ίι έντύπωσίς μου εί¬
ναι δτι καί οί δΰο αύτοι διάσημοι
έπιστήαονες άποδίδοιη' μεγάλην
σημασίαν είς την ανάπτυξιν καί
τελειοποίησιν των αύτομάτων μη-
χανόόν,
«"Εφθασεν ηδη ή έποχή — λέ¬
γει δ κ. "Εδισον — κατά την οποί¬
αν ή αύτόματος μηχανή πρέπει νά
καταλάβτι την θέσιν ποΰ τής άρμό-
ζει είς την βιομηχανίαν. Μέχρι
σήμερον αί ήμι - αύτόματοι προ-
σέφεραν άρκετά καί μάς προοκονί-
ζονται τάς άνεκτιμήτους όντως
ΰπηςβσίας ποϋ ·θά π^οσφέρουν αί
εντελώς αντόματοι.
Ό κ. "Εδισον αφίνει νά υπο-;
νοηθή ότι ή αύτόματος μη.χανή ή
λτο ουνατη η χρηοιμυ5»,υιΐ(«ι^ »«ί"ιι "·- μ «*».-.------, γ-·»*.—, ·■
μηχανών διά την καλλιέργειαν τοϋ 1 όποία θά κάμτΐ πρωτη την εμφα-
άγοοϋ αντονίπί μίαν έκατονταετί- νισιν τη; θα είναι, η ραπτικη μη-1
' *" χανή ή οποια θα παραλαυ,οανιν το
>Άπομένει ηδη νά έξευςε&η πώς' ΰφασμα και θά τό πηραδίδι> έντό;
θά έξά^ται ή καΰσιμος αυτή νλη ολίγων δευτερόλεπτον εις τελείαν^
ιΪλτε ά«ρ' ενός μέν νά είναι αφθο- νοοτοναι. ________';
ΔΩΣΑΤΕ
Έκλεκτά
ΔΙΑ ΔΩ?Α
ΔΙΟΤΙ: Ίκανοποιοϋν κάθε γοΰστο.
ΔΙΟΤΙ: Μορφώνουν.
ΔΙΟΤΙ: Τέρπουν.
ΔΙΟΤΙ: Σάς άφήνουν αλησμονήτους.
Ρπ^ΙαϊΓλειοσ εφβαΤε!
Κάμετε την εκλογήν σας άπό την συλλογήν των ΕΚΛΕ¬
ΚΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ τοϋ «Έθνικοϋ Κήρυκος».
ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΠΑ ΟΛΟΥΣ
Έί.'χϊ ίδί(Χ5 Πρός τούς γονεΐς δια. τθ. παιδία ·5ων;
Βιβλία Αριθ. 1, 2, 3. Άποτελοϋν τα τερπνότερα και
διδακτικώτερα συγγράμματα τής ημέρας.
1) ΑΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ (Δ. Καλλιμάχου).— Τό μόνον
απαραίτητον σύγγραμμα διά κάθε άνθρωπον πού ζητεί 6ε6αίαν
επιτυχίαν στήν ζωήν τού. Τιμάται ...................... $2.75
2) ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑ (Δ. Καλλι-
μάχου).— Είναι ό «θησαυρός των θησαυρών», διότι περιέχει τάς
* καλλιτέρας συμβουλάς καί τό μόνα θεμέλια της πραγματικής εύ-
τυχίας τοΰ άνθοώπου. Είναι τό «Ευαγγέλιον έν .ιράξει>. Τιμ. $2.75
8> ΔΥ^ΝΑΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (Δ. Καλλιμάχου).
—Όσοι ζητοΰν εμπνευοιν διά κατορθώματα πρέπει νά διαδάσουν
τούς ήρωϊσμούς έκείνων πού έκαμαν τό Ελληνικόν δνομα ΑΘΑ-
ΝΑΤΟΝ. Τιμάται .................................... $2.75
4) ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ........ $2.00
5) ΕΛΛΗΝΟ—ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟ—ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Λεξικόν
(Τσέπης) τοϋ «Έθνικοϋ Κήρνκος» ..................... $3.00
6) ΑΓΓΛΟ—ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΝΕΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ (ή
τελειοτέρα Μέθοδος) .................................. $1.25
7) ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (Ν«. Πα.ταδοπούλου ίατοοΰ) $2.00
8) ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜ~ΊΚΗ.......... $1.25
9) Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΜΑΡΓΩ (Άλ. Δουμά) ................ $1.25
10) Η ΑΣΠΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ .................. $1.25
11) Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ (Γρ. Ξενατούλου) ..................... $1.25
12) Ο ΔΟΝ Κ1ΧΩΤΟΣ (Μ. θεοδάντες) ................... $1.25
Χ α έκλεκτά βιβλία δ,ποτελουν τό «ρακτεκώτερον
και ώραιότερον δώρον.
ΔΙΟΤΙ: Δίδουν εύχαρίστησι παντοτεινή.
ΔΙΟΤΙ: "Εχουν δύναμι μορφωτική καί έξυψωτική.
ΔΙΟΤΙ: Πολλοί ανθρωποι όφείλουν την ευτυχίαν των
είς τό Δώρον ενός έκλεκτοϋ διδακτικοΰ 6ι-
βλίου.
'Εμβάσατε τό άντίτιμον ή γράν)»ατε δπως οιαδήποτε διβλία τής έκλογή;
σας σάς άποσταλονν 0. Ο. Ε).
Διά νά σδς άπαλλάΐωμεν άπο κάθε ένόχληοιν άποστολής, άναλίΐμ-
"βάνοαεν νά^ άποστείλωμεν έκ μέοου; σας, δμα τη λήψει τοδ σχετικοθ
έντιτίμου, οίονδή.-ΐοτε βιβλίον τής έκλογής σας, όπουδήποτε.
Συμπληρώσατε (γράφοντες κ.αθαρά καί εύανάγνωστα) τό κάτωθι
Δελτίον:
ΝΛΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑ^^, (Βοοΐί ϋβρί.)
140 νν*68ΐ 261η δΐΓβεΙ, Νβ-νν ΥογΙε.
'Εσωκλείστως εϋρίσκίτε $........ ιχέ τί)ν παράκ5.ησιν δ-τως
μοί άποστείλητε τα κάτωθι βιδλία (θέσατε μόνον τόν αριθμόν
εκάστου βιβλίον τής έκλογής σας) ή στείλατε & Ο. Ό-
Βιβλία Άριθμοί ...........................................
"Ονομα ..................................................
Διεύθυνσις ................................................
Πόλις ..................... Πολιτεία ....................
η άποστείλατε τα κάτωθι βιβλία, έκ μέοου; μου, είς τάς όκολού-
Θους διευθύνσεις:
Βιβλία ΆοτθμοΙ ...........................................
"Ονομα ........,..........................................
Διεύθυνσις...........................·....................
Πόλις ..................... Πολπεία ....................
Βιβλία ΆοιθμοΙ ...........................................
"Ονομα ...................................................·
Διεύθυνσις................................................
Πόλις ..................... Πολιτεία ....................
Βιδλία ΆριθμοΙ ...........................................
Διεύθυνσις ......,.........................................
Πόλις ..................ν··. Πολιτεία ....................
ΣΗΜ.—Δύνασθε νά μάς έσωκλείσητε την κ.άρταν σας, η νά μάς
είπήτε έκ μέρους τίνος προέρχεται το δώρον, διά νά τό θέσωμεν
έλ·τός εκάστου βιβλίον.
ωστε άφ' ενός μέν νά είναι α
νο; ναί α-' ρττολι· ρί·θηνή
Μ Κ. ->νϊ3ΕΗΑΚΤ

3ϋΝ1)ΑΥ, ϋΕΓ.ΕΜΒΕΚ 29, 1929.- ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5360. ΝΈ\' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 2!) ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΥ1ΑΤΑ
Ε_ΑΟ|νϊΑΑθϊ
Ή ήθοποιός Γκίλντα Γκρέϋ, ή όποία διέψευσε τάς φή¬
μας περΐ δήθεν επικείμενον γό}ΐου της, μετά τοΰ μ«-
σίτου Τ. Φράγκ Στούαρτ, είποΰσα δτι πρόκειται περΐ
Ιιλατωνικοϋ ?ρωτος.
Ή (Ελένη Κωστέλλο, άδελφή τής Ντολορές Κωστέλλο, ήθοποιός καί
αύτήτοϋ χινηματογράφου, ή όποία διεζεύχθη τόν Τζών Ρήγγαν πέρνσι
και τώρα πρόκειται νά ύπανδρευθή τόν Λόουελλ Σέρμαν, ήθοποιόν.
Ή Δνίς Τζόαν Λόουελλ, ή δλλως ■/. θοιιιρβηΐ
κάναν, ή όποία συνεφιλιώθη μέ τόν σύζυγον τκ,Ι
«ρώτο νέκίνησεν άγωγήν διοζιτγίοι» έναντιβι,
τή Πολιτεία τής Πενσιλ.βανια:
ϊ{ Λΐιλντρεντ Στίναφ, 18 έ των, άσκουμένη καθηιιε
ρινως έν τιό άεοοοοοαίω τοΰ "Ακρον. Όχαιο
ψ
Ή Χέλεν Λή Γώρθιν κ.αΐ δ σΰζυγός της, Δρ Γιούτζην Κ. Νέλσων
Λος ντ£Γλεί οΐτινες σι^φΛ-,ήθηοα,, ^6** όλιγοημέρου ί^
Ή Άουρβλια Φίσεο "ν··^--·"
σα εΐΓτόν Λοταμόν Ποτοικα-