183822
Αριθμός τεύχους
5367
Χρονική Περίοδος
1930
Ημερομηνία Έκδοσης
5/1/1930
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
"ν^ΝθΑΥ. .ΙΛΝΤΑΚΥ " 1930. - ΥΟί..
XV.
Ν». 0367.
ΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, ό ΙΑΝΌΥΑΡΙΟΥ, 1950.
ΕΤ02 1ΕΚΑΤΟΧ ΗΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμος 5367,
Γ
ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ
«Ο κ. Μύσμπυ δέν είναι ^ρα-
οτή; μου. Τό μόνον ενδιαφέρον τού
ιϊναι' διά τό επαγγελματικήν μου
στάδιον καί ή σόζυγό; τού είναι
;,|λότυπος χ«>ρίζ αιτίαν, όσον άφ'-
(Κ'Γ' εμένα». ^ . ,
" Α ντά εϊπε μέ έμφασ· ν ή 1 κλαν-
τι: Ντήριν, σχετικώς; μέ την πολν-
,/.λ'λητον άγωγήν· ην τίγειρε/.α-
,λ τηίί ττλουσΐ' αρκετόν
αρκετόν
γγ
τά χον πλουσΐ
Γ άλμπερτ Μόσμ.ι.^ ι
,ί τουτο διότι είς
μ την το κυριώτερον
ΊΊη ή Γνλάντις. ^
ι [ Γνλιίντις. ή όπα<.ι ίχελί πχχέως είς; θεατρικ ιν άστέρα κίιιΌΐ' μεγέυΌι·;. είναι ίνρίθιαμέ- η ^ της σι/νί(; άνα(5ί|Ηυ-; τοΰ ι ,<ματό; τη: κια δέν θέλει νά ,ιγ/αταλέ',ΡΓαι μί-ταξν των γυ- ν χι'κών έκείν-'ν κϊπ ·γγ ί·τ"//.Γ νούν την ά"" ινίΜΊί τρόπ·ι ιά τή; α"«, 1 . ιΐ,τερτα Μ ν« αι>ί οί" ο>
ιρηγορία; οΐο την ΐγ
τι;: υπό τοΰ αιθ'·' ·· γ
ιιει 5έ την δέση-
< Ίτίαν τοΰ άι'Ογ 11 ι; ποινιλϊρτι»· διά τή: Γ,ς ΑεωιΓΟοου ΙΙάρκ καν διυ Ιία- Η ΔΝΙΣ ΓΚΛΑΝΤΥΣ ΝΤΗΡΙΝ ΠΑΡΑΠΟΝΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΑΔΙΚΩΣ Η ΚΑ ΜΟΣΙτΙΠΥ ΤΗΝ ΠΑΡΙ- ΣΤΑΝΕΙ ΪΙΣ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ.- ΜΙΑ ΑΓΠΓΗ ΕΠΙ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΤΑΓΩΓΗ ΠΕΡΙ ΕΞΟΔΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ.- ΠΠΣ ΕΓΕΝΕΤΟ Η ΕΠΙ- ΔΡΟΜΗ ΕΙΣ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ, ΟΤΑΝ Η ΓΚΑΑΝΤΥΣ ΗΤΟ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΚ ΜΟΣΜΠΥ. ίμοϋ πρότερον \ ■/.. Μόσμ.τι· εί ' όλα ι|·ευδη. ΊίΊως τώρα ύπήκουσο είς όλας τας κατ' εμού κατηγορίας; τη::, έπειδή δέν ή9έλΓ/ία νά άνη-' τύν εί·εργέτην μοί· /«Ί ιίόμηοα νά ρίψίΐ) ελαιον εί; την πυράν μιάτ οίκογΓνβιακής ε- ρ.δος. 'ΕσιάτΛησα «'ίιιω; έφύσον ;ιοϋ ί(το δυνατόν νιΊ οι<·>πήσ<ο, το>-
ρα δμοίς φρονώ ότι είναι καιοίι: (
δΓ εμέ νά υπερασπίση τόν έαΐ'τόν ,
ί«οι> καί διιί.ώ μέ τόν /;ατη(ορημα-
ώτερον τρόπον ο» δ.',αι αί κατ'
Γ· κατηγορίαι είναι άννπόστα-
οτι οίίτί 7.αμ,ιιί(ΐ έξ αΐαώ. |
■ιί^Γται ε τί τοαγιιατι/ιον ;
αλοσηον
θίϊ
το ένιοηοη
των ί·ιαοίκ<ιη Κς την άγα.γήν ΐ'ί- ί '■■ -νιοσ- ΐ'τυ περιγοάφπ πώςύ ού'υγός της ■ >αο σπλον ϊπαλΑή'Όυ ιιε μισθόν 15
ίΊ.λλαρίων την έίοίδομάδι./ έγινεν ?-
υτομμνριοΰχος. Λέγει λοιπον ότι
ό α Μόσμπυ έν άρχΡ, έκοπάνιζε ρί-,
"'Κ καί ψΰλλ« χόρτων μεσα είς Ι
κοινήν λεκάνην τή; πλνσεως»!
τΐιποτιλλιάριζε τα κατόπιν πά-!
Ιγνωστα φάομακά τού έντο:
Ί; ύπογείον.
Άφ' ότου δμακ; ό κ. Μόσμπυ ε- ί
νεν εκατομμυριονχος—- λέγει ή]
''Υ0)γή, -επεοόθ,! είς τα κ«»μει-
11 ι'λ/.ια καί ΐ'χει μετοχάς είς ιδ,
--κέτς Μποίν.» τον "Ερλ Κάρρολ.
Ι^α'ι έδα> είναι δπου ή Γκλάντις
-ιιόαίνει είς την εΐκόνα.
Η Γκλάντις εκαμνε δοκιμάς διά
:-»■ πρόσωπον, όπερ έ'μελ/.ε νά παϊ-
:η ι'ις τό θτατρικόν έ'ργον τον
Κ ;ρι>λ, εως ότου έμισθώθη δι" 2-
1 "^ ρόλον - εί; τό κωμειδΰλλιον
Ί οΐφ— Γού^», όπερ επρόκειτο
^ιι παροστα·9γ) εσχάτως §ν Βθστώ-'
!|. '.Λλλ' άς άφησίομεν την ιδίαν ,
Μδα Ντήριν νά είπη τί γνωρίζει
')ΐά την όλην υπόθεσιν:
■ «Ή κ- Μόσμπυ, λέγει, είναι ζη-
/ότυπος χωρίς καμμίαν διναιολο-
", [αν, τουλάχιοτον όσον άψοοά ί-
'<ο καί ό καθείς γνωρίζει που θύ- Η'.ται νά φέρη ή ζηλοτνπία. 'Έ-1 ποε™^ ν' αναφέυη κάποιο πρόσο 1 ^ Ι Γΐ / ί ΙΛ *Τ .111 -^ ι**^»·^Λ». ^-.«.-^ ---.^1 Ρ- ~ 7ιη επαγγελμΐίτική; άτόι|'εως μέ' τον κ. Μόσμπυ. Τό πρός εμέ έν-' ("αφέρον τοϋ κ. Μόσμπυ περιο-, (,ο^εται αποκλειστικώς είς την έπ- ' Γί'ελματικΐ|ν σταδιοδρομίαν μου. Αί-τος φρονεί δτι Γχοο τάλαντον ,„ /''ί μελλον ν.αί προσεφέρτ3η εί·γε- λ">ς νά μέ βοηθήση πρός την έπι-'
^/.ιαν μου §π τής α-κηνης. Τό
ι1)ος; εμέ ένδιαίτέρον τού είναι έν-
'· «ΐμ'ρον άνδρός βοηθοϋντος νεα-
£."ς ύπάρξεις. άνωνΐ-ίομενας χά-
ϋ·ν «ρϊλοίιοξία;. Έπιθιτμεί απη>ς
Γι>ρω είν,αιρίαν πρό; προαγωγήν
''('ΐ μοΰ παρέχει την ευκαιρίαν αϋ-
Τ,Ίν εις ·τό έργον «Γοΰφ—Γούφ»,
1:1; το οποίον ενδΐΗίηροεται οίκο-
I
,ίν επεριιιέναμεν. 'Αλί.ά επειτ.
τί^ςεν εί; την θι'ραν νά ιιγ Γ>
·»Ηισ»|. Ό ξένος άνηο τ,όν έ/ι τ ;.
3εν εί; τό πρόσωπον καί τω εϊ-
.τεν: «Αυτο άρκεϊ». μεθ' ο κα'ι '"»"
τέσσαι,ε; ές^φανίσ&ηοαν. .Ό
Μόσμπυ κατόπιν μοΰ είπεν δή εί-
/εν αναγνίορίστι την σνζνγόν τοί«
,-.γ'ι την άδελφήν αυτής- μετ'
των τεσσάρων».
| Ό Μόσμπι εΐχε κινήση, άγωγήν
, 'διαΐυγίου κατά τής σύζυγον τον,
χατΐ|γοροον αύτην επί παραμελί"}-
] σει. αί δέ κατ' αντοΰ χατηγορίαι
| ί/είνης διετνπώί)ΐ|σαν είς την α¬
πάντησιν τη; καί εί; την άνταγ'*·
1 -'ήν τγ;, δι' ής εζήτει 6ιατρο<| >'ν.
Ή κ. Μόσμπυ είπεν δτι ή μετ
ι τού είς την εταιρείαν ΛΙόσιι ι ,
Μεντισον Κόμπανυ άνήρχετο είς
1 500.000 (δολλάρια καί ότι ή
ί ,'τηματι-'ή περιουσίαι τον η£ι"ε
100.000 δηλλάρια.
ι Ή κ. Μόσμπυ ζητεί άπα τυ δι-
ι /.αστήοιον τιήν άδειαν όπως μετα-
■/ειρί'ζεται τό πατρικόν επίθετον4
τι;. Άφ' ότου ε/^'οίσθη άπ'> ο*'
•■γύν τη;
ν τοΰ π·/
/αρτ, ξν/.ουργοϋ. έν Σι -
ν.<.Π|. Ό γάμο; της μετά τικ / ι Μόσμπυ ί-Τχ;· γίντ) τί; τα 1921, δ- | τ «ν "ι ι,'ι ,|το 18 έτών. Ό κ. ΛΓ' γ, ι τι .ι; την αρωγήν τού / γενΐ'/ώ; δτι ή σι'Ιυγός τού το ρημελει. ά/^λά δέ ν α,·<ί(ξέοί>
-ττομερείας δ«ον άφορι/ τό !
τής παραμελήσεως.
Μετιιξ ύάλ?>.ων κατηγοριών εί*
1 την απάντησιν τή; κ. Μόσμπν ύ-
παρχουν περιγοαφαί «συνονα-
στοοφών χαΐδενματο;,», φιλημά-
χ(>χν διαοκειας δύο λεπτών τή; ίι'ν
ρα; κα'ι άλλον δμοίων, μέ τηλ χ-
εξήγησιν δτι αυτά δέν έ'λαυον /ώ¬
ραν μόνον έν Ν. 'Υόρκη. άλλά καί
είς άλλας πόλεις των ΜεοοδυτικόΚ
Ιϊολιτειών.
Ή Αίς Ντήριν εγεννήθη έν
Σρέβεπορτ, τής Λουζιάνας. Ή οί-
•/θγένειά της επί τοΰ παρόντος ζή
έν Σικάγω- Τό ■Οεατοικόν ερΛ όν
«Γοΐφ—Γοι'τρ>, εί; τυ οποίον ιιι 11
εχει σποΐ'δαϊον οόλον, θά παοιι-
σταθή έν Νέα Ύύοκη κατ' αυτά;.
Μία άλλη σημαντι/ί) π?.ηοο((ο-
(ία. ή δποία εγνώσθη έξ άο*/ή;
τής υποθέσεως καί ή όποία βαρι'
νει πολΰ νπέρ τής Γκλάντι; εό
σον ουδέποτε διε[*ΰσθη, είναι ι?
δτι ό κ. Μόσμπυ ουδέποτε τή; ε-
πρόσφερε «περισσότεοι ν άπό μί¬
αν άνθοδί'σμην», ώς είπεν ή ιδία
ιΐί-τ' " 'τήσείυς, δτ<>>
ή άγωγή."
"Π Γ
τερι
Γκλάντυς ντΓ,.ιιν ίιθοτιιώς. η δτ»ί(» -τποιστήνρται ής ϊγηνσυ. σχέσει; ι»έ τόν ίκατομμυριοΰχον, ν. Μόσμπυ.
- δικαίίοιΐιι .α
ς κατΐ)γοριας .ναντιον μυυ
σ|ΐ. νυι.
καί δτι αυτή θά είναι ή τελευταία έκλέξη την συντροιμάν τού. Ή
σ,ορά δπου άναγκάζομαι νά υπέρ- /. Μόσμπυ^ δέν εΐχε λόγον; δπαε;
Λορά δπου άναγκάζομαι νά υπρ μ χ γ
όσπίσωτάν έαιττόν'μου δημοσία». Ι |ώ ύποπτεύεται. Ποτέ δέν εΐχα
"Οταν ή Δι; Ντήριν εκλήθη δ- έΗε'λθη μόνη μέ τον συζνγον της.
αως δώστ, έξηγήσε.ς μετά την γε- -«ινος παντοτε εδ-δε γευματα,
νομένην επιορομήν είς τό ξενοδο-
χεΐον, αναή φερεται ως είπονσα
τα εξής:
«Ό κ. Μόσιιπυ μου είπεν ότι
αΰτός καΐ ίΐ
εί; τα ότοϊα προσεκάλει πολλάς
Γ/ίλα; μοί1. Ουτε μο,ϋ έδωσε ποτέ
ΐξαιρετικά δωρα· Δέν ήτο έρα-
στής αου, ώς θέλει νά τόν παρα-
ΙΙεριγράφοΐ'σα την έπιδρομην
ιδία είπεν ότι τρείς γυναϊκες
ν αί είς άνήρ εισήλθον είς τό 5(0-
μάτιον.
«Έξαφνα, ο ίτέσσαρες ε'τρεςαν
κατ' επάνω μοί», άφοϋ πρώτα ε-
βίασαν την θύραν. Έγώ έ'βαλα τής
φωνές, νομίζςυσα δτι ήσαν λη¬
σταί. Ό κ. Μόσμπν είς την αρχήν
έ'ξηκολον-Οησε την ανάγνωσιν τού,
νοιιισα:
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
φιλμ μέ
μ
?'.λ;ι μ|
λΙ·ί ,·γλ!·/.η Ετ
ζει το πρώτον ή'/τ,τ
Οέμα Ή",,:ζ; τίγβεω; έκ τοϋ 9'^?ίχο>^
Ή λ-ϊ'.ρύχ απέστειλεν εί; τήνΒεγ4
γάλην "Λονηγοΰς οί όχοίοι «νοϊεο
ον;αι -/.ν. 1~ά εϊϊικης κινηματογρ^
ήϊ^ττ,ς-ζ/.ίοατής τοϋ φ!λμ οώτοϋ Θ
-αρακολο-Όη'την Θήραν τίγρεω;
Οϊ ίν,ούη τοί»; «Λ^ν.',Λμοίις τοϋ θτ,ΐ'
ου, τ?ί *ΥΓ-υις κραυγάς τοί έλ;
ςαντις, ζιζ φωνά: -ών Ί·λίών ά·< ιχνε.τών νζι τέλος τοί»ς -ϋ-οΐολ· ΐμοίις %3'. τ" ιυριγμ,ζ των τςϋρώ αί οτμζι ·)ά τυνεΰ&ον τα Οηρίχ. II Ίνξον άν/',εατήν νά ν.ατΛσπΛ- τα; ΰχο τώ τίγρεκυν, άλλχ αό- τ ρ......-Γ-, ,
XV.
Ν». 0367.
ΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, ό ΙΑΝΌΥΑΡΙΟΥ, 1950.
ΕΤ02 1ΕΚΑΤΟΧ ΗΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμος 5367,
Γ
ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ
«Ο κ. Μύσμπυ δέν είναι ^ρα-
οτή; μου. Τό μόνον ενδιαφέρον τού
ιϊναι' διά τό επαγγελματικήν μου
στάδιον καί ή σόζυγό; τού είναι
;,|λότυπος χ«>ρίζ αιτίαν, όσον άφ'-
(Κ'Γ' εμένα». ^ . ,
" Α ντά εϊπε μέ έμφασ· ν ή 1 κλαν-
τι: Ντήριν, σχετικώς; μέ την πολν-
,/.λ'λητον άγωγήν· ην τίγειρε/.α-
,λ τηίί ττλουσΐ' αρκετόν
αρκετόν
γγ
τά χον πλουσΐ
Γ άλμπερτ Μόσμ.ι.^ ι
,ί τουτο διότι είς
μ την το κυριώτερον
ΊΊη ή Γνλάντις. ^
ι [ Γνλιίντις. ή όπα<.ι ίχελί πχχέως είς; θεατρικ ιν άστέρα κίιιΌΐ' μεγέυΌι·;. είναι ίνρίθιαμέ- η ^ της σι/νί(; άνα(5ί|Ηυ-; τοΰ ι ,<ματό; τη: κια δέν θέλει νά ,ιγ/αταλέ',ΡΓαι μί-ταξν των γυ- ν χι'κών έκείν-'ν κϊπ ·γγ ί·τ"//.Γ νούν την ά"" ινίΜΊί τρόπ·ι ιά τή; α"«, 1 . ιΐ,τερτα Μ ν« αι>ί οί" ο>
ιρηγορία; οΐο την ΐγ
τι;: υπό τοΰ αιθ'·' ·· γ
ιιει 5έ την δέση-
< Ίτίαν τοΰ άι'Ογ 11 ι; ποινιλϊρτι»· διά τή: Γ,ς ΑεωιΓΟοου ΙΙάρκ καν διυ Ιία- Η ΔΝΙΣ ΓΚΛΑΝΤΥΣ ΝΤΗΡΙΝ ΠΑΡΑΠΟΝΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΑΔΙΚΩΣ Η ΚΑ ΜΟΣΙτΙΠΥ ΤΗΝ ΠΑΡΙ- ΣΤΑΝΕΙ ΪΙΣ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ.- ΜΙΑ ΑΓΠΓΗ ΕΠΙ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΤΑΓΩΓΗ ΠΕΡΙ ΕΞΟΔΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ.- ΠΠΣ ΕΓΕΝΕΤΟ Η ΕΠΙ- ΔΡΟΜΗ ΕΙΣ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ, ΟΤΑΝ Η ΓΚΑΑΝΤΥΣ ΗΤΟ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΚ ΜΟΣΜΠΥ. ίμοϋ πρότερον \ ■/.. Μόσμ.τι· εί ' όλα ι|·ευδη. ΊίΊως τώρα ύπήκουσο είς όλας τας κατ' εμού κατηγορίας; τη::, έπειδή δέν ή9έλΓ/ία νά άνη-' τύν εί·εργέτην μοί· /«Ί ιίόμηοα νά ρίψίΐ) ελαιον εί; την πυράν μιάτ οίκογΓνβιακής ε- ρ.δος. 'ΕσιάτΛησα «'ίιιω; έφύσον ;ιοϋ ί(το δυνατόν νιΊ οι<·>πήσ<ο, το>-
ρα δμοίς φρονώ ότι είναι καιοίι: (
δΓ εμέ νά υπερασπίση τόν έαΐ'τόν ,
ί«οι> καί διιί.ώ μέ τόν /;ατη(ορημα-
ώτερον τρόπον ο» δ.',αι αί κατ'
Γ· κατηγορίαι είναι άννπόστα-
οτι οίίτί 7.αμ,ιιί(ΐ έξ αΐαώ. |
■ιί^Γται ε τί τοαγιιατι/ιον ;
αλοσηον
θίϊ
το ένιοηοη
των ί·ιαοίκ<ιη Κς την άγα.γήν ΐ'ί- ί '■■ -νιοσ- ΐ'τυ περιγοάφπ πώςύ ού'υγός της ■ >αο σπλον ϊπαλΑή'Όυ ιιε μισθόν 15
ίΊ.λλαρίων την έίοίδομάδι./ έγινεν ?-
υτομμνριοΰχος. Λέγει λοιπον ότι
ό α Μόσμπυ έν άρχΡ, έκοπάνιζε ρί-,
"'Κ καί ψΰλλ« χόρτων μεσα είς Ι
κοινήν λεκάνην τή; πλνσεως»!
τΐιποτιλλιάριζε τα κατόπιν πά-!
Ιγνωστα φάομακά τού έντο:
Ί; ύπογείον.
Άφ' ότου δμακ; ό κ. Μόσμπυ ε- ί
νεν εκατομμυριονχος—- λέγει ή]
''Υ0)γή, -επεοόθ,! είς τα κ«»μει-
11 ι'λ/.ια καί ΐ'χει μετοχάς είς ιδ,
--κέτς Μποίν.» τον "Ερλ Κάρρολ.
Ι^α'ι έδα> είναι δπου ή Γκλάντις
-ιιόαίνει είς την εΐκόνα.
Η Γκλάντις εκαμνε δοκιμάς διά
:-»■ πρόσωπον, όπερ έ'μελ/.ε νά παϊ-
:η ι'ις τό θτατρικόν έ'ργον τον
Κ ;ρι>λ, εως ότου έμισθώθη δι" 2-
1 "^ ρόλον - εί; τό κωμειδΰλλιον
Ί οΐφ— Γού^», όπερ επρόκειτο
^ιι παροστα·9γ) εσχάτως §ν Βθστώ-'
!|. '.Λλλ' άς άφησίομεν την ιδίαν ,
Μδα Ντήριν νά είπη τί γνωρίζει
')ΐά την όλην υπόθεσιν:
■ «Ή κ- Μόσμπυ, λέγει, είναι ζη-
/ότυπος χωρίς καμμίαν διναιολο-
", [αν, τουλάχιοτον όσον άψοοά ί-
'<ο καί ό καθείς γνωρίζει που θύ- Η'.ται νά φέρη ή ζηλοτνπία. 'Έ-1 ποε™^ ν' αναφέυη κάποιο πρόσο 1 ^ Ι Γΐ / ί ΙΛ *Τ .111 -^ ι**^»·^Λ». ^-.«.-^ ---.^1 Ρ- ~ 7ιη επαγγελμΐίτική; άτόι|'εως μέ' τον κ. Μόσμπυ. Τό πρός εμέ έν-' ("αφέρον τοϋ κ. Μόσμπυ περιο-, (,ο^εται αποκλειστικώς είς την έπ- ' Γί'ελματικΐ|ν σταδιοδρομίαν μου. Αί-τος φρονεί δτι Γχοο τάλαντον ,„ /''ί μελλον ν.αί προσεφέρτ3η εί·γε- λ">ς νά μέ βοηθήση πρός την έπι-'
^/.ιαν μου §π τής α-κηνης. Τό
ι1)ος; εμέ ένδιαίτέρον τού είναι έν-
'· «ΐμ'ρον άνδρός βοηθοϋντος νεα-
£."ς ύπάρξεις. άνωνΐ-ίομενας χά-
ϋ·ν «ρϊλοίιοξία;. Έπιθιτμεί απη>ς
Γι>ρω είν,αιρίαν πρό; προαγωγήν
''('ΐ μοΰ παρέχει την ευκαιρίαν αϋ-
Τ,Ίν εις ·τό έργον «Γοΰφ—Γούφ»,
1:1; το οποίον ενδΐΗίηροεται οίκο-
I
,ίν επεριιιέναμεν. 'Αλί.ά επειτ.
τί^ςεν εί; την θι'ραν νά ιιγ Γ>
·»Ηισ»|. Ό ξένος άνηο τ,όν έ/ι τ ;.
3εν εί; τό πρόσωπον καί τω εϊ-
.τεν: «Αυτο άρκεϊ». μεθ' ο κα'ι '"»"
τέσσαι,ε; ές^φανίσ&ηοαν. .Ό
Μόσμπυ κατόπιν μοΰ είπεν δή εί-
/εν αναγνίορίστι την σνζνγόν τοί«
,-.γ'ι την άδελφήν αυτής- μετ'
των τεσσάρων».
| Ό Μόσμπι εΐχε κινήση, άγωγήν
, 'διαΐυγίου κατά τής σύζυγον τον,
χατΐ|γοροον αύτην επί παραμελί"}-
] σει. αί δέ κατ' αντοΰ χατηγορίαι
| ί/είνης διετνπώί)ΐ|σαν είς την α¬
πάντησιν τη; καί εί; την άνταγ'*·
1 -'ήν τγ;, δι' ής εζήτει 6ιατρο<| >'ν.
Ή κ. Μόσμπυ είπεν δτι ή μετ
ι τού είς την εταιρείαν ΛΙόσιι ι ,
Μεντισον Κόμπανυ άνήρχετο είς
1 500.000 (δολλάρια καί ότι ή
ί ,'τηματι-'ή περιουσίαι τον η£ι"ε
100.000 δηλλάρια.
ι Ή κ. Μόσμπυ ζητεί άπα τυ δι-
ι /.αστήοιον τιήν άδειαν όπως μετα-
■/ειρί'ζεται τό πατρικόν επίθετον4
τι;. Άφ' ότου ε/^'οίσθη άπ'> ο*'
•■γύν τη;
ν τοΰ π·/
/αρτ, ξν/.ουργοϋ. έν Σι -
ν.<.Π|. Ό γάμο; της μετά τικ / ι Μόσμπυ ί-Τχ;· γίντ) τί; τα 1921, δ- | τ «ν "ι ι,'ι ,|το 18 έτών. Ό κ. ΛΓ' γ, ι τι .ι; την αρωγήν τού / γενΐ'/ώ; δτι ή σι'Ιυγός τού το ρημελει. ά/^λά δέ ν α,·<ί(ξέοί>
-ττομερείας δ«ον άφορι/ τό !
τής παραμελήσεως.
Μετιιξ ύάλ?>.ων κατηγοριών εί*
1 την απάντησιν τή; κ. Μόσμπν ύ-
παρχουν περιγοαφαί «συνονα-
στοοφών χαΐδενματο;,», φιλημά-
χ(>χν διαοκειας δύο λεπτών τή; ίι'ν
ρα; κα'ι άλλον δμοίων, μέ τηλ χ-
εξήγησιν δτι αυτά δέν έ'λαυον /ώ¬
ραν μόνον έν Ν. 'Υόρκη. άλλά καί
είς άλλας πόλεις των ΜεοοδυτικόΚ
Ιϊολιτειών.
Ή Αίς Ντήριν εγεννήθη έν
Σρέβεπορτ, τής Λουζιάνας. Ή οί-
•/θγένειά της επί τοΰ παρόντος ζή
έν Σικάγω- Τό ■Οεατοικόν ερΛ όν
«Γοΐφ—Γοι'τρ>, εί; τυ οποίον ιιι 11
εχει σποΐ'δαϊον οόλον, θά παοιι-
σταθή έν Νέα Ύύοκη κατ' αυτά;.
Μία άλλη σημαντι/ί) π?.ηοο((ο-
(ία. ή δποία εγνώσθη έξ άο*/ή;
τής υποθέσεως καί ή όποία βαρι'
νει πολΰ νπέρ τής Γκλάντι; εό
σον ουδέποτε διε[*ΰσθη, είναι ι?
δτι ό κ. Μόσμπυ ουδέποτε τή; ε-
πρόσφερε «περισσότεοι ν άπό μί¬
αν άνθοδί'σμην», ώς είπεν ή ιδία
ιΐί-τ' " 'τήσείυς, δτ<>>
ή άγωγή."
"Π Γ
τερι
Γκλάντυς ντΓ,.ιιν ίιθοτιιώς. η δτ»ί(» -τποιστήνρται ής ϊγηνσυ. σχέσει; ι»έ τόν ίκατομμυριοΰχον, ν. Μόσμπυ.
- δικαίίοιΐιι .α
ς κατΐ)γοριας .ναντιον μυυ
σ|ΐ. νυι.
καί δτι αυτή θά είναι ή τελευταία έκλέξη την συντροιμάν τού. Ή
σ,ορά δπου άναγκάζομαι νά υπέρ- /. Μόσμπυ^ δέν εΐχε λόγον; δπαε;
Λορά δπου άναγκάζομαι νά υπρ μ χ γ
όσπίσωτάν έαιττόν'μου δημοσία». Ι |ώ ύποπτεύεται. Ποτέ δέν εΐχα
"Οταν ή Δι; Ντήριν εκλήθη δ- έΗε'λθη μόνη μέ τον συζνγον της.
αως δώστ, έξηγήσε.ς μετά την γε- -«ινος παντοτε εδ-δε γευματα,
νομένην επιορομήν είς τό ξενοδο-
χεΐον, αναή φερεται ως είπονσα
τα εξής:
«Ό κ. Μόσιιπυ μου είπεν ότι
αΰτός καΐ ίΐ
εί; τα ότοϊα προσεκάλει πολλάς
Γ/ίλα; μοί1. Ουτε μο,ϋ έδωσε ποτέ
ΐξαιρετικά δωρα· Δέν ήτο έρα-
στής αου, ώς θέλει νά τόν παρα-
ΙΙεριγράφοΐ'σα την έπιδρομην
ιδία είπεν ότι τρείς γυναϊκες
ν αί είς άνήρ εισήλθον είς τό 5(0-
μάτιον.
«Έξαφνα, ο ίτέσσαρες ε'τρεςαν
κατ' επάνω μοί», άφοϋ πρώτα ε-
βίασαν την θύραν. Έγώ έ'βαλα τής
φωνές, νομίζςυσα δτι ήσαν λη¬
σταί. Ό κ. Μόσμπν είς την αρχήν
έ'ξηκολον-Οησε την ανάγνωσιν τού,
νοιιισα:
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
φιλμ μέ
μ
?'.λ;ι μ|
λΙ·ί ,·γλ!·/.η Ετ
ζει το πρώτον ή'/τ,τ
Οέμα Ή",,:ζ; τίγβεω; έκ τοϋ 9'^?ίχο>^
Ή λ-ϊ'.ρύχ απέστειλεν εί; τήνΒεγ4
γάλην "Λονηγοΰς οί όχοίοι «νοϊεο
ον;αι -/.ν. 1~ά εϊϊικης κινηματογρ^
ήϊ^ττ,ς-ζ/.ίοατής τοϋ φ!λμ οώτοϋ Θ
-αρακολο-Όη'την Θήραν τίγρεω;
Οϊ ίν,ούη τοί»; «Λ^ν.',Λμοίις τοϋ θτ,ΐ'
ου, τ?ί *ΥΓ-υις κραυγάς τοί έλ;
ςαντις, ζιζ φωνά: -ών Ί·λίών ά·< ιχνε.τών νζι τέλος τοί»ς -ϋ-οΐολ· ΐμοίις %3'. τ" ιυριγμ,ζ των τςϋρώ αί οτμζι ·)ά τυνεΰ&ον τα Οηρίχ. II Ίνξον άν/',εατήν νά ν.ατΛσπΛ- τα; ΰχο τώ τίγρεκυν, άλλχ αό- τ ρ......-Γ-, ,
ν
ΚΗΡΥΞ*. ΚΥ1ΜΑΚΗ. 5 1ΑΝΟΥΛ1ΊΟΥ, ΙΒ..Ο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝ.ΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΕΠ6ΤΑΧΥΝΟΝ ΤΑ ΝΑΡΚ9ΤΙΚΑ
ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ
Αρά γε έσυντόμευσαν τα να·>
κωτικά την ζωήν. τοϋ Γεώργιον
Κλεμανσώ;
'Αρά γε έξησίίτνησε τύν ίσχυ-
1 ρόν οργανισμόν τής Γαλλικής Τί-
γαεως ή χρήσις τής νποδεομ κης
ν βελόνις, ή όποία εγένετο πρθς ε¬
νίσχυσιν τού εναντίον τής άσθε-
,νείας;
'Αρά γε θά εζη δ Πατήρ τής
Νίκης σήμερον, ΰν οί ίατροί δέν
τού έδιδον ναεκωτικά κατά τάς τε¬
λευταίας ώρας τού;
Αί ερωτηθείς αυταί άπασχολούν
τώρατό πνεϋ-μα .των επιστηαόγων
καί των μή τοιούτων- υπό ;τήν .έν¬
νοιαν της ανξούσης δυσπιστίας
•πρό; τα φάρμακα έν γένει όσον ά-
■ιρορΛ την θεραπείαν των νόσων.
' Διατί _νά σκεπάζωμεν. καί νά
σβ-ύνωμεν τούς άπομένοντα; όλί-
γου; σπινδήρα; τΓ;ς ζωή; διά τοΓι
'ύποδερμικού σνριγγίον; έρωτα δ
Δρ. Ντόναλδ Μάκ Κάσκυ τής Νέ·1·
άς Υόρκης;.
«Ό άσθενής τάς περισσοτέρας
φοράς άποθνήσκει άπ5 τό χορη-
γούμενον είς αυτόν δπιον παρά ά¬
πό τήν ασθένειαν, έπειδή τό δπι¬
ον άξασθενίζει ολόκληρον τό σύ-
στημά τού καί καθιστά αύτό ανί¬
κανον οπω; παλαιά») επιτυχώς κα¬
τά των καταστρεπτικων μικροδίων.
Βεβαίως είς τίνα; περιστάσεις εί¬
ναι δυνατή ή χρήσις μορ<τίνης ώς τονωτικοΰ, καί ώς τοιούτον τό φάρ¬ μακον τούτο είναι τό μεγαλειτέρον δώρον τής φύσεως, άλλά τάς πβ- ^ισσοτέρα; φοράς αυτή είναι π£- .<χττή. Τό καλλίτερον είναι νά ά- ποφεύγωμεν τα το αϋτα φάρμακα. - »ΈΙς τί|ν περίπτωσιν τοΰ Κλε- ■μανσώ, τό πρώτον πράγμα δι' Ινα ιατρόν θά ήτο νά εξακριβωθή τα γεγονότα», εξηκολούθησεν ό Δρ. 1 Μάκ Κάσκυ. «Άλλ' ό Κλεμανσώ πιθανώς δέν έπέτρεπεν είς κανένα νά πρ^ΐ) τούτο, τρέφων άπόλυ- τ^κΐίστιν εί ςτά ά'στοα. 'Α)·λ' έγώ, £|ετάζων τήν πεοίπτ(οσιν μακρό- 9εν καί μέ άτελεστάτην γνώσιν τής πραγματικής καταστάσεως, φρο¬ νώ δτι ή ζίοη. τή; Τίγρεω; τή; Γαλ λία; θά ηδύνατο νά σωθΐ) διά πολ¬ λά άκόμη ετη. Ό Κλεμανσώ εΐχε διατηοήσ») τό σωμά τού είς καλήν κατάστασιν καί θά ηδύνατο νά τό διατηρήση επί πολύ άκόμη, εάν εγ¬ καίρως κατεθάλλετο ή δέουσα πρό; τουτο έπιμέλεια. »Φρονώ δτι άντί φαςαάκων ώ¬ φειλε νά γίντ) χρήσι; τροφή;, κα- θαροΰ άέρ·!);, υπνου καί κατάλλη¬ λον ύγιεινή; των νεφρων, των έν- τέρων καί τού Ιγκεφάλου. Ό Κλε μανσώ ήτο ισχυράς άνήο, άλλ' άμ- φιβάλλω αν επέτρεπε είς κανένο' νά τόν εξετάση. ΣτοιχΓΐ.ιατϋζω ό¬ τι ούδεί; έκαμε χημικήν ανάλυσιν τού αΐματό; τού, διότι άν εγίνετο αύτό καί άν έξετελεϊτο έκεΐνο τό οποίον όρίζει ή έπιστήμη, ή Τί- γρι; τή; Γαλλία; κατά πάσαν πτ- θανότητα θά ί>το σημείον εν τΓ;
ζο>Γ|.
»Τά ναρκοοτικά είναι τα πί^έο^
κατακριτέα πράγματα έν τφ κύ-,
σμω, άλλ' ώ; πολλά αλλα κατακρι-
,τέα ποάγματα, ταύτα χρησιμοποι-
οίηααι ενίοτε. Τό ν5ωρ είναι θαΐ'-,
μάσιον πράγαα και μία άπό τάς α¬
νάγκας της ζωής, -/.αί δμως οί Άν-
θρωποι πλ'ίγονται έντός αυτού.
• »"Εκαμον χρήσιν ναονίωτικών
.κατ-α τήν διάρκειαν μιά; έπιδημί
άς χολέρας είς τάς Φιλιππίνας Νή¬
σου; πρό ετών, δταν ημην νεα&ό;
ιατρός είς τόν στρατόν των νήσων.
Ίίχορήγησα μοο<ρίνΐ]ν είς Κινί- ζοΐ'ς πάσχοντα; έκ πανώλους. "Ε- δοοσα ακόμη μορφίνην είς λεπρούς είς κανονικάς δόσεις. Αύτά είναι ίδιαίτερα πεςιστατιν.ά, άκρι6ιϊ)ς ώ; έκαστος ίατρος εχει τα ίοικά τού είς τόν κύκλον τής πεΤράς τον. Έ- πίση; ύπάρχουν περιστάσεις κατ.ΐ τάς οποίας εν κάταγμα τοΰ ποδύς ?) οιουδήποτε άλλου όστοΰ δύναται νά θέση έν κινδύνφ τήν ζωήν τοΰ τραυματίου, δν δέν {γ.....—Α" "■'· το: διά μορφινηί. ΑΙ ΓΝΩΜΑΙ Τ«Ν ΑΜΕΡ1ΚΑΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΒΙΟΝηΝ ΔΙΗΡΗΙ*ΙΕΜΑΙ.«Ο ΔΡ. ΛΟΥΗΣ ΜΠΕΡΓΚ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Η ΧΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑ ΠΑΥΗ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝΩΔΥΝΟΝ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ Π1ΑΚ ΚΑ· ΣΚΥ ΚΑΙ ΛΕΡΟΥΑ'Υ' ΝΤΕ ΓΛ ΚΗΡΥΣΣΟΝΤΑΙ ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΩΝ. ρν φωτο- γραφία τοϋ Γεωρ- γίου Κλεμανσώ, ΐρωθΐ'πουργοϋ τής Γαλλίας κατά την διάρκειαν τοΰ πο¬ λέμου, ληφθεϊσα έν τω κτμκρ τού όλί γον πρό τής μοι- ραίας ασθενείας τού. Άνω δε'ξιζί, ό ίδιος, μέ την σταθεράν ά.·το<(τασι- στικότητά τού ζω¬ γραφισμένην επί τοΰ προσώπου τού. ο<< »Ης έκ των ίκανωτέρων ύγειο- νομικόόν Ίατοών τής Φιλαδελφεία; πρό έτών, στενός φίλος μου, ήτο μορφινομανής. "Ολοι οί Ίατροί δλέπουν μορφινομανεΐς, οί όποΐοι έγιναν τοιούτοι συνεπεία προηγον- μένων ΐγχειεήσεαν. Καί όμο>; έ¬
γώ ϊσχυρίζομαι ό'τι είς δλα; σχ··:
δόν τα; πεοιστάσει; ύπάοχει α λ-
λο; καλλίτερος τρό-
* ος.
»Ό Κλεμανσώ ήτο έ'να; καλό;
γέο^ν σπόρτινς, ζήσα; μέχοι 6α-
θέο; γήρατο;. Αί έφημερίδες; ε-
γρα^αν ότι είχεν ού.οαιμίαν. 'Εϊΐι'
αύτό είναι (ΐλΓθέ;, ί| μορφίνίΐ, ή
όποία <;τόν ΙκοάτΓσε ζωντανόν επί πολλάς ίιαέρας*, δέν έπραξε καθό- λοι· τοιούτον τι. Τό ναρκωτικόν έ- 'ΐι,αθένησε την Γιντοχήν τού, ώς πεΰττρι Λάντοτε. Ή ίδέα μου, άφ' .'ίτοι.· έλαβον το δίπλίομά μου έκ τή}; ΐο·τοικί>- σχολή; τοϋ Πανεπιστημί
ρ;> τΓκ; ΙΙενσνλβανία; ήτο ν' άπέ-
■/-·> των ναον.ωτικων.
»Τά άποτρ>χσματικώτερα καί
ϊαχυρότεοα οράρμακα εί; τδν κό¬
σμον επί τοϋ άν9ρο>πΙνου σώμα-
ιο; ρΐναι κα?.αί έξεις •/αθα^ιότητος
α/ριβής γνώσις τίί; χημικής κατα-
σκει*Γ)ς των τροφων καί τοϋ αΐμσ-
το;, α/.ρι6ής γνωσι; τή; γυμνα¬
στικήν, ΰπνο; καί καθαρός άήρ,
ίνα μή εΐτω τι πε'/ι καθαρόον σκί-
ι,·"ων. Αύτά τα πράγματα προο^-
ρί'σθιισαν ώ; φάρμακα υπό τοΰ
ϊ ί αντοδιΛ'άμου Θεοϋ.
ϊΜορφίνη, εξηκολούθησεν υ Δρ.
Μάκ Κάσκυ, χορηγουμε'νη εί; ενα
γέροντα, είναι πάντοτε Οανατηψό
οος. Πας «νθοίατος ύπρροά; τΝ
80όν έ'το; τής ήλικία; τού ΐγη
τού; νεφρού; τού έξηντλημένους,
ώ; καί τού; όφθα?.μούς τού. Κα-
νεί; ά'νθρωπος είς την ηλικίαν των
80 έτών δέν βλέπει τόσον καθαρά,
όσον έβλεπεν δταν ήτο 18 έτών.
Τό αύτο ισχύει διά τί;ιν καρδίαν
τού καί διά τοϋ; οδόντας τού. 'Ό-
Ί.α τα δργανά τού είναι εκφυλισμέ-
να. Αύτό πρέπει νά τό εχοψεν νπ'
όψιν.
»Δέν πιστεύω εί; τα ναρκωτικά
καί διιω; ώς ίατρό; γνωρίζω ότι
ύπάρχονν πεοιστάσει;, κατά τα;
όποία; οί κανόνε; γίνοντα· μόνον
δ.ά νά παραβαίνωνται, εξηκολού¬
θησεν ό Δρ. Μάκ Κάσκυ, ό δέ άν-
τικειμενικός σκοπό; τοΰ ΐατοοΰ εί¬
ναι έκεΐνο δ/ιερ είναι άριστον δια
την υγείαν τού δσθενοϋ;. Αύτό εί¬
ναι μεγάλη ευθ-ύνη.
»Ύπάρχουν περιστάσει; κα-θ'
α- πονΑοί συνάδε/νφοί μου, ,κατά
την άοίστην έπα^'γελιιατικήν κρί¬
σιν των, ·θεωροΰν καλόν νά χορι;-
γοϋν μορφίνην. Ή ίδική μου κρί¬
σις δυνατόν νά διαφέοτι τη; Ιδικής
των καί δμω; οί συνάδελφοι αύτοι
είναι έξ ίσου ίκανοί, έξ ΐσου εύσν-
κόσμον. Θά ήτο μεγάλη σν-μφορά,
άν δέν την είχομεν. Ή μορφίνΐ]
είναι τονωτικόν καί θά ή λ
γ
Διαφωνών πρός τόν Δρ. Μάκ
Κάσκυ καί πιθανώ; «ντιπροσωπεύ-
οον την πλριονότητα τού ίατρικοϋ
ίπαγγέλματο; καί τα &ιδάγματ<ι των Ίατοικιυν. σχολών, ό Δρ. Λού ής Μπέργχ, |κ Νέας Ύόρκη; έπί- ση;, λέγει: «II μορφίνη είναι τό δίύτερον ώΓρελιμίότεΓον φάρμακον εί: την ρόν είς τίνα; περιπτώσει; νά μή έδίδομεν είς τόν πάσχοντα την εύ- λογημενην αυτήν ανακούφισιν. » Π ιθανώτατα ό Γεώργιος Κλε¬ μανσώ, άνακουφισθείς |ν. τού πό- νού τοτ.· διά ναρκωτικών, ηδυνήθη νά παρατείνη την ζωήν τού, ακρι¬ βώς χάρις εί; την ανακούφισιν τοι¬ αύτην έκ τοΰ πόνου. Ή μορφίνη ιλαττώνει τούς παλμοΰ; τής καροί άς. Σι«νήθως είς πάσαν δηλητη- ρίασιν'ή καρδία κινεΐται ιιετά με- γαλειτέρας ταχύτητος. "Ας είπω¬ μεν ότι άπό 72 οί σφυ^/μοί άνέρ- χονται είς 100. Άποτέλεσμα τοι- του είναι ή άνάλογος έξάντλησ·; τοϋ σώιιατος καί σ-Λτπώς αικροτέ- ρα ίκανότης αυτού πρό; αντίστα¬ σιν κατά τής νόσον. »Ε'ις την θεραπείαν τϊίς πευιπνευ αονίας επί παραδείγματι χρησιμο- .ιοιεϊτ('.ι δπιον πρό; ελάττωσιν τοΓ' βΐ|χύ;, όστι; συνο'ϊεΐΐΐ τί,ν νόσον. Ό άσθϊνής άπαλλασσόμρνο; τοΰ &Γχός, όστι; καταστοέφει τί,ν 5ύ- νααίν τού, είναι είς καλλιτέραν κα¬ τάστασιν δπω; άντιμρτοΜίση, την κρίσιν, ό'ταν θά έ'λθιι. ΊΙ μορφίντ, δθΓιδΐϊ τόν πάσχοντα πρώτον μέν νά πολειιι'ιση ασθενείας τον, 8εί- τεςον δι νά διέλθη εΰ:<ο?.ώτεοον --άς τείνευταία; ώρας τού, εάν ό {Μ- νατος είναι άναπόφευκτος. "Οταν 6 ΐατρό; είναι (^έΗαιο^ ότι ό άηθε- ης ύιέρχεται τάς τελευταίας επί ι% Υήζ ώρας τού, είναι άνόητον ■--αί άπάν&αοπον ά αή τοΰ παρά- (ϊχη ανακούφισιν και νά τόν άπα?>-
άξη, όσον είναι δυνατόν, έκ των
.αόνων τού.
»Φαντάζομαι δτ* ό Κλεμανσώ §-
·> νώριζε την κατιχστασίν τον κα'λ'-
τ^ρον καί άπό τοις ίατροΰς τού.
Φαντάζομαι ότι αύτό; τοίς είπε τί
ν,Ί κάμουν. Έγνα)ριζεν την θέσιν
ϊθυ όσον αφοοΓ< τα πολιτικά καί τολμώ νά είπω ότι εγνώριζε τ?|ν κατάστασιν τού κατά τάς τελευταί¬ α.; ώρας τού. 3<Κατά πασάν πιθανότητα ό Ίσ- 7,ν!}°; αύτό; ανθρωπο; /.αί όπαδό: τής ίατοι/.ής επιστήμης εγνώριζεν ότι εν σώμα άπηλ>.αγμρνον πόνοι·
ΓΪαι ρΐ^ καλί.ιτροαν θέσιν
πο?.εμήση ασθένειαν, διότι τότε -
χει όλας, τάς απαιτουμένας ΟυνΓ
μεις τού. Εγνώριζεν ότι εΓ- σι.·£"
χης και δξνς πόνας καταστοό^,
την αντοχήν, βλαπτει τόν όονανι
σμοι. καθιστών αυτόν όλιγ(ίτ'εοον
ινανον όπως διεξαγάγη Τ0ν π'.,'·
νπάοξρως άγώνα. ' ' '-'1
, > ίστε^ «τι δ ΚΛνα,σ.0
τΐγνοει τι έκαμνεν δταν έλάμ6α«
ναρκωτικά. Νομίζω ότι χ«ΐα τί;
προσέγγισιν τού ίανάτου τοι- ώ-
παντοτε εί; την ζωήν τοι-, έγνώο,:
ζεν ακριβώς τι έκαμνεν».
.Ό Δρ, Μπέργκ |χει δ1πλα)|1α
της Ιατρικης Σχολή; ΤζέΓΓΓτέο-
σον τής Φ:λαοελφ*·ίας, τοΐ Πανε-
πιστι,μίου τού Βερολίνον χαί τοϊ
11 ανεπιστηιιίου τής Β.έννης.
Ό ιατρός Γ. Λε»3υάν< Ντέι', λέγει ανευ περίστροφον τα εΗής· «Κατά τάς εφημερίδας, ή"γη. ραιά «Τίγρις» τίϊς Γαλίας, ό Κλε- μιινσώ, έπάί.αισε νενναίως μένοι τελευταίας πνοής. Αί έφηκεοίοε; εγρα»['αν ότι κατά την τελευταίαν ασθένειαν ανεπτύχθη ούηαιιιία Ή κατάστασις αύτη είναι τ"ο άπο¬ τέλεσμα ίκφνλισμοΰ των νεφρών, νάποια παρεμποδίση τή; λειτουρ- γίας τή; κύστεως ή Ικφυλιστικ*ή κατάστασις των νεύρων. ΕΙ; τήν περίπτωσιν τ&ΰ Κλεμανσώ 'α'ι ε- φ)+ιερίδε; εγραψαν ότι οί ίατροί τού έ'δωσαν ναρκωτικά δπω; άνα- χοιφισθοΰν οί πόνοι αυτού καί ότι κατόπιν ό άσθενή; περιέπεσεν εί; κίομάτοκΐιν. »Λέν δυνάμεθα νά είπωμεν μ?- τά θίτικότητος τί θά συνέβαινε,ν, ά'ν δέν έοίδϋντο ναρκωτι/.ά είς τόν θαυμάσιον αυτόν ά'ν9ρο>πον. Άφ-
οΰ ό ϊδιο; ήτο ίατρό;, θά έπίστευ-
?ν ΐσω; κατά τό μάλλον /.αί ήττον
είς. τα ναρκωτικά καί δέν θά εί-
>ρν άντίρο) σιν κατά τή; χρήσεως
αντών είς την ιδίαν ιιύτοΰ πεοί-
πτωσιν.
»Έγώ δμω; πιστεύω ότι, άν δέν
τοΰ εδίδετο τίποτε, έκτ:ί ύδατος,
καί αν ετίθεντο θερμοί έπΚεσμοι
?ίς τήν κοιλίαν τού, ή >.ατάστασι;
τού θά έβελτιώνετο. Πιστεΰω ά-
κραδάντο);, δτι ανθρωπος τής Ί-
όιν.ής τού μεγάλης ζωτιν.ότητο; θά
ί'Ζ] πολν πέραν των 100 έτών έν
κ-αιρίτι·/-η ύγεί«, αν ό ΐδιο; εγνώ¬
ριζε πώ; νά ζτ>
^Ένίοτε οί ίατροί χοοιρ'οη'
ναρκωτικά δπα>ς Ιλαφρύνουν τοιί
πόνου;, νομίζοντε; ότι τίποτε «λ-
λο δέ ν ήαπορεΐ νά γίντ» καί «τι αι-
τι. θά δώσουν όλην τήν δυνατήν
ανάπαυσιν ε'^ τόν πάσχοναα. Και
ομω; πολλά αλλα πράγματα ίιμπο-
ροϋν νά γίνουν. Οί κοινοί άνίτρυ)-
ίτοι έν καιρώ ασθενείας συνηθι-
ζουν νά παίο'νουν ναρκωτικά ν.αι
ν« γεμίζουν τόν πεπτικόν^των σ(ι>
>ήνα μέ'φαγητά άντί »' απόσχουν
της τροφής επί τίνα; ημέρας. Εν
',ρνει. δταν ό ά'ν&ρωπος νπερ&η
τό 80όν ετος τή; ήλικία; τον πρε-
πει νά ελαττώση τήν τροφήν τοΐ'
καί νά μ>| §ογά_ται. Είμαι πεπει-
σιιένο; δτι, αν ό Κλεαανσω ε,η«ι
τάς υπηρεσίας άν&ρώπ(υ ',νακτκη
των Φυσι/.ών θεραπευτι/ων με»;
ί^ων. θά Κτο τώρα ζωντανος ω«
ύγιη;. ίπειδή »ετ« την ποωτην
προσβολήν θά νπεδάλλετο ιι: αι-
στηοάν δίαιταν. „ .
»Τύ συμπέρασμα είναι ότι. ί
πΓοιπτώΓει άσθενεία;. δεν πρκβ'
ν'Γοασ.ζώμεθα ες τα ναρ/.α)Π/α
Γ, αλλα φάρμακα. 'ΑνεΕαρτ»^-
ήλικίας, ή πρώτη σκέ^ς η^
όν νά είναι δπως σταματι,σωμ ν
^ασαν τοοφήν, έιιβάλωμεν η;. «>
ύποσυνείδητον πνεϋμα τού πασ/ον
τ·ι: πίστιν ίΐς τα: «οχας τ»), ^
ηκης θεραπείαν καί ««^ ^
ΓΓν'·σιν νά εκτελέση τ? ρργω
— Ηε-Λείς ν.» ^^ '7
α λο^τρά! . ,
—Ναί, ίλλά 0ϊ««5·γ·'
--1Ι Ι',χ πθ/.υ:
—-Μά ν.τ. κ3λβ??»μνΐένο ϊ'^'
ΚΗΡΥΞ*. ΚΥ1ΜΑΚΗ. 5 1ΑΝΟΥΛ1ΊΟΥ, ΙΒ..Ο.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝ.ΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΕΠ6ΤΑΧΥΝΟΝ ΤΑ ΝΑΡΚ9ΤΙΚΑ
ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ
Αρά γε έσυντόμευσαν τα να·>
κωτικά την ζωήν. τοϋ Γεώργιον
Κλεμανσώ;
'Αρά γε έξησίίτνησε τύν ίσχυ-
1 ρόν οργανισμόν τής Γαλλικής Τί-
γαεως ή χρήσις τής νποδεομ κης
ν βελόνις, ή όποία εγένετο πρθς ε¬
νίσχυσιν τού εναντίον τής άσθε-
,νείας;
'Αρά γε θά εζη δ Πατήρ τής
Νίκης σήμερον, ΰν οί ίατροί δέν
τού έδιδον ναεκωτικά κατά τάς τε¬
λευταίας ώρας τού;
Αί ερωτηθείς αυταί άπασχολούν
τώρατό πνεϋ-μα .των επιστηαόγων
καί των μή τοιούτων- υπό ;τήν .έν¬
νοιαν της ανξούσης δυσπιστίας
•πρό; τα φάρμακα έν γένει όσον ά-
■ιρορΛ την θεραπείαν των νόσων.
' Διατί _νά σκεπάζωμεν. καί νά
σβ-ύνωμεν τούς άπομένοντα; όλί-
γου; σπινδήρα; τΓ;ς ζωή; διά τοΓι
'ύποδερμικού σνριγγίον; έρωτα δ
Δρ. Ντόναλδ Μάκ Κάσκυ τής Νέ·1·
άς Υόρκης;.
«Ό άσθενής τάς περισσοτέρας
φοράς άποθνήσκει άπ5 τό χορη-
γούμενον είς αυτόν δπιον παρά ά¬
πό τήν ασθένειαν, έπειδή τό δπι¬
ον άξασθενίζει ολόκληρον τό σύ-
στημά τού καί καθιστά αύτό ανί¬
κανον οπω; παλαιά») επιτυχώς κα¬
τά των καταστρεπτικων μικροδίων.
Βεβαίως είς τίνα; περιστάσεις εί¬
ναι δυνατή ή χρήσις μορ<τίνης ώς τονωτικοΰ, καί ώς τοιούτον τό φάρ¬ μακον τούτο είναι τό μεγαλειτέρον δώρον τής φύσεως, άλλά τάς πβ- ^ισσοτέρα; φοράς αυτή είναι π£- .<χττή. Τό καλλίτερον είναι νά ά- ποφεύγωμεν τα το αϋτα φάρμακα. - »ΈΙς τί|ν περίπτωσιν τοΰ Κλε- ■μανσώ, τό πρώτον πράγμα δι' Ινα ιατρόν θά ήτο νά εξακριβωθή τα γεγονότα», εξηκολούθησεν ό Δρ. 1 Μάκ Κάσκυ. «Άλλ' ό Κλεμανσώ πιθανώς δέν έπέτρεπεν είς κανένα νά πρ^ΐ) τούτο, τρέφων άπόλυ- τ^κΐίστιν εί ςτά ά'στοα. 'Α)·λ' έγώ, £|ετάζων τήν πεοίπτ(οσιν μακρό- 9εν καί μέ άτελεστάτην γνώσιν τής πραγματικής καταστάσεως, φρο¬ νώ δτι ή ζίοη. τή; Τίγρεω; τή; Γαλ λία; θά ηδύνατο νά σωθΐ) διά πολ¬ λά άκόμη ετη. Ό Κλεμανσώ εΐχε διατηοήσ») τό σωμά τού είς καλήν κατάστασιν καί θά ηδύνατο νά τό διατηρήση επί πολύ άκόμη, εάν εγ¬ καίρως κατεθάλλετο ή δέουσα πρό; τουτο έπιμέλεια. »Φρονώ δτι άντί φαςαάκων ώ¬ φειλε νά γίντ) χρήσι; τροφή;, κα- θαροΰ άέρ·!);, υπνου καί κατάλλη¬ λον ύγιεινή; των νεφρων, των έν- τέρων καί τού Ιγκεφάλου. Ό Κλε μανσώ ήτο ισχυράς άνήο, άλλ' άμ- φιβάλλω αν επέτρεπε είς κανένο' νά τόν εξετάση. ΣτοιχΓΐ.ιατϋζω ό¬ τι ούδεί; έκαμε χημικήν ανάλυσιν τού αΐματό; τού, διότι άν εγίνετο αύτό καί άν έξετελεϊτο έκεΐνο τό οποίον όρίζει ή έπιστήμη, ή Τί- γρι; τή; Γαλλία; κατά πάσαν πτ- θανότητα θά ί>το σημείον εν τΓ;
ζο>Γ|.
»Τά ναρκοοτικά είναι τα πί^έο^
κατακριτέα πράγματα έν τφ κύ-,
σμω, άλλ' ώ; πολλά αλλα κατακρι-
,τέα ποάγματα, ταύτα χρησιμοποι-
οίηααι ενίοτε. Τό ν5ωρ είναι θαΐ'-,
μάσιον πράγαα και μία άπό τάς α¬
νάγκας της ζωής, -/.αί δμως οί Άν-
θρωποι πλ'ίγονται έντός αυτού.
• »"Εκαμον χρήσιν ναονίωτικών
.κατ-α τήν διάρκειαν μιά; έπιδημί
άς χολέρας είς τάς Φιλιππίνας Νή¬
σου; πρό ετών, δταν ημην νεα&ό;
ιατρός είς τόν στρατόν των νήσων.
Ίίχορήγησα μοο<ρίνΐ]ν είς Κινί- ζοΐ'ς πάσχοντα; έκ πανώλους. "Ε- δοοσα ακόμη μορφίνην είς λεπρούς είς κανονικάς δόσεις. Αύτά είναι ίδιαίτερα πεςιστατιν.ά, άκρι6ιϊ)ς ώ; έκαστος ίατρος εχει τα ίοικά τού είς τόν κύκλον τής πεΤράς τον. Έ- πίση; ύπάρχουν περιστάσεις κατ.ΐ τάς οποίας εν κάταγμα τοΰ ποδύς ?) οιουδήποτε άλλου όστοΰ δύναται νά θέση έν κινδύνφ τήν ζωήν τοΰ τραυματίου, δν δέν {γ.....—Α" "■'· το: διά μορφινηί. ΑΙ ΓΝΩΜΑΙ Τ«Ν ΑΜΕΡ1ΚΑΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΒΙΟΝηΝ ΔΙΗΡΗΙ*ΙΕΜΑΙ.«Ο ΔΡ. ΛΟΥΗΣ ΜΠΕΡΓΚ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Η ΧΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑ ΠΑΥΗ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝΩΔΥΝΟΝ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ Π1ΑΚ ΚΑ· ΣΚΥ ΚΑΙ ΛΕΡΟΥΑ'Υ' ΝΤΕ ΓΛ ΚΗΡΥΣΣΟΝΤΑΙ ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΩΝ. ρν φωτο- γραφία τοϋ Γεωρ- γίου Κλεμανσώ, ΐρωθΐ'πουργοϋ τής Γαλλίας κατά την διάρκειαν τοΰ πο¬ λέμου, ληφθεϊσα έν τω κτμκρ τού όλί γον πρό τής μοι- ραίας ασθενείας τού. Άνω δε'ξιζί, ό ίδιος, μέ την σταθεράν ά.·το<(τασι- στικότητά τού ζω¬ γραφισμένην επί τοΰ προσώπου τού. ο<< »Ης έκ των ίκανωτέρων ύγειο- νομικόόν Ίατοών τής Φιλαδελφεία; πρό έτών, στενός φίλος μου, ήτο μορφινομανής. "Ολοι οί Ίατροί δλέπουν μορφινομανεΐς, οί όποΐοι έγιναν τοιούτοι συνεπεία προηγον- μένων ΐγχειεήσεαν. Καί όμο>; έ¬
γώ ϊσχυρίζομαι ό'τι είς δλα; σχ··:
δόν τα; πεοιστάσει; ύπάοχει α λ-
λο; καλλίτερος τρό-
* ος.
»Ό Κλεμανσώ ήτο έ'να; καλό;
γέο^ν σπόρτινς, ζήσα; μέχοι 6α-
θέο; γήρατο;. Αί έφημερίδες; ε-
γρα^αν ότι είχεν ού.οαιμίαν. 'Εϊΐι'
αύτό είναι (ΐλΓθέ;, ί| μορφίνίΐ, ή
όποία <;τόν ΙκοάτΓσε ζωντανόν επί πολλάς ίιαέρας*, δέν έπραξε καθό- λοι· τοιούτον τι. Τό ναρκωτικόν έ- 'ΐι,αθένησε την Γιντοχήν τού, ώς πεΰττρι Λάντοτε. Ή ίδέα μου, άφ' .'ίτοι.· έλαβον το δίπλίομά μου έκ τή}; ΐο·τοικί>- σχολή; τοϋ Πανεπιστημί
ρ;> τΓκ; ΙΙενσνλβανία; ήτο ν' άπέ-
■/-·> των ναον.ωτικων.
»Τά άποτρ>χσματικώτερα καί
ϊαχυρότεοα οράρμακα εί; τδν κό¬
σμον επί τοϋ άν9ρο>πΙνου σώμα-
ιο; ρΐναι κα?.αί έξεις •/αθα^ιότητος
α/ριβής γνώσις τίί; χημικής κατα-
σκει*Γ)ς των τροφων καί τοϋ αΐμσ-
το;, α/.ρι6ής γνωσι; τή; γυμνα¬
στικήν, ΰπνο; καί καθαρός άήρ,
ίνα μή εΐτω τι πε'/ι καθαρόον σκί-
ι,·"ων. Αύτά τα πράγματα προο^-
ρί'σθιισαν ώ; φάρμακα υπό τοΰ
ϊ ί αντοδιΛ'άμου Θεοϋ.
ϊΜορφίνη, εξηκολούθησεν υ Δρ.
Μάκ Κάσκυ, χορηγουμε'νη εί; ενα
γέροντα, είναι πάντοτε Οανατηψό
οος. Πας «νθοίατος ύπρροά; τΝ
80όν έ'το; τής ήλικία; τού ΐγη
τού; νεφρού; τού έξηντλημένους,
ώ; καί τού; όφθα?.μούς τού. Κα-
νεί; ά'νθρωπος είς την ηλικίαν των
80 έτών δέν βλέπει τόσον καθαρά,
όσον έβλεπεν δταν ήτο 18 έτών.
Τό αύτο ισχύει διά τί;ιν καρδίαν
τού καί διά τοϋ; οδόντας τού. 'Ό-
Ί.α τα δργανά τού είναι εκφυλισμέ-
να. Αύτό πρέπει νά τό εχοψεν νπ'
όψιν.
»Δέν πιστεύω εί; τα ναρκωτικά
καί διιω; ώς ίατρό; γνωρίζω ότι
ύπάρχονν πεοιστάσει;, κατά τα;
όποία; οί κανόνε; γίνοντα· μόνον
δ.ά νά παραβαίνωνται, εξηκολού¬
θησεν ό Δρ. Μάκ Κάσκυ, ό δέ άν-
τικειμενικός σκοπό; τοΰ ΐατοοΰ εί¬
ναι έκεΐνο δ/ιερ είναι άριστον δια
την υγείαν τού δσθενοϋ;. Αύτό εί¬
ναι μεγάλη ευθ-ύνη.
»Ύπάρχουν περιστάσει; κα-θ'
α- πονΑοί συνάδε/νφοί μου, ,κατά
την άοίστην έπα^'γελιιατικήν κρί¬
σιν των, ·θεωροΰν καλόν νά χορι;-
γοϋν μορφίνην. Ή ίδική μου κρί¬
σις δυνατόν νά διαφέοτι τη; Ιδικής
των καί δμω; οί συνάδελφοι αύτοι
είναι έξ ίσου ίκανοί, έξ ΐσου εύσν-
κόσμον. Θά ήτο μεγάλη σν-μφορά,
άν δέν την είχομεν. Ή μορφίνΐ]
είναι τονωτικόν καί θά ή λ
γ
Διαφωνών πρός τόν Δρ. Μάκ
Κάσκυ καί πιθανώ; «ντιπροσωπεύ-
οον την πλριονότητα τού ίατρικοϋ
ίπαγγέλματο; καί τα &ιδάγματ<ι των Ίατοικιυν. σχολών, ό Δρ. Λού ής Μπέργχ, |κ Νέας Ύόρκη; έπί- ση;, λέγει: «II μορφίνη είναι τό δίύτερον ώΓρελιμίότεΓον φάρμακον εί: την ρόν είς τίνα; περιπτώσει; νά μή έδίδομεν είς τόν πάσχοντα την εύ- λογημενην αυτήν ανακούφισιν. » Π ιθανώτατα ό Γεώργιος Κλε¬ μανσώ, άνακουφισθείς |ν. τού πό- νού τοτ.· διά ναρκωτικών, ηδυνήθη νά παρατείνη την ζωήν τού, ακρι¬ βώς χάρις εί; την ανακούφισιν τοι¬ αύτην έκ τοΰ πόνου. Ή μορφίνη ιλαττώνει τούς παλμοΰ; τής καροί άς. Σι«νήθως είς πάσαν δηλητη- ρίασιν'ή καρδία κινεΐται ιιετά με- γαλειτέρας ταχύτητος. "Ας είπω¬ μεν ότι άπό 72 οί σφυ^/μοί άνέρ- χονται είς 100. Άποτέλεσμα τοι- του είναι ή άνάλογος έξάντλησ·; τοϋ σώιιατος καί σ-Λτπώς αικροτέ- ρα ίκανότης αυτού πρό; αντίστα¬ σιν κατά τής νόσον. »Ε'ις την θεραπείαν τϊίς πευιπνευ αονίας επί παραδείγματι χρησιμο- .ιοιεϊτ('.ι δπιον πρό; ελάττωσιν τοΓ' βΐ|χύ;, όστι; συνο'ϊεΐΐΐ τί,ν νόσον. Ό άσθϊνής άπαλλασσόμρνο; τοΰ &Γχός, όστι; καταστοέφει τί,ν 5ύ- νααίν τού, είναι είς καλλιτέραν κα¬ τάστασιν δπω; άντιμρτοΜίση, την κρίσιν, ό'ταν θά έ'λθιι. ΊΙ μορφίντ, δθΓιδΐϊ τόν πάσχοντα πρώτον μέν νά πολειιι'ιση ασθενείας τον, 8εί- τεςον δι νά διέλθη εΰ:<ο?.ώτεοον --άς τείνευταία; ώρας τού, εάν ό {Μ- νατος είναι άναπόφευκτος. "Οταν 6 ΐατρό; είναι (^έΗαιο^ ότι ό άηθε- ης ύιέρχεται τάς τελευταίας επί ι% Υήζ ώρας τού, είναι άνόητον ■--αί άπάν&αοπον ά αή τοΰ παρά- (ϊχη ανακούφισιν και νά τόν άπα?>-
άξη, όσον είναι δυνατόν, έκ των
.αόνων τού.
»Φαντάζομαι δτ* ό Κλεμανσώ §-
·> νώριζε την κατιχστασίν τον κα'λ'-
τ^ρον καί άπό τοις ίατροΰς τού.
Φαντάζομαι ότι αύτό; τοίς είπε τί
ν,Ί κάμουν. Έγνα)ριζεν την θέσιν
ϊθυ όσον αφοοΓ< τα πολιτικά καί τολμώ νά είπω ότι εγνώριζε τ?|ν κατάστασιν τού κατά τάς τελευταί¬ α.; ώρας τού. 3<Κατά πασάν πιθανότητα ό Ίσ- 7,ν!}°; αύτό; ανθρωπο; /.αί όπαδό: τής ίατοι/.ής επιστήμης εγνώριζεν ότι εν σώμα άπηλ>.αγμρνον πόνοι·
ΓΪαι ρΐ^ καλί.ιτροαν θέσιν
πο?.εμήση ασθένειαν, διότι τότε -
χει όλας, τάς απαιτουμένας ΟυνΓ
μεις τού. Εγνώριζεν ότι εΓ- σι.·£"
χης και δξνς πόνας καταστοό^,
την αντοχήν, βλαπτει τόν όονανι
σμοι. καθιστών αυτόν όλιγ(ίτ'εοον
ινανον όπως διεξαγάγη Τ0ν π'.,'·
νπάοξρως άγώνα. ' ' '-'1
, > ίστε^ «τι δ ΚΛνα,σ.0
τΐγνοει τι έκαμνεν δταν έλάμ6α«
ναρκωτικά. Νομίζω ότι χ«ΐα τί;
προσέγγισιν τού ίανάτου τοι- ώ-
παντοτε εί; την ζωήν τοι-, έγνώο,:
ζεν ακριβώς τι έκαμνεν».
.Ό Δρ, Μπέργκ |χει δ1πλα)|1α
της Ιατρικης Σχολή; ΤζέΓΓΓτέο-
σον τής Φ:λαοελφ*·ίας, τοΐ Πανε-
πιστι,μίου τού Βερολίνον χαί τοϊ
11 ανεπιστηιιίου τής Β.έννης.
Ό ιατρός Γ. Λε»3υάν< Ντέι', λέγει ανευ περίστροφον τα εΗής· «Κατά τάς εφημερίδας, ή"γη. ραιά «Τίγρις» τίϊς Γαλίας, ό Κλε- μιινσώ, έπάί.αισε νενναίως μένοι τελευταίας πνοής. Αί έφηκεοίοε; εγρα»['αν ότι κατά την τελευταίαν ασθένειαν ανεπτύχθη ούηαιιιία Ή κατάστασις αύτη είναι τ"ο άπο¬ τέλεσμα ίκφνλισμοΰ των νεφρών, νάποια παρεμποδίση τή; λειτουρ- γίας τή; κύστεως ή Ικφυλιστικ*ή κατάστασις των νεύρων. ΕΙ; τήν περίπτωσιν τ&ΰ Κλεμανσώ 'α'ι ε- φ)+ιερίδε; εγραψαν ότι οί ίατροί τού έ'δωσαν ναρκωτικά δπω; άνα- χοιφισθοΰν οί πόνοι αυτού καί ότι κατόπιν ό άσθενή; περιέπεσεν εί; κίομάτοκΐιν. »Λέν δυνάμεθα νά είπωμεν μ?- τά θίτικότητος τί θά συνέβαινε,ν, ά'ν δέν έοίδϋντο ναρκωτι/.ά είς τόν θαυμάσιον αυτόν ά'ν9ρο>πον. Άφ-
οΰ ό ϊδιο; ήτο ίατρό;, θά έπίστευ-
?ν ΐσω; κατά τό μάλλον /.αί ήττον
είς. τα ναρκωτικά καί δέν θά εί-
>ρν άντίρο) σιν κατά τή; χρήσεως
αντών είς την ιδίαν ιιύτοΰ πεοί-
πτωσιν.
»Έγώ δμω; πιστεύω ότι, άν δέν
τοΰ εδίδετο τίποτε, έκτ:ί ύδατος,
καί αν ετίθεντο θερμοί έπΚεσμοι
?ίς τήν κοιλίαν τού, ή >.ατάστασι;
τού θά έβελτιώνετο. Πιστεΰω ά-
κραδάντο);, δτι ανθρωπος τής Ί-
όιν.ής τού μεγάλης ζωτιν.ότητο; θά
ί'Ζ] πολν πέραν των 100 έτών έν
κ-αιρίτι·/-η ύγεί«, αν ό ΐδιο; εγνώ¬
ριζε πώ; νά ζτ>
^Ένίοτε οί ίατροί χοοιρ'οη'
ναρκωτικά δπα>ς Ιλαφρύνουν τοιί
πόνου;, νομίζοντε; ότι τίποτε «λ-
λο δέ ν ήαπορεΐ νά γίντ» καί «τι αι-
τι. θά δώσουν όλην τήν δυνατήν
ανάπαυσιν ε'^ τόν πάσχοναα. Και
ομω; πολλά αλλα πράγματα ίιμπο-
ροϋν νά γίνουν. Οί κοινοί άνίτρυ)-
ίτοι έν καιρώ ασθενείας συνηθι-
ζουν νά παίο'νουν ναρκωτικά ν.αι
ν« γεμίζουν τόν πεπτικόν^των σ(ι>
>ήνα μέ'φαγητά άντί »' απόσχουν
της τροφής επί τίνα; ημέρας. Εν
',ρνει. δταν ό ά'ν&ρωπος νπερ&η
τό 80όν ετος τή; ήλικία; τον πρε-
πει νά ελαττώση τήν τροφήν τοΐ'
καί νά μ>| §ογά_ται. Είμαι πεπει-
σιιένο; δτι, αν ό Κλεαανσω ε,η«ι
τάς υπηρεσίας άν&ρώπ(υ ',νακτκη
των Φυσι/.ών θεραπευτι/ων με»;
ί^ων. θά Κτο τώρα ζωντανος ω«
ύγιη;. ίπειδή »ετ« την ποωτην
προσβολήν θά νπεδάλλετο ιι: αι-
στηοάν δίαιταν. „ .
»Τύ συμπέρασμα είναι ότι. ί
πΓοιπτώΓει άσθενεία;. δεν πρκβ'
ν'Γοασ.ζώμεθα ες τα ναρ/.α)Π/α
Γ, αλλα φάρμακα. 'ΑνεΕαρτ»^-
ήλικίας, ή πρώτη σκέ^ς η^
όν νά είναι δπως σταματι,σωμ ν
^ασαν τοοφήν, έιιβάλωμεν η;. «>
ύποσυνείδητον πνεϋμα τού πασ/ον
τ·ι: πίστιν ίΐς τα: «οχας τ»), ^
ηκης θεραπείαν καί ««^ ^
ΓΓν'·σιν νά εκτελέση τ? ρργω
— Ηε-Λείς ν.» ^^ '7
α λο^τρά! . ,
—Ναί, ίλλά 0ϊ««5·γ·'
--1Ι Ι',χ πθ/.υ:
—-Μά ν.τ. κ3λβ??»μνΐένο ϊ'^'
Χ ΙνΗιΎ£,>. - ΚΥΡΙΛΚΗ. Λ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ..
ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΛΑΜΠΟΥΝ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΟΤΑΝ ΓΙΝΩΝΤΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ
Η μηΤΡΟΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΗΕΜΠΝΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑ1Δ0Σ... Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΠΑ1ΔΙΩΝ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΑ ΘΕΛΓΗΤΡΑ ΤίΙΝ ΚΑΛΛΙΤΈΧΝΗΝ... Η ΕΥΘΥ-
ΝΗ ΤΗΣ Ι*ΙΗΤΡΟΤΗΤΟΣ ΚΑΟΙΣΤΑ ΤΗΝ ΐνΝΑΙΚΑ ΔΕΞΙϋΤΕΡΑΝ ΔΙΑ ΠΑΣΑΝ ΕΠΟΨΙΝ.- ΤΙ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΕΣ ΑΙ
ΑΠΕΧΟΥΣΑΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΔΕΣΜΟΥ.
Ι
Ή καταπληκτική αύτη άποκά-
λιψις, ή όποία υποστηρικταί άπό
οΰ; κυριωτέρους θεατρικοΰς και
χινηματογραφικούς παράγοντας,
υ" ά προξενήση, άναμφιβόλως, την
ζωηρότερον εντύπωσιν μεταξΰ
τιΐν θαυμαστών τής όθόνης. Οί
,τ/,εΐστοι έξ αυτών φαντάζονται
τάς ήρωίδας των ώς εύθνμους νε-
ράϊδας ή άγγελικάς παρθένους,
δηλαδή ώς ύπερψυσικά δντα, κι-
νΰνμενα είς ενα καθ' ολοκληρίαν
ιδικόν των κόσμον, άλλά τελείως
άιάχοντα τοϋ επικινδύνου καθή-
ν.ι.ντο; τοϋ «φέρειν τέκνα».
Ολίγοι γνωρίζουν ότι ή προ-
σοορινη άπουσία άπό τόν κινημα¬
τογράφον επί ολόκληρον ήδη ε-
τος τής Ντολόρες Κοστέλλο, συ-
ζύγου τοϋ Τζών Μπάρρχ,νμορ, ό-
(ρίλεται εις την μέλλουσαν μητρό-
τητά της. Και ένω τό τέκνον των
Μπάρρυμορ ευρίσκεται καθ' οδόν
ή ίκλεκτή καλλιτέχνις έγκατέλειψε
ποοσωρινώς τό κινηματογραφικον
ΤΤ-; στάδιον, τό πολυπληθές κοί¬
νον, τό_ οποίον την λατρεύϊΐ κυριο¬
λεκτικώς, και τόν γεμάτον αίγλην
Οίον της, ήτις αίγλη (5ποτελεΐ άν-
άποσπαστον μέρος από την ύπαρ¬
ξιν κάθε ^διασήμου καλλιτέχνιδος.
Οντως εχόντων των πραγμάτων,
Ρυτόν τόν χειμώνα, ή διά πολλών
χαρίτοον κεκοσμημένη θυγάτηο τοΰ
ΛΙ""ΐς Κοστέλλο έπαυσε νά είναι
ή προσωπικότ»ις πέριξ τής οποίας
Οί Αδελφοί Γώρνερ δημιουργοΰν
τα; θαυμασίας ταινίας των. Σήμε¬
ρον ή Ντολόρες Κοστέλλο είναι
|"α άπλή σύζυγος, ή όποία άνα-
Ρενει την άφιξιν τοϋ τέκνου της,
«όν θά συνεχίση τό δ'νομα των
Μπαρρι.·μορ.
ν Και τώρα γεννάται τό ζήτημα,
αν ή άναγκαστική άποχή άπό τόν
κινηματογράφον θά έπηρεάση τό
μελλον τής καλλιτέχνιδος. 'Όταν
ρρο^ τίνων μηνών ή Μίςς Κοστέλ-
(λ ανήγγειλε την προσωρινήν άπ-
^Ζήν της, έδήί.ωσεν ότι μετά την
ΙίΦΐζιν -»*ίΓί τ/ι,,,,,..____ ο. >. λ'τ-___
εμ"τοοισουν άπ^ τοΰ νά δώση είς
Τό τταιδί της ν.αί τύ σπίτι της τόν
χοονον ν.αί την προσοχήν, την ό-
π<Μαν αφιερώνει είς τα πολύ άπ- αιΙητικά ·κατ)ήκοντα τοϋ στούντιθ; κές α κές από τή; γνναϊκες αί επεδόθησαν εί; την ζωήν ηά ίί 0Τι ημγράφου ίσχυρίζονται Τι η μητρότη; είναι σοβαρόν έμ- οοιον εις τόν δρόμον μίός/καλλι- ς διά την επιτυχίαν και τόν θρίαμβον της.Φθάνουν μάλιστα είς τό σημείον νά ύποστηρίζουν ότι οί κινηματογραφικοί άστέρες δέν έ'- ;/ονν καιρόν νά χάνουν διά τα κα- δήκοντα και ύποχρεώσεις των ύπ- ανδρευμένων γυναικών. Είναι οί ίσχυρισμοί αύτοι δικαι- ολογημένοι, ή είναι μόνον «προ- φάσεις έν αμαρτίαις», έχουσαι ώς ελατήριον τόν φόαον και την ίδιο- τέλειαν; Διακινδυνεύει αρά γε, ή ΜΊςς Κοστέλίω τό μέλλο ν της τό -.αλλιτεχνικόν λόγω τής φυσικής αυτής και άξιεπαίνου διακοπής; "Οσαι καλλιτέχνιδες και άστέ- ρε; τής όθόνης έ'χουν τέκνα καΐ εΕακολονθοΰν νά διατΓ,ροϋν την τΐροτέραν των αίγλην αυταί μο¬ ναι δύνανται νά έκφέρουν γνώ¬ μην. Κατά τα δύο τρλΓυταϊα ετη ?ξ δλων των όνομάτων ποΰ εδυσαν άπό τόν άστερισμόν τοϋ Χόλ?Λ·- γουντ, τα περισσότερα άνήκονν είς άτέκνους άστέρας. Παρατηρήσατε τα όνόματα διασήμων καλλιτέχνιδων τού Χόλ- λυγουντ, αί οποίαι τυγχάνουν μη- τέρες, και ποϋ είνε αί ά'σσοι τοϋ λί¬ αν δύσκολον αί·τοϋ 'επαγγέλματο;. Ή μητρότης δέν ε6λατ|»ε τό μέλ- /ον τής ίΕΓιρήνη,ς Ρίτς;, οΰτε τής Γκλόριας Σουάνσον, τί τής Έλεο- νώρας Μπάρτιιαν, η τής Αίνας Μπάσκετ, ή τής; Νάνσης Κάρολ, ή τής Λνας ντΰ Ρούτι, ή τής Γκίλ- δας Γκρέϋ ή τής "Αλις Τζόϋς και άπειρία; αΛλων καλλιτέχνώων. ^ "Αν συναντήσετε μιά ήμ^α τας γυναίκας αύτάς καθ οδόν, θ' α- ναγνωρίσετε την ώμορφιά μ'α? έ/.τάκτου προσωπικότητος. την ο¬ ποίαν όφείλουν εί; τόν πλήρη σκο- πού βίου των. Αύται αί γνναϊκες εχουν νά σκεφθαΰν δι' οίλλα προσ¬ φιλή των δντα όσον διά τόν εαυ¬ τόν των. Τοϋθ' όπερ σηααίνει δι- πλάς άσχολίας, διπλάς ευθύνας;. Παραβάλί.ετέ τας μέ τάςσβυ- αμένα; καλλονάς, αί οποίαι ήναγ- καλίσθησαν έξωφρενικά την πετώ- σαν φήμην. Τί άπέμεινεν εις το τέλος; Αί άναμνήσεις παρελθόν- των μεγα/.είων και ή λατρεία ένό; άοταθοϋ; κοίνον, τό οποίον τάς έ- λΐ|σμόνησε. Ποίος; θά έφαντά.?το; ίίτι^ η Νάνσυ Κάρρολλ, μέ τό τόσο πλα- οτικό σάμά της, τό ντανικό^ τη; ποόσίοπο, ή όποία είναι η χαοά τής σΓμερινή; νεολαία;, πού σνχνάζει ΓΪς τού; κινηματογράφονς, ί'χει 'Λ'α χαριτωμένο παιοάκι τεσοάρων ΐτών; Ήτο και αυτή ϋνα^«κόρον: γκέρλ», τον Μπρόντγονοί'-., δταν .Εδώ είναι τρείς .-τα ροϋσαι και μέλλου- σαι μητέρες τή; ό- Θσνης: Ή Νάνσυ Κάρολ (άνω άρι- ρ^), ή Λίνα Μπακέτ (άνω δε- Ιιςί) και ή Ντολό¬ ρες Κοστέλλο (δε- νπανδρεύθη £να άσημον δημοσιο- γράφον. Λόγω κακής ύγεία; η¬ ναγκάσθη ό σύζυγό; της νά νπ- άγη είς εύκρατότερα κλίματα και ή Νάνσυ μέ τό μικρά της τόν η¬ κολούθησεν. Άλλ' αντή εϊχε τα- λέντο καλ/ατεχνικό, πράγμα πού διν ευρίσκει κανεί; ενκολα είς την «αγοράν». Τή; εδόθη ή ποθοννμέ- ντ· εύκαιρία άπό την εταιρείαν «Παραμάουντ» και ή Νάνσυ τα- χύτατα ανήλθεν εί; τόν ουρανόν τί;; δόξης της· Τό^αιδί τη; δέν την ήμποδισε νά γίνη καλλιτεχνι- /.(,.- άσττ'ιρ. Ποίος ξεύρει, άν αύ- τό δέν ήτο ή κυρία εμπνευσις τής επιτυχίας της! Ή Γκίλδα Γκρέϋ ?χει ίνα υϊ¬ όν, ό οποίος φοιτα είς ατρατιωτι- ; ήν σχολήν. Ή εύθΰνη τής άνα- τροφής ένό; παιδιοΰ δέν ήτο μι- ν.ρόν εμπόριον διά τα ίιύσκο/.α ε¬ τη τής Γκίλδας. ΤΗτο ύπανδρει·- μένη και μΐτέρα προτοϋ νά ίδί) τό Μπρόντγουαίη. Έν τούτοις, οί οΐ/.ογενειακοί δεσμοί της δέν ήμ- πύδισαν αιτήν άπό τοΰ νά διαπρέ- ι|>η είς τό καλλιτεχνικόν της στά¬
διον, είς τ3 οποίον μεσουρανεϊ σή¬
μερον. Τό σώμά της: είναι και πλα-
στι/όν και ωραίον, όπως άνέκαθΐν,
κιϊί τό δέρμα της: όλόλειν.ον.
Ή Ντόρις Κένυον έκαμε δι'
ολίγους μήνας διάλειμμα άπό τόν
κινηματογράφον διά νά παρουσιά¬
ση είς τόν σύζυγον της, τόν Κέ¬
νυον Σίλλς, ενα χαριτωμένο άγο-
ράκι. Και ώς είναι επόμενον ό νε-
αρός Σίλλς είναι ή προοτη φροντίς
και άγάπη τής μητέρας τού, έν
-)ύτοις ή εμφάνισις τού υίοΰ δέν
δΐΓ/οψε τα φιλόδοΕα ό'νειρα τή;
ιιι;τέρα;. Άπεναντίας έξακολον-
€εΤ νά κάμη κα/.λιτεχνικά: ταινί-
α- και πρό; τούτοις άπό τής έπο-
■/\ζ τοϋ εύτυχοϋ; δι' αυτήν συμ¬
βεβηκότος έπιδίδεται και είς τό
στάδιον των κονσέρτων.
Μήπα>ς ή Ειρήνη Ριτ; δέν εΤ-
ναι δλη ώμορφιά και χόρι πρό τής
όθόνης, ώς επίσης και επί τής
θεατρικής σκηνής; Θά έπίστευε
ϊ'.ίνεις ότι εχει μίαν κόρην δευτε-
ο(.ετή είς τό Κολλέγιον Σμίθ και
ό)ιϊ\, ή όποία ετοιμάζεται διά νά
Η->έλθη εί; τό Ιΐανεπιστήμιον;
'Ημπόδισαν αύτά τα δύο χαριτω-
μένα κορίτσια την μί_τέρα των είς
τό στάδιον τη;; Κάθε άλλο, και
ΰχι μόνον αΰτό, άλλά άν τάς έρω-
τησητε ποίον είναι ιό ϊδανικόν
των γιά μιά μτ^τέρα, θά ακούσητε
μερικοΰς ύπεροολικού; ΐσω; μη-
τοικού; έπαίνου; διά την Ειρήνην
1'ίτς. Ό δρόμος της δέν ήτο πο-
λΰ όμαλός είς την άρχιν, άκόμη
/.αί όταν τα πράγματα έ'λαβον την
τροπήν την όποιαν είχε αντή έπι-
0-ομήση. Έν τοιτοις, μέ όλας αύ¬
τά; τα; δυσκολία;, ό άστήρ της ά-
νόμη μεσονρανεΐ ν.αί καθ' ήν στιγ¬
μήν αί έγώ-κεντρικαί συνομήλικοι
οννάδελφοί της πρό· πολλού εχουν
ίϊσέλθη εις την λήθην τής μεσή-
λικος, ή Ειρήνη Ρίτ; διαρκώς
>.αΠιτερεύει και γίνεται προσφιλϊ-
πέρα μεταξΰ των θαυμαστών της.
Ή Γκλόρια Σουάνσον, ή έμπει-
ρο.τόλεμο; τής όθόνης, εΐχε τόσες
ίύττυχίες όσες και στενοχώριες είς
τό σκληρό αύτό έπάγγελμά της.
Πόσες φορέ; ό άστήρ τη; δέν
έουσε! Και πόσες δέν άνετειλε και
πάλιν! Έν τούτοις;, ή Σουάνσον
εχει δύο προσφιλέστατα παιδία
ναί άδιϋ-^ορον πόσον στενοχωρη-
μένη οίκονομικώς ευρέθη, πόσον
(ίιογοητενμένΐ) ή άπηλπισμένη μέ
την εργασίαν της, ήξευρε πάντο-
τε ότι £·πάρχονν κάπου δυό παι¬
δία της— ενα άγόρι και ενα κο-
ρίτσι—τα όποϊα είναι δικά της,
τί)ν πονούν, τα πονεΐ και ότι πρέ-
πει νά ζήση γι' αύτά, νά εργασθή
<αί νά φθάση ψηλά μέ κάθε θυ¬ σίαν. "Ι«ος εάν £χε νά σκεφθή μόνον τόν εαυτόν της. νά μή επε¬ τύγχανε ποτέ, ώς επέτυχε ώς ά- οιδός είς την εσχάτως προοληθεΐ- ο-αν κινηιιατογραφικήν ταινίαν, ιϊ; την οποίαν κατήγαγε θρίαμβον ώ; πρωταγωνίστρια. Κοιί ύπάρχοιν άκόμη τοσέ; και τόσες. Μηπως ή Έλεανο^ρ Μπόρν- τιιαν δέν δίδει είς τό μικρούλι τη; όλην την αγάπην πού χρεωστεί, μιά μητέρα είς τό παιδί της; Ή ['ίΐτρότΓ; δχι μόνον δέν την ήμ- ΓΚΐδισε εί; τό στάδιον της, άλλά καΐ τή; έ'δωσε νέα/ διναμιν και ή πραγματική έπιτνχία τη; συνε¬ τελέσθη κατόπιν τή; προσθήκης τιυν μψρικών εύθυνών είς την ζαήν της. "Ισως ολίγοι γνωρίζουν δτι και ί| Λυα ντέ Ρούτι εχει ενα άγόρι 1-1 έτών είς τό Βερολίνον. Ή Ρού¬ τι ήτο μεγάλη ήθοποιός προτοΰ ιΐσέλθη είς τόν κινηματογράφον και πρό ΙΟετίας εθεωρείτο ώς σε- β^σμία καλλιτέχνις. Σήμερα ημ¬ πορεί νά περάση γιά δεκαεξη μό- λις έτών. "Εχει ωραίον, λεπτό θώ¬ μα και δέρμα άσπρο σάν τό γάλσ. Π ώς τό κατοοθώνει! Και αλλες,αί δλλες. Έξ όν ϋ.ιοδεικνύεται ότι ό ίερός θεσμός τής μητέρας χρησιμεύει ώς έ'μ- τνενσις μάλ^νθν παρά ώς έμπόδιον ■>, ι ά κάθε γυναϊκα πού θέλει νά
προσφέρη κάτι άπό τόν εαυτόν της
?ί; την χρησιμότητα ν.αί εύμορφιά
της ζωής. Αύτό έφαρμόζεται είς
οιονδήποτε κλάδον, έπάγγελμά ή
άσχολιαν. Ή γυναϊκα, ώς μητέρα,
οαοθάνεται διαφορετικά, μέ πόνον
'/ω, ψυχήν, δχι κατ' απομίμησιν.
ιοτς. Τό παν κατορθοϋται διά τής
θελήσεως και δι' αντής κάθε μ-
πόδιο ύπερβάλλεται. 'Η κα/.λιέρ-
γπα τής ύπερόχου αυτή; δυνάμε¬
ως — τής θελήσεως — άξίζει τόν
7.ό~ον, διότι άποφέρρ^. ν^ρδι ια-
υπολόγιστα.
'Ρ.-Λεατά βίδλία £/ε·. μόνον τ:
ωλϊΐον τοϋ <4ιϊθν:κοϋί Κή- ίΐν
ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΛΑΜΠΟΥΝ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΟΤΑΝ ΓΙΝΩΝΤΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ
Η μηΤΡΟΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΗΕΜΠΝΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑ1Δ0Σ... Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΠΑ1ΔΙΩΝ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΑ ΘΕΛΓΗΤΡΑ ΤίΙΝ ΚΑΛΛΙΤΈΧΝΗΝ... Η ΕΥΘΥ-
ΝΗ ΤΗΣ Ι*ΙΗΤΡΟΤΗΤΟΣ ΚΑΟΙΣΤΑ ΤΗΝ ΐνΝΑΙΚΑ ΔΕΞΙϋΤΕΡΑΝ ΔΙΑ ΠΑΣΑΝ ΕΠΟΨΙΝ.- ΤΙ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΕΣ ΑΙ
ΑΠΕΧΟΥΣΑΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΔΕΣΜΟΥ.
Ι
Ή καταπληκτική αύτη άποκά-
λιψις, ή όποία υποστηρικταί άπό
οΰ; κυριωτέρους θεατρικοΰς και
χινηματογραφικούς παράγοντας,
υ" ά προξενήση, άναμφιβόλως, την
ζωηρότερον εντύπωσιν μεταξΰ
τιΐν θαυμαστών τής όθόνης. Οί
,τ/,εΐστοι έξ αυτών φαντάζονται
τάς ήρωίδας των ώς εύθνμους νε-
ράϊδας ή άγγελικάς παρθένους,
δηλαδή ώς ύπερψυσικά δντα, κι-
νΰνμενα είς ενα καθ' ολοκληρίαν
ιδικόν των κόσμον, άλλά τελείως
άιάχοντα τοϋ επικινδύνου καθή-
ν.ι.ντο; τοϋ «φέρειν τέκνα».
Ολίγοι γνωρίζουν ότι ή προ-
σοορινη άπουσία άπό τόν κινημα¬
τογράφον επί ολόκληρον ήδη ε-
τος τής Ντολόρες Κοστέλλο, συ-
ζύγου τοϋ Τζών Μπάρρχ,νμορ, ό-
(ρίλεται εις την μέλλουσαν μητρό-
τητά της. Και ένω τό τέκνον των
Μπάρρυμορ ευρίσκεται καθ' οδόν
ή ίκλεκτή καλλιτέχνις έγκατέλειψε
ποοσωρινώς τό κινηματογραφικον
ΤΤ-; στάδιον, τό πολυπληθές κοί¬
νον, τό_ οποίον την λατρεύϊΐ κυριο¬
λεκτικώς, και τόν γεμάτον αίγλην
Οίον της, ήτις αίγλη (5ποτελεΐ άν-
άποσπαστον μέρος από την ύπαρ¬
ξιν κάθε ^διασήμου καλλιτέχνιδος.
Οντως εχόντων των πραγμάτων,
Ρυτόν τόν χειμώνα, ή διά πολλών
χαρίτοον κεκοσμημένη θυγάτηο τοΰ
ΛΙ""ΐς Κοστέλλο έπαυσε νά είναι
ή προσωπικότ»ις πέριξ τής οποίας
Οί Αδελφοί Γώρνερ δημιουργοΰν
τα; θαυμασίας ταινίας των. Σήμε¬
ρον ή Ντολόρες Κοστέλλο είναι
|"α άπλή σύζυγος, ή όποία άνα-
Ρενει την άφιξιν τοϋ τέκνου της,
«όν θά συνεχίση τό δ'νομα των
Μπαρρι.·μορ.
ν Και τώρα γεννάται τό ζήτημα,
αν ή άναγκαστική άποχή άπό τόν
κινηματογράφον θά έπηρεάση τό
μελλον τής καλλιτέχνιδος. 'Όταν
ρρο^ τίνων μηνών ή Μίςς Κοστέλ-
(λ ανήγγειλε την προσωρινήν άπ-
^Ζήν της, έδήί.ωσεν ότι μετά την
ΙίΦΐζιν -»*ίΓί τ/ι,,,,,..____ ο. >. λ'τ-___
εμ"τοοισουν άπ^ τοΰ νά δώση είς
Τό τταιδί της ν.αί τύ σπίτι της τόν
χοονον ν.αί την προσοχήν, την ό-
π<Μαν αφιερώνει είς τα πολύ άπ- αιΙητικά ·κατ)ήκοντα τοϋ στούντιθ; κές α κές από τή; γνναϊκες αί επεδόθησαν εί; την ζωήν ηά ίί 0Τι ημγράφου ίσχυρίζονται Τι η μητρότη; είναι σοβαρόν έμ- οοιον εις τόν δρόμον μίός/καλλι- ς διά την επιτυχίαν και τόν θρίαμβον της.Φθάνουν μάλιστα είς τό σημείον νά ύποστηρίζουν ότι οί κινηματογραφικοί άστέρες δέν έ'- ;/ονν καιρόν νά χάνουν διά τα κα- δήκοντα και ύποχρεώσεις των ύπ- ανδρευμένων γυναικών. Είναι οί ίσχυρισμοί αύτοι δικαι- ολογημένοι, ή είναι μόνον «προ- φάσεις έν αμαρτίαις», έχουσαι ώς ελατήριον τόν φόαον και την ίδιο- τέλειαν; Διακινδυνεύει αρά γε, ή ΜΊςς Κοστέλίω τό μέλλο ν της τό -.αλλιτεχνικόν λόγω τής φυσικής αυτής και άξιεπαίνου διακοπής; "Οσαι καλλιτέχνιδες και άστέ- ρε; τής όθόνης έ'χουν τέκνα καΐ εΕακολονθοΰν νά διατΓ,ροϋν την τΐροτέραν των αίγλην αυταί μο¬ ναι δύνανται νά έκφέρουν γνώ¬ μην. Κατά τα δύο τρλΓυταϊα ετη ?ξ δλων των όνομάτων ποΰ εδυσαν άπό τόν άστερισμόν τοϋ Χόλ?Λ·- γουντ, τα περισσότερα άνήκονν είς άτέκνους άστέρας. Παρατηρήσατε τα όνόματα διασήμων καλλιτέχνιδων τού Χόλ- λυγουντ, αί οποίαι τυγχάνουν μη- τέρες, και ποϋ είνε αί ά'σσοι τοϋ λί¬ αν δύσκολον αί·τοϋ 'επαγγέλματο;. Ή μητρότης δέν ε6λατ|»ε τό μέλ- /ον τής ίΕΓιρήνη,ς Ρίτς;, οΰτε τής Γκλόριας Σουάνσον, τί τής Έλεο- νώρας Μπάρτιιαν, η τής Αίνας Μπάσκετ, ή τής; Νάνσης Κάρολ, ή τής Λνας ντΰ Ρούτι, ή τής Γκίλ- δας Γκρέϋ ή τής "Αλις Τζόϋς και άπειρία; αΛλων καλλιτέχνώων. ^ "Αν συναντήσετε μιά ήμ^α τας γυναίκας αύτάς καθ οδόν, θ' α- ναγνωρίσετε την ώμορφιά μ'α? έ/.τάκτου προσωπικότητος. την ο¬ ποίαν όφείλουν εί; τόν πλήρη σκο- πού βίου των. Αύται αί γνναϊκες εχουν νά σκεφθαΰν δι' οίλλα προσ¬ φιλή των δντα όσον διά τόν εαυ¬ τόν των. Τοϋθ' όπερ σηααίνει δι- πλάς άσχολίας, διπλάς ευθύνας;. Παραβάλί.ετέ τας μέ τάςσβυ- αμένα; καλλονάς, αί οποίαι ήναγ- καλίσθησαν έξωφρενικά την πετώ- σαν φήμην. Τί άπέμεινεν εις το τέλος; Αί άναμνήσεις παρελθόν- των μεγα/.είων και ή λατρεία ένό; άοταθοϋ; κοίνον, τό οποίον τάς έ- λΐ|σμόνησε. Ποίος; θά έφαντά.?το; ίίτι^ η Νάνσυ Κάρρολλ, μέ τό τόσο πλα- οτικό σάμά της, τό ντανικό^ τη; ποόσίοπο, ή όποία είναι η χαοά τής σΓμερινή; νεολαία;, πού σνχνάζει ΓΪς τού; κινηματογράφονς, ί'χει 'Λ'α χαριτωμένο παιοάκι τεσοάρων ΐτών; Ήτο και αυτή ϋνα^«κόρον: γκέρλ», τον Μπρόντγονοί'-., δταν .Εδώ είναι τρείς .-τα ροϋσαι και μέλλου- σαι μητέρες τή; ό- Θσνης: Ή Νάνσυ Κάρολ (άνω άρι- ρ^), ή Λίνα Μπακέτ (άνω δε- Ιιςί) και ή Ντολό¬ ρες Κοστέλλο (δε- νπανδρεύθη £να άσημον δημοσιο- γράφον. Λόγω κακής ύγεία; η¬ ναγκάσθη ό σύζυγό; της νά νπ- άγη είς εύκρατότερα κλίματα και ή Νάνσυ μέ τό μικρά της τόν η¬ κολούθησεν. Άλλ' αντή εϊχε τα- λέντο καλ/ατεχνικό, πράγμα πού διν ευρίσκει κανεί; ενκολα είς την «αγοράν». Τή; εδόθη ή ποθοννμέ- ντ· εύκαιρία άπό την εταιρείαν «Παραμάουντ» και ή Νάνσυ τα- χύτατα ανήλθεν εί; τόν ουρανόν τί;; δόξης της· Τό^αιδί τη; δέν την ήμποδισε νά γίνη καλλιτεχνι- /.(,.- άσττ'ιρ. Ποίος ξεύρει, άν αύ- τό δέν ήτο ή κυρία εμπνευσις τής επιτυχίας της! Ή Γκίλδα Γκρέϋ ?χει ίνα υϊ¬ όν, ό οποίος φοιτα είς ατρατιωτι- ; ήν σχολήν. Ή εύθΰνη τής άνα- τροφής ένό; παιδιοΰ δέν ήτο μι- ν.ρόν εμπόριον διά τα ίιύσκο/.α ε¬ τη τής Γκίλδας. ΤΗτο ύπανδρει·- μένη και μΐτέρα προτοϋ νά ίδί) τό Μπρόντγουαίη. Έν τούτοις, οί οΐ/.ογενειακοί δεσμοί της δέν ήμ- πύδισαν αιτήν άπό τοΰ νά διαπρέ- ι|>η είς τό καλλιτεχνικόν της στά¬
διον, είς τ3 οποίον μεσουρανεϊ σή¬
μερον. Τό σώμά της: είναι και πλα-
στι/όν και ωραίον, όπως άνέκαθΐν,
κιϊί τό δέρμα της: όλόλειν.ον.
Ή Ντόρις Κένυον έκαμε δι'
ολίγους μήνας διάλειμμα άπό τόν
κινηματογράφον διά νά παρουσιά¬
ση είς τόν σύζυγον της, τόν Κέ¬
νυον Σίλλς, ενα χαριτωμένο άγο-
ράκι. Και ώς είναι επόμενον ό νε-
αρός Σίλλς είναι ή προοτη φροντίς
και άγάπη τής μητέρας τού, έν
-)ύτοις ή εμφάνισις τού υίοΰ δέν
δΐΓ/οψε τα φιλόδοΕα ό'νειρα τή;
ιιι;τέρα;. Άπεναντίας έξακολον-
€εΤ νά κάμη κα/.λιτεχνικά: ταινί-
α- και πρό; τούτοις άπό τής έπο-
■/\ζ τοϋ εύτυχοϋ; δι' αυτήν συμ¬
βεβηκότος έπιδίδεται και είς τό
στάδιον των κονσέρτων.
Μήπα>ς ή Ειρήνη Ριτ; δέν εΤ-
ναι δλη ώμορφιά και χόρι πρό τής
όθόνης, ώς επίσης και επί τής
θεατρικής σκηνής; Θά έπίστευε
ϊ'.ίνεις ότι εχει μίαν κόρην δευτε-
ο(.ετή είς τό Κολλέγιον Σμίθ και
ό)ιϊ\, ή όποία ετοιμάζεται διά νά
Η->έλθη εί; τό Ιΐανεπιστήμιον;
'Ημπόδισαν αύτά τα δύο χαριτω-
μένα κορίτσια την μί_τέρα των είς
τό στάδιον τη;; Κάθε άλλο, και
ΰχι μόνον αΰτό, άλλά άν τάς έρω-
τησητε ποίον είναι ιό ϊδανικόν
των γιά μιά μτ^τέρα, θά ακούσητε
μερικοΰς ύπεροολικού; ΐσω; μη-
τοικού; έπαίνου; διά την Ειρήνην
1'ίτς. Ό δρόμος της δέν ήτο πο-
λΰ όμαλός είς την άρχιν, άκόμη
/.αί όταν τα πράγματα έ'λαβον την
τροπήν την όποιαν είχε αντή έπι-
0-ομήση. Έν τοιτοις, μέ όλας αύ¬
τά; τα; δυσκολία;, ό άστήρ της ά-
νόμη μεσονρανεΐ ν.αί καθ' ήν στιγ¬
μήν αί έγώ-κεντρικαί συνομήλικοι
οννάδελφοί της πρό· πολλού εχουν
ίϊσέλθη εις την λήθην τής μεσή-
λικος, ή Ειρήνη Ρίτ; διαρκώς
>.αΠιτερεύει και γίνεται προσφιλϊ-
πέρα μεταξΰ των θαυμαστών της.
Ή Γκλόρια Σουάνσον, ή έμπει-
ρο.τόλεμο; τής όθόνης, εΐχε τόσες
ίύττυχίες όσες και στενοχώριες είς
τό σκληρό αύτό έπάγγελμά της.
Πόσες φορέ; ό άστήρ τη; δέν
έουσε! Και πόσες δέν άνετειλε και
πάλιν! Έν τούτοις;, ή Σουάνσον
εχει δύο προσφιλέστατα παιδία
ναί άδιϋ-^ορον πόσον στενοχωρη-
μένη οίκονομικώς ευρέθη, πόσον
(ίιογοητενμένΐ) ή άπηλπισμένη μέ
την εργασίαν της, ήξευρε πάντο-
τε ότι £·πάρχονν κάπου δυό παι¬
δία της— ενα άγόρι και ενα κο-
ρίτσι—τα όποϊα είναι δικά της,
τί)ν πονούν, τα πονεΐ και ότι πρέ-
πει νά ζήση γι' αύτά, νά εργασθή
<αί νά φθάση ψηλά μέ κάθε θυ¬ σίαν. "Ι«ος εάν £χε νά σκεφθή μόνον τόν εαυτόν της. νά μή επε¬ τύγχανε ποτέ, ώς επέτυχε ώς ά- οιδός είς την εσχάτως προοληθεΐ- ο-αν κινηιιατογραφικήν ταινίαν, ιϊ; την οποίαν κατήγαγε θρίαμβον ώ; πρωταγωνίστρια. Κοιί ύπάρχοιν άκόμη τοσέ; και τόσες. Μηπως ή Έλεανο^ρ Μπόρν- τιιαν δέν δίδει είς τό μικρούλι τη; όλην την αγάπην πού χρεωστεί, μιά μητέρα είς τό παιδί της; Ή ['ίΐτρότΓ; δχι μόνον δέν την ήμ- ΓΚΐδισε εί; τό στάδιον της, άλλά καΐ τή; έ'δωσε νέα/ διναμιν και ή πραγματική έπιτνχία τη; συνε¬ τελέσθη κατόπιν τή; προσθήκης τιυν μψρικών εύθυνών είς την ζαήν της. "Ισως ολίγοι γνωρίζουν δτι και ί| Λυα ντέ Ρούτι εχει ενα άγόρι 1-1 έτών είς τό Βερολίνον. Ή Ρού¬ τι ήτο μεγάλη ήθοποιός προτοΰ ιΐσέλθη είς τόν κινηματογράφον και πρό ΙΟετίας εθεωρείτο ώς σε- β^σμία καλλιτέχνις. Σήμερα ημ¬ πορεί νά περάση γιά δεκαεξη μό- λις έτών. "Εχει ωραίον, λεπτό θώ¬ μα και δέρμα άσπρο σάν τό γάλσ. Π ώς τό κατοοθώνει! Και αλλες,αί δλλες. Έξ όν ϋ.ιοδεικνύεται ότι ό ίερός θεσμός τής μητέρας χρησιμεύει ώς έ'μ- τνενσις μάλ^νθν παρά ώς έμπόδιον ■>, ι ά κάθε γυναϊκα πού θέλει νά
προσφέρη κάτι άπό τόν εαυτόν της
?ί; την χρησιμότητα ν.αί εύμορφιά
της ζωής. Αύτό έφαρμόζεται είς
οιονδήποτε κλάδον, έπάγγελμά ή
άσχολιαν. Ή γυναϊκα, ώς μητέρα,
οαοθάνεται διαφορετικά, μέ πόνον
'/ω, ψυχήν, δχι κατ' απομίμησιν.
ιοτς. Τό παν κατορθοϋται διά τής
θελήσεως και δι' αντής κάθε μ-
πόδιο ύπερβάλλεται. 'Η κα/.λιέρ-
γπα τής ύπερόχου αυτή; δυνάμε¬
ως — τής θελήσεως — άξίζει τόν
7.ό~ον, διότι άποφέρρ^. ν^ρδι ια-
υπολόγιστα.
'Ρ.-Λεατά βίδλία £/ε·. μόνον τ:
ωλϊΐον τοϋ <4ιϊθν:κοϋί Κή- ίΐν
ΤΗΣ
ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΣΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑ-
ΝΙΚΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΑ ΕΦΕΤΕΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝ-
ΝΑ, ΑΝΤΙ ΧΑΡΑΣ, ΕΦΕΡΑΝ ΛΥΠΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΓΝΩ¬
ΣΙΝ.- ΟΛΙΒΕΡΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ ΜΕ-
ΤΑΞΥ ΠΑΤΡΟΣ, ΜΗΤΡΟΣ. ΑΔΕΛΦΟΥ ΚΑΙ Α¬
ΔΕΛΦΗΣ.-· Η ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΗ ΘΕΣΙΣ ΤΩΝ.
1ί πλέον χαρμόσινος έορτή τσϊ'
. ούς είναι τα Χριστονγεννα. Κατ'
αυτήν λησμονοΰνται δλα τα παρά-
πθνα κα.ί εξαφανίζονται αί φρον-
τίδε; καί αί άνησυχίαι τή; ζιωής.
Ό ξένος, τόν οποίον άπαντάτε εις
τόν δρόμον, σάς χαυρετά μέ μειδί-
Γ»μα είς τα χείλη, αρνρϊ νά τοΰ δώ
σητε ολίγον ίτάορο;. Ειρήνη κα·
ίύδο/.ία βασιλεύει εί; δλην την
Γ Τ',(ΐ δμως —
χ ανθρωποι, είς τού·;
,.; ν] έορτάσιμο; αύτη εποχή
ι ι άνει μόνον λύπην καί θλιβεράν
άναμνήσει;. Δι' αυτόν; αί χρυσαΐ
ίΜακοσμήσρις τοΰ Δένδρου των
ριστο γένναϊν και οί χαΓΐιόσυνοι
έξ άειθαλοΰ; ΌΥ>ρεοί είναι κενά καί
ά'νει σί]ΐιασίας συμ βολά. Εις τάς
/αροίας α{-τών δέ ν ύπάρχει χαρά.
Τα Χ; πτούγεννα ορχοντατ καί πα-
ρέρχονται χωρίς νά έξασνήσουν
ίπ' αυτών την παραμικράν έπίδ·ρ«-
σιν
όμιλοΰμεν εδώ περί των πτ'ν
ο'ί 6'ΤθΤοι άναμένοι>ν όλίγην
παρηγορίαν κατό την Ημέραν
των Χριστουγέννων άπό τα φιλαν-
Λ1"1
τού μαρτυρίαν δι'λώσας Ινόρκω;
ότι δταν έπέστρειΙ«ν έξ Εύρώπης
τόν Νοέμβριον τοΰ 1927, άφήσας
όπισθεν τού την μητέρα τού:
«Ό πατήρ αου καί έώ έκοιμώ-
με-θα είς τδ δωμάτιον μέ δύο μο-
λά κρεοατ'α, δταν δέ ήτο και ή κ.
Ούέστ. έκείνη εκοιμάτο είς τόν
ναναπέν τής σάλα;. Συχνάχις δ πά
τήρ μου εξήρχετο τοΰ δωμάτιον
καί επήγαινεν εί; την σάλαν, δτου
ήτο ή κ. Οΰέστ, /.αί δέν επέστρε¬
ψεν είς; τό δωμάτιον μα; πρό Τής
5 ή 5.30 τής ποωΐας ΕΠδα πολ¬
λάκις τί)ν κ. Ούέστ Ιλαψρώ; έν-
δι.μέ"νην. Την εΐδα μέ τα νυκτικά
της, την ιίδα καί ώσάν Ρδνα, χω^ίς
τίποτε».
'Όταν ό δικηγόρος τοΰ κ. Άρ-
νολδ άνεβίοασε την κ. Ούέστ π;
την έδραν τοϋ μάοτυρος όπως α¬
παντήση είς τάς φοόερά; νατηγο-
ρία; τής; κ. Άρνολδ, έκείνη έξρ-
πλη,ξε τό ακροατήριον μέ την ευ¬
κολίαν μέ την οποίαν εξηγήση τάς
σχέσει; της μετά τ.ον ένατομμνρι-
'Η κ. Οΰέστ είπεν ότι δέν ήτο
θρωπι/ά σωματεία καί την γενναι-, καταστροφεύ;, άλλ' ίδοντής ον/Μ.
(ϊδωρίαν ολίγων φιλάνθρωποι. Ύ-1 'Εααρτΰοησεν δτι εχει δίπλωμα οι-
-τάρχονν πράγματα πολύ χειρότερα} ί'άντορος τής Νοιΐ'κής έκ τοΰ Πα-
άπό την φτώχειοπ'. ίνετιστημίου τής Νοτίου Καλιφοο-
Οί πραγματικώς δυστυχείς αν , νίας καί δτι αί έπισκέψει; τοΰ ν.
«,.τοι εφέτος είναι «κείνοι, οΤτι- Άρνολδ είς την οικίαν της ήσ^'
ρχωνται άπό τάς ιδίας αυτών! 6£ία? Νιοΰπορτ Έντζινηρΐν Κορ
ίεις;, τάς πράξεις των άγαΛΤ,- ποοέσισν, τής οποίας ό κ. νΑρ
ν των προσώπων ή άπ» κα- νο^δ ήτο 6 είς καί μόνος μέτοχος
ν συμοροράν, σπείοασαν θά·α· Ή έταιρεία αύτη ήσχοί.εΐτο είς έ·
τράίε,ις
ιιένων _ ., ___ _.(
-τοιαν συμφοραν, σπείοασαν θάνα- ( Ή έταιρεία αύτη ήσχολειτο είς
τον καί καταστροφήν έμπροσθεν! πιχει ρήσεις ακινήτου περιουσίας
τη;. "Ι ^αι ^τσι *7.°μεν το λυπηρόν φα
Ποΐοι είναι οί δνδοωατοι οντοι;| ν^1ίνον,Γ. σ,ύ^Υ°? εναντίον ου
νι οί ανδρωποι οδτοι;
Εν βλίμμα είς τάς καθημε.ρινάς
έφΓμερίδας; νατά τάς ημέρας αύ-
τά; θά σάς είπη τα όνόμοτά τ
αχ τάς θλιθεράς ίστορίας των.
μ σύζυγος εναντίον συ
ζνγοΐ', άδελφός εναντίον αδελφής
Την Ημέραν των Χριστοτ^/έν-
νων ό Σάντα Κλώ: δέν εισήλθεν
είς την κατοι-ίίαν τοΰ κ. Άρνολδ
'ιαι. ια, υ/.ιυερας ιστοριας των. ι ~~ ι '«*-ιυι*.ιν.ν ινν κ. Λρνολο
Λάβετε ύπ' δν}ην τάς οΐκογενεί! °^^ κοΜίοτΐ τα δώρά τού είς τα
άς "Λρνολδ καί Ούέστ κατά τό ε- |^ΛΤ1 ^ οικογενείας, ως συνήυι-
το; τουτο, καθόσον αύται είναι αί
πι μαντ ζώτεραι μορφαί εί; τα; εί-
δήσεΐ; τοΰ τύπον σήμερον. Π οίαν
σημασίαν είχον δι' αύτά; τα Χρι-
οτοιη'εννα;
Τα μέ7.η τή; οικογενείας "Αρ
ζ κατα τα προηγούμενα Ι'τη, δταν
ό καθείς ήτο εύτυχής.
Άναυιαρα6ά;.ετ? τό παθημα της
ατνχοΓ; αύτΓ); οικογενείας πρός
ο,τι συνέόί) έσχιήως είς μίαν αλ-
'Φ έξ ισοχ-ν πΑοι>σίαν καί έπιφανή
οικογένειαν την οικογένεια Οΰ
νο/Λ ίίναι δΐ))0Γμενα άναμεταξι' οικογένειαν, την οικογένειαν Ού-
τ<·>ν. Ή Μτέρν;, θελκτι/ή νεαρά ι ΐλλωκ. Πρό ολίγων έοδοαάδαη- γε-
ι ι·γ<ίτηρ τοΰ Ρέϋ Άρνολδ, χρη'ΐα νίκη εξεδηλώθη ί( συιιπάθεια ποο- )ΐι.·-σίτου τΓες Νέας Υόρκης, δσ- την μητέρα καί τόν πατέρα τόΰε Ι τοιι νεαοό; υιός τής θΓ/ογεεία: ετέθ»; μέ τό μέρο; τή; μητρός καί εί; τα; χαοδίας τιΤ,ν τεσσάρο^ν αυτών προ- 'Ως πάντε; οί ά'·θρωποι τή; κα- λής λργομένη; τάξιω;, 0 κ. καί ή _ _ ν -------..^., κ. Ούίλλωκ ηλ-ΐ(;ον ότι ό Ούΐλλι- ^ ν, τα οποισ προ ολίγοι· άπι'ιρ-, αμ μίαν ημέραν &ά ϊ,ταιονεν ώ- τιςον υίαν εί-τχ-χή οΐνογένειαν, 6α ' σύζυγον τού μίαν νέαν τής Ιδική- σιλευπ τωία τό μϊσο; καί ί| εχθρά, τον κοινων.κης βαθμίδο- Άλλ' ό Ανα>, ή κ. "Αρθουρ Χένρι», ή ότοία
προσαένει τόν θάνατον εκ δηλητηριά
σεως ραδίου, ήν ίπαθεν είς εν εργο¬
στάσιον τής Νέας Ίερσέης, καί ή ό¬
ποία φοβείται αήπωο τό δηλητήριον ε¬
χει αεταδοθΐ) είς τα τρία μικρά τέκνα
τιις, "Εθελ, 8 Ιτών, 'Αρθουρ 4 καί
Άλις 5. Είς τό μέσον ή κ. Μπέσση
Άρνολδ, ή όποία κατηγορεΐ τόν σύ¬
ζυγον της, Ρέυ Άρνολδ, πί «πιστία,
ΰ.τοστηριζοιΐΓνη υπό τοΰ υ'ιοϋ της. Κά-
το) δεξιά, ό κ. Ρέυ "Αρνυλδ καί ή θυ-
γάτηρ τοιι Μπερνις, ή όποία τόν ύ—-
θηΟ^ίί'ΓΙ ίνπντι/». » = - ·-----!- "*
γο άκρον
•ι εναντίον τής μητρός της. Είς
?ν δεδιόν, ό Ουΐλλιαμ Ούτ/./.ωκ,
υιός, καί ή σύζτιγός τού, τέως θαλαιιη-
πόλοε τής μητρός τού, την όποιαν
I-
νυμφίύβη κουφίως, τυχών κατόπιν
συγχθ)ρήίτεο)ς έκ μερους των γονείον
μ; | χρ ης 6αθμίδο;. Αλλ ό
Ή κ. ΜπΓσσΐ) Στώρμ Άρνολδ ί'ί*^ ·ΐολλάκις ματαιώνει τα σχέδι-
ΐίτηγορεϊ τόν σύζυγον τη; επί πά- ί α των φιλοδόξων γονέων καί ό Οι'-
ό έ ί ΛΙά λλα έά ί
ρανόικρ ερωτι ιιε τί ν κ. ?
Ο^τ Κοένσ,ο Ούέστ.
σαν τοϋ δικαστήριον
ττο,έργον; θεατά ...ΐΓ_______
(ίρπάσονν τα λεγόμενα έκ των
χειλέων των διαφό?'·>ν μαηύρων,
ί φοδόξων γονέω
'λλιαιι έσγηαάτισε την
ιΐ' τι ν κ. ινΐιΧΊ^'νο 'λλ·1^1 ΐο/ΐ(ματισε την γνιόιιην δ
ύέστ. Είς την αΜυυ'τι ή μ/γ^ιτέρα ευτυχία τού Μ
τηρίου, μεστήν άπο | ^Το νύ ^"6Ϊ1 ώ? σιίιτ,'όν τού την
ατάς περιμένοντα;, ωραίαν ΞανίΚιν Άδ^α'δπ Ίγ/εμ-
ά λεγΓΐιενα κκ τ«Τ>ν' πρέτσεν
άπό την αγάπην τής ρΐκονρν, ιας
είς δ εκιΐνος εφάνη σύμφωνος. ΚαΙ
οί δύο τότε απεφάσισαν νά έργα·
σι)οΰν πρό; λύσιν των χρηματικών
καί κοινωνικών τροολΐ)|ΐάτΜν ό¬
σον ηδύναντο κα/Λίτερον.
Άλλά τώρα έ'ρχεται ή ρύχάρι-
στο; ρϊδησι; δτι ό κ. "/αι ή κ. Ούίλ-
λοτ/. ηλλαΕαν γνώμην. Ή κ. Ούΐλ-
λοτ/., ή όποία πρός στιγμήν Επί¬
στευσεν δτι δέν 0ά ηδύνατο νά ε¬
πιζήση τής ταοαχΐί; /αί τί>; τα-
πεινώσρο; ην ρίχρ λιίθ(| έ/ τοΰ ά-
προοδο/.ήτου ίκείνου γάιιοι· τοΰ
Ευθύς <ί>ς ΐ'γΐνε γνωστάς ό γά-
υίοί της, είπεν είς την
■/άοιν τοΰ τατρός τη;, όίπε αετ>
έπαι'λεών τού όφείλοΐτν νά ιιένονν
Ης το μέγα κτημά τη;.
Κάτά την ΙΙιιεραν των Ε{«αοι-
<<Η^μήτ>ρ μου μοί εί-τεν ότι έ- άποκϊ(ρυγμένην νύμφην.
στιών ίωοτάσθη πανευφοοσννο>;
.αστοεπτ,κήν κατά τοΰ
τυ
ρόν
ποιήσεις των
Σάντα Κλώ; ί. ..,
ιιρ τό παοατάνί»
Όλίγην
τεινα Χριο , . > .,. ι«. ·< ρίς Κωστέλλο, ίνα έκ των γνωστ τέρίθν Μ,δοποιών τι" τής όθόν»)ς, διότι τ>
""ίΛιιν Σέγκί^ρ, μονσικο; ν< ΐέχνης, Ιΐητοΰσα 1ΟΟ.Ο<>^
ρια επι ιίθρτήσει ΰποσ-/
μόν.
Ό Κ·ι>στί>χ<ι ολίγίον άπομάχίον τή; οθόνΐ);, οΤ- τινε; .ταρέκοΐ|η)'αν την θί'ίλλη έφΐ()ΐέρου εκτιμήσεως Ιυ. |· τοΰ /οίνου ώ; καί τάς δραστικά; μεταβο/ά;, ίίς υπέστη ό κινηματο- γράφος /ατά την τελευταίαν δε/α- Ο έτικρ·"α1 · * - τίκνων Π' έ ι ιιίιί ' /τώ» '' αν ι Ό ίδιο: . ρίστ»)σ ν τοϋ νά ϊθ{] άμφοτέρ τα; (οραία; Οΐ'γατ,-ρας τοι·, /ρνην κ. ί ολόρρ; Κί λί ΰ , την ό·ΐοίον ϊτ ''ί1 '' 6ασε διά ραδίου τάς π/«-"-'- , ίόρολο'/ίων είς ίν Ιργοστ·""01 έννία Ιτών. Καί ταί μέν. ΐ| ■. * " - /ΐλ. δθλΑ -""'· στον έκ των ιχτΐ7<«ν ι' ' δυνήθη ί-τ<>: λ
ά'θ
ά τρικ
ικ Τ"
ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΣΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑ-
ΝΙΚΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΑ ΕΦΕΤΕΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝ-
ΝΑ, ΑΝΤΙ ΧΑΡΑΣ, ΕΦΕΡΑΝ ΛΥΠΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΓΝΩ¬
ΣΙΝ.- ΟΛΙΒΕΡΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ ΜΕ-
ΤΑΞΥ ΠΑΤΡΟΣ, ΜΗΤΡΟΣ. ΑΔΕΛΦΟΥ ΚΑΙ Α¬
ΔΕΛΦΗΣ.-· Η ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΗ ΘΕΣΙΣ ΤΩΝ.
1ί πλέον χαρμόσινος έορτή τσϊ'
. ούς είναι τα Χριστονγεννα. Κατ'
αυτήν λησμονοΰνται δλα τα παρά-
πθνα κα.ί εξαφανίζονται αί φρον-
τίδε; καί αί άνησυχίαι τή; ζιωής.
Ό ξένος, τόν οποίον άπαντάτε εις
τόν δρόμον, σάς χαυρετά μέ μειδί-
Γ»μα είς τα χείλη, αρνρϊ νά τοΰ δώ
σητε ολίγον ίτάορο;. Ειρήνη κα·
ίύδο/.ία βασιλεύει εί; δλην την
Γ Τ',(ΐ δμως —
χ ανθρωποι, είς τού·;
,.; ν] έορτάσιμο; αύτη εποχή
ι ι άνει μόνον λύπην καί θλιβεράν
άναμνήσει;. Δι' αυτόν; αί χρυσαΐ
ίΜακοσμήσρις τοΰ Δένδρου των
ριστο γένναϊν και οί χαΓΐιόσυνοι
έξ άειθαλοΰ; ΌΥ>ρεοί είναι κενά καί
ά'νει σί]ΐιασίας συμ βολά. Εις τάς
/αροίας α{-τών δέ ν ύπάρχει χαρά.
Τα Χ; πτούγεννα ορχοντατ καί πα-
ρέρχονται χωρίς νά έξασνήσουν
ίπ' αυτών την παραμικράν έπίδ·ρ«-
σιν
όμιλοΰμεν εδώ περί των πτ'ν
ο'ί 6'ΤθΤοι άναμένοι>ν όλίγην
παρηγορίαν κατό την Ημέραν
των Χριστουγέννων άπό τα φιλαν-
Λ1"1
τού μαρτυρίαν δι'λώσας Ινόρκω;
ότι δταν έπέστρειΙ«ν έξ Εύρώπης
τόν Νοέμβριον τοΰ 1927, άφήσας
όπισθεν τού την μητέρα τού:
«Ό πατήρ αου καί έώ έκοιμώ-
με-θα είς τδ δωμάτιον μέ δύο μο-
λά κρεοατ'α, δταν δέ ήτο και ή κ.
Ούέστ. έκείνη εκοιμάτο είς τόν
ναναπέν τής σάλα;. Συχνάχις δ πά
τήρ μου εξήρχετο τοΰ δωμάτιον
καί επήγαινεν εί; την σάλαν, δτου
ήτο ή κ. Οΰέστ, /.αί δέν επέστρε¬
ψεν είς; τό δωμάτιον μα; πρό Τής
5 ή 5.30 τής ποωΐας ΕΠδα πολ¬
λάκις τί)ν κ. Ούέστ Ιλαψρώ; έν-
δι.μέ"νην. Την εΐδα μέ τα νυκτικά
της, την ιίδα καί ώσάν Ρδνα, χω^ίς
τίποτε».
'Όταν ό δικηγόρος τοΰ κ. Άρ-
νολδ άνεβίοασε την κ. Ούέστ π;
την έδραν τοϋ μάοτυρος όπως α¬
παντήση είς τάς φοόερά; νατηγο-
ρία; τής; κ. Άρνολδ, έκείνη έξρ-
πλη,ξε τό ακροατήριον μέ την ευ¬
κολίαν μέ την οποίαν εξηγήση τάς
σχέσει; της μετά τ.ον ένατομμνρι-
'Η κ. Οΰέστ είπεν ότι δέν ήτο
θρωπι/ά σωματεία καί την γενναι-, καταστροφεύ;, άλλ' ίδοντής ον/Μ.
(ϊδωρίαν ολίγων φιλάνθρωποι. Ύ-1 'Εααρτΰοησεν δτι εχει δίπλωμα οι-
-τάρχονν πράγματα πολύ χειρότερα} ί'άντορος τής Νοιΐ'κής έκ τοΰ Πα-
άπό την φτώχειοπ'. ίνετιστημίου τής Νοτίου Καλιφοο-
Οί πραγματικώς δυστυχείς αν , νίας καί δτι αί έπισκέψει; τοΰ ν.
«,.τοι εφέτος είναι «κείνοι, οΤτι- Άρνολδ είς την οικίαν της ήσ^'
ρχωνται άπό τάς ιδίας αυτών! 6£ία? Νιοΰπορτ Έντζινηρΐν Κορ
ίεις;, τάς πράξεις των άγαΛΤ,- ποοέσισν, τής οποίας ό κ. νΑρ
ν των προσώπων ή άπ» κα- νο^δ ήτο 6 είς καί μόνος μέτοχος
ν συμοροράν, σπείοασαν θά·α· Ή έταιρεία αύτη ήσχοί.εΐτο είς έ·
τράίε,ις
ιιένων _ ., ___ _.(
-τοιαν συμφοραν, σπείοασαν θάνα- ( Ή έταιρεία αύτη ήσχολειτο είς
τον καί καταστροφήν έμπροσθεν! πιχει ρήσεις ακινήτου περιουσίας
τη;. "Ι ^αι ^τσι *7.°μεν το λυπηρόν φα
Ποΐοι είναι οί δνδοωατοι οντοι;| ν^1ίνον,Γ. σ,ύ^Υ°? εναντίον ου
νι οί ανδρωποι οδτοι;
Εν βλίμμα είς τάς καθημε.ρινάς
έφΓμερίδας; νατά τάς ημέρας αύ-
τά; θά σάς είπη τα όνόμοτά τ
αχ τάς θλιθεράς ίστορίας των.
μ σύζυγος εναντίον συ
ζνγοΐ', άδελφός εναντίον αδελφής
Την Ημέραν των Χριστοτ^/έν-
νων ό Σάντα Κλώ: δέν εισήλθεν
είς την κατοι-ίίαν τοΰ κ. Άρνολδ
'ιαι. ια, υ/.ιυερας ιστοριας των. ι ~~ ι '«*-ιυι*.ιν.ν ινν κ. Λρνολο
Λάβετε ύπ' δν}ην τάς οΐκογενεί! °^^ κοΜίοτΐ τα δώρά τού είς τα
άς "Λρνολδ καί Ούέστ κατά τό ε- |^ΛΤ1 ^ οικογενείας, ως συνήυι-
το; τουτο, καθόσον αύται είναι αί
πι μαντ ζώτεραι μορφαί εί; τα; εί-
δήσεΐ; τοΰ τύπον σήμερον. Π οίαν
σημασίαν είχον δι' αύτά; τα Χρι-
οτοιη'εννα;
Τα μέ7.η τή; οικογενείας "Αρ
ζ κατα τα προηγούμενα Ι'τη, δταν
ό καθείς ήτο εύτυχής.
Άναυιαρα6ά;.ετ? τό παθημα της
ατνχοΓ; αύτΓ); οικογενείας πρός
ο,τι συνέόί) έσχιήως είς μίαν αλ-
'Φ έξ ισοχ-ν πΑοι>σίαν καί έπιφανή
οικογένειαν την οικογένεια Οΰ
νο/Λ ίίναι δΐ))0Γμενα άναμεταξι' οικογένειαν, την οικογένειαν Ού-
τ<·>ν. Ή Μτέρν;, θελκτι/ή νεαρά ι ΐλλωκ. Πρό ολίγων έοδοαάδαη- γε-
ι ι·γ<ίτηρ τοΰ Ρέϋ Άρνολδ, χρη'ΐα νίκη εξεδηλώθη ί( συιιπάθεια ποο- )ΐι.·-σίτου τΓες Νέας Υόρκης, δσ- την μητέρα καί τόν πατέρα τόΰε Ι τοιι νεαοό; υιός τής θΓ/ογεεία: ετέθ»; μέ τό μέρο; τή; μητρός καί εί; τα; χαοδίας τιΤ,ν τεσσάρο^ν αυτών προ- 'Ως πάντε; οί ά'·θρωποι τή; κα- λής λργομένη; τάξιω;, 0 κ. καί ή _ _ ν -------..^., κ. Ούίλλωκ ηλ-ΐ(;ον ότι ό Ούΐλλι- ^ ν, τα οποισ προ ολίγοι· άπι'ιρ-, αμ μίαν ημέραν &ά ϊ,ταιονεν ώ- τιςον υίαν εί-τχ-χή οΐνογένειαν, 6α ' σύζυγον τού μίαν νέαν τής Ιδική- σιλευπ τωία τό μϊσο; καί ί| εχθρά, τον κοινων.κης βαθμίδο- Άλλ' ό Ανα>, ή κ. "Αρθουρ Χένρι», ή ότοία
προσαένει τόν θάνατον εκ δηλητηριά
σεως ραδίου, ήν ίπαθεν είς εν εργο¬
στάσιον τής Νέας Ίερσέης, καί ή ό¬
ποία φοβείται αήπωο τό δηλητήριον ε¬
χει αεταδοθΐ) είς τα τρία μικρά τέκνα
τιις, "Εθελ, 8 Ιτών, 'Αρθουρ 4 καί
Άλις 5. Είς τό μέσον ή κ. Μπέσση
Άρνολδ, ή όποία κατηγορεΐ τόν σύ¬
ζυγον της, Ρέυ Άρνολδ, πί «πιστία,
ΰ.τοστηριζοιΐΓνη υπό τοΰ υ'ιοϋ της. Κά-
το) δεξιά, ό κ. Ρέυ "Αρνυλδ καί ή θυ-
γάτηρ τοιι Μπερνις, ή όποία τόν ύ—-
θηΟ^ίί'ΓΙ ίνπντι/». » = - ·-----!- "*
γο άκρον
•ι εναντίον τής μητρός της. Είς
?ν δεδιόν, ό Ουΐλλιαμ Ούτ/./.ωκ,
υιός, καί ή σύζτιγός τού, τέως θαλαιιη-
πόλοε τής μητρός τού, την όποιαν
I-
νυμφίύβη κουφίως, τυχών κατόπιν
συγχθ)ρήίτεο)ς έκ μερους των γονείον
μ; | χρ ης 6αθμίδο;. Αλλ ό
Ή κ. ΜπΓσσΐ) Στώρμ Άρνολδ ί'ί*^ ·ΐολλάκις ματαιώνει τα σχέδι-
ΐίτηγορεϊ τόν σύζυγον τη; επί πά- ί α των φιλοδόξων γονέων καί ό Οι'-
ό έ ί ΛΙά λλα έά ί
ρανόικρ ερωτι ιιε τί ν κ. ?
Ο^τ Κοένσ,ο Ούέστ.
σαν τοϋ δικαστήριον
ττο,έργον; θεατά ...ΐΓ_______
(ίρπάσονν τα λεγόμενα έκ των
χειλέων των διαφό?'·>ν μαηύρων,
ί φοδόξων γονέω
'λλιαιι έσγηαάτισε την
ιΐ' τι ν κ. ινΐιΧΊ^'νο 'λλ·1^1 ΐο/ΐ(ματισε την γνιόιιην δ
ύέστ. Είς την αΜυυ'τι ή μ/γ^ιτέρα ευτυχία τού Μ
τηρίου, μεστήν άπο | ^Το νύ ^"6Ϊ1 ώ? σιίιτ,'όν τού την
ατάς περιμένοντα;, ωραίαν ΞανίΚιν Άδ^α'δπ Ίγ/εμ-
ά λεγΓΐιενα κκ τ«Τ>ν' πρέτσεν
άπό την αγάπην τής ρΐκονρν, ιας
είς δ εκιΐνος εφάνη σύμφωνος. ΚαΙ
οί δύο τότε απεφάσισαν νά έργα·
σι)οΰν πρό; λύσιν των χρηματικών
καί κοινωνικών τροολΐ)|ΐάτΜν ό¬
σον ηδύναντο κα/Λίτερον.
Άλλά τώρα έ'ρχεται ή ρύχάρι-
στο; ρϊδησι; δτι ό κ. "/αι ή κ. Ούίλ-
λοτ/. ηλλαΕαν γνώμην. Ή κ. Ούΐλ-
λοτ/., ή όποία πρός στιγμήν Επί¬
στευσεν δτι δέν 0ά ηδύνατο νά ε¬
πιζήση τής ταοαχΐί; /αί τί>; τα-
πεινώσρο; ην ρίχρ λιίθ(| έ/ τοΰ ά-
προοδο/.ήτου ίκείνου γάιιοι· τοΰ
Ευθύς <ί>ς ΐ'γΐνε γνωστάς ό γά-
υίοί της, είπεν είς την
■/άοιν τοΰ τατρός τη;, όίπε αετ>
έπαι'λεών τού όφείλοΐτν νά ιιένονν
Ης το μέγα κτημά τη;.
Κάτά την ΙΙιιεραν των Ε{«αοι-
<<Η^μήτ>ρ μου μοί εί-τεν ότι έ- άποκϊ(ρυγμένην νύμφην.
στιών ίωοτάσθη πανευφοοσννο>;
.αστοεπτ,κήν κατά τοΰ
τυ
ρόν
ποιήσεις των
Σάντα Κλώ; ί. ..,
ιιρ τό παοατάνί»
Όλίγην
τεινα Χριο , . > .,. ι«. ·< ρίς Κωστέλλο, ίνα έκ των γνωστ τέρίθν Μ,δοποιών τι" τής όθόν»)ς, διότι τ>
""ίΛιιν Σέγκί^ρ, μονσικο; ν< ΐέχνης, Ιΐητοΰσα 1ΟΟ.Ο<>^
ρια επι ιίθρτήσει ΰποσ-/
μόν.
Ό Κ·ι>στί>χ<ι ολίγίον άπομάχίον τή; οθόνΐ);, οΤ- τινε; .ταρέκοΐ|η)'αν την θί'ίλλη έφΐ()ΐέρου εκτιμήσεως Ιυ. |· τοΰ /οίνου ώ; καί τάς δραστικά; μεταβο/ά;, ίίς υπέστη ό κινηματο- γράφος /ατά την τελευταίαν δε/α- Ο έτικρ·"α1 · * - τίκνων Π' έ ι ιιίιί ' /τώ» '' αν ι Ό ίδιο: . ρίστ»)σ ν τοϋ νά ϊθ{] άμφοτέρ τα; (οραία; Οΐ'γατ,-ρας τοι·, /ρνην κ. ί ολόρρ; Κί λί ΰ , την ό·ΐοίον ϊτ ''ί1 '' 6ασε διά ραδίου τάς π/«-"-'- , ίόρολο'/ίων είς ίν Ιργοστ·""01 έννία Ιτών. Καί ταί μέν. ΐ| ■. * " - /ΐλ. δθλΑ -""'· στον έκ των ιχτΐ7<«ν ι' ' δυνήθη ί-τ<>: λ
ά'θ
ά τρικ
ικ Τ"
.Γ. ■··········...·■··.■·■••.•••·Λ···Λ·Ϊ
ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΑΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
'Γ* θηρίχ
εντροπήν.
ΊΙ -ρόοδος τής φωτν,'ρασίχς.
Ιγράφε». ενας μεγάλας κ^νηγός 0λ(-
I
ρίων είς τα 2«τη τής 'Λίρ'.κής,
μάς ζτ»κάλ»ψεν εν αΐσθημα των
£ώων. τό οποίον αέχρι το·33ε αας
;χατ! μετ* τόν τον.ετόν είς τόν οίτοϊ-
ον ίέν εκάλεσεν ο5τε μαΐαν, εζνιξε
Ιΐώς Οά ίτ.ίν.-'Μ. τό Λ
τιμον βιβλίον.
πράγμα δέν
οσβ, — την
[τι ι ιδία δέν μετέ-
θανατηφόρον
^ υραδέως δ'-
ιν της. Οί ία-
^ ' δύνανται νά
υ δηλητήριον
Ι" <;<οματα των παι- λεγαυν ούτοι, θά ι; πρόωρον Ί'-Ί1',οιιισοεισων' Ι Κουΐντα Μάκ Ντό- [^νν είς την άσ&ί- κα- ν τάφον, αφήσασα "·0« τέκνα. ί χαν τα ίφε- ννα διά την °™ί ή ώ η ς ή πρώ φονετνμίνος, κα&' υπόθεσιν διά τής ίθία; αύτοϋ χειρός, εί; τάς άγκά- λας τής νεαρά; κ. Τζώζεφιν Μπάί- γκλω, επίση; φονευμίνης', κατό¬ πιν ποομελετημένοι·, ώ; φαίνεται σχεδίου διπλης αύτοκτονίας έν τω ξενοδοχείιρ των Καλλιτεχνών, επί τής 67ικ Δντικής όδοΰ τής Νε'α; Υόρκης; Ή κ. Κρόσμπυ ΐ/.τοπ διατελεί είς1 σοβαρωτάτην κατάστασιν καϊ ολίγον (ίντελή(ρθη τή,ν παρουσίαν τή; χαομοσύνου έορτή; των Χρι- στουγέν·ων. Καί τί Χριστούγεννα έκαμε ό νεαρύ; "Αλμπερτ Μ.τάϊγκλω, ο σα- στισμένο; σύζιηΌ; τή; Τζ(ί>ζεφιν,
διά την ό.τοίαν ό ϊδ.ος είτε:
«Δέν τό καταλαμβάνω. Είναι
εί; τρομεού; ίφιάλτης. Την ήγά-
πων καί «πίστευον ότι μέ ήγάπα
καί έκείνι)».
|μιλλος βχτελεκτ-ς. Τελε^αίωςτο
η έννέ* τ-λοϊόν τοο ε^ρ'σκε-ο είς την Χά-
ά | δρην, -/.τ. ό Γχάττοριν έ·πωφ5λή€η
τής εύ/.2ΐ;:ας νά αεταδΊί είς το
Π ο>ρίσι. Έκεί ή·Α0^σ»ν ενα συνά¬
δελφον τού, ονόματι Κρεχλέ, νά
χαίζη σόλο είς μίαν σοναΛίαν αε
βΐολί, τοϋ ο~οίοα την αξίαν ό Γκά-
ό 300—400 χ:λι-
έκάί,ει ίήθε/ τόν Κρεπλέ νά 2ώστ
είς τό σ//.ϊ Λμδανόμενον ζώον ν.ατό-|
Κ'.ν, όταν ί2τ; δτ; δέν δίνιτϊ'. νά
««είον ο Α·'-Άος παοο^ιασβ το
ά ί λ
-;ίς πλτ,ρωατ,ν
ρ ό 5η-
ε τό 1922! Ή Τρά-
*'ί«το»- σχέσει;
1ν'θρν «; αύτην
-'-'Τνος ευρέθη
Έκλεκτά βίδλ'ια βχε: μόνον τδ
Β·6λ·ΐΓω/5*5ν «3 «ΈΟν/οό Κη-
άλλ, ό Οϊατρώνης το3 είιτεν, ότι οΐ-
ΐέχοτε τοΰ εγρζψίν. "Οταν ό ν.Λ-
λ'.τεχνης έχέττρεΐεν είς το ίον/,χά-
-•Λν το^ το 5ιο7»ί είχεν έξα^ανισθή!
Ή άΐτονομία, έν τοΰτθ'.ς, καττώρ-
6ωσε ν ά ά,τ/λκ'Λτ,, ότι ό οράστης
τ)τ:· ό Γν.ζ--.ορ'ν /.τ. τόν σ^έλαοεν
έντός το> άτμοζλο·^ το οποίον έ-
τ-ρό'/.ε'.το ·Λ άνζχωρττο μετά μίαν
ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΑΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
'Γ* θηρίχ
εντροπήν.
ΊΙ -ρόοδος τής φωτν,'ρασίχς.
Ιγράφε». ενας μεγάλας κ^νηγός 0λ(-
I
ρίων είς τα 2«τη τής 'Λίρ'.κής,
μάς ζτ»κάλ»ψεν εν αΐσθημα των
£ώων. τό οποίον αέχρι το·33ε αας
;χατ! μετ* τόν τον.ετόν είς τόν οίτοϊ-
ον ίέν εκάλεσεν ο5τε μαΐαν, εζνιξε
Ιΐώς Οά ίτ.ίν.-'Μ. τό Λ
τιμον βιβλίον.
πράγμα δέν
οσβ, — την
[τι ι ιδία δέν μετέ-
θανατηφόρον
^ υραδέως δ'-
ιν της. Οί ία-
^ ' δύνανται νά
υ δηλητήριον
Ι" <;<οματα των παι- λεγαυν ούτοι, θά ι; πρόωρον Ί'-Ί1',οιιισοεισων' Ι Κουΐντα Μάκ Ντό- [^νν είς την άσ&ί- κα- ν τάφον, αφήσασα "·0« τέκνα. ί χαν τα ίφε- ννα διά την °™ί ή ώ η ς ή πρώ φονετνμίνος, κα&' υπόθεσιν διά τής ίθία; αύτοϋ χειρός, εί; τάς άγκά- λας τής νεαρά; κ. Τζώζεφιν Μπάί- γκλω, επίση; φονευμίνης', κατό¬ πιν ποομελετημένοι·, ώ; φαίνεται σχεδίου διπλης αύτοκτονίας έν τω ξενοδοχείιρ των Καλλιτεχνών, επί τής 67ικ Δντικής όδοΰ τής Νε'α; Υόρκης; Ή κ. Κρόσμπυ ΐ/.τοπ διατελεί είς1 σοβαρωτάτην κατάστασιν καϊ ολίγον (ίντελή(ρθη τή,ν παρουσίαν τή; χαομοσύνου έορτή; των Χρι- στουγέν·ων. Καί τί Χριστούγεννα έκαμε ό νεαρύ; "Αλμπερτ Μ.τάϊγκλω, ο σα- στισμένο; σύζιηΌ; τή; Τζ(ί>ζεφιν,
διά την ό.τοίαν ό ϊδ.ος είτε:
«Δέν τό καταλαμβάνω. Είναι
εί; τρομεού; ίφιάλτης. Την ήγά-
πων καί «πίστευον ότι μέ ήγάπα
καί έκείνι)».
|μιλλος βχτελεκτ-ς. Τελε^αίωςτο
η έννέ* τ-λοϊόν τοο ε^ρ'σκε-ο είς την Χά-
ά | δρην, -/.τ. ό Γχάττοριν έ·πωφ5λή€η
τής εύ/.2ΐ;:ας νά αεταδΊί είς το
Π ο>ρίσι. Έκεί ή·Α0^σ»ν ενα συνά¬
δελφον τού, ονόματι Κρεχλέ, νά
χαίζη σόλο είς μίαν σοναΛίαν αε
βΐολί, τοϋ ο~οίοα την αξίαν ό Γκά-
ό 300—400 χ:λι-
έκάί,ει ίήθε/ τόν Κρεπλέ νά 2ώστ
είς τό σ//.ϊ Λμδανόμενον ζώον ν.ατό-|
Κ'.ν, όταν ί2τ; δτ; δέν δίνιτϊ'. νά
««είον ο Α·'-Άος παοο^ιασβ το
ά ί λ
-;ίς πλτ,ρωατ,ν
ρ ό 5η-
ε τό 1922! Ή Τρά-
*'ί«το»- σχέσει;
1ν'θρν «; αύτην
-'-'Τνος ευρέθη
Έκλεκτά βίδλ'ια βχε: μόνον τδ
Β·6λ·ΐΓω/5*5ν «3 «ΈΟν/οό Κη-
άλλ, ό Οϊατρώνης το3 είιτεν, ότι οΐ-
ΐέχοτε τοΰ εγρζψίν. "Οταν ό ν.Λ-
λ'.τεχνης έχέττρεΐεν είς το ίον/,χά-
-•Λν το^ το 5ιο7»ί είχεν έξα^ανισθή!
Ή άΐτονομία, έν τοΰτθ'.ς, καττώρ-
6ωσε ν ά ά,τ/λκ'Λτ,, ότι ό οράστης
τ)τ:· ό Γν.ζ--.ορ'ν /.τ. τόν σ^έλαοεν
έντός το> άτμοζλο·^ το οποίον έ-
τ-ρό'/.ε'.το ·Λ άνζχωρττο μετά μίαν
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΧΤΕΣΙΝΑ
«Έν Ίοροάνγ; ^^τιζομένης σου,
ρ· ρετσίνα μου,
Είς τό λαρύγγι μα; έφανερώθχ;
, ή νό'θε'^τις
Ττ>ν γάρ νοθεύσαντος ή φωνή
ΐ_ ■' "πρΐσεμαρτύρησε
«ΟΓνον άγνόν» έσέ ονομάζ&υσα !
Κ*', το :τνεΰμαέ.ν είδει περιστεράς |
ΐν^οϊς έχ,ουτσούλησε πέντε φοράς!» Ι
Ή: κατάθεσις τού
ΤΡΑΓΟΥΔΙΕ
"Κρρίκου Χάϊνε
Πολλοϋ; εχω γελάσει στή ζωή
Κυρίους αί! κεράδες,
Πολλές άνοησίες έ'καμα
Μά πε:ό -ολΰ μέ δλάψαν οί ές»-νά-
Ή ίι—ζρετρια ενκυος κι' έγεννησε
Γί ά λί έ
Γ'.ατί
νά
...Καί μεταβάντες ο! ίερεϊς
είς την Δεξαιμενήν
Βρήκαν 7ύτήν κενην
Κι' άφς-ϋ δέν βρή/,ανε ιταλία
νερίν
υ, χές της
5έ; έχε'. κάμει τρέλλες στή
(>ωή
Δέν ήταν φρόν:μη ποτές της. ·
Μετάορ. Π. ΓΝΕΤΤΟΣ
ΙΑΕΕΣ ΚαΤΤΝΟΜΕΣ
Τα 6:Γλία είναι αί /.υψέλα: -ής
σ7.ε·1εως· τα λακωνικχ είναι τό με-
λί ο—ερ ελήφθη.
ΤΖΑΙΗΜΣ ΕΛΛ1Σ
Εάν Ιέλης νά είσαι ·λαλός, πί-
Έπο::ευτή*αν.ε χωρίς νά εχουνΊ—ευε τς:ώτον, ότι είσαι
Κι' ευθύς κατέδυσαν τόν Τίμιον
•π ν.
Σταύρον
Είς εν*... γ α λ α τ ά 3 ι ν. ο!...
ζά τώρα
νο^νοΰ το3 Χρΐστοΰ
^άφτισε στόν ιτοταμο
Γ.
τ
Ίωάννη,
μας, ποΰ τόν
τόν Ίορϊάνη. Σταερα, λοιπόν. χοί>
λές, γ'.ορτάζουνε ξεχωρ-.σ-ςά άπό τον
Βαφτΐστή Ίωάννη -/.αί ΐλοι οί Γιάν-
νηδες... οί κουτοί άνθρωπον δηλα-
Ιτ... Έορτάζει καί ό κ. Γιάννης
ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ^
Γάμον ή άγαμίαν, ό,τι κι' δ*
έν,λέξγ; τις τ)ά τό μετανοησγ).
Ό γάμος είναι κλωδές· τα πό
λ:ά ποϋ είνα; άπ' έ'ςω ποθοΰν νά
μποϋν καί αύτά ζΆ είναι μέσα άν-
υπομονοΰν νά βγοϋν.
ΜΟΝΤΕΝ
Οί πΐρισσότερο'. των άνθρώπων
τα πρώτα έ'τη τής ζωής
των, συντελοϋντες πώς νά κάμουν
δ.ιστυχή τα κατόπιν.
Λ Α ΜΠΡΪΤΊΕΡ
Αί γΐ'ναίκες ρχοι·ν δΰο ήλιχίας, ανα¬
λόγως τής εποχή; των.
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΌΥ
Μ ΜΟΙ Μ ΦΥΛΑΓΕΣ6Έ
Κά^οιος μιά φορά π
ϊ'/ν. νά κάνη δμως τί νψοζ,Ι Τί ^
θρωχος» καί τί «άν0ρω-5-/.&ς)); "0-
•/ι Γιάννης, άλλά Γιαννάκης. Έ-
^πίσης γιορτάζο;νε σημερα δλοι οί
β^τισται τοϋ γάλαχτος καί τή;
ρεττίνας ν α: ϊέχονται έπισκέφεις
στά ααγοτζιά τοος. Έδτίσης σϊςμερα,
κατά τό ν.?λααποΰρ! τοϋ Λά6ουρα,
γΐορτάζο'ονε δλοι οί Ιμπρησται Ά-
Οηνών χά: Πε-ρα'ώς (πρό πάντων
τοΰ Πειραιώς). Είναι ·/.'.' αύτοι3ι-
κχ'.οΰχοι σ' χύτή τη γιορτή, καθό¬
τι τα σ-ήτ'.α καί τα μαγαζίά τοος
—αίρνουν ά~ο αύτους τό «δάοτισμα
«3 —ιρός» (κο-μ-ωθήτε μή κρ«ώ-
σετε μέ τό ■λαλαμ.-οϋρι).
γέροντας τοϋ είπε τα εξής:
«Κύρ:ε, ^ύλαξόν με άχό τόν νε-
ίτλο^τον, χτζο τοκογλΰφον, <άπό κα¬ ό ίό ά α ά κόν άτη τα λάθη άχό τοΰς έ των ;,, ς ρργ μένους ο!ς τ?.ς ημέρας είς την λει¬ 7.7Ϊ άπό τους ομνϋοντα: είς την συνείίησιν /.αί τιμήν των.» ΕΝΑ ΕπίΓΡΑΜΜΑ (Τού Άνακ-ρέοντος) Τού νυχτοκόρακα ή φωνή τό θάνατο μηνάει. Μά, 3-ου ό Δτίιιος τραγο>?εί,
κι' ό κόρακας ψοφάει.
Λ ΡΕ Τ Η
Ά-ό τό ΡΙΟΤΙΟΝΝΑΙΗ.Ε ΡΗ1
],080ΡΗ[0ϋΕ
Τί είνα; άρετή; Καλωσύνη ίτ.-
εναντι το.^ πλησίον. Μ-ορώ νά όνο-
μά?ω άρετή αλλο τίποτί έκτός άτ:'
5,τι αοΰ είναι ώοέλιμο; Είμαι τΛ-
νης -/.αί είσαί γΐνναιόδωρος" κιν2>
νεύίο 7.αί έρχεται είς βοήθειαν μου·
μ' άπατοϋν 7.αί ;;οΰ λές την άλή-
μέ χίριφρονοϋν καί μέ πα?τ.-
γορείς· είμαι άμαθής καΐ μέ βγά-
ζεις ά-ο την ά',-ΐάθειά μου.
Έχεις — £-——ε και 'έλ-ίδα; Σέ
σι>γ7αίρω άκίμη πειο πολύ. θά σον
άνοίξουν τόν παράδίΐσο καί θά σού
έξασφαλί«!>ν την αΐωνία ζωή. Ο!
θεολογι/.ές σου άρετές είναι ϊώρα
των Ούρανών. Οί πρώτές σου άρε¬
τές είναι έξ-αίρετα έφόδΐα πού σοΰ
ά μ;ά καλή Φΐή
—Τα κορίτσια δέν
πάν πειά μ' αυ¬
τόν, γιατί τόν δια-
βάζουν μέσα στά
μάτια.
^ —Άλήθεια, κατήν¬
τησε νά είναι πε-
ςρρμ'η 6ι6λιο-
Θήκη.
Δέν είνα! δμως καιθόλου άρετές
άνταποκρ:νόμενες στό καλό τού γί1.-
τονά σοο.
Ό φρόνιμος κάνει 7.αλό τού έαυ-
τοΰ τού, ό ένάρετος κάνει 7,αλό εί;
τοΰς συνανθρώπους τού.
Εάν ό τάδε ή ό δείνα άγιος έ?-
γάτθη/.ε γιά την είρήνευσι τής κοι-
νωνίας, εάν δοήθησε τους φτω*/οώς,
τότε Φά πή πώς ήτ^ ένάρετος.
Άν 5μως ντ/στεψεν, εκανε άγρυ-
πνίες καί μπόλικα σταυροχοπήμ
τα, τότε Οά πή πώς ήταν μόνο ά-
Υ'.ος.
Ή άρετή άνάμεσα στοίις άνθ-ρώ-
ττους είνα·. ενα έμπόριο καλωσύνης.
"Οποίος λοιπόν δέν επήρε καθό-
λου μίρος στό έμπόρ;© αύτό, δέν
πρέπει νά λϊγαριάζεται.
Άν ό αγίος αΰτός πα.ρέμε!ν
€',ς τοΰς κόλπους τής κολωνίας θά-
ν.ανε, γωρίς άμφιδολία, καλωσύνες.
ΈνκτΜ 5μως άπαρντΓθηκε την κ/
νονία, ό κό·-χος 0-άχτ) δίκαιο νά
μή τού δίδη τό δνομα τού έναρέτου.
Στάθη/ε καλός γιά τόν έαυτό
«υ καί όχι γιά μάς.
Μά, Οά μού πήτε, άν Ινας έρη-
μίτη; είναι κοιλίόϊουλος, μεθύστα-
κας, παραδομένος στήν άκολασία
κτλ., πρέΥ.ε! νά έν&μαο'&η φαθλος,
κα·/6ς ίϋχιοι.
"Ωστε έ/εϊνος ποϋ δέν «νει τα
έλαττώματα αότά, κατ' ανάγκην,
πίέτςει νά λί'γετα·. καλός.
'Εϊώ ά·/ρίδώς είναι ποΰ δέν συμ-
φωνά> κχθόλοϋ.
Φυσικά, .είνα-^ εν άς παληάνθρω-
;, άς ποΰμε, δταν Ιχη αΰτά τα
τ.ο
μ
Δέν είνα: δμως καθόλου τέτοίος,
έν σχέΐΐΐ μέ την ν.οινωνίαν <ττήν έ- τ.οίν; τα έ>αττώματά τού δέν τςρο-
ξοοϋν κο|-·/μ,·.ά ά~ολ6τοις βλάβην.
Π ρέπί: ίμως νά σημειωθή, α
ν»ν έγν.λιςματίχΛ ιΕνω ό άλλος, |
—ού δέν ν/ν. τα έλαττώματα αύτά,
Οάκαμε, το/.αντιον. -/.αλο -την 7.ο·-Γ
νων:αν.
Βλέπετε, άνα^οεσα στήν ·/.
;ά έλατ:ώματα αΰίά>;-,ν, ενω ο:
/.αλές ίίιότητΐς άπ' εναντίας όλι-
'Γπάρχ*-. ενα ίλλο παράϊε'.γμα
,λί πε:κτσέτΐρο πεκττ'.κό.
Ό Νέρων, ό ΙΙάπας 'Αλεξαν-
:ρο; ό 2Τ;^·αί άλλα ά^?ώπ..ν*| 'Ο θεατοώντςΐ'ν
-ταγμό, οτ: την ημέραν πού έκαναν
τής πρά«:ς εΰτές. στάθηκαν ένά-
ρετο:
ρ
ρ'.κί: Θεολόγο! λέγουν, ότι ό
μεγάλος έν.;:νος καί ·ύχέροχος Αύ-
το/,ράτωρ 'Λντωνϊνος, δέν ήταν έν¬
άρετος. ,^Οτι ήταν βνας άγύόριστος
καί πϋσματάρης στωϊκός ό οποίος,
έ έ έ
έπει;ή ίέν έμεινΐν
έ ά Η
ή χης
μέ το νά ν.υτΗρνά τοϋς άνθρώπους,
έ ϊ ί ά έ
έπ'.ζητοΰϊβ ΐκόαη καί νά έτ-τίματα!
ίπ' αυτοίς. "Οτι ήταν σ' δλη τ*υ
τή ζωή ίίκαίος, οίλε;γος, γενναιό-
ων άπό ματα:οδοςία καί Οτι μέ
-.ής άρετές το^ αΰτές δέν έπε·ϊίω/.ε
.λο τίπο-ΐ, «αρα νά έξαπατήστ
τοί»ς άνθρώπους...
Α*, πολίί ώραΐα. Καί ετσ: αν τ>
.ανε άκίαη, έγω είμα: ίιποχρεωμέ-
.'ος νά ΰψώσω τα χερ:α ^ι^ο^ στόν
καί να πω:
«θΐέ μού! Δός μας λοιπόν ν.αμ-
τόσους τετο:ους άπατίώνες!»
Μετάφρασις
—ιΚανί:; ϊέν £ί..,
«
ί λί:.
η εινα· γενοος !)τ;
ΤΕπε:;ή Β
τα; νΛ
Ό Βασιλεύς Γεώργιος ετρφ
ςεχωριττή σ^πάθεια γιά το Π α-
ρίσ; τό :~οίον έπίτκεπτονταν, δταν
τοϋ έδίίετο εύκαίρία.
Τα ταςδίίια τού στήν Γαλλία
ήσαν συχνά, ώστε ο! Παρισινοί τόν
Οεωροϋσαν συαπατρϊώτη τους και
οί έφημερί·?ες τόν ύπβϊεχοντο μέ
κίλακευτιν.ώτατα λόγια.
Κάχοτε ττοί» ό Γεώργιος έρισκό-
ταν τςάλι στό Π α.ίίσι, ό Ραοί»λ
Ποσόν εγραψε γι' αυτόν είς την
«Ζουρνάλ» ενα χοίημα ποΰ έτελεί-
ωνε μέ τοΰς βτίχους:
Πάντα ταςε^εύεις, πάντα άχ'
(την πόλ: μας περνάς
Τό λαό σου πότε δρίσκε:ς τον %Λΐρζ
(νά κυ·5βρνάς:»
Γ-Ή ««.τάσις ίΐνκ Η/ι
λ α προτ:μω -ο ;-^;
* * * '
-ήμερα Οί μαν
μου^ . άφού ε·5υγ=ν ή (ιγ»ϊ;.Ι
II
ές μο·^ τί νά «Ο ί'ΐ0,^]
—Σαρϊέλλΐς το·3 >
μ:, τυρ! ί.ί: οροϋτα.
συγγραοέα
έ
>.-- -*-■?§ π;ωτζ το -ν.'/.ηΛ
νά τόν παντρέύη. Ι
—Μά βμα ςιρονιΐίύτ, ί^Λ
γελών ό Σο·.ίφτ, δέν β: '■"■'
νά παντρεοθή.
* * *
—-Ώραια εικών, άλ).2 ?,
τί-τυπον ε'/ε: άλλα θελγητρϊ!
—Δέν είναι άλ.ήθεα ϊ·λ!'
ειμα'. πχ;τρεμμέ«ς δέκα χ:όκ
προτιμώ >ά ζώ μέ μά 'ΐο:^
τής γυναίκας μο^'.
* * *
—-Σέ συλλυποϋμ*!, τ;ι
φίλε.
—Γιατί, τί έα-αθες;
-—Άγόρασα ενα ν.ζινοί
μα στή γυναίχά μου, χι'
τρεςεν άμέσως να τί ίίίξι
κή σου.
—"Άν θέλης νά
τόν κάμης νά σέ
κυνηγήση, δέν
I-
χεις παρά νά τού
δείξη- περιφρόνησι
συν ■/.' αυτή ίδώ.
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΧΤΕΣΙΝΑ
«Έν Ίοροάνγ; ^^τιζομένης σου,
ρ· ρετσίνα μου,
Είς τό λαρύγγι μα; έφανερώθχ;
, ή νό'θε'^τις
Ττ>ν γάρ νοθεύσαντος ή φωνή
ΐ_ ■' "πρΐσεμαρτύρησε
«ΟΓνον άγνόν» έσέ ονομάζ&υσα !
Κ*', το :τνεΰμαέ.ν είδει περιστεράς |
ΐν^οϊς έχ,ουτσούλησε πέντε φοράς!» Ι
Ή: κατάθεσις τού
ΤΡΑΓΟΥΔΙΕ
"Κρρίκου Χάϊνε
Πολλοϋ; εχω γελάσει στή ζωή
Κυρίους αί! κεράδες,
Πολλές άνοησίες έ'καμα
Μά πε:ό -ολΰ μέ δλάψαν οί ές»-νά-
Ή ίι—ζρετρια ενκυος κι' έγεννησε
Γί ά λί έ
Γ'.ατί
νά
...Καί μεταβάντες ο! ίερεϊς
είς την Δεξαιμενήν
Βρήκαν 7ύτήν κενην
Κι' άφς-ϋ δέν βρή/,ανε ιταλία
νερίν
υ, χές της
5έ; έχε'. κάμει τρέλλες στή
(>ωή
Δέν ήταν φρόν:μη ποτές της. ·
Μετάορ. Π. ΓΝΕΤΤΟΣ
ΙΑΕΕΣ ΚαΤΤΝΟΜΕΣ
Τα 6:Γλία είναι αί /.υψέλα: -ής
σ7.ε·1εως· τα λακωνικχ είναι τό με-
λί ο—ερ ελήφθη.
ΤΖΑΙΗΜΣ ΕΛΛ1Σ
Εάν Ιέλης νά είσαι ·λαλός, πί-
Έπο::ευτή*αν.ε χωρίς νά εχουνΊ—ευε τς:ώτον, ότι είσαι
Κι' ευθύς κατέδυσαν τόν Τίμιον
•π ν.
Σταύρον
Είς εν*... γ α λ α τ ά 3 ι ν. ο!...
ζά τώρα
νο^νοΰ το3 Χρΐστοΰ
^άφτισε στόν ιτοταμο
Γ.
τ
Ίωάννη,
μας, ποΰ τόν
τόν Ίορϊάνη. Σταερα, λοιπόν. χοί>
λές, γ'.ορτάζουνε ξεχωρ-.σ-ςά άπό τον
Βαφτΐστή Ίωάννη -/.αί ΐλοι οί Γιάν-
νηδες... οί κουτοί άνθρωπον δηλα-
Ιτ... Έορτάζει καί ό κ. Γιάννης
ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ^
Γάμον ή άγαμίαν, ό,τι κι' δ*
έν,λέξγ; τις τ)ά τό μετανοησγ).
Ό γάμος είναι κλωδές· τα πό
λ:ά ποϋ είνα; άπ' έ'ςω ποθοΰν νά
μποϋν καί αύτά ζΆ είναι μέσα άν-
υπομονοΰν νά βγοϋν.
ΜΟΝΤΕΝ
Οί πΐρισσότερο'. των άνθρώπων
τα πρώτα έ'τη τής ζωής
των, συντελοϋντες πώς νά κάμουν
δ.ιστυχή τα κατόπιν.
Λ Α ΜΠΡΪΤΊΕΡ
Αί γΐ'ναίκες ρχοι·ν δΰο ήλιχίας, ανα¬
λόγως τής εποχή; των.
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΌΥ
Μ ΜΟΙ Μ ΦΥΛΑΓΕΣ6Έ
Κά^οιος μιά φορά π
ϊ'/ν. νά κάνη δμως τί νψοζ,Ι Τί ^
θρωχος» καί τί «άν0ρω-5-/.&ς)); "0-
•/ι Γιάννης, άλλά Γιαννάκης. Έ-
^πίσης γιορτάζο;νε σημερα δλοι οί
β^τισται τοϋ γάλαχτος καί τή;
ρεττίνας ν α: ϊέχονται έπισκέφεις
στά ααγοτζιά τοος. Έδτίσης σϊςμερα,
κατά τό ν.?λααποΰρ! τοϋ Λά6ουρα,
γΐορτάζο'ονε δλοι οί Ιμπρησται Ά-
Οηνών χά: Πε-ρα'ώς (πρό πάντων
τοΰ Πειραιώς). Είναι ·/.'.' αύτοι3ι-
κχ'.οΰχοι σ' χύτή τη γιορτή, καθό¬
τι τα σ-ήτ'.α καί τα μαγαζίά τοος
—αίρνουν ά~ο αύτους τό «δάοτισμα
«3 —ιρός» (κο-μ-ωθήτε μή κρ«ώ-
σετε μέ τό ■λαλαμ.-οϋρι).
γέροντας τοϋ είπε τα εξής:
«Κύρ:ε, ^ύλαξόν με άχό τόν νε-
ίτλο^τον, χτζο τοκογλΰφον, <άπό κα¬ ό ίό ά α ά κόν άτη τα λάθη άχό τοΰς έ των ;,, ς ρργ μένους ο!ς τ?.ς ημέρας είς την λει¬ 7.7Ϊ άπό τους ομνϋοντα: είς την συνείίησιν /.αί τιμήν των.» ΕΝΑ ΕπίΓΡΑΜΜΑ (Τού Άνακ-ρέοντος) Τού νυχτοκόρακα ή φωνή τό θάνατο μηνάει. Μά, 3-ου ό Δτίιιος τραγο>?εί,
κι' ό κόρακας ψοφάει.
Λ ΡΕ Τ Η
Ά-ό τό ΡΙΟΤΙΟΝΝΑΙΗ.Ε ΡΗ1
],080ΡΗ[0ϋΕ
Τί είνα; άρετή; Καλωσύνη ίτ.-
εναντι το.^ πλησίον. Μ-ορώ νά όνο-
μά?ω άρετή αλλο τίποτί έκτός άτ:'
5,τι αοΰ είναι ώοέλιμο; Είμαι τΛ-
νης -/.αί είσαί γΐνναιόδωρος" κιν2>
νεύίο 7.αί έρχεται είς βοήθειαν μου·
μ' άπατοϋν 7.αί ;;οΰ λές την άλή-
μέ χίριφρονοϋν καί μέ πα?τ.-
γορείς· είμαι άμαθής καΐ μέ βγά-
ζεις ά-ο την ά',-ΐάθειά μου.
Έχεις — £-——ε και 'έλ-ίδα; Σέ
σι>γ7αίρω άκίμη πειο πολύ. θά σον
άνοίξουν τόν παράδίΐσο καί θά σού
έξασφαλί«!>ν την αΐωνία ζωή. Ο!
θεολογι/.ές σου άρετές είναι ϊώρα
των Ούρανών. Οί πρώτές σου άρε¬
τές είναι έξ-αίρετα έφόδΐα πού σοΰ
ά μ;ά καλή Φΐή
—Τα κορίτσια δέν
πάν πειά μ' αυ¬
τόν, γιατί τόν δια-
βάζουν μέσα στά
μάτια.
^ —Άλήθεια, κατήν¬
τησε νά είναι πε-
ςρρμ'η 6ι6λιο-
Θήκη.
Δέν είνα! δμως καιθόλου άρετές
άνταποκρ:νόμενες στό καλό τού γί1.-
τονά σοο.
Ό φρόνιμος κάνει 7.αλό τού έαυ-
τοΰ τού, ό ένάρετος κάνει 7,αλό εί;
τοΰς συνανθρώπους τού.
Εάν ό τάδε ή ό δείνα άγιος έ?-
γάτθη/.ε γιά την είρήνευσι τής κοι-
νωνίας, εάν δοήθησε τους φτω*/οώς,
τότε Φά πή πώς ήτ^ ένάρετος.
Άν 5μως ντ/στεψεν, εκανε άγρυ-
πνίες καί μπόλικα σταυροχοπήμ
τα, τότε Οά πή πώς ήταν μόνο ά-
Υ'.ος.
Ή άρετή άνάμεσα στοίις άνθ-ρώ-
ττους είνα·. ενα έμπόριο καλωσύνης.
"Οποίος λοιπόν δέν επήρε καθό-
λου μίρος στό έμπόρ;© αύτό, δέν
πρέπει νά λϊγαριάζεται.
Άν ό αγίος αΰτός πα.ρέμε!ν
€',ς τοΰς κόλπους τής κολωνίας θά-
ν.ανε, γωρίς άμφιδολία, καλωσύνες.
ΈνκτΜ 5μως άπαρντΓθηκε την κ/
νονία, ό κό·-χος 0-άχτ) δίκαιο νά
μή τού δίδη τό δνομα τού έναρέτου.
Στάθη/ε καλός γιά τόν έαυτό
«υ καί όχι γιά μάς.
Μά, Οά μού πήτε, άν Ινας έρη-
μίτη; είναι κοιλίόϊουλος, μεθύστα-
κας, παραδομένος στήν άκολασία
κτλ., πρέΥ.ε! νά έν&μαο'&η φαθλος,
κα·/6ς ίϋχιοι.
"Ωστε έ/εϊνος ποϋ δέν «νει τα
έλαττώματα αότά, κατ' ανάγκην,
πίέτςει νά λί'γετα·. καλός.
'Εϊώ ά·/ρίδώς είναι ποΰ δέν συμ-
φωνά> κχθόλοϋ.
Φυσικά, .είνα-^ εν άς παληάνθρω-
;, άς ποΰμε, δταν Ιχη αΰτά τα
τ.ο
μ
Δέν είνα: δμως καθόλου τέτοίος,
έν σχέΐΐΐ μέ την ν.οινωνίαν <ττήν έ- τ.οίν; τα έ>αττώματά τού δέν τςρο-
ξοοϋν κο|-·/μ,·.ά ά~ολ6τοις βλάβην.
Π ρέπί: ίμως νά σημειωθή, α
ν»ν έγν.λιςματίχΛ ιΕνω ό άλλος, |
—ού δέν ν/ν. τα έλαττώματα αύτά,
Οάκαμε, το/.αντιον. -/.αλο -την 7.ο·-Γ
νων:αν.
Βλέπετε, άνα^οεσα στήν ·/.
;ά έλατ:ώματα αΰίά>;-,ν, ενω ο:
/.αλές ίίιότητΐς άπ' εναντίας όλι-
'Γπάρχ*-. ενα ίλλο παράϊε'.γμα
,λί πε:κτσέτΐρο πεκττ'.κό.
Ό Νέρων, ό ΙΙάπας 'Αλεξαν-
:ρο; ό 2Τ;^·αί άλλα ά^?ώπ..ν*| 'Ο θεατοώντςΐ'ν
-ταγμό, οτ: την ημέραν πού έκαναν
τής πρά«:ς εΰτές. στάθηκαν ένά-
ρετο:
ρ
ρ'.κί: Θεολόγο! λέγουν, ότι ό
μεγάλος έν.;:νος καί ·ύχέροχος Αύ-
το/,ράτωρ 'Λντωνϊνος, δέν ήταν έν¬
άρετος. ,^Οτι ήταν βνας άγύόριστος
καί πϋσματάρης στωϊκός ό οποίος,
έ έ έ
έπει;ή ίέν έμεινΐν
έ ά Η
ή χης
μέ το νά ν.υτΗρνά τοϋς άνθρώπους,
έ ϊ ί ά έ
έπ'.ζητοΰϊβ ΐκόαη καί νά έτ-τίματα!
ίπ' αυτοίς. "Οτι ήταν σ' δλη τ*υ
τή ζωή ίίκαίος, οίλε;γος, γενναιό-
ων άπό ματα:οδοςία καί Οτι μέ
-.ής άρετές το^ αΰτές δέν έπε·ϊίω/.ε
.λο τίπο-ΐ, «αρα νά έξαπατήστ
τοί»ς άνθρώπους...
Α*, πολίί ώραΐα. Καί ετσ: αν τ>
.ανε άκίαη, έγω είμα: ίιποχρεωμέ-
.'ος νά ΰψώσω τα χερ:α ^ι^ο^ στόν
καί να πω:
«θΐέ μού! Δός μας λοιπόν ν.αμ-
τόσους τετο:ους άπατίώνες!»
Μετάφρασις
—ιΚανί:; ϊέν £ί..,
«
ί λί:.
η εινα· γενοος !)τ;
ΤΕπε:;ή Β
τα; νΛ
Ό Βασιλεύς Γεώργιος ετρφ
ςεχωριττή σ^πάθεια γιά το Π α-
ρίσ; τό :~οίον έπίτκεπτονταν, δταν
τοϋ έδίίετο εύκαίρία.
Τα ταςδίίια τού στήν Γαλλία
ήσαν συχνά, ώστε ο! Παρισινοί τόν
Οεωροϋσαν συαπατρϊώτη τους και
οί έφημερί·?ες τόν ύπβϊεχοντο μέ
κίλακευτιν.ώτατα λόγια.
Κάχοτε ττοί» ό Γεώργιος έρισκό-
ταν τςάλι στό Π α.ίίσι, ό Ραοί»λ
Ποσόν εγραψε γι' αυτόν είς την
«Ζουρνάλ» ενα χοίημα ποΰ έτελεί-
ωνε μέ τοΰς βτίχους:
Πάντα ταςε^εύεις, πάντα άχ'
(την πόλ: μας περνάς
Τό λαό σου πότε δρίσκε:ς τον %Λΐρζ
(νά κυ·5βρνάς:»
Γ-Ή ««.τάσις ίΐνκ Η/ι
λ α προτ:μω -ο ;-^;
* * * '
-ήμερα Οί μαν
μου^ . άφού ε·5υγ=ν ή (ιγ»ϊ;.Ι
II
ές μο·^ τί νά «Ο ί'ΐ0,^]
—Σαρϊέλλΐς το·3 >
μ:, τυρ! ί.ί: οροϋτα.
συγγραοέα
έ
>.-- -*-■?§ π;ωτζ το -ν.'/.ηΛ
νά τόν παντρέύη. Ι
—Μά βμα ςιρονιΐίύτ, ί^Λ
γελών ό Σο·.ίφτ, δέν β: '■"■'
νά παντρεοθή.
* * *
—-Ώραια εικών, άλ).2 ?,
τί-τυπον ε'/ε: άλλα θελγητρϊ!
—Δέν είναι άλ.ήθεα ϊ·λ!'
ειμα'. πχ;τρεμμέ«ς δέκα χ:όκ
προτιμώ >ά ζώ μέ μά 'ΐο:^
τής γυναίκας μο^'.
* * *
—-Σέ συλλυποϋμ*!, τ;ι
φίλε.
—Γιατί, τί έα-αθες;
-—Άγόρασα ενα ν.ζινοί
μα στή γυναίχά μου, χι'
τρεςεν άμέσως να τί ίίίξι
κή σου.
—"Άν θέλης νά
τόν κάμης νά σέ
κυνηγήση, δέν
I-
χεις παρά νά τού
δείξη- περιφρόνησι
συν ■/.' αυτή ίδώ.
ΚΗΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΙ
ϋοιοΓρον/α άπό ταντέλ-
1ν, /ατάλληλα διά τάς
Ιί όιοϊαι ςροροΰν ένδύ-
Ιλευταιας μόδας. Κάτω,
/ιοριδεφς των ωμων.
Ωραίον γυναικείον φόρρμα χοροΰ
έκ σιφφόν, τής τελευταίας μόδας.
Εκεπάζονται αί κνήμαι καί γυμνώ-
τα νώτα.
ΤΡΙ ΩΡΑΙΑ ΓΥΝΆΙΚΕΙΑ ΙΌΥΝΕΝΙΑ ΕΠΑΝΩΦΟΡΙΑ ΤΗΣ Ε ΠΟ
ΧΗΣ.
γνναικεϊον φό-
ρον, απογευματινάς
δας, τής τελευταίας
ϊ ή Ελένη Μίλ-
Όοδ.
'Ωραία γυναικεία έσθής έκ σατέν,
χοιόματος άραβοσίτου μέ έμβάδας
τού ίδίου χρο')ματος. Τέλειον άν-
σάιιπλ τή; μόδας.
πεοίπτωστν. Δεξι? καί άριστερ?, δύο ώραίαι γυναικεϊαι έσθήτες, ά
Ιδιαιτέραν προσοχήν είς τό εΐδος τού στηθοδέσμου τον οποίον ιρο-
ροΰν αί γνναϊκες.
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΙ
ϋοιοΓρον/α άπό ταντέλ-
1ν, /ατάλληλα διά τάς
Ιί όιοϊαι ςροροΰν ένδύ-
Ιλευταιας μόδας. Κάτω,
/ιοριδεφς των ωμων.
Ωραίον γυναικείον φόρρμα χοροΰ
έκ σιφφόν, τής τελευταίας μόδας.
Εκεπάζονται αί κνήμαι καί γυμνώ-
τα νώτα.
ΤΡΙ ΩΡΑΙΑ ΓΥΝΆΙΚΕΙΑ ΙΌΥΝΕΝΙΑ ΕΠΑΝΩΦΟΡΙΑ ΤΗΣ Ε ΠΟ
ΧΗΣ.
γνναικεϊον φό-
ρον, απογευματινάς
δας, τής τελευταίας
ϊ ή Ελένη Μίλ-
Όοδ.
'Ωραία γυναικεία έσθής έκ σατέν,
χοιόματος άραβοσίτου μέ έμβάδας
τού ίδίου χρο')ματος. Τέλειον άν-
σάιιπλ τή; μόδας.
πεοίπτωστν. Δεξι? καί άριστερ?, δύο ώραίαι γυναικεϊαι έσθήτες, ά
Ιδιαιτέραν προσοχήν είς τό εΐδος τού στηθοδέσμου τον οποίον ιρο-
ροΰν αί γνναϊκες.
>^·*%χ
ΝΕ\ ΟΚΚ. ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΙλΧΟιλΙΊΟΥ. ΙΜΟ
δϋΝθΛΥ. ΜΝΤΑΚΥ Γ'. 1'Γ.ι·.— ΥΟΕ. ΧΥ. Χο. ."..".67.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΕΘΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΙΙΙΤΑΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΤΕΡΟΝ ΒΕΑΤΑΣ ΤΟΝ ΑΟΛ«ί
Ό άθλητ<σμός έπιδβά ιιεγάλως επι τή ςάνωτέοας νγείας "/αί επί τής θνησιμότι,τος τοΰ Άμεοικα- παρατηρήστ) τοΰς 42 άθλί.τάς έν τί) δοάσει. Δέν είναι ύπεοβολή νά είπη τις νικοΰ λαοϋ την όποιαν ύποοιβάζει..χίτι πολλαί εκατοντάδας χιλιάδων Ό άθλητισμός Ι'χει προπονήση Ιαλλων παρευρέθησαν είς τοΰς άγώ τα άγόρια καί τα κορίτσια όπως άναπτιΊςουν τα σώματά των, νά γίνουν ΙΙωτικοί ά'ν&οωποι καί νά Ι¬ να; νοερώς άκοοώμενοι τοϋ ραδι- οφώνου. Πολλαί χιλιάδες άνδοών καί γυναικών. άγοριών "/αί κορι- φοδιασθοΰν μέ τάς αίσθησεις των | τσιών, τα όποϊα &ά ηδύναντο να καί τύν οργανισμόν τοΰ σώματο; | μεταχειρισθοΰν τόν καιρόν των ί- σύμφωνα μέ την πείραν της ζωής. ι νεργώς διά της έξασκήσρχος, πα- Δι' αυτόν τόν λόγον ό άθλητΐ- ρητ/θιλούθησαν τούς αγώνας διά ο*μός πρέπει νά τηρήται επιζήλως ! τοΰ ραδιοφώνον. *"■'■ νά άναπτισσεται προσεκτικώς * * * "Ολοι δέν είναι δυνατόν νά γί¬ νουν έμπειρογνώμονες των σπόρτ. Άνθρωποί τίνες εχουν έκτα¬ κτον ίκανότητα προσαρμογής ποός μίαν μοφήν τοΰ γυμνάσματος. "Αλλοι έ'χουν πλασθΰ έκ φύσεως δι' άλλας μορφάς. Ύπάρχουν έκ φύσεως παΐκτ&ι τοιοιτ;ον τρόπον ωστε να α¬ ποθάνη πρός μεγάλην ωφέλειαν είς τοΰ; περισσότερον των άν¬ θρωπον. > Δυστυχώς ό άθλΐ|τισμος τείνει
πρός την αντίθετον τάσιν.
Τα
σποοτ εις τινάς περιπτιο-
; σιιιιιετασχτ|
σύτά '/ηι ώφΐλτ$ϊ άπ' αντιί.
Τ ϊ ϊ^ές ίδίω; όσον
σεις καβίστανται
σεως καί άποβαίνονν ώφελιμα δι ά, τοϋ μπαίίΖμποΛλ, φνσικοί παϊκται
μερι-/οΐ·ς μόνον οί όποΐοι εϊδικεύ- τοΰ τέννις, φνσικοί γ/.ολφοπαίκται
ονται εί; αχ»τά, ενφ ό κοινός άνθρω | καί ούτω ναθ' εξής. "Ανθ >οντοι
πος δέν δύναται νά σιιιιιετάσχτ) είς ί οί όποΐοι εχουν τόσην αγάπην δι'
ενα ιδιαίτερον άγώνισμα, κια τό¬
σον λαμπράν σι>γκαηι?{ίι«νσιν τοί
πνεύματος καί των μυώνων, ώστε
δύνανται εν.τάκτως καλώς νά κά¬
μουν δ,τι οί άλλοι μετά δΐ'σκολία;
θάήδύναντο νά κάμουν η ίσ(ι>; θά
τό Ι'καμον άδιαφόρως.
, Ή Ελένη Γονίλλς είς τό τέν-
νις, ό Μπόμπη Τζόουνς εις τό
Γκολφ. ό "Άλμπη Μπον& είς τό
~λί -—ι ■ -τ/~.ί ι Α Λ ΐ"-τ/*■*■*· ■ —■ Οη.νο „? _ _ ι
Τουτο ίτϊναι ις ;
αφορα τα σπί>οτ τώ ν Κολλεγίων
χαί των αγο}ί-<ον 'λ^ τίνα Ίόυΐ'ματκ δαπανώνται μργάλο ποσά όπως συναχθώσι καί προπονί,θοοσιν οί νποψήφιοι διά τίιν άθλητι/ήν όμάδα. Τουτο είναι συμίρερον διά τού; ^αλοπλη,οωνομε'νους προγυμναστά; ρδα'τμπωλλ, ό Μπαίϊμπ Ροΰθ είς τό >:αί ωφέλιμον είς τα «γόρια διά μπαίηΐΐμπωλλ, ό Τζάκ Ντέμση είς
τίιν (ϊθλητι/.ήν όμάδα. την πυγμαγίαν είναι εΗε'νοντα πα-
την οί)/ητι/.ήν όμάδα
'Αλλά διά κάτ)ε άλλον ά'νθρο>πον ραδείγματα άγοον,στών οί όποΐοι
ό οποίος είναι έκ φύσεω; ίκανός νά παίζουν εν ιδιαίτερον δι' αίτούς ό-
διάπρέψί). εί; τόν. άθλητισμόν ή ! γώνισμα τόσον καλώς ωστε κατορ-
ό<μμετοχή τοι· κνλνεται άπό τή θώνουν νά προσελκύονν τ·ν ποο- παίνα άν §οατίν;(χν των διατΐ'πώσε-, ο_τ>χΐ]ν τοΰ κοινοΰ είς τόν υπατον
ών κ«ί αςκυσεων. Ύπάρχουν χιλι-' βαθμόν.
άδες οϊ'όποΐοι ουδέποτε εύρισκον- | Ύπάρχοι·ν χΛιαδες προσοίπων οί
σι την ένεργόν καί ενδοξον δόξαν}όποΐοι δύνανται νά παίζοΐ'ν τέννις,
•τής συμμετοχής είς τα σπόρτ, χιλι- έστω καί άν δέν δύνανται νά νι-
άδες οί όποΐοι μαλ-θάλΌυν νά χά- κήσουν την Έλεν Γουίλς. Χιλιάδες
■Οηνται καί νά σαπί'ζονν άντ! νά'άλλων ενρίσκουΛ' ίυχο.ρίστ»|σιν ε·ς
δρώσι καί άνσ,ττύσσωνται. τό γκόλφ. καίτοι ό Μτόμπη Τζό
Κατά τοΰς τελευταίονς άγώνα;
τού Φοΰτμπω/.λ μεταξΰ τοΰ Στρα-
τοΰ των Ηνωμένον ΓΙολιτειών καί
το? Κολλεγίου Νότο Ντάμ ί'πήρ
χον ώς λ?γρται 80.000 θεαταί εις
ών Φεατών. Τό μέγα
' εί/' αννιι/ίΙϊΊ Λ'τ,.ι-
μόν αλλιον άγίύνισματοιν τα ότοϊα
έπενόησεν ό ανδ^ί· πος.
Καί νάβ? ενας άτό τάς πο/7.«ς
ται'τιΐς χιλιάδας δύναται νά άπο-
κτι'νσ>ι προσωπικόν δφελο; άπο κά-
θε απόρτ οτιος (ΐιο/τά κ«ί ό προ>
θλή
Κα'ι ό χι-ιρότερος γκολψοπαί-
ν-της τοϋ κόσμοι· -'.άμνει περισσοτ*
ραν γΐ'μναστΐ"/ϊ|ν ταρ' ό,τι κάμνει
ό Μπόιιπη Ήόονν; όταν παίζη 18
όπάς.
Τύ κάτο) κάτω τύ με ,«1" ''·"·■'
τητα καί τί)ν δύναμιν
Κ«0ε κίνησις είς /αΗ ιδία
νισμόν βθφΉΐ τόν νοι·ν /αί τό ι
μα. βοηθεΐ τό πνεΰιια. Βοηθεΐ την
διδασκαλίαν δτακ: επικρατήση τό
ώοαίον χΐ'εΰιια τής νσιιίμον νί"/ΐ|ς.
Λιδάσκει πώς νά ίπομκ'νΊΐ τις την
ήτταν καί πώς νά ιιεηι·/ειρισ&ί}
την ήτταν ώς δρ· «ιλειτέ^
(►αςνίκΓ,ς.
Ταυτα πάντα είναι μαθήμαια ί
όποΐα δίδονται ιίς έκείνους οί ό^
ποϊοι ττίί'ΓοΓν τη ό' - ···'-·'-τα τη3
ζωής.
ί*7ί '» 11 μαί*Υ|μ<ιτ« [ΐΐ:·[ΐ
ής. Δια τόν λόγον τοΰτον είναι υ¬
ψίστης σι,μασίας διά τό ρθνος 3-
πως καί διά το *ίτο·ιο ί»·
π ρ ο ι
Ι ά γ ω ν ι ζ ό ιι ι ν
τε^»οι θεαταί-
«Έ μ π ά τ ρ
α α».
ι<τό πρέπει α ιι»·"ιΐ ' μα, δχι μόνον ίπ' ολίγο»; πόΐ'ς '/.άΰί σχολρίοι· ! αλλά δια /.άθρ άγο κο.,ίτσι θλγ ΪΉ ιχνωηρω γι στιγξ. ΟΊ /αθΐμιενοι εί: ι α των ί^κπΰν άνοτ σορ,οοπίαν έν τφ οτ ματικής καί διανοΐι χικής άμίλλη: μέο' σέ καπνοϋς -/«ι (λιάνου στριγ"'·|' Μ ' έψίς, σάν όλα τα Ι» ^,) 'τύΛτ 7(ΐτον τα <ι ό Η'α; -1 ουνς {>ά ήδι'νατο νά τοΰς νικήσΐ|.
Χιλιάδες ά'λί.οι οί όποΐοι δύνανται
άπαίςουν, καίτοι δέν θά ηδύναντο
νάκερδίσουν ενα γΰρον μέσα σ' "-
να όλό/ν.ηρον ετος. Χιλιάδες άλ¬
λον δύνανται νά παίζουν μπάσκετ·
' ιΤ> τόσο βάσανο ιιργάλ« _
! το «άσανο είναι τή; ζ<01 * Ηοο λ· ό νοΓ·: άν τι«ο' ,,σιρττν ήμεθα β* Λ1""1 ι "Ηλιρ καί #άλα<ί«ί -V ,,ά Ρ«*ο= τ' «βω^011 °' ώ τής αύγήϊ/Ο»^^ ναοουΓΓΐϊλίί τοι· νίΐ' ,ίς νά μΛΐΙπ "ίΓ|Λ Τού ένοΰ δ πατέρο; ταράΑΐτος ίδιο στ«.. , ι τοΰ άλλ^ου κοντϋΜερΐ Ί ,τ« σπίτι λνωνει «^* ί Τ/ϊϊ5ίί ^ Ι κ'. 'Ί '/Μί* τον ' ' £οτθο τ" -(ί-ταιει ο **»- , ,, ' »Α κε<τιΐ" φταίει Τό 'Λαείΐι-/«νινί»ν κκταδρομικον "Σώλτ Λι/ιηκ» δρτι κηΛί/νι-ΛίΙέν έν τΛ ν«»>-
σταθμοι της Φι/α6ε/«τϊίας. ΆξΐωματικοΙ καί ν««τ«ι "
(ΊννιΐΗθσιν την {τηνηία£
-Ετσ, στή
ά
&»ν μα
Δηλοί, μ"»""" .
' ηΐ'ίΐ ι-
,
^τ,ι ' ηΐ'ίΐ ι-
ΝΕ\ ΟΚΚ. ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΙλΧΟιλΙΊΟΥ. ΙΜΟ
δϋΝθΛΥ. ΜΝΤΑΚΥ Γ'. 1'Γ.ι·.— ΥΟΕ. ΧΥ. Χο. ."..".67.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΕΘΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΙΙΙΤΑΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΤΕΡΟΝ ΒΕΑΤΑΣ ΤΟΝ ΑΟΛ«ί
Ό άθλητ<σμός έπιδβά ιιεγάλως επι τή ςάνωτέοας νγείας "/αί επί τής θνησιμότι,τος τοΰ Άμεοικα- παρατηρήστ) τοΰς 42 άθλί.τάς έν τί) δοάσει. Δέν είναι ύπεοβολή νά είπη τις νικοΰ λαοϋ την όποιαν ύποοιβάζει..χίτι πολλαί εκατοντάδας χιλιάδων Ό άθλητισμός Ι'χει προπονήση Ιαλλων παρευρέθησαν είς τοΰς άγώ τα άγόρια καί τα κορίτσια όπως άναπτιΊςουν τα σώματά των, νά γίνουν ΙΙωτικοί ά'ν&οωποι καί νά Ι¬ να; νοερώς άκοοώμενοι τοϋ ραδι- οφώνου. Πολλαί χιλιάδες άνδοών καί γυναικών. άγοριών "/αί κορι- φοδιασθοΰν μέ τάς αίσθησεις των | τσιών, τα όποϊα &ά ηδύναντο να καί τύν οργανισμόν τοΰ σώματο; | μεταχειρισθοΰν τόν καιρόν των ί- σύμφωνα μέ την πείραν της ζωής. ι νεργώς διά της έξασκήσρχος, πα- Δι' αυτόν τόν λόγον ό άθλητΐ- ρητ/θιλούθησαν τούς αγώνας διά ο*μός πρέπει νά τηρήται επιζήλως ! τοΰ ραδιοφώνον. *"■'■ νά άναπτισσεται προσεκτικώς * * * "Ολοι δέν είναι δυνατόν νά γί¬ νουν έμπειρογνώμονες των σπόρτ. Άνθρωποί τίνες εχουν έκτα¬ κτον ίκανότητα προσαρμογής ποός μίαν μοφήν τοΰ γυμνάσματος. "Αλλοι έ'χουν πλασθΰ έκ φύσεως δι' άλλας μορφάς. Ύπάρχουν έκ φύσεως παΐκτ&ι τοιοιτ;ον τρόπον ωστε να α¬ ποθάνη πρός μεγάλην ωφέλειαν είς τοΰ; περισσότερον των άν¬ θρωπον. > Δυστυχώς ό άθλΐ|τισμος τείνει
πρός την αντίθετον τάσιν.
Τα
σποοτ εις τινάς περιπτιο-
; σιιιιιετασχτ|
σύτά '/ηι ώφΐλτ$ϊ άπ' αντιί.
Τ ϊ ϊ^ές ίδίω; όσον
σεις καβίστανται
σεως καί άποβαίνονν ώφελιμα δι ά, τοϋ μπαίίΖμποΛλ, φνσικοί παϊκται
μερι-/οΐ·ς μόνον οί όποΐοι εϊδικεύ- τοΰ τέννις, φνσικοί γ/.ολφοπαίκται
ονται εί; αχ»τά, ενφ ό κοινός άνθρω | καί ούτω ναθ' εξής. "Ανθ >οντοι
πος δέν δύναται νά σιιιιιετάσχτ) είς ί οί όποΐοι εχουν τόσην αγάπην δι'
ενα ιδιαίτερον άγώνισμα, κια τό¬
σον λαμπράν σι>γκαηι?{ίι«νσιν τοί
πνεύματος καί των μυώνων, ώστε
δύνανται εν.τάκτως καλώς νά κά¬
μουν δ,τι οί άλλοι μετά δΐ'σκολία;
θάήδύναντο νά κάμουν η ίσ(ι>; θά
τό Ι'καμον άδιαφόρως.
, Ή Ελένη Γονίλλς είς τό τέν-
νις, ό Μπόμπη Τζόουνς εις τό
Γκολφ. ό "Άλμπη Μπον& είς τό
~λί -—ι ■ -τ/~.ί ι Α Λ ΐ"-τ/*■*■*· ■ —■ Οη.νο „? _ _ ι
Τουτο ίτϊναι ις ;
αφορα τα σπί>οτ τώ ν Κολλεγίων
χαί των αγο}ί-<ον 'λ^ τίνα Ίόυΐ'ματκ δαπανώνται μργάλο ποσά όπως συναχθώσι καί προπονί,θοοσιν οί νποψήφιοι διά τίιν άθλητι/ήν όμάδα. Τουτο είναι συμίρερον διά τού; ^αλοπλη,οωνομε'νους προγυμναστά; ρδα'τμπωλλ, ό Μπαίϊμπ Ροΰθ είς τό >:αί ωφέλιμον είς τα «γόρια διά μπαίηΐΐμπωλλ, ό Τζάκ Ντέμση είς
τίιν (ϊθλητι/.ήν όμάδα. την πυγμαγίαν είναι εΗε'νοντα πα-
την οί)/ητι/.ήν όμάδα
'Αλλά διά κάτ)ε άλλον ά'νθρο>πον ραδείγματα άγοον,στών οί όποΐοι
ό οποίος είναι έκ φύσεω; ίκανός νά παίζουν εν ιδιαίτερον δι' αίτούς ό-
διάπρέψί). εί; τόν. άθλητισμόν ή ! γώνισμα τόσον καλώς ωστε κατορ-
ό<μμετοχή τοι· κνλνεται άπό τή θώνουν νά προσελκύονν τ·ν ποο- παίνα άν §οατίν;(χν των διατΐ'πώσε-, ο_τ>χΐ]ν τοΰ κοινοΰ είς τόν υπατον
ών κ«ί αςκυσεων. Ύπάρχουν χιλι-' βαθμόν.
άδες οϊ'όποΐοι ουδέποτε εύρισκον- | Ύπάρχοι·ν χΛιαδες προσοίπων οί
σι την ένεργόν καί ενδοξον δόξαν}όποΐοι δύνανται νά παίζοΐ'ν τέννις,
•τής συμμετοχής είς τα σπόρτ, χιλι- έστω καί άν δέν δύνανται νά νι-
άδες οί όποΐοι μαλ-θάλΌυν νά χά- κήσουν την Έλεν Γουίλς. Χιλιάδες
■Οηνται καί νά σαπί'ζονν άντ! νά'άλλων ενρίσκουΛ' ίυχο.ρίστ»|σιν ε·ς
δρώσι καί άνσ,ττύσσωνται. τό γκόλφ. καίτοι ό Μτόμπη Τζό
Κατά τοΰς τελευταίονς άγώνα;
τού Φοΰτμπω/.λ μεταξΰ τοΰ Στρα-
τοΰ των Ηνωμένον ΓΙολιτειών καί
το? Κολλεγίου Νότο Ντάμ ί'πήρ
χον ώς λ?γρται 80.000 θεαταί εις
ών Φεατών. Τό μέγα
' εί/' αννιι/ίΙϊΊ Λ'τ,.ι-
μόν αλλιον άγίύνισματοιν τα ότοϊα
έπενόησεν ό ανδ^ί· πος.
Καί νάβ? ενας άτό τάς πο/7.«ς
ται'τιΐς χιλιάδας δύναται νά άπο-
κτι'νσ>ι προσωπικόν δφελο; άπο κά-
θε απόρτ οτιος (ΐιο/τά κ«ί ό προ>
θλή
Κα'ι ό χι-ιρότερος γκολψοπαί-
ν-της τοϋ κόσμοι· -'.άμνει περισσοτ*
ραν γΐ'μναστΐ"/ϊ|ν ταρ' ό,τι κάμνει
ό Μπόιιπη Ήόονν; όταν παίζη 18
όπάς.
Τύ κάτο) κάτω τύ με ,«1" ''·"·■'
τητα καί τί)ν δύναμιν
Κ«0ε κίνησις είς /αΗ ιδία
νισμόν βθφΉΐ τόν νοι·ν /αί τό ι
μα. βοηθεΐ τό πνεΰιια. Βοηθεΐ την
διδασκαλίαν δτακ: επικρατήση τό
ώοαίον χΐ'εΰιια τής νσιιίμον νί"/ΐ|ς.
Λιδάσκει πώς νά ίπομκ'νΊΐ τις την
ήτταν καί πώς νά ιιεηι·/ειρισ&ί}
την ήτταν ώς δρ· «ιλειτέ^
(►αςνίκΓ,ς.
Ταυτα πάντα είναι μαθήμαια ί
όποΐα δίδονται ιίς έκείνους οί ό^
ποϊοι ττίί'ΓοΓν τη ό' - ···'-·'-τα τη3
ζωής.
ί*7ί '» 11 μαί*Υ|μ<ιτ« [ΐΐ:·[ΐ
ής. Δια τόν λόγον τοΰτον είναι υ¬
ψίστης σι,μασίας διά τό ρθνος 3-
πως καί διά το *ίτο·ιο ί»·
π ρ ο ι
Ι ά γ ω ν ι ζ ό ιι ι ν
τε^»οι θεαταί-
«Έ μ π ά τ ρ
α α».
ι<τό πρέπει α ιι»·"ιΐ ' μα, δχι μόνον ίπ' ολίγο»; πόΐ'ς '/.άΰί σχολρίοι· ! αλλά δια /.άθρ άγο κο.,ίτσι θλγ ΪΉ ιχνωηρω γι στιγξ. ΟΊ /αθΐμιενοι εί: ι α των ί^κπΰν άνοτ σορ,οοπίαν έν τφ οτ ματικής καί διανοΐι χικής άμίλλη: μέο' σέ καπνοϋς -/«ι (λιάνου στριγ"'·|' Μ ' έψίς, σάν όλα τα Ι» ^,) 'τύΛτ 7(ΐτον τα <ι ό Η'α; -1 ουνς {>ά ήδι'νατο νά τοΰς νικήσΐ|.
Χιλιάδες ά'λί.οι οί όποΐοι δύνανται
άπαίςουν, καίτοι δέν θά ηδύναντο
νάκερδίσουν ενα γΰρον μέσα σ' "-
να όλό/ν.ηρον ετος. Χιλιάδες άλ¬
λον δύνανται νά παίζουν μπάσκετ·
' ιΤ> τόσο βάσανο ιιργάλ« _
! το «άσανο είναι τή; ζ<01 * Ηοο λ· ό νοΓ·: άν τι«ο' ,,σιρττν ήμεθα β* Λ1""1 ι "Ηλιρ καί #άλα<ί«ί -V ,,ά Ρ«*ο= τ' «βω^011 °' ώ τής αύγήϊ/Ο»^^ ναοουΓΓΐϊλίί τοι· νίΐ' ,ίς νά μΛΐΙπ "ίΓ|Λ Τού ένοΰ δ πατέρο; ταράΑΐτος ίδιο στ«.. , ι τοΰ άλλ^ου κοντϋΜερΐ Ί ,τ« σπίτι λνωνει «^* ί Τ/ϊϊ5ίί ^ Ι κ'. 'Ί '/Μί* τον ' ' £οτθο τ" -(ί-ταιει ο **»- , ,, ' »Α κε<τιΐ" φταίει Τό 'Λαείΐι-/«νινί»ν κκταδρομικον "Σώλτ Λι/ιηκ» δρτι κηΛί/νι-ΛίΙέν έν τΛ ν«»>-
σταθμοι της Φι/α6ε/«τϊίας. ΆξΐωματικοΙ καί ν««τ«ι "
(ΊννιΐΗθσιν την {τηνηία£
-Ετσ, στή
ά
&»ν μα
Δηλοί, μ"»""" .
' ηΐ'ίΐ ι-
,
^τ,ι ' ηΐ'ίΐ ι-
, ΜΝΙΤΑΚΥ 5, 1930— ΌΕ.
XV.
Νο. 5367.
ΝΕν ΫΟΒΪΚΫΡΙΑΚΗ. 5 ΙΑΝΟΥΑΡΤΟΥ.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΑΤΟΝ Πϊ-ΜΓΙΤΟΝ — Άριθμός ί>»67.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνιΑΤΑ ΤΗ- ΕΒΑΟ|ν1ΑΛΟΖ
Ή / Ι,δουαρδ Ε 1 /ανν ναι ο ξεΜΛΟε/^ος της, Άντι,προεδοος Τσάρ-
λτις Κοϋρτις εν τώ Λευκώ Οίκω, καχα την πρώτην τού Νεου "Ετοΰς.
Άνω, ό Πρόεδρος Χοϋβερ, έν μέσφ τοΰ στρατιωτικοΰ καί ναυτικοΰ έπιτελοίου τού κατά την Πρώτην τοϋ
Νέου "Ετους. Κάτω, σειρά πολιτών μεταβαχνόντων είς τόν Λευκόν Οίκον, όπως εύχηθοΰν είς τόν Πρόε¬
δρον καί την κ. Χοΰβερ «ετη πολλά». Ό αριθ μός των έπισκεπτών ανήλθεν είς 6.300.
II
ρο δεχα έπτά έχων ή "Αννα Μαίρη Σλέις, ήλθεν ώς μετανάστις έκ
σεχοσλο6ακίας είς Νέαν Υόρκην. Έγέντο ύ.τηρέτρια καΐ κατόπιν τε-
ταρτη σνζυγος τοΰ Φράγκ Γ. Σά&ν, πλούσιον χρηματομεσίτου καΐ ιδιό¬
κτητον ακινήτου περιουσίας. Τώρα Ο άβιν απέθανε καΐ της άφγηκεν &■
λην την περιουσίαν τού, ΰπολογιζομενην είς 20.000.000 δολλαρια.
1
■
Ι
Ι
■ΝΡΗ
ι
Γ^Λ "''ν '
ΙΐτΠΐ—εΙ
κ
ι
"^^^^Κββΐ Βρ ^ ■■■'
1^- -^ ■■■■■ ^11^
Ι
4
Ό Δρ. Κάρλος Λάρντε, νέος Γε-
νικός Πρόξεονς τοΰ Σαλβατώρ,
έν Λός "Αγχελες.
Ό ταγματάρχης Γ. Χ. Σκώτκ, κυ-
δερνήτης τοΰ νέου γιγαντιαίου Άγ-
——————————————————- γλιχοϋ άεροστάτου «Κ—101>. Ό '
> ^ρόν αστυνομικόν πλοΓον «Γκίψυ» τής Νέας Υόρκης, τό οποίον κατ- ϊβιος ήτο κυβερνήτης τοϋ «Κ—34>
"^ν Γν λαθρεμπορικόν πλοϊον τοϋ Στάτεν "Αϊλαντ. 'ΕπΙ τον λαθρε»*- κατά την πτήσιν τού έκ Ι,κωττιας
πορικοΰ π)οίο« εΐ-ρέθησαν δύο φιάλαι οΰίσκυ. άς Νίαν Υόρκην πρό 10 ετών.
Άνω, δ Πάπας Πίος έν τφ Ναφ τοΰ Άγίου Πέτρου, κατά την ειδικήν
τελετήν τής πρόσφατον άγιοποιήσεως 136 "Αγγλων μαρτύρων της Ρο>
μαιοκαθολικής Έκκλησίας. Κάτω, εξ νέοι Καρδινά?ιοι, προοε-νχόμίνοι
έτος τον ίδιον ναοΰ
XV.
Νο. 5367.
ΝΕν ΫΟΒΪΚΫΡΙΑΚΗ. 5 ΙΑΝΟΥΑΡΤΟΥ.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΑΤΟΝ Πϊ-ΜΓΙΤΟΝ — Άριθμός ί>»67.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνιΑΤΑ ΤΗ- ΕΒΑΟ|ν1ΑΛΟΖ
Ή / Ι,δουαρδ Ε 1 /ανν ναι ο ξεΜΛΟε/^ος της, Άντι,προεδοος Τσάρ-
λτις Κοϋρτις εν τώ Λευκώ Οίκω, καχα την πρώτην τού Νεου "Ετοΰς.
Άνω, ό Πρόεδρος Χοϋβερ, έν μέσφ τοΰ στρατιωτικοΰ καί ναυτικοΰ έπιτελοίου τού κατά την Πρώτην τοϋ
Νέου "Ετους. Κάτω, σειρά πολιτών μεταβαχνόντων είς τόν Λευκόν Οίκον, όπως εύχηθοΰν είς τόν Πρόε¬
δρον καί την κ. Χοΰβερ «ετη πολλά». Ό αριθ μός των έπισκεπτών ανήλθεν είς 6.300.
II
ρο δεχα έπτά έχων ή "Αννα Μαίρη Σλέις, ήλθεν ώς μετανάστις έκ
σεχοσλο6ακίας είς Νέαν Υόρκην. Έγέντο ύ.τηρέτρια καΐ κατόπιν τε-
ταρτη σνζυγος τοΰ Φράγκ Γ. Σά&ν, πλούσιον χρηματομεσίτου καΐ ιδιό¬
κτητον ακινήτου περιουσίας. Τώρα Ο άβιν απέθανε καΐ της άφγηκεν &■
λην την περιουσίαν τού, ΰπολογιζομενην είς 20.000.000 δολλαρια.
1
■
Ι
Ι
■ΝΡΗ
ι
Γ^Λ "''ν '
ΙΐτΠΐ—εΙ
κ
ι
"^^^^Κββΐ Βρ ^ ■■■'
1^- -^ ■■■■■ ^11^
Ι
4
Ό Δρ. Κάρλος Λάρντε, νέος Γε-
νικός Πρόξεονς τοΰ Σαλβατώρ,
έν Λός "Αγχελες.
Ό ταγματάρχης Γ. Χ. Σκώτκ, κυ-
δερνήτης τοΰ νέου γιγαντιαίου Άγ-
——————————————————- γλιχοϋ άεροστάτου «Κ—101>. Ό '
> ^ρόν αστυνομικόν πλοΓον «Γκίψυ» τής Νέας Υόρκης, τό οποίον κατ- ϊβιος ήτο κυβερνήτης τοϋ «Κ—34>
"^ν Γν λαθρεμπορικόν πλοϊον τοϋ Στάτεν "Αϊλαντ. 'ΕπΙ τον λαθρε»*- κατά την πτήσιν τού έκ Ι,κωττιας
πορικοΰ π)οίο« εΐ-ρέθησαν δύο φιάλαι οΰίσκυ. άς Νίαν Υόρκην πρό 10 ετών.
Άνω, δ Πάπας Πίος έν τφ Ναφ τοΰ Άγίου Πέτρου, κατά την ειδικήν
τελετήν τής πρόσφατον άγιοποιήσεως 136 "Αγγλων μαρτύρων της Ρο>
μαιοκαθολικής Έκκλησίας. Κάτω, εξ νέοι Καρδινά?ιοι, προοε-νχόμίνοι
έτος τον ίδιον ναοΰ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ,
1919
'ΑΧΓ/ΑΗΥ ό, 1930
ΙΗΟ.
αηΐΙ βοηα»τ 1>τ
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5Η>Ν6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
110 \>»| :βΐΓ> ΚΙγμΙ
Νβ» ¥ογ«. Ν. Υ.
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ51, ΡΓβ8.-Ττβ&».
1)ΕΜΕΓΠΐυ5 0ΑΙ_ΙΜΑΗθ8, Ι
ΟΑΚΠΑί $100 θθθ. 00
Τεΐβ—άρτι Ασ.<]Γ6φι ΐίΐρρειοηβ·!» νναΐΐιΐηβ 5110—3111—βε»ε 5υΒ50ΚΙΡΤΙ0Ν ΒΑΤΕ5: ϋηϊΐειΐ ΡΑΙίΥ 0η« Υρογ ...... $ιο.εε II».·· 51): ΜοηΙΜ ..... «5.0· ««.·· ΓΙιγ'γ ΙΙυπΐε,ϊ___Ι» «· Φΐ-·« βϋΝΡΑΥ Οηβ Υβ&Γ ....... »Τ.βΟ Κίχ ΜοπΙγι.ί...... II.»· ΓΙΐΓββ Μοηθίβ ... Φ*.·β ΙίίυβΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗ1.Υ Οηβ Υβ«Γ ....... $4.ο· «χ Μοηίαβ...... $1.0· «β··· *ί.»0 *»·*· Η ΙΗΙΤΐα ΤΗΣ ΝΕΛΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΟΣ τής χώρας με έγκαρ τα τής Αγγλίας. «χέ<ϊ«? ι, κανόνισε την ^,ωή τού όπως ΚΑ πτου ής ^ Α-ΓΡΟΝ, 5 Ιανουάριον.— Ό νέος πρωθυ.τουργός της Αίγυ- πτου, Ναχάς Πασάς, εδήλωσεν ότι ή πολιτική τής υπό την προεδριαν του Κυβερνήσεως δέν τρέφει έχθρικά αίσθήματα κατά τής Αγγλίας, άλλά τουναντίον θά επιδιώξη την αποκατάστασιν εγκάρδιον μετ αυ¬ τής σχέσεων, έλπίζουσα ότι διά τής τοιαύτης πολιτικής θα επιτύχη ευκολώτερον την απόλυτον ανεξαρτησίαν τής Αιγυπτου. ΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΝ ΤΟΪ ΜΐΓτθΥ. ΜΕΓ. ΑΛΕΞΑΝΛΡΟΥ Παρ' δλη δμως τί|ν μεγαλη φτώ χεια του δ*ν έννοοΰσε νά στερηθή την ε·χαρί<ττι>σι νά κάνη κάθε ά-
πόγευμα τον περίπατό του στά 6ου
λεθάρτα καί δέν παο*λειψε όντε
μιά μερά νά πάη. στό άνθοπωλεΤο
γιά νά πάρη την ασπρη τού κααέ-1
λια!...
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ά«ο«ττολής
εΝΤ!ΚΕ0 Α5 ΜίΧΟΝΟ <ΧΑ&$ ΜΑΤΤεΐΙ ΑΜΙΙ Ι. 1·Ι5. »Τ ΤΗΕ ΡΟ8Τ ΟΓΓΐεε. ΑΤ ΜΕ* τοκκ. νε« νοκκ. υΝοεη τη ι α στ οί ΝΑΗΟΗ ί. «7»_______ Ίταλικής ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 5 Ιανουάριον.— Όμάς Ίταλών^ έπιστημόνων πρόκειται νά έπιχειρήση μίαν άπό τάς σπουδαιοτέρας άρχαωλογικάς ερεύνας, τής άναζητήσεως δηλαδή τοϋ τάφου τού" Μεγάλον Αλεξάν¬ δρου. Έπανειλημμέναι απόπειραι διενηργήθησαν κατά τό παρελθόν πρός ανακάλυψιν τοΰ τάφου τοΰ άνδρός όστις έκυριάρχησε τοΰ τοτε γνωστοΰ κόσμον, όλαι όμως αί έν λόγω απόπειραι απέβησαν εις μα- Ή Ίλή λ θ ήδ ά την Αίγυπτον καί θα σ σμ, ό μς γ . Ή Ίταλική αποστόλη έφθασεν ήδη άς την Αίγυπτον καί θα 'ίση λίαν συντόμως τάς ανασκαφάς πλησίον τής Άλεξανδρείας. την. αρχίση ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 βΐΜΐ Οι»ΐΓΓπ«.η ΙΕΝΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ ΤΥΠΟΣ ΕαϊΙθΓ Ξ" ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ·"*' τι*" ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΝι αμερικηι | εζατΕΡΐκοτ ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ •ΕτηβΙβ ... »1·Λ0 Ι ·Ετ>ι<Λα ... ·»»··· ■Εξαμην,ς .. $«.00 ·ΕΕ«μ—*ς -. Μ··· ΓρΙμ—ος__$8.00 Ι Τοίμην·ς ... ·*··· ·ι»ΛΟ Ι Έτ>|βΙα ..
. φ«.·0 ·ΕΕβμτ|Υβς
. ίβ.βθ Ι Τρίμην·ς .
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
Έ—σία____$7.00 | Έ—σία .
'Εξάμΐτνβς .. ίί.βθ | 'Εϊάμηνβς
ΓθίμηνθΕ .. . ΪΧ.βΟ Ι Τρίμτινος .
ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΦΗΜΕΝΟΣ
ΕτηοΙα ..
Έξάμηνος
$4.00
«*.··
'ΕτηβΙα . .
'Εξαμπνβς
$0.00
$4.00
$$.*·
$«.00
|1·
τα (ρ,βάσματά σας 8ια
Λΐζιτιχβ» έκιτογ {
Νολλάοια πληρωτεα είς Νέαν Ύάρχΐτ» βια-
γου6 "ΝαΙΙοηαΙ ΗβΓβΙί". 'ΕίΐιοτολαΙ «·-
ριέχονσαι χαοτονομίοματα δέιητ τα α.ιαβτΜ.
Ιιογΐαι συοττιμίναι είς ίιατανίτ» "Νε.ΙΙοηε4
ί". 140 ΛνββΙ Ι«11ι 8ΐΓββ(.
, Ν. Υ., άλλως »·ν »έβομ«*
Ιν άιολεοθ&σιν._______________^__—·
ΧΕ1Ρ0ΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤ/υ______
Γοααΐΐα <Έ»νιχοΟ Κήρΰχ·ς> ·· Ά$ΐ·β»$
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 10.
ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ
ΠΑΙΔΙ;
Κανονικόν νοτηλεϋμα $1.00
ίωρεάν.
«ΕΙχα νυμφευθη καί είς μάτην λα-
/.ταρούσα Ινα μιχρό», γράφει ή Μγ8.
ί. 8ο1ιε11βΓ, Ιη(1Ϊ3η3, «έπομένως έ-
τοομηθενθττν τό νοσήλευμά σας. Ή
ευτυχία μου κα¬
τέστη άνέκφρα-
στο; κατά τό δι-
άστημα πού ε-
περνα τό δεύτε¬
ρον νοσήλευμά.
Δέν έγνίορισα
ημέραν ασθενεί¬
ας καί βγενόμην
μητέρα νηπίου
8 1)2 πάουντς.
'Ελπίζω κάθε
γυνή νά προτι-
μήση τό
λευμά σας
ΐαχειρ ι α ί
την παροΰσάν
ΣΤΑ ΠΛΡΙΣΙΝΑ ΒΟΥΛΕΒΑΡΤΑ— Ο ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΠΕΡΙΠΑ
ΤΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ ΚΑΜΕΛΙΑ.-- Ο ΕΥΝΟΟΥΜΕ-
ΝΟΣ ΤΗΣ ΤΎΧΗΣ.- Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΣΥΜΦ-ΝΙΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΟΠίΙΑΙΔΑ.- ΟΠΟΥ ΤΑ ΚΕΡ¬
ΔΙΣΗ! ΕΝ Α ΧΑΝΟΝΤΑΙ, ΚΛΠ.
"Μηο
■ταραστάοεις όπό τη- "ό. ""·■"/1:
ΛΑ-ΙΚΛΙ ΤΙΜΑΙ.0 ' '
Δηλώ<τε.ίς τοϋ κ ά ΑΘΗΝΑΙ, 8 μρ Ό κ. Καφαντάρης μίς ανεκοίνωσεν ίν σ7'ί«« «?«ς τ° ζΐτ^μ» τής Δια- βαλκανικ^ς Σϋνίιαααέψεως, την ό-| ποίαν ϊιετύπωσα είς το έν Βερολίνφ Συνείριον. Άνεκ-κνώθη σηαερον ότι, η ίϊέα τοϋ ΒαλκΛνικοΰ Συνεϊρίου. πρώτον.ύχό τού α. ί ' Π ρό εΐκοσι έτών μποροΰσε κα- νείς νά ιδή κάθε μερά στά Παρι- σινά 6ουλέι6άρ·τα μεταξύ των άλ- λώτερα μάλιστα έφ' όσον τό πο¬ σόν ποϋ τη; είχε μετρήση άποτε- λοϋσε μιά μικρή περιουσία ποΰ θά λων κομψάόν περιπατητών καί £-1 τής έπέτρεπε νά έπεκτείνη τάς έρ- ναν κύριο, τοϋ οποίον τό ντύσιμο δχι μόνον κομψό δέν ήταν, άλλά κάτι περισσότερο άπό φτατχικό. Τα κτικώΐατα δμως, είτε χειμώνος ?Γ ταν είτε καλοκαΐρι, την κομπότ^υ- πα τοϋ τριμμενου του σακκακίου,τό οποίον ασφαλώς θά εΐχε ίδη καί καλ?άτερες ήμέρες, την στόλιζε μιά φρεσκοτάτη ασπρη καμέλια, ή όποία εκανε άκόμη πειό περίεργη την έμφάνισί του. Ή Ίστορία της λευκης αυτής καμελιας είναι περί- εριγη καί κωμικοτραγική. Κατά τό ετος 1880 ό κΰριος μέ την καμέλια ήταν ενας άπό τοΰς πειό κοσμικού; τύπους τοϋ Παρισιοϋ. Θά είχε πε- ράσει τότε τα σαράντα, άλλά ήταν εΰ&Η'μος καί ξέννοιαστος σάν παι- δί. Εϊχε μεγαλη προσ(οπική πεο'.- γασίας της. Π^αγματικά δέ, έτή- ρησε πιστά την {·ποσχεσί ττ)ς. Ό ήρα>ς της κωμικοτραγικης,
μηνών,
& λιτρών.
μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα νηΐΙο,
Ρβ., γράφει Ιπίσης παρομοίως.
Τό νοσήλευμά τοϋ ϋΐ ϋβ Ρ6·νν,
κατά τάς 30 έρχομένα; ημέρας θά
αποσταλή δωρεάτν, άνευ ούόεμιας ύπο-
χρεόίσεως είς κάθε γνναϊκα ποΰ θά
ουσία κι' ή μόνη τού άπασχόλη,σι:
ήταν νά ςταίζχι χαρτιά καί νά
στοιχήματα. Ή τύχη δμως τοϋ
θηκε πάντοτε εΰνοϊκή καί ετσι ή
περιουσία του δχι μόνον δέν λιγό-
στευε. άλλά αντΐθέτοκ μεγάλωνε.
Μιά ημερα μάλιστα, ή τυφλή
τοΰ εύειξε έξαιρετικα μεγαλη
ευνοια, γιατί τόν έκανε νά κερδί-
Γσ Θ ή χ σΠ ^να '/-ολοσσιαΐο ποσόν στόν μπα-
- · καρά πραγμα ποΰ εκανε τόν έλα-
φρόμυαλο Παρισινό νά γίνη άκό¬
μη πειό σπάταλος. Καθώς περ-νοϋ-
σε την αλλη μερά εξω άπό τό άν-
θοπωλεϊο, άπό τό οποίον προμηθευ-
όταν τακτικά λουλούδια, μπήκε μέ-
σα καί είπε στήν άνθοπώλιδα:
— Γνωρίζετε δτι οί καμέλιες εϊ·
μδς
Μόνον ΪΟΟΟ νοσηλεύματα Θ' άπο-
σταλοϋν κατά τόν τρέχοντα μήνα. _ . .
Γράψατε άμέσως. Στείλατε τό όνομά ναι τα άγαπΓ,μενο μου λουλούδι,
σας—Εξω κι' επί ταχυδοομικοΰ δελτα-
ρίου. Γράψατε: Ώγ. Ε)β Ρ&νν, δυΐίβ
ΜΚ ΟοβΙβί» Ηουβο, Κβηβββ ΟΐΙν, Μο.
Η
καί δτι μοΰ είναι μάλιστα άχαραί-
τητες. Πόσα. θά ηθέλατε λοιπον
γ.ά νά μοΰ ποομηθεΰετε κάθε μερά
καί σέ κάθε έποχή τοϋ ετους, μέ·
χρι τέλονς της ζωής μου, μιά λεν-
κί} καμέλια γιά την μπουτοννιερα
Τα καθάρβια καΐ τα /ά-
ΐΐΐα δέν θεραπεύουν την
δυβκοιλιότητα .
Μόνον έριίΚζουν καί βιάζουν τα έ
τερα διά νά έπιφέρουν την εκκένωσιν.
ΟΙ πόνοι τούς όποίους αΐσθάνεοθε με-
τά ττιν χρήσιν αυτών είναι ηρκετοΐ ν'
ώΐοδείξουν τί)ν βλαβεράν αυτών χρή¬
σιν.
Μεταχειρίζεσθε τα ΟΓβεΙτ Ιπυϊαη
ΝβίιΐΓε'β ΗεΓΐ)5, τα όποΐα είναι άγνά
καί άβώα ώς είναι αί τροφαί άπό
χορταρικά. Δέν Ιχουν^ χηαικάς θυσί¬
ας, είναι άγνά δπως τα ?χαμεν ή Μή¬
τηρ Φ|5σις, καί Ιχουν την Ιδιότητα
νά κάνουν την έκκένο>σιν κανοντκήν
δύο ή τρείς φοράς τό 24ωρον.
Γράψατε διά_ νά ^ σδς στεϋ.ωμεν
δείγματα καί όδηγίας πρός δοκιμήν
δωρεάν. Τα βότονα αύτά δέν είνα;
μόνον διά τού; δυσκοιλίονς, άλλά βι'
δλους τούς άνθρώ.-του;. Όίρείλομεν νά
καθαρίζωμεν τόν οργανισμόν |ΐα; καί
νά μή περιμένωμεν νά γίνωμεν δυσ-
κοίλιοι καί τότε νά πάρωμεν καβαο-
τική.
Ι'ράψατε σήμερον καί μή άνα6άλ-
? ετε Λι' αύριον.
ΡΚΟΡ. Ρ. -ΡΛΝΛΓτΛΚΙ8 , . ,
ο2$ νΥ. 55ίη 8ί.. Ν. Υ. Ο.γ> ' μα την υποσχεσι αύτη, τόσον εύκο-
μου;
Ή άνθοπαίλις ήρχισε νά γελάιι
γιατί ένόμισε δτι ό εί«θυμος πελά-
της της της τό έλεγε αύτό γι' άσ-
τεϊο. Καθώς δμως έκεϊνος επέμε¬
νε, τοϋ είπε ενα έξαιρετικα με-
γάλο ποσόν, έχοντος; διαροαΐ>;
τήη Ιδέα δτι δ πελάτης της άστει-
ευόταν μαζύ της.
Πρός μεγίστην της εκπ).η|ι 5-
μως, ό πε^Λτης της τής εδήλωσε
πώς τό ποσόν αντό δέν τοϋ φαινό-
ταν καί πολύ μεγάλο. "Είβγαλε λοι¬
πον άπό την τσέπη του ?να μερος
άπό τό ποσόν ποΰ είχε κερδίση καί
τό €μέτρησε στήν άνΟοπώλ:ύα, ά-
φοϋ ποοηγουμένως εζήτησε την
έπίσημη διαβεβαίοίσί της, δτι οί-
ίδεποτε καί σέ καμμιά ~ϊοίπταχτι
ν)ά τόν «'φινε χωρίς τό άγαπημένο
άλλά άλΐ]θινής αυτής ίστορίας, γυ-
ρισε τότε μέ τό ύπόλοιπο των κερ-
δών στό απίτι του. Φαίνεται δμως;
ότι της τύχης τής κακοφάνηκε ή
κατασπατάλησις τοΰ ποσοΰ ποϋ τοΰ
είχε χαρίση, γιατί άπό έκείνη τί]ν
στιγμή γι'ρισε καί στρώφηκε έ-
ναντίθΛ· τον. Άπό την ώρα αυτή
ό εΰθυμος Παρισινος οχι μονον
δέν εκέρδισε πειά τίποτε άλ?.ά αν¬
τιθέτως ήρχισε νά χάνη, όλοενα καί
πειό μεγαλα ποσά έως δτον έςην-
τλνίθηκε σχεδόν όλόκληρη ή περι¬
ουσία του. Τότε ό άδ·.όρ<θωτος χαρ τοπαίκτης ώρκίστηκε ότι δέν ύϊί ξανάπιανε πειά χαρτιά στά χέρια τού καί πραγματικώς κράττ,οε τόν δοκο του. Ήταν δμως άργά πειά. Ώστόσο ετσι μ,τόρεσε νά σώθ]) τά^ λείψανα τής περιουσίας τού. Αύτά δμως ηταν τόσον άσήμαντα, όχττε, δέν έπαρκοϋσαν γιά νψ συν τήρησί του. 'Βκτός δμως· αύτοΰ δ ανθρωπος έκεΤνος είχε μιά τέτοια άποστροφί] γιά την ίργασία, ωστε προτιμοΰσε καίΛίτερα νά πεθάνη τής πείνας καί νά στερηται άκόμη είς την "Επιτροπήν τής _ ερηί'ϊος. Δέν συνέκεΐί νά παρίτταμα! είς την σννεϊρίαΐιντής έχιτροχής τής 'Εκατονταετηρίϊος, καΛ' ήν ό κ. Π απαναττμ'ιολ ί»πε- 6αλε την έν λδγφ γνώμην το«, ττ,ν οποίαν 3ΜΗύ τώρα πρώτην φοράν. Άλλ' ή γνώμη αύτη προίήλως τ>α
αφεώρα την σύγκλησιν σ^νεϊρίο;, τδ
φρ η
οποίον τ)ά
ρ,
&φά-χξ ίιά
ί
ήχφ
τάς εορτάς τής Έκατονταετηρί&ος,
έ ί ϊλϊή έ ά
-ρος
άο-
ίέν είχε ϊηλαϊή ΐχέσιν τινά προ
την ΐϊικήν μου πρότασιν, ήτις ά< βλε'πει είς την όργάν6>σιν μονίμω
Θεσμοδ έτητίας ΒαλαΛνικής Συνϊι-'
ασκέψεως, καί ίή κοινοίο^λεϋτιαής,
ιπνερχομένης έναλλάξ είς τάς πρω-ί
' — ττ* ^ ■· ^ ι
των Βαλκανικών
χωρών.
ί ής
ς χρ
Εάν ή ενώπιον τοΰ Συνείρίοϋ τής
Εΐρήνης ριφθείσα ΐίέα αύτη τίίνη
είς την σύγκλισιν ενός σ·Λεϊρί:υ
Βαλκανικοϋ, όπερ δέν 6ά είχε χί?ϊ-
κτήρα κοινοβουλευτικόν, ουτε δα ά-
χετέλει οργάνωσιν πχγίϊν, είναι
; άνεξάρττ',τος τής ίίικής
ά Έ έί
μου προτάσεως. Έν εναντία περι-,'
είναι άπλή αυτής έπανάλη-'
ψις. Ή πρότασις μο:> άπεκρο.'σθη έν |
Βερολίνω μόνον κϊτά τΐϋτο. ότι δέν,
«ϊέχ&η ή Κονφ^ράνς ντι Κομ^έρς!
νά άνίλάίΐβ την πρωτοβουλίαν τής
ίϊρΰτεως τής Βαλκαν.κής Διαΐκέ-
ψεω; καί νά &ίσΐ(] υπο την σκίπην
της την λειτουργίαν έν γένει των
περιφερειακών ϊιετ)νών κοινοβουλευ- < τικών,συνεδρίων, έπεκροτηθη δμως Ι κατα τα ίλλα.καί βτυχεν άμερίστου| ένθουσιώϊους, δύναμαι νά είπω,! υποίοχής_είς τάς των λοιπών ενδιαφερομένων χωρών,[ όχοδοχής προεςοφλούατης την έπιτ!>-'
Ζ'3;
ΨΑΡΑ ΝΑΛΛΙΛ ΚΑΙ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ■
ΤΟΥ ΚΡΛΝΙΟΥ ΕΥΚΟΛΟΘΕΡΛΠΕΥΤΛ
του
Η αν#οπω/ας τού εδωσε πρό
την ύπόσχεσι αύτη τόσον εύ
Νά τι λέγει μία Νεοϋορκέζα χερί
τοϋ δαϋματβυργοϋ τονωτικοί," τό
οποίον έγχωμιάζει.
ΘΑΥΜΑΣΙΑ Τ' ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΛ
ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ
Πρό ολίγων έτών τό κοβνίον μου
ιΚ?χισε πάσχον άπό έκζεμα, άκο>.ού-
οως άπό πιτυρίδα καί τέλος χά μαλλιά
ΐιου ήρχισαν νά χάνουν τό φυσικόν
των χρώμα καί νά γίνωνται ψαρά.
Γόν Οκτώδριον τοΰ 1928 ήκουσα πε-
ρι τοΰ θαυμάσιον τονωτιχοΰ ^^β'8
ΗβΪΓ Τοηΐο, κατασκευαζομένου είς τό
8οα11ι, χαΐ τό παρήγγει>Λ. Πράγ-
ιιατι είναι άςιοθαΰμαστος ή λειτουρ-
γία του. 'Εσταμάτησε την φαγοΰραν
τοϋ κρανίου μου, ή πιτυρίδα έξηφανί-
(βτη *αι η κάμη μου κατέστη γυαλι-
στερη, θαλερά καί τ' άποτελέσματα τ)-
σαν τόσον θανμασίως ίκανοποιητικά,
ωστε ίσωκλείω φωτογραφίαν διά ν'
ά-τοδείξω πόσον ή κόμη μου κατέστη
ωραια και ζωηρά, γράφει ένθουστω-
οως η σπιτονοικοκυρβ. Κα βίβεΐΐα
Ηβρβββν τοϋ 576 δεοοηα Ανβ.,
ΝβΛν ΥθΓΐ£ ΟΗ^ '
3 Ημγ Τοηίο
η εις την Φλώριδαν. Πλούσι¬
ον περιηγηταί ένενΌυσιάσθησαν μέ τ'
άποκλέσματά του. Χιλιάδες τό εύρον
ανώτερον άκόμη κα'ι άπό τα πλέον πε-
«ίημισμ^να φάρμακα καί κατ' ουδένα
λόγον όμοιον πρός έκεϊνα τής παλαιάς
έποχής. Τώρα κατασκευάζεται έντός
μενάλου έογοστασίου, τό οποίον τό
ΥθΓΐ£
Τό τονωτικόν
είσάγπ είς την Νέαν Υόρκην καί τα
περίχωρα. Τό τονωτικύν ^ε^>5 είναι
εν καθαοόν, εΰοσμον ρευστόν, έντρι-
οόμβ—)ν επί τοΰ κρανίου μέ τ' άκρα
των δαχτύλων σας. Καί εΐδιχοί άκόμη
άδυνατοΰν νά ύποπτενθονν ττΓν χρήσίν
τού, τόσον βαθμιαία εΓναι ή χαθημερι-
νή μεταστροφή πρό; τό φυσικόν χρω-
μα. Διακριτικοΐ δνδρες χαί διακριτιχαί
γυναικίς εχουν μείνει κατευχαρι—ημέ- ί
νοι. Αν ό άναγνώστης θέλη νά μιτα-!
νη/ΜΐΐΑη Ι αη'« ■■_ * 2___*. _ ■ ι
χειοισθιι Ι-*α 8 μέ την εγγύησιν έπι-
στροφης των χρημάτων έν περιπτώσει
μη ει·χαριστων άποτελεσμάτων, δς
προμηθευθή μίαν φιάλην άπό τόν φαρ-
μαχοποιόν. "Αν δέν τό εΰρη έκεί, άς
ι,ητησΐι δπως ούτος παραγγηλη., η Ο
αναγνωστη; δς στείλχι εν δολλάριον
Τοηίο
δι' έ.-αστροφήζ
τοϋ τα-
χυδρρμείου θά τώ άχοσταλή βτό σπίτι
η στο γραφείον τον μ(α —-'-'--
«Ό
τής
«Τό α-νθηροβολί
τοϋ
^«^ Μ8οΟ
τευ«ι μέ την θαυμάσιον
Κατηγαγε πρωτοφανή
^ρ,Γ
άμέοως ίν άπό τά
ποέπει νά ίδη τις!»
Η
—ΗβΓίϋ,Ι ΤΓΪ^υ
"ίΗΕ ίθνί ΡΑΒΑΟΕ'
μαουντ μ* τότ ίπρΐηο
ΙλΙΙιβπ ΚοΙη.
2:45 Δίς κα#' έκαστην «.«
δ παραστασεις Σάββατον χαί Κ»
ακην, 3, 6,8:45 μ. μ. ΈξτραΙ
ρασταστς το Ζαβόατον 11:50 μ. μ,
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒΛΥΑΥ ΑΤ 4411ι 5Τ.
ΑΚΟΥΣΑΤΕ την δόξαν χα'ι τα μ(.
ναλεία τού Παλαιοϋ Γοιϊοί'
ΖΗΣΑΤΕ τη; συναρπασηχάς ήκ·
μ~ς Ιστορικής έ,τοχη:.
ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗΤΙΚΗ
ΠΑΝ—ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ
'ΤΗΕ νΐΚΟΙΝΙΑΝ"
Ταινία Παραμάονντ, ληφθίίσοάτο
τό άθάνατον μυβιστόρημα τοί
Ο ΥΪΐ
μέ τούς
ΟΑΓτΥ ΟΟΟΡΕΚ, ννΑΕΤΕΚΙΙΙ-
8ΤΟΝ, ΜΑΚΥ ΒΚΙΑΝ' χο!
ΚΙΟΗΑΚϋ ΑΒΙ.ΕΝ
ΛΑ-Ι-ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Συνεχεϊς Παρασΐάσϊΐς
ΚΙΑίΤΟ
ιΐΐουκβ
Οί ΗΪΤ5»
ΤΪΠ1Ρ5
ΝΕν ΥΟΚΚ ΒΚΟΟΚΙ.ΥΧ
Τΐΐυοχ 5α. Ρΐ3ΐΙ)υ5ΐι αί 1>οΚα11»
Ρ Α Β Α Μ ΰ υ Μ
ΤΗΕΑΤΡΕ5
Ή ΠϋΤΙΙ ΟίΙΑΤΤΕΒΤΟΧ
είς τττν 'θμιλητικτιν Ταινίαν
Παρσμάουντ
"γη£ υνυβΗ.Νβ
μέ τόν ΓΧΐνΕ ΒΒΟΟΚ
2ΤΗΝ ΣΚΗΝΉ
Νέ'Υό
'ΒνΝέαΥόβκίΐ: , η,
Ό ΚυΟΥ νΑΐΧΕΕ με τού; Οπ-
βίηαΐ ΟοηηεοΙιοιιΙ Υμϊ<*5 8 «5ΤΚΕΕΤ5 ΟΡ ΒΟΜΒΑ» Ό χ. χαΙήΛ«Ο»νί0η Έν ΒΓ •Ο ΙίΑΒΚΥ Αυτοπροσώπως1 ΒΟΒ ν'Ε5Τ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟί Λ. ΚΑΒΒΑ_Α^ 24· V». ΝΕΜ Ραδ», ει1Ύ ,
1919
'ΑΧΓ/ΑΗΥ ό, 1930
ΙΗΟ.
αηΐΙ βοηα»τ 1>τ
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5Η>Ν6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
110 \>»| :βΐΓ> ΚΙγμΙ
Νβ» ¥ογ«. Ν. Υ.
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ51, ΡΓβ8.-Ττβ&».
1)ΕΜΕΓΠΐυ5 0ΑΙ_ΙΜΑΗθ8, Ι
ΟΑΚΠΑί $100 θθθ. 00
Τεΐβ—άρτι Ασ.<]Γ6φι ΐίΐρρειοηβ·!» νναΐΐιΐηβ 5110—3111—βε»ε 5υΒ50ΚΙΡΤΙ0Ν ΒΑΤΕ5: ϋηϊΐειΐ ΡΑΙίΥ 0η« Υρογ ...... $ιο.εε II».·· 51): ΜοηΙΜ ..... «5.0· ««.·· ΓΙιγ'γ ΙΙυπΐε,ϊ___Ι» «· Φΐ-·« βϋΝΡΑΥ Οηβ Υβ&Γ ....... »Τ.βΟ Κίχ ΜοπΙγι.ί...... II.»· ΓΙΐΓββ Μοηθίβ ... Φ*.·β ΙίίυβΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗ1.Υ Οηβ Υβ«Γ ....... $4.ο· «χ Μοηίαβ...... $1.0· «β··· *ί.»0 *»·*· Η ΙΗΙΤΐα ΤΗΣ ΝΕΛΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΟΣ τής χώρας με έγκαρ τα τής Αγγλίας. «χέ<ϊ«? ι, κανόνισε την ^,ωή τού όπως ΚΑ πτου ής ^ Α-ΓΡΟΝ, 5 Ιανουάριον.— Ό νέος πρωθυ.τουργός της Αίγυ- πτου, Ναχάς Πασάς, εδήλωσεν ότι ή πολιτική τής υπό την προεδριαν του Κυβερνήσεως δέν τρέφει έχθρικά αίσθήματα κατά τής Αγγλίας, άλλά τουναντίον θά επιδιώξη την αποκατάστασιν εγκάρδιον μετ αυ¬ τής σχέσεων, έλπίζουσα ότι διά τής τοιαύτης πολιτικής θα επιτύχη ευκολώτερον την απόλυτον ανεξαρτησίαν τής Αιγυπτου. ΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΝ ΤΟΪ ΜΐΓτθΥ. ΜΕΓ. ΑΛΕΞΑΝΛΡΟΥ Παρ' δλη δμως τί|ν μεγαλη φτώ χεια του δ*ν έννοοΰσε νά στερηθή την ε·χαρί<ττι>σι νά κάνη κάθε ά-
πόγευμα τον περίπατό του στά 6ου
λεθάρτα καί δέν παο*λειψε όντε
μιά μερά νά πάη. στό άνθοπωλεΤο
γιά νά πάρη την ασπρη τού κααέ-1
λια!...
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ά«ο«ττολής
εΝΤ!ΚΕ0 Α5 ΜίΧΟΝΟ <ΧΑ&$ ΜΑΤΤεΐΙ ΑΜΙΙ Ι. 1·Ι5. »Τ ΤΗΕ ΡΟ8Τ ΟΓΓΐεε. ΑΤ ΜΕ* τοκκ. νε« νοκκ. υΝοεη τη ι α στ οί ΝΑΗΟΗ ί. «7»_______ Ίταλικής ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 5 Ιανουάριον.— Όμάς Ίταλών^ έπιστημόνων πρόκειται νά έπιχειρήση μίαν άπό τάς σπουδαιοτέρας άρχαωλογικάς ερεύνας, τής άναζητήσεως δηλαδή τοϋ τάφου τού" Μεγάλον Αλεξάν¬ δρου. Έπανειλημμέναι απόπειραι διενηργήθησαν κατά τό παρελθόν πρός ανακάλυψιν τοΰ τάφου τοΰ άνδρός όστις έκυριάρχησε τοΰ τοτε γνωστοΰ κόσμον, όλαι όμως αί έν λόγω απόπειραι απέβησαν εις μα- Ή Ίλή λ θ ήδ ά την Αίγυπτον καί θα σ σμ, ό μς γ . Ή Ίταλική αποστόλη έφθασεν ήδη άς την Αίγυπτον καί θα 'ίση λίαν συντόμως τάς ανασκαφάς πλησίον τής Άλεξανδρείας. την. αρχίση ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 βΐΜΐ Οι»ΐΓΓπ«.η ΙΕΝΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ ΤΥΠΟΣ ΕαϊΙθΓ Ξ" ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ·"*' τι*" ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΝι αμερικηι | εζατΕΡΐκοτ ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ •ΕτηβΙβ ... »1·Λ0 Ι ·Ετ>ι<Λα ... ·»»··· ■Εξαμην,ς .. $«.00 ·ΕΕ«μ—*ς -. Μ··· ΓρΙμ—ος__$8.00 Ι Τοίμην·ς ... ·*··· ·ι»ΛΟ Ι Έτ>|βΙα ..
. φ«.·0 ·ΕΕβμτ|Υβς
. ίβ.βθ Ι Τρίμην·ς .
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
Έ—σία____$7.00 | Έ—σία .
'Εξάμΐτνβς .. ίί.βθ | 'Εϊάμηνβς
ΓθίμηνθΕ .. . ΪΧ.βΟ Ι Τρίμτινος .
ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΦΗΜΕΝΟΣ
ΕτηοΙα ..
Έξάμηνος
$4.00
«*.··
'ΕτηβΙα . .
'Εξαμπνβς
$0.00
$4.00
$$.*·
$«.00
|1·
τα (ρ,βάσματά σας 8ια
Λΐζιτιχβ» έκιτογ {
Νολλάοια πληρωτεα είς Νέαν Ύάρχΐτ» βια-
γου6 "ΝαΙΙοηαΙ ΗβΓβΙί". 'ΕίΐιοτολαΙ «·-
ριέχονσαι χαοτονομίοματα δέιητ τα α.ιαβτΜ.
Ιιογΐαι συοττιμίναι είς ίιατανίτ» "Νε.ΙΙοηε4
ί". 140 ΛνββΙ Ι«11ι 8ΐΓββ(.
, Ν. Υ., άλλως »·ν »έβομ«*
Ιν άιολεοθ&σιν._______________^__—·
ΧΕ1Ρ0ΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤ/υ______
Γοααΐΐα <Έ»νιχοΟ Κήρΰχ·ς> ·· Ά$ΐ·β»$
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 10.
ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ
ΠΑΙΔΙ;
Κανονικόν νοτηλεϋμα $1.00
ίωρεάν.
«ΕΙχα νυμφευθη καί είς μάτην λα-
/.ταρούσα Ινα μιχρό», γράφει ή Μγ8.
ί. 8ο1ιε11βΓ, Ιη(1Ϊ3η3, «έπομένως έ-
τοομηθενθττν τό νοσήλευμά σας. Ή
ευτυχία μου κα¬
τέστη άνέκφρα-
στο; κατά τό δι-
άστημα πού ε-
περνα τό δεύτε¬
ρον νοσήλευμά.
Δέν έγνίορισα
ημέραν ασθενεί¬
ας καί βγενόμην
μητέρα νηπίου
8 1)2 πάουντς.
'Ελπίζω κάθε
γυνή νά προτι-
μήση τό
λευμά σας
ΐαχειρ ι α ί
την παροΰσάν
ΣΤΑ ΠΛΡΙΣΙΝΑ ΒΟΥΛΕΒΑΡΤΑ— Ο ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΠΕΡΙΠΑ
ΤΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ ΚΑΜΕΛΙΑ.-- Ο ΕΥΝΟΟΥΜΕ-
ΝΟΣ ΤΗΣ ΤΎΧΗΣ.- Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΣΥΜΦ-ΝΙΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΟΠίΙΑΙΔΑ.- ΟΠΟΥ ΤΑ ΚΕΡ¬
ΔΙΣΗ! ΕΝ Α ΧΑΝΟΝΤΑΙ, ΚΛΠ.
"Μηο
■ταραστάοεις όπό τη- "ό. ""·■"/1:
ΛΑ-ΙΚΛΙ ΤΙΜΑΙ.0 ' '
Δηλώ<τε.ίς τοϋ κ ά ΑΘΗΝΑΙ, 8 μρ Ό κ. Καφαντάρης μίς ανεκοίνωσεν ίν σ7'ί«« «?«ς τ° ζΐτ^μ» τής Δια- βαλκανικ^ς Σϋνίιαααέψεως, την ό-| ποίαν ϊιετύπωσα είς το έν Βερολίνφ Συνείριον. Άνεκ-κνώθη σηαερον ότι, η ίϊέα τοϋ ΒαλκΛνικοΰ Συνεϊρίου. πρώτον.ύχό τού α. ί ' Π ρό εΐκοσι έτών μποροΰσε κα- νείς νά ιδή κάθε μερά στά Παρι- σινά 6ουλέι6άρ·τα μεταξύ των άλ- λώτερα μάλιστα έφ' όσον τό πο¬ σόν ποϋ τη; είχε μετρήση άποτε- λοϋσε μιά μικρή περιουσία ποΰ θά λων κομψάόν περιπατητών καί £-1 τής έπέτρεπε νά έπεκτείνη τάς έρ- ναν κύριο, τοϋ οποίον τό ντύσιμο δχι μόνον κομψό δέν ήταν, άλλά κάτι περισσότερο άπό φτατχικό. Τα κτικώΐατα δμως, είτε χειμώνος ?Γ ταν είτε καλοκαΐρι, την κομπότ^υ- πα τοϋ τριμμενου του σακκακίου,τό οποίον ασφαλώς θά εΐχε ίδη καί καλ?άτερες ήμέρες, την στόλιζε μιά φρεσκοτάτη ασπρη καμέλια, ή όποία εκανε άκόμη πειό περίεργη την έμφάνισί του. Ή Ίστορία της λευκης αυτής καμελιας είναι περί- εριγη καί κωμικοτραγική. Κατά τό ετος 1880 ό κΰριος μέ την καμέλια ήταν ενας άπό τοΰς πειό κοσμικού; τύπους τοϋ Παρισιοϋ. Θά είχε πε- ράσει τότε τα σαράντα, άλλά ήταν εΰ&Η'μος καί ξέννοιαστος σάν παι- δί. Εϊχε μεγαλη προσ(οπική πεο'.- γασίας της. Π^αγματικά δέ, έτή- ρησε πιστά την {·ποσχεσί ττ)ς. Ό ήρα>ς της κωμικοτραγικης,
μηνών,
& λιτρών.
μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα νηΐΙο,
Ρβ., γράφει Ιπίσης παρομοίως.
Τό νοσήλευμά τοϋ ϋΐ ϋβ Ρ6·νν,
κατά τάς 30 έρχομένα; ημέρας θά
αποσταλή δωρεάτν, άνευ ούόεμιας ύπο-
χρεόίσεως είς κάθε γνναϊκα ποΰ θά
ουσία κι' ή μόνη τού άπασχόλη,σι:
ήταν νά ςταίζχι χαρτιά καί νά
στοιχήματα. Ή τύχη δμως τοϋ
θηκε πάντοτε εΰνοϊκή καί ετσι ή
περιουσία του δχι μόνον δέν λιγό-
στευε. άλλά αντΐθέτοκ μεγάλωνε.
Μιά ημερα μάλιστα, ή τυφλή
τοΰ εύειξε έξαιρετικα μεγαλη
ευνοια, γιατί τόν έκανε νά κερδί-
Γσ Θ ή χ σΠ ^να '/-ολοσσιαΐο ποσόν στόν μπα-
- · καρά πραγμα ποΰ εκανε τόν έλα-
φρόμυαλο Παρισινό νά γίνη άκό¬
μη πειό σπάταλος. Καθώς περ-νοϋ-
σε την αλλη μερά εξω άπό τό άν-
θοπωλεϊο, άπό τό οποίον προμηθευ-
όταν τακτικά λουλούδια, μπήκε μέ-
σα καί είπε στήν άνθοπώλιδα:
— Γνωρίζετε δτι οί καμέλιες εϊ·
μδς
Μόνον ΪΟΟΟ νοσηλεύματα Θ' άπο-
σταλοϋν κατά τόν τρέχοντα μήνα. _ . .
Γράψατε άμέσως. Στείλατε τό όνομά ναι τα άγαπΓ,μενο μου λουλούδι,
σας—Εξω κι' επί ταχυδοομικοΰ δελτα-
ρίου. Γράψατε: Ώγ. Ε)β Ρ&νν, δυΐίβ
ΜΚ ΟοβΙβί» Ηουβο, Κβηβββ ΟΐΙν, Μο.
Η
καί δτι μοΰ είναι μάλιστα άχαραί-
τητες. Πόσα. θά ηθέλατε λοιπον
γ.ά νά μοΰ ποομηθεΰετε κάθε μερά
καί σέ κάθε έποχή τοϋ ετους, μέ·
χρι τέλονς της ζωής μου, μιά λεν-
κί} καμέλια γιά την μπουτοννιερα
Τα καθάρβια καΐ τα /ά-
ΐΐΐα δέν θεραπεύουν την
δυβκοιλιότητα .
Μόνον έριίΚζουν καί βιάζουν τα έ
τερα διά νά έπιφέρουν την εκκένωσιν.
ΟΙ πόνοι τούς όποίους αΐσθάνεοθε με-
τά ττιν χρήσιν αυτών είναι ηρκετοΐ ν'
ώΐοδείξουν τί)ν βλαβεράν αυτών χρή¬
σιν.
Μεταχειρίζεσθε τα ΟΓβεΙτ Ιπυϊαη
ΝβίιΐΓε'β ΗεΓΐ)5, τα όποΐα είναι άγνά
καί άβώα ώς είναι αί τροφαί άπό
χορταρικά. Δέν Ιχουν^ χηαικάς θυσί¬
ας, είναι άγνά δπως τα ?χαμεν ή Μή¬
τηρ Φ|5σις, καί Ιχουν την Ιδιότητα
νά κάνουν την έκκένο>σιν κανοντκήν
δύο ή τρείς φοράς τό 24ωρον.
Γράψατε διά_ νά ^ σδς στεϋ.ωμεν
δείγματα καί όδηγίας πρός δοκιμήν
δωρεάν. Τα βότονα αύτά δέν είνα;
μόνον διά τού; δυσκοιλίονς, άλλά βι'
δλους τούς άνθρώ.-του;. Όίρείλομεν νά
καθαρίζωμεν τόν οργανισμόν |ΐα; καί
νά μή περιμένωμεν νά γίνωμεν δυσ-
κοίλιοι καί τότε νά πάρωμεν καβαο-
τική.
Ι'ράψατε σήμερον καί μή άνα6άλ-
? ετε Λι' αύριον.
ΡΚΟΡ. Ρ. -ΡΛΝΛΓτΛΚΙ8 , . ,
ο2$ νΥ. 55ίη 8ί.. Ν. Υ. Ο.γ> ' μα την υποσχεσι αύτη, τόσον εύκο-
μου;
Ή άνθοπαίλις ήρχισε νά γελάιι
γιατί ένόμισε δτι ό εί«θυμος πελά-
της της της τό έλεγε αύτό γι' άσ-
τεϊο. Καθώς δμως έκεϊνος επέμε¬
νε, τοϋ είπε ενα έξαιρετικα με-
γάλο ποσόν, έχοντος; διαροαΐ>;
τήη Ιδέα δτι δ πελάτης της άστει-
ευόταν μαζύ της.
Πρός μεγίστην της εκπ).η|ι 5-
μως, ό πε^Λτης της τής εδήλωσε
πώς τό ποσόν αντό δέν τοϋ φαινό-
ταν καί πολύ μεγάλο. "Είβγαλε λοι¬
πον άπό την τσέπη του ?να μερος
άπό τό ποσόν ποΰ είχε κερδίση καί
τό €μέτρησε στήν άνΟοπώλ:ύα, ά-
φοϋ ποοηγουμένως εζήτησε την
έπίσημη διαβεβαίοίσί της, δτι οί-
ίδεποτε καί σέ καμμιά ~ϊοίπταχτι
ν)ά τόν «'φινε χωρίς τό άγαπημένο
άλλά άλΐ]θινής αυτής ίστορίας, γυ-
ρισε τότε μέ τό ύπόλοιπο των κερ-
δών στό απίτι του. Φαίνεται δμως;
ότι της τύχης τής κακοφάνηκε ή
κατασπατάλησις τοΰ ποσοΰ ποϋ τοΰ
είχε χαρίση, γιατί άπό έκείνη τί]ν
στιγμή γι'ρισε καί στρώφηκε έ-
ναντίθΛ· τον. Άπό την ώρα αυτή
ό εΰθυμος Παρισινος οχι μονον
δέν εκέρδισε πειά τίποτε άλ?.ά αν¬
τιθέτως ήρχισε νά χάνη, όλοενα καί
πειό μεγαλα ποσά έως δτον έςην-
τλνίθηκε σχεδόν όλόκληρη ή περι¬
ουσία του. Τότε ό άδ·.όρ<θωτος χαρ τοπαίκτης ώρκίστηκε ότι δέν ύϊί ξανάπιανε πειά χαρτιά στά χέρια τού καί πραγματικώς κράττ,οε τόν δοκο του. Ήταν δμως άργά πειά. Ώστόσο ετσι μ,τόρεσε νά σώθ]) τά^ λείψανα τής περιουσίας τού. Αύτά δμως ηταν τόσον άσήμαντα, όχττε, δέν έπαρκοϋσαν γιά νψ συν τήρησί του. 'Βκτός δμως· αύτοΰ δ ανθρωπος έκεΤνος είχε μιά τέτοια άποστροφί] γιά την ίργασία, ωστε προτιμοΰσε καίΛίτερα νά πεθάνη τής πείνας καί νά στερηται άκόμη είς την "Επιτροπήν τής _ ερηί'ϊος. Δέν συνέκεΐί νά παρίτταμα! είς την σννεϊρίαΐιντής έχιτροχής τής 'Εκατονταετηρίϊος, καΛ' ήν ό κ. Π απαναττμ'ιολ ί»πε- 6αλε την έν λδγφ γνώμην το«, ττ,ν οποίαν 3ΜΗύ τώρα πρώτην φοράν. Άλλ' ή γνώμη αύτη προίήλως τ>α
αφεώρα την σύγκλησιν σ^νεϊρίο;, τδ
φρ η
οποίον τ)ά
ρ,
&φά-χξ ίιά
ί
ήχφ
τάς εορτάς τής Έκατονταετηρί&ος,
έ ί ϊλϊή έ ά
-ρος
άο-
ίέν είχε ϊηλαϊή ΐχέσιν τινά προ
την ΐϊικήν μου πρότασιν, ήτις ά< βλε'πει είς την όργάν6>σιν μονίμω
Θεσμοδ έτητίας ΒαλαΛνικής Συνϊι-'
ασκέψεως, καί ίή κοινοίο^λεϋτιαής,
ιπνερχομένης έναλλάξ είς τάς πρω-ί
' — ττ* ^ ■· ^ ι
των Βαλκανικών
χωρών.
ί ής
ς χρ
Εάν ή ενώπιον τοΰ Συνείρίοϋ τής
Εΐρήνης ριφθείσα ΐίέα αύτη τίίνη
είς την σύγκλισιν ενός σ·Λεϊρί:υ
Βαλκανικοϋ, όπερ δέν 6ά είχε χί?ϊ-
κτήρα κοινοβουλευτικόν, ουτε δα ά-
χετέλει οργάνωσιν πχγίϊν, είναι
; άνεξάρττ',τος τής ίίικής
ά Έ έί
μου προτάσεως. Έν εναντία περι-,'
είναι άπλή αυτής έπανάλη-'
ψις. Ή πρότασις μο:> άπεκρο.'σθη έν |
Βερολίνω μόνον κϊτά τΐϋτο. ότι δέν,
«ϊέχ&η ή Κονφ^ράνς ντι Κομ^έρς!
νά άνίλάίΐβ την πρωτοβουλίαν τής
ίϊρΰτεως τής Βαλκαν.κής Διαΐκέ-
ψεω; καί νά &ίσΐ(] υπο την σκίπην
της την λειτουργίαν έν γένει των
περιφερειακών ϊιετ)νών κοινοβουλευ- < τικών,συνεδρίων, έπεκροτηθη δμως Ι κατα τα ίλλα.καί βτυχεν άμερίστου| ένθουσιώϊους, δύναμαι νά είπω,! υποίοχής_είς τάς των λοιπών ενδιαφερομένων χωρών,[ όχοδοχής προεςοφλούατης την έπιτ!>-'
Ζ'3;
ΨΑΡΑ ΝΑΛΛΙΛ ΚΑΙ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ■
ΤΟΥ ΚΡΛΝΙΟΥ ΕΥΚΟΛΟΘΕΡΛΠΕΥΤΛ
του
Η αν#οπω/ας τού εδωσε πρό
την ύπόσχεσι αύτη τόσον εύ
Νά τι λέγει μία Νεοϋορκέζα χερί
τοϋ δαϋματβυργοϋ τονωτικοί," τό
οποίον έγχωμιάζει.
ΘΑΥΜΑΣΙΑ Τ' ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΛ
ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ
Πρό ολίγων έτών τό κοβνίον μου
ιΚ?χισε πάσχον άπό έκζεμα, άκο>.ού-
οως άπό πιτυρίδα καί τέλος χά μαλλιά
ΐιου ήρχισαν νά χάνουν τό φυσικόν
των χρώμα καί νά γίνωνται ψαρά.
Γόν Οκτώδριον τοΰ 1928 ήκουσα πε-
ρι τοΰ θαυμάσιον τονωτιχοΰ ^^β'8
ΗβΪΓ Τοηΐο, κατασκευαζομένου είς τό
8οα11ι, χαΐ τό παρήγγει>Λ. Πράγ-
ιιατι είναι άςιοθαΰμαστος ή λειτουρ-
γία του. 'Εσταμάτησε την φαγοΰραν
τοϋ κρανίου μου, ή πιτυρίδα έξηφανί-
(βτη *αι η κάμη μου κατέστη γυαλι-
στερη, θαλερά καί τ' άποτελέσματα τ)-
σαν τόσον θανμασίως ίκανοποιητικά,
ωστε ίσωκλείω φωτογραφίαν διά ν'
ά-τοδείξω πόσον ή κόμη μου κατέστη
ωραια και ζωηρά, γράφει ένθουστω-
οως η σπιτονοικοκυρβ. Κα βίβεΐΐα
Ηβρβββν τοϋ 576 δεοοηα Ανβ.,
ΝβΛν ΥθΓΐ£ ΟΗ^ '
3 Ημγ Τοηίο
η εις την Φλώριδαν. Πλούσι¬
ον περιηγηταί ένενΌυσιάσθησαν μέ τ'
άποκλέσματά του. Χιλιάδες τό εύρον
ανώτερον άκόμη κα'ι άπό τα πλέον πε-
«ίημισμ^να φάρμακα καί κατ' ουδένα
λόγον όμοιον πρός έκεϊνα τής παλαιάς
έποχής. Τώρα κατασκευάζεται έντός
μενάλου έογοστασίου, τό οποίον τό
ΥθΓΐ£
Τό τονωτικόν
είσάγπ είς την Νέαν Υόρκην καί τα
περίχωρα. Τό τονωτικύν ^ε^>5 είναι
εν καθαοόν, εΰοσμον ρευστόν, έντρι-
οόμβ—)ν επί τοΰ κρανίου μέ τ' άκρα
των δαχτύλων σας. Καί εΐδιχοί άκόμη
άδυνατοΰν νά ύποπτενθονν ττΓν χρήσίν
τού, τόσον βαθμιαία εΓναι ή χαθημερι-
νή μεταστροφή πρό; τό φυσικόν χρω-
μα. Διακριτικοΐ δνδρες χαί διακριτιχαί
γυναικίς εχουν μείνει κατευχαρι—ημέ- ί
νοι. Αν ό άναγνώστης θέλη νά μιτα-!
νη/ΜΐΐΑη Ι αη'« ■■_ * 2___*. _ ■ ι
χειοισθιι Ι-*α 8 μέ την εγγύησιν έπι-
στροφης των χρημάτων έν περιπτώσει
μη ει·χαριστων άποτελεσμάτων, δς
προμηθευθή μίαν φιάλην άπό τόν φαρ-
μαχοποιόν. "Αν δέν τό εΰρη έκεί, άς
ι,ητησΐι δπως ούτος παραγγηλη., η Ο
αναγνωστη; δς στείλχι εν δολλάριον
Τοηίο
δι' έ.-αστροφήζ
τοϋ τα-
χυδρρμείου θά τώ άχοσταλή βτό σπίτι
η στο γραφείον τον μ(α —-'-'--
«Ό
τής
«Τό α-νθηροβολί
τοϋ
^«^ Μ8οΟ
τευ«ι μέ την θαυμάσιον
Κατηγαγε πρωτοφανή
^ρ,Γ
άμέοως ίν άπό τά
ποέπει νά ίδη τις!»
Η
—ΗβΓίϋ,Ι ΤΓΪ^υ
"ίΗΕ ίθνί ΡΑΒΑΟΕ'
μαουντ μ* τότ ίπρΐηο
ΙλΙΙιβπ ΚοΙη.
2:45 Δίς κα#' έκαστην «.«
δ παραστασεις Σάββατον χαί Κ»
ακην, 3, 6,8:45 μ. μ. ΈξτραΙ
ρασταστς το Ζαβόατον 11:50 μ. μ,
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒΛΥΑΥ ΑΤ 4411ι 5Τ.
ΑΚΟΥΣΑΤΕ την δόξαν χα'ι τα μ(.
ναλεία τού Παλαιοϋ Γοιϊοί'
ΖΗΣΑΤΕ τη; συναρπασηχάς ήκ·
μ~ς Ιστορικής έ,τοχη:.
ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗΤΙΚΗ
ΠΑΝ—ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ
'ΤΗΕ νΐΚΟΙΝΙΑΝ"
Ταινία Παραμάονντ, ληφθίίσοάτο
τό άθάνατον μυβιστόρημα τοί
Ο ΥΪΐ
μέ τούς
ΟΑΓτΥ ΟΟΟΡΕΚ, ννΑΕΤΕΚΙΙΙ-
8ΤΟΝ, ΜΑΚΥ ΒΚΙΑΝ' χο!
ΚΙΟΗΑΚϋ ΑΒΙ.ΕΝ
ΛΑ-Ι-ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Συνεχεϊς Παρασΐάσϊΐς
ΚΙΑίΤΟ
ιΐΐουκβ
Οί ΗΪΤ5»
ΤΪΠ1Ρ5
ΝΕν ΥΟΚΚ ΒΚΟΟΚΙ.ΥΧ
Τΐΐυοχ 5α. Ρΐ3ΐΙ)υ5ΐι αί 1>οΚα11»
Ρ Α Β Α Μ ΰ υ Μ
ΤΗΕΑΤΡΕ5
Ή ΠϋΤΙΙ ΟίΙΑΤΤΕΒΤΟΧ
είς τττν 'θμιλητικτιν Ταινίαν
Παρσμάουντ
"γη£ υνυβΗ.Νβ
μέ τόν ΓΧΐνΕ ΒΒΟΟΚ
2ΤΗΝ ΣΚΗΝΉ
Νέ'Υό
'ΒνΝέαΥόβκίΐ: , η,
Ό ΚυΟΥ νΑΐΧΕΕ με τού; Οπ-
βίηαΐ ΟοηηεοΙιοιιΙ Υμϊ<*5 8 «5ΤΚΕΕΤ5 ΟΡ ΒΟΜΒΑ» Ό χ. χαΙήΛ«Ο»νί0η Έν ΒΓ •Ο ΙίΑΒΚΥ Αυτοπροσώπως1 ΒΟΒ ν'Ε5Τ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟί Λ. ΚΑΒΒΑ_Α^ 24· V». ΝΕΜ Ραδ», ει1Ύ ,
«ΚΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». - ΚΎΙΑΚΗ. 5 ΙΑΝΌΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
-^έ:ί, 6 ,Ιανοοαρίοϋ. Τα ότςμ
-άνί'α τοΰ Κ^ρί<υ -/.αι θεουν.αι ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΣΤΗΛΗ Σ την εύϋ,ορ- ττίρος «5 Ίησοϋ), χ» χν- εν εως τότε διατρί&ων εν τη ω λαϊών πρόσταγμα κΐρα βε- ήλθεν είς τα περίχωρα τοι>
I-
*=« έχηρπτε δάπτισμα με-
οίας ·λ»Κ άφε·3ΐν αμχΐτιων. 1ο-
« χ αί ό Ιησούς έλθών άπδ τής
Γίλ'λίία; επί τδν Ίοροάνην. έζή-
ΐττε ν.αί ελ«δε παρά τοΰ δουλου ό
Αεσπότη; τδ τΐάπτίσμα, ένω «τννέϊη-
ίβν τ* παράδοξα έκείνα και ύπερ-
^ίι Ίίνεώ/δησαν μ ούρανοί- το
Πνεΰμα κατήλθεν έχί τάν βαπτι-
'όμενον έν ε'δει περιστεράς καΐ φω-Ι
νή' τ,/,οόσθη έκ των οΰρανών μαρτ>
κχζ, δτ·. οϋτος ήν ό Γ»ς τοά θε^
ό ά-ν-2—ητός, ό έ-Λ-:ί τότε ώς^ ανθρω-
—ς'δαπ:-.ζόμΐνος (Ματθ. γ'. Λουχ.
? 26, 80 καί γ'. 1-23). Έ*
τούτων ανεμίχθη τοΰ Ίησοΰ ή θε-
όττ;ς Χ2! τής Τριάδος τ μεγ* _μ·>
Γτήρ'.ον έκ τούτων καί ή πα5θΰσ-< ίοϊ'τϊ. όνομάζεται ΘεΏφάνεια ή θε- «ττηα, δ έστι θεοΰ βανέρωσις; έν άνθ:ώ-οις. Άπό ταύτης τής σεδα- ομίου ήμ.έοο-ς χρονολογείται τί 6ά- —!3υ.α των Χριστιανών άπό ταύ- — ς'ίρξατο κα'ι τής Βατίλείας των Ο5?2νών τέ σωτήριον κ,ήρΛγμα. Άίγίϊ καί κατάλικΐις είς πάντα. «1ΜΪΛ Ιτνα άπδ τα χρΓσιμώτερα καί πρίλτιχ,ώτερα είοη τα όπ&ία πρέπει νά όπάρχο.»; πάντοτ-ε είς Ινα σπ.τι, νιχι ·Ααί άμωνία. "Ενα μπο.>καλάκ:
άραιωμένης άμωνίας είνε το πολυ¬
τιμότερον έφόδιον μιάς καλής κα:
κίζντικί,ς νοικοχυράς. Α! χρησε'.ς
εί: πλείττας περιστάσεις έχοον
ς ■θαυμασία άποτελέσαα-
ίΤΤ » Λ
π 6!ΜΛ..φ».β ττ;ς
-ολλά ΧΛΐν» σημεία
Λ τού αν6ο^ς.
_- -Άφ' ενός την χά?(ν των γραμ-
μων, την ε^λυγίσίαν των κινήσεων
ι έ?' ετέρου την λεχτότητϊ' τίς
φαισεω κϊ5 το £&
τη
—Ή εΰ.Άορβιά τίς ν·
■/ει κι αύτη « ιίρω'Λά της χοΰ
-ροσδιοριζεται ίτως αέ μ!ά λέξιν,
ίλλά —οί» ταραμένεί Ζ5τ;τ<,τε τό ξε- ■/ωριττό αύτο χάρισαα ζού σ^/τελεϊ ωστϊ νά την ξεχωρξο-ομε αέσα σέ •/'.λίες ίυό δλλες. —"Ο-ο»ς μερικά άνδη —,ί, είναι εΕαιρΐτικά είπαθή εις τάς μεταίο- /•ας τής ίερμοκρϊσίνϊς £τσί κα| μί τής ρμρς, £τσί κα| μί ρικες γϋν^κες ίξζιρζν.νΛ λεζτής κρίσβως.^εχο-Λ άνά-^Λην ν« ζοΰν ^"2 ·3·'_ενα θεΐμοκήχιον, ααι κά- ζοτε ό^ ηλιος των με.τημ6ρ'.νών χω- ρών ε:<ι-ορεί νά τάς ζωγονήση. —"Οπως το άνθος, ετσι καί ή ·,·!>ναίκβ βρ'σκετζι σ' όλο της το
μεγαλείο^ κατά την άνοξιν, άλλά ο-
-.ως η άτ/Οος, έτσι ααί ή γ^ναικεία
^οζοιά, βοί(-«τ»( είς Ϋίνϊ/νον, ο-
ταν ό χειμώνας πλητιάζτ;.
—Ή ■ευμορβ-.ά των είναι έκτε-
δειμένη είς Ινα δίαρχή χίνίχ;ον.
—Κατα τό πλείστον είς την γυ¬
ναικείον εύ,αερςιιάν, 5χως καΐ είς
τη·> εύμορφΐ.ά τοϋ άνβους, ή ζωή είς
τονκτθαρον ίέρα είναι έ-Λείνη —ου
χυρίως άο«ό*εί.
—"Οπως τα ά·/τ)η χάνο^ν την
άϊ {
—Όλίγαι σταγόνες άαωνίας έν-
τϊς ολίγοι» χλιαροΰ δίατος άπαλι>
νο,ιν -/.αί χοΌαρίζθνίν έξοχα το δέρμα
νΛλίτερον, ίσως, παντός άλλο^ μέ-
— Ή
εϊο-πνευσις των άτμών τής
έέ ά
άαωνίας έ—'.φέρει καταπράυνσιν %χ
ένίοτε παντελή ΰερ-ακείαν ττ^ς κε-
λλί
μ
γλ σ' εν* /λε·στό "/ώρο, :ττ! καί ή
γυναικε(2 ορεσκάία χάνε: μέγα μέ-
ρος άπο την ϊρο<7ε;ότητά της αέτα ς-τή μολοτμένη άτμί·"*^* των /.λείστών αΛοτών. — Γι' ί>ΰτο συμτα?9είς άν~^ώ-
ο·τρ!2! έπ:ζη;ε''τε πάντοτε την ζω¬
ήν τοί ',ζαίδρου, ε-'νχι ή μόνη πο';
θάσάς ?·ατηρήση την υγείαν σας
καί έπομένως την εΰμοροφιά σο-ς.
χαί.
'Εξ ολαν τώ/ ίζυκέ'ΐτεων α: φι-
λανθρω—κα: είναι α! κολ-τ:μότίραι
ά ά ή άώ έξ
τς εαυτόν './.α-ί-
ίί
αφοο υιετα ·;ήν
—Αί επί των θυρών έπικολλημέ-1 των αίσθάνετζι
νβ·. μεταλλικαί πλάκες καθαρίζον-1 πο:τ)μένιν /.αί την υ^είίηΐίν τ^
τα: τελείως, χροστριδόμεναι διά μι- ίπΐί-απα^χένην. ! επίσκεψις α>
5ς φ-ανέλλας έμπεποτισμένης είς
άμωνίαν.
^η ψς
ται, δύναται τ:ς ν» &*-(■„ Ιτι γ·.ν&ν-
;ΐι ττρός τ*' '.3λ^ θεόν.
Η1 Ντόοοθν Ράϊτ, 18 έτων, έκ Κίγκσπορτ, Τεννεσσής. ή δημοτριλεστέρα ςροι-
τητρια τού Πανε-στημίου τής Τεννεσσής, ώς ά.-τέδε·1εν ή ψηφοΐίορια.
Ή Δνίς Γκρούντρουν Τζέρν, έκ Στοκχόλμης, ή όποία εξελέγη ώς βασίλισ-
σα κατά την εορτήν τής Άγίας Λουκίας, έν τη Σουηδικβ πρωτευούστ).
ΠΛΗΓΑΙΠΟΥ ΑΝΑΞΕΟΝΤΑ
Δέν δραβεύονται πλέον ή
ώμορφιά, <άλλ' ή χάρις Χ3.1 εύγένεια. Ό κύρ!ος"Μώρρις ντέ Βαλέφ, ό είδϊχίις πλέον κριτής των 2ιαγω- νισαών καλλονής ιτεριγράιφει είς Ι¬ να σημείωμά τού τέ ένΒιαφ'έοο"» γε- γονός ενός νέου ίιαγωνισαου ποί) έ¬ λαβε χώραν είς τί) Αίξ-λέ-Μπαίν Κατ' αυτόν τον τρόπον δέν έ- 6ρα·βε69η ή καλλονή, άλλ' ή άρι- στοκροττική χάρις καΐ ή εύγένεια τής εμφανίσεως. Ή άρ'.στοκρατ'.-Λωτερα νυναΐκα τοΰ /.ότχου εξελέγη κατά την δι- άρκε-αν έ'«ς επισήμου γεύματος Ο¬ περ τού Έρϋθροΰ Σταοροΰ, ποΰ σ·υν- εκέντρωτε τό άνθος τίς κοτμ.οπολι- τικής κοινωνίας, γράφε'. ό κ. ^τέ Βαλέφ. Επί των έ/,ατοντάδων άνθοστο- λισΐλένων τραπεζών όποι» έγευμ.άτι- ζαν αί ωραιοτέρα! γυναίχες τοΰ ά- ριστ&κρατΐ'/οΰ κόσμου τής Εύρώπης καί Άαε?ι·/.ής υπήρχεν Ινα δελτίον ψτ,φο-φοοίας ποί» προσεκάλει τοΰς γευματίζοντας είς Ινα 1Ϊ!Ορρι>Ου.ον
διαγωνιτ,ιον, νά ΰποδείξσον εγγρά¬
φως τόν άρΐ^αον το5 τραπεζιοΰκα!
το χρώμ,α τοΰ Φορέματος τής άρι-
στοκρατ'.χ,ωτερας καρίας.
Κατά την έξέλεγξ,ιν ή όποία έ¬
γινεν ΰϊό την προεδρίαν τοδ δτ,μάί-
χοι> τοΰ Αίς, μεγάλη πλειονοΦηφια
υπέδειξε την κυρίαν ποί» έγε'υμ,άτι-
ζεν είς τό ίπ άριθαόν 3 τραπέζι.
Τ·ό τραπέζ'. αΰτό είς το οποίον δέν
έχάθητο ά'λλη κυρία, έλαβεν επισή¬
μως το ν.όπελλον, Ινα μαρμάρινον
άγαλαάτιον —οί» παρίστανε τόν«Να-
όν τής Χάριτος». Μέ την άδειτ/
της 6ραδε·οθείσης διεϊόθη άττραχι-Ι
αίως κα: τό δνομά της.
«Είμαι, είπε μέ Ινα χαριτωμένο
μειδ'.ααίχ είς τοΰς χερικςηΐλώναν-
τας αυτήν οηυ-οτιογράφθϋς, ή μαρ-
χησία "Αννα "Άντζελο ντί Μπερ-
τοκίνο, το γένος δοόκιστα Σόμυ,α
Κορτσέλο. Σάς λέγω δηλ. μ' αΰτό,
ότι όλη ή οίκογένειά αοϋ κατάγε-
ται ττλ το Π αλερμ,ον όποα εχει |
μεγάλα άμπέλια καί λα-/ανοκήπθ!>ς.
Ή κόρη μ&ΰ είναι 15 έτών καί
«Γθυϊάζει μερικήν. 'Εγώ ζώ, ώς
επί το πλείστον στο Παρίσι καί
στήν Κυανην Άκτήν. Ιδού! "Οτατ;
προτθέσω ότι παί·ζω γχολφ καί οτ:
μ' άρέσει ή ίππασία, νομίζω πώς
6ά τάς εχω μάθει δλην την ιστο¬
ρίαν μου. Ή άποφΐνή έ/.λογή ννν
η πρωτη μοϋ περιπετεια, χαριτω-
μενη, το όρολογώ. "Οταν ή·Αουσα
^ά πΐθφέΐειαι ό άριθμός 3, έκίτ-
ταΐα γΰρω μοο, διά νά ίδω ποία
κ.ρία έβραδεύθη, διότι έλησμόνησα
χΐν άρ'.Ον-ον τοΰ τραπεζιοΰ μοο! Δέν
έγν.ατέλειι!ία τό τραπέζι μοϋ, παρά
δια μόνον &ν« χορόν καί δέν ήμοον
μακρυά άπό την ΐδέα ότι μ' έκύτ-
—Τώρα έγίνατε διάσημος.
—Έλπίζω ότι αύτδ 3έν θά συμ-
ίτ, ποτέ, απήντησε φθ'δισμένη.
Άλλά τα χειροκροτηματα τοΰ
πληθο·ος ποϋ ανέμενε την εξοδόν
της, έπληροφόρησαν την μαρκησίαν
ντί "Αντζελο, ότι δέν επρεπε νά
θωπεύση αύτην την έλπίδοι. Καί <χέ τδν άρίστο/.ρριτικόν της τρόπον ά- πέσπασε τάς θερμάς συμπαθείας έ- ν.είνων ποΰ είχον γίνει οί άντίζηλοι οίας ώρας είς τδν τίτλον ποΰ άξ'- ζει πεοατότερον άπδ τοΰς τίτλοι>ς
ίΰγενείας.
Κα' ό κ. ντέ Βαλεφ ζροσθίτε'.:
Ό Ορίαμβος τής άβράς Ίταλίδος
μαρκησίας έφείλεται καί ολίγον είς
την Γαλλία;, άφοΰ τδ τόσον θαΛΐα-
οθέν αώδ φόρεμά της ήτο Ινα κομ-
ψότατο Παρισινδ μοντέλο!
ΙΙΕΕΣ ΚΗΠΗΗΗα
'Α-ν. ό θ"-ός ηθελε νά κάμη την
γαναίκα ίεΐπότη τοΰ άνίρός της,
επρεπε νά την βγάλη άπδ τδ κε-
φάλ'. τού.
—*Αν πάλι ηθελε νά την κάμη
2ούλη τοο, Όά την δδγαζε άπδ τα
πόδ'.α το».
—Έπειίή όμως ήθελβ νά την
κάμη σύντ:οφο καί ίση τού την
I-
πλασε άπδ τα πλ«υρά τού.
— "Ο-. αν άνεχθής την πρώτη
προσϊολή, δέν μπορεΐ, παρά νά ά-
κούσης *αί άλλη.
—Γεννίώμαστε μέ κλάμματα.
—Μεγαλώνοϋμε μέ ενοΐες... Κα:
τί κε?δι'4ο·ομε στδ τέλος;
—Τδν Οάνατο...
Γλοιώ2η ΰποκείμενα είναι έκεί-
να ποΰ έν αποοσία μας λεγο,ίν χ>
δαΐότητας α: οποίαι μεταδάλλςντα1.
είς άνοήτο'-ς είρωνείας επί παρου-
σία αας.
—Ή γώμη τοΰ πλήθους διά τα
έργα τής τέχνης είς την καλλιτε-
ννικήν άρ'.θμητικήν είναι ίσα πρδς
εν μτ}5ενικά>.
—Ό χρωστήρ είναι άπαράλλα-
χτος μέ την γραφίδα, προϊίδει π·.-
στ«ς τδν χαρακτήιρα τοϋ άτόμο^.
ΤΒ ΑΩΟΓΕΥΜΑΤΕΝΟ ΠΛΐ
Έπ·ειδί] πολλές άπδ τής φίλες
μου άγαποΰν νά καταγίνωνται είς
ίιάφορα κεντη5;.ατα ή άλλα έργό·
χε·.ρα, θέλω σήΐχερα νά τής δώ-τω
μερίκές πρακτιν-έ'ς σ'ομδουλές γιά
τα τραπε.ζουαν?ηλάκ'.α τοΰ τσαγιοά
ποΰ θά σ^νητ)ίσθοΰν όπερδολιχά τδ< χειμώνα. Σήμε:α δέν θά περ'.γρά- Φω έπίσημα τσΐίγια ή άπογε·^χατι· νές συγκέντρωσις, θά μιλήσω γιά τα μ:/.ρά (ιγτ.ο>τέ» ποΰ σ·ονηθίζονται
τόσον στδ Παρίσι. Κάθε κυρίίί έ-
χει μ;ά μικρή καμαροΰλα, Ινα
μπβυντο'υάρ, Ινα γραφεΤο καί θέλει
νά προτ/.αλέστι πέντε ή εξ φίλας
της, γιά νά διαδάσουν μαζύ, νά μ'.-
λησουν ή νά κάνουν Ινα καρρΐ
μπρίτζ. Γι' αύτές τής μιν.ρές συγ-
χεντρώσεΐς ποΰ γίνωνται σ·οχνά τό
ν9:νίπωρο, θέλω νά μιλήσω σήμε-
ρα ποΰ είναι τόσο χαρ'.τωμένες. Τδ
τραπεζάκ'. τοϋ «γκοοτέ» θέλε; λίγο
γοΰστο γιά ν ά τδ στολίσουμε. Συν
τΌίζοντα: τα χρωματιστά «ναπερόν»
κεν—χένα μέ ζωηρά χρώματα, ποΐ
μπορείτε νά χεντήσετε μοναι σας,
άγαπητές μου φ'λες. ,Απδ ώραίο,
λινό, άνοιχτό, πράσινο, χάνετε Ινα
ώραίο· «νχ,τερόν» κεντημενο μέ πολ-
λά χρώ'χατα. Κεντάτε άνεμώνες η
τουλίπες μέ μουλΐνέ, ή μέ χρωμα¬
τιστά μαλλιά ποΰ είναι τόσο τής
μόδας εφέτος Τδ τελειώνετε μέ ο'ι-
οδήποτε χρώμα θελήσετε καί μ' Ι¬
να τελείωμα άπδ κροσσέ. Μ' αΰτδ
τδν τρόπο έχετε τδ τραπεζομανδη-
λάκι σας μέ τα πετσετάκια σας ά·
σορί. Στά πεττετάκια δάζετε Ινα
μονάχα μοτιφ στδ πλάϊ. Στά «να-
περδν» αϋτα ταιριάζουν ΰπερδολικά
«άπλικασίδν» μέ φροΰτα. Στά ά-
σπρα, >ινζ τραπεζομάνδηλα πηγαί-
νουν έξαιρετιχά τα χρωματιστά μο¬
τιφ. Στδ τραπε-ζάκι αΰτδ τδ σεο-
δίτσιο τοΰ τσαγιοΰ θά έναρμονίζε-
ται μέ τδ τραπεζομοτ/δηλο ή μάλλον
Οά δ',αλέξετε τδ «ναπερόν» σας στά
/ρώματα τοΰ σερδίς τοΰ τσαγιοΰ ποίι
έχετ;. Ή νοικοκυρά μ' Ινα μάλλινο
φ-όρεμα άπδ κρέπ-ντε-σίν ή κρεπε-
λά, Θά σε;δίρη τδ τσάί. Γιά τδ σερ-
βίρυμα προτ:μά"τε αυτή έποχή τής
λάτρες τα ξηρά φροΰτα (χουρμά-
δες, σταφίδες, μαλακά σΰκα, κα-
ρΐ>3ια κτλ.) καί τα φρετκα φροΰτα
τής έποχίς. "Αν δέ Θέλετε νά σεο-
βίρετε τσάί προτιμήσετε τδ πορτδ
?, τή μαλαγά μέ «γκατώ σέκ» γα-
λετάκια κτλ., καί τα ξηρά φροΰτα.
Τα λουλούίια σας πρέπει νά είναι
άσορτί μέ τα χρώματα τοΰ κεντή-
ματος, ή μονόχρωμα, γιά νά είναι
τέ σύνολο χαριτωμένον.
Στδ μπουντθυάρ σας, ή στδ α,ικρό
δωμάτιο ποΰ Οά δεχεσθί τής φίλες
σας, πρέπει νά υπάρχη τδ ντιδάνι
σκεπασμένο μέ χαλί ή μέ ΰφασμχ
μεταξωτό παληό, ή μέ κανένα Ίν-
δικο σάλι, άν έ'χετε, καί πολλά μα-
ξηλάρια, άλλα μέ άρχαία σχέϊια,
άλλα ζωγραφίσαένα καί άλλ'α μ&
σχέδια μοντέρνα ποΰ είναι πολΰ ώ-
ραΐα. "Ενα πολΰ πρακτικο, μοντέρ-
νο μαξηλάρι είδα σ' Ινα μεγάλο
σπίτι, άπδ κρέμ λινό, κεντημενο μέ
μεγάλες παπαροΰνες κόκκινίς καί
'τελε'ωμέ/ο μ' Ινα κόκκινο μεγάλο
μπ;έλ. Οί μεγάλες πα-αροΰνες, συν-
ηθίζονται παρά πολύ καί είναι «ά-
πλικαρισμένες» μέ τδ ίδιο μετάξ>
χτΐΜτητό, κόκκινο. Οί άπλικασιδν
είναι τρομερά τής μόδας. Ή ίϊιό-
τροπη μό5α μας ξαναέφερε εφέτος
καί τδ κέντημα «ρισελιέ» ποΰ ε!χε
έκλείψει τα τελευταία χρόνια. Βλέ-
ποιιμε πολλά μαξηλάρια ναπερόν, μέ
κεντήματα ρισελιέ, άντλατω^χένα
με πο'υάν ».πλά«. Σονηθίζονται σε
χρωο,ατ'.ττά λινά, ίίίως σέ μπέζ
πολΰ σκοΰρα, γκρί πράσινο καί μπλέ
δλων των άποχρώσεων. Τδ κέντη;χα
ρισελιε άνακατωμένο μέ χονδρδ μ·-
λάν, σ-ινΓ,Οίζετζι ΰπβρίολικά γιά
στόρια.
^ Τα τραπεζομανδηλάκια είναι πο-
λΰ^της μόίας σέ λινδ μπέζ, μπλέ
καί^ά—ιρο^ή σταυροδελον.ά, άλλά
πολΰ πυκνή. Γίνεται ή σέ μετρητδ
κέν-ημα ή μέ πολΰ λεπτδ καμβά.
Τα χρώματα ποΰ συνηθίζονται γιά
την σταοροβελονιά είναι τδ κόκκινο'
τδ πράσ:νο, τδ μπλέ, τδ μαΰρο καί
τδ κίτρινο.
ΝΤΑΙΖΗ
Έκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βι·
λον τοΰ «'Εθνικοϋ Εήονκος>
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
-^έ:ί, 6 ,Ιανοοαρίοϋ. Τα ότςμ
-άνί'α τοΰ Κ^ρί<υ -/.αι θεουν.αι ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΣΤΗΛΗ Σ την εύϋ,ορ- ττίρος «5 Ίησοϋ), χ» χν- εν εως τότε διατρί&ων εν τη ω λαϊών πρόσταγμα κΐρα βε- ήλθεν είς τα περίχωρα τοι>
I-
*=« έχηρπτε δάπτισμα με-
οίας ·λ»Κ άφε·3ΐν αμχΐτιων. 1ο-
« χ αί ό Ιησούς έλθών άπδ τής
Γίλ'λίία; επί τδν Ίοροάνην. έζή-
ΐττε ν.αί ελ«δε παρά τοΰ δουλου ό
Αεσπότη; τδ τΐάπτίσμα, ένω «τννέϊη-
ίβν τ* παράδοξα έκείνα και ύπερ-
^ίι Ίίνεώ/δησαν μ ούρανοί- το
Πνεΰμα κατήλθεν έχί τάν βαπτι-
'όμενον έν ε'δει περιστεράς καΐ φω-Ι
νή' τ,/,οόσθη έκ των οΰρανών μαρτ>
κχζ, δτ·. οϋτος ήν ό Γ»ς τοά θε^
ό ά-ν-2—ητός, ό έ-Λ-:ί τότε ώς^ ανθρω-
—ς'δαπ:-.ζόμΐνος (Ματθ. γ'. Λουχ.
? 26, 80 καί γ'. 1-23). Έ*
τούτων ανεμίχθη τοΰ Ίησοΰ ή θε-
όττ;ς Χ2! τής Τριάδος τ μεγ* _μ·>
Γτήρ'.ον έκ τούτων καί ή πα5θΰσ-< ίοϊ'τϊ. όνομάζεται ΘεΏφάνεια ή θε- «ττηα, δ έστι θεοΰ βανέρωσις; έν άνθ:ώ-οις. Άπό ταύτης τής σεδα- ομίου ήμ.έοο-ς χρονολογείται τί 6ά- —!3υ.α των Χριστιανών άπό ταύ- — ς'ίρξατο κα'ι τής Βατίλείας των Ο5?2νών τέ σωτήριον κ,ήρΛγμα. Άίγίϊ καί κατάλικΐις είς πάντα. «1ΜΪΛ Ιτνα άπδ τα χρΓσιμώτερα καί πρίλτιχ,ώτερα είοη τα όπ&ία πρέπει νά όπάρχο.»; πάντοτ-ε είς Ινα σπ.τι, νιχι ·Ααί άμωνία. "Ενα μπο.>καλάκ:
άραιωμένης άμωνίας είνε το πολυ¬
τιμότερον έφόδιον μιάς καλής κα:
κίζντικί,ς νοικοχυράς. Α! χρησε'.ς
εί: πλείττας περιστάσεις έχοον
ς ■θαυμασία άποτελέσαα-
ίΤΤ » Λ
π 6!ΜΛ..φ».β ττ;ς
-ολλά ΧΛΐν» σημεία
Λ τού αν6ο^ς.
_- -Άφ' ενός την χά?(ν των γραμ-
μων, την ε^λυγίσίαν των κινήσεων
ι έ?' ετέρου την λεχτότητϊ' τίς
φαισεω κϊ5 το £&
τη
—Ή εΰ.Άορβιά τίς ν·
■/ει κι αύτη « ιίρω'Λά της χοΰ
-ροσδιοριζεται ίτως αέ μ!ά λέξιν,
ίλλά —οί» ταραμένεί Ζ5τ;τ<,τε τό ξε- ■/ωριττό αύτο χάρισαα ζού σ^/τελεϊ ωστϊ νά την ξεχωρξο-ομε αέσα σέ •/'.λίες ίυό δλλες. —"Ο-ο»ς μερικά άνδη —,ί, είναι εΕαιρΐτικά είπαθή εις τάς μεταίο- /•ας τής ίερμοκρϊσίνϊς £τσί κα| μί τής ρμρς, £τσί κα| μί ρικες γϋν^κες ίξζιρζν.νΛ λεζτής κρίσβως.^εχο-Λ άνά-^Λην ν« ζοΰν ^"2 ·3·'_ενα θεΐμοκήχιον, ααι κά- ζοτε ό^ ηλιος των με.τημ6ρ'.νών χω- ρών ε:<ι-ορεί νά τάς ζωγονήση. —"Οπως το άνθος, ετσι καί ή ·,·!>ναίκβ βρ'σκετζι σ' όλο της το
μεγαλείο^ κατά την άνοξιν, άλλά ο-
-.ως η άτ/Οος, έτσι ααί ή γ^ναικεία
^οζοιά, βοί(-«τ»( είς Ϋίνϊ/νον, ο-
ταν ό χειμώνας πλητιάζτ;.
—Ή ■ευμορβ-.ά των είναι έκτε-
δειμένη είς Ινα δίαρχή χίνίχ;ον.
—Κατα τό πλείστον είς την γυ¬
ναικείον εύ,αερςιιάν, 5χως καΐ είς
τη·> εύμορφΐ.ά τοϋ άνβους, ή ζωή είς
τονκτθαρον ίέρα είναι έ-Λείνη —ου
χυρίως άο«ό*εί.
—"Οπως τα ά·/τ)η χάνο^ν την
άϊ {
—Όλίγαι σταγόνες άαωνίας έν-
τϊς ολίγοι» χλιαροΰ δίατος άπαλι>
νο,ιν -/.αί χοΌαρίζθνίν έξοχα το δέρμα
νΛλίτερον, ίσως, παντός άλλο^ μέ-
— Ή
εϊο-πνευσις των άτμών τής
έέ ά
άαωνίας έ—'.φέρει καταπράυνσιν %χ
ένίοτε παντελή ΰερ-ακείαν ττ^ς κε-
λλί
μ
γλ σ' εν* /λε·στό "/ώρο, :ττ! καί ή
γυναικε(2 ορεσκάία χάνε: μέγα μέ-
ρος άπο την ϊρο<7ε;ότητά της αέτα ς-τή μολοτμένη άτμί·"*^* των /.λείστών αΛοτών. — Γι' ί>ΰτο συμτα?9είς άν~^ώ-
ο·τρ!2! έπ:ζη;ε''τε πάντοτε την ζω¬
ήν τοί ',ζαίδρου, ε-'νχι ή μόνη πο';
θάσάς ?·ατηρήση την υγείαν σας
καί έπομένως την εΰμοροφιά σο-ς.
χαί.
'Εξ ολαν τώ/ ίζυκέ'ΐτεων α: φι-
λανθρω—κα: είναι α! κολ-τ:μότίραι
ά ά ή άώ έξ
τς εαυτόν './.α-ί-
ίί
αφοο υιετα ·;ήν
—Αί επί των θυρών έπικολλημέ-1 των αίσθάνετζι
νβ·. μεταλλικαί πλάκες καθαρίζον-1 πο:τ)μένιν /.αί την υ^είίηΐίν τ^
τα: τελείως, χροστριδόμεναι διά μι- ίπΐί-απα^χένην. ! επίσκεψις α>
5ς φ-ανέλλας έμπεποτισμένης είς
άμωνίαν.
^η ψς
ται, δύναται τ:ς ν» &*-(■„ Ιτι γ·.ν&ν-
;ΐι ττρός τ*' '.3λ^ θεόν.
Η1 Ντόοοθν Ράϊτ, 18 έτων, έκ Κίγκσπορτ, Τεννεσσής. ή δημοτριλεστέρα ςροι-
τητρια τού Πανε-στημίου τής Τεννεσσής, ώς ά.-τέδε·1εν ή ψηφοΐίορια.
Ή Δνίς Γκρούντρουν Τζέρν, έκ Στοκχόλμης, ή όποία εξελέγη ώς βασίλισ-
σα κατά την εορτήν τής Άγίας Λουκίας, έν τη Σουηδικβ πρωτευούστ).
ΠΛΗΓΑΙΠΟΥ ΑΝΑΞΕΟΝΤΑ
Δέν δραβεύονται πλέον ή
ώμορφιά, <άλλ' ή χάρις Χ3.1 εύγένεια. Ό κύρ!ος"Μώρρις ντέ Βαλέφ, ό είδϊχίις πλέον κριτής των 2ιαγω- νισαών καλλονής ιτεριγράιφει είς Ι¬ να σημείωμά τού τέ ένΒιαφ'έοο"» γε- γονός ενός νέου ίιαγωνισαου ποί) έ¬ λαβε χώραν είς τί) Αίξ-λέ-Μπαίν Κατ' αυτόν τον τρόπον δέν έ- 6ρα·βε69η ή καλλονή, άλλ' ή άρι- στοκροττική χάρις καΐ ή εύγένεια τής εμφανίσεως. Ή άρ'.στοκρατ'.-Λωτερα νυναΐκα τοΰ /.ότχου εξελέγη κατά την δι- άρκε-αν έ'«ς επισήμου γεύματος Ο¬ περ τού Έρϋθροΰ Σταοροΰ, ποΰ σ·υν- εκέντρωτε τό άνθος τίς κοτμ.οπολι- τικής κοινωνίας, γράφε'. ό κ. ^τέ Βαλέφ. Επί των έ/,ατοντάδων άνθοστο- λισΐλένων τραπεζών όποι» έγευμ.άτι- ζαν αί ωραιοτέρα! γυναίχες τοΰ ά- ριστ&κρατΐ'/οΰ κόσμου τής Εύρώπης καί Άαε?ι·/.ής υπήρχεν Ινα δελτίον ψτ,φο-φοοίας ποί» προσεκάλει τοΰς γευματίζοντας είς Ινα 1Ϊ!Ορρι>Ου.ον
διαγωνιτ,ιον, νά ΰποδείξσον εγγρά¬
φως τόν άρΐ^αον το5 τραπεζιοΰκα!
το χρώμ,α τοΰ Φορέματος τής άρι-
στοκρατ'.χ,ωτερας καρίας.
Κατά την έξέλεγξ,ιν ή όποία έ¬
γινεν ΰϊό την προεδρίαν τοδ δτ,μάί-
χοι> τοΰ Αίς, μεγάλη πλειονοΦηφια
υπέδειξε την κυρίαν ποί» έγε'υμ,άτι-
ζεν είς τό ίπ άριθαόν 3 τραπέζι.
Τ·ό τραπέζ'. αΰτό είς το οποίον δέν
έχάθητο ά'λλη κυρία, έλαβεν επισή¬
μως το ν.όπελλον, Ινα μαρμάρινον
άγαλαάτιον —οί» παρίστανε τόν«Να-
όν τής Χάριτος». Μέ την άδειτ/
της 6ραδε·οθείσης διεϊόθη άττραχι-Ι
αίως κα: τό δνομά της.
«Είμαι, είπε μέ Ινα χαριτωμένο
μειδ'.ααίχ είς τοΰς χερικςηΐλώναν-
τας αυτήν οηυ-οτιογράφθϋς, ή μαρ-
χησία "Αννα "Άντζελο ντί Μπερ-
τοκίνο, το γένος δοόκιστα Σόμυ,α
Κορτσέλο. Σάς λέγω δηλ. μ' αΰτό,
ότι όλη ή οίκογένειά αοϋ κατάγε-
ται ττλ το Π αλερμ,ον όποα εχει |
μεγάλα άμπέλια καί λα-/ανοκήπθ!>ς.
Ή κόρη μ&ΰ είναι 15 έτών καί
«Γθυϊάζει μερικήν. 'Εγώ ζώ, ώς
επί το πλείστον στο Παρίσι καί
στήν Κυανην Άκτήν. Ιδού! "Οτατ;
προτθέσω ότι παί·ζω γχολφ καί οτ:
μ' άρέσει ή ίππασία, νομίζω πώς
6ά τάς εχω μάθει δλην την ιστο¬
ρίαν μου. Ή άποφΐνή έ/.λογή ννν
η πρωτη μοϋ περιπετεια, χαριτω-
μενη, το όρολογώ. "Οταν ή·Αουσα
^ά πΐθφέΐειαι ό άριθμός 3, έκίτ-
ταΐα γΰρω μοο, διά νά ίδω ποία
κ.ρία έβραδεύθη, διότι έλησμόνησα
χΐν άρ'.Ον-ον τοΰ τραπεζιοΰ μοο! Δέν
έγν.ατέλειι!ία τό τραπέζι μοϋ, παρά
δια μόνον &ν« χορόν καί δέν ήμοον
μακρυά άπό την ΐδέα ότι μ' έκύτ-
—Τώρα έγίνατε διάσημος.
—Έλπίζω ότι αύτδ 3έν θά συμ-
ίτ, ποτέ, απήντησε φθ'δισμένη.
Άλλά τα χειροκροτηματα τοΰ
πληθο·ος ποϋ ανέμενε την εξοδόν
της, έπληροφόρησαν την μαρκησίαν
ντί "Αντζελο, ότι δέν επρεπε νά
θωπεύση αύτην την έλπίδοι. Καί <χέ τδν άρίστο/.ρριτικόν της τρόπον ά- πέσπασε τάς θερμάς συμπαθείας έ- ν.είνων ποΰ είχον γίνει οί άντίζηλοι οίας ώρας είς τδν τίτλον ποΰ άξ'- ζει πεοατότερον άπδ τοΰς τίτλοι>ς
ίΰγενείας.
Κα' ό κ. ντέ Βαλεφ ζροσθίτε'.:
Ό Ορίαμβος τής άβράς Ίταλίδος
μαρκησίας έφείλεται καί ολίγον είς
την Γαλλία;, άφοΰ τδ τόσον θαΛΐα-
οθέν αώδ φόρεμά της ήτο Ινα κομ-
ψότατο Παρισινδ μοντέλο!
ΙΙΕΕΣ ΚΗΠΗΗΗα
'Α-ν. ό θ"-ός ηθελε νά κάμη την
γαναίκα ίεΐπότη τοΰ άνίρός της,
επρεπε νά την βγάλη άπδ τδ κε-
φάλ'. τού.
—*Αν πάλι ηθελε νά την κάμη
2ούλη τοο, Όά την δδγαζε άπδ τα
πόδ'.α το».
—Έπειίή όμως ήθελβ νά την
κάμη σύντ:οφο καί ίση τού την
I-
πλασε άπδ τα πλ«υρά τού.
— "Ο-. αν άνεχθής την πρώτη
προσϊολή, δέν μπορεΐ, παρά νά ά-
κούσης *αί άλλη.
—Γεννίώμαστε μέ κλάμματα.
—Μεγαλώνοϋμε μέ ενοΐες... Κα:
τί κε?δι'4ο·ομε στδ τέλος;
—Τδν Οάνατο...
Γλοιώ2η ΰποκείμενα είναι έκεί-
να ποΰ έν αποοσία μας λεγο,ίν χ>
δαΐότητας α: οποίαι μεταδάλλςντα1.
είς άνοήτο'-ς είρωνείας επί παρου-
σία αας.
—Ή γώμη τοΰ πλήθους διά τα
έργα τής τέχνης είς την καλλιτε-
ννικήν άρ'.θμητικήν είναι ίσα πρδς
εν μτ}5ενικά>.
—Ό χρωστήρ είναι άπαράλλα-
χτος μέ την γραφίδα, προϊίδει π·.-
στ«ς τδν χαρακτήιρα τοϋ άτόμο^.
ΤΒ ΑΩΟΓΕΥΜΑΤΕΝΟ ΠΛΐ
Έπ·ειδί] πολλές άπδ τής φίλες
μου άγαποΰν νά καταγίνωνται είς
ίιάφορα κεντη5;.ατα ή άλλα έργό·
χε·.ρα, θέλω σήΐχερα νά τής δώ-τω
μερίκές πρακτιν-έ'ς σ'ομδουλές γιά
τα τραπε.ζουαν?ηλάκ'.α τοΰ τσαγιοά
ποΰ θά σ^νητ)ίσθοΰν όπερδολιχά τδ< χειμώνα. Σήμε:α δέν θά περ'.γρά- Φω έπίσημα τσΐίγια ή άπογε·^χατι· νές συγκέντρωσις, θά μιλήσω γιά τα μ:/.ρά (ιγτ.ο>τέ» ποΰ σ·ονηθίζονται
τόσον στδ Παρίσι. Κάθε κυρίίί έ-
χει μ;ά μικρή καμαροΰλα, Ινα
μπβυντο'υάρ, Ινα γραφεΤο καί θέλει
νά προτ/.αλέστι πέντε ή εξ φίλας
της, γιά νά διαδάσουν μαζύ, νά μ'.-
λησουν ή νά κάνουν Ινα καρρΐ
μπρίτζ. Γι' αύτές τής μιν.ρές συγ-
χεντρώσεΐς ποΰ γίνωνται σ·οχνά τό
ν9:νίπωρο, θέλω νά μιλήσω σήμε-
ρα ποΰ είναι τόσο χαρ'.τωμένες. Τδ
τραπεζάκ'. τοϋ «γκοοτέ» θέλε; λίγο
γοΰστο γιά ν ά τδ στολίσουμε. Συν
τΌίζοντα: τα χρωματιστά «ναπερόν»
κεν—χένα μέ ζωηρά χρώματα, ποΐ
μπορείτε νά χεντήσετε μοναι σας,
άγαπητές μου φ'λες. ,Απδ ώραίο,
λινό, άνοιχτό, πράσινο, χάνετε Ινα
ώραίο· «νχ,τερόν» κεντημενο μέ πολ-
λά χρώ'χατα. Κεντάτε άνεμώνες η
τουλίπες μέ μουλΐνέ, ή μέ χρωμα¬
τιστά μαλλιά ποΰ είναι τόσο τής
μόδας εφέτος Τδ τελειώνετε μέ ο'ι-
οδήποτε χρώμα θελήσετε καί μ' Ι¬
να τελείωμα άπδ κροσσέ. Μ' αΰτδ
τδν τρόπο έχετε τδ τραπεζομανδη-
λάκι σας μέ τα πετσετάκια σας ά·
σορί. Στά πεττετάκια δάζετε Ινα
μονάχα μοτιφ στδ πλάϊ. Στά «να-
περδν» αϋτα ταιριάζουν ΰπερδολικά
«άπλικασίδν» μέ φροΰτα. Στά ά-
σπρα, >ινζ τραπεζομάνδηλα πηγαί-
νουν έξαιρετιχά τα χρωματιστά μο¬
τιφ. Στδ τραπε-ζάκι αΰτδ τδ σεο-
δίτσιο τοΰ τσαγιοΰ θά έναρμονίζε-
ται μέ τδ τραπεζομοτ/δηλο ή μάλλον
Οά δ',αλέξετε τδ «ναπερόν» σας στά
/ρώματα τοΰ σερδίς τοΰ τσαγιοΰ ποίι
έχετ;. Ή νοικοκυρά μ' Ινα μάλλινο
φ-όρεμα άπδ κρέπ-ντε-σίν ή κρεπε-
λά, Θά σε;δίρη τδ τσάί. Γιά τδ σερ-
βίρυμα προτ:μά"τε αυτή έποχή τής
λάτρες τα ξηρά φροΰτα (χουρμά-
δες, σταφίδες, μαλακά σΰκα, κα-
ρΐ>3ια κτλ.) καί τα φρετκα φροΰτα
τής έποχίς. "Αν δέ Θέλετε νά σεο-
βίρετε τσάί προτιμήσετε τδ πορτδ
?, τή μαλαγά μέ «γκατώ σέκ» γα-
λετάκια κτλ., καί τα ξηρά φροΰτα.
Τα λουλούίια σας πρέπει νά είναι
άσορτί μέ τα χρώματα τοΰ κεντή-
ματος, ή μονόχρωμα, γιά νά είναι
τέ σύνολο χαριτωμένον.
Στδ μπουντθυάρ σας, ή στδ α,ικρό
δωμάτιο ποΰ Οά δεχεσθί τής φίλες
σας, πρέπει νά υπάρχη τδ ντιδάνι
σκεπασμένο μέ χαλί ή μέ ΰφασμχ
μεταξωτό παληό, ή μέ κανένα Ίν-
δικο σάλι, άν έ'χετε, καί πολλά μα-
ξηλάρια, άλλα μέ άρχαία σχέϊια,
άλλα ζωγραφίσαένα καί άλλ'α μ&
σχέδια μοντέρνα ποΰ είναι πολΰ ώ-
ραΐα. "Ενα πολΰ πρακτικο, μοντέρ-
νο μαξηλάρι είδα σ' Ινα μεγάλο
σπίτι, άπδ κρέμ λινό, κεντημενο μέ
μεγάλες παπαροΰνες κόκκινίς καί
'τελε'ωμέ/ο μ' Ινα κόκκινο μεγάλο
μπ;έλ. Οί μεγάλες πα-αροΰνες, συν-
ηθίζονται παρά πολύ καί είναι «ά-
πλικαρισμένες» μέ τδ ίδιο μετάξ>
χτΐΜτητό, κόκκινο. Οί άπλικασιδν
είναι τρομερά τής μόδας. Ή ίϊιό-
τροπη μό5α μας ξαναέφερε εφέτος
καί τδ κέντημα «ρισελιέ» ποΰ ε!χε
έκλείψει τα τελευταία χρόνια. Βλέ-
ποιιμε πολλά μαξηλάρια ναπερόν, μέ
κεντήματα ρισελιέ, άντλατω^χένα
με πο'υάν ».πλά«. Σονηθίζονται σε
χρωο,ατ'.ττά λινά, ίίίως σέ μπέζ
πολΰ σκοΰρα, γκρί πράσινο καί μπλέ
δλων των άποχρώσεων. Τδ κέντη;χα
ρισελιε άνακατωμένο μέ χονδρδ μ·-
λάν, σ-ινΓ,Οίζετζι ΰπβρίολικά γιά
στόρια.
^ Τα τραπεζομανδηλάκια είναι πο-
λΰ^της μόίας σέ λινδ μπέζ, μπλέ
καί^ά—ιρο^ή σταυροδελον.ά, άλλά
πολΰ πυκνή. Γίνεται ή σέ μετρητδ
κέν-ημα ή μέ πολΰ λεπτδ καμβά.
Τα χρώματα ποΰ συνηθίζονται γιά
την σταοροβελονιά είναι τδ κόκκινο'
τδ πράσ:νο, τδ μπλέ, τδ μαΰρο καί
τδ κίτρινο.
ΝΤΑΙΖΗ
Έκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βι·
λον τοΰ «'Εθνικοϋ Εήονκος>
«ΕΘΜΚΟΣ Π..—
1
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓωγηι
ΚΑΙ ΙΙΑ1ΙΡ1ΚΑ
Αί δωρεαι έϊτληβίαβαν
«τ 1ΟΟ έκατομμύρια
δολλάρια.
Ή Νέ» Ύόρτι.·η εξεδήλωσεν γεν-
ναιοδώρως την φιλανθρωπίαν της
κατά τό λήξαν ετος-. Κατά τάς δη-
μοσΐειΛεί'σας στατιστικάς τα συλλε-
γέντα ποσά υπέρ των διαφόρων φι-
λανθρωπ'.κών ίδρυμάτων, άν-ηλθον
είς τό τεράστιον ποσόν των 92.113.
721 δολλαρίων. Έκ τοϋ ποσοϋ αυ¬
τού 7 1)2 έκατομμυρια διετέθησαν
ίι' έκπαιδευτικά ΐϊ:ύματα καί περί
τα 12 έκατομμύρια -διά τα νοσοκο-
μεία. Οί μεγαλήτερο! δωρηταί οέ-
ρονται ό Ιωάννης Ρο-Αφέλλεΐ κα:
« Μόργκαν, έκαστος των οποίων
προσέφερε ίύο έκατομμώρια δολλα¬
ρίων πρός διευκοόλυνσιν τής συγχω-
νεύσεως τ ο ά Νοσοκομείο ΝΈ\*
ΓΟίΙΚ υΤΝΟ—ΙΝ μετά τού Νο-
σον.ομείου τοϋ Ιατρικον Κέντρον.
II
ΒΙ0ΜΗΧ1ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
Οαρατηρήβετ,ς έκ των
βπου/δαιοτέρων βιομη¬
χανικώς χέντρων.
Άπό τάς έπισημους πληροφορίας
αίτινες συνεκεντρώθησαν έκ των
δέ δ
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΤΗΣ
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΠΣ
* Ολιγώτεροι μετανααται
ό έ ή
ρ μ
ρς καταηολέμηοιν τής
άνεργίας.
Ό Δημο%ρατιχος Βοολευτήςκ.
Μπόξ. μ,έλος τής 'Επιτροπής επί
τής Μεταναστεΰσεως, συνιστά την
«μ»σον επιψτ/φισιν των άπαιτουμέ-
νων νομοθετικόν μέτρων πρός πε¬
ριορισμόν τοΰ άριθμοϋ των μετϋνα-
στών, ίίίως των ιτ,ροΐρχοαένων έκ
τοϋ Μεξΐκοΰ καί των χωρών τής Ν.
Αμερικής τρος αποτελεσματικήν
αντιμετώπισιν τοϋ προδλτ)μ«τος "Π,ς
άνεργίας. Ό α. Μ—ΐξ υχβδαλεν η-
ϊτ, είς την Βουλήν νομοσχέϊιον χε-
ρι επεκτάσεως το3 συστήματος τής
άί ί η Μ
σιτΐυδαιοτέρων μχ
τρων τής χώρας, οί έπίσημοι έξ-
ά α άόλ ά
ρ ής χρς, ημ ξ
άγουν τα άκόλουθα συμπεράσματα:
Είς τάς Πολιτείας Νέας Αγγλί¬
ας προδλέπεται γενική βελτίωσις
τής διομηχανικής καταστάσεως «■·
ρί τα τέλη τής προσεχούς ανοίξεως.
Είς την ικριοχήν τοϋ Π ίτσμπουργκ
προδλέπεται κανονική ανάθεσις πα-
ραγγελών είς τάς έργοστάσια χά¬
λυβος. Είς τό Μπόφαλον, κέντρον
τής άλευροδιομηχΐίνίας, προβλέπον-
τζι μεγάλαι πωλήσεις. Είς τό Σι-
ρ ς ήμς ή
άναλογίας /.αί είς την έκ τοϋ Μΐ
ξ:κοϋ μετανάστενσιν.
Ό έν λόγω δουλεοτής !>πενθυ-
μίζει ότι είς τάς Πολιτείας Τέξας,
Κολο?ά5ο χαί Καλιφορνίας, ό ά-
ΐίθ-μί-ς των εργαζομένων Μεξικα-
νών αυξάνη: σ^νεχώς. Π αρόμοιον
φαινόμενον, εί—, παρατηρεΐται καί
είς τάς πολιτϊίας Όκλαχόμας,Κάν
σας καί Νέου Μεξικοϋ. Είς πολλά
δέ είδη εργασιών οί Μεξικανοι κ«-
ταλίϊμδάνο'-·ν τάς θέσεΐς των Ά-
μερικανών έργατών. Ι
Κατά τοϋ περιορισμοϋ τής έκ
Μεξικοϋ μ^ταναστεύσεως έύ
Ό πρώην Πρόεδρος τής Δημοκρατίας τοδ Μεξικοϋ, Πλούταρχος Ηλίας
Κάγες, καί ή Δνίς Λέονωρ Φλωρέντε, την οποίαν λέγεται ότι πρόκϊΐται νά
νυμφευθό έντός όλίγου.
διομτγ/ανικών κε- - , · „ - ■■--.;
- - - σαν οί παραγωγείς ζακχαροκαλα-
μοιι των Δΐίτικών Πολΐτειών οί ό-
ποίθ! χρησιμοποιοϋν ώς επί τό πλεί¬
στον Μεξ'.κανούς εργάτας.
καγον, το κεντρον τής σιταγορας,
αί τιμαί τοϋ σίτου υψώθησαν ένεκα
τής α&ξήσεως τής έξαγωγής. Είς
την περιοχήν τοϋ Σαίηντ Λουής αί
πωλησεις των καταστημάτων λια-
νικής πωλήσεως έρριψαν τό ρεκόρ
κάθε προγεν®στέρο!>
ΤΑ ΚΕΡίΗ ΤΟΝ ΜΕΤΟΧ.
ΕΤΑΙ|ΕΙ8Ν
δολλ.
Κατά τοΰς καταστρωΦέντας '.-
πολογ!σ;ιο·!»ς τα" συνολικά άκαΦάρΐ-
στα κέρίη ολων των μετοχικήν έ-
ταιρειών των Ήν. Πολιτειών κα¬
τά τό έτος 1929 6ά κυμαν6οΰν με-
Μή χάνετε καιρόν καί χρήματα. Είναι αδύνατον νά γίνουν άλλα
Βα~τιστικά καλλίτερα η ευθηνοτερα. Δι' αύτό δλοι προτιμοϋν επί
] δετίαν τα Βαπτιστικά Σέτς ϋοΠΌδ. Περιέχουν ειδή κατασκευ-
ασμένα σΰμφωνα μέ τα τελευταία Παρισινά φιγουρινια των
μπεμπέδων. Πωλοΰνται είς άξιόπιστα Έλλίγνικά καταστήματα.
"Αν σάς είναι δύσκολον νά τα προμηθευθήτε, γράψατε κατ' ευ¬
θείαν είς τό Εργοστάσιον μας: Οοΐτοδ Βγοη. Ιηο., 1 Ε
33Γ(1 8ίΓ66ί. Νρλυ Υογκ. Πάντοτε ζητείτε τί]ν μάρκαν:
ΜΑΚΚ
Ο1ΚΟ1 Ι ΡΥΘΚΙΣ ΤΟ ΐ8ί>»
των 150 καί των 160
ιν δολλαρίων, ήτοι β ά
σημειωθή αύξησις κατά δέκα τοίς
εκατόν των άκαθαρίστων κερδών
τοϋ προγενεστβρο έτοος. Τα
ρά κέρδη ύπολογίζονται είς 15 δισ-
:κατομμύρ:α δολλάρια, ητοις κατά
12 0)0 ανωτέρα των τού έτους
1928. Ό ν,ανονικός μέσος όρος των
καθαρών χερδων τοϋ χονδρικοϋ βμ-
πορίοο καί τοϋ ένδβδυμένου κεφα-
λαίου δέν Οά υπερβή κατά πάσαν
πιθανότητα τό δέκα τοίς εκατόν.
Την μεγαλήτερον ανάπτυξιν ερ¬
γασιών εσημείωσεν ή £ιομηχανια
των αυτοκίνητον, συντελέσασα είς
την «αύξησιν τής παραγωγής καί
■ιαταναλώσίως χάλυβος καί άλλων
'λικών τ« όποία χρησιμοιεί ή 6ιο-
ΑΙ ΠΡΟΒΑΕΨΕΙΣ Τ0Ν
ΤΡΑΠΕΖ^/ΙΡΥΜΑΤΠΝ
Γεινκή βελτίωσις άναμέ-
νεται την άνοιξιν.
Είς τί μηνιαίον δελτίον τής
ΟϋΑΚΑΝΤΤ ΤΚϋδΤ 00., «
οποίον συντάσσβται υπό οϊκονομολό-
γων καί είδικών οί όχοϊο: γνωρί-
ζουν καλώς την γενικήν δημοτιθ-
νομίκήν, οικονομικήν καί εμπορικήν
κατάστασιν των Ήν. Πολιτειών,
προίλέπεται εξακολουθήση τής ύ-
φαταμ,ενης στάσεως είς τάς εργα¬
σίας κβτά τοϋς προσεχείς μήνας
Κατά τό έν λόγω δελτίον α! συνβήτ
Λαι θα άρχίσουν νά ^καλλιτερεΰουν
,?ρώί την προσέχη άνοιξιν.
Τό 1929, λέγε« το Δελτίον, ήρ-
καλώς, άλλά ετελείωσεν ά-
.... Τό 1930 άργίζβι άσχημα,
άλλά θά τελειώση καλά. Ώς πρός
τόν κλονισμόν όστις εσημειώθη είς
τί. Γουώλλ Στρήτ, καί ό οποίος έκ-
τος τοϋ 5τ» έπληξεν ώρΰτχτχ συμ-
φεροντα, επροκάλεσε καί μεγάλην
καί παρβξήγησίν επί
γεν.κης καταστάσεως τής χώρας.,1
Τό Δελτίον έπίφέρει τάς άκολοΰ-
θ:υς παραττ,ρήσεις: "Οτι ή γεν,κ*
κατάστασις δέν έπηρεάσθη είς τόσον
εΰρεϊαν κλίμακα, όσον έπίστ$υσάν
τίνες Ό σπουδαιότατος παράγων
τής παρούσης στασιμότητος των ερ¬
γασιών είναι ή ΰπερπαρανωγή πολ-
λών μεγάλων δίομηχανιών, πρ-άγυ.7
το οποίον κατέστησεν άναγκαίον τον
περιορισμόν παραγωγής. Κατά συν¬
έπειαν ό κλονισμός των τίτλων είς
τό χρη(Αατισττ)ρ!ον υπήρξεν άποτέ-
λεσμ,α μάλλον παρά Αρορμή τής
παροοσης κρίσεως.
—Το κατατεθέν ^
βχέοιον.
'Τπό των
καί Συγκοινωνίας
είς την Βουλήν Νοι_
ρωσεως τής μεταξίι τοϋ Έ);ΛΤ[(Ι ·
Χ31
ς διά την
των μετζλλιχύν
των.
Διά τοϋ
·/Τ.
Δια τοϋ άρ9ρ«υ 1<α η Τ'ί-· τής Έλλαίρς παραιτείται -V,":! τοϋ πρωτοκόλλου τής Γ5νεύ'Τ:' ί,ί καιωμάτω^ ίπέρ το] δημοσίο? ν* την έκδοσιν κερμάτων όνομκ:.·/;. «ξίας δραχμών. '" Ή όνομαστική άξ('α τών ίχ5Ν οοταένων πβνταϊράχμων, μ ών κα: ε·κοσαί;ανΐχων δέν δΰνατα: νά ύπιρίή δραχμάς κατά κεΐαλτ'ν Ουσμοϋ. Τα 20δ?αχμα -,.^-α είν«. ^ μιμον χρτμα διά ποσά μή '*-.ι±. νοντα τάς 500 δραχμάς. Τα τής άρσεως έκ ττ}ς ιυχλ:- «ορίας των τραπίζογραμτμ,ατίων ά- ξίας ίρχρ.^ 20 ρυθμ,ίζονηι Ιψ φώνως με τό άρθρον 68 το5 Κα;α· στατικοϋ τής Τραπέζης τής 'Ελ- λ^ϊος. Διά τοϋ άρΦρου 2 όρίζετα;, ότι τα έκ τής εκδόσεως 2Ο5ράχμων προ· κύπτοντα κέρδη τού Δημοσίου ίυτί- (>ενται πρός έξασφάλιδιν των πρός
την Τράπεζαν τής Ελλάδος χρεών
τοϋ Δημοσίου.
'Εξαιρετινιώς διά τό πρώτον «.
σόν των έκδοθησομένων χ«ρμάτω'< ί· ξίας 5, 10 καί 20 ίραχμών «Ερ¬ χόμενον έν συνόλω είς δραχμάς 430 έκατομ., πρός άντικατοκπασιν των κυκλοφοροόντων ηίη τραχεζογρφ· ματίων άντιστοίχου άξίας ή Τρά- «ζα τής Ελλάδος έκχωρεί είς ν>
Δημόσιον: α') Τό ημ^-ΐ τίς ά;
αυτήν περιερχομένη άναλονίας ά
τοΰ κέρδους των έκδ<Λτ;σομενω*«{- ταδ-ράχμων καί δεκα>5ι:άχμω> κερμά-
των χαί β') τό ημιπ «5 »ιρϊ«ί
τοΰ προκΰψοντος έχ τής εκδόσεως
είκοσίϊράγυ.ων κερμάτων
Διά τοϋ αρθρου 3_ οριζ«Μ! ότι
δι' είδικών, συμ«φωνιων ^τα "^
Δημόσιον νά προεξοφλή μίΐν '}^
ονας των έτησίων χατβ6ολω^«ς«
Δημόσιον ΰποχρεοϋτα^ να
πρός άπόσδεσιν των πρός ι
πεΐζαν τής Ελλάδος ^
Διά τοΰ άρθρο" 4 .ο:ι-
μετά την εξόφλησιν των πρός τν
Ήβνιχην Τράπεζαν χρεων το, ^
μισίου, τό ποσόν τό «ο»» «^ν
έκ τής συμβάσεως τού ΐ*ί
εις ε'
>*,,}
^
Οί!
'Εκλεκτά ^ι«λία ίχ«ρ μόνον τό
Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοϋ Κη-
ρυκος."
Ελλάδος μέχρι ου το χΡ-°? '.,
ελαττωθή είς 800 ε*«βμμΡ'»'Ρ.
Δι* ετέρου αρθρου °ίι^τ ^
ή νβν-.κή συνέλευσις »« "ΐ*βϊ
τής Τραπέζης ^ν*««
μόση τέ Κατ«-««°ν
δάσεως. ,
Είς την επισυναπτομ-ν
τοϋ Γενικοϋ Λογιστηριο·» .
τα., ότ-. έκ τής εκδόσεως τω^;_
μάτων 170 εκατομ. ΙΛ·■* }65
Οοϋν δι1 ε'ξ^α, ««^ί,^νν
200.000 δ-.' άποσδεσιν κυα»ιν~ ^
^υς πρός τά_ς Τρ*^5^ οθθ
καί 'Εθνικης κ*1 ι~ ■
ί,πέρ τοΰ
αλι=πωλεΙον τού
ΡΡΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
1
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓωγηι
ΚΑΙ ΙΙΑ1ΙΡ1ΚΑ
Αί δωρεαι έϊτληβίαβαν
«τ 1ΟΟ έκατομμύρια
δολλάρια.
Ή Νέ» Ύόρτι.·η εξεδήλωσεν γεν-
ναιοδώρως την φιλανθρωπίαν της
κατά τό λήξαν ετος-. Κατά τάς δη-
μοσΐειΛεί'σας στατιστικάς τα συλλε-
γέντα ποσά υπέρ των διαφόρων φι-
λανθρωπ'.κών ίδρυμάτων, άν-ηλθον
είς τό τεράστιον ποσόν των 92.113.
721 δολλαρίων. Έκ τοϋ ποσοϋ αυ¬
τού 7 1)2 έκατομμυρια διετέθησαν
ίι' έκπαιδευτικά ΐϊ:ύματα καί περί
τα 12 έκατομμύρια -διά τα νοσοκο-
μεία. Οί μεγαλήτερο! δωρηταί οέ-
ρονται ό Ιωάννης Ρο-Αφέλλεΐ κα:
« Μόργκαν, έκαστος των οποίων
προσέφερε ίύο έκατομμώρια δολλα¬
ρίων πρός διευκοόλυνσιν τής συγχω-
νεύσεως τ ο ά Νοσοκομείο ΝΈ\*
ΓΟίΙΚ υΤΝΟ—ΙΝ μετά τού Νο-
σον.ομείου τοϋ Ιατρικον Κέντρον.
II
ΒΙ0ΜΗΧ1ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
Οαρατηρήβετ,ς έκ των
βπου/δαιοτέρων βιομη¬
χανικώς χέντρων.
Άπό τάς έπισημους πληροφορίας
αίτινες συνεκεντρώθησαν έκ των
δέ δ
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΤΗΣ
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΠΣ
* Ολιγώτεροι μετανααται
ό έ ή
ρ μ
ρς καταηολέμηοιν τής
άνεργίας.
Ό Δημο%ρατιχος Βοολευτήςκ.
Μπόξ. μ,έλος τής 'Επιτροπής επί
τής Μεταναστεΰσεως, συνιστά την
«μ»σον επιψτ/φισιν των άπαιτουμέ-
νων νομοθετικόν μέτρων πρός πε¬
ριορισμόν τοΰ άριθμοϋ των μετϋνα-
στών, ίίίως των ιτ,ροΐρχοαένων έκ
τοϋ Μεξΐκοΰ καί των χωρών τής Ν.
Αμερικής τρος αποτελεσματικήν
αντιμετώπισιν τοϋ προδλτ)μ«τος "Π,ς
άνεργίας. Ό α. Μ—ΐξ υχβδαλεν η-
ϊτ, είς την Βουλήν νομοσχέϊιον χε-
ρι επεκτάσεως το3 συστήματος τής
άί ί η Μ
σιτΐυδαιοτέρων μχ
τρων τής χώρας, οί έπίσημοι έξ-
ά α άόλ ά
ρ ής χρς, ημ ξ
άγουν τα άκόλουθα συμπεράσματα:
Είς τάς Πολιτείας Νέας Αγγλί¬
ας προδλέπεται γενική βελτίωσις
τής διομηχανικής καταστάσεως «■·
ρί τα τέλη τής προσεχούς ανοίξεως.
Είς την ικριοχήν τοϋ Π ίτσμπουργκ
προδλέπεται κανονική ανάθεσις πα-
ραγγελών είς τάς έργοστάσια χά¬
λυβος. Είς τό Μπόφαλον, κέντρον
τής άλευροδιομηχΐίνίας, προβλέπον-
τζι μεγάλαι πωλήσεις. Είς τό Σι-
ρ ς ήμς ή
άναλογίας /.αί είς την έκ τοϋ Μΐ
ξ:κοϋ μετανάστενσιν.
Ό έν λόγω δουλεοτής !>πενθυ-
μίζει ότι είς τάς Πολιτείας Τέξας,
Κολο?ά5ο χαί Καλιφορνίας, ό ά-
ΐίθ-μί-ς των εργαζομένων Μεξικα-
νών αυξάνη: σ^νεχώς. Π αρόμοιον
φαινόμενον, εί—, παρατηρεΐται καί
είς τάς πολιτϊίας Όκλαχόμας,Κάν
σας καί Νέου Μεξικοϋ. Είς πολλά
δέ είδη εργασιών οί Μεξικανοι κ«-
ταλίϊμδάνο'-·ν τάς θέσεΐς των Ά-
μερικανών έργατών. Ι
Κατά τοϋ περιορισμοϋ τής έκ
Μεξικοϋ μ^ταναστεύσεως έύ
Ό πρώην Πρόεδρος τής Δημοκρατίας τοδ Μεξικοϋ, Πλούταρχος Ηλίας
Κάγες, καί ή Δνίς Λέονωρ Φλωρέντε, την οποίαν λέγεται ότι πρόκϊΐται νά
νυμφευθό έντός όλίγου.
διομτγ/ανικών κε- - , · „ - ■■--.;
- - - σαν οί παραγωγείς ζακχαροκαλα-
μοιι των Δΐίτικών Πολΐτειών οί ό-
ποίθ! χρησιμοποιοϋν ώς επί τό πλεί¬
στον Μεξ'.κανούς εργάτας.
καγον, το κεντρον τής σιταγορας,
αί τιμαί τοϋ σίτου υψώθησαν ένεκα
τής α&ξήσεως τής έξαγωγής. Είς
την περιοχήν τοϋ Σαίηντ Λουής αί
πωλησεις των καταστημάτων λια-
νικής πωλήσεως έρριψαν τό ρεκόρ
κάθε προγεν®στέρο!>
ΤΑ ΚΕΡίΗ ΤΟΝ ΜΕΤΟΧ.
ΕΤΑΙ|ΕΙ8Ν
δολλ.
Κατά τοΰς καταστρωΦέντας '.-
πολογ!σ;ιο·!»ς τα" συνολικά άκαΦάρΐ-
στα κέρίη ολων των μετοχικήν έ-
ταιρειών των Ήν. Πολιτειών κα¬
τά τό έτος 1929 6ά κυμαν6οΰν με-
Μή χάνετε καιρόν καί χρήματα. Είναι αδύνατον νά γίνουν άλλα
Βα~τιστικά καλλίτερα η ευθηνοτερα. Δι' αύτό δλοι προτιμοϋν επί
] δετίαν τα Βαπτιστικά Σέτς ϋοΠΌδ. Περιέχουν ειδή κατασκευ-
ασμένα σΰμφωνα μέ τα τελευταία Παρισινά φιγουρινια των
μπεμπέδων. Πωλοΰνται είς άξιόπιστα Έλλίγνικά καταστήματα.
"Αν σάς είναι δύσκολον νά τα προμηθευθήτε, γράψατε κατ' ευ¬
θείαν είς τό Εργοστάσιον μας: Οοΐτοδ Βγοη. Ιηο., 1 Ε
33Γ(1 8ίΓ66ί. Νρλυ Υογκ. Πάντοτε ζητείτε τί]ν μάρκαν:
ΜΑΚΚ
Ο1ΚΟ1 Ι ΡΥΘΚΙΣ ΤΟ ΐ8ί>»
των 150 καί των 160
ιν δολλαρίων, ήτοι β ά
σημειωθή αύξησις κατά δέκα τοίς
εκατόν των άκαθαρίστων κερδών
τοϋ προγενεστβρο έτοος. Τα
ρά κέρδη ύπολογίζονται είς 15 δισ-
:κατομμύρ:α δολλάρια, ητοις κατά
12 0)0 ανωτέρα των τού έτους
1928. Ό ν,ανονικός μέσος όρος των
καθαρών χερδων τοϋ χονδρικοϋ βμ-
πορίοο καί τοϋ ένδβδυμένου κεφα-
λαίου δέν Οά υπερβή κατά πάσαν
πιθανότητα τό δέκα τοίς εκατόν.
Την μεγαλήτερον ανάπτυξιν ερ¬
γασιών εσημείωσεν ή £ιομηχανια
των αυτοκίνητον, συντελέσασα είς
την «αύξησιν τής παραγωγής καί
■ιαταναλώσίως χάλυβος καί άλλων
'λικών τ« όποία χρησιμοιεί ή 6ιο-
ΑΙ ΠΡΟΒΑΕΨΕΙΣ Τ0Ν
ΤΡΑΠΕΖ^/ΙΡΥΜΑΤΠΝ
Γεινκή βελτίωσις άναμέ-
νεται την άνοιξιν.
Είς τί μηνιαίον δελτίον τής
ΟϋΑΚΑΝΤΤ ΤΚϋδΤ 00., «
οποίον συντάσσβται υπό οϊκονομολό-
γων καί είδικών οί όχοϊο: γνωρί-
ζουν καλώς την γενικήν δημοτιθ-
νομίκήν, οικονομικήν καί εμπορικήν
κατάστασιν των Ήν. Πολιτειών,
προίλέπεται εξακολουθήση τής ύ-
φαταμ,ενης στάσεως είς τάς εργα¬
σίας κβτά τοϋς προσεχείς μήνας
Κατά τό έν λόγω δελτίον α! συνβήτ
Λαι θα άρχίσουν νά ^καλλιτερεΰουν
,?ρώί την προσέχη άνοιξιν.
Τό 1929, λέγε« το Δελτίον, ήρ-
καλώς, άλλά ετελείωσεν ά-
.... Τό 1930 άργίζβι άσχημα,
άλλά θά τελειώση καλά. Ώς πρός
τόν κλονισμόν όστις εσημειώθη είς
τί. Γουώλλ Στρήτ, καί ό οποίος έκ-
τος τοϋ 5τ» έπληξεν ώρΰτχτχ συμ-
φεροντα, επροκάλεσε καί μεγάλην
καί παρβξήγησίν επί
γεν.κης καταστάσεως τής χώρας.,1
Τό Δελτίον έπίφέρει τάς άκολοΰ-
θ:υς παραττ,ρήσεις: "Οτι ή γεν,κ*
κατάστασις δέν έπηρεάσθη είς τόσον
εΰρεϊαν κλίμακα, όσον έπίστ$υσάν
τίνες Ό σπουδαιότατος παράγων
τής παρούσης στασιμότητος των ερ¬
γασιών είναι ή ΰπερπαρανωγή πολ-
λών μεγάλων δίομηχανιών, πρ-άγυ.7
το οποίον κατέστησεν άναγκαίον τον
περιορισμόν παραγωγής. Κατά συν¬
έπειαν ό κλονισμός των τίτλων είς
τό χρη(Αατισττ)ρ!ον υπήρξεν άποτέ-
λεσμ,α μάλλον παρά Αρορμή τής
παροοσης κρίσεως.
—Το κατατεθέν ^
βχέοιον.
'Τπό των
καί Συγκοινωνίας
είς την Βουλήν Νοι_
ρωσεως τής μεταξίι τοϋ Έ);ΛΤ[(Ι ·
Χ31
ς διά την
των μετζλλιχύν
των.
Διά τοϋ
·/Τ.
Δια τοϋ άρ9ρ«υ 1<α η Τ'ί-· τής Έλλαίρς παραιτείται -V,":! τοϋ πρωτοκόλλου τής Γ5νεύ'Τ:' ί,ί καιωμάτω^ ίπέρ το] δημοσίο? ν* την έκδοσιν κερμάτων όνομκ:.·/;. «ξίας δραχμών. '" Ή όνομαστική άξ('α τών ίχ5Ν οοταένων πβνταϊράχμων, μ ών κα: ε·κοσαί;ανΐχων δέν δΰνατα: νά ύπιρίή δραχμάς κατά κεΐαλτ'ν Ουσμοϋ. Τα 20δ?αχμα -,.^-α είν«. ^ μιμον χρτμα διά ποσά μή '*-.ι±. νοντα τάς 500 δραχμάς. Τα τής άρσεως έκ ττ}ς ιυχλ:- «ορίας των τραπίζογραμτμ,ατίων ά- ξίας ίρχρ.^ 20 ρυθμ,ίζονηι Ιψ φώνως με τό άρθρον 68 το5 Κα;α· στατικοϋ τής Τραπέζης τής 'Ελ- λ^ϊος. Διά τοϋ άρΦρου 2 όρίζετα;, ότι τα έκ τής εκδόσεως 2Ο5ράχμων προ· κύπτοντα κέρδη τού Δημοσίου ίυτί- (>ενται πρός έξασφάλιδιν των πρός
την Τράπεζαν τής Ελλάδος χρεών
τοϋ Δημοσίου.
'Εξαιρετινιώς διά τό πρώτον «.
σόν των έκδοθησομένων χ«ρμάτω'< ί· ξίας 5, 10 καί 20 ίραχμών «Ερ¬ χόμενον έν συνόλω είς δραχμάς 430 έκατομ., πρός άντικατοκπασιν των κυκλοφοροόντων ηίη τραχεζογρφ· ματίων άντιστοίχου άξίας ή Τρά- «ζα τής Ελλάδος έκχωρεί είς ν>
Δημόσιον: α') Τό ημ^-ΐ τίς ά;
αυτήν περιερχομένη άναλονίας ά
τοΰ κέρδους των έκδ<Λτ;σομενω*«{- ταδ-ράχμων καί δεκα>5ι:άχμω> κερμά-
των χαί β') τό ημιπ «5 »ιρϊ«ί
τοΰ προκΰψοντος έχ τής εκδόσεως
είκοσίϊράγυ.ων κερμάτων
Διά τοϋ αρθρου 3_ οριζ«Μ! ότι
δι' είδικών, συμ«φωνιων ^τα "^
Δημόσιον νά προεξοφλή μίΐν '}^
ονας των έτησίων χατβ6ολω^«ς«
Δημόσιον ΰποχρεοϋτα^ να
πρός άπόσδεσιν των πρός ι
πεΐζαν τής Ελλάδος ^
Διά τοΰ άρθρο" 4 .ο:ι-
μετά την εξόφλησιν των πρός τν
Ήβνιχην Τράπεζαν χρεων το, ^
μισίου, τό ποσόν τό «ο»» «^ν
έκ τής συμβάσεως τού ΐ*ί
εις ε'
>*,,}
^
Οί!
'Εκλεκτά ^ι«λία ίχ«ρ μόνον τό
Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοϋ Κη-
ρυκος."
Ελλάδος μέχρι ου το χΡ-°? '.,
ελαττωθή είς 800 ε*«βμμΡ'»'Ρ.
Δι* ετέρου αρθρου °ίι^τ ^
ή νβν-.κή συνέλευσις »« "ΐ*βϊ
τής Τραπέζης ^ν*««
μόση τέ Κατ«-««°ν
δάσεως. ,
Είς την επισυναπτομ-ν
τοϋ Γενικοϋ Λογιστηριο·» .
τα., ότ-. έκ τής εκδόσεως τω^;_
μάτων 170 εκατομ. ΙΛ·■* }65
Οοϋν δι1 ε'ξ^α, ««^ί,^νν
200.000 δ-.' άποσδεσιν κυα»ιν~ ^
^υς πρός τά_ς Τρ*^5^ οθθ
καί 'Εθνικης κ*1 ι~ ■
ί,πέρ τοΰ
αλι=πωλεΙον τού
ΡΡΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
-^.— ΧυριαΚΤΤ 5 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟϊ, 1930.
ΠΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Άπό τούς νάμους τής Μπίσσης Λόουβ, μετά τοΰ Ουΐλλιαμ Β. Χόουξ, μεσίτου, έν Χόλλυγουντ, τής Κα? κροονίας. Άριστερςί, Νόρμα Σήαρερ, "Αϊρην
Μέγερ, Μπέμπη Ντάνιελς, "Αθολ Σήαρερ.'. Δεξι4, Μπλάντς Σουήτ, Κάρμελ Μέγερς καί "Εντι Μέγρε. "Όλαι είναι άστέ'ρες τής όθόνης, ώς ή νυμφη.
Ό κάπταιν Κίγκσφορδ—Σμίθ, δι-
άσημος άεροπόρος τού Ειρηνικόν,
τοϋ όποίου ανηγγέλθησαν οί άρρα-
6ώες μετά τής Δδος Μαίρης Πά-
ουελλ έ| Αύστραλίας.
Ή Κλάρα Μπάου καί ό Χάρρυ
Ριτσααν, ήθοποιοί τοΰ κινηματογρά
Τού, οί όποϊοι θά τελέσουν τούς
ναιιους των έν Νέα Ύόρκη κατά
την Ημέραν τοΰ Νέου "Ετους.
Ίνδιάνοι καί Ίνδιάναι τής φυλής
Σεμινόλ, έν Μαϊάμη, Φλώριδας,
προπέαποντες πέντε όμοφύλους των
έπιβαίνοντας τοΰ μικροΰ άεροστα-
του «Ντεφέντερ», κατά την πρόσ¬
φατον εκείθεν άπογείωσίν τού.
Ο Γιούτζιν φ. Ντάουνυ, όστις εφονεύθη υπό πρακτορων τής ποτοαπαγο
θευσεως, |Λ,φ §^βαινε οια τί-)ς λέμβου τού τόν ποταμόν έν ΜΛωφφα/ο.
την λεμβον δέν ενρέθ,ησαν ποχά. Ό φόνος τού είναι ζητημα ζωη-
λΑ·' «τκίητηΛΐ,ων έ> τβ Γεοονιτία. Δεξιά, ή σιθ'"ός τού.
Ή ."αίκιρια τοΰ τέννις, Χέλεν Μιλλς Μοΰνη·, καί ό (τΰϊυνός τη; ΦθΓΛτεο.-ί. Μονντν, οίτινες Εσχάτως έτε
?εσαν τούς γάμους των έν Καλ ιφορνίςΐ. Κάτω, ή θα/Λαηγός ·?1'αλάτεια» μέ την οποίαν ίλ,αιιαν τό ταξεί¬
διον τοΰ μέ/ιτος.
ΠΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Άπό τούς νάμους τής Μπίσσης Λόουβ, μετά τοΰ Ουΐλλιαμ Β. Χόουξ, μεσίτου, έν Χόλλυγουντ, τής Κα? κροονίας. Άριστερςί, Νόρμα Σήαρερ, "Αϊρην
Μέγερ, Μπέμπη Ντάνιελς, "Αθολ Σήαρερ.'. Δεξι4, Μπλάντς Σουήτ, Κάρμελ Μέγερς καί "Εντι Μέγρε. "Όλαι είναι άστέ'ρες τής όθόνης, ώς ή νυμφη.
Ό κάπταιν Κίγκσφορδ—Σμίθ, δι-
άσημος άεροπόρος τού Ειρηνικόν,
τοϋ όποίου ανηγγέλθησαν οί άρρα-
6ώες μετά τής Δδος Μαίρης Πά-
ουελλ έ| Αύστραλίας.
Ή Κλάρα Μπάου καί ό Χάρρυ
Ριτσααν, ήθοποιοί τοΰ κινηματογρά
Τού, οί όποϊοι θά τελέσουν τούς
ναιιους των έν Νέα Ύόρκη κατά
την Ημέραν τοΰ Νέου "Ετους.
Ίνδιάνοι καί Ίνδιάναι τής φυλής
Σεμινόλ, έν Μαϊάμη, Φλώριδας,
προπέαποντες πέντε όμοφύλους των
έπιβαίνοντας τοΰ μικροΰ άεροστα-
του «Ντεφέντερ», κατά την πρόσ¬
φατον εκείθεν άπογείωσίν τού.
Ο Γιούτζιν φ. Ντάουνυ, όστις εφονεύθη υπό πρακτορων τής ποτοαπαγο
θευσεως, |Λ,φ §^βαινε οια τί-)ς λέμβου τού τόν ποταμόν έν ΜΛωφφα/ο.
την λεμβον δέν ενρέθ,ησαν ποχά. Ό φόνος τού είναι ζητημα ζωη-
λΑ·' «τκίητηΛΐ,ων έ> τβ Γεοονιτία. Δεξιά, ή σιθ'"ός τού.
Ή ."αίκιρια τοΰ τέννις, Χέλεν Μιλλς Μοΰνη·, καί ό (τΰϊυνός τη; ΦθΓΛτεο.-ί. Μονντν, οίτινες Εσχάτως έτε
?εσαν τούς γάμους των έν Καλ ιφορνίςΐ. Κάτω, ή θα/Λαηγός ·?1'αλάτεια» μέ την οποίαν ίλ,αιιαν τό ταξεί¬
διον τοΰ μέ/ιτος.
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-
η .ΑΝΌΥΑ1ΊΟΥ, 1930.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ί
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥ
ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ άνταμείβεται
είς αυτόν τόν κόσμον. Τό μαρτυ-
' ροϋν τόσαι καί τόσαι περιπτώσει
καί γεγονότα μεταξύ των οποίων
•θά καταλάθη εξαιρετικήν θέσιν ή
περίπτωσις τή; κυρίας "Αννα;
Σχλέϊς, ή όποία άπησχόλησεν τάς
τελευταίας αύτά; ημέρας τόν Α¬
μερικανικόν Τύπον. Είναι μία ί-
στορία άακετά ρωμαντική καί Ιν-
διαφέρουσα. 'Η Άννα ήλθεν είς
την Αμερικήν πρό τριετίας άπό
κά,τοιο πτωχό ορεινό χωριο τή;
Τσεχοσλοβακίας δπου είδεν τό φως
τοΰ ηλίου. ΤΗλθεν μέ τό όνειρον
νά εργασθτ), νά συγκεντρώστ) καμ¬
μιά χιλιάδα δολλάρια καί νά γυρί-
ση είς τα 6ουνά τή; πατρίδος της.
Μόλις έφθασεν είς την Νέαν Υ¬
όρκην καποιο έργοδοτιν.ό γραφεί¬
ον την έτοποθετησεν ώ; ύ.τηρέτρι-
ρευσεν τό ακόλουθον -πνεγράφημα
πρός την εφημερίδα ποΰ έκαμεν
την ανακάλυψιν: €Τώρα δέν Οά
ήμποροϋν πλέον^νά μέ κατηγοροϋν
ότι εϊμαι Κομμουνιστήν η Σοσια-
λιστη/ς;, άφοΰ εχω βασιλικόν αίμα
είς τάς φλέδας μου». Τό γεγονύς
νΤΜρ' όλην την άστειότητά τού μαρ-
τυρεΐ ότι καί αί παλαιότεραι Άμε-
ρικανικαί οικογένειαι περΐ πολλοΰ
ποιοϋνται την έξ Εύρωπαίων άρχι-
κήν καταγωγήν των.
ΓΝΩΜΑΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ
ΕΠΙ ΤΗ εΰκαιρία τοϋ Νέου
"Ετοι-τ, τό «Νιού Γιόρκ 'Αμέρι-
καν>, τής πόλεώς μας, εζήτησε
τάς γνώμας διαφόρων διαπρεπών
έπιστημόνων επί -τοΰ ποτοαπαγο-
ρεϋτικοΰ νόμου, οί όποίοι καί δΐί-
τυπωσαν τάς επι τοϋ περιπλοκον
αύτοΰ κοινων.κοϋ προβλήματος άν-
τιλήψεις καί γνώμα; των. Ό *~
Μόρςριτ; Ναίηλορ, καθηγητής τή;
ίστορίας είς τό Πανεπιστήμιον
τη·; Νέα; Ύόοκης εδωσεν την α¬
κόλουθον γνωμοδότησιν. «Ό Πρό
αν είς τό οπίτι τοΰ έκατομμνοιού- εδοος κ. Χοϋβερ εχει δικαίωμα καί
χου Φράνκ Σαΐοιν. "Επειτα άπό κσθηκον νά συστήστι εις δ7Λυς τοί»;
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΡΑΎ'ΦΟΡΟΣ
Ύόκην, μέ πριγκιπικήν επαυλινι «ριθμό; παλιτών άρνεΐται ύπακοήν
είς τό Πόρτ Τσέστερ, μέ αΰτοκί-! πρός τού; νόμους «ρ' όσον οντο*
νητα καί μέ δλα τα καλά τοϋ Θε-[δέν εί-οίσκονται έν άρμονία μέ τα
ού. Ό έκατομμυριοϋχο; Σαΐβιν ατσθήματα τοΰ τόπου. Ή πεϊρα
ήτο γέρων καί φιλάσθενος. ύπαν- Μ«= διδάσκει ότι ή είρηνική άντί-
δρεύθη δέ την νεαραν Ευρωπαίαν στάσις κατά τυραννικων νόμων δύ·
μετανάστ.δα, έπειδή έξετίμτ/τεν νατσι νά καταλήξη είς ανοιχτην έ-
τήν καλωσύνην της, την περιποιη- πανάστασιν. Πιστεύω ότι ό άπα-
τικότητά τη; καί την αφοσίωσιν χορευτικάς νόιιος σννετέλεσεν είς
της. Καί ή "Αννα παρ' όλην την, την διάδοσιν της γρήσεω; αεθυστι-
διαφοράν της ήλικίας, ή όποία κών ποτών μεταξύ των άνηλίκων
—.ν. ι...'.-.<-—. .«—-?_«-_.. .._.ν — καί εύθννεται κατά μέγα μέοος διά τό όλονέν εξογκούμενον κΰμα τής έγτ'ληματικότητος». Ό Δρ. Μίντ. ναΐτηγητής τής ίστοοίας είς τό' Κολλέγιον της Νέας Υόρκης διε- τιπωσεν ώς έπεται την γνώμην Δέ ύ ί δύ Τήν 26ην το5 «ρελβόντος Δεκεμ- τριον Ίρτ^5ο:ον, ενα αχο τού; τοϋς εχωρΐί^ν, υπήρξεν μαζύ τον πάντοτε καλή, πάντοτε στοργική, πάντοτε άςρο^ιωμένη. Αί άρεταί της εσχον χθές την δικαίαν αντα¬ μοιβήν των. Ό γηραιός σύζυγός της απέθανεν καί διά τής διαθή- κης τού άψήκεν όλην τού την πε¬ ριουσίαν είς την "Ανναν. Μίαν πε¬ ριουσίαν ποΰ ΰπολογίζεται είς εΤ- κοσι έκατομαύρια δολλάρα! Ο ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΉΣ μιάς μικράς Εφημερίδος τοΰ Ούΐνσκόνσιν, τής «ΡΕΝΝΓΜΟΚΕ ΤΙΜΒ8», ?καμε προσφάτως σο6α()άν ανακάλυψιν. Ήρευνησεν τό γενεαλογικόν δέν- δρον τοΰ πασίγνωστον Γερουσια- στοϋ κ. Μπόρα της Πολιτείας Ά- ϊντάχο καί εΰρεν ότι όντος ελκτι την καταγωγήν τού άπό καποιον βασιλέα τής Βοημίας, δ οποίος έκ- ■θρονιορθείς υπό των νπηκόων τού κατέφυγεν είς την Γερμανίαν μετά τή; οικογενείας τού καί τοΰ συγ- γενολογίου τού. Άπό την Γερμα¬ νίαν επέρασεν είς την Γαλλίαν ό- που μία άπό τάς υν/ατέρας τού I- νυμφεύθη Γάλλον Πρίγκιπα. "Ε- νας άπό τού; άπογόνους τοΰ «ν λό- γφ βασιί^ως μετηνάστευσεν είς την Αμερικήν καί υπήρξεν ό γε- νάρχης της οικογενείας Μπόρα! "Οταν ό Γερουσιαστής Μπόρα — δ οποίος Ιως τώρα επίστευεν ότ. εΤλκεν την καταγωγήν από Ίρλαν- δούς μετανάστας — έδιάβασεν ό¬ λην αυτήν την Ιστορίαν τής βασιί'- κής καταγωγή; τού εκάλεσεν την στενογράφον τού καί τής ύπηγό- τού: «Δέν π:στεύω ότι είναι δυνα- ττ» ή έ·φαρμογή ενός νόμοι», οϊος ό τη; ποτοοκταγορεΰσεως;, έφ' όσον μία σττμαντική μεοίς τοϋ λαοΰ δέν υντορεϊ τη,ν παραβίασιν τού ώς ά- νήθικον. Δέν γνωρίζω είς την ι¬ στορίαν τή> Δημοκρατίας νά έ-
φνηχόσ&ησαν επιτυχώς παρόμοι-
(Η νόμοι. Φρονώ ότι ή παράτασις
τοϋ τοιούτου νόμου συνετέλεσεν
εκ την έξασθένησιν τοΰ σεβασμόν
πρός δλους τούς νόυους, πΛαγμα
το οποίον αποτελεί έιτνικήν συαφο-
ράν διά την χώραν μας>. Υπό πα-
οόμοιον πνεΰμα άόπηντησαν καί &.-
λοι κο-θιγν·τ>ταί καί διανοούυενοι
της· Νέας Υόρκης. "Ολα! δμως
φωναί είς ώτα μή άκουόντων.
'Εκλεχτά βιβλία Ρχει αόν<ον τ» Βι¬ βλιοπωλείον τοϋ «'Εθντχον ΔΗΛΩΣΙΣ Δια μνστιχήν αστυνομίαν καί οι¬ ανδήποτε υπόθεσιν έντός των Ήν. Πολιτειών καί Κοτναδά—άποτα- θητε: ΚΟΝ ΔΗΜ. ΦΛΕΕΟΡ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΝ 661 ΜΥΒΤίΕ ΑΥΕΝυε ΒΗΟΟΚίΥΝ, Ν. Υ. ΤβΙ. ΟβοαΙυτ 6726. ταναστει*Τ7ς «ις τον νεον κοσαον ?κ τής γενετείρας τοϋ Κοσμά ττΐς Κ>-
νοκρίας, ζζο τετσαράκοντα ^ερίττοϋ
Ίτών, πολο ΐτροτοΰ φθάση μβχρι των
έπαρχιών τής Έλλάϊος το ρεϋαα
ο"/ στεγχ;»! το Ελληνοαμε:
Έ>.ΐΓ2:ϊ«υτηριθν καί είς κάθε ένέρ-
γειχ^ άχοίλέχκισαν την έφχηρετη-
σιν χατρ:ωτ!κο3 ή κο'.νοτικοϋ σκο-
τ?ς μς, γ,
είς ττ,ν Νέαν Υόρκην κηθί κατδχιν
έό άλλά έντψ.ο^ εργασίας,
ρΐ συν τω χρόνω νά ίϊρύ-
ζχ. οίαν ίιτό τάς χλΐον άνβηράς
έπχείρή-ίίΐς έτι2ο6ί!ς είς τό εμπό¬
ριον των ά-,θίων, ότου δραϊύτερον
^ϊί^ καί εύϊοαψιησαν τ&-
"Ο ή καροικια
ρμ άκμαία ί>-
λικώς άπες/άσισΐ να ρίψ— τα
6ε[ΐ«λιχ τής κοινοτικής ό
σοι όμογ»νε?ς. "Οταν
^ς πλέον
Ώς
οίκογενϊίάρχης
άναίθρέψας τα
ύ έ ά
τέ-·
γμ ρψ
κνα το^ σύμ?ωνα μέ τάς Έλλην:-,
κάς χχρζίόσεις καί ή ά
α 'Ι ^
τα
ναί
αί άχοκΐτβστη-
μένα. ζτως έ-εθύμβι ή καρϊία τού.
Τον θάνατόν τοϋ έχένβησεν ή χΐρ-
Οΐχία τής Νέας Ύό:κης ή όχοία
καί ο"ονώίε>τε τον νεαρόν τού μ.έχρ:
τής τελϊΐτταίας τού κατοικίας, ίβ-
τβε·.<ΐχ όχως είναΐι βλα^ρόν τέ χώ- μο* τοΰ τάφου τοο. . Η ΕΤΗΣΙΛ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ ΤΟΪ ΣΥΑΑΟΓΟΥ Τ«Ν ΗαΊΙΝ ΕΛΠΙΣ" Είς -Λ Ξενοδοχείον «Πενσυλβάνι*» την ΙΟην Ί*- Η ΕΓΚΑΙΝΙ4ΣΗ ΤΗ« ΚΥΡΙΑΚΗΝ 12 ΕΙΣΤΟ ΑΝΗΓΥΡΙΚΩΖ Μέ ΤΓΓν άνυπερβλητον Δρα- ματικΐΓν^ Όπερέτταν τοί- Βιεννεζου Μουσουργον ΡΚΑΝΖ ^ΕΗΑΚ νουαριου. III ΕΕΕ ΠΡΑΕΕΙΣ 3 Ή μεγαλειτερα ίπιτν/ι της Καλλιτέχνιδος Πρωτα- γωνιστρίας Κάς ΕΙΡΗΝΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΘΕΑίΡΙΚΑ ΧΡΘΝΙΚΑ ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΙΠΟΑΥΤΕΛΕΙΣ ΝΕΟΝ ΕΙΔΙΚΟΝ ΜΠΑΑΕΠΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝ1&ΠΝ ΧΟΡΕΤΜΙΙ (ΒΒΘΑΟΙιΑΥ 6ΙΒί5) Ό επι ετη τώρα χάλλιστα έ*ί-(τίμ«ς, ώστϊ «ά ή^νάμεθα νά ν. τελών το ίιά τα όρφονα! ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗΑ Μόνον $5.00 μηνιαιως. Διδασκβ-λία άτομική, Άγγλιστί—'Ελληνι- στί, παο' Άμερικανίδο;, κατόχοντής 'Ελληνιχης. Άνοικτή άπό 10 π- μ. ?ως 10 μ. μ. 504 - 7ΤΗ ΑνΕ. ΛΜεταξύ 40—41ης 'Οδοΰ) Ν Ε VI* ΥΟΒΚ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ Ο <ί' 837 - 8ΤΗ ΑΥΕΝΙΙΕ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Γωνία 41ης 'Οδοΰ). — Τηλέφωνον: ίοηβ^εΓε 8207. 'Υπό νέαν Διενθννσιν: ΘΕΟΦΙΛΟΣ Κ. ΤΟΥΜΑΖΟΣ καί ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΣ Έλληνο—-Άνατολική μαγειρική, ΰλικά άγνά, καθαριότης άμεμπτος, —ρυτοίηοις πρόθυμος. Δοχιμάοατε διά νά πειοθητε. Δεχόμεθα παραγγε¬ λίας διά γεύματα Συλλόγων, Γάμων καί ΒαΛτίσεων, καθώς καί διά Οί- κογενειακά γεύματα. τής Νέ άς Υόρκης, Σύλλογος των 'Ελληνίϊων, «Όρφανών Έ.ζίς», 5ίδει την ϊεκάτην ετησίαν χοροε- σχερίία τού τό εσπέρας τής 10ης Ιανουάριον είς την εΰρείαν αίθου¬ σαν το·3 ξενοϊοχεί^ ΡΒΝ'ΝδΠτ νΑΝΙΑ, 33ΚΟ 8Τ., ΑΝϋ 8Ε- ΛίΦηοανοι, ότι τ« κοριτσοχο- λά αας ελϊδον τοιχϋτας αγαθάς κατίΛύνσε-ς' χροοιωνιζοάτας την ίημίΜργίαν μ!άς όπως —«—-ι 'Ελ- ηνιχής χοινωνίας Πό αυριον. ΈΝΤΗ Οζως χάτοτε, τα κορίτσια μίς λά μίαν ώραίατν ϊι»—ιχ· ώ ά φ μ ρ ϊατιν, Ινα πρώτης τάξεως 'κ,αλλι- ώ ό «χνιιων προγρ^ιμα και βνα ό ά—οίος ίιχερδάλλει ολων των 5λ- λων ένεκα τίς λεχτότητος καί τή.ς αΐίθην.ατικότητος χον» ζ&ρικοσμοϋν- ται τα νεαρά μ,έλη τοΰ μοναίικοό τούτον Σύλλογον. Μιχ ίτ;ΛΟΙ"9αιρϊ ΰχεν&^μ.ίίουσ2 το σφρίγος καί την άνοιξιν τήςζω- ής καί μ.:* ΐϊεολογία τού ΣΛλογο·; εύγενής καί &ξι*<|>ωτική έν βννϊκα-
-··" μέ τάς ωραίας χροετοψιασίας,
ωραίαν μοιπικ,ην κ> τί) καλ-
ομω
την
δέν >Ινζι ϊ>
νατόν,
νά
, ? ρη }θο^ιά
ζη τοίις ^αρεϋρισκομένως είς τάς
«γκεντρώΐεις των κοριτ/ιών μας.
^ Ό Σύλλογος των 'Οίφανών Ελ¬
πίς όστις Ινίώϊ» τ-3 4ρφανά δίς τοΰ
ετοος καί χαρέχε: ήμ.εΐτ)τίως τό
γάλα των είς αύτά, κ^δερνάται ά-
ζοκλεΐ-τικώς άζο κορίτσια ττ.£ Ν.
Ιορ·/;τ;ς.
ΪΙέχρι «ϋϊί^έξετίλβσαν το ερ-
■;ον των τόεον έπ·.τ^χώς καί $ιλο-
τ:κη
Τ
μας.
ί
ι ποστηριξατε τα κοριτσια μας είς
τρ Οεαρεστον έργων των.Δώσαττε
εις αύτα νά έννοτβονν τόσον άντι-
έννοήσο:>ν πόσον άντι-
^ την σημασίαν τβ5 ώ-
ρα'.Κί έργοί τό όχτχ'ον ανέλαβον
ΝΕ» ΥθΗΓιϋΓ
ΤΟΥΣ Ε
ΣΪΓΓΕΝΕΙΣΤΙΪ
Ή οργάνωσις Ιηίβηιβτΐοιιβΐ Μι-
ξταϋοη 8β"ίοβ Ιηο., «£ ·"
τόν αριθ. 1 Μ&άωοη
ν ϊ
,μςηρ
τής Κοζάνης %.
λάγλο. ζητεί
σιν τής αδελφής τοϋ ;
τζόγλοϋ, ή όχοι'α είχεν »«χ«Ρ^
Παντελήν, Κωνσταντίνον
Φ'λχχον χαί ΓεώΡγ«ον,
χαί
ίτών. καί είχεν
μερικήν ίχοο
Νέαν Τόρκην.
τ*.
Αρχαιρεσίαι τού ,
% , «ωνος».
Λατα τας την παρελθούσαν Κυ¬
ριακήν, 29 Δεκεμβριού. 1929 διεν-
εργηθείσας έκτάτκους έκ?Λγάς
πρός άνάδειξιν ΔκΗκητικου Συμ-
βουλίου τοΰ έν Νέα Υόρκη έδρεύ-
οντος Συ?1όγου φοιτητών 'Ελλή-
νων «'Ελικώνος>. §ξε>.έγησαν οί κ.
1922 ό Πργ
έκ Σμύρνης εις την
Πλε^
ώςχρ^ςρ
στις γνωρίζει την
λδγφ «υρίας ί«ως την
Λ, ^Υ? πρόεδρος,
Αλτιν άντιπρόεδρος, Δη-{
μητρ. Κακής γραμματεύς, Στέλ.
λατζηστυλιανός ταμίας, καί σύμ-
βουλοι Άντών. Βελώνης, Ιωαν.
Τσαγκάρης, Αθαν. Μπαί-κλης καί
Ευαγγ. Βασ^ιαδης.
ΝΕΙΝΙΚΟΙΕΡΟΤΕΣ
Υπό Αλεξ. Λουμά (^
Υ—■ -ίπό τα άβάνατα ^
Γάλλον <^^^:' χει μεταιτραίτΐηΐ ει» Τ -ί01 0£- γλώβσας τού κόσμον- Τιμα<$) ^
η .ΑΝΌΥΑ1ΊΟΥ, 1930.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ί
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥ
ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ άνταμείβεται
είς αυτόν τόν κόσμον. Τό μαρτυ-
' ροϋν τόσαι καί τόσαι περιπτώσει
καί γεγονότα μεταξύ των οποίων
•θά καταλάθη εξαιρετικήν θέσιν ή
περίπτωσις τή; κυρίας "Αννα;
Σχλέϊς, ή όποία άπησχόλησεν τάς
τελευταίας αύτά; ημέρας τόν Α¬
μερικανικόν Τύπον. Είναι μία ί-
στορία άακετά ρωμαντική καί Ιν-
διαφέρουσα. 'Η Άννα ήλθεν είς
την Αμερικήν πρό τριετίας άπό
κά,τοιο πτωχό ορεινό χωριο τή;
Τσεχοσλοβακίας δπου είδεν τό φως
τοΰ ηλίου. ΤΗλθεν μέ τό όνειρον
νά εργασθτ), νά συγκεντρώστ) καμ¬
μιά χιλιάδα δολλάρια καί νά γυρί-
ση είς τα 6ουνά τή; πατρίδος της.
Μόλις έφθασεν είς την Νέαν Υ¬
όρκην καποιο έργοδοτιν.ό γραφεί¬
ον την έτοποθετησεν ώ; ύ.τηρέτρι-
ρευσεν τό ακόλουθον -πνεγράφημα
πρός την εφημερίδα ποΰ έκαμεν
την ανακάλυψιν: €Τώρα δέν Οά
ήμποροϋν πλέον^νά μέ κατηγοροϋν
ότι εϊμαι Κομμουνιστήν η Σοσια-
λιστη/ς;, άφοΰ εχω βασιλικόν αίμα
είς τάς φλέδας μου». Τό γεγονύς
νΤΜρ' όλην την άστειότητά τού μαρ-
τυρεΐ ότι καί αί παλαιότεραι Άμε-
ρικανικαί οικογένειαι περΐ πολλοΰ
ποιοϋνται την έξ Εύρωπαίων άρχι-
κήν καταγωγήν των.
ΓΝΩΜΑΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ
ΕΠΙ ΤΗ εΰκαιρία τοϋ Νέου
"Ετοι-τ, τό «Νιού Γιόρκ 'Αμέρι-
καν>, τής πόλεώς μας, εζήτησε
τάς γνώμας διαφόρων διαπρεπών
έπιστημόνων επί -τοΰ ποτοαπαγο-
ρεϋτικοΰ νόμου, οί όποίοι καί δΐί-
τυπωσαν τάς επι τοϋ περιπλοκον
αύτοΰ κοινων.κοϋ προβλήματος άν-
τιλήψεις καί γνώμα; των. Ό *~
Μόρςριτ; Ναίηλορ, καθηγητής τή;
ίστορίας είς τό Πανεπιστήμιον
τη·; Νέα; Ύόοκης εδωσεν την α¬
κόλουθον γνωμοδότησιν. «Ό Πρό
αν είς τό οπίτι τοΰ έκατομμνοιού- εδοος κ. Χοϋβερ εχει δικαίωμα καί
χου Φράνκ Σαΐοιν. "Επειτα άπό κσθηκον νά συστήστι εις δ7Λυς τοί»;
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΡΑΎ'ΦΟΡΟΣ
Ύόκην, μέ πριγκιπικήν επαυλινι «ριθμό; παλιτών άρνεΐται ύπακοήν
είς τό Πόρτ Τσέστερ, μέ αΰτοκί-! πρός τού; νόμους «ρ' όσον οντο*
νητα καί μέ δλα τα καλά τοϋ Θε-[δέν εί-οίσκονται έν άρμονία μέ τα
ού. Ό έκατομμυριοϋχο; Σαΐβιν ατσθήματα τοΰ τόπου. Ή πεϊρα
ήτο γέρων καί φιλάσθενος. ύπαν- Μ«= διδάσκει ότι ή είρηνική άντί-
δρεύθη δέ την νεαραν Ευρωπαίαν στάσις κατά τυραννικων νόμων δύ·
μετανάστ.δα, έπειδή έξετίμτ/τεν νατσι νά καταλήξη είς ανοιχτην έ-
τήν καλωσύνην της, την περιποιη- πανάστασιν. Πιστεύω ότι ό άπα-
τικότητά τη; καί την αφοσίωσιν χορευτικάς νόιιος σννετέλεσεν είς
της. Καί ή "Αννα παρ' όλην την, την διάδοσιν της γρήσεω; αεθυστι-
διαφοράν της ήλικίας, ή όποία κών ποτών μεταξύ των άνηλίκων
—.ν. ι...'.-.<-—. .«—-?_«-_.. .._.ν — καί εύθννεται κατά μέγα μέοος διά τό όλονέν εξογκούμενον κΰμα τής έγτ'ληματικότητος». Ό Δρ. Μίντ. ναΐτηγητής τής ίστοοίας είς τό' Κολλέγιον της Νέας Υόρκης διε- τιπωσεν ώς έπεται την γνώμην Δέ ύ ί δύ Τήν 26ην το5 «ρελβόντος Δεκεμ- τριον Ίρτ^5ο:ον, ενα αχο τού; τοϋς εχωρΐί^ν, υπήρξεν μαζύ τον πάντοτε καλή, πάντοτε στοργική, πάντοτε άςρο^ιωμένη. Αί άρεταί της εσχον χθές την δικαίαν αντα¬ μοιβήν των. Ό γηραιός σύζυγός της απέθανεν καί διά τής διαθή- κης τού άψήκεν όλην τού την πε¬ ριουσίαν είς την "Ανναν. Μίαν πε¬ ριουσίαν ποΰ ΰπολογίζεται είς εΤ- κοσι έκατομαύρια δολλάρα! Ο ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΉΣ μιάς μικράς Εφημερίδος τοΰ Ούΐνσκόνσιν, τής «ΡΕΝΝΓΜΟΚΕ ΤΙΜΒ8», ?καμε προσφάτως σο6α()άν ανακάλυψιν. Ήρευνησεν τό γενεαλογικόν δέν- δρον τοΰ πασίγνωστον Γερουσια- στοϋ κ. Μπόρα της Πολιτείας Ά- ϊντάχο καί εΰρεν ότι όντος ελκτι την καταγωγήν τού άπό καποιον βασιλέα τής Βοημίας, δ οποίος έκ- ■θρονιορθείς υπό των νπηκόων τού κατέφυγεν είς την Γερμανίαν μετά τή; οικογενείας τού καί τοΰ συγ- γενολογίου τού. Άπό την Γερμα¬ νίαν επέρασεν είς την Γαλλίαν ό- που μία άπό τάς υν/ατέρας τού I- νυμφεύθη Γάλλον Πρίγκιπα. "Ε- νας άπό τού; άπογόνους τοΰ «ν λό- γφ βασιί^ως μετηνάστευσεν είς την Αμερικήν καί υπήρξεν ό γε- νάρχης της οικογενείας Μπόρα! "Οταν ό Γερουσιαστής Μπόρα — δ οποίος Ιως τώρα επίστευεν ότ. εΤλκεν την καταγωγήν από Ίρλαν- δούς μετανάστας — έδιάβασεν ό¬ λην αυτήν την Ιστορίαν τής βασιί'- κής καταγωγή; τού εκάλεσεν την στενογράφον τού καί τής ύπηγό- τού: «Δέν π:στεύω ότι είναι δυνα- ττ» ή έ·φαρμογή ενός νόμοι», οϊος ό τη; ποτοοκταγορεΰσεως;, έφ' όσον μία σττμαντική μεοίς τοϋ λαοΰ δέν υντορεϊ τη,ν παραβίασιν τού ώς ά- νήθικον. Δέν γνωρίζω είς την ι¬ στορίαν τή> Δημοκρατίας νά έ-
φνηχόσ&ησαν επιτυχώς παρόμοι-
(Η νόμοι. Φρονώ ότι ή παράτασις
τοϋ τοιούτου νόμου συνετέλεσεν
εκ την έξασθένησιν τοΰ σεβασμόν
πρός δλους τούς νόυους, πΛαγμα
το οποίον αποτελεί έιτνικήν συαφο-
ράν διά την χώραν μας>. Υπό πα-
οόμοιον πνεΰμα άόπηντησαν καί &.-
λοι κο-θιγν·τ>ταί καί διανοούυενοι
της· Νέας Υόρκης. "Ολα! δμως
φωναί είς ώτα μή άκουόντων.
'Εκλεχτά βιβλία Ρχει αόν<ον τ» Βι¬ βλιοπωλείον τοϋ «'Εθντχον ΔΗΛΩΣΙΣ Δια μνστιχήν αστυνομίαν καί οι¬ ανδήποτε υπόθεσιν έντός των Ήν. Πολιτειών καί Κοτναδά—άποτα- θητε: ΚΟΝ ΔΗΜ. ΦΛΕΕΟΡ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΝ 661 ΜΥΒΤίΕ ΑΥΕΝυε ΒΗΟΟΚίΥΝ, Ν. Υ. ΤβΙ. ΟβοαΙυτ 6726. ταναστει*Τ7ς «ις τον νεον κοσαον ?κ τής γενετείρας τοϋ Κοσμά ττΐς Κ>-
νοκρίας, ζζο τετσαράκοντα ^ερίττοϋ
Ίτών, πολο ΐτροτοΰ φθάση μβχρι των
έπαρχιών τής Έλλάϊος το ρεϋαα
ο"/ στεγχ;»! το Ελληνοαμε:
Έ>.ΐΓ2:ϊ«υτηριθν καί είς κάθε ένέρ-
γειχ^ άχοίλέχκισαν την έφχηρετη-
σιν χατρ:ωτ!κο3 ή κο'.νοτικοϋ σκο-
τ?ς μς, γ,
είς ττ,ν Νέαν Υόρκην κηθί κατδχιν
έό άλλά έντψ.ο^ εργασίας,
ρΐ συν τω χρόνω νά ίϊρύ-
ζχ. οίαν ίιτό τάς χλΐον άνβηράς
έπχείρή-ίίΐς έτι2ο6ί!ς είς τό εμπό¬
ριον των ά-,θίων, ότου δραϊύτερον
^ϊί^ καί εύϊοαψιησαν τ&-
"Ο ή καροικια
ρμ άκμαία ί>-
λικώς άπες/άσισΐ να ρίψ— τα
6ε[ΐ«λιχ τής κοινοτικής ό
σοι όμογ»νε?ς. "Οταν
^ς πλέον
Ώς
οίκογενϊίάρχης
άναίθρέψας τα
ύ έ ά
τέ-·
γμ ρψ
κνα το^ σύμ?ωνα μέ τάς Έλλην:-,
κάς χχρζίόσεις καί ή ά
α 'Ι ^
τα
ναί
αί άχοκΐτβστη-
μένα. ζτως έ-εθύμβι ή καρϊία τού.
Τον θάνατόν τοϋ έχένβησεν ή χΐρ-
Οΐχία τής Νέας Ύό:κης ή όχοία
καί ο"ονώίε>τε τον νεαρόν τού μ.έχρ:
τής τελϊΐτταίας τού κατοικίας, ίβ-
τβε·.<ΐχ όχως είναΐι βλα^ρόν τέ χώ- μο* τοΰ τάφου τοο. . Η ΕΤΗΣΙΛ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ ΤΟΪ ΣΥΑΑΟΓΟΥ Τ«Ν ΗαΊΙΝ ΕΛΠΙΣ" Είς -Λ Ξενοδοχείον «Πενσυλβάνι*» την ΙΟην Ί*- Η ΕΓΚΑΙΝΙ4ΣΗ ΤΗ« ΚΥΡΙΑΚΗΝ 12 ΕΙΣΤΟ ΑΝΗΓΥΡΙΚΩΖ Μέ ΤΓΓν άνυπερβλητον Δρα- ματικΐΓν^ Όπερέτταν τοί- Βιεννεζου Μουσουργον ΡΚΑΝΖ ^ΕΗΑΚ νουαριου. III ΕΕΕ ΠΡΑΕΕΙΣ 3 Ή μεγαλειτερα ίπιτν/ι της Καλλιτέχνιδος Πρωτα- γωνιστρίας Κάς ΕΙΡΗΝΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΘΕΑίΡΙΚΑ ΧΡΘΝΙΚΑ ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΙΠΟΑΥΤΕΛΕΙΣ ΝΕΟΝ ΕΙΔΙΚΟΝ ΜΠΑΑΕΠΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝ1&ΠΝ ΧΟΡΕΤΜΙΙ (ΒΒΘΑΟΙιΑΥ 6ΙΒί5) Ό επι ετη τώρα χάλλιστα έ*ί-(τίμ«ς, ώστϊ «ά ή^νάμεθα νά ν. τελών το ίιά τα όρφονα! ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗΑ Μόνον $5.00 μηνιαιως. Διδασκβ-λία άτομική, Άγγλιστί—'Ελληνι- στί, παο' Άμερικανίδο;, κατόχοντής 'Ελληνιχης. Άνοικτή άπό 10 π- μ. ?ως 10 μ. μ. 504 - 7ΤΗ ΑνΕ. ΛΜεταξύ 40—41ης 'Οδοΰ) Ν Ε VI* ΥΟΒΚ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ Ο <ί' 837 - 8ΤΗ ΑΥΕΝΙΙΕ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Γωνία 41ης 'Οδοΰ). — Τηλέφωνον: ίοηβ^εΓε 8207. 'Υπό νέαν Διενθννσιν: ΘΕΟΦΙΛΟΣ Κ. ΤΟΥΜΑΖΟΣ καί ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΣ Έλληνο—-Άνατολική μαγειρική, ΰλικά άγνά, καθαριότης άμεμπτος, —ρυτοίηοις πρόθυμος. Δοχιμάοατε διά νά πειοθητε. Δεχόμεθα παραγγε¬ λίας διά γεύματα Συλλόγων, Γάμων καί ΒαΛτίσεων, καθώς καί διά Οί- κογενειακά γεύματα. τής Νέ άς Υόρκης, Σύλλογος των 'Ελληνίϊων, «Όρφανών Έ.ζίς», 5ίδει την ϊεκάτην ετησίαν χοροε- σχερίία τού τό εσπέρας τής 10ης Ιανουάριον είς την εΰρείαν αίθου¬ σαν το·3 ξενοϊοχεί^ ΡΒΝ'ΝδΠτ νΑΝΙΑ, 33ΚΟ 8Τ., ΑΝϋ 8Ε- ΛίΦηοανοι, ότι τ« κοριτσοχο- λά αας ελϊδον τοιχϋτας αγαθάς κατίΛύνσε-ς' χροοιωνιζοάτας την ίημίΜργίαν μ!άς όπως —«—-ι 'Ελ- ηνιχής χοινωνίας Πό αυριον. ΈΝΤΗ Οζως χάτοτε, τα κορίτσια μίς λά μίαν ώραίατν ϊι»—ιχ· ώ ά φ μ ρ ϊατιν, Ινα πρώτης τάξεως 'κ,αλλι- ώ ό «χνιιων προγρ^ιμα και βνα ό ά—οίος ίιχερδάλλει ολων των 5λ- λων ένεκα τίς λεχτότητος καί τή.ς αΐίθην.ατικότητος χον» ζ&ρικοσμοϋν- ται τα νεαρά μ,έλη τοΰ μοναίικοό τούτον Σύλλογον. Μιχ ίτ;ΛΟΙ"9αιρϊ ΰχεν&^μ.ίίουσ2 το σφρίγος καί την άνοιξιν τήςζω- ής καί μ.:* ΐϊεολογία τού ΣΛλογο·; εύγενής καί &ξι*<|>ωτική έν βννϊκα-
-··" μέ τάς ωραίας χροετοψιασίας,
ωραίαν μοιπικ,ην κ> τί) καλ-
ομω
την
δέν >Ινζι ϊ>
νατόν,
νά
, ? ρη }θο^ιά
ζη τοίις ^αρεϋρισκομένως είς τάς
«γκεντρώΐεις των κοριτ/ιών μας.
^ Ό Σύλλογος των 'Οίφανών Ελ¬
πίς όστις Ινίώϊ» τ-3 4ρφανά δίς τοΰ
ετοος καί χαρέχε: ήμ.εΐτ)τίως τό
γάλα των είς αύτά, κ^δερνάται ά-
ζοκλεΐ-τικώς άζο κορίτσια ττ.£ Ν.
Ιορ·/;τ;ς.
ΪΙέχρι «ϋϊί^έξετίλβσαν το ερ-
■;ον των τόεον έπ·.τ^χώς καί $ιλο-
τ:κη
Τ
μας.
ί
ι ποστηριξατε τα κοριτσια μας είς
τρ Οεαρεστον έργων των.Δώσαττε
εις αύτα νά έννοτβονν τόσον άντι-
έννοήσο:>ν πόσον άντι-
^ την σημασίαν τβ5 ώ-
ρα'.Κί έργοί τό όχτχ'ον ανέλαβον
ΝΕ» ΥθΗΓιϋΓ
ΤΟΥΣ Ε
ΣΪΓΓΕΝΕΙΣΤΙΪ
Ή οργάνωσις Ιηίβηιβτΐοιιβΐ Μι-
ξταϋοη 8β"ίοβ Ιηο., «£ ·"
τόν αριθ. 1 Μ&άωοη
ν ϊ
,μςηρ
τής Κοζάνης %.
λάγλο. ζητεί
σιν τής αδελφής τοϋ ;
τζόγλοϋ, ή όχοι'α είχεν »«χ«Ρ^
Παντελήν, Κωνσταντίνον
Φ'λχχον χαί ΓεώΡγ«ον,
χαί
ίτών. καί είχεν
μερικήν ίχοο
Νέαν Τόρκην.
τ*.
Αρχαιρεσίαι τού ,
% , «ωνος».
Λατα τας την παρελθούσαν Κυ¬
ριακήν, 29 Δεκεμβριού. 1929 διεν-
εργηθείσας έκτάτκους έκ?Λγάς
πρός άνάδειξιν ΔκΗκητικου Συμ-
βουλίου τοΰ έν Νέα Υόρκη έδρεύ-
οντος Συ?1όγου φοιτητών 'Ελλή-
νων «'Ελικώνος>. §ξε>.έγησαν οί κ.
1922 ό Πργ
έκ Σμύρνης εις την
Πλε^
ώςχρ^ςρ
στις γνωρίζει την
λδγφ «υρίας ί«ως την
Λ, ^Υ? πρόεδρος,
Αλτιν άντιπρόεδρος, Δη-{
μητρ. Κακής γραμματεύς, Στέλ.
λατζηστυλιανός ταμίας, καί σύμ-
βουλοι Άντών. Βελώνης, Ιωαν.
Τσαγκάρης, Αθαν. Μπαί-κλης καί
Ευαγγ. Βασ^ιαδης.
ΝΕΙΝΙΚΟΙΕΡΟΤΕΣ
Υπό Αλεξ. Λουμά (^
Υ—■ -ίπό τα άβάνατα ^
Γάλλον <^^^:' χει μεταιτραίτΐηΐ ει» Τ -ί01 0£- γλώβσας τού κόσμον- Τιμα<$) ^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΙΙ. ό ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΟΡΕΗλ ΗΙ5Ε
έ,βδομά,ς τής
[έφετεινής «ερ
II
ίνδεκάτη έβδομάς τής έφετει-
Κ,οιόδου τής ΜεΐΓθροΙίΙαπ Ορε-
Π[ου5β έγκαινιάζεται τη Δευτε-
| ίαπέρας, 6 Ιανουάριον, με τόν
ί,ίον3ηπϊ>, τή σνμμετοχή των
ίιων ΡοπδβΗβ, ΚβΐηοβΓβ καΐ Κΐε
Ϊιργ χαί των κυρίων 6ϊ£ΐϊ, Ρϊηζ»,
ίΐι',αΓ, Κοΐηίβΐ- καϊ Ώ' Αηββΐο.
Ι.»ΐΛ·της τής όρχήστρας ό κ. 5β-
,, Τετάρτην εσπέρας ή δπερα
ΓαηάΌι» μέ τάς κυρίας .ΓβΓΪΙζΗ,
ώεΙΙ», ΡΙβΧβΓ καί Κγβπ καί
νυρίους 1,3ϋΓΪ—νοΐρί, ϋε Εα-
Ββάα, Τεάεβοο, ί»ΐ(]ϊ1ίαΓ, Οβ-
καΐ Α1ΐ8ΐ355. Κοντάκτωρ
βΓαίϊπ.
η Πέμπτην εσπέρας ό «Ταηη-
Ιΐ5(τ» μέ τάς χνρίας ΚεΐήοεΓβ,
Κ,ιοηαυβΓ καί ΡΙεϊδοηεΓ καί τούς
| Ϊίί δ Μ
ΙηόΊιείπΐ, ΟηΙϊογ, Βΐοοη χαχ
ο. Κοντάκτωρ ό κ. Βοάαηζΐνγ.
4 ην Παρασκευήν άπόγευμα ή
Ι)Γΐηίΐ> μέ τάς κυρίας ΡοηδΰΗε,
Ιλ καί ΕββηβΓ καί τούς κυρίους
[ιπ —νοΐρΐ, ΡίηζΗ καί ΡαΙΙΗηί-
ΚΐΑτάκτω5 ό κ. δθΓβίίη.
ίιρ Παρασκευήν εσπέρας «Τΐιε
ίΐ οί Ιηο Οοΐάβη Υν'βδΐ» μ* τάς
ι άς .ΐΒΓΗζη καί ΒθδυπβΓ καί τούς
1ους ίοηπκοη, Τϊ1)1)βΙΙ, Ρβκθγο,
Ιι >,1ια11, Μαΐβΐεβΐα, ΜοΡηβΓδθπ,
Ιιπΐίΐπ, Ρίοοο, Οεΐϊαηονδΐιν, 0»-
I,
Τβαεδοο, Β3(1ίΐ, Α118·»55 καί
Ιικΐΐιοΐηι. Κοντάκτωρ ό κ. Βεΐΐεζ-
Σά66ατον άπόγευμα ή δπερα
Ιαη υπ(1 Ιδθ1(]63> μέ τάς κυρί-
Καρρεΐ καί ΒΓβπζβΙΙ καί τοΰς
ς ίααοεηΐηβΐ, δοηοΐτ, Βοη-
|ΐι ΜεαεΙεΓ, Βΐοοΐι, Ό' Απβεΐο
(ι^ιΙιογ. Κοντάιιτωρ ό κ. Βοάβπζ-
Σα66ατον εσπέρας «^^
ι τας κυρίας ΚβΙίθΛνδΙίβ καί Μογ-
Ιγμ και τάς κυρίας ΜβΐΊίηεΙΙΐ, Τε-
Ι-.γο, ΚοίηίεΓ, όπδΐβίβοη, Απα-
(ιπ, Ρϊεεο καί \Ό1ίε. θά χορεύ-
ιι ΜΪ85 ϋε ΕεροΓΐε καί ό κ.
>ΐιΠ§1ίθ. Κοντάκτωρ δ κ. Ηί155β1-
ιη<>.
1 ' τοψε είς τό Κυριακάτικον κον-
Ιιτο τής "θπερας θά συαμετάσχουν
|/ιρίβι €ογοπ3, ΟιαΠίθΓ{1, Βεκιι-
Ι,,θΓοη καί δννβΓΐηοαΙ καί οί
1>ιοι ΕαυΓΐ—νοΐρϊ. Τείΐεδοο, Β»-
>λ καί Ρ35€Γθ. Κοντάκτωρ ό κ.
ΐΙΙί
6Ε0Β8Ε Ε. ΟΟΤ3ΟΝΑ3
"ΕίΙΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
178 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝϋΒ
(ΟθΓηβΓ 2πτ1 Ανεπιιβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, _ ^
συνεργασίφ μετά τού Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ρβΐαζζο.
Τΐ|) εφ. Κβνεπβ'ννοθΓΐ 3266.
ΤΟ Κ-Κ-Β
Ι ΡΙναι νοσήλευμα —4; μετάδοσιν »Υ-
■ΜΚΟΥ ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΧΡΟΜΑΤΟ2 είς
χιονισμένα ή ξε»α>οιασμέα μαλλιά.
ί*ν προκειτοι περί μ-ιογιβς οίτε χαβο-
ρισμαΐος ή πλυσιμαχος. Ήγγιτιμένη
I-
Γα^ο-1»ιI1σις ή επιστροφή των χρημά-
■ <» σα;. Δέν χηλιδώνΠ την κεφαλήν ■ τα 0ο»«α. Μεγάλη φιαλη 1.00 δολλ. την αγγελίαν ταύτην. ίΑΒ0ΒΑΤ0ΒΙΕ5, Ν. Η. 703 — 5111 δϊ., Ν. ν. νν'3$ηΐηβ1οη, ΰ. Ο. ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ |Τ0 ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ Κατά την βοτανι- κήν είναι «ΚΑΘΕ , ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ^ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- ομένως τό ΦΥ- ΡΙΧΟΝ τό ό¬ ν παράγετθι _ υς είναι τό μό¬ νον άντίδοτον διά κπό ρίζας χαΐ σπό τα μαλλιά σας. · ο£ί·Έΐαλείφει την ΡΑΚΑΚΟ5 πιτυοίδα, σταμα- έτης ί £ ή ΰ ης χ αί >·οτοσχεν·«—ή;
ή χριχόπτωσΐν
ϊ6 Υν7. 42ηά δτ,καΐ θεραπεύει ά-
ΙΛβνν Υοτΐί Οί τ. λανθάστως έκζέ-
ΙΛίβιΙαΙΙΙοη 3814 ματα καί τριχο-
I
φάγον, δέν περιί-
Ιχει Ο1ΝΟΠΝΕΥΜΑ ή δλλας χη-
Μμινάς, ή λυτώδεις θυσίας, διατη-
Ιβει το κτένισμα όλην την ημέραν
Ικαι επαναφέρει τό φυσικόν χρώμα
Μ": τα μαλλιά σας. Άΐίζει μία δο-
|Χΐι»η διά νά πεισθήτε. Γράψατε την
Ι-ΐαταστασίν σας διά νά παρασκευά-
Ι?ω το φάρμακον αναλόγως. Πω-
Ι^ειται είς 8 καί 16 ούγγιών φιά-
Ι'α;, προ; $2.00 καί $4.00. Στε'λ-
λεται ,-ΐαντοϋ ποο.ιληρωτέον ή Ο.
V·
°; Έν Οηί-η8ο, 111. πωλεϊται
|ίΐ; το Μ3Γ8ΐΐ3ί1 Ρίβΐά ϋ{
ΤΟΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΣΕΟΣ
ΕΙΣ
'Ε^όθη >πο της 'Οργανώσεως των Άμερικ-ανίδων.
—Είς των ρητόρων ώμίληββ πβρι της έδεολογίας
των Ελληνικών Πρωτοχρονιάτικων — ~^..««'..·=·..*«
Ή ΑΜΕΚΙΟΑΝ \ταΜΑΝ'8
Α880«ΙΑΤΙ0Ν είναι μία τερα¬
στία έν Ν. Ύόρκη όργάνοχπς μέ
άνω των δέκα χιλιάδων μελών. Ή ι
οργάνωσις είναι έγκατεστημένη |
είς ιδιόκτητον πολυώροφον κτίρι-
ον, νεόδμητον, στοιχίσαν περί τα
πέντε έκαταμμύρια δολλάρια. Εφ¬
έτος, έπ' ευκαιρίαν τοΰ Νέου Έ-
τους ή Όργάνωσις εδίακε μεγα?.ο-
πρεπέστατον δείπνον είς τήν με¬
γάλην αίθουσαν τοϋ χοροϋ τοΰ
κτιρίου της. Το δείπνον ώνομάσθη
διεθ'ες, διότι έκαλεσαν όμιλητάς
δχι μόνον Άμερικανοΰς άλλά "/αί
άντιπροσώποχ'ς έκ διαφόρων αλ-
λων έθνικοτι']των. Οί ρήτορες εί-
χαν κληθτ} νά όμιλήσουν κυρίως
περί των Χριστουγεννιάτικων έ-
θίμων είς διαφόρους χώρας. Ό
Πέρσης ποιητί|ς καί συγγραφεύς,
άπόφοιτος τοΰ Πανεπιστημίου
Χάρβαρτ, κ. ΜΙΚΖΑ 8ΟΗΒΑΒ,
ώμίλΓβεν έξόχα>ς ϊμφανίσας διάγ-
γίλμα ε'ιρήνης καί παγκοσμίου ά-
δεΐφώσεως άπό τα <3«9η τοϋ άρ- χαίου Ίράν. Ή κ. Γερμανόδα ω¬ μίλησε περί των Χριστουγεννιά¬ τικων έθίμων έν Ρωσσία. Ό κ. Τζαίημς Κλάρκ, ύποδιευθνντής τοΰ Φυσιογραφικοΰ Μονσείου τής Νέας Υόρκης, εξέθεσε Χριστου- γινναάτικες έντυπώσεις άπό την ι Μογγολίαν, δπου εΐχε μεταβί) ώς μί/.ος έξερευνητικής άποστολής· Ή πριγκ.ίπισσα ϋΕΚ ΜΝΟ έ- χαιρέτησεν έκ μέρους τοϋ Ουρα- νίου Κράτους. Θαυμασίίι>ς ώαίλη-
σε καί ό Ίνδός (ΐυγγραφεΰς και
δημοσιολ*>γος κ. Συουτ Χοσεΐν πε¬
ρί τοΰ νέου πνεύματος, τό οποίον
κατισχύει είς τόν αϊωνά μας διά
τοϋ άπαρτισμοϋ τής ΐιχτγκοσμι'ου
οικογενείας των λαών τής γής.
Ό Άρχισυντάκτης τοΰ «'Ε&να-
κοϋ Κήρνκος», κ. Δ. Καλλίμαχος,
ωμίλησε διά τήν Ιδεολογίαν την
όποιαν άντιπροσωαεύει ή έορτή
τίί; 'Ελληνικής Π ρωτοχρονιάς μέ
Σάντα Κλώς τόν υπέροχον Ίεράρ-
χην τής Καισαρείας, Ίδεώδη φι-
λάνθρωπον καί μέγαν ηθικόν' ή-
ρωα καί απόστολον τής έντιρμονί-
σεως τοϋ Χριστιανικοΰ πνεΰματος
μετά τής Έλληνικής παραδόσεως
καί των ΊΕλληνικών γραμμάτων.
Είς τήν όμήγυριν έπροξένησε βα¬
θείαν εντύπωσιν ότι οί "Ελλττνες
εχουν πράγματι τάς Ιδανικωτέρα;
παραδόσεις έν σνέσει μέ τόν Σάν-
τα Κλως.
Μετά τάς όμιλίας καλλιτέχναι
διάσημοι έτραγουδΓΛαν καί κατέ-
Οελξαν τήν όμήγυριν. Ή οργά¬
νωσις απεφάσισεν όπως καθιερώ-
στ) τό Διεθνές Δείπνον ετησίως.
,Ν.Ε.
-
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
"Ωραι συνεντεύξεων: Δευτέρα καΐ
Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., η γρά-
ψατε: Κ. δβΐΐΓθδ, 18 Ο1<1 Βγο3(1- ^3Υ. Αρ». 4, Ν. Υ. ΟΙ*. Τηλίφ. υηΐνβΓκίΐγ 0232. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ Καθημερινώς άρνιά (Οί!/ Βγμ βεά) Κεφαλάκια, Σηκωτακια, Ιλυ καδάικια, Πσυλερικά, Βώϊον κρεας καί Μοσχάρι τοΰ γάλακτος:. ΑΤΗΕΗ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ 51Ο - β™ ΑνΕ.. Ν. Υ. (Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: Μβ(ΐ8ΐϋοη 3743. Αί πρόοδοι τοΰ Συλλό- γου των 'ΈλληνίοΊων. Τήν 27ην Δεκεμβριού εδόθη ή πρώτη χοροεσπερίς μετά βραβείων υπό τοΰ νεοσύστατον Σύλλογον Έλληνίδων Κυρίων καί Δεσποινί- δων, έν' ττ} αιθούση των Άπομά- χων, αί είσπράξεις της οποίας θά διατεθοϋν διά τήν έλληνοπρεπή μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων της παροικίας μας. Πρό της ενάρξεως τοΰ χοροΰ, ωμίλησεν έν όλίγοις ή πρόεδρος τοΰ Συλλόγου κ. Στυλιανή θωμά, εί>χαριστήσασα θερμώς πάντας, δ-
σοι προθύμως συνεισέφερον τόν
οβολόν των υπέρ τοΰ ίεροΰ σκοποϋ
τοΰ Συλλόγου.
Επηκολούθησαν διάφοροι έθνι-
κοι καί Εύρωπαϊκοί χοροί, ό δέ 6-
μογενής καλλιτέχνης κ. Μιχαήλ
Χατζητόρης έτραγούδησε θαυμα¬
σία, καταχειροκροτηθείς.
Κατά τήν διάρκειαν τής χορο-
επσερίδος παρετέθη πλούσιον γεΰ-
μα καί προσεφέρθησεαν άναψυκτι-
κά κατά τό τελος δέ αυτής έλαβε
χώραν ή άπονομή των τυχηρών
βραβείων μέ τάξιν καί ησυχίαν.
Έν τέλει ή χοροεσπερίς εΐχε
λαμπρόν επιτυχίαν, τό δέ Διοικη¬
τικόν Συμβουλιον, αόκνως έργα-
σθέν διά την επιτυχίαν ταύτην, εί¬
ναι αξιον θερμών συγχαρητηρίων.
Ιδιαιτέρως συγχαίρομεν τού;
φιλοπάτριδας όμογενεϊς των πε-
ριχώρων Κ&ΐβϊ^ίι, θΓ6βη1)ΟΓΟ,
ΥνΤΐη8ΐοη—8&1βπι, οΐτινες προσ¬
ήλθον είς τήν χοροεσπερίδα καί
άπέδειξαν διά τής παρουσίας των
ότι ποθοΰν τήν διατήρησιν τής ά-
θανάτου Έλληνική; μας γλώσσης.
ΣΤΟ ΜΑ0Ι30Ν
ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
ΦΡΕΕΚΑ
Λσυκάνηκα γεμάτα νοστιμβοα
καί γεΰσιν. Γουρουνόπουλα τοΰ^ γά¬
λακτος, 10 πάουντς καί δνω. Άρ-
νάκια τρυφερότατα. Βωοινα, Μο-
σχαράχι τοϋ γάλακτος καί πουλερι-
κά. Τα ϊκ)εκτότερα διά κάθε 'Ελ-
'Τπ^σηΙ'δΤΓβαπττσεισ.
γαμουσ και εορτασ γιρο-
τι-πίσατε το ελληνικον
κρεοπωλειον.
56 μα0ι50ν 5τβεετ
ΝΕ«Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τβΐ. ϋΓ^άοεκ 2142.
"Κ Α Μ Π Α Ν Α"
Έν;κΐν χυρκαιάς, έκραγείΐης
είς τό γραφείον καί γρρ
τής έν Νέα 'Τόρκ») έ'ΑΪιϊομένης
χιομορίστιατίς εχιθεωρησεως «Καμ-
«άνα», άναγκαζόμεθα όχως 8ιακό-
ψωμεν χΐοσωρινώς την έκδοσιν της.
μέχρις ότου γίνουν αί σχετικαί έπι-
σκευαί είς το τυπογραφεί&ν Ινΐα |·α-
τυποϋται. Ελπίζομεν ότι ή «Καμ-
πάνϊ» δα αρχίση και χάλιν έκϊιϊο-
μένη μετά παρέλευσιν 3—4 έδϊο-
μάίων.
Προσέτι ϊηλοΰμεν ότι, ούίείς άν-
τίχροσω~ευει τό φύλλον μας καί
ί εχε! έξουσιοϊόττ,σΐν νά έγγρά-
συν2ρομητάς είς βύτό, έκτός τοΰ
οϋ της.
ΛΕΩΝ. Ν. ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ
Δΐε;θυντής τής
) Ι.Ο5 Α^'ΟΕ^Ε5,
ι θνΐκός Κηρυξ» .τωλίΐται είς τό
Ιπωλεϊον ό «Όμηρος». 135 Ε. 40* ϊίί.
?ν9α γίνονται δεκταί δημοσΐίύβεις άγ-
—λιΛν καί εγγραφαί οτ.·ν·δροαητων πά
ρά τού μόνον άντιποοοώ.του μα: χ.
Π. Άγ.αννιώτΐΓΛ
1
ΓΟΥΝΕΣ
ΪΟΡΙΑ
ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΛΑΟΓΗ
ΜΕ ΜΟΝΟΝ
Ι1ΙΑΙΤΕΡΑ! ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΑΑΙΤΕΡΑΣ
ΑΞΙΑΣ ΓΟΥΝΕΓ
άνοικτοί μέχρι τής
Οης μ. μ. καθ' δλην τήν έ.-
€δομάδ<χ τής ίουΐδ ΜΑδΐΑκου ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ ΓΟΥΝΑΡΑΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ 63 ΐΥΕδΤ 14ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕν ΥΟΒΚ Ο1ΤΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΗΕίδΕΑ 5870. Μ. ΓΕίΙΧ 297 3Β0 ΑΥΕ. Ν. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑ$Τ 23Β0 $Τ. Ν. Υ. ΤΒ— ΑυΟΟΝΟυΐΝ $10·—8101 ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ ΑΝΟ βΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ ΕΟΟΙΡΜΕΜΤ υΈΝΕΒΜ. ΟΟΝΤΗ βΤ0Β8 ννΕ βϋΡΡίΥ ΕΥΕΒΥΤΗΙΝΘ υΝΟΕΒ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ τό σχεδίασμα /.αί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείον, Έσιιατο κολίας είς τήν πληρωμήν. Διά τού συστήματός μας;, της επιμεμελημένης εργασίας, τή; ακριβείας της άρχιτεκτονικης καί τής έσωτερικής διακοσμήσεω;, καθιστώμεν κάθε κατάστημα που άναλαμβάνομεν ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΟΡΕΗλ ΗΙ5Ε
έ,βδομά,ς τής
[έφετεινής «ερ
II
ίνδεκάτη έβδομάς τής έφετει-
Κ,οιόδου τής ΜεΐΓθροΙίΙαπ Ορε-
Π[ου5β έγκαινιάζεται τη Δευτε-
| ίαπέρας, 6 Ιανουάριον, με τόν
ί,ίον3ηπϊ>, τή σνμμετοχή των
ίιων ΡοπδβΗβ, ΚβΐηοβΓβ καΐ Κΐε
Ϊιργ χαί των κυρίων 6ϊ£ΐϊ, Ρϊηζ»,
ίΐι',αΓ, Κοΐηίβΐ- καϊ Ώ' Αηββΐο.
Ι.»ΐΛ·της τής όρχήστρας ό κ. 5β-
,, Τετάρτην εσπέρας ή δπερα
ΓαηάΌι» μέ τάς κυρίας .ΓβΓΪΙζΗ,
ώεΙΙ», ΡΙβΧβΓ καί Κγβπ καί
νυρίους 1,3ϋΓΪ—νοΐρί, ϋε Εα-
Ββάα, Τεάεβοο, ί»ΐ(]ϊ1ίαΓ, Οβ-
καΐ Α1ΐ8ΐ355. Κοντάκτωρ
βΓαίϊπ.
η Πέμπτην εσπέρας ό «Ταηη-
Ιΐ5(τ» μέ τάς χνρίας ΚεΐήοεΓβ,
Κ,ιοηαυβΓ καί ΡΙεϊδοηεΓ καί τούς
| Ϊίί δ Μ
ΙηόΊιείπΐ, ΟηΙϊογ, Βΐοοη χαχ
ο. Κοντάκτωρ ό κ. Βοάαηζΐνγ.
4 ην Παρασκευήν άπόγευμα ή
Ι)Γΐηίΐ> μέ τάς κυρίας ΡοηδΰΗε,
Ιλ καί ΕββηβΓ καί τούς κυρίους
[ιπ —νοΐρΐ, ΡίηζΗ καί ΡαΙΙΗηί-
ΚΐΑτάκτω5 ό κ. δθΓβίίη.
ίιρ Παρασκευήν εσπέρας «Τΐιε
ίΐ οί Ιηο Οοΐάβη Υν'βδΐ» μ* τάς
ι άς .ΐΒΓΗζη καί ΒθδυπβΓ καί τούς
1ους ίοηπκοη, Τϊ1)1)βΙΙ, Ρβκθγο,
Ιι >,1ια11, Μαΐβΐεβΐα, ΜοΡηβΓδθπ,
Ιιπΐίΐπ, Ρίοοο, Οεΐϊαηονδΐιν, 0»-
I,
Τβαεδοο, Β3(1ίΐ, Α118·»55 καί
Ιικΐΐιοΐηι. Κοντάκτωρ ό κ. Βεΐΐεζ-
Σά66ατον άπόγευμα ή δπερα
Ιαη υπ(1 Ιδθ1(]63> μέ τάς κυρί-
Καρρεΐ καί ΒΓβπζβΙΙ καί τοΰς
ς ίααοεηΐηβΐ, δοηοΐτ, Βοη-
|ΐι ΜεαεΙεΓ, Βΐοοΐι, Ό' Απβεΐο
(ι^ιΙιογ. Κοντάιιτωρ ό κ. Βοάβπζ-
Σα66ατον εσπέρας «^^
ι τας κυρίας ΚβΙίθΛνδΙίβ καί Μογ-
Ιγμ και τάς κυρίας ΜβΐΊίηεΙΙΐ, Τε-
Ι-.γο, ΚοίηίεΓ, όπδΐβίβοη, Απα-
(ιπ, Ρϊεεο καί \Ό1ίε. θά χορεύ-
ιι ΜΪ85 ϋε ΕεροΓΐε καί ό κ.
>ΐιΠ§1ίθ. Κοντάκτωρ δ κ. Ηί155β1-
ιη<>.
1 ' τοψε είς τό Κυριακάτικον κον-
Ιιτο τής "θπερας θά συαμετάσχουν
|/ιρίβι €ογοπ3, ΟιαΠίθΓ{1, Βεκιι-
Ι,,θΓοη καί δννβΓΐηοαΙ καί οί
1>ιοι ΕαυΓΐ—νοΐρϊ. Τείΐεδοο, Β»-
>λ καί Ρ35€Γθ. Κοντάκτωρ ό κ.
ΐΙΙί
6Ε0Β8Ε Ε. ΟΟΤ3ΟΝΑ3
"ΕίΙΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
178 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝϋΒ
(ΟθΓηβΓ 2πτ1 Ανεπιιβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, _ ^
συνεργασίφ μετά τού Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ρβΐαζζο.
Τΐ|) εφ. Κβνεπβ'ννοθΓΐ 3266.
ΤΟ Κ-Κ-Β
Ι ΡΙναι νοσήλευμα —4; μετάδοσιν »Υ-
■ΜΚΟΥ ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΧΡΟΜΑΤΟ2 είς
χιονισμένα ή ξε»α>οιασμέα μαλλιά.
ί*ν προκειτοι περί μ-ιογιβς οίτε χαβο-
ρισμαΐος ή πλυσιμαχος. Ήγγιτιμένη
I-
Γα^ο-1»ιI1σις ή επιστροφή των χρημά-
■ <» σα;. Δέν χηλιδώνΠ την κεφαλήν ■ τα 0ο»«α. Μεγάλη φιαλη 1.00 δολλ. την αγγελίαν ταύτην. ίΑΒ0ΒΑΤ0ΒΙΕ5, Ν. Η. 703 — 5111 δϊ., Ν. ν. νν'3$ηΐηβ1οη, ΰ. Ο. ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ |Τ0 ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ Κατά την βοτανι- κήν είναι «ΚΑΘΕ , ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ^ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- ομένως τό ΦΥ- ΡΙΧΟΝ τό ό¬ ν παράγετθι _ υς είναι τό μό¬ νον άντίδοτον διά κπό ρίζας χαΐ σπό τα μαλλιά σας. · ο£ί·Έΐαλείφει την ΡΑΚΑΚΟ5 πιτυοίδα, σταμα- έτης ί £ ή ΰ ης χ αί >·οτοσχεν·«—ή;
ή χριχόπτωσΐν
ϊ6 Υν7. 42ηά δτ,καΐ θεραπεύει ά-
ΙΛβνν Υοτΐί Οί τ. λανθάστως έκζέ-
ΙΛίβιΙαΙΙΙοη 3814 ματα καί τριχο-
I
φάγον, δέν περιί-
Ιχει Ο1ΝΟΠΝΕΥΜΑ ή δλλας χη-
Μμινάς, ή λυτώδεις θυσίας, διατη-
Ιβει το κτένισμα όλην την ημέραν
Ικαι επαναφέρει τό φυσικόν χρώμα
Μ": τα μαλλιά σας. Άΐίζει μία δο-
|Χΐι»η διά νά πεισθήτε. Γράψατε την
Ι-ΐαταστασίν σας διά νά παρασκευά-
Ι?ω το φάρμακον αναλόγως. Πω-
Ι^ειται είς 8 καί 16 ούγγιών φιά-
Ι'α;, προ; $2.00 καί $4.00. Στε'λ-
λεται ,-ΐαντοϋ ποο.ιληρωτέον ή Ο.
V·
°; Έν Οηί-η8ο, 111. πωλεϊται
|ίΐ; το Μ3Γ8ΐΐ3ί1 Ρίβΐά ϋ{
ΤΟΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΣΕΟΣ
ΕΙΣ
'Ε^όθη >πο της 'Οργανώσεως των Άμερικ-ανίδων.
—Είς των ρητόρων ώμίληββ πβρι της έδεολογίας
των Ελληνικών Πρωτοχρονιάτικων — ~^..««'..·=·..*«
Ή ΑΜΕΚΙΟΑΝ \ταΜΑΝ'8
Α880«ΙΑΤΙ0Ν είναι μία τερα¬
στία έν Ν. Ύόρκη όργάνοχπς μέ
άνω των δέκα χιλιάδων μελών. Ή ι
οργάνωσις είναι έγκατεστημένη |
είς ιδιόκτητον πολυώροφον κτίρι-
ον, νεόδμητον, στοιχίσαν περί τα
πέντε έκαταμμύρια δολλάρια. Εφ¬
έτος, έπ' ευκαιρίαν τοΰ Νέου Έ-
τους ή Όργάνωσις εδίακε μεγα?.ο-
πρεπέστατον δείπνον είς τήν με¬
γάλην αίθουσαν τοϋ χοροϋ τοΰ
κτιρίου της. Το δείπνον ώνομάσθη
διεθ'ες, διότι έκαλεσαν όμιλητάς
δχι μόνον Άμερικανοΰς άλλά "/αί
άντιπροσώποχ'ς έκ διαφόρων αλ-
λων έθνικοτι']των. Οί ρήτορες εί-
χαν κληθτ} νά όμιλήσουν κυρίως
περί των Χριστουγεννιάτικων έ-
θίμων είς διαφόρους χώρας. Ό
Πέρσης ποιητί|ς καί συγγραφεύς,
άπόφοιτος τοΰ Πανεπιστημίου
Χάρβαρτ, κ. ΜΙΚΖΑ 8ΟΗΒΑΒ,
ώμίλΓβεν έξόχα>ς ϊμφανίσας διάγ-
γίλμα ε'ιρήνης καί παγκοσμίου ά-
δεΐφώσεως άπό τα <3«9η τοϋ άρ- χαίου Ίράν. Ή κ. Γερμανόδα ω¬ μίλησε περί των Χριστουγεννιά¬ τικων έθίμων έν Ρωσσία. Ό κ. Τζαίημς Κλάρκ, ύποδιευθνντής τοΰ Φυσιογραφικοΰ Μονσείου τής Νέας Υόρκης, εξέθεσε Χριστου- γινναάτικες έντυπώσεις άπό την ι Μογγολίαν, δπου εΐχε μεταβί) ώς μί/.ος έξερευνητικής άποστολής· Ή πριγκ.ίπισσα ϋΕΚ ΜΝΟ έ- χαιρέτησεν έκ μέρους τοϋ Ουρα- νίου Κράτους. Θαυμασίίι>ς ώαίλη-
σε καί ό Ίνδός (ΐυγγραφεΰς και
δημοσιολ*>γος κ. Συουτ Χοσεΐν πε¬
ρί τοΰ νέου πνεύματος, τό οποίον
κατισχύει είς τόν αϊωνά μας διά
τοϋ άπαρτισμοϋ τής ΐιχτγκοσμι'ου
οικογενείας των λαών τής γής.
Ό Άρχισυντάκτης τοΰ «'Ε&να-
κοϋ Κήρνκος», κ. Δ. Καλλίμαχος,
ωμίλησε διά τήν Ιδεολογίαν την
όποιαν άντιπροσωαεύει ή έορτή
τίί; 'Ελληνικής Π ρωτοχρονιάς μέ
Σάντα Κλώς τόν υπέροχον Ίεράρ-
χην τής Καισαρείας, Ίδεώδη φι-
λάνθρωπον καί μέγαν ηθικόν' ή-
ρωα καί απόστολον τής έντιρμονί-
σεως τοϋ Χριστιανικοΰ πνεΰματος
μετά τής Έλληνικής παραδόσεως
καί των ΊΕλληνικών γραμμάτων.
Είς τήν όμήγυριν έπροξένησε βα¬
θείαν εντύπωσιν ότι οί "Ελλττνες
εχουν πράγματι τάς Ιδανικωτέρα;
παραδόσεις έν σνέσει μέ τόν Σάν-
τα Κλως.
Μετά τάς όμιλίας καλλιτέχναι
διάσημοι έτραγουδΓΛαν καί κατέ-
Οελξαν τήν όμήγυριν. Ή οργά¬
νωσις απεφάσισεν όπως καθιερώ-
στ) τό Διεθνές Δείπνον ετησίως.
,Ν.Ε.
-
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
"Ωραι συνεντεύξεων: Δευτέρα καΐ
Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., η γρά-
ψατε: Κ. δβΐΐΓθδ, 18 Ο1<1 Βγο3(1- ^3Υ. Αρ». 4, Ν. Υ. ΟΙ*. Τηλίφ. υηΐνβΓκίΐγ 0232. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ Καθημερινώς άρνιά (Οί!/ Βγμ βεά) Κεφαλάκια, Σηκωτακια, Ιλυ καδάικια, Πσυλερικά, Βώϊον κρεας καί Μοσχάρι τοΰ γάλακτος:. ΑΤΗΕΗ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ 51Ο - β™ ΑνΕ.. Ν. Υ. (Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: Μβ(ΐ8ΐϋοη 3743. Αί πρόοδοι τοΰ Συλλό- γου των 'ΈλληνίοΊων. Τήν 27ην Δεκεμβριού εδόθη ή πρώτη χοροεσπερίς μετά βραβείων υπό τοΰ νεοσύστατον Σύλλογον Έλληνίδων Κυρίων καί Δεσποινί- δων, έν' ττ} αιθούση των Άπομά- χων, αί είσπράξεις της οποίας θά διατεθοϋν διά τήν έλληνοπρεπή μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων της παροικίας μας. Πρό της ενάρξεως τοΰ χοροΰ, ωμίλησεν έν όλίγοις ή πρόεδρος τοΰ Συλλόγου κ. Στυλιανή θωμά, εί>χαριστήσασα θερμώς πάντας, δ-
σοι προθύμως συνεισέφερον τόν
οβολόν των υπέρ τοΰ ίεροΰ σκοποϋ
τοΰ Συλλόγου.
Επηκολούθησαν διάφοροι έθνι-
κοι καί Εύρωπαϊκοί χοροί, ό δέ 6-
μογενής καλλιτέχνης κ. Μιχαήλ
Χατζητόρης έτραγούδησε θαυμα¬
σία, καταχειροκροτηθείς.
Κατά τήν διάρκειαν τής χορο-
επσερίδος παρετέθη πλούσιον γεΰ-
μα καί προσεφέρθησεαν άναψυκτι-
κά κατά τό τελος δέ αυτής έλαβε
χώραν ή άπονομή των τυχηρών
βραβείων μέ τάξιν καί ησυχίαν.
Έν τέλει ή χοροεσπερίς εΐχε
λαμπρόν επιτυχίαν, τό δέ Διοικη¬
τικόν Συμβουλιον, αόκνως έργα-
σθέν διά την επιτυχίαν ταύτην, εί¬
ναι αξιον θερμών συγχαρητηρίων.
Ιδιαιτέρως συγχαίρομεν τού;
φιλοπάτριδας όμογενεϊς των πε-
ριχώρων Κ&ΐβϊ^ίι, θΓ6βη1)ΟΓΟ,
ΥνΤΐη8ΐοη—8&1βπι, οΐτινες προσ¬
ήλθον είς τήν χοροεσπερίδα καί
άπέδειξαν διά τής παρουσίας των
ότι ποθοΰν τήν διατήρησιν τής ά-
θανάτου Έλληνική; μας γλώσσης.
ΣΤΟ ΜΑ0Ι30Ν
ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
ΦΡΕΕΚΑ
Λσυκάνηκα γεμάτα νοστιμβοα
καί γεΰσιν. Γουρουνόπουλα τοΰ^ γά¬
λακτος, 10 πάουντς καί δνω. Άρ-
νάκια τρυφερότατα. Βωοινα, Μο-
σχαράχι τοϋ γάλακτος καί πουλερι-
κά. Τα ϊκ)εκτότερα διά κάθε 'Ελ-
'Τπ^σηΙ'δΤΓβαπττσεισ.
γαμουσ και εορτασ γιρο-
τι-πίσατε το ελληνικον
κρεοπωλειον.
56 μα0ι50ν 5τβεετ
ΝΕ«Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τβΐ. ϋΓ^άοεκ 2142.
"Κ Α Μ Π Α Ν Α"
Έν;κΐν χυρκαιάς, έκραγείΐης
είς τό γραφείον καί γρρ
τής έν Νέα 'Τόρκ») έ'ΑΪιϊομένης
χιομορίστιατίς εχιθεωρησεως «Καμ-
«άνα», άναγκαζόμεθα όχως 8ιακό-
ψωμεν χΐοσωρινώς την έκδοσιν της.
μέχρις ότου γίνουν αί σχετικαί έπι-
σκευαί είς το τυπογραφεί&ν Ινΐα |·α-
τυποϋται. Ελπίζομεν ότι ή «Καμ-
πάνϊ» δα αρχίση και χάλιν έκϊιϊο-
μένη μετά παρέλευσιν 3—4 έδϊο-
μάίων.
Προσέτι ϊηλοΰμεν ότι, ούίείς άν-
τίχροσω~ευει τό φύλλον μας καί
ί εχε! έξουσιοϊόττ,σΐν νά έγγρά-
συν2ρομητάς είς βύτό, έκτός τοΰ
οϋ της.
ΛΕΩΝ. Ν. ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ
Δΐε;θυντής τής
) Ι.Ο5 Α^'ΟΕ^Ε5,
ι θνΐκός Κηρυξ» .τωλίΐται είς τό
Ιπωλεϊον ό «Όμηρος». 135 Ε. 40* ϊίί.
?ν9α γίνονται δεκταί δημοσΐίύβεις άγ-
—λιΛν καί εγγραφαί οτ.·ν·δροαητων πά
ρά τού μόνον άντιποοοώ.του μα: χ.
Π. Άγ.αννιώτΐΓΛ
1
ΓΟΥΝΕΣ
ΪΟΡΙΑ
ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΛΑΟΓΗ
ΜΕ ΜΟΝΟΝ
Ι1ΙΑΙΤΕΡΑ! ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΑΑΙΤΕΡΑΣ
ΑΞΙΑΣ ΓΟΥΝΕΓ
άνοικτοί μέχρι τής
Οης μ. μ. καθ' δλην τήν έ.-
€δομάδ<χ τής ίουΐδ ΜΑδΐΑκου ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ ΓΟΥΝΑΡΑΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ 63 ΐΥΕδΤ 14ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕν ΥΟΒΚ Ο1ΤΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΗΕίδΕΑ 5870. Μ. ΓΕίΙΧ 297 3Β0 ΑΥΕ. Ν. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑ$Τ 23Β0 $Τ. Ν. Υ. ΤΒ— ΑυΟΟΝΟυΐΝ $10·—8101 ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ ΑΝΟ βΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ ΕΟΟΙΡΜΕΜΤ υΈΝΕΒΜ. ΟΟΝΤΗ βΤ0Β8 ννΕ βϋΡΡίΥ ΕΥΕΒΥΤΗΙΝΘ υΝΟΕΒ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ τό σχεδίασμα /.αί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείον, Έσιιατο κολίας είς τήν πληρωμήν. Διά τού συστήματός μας;, της επιμεμελημένης εργασίας, τή; ακριβείας της άρχιτεκτονικης καί τής έσωτερικής διακοσμήσεω;, καθιστώμεν κάθε κατάστημα που άναλαμβάνομεν ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
—■ ΚΥΡΙΑΚΗ * ΤΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, Ιϋ·.
Λ ^ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ2>·-- ΚΥΡΧΑκη^» '"'-^"-------'
Η ΕΠΙΐιΚΟΓΚΑΗΡΟΝΟΜίΑ'ΤΙΐΤ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΒΟΪΜ
~___:.ι;- «τ»·» '^ιΐιΛ(Ύΐ'»ονο>ν ποοβε- Λϋ^Β5^ΛΡ^βΒσ»Β^____ ^~^·
Κόμητος Κοχαρθ.
όν ενός «τρέγκιττος.
Τό ε
ΒΙΕΝΝΗ, Νοέμβριον— Ό
πρώην βασιλεύς της Βουλγαρίας
φερδινάνδθΓ έφθασε πρό ημερών
υπο αύστηρότατον ίνκόγκνιτο π;
τίιν Βουδαπέστην. Ό τέω; μονάο-
χης παρέμεινεν επί ολίγας ώρας
λύση συμβιβαστικώς την υφιστα¬
μένην διαφοράν. Μένει τώρα νά
γνωσθοΰν οί όροι υπό τονς οποί¬
ος Απήλθε συμφχιηάα* μεταξΰ των
τριών κληρονόμων.
11 υπόθεσις αντη προεκάλεσε
είς; τό πολυτελέστατον άνάκτορον ζωηοότατον ενδιαφέρον είς την
τοΰ Κοβούργου Γκόθα, κατόπιν οέ [ Ουγγρικήν πρωτεύουσαν διότι ή
Α^,Λγ,υ·.™ ν,.^1- ,γΛ ,^,,ίεν- .,„*,£„.-. χοΧοσσ^ία κληρονομία ή όποία εί¬
ναι γνωστή υπό τό δνομα κληρο-
νομία τής οικογενείας των Κοβούρ¬
γων Κοχάον, εχει την ιστορίαν
της. Χάρις είς ενα έρωτικόν είδύλ-
λιον τό οποίον έπλέχθη πρό εκατόν
οεκατριών έτών, ή ήγεμονική ο'ικο-
γένεια των Κοβούργων δχι μόνον
εγινε κυρία μιάς άπό τάς μεγαλει¬
τέρας περιουσίας της Εύρώπης,
άλλά επί πλέον προσέθεσε είς τύ
ανεχώρησε χορ'ις νά χ
αντιπρόσωπον τοΰ Τύπον.
Ποϊοι ήσαν οί λόγοι της αίφνι-
δίας παρονσίας τοΰ Φερδινάνδον
είς την Ουγγρικήν πρωτεύουσαν;
Μία πολυπλόκως υπόθεσις ή όποία
παοαμένει άπό όκταετίας έκκρεμής
•νώπιον των δικαστηρίων τής Ουγ¬
γαρίας καί ή όποία άφορά μίαν
κολοσσιαίαν κληρονομίαν.
Τό 1921 απέθανεν ό πρΐγκιψ
τή; Σαξωνίας Κοβούργου Γκόθα, | δνομάΤτης καί τό δχι καί τόσον ?ν-
ΦίΑΐππος, αονςιδικός κλί5ρονόιος | δοξον δνομα των Κοχάρυ.
τής περιουσίας των Κοβούργων | Τό γεγονος τοντο όυνέβη κατά
Κοχαρυ. Ο πρΐγκιψ Φίλιππος, δια | τύ ααηίΰιον ?τος 1815. Την έπο-
της διαθηκης τού, μετεβίβαζε την " . . _
περιουσίαν ταύτην είς τόν πρίγκι¬
πα τής; Σαξωνίας Κοβοΰργον Γκό-
&α. Φίλιππον Ιωσήφ, είς την πριγ-
κίπισσαν Δωροθέαν, γυναικαδέλ-
φ^ν τοΰ πρώην Κάϊζερ καί είς τόν
πρίγκιπα Κΐριλλον τής Βουλγαρί¬
ας. Άλλά ό πρΐγκιψ Φίλιππος Ι¬
ωσήφ, βασιζόμενος επί παλαιοτέ-
ροον διαθηκων, ίσχνρ*ίσί}η δτι ή πε-
ριουσία ι^το άδιαίρετος καί ,κατά
σινέπειαν, αίτός ·?»το ό μόνος κλη-
οονόμος. Άπό τότε ήρχισεν ή πο-
• ύπλοκος δίκη, ή μάλλον όλόκληρο;
αειρά δικαστικών περιπετειών δχι
κόνον έν Ονγγαρία άλλά καί έν
Ύύστρία καί Τσεχοσλοβακία, διότι
ή κολοσσιαία αυτή κληρονομία πε-
ρ λαμβάνει άπέραντα κτήματα καί
-ρΐς; τα τρία ταυτα κράτη.
λϊία παλαιά
Ό πράχην βασιλεύς Φερδινάν-
ί»ο;, υπό την Ιδιόττ|τα τοΰ άρχηγοΰ
τής οικογενείας των Κοβούργων
Γκόθα, μετέοη είς Βουδαπέστην
<ιιά νά συμιβιβάσϊΐ τούς νΐηρονό- ιιονς καί νά ·θέση, τέρμα είς τόν μακρόν δικαστι-/όν άγώνα. Φαίνε- ιαι ότι ή μεσολάβησίν τού εστέφθη υπό επιτυχίας, διότι, ώς εγνώσθη, ανεβλήθη ή συζήτησις τής υποθέ¬ σεως, ή όποία επρόκειτο νά γίνΓ) τάς -ημέρα; ταύτας έν Βουδαπέστη,. Έξ αλλου, ό δικηγόρος τοΰ πρίγκι- τος Φιλίππου Ί<οσή<ρ εδήλωσε ότι ι. τελευταϊος είναι διατεθειμενος νά χήν εκείνην οί καγκελλάριοι είχον σννέλθη είς την Βιέννην καί σννε- κρότησαν τό περίφημον συνέδριον τό οποίον είχεν ώς σκοπόν τόν ορι¬ στικόν καθορισμόν τής πολιτικην συνθέσεω; της Ευρώπης. "Επί τη εύκάιρία ταύτη, είς την πρωτεύου¬ σαν τής Αυστρίας εΐχε συγκεντοω- ■θί) τό άνθος τής Εύρωπαϊκής άρι- στο/ρατίας. Εις ενα άνακτορικόν χοοόν εις δν παρευρίσκοντο οί σπουδαιότεροι ανδρες τής επο¬ χάς, μία ώραιοτάτη καί νεαρά Ούγγρίς είχε προσελκύση τα βλέμ ματα δλου τοΰ εκλεκτον κόσμον. Καί ή νέα αυτή ήτο τ) Άντωνία Κοχάρυ, κόρη τοΰ βαύΗνπλούτον κό μητος Φραγκίσκον Κοχάρν, ό ό- ι ποίος εΐχε κτήματα, μέγαρα καί, πύργους είς την Βιέννην, τό Πρίσ βοΰργον καί την Βουδαπέστην καί ήτο περίφημος διά τάς άνεκτι- μήτους συλλογάς τού πολυτίμων αντικείμενον" καί κοσμημάτων. Ήτο, κατά συνέπειαν, πολϋ φυ¬ σικόν τό ενδιαφέρον ποΰ προεκά¬ λει ή κληοονόμος μιάς τόσον μέγα λης περιουσίας είς δλους τονς ΰ- ποψηφίονς γαμβρούς. Εύτνχέστε- ρος δμως δλων υπήρξε ό ίτρϊγκιψ της Σαξωνίας Κοβούργου Γκόθα, Φερδινάνδος, άδελφρς τοϋ βασιλέ¬ ως Λεοπόλδου, τοΰ Βελγίου, ό ύ- ποΐος ολίγον κατόπιν έμνηστεύθη την κόμησαν Κοχάρν. Ό φθόνος των άντιζήλων καί αί ραδιουργίαι τής αύλής των 'Άψδονργων πάιτΐ]σαν νά ματαιώσουν τύ σι·νοι- κέσιον τουτο, μέ τ»)ν πρόφασιν δτι μία άπΛή κόμ»ρσα δέν ηδύνατο να ννμφευ3η ενα βασιλικόν πρίγκιπα. Ό Φερδινάνδος δμω; υπεστήριζε- το ύποπτον περιφήμου καγ:<ελλαρι- συ Μέτερνιχ καί τοίουτοτρόπχυς; κατώρθωσε νά {-ίρνινήσΐ) δλα τα έμπόδια. Ή «ροβθήκη ενός όνόμα- τος. Ό αύτοκράτωρ Φρ«γκΐσκος, πενθερός τοΰ Μεγάλον Ναπολέον- τος δέν ήτο φηίχολός είς την πα- ροχί)ίν τίτλων εΰγενεία; είς τοί< πιστοίις νπηχόονς τού, Ιδίως δέ είς τοϊ'ς Ουγγρους έκείνσνς οί 0- ποϊοι εϊχαν πολιτικήν δύναμιν καί επιβολήν. Κατ' αυτόν τόν τρόπον, δ Φραγκΐσκος Κοχάρυ, κόιιης τοΰ Τσαμπράγκ καί τού Τσιτινάϋ, τού οποίον ή εύγενής καταγωγή άνήρ- ,Ή Δνίς Ρέθαλ Φάρρ, έκ Γο»εϊ*ς, ! Τέξας, /.αι ό ΧΟμ«ρ 'Ηκην έκ Κλη- ίελαντ, οί όκοίΌι ήνώθησαν είς κοι¬ νωνίαν γάμοο υπό τάς τηλεφωνικάς εώλογίας τοΰ είρηνοίίκοϋ Μόρρις Ι τής χρώτης πόλεως. Ό γβμδρος ΐ«ύρίο-χετο είς απόστασιν 1000 μι- λίων άπό της ν^μφης. 'Εντος τοό Ίανουαρίοι» τό ζδΰγος Οά συναντηθη έν Σαίντ Λούϊς- χάριν τοϋ μηνός τοϋ μέλιτος. 'ΙΙ δεσποΐνΐς Μαίρη Μάκ Κόρμιχ, ήτις θεωρεΐται ώς ή ωραιοτέρα φοι- τήτρια τοΰ Πανε.τστιμίον Μαρκετ εν Μιλγουώκ»); Οί'ϊσκόνσιν· χετο μεχρι τοΰ 1600, ποοήχθη δια- δοχικώς είςτά άξιώματα τοΰ αΰ- λικοϋ, τοΰ ίππότου τοϋ τάγματος τοΰ Χρυσοΰ Δέρατος, τοΰ Μυστι- κοσυμβούλου τή; Αύτοΰ 'Λποστο- λικής Μεγαλειότητος, καί τέλο; έ¬ λαβε ν.αί τόν τίτλον τοΰ πρίγκι- πος. Κατόπιν τούτου ουδέν έμπόδι- όν ύπήρχε διά τό συνοικέσιον καί ή πριγν.ίιισσα Άντωνία Κοχάρυ, θυγάτι,ρ τής Αντωνίας Βαλδστά- ϊν Βάρτεμπεργκ, κομήσσης τής Άγίας Ρωμαϊκής Αΰτοκρατορίας, ηδυνήθη νά ΐλ%Ύ είς νόμιμον γά- μον μετά τοΰ πρίγκιπος τής Σα- ξθΛ'ίας Κοβον'ργου Γκόθα, φρρδι- νάνδοΐ', την 2αν Ίανουαρίου "τοΰ 1813. Άλλά υπό ενα όρον, ά'νευ της άποδοχής τοΰ όποίου ό γέρο>ν
Κοχάρυ &έν έδιδε την συγκατάθε-
σίν τού. Καί ό όρος ούτος ήτο δτι
οί άπόγονοι τής ενώσεως ταύτης
■Οά ε'φεραν τό δνομα των Κοβούρ¬
γων Κοχάρυ. Ή έπιμσνή τοΰ Κ
Ή Λουίζα Μπουν, ή όποία άντεπροσώπενσε τί]ν Ισπανίαν έν δ)ΐ| *!
δόξτ| τΐ]ς, φορέσασα τό φόρεμα αύτό είς τόν τελευταίον χορόν τής
Είρήνης έν τώ ξενοδοχείω €Πλάζο> τής Ν. Υόρκης.
κιψ Φερδινάνδος να αναγκασθη να
υποχωρήση.
Κατ' αυτόν τόν τρόπον — μέ
την επέμβασιν τοΰ Μέτερνιχ ν.αί
την συγκατάθεσιν τοΰ αΰτοκράτο-
ρος — οί Κοβοϋργοι δχι μόνον έ¬
γιναν κύριοι μιάς κολοσσιαίας πε¬
ριουσίας, άλλά επί πλέον προσέθε-
σαν ?να άνόμη δνομα είς τό ιδικόν
των. Ή προσδνρ'.η δμως αυτή δέν
ένενουσίασε πολύ τονς 'άπογόνους
τοϋ Φερδινάνδου. Ό πρώην βασι¬
λεύς της Βουλγαρίας μά>.ιστα ε¬
ζήτησε καί επέτυχε άπό τόν αίτο-
κράτορα Φραγκίσκον Ιωσήφ τΐ|ν
αδειαν νά αφαιρέση τό δνομα Κο¬
χάρυ, τό οποίον δέν ήτο πλέον άν-
τάξιον μιάς βασιλευούσης οικογε¬
νείας.
Τό δνσμα λοιπόν Κοχάρυ εκλεί¬
σθη είς τα άρχεία, παρέμεινεν ο-
μως ή κολοσσιαία περιουσία ή ό¬
ποία ίγινεν αχτία των τελεΐ'ταίων
δινχιστικών άγώνων μεταξύ των
κληρονόμων. Δια τουτο καί οί κά-
τοικοι της Ονγγρΐκής πρωτευού¬
σης παρακολονθονν μέ ενδιαφέρον
την έκβασιν τής ύποθέσεοχ; διά την
διευθέτησιν της οποίας έ-θεώρησεν
απαραίτητον νά έςπισκεφθ(Ί την
Βουδαπέστην ό τέως βασιλεύς τής
Βουλγαρίας.
φέρονν. Έν τώ μεταξύ επλησίασε
τόν καταστηματάρχην -τού κοι·6έν-
τιαζε μέ μερ'ικονς αλλους πελάτα:
καί άνακατεύθηκε στί] αιΐψψ
τονς. Κατά σύμπτωσι, ή χουβεντα
έ'τυχε νά περιστ'θέφεται σέ διαφοοα
εξι·πνα λωποδυτικά κόλπα.
— Τα παοα^ώ;μαχα ποί άνα-
φέοετε, κύριοί μου, είπε τότε ο*
κόπτοντάς τους ό λωποδι'της μ"--
δέν είναι τάποτε μπρός^ στο «μ»
ενός λωποδύτου ποΰ ϊ~Μψ ,ι?
μέσ' άπόνα μαγαζί, σάν γα «ν™
δώ περίπον καί μ-ιοός β ενα <αψ άνθρώπους οί όποΐοι τόν κνττ<Μ)· —- Δέν είναι δυνατόν! εΙΐ£ Μ' ποίος. — "Ημουν παρων, κύριοι διεπράχθη ή ·κλοπή, σεν ό λωποδντης. Καί συνεχίζοντας: ΑΝΕΚΔΟΤΑ Στό Γαλλικό «Λεξικό Άστι>νο-,
μικών ^Ανεκδότων» άναγράφεται
τό εξής προχτότυπο λωποδυτικό
κόλπο:
Ένας λωποδύ—|ς μπήκε ενα ά-
πόγευιια μέσα α' ενα μαγάζ δπου
έπωλοϋντο μεταξϋ αλλων καί διά-
φορα πολύτιμα άργυρα κηροπήγια.
Ό λωποδΰτης εζήτησε νά τοΰ δεί-
ξουν διάφορα έμπορεύματα, ποΰ
ήξευρε δτι βρισκόντουσαν στήν ά-
θ ϋ ζ
Γ» - , . . ---------, ποθηκη τοϋ μαγαζιοΰ καί κατά συ-
χ«ον· υπήρξε τοιαύτη ωστε ό πρΐγ- νέπειαν θ' άργοϋσαν νά τοΰ τα
'χνασμα. Θάόμε^γη^£
εντελώς πρωτότνπο στο ί10^
Καί ό λωποδύτηςμα
νόμίνος δτι δήθεν
σε την σκηνήν τής
πισε τό ν.απέλλο
«Ταμείον» εκρυψε δυο
καντηλέρια μέσα «° οα^η
ίσβυσε τα -"-" λίνοντα, ι, .
Λΐα
σεις τον δτι τα ιδία
ό «λωποδυτης» τού,
την πόρτα, ?στρει|*
στενό καί έξτκρανισίτη·
"Οταν ό καταστημα»^
οί πελάται τού <^ έκπληξιν των * τί άκοιβως εΐχε * ά ομολογήση- δύτης, δτι. . · πράγματι τατο!... „. Ψ!
Λ ^ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ2>·-- ΚΥΡΧΑκη^» '"'-^"-------'
Η ΕΠΙΐιΚΟΓΚΑΗΡΟΝΟΜίΑ'ΤΙΐΤ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΒΟΪΜ
~___:.ι;- «τ»·» '^ιΐιΛ(Ύΐ'»ονο>ν ποοβε- Λϋ^Β5^ΛΡ^βΒσ»Β^____ ^~^·
Κόμητος Κοχαρθ.
όν ενός «τρέγκιττος.
Τό ε
ΒΙΕΝΝΗ, Νοέμβριον— Ό
πρώην βασιλεύς της Βουλγαρίας
φερδινάνδθΓ έφθασε πρό ημερών
υπο αύστηρότατον ίνκόγκνιτο π;
τίιν Βουδαπέστην. Ό τέω; μονάο-
χης παρέμεινεν επί ολίγας ώρας
λύση συμβιβαστικώς την υφιστα¬
μένην διαφοράν. Μένει τώρα νά
γνωσθοΰν οί όροι υπό τονς οποί¬
ος Απήλθε συμφχιηάα* μεταξΰ των
τριών κληρονόμων.
11 υπόθεσις αντη προεκάλεσε
είς; τό πολυτελέστατον άνάκτορον ζωηοότατον ενδιαφέρον είς την
τοΰ Κοβούργου Γκόθα, κατόπιν οέ [ Ουγγρικήν πρωτεύουσαν διότι ή
Α^,Λγ,υ·.™ ν,.^1- ,γΛ ,^,,ίεν- .,„*,£„.-. χοΧοσσ^ία κληρονομία ή όποία εί¬
ναι γνωστή υπό τό δνομα κληρο-
νομία τής οικογενείας των Κοβούρ¬
γων Κοχάον, εχει την ιστορίαν
της. Χάρις είς ενα έρωτικόν είδύλ-
λιον τό οποίον έπλέχθη πρό εκατόν
οεκατριών έτών, ή ήγεμονική ο'ικο-
γένεια των Κοβούργων δχι μόνον
εγινε κυρία μιάς άπό τάς μεγαλει¬
τέρας περιουσίας της Εύρώπης,
άλλά επί πλέον προσέθεσε είς τύ
ανεχώρησε χορ'ις νά χ
αντιπρόσωπον τοΰ Τύπον.
Ποϊοι ήσαν οί λόγοι της αίφνι-
δίας παρονσίας τοΰ Φερδινάνδον
είς την Ουγγρικήν πρωτεύουσαν;
Μία πολυπλόκως υπόθεσις ή όποία
παοαμένει άπό όκταετίας έκκρεμής
•νώπιον των δικαστηρίων τής Ουγ¬
γαρίας καί ή όποία άφορά μίαν
κολοσσιαίαν κληρονομίαν.
Τό 1921 απέθανεν ό πρΐγκιψ
τή; Σαξωνίας Κοβούργου Γκόθα, | δνομάΤτης καί τό δχι καί τόσον ?ν-
ΦίΑΐππος, αονςιδικός κλί5ρονόιος | δοξον δνομα των Κοχάρυ.
τής περιουσίας των Κοβούργων | Τό γεγονος τοντο όυνέβη κατά
Κοχαρυ. Ο πρΐγκιψ Φίλιππος, δια | τύ ααηίΰιον ?τος 1815. Την έπο-
της διαθηκης τού, μετεβίβαζε την " . . _
περιουσίαν ταύτην είς τόν πρίγκι¬
πα τής; Σαξωνίας Κοβοΰργον Γκό-
&α. Φίλιππον Ιωσήφ, είς την πριγ-
κίπισσαν Δωροθέαν, γυναικαδέλ-
φ^ν τοΰ πρώην Κάϊζερ καί είς τόν
πρίγκιπα Κΐριλλον τής Βουλγαρί¬
ας. Άλλά ό πρΐγκιψ Φίλιππος Ι¬
ωσήφ, βασιζόμενος επί παλαιοτέ-
ροον διαθηκων, ίσχνρ*ίσί}η δτι ή πε-
ριουσία ι^το άδιαίρετος καί ,κατά
σινέπειαν, αίτός ·?»το ό μόνος κλη-
οονόμος. Άπό τότε ήρχισεν ή πο-
• ύπλοκος δίκη, ή μάλλον όλόκληρο;
αειρά δικαστικών περιπετειών δχι
κόνον έν Ονγγαρία άλλά καί έν
Ύύστρία καί Τσεχοσλοβακία, διότι
ή κολοσσιαία αυτή κληρονομία πε-
ρ λαμβάνει άπέραντα κτήματα καί
-ρΐς; τα τρία ταυτα κράτη.
λϊία παλαιά
Ό πράχην βασιλεύς Φερδινάν-
ί»ο;, υπό την Ιδιόττ|τα τοΰ άρχηγοΰ
τής οικογενείας των Κοβούργων
Γκόθα, μετέοη είς Βουδαπέστην
<ιιά νά συμιβιβάσϊΐ τούς νΐηρονό- ιιονς καί νά ·θέση, τέρμα είς τόν μακρόν δικαστι-/όν άγώνα. Φαίνε- ιαι ότι ή μεσολάβησίν τού εστέφθη υπό επιτυχίας, διότι, ώς εγνώσθη, ανεβλήθη ή συζήτησις τής υποθέ¬ σεως, ή όποία επρόκειτο νά γίνΓ) τάς -ημέρα; ταύτας έν Βουδαπέστη,. Έξ αλλου, ό δικηγόρος τοΰ πρίγκι- τος Φιλίππου Ί<οσή<ρ εδήλωσε ότι ι. τελευταϊος είναι διατεθειμενος νά χήν εκείνην οί καγκελλάριοι είχον σννέλθη είς την Βιέννην καί σννε- κρότησαν τό περίφημον συνέδριον τό οποίον είχεν ώς σκοπόν τόν ορι¬ στικόν καθορισμόν τής πολιτικην συνθέσεω; της Ευρώπης. "Επί τη εύκάιρία ταύτη, είς την πρωτεύου¬ σαν τής Αυστρίας εΐχε συγκεντοω- ■θί) τό άνθος τής Εύρωπαϊκής άρι- στο/ρατίας. Εις ενα άνακτορικόν χοοόν εις δν παρευρίσκοντο οί σπουδαιότεροι ανδρες τής επο¬ χάς, μία ώραιοτάτη καί νεαρά Ούγγρίς είχε προσελκύση τα βλέμ ματα δλου τοΰ εκλεκτον κόσμον. Καί ή νέα αυτή ήτο τ) Άντωνία Κοχάρυ, κόρη τοΰ βαύΗνπλούτον κό μητος Φραγκίσκον Κοχάρν, ό ό- ι ποίος εΐχε κτήματα, μέγαρα καί, πύργους είς την Βιέννην, τό Πρίσ βοΰργον καί την Βουδαπέστην καί ήτο περίφημος διά τάς άνεκτι- μήτους συλλογάς τού πολυτίμων αντικείμενον" καί κοσμημάτων. Ήτο, κατά συνέπειαν, πολϋ φυ¬ σικόν τό ενδιαφέρον ποΰ προεκά¬ λει ή κληοονόμος μιάς τόσον μέγα λης περιουσίας είς δλους τονς ΰ- ποψηφίονς γαμβρούς. Εύτνχέστε- ρος δμως δλων υπήρξε ό ίτρϊγκιψ της Σαξωνίας Κοβούργου Γκόθα, Φερδινάνδος, άδελφρς τοϋ βασιλέ¬ ως Λεοπόλδου, τοΰ Βελγίου, ό ύ- ποΐος ολίγον κατόπιν έμνηστεύθη την κόμησαν Κοχάρν. Ό φθόνος των άντιζήλων καί αί ραδιουργίαι τής αύλής των 'Άψδονργων πάιτΐ]σαν νά ματαιώσουν τύ σι·νοι- κέσιον τουτο, μέ τ»)ν πρόφασιν δτι μία άπΛή κόμ»ρσα δέν ηδύνατο να ννμφευ3η ενα βασιλικόν πρίγκιπα. Ό Φερδινάνδος δμω; υπεστήριζε- το ύποπτον περιφήμου καγ:<ελλαρι- συ Μέτερνιχ καί τοίουτοτρόπχυς; κατώρθωσε νά {-ίρνινήσΐ) δλα τα έμπόδια. Ή «ροβθήκη ενός όνόμα- τος. Ό αύτοκράτωρ Φρ«γκΐσκος, πενθερός τοΰ Μεγάλον Ναπολέον- τος δέν ήτο φηίχολός είς την πα- ροχί)ίν τίτλων εΰγενεία; είς τοί< πιστοίις νπηχόονς τού, Ιδίως δέ είς τοϊ'ς Ουγγρους έκείνσνς οί 0- ποϊοι εϊχαν πολιτικήν δύναμιν καί επιβολήν. Κατ' αυτόν τόν τρόπον, δ Φραγκΐσκος Κοχάρυ, κόιιης τοΰ Τσαμπράγκ καί τού Τσιτινάϋ, τού οποίον ή εύγενής καταγωγή άνήρ- ,Ή Δνίς Ρέθαλ Φάρρ, έκ Γο»εϊ*ς, ! Τέξας, /.αι ό ΧΟμ«ρ 'Ηκην έκ Κλη- ίελαντ, οί όκοίΌι ήνώθησαν είς κοι¬ νωνίαν γάμοο υπό τάς τηλεφωνικάς εώλογίας τοΰ είρηνοίίκοϋ Μόρρις Ι τής χρώτης πόλεως. Ό γβμδρος ΐ«ύρίο-χετο είς απόστασιν 1000 μι- λίων άπό της ν^μφης. 'Εντος τοό Ίανουαρίοι» τό ζδΰγος Οά συναντηθη έν Σαίντ Λούϊς- χάριν τοϋ μηνός τοϋ μέλιτος. 'ΙΙ δεσποΐνΐς Μαίρη Μάκ Κόρμιχ, ήτις θεωρεΐται ώς ή ωραιοτέρα φοι- τήτρια τοΰ Πανε.τστιμίον Μαρκετ εν Μιλγουώκ»); Οί'ϊσκόνσιν· χετο μεχρι τοΰ 1600, ποοήχθη δια- δοχικώς είςτά άξιώματα τοΰ αΰ- λικοϋ, τοΰ ίππότου τοϋ τάγματος τοΰ Χρυσοΰ Δέρατος, τοΰ Μυστι- κοσυμβούλου τή; Αύτοΰ 'Λποστο- λικής Μεγαλειότητος, καί τέλο; έ¬ λαβε ν.αί τόν τίτλον τοΰ πρίγκι- πος. Κατόπιν τούτου ουδέν έμπόδι- όν ύπήρχε διά τό συνοικέσιον καί ή πριγν.ίιισσα Άντωνία Κοχάρυ, θυγάτι,ρ τής Αντωνίας Βαλδστά- ϊν Βάρτεμπεργκ, κομήσσης τής Άγίας Ρωμαϊκής Αΰτοκρατορίας, ηδυνήθη νά ΐλ%Ύ είς νόμιμον γά- μον μετά τοΰ πρίγκιπος τής Σα- ξθΛ'ίας Κοβον'ργου Γκόθα, φρρδι- νάνδοΐ', την 2αν Ίανουαρίου "τοΰ 1813. Άλλά υπό ενα όρον, ά'νευ της άποδοχής τοΰ όποίου ό γέρο>ν
Κοχάρυ &έν έδιδε την συγκατάθε-
σίν τού. Καί ό όρος ούτος ήτο δτι
οί άπόγονοι τής ενώσεως ταύτης
■Οά ε'φεραν τό δνομα των Κοβούρ¬
γων Κοχάρυ. Ή έπιμσνή τοΰ Κ
Ή Λουίζα Μπουν, ή όποία άντεπροσώπενσε τί]ν Ισπανίαν έν δ)ΐ| *!
δόξτ| τΐ]ς, φορέσασα τό φόρεμα αύτό είς τόν τελευταίον χορόν τής
Είρήνης έν τώ ξενοδοχείω €Πλάζο> τής Ν. Υόρκης.
κιψ Φερδινάνδος να αναγκασθη να
υποχωρήση.
Κατ' αυτόν τόν τρόπον — μέ
την επέμβασιν τοΰ Μέτερνιχ ν.αί
την συγκατάθεσιν τοΰ αΰτοκράτο-
ρος — οί Κοβοϋργοι δχι μόνον έ¬
γιναν κύριοι μιάς κολοσσιαίας πε¬
ριουσίας, άλλά επί πλέον προσέθε-
σαν ?να άνόμη δνομα είς τό ιδικόν
των. Ή προσδνρ'.η δμως αυτή δέν
ένενουσίασε πολύ τονς 'άπογόνους
τοϋ Φερδινάνδου. Ό πρώην βασι¬
λεύς της Βουλγαρίας μά>.ιστα ε¬
ζήτησε καί επέτυχε άπό τόν αίτο-
κράτορα Φραγκίσκον Ιωσήφ τΐ|ν
αδειαν νά αφαιρέση τό δνομα Κο¬
χάρυ, τό οποίον δέν ήτο πλέον άν-
τάξιον μιάς βασιλευούσης οικογε¬
νείας.
Τό δνσμα λοιπόν Κοχάρυ εκλεί¬
σθη είς τα άρχεία, παρέμεινεν ο-
μως ή κολοσσιαία περιουσία ή ό¬
ποία ίγινεν αχτία των τελεΐ'ταίων
δινχιστικών άγώνων μεταξύ των
κληρονόμων. Δια τουτο καί οί κά-
τοικοι της Ονγγρΐκής πρωτευού¬
σης παρακολονθονν μέ ενδιαφέρον
την έκβασιν τής ύποθέσεοχ; διά την
διευθέτησιν της οποίας έ-θεώρησεν
απαραίτητον νά έςπισκεφθ(Ί την
Βουδαπέστην ό τέως βασιλεύς τής
Βουλγαρίας.
φέρονν. Έν τώ μεταξύ επλησίασε
τόν καταστηματάρχην -τού κοι·6έν-
τιαζε μέ μερ'ικονς αλλους πελάτα:
καί άνακατεύθηκε στί] αιΐψψ
τονς. Κατά σύμπτωσι, ή χουβεντα
έ'τυχε νά περιστ'θέφεται σέ διαφοοα
εξι·πνα λωποδυτικά κόλπα.
— Τα παοα^ώ;μαχα ποί άνα-
φέοετε, κύριοί μου, είπε τότε ο*
κόπτοντάς τους ό λωποδι'της μ"--
δέν είναι τάποτε μπρός^ στο «μ»
ενός λωποδύτου ποΰ ϊ~Μψ ,ι?
μέσ' άπόνα μαγαζί, σάν γα «ν™
δώ περίπον καί μ-ιοός β ενα <αψ άνθρώπους οί όποΐοι τόν κνττ<Μ)· —- Δέν είναι δυνατόν! εΙΐ£ Μ' ποίος. — "Ημουν παρων, κύριοι διεπράχθη ή ·κλοπή, σεν ό λωποδντης. Καί συνεχίζοντας: ΑΝΕΚΔΟΤΑ Στό Γαλλικό «Λεξικό Άστι>νο-,
μικών ^Ανεκδότων» άναγράφεται
τό εξής προχτότυπο λωποδυτικό
κόλπο:
Ένας λωποδύ—|ς μπήκε ενα ά-
πόγευιια μέσα α' ενα μαγάζ δπου
έπωλοϋντο μεταξϋ αλλων καί διά-
φορα πολύτιμα άργυρα κηροπήγια.
Ό λωποδΰτης εζήτησε νά τοΰ δεί-
ξουν διάφορα έμπορεύματα, ποΰ
ήξευρε δτι βρισκόντουσαν στήν ά-
θ ϋ ζ
Γ» - , . . ---------, ποθηκη τοϋ μαγαζιοΰ καί κατά συ-
χ«ον· υπήρξε τοιαύτη ωστε ό πρΐγ- νέπειαν θ' άργοϋσαν νά τοΰ τα
'χνασμα. Θάόμε^γη^£
εντελώς πρωτότνπο στο ί10^
Καί ό λωποδύτηςμα
νόμίνος δτι δήθεν
σε την σκηνήν τής
πισε τό ν.απέλλο
«Ταμείον» εκρυψε δυο
καντηλέρια μέσα «° οα^η
ίσβυσε τα -"-" λίνοντα, ι, .
Λΐα
σεις τον δτι τα ιδία
ό «λωποδυτης» τού,
την πόρτα, ?στρει|*
στενό καί έξτκρανισίτη·
"Οταν ό καταστημα»^
οί πελάται τού <^ έκπληξιν των * τί άκοιβως εΐχε * ά ομολογήση- δύτης, δτι. . · πράγματι τατο!... „. Ψ!
νΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 1ΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΤΗΣ ΤΕΙΥΊΠΕΛΙΑΣ
3ΝΓΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Λ
ΟΙ ΙΒΟΣΧΟΒΟΛΗΝΕΝΕΣ ΠΟΑΙΤΕΙΕΣ.- ΤΟ ΝΑΡΚΩΤΐΐίθ ΒΗΤΕΑ- ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΖΗ
ΞΑΠΛηΐΗΕΝΟΣ ΑΙίϊΝΙΑ, ΚΑΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣΣΟΥΛΙΖΟΝΤΑΣ.- ΑΝΟΡΩΠΟΙ
ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΖΩ'Υ'ΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΤΟΥΣ.- Η ΜΕΓΑΛΗ "ΑΡΙΣΤΟΚΡΑ-
ΤΉΣ ΙΝΔΟΚΙΝΑΣ.- Η ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΑΙΑΣ.- ΤΟ ΟΠΙΟΝ. ΚΤΛ.
»ν.Η» πόλι τής Ίνδοκίνας, 6ά
[-αάτετε μιά έξαιρετικά εΰχάρι-
|·/-ληξ(· Γλ»*»τ«ττι μ απα
1-ά-η αΰρα, γεμάτη άχδ εΰωδιες
τνκχλλανθών καΐ λεμονανθών
'χτοκάει γλ^κά, σάν νά θέλη νά
/.Λωσορίιτ) καί νά^σάς ξεκου-
η 'χκο «ί ταλαιπωρίες τού τα-
ί'θΐ Μιά εύχάριστη, έλαφριά μέ-
ς ζίλ'Τει λίγο *αΐ νου.ίζετε
& ά έί
,. ..νν,-,,-,-Τβ πειά στον «πιγβιβ
1:αίεισο. Είναι τδ πρώτο 'δόλωμα
^ οάς στέλνουν τα καρχοφόρα δέν-
χ των καταφότων πόλεων τής Ίν-
ζ'.νας, γιά νά σάίς έλκόσοον ως αΰ-
ς *αΐ ν' άντικρ-'-σετε έκεί ττ.ν άν-
ώπινη άβλίότη-α καΐ ροχαροτητα
όλτ της την εκτασι. ^
Μόλις μπήτε στήν πόλι, 3λα τα
,νν όνειρα ποΰ είχατε πλάσει ώς
:>νη τή στιγΐλή, σκορπίζοονται σέ
:τνούς. "Ανθρωποι μ,ακάριο; στήν
ιότητά τοος, είναι ξαπλωμένοι
τό Ινα αέρος καί τδ σ?λλο τοΰ
_ιοο, δοοτηγμένοι στή σκόνη καί
■ή λάσπη καΐ καπνίζουν, χαπνίζοον
ΐοογάρα άϊιάλοχα ή μέ μΐκρές
Αίπές *".? νοί μασησοι/ν Ινα ό-
ρΌ ναραωτικδ φυτδ, τδ όποΐο στη
σσι των εντοπίων λέγεται «Βή-
• Ή έργασία στήν 'ίνδοχίνα ε-
-εριοριστ)^ στδ έλάχιστο, ή μόϊλ-
δ'χει καταργηθή εντελώς. *Άν-
ίς, νέοι, γέροι, γρηές, γοναίκες.
δλοι περνοϋν τδν καιρο
οος ξαχλωμένΰΐ στδ δρόμο σάν
ΤΙΑ'
κώς μέ την πρό έπταετίας έν Χόλλυγουντ γενομένην δολοφονίαν τοϋ Ουΐλλιαμ Δεσμοντ Τέυλορ, διευθυντοϋ κινημα-
τογραφιχών παραστάσεων, άνω είς τό κέντρον. Δεξιςί αυτού, ό πρώην δημόσιος κατήγορος "Ασα Κέγες, όστις τώ-
οα έκτίει ποινήν φνλαχίσεως επί δωροληψίςι.
άπολιθωμένθ!. Μό-
τά παιδία κινοΰνται καί τρέχοον,
»λά γιά νά πιάσοον, χαίζοντας τίς
ολύπες τοΰ καπνοϋ, ποο ξεφεό-
άπδ τδ ττόίχα καί τα ροθούνια
Ι15α δ έν Ιχοον αύτοι οί ο^&ρωποι.
ζ όλα θά φροντίστ» ή μητέρα Φύ-
, πλο;σ!ωτατη άλλως τε στά μέ-
5·/.είνα. Κάπθίθ πορτοκάλλι θά
|:τη άπδ τα γονβιώτατα δέντρα
Ιλάγ' στοΰς άπ&χαυνωαένο'ος αό-
οος τοϋ δρόμοο, γιά νά δροσίση τα
τοι»ς χαί νά καταπραΰνη την
"Επειτα, άν τοΰς ανοίξη ή
ρ?η καί βέλουν κάτι νά ττιαπη-
οον; ϊέν έ'χουν όντε νά σκοτισθοΰν
ολό, οίίτε νά κοοραστοΰν. Μεζές ό-
■»γ.ει, καί σέ άφάνταστη άφθονία
άλιστα. απάνω στδ ίδιό τοο τδ κορ-
Ιί, ή στδ κεφάλι τους. Γιατί οί άλ-
|.ο·Αθτο! αύτοι όίνθρωχοι νοστιμεοον-
ρΐι ΰπερ-δολιχά καί τρώνβ- μέ με-
'-ίλτ) τοος εόχαρίσττ,σ! τα ζωυφια τοίχτοστο μασημα. ^ σχασις
είνα, τα όποία ααχ,ώς όνομάζονται ' Μόνο χοΰ ή άριστοκρατία ξαπλω-1 μάτια
:4 τοΰς Εύρωπαίοο; «Έλληνικά».' νεται στά ξύλινα ντιββνιβ των χ» ( ^
Άλλ' άς αφήσωμε τα κατωτέρα | ψενείων καί πίνει τσάι καΐ «σαμκοό)) Οί
ινωνικά στρώματα, άποχαϋνωμέ-| (ενα εΐϊος ρακής ποΰ π;
μπα γαλήνη τοο, γεμίζε' ά>ο.έσως
το στόμα πά μέ «δίτελ», άπό το
οποίον προσοερει καί ττόν ξένο τού.
Άρχίζουν τότβ νά μασουλίζουν και
οί 2υό καϊ αάτδ αποτελεί την καλη-
χίρ<χ τοος, νά ποΰμβ. Άν πρό*ειται ό έπισκέπτης νά παρατείνη την έπίσκβψί τοι>, τού"
διατίθεται κατάλληλο ντιδάνι ί|
ενα ττ-μποίίκι, Ινας ναργιλές καϊ
μιά ντοοζίνα ύπηρέτβς γιά τής ά-
νβγκες τού χονζοοριοί τοο.
Έτ3'. οί ίοο «άριστοκράτες» ξα-
ιιλωαενοι πειά ττά ντΐ'βάνια καί κα-
πνίζοντα; καί μασοολίζοντας «δί}-
τελ» θϋμοδνται νά άνταλλάξο^ν ποϋ
καί πο.' μερικα λόγια, τα όποϊα κα-
6ώς τό στόμ» τοος είναι γευ.άτο τώ
το ναοκωτικο φοτό, μοιαζουν μάλ'·
λον μέ γριλισμΛυς μαντ:οσ-/.ύλλων.
Ο! ένασχολήσεις των κυρίων τής
«άριστοκ,ΐατίας» ϊεν ίιαφέρουν ν.αί
πολί» άπό τής ένασχολήσεις των άν-
δρών. Τής πϊρ'-σσότερες ώρες των
άπ·5ρρ·ο·φά έπίσης ή φροντίϊα τού κα-
πνίϊματος /αί τού μασσοολίοχιατος.
"Οπως καί τοος, τδ ίδιο καΐ τής
κ·ορ;ες τής άρυτοκ,ρα-ίας της 6ο-
τ,θοϋν στήν.. άνάπαυσί το'ο δώϊεκα
σκλάίες, έπιφορτιον·ένες μέ τής_ί-
5:ες φροντίϊες των ύχηρετών των
ν.ορίων. Τό άρ'.στοκρατικό σπίτι τής
Ίνϊοκίνας ε'ναι Ινας ναος οπου λχ·
! τρεύεται ή θεά Τεμπελιά. Την ά-
ΐπ'όλυτη ήσο·/ία κι' έ3ώ, όπως καΊ
[υτο κβίΐνεϊο, την ταράζει^ μονάχαι
τό γο·οργοορητό των ναργιλέϊων ποί
ί ^βρνει τό ιιο&ιαβμα στή σκέψι καΐ
' την τε-λεία άπονάρκωσι στά μελτ}
Ί ό
ή Μέϊμπελ Νόρμαντ, πρώην ήθοποιός, πάσχουσα νυν έκ φθίσεως, καί κάτω δεξιςί, ή Μαίρη Μάιλς Μίν-1 ^
έπίσης πρώην ήθοποιός, εύρισκομένη νυν έν Παρισίοις, των οποίων τα όνόματα άναμιγνύονται τώοα σχετι-1 ^
: ΰπηρέται έ-κί τούτω 8«-
Ιρμ «ένουν κα&' όλην την ϊι-
'άρκε·.α τίς ημέρας καί Ιως^τάμε-
, σάνυγτο! άπ' εξω άπό τδ σπίτι τοβ
ί Ίν3οσίνγ| ΐίάριστοκράτη» γιά νά 3ι-
ίν- [ ,^γνοον τα παιδία ώστβ νά μην ά-
τα παιδία, ωστβ να μην α-
ϊ17·'/.-'-ιν ^υ
·»
τηί
ςωνες
Τέτοια περίπου είναι ή ζωή στής
χερισσότϊίβς πόλεις καί σέ δλη την
*-'—Λ-- -"- Ίνδοκίνας Κάπνκηλβ
τες Ινας φροντίδι νά ϊιατηρή την
, μα/.άρ'.α νά τραβοόν τήζ τ<Γ!μχοΰ ίπδ τό ριΐζί). Ι--- ^ ι ι· άρίστοκρατία τής Ίνδοκίνας. καΐ σ' αότή δέν όπάρχει μεγάλη ϊιβ- φορά στή άπδ τδ λαό. Ξάπλα, κάπν.σμα, άκα- ζει 05τ'6' ς Άινϊ'ς Ιςο,νσων, έκ Σικάγου, ί| όποία κάανει καθημερινώς -,νωιιίνο νερά τή; λίμνιις Μίτσιγκαν, λα6οΓ«τα δια τουτο τίι έ.-τίονι«ιίην τής Πολικίκ άρκτου. νομίζετέ, ύ κάποα έκστασι, άπδ ~ως ο:_/.Λτώτερες τάξεις. Τα ζω- την όποία δέν τοίις άφυχνίζθΌν οί μυΐγες ποΰ πετοΰν κατά μ-οριάδες, οϊτε τα σύγνεφα των μελισσών καί των άλλων έντόαων χοΰ πετοΰν ά- διάκοπα όλόγυρά τοι>ς καί τοΰς κεν-
τριζουν.
Οί
«γαλαζοαίματοι» τής Ίν-
δοχ.ίνας κάνουν καί τρομερή, άγρία
γοήσι όπίου ν αί όίλλων ναοκωτικών
Ένας κοινδς ναργΐλές όχίοο, άχδ
κουφωμένο ίνδοχάρυο μ' Ινα μακροο-
των
των τα γευονται
άάλ ί
φ ρ γ
π' δοΰλοι, δεχόμενοι άνάλογη... ίκ-
πτωΐ'. στδ μιοΌό τοος.
"Όταν σομ.ίη την ώρα ποΰ άνα-
παύεται ό Ινδοσίνης άριστοκράτης
δ ί ά δ^ή η έί
στδ σπίτΕ τού νά
την έπίσκε-
έ ά
^ή η
ψι κάποΐοο φίλοο τοο, δέν σαλεάε'
καθόλοο άπδ την θέσι τού. Έξακο-
λο^Οεί την άγαπημένη τοο ξάπλα,
ζλ νά μή σ'ονέδτ] τίποτε απολύτως.
Γιά νά 3είςτ) δέ στδν έπισκέπτη τού
λδ καλάμι, τοποθετημένος στή μεση ότι δέν έπιτρέπεται ουτε όμιλία ά-
ένδς τραπεζιοΰ, έξϋπηρετεί όλόκλγ;- ■""- ""^ "- ■·"· ---------" Λ 'Λ
ρη την παρέα των μερακλήδων τοό
καφενείου. Ό λουλάς περνά άπδ
χέρι σέ χέρι καί κάνει δλο τδν κό-
χλο γόρω στήν παρέα, ατχράΧΚχ-
χτα όπως σομδαίνει καί στά («ημε¬
τέρα» χασισλίδικα.
Άλλ' άς κάμωμε καί μιά επί-
σκεψι καί στά σπίτια των Ίνδοσι-
νών «άριστοκρατών». Τδ νοοζοόρι
καί ή γαόνωσις τοϋ καφενειον σον-
εχίζετα: κα; έκεί. Οί «άριστοκρά-
τες» τής Ίνδοκίνας δέν καταπιά-
νονται κα;ιμ·ά απολύτως δοολειά αι1
αΰτδ γιά νά ϊιατηοοόν την λεπτό-
τητα των ^εριών καί των δαχτόλων
τους, ίείγμα τής άνώτερης κατα-
γωγης των. Δέν κάίοον ποτέ τδ νό-
χι τού μικροό των δαχτόλοο, τδ ο¬
ποίον ετσι άνατττύσσεται καΐ γίνε-
τθΕΐ σάν τοΰ άρπακτικοΰ όρνεοο. "Ο-
λες τής ώρες ποΰ μ,ένο'ον στδ σπίτι
τους. τής περνοόν ξαπλωμένοι στό
ντ'.δάν. η στδ κρεδάτι τους. Δώδε-
κα ΰπηρέτα·. γύρω άπδ τδν ΰψηλό
ιτους άφεντη προσένο'ον νά τδν έξ-
ϋχηρετοΰν κατά τρόπον ώστε νά μή
κινηθή οΰτε τδ μι/ρό τοο δακτολά-
ιλ καί κο^αίτθή.
,Από τοΰς δώ?ε-/.2 αντοΰ; νπηρε
κο;Αη, για νά μην ταραχτή ή... Ό- νείρο;>...
00 «ιέτρα, γωρίς νάχουν καί μεγά-
λη άνάγκη άπο καλλιέργεια καΐ ^β-
ριποίησιν.
"Ετσι λαος καΐ άριστοκρατία περ-
νοΰν τδν καιρόν τους ξαπλωμένοι
γ,οά καπνίζουν καΐ «χασοΰν ή π'νουν
τδ «σαμκοΰ» καί τα άλλα εΰχάριστί
ϊηλτ,τήρια ποΰ υ.αζί» αέ τής θείες
μοσκοδολιές των πορτον.αλλιών καί
των λεαονιών, χοΰ πλημ.μο.ροόν την
χΊιαρή καΐ χαονωτή άτμόσφαιρα,
0ά τοΰς άνοψώσουν σέ κάποιες άλ-
λες τφαϊρες: Στής σφαίρες τοΰ ά¬
Ή Κζ Τζώρτζ Μπώτλερ Γχρίφς:ιν, ή δχοία ξιέρχεται τάς; εορτάς παρί
τή έγγονη της Μπέ;Απε Δανΐελς έν Τι·/οοάν« τοΰ Μεξ··/οό.
ΤΗΣ ΤΕΙΥΊΠΕΛΙΑΣ
3ΝΓΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Λ
ΟΙ ΙΒΟΣΧΟΒΟΛΗΝΕΝΕΣ ΠΟΑΙΤΕΙΕΣ.- ΤΟ ΝΑΡΚΩΤΐΐίθ ΒΗΤΕΑ- ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΖΗ
ΞΑΠΛηΐΗΕΝΟΣ ΑΙίϊΝΙΑ, ΚΑΠΝΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣΣΟΥΛΙΖΟΝΤΑΣ.- ΑΝΟΡΩΠΟΙ
ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΖΩ'Υ'ΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΤΟΥΣ.- Η ΜΕΓΑΛΗ "ΑΡΙΣΤΟΚΡΑ-
ΤΉΣ ΙΝΔΟΚΙΝΑΣ.- Η ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΑΙΑΣ.- ΤΟ ΟΠΙΟΝ. ΚΤΛ.
»ν.Η» πόλι τής Ίνδοκίνας, 6ά
[-αάτετε μιά έξαιρετικά εΰχάρι-
|·/-ληξ(· Γλ»*»τ«ττι μ απα
1-ά-η αΰρα, γεμάτη άχδ εΰωδιες
τνκχλλανθών καΐ λεμονανθών
'χτοκάει γλ^κά, σάν νά θέλη νά
/.Λωσορίιτ) καί νά^σάς ξεκου-
η 'χκο «ί ταλαιπωρίες τού τα-
ί'θΐ Μιά εύχάριστη, έλαφριά μέ-
ς ζίλ'Τει λίγο *αΐ νου.ίζετε
& ά έί
,. ..νν,-,,-,-Τβ πειά στον «πιγβιβ
1:αίεισο. Είναι τδ πρώτο 'δόλωμα
^ οάς στέλνουν τα καρχοφόρα δέν-
χ των καταφότων πόλεων τής Ίν-
ζ'.νας, γιά νά σάίς έλκόσοον ως αΰ-
ς *αΐ ν' άντικρ-'-σετε έκεί ττ.ν άν-
ώπινη άβλίότη-α καΐ ροχαροτητα
όλτ της την εκτασι. ^
Μόλις μπήτε στήν πόλι, 3λα τα
,νν όνειρα ποΰ είχατε πλάσει ώς
:>νη τή στιγΐλή, σκορπίζοονται σέ
:τνούς. "Ανθρωποι μ,ακάριο; στήν
ιότητά τοος, είναι ξαπλωμένοι
τό Ινα αέρος καί τδ σ?λλο τοΰ
_ιοο, δοοτηγμένοι στή σκόνη καί
■ή λάσπη καΐ καπνίζουν, χαπνίζοον
ΐοογάρα άϊιάλοχα ή μέ μΐκρές
Αίπές *".? νοί μασησοι/ν Ινα ό-
ρΌ ναραωτικδ φυτδ, τδ όποΐο στη
σσι των εντοπίων λέγεται «Βή-
• Ή έργασία στήν 'ίνδοχίνα ε-
-εριοριστ)^ στδ έλάχιστο, ή μόϊλ-
δ'χει καταργηθή εντελώς. *Άν-
ίς, νέοι, γέροι, γρηές, γοναίκες.
δλοι περνοϋν τδν καιρο
οος ξαχλωμένΰΐ στδ δρόμο σάν
ΤΙΑ'
κώς μέ την πρό έπταετίας έν Χόλλυγουντ γενομένην δολοφονίαν τοϋ Ουΐλλιαμ Δεσμοντ Τέυλορ, διευθυντοϋ κινημα-
τογραφιχών παραστάσεων, άνω είς τό κέντρον. Δεξιςί αυτού, ό πρώην δημόσιος κατήγορος "Ασα Κέγες, όστις τώ-
οα έκτίει ποινήν φνλαχίσεως επί δωροληψίςι.
άπολιθωμένθ!. Μό-
τά παιδία κινοΰνται καί τρέχοον,
»λά γιά νά πιάσοον, χαίζοντας τίς
ολύπες τοΰ καπνοϋ, ποο ξεφεό-
άπδ τδ ττόίχα καί τα ροθούνια
Ι15α δ έν Ιχοον αύτοι οί ο^&ρωποι.
ζ όλα θά φροντίστ» ή μητέρα Φύ-
, πλο;σ!ωτατη άλλως τε στά μέ-
5·/.είνα. Κάπθίθ πορτοκάλλι θά
|:τη άπδ τα γονβιώτατα δέντρα
Ιλάγ' στοΰς άπ&χαυνωαένο'ος αό-
οος τοϋ δρόμοο, γιά νά δροσίση τα
τοι»ς χαί νά καταπραΰνη την
"Επειτα, άν τοΰς ανοίξη ή
ρ?η καί βέλουν κάτι νά ττιαπη-
οον; ϊέν έ'χουν όντε νά σκοτισθοΰν
ολό, οίίτε νά κοοραστοΰν. Μεζές ό-
■»γ.ει, καί σέ άφάνταστη άφθονία
άλιστα. απάνω στδ ίδιό τοο τδ κορ-
Ιί, ή στδ κεφάλι τους. Γιατί οί άλ-
|.ο·Αθτο! αύτοι όίνθρωχοι νοστιμεοον-
ρΐι ΰπερ-δολιχά καί τρώνβ- μέ με-
'-ίλτ) τοος εόχαρίσττ,σ! τα ζωυφια τοίχτοστο μασημα. ^ σχασις
είνα, τα όποία ααχ,ώς όνομάζονται ' Μόνο χοΰ ή άριστοκρατία ξαπλω-1 μάτια
:4 τοΰς Εύρωπαίοο; «Έλληνικά».' νεται στά ξύλινα ντιββνιβ των χ» ( ^
Άλλ' άς αφήσωμε τα κατωτέρα | ψενείων καί πίνει τσάι καΐ «σαμκοό)) Οί
ινωνικά στρώματα, άποχαϋνωμέ-| (ενα εΐϊος ρακής ποΰ π;
μπα γαλήνη τοο, γεμίζε' ά>ο.έσως
το στόμα πά μέ «δίτελ», άπό το
οποίον προσοερει καί ττόν ξένο τού.
Άρχίζουν τότβ νά μασουλίζουν και
οί 2υό καϊ αάτδ αποτελεί την καλη-
χίρ<χ τοος, νά ποΰμβ. Άν πρό*ειται ό έπισκέπτης νά παρατείνη την έπίσκβψί τοι>, τού"
διατίθεται κατάλληλο ντιδάνι ί|
ενα ττ-μποίίκι, Ινας ναργιλές καϊ
μιά ντοοζίνα ύπηρέτβς γιά τής ά-
νβγκες τού χονζοοριοί τοο.
Έτ3'. οί ίοο «άριστοκράτες» ξα-
ιιλωαενοι πειά ττά ντΐ'βάνια καί κα-
πνίζοντα; καί μασοολίζοντας «δί}-
τελ» θϋμοδνται νά άνταλλάξο^ν ποϋ
καί πο.' μερικα λόγια, τα όποϊα κα-
6ώς τό στόμ» τοος είναι γευ.άτο τώ
το ναοκωτικο φοτό, μοιαζουν μάλ'·
λον μέ γριλισμΛυς μαντ:οσ-/.ύλλων.
Ο! ένασχολήσεις των κυρίων τής
«άριστοκ,ΐατίας» ϊεν ίιαφέρουν ν.αί
πολί» άπό τής ένασχολήσεις των άν-
δρών. Τής πϊρ'-σσότερες ώρες των
άπ·5ρρ·ο·φά έπίσης ή φροντίϊα τού κα-
πνίϊματος /αί τού μασσοολίοχιατος.
"Οπως καί τοος, τδ ίδιο καΐ τής
κ·ορ;ες τής άρυτοκ,ρα-ίας της 6ο-
τ,θοϋν στήν.. άνάπαυσί το'ο δώϊεκα
σκλάίες, έπιφορτιον·ένες μέ τής_ί-
5:ες φροντίϊες των ύχηρετών των
ν.ορίων. Τό άρ'.στοκρατικό σπίτι τής
Ίνϊοκίνας ε'ναι Ινας ναος οπου λχ·
! τρεύεται ή θεά Τεμπελιά. Την ά-
ΐπ'όλυτη ήσο·/ία κι' έ3ώ, όπως καΊ
[υτο κβίΐνεϊο, την ταράζει^ μονάχαι
τό γο·οργοορητό των ναργιλέϊων ποί
ί ^βρνει τό ιιο&ιαβμα στή σκέψι καΐ
' την τε-λεία άπονάρκωσι στά μελτ}
Ί ό
ή Μέϊμπελ Νόρμαντ, πρώην ήθοποιός, πάσχουσα νυν έκ φθίσεως, καί κάτω δεξιςί, ή Μαίρη Μάιλς Μίν-1 ^
έπίσης πρώην ήθοποιός, εύρισκομένη νυν έν Παρισίοις, των οποίων τα όνόματα άναμιγνύονται τώοα σχετι-1 ^
: ΰπηρέται έ-κί τούτω 8«-
Ιρμ «ένουν κα&' όλην την ϊι-
'άρκε·.α τίς ημέρας καί Ιως^τάμε-
, σάνυγτο! άπ' εξω άπό τδ σπίτι τοβ
ί Ίν3οσίνγ| ΐίάριστοκράτη» γιά νά 3ι-
ίν- [ ,^γνοον τα παιδία ώστβ νά μην ά-
τα παιδία, ωστβ να μην α-
ϊ17·'/.-'-ιν ^υ
·»
τηί
ςωνες
Τέτοια περίπου είναι ή ζωή στής
χερισσότϊίβς πόλεις καί σέ δλη την
*-'—Λ-- -"- Ίνδοκίνας Κάπνκηλβ
τες Ινας φροντίδι νά ϊιατηρή την
, μα/.άρ'.α νά τραβοόν τήζ τ<Γ!μχοΰ ίπδ τό ριΐζί). Ι--- ^ ι ι· άρίστοκρατία τής Ίνδοκίνας. καΐ σ' αότή δέν όπάρχει μεγάλη ϊιβ- φορά στή άπδ τδ λαό. Ξάπλα, κάπν.σμα, άκα- ζει 05τ'6' ς Άινϊ'ς Ιςο,νσων, έκ Σικάγου, ί| όποία κάανει καθημερινώς -,νωιιίνο νερά τή; λίμνιις Μίτσιγκαν, λα6οΓ«τα δια τουτο τίι έ.-τίονι«ιίην τής Πολικίκ άρκτου. νομίζετέ, ύ κάποα έκστασι, άπδ ~ως ο:_/.Λτώτερες τάξεις. Τα ζω- την όποία δέν τοίις άφυχνίζθΌν οί μυΐγες ποΰ πετοΰν κατά μ-οριάδες, οϊτε τα σύγνεφα των μελισσών καί των άλλων έντόαων χοΰ πετοΰν ά- διάκοπα όλόγυρά τοι>ς καί τοΰς κεν-
τριζουν.
Οί
«γαλαζοαίματοι» τής Ίν-
δοχ.ίνας κάνουν καί τρομερή, άγρία
γοήσι όπίου ν αί όίλλων ναοκωτικών
Ένας κοινδς ναργΐλές όχίοο, άχδ
κουφωμένο ίνδοχάρυο μ' Ινα μακροο-
των
των τα γευονται
άάλ ί
φ ρ γ
π' δοΰλοι, δεχόμενοι άνάλογη... ίκ-
πτωΐ'. στδ μιοΌό τοος.
"Όταν σομ.ίη την ώρα ποΰ άνα-
παύεται ό Ινδοσίνης άριστοκράτης
δ ί ά δ^ή η έί
στδ σπίτΕ τού νά
την έπίσκε-
έ ά
^ή η
ψι κάποΐοο φίλοο τοο, δέν σαλεάε'
καθόλοο άπδ την θέσι τού. Έξακο-
λο^Οεί την άγαπημένη τοο ξάπλα,
ζλ νά μή σ'ονέδτ] τίποτε απολύτως.
Γιά νά 3είςτ) δέ στδν έπισκέπτη τού
λδ καλάμι, τοποθετημένος στή μεση ότι δέν έπιτρέπεται ουτε όμιλία ά-
ένδς τραπεζιοΰ, έξϋπηρετεί όλόκλγ;- ■""- ""^ "- ■·"· ---------" Λ 'Λ
ρη την παρέα των μερακλήδων τοό
καφενείου. Ό λουλάς περνά άπδ
χέρι σέ χέρι καί κάνει δλο τδν κό-
χλο γόρω στήν παρέα, ατχράΧΚχ-
χτα όπως σομδαίνει καί στά («ημε¬
τέρα» χασισλίδικα.
Άλλ' άς κάμωμε καί μιά επί-
σκεψι καί στά σπίτια των Ίνδοσι-
νών «άριστοκρατών». Τδ νοοζοόρι
καί ή γαόνωσις τοϋ καφενειον σον-
εχίζετα: κα; έκεί. Οί «άριστοκρά-
τες» τής Ίνδοκίνας δέν καταπιά-
νονται κα;ιμ·ά απολύτως δοολειά αι1
αΰτδ γιά νά ϊιατηοοόν την λεπτό-
τητα των ^εριών καί των δαχτόλων
τους, ίείγμα τής άνώτερης κατα-
γωγης των. Δέν κάίοον ποτέ τδ νό-
χι τού μικροό των δαχτόλοο, τδ ο¬
ποίον ετσι άνατττύσσεται καΐ γίνε-
τθΕΐ σάν τοΰ άρπακτικοΰ όρνεοο. "Ο-
λες τής ώρες ποΰ μ,ένο'ον στδ σπίτι
τους. τής περνοόν ξαπλωμένοι στό
ντ'.δάν. η στδ κρεδάτι τους. Δώδε-
κα ΰπηρέτα·. γύρω άπδ τδν ΰψηλό
ιτους άφεντη προσένο'ον νά τδν έξ-
ϋχηρετοΰν κατά τρόπον ώστε νά μή
κινηθή οΰτε τδ μι/ρό τοο δακτολά-
ιλ καί κο^αίτθή.
,Από τοΰς δώ?ε-/.2 αντοΰ; νπηρε
κο;Αη, για νά μην ταραχτή ή... Ό- νείρο;>...
00 «ιέτρα, γωρίς νάχουν καί μεγά-
λη άνάγκη άπο καλλιέργεια καΐ ^β-
ριποίησιν.
"Ετσι λαος καΐ άριστοκρατία περ-
νοΰν τδν καιρόν τους ξαπλωμένοι
γ,οά καπνίζουν καΐ «χασοΰν ή π'νουν
τδ «σαμκοΰ» καί τα άλλα εΰχάριστί
ϊηλτ,τήρια ποΰ υ.αζί» αέ τής θείες
μοσκοδολιές των πορτον.αλλιών καί
των λεαονιών, χοΰ πλημ.μο.ροόν την
χΊιαρή καΐ χαονωτή άτμόσφαιρα,
0ά τοΰς άνοψώσουν σέ κάποιες άλ-
λες τφαϊρες: Στής σφαίρες τοΰ ά¬
Ή Κζ Τζώρτζ Μπώτλερ Γχρίφς:ιν, ή δχοία ξιέρχεται τάς; εορτάς παρί
τή έγγονη της Μπέ;Απε Δανΐελς έν Τι·/οοάν« τοΰ Μεξ··/οό.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ5>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
"ΕΚΑΜΕ ΠΡΑΓΜΑτΊΪαΙι™ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΗΑΣ
τα διδλίο τοΰ κ. Μοργχεν-
λάίωμεν, ενα κλασσικόν
νος είς το Γρ*τ*'βν τ0^ '^"'
ειργάσθη αγρύπνως ώς πρό-1 έλίον,
τής Έπιτροζήί Άχοκατα- τχΰ χ
τα αληθή ΰμνον κρός την χώραν ν 2* τεΰ άληθοϋς. «Ένας χά ί·ιόνος| Ή ϊχλοτή
τικών
του
οίχονομΛλόγου. Ό χ. 3
γχεντάο μέ την διχχρίνουσαν
εξαιρετικήν δύναμιν παρατηρ
έ;χελέτησε χατά δάΦος χρόσωχα
χράγματα, εισήλθε μέσα είς τή^
ύ^χήν τοό Έλλην ιχοΰ χερΐ'δάλλον-
τος 5χου έιτ' αρκετόν Ιζησε χαί μί
αξιοπαρατήρητον δύναμίν χλακ— ικοΰ
Λ»γγρ2φ*ως απέδωκεν είς τό —ερ·-
σπούίαστον 6ιδλί«ν τ&υ χερί Έλλά-
3ος. τάς ^ιογν^μίας καίτήν ψυ-ι
χολογίαν των συνεργατών το.» χ. χ
Βενιζέλου, Κονδυλη, Καραμάνου,
την Φυχϊτύν θέσιν τού Ελληνικόν
λαοϋ χαί την εξήγησιν τού δίθους
τής Έλληνικής ζωτιχότητος, ώς
δυνάμεως ίτχχιουργού, είς πείσμα
-ής γυρω της αρνήσεως καί των
έρει-ιων —οί» έσώρευσεν ή Μιχρα-
σιατίκή καταστροςιή.
Άνχν'.νώτχων τις τό διδλίο/τοί
αεγάλου φιλέλληνος §—:ις δέν ήρ-
χε'ιτΟΐΓ] είς θεωρίας, άλλ' εκαμί
τραγϋατα τάς ΐδέας χαί τα αΐσθη-
ιιατα α.·ντοϋ υχερ τής χώρας μ,ας,
αΪ7τ)χ>ε:αι τό φώς καί την δροσε-
οότητα -ΐν» άποπνέει, δς το έπανα-
κ.Καραμάνον) ά-
νοϋς καί τέ
έ κρός
ά-καιτούμε-
ν
ωμ.3 τ?^ ζωής τού Μοργκεντάου, ^οτφΰγων, κ»ί τ^τρτ/ ύχεράνω
τού ό~:ίΓ.υ τό έργον ιτρόκειτοΐ' ώς|τών άχλών τεχνικών λβι:τοαερειών
Λ'ίώνιον νχίδείτ^α κρός μί^ησι·» |»! οποίαι ~.ν όν ^^γνά συντομεύουν
γμ ρς μ
παντός "ΤΟ.ληνος, άλλά και κ
Τό Γραφείον 'Ε—<«κι· σμοΰ. Τ ος. τ γ Το τής τού γ Κλλα-' ιβς ττ.Άΐ.% των μορφωμένων άνΒρών. Δέν άχέφυγε τα ΐεχν.χά -ρείλήμ,ατα—πράγματι τα ίγε'.ρί'ήτ, μ'- ίςξιοτεχνίαν—άλλ' ά- τέίλβ<1νϊν είς τό έργον του ώς είς βεϊβ το« ^Ι^κοιχιτμο^ χά., ^,^ς &^τ&2^ μέ τό δνβμα _α*ο τας μεγάλας' Οχ,τ(κο3 %3) ,^-γάχΟ!, άνθρωχιστού. διβίτθησΊ'ς τού ήτο τόσον ο- δοον χ αί ή διανόησίς τού. Ά- είναι όνομα χολλθί—άλλ νέος έχέδειξεν ίχανότητας ΐί όχοίαι, ^ είς" μβγίλήτερον κύκλον ενεργείας" §. "Λ τού χρατεϊίδον δΐΐβνή γί{ , Λ* <(? Χ,^Ρ, *ϊ5;ώ?ες 5έρ>α, τα ααύρα μαλλιά καί
χαι αχο χολλας αχοψεις, -^ αΤ:!νθτ>Γθ6όλα μαύρα μάτια τού
είναι χρίσφοης δ ^χραχτηρισμός „„'„ Έλληνος, άλλά καί -ήν ό-
ΧΛ'.
όρκίζοντΐ!
Έλ) άδθ"* ' ^ν
, ," _* · -ίδε:5εν έχ>τόν γεννηαενον
στο οχοιον . . , ιττ ' » · ---»--
. < . ■ ϊνθρωπων. π ©·>τις τον εχροικισε
αιττος ζ · - - -
τέν
ρό·λον.
>ο ύχάρχοντας 'Ελλη-
ρφης χ
Αν κ« οί δυο ανίρες
λ
ο-1 -
-βΐ—ν
-πτ> 'κτχοράν
Ή
ρς αχο^ ο1 βΐν χ»»*^, κκ -πτ> κτχοράν
οί αρλΜ, ώς χροσωζικοτη«; ^«,,ο-,νωμίβν τού βορειον. Ή κατα-
ς μί^οίοι · [ 3ί ^ £
και ως ^
Ό Κ^αυ-βνος ήτο νέος γ
του
τό- ττ κλασσικά Έλληνικά άγάλμ
ατα
Ε8Ν1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΚεφάλαιαΜετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τβ 30 Ίουνίου, 1929................. > 6,250,000,000 —
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ημ ρκτορεκαι κ*Θ' όλην τ^ν Έλλάδα.
.Εκτελεί κάβς Τραπεζιτικήν εργασίαν καΐ δίχί,ται καταθέσείς.
ΕΠΙΤΟΚ.Α ΚΑΤΑΘΕΣΕδΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς χσ.ί είς Συνάλλαγμα (Οιβο1(> Δολλάρια ή ΑΙοας Αγγλίας
ΚΛΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 16 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας "Αγγλίας............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
6 μηνών...............
2 έτών.................δ %
4 έτών.................6^ %
5 έτών.................6 %
10 έτών καί πλέον η οιαοχεΐς *
Ιδιαιτέρα στιμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Ες Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) Δ0ΑΛΑΡ1Δ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑ-:
Μέχρις 6 μηνών................
Ό Τζέϋ Μπίλντιν Ντελαμάτερ, 84 ίτών, έκ Λέσλη, Μίτσιγκαν, πατήρ πέ
έά έ δ ώ έδίδ ί ζή
ζ μρ, , η, γ, ήρ πέντί
έγγάμων τέκνων, δσας τώρα έπιδίδεται είς την ζωγραφιχήν πρός έχτί-
λεσιν Ιδιαίτερον πόθον, δν ϊτρεφεν είς την καρδίαν του άφ' ότου ήτο νέος.
τής ίδεώδους άνϊριχής ήλιχίας. ?Ως|ε?ς τδ ίργβν του, ένώ δ άέρας άν
ίϊιοτνγκΛατία βΓναι "Ελλην Ιως τα-----"—■ —1 '"> -η --■ ------' '
άκρα των ϊακτύλων. Εδστροφος, ευ-
γλωττος, μ
ίς τον λόγον καί είς τάς
χε-μαρρώϊη ενέργειαν,είς την ο¬
ί δέ 6ά ά 3
•·ς
χμρρ
ποίαν δέν
άντίστασις.
Ε3-
ρχ
είς την συνομιλίαν, άληθώς
τρομερός είς την οργήν, καιάμενος
ανο χεριπαθ^ σνμχάθειχν διά τους
ϋκοφερονταίς (Τν-μπατριώτας του κα;
■ μετά ζήλου ένεργών διά την άμεσον
! περίθαλψιν καί αποκατάστασιν των,
εχει ίώσει είς τοί>ς τ^ό-ο>ς τοο
πολλάς άΐό τάς ίδιότητας τάς φλε
γευ.ένας άτ.}, κάτι χον» ό.αοιάζει μ?
ΰ
ρη ρ
Ό Καρ7μάνος Ιδαλε όλην
άληθινόν γ_οριχΛν,
έί Ή
κεσ:7ς άαα
νητος χροσωιιικότης τοιι άνταζεχοί-
ν-το είς τΐν άντιστβθίήν τ»"Γ· γο:·
κου. Αναλόγως των χεριστάσεων έ-
γοησΐμΛΧθίε: τό λαμπρόν μειϊίΐμϊ
την <)ωχε«τικήν τθΰ συμπάθειαν ή κατά καφούς την διαίαν οργήν -,υ_ ύ είχε ιήν .ΐ _:- μχγειΐς τθ.ι
ρίς
ς τ ρφγ ρ
! 6? Ολοκλήρου ά~ο τάς ϊιά
άκοητουμένας ενεργείας,
νά φεΐίθη τ05 έαυτοΰ τού
ς
ένεκαρδίωνεν είς την
οιν αέ το άδάιχαττσ·^ Οαρρος
Τελευταίως ή άξία των
φη Τελευτς ή ξ
κτοΐον κατϋχκατάλει είς έξάντλη-: ^ΐών τοιι άνεγνωρίΐθη ίι» "τ)ί_ "^
σ!ν κι; σ^κινήσεις. Δεν διηύθονε^·' τί-φΐάζ τού είς την θέσιν «3 «ι
άχλως άκδ το3 Γραφείοο τού τώς δ^ντ.οϋ τής Γε«»ργίας ή όχ°'α "'
έ ύέ
Οφ·.τταμενο·-ς τού μέ γ,
αέθοϊον, ώς ψοχρος χαέκτης ζχτρι-
χ,ίου. Πιρά^ν—τι εΐχβ τοιούτον ΰΐο-
λογισμένον σχέδιον, άλλά κατά την
εκτέλεσιν τοϋ, δταν χαρίστατο ά-
νάγαη, έιτηδα είς τέ άμβζι τού, ωρ-
(ΐα είς το κεντρον της δκσαολίας
>.2Ϊ την κχτεδάμαζεν ΰό
έό
4 έτών.................5
δ έτών χαί πλέον τ) διαρχεΐς.
···................................... 4-Λ%
«ί, Συνάλλαγμα (Ο&βθΐϊ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, η1 Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4 %
ΑΙ καταθέσεις είς ξένον νομισμα καί οί τόκοι τοαν αποδίδονται είς- τό αντό νομισμα είς τό
δποΐον κατετέθησαν.
Αί ν.αταθέσεις Άμεριχης, δταν γίνωνται διά τοϋ Καταστηματος Νέας Υόρκης
είναι άπηλλαγμέναι τοϋ χαρτοσήμου της εκδόσεως των δμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΚΕΕ0Ε
ΜΑΙΟΕΝ ΙΑΝΕ, ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ
ΝΕΑ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. .)ΌΗΝ 5763
33 $0. ΟΙ-ΑΚΚ 5Τ.>
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ:
ΠΒ3Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒίΟ6.,
8ϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑβΟ.
ϊτλ τόχο·>. Τοιουτοτρ6χως άχέχτησε
τερΐττίαν γνωριμ^'χν μ-εταςΰ των
προσιρύγων χαί οΐχειότητα άναν«ο>
μένη·^ χάββ »τιγ|ΐ.ήν άχο τάς λβχτο-
μερείΐς τής επιλύσεως τού ττροδλτ;-
«ιοοβτίζει με την έ«λ»η>
€ληματ(ύν άχανταχοϋ τής
'Ελλο-
ϊβς.
ίζ]> μέ την άσννηβη
ιή·/ έ^χρσιν μέ την όχοίαν ό κϊ-
" ις έξίίανίχβυσε χαί έίίβμ^
χό έργον των προσφύγων, ε'
Μαχείονία, συνεβώισεν εξ ίσου ε/.
ττληχτιχή τρόοδος μέ άχτα ">
ε/.
■ην
ς μ
Τ» την
τό ρ
των άγροτών χρ
ά 75 Ο
τοχ
άχοκαταστάσεως των γρ
ς.«γ»ν ίχ«τελέ«Λη αατά 75 Ο
έντός χέντε έτών Τούτο <Γημ2ί<'ε' Ό τοΰ φ Ή 'Ελλάς β^αι μικρά χώρα «- ποϋ ή οΐχβγένεια ίχβι χερίεργον ε¬ πιρροήν έχί τού χοινωνιχοΰ σχημβ- τΐΐμοϋ χαί λτου ή ί«Βρροή («ου έζ- 2Ϊ·λφου τού ές!α!«λφου μου» είναι ά ςγ ίη Ι έντός χέντε έτών. Τούτο <Γ ότ1( οαε3(τ/ 100.000 οικογένειαι ν: κατεστάβησαν είς κτημβτ» εν Μ* κεδονία, έφωδιάσθνραν με *χτο«- έΑί « άς «'^' ςφ μ φρονούσα άρκετα μακράν, αμάνος έντβστη είς αίτην Ό Κχραμάνος έντεοτη είς αύτην την έιτιδραίσιν χαί είς πάσαν ίλλην μορφήν πκσεως, άχοφασϊ^ων έχί χά¬ σης διαφοράς, μέ μόνην βάσιν τόίχων ρ μ β«ράς νέοτ^ ζωήν ώχλισμενοι άρκβιχΛ Αΰτός ό άρτβαος λ ρ τ» άσ?Λώς νά έχ? 4, ϊιά νά δώσχ) ίνα ϊνατχων, χαιδιων νού έχατομμ!>?ίθ;
γεγον6ς, δτι
δώς είς την υπηρεσίαν των προσφύ¬
γων, τω χροσέδωσοτν άχέρα·^τον ή-
ό-.χόν γόητρον μετΐξυ των άγροτών
?:ά τους όποίους είναι είδωλον.
"Οταν παρουσιάζβτο είς ίνα ά-
Λ,ροτιχ4 χ(ώ?ιδ, δλοι ο! χάτοιχοι έ-
το νατόν χαιρετισο^ν, τρε-
πικής των
Ε
Ε.
......________ΜΑ55.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ»
οά τοΰ άντιποοσώπου μα
|0»
^ρχ χρ, ρ οα τοΰ άντιπροσώ
χοντες οτπα'Θεν τού, 3χως εχηγαίνεν ·Αναγνο>—ου. 1785
■>Γ
ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
"ΕΚΑΜΕ ΠΡΑΓΜΑτΊΪαΙι™ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΗΑΣ
τα διδλίο τοΰ κ. Μοργχεν-
λάίωμεν, ενα κλασσικόν
νος είς το Γρ*τ*'βν τ0^ '^"'
ειργάσθη αγρύπνως ώς πρό-1 έλίον,
τής Έπιτροζήί Άχοκατα- τχΰ χ
τα αληθή ΰμνον κρός την χώραν ν 2* τεΰ άληθοϋς. «Ένας χά ί·ιόνος| Ή ϊχλοτή
τικών
του
οίχονομΛλόγου. Ό χ. 3
γχεντάο μέ την διχχρίνουσαν
εξαιρετικήν δύναμιν παρατηρ
έ;χελέτησε χατά δάΦος χρόσωχα
χράγματα, εισήλθε μέσα είς τή^
ύ^χήν τοό Έλλην ιχοΰ χερΐ'δάλλον-
τος 5χου έιτ' αρκετόν Ιζησε χαί μί
αξιοπαρατήρητον δύναμίν χλακ— ικοΰ
Λ»γγρ2φ*ως απέδωκεν είς τό —ερ·-
σπούίαστον 6ιδλί«ν τ&υ χερί Έλλά-
3ος. τάς ^ιογν^μίας καίτήν ψυ-ι
χολογίαν των συνεργατών το.» χ. χ
Βενιζέλου, Κονδυλη, Καραμάνου,
την Φυχϊτύν θέσιν τού Ελληνικόν
λαοϋ χαί την εξήγησιν τού δίθους
τής Έλληνικής ζωτιχότητος, ώς
δυνάμεως ίτχχιουργού, είς πείσμα
-ής γυρω της αρνήσεως καί των
έρει-ιων —οί» έσώρευσεν ή Μιχρα-
σιατίκή καταστροςιή.
Άνχν'.νώτχων τις τό διδλίο/τοί
αεγάλου φιλέλληνος §—:ις δέν ήρ-
χε'ιτΟΐΓ] είς θεωρίας, άλλ' εκαμί
τραγϋατα τάς ΐδέας χαί τα αΐσθη-
ιιατα α.·ντοϋ υχερ τής χώρας μ,ας,
αΪ7τ)χ>ε:αι τό φώς καί την δροσε-
οότητα -ΐν» άποπνέει, δς το έπανα-
κ.Καραμάνον) ά-
νοϋς καί τέ
έ κρός
ά-καιτούμε-
ν
ωμ.3 τ?^ ζωής τού Μοργκεντάου, ^οτφΰγων, κ»ί τ^τρτ/ ύχεράνω
τού ό~:ίΓ.υ τό έργον ιτρόκειτοΐ' ώς|τών άχλών τεχνικών λβι:τοαερειών
Λ'ίώνιον νχίδείτ^α κρός μί^ησι·» |»! οποίαι ~.ν όν ^^γνά συντομεύουν
γμ ρς μ
παντός "ΤΟ.ληνος, άλλά και κ
Τό Γραφείον 'Ε—<«κι· σμοΰ. Τ ος. τ γ Το τής τού γ Κλλα-' ιβς ττ.Άΐ.% των μορφωμένων άνΒρών. Δέν άχέφυγε τα ΐεχν.χά -ρείλήμ,ατα—πράγματι τα ίγε'.ρί'ήτ, μ'- ίςξιοτεχνίαν—άλλ' ά- τέίλβ<1νϊν είς τό έργον του ώς είς βεϊβ το« ^Ι^κοιχιτμο^ χά., ^,^ς &^τ&2^ μέ τό δνβμα _α*ο τας μεγάλας' Οχ,τ(κο3 %3) ,^-γάχΟ!, άνθρωχιστού. διβίτθησΊ'ς τού ήτο τόσον ο- δοον χ αί ή διανόησίς τού. Ά- είναι όνομα χολλθί—άλλ νέος έχέδειξεν ίχανότητας ΐί όχοίαι, ^ είς" μβγίλήτερον κύκλον ενεργείας" §. "Λ τού χρατεϊίδον δΐΐβνή γί{ , Λ* <(? Χ,^Ρ, *ϊ5;ώ?ες 5έρ>α, τα ααύρα μαλλιά καί
χαι αχο χολλας αχοψεις, -^ αΤ:!νθτ>Γθ6όλα μαύρα μάτια τού
είναι χρίσφοης δ ^χραχτηρισμός „„'„ Έλληνος, άλλά καί -ήν ό-
ΧΛ'.
όρκίζοντΐ!
Έλ) άδθ"* ' ^ν
, ," _* · -ίδε:5εν έχ>τόν γεννηαενον
στο οχοιον . . , ιττ ' » · ---»--
. < . ■ ϊνθρωπων. π ©·>τις τον εχροικισε
αιττος ζ · - - -
τέν
ρό·λον.
>ο ύχάρχοντας 'Ελλη-
ρφης χ
Αν κ« οί δυο ανίρες
λ
ο-1 -
-βΐ—ν
-πτ> 'κτχοράν
Ή
ρς αχο^ ο1 βΐν χ»»*^, κκ -πτ> κτχοράν
οί αρλΜ, ώς χροσωζικοτη«; ^«,,ο-,νωμίβν τού βορειον. Ή κατα-
ς μί^οίοι · [ 3ί ^ £
και ως ^
Ό Κ^αυ-βνος ήτο νέος γ
του
τό- ττ κλασσικά Έλληνικά άγάλμ
ατα
Ε8Ν1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΚεφάλαιαΜετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τβ 30 Ίουνίου, 1929................. > 6,250,000,000 —
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ημ ρκτορεκαι κ*Θ' όλην τ^ν Έλλάδα.
.Εκτελεί κάβς Τραπεζιτικήν εργασίαν καΐ δίχί,ται καταθέσείς.
ΕΠΙΤΟΚ.Α ΚΑΤΑΘΕΣΕδΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς χσ.ί είς Συνάλλαγμα (Οιβο1(> Δολλάρια ή ΑΙοας Αγγλίας
ΚΛΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 16 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας "Αγγλίας............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
6 μηνών...............
2 έτών.................δ %
4 έτών.................6^ %
5 έτών.................6 %
10 έτών καί πλέον η οιαοχεΐς *
Ιδιαιτέρα στιμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Ες Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) Δ0ΑΛΑΡ1Δ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑ-:
Μέχρις 6 μηνών................
Ό Τζέϋ Μπίλντιν Ντελαμάτερ, 84 ίτών, έκ Λέσλη, Μίτσιγκαν, πατήρ πέ
έά έ δ ώ έδίδ ί ζή
ζ μρ, , η, γ, ήρ πέντί
έγγάμων τέκνων, δσας τώρα έπιδίδεται είς την ζωγραφιχήν πρός έχτί-
λεσιν Ιδιαίτερον πόθον, δν ϊτρεφεν είς την καρδίαν του άφ' ότου ήτο νέος.
τής ίδεώδους άνϊριχής ήλιχίας. ?Ως|ε?ς τδ ίργβν του, ένώ δ άέρας άν
ίϊιοτνγκΛατία βΓναι "Ελλην Ιως τα-----"—■ —1 '"> -η --■ ------' '
άκρα των ϊακτύλων. Εδστροφος, ευ-
γλωττος, μ
ίς τον λόγον καί είς τάς
χε-μαρρώϊη ενέργειαν,είς την ο¬
ί δέ 6ά ά 3
•·ς
χμρρ
ποίαν δέν
άντίστασις.
Ε3-
ρχ
είς την συνομιλίαν, άληθώς
τρομερός είς την οργήν, καιάμενος
ανο χεριπαθ^ σνμχάθειχν διά τους
ϋκοφερονταίς (Τν-μπατριώτας του κα;
■ μετά ζήλου ένεργών διά την άμεσον
! περίθαλψιν καί αποκατάστασιν των,
εχει ίώσει είς τοί>ς τ^ό-ο>ς τοο
πολλάς άΐό τάς ίδιότητας τάς φλε
γευ.ένας άτ.}, κάτι χον» ό.αοιάζει μ?
ΰ
ρη ρ
Ό Καρ7μάνος Ιδαλε όλην
άληθινόν γ_οριχΛν,
έί Ή
κεσ:7ς άαα
νητος χροσωιιικότης τοιι άνταζεχοί-
ν-το είς τΐν άντιστβθίήν τ»"Γ· γο:·
κου. Αναλόγως των χεριστάσεων έ-
γοησΐμΛΧθίε: τό λαμπρόν μειϊίΐμϊ
την <)ωχε«τικήν τθΰ συμπάθειαν ή κατά καφούς την διαίαν οργήν -,υ_ ύ είχε ιήν .ΐ _:- μχγειΐς τθ.ι
ρίς
ς τ ρφγ ρ
! 6? Ολοκλήρου ά~ο τάς ϊιά
άκοητουμένας ενεργείας,
νά φεΐίθη τ05 έαυτοΰ τού
ς
ένεκαρδίωνεν είς την
οιν αέ το άδάιχαττσ·^ Οαρρος
Τελευταίως ή άξία των
φη Τελευτς ή ξ
κτοΐον κατϋχκατάλει είς έξάντλη-: ^ΐών τοιι άνεγνωρίΐθη ίι» "τ)ί_ "^
σ!ν κι; σ^κινήσεις. Δεν διηύθονε^·' τί-φΐάζ τού είς την θέσιν «3 «ι
άχλως άκδ το3 Γραφείοο τού τώς δ^ντ.οϋ τής Γε«»ργίας ή όχ°'α "'
έ ύέ
Οφ·.τταμενο·-ς τού μέ γ,
αέθοϊον, ώς ψοχρος χαέκτης ζχτρι-
χ,ίου. Πιρά^ν—τι εΐχβ τοιούτον ΰΐο-
λογισμένον σχέδιον, άλλά κατά την
εκτέλεσιν τοϋ, δταν χαρίστατο ά-
νάγαη, έιτηδα είς τέ άμβζι τού, ωρ-
(ΐα είς το κεντρον της δκσαολίας
>.2Ϊ την κχτεδάμαζεν ΰό
έό
4 έτών.................5
δ έτών χαί πλέον τ) διαρχεΐς.
···................................... 4-Λ%
«ί, Συνάλλαγμα (Ο&βθΐϊ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, η1 Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4 %
ΑΙ καταθέσεις είς ξένον νομισμα καί οί τόκοι τοαν αποδίδονται είς- τό αντό νομισμα είς τό
δποΐον κατετέθησαν.
Αί ν.αταθέσεις Άμεριχης, δταν γίνωνται διά τοϋ Καταστηματος Νέας Υόρκης
είναι άπηλλαγμέναι τοϋ χαρτοσήμου της εκδόσεως των δμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΚΕΕ0Ε
ΜΑΙΟΕΝ ΙΑΝΕ, ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ
ΝΕΑ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. .)ΌΗΝ 5763
33 $0. ΟΙ-ΑΚΚ 5Τ.>
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ:
ΠΒ3Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒίΟ6.,
8ϋΙΤΕ 744
ΟΗΙΟΑβΟ.
ϊτλ τόχο·>. Τοιουτοτρ6χως άχέχτησε
τερΐττίαν γνωριμ^'χν μ-εταςΰ των
προσιρύγων χαί οΐχειότητα άναν«ο>
μένη·^ χάββ »τιγ|ΐ.ήν άχο τάς λβχτο-
μερείΐς τής επιλύσεως τού ττροδλτ;-
«ιοοβτίζει με την έ«λ»η>
€ληματ(ύν άχανταχοϋ τής
'Ελλο-
ϊβς.
ίζ]> μέ την άσννηβη
ιή·/ έ^χρσιν μέ την όχοίαν ό κϊ-
" ις έξίίανίχβυσε χαί έίίβμ^
χό έργον των προσφύγων, ε'
Μαχείονία, συνεβώισεν εξ ίσου ε/.
ττληχτιχή τρόοδος μέ άχτα ">
ε/.
■ην
ς μ
Τ» την
τό ρ
των άγροτών χρ
ά 75 Ο
τοχ
άχοκαταστάσεως των γρ
ς.«γ»ν ίχ«τελέ«Λη αατά 75 Ο
έντός χέντε έτών Τούτο <Γημ2ί<'ε' Ό τοΰ φ Ή 'Ελλάς β^αι μικρά χώρα «- ποϋ ή οΐχβγένεια ίχβι χερίεργον ε¬ πιρροήν έχί τού χοινωνιχοΰ σχημβ- τΐΐμοϋ χαί λτου ή ί«Βρροή («ου έζ- 2Ϊ·λφου τού ές!α!«λφου μου» είναι ά ςγ ίη Ι έντός χέντε έτών. Τούτο <Γ ότ1( οαε3(τ/ 100.000 οικογένειαι ν: κατεστάβησαν είς κτημβτ» εν Μ* κεδονία, έφωδιάσθνραν με *χτο«- έΑί « άς «'^' ςφ μ φρονούσα άρκετα μακράν, αμάνος έντβστη είς αίτην Ό Κχραμάνος έντεοτη είς αύτην την έιτιδραίσιν χαί είς πάσαν ίλλην μορφήν πκσεως, άχοφασϊ^ων έχί χά¬ σης διαφοράς, μέ μόνην βάσιν τόίχων ρ μ β«ράς νέοτ^ ζωήν ώχλισμενοι άρκβιχΛ Αΰτός ό άρτβαος λ ρ τ» άσ?Λώς νά έχ? 4, ϊιά νά δώσχ) ίνα ϊνατχων, χαιδιων νού έχατομμ!>?ίθ;
γεγον6ς, δτι
δώς είς την υπηρεσίαν των προσφύ¬
γων, τω χροσέδωσοτν άχέρα·^τον ή-
ό-.χόν γόητρον μετΐξυ των άγροτών
?:ά τους όποίους είναι είδωλον.
"Οταν παρουσιάζβτο είς ίνα ά-
Λ,ροτιχ4 χ(ώ?ιδ, δλοι ο! χάτοιχοι έ-
το νατόν χαιρετισο^ν, τρε-
πικής των
Ε
Ε.
......________ΜΑ55.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ»
οά τοΰ άντιποοσώπου μα
|0»
^ρχ χρ, ρ οα τοΰ άντιπροσώ
χοντες οτπα'Θεν τού, 3χως εχηγαίνεν ·Αναγνο>—ου. 1785
■>Γ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3».- ΚΥΡΙΑΚΗ. Κ ΤΑΝθνΑρτον 1930.
II
^^ ΟΠΥ Π|ΕΡ Μ|Λ
Ο ΔΗΜ^ΡΧΟΣ Χον
—'Εγώ, κύριε, έγώ.....είπε δ
χύριος αύτος. >
Λέγω δτι ίΐταν ενας κυριος, δι¬
ότι έταξείδευε στήν πρώτη θέσι
«αι είχε πληρώση τό είσιτηριόν
τσι, σ' αύτό τό τραινο πον μάς
μετέφερε είς την Ροσσέλ, ένφ έ¬
γώ μέ τα δικά μου μεσα, έαν η
ίταιρεία δέν μοΰ είχε χορηγήση
§να είσιτήριο δωρεάν, θά επρεπε
νά άρνχσθω νά ταξειδέψω είς την
δευτέραν η καί είς την τρίτην θέ¬
σιν. Αύτη είναι ή κατάστασις σή-
μερα τή; άστικής τάξεως. 'Εκεϊνος
ίί^ρ μάλλον τό ΰφος ένό; πλούσι¬
ον χα>ρικοΰ. "Αλλως τε, λίγο άρ-
^ότερα, μέ πληροφόρησε δτι στήν
επαρχίβ τού ή κτηνοτροφία ήτο
άνθηρά.
__Έγώ, κύριε, έπέμεινε δ κύ-
ριο; αύτό;, εΐμαι άπό τό Άδιβέρ.
"Ηκουσα την διαβεβαίωσιν αυ¬
τήν χωρί; νά την άμφισβητήσω·
—Είναι ενα χωριό ότου ύςτάρ-
νονν τόσοι Διαμαρτυρόμενοι δσο
καί Καθολικοί. Φαίνεται δτι ή ί-
ραριθμία αυτή έξακολονθεϊ άπό
τον 16ον αίώνα. ·
Θεώρησα_τόν εαυτόν μου ύπο-
χρεωαέ^ο νά απαντήση:
—Άλήθεια;
Άν καί ή πλΓροφορία αύτη |
δέν μέ ένδιέφερε παρά πολύ με-
τρίως. Άλλά πρέπει νά είναι κα¬
νείς εύγενΰς. Καί προσέθεσα:
—Φανταζομαι, πάντως, δτι οί
Οοησκευτικοί, πόλεμοι. εχουν τώρα
εκλείψη καί ξεχασθη.
—Οί θρησκευτικοί πόλεμοι,
"Ω, φτσικά. Έν τούτοις κάτι δια
τηρεΐται. Παραδείγμστος χάριν,
•/ατά την 'Επανάσταβι οί Διαμαρ-
τνρόμενοι ήσαν κυανοϊ καί ύπε-
οτήριζαν την Δημοκρατία, οί Κα¬
θολικοί ήσαν λευκοί, καί άγωνί-
Γονταν γιά τόν ·θρόνο καί τόν κλή·
■ρο. Μά τώρα καί τα δύο κόμαατα
άδιαφοροΰν γιά τα ζητήματα αύ-
τα. Τό σημαντικό είναι, βλέπετε,
νά εχαίΐιεν Ινα καλόν ^ουλευτήν,
δ οποίος νά προστατεύη την κτη-
ννι σοφίαν. Οί διαφωνίες άναφαί
νονται τώρα μόνον κατά τάς δή-
μαρχιακάς εκλογάς. Την έποχί)
τα,ν δημαρχιακών έκλογών τα πά
θτ, ξυπνοϋν.
'Επέμεινε μέ τόνο πολύ οοδαρό,
στό τα «πάθη ξυπνοϋν».
—Ά!
—'Εκεΐνο 'πού περιπλέκει την
χατάστασι στό Άδιδέρ είναι δτι
νπάρχουν τόσοι ακριβώς Διαμαρ-
τιρόμενοι έκλογεϊς δσο καί Καθο¬
λικοί. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι
δέν έπιτνγχάνεται ποτέ μιά πλει-
Οψηςρία! Πρό εΐκοσι έτών ήρχισε
νά ένθαρρύνεται ή αυΕησις των
γεννησεων.
-Πώς;
—Οί κάτοικοι τσΰ Άδιδέρ, οί
Κσθολικοί καί οί Διαμαρτυρομέ¬
νη, εκαναν παιδία, δέν σάς" λέω
νέμαατα, μόνο καί μΐνο γιά νά
ανξήσονν ΰστερα άπό εΐκοσι ενα
χρόνια τόν άριθμό των έκλογε'ων.
Άλλά παρατηθηκαν άπ' αύτό τόν
τυναγωνισμό.
—Κρϊμα! ^
—-"Ισως... Μά έγεννώντο πολλά
κορίτσια. Ή τύχτ] επαιζρ πάρα πο-
λν μεγάλο ρόλο σ' αύτό τό παι-
γνίδι. "Αν τό δικαίωμα τής ψή-
φου χορηγηθη στής γνναΐκες, εί¬
ναι πιθανό οί κάτοικοι τοΰ ,Α6ι-
6σο νά ξαναρχίσουν νά γεννοβο
λοΓν. Γιά την ωοα..
Λοιπόν, γιά την ώρα,
--Είναι πά /-ότε τ, ιδία κ ·τά
<"τ·κης. Δέν Ι -ιτχ'γ·, ι νεται καμιι·ΐ .*τλριοι.·ητ,"ία ^τό Δ ,μα&^ιαχό π·ι·- βονλίθ. Καί έν τούτοις πρίν ιιό τής τελευταϊες έ-.·λογές δοκιμρσθη- καν δλα τα μέσα. Ό κ. Παρσκ- βάλ, ό άρχηγός τών'Διαμαρτυρο- μϊ·(νν κσί αέιι< κτηματίας, διΑ (^'σε στό τπν*ύ τού δυό ύπαλίή- λους τοϋ θρησκεύματός τσι·. Για νά επελθτ) ίσορροπία, ό έπίσης μέ¬ γας ντηματίας Καθολιν.ός, νύριος Κοσσεμαίν, έ/άλεσε δυό Καθολι- κυύς εργάτας, "ίΐαειτα εστέφθη νά ζητήση άπό την Κυοίονησιν ενα δεντερο καθηγητή γιά το σχολειό, λυστνχώς, ό Νομάρχης απήντησε ότι ό σχολικός ΐιληθυσμό; τής κω- αοπόλεως δέν έςραίνετο ν τι έχη ά- νάγ· ϊ| της αύξτκτεω:; σίτής τσΓ· διδα:<τικον προσωπικού. Καί τό ά- ποτέ?^σμα είναι δτι, δταν άπέσυ- ρπν τίς ψήφους άπό τάς κάλπας, εϊχαν εκλεγή εξ Δη^ιαρχιακοί σύμ- 6ουλοι Καθολικοί καί εξ Διαμαρ- τνρόμενοι. ΤΗταν λοιπόν άδύνατο νά εχομεν Δήμαρχο. Ή πρώτη μας σκέψις ηταν νά όνΌμάσωμεν δΰο δημαρχους, έναν άπό τό κάθε νόαμα, πού θά έδΓμάρχει.'αν δια- δ^χικά καί θά άντάλλαζαν κάθε έοδομάδα. Άλλ' ό κΰριο- νομάρ- ■/ης έπενέβπ καί πάλιν δεν βρήκε την λύσι αύτην κανονική. ΤΛ στε- λοχώριες έ'χει κανείς μέ τής κρα·» τικές ύπ;>ρεσίες... "Οπως σάς εΐ-
π'"·, κανέλ'ας δέν σκέπτεται γιά
θρησκευτικούς; πολέμονς. Πραγ-
μ ιτικά, δλοι συνεννοοννται άρκε-
τά καλά άναιιεταξύ των. Άλλά
Λανένας δέν ήθελε νά είναι ό ήτ-
τπαένος. 'Επί τέλους, ή ΰπάλλη-
λος; τοί ταχυδρομειον, νυρία Φαμ-
πτρυ, είπε λίγο στ' άστεία:
—Άφοΰ δέν μπορείτε νά συμ-
φ<ιϊνήσετε, γιατί δέν ζητάτε την σι·μτ3ουλή ενός ξένον; —Ενός ξένον; · —Ναί, ή ταχεϊα της Ροσσέλ .ΤΓ,αματςί εδά δυό λεπτα. "Ισια— ίσια γιά νά άτρήση τό ταχυδρο- —_—ί,Τ Μωρήν Ό Σώλλΐβαν, ήτις έταξείδευσεν έξ Ίρ>ανδίας άς Χόλλυ-
ϊονντ, δπως λάβη μέρος εί; κινηματογοαφικήν ταινίαν.
Ή Τζήν 'Ωμπέρ. Γαλλις ήθοποιός, ή όποία επανήλθεν είς τό θεατρικον της στάδιον παρά την θέλησιν τοΐ
πλούσιον σνζνγοΰ της Νέλσων Μόφρις, λέγουσα δτι ή δόξα είναι καλλιτέρα άπό την συζυγικήν αγάπην.
μεΐο. Πλησιάστε τόν πρώτο τα-
ζειδιώτη πού θά κατέβχι γιά νά
ξεμουδιάστ] τα πόδια τού καί ρω-
τηστέ τον: «Ποίος πρε'πει νά γί¬
νη δημαρχος στό Ά6ιδέρ^>
■—Στήν άρχή γελάσαμε. "Υστε-
ρα δμως σκεφ-θήκαμε · «Γαιτί δ-
χι ;* Καί την έρχυμένη Κυριακή
--τής καθημερινές ίχουμε δλοι
τής δουλειε'ς μας, δέν είναι ετσι;
—περίμεναν δλοι οί ?/<λογεΐς στό σταθμό την αφιξη. τοΰ σιδηροδρό- μου "Ολοι, γιατί δλοι ήθελαν νά είναι παρόντος. Άποφασίσθηκε νά πρητιμη-Οτ), αν ίγταν δυνατόν, ενας έπιβάτης τής πρώτης θέ.σεα)ς, διό¬ τι αύτό; θά εΐχε καί άνώτερες πο- /ιτικές γνώσεις. Μόνον αν δέν ΰ- πηρχε τέτοιος, -θά άπηυθύνετο ατ- τί| ή ερώτησις σ' ενα ίπιβάτη δευ- τίρα; θέσεως. Καί έν εσχάτη ά- νάγκη σ' ενα έπιδάτη τής τρίτΓς νΓσεως. Άλλ' δλοι έλπίζαμε νά μην ΰποχρεωθοϋμε νά ξεπέσωμε σ' αύτην την άθλιότητα. »Κατέβηκε ενας έπιβάτη; τής πρώτης θέσεως. Χαρήτκαμε πολΰ. Τοϋ έξηγήσαμε τής άμηχανίες ι άς: νριιγορα, νρήνορα. "Εμεινε ίμβρόντητος. Τοΰ εΐπαμε <Γρή- ^ορα! Δέν εχετε παρά ενα λεπτό ναιρό»· ΤΗταν ενας γέρως μ' ?να ίώμα άκόμα εύλύγιστο, με άρκε- τά μανρυά ασπρα μαλλια, μ' ενα νρο; ευθνμο. Στό θαγόνι τού εΐ- δαμε ζωγραφικά σύνεργα. 'Τπο- θ^ιω, λοιπόν, ότι ήταν ζωγράφος. Είπε: «Αύτη ή ίστοοία είναι ήλι- θία. 'Μλ' άφοΰ ετσι είναι τα πράγ ματα καί δέν μπορεϊτε νά σνμφο>
νήσετε, ρίξτε ενα μήλο στό δρόμο
καί τρέξετε δλοι νά τό πιάστε. Ό
πρώτος σΰμβουλο; πον θά τό πιά-
στ, άς γίνη δήμαρχος».
ϊΕίπαμε πάλι: «Γιατί δχι;>
"Αλλως τε άρχιζαμε πειά νά δια-
οκεδάζωμε καί ό δρόμος ώρίσθηκε
γιά την έρχομενη Κυριακή. Ό
νεαρός Γιάνης πού είναι δεκατρι-
Γν χρονών καί δννατός θά ερριγνε
τό μήλο, την στιγμή πού δ δασο¬
φύλακος θά τραβονσε μιά πιστο-
λιά.
Ό δασοφΰλακας πυροδόλησε,
ό νεαρός Γιάννης ερριξε τό μήλο
κι' δλοι οί σύμ&τυλοι έκίνησαν
τρέχοντας δσο μποροΰσαν πειό
λρήγορα- Τό θέαμα ήτο θαυμά-
σιο. Δώδεκα δρομεΐς! Φυσικά με-
ταξΰ αυτών ήσαν κα μερικοί ποϋ
ξέραμε πού ήσαν...,πώ; νά τό ποϋ-
με;....
— Άδι/ηπένοι,
- - Ναί, κάτι γέροι, κατι τύποι
μέ κοιλιέ;, μέ ρευματισμούς, μέ
άδν>νατα πόδια. Μά ήσαν καί με¬
ρικοί σχετικα άθλητικοί. Οί θεα-
ταί εΐχαν τής προτιμήσεις τους.
Μάλιστα εβαζαν καί στοιχήματα.
Καί σάς δεβαιώνω ότι οί δώδεν.α
δρομεϊ; άνέπτυξαν δλες τής δυ¬
νάμεις τους. "Ετρεχαν καί γιά την
τιμή τοΰ κόμματος καί γιά την τι-
μή νά γίνουν ό πρώτος αρχων τή;
κοΛΐοπόλεως, δπως γράφουν" οί έ-
φτμερίδες. *
Άλλά την ωρα τοΰ πυροβολι-
σμοΰ τό γουροΰνί μου, φαντασθη-
τε, τό δικό μου γουροϋνι, βγηκε
άπό τό χαντάκι πού κυλιότανε καί
ετρεξε στό δρόμο· ϊσως ό θόρυβος
νά τό είχε συγκινήστ|. Καί τρέχει
πίσω άπό τό μήλο, τρέχει, τρέχει,
φθάνει πρώτο, καί καταδροχθί-
ζει το μήλο! "Ετσι, μέ μιας!
Κανείς δέν τό περίμενε· δλοι
ξεκαρδίσθηκαν καί επειτα είπα:
—Λοιπόν, έγώ εΐμαι δήμαρχοζ,
άφοΰ τό γουροΰνί μου....!
—Ά, δχι, λέει δ Παρυδάλ
—Ά, δχι, λέει δ Κοσσεμέν.
Καί οί δΰσ σχνμφωνοΰν καί /έν
—Οί συμφωνίες είναι —>μφωνί'
ε;. "Η ό δρόμο; είναι άκυρος ή τό
γουροΰνί είναι δήμαρχος!
Έγώ άντέδρασα στήν άκύρω
σι. Ύπήρχε ξνας νικητής, δέν ή
μονν έγώ, άλλά ήτο δικός μου, κι'
αύτό είναι κολα/ίευτικό- Κατέλη
ξαν, γελώντα; τάντα, νά τρά^ιου
στόν κ. νομάρχη δτι είχε έκλεγΐ
δήμαρχος ό κ. Χοϊρος. Ό κ. νο¬
μάρχης δέν κύτταξε στά χαρτιά
τού γιά νά δή εάν ύίήρχε ενας
συμοουλος μέ αύτό τό δνομα. Θά
είχε ά7^.ε; άσχολίες καί δέν απήν¬
τησε. "Οποίος δέν άπαντα έγκρί-
ΐ ναί .ιαραδέχεται, δέν είναι ε¬
τσι;
Δύο σύμδουλοι, ό ενα; Καθολι-
κός κι' ό αλλος Διαμαρτυρομένη,
προήδρει·αν έναλλάξ νι' άντεπρο-
σώπευαν τόν «καλούμενον δήμαρ¬
χον» καί οί ύποθέσεις τής κωμο¬
πόλεως κανονίζονταν πολυ όμαλά.
Τό γουροϋνι είχε άπειρες περιποι-
ήσει; καί χάδια. Τό ετρεφα έγώ,
μά καί τό ταμεΐο τοΰ Δημαρχείον,
κι' δλος ό κόσμος. "Εγινε τετρά-
παχο. Δέν υπήρξε ποτέ αλλο παρ-
όμοιο γουροΰνί. *Ηταν θαΰιια. Μά
νάποτε είπα:
-—Ό κ. δήμαρχο; 'παραπάχυνε.
Αύτές τής ήαέρες ύχ σκάση. Εί¬
ναι δήμαρχο;, μά δέν έπαυσε γι*
αύτό νά είναι ίδιοκτησία μου.
Πρίν άπό τα Χριστούγεννα θά
τό σφάξω!
"Ολοι διεμαρτυρήθησαν:
—Πέτρο,—ετσι λέγομαι,—δέτ
θά τό κάνης αύτό!
—Θά τό κάμω καί κανείς δέν
μπορεϊ νά μέ εμποδίση. Μά δέν
μπορώ καί νά εμποδίσω κανένα νά
τό αντικαταστ»')ση. "Αλλως τε, εί¬
ναι άνώνυμο.
Καί ετσι είναι πάντα δι^μαρχος
στό ηΑδιβέρ ενα γουοοΰνι πού
τρέφεται δημοσίςι δαπανη. Μά
προσεχώς θά γίνουν δημαρχιακαΐ
εκλογαί καί ϊσως την φορά αυτή
νά εκλεγή" ενα; πραγματικός δή
μαρχο;. Εάν δέν τό έπιτύχωμε,
νομίζω πώς θά λυπηθοϋιιε.
Μετάφρασις Κ. Ν.
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ. Ν. 3.—Ό «Έ-
θνικός Κήονξ> .τωλεΐται υπό τον αντι¬
πρόσωπον αα; Π. Κοντρου, 466 5ΐ8Ιβ
8
II
^^ ΟΠΥ Π|ΕΡ Μ|Λ
Ο ΔΗΜ^ΡΧΟΣ Χον
—'Εγώ, κύριε, έγώ.....είπε δ
χύριος αύτος. >
Λέγω δτι ίΐταν ενας κυριος, δι¬
ότι έταξείδευε στήν πρώτη θέσι
«αι είχε πληρώση τό είσιτηριόν
τσι, σ' αύτό τό τραινο πον μάς
μετέφερε είς την Ροσσέλ, ένφ έ¬
γώ μέ τα δικά μου μεσα, έαν η
ίταιρεία δέν μοΰ είχε χορηγήση
§να είσιτήριο δωρεάν, θά επρεπε
νά άρνχσθω νά ταξειδέψω είς την
δευτέραν η καί είς την τρίτην θέ¬
σιν. Αύτη είναι ή κατάστασις σή-
μερα τή; άστικής τάξεως. 'Εκεϊνος
ίί^ρ μάλλον τό ΰφος ένό; πλούσι¬
ον χα>ρικοΰ. "Αλλως τε, λίγο άρ-
^ότερα, μέ πληροφόρησε δτι στήν
επαρχίβ τού ή κτηνοτροφία ήτο
άνθηρά.
__Έγώ, κύριε, έπέμεινε δ κύ-
ριο; αύτό;, εΐμαι άπό τό Άδιβέρ.
"Ηκουσα την διαβεβαίωσιν αυ¬
τήν χωρί; νά την άμφισβητήσω·
—Είναι ενα χωριό ότου ύςτάρ-
νονν τόσοι Διαμαρτυρόμενοι δσο
καί Καθολικοί. Φαίνεται δτι ή ί-
ραριθμία αυτή έξακολονθεϊ άπό
τον 16ον αίώνα. ·
Θεώρησα_τόν εαυτόν μου ύπο-
χρεωαέ^ο νά απαντήση:
—Άλήθεια;
Άν καί ή πλΓροφορία αύτη |
δέν μέ ένδιέφερε παρά πολύ με-
τρίως. Άλλά πρέπει νά είναι κα¬
νείς εύγενΰς. Καί προσέθεσα:
—Φανταζομαι, πάντως, δτι οί
Οοησκευτικοί, πόλεμοι. εχουν τώρα
εκλείψη καί ξεχασθη.
—Οί θρησκευτικοί πόλεμοι,
"Ω, φτσικά. Έν τούτοις κάτι δια
τηρεΐται. Παραδείγμστος χάριν,
•/ατά την 'Επανάσταβι οί Διαμαρ-
τνρόμενοι ήσαν κυανοϊ καί ύπε-
οτήριζαν την Δημοκρατία, οί Κα¬
θολικοί ήσαν λευκοί, καί άγωνί-
Γονταν γιά τόν ·θρόνο καί τόν κλή·
■ρο. Μά τώρα καί τα δύο κόμαατα
άδιαφοροΰν γιά τα ζητήματα αύ-
τα. Τό σημαντικό είναι, βλέπετε,
νά εχαίΐιεν Ινα καλόν ^ουλευτήν,
δ οποίος νά προστατεύη την κτη-
ννι σοφίαν. Οί διαφωνίες άναφαί
νονται τώρα μόνον κατά τάς δή-
μαρχιακάς εκλογάς. Την έποχί)
τα,ν δημαρχιακών έκλογών τα πά
θτ, ξυπνοϋν.
'Επέμεινε μέ τόνο πολύ οοδαρό,
στό τα «πάθη ξυπνοϋν».
—Ά!
—'Εκεΐνο 'πού περιπλέκει την
χατάστασι στό Άδιδέρ είναι δτι
νπάρχουν τόσοι ακριβώς Διαμαρ-
τιρόμενοι έκλογεϊς δσο καί Καθο¬
λικοί. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι
δέν έπιτνγχάνεται ποτέ μιά πλει-
Οψηςρία! Πρό εΐκοσι έτών ήρχισε
νά ένθαρρύνεται ή αυΕησις των
γεννησεων.
-Πώς;
—Οί κάτοικοι τσΰ Άδιδέρ, οί
Κσθολικοί καί οί Διαμαρτυρομέ¬
νη, εκαναν παιδία, δέν σάς" λέω
νέμαατα, μόνο καί μΐνο γιά νά
ανξήσονν ΰστερα άπό εΐκοσι ενα
χρόνια τόν άριθμό των έκλογε'ων.
Άλλά παρατηθηκαν άπ' αύτό τόν
τυναγωνισμό.
—Κρϊμα! ^
—-"Ισως... Μά έγεννώντο πολλά
κορίτσια. Ή τύχτ] επαιζρ πάρα πο-
λν μεγάλο ρόλο σ' αύτό τό παι-
γνίδι. "Αν τό δικαίωμα τής ψή-
φου χορηγηθη στής γνναΐκες, εί¬
ναι πιθανό οί κάτοικοι τοΰ ,Α6ι-
6σο νά ξαναρχίσουν νά γεννοβο
λοΓν. Γιά την ωοα..
Λοιπόν, γιά την ώρα,
--Είναι πά /-ότε τ, ιδία κ ·τά
<"τ·κης. Δέν Ι -ιτχ'γ·, ι νεται καμιι·ΐ .*τλριοι.·ητ,"ία ^τό Δ ,μα&^ιαχό π·ι·- βονλίθ. Καί έν τούτοις πρίν ιιό τής τελευταϊες έ-.·λογές δοκιμρσθη- καν δλα τα μέσα. Ό κ. Παρσκ- βάλ, ό άρχηγός τών'Διαμαρτυρο- μϊ·(νν κσί αέιι< κτηματίας, διΑ (^'σε στό τπν*ύ τού δυό ύπαλίή- λους τοϋ θρησκεύματός τσι·. Για νά επελθτ) ίσορροπία, ό έπίσης μέ¬ γας ντηματίας Καθολιν.ός, νύριος Κοσσεμαίν, έ/άλεσε δυό Καθολι- κυύς εργάτας, "ίΐαειτα εστέφθη νά ζητήση άπό την Κυοίονησιν ενα δεντερο καθηγητή γιά το σχολειό, λυστνχώς, ό Νομάρχης απήντησε ότι ό σχολικός ΐιληθυσμό; τής κω- αοπόλεως δέν έςραίνετο ν τι έχη ά- νάγ· ϊ| της αύξτκτεω:; σίτής τσΓ· διδα:<τικον προσωπικού. Καί τό ά- ποτέ?^σμα είναι δτι, δταν άπέσυ- ρπν τίς ψήφους άπό τάς κάλπας, εϊχαν εκλεγή εξ Δη^ιαρχιακοί σύμ- 6ουλοι Καθολικοί καί εξ Διαμαρ- τνρόμενοι. ΤΗταν λοιπόν άδύνατο νά εχομεν Δήμαρχο. Ή πρώτη μας σκέψις ηταν νά όνΌμάσωμεν δΰο δημαρχους, έναν άπό τό κάθε νόαμα, πού θά έδΓμάρχει.'αν δια- δ^χικά καί θά άντάλλαζαν κάθε έοδομάδα. Άλλ' ό κΰριο- νομάρ- ■/ης έπενέβπ καί πάλιν δεν βρήκε την λύσι αύτην κανονική. ΤΛ στε- λοχώριες έ'χει κανείς μέ τής κρα·» τικές ύπ;>ρεσίες... "Οπως σάς εΐ-
π'"·, κανέλ'ας δέν σκέπτεται γιά
θρησκευτικούς; πολέμονς. Πραγ-
μ ιτικά, δλοι συνεννοοννται άρκε-
τά καλά άναιιεταξύ των. Άλλά
Λανένας δέν ήθελε νά είναι ό ήτ-
τπαένος. 'Επί τέλους, ή ΰπάλλη-
λος; τοί ταχυδρομειον, νυρία Φαμ-
πτρυ, είπε λίγο στ' άστεία:
—Άφοΰ δέν μπορείτε νά συμ-
φ<ιϊνήσετε, γιατί δέν ζητάτε την σι·μτ3ουλή ενός ξένον; —Ενός ξένον; · —Ναί, ή ταχεϊα της Ροσσέλ .ΤΓ,αματςί εδά δυό λεπτα. "Ισια— ίσια γιά νά άτρήση τό ταχυδρο- —_—ί,Τ Μωρήν Ό Σώλλΐβαν, ήτις έταξείδευσεν έξ Ίρ>ανδίας άς Χόλλυ-
ϊονντ, δπως λάβη μέρος εί; κινηματογοαφικήν ταινίαν.
Ή Τζήν 'Ωμπέρ. Γαλλις ήθοποιός, ή όποία επανήλθεν είς τό θεατρικον της στάδιον παρά την θέλησιν τοΐ
πλούσιον σνζνγοΰ της Νέλσων Μόφρις, λέγουσα δτι ή δόξα είναι καλλιτέρα άπό την συζυγικήν αγάπην.
μεΐο. Πλησιάστε τόν πρώτο τα-
ζειδιώτη πού θά κατέβχι γιά νά
ξεμουδιάστ] τα πόδια τού καί ρω-
τηστέ τον: «Ποίος πρε'πει νά γί¬
νη δημαρχος στό Ά6ιδέρ^>
■—Στήν άρχή γελάσαμε. "Υστε-
ρα δμως σκεφ-θήκαμε · «Γαιτί δ-
χι ;* Καί την έρχυμένη Κυριακή
--τής καθημερινές ίχουμε δλοι
τής δουλειε'ς μας, δέν είναι ετσι;
—περίμεναν δλοι οί ?/<λογεΐς στό σταθμό την αφιξη. τοΰ σιδηροδρό- μου "Ολοι, γιατί δλοι ήθελαν νά είναι παρόντος. Άποφασίσθηκε νά πρητιμη-Οτ), αν ίγταν δυνατόν, ενας έπιβάτης τής πρώτης θέ.σεα)ς, διό¬ τι αύτό; θά εΐχε καί άνώτερες πο- /ιτικές γνώσεις. Μόνον αν δέν ΰ- πηρχε τέτοιος, -θά άπηυθύνετο ατ- τί| ή ερώτησις σ' ενα ίπιβάτη δευ- τίρα; θέσεως. Καί έν εσχάτη ά- νάγκη σ' ενα έπιδάτη τής τρίτΓς νΓσεως. Άλλ' δλοι έλπίζαμε νά μην ΰποχρεωθοϋμε νά ξεπέσωμε σ' αύτην την άθλιότητα. »Κατέβηκε ενας έπιβάτη; τής πρώτης θέσεως. Χαρήτκαμε πολΰ. Τοϋ έξηγήσαμε τής άμηχανίες ι άς: νριιγορα, νρήνορα. "Εμεινε ίμβρόντητος. Τοΰ εΐπαμε <Γρή- ^ορα! Δέν εχετε παρά ενα λεπτό ναιρό»· ΤΗταν ενας γέρως μ' ?να ίώμα άκόμα εύλύγιστο, με άρκε- τά μανρυά ασπρα μαλλια, μ' ενα νρο; ευθνμο. Στό θαγόνι τού εΐ- δαμε ζωγραφικά σύνεργα. 'Τπο- θ^ιω, λοιπόν, ότι ήταν ζωγράφος. Είπε: «Αύτη ή ίστοοία είναι ήλι- θία. 'Μλ' άφοΰ ετσι είναι τα πράγ ματα καί δέν μπορεϊτε νά σνμφο>
νήσετε, ρίξτε ενα μήλο στό δρόμο
καί τρέξετε δλοι νά τό πιάστε. Ό
πρώτος σΰμβουλο; πον θά τό πιά-
στ, άς γίνη δήμαρχος».
ϊΕίπαμε πάλι: «Γιατί δχι;>
"Αλλως τε άρχιζαμε πειά νά δια-
οκεδάζωμε καί ό δρόμος ώρίσθηκε
γιά την έρχομενη Κυριακή. Ό
νεαρός Γιάνης πού είναι δεκατρι-
Γν χρονών καί δννατός θά ερριγνε
τό μήλο, την στιγμή πού δ δασο¬
φύλακος θά τραβονσε μιά πιστο-
λιά.
Ό δασοφΰλακας πυροδόλησε,
ό νεαρός Γιάννης ερριξε τό μήλο
κι' δλοι οί σύμ&τυλοι έκίνησαν
τρέχοντας δσο μποροΰσαν πειό
λρήγορα- Τό θέαμα ήτο θαυμά-
σιο. Δώδεκα δρομεΐς! Φυσικά με-
ταξΰ αυτών ήσαν κα μερικοί ποϋ
ξέραμε πού ήσαν...,πώ; νά τό ποϋ-
με;....
— Άδι/ηπένοι,
- - Ναί, κάτι γέροι, κατι τύποι
μέ κοιλιέ;, μέ ρευματισμούς, μέ
άδν>νατα πόδια. Μά ήσαν καί με¬
ρικοί σχετικα άθλητικοί. Οί θεα-
ταί εΐχαν τής προτιμήσεις τους.
Μάλιστα εβαζαν καί στοιχήματα.
Καί σάς δεβαιώνω ότι οί δώδεν.α
δρομεϊ; άνέπτυξαν δλες τής δυ¬
νάμεις τους. "Ετρεχαν καί γιά την
τιμή τοΰ κόμματος καί γιά την τι-
μή νά γίνουν ό πρώτος αρχων τή;
κοΛΐοπόλεως, δπως γράφουν" οί έ-
φτμερίδες. *
Άλλά την ωρα τοΰ πυροβολι-
σμοΰ τό γουροΰνί μου, φαντασθη-
τε, τό δικό μου γουροϋνι, βγηκε
άπό τό χαντάκι πού κυλιότανε καί
ετρεξε στό δρόμο· ϊσως ό θόρυβος
νά τό είχε συγκινήστ|. Καί τρέχει
πίσω άπό τό μήλο, τρέχει, τρέχει,
φθάνει πρώτο, καί καταδροχθί-
ζει το μήλο! "Ετσι, μέ μιας!
Κανείς δέν τό περίμενε· δλοι
ξεκαρδίσθηκαν καί επειτα είπα:
—Λοιπόν, έγώ εΐμαι δήμαρχοζ,
άφοΰ τό γουροΰνί μου....!
—Ά, δχι, λέει δ Παρυδάλ
—Ά, δχι, λέει δ Κοσσεμέν.
Καί οί δΰσ σχνμφωνοΰν καί /έν
—Οί συμφωνίες είναι —>μφωνί'
ε;. "Η ό δρόμο; είναι άκυρος ή τό
γουροΰνί είναι δήμαρχος!
Έγώ άντέδρασα στήν άκύρω
σι. Ύπήρχε ξνας νικητής, δέν ή
μονν έγώ, άλλά ήτο δικός μου, κι'
αύτό είναι κολα/ίευτικό- Κατέλη
ξαν, γελώντα; τάντα, νά τρά^ιου
στόν κ. νομάρχη δτι είχε έκλεγΐ
δήμαρχος ό κ. Χοϊρος. Ό κ. νο¬
μάρχης δέν κύτταξε στά χαρτιά
τού γιά νά δή εάν ύίήρχε ενας
συμοουλος μέ αύτό τό δνομα. Θά
είχε ά7^.ε; άσχολίες καί δέν απήν¬
τησε. "Οποίος δέν άπαντα έγκρί-
ΐ ναί .ιαραδέχεται, δέν είναι ε¬
τσι;
Δύο σύμδουλοι, ό ενα; Καθολι-
κός κι' ό αλλος Διαμαρτυρομένη,
προήδρει·αν έναλλάξ νι' άντεπρο-
σώπευαν τόν «καλούμενον δήμαρ¬
χον» καί οί ύποθέσεις τής κωμο¬
πόλεως κανονίζονταν πολυ όμαλά.
Τό γουροϋνι είχε άπειρες περιποι-
ήσει; καί χάδια. Τό ετρεφα έγώ,
μά καί τό ταμεΐο τοΰ Δημαρχείον,
κι' δλος ό κόσμος. "Εγινε τετρά-
παχο. Δέν υπήρξε ποτέ αλλο παρ-
όμοιο γουροΰνί. *Ηταν θαΰιια. Μά
νάποτε είπα:
-—Ό κ. δήμαρχο; 'παραπάχυνε.
Αύτές τής ήαέρες ύχ σκάση. Εί¬
ναι δήμαρχο;, μά δέν έπαυσε γι*
αύτό νά είναι ίδιοκτησία μου.
Πρίν άπό τα Χριστούγεννα θά
τό σφάξω!
"Ολοι διεμαρτυρήθησαν:
—Πέτρο,—ετσι λέγομαι,—δέτ
θά τό κάνης αύτό!
—Θά τό κάμω καί κανείς δέν
μπορεϊ νά μέ εμποδίση. Μά δέν
μπορώ καί νά εμποδίσω κανένα νά
τό αντικαταστ»')ση. "Αλλως τε, εί¬
ναι άνώνυμο.
Καί ετσι είναι πάντα δι^μαρχος
στό ηΑδιβέρ ενα γουοοΰνι πού
τρέφεται δημοσίςι δαπανη. Μά
προσεχώς θά γίνουν δημαρχιακαΐ
εκλογαί καί ϊσως την φορά αυτή
νά εκλεγή" ενα; πραγματικός δή
μαρχο;. Εάν δέν τό έπιτύχωμε,
νομίζω πώς θά λυπηθοϋιιε.
Μετάφρασις Κ. Ν.
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ. Ν. 3.—Ό «Έ-
θνικός Κήονξ> .τωλεΐται υπό τον αντι¬
πρόσωπον αα; Π. Κοντρου, 466 5ΐ8Ιβ
8
19
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ2*.— ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 5 ΙΑλΌΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΜΙΚΡΑΙ
ΙΣΤΟΡΙΑΙ
- ΤΟΥ
ΘΕΟΔ.
ΒΕΛΛΙΛΝΙΤΗ
_επνρο
^ έΓ1^ ^Ητ 4Ζ. _Χ*
"V™1
Συνεπλτχιώ-θη ετος ά™ τοϋ τ)α-
γάτου τοϋ ποιητοϋ Σπύρου Μα-
τσουκα, ποόκειτοα δέ νά τελεσθή
πάνδί^λον μνημόσυνον αύτοϋ, δ-
πως έπαναφερτ) είς την ένθύμησιν
δλων τόν άκατα,τόνητον αυτόν ερ¬
γάτην τής άνυψώσεως τοϋ έθνικοϋ
φρονήματος είς τάς λαϊκάς μάζας.
Π ρό ενός ετους ένω συνωμίλει πε-
ρί ποιήσεως είς Ινα Καφενειον τής
^ηφισιάς απέθανεν έξαφνα έκ συν
ϊίθπής. Ό Ματσούκας υπήρξε μία
άπό τάς σχ»μπ<ιθ·ΐ}τικωτέρας φυσιο- γνωμίας τής γενεάς μας. 'Η φύσι; τόν εϊχε προίκίσΐ| μέ πολλάς σωμα- ,τικά; καί ψυχικάς άρε.τάς. Τέκνον των βοννών τής Στερεάς Ελλάδος, άπό των οποίων ώς ρναξ επήγα¬ σεν ή ποίησις της άρματωλικής έ- Λοχής, εϊχε διαπλάσση σωματικάς, όπως οί ήρωες έκεΐνοι τού; όποίσυς Ετραγούδησαν οί άγνωστοι ποιη- ταί. Είχε δέ ναί τάς ροαάς των άν- θρώΐεων, οί όποΐοι συνετήρησαν τό εθνικόν φρόν^μα |πί αίώνας καί ί- καλλιέργησαν την Ιδέαν τή; έπανι- δρνσεως τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρότον;, μέσα είς τό σκότος τής Τουσκικής Κυριαρχίαν 'Η φι'σις τόν είχε προικίση έπί- σης μέ ποιητικόν τάλαντον ν.αί μέ εύφράδειαν, ή δποία εγνώριζε να θίγη τάς εύαισθήτσυς χορδάς τη; λαϊκής ψυχή;. "Οπως όλοι οί ποι^ τ)ταί καί οί λογογράφοι της εποχήν τού, έσπούδασε καί αύτός νομικά, *αί εγινε δικηγόρος. Άλλ' ή νομική ίπιστήμη δέν ήτο διά την ίδιοσνγ- κρασία τού. Τόν έκούραζε καί τύν 'οπήλπιζεν. Εΐ/ε γεννηθη έξ άλλον εις μίαν επαρχίαν ότου ή ζωή των άρ/ματωλων καί των κλεφτών εφαί¬ νετο ακόμη πρόσφατος, καί απού ένόμιζε κανεί; δτι μέσα είς τα δά· ση τής Οΐτης ι)ά προέβαλον αί ή- [ρωϊκαί μορφαί^τοϋ Κατσαντώνη καί τοϋ Λιακατά. Άνατραφείς μέ- ν είς τοιαύτην ατμόσφαιραν έγνώ άό ή δλ λέ [ριζεν άπό μνήμης δλα τα κλέφτικσ /τραγοΰδια καί τά εψαλε μέ την ιί>
}ραίαν φωνήν τον κατά τρόπον, δσ·
ΐτις προεκάλει βαθυτάτην συγκίνη¬
σιν καί είς ημάς, τά τέκνα των πό
0εων, ποΰ ήμεθα συνηύΗσμένοι είς
άλλην μουσικήν- "Επειτα δέν εΤχε
συμπληρωθή άκόμη το έθνκόν ό¬
νειρον τή; συγχωνεύσρως της Έλ·
ληνικής φυλής είς εν ν.ράτος, όνει¬
ρον μέ τό οποίον εζησαν δλοι οί
"Ελλη.νε; άόηό τής πτώσεως τοΰ
!Βνζαντίου μέχρι των ημερών μας.
Τό όνειρον αϋτό κατεϊχε τόν Μα·
,τσούκαν καί ησθάνθη παλλομένην
την καρδίαν τον, άπό τούς ίδιον;
παλμΰΜξ, οίτινες συνετάραξαν την
ίψυχήν τοϋ Ρήγα Φεραίον.
► Έτσι ηθέλησε ν ό ένθουσιώδη,ς
γεαν'ιας νά άφοσκοθή είς την εξυ¬
πηρέτησιν τοϋ έθνικοϋ σκοποΰ.
•Αφήκε τότε πάσαν άλλην ένασχό-
λησιν καί φέρων την ρά&δον τοί
6δοιπόρου έξεκίνησεν άπό τάς Α¬
θήνας καί περιέτρεχε την Έλλάδο
ϊαί τάς άπανταχοΰ τοΰ κόσμου Ελ¬
ληνικάς παροικΧας, όπως έξεγείρτι
τα αίσθήματα των 'Ελλήνων καί
τού; ώθήση πρό; τόν €·θν.κόν σκο¬
πόν, προ; τόν οποίον άπέβλεπεν
οντο;. Είχε σχηματίστ) την Ιδέαν
δτι πάσαν δυναμιν, την οποίαν κα-
τέχει Ινας άνθρωπος, είτε ήθΐ'κή
είναι αυτή, είτε νλική, πρέπει νά
την διαθέτ{] πρός επιτέλεσιν ενός
ί·θνικοΰ σκαποϋ, δταν μάλιστα τί)
^θνό; τού δέν εχει συμπληρώστ) την
αποστολήν τού. Τοιουτοτρόπως τό
ποιήτιν.όν τον ταλαντον τα διε-θεσε
πρός έξνπηρέτησιν τοϋ "Εθνονς.
'Η λυρική ποίησις τοϋ Ματσού-
χΰ είναι καθαρώς πατριωτική. 'Ε-
άν δέν Ιχει τό νφος τοΰ Σολωμον,
ϊ) τί]ν έπικήν δνναμιν τοΰ Παλα-
ιιά, η την εύρυθ,αίαν καί την καλ-
{ίιέπειαν τοϋ Δροσίν»), εχει δμω;
την άίτλότητα Κίύ την φλόγα τοΰ
ίΓατοιώτον, ή άποία κατώρθον νά
ονγ/ινί) τάς λαϊκάς καρδίας καί
ν' όποκτφ όπαδοΰς, οΐτινες προσε¬
φέρον πάν δ,τι ηδύναντο πρός επί¬
τευξιν τον σκοποΰ τούτον.
Νεώτατος άκόμη μετέβη είς τάς
_1 . λ—'«_ί—._ ^Ι·*! ■ νι«ιι·/η/- 4>Ί>ιΛΛΐ'υΙ/νΓ
Σύγχρονοι άστέρες της «κηνής, γν-
ρω τοΰ πρώην. ποωτοπυγμάχου Τζάκ
Ντέμψυ: Έξ άριστερων πρός τα δε-
|ιά: Ντόροθυ "Απλεμπυ, Σίδνυ Φόξ,
Μαίρη Νάς καί "Εντιθ Μπάρρετ.
ή εύγλωττία τού, εξήγειρε τάς ■ψυ¬
χάς των φιλοαόνων Έλλήνων έρ-
γατών καί μετά τίνα χρόνον επέ¬
στρεψεν είς την 'Ελλάδα, την πα-
ρασκευαζομένην είς νέους αγώνας,
κομίζων εν τορπιλλοβόλον, την «Νέ
αν Γενεάν», καί μίαν πυροβολαρ-
χίαν. Εκηρύχθη έν τω μεταξΰ ό
Βαλκανικός πόλεμος καί ό Ματσοι>-
κας αφήσα ςτήν ράβδον τοΰ όδοι-
πόρου κατετάχθη είς τόν στρατόν,
ώς απλούς στρατιώτην, καί έφερεν
είς τάς τάξε.ις τοΰ στρατοΰ τόν εν¬
θουσιασμόν καί την όρμητικότητα
τής ψυχής τού. Μετεολήθη είς Τυο
ταϊον τής έποχής τού. Τα τραγού-
δια καί οί λόγοι τού έξήπτον τό
πολεμικόν φρονημα τόόν πολεμι-
στών. "Οταν έτραυματίσθη είς μί¬
αν μάχην, γενικ<| έπεχύττΐ) θλά[ις είς τάς ■ψυχάς τώ ννικητών τής Μο· κεοονίας καί τής Ηπείρου. Άλλά τό τραϋμα Ιάίτΐ) καί ό Ματσούκας εφάνη καί πάλιν εί; τάς πρώτας; γραμμάς τοΰ στρ·ατοΰ. Τό τραγοΰ- δί τού ηκούσθη είς τα βουνά τή; Ηπείρου καί πάλιν. $|»1*ε8βΙ>
ς τό Μπιζάνι Λάρα τό πλευρόν
τού, έπεσεν ενας στρατιώτης, ό ο¬
ποίος έκπνέων ϊλεγε:
— Π ατρίδα μου σοΰ προσέφε-
ρα ο,τι εΐχα πολύτιμον, την νεότητα
καί την ζωήν μου, τώρα τί θά γίντ]
ή δυστνχισμενη άδελφοϋλά μου
Σταυροΰλα, ποϋ δέν εχει άλλον
προστάτη είς τόν κόσμο άπό έμένα;
— Κοιμήσου έν ειρήνη, παώί
μου, τοϋ είπεν ό Ματσούκας, ή πα-
τρίδα κ' έγώ ·θά φροντίσουμε γιά
τα δρφανά ποΰ θ' αφήση δ πόλε¬
μος.
λς τοιαύτην συγκινητικήν στιγ¬
μήν συνέλαβε τήιν ιδέαν νά Ιδρύση
τόν Λευκόν Σταύρον, τοΰ οποίον
ι σκοπό; ήτο νά ύπανδρεΰτ) τα; κό
Γοας £-/οείνας, των οποίων εστέρησεν
(ό πόλεμος τονς προσττίτπς των. "Ε¬
Ι τσι άφιεροοθη πλέον είς τό πατριοο-
τ;κόν τουτο έργον.
~>ί^' η ο-^ι^Κ- Γ Τ /-^
^ί^ΛI^ΗΑ£^ ΑΝΟ_ΛΛΑ0Υ". "
Οντε αί προκνψασαι έκ τοΰ πό
λέμου δνσχέρειαι. όντε ή απελθόν
σα είς την χώραν άναταραχή, ήμ
πόδισεν τόν Ματσοΰκαν είς την έκ
πληρώσιν τοΰ έργον τον. Περιε
6λήθη πάλιν μίαν άμφίεσιν άπό χσ
κί, ενα στατιωτικόν πιλίκιον, Ιλα6ε
την ράβδον τού καί Λεριέτρεχε τή
ιΕ?1άδα» ζητών τόν οβολόν πάντων
όπως συλλέξη χρηματα καί προικΐ
ση τάς όρφανάς τον. Ό τρόπο;
καθ' δν τά εζήτει, ή συγκινητι,:»
ενγλωττία, ή άγνότη; των ποοθΐ
[ σεών τού. ή άγάπη την όποίϊιν εί/*
προσελκΰσΐ) άτο δ?.ον τόν κόσμον
Νεώτατος η μη ς τς
{Ηχλλθύσας' Έΐληνικάς παροικίας
των Ήνωμένίον ΙΙολιτειών τής Ά-
μ&ς κης. 'Εκεΐ δ<; ή μοϋσά τού καί 5Ι0ΝΕΥ ΡΟΧ ήνοιγε τα οαλάντΐα καί των - οτερων ακομη. Κατά τύ " ηρ ιαας άποστ Βόρειον, "Ηπειρον. Έ μεθα και οί δνο νπό τοϋ Γ Στρατηγόν ΆνρΙς, ενός ε στατ^αν^ρ^είςτήνφλώ ^ςή μαζύ τον είς ^ £ στοριανκαιε^αμενώςαωφέοτόν πριγκιπα Μυρα, άΐτόγονοντοί Κα σιλεως τής Νεαπόλεως, ό όποΤος" κατεθελγετο ακούων τόν Ματσού- καν να ψάλλη τά ^φτικα τοαγού- δια. Μετα μίαν εορτήν ή ότίοία έ γενετο εις τό σχολείον τής δυζαν ηνης αυτή; πόλεως, ό Ματσοί'/Π; ΐίητησε την αδειαν παρά τοΰ στοα- τηγοΰ νά ομιλήση πρό τού λαοϋ διά τον «Λευκόν Σταύρον». 'Η αδεία '· δοθή καί ή πόλις συνέρρευσεν είς ενα κάμπον. Τότ.· ενεφανίσθη δ Ματσούκας κρατών ενα ταγάρ'ι. Τό έδωκεν ί'^^ν» παιδάκι ^αί ^άς ανέβη είς ενα. 'ύψωμα· μετ' ολίγον λόγος τ3υ έκράτνι ίίς σνγ/.ίνηοιν δλονς. Εικών άπό την σ,δηνοοοοιιιχπν σύγκρουσιν, — Ρι|«ι. έλεγεν, ο,τι στό ταγάρι. Οί δεκάρες οας ^ γίνονν τά στεφάνια τοΰ γάμου γιά τής δρφανέ; των θυσιασθέντων γιά το μεγαλείον τής πατρίδος μα;. Τό θέαμα^ ποΰ εβλεπα ^ιςτοό; μου ίίτο άπερίγραπτον. Πλοίσιοι αί πτωχοί, "Ελλτ,νες καί Γάλλοι στρατιώται, μέ τά δάκρυα στά ιιά- τια, ερριπταν είς τό ταγάρι τοΰ ποι ήτου τά χαρτονομίσματά των. "Ο- ταν την ιδίαν εσπέραν έπιστρέψα- μέν είς την Φλώρινα, μοϋ ϋλεγι πίριχαρης: — Μέ αντά ποΰ εμάζεψα σήμε- ρα, θά προΐ/άσω πέντε δρφανάς, Καί πραγματν/ώς περιτρέχων άογότερα τά; έπαογίας, εΐσήρχετο ;ίς τά πτωχικά σπίτια είς τά όποία Τχεν άπλα>θγί ή σκιά τοΰ πενθου;
'.αί έφερεν εί; αΰτά άκτΐνας χαοά;
<αί την παρη^'ορίαν δτι ή Πατρίς δέ νείχε λτκτμονήση τονς θυσια- σθέντας δι' αυτήν. Κατά την πολνμηνον διαμονήν μόν είς την "Ηπειρον καί την Μα- κεδονίαν τόν σννηντηο'α είς δια φόρους πόλει;, έκτελοΰντα τόν Ιε¬ ρόν "τού σκοπόν. Όλί^ον πρό τού θανατον τον συνέλαβε καί ίποαγ- ματαιοίησε την ωραίαν ιδέαν τή; Ιδρύσεως μνημείου είς τόν πρωτο· μάρτυρα της Έλληνικής έλευθεοί σς Ρτιναν Φεραών είς τόν τόπον τή; γεννήσεως τού. Ό Ματσοΰχ'χ; άνηκεν είς την τάξιν των πατριη- των έκείνων, έκ τής οποίας προηλ- θεν 6 ποιηχής των έθντκών θουρι- ων, ήτο ό ένδεδειγμένος νά μερι¬ μνήση πρός εγερσιν τοΰ μνηιιεΐ''υ τοι·. Κατ' αυτόν τόν τρόπον ό άκατα- πόνητος έκεΐνος έ·θναπόστολος α- φοσιωθεί; υπέρ των όρφανών τού πόλεμον, ΰπάνδρευσε πλέον των δνο χιλιά>δων νεανίδοαν, των οποίων
οί πάτέρες καί οί άδελφοί επϊσαν
είς τοΰς πολέμου;. 'Αδιαλείπτως
Ιργαζόι,ΐίνος, άνευ όδΰνης καί στε-
ναγμών, εΰρε τόν θάνατον κάτω α-
τό τό φύλλωμα τοΰ πλατάνου ττ|ς
Κηφισιάς. σ&ύσας δπω; τό δοιιο
των κελαδοΰντων έπ' αντοϋ πονλι-
ό>ν καί ώς αι άκτΐνες τοΰ δύοντο;
άττικοϋ ήλιον. Τόν άκμαϊον ανώιιΐ]
ποιητην, μαζύ μέ την 'Α*ηναΙ*ίΓ»
κοινωνίαν, τόν εκλαυσαν δλαι εχει-
ναι αί 'Έ/ίηνίδες, τάς όπηίας έπ-
ρηγόρησε καί άποκατάστηο-ε, μί-
^ττθεί; είς πατέρα %αί αδελφόν
αυτών.
ΘΕΟΔ. ΒΒΛΛΙΑΝΠΉ3
ΟΑΚΥ, ΙΝ1).—Ό «Έθνιχος Κη¬
υξ» καί δλαι αί ίκδόβει,- τον «α>λο«ν·
ται παοά τφ άντιπ(?οσώπφ μβς *ζΓΐ
Παρίδη. 109 νΥ. Ι3τ1ΐ Ανβ.,
ίνονται δεκταί εγγραφαί
δν καί χσταχωοήσεις αν
'άλων άλ
ΤΑΗΡΟΝ 5ΡΒΙΝΟ5, - —■
Έθνικός Κτβυξ», 'Ηαερησι»»ς,
ια«όπικος καί Τ^ονογραφημ^
.οΰνται παςά τοΰ άν«Λθο<η(· " >κ.β Παοασκευά, 106 Ν. _
>.±., δστις δέχεται μικράς καί
α; άγγελίας καθώς «αί ΐνν
σννδίκνμητωΎ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ2*.— ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 5 ΙΑλΌΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΜΙΚΡΑΙ
ΙΣΤΟΡΙΑΙ
- ΤΟΥ
ΘΕΟΔ.
ΒΕΛΛΙΛΝΙΤΗ
_επνρο
^ έΓ1^ ^Ητ 4Ζ. _Χ*
"V™1
Συνεπλτχιώ-θη ετος ά™ τοϋ τ)α-
γάτου τοϋ ποιητοϋ Σπύρου Μα-
τσουκα, ποόκειτοα δέ νά τελεσθή
πάνδί^λον μνημόσυνον αύτοϋ, δ-
πως έπαναφερτ) είς την ένθύμησιν
δλων τόν άκατα,τόνητον αυτόν ερ¬
γάτην τής άνυψώσεως τοϋ έθνικοϋ
φρονήματος είς τάς λαϊκάς μάζας.
Π ρό ενός ετους ένω συνωμίλει πε-
ρί ποιήσεως είς Ινα Καφενειον τής
^ηφισιάς απέθανεν έξαφνα έκ συν
ϊίθπής. Ό Ματσούκας υπήρξε μία
άπό τάς σχ»μπ<ιθ·ΐ}τικωτέρας φυσιο- γνωμίας τής γενεάς μας. 'Η φύσι; τόν εϊχε προίκίσΐ| μέ πολλάς σωμα- ,τικά; καί ψυχικάς άρε.τάς. Τέκνον των βοννών τής Στερεάς Ελλάδος, άπό των οποίων ώς ρναξ επήγα¬ σεν ή ποίησις της άρματωλικής έ- Λοχής, εϊχε διαπλάσση σωματικάς, όπως οί ήρωες έκεΐνοι τού; όποίσυς Ετραγούδησαν οί άγνωστοι ποιη- ταί. Είχε δέ ναί τάς ροαάς των άν- θρώΐεων, οί όποΐοι συνετήρησαν τό εθνικόν φρόν^μα |πί αίώνας καί ί- καλλιέργησαν την Ιδέαν τή; έπανι- δρνσεως τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρότον;, μέσα είς τό σκότος τής Τουσκικής Κυριαρχίαν 'Η φι'σις τόν είχε προικίση έπί- σης μέ ποιητικόν τάλαντον ν.αί μέ εύφράδειαν, ή δποία εγνώριζε να θίγη τάς εύαισθήτσυς χορδάς τη; λαϊκής ψυχή;. "Οπως όλοι οί ποι^ τ)ταί καί οί λογογράφοι της εποχήν τού, έσπούδασε καί αύτός νομικά, *αί εγινε δικηγόρος. Άλλ' ή νομική ίπιστήμη δέν ήτο διά την ίδιοσνγ- κρασία τού. Τόν έκούραζε καί τύν 'οπήλπιζεν. Εΐ/ε γεννηθη έξ άλλον εις μίαν επαρχίαν ότου ή ζωή των άρ/ματωλων καί των κλεφτών εφαί¬ νετο ακόμη πρόσφατος, καί απού ένόμιζε κανεί; δτι μέσα είς τα δά· ση τής Οΐτης ι)ά προέβαλον αί ή- [ρωϊκαί μορφαί^τοϋ Κατσαντώνη καί τοϋ Λιακατά. Άνατραφείς μέ- ν είς τοιαύτην ατμόσφαιραν έγνώ άό ή δλ λέ [ριζεν άπό μνήμης δλα τα κλέφτικσ /τραγοΰδια καί τά εψαλε μέ την ιί>
}ραίαν φωνήν τον κατά τρόπον, δσ·
ΐτις προεκάλει βαθυτάτην συγκίνη¬
σιν καί είς ημάς, τά τέκνα των πό
0εων, ποΰ ήμεθα συνηύΗσμένοι είς
άλλην μουσικήν- "Επειτα δέν εΤχε
συμπληρωθή άκόμη το έθνκόν ό¬
νειρον τή; συγχωνεύσρως της Έλ·
ληνικής φυλής είς εν ν.ράτος, όνει¬
ρον μέ τό οποίον εζησαν δλοι οί
"Ελλη.νε; άόηό τής πτώσεως τοΰ
!Βνζαντίου μέχρι των ημερών μας.
Τό όνειρον αϋτό κατεϊχε τόν Μα·
,τσούκαν καί ησθάνθη παλλομένην
την καρδίαν τον, άπό τούς ίδιον;
παλμΰΜξ, οίτινες συνετάραξαν την
ίψυχήν τοϋ Ρήγα Φεραίον.
► Έτσι ηθέλησε ν ό ένθουσιώδη,ς
γεαν'ιας νά άφοσκοθή είς την εξυ¬
πηρέτησιν τοϋ έθνικοϋ σκοποΰ.
•Αφήκε τότε πάσαν άλλην ένασχό-
λησιν καί φέρων την ρά&δον τοί
6δοιπόρου έξεκίνησεν άπό τάς Α¬
θήνας καί περιέτρεχε την Έλλάδο
ϊαί τάς άπανταχοΰ τοΰ κόσμου Ελ¬
ληνικάς παροικΧας, όπως έξεγείρτι
τα αίσθήματα των 'Ελλήνων καί
τού; ώθήση πρό; τόν €·θν.κόν σκο¬
πόν, προ; τόν οποίον άπέβλεπεν
οντο;. Είχε σχηματίστ) την Ιδέαν
δτι πάσαν δυναμιν, την οποίαν κα-
τέχει Ινας άνθρωπος, είτε ήθΐ'κή
είναι αυτή, είτε νλική, πρέπει νά
την διαθέτ{] πρός επιτέλεσιν ενός
ί·θνικοΰ σκαποϋ, δταν μάλιστα τί)
^θνό; τού δέν εχει συμπληρώστ) την
αποστολήν τού. Τοιουτοτρόπως τό
ποιήτιν.όν τον ταλαντον τα διε-θεσε
πρός έξνπηρέτησιν τοϋ "Εθνονς.
'Η λυρική ποίησις τοϋ Ματσού-
χΰ είναι καθαρώς πατριωτική. 'Ε-
άν δέν Ιχει τό νφος τοΰ Σολωμον,
ϊ) τί]ν έπικήν δνναμιν τοΰ Παλα-
ιιά, η την εύρυθ,αίαν καί την καλ-
{ίιέπειαν τοϋ Δροσίν»), εχει δμω;
την άίτλότητα Κίύ την φλόγα τοΰ
ίΓατοιώτον, ή άποία κατώρθον νά
ονγ/ινί) τάς λαϊκάς καρδίας καί
ν' όποκτφ όπαδοΰς, οΐτινες προσε¬
φέρον πάν δ,τι ηδύναντο πρός επί¬
τευξιν τον σκοποΰ τούτον.
Νεώτατος άκόμη μετέβη είς τάς
_1 . λ—'«_ί—._ ^Ι·*! ■ νι«ιι·/η/- 4>Ί>ιΛΛΐ'υΙ/νΓ
Σύγχρονοι άστέρες της «κηνής, γν-
ρω τοΰ πρώην. ποωτοπυγμάχου Τζάκ
Ντέμψυ: Έξ άριστερων πρός τα δε-
|ιά: Ντόροθυ "Απλεμπυ, Σίδνυ Φόξ,
Μαίρη Νάς καί "Εντιθ Μπάρρετ.
ή εύγλωττία τού, εξήγειρε τάς ■ψυ¬
χάς των φιλοαόνων Έλλήνων έρ-
γατών καί μετά τίνα χρόνον επέ¬
στρεψεν είς την 'Ελλάδα, την πα-
ρασκευαζομένην είς νέους αγώνας,
κομίζων εν τορπιλλοβόλον, την «Νέ
αν Γενεάν», καί μίαν πυροβολαρ-
χίαν. Εκηρύχθη έν τω μεταξΰ ό
Βαλκανικός πόλεμος καί ό Ματσοι>-
κας αφήσα ςτήν ράβδον τοΰ όδοι-
πόρου κατετάχθη είς τόν στρατόν,
ώς απλούς στρατιώτην, καί έφερεν
είς τάς τάξε.ις τοΰ στρατοΰ τόν εν¬
θουσιασμόν καί την όρμητικότητα
τής ψυχής τού. Μετεολήθη είς Τυο
ταϊον τής έποχής τού. Τα τραγού-
δια καί οί λόγοι τού έξήπτον τό
πολεμικόν φρονημα τόόν πολεμι-
στών. "Οταν έτραυματίσθη είς μί¬
αν μάχην, γενικ<| έπεχύττΐ) θλά[ις είς τάς ■ψυχάς τώ ννικητών τής Μο· κεοονίας καί τής Ηπείρου. Άλλά τό τραϋμα Ιάίτΐ) καί ό Ματσούκας εφάνη καί πάλιν εί; τάς πρώτας; γραμμάς τοΰ στρ·ατοΰ. Τό τραγοΰ- δί τού ηκούσθη είς τα βουνά τή; Ηπείρου καί πάλιν. $|»1*ε8βΙ>
ς τό Μπιζάνι Λάρα τό πλευρόν
τού, έπεσεν ενας στρατιώτης, ό ο¬
ποίος έκπνέων ϊλεγε:
— Π ατρίδα μου σοΰ προσέφε-
ρα ο,τι εΐχα πολύτιμον, την νεότητα
καί την ζωήν μου, τώρα τί θά γίντ]
ή δυστνχισμενη άδελφοϋλά μου
Σταυροΰλα, ποϋ δέν εχει άλλον
προστάτη είς τόν κόσμο άπό έμένα;
— Κοιμήσου έν ειρήνη, παώί
μου, τοϋ είπεν ό Ματσούκας, ή πα-
τρίδα κ' έγώ ·θά φροντίσουμε γιά
τα δρφανά ποΰ θ' αφήση δ πόλε¬
μος.
λς τοιαύτην συγκινητικήν στιγ¬
μήν συνέλαβε τήιν ιδέαν νά Ιδρύση
τόν Λευκόν Σταύρον, τοΰ οποίον
ι σκοπό; ήτο νά ύπανδρεΰτ) τα; κό
Γοας £-/οείνας, των οποίων εστέρησεν
(ό πόλεμος τονς προσττίτπς των. "Ε¬
Ι τσι άφιεροοθη πλέον είς τό πατριοο-
τ;κόν τουτο έργον.
~>ί^' η ο-^ι^Κ- Γ Τ /-^
^ί^ΛI^ΗΑ£^ ΑΝΟ_ΛΛΑ0Υ". "
Οντε αί προκνψασαι έκ τοΰ πό
λέμου δνσχέρειαι. όντε ή απελθόν
σα είς την χώραν άναταραχή, ήμ
πόδισεν τόν Ματσοΰκαν είς την έκ
πληρώσιν τοΰ έργον τον. Περιε
6λήθη πάλιν μίαν άμφίεσιν άπό χσ
κί, ενα στατιωτικόν πιλίκιον, Ιλα6ε
την ράβδον τού καί Λεριέτρεχε τή
ιΕ?1άδα» ζητών τόν οβολόν πάντων
όπως συλλέξη χρηματα καί προικΐ
ση τάς όρφανάς τον. Ό τρόπο;
καθ' δν τά εζήτει, ή συγκινητι,:»
ενγλωττία, ή άγνότη; των ποοθΐ
[ σεών τού. ή άγάπη την όποίϊιν εί/*
προσελκΰσΐ) άτο δ?.ον τόν κόσμον
Νεώτατος η μη ς τς
{Ηχλλθύσας' Έΐληνικάς παροικίας
των Ήνωμένίον ΙΙολιτειών τής Ά-
μ&ς κης. 'Εκεΐ δ<; ή μοϋσά τού καί 5Ι0ΝΕΥ ΡΟΧ ήνοιγε τα οαλάντΐα καί των - οτερων ακομη. Κατά τύ " ηρ ιαας άποστ Βόρειον, "Ηπειρον. Έ μεθα και οί δνο νπό τοϋ Γ Στρατηγόν ΆνρΙς, ενός ε στατ^αν^ρ^είςτήνφλώ ^ςή μαζύ τον είς ^ £ στοριανκαιε^αμενώςαωφέοτόν πριγκιπα Μυρα, άΐτόγονοντοί Κα σιλεως τής Νεαπόλεως, ό όποΤος" κατεθελγετο ακούων τόν Ματσού- καν να ψάλλη τά ^φτικα τοαγού- δια. Μετα μίαν εορτήν ή ότίοία έ γενετο εις τό σχολείον τής δυζαν ηνης αυτή; πόλεως, ό Ματσοί'/Π; ΐίητησε την αδειαν παρά τοΰ στοα- τηγοΰ νά ομιλήση πρό τού λαοϋ διά τον «Λευκόν Σταύρον». 'Η αδεία '· δοθή καί ή πόλις συνέρρευσεν είς ενα κάμπον. Τότ.· ενεφανίσθη δ Ματσούκας κρατών ενα ταγάρ'ι. Τό έδωκεν ί'^^ν» παιδάκι ^αί ^άς ανέβη είς ενα. 'ύψωμα· μετ' ολίγον λόγος τ3υ έκράτνι ίίς σνγ/.ίνηοιν δλονς. Εικών άπό την σ,δηνοοοοιιιχπν σύγκρουσιν, — Ρι|«ι. έλεγεν, ο,τι στό ταγάρι. Οί δεκάρες οας ^ γίνονν τά στεφάνια τοΰ γάμου γιά τής δρφανέ; των θυσιασθέντων γιά το μεγαλείον τής πατρίδος μα;. Τό θέαμα^ ποΰ εβλεπα ^ιςτοό; μου ίίτο άπερίγραπτον. Πλοίσιοι αί πτωχοί, "Ελλτ,νες καί Γάλλοι στρατιώται, μέ τά δάκρυα στά ιιά- τια, ερριπταν είς τό ταγάρι τοΰ ποι ήτου τά χαρτονομίσματά των. "Ο- ταν την ιδίαν εσπέραν έπιστρέψα- μέν είς την Φλώρινα, μοϋ ϋλεγι πίριχαρης: — Μέ αντά ποΰ εμάζεψα σήμε- ρα, θά προΐ/άσω πέντε δρφανάς, Καί πραγματν/ώς περιτρέχων άογότερα τά; έπαογίας, εΐσήρχετο ;ίς τά πτωχικά σπίτια είς τά όποία Τχεν άπλα>θγί ή σκιά τοΰ πενθου;
'.αί έφερεν εί; αΰτά άκτΐνας χαοά;
<αί την παρη^'ορίαν δτι ή Πατρίς δέ νείχε λτκτμονήση τονς θυσια- σθέντας δι' αυτήν. Κατά την πολνμηνον διαμονήν μόν είς την "Ηπειρον καί την Μα- κεδονίαν τόν σννηντηο'α είς δια φόρους πόλει;, έκτελοΰντα τόν Ιε¬ ρόν "τού σκοπόν. Όλί^ον πρό τού θανατον τον συνέλαβε καί ίποαγ- ματαιοίησε την ωραίαν ιδέαν τή; Ιδρύσεως μνημείου είς τόν πρωτο· μάρτυρα της Έλληνικής έλευθεοί σς Ρτιναν Φεραών είς τόν τόπον τή; γεννήσεως τού. Ό Ματσοΰχ'χ; άνηκεν είς την τάξιν των πατριη- των έκείνων, έκ τής οποίας προηλ- θεν 6 ποιηχής των έθντκών θουρι- ων, ήτο ό ένδεδειγμένος νά μερι¬ μνήση πρός εγερσιν τοΰ μνηιιεΐ''υ τοι·. Κατ' αυτόν τόν τρόπον ό άκατα- πόνητος έκεΐνος έ·θναπόστολος α- φοσιωθεί; υπέρ των όρφανών τού πόλεμον, ΰπάνδρευσε πλέον των δνο χιλιά>δων νεανίδοαν, των οποίων
οί πάτέρες καί οί άδελφοί επϊσαν
είς τοΰς πολέμου;. 'Αδιαλείπτως
Ιργαζόι,ΐίνος, άνευ όδΰνης καί στε-
ναγμών, εΰρε τόν θάνατον κάτω α-
τό τό φύλλωμα τοΰ πλατάνου ττ|ς
Κηφισιάς. σ&ύσας δπω; τό δοιιο
των κελαδοΰντων έπ' αντοϋ πονλι-
ό>ν καί ώς αι άκτΐνες τοΰ δύοντο;
άττικοϋ ήλιον. Τόν άκμαϊον ανώιιΐ]
ποιητην, μαζύ μέ την 'Α*ηναΙ*ίΓ»
κοινωνίαν, τόν εκλαυσαν δλαι εχει-
ναι αί 'Έ/ίηνίδες, τάς όπηίας έπ-
ρηγόρησε καί άποκατάστηο-ε, μί-
^ττθεί; είς πατέρα %αί αδελφόν
αυτών.
ΘΕΟΔ. ΒΒΛΛΙΑΝΠΉ3
ΟΑΚΥ, ΙΝ1).—Ό «Έθνιχος Κη¬
υξ» καί δλαι αί ίκδόβει,- τον «α>λο«ν·
ται παοά τφ άντιπ(?οσώπφ μβς *ζΓΐ
Παρίδη. 109 νΥ. Ι3τ1ΐ Ανβ.,
ίνονται δεκταί εγγραφαί
δν καί χσταχωοήσεις αν
'άλων άλ
ΤΑΗΡΟΝ 5ΡΒΙΝΟ5, - —■
Έθνικός Κτβυξ», 'Ηαερησι»»ς,
ια«όπικος καί Τ^ονογραφημ^
.οΰνται παςά τοΰ άν«Λθο<η(· " >κ.β Παοασκευά, 106 Ν. _
>.±., δστις δέχεται μικράς καί
α; άγγελίας καθώς «αί ΐνν
σννδίκνμητωΎ.
-------- ——————— — «~>**τιετ~π_ ■*
«ΕβΧΓΚΟΣ ΚΠΡΥ£ - ΚΥΡΙΑΚΗ, ό ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ.
1930.
18 β
ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ό «αετος» μέ την άετίνα. Ό οννταγματάρχ ής Λίντμπεργκ καί ή σύζυγόςτου φωτογραφη-
ίΗτες ολίγον πρό τής άπογειώσεώς των έκ τοϋ αεροδρόμιον Κώρτις, χάριν τής προσφά-
τοι· ίοερίου πτήσεώς των είς Κολόμδος, Ό χάϊο. Ή κ. Λίντμπεργκ φορεί άροπορικήν
στολήν τής..... τε λευταίας μόδας.
Η "Αννα Γκόρντων Κόλμπυ, ήτις ύπανδρεύθη τον Ουΐλλιαμ Βάντερμπιλτ έν τφ έν ΤΗστ
"θραντζ, Νέας Ίερσέης οΐκφ της. Τώοα τό ζεΰγος διέρχεται τόν ιιήνα τού μέλιτος έν
Βερμούδςι.
Ή κ. Μίριαμ Κ. Ποϋτναμ, έξ "Α-
σβιλ, Βορ. Καρολίνας, ίδιοκτήτρια
Τή Ρούμ, ή όποία εξητάσθη ώς
μάρτυς είς την έν Νέσ. Ύόρκη δί¬
κην τοΰ Τζώρτζ Μάκ Μάνους, κα-
τηγορουμένου διά τόν φόνον τοΰ
'Αρναλντ Ρόθστην.
Ό Χοΰμ-ρ-,τ
όκροαζόμενος τό ραδιό?ωνον εν
λλ ά ίέλθπ έντός ολιγου
-,τ χςήκ φουγχάζ^ όκροαζόμενος τό ραδιό?ωνον
κοαείω. όπόθίν" μέλλει -νά ίϊέλθπ έντός ολιγου.
νοσο-
Ό Ρούμπυν Καμίνσκν, 17 έτών,
κατάδικ.ο-, φονευθείς είς τάς φυ¬
λακάς Σίγκ—Σίγκ τής Νέας Υ¬
όρκης. Ώς ΰπαΐττος συνελήςρθη ό ό-
μήλιξ σ>γκατάδικός τού, Τξώζεφ
Μπουρακώφ.
'Π Πρίττο Μπέλ, 12 έτων, μαθήτρα τοϋ σχολείου έν Λός "Αγκιλες, ή
όποία άπό τώρα προγυμνάζεται δπο>ς γ£νχ) άεροπόρος.
«ΕβΧΓΚΟΣ ΚΠΡΥ£ - ΚΥΡΙΑΚΗ, ό ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ.
1930.
18 β
ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ό «αετος» μέ την άετίνα. Ό οννταγματάρχ ής Λίντμπεργκ καί ή σύζυγόςτου φωτογραφη-
ίΗτες ολίγον πρό τής άπογειώσεώς των έκ τοϋ αεροδρόμιον Κώρτις, χάριν τής προσφά-
τοι· ίοερίου πτήσεώς των είς Κολόμδος, Ό χάϊο. Ή κ. Λίντμπεργκ φορεί άροπορικήν
στολήν τής..... τε λευταίας μόδας.
Η "Αννα Γκόρντων Κόλμπυ, ήτις ύπανδρεύθη τον Ουΐλλιαμ Βάντερμπιλτ έν τφ έν ΤΗστ
"θραντζ, Νέας Ίερσέης οΐκφ της. Τώοα τό ζεΰγος διέρχεται τόν ιιήνα τού μέλιτος έν
Βερμούδςι.
Ή κ. Μίριαμ Κ. Ποϋτναμ, έξ "Α-
σβιλ, Βορ. Καρολίνας, ίδιοκτήτρια
Τή Ρούμ, ή όποία εξητάσθη ώς
μάρτυς είς την έν Νέσ. Ύόρκη δί¬
κην τοΰ Τζώρτζ Μάκ Μάνους, κα-
τηγορουμένου διά τόν φόνον τοΰ
'Αρναλντ Ρόθστην.
Ό Χοΰμ-ρ-,τ
όκροαζόμενος τό ραδιό?ωνον εν
λλ ά ίέλθπ έντός ολιγου
-,τ χςήκ φουγχάζ^ όκροαζόμενος τό ραδιό?ωνον
κοαείω. όπόθίν" μέλλει -νά ίϊέλθπ έντός ολιγου.
νοσο-
Ό Ρούμπυν Καμίνσκν, 17 έτών,
κατάδικ.ο-, φονευθείς είς τάς φυ¬
λακάς Σίγκ—Σίγκ τής Νέας Υ¬
όρκης. Ώς ΰπαΐττος συνελήςρθη ό ό-
μήλιξ σ>γκατάδικός τού, Τξώζεφ
Μπουρακώφ.
'Π Πρίττο Μπέλ, 12 έτων, μαθήτρα τοϋ σχολείου έν Λός "Αγκιλες, ή
όποία άπό τώρα προγυμνάζεται δπο>ς γ£νχ) άεροπόρος.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΡΙΣΕΛΙΕ... ΠΡΟΞΕΝΗΤΗΣ!
Έχείνη την ημέρα ό 'χαρδηνά- χαίχθηκε στέ Άντελδς—όχου θελε-
λιος Ρισελΐί, καΰησμίνος μχρές στέ
μεγαλοχρ-εχές τζάκ! «ΰ, άκτινοβο-
λοϋσε όλόκληρος μέσ' στήν κατα-
κόκκινη καρδιναλική στολή τού.
Κο·>6έντιαζε μ' έναν έ—σχέ—:η,
τον
τε νά χάτε—άχο έναν θίασο,ετυχί
ζολύ κακής ύχοίοχης. Καί μάλίστα
στις άποδοκιμασίες αύτές έχρωτο-
στάτησε ό στρατηγέ;; διοικητής τής
πόλεως κ. ντέ Λαμχεριέρ αυτοπρο¬
σώπως...
οποίον εκι>τταςε ίιαραως κ«-
τάμματοί μέ έάφρασι στοργής καί Ι —Ό χ. ντέ Λαμχεριέρ! έχανε-
συμπατθείας. Ό έπισκέπτης έκεϊνος λαδε σάν ήχώ ό Κορνήλιβς, καί β¬
ήτα™ ενας άντραί, ψηλόσωμος, ει>- γινε χάτωχρος.
τραφής, μέ άπλοϊκέ δφος καί φυσΐ-, Ή ταραχή τθϋ δέν ξέφυγε άχέ τέ
ογνωμία εύχάριστη, συμπ5(θητιχή. 'μάτι τοϋ Ρισελίέ, ό οποίος τέν ρω-
Ειχε μύτη μεγάλη, στόμα ώραϊο, ----- -1 --------■"-'--
μίτια γεμάτα φωτία. Τα γαραν.τη-
ριστιχά τού ήσαν εντονα καί ζωηρά,
ιτολίι χατάλληλα γιά νά άπαθανα-
τισθοϋν είτε άνάγλιιφα σέ μετάλλια,
είτε ιέ ώραίες προτομές. Καί πράγ-
ματι τα χαρατχτηριστιχά τού άπηθα-
νατίσθησαν, γιατί ό έχισκέχτης έ-
κεΐνος ή-ταν ό μέγας δραματικές
ποιητής Πέτρος Κορνήλιος.
Ό Ρισελιέ, χαιίεύοντας μέ τέ
Ινα χέρι κάποιαν άπ' τούς γάτους
το.), τον ρώτη-σε:
— Λθίπέν! Τί έχιθυμεΐ ό θρια>μ.-
€ε.»τής τού «Κίννα;»
Ό ποιητής; ΰχεκλίθη και άπεκρί-
βτ; μέ την ίίιόρρυθμη προφορά τού:
—"Ηθελα νά ί3ώ την έκλαμπρό-
τητά σ-ας γιά κάποια ζήττ;μα *ού μέ
άλϊ λ
εί χολυ.
— Ποιέ είν' αύτέ τέ ζήτημα;
— θέλω νά παραχαλέσω την
Έκλαμχρότητά σας νά διατάξη
τέν κ. ντέ Μοντορέν νά μοϋ χροκα-
■ταδάλη την τριμηνία τοϋ έχιδόμα-
τός μο γιά νά αχορέτω νά κάνω
Ίνα μικρέ ταξειΐάκ: στήν Νορ-
μζνδία.
—Όχι δα! φώναςε μέ έκχληςι
ό καρδινάλιος. έςακολοοθώντας νά
χαιδεύη τον γάτο τού, έ οποίος είχε
άνεδή στά γόνατά τοϋ. "Ωστε νο-
σταλγείτε τόσο πολύ την
σας, την Ρ«·οέν...
—'Εχλαμπρότατε, δέν θά πάω
στή Ρουέν... θά ήθελα νά πάω στέ
Άντελύς.....
Ό κι>ρίαρχος τοϋ Γαλλιχοϋ Κρβ-
τοκς έσχΰθρώχασε άπότομα χαί-
«ίπε:
—Ό άέρας τού Άντελύς δέν εί-
τησβ με
— Σάς ένδιαφέρει αιίτέ τέ όνομα,
διδάσχαλέ μου;
— Μά... έτσι όνομάζεται ό χα-
τίρχς τής χόρης, ή όχοία άχέ πο¬
λύν χαιρέ τώρα χυριαρχεϊ των λογι-
σμών μοϋ χαί των όνβιροχολημάτων
μου. Την άγαχώ χαί μέ άγαχά χι'
έκΐίντ;, κ' έσχόχε^α, χηγαίνοντας,
όπως σάς είχα, στέ Άντελύς, νά
την ζητήσω είς γάμον άχέ τέν πατέ-
?Χ της.
Ό συγγραφεύς τής «Μ'.ράμ» έ-
κυτταζε σκεπτικές τέν ποιητή τοϋ
«Σί?». Ό Κορνήλιος άντίχροσε τέ |
ίλέαμα αύτέ χάπως άνήσοχα...
Τίς οίδε τί τέλος θ άϊίχε ή συνο-
μιλία έκείνη; Άλλά την στίγμή αύ¬
τη ακριβώς τέ παρα—ίτασμα τής
πόρτας άνασηχώθηκε χαί φάνηχε
τέ σταχτ! φόρεμα τοϋ πάτερ Ιωσήφ,
τοϋ έμπίστοο τοϋ Ρισελιέ. Τότε ό
Καρδινάλίος διέταξε:
Κΰριε Κορνήλιε,
νά σηχώσετε
1 ΙΙΕΚΙΙΤΙ
«« «ό πν Γλβ^.^; £:"!*·
δεν ^ζτςΐκ ιτην «;«.." · · **ί
Ή Μπέσση Αόουδ, ήθο—«ός της όθόνης,
Χόξ έ Π
ης ς |
Χόονξ, έκ ΠασαντίΎας, Καλ.
ν.ιανθρευΟΊΐ τον Ουΐλλιαμ
λ
ίχετί την|
έκεΐνο το ι
άχο τέν
» »τ*ί
°,' ηθοποιοι «ο δα το
Τότε θά χάνω μιά όχοχώρησι
τών ώραίων ματιών
^ ατον
Γολ!ςάχ| αυτήν.
Εί
χληκτο _
είλεχ5χρ όμματα χού το·3 ΐρΙΤ^ν
γνωσταί.
— Βεβαία; «Ιιτ)ύρϊσ«. Κΐ)2 '
σκωίης Κι εγω ίη.^η
6ρω αλλοιωτιχα τον Πβρά2βι
- ΤΜε —ιγχωρείτε, χόριε. το3
ρετηρ^ί τοτε ενας 'Αγνλος
να τέν χϊφάξη. Δέν ώ» ·'ί
Παραϊϊ-.το;1 Κναι ή χόλακς.
» » ■
'Η Εΰ<—ςλαγχνιχιά χρίγ-λίζ.^ Εύγβνίατ. άϊίλςή «ϋ βασιλέως π- 9 #Λ·ΙΜ#Ι Α* »^_. 1 ^* —__.. * %ϊ ._ Βραδύτερον έχήγ» —ο νΜ0Χ{ι μείο και έχβσκέφβη τους —ωχώς λίοϋς. Ένας, γνωρίζη τής χριγκιχίσστ,ς,' έ}», άχο αϊσβημα ενρχύ^'^η;. χριγχίχισβΓα «ύχβριστημένι;, την ρ Καί στέ ναλί χαί νά τέ ξαναδάλετε στήν1 Και ο καρδινάλιος σηκωσε το δα- τού τοϋ κοριτσιοϋ χου το δλεχω έχεϊ τα ϊακρ-^α, είχ«: — Ιωρα ξαναίβλεπω τ: ς τλ· μαντάς ρ ναι κζθόλο,ί καλές γιά ί ^ μο·3 , ρ Καί καθώς είπε τα λόγια α£>τά,
ό Ρίΐελιέ επήρε 2',άφορα ά
Ό ποιητής δγήκε άχ' τέ γραφ«ίο
το3
Ι ντέ Ααμπεριέρ και την χόρη τοι
[Μαρία.
Πέ,ρασε μιά έδίομάία δταν ό1, Έαείνη άνεγνώρισε τέν φίλο της
Κορνήλιος παρουσιάτθηκε πάλι στέ *-ΑείΤως' ,αλλ *?-^'ολμησε να «υ
ιά-νου' ^3ν°Τ6λίιϊΤ;5 Τ·3'ι ο καρδιναλιος
γραφειο τού χανισχυρο
τοΰ
ΰ ίίίοΐ)
«?«™χ«χα
τ
να τους
Όέχλαμχρότατος έχείνο τέ χρωϊ
τ)ταν έξαι?«τικά Κά ί ϋ
Ρ ρς
™* σ;νέλΘουν;ό δουξ ντέ
<" στρατηγο ώερε-ε, κυριε, ότι άξιζετε νά ως γνωστόν ό Ρισελιέ ήταν χαί — Τότε, έχρότεινε ό καρδινάλι- βς, σϋμχληρώστε την οίχογένειά σας μέ^ κανένα"; χοιητή. Νά, εχω έδώ πρόχειρον ζντ* ΰχοφήφιο. Καί λέγοντας αύτά εκανε βνα νεϋμα. Ό Κορνήλιος μόλϊς τό είδε, χροχώρησε πρές την Μαρία, ή ό- χοία κλονιζότανε άχ' την συγκίνησι χαί δέν κατώρθωσε νά'άπλώσχ) τέ χέρι^στέν άγαχημένο της. Εδέησε νά σηκωθή ό καρδινάλιος, νά τού; , ., , — Πολο χΛλά. Καθήστε σ' έκεί- βεατριχές συγγρα^ΰς—ή όχοία έ- νη τή θέσι χοντά στέ χαράθϋρο. Τώ- ττ,ν Μιλήσατε χολύ άσχημα γιά ΓθίτΜΠ χαί γιά τούς χοιτ,τάς 2ταν χαίχθηχε στέ Άντελύς χάχοιο θεαττρικέ έργο μβ τον τίτλο «Μι- ράμ». — Είναι άλήθεια, Έκλαμχρότα- τε, ώμολόγησεν ό ενχατρίδης. Αύ- τέ είναι Ινα έργο άχοταχημένο χαί έγώ τέ είχα στούς φίλο^ς μοο. Άλ¬ λά δέν δλέχω χατά τί σάς... —Έγώ είμαι ό συγγραφεύς τοϋ «Μιράα» κάριε, διέκοψεν έ χαρδινά- λιος μέ τόνο ■κΛ^ιρό. Ό Κορνήλιος καθισμένος στή γωνιά το^. καιθώς άκοκσε τα λόγια αύτά, εγινε κατακίτρινος σάν τέ κερί. Ό κ. ντέ Λαμχεριέρ εμεινβ ταν χεραΰνόχληχτος. Μέσ' στήν α- γή χού έχικρατοΰσε στέ γραφεΐο, ά- κούγονταν οί λυτνοΐ τής κόρης τθϋ πού εκλαιγε σιγανά. Τελος ό χαρδινάλιος ό οποίος χα- μογελοόσε σατανικά χάτω άχο τα γεν α τοο, σήχωσε τέ χέρι τού καί είχε: —'Ως τόσο θά χροτπαθήσω νά ?ανω έχιειχής άχίναντί σας. Άλλά αύ-33 ^έξαρτάται χρέ πάντων άχο ΐάς. "Αν έντές μιάς ώρας μοϋ φέ- ρετε ενα εαμετρο θεατριχέ εργο, γρζχμενο άπέ σάς τον ίδιον, θά σάς τα ΟΚορνήλιος. χαθώς λόγια έκείνα άνέχνευσ* λίγο. ^ Μά ό χύριος ντέ Λαμχεριέρ την ίίια στιγμή ήταν ετοιμος νά λιπο- θ^ήστ]. Έν τούτοις είπε μέ φωνή , —Έ·Λλχμ.πρότ<ατϊ, μπορ-είτε νά ϊ'.ατάϊετΐ άχέ τώρα νά στηθή τέ , ,/Γ^ τ- ^ - '«- > . - ' ί*?ίωαα γιά την θανάτωσί μου, για-
._ .ια τ.,ς Ελεν 1 ουΐΑΑς, ^·ι)νς μετα τον γαμον τη; μέ | -{ ^3ι άνίκανο; νά έκτελέσω την
τον Φ,ρίί>ερικ Μοΰντι, ?ν Μ.τερκελν, της Καλιφορνίας. έπ-.θομία
αί
Β νά ένώστ) τα χέρα
, ^ ένώ συγχρόνως ελεγε στέν
Κορνήλιο:
— Λοιχέν, μάστρο Πέτρο, νά
μιά ώραία λύσις, τόσο έχιτυχημένη
δτο χά: ή λύσις τοϋ «Κίννα» σου.
'Ετσι ό χανίσχυρος Ρισελιέ εγινε
χροξενητής τοϋ Κορνηλίιυ.
'Ενας λόρϊος έχεσκεφδη τα κττ;-
ματά το^ χαί ευρήκε τέ χαιϊ! τοί
έχ·στάτον> άγωνιζόμβνον νά οδηγήση
άτίθασον άγελάδα.
— Π ώς δέν ίγάζεις τέ χαζίλλΐ
σου νά χέ χαιρετιστ^ς; ηρώτησε $:·
μωμένος ό λόρϊος.
— Μάλιστα, λόρδε μο^, νά τί
δγάλω. Άλλά κρατήστε μ·.ά στΓγ-
μί; την άγελάδα.
Ό λό?3ος δέν έχέαεινε ζητώ*
άν χαιρετισμόν.
—Βρέ άδερφέ, δέν χ»ταλαίβί·
νεις; Αύτέ τέ χΐάμμα είναι τόσο
3χλό σάν τέ άλφα-δήτα, είχε -ρ«ς
τέν φίλον τού, ό Γιάννης.
Άλλ' ό Πέτρος σιίεροκίφαλος:
—·Ναί, Γιάννη μοί), έγώ ομω;
ε?μ11 γάμχ-'δέλτα, καί δέν χοπ*
λαβαίνω τέ άλφα-δήτα.
Ή Δνίς Β. Ντόμχος,
νεαρά Ούγγρίς χορβό-
τρια, ή οποίαι ήλθεν είς
την Αμερικήν όχως δεί-
ξτ) την χαλλιτεχνίαν
της.
Ο ΡΙΣΕΛΙΕ... ΠΡΟΞΕΝΗΤΗΣ!
Έχείνη την ημέρα ό 'χαρδηνά- χαίχθηκε στέ Άντελδς—όχου θελε-
λιος Ρισελΐί, καΰησμίνος μχρές στέ
μεγαλοχρ-εχές τζάκ! «ΰ, άκτινοβο-
λοϋσε όλόκληρος μέσ' στήν κατα-
κόκκινη καρδιναλική στολή τού.
Κο·>6έντιαζε μ' έναν έ—σχέ—:η,
τον
τε νά χάτε—άχο έναν θίασο,ετυχί
ζολύ κακής ύχοίοχης. Καί μάλίστα
στις άποδοκιμασίες αύτές έχρωτο-
στάτησε ό στρατηγέ;; διοικητής τής
πόλεως κ. ντέ Λαμχεριέρ αυτοπρο¬
σώπως...
οποίον εκι>τταςε ίιαραως κ«-
τάμματοί μέ έάφρασι στοργής καί Ι —Ό χ. ντέ Λαμχεριέρ! έχανε-
συμπατθείας. Ό έπισκέπτης έκεϊνος λαδε σάν ήχώ ό Κορνήλιβς, καί β¬
ήτα™ ενας άντραί, ψηλόσωμος, ει>- γινε χάτωχρος.
τραφής, μέ άπλοϊκέ δφος καί φυσΐ-, Ή ταραχή τθϋ δέν ξέφυγε άχέ τέ
ογνωμία εύχάριστη, συμπ5(θητιχή. 'μάτι τοϋ Ρισελίέ, ό οποίος τέν ρω-
Ειχε μύτη μεγάλη, στόμα ώραϊο, ----- -1 --------■"-'--
μίτια γεμάτα φωτία. Τα γαραν.τη-
ριστιχά τού ήσαν εντονα καί ζωηρά,
ιτολίι χατάλληλα γιά νά άπαθανα-
τισθοϋν είτε άνάγλιιφα σέ μετάλλια,
είτε ιέ ώραίες προτομές. Καί πράγ-
ματι τα χαρατχτηριστιχά τού άπηθα-
νατίσθησαν, γιατί ό έχισκέχτης έ-
κεΐνος ή-ταν ό μέγας δραματικές
ποιητής Πέτρος Κορνήλιος.
Ό Ρισελιέ, χαιίεύοντας μέ τέ
Ινα χέρι κάποιαν άπ' τούς γάτους
το.), τον ρώτη-σε:
— Λθίπέν! Τί έχιθυμεΐ ό θρια>μ.-
€ε.»τής τού «Κίννα;»
Ό ποιητής; ΰχεκλίθη και άπεκρί-
βτ; μέ την ίίιόρρυθμη προφορά τού:
—"Ηθελα νά ί3ώ την έκλαμπρό-
τητά σ-ας γιά κάποια ζήττ;μα *ού μέ
άλϊ λ
εί χολυ.
— Ποιέ είν' αύτέ τέ ζήτημα;
— θέλω νά παραχαλέσω την
Έκλαμχρότητά σας νά διατάξη
τέν κ. ντέ Μοντορέν νά μοϋ χροκα-
■ταδάλη την τριμηνία τοϋ έχιδόμα-
τός μο γιά νά αχορέτω νά κάνω
Ίνα μικρέ ταξειΐάκ: στήν Νορ-
μζνδία.
—Όχι δα! φώναςε μέ έκχληςι
ό καρδινάλιος. έςακολοοθώντας νά
χαιδεύη τον γάτο τού, έ οποίος είχε
άνεδή στά γόνατά τοϋ. "Ωστε νο-
σταλγείτε τόσο πολύ την
σας, την Ρ«·οέν...
—'Εχλαμπρότατε, δέν θά πάω
στή Ρουέν... θά ήθελα νά πάω στέ
Άντελύς.....
Ό κι>ρίαρχος τοϋ Γαλλιχοϋ Κρβ-
τοκς έσχΰθρώχασε άπότομα χαί-
«ίπε:
—Ό άέρας τού Άντελύς δέν εί-
τησβ με
— Σάς ένδιαφέρει αιίτέ τέ όνομα,
διδάσχαλέ μου;
— Μά... έτσι όνομάζεται ό χα-
τίρχς τής χόρης, ή όχοία άχέ πο¬
λύν χαιρέ τώρα χυριαρχεϊ των λογι-
σμών μοϋ χαί των όνβιροχολημάτων
μου. Την άγαχώ χαί μέ άγαχά χι'
έκΐίντ;, κ' έσχόχε^α, χηγαίνοντας,
όπως σάς είχα, στέ Άντελύς, νά
την ζητήσω είς γάμον άχέ τέν πατέ-
?Χ της.
Ό συγγραφεύς τής «Μ'.ράμ» έ-
κυτταζε σκεπτικές τέν ποιητή τοϋ
«Σί?». Ό Κορνήλιος άντίχροσε τέ |
ίλέαμα αύτέ χάπως άνήσοχα...
Τίς οίδε τί τέλος θ άϊίχε ή συνο-
μιλία έκείνη; Άλλά την στίγμή αύ¬
τη ακριβώς τέ παρα—ίτασμα τής
πόρτας άνασηχώθηκε χαί φάνηχε
τέ σταχτ! φόρεμα τοϋ πάτερ Ιωσήφ,
τοϋ έμπίστοο τοϋ Ρισελιέ. Τότε ό
Καρδινάλίος διέταξε:
Κΰριε Κορνήλιε,
νά σηχώσετε
1 ΙΙΕΚΙΙΤΙ
«« «ό πν Γλβ^.^; £:"!*·
δεν ^ζτςΐκ ιτην «;«.." · · **ί
Ή Μπέσση Αόουδ, ήθο—«ός της όθόνης,
Χόξ έ Π
ης ς |
Χόονξ, έκ ΠασαντίΎας, Καλ.
ν.ιανθρευΟΊΐ τον Ουΐλλιαμ
λ
ίχετί την|
έκεΐνο το ι
άχο τέν
» »τ*ί
°,' ηθοποιοι «ο δα το
Τότε θά χάνω μιά όχοχώρησι
τών ώραίων ματιών
^ ατον
Γολ!ςάχ| αυτήν.
Εί
χληκτο _
είλεχ5χρ όμματα χού το·3 ΐρΙΤ^ν
γνωσταί.
— Βεβαία; «Ιιτ)ύρϊσ«. Κΐ)2 '
σκωίης Κι εγω ίη.^η
6ρω αλλοιωτιχα τον Πβρά2βι
- ΤΜε —ιγχωρείτε, χόριε. το3
ρετηρ^ί τοτε ενας 'Αγνλος
να τέν χϊφάξη. Δέν ώ» ·'ί
Παραϊϊ-.το;1 Κναι ή χόλακς.
» » ■
'Η Εΰ<—ςλαγχνιχιά χρίγ-λίζ.^ Εύγβνίατ. άϊίλςή «ϋ βασιλέως π- 9 #Λ·ΙΜ#Ι Α* »^_. 1 ^* —__.. * %ϊ ._ Βραδύτερον έχήγ» —ο νΜ0Χ{ι μείο και έχβσκέφβη τους —ωχώς λίοϋς. Ένας, γνωρίζη τής χριγκιχίσστ,ς,' έ}», άχο αϊσβημα ενρχύ^'^η;. χριγχίχισβΓα «ύχβριστημένι;, την ρ Καί στέ ναλί χαί νά τέ ξαναδάλετε στήν1 Και ο καρδινάλιος σηκωσε το δα- τού τοϋ κοριτσιοϋ χου το δλεχω έχεϊ τα ϊακρ-^α, είχ«: — Ιωρα ξαναίβλεπω τ: ς τλ· μαντάς ρ ναι κζθόλο,ί καλές γιά ί ^ μο·3 , ρ Καί καθώς είπε τα λόγια α£>τά,
ό Ρίΐελιέ επήρε 2',άφορα ά
Ό ποιητής δγήκε άχ' τέ γραφ«ίο
το3
Ι ντέ Ααμπεριέρ και την χόρη τοι
[Μαρία.
Πέ,ρασε μιά έδίομάία δταν ό1, Έαείνη άνεγνώρισε τέν φίλο της
Κορνήλιος παρουσιάτθηκε πάλι στέ *-ΑείΤως' ,αλλ *?-^'ολμησε να «υ
ιά-νου' ^3ν°Τ6λίιϊΤ;5 Τ·3'ι ο καρδιναλιος
γραφειο τού χανισχυρο
τοΰ
ΰ ίίίοΐ)
«?«™χ«χα
τ
να τους
Όέχλαμχρότατος έχείνο τέ χρωϊ
τ)ταν έξαι?«τικά Κά ί ϋ
Ρ ρς
™* σ;νέλΘουν;ό δουξ ντέ
<" στρατηγο ώερε-ε, κυριε, ότι άξιζετε νά ως γνωστόν ό Ρισελιέ ήταν χαί — Τότε, έχρότεινε ό καρδινάλι- βς, σϋμχληρώστε την οίχογένειά σας μέ^ κανένα"; χοιητή. Νά, εχω έδώ πρόχειρον ζντ* ΰχοφήφιο. Καί λέγοντας αύτά εκανε βνα νεϋμα. Ό Κορνήλιος μόλϊς τό είδε, χροχώρησε πρές την Μαρία, ή ό- χοία κλονιζότανε άχ' την συγκίνησι χαί δέν κατώρθωσε νά'άπλώσχ) τέ χέρι^στέν άγαχημένο της. Εδέησε νά σηκωθή ό καρδινάλιος, νά τού; , ., , — Πολο χΛλά. Καθήστε σ' έκεί- βεατριχές συγγρα^ΰς—ή όχοία έ- νη τή θέσι χοντά στέ χαράθϋρο. Τώ- ττ,ν Μιλήσατε χολύ άσχημα γιά ΓθίτΜΠ χαί γιά τούς χοιτ,τάς 2ταν χαίχθηχε στέ Άντελύς χάχοιο θεαττρικέ έργο μβ τον τίτλο «Μι- ράμ». — Είναι άλήθεια, Έκλαμχρότα- τε, ώμολόγησεν ό ενχατρίδης. Αύ- τέ είναι Ινα έργο άχοταχημένο χαί έγώ τέ είχα στούς φίλο^ς μοο. Άλ¬ λά δέν δλέχω χατά τί σάς... —Έγώ είμαι ό συγγραφεύς τοϋ «Μιράα» κάριε, διέκοψεν έ χαρδινά- λιος μέ τόνο ■κΛ^ιρό. Ό Κορνήλιος καθισμένος στή γωνιά το^. καιθώς άκοκσε τα λόγια αύτά, εγινε κατακίτρινος σάν τέ κερί. Ό κ. ντέ Λαμχεριέρ εμεινβ ταν χεραΰνόχληχτος. Μέσ' στήν α- γή χού έχικρατοΰσε στέ γραφεΐο, ά- κούγονταν οί λυτνοΐ τής κόρης τθϋ πού εκλαιγε σιγανά. Τελος ό χαρδινάλιος ό οποίος χα- μογελοόσε σατανικά χάτω άχο τα γεν α τοο, σήχωσε τέ χέρι τού καί είχε: —'Ως τόσο θά χροτπαθήσω νά ?ανω έχιειχής άχίναντί σας. Άλλά αύ-33 ^έξαρτάται χρέ πάντων άχο ΐάς. "Αν έντές μιάς ώρας μοϋ φέ- ρετε ενα εαμετρο θεατριχέ εργο, γρζχμενο άπέ σάς τον ίδιον, θά σάς τα ΟΚορνήλιος. χαθώς λόγια έκείνα άνέχνευσ* λίγο. ^ Μά ό χύριος ντέ Λαμχεριέρ την ίίια στιγμή ήταν ετοιμος νά λιπο- θ^ήστ]. Έν τούτοις είπε μέ φωνή , —Έ·Λλχμ.πρότ<ατϊ, μπορ-είτε νά ϊ'.ατάϊετΐ άχέ τώρα νά στηθή τέ , ,/Γ^ τ- ^ - '«- > . - ' ί*?ίωαα γιά την θανάτωσί μου, για-
._ .ια τ.,ς Ελεν 1 ουΐΑΑς, ^·ι)νς μετα τον γαμον τη; μέ | -{ ^3ι άνίκανο; νά έκτελέσω την
τον Φ,ρίί>ερικ Μοΰντι, ?ν Μ.τερκελν, της Καλιφορνίας. έπ-.θομία
αί
Β νά ένώστ) τα χέρα
, ^ ένώ συγχρόνως ελεγε στέν
Κορνήλιο:
— Λοιχέν, μάστρο Πέτρο, νά
μιά ώραία λύσις, τόσο έχιτυχημένη
δτο χά: ή λύσις τοϋ «Κίννα» σου.
'Ετσι ό χανίσχυρος Ρισελιέ εγινε
χροξενητής τοϋ Κορνηλίιυ.
'Ενας λόρϊος έχεσκεφδη τα κττ;-
ματά το^ χαί ευρήκε τέ χαιϊ! τοί
έχ·στάτον> άγωνιζόμβνον νά οδηγήση
άτίθασον άγελάδα.
— Π ώς δέν ίγάζεις τέ χαζίλλΐ
σου νά χέ χαιρετιστ^ς; ηρώτησε $:·
μωμένος ό λόρϊος.
— Μάλιστα, λόρδε μο^, νά τί
δγάλω. Άλλά κρατήστε μ·.ά στΓγ-
μί; την άγελάδα.
Ό λό?3ος δέν έχέαεινε ζητώ*
άν χαιρετισμόν.
—Βρέ άδερφέ, δέν χ»ταλαίβί·
νεις; Αύτέ τέ χΐάμμα είναι τόσο
3χλό σάν τέ άλφα-δήτα, είχε -ρ«ς
τέν φίλον τού, ό Γιάννης.
Άλλ' ό Πέτρος σιίεροκίφαλος:
—·Ναί, Γιάννη μοί), έγώ ομω;
ε?μ11 γάμχ-'δέλτα, καί δέν χοπ*
λαβαίνω τέ άλφα-δήτα.
Ή Δνίς Β. Ντόμχος,
νεαρά Ούγγρίς χορβό-
τρια, ή οποίαι ήλθεν είς
την Αμερικήν όχως δεί-
ξτ) την χαλλιτεχνίαν
της.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ. ό ΙΛΝΌΥΑΡΙΟΥ, 1930.
1Λ
ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΙΕΤΟΡΙΑ
Ο
Χον Ξ
ετος 1817, άπεβιδασνη-
Όστάνδη δύο "Αγγλοι,
λά χαΐ οί τρόποι και το υψι^ ιΓ
-τολύπερίεργα.Τόπειόπαρα:
1 α' Ενα καλό ξενοδοχίΐο,
νά τούς ί4-~------"*
στο
^αν νά τσς πή^
&οΐεϊο «Σέλντ> Ινα άπό τα χει
ν τόπου Έννοεϊται δτ
ε0α τον τόπου.
δ μόλ.ς
Έννοεϊται δτν
01 ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ ΕΝΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΫ ΤΗΣ ΟΣΤΑΝΔΗΣ.- ΤΡΕΛΛΟΙ ΔΡΑΠΕ-
ΤΑΙ "Η ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ;- ΙΔΙΟΤΡΟΠΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ.- ΤΟ
ΚΤΙΣΙΜΟ ΕΝΟΣ ΣΠΓΠΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΑΙ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΫ- Η ΑΙΣΧΡΟ-
ΚΕΡΔΕΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝ0Δ0Χ0Υ.- ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΉΣ ΠΟΡΤΑΣ.
ίε0α τον τόπο
ΓΡενοδσχος μόλ.ς είδε τούς «λόρ-
.ς> πού καταδέχθηκαν να προτι-
σσνν τό ψτωχ<> ξενοδοχείό τού,
ανβε να τούς νποδεχθό μέ με-
^ς τιμες. Τσύς ωδήγησε στο δω
άτιό τους, ενα έλεεινό τρισαθλιο
ίτιο, καί τσύς σερόίρισε φα-
«τα έξ ίσον έλεεινά. Οί "Αγγλοι
»ς δέν εδει-ξαν καμμιά δυσφο-
γιά τίποτε άπ' αντά. Τήν^ έπο-
-η μάλιστα πλήρωσαν, χωρίς νά
ίάάσουν διολου τα μοΰτρά τσνς,
όν τολύ άλατισμένο λογαριασμό,
Ι)Γ τού; παρουσίασε ό κύριος^ Ρον-
,οοοτ, δ ξενοδόχος. Π οός άπερί-
ραπτον δέ χαράν τοϋ φ λοχρημα-
>υ ξενσδόχον, οί δύο ξένοι, άντι
Γκ;'φοοόταν νά φι'γονν την έπο-
ή-η γι· τα; Βρυξέλλας, έμεινσν
τό Γενοδοχεϊό τού, κάνοντας άκό-
|ι, αίγαλείτερη κατανάλοχτι καί
λΓρώνοντα; χωρί; συζητήση τούς
γαριασμονς των.
Έτσι πέρασαν κάμπ,οσες ήμε-
ιε; άκόμη χωρίς νά δείξονν οί
Αγγλοι καμαιά διάθεσι γι' άνα-
ίώρησι. Περνοϋσαν ήσνχα τής
ΐιιέρε; τους νωρΐς νά πιάσονν σχέ
εις μέ κανέναν άπό τούς κατοί-
ηκ τής πόλεως.
Μερά πά»1 ήμέρα ΙΓαναν εκ-
Ιδρομές στά .περίχωρα. Κάθε τρείς
(ιέρες ζητοΰσαν τόν λογαριασμόκαί
Χΐαρ' δλο ποΰ ό ξενοδόχος τού; ε¬
ζητούσε τα τριπλάσια άπ' δ,τι ε
πρετε, έπλήρωναν χωοίς νά τοϋ
κάνουν καδτ&ον παζάρ α.
Ό κ. Ρονΐσβορτ δέν ήταν περί-
ευγος άνθρωπος καί δέν ένδιαφέ-
>ονταν γιά την ίδιωτική ζα>ή των
πιλατών τού, Ιδιαιτέρως μάλιστα
προκειμένον περί πελατών οί 6-
ποϊοι τόν πλήρωναν καλά. Παρ'
ολ' αύτά όμ<ος οί δΰο "Αγγλοι τόν Ικανόν νά άπορϊΐ πολύ. Σνζήτησ* μάλιστα σχετικάς μέ την γνναΐκά τού καί μιά κι' οί δυό τους δέν μπο ροίσαν νά βροϋν μόνοι τσνς την λϋση τοΰ μυστήριον των πελατών των. άποφάσισσν νά ζητήσουν και την γνώμην των γειτόνων καί ς?Γ- ί.ιον των. Μά κι' αύτοι δέν ήξευρον τί νά τούς ποΰν καί στό τέλος κα· τέληξαν νά θεωρήσουν τονς δυό Λγγλους γ:ά τρελλονς. . . Γ?εΐς εβδοαάδε; περίπου μετά τΐ|ν άφιξιν τού; στήν Όστάνδη οί ^ο "Αγγλοι φώναξαν τόν ξενο- ™>χ° ναί τοϋ είπαν:
Κύριε Ρουΐσδαρτ, τό ξενοδο¬
χείον σα; μά; άρέσει πολύ, ώστόσο
>·« πάψουμε πειά νά κατοικοΰμε π'
«ύιό, άν δέν δεχθήτε μιά πρότασι
^_ϋ Μ σάς κάνουμε. Τό ξενοδο-
ν.ίίο σας δέν εχει παρά μόνον τθΐΐς
^μαρες άνθρώπινες πού κ' οί
ΐ; 6λέπουν στόν δρόμο. Ό υ'ν-
ο; δμως τού δρόμον," τ' αμάξια
■τυυ περνοϋν &λη την ώοα, δέν ά-
Φηνουν κανενα νά ήσυχάση οΰτε
ΤΜν τηιερα, οδτε την νύκτα. Αυτό
ραγμα μάς §χει πράξει στήν
το
μάς
ί
στήν
ά
ργμ μς §χει πράξει στή
ν";εια μας καί δέν έννοούαε πειά ν
"•οιιιε αυτόν θον θόρυβο.'
Γ" Αύτό τό πράγμα μέ στενοχω-
|ίι *** μυλόρδοι, απήντησε ό
άλλάΐέ άά
|ίι
η
νάκά-
χς,τΐθέλετε νάκά
^: Δεν μπορώ βέόαια να κλείσω
°ν δρόμο.
Γ "Οχι βεβαία, άλλά ορηκαμε
ις έναν τρόπο γιά νά διορθωθή
χοΠίσω άπδ τό ξενοδο-
ταχι
/ίΐο σας εχετε γ^
! νο κί>~ ποϋ δχι μόνον δέν τόν
«ησιμοποιεϊται σέ τίποτα άλλά ?-
ΐ ξνα
ρς κΓίμαρεςι »„ μπ0.
?οι·σαμε νά κατοικήσοννε σ* αύτο
Ρ τΤν ήσυχΐα μας. Είίαεθα πρόθυ-
Ηοι να σάς πληρώσουμε τα μισά Γ-
α· "Αν δμο>; δέν τό δεχθήτε,
ϊ «Γύγον^ άμέσο*;
να γρμ
τού. Άν χτίζατΒ
μΙ τρεϊς κΓίμαρεςι
ή
ϊ Γγον^ άμέσο*;.
Ρουίσβορτ δέχθτΐκε
ίοθί ή >
Ή Ελένη Κωστέλ-
λο, άδελφή της Δο
λόρες, ή όποία θά
ϋπαδρευθη τόν τ)-
θο,τοιόν Λ. Σέρ-
μαν.
πλό δφελος. "Οχι μόνον ·θα τοϋ ?-
μεναν οί ξένοι τού, άλλά θά μεγά-
λωνε καί τό σπήτι τού μέ δι·κά τους
εξοδα. Την ίδια μερά ιτννΈνΛ'οήθη-
κε μ' έναν κουμπάρον τού κτίστη
καί άπό την έπομένη αρχισε κι' δ¬
λα; τό κτίσιμο, γιατί οί "Αγγλοι
δέν ήθελον νά χάσσυν οΰτε στιγ-
μή καιρό. Δΐν άπε4ΐακρύνοντο μά-
λ,ιστα καθόλου ολο τό ποωϊ ώς τό
φαινόταν αίνιγματική στόν ξενο-
δόχο, ό οποίος εσπαζε τό κεφάλι
τού γιά νά την εξηγήση. Γιατί ?-
στρωναν μόνοι «τους τα κρεβάτια
τους; Γιατί εΐχβν πάντα κλειδωμί-
νες τής πόρτες; Γιατί είχαν ο?^η
την νΰχτα άναμμενο τό φό>;; "Ελε-
γαν ότι ηθελαν νά κατοικήσσυν
στό περιδολι γιά νά μποροϋν νά
κοιμηθοΰν ησυχα τό 6ράδυ, άπο
-•Λλντ. Ο,ιΐΛ~ -πννΐΐ Τϊ-ϊΐνην ΙΤτΛ .ΤΓΡΠΐΑΟλΐ
. χ μ μγ
·;ΐ ^ίοθινία αυτήν ·η> πρότασιν,
'""> καταλάδαιη πώς υά εϊχε δι-
ημέρας τό σπίτι
ήταν κι' όλας ετοιμο καί αρεσε τό¬
σο πολύ στούς "Αγγλονς ωστε έγ-
κατεστάθτγΗτν αμέσως μέσα.
Τα ξξοδα γιά τδ κτίσιμο τοΰ
σπιτιοϋ είχαν ανέλθη σέ 2.374 δον-
κάτα. Τό ποσόν δμως αύτό φάνηκε
τόσον άσήμαντο στόν ξενοδόχο,
ωστε τό άνέοασε μόνος τον σέ 4.
748 δονκάτα, στό διπλάσιο δηλαδή.
Χωρίς νά φ&ρουν -/αμμΐα άντίρρη-
σι οί δύο "Αγγλοι πλήρωοαν τό
μισό, δηλαδτι ολόκληρον τδ ποσόν
ποϋ εΐχε κοστίση τό σπίτι κι' ό εύ-
τυχής ξενοδόχος απέκτησε ετσι ί¬
να σπίτι άκόμη, χωρίς νά πληρώ¬
ση οδτε μία δεκάρα.
Έν τφ μεταξύ οί δύο ξένοι έ-
φαινόνταν ένθουσιασμένοι από τό
σπίτι τους, γιατί δέν τό άψηναν
όντε στιγμή... Δΐεν εδγαιναν άπ'
αύτό παρά μόνον γιά να γευματί-
σουν. Ουδέποτε έπέστρεψαν σέ κα-
νένα νά πατήση τό πόδι τον μέσα
στά δωμάτιά τους. Τα συγνριζαν
μόνοι τους έσκσνπιζαν καί ?στρω-
ναν άκσμη καί τα κρεβάτια τους.
Ή διανωγή αύτη των "Αγγλων
τότε όμως ποϋ πηγαν
δέν φαινόντονσαν νά κοιμώνται κα-
θόλου όλόκληρη την νύχτα. Ό ξε¬
νοδόχος εξέφρασε την άνησυχία
τον σε μερ.κούς φίλονς τον καί αύ¬
τοι τοΰ είπαν δτι πι-θανόν οί δύο
"Αγγλοι, νά ήσαν παραχαρακται.
Σάν ακονσε αύτό τό πράγμα ό ξε-
νοδόχο;
έέλξ
ργμ ξ
φο6ε.ρά καί
ΰ
έξέλεγξε δλα τα νομίσματα ποΰ
τοΰ είχαν δώση οί "Αγγλοι ώς τό¬
τε. Κανενα δμως δέν φάνηκε νπο-
πτο. Κατά συμβουλήν της γυναί¬
κας τον πήτγε Ινα άπό τα νομίσμα¬
τα αύτά σ' Ιναν σαράφη, άλλά καί
ούτος τό 6ρηκε ^τελείως γνήσιο.
"Ετσι πέρασε ό μισός Όκτώβρι-
ος, δταν αίφνης οί δύο "Αγγλοι
αλλαξαν πάλιν εντελώς τόν τρό¬
πον τής ζωής των. Ήγόρασαν άπό
ενα τουφέκι κ' έναν κυνηγετικό
σάκκο καί ήρχισαν νά πηγαίνονν
τακτικά στό κννηνι. Π ότε δμως
δέν έπήγαιναν καί οί δνό μαζύ.
Πάντοτε ό ενας εμέ νέ στό σπίτι
καί τό φύλαγε, ένω ό αλλος κυνη-
γοΰσε. Ένα πρωΐ δμω;, πολύ πρό
τή; ανατολή; τού ηλίου, στάθηκε
μπρός στό ξενοδοχεΐό ενα άμάξι.1 «Άγαπητέ κ. Ρι
Άμέσω: μπήκαν μέσα καί οί δνό Νομίζοντες δτι γ
"Αγγλοι ντνμένοι καί οί δυό τους
μέ την κυνηγετική τους στολή καί
εψυγαν.
Πέρασαν τρείς ήμέρες χωρίς
νά φανοϋν πονθενά καί ό Ρουΐσ-
βορτ αρχισε ν' άνηθνχη πολΰ. Δν-
σου την ίστορία τής πόλεώ; σα;,
δσο καί τα βιβλία τοΰ καταστήμα-
τός σαςθεα>ροΰμεν περιττόν νά σάς
ΰπενθννμίσωιιεν ότι κατά τα; ά^- ■
χάς τοΰ δεκάκου όγδόου α'ιώνο; ή .
Όστάνδη ήταν άναμεμιγμένη στό»
πόλεμο ποΰ γινόταν τότε μεταξύ
των Κάτω χωρών καί τής Ίσπα-
νίας. Άπό τό 1601 ώς τό 1604 ή
πόλις σα; έξ αντίας τής θέσεώς
της ήταν έκτεθειμένη στής πειό ί-
σχχιρέ; προσθολέ; τοϋ εχθρόν. Στό
τέλος ή Όλλανδική φρονρά της
άναγκάσθηκε νά παρ·αδο&η στόν Ί-
σπανό στρατηγό Σπινόί.α. Μεταξύ
των ύπερασπιστών τής Όστάνδης
ήταν καί πολλοί "Αγγλοι ποΰ άνή-
καν στής καλλίτερε; οΐκογένειε;
τής χώρα; μας. "Ενας άπό αυτού;
ί|ταν πρόγονό; μας, ό οποίος μά¬
λιστα ήταν ό ταμίας τοΰ στρατεύ-
ματος. Π ροτοΰ δμως νά παραδοθη
ή πόλις, κατώρθωσε νά κρΰφη τό
ταμείον Λρατοϋ ωστε νά μην τό
βροϋν οί Ίσπανοί. Σ4 λίγον καιρό
γύρισε στήν Αγγλία δπου καί πέ-
θανΐ. Π ρίν πεθάνη έκανε λόγο
στού; σνγγενεΐ; τού γιά τόν θη-
σανρό ποΰ είχε κρυψτ). Οί όδηγί-
ε; αύτές έφθασαν ώς έμάς, οί δ-
ποΐοι άποφασίσαμε νά άποκτήσον-
με όπωσδήποτε τόν θησανρό.. .
"Υστερα άπό πολλές μελέτες άνα-
καλνψαμε ότι ό θησαυρό; ήταν
κρυμμενος μές τό περιβόλι σας.
"Οταν τό πιστοποιήσαμεν αύτό,
ήρθαμε καί έγκατασταθήκαμε στό
ξενοδοχεΐό σας καί σέ λίγο οί προσ
πά-θειές μας ήρχισαν νά στέφωνται
άπό μεγάλη έπιτυχία. Χωρίς νά κΐ-
νήσουμε την ύποψία κανενός, κα-
τωρθώσαμε νά άποκτήσουμε τόν
θησαυρό αυτόν, πού έμενε κρυμμέ-
«>ς Ιπί τόσα χρόνια. Έτσι σάς
I-
ξηγεϊται τώρα ή παράδοξη διαγο>
γή μας. Πρέπει διιως νά σάς 6ε-
οαιώσουμε, κύριε Ρουΐσβορτ, δτι
σάν τίμιοι ανθοοίποι σάς δώσαμ?
τουλάχιστον τό μισό άπδ τό ποσόν
ποΰ ορήκαμε. Γιατί άπό τότε ποϋ
αίσθη-κε ή Όστάνδη ποτέ κανενα;
ξενοδόχο; δέν κέρδ.σε τόσα χρή-
ματα άπό τούς πελάτας τον, δσο
σεΐς άπό ημάς. Μάς γδύσατε και
μάς ξετινάξατε σάν νά είχαμε ,τέστι
σέ χέρια ληστών. Λέν σάς πληρώ-
ναιιε τα διπλά, άλλά τα δεκαπλάσΐα
άπ' δσα σάς κοστίζανε. 'Εμεΐς ο-
μως δέν σάς φέραμε ποτέ την πα-
ραιιικρή άντίρρησι, γιατί νομίζα·
με πως επρεπε καί σεϊς νά πάοετε
τό μείδιό σας άπό τόν θησανρό, Ι-
πειδή ετυχε νά είναι χωμένος κατ'
άπ' τό περιβόλι σας. Στήν τελευ¬
ταία καμάρα, θά Ίδητε τό πάτωμα
σκαμμένο. Ή τρύπα εχει βάθος δέ
κα ποδών καί μέσα θά βρήτε ?να
σιδερενιο κιβώτιο. Τα χρυσα δου¬
κάτα πού ήσαν μέσα στά κιβώτ.ο,
τα ?χοιιε πάρει. Σέ σάς άφήνομε
την κασίτσα καί σάς άναθέτομε κι'
στυχώς βί ξένοι τον εϊχαν πάοτ)
καί τό κλειδί τοΰ σπιτιοΰ μαζύ τους
κι' δν δέν φοδόταν ό ξενοδόχος ό¬
τι θά γινόταν αίτία νά χάση τού;
πελάτες, τον, θά εΐχε κι' δλας σπά¬
ση την πόρτα τονς.
Καί ή τετάρτϊΓ~μέρα πέρασε
χωρίς νά φανοϋν οί "Αγγλοι. "Ο-
ταν ήρθε καί ή πέμπτη, τότε ό Ρου-
ίσδορτ απεφάσισε νά άπενθννθτ)
στήν άστυνομία καί νά δηλώση σ'
αύτη την έξαφάνισι των πελατών
τον. Τότε πήγαν μαζύ τον ώς τό
ξενοδοχεΐό Ινα; ένωμοτάρχης καί
δνό χωροφύλακες οί όποΐοι ανοι-
ξαν την πόρτα διά της 6ίας. Τί
παροχκΐιάστηκε ο^ως στά μάτια
τον; τότε; Τίποτε! Απολύτως τί
ποτε! *
"Εκπληκτοι οί δνό χωροφνλακε;
ό ένωμοτάρχης, ό ξενοδόχος καί δ-
λοι οί γείτονες πού είχον τρέξη
κύτταζαν γύρω τονς γιά νά άνακα
λύ^Όυν τα ίχνη των "Ανγλων. Μέ
σα στήν καμάρα δμως, έκτδς άπο
τα επιπλα τοΰ ξενοδοχείον δέν υ¬
πήρχαν παρ« δυό ά&ειανά μπα-
οΰλα καί ενα άνοικτό γράμμα. Ό
ένωμοτάρχης τό πήοε στά χέρια
τού καί ήργισε νά διαβάζη1 ένω οί
αλλοι τόν ακονγαν μέ άγωνία. Τό
γράμμα εγραφε τα εξής:
«Άγαπητέ κ. Ρονΐσβοοτ,
γνωοίζετε εξ ί-
δλας τί]ν φροντίδα νά σκε,ιάσριε -
πάλιν την τρύπα.
Πιθανόν θά θελατε νά εγνωρί-
ζατε ποιό είναι τό πραγματικό ο-
νομα των δύο τρελλων "Αγγλων.
Δνστνχώς δέν μποροΰμε νά ίκα-
νοποιήσονμε την περιέργειά σας.
Τό δνομά μας δέν σάς ένδιαφέρει,
γιατί δέν εχουμε σκοπό οϋτε στήν
πόλι σας, ουτε στό ξενοδοχεΐό σα;
νά ξαναπατήσωμε. Άλλως τε γιά
τό θησανρό ποϋ βρήκαμε δέν εχον-
με νά δώσουμε λόγο παρά μόνον
τόν ύπουργό των Οίκονομικών της
6ασ;λίσσης Έλισάβετ, άλλά κι' αύ-
τό; εχει πεθάνη^ πρό διακοσίων έ-
τών.
Άν στό μέλλον τύχη νά ΐτΐ'μΠ-
θοΰμε τήιν έδώ διαμονή μας, δέν
θά ξεχάσωμε νά έξυΐίνήσωμεν την
λαμπρή σας διαγωγή ώς ξενοδό-
χον καί ώς άνθρωπον».
Ό κύριος Ρουΐσβορτ εβραζε ά¬
πό τόν θυμόν τού καθώς ό ένα>μο-
τάρχης διάβαζε τό γράμμα. "Οταν
δμως τοΰ επέρασε ή πρώτη φοα'ρ-
ν.α Ι'κανε μιά παρατήρησι πού πε-
άσφαλώς τιμή στήν άν-
μή ή
τίλΓ,ψί τού. «Αύτοι οί δυό καταρα-
μενοι Άγγλοι, εΐπε, δέν ήταν τό¬
σο τρελλοί δσο τούς νομίζ,αμε!.. .>
Έκλεκτά βιβλία &%&·. μόνον τό
Β'.δλιοχωλείον τοΰ «Έθν;/.οί3 Κή-
1Λ
ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΙΕΤΟΡΙΑ
Ο
Χον Ξ
ετος 1817, άπεβιδασνη-
Όστάνδη δύο "Αγγλοι,
λά χαΐ οί τρόποι και το υψι^ ιΓ
-τολύπερίεργα.Τόπειόπαρα:
1 α' Ενα καλό ξενοδοχίΐο,
νά τούς ί4-~------"*
στο
^αν νά τσς πή^
&οΐεϊο «Σέλντ> Ινα άπό τα χει
ν τόπου Έννοεϊται δτ
ε0α τον τόπου.
δ μόλ.ς
Έννοεϊται δτν
01 ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ ΕΝΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΫ ΤΗΣ ΟΣΤΑΝΔΗΣ.- ΤΡΕΛΛΟΙ ΔΡΑΠΕ-
ΤΑΙ "Η ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ;- ΙΔΙΟΤΡΟΠΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ.- ΤΟ
ΚΤΙΣΙΜΟ ΕΝΟΣ ΣΠΓΠΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΑΙ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΫ- Η ΑΙΣΧΡΟ-
ΚΕΡΔΕΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝ0Δ0Χ0Υ.- ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΉΣ ΠΟΡΤΑΣ.
ίε0α τον τόπο
ΓΡενοδσχος μόλ.ς είδε τούς «λόρ-
.ς> πού καταδέχθηκαν να προτι-
σσνν τό ψτωχ<> ξενοδοχείό τού,
ανβε να τούς νποδεχθό μέ με-
^ς τιμες. Τσύς ωδήγησε στο δω
άτιό τους, ενα έλεεινό τρισαθλιο
ίτιο, καί τσύς σερόίρισε φα-
«τα έξ ίσον έλεεινά. Οί "Αγγλοι
»ς δέν εδει-ξαν καμμιά δυσφο-
γιά τίποτε άπ' αντά. Τήν^ έπο-
-η μάλιστα πλήρωσαν, χωρίς νά
ίάάσουν διολου τα μοΰτρά τσνς,
όν τολύ άλατισμένο λογαριασμό,
Ι)Γ τού; παρουσίασε ό κύριος^ Ρον-
,οοοτ, δ ξενοδόχος. Π οός άπερί-
ραπτον δέ χαράν τοϋ φ λοχρημα-
>υ ξενσδόχον, οί δύο ξένοι, άντι
Γκ;'φοοόταν νά φι'γονν την έπο-
ή-η γι· τα; Βρυξέλλας, έμεινσν
τό Γενοδοχεϊό τού, κάνοντας άκό-
|ι, αίγαλείτερη κατανάλοχτι καί
λΓρώνοντα; χωρί; συζητήση τούς
γαριασμονς των.
Έτσι πέρασαν κάμπ,οσες ήμε-
ιε; άκόμη χωρίς νά δείξονν οί
Αγγλοι καμαιά διάθεσι γι' άνα-
ίώρησι. Περνοϋσαν ήσνχα τής
ΐιιέρε; τους νωρΐς νά πιάσονν σχέ
εις μέ κανέναν άπό τούς κατοί-
ηκ τής πόλεως.
Μερά πά»1 ήμέρα ΙΓαναν εκ-
Ιδρομές στά .περίχωρα. Κάθε τρείς
(ιέρες ζητοΰσαν τόν λογαριασμόκαί
Χΐαρ' δλο ποΰ ό ξενοδόχος τού; ε¬
ζητούσε τα τριπλάσια άπ' δ,τι ε
πρετε, έπλήρωναν χωοίς νά τοϋ
κάνουν καδτ&ον παζάρ α.
Ό κ. Ρονΐσβορτ δέν ήταν περί-
ευγος άνθρωπος καί δέν ένδιαφέ-
>ονταν γιά την ίδιωτική ζα>ή των
πιλατών τού, Ιδιαιτέρως μάλιστα
προκειμένον περί πελατών οί 6-
ποϊοι τόν πλήρωναν καλά. Παρ'
ολ' αύτά όμ<ος οί δΰο "Αγγλοι τόν Ικανόν νά άπορϊΐ πολύ. Σνζήτησ* μάλιστα σχετικάς μέ την γνναΐκά τού καί μιά κι' οί δυό τους δέν μπο ροίσαν νά βροϋν μόνοι τσνς την λϋση τοΰ μυστήριον των πελατών των. άποφάσισσν νά ζητήσουν και την γνώμην των γειτόνων καί ς?Γ- ί.ιον των. Μά κι' αύτοι δέν ήξευρον τί νά τούς ποΰν καί στό τέλος κα· τέληξαν νά θεωρήσουν τονς δυό Λγγλους γ:ά τρελλονς. . . Γ?εΐς εβδοαάδε; περίπου μετά τΐ|ν άφιξιν τού; στήν Όστάνδη οί ^ο "Αγγλοι φώναξαν τόν ξενο- ™>χ° ναί τοϋ είπαν:
Κύριε Ρουΐσδαρτ, τό ξενοδο¬
χείον σα; μά; άρέσει πολύ, ώστόσο
>·« πάψουμε πειά νά κατοικοΰμε π'
«ύιό, άν δέν δεχθήτε μιά πρότασι
^_ϋ Μ σάς κάνουμε. Τό ξενοδο-
ν.ίίο σας δέν εχει παρά μόνον τθΐΐς
^μαρες άνθρώπινες πού κ' οί
ΐ; 6λέπουν στόν δρόμο. Ό υ'ν-
ο; δμως τού δρόμον," τ' αμάξια
■τυυ περνοϋν &λη την ώοα, δέν ά-
Φηνουν κανενα νά ήσυχάση οΰτε
ΤΜν τηιερα, οδτε την νύκτα. Αυτό
ραγμα μάς §χει πράξει στήν
το
μάς
ί
στήν
ά
ργμ μς §χει πράξει στή
ν";εια μας καί δέν έννοούαε πειά ν
"•οιιιε αυτόν θον θόρυβο.'
Γ" Αύτό τό πράγμα μέ στενοχω-
|ίι *** μυλόρδοι, απήντησε ό
άλλάΐέ άά
|ίι
η
νάκά-
χς,τΐθέλετε νάκά
^: Δεν μπορώ βέόαια να κλείσω
°ν δρόμο.
Γ "Οχι βεβαία, άλλά ορηκαμε
ις έναν τρόπο γιά νά διορθωθή
χοΠίσω άπδ τό ξενοδο-
ταχι
/ίΐο σας εχετε γ^
! νο κί>~ ποϋ δχι μόνον δέν τόν
«ησιμοποιεϊται σέ τίποτα άλλά ?-
ΐ ξνα
ρς κΓίμαρεςι »„ μπ0.
?οι·σαμε νά κατοικήσοννε σ* αύτο
Ρ τΤν ήσυχΐα μας. Είίαεθα πρόθυ-
Ηοι να σάς πληρώσουμε τα μισά Γ-
α· "Αν δμο>; δέν τό δεχθήτε,
ϊ «Γύγον^ άμέσο*;
να γρμ
τού. Άν χτίζατΒ
μΙ τρεϊς κΓίμαρεςι
ή
ϊ Γγον^ άμέσο*;.
Ρουίσβορτ δέχθτΐκε
ίοθί ή >
Ή Ελένη Κωστέλ-
λο, άδελφή της Δο
λόρες, ή όποία θά
ϋπαδρευθη τόν τ)-
θο,τοιόν Λ. Σέρ-
μαν.
πλό δφελος. "Οχι μόνον ·θα τοϋ ?-
μεναν οί ξένοι τού, άλλά θά μεγά-
λωνε καί τό σπήτι τού μέ δι·κά τους
εξοδα. Την ίδια μερά ιτννΈνΛ'οήθη-
κε μ' έναν κουμπάρον τού κτίστη
καί άπό την έπομένη αρχισε κι' δ¬
λα; τό κτίσιμο, γιατί οί "Αγγλοι
δέν ήθελον νά χάσσυν οΰτε στιγ-
μή καιρό. Δΐν άπε4ΐακρύνοντο μά-
λ,ιστα καθόλου ολο τό ποωϊ ώς τό
φαινόταν αίνιγματική στόν ξενο-
δόχο, ό οποίος εσπαζε τό κεφάλι
τού γιά νά την εξηγήση. Γιατί ?-
στρωναν μόνοι «τους τα κρεβάτια
τους; Γιατί εΐχβν πάντα κλειδωμί-
νες τής πόρτες; Γιατί είχαν ο?^η
την νΰχτα άναμμενο τό φό>;; "Ελε-
γαν ότι ηθελαν νά κατοικήσσυν
στό περιδολι γιά νά μποροϋν νά
κοιμηθοΰν ησυχα τό 6ράδυ, άπο
-•Λλντ. Ο,ιΐΛ~ -πννΐΐ Τϊ-ϊΐνην ΙΤτΛ .ΤΓΡΠΐΑΟλΐ
. χ μ μγ
·;ΐ ^ίοθινία αυτήν ·η> πρότασιν,
'""> καταλάδαιη πώς υά εϊχε δι-
ημέρας τό σπίτι
ήταν κι' όλας ετοιμο καί αρεσε τό¬
σο πολύ στούς "Αγγλονς ωστε έγ-
κατεστάθτγΗτν αμέσως μέσα.
Τα ξξοδα γιά τδ κτίσιμο τοΰ
σπιτιοϋ είχαν ανέλθη σέ 2.374 δον-
κάτα. Τό ποσόν δμως αύτό φάνηκε
τόσον άσήμαντο στόν ξενοδόχο,
ωστε τό άνέοασε μόνος τον σέ 4.
748 δονκάτα, στό διπλάσιο δηλαδή.
Χωρίς νά φ&ρουν -/αμμΐα άντίρρη-
σι οί δύο "Αγγλοι πλήρωοαν τό
μισό, δηλαδτι ολόκληρον τδ ποσόν
ποϋ εΐχε κοστίση τό σπίτι κι' ό εύ-
τυχής ξενοδόχος απέκτησε ετσι ί¬
να σπίτι άκόμη, χωρίς νά πληρώ¬
ση οδτε μία δεκάρα.
Έν τφ μεταξύ οί δύο ξένοι έ-
φαινόνταν ένθουσιασμένοι από τό
σπίτι τους, γιατί δέν τό άψηναν
όντε στιγμή... Δΐεν εδγαιναν άπ'
αύτό παρά μόνον γιά να γευματί-
σουν. Ουδέποτε έπέστρεψαν σέ κα-
νένα νά πατήση τό πόδι τον μέσα
στά δωμάτιά τους. Τα συγνριζαν
μόνοι τους έσκσνπιζαν καί ?στρω-
ναν άκσμη καί τα κρεβάτια τους.
Ή διανωγή αύτη των "Αγγλων
τότε όμως ποϋ πηγαν
δέν φαινόντονσαν νά κοιμώνται κα-
θόλου όλόκληρη την νύχτα. Ό ξε¬
νοδόχος εξέφρασε την άνησυχία
τον σε μερ.κούς φίλονς τον καί αύ¬
τοι τοΰ είπαν δτι πι-θανόν οί δύο
"Αγγλοι, νά ήσαν παραχαρακται.
Σάν ακονσε αύτό τό πράγμα ό ξε-
νοδόχο;
έέλξ
ργμ ξ
φο6ε.ρά καί
ΰ
έξέλεγξε δλα τα νομίσματα ποΰ
τοΰ είχαν δώση οί "Αγγλοι ώς τό¬
τε. Κανενα δμως δέν φάνηκε νπο-
πτο. Κατά συμβουλήν της γυναί¬
κας τον πήτγε Ινα άπό τα νομίσμα¬
τα αύτά σ' Ιναν σαράφη, άλλά καί
ούτος τό 6ρηκε ^τελείως γνήσιο.
"Ετσι πέρασε ό μισός Όκτώβρι-
ος, δταν αίφνης οί δύο "Αγγλοι
αλλαξαν πάλιν εντελώς τόν τρό¬
πον τής ζωής των. Ήγόρασαν άπό
ενα τουφέκι κ' έναν κυνηγετικό
σάκκο καί ήρχισαν νά πηγαίνονν
τακτικά στό κννηνι. Π ότε δμως
δέν έπήγαιναν καί οί δνό μαζύ.
Πάντοτε ό ενας εμέ νέ στό σπίτι
καί τό φύλαγε, ένω ό αλλος κυνη-
γοΰσε. Ένα πρωΐ δμω;, πολύ πρό
τή; ανατολή; τού ηλίου, στάθηκε
μπρός στό ξενοδοχεΐό ενα άμάξι.1 «Άγαπητέ κ. Ρι
Άμέσω: μπήκαν μέσα καί οί δνό Νομίζοντες δτι γ
"Αγγλοι ντνμένοι καί οί δυό τους
μέ την κυνηγετική τους στολή καί
εψυγαν.
Πέρασαν τρείς ήμέρες χωρίς
νά φανοϋν πονθενά καί ό Ρουΐσ-
βορτ αρχισε ν' άνηθνχη πολΰ. Δν-
σου την ίστορία τής πόλεώ; σα;,
δσο καί τα βιβλία τοΰ καταστήμα-
τός σαςθεα>ροΰμεν περιττόν νά σάς
ΰπενθννμίσωιιεν ότι κατά τα; ά^- ■
χάς τοΰ δεκάκου όγδόου α'ιώνο; ή .
Όστάνδη ήταν άναμεμιγμένη στό»
πόλεμο ποΰ γινόταν τότε μεταξύ
των Κάτω χωρών καί τής Ίσπα-
νίας. Άπό τό 1601 ώς τό 1604 ή
πόλις σα; έξ αντίας τής θέσεώς
της ήταν έκτεθειμένη στής πειό ί-
σχχιρέ; προσθολέ; τοϋ εχθρόν. Στό
τέλος ή Όλλανδική φρονρά της
άναγκάσθηκε νά παρ·αδο&η στόν Ί-
σπανό στρατηγό Σπινόί.α. Μεταξύ
των ύπερασπιστών τής Όστάνδης
ήταν καί πολλοί "Αγγλοι ποΰ άνή-
καν στής καλλίτερε; οΐκογένειε;
τής χώρα; μας. "Ενας άπό αυτού;
ί|ταν πρόγονό; μας, ό οποίος μά¬
λιστα ήταν ό ταμίας τοΰ στρατεύ-
ματος. Π ροτοΰ δμως νά παραδοθη
ή πόλις, κατώρθωσε νά κρΰφη τό
ταμείον Λρατοϋ ωστε νά μην τό
βροϋν οί Ίσπανοί. Σ4 λίγον καιρό
γύρισε στήν Αγγλία δπου καί πέ-
θανΐ. Π ρίν πεθάνη έκανε λόγο
στού; σνγγενεΐ; τού γιά τόν θη-
σανρό ποΰ είχε κρυψτ). Οί όδηγί-
ε; αύτές έφθασαν ώς έμάς, οί δ-
ποΐοι άποφασίσαμε νά άποκτήσον-
με όπωσδήποτε τόν θησανρό.. .
"Υστερα άπό πολλές μελέτες άνα-
καλνψαμε ότι ό θησαυρό; ήταν
κρυμμενος μές τό περιβόλι σας.
"Οταν τό πιστοποιήσαμεν αύτό,
ήρθαμε καί έγκατασταθήκαμε στό
ξενοδοχεΐό σας καί σέ λίγο οί προσ
πά-θειές μας ήρχισαν νά στέφωνται
άπό μεγάλη έπιτυχία. Χωρίς νά κΐ-
νήσουμε την ύποψία κανενός, κα-
τωρθώσαμε νά άποκτήσουμε τόν
θησαυρό αυτόν, πού έμενε κρυμμέ-
«>ς Ιπί τόσα χρόνια. Έτσι σάς
I-
ξηγεϊται τώρα ή παράδοξη διαγο>
γή μας. Πρέπει διιως νά σάς 6ε-
οαιώσουμε, κύριε Ρουΐσβορτ, δτι
σάν τίμιοι ανθοοίποι σάς δώσαμ?
τουλάχιστον τό μισό άπδ τό ποσόν
ποΰ ορήκαμε. Γιατί άπό τότε ποϋ
αίσθη-κε ή Όστάνδη ποτέ κανενα;
ξενοδόχο; δέν κέρδ.σε τόσα χρή-
ματα άπό τούς πελάτας τον, δσο
σεΐς άπό ημάς. Μάς γδύσατε και
μάς ξετινάξατε σάν νά είχαμε ,τέστι
σέ χέρια ληστών. Λέν σάς πληρώ-
ναιιε τα διπλά, άλλά τα δεκαπλάσΐα
άπ' δσα σάς κοστίζανε. 'Εμεΐς ο-
μως δέν σάς φέραμε ποτέ την πα-
ραιιικρή άντίρρησι, γιατί νομίζα·
με πως επρεπε καί σεϊς νά πάοετε
τό μείδιό σας άπό τόν θησανρό, Ι-
πειδή ετυχε νά είναι χωμένος κατ'
άπ' τό περιβόλι σας. Στήν τελευ¬
ταία καμάρα, θά Ίδητε τό πάτωμα
σκαμμένο. Ή τρύπα εχει βάθος δέ
κα ποδών καί μέσα θά βρήτε ?να
σιδερενιο κιβώτιο. Τα χρυσα δου¬
κάτα πού ήσαν μέσα στά κιβώτ.ο,
τα ?χοιιε πάρει. Σέ σάς άφήνομε
την κασίτσα καί σάς άναθέτομε κι'
στυχώς βί ξένοι τον εϊχαν πάοτ)
καί τό κλειδί τοΰ σπιτιοΰ μαζύ τους
κι' δν δέν φοδόταν ό ξενοδόχος ό¬
τι θά γινόταν αίτία νά χάση τού;
πελάτες, τον, θά εΐχε κι' δλας σπά¬
ση την πόρτα τονς.
Καί ή τετάρτϊΓ~μέρα πέρασε
χωρίς νά φανοϋν οί "Αγγλοι. "Ο-
ταν ήρθε καί ή πέμπτη, τότε ό Ρου-
ίσδορτ απεφάσισε νά άπενθννθτ)
στήν άστυνομία καί νά δηλώση σ'
αύτη την έξαφάνισι των πελατών
τον. Τότε πήγαν μαζύ τον ώς τό
ξενοδοχεΐό Ινα; ένωμοτάρχης καί
δνό χωροφύλακες οί όποΐοι ανοι-
ξαν την πόρτα διά της 6ίας. Τί
παροχκΐιάστηκε ο^ως στά μάτια
τον; τότε; Τίποτε! Απολύτως τί
ποτε! *
"Εκπληκτοι οί δνό χωροφνλακε;
ό ένωμοτάρχης, ό ξενοδόχος καί δ-
λοι οί γείτονες πού είχον τρέξη
κύτταζαν γύρω τονς γιά νά άνακα
λύ^Όυν τα ίχνη των "Ανγλων. Μέ
σα στήν καμάρα δμως, έκτδς άπο
τα επιπλα τοΰ ξενοδοχείον δέν υ¬
πήρχαν παρ« δυό ά&ειανά μπα-
οΰλα καί ενα άνοικτό γράμμα. Ό
ένωμοτάρχης τό πήοε στά χέρια
τού καί ήργισε νά διαβάζη1 ένω οί
αλλοι τόν ακονγαν μέ άγωνία. Τό
γράμμα εγραφε τα εξής:
«Άγαπητέ κ. Ρονΐσβοοτ,
γνωοίζετε εξ ί-
δλας τί]ν φροντίδα νά σκε,ιάσριε -
πάλιν την τρύπα.
Πιθανόν θά θελατε νά εγνωρί-
ζατε ποιό είναι τό πραγματικό ο-
νομα των δύο τρελλων "Αγγλων.
Δνστνχώς δέν μποροΰμε νά ίκα-
νοποιήσονμε την περιέργειά σας.
Τό δνομά μας δέν σάς ένδιαφέρει,
γιατί δέν εχουμε σκοπό οϋτε στήν
πόλι σας, ουτε στό ξενοδοχεΐό σα;
νά ξαναπατήσωμε. Άλλως τε γιά
τό θησανρό ποϋ βρήκαμε δέν εχον-
με νά δώσουμε λόγο παρά μόνον
τόν ύπουργό των Οίκονομικών της
6ασ;λίσσης Έλισάβετ, άλλά κι' αύ-
τό; εχει πεθάνη^ πρό διακοσίων έ-
τών.
Άν στό μέλλον τύχη νά ΐτΐ'μΠ-
θοΰμε τήιν έδώ διαμονή μας, δέν
θά ξεχάσωμε νά έξυΐίνήσωμεν την
λαμπρή σας διαγωγή ώς ξενοδό-
χον καί ώς άνθρωπον».
Ό κύριος Ρουΐσβορτ εβραζε ά¬
πό τόν θυμόν τού καθώς ό ένα>μο-
τάρχης διάβαζε τό γράμμα. "Οταν
δμως τοΰ επέρασε ή πρώτη φοα'ρ-
ν.α Ι'κανε μιά παρατήρησι πού πε-
άσφαλώς τιμή στήν άν-
μή ή
τίλΓ,ψί τού. «Αύτοι οί δυό καταρα-
μενοι Άγγλοι, εΐπε, δέν ήταν τό¬
σο τρελλοί δσο τούς νομίζ,αμε!.. .>
Έκλεκτά βιβλία &%&·. μόνον τό
Β'.δλιοχωλείον τοΰ «Έθν;/.οί3 Κή-
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥ8».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 19.0.
ΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΝ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΕΎΆΑΝΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΑΙΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΩΝ
Αί εσχάτως γενόμεναι ανακοίνω¬
σις τοϋ Σουηδοΰ άρχαιολόγου α.
'Πέρσον, περ: αναγνώσεως ύπ' αύ-
Τθΰ τινών έκ των Κρητικών έπι-
Υραςών, κατέστησε πάλιν επίκαιρον
εν ζήτημα τί οποίον είς τόν καιρόν
το.>—πρό 22 καί πλέον αιώνιον--
ίίχε δημιουργήση σκάνδαλον, θρη-
σκε^τ'/.^ν καί γεωγραφ'.κόν, σκάν¬
δαλον τοιαύτης έπιστημονίκής ση-
μασίας, ί>στε διά μέσον) των αίώ-
νων νά τϊίάσση εκάστοτε τα πνεί-
ματα καί παρά την καταδί/.ην τής
έπ'.σηαοο έπΐστήμης, νά ευρίσκη 0-1
ΐτοστηρικτάς καί μεταξύ έπιφανών
'Η δημιοοργία τοϋ σ/.ανϊάλοο
ίφεΐΛεταί είς τόν Ενήμερον, οττις,
ίπΐ5θρτ:σθ'ϊ'ς υπο τοϋ «ίλου τού €α-
βιλέως τής Μακεδονίας Κασάν-
δοου, νά περιηγηθή την Ανατολήν,
βφηγείται κατόπιν είς την «Ιεράν
Άν^γρζφήν» τθϋ, ότ'. έφθασε %α
είς νήσόν τίνα τής νυν Άραβικτ/ς
Θ^λάσης, Παγχαίΐν ονόματι, όπου
εύρε Κρήτας πρό πολλοϋ έγκατε-
στημένςος, έλθόντας υπο την όίη-
γίαν τΌϋ Διός. τοϋ Κρόνου καί τοΰ
Πάτςποο τοΰ Οΰρανοΰ, βασιλέως
τής Οίκα>μέης, καί ότι είς τούτον
Ο Ζεύς Θανόντα ήγειρε βωμόν, ώς
είς Θεόν, καί έδωκε την λατρείαν
*θϋ είς την Π αγχαίαν καί τόν άλ¬
λον κόσμον.
Ή έςιστόρη*ις· αύτη τοϋ Εύημέ-
*ρο^, ζροσφέρουσα Θίτ'κήν ιστορικήν
βάσ-.ν είς τάς θεωρίας των δοξα·
ζόν-.ων πρό τοϋ Ε&ημέρου, ότι οί
δεοί ήσαν ποτε άνθρωποι, θεοποιη-
μετα τόν θάνατον διά τάς
/.αι
λασσαν·
Ρ?· «τ. ανάγκην λ
την Ινδ,κήν πέ
«κειτο νοτιως τής
Κευλανη.
Άπό τούς γάμους τοϋ Διαδοχικοΰ ζεύγους τής Ιταλίας. Άριστίρφ, ό Βασιλεύς καί ή Βασίλίβσο τοϋ Βελγίον. Δε-
ξιςί ό Βασιλεύς καί ή Βασίλισσα της Ιταλίας. Είς τό μέσον ό Διάδοχος Οϋμδέλρτος της Ιταλίας καί ή Ποιγχύαα-
σα Μαρία Ζωσέ τοΰ Βελγίον, οίτννες ετέλεσαν τοΰς γάμονς των έν Ρωμη, υπό τάς εύλογίας τοϋ Πάπα.
δείξη τούς ϊσγΰιρισμούς Λθυ δι' επι- άναζϊΐτήτωμβν την Παγχαίαν είς
. . . ._. _ * ε
V
*___ >. μ ^ν ε _ ■ μ
τοπίου αύτοφίας των βουλομένων, αν
δέν έϊ
/5
οι>ϊεν .τον
,^ :
ό-1 Γ:ον,
τοτοδβτηση -*?α την α-;νω-
™™^ °™ β «ιος αετεδη
«κης. ^ Εις την Πα-Γ-
Π
Ιτρός τούς συνάνθρωπον εύε·;νεαΓ!-
&ς. εξήγειρε την κατακρα^γήν των
Αν εγίνετο πίστεί>τος ο
ος—καί θά εγίνετο πιστευ-
τός διά την υψηλήν τού θέσιν
λό/ληρον τό Θρησκευτικόν οχ^* , „, , ,„ ,. _ „
^17 έκλονίζετο καί θάάνετρέπετο, γ ΧΜ™ ε-ων ?λ^, 'β*γενων Π αγ
6: μή έχον Θείαν υπόστασιν τομϊο ! 3£?ι?ν· 1ν5<"· 1>Ύ"™31 κα,! *
ίέ σονέδη άληθώς;, ά»ον οί ίσγυρ!- Πω« *»**™ -"« εις ·
^.ο· τώ/ Εΰημέρΐο έχρησίμ^σαν1·^1^ ν^Μν ''* ^ 'Ιν2θί *3!
βραδύτερον είς τούς χατέρας της
^Εκκλησίας διά την ανατροπήν των
Ιίδώλων. .... , . -.,,„,
νΗ,?χ:σε λδίβον έξοντωτιχβ; έ; εν^? κ5! κ-ρβαλβϊς.^ ΑλΛ εΑε-
*ίόλεμος κατά τού Εύημέρου. Κατά |,Λ<>1
ίούς τότε θεολόγους ό Εϊήμερος έ ι νίαν
Ινδοί
καί μόνον "Αραίες νά
τ^:; γ' Είς την Π αγχαίαν
πολλοί έλέ·φαντες καί λέ¬
η Παγχαία
αι τα περί
άνύπαρ-
είναι ή Ίνδική, καί δή
ή Κεϋλάνη, «μήτηρ άσιηγενεων έ-
Έκ τής Παγ-
$ψ Λατίνι/ήν μετάφρασιν τοϋ Έν
νίθϋ άσήτΛαντα άποσπάσματα κατέ-
{(ομεν, ώς ν αί τινάς πληροφορίας,' ν_5""· ,6^
καί μέ τηλε-
απόστασ:ς άπό τής
ΔιοΒώρου τού Σικελιώτου, ίίως
ίκ Ετέρας χειρός.^
Άλλά, πρέπει νά δεχθώμεν καί
ϋμείς Οτ; ή Παγχαία ήτο άνύπαρ-
τος /.αί φαντασ·.ώ?ης; Ή έπίσημος
Ιπιστήμη έξακολθ!»θεί νά την νομί¬
ζη μοθΐκήν. Θεωρεϊ τόν Ενήμερον,
ώς φιλόσο^ν, την δέ αφήγησιν τοϋ
ϊελαστήν, άναγομένην είς τό φιλο-
νβΦΐκόν μυθΐστόρημ,α, ώς ή Άτλαν-
ΙτΙς τοϋ Πλάτωνος, ή Ούτοπ'α τοϋ Ι
Μώΐ'ΤΌ καί ή Ήλ'.ούπολις τοϋ Καΐλ-1
>ανέλλα. Ή σ^σχέτισ!ς όμως αι>
*η δέν είναι άκρίβής- ή Άτλαντί;
Ιπα'οτε νά είναι μυθική, άφότου ή
*ημερινή παλαιοντολογία άπέδειξε
.την ύπαρξιν της, τα δέ άλλα γεω-
Υραφικά έφει>ρήματα τ*>ν νεωτέρων
φιλοσόφων δέν έπλάσθησαν, διά νά
ϊπατήσουν τινά, οίίτε καί οί ανα¬
γνώσται των ήπαττ7θησαν.Άλλ' ου
Τί φιλόσοφος ήτο ό Εύήμερος· ό Δι-
έίωρος τόν όνομάζει ιστορικόν, άΤ.-
Χην δέ μαρτυρίαν δέν εχομεν περ!
Υστερον άκρον της εν τη Ινόικ»;
χερσόνησον ΚΑΤΗΙΑνΑΚ είναι
10 μοιρών, ήτο-. 1)36 τής γη^νης
περΐαίτρο^ /.αί ή κ'·>ρτότης τήςγής
θ? την έκίλκχτεν ;
Οί λόγθί.ουτο'. μάς άγοον νά προ-
σεξωτΛεν είς την Ινδικήν κα; νά
νήν Κεϋλά^ην. Π ράγματι δέ,
παρακολθϋ!9τ;σωμεν τον Διόιδωρον,
θά ίδωμεν, ότ'. αυτήν ακριβώς κα'·
όχ; άλλη> μάς ϋποδεικνύϋ.
Ι'ρά^ί' λο'.πον ό Δ'.όίωρος
41 > : Άφού ώμϊλήσαμεν π-ερ: τ?;
πρός έϊΐμάς κειμένης χώρας, τώ
ρα ^θά όμι/.ήσωμεν /.αί «περι των
κατά την μ,εστμ&ρίαν νήσων των
έν ώκϊανώ τής Άρ·3ί6ίας της πρός
ανατολάς; ν.·ε>ιλιμ.ένης καί προσο;;-
ζο>?ης τη ν.αλοΰμέντ, Κειϊρωσία.>,
Δηλαϊή: περί των νή*ων των κε:-
μένων πρός νότον είς τον ώκεχνέν
τοό άνατο/ (κου μέρο^ς τής Άραί·-
βς. Άλλ' ό μέν ώκεανΐς ούτος τοϋ
Άνατολ'.κοϋ μέροος τής Άραίίας
είνα'. « νυν Άραίίκή Θάλακτσα, ό
2έ νότος τίς θαλάσσης αυτής, ή
νοτ,ττ] γρααμή, ή χωρίζο^σα ταύτην
από τον Ίνϊικον Ωκεανόν, η-Λι ή
διήκοοσα άπο 'Υμένης μέχρι Κεδ-
λάνης.
Τϊ ρίς ποίον τώρα σημείον τής
γρα<^μής ταύτης πρ«πει νά τοποθε¬ τήσωμεν την Παγχαίαν; Μάς ό- δττγεϊ ό Α:ό3ωρος, γράφων ότι αύτη εκεΐτο «είς το πρός εω μέρους τού ώκεανοϋ», ήτοι πρός Ανατολάς τής Άραδίκης θαλάσσης, όπο'ο άν.β·ί·ί<; ή Κεολανη. Βεβαίως ή απόστασις άπο 'Υεμένης είναι μεγάλη, περι ρος χερι μακροϋ χλού ομιλεί, γρά¬ φων, ότι ό Εύημερος, χλεύσας έξ 'Γεαένης έπλευσε «δι' ώκβανοΰ χλεί ο>;'ήαέ?ας,
«VI
1) ^
Άλλ' ν,τταρχε! καί α/χλη πληρ«-
φορία έ/, τής ότοίας 4£άγεται, 2τ;
ή Πα·/χαί? εκείτο α') έγγότατ.!»
τής Ίνδ-.κ,ής καί β'; χρός τό νότιον
αυτής μ·έ;κΤ·. ήτοι όχοι» άκριίώς ή
41
Γράψ-.·. ό Διόίωρος
(V.
ότι ή
II
αγχαία ήτο «τώ μην
ίί άά
ή γχ ή μη
κ«ί πολλών τίνων σταίίων άκογάρ
τοΰ πρός ανατολάς ανήκοντος ά-
χρωτηρ'οο φασί θεωρεΓσθα: στήν
Ίνϊ*κήν άάριον διά το μέγεβος τοϋ
'δ'Λττημ— ος>>. βίλων νά δείξτβ πό-
ι/ον μβγάλη ήτο ή Παγχαία, παρ-
έχει την πληροφορίίϊν, ότι άπό τοίί
άνατολικοϋ άκ.?ωτηρίου της ή Ίν¬
δική φαίνετα: ώς σύννοφον άρα ά-
πονοίί: α') ότι άν ή Παγχαία δέν
ήτο τόσον μεγάλη? « άνατολικόν
της άκρωτηριον θάίτίτοέγγντατα της
Ιδικής, ώστε νά φαίνεπαι χ3τη κζ-
θαρά, τοΟΟ' ρπερ φυσικά συνέβαινεν
είς ίλλο εγγύτερον πρός την Ινδι¬
κήν σημείον καί β') ότι δέν βΐχε
την Ινδικήν οότϊ πρός Ανατολάς,
δίότι τότε ή έκ τής άνατολικής της
πλευρας πρός την άπέναντι δυτικήν
τής "Ιν-ίΧΓ,ς απόστασις δέν θά ε-
σμ'.κρΐίνετο περιοριζομένων των δ:α-
στάσεων τής Π αγχαίας- οίτε πρός
«'« μέ την Κεδλάντ,ν ί,ν
ρωμεν άςίοσημ,ε^τον α4-Λ
των χαρακτηριττίχών τ(·- ηίή'ωΐ!ν
δαιότερον σ—χεΐον τίς
• ■ - » -■ . ---ί». Άλ)ΐ
εχε_«νο το οπο.ον χαρακτηρίζε, Τ^
Κίθλβνην είναι τό ΐ«ον '0;Λζ ν'"
μανααούτα ή Διδακούτα ζ^
μαινει 'Οίος των βεών. Τό
ί
μαινει Οίος των βεών. Τό 5β"
τουτο φαίνβται, ότι ε'δωσ: την ί?
μασίον -« ναι είς ολόκληρον Τ,.
νησον, αν χ(στεύσωμεν χον Μχβ,ί.
νουφ «Τϋμο)ογοϋντα τό άλλο των.
ονονοματής Κβ,λάνης Πάλαι:,.
μουνδου, εκ τού Σχκχριν.χώ Πα·
α!ωνας, -μ,εχρι σήμερον άποκ^.ο^
νόν ^ύχθ ί*έν των Βοιοδιστών Σο^
ρίπάντα,^ητοι 'χνος τού ίεροθ -οδές
(τού Βούδ-ϊα), υπό δέ των Μ<4ΐμ;· 6ανών Κο.ίδφή τού Αδαμ Ι»· ην ό- νομασίτ; είνα· γενικώς γνωστόν ση¬ μερον. Δεύτερον χαρακτηριστιχόν ή & φορία τής ίΐ αγχα,ίας. συμζίπτοϋΐΐ πρός την εύφορίαν τής Κευλάνης. Τόσον εΰοορος ήτο εκπαλαι ή Κί· ΐ/λάνη, ώστε τό άρχαιότατον όνομί της ήτο Λάνκα, λίξιο σανσχριτ'χη χαραγομένη, έξ ής και τό Ελληνι¬ κόν λαγχάνω, καί σημαίνοι»α ε-· τυχής, είδίίμών διά την εύφορίΐν Άλλ' ο5τω «ίθάνομεν είς την «ν ταύτισίν «ϋ όνόματος τής Πίγ· '/βίαζ καί τής Κεϋλάντίς: αν ϊΐν άτεδόθη Α-αγχαία υπό τού Εύημέρο. κ,αί κακώς «ντγνώσθη Παγχαία πάλιν ή λέξις αιηή σημαίνϋ εύ<ρο- ρωτάτη, πτνεύφορος, ϊεδομΐνοο ότι, χαιός, χαθ' Ήσύχιον σημαίνεΐ άγΐ· Θός, άγαθή δέ γή είναι ή εύίορος. Τρίτον χαρακτηριστιχόν: τ; ύπ¬ αρξις επί της Παγχαίας έλ&φάν- των, λεόντων καί χαρϊάλεων. '& λέφαντας εχει καί τώρα ή Κεϋλάνη, είς δέ τούς άρχαιοτέρους χρονοος έδ«ωρε?το ή νήσος των έλεφάντων. Έπίσης εχει πάνθηρας (ΡΕίΙ8 ΡΑΚΠυ8), πρός ούς ταντβζοοντη μερον τάς άρχαίας παρ·3άλί!ς. Λε· ,ντας δέν έχει, άλλ' ότι είχεν άλ¬ λοτε πολλούζ άποδεικνάει τό *« τα 20Ο0 μίλία, «λλά καί ό Δ'.όδ<ύ-δυ-ι.άς, ίίότι θά βχρ«χδ νά βΰρί- Έν χάση περ'.πτώσε: δέν μΛς ϊμποδίζει τιποτε, επί τή βάσει των Ιχ! τού Δίοίώροι» πληροφοριών, νά Ιρειινήσωμεν πού γής έτοποθέτει την Ιτραγματικήν ή μιΛώϊη ταύτην νή- Ι^ον Πάγχαιαν. Καί άλλθ! έπεχε·.- Ι^τ}σαν τό ίδιον, άλλά παραδόξως ♦ήν εζήτησαν &ΐς τα παράλια της •Υε»ιενης, γεωγράφοι δέ τίνες την |ταύτ!σαν πρός την είς τό μέσον σχε ίον τής Άνατολικής παραλίας τής Ι 'Αρα'ϊία; '/ησαν Λΐασιροτ^ Λ1ΑΓ51- ίΛΗ). ' Άλλά τ1^ σχέσιν εχει _ή' ^Χαγχαια μέ την 'Δραδίαν; Μάς Ιμχοδίζο^ν νά δεχθώμεν τουτο οί έ- ξης λόγο:: λ) Τάς νήσους τής Ά- ρτβίας έγ·^ώρ(ΐζον καλώς ο^ί άρ-/αί-| 4ν μέν είχβ την άλή&είβν ό Εύή- μβρ-:; εύχ,^ως τ>» ηδύνατο νά άχο-
Ό Ποόεδρος Χοΰβερ Μεταβαίνων ΠΓζΐ έκ τοΰ Λευκοΰ Οίκον είς τό προσοιρινόν γραφείον τού επί τοΰ άπέναντι κτι-
τοϋ ύπουργϊίου Εξωτερικών, Πολριιικών καί Ναντικών. Δεξιςί καί άριστερό, δύο ίδιοίτρροι γρααματείς τού.
Όπισθεν μυστιχοί άστυφύλακε;.
τη
ήτις |«·
τό σημερινόν Κεϋλάνη. Ή όνοαασια
οχΓ,τ είναι σ.-ντετμημ«νη έχ τής τΜ
ροιις δΙΝΗΑΙΑΤΑΒνΊΡΑ. Ψ}'
σηιχαίνει ντίσος λεόντων. (.01 ά?(·
χαίοι ωνόμαζον την Κεϋλανην χβι
Σαλίκη είναι ή αυτή λέξις προ:
την Ζαλίχην, άρχαιοτάτην ό
αν πόλεως της ΑΙ. Άσιας η
τε?.?άσθη έλληνιστί Λβοντοπολΐς;^
Τέταρτον χαρακτηριστι*ον: ^
την Κεΰλάνην έξάγοον χρο«ν Μ·
άργυρον—καί δή παρα την π?ω»ε^
οοσαν Κολόμπο--_ώς σ^νββα'.νε ί.τ
ν% την Παγχαίαν. ι Ν
Πέμπτον χαρακτηριστικον: £.<* την Πα·π{αίαν πρό της «ί1*6^^ Διός μετά των Κρητών το'Λ,'" λογβϊτο, ότι είχον αφιχθη « μων μετά Αΐγυπτίων, ώς φολήν των Δώων μετά των των. Είς την Κεΰλάνην ΟΚΑΝΟΕ ΕΝ(ΤΥΟ&ΟΡΕ1>
λτ %') «εΐσχωρών τις «κ τα
καί τάς ζούγαλβς τού *
έ/.πλήσσετα: συναντών ι
/.αί ύ-ϊραγωγεία ήρίίπωμενα ^ν·
τα όποϊα όπηρχον "'«·α/νλιερ'ΙΤ',Ι
έχτάσεις /.αί κώμαι, ^^^Ι
σήμερον,). 'Η κατασκεοη των β.,
μ«νών αυτών /.αί των ΰδ^ατγωγ»^.
είς πρθ'.στορικούς χρόνον '^Λ ^
ξέν» πρός τούς κατόπιν *'*^,'
οί οποίοι ίέν έσννέχ'σαν «ν » ^
τίσαόν εκείνον, απήτει επίδοσιν >
χναήν, ήν κατ' έδοχήν είχον ο
/.α;
πτθ.
Άλλά *« είς το·ϊς
υς 5ν άποβλέψωμεν, θα
άναλογίας, κ
ί την 28ην
είς
ΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΝ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΕΎΆΑΝΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΑΙΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΩΝ
Αί εσχάτως γενόμεναι ανακοίνω¬
σις τοϋ Σουηδοΰ άρχαιολόγου α.
'Πέρσον, περ: αναγνώσεως ύπ' αύ-
Τθΰ τινών έκ των Κρητικών έπι-
Υραςών, κατέστησε πάλιν επίκαιρον
εν ζήτημα τί οποίον είς τόν καιρόν
το.>—πρό 22 καί πλέον αιώνιον--
ίίχε δημιουργήση σκάνδαλον, θρη-
σκε^τ'/.^ν καί γεωγραφ'.κόν, σκάν¬
δαλον τοιαύτης έπιστημονίκής ση-
μασίας, ί>στε διά μέσον) των αίώ-
νων νά τϊίάσση εκάστοτε τα πνεί-
ματα καί παρά την καταδί/.ην τής
έπ'.σηαοο έπΐστήμης, νά ευρίσκη 0-1
ΐτοστηρικτάς καί μεταξύ έπιφανών
'Η δημιοοργία τοϋ σ/.ανϊάλοο
ίφεΐΛεταί είς τόν Ενήμερον, οττις,
ίπΐ5θρτ:σθ'ϊ'ς υπο τοϋ «ίλου τού €α-
βιλέως τής Μακεδονίας Κασάν-
δοου, νά περιηγηθή την Ανατολήν,
βφηγείται κατόπιν είς την «Ιεράν
Άν^γρζφήν» τθϋ, ότ'. έφθασε %α
είς νήσόν τίνα τής νυν Άραβικτ/ς
Θ^λάσης, Παγχαίΐν ονόματι, όπου
εύρε Κρήτας πρό πολλοϋ έγκατε-
στημένςος, έλθόντας υπο την όίη-
γίαν τΌϋ Διός. τοϋ Κρόνου καί τοΰ
Πάτςποο τοΰ Οΰρανοΰ, βασιλέως
τής Οίκα>μέης, καί ότι είς τούτον
Ο Ζεύς Θανόντα ήγειρε βωμόν, ώς
είς Θεόν, καί έδωκε την λατρείαν
*θϋ είς την Π αγχαίαν καί τόν άλ¬
λον κόσμον.
Ή έςιστόρη*ις· αύτη τοϋ Εύημέ-
*ρο^, ζροσφέρουσα Θίτ'κήν ιστορικήν
βάσ-.ν είς τάς θεωρίας των δοξα·
ζόν-.ων πρό τοϋ Ε&ημέρου, ότι οί
δεοί ήσαν ποτε άνθρωποι, θεοποιη-
μετα τόν θάνατον διά τάς
/.αι
λασσαν·
Ρ?· «τ. ανάγκην λ
την Ινδ,κήν πέ
«κειτο νοτιως τής
Κευλανη.
Άπό τούς γάμους τοϋ Διαδοχικοΰ ζεύγους τής Ιταλίας. Άριστίρφ, ό Βασιλεύς καί ή Βασίλίβσο τοϋ Βελγίον. Δε-
ξιςί ό Βασιλεύς καί ή Βασίλισσα της Ιταλίας. Είς τό μέσον ό Διάδοχος Οϋμδέλρτος της Ιταλίας καί ή Ποιγχύαα-
σα Μαρία Ζωσέ τοΰ Βελγίον, οίτννες ετέλεσαν τοΰς γάμονς των έν Ρωμη, υπό τάς εύλογίας τοϋ Πάπα.
δείξη τούς ϊσγΰιρισμούς Λθυ δι' επι- άναζϊΐτήτωμβν την Παγχαίαν είς
. . . ._. _ * ε
V
*___ >. μ ^ν ε _ ■ μ
τοπίου αύτοφίας των βουλομένων, αν
δέν έϊ
/5
οι>ϊεν .τον
,^ :
ό-1 Γ:ον,
τοτοδβτηση -*?α την α-;νω-
™™^ °™ β «ιος αετεδη
«κης. ^ Εις την Πα-Γ-
Π
Ιτρός τούς συνάνθρωπον εύε·;νεαΓ!-
&ς. εξήγειρε την κατακρα^γήν των
Αν εγίνετο πίστεί>τος ο
ος—καί θά εγίνετο πιστευ-
τός διά την υψηλήν τού θέσιν
λό/ληρον τό Θρησκευτικόν οχ^* , „, , ,„ ,. _ „
^17 έκλονίζετο καί θάάνετρέπετο, γ ΧΜ™ ε-ων ?λ^, 'β*γενων Π αγ
6: μή έχον Θείαν υπόστασιν τομϊο ! 3£?ι?ν· 1ν5<"· 1>Ύ"™31 κα,! *
ίέ σονέδη άληθώς;, ά»ον οί ίσγυρ!- Πω« *»**™ -"« εις ·
^.ο· τώ/ Εΰημέρΐο έχρησίμ^σαν1·^1^ ν^Μν ''* ^ 'Ιν2θί *3!
βραδύτερον είς τούς χατέρας της
^Εκκλησίας διά την ανατροπήν των
Ιίδώλων. .... , . -.,,„,
νΗ,?χ:σε λδίβον έξοντωτιχβ; έ; εν^? κ5! κ-ρβαλβϊς.^ ΑλΛ εΑε-
*ίόλεμος κατά τού Εύημέρου. Κατά |,Λ<>1
ίούς τότε θεολόγους ό Εϊήμερος έ ι νίαν
Ινδοί
καί μόνον "Αραίες νά
τ^:; γ' Είς την Π αγχαίαν
πολλοί έλέ·φαντες καί λέ¬
η Παγχαία
αι τα περί
άνύπαρ-
είναι ή Ίνδική, καί δή
ή Κεϋλάνη, «μήτηρ άσιηγενεων έ-
Έκ τής Παγ-
$ψ Λατίνι/ήν μετάφρασιν τοϋ Έν
νίθϋ άσήτΛαντα άποσπάσματα κατέ-
{(ομεν, ώς ν αί τινάς πληροφορίας,' ν_5""· ,6^
καί μέ τηλε-
απόστασ:ς άπό τής
ΔιοΒώρου τού Σικελιώτου, ίίως
ίκ Ετέρας χειρός.^
Άλλά, πρέπει νά δεχθώμεν καί
ϋμείς Οτ; ή Παγχαία ήτο άνύπαρ-
τος /.αί φαντασ·.ώ?ης; Ή έπίσημος
Ιπιστήμη έξακολθ!»θεί νά την νομί¬
ζη μοθΐκήν. Θεωρεϊ τόν Ενήμερον,
ώς φιλόσο^ν, την δέ αφήγησιν τοϋ
ϊελαστήν, άναγομένην είς τό φιλο-
νβΦΐκόν μυθΐστόρημ,α, ώς ή Άτλαν-
ΙτΙς τοϋ Πλάτωνος, ή Ούτοπ'α τοϋ Ι
Μώΐ'ΤΌ καί ή Ήλ'.ούπολις τοϋ Καΐλ-1
>ανέλλα. Ή σ^σχέτισ!ς όμως αι>
*η δέν είναι άκρίβής- ή Άτλαντί;
Ιπα'οτε νά είναι μυθική, άφότου ή
*ημερινή παλαιοντολογία άπέδειξε
.την ύπαρξιν της, τα δέ άλλα γεω-
Υραφικά έφει>ρήματα τ*>ν νεωτέρων
φιλοσόφων δέν έπλάσθησαν, διά νά
ϊπατήσουν τινά, οίίτε καί οί ανα¬
γνώσται των ήπαττ7θησαν.Άλλ' ου
Τί φιλόσοφος ήτο ό Εύήμερος· ό Δι-
έίωρος τόν όνομάζει ιστορικόν, άΤ.-
Χην δέ μαρτυρίαν δέν εχομεν περ!
Υστερον άκρον της εν τη Ινόικ»;
χερσόνησον ΚΑΤΗΙΑνΑΚ είναι
10 μοιρών, ήτο-. 1)36 τής γη^νης
περΐαίτρο^ /.αί ή κ'·>ρτότης τήςγής
θ? την έκίλκχτεν ;
Οί λόγθί.ουτο'. μάς άγοον νά προ-
σεξωτΛεν είς την Ινδικήν κα; νά
νήν Κεϋλά^ην. Π ράγματι δέ,
παρακολθϋ!9τ;σωμεν τον Διόιδωρον,
θά ίδωμεν, ότ'. αυτήν ακριβώς κα'·
όχ; άλλη> μάς ϋποδεικνύϋ.
Ι'ρά^ί' λο'.πον ό Δ'.όίωρος
41 > : Άφού ώμϊλήσαμεν π-ερ: τ?;
πρός έϊΐμάς κειμένης χώρας, τώ
ρα ^θά όμι/.ήσωμεν /.αί «περι των
κατά την μ,εστμ&ρίαν νήσων των
έν ώκϊανώ τής Άρ·3ί6ίας της πρός
ανατολάς; ν.·ε>ιλιμ.ένης καί προσο;;-
ζο>?ης τη ν.αλοΰμέντ, Κειϊρωσία.>,
Δηλαϊή: περί των νή*ων των κε:-
μένων πρός νότον είς τον ώκεχνέν
τοό άνατο/ (κου μέρο^ς τής Άραί·-
βς. Άλλ' ό μέν ώκεανΐς ούτος τοϋ
Άνατολ'.κοϋ μέροος τής Άραίίας
είνα'. « νυν Άραίίκή Θάλακτσα, ό
2έ νότος τίς θαλάσσης αυτής, ή
νοτ,ττ] γρααμή, ή χωρίζο^σα ταύτην
από τον Ίνϊικον Ωκεανόν, η-Λι ή
διήκοοσα άπο 'Υμένης μέχρι Κεδ-
λάνης.
Τϊ ρίς ποίον τώρα σημείον τής
γρα<^μής ταύτης πρ«πει νά τοποθε¬ τήσωμεν την Παγχαίαν; Μάς ό- δττγεϊ ό Α:ό3ωρος, γράφων ότι αύτη εκεΐτο «είς το πρός εω μέρους τού ώκεανοϋ», ήτοι πρός Ανατολάς τής Άραδίκης θαλάσσης, όπο'ο άν.β·ί·ί<; ή Κεολανη. Βεβαίως ή απόστασις άπο 'Υεμένης είναι μεγάλη, περι ρος χερι μακροϋ χλού ομιλεί, γρά¬ φων, ότι ό Εύημερος, χλεύσας έξ 'Γεαένης έπλευσε «δι' ώκβανοΰ χλεί ο>;'ήαέ?ας,
«VI
1) ^
Άλλ' ν,τταρχε! καί α/χλη πληρ«-
φορία έ/, τής ότοίας 4£άγεται, 2τ;
ή Πα·/χαί? εκείτο α') έγγότατ.!»
τής Ίνδ-.κ,ής καί β'; χρός τό νότιον
αυτής μ·έ;κΤ·. ήτοι όχοι» άκριίώς ή
41
Γράψ-.·. ό Διόίωρος
(V.
ότι ή
II
αγχαία ήτο «τώ μην
ίί άά
ή γχ ή μη
κ«ί πολλών τίνων σταίίων άκογάρ
τοΰ πρός ανατολάς ανήκοντος ά-
χρωτηρ'οο φασί θεωρεΓσθα: στήν
Ίνϊ*κήν άάριον διά το μέγεβος τοϋ
'δ'Λττημ— ος>>. βίλων νά δείξτβ πό-
ι/ον μβγάλη ήτο ή Παγχαία, παρ-
έχει την πληροφορίίϊν, ότι άπό τοίί
άνατολικοϋ άκ.?ωτηρίου της ή Ίν¬
δική φαίνετα: ώς σύννοφον άρα ά-
πονοίί: α') ότι άν ή Παγχαία δέν
ήτο τόσον μεγάλη? « άνατολικόν
της άκρωτηριον θάίτίτοέγγντατα της
Ιδικής, ώστε νά φαίνεπαι χ3τη κζ-
θαρά, τοΟΟ' ρπερ φυσικά συνέβαινεν
είς ίλλο εγγύτερον πρός την Ινδι¬
κήν σημείον καί β') ότι δέν βΐχε
την Ινδικήν οότϊ πρός Ανατολάς,
δίότι τότε ή έκ τής άνατολικής της
πλευρας πρός την άπέναντι δυτικήν
τής "Ιν-ίΧΓ,ς απόστασις δέν θά ε-
σμ'.κρΐίνετο περιοριζομένων των δ:α-
στάσεων τής Π αγχαίας- οίτε πρός
«'« μέ την Κεδλάντ,ν ί,ν
ρωμεν άςίοσημ,ε^τον α4-Λ
των χαρακτηριττίχών τ(·- ηίή'ωΐ!ν
δαιότερον σ—χεΐον τίς
• ■ - » -■ . ---ί». Άλ)ΐ
εχε_«νο το οπο.ον χαρακτηρίζε, Τ^
Κίθλβνην είναι τό ΐ«ον '0;Λζ ν'"
μανααούτα ή Διδακούτα ζ^
μαινει 'Οίος των βεών. Τό
ί
μαινει Οίος των βεών. Τό 5β"
τουτο φαίνβται, ότι ε'δωσ: την ί?
μασίον -« ναι είς ολόκληρον Τ,.
νησον, αν χ(στεύσωμεν χον Μχβ,ί.
νουφ «Τϋμο)ογοϋντα τό άλλο των.
ονονοματής Κβ,λάνης Πάλαι:,.
μουνδου, εκ τού Σχκχριν.χώ Πα·
α!ωνας, -μ,εχρι σήμερον άποκ^.ο^
νόν ^ύχθ ί*έν των Βοιοδιστών Σο^
ρίπάντα,^ητοι 'χνος τού ίεροθ -οδές
(τού Βούδ-ϊα), υπό δέ των Μ<4ΐμ;· 6ανών Κο.ίδφή τού Αδαμ Ι»· ην ό- νομασίτ; είνα· γενικώς γνωστόν ση¬ μερον. Δεύτερον χαρακτηριστιχόν ή & φορία τής ίΐ αγχα,ίας. συμζίπτοϋΐΐ πρός την εύφορίαν τής Κευλάνης. Τόσον εΰοορος ήτο εκπαλαι ή Κί· ΐ/λάνη, ώστε τό άρχαιότατον όνομί της ήτο Λάνκα, λίξιο σανσχριτ'χη χαραγομένη, έξ ής και τό Ελληνι¬ κόν λαγχάνω, καί σημαίνοι»α ε-· τυχής, είδίίμών διά την εύφορίΐν Άλλ' ο5τω «ίθάνομεν είς την «ν ταύτισίν «ϋ όνόματος τής Πίγ· '/βίαζ καί τής Κεϋλάντίς: αν ϊΐν άτεδόθη Α-αγχαία υπό τού Εύημέρο. κ,αί κακώς «ντγνώσθη Παγχαία πάλιν ή λέξις αιηή σημαίνϋ εύ<ρο- ρωτάτη, πτνεύφορος, ϊεδομΐνοο ότι, χαιός, χαθ' Ήσύχιον σημαίνεΐ άγΐ· Θός, άγαθή δέ γή είναι ή εύίορος. Τρίτον χαρακτηριστιχόν: τ; ύπ¬ αρξις επί της Παγχαίας έλ&φάν- των, λεόντων καί χαρϊάλεων. '& λέφαντας εχει καί τώρα ή Κεϋλάνη, είς δέ τούς άρχαιοτέρους χρονοος έδ«ωρε?το ή νήσος των έλεφάντων. Έπίσης εχει πάνθηρας (ΡΕίΙ8 ΡΑΚΠυ8), πρός ούς ταντβζοοντη μερον τάς άρχαίας παρ·3άλί!ς. Λε· ,ντας δέν έχει, άλλ' ότι είχεν άλ¬ λοτε πολλούζ άποδεικνάει τό *« τα 20Ο0 μίλία, «λλά καί ό Δ'.όδ<ύ-δυ-ι.άς, ίίότι θά βχρ«χδ νά βΰρί- Έν χάση περ'.πτώσε: δέν μΛς ϊμποδίζει τιποτε, επί τή βάσει των Ιχ! τού Δίοίώροι» πληροφοριών, νά Ιρειινήσωμεν πού γής έτοποθέτει την Ιτραγματικήν ή μιΛώϊη ταύτην νή- Ι^ον Πάγχαιαν. Καί άλλθ! έπεχε·.- Ι^τ}σαν τό ίδιον, άλλά παραδόξως ♦ήν εζήτησαν &ΐς τα παράλια της •Υε»ιενης, γεωγράφοι δέ τίνες την |ταύτ!σαν πρός την είς τό μέσον σχε ίον τής Άνατολικής παραλίας τής Ι 'Αρα'ϊία; '/ησαν Λΐασιροτ^ Λ1ΑΓ51- ίΛΗ). ' Άλλά τ1^ σχέσιν εχει _ή' ^Χαγχαια μέ την 'Δραδίαν; Μάς Ιμχοδίζο^ν νά δεχθώμεν τουτο οί έ- ξης λόγο:: λ) Τάς νήσους τής Ά- ρτβίας έγ·^ώρ(ΐζον καλώς ο^ί άρ-/αί-| 4ν μέν είχβ την άλή&είβν ό Εύή- μβρ-:; εύχ,^ως τ>» ηδύνατο νά άχο-
Ό Ποόεδρος Χοΰβερ Μεταβαίνων ΠΓζΐ έκ τοΰ Λευκοΰ Οίκον είς τό προσοιρινόν γραφείον τού επί τοΰ άπέναντι κτι-
τοϋ ύπουργϊίου Εξωτερικών, Πολριιικών καί Ναντικών. Δεξιςί καί άριστερό, δύο ίδιοίτρροι γρααματείς τού.
Όπισθεν μυστιχοί άστυφύλακε;.
τη
ήτις |«·
τό σημερινόν Κεϋλάνη. Ή όνοαασια
οχΓ,τ είναι σ.-ντετμημ«νη έχ τής τΜ
ροιις δΙΝΗΑΙΑΤΑΒνΊΡΑ. Ψ}'
σηιχαίνει ντίσος λεόντων. (.01 ά?(·
χαίοι ωνόμαζον την Κεϋλανην χβι
Σαλίκη είναι ή αυτή λέξις προ:
την Ζαλίχην, άρχαιοτάτην ό
αν πόλεως της ΑΙ. Άσιας η
τε?.?άσθη έλληνιστί Λβοντοπολΐς;^
Τέταρτον χαρακτηριστι*ον: ^
την Κεΰλάνην έξάγοον χρο«ν Μ·
άργυρον—καί δή παρα την π?ω»ε^
οοσαν Κολόμπο--_ώς σ^νββα'.νε ί.τ
ν% την Παγχαίαν. ι Ν
Πέμπτον χαρακτηριστικον: £.<* την Πα·π{αίαν πρό της «ί1*6^^ Διός μετά των Κρητών το'Λ,'" λογβϊτο, ότι είχον αφιχθη « μων μετά Αΐγυπτίων, ώς φολήν των Δώων μετά των των. Είς την Κεΰλάνην ΟΚΑΝΟΕ ΕΝ(ΤΥΟ&ΟΡΕ1>
λτ %') «εΐσχωρών τις «κ τα
καί τάς ζούγαλβς τού *
έ/.πλήσσετα: συναντών ι
/.αί ύ-ϊραγωγεία ήρίίπωμενα ^ν·
τα όποϊα όπηρχον "'«·α/νλιερ'ΙΤ',Ι
έχτάσεις /.αί κώμαι, ^^^Ι
σήμερον,). 'Η κατασκεοη των β.,
μ«νών αυτών /.αί των ΰδ^ατγωγ»^.
είς πρθ'.στορικούς χρόνον '^Λ ^
ξέν» πρός τούς κατόπιν *'*^,'
οί οποίοι ίέν έσννέχ'σαν «ν » ^
τίσαόν εκείνον, απήτει επίδοσιν >
χναήν, ήν κατ' έδοχήν είχον ο
/.α;
πτθ.
Άλλά *« είς το·ϊς
υς 5ν άποβλέψωμεν, θα
άναλογίας, κ
ί την 28ην
είς
ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΥΘΡΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ
Ε,ΝΑΣΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Τ«Ν «ΙΠΟΑΣΕΒΙΚ!ΪΝ.- Ο
ΑΟΧΙΑΣ ΙΙΙΠΛΟΥΧΕΡ ΜΕ ΤΑ 57 ΟΝΌΜΑΤΑ.- ΖΛΗ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΚΙΝΗ-
ΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΜΥΘΙΣΤ0ΡΗΠ1Α.
μήνας τό πραγματικόν δνομά τού
ειχε λησμονή^.
Πώς £γ&νε συνταγματάρ¬
χην-
'ατιντώνένδόξων π&ρυι*«ι- τη.γυν ±ηπΛσυχερ, περιεφέρετο είς
ΐτόοτοέχουσαν αυτού, δ μυ-' τάς ό§ού; τοΰ Κα;άν πεινασιιενος,
*>διΓ "'Ερυθρό; Ναπολέων [ άπένταρς;'καί ζητών εργασίαν. Τό
οίας έφθασε άπό καιροϋ ^ βνομά τού ήτο Βασίλης Γκούρωφ.
τωπον τής Μαντζουρίας, ΤΗτο έ.ργάττ,ς έργοστασίου, νέος,
μοομΙ την ανωτάτην άρχηγίαν, δυΛττός καί Ιξυπνος, τόν οποίον
Ινηβιρτικών Στρατιωτικών δυ- ουδείς βιομτνγανος ηθΈλε νά προσ¬
όν τή; "Απω 'Ανατολής. Οί λάβη.Είχε διέλθη δύο έ'τη καΓακ-
ατρ,ώταί τού τόν άποκαλοϋν τω μήνας είς τί'ν ουπαράν φυλα-
ι,,η« Κωνσταντίνο 6 ι * ς κιιν τοϋ Νίσνι - Νοδ,γκορόντ καΐ
ειον Κονσταντινο
ί υπό τό δνομα αντό
Γτόςβΐςτόνεξω κόσμον,
Ιχει άκούσει Τόσας και
ηγΐ ^
εύφυίας τοϋ κορυφαιου
οΟ τής Ρωσσίας. Εις την
(ν- Ανατολήν, δμως, οπου τω-
οΕζει ρόλον άνθρωΛουτη; Εί-
νης είναι γνωστός υπό δια-
„ όνόματα. Εκείθεν των Ρωσ-
Ινεζικών συνορων δπου ο στρα-
ΙτοΟ (ττρατττγοϋ Τσάνγκ ενρί-
Ιίν έπιφυλακη, τόν ένθυμουν-
£ τόν γενναϊον στρατηγόν
^ν, ό οποίος μεχρι πρό τινος
Ιδρώτος ύπασπιστής τοϋ ϊδιου
Κ Τσάνγκ, καθ' ου σήμερον
τό ποινικόν μητρώόν τού έκλε ε
πρό αύτοι τα; πχ'λας δλων των ερ¬
γοστασιον^ Τό άδίκτ]μα. εν τού¬
τοις, ποΰ τόν έρριψεν είς την φν-
λακήν δέν ήτο πολύ σοβαρόν. Ό
νεαρός Γκούρωφ ήτο σοσιαλιστής
καί ώογάνωσεν απεργίαν είς τό
εργοστάσιον δπου ειργάζετο. Εκ
την Τσαρικήν Ρωσσίαν αί αρχαί
άντεμετώπιζαν χωρίς πολλάς δια-
τυπώσεις τα τοιαύτης φύσεως έργα
τικά προβλήματα. Ή άστυνομία
επετέθη κατά των άπεργών, συνέ
λαβε καί τού; ηγέτας καί τούς (-
στειλεν εί; την φυλακήν επί διενερ
γείιχ ανατρεπτικάς προπαγάνδας.
Ό Ρκούο<οφ, μετά την άποφυλά- πόλεμον. Είς τάς άποκρυ κισίν τοι·, επιασε δουλε ά είς το συγχεντρώσεις των Κινέζων ι εργοστάσιον αΰτΐ'/ινήτ<ι>ν Μιτίσ-
ιυνιστών άναφέρεται ώς συν-! χστσενσχ, δταν δμως ό διευθυντής
^ Μπορούσσωφ. Είς τάς συ-1 ανεκάλυψε τό παρελθόν τού, ό
Ιας των έργατών τοϋ Καζάν ι ρκούραΐφ εξεδιώχθη. Τό έργοστά-
ό ποώτην έργάτης Μποϋρεφ.' σιον ^γ ήμίτοροϋσε νά χρησιμο-
'ερμανοί εποικοι κατά μήκος ποιή επικινδύνους ταραχοποιούς.
ποταιιοΰ Βόλγα ίσχυρίζονται Ή καρδιά τοϋ νέον έργάτου ε-
|είναι άπόγονος τοΰ μεγάλου πληρώθη μίσονς καί πιχο'ίας. Έ-
ιτάρχοι Μπλοΰχερ, όστι; ύπήρ | οκέπετο νά εγκαταλείψη την Ρωσ-
ή έν<νρκωσις τής Νεμέσεως Ι οίαν τή; σκληρότητο; καί τής να¬ όν Ναπολέοντα. Καί διά τά|ιαπιέσεως, οταν έΐξαφνα έξερράγη ,ιίζοντα στόματα των Σι6ηρ<-μ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ό Γκού- πόλεων είναι ενας πρωην α-1 ρωφ έπεστρατεΰθη καί απεστάλη ιατινύς τοϋ Τσάρου, δ οποίος ι ες ^0 μ£τωπον της Γαλικίας. Ός ιενει την κατάλληλον εΰκαιρί- [ σοσ.αλισττις έμίσει τόν πόλεμον, άλ ά νά υψώση ττιν λευκήν ατ- ·>-'■ « -----'■>---------'·---------■ —« -
[ΐν μιάς μοναρχιν.ή; έξεγέροε-
Λναι, ιΐί δ-ύο λόγια, δ ανθρω-
| τής ημέρας, διά τόν οποίον δ-
ν, αλλά τόν οποίον ουδείς
ή γη περι^τεια τόν μ
παζεν. ή ^μφυτος άγάπη τού προ;
τόν κίνδυνον τόν εξώθει είς; παρά-
Τθλμα έγχεΐρήματα. Ταχέως προή-
* ανοραγαΰία ενώπιον τοϋ
ιοιος
έθελοντικώς νά ποοβή είς άναγνώ-
υς με
κ Λοιπον, είναι πραγματι | ρισιν τοΐ φ μ
Ιινινματικο; αύτός ηρως τώνίχεσσαρας συνα5έ/^ρους τού, έπε-
^ρον<,)ν θρυλων, αυτή ή Ναπο-! τέθη ^α^'νον έχθρικής περιπόλον ^ειο; μ,γα^ια, ή όποια αί- Τώ 1915 έτραυματίσθη σοβα¬ ρώς καί ετυχε άπαίΛαγής. Ό τέω; Ή χορεύτρια Λόι'ς Ούίλσων, προσπαθοϋσα νά μαντεύ¬ ση έκ της κρυσταλλίνης σφαίρας τί έπιφυλάσσει είς αύτην τό νέον ετος 1930. Άριστερφ, ό πνευιιατιστής Σέρ "Αρθουρ Κόναν Ντόυλ, όστις διατείνεται ότι εί¬ ναι δυνατη ή φωτογράφησις τίόν πνευμάτων. ή Ιη την ομιχλην, μυθκ,ν εις το φωτεινόν προ- κα1 αν είναι τα < περι αυτού, η πραγματικη ί έχθρικήν ν? έ>θρ
λεγο-, ^
ικη ί έχθρ
^ πολντί
, ή δποία άπέλη-
εί; σ^αντικήν νίκην. Οί Γερ-
ΛιιΓν.όντφόντΓί γραμΐν^αΐ ί **?®*™
ι «αί σίδερο είς τάΓ σελίδας1 αυτον ,τ?
συγχοονου Ίστορίας.
ρό δεκαπέντε περίπου ετών δ
πΓ/ίάλουν «Μπλοΰχερ» δίδοντες εί;
τό δνομα τοΰ νικητοΰ τοί
Βατερλώ. ΟΊ άξιωματικοι έπληρο-
φορήθησαν τό αστείον, τόν εΰρον
λίαν διασκεδαστικόν καί ηρχισαν
νά άποκαλοϋν τόν τολμηρόν νεαρόν
λοχίας Μπλούχερ επέστοΐψεν είς
ιό Καζάν καί ανεμίχθη πάλιν εί;
την σοσια/.ιστικήν κίνησιν. Υπό τό
ψευδώνυμον Μποΰρεφ ώργάνωνεν
έπαναστατικούς «ΐ:υρήνας», διε-
ξήγε μυστικόν προπαγάνδαν είς
την βιομηχανικήν περιοχήν τής πό
λεως καί ώνειρεύετο την ημέραν
αοΰ θά έσαρώνοντο οί τότε κυβερ¬
νώντες την Ρωσσίαν. Τέ?.ο;έσήαα-
νεν ή άίρα 'ίϊπανάστασ ς έξερρα
γη είς την Πετρσύπολιν, ό Τσά-
ρος έφνλακίσθη ναί ό σΰντροφο;
Μποΰρωφ άνεπέτασε την κόκκιν»ιν
σημαίαν τής έπαναστάσεως είς το
Καζάν. Συνεκέντοωσε τούς φίλοι;
του καί π,αρουσιασθείς είς τοίς
στρατιώτας ώ; ό παλαιό; των λο-
ρς
χίας Μπλοΰχερ, ετέθη επί κεφαλή;
λοχίαν «Μπλσϋχεο». Μετ1 ολίγους των καΐ ενήργησεν επίθεσιν.κατα
Τζών Μ«3« Κόρμακ, πεοιφήμου ■Ιρλανδου τενόρου, έν Χ^λνγονντ 'Η περιοχή ίχει ?κταστν 145
^Ηεοικανικών στοειΓιΐοτων *ύ ή άξί« τΤΐ? ύπολογΚεται εις οΟΟ.ΟΟΟ δολλαοια.
των κρατικών κτι-ρίων. Δεκαεξ ώ¬
ρας βραδύτερον ανέφερεν είς την
Κυβέρνησιν ότι τό Καζάν εύρισκε
το ασφαλώς είς τάς χείρας τής έ¬
παναστάσεως, με τόν λοχίαν
Μπλοΰχερ ώς πρόεδρον τοϋ συμ¬
βουλιον των Στρατιωτικών, τη-
ςοΰντα την τάξιν μεχρι λήψεως
περαιτέρω όδηγιών. 'Η πρωτοβου
?.ία τού, ή άποφασιστική δράσί;
τού έκαμαν εντύπωσιν είς την νέαν
Κυβέρνησ.ν, ή δποία προήγαγε
τόν Μπλοΰχερ είς ύπολοχαγν··· και
ι τόν έ'στειλεν είς την Νότιον Ρωο-
' σίαν, όπου ίν άντεπαναστατικόν Ί
Ι νημα ευοίσκετο έν πλήρει ακμί).
Ό Μπλοΰχρρ ιιετέβη εί; την
Όδησσόν, έπολέμησε τοΰς Ιχθοού;
τής έπαναστάσεως με την συνήθη
τόλμην τού, κατώρθωσε νά κατα¬
πνίξη τοπικάς εξεγέρσει; μέ δσο;
τό δυνατόν όλιγωτέραν αίματοχ»-
σίαν. "Οταν επέστρεψεν είς την
Πετρούπολιν, προήχθη είς τόν
βαθμόν τοΰ λοχαγοϋ. Ό πόλεμος
έμαίνετο εισέτι είς πολλά μετωπα
καί οί άνώτεροί τού τπρόκειτο νά
τόν στείλουν είς Ιν έξ αυτών, δταν
αιφνιδίως ή Κυβέρνησις Κερένσ/.υ
άνετράπη.
Οί Μπολσεβΐκοι άνήί.θον είς την
εξουσίαν καί άμέσως έξησττχίλισαν
τάς υπηρεσίας τοΰ Μπλοΰχερ. Μγ
μίαν δράκα άνδρων οΰτος συμμε-
τέσχεν εί; ένόπλους εκστρατείας ά-
νά τάς επαρχίας, κατέπνιγε εξε¬
γέρσει;, σι·Λ'ίστα συμβο'ύλια στρα-
τιωτών, ή,το παρων παντοϋ δποΐ'
ενεφανίζετο κίνδυνος καί ετσι ε¬
κέρδισε την επομένην προαγωγήν
τού είς συνταγματάρχην.
Έν τοιτοις, τό δνομα τοΰ Βα-
σίλη Κωνσταντίνοβιτς Μπί^οϋχερ
ήτο σχετικώς άγνωστον. Άλλά ή
Ρωσσία τό εμαθΐ τω 1918, δπότε
δ συνταγματαρχης Μπλοΰχερ έστά
λη είς την Σιβηρίαν διά νά άνα-
χαιτίσιι τάς επερχομένας Αευκά-
| Στρατιά; τοΰ Βράγγελ, τοϋ Κολ-
τσάκ ναΐ τοϋ Σεμιόνωφ.
Υπήρξε "μακρός δ αγών έναν
τίον των Λευκών Φρουρών είς τίιν
Σ'βχιρίαν. Ό πρώην έργάτης, ό ο¬
ποίος δέν είχε ποτέ σπουδάση την
Ιστοίαν τοϋ πολέμου, έξέπληξε τόν
εχθρόν μέ την λαμπρόν στρατηγι-
κήν τού. Άποφεΰγων την τακτι¬
κήν μάχην, έξήντλει τού; Λευκοΰ;
μέ προσχηματικάς επιθέσει; καί
αίφνιδιαστικά; έοτόδους καί μέ δε¬
ξιοτεχνίαν έκύκλωνε μικράς μονά-
δα;. Κάπιοτε εξηφανίσθη επί δύο
εβδομάδος άπό τό άρχηγεΐον και,
μετημφιεσμενος είς χωρικόν, πε-
ριεπλανάτο είς τα χωρία τα κατε-
χόμενα υπό των στρατευμάτων τοΰ
έχθροΰ ύποκινών τούς χωρικούς οί
όποϊοι εϊχαν έκμανί) λόγω των ά-
γριοτήτων των Λευκών φρουρών,
{νά έξεγερθοϋν. "Οταν έξερράνη
, ή έπανάστασις αυτός επετέθη και
ι έξεμηδένισε μίαν ολόκληρον με-
ραρχίαν.
Ι Πεο·ί τα τέλη Δεκεμβριού τοίι
(1918, δ Μπλοΰχερ ευρέθη άντιιιέ-
I
τωπος τής μεραρχία; Κοζάκων τοΰ
1 στρατηγοϋ Ντούτωφ. Πάλιν προ-
σεποιήνθη ύποχώρησιν, άναγκάσας
τοΰ; Κοζάκους νά καταδιώξουν
τόν φεύγοντα στρατόν τού μεχρι
τοϋ σ)}μείου όπου αύτός ήθελε νά
τοϋς συναντήση. Ένα φονικώτα-
τον πϋρ * πολυβόλων άπεδεκάτισε
τάς έχθρικάς τάξει;. Ό εχθράς
παρεδόθη καί δ Μπλοΰχερ έχαιρε-
τίσθη ώς ό άκαταμάχητος ήρως
τοϋ Έρυθροϋ Στρατοϋ. Ή Μόσχα
ανέμενε τόν Έρυθρον Ναπολεοντα
μέ δάφνας, τοϋ άπένειμε τό ΜεΤεΰ.-
λιον τού Τάγματος τής Κόκκινη;
Σηααίας καί παρεσ/εΰασεν ύποδο-
/ήν μεγάλην.
ΙΙαράτολμα ΰνεεοα
Ό Μπ?.οϋχεο, δμως δέν επέστρε¬
ψε. Μία νέα περιπέτεια τόν έτρά-
βηξε μεχρι τοΰ Βλαδιβοστόκ, δπου
ίδρύετο ή Δημοκρατία τής "Απω
Άνατολής, ενα νέον ένδιάμεσον
κράτος. "Εγινεν ΰπουργός των
^Σέ ί
Ε,ΝΑΣΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Τ«Ν «ΙΠΟΑΣΕΒΙΚ!ΪΝ.- Ο
ΑΟΧΙΑΣ ΙΙΙΠΛΟΥΧΕΡ ΜΕ ΤΑ 57 ΟΝΌΜΑΤΑ.- ΖΛΗ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΚΙΝΗ-
ΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΜΥΘΙΣΤ0ΡΗΠ1Α.
μήνας τό πραγματικόν δνομά τού
ειχε λησμονή^.
Πώς £γ&νε συνταγματάρ¬
χην-
'ατιντώνένδόξων π&ρυι*«ι- τη.γυν ±ηπΛσυχερ, περιεφέρετο είς
ΐτόοτοέχουσαν αυτού, δ μυ-' τάς ό§ού; τοΰ Κα;άν πεινασιιενος,
*>διΓ "'Ερυθρό; Ναπολέων [ άπένταρς;'καί ζητών εργασίαν. Τό
οίας έφθασε άπό καιροϋ ^ βνομά τού ήτο Βασίλης Γκούρωφ.
τωπον τής Μαντζουρίας, ΤΗτο έ.ργάττ,ς έργοστασίου, νέος,
μοομΙ την ανωτάτην άρχηγίαν, δυΛττός καί Ιξυπνος, τόν οποίον
Ινηβιρτικών Στρατιωτικών δυ- ουδείς βιομτνγανος ηθΈλε νά προσ¬
όν τή; "Απω 'Ανατολής. Οί λάβη.Είχε διέλθη δύο έ'τη καΓακ-
ατρ,ώταί τού τόν άποκαλοϋν τω μήνας είς τί'ν ουπαράν φυλα-
ι,,η« Κωνσταντίνο 6 ι * ς κιιν τοϋ Νίσνι - Νοδ,γκορόντ καΐ
ειον Κονσταντινο
ί υπό τό δνομα αντό
Γτόςβΐςτόνεξω κόσμον,
Ιχει άκούσει Τόσας και
ηγΐ ^
εύφυίας τοϋ κορυφαιου
οΟ τής Ρωσσίας. Εις την
(ν- Ανατολήν, δμως, οπου τω-
οΕζει ρόλον άνθρωΛουτη; Εί-
νης είναι γνωστός υπό δια-
„ όνόματα. Εκείθεν των Ρωσ-
Ινεζικών συνορων δπου ο στρα-
ΙτοΟ (ττρατττγοϋ Τσάνγκ ενρί-
Ιίν έπιφυλακη, τόν ένθυμουν-
£ τόν γενναϊον στρατηγόν
^ν, ό οποίος μεχρι πρό τινος
Ιδρώτος ύπασπιστής τοϋ ϊδιου
Κ Τσάνγκ, καθ' ου σήμερον
τό ποινικόν μητρώόν τού έκλε ε
πρό αύτοι τα; πχ'λας δλων των ερ¬
γοστασιον^ Τό άδίκτ]μα. εν τού¬
τοις, ποΰ τόν έρριψεν είς την φν-
λακήν δέν ήτο πολύ σοβαρόν. Ό
νεαρός Γκούρωφ ήτο σοσιαλιστής
καί ώογάνωσεν απεργίαν είς τό
εργοστάσιον δπου ειργάζετο. Εκ
την Τσαρικήν Ρωσσίαν αί αρχαί
άντεμετώπιζαν χωρίς πολλάς δια-
τυπώσεις τα τοιαύτης φύσεως έργα
τικά προβλήματα. Ή άστυνομία
επετέθη κατά των άπεργών, συνέ
λαβε καί τού; ηγέτας καί τούς (-
στειλεν εί; την φυλακήν επί διενερ
γείιχ ανατρεπτικάς προπαγάνδας.
Ό Ρκούο<οφ, μετά την άποφυλά- πόλεμον. Είς τάς άποκρυ κισίν τοι·, επιασε δουλε ά είς το συγχεντρώσεις των Κινέζων ι εργοστάσιον αΰτΐ'/ινήτ<ι>ν Μιτίσ-
ιυνιστών άναφέρεται ώς συν-! χστσενσχ, δταν δμως ό διευθυντής
^ Μπορούσσωφ. Είς τάς συ-1 ανεκάλυψε τό παρελθόν τού, ό
Ιας των έργατών τοϋ Καζάν ι ρκούραΐφ εξεδιώχθη. Τό έργοστά-
ό ποώτην έργάτης Μποϋρεφ.' σιον ^γ ήμίτοροϋσε νά χρησιμο-
'ερμανοί εποικοι κατά μήκος ποιή επικινδύνους ταραχοποιούς.
ποταιιοΰ Βόλγα ίσχυρίζονται Ή καρδιά τοϋ νέον έργάτου ε-
|είναι άπόγονος τοΰ μεγάλου πληρώθη μίσονς καί πιχο'ίας. Έ-
ιτάρχοι Μπλοΰχερ, όστι; ύπήρ | οκέπετο νά εγκαταλείψη την Ρωσ-
ή έν<νρκωσις τής Νεμέσεως Ι οίαν τή; σκληρότητο; καί τής να¬ όν Ναπολέοντα. Καί διά τά|ιαπιέσεως, οταν έΐξαφνα έξερράγη ,ιίζοντα στόματα των Σι6ηρ<-μ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ό Γκού- πόλεων είναι ενας πρωην α-1 ρωφ έπεστρατεΰθη καί απεστάλη ιατινύς τοϋ Τσάρου, δ οποίος ι ες ^0 μ£τωπον της Γαλικίας. Ός ιενει την κατάλληλον εΰκαιρί- [ σοσ.αλισττις έμίσει τόν πόλεμον, άλ ά νά υψώση ττιν λευκήν ατ- ·>-'■ « -----'■>---------'·---------■ —« -
[ΐν μιάς μοναρχιν.ή; έξεγέροε-
Λναι, ιΐί δ-ύο λόγια, δ ανθρω-
| τής ημέρας, διά τόν οποίον δ-
ν, αλλά τόν οποίον ουδείς
ή γη περι^τεια τόν μ
παζεν. ή ^μφυτος άγάπη τού προ;
τόν κίνδυνον τόν εξώθει είς; παρά-
Τθλμα έγχεΐρήματα. Ταχέως προή-
* ανοραγαΰία ενώπιον τοϋ
ιοιος
έθελοντικώς νά ποοβή είς άναγνώ-
υς με
κ Λοιπον, είναι πραγματι | ρισιν τοΐ φ μ
Ιινινματικο; αύτός ηρως τώνίχεσσαρας συνα5έ/^ρους τού, έπε-
^ρον<,)ν θρυλων, αυτή ή Ναπο-! τέθη ^α^'νον έχθρικής περιπόλον ^ειο; μ,γα^ια, ή όποια αί- Τώ 1915 έτραυματίσθη σοβα¬ ρώς καί ετυχε άπαίΛαγής. Ό τέω; Ή χορεύτρια Λόι'ς Ούίλσων, προσπαθοϋσα νά μαντεύ¬ ση έκ της κρυσταλλίνης σφαίρας τί έπιφυλάσσει είς αύτην τό νέον ετος 1930. Άριστερφ, ό πνευιιατιστής Σέρ "Αρθουρ Κόναν Ντόυλ, όστις διατείνεται ότι εί¬ ναι δυνατη ή φωτογράφησις τίόν πνευμάτων. ή Ιη την ομιχλην, μυθκ,ν εις το φωτεινόν προ- κα1 αν είναι τα < περι αυτού, η πραγματικη ί έχθρικήν ν? έ>θρ
λεγο-, ^
ικη ί έχθρ
^ πολντί
, ή δποία άπέλη-
εί; σ^αντικήν νίκην. Οί Γερ-
ΛιιΓν.όντφόντΓί γραμΐν^αΐ ί **?®*™
ι «αί σίδερο είς τάΓ σελίδας1 αυτον ,τ?
συγχοονου Ίστορίας.
ρό δεκαπέντε περίπου ετών δ
πΓ/ίάλουν «Μπλοΰχερ» δίδοντες εί;
τό δνομα τοΰ νικητοΰ τοί
Βατερλώ. ΟΊ άξιωματικοι έπληρο-
φορήθησαν τό αστείον, τόν εΰρον
λίαν διασκεδαστικόν καί ηρχισαν
νά άποκαλοϋν τόν τολμηρόν νεαρόν
λοχίας Μπλούχερ επέστοΐψεν είς
ιό Καζάν καί ανεμίχθη πάλιν εί;
την σοσια/.ιστικήν κίνησιν. Υπό τό
ψευδώνυμον Μποΰρεφ ώργάνωνεν
έπαναστατικούς «ΐ:υρήνας», διε-
ξήγε μυστικόν προπαγάνδαν είς
την βιομηχανικήν περιοχήν τής πό
λεως καί ώνειρεύετο την ημέραν
αοΰ θά έσαρώνοντο οί τότε κυβερ¬
νώντες την Ρωσσίαν. Τέ?.ο;έσήαα-
νεν ή άίρα 'ίϊπανάστασ ς έξερρα
γη είς την Πετρσύπολιν, ό Τσά-
ρος έφνλακίσθη ναί ό σΰντροφο;
Μποΰρωφ άνεπέτασε την κόκκιν»ιν
σημαίαν τής έπαναστάσεως είς το
Καζάν. Συνεκέντοωσε τούς φίλοι;
του καί π,αρουσιασθείς είς τοίς
στρατιώτας ώ; ό παλαιό; των λο-
ρς
χίας Μπλοΰχερ, ετέθη επί κεφαλή;
λοχίαν «Μπλσϋχεο». Μετ1 ολίγους των καΐ ενήργησεν επίθεσιν.κατα
Τζών Μ«3« Κόρμακ, πεοιφήμου ■Ιρλανδου τενόρου, έν Χ^λνγονντ 'Η περιοχή ίχει ?κταστν 145
^Ηεοικανικών στοειΓιΐοτων *ύ ή άξί« τΤΐ? ύπολογΚεται εις οΟΟ.ΟΟΟ δολλαοια.
των κρατικών κτι-ρίων. Δεκαεξ ώ¬
ρας βραδύτερον ανέφερεν είς την
Κυβέρνησιν ότι τό Καζάν εύρισκε
το ασφαλώς είς τάς χείρας τής έ¬
παναστάσεως, με τόν λοχίαν
Μπλοΰχερ ώς πρόεδρον τοϋ συμ¬
βουλιον των Στρατιωτικών, τη-
ςοΰντα την τάξιν μεχρι λήψεως
περαιτέρω όδηγιών. 'Η πρωτοβου
?.ία τού, ή άποφασιστική δράσί;
τού έκαμαν εντύπωσιν είς την νέαν
Κυβέρνησ.ν, ή δποία προήγαγε
τόν Μπλοΰχερ είς ύπολοχαγν··· και
ι τόν έ'στειλεν είς την Νότιον Ρωο-
' σίαν, όπου ίν άντεπαναστατικόν Ί
Ι νημα ευοίσκετο έν πλήρει ακμί).
Ό Μπλοΰχρρ ιιετέβη εί; την
Όδησσόν, έπολέμησε τοΰς Ιχθοού;
τής έπαναστάσεως με την συνήθη
τόλμην τού, κατώρθωσε νά κατα¬
πνίξη τοπικάς εξεγέρσει; μέ δσο;
τό δυνατόν όλιγωτέραν αίματοχ»-
σίαν. "Οταν επέστρεψεν είς την
Πετρούπολιν, προήχθη είς τόν
βαθμόν τοΰ λοχαγοϋ. Ό πόλεμος
έμαίνετο εισέτι είς πολλά μετωπα
καί οί άνώτεροί τού τπρόκειτο νά
τόν στείλουν είς Ιν έξ αυτών, δταν
αιφνιδίως ή Κυβέρνησις Κερένσ/.υ
άνετράπη.
Οί Μπολσεβΐκοι άνήί.θον είς την
εξουσίαν καί άμέσως έξησττχίλισαν
τάς υπηρεσίας τοΰ Μπλοΰχερ. Μγ
μίαν δράκα άνδρων οΰτος συμμε-
τέσχεν εί; ένόπλους εκστρατείας ά-
νά τάς επαρχίας, κατέπνιγε εξε¬
γέρσει;, σι·Λ'ίστα συμβο'ύλια στρα-
τιωτών, ή,το παρων παντοϋ δποΐ'
ενεφανίζετο κίνδυνος καί ετσι ε¬
κέρδισε την επομένην προαγωγήν
τού είς συνταγματάρχην.
Έν τοιτοις, τό δνομα τοΰ Βα-
σίλη Κωνσταντίνοβιτς Μπί^οϋχερ
ήτο σχετικώς άγνωστον. Άλλά ή
Ρωσσία τό εμαθΐ τω 1918, δπότε
δ συνταγματαρχης Μπλοΰχερ έστά
λη είς την Σιβηρίαν διά νά άνα-
χαιτίσιι τάς επερχομένας Αευκά-
| Στρατιά; τοΰ Βράγγελ, τοϋ Κολ-
τσάκ ναΐ τοϋ Σεμιόνωφ.
Υπήρξε "μακρός δ αγών έναν
τίον των Λευκών Φρουρών είς τίιν
Σ'βχιρίαν. Ό πρώην έργάτης, ό ο¬
ποίος δέν είχε ποτέ σπουδάση την
Ιστοίαν τοϋ πολέμου, έξέπληξε τόν
εχθρόν μέ την λαμπρόν στρατηγι-
κήν τού. Άποφεΰγων την τακτι¬
κήν μάχην, έξήντλει τού; Λευκοΰ;
μέ προσχηματικάς επιθέσει; καί
αίφνιδιαστικά; έοτόδους καί μέ δε¬
ξιοτεχνίαν έκύκλωνε μικράς μονά-
δα;. Κάπιοτε εξηφανίσθη επί δύο
εβδομάδος άπό τό άρχηγεΐον και,
μετημφιεσμενος είς χωρικόν, πε-
ριεπλανάτο είς τα χωρία τα κατε-
χόμενα υπό των στρατευμάτων τοΰ
έχθροΰ ύποκινών τούς χωρικούς οί
όποϊοι εϊχαν έκμανί) λόγω των ά-
γριοτήτων των Λευκών φρουρών,
{νά έξεγερθοϋν. "Οταν έξερράνη
, ή έπανάστασις αυτός επετέθη και
ι έξεμηδένισε μίαν ολόκληρον με-
ραρχίαν.
Ι Πεο·ί τα τέλη Δεκεμβριού τοίι
(1918, δ Μπλοΰχερ ευρέθη άντιιιέ-
I
τωπος τής μεραρχία; Κοζάκων τοΰ
1 στρατηγοϋ Ντούτωφ. Πάλιν προ-
σεποιήνθη ύποχώρησιν, άναγκάσας
τοΰ; Κοζάκους νά καταδιώξουν
τόν φεύγοντα στρατόν τού μεχρι
τοϋ σ)}μείου όπου αύτός ήθελε νά
τοϋς συναντήση. Ένα φονικώτα-
τον πϋρ * πολυβόλων άπεδεκάτισε
τάς έχθρικάς τάξει;. Ό εχθράς
παρεδόθη καί δ Μπλοΰχερ έχαιρε-
τίσθη ώς ό άκαταμάχητος ήρως
τοϋ Έρυθροϋ Στρατοϋ. Ή Μόσχα
ανέμενε τόν Έρυθρον Ναπολεοντα
μέ δάφνας, τοϋ άπένειμε τό ΜεΤεΰ.-
λιον τού Τάγματος τής Κόκκινη;
Σηααίας καί παρεσ/εΰασεν ύποδο-
/ήν μεγάλην.
ΙΙαράτολμα ΰνεεοα
Ό Μπ?.οϋχεο, δμως δέν επέστρε¬
ψε. Μία νέα περιπέτεια τόν έτρά-
βηξε μεχρι τοΰ Βλαδιβοστόκ, δπου
ίδρύετο ή Δημοκρατία τής "Απω
Άνατολής, ενα νέον ένδιάμεσον
κράτος. "Εγινεν ΰπουργός των
^Σέ ί
18
ΚΗΡΥ3». - ΚΥΡΙΑ1.1Ι. ό ΙΑΝΟΥΑΡ1ΟΥ,
ΜΕΛΕΤΑΙ ΕΙΔΙΚΟΎ
ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΛΗΞΑΝ
ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΑΛΑΙτΙΠΡΑ.» ΕΝΘΟΥΣΙίΙΔΕΙΣ
ΓΝΩΜΑΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.
Ήσχρλήθημεν πλειστάκις €Ϊς
τό παρελθόν, άπό της στήλας αυ¬
τής, μέ τάς εργασίας των όμογε-
νών είς τα έστιατορικά καί τό
κλείσιμον τοϋ παρελθόντος ετους
1929 μάς δίδει την ευκαιρίαν ό¬
πως καί αύθις εκθέσωμεν άναλν-
τικως τας άνηλήψεις μας διά τα
πεπραγμένα τ.ατα τό παρελθόν ϊ-
τος είς τόν εύρΰν τούτον κύκλον
των εργασιών είς άς ή πλειονό¬
της των όμογενών άσχβλεϊται.
Ό σκοπός μας είναι εννόητος.
'Επιθυμονμεν όπως υποδείξωμεν
τάς υφισταμένας ελλείψει;, εάν ύ-
πάρχοχχι τοιαύται καί έπι·θνμοϋμεν
όπως μεταδώσωμεν τόν ενθουσια¬
σμόν μας, εάν τα άποτελέοματα
των εργασιών δικαιολογονσιν αν-
εχει διδάξη τόν πελάτην δτι δλα
ι ανωτέρω πρέπει νά τοϋ δίδον¬
ται άφθόνως καί γνωρίζη πού νά
όδηγττθτί ίνα τα εύρη. "Οταν νε¬
ον εστιατόριον ανοίξη τάς πύλας
τού πρό; εργασίαν και δέν τηρή-
στ) τ' ανωτέρω είναι προωρισμέ-
νον ν' άποτνχη. Καί δταν παλαιόν
εστιατόριον έμμένη είς τάς αύτο-
διδάκτσνς πεπαλαιωμένας Ίδέας
καί δέν καινοτομήστ> συμμορφού-
μενον με τάς περιστασεις.
είναι
τον.
Ή μακροχρόναος επί τοϋ ζητή-
ματος τούτον ένασχόλησίς μας
μάς έ'χει πείση ακραδάντως δτι, ό¬
πως είς όλας γενικώς τάς; βιομη¬
χανίαν έν Άμερικτ|, ούτω καί είς
τα εστιατόριον εχίΐ επέλθη ρυζν
κή μεταρρύθμισις διαμορφούμενη
καθ1 ημέραν καταληπτώς. Ή με¬
ταρρύθμισις «ύτή, άποτέλεσμα τής
Υί νίκης έξελίξεο>ς, στηρίζεται είς
τάς δημιουργηθείσα; νέα; άπαιτή-
σεις τού κοινοΰ, είς τό δημιουργη¬
θεν νέον σύστημα εμπορικήν συν-
αλλαγής επί τό σΐ'στηματικώτερον
χαί έπιστημονικώτερον ν.αί τέλος
είς τάς δρμιονργηθεϊσας έκ τοΰ
σνναγωνΐΓ)ιοΰ άπαιι?ήσεις.
Καί έξΓ.γούμεθα αναλιτυκώτε¬
ρον:
Ό κοινός πελάτης ενός έστιατο-
προωρισμένον νά φυτοζωη με'χρι
της τελικής άποτνχίας τον.
Ό σημερινάς πελάτης εδιδάχθη
νά μην άρκήται μόνον είς τό προ-
σφερόμενον έμπόρευμα. Πρέπει
ν ά τοϋ προσφέρτΐ ό διενθνντής τού
εστιατόριον και δλα τα χαρίσμα-
τά τον, την πείραν τον. δΐλαδή,
την ευγένειαν τον, την ί/.τιμΓ,σιν
πρός τόν πελάτην, τάς γνώσεις
τού, την εμπορικήν τον ίκανότ»,-
τα.
Μία έπισκόπησις επί των εργα¬
σιών τοι'των κατά τό παρελθόν ε-
τος μάς πείθει ότι μεταξΐ' των
όμογενών αί νέαι άντιλιίψεις ήρ-
γισαν νά κατακτσνν εδαφος καί
δτι δπτχ· έφηρμόσθτ)σαν εδειξαν
άποτελέσματα προκαλοϋντα τόν
ενθουσιασμόν.
ΊίΊχομεν νπ' όψει μας μίαν σχε-
δόν δο>5εκάδα έστιατορίων, άτινα
ήνοιξαν τάς πύλας των κατά τό
παρελθόν £τος έν Νέα 'Υόρκη καί
τοίς περιχώροις, έστιατόρια τα ό-
ποϊα τιμοϋν τό Ελληνικόν δνομα,
χαί των οποίων οί διενθννταί πε-
ριποιοϋν τιμήν είς τόν Ελληνικόν
ρίου είναι καθ' ολοκληρίαν διαφο- ?μ«ορικον κόσμον,
ρετικός άπό τόν πρό 'δεκαετίας ή Πε9ι των έστιατορίων τούτων
πΓνταετίας τοιούτον. Ό συναγω ι>χολήθημεν διά μακρών είς πα-
νισμός καί ή άφθονος προσφορά ι ρελθούσας Ικδόσεις τον_ φνλ>>ον
τΛ« ?ν/«ιιο Αττηιτητ,Λ,Λ-,τι:ηη*. ^η ? ι ιιαΓ. Σήοεοον θ' άβνολιτθτϋΐιρν πρ-
μονον
Οαράν ή καλομαγειρευμένην τρο-' °'-' τυϋ Ιδεώδους τύπον, προωρι-
φήν. Αξιοί περιποίίΐσιν καί σεδα-,Ι σγενον δχι μόνον -νά έπιτνχΐ]. άλ-
σμόν. Άναμένει ύποδοχήν καί κα- Αα καί νά δώση, όπως καί τα αλ-
θοδήγηισν είς την θέσιν τον. 'Ε- ι λα, ώθησιν πρός νέους όρίζοντας
πιιτυμεΐ ευγένιαν, ύ ί έ έ βά
σύστημα και
πειθαρχίαν. Έχει την αξίωσιν ό¬
πως ό διενιτνντής τοϋ έστιατορί-
οι· τού δείξη, δτι τόν σέοεται καί
παραδέχεται τούτο, όταν πλήν τής
Εργασίαν μέ νέας βάσει;.
Ποόκειται π ε ο ί τοϋ
ΑΤ_ΜΒΒΛ ΚΕδΤΑυΚΑΧΤ, |
των άδελφών κ. κ. ΊωάννΌυ κα'ι Ι
Σπύρου Άποστολάκον, τό οποίον Ι
δχι μόνον εξεπλήρωσε μίαν ύφι-
τφέρεται καί περιβάλλον άνάλο-, σταμένην ανάγκην τής πόλεως
ΐον, περιβάλλον πού νά τόν άνα- ΓΓ.ΙΤ8ΗΙΧΟ, Ι». Ι·, άλλά ταύτο-
έπί τής όρος-τϊς τού 'Είττιατοοίοΐ' «'·
υπό ΡΕίΙΧ" 8'ΓυϋΙΟδ.
«ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΡΑΜΑΖΑΝΙΟΥ».
λάμπρου. Πίναξ πλάτους
Άραβικαι παραστάσεις εικονιζομεναι
18X28 ποδών. Συν θέσις χαί εκτελνεσι
παύση καί τόν θέλξη, περιβάλλον
χρόνως έκόσ/ιησε την κεντρικήν
πού θά καταστήση την παραμονήν οδόν τής πόλεως και έδωκε πρός
αύτην σοβαρόν καί άριστοκρατι-
τοίι εις το καταστημα αναπαντι-
κήν καί ευχάριστον.
Καί ό σημερινάς σνναγωνκΐμός
χον χαρακτήρα.
Διά τό εστιατόριον τουτο ήσχο-
λήθη σννεχώς καί διά μακρών ό
ήμερήσιο; τι'»πος ολοκλήρου τής
περιφερείας Λόγκ "Αϊλαντ καί με-
τά άοιάστον σεβασμόν ωμίλησεν
διά την Ελληνικήν έπιχειρηματι-
κήν. δεινότητα καί διά την Ελλη¬
νικήν τέχνην.
'ΩνομάσΟη τό ανωτέρω εστια¬
τόριον Άλάμπρα «κ τή; Ίστορι-
>ής πόλεως, ην εκτισαν οί Άρα-
6ε.; είς την Ισπανίαν καί ήτις
κατέκτησε φήμην διά τα μνΓμίία
της και οίκοδομάς της, γνησίας
Άραβικής άρχιτεκτονικής καί
διακοσμήσεως.
' Ονομασθή Άλάμπρα, διότι τό
1 εσωτερικόν τού έστιατορίου τοι1·
|του είναι αυστηρώς Άραοιχοϊ
[ ρνθμοϋ, ακόλουθον πιστώς το Ά·
ραθικόν σχεδιον, χρωματισμον και
απόδοσιν εί; άρχιτεκτονικην |νο·
τητα.
Τό εσωτερικόν τού ολόκληρον
δίδει την εντύπωσιν έσοπερι/.ο«
θαλάμου Άραβικοϋ άνακτόροΐ' τ|·
ριβαλλομένον υπό μεγαίΛ-τρποΐ1;
περιστηλίου· Τό περιστΐιλον τοι-
το, αποδοθέν επί άργνροΰ φόν»».
έκχέει όλην την μεγαλοπρεπεία»
καί όλην την γλνκύτητα τοι> Λρο·
6ικοϋ σχεδιον καί τού Άοαθινοι
χρωαατισμον. "Εκαστο; στηλο,
είναί ταν»τοχρό·ως ν.αί στηρι,««
ήλεκτρικού λαμπτήρος διατηοοι
τος καί τούτου τόν χρωματιβα^
καί τό σχέδιον τοϋ οννοΛον. 1»
τής όροφής δύο τεράστιοι πινα»·
άναπαριστονν ζωντανας Αρβ^
κάς σκηνάς πλαισιοινμενας υπο ο
ραβικών διακοσμτττικών παραστ«
σεων. ,
Αϊθουσα έστιάσεως, διακοσμη
σις, επίπλωσις, φωτισμος μας Ρ
ταφέρονν είς μίαν Άραβικην ατ
μόσφαιραν. Κ; Ινα πραγμα^
Άραβικόν άναχτοριχον
λον, μίαδέέπίσκε^^
ζΐναν καΐ τα υπόγεια, μια
ρήσις είς τα μηχα^^α
Ιγκαταστάσεις μας
κείται περΐ μιάς.
πιχειρήσεως, δι
σοβαρόν; επιχειρηματία
Τό εστιατόριον τουτο,
δλα τα άλλα έστιατόρια
οποίων είς τό παρελθόν>
θημεν, έσχεδιάσθη και έξ
ύπότονΈλληνικοϋοικου
ΛΙΞ καί Σία, τον ^
πάντοτε διά την άκρίοεΐα
τ,λέσεως, διά τό Ι«Υ
των σχεδίων, διά
έπιμέλειαν καί εύσ
Διά τό εστιατόριον
ή άποιί-ις μέρους τής τ/η-οάς τής αίθοΰσης τοΡ Έστι ατοοίο» «Άλάμποα». <Σχεδιον κα'ι εκτέλεσις Μ ΡρΙΚ ππγΙ Οο., Ιηο.) , * η έφημεος Φλδσιγχ ?γραι|τν
ΚΗΡΥ3». - ΚΥΡΙΑ1.1Ι. ό ΙΑΝΟΥΑΡ1ΟΥ,
ΜΕΛΕΤΑΙ ΕΙΔΙΚΟΎ
ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΛΗΞΑΝ
ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΑΛΑΙτΙΠΡΑ.» ΕΝΘΟΥΣΙίΙΔΕΙΣ
ΓΝΩΜΑΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.
Ήσχρλήθημεν πλειστάκις €Ϊς
τό παρελθόν, άπό της στήλας αυ¬
τής, μέ τάς εργασίας των όμογε-
νών είς τα έστιατορικά καί τό
κλείσιμον τοϋ παρελθόντος ετους
1929 μάς δίδει την ευκαιρίαν ό¬
πως καί αύθις εκθέσωμεν άναλν-
τικως τας άνηλήψεις μας διά τα
πεπραγμένα τ.ατα τό παρελθόν ϊ-
τος είς τόν εύρΰν τούτον κύκλον
των εργασιών είς άς ή πλειονό¬
της των όμογενών άσχβλεϊται.
Ό σκοπός μας είναι εννόητος.
'Επιθυμονμεν όπως υποδείξωμεν
τάς υφισταμένας ελλείψει;, εάν ύ-
πάρχοχχι τοιαύται καί έπι·θνμοϋμεν
όπως μεταδώσωμεν τόν ενθουσια¬
σμόν μας, εάν τα άποτελέοματα
των εργασιών δικαιολογονσιν αν-
εχει διδάξη τόν πελάτην δτι δλα
ι ανωτέρω πρέπει νά τοϋ δίδον¬
ται άφθόνως καί γνωρίζη πού νά
όδηγττθτί ίνα τα εύρη. "Οταν νε¬
ον εστιατόριον ανοίξη τάς πύλας
τού πρό; εργασίαν και δέν τηρή-
στ) τ' ανωτέρω είναι προωρισμέ-
νον ν' άποτνχη. Καί δταν παλαιόν
εστιατόριον έμμένη είς τάς αύτο-
διδάκτσνς πεπαλαιωμένας Ίδέας
καί δέν καινοτομήστ> συμμορφού-
μενον με τάς περιστασεις.
είναι
τον.
Ή μακροχρόναος επί τοϋ ζητή-
ματος τούτον ένασχόλησίς μας
μάς έ'χει πείση ακραδάντως δτι, ό¬
πως είς όλας γενικώς τάς; βιομη¬
χανίαν έν Άμερικτ|, ούτω καί είς
τα εστιατόριον εχίΐ επέλθη ρυζν
κή μεταρρύθμισις διαμορφούμενη
καθ1 ημέραν καταληπτώς. Ή με¬
ταρρύθμισις «ύτή, άποτέλεσμα τής
Υί νίκης έξελίξεο>ς, στηρίζεται είς
τάς δημιουργηθείσα; νέα; άπαιτή-
σεις τού κοινοΰ, είς τό δημιουργη¬
θεν νέον σύστημα εμπορικήν συν-
αλλαγής επί τό σΐ'στηματικώτερον
χαί έπιστημονικώτερον ν.αί τέλος
είς τάς δρμιονργηθεϊσας έκ τοΰ
σνναγωνΐΓ)ιοΰ άπαιι?ήσεις.
Καί έξΓ.γούμεθα αναλιτυκώτε¬
ρον:
Ό κοινός πελάτης ενός έστιατο-
προωρισμένον νά φυτοζωη με'χρι
της τελικής άποτνχίας τον.
Ό σημερινάς πελάτης εδιδάχθη
νά μην άρκήται μόνον είς τό προ-
σφερόμενον έμπόρευμα. Πρέπει
ν ά τοϋ προσφέρτΐ ό διενθνντής τού
εστιατόριον και δλα τα χαρίσμα-
τά τον, την πείραν τον. δΐλαδή,
την ευγένειαν τον, την ί/.τιμΓ,σιν
πρός τόν πελάτην, τάς γνώσεις
τού, την εμπορικήν τον ίκανότ»,-
τα.
Μία έπισκόπησις επί των εργα¬
σιών τοι'των κατά τό παρελθόν ε-
τος μάς πείθει ότι μεταξΐ' των
όμογενών αί νέαι άντιλιίψεις ήρ-
γισαν νά κατακτσνν εδαφος καί
δτι δπτχ· έφηρμόσθτ)σαν εδειξαν
άποτελέσματα προκαλοϋντα τόν
ενθουσιασμόν.
ΊίΊχομεν νπ' όψει μας μίαν σχε-
δόν δο>5εκάδα έστιατορίων, άτινα
ήνοιξαν τάς πύλας των κατά τό
παρελθόν £τος έν Νέα 'Υόρκη καί
τοίς περιχώροις, έστιατόρια τα ό-
ποϊα τιμοϋν τό Ελληνικόν δνομα,
χαί των οποίων οί διενθννταί πε-
ριποιοϋν τιμήν είς τόν Ελληνικόν
ρίου είναι καθ' ολοκληρίαν διαφο- ?μ«ορικον κόσμον,
ρετικός άπό τόν πρό 'δεκαετίας ή Πε9ι των έστιατορίων τούτων
πΓνταετίας τοιούτον. Ό συναγω ι>χολήθημεν διά μακρών είς πα-
νισμός καί ή άφθονος προσφορά ι ρελθούσας Ικδόσεις τον_ φνλ>>ον
τΛ« ?ν/«ιιο Αττηιτητ,Λ,Λ-,τι:ηη*. ^η ? ι ιιαΓ. Σήοεοον θ' άβνολιτθτϋΐιρν πρ-
μονον
Οαράν ή καλομαγειρευμένην τρο-' °'-' τυϋ Ιδεώδους τύπον, προωρι-
φήν. Αξιοί περιποίίΐσιν καί σεδα-,Ι σγενον δχι μόνον -νά έπιτνχΐ]. άλ-
σμόν. Άναμένει ύποδοχήν καί κα- Αα καί νά δώση, όπως καί τα αλ-
θοδήγηισν είς την θέσιν τον. 'Ε- ι λα, ώθησιν πρός νέους όρίζοντας
πιιτυμεΐ ευγένιαν, ύ ί έ έ βά
σύστημα και
πειθαρχίαν. Έχει την αξίωσιν ό¬
πως ό διενιτνντής τοϋ έστιατορί-
οι· τού δείξη, δτι τόν σέοεται καί
παραδέχεται τούτο, όταν πλήν τής
Εργασίαν μέ νέας βάσει;.
Ποόκειται π ε ο ί τοϋ
ΑΤ_ΜΒΒΛ ΚΕδΤΑυΚΑΧΤ, |
των άδελφών κ. κ. ΊωάννΌυ κα'ι Ι
Σπύρου Άποστολάκον, τό οποίον Ι
δχι μόνον εξεπλήρωσε μίαν ύφι-
τφέρεται καί περιβάλλον άνάλο-, σταμένην ανάγκην τής πόλεως
ΐον, περιβάλλον πού νά τόν άνα- ΓΓ.ΙΤ8ΗΙΧΟ, Ι». Ι·, άλλά ταύτο-
έπί τής όρος-τϊς τού 'Είττιατοοίοΐ' «'·
υπό ΡΕίΙΧ" 8'ΓυϋΙΟδ.
«ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΡΑΜΑΖΑΝΙΟΥ».
λάμπρου. Πίναξ πλάτους
Άραβικαι παραστάσεις εικονιζομεναι
18X28 ποδών. Συν θέσις χαί εκτελνεσι
παύση καί τόν θέλξη, περιβάλλον
χρόνως έκόσ/ιησε την κεντρικήν
πού θά καταστήση την παραμονήν οδόν τής πόλεως και έδωκε πρός
αύτην σοβαρόν καί άριστοκρατι-
τοίι εις το καταστημα αναπαντι-
κήν καί ευχάριστον.
Καί ό σημερινάς σνναγωνκΐμός
χον χαρακτήρα.
Διά τό εστιατόριον τουτο ήσχο-
λήθη σννεχώς καί διά μακρών ό
ήμερήσιο; τι'»πος ολοκλήρου τής
περιφερείας Λόγκ "Αϊλαντ καί με-
τά άοιάστον σεβασμόν ωμίλησεν
διά την Ελληνικήν έπιχειρηματι-
κήν. δεινότητα καί διά την Ελλη¬
νικήν τέχνην.
'ΩνομάσΟη τό ανωτέρω εστια¬
τόριον Άλάμπρα «κ τή; Ίστορι-
>ής πόλεως, ην εκτισαν οί Άρα-
6ε.; είς την Ισπανίαν καί ήτις
κατέκτησε φήμην διά τα μνΓμίία
της και οίκοδομάς της, γνησίας
Άραβικής άρχιτεκτονικής καί
διακοσμήσεως.
' Ονομασθή Άλάμπρα, διότι τό
1 εσωτερικόν τού έστιατορίου τοι1·
|του είναι αυστηρώς Άραοιχοϊ
[ ρνθμοϋ, ακόλουθον πιστώς το Ά·
ραθικόν σχεδιον, χρωματισμον και
απόδοσιν εί; άρχιτεκτονικην |νο·
τητα.
Τό εσωτερικόν τού ολόκληρον
δίδει την εντύπωσιν έσοπερι/.ο«
θαλάμου Άραβικοϋ άνακτόροΐ' τ|·
ριβαλλομένον υπό μεγαίΛ-τρποΐ1;
περιστηλίου· Τό περιστΐιλον τοι-
το, αποδοθέν επί άργνροΰ φόν»».
έκχέει όλην την μεγαλοπρεπεία»
καί όλην την γλνκύτητα τοι> Λρο·
6ικοϋ σχεδιον καί τού Άοαθινοι
χρωαατισμον. "Εκαστο; στηλο,
είναί ταν»τοχρό·ως ν.αί στηρι,««
ήλεκτρικού λαμπτήρος διατηοοι
τος καί τούτου τόν χρωματιβα^
καί τό σχέδιον τοϋ οννοΛον. 1»
τής όροφής δύο τεράστιοι πινα»·
άναπαριστονν ζωντανας Αρβ^
κάς σκηνάς πλαισιοινμενας υπο ο
ραβικών διακοσμτττικών παραστ«
σεων. ,
Αϊθουσα έστιάσεως, διακοσμη
σις, επίπλωσις, φωτισμος μας Ρ
ταφέρονν είς μίαν Άραβικην ατ
μόσφαιραν. Κ; Ινα πραγμα^
Άραβικόν άναχτοριχον
λον, μίαδέέπίσκε^^
ζΐναν καΐ τα υπόγεια, μια
ρήσις είς τα μηχα^^α
Ιγκαταστάσεις μας
κείται περΐ μιάς.
πιχειρήσεως, δι
σοβαρόν; επιχειρηματία
Τό εστιατόριον τουτο,
δλα τα άλλα έστιατόρια
οποίων είς τό παρελθόν>
θημεν, έσχεδιάσθη και έξ
ύπότονΈλληνικοϋοικου
ΛΙΞ καί Σία, τον ^
πάντοτε διά την άκρίοεΐα
τ,λέσεως, διά τό Ι«Υ
των σχεδίων, διά
έπιμέλειαν καί εύσ
Διά τό εστιατόριον
ή άποιί-ις μέρους τής τ/η-οάς τής αίθοΰσης τοΡ Έστι ατοοίο» «Άλάμποα». <Σχεδιον κα'ι εκτέλεσις Μ ΡρΙΚ ππγΙ Οο., Ιηο.) , * η έφημεος Φλδσιγχ ?γραι|τν
ΚΥΡΙΑΚΗ, Γ. ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ. ι»30.
19
1ΪΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Ο ΛΕΥΚΟΣ ©ΑΝΑΤΟΣ
έ άακοϋδα.
στόν κάμπο άπο τα
τής &«;·
ίΊτα ««ντα λεοα*--
Ζ άναα^ πεο-
στόπρόσωποτον, κ
άά5α
ποτέάκίνητα.
αν καλός καιρος «ρε-
ί«α»ς ^
τά&ένδρα,ημαζενοντας
τή;
τόσο ?6γ<Φ *στι νέ; ψωνές, που ^ κηιιίζουν τα οΰρλιάσματα των ^νδροσκύλλων παρα φω- ίς αντ, γ ήταν 6ου6ος ° νοςδΤοτός!... 5 είχον κόψη την γλωσσα ο* βοοχΕ -α αντοζ α^0^ τί|; Γ τού άφεντη τού στα πα- [ώ'ν λειοαδών τριφΰλλια, πσ*- ζ τήν καλαμένια την φλογε- », καί κνττάζοντας τα σύννε- « καθόντουσαν τριγΰρω στής «ορυφές, η τής άγριόπαπιες Ετάγαν κυνηγημένες άπο τόν ώ άέρα. να ένω δ οορρηας δασάνιζε τής ιδιές καί τό βουνο της Μα- , Ισδυνε μέσα στους μενεξε- τοϋ δειλινοΰ άχνους,, ήρθεν Ιηστής Μαϋρος μέ δυό σνν- νς τού καί τοϋ άρπαξανε την ίχρωμη γελάδα. 'Επϊ.δή δμως ΐός φών«ξε, τοΰ Ικοψαν ενα ίτι άπό την γλωσσα. "Αίντε τώρα νά μας μάρτυ¬ ς! τσΰ είπε ό Μαϋρος. Ό Το- ρίρισε κλαίγοντας στό σπίτι γειιάτο; αϊματα, κάί τα όποΐα [αν 6ρ·ΰσι άπό τό στόμα του. άλλά θυμότανε πάν¬ των Μαΰρο καί μιά ήμέρα δ¬ ιον είδε στό δρόμο, σιδηροδε- νά τόν πε.ΓΛ·άνε οί στρατιώ- »ϋ πέταξε μιά πετριά στήν ρά- ί! εφυγε γρυλίζοντας. £κιτα άφτίκε τί|ν μητέρα του χλαδοσκεπασμένη καλύβα, κά πό τό πουρνάρι καί γίνηκε ά- ;, ξυπόλητος, λερωμενος, κυ- 1Κ'νος άπό τους μάγκές, κοτ.·· η;. πεινασμένος. "Εγινε μά- καί κακάς. "Οταν ξαπλωνό- «πόν ηλιο, τοϋ αρεσε πάντα νά "^ιΐ οτγά - σιγά ενα τζιτζίκι ψμια χιγολοαιπίδα. "Οταν τα •α τόν ένωχλοϋσαν, ουρλιαζε άγριόχοιρος, πού τόν δαγκά- Γ,τα σχυλλιά. Στό τέλος εσπα- ο ^φάλι ενός ν.αί Ιτσι τόν ά- ανήσυχο. ^λα ήταν καί ή Νινή, πού τό-^ :-, η καλή του καί ωραία Ι, ενα κοριτσάκι ίσχνό, 5- ^τια, μέ πρόσωπο γεμάτο άπό «; χαί μ' Ινα πλόκαμο ξανθων λι")ν στό μετωπό της. 'ν σννα,ντηθϊ) γιά πρωτη φο- £ϊ κάτω, στήν καμάρα τοϋ [ Ροκκου. ή μαζευμένη σέ μ-ά γ(ο- "•όχθιζε Ινα κομμάτι ψο>
,, -Γός ποϋ δέν εΐν« ΐωαί,
^.τηνέκύτταζεμελαιμαρ-
*^,εγλυφε τα χείλη του.
~ ^ις ψωμί; τοΰ είπεν ή μι-
^α «ε λί.ττή φαννή, κνττάζον-
^ΟΕ ΟΓ ΜΟ-
δια δέ τόν οίκον Μ.
ΐα' δτι έκ τ5»ν δημι-
19
1ΪΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Ο ΛΕΥΚΟΣ ©ΑΝΑΤΟΣ
έ άακοϋδα.
στόν κάμπο άπο τα
τής &«;·
ίΊτα ««ντα λεοα*--
Ζ άναα^ πεο-
στόπρόσωποτον, κ
άά5α
ποτέάκίνητα.
αν καλός καιρος «ρε-
ί«α»ς ^
τά&ένδρα,ημαζενοντας
τή;
τόσο ?6γ<Φ *στι νέ; ψωνές, που ^ κηιιίζουν τα οΰρλιάσματα των ^νδροσκύλλων παρα φω- ίς αντ, γ ήταν 6ου6ος ° νοςδΤοτός!... 5 είχον κόψη την γλωσσα ο* βοοχΕ -α αντοζ α^0^ τί|; Γ τού άφεντη τού στα πα- [ώ'ν λειοαδών τριφΰλλια, πσ*- ζ τήν καλαμένια την φλογε- », καί κνττάζοντας τα σύννε- « καθόντουσαν τριγΰρω στής «ορυφές, η τής άγριόπαπιες Ετάγαν κυνηγημένες άπο τόν ώ άέρα. να ένω δ οορρηας δασάνιζε τής ιδιές καί τό βουνο της Μα- , Ισδυνε μέσα στους μενεξε- τοϋ δειλινοΰ άχνους,, ήρθεν Ιηστής Μαϋρος μέ δυό σνν- νς τού καί τοϋ άρπαξανε την ίχρωμη γελάδα. 'Επϊ.δή δμως ΐός φών«ξε, τοΰ Ικοψαν ενα ίτι άπό την γλωσσα. "Αίντε τώρα νά μας μάρτυ¬ ς! τσΰ είπε ό Μαϋρος. Ό Το- ρίρισε κλαίγοντας στό σπίτι γειιάτο; αϊματα, κάί τα όποΐα [αν 6ρ·ΰσι άπό τό στόμα του. άλλά θυμότανε πάν¬ των Μαΰρο καί μιά ήμέρα δ¬ ιον είδε στό δρόμο, σιδηροδε- νά τόν πε.ΓΛ·άνε οί στρατιώ- »ϋ πέταξε μιά πετριά στήν ρά- ί! εφυγε γρυλίζοντας. £κιτα άφτίκε τί|ν μητέρα του χλαδοσκεπασμένη καλύβα, κά πό τό πουρνάρι καί γίνηκε ά- ;, ξυπόλητος, λερωμενος, κυ- 1Κ'νος άπό τους μάγκές, κοτ.·· η;. πεινασμένος. "Εγινε μά- καί κακάς. "Οταν ξαπλωνό- «πόν ηλιο, τοϋ αρεσε πάντα νά "^ιΐ οτγά - σιγά ενα τζιτζίκι ψμια χιγολοαιπίδα. "Οταν τα •α τόν ένωχλοϋσαν, ουρλιαζε άγριόχοιρος, πού τόν δαγκά- Γ,τα σχυλλιά. Στό τέλος εσπα- ο ^φάλι ενός ν.αί Ιτσι τόν ά- ανήσυχο. ^λα ήταν καί ή Νινή, πού τό-^ :-, η καλή του καί ωραία Ι, ενα κοριτσάκι ίσχνό, 5- ^τια, μέ πρόσωπο γεμάτο άπό «; χαί μ' Ινα πλόκαμο ξανθων λι")ν στό μετωπό της. 'ν σννα,ντηθϊ) γιά πρωτη φο- £ϊ κάτω, στήν καμάρα τοϋ [ Ροκκου. ή μαζευμένη σέ μ-ά γ(ο- "•όχθιζε Ινα κομμάτι ψο>
,, -Γός ποϋ δέν εΐν« ΐωαί,
^.τηνέκύτταζεμελαιμαρ-
*^,εγλυφε τα χείλη του.
~ ^ις ψωμί; τοΰ είπεν ή μι-
^α «ε λί.ττή φαννή, κνττάζον-
^ΟΕ ΟΓ ΜΟ-
δια δέ τόν οίκον Μ.
ΐα' δτι έκ τ5»ν δημι-
Iου
δύναται θ
|ν Ν.
ς
τού καί τα δημι-
Του -,αΐ μας ένθουσιά-
τάς τον, μέ τα ξάστερα μάτια της,
πού μωάζαν σάν τόν ούρα·ο τού
Σεπτέμβριον. "Εχα> κ' Ινα άλλο
κομματακι.
Και ή ΝΐΛ-η τοϊ· εδωσε τό μισό
άντό τό ψϊΐμί τ»)ς.
"Ετρωγαν καί οί δύο σιωπηλο*.
Λνο τρείς φορές άόπαντηθηκανε τα
6).έμματά τους καί χαμογέλασαν.
— Άπό ποΰ εϊσαι σύ; τόν ρώ-
τησε σέ μιά στιγμή ή Νινή.
Έκεΐνος μέ -νεΰματα, την εχα{ΐί
νά ναταλαβυ πως δέν μποροϋσε νά
μιλήστ) καί άνοίγοντας τό στόμα
τού εδειξεν ενα μανροκόκκινο κοα-
μάτι γλώσσας.
^ 'Η κόρη γύρισε τα μάτια της ά¬
πό τό αλλο μέρος φρικιασμΕνη. Ό
μάτια καί άποκοιμότανε καί ώνει-
ρευότανε την Στέλλα. "Επειτα τα
λον·α Ιβγαιναν άπό τό στόμα της
Νινή; έλαφρότερα, σιγώτερα καί
ίπαυαν λίγο σέ λίγο.
—α'ι ό ηΑιος σκεςταζε τα κουρίλια
τσυς μ' Ινα θερμό κνμα άπό φώς.
Μιά Κνριακή τοϋ Νοεμβριού, τό
μεσημέει, στεκόντουσαν κάτω ά¬
πό τήιν καμάρα τοϋ Άγιον Ρόκκου.
Ό ούρανός ήταν καθαρός και
διάφα·ος, ό ηλίας ελουζε τα σπί-
τια μέ φως άπαλό, λευκό καί μέσα
στό φώς οί καμπάνες χτυποϋσαν
πανηγυρικά καί άνέβαινεν άπό
τούς δρομους Ινα; άνακατωμένος
θορυβος, σάν να&γαινε άπό μιά
άπέςαντη κυψελη. >
τωντας στά σπίτια καί στά χωρία
ποϋ εύρισκον στό δρόμο τους. 11 εί
νούσανε συχνά, κοιμόντουσαν στο
υααιθρο κάτω άπό κανένα κάρρο
ή πίσω άπό τήν πότα κανενός σταϋ
λου. Ή Νινή {>πό<Εερε πολΰ. ΕΤχε
χλιομιάιηι, τα μάτια της είχαν σβύ¬
ση, τα χείλια της είχαν άσπρίσΓ)
καί τα πόδια της είχαν φουσκώσίΐ
καί ματώστ}.
Τήν επαιρνε στήν άγκαλιά τον
καί τήν κονβαλοϋσε ετσι. Ένα βοά
δυ, άφοΰ είχαν περιπατήσν) άρκε
τα, δέν εύρισκον σπίτι γιά νά (.ϋί-
νονν. Τό χιόνι ήταν στρωμένο κά¬
τω ενα πόδι ύψηλό καί χιόνιζε άκό-
μα και φύσανε καί βορρι^άς.
'Η Νινή ήταν μαζωμένη κοντά
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Πώς ένδύεται ό κομψότ£>
ρθς άνθρωπος.
Ό άνθρωπος, 5 οποίος σήμερον
ένδύεται καλλίτερον, φέρεται κα>.·
λίτερον, ίππεύει καλλίτερον, ό άν¬
θρωπος, τέλος, ό οποίος είναι πρό>
τύπον κομψότητος καί συμπεριφο-
ράς είναι ενας Σουηδός, ονόματι
Άμπίτζ. Ό Σουηδός αΰτός έξε-
θρόνισε τόν Γάλλον Φουκιέρ, ό ο¬
ποίος μεχρι τοΰδε εΐχε τα πρίοτεΤα.
Μερικάς πληροφορίας τής ένδυμα-
σίας τοϋ Άμπίτζ ίσίυς δέν θά ήσαν
περιττόν νά σάς αναφέρωμεν. Ό
Σουηδός αντός κατήργησε τό σκλη
? 40·°ΟΟ δ»λ
, ί? προόδου τον
ι°; τού φθάση είς
εκτελέση τό παοελ-
^10^ ΗΜΙΣΕΟΣ
Ρΐογ δολλαοίοη-
ΓϊΎΐκή άποψις τής αιθούση; τοΰ Έστιατορίου «Άλάμποα». (Σχέδιον καί έχτέλεσις Μ. Ρβΐίχ αηά Οο., Ιηο.)
Τοτός την κύτταξε τότε με δακρυ-
σμένα μάτια, σάν νά ήθελε νά τής
— Μην κάνεις ετσι, μή φευ-
γεις καί σύ, φανοΰ καλή σ' έμένίΐ!
Βγήκε δμως άπω τόν λάρυγγα
του, ενας ήχος παράξενος ποΰ έκα¬
με την πταιχή Νινή ν' άνατριχιά-
σΐΐ·
. — Άντίο! εΐπε έκείνη φευγον-
τας.
"Επειτα ξανανταμοί)θτ|καν καί
άπό τότε έγιναν άχάνριστοι σάν ά-
δερφάκ:α. Καθόντουσαν μαζύ στόν
ήλιο. Ό Τοτός άκοι^υτοϋσ'ε τό χον
δρό μελαχροινό κεφάλι τού στά γό-
νατα τής Νινής καί μισόκλειγε τα
μάτια άπό εύχαρίστηοι, σάν γάτος,
ένω ή μικροϋλα ?χωνε τα δάκτυλά
της μέσα στής τοϋφες των μαλλιών
τ»υ καί τοϋ ελεγε τό παραμϋθι τοϋ
μάγσυ καί της βσκοπούλας:
— Ήτατ μιά (ρορ« ενας βασι-
ληάς καί εΐχε τρείς ίτιη'ατέρες. Την
μικρότερη την λέγαν Στέλλα καί
εΐχε γρνσά" μαλλιά καί διαμαντέν;α
μάτια καί δταν περνοΰσε δλοι 'ί-
λεγαν:
— Νά ή Παναγιά, καί έγονά-
τιζαν.
— Μιά μερά ποϋ μάζευε λονλοι-
δια άπό τό περιβόλι, είδε εναν^ ώ¬
μορφο παπαγάλο πράσινο, επάνω
σ' Ινα δένδρο.
Ό Τοτός λικνιζόταν άπο την
χαϊδευτιν.ή έκείνη ςρωνί], Ικλεινε τα
ΤΗσαν μοναχοί.
Άπό τό Ινα μέρος τους ήταν ό
δρόμος τοϋ Γάτου ?ρημος, καί άπο
τό άλλο οί ώργοομένοι κάμπο».
Ό Τοτός κύτταζε τόν άνθισμέ-
νο κισσό ποΰ κρεμόταν άπό μιά χα-
ραμματιά τοϋ πρασινισμένου τοί-
χου.
— "Ερχεται πειά ό χειμώνος, «ϊ·
πε σέ μιά στιγμή συλλογισμένη η
Νινή, κυττάζοντας τα γυμνά τα
πόδια της, τα κουρελιασμένα τη;
τα ρσϋχα ποΰ έπεφταν άπό επάνω
της." "Ερχεται τό χιόνι καί άσ-τρί-
Ποιτν δλα... Δέν εχουμε σπίτι...
Δέν εχουμε φωτία!. .. Ή μάνα
είναι πεθαμμένη!...
Ό Βσυ6ός χαμήλίοσε τό κϊφάλι
τοτ'.
"Επειτα άπό μιά στιγμη τα ξα·
νασήκωσε ζωηρά καί μέ τα άστρα-
ο/τεοά ματάκια του κτνταξε τόν μα
κρυνό όρίζοντα. ■
"— Ζή ή δική σου μητερα; ρώ-
τΓ<τε ή. Νινη... Δέν επέρανε;...
Σΐ πεοιμένει;...
Ό Τ,οτός εσκυψε τό κεφάλι του
σάν νά ελεγε «ναί» καί επειτα εκα
νέ κάτι άλί.α άόρατα νοήματα.
"Ηθελε νά πί):
— Πάμε στό σπίτι μου. 'Εκεϊ
κάτω, άπό κάτω άπό τό βουνό. 'Ε-
κεΐ θά βροϋμε φωτία, γάλα καί
ί
Κίνη,σαν καί περπατοϋσαν, περ-
πατοϋσαν, περπατοϋσαν σταμσ
του σάν πουλάκι. Τα δόντια της
κτυπούσανε άπό τόν πυρετό καί ά¬
πό τό κρύο καί τό βαγγητό, ποϋ
εβγαινε άπό μέσα της, σάν ρόγχος,
εσφαζε σάν μαχαΐρι την καροια
τοϋ καϋμένου τοΰ Τοτοϋ.
'ΕκεΤνος προχωροϋσε, προχο)·
ροϋσε βαστώντας την στά χέρ α
του καί όκοΰγοντας τήν καρδιά
της νά κτυπάη επάνω στήν δικη
του...
"Επειτα, δέν ακουσε τίποτε πειά.
Τα χεράκΐα τής φτωγής ττ)ς κό-
ρης ήταν"γΰρω άπό τόν λαιμό τού,
παγωμένα σάν τό σίδερο καί τό κε¬
φάλι της κρερασιιένο κουνιοταν μέ
τα λυτά του μαλλιά.
"Εβγαλε μιά φωνή, λές κι' έκό-
πηκε μέσα του μιά φλέβα... "Ε¬
πειτα εσφιξε δυνατώτερα τό αψυ-
χο έκεΐνο κορμάκι καί ετρεξε, ε-
τρεξε στό βαθΰ λαγκάδι, μέσα
στήν χιον;σμένη καταιγίδα, μέσα
στά ουρλιάσματα τοϋ άνέμου, ά-
γριεμένος, σάν πεινασμένος λύό^.
"Ετρεξε, ετρεξε, £ως ότου παγώ-
σανε οί φλέβες τοί), Ιως ότου πε-
τρώσανε τα νεϋρά του.
Καί έξαφνα σωριάστηκε νεκρος,
κρατώντας πάντα τό πτώμα τήί
Νινής στήν άγκαλιά του.
Καί τούς έσκέπασε καί τονς δυό
τό χιόνι...
Γαβριήλ Ντ' Λννονντσιο
ρόν κολλάρο καί κολλαρισμένο νχι
κάμισο. Χρωματιστόν ΰποκάμ'.σον
τήν ημέραν μέ κολλάρο, δχι ξένο,
άλλά ραμμένο είς τό πονκάμισο.
Τό εσπέρας λευκό ΰποκαμισο ά-
κολλάριστο έπίσης με τό σμόκιν.
'Ελαφοά κολλαρισμένο ·έ τό φρά-
κο. Άλλά πάντοτε κολλάρο ραμμέ¬
νο είς τό ύποκάμισο καί χαμηλό ού¬
τως ώστε νά μή έμποδίζη τάς κι-
νήσεις τοϋ λαιμοϋ. Λαιμοδέτην μέ
ζωηρά χρώματα όσονδηποτε σοβα¬
ρά και αν είναι ή ένδυμασία.
Ή βιωιτηλή όδηγία των
(αΰτοκινήτων.
Ή αύτοκ'.νηστική Λίιχτ. τής
Νορδηγίας χροσπαδίί Βιά διαφόρων
συστημάτον >2 καταρνητί) τί αο:-
νάρισαα των αύτοκινήτων έντός των
χόλεων. Π ρος τουτο μετριά'ου» την
ταχύτητα: τα αύτοκίνητα τα οχοϊλ
τ>7.τΛίΐΰνη μετρίαν ταχύτητα έν-
τος τής πόλεως. Διά τάς στροψάς
γίνεται χρήσις είϊικών φάρων χρω-
μάτων. Αί ίοκΐμαί εγένοντο είς την
πόλιν 'Αλο τής Φιλανϊίας μέ λαμ-
κρατ'άζοτελέομα.τα.Ή έχ·.τ?οπή τής
λέτχης ήτις τγκηκολούθησε τάς δο¬
κιμάς, έχιστρέφουϋα είς τό "Οσλο,
σ'ϋνέστησϊν είς τήν αστυνομίαν ν»
επιβάλη είς τους σωφφέρ «τήν σιω-
χηλήν όίηνίατ^) των αύτοκιντ,των,
ν.ατά τό σύστημβ τό δοκιαατθέν είς
τήν Φ'.λανϊίΐν.
'Εκλεκτά βιβλία Ιχει μονον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «Έθν.κοϋ Κήρνκος>.
Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ3 ΤΟΥ
Σέ λίγη άπόστασι άπδ τδ Όρτδ
γινότανε σφοδρότατος αγών. Συγκε-
χυμένα εφθανε ώς τδ χωριδ τδ 6ου-
ητδ κι' ή φασαρία τής μάχης: οί
σφαΐρες ξέσχιζαν τδν άέρα σφυρίζον-
τας δαιμονιωδώς, τα κανόνια δρον-
'τοϋ-σαν ξοπνώντας υπόκωφα γύρω
την ήχώ καί άπδ μακρυά διακρί-
νονταν τα μαϋρχ σύννεφα τοΰ κα-
. ΤΗταν ή πρώτη φορά πού ή φρι-
χτή τραγωίία τοΰ πολέμου διαδρα-
ματιζότανε κοντά στδ ησυχο αύτδ
χωριό... Μόλις άντήχησαν οί πρώ-
τβς κανονιές, ό έφηαέριος- τοΰ χω¬
ρίου μπήκδ στήν έκκλησις* κι' αρ-
χισε μΐά λειτουργία υπέρ της σωτη¬
ρίας τής πατρίδος. Οί χωρικοί,
χλωμοί άπδ τόν τρόμο, είχαν συγ-
κεντρωθή όλόγυρά τού καί παρακα-
λοΰσαν άπδ τα βάθη τής φοχής τους ί
τόν θ»δ νά τοίις προστατεύση.
Στο μεταξύ, πέρα στήν πεδίάδα
ή μάχη έξακολουθοΰσε. Οί Γερμανοί
πού ήσαν καί οί περυσότεροι, άπδ
την άρχή εδε'.χναν πώς θά νικήσΌυν
τούς άντιπάλους των. Κάθε τόσο,
νέες έφεδρείες ένώνουνταν μέ τό
ίτρατό τους. Πολεμοΰσαν τρείς
Γερμανοί μέ Ινα Γάλλο. Ή νίκη
ιτλέον αρχισε νά κλίνη φανερά υπέρ
«ιιτών.
Ό Γερμανός στρατηγδς, τότε έ-
Γκέφθη νά τελειώση τδν άγώνα μέ
ίνα τελειωτικδ χτυπημα εναντίον
των Γάλλων. Δίέταξε λο:πον ενα
Γυνταγμα Οΰσάρων νά μπή μέσ' στο
χωριδ γιά νά περίκυκλώστι τούς έχ-
ίρούς καί ν' άρχίστ] νά τούς χτοπά
καϊ άπδ πι'σω.
Οί ούσάροι κατώρθωσαν πράγμα-
τι καί Ιφτασαν ώς τδ χωρΐό. Όταν
τροχώρησαν ώς τδν κεντρικόν τοϋ
ϊ^όμον, σταθήκΛν λίγο γιά νά ξε-
κοΰρασθοΰν χρΐν έπίτεθοϋν άπό πίσω
εναντίον των άνΰπόπτων Γάλλων.
Παρ' δλους δμως τοίις διπλοσκο-
εούς ποί» είχαν βάλει γιά νά τούς
(ΐϋλάνε κατά την ώρα τής αναπαύ¬
σεως τ ών, δϋο νεαροί χωρικοί κα-
τώρθωσατν νά πλησιάσο^ν κρ^φά ώς
τίς κατασκηνώσεις τθϋς, κι' Ιξαφνα
άντήχησαν τέτσερες π«ρο6ολισμοί...
Ταυτοχρόνως τέ—ερες Γερμανοι
στρατιώται επεσαν κάτω νεκροί.
Τδ τί έπτριολούθησεν δστερ' άπδ
την τολμ,ηρή αυτή πράςι των δύο
νέων δέν περϊγράφεταί... Σέ μιά
στιγμή, δλο τδ Γερμανικδ στρατόπε-
5ο δρέθηκε άνάστατο. Είκοσι πυρο-
βολίσμοί ριχτήκαν χρδς τδ μέρος ά-
κδ δπου είγαν ούγει οί δύο νωοιά-
ΤΤΤ » ητ Γ 'γλι
τες. Ηταν αργα ομως πειά... 1α
γενναία παίίιά είχαν χαθεί μέσα
στοίις άγροίς. χαΐ στάθηκε άϊ'όνατο
νά 6οεθο3ν τα ίχνη τοϋς.
Οί σφαίρές τού, ώς τόσο, είχαν
πετύχει τδν σκοπό τοϋς. Έκτδς τού
Εξ άριστερών πρός
τα δεξιά: "Εστερ
Λάναν, κ. "Εντουϊν
Χέρζογκ καί Χάο^
ριετ Κάμακ, μέ
τάς τελευταίας άμ-
φιέσεις των, μέ
τάς οποίας ^ένεφα-
νίσθησαν είς την
πρόσφατον έν Νέα
Ύόρκτι έκθεσιν τού
συρμοϋ, χάριν φιλ-
ανθρωπ. σκοποϋ.
φόνου των τεσσάρων στρατίωτών εΐ-
χαν εΐδοποιήσει τδν Γαλλικδ στρατδ
γιά τδν κίνδυνο χού τδν άπειλίδσε
έκ των όπισθεν.
Ό επί κεφαλής των ούσάρων
Γερμανδς άξιωματκιδς, βλέποντας
τα σχέδιά τθϋ νά καταστρέφωνται,
είχε γίνει έξω φρ«νών. Διέταξε ενα
άπόσζασμα νά μπη μέσα στδ χωριδ,
καί νά σολλάδτ) τοίις έξη πρώτοις
ί ποί» θά τύχαινβ νά χιναν-
Έτσι πράγματι, χιΐ Ιγινε
Σέ λίγο, δ Γερμανδς άξ
δό άδ ί
γ, ρμς ξμ
κδς σ.νοδεοόμ.ενος άπδ τοί»ς ίξχ, αίχ-
μαλώτους πού ήσαν περίτρομοι, πα-
ρο>σιάσθη-Λ£ στδ δήμαρχί καί το·3
ειπε:
Άντιπροσωπεύετβ την άνωτάτη
άρχή το5 τόπο« αι>τοίί. Έρχομαι
Έ| .ιιηστερών πρός τα δεςια: Χάουαρδ Νίκολσων, Χίλντα Ροϋκερτ καί
Πώλ Κράτσωβ, εί; τάς παγοδρομίας έν Σαίντ Μώριτζ· τϋς Ελβετίας. Δο¬
κιμάσατέ το καί σείς.
λοιπδν έξ όνόματος τοΰ Αύτοκράτο- ] ποίοϋς είχεν ύποίειςε: ή κληρωτίς,
ρός μου, νά σάς άναγγείλω ότι, μέ-1 οί όποίοι καί έφυλακίσθησαν κατά
σα στδ χωριό σας. τέσσερες στρατι-! διαταγήν τού στδ κτίριθ τοδ σχο-
ώται τής Αύτοΰ Μεγαλειότητος έ- λείου.. Κατόπιν, διαζόμενος νά τε-
δολοφονήθησαν. Κατά συνέπειαν σάς λειώση μβ- την «υπόθεσιν» αύτην,
θεωρώ ΰπεύ&υνο γιά τδν φόνο αύτό. | έμήνυσε στδν έφημέριο νά πίβ νά
Π ρέπϊΐ νά μοΰ παραδώσετε τοΰς έ- τούς μβταλάδϊ}.
νόχο.);, άλλοιώτικα, πρός παραδειγ-] "Οταν ό έφημέριος μτηχβ στδ
ματιΐμόν, θά τουφεκισθοΰν £ξη κα· ι «κελλί» των μελλοθανότων, τούς
τοικο: τοΰ χωρίου σας. Ώρισατβ' δρήκβ σέ άθλία κατάστασι. ΤΗσαν
γρηγορα ποιοί θέλετε νά τουφ-βκι- δεμένοι χβιροχόδαρβ, καί είχον χά-
σθοΰν.... θά περιμένω την άπάντησί σει τελείως τδ ήθικό τους. Δύο άπ'
σας εως τίς ενδεκα, αΰριο τδ πρωΐ.' αύτούς βιχαν λιποτ)υμήσει , ενας 5λ-
Έάν δέν λάδω απάντησιν έκ μέρους ι λος δέ παραληροδσε σάν τρελλός. |
σας αίίριο τδ μεσημερί, θά τουφβκι- Ό μόνος πού διατηροΰσε κάπως την
σθοΰν οί εξ αίχμάλωτοι πού συνέλα-' ψυχρακι,ία τού τ/ταν ό τβλε·>ταΐο;
δα ώς ό^ιτ,ρας. Άπδ τή στίγμή αύ-1 τής σειράς, ενας ύψηλόσωμος γέρος,
τη, στδ χωρϊό σας εχει κηρυχθή ό|πατέρας πέντ» παΐδιών των οποίων
ρχτιωτικδς νόαος... ήταν ό μόνος προστάτης.
* * * Κι' αύτός όμως, μόλις «κουσέ τα
Ή θλίψις καί ή άπίλπισία που' πρώτα παρήγορ-α λόγια τοΰ έφημε-
κατέλαδον τούς κατοίκους τοΰ χω-'ρίου, κατελήφθη άπδ άπόγνωσι καί
ριοΰ ήσαν άπερίγραπτες. Ή γυναί-1 ξέσπβσβ σβ τρομεοές δλασφημίβς
κες εκλαίγαν σπαρακτ'.κά, οί άν- καί κατάρες εναντίον τοΰ θεοΰ καί
δρες προσπαθοΰσαν νά φύγουν. Οί ι όλοκ,λήρους τής φύσεως.
Γερμανοί δμως είχαν περικυκλώσει Ό έφημέριος είχε σιωπησει, καί
το χωριδ καί δέν άφιναν κανένα νά παρακολουθοΰσε μέ φρίκη την τρα-
φύγτ;. Οί κάτοικοι τότε, άπελπίσμέ-' γωδία π«ύ έξετυλίσσβτο μπρ-οττά]
ν» τουφεκίσετ». "Οσο μ
στότερο είναι τδ Θ3μ.α τ
ξετε, τόσο καί το καρίδηγ
δώσετε τρομερό. Σάς ζητά,^)
τή χαρή νά χαταλάίω ;)] ώ
φτωχοΰ οϊκογενειάρχου, νή
θάνατος θά Ισήίζαινε τδν
των πέντε μιχ,ρών τ.ι'.Ιιο
Τόσον αύτδς όσον *αί έγώ
άθώοΐ. Ό θάνατος ό ΐϊικόςΐ
σας ώφβλη— χερισσότερο 1
δικό τού.
—"Εστω! είπεν ό αςι&4
Τέσσερες στρατιώται 8«
σως πίσθάγχωνιϊ τ°ν ^
τδν ωδήγησαν στή φολακη.
ρας των πέντε «αι3ιών μολ
ροφοΐήθηχε ότι τ]ταν έλυ9ΐ(
νέ νά τρελλαθή ίπο Α ϊ*
Ή χ
γάλη άγωνία.
Οί μελλοθάναΐοι, τ
άάά ς «ν
νοι, απεφάσισαν νά όρίσοον τούς μέλ¬
λοντας νά τουφεκΐσθοόν ρίχνοντας
κλήρο.
■Άπδ τοίις χωριάτες δέν ελειπβ
κανίίς... Απεδείχθη ετσ! ότι οί ε¬
ναντίον των Γερμανών δέν ήσαν κά-
τοικοι τοΰ Όρτό. θά ήσαν μάλλον
νέο ιΓάλλοι, των οποίων οί γονείς
είχον σφαγή άπδ τοΰς Γερο-ανους,
καί πού ειχαν παρακολουθήσει τδν
Γερμανικδ στρατδ γιά νά δροΰν κα-
τάλλτ,λη εύχαιρία νά έκδικηθοΰν.
Ή διαταγτ, ώς τόσο, τοΰ Γερμα-
νοϋ ζμτρατ'.ωτικοΰ διοικητοΰ ηταν ά-
νέκκληση. Κι' βτσι, δλη ή μερά πέ-
ρασβ μέσ' στής σοζητήσεις, τοΰς
λυγαούς, τους κοπετοΰς καί τή μαιί-
ρη άπελπισία.
τας άνάμε*ά
ξάναπήραν χάπως
δ παπάς μ«?£σ5 να
ελευθέρα κι' όλη τή
δίνε τίς παρηγ<>?!ε;
τού.
Ό γέρος μετά την χρώτη εκρη-
ή άλί ί ά
ξη τής άπελπισίας'του,' ίρχισε'νά βλιδερή πομπή ξ^^'
Ζιί-ί Λ_ ,·,.. .' Λ.. Λ... ^------->.ι τ&πο τής Ικτελεσ.ως.
Στδ ίρόν-0 ΪΜίτί^ρωί
Γερμανδ στρατηγο-
V
κλαίη, συλλογιζόμενος την τυχη πού
περίμενε τα φτωχά παιδία τού. Κι'
έξ*φνα, γελώντας σαρκαστικά, ίρ-
χισβ νά φωνάζ1^:
Χά χάΡ.. Ό Βερνάρδος μου ποίι
δβν Ικλει— άκόμη τα τρία χρόνια,
αύτδς είναι πού πυροδόλησί τούς
Πρώσσίος!...
Ό έφημέρι«ς χωρίς νά «ποτείνη
σέ κανένα λόγο, δγήκβ άπδ τδ σχο¬
λειό, καί διευθύνθηκε στή σκηνή τού
Γερμανοΰ άξιωματίκοΰ.
* ♦ ·
Ό Πρώσσος άξιωματικδς έκά-
πνιζε ίνα τεράστιο πήλινο τσιμποΰ-
κ:. Μόλις είδε τδν έφημέριο, σηκώ-
ριος Δζρ, και δυο γεροι προβστώτες Οηκβ καί τού προσέφερβ ενα κάθι-
τουχωρΐου, πήγαν καί παρεκάλεσαν ,σμα. Αύτδς όμως δέν τδ δέχτηκε,
τον Ιερμανο αξιωματικδ νά μή καί κατάχλωμος, είπβ:
πραγματοποιηση την απειλή το».
Τοΰ κάκου οί γυναίκες τ&ίτχωρίου
πήγαν καί πέσαν ~ά πόίια τού
—■ Σάς παρεδόθησαν, κύριε λο-
χαγέ, οί έξη δμηροι τοίις όποίους
έζητήσατε, καί σέ λίγη ώρα θά τους
κλα'.γοντας_με_λυγμ.ους... Ό άξιω- τουφεκίσετβ. Κανένας' άπ' αύτούς δεν
ματικος υπήρξεν άδυσώπητος. Μβ ι έπυροδόλησ* εναντίον τοΰ στρατοΰ
με^αλη ευγενεια, άλλά καί μέ ψυ-|σας. Δέν έχετε σκοπό, συνεπώ'ς, νά
χροτητα συγχρόνως, «υς εδήλωσε τιμωρήσετε αύτοΰς πού σας έπετέ-
οτι δεν αποοει να παραβή τδ καθΐ- θτσαν. οί όπ&ίοί βλ^ΜΓ- τ» βνΓ^υ «3*ι
ότι δεν
κόν τού.
Το δράδυ στίς πέντβ, τοΰ παρεδό¬
θησαν οί βξη δυττυχισ;χένοί, τού; ό-
θησαν, οί όποίθ! άλλως τε εχουν ηδη
πάρει τα δουνά, άλλά νά παραδειγ-
μαίτίσ^τε τδ χωριό... Λίγο σάς ένϊι-
άξ.ωμαείχό τβ» τ ^
αύτδς έσπευσε νά «ν ;;
Ό στρατηγος ε«Λ^
λόψυχος άνθρωπο.;., ^
σως τα παντα. ΈΤων*5
αί τοΰ είπε: -.,
— Δεν μ«βρωΙ%β«β
νω έξ^ϊί'
«νω έξ^,ϊί'Λ
μωςθέλωνάσ ^ί^1
Πήγαινε, λβ«*»,.^
νορίτας σου δτι
V3
^'
συγχωρώ... , ι
Κ,' ε'τσ«?
XI***
τοΰ έφημ-ρί««. « *_^ >
νοι χάτοικοι τού γ? ,
Τί »ρ»»βτ8ρο α« ; ^
ξων
γλου γ
Χρνσόδετον
Σέ λίγη άπόστασι άπδ τδ Όρτδ
γινότανε σφοδρότατος αγών. Συγκε-
χυμένα εφθανε ώς τδ χωριδ τδ 6ου-
ητδ κι' ή φασαρία τής μάχης: οί
σφαΐρες ξέσχιζαν τδν άέρα σφυρίζον-
τας δαιμονιωδώς, τα κανόνια δρον-
'τοϋ-σαν ξοπνώντας υπόκωφα γύρω
την ήχώ καί άπδ μακρυά διακρί-
νονταν τα μαϋρχ σύννεφα τοΰ κα-
. ΤΗταν ή πρώτη φορά πού ή φρι-
χτή τραγωίία τοΰ πολέμου διαδρα-
ματιζότανε κοντά στδ ησυχο αύτδ
χωριό... Μόλις άντήχησαν οί πρώ-
τβς κανονιές, ό έφηαέριος- τοΰ χω¬
ρίου μπήκδ στήν έκκλησις* κι' αρ-
χισε μΐά λειτουργία υπέρ της σωτη¬
ρίας τής πατρίδος. Οί χωρικοί,
χλωμοί άπδ τόν τρόμο, είχαν συγ-
κεντρωθή όλόγυρά τού καί παρακα-
λοΰσαν άπδ τα βάθη τής φοχής τους ί
τόν θ»δ νά τοίις προστατεύση.
Στο μεταξύ, πέρα στήν πεδίάδα
ή μάχη έξακολουθοΰσε. Οί Γερμανοί
πού ήσαν καί οί περυσότεροι, άπδ
την άρχή εδε'.χναν πώς θά νικήσΌυν
τούς άντιπάλους των. Κάθε τόσο,
νέες έφεδρείες ένώνουνταν μέ τό
ίτρατό τους. Πολεμοΰσαν τρείς
Γερμανοί μέ Ινα Γάλλο. Ή νίκη
ιτλέον αρχισε νά κλίνη φανερά υπέρ
«ιιτών.
Ό Γερμανός στρατηγδς, τότε έ-
Γκέφθη νά τελειώση τδν άγώνα μέ
ίνα τελειωτικδ χτυπημα εναντίον
των Γάλλων. Δίέταξε λο:πον ενα
Γυνταγμα Οΰσάρων νά μπή μέσ' στο
χωριδ γιά νά περίκυκλώστι τούς έχ-
ίρούς καί ν' άρχίστ] νά τούς χτοπά
καϊ άπδ πι'σω.
Οί ούσάροι κατώρθωσαν πράγμα-
τι καί Ιφτασαν ώς τδ χωρΐό. Όταν
τροχώρησαν ώς τδν κεντρικόν τοϋ
ϊ^όμον, σταθήκΛν λίγο γιά νά ξε-
κοΰρασθοΰν χρΐν έπίτεθοϋν άπό πίσω
εναντίον των άνΰπόπτων Γάλλων.
Παρ' δλους δμως τοίις διπλοσκο-
εούς ποί» είχαν βάλει γιά νά τούς
(ΐϋλάνε κατά την ώρα τής αναπαύ¬
σεως τ ών, δϋο νεαροί χωρικοί κα-
τώρθωσατν νά πλησιάσο^ν κρ^φά ώς
τίς κατασκηνώσεις τθϋς, κι' Ιξαφνα
άντήχησαν τέτσερες π«ρο6ολισμοί...
Ταυτοχρόνως τέ—ερες Γερμανοι
στρατιώται επεσαν κάτω νεκροί.
Τδ τί έπτριολούθησεν δστερ' άπδ
την τολμ,ηρή αυτή πράςι των δύο
νέων δέν περϊγράφεταί... Σέ μιά
στιγμή, δλο τδ Γερμανικδ στρατόπε-
5ο δρέθηκε άνάστατο. Είκοσι πυρο-
βολίσμοί ριχτήκαν χρδς τδ μέρος ά-
κδ δπου είγαν ούγει οί δύο νωοιά-
ΤΤΤ » ητ Γ 'γλι
τες. Ηταν αργα ομως πειά... 1α
γενναία παίίιά είχαν χαθεί μέσα
στοίις άγροίς. χαΐ στάθηκε άϊ'όνατο
νά 6οεθο3ν τα ίχνη τοϋς.
Οί σφαίρές τού, ώς τόσο, είχαν
πετύχει τδν σκοπό τοϋς. Έκτδς τού
Εξ άριστερών πρός
τα δεξιά: "Εστερ
Λάναν, κ. "Εντουϊν
Χέρζογκ καί Χάο^
ριετ Κάμακ, μέ
τάς τελευταίας άμ-
φιέσεις των, μέ
τάς οποίας ^ένεφα-
νίσθησαν είς την
πρόσφατον έν Νέα
Ύόρκτι έκθεσιν τού
συρμοϋ, χάριν φιλ-
ανθρωπ. σκοποϋ.
φόνου των τεσσάρων στρατίωτών εΐ-
χαν εΐδοποιήσει τδν Γαλλικδ στρατδ
γιά τδν κίνδυνο χού τδν άπειλίδσε
έκ των όπισθεν.
Ό επί κεφαλής των ούσάρων
Γερμανδς άξιωματκιδς, βλέποντας
τα σχέδιά τθϋ νά καταστρέφωνται,
είχε γίνει έξω φρ«νών. Διέταξε ενα
άπόσζασμα νά μπη μέσα στδ χωριδ,
καί νά σολλάδτ) τοίις έξη πρώτοις
ί ποί» θά τύχαινβ νά χιναν-
Έτσι πράγματι, χιΐ Ιγινε
Σέ λίγο, δ Γερμανδς άξ
δό άδ ί
γ, ρμς ξμ
κδς σ.νοδεοόμ.ενος άπδ τοί»ς ίξχ, αίχ-
μαλώτους πού ήσαν περίτρομοι, πα-
ρο>σιάσθη-Λ£ στδ δήμαρχί καί το·3
ειπε:
Άντιπροσωπεύετβ την άνωτάτη
άρχή το5 τόπο« αι>τοίί. Έρχομαι
Έ| .ιιηστερών πρός τα δεςια: Χάουαρδ Νίκολσων, Χίλντα Ροϋκερτ καί
Πώλ Κράτσωβ, εί; τάς παγοδρομίας έν Σαίντ Μώριτζ· τϋς Ελβετίας. Δο¬
κιμάσατέ το καί σείς.
λοιπδν έξ όνόματος τοΰ Αύτοκράτο- ] ποίοϋς είχεν ύποίειςε: ή κληρωτίς,
ρός μου, νά σάς άναγγείλω ότι, μέ-1 οί όποίοι καί έφυλακίσθησαν κατά
σα στδ χωριό σας. τέσσερες στρατι-! διαταγήν τού στδ κτίριθ τοδ σχο-
ώται τής Αύτοΰ Μεγαλειότητος έ- λείου.. Κατόπιν, διαζόμενος νά τε-
δολοφονήθησαν. Κατά συνέπειαν σάς λειώση μβ- την «υπόθεσιν» αύτην,
θεωρώ ΰπεύ&υνο γιά τδν φόνο αύτό. | έμήνυσε στδν έφημέριο νά πίβ νά
Π ρέπϊΐ νά μοΰ παραδώσετε τοΰς έ- τούς μβταλάδϊ}.
νόχο.);, άλλοιώτικα, πρός παραδειγ-] "Οταν ό έφημέριος μτηχβ στδ
ματιΐμόν, θά τουφεκισθοΰν £ξη κα· ι «κελλί» των μελλοθανότων, τούς
τοικο: τοΰ χωρίου σας. Ώρισατβ' δρήκβ σέ άθλία κατάστασι. ΤΗσαν
γρηγορα ποιοί θέλετε νά τουφ-βκι- δεμένοι χβιροχόδαρβ, καί είχον χά-
σθοΰν.... θά περιμένω την άπάντησί σει τελείως τδ ήθικό τους. Δύο άπ'
σας εως τίς ενδεκα, αΰριο τδ πρωΐ.' αύτούς βιχαν λιποτ)υμήσει , ενας 5λ-
Έάν δέν λάδω απάντησιν έκ μέρους ι λος δέ παραληροδσε σάν τρελλός. |
σας αίίριο τδ μεσημερί, θά τουφβκι- Ό μόνος πού διατηροΰσε κάπως την
σθοΰν οί εξ αίχμάλωτοι πού συνέλα-' ψυχρακι,ία τού τ/ταν ό τβλε·>ταΐο;
δα ώς ό^ιτ,ρας. Άπδ τή στίγμή αύ-1 τής σειράς, ενας ύψηλόσωμος γέρος,
τη, στδ χωρϊό σας εχει κηρυχθή ό|πατέρας πέντ» παΐδιών των οποίων
ρχτιωτικδς νόαος... ήταν ό μόνος προστάτης.
* * * Κι' αύτός όμως, μόλις «κουσέ τα
Ή θλίψις καί ή άπίλπισία που' πρώτα παρήγορ-α λόγια τοΰ έφημε-
κατέλαδον τούς κατοίκους τοΰ χω-'ρίου, κατελήφθη άπδ άπόγνωσι καί
ριοΰ ήσαν άπερίγραπτες. Ή γυναί-1 ξέσπβσβ σβ τρομεοές δλασφημίβς
κες εκλαίγαν σπαρακτ'.κά, οί άν- καί κατάρες εναντίον τοΰ θεοΰ καί
δρες προσπαθοΰσαν νά φύγουν. Οί ι όλοκ,λήρους τής φύσεως.
Γερμανοί δμως είχαν περικυκλώσει Ό έφημέριος είχε σιωπησει, καί
το χωριδ καί δέν άφιναν κανένα νά παρακολουθοΰσε μέ φρίκη την τρα-
φύγτ;. Οί κάτοικοι τότε, άπελπίσμέ-' γωδία π«ύ έξετυλίσσβτο μπρ-οττά]
ν» τουφεκίσετ». "Οσο μ
στότερο είναι τδ Θ3μ.α τ
ξετε, τόσο καί το καρίδηγ
δώσετε τρομερό. Σάς ζητά,^)
τή χαρή νά χαταλάίω ;)] ώ
φτωχοΰ οϊκογενειάρχου, νή
θάνατος θά Ισήίζαινε τδν
των πέντε μιχ,ρών τ.ι'.Ιιο
Τόσον αύτδς όσον *αί έγώ
άθώοΐ. Ό θάνατος ό ΐϊικόςΐ
σας ώφβλη— χερισσότερο 1
δικό τού.
—"Εστω! είπεν ό αςι&4
Τέσσερες στρατιώται 8«
σως πίσθάγχωνιϊ τ°ν ^
τδν ωδήγησαν στή φολακη.
ρας των πέντε «αι3ιών μολ
ροφοΐήθηχε ότι τ]ταν έλυ9ΐ(
νέ νά τρελλαθή ίπο Α ϊ*
Ή χ
γάλη άγωνία.
Οί μελλοθάναΐοι, τ
άάά ς «ν
νοι, απεφάσισαν νά όρίσοον τούς μέλ¬
λοντας νά τουφεκΐσθοόν ρίχνοντας
κλήρο.
■Άπδ τοίις χωριάτες δέν ελειπβ
κανίίς... Απεδείχθη ετσ! ότι οί ε¬
ναντίον των Γερμανών δέν ήσαν κά-
τοικοι τοΰ Όρτό. θά ήσαν μάλλον
νέο ιΓάλλοι, των οποίων οί γονείς
είχον σφαγή άπδ τοΰς Γερο-ανους,
καί πού ειχαν παρακολουθήσει τδν
Γερμανικδ στρατδ γιά νά δροΰν κα-
τάλλτ,λη εύχαιρία νά έκδικηθοΰν.
Ή διαταγτ, ώς τόσο, τοΰ Γερμα-
νοϋ ζμτρατ'.ωτικοΰ διοικητοΰ ηταν ά-
νέκκληση. Κι' βτσι, δλη ή μερά πέ-
ρασβ μέσ' στής σοζητήσεις, τοΰς
λυγαούς, τους κοπετοΰς καί τή μαιί-
ρη άπελπισία.
τας άνάμε*ά
ξάναπήραν χάπως
δ παπάς μ«?£σ5 να
ελευθέρα κι' όλη τή
δίνε τίς παρηγ<>?!ε;
τού.
Ό γέρος μετά την χρώτη εκρη-
ή άλί ί ά
ξη τής άπελπισίας'του,' ίρχισε'νά βλιδερή πομπή ξ^^'
Ζιί-ί Λ_ ,·,.. .' Λ.. Λ... ^------->.ι τ&πο τής Ικτελεσ.ως.
Στδ ίρόν-0 ΪΜίτί^ρωί
Γερμανδ στρατηγο-
V
κλαίη, συλλογιζόμενος την τυχη πού
περίμενε τα φτωχά παιδία τού. Κι'
έξ*φνα, γελώντας σαρκαστικά, ίρ-
χισβ νά φωνάζ1^:
Χά χάΡ.. Ό Βερνάρδος μου ποίι
δβν Ικλει— άκόμη τα τρία χρόνια,
αύτδς είναι πού πυροδόλησί τούς
Πρώσσίος!...
Ό έφημέρι«ς χωρίς νά «ποτείνη
σέ κανένα λόγο, δγήκβ άπδ τδ σχο¬
λειό, καί διευθύνθηκε στή σκηνή τού
Γερμανοΰ άξιωματίκοΰ.
* ♦ ·
Ό Πρώσσος άξιωματικδς έκά-
πνιζε ίνα τεράστιο πήλινο τσιμποΰ-
κ:. Μόλις είδε τδν έφημέριο, σηκώ-
ριος Δζρ, και δυο γεροι προβστώτες Οηκβ καί τού προσέφερβ ενα κάθι-
τουχωρΐου, πήγαν καί παρεκάλεσαν ,σμα. Αύτδς όμως δέν τδ δέχτηκε,
τον Ιερμανο αξιωματικδ νά μή καί κατάχλωμος, είπβ:
πραγματοποιηση την απειλή το».
Τοΰ κάκου οί γυναίκες τ&ίτχωρίου
πήγαν καί πέσαν ~ά πόίια τού
—■ Σάς παρεδόθησαν, κύριε λο-
χαγέ, οί έξη δμηροι τοίις όποίους
έζητήσατε, καί σέ λίγη ώρα θά τους
κλα'.γοντας_με_λυγμ.ους... Ό άξιω- τουφεκίσετβ. Κανένας' άπ' αύτούς δεν
ματικος υπήρξεν άδυσώπητος. Μβ ι έπυροδόλησ* εναντίον τοΰ στρατοΰ
με^αλη ευγενεια, άλλά καί μέ ψυ-|σας. Δέν έχετε σκοπό, συνεπώ'ς, νά
χροτητα συγχρόνως, «υς εδήλωσε τιμωρήσετε αύτοΰς πού σας έπετέ-
οτι δεν αποοει να παραβή τδ καθΐ- θτσαν. οί όπ&ίοί βλ^ΜΓ- τ» βνΓ^υ «3*ι
ότι δεν
κόν τού.
Το δράδυ στίς πέντβ, τοΰ παρεδό¬
θησαν οί βξη δυττυχισ;χένοί, τού; ό-
θησαν, οί όποίθ! άλλως τε εχουν ηδη
πάρει τα δουνά, άλλά νά παραδειγ-
μαίτίσ^τε τδ χωριό... Λίγο σάς ένϊι-
άξ.ωμαείχό τβ» τ ^
αύτδς έσπευσε νά «ν ;;
Ό στρατηγος ε«Λ^
λόψυχος άνθρωπο.;., ^
σως τα παντα. ΈΤων*5
αί τοΰ είπε: -.,
— Δεν μ«βρωΙ%β«β
νω έξ^ϊί'
«νω έξ^,ϊί'Λ
μωςθέλωνάσ ^ί^1
Πήγαινε, λβ«*»,.^
νορίτας σου δτι
V3
^'
συγχωρώ... , ι
Κ,' ε'τσ«?
XI***
τοΰ έφημ-ρί««. « *_^ >
νοι χάτοικοι τού γ? ,
Τί »ρ»»βτ8ρο α« ; ^
ξων
γλου γ
Χρνσόδετον
«ΚΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΤΑΧΟΥΑΡτην ,.8Ο.
.81
:νν
ΟΙΤΥ
Μ. ΡΕϋΧ
2Ο2Εα3τ23κο3Τ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
ΤΕΙ.ΕΡΗΟΝΕ ΑίΟΟΝθυΐΝ 3563
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ ΑΝΒ 00ΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ ΕβϋΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΜΕΡΑΙ— ΟΟΝΤΚΑΟΤΟΚ8
Ο-ΗΙ13, 6125565. δϋνβΓ 3πά ΚΗοΗβπ ΕςυίρΐηβηΙ
ι Κ6δ(3υΓ3η( Ου(£ϋ(€Γ5. ΤΑΓβ δΐΐρρΐγ βνβΓγίΗίπ^ υηάβΓ οηβ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΩΤΕΡΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΐς τα δΐΐθνν ΡθΟΓΤΊδ ττ)ς Έ-
ιρείας μας Ό·ά εΰρητε πλήρδς
ιγματολόγιον παντός εΐδους
ειαζομένου είς τα έστιατόρια
ζαχαροπλαστεΐα. Είς δέ τάς
ΐοθήκας μας θά εΰρητε πλή-
παρακαταθήκην δλων των
)ών.
16 τμήμα σχεδιασμοϋ κα πρου-
πολογισμοϋ λίαν ευχαρίστως
θά σάς καταρτίστ) σχέδια καΐ
προϋπολογισμόν διά τό κατά-
στημά σας, μέ έπιμέλειαν, ακρί¬
βειαν κα εΐδικότητα άποκτη-
θεΐσαν κατόπιν πολυετούς πεί-
ρας.
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΞΥΑΟΥΡΠΜΣ
ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΕ ΤΩΝ
ΕΓΚΑΤΑΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΣ
Τ Ο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ τουτο διευθυνόμενον άπό ειδι¬
κόν δεδοκιμασμένης πείρας καί ίκανότητος μέ επιτε¬
λείον ΐΐεπειραμένων καί ίκανών ξυλουργών, με τελεία ήλεκ-
τρικά μηχανηματα, μάς φέρουν είς θέσιν δχι μόνον νά παρου-
σιάζωμεν εργασίαν τελείαν, ίκανοποιοϋσαν κάθ« γοΰστο, άλ-
λά νά οητναγωΛαζώμεθα κάθε τιμήν αλλου εργοστασιον Ή
έργασία ήτις θά εξέλθη τοΰ έργβστασίου μας θά έχη έπιμέ-
λειαν εκτελέσεως, ακρίβειαν άρχιτεκτονικης, σχέδια καλλιτε-
χνικά καί διάρκειαν άντοχής ήγγυημένην.
ΓΟ ΟΙκος Μ. Ρβΐίχ 3ηά Οθ., Ιηε., άποδίδων μεγίστην σημασίαν είς τό γενικόν σχεδίασμα
ν καταστημάτων καί την εσωτερικήν διακόσμησιν, έπιθυμών δέ νά παρουσιάση Καταστήμα-
έφάμιλλα και ανωτέρα των Άμερικανακων, ίδρυσε τελείαν
Ό Οίκος ούτος Ιδρύθη πρό έπτά έ-
τών, άλλά κατά τό διάστημα τουτο ε-
δειξε τοιαύτην σταδιοδρομίαν, ώστε
κατέστη μία άπό τάς μεγαλειτέρας έ-
ταιρείας τοΰ εΐδους τού καί ή μόνη σο¬
βαρά Έλληνική τοιαύτη.
"Ολα τα είς την Νέαν Υόρκην καί
τοίς περιχώροις καταστήματα, τα σχε-
διασθέντα, καταρτισθέντα καί συμ-
πληρωθέντα καθ' δλα παρ' ημών, ε-
χουν την σφραγΐδα της τελειότητος
το* νεωτερισμοΰ καί τής έπιμελείας.
Τα εργα μας ταυτα είναι δείγματα
της άθορύβου εργασίας μας και τρα-
νη απόδειξις της ίκανότητος μας.
"Έχομεν αποκτήση την εμπιστοσύ¬
νην, τοΰ κοινοϋ, διότι είς οιονδήποτε
παρεδώσαμεν εργασίαν μάς ώμολό-
γησεν ειλικρινώς ότι ή εκτέλεσις τής
εργασίας υπερέβη τάς προσδοκίας
τού.
Εΐδικότης είς την εργασίαν, τέλειαι
έγκαταστάσεις, άφθονος παρακατα-
θήκη δλων των είδών, είδικά τμήμα-
τα διευθυνόμενα άπό εύδοκιμήσαντας
είδικούς, καθιστοΰν την Εταιρείαν
μας προτιμητέαν άπό κάθε "Ελληνα
σκοπεύοντα ν' ανοίξη εργασίας, ή νά
τροποποιήση τό κατάστημά τού.
Ό Οίκος Μ. ΡΕΙ.ΙΧ ΑΝΌ 00.,
ΙΝΟ., εκτελεί κατ' ετος εκατοντάδας
χιλιάδων δολλαρίων εργασίας. Μέ
τα μέσα, την δύναμιν καί την πείραν,
είναι είς θέσιν νά παρουσιάση εργα¬
σίας ΤΕΛΕΙΑΣ υφ' όλας τάς άπό-
ψεις.
Ούδεμία έργασία είναι τόσον μι-
κρή ωστε νά την περιφρονήσωμεν,
και ούδεμία έργασία είναι τόσον με-
γάλη ώστε νά μάς φοβίση.
Μ. ΡΕΙ_ΙΧ& Οο. Ινο.
297 ΤΗΙΗϋ ΑΥΕΝυΕ
202 Ε Α 57 23 Κ 3 5Τ.
Ρηοηε: Α1§οπςυίη 3563
μαρμάρων καί έ
ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΕ ΕΦΑΜΙΛΛΟΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ 3ΤυΌΙ03
.81
:νν
ΟΙΤΥ
Μ. ΡΕϋΧ
2Ο2Εα3τ23κο3Τ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
ΤΕΙ.ΕΡΗΟΝΕ ΑίΟΟΝθυΐΝ 3563
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ ΑΝΒ 00ΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ ΕβϋΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΜΕΡΑΙ— ΟΟΝΤΚΑΟΤΟΚ8
Ο-ΗΙ13, 6125565. δϋνβΓ 3πά ΚΗοΗβπ ΕςυίρΐηβηΙ
ι Κ6δ(3υΓ3η( Ου(£ϋ(€Γ5. ΤΑΓβ δΐΐρρΐγ βνβΓγίΗίπ^ υηάβΓ οηβ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΩΤΕΡΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΐς τα δΐΐθνν ΡθΟΓΤΊδ ττ)ς Έ-
ιρείας μας Ό·ά εΰρητε πλήρδς
ιγματολόγιον παντός εΐδους
ειαζομένου είς τα έστιατόρια
ζαχαροπλαστεΐα. Είς δέ τάς
ΐοθήκας μας θά εΰρητε πλή-
παρακαταθήκην δλων των
)ών.
16 τμήμα σχεδιασμοϋ κα πρου-
πολογισμοϋ λίαν ευχαρίστως
θά σάς καταρτίστ) σχέδια καΐ
προϋπολογισμόν διά τό κατά-
στημά σας, μέ έπιμέλειαν, ακρί¬
βειαν κα εΐδικότητα άποκτη-
θεΐσαν κατόπιν πολυετούς πεί-
ρας.
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΞΥΑΟΥΡΠΜΣ
ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΕ ΤΩΝ
ΕΓΚΑΤΑΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΣ
Τ Ο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ τουτο διευθυνόμενον άπό ειδι¬
κόν δεδοκιμασμένης πείρας καί ίκανότητος μέ επιτε¬
λείον ΐΐεπειραμένων καί ίκανών ξυλουργών, με τελεία ήλεκ-
τρικά μηχανηματα, μάς φέρουν είς θέσιν δχι μόνον νά παρου-
σιάζωμεν εργασίαν τελείαν, ίκανοποιοϋσαν κάθ« γοΰστο, άλ-
λά νά οητναγωΛαζώμεθα κάθε τιμήν αλλου εργοστασιον Ή
έργασία ήτις θά εξέλθη τοΰ έργβστασίου μας θά έχη έπιμέ-
λειαν εκτελέσεως, ακρίβειαν άρχιτεκτονικης, σχέδια καλλιτε-
χνικά καί διάρκειαν άντοχής ήγγυημένην.
ΓΟ ΟΙκος Μ. Ρβΐίχ 3ηά Οθ., Ιηε., άποδίδων μεγίστην σημασίαν είς τό γενικόν σχεδίασμα
ν καταστημάτων καί την εσωτερικήν διακόσμησιν, έπιθυμών δέ νά παρουσιάση Καταστήμα-
έφάμιλλα και ανωτέρα των Άμερικανακων, ίδρυσε τελείαν
Ό Οίκος ούτος Ιδρύθη πρό έπτά έ-
τών, άλλά κατά τό διάστημα τουτο ε-
δειξε τοιαύτην σταδιοδρομίαν, ώστε
κατέστη μία άπό τάς μεγαλειτέρας έ-
ταιρείας τοΰ εΐδους τού καί ή μόνη σο¬
βαρά Έλληνική τοιαύτη.
"Ολα τα είς την Νέαν Υόρκην καί
τοίς περιχώροις καταστήματα, τα σχε-
διασθέντα, καταρτισθέντα καί συμ-
πληρωθέντα καθ' δλα παρ' ημών, ε-
χουν την σφραγΐδα της τελειότητος
το* νεωτερισμοΰ καί τής έπιμελείας.
Τα εργα μας ταυτα είναι δείγματα
της άθορύβου εργασίας μας και τρα-
νη απόδειξις της ίκανότητος μας.
"Έχομεν αποκτήση την εμπιστοσύ¬
νην, τοΰ κοινοϋ, διότι είς οιονδήποτε
παρεδώσαμεν εργασίαν μάς ώμολό-
γησεν ειλικρινώς ότι ή εκτέλεσις τής
εργασίας υπερέβη τάς προσδοκίας
τού.
Εΐδικότης είς την εργασίαν, τέλειαι
έγκαταστάσεις, άφθονος παρακατα-
θήκη δλων των είδών, είδικά τμήμα-
τα διευθυνόμενα άπό εύδοκιμήσαντας
είδικούς, καθιστοΰν την Εταιρείαν
μας προτιμητέαν άπό κάθε "Ελληνα
σκοπεύοντα ν' ανοίξη εργασίας, ή νά
τροποποιήση τό κατάστημά τού.
Ό Οίκος Μ. ΡΕΙ.ΙΧ ΑΝΌ 00.,
ΙΝΟ., εκτελεί κατ' ετος εκατοντάδας
χιλιάδων δολλαρίων εργασίας. Μέ
τα μέσα, την δύναμιν καί την πείραν,
είναι είς θέσιν νά παρουσιάση εργα¬
σίας ΤΕΛΕΙΑΣ υφ' όλας τάς άπό-
ψεις.
Ούδεμία έργασία είναι τόσον μι-
κρή ωστε νά την περιφρονήσωμεν,
και ούδεμία έργασία είναι τόσον με-
γάλη ώστε νά μάς φοβίση.
Μ. ΡΕΙ_ΙΧ& Οο. Ινο.
297 ΤΗΙΗϋ ΑΥΕΝυΕ
202 Ε Α 57 23 Κ 3 5Τ.
Ρηοηε: Α1§οπςυίη 3563
μαρμάρων καί έ
ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΕ ΕΦΑΜΙΛΛΟΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ 3ΤυΌΙ03
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΎΙΑΚΗ. 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΙΜΤΗΕ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧίΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΓ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΑΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
1ΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΓΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
1ΣΤΙΑΙΛ (ΞηροχώρΟ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΆΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΉΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΆΣΤΡΙ (Κ—βυοίβς)
ΚΆΣΤΡΟΝ (Λήμνο·)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΌΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΠ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίβ;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΧ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΌΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΙΙΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΙΙΟΤΑΜΟΣ Η
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (ΒαΜ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχίοαίμβνος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΓΚΑΛΑΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΪ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΟΡΙΝΑ .
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ·Ι·Δ
ΕΝ ΚΤΠΡβι
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΟΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΠΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψββ, ήτοι είς πρώτην ζήτηββν
ΪΙϋ δεκαπενθήμερον προεεδοποίκ,σβ»
ίϊροθεβμία β μην<5ν.......... προθεβμία 52 > Ά
» Κ εΐτών...........
» 1 £τοος .................. Ϊδί4% » » 1Ο £τ<5ν........... ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ -** Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ 6έχετ*ι ώβαυτως καιταθίβεις έν δψ« **^ 4«^ ίϊροθεβμία. εις Αολλάρια Αίροις *Αγγ룫ς, Φράγκα Γ*λλίχά λικας Αιρέττας, άποοΌτέας είς τό ίοιον νόμιβμα είς τό όπϋ; <ιν £γινεν ή κατάθεσις, υπο τούς καλλιτέρους ορους ΙΝ5ΤΙΤυΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝιΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9 ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΟΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑηθβΕΜΑΤΙΚΑ 31.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝβ ΤΒΝ «7.500.000. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ (Ζοΐηροιιηά ΙηΙβΓβδ! ϋβρατΐιηβη» είς Δολλάρια πρός 4%% ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ «ώ τον; καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (ΰηεεκίηβ ΑεεουηΙδ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτουσιον Άμερικανακσν νόμισμα. ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_6ΐ16Γ8 οί Οβάΐί) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΠίΟΝ ΧΑΡΤ0Ν0ΜΙ--Ϊ1Α. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00. 205 33ΗΟ 8ΤΡΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ· ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 · β ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. Μλβ·. ϊεΐβρΐιοηβ: ΗεποοοΙ; 0676 ε_ά 067· ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ 33 80. ΟίΑΒΚ 5ΤΒΕΕΤε 5ϋΙΤΕ 620, ΟΗΙΟΑβΟ, Ι ι ι.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΙΜΤΗΕ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧίΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΓ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΑΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
1ΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΓΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
1ΣΤΙΑΙΛ (ΞηροχώρΟ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΆΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΉΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΆΣΤΡΙ (Κ—βυοίβς)
ΚΆΣΤΡΟΝ (Λήμνο·)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΌΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΠ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίβ;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΧ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΌΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΙΙΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΙΙΟΤΑΜΟΣ Η
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (ΒαΜ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχίοαίμβνος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΓΚΑΛΑΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΪ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΟΡΙΝΑ .
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ·Ι·Δ
ΕΝ ΚΤΠΡβι
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΟΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΠΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψββ, ήτοι είς πρώτην ζήτηββν
ΪΙϋ δεκαπενθήμερον προεεδοποίκ,σβ»
ίϊροθεβμία β μην<5ν.......... προθεβμία 52 > Ά
» Κ εΐτών...........
» 1 £τοος .................. Ϊδί4% » » 1Ο £τ<5ν........... ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ -** Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ 6έχετ*ι ώβαυτως καιταθίβεις έν δψ« **^ 4«^ ίϊροθεβμία. εις Αολλάρια Αίροις *Αγγ룫ς, Φράγκα Γ*λλίχά λικας Αιρέττας, άποοΌτέας είς τό ίοιον νόμιβμα είς τό όπϋ; <ιν £γινεν ή κατάθεσις, υπο τούς καλλιτέρους ορους ΙΝ5ΤΙΤυΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝιΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9 ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΟΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑηθβΕΜΑΤΙΚΑ 31.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝβ ΤΒΝ «7.500.000. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ (Ζοΐηροιιηά ΙηΙβΓβδ! ϋβρατΐιηβη» είς Δολλάρια πρός 4%% ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ «ώ τον; καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (ΰηεεκίηβ ΑεεουηΙδ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτουσιον Άμερικανακσν νόμισμα. ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (_6ΐ16Γ8 οί Οβάΐί) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΠίΟΝ ΧΑΡΤ0Ν0ΜΙ--Ϊ1Α. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00. 205 33ΗΟ 8ΤΡΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ· ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 · β ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. Μλβ·. ϊεΐβρΐιοηβ: ΗεποοοΙ; 0676 ε_ά 067· ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ 33 80. ΟίΑΒΚ 5ΤΒΕΕΤε 5ϋΙΤΕ 620, ΟΗΙΟΑβΟ, Ι ι ι.
*ΚβΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΌΥΑΡΙΟΥ. )Μ0.
ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΣΕΒ^ΣΤΙΑΝθν1
Ι1Η01ΪΑΤΡΟΣ ΑΖΟΥΕΡΟ Ε
Άχό Ιξτ
τού
',ίίλαςτάςέτ^εΡ^
·;αν,λαμβάνεται το «νομα
τανο5 ίχτροΰ 'Αζουερο», -β»
Ι^οίος ίσχυρί^ται ότι αν-
αν¬
δ ιά τής
,ν Ήμέθ°ί0<· Α;οί>«ρο «?«-
ι-ε'αιτίξ» ™» ΐατρικοΰ και
^«δ χόίμβϋ άτερμονας συ-
,,- *βί χρ«τ«άτ. «ι οποίαι δ-
.νατέλτ,ςχν είς κανενα ορι-
χχοτέλ^σμα, ουτε κατωρθω-
.1 λίϊουν την απορίαν, αν ^ο
■ $όχτω? είναι πραγματι β-
ΐ; τής χασχούσης ανθρωχο-
, "είναι άχλούστατα ενας α-
, ' ί,,.ίτίλλβίόΐλενος. έν ονο-
ι*'
Ιο'.νθ-ΐ.
—««ν ό δόκτωρ Άζουερο ε«-
Ιται' 5!ς την Ρώμην «Λ διαμε-
|ς Ινα ά« τα μεγαλειτερα ξ*-
Ιίία Ώς γνωστόν, ό Ίσχανός
- }-αδεδαιοί ότι εχει θεραχεύ-
,ν,:ίθμητον χλήθος ασθενών,
)ί;ων ?Γ ενός μικροΰ θερμο-
ηρος είς τό εσωτερικόν τής
.Έϊς ττ-ν Ρώμην έπίσης πολ>
ιθ'. ασθενει; επεσκέφθησαν τον
-νόν ?όχτο:α είς τό ξενοδοχείον
ίλσιορ». είς τό οποίον διαμενει,
["«ριολεατιαώς ή αολϋμδήβρα
ϊίλωάμ. όπου προσέρχοντα·: όλοι
ιένοι, οί όποϊοι δοαιμ'α-
άποτελέτ,ιατος όλα τα
τή; έπκττήμης, έλχίζο;ν
ωι,1(,ίχ/ των άχό τήν χ?«σ<ώ- |ν αέθοδον τού Ίσχανοΰ ίατροΰ. συντάκτην τής «Μεσσαζέρο» έχτε- νεστάτας δηλώσεις, είς τας οποίας ι άνα^έρει πολλάς χεριχτώσϊΐς θε- ραχειών διά τής χρωτοτύχου μεθό- δοο τοο. "Οτχ^ ήρχισε νά χειραμα- ! τίζεται, ήτο έσωτερικός ίατρός είς Ι τό δημοτικόν νοσοκομείον τοΰ Άγίου Σεβαστιανοΰ. —■'ΕΦβράχενον—-είχε—μίαν ά- σθενή, τήν όχοίαν δλοι οί συνάδελφοί μου βθ«ωρ«ΰσαν άνίατον. Επρόκει¬ το χερί μιά"ί γυναικός τριάντα έ- τών, ή όποία επασχ*ν άπό μίαν όδυ- νηροτατην μορφήν ίσχιαλγίας. Έ- δοκίμασα διά πρώτην φοράν χρα- κτικώς έπ' αυτής τό σύστημα. τό οποίον εϊχε ώριμάσει είς τήν σκέψιν μο.» κατά την διάρκειαν τής έχιστη- μονικής σταδ'.οδρομίας μου. Ή ά- σθενής έσηκώθη ά«λέϊως άχό τήν | κλίνην της, δέν ίητέφ-ερε χλέον άχό χόνους, ουτε άχό χοτιμίαν άλλτ,ν έ- νόγλτσιν. Είχε τελείως θεραπε^θή. Ι Την επομένην, διά τοΰ ίδίο; συστή- ματος, έθΐράπευσα ενα σωφέρ, πά¬ σχοντα έχίσης άπό ίσχιαλγίαν. Άλ¬ λά μέ ανέμενε μικρά άπογοήτε>σις·
οί πόνοι οί όποίοι καί είς τάς δύο
χερΜττώσει- είχον έξ ολοκλήρου έ-
ςαφανισθή. έπανήλθον μετά τινάς ή-
αέρας υπό έλαφροτάτην μορφήν καί
είς τήν χτέρναν. άλ-
ιάντοτε τθ'.οΰτοι, ωστε νά
είς αμηχανίαν. Εξήτασα
φμ^τήν μικράν αυτήν
·ι2τ?^ .-έτχδασϊν, κερί τής; οποίας
» · τήν χαυτχρίατ'.ν ενός
^λένντ,ς. Πβρε-
-ήρΤ/Τί ^τ5 ξτι είς ενα στάδιον τού
»μ6ίίν« τ μη,
αί εί; όλας τας χώρας και εις
;-άς πόλεις άχο^α; οχοιας δι-
άς πόλεις ^; ς
ό «Θαϊ«.«(«?γος>) τού Αγιου
τ;τ»3. "Ολοιτρε^οχ»ν«κι-
ρς μ?ς χημ
μ,χ?ά φχίχτ3,.νβ. Την άφη-
χ'α« '0· ^νο, |ξ£χ,—., ·Ορ[~ι-
»Ε αΘ /αι έθε-
(Οοΰν τόν νέον Μεσαίαν, »ί έφη-
ϊ; ϊ9'·5?ώνο;ν όλοκ.λήροι>ς-στή-
ε'ις τήν περιγραφήν των βα>
ν ;ο;, καί τό γενικόν &έμ,α
,Λζητήΐεων είναι ή «Άζθΰέρθ
κείαι», όχως απεκλήθη ή μέθο-
1 Ίίχανοΰ ίατροϋ, καί τα άπο-
χ-1 τής έφαρμογής της.
ΡΚΕΟ «ΕΑΤΙΝΟ
ΛΛΑΟΙΟΑΝ
5ΝΛ/ΑΝ £ΟΝ
"ΒΑΒΕ5 ΙΜ
ΤΠΥΙ ΑΝΟ
3ό/.τωρ "Αζο·Ιίρ& Ιχαμ»ν, είς
Γαλλίαν /.αί είς
αυτήν την Ιταλίαν
— Πόσους;
■—Δέν είξΐύρω. Περίχο; ό/,τώ
εως δέκα χιλιάδας, ίσως καί πίρισ-
αΌτέροος. Ή συρροή των ασθενών
είς την κλινικήν μου ίι-ϊϊβαίνει -/.ά-
0» φαντασίαν. Καθ" εκάστην λαμ-
6άνω χ'.λ'.άδας έπ:στολών καί τη-
λεγραφημάτων άπό όλα τα μέρη τοΰ
χ.όαμο>. Ηναγκάσθην νά καταρτίσω
μίαν ιδιαιτέραν ίτ—ιρεσίαν, μέ χολ>
αρίθμους ΰπαλλήλου;, διά την κα¬
τάταξιν δλης α^?ής τής άλληλο-
γραφίας.
— Τό σύστηαα—ηρώτησεν ό δη-
ιΐθσιογράφος—είναι έμχειρικόνι; ή
δασίζετα'. είς κάποιαν θεωρίαν;
— Τρέμω—απήντησεν ό δόκτωρ
είρων,κώς—νά όμιλήσω χερί τής
θεωρίας, όταν δλοι οί θεωρητιαοί
θέλοαν να μέ καταβροχ&ίσοϋν ζων¬
τανόν έχΐΐδή ή άνακάλ-^ψίς μοο 3έν
προέρχεται άχό τάς «κΛέδρας
των». Όχωσϊήχοτε, άρκοΰυ.αΐ νά
σάς είχω ότι ή «Άζουερο&εραχεία»
στηρίζ<εται είς μίαν βάσ'.ν θίωρητι- κήν, ή όχοία ά-ϊϊείχθη άναμ.φ:τδή- τητο-—ότι, ϊηλαϊή, όλαι αί άτθέ- νειαι ϊέν είναι χαρά 5:αταραχαί Ι τής κ^λοφ&ρίας. Τοιαύται διαταοα χαί δύνανται νά χροκαλέσονν τάς πλέον ϊιαφκΐτ'.κάς ί·/.?τλ·ίϋ;ε!ς— δσαι είναι αί άσθένειαι άπο τάς ό- /μ χαί αί όχοίαι νίζονΐν τό άν&ρώχ'-νον γένος. ί λέγουν οί ίατροί Πλήβος ασθενών, κα&ώς είχο¬ μεν, τόσον »—6 την Ρώαην, όσον χαϊ άχό τάς άλ)^; χόλεις της "Ιτα- λίας, ηρ$ίν. καδ' εκάστην είς τό ν. δχο; ϊια,ιένει ό «Θαυ- μς» Άζο^έρος. ΜεταζΙ» των άλλων έχεστ-έφθησαν τόν Ίσχανον ιατρόν και δύο /.αθηγητα'. τού Π α- νεπστχμίου τής Ρώαης, οί Πιέρρο Κατσαλοϋχι χά! Γεώρ. Φεΐΐέρι, οί όχοίοι ώϊήγτσχ^ είς τόν Ίσχανόν θαυματοχοιόν ενα άσθΐνή τονάϊελ- ό έ ϋ Τα μικρά τα όποία κατί τάς περιγραφάς των εφημερίδων, είσήγαγεν είς -ούς ρώ- θωνας ό έΐιευρέτη: τής νέας μεθό- 3ομ, δέν ηδύναντο ασφαλώς νά έχον* μεγαλειτέρας επίδρασιν επί τοΰ άν- όργανισμ&ΰ, άπό όσην Σύγχρονοι άστέρες τής Άμεοικανικής Έξ ά δ Έξ άριστερών πρός τα δε- κάτω: Λουΐζα λΐπράουν, Ελένη ρ ργμω, α( η Ιξ^ κατω: Λουΐζα Μπράουν, Ελένη δρασιν δύναται νά έχη ή έχαφή τώνΙΦόρδ καί Μαοσέλλα Σουάνσων. "Α- άκρων των χον» χώνουν ρ , χ τα χαιδιά είς την μότην των. Αή ή ώ νω: Κήτιν τιους. Τζέσση Μά- ς η μη Αυτή ήτο ή γνώμη μας, άλλά | έν είχομεν ίδει την μέ&ιδον Άζο;έ- ή εή δέ ρο τήν εφαρμογήν της δ ΐ ί έχέμδασιν μέ ραγδαία κτυχήματα τα καταφέρει δέ μέ νευρικότητα έ- Σήμερα τό πρωΐ είδτ,λε καί εί- χί των όφθαλμών, των κροτάφων δαμε καλά. Ό άσθενής, τόν όχοίον καί τοΰ προσώχου τοΰ χάσχοντος, σονωδεύσαμεν, ήιτο ενας γ·;6>στός ι καί ούτω καθ' εξής. Όλα αΰτά, τα
χεΐ5θ·Ιργος τής πρωτευούσης. ! όποία δέν βχοαν ασφαλώς καμμίαν
"Οτι τό άποτέλεσμα τής θεραπεί- σχέσιν μέ τήν ιατρικήν επιστήμην,
άς όπτίρϋϊ αηδέν. δέν εχεί καί μέγα· έξασκοΰν άνααφιβόλως κάποιαν ίιπο-
λ/,ν, σηαασίαν.
) δλητΐκήν επίδρασιν ·πί τοΰ
Έτ,είνο το όχοΐον ειγε σημασίαν ' ούς. Άλλως τε αί μοναι πεοιχτώ-
ήτο νά έννοήσωμ,εν χερί τινος ίχρό- σε·.ς είς τάς όχοία: χαίθυσ'.άσθτ; είς
κειτο. ' τοίις άσθίνεϊς τοΰς άχοοληθέντας
Ό ναλακτοπώλης χρέπεί νά Ι-' ε'ί την μέθοδον Άζθίέίθ, κάποια
•/η ίϊειαν ίξασκήσεως έταγγέλμ»-, δ«λτιωσ:ς. ήσαν περίπτωσις υστε-
τος διά να^χωλή γάλα. Άλλά καϊ ?ΐφ* ** νεοροχαβειας
τέ γάλα. το όχοΤον χωλεί χρέχει να
άλ άλλέ άό
** νεοροχαβειας.
Κατά τόν Φεορέρι, ό Ίσχανός ία-
έ ί ί
είνα·. γάλα, άλλέω:/ άχόκειται είς τρός δέν ένεργεΐ ουτε καί καυτηρία-
βυλάχισιν καί είς χρόστιμον. Τίχοτί σιν. Άχλώς εΐσάγει είς τούς ρώ-
δέν
φόν των,
Ρ
'/ε'.ροϋργον
ά λ
φ , ρ^ /ρργ
τής Ρωμη;, πάσχοντα άχό «χιαλ-
γίαν σοδαρωτάτη: ή ά ΐ
επεισεν ότι ή διατ^μχανιζο- θωνας αικρά σιδηρά έλάσματα, χω-
«Άζοεροθερατ^ία» εινΐι τή'ρίς μάλ'.ττα νά χρησιμοποιή καθρέ-
ά).ηθΐία θίραπεία, ααί έν τούτοις χτην, συνεπώς γωρίς νά έχη έπιση-
Γ^ ιχτρον, ό οποίος άσυδέ- μάνη τό μέίθς ϊ; τό νεΰί&ν τό όπθί-
έφαΐμόζει. καί τσεχώνει όν, καθώς ίτ/^ρίζεται. ϊπιίΐττεϊ διά
10^000 καί 16,000 λιρέττες διά τοΰ τρόπου αύτοϋ νά δίερεθί~. καί
η
εΐδθΐΑεν
τω: τ
κάθΐ επέμβασιν.
| χωρίς ν ά δλέχγ] χου έγγίζει έκά-
"Εγινε καί γίνετα'. τόοχς λόγος στοτε ή α·χμή τού μικροΰ σιδηροΰ
δία τούς τίτλους καί τα προσόντα στιλέττου.
τής έ.παγγελματ!κής είδικ5ϋσε^)^.' «ΕΙνα: θλίδεΐδν, έχιλεγε'. ό κα-
λέ εύ ί ά ή Φέ ό Οέ δλ
μ-εγαλτ,-τέρβν εγγύησιν καί ά- θηγητή: Φερρέρι. τό θέααα δλων
τού κοινοΰ, καί έν τούτοις αυτών των δ-ί-τυχών άΐθΐνών, οί ό-'
, ^ . ^ ........__!)α είς τό στμεϊον αύτό. χοίοι τρέχον είς τον θαυματουργόν
κολούθη-σαν τήν θευΐαπε^τΓΛήν^μέ- Καί έςτηγώ περισσότερον άπεριφρά- αυτόν, διά νά τοΰ δώσουν τα ίιπο-
Οοδόν το-ο, άλλά δέν έ*γΰγαν 7.αθόλθυ ' ~
Άχ' εναντίας άχε-
καθηγηταί «νωμίλησαν επ: μακρόν | 53άλειαν τ
μετά τ»ΰ Ίσπανοϋ ϊατροΰ καΊ χαρή-1 εΐ/ί'σ/.άχίθ
λύ θή έ Καί έξηγώ ρρ ρφρ ,
στωγ τήν σκέψιν μου: Προτοΰ έχι-' λείμματα τής μικράς πίρ'.θ'^σίας
-ρέψωαεν είς ενα ιατρόν, %α μάλι- των, την οποίαν έςήντλησαν άσθέ-
"Αμφότεροι έχθίτ&υν τάς έντι>πώ- ή' αέθοδός τού καί νά κριθή
σεις των λεχτομερώς ααι άχεριφρά- τρόπον άποκλείοντα πάσαν άγ
στως είς δύο έχ:στολάς των. αί >'π -/.αί την έξαχάτησιν
ποίαι Ιδημοσιε 'Μρτ> είς τό χθεσι- ν.οινοδ».
νόν «ύλλον τής «Εφημερίδος τής
Ιταλίας». > νε
Ιδού τί γράφε: είς την έπιστο-
άλλά_ έννοείται ότι τό
σαν άγυΐτεί- χερον ιατρείον τόόποίον έγ·Λατέστη-
τοΰ εϋχίστο^σεν ό Οανιματοχοιός ίατρός είς τάς
! χο),·^τελεϊς αιθούσας τοΰ ξενοδο-
όν συνάδελφον χαί παλαιόν συνερ- /.αοτηριάσεως, μετ
Ιγάτην Γεώργιον Φ-ρρίρ'., περι τής μα ·/. αΐδίάφορα άλ
,χε?·.γή>6!>«
ταχειρίζετα: σιινά-
χαράδοςα μέ-
, ^Α^.—Ό €'Ε-
Κηρυξ» .-τωλεϊται είς τί> Βιβλιο-
δ "Ο 35 Ε Λ ϋ
'να "^ ΟύΙλλιαμς, ΰεατοικός άστήο, «αί ό "',νλαν Τζόοι,'νς, διε»··^τ{|:
ς, οίτινες θά τ???σοι?ν προσεχώς τονς ναμονς το>ν
ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΣΕΒ^ΣΤΙΑΝθν1
Ι1Η01ΪΑΤΡΟΣ ΑΖΟΥΕΡΟ Ε
Άχό Ιξτ
τού
',ίίλαςτάςέτ^εΡ^
·;αν,λαμβάνεται το «νομα
τανο5 ίχτροΰ 'Αζουερο», -β»
Ι^οίος ίσχυρί^ται ότι αν-
αν¬
δ ιά τής
,ν Ήμέθ°ί0<· Α;οί>«ρο «?«-
ι-ε'αιτίξ» ™» ΐατρικοΰ και
^«δ χόίμβϋ άτερμονας συ-
,,- *βί χρ«τ«άτ. «ι οποίαι δ-
.νατέλτ,ςχν είς κανενα ορι-
χχοτέλ^σμα, ουτε κατωρθω-
.1 λίϊουν την απορίαν, αν ^ο
■ $όχτω? είναι πραγματι β-
ΐ; τής χασχούσης ανθρωχο-
, "είναι άχλούστατα ενας α-
, ' ί,,.ίτίλλβίόΐλενος. έν ονο-
ι*'
Ιο'.νθ-ΐ.
—««ν ό δόκτωρ Άζουερο ε«-
Ιται' 5!ς την Ρώμην «Λ διαμε-
|ς Ινα ά« τα μεγαλειτερα ξ*-
Ιίία Ώς γνωστόν, ό Ίσχανός
- }-αδεδαιοί ότι εχει θεραχεύ-
,ν,:ίθμητον χλήθος ασθενών,
)ί;ων ?Γ ενός μικροΰ θερμο-
ηρος είς τό εσωτερικόν τής
.Έϊς ττ-ν Ρώμην έπίσης πολ>
ιθ'. ασθενει; επεσκέφθησαν τον
-νόν ?όχτο:α είς τό ξενοδοχείον
ίλσιορ». είς τό οποίον διαμενει,
["«ριολεατιαώς ή αολϋμδήβρα
ϊίλωάμ. όπου προσέρχοντα·: όλοι
ιένοι, οί όποϊοι δοαιμ'α-
άποτελέτ,ιατος όλα τα
τή; έπκττήμης, έλχίζο;ν
ωι,1(,ίχ/ των άχό τήν χ?«σ<ώ- |ν αέθοδον τού Ίσχανοΰ ίατροΰ. συντάκτην τής «Μεσσαζέρο» έχτε- νεστάτας δηλώσεις, είς τας οποίας ι άνα^έρει πολλάς χεριχτώσϊΐς θε- ραχειών διά τής χρωτοτύχου μεθό- δοο τοο. "Οτχ^ ήρχισε νά χειραμα- ! τίζεται, ήτο έσωτερικός ίατρός είς Ι τό δημοτικόν νοσοκομείον τοΰ Άγίου Σεβαστιανοΰ. —■'ΕΦβράχενον—-είχε—μίαν ά- σθενή, τήν όχοίαν δλοι οί συνάδελφοί μου βθ«ωρ«ΰσαν άνίατον. Επρόκει¬ το χερί μιά"ί γυναικός τριάντα έ- τών, ή όποία επασχ*ν άπό μίαν όδυ- νηροτατην μορφήν ίσχιαλγίας. Έ- δοκίμασα διά πρώτην φοράν χρα- κτικώς έπ' αυτής τό σύστημα. τό οποίον εϊχε ώριμάσει είς τήν σκέψιν μο.» κατά την διάρκειαν τής έχιστη- μονικής σταδ'.οδρομίας μου. Ή ά- σθενής έσηκώθη ά«λέϊως άχό τήν | κλίνην της, δέν ίητέφ-ερε χλέον άχό χόνους, ουτε άχό χοτιμίαν άλλτ,ν έ- νόγλτσιν. Είχε τελείως θεραπε^θή. Ι Την επομένην, διά τοΰ ίδίο; συστή- ματος, έθΐράπευσα ενα σωφέρ, πά¬ σχοντα έχίσης άπό ίσχιαλγίαν. Άλ¬ λά μέ ανέμενε μικρά άπογοήτε>σις·
οί πόνοι οί όποίοι καί είς τάς δύο
χερΜττώσει- είχον έξ ολοκλήρου έ-
ςαφανισθή. έπανήλθον μετά τινάς ή-
αέρας υπό έλαφροτάτην μορφήν καί
είς τήν χτέρναν. άλ-
ιάντοτε τθ'.οΰτοι, ωστε νά
είς αμηχανίαν. Εξήτασα
φμ^τήν μικράν αυτήν
·ι2τ?^ .-έτχδασϊν, κερί τής; οποίας
» · τήν χαυτχρίατ'.ν ενός
^λένντ,ς. Πβρε-
-ήρΤ/Τί ^τ5 ξτι είς ενα στάδιον τού
»μ6ίίν« τ μη,
αί εί; όλας τας χώρας και εις
;-άς πόλεις άχο^α; οχοιας δι-
άς πόλεις ^; ς
ό «Θαϊ«.«(«?γος>) τού Αγιου
τ;τ»3. "Ολοιτρε^οχ»ν«κι-
ρς μ?ς χημ
μ,χ?ά φχίχτ3,.νβ. Την άφη-
χ'α« '0· ^νο, |ξ£χ,—., ·Ορ[~ι-
»Ε αΘ /αι έθε-
(Οοΰν τόν νέον Μεσαίαν, »ί έφη-
ϊ; ϊ9'·5?ώνο;ν όλοκ.λήροι>ς-στή-
ε'ις τήν περιγραφήν των βα>
ν ;ο;, καί τό γενικόν &έμ,α
,Λζητήΐεων είναι ή «Άζθΰέρθ
κείαι», όχως απεκλήθη ή μέθο-
1 Ίίχανοΰ ίατροϋ, καί τα άπο-
χ-1 τής έφαρμογής της.
ΡΚΕΟ «ΕΑΤΙΝΟ
ΛΛΑΟΙΟΑΝ
5ΝΛ/ΑΝ £ΟΝ
"ΒΑΒΕ5 ΙΜ
ΤΠΥΙ ΑΝΟ
3ό/.τωρ "Αζο·Ιίρ& Ιχαμ»ν, είς
Γαλλίαν /.αί είς
αυτήν την Ιταλίαν
— Πόσους;
■—Δέν είξΐύρω. Περίχο; ό/,τώ
εως δέκα χιλιάδας, ίσως καί πίρισ-
αΌτέροος. Ή συρροή των ασθενών
είς την κλινικήν μου ίι-ϊϊβαίνει -/.ά-
0» φαντασίαν. Καθ" εκάστην λαμ-
6άνω χ'.λ'.άδας έπ:στολών καί τη-
λεγραφημάτων άπό όλα τα μέρη τοΰ
χ.όαμο>. Ηναγκάσθην νά καταρτίσω
μίαν ιδιαιτέραν ίτ—ιρεσίαν, μέ χολ>
αρίθμους ΰπαλλήλου;, διά την κα¬
τάταξιν δλης α^?ής τής άλληλο-
γραφίας.
— Τό σύστηαα—ηρώτησεν ό δη-
ιΐθσιογράφος—είναι έμχειρικόνι; ή
δασίζετα'. είς κάποιαν θεωρίαν;
— Τρέμω—απήντησεν ό δόκτωρ
είρων,κώς—νά όμιλήσω χερί τής
θεωρίας, όταν δλοι οί θεωρητιαοί
θέλοαν να μέ καταβροχ&ίσοϋν ζων¬
τανόν έχΐΐδή ή άνακάλ-^ψίς μοο 3έν
προέρχεται άχό τάς «κΛέδρας
των». Όχωσϊήχοτε, άρκοΰυ.αΐ νά
σάς είχω ότι ή «Άζουερο&εραχεία»
στηρίζ<εται είς μίαν βάσ'.ν θίωρητι- κήν, ή όχοία ά-ϊϊείχθη άναμ.φ:τδή- τητο-—ότι, ϊηλαϊή, όλαι αί άτθέ- νειαι ϊέν είναι χαρά 5:αταραχαί Ι τής κ^λοφ&ρίας. Τοιαύται διαταοα χαί δύνανται νά χροκαλέσονν τάς πλέον ϊιαφκΐτ'.κάς ί·/.?τλ·ίϋ;ε!ς— δσαι είναι αί άσθένειαι άπο τάς ό- /μ χαί αί όχοίαι νίζονΐν τό άν&ρώχ'-νον γένος. ί λέγουν οί ίατροί Πλήβος ασθενών, κα&ώς είχο¬ μεν, τόσον »—6 την Ρώαην, όσον χαϊ άχό τάς άλ)^; χόλεις της "Ιτα- λίας, ηρ$ίν. καδ' εκάστην είς τό ν. δχο; ϊια,ιένει ό «Θαυ- μς» Άζο^έρος. ΜεταζΙ» των άλλων έχεστ-έφθησαν τόν Ίσχανον ιατρόν και δύο /.αθηγητα'. τού Π α- νεπστχμίου τής Ρώαης, οί Πιέρρο Κατσαλοϋχι χά! Γεώρ. Φεΐΐέρι, οί όχοίοι ώϊήγτσχ^ είς τόν Ίσχανόν θαυματοχοιόν ενα άσθΐνή τονάϊελ- ό έ ϋ Τα μικρά τα όποία κατί τάς περιγραφάς των εφημερίδων, είσήγαγεν είς -ούς ρώ- θωνας ό έΐιευρέτη: τής νέας μεθό- 3ομ, δέν ηδύναντο ασφαλώς νά έχον* μεγαλειτέρας επίδρασιν επί τοΰ άν- όργανισμ&ΰ, άπό όσην Σύγχρονοι άστέρες τής Άμεοικανικής Έξ ά δ Έξ άριστερών πρός τα δε- κάτω: Λουΐζα λΐπράουν, Ελένη ρ ργμω, α( η Ιξ^ κατω: Λουΐζα Μπράουν, Ελένη δρασιν δύναται νά έχη ή έχαφή τώνΙΦόρδ καί Μαοσέλλα Σουάνσων. "Α- άκρων των χον» χώνουν ρ , χ τα χαιδιά είς την μότην των. Αή ή ώ νω: Κήτιν τιους. Τζέσση Μά- ς η μη Αυτή ήτο ή γνώμη μας, άλλά | έν είχομεν ίδει την μέ&ιδον Άζο;έ- ή εή δέ ρο τήν εφαρμογήν της δ ΐ ί έχέμδασιν μέ ραγδαία κτυχήματα τα καταφέρει δέ μέ νευρικότητα έ- Σήμερα τό πρωΐ είδτ,λε καί εί- χί των όφθαλμών, των κροτάφων δαμε καλά. Ό άσθενής, τόν όχοίον καί τοΰ προσώχου τοΰ χάσχοντος, σονωδεύσαμεν, ήιτο ενας γ·;6>στός ι καί ούτω καθ' εξής. Όλα αΰτά, τα
χεΐ5θ·Ιργος τής πρωτευούσης. ! όποία δέν βχοαν ασφαλώς καμμίαν
"Οτι τό άποτέλεσμα τής θεραπεί- σχέσιν μέ τήν ιατρικήν επιστήμην,
άς όπτίρϋϊ αηδέν. δέν εχεί καί μέγα· έξασκοΰν άνααφιβόλως κάποιαν ίιπο-
λ/,ν, σηαασίαν.
) δλητΐκήν επίδρασιν ·πί τοΰ
Έτ,είνο το όχοΐον ειγε σημασίαν ' ούς. Άλλως τε αί μοναι πεοιχτώ-
ήτο νά έννοήσωμ,εν χερί τινος ίχρό- σε·.ς είς τάς όχοία: χαίθυσ'.άσθτ; είς
κειτο. ' τοίις άσθίνεϊς τοΰς άχοοληθέντας
Ό ναλακτοπώλης χρέπεί νά Ι-' ε'ί την μέθοδον Άζθίέίθ, κάποια
•/η ίϊειαν ίξασκήσεως έταγγέλμ»-, δ«λτιωσ:ς. ήσαν περίπτωσις υστε-
τος διά να^χωλή γάλα. Άλλά καϊ ?ΐφ* ** νεοροχαβειας
τέ γάλα. το όχοΤον χωλεί χρέχει να
άλ άλλέ άό
** νεοροχαβειας.
Κατά τόν Φεορέρι, ό Ίσχανός ία-
έ ί ί
είνα·. γάλα, άλλέω:/ άχόκειται είς τρός δέν ένεργεΐ ουτε καί καυτηρία-
βυλάχισιν καί είς χρόστιμον. Τίχοτί σιν. Άχλώς εΐσάγει είς τούς ρώ-
δέν
φόν των,
Ρ
'/ε'.ροϋργον
ά λ
φ , ρ^ /ρργ
τής Ρωμη;, πάσχοντα άχό «χιαλ-
γίαν σοδαρωτάτη: ή ά ΐ
επεισεν ότι ή διατ^μχανιζο- θωνας αικρά σιδηρά έλάσματα, χω-
«Άζοεροθερατ^ία» εινΐι τή'ρίς μάλ'.ττα νά χρησιμοποιή καθρέ-
ά).ηθΐία θίραπεία, ααί έν τούτοις χτην, συνεπώς γωρίς νά έχη έπιση-
Γ^ ιχτρον, ό οποίος άσυδέ- μάνη τό μέίθς ϊ; τό νεΰί&ν τό όπθί-
έφαΐμόζει. καί τσεχώνει όν, καθώς ίτ/^ρίζεται. ϊπιίΐττεϊ διά
10^000 καί 16,000 λιρέττες διά τοΰ τρόπου αύτοϋ νά δίερεθί~. καί
η
εΐδθΐΑεν
τω: τ
κάθΐ επέμβασιν.
| χωρίς ν ά δλέχγ] χου έγγίζει έκά-
"Εγινε καί γίνετα'. τόοχς λόγος στοτε ή α·χμή τού μικροΰ σιδηροΰ
δία τούς τίτλους καί τα προσόντα στιλέττου.
τής έ.παγγελματ!κής είδικ5ϋσε^)^.' «ΕΙνα: θλίδεΐδν, έχιλεγε'. ό κα-
λέ εύ ί ά ή Φέ ό Οέ δλ
μ-εγαλτ,-τέρβν εγγύησιν καί ά- θηγητή: Φερρέρι. τό θέααα δλων
τού κοινοΰ, καί έν τούτοις αυτών των δ-ί-τυχών άΐθΐνών, οί ό-'
, ^ . ^ ........__!)α είς τό στμεϊον αύτό. χοίοι τρέχον είς τον θαυματουργόν
κολούθη-σαν τήν θευΐαπε^τΓΛήν^μέ- Καί έςτηγώ περισσότερον άπεριφρά- αυτόν, διά νά τοΰ δώσουν τα ίιπο-
Οοδόν το-ο, άλλά δέν έ*γΰγαν 7.αθόλθυ ' ~
Άχ' εναντίας άχε-
καθηγηταί «νωμίλησαν επ: μακρόν | 53άλειαν τ
μετά τ»ΰ Ίσπανοϋ ϊατροΰ καΊ χαρή-1 εΐ/ί'σ/.άχίθ
λύ θή έ Καί έξηγώ ρρ ρφρ ,
στωγ τήν σκέψιν μου: Προτοΰ έχι-' λείμματα τής μικράς πίρ'.θ'^σίας
-ρέψωαεν είς ενα ιατρόν, %α μάλι- των, την οποίαν έςήντλησαν άσθέ-
"Αμφότεροι έχθίτ&υν τάς έντι>πώ- ή' αέθοδός τού καί νά κριθή
σεις των λεχτομερώς ααι άχεριφρά- τρόπον άποκλείοντα πάσαν άγ
στως είς δύο έχ:στολάς των. αί >'π -/.αί την έξαχάτησιν
ποίαι Ιδημοσιε 'Μρτ> είς τό χθεσι- ν.οινοδ».
νόν «ύλλον τής «Εφημερίδος τής
Ιταλίας». > νε
Ιδού τί γράφε: είς την έπιστο-
άλλά_ έννοείται ότι τό
σαν άγυΐτεί- χερον ιατρείον τόόποίον έγ·Λατέστη-
τοΰ εϋχίστο^σεν ό Οανιματοχοιός ίατρός είς τάς
! χο),·^τελεϊς αιθούσας τοΰ ξενοδο-
όν συνάδελφον χαί παλαιόν συνερ- /.αοτηριάσεως, μετ
Ιγάτην Γεώργιον Φ-ρρίρ'., περι τής μα ·/. αΐδίάφορα άλ
,χε?·.γή>6!>«
ταχειρίζετα: σιινά-
χαράδοςα μέ-
, ^Α^.—Ό €'Ε-
Κηρυξ» .-τωλεϊται είς τί> Βιβλιο-
δ "Ο 35 Ε Λ ϋ
'να "^ ΟύΙλλιαμς, ΰεατοικός άστήο, «αί ό "',νλαν Τζόοι,'νς, διε»··^τ{|:
ς, οίτινες θά τ???σοι?ν προσεχώς τονς ναμονς το>ν
«ΕΘΧΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ;.— ΕΛΤΙΛΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΟΗΥΞΚΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΝΑϋΑΡΙΤΟΝ -
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμοτερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς* Έλληνας τής Ά-
μερικης μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ -ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμεριχής. ΧοΜττόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έςερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαϊκαί Άκοικίαι. ' Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανά—ασνς κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις της
Άνεξαρτηοΐας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Σνντάγματος.
ΑΙ _ Δεκατρείς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος χατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Ποόοδος.
Πόλεμος κατά τοϋ ΜεξιχοΟ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
κολν. Ίσπανοαμεοικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροθοα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΒ-
ΗΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΑτω καί μ··
ταφράβει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝ0-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν πο«-
τοτυπφ καί μεταφράση).
ΤΉΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τ*
Πιστΰεω τοϋ Άμεριχανοϋ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ¬
ΚΟΝ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάοται άνα-
λογίας (α,ιαοΐβ ΙηΐΓηΙβΓ&ηΙί).
Π ροτιμητέοι άναλαγίας Μετανά-
σται (φΐοια ρΓβίβΐΎβά ΐΓητηΙ-
ί»Γ3ηΙδ). "Μετανάσται έκτός άνα-
ί.ογίας (ηοπ-α,υοΐβ ΙπιιηΙίΓΓβηΐϊ)
Θετά τέκνα. Άναλογία (ΟιιοΙα).
ΟΙ μή μετανάσται 8έν ύπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώσης διά
τοΰς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα¬
ναστών. Άποχλεισμός. "Εφεοας.
Άποκλειόμενο» μετανάσται. Ξέναι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΗβη νβΙβΓ8Π5).
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός 4-
ναλογίας. Διάκρκης μεταξύ ε-ξαιρέ-
σεως χαΐ προτιμήοεως. Αμερικα¬
νοΙ πολίται προτιθέμτνοι νά ληφ¬
θώσιν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις
πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής
Μεταναστεΰσεως. Σπουδα<ηαί. Πι στοποιητιχά, η Λδειαι έπκττοοφής. Πώς έχΒίδονται τα Πκττοποιτιτν- κά 'Επι—ροφί|ς. Πόλεις Ι) μερη δπου {βρεύονν Μετανα—ηπτκβί Αρχαί ΠοινβΙ είς τοΰς «αραβά- τας τσθ ΜεταναστεντικοΟ Νόμον. Φυλάκκας, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τοΰς μεταβαίνοντος <1ς Κα¬ ναβόν, Μεξικον, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ· ΩΣ__Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. Άποκληόμτνοι χ1ς ΠολιτογραφήίΤεως. Τί Ισχύει οια τούς ζητήσαντας άπαλλαγην άηό τής <ηρατιωτικη'ς υποχρεώσεως κα- τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- λιτογρβςρήσβως. Διατυπώσεις Πο- λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε- ως καί πρ&τα ?γγραφα. Πκττοποι- ητιχόν άφίξεως. Αίτησις διά τα οβντποα Ιγγρβφα. Μάρτυοβς. '£- 'ξέτασις. "Εμφάνισις; είς τό Διχα- στήριον. "Οοκος. Άλλαγή- όνόμα- τος. Διχαιωματα Τ| Τέλη. Πολι¬ τογραφησισ Γνναιχων. 'Εξαιρετική Πολιτογραφηοΐς. .Στρατιώται «αί Ναΰται τού Παγκοσμίου Πολέ¬ μου. Ναΰται έμποροαδν πλοίων. Προοωπα έξαβχήααντα χαθήχον- τα Άμ*ρικανοϋ πολΐτου χωρΐς νά είναι τοιούτοι. Άνηλιχα τεχνα των πολιτογοαφθμέναν. Τέκνα Άμεοι- κανδ>ν πολιτών γβ-ννώμβνα έν τφ
Έξωτεριχφ. Άκύρωοις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσ·α>ς. 'Η έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις χαΐ αποχρίσϊΐς ΆγγλκηΙ
χαΐ 'Ελληνκττί. 'Εοβτήσεις χαί ά-
παντήσΕΐς σχετιχως μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ήνωμίνβν Πολιτειων.
'Ερωτήσίΐς καί άπαντηοβις σχετι-
χώς μέ τό Σννταγμα χαί την Κυ-
βέονησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειων. 'Εοωτήοΐις χαί άπαντήσεις
σχετιχώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτησεκ χαί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυόέρνησιν
τ<δν οημον κάΐ πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ ΡΙΩΝ.— ■ΈκΑοβις Βιαοατηρίων είς πολίτας διαμεηΌντας έν τώ έξω- τβριχώ. Π ροαπαντονμτναι Οιεττν· ώ ς ΑΙ 48 ΠΟΛΓΓΕΙΑί ΤΩΝ Η- ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΔΓΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ. Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ— 'Ε*- τελεστιχή 'Εξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουργιχόν Συμβούλιον. Νομοθετι- κή 'Εξουβία. Βονλή καί Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοθ Κογχοέσσου. Διχαστιχή 'Εξουσία. Άνκίτατον Δι χαστήριον (δυρΓβπιβ €οπγτ οί Ιΰβ ϋπΐΐεό' δΐβΐββ) χαί διάφορα δλλα Όμοσπονβιαχά Διχαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θβτική αυτών έξονσία. Βονλή χαί Γερουσία. Έχτελεσηκή 'Εξουσία. ΚυβιρντνΓης (ΟονβπιθΓ) καί σύμ- βουλοι αύτοΰ. Δικαιττιχη έξουσία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (5ΐαΙβ 8ιιρΓεπΐ6 (Ιοιιγι) χαί χατώτερα &ιχαο-τήοια. Κομη- τεΐαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡ0ΤΗΣΕΙ2 ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναςριρμόμΓναι είς την Ιστο¬ ρίαν χαί γεωγοαφίαν των Ηνωμέ¬ νον ΠολιτβιΛν ('ΕλληνιστΙ χαί 'Αγγλιοτί). ΕΡΩΤΗΣΕΙ2 ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙ7, άναιρερόμτναι Λζ τό Σύν- ταγμα χαΐ τττν 'Ομοσπονοιαχήν Κυ¬ βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ χαΐ 'Αγγλι- θΈθΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ -ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΐΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ. Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΠίΟ2 ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ρ^Ε^^Ε το τηε αμεκιοαν ΡίΑΟ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗ2 ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗ2 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΓΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ^ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΝ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΠΈΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον άμέσως. ΙΤΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίϋ (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.) 140 ν/ΕδΤ 28ΤΗ βΤ.. κενν ΥΟΗΚ, Μ. Υ. ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΠΟΥ ΔΜΜΙΟΥΡΓΗτ ΑΓΚΥΡΑ, Νοέμβριον— "Ο¬ ίαν, κατά την έποχήτν αύτην τοϋ ε- τους, έπαναλαμβάνωνται αί έρ/Υ"- σίαι τής "Εθνοσυνελεύσεως καί ό¬ λος ό κοινοβουλευτικός καί ό πολι¬ τικάς κόσμος έπανέρχεται, ή "Αγ¬ κύρα άναλαμβάνει ολόκληρον την κίνησιν τη; καί την όψιν μιάς πραγματικήν πρωτευούσης. Είχα νά ίδω την "Αγκυραν άπό τοΰ παιοελθόντος ετονς. Ή διαφο- ρά είναι πράγματι αίσθητή — εί¬ ναι σημαντική. Καταβάλλεται α¬ ναμφισβητήτως μία κολοσσιαία προσπά-θεια διά νά μεταβληθή η άλλοτε όμοιάζοι«σα πρός σωρόγ, βράχων πόλις αύτη εις: πρωτεύου- σαν αξίαν αύτοϋ τοϋ όνόματος. "Ο- σοι έγνώρισαν πρό τής μεγαλης ,τυρκαϊάς τοϋ 1915, ή όποία άπε- τέφρωσε τάς χριστιανικάς συνοι¬ κίας, ΐκπλή-ττονται διά την επελ¬ θούσαν μεταμόροχοσιν. Ή "Αγκύρα, έν τούτοις ήρχισε νά μεταβάλλεται μόνον μετά την υπογραφήν 1% συνθήκης τής Λω- ζάννΓς, άπό μιάς, δηλαδή, έξαετί- ας. Είναι σήμερον μία πόλις μέ εύ ρείας λεωφόρους, μέ μεγάλας νέας οίκοδομάς, μέ πάρκα έν γενέσει., δπου, δταν μετοχετευθτ) νερό, θά υπάρξη ά'φθονος τ3λάστη,σις. Καί ή πόλις αύτη φαίνεται ώσάν ν' άνα πηδα όλονέν άπό την γήν υπό την μαγικήν ράβδον μιάς ισχυράς θε¬ λήσεως. Ή ανοικοδόμησις, η μάλλον ή δΓμιονργία τής Άγκυρας θά ηδύ¬ νατο ίσως νά παραλλτ}λισθγ} μόνον (ΐέ την έπ' εσχάτων δημιουργίαν μιάς πρωτευούσης διά την Αύστρα λιανήν Όμοσπονδίαν. 'Αλλ' ή δγι- μισυργία τής Καμπέρρας ήτο εύ- κολωτέρα. 'Υπήχε τό κατάλληλον κλϊμα, τό κατάλληλον εδ-αφος, πρό πάντων υπήρχον τα κατάλληλα οί- κονομικά μέσα. 'Εδώ τα πάντα ε- δημιουργήθησαν έκ τοΰ μηδενός σχεδόν. Ό τόπος ήτο κατεστραμ- μένος άπό τούς μακρούς πολε'μονς, δ τελευταία; των οποίων υπήρξε καταστρεπτικός καί άπό οίκονομι- κής απόψεως. Καί ομως ή "Αγκύ¬ ρα κατώρθωσε νά γίνη μιά σΐγ- χρονος πόλις, μέσα είς την οποίαν ζή ή σημερινή Τουρκία, ένω ή Κων σταντινούπολις, ίκθρονασμενη φθί- νει καθημερινώς θρηνοΰσα τό πα¬ ρελθόν της ώσάν λησμονηθείσα καί ερΓμος πλέον θασιλίς. Ό Μουσταφά Κεμάλ πασάς έν- νοεΐ ν' άναγάγτ) την νέαν τού πρω τεύουσαν είς περιοχτήν μεγαλης πό λεως είς την Ανατολήν. Άπό την εύρεΐαν έκτασιν, την ορισθείσαν δι¬ ά την άνέγεοσιν τής νέας πόλεως, άναιθιρώσκουν διαρκώς οίκοδομαί. Καί {ψώθη εφέτος τό μέγαρον τής "Ις - Μπανκασί (Τραπέζης 'Επι- χειρήσεων) μέ μίαν πλσυσιωτάτην εσωτερικήν διαρρύθμισιν· Φωτει- ναί διαφημίσεις, όπως ή της "Ις - Μπανκασί, είναι την νύκτα όραταί είς δλην την πόλιν, ή όποία, μέ τα νυκτερινά της φωτα, φαίνεται ά¬ κόμη ζωηροτέρα. Είς τό νέον μέ¬ γαρον της «Ζιραάτ Μπανκασ!» (Αγροτικής Τραπέζης) έγκατεστά θησαν ηδη αί σχετικαί υπηρεσίαι, είναι δέ τό μέγαρον αύτό πράγμα¬ τι πολυτελέστατον καί βεβαισϋται δτι είναι προωρισμένον νά στεγά- ση την Κρατικήν Τράπεζαν. Μέγα μέρος της Οϊκοοομής είναι έκ μαρ- μάρου παρά την είσοδον όλέπει κα- λΐίς μίαν τοιχογρ«φίαν, οφείλομεν νην είς Τούρκον ζωγραφον, καί παριστώσαν τόν Μουσταφά Κεμαλ διδάσκοντα είς οικογένειαν χωρι- κών τής Άνατολής τόν χειρισμόν τοϋ μηχανικοϋ άροτρον. Τό μέγαρον τϊγ; «Τουρκικής 'Ε- στίας» δπου θά στεγασθή ή διεύ¬ θυνσις της Όργανώσεως αυτής ευρίσκεται περί την συμπλήρωσιν^ τον, ευρισκόμενον παρά τό Μου¬ σείον της Άγκύρας,.ένώπιον τοϋ δ- ποίου κείται εφιππος άνδριάς τοΰ Κεμάλ, έργον τοϋ Ιταλού γλύπτου Κανόνικα.#Τό μέγαρον αύτό θά έγ- ■/.αινιασθη'κατά τό νεον ετος. Θά περιλαμβάνη εύρΰ θεατρον, ομοιον χον οποίον ασφαλώς δέν εχει ή Ή 'Ελένη Τέϋλορ, φΜτήντρια τού έν Ούαοτγκτδνι ".ρίφημος 3ιά την σκο χεΰτικήν της ίεινότητα. Τό μέγα ξενοδοχείον, τό οποίον άνεγείρει ,τό 'Ββκάφιον, κάτοϊίτ; Ό-θωμανικής Τραπέζης, ·6« έχη διαμερίσματα μέ όλας τάς δυνατάς συγχρόνους άνεσεις καί αί συνοι¬ κίαι τής Μάτσκα κ«ί τοϋ Άγια!; πασά είς την Κωνσταντινούπολιν δέν θά έ'χουν πλέον τό μονοπώλιον των πολντελών διαμεαισμάτων είς την Τουρκίαν. Δέν ΰπάρχει άμψιβολία, ότι τό ζήτημα της στέγης, εάν δέν έχη σήμερον έν Αγκύρα την όξντητα, την οποίαν εϊχε πρό τετραετίας, πολΰ άπέχει άκόμη τής λύσεως τού. Τουτο όφείλεται είς τό γεγονός, ό¬ τι ό έντάπιος πληθυσμός είναι πτο>
χος καί είς αθλίαν κατάστασιν, μό
νόν δέ τό Κράτος οίκοδομεΐ, καί¬
τοι ύπάρχει έδω οίκοδομική επιχεί¬
ρησις πρώτην τάξεως διά τους κε-
γαλαιούχους. Καί έκπλήσσεται κα-
νείς, οταν βλέπη Ταεί·ρκους ίμπό-
ρονς νά οίκοδομοϋν μεγάλας πολυ-
κατοικίας είς την Μάτσκα, τό Σι-
σλή καί τό Άγιάζ - πασά της Κων¬
σταντινουπόλεως, δπου δέν χρειά-
ζσνται σχεδόν καί $που δέν είναι
δυνατόν ν' άποδώσουν έπαρκόός, έ-
νω έδω θά άπέδ:δον άμέσως τερα¬
στία κερθη. "Ισως δέν έπείσόνισαν
άκόμη όλοσχερόϊς δτι ή "Αγκυρ«
θά παραμείνη ή όριστική πρωτεΰ-
ουσα τής Τονρκίας.
Άλλ' είς την "Αγκυραν δέν έρ-
γάζονται μόνον. Ύπάρχει τώρα ό
κόσμος, ό οποίος διασκεδάζει. Γύ-
ρω άπο τό «"Αγκορα - Πολλάς»,
τό οποίον κατέστη τό κέντρον τ/όν
«κοσμικών» κύκλων της νίας πρω
τενοΰσης, συναθροίζεται ή ανωτέ¬
ρα κοινωνία, άπαρτιζομένη άπό ά-
νωτέρους' κρατικόν^ λειτουργούς;,
διπλωμάτας, έπιχειρ^ιατίας, κε-
φαλαιοχχους ναί κομι^ς κυρίας.
αρταξύ των οποίων αί Τονρκισσαι
δέν είναι αί ολιγώτερον διορκρινό-
μεναι.
Ό κόμης Βόλπι, ό οποίος" διήλ¬
θεν εντέυθεν κατ' αντάς, ομιλών
εις ανώτατον Τοϋρκον ύπάίΛηλον
κατά την εξοδόν τοι» έκ δεξιώ<τε«>:
είς τό «"Αγκορα - Π όλας»,
πεν ότι εως τώρα επίστευεν
ώραιότεραι γυναϊκες εύρίο
ύς την Ιταλίαν, άλλ' δτι τώρα
τελήφθτ) την πλάνψ τού. Καί
δονται τώρα είς την "Αγκυο«ν,
ϊα, δεΐπνα «ντανσάν», καί τό φ(Η
είναι τόσον σύνηθες είς αυτήν ■
καρδιά της Άνατολής, όσον
κά-θε άλλην πρωτεί>ουσαν της
σεως. Ό δέ Κεμάλ ^«·<>"Γ.'-νι
την την κοινωνικήν.
φαναζόμενος συχνά είς γεν
καί είς χορούς.
Ή ζωη είναι, βεβαία, ά/ρ
άκρι&οτάτη καί άπό την ζ(ι>ήν
την Κωνσταντινούπολιν. '.^λΐ
πάρχουν καί έδώ, δπως π ιναοί.
μικραί ευκολίαι. Καί ηΐιποοΕΪ
εύρη κανείς μερικά έστιατόοΐΛ
τούς πτωχούς δτιμοσίους "™
λονς, δπου τρώγουν είς „ .
τιμάς κοά τα όποία είναι, παρ'
ταυτα, πολύ εύΛρόσωπα. Έν
λόγω ή νέα πόλις οργανούται
γοργόν ρυθμόν καί μετά τίνα ■,
θά έχη άποκτήσει μίαν ίΐκραν
κανονικήν, διότι τα άπέραντα
πεδα διά μέσον των &
γαραχθτί λεωφόροι καί
θησαν ήλεκτρικοί φανοοτάται
ίχουν κάλυφθνί κατα μέγα ι "'
πό νέας οίκοδομάς.
Αύτη είναι ή δψις της
νής Τονρκικής πΐοωτετ<οΰοττς την οποίαν άναμένεται λίαν π' χως ό νέος πρεσό^υτής τΐν; ■ δος κ. Παλυχοοντάδης. Το < γσνός τουτο καί αί άναμεν0 νέαι 'Ελληνοτ(η«ί«ακαί διαΛΟΐ τεύσεις προσδίίουν νέον^νο* ρον άπό τής Α. ΦΡΑΝΤΗ5 ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΠ' Υπό ΗΛΙΑ θΓΚΟΝΌΜθΠθνΛί
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΟΗΥΞΚΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΝΑϋΑΡΙΤΟΝ -
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμοτερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς* Έλληνας τής Ά-
μερικης μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ -ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμεριχής. ΧοΜττόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έςερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαϊκαί Άκοικίαι. ' Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανά—ασνς κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις της
Άνεξαρτηοΐας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Σνντάγματος.
ΑΙ _ Δεκατρείς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος χατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Ποόοδος.
Πόλεμος κατά τοϋ ΜεξιχοΟ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
κολν. Ίσπανοαμεοικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροθοα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΒ-
ΗΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΑτω καί μ··
ταφράβει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝ0-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν πο«-
τοτυπφ καί μεταφράση).
ΤΉΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τ*
Πιστΰεω τοϋ Άμεριχανοϋ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ¬
ΚΟΝ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάοται άνα-
λογίας (α,ιαοΐβ ΙηΐΓηΙβΓ&ηΙί).
Π ροτιμητέοι άναλαγίας Μετανά-
σται (φΐοια ρΓβίβΐΎβά ΐΓητηΙ-
ί»Γ3ηΙδ). "Μετανάσται έκτός άνα-
ί.ογίας (ηοπ-α,υοΐβ ΙπιιηΙίΓΓβηΐϊ)
Θετά τέκνα. Άναλογία (ΟιιοΙα).
ΟΙ μή μετανάσται 8έν ύπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώσης διά
τοΰς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα¬
ναστών. Άποχλεισμός. "Εφεοας.
Άποκλειόμενο» μετανάσται. Ξέναι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΗβη νβΙβΓ8Π5).
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός 4-
ναλογίας. Διάκρκης μεταξύ ε-ξαιρέ-
σεως χαΐ προτιμήοεως. Αμερικα¬
νοΙ πολίται προτιθέμτνοι νά ληφ¬
θώσιν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις
πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής
Μεταναστεΰσεως. Σπουδα<ηαί. Πι στοποιητιχά, η Λδειαι έπκττοοφής. Πώς έχΒίδονται τα Πκττοποιτιτν- κά 'Επι—ροφί|ς. Πόλεις Ι) μερη δπου {βρεύονν Μετανα—ηπτκβί Αρχαί ΠοινβΙ είς τοΰς «αραβά- τας τσθ ΜεταναστεντικοΟ Νόμον. Φυλάκκας, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τοΰς μεταβαίνοντος <1ς Κα¬ ναβόν, Μεξικον, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ· ΩΣ__Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. Άποκληόμτνοι χ1ς ΠολιτογραφήίΤεως. Τί Ισχύει οια τούς ζητήσαντας άπαλλαγην άηό τής <ηρατιωτικη'ς υποχρεώσεως κα- τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- λιτογρβςρήσβως. Διατυπώσεις Πο- λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε- ως καί πρ&τα ?γγραφα. Πκττοποι- ητιχόν άφίξεως. Αίτησις διά τα οβντποα Ιγγρβφα. Μάρτυοβς. '£- 'ξέτασις. "Εμφάνισις; είς τό Διχα- στήριον. "Οοκος. Άλλαγή- όνόμα- τος. Διχαιωματα Τ| Τέλη. Πολι¬ τογραφησισ Γνναιχων. 'Εξαιρετική Πολιτογραφηοΐς. .Στρατιώται «αί Ναΰται τού Παγκοσμίου Πολέ¬ μου. Ναΰται έμποροαδν πλοίων. Προοωπα έξαβχήααντα χαθήχον- τα Άμ*ρικανοϋ πολΐτου χωρΐς νά είναι τοιούτοι. Άνηλιχα τεχνα των πολιτογοαφθμέναν. Τέκνα Άμεοι- κανδ>ν πολιτών γβ-ννώμβνα έν τφ
Έξωτεριχφ. Άκύρωοις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσ·α>ς. 'Η έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις χαΐ αποχρίσϊΐς ΆγγλκηΙ
χαΐ 'Ελληνκττί. 'Εοβτήσεις χαί ά-
παντήσΕΐς σχετιχως μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ήνωμίνβν Πολιτειων.
'Ερωτήσίΐς καί άπαντηοβις σχετι-
χώς μέ τό Σννταγμα χαί την Κυ-
βέονησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειων. 'Εοωτήοΐις χαί άπαντήσεις
σχετιχώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτησεκ χαί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυόέρνησιν
τ<δν οημον κάΐ πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ ΡΙΩΝ.— ■ΈκΑοβις Βιαοατηρίων είς πολίτας διαμεηΌντας έν τώ έξω- τβριχώ. Π ροαπαντονμτναι Οιεττν· ώ ς ΑΙ 48 ΠΟΛΓΓΕΙΑί ΤΩΝ Η- ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΔΓΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ. Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ— 'Ε*- τελεστιχή 'Εξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουργιχόν Συμβούλιον. Νομοθετι- κή 'Εξουβία. Βονλή καί Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοθ Κογχοέσσου. Διχαστιχή 'Εξουσία. Άνκίτατον Δι χαστήριον (δυρΓβπιβ €οπγτ οί Ιΰβ ϋπΐΐεό' δΐβΐββ) χαί διάφορα δλλα Όμοσπονβιαχά Διχαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θβτική αυτών έξονσία. Βονλή χαί Γερουσία. Έχτελεσηκή 'Εξουσία. ΚυβιρντνΓης (ΟονβπιθΓ) καί σύμ- βουλοι αύτοΰ. Δικαιττιχη έξουσία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (5ΐαΙβ 8ιιρΓεπΐ6 (Ιοιιγι) χαί χατώτερα &ιχαο-τήοια. Κομη- τεΐαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡ0ΤΗΣΕΙ2 ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναςριρμόμΓναι είς την Ιστο¬ ρίαν χαί γεωγοαφίαν των Ηνωμέ¬ νον ΠολιτβιΛν ('ΕλληνιστΙ χαί 'Αγγλιοτί). ΕΡΩΤΗΣΕΙ2 ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙ7, άναιρερόμτναι Λζ τό Σύν- ταγμα χαΐ τττν 'Ομοσπονοιαχήν Κυ¬ βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ χαΐ 'Αγγλι- θΈθΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ -ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΐΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ. Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΠίΟ2 ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ρ^Ε^^Ε το τηε αμεκιοαν ΡίΑΟ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗ2 ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗ2 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΓΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ^ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΝ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΠΈΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον άμέσως. ΙΤΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίϋ (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.) 140 ν/ΕδΤ 28ΤΗ βΤ.. κενν ΥΟΗΚ, Μ. Υ. ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΠΟΥ ΔΜΜΙΟΥΡΓΗτ ΑΓΚΥΡΑ, Νοέμβριον— "Ο¬ ίαν, κατά την έποχήτν αύτην τοϋ ε- τους, έπαναλαμβάνωνται αί έρ/Υ"- σίαι τής "Εθνοσυνελεύσεως καί ό¬ λος ό κοινοβουλευτικός καί ό πολι¬ τικάς κόσμος έπανέρχεται, ή "Αγ¬ κύρα άναλαμβάνει ολόκληρον την κίνησιν τη; καί την όψιν μιάς πραγματικήν πρωτευούσης. Είχα νά ίδω την "Αγκυραν άπό τοΰ παιοελθόντος ετονς. Ή διαφο- ρά είναι πράγματι αίσθητή — εί¬ ναι σημαντική. Καταβάλλεται α¬ ναμφισβητήτως μία κολοσσιαία προσπά-θεια διά νά μεταβληθή η άλλοτε όμοιάζοι«σα πρός σωρόγ, βράχων πόλις αύτη εις: πρωτεύου- σαν αξίαν αύτοϋ τοϋ όνόματος. "Ο- σοι έγνώρισαν πρό τής μεγαλης ,τυρκαϊάς τοϋ 1915, ή όποία άπε- τέφρωσε τάς χριστιανικάς συνοι¬ κίας, ΐκπλή-ττονται διά την επελ¬ θούσαν μεταμόροχοσιν. Ή "Αγκύρα, έν τούτοις ήρχισε νά μεταβάλλεται μόνον μετά την υπογραφήν 1% συνθήκης τής Λω- ζάννΓς, άπό μιάς, δηλαδή, έξαετί- ας. Είναι σήμερον μία πόλις μέ εύ ρείας λεωφόρους, μέ μεγάλας νέας οίκοδομάς, μέ πάρκα έν γενέσει., δπου, δταν μετοχετευθτ) νερό, θά υπάρξη ά'φθονος τ3λάστη,σις. Καί ή πόλις αύτη φαίνεται ώσάν ν' άνα πηδα όλονέν άπό την γήν υπό την μαγικήν ράβδον μιάς ισχυράς θε¬ λήσεως. Ή ανοικοδόμησις, η μάλλον ή δΓμιονργία τής Άγκυρας θά ηδύ¬ νατο ίσως νά παραλλτ}λισθγ} μόνον (ΐέ την έπ' εσχάτων δημιουργίαν μιάς πρωτευούσης διά την Αύστρα λιανήν Όμοσπονδίαν. 'Αλλ' ή δγι- μισυργία τής Καμπέρρας ήτο εύ- κολωτέρα. 'Υπήχε τό κατάλληλον κλϊμα, τό κατάλληλον εδ-αφος, πρό πάντων υπήρχον τα κατάλληλα οί- κονομικά μέσα. 'Εδώ τα πάντα ε- δημιουργήθησαν έκ τοΰ μηδενός σχεδόν. Ό τόπος ήτο κατεστραμ- μένος άπό τούς μακρούς πολε'μονς, δ τελευταία; των οποίων υπήρξε καταστρεπτικός καί άπό οίκονομι- κής απόψεως. Καί ομως ή "Αγκύ¬ ρα κατώρθωσε νά γίνη μιά σΐγ- χρονος πόλις, μέσα είς την οποίαν ζή ή σημερινή Τουρκία, ένω ή Κων σταντινούπολις, ίκθρονασμενη φθί- νει καθημερινώς θρηνοΰσα τό πα¬ ρελθόν της ώσάν λησμονηθείσα καί ερΓμος πλέον θασιλίς. Ό Μουσταφά Κεμάλ πασάς έν- νοεΐ ν' άναγάγτ) την νέαν τού πρω τεύουσαν είς περιοχτήν μεγαλης πό λεως είς την Ανατολήν. Άπό την εύρεΐαν έκτασιν, την ορισθείσαν δι¬ ά την άνέγεοσιν τής νέας πόλεως, άναιθιρώσκουν διαρκώς οίκοδομαί. Καί {ψώθη εφέτος τό μέγαρον τής "Ις - Μπανκασί (Τραπέζης 'Επι- χειρήσεων) μέ μίαν πλσυσιωτάτην εσωτερικήν διαρρύθμισιν· Φωτει- ναί διαφημίσεις, όπως ή της "Ις - Μπανκασί, είναι την νύκτα όραταί είς δλην την πόλιν, ή όποία, μέ τα νυκτερινά της φωτα, φαίνεται ά¬ κόμη ζωηροτέρα. Είς τό νέον μέ¬ γαρον της «Ζιραάτ Μπανκασ!» (Αγροτικής Τραπέζης) έγκατεστά θησαν ηδη αί σχετικαί υπηρεσίαι, είναι δέ τό μέγαρον αύτό πράγμα¬ τι πολυτελέστατον καί βεβαισϋται δτι είναι προωρισμένον νά στεγά- ση την Κρατικήν Τράπεζαν. Μέγα μέρος της Οϊκοοομής είναι έκ μαρ- μάρου παρά την είσοδον όλέπει κα- λΐίς μίαν τοιχογρ«φίαν, οφείλομεν νην είς Τούρκον ζωγραφον, καί παριστώσαν τόν Μουσταφά Κεμαλ διδάσκοντα είς οικογένειαν χωρι- κών τής Άνατολής τόν χειρισμόν τοϋ μηχανικοϋ άροτρον. Τό μέγαρον τϊγ; «Τουρκικής 'Ε- στίας» δπου θά στεγασθή ή διεύ¬ θυνσις της Όργανώσεως αυτής ευρίσκεται περί την συμπλήρωσιν^ τον, ευρισκόμενον παρά τό Μου¬ σείον της Άγκύρας,.ένώπιον τοϋ δ- ποίου κείται εφιππος άνδριάς τοΰ Κεμάλ, έργον τοϋ Ιταλού γλύπτου Κανόνικα.#Τό μέγαρον αύτό θά έγ- ■/.αινιασθη'κατά τό νεον ετος. Θά περιλαμβάνη εύρΰ θεατρον, ομοιον χον οποίον ασφαλώς δέν εχει ή Ή 'Ελένη Τέϋλορ, φΜτήντρια τού έν Ούαοτγκτδνι ".ρίφημος 3ιά την σκο χεΰτικήν της ίεινότητα. Τό μέγα ξενοδοχείον, τό οποίον άνεγείρει ,τό 'Ββκάφιον, κάτοϊίτ; Ό-θωμανικής Τραπέζης, ·6« έχη διαμερίσματα μέ όλας τάς δυνατάς συγχρόνους άνεσεις καί αί συνοι¬ κίαι τής Μάτσκα κ«ί τοϋ Άγια!; πασά είς την Κωνσταντινούπολιν δέν θά έ'χουν πλέον τό μονοπώλιον των πολντελών διαμεαισμάτων είς την Τουρκίαν. Δέν ΰπάρχει άμψιβολία, ότι τό ζήτημα της στέγης, εάν δέν έχη σήμερον έν Αγκύρα την όξντητα, την οποίαν εϊχε πρό τετραετίας, πολΰ άπέχει άκόμη τής λύσεως τού. Τουτο όφείλεται είς τό γεγονός, ό¬ τι ό έντάπιος πληθυσμός είναι πτο>
χος καί είς αθλίαν κατάστασιν, μό
νόν δέ τό Κράτος οίκοδομεΐ, καί¬
τοι ύπάρχει έδω οίκοδομική επιχεί¬
ρησις πρώτην τάξεως διά τους κε-
γαλαιούχους. Καί έκπλήσσεται κα-
νείς, οταν βλέπη Ταεί·ρκους ίμπό-
ρονς νά οίκοδομοϋν μεγάλας πολυ-
κατοικίας είς την Μάτσκα, τό Σι-
σλή καί τό Άγιάζ - πασά της Κων¬
σταντινουπόλεως, δπου δέν χρειά-
ζσνται σχεδόν καί $που δέν είναι
δυνατόν ν' άποδώσουν έπαρκόός, έ-
νω έδω θά άπέδ:δον άμέσως τερα¬
στία κερθη. "Ισως δέν έπείσόνισαν
άκόμη όλοσχερόϊς δτι ή "Αγκυρ«
θά παραμείνη ή όριστική πρωτεΰ-
ουσα τής Τονρκίας.
Άλλ' είς την "Αγκυραν δέν έρ-
γάζονται μόνον. Ύπάρχει τώρα ό
κόσμος, ό οποίος διασκεδάζει. Γύ-
ρω άπο τό «"Αγκορα - Πολλάς»,
τό οποίον κατέστη τό κέντρον τ/όν
«κοσμικών» κύκλων της νίας πρω
τενοΰσης, συναθροίζεται ή ανωτέ¬
ρα κοινωνία, άπαρτιζομένη άπό ά-
νωτέρους' κρατικόν^ λειτουργούς;,
διπλωμάτας, έπιχειρ^ιατίας, κε-
φαλαιοχχους ναί κομι^ς κυρίας.
αρταξύ των οποίων αί Τονρκισσαι
δέν είναι αί ολιγώτερον διορκρινό-
μεναι.
Ό κόμης Βόλπι, ό οποίος" διήλ¬
θεν εντέυθεν κατ' αντάς, ομιλών
εις ανώτατον Τοϋρκον ύπάίΛηλον
κατά την εξοδόν τοι» έκ δεξιώ<τε«>:
είς τό «"Αγκορα - Π όλας»,
πεν ότι εως τώρα επίστευεν
ώραιότεραι γυναϊκες εύρίο
ύς την Ιταλίαν, άλλ' δτι τώρα
τελήφθτ) την πλάνψ τού. Καί
δονται τώρα είς την "Αγκυο«ν,
ϊα, δεΐπνα «ντανσάν», καί τό φ(Η
είναι τόσον σύνηθες είς αυτήν ■
καρδιά της Άνατολής, όσον
κά-θε άλλην πρωτεί>ουσαν της
σεως. Ό δέ Κεμάλ ^«·<>"Γ.'-νι
την την κοινωνικήν.
φαναζόμενος συχνά είς γεν
καί είς χορούς.
Ή ζωη είναι, βεβαία, ά/ρ
άκρι&οτάτη καί άπό την ζ(ι>ήν
την Κωνσταντινούπολιν. '.^λΐ
πάρχουν καί έδώ, δπως π ιναοί.
μικραί ευκολίαι. Καί ηΐιποοΕΪ
εύρη κανείς μερικά έστιατόοΐΛ
τούς πτωχούς δτιμοσίους "™
λονς, δπου τρώγουν είς „ .
τιμάς κοά τα όποία είναι, παρ'
ταυτα, πολύ εύΛρόσωπα. Έν
λόγω ή νέα πόλις οργανούται
γοργόν ρυθμόν καί μετά τίνα ■,
θά έχη άποκτήσει μίαν ίΐκραν
κανονικήν, διότι τα άπέραντα
πεδα διά μέσον των &
γαραχθτί λεωφόροι καί
θησαν ήλεκτρικοί φανοοτάται
ίχουν κάλυφθνί κατα μέγα ι "'
πό νέας οίκοδομάς.
Αύτη είναι ή δψις της
νής Τονρκικής πΐοωτετ<οΰοττς την οποίαν άναμένεται λίαν π' χως ό νέος πρεσό^υτής τΐν; ■ δος κ. Παλυχοοντάδης. Το < γσνός τουτο καί αί άναμεν0 νέαι 'Ελληνοτ(η«ί«ακαί διαΛΟΐ τεύσεις προσδίίουν νέον^νο* ρον άπό τής Α. ΦΡΑΝΤΗ5 ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΠ' Υπό ΗΛΙΑ θΓΚΟΝΌΜθΠθνΛί
ΚΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»,-. ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΫΑΡ1ΟΥ. 1930
τον τηλέφωνον Οί ι-
ί φιλοσοφβι τού μελ-
5« θά χρίνοαν «ν χο-
;-/οστθϋ αιώνος, ομο-
ί την άληθεί-
προσ-
ώ^ς. Ε^αι, επίσης,
αέΜ δι* των οποίων
συνεννόησις
ατρέξωμεν εις το **ρ»λ-
ωαενμβ πόσην ίυσχολιβν
; ζτώίθωναν να σανεν-
τί». Αί κοινωνία:
έ εχρεια-
Αιηίον τά έαπόδια εγένοντο
^,. άλλά πάντοτε ό «αγ-
1^- άποκλεισμος εχωρρζβ Τθυς
κ»ί. Ή κατάστασις μετί-
'&ίώ;. δ· *?° ^'ϊ 3ε·
ίτών έφευ?έθτ4 ό τηλεγρα-
ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗΝ 1ΚΟΣΜΟΥ
Τό δεύτερον γιγαντιαϊον Αγγλικόν .τηδαλιουχούμενον άτρόστατον «Κ—100», τό οποίον κατεοκευάσθη εσχάτως έν Χαουντεν, της Αγγλίας. Πρό αυτού
κατεσκευάσθη δλλο δμοιον τό «Κ—101».
Βιολογικώς, ή εφεύρεσίς αύτη είναι ολίγα η άσημαντα.
ιάς έπιτρ£πει νά άπομτ/.ρυνθώαεν Όμολογο^μένως ή χρ
άπό μίαν» ττατιμότΐΓ,τα, ή όποία ϊέν ησις τής ίδεώδος υνεννοτ;σεως
ήτο διέλο.) κθλακΐ^τίκή ίίά την άν- κρττζτ.τεί την ϊημ-.οαγ.τι μιάς ίι-
_;· ...ι ί....._ Α.ί. ..; ________ι — . — ' .η. _- _ ν ' -' * ·
χραγματοποι-
γ&αι άκόμη έτών τό ασύρματον τη¬
λέφωνον άχετέλει όνειρον τοΰ όχοίου
ή πρχγματοποίησις ϊέν εφαίνετο τα-
χεία. Καί δμως, είς τόσον
Τα σύγχρονα καλώδια μετβδιβά-
ζθ!»ν μέ μετρίαν ταχύτητα τα συνθη-
ματικά σήαατα τοΰ τηλεγραφικοϋ
κώίικος. ,Ελπίζεται έν τούτοις δτι
τάς τ^λζΐίτέρας έπ;χάς, ή Έλλτ,νική 'αε έ—ιτ
5'.άτάς έξ αποστάσεως π&υν την έλπίϊα ταύτην.
οϋνται, χρτ(τιμ.οι»ιοί5ντα μόνον
άάνωτέρω «ίνβι άρκετά διά νά ^^
ς, μς ζείσαϋν δτι τό όνειρον τής προ- Ή διάϊοτις τής τηλεφων.κής
ίότερος'ηγουμένης γενεάς έπραγμ,ατοπο'.ήΐη σ^γκοινωνίας πρέπεϊ νά επιδιωχθή
ς. Καΐ χ.αΐ ότι δ.>νάμετ}α νά ελπίζωμεν με- δια παντός μεσου διότι ή εφεύρεσίς
Πρός τόν σκοπόν τούτον προτείνε
ά
-ημης 3εν | θνμητής . . . %. ,.
-?ϊχτι/.ήν μόνον σημασίαν. ΕΙ-ίξΰ δλων των λαών. Και τα επιχεΐ-
;' ΐολίτιΐχος άπό κοινωνικής, πρό ρηαατα τα όποία θά προσάξο^ν Ιναν-
Νΐων. ·Α2; 6ιολογι·Λής άπό^ως. τίο'ν των αίσιοδόξων προβλέψεων δεν
Ή κοινωνικη σπο^αιότης τής ε¬
φευρέσεως ταύτης δέν χρειάζεται
νά άποδειχθή περισσότερον. Προ εί-
*"""■*; 22 Μεθανων άνθρακωρύχων ενόντων τόν θάνατον είς, δυστ^ημα έν τοίς ά,Οοακωουχείο,ς τοϋ
Μακαλέστεο. Όκ^ίόμη^ Ό όλικός «θι.ος των αποθανοντων ήτο 61-
ται νά
χια
τα
δυνηθή νά σ^νδέση τηλεφ<ΐ>νικώς
τούς λαούς θά πρέπη νά ονομασθή
εδεργέτη; τής ανθρωπότητος. Το
τηλέφωνον είναι τό μό'«ν μέσον διά
Πολλ« ισως ερωτησουν διατί
αεχρι ^ιιρον δεν εχρησιμοποιήθη- ►«
σαν τα υποορυχια καλωδια οια την ι . "
τηλεφων.κήν συνεννόησιν. Διατί δέν Ι ■________
συνεδέιΐησαν τα τηλεφωνικά σύρμα- __^^ _. _ Μ~_ν
τα με τα καλώδιο:, τα όποία κατα-, ΑΠΟ ΪΙΑπΙΤΟ ■
ληγουν ε!; τάς ακτάς και τθ'.θϋτο-1 ---------
τρόπως νά καταστή δυνατή ταυρο-Ι ολήρης ίκανοπθίηαις μ&
χρόνως /.αί ή τηλεφωνικη συγκθ!-1 $£ο λέρας την ημέραν.
νωνια. " ; ______
Ή απάντησις δέν είναι ίΰσ/.ολος. ( χ^ Άγγλικά διν.αστηο-.α άκολοο
Αί ίϋσ·Λθλια'ν είναι επιστημονικής ι θοίν την αρχήν, ότι διά τοϋ χοήμα-
φυσεως 7.αί αεχρι σημερον δέν εχο^ν τος ή 7·^γική τ'.μή ίκανοπο-.είται
όπερν.ν.ηθή. Ό ήλεκτρισμός εχε; Τ>,η?έ'στατα. Διά τούτο ό έραστής
Ινα .άχώ,ϋΐστον δίδ·ομον αδελφόν, τόν -_ής σ·^Ί^ ό οποίος πάντοτε είς
μαγνητισμόν. Κ«θε ήλεκτρικη. ένερ- ■ τΟι-αύτας 5πο6έσεις παρακοτθηται
γ5!α πχρακσλουθεΤται πάντοτε %α ;Λετ^ τής οίΧης του ε|ς τ{, εδώλιον
νά παράγιτ, ηλεκτρικόν ρεΰμα, εάν' ω-,ς ^ομης
δέν ΰπολογισθή καί ή μαγνητ-.ν.ή δ ό-1 ?,ι,.ν τής χοινωνικίς θέσεως τοϋ
ναμις. Οϋ-ιαστικώς δέν όπάρχουν' ζύγου. Τελευταίως ενας όπωροπώ-
■ηλεκτρικά μηχανηματα, άλλά μόνον λης χ2τήγγ61χ6 χά^οιον «Γϋνάδελφό-/
ήλεκτρομαγνητικα. , ^Ιϋ) ζτ( ^πήγΧγε την σύζυγόν -τού
Ένίθτε ό άχώριστος αΰτός συν- καί την έκράτησεν επί 20 ημέρας
τροφός το·3 ήλεκτρισμοΰ είναι άνε-| πλησίον τού, ταςειδϊύων άνά την
πιθύμητος. Ό μαγνητ'.αμος έμποδί-1 Σκωτίαν. Τό δικαστήριον κατεδίκα-
ζει την μεταδίδασιν των κ^χάτων' τε τόν άπαγωγέα νά πληρώση είς
καί πρέπε! ν' άπομονωθή. Τό πρώ-1 τόν σύζυγον αποζημίωσιν δύο λιρών
τονύποόρίχιονκαλώδιον κατεστράφη! ν.αθ' έκαστην, δι' δσας ημέρας έ-
ϊιότι οί αηχανικοί διωχέτεϋσαν διά1 νράτησε την σύζυγον τοϋ ένάγοντοςί
ά άλ λ
των σ^ρμάτων μεγάλην ήλε·/.τρ·.κήν
δύναμιν, ελπίζοντες ότι θά έπετίγ-
χανον ανωτέραν ταχότητα είς την
μετα6ί5ασ·ν των σημάτων.
ΧΕννΒυΚΥΡΟΚΤ. ΜΑ55.
Ό 'Εθώ Κή| λ
.
Ό ς Κήρυ|> πωλεϊται ί«·
τοΰ αντιπρόσωπον μας *. Π. Τσίτσα, .
14 ΜβΓνΐΠΙΑθΙί 5ί
τον τηλέφωνον Οί ι-
ί φιλοσοφβι τού μελ-
5« θά χρίνοαν «ν χο-
;-/οστθϋ αιώνος, ομο-
ί την άληθεί-
προσ-
ώ^ς. Ε^αι, επίσης,
αέΜ δι* των οποίων
συνεννόησις
ατρέξωμεν εις το **ρ»λ-
ωαενμβ πόσην ίυσχολιβν
; ζτώίθωναν να σανεν-
τί». Αί κοινωνία:
έ εχρεια-
Αιηίον τά έαπόδια εγένοντο
^,. άλλά πάντοτε ό «αγ-
1^- άποκλεισμος εχωρρζβ Τθυς
κ»ί. Ή κατάστασις μετί-
'&ίώ;. δ· *?° ^'ϊ 3ε·
ίτών έφευ?έθτ4 ό τηλεγρα-
ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗΝ 1ΚΟΣΜΟΥ
Τό δεύτερον γιγαντιαϊον Αγγλικόν .τηδαλιουχούμενον άτρόστατον «Κ—100», τό οποίον κατεοκευάσθη εσχάτως έν Χαουντεν, της Αγγλίας. Πρό αυτού
κατεσκευάσθη δλλο δμοιον τό «Κ—101».
Βιολογικώς, ή εφεύρεσίς αύτη είναι ολίγα η άσημαντα.
ιάς έπιτρ£πει νά άπομτ/.ρυνθώαεν Όμολογο^μένως ή χρ
άπό μίαν» ττατιμότΐΓ,τα, ή όποία ϊέν ησις τής ίδεώδος υνεννοτ;σεως
ήτο διέλο.) κθλακΐ^τίκή ίίά την άν- κρττζτ.τεί την ϊημ-.οαγ.τι μιάς ίι-
_;· ...ι ί....._ Α.ί. ..; ________ι — . — ' .η. _- _ ν ' -' * ·
χραγματοποι-
γ&αι άκόμη έτών τό ασύρματον τη¬
λέφωνον άχετέλει όνειρον τοΰ όχοίου
ή πρχγματοποίησις ϊέν εφαίνετο τα-
χεία. Καί δμως, είς τόσον
Τα σύγχρονα καλώδια μετβδιβά-
ζθ!»ν μέ μετρίαν ταχύτητα τα συνθη-
ματικά σήαατα τοΰ τηλεγραφικοϋ
κώίικος. ,Ελπίζεται έν τούτοις δτι
τάς τ^λζΐίτέρας έπ;χάς, ή Έλλτ,νική 'αε έ—ιτ
5'.άτάς έξ αποστάσεως π&υν την έλπίϊα ταύτην.
οϋνται, χρτ(τιμ.οι»ιοί5ντα μόνον
άάνωτέρω «ίνβι άρκετά διά νά ^^
ς, μς ζείσαϋν δτι τό όνειρον τής προ- Ή διάϊοτις τής τηλεφων.κής
ίότερος'ηγουμένης γενεάς έπραγμ,ατοπο'.ήΐη σ^γκοινωνίας πρέπεϊ νά επιδιωχθή
ς. Καΐ χ.αΐ ότι δ.>νάμετ}α νά ελπίζωμεν με- δια παντός μεσου διότι ή εφεύρεσίς
Πρός τόν σκοπόν τούτον προτείνε
ά
-ημης 3εν | θνμητής . . . %. ,.
-?ϊχτι/.ήν μόνον σημασίαν. ΕΙ-ίξΰ δλων των λαών. Και τα επιχεΐ-
;' ΐολίτιΐχος άπό κοινωνικής, πρό ρηαατα τα όποία θά προσάξο^ν Ιναν-
Νΐων. ·Α2; 6ιολογι·Λής άπό^ως. τίο'ν των αίσιοδόξων προβλέψεων δεν
Ή κοινωνικη σπο^αιότης τής ε¬
φευρέσεως ταύτης δέν χρειάζεται
νά άποδειχθή περισσότερον. Προ εί-
*"""■*; 22 Μεθανων άνθρακωρύχων ενόντων τόν θάνατον είς, δυστ^ημα έν τοίς ά,Οοακωουχείο,ς τοϋ
Μακαλέστεο. Όκ^ίόμη^ Ό όλικός «θι.ος των αποθανοντων ήτο 61-
ται νά
χια
τα
δυνηθή νά σ^νδέση τηλεφ<ΐ>νικώς
τούς λαούς θά πρέπη νά ονομασθή
εδεργέτη; τής ανθρωπότητος. Το
τηλέφωνον είναι τό μό'«ν μέσον διά
Πολλ« ισως ερωτησουν διατί
αεχρι ^ιιρον δεν εχρησιμοποιήθη- ►«
σαν τα υποορυχια καλωδια οια την ι . "
τηλεφων.κήν συνεννόησιν. Διατί δέν Ι ■________
συνεδέιΐησαν τα τηλεφωνικά σύρμα- __^^ _. _ Μ~_ν
τα με τα καλώδιο:, τα όποία κατα-, ΑΠΟ ΪΙΑπΙΤΟ ■
ληγουν ε!; τάς ακτάς και τθ'.θϋτο-1 ---------
τρόπως νά καταστή δυνατή ταυρο-Ι ολήρης ίκανοπθίηαις μ&
χρόνως /.αί ή τηλεφωνικη συγκθ!-1 $£ο λέρας την ημέραν.
νωνια. " ; ______
Ή απάντησις δέν είναι ίΰσ/.ολος. ( χ^ Άγγλικά διν.αστηο-.α άκολοο
Αί ίϋσ·Λθλια'ν είναι επιστημονικής ι θοίν την αρχήν, ότι διά τοϋ χοήμα-
φυσεως 7.αί αεχρι σημερον δέν εχο^ν τος ή 7·^γική τ'.μή ίκανοπο-.είται
όπερν.ν.ηθή. Ό ήλεκτρισμός εχε; Τ>,η?έ'στατα. Διά τούτο ό έραστής
Ινα .άχώ,ϋΐστον δίδ·ομον αδελφόν, τόν -_ής σ·^Ί^ ό οποίος πάντοτε είς
μαγνητισμόν. Κ«θε ήλεκτρικη. ένερ- ■ τΟι-αύτας 5πο6έσεις παρακοτθηται
γ5!α πχρακσλουθεΤται πάντοτε %α ;Λετ^ τής οίΧης του ε|ς τ{, εδώλιον
νά παράγιτ, ηλεκτρικόν ρεΰμα, εάν' ω-,ς ^ομης
δέν ΰπολογισθή καί ή μαγνητ-.ν.ή δ ό-1 ?,ι,.ν τής χοινωνικίς θέσεως τοϋ
ναμις. Οϋ-ιαστικώς δέν όπάρχουν' ζύγου. Τελευταίως ενας όπωροπώ-
■ηλεκτρικά μηχανηματα, άλλά μόνον λης χ2τήγγ61χ6 χά^οιον «Γϋνάδελφό-/
ήλεκτρομαγνητικα. , ^Ιϋ) ζτ( ^πήγΧγε την σύζυγόν -τού
Ένίθτε ό άχώριστος αΰτός συν- καί την έκράτησεν επί 20 ημέρας
τροφός το·3 ήλεκτρισμοΰ είναι άνε-| πλησίον τού, ταςειδϊύων άνά την
πιθύμητος. Ό μαγνητ'.αμος έμποδί-1 Σκωτίαν. Τό δικαστήριον κατεδίκα-
ζει την μεταδίδασιν των κ^χάτων' τε τόν άπαγωγέα νά πληρώση είς
καί πρέπε! ν' άπομονωθή. Τό πρώ-1 τόν σύζυγον αποζημίωσιν δύο λιρών
τονύποόρίχιονκαλώδιον κατεστράφη! ν.αθ' έκαστην, δι' δσας ημέρας έ-
ϊιότι οί αηχανικοί διωχέτεϋσαν διά1 νράτησε την σύζυγον τοϋ ένάγοντοςί
ά άλ λ
των σ^ρμάτων μεγάλην ήλε·/.τρ·.κήν
δύναμιν, ελπίζοντες ότι θά έπετίγ-
χανον ανωτέραν ταχότητα είς την
μετα6ί5ασ·ν των σημάτων.
ΧΕννΒυΚΥΡΟΚΤ. ΜΑ55.
Ό 'Εθώ Κή| λ
.
Ό ς Κήρυ|> πωλεϊται ί«·
τοΰ αντιπρόσωπον μας *. Π. Τσίτσα, .
14 ΜβΓνΐΠΙΑθΙί 5ί
·*·
ΚΥΡΙΑΚΚ, & ΙΑΝΟΪΑΡΙΟΥ, 1930-
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 "Ιανουάριον.—Πα-
ραμονή φεοφανείίβν (Νησκία).
ΛΕΥΤΒΡΑ, 6 Ιανουάριον.—ΤΑ Α-
ΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'ΕλΙ "Ελλάδος 1.29^0 ή δραχμή·
'_ώ Λονδίνον $4.84% ή λίοα.
Επί Παρισίων 3.90 13) 16ο τό φρ.
'Ε-τί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
'ΕπΙ Ιταλίας 5.23ε ή λιρέτο.
'Κ-ά Σερβίας 1.70 3)8 τό σηνάριον.
Επί Ρονμανιας Ο.βΟ^ο τό λέΐ·
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κοο.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΒΗΝΟΝ
{ιιαΙϊαΠα
ΟΙ—Α88ΙΡΙΕΟ Α0νΕΚΤΙ8ΕΜΕΝΤ8
205
83π1 5ΤΚΕΕΤ
Λίροι Αγγλίας ............4.87%
Γαλλικά Φράγκα ..........3.93%
Δραχιιαί είς την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
Τηλέ«ωνα: Οι1<:ϊεΓί.π2 6271—8. Μ150Ν 5ΤΑΤΕ ΒΧΝΚ ιοο ρακκ κονν ΝΈΥ/ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τής 'Οδού Μ&ύΐβοη) 'Εκδίδομεν έπιταγάς; είς δραχμάς Ιτί δλων των πόλεων τή; Ελλάδος, εις τάς καλλίτερος τιμάς τής ημέρας. Τηλέφωνα: Υι^ογΙΙι 2945—6—7. ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΖΗΤΕΙΤΑΙ έννπόθηκον καί έντοκον δάνειον ενός έκατομμυρίου δραχμών, κληρωτέον έντός διετίας άπό τής συν άψεώ; τού, καί τό οποίον έξασφαλί- £εται αέ άκίσητον περιουσίαν έντός [ών Αθηνών, άξίας δυάμισν έκατομ μνρίων δραχμών. Μόνον σοόαροί δέον νά άποταθώσι. Γράψατε: Α· ,ί. Γ γ)ο Νβΐϊοηβΐ ΗθΓαΙά, 136 ν. 2611ι &ΐΓθβΐ. Νετν ΥογΙε. (12—15) ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ Ή Οίκογένεια Άγησιλάον Παοπα- λά δέν έορτάζει την όνομαστιχήν εορ¬ τήν της χόρης των Φωτεινής. (14369—4—5) ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ Ή έρίτιμος κυρία Ηρακλέους Πλαγίσον, Δέσποινα, ανεδίξατο # Ιχ τής Ιεράς χολυμβήθρας τό δευτερότο¬ κον άγοράκι των άξιοτίμων κ.; κ. Χρι- στοδονλο» καϊ Δέσποινας Φωτίου Πα¬ λαιολόγον, έκ θάνους, Λήμνου, ονο¬ μάσασα αύτό Γεώργιον. Σνγχαίρων τούς εύτνχεϊς γονεϊς, εΰχομαινάτοίς ζη<—, είς δέ την ανάδοχον νά τα χι- λιάσχι. ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΕΥΧΕΤΗΡΙΑ Την παρελθούσαν Κυριακήν, 29ην Δεκεμβρίου, ετελέσθησαν οί αρραβω- νες τής άγαπητης μας αδελφής Ελε ΔΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλικής. 'Επίσης πώς 5ΰνασβε νά γίνετε Αμερικανόν πολϊ- ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν, Γρίτην καί Τετάρτην Ενβηίηβ 5ο1ιοο1 Νο. 17, επί τής 48ης Όδοΰ, (μεταξΰ ΒΙη καί 911ι Ανεηαεβ). ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ! ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τής Παιδείας παρέ· Κει μαθηματα δωρεάν διαρκούσης τής ημέρας, είς άνδρας καί^γνναΐκας, αί¬ τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την Αγγλικήν καθώς καί πώς νά γίνουν ΆμερικανοΙ πολίται, "θσοι έπιθυμοΰτ ι·ά καταταχθωοτν είς τάξιν τινά, δύ¬ νανται ν' άπρταθώσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. ΐωμάτιον 401 καί 409, Ραοΐίο δοΐιοϋΐ, 215 Ε88ί 4181 51. Πάντες προσκα λοϋνται όπως προσε'λθοκην. ΚΟΥΡΕ1Σ! Κατάλληλος εΰκαιρία δπω; μά- θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χριίσιμος καί διά την πατοίδα σας. Δίδακτρα μόνον $25.00. Είμεθα τό μόνο "Ελληνικόν Σχο¬ λείον έν Νέα 'Υόρκη, διά νά μάθε- τε καλώς την τέχνην τοΰ κουρέως. ΝΕνν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ 5^ΗΟΟ^ 359 —81Η Ανβ., (Γωνία 28 'Οδοϋ) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ Μόλις συνελθόντες έκ τής πληξά- σης ημάς συμφοράς της σκληρώς α¬ πωλείας τής προσφιλοϋς καί παλνκλαύ- στον ημών μηιϊρός Καλλιάχης Γ. Σγουροϋ, σπεύδομεν όπως καί δημο¬ σία εκφράσωμεν τάς απείρους ημών ευχαριστίας πρός πάντας τούς όπωσδή- ,τοτε έτίΑΓ/λώσαντας την συμπάθειαν αυτών καί συμμετασχόντας τοϋ πέν- ... . % — ■ θονς ημών, τούς παρακολουθήσαντας νες τής άγαπητης μας αδελφής Ελε- τήν εκφοράν καί Ιδιαιτέρως τοΰς χά- νης Δ. Χριστοδούλου, έκ Τριγλιας, ταθέσαντας στειράνους επί τής «όρον ί τής Μικράς Άσίας, μετα τού λάμπρου τής μεταστάσης : προσωπικόν τοΰ «Έ- Ι *αι καλώς αποκατεστημενου νεου έν θνικοΰ Κηρν^κος», κ. ΓεώνΥ»ον Στρα- ΒΓθθΙίΙν/π, Ν. Υ., Άντωνιου Π. τηγόν, οΐκογ. Α. θεοδοσίοι.', οίχογ. Στεφανου, εκ Στενειών, τής νήσου - - ■ - - ' "Ανδρου. Ευχόμεθα ταχείαν την στέψιν, τόν δέ μετέπειτα διον Μαθουσάλ^ειον καί ευτυχή. Οί άδελφοι, Ά. Άργΐ·ροϋ, Καν Άνναν Σγονροΰ, οΐν.ογ. Κ. Άργνροΰ καΐ λουτονς, των όποίιον τα όνόματα μάς διαφεύγουν. Χ Οί Τεθλψί«νοι, Τα Τέκνα, ΚΙΜΩΝ, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ καί ΝΓΚΟΣ ΣΓΟΥΡΟΣ ΑΙ θνγατέρες, ΙΩΑΝΧΑ ΚΑΤΣΟΥΛΙΕΡΗ ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΙΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΆ φ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ καί ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Δ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ν. Υ. Ο + ΚΗΔΕΙΑ Τόν ίΐφοσφιλή ημών σύζυγον, ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ ΓΚΕΖΕΡΛΗΝ ('Ε| Έξαμίλια Κοριν^ίας) θανόντα, κηόεΰομεν α υ ρ ι ο ν , Κυ¬ ριακήν, 5ην Ίανουαρίου καί ά>ραν 2
μ. μ. Ή νεκρώοτμος άκολονθία θα
ψλή είς τόν ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου
Κωνσταντίνον, 64 5<*βπηβΓΐιοι·η 51., Βγοο^Ι}·ιι, Ν. Υ., καί παρακαλούμεν πάντας τούς συγγενεΐς καί φίλους δ¬ πως, ευαρεστούμενοι, παρακα/.οΐ'θτι- σωσι την έκφοράν. ΟΙ Τβθλψμένοι, Ή Σύζυγος, ΦΙΛΙΑ ΓΚΕΖΕΡΛΗ ΟΙ Σνγγενείς. (14374—5) ΖΗΤΟΥΜΎΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΑ.ΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πεπειραμένος πρός κατασκευήν παγωτων καί βοηθός είς την 5θ(^α ίουηΐαίη. Άποταθητε είς τό ΑβΐβΓ ΟοηΓεοΙϊοηεΓν, 111 Οβπε- 8βε 51., ΑτΛιιτπ, Ν. Υ. (14371—4—6) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. Έρρίκος Άγγελάτος, δπως διέλθγι των Γρα- φείίον τοϋ «Έθνικοϋ Κήουχος> χβί
παραλάβη επιστολήν τον έκ μερονς τοΰ
αδελφόν τον. Δ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ κ.
Στεφάνου Μουλούκον, έκ Κωνσταντι¬
νουπόλεως. Ό γνωρίζων αυτήν παρα-
χαλεΐται νά την άποστείλτι είς τόν έξά-
δελφόν τού Εΰάγγελον Μαμοπονλον,
255 Μ3πι»Γοηεο1{ Ανε., Μιιπιηγο-
ηεοΐί, Ν. Υ. (14354—1—2)
'&πσης: Η3{
Η3ΐ Γ
> ο—<ους η Ανοικτόν τα; 1 ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διενθυνσι; τον Δη- μητρίου Σπυριδάκη ή Καπετανάχη, έκ [ Μέρωνος, Ρεθι»μνου, Κρ-'ιτης. Ό γ—ϋ-| ρίζιον αυτήν παρακαλεϊτοιι νά την ά-1 ποστείλρ είς τόν Κωνσταντίνον Κα-1 ά 90—3κ1 Ανθ., Ν. Υογκ, ι (14342—30—4-4) ς ■ΙΤΒΙ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ 5(ΙΡΡ[| 1071 —3Γ<1 Ανε., Ν Υ γη ΜιΐΓΝβ Ρ,οΙογχ. 214 ϊί πετανάχην, ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τον Ζα¬ χαρίου Γ. Πετράκη, έκ Πατσίδαρα, Ηρακλείου Κρήτης. Ό ννωρίζων αυ¬ τήν παρακαλ^εϊται νά την άποστείλυ είς τόν Κο>νσταντΐνον Πετράκην, 90
3γ(1 Ανο., Ν. Υογ& Οί(χ. Ι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίζων τΐ)ν
διεύθυνσιν τοϋ Άριστομένους Κοντα-
ξή ή Μάκη Πρέστον, έκ Πύργου,
Σάμου, νά την αποστείλη είς την Αγ¬
γελικήν Ρίγλη καί θά λάβχι αμοιβήν.
—6912 Υβ3γηο Ανρ., Οηΐοα§ο,
Ι11ΪΠΟΪ5. (14338—29—1-3)
Γ
2ΗΤΕ1ΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΟΛΕΘΡΟΙ
"Υπό Ι. ΟΙΚΟΧΟΜΙΔΗ
ν ποιημάτων έμπνευσμέ-
νων άπό την φρίχην χαί την αγω¬
νίαν των τελευταίων πολέμων.
Τιμάται, χοφι-όδΐτον, ίθ.75.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
14Ο ν/Ε9Τ 26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ
ΚΟΣΤΉ ΠΑΛΑΜΑ
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΚΑΙ
III
ΙΜ ΤΗΣ ΨγΚΗΣ ΜΟΥ
Ή 5μ.τνΈνσις καί ή άρχαιοπρέ-
πεια τού υπέροχον ΰμνου πρός την
μεγάλην θέαν της άρχαιότη-τος, χαί
ή λυριχή άπλότης χαί μαγεία τοϋ
οπ'χον είς «Τα Μάτια τής Ψυχής
μοιτ», είς ?να τόμον αποτελεί Ο, τι
ημπορεί ποιητιχώτερον νά όνεΐοεν-
θ{) £νας άναγνώστης.
Τιμάται, χαρτόδετον, $0.90.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ"
14Ο ν. 26ΤΗ 5Τ., ΝΕΥν ΥΟΗΚ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ πεπειραμέ¬
νος, γνωρίζοτν χαί τίιν βαφήν σοχο-
λατών, ζητεί εργασίαν όποιΐβήποτε. Α¬
πευθυντέον: ΟβηάΎ ΜβκεΓ, 769
Μαϊη Ανε., Ροχδαΐο, Ν. 3.
(14361—>Ι3—6)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ γνωρίξων
καλώς την εργασίαν, ώς καί εϊήν τον
8θι1α ρϊ&ρβπβεΓ καί Εϊβήι ^ηεΐι
ζητεί εργασίαν όπουδήποτε. ΡεΙεΓ,
ΟβπίΙνπιαΙίεΓ, 325 Λν. 41εΙ 51., Ν.
Υ. Οίν. (14350—1—3)
Έκλεχτά βιδλία ίχει μόνον τδ
Βιβλιοπωλείον τού «Έθνικοό Κ»ί·
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την ερχομένην Τρίτην, 7ην Ιανου¬
άριον, τελοΰμεν τεσσαρακονθήιιερον ί
μνημόσυνον υπέρ άναπανσεως τής ψυ-1
χης τοϋ πολυκλαύστου ημών συζύγου,
πατρός καί ηάπχη)
ΕΥΘΥΜΙΟΥ θ. ΒΑΡΒΕΡΗ
(Έξ Άγαθουπόλεως, τής θράκ.ης)
Ή έπιμνημόσυνος άχολουθία θά
ψαλϋ είς τόν Ιερόν ναόν τοϋ Άγίου
Άθανασίου, 273 Εΐπι 51., ΑδΐθΓΪ3,
1^. Ι., καί παρακαλούμεν πάντας τούς
τιμώντας την μνήμην τοϋ μεταστάν-
τος δπως προσέλθωσι καΐ ένώοωσι
μεθ' ημών τάς πρός τόν "Υψιστον δε-
ήοεις τα>ν.
Οί τεθλιμμένοι:
Ή βύζυγος,
ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΒΑΡΒΕΡΗ
Τα τέκνα,
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Χ" ΙΑΚΩΒΟΥ, ΑΝ¬
ΤΩΝΙΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΞΕΝΟ¬
ΦΩΝ, ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΕΡΗ, ΙΩΑΝ¬
ΝΗΣ καϊ ΣΟΦΙΑ ΣΑΡΓΙΩΤΑΚΗ.
ΟΙ ϊγγονοι,
ΙΑΚΩΒΟΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΛΕα
ΠΑΤΡΑ, ΙΩΑΚΝΉΣ Χ'ΊΑΚΩΒΟΥ
(14370—4—1;)
Η ΑΗΤΟΣ ΤΗΝ ΑΓΡτΟΗ
•Υ.τό ΑΛΦΟΧΣΟΥ Δ' ΕΝ~*ΕΡΥ
Τό περιπίτειιωΐδέστερον £ργον
τοΰ Άλφόνσον Δ' 'Εννβρν, μίβ
τραγιβιή οΐιχονενβιακΐή μνιθιστορία
-Τ>-ήοης έρώτων, —ρι—;τει.ών βν μέ-
σφ ν-ιν*νν<ι>ν καΐ άγρίωΎ, αί οποίαι
μετοΛάλλουντό ένδΜαρέρον τοΰ ά-
ναγνώστον είς —«γματικήν αγω¬
νίαν. Σελίδβς 800 —-τώ -λίίβτων
ενκονων. Δεδ-ιένον ...... $2.00.
Γοάψατν:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ.Β»
140 *ν. 2βΤΗ βΤ., ΜΕ«¥ ΥΟΒΚ
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΑΙΟΤ
Υ Τζάχ Λόντου. "Εργον πλη-
0·ς νοητείας καί —ριπ—ίνών.
Ζατντανή ζωγοαφιά τής ζωής των
θαλασπών. Τιμάται δεδεμένσν $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14·
«V.
ΜΤΗ βΤ.. νΙΕτν ΥΟΝΚ
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΤΚΙΑΖΟΧΤΑΙ δ«>αάτια δι' Ιν
καί δύο άτααα, παρ' 'Ελληνικϋ οίκο-
γενεία· Άποταθήτε: Δεσποινίδα Άγ-
γελίδου, 251 νΥ. 11211ι 51., Αρί. 4,
Νβτν ΥοΛ. (14368—3—β)
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡ. φ[.
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΑΜΟΝΔΟΥ
Μυθνο-ιόρημα με κωμιχήν ύ,το
σιν καί σκηνάς άστειοτάΐος,
προκαλοϋν τόν γέλωτα. Είναι ά4|
τα πλέον εΰχάριστα 6ι«λί« «Λ «,.|
βόθησαν μέχρι σημερον.
Τιμάται χαρτόδετον ...
Γράψατβΐ
ΝΑΤIΟΝΑ^
140
V.
2611ι 51.,
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια δι' έν
καί δύο ατομα παρ' 'Ελληνικχ) οίκογε-
νεία. Άποταθητε: Κον Στέλιον Λοί-
ζον, 249 ν. 112ΐΙν δ:., 4ον πάτωμα.
(14368—3—6)
ΒΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνική οίχογενεία. δίββπι
ζεστό νερό, μιτάντο, ηλεκτρικόν
τηλέφωνον.—557 νν'εβΐ 12411» δ
ΑρΙ· 52.
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά
'Ελληνικϋ οίκογενεία, Άποταθη¬
521 νν. 14411ι 5ίτβ<*, Αρί. 15. (Δ. Χ.) ΤΑ ΜΥΣΤΗΡ1Α ΤΗΣ ΓΙΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ •Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜΗ Σύγχρονον Ελληνικόν ρεαλιβτ»· «όν μυθιστόρημα, ώραιοτάτης χλο>
κης, μέ εικόνος.
Τιμάται θεδεμένον......$1.0·
Γράψατΐ:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΗΑΟ>
140 ν. 26111 5!., Νβν ΥοτΙι
Τό οραματΛχώτερον χαί πλέον Ι
<5?γβπητόν μυθκττόρημα τοθ ΓάλλονΙ σνγγοαφέως ΑΙμ. Ρκτμ,τοΰογ, ιΙ;Ι τό οποίον ΰπάιρχονν οελιώε; νψί-Ι στ ου ένδιαφέροντος χαί μέχοι δ«-| κοΰων συγκλθΜβπκαί. Τιμάται Αειδπιένον .... $1.40. | Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟΙ 14· «V. 2βΤΗ 8Τ., ΝΕ*ν ΥΟΒ«| ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΑ , ΚΡΑΠΙ •ΥΛ ΠΟΛ ΑΕ ΚΟΚ Ι ΜΒβιβτόοημα εβθυμβν, γοβγ<υ>Ι
—ιχόν χαί διοαχτιχώτατον. Γ
Τιμβται ...............*·Τ!|
Γράψατε ί
ΝΑΤΙΟΝΑ1.
140 νΥ. 26Λ 51.,
ΚΑίϋ
Νβνν Υογ·]
Ο ΣΟΙΣΙΑΣ
•ΥπΑ θ. ΝΤΟΣΤΓΟΓΤΕΦ2ΚΗ
"Βογον μεγαλοπνοον. ΆοχίΙ δτι
έξήλθβ άπ ότήν γρβρίδα τον έξβ-
χωτάτου των Ρώοχπην μνθιστοαο·-
γράφατν διά νά βιαΛασ*ή «έ
όλονς.
Τ%_τ~. οεοβμένον.....$1.00.
Γοάψατε:
·*ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙΟΙ"
14· τ¥. Χ«ΤΗ ·ΤΜ ΜΕτν ΥΟΝΚ
Έκλεχτά βιδλία Ιχει μονον τό Βι-
λΑ τοΰ «'ΕθνικοΟ Κό
'£χ>.εχτά βιβλια εχει μόνον τό Βι·
β?.ι»·Τ(0>εΓον τοΰ «'Εθνικοΰ Κ
Ι ΕΡΟΪΕΙ
•Υπό Άλϊξ. Δονμα (ιΛοΰ). Εί¬
ναι Ενα άπό τα άθάνατα Εργα τον
μεγα>.ον Γάλλον σνγγραφέως. "Ε¬
χη μεταφρασθή είς δΐας τάι;
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμάται δε-
δεμένον ................. $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ β Τ., ΝΕΥ/ ΥΟΗΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΑΟΣ
βΕΟΒ6Ε Ο. ΑΡ05ΤΙ.Ε, ΙΝ β.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΟΝ
Άναλαμβάνομεν χηδείας είς; οΐονδήποτϊ μέρο; «ν
Νέα 'Υόρκο καΐ Νβλν ΙεΓδεγ
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308 19. 47ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ Ο1ΤΥ
ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2588-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΕΥΝ-
187 50ϋΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ; ΝΕνΐΝδ 9450
ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΟΝ ,
βΗΧΑΝΙΒίΣΟΣ ΚΑΙ ΛΕΗ
ΤΟΥΡΠΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
Μέ έχατόν καί πλέον παι
χά σχήματα χαΐ μ* πίναχος
μετρικών άποστάβεβον. Μναι τβ
λαότιρον καί πληρέστερσν των »
χρι σήμβρον έκδοθέντ»ν $ΐί τό
«5ός τον βιβλίβν, πολυτιμος
παραίτητος όβηνός δια
' τό αβτοκίνητον
μέ^η>ς έπαγγεμ
χνας, ϋ μαθτττενομένσυς
Χονοοδπον τιμάται .
Γοάψοιτβ:
ΝΑΤΙΟΝΑ1-
140 νν. 2Μΐι 5!.,
Υογ*|
τιχώ-ρον
γαλίίον, κίη
άς ειά' τή βάοη !
των «Δύο Όρφ<τνών>.
χοβμουμτναι υπο ζο
Τιμαται,
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14Ο ν/. 2βΤΗ 6Τ.,
$1.50·
ΚΥΡΙΑΚΚ, & ΙΑΝΟΪΑΡΙΟΥ, 1930-
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 "Ιανουάριον.—Πα-
ραμονή φεοφανείίβν (Νησκία).
ΛΕΥΤΒΡΑ, 6 Ιανουάριον.—ΤΑ Α-
ΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'ΕλΙ "Ελλάδος 1.29^0 ή δραχμή·
'_ώ Λονδίνον $4.84% ή λίοα.
Επί Παρισίων 3.90 13) 16ο τό φρ.
'Ε-τί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
'ΕπΙ Ιταλίας 5.23ε ή λιρέτο.
'Κ-ά Σερβίας 1.70 3)8 τό σηνάριον.
Επί Ρονμανιας Ο.βΟ^ο τό λέΐ·
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κοο.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΒΗΝΟΝ
{ιιαΙϊαΠα
ΟΙ—Α88ΙΡΙΕΟ Α0νΕΚΤΙ8ΕΜΕΝΤ8
205
83π1 5ΤΚΕΕΤ
Λίροι Αγγλίας ............4.87%
Γαλλικά Φράγκα ..........3.93%
Δραχιιαί είς την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε διά τιμάς:
Τηλέ«ωνα: Οι1<:ϊεΓί.π2 6271—8. Μ150Ν 5ΤΑΤΕ ΒΧΝΚ ιοο ρακκ κονν ΝΈΥ/ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τής 'Οδού Μ&ύΐβοη) 'Εκδίδομεν έπιταγάς; είς δραχμάς Ιτί δλων των πόλεων τή; Ελλάδος, εις τάς καλλίτερος τιμάς τής ημέρας. Τηλέφωνα: Υι^ογΙΙι 2945—6—7. ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΖΗΤΕΙΤΑΙ έννπόθηκον καί έντοκον δάνειον ενός έκατομμυρίου δραχμών, κληρωτέον έντός διετίας άπό τής συν άψεώ; τού, καί τό οποίον έξασφαλί- £εται αέ άκίσητον περιουσίαν έντός [ών Αθηνών, άξίας δυάμισν έκατομ μνρίων δραχμών. Μόνον σοόαροί δέον νά άποταθώσι. Γράψατε: Α· ,ί. Γ γ)ο Νβΐϊοηβΐ ΗθΓαΙά, 136 ν. 2611ι &ΐΓθβΐ. Νετν ΥογΙε. (12—15) ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ Ή Οίκογένεια Άγησιλάον Παοπα- λά δέν έορτάζει την όνομαστιχήν εορ¬ τήν της χόρης των Φωτεινής. (14369—4—5) ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ Ή έρίτιμος κυρία Ηρακλέους Πλαγίσον, Δέσποινα, ανεδίξατο # Ιχ τής Ιεράς χολυμβήθρας τό δευτερότο¬ κον άγοράκι των άξιοτίμων κ.; κ. Χρι- στοδονλο» καϊ Δέσποινας Φωτίου Πα¬ λαιολόγον, έκ θάνους, Λήμνου, ονο¬ μάσασα αύτό Γεώργιον. Σνγχαίρων τούς εύτνχεϊς γονεϊς, εΰχομαινάτοίς ζη<—, είς δέ την ανάδοχον νά τα χι- λιάσχι. ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΕΥΧΕΤΗΡΙΑ Την παρελθούσαν Κυριακήν, 29ην Δεκεμβρίου, ετελέσθησαν οί αρραβω- νες τής άγαπητης μας αδελφής Ελε ΔΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλικής. 'Επίσης πώς 5ΰνασβε νά γίνετε Αμερικανόν πολϊ- ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν, Γρίτην καί Τετάρτην Ενβηίηβ 5ο1ιοο1 Νο. 17, επί τής 48ης Όδοΰ, (μεταξΰ ΒΙη καί 911ι Ανεηαεβ). ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ! ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τής Παιδείας παρέ· Κει μαθηματα δωρεάν διαρκούσης τής ημέρας, είς άνδρας καί^γνναΐκας, αί¬ τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την Αγγλικήν καθώς καί πώς νά γίνουν ΆμερικανοΙ πολίται, "θσοι έπιθυμοΰτ ι·ά καταταχθωοτν είς τάξιν τινά, δύ¬ νανται ν' άπρταθώσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. ΐωμάτιον 401 καί 409, Ραοΐίο δοΐιοϋΐ, 215 Ε88ί 4181 51. Πάντες προσκα λοϋνται όπως προσε'λθοκην. ΚΟΥΡΕ1Σ! Κατάλληλος εΰκαιρία δπω; μά- θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χριίσιμος καί διά την πατοίδα σας. Δίδακτρα μόνον $25.00. Είμεθα τό μόνο "Ελληνικόν Σχο¬ λείον έν Νέα 'Υόρκη, διά νά μάθε- τε καλώς την τέχνην τοΰ κουρέως. ΝΕνν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ 5^ΗΟΟ^ 359 —81Η Ανβ., (Γωνία 28 'Οδοϋ) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ Μόλις συνελθόντες έκ τής πληξά- σης ημάς συμφοράς της σκληρώς α¬ πωλείας τής προσφιλοϋς καί παλνκλαύ- στον ημών μηιϊρός Καλλιάχης Γ. Σγουροϋ, σπεύδομεν όπως καί δημο¬ σία εκφράσωμεν τάς απείρους ημών ευχαριστίας πρός πάντας τούς όπωσδή- ,τοτε έτίΑΓ/λώσαντας την συμπάθειαν αυτών καί συμμετασχόντας τοϋ πέν- ... . % — ■ θονς ημών, τούς παρακολουθήσαντας νες τής άγαπητης μας αδελφής Ελε- τήν εκφοράν καί Ιδιαιτέρως τοΰς χά- νης Δ. Χριστοδούλου, έκ Τριγλιας, ταθέσαντας στειράνους επί τής «όρον ί τής Μικράς Άσίας, μετα τού λάμπρου τής μεταστάσης : προσωπικόν τοΰ «Έ- Ι *αι καλώς αποκατεστημενου νεου έν θνικοΰ Κηρν^κος», κ. ΓεώνΥ»ον Στρα- ΒΓθθΙίΙν/π, Ν. Υ., Άντωνιου Π. τηγόν, οΐκογ. Α. θεοδοσίοι.', οίχογ. Στεφανου, εκ Στενειών, τής νήσου - - ■ - - ' "Ανδρου. Ευχόμεθα ταχείαν την στέψιν, τόν δέ μετέπειτα διον Μαθουσάλ^ειον καί ευτυχή. Οί άδελφοι, Ά. Άργΐ·ροϋ, Καν Άνναν Σγονροΰ, οΐν.ογ. Κ. Άργνροΰ καΐ λουτονς, των όποίιον τα όνόματα μάς διαφεύγουν. Χ Οί Τεθλψί«νοι, Τα Τέκνα, ΚΙΜΩΝ, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ καί ΝΓΚΟΣ ΣΓΟΥΡΟΣ ΑΙ θνγατέρες, ΙΩΑΝΧΑ ΚΑΤΣΟΥΛΙΕΡΗ ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΙΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΆ φ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ καί ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Δ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ν. Υ. Ο + ΚΗΔΕΙΑ Τόν ίΐφοσφιλή ημών σύζυγον, ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ ΓΚΕΖΕΡΛΗΝ ('Ε| Έξαμίλια Κοριν^ίας) θανόντα, κηόεΰομεν α υ ρ ι ο ν , Κυ¬ ριακήν, 5ην Ίανουαρίου καί ά>ραν 2
μ. μ. Ή νεκρώοτμος άκολονθία θα
ψλή είς τόν ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου
Κωνσταντίνον, 64 5<*βπηβΓΐιοι·η 51., Βγοο^Ι}·ιι, Ν. Υ., καί παρακαλούμεν πάντας τούς συγγενεΐς καί φίλους δ¬ πως, ευαρεστούμενοι, παρακα/.οΐ'θτι- σωσι την έκφοράν. ΟΙ Τβθλψμένοι, Ή Σύζυγος, ΦΙΛΙΑ ΓΚΕΖΕΡΛΗ ΟΙ Σνγγενείς. (14374—5) ΖΗΤΟΥΜΎΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΑ.ΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πεπειραμένος πρός κατασκευήν παγωτων καί βοηθός είς την 5θ(^α ίουηΐαίη. Άποταθητε είς τό ΑβΐβΓ ΟοηΓεοΙϊοηεΓν, 111 Οβπε- 8βε 51., ΑτΛιιτπ, Ν. Υ. (14371—4—6) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. Έρρίκος Άγγελάτος, δπως διέλθγι των Γρα- φείίον τοϋ «Έθνικοϋ Κήουχος> χβί
παραλάβη επιστολήν τον έκ μερονς τοΰ
αδελφόν τον. Δ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ κ.
Στεφάνου Μουλούκον, έκ Κωνσταντι¬
νουπόλεως. Ό γνωρίζων αυτήν παρα-
χαλεΐται νά την άποστείλτι είς τόν έξά-
δελφόν τού Εΰάγγελον Μαμοπονλον,
255 Μ3πι»Γοηεο1{ Ανε., Μιιπιηγο-
ηεοΐί, Ν. Υ. (14354—1—2)
'&πσης: Η3{
Η3ΐ Γ
> ο—<ους η Ανοικτόν τα; 1 ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διενθυνσι; τον Δη- μητρίου Σπυριδάκη ή Καπετανάχη, έκ [ Μέρωνος, Ρεθι»μνου, Κρ-'ιτης. Ό γ—ϋ-| ρίζιον αυτήν παρακαλεϊτοιι νά την ά-1 ποστείλρ είς τόν Κωνσταντίνον Κα-1 ά 90—3κ1 Ανθ., Ν. Υογκ, ι (14342—30—4-4) ς ■ΙΤΒΙ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ 5(ΙΡΡ[| 1071 —3Γ<1 Ανε., Ν Υ γη ΜιΐΓΝβ Ρ,οΙογχ. 214 ϊί πετανάχην, ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τον Ζα¬ χαρίου Γ. Πετράκη, έκ Πατσίδαρα, Ηρακλείου Κρήτης. Ό ννωρίζων αυ¬ τήν παρακαλ^εϊται νά την άποστείλυ είς τόν Κο>νσταντΐνον Πετράκην, 90
3γ(1 Ανο., Ν. Υογ& Οί(χ. Ι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίζων τΐ)ν
διεύθυνσιν τοϋ Άριστομένους Κοντα-
ξή ή Μάκη Πρέστον, έκ Πύργου,
Σάμου, νά την αποστείλη είς την Αγ¬
γελικήν Ρίγλη καί θά λάβχι αμοιβήν.
—6912 Υβ3γηο Ανρ., Οηΐοα§ο,
Ι11ΪΠΟΪ5. (14338—29—1-3)
Γ
2ΗΤΕ1ΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΟΛΕΘΡΟΙ
"Υπό Ι. ΟΙΚΟΧΟΜΙΔΗ
ν ποιημάτων έμπνευσμέ-
νων άπό την φρίχην χαί την αγω¬
νίαν των τελευταίων πολέμων.
Τιμάται, χοφι-όδΐτον, ίθ.75.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
14Ο ν/Ε9Τ 26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ
ΚΟΣΤΉ ΠΑΛΑΜΑ
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΚΑΙ
III
ΙΜ ΤΗΣ ΨγΚΗΣ ΜΟΥ
Ή 5μ.τνΈνσις καί ή άρχαιοπρέ-
πεια τού υπέροχον ΰμνου πρός την
μεγάλην θέαν της άρχαιότη-τος, χαί
ή λυριχή άπλότης χαί μαγεία τοϋ
οπ'χον είς «Τα Μάτια τής Ψυχής
μοιτ», είς ?να τόμον αποτελεί Ο, τι
ημπορεί ποιητιχώτερον νά όνεΐοεν-
θ{) £νας άναγνώστης.
Τιμάται, χαρτόδετον, $0.90.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ"
14Ο ν. 26ΤΗ 5Τ., ΝΕΥν ΥΟΗΚ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ πεπειραμέ¬
νος, γνωρίζοτν χαί τίιν βαφήν σοχο-
λατών, ζητεί εργασίαν όποιΐβήποτε. Α¬
πευθυντέον: ΟβηάΎ ΜβκεΓ, 769
Μαϊη Ανε., Ροχδαΐο, Ν. 3.
(14361—>Ι3—6)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ γνωρίξων
καλώς την εργασίαν, ώς καί εϊήν τον
8θι1α ρϊ&ρβπβεΓ καί Εϊβήι ^ηεΐι
ζητεί εργασίαν όπουδήποτε. ΡεΙεΓ,
ΟβπίΙνπιαΙίεΓ, 325 Λν. 41εΙ 51., Ν.
Υ. Οίν. (14350—1—3)
Έκλεχτά βιδλία ίχει μόνον τδ
Βιβλιοπωλείον τού «Έθνικοό Κ»ί·
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την ερχομένην Τρίτην, 7ην Ιανου¬
άριον, τελοΰμεν τεσσαρακονθήιιερον ί
μνημόσυνον υπέρ άναπανσεως τής ψυ-1
χης τοϋ πολυκλαύστου ημών συζύγου,
πατρός καί ηάπχη)
ΕΥΘΥΜΙΟΥ θ. ΒΑΡΒΕΡΗ
(Έξ Άγαθουπόλεως, τής θράκ.ης)
Ή έπιμνημόσυνος άχολουθία θά
ψαλϋ είς τόν Ιερόν ναόν τοϋ Άγίου
Άθανασίου, 273 Εΐπι 51., ΑδΐθΓΪ3,
1^. Ι., καί παρακαλούμεν πάντας τούς
τιμώντας την μνήμην τοϋ μεταστάν-
τος δπως προσέλθωσι καΐ ένώοωσι
μεθ' ημών τάς πρός τόν "Υψιστον δε-
ήοεις τα>ν.
Οί τεθλιμμένοι:
Ή βύζυγος,
ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΒΑΡΒΕΡΗ
Τα τέκνα,
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Χ" ΙΑΚΩΒΟΥ, ΑΝ¬
ΤΩΝΙΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΞΕΝΟ¬
ΦΩΝ, ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΕΡΗ, ΙΩΑΝ¬
ΝΗΣ καϊ ΣΟΦΙΑ ΣΑΡΓΙΩΤΑΚΗ.
ΟΙ ϊγγονοι,
ΙΑΚΩΒΟΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΛΕα
ΠΑΤΡΑ, ΙΩΑΚΝΉΣ Χ'ΊΑΚΩΒΟΥ
(14370—4—1;)
Η ΑΗΤΟΣ ΤΗΝ ΑΓΡτΟΗ
•Υ.τό ΑΛΦΟΧΣΟΥ Δ' ΕΝ~*ΕΡΥ
Τό περιπίτειιωΐδέστερον £ργον
τοΰ Άλφόνσον Δ' 'Εννβρν, μίβ
τραγιβιή οΐιχονενβιακΐή μνιθιστορία
-Τ>-ήοης έρώτων, —ρι—;τει.ών βν μέ-
σφ ν-ιν*νν<ι>ν καΐ άγρίωΎ, αί οποίαι
μετοΛάλλουντό ένδΜαρέρον τοΰ ά-
ναγνώστον είς —«γματικήν αγω¬
νίαν. Σελίδβς 800 —-τώ -λίίβτων
ενκονων. Δεδ-ιένον ...... $2.00.
Γοάψατν:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ.Β»
140 *ν. 2βΤΗ βΤ., ΜΕ«¥ ΥΟΒΚ
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΑΙΟΤ
Υ Τζάχ Λόντου. "Εργον πλη-
0·ς νοητείας καί —ριπ—ίνών.
Ζατντανή ζωγοαφιά τής ζωής των
θαλασπών. Τιμάται δεδεμένσν $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14·
«V.
ΜΤΗ βΤ.. νΙΕτν ΥΟΝΚ
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΤΚΙΑΖΟΧΤΑΙ δ«>αάτια δι' Ιν
καί δύο άτααα, παρ' 'Ελληνικϋ οίκο-
γενεία· Άποταθήτε: Δεσποινίδα Άγ-
γελίδου, 251 νΥ. 11211ι 51., Αρί. 4,
Νβτν ΥοΛ. (14368—3—β)
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡ. φ[.
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΑΜΟΝΔΟΥ
Μυθνο-ιόρημα με κωμιχήν ύ,το
σιν καί σκηνάς άστειοτάΐος,
προκαλοϋν τόν γέλωτα. Είναι ά4|
τα πλέον εΰχάριστα 6ι«λί« «Λ «,.|
βόθησαν μέχρι σημερον.
Τιμάται χαρτόδετον ...
Γράψατβΐ
ΝΑΤIΟΝΑ^
140
V.
2611ι 51.,
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια δι' έν
καί δύο ατομα παρ' 'Ελληνικχ) οίκογε-
νεία. Άποταθητε: Κον Στέλιον Λοί-
ζον, 249 ν. 112ΐΙν δ:., 4ον πάτωμα.
(14368—3—6)
ΒΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνική οίχογενεία. δίββπι
ζεστό νερό, μιτάντο, ηλεκτρικόν
τηλέφωνον.—557 νν'εβΐ 12411» δ
ΑρΙ· 52.
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά
'Ελληνικϋ οίκογενεία, Άποταθη¬
521 νν. 14411ι 5ίτβ<*, Αρί. 15. (Δ. Χ.) ΤΑ ΜΥΣΤΗΡ1Α ΤΗΣ ΓΙΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ •Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜΗ Σύγχρονον Ελληνικόν ρεαλιβτ»· «όν μυθιστόρημα, ώραιοτάτης χλο>
κης, μέ εικόνος.
Τιμάται θεδεμένον......$1.0·
Γράψατΐ:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΗΑΟ>
140 ν. 26111 5!., Νβν ΥοτΙι
Τό οραματΛχώτερον χαί πλέον Ι
<5?γβπητόν μυθκττόρημα τοθ ΓάλλονΙ σνγγοαφέως ΑΙμ. Ρκτμ,τοΰογ, ιΙ;Ι τό οποίον ΰπάιρχονν οελιώε; νψί-Ι στ ου ένδιαφέροντος χαί μέχοι δ«-| κοΰων συγκλθΜβπκαί. Τιμάται Αειδπιένον .... $1.40. | Γράψατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟΙ 14· «V. 2βΤΗ 8Τ., ΝΕ*ν ΥΟΒ«| ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΑ , ΚΡΑΠΙ •ΥΛ ΠΟΛ ΑΕ ΚΟΚ Ι ΜΒβιβτόοημα εβθυμβν, γοβγ<υ>Ι
—ιχόν χαί διοαχτιχώτατον. Γ
Τιμβται ...............*·Τ!|
Γράψατε ί
ΝΑΤΙΟΝΑ1.
140 νΥ. 26Λ 51.,
ΚΑίϋ
Νβνν Υογ·]
Ο ΣΟΙΣΙΑΣ
•ΥπΑ θ. ΝΤΟΣΤΓΟΓΤΕΦ2ΚΗ
"Βογον μεγαλοπνοον. ΆοχίΙ δτι
έξήλθβ άπ ότήν γρβρίδα τον έξβ-
χωτάτου των Ρώοχπην μνθιστοαο·-
γράφατν διά νά βιαΛασ*ή «έ
όλονς.
Τ%_τ~. οεοβμένον.....$1.00.
Γοάψατε:
·*ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙΟΙ"
14· τ¥. Χ«ΤΗ ·ΤΜ ΜΕτν ΥΟΝΚ
Έκλεχτά βιδλία Ιχει μονον τό Βι-
λΑ τοΰ «'ΕθνικοΟ Κό
'£χ>.εχτά βιβλια εχει μόνον τό Βι·
β?.ι»·Τ(0>εΓον τοΰ «'Εθνικοΰ Κ
Ι ΕΡΟΪΕΙ
•Υπό Άλϊξ. Δονμα (ιΛοΰ). Εί¬
ναι Ενα άπό τα άθάνατα Εργα τον
μεγα>.ον Γάλλον σνγγραφέως. "Ε¬
χη μεταφρασθή είς δΐας τάι;
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμάται δε-
δεμένον ................. $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ β Τ., ΝΕΥ/ ΥΟΗΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΑΟΣ
βΕΟΒ6Ε Ο. ΑΡ05ΤΙ.Ε, ΙΝ β.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΟΝ
Άναλαμβάνομεν χηδείας είς; οΐονδήποτϊ μέρο; «ν
Νέα 'Υόρκο καΐ Νβλν ΙεΓδεγ
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
308 19. 47ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ Ο1ΤΥ
ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2588-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΕΥΝ-
187 50ϋΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ; ΝΕνΐΝδ 9450
ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΟΝ ,
βΗΧΑΝΙΒίΣΟΣ ΚΑΙ ΛΕΗ
ΤΟΥΡΠΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
Μέ έχατόν καί πλέον παι
χά σχήματα χαΐ μ* πίναχος
μετρικών άποστάβεβον. Μναι τβ
λαότιρον καί πληρέστερσν των »
χρι σήμβρον έκδοθέντ»ν $ΐί τό
«5ός τον βιβλίβν, πολυτιμος
παραίτητος όβηνός δια
' τό αβτοκίνητον
μέ^η>ς έπαγγεμ
χνας, ϋ μαθτττενομένσυς
Χονοοδπον τιμάται .
Γοάψοιτβ:
ΝΑΤΙΟΝΑ1-
140 νν. 2Μΐι 5!.,
Υογ*|
τιχώ-ρον
γαλίίον, κίη
άς ειά' τή βάοη !
των «Δύο Όρφ<τνών>.
χοβμουμτναι υπο ζο
Τιμαται,
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14Ο ν/. 2βΤΗ 6Τ.,
$1.50·
«Ε8ΧΙΚ0Σ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ ι9Μ.
ΙΕΡΕΟΝ
ΤΗΣ
γγε
ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
Λ δΤΕΕΕΤ
ατγ
Λάζαοης,
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
1·*-
(«ο,: Α
ΙΒΙΑ, Ι* ϊ·
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
,ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ2»
ο^ς)
275
Εί
-· 'Ι. Μενεξό»*·ς·
Χ·-
Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΎ
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ>
Ι Ατεΐιπβ.
ιξύ 15ης *
7386.
ΟΚΑΝΟΕ, Ν. «ϊ. ^
κή Όρβόδοξος 'Εχκληοί·
ΙΠΑΝΤΙΝΟ- ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
εΐΐ 3ηά Μίάη δϊτββΐε
'Εφημέριος: Πβ«*.
. Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ, Δ. β.
χρ. Έκκληοίας: Οτβηββ «β71
Κατοιχίας: α3ΓΚ5θΠ 533»
ΙλΗΣΙΑ «ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
351 ΥοΛ δϋτββΐ
Κοτοιχία Ίερέίβς:
520 ΡαίπηοηΙ Ανβηϋβ
ΐα: Βε~βη 281 καί
1113.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Χία 'Υόρκτι·
βί: Ίερέως Άρχιμ, Δανί&
ταρί&ου καί 'Εκκλησίας:
?4ίΐι §(., χε- υολ
λεφανον ί,οχϊα^ίοη 6798.
ΟΡΘΟΛΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
|0ΙΜΗΣΙϋ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
V.
126111 51-, Νβν Υοτΐτ 0ΪΓ7
φ. 'Εκχληβίας: Μοηπΐαβηί 3*45
^■<ία Ίεοέως" Αίδεσ. Νικόλαον 'Ανδριοπούλου: .501 ν. 155111 δίΓββΐ. ■έί/ΐονογσ Β—ύΙπΐΓ8ί $6Κ. ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΙΡ Υθυ νΥΑΝΤ ΤΟ ΒϋΥ Α εϋΑΚΑΝΤΕΕΟ ΡΒΟΓΙΤΑ. ΒίΕ Βυ5ΙΝΕ55 6ΕΤ ΙΝ ΤΟΙΙΟΗ ¥ΠΤΉ ΤΉΕ Μ03Τ ΚευΑΒ-Ε ΑΝΟ 0.0Ε5Τ ΒΙΙ5ΙΝΕ55 ΒΗΟΟΕΚ Ο. ϋ. ΥΒΕΤΤΟδ Ι.υΝαΐΕΟΝΕΤΤΕ, Ιν ά,τό τα πλέον άνΐστοκοβτικώτενα είς τέ ΤΪΓηβδ 5<[. δεεΐϊοη, καθαρα μη- νιθΜΐ κέρδη $900—1000, έδδομαβ» βϊαι είσπράξεις $1.700—1.800, πρό Ετοος προσεφέ(»θηοαν $60.000 χαΐ όπεροίςΓθησαν. θνοτάζεται, λόγ<ρ έσθτνείας άντί $?2.000 μέ $8.000 μετρητά. 10η»- γγοιχιαστήριβν. ^Γ^^'^ΠΕΟΝΕΤΤ'ζ »;ς τν άριστ ό Ριδλία Ιχει μόνον τδ Βι· 'λτίον τοί «'Εθνιχοϋ Κ·ήουχο;>-
ΙΒΥΖΑΝΉΝΗ
ΜΟΫΣΙΚΗ
ΓΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜϋ-
ΤΑΡΙΟΝ
ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
τα Κεχραγάρια, τ*
τοΰ Εσπερινοί Όθ-
χαί Λειτουρνίας χατ* ^χον,
των Άνα—ασίμαν
Ε&λ
*, ΆνασταοΗΐων 'Εξαχο-
ρίων, Έωθινών Είρμολογν-
Αοξολογιδν, Μανοιτήλ Πο«-
τοο χσι τον πεντάφων— βα-
«όν Γεώργιον τσθ Κοητός.
στερεώς, τιμάται $4.00
ΟΝ ΕΝΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
ΕΟΥ ΤΣΙΚΝΌΠΟΥΛΟΥ
»««χον Καταδασίας, Κοντά-
«όν καί Πεντ-οστάρι-
Αδ στεοΕώς .. $3.00
Ο^Αί ΗΕΚΑίΙΙ"
*. 26ΤΗ6Τ.. Ν—«ν ΥΟΚΚ
■ΕΡΟΝ
Ολοι
ρ
Ο»
ριστοκρατυη(ν πόί.ιν τοϊ
ηβ Ιδΐβηά", ίργαζόμενον δνεβ
ονναγβνισμοί). θαυμασία επίπλω¬
σις ιΐρ Ιο ιΐβΐρ, χαθαρά χαί έξη-
0φαλ^σμέα χέρβη $14.000 τό ετος.
ΙΟετές- ένουααστήριον, ενοίκιον
$200 μττηαίως. Τιμη $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
^υΧΟΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2 τού αύ-
το5 Ι&ιοκτητον, αμφότερα ίργο-
ζονται β ημέρας έβδομαδιοώβς. 'Ε-
νοικιαστήθΜΐ 8 έτών, εΛσπράξει; δ-
ν«β των $«00 έδδομσδιαίως. Άπαι-
χαϋτται $4.000 μϊτρητά. Λοχιμή
τελεία καί ά.ιχοιόριστος διά τοΰς α¬
γοραστάς·. Σπεύσατε πι>οσιοπικώ;.
ΟΟΡΡΕ ΡΟΤ, ίκ5.εχτή τοποΘε-
αία, #σ«μασίσ)ς έπιπλωμέ-/ον, έργα-
ζόατνο-ν »ιΙ 5 άνθρώζους, εΐσπρά-
Εεις $1100 ίββομαδιαίως, ενοίκι¬
ον $155, -μή $10.000, μέ $3.000
μϊτρητά.
ΟΟιΓΓΕΕ ΡΟΤ τέλειον χαΛ' δ-
λα, έκλεκτη τοποθεσία ΒγολϊΙ-
τνβν, Άμεριχβνός Ιδιοκτήτης, έν-
<κχιαστήρ»ον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $375. Είσχρβξεις $1.400 έβδομα- διαίως. Τιμή $15.000, μέ $«.000 μετρητά μετρητά^ ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γβνναΐβν, τέλειον καθ" όλα, μέ έξησφαλισμένας είσ- «ράξεις $1.800—2.000 έδβομαδι- αί»ς, ΙΟίτές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10. 000 μετρητά. ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, Νβνν ΙεΓ5β>·,
ίνβντι σταθμόν, τό μόνον στϊίν πε-
ί>ιςρε'ί>εισν τοτ, είσχράξας $550—
εθθ έίΐδομαδιαίως, 6ετές ένοικια-
στήριον, ενοίκιον" $185, τιμή $5.
000, μέ $1.500 μετρητά. Μεγά¬
λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς.
εθΡΡΕΕ ΡΟΤ γωπαϊσν, εΰκβ-
λοδούλεντον, μέ είσποόξίΐς $1.000
έδδομαδιαίως, βετές ί/ οικιαστήρι-
βχ, ενοίκιον $235, -πήρη §10.000,
μέ $3.000 μττρητά. Εΰχαιςία διά
2 σιτνετβίρους. Σπεύσατε. Παρά
εΐδικών ευκόλως διπλασνάζονται αί
ίρνηοΐαι.
ρΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γοηιαίον, έΛυιΑ*-
μίνον, ε««)λο6σύλίντον χαί έπι-
κερδές, ιιέ ς'κΐπυά|εις $1.100 έ-
βδομαδιαίως, ι ίετές ένοιχιαστήοι- -
σν, ενοίκιον $125. θυσιάΓεται είς
βοδαοούς αγοραστάς μέ δοκιμήν
άντί $10,000, μέ $3.000 μετρητά.
"Ελθετε καΐ ή δοκιαή θά σάς π»-
ση τελείως.
ΚΕ5ΤΑΙΤΚΑΝΤ, δ έπιθνμών δΰ
νατβα νά -τό άγοράβπ καί μετά τού
κτιρίου, η μέ μακρον ένοιχΜχστή-
ριον. Θετικά χαΐ ήγνυημενα κέρ-
δη. Τότε μόνον θά γίνβ ή άγορά
όταν οί _άγ<νρασταί, κατ' άπαίτη- <ηυ τοΰ Ιδιόκτητον τό δοκιιιάσουν αν» των 30 ημερών, διά νά πει- σθοϋν τελείως ότι έξασςρα>Λ'ζουν τα
χρήματά τοον καί καλά κέρδη. Με¬
τρητά $10.000.
ΚΕ5ΤΑΙΙΚΑΝΤ, Ιδού μία μονα-
διχή εύκαιοία δια 4—5 σννεταί-
ρουτ, δυναμένου; νά χαταθεσονν
§20.000, εύκόλω·; έξασψαλίζουν ίν
θαυμάσιον μέρο; μέ είσπράξεις 5-
νβ) των $4.000 ίβδομαδιατως, 10ε-
τές ένοοααστήβιαν χβΐ ένοίχιον μό¬
νον $450 μηνιαίως. Ό καλός σνν-
εταιρισμό; έξασφάλίζει τό μίϊΧον.
ϋΕΙ.. ΟΚΟΟΕΚΥ, τέλειον καθ"
δλα, μέ 'Ελληνοϊτού.ιχήν πελατείαν,
χέοϋΐ) τελείως έξηοχραλισμένα, δο-
κιμή άπεριόοιστος, μέ $ίΟ0 #6δο-
μαδιαίως, δετές ένοικιασττ)ριον, έ-
τοίκιον μετά 4 δωμάτιον, κστζίνσς
χαΐ λοντροϋ, $200 μηνιαίως. Τον
Ιδιοκτήτου άναχωροδντος, τό θυσιά-
ζει άντΐ μόνον $10.000, μέ $5.000
μετρητά.
5ΟϋΑ βΚΟΟΕΚΥ ϋΕΙ* μία
άπό τάς Γκλίκτοτέρβς γαηίαζ τής
Νέα; Υόρκης, έξησφαλΐΛμένα κέρ
βη, είσπράξεις $1.000 έδδομαδιαί-
ως, παρ' είδικών ευκόλως διπλα-
οιάζονται, μακρόν ένοι%ιαστηρισν.
Άπαιτοδνται $8.000 μετρητά. "Ε¬
χομεν πάντοτε τα καλλίτερα κατα¬
στή ματα.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΈΚΥ, τέλειον
καθ" δλα, μετάξΰ μεγόλων θεά-
τρων καΐ σταθμών, μέ προσθηκην
ίαποπβοποΙΙθ ευκόλως δύναται
νά εισπράξη $1.500 έβδοααδιαίως
διά τούς καλώς έννοοΰντας τάς ερ¬
γασίας. Άπαιτοϋντα» $3.000 με-
____ ', θαυμασία
ι έπύΐλθΜπς, μακρόν ένοικιαστηριον,
' ήγγνηιιέναι εργασίαι. Πωλεϊται ό¬
ϊ ταν οί ά-γορασταΐ δοκιμάσουν τό
1 κατάστημα 30 ημέρας καΐ ππσθοον
τελείως. Μετρητά $4.000.
5ΤΟΠΕ8 ΓΟΚ ΠΕ,Ν'Τ μόνον
εί; έχλεχτά χέντρα, έξασςραλίζον-
τα τελείως τάς εργασίας σας μέ
μακρά ένοικιαστήρια. Άνοθέτον-
τες είς ημάς την ένοιχίασιν ουδεμί¬
αν ϋ.-τοχρέωσιν εχετε νά πληρώση-
τε, προσφερόμεθα τελείως δωρεάν
; πρός εξασφάλισιν των σ»μα;ερόν-
των σας ελθετε άμέσιοζ.
ΕΞΕΔΟΘΗ
Τού '
ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
Κήρυκος»
ο τνγεο_:
ΗΜΕΡΟΔΕΙΚΤΗΣ
έ πολυχρώμους ήμερομηνίας, χάρτην Λθλυτελεστατον,
ξά>φυλλον χρο^ιατιστΟΛ', παράστασιν καλλιτεχνακήν,
ητά, άνεκδοτα, άστεΐα, λογοπαίγνια.
Οόδηγίας, πρακτικας γνώσεις, τραγούδια, ποιήματα.
^ιαλεγμένα μέ καλαισθησίαν.
Ενθουσιάζει και διδάσκει σαν Έγκυκ^^οααιδεία.
Ι κανοποιεί κάθε γοΰστο, καί τό πλέον ίδιότροπον.
| α?>.λιτεχνικώτατα δεδεμενος, κατάλληλος διά κρέμασμα.
Ι ελειότερος παντός αλλου Έλληνικοϋ Ήμεροδείκτου.
δή κυκλοφορεί και γίνεται άνάρπαστος.
πεύσατε νά τόν προμηθευθήτε, προτοϋ έξαντληθϋ.
Τ
Ο
Υ
1
9
3
II
Είναι τβ βτολίδι κάθε βπιτιοϋ Έλληνικοϋ, κάθε γραφείου 'Κλλη-
, χάθβ κ*τ«βτήμοιτος Έ
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
Έσιοκλϊίοπος ε&ρίσκίτε $........ μέ την παράκλησιν όπως άποστείλητε ............ ΗΜΕ-
ΡΟΔΕΤΚΤΑΣ ΣΑΣ τβϋ 1930.
"Ονομα ......................·.............."θνομα....................................
Διεύθυνσις .................................Διεύθννσις.................................
Πόλις .....................................Πόλις .....................................
Πολιτεία ..................................Πολιτείβ ..................................
Άνα)Λμ6άνομεν νά άποστεϋ.ιομεν την παοβγγελίβν σας «1ς όσας διευθύνσεως μάς στείλητε.
Είπήτε έκ μέρους τινος προέρχετβ* ή αποστόλη.
Παραγγελίαι Ο. Ο. Ο. οι' ίν αντίτυπον δέν έκτελοννται. 'Εμοοσατε είς γραμματόσημα.
ΟΑΓΕΤΕΚΙΑ γωνιαίσ, ή μόνη
στττν περιφέρειαν τού Βγοπχ, έκ-
λεκτή τοποθεοία μεταξϋ θεάτρατν,
ταχνδρομείου χαί σταθμών, μεγάλα
καί έξησφαλισμένα χέρδη διά τοβς
δυναμένους νά χαταθεσονν μετρη¬
τά $7.000- Ιΐετές ένοοααστηριον,
μέ λογιτ.όν ένοίχιον.
5ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΗΙΧ)Κ5 πολ-
λά χαί διάφορα, μέ ά—ριόφιστον
δοχιμή' των εργασιών, καθ" οΐον-
δήποτε τρόπον θέλονν οί άγορα-
σταί. Εύχολοδούλεντα χαΐ έπχκερ-
δή, είς έχλεχτάς τοποθεσίας. Μία
έπίσκε^Λς θά οδς πείσυ τελείως
5τ» εΰρήχατε το κατάστημα που
ποθεϊτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ γτβνιαίον,
Αρονομωϋχος τοποθεσία, χαραπλε*
ρως μεγάλου θεάτρου, τέλειον καθ'
δλα μέ ήγγνημίνβ; εργασίας, θε-
τιχά χέροη. ΆπεριόρΜΓτος δοκιμή
των κεβοων. Μαχρόν νΐοικιαστήρι-
ον, εύθηνόν ένοίχιον. Άπαιτοΰνται
ιιόνον $5.000 μετρητά.
ΓΡ Υθυ ΥΑΝΤ ΤΟ 5ΕΙΧ
ΥΟϋΚ Βυ5ΙΝΕ&5 ΑΝΌ ΟΕΤ
ουΐεκ ΗΕδυίΤδ εοΜΜϋΝΐ-
ΟΑΤΕ ννΊΤΗ υδ ΡΕΚδΟΝΑΙτ
ίΥ' Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓθ3(1'ννβν, Κοοΐη 510.
Ββϊ. 42-43 δΐτβεΐδ,
ΝΕνν ΥΟΚΚ εΓΤΥ
Τη/έ<ϊ· ΒΓ>·3Πΐ 8641, 5482, 8091,
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤ-Ν ΠΕΙΡΑΝ
Έκλεχτά βιβλίβ Ιχε; μόνον
Βιβλιοπωλείον χοϋ «Έβνικοϋ Κτ}·
ρυαος».
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΕ ΖΠΗΣ
•Υπο Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τθίπραχτον ήθογραφικόν οοβμβ
παομένο Από την σύγχρονον «κ-
νοτνιχήν ζτοήν.
Χαρτοδετον τιμάται 50 σέντς»
ά
Γοάΐ
**ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
14·
«V.
36ΤΗ βΤ.. ΗΕ>ν ΥΟΚΙί
ΠβΠΗ
Η ΑΦΡΟΔίΤΗ
■ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠ0ΥΛ0Υ
Είς την Άφροβίτην συναντ^ς τόν "Εοωτα υφ' όλας τού τάς μορφάς. Είς
1 ιό πρόσωπον τής Άγνής βλέπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τού Ουγκώ, ύπέ·
1 άλλας συνίήκας. Είς τό πρόσωπον τής Αφροδίτης διακρίνεις ττιν Φαντίναν,
', άλλ' άνευ μητρότητος, καί ώς έκ τούτου άδιόρβωτον, καί τα χείριστον, προδό-
' τι δα καί έκδικητικήν. "Ερως, πατριχή, υίΐχή καί άδελφική άγάπη σνγκρούονται
1 χαί δΐ'οκολεύεσαι νά μαντεύση,ς ποίος έξ όλων θά νικήση. Τέλος δ άγνός "Ε¬
ρως χερδίζει τό γέρας. Σώζει ενα νέον άπό την φυλαχήν, άποδίδιι τόν υϊόν
Είς τόν πατέρα, τόν έπιστήμονα είς την κοινωνίαν κα'ι ίνα σύζυγον διά τή*
Άήόν. Τιμβται δΐ^εμενον στ ιο,ίώ;.......ΛΪ^,..ΑΛ..Λ...... .^ Δολ. 1.1|
ΙΕΡΕΟΝ
ΤΗΣ
γγε
ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
Λ δΤΕΕΕΤ
ατγ
Λάζαοης,
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
1·*-
(«ο,: Α
ΙΒΙΑ, Ι* ϊ·
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
,ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ2»
ο^ς)
275
Εί
-· 'Ι. Μενεξό»*·ς·
Χ·-
Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΎ
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ>
Ι Ατεΐιπβ.
ιξύ 15ης *
7386.
ΟΚΑΝΟΕ, Ν. «ϊ. ^
κή Όρβόδοξος 'Εχκληοί·
ΙΠΑΝΤΙΝΟ- ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
εΐΐ 3ηά Μίάη δϊτββΐε
'Εφημέριος: Πβ«*.
. Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ, Δ. β.
χρ. Έκκληοίας: Οτβηββ «β71
Κατοιχίας: α3ΓΚ5θΠ 533»
ΙλΗΣΙΑ «ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
351 ΥοΛ δϋτββΐ
Κοτοιχία Ίερέίβς:
520 ΡαίπηοηΙ Ανβηϋβ
ΐα: Βε~βη 281 καί
1113.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Χία 'Υόρκτι·
βί: Ίερέως Άρχιμ, Δανί&
ταρί&ου καί 'Εκκλησίας:
?4ίΐι §(., χε- υολ
λεφανον ί,οχϊα^ίοη 6798.
ΟΡΘΟΛΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
|0ΙΜΗΣΙϋ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
V.
126111 51-, Νβν Υοτΐτ 0ΪΓ7
φ. 'Εκχληβίας: Μοηπΐαβηί 3*45
^■<ία Ίεοέως" Αίδεσ. Νικόλαον 'Ανδριοπούλου: .501 ν. 155111 δίΓββΐ. ■έί/ΐονογσ Β—ύΙπΐΓ8ί $6Κ. ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΙΡ Υθυ νΥΑΝΤ ΤΟ ΒϋΥ Α εϋΑΚΑΝΤΕΕΟ ΡΒΟΓΙΤΑ. ΒίΕ Βυ5ΙΝΕ55 6ΕΤ ΙΝ ΤΟΙΙΟΗ ¥ΠΤΉ ΤΉΕ Μ03Τ ΚευΑΒ-Ε ΑΝΟ 0.0Ε5Τ ΒΙΙ5ΙΝΕ55 ΒΗΟΟΕΚ Ο. ϋ. ΥΒΕΤΤΟδ Ι.υΝαΐΕΟΝΕΤΤΕ, Ιν ά,τό τα πλέον άνΐστοκοβτικώτενα είς τέ ΤΪΓηβδ 5<[. δεεΐϊοη, καθαρα μη- νιθΜΐ κέρδη $900—1000, έδδομαβ» βϊαι είσπράξεις $1.700—1.800, πρό Ετοος προσεφέ(»θηοαν $60.000 χαΐ όπεροίςΓθησαν. θνοτάζεται, λόγ<ρ έσθτνείας άντί $?2.000 μέ $8.000 μετρητά. 10η»- γγοιχιαστήριβν. ^Γ^^'^ΠΕΟΝΕΤΤ'ζ »;ς τν άριστ ό Ριδλία Ιχει μόνον τδ Βι· 'λτίον τοί «'Εθνιχοϋ Κ·ήουχο;>-
ΙΒΥΖΑΝΉΝΗ
ΜΟΫΣΙΚΗ
ΓΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜϋ-
ΤΑΡΙΟΝ
ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
τα Κεχραγάρια, τ*
τοΰ Εσπερινοί Όθ-
χαί Λειτουρνίας χατ* ^χον,
των Άνα—ασίμαν
Ε&λ
*, ΆνασταοΗΐων 'Εξαχο-
ρίων, Έωθινών Είρμολογν-
Αοξολογιδν, Μανοιτήλ Πο«-
τοο χσι τον πεντάφων— βα-
«όν Γεώργιον τσθ Κοητός.
στερεώς, τιμάται $4.00
ΟΝ ΕΝΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
ΕΟΥ ΤΣΙΚΝΌΠΟΥΛΟΥ
»««χον Καταδασίας, Κοντά-
«όν καί Πεντ-οστάρι-
Αδ στεοΕώς .. $3.00
Ο^Αί ΗΕΚΑίΙΙ"
*. 26ΤΗ6Τ.. Ν—«ν ΥΟΚΚ
■ΕΡΟΝ
Ολοι
ρ
Ο»
ριστοκρατυη(ν πόί.ιν τοϊ
ηβ Ιδΐβηά", ίργαζόμενον δνεβ
ονναγβνισμοί). θαυμασία επίπλω¬
σις ιΐρ Ιο ιΐβΐρ, χαθαρά χαί έξη-
0φαλ^σμέα χέρβη $14.000 τό ετος.
ΙΟετές- ένουααστήριον, ενοίκιον
$200 μττηαίως. Τιμη $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
^υΧΟΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2 τού αύ-
το5 Ι&ιοκτητον, αμφότερα ίργο-
ζονται β ημέρας έβδομαδιοώβς. 'Ε-
νοικιαστήθΜΐ 8 έτών, εΛσπράξει; δ-
ν«β των $«00 έδδομσδιαίως. Άπαι-
χαϋτται $4.000 μϊτρητά. Λοχιμή
τελεία καί ά.ιχοιόριστος διά τοΰς α¬
γοραστάς·. Σπεύσατε πι>οσιοπικώ;.
ΟΟΡΡΕ ΡΟΤ, ίκ5.εχτή τοποΘε-
αία, #σ«μασίσ)ς έπιπλωμέ-/ον, έργα-
ζόατνο-ν »ιΙ 5 άνθρώζους, εΐσπρά-
Εεις $1100 ίββομαδιαίως, ενοίκι¬
ον $155, -μή $10.000, μέ $3.000
μϊτρητά.
ΟΟιΓΓΕΕ ΡΟΤ τέλειον χαΛ' δ-
λα, έκλεκτη τοποθεσία ΒγολϊΙ-
τνβν, Άμεριχβνός Ιδιοκτήτης, έν-
<κχιαστήρ»ον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $375. Είσχρβξεις $1.400 έβδομα- διαίως. Τιμή $15.000, μέ $«.000 μετρητά μετρητά^ ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γβνναΐβν, τέλειον καθ" όλα, μέ έξησφαλισμένας είσ- «ράξεις $1.800—2.000 έδβομαδι- αί»ς, ΙΟίτές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10. 000 μετρητά. ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, Νβνν ΙεΓ5β>·,
ίνβντι σταθμόν, τό μόνον στϊίν πε-
ί>ιςρε'ί>εισν τοτ, είσχράξας $550—
εθθ έίΐδομαδιαίως, 6ετές ένοικια-
στήριον, ενοίκιον" $185, τιμή $5.
000, μέ $1.500 μετρητά. Μεγά¬
λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς.
εθΡΡΕΕ ΡΟΤ γωπαϊσν, εΰκβ-
λοδούλεντον, μέ είσποόξίΐς $1.000
έδδομαδιαίως, βετές ί/ οικιαστήρι-
βχ, ενοίκιον $235, -πήρη §10.000,
μέ $3.000 μττρητά. Εΰχαιςία διά
2 σιτνετβίρους. Σπεύσατε. Παρά
εΐδικών ευκόλως διπλασνάζονται αί
ίρνηοΐαι.
ρΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γοηιαίον, έΛυιΑ*-
μίνον, ε««)λο6σύλίντον χαί έπι-
κερδές, ιιέ ς'κΐπυά|εις $1.100 έ-
βδομαδιαίως, ι ίετές ένοιχιαστήοι- -
σν, ενοίκιον $125. θυσιάΓεται είς
βοδαοούς αγοραστάς μέ δοκιμήν
άντί $10,000, μέ $3.000 μετρητά.
"Ελθετε καΐ ή δοκιαή θά σάς π»-
ση τελείως.
ΚΕ5ΤΑΙΤΚΑΝΤ, δ έπιθνμών δΰ
νατβα νά -τό άγοράβπ καί μετά τού
κτιρίου, η μέ μακρον ένοιχΜχστή-
ριον. Θετικά χαΐ ήγνυημενα κέρ-
δη. Τότε μόνον θά γίνβ ή άγορά
όταν οί _άγ<νρασταί, κατ' άπαίτη- <ηυ τοΰ Ιδιόκτητον τό δοκιιιάσουν αν» των 30 ημερών, διά νά πει- σθοϋν τελείως ότι έξασςρα>Λ'ζουν τα
χρήματά τοον καί καλά κέρδη. Με¬
τρητά $10.000.
ΚΕ5ΤΑΙΙΚΑΝΤ, Ιδού μία μονα-
διχή εύκαιοία δια 4—5 σννεταί-
ρουτ, δυναμένου; νά χαταθεσονν
§20.000, εύκόλω·; έξασψαλίζουν ίν
θαυμάσιον μέρο; μέ είσπράξεις 5-
νβ) των $4.000 ίβδομαδιατως, 10ε-
τές ένοοααστήβιαν χβΐ ένοίχιον μό¬
νον $450 μηνιαίως. Ό καλός σνν-
εταιρισμό; έξασφάλίζει τό μίϊΧον.
ϋΕΙ.. ΟΚΟΟΕΚΥ, τέλειον καθ"
δλα, μέ 'Ελληνοϊτού.ιχήν πελατείαν,
χέοϋΐ) τελείως έξηοχραλισμένα, δο-
κιμή άπεριόοιστος, μέ $ίΟ0 #6δο-
μαδιαίως, δετές ένοικιασττ)ριον, έ-
τοίκιον μετά 4 δωμάτιον, κστζίνσς
χαΐ λοντροϋ, $200 μηνιαίως. Τον
Ιδιοκτήτου άναχωροδντος, τό θυσιά-
ζει άντΐ μόνον $10.000, μέ $5.000
μετρητά.
5ΟϋΑ βΚΟΟΕΚΥ ϋΕΙ* μία
άπό τάς Γκλίκτοτέρβς γαηίαζ τής
Νέα; Υόρκης, έξησφαλΐΛμένα κέρ
βη, είσπράξεις $1.000 έδδομαδιαί-
ως, παρ' είδικών ευκόλως διπλα-
οιάζονται, μακρόν ένοι%ιαστηρισν.
Άπαιτοδνται $8.000 μετρητά. "Ε¬
χομεν πάντοτε τα καλλίτερα κατα¬
στή ματα.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΈΚΥ, τέλειον
καθ" δλα, μετάξΰ μεγόλων θεά-
τρων καΐ σταθμών, μέ προσθηκην
ίαποπβοποΙΙθ ευκόλως δύναται
νά εισπράξη $1.500 έβδοααδιαίως
διά τούς καλώς έννοοΰντας τάς ερ¬
γασίας. Άπαιτοϋντα» $3.000 με-
____ ', θαυμασία
ι έπύΐλθΜπς, μακρόν ένοικιαστηριον,
' ήγγνηιιέναι εργασίαι. Πωλεϊται ό¬
ϊ ταν οί ά-γορασταΐ δοκιμάσουν τό
1 κατάστημα 30 ημέρας καΐ ππσθοον
τελείως. Μετρητά $4.000.
5ΤΟΠΕ8 ΓΟΚ ΠΕ,Ν'Τ μόνον
εί; έχλεχτά χέντρα, έξασςραλίζον-
τα τελείως τάς εργασίας σας μέ
μακρά ένοικιαστήρια. Άνοθέτον-
τες είς ημάς την ένοιχίασιν ουδεμί¬
αν ϋ.-τοχρέωσιν εχετε νά πληρώση-
τε, προσφερόμεθα τελείως δωρεάν
; πρός εξασφάλισιν των σ»μα;ερόν-
των σας ελθετε άμέσιοζ.
ΕΞΕΔΟΘΗ
Τού '
ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
Κήρυκος»
ο τνγεο_:
ΗΜΕΡΟΔΕΙΚΤΗΣ
έ πολυχρώμους ήμερομηνίας, χάρτην Λθλυτελεστατον,
ξά>φυλλον χρο^ιατιστΟΛ', παράστασιν καλλιτεχνακήν,
ητά, άνεκδοτα, άστεΐα, λογοπαίγνια.
Οόδηγίας, πρακτικας γνώσεις, τραγούδια, ποιήματα.
^ιαλεγμένα μέ καλαισθησίαν.
Ενθουσιάζει και διδάσκει σαν Έγκυκ^^οααιδεία.
Ι κανοποιεί κάθε γοΰστο, καί τό πλέον ίδιότροπον.
| α?>.λιτεχνικώτατα δεδεμενος, κατάλληλος διά κρέμασμα.
Ι ελειότερος παντός αλλου Έλληνικοϋ Ήμεροδείκτου.
δή κυκλοφορεί και γίνεται άνάρπαστος.
πεύσατε νά τόν προμηθευθήτε, προτοϋ έξαντληθϋ.
Τ
Ο
Υ
1
9
3
II
Είναι τβ βτολίδι κάθε βπιτιοϋ Έλληνικοϋ, κάθε γραφείου 'Κλλη-
, χάθβ κ*τ«βτήμοιτος Έ
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
Έσιοκλϊίοπος ε&ρίσκίτε $........ μέ την παράκλησιν όπως άποστείλητε ............ ΗΜΕ-
ΡΟΔΕΤΚΤΑΣ ΣΑΣ τβϋ 1930.
"Ονομα ......................·.............."θνομα....................................
Διεύθυνσις .................................Διεύθννσις.................................
Πόλις .....................................Πόλις .....................................
Πολιτεία ..................................Πολιτείβ ..................................
Άνα)Λμ6άνομεν νά άποστεϋ.ιομεν την παοβγγελίβν σας «1ς όσας διευθύνσεως μάς στείλητε.
Είπήτε έκ μέρους τινος προέρχετβ* ή αποστόλη.
Παραγγελίαι Ο. Ο. Ο. οι' ίν αντίτυπον δέν έκτελοννται. 'Εμοοσατε είς γραμματόσημα.
ΟΑΓΕΤΕΚΙΑ γωνιαίσ, ή μόνη
στττν περιφέρειαν τού Βγοπχ, έκ-
λεκτή τοποθεοία μεταξϋ θεάτρατν,
ταχνδρομείου χαί σταθμών, μεγάλα
καί έξησφαλισμένα χέρδη διά τοβς
δυναμένους νά χαταθεσονν μετρη¬
τά $7.000- Ιΐετές ένοοααστηριον,
μέ λογιτ.όν ένοίχιον.
5ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΗΙΧ)Κ5 πολ-
λά χαί διάφορα, μέ ά—ριόφιστον
δοχιμή' των εργασιών, καθ" οΐον-
δήποτε τρόπον θέλονν οί άγορα-
σταί. Εύχολοδούλεντα χαΐ έπχκερ-
δή, είς έχλεχτάς τοποθεσίας. Μία
έπίσκε^Λς θά οδς πείσυ τελείως
5τ» εΰρήχατε το κατάστημα που
ποθεϊτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ γτβνιαίον,
Αρονομωϋχος τοποθεσία, χαραπλε*
ρως μεγάλου θεάτρου, τέλειον καθ'
δλα μέ ήγγνημίνβ; εργασίας, θε-
τιχά χέροη. ΆπεριόρΜΓτος δοκιμή
των κεβοων. Μαχρόν νΐοικιαστήρι-
ον, εύθηνόν ένοίχιον. Άπαιτοΰνται
ιιόνον $5.000 μετρητά.
ΓΡ Υθυ ΥΑΝΤ ΤΟ 5ΕΙΧ
ΥΟϋΚ Βυ5ΙΝΕ&5 ΑΝΌ ΟΕΤ
ουΐεκ ΗΕδυίΤδ εοΜΜϋΝΐ-
ΟΑΤΕ ννΊΤΗ υδ ΡΕΚδΟΝΑΙτ
ίΥ' Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓθ3(1'ννβν, Κοοΐη 510.
Ββϊ. 42-43 δΐτβεΐδ,
ΝΕνν ΥΟΚΚ εΓΤΥ
Τη/έ<ϊ· ΒΓ>·3Πΐ 8641, 5482, 8091,
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤ-Ν ΠΕΙΡΑΝ
Έκλεχτά βιβλίβ Ιχε; μόνον
Βιβλιοπωλείον χοϋ «Έβνικοϋ Κτ}·
ρυαος».
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΕ ΖΠΗΣ
•Υπο Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τθίπραχτον ήθογραφικόν οοβμβ
παομένο Από την σύγχρονον «κ-
νοτνιχήν ζτοήν.
Χαρτοδετον τιμάται 50 σέντς»
ά
Γοάΐ
**ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
14·
«V.
36ΤΗ βΤ.. ΗΕ>ν ΥΟΚΙί
ΠβΠΗ
Η ΑΦΡΟΔίΤΗ
■ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠ0ΥΛ0Υ
Είς την Άφροβίτην συναντ^ς τόν "Εοωτα υφ' όλας τού τάς μορφάς. Είς
1 ιό πρόσωπον τής Άγνής βλέπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τού Ουγκώ, ύπέ·
1 άλλας συνίήκας. Είς τό πρόσωπον τής Αφροδίτης διακρίνεις ττιν Φαντίναν,
', άλλ' άνευ μητρότητος, καί ώς έκ τούτου άδιόρβωτον, καί τα χείριστον, προδό-
' τι δα καί έκδικητικήν. "Ερως, πατριχή, υίΐχή καί άδελφική άγάπη σνγκρούονται
1 χαί δΐ'οκολεύεσαι νά μαντεύση,ς ποίος έξ όλων θά νικήση. Τέλος δ άγνός "Ε¬
ρως χερδίζει τό γέρας. Σώζει ενα νέον άπό την φυλαχήν, άποδίδιι τόν υϊόν
Είς τόν πατέρα, τόν έπιστήμονα είς την κοινωνίαν κα'ι ίνα σύζυγον διά τή*
Άήόν. Τιμβται δΐ^εμενον στ ιο,ίώ;.......ΛΪ^,..ΑΛ..Λ...... .^ Δολ. 1.1|
«ΕΘΜΚΟΣ
ηι ΤΡΑΠ.ΕΖΑ
'ΜΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓ5Ϊ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, Ρίϊ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΟ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑ1 ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ενεργουνται «βίβ«ι λΙ τρα«*ζιτικ«1 Αργ
ο£αι, χάρις δέ είς τί» εορύ δίκτνον των οποκλϊ
βτημάτων *«1 άντβΜβοκριτών αυτής, ή ΤΓρά«*ζ
εξυτζηρετεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ϋΟΜΜΕΗΟΙίΙ, ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΝ ΕΛδΤ
V»
4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑίΙ. Βυΐ-_ΙΝ«38,Ε.α 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑ-ΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ε'ιδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' ,άλληλο-
γραφίας.
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΑΡΑΜΛΓΙΚΑ ΙΕΡΟΝ ΑΙΑΑΚΤΙΚΑ
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
Υπό ΜωρΙς Νεμπλαν.— Ενα άπό τα έπιφανεστεοα καί τβχνυ'ώτίρα
εΐςπλοκήναστυνομικα μυθιστορήματα, είς τό ό.-τοίον περιγράφονται οί
αγωνες τού ενγενοΰς τυχοδιώκτον, Λουπέν, ΐών άστυνομιχών των κα¬
κούργον καΐ τού σαταντκοΰ καί αόρατον ένείνου αντίπαλον τού1, πού οέν
εναι αλλος από τό ιδιο πλάσμβ π£ού λατρευει.
ΔΕΔΕΜΕΝΌΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΠΈΧΝ. ΕΙΚΟΝΟΝ «1.50
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
•Υπό ΜωρΙς Λεβέλ.—Τό δραματικόν καί πλ»}ρες ίνβιαφέροντος μνθι-
στορημα τού Λεβέλ, είς τό δποΐον περιγράφονται οί άθλοι μιάς ονυμσοί-
ας είς 12 μεγαλα εΐχστογραφημενα έπεισόδια. Σελίβε; 400 μέ εΐκόναο
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $1.50. '
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΤΡΟΣ
Υπό Ι. Μαρυ.— Το μεγαλειτέρον είς έκτασιν καί είς αξίαν «βοι--
τειωδες οίκογενειακόν μυθτστορημα τοϋ γλαφυροθ καί τόσον γνωσταί,
Γάλλου συγγραφέως τού Άπωλεσθεντος Παοκδείσου, είς τό οποίον --
ριγραφονται οί τραγικοΐ δθλοι ένόξ μοιραίον Ιατροϋ, ποΰ αντΐ τής ζΛ
σκορπίζει θανατον. Μετά πολλών εικόνων. '*
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.'
Γραψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
14Ο ν/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ.,
ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΜΕΑ ΕΚΔΟΣΙΖ "Ε0ΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
Τ» 4οΦως οιαλέγεσθαι είναι Γδιον άν—ττυγμέ'νσν καί χαλΑς Λνε—»»
Φοαμμένσν άνθρωπον. Εκάστη. 5μως γλώσσα Ιχ*ι καί οΐΛφοοτηεεΙ*
τρόπον τοθ έχφοάζεσθαι. Ιδίας δέ είς την Αγγλικήν γλώσσαν,
I-
«—« τής δύσκολον ποοφοοδς καί των πολλ&ν σνντετμημενων λέξε-
ε*ν «αί Ιβιωτιομων, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοήσωμ~ έ-
ιτακονβδς τό πν»0μα τού βννομιλητβϋ μας, ή νά μεταφράσωμεν,, εάν
•έν γνωοίζομ— τό {Ακττιχόν, ούτως ειπείν τής Άγγλιϊ-.ής συν&ιαλέ·
ξιως.
Καί τό πρόβλημα τοντο ββς λόει το νέον βιβλίον τοθ «Εθνικον1 Κή.
ονχος>, «ΟΙ Άγγλο-'Ελλτ)νικοΙ Διάλσγοι», τό δ.τοϊον περιγοάφει με-
♦οοικώς την Άγγλ—τΥν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν έκαστης φρά-
—ο»ς, καί την γνησίαν "Αμερικανικην ποοφοοάν, βι' 'Ελληνικ&ν χε>
φαχτηρΐ™. 'Ειά παραδείγματι < Αιενθννπ·, παβοο'.αλω. τάς {-—όλας μου «Ις την οιενΦννα·* ταύτην, ν ΰΡΙβαββ ίθΓπατά βΒ7 !«ΙΐΡΓ» ίοΓ —β «ο Ιΐιΐβ &άατβεε. Πλ-ηζ φόογουορά «V-» λέΐερς φορ μΐ τοβ Μς αάρές, Μέ τού; Άγγλο-'Ελληνιχούς Διαλόγονς τοθ «ΈθνιχοΟ Κήο«Μ«ς» ·« μάθϊτβ να βννδιαλέγΓσθβ βύχεοΔς χαΙ· άπταίβτος. ΚΛΛΛΙΤΕΧΝΙΚαΧ ΔΙ—.Ε Μ Ε ΜΟΙ ΤΙΜαΝΤΑΙ ......... ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^ «40 2βΤΗ βΤΗΕΕΤ ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟ- ΕΡΥΘΡΟΐ Στρατιωτικών τοϋ νεου αύτοϋ κ,ρά- τους, ήλθεν είς επαφήν μέ τούς Κι νέζους κομμουνιστάς καί ήρχισε να τρέφη παράτολμα δνειρα ^τερί ι¬ δρύσεως μιάς νέας Κινεζικής 'Ερυ θράς Δημοκρατίας κυβερνωμένης υπό των Έπιτρόπαχν τοΰ Λαοΰ τή; Μόσχας. ( , Εκείνον τόν καιρόν τα παντα ευρίσκοντο είς" κατάστασιν ζυμώ- σεως είς την Ουρανίαν Αύτοκρατο- ρίαν. Ή άχανής χώρα ήτο πεδί°ν μάχης άντιμαχομίνων πολεμάρχων. Ό Μπλοϋχερ απεφάσισε νά παρά¬ σχη την υποστήριξίν τού- είς Ινα έξ αυτών, τόν νεαρόν Τσάνγκ Κάϊ Σέκ, διά τοΰ όποίσυ ηλπισεν ότι βραδύτερον θά εγίνετο έςουσια- στής ολοκλήρου τής Κίνας .Επέ¬ στρεψε κρυφά είς την Μόσχαν καί ι υπέβαλεν είς την Κυβέρνησιν σχέ- ■ διον καταρτήσεως, διά τοϋ Τσάνγκ, '' δλης σχεδόν τής Άσιατικής Ηπεί¬ ρου. Κατόπιν έςαναπήγε πλησίον τοΰ Κινεζου άρχηγοϋ, συνοδευό- μενος ύ,τ» ολοκλήρου Ρωσσικής Στρατιωτικής άποστολής μέ επι κεφαλής τόν ίδιον. Παρουσιάσθη είς τόν Τσάνγκ ώς στρατηγός Γκά¬ λιν καί κατώρθίόσε νά έφελχυοη απόλυτον την έμΛστοσύνην τού. "Εκτοτε ό στρατηγός Γκάλιν - Μπλοϋχερ ήτο ό πραγματικάς διοι κητής των στρατιόόν τού Τσάνγκ. Ή εμφυτος στρατιωτική μεγαλο- φυία τού έθριάμβενσε πάλιν. Την μίαν νίκην διεοέχετο ή άλλη καί μετ' ολίγον τό μεγαλειτέρον μερος τής γιγαντιαίας αϊιτσκρατορίας ευ¬ ρίσκετο είς χείρας τοΰ Τσάνγκ. Ό Τσάνγκ ήρχε τής Κίνας, κσί δ Μπλοϋχερ διηΰιτυνε τόν Τσάνγ>.
Οί μυστικοί τού πράκτορας μετέ
βαινον είς μακρυνάς επαρχίας διά
νά όργανώσουν κ^μοννιστΐ/ΐους
δμίλους, ένώ 6 ϊδιο-ς μετέβη είς τέ
Χανκάου καί παρουσιάσθη είς τούς
Κινέζους Κομμουνιστάς ώς" σΰν-
τροφος Μπορούσσωφ καΐ ανέλαβε
την εκπαίδευσιν των, σύμφωνα 'ύ
τάς διδασκαλίας τοΰ Μπολσεΰικι-
σμοϋ καί καθωδήγησεν αύτούς πό*)-
νά όργανώσουν νέας 'Ερυθρας Δυ¬
νάμεις.
Ιϊενηντα όνόματα
"Εξαφνα, δμως, δλη ή σταδιο-
δρομία τού τρτειληθη υπό κατα-
στροφης. Μία έπιδρομή είς την
Ρωσσικήν πρεσβείαν έν Βερολί¬
νω έφερεν είς φώς μεταξύ αλλων
άποκαλυπτικών ντσ-ίουμέντων, τόν
φάκελον τόν περιέχοντα την πραγ¬
ματικήν Ιστορίαν τοΰ στρατηγΌθ
Γκάλιν. 'Ανεφερετο είς τα εγγρα-
φα αύτά υπό δνόματα ουχί ολιγώ¬
τερα των 57. Ό Τσάνγκ, μένεα
πνέων, Ιστράφη κατά των 'Ερυ-
θρων συμβοΰλων τού καί δ Μπλον
χερ ηναγκάσθη νά έγκατα/^ίψη ε-
σπευσμένως τό Κινεζικόν εδαςρος
Δέν έγκατέλειψεν δμως τό πα¬
ράτολμον όνειρον νά γίνη κΰριος
τής Κίνας. Ό στρατηγός Γκάλιν
ηναγκάσθη νά έξαφανισθη, άλλά ό
σΰντροφος Μποροι'σσωφ ήτο άνό-
μη έκεΐ καί συνεκέντρωσεν άρκε
τούς φίλους έκ των 'Ερυθρών τοϋ
Χανκάου, ωστε νά σχηματίση νέον
Κινεζικόν Έρυθρόν Στρατόν. Ή¬
το μικρός καΐ είχεν «ολίγα έφοδια,
άλλά 6 Μπλοϋχερ ηλπιζε νά φθά¬
ση είς το Πεκϊνον καί νά επιβάλτ)
δρους είς τόν Τσάνγκ έκ τής ,πρυ>·
τευούσης.
Τό Πεκϊνον ΰπεστήριζεν ό
στραταρχης Φένγκ Γιού Σιάνγκ,
άπροκαλυπτος έχθρός τοΰ Μπολσε-
βικισμοΰ. Ό Μπλοϋχερ ήξευρεν,
ότι δέν ήμποροΰσε νά τόν νικήσ;]
διότι εγνώριζεν έπίσης την Κινεζι'-
κήν ψυχολογίαν. "Επήγε μόνος είς
τό στρατόπεδόν τοΰ Φένγκ, τοΰ εί-
πε ότι ιτο Γερμανικής καταγωγής
καί κρυφός έχθρός των 'Ερυθρων
καί εζήτησε την βοήθειαν τοΰ
Φένγκ έναντι τεραστίου χρηματι-
κου ποσοϋ. Ό Φένγκ εδέχθη καί
δ Μπλοϋχερ, πεποιθώς περί τής ν'-
κης, έσπευσε νά έπανέλ&η είς ώ
Ι στρατηγεΐόν^του καί διέταξεν αμε-
|σον πορείαν εναντίον τοΰ Πεκίνου.
| Την έπομρην δμως ό στρατός τού
Ι έμβοβαροίσθη υπό των πυροβόλων
των ήνωμένων στρατών τοΰ
Τσάνγκ καί τοΰ Φένγκ. Ό Φένγκ,
άφοϋ εδέχθη τό χρυσίον τού
ι Μπλοΰχερ: ^ μετεπώλησεν, ολίγας
'. την έ-τινονρίαν
Ή Τεννεσσή Μίτσελ "Αντερσων, διε-
ζευγμένη σΰζυγος τού διασήμον ζω-
γράφον Σέργουντ "Αντερσων, ή ό-
Λοία ευρέθη νεκρά είς την κλίνην της
έν Σικάγψ.
τού είς τόν Τσάνγχ.
Έτσι επήρεν Ενα τέλος ή Κινε-
ζική περιπετεια τοΰ 'Ερυθροϋ Να-
πολεοντος. Ηναγκάσθη νά φύγ}]
προτροπάδην άπό την χώραν, πτϋΐ-
πλανώαενος είς εδαφος εχθρικόν,
νρμα
φνίσθη
υπηρεσίαν· Έχ
θοωπος - θαΐμα. Όλί
βραδύτερον ε-ηλθεν *
τηνΚινανκαίΜ;
νησίς τον δίωρων
τοστϋή
Μπλαγκοβε
στρατηγεϊον επί τή;
Μαντζονρίας, ε1χοη;
χε καταταχοη είς
στρατόν — άπένταοος
αγνωστος, ανεργος ^
λυθείς έκ των ψυλαχουν. Τώ
πευε λευκόν κέλητα άτεν^
ληνιος μέ Τά διαπεραστι·« (
γάλανα μάτια τού τό -'■·*
ρωα, αυτόν τόν νέον Μ .,„„
δποϊος ^δέν έφθασεν άκοιιη«
σαράντα καί δέν έ'χ?, άκόμΐ)ϊ
μήστ] τό νικηφόρον ΒατερΙώΙ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΕΎ'ΛΑΝΐ
(Σϋνίχϊ-.ζ έκ τής 16ης αελίδος)
την ϊιέλευσίν των αίώνων. Είς την
Παγχαίαν εζων ίθαγβνεΐς Παγ-
χαίοι καί οί €πίλι>ίες "Ινδοί, Σ/.6-
Θαι καΐ Κρήτες. Είς την Κεϋλάνην
σήμίρον, έκτός των είς ί~ο?ικοϋς
χρόνους έλυόντωνΜαύρ-ων ζοϋν: α')
Οί ΐθαγενείς Βέδας, ζωντες έν ή-
μιτγρία καταστάο-ει είς τα ένϊότε-
ρι τής Κεϋλάνης και έςαφανίζόαε-
νοι όσημδραι· 3έν ύχολβίιτονται ειμή
περί τάς 12000. Ο5το! άντιστοιχο
πρός τοί>ς Παγχαίοος. β') Οί Ίν-
ϊοί οί όκοΐοι δε'δαίως τ>ά εΰρίσκων-
ταιάιτδ τής άχΐικάτης αρχαιότητος,
ϊεϊομένου «5τι ή Κε5λάνη είναι νήν
«ς τής Ίνΐικής μετ)1 ής σ«νείχον-
το άλλοτε, γ') Ο! Σιγκαλέζοι κα-
τακτησχντες την νήσον πρό πολλών
αΐώνων τούτους θά άντιστοιχίσωμεν
πρός τοίις πολεμικούς Σκόβας-Ίν
νά πράςοΰν το3το οί Κεϋλβ
είχον πλιροφορηθή καλώς»
ΕΛληνορρωμαίχών ζργιίχ
μζκρογρονίθϋ έπαΐής π:ίς
ποος εκε:·θεν προ»ρχβμ^νο
κείους χχτοίστάντας είς
^ οί Κρτττβς τής Παγ-
χαίας. Τοάτους δυνάμεθα νά θεω¬
ρήσωμεν ώς άντΑττΟΓχούντας πρός
τοίις Κανϊιώτας, τοίις κατοίκους
τής *ρχ*ιοτάτης πόλεως τής Κεϋ¬
λάνης Κατ^ϊης. Οί Κανδιώται αυτο;
καθώς %λ ή γλώσσά των, αίτινες
Οεωροΰνται <ό»ς γλώσσαι τής Κευλά- '/ης—ή αλλη είναι ή Σιγκαλέζικη —είναι άγνωστοι είς ήμ«?, διότι οί άτίδασοι αύτ«ί μή άνεχόμενοι την •/ατάκτησίν, κατέφι/γατν βίς τα ά- πρόθΊτα δρη τοΰ εσωτερικόν τής νή¬ σου και δίεξάγουν άμίίλικτον πό¬ λεμον κατά των "Άγγλων ποός τούς άποίους διεκδικοΰν βήμζ πρός 6ήμα τό πάτριον εδαφος. Ή βποψίς μας αύτη είναι όμο- λογ«!>μ4νως τολμηρά. Άλλ' ή συι/.-
πτωσις τοϋ όνόμ.ατος τής πόλεως
Κάνδης μΙ την μεσαιωνικήν όνομα-
σίαν τής Κρήτης, ήν ημείς Θεωρού¬
μεν αρχαιοτάτων, έπιτόπιον τύπον
τής όνομασίας Χάνδαξ τής Κρή¬
της καί πρός την αρχαίαν πόλιν
τής Κρήτης Κάντανος, ίσως οέν
είναι τυχαία. Μή λησμονώμεν, δτ:
είς την Κρήτην κατώκοον ποτε οί
ποντοπόροι Φοίνικες, ο»ί όποϊοι Θά
^αρελάμδανον %<χ εντοπίους είς τα ταξεϋδιά των και θά έχρησιμοποί- οι;ν αΰτους είς τάς άνο/ζητησεις των μΐτάλλων, κοραλλίων καί πολ^τί- μων λίθων, ών βρίθει ή Κεϋλάνη. Ασφαλώς δέ θά είχον φθάσει κα? έκεϊ οί Φοίνικες, άφοΰ είς τα παρά- λια τής Άραδικής θαλάσσης είχο^ την κοιτίία των καϊ εκείθεν Θεώ- ροθνται έξορμ,ηθεντες διά την εμ¬ πορικήν κατάκτησιν τής τότε γνω- στής οΐκο'ομένης. "Εχομεν 3έ καί ιστορικήν άπόδί'.ξίν ότι ή Κεϋλάντ; ϊέν ήτο άποξενωμενη ογκο τον Έλ- ληνορρωμαϊκον κόσμον, άφοΰ ό Πλί- νιος δ πρε*6ύτερος άναφέρεί, Οτι 4 πρέτδείς 1κ Ταπροβάνης (Κεϋλά¬ νης^ ε:·/ον υεττίή ε'ς Ρώ-μην. Δ'ά χά! Ι ς Άν ήτο γνωστή τ γλώ Κανδ-.ωτών, θά ήδΰναμεί·» στερον νιά κρίνωμεν καθόσον λην την «αλλοίωσιν ην χά ήμερος άναφέρεί. θά δϊετήρει καΐ λέςεις σχετιζοαίνας χρο Ελληνικήν. Πάντως καλό το νά έρευνη&οΰν τα ΐαοα 3ην τοπωνόμ,ια. 'Εσημ«ιώ| τι έξ αυτών την εξής ζα σύμπτωσιν, άς ε?π&.μίν. Ή ούσα τής Κεϋλάνης, Κολ νομάζεται 'όπΰ των ίθίγενών των Καλάν! καί ΡΕ^^ΑΗ.' δική λέξις Καλάνη, προέ^ι ρίζης ΚΑίΑ ίσον άμβϋοός, καί « Έλληνιχή ν.ελαινός. Χ3? η άντίστοιχος ένομασίβ Γ-.ΑΗ. ;/ήπως είνα; ή 'Ε πελλός, ήτις έπίσης σημ.αί*«ι 'Τπολείπονται πρός εςετβ σημείατ, όπως ξ πληροφορίας τοίί Διοδώρ όνο[λντσί3ΐ '»ών πόλεων τής γ2ΐας, Πανάρα, Τραχι αλ Ώκεανίς, αί οικίαι ά ί άπέ «1; άρχ»ίο!>ς γ«γρ?;
πόλεις τής Ταπροίάνης. Αα
δέν τό -αράδοξον, ανό Εο
πρώτος περΐγράψας την καθ
Κεϋλάνην, έϊωκεν όνόματα »
ά ί Έλληνι
_Τί.-.-.. εις την ^
άγνωστον τινος -γλώσσης
τή νησο) ί«.ιλο>μ«'νων, ~»ι
γνόησαν οί κατόπιν αιοτοο γ»
ιζι. "Εχομεν άλλως « «
δείγαα ίώτής τής ο^1*
νήσοα ήτις είναι γνωστη νξ
'Ελλήνων ώς Ταπροδχνη, *
των Άράίων δέ καί ^*?ν
ώς Σερεντίδ, Σιλάν, Σίλ»
λ«ιμ. Β') Ή Ιν μέσφ ίθλλ*)
σων, 30 στάδια δυτ" Λ
χαίας, ύπαρξις ^ϊίο
νήσων, έξ ών'μι* ,
τής Κεϋλάνης 'νη?Ρ\, °-
των Μαλδίδων νήσων, βλλ
λην ά«
πε?ί αυτών.
υπάρχον τοίίύτα! νήσο'. β«^
τε^θΐσθησαν, ώς εχεί ^·
έ ή «**>.« "»·
ΜΑδΟΝ εΐΤΥ.
Ο €'Εθνι*ό;
τού
τΐπροσώ.·τον μοί *
τατούλου 1544 Ν.
δστις δέχεται
Λώ ΐ Ι
4
ηι ΤΡΑΠ.ΕΖΑ
'ΜΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓ5Ϊ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, Ρίϊ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΟ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑ1 ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ενεργουνται «βίβ«ι λΙ τρα«*ζιτικ«1 Αργ
ο£αι, χάρις δέ είς τί» εορύ δίκτνον των οποκλϊ
βτημάτων *«1 άντβΜβοκριτών αυτής, ή ΤΓρά«*ζ
εξυτζηρετεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ϋΟΜΜΕΗΟΙίΙ, ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΝ ΕΛδΤ
V»
4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑίΙ. Βυΐ-_ΙΝ«38,Ε.α 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑ-ΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ε'ιδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' ,άλληλο-
γραφίας.
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΑΡΑΜΛΓΙΚΑ ΙΕΡΟΝ ΑΙΑΑΚΤΙΚΑ
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
Υπό ΜωρΙς Νεμπλαν.— Ενα άπό τα έπιφανεστεοα καί τβχνυ'ώτίρα
εΐςπλοκήναστυνομικα μυθιστορήματα, είς τό ό.-τοίον περιγράφονται οί
αγωνες τού ενγενοΰς τυχοδιώκτον, Λουπέν, ΐών άστυνομιχών των κα¬
κούργον καΐ τού σαταντκοΰ καί αόρατον ένείνου αντίπαλον τού1, πού οέν
εναι αλλος από τό ιδιο πλάσμβ π£ού λατρευει.
ΔΕΔΕΜΕΝΌΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΠΈΧΝ. ΕΙΚΟΝΟΝ «1.50
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
•Υπό ΜωρΙς Λεβέλ.—Τό δραματικόν καί πλ»}ρες ίνβιαφέροντος μνθι-
στορημα τού Λεβέλ, είς τό δποΐον περιγράφονται οί άθλοι μιάς ονυμσοί-
ας είς 12 μεγαλα εΐχστογραφημενα έπεισόδια. Σελίβε; 400 μέ εΐκόναο
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $1.50. '
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΤΡΟΣ
Υπό Ι. Μαρυ.— Το μεγαλειτέρον είς έκτασιν καί είς αξίαν «βοι--
τειωδες οίκογενειακόν μυθτστορημα τοϋ γλαφυροθ καί τόσον γνωσταί,
Γάλλου συγγραφέως τού Άπωλεσθεντος Παοκδείσου, είς τό οποίον --
ριγραφονται οί τραγικοΐ δθλοι ένόξ μοιραίον Ιατροϋ, ποΰ αντΐ τής ζΛ
σκορπίζει θανατον. Μετά πολλών εικόνων. '*
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.'
Γραψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
14Ο ν/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ.,
ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΜΕΑ ΕΚΔΟΣΙΖ "Ε0ΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
Τ» 4οΦως οιαλέγεσθαι είναι Γδιον άν—ττυγμέ'νσν καί χαλΑς Λνε—»»
Φοαμμένσν άνθρωπον. Εκάστη. 5μως γλώσσα Ιχ*ι καί οΐΛφοοτηεεΙ*
τρόπον τοθ έχφοάζεσθαι. Ιδίας δέ είς την Αγγλικήν γλώσσαν,
I-
«—« τής δύσκολον ποοφοοδς καί των πολλ&ν σνντετμημενων λέξε-
ε*ν «αί Ιβιωτιομων, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοήσωμ~ έ-
ιτακονβδς τό πν»0μα τού βννομιλητβϋ μας, ή νά μεταφράσωμεν,, εάν
•έν γνωοίζομ— τό {Ακττιχόν, ούτως ειπείν τής Άγγλιϊ-.ής συν&ιαλέ·
ξιως.
Καί τό πρόβλημα τοντο ββς λόει το νέον βιβλίον τοθ «Εθνικον1 Κή.
ονχος>, «ΟΙ Άγγλο-'Ελλτ)νικοΙ Διάλσγοι», τό δ.τοϊον περιγοάφει με-
♦οοικώς την Άγγλ—τΥν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν έκαστης φρά-
—ο»ς, καί την γνησίαν "Αμερικανικην ποοφοοάν, βι' 'Ελληνικ&ν χε>
φαχτηρΐ™. 'Ειά παραδείγματι < Αιενθννπ·, παβοο'.αλω. τάς {-—όλας μου «Ις την οιενΦννα·* ταύτην, ν ΰΡΙβαββ ίθΓπατά βΒ7 !«ΙΐΡΓ» ίοΓ —β «ο Ιΐιΐβ &άατβεε. Πλ-ηζ φόογουορά «V-» λέΐερς φορ μΐ τοβ Μς αάρές, Μέ τού; Άγγλο-'Ελληνιχούς Διαλόγονς τοθ «ΈθνιχοΟ Κήο«Μ«ς» ·« μάθϊτβ να βννδιαλέγΓσθβ βύχεοΔς χαΙ· άπταίβτος. ΚΛΛΛΙΤΕΧΝΙΚαΧ ΔΙ—.Ε Μ Ε ΜΟΙ ΤΙΜαΝΤΑΙ ......... ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^ «40 2βΤΗ βΤΗΕΕΤ ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟ- ΕΡΥΘΡΟΐ Στρατιωτικών τοϋ νεου αύτοϋ κ,ρά- τους, ήλθεν είς επαφήν μέ τούς Κι νέζους κομμουνιστάς καί ήρχισε να τρέφη παράτολμα δνειρα ^τερί ι¬ δρύσεως μιάς νέας Κινεζικής 'Ερυ θράς Δημοκρατίας κυβερνωμένης υπό των Έπιτρόπαχν τοΰ Λαοΰ τή; Μόσχας. ( , Εκείνον τόν καιρόν τα παντα ευρίσκοντο είς" κατάστασιν ζυμώ- σεως είς την Ουρανίαν Αύτοκρατο- ρίαν. Ή άχανής χώρα ήτο πεδί°ν μάχης άντιμαχομίνων πολεμάρχων. Ό Μπλοϋχερ απεφάσισε νά παρά¬ σχη την υποστήριξίν τού- είς Ινα έξ αυτών, τόν νεαρόν Τσάνγκ Κάϊ Σέκ, διά τοΰ όποίσυ ηλπισεν ότι βραδύτερον θά εγίνετο έςουσια- στής ολοκλήρου τής Κίνας .Επέ¬ στρεψε κρυφά είς την Μόσχαν καί ι υπέβαλεν είς την Κυβέρνησιν σχέ- ■ διον καταρτήσεως, διά τοϋ Τσάνγκ, '' δλης σχεδόν τής Άσιατικής Ηπεί¬ ρου. Κατόπιν έςαναπήγε πλησίον τοΰ Κινεζου άρχηγοϋ, συνοδευό- μενος ύ,τ» ολοκλήρου Ρωσσικής Στρατιωτικής άποστολής μέ επι κεφαλής τόν ίδιον. Παρουσιάσθη είς τόν Τσάνγκ ώς στρατηγός Γκά¬ λιν καί κατώρθίόσε νά έφελχυοη απόλυτον την έμΛστοσύνην τού. "Εκτοτε ό στρατηγός Γκάλιν - Μπλοϋχερ ήτο ό πραγματικάς διοι κητής των στρατιόόν τού Τσάνγκ. Ή εμφυτος στρατιωτική μεγαλο- φυία τού έθριάμβενσε πάλιν. Την μίαν νίκην διεοέχετο ή άλλη καί μετ' ολίγον τό μεγαλειτέρον μερος τής γιγαντιαίας αϊιτσκρατορίας ευ¬ ρίσκετο είς χείρας τοΰ Τσάνγκ. Ό Τσάνγκ ήρχε τής Κίνας, κσί δ Μπλοϋχερ διηΰιτυνε τόν Τσάνγ>.
Οί μυστικοί τού πράκτορας μετέ
βαινον είς μακρυνάς επαρχίας διά
νά όργανώσουν κ^μοννιστΐ/ΐους
δμίλους, ένώ 6 ϊδιο-ς μετέβη είς τέ
Χανκάου καί παρουσιάσθη είς τούς
Κινέζους Κομμουνιστάς ώς" σΰν-
τροφος Μπορούσσωφ καΐ ανέλαβε
την εκπαίδευσιν των, σύμφωνα 'ύ
τάς διδασκαλίας τοΰ Μπολσεΰικι-
σμοϋ καί καθωδήγησεν αύτούς πό*)-
νά όργανώσουν νέας 'Ερυθρας Δυ¬
νάμεις.
Ιϊενηντα όνόματα
"Εξαφνα, δμως, δλη ή σταδιο-
δρομία τού τρτειληθη υπό κατα-
στροφης. Μία έπιδρομή είς την
Ρωσσικήν πρεσβείαν έν Βερολί¬
νω έφερεν είς φώς μεταξύ αλλων
άποκαλυπτικών ντσ-ίουμέντων, τόν
φάκελον τόν περιέχοντα την πραγ¬
ματικήν Ιστορίαν τοΰ στρατηγΌθ
Γκάλιν. 'Ανεφερετο είς τα εγγρα-
φα αύτά υπό δνόματα ουχί ολιγώ¬
τερα των 57. Ό Τσάνγκ, μένεα
πνέων, Ιστράφη κατά των 'Ερυ-
θρων συμβοΰλων τού καί δ Μπλον
χερ ηναγκάσθη νά έγκατα/^ίψη ε-
σπευσμένως τό Κινεζικόν εδαςρος
Δέν έγκατέλειψεν δμως τό πα¬
ράτολμον όνειρον νά γίνη κΰριος
τής Κίνας. Ό στρατηγός Γκάλιν
ηναγκάσθη νά έξαφανισθη, άλλά ό
σΰντροφος Μποροι'σσωφ ήτο άνό-
μη έκεΐ καί συνεκέντρωσεν άρκε
τούς φίλους έκ των 'Ερυθρών τοϋ
Χανκάου, ωστε νά σχηματίση νέον
Κινεζικόν Έρυθρόν Στρατόν. Ή¬
το μικρός καΐ είχεν «ολίγα έφοδια,
άλλά 6 Μπλοϋχερ ηλπιζε νά φθά¬
ση είς το Πεκϊνον καί νά επιβάλτ)
δρους είς τόν Τσάνγκ έκ τής ,πρυ>·
τευούσης.
Τό Πεκϊνον ΰπεστήριζεν ό
στραταρχης Φένγκ Γιού Σιάνγκ,
άπροκαλυπτος έχθρός τοΰ Μπολσε-
βικισμοΰ. Ό Μπλοϋχερ ήξευρεν,
ότι δέν ήμποροΰσε νά τόν νικήσ;]
διότι εγνώριζεν έπίσης την Κινεζι'-
κήν ψυχολογίαν. "Επήγε μόνος είς
τό στρατόπεδόν τοΰ Φένγκ, τοΰ εί-
πε ότι ιτο Γερμανικής καταγωγής
καί κρυφός έχθρός των 'Ερυθρων
καί εζήτησε την βοήθειαν τοΰ
Φένγκ έναντι τεραστίου χρηματι-
κου ποσοϋ. Ό Φένγκ εδέχθη καί
δ Μπλοϋχερ, πεποιθώς περί τής ν'-
κης, έσπευσε νά έπανέλ&η είς ώ
Ι στρατηγεΐόν^του καί διέταξεν αμε-
|σον πορείαν εναντίον τοΰ Πεκίνου.
| Την έπομρην δμως ό στρατός τού
Ι έμβοβαροίσθη υπό των πυροβόλων
των ήνωμένων στρατών τοΰ
Τσάνγκ καί τοΰ Φένγκ. Ό Φένγκ,
άφοϋ εδέχθη τό χρυσίον τού
ι Μπλοΰχερ: ^ μετεπώλησεν, ολίγας
'. την έ-τινονρίαν
Ή Τεννεσσή Μίτσελ "Αντερσων, διε-
ζευγμένη σΰζυγος τού διασήμον ζω-
γράφον Σέργουντ "Αντερσων, ή ό-
Λοία ευρέθη νεκρά είς την κλίνην της
έν Σικάγψ.
τού είς τόν Τσάνγχ.
Έτσι επήρεν Ενα τέλος ή Κινε-
ζική περιπετεια τοΰ 'Ερυθροϋ Να-
πολεοντος. Ηναγκάσθη νά φύγ}]
προτροπάδην άπό την χώραν, πτϋΐ-
πλανώαενος είς εδαφος εχθρικόν,
νρμα
φνίσθη
υπηρεσίαν· Έχ
θοωπος - θαΐμα. Όλί
βραδύτερον ε-ηλθεν *
τηνΚινανκαίΜ;
νησίς τον δίωρων
τοστϋή
Μπλαγκοβε
στρατηγεϊον επί τή;
Μαντζονρίας, ε1χοη;
χε καταταχοη είς
στρατόν — άπένταοος
αγνωστος, ανεργος ^
λυθείς έκ των ψυλαχουν. Τώ
πευε λευκόν κέλητα άτεν^
ληνιος μέ Τά διαπεραστι·« (
γάλανα μάτια τού τό -'■·*
ρωα, αυτόν τόν νέον Μ .,„„
δποϊος ^δέν έφθασεν άκοιιη«
σαράντα καί δέν έ'χ?, άκόμΐ)ϊ
μήστ] τό νικηφόρον ΒατερΙώΙ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΕΎ'ΛΑΝΐ
(Σϋνίχϊ-.ζ έκ τής 16ης αελίδος)
την ϊιέλευσίν των αίώνων. Είς την
Παγχαίαν εζων ίθαγβνεΐς Παγ-
χαίοι καί οί €πίλι>ίες "Ινδοί, Σ/.6-
Θαι καΐ Κρήτες. Είς την Κεϋλάνην
σήμίρον, έκτός των είς ί~ο?ικοϋς
χρόνους έλυόντωνΜαύρ-ων ζοϋν: α')
Οί ΐθαγενείς Βέδας, ζωντες έν ή-
μιτγρία καταστάο-ει είς τα ένϊότε-
ρι τής Κεϋλάνης και έςαφανίζόαε-
νοι όσημδραι· 3έν ύχολβίιτονται ειμή
περί τάς 12000. Ο5το! άντιστοιχο
πρός τοί>ς Παγχαίοος. β') Οί Ίν-
ϊοί οί όκοΐοι δε'δαίως τ>ά εΰρίσκων-
ταιάιτδ τής άχΐικάτης αρχαιότητος,
ϊεϊομένου «5τι ή Κε5λάνη είναι νήν
«ς τής Ίνΐικής μετ)1 ής σ«νείχον-
το άλλοτε, γ') Ο! Σιγκαλέζοι κα-
τακτησχντες την νήσον πρό πολλών
αΐώνων τούτους θά άντιστοιχίσωμεν
πρός τοίις πολεμικούς Σκόβας-Ίν
νά πράςοΰν το3το οί Κεϋλβ
είχον πλιροφορηθή καλώς»
ΕΛληνορρωμαίχών ζργιίχ
μζκρογρονίθϋ έπαΐής π:ίς
ποος εκε:·θεν προ»ρχβμ^νο
κείους χχτοίστάντας είς
^ οί Κρτττβς τής Παγ-
χαίας. Τοάτους δυνάμεθα νά θεω¬
ρήσωμεν ώς άντΑττΟΓχούντας πρός
τοίις Κανϊιώτας, τοίις κατοίκους
τής *ρχ*ιοτάτης πόλεως τής Κεϋ¬
λάνης Κατ^ϊης. Οί Κανδιώται αυτο;
καθώς %λ ή γλώσσά των, αίτινες
Οεωροΰνται <ό»ς γλώσσαι τής Κευλά- '/ης—ή αλλη είναι ή Σιγκαλέζικη —είναι άγνωστοι είς ήμ«?, διότι οί άτίδασοι αύτ«ί μή άνεχόμενοι την •/ατάκτησίν, κατέφι/γατν βίς τα ά- πρόθΊτα δρη τοΰ εσωτερικόν τής νή¬ σου και δίεξάγουν άμίίλικτον πό¬ λεμον κατά των "Άγγλων ποός τούς άποίους διεκδικοΰν βήμζ πρός 6ήμα τό πάτριον εδαφος. Ή βποψίς μας αύτη είναι όμο- λογ«!>μ4νως τολμηρά. Άλλ' ή συι/.-
πτωσις τοϋ όνόμ.ατος τής πόλεως
Κάνδης μΙ την μεσαιωνικήν όνομα-
σίαν τής Κρήτης, ήν ημείς Θεωρού¬
μεν αρχαιοτάτων, έπιτόπιον τύπον
τής όνομασίας Χάνδαξ τής Κρή¬
της καί πρός την αρχαίαν πόλιν
τής Κρήτης Κάντανος, ίσως οέν
είναι τυχαία. Μή λησμονώμεν, δτ:
είς την Κρήτην κατώκοον ποτε οί
ποντοπόροι Φοίνικες, ο»ί όποϊοι Θά
^αρελάμδανον %<χ εντοπίους είς τα ταξεϋδιά των και θά έχρησιμοποί- οι;ν αΰτους είς τάς άνο/ζητησεις των μΐτάλλων, κοραλλίων καί πολ^τί- μων λίθων, ών βρίθει ή Κεϋλάνη. Ασφαλώς δέ θά είχον φθάσει κα? έκεϊ οί Φοίνικες, άφοΰ είς τα παρά- λια τής Άραδικής θαλάσσης είχο^ την κοιτίία των καϊ εκείθεν Θεώ- ροθνται έξορμ,ηθεντες διά την εμ¬ πορικήν κατάκτησιν τής τότε γνω- στής οΐκο'ομένης. "Εχομεν 3έ καί ιστορικήν άπόδί'.ξίν ότι ή Κεϋλάντ; ϊέν ήτο άποξενωμενη ογκο τον Έλ- ληνορρωμαϊκον κόσμον, άφοΰ ό Πλί- νιος δ πρε*6ύτερος άναφέρεί, Οτι 4 πρέτδείς 1κ Ταπροβάνης (Κεϋλά¬ νης^ ε:·/ον υεττίή ε'ς Ρώ-μην. Δ'ά χά! Ι ς Άν ήτο γνωστή τ γλώ Κανδ-.ωτών, θά ήδΰναμεί·» στερον νιά κρίνωμεν καθόσον λην την «αλλοίωσιν ην χά ήμερος άναφέρεί. θά δϊετήρει καΐ λέςεις σχετιζοαίνας χρο Ελληνικήν. Πάντως καλό το νά έρευνη&οΰν τα ΐαοα 3ην τοπωνόμ,ια. 'Εσημ«ιώ| τι έξ αυτών την εξής ζα σύμπτωσιν, άς ε?π&.μίν. Ή ούσα τής Κεϋλάνης, Κολ νομάζεται 'όπΰ των ίθίγενών των Καλάν! καί ΡΕ^^ΑΗ.' δική λέξις Καλάνη, προέ^ι ρίζης ΚΑίΑ ίσον άμβϋοός, καί « Έλληνιχή ν.ελαινός. Χ3? η άντίστοιχος ένομασίβ Γ-.ΑΗ. ;/ήπως είνα; ή 'Ε πελλός, ήτις έπίσης σημ.αί*«ι 'Τπολείπονται πρός εςετβ σημείατ, όπως ξ πληροφορίας τοίί Διοδώρ όνο[λντσί3ΐ '»ών πόλεων τής γ2ΐας, Πανάρα, Τραχι αλ Ώκεανίς, αί οικίαι ά ί άπέ «1; άρχ»ίο!>ς γ«γρ?;
πόλεις τής Ταπροίάνης. Αα
δέν τό -αράδοξον, ανό Εο
πρώτος περΐγράψας την καθ
Κεϋλάνην, έϊωκεν όνόματα »
ά ί Έλληνι
_Τί.-.-.. εις την ^
άγνωστον τινος -γλώσσης
τή νησο) ί«.ιλο>μ«'νων, ~»ι
γνόησαν οί κατόπιν αιοτοο γ»
ιζι. "Εχομεν άλλως « «
δείγαα ίώτής τής ο^1*
νήσοα ήτις είναι γνωστη νξ
'Ελλήνων ώς Ταπροδχνη, *
των Άράίων δέ καί ^*?ν
ώς Σερεντίδ, Σιλάν, Σίλ»
λ«ιμ. Β') Ή Ιν μέσφ ίθλλ*)
σων, 30 στάδια δυτ" Λ
χαίας, ύπαρξις ^ϊίο
νήσων, έξ ών'μι* ,
τής Κεϋλάνης 'νη?Ρ\, °-
των Μαλδίδων νήσων, βλλ
λην ά«
πε?ί αυτών.
υπάρχον τοίίύτα! νήσο'. β«^
τε^θΐσθησαν, ώς εχεί ^·
έ ή «**>.« "»·
ΜΑδΟΝ εΐΤΥ.
Ο €'Εθνι*ό;
τού
τΐπροσώ.·τον μοί *
τατούλου 1544 Ν.
δστις δέχεται
Λώ ΐ Ι
4
-ΚΘΜΚΟΣ ΚΙΙΡ/Ξ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
,,ρ/ριμένος διεθνολογος
,„,„; διευθυντης της
,- τής Γενέυης» κ. Ου-
ι, . ΤίΥ ήλθε τελευταίως είς
^ον ίνα μελετήση έχ^
ά προβληματα, τα οποι-
ΐι έκ τής άναπτύξεως
ϋ έθνικισμοϋ και
εξελίξεως των
ικών σχέσεων.
.;ατωτέρω δημοσιευόμε-
τον έξετάζει την θέσιν
- αων έν Αιγύπτω. >
, Εΐν.ιι άνάγκί) ν* παραμει-
^ι μακρόν είς την Αίγυπτον
Ι αντιληφθή δτι οί έ/εΐ δια-
^ Εύρωπαϊοι είναι ανησι·-
-5
συν-
Αγγλο Αίγή
ν ότ'οίας ή κύρωσις δι' ού-
" ',αφίβολος, τούς κατε-
.: απήνης. Δέν εσχον τον
νά παοασκευασθουν
νά έθισθοϋν ήβικως
ή ν.αί πολλαί διεραπων-
|ό άπογίνσυν τα τεραστίας
α συιιφέηοντα τα δποΐα άν-
Γ
οΐ<τε νά ουτε ά ενουν. Ιογοι των άνησυχιων τούτων Ιολλαπλοΐ. Ό βαθύτερος α- ίοίιως είναι ό φόβο; μήπως ίιπτιοι, αποτόμως παραδιδο- Μς εαυτούς, άσκήσουν οίκο- ν έίτνι/.ισμόν έναντι τοϋ ξέ- ραλαίσυ. Τόααράδειγμα τής ας είναι, άπό τής απόψεως άρκετά άνησυχητικόν, το- μάλλον καθόσον τα ξένα συα ΐα έν Αιγύπτω είναι πολύ Ιτιχώτερα. Ιάρχει πράγματι ό ςρόβο; ότι ί«ΐπιοι δέν κατανοοϋν άρκε- Ιϊον εχουν ανάγκην τού έξω- τθ Τό καθεστώς των διομολο- ν έ'χει δοθώση μεταξύ αν- —Ι των ξένων των ενα άθιά- ήνΗ/ών φραγμόν. ΑΙ ξέναι ρήσεις δέν εχουν ηθικάς πο- αφηθή έν τη χώρα καί ή χώ- εχει συνηθίση νά τάς θεωρή ■κάς της. Συχνάκις, οί Αΐγύ- έν είδον παρά τάς θέσεις τα; μμένας υπό των ξένων καΐ ,τι ξένοι προσεκόμιζον εί; ■ώραν Ούτως εσχηματίσθη Ιατάστασις πνευμάτων, έλάχι- ΰνοι/ή »τρός μίαν φιλικήν συ- εοίαν επί τσΰ πεδίου τής ίσό- 'ηο είναι τοσούτω μδλον άλη- θόσον οί Αίγύπτιοι της ίθυ- τάξεως είναι ώς ϊπΐ τδ μεγαλσΛτήμονες, των ο- ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ποίων δλον τό ενδιαφέρον στρέφε- ται πρός την γεωργίαν. Ή Αΐγυ¬ πτος, άπό τής απόψεως αύτή^ς, κα- τέχει όλως ίδιάζουσαν θέσιν: Ή εύημερία της, ό πλοϋτός της έξαρ- τώνται έξ ολοκλήρου έκ μιάς μόνης καλλιεργείας, τοϋ βάμβανος. "0- ταν ό βάμβαξ πάη καλά, δλη ή Αΐ¬ γυπτος κυλίεται είς τον χρυσόν, δ¬ ταν ή τιμή τοϋ βάμβακος κατέρχε- ται, δλοι σφίγγουν την ζώνην των, τα καταστήματα δέν εχουν αγορα¬ στάς, τα θεατρα άδειάζουν καί οί Αίγύπτιοι δέν κατανοοϋν επαρκώς τούς αλλους κλάδους τής έθνικής οίκονομίας καί μήπως Ιδιαιτέρως τό έμτόριον καί ή τ^ιομηχανία, άτι¬ να είναι τα πεδία δπου ευρίσκει τι; τα μεγαλείτερα ξένα συμφέεοντα, κρίνσνται ύπ' αυτών άς δευτερευ¬ ούσης σημασίας. "ΙΙδη, ενεφανίσθησαν άπό τής; απόψεως αυτής, άνησυχητικά προ- μηνύιιατα είς ωρισμένα:; έπιχειρή- σεις ώς ή των τροχιοδρόμων τής 'Αλεξανδρείας, καί οί Εύρωπαϊοι διερωτώνται εάν αύτη ή κατάστα¬ σις πνευμάτων δέν υπάρχη κίνδυ- νος νά ένταθη υπό τό νέον καθε- στώς. Πολλοί φοοοϋνται έπίσης μήπα>ς ή νομική προστασία ή παρε-
χομένη υπό των ίθαγενών δικαστη-
ρίων δέν είναι ειαρκής, τόσον υπό
την εποψιν τής δικανικής ίκανότη-
τος, δσον καί υπό την εποψιν της
άμεροληψίας καί τοϋ άδε/.άστου.
Ωσαύτως, είς τό τεχνικόν πτδί-
Α.Ι ΟΙ £Ξ
ΟΥ'ΓΛΛΙΑΜ ΜΑΡΤΕΝ
ΟΚ.ΟΗΕ5Γ/ΖΑ.
Μ/7ΊΗ0Ο7-Λ
ς, ς χ^
ον, ώρισμένοι ξένοι διερωτώνται
εάν. οί Αίγΰπτιοι διαθέτουν άρκε-
τούς τεχνικοΰς ίκανούς νά διεχτϊτύ-
νουν οί ίδιοι τάς άπχιραιτήτους είς
τίιν όλότητα υπηρεσίας, θά έννοή-
ση τις την σπουδαιότητα αύτοϋ τοΰ
έρωτήματος δταν μάθη, επί παρα¬
δείγματι, δτι δλη ή περιοχή τής δι-
ώρυγος τοΰ Σουέζ, είς την οποίαν
ζοΰν χιλιάδες Εύρωπαίων, τροφο-
δοτεΐται είς γλιτ/θ) ύδωρ υπό διώ-
ρυγος, τής οποίας ή άφετηρία εί¬
ναι είς τό Κάϊρον καί τής οποίας
θά ήτο εΰκολος ή άποκοπη, είς στιγ
μην πολιτικής εντάσεως. "Ωστε
δέν άρκεΐ είς τους "Αγγλσυς νά
κατέχουν στρατιωτικώς την διώρυ-
γα, εάν δέν ήμποροΰν νά ΰπολογί-
ζουν επί έπαρτΐοΰς άνεφοδιασμοΰ
είς πόσιμον ύδωρ.
Εις τό οά-θος δλων αυτών των
φόβων ΰπάρχει, πρέπει νά τό όμο-
λογήσοιμεν, μία 6ασιχή ελλειψι·.
έμπιστοσίνης τοϋ Εύροκταίου έ¬
ναντι τοϋ Άνατολίτου. ΟΙ πλεΐστοι
Ό Φρέντερικ Στώκ, διάσημος διευθυντής όρχήστοας έν Σικάγφ.
των Εύρωπαίων, οί δποΐοι ζοΰν ά¬
πό μακροϋ είς τάς χώρας τής Ά-
νατολής, δέν πιστεύουν είς την ί-,
κανότητα των άνατολικων λαών ΰ-
πο>ς αύτονυβερνηθοϋν. "Ωρισμένα
έμφανή έλαττώματα, δπως ή νω-
χέλεια καί ή μισθαρνία, θεωροϋν-
ται υπό αυτών ώς συνεπεία δχι μι¬
άς δεδομένης πολιτικής ή οίκονο-
μικής καταστάσεοος, άλλά τοΰ κλί-
ματος καί τής ράτσας, πράγμα ποΰ
άποκλείει πάσαν έλπίδα βελτιώ-
σεως.
Άλλά έπιτρέπεται νά διερωτηθίί
τις εάν είς τους φόβους τούτους
δέν υπάρχη καποια δόσις ΰπερβο-
λή>.
Έν πρώτοις, οί Εΰρωπαΐοι γνω-
ρίζουν άρά γε καλώς τούς άνατολι-
.οί'ί λαους έν μέσω των οποίων
ί άό ώ έώ Δέ
ν ιΓί Βάντερμπιλντ καΐ ή νεόνυμφός του πρώττν Δνίς
ηο'μπυ, έξβρχόμενοι τοϋ έν Ούέστ "Οοάντζ, Νέας Ίερσέτ
ί λ
μ ζ,
γονρ«ν τής κ. Βάντεοιιτιλντ
"Αννα
Ιερσέης οΐκου
ς μ
ζοϋν, ένίοτε άπό μακρών έτών; Δέν
είναι βέβαιον παρατηρεΐται ενταύ¬
θα φαινόμενον ανάλογον πρός έκεΐ
νο τό οποίον ήμπόδισε τούς έμπ>
ροΰς τής Σαγκάης νά έννοήσουν,
έ'στω καί κατ' ελάχιστον, την Κί-
ναν. Τα προνόμια των οποίων ά-
πολαύουν οί ξένοι είς τάς χώρας
των διομολογήσεων, τους ημπόδι-
σαν νά άναμιχθοϋν μέ τόν πληθυ¬
σμόν καί νά τόν συναναστραφοΰν
ώς ίσον. Τό συναίσθημα τής κατα
τερότητος άναπτύσσει είς τα ατομα
ωρισμένα έλαττώματα χαρακτήοος
ναί' δυνάμεθα νά είπωμεν δτι τό
συναίσθημα τής άνωτερότητος ά¬
ναπτύσσει αλλα έλαττώματα. Είς
τρόπον ωστε οί ανθρωποι, οΐτινες
θά ώφειλον νά γνωρίζουν καλλίτε-
ρβν τοΰς Αίγυπτίους, δέν τούς γνω
ρίζουν ΐσως διόλου.
Δεύτερον, οί φόβοι αύτοι, θεμε-
λιοΰνται επί της ίδέας δτι ή Άγ-
γλοαιγυ.ττιακή συνθήκη θά προ¬
καλέση βαθείας μετορβολάςείς τ»ιν
"νομώ καί πράγματι κατάστασιν.
Ή υπόθεσις αύτη δέν είναι άκρι-
βής■ κατ' αρχάς τουλάχιστον, αί
μεταβολαί θά είναι έλάχισται. Ό
Βρετανό; υπατος άρμοστής θά γί¬
νη πρεσβευτής, άλλά τίποτε δέν έ-
πιτρέπει νά σκεφθώμεν δτι ή γνώ-
μη του θά ακούεται ολιγώτερον· οί
ξένοι σΰμβουλοι τής Αίγυπτιακής
Κυβερνήσεως θά παραμείνουν είς
ώρισμέγους κλάδους τής διοικήσρ-
ως. τέλος είς πολλοΰς κλάδους ή
Αΐγυπτος ήτο ηδη ούσιαστικώς ά-
νεξάρτητος.
"Οσον άφορά την δικαιοσύνην,
ιδιαιτέρως, ουδέν άποδεικνύει δτι
αί δοσιδικίαι των προξενικών δι-
καστηρίων θά μεταβιβασθοϋν είς
ίθαγενή δικαστήρια, ουτε δτι, έ»·
τοιαΰτη περιπτώσει, τό ξένον εμπό¬
ριον θά υπέφερεν έξ αύτοϋ. Τα
προξενικά δικαστήρια είναι λίαν ^ ^
άν'ίσου ποιότητο: ναϊ δικαιούμεθα κατά τόν
νά είπωμεν δτι μερικά είναι κάκι-
στα. Δέν έ'χουν παρά ποινικάς δο-
σιδικίας καί ή ύπαρξις των δέν έν-
διαφέρει πολΰ την οικονομικήν ζο>
ήν. Τέλος, είναι πιθανόν δτι αί ποι-
νικαί δοσιδικίαι των θά μεταδιδα-
σθοΰν δχι είς τα ίθαγενη, άλλά είς
τα Μικτά Δικαστήρια, όπερ θά α-
ποτελέση τεραστίαν πρόοδον άπό
πάσης απόψεως.
"Αλλως τε, οί ξένοι εχουν την
τάσιν νά παραγνωρίζουν /αί νά έκ-
τιμοϋν τάς διοικητικάς ίκανότητας
των Α'ιγυπτίων. Τί δέν είπον, δταν
οί σιδηρόδρομοι περιήλθον, πρό έ-
ξαετίας, είς χείρας των; Έν τού¬
τοις, δχι μόνον τίποτε δέν συνέδη,
άλλά ή διοίκησις των σιδηροδρβ-
μων άΐτεναντίας εβελτιώθη. Πρέ¬
πει νά λάβωμεν ύπ' όψιν τό γεγο-
νός δτι ή Βρετανικί] διοίκησις εΐχε
νά πα?ιαίστ) κατά των συνεπειών
τοϋ πολέμου. Άλ?.ά δσον καί άν
λάβωμεν ύπ' όψει τό γεγονός του¬
το, οφείλομεν νά άναγνωρίσωμεν
δτι οί Αίγύπτιοι διεχειρίσθησαν κα¬
λώς μίαν λεπτοτάτην τεχνικήν επι¬
χείρησιν, ή όποία περιλαμβάνει
τεσσαράκοντα καί πλέον χι)ααδας
εργατών. Διατί δέν θά ή,μπορέσουν
νά επιτύχουν έξ ΐσου καί είς αλλους
κλάδους τού δημοσίου βίου;
Ή παρομοίωσις μέ την Τουρκί¬
αν, ή όποία πλανάται ώς άπειλή ε¬
πί τοϋ πνεύματος τών,έν Αίγχπτ(Λ
Εΰρωπαίων, είναι ανευ άξίας. ΑΙ
δύο καταστάσεις δέν παρουσιάζουν
άνα^νθγίας. Τό έργον τής Τουρκι¬
κήν Κυβερνήσεως, τό οποίον άΧ/.ως
τε είιιεθα ύποχρεωμένοι νά επαι¬
νέσωμεν, έξηγεΐται νπό γεωγραφι-
κών, οΐκονομικων καί ήθικών λό¬
γων. Ή Τουρκία ευρίσκεται μα¬
κράν των μεγαλων συγκοινωνια-
κών γραμμών ζή υπό καθεστώς
αυστηράς δικτατορίας καί τοιουτο¬
τρόπως γ')δυνήθη νά έπιβάλτ) είς
τον λαόν της τάς σημαντικάς υλι¬
κάς -θυσίας, τάς οποίας συνεπάγει
ή σημερινή πολιτική της.
Ή Αΐγυπτος ευρίσκεται άπ' .'-
ναντίας είς τό κέντρον τής Μεσο-
γείου. Τα ξένα έν αύτί| συμφέρον-
τα είναι τεραστία καί ή χώρα πα¬
ρέσχε πρό τινος μόλις την απόδει¬
ξιν δτι δέν ερρεπε πρός την δικτα¬
τορίαν.. Δέν βλέπομεν, υπό τοιαύ¬
τας συνθήκας, πώς θά ηδύνατο νά
σχηματισθή μία έξουσία άρκετά
δυνατή ωστε ν' άψηφήση, έπ' ονό¬
ματι ενός έθνικιστικοΰ ίδεώδους,
ταύτοχρόνω;, τα ξένα συμφέροντα
τάς ελευθερίας τοϋ λασυ καί την
ευημερίαν της. -
Ένδέχεται βεβαίως ή κατάργη¬
σις των διομολογήσεων νά προ¬
καλέση κατ' αρχάς μερικάς δυσ¬
χερείας. Οί ξένοι εχουν την συνή¬
θειαν νά μή δέχωνται καμμίαν δια¬
ταγήν έκ αέρους των Αίγυπτίων ύ-
παλλήλων καί νά νομίζουν δτι δλα
σχεδόν έπιτρέπονται είς αύτούς· οί
>.ατώτεροι ύπαλ).ηλοι, άφ' ετέρου,
μεταχειρίζονται σατραπικώς τοΰς"
όμοεθνεϊς των φελλάχους. Είναι
φανερόν δτι, εάν φερθοϋν κατά
τον ίδιον τρόπον πρός τούς Εύρω-
παίους ή άκόμη.έάν μερικοί σν.ε-
ς^θοΰν νά έκδικηθοϋν είς βάρος
των διά τάς μακράς ταπεινώσεις,
ύπάρχει κίνδυνος νά έκραγοϋν
I-
πεισόδια.
Ενδεχόμενον είναι, άφ' ετέρου,
τα Ενρωπαϊκά κεφάλαια των οποί¬
ων εχει ανάγκην ή Αΐγυπτος, νά
φανοϋν έπΐφυλακτικα επί τι διάστη
μα, μερικά δέ μάλιστα, ιδιαιτέρως
νευρικά, νά άποσυρθοΰν, προ/α-
?.οΰντα πρός στιγμήν κρίσιν.
Άλλά αί δυσχέρειαι αυται θά εί¬
ναι παροδικαί. Όπωσδήποτε θά
έφθανον τα πράγματα έκεΐ μίαν
ημέραν, καί φρονούμεν δτι ή Αγ¬
γλικη Κυβέρνησις επέδειξε μεγά¬
λην πολιτικότητα μή επιβραδΰνοι.-
σα άνωφελώς_μίο:ν αναγκαίαν εξέ¬
λιξιν. Τοιουτοτρόπως παρασνευά-
ζει, δι' ενός πε,ριωρισμένου πειρά-
ματος, την εγκατάλειψιν των κινν
ζικών διοιιώογήσεων, ή όποία επί-
σης δέν θά βραδύνη νά καταστή έ-
πιτακτική.
'Κκλεκτά βιδΗα εχει μόνον τό Βι-
ί βλιοπωλεϊον τοΰ «Εθνικον Κηρυκος>.
Ό Τζών ΙΙρέστων} «πρότυπον καλοΰ σύζυγον» κατά την δήλωσιν της συ-
ζύγου του, όστις κατεδικάσθη είς θάνατον έν θύήτον, Ίλλινόϊς,^ ώ; φονευ-
σας την Δδα "Αγκνες Τζώνστων, άφοΰ πρώτον την εβιασεν, ως λεγεται,
ζγ ,
σας την Δδα
Αγκνες Τζώνστων, άφοΰ πρώτον την
'(>κτ<άί5ριον. Δί·|ιπ, ό δίκηγόθ"^ τού. "Εδγαρ
,,ρ/ριμένος διεθνολογος
,„,„; διευθυντης της
,- τής Γενέυης» κ. Ου-
ι, . ΤίΥ ήλθε τελευταίως είς
^ον ίνα μελετήση έχ^
ά προβληματα, τα οποι-
ΐι έκ τής άναπτύξεως
ϋ έθνικισμοϋ και
εξελίξεως των
ικών σχέσεων.
.;ατωτέρω δημοσιευόμε-
τον έξετάζει την θέσιν
- αων έν Αιγύπτω. >
, Εΐν.ιι άνάγκί) ν* παραμει-
^ι μακρόν είς την Αίγυπτον
Ι αντιληφθή δτι οί έ/εΐ δια-
^ Εύρωπαϊοι είναι ανησι·-
-5
συν-
Αγγλο Αίγή
ν ότ'οίας ή κύρωσις δι' ού-
" ',αφίβολος, τούς κατε-
.: απήνης. Δέν εσχον τον
νά παοασκευασθουν
νά έθισθοϋν ήβικως
ή ν.αί πολλαί διεραπων-
|ό άπογίνσυν τα τεραστίας
α συιιφέηοντα τα δποΐα άν-
Γ
οΐ<τε νά ουτε ά ενουν. Ιογοι των άνησυχιων τούτων Ιολλαπλοΐ. Ό βαθύτερος α- ίοίιως είναι ό φόβο; μήπως ίιπτιοι, αποτόμως παραδιδο- Μς εαυτούς, άσκήσουν οίκο- ν έίτνι/.ισμόν έναντι τοϋ ξέ- ραλαίσυ. Τόααράδειγμα τής ας είναι, άπό τής απόψεως άρκετά άνησυχητικόν, το- μάλλον καθόσον τα ξένα συα ΐα έν Αιγύπτω είναι πολύ Ιτιχώτερα. Ιάρχει πράγματι ό ςρόβο; ότι ί«ΐπιοι δέν κατανοοϋν άρκε- Ιϊον εχουν ανάγκην τού έξω- τθ Τό καθεστώς των διομολο- ν έ'χει δοθώση μεταξύ αν- —Ι των ξένων των ενα άθιά- ήνΗ/ών φραγμόν. ΑΙ ξέναι ρήσεις δέν εχουν ηθικάς πο- αφηθή έν τη χώρα καί ή χώ- εχει συνηθίση νά τάς θεωρή ■κάς της. Συχνάκις, οί Αΐγύ- έν είδον παρά τάς θέσεις τα; μμένας υπό των ξένων καΐ ,τι ξένοι προσεκόμιζον εί; ■ώραν Ούτως εσχηματίσθη Ιατάστασις πνευμάτων, έλάχι- ΰνοι/ή »τρός μίαν φιλικήν συ- εοίαν επί τσΰ πεδίου τής ίσό- 'ηο είναι τοσούτω μδλον άλη- θόσον οί Αίγύπτιοι της ίθυ- τάξεως είναι ώς ϊπΐ τδ μεγαλσΛτήμονες, των ο- ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ποίων δλον τό ενδιαφέρον στρέφε- ται πρός την γεωργίαν. Ή Αΐγυ¬ πτος, άπό τής απόψεως αύτή^ς, κα- τέχει όλως ίδιάζουσαν θέσιν: Ή εύημερία της, ό πλοϋτός της έξαρ- τώνται έξ ολοκλήρου έκ μιάς μόνης καλλιεργείας, τοϋ βάμβανος. "0- ταν ό βάμβαξ πάη καλά, δλη ή Αΐ¬ γυπτος κυλίεται είς τον χρυσόν, δ¬ ταν ή τιμή τοϋ βάμβακος κατέρχε- ται, δλοι σφίγγουν την ζώνην των, τα καταστήματα δέν εχουν αγορα¬ στάς, τα θεατρα άδειάζουν καί οί Αίγύπτιοι δέν κατανοοϋν επαρκώς τούς αλλους κλάδους τής έθνικής οίκονομίας καί μήπως Ιδιαιτέρως τό έμτόριον καί ή τ^ιομηχανία, άτι¬ να είναι τα πεδία δπου ευρίσκει τι; τα μεγαλείτερα ξένα συμφέεοντα, κρίνσνται ύπ' αυτών άς δευτερευ¬ ούσης σημασίας. "ΙΙδη, ενεφανίσθησαν άπό τής; απόψεως αυτής, άνησυχητικά προ- μηνύιιατα είς ωρισμένα:; έπιχειρή- σεις ώς ή των τροχιοδρόμων τής 'Αλεξανδρείας, καί οί Εύρωπαϊοι διερωτώνται εάν αύτη ή κατάστα¬ σις πνευμάτων δέν υπάρχη κίνδυ- νος νά ένταθη υπό τό νέον καθε- στώς. Πολλοί φοοοϋνται έπίσης μήπα>ς ή νομική προστασία ή παρε-
χομένη υπό των ίθαγενών δικαστη-
ρίων δέν είναι ειαρκής, τόσον υπό
την εποψιν τής δικανικής ίκανότη-
τος, δσον καί υπό την εποψιν της
άμεροληψίας καί τοϋ άδε/.άστου.
Ωσαύτως, είς τό τεχνικόν πτδί-
Α.Ι ΟΙ £Ξ
ΟΥ'ΓΛΛΙΑΜ ΜΑΡΤΕΝ
ΟΚ.ΟΗΕ5Γ/ΖΑ.
Μ/7ΊΗ0Ο7-Λ
ς, ς χ^
ον, ώρισμένοι ξένοι διερωτώνται
εάν. οί Αίγΰπτιοι διαθέτουν άρκε-
τούς τεχνικοΰς ίκανούς νά διεχτϊτύ-
νουν οί ίδιοι τάς άπχιραιτήτους είς
τίιν όλότητα υπηρεσίας, θά έννοή-
ση τις την σπουδαιότητα αύτοϋ τοΰ
έρωτήματος δταν μάθη, επί παρα¬
δείγματι, δτι δλη ή περιοχή τής δι-
ώρυγος τοΰ Σουέζ, είς την οποίαν
ζοΰν χιλιάδες Εύρωπαίων, τροφο-
δοτεΐται είς γλιτ/θ) ύδωρ υπό διώ-
ρυγος, τής οποίας ή άφετηρία εί¬
ναι είς τό Κάϊρον καί τής οποίας
θά ήτο εΰκολος ή άποκοπη, είς στιγ
μην πολιτικής εντάσεως. "Ωστε
δέν άρκεΐ είς τους "Αγγλσυς νά
κατέχουν στρατιωτικώς την διώρυ-
γα, εάν δέν ήμποροΰν νά ΰπολογί-
ζουν επί έπαρτΐοΰς άνεφοδιασμοΰ
είς πόσιμον ύδωρ.
Εις τό οά-θος δλων αυτών των
φόβων ΰπάρχει, πρέπει νά τό όμο-
λογήσοιμεν, μία 6ασιχή ελλειψι·.
έμπιστοσίνης τοϋ Εύροκταίου έ¬
ναντι τοϋ Άνατολίτου. ΟΙ πλεΐστοι
Ό Φρέντερικ Στώκ, διάσημος διευθυντής όρχήστοας έν Σικάγφ.
των Εύρωπαίων, οί δποΐοι ζοΰν ά¬
πό μακροϋ είς τάς χώρας τής Ά-
νατολής, δέν πιστεύουν είς την ί-,
κανότητα των άνατολικων λαών ΰ-
πο>ς αύτονυβερνηθοϋν. "Ωρισμένα
έμφανή έλαττώματα, δπως ή νω-
χέλεια καί ή μισθαρνία, θεωροϋν-
ται υπό αυτών ώς συνεπεία δχι μι¬
άς δεδομένης πολιτικής ή οίκονο-
μικής καταστάσεοος, άλλά τοΰ κλί-
ματος καί τής ράτσας, πράγμα ποΰ
άποκλείει πάσαν έλπίδα βελτιώ-
σεως.
Άλλά έπιτρέπεται νά διερωτηθίί
τις εάν είς τους φόβους τούτους
δέν υπάρχη καποια δόσις ΰπερβο-
λή>.
Έν πρώτοις, οί Εΰρωπαΐοι γνω-
ρίζουν άρά γε καλώς τούς άνατολι-
.οί'ί λαους έν μέσω των οποίων
ί άό ώ έώ Δέ
ν ιΓί Βάντερμπιλντ καΐ ή νεόνυμφός του πρώττν Δνίς
ηο'μπυ, έξβρχόμενοι τοϋ έν Ούέστ "Οοάντζ, Νέας Ίερσέτ
ί λ
μ ζ,
γονρ«ν τής κ. Βάντεοιιτιλντ
"Αννα
Ιερσέης οΐκου
ς μ
ζοϋν, ένίοτε άπό μακρών έτών; Δέν
είναι βέβαιον παρατηρεΐται ενταύ¬
θα φαινόμενον ανάλογον πρός έκεΐ
νο τό οποίον ήμπόδισε τούς έμπ>
ροΰς τής Σαγκάης νά έννοήσουν,
έ'στω καί κατ' ελάχιστον, την Κί-
ναν. Τα προνόμια των οποίων ά-
πολαύουν οί ξένοι είς τάς χώρας
των διομολογήσεων, τους ημπόδι-
σαν νά άναμιχθοϋν μέ τόν πληθυ¬
σμόν καί νά τόν συναναστραφοΰν
ώς ίσον. Τό συναίσθημα τής κατα
τερότητος άναπτύσσει είς τα ατομα
ωρισμένα έλαττώματα χαρακτήοος
ναί' δυνάμεθα νά είπωμεν δτι τό
συναίσθημα τής άνωτερότητος ά¬
ναπτύσσει αλλα έλαττώματα. Είς
τρόπον ωστε οί ανθρωποι, οΐτινες
θά ώφειλον νά γνωρίζουν καλλίτε-
ρβν τοΰς Αίγυπτίους, δέν τούς γνω
ρίζουν ΐσως διόλου.
Δεύτερον, οί φόβοι αύτοι, θεμε-
λιοΰνται επί της ίδέας δτι ή Άγ-
γλοαιγυ.ττιακή συνθήκη θά προ¬
καλέση βαθείας μετορβολάςείς τ»ιν
"νομώ καί πράγματι κατάστασιν.
Ή υπόθεσις αύτη δέν είναι άκρι-
βής■ κατ' αρχάς τουλάχιστον, αί
μεταβολαί θά είναι έλάχισται. Ό
Βρετανό; υπατος άρμοστής θά γί¬
νη πρεσβευτής, άλλά τίποτε δέν έ-
πιτρέπει νά σκεφθώμεν δτι ή γνώ-
μη του θά ακούεται ολιγώτερον· οί
ξένοι σΰμβουλοι τής Αίγυπτιακής
Κυβερνήσεως θά παραμείνουν είς
ώρισμέγους κλάδους τής διοικήσρ-
ως. τέλος είς πολλοΰς κλάδους ή
Αΐγυπτος ήτο ηδη ούσιαστικώς ά-
νεξάρτητος.
"Οσον άφορά την δικαιοσύνην,
ιδιαιτέρως, ουδέν άποδεικνύει δτι
αί δοσιδικίαι των προξενικών δι-
καστηρίων θά μεταβιβασθοϋν είς
ίθαγενή δικαστήρια, ουτε δτι, έ»·
τοιαΰτη περιπτώσει, τό ξένον εμπό¬
ριον θά υπέφερεν έξ αύτοϋ. Τα
προξενικά δικαστήρια είναι λίαν ^ ^
άν'ίσου ποιότητο: ναϊ δικαιούμεθα κατά τόν
νά είπωμεν δτι μερικά είναι κάκι-
στα. Δέν έ'χουν παρά ποινικάς δο-
σιδικίας καί ή ύπαρξις των δέν έν-
διαφέρει πολΰ την οικονομικήν ζο>
ήν. Τέλος, είναι πιθανόν δτι αί ποι-
νικαί δοσιδικίαι των θά μεταδιδα-
σθοΰν δχι είς τα ίθαγενη, άλλά είς
τα Μικτά Δικαστήρια, όπερ θά α-
ποτελέση τεραστίαν πρόοδον άπό
πάσης απόψεως.
"Αλλως τε, οί ξένοι εχουν την
τάσιν νά παραγνωρίζουν /αί νά έκ-
τιμοϋν τάς διοικητικάς ίκανότητας
των Α'ιγυπτίων. Τί δέν είπον, δταν
οί σιδηρόδρομοι περιήλθον, πρό έ-
ξαετίας, είς χείρας των; Έν τού¬
τοις, δχι μόνον τίποτε δέν συνέδη,
άλλά ή διοίκησις των σιδηροδρβ-
μων άΐτεναντίας εβελτιώθη. Πρέ¬
πει νά λάβωμεν ύπ' όψιν τό γεγο-
νός δτι ή Βρετανικί] διοίκησις εΐχε
νά πα?ιαίστ) κατά των συνεπειών
τοϋ πολέμου. Άλ?.ά δσον καί άν
λάβωμεν ύπ' όψει τό γεγονός του¬
το, οφείλομεν νά άναγνωρίσωμεν
δτι οί Αίγύπτιοι διεχειρίσθησαν κα¬
λώς μίαν λεπτοτάτην τεχνικήν επι¬
χείρησιν, ή όποία περιλαμβάνει
τεσσαράκοντα καί πλέον χι)ααδας
εργατών. Διατί δέν θά ή,μπορέσουν
νά επιτύχουν έξ ΐσου καί είς αλλους
κλάδους τού δημοσίου βίου;
Ή παρομοίωσις μέ την Τουρκί¬
αν, ή όποία πλανάται ώς άπειλή ε¬
πί τοϋ πνεύματος τών,έν Αίγχπτ(Λ
Εΰρωπαίων, είναι ανευ άξίας. ΑΙ
δύο καταστάσεις δέν παρουσιάζουν
άνα^νθγίας. Τό έργον τής Τουρκι¬
κήν Κυβερνήσεως, τό οποίον άΧ/.ως
τε είιιεθα ύποχρεωμένοι νά επαι¬
νέσωμεν, έξηγεΐται νπό γεωγραφι-
κών, οΐκονομικων καί ήθικών λό¬
γων. Ή Τουρκία ευρίσκεται μα¬
κράν των μεγαλων συγκοινωνια-
κών γραμμών ζή υπό καθεστώς
αυστηράς δικτατορίας καί τοιουτο¬
τρόπως γ')δυνήθη νά έπιβάλτ) είς
τον λαόν της τάς σημαντικάς υλι¬
κάς -θυσίας, τάς οποίας συνεπάγει
ή σημερινή πολιτική της.
Ή Αΐγυπτος ευρίσκεται άπ' .'-
ναντίας είς τό κέντρον τής Μεσο-
γείου. Τα ξένα έν αύτί| συμφέρον-
τα είναι τεραστία καί ή χώρα πα¬
ρέσχε πρό τινος μόλις την απόδει¬
ξιν δτι δέν ερρεπε πρός την δικτα¬
τορίαν.. Δέν βλέπομεν, υπό τοιαύ¬
τας συνθήκας, πώς θά ηδύνατο νά
σχηματισθή μία έξουσία άρκετά
δυνατή ωστε ν' άψηφήση, έπ' ονό¬
ματι ενός έθνικιστικοΰ ίδεώδους,
ταύτοχρόνω;, τα ξένα συμφέροντα
τάς ελευθερίας τοϋ λασυ καί την
ευημερίαν της. -
Ένδέχεται βεβαίως ή κατάργη¬
σις των διομολογήσεων νά προ¬
καλέση κατ' αρχάς μερικάς δυσ¬
χερείας. Οί ξένοι εχουν την συνή¬
θειαν νά μή δέχωνται καμμίαν δια¬
ταγήν έκ αέρους των Αίγυπτίων ύ-
παλλήλων καί νά νομίζουν δτι δλα
σχεδόν έπιτρέπονται είς αύτούς· οί
>.ατώτεροι ύπαλ).ηλοι, άφ' ετέρου,
μεταχειρίζονται σατραπικώς τοΰς"
όμοεθνεϊς των φελλάχους. Είναι
φανερόν δτι, εάν φερθοϋν κατά
τον ίδιον τρόπον πρός τούς Εύρω-
παίους ή άκόμη.έάν μερικοί σν.ε-
ς^θοΰν νά έκδικηθοϋν είς βάρος
των διά τάς μακράς ταπεινώσεις,
ύπάρχει κίνδυνος νά έκραγοϋν
I-
πεισόδια.
Ενδεχόμενον είναι, άφ' ετέρου,
τα Ενρωπαϊκά κεφάλαια των οποί¬
ων εχει ανάγκην ή Αΐγυπτος, νά
φανοϋν έπΐφυλακτικα επί τι διάστη
μα, μερικά δέ μάλιστα, ιδιαιτέρως
νευρικά, νά άποσυρθοΰν, προ/α-
?.οΰντα πρός στιγμήν κρίσιν.
Άλλά αί δυσχέρειαι αυται θά εί¬
ναι παροδικαί. Όπωσδήποτε θά
έφθανον τα πράγματα έκεΐ μίαν
ημέραν, καί φρονούμεν δτι ή Αγ¬
γλικη Κυβέρνησις επέδειξε μεγά¬
λην πολιτικότητα μή επιβραδΰνοι.-
σα άνωφελώς_μίο:ν αναγκαίαν εξέ¬
λιξιν. Τοιουτοτρόπως παρασνευά-
ζει, δι' ενός πε,ριωρισμένου πειρά-
ματος, την εγκατάλειψιν των κινν
ζικών διοιιώογήσεων, ή όποία επί-
σης δέν θά βραδύνη νά καταστή έ-
πιτακτική.
'Κκλεκτά βιδΗα εχει μόνον τό Βι-
ί βλιοπωλεϊον τοΰ «Εθνικον Κηρυκος>.
Ό Τζών ΙΙρέστων} «πρότυπον καλοΰ σύζυγον» κατά την δήλωσιν της συ-
ζύγου του, όστις κατεδικάσθη είς θάνατον έν θύήτον, Ίλλινόϊς,^ ώ; φονευ-
σας την Δδα "Αγκνες Τζώνστων, άφοΰ πρώτον την εβιασεν, ως λεγεται,
ζγ ,
σας την Δδα
Αγκνες Τζώνστων, άφοΰ πρώτον την
'(>κτ<άί5ριον. Δί·|ιπ, ό δίκηγόθ"^ τού. "Εδγαρ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ&- ΚΥΡΙΑΚΚ- 5 ΙΑΧΟΥΑΡΓΟΥ, 19*.
ΓΑΛΛΙΚΗ
ΚΟΜ
Νΰχτα σ-Α&τεΐνή κριΐα τοϋ Δεχεμ- μπρός στήν άχελχισία
:ίοο τβό 1793. Σέ μ:ά ά« τίς πειά δέν τολμώ νά ζητητω χ.
μου... Και
ειά άχο Χ3-
Είχε βγή άχ' την έκχλησία τοΰ θΰνσι της.
'Λγίο^ Στεφάνου, όχθϋ είχε χαρα-! Τα χα:δί τιναξε χα?ουμενο το
μείνε-. Χ5θσε^χόμενος ΐτ χολλήν £-' Χ'&νι άχ$ χανω το*, αι «φού φιλησε
μείνε'. χροσευχόμενσς έχί χολλήν
ρα. Σττ> ϊιάστημα α»το είχε χέσε!
χέ>.
ξ χ?μ το
χανω το*, αι «φού φιλησε
τβό εΰεργέτη τ»,
χως ονοαάζεται στή Β-έννη το Αύ-
τοχοατορίκο άνάάτορο.
Στή —30-φή βνδς δρόμοο ε?2ε Ινα
παιϊί
ά
δώδεκα έ ωςδεκατριών χρο-
νύν, χοί> ήταν χχθισαένο στχ,ν ακρη -, - ,
ενός χεζοολιοϋ χ' έχλαιγε μέ λ>γ- τής πάω το όλόχρ^ο αύτό δοο-
σ;γγχωι;ε!τε. κϋριε....,
άχάντησεν ό μ:χ?ος χοκχινίζοντα;
άχο τή ντροχη. Ή φτωχίά μου μη-
τόσο, μά τόσο άρρωστη
άστε βιάζομαί χολί» νά
τερα
όταν
η ρ
ηταν
Ή χαρή τοά ϊΛΐίιοό, κΓ ά
κατο...
— Κς»λά, χχάί μ6^! Καλά! Ή
ς τόνος της φωνης τού, τοά, 5'.ε»θ^ναί της λοκόν, είναι...
έ Έί λ2 ί ή Αΰ
. "Επλησίασε, λαι-; —- Στήν γωνία τής Αύτοχρατο-
"Εν* π
στο^ Μέγζρβ Έ-
λΐ σ—ττ..^. Στο
ί φτ,λά, οέν
Ό στοα-—γός Γιάν Χοίστιβν Σμο»τς,
πρώην πρωθΐ'πονργίκ; τής Νοτιοαίΐρι-
Εώ ό ήλθ έξ
ρη ρργ; ής
καηκής Ενώσεως, όστις ήλθεν έξ
Αγγλία; είς Άή
., ,, ν ,. . ,«*ι βλα τα
- Λεν πειραιεί, χαιοι μαο..~ϋλΐου ' ΐ-,-ι
• Ναί, χ,αλέ μβυ χ^ριε...
• θάχρεπε τότε νά την 3η χανέ-
:τα της χ
εμίναν πλέον
είναι | _^ χ-ς^Ε έυάνω στέ όχεϊον έχα:
, δ;ο στρώ^,ατα γιά τα ι?
εχαναν
χον, χαί χαίρνοντας στά χέίΐα τού Ρ'κ.ης
τα ΐαγΜμένα »8 τα χρ^ο >έαια τοΰ στεραζύ....^
χαεδιο», το *ώττ,βε γιά χοιό λόγο ε- πβμχτο χατβιμα...
κλαιγε. ( > ,-'ν21 ««;....
Το χαιδί, άντ: αλλης άχ:
ως, μέ φωνή χώ ετρεμε άβο τή συγ-; ^.ί7Γ-? ομως δ« η μητέρα
κίνη-, τεΰ εζήτησε έλεημοσ.'νη. [ άρρωβτη^.^
■—Δέν φαίνίίαι νασχι κτμ.ω'/.έ- ( —Ν*ί. ν
νο: γιά νά ζητάς έλεημοσύνη.... τοϋ;
εί-χε τότε ό άγνωστος. [
— Καί βέδαια δέν είμα; χζαωμε-1
νας γιΤ αυτή τή δοολειά! άχάντησε
τό χαιδί άναττενάζοντας βαθειά., ο^το σπι
Κι' ουτε^θά γινόμουν χοτέ ζητιά- τοΰ για.?»» -.-^, .*-<~* -<ν", ··''; ν^νοπχα; την ερωτησε νος «ν δέν εδλεχα την μάννα μοο^ Έχκλησία^ τοΰ 'Αγίθϊ Στεφάνου,} ' Ή ά/.^-*; τόν ' ' νά δαστοχ») τόσο.... ' χλΊ χαραχάλεΐε τον γιατρό έκ μέ-|χ^ χαίΓνοντάς'τ&ν γΐά —Καί χοίέν εχε:ς χατέρα, φτω-,' ροας τοΰ .... κόμ^τος 'Ιωχήφ νά πά^ ^τ^,Ύ*.. γο μ<;υ χαιδί; Ι άμέσως νά δή τή μητέρα σου. Πή-' * --Όχαέρας μου είναι Γάλλος. Ι Τ«ν«- — Γαλλος;.... ΈΒώ στή Βιέννη;, Τί) χα:δί εφϋγε τρέχ&ντας. τί τόζο,ί-ο^ βρίζδ-ν τόν ίαττίληί τον>ς
χοόν3ΐ τόβον κοτλός.
—Νλ·-... "Κχω συγγϊνείς... Βρί-
αχετα; έκδί ή τϊίό αγ>πη»λενη μο^
χού, αυτή την ατ'.γμή.
ή ζωή της...
εχρόφε^* τα λόγια ά
τα μάτια το3 άώ έ
Ό Θε:; τότ*. 3ς μάς -
και τοί»ς 6
μίς ά-ε:λεϊ. είχεν ή άρ
ρ
αςοΰ ό διός
ί
Καϊ αε φωνή κομμενη άαο
λυγμο>ς, ?ιηγή&ηαε τή; τελενταϊβς
βϊίητΐ'.ς χοΐ» ειχε λάδει ά«ι το Π 7-
ρίτι, τα -?&Αε.ρά κακοοργηματα των
έχανασ-ςατών την έ-ίθεσ: των έργα-
τών εναντίον των ίνχγ.τίρων των
λλ-.ών κα: την «{κιχΐΐιμία χο!:
;α—ρός στά ξΐεγάλα αύτα
ί ή ί
...ιατα τη; μοιρας η Ι
Μαρία Λντο^χ^έττα. "Οταν όμως
την σν.ηνή κατά την ό
Α~5 ΪΟ«ν
σ,ς;
ής
είναι:
ό Α·»τοχράτω? ώρίζε^/ ΐ
τρΰς λο-'μοϋς τού έ
τη; -ου δέν μχοροΰσε χλέον
Ή άρρί^στη έκΰττοζε μέ άχορ:ς»
τόν χαράξ·:νο δένο. Αύτές αιως ση-
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ϊ —·Άλλοίμονο, χ>ριε... φο^αίμαι
ι χάς ό θάνατ&ς μόνο θά μέ λατρώ^η
ΙΙρΐν φϊΓ^η έσημβ»ωσε το/ο) μίζυ σας, ι
/άτι σ* Ινα γαρτ'ι καί τό άφησε στή-/1 ;*ένες, »στε τής
ίρρωστη -"ά νά -Λ ίώΐη στο Τ'.«-| '—ΚΓ α}τές
τ?». —Τί λέτε!
τόσο
.... Καί ή μη,τέρα σθϋ;. ..
—Ή μητέρα μοα είναι Γερμανί-
ϊα. ΤΗταν ε^τ^χισμένη, καί ζούσα-
νε. χαλά, γιατί ό πατέρας μο^ ήταν
καλές έργάτης. Τστερ' άχο τα τε-1
λε:*ταΓα γεγονότα &μω? π&" εγι-
"Οταν έμείνε μάνος, ό άγνωστο;
Ι άχά τοάς χόνο^ς μο^... Πονώ έϊώ.
χρασίθΐϊε δείχνοντας το
• 65«ινι φ*™*, «* ι*7νω^τ·.,|νι; ε£ω, χρ»ε»εσε ίειχνοντα; το
'.ε λαγο, καί^ κατόχ-.ν^δΐεΰ- [χεφάλι τη; καί την καρϊιά τη;.
τίπ'· τη πτι τι ~*τ/" οτ^λ/λ- ι "Γ~ι _ λ ..__ί..-.___^.___>.' ....
ΐρος το σχ,ιτι της αίρω-
ί, τα κακομοιρα τα χαΐϋα μο^....
— Γοά το χατήίί
* * * 1 Χίίχει νά χροσχαθήσης νά ζηστ;;...
έ'φθασε στο χαλτ)έ σχίτ!, Δέν δλεχω δμως τόν άνδρα ~ΰ...
γγ μ γ1 φ ) ,
ναν στή Γαλλία, άναγχάσθηκε νά, ό άγνωστος άνέδηχε μέ χόχο, σάν, Ποά βίί
τόσο θλιμμενη, ίγήκα εξω γιά νά
ζητήσω έλεημοσύνη" άχό το!*ς δια-
δάτες..... "Ολοι όμως, ά
τησα ώς τώρα, χερασζν
σ^νάν-
Τό έσωτεριχό τοϋ ίωμζτίθϋ ψτι — Κί'ν3->νοΓ; είτε γλωαβΓ
δ,ττ άθλιώτερο μκορεί χανείς νβ,ξαφνιχί. Κίνί^νβι... Στήν Γ
Ή φτωχή «ρρωστη είχε χουλή-
Ή χ- Μάξιν Ρίκαρδ, χήοα τοΰ^Τέ! Ρίκαρδ, έΛτσκίπτομενη τίιν έν Μαιάιιη.
Φλωρίδος, επβυλίν της, έν ετος ιιετά τόν θάγχιτσν τού στ^ΰγου της.
ιινοντας
Γαλλία!
..... Τί είϊους χινδύ-«ας:
—Άλλοίμονο. χαλέ μου κύριε,
χίνξ^νθί τρομεροί. Ό τιτίρας τθ!)
χοί» είχε μεί'νε! χ;στος στον Βασι-
'λέα Λθϋδοοίχο 16ο. σκοτώβηχε ό-
χερασχίζοντάς τον... Ό άδρας μο·ϋ
θά ηκολούθησε το χαράδεινμα τοΰ
~2~Λρ2 τού, καί θά τον σκοτώσων
χαί αυτόν... ΚΓ έγώ, χτ,ρζ, φτω-
χΐά, δίχω; ζργυίζ, δίχως χρημιζ-
τα, θά χεθάνω έδώ άχο την χτώχεία
κΓ άπα την χείνα. Δέν κατηγορώ
τον ά·;τία μο;, γ:ατί δέν εκανε %3ρα
το καθήκον το·ο, άφοΰ ετρεξε νά
σωτη τον χατερα τού ποίι τον κα-
λοΰσε σέ ίοή9ε:α.... Τί φταϊνε δαως
τα μικρά μθϋ τα χα-.διά; Ό θεος
ίέν χρε'χίΐ νά γ αφίση νά ίοστ^τ%
τα
δέν
σο^ν. Δέν θάταν
φθοϋν «σι γίά την
6 έ
ίση
ν' άνταμε:-
θνσία χούκανε
—Ό, ό θεός δέν θά τα έγχατσ-
λείψη, μί;ν άμφιίάλλεις γι' αύτό,
Σέ λίγ»} &ρχ μχήοοε μέσα στό
ίωμάτίθ ό μ:χρός
δό ά
της ~νο-
μ μρς γς ης
^όϋενος άχο τον γιατρο Στέρν.Το
Χ2ΐδ: ετρεςε στήν μητερΐ τού κ»ι
ή ϊ ό
-.ής εϊω^ε το
το·3 ε:ν;ί 3ώσε:
Σό ό
νόμίσμα χού
ο; Βένος.
ό γιατρος έχ
ί έέ
τή1/ άρρωστη κ*ί την έςέτασε χρο-
σεκτίχά. Κατόχ;ν, άφβΰ «τελείωσδ
έξ
την έξίτασι.
•/αρτ: γ·ά ν ά
Ή ίςρ«—η τ6τε
είχεν ό ξένος, χαί
ί χον τβΰ
ε Ινα χοαμάττ
την ρβτσέτΐ.
ί
τβό εδωσε τό
γι'
5«*ΐ5:
—^Τότ- δέν μοθ έμ.οιζζχ«
"Ενάς εύγενής Άγγ^ςι
χερίχαττ Ιφι—Λς είς το
Φίλος τ<.ι τον «νηνττ,κ χαΐετηΡκ!5ίν, ότι είχε στε:ροϋν: είς το εν3 χάδι —Δέν Γδίρίζει, είχεν ό 1 Π ιστεύω χώς μέ το ενΐ ι ά θά χάμω χαι το αιτο νά τρέίτ. Δέν αλλο Τ[ΐιη το3 άλόγοο Οϊ ι 'Εχλϊχτά Ριβλίβ εχ£ΐ μ*ν·ον ι το» «Έθηκο» Κή( ,ν οσο^ς Βΰσιάζοντβ! γ·.ά τόν 6α- σιληά τους. "Ας ελθωμε, όμως, σέ — υτ Αί,, £^2, γ!7Τρός ζτας Ό τη οί σου μ έ συν- ς Δέν ■,'ϊγο^τα τής Γαλλία;... Μ' ί:οχ> -αρά χολύ...
—Μήχως, χαλέ μο
τβ·.; 3νγ-;ενδ!ς ττον δγ·,ο
ν.α:
Αγω, Κυβερνητικαί νπάλληλοι ένεργοΰντε; έρευναν
οφορο» «Λέοναο6> έν Νιοϊι Λόντο»ν, Κοννέόκτικοντ.
τελ»νιίφ τηις Νέας 'Υόοΐίης τοποθττβττντες οΐνοπνεν _
ΟΟΟ δθλλαοίον ΓΪΌΓΛρντπ τιτ' ίνα- τ)γμ'λ1, τ>ΤΙ<Γίθν Τ«ΙΒ - Ν-
ΓΑΛΛΙΚΗ
ΚΟΜ
Νΰχτα σ-Α&τεΐνή κριΐα τοϋ Δεχεμ- μπρός στήν άχελχισία
:ίοο τβό 1793. Σέ μ:ά ά« τίς πειά δέν τολμώ νά ζητητω χ.
μου... Και
ειά άχο Χ3-
Είχε βγή άχ' την έκχλησία τοΰ θΰνσι της.
'Λγίο^ Στεφάνου, όχθϋ είχε χαρα-! Τα χα:δί τιναξε χα?ουμενο το
μείνε-. Χ5θσε^χόμενος ΐτ χολλήν £-' Χ'&νι άχ$ χανω το*, αι «φού φιλησε
μείνε'. χροσευχόμενσς έχί χολλήν
ρα. Σττ> ϊιάστημα α»το είχε χέσε!
χέ>.
ξ χ?μ το
χανω το*, αι «φού φιλησε
τβό εΰεργέτη τ»,
χως ονοαάζεται στή Β-έννη το Αύ-
τοχοατορίκο άνάάτορο.
Στή —30-φή βνδς δρόμοο ε?2ε Ινα
παιϊί
ά
δώδεκα έ ωςδεκατριών χρο-
νύν, χοί> ήταν χχθισαένο στχ,ν ακρη -, - ,
ενός χεζοολιοϋ χ' έχλαιγε μέ λ>γ- τής πάω το όλόχρ^ο αύτό δοο-
σ;γγχωι;ε!τε. κϋριε....,
άχάντησεν ό μ:χ?ος χοκχινίζοντα;
άχο τή ντροχη. Ή φτωχίά μου μη-
τόσο, μά τόσο άρρωστη
άστε βιάζομαί χολί» νά
τερα
όταν
η ρ
ηταν
Ή χαρή τοά ϊΛΐίιοό, κΓ ά
κατο...
— Κς»λά, χχάί μ6^! Καλά! Ή
ς τόνος της φωνης τού, τοά, 5'.ε»θ^ναί της λοκόν, είναι...
έ Έί λ2 ί ή Αΰ
. "Επλησίασε, λαι-; —- Στήν γωνία τής Αύτοχρατο-
"Εν* π
στο^ Μέγζρβ Έ-
λΐ σ—ττ..^. Στο
ί φτ,λά, οέν
Ό στοα-—γός Γιάν Χοίστιβν Σμο»τς,
πρώην πρωθΐ'πονργίκ; τής Νοτιοαίΐρι-
Εώ ό ήλθ έξ
ρη ρργ; ής
καηκής Ενώσεως, όστις ήλθεν έξ
Αγγλία; είς Άή
., ,, ν ,. . ,«*ι βλα τα
- Λεν πειραιεί, χαιοι μαο..~ϋλΐου ' ΐ-,-ι
• Ναί, χ,αλέ μβυ χ^ριε...
• θάχρεπε τότε νά την 3η χανέ-
:τα της χ
εμίναν πλέον
είναι | _^ χ-ς^Ε έυάνω στέ όχεϊον έχα:
, δ;ο στρώ^,ατα γιά τα ι?
εχαναν
χον, χαί χαίρνοντας στά χέίΐα τού Ρ'κ.ης
τα ΐαγΜμένα »8 τα χρ^ο >έαια τοΰ στεραζύ....^
χαεδιο», το *ώττ,βε γιά χοιό λόγο ε- πβμχτο χατβιμα...
κλαιγε. ( > ,-'ν21 ««;....
Το χαιδί, άντ: αλλης άχ:
ως, μέ φωνή χώ ετρεμε άβο τή συγ-; ^.ί7Γ-? ομως δ« η μητέρα
κίνη-, τεΰ εζήτησε έλεημοσ.'νη. [ άρρωβτη^.^
■—Δέν φαίνίίαι νασχι κτμ.ω'/.έ- ( —Ν*ί. ν
νο: γιά νά ζητάς έλεημοσύνη.... τοϋ;
εί-χε τότε ό άγνωστος. [
— Καί βέδαια δέν είμα; χζαωμε-1
νας γιΤ αυτή τή δοολειά! άχάντησε
τό χαιδί άναττενάζοντας βαθειά., ο^το σπι
Κι' ουτε^θά γινόμουν χοτέ ζητιά- τοΰ για.?»» -.-^, .*-<~* -<ν", ··''; ν^νοπχα; την ερωτησε νος «ν δέν εδλεχα την μάννα μοο^ Έχκλησία^ τοΰ 'Αγίθϊ Στεφάνου,} ' Ή ά/.^-*; τόν ' ' νά δαστοχ») τόσο.... ' χλΊ χαραχάλεΐε τον γιατρό έκ μέ-|χ^ χαίΓνοντάς'τ&ν γΐά —Καί χοίέν εχε:ς χατέρα, φτω-,' ροας τοΰ .... κόμ^τος 'Ιωχήφ νά πά^ ^τ^,Ύ*.. γο μ<;υ χαιδί; Ι άμέσως νά δή τή μητέρα σου. Πή-' * --Όχαέρας μου είναι Γάλλος. Ι Τ«ν«- — Γαλλος;.... ΈΒώ στή Βιέννη;, Τί) χα:δί εφϋγε τρέχ&ντας. τί τόζο,ί-ο^ βρίζδ-ν τόν ίαττίληί τον>ς
χοόν3ΐ τόβον κοτλός.
—Νλ·-... "Κχω συγγϊνείς... Βρί-
αχετα; έκδί ή τϊίό αγ>πη»λενη μο^
χού, αυτή την ατ'.γμή.
ή ζωή της...
εχρόφε^* τα λόγια ά
τα μάτια το3 άώ έ
Ό Θε:; τότ*. 3ς μάς -
και τοί»ς 6
μίς ά-ε:λεϊ. είχεν ή άρ
ρ
αςοΰ ό διός
ί
Καϊ αε φωνή κομμενη άαο
λυγμο>ς, ?ιηγή&ηαε τή; τελενταϊβς
βϊίητΐ'.ς χοΐ» ειχε λάδει ά«ι το Π 7-
ρίτι, τα -?&Αε.ρά κακοοργηματα των
έχανασ-ςατών την έ-ίθεσ: των έργα-
τών εναντίον των ίνχγ.τίρων των
λλ-.ών κα: την «{κιχΐΐιμία χο!:
;α—ρός στά ξΐεγάλα αύτα
ί ή ί
...ιατα τη; μοιρας η Ι
Μαρία Λντο^χ^έττα. "Οταν όμως
την σν.ηνή κατά την ό
Α~5 ΪΟ«ν
σ,ς;
ής
είναι:
ό Α·»τοχράτω? ώρίζε^/ ΐ
τρΰς λο-'μοϋς τού έ
τη; -ου δέν μχοροΰσε χλέον
Ή άρρί^στη έκΰττοζε μέ άχορ:ς»
τόν χαράξ·:νο δένο. Αύτές αιως ση-
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ϊ —·Άλλοίμονο, χ>ριε... φο^αίμαι
ι χάς ό θάνατ&ς μόνο θά μέ λατρώ^η
ΙΙρΐν φϊΓ^η έσημβ»ωσε το/ο) μίζυ σας, ι
/άτι σ* Ινα γαρτ'ι καί τό άφησε στή-/1 ;*ένες, »στε τής
ίρρωστη -"ά νά -Λ ίώΐη στο Τ'.«-| '—ΚΓ α}τές
τ?». —Τί λέτε!
τόσο
.... Καί ή μη,τέρα σθϋ;. ..
—Ή μητέρα μοα είναι Γερμανί-
ϊα. ΤΗταν ε^τ^χισμένη, καί ζούσα-
νε. χαλά, γιατί ό πατέρας μο^ ήταν
καλές έργάτης. Τστερ' άχο τα τε-1
λε:*ταΓα γεγονότα &μω? π&" εγι-
"Οταν έμείνε μάνος, ό άγνωστο;
Ι άχά τοάς χόνο^ς μο^... Πονώ έϊώ.
χρασίθΐϊε δείχνοντας το
• 65«ινι φ*™*, «* ι*7νω^τ·.,|νι; ε£ω, χρ»ε»εσε ίειχνοντα; το
'.ε λαγο, καί^ κατόχ-.ν^δΐεΰ- [χεφάλι τη; καί την καρϊιά τη;.
τίπ'· τη πτι τι ~*τ/" οτ^λ/λ- ι "Γ~ι _ λ ..__ί..-.___^.___>.' ....
ΐρος το σχ,ιτι της αίρω-
ί, τα κακομοιρα τα χαΐϋα μο^....
— Γοά το χατήίί
* * * 1 Χίίχει νά χροσχαθήσης νά ζηστ;;...
έ'φθασε στο χαλτ)έ σχίτ!, Δέν δλεχω δμως τόν άνδρα ~ΰ...
γγ μ γ1 φ ) ,
ναν στή Γαλλία, άναγχάσθηκε νά, ό άγνωστος άνέδηχε μέ χόχο, σάν, Ποά βίί
τόσο θλιμμενη, ίγήκα εξω γιά νά
ζητήσω έλεημοσύνη" άχό το!*ς δια-
δάτες..... "Ολοι όμως, ά
τησα ώς τώρα, χερασζν
σ^νάν-
Τό έσωτεριχό τοϋ ίωμζτίθϋ ψτι — Κί'ν3->νοΓ; είτε γλωαβΓ
δ,ττ άθλιώτερο μκορεί χανείς νβ,ξαφνιχί. Κίνί^νβι... Στήν Γ
Ή φτωχή «ρρωστη είχε χουλή-
Ή χ- Μάξιν Ρίκαρδ, χήοα τοΰ^Τέ! Ρίκαρδ, έΛτσκίπτομενη τίιν έν Μαιάιιη.
Φλωρίδος, επβυλίν της, έν ετος ιιετά τόν θάγχιτσν τού στ^ΰγου της.
ιινοντας
Γαλλία!
..... Τί είϊους χινδύ-«ας:
—Άλλοίμονο. χαλέ μου κύριε,
χίνξ^νθί τρομεροί. Ό τιτίρας τθ!)
χοί» είχε μεί'νε! χ;στος στον Βασι-
'λέα Λθϋδοοίχο 16ο. σκοτώβηχε ό-
χερασχίζοντάς τον... Ό άδρας μο·ϋ
θά ηκολούθησε το χαράδεινμα τοΰ
~2~Λρ2 τού, καί θά τον σκοτώσων
χαί αυτόν... ΚΓ έγώ, χτ,ρζ, φτω-
χΐά, δίχω; ζργυίζ, δίχως χρημιζ-
τα, θά χεθάνω έδώ άχο την χτώχεία
κΓ άπα την χείνα. Δέν κατηγορώ
τον ά·;τία μο;, γ:ατί δέν εκανε %3ρα
το καθήκον το·ο, άφοΰ ετρεξε νά
σωτη τον χατερα τού ποίι τον κα-
λοΰσε σέ ίοή9ε:α.... Τί φταϊνε δαως
τα μικρά μθϋ τα χα-.διά; Ό θεος
ίέν χρε'χίΐ νά γ αφίση νά ίοστ^τ%
τα
δέν
σο^ν. Δέν θάταν
φθοϋν «σι γίά την
6 έ
ίση
ν' άνταμε:-
θνσία χούκανε
—Ό, ό θεός δέν θά τα έγχατσ-
λείψη, μί;ν άμφιίάλλεις γι' αύτό,
Σέ λίγ»} &ρχ μχήοοε μέσα στό
ίωμάτίθ ό μ:χρός
δό ά
της ~νο-
μ μρς γς ης
^όϋενος άχο τον γιατρο Στέρν.Το
Χ2ΐδ: ετρεςε στήν μητερΐ τού κ»ι
ή ϊ ό
-.ής εϊω^ε το
το·3 ε:ν;ί 3ώσε:
Σό ό
νόμίσμα χού
ο; Βένος.
ό γιατρος έχ
ί έέ
τή1/ άρρωστη κ*ί την έςέτασε χρο-
σεκτίχά. Κατόχ;ν, άφβΰ «τελείωσδ
έξ
την έξίτασι.
•/αρτ: γ·ά ν ά
Ή ίςρ«—η τ6τε
είχεν ό ξένος, χαί
ί χον τβΰ
ε Ινα χοαμάττ
την ρβτσέτΐ.
ί
τβό εδωσε τό
γι'
5«*ΐ5:
—^Τότ- δέν μοθ έμ.οιζζχ«
"Ενάς εύγενής Άγγ^ςι
χερίχαττ Ιφι—Λς είς το
Φίλος τ<.ι τον «νηνττ,κ χαΐετηΡκ!5ίν, ότι είχε στε:ροϋν: είς το εν3 χάδι —Δέν Γδίρίζει, είχεν ό 1 Π ιστεύω χώς μέ το ενΐ ι ά θά χάμω χαι το αιτο νά τρέίτ. Δέν αλλο Τ[ΐιη το3 άλόγοο Οϊ ι 'Εχλϊχτά Ριβλίβ εχ£ΐ μ*ν·ον ι το» «Έθηκο» Κή( ,ν οσο^ς Βΰσιάζοντβ! γ·.ά τόν 6α- σιληά τους. "Ας ελθωμε, όμως, σέ — υτ Αί,, £^2, γ!7Τρός ζτας Ό τη οί σου μ έ συν- ς Δέν ■,'ϊγο^τα τής Γαλλία;... Μ' ί:οχ> -αρά χολύ...
—Μήχως, χαλέ μο
τβ·.; 3νγ-;ενδ!ς ττον δγ·,ο
ν.α:
Αγω, Κυβερνητικαί νπάλληλοι ένεργοΰντε; έρευναν
οφορο» «Λέοναο6> έν Νιοϊι Λόντο»ν, Κοννέόκτικοντ.
τελ»νιίφ τηις Νέας 'Υόοΐίης τοποθττβττντες οΐνοπνεν _
ΟΟΟ δθλλαοίον ΓΪΌΓΛρντπ τιτ' ίνα- τ)γμ'λ1, τ>ΤΙ<Γίθν Τ«ΙΒ - Ν-
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΆΡΙΟΥ. 1930.
ί^^
Ι Γ Ι-
α
ν λέ?ων. έλαβεν, «?»·.
>- τ» σταχτογαλχνον) ορι-
^ τόν έθάμχωναν τα συν
V
σ*6νης την όποιαν
^ύτοκίνητα στο ορομο
στο ορομο της
Πν Π «α πρός την «
.%","-α άνάγκαζε νά
των.
Γίάθος «5 &?*«ν«>ς
Ι Μετόγειος.
έφε,γε,μέ 3λη
τού στον *««—ο,
στά άναπα^τ/.κά
*1'
ωνε;"
«ίάτια
ό
τα
γύρω μας. ΞαφνικΛ
6ς δυνατος, σάν χυρο·-δο-
[>ς ο.ας έκαμε νά κλττταχθοϋμε,
* ' ,φέρ μας άφίνοντας να
αιά δαρειά δλαστήμια,
Ιάττ,τί τό αύτοκινητο ου. Ε.ιχε
'- Ινα άχό τα πισινά ^άατηχ.
|έγώ -,„...
ΐς χαριτωμένης δίλλας, χου
λτ) ττήν άκρη τοϋ δρέμου.
ΐτιγμή έκείνη ακριβώς μέ-
τί χάρκο τής Βίλνας άν-
μιά γοητεοτική γυναικεία
;, Ιντονη καί διχογής σάν φ«-
Λτράλτας. Ή φωνή έκείνη μ«ς
,ίνησε ώς τα κατά&αθα τής ψ>
μας. Κοτταχττριαμε μέ τόν φί-
μου άλλάζοντας ενα βλέμμα έκ
ίίΐύς χά; ενθουσιασμόν σΌγχρό·
Ή ιωνή έκείνη μας φανηκε
■τή. Λέν μχοροΰσε νά Ι
κάρκοο, κι' άχό κεί είϊχχε ν.αΐθαρά
τήν^επχΑ!. Σέ μιά βεράντα, μτ:?ος
τ' ενα πιχ^ο κατθότχ^ μιά γ^αϊκα
ργ άασμχανιάροντας
μόνη της το τραγοΰ:ί της. Ό Φα-
&ερ"ζ άρ-αςε το χέρι αοο ν.αί σφίγ
γοντάς το νε>ρικά, ψίθύρισϊ πάλι:
—Ή Μζλιέρι! Αυτή ί.ίναι... Δεν
σοϋ τώλεγα;
Πρχγαατιχ,ά έκείνη ί,ταν, μ.έ το
?3 ά έ των
της, αέ τό γοητϊ·^ικό της πρόσω-
«, αέ τακατάμαορα μάτια της καί
την υ^ερ-ήίθΐνη <π;άϊΐ τής κεφαλής ΐτή 6ρ ~5!>νή γαλήνη το τί 7
ς έξςίκολθ'Λοΰσε νά άντην.ή
τόσο ζαΟητιΤΜ αί ^λμέ
ς
Μέΐα
; τη
μ' Ινα τόσο ζαΟητιΤΜ καί μμ
τένο, ωττί σούτχιζε την καρδιά."
Τίλος ετί^τεν άργά-ίΐ,ργά, σάν ξε-
ψυχισμένο τ:?ράχονθ.
Όταν έτελείωσε το ργ
Μαλ'.έρι σηχώθηκΐ άχό την
της καί μΐ ίήμα άργο καί άνάλα-
έλί ά έ ί ή
φρο
κάχοιον νέον ■—>ί» ή-
,ς ή
κα: ό οποίος καΛώς ειχε
τα μάτια το'^ κλε:στά, φαινόττνε
σχ; νά κοιμάται. Τό πράτωπό τού
είχε μιά καταχληκτική άκινησία ώ-
σάν νά ήτανε ιιετρωμενο. Ή Μα-
λέ ί ό έ
μρ ρχ
χολλές γιιναίκες μέ την
?ωνή. Ήταν ή φωνή τής Μα-
ιι, τής όχίροχης ^Ιταλδος «?»-
■&νας, -ού χρίν άπό δυο χΐό
, ρ χ
|ν έγκαταλβίψει ξαφνικ* το θέ-
χα! εϊχε άποτραόηχθή θελη-
ί έά ΐ
'ο.ε:α στήν έρημ'.ά, χωρις
|ις χανένας άπό τοΰς θαυμαστάς
νά μ~ορέσγ; νά άνακαλΰ'ΐη τό
- ' 'ΐόν της.
-Αύτη είναί, ψίθύριτεν ό Φα-[
ΐογκίνησι. Π αίρνω δρκο
'»! αιτή. Ά!... »" ""''
^ην ίϊώ, έστω καί άτο
ή
λιέρι εσκιιψε χ.αί άιτόθξτε ττο μ
τ,ό το.) βνα χαρατεταμένο φλογβρδ
φιλί, άλλά έκείνος 2έν έκινήιθηκ-ε
κχ0»λθ3, οδτε άνοιξε κάν τα μάτιχ
τού. Μέ το ίϊ'.ο ·δήμο( κάλι ή άλ¬
λοτε ιτρ'.μχντόνα ίφοπι ώς τ6 τοί-
χωμα τής ίεράντας, άκ,ούμ.<τητε στϊι "ρ·?;οίζι χ,αί χωρίς νά ϋχ έόμάς, τού μάς εαρ^οαν τα φυλλώμ,ατα, έμεινεν έκείνη άαίνητη, χυττάζον- τας μελαγχολιχά χέρα κρός το Μαντόν καί τό Μόντε Κάρλο, των οποίων είχον άρχίσει νά άνάδοτν I- ν2-ενα τα ιοώτα. Την τΐ'.γμή έκείνη ότ^οιςε ή τ^α- μωτή τΛρτ-χ ττ)ς δερ^τας -/.αί έμ- ^ανίί'θηχ,ΐ έ'να τρίτο χρόσω-ο. ΤΗ- ταν ενας όίνϊρας ώς 50 χερίποιι έώ λ ό ό γερα- Ό Χένρυ Γκριού Κρόσμπυ, τραπεζίτης καί ΐτοιητίις έκ Βοστώνης, καί ή κ. Τζώζεφιν Ρότς Μπάϊγκλω, 23 έτών, προ ολίγων μηνών ύπανδρευθεϊσα, οί όποίοι ευρέθησαν νεκροί είς Ιν ξενοδοχείον τής Νέας Υόρκης. Λέγεται δτι ό θάνατος ήτο άποτέλεσμα προσχεδιασμένης αύτοκτσνίας. Κάτω ή σύζυγος τού Κρόσμπυ. -—Πάμε νά φύγο'νμε άχο έδώ. μοο είχεν ό Φχδέρζ μέ φωνή μισθ- χνιγμένη. Καί μέχαρέσυιρε χρΐς τό αΰτοκίνη τι, χοό έν τω μεταςί» είχεν έτο1· ,ιασθή. Μόλις ξεκινήσαμε ό Φαδέρζ άνεστέναξε καί μοί είχε: —Εκείνον τόν ξέρω χοιός είναι* Τόν άνεγνώρισα μ' δλα τα τρόωρζ γεράματά τού. Είναι ό Π αρνύ, ό Ειάτημος μουσικοο-ονθέτης χοΰ εί- ■/« συνθέτει άλλοτε ενα σωρ-ί; έργα. ΣΤ δλα τα έργα τού είχε χρωτα- νων.ττήσει ή Μαλιέ-ρι. "Ελεγον ήταν τρελλά έρωτε·>μ«νο<; μαζύ της. Καί δχως έκείνη, ετατ κι' ούτος έτών, τ<.~λ Γ,ιιενος, άπμ, είχε «ντρίψει ν.όπχιζ 5ί Πλί έκείνη, τό ριάϊθ!υ.ε χατώντας στής α¬ ί των ζοίίών, σ-ά κάγκελλα τού ψ Πλησίασε την Μαλιέρ', ψίλησε το γίρ·. της,^εχειτα κησε κι' έκείνος 2«ΐλα της κα: στάθηκε χ,υττάζοντας την μώδ άν- τατύγεια τού ήλιίοο. "ΐ>:είτα έκάρ-
«ΐωσε τό £λέμμα το^ έττάνω σττ,ν
Μΐλΐέρι, χωρΐς νά δγάζη λέξι ά-
γ:ο τί στόμα τού. Τί χρ*ιοίζόντθΰσαν
άλλ<ϊ>ς τε τα λόγια; Το βλέμμα
έκεϊνο εϊειχνε μίαν άχειρη καί ά'-
έρωτ:κή άπελί
Π αρίσι χρό δύο
?άν νά τόν|νρίνων καί φαίνεται χώς ήλθε νά
άδάσταχτη| εγκαταστϊθχ έ-ϊώ κοντά της. Άλ-
λά ό ά'λλςς, έκείνος .χον» κοιμώταν,
στήν —3λ!/&ρόνα, χοιός νά ήταν;
Ύχάίχει στί; ζωή τής γυναικός αυ¬
τής κάχοιο μ^ττήριο, κάχοιο ορά-
μα ίσως, χο^ θά ή6ελα νά το άό
Κζ τα τό μί3ω...
— Πώς: ρώτησα έγώ.
—"Εχω στά Κάχ Μαρτέν
φίλο, τΐν "«γράφο Φερέ, ό όχοϊος
ΛΪνε: έκΐϊ ολο τόν χράνο. θέλεις νά
μάς χάη τό αυτοκίνητον <χοο ώς τό γ.τήίχα το3 Φερέ; Έκείνος Ο ά ξέ¬ ρη τ· τ<χίαίνει!Κι' βγώ Οέλω νά μά- (ίω &έλω χολύ Κι' εττειτα γ>ρίζο>
Κ
ι' εττειτα
μιάς
ήντ, δϊξιςί, ή όποία ενίκησεν είς κολνμβητικόν διαγωνισμόν
ν-Γεοονκεαντί<Η( έν Νε« 'Υόβκπ. Ή Φοάνσες ϊλαδε μαθηιια- τα ά.τό την ά«ϊ·λ<η'τν της ΈλέΝττν. (ίω, με χάλι... Έγώ δέχθηκα. ΕΙχε κ«ντηθή ή χεριέργε:ά μου καί όμολογώ δτι εί- χα συγκινηθή χροαισθανάιενος 2ρά- 0.3. "Εχειτα άχό λίγην ώρα φβάσαμε στό ατή;Αα τοϋ ζωγράφος ό όχοϊος μίς δεχθηκε μέ χαρά καί μας χα- ρί7.άλ·ΕΊϊ νά μείνοομε κάμχοση ώραι μαζύ «ο. *Αλλο χο^ 5έν θέλομε. "Οταν τοϋ ίιηγηβήκαμε τι είχαμε στόν δρόμο, καί τόν ρωτήσαμε άν ξέρη τίχοτε, έκείνος μάς είχε: -- Πρ—;ματικά χρόκειται χερι άς χαράϊενης καί ??αματικής σ^γ ^νως ίττορίας. Πίνε δέκα χρό- νια τώρα μ!) ό Παρνά, ό μουσαο- συνββτης -είνα'. ξίτρελλαμ-ένος μ* την Μαλίέρι. Τέ αϊσθημά τού είνε Ι ά—6 έκείνα χοί) άναστ-ατώνοιιν την ■ ίίχαρξ·. καί την ζωή ενός άνθρώχοΐ). Έξ αίτίας της κα; γιά χάρι της σνινέθεσεν £λα έκείνα τα άριστουρ- γηματα χοίι ξέρετε. καί ϊέν ι>ά μχο-
ροϋσε νά ζήυ^ οΰτε μυή μερά χω-
ρίς νά την δλέχη κα; νά δί
κοντά της. Γι' αύτό, οταν
ά^ό μιά τραγωδία χοί) οΛΐνρξ
τή ζωή της, ή Μαλιέρι ήλ^ε χαΊ
κατέφυγε β-τήν εχαυλι έκείνη χου
είδατε, ό Παρνύ, Ιφυγε κι' αύτός
άΐ' τό Παρίσι «-(ίρο&ΐ. την ϊιχλα-
νή ΙχαΛι κι, άχο τότε ζτ} κι' αν¬
τ: ς κοντά της.
—Είχατε χώς μιά τραγωδία νιψ
ετάραξε τή·^ ζωή τής Μαλιέρι:
ρώτησε άντίσυχα ό Φαόέρζ. Τό χρο-
α'Λ^όμθϋν Καί ασφαλώς ό ήρως
χολυθρόνα.
—Ναί, έ/.εΓνος είναι, ό ς
εϊχε μέ άχλέτητα ό ζωγράφος.
—Ό τυφλός, εΐχατε! φωνάξαμε
"ίς τοΰ ερωτευμένον νέον ~ρός το!*ς
γονεϊς τον· έχήγαν χαμένες. Τότβ
έκείνος, άχελχυμενος, κάχοιο 6ρά-
δν) άχεπειράθη νά χότον.τονήση καί
φύτεψε μ·.ά α-φαϊρα στό κεφάλι τού.
Δέν χέ>θανε, μέ έκεϊνο χοίι εχαθε
ήτχ> χϋρότερο καί άχδ τον θάνατο.
Ή σφαϊρα ειγε κόψει τό όζτ'.7.ά νεϋ-
ρό τοϋ καί έ ίοστυχής τ>5λώθηκε
άθεραχεύτως γ-.ά δλη 'τή ζωή τού.
Ίίτε ή άρχοντική οίκογενειά τοο,
ξαφνισμενη γιά την δ-ιστνχία χον)
είγε χροκαλέσει ή άίιαλλαξία της,
Ιτρεξε καί παρεκάλεσε αύτη τώρχ
την Μαλιέρι νά χαντρενΛή τόν τυ-
ςλό γ·ν:ό της. Ή Μαλιέρι τόν άγα-
χοΰσε κι, έκείνη φλογερά καί ουσι-
καί δέχθηκε χρόθομα. Έγκατέλειψε
τό θέατρο κι' άχθτραδήχθηχε έίώ
μαζύ ιιέ τόν σύζυγό της. Καί έχειδή
έκεΐνος $έν μχορεϊ χειά νά την
•δλέχη καί νά θαυμάζη την ώμορφιά
ίά ά
της, τοϋ
διαρκώς γιά
η ή
ρί ρς γ
νά άκούη τοι>λάχιστον την φωνή
της. ^
—Καί ό Παρνύ;
—Αΰτός είναι ΐσως ό χειό δνκτ-
ταχισμένος κι' άχ-' τον»ς τρείς, για-
τί έχασε γμ μόνον την γνναίκα χου
άγαχο·3τε, άλλά καί την καλλιτέ-
χνιδα χοΰ ερμήνεν»ε τα εργα τοο.
Έγκατέλΐΐψε λοιχον κι' ούτος τ6
Οίατρο, έθαψε την φήμη το; καί τ5
μέλλον τοο καί ϊέν ο-ονθέτει χειά.
Γή μαζύ μέ την Μαλιέρι. Π ρ&,ίέ-
οερε κι' αυτάς στόν τνιφλό την θ'>
σία τοϋ έ'ρωτός τού. Τώρα οί δν»δ
κατάχληκτοι, ό Φοδέριζ 'κα; έγώΐέκείνο·. τ/Ιρις ζοϋν -κοντά της, α?-
1 ν.ούμενοί στήν συντροφιά της ν.αΐ
την γοητείας της. Κι' έκείνη είναι
γχρ
—Μάλ:<ττα, ό τυφλός. Άλλά ά- οήττέ με. σάς χαρακαλώ, νά τε- λεΐώσω την »φήγηο·ί μ&'->· 'Είώ καί
καταϊικασμένη νά —εριορίζ- τα 6-
νειροχολήν-ατά της σ' αύτοΰς τοΰς
χρόνια ή Μαλιέρι είχε ελθε: ^οό. Αύτοι άχοτελοΰν τό χλαίσιο τής
στάς Κάννας δχου τραγούϊησε στό ζωής της κι' έκείνη χάλ'. ένσαρ-
Καζίνο. Την έχοχή έκείνη άκριδώς κώνει γ.' αύτοΰς δλες μαζύ τής
εγνώρισε τον τυφλό νεο ποΰ είδ-ατε. γυναίκεςχοΰ θά μχοροϋσαν νά άγα-
Είναι ενας νεαρός Ιταλός, γ'οιός
(^ιάς μεγάλης καί άριστοκρατικής
οΐχ-ογενείος τής" Ρώμης. Ή οΐκο-
γένε'.ά τού είναι μία άχό τής ιγο-| πληροφορίες τοο, τόν άχεχαιρετή-
λα'.ότερες καί άρχοντικώτερες τής ΐαμε κι' έφύγαμε.
.Ιταλίας καί ίύο άχά τοΰς προγό- Στόν γυρισμό ό Φ»δέρζ θέλησε
νο'ος τοο έγιναν Πάχαι. 'Ο νεαρος νά ξανάχεράσοομε χάλ'. άχ6 την 6ε-
χλοότιος, ώραΐος καί κοΌ,φός κατ)ώςΐ ρχ/τα τής Μαλιέρι. ΤΗταν χειά
μρ
Είναι δραματικό...
—Είναι «τρικτό...
τον Φερέ γιά τής
άή
ήταν, έρωτεύθηκε την Μαλιέ-ρι ή
οχοία δέν άργησε νά νοιώση. καί αυ¬
τή τό κεντημα τοΰ έρωτος. Παρ'
δλα
αοτα όμως, είτε αι» όχερηφα-
νεια είτε 7ι* να μή λοχηση τόν
μόνκΛΟ καί χαντοτεινο λάτρη της,
τον Π αρνύ, ά—έκρο'νσε τόν έρωτα
τί·ό νεαρ«ΰ Ίταλοΰ.
—Τότε μόνον θά γίνω δική σας,
;ςΰ έίήλωσεν, όταν θά μέ στεφανω-
Οήτε.
Ό Ιταλός εόχατρίδης τό χήρ*
άΛρία τό χράγμα καί εδήλωσε
ίναι ετοιμος νά την χαντρε'νθή.
Άλλά ή οίκογένειά το·ο διαμαρτυ-
ρήθηκε γιά τόν άταίρια~ον εκείνον
γάμον καί «ν έφοδέρισε χώς θά
τόν άχοκηρύξτ·]. 'Ολες οί χαρακλή-
νύχτα. Κατίδήκαμε άχό το αΰτοκί-
νητο, χλησιάσαμε τα κά-ρ-,ελλα καί
τταθήκαμε έκε ίά-λίνητο·.. Και ξα-
φνιχά άντήχησε χάλι μεσα στή γα-
λήνη τής ννχτός, δΐ3~όζοοσα τοϋ
φλώίοο τής θαλάσσης, ή φωνή
τής Μαλιέρι φλογερή, τρεμοολ-.α-
στή, λοχητερη. ,
ΤΙ καλλιτέχνι; τραγονϊοϋσε μέ
ολη την 5-όναμ! τής ψ-Οίής της γ(ά
τέν τυφλό ν αι γιά τόν μονσιζ,ό. Η
ή ης ήταν τό πάν γ·.ά τθ'ός
ί Κ ό
φή η ή γ
δ'.'ό έκείνους «νδρες. Κοί ότχ> πειά
ή φωνή ετδυσε, άχλώθηκε γύρω τθ'ος
όχερήφανη σιγή, ή σιγή χοΰ σκεχα-
ζε τ·ό μ!>ττικο των καρϊιών τους καί
των χεπρωμένων τους.
ΗΕΝΚΓ ΟΕ ΟΟίΕΝ
έχειτα
. Καί ασφαλώς ό ήρως
τής τραγω^ίας θά είναι ό άλλος,Ι
έκείνο: ό νέος χοο ν,ο'.μώτχ/ ατή'
'Επί τής έΐέδρας,, δ Ντουάϊτ Μόρ<>ο>, Πρέσβυς έν Μγ|ικο), <κ»ης ποόκίΐται νά διορισθή Γερουσταστή; έκ τής ΙΙολιτείας Νέας Ίεοσϊη;, κοά ΟεξιοΙ «ντοϋ ό Δήμαηχος τοΰ "Εγκλεγοΐ'ντ, Νεσς Ίεοσέης, κατά τίνα .-ΐι.ιόσ<£ατ.ι —ήν χήν πρός, τιμίτν τοϋ .τοώτΓΓ έν
ί^^
Ι Γ Ι-
α
ν λέ?ων. έλαβεν, «?»·.
>- τ» σταχτογαλχνον) ορι-
^ τόν έθάμχωναν τα συν
V
σ*6νης την όποιαν
^ύτοκίνητα στο ορομο
στο ορομο της
Πν Π «α πρός την «
.%","-α άνάγκαζε νά
των.
Γίάθος «5 &?*«ν«>ς
Ι Μετόγειος.
έφε,γε,μέ 3λη
τού στον *««—ο,
στά άναπα^τ/.κά
*1'
ωνε;"
«ίάτια
ό
τα
γύρω μας. ΞαφνικΛ
6ς δυνατος, σάν χυρο·-δο-
[>ς ο.ας έκαμε νά κλττταχθοϋμε,
* ' ,φέρ μας άφίνοντας να
αιά δαρειά δλαστήμια,
Ιάττ,τί τό αύτοκινητο ου. Ε.ιχε
'- Ινα άχό τα πισινά ^άατηχ.
|έγώ -,„...
ΐς χαριτωμένης δίλλας, χου
λτ) ττήν άκρη τοϋ δρέμου.
ΐτιγμή έκείνη ακριβώς μέ-
τί χάρκο τής Βίλνας άν-
μιά γοητεοτική γυναικεία
;, Ιντονη καί διχογής σάν φ«-
Λτράλτας. Ή φωνή έκείνη μ«ς
,ίνησε ώς τα κατά&αθα τής ψ>
μας. Κοτταχττριαμε μέ τόν φί-
μου άλλάζοντας ενα βλέμμα έκ
ίίΐύς χά; ενθουσιασμόν σΌγχρό·
Ή ιωνή έκείνη μας φανηκε
■τή. Λέν μχοροΰσε νά Ι
κάρκοο, κι' άχό κεί είϊχχε ν.αΐθαρά
τήν^επχΑ!. Σέ μιά βεράντα, μτ:?ος
τ' ενα πιχ^ο κατθότχ^ μιά γ^αϊκα
ργ άασμχανιάροντας
μόνη της το τραγοΰ:ί της. Ό Φα-
&ερ"ζ άρ-αςε το χέρι αοο ν.αί σφίγ
γοντάς το νε>ρικά, ψίθύρισϊ πάλι:
—Ή Μζλιέρι! Αυτή ί.ίναι... Δεν
σοϋ τώλεγα;
Πρχγαατιχ,ά έκείνη ί,ταν, μ.έ το
?3 ά έ των
της, αέ τό γοητϊ·^ικό της πρόσω-
«, αέ τακατάμαορα μάτια της καί
την υ^ερ-ήίθΐνη <π;άϊΐ τής κεφαλής ΐτή 6ρ ~5!>νή γαλήνη το τί 7
ς έξςίκολθ'Λοΰσε νά άντην.ή
τόσο ζαΟητιΤΜ αί ^λμέ
ς
Μέΐα
; τη
μ' Ινα τόσο ζαΟητιΤΜ καί μμ
τένο, ωττί σούτχιζε την καρδιά."
Τίλος ετί^τεν άργά-ίΐ,ργά, σάν ξε-
ψυχισμένο τ:?ράχονθ.
Όταν έτελείωσε το ργ
Μαλ'.έρι σηχώθηκΐ άχό την
της καί μΐ ίήμα άργο καί άνάλα-
έλί ά έ ί ή
φρο
κάχοιον νέον ■—>ί» ή-
,ς ή
κα: ό οποίος καΛώς ειχε
τα μάτια το'^ κλε:στά, φαινόττνε
σχ; νά κοιμάται. Τό πράτωπό τού
είχε μιά καταχληκτική άκινησία ώ-
σάν νά ήτανε ιιετρωμενο. Ή Μα-
λέ ί ό έ
μρ ρχ
χολλές γιιναίκες μέ την
?ωνή. Ήταν ή φωνή τής Μα-
ιι, τής όχίροχης ^Ιταλδος «?»-
■&νας, -ού χρίν άπό δυο χΐό
, ρ χ
|ν έγκαταλβίψει ξαφνικ* το θέ-
χα! εϊχε άποτραόηχθή θελη-
ί έά ΐ
'ο.ε:α στήν έρημ'.ά, χωρις
|ις χανένας άπό τοΰς θαυμαστάς
νά μ~ορέσγ; νά άνακαλΰ'ΐη τό
- ' 'ΐόν της.
-Αύτη είναί, ψίθύριτεν ό Φα-[
ΐογκίνησι. Π αίρνω δρκο
'»! αιτή. Ά!... »" ""''
^ην ίϊώ, έστω καί άτο
ή
λιέρι εσκιιψε χ.αί άιτόθξτε ττο μ
τ,ό το.) βνα χαρατεταμένο φλογβρδ
φιλί, άλλά έκείνος 2έν έκινήιθηκ-ε
κχ0»λθ3, οδτε άνοιξε κάν τα μάτιχ
τού. Μέ το ίϊ'.ο ·δήμο( κάλι ή άλ¬
λοτε ιτρ'.μχντόνα ίφοπι ώς τ6 τοί-
χωμα τής ίεράντας, άκ,ούμ.<τητε στϊι "ρ·?;οίζι χ,αί χωρίς νά ϋχ έόμάς, τού μάς εαρ^οαν τα φυλλώμ,ατα, έμεινεν έκείνη άαίνητη, χυττάζον- τας μελαγχολιχά χέρα κρός το Μαντόν καί τό Μόντε Κάρλο, των οποίων είχον άρχίσει νά άνάδοτν I- ν2-ενα τα ιοώτα. Την τΐ'.γμή έκείνη ότ^οιςε ή τ^α- μωτή τΛρτ-χ ττ)ς δερ^τας -/.αί έμ- ^ανίί'θηχ,ΐ έ'να τρίτο χρόσω-ο. ΤΗ- ταν ενας όίνϊρας ώς 50 χερίποιι έώ λ ό ό γερα- Ό Χένρυ Γκριού Κρόσμπυ, τραπεζίτης καί ΐτοιητίις έκ Βοστώνης, καί ή κ. Τζώζεφιν Ρότς Μπάϊγκλω, 23 έτών, προ ολίγων μηνών ύπανδρευθεϊσα, οί όποίοι ευρέθησαν νεκροί είς Ιν ξενοδοχείον τής Νέας Υόρκης. Λέγεται δτι ό θάνατος ήτο άποτέλεσμα προσχεδιασμένης αύτοκτσνίας. Κάτω ή σύζυγος τού Κρόσμπυ. -—Πάμε νά φύγο'νμε άχο έδώ. μοο είχεν ό Φχδέρζ μέ φωνή μισθ- χνιγμένη. Καί μέχαρέσυιρε χρΐς τό αΰτοκίνη τι, χοό έν τω μεταςί» είχεν έτο1· ,ιασθή. Μόλις ξεκινήσαμε ό Φαδέρζ άνεστέναξε καί μοί είχε: —Εκείνον τόν ξέρω χοιός είναι* Τόν άνεγνώρισα μ' δλα τα τρόωρζ γεράματά τού. Είναι ό Π αρνύ, ό Ειάτημος μουσικοο-ονθέτης χοΰ εί- ■/« συνθέτει άλλοτε ενα σωρ-ί; έργα. ΣΤ δλα τα έργα τού είχε χρωτα- νων.ττήσει ή Μαλιέ-ρι. "Ελεγον ήταν τρελλά έρωτε·>μ«νο<; μαζύ της. Καί δχως έκείνη, ετατ κι' ούτος έτών, τ<.~λ Γ,ιιενος, άπμ, είχε «ντρίψει ν.όπχιζ 5ί Πλί έκείνη, τό ριάϊθ!υ.ε χατώντας στής α¬ ί των ζοίίών, σ-ά κάγκελλα τού ψ Πλησίασε την Μαλιέρ', ψίλησε το γίρ·. της,^εχειτα κησε κι' έκείνος 2«ΐλα της κα: στάθηκε χ,υττάζοντας την μώδ άν- τατύγεια τού ήλιίοο. "ΐ>:είτα έκάρ-
«ΐωσε τό £λέμμα το^ έττάνω σττ,ν
Μΐλΐέρι, χωρΐς νά δγάζη λέξι ά-
γ:ο τί στόμα τού. Τί χρ*ιοίζόντθΰσαν
άλλ<ϊ>ς τε τα λόγια; Το βλέμμα
έκεϊνο εϊειχνε μίαν άχειρη καί ά'-
έρωτ:κή άπελί
Π αρίσι χρό δύο
?άν νά τόν|νρίνων καί φαίνεται χώς ήλθε νά
άδάσταχτη| εγκαταστϊθχ έ-ϊώ κοντά της. Άλ-
λά ό ά'λλςς, έκείνος .χον» κοιμώταν,
στήν —3λ!/&ρόνα, χοιός νά ήταν;
Ύχάίχει στί; ζωή τής γυναικός αυ¬
τής κάχοιο μ^ττήριο, κάχοιο ορά-
μα ίσως, χο^ θά ή6ελα νά το άό
Κζ τα τό μί3ω...
— Πώς: ρώτησα έγώ.
—"Εχω στά Κάχ Μαρτέν
φίλο, τΐν "«γράφο Φερέ, ό όχοϊος
ΛΪνε: έκΐϊ ολο τόν χράνο. θέλεις νά
μάς χάη τό αυτοκίνητον <χοο ώς τό γ.τήίχα το3 Φερέ; Έκείνος Ο ά ξέ¬ ρη τ· τ<χίαίνει!Κι' βγώ Οέλω νά μά- (ίω &έλω χολύ Κι' εττειτα γ>ρίζο>
Κ
ι' εττειτα
μιάς
ήντ, δϊξιςί, ή όποία ενίκησεν είς κολνμβητικόν διαγωνισμόν
ν-Γεοονκεαντί<Η( έν Νε« 'Υόβκπ. Ή Φοάνσες ϊλαδε μαθηιια- τα ά.τό την ά«ϊ·λ<η'τν της ΈλέΝττν. (ίω, με χάλι... Έγώ δέχθηκα. ΕΙχε κ«ντηθή ή χεριέργε:ά μου καί όμολογώ δτι εί- χα συγκινηθή χροαισθανάιενος 2ρά- 0.3. "Εχειτα άχό λίγην ώρα φβάσαμε στό ατή;Αα τοϋ ζωγράφος ό όχοϊος μίς δεχθηκε μέ χαρά καί μας χα- ρί7.άλ·ΕΊϊ νά μείνοομε κάμχοση ώραι μαζύ «ο. *Αλλο χο^ 5έν θέλομε. "Οταν τοϋ ίιηγηβήκαμε τι είχαμε στόν δρόμο, καί τόν ρωτήσαμε άν ξέρη τίχοτε, έκείνος μάς είχε: -- Πρ—;ματικά χρόκειται χερι άς χαράϊενης καί ??αματικής σ^γ ^νως ίττορίας. Πίνε δέκα χρό- νια τώρα μ!) ό Παρνά, ό μουσαο- συνββτης -είνα'. ξίτρελλαμ-ένος μ* την Μαλίέρι. Τέ αϊσθημά τού είνε Ι ά—6 έκείνα χοί) άναστ-ατώνοιιν την ■ ίίχαρξ·. καί την ζωή ενός άνθρώχοΐ). Έξ αίτίας της κα; γιά χάρι της σνινέθεσεν £λα έκείνα τα άριστουρ- γηματα χοίι ξέρετε. καί ϊέν ι>ά μχο-
ροϋσε νά ζήυ^ οΰτε μυή μερά χω-
ρίς νά την δλέχη κα; νά δί
κοντά της. Γι' αύτό, οταν
ά^ό μιά τραγωδία χοί) οΛΐνρξ
τή ζωή της, ή Μαλιέρι ήλ^ε χαΊ
κατέφυγε β-τήν εχαυλι έκείνη χου
είδατε, ό Παρνύ, Ιφυγε κι' αύτός
άΐ' τό Παρίσι «-(ίρο&ΐ. την ϊιχλα-
νή ΙχαΛι κι, άχο τότε ζτ} κι' αν¬
τ: ς κοντά της.
—Είχατε χώς μιά τραγωδία νιψ
ετάραξε τή·^ ζωή τής Μαλιέρι:
ρώτησε άντίσυχα ό Φαόέρζ. Τό χρο-
α'Λ^όμθϋν Καί ασφαλώς ό ήρως
χολυθρόνα.
—Ναί, έ/.εΓνος είναι, ό ς
εϊχε μέ άχλέτητα ό ζωγράφος.
—Ό τυφλός, εΐχατε! φωνάξαμε
"ίς τοΰ ερωτευμένον νέον ~ρός το!*ς
γονεϊς τον· έχήγαν χαμένες. Τότβ
έκείνος, άχελχυμενος, κάχοιο 6ρά-
δν) άχεπειράθη νά χότον.τονήση καί
φύτεψε μ·.ά α-φαϊρα στό κεφάλι τού.
Δέν χέ>θανε, μέ έκεϊνο χοίι εχαθε
ήτχ> χϋρότερο καί άχδ τον θάνατο.
Ή σφαϊρα ειγε κόψει τό όζτ'.7.ά νεϋ-
ρό τοϋ καί έ ίοστυχής τ>5λώθηκε
άθεραχεύτως γ-.ά δλη 'τή ζωή τού.
Ίίτε ή άρχοντική οίκογενειά τοο,
ξαφνισμενη γιά την δ-ιστνχία χον)
είγε χροκαλέσει ή άίιαλλαξία της,
Ιτρεξε καί παρεκάλεσε αύτη τώρχ
την Μαλιέρι νά χαντρενΛή τόν τυ-
ςλό γ·ν:ό της. Ή Μαλιέρι τόν άγα-
χοΰσε κι, έκείνη φλογερά καί ουσι-
καί δέχθηκε χρόθομα. Έγκατέλειψε
τό θέατρο κι' άχθτραδήχθηχε έίώ
μαζύ ιιέ τόν σύζυγό της. Καί έχειδή
έκεΐνος $έν μχορεϊ χειά νά την
•δλέχη καί νά θαυμάζη την ώμορφιά
ίά ά
της, τοϋ
διαρκώς γιά
η ή
ρί ρς γ
νά άκούη τοι>λάχιστον την φωνή
της. ^
—Καί ό Παρνύ;
—Αΰτός είναι ΐσως ό χειό δνκτ-
ταχισμένος κι' άχ-' τον»ς τρείς, για-
τί έχασε γμ μόνον την γνναίκα χου
άγαχο·3τε, άλλά καί την καλλιτέ-
χνιδα χοΰ ερμήνεν»ε τα εργα τοο.
Έγκατέλΐΐψε λοιχον κι' ούτος τ6
Οίατρο, έθαψε την φήμη το; καί τ5
μέλλον τοο καί ϊέν ο-ονθέτει χειά.
Γή μαζύ μέ την Μαλιέρι. Π ρ&,ίέ-
οερε κι' αυτάς στόν τνιφλό την θ'>
σία τοϋ έ'ρωτός τού. Τώρα οί δν»δ
κατάχληκτοι, ό Φοδέριζ 'κα; έγώΐέκείνο·. τ/Ιρις ζοϋν -κοντά της, α?-
1 ν.ούμενοί στήν συντροφιά της ν.αΐ
την γοητείας της. Κι' έκείνη είναι
γχρ
—Μάλ:<ττα, ό τυφλός. Άλλά ά- οήττέ με. σάς χαρακαλώ, νά τε- λεΐώσω την »φήγηο·ί μ&'->· 'Είώ καί
καταϊικασμένη νά —εριορίζ- τα 6-
νειροχολήν-ατά της σ' αύτοΰς τοΰς
χρόνια ή Μαλιέρι είχε ελθε: ^οό. Αύτοι άχοτελοΰν τό χλαίσιο τής
στάς Κάννας δχου τραγούϊησε στό ζωής της κι' έκείνη χάλ'. ένσαρ-
Καζίνο. Την έχοχή έκείνη άκριδώς κώνει γ.' αύτοΰς δλες μαζύ τής
εγνώρισε τον τυφλό νεο ποΰ είδ-ατε. γυναίκεςχοΰ θά μχοροϋσαν νά άγα-
Είναι ενας νεαρός Ιταλός, γ'οιός
(^ιάς μεγάλης καί άριστοκρατικής
οΐχ-ογενείος τής" Ρώμης. Ή οΐκο-
γένε'.ά τού είναι μία άχό τής ιγο-| πληροφορίες τοο, τόν άχεχαιρετή-
λα'.ότερες καί άρχοντικώτερες τής ΐαμε κι' έφύγαμε.
.Ιταλίας καί ίύο άχά τοΰς προγό- Στόν γυρισμό ό Φ»δέρζ θέλησε
νο'ος τοο έγιναν Πάχαι. 'Ο νεαρος νά ξανάχεράσοομε χάλ'. άχ6 την 6ε-
χλοότιος, ώραΐος καί κοΌ,φός κατ)ώςΐ ρχ/τα τής Μαλιέρι. ΤΗταν χειά
μρ
Είναι δραματικό...
—Είναι «τρικτό...
τον Φερέ γιά τής
άή
ήταν, έρωτεύθηκε την Μαλιέ-ρι ή
οχοία δέν άργησε νά νοιώση. καί αυ¬
τή τό κεντημα τοΰ έρωτος. Παρ'
δλα
αοτα όμως, είτε αι» όχερηφα-
νεια είτε 7ι* να μή λοχηση τόν
μόνκΛΟ καί χαντοτεινο λάτρη της,
τον Π αρνύ, ά—έκρο'νσε τόν έρωτα
τί·ό νεαρ«ΰ Ίταλοΰ.
—Τότε μόνον θά γίνω δική σας,
;ςΰ έίήλωσεν, όταν θά μέ στεφανω-
Οήτε.
Ό Ιταλός εόχατρίδης τό χήρ*
άΛρία τό χράγμα καί εδήλωσε
ίναι ετοιμος νά την χαντρε'νθή.
Άλλά ή οίκογένειά το·ο διαμαρτυ-
ρήθηκε γιά τόν άταίρια~ον εκείνον
γάμον καί «ν έφοδέρισε χώς θά
τόν άχοκηρύξτ·]. 'Ολες οί χαρακλή-
νύχτα. Κατίδήκαμε άχό το αΰτοκί-
νητο, χλησιάσαμε τα κά-ρ-,ελλα καί
τταθήκαμε έκε ίά-λίνητο·.. Και ξα-
φνιχά άντήχησε χάλι μεσα στή γα-
λήνη τής ννχτός, δΐ3~όζοοσα τοϋ
φλώίοο τής θαλάσσης, ή φωνή
τής Μαλιέρι φλογερή, τρεμοολ-.α-
στή, λοχητερη. ,
ΤΙ καλλιτέχνι; τραγονϊοϋσε μέ
ολη την 5-όναμ! τής ψ-Οίής της γ(ά
τέν τυφλό ν αι γιά τόν μονσιζ,ό. Η
ή ης ήταν τό πάν γ·.ά τθ'ός
ί Κ ό
φή η ή γ
δ'.'ό έκείνους «νδρες. Κοί ότχ> πειά
ή φωνή ετδυσε, άχλώθηκε γύρω τθ'ος
όχερήφανη σιγή, ή σιγή χοΰ σκεχα-
ζε τ·ό μ!>ττικο των καρϊιών τους καί
των χεπρωμένων τους.
ΗΕΝΚΓ ΟΕ ΟΟίΕΝ
έχειτα
. Καί ασφαλώς ό ήρως
τής τραγω^ίας θά είναι ό άλλος,Ι
έκείνο: ό νέος χοο ν,ο'.μώτχ/ ατή'
'Επί τής έΐέδρας,, δ Ντουάϊτ Μόρ<>ο>, Πρέσβυς έν Μγ|ικο), <κ»ης ποόκίΐται νά διορισθή Γερουσταστή; έκ τής ΙΙολιτείας Νέας Ίεοσϊη;, κοά ΟεξιοΙ «ντοϋ ό Δήμαηχος τοΰ "Εγκλεγοΐ'ντ, Νεσς Ίεοσέης, κατά τίνα .-ΐι.ιόσ<£ατ.ι —ήν χήν πρός, τιμίτν τοϋ .τοώτΓΓ έν
Ί
Χι 'ΗΕΚΑΙιΌ
_—ΟΤΙΟΝ «
, .ΓΑΝυΑΚΥ 5, 1930.— Υ ΟΙ,. Χ
V.
Νο. 5367.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ,'ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΚΤΟΣ ΛΕΚΑΤΟΧ
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό συνταγματάρχης άεροπόρος Τσάρλης Λίντμπεργκ καί ή σύξυγός τού, κατά την τελευταίαν πτήσιν των
έκ Λόγκ Άϊλαντ είς Κολόμπους, Όχάϊο.
Οί ενορκοι τοΰ Ίατροδικείο» Σικάγου έξετάζοντες τό πολυβόλσν μέ τό οποίον ό Φρέντ Μποΰρχε, φυγόδ,.
κος κουμπουροφόρος, κατηγορεϊ ται ότι έφόνευσεν Ινα άστυςρύλακα.
Ό Φράγκ Φ· Φρίσκ, παίκτης ΐοΰ μπέίξμπωλ τής ομάδος Κάρντιναλς
-οί"" Άγιον Λουδοβίκου, διερχομενος τόν χειμώνα είς την χΐονοσκέπαστον
Λαι'ηκ Τΐϊο&ντ, τητ Νέπς 'Υ^ρκιις.
Ό Πρίμο Καρνέρα, Εύοωπαΐος
«νγμβχος, ξυγίζων 285 λίτρας, όσ¬
τις ήλθεν είς Αμερικήν διεκοικων
τόν υπό τοΰ Τξήν Τοΰννυ κενωθεν-
τα θρόνον. Κράτει ΰψηλά
κόρην 2 έτών έντός τοΰ νχ
Τό λείψανον τσΰ Έρρίκου Καρούσου, τό οποίον διατηρείτοι έν χα//α~|
καταστάσπ ^ν Ίταλΐ(?. Κάθε τρία έτη ένδύεται διά νέων ιτορηιατωγ '
Ή Σόννβ Γιάρμαν, 19 ίχών, ήθοποιό; τοΰ —,
Ον«ύ·η τόν νβαοέ* "Αγγλον ίκατομμυριοΰχον,
Χι 'ΗΕΚΑΙιΌ
_—ΟΤΙΟΝ «
, .ΓΑΝυΑΚΥ 5, 1930.— Υ ΟΙ,. Χ
V.
Νο. 5367.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ,'ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΚΤΟΣ ΛΕΚΑΤΟΧ
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό συνταγματάρχης άεροπόρος Τσάρλης Λίντμπεργκ καί ή σύξυγός τού, κατά την τελευταίαν πτήσιν των
έκ Λόγκ Άϊλαντ είς Κολόμπους, Όχάϊο.
Οί ενορκοι τοΰ Ίατροδικείο» Σικάγου έξετάζοντες τό πολυβόλσν μέ τό οποίον ό Φρέντ Μποΰρχε, φυγόδ,.
κος κουμπουροφόρος, κατηγορεϊ ται ότι έφόνευσεν Ινα άστυςρύλακα.
Ό Φράγκ Φ· Φρίσκ, παίκτης ΐοΰ μπέίξμπωλ τής ομάδος Κάρντιναλς
-οί"" Άγιον Λουδοβίκου, διερχομενος τόν χειμώνα είς την χΐονοσκέπαστον
Λαι'ηκ Τΐϊο&ντ, τητ Νέπς 'Υ^ρκιις.
Ό Πρίμο Καρνέρα, Εύοωπαΐος
«νγμβχος, ξυγίζων 285 λίτρας, όσ¬
τις ήλθεν είς Αμερικήν διεκοικων
τόν υπό τοΰ Τξήν Τοΰννυ κενωθεν-
τα θρόνον. Κράτει ΰψηλά
κόρην 2 έτών έντός τοΰ νχ
Τό λείψανον τσΰ Έρρίκου Καρούσου, τό οποίον διατηρείτοι έν χα//α~|
καταστάσπ ^ν Ίταλΐ(?. Κάθε τρία έτη ένδύεται διά νέων ιτορηιατωγ '
Ή Σόννβ Γιάρμαν, 19 ίχών, ήθοποιό; τοΰ —,
Ον«ύ·η τόν νβαοέ* "Αγγλον ίκατομμυριοΰχον,