183863
Αριθμός τεύχους
5374
Χρονική Περίοδος
1930
Ημερομηνία Έκδοσης
12/1/1930
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑβΑΖΙΝΕ ΪΕΕΤΙΟΙ
ι..
ΙίίΟΙΤΗΙΤΕ]
, .ΙΑΝΓΑΚΥ 12,
5374.
ΝΕΥν ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 12 ΙΑΝΌΛΡΙΟΥ, 1930
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός 5374.
7*ΓΚ> ΤΗΝ ©ΕΤ^ΤΡΙΚΗΝ ΖΩΗΝ
01ΚΟΓΕΝΕ1ΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΘΥΣΙΑΖΟΜΕΝΗ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΔΟΗΗΣ
Είναι ή άπώλεια τοϋ σ£,νγινοϋΛ ΠΟΛΛΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΤΗΝ, ΑΦΙΕΡίϊ-
,'ρωτος άνταξία τή; θεατρικής δο- ----------------
-ής· 'Αξίζει είς μίαν γνναικα να
ΙγχατοΑείιΙ-Τΐ τον άφωσιο^ένον αν-
1ίγκάταλείι|η. φ
ζυγον της χάριν τής αισιτηματικη
έχδηλώσεως ενός κοίνον, το οποίον
Οά την λησμονήση ευθύς ως αυτή
^όέήαπροκαλη
τ0 Ενδιαφέρον τού; „
Πολλαί γυναίκας, αι οποίαι ψ
«όν την ευκαιρίαν όπως απσχτη-
όακαιρΛνδι^τιχοϊη^8-
οοι·ν ΜΐόακαιρΛ^η^
V
τής όβάνηί μανθάνονν τωρα
,ί,ν αξίαν τΓ,ς ίΐϊ' αυτών γενομέ¬
νη; άνταλ)αιγήε· . , ,. α,
'Π Κάμιλλα Χόρν, ωραια ξαν»ή
ΤευΓονς; την όποιαν οί Ηνω¬
μένοι Καλλιτίχναι &ρεραν εις την
|/Αμερικήν όπως παίξη ? μέ τον
•Τζών Μπβρρυμοο. εΐνα^ο τελεν-
Ι ταίο; άστηρ τής όβονη;, όστις πλη
ρώνκ τό βτάοόν τού δια - της α-
. κολιίας τής σνςυγικης εστιας. υ-
ταν ϊ,το ίίθοποιός εν Γερμανια η
Καιιιλλα ύπανδςεύθη ενα ανορα
τεΜως άφωσιωμένον είς αύτην.
Εέθ κατόπιν ε!;.την -Άμερι-
συζυγικός οίκος καί
γ-Τ φαίνοντο ότι ήσαν
ά
λύ μακράν.
Κατά τοϋς πρώτον; ΰλιγονς μη-
[ α; τής έδώ διαμονης της ή Κα-
ιιιλλσ ελάμβανε μέ αληθή αγαλλί¬
ασιν τα; καθημερινώς έκ δέκακαΐ
?)ώδ?κα σελίδων επιστολάς τοϋ έν
ΘΕΙΣΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ΤίϊΝ.- ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΣ ΚΑΜΙΛΛΑ
ΧΟΡΝ. Η ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΝΤΟΛΟΡΕΣ ΝΤΕΑ ΡΙΟ, Η ΜΑΙΗ ΜΩΡΡΕ'Υ' ΚΑΙ ΑΛ¬
ΛΑΙ.-- ΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΟΕΛΟΥΝ ΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΟΥ ΧΟΛΛΥ-
ΓΟΥΝ.- ΔΙΑΤΙ ΝΑΥΑΓΟΥΝ ΤΑ ΤΟΙΑΥΤΑ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ.
κός καί είπεν είς αύτην ότι θά
I-
καμνε μεγάλην έπιτι^χίαν εις. τον
κΓνηματογράφον. Ή Ντελόρες ά-
είποτε ώνειροπόλει εν τοιούτον
στάδιον καί δ σύζυγός της μετά δι-
σταγμών εδέχθη νά την αφήση νά
ύπάγη είς τό Χόλλυγουντ. "Ολη
ή παρέα επέστρεψεν είς την Καλι-
φόρνιαν όμοΰ. Τό συνοικέσιον τού
Λάϋτελλ ήτο βραχύβιον
καί ολίγον κατόπιν προσέκοψεν είς
τούς 6ράχσυς, καί τό συνοικέσιον
τοϋ ζεύγους Κάριου μέ την Ντελό»
ρες ώς μερικήν αιτίαν τοϋ ναυαγι¬
ον. Ό καθείς ένθυαείται την αί¬
σθησιν την οποίαν προύκάλεσεν ή
Μιςς Ντέλ Ρίο είς τό έργον «Γου-
άτ Πράιζ Γκλόρυ» καί είς άλλας
Όδηγουμΐνη ντώ τοΰ
θαυμασίου διοικητικόν πνεύματος
τοϋ κ. Κάριου, ρεκλαμαριζομένη
υπό τσΰδαιμονίου Χάρρυ Ούΐλσων
είς δν άνήκει πολλή τιμή έπειδή
την κατέστησε γνωστήν είς τόν κι·
Μίς;
Γρτμανίη σιζ-ΰγου της. "Ετπδει-
•νύοισα μερικάς έκ. των ε πιστόλιον
Ι αυτών πρός τάς φίλας της «ΰτη
Ι -έλεγεν: «Ίδέτε τάς επιστολάς τοΰ
■ άγαπητοϋ μόν σύζυγον. Μοΰ γρά-
φει κάθε μερά καί -μοϋ λέγει πο¬
σόν ΰποφέρει άπό την στέρησιν
μοί». Μέ άγαπα παρά πολύ καί έ-
γίι> τόν άγαιτώ έπίσης».
Ό καιρός παρήρχετο ναί αί εκ
Γε&μανίας επιστολαί εγίνοντο ά-
ραιότεραι. Ή Μιςς Χ«ρν είχε σπο-
οαδικάς τινάς επιτυχίας καί έν τέ¬
λει ά'φη,σε κατά μέρος τάς σκέψεις
περί συζυγικών υποχρεώσεων,
ηκολούθει τό ΐπάγγελμά
ίτης εί; νέαν γήν.
πι/ολούθησαν οί όμιλοϋντες
"'Ίνηματογράφοι καί ή προφορά
τή; Μίςς Χόρν ήμπόδιζε την πρό¬
οδον της έν Καλιφορνία. Τό συμ-
βόλα όν μέ τούς ήνίομένονς καλλιτέ
χνας δέν άνενεωθη καί τό άριστον
ότε ο ήδχ'νατο νά πράξη ϊ^το νά
ΐταί;η ρόλον πρωταγωνιστρίας είς
ιιιαν Γεριιανικήν ταινίαν, μέ την
οποίαν οί Άδελφοί Γουώρνερ Ιπει-
' 'ΐκατίζοντο έν Νέα Ύόρκΐ).
Κίς την περίστασιν εκείνην ή
σταθερότης τοϋ σνζΰγου εφαίνετο
5αιοτέρα καί εύπρόσοεκτος,
τότε πλέον ό Ι'ρω; τού είχε
"Γ. Ό ΐδιος " " '
διαζυγίου. Είχε
άΐτλοϋς σύζυγος τής ήθο-
αρμίλλης Χόρν. Είχεν έ-
πιοουΤ, είς τό εμπόριον καί ή έπι-
χει<>ΐ]σίς τού εστέφετο υπό επιτν-
ι Ζιας. Διατί τό έργον τού θά έξη-
ψανιζετο υπό τάς θεαματικοοτέρας , Τηι, „,
ΙΓίιΓιΓί-ΎΓν,ΑοίΛ. ■· ν ' *- * ί ΐΡΐΟ^ν
«, μιαΓ συι,υγου τη, υ-1 κοινωνικην
μεγαλειτέρον κεφάλαιον 'λΑι1 * ' ^
0 η Ιανθή της κάμη ή ο! ωραϊοί ™' ^
ι ο(ρΟαλμοί; Ό κ. Χόρν εζήτει
| · ιπν δ,ακοπήν τοϋ δεσμοϋου ιιετά
Ι εί1)-" Μιςς Χόο,ν. Ό γαμος δι' αί'-
ή Κάμιλλα Χόρν, ή όποία έγκατέλειψε τόν σύζυγον της έν Γεομανια, όπως αποκτήσρ φήμην ήθοποτοϋ
ίγράφου έν Χόλλυγουντ. ΕΙ ςτό κέντρον, «ϊνω, η Μαιη Μώρρευ, ή όποία εδρε τόν γάμον ως μειβίτντα
_-Τ^ Δ_._____^-.^?_ ΐ* *.·«« ^ ιι ■μ ι- Α »&■ *Ζ « "ΡνΤ^^τ 1 ίΛΛ* ^ ^Τ.^Ο ι Τ^Ι Λ ν Λ1ΤΛΙ ^* «>4)νΐ _« /#/ΤΙ* ««ΙΑΑΙ ^ΜΙΓιΙΪΙΙιυ^Μ· ^ΙΙΤΙιΑϋ ^ν%* ΙΤ*%**
Άριστερζί,
τού κινηματογράφου .. ___ . _ . . . . .. . .
τό γόητρον τής θεατρικής ζωής της. Δεξιςί, ή Ντολορες Ντελ Ριο, η οποια έθΐΌΐασε την συζυγικιιν ευτυχίαν της,
"-----άποκτήστι θέσιν είς τό κινηματογραφικόν στερέοιμα.
Αΐττή κάμνει άκόμη νινηματο-' άς. Αύτη τΤ>το τό ναμάρι τον καί] Ντέλ Ρίο επηκολούθησε τό έργον
«Λτνι^Α- <ΛνήνηΓ ιτιιι"ΓΛί·ίϊ« ηό-' πιΊτίι τηοτΛηρΐ'ρν ρΙγ τάς τολυδα-1 της £ο>ς ήτοι· ρνινρ,ν ?ζ έν των ιιρ-
γραφινάς εικονας, παίζουσα ρό-'αντή τροήδοεΐ'εν είς τάς τολνδα
λον πςωταγωνιστρίας έν αύταΐς, ι τάνονς διασνεδάσεις ^του._
άλλ' ή" θέσις της μεταξΰ των ση-' Μίαν ημέραν μεταξύ των προσ-
μαινόντων έν τή Ληικτ) ΆκτΓ> δέν' /εκλημένων τού είς τό τέϊον ήσαν
είναι τόσον λαμπρά, όσον ήτο πρό( δχΌ ζεύγη έκ Καλιφορνίας. Ό
ριών έτών. Άκόμη καί είς την ι Μπέρτ Λάυτελλ. καί ή Κλαίαρ Ού-
οινοονικήν της ζωήν αύτη εχει κα- ϊνδσωρ είχον ύπάγτ> είς τό Μεξι-
ρ'λθη έκ τής άλλοτε ύψΐ)λής θέσε-1 κόν πρός τέλεσιν των γάμων τ(ον
ής. "Ολοι Ύ\'άτκϋ τόν Τζέ«η ( ναί ό "Εντουϊν Κάριου είχε μετα6[|
Ρίο. Ή ίστορία είναι θλιβα- ίκκ μετά τής Μαίρης ΑίΊ}κεν όπως
ως της
Ντέλ
III
(
ωραίαν
>.
γαμος
οΓ,!.;,0"0'ν α<ίΧ>^? ™ Χύλλΐ'- [ κ(α;, εφρΟΡν ΊΎδοςον όνοιια. εϊχε των γάμους, των πρώτων χρησιμευ
ϊπ^Ί? εικα-1 ρ-ξαίρετον χοινχονιτην θεσίν καί όντων ώς μαρτύρων δι' αύτούς.
^Ντολορες Ντέλ Ρίο είναι έ-
,1 ονη, ϊμις έπλήρίοσε τό υψη-
'ν αντίτιμον τής οίκογενειακής
'τι7"ας διά μίαν ' '---------' -
'/
ϊί · ,' -'όν
είς τό
Ό Κάριου ει>Κ'ς έξ άρχής έ-
μουσικής, τής ηγόρασεν ίκιριτιμα
πτεοε<·»)ΐπ ι /οσιιηιιατ ·Λι ιιαπ - Π(»ι ιικσρ την ώηηιΟΓητα τής γιταΐ- της ίο>ς δτον έγινεν είς έκ των με-
γάλίον άστέρίον των Ήνωμένων
Καλ>.ιτεχλ'ων
Ό Τζέμης παρέμεινεν έν Χόλ-
λι·γουντ, δνστνχής διότι ή σύζυ¬
γος τού δέν τοϋ είκοσε πεοισσότε-
το εις τό έργον τού. Ήτο κάτω εΐ£
τό ωραίον σπίτι τού, ανεπόλει τάς
ημέρας τής εΰτυχίας τού πρίν ή
οί κινηματογράφοι καταστρέψου*
την οικογενειακήν τού ειρήνην κα
άφαριάσουν την σύζυγον τον.
Συντετριμμένος έκ της λνπης 6
Ντέλ Ρίο έταξείδευσεν είς Εΰροά·
πην, §λπίζ<ον ματαίοκ είς μίαν νέ·* αν συμττιλίωσιν. 'Αλλά τό άναμε- νόμενον διαζ>γιον ήνολούθησε καί
τέλος ό ΐδιο; απέθανεν έν Βερολί¬
νω. Πολλοί ενόμισαν τότε ότι ό
Κάριου καί ή Μίςς Ντέλ Ρίο θά
ήνοϋντο διά τού γάμου. Εγνώσθη
δμο>ς ότι έκείνη κατελήφθη υπό τΰ-
ψεώς συνειδήσεοος καί έκλείσθτ|
είς την έν Χόλλυυγουντ οικίαν της,
ή όποία ήτο πανομοιότυπον έκεί-
νης, ήν ό σύζυγό; της ρίχε κτίστ}
δι' αύτην έν Μεξικφ. «'
Τό συνοικέσιον ουδέποτε ?πραγ*ν
ματοπόιήθη. Τουναντίον ό Κάρ"7
ου επέστρεψεν είς την σΰζυγ/
τού καί ετέλεσαν δεύτερον γάμον^
μεθ' ο έπέστρεψαν εις τάς Εύράκ
χαί/.<ς χώρας, όπον δ διευθυντής είχε σχεδ άση θριαμβευτικήν περι- γήσιν χάριν τής ΐ;ί— Ντέλ Ρίο. Οί θανμασταί της τελευταίας δέ* είναι τώρα τόσον δυνατοί όσον ήν σαν πρό δυο έτών, άλλ' όντε και αύτη φαίνεται ·ή ιδία γυνή ήτις |ι λάμπρυνε μίαν Μεξινανικήν έ'παυ- λινη. Τελευταίαι είδήσεις έκ Παρισί^ ών είναι ότι η Πόλα Νεγκρι)" καί ό Πρΐγκιτ)» Μδιθάνι, περί ών η¬ κούσθη ότι πρόκειται νά χωρι- σθοΰν. συνεφιλιώθησαν έκ νέον, ένώ ('ίλλαι διαδόσεις λέγουν δτι ή Μαίη- Μώρρεϋ άρχίζει νά θεωρή τόν αδελφόν τοϋ πρίγκιπο; άνς τα- πεινωτικόν δι' αύτην. Αί περί Π ό¬ λας καί τοϋ Πρίγκιπος διαδόσεις ο&ς ευρισκομένων είς τα πρόθυρα τοϋ διαζυγίου ηρχισαν σχεδόν εν* θΰς ως έτελέσθΐ) τό μυστήριον τού" γάμου /αί έκτοτε δέν έ'παυσαν ερ¬ χόμεναι άΑλεπαλλήλως διά τοΰ κα· λωδίου. Είς τό Χόλλυγουντ επικρατεΐ ή πεποίθησις δτι οί μόνοι σύζυγοι, οΐτινες δύνανται νά προσδιθοϋν καλώς είς ηθοτοιοΰς τοΰ κινιιματο- γράφου είναι οί άσχολοι'μενοι είς εμπορικάς έπιχειρήσει; ή αλίοι των όποίθ)ν ή φιλοδοξία είναι τοι· αύτί] ωστε νά άρκοΰνται άπολαμ^ βάνοντες την λια,αίδαν τής Καλι- φορνίας, νά ζοϋν είς τό σπίτι κα· ποίας ήθοποιοΰ τοΰ κινηματογρά¬ φου καί νά είναι άόπλά κοσμητικά έξαρτήματα τής ίδιωτικής ζωί"|ί μιάς Ιργαζομένης γυναικός. Άλλ' οί έχέφρονες οίνδρες τοδ έμπορίου καί των έπαγγελματικών εργασιών εύρίσνοΐ'ν δΰσ<Όλον νά προσαρμόσουν την ζ<οήν των είς τάς οικογενειακάς των ύποχρρο')- σεις. Αύτοι ή έγ/.αταλείπουν τα 1- δικά των σχέδια ή ά7.λων χάνουν τάς σιν'η'ους των, τάς οποίας λαμ· βάνουν ('ίλί.οι, έχοντες περισσότε¬ ρον καιρόν δποος τάς κάμουν εΰ χεΐς τ| δπ<ος τάς διασκεοάζουν. ρον καιρόν. Ήτο άσημος έκεΐ, Έρωτήσατε τάς συξιγους τοΰ γνωστός κυρίο>ς ώς δ σύζυγος τής | Χόλίαη'ονντ καί αν αυταί εΰρίσκον-
Μίςς Ντέλ Ρίο, ένω έν τ[) Πόλε,ϊ'ται είς διάθδεσιν νά όμιλήσουν έί-
τοϋ Μεξικοϋ αύτη έ9ε(ο&εΐτο ώς|λι/.ρινώς /αί άπροκ«?*ύπτα>ς, θά
ΤΙ άρμόζουσα αύζι.70; είς ?να σποιν | σας εΐποΐ'ν τί,ν ά/.ι')9ειαν διά τ"οΐ<ς δαΐον ανδρα. Ό Τζέ,μης; δέν ήδνΓ | συζύγδνς καί τάς ρργασίας καί ,,«ΤΛ ,,Α Λ,,ο-^ί; ^;.,, ^γ,-τ,1,^,.^.. λ. την σ^ετιχ-,γν' αυτ,7,ν οτοΰοαιότητσ νατο να ανε την κατάστασιν ε¬ ;ί| ε¬ πί μακρότερον. Ήλθε λοΐπόν εις- Νέαν Υόρκην μέ την σταθεράν α¬ πόφασιν δπως εκτελέση νάτι τι μ^έ- γα είς τό στάδιον είς τίΧ^ιοΐόν ε¬ φαίνετο διαπρέπουσψ ή σνζυγός 'Εδί ά ά 9 φ ρ τού. 'Εδοκίμασε νά} ·9εατρι χά εργα. Έγραψι · -ύο λα|ΐπράς 1 στορίας;, άλλ' ή κί ιά τον δέν 7>
Ι
τιτν σχετικ'>|ν αυτών οτουδαιότητσ
Άν "εΐπουν*ΐήν Γι/.ήθειαν αί ο>
ηγήσεις των φνσι/ώς θά διαφί
ρουν, 7) διαφορά δμως Οά ίξα0 ^
τϋται έκ τής Ίδιοσνγκρασίας Ινα;
έκαστον σύζυγον ναί έκ τής ε!?
κρινείας τής φιλ(Η^οςίας
ήτις θά πάς δώσΐ] τΓ<ς ρία;
ι..
ΙίίΟΙΤΗΙΤΕ]
, .ΙΑΝΓΑΚΥ 12,
5374.
ΝΕΥν ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 12 ΙΑΝΌΛΡΙΟΥ, 1930
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός 5374.
7*ΓΚ> ΤΗΝ ©ΕΤ^ΤΡΙΚΗΝ ΖΩΗΝ
01ΚΟΓΕΝΕ1ΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΘΥΣΙΑΖΟΜΕΝΗ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΔΟΗΗΣ
Είναι ή άπώλεια τοϋ σ£,νγινοϋΛ ΠΟΛΛΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΤΗΝ, ΑΦΙΕΡίϊ-
,'ρωτος άνταξία τή; θεατρικής δο- ----------------
-ής· 'Αξίζει είς μίαν γνναικα να
ΙγχατοΑείιΙ-Τΐ τον άφωσιο^ένον αν-
1ίγκάταλείι|η. φ
ζυγον της χάριν τής αισιτηματικη
έχδηλώσεως ενός κοίνον, το οποίον
Οά την λησμονήση ευθύς ως αυτή
^όέήαπροκαλη
τ0 Ενδιαφέρον τού; „
Πολλαί γυναίκας, αι οποίαι ψ
«όν την ευκαιρίαν όπως απσχτη-
όακαιρΛνδι^τιχοϊη^8-
οοι·ν ΜΐόακαιρΛ^η^
V
τής όβάνηί μανθάνονν τωρα
,ί,ν αξίαν τΓ,ς ίΐϊ' αυτών γενομέ¬
νη; άνταλ)αιγήε· . , ,. α,
'Π Κάμιλλα Χόρν, ωραια ξαν»ή
ΤευΓονς; την όποιαν οί Ηνω¬
μένοι Καλλιτίχναι &ρεραν εις την
|/Αμερικήν όπως παίξη ? μέ τον
•Τζών Μπβρρυμοο. εΐνα^ο τελεν-
Ι ταίο; άστηρ τής όβονη;, όστις πλη
ρώνκ τό βτάοόν τού δια - της α-
. κολιίας τής σνςυγικης εστιας. υ-
ταν ϊ,το ίίθοποιός εν Γερμανια η
Καιιιλλα ύπανδςεύθη ενα ανορα
τεΜως άφωσιωμένον είς αύτην.
Εέθ κατόπιν ε!;.την -Άμερι-
συζυγικός οίκος καί
γ-Τ φαίνοντο ότι ήσαν
ά
λύ μακράν.
Κατά τοϋς πρώτον; ΰλιγονς μη-
[ α; τής έδώ διαμονης της ή Κα-
ιιιλλσ ελάμβανε μέ αληθή αγαλλί¬
ασιν τα; καθημερινώς έκ δέκακαΐ
?)ώδ?κα σελίδων επιστολάς τοϋ έν
ΘΕΙΣΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ΤίϊΝ.- ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΣ ΚΑΜΙΛΛΑ
ΧΟΡΝ. Η ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΝΤΟΛΟΡΕΣ ΝΤΕΑ ΡΙΟ, Η ΜΑΙΗ ΜΩΡΡΕ'Υ' ΚΑΙ ΑΛ¬
ΛΑΙ.-- ΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΟΕΛΟΥΝ ΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΟΥ ΧΟΛΛΥ-
ΓΟΥΝ.- ΔΙΑΤΙ ΝΑΥΑΓΟΥΝ ΤΑ ΤΟΙΑΥΤΑ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ.
κός καί είπεν είς αύτην ότι θά
I-
καμνε μεγάλην έπιτι^χίαν εις. τον
κΓνηματογράφον. Ή Ντελόρες ά-
είποτε ώνειροπόλει εν τοιούτον
στάδιον καί δ σύζυγός της μετά δι-
σταγμών εδέχθη νά την αφήση νά
ύπάγη είς τό Χόλλυγουντ. "Ολη
ή παρέα επέστρεψεν είς την Καλι-
φόρνιαν όμοΰ. Τό συνοικέσιον τού
Λάϋτελλ ήτο βραχύβιον
καί ολίγον κατόπιν προσέκοψεν είς
τούς 6ράχσυς, καί τό συνοικέσιον
τοϋ ζεύγους Κάριου μέ την Ντελό»
ρες ώς μερικήν αιτίαν τοϋ ναυαγι¬
ον. Ό καθείς ένθυαείται την αί¬
σθησιν την οποίαν προύκάλεσεν ή
Μιςς Ντέλ Ρίο είς τό έργον «Γου-
άτ Πράιζ Γκλόρυ» καί είς άλλας
Όδηγουμΐνη ντώ τοΰ
θαυμασίου διοικητικόν πνεύματος
τοϋ κ. Κάριου, ρεκλαμαριζομένη
υπό τσΰδαιμονίου Χάρρυ Ούΐλσων
είς δν άνήκει πολλή τιμή έπειδή
την κατέστησε γνωστήν είς τόν κι·
Μίς;
Γρτμανίη σιζ-ΰγου της. "Ετπδει-
•νύοισα μερικάς έκ. των ε πιστόλιον
Ι αυτών πρός τάς φίλας της «ΰτη
Ι -έλεγεν: «Ίδέτε τάς επιστολάς τοΰ
■ άγαπητοϋ μόν σύζυγον. Μοΰ γρά-
φει κάθε μερά καί -μοϋ λέγει πο¬
σόν ΰποφέρει άπό την στέρησιν
μοί». Μέ άγαπα παρά πολύ καί έ-
γίι> τόν άγαιτώ έπίσης».
Ό καιρός παρήρχετο ναί αί εκ
Γε&μανίας επιστολαί εγίνοντο ά-
ραιότεραι. Ή Μιςς Χ«ρν είχε σπο-
οαδικάς τινάς επιτυχίας καί έν τέ¬
λει ά'φη,σε κατά μέρος τάς σκέψεις
περί συζυγικών υποχρεώσεων,
ηκολούθει τό ΐπάγγελμά
ίτης εί; νέαν γήν.
πι/ολούθησαν οί όμιλοϋντες
"'Ίνηματογράφοι καί ή προφορά
τή; Μίςς Χόρν ήμπόδιζε την πρό¬
οδον της έν Καλιφορνία. Τό συμ-
βόλα όν μέ τούς ήνίομένονς καλλιτέ
χνας δέν άνενεωθη καί τό άριστον
ότε ο ήδχ'νατο νά πράξη ϊ^το νά
ΐταί;η ρόλον πρωταγωνιστρίας είς
ιιιαν Γεριιανικήν ταινίαν, μέ την
οποίαν οί Άδελφοί Γουώρνερ Ιπει-
' 'ΐκατίζοντο έν Νέα Ύόρκΐ).
Κίς την περίστασιν εκείνην ή
σταθερότης τοϋ σνζΰγου εφαίνετο
5αιοτέρα καί εύπρόσοεκτος,
τότε πλέον ό Ι'ρω; τού είχε
"Γ. Ό ΐδιος " " '
διαζυγίου. Είχε
άΐτλοϋς σύζυγος τής ήθο-
αρμίλλης Χόρν. Είχεν έ-
πιοουΤ, είς τό εμπόριον καί ή έπι-
χει<>ΐ]σίς τού εστέφετο υπό επιτν-
ι Ζιας. Διατί τό έργον τού θά έξη-
ψανιζετο υπό τάς θεαματικοοτέρας , Τηι, „,
ΙΓίιΓιΓί-ΎΓν,ΑοίΛ. ■· ν ' *- * ί ΐΡΐΟ^ν
«, μιαΓ συι,υγου τη, υ-1 κοινωνικην
μεγαλειτέρον κεφάλαιον 'λΑι1 * ' ^
0 η Ιανθή της κάμη ή ο! ωραϊοί ™' ^
ι ο(ρΟαλμοί; Ό κ. Χόρν εζήτει
| · ιπν δ,ακοπήν τοϋ δεσμοϋου ιιετά
Ι εί1)-" Μιςς Χόο,ν. Ό γαμος δι' αί'-
ή Κάμιλλα Χόρν, ή όποία έγκατέλειψε τόν σύζυγον της έν Γεομανια, όπως αποκτήσρ φήμην ήθοποτοϋ
ίγράφου έν Χόλλυγουντ. ΕΙ ςτό κέντρον, «ϊνω, η Μαιη Μώρρευ, ή όποία εδρε τόν γάμον ως μειβίτντα
_-Τ^ Δ_._____^-.^?_ ΐ* *.·«« ^ ιι ■μ ι- Α »&■ *Ζ « "ΡνΤ^^τ 1 ίΛΛ* ^ ^Τ.^Ο ι Τ^Ι Λ ν Λ1ΤΛΙ ^* «>4)νΐ _« /#/ΤΙ* ««ΙΑΑΙ ^ΜΙΓιΙΪΙΙιυ^Μ· ^ΙΙΤΙιΑϋ ^ν%* ΙΤ*%**
Άριστερζί,
τού κινηματογράφου .. ___ . _ . . . . .. . .
τό γόητρον τής θεατρικής ζωής της. Δεξιςί, ή Ντολορες Ντελ Ριο, η οποια έθΐΌΐασε την συζυγικιιν ευτυχίαν της,
"-----άποκτήστι θέσιν είς τό κινηματογραφικόν στερέοιμα.
Αΐττή κάμνει άκόμη νινηματο-' άς. Αύτη τΤ>το τό ναμάρι τον καί] Ντέλ Ρίο επηκολούθησε τό έργον
«Λτνι^Α- <ΛνήνηΓ ιτιιι"ΓΛί·ίϊ« ηό-' πιΊτίι τηοτΛηρΐ'ρν ρΙγ τάς τολυδα-1 της £ο>ς ήτοι· ρνινρ,ν ?ζ έν των ιιρ-
γραφινάς εικονας, παίζουσα ρό-'αντή τροήδοεΐ'εν είς τάς τολνδα
λον πςωταγωνιστρίας έν αύταΐς, ι τάνονς διασνεδάσεις ^του._
άλλ' ή" θέσις της μεταξΰ των ση-' Μίαν ημέραν μεταξύ των προσ-
μαινόντων έν τή Ληικτ) ΆκτΓ> δέν' /εκλημένων τού είς τό τέϊον ήσαν
είναι τόσον λαμπρά, όσον ήτο πρό( δχΌ ζεύγη έκ Καλιφορνίας. Ό
ριών έτών. Άκόμη καί είς την ι Μπέρτ Λάυτελλ. καί ή Κλαίαρ Ού-
οινοονικήν της ζωήν αύτη εχει κα- ϊνδσωρ είχον ύπάγτ> είς τό Μεξι-
ρ'λθη έκ τής άλλοτε ύψΐ)λής θέσε-1 κόν πρός τέλεσιν των γάμων τ(ον
ής. "Ολοι Ύ\'άτκϋ τόν Τζέ«η ( ναί ό "Εντουϊν Κάριου είχε μετα6[|
Ρίο. Ή ίστορία είναι θλιβα- ίκκ μετά τής Μαίρης ΑίΊ}κεν όπως
ως της
Ντέλ
III
(
ωραίαν
>.
γαμος
οΓ,!.;,0"0'ν α<ίΧ>^? ™ Χύλλΐ'- [ κ(α;, εφρΟΡν ΊΎδοςον όνοιια. εϊχε των γάμους, των πρώτων χρησιμευ
ϊπ^Ί? εικα-1 ρ-ξαίρετον χοινχονιτην θεσίν καί όντων ώς μαρτύρων δι' αύτούς.
^Ντολορες Ντέλ Ρίο είναι έ-
,1 ονη, ϊμις έπλήρίοσε τό υψη-
'ν αντίτιμον τής οίκογενειακής
'τι7"ας διά μίαν ' '---------' -
'/
ϊί · ,' -'όν
είς τό
Ό Κάριου ει>Κ'ς έξ άρχής έ-
μουσικής, τής ηγόρασεν ίκιριτιμα
πτεοε<·»)ΐπ ι /οσιιηιιατ ·Λι ιιαπ - Π(»ι ιικσρ την ώηηιΟΓητα τής γιταΐ- της ίο>ς δτον έγινεν είς έκ των με-
γάλίον άστέρίον των Ήνωμένων
Καλ>.ιτεχλ'ων
Ό Τζέμης παρέμεινεν έν Χόλ-
λι·γουντ, δνστνχής διότι ή σύζυ¬
γος τού δέν τοϋ είκοσε πεοισσότε-
το εις τό έργον τού. Ήτο κάτω εΐ£
τό ωραίον σπίτι τού, ανεπόλει τάς
ημέρας τής εΰτυχίας τού πρίν ή
οί κινηματογράφοι καταστρέψου*
την οικογενειακήν τού ειρήνην κα
άφαριάσουν την σύζυγον τον.
Συντετριμμένος έκ της λνπης 6
Ντέλ Ρίο έταξείδευσεν είς Εΰροά·
πην, §λπίζ<ον ματαίοκ είς μίαν νέ·* αν συμττιλίωσιν. 'Αλλά τό άναμε- νόμενον διαζ>γιον ήνολούθησε καί
τέλος ό ΐδιο; απέθανεν έν Βερολί¬
νω. Πολλοί ενόμισαν τότε ότι ό
Κάριου καί ή Μίςς Ντέλ Ρίο θά
ήνοϋντο διά τού γάμου. Εγνώσθη
δμο>ς ότι έκείνη κατελήφθη υπό τΰ-
ψεώς συνειδήσεοος καί έκλείσθτ|
είς την έν Χόλλυυγουντ οικίαν της,
ή όποία ήτο πανομοιότυπον έκεί-
νης, ήν ό σύζυγό; της ρίχε κτίστ}
δι' αύτην έν Μεξικφ. «'
Τό συνοικέσιον ουδέποτε ?πραγ*ν
ματοπόιήθη. Τουναντίον ό Κάρ"7
ου επέστρεψεν είς την σΰζυγ/
τού καί ετέλεσαν δεύτερον γάμον^
μεθ' ο έπέστρεψαν εις τάς Εύράκ
χαί/.<ς χώρας, όπον δ διευθυντής είχε σχεδ άση θριαμβευτικήν περι- γήσιν χάριν τής ΐ;ί— Ντέλ Ρίο. Οί θανμασταί της τελευταίας δέ* είναι τώρα τόσον δυνατοί όσον ήν σαν πρό δυο έτών, άλλ' όντε και αύτη φαίνεται ·ή ιδία γυνή ήτις |ι λάμπρυνε μίαν Μεξινανικήν έ'παυ- λινη. Τελευταίαι είδήσεις έκ Παρισί^ ών είναι ότι η Πόλα Νεγκρι)" καί ό Πρΐγκιτ)» Μδιθάνι, περί ών η¬ κούσθη ότι πρόκειται νά χωρι- σθοΰν. συνεφιλιώθησαν έκ νέον, ένώ ('ίλλαι διαδόσεις λέγουν δτι ή Μαίη- Μώρρεϋ άρχίζει νά θεωρή τόν αδελφόν τοϋ πρίγκιπο; άνς τα- πεινωτικόν δι' αύτην. Αί περί Π ό¬ λας καί τοϋ Πρίγκιπος διαδόσεις ο&ς ευρισκομένων είς τα πρόθυρα τοϋ διαζυγίου ηρχισαν σχεδόν εν* θΰς ως έτελέσθΐ) τό μυστήριον τού" γάμου /αί έκτοτε δέν έ'παυσαν ερ¬ χόμεναι άΑλεπαλλήλως διά τοΰ κα· λωδίου. Είς τό Χόλλυγουντ επικρατεΐ ή πεποίθησις δτι οί μόνοι σύζυγοι, οΐτινες δύνανται νά προσδιθοϋν καλώς είς ηθοτοιοΰς τοΰ κινιιματο- γράφου είναι οί άσχολοι'μενοι είς εμπορικάς έπιχειρήσει; ή αλίοι των όποίθ)ν ή φιλοδοξία είναι τοι· αύτί] ωστε νά άρκοΰνται άπολαμ^ βάνοντες την λια,αίδαν τής Καλι- φορνίας, νά ζοϋν είς τό σπίτι κα· ποίας ήθοποιοΰ τοΰ κινηματογρά¬ φου καί νά είναι άόπλά κοσμητικά έξαρτήματα τής ίδιωτικής ζωί"|ί μιάς Ιργαζομένης γυναικός. Άλλ' οί έχέφρονες οίνδρες τοδ έμπορίου καί των έπαγγελματικών εργασιών εύρίσνοΐ'ν δΰσ<Όλον νά προσαρμόσουν την ζ<οήν των είς τάς οικογενειακάς των ύποχρρο')- σεις. Αύτοι ή έγ/.αταλείπουν τα 1- δικά των σχέδια ή ά7.λων χάνουν τάς σιν'η'ους των, τάς οποίας λαμ· βάνουν ('ίλί.οι, έχοντες περισσότε¬ ρον καιρόν δποος τάς κάμουν εΰ χεΐς τ| δπ<ος τάς διασκεοάζουν. ρον καιρόν. Ήτο άσημος έκεΐ, Έρωτήσατε τάς συξιγους τοΰ γνωστός κυρίο>ς ώς δ σύζυγος τής | Χόλίαη'ονντ καί αν αυταί εΰρίσκον-
Μίςς Ντέλ Ρίο, ένω έν τ[) Πόλε,ϊ'ται είς διάθδεσιν νά όμιλήσουν έί-
τοϋ Μεξικοϋ αύτη έ9ε(ο&εΐτο ώς|λι/.ρινώς /αί άπροκ«?*ύπτα>ς, θά
ΤΙ άρμόζουσα αύζι.70; είς ?να σποιν | σας εΐποΐ'ν τί,ν ά/.ι')9ειαν διά τ"οΐ<ς δαΐον ανδρα. Ό Τζέ,μης; δέν ήδνΓ | συζύγδνς καί τάς ρργασίας καί ,,«ΤΛ ,,Α Λ,,ο-^ί; ^;.,, ^γ,-τ,1,^,.^.. λ. την σ^ετιχ-,γν' αυτ,7,ν οτοΰοαιότητσ νατο να ανε την κατάστασιν ε¬ ;ί| ε¬ πί μακρότερον. Ήλθε λοΐπόν εις- Νέαν Υόρκην μέ την σταθεράν α¬ πόφασιν δπως εκτελέση νάτι τι μ^έ- γα είς τό στάδιον είς τίΧ^ιοΐόν ε¬ φαίνετο διαπρέπουσψ ή σνζυγός 'Εδί ά ά 9 φ ρ τού. 'Εδοκίμασε νά} ·9εατρι χά εργα. Έγραψι · -ύο λα|ΐπράς 1 στορίας;, άλλ' ή κί ιά τον δέν 7>
Ι
τιτν σχετικ'>|ν αυτών οτουδαιότητσ
Άν "εΐπουν*ΐήν Γι/.ήθειαν αί ο>
ηγήσεις των φνσι/ώς θά διαφί
ρουν, 7) διαφορά δμως Οά ίξα0 ^
τϋται έκ τής Ίδιοσνγκρασίας Ινα;
έκαστον σύζυγον ναί έκ τής ε!?
κρινείας τής φιλ(Η^οςίας
ήτις θά πάς δώσΐ] τΓ<ς ρία;
««,ΜΚΟ* κπΡν->.-ΚνΠνΚΗ.^ΤΛΝΟΥΛΡΙΟΥ..ΗΛ0.
ΛΊνΐ^^
ΑΕΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΦΟΣΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΑΣ ΤΟΥΝΝΥ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ
Είς την εποχήν αύτην τών τοελ-
λών συνοικεσίων καί τών τρελλοτέ-
ρων διαζυγίων, δταν αί άοχαΐαι
" γαμήλιοι τελεταί τή; «άγάπης, τι-
μής καί ΰπακοής» έγκαταλε ίπωνται
ώς πράγματα της παλαιάς μόδας,
είναι λίαν παρήγορον νά ευρίσκη
τις ενα οωμαντικόν συνο κέσιον καί
, μίαν νύμφην, ή όποία λαμβάνει
τού; δρκου; τοΰ γάμου μετά μεγά-
λης είλικρινεία; καί σοβαρότητο;.
; Ή νυμφη αύτη είναι ή
II
όλλη Λό
ουντερ Τοΰννυ.
'Υπάρχουν άνθτωποι φρονοΰν-
'. τες ότι ή τελετή τού γάμου πρέπει
. νά έκνεωτερισθή περισσότερον,
προσαρμσζομένη πρός τα; συγχρό-
, νόν; ανάγκας. 'Υπάρχουν ανθρω-
. ποι φρονούντες δτι τα ώραΐα και
σοβαρά λόγια τής γαμηλίου τελε-
. τής, τα όποϊα διεοώθησαν μέχρις
, ημών διά μέσον τών αίώνων, πρέ-
. πει νά συντομευί/οϋν. Μία ώραία
, όσον και σοβαρά φράσις άναμφι-
Λ βόλω; είναι έκείνΐ] ήτις λέγει δπ
• ή γυνή, άδιαφοροΰσα πρός όλον;
. τοΰ; άλλον·; προσν.ο/λι,'Ίήσεται τώ
άνδρί αντΓ,ς μέχρι ΰανάτου. 'Αλλ'
■δν οί σκεπτικισταί θέλουν νά συν-
. τομεύσουν την τελετήν τοϋ γάμου,
/. ΰπάρχει καί μία νέα ή όποία πι-
Ι' στεύει δτι τα παλαιά λόγια είναι
πολύ καλά δι' αυτήν.
'Η
II
όλλη ΛόουΛ'τερ, ή νεαρά
σύζνγο; τοΰ Τζήν Τοΰννυ, τέως
( πρωτσπυγμάχου τοϋ κόσμον, ι')κο-
,λούθησί τα παραγγέλματα τής γα¬
μηλίου τελετής κατά γράμμα και
παρά την ενόχλησιν έξ αίτία; τή;
δγα/γής τοΰ ζει'γους Φόγγαρτυ, ή
Πόλλη £μεινε πιστή πο-οά τό πλευ¬
ρόν τοϋ συζΰγου της καί ήλθε μα-1
ζύ τού είς την Αμερικήν δπιυς αν¬
τιμετωπίση, την έκβασιν τή; δίκης.
'Η Πόλλ») είναι έκείνιι ήτις έκαμε
τόν Τζήν νά έγκαταλείν!] την πα-
λαίστραν. Άλλ' δταν ΓΛθεν ή με-
γαλειτέρα μάγη τής ζα,ης τού, ή ι-
δία δέν ώπισθοχώρησε καί δέν τόν
διέταξε νά φυγομανήση. Τουναν¬
τίον έταξείδευσε γιλιά^α; μιλίων
διά θαλάσσης μαζύ μέ αυτόν διά
νά είναι πλησίον τού καί νά τόν
βλέπη δίδοντο τα γρονθοκοπή-
ματα.
Ή Πόλλη άποδεικνύει τύν ά*
■ ληθή έ'ρωτά της καί εν τινι μέτρω
«νταποαίδει την αφοσίωσιν, την
οποίαν ό φοβερός Τζήν απέδειξεν
- επί διάστημα πολλών μηνών έν Ί-
- ταλία, δταν αυτή ευρίσκετο τόσον
πλησίον τοΰ θανάτου κατόπιν σο-
βαοας έγνειρήσεως.
Ή Πόλλη Λόουντερ άνήκει εις
την νεωτέραν εκείνην γενεάν, ή¬
τις άείποτε κατακρίνει την άδυνα-
} μίαν τοΰ συγχρόνου γάιιου. Άλλ'
/ »"] Πόλλη δέν εζήτησεν άλλους δν·-
νατωτέροις δοκου; τοΰ γάμου..
'Όταν ύπανδρεΰθη τόν Τοϋνχ>, τό
έ'κααε μέ πιστήν κΐ'ριολε'ςίαν, προ-
καλέσασαν θαυιιασιιόν μεταξΰ ο-
λων, δσοι τιν εγνώριζον.
Ή ΙΙόλλΐ1, Τζώζεψιν Λόουντερ
?γεννήίτΐ] έξ αριστοκ..·ατΐΛής οι¬
κογενείας. Τύ ύ'νομά τη; Γ|τ° ε*'
τόν κατά^.ογον τϊ~ Ανωτέρας 'Λ-
μερΐκανικΓι; τάςεω;. Έλαβε πτν-
χίον έξ ίνός έκ των άποκλειστικο
τέοων έκπαώευτηοίων τής Νε'α;
'Υόοκ·1". Άνηνεν είς τί|ν Λέσχην
. τών Νέκν. Είχεν ιδιαιτέραν
ριονσίαν. την οποίαν ΐκληρονάαΓι
. σεν άπό τόν πατέοα τι ς καί ολοι
Γ)λπιζον δτι θά εξηκολουθεί το πα-
θάδειγμα τών φιλΓινάδων τις καί
ίτά ΰπα·5ρει>ετο κάποιον νεαρ<ι βλοοτον έκ τών «Τετρακοσίων». 'Λλλ' .»Ί Πόλ/ι.)] έγνώοισε τόν Τζί,ν Τοΰννυ. Τύ πεαβάλλον αύ- τηϊ' ήτο διαφΓ,οετικόν. Αΰτό; κα- τΐ'ιγετο έκ τών Τεσσάικον Έκατομ- μυοίων τπ; Νέας Υόρκης — είς ΚΑΤΑΓΟΠΙΕΝΗ ΕΕ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΑΙΕΡΙΚΗΣ Η ΠΡ«ΗΝ ΠΟΑΑΗ ΛΟΟΥΝΤΕΡ, ΗΓΑΠΗΣΕΝ ΕΙΑΙΚΡΙ^Σ ΤΟΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΠΡΠΤΟΠΥΓΠΙΑΧΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΖΗΝ ΤΟΥΝΝΥ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΑΠΙΟΝ ΤΟΥ Η Κ· ΦΟΓ¬ ΓΑΡΤΥ ΕΚΙΝΗΣΕΝ ΑΓ«ΓΗΝ ΚΑΤ' ΑΥΤΟΥ ΔΙ' ΑΟΕΤΗΣΙΝ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙίΣ. Η ΠΟΑΑΗ ΕΚΙΕΙΝΕ ΠΙΣΤΗ ΜΑΖΥ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΝ ΑΓΠ- ΝΑ, Ε!ΪΣ ΟΤΟΥ ΕΝΙΚΗΣΕΝ. ρισε την Π όλλη. ΑΊ έξεις τοϋ πνγ μάχου έλησμονήθησαν μέσα εις ενα όΤοΰνηιφ£ονει5τιμ, πό; τΐπιιρχε προ- άΐ( τοιαύτα; περιστάσεις Κατά την παραμονή ταια; μεγαλη; |ταν αί ρ η μάχου έλησμονήθησαν μέσα εις ενα ζαιηοόν πό·9ον τοΰ Τοΰννυ δπ<ο; μάθτ) τα συστι'ιματα ενός άλλον τα συστι'ιματα ενός κόσμον. Είς* νέος, τοϋ όπβίου τό καθ· με- ρινον ανάγν<οσμα ευρίσκετο είς τάς άθλητικάς σελίδας των εφημε¬ ρίδων, ήρχισε νά .δε.κνύΐ] ζωηρόν ενδιαφέρον, διά τόν Σαίξπηρ και την καλλιτεχνίαν — καί" «ντιθί- τοος, ή μικρά ,κυάνόαιμο^ νεανις. τής οποίας ή ζωί) ε(βς τότέ περι:-· ή ^Υίτί&Χ απειλα; «γωγΓ,ς εναντίον μη εκεινος τη; ?διδε τό στόμα της. Οί διευ&υνταί τοί Τούννν ,!- την πν-γμαχιαν. ολοι εζυπν01 ^ χειρφατία,, ήν^αν πόσον ^ «ζιά Οα ήτο είς την κ.ρίσιμον1 χεινι,ν στιγμττν μία τοιαύτη δψ, σιοτης. 'Ο Τούννυ δέν ήτο έλΧ ρο; να καμρ τ^ν εκλογήν Του ^ ναπ.ττ1:«Άφηστέτηννάμο5κ<ί μτ άγωγήν. Έγώ μόνος θά φέρα». "Επρεπε νά σκεφθ») ^ νονς τού; άλλον;, των ό,το'ίων αί 1 τυχαι {ρα· συνδίδεμεναι μέ την Ι- δίκην τού. Άλλ' έκτοτε ή άνάγχη τή; ποο. στασια; βίλλων παοήί.θΐν. Ό Τζήν 1 ί}5υνατο νά έξέλθτ^ είς τό φανΕοον χωρι; να βλάψη κανένα άλλον καΐ νά διρξα-/άγ]ν, τόν άγώνα μέχοι Χ^. λοι·;. Πιθανώς ·δά ?θεσε ΐό'έηώ- ΤΓ,μα είς την Ώό'ύ.ψ καί αψηαΐν έκείντ-ν νά έκλέξΐ). 'Αλλά μία νέα, ή όποία νπαν 15οεΐ>θη πυγμάχον, δέν ήιχ'νατο νά
πιστει'νση δτι ό άνήρ σΰτό; δέν Οό
Ι είγε τό απαιτούμενον θάροο; άΐω;
Ι έ7.θιι είς τό φανερόν ?.αί πολεμή
! ση μέχοι ττϊς τελική; έκδάσεακ
τοΰ αγώνος. ΤΗτο προτιμότΐρον ν'
άντ μετωπίσουν τόν κίνδυνον και
νά κλείσουν τό φάντασμα είς τό
στοιχειοοωένο σπίτι τοϋ παοελΰόν-
τος παρά νά ζοϋν μέσα ρί; ?ν ίιί-
λιΌν άνάκτοςον γεαάτον ά^το δι
| αδόσεις κίΐί ι)ηθχ'ρισμούς.Αι»τή φαί
νεται δτι τ*ίτο τι σι»ιιβουλή, την ο¬
ποίαν ή Πόλλη έ'δωαε πρός το
πυγμάχον σι'ν,υγόν της, τόν Τζήν,
| δταν εκτϊνο; την ηρώτησεν αν η·
Ι θε>.ε νά προβϋ εί; τόν διχαστΓ/όν
ίάγόονα. Διότι μία ν.υανόαιμοςπο»·
, τ μ"· μάλί.ον νά πολίμήση επί τον
1 πιίιίου τή: τιμής παρά έξ Ινεδρικ.
Και ύστερον άπό δλα ή Πολί.ηεΙ-
ναι άνώτερο; τύπο; γι-ναιχό; *β
6 Τζήν έΡ.ακολουθεΐ νά είναι ο α-
νίκητος
Κατά τάς τελευιαίας πληροφο-
ρία; ό Τούννυ συνεβ^άσθη εξ*»"
κως ιχέ τοίς άντιδίν.ονς τού πλτ}-
ρ<όοα'ς (ί>ρισμένον /ρηματικον πο¬
σόν καί ούτω; άπτλλάγτι μι«: ?/."
ληροτάτης καταστάοεω:.
ΛΑΙΚΕΣ Π>ΟΛΉΨΕΙΣ_
'Η κ. Πόλλη Λόουντερ ΤοΰλΛ'υ, σύξυγος τοΰ προ)το.τυγμάχου τοϋ κόσμον, Τζήν Τοΰννυ, άριστερζί, ή όποία ϊβοήθη-
σεν αυτόν είς τδν δικαστικόν άγώνα, δν έκίνησεν εναντίον τού ή Κα Φόγγαρτυ.
στρέφετο είς τέϊα καί νποδοχάς,
ήρχισε νά βλέπτ] νέον είδος ζωης,
άνοιγόμενον είς αυτήν διά των ο-
φθαλμών τοΰ νέου, δν ήγάπα.
Δέν ήτο δύσκολον νά πεισθη ή
'Αλλά τότε επήλθεν ή ασθενει α
της Π όλλη; καί είς τό όξΰτεοον
σηιιεΐον αυτή; ήκοΰσθησαν αί φο-
βεραί κατ^γορίοι τής Κάθεριν
Κίγκ Φόγγαρτυ καί τοΰ συζύγου
την κατάστασιν. Ή 4έσις τη;
0! 1ΒΤΡΚΒ1
Οί Τοϋρκο! θεω?*ύν ω
οΐκογένειά της δτι ό Τζήν ήτο δ; της Τζών προκαλέσασαι πλείστα;
ά'νθρωπος, τόν οποίον έκίίνη ήγά-1 δσας διαδόσεις εις βάοο; τοϊ
πά καί τόν οποίον ιμελλε νά ύ-1 Τζήν.
πανδιεΓ3·Γι. Ή Κάθεριν Κίγκ Φ,ίγγαρτι',! πλευρόν
Άλλ'6 Τζήν ήτο σιμβιβαστικΰς ί>ΐ; ίίιεζευγμένΐ], ένήγαγε τόν [ προσφέρη
χ ήμ
λίτερον ή διά χειρότερον, έν άσθε-
νεία ή εν ύγεία καί έν πενί« ή έν
πλούτω» — Καί ή Π όλλη, ϊρο άρ-
οικαΐμενο
ω* — ίνιιι ΐ) ιιυΛ/.ΐ) ι^τυ αρ- οΐΑ»3μ6'ΐ» ■> *.«■»'·- ■■-·, - ;,^_
γενναία νά σταθη παοά τό,/.αμμιά φορά νά συνανττ,ϊΐβ *',**
όν τού συζνγου τού καί >'ά1μο ~Λ> το φεγγ^ρ:. ;^ζ7®? νχ ν>
ρέρη εις αυτόν ολι,ν την έν-} ται εναντίον τοο αα'. »ΡΖ1!«41
' οίλλα 500.000 δο.^ίρια,
Φρον-τσ,'ί'-ας·
Ϊ
θήση τόν Τζήν οπο>ς άντιμετο.τί' | "ν σέντ διά την άγωγήν τι;;. Άλλ'' τό "**-Ύ'Μ'·-
ΛΊνΐ^^
ΑΕΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΦΟΣΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΑΣ ΤΟΥΝΝΥ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ
Είς την εποχήν αύτην τών τοελ-
λών συνοικεσίων καί τών τρελλοτέ-
ρων διαζυγίων, δταν αί άοχαΐαι
" γαμήλιοι τελεταί τή; «άγάπης, τι-
μής καί ΰπακοής» έγκαταλε ίπωνται
ώς πράγματα της παλαιάς μόδας,
είναι λίαν παρήγορον νά ευρίσκη
τις ενα οωμαντικόν συνο κέσιον καί
, μίαν νύμφην, ή όποία λαμβάνει
τού; δρκου; τοΰ γάμου μετά μεγά-
λης είλικρινεία; καί σοβαρότητο;.
; Ή νυμφη αύτη είναι ή
II
όλλη Λό
ουντερ Τοΰννυ.
'Υπάρχουν άνθτωποι φρονοΰν-
'. τες ότι ή τελετή τού γάμου πρέπει
. νά έκνεωτερισθή περισσότερον,
προσαρμσζομένη πρός τα; συγχρό-
, νόν; ανάγκας. 'Υπάρχουν ανθρω-
. ποι φρονούντες δτι τα ώραΐα και
σοβαρά λόγια τής γαμηλίου τελε-
. τής, τα όποϊα διεοώθησαν μέχρις
, ημών διά μέσον τών αίώνων, πρέ-
. πει νά συντομευί/οϋν. Μία ώραία
, όσον και σοβαρά φράσις άναμφι-
Λ βόλω; είναι έκείνΐ] ήτις λέγει δπ
• ή γυνή, άδιαφοροΰσα πρός όλον;
. τοΰ; άλλον·; προσν.ο/λι,'Ίήσεται τώ
άνδρί αντΓ,ς μέχρι ΰανάτου. 'Αλλ'
■δν οί σκεπτικισταί θέλουν νά συν-
. τομεύσουν την τελετήν τοϋ γάμου,
/. ΰπάρχει καί μία νέα ή όποία πι-
Ι' στεύει δτι τα παλαιά λόγια είναι
πολύ καλά δι' αυτήν.
'Η
II
όλλη ΛόουΛ'τερ, ή νεαρά
σύζνγο; τοΰ Τζήν Τοΰννυ, τέως
( πρωτσπυγμάχου τοϋ κόσμον, ι')κο-
,λούθησί τα παραγγέλματα τής γα¬
μηλίου τελετής κατά γράμμα και
παρά την ενόχλησιν έξ αίτία; τή;
δγα/γής τοΰ ζει'γους Φόγγαρτυ, ή
Πόλλη £μεινε πιστή πο-οά τό πλευ¬
ρόν τοϋ συζΰγου της καί ήλθε μα-1
ζύ τού είς την Αμερικήν δπιυς αν¬
τιμετωπίση, την έκβασιν τή; δίκης.
'Η Πόλλ») είναι έκείνιι ήτις έκαμε
τόν Τζήν νά έγκαταλείν!] την πα-
λαίστραν. Άλλ' δταν ΓΛθεν ή με-
γαλειτέρα μάγη τής ζα,ης τού, ή ι-
δία δέν ώπισθοχώρησε καί δέν τόν
διέταξε νά φυγομανήση. Τουναν¬
τίον έταξείδευσε γιλιά^α; μιλίων
διά θαλάσσης μαζύ μέ αυτόν διά
νά είναι πλησίον τού καί νά τόν
βλέπη δίδοντο τα γρονθοκοπή-
ματα.
Ή Πόλλη άποδεικνύει τύν ά*
■ ληθή έ'ρωτά της καί εν τινι μέτρω
«νταποαίδει την αφοσίωσιν, την
οποίαν ό φοβερός Τζήν απέδειξεν
- επί διάστημα πολλών μηνών έν Ί-
- ταλία, δταν αυτή ευρίσκετο τόσον
πλησίον τοΰ θανάτου κατόπιν σο-
βαοας έγνειρήσεως.
Ή Πόλλη Λόουντερ άνήκει εις
την νεωτέραν εκείνην γενεάν, ή¬
τις άείποτε κατακρίνει την άδυνα-
} μίαν τοΰ συγχρόνου γάιιου. Άλλ'
/ »"] Πόλλη δέν εζήτησεν άλλους δν·-
νατωτέροις δοκου; τοΰ γάμου..
'Όταν ύπανδρεΰθη τόν Τοϋνχ>, τό
έ'κααε μέ πιστήν κΐ'ριολε'ςίαν, προ-
καλέσασαν θαυιιασιιόν μεταξΰ ο-
λων, δσοι τιν εγνώριζον.
Ή ΙΙόλλΐ1, Τζώζεψιν Λόουντερ
?γεννήίτΐ] έξ αριστοκ..·ατΐΛής οι¬
κογενείας. Τύ ύ'νομά τη; Γ|τ° ε*'
τόν κατά^.ογον τϊ~ Ανωτέρας 'Λ-
μερΐκανικΓι; τάςεω;. Έλαβε πτν-
χίον έξ ίνός έκ των άποκλειστικο
τέοων έκπαώευτηοίων τής Νε'α;
'Υόοκ·1". Άνηνεν είς τί|ν Λέσχην
. τών Νέκν. Είχεν ιδιαιτέραν
ριονσίαν. την οποίαν ΐκληρονάαΓι
. σεν άπό τόν πατέοα τι ς καί ολοι
Γ)λπιζον δτι θά εξηκολουθεί το πα-
θάδειγμα τών φιλΓινάδων τις καί
ίτά ΰπα·5ρει>ετο κάποιον νεαρ<ι βλοοτον έκ τών «Τετρακοσίων». 'Λλλ' .»Ί Πόλ/ι.)] έγνώοισε τόν Τζί,ν Τοΰννυ. Τύ πεαβάλλον αύ- τηϊ' ήτο διαφΓ,οετικόν. Αΰτό; κα- τΐ'ιγετο έκ τών Τεσσάικον Έκατομ- μυοίων τπ; Νέας Υόρκης — είς ΚΑΤΑΓΟΠΙΕΝΗ ΕΕ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΑΙΕΡΙΚΗΣ Η ΠΡ«ΗΝ ΠΟΑΑΗ ΛΟΟΥΝΤΕΡ, ΗΓΑΠΗΣΕΝ ΕΙΑΙΚΡΙ^Σ ΤΟΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΠΡΠΤΟΠΥΓΠΙΑΧΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΖΗΝ ΤΟΥΝΝΥ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΑΠΙΟΝ ΤΟΥ Η Κ· ΦΟΓ¬ ΓΑΡΤΥ ΕΚΙΝΗΣΕΝ ΑΓ«ΓΗΝ ΚΑΤ' ΑΥΤΟΥ ΔΙ' ΑΟΕΤΗΣΙΝ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙίΣ. Η ΠΟΑΑΗ ΕΚΙΕΙΝΕ ΠΙΣΤΗ ΜΑΖΥ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΝ ΑΓΠ- ΝΑ, Ε!ΪΣ ΟΤΟΥ ΕΝΙΚΗΣΕΝ. ρισε την Π όλλη. ΑΊ έξεις τοϋ πνγ μάχου έλησμονήθησαν μέσα εις ενα όΤοΰνηιφ£ονει5τιμ, πό; τΐπιιρχε προ- άΐ( τοιαύτα; περιστάσεις Κατά την παραμονή ταια; μεγαλη; |ταν αί ρ η μάχου έλησμονήθησαν μέσα εις ενα ζαιηοόν πό·9ον τοΰ Τοΰννυ δπ<ο; μάθτ) τα συστι'ιματα ενός άλλον τα συστι'ιματα ενός κόσμον. Είς* νέος, τοϋ όπβίου τό καθ· με- ρινον ανάγν<οσμα ευρίσκετο είς τάς άθλητικάς σελίδας των εφημε¬ ρίδων, ήρχισε νά .δε.κνύΐ] ζωηρόν ενδιαφέρον, διά τόν Σαίξπηρ και την καλλιτεχνίαν — καί" «ντιθί- τοος, ή μικρά ,κυάνόαιμο^ νεανις. τής οποίας ή ζωί) ε(βς τότέ περι:-· ή ^Υίτί&Χ απειλα; «γωγΓ,ς εναντίον μη εκεινος τη; ?διδε τό στόμα της. Οί διευ&υνταί τοί Τούννν ,!- την πν-γμαχιαν. ολοι εζυπν01 ^ χειρφατία,, ήν^αν πόσον ^ «ζιά Οα ήτο είς την κ.ρίσιμον1 χεινι,ν στιγμττν μία τοιαύτη δψ, σιοτης. 'Ο Τούννυ δέν ήτο έλΧ ρο; να καμρ τ^ν εκλογήν Του ^ ναπ.ττ1:«Άφηστέτηννάμο5κ<ί μτ άγωγήν. Έγώ μόνος θά φέρα». "Επρεπε νά σκεφθ») ^ νονς τού; άλλον;, των ό,το'ίων αί 1 τυχαι {ρα· συνδίδεμεναι μέ την Ι- δίκην τού. Άλλ' έκτοτε ή άνάγχη τή; ποο. στασια; βίλλων παοήί.θΐν. Ό Τζήν 1 ί}5υνατο νά έξέλθτ^ είς τό φανΕοον χωρι; να βλάψη κανένα άλλον καΐ νά διρξα-/άγ]ν, τόν άγώνα μέχοι Χ^. λοι·;. Πιθανώς ·δά ?θεσε ΐό'έηώ- ΤΓ,μα είς την Ώό'ύ.ψ καί αψηαΐν έκείντ-ν νά έκλέξΐ). 'Αλλά μία νέα, ή όποία νπαν 15οεΐ>θη πυγμάχον, δέν ήιχ'νατο νά
πιστει'νση δτι ό άνήρ σΰτό; δέν Οό
Ι είγε τό απαιτούμενον θάροο; άΐω;
Ι έ7.θιι είς τό φανερόν ?.αί πολεμή
! ση μέχοι ττϊς τελική; έκδάσεακ
τοΰ αγώνος. ΤΗτο προτιμότΐρον ν'
άντ μετωπίσουν τόν κίνδυνον και
νά κλείσουν τό φάντασμα είς τό
στοιχειοοωένο σπίτι τοϋ παοελΰόν-
τος παρά νά ζοϋν μέσα ρί; ?ν ίιί-
λιΌν άνάκτοςον γεαάτον ά^το δι
| αδόσεις κίΐί ι)ηθχ'ρισμούς.Αι»τή φαί
νεται δτι τ*ίτο τι σι»ιιβουλή, την ο¬
ποίαν ή Πόλλη έ'δωαε πρός το
πυγμάχον σι'ν,υγόν της, τόν Τζήν,
| δταν εκτϊνο; την ηρώτησεν αν η·
Ι θε>.ε νά προβϋ εί; τόν διχαστΓ/όν
ίάγόονα. Διότι μία ν.υανόαιμοςπο»·
, τ μ"· μάλί.ον νά πολίμήση επί τον
1 πιίιίου τή: τιμής παρά έξ Ινεδρικ.
Και ύστερον άπό δλα ή Πολί.ηεΙ-
ναι άνώτερο; τύπο; γι-ναιχό; *β
6 Τζήν έΡ.ακολουθεΐ νά είναι ο α-
νίκητος
Κατά τάς τελευιαίας πληροφο-
ρία; ό Τούννυ συνεβ^άσθη εξ*»"
κως ιχέ τοίς άντιδίν.ονς τού πλτ}-
ρ<όοα'ς (ί>ρισμένον /ρηματικον πο¬
σόν καί ούτω; άπτλλάγτι μι«: ?/."
ληροτάτης καταστάοεω:.
ΛΑΙΚΕΣ Π>ΟΛΉΨΕΙΣ_
'Η κ. Πόλλη Λόουντερ ΤοΰλΛ'υ, σύξυγος τοΰ προ)το.τυγμάχου τοϋ κόσμον, Τζήν Τοΰννυ, άριστερζί, ή όποία ϊβοήθη-
σεν αυτόν είς τδν δικαστικόν άγώνα, δν έκίνησεν εναντίον τού ή Κα Φόγγαρτυ.
στρέφετο είς τέϊα καί νποδοχάς,
ήρχισε νά βλέπτ] νέον είδος ζωης,
άνοιγόμενον είς αυτήν διά των ο-
φθαλμών τοΰ νέου, δν ήγάπα.
Δέν ήτο δύσκολον νά πεισθη ή
'Αλλά τότε επήλθεν ή ασθενει α
της Π όλλη; καί είς τό όξΰτεοον
σηιιεΐον αυτή; ήκοΰσθησαν αί φο-
βεραί κατ^γορίοι τής Κάθεριν
Κίγκ Φόγγαρτυ καί τοΰ συζύγου
την κατάστασιν. Ή 4έσις τη;
0! 1ΒΤΡΚΒ1
Οί Τοϋρκο! θεω?*ύν ω
οΐκογένειά της δτι ό Τζήν ήτο δ; της Τζών προκαλέσασαι πλείστα;
ά'νθρωπος, τόν οποίον έκίίνη ήγά-1 δσας διαδόσεις εις βάοο; τοϊ
πά καί τόν οποίον ιμελλε νά ύ-1 Τζήν.
πανδιεΓ3·Γι. Ή Κάθεριν Κίγκ Φ,ίγγαρτι',! πλευρόν
Άλλ'6 Τζήν ήτο σιμβιβαστικΰς ί>ΐ; ίίιεζευγμένΐ], ένήγαγε τόν [ προσφέρη
χ ήμ
λίτερον ή διά χειρότερον, έν άσθε-
νεία ή εν ύγεία καί έν πενί« ή έν
πλούτω» — Καί ή Π όλλη, ϊρο άρ-
οικαΐμενο
ω* — ίνιιι ΐ) ιιυΛ/.ΐ) ι^τυ αρ- οΐΑ»3μ6'ΐ» ■> *.«■»'·- ■■-·, - ;,^_
γενναία νά σταθη παοά τό,/.αμμιά φορά νά συνανττ,ϊΐβ *',**
όν τού συζνγου τού καί >'ά1μο ~Λ> το φεγγ^ρ:. ;^ζ7®? νχ ν>
ρέρη εις αυτόν ολι,ν την έν-} ται εναντίον τοο αα'. »ΡΖ1!«41
' οίλλα 500.000 δο.^ίρια,
Φρον-τσ,'ί'-ας·
Ϊ
θήση τόν Τζήν οπο>ς άντιμετο.τί' | "ν σέντ διά την άγωγήν τι;;. Άλλ'' τό "**-Ύ'Μ'·-
«ΚΗΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ,
1»30.
1
ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ
ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1930
■|Α====——----------------
|ΕΠΐΣΗΗΐηΣ ΠΛΕΟΝ ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ
ΓΥΝΗ ΑΡΑΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΝ ΣΤΗ-
ΘΟΥΣ 34 ΙΝΤΣΩΝ, ΜΕΣΗΣ 28 ΚΑΙ ΙΣΧΙΑΝ 37.» ΕΞΩ
Α| ΑΦΡΟΔΙΤΑΙ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ Μ Ε ΤΑΣ 36 ΙΝΤΣΑΣ
ΣΤΗΘΟΥΣ!- ΕΞ» ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΝΙΔΟΣΧΗΜΑ ΓΥ-
ΝΑΙΚΑΡΙΑ.» ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ
ΑΜΕΡ. ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ.
Ποίον θά είναι τό τέλειον Άμε
Ι ρικανικόν σώμα διά τό ετος
1930; , . ,
©ά είναι πρότυπον καλλονής δια
Ι το νέον ?τος τό κλασσικόν «τέλει¬
ον 36» τής παλαιάς έποχής κατά
την οποίαν αί ξανθαί καλλοναί τοΰ
Μπροντγουαίη καί τής Π έμ—ής
Λεωφόρου έφοροϋσαν μαξιλαρά-
κια είς τοΰς γλουτοΰς των, όπως
δώσονν είς αύτοΰς τάς καμπυλό-
τητας, αΐτινες εθεωρούντο ώς ά-
παραίτητα χαρακτηριστικά ενός
| ώραιου γυναικείον
40 ετών;
σωματος προ
Θά είναι Λρότν-πον ή Άφροδί-
ΐη τή; Μήλον, ή γνο>στή άγαλμα-
τώδης -/οαλλονή τόσων αίώνων; Ή
Άφροδίτη, ή όποία έπίσης διεκδι-
χεΐ περιφέρειαν στήθους 36 ίν-
χαων;
θά είναι πρότυπον ή σαναδό-
ν.ορμος φλάππερ, μέ τάς εύθείας
"Αλλας άντμνι'ισθη μετά στ,εναγ
μών της εποχή; τής Λίλ αν Ρώσ-
σελλ καί των ν.αμ.ιυ-λοτήτων.
Ή σχολή των μοντεονιστών ε¬
κηρύχθη νπ'ρ τού σανιδοειδοΰς
σχήματο; τής γι·ναικό;, ένω αυτή
αυτή ή άμέσω; Ενδιαφερομένη γυ¬
νή δέν εγνώριζε ποίον νά πι¬
στεύση.
Ή γυνή ί>έν εγνώριζεν άν ί'πρε-
,ίρ νά εύχηθή υπέρ παχύνσεως Γ;
υπέρ τελείας έξατμίσεως τής στε¬
ρεάς σαρκός της. Λέν εγνώριζε αν
επρεπε νά καυχάται ή νά λυπήται
έν τη βεβαιότητι ότι ήτο όποία έ¬
δει νά είναι μία Άμεακανί;.
Άκόμΐλ, καί αύΐά τα κατσαρο-
μάλλικα -θηλνκά. τα όπο'α έβρα-
6εί»θησαν είς διαγωνισμόν^ κάλ-
λοΐ'ς δέν τΊσαν καθόλου βέ£α α αν
0ά ήσαν έξ "ίσον ώραία '/.ατά τό
1930 ώς ήσαν εις τα 1928 ι1; εις τα
γραμμάς καί τάς μακρά; κνήμαςΙ 1929.
τη;; Συνάμα δέν ήσαν καδόλου 6έ-
"Ή θά ήταν άλλος τις εύκρινέ-
5.τερος τύπος γνναικείας ν
βαια άν θά «βραβεύοντο ομοίως
Ις την χώραν αυτήν των ώραίων
»·ναικων;
Επί ε'τη τό ζήτημα αύτό άπα-
^ολή σοβαρώς τα πλ'εύματα τοΰ
ρσμου. Διάσημοι καλλιτέχναι και
Ιάσημοι έμπειρογνώμονες τής θε-
Ιτοική; σκηνήν, διαγοϊνισμοι ν.άλ
Ιου; ναί Παρισιναί μοδίσται, εΐ-
Ιον τόν λόγον των καί Ιξέφεραν
Κ|ν γνώμην ταϊν ποοκειμένου νά
θΐοθΓ) τό κανονικόν σώμα, όπερ
Ιρέπει νά εχτι μία ώραία κόρη -/σ¬
ία το έ'το; 1930. Καί άφοΰ δλοι
ρΓ·τοί εδωσαν τάς καλλιτέρας γνώ-
|ια; των, πάλιν ή ταλαίπωρος κό-
?η ή όποία ηθελε νά γνωρίζη πώ;
;πρεπε νά είναι τό σώμά της διά
ι'ά ΰεωρήται ώς ώςαΐον, δέν έ-
'/νώριζε περισσότερα άπό πρίν.
ΚΙς καλλιτέχνης είπεν ότι τό τε-
Ιλειον σώμα θά είναι τό σώμα τή;
σαν είς τό Σικάγο καί εί; τό Βερ-
μόντ. Τα ταλαίπωρα κορίτσια δέν
ήξευρον τί νά κάμουν. "Εποεπβ
νά είναι ώραία καί είς την επο¬
χήν αύτην μία γυνή δέν ί-μπορϊί
νά είναι ώραΤα αν δέν εχει επίση¬
μον βεβαία,-σιν ότι πράγματι είναι
τοιαύτη.
Καί την στιγμήν απού τό ζήτη¬
μα εφαίνετο αλντον, ιδού ότι ανέ¬
λαβε νά τό λύσιι άπαξ διά παντός,
ποίος; ό ϊδιος Μπάρμπα Σάμ. —
ή Άμερικανική Κυβέρνησις. Ό
Μπάρμπα Σάμ, ώς γνωστόν, εχει
λύση τόσα καί τόσα ζητηματιχ. τα
όποϊα πρότερον εθεωρούντο
τα, ώ; λ. χ. πότε οίνοπνευματω-
δε; ποτόν είναι μεθυστικόν καί πό¬
τε δχι, πόσον μάκρος πρέπει νά ε-
χουν τα σινδόνια, πόσον ΰψος πρέ¬
πει νά εχουν αί τένται των κατα-
στημάτων, πώ; πρέπει νά
911
Ό Τζών "Ιρβιν Φίσερ, έμπειρογνώμων είς τό ζήτημα της καλλονής, μετρφ τό σώμα τής Δδος Μπέρνις Γκαίη/.υ,
ένω τρείς άλλαι, έξ άριστερών πρός τα δείμά, ή Φράνσε; Άϊσαρδ, ή Τζήν Ρόμπρτς καί ή Μπέττη Λουής, περιμέ-
νούν την σειράν των όπως μετρηθοΰν έπίσης.
■;() , μέν τα; άγελάδα; καί τα; δρνιθα;
α Λ<" καί αλλα πολλά. Έπομένως δέν ή¬ το δυνατόν ν' άφήσι·) παραπονεμέ- να; τα; γυναίκας, αί οποίαι μέ ά- ληθινήν λύπην εί; την ψυχήν ανέ¬ μενον ν' άκούσουν τα πραγιιατικά μέτρα τής ώραιότητος. "Ολίγον λοιπόν πρό τοΰ τέλους τοϋ λήξαντος ετον; ό Μπάρμπα Σάιι εκάλεσε τό Γραφείον των οχ τα φοοεματα της εκεΐ οπου πω λοϋνται τα φορέιιατα διά τα μικρά. Ή τελεία γυνή, ώς την έννοεΐ ό Μπάραπα Σάμ, είναι τό προϊόν τής ζωής, την όποιαν διάγει ή Ά- μερ.κανίς. Είναι ή σύγχρονος γυ¬ νή, ή όποία ίππεύει καί κολυμβά, παίζει τό τέννις καί τό γκόλφ ή θριαμβεΰει εις την αΐθουσο»ν τοϋ χοροϋ καί τοϋ τείον, ή γυνή ή δ- Ή Ντόροθυ Τζι , Γ°δ κινηματο- 'θαφου, έκτελοΰ οα μίαν άπό τ(,ς καθημερι- Μχϊ άοκήσεις τ'ΐς χάριν της '·%/είας τη;. αφθονη κρέμα όπως φθάσουν τα; 36 ΐντσας των παχε ών άγελάδων. Ή «Μίςς 1930» ημπορεί νά εί¬ ναι ή γλυκεΐα Άμερικανίς τής σι'Γ- μερον. Αύτό άρκεΐ. πίσΐ)ΐιον η, . . .. . χ ^ _ # ^ . λονής διά τό ετος 1930. Συμμορ- ναται νά άναπνέτ) έλευθέρω; καί φούμενον πρός την εντολήν τό Γρα δύναται νά ε'χΐΐ την ελευθερίαν των φεΐον κατέφυγεν εις διαφόρους . κινήσεων, την οποίαν ή Φύσις προ στατιστικάς καί άλλας ίστορικάς. ώρισε δι' αίττήν. Δέν είναι ή ά'- πηγάς καί έν τέλει απεφάνθη ώ; ακολούθως: «Τό πρότυπον τής καλλονής διά γλουτος φλάππερ τής μεταπολεμι¬ κήν έποχής. Δέν είναι ΐσ:α ά'νω καί κάτω ώς κύλινδρος. ΟΊ γλουτοί τσών καί γλοντοίς 37. σην της. Μέγα θαΰμα! Ή Άφροδίτη της Δέν είναι αδύνατον Ιδεώδες καλ Μήλου εσνρε πρός τα οίνω τό κα- ] λονής, έπιτυγχανόμενον υπό μι· ταπΐπτον ΰποκάμισόν της, έσκέπα- νπΛΛνινπνηΓ. νι^πινρίπν π/.Ίιιπτλ- σε τό αγαρμπον στήθός της, περι¬ φερείας 36 Ίντσών καί εξήλθεν έν σπονδή τής αιθούσης. Ή δεσποινίς Άμερική, γνησία θυγάτηρ τού Μπάρμπα Σάμ, λαμ- βάνει την θέσιν της μεταξύ των καλλονών των αίώνων. Αύτη είναι τό «δέκα εξ» των μαγαζιών τό με- σωματος, ουτε νψηλός. άγαλματώδης τύπος ώς ή Άφροδίτη τής Μήλου. Είναι μία κανονική, ώραία κόρη, ουτε λεπτή, οΰτε παχεΐα, άλλά μετρία. Τό κάλλος σήμερον πρέπει νά εΐνσι άξιέραστον. ΑΙ γυναΐκες δέν πρέπει νά τίθενται εις τό ράφι διά νά έλκύουν τόν θαυμασμόν. Π ρέ- έργάζων- τρΐίΐοιιιπιι "Άς ήτανε στό χώμά σου Ξανά μιά ξάστερη δραδυά Μιά μοϊρα νά μέ σύρτ], Κι' άπ' τό άλαφροκέφαλο, Μ' δία τριγύρω τα παιδία, Ν' άδειάσω ενα ποτήρΐ..... Γειά σου, μωρέ Τριπολιτζα, Ρετσίνα καί καλή καρδιά, Καί λϊβεντιά στή σέλλα, Ποίος θά νά πή παράταιρη Στήν κεντημένη σου ποδιά Την άσπρη φουστανέλλα. Στό χιο·ισμένο κόοφο σου Ρόδα κι' άνθοϋνε τα μικρά, Κι' άητοί τα παλληκάρ,ια, Σ' ενα αύγινό σου άνασασμό Μεταστοχδνε τα πικρά Κα ίτά κακά τρον τό οποίον πρό πολλοΰ ώνειρο-! πει νά είναι ίκαναί πολοΰσε, αν καί δέν είχεν εκδοθή ι ται καί παίζουν άνενόχλητοι άπό ΛνΛιιη ί. ηνίπν,Ί ίτίηηιη- ιτοηί μόδες η άπό {.ίε»δη πρότνπα. Καί οί έμπειρογνώμονες τοϋ Μπάρμπα Σάμ έξέδωσαν ορθώς άκόμη ή σχετική μ ρ οίύτοΰ απόφασις ίνός κι«6ερνητι- κοΰ γραφείον. Τοιουτοτρόπως έ'λειψαν αί μ> την έτυμηγορίαν των κατά την άν-
χρι τοΰδε αμφιβολίαι ^αί οί φόόοι! τίληαί'ΐν ολοκλήρου της; Άμερικής.
περί της άπειλον^ιένΐ); έπιστροφής; Την μεγαλειτέρον χαράν'Ιαισθά-
άλ λή ϋ ύι ΰ ί ί
ρ η ^) ρφή
( των μεγάλοον καμτνλοτήτων τοϋ
ί γυναικείου σωματος. >Λ>νάμ» ελει-
, ί»αν καί οί φόβοι ότι 6.·-: να . *·-
1 ώρ«ία μΐΛ ν%νί1 πρέπει νά [ΐή'ζυ-
ί^^ί ιίποτε λπι ν' !"·οοά
ράνΙα
νονται αύται αΰτα» αί Άμεβικανί-
δες. αί οποίαι οΐν θό. είναι π)>έον
'·ποχρεωμέναι νά ζοίχ,ίρονον μέ άρ
Υ.»μπριζολάκια -Μ^, ζωμδν τοΰ
ί ύό^ ά 'ν
ηνανά καί
Καί πλ.άγι στά κορίτσια σου
"Ομοια τα ρόιδα στή ροδιά
Σδν είναι γινομένα—
κάθε προιτόγονη φωνή
πουχουνε μέσα στην καρδιά,
Μάς κυβερνάει τα
Κι' ώς εΐχα τνχη -νά χαρώ
Τόν άναμμένο σου χορό
Σέ μαρμαρένιο άλώνι,
Δεμένονε περήφανα
Στοΰ τραγουδιοΰ τό λυγεοο
Πολΰτεχνο τιμόνι.
"Ας ήτανε, στοχάζομαι,
Πάλι έκεϊ πέρα μιά 6οαδι·ά,
Μιά μοϊρα νά μέ σύρη
Κι' άπό τ' άλαςρροκέψαλο,
Μ' δλα τριγύρω τά·αιδιά,
Ν αδειάσω ενα ποτήοι....
Τ)ν
ζ να οοφθ'ν
1»30.
1
ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ
ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1930
■|Α====——----------------
|ΕΠΐΣΗΗΐηΣ ΠΛΕΟΝ ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ
ΓΥΝΗ ΑΡΑΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΝ ΣΤΗ-
ΘΟΥΣ 34 ΙΝΤΣΩΝ, ΜΕΣΗΣ 28 ΚΑΙ ΙΣΧΙΑΝ 37.» ΕΞΩ
Α| ΑΦΡΟΔΙΤΑΙ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ Μ Ε ΤΑΣ 36 ΙΝΤΣΑΣ
ΣΤΗΘΟΥΣ!- ΕΞ» ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΝΙΔΟΣΧΗΜΑ ΓΥ-
ΝΑΙΚΑΡΙΑ.» ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ
ΑΜΕΡ. ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ.
Ποίον θά είναι τό τέλειον Άμε
Ι ρικανικόν σώμα διά τό ετος
1930; , . ,
©ά είναι πρότυπον καλλονής δια
Ι το νέον ?τος τό κλασσικόν «τέλει¬
ον 36» τής παλαιάς έποχής κατά
την οποίαν αί ξανθαί καλλοναί τοΰ
Μπροντγουαίη καί τής Π έμ—ής
Λεωφόρου έφοροϋσαν μαξιλαρά-
κια είς τοΰς γλουτοΰς των, όπως
δώσονν είς αύτοΰς τάς καμπυλό-
τητας, αΐτινες εθεωρούντο ώς ά-
παραίτητα χαρακτηριστικά ενός
| ώραιου γυναικείον
40 ετών;
σωματος προ
Θά είναι Λρότν-πον ή Άφροδί-
ΐη τή; Μήλον, ή γνο>στή άγαλμα-
τώδης -/οαλλονή τόσων αίώνων; Ή
Άφροδίτη, ή όποία έπίσης διεκδι-
χεΐ περιφέρειαν στήθους 36 ίν-
χαων;
θά είναι πρότυπον ή σαναδό-
ν.ορμος φλάππερ, μέ τάς εύθείας
"Αλλας άντμνι'ισθη μετά στ,εναγ
μών της εποχή; τής Λίλ αν Ρώσ-
σελλ καί των ν.αμ.ιυ-λοτήτων.
Ή σχολή των μοντεονιστών ε¬
κηρύχθη νπ'ρ τού σανιδοειδοΰς
σχήματο; τής γι·ναικό;, ένω αυτή
αυτή ή άμέσω; Ενδιαφερομένη γυ¬
νή δέν εγνώριζε ποίον νά πι¬
στεύση.
Ή γυνή ί>έν εγνώριζεν άν ί'πρε-
,ίρ νά εύχηθή υπέρ παχύνσεως Γ;
υπέρ τελείας έξατμίσεως τής στε¬
ρεάς σαρκός της. Λέν εγνώριζε αν
επρεπε νά καυχάται ή νά λυπήται
έν τη βεβαιότητι ότι ήτο όποία έ¬
δει νά είναι μία Άμεακανί;.
Άκόμΐλ, καί αύΐά τα κατσαρο-
μάλλικα -θηλνκά. τα όπο'α έβρα-
6εί»θησαν είς διαγωνισμόν^ κάλ-
λοΐ'ς δέν τΊσαν καθόλου βέ£α α αν
0ά ήσαν έξ "ίσον ώραία '/.ατά τό
1930 ώς ήσαν εις τα 1928 ι1; εις τα
γραμμάς καί τάς μακρά; κνήμαςΙ 1929.
τη;; Συνάμα δέν ήσαν καδόλου 6έ-
"Ή θά ήταν άλλος τις εύκρινέ-
5.τερος τύπος γνναικείας ν
βαια άν θά «βραβεύοντο ομοίως
Ις την χώραν αυτήν των ώραίων
»·ναικων;
Επί ε'τη τό ζήτημα αύτό άπα-
^ολή σοβαρώς τα πλ'εύματα τοΰ
ρσμου. Διάσημοι καλλιτέχναι και
Ιάσημοι έμπειρογνώμονες τής θε-
Ιτοική; σκηνήν, διαγοϊνισμοι ν.άλ
Ιου; ναί Παρισιναί μοδίσται, εΐ-
Ιον τόν λόγον των καί Ιξέφεραν
Κ|ν γνώμην ταϊν ποοκειμένου νά
θΐοθΓ) τό κανονικόν σώμα, όπερ
Ιρέπει νά εχτι μία ώραία κόρη -/σ¬
ία το έ'το; 1930. Καί άφοΰ δλοι
ρΓ·τοί εδωσαν τάς καλλιτέρας γνώ-
|ια; των, πάλιν ή ταλαίπωρος κό-
?η ή όποία ηθελε νά γνωρίζη πώ;
;πρεπε νά είναι τό σώμά της διά
ι'ά ΰεωρήται ώς ώςαΐον, δέν έ-
'/νώριζε περισσότερα άπό πρίν.
ΚΙς καλλιτέχνης είπεν ότι τό τε-
Ιλειον σώμα θά είναι τό σώμα τή;
σαν είς τό Σικάγο καί εί; τό Βερ-
μόντ. Τα ταλαίπωρα κορίτσια δέν
ήξευρον τί νά κάμουν. "Εποεπβ
νά είναι ώραία καί είς την επο¬
χήν αύτην μία γυνή δέν ί-μπορϊί
νά είναι ώραΤα αν δέν εχει επίση¬
μον βεβαία,-σιν ότι πράγματι είναι
τοιαύτη.
Καί την στιγμήν απού τό ζήτη¬
μα εφαίνετο αλντον, ιδού ότι ανέ¬
λαβε νά τό λύσιι άπαξ διά παντός,
ποίος; ό ϊδιος Μπάρμπα Σάμ. —
ή Άμερικανική Κυβέρνησις. Ό
Μπάρμπα Σάμ, ώς γνωστόν, εχει
λύση τόσα καί τόσα ζητηματιχ. τα
όποϊα πρότερον εθεωρούντο
τα, ώ; λ. χ. πότε οίνοπνευματω-
δε; ποτόν είναι μεθυστικόν καί πό¬
τε δχι, πόσον μάκρος πρέπει νά ε-
χουν τα σινδόνια, πόσον ΰψος πρέ¬
πει νά εχουν αί τένται των κατα-
στημάτων, πώ; πρέπει νά
911
Ό Τζών "Ιρβιν Φίσερ, έμπειρογνώμων είς τό ζήτημα της καλλονής, μετρφ τό σώμα τής Δδος Μπέρνις Γκαίη/.υ,
ένω τρείς άλλαι, έξ άριστερών πρός τα δείμά, ή Φράνσε; Άϊσαρδ, ή Τζήν Ρόμπρτς καί ή Μπέττη Λουής, περιμέ-
νούν την σειράν των όπως μετρηθοΰν έπίσης.
■;() , μέν τα; άγελάδα; καί τα; δρνιθα;
α Λ<" καί αλλα πολλά. Έπομένως δέν ή¬ το δυνατόν ν' άφήσι·) παραπονεμέ- να; τα; γυναίκας, αί οποίαι μέ ά- ληθινήν λύπην εί; την ψυχήν ανέ¬ μενον ν' άκούσουν τα πραγιιατικά μέτρα τής ώραιότητος. "Ολίγον λοιπόν πρό τοΰ τέλους τοϋ λήξαντος ετον; ό Μπάρμπα Σάιι εκάλεσε τό Γραφείον των οχ τα φοοεματα της εκεΐ οπου πω λοϋνται τα φορέιιατα διά τα μικρά. Ή τελεία γυνή, ώς την έννοεΐ ό Μπάραπα Σάμ, είναι τό προϊόν τής ζωής, την όποιαν διάγει ή Ά- μερ.κανίς. Είναι ή σύγχρονος γυ¬ νή, ή όποία ίππεύει καί κολυμβά, παίζει τό τέννις καί τό γκόλφ ή θριαμβεΰει εις την αΐθουσο»ν τοϋ χοροϋ καί τοϋ τείον, ή γυνή ή δ- Ή Ντόροθυ Τζι , Γ°δ κινηματο- 'θαφου, έκτελοΰ οα μίαν άπό τ(,ς καθημερι- Μχϊ άοκήσεις τ'ΐς χάριν της '·%/είας τη;. αφθονη κρέμα όπως φθάσουν τα; 36 ΐντσας των παχε ών άγελάδων. Ή «Μίςς 1930» ημπορεί νά εί¬ ναι ή γλυκεΐα Άμερικανίς τής σι'Γ- μερον. Αύτό άρκεΐ. πίσΐ)ΐιον η, . . .. . χ ^ _ # ^ . λονής διά τό ετος 1930. Συμμορ- ναται νά άναπνέτ) έλευθέρω; καί φούμενον πρός την εντολήν τό Γρα δύναται νά ε'χΐΐ την ελευθερίαν των φεΐον κατέφυγεν εις διαφόρους . κινήσεων, την οποίαν ή Φύσις προ στατιστικάς καί άλλας ίστορικάς. ώρισε δι' αίττήν. Δέν είναι ή ά'- πηγάς καί έν τέλει απεφάνθη ώ; ακολούθως: «Τό πρότυπον τής καλλονής διά γλουτος φλάππερ τής μεταπολεμι¬ κήν έποχής. Δέν είναι ΐσ:α ά'νω καί κάτω ώς κύλινδρος. ΟΊ γλουτοί τσών καί γλοντοίς 37. σην της. Μέγα θαΰμα! Ή Άφροδίτη της Δέν είναι αδύνατον Ιδεώδες καλ Μήλου εσνρε πρός τα οίνω τό κα- ] λονής, έπιτυγχανόμενον υπό μι· ταπΐπτον ΰποκάμισόν της, έσκέπα- νπΛΛνινπνηΓ. νι^πινρίπν π/.Ίιιπτλ- σε τό αγαρμπον στήθός της, περι¬ φερείας 36 Ίντσών καί εξήλθεν έν σπονδή τής αιθούσης. Ή δεσποινίς Άμερική, γνησία θυγάτηρ τού Μπάρμπα Σάμ, λαμ- βάνει την θέσιν της μεταξύ των καλλονών των αίώνων. Αύτη είναι τό «δέκα εξ» των μαγαζιών τό με- σωματος, ουτε νψηλός. άγαλματώδης τύπος ώς ή Άφροδίτη τής Μήλου. Είναι μία κανονική, ώραία κόρη, ουτε λεπτή, οΰτε παχεΐα, άλλά μετρία. Τό κάλλος σήμερον πρέπει νά εΐνσι άξιέραστον. ΑΙ γυναΐκες δέν πρέπει νά τίθενται εις τό ράφι διά νά έλκύουν τόν θαυμασμόν. Π ρέ- έργάζων- τρΐίΐοιιιπιι "Άς ήτανε στό χώμά σου Ξανά μιά ξάστερη δραδυά Μιά μοϊρα νά μέ σύρτ], Κι' άπ' τό άλαφροκέφαλο, Μ' δία τριγύρω τα παιδία, Ν' άδειάσω ενα ποτήρΐ..... Γειά σου, μωρέ Τριπολιτζα, Ρετσίνα καί καλή καρδιά, Καί λϊβεντιά στή σέλλα, Ποίος θά νά πή παράταιρη Στήν κεντημένη σου ποδιά Την άσπρη φουστανέλλα. Στό χιο·ισμένο κόοφο σου Ρόδα κι' άνθοϋνε τα μικρά, Κι' άητοί τα παλληκάρ,ια, Σ' ενα αύγινό σου άνασασμό Μεταστοχδνε τα πικρά Κα ίτά κακά τρον τό οποίον πρό πολλοΰ ώνειρο-! πει νά είναι ίκαναί πολοΰσε, αν καί δέν είχεν εκδοθή ι ται καί παίζουν άνενόχλητοι άπό ΛνΛιιη ί. ηνίπν,Ί ίτίηηιη- ιτοηί μόδες η άπό {.ίε»δη πρότνπα. Καί οί έμπειρογνώμονες τοϋ Μπάρμπα Σάμ έξέδωσαν ορθώς άκόμη ή σχετική μ ρ οίύτοΰ απόφασις ίνός κι«6ερνητι- κοΰ γραφείον. Τοιουτοτρόπως έ'λειψαν αί μ> την έτυμηγορίαν των κατά την άν-
χρι τοΰδε αμφιβολίαι ^αί οί φόόοι! τίληαί'ΐν ολοκλήρου της; Άμερικής.
περί της άπειλον^ιένΐ); έπιστροφής; Την μεγαλειτέρον χαράν'Ιαισθά-
άλ λή ϋ ύι ΰ ί ί
ρ η ^) ρφή
( των μεγάλοον καμτνλοτήτων τοϋ
ί γυναικείου σωματος. >Λ>νάμ» ελει-
, ί»αν καί οί φόβοι ότι 6.·-: να . *·-
1 ώρ«ία μΐΛ ν%νί1 πρέπει νά [ΐή'ζυ-
ί^^ί ιίποτε λπι ν' !"·οοά
ράνΙα
νονται αύται αΰτα» αί Άμεβικανί-
δες. αί οποίαι οΐν θό. είναι π)>έον
'·ποχρεωμέναι νά ζοίχ,ίρονον μέ άρ
Υ.»μπριζολάκια -Μ^, ζωμδν τοΰ
ί ύό^ ά 'ν
ηνανά καί
Καί πλ.άγι στά κορίτσια σου
"Ομοια τα ρόιδα στή ροδιά
Σδν είναι γινομένα—
κάθε προιτόγονη φωνή
πουχουνε μέσα στην καρδιά,
Μάς κυβερνάει τα
Κι' ώς εΐχα τνχη -νά χαρώ
Τόν άναμμένο σου χορό
Σέ μαρμαρένιο άλώνι,
Δεμένονε περήφανα
Στοΰ τραγουδιοΰ τό λυγεοο
Πολΰτεχνο τιμόνι.
"Ας ήτανε, στοχάζομαι,
Πάλι έκεϊ πέρα μιά 6οαδι·ά,
Μιά μοϊρα νά μέ σύρη
Κι' άπό τ' άλαςρροκέψαλο,
Μ' δλα τριγύρω τά·αιδιά,
Ν αδειάσω ενα ποτήοι....
Τ)ν
ζ να οοφθ'ν
■■•■"•το
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
^
...
.....Ι!
Τό οίκοδομτ^ικόν ηρόγραμμα της 'Αμβρικανικής
μεγαλθίϊόλβως δια τό £το? 193Ο είναι απλώς ή
άρχή γιγαντιαίαι εξελίξεως ένιός τού προαεχοΰς
μέλλοντος.— ΙΙελώριαι ίτολυκατοικίαι «εριλαμβά
νουβαί 1Ο.ΟΟΟ καί «λέον ένοίκους μέ δλας τας
νεωτέρας ευκολίας.— Λιχμερίβματα χ)ωρίς μαγει-
ρεεα. ΙΙαντοειδή έναέρια βκάφη διασχίζοντα
τόν ουρανόν, χωρες ν' ακούεται ό κρότος των. --
ΊΕναέριοι άαΰενθφοροι και «υροοδεοτίκαΐ μηχ*-
Ίν;·---'Άλλα έτ-.ιστημονε/α θαύματα.
Τί θά είναι ή Νέα Ύόρκη έντός
τοϋ Νέον "Ετονς 1930; Τί πρέπε
νά περιμένωμεν είς την πόλιν αύ¬
την των θαυμάτών; Ή έπιστήμ.}
μάς λέγει ότι ·9α ίδωμεν μεγάλας
μεταβολά;, τα; οποίας πολλοί έξ
ημών "τ3έν φαντάζονται.
Την νύκτα ό ούρανός υπεράνω
ημών φοοτίζεται έκ τής λάμψεω;
μεγαλων φωτεί νών <τ/.τίν(ον έκ- πεμπομένοον υπο ίσχυρών προβολέ- ων. ΑΊ άκτΐνε; αυταί όδηγοΰν είς τόν δρόμον των γεν'ναίους όδηγούς άεροπ).άνων, πετώντας είς τό σκό- τος μέ καταπληκτικήν ταχύτιγτα'. Μεγάλα πηδαλισυχούμενα άερό- πλοια, μεγαλείτέρα από νψηλά κτί- ρια πολνκατοικιών, άπογειοΰντάι έκ των Άμερικανικών άκτών και μεγαλοπρεπώς ίστανται διά με'σον τί]ς όμίχλης καί τί"]ς ιτυέλλης καΐ διαβαίνονν τόν Ατλαντικόν ωκεα¬ νόν έντός μιάς νυκτός. 'Εκεϊ νψη¬ λά είς τα σύννεφα οί έπ-ΐ6άται χθ- ρεύουν υπό τονς ήχονς μονσικής στελλομένης ραδιοφωνικώς έκ των δΰο άκτών τοϋ ωκεανόν. ιδιαίτερον κοινοτικόν κήπον. 'Εκίί- στη ούρανομήκης οίκοδομή θά εί¬ ναι μία πόλις έν έαυτϋ,. Είς την μέλλουσαν κυψελούπολιν εκάστη γιγαντιαία κυψέλη θά έχη τόν ιδιαίτερον τη; σταθμόν τοϋ ΰ- πογείου σιδηρόδρομον. Τα παιδία δέν θ' άναγκάζωνται νά διασταυ- ρώνουν τάς όδοΰς δπως μεταβαί- νονν είς τα κέντρα των διασκεδά- σεων ή εί ςτά σχολεία. Έν άτομον θά δύναται νά διέλθη ολόκληρον την ζωήν τού, εάν θέλη, είς τό "μέ-1 ρο; οπου εγεννήθη χωρί; νάστε-! ρι,'θίϊ πολλά πράγματα. Όλόγυραι τή; μελλούσί)ς Οντοπία; θά ύπάρ-1 χονν.δρόμοι, δι' ών θά διέρχωνται' άδιάκοποι σειραί αύτοκινήτων μέ ίλιγγιώδη ταχΰτητα. Τα αύτοκίνη- τα θά μετατ3αίνουν δι' υπο6ρυχίο>ν
σηράγγων έκ Νέα; Υόρκης είς τό
Στάτεν "Αϊλαντ, τό Μπρσνκλνν,
τό Κουΐνς καί την Νέαν Ίερσέην.
Ή συγκοινωνία ·θά είναι εντελώς
ελευθέρα, διότι αί λεωφόροι ·θά εί¬
ναι τότε πολν εύρύτεραι των σημε-
ρινών καί θ' άπέχονν πολύ περισ-
της τό τηλέφωνον εί; τό διαμέοι
σμά της £πί τής Λεωφόρου Πάρ>
καί ομιλεί μέ τό νσύζυγόν της, έφ'
δσον ίκεΐνος κάθηται άναπανπκώς
είς την αίθουσαν ενός γιγαντιαίον
•υπερωκεανείου 9ιασχίζοντος τόν
ωκεανόν είς απόστασιν χιλί'ον μι-
λίων από τής παραλίας.
Ή Διεύθυνσις τής Άστΐ"νομία;
Νέας Ύόρκη; καταζητεΐ κά'ποιον
μεγάλον άπατεωνα, διαφυγόντα είς
τό Λονδίνον καί ή εικών τοΰ κα-
ταζητουμένου δΐαιβιβάζεται τηλε-
φωτογραφικώς νπερά«ω τής έκ
τρισχιλίων μιλίων επιφανείας τοϋ
Ατλαντικόν, δπως χρησιμοποιή»)
υπό τής Άστυνομία; τοΰ Λονδίνον
πρός αναγνώρισιν τοΰ κλέπτον.
"Ολα τα πράγματα αντά τα ό-
ποΐα έφαίνοντο άπίστευτα τίς έκα-
τομμύοια άνθρώπων ζώντων άκό-
μη, κοταγελώμενα ώς ονειρα ά-
πραγματοποίητα δχι πρό πολλοΰ
χρόνον, τώρα εχασαν τό γόητρόν
των κατόπιν σνχνης επαναλήψεως.
'Α)1ά τι έπιφνλάοσει τό μέ/ΐον,
'Άς προσπαθήσωιιεν νά ρίψίομεν
εν 6λέ[ΐμα όπισθεν τοΰ πέπλον, έν¬
θα τό μέλλον κρύ.ιτει τα μνστικά
τού. Μή λησμονώμεν ότι εί; τόν
σημερινόν αίώνα των θαινμάτων
τα πάντα είναι δυνατά.
«Θά ζώμεν είς κυψέλας. Ή κν-
ψελούπολις είναι άναπόφενκτο;*,
λέγει ό Κλάρεν; "Λρθουρ Πέρρυ
έκ των μελαχν τής Ρώσσελλ Σέϊτζ
φαονντέσιον. Τί έννοεϊ μέ αντό;
Ό κ. Πέορυ άφιέρωοε πολλ.ά
έ'τΐ) εί; την σπονδήν τής Νέα; Ύ¬
όρκη; καί τή; νέα; έποχής καί λέ¬
γει ότι είς την μέλλουσαν υπέρπο-
λ»ν θά εχωμεν ολοκλήρους συνοι¬
κίας κατοικοι'σα; έντός μιάς και
τής αυτής οίκοδομή; ή ομάδος θί-
κοδομών να?Λ'πτο·ύσης εκατοντά¬
δας Άμερικανικών στρεμμάτων.
Είς εκάστην έ κτών νπερυιΐι',-
λων αίτών κνψελών θά ζοϋν ΐσως
8.000 ή 10.000 άνθρωποι καί ε¬
κάστη οϊκογένεια θά κ«τέχΐ) τό δια
μέρισμά της.
Ή οϊκογένεια θά κοιμαται εί;
τα άναπαντικά δωμάτιά της, θά ν-
•'οράζη τα χρειώδη τι;ς έντός τή;
ιδικής της οϊκοδομής, %ό. λαμβάν1,) |
Φ' υνρμότητά της έκ πελωρίου ιι-
ο; κεντρικόν έργαστηρίον. θά ε-
/ΐ| τό ιδιαίτερον θεατρικόν κε'ν-
ις, τόν ιδιαίτερον ττ;; τόπον
οίον καί διασκεδάσεων. τΑ|
ναι σήμερον. Οί όδι/'/οι των αϋΤδ-
κινήτων δέν θά είναι ήναγκασμέ-
νοι νά στέκωνται κά-θε λίγο καί νά
κνττάζουν μήπως άλλα αντοκίνητα
ερχωνται έκ των πλαγίανν δρόμων.
Ό τέως Κυβερνήτης τής Πολι
τεία; "Αλφρεδ Ε. Σμΐθ, όστις είδε
την αγαπητήν τού πόλιν διερχομέ-
νην διά μεγάλων μεταβολών άφ'
ότου ό ϊδιος ήτο παίς είς τψ Ανα¬
τολικήν πλενράν αι'αής, λαμβάν'ει
μέρος είς την άνοικοδόμησιν τής
Νέας Υόρκης τοΰ μέλλοντος. Ό
κ. Σμίθ είναι οιευθνντής της έται-
ρεία;, ήτις κτίζει τό όγδοηκοντα-
πεντώροφον Έμπάίρ Στέϊτ Μπίλ-
ιν επί τοΰ παλαιοΰ Γουωλντορφ-
Άστόρια Χοτέλ, επί τής 5ης Λεω-
φόρον καί 34ης Όδοΰ. Πρό ολί¬
γων ημερών 6 ν.. Σμί·& ανεκοίνω¬
σε μίαν προσθήκην είς τα σχέδια
τοΰ νέον κτιρίου.
'Επί τής κορΐ"φής τοΰ κτιρίου
θά τοποθετηθή χολνβδινος στΰλο;
ίη[Όνς 200 ποδών πρός άγκυρο-
βολίαν των άεροπλοίων. Ό κ.
Σμίθ, καί 'ή έταιρεία τον προετο.;-
μάζονται δια την ανατολήν τής νέ-
ς έπόχής. Τα άεοόπλοια θ' άγκν-
ροβολοΰν είς ττ]ν κορυφήν τοΰ νέ¬
ον ούρανοξύστον, είς ϋψο; ενός τε
τάρτου τοΰ μιλίου υπεράνω τή·;
Πέ[υΐτης Λεοχρόρον!
«Τό συιιβούλιον τής 'Εταιρείας.
είπεν ό χ. Σμίθ, πιστεύει ότι έντός
βραχέος χρονικόν διαστήματος τα
άεοόπλοια τού τύπον Ζέππελιν ·θά
ί'γκαταστήσονν νπερατλαντικάς, ύ-
περηπειρωτικάς καί ύπερειρηνι-κ/ις
γραμμά; καί ϊσο>ς καί γραμμήν μέ
την Νότιον Αμερικήν έκ τοΰ λι¬
μένος τής Νέας Υόρκης.
»Άπο6λέπονσα είς τό αέλλον ί>
εταιρεία ημών μελετα την κστσ-
σκενήν τοΰ άγκνροβολικού κίτοΰ
στύλου μέ εύκώίας καθελκνστήρο;
έναό; τού πύργου πρός άποβίβα-
σιν των έπιβατών κατ' ευθείαν επί
τής 5ης Λεύχρόοου καί 34ης Ό¬
δοΰ μετά την συμπλήρωσιν των ύ-
περωκεανείων ταξειδιον τίον. Διά
τοΰ μέσον αΰτοΰ -θά καταργΓθί) τό
δίωρον ταξείδιον τό οποίον είναι
ήναγκασμένοι δπως τώρα οί έπι¬
βάται των άεροστάτοον. δταν απο-
βιβάζωνται είς τό Λέϊκχ,ωρστ καί
ίέλουν νά ρλττουν ρΐς την Νέαν
ατα ι ο ίο/ομινον ιαο τό
Ντόρνιεο», ποόσκοπος τής ύπε·;-
ι'ίοΐ' συγκοινωνία; τού μέλ/
ΓιγάντΕΐοι οίκοδομαί περιλαμβάνουσαι
ανω των 10.000 ψυχών, θ' άπαρτί-
ζουν την Νέαν "Υόρκην τής αυριον, ι
Φανταστική εικών τΐ)ς· μελλούσης Ά-
μερικανικίις μιγαλο.-τόλεως επί τϋ βά¬
σει των νέων έπιστημον. μεθόδων.
τος πρόκειται νά κάμη την πρώτην
πτήσιν τού υπεράνω τοΰ Άτλαντι-
κοϋ. Τό μέγα αϋτό άερόπλοιον, τό
οποίον έπέταξε μέ 170 επιβάτας,
θά δώση μίαν πρόσθετον λεπτομέ¬
ρειαν είς την είκόνα τής μελλούσης
ύπεοπόλεως. "Οταν τό γίγάντέιον
«Ντόρνιερ» πετάξυ υπεράνω τή;
Νέας Υόρκης, δέν θά χρειάζεται
πολλή φαντασία όπως σκεφθώμεν
την ημέραν κατά την οποίαν ό οΰ-
ρανός ί<περάν<ι) ημών θά είναι γε- μάτος από πελώρια έναέρια σκάφη, φορπομένα μέ πολύτιμον άνθοοοπι- νον φορτίον καί έμπόρενμα. Μέ την τελειοποίησιν τοΰ «Αι'- τογΰρου» καί τοΰ «Έλικοπτέρον» ί ό καθείς δύναται νά φαντασθί| τ< ίσχΐ'ρότατα αύτά Ποΰλμαν τοΰ ά έρο; προσγειοιμενα παραπλεύ¬ ρως των γιγαντιαίαι κυψελών τή; μελούση; κυι]!ελοπόλεως. Τό γε- γονό; δέν θά προξενή τότε περισ¬ σοτέραν εντύπωσιν από εκείνην, την οποίαν προξενοΰν σήμερον τα θανματα τοΰ ροώίον. Ό κΓχθηγητή; Ε. Μ. Λόου, "Αγ- γλος επιστήμων, προλέγει έναεοί- ονς πυροσβεστικονς λόχον;! Διά των όφθαλμών αντοΰ δυνάμεθα νά ίδωμεν τού; πυροσβέστας, οί όποΐ- οι έγκατέλεΐι|·αν ώς ά'χρηστον την κλίμακα, τόν κοντόν καί τόν πέλε- κνν χάριν νεωτέρων έργα?.είων. Αυνάμεθα νά ϊδωμεν άεροτλάνα τής πιρχ.αιάς;, έξερχόμενσ έκ των πνοοσβεστικών των σταθμών καί άνερχόμενα εί; τό ΰ>|Ός ενός οι·-
οΒο;ι'στον, συμφώνως πρι,ς ν.σ-
/διοιρίονικήν διατυγήν.
Μέ σειρήνας δυνατά συρ-ιζονσα;
ούτως ωστε ετέρα άεροπλάνα απο-
μακρυνθοΰν, άφήνοντα τόν δρόμον
ελεύθερον, τα πυροσβεστν/ά άερο¬
πλάνα διασχίζουν πρό; τα άνω τόν
άέρα μετά καταπληκτικής ταχύτη¬
τος. Οί πυροσβέσται έκτυλίσσουν
μακροΰς πνροσβεστικοΰς σωλήνας
καί .ΤΓοετοιμάζονν τούς πανισχΰ-
οου; Εκτοξωτήράς των, δι* ών πο-
λεμοΰν τό πΰρ έκ τοΰ ούρανοΰ, χύ-
νοντες τόννονς χημικών ύλών είς
την καρδίαν τοϋ ναιομένον κτι¬
ρίου.
Κϋΐ ή άστυνομία; "Επί τοΰ πα-
ρόντο: ό ιενθυντής τής Άστννο-
ιιίας Νέας Ύόρκη; Ούαίλεν 5χει
πολλού; έκ των άνδροιν
ζομένοις δι' έναέριον
Οί αστυφΰλακες τοΰ α
ναι είς τα καθήχοντα
τοϋ 1930. "Ας Ιδωμεν αι·
γαζομένοΐ'ζ. (
Είς άο-τυνομικός σται
Νέα Ύόρκτ] άκούει ρα'^
ότι 'κά'ποιος ν.τιτνώδΐ|ς
δραπέτευσε δι' άεΓθΐΑ
θ-ιη'όμενος εις μαζρπΊ
λιν. 'Ό Σταθμάρ/': «
ενδνς μέ τόν έναέ·
κδν λόχον.
«Λοχία Τίό
«Λοχία Τΐοουνς. «^
μέν δτι ό φονεύς γτγΜ τ
ρίου Εξπρές δια -"'
■τοις·
Ι
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
^
...
.....Ι!
Τό οίκοδομτ^ικόν ηρόγραμμα της 'Αμβρικανικής
μεγαλθίϊόλβως δια τό £το? 193Ο είναι απλώς ή
άρχή γιγαντιαίαι εξελίξεως ένιός τού προαεχοΰς
μέλλοντος.— ΙΙελώριαι ίτολυκατοικίαι «εριλαμβά
νουβαί 1Ο.ΟΟΟ καί «λέον ένοίκους μέ δλας τας
νεωτέρας ευκολίας.— Λιχμερίβματα χ)ωρίς μαγει-
ρεεα. ΙΙαντοειδή έναέρια βκάφη διασχίζοντα
τόν ουρανόν, χωρες ν' ακούεται ό κρότος των. --
ΊΕναέριοι άαΰενθφοροι και «υροοδεοτίκαΐ μηχ*-
Ίν;·---'Άλλα έτ-.ιστημονε/α θαύματα.
Τί θά είναι ή Νέα Ύόρκη έντός
τοϋ Νέον "Ετονς 1930; Τί πρέπε
νά περιμένωμεν είς την πόλιν αύ¬
την των θαυμάτών; Ή έπιστήμ.}
μάς λέγει ότι ·9α ίδωμεν μεγάλας
μεταβολά;, τα; οποίας πολλοί έξ
ημών "τ3έν φαντάζονται.
Την νύκτα ό ούρανός υπεράνω
ημών φοοτίζεται έκ τής λάμψεω;
μεγαλων φωτεί νών <τ/.τίν(ον έκ- πεμπομένοον υπο ίσχυρών προβολέ- ων. ΑΊ άκτΐνε; αυταί όδηγοΰν είς τόν δρόμον των γεν'ναίους όδηγούς άεροπ).άνων, πετώντας είς τό σκό- τος μέ καταπληκτικήν ταχύτιγτα'. Μεγάλα πηδαλισυχούμενα άερό- πλοια, μεγαλείτέρα από νψηλά κτί- ρια πολνκατοικιών, άπογειοΰντάι έκ των Άμερικανικών άκτών και μεγαλοπρεπώς ίστανται διά με'σον τί]ς όμίχλης καί τί"]ς ιτυέλλης καΐ διαβαίνονν τόν Ατλαντικόν ωκεα¬ νόν έντός μιάς νυκτός. 'Εκεϊ νψη¬ λά είς τα σύννεφα οί έπ-ΐ6άται χθ- ρεύουν υπό τονς ήχονς μονσικής στελλομένης ραδιοφωνικώς έκ των δΰο άκτών τοϋ ωκεανόν. ιδιαίτερον κοινοτικόν κήπον. 'Εκίί- στη ούρανομήκης οίκοδομή θά εί¬ ναι μία πόλις έν έαυτϋ,. Είς την μέλλουσαν κυψελούπολιν εκάστη γιγαντιαία κυψέλη θά έχη τόν ιδιαίτερον τη; σταθμόν τοϋ ΰ- πογείου σιδηρόδρομον. Τα παιδία δέν θ' άναγκάζωνται νά διασταυ- ρώνουν τάς όδοΰς δπως μεταβαί- νονν είς τα κέντρα των διασκεδά- σεων ή εί ςτά σχολεία. Έν άτομον θά δύναται νά διέλθη ολόκληρον την ζωήν τού, εάν θέλη, είς τό "μέ-1 ρο; οπου εγεννήθη χωρί; νάστε-! ρι,'θίϊ πολλά πράγματα. Όλόγυραι τή; μελλούσί)ς Οντοπία; θά ύπάρ-1 χονν.δρόμοι, δι' ών θά διέρχωνται' άδιάκοποι σειραί αύτοκινήτων μέ ίλιγγιώδη ταχΰτητα. Τα αύτοκίνη- τα θά μετατ3αίνουν δι' υπο6ρυχίο>ν
σηράγγων έκ Νέα; Υόρκης είς τό
Στάτεν "Αϊλαντ, τό Μπρσνκλνν,
τό Κουΐνς καί την Νέαν Ίερσέην.
Ή συγκοινωνία ·θά είναι εντελώς
ελευθέρα, διότι αί λεωφόροι ·θά εί¬
ναι τότε πολν εύρύτεραι των σημε-
ρινών καί θ' άπέχονν πολύ περισ-
της τό τηλέφωνον εί; τό διαμέοι
σμά της £πί τής Λεωφόρου Πάρ>
καί ομιλεί μέ τό νσύζυγόν της, έφ'
δσον ίκεΐνος κάθηται άναπανπκώς
είς την αίθουσαν ενός γιγαντιαίον
•υπερωκεανείου 9ιασχίζοντος τόν
ωκεανόν είς απόστασιν χιλί'ον μι-
λίων από τής παραλίας.
Ή Διεύθυνσις τής Άστΐ"νομία;
Νέας Ύόρκη; καταζητεΐ κά'ποιον
μεγάλον άπατεωνα, διαφυγόντα είς
τό Λονδίνον καί ή εικών τοΰ κα-
ταζητουμένου δΐαιβιβάζεται τηλε-
φωτογραφικώς νπερά«ω τής έκ
τρισχιλίων μιλίων επιφανείας τοϋ
Ατλαντικόν, δπως χρησιμοποιή»)
υπό τής Άστυνομία; τοΰ Λονδίνον
πρός αναγνώρισιν τοΰ κλέπτον.
"Ολα τα πράγματα αντά τα ό-
ποΐα έφαίνοντο άπίστευτα τίς έκα-
τομμύοια άνθρώπων ζώντων άκό-
μη, κοταγελώμενα ώς ονειρα ά-
πραγματοποίητα δχι πρό πολλοΰ
χρόνον, τώρα εχασαν τό γόητρόν
των κατόπιν σνχνης επαναλήψεως.
'Α)1ά τι έπιφνλάοσει τό μέ/ΐον,
'Άς προσπαθήσωιιεν νά ρίψίομεν
εν 6λέ[ΐμα όπισθεν τοΰ πέπλον, έν¬
θα τό μέλλον κρύ.ιτει τα μνστικά
τού. Μή λησμονώμεν ότι εί; τόν
σημερινόν αίώνα των θαινμάτων
τα πάντα είναι δυνατά.
«Θά ζώμεν είς κυψέλας. Ή κν-
ψελούπολις είναι άναπόφενκτο;*,
λέγει ό Κλάρεν; "Λρθουρ Πέρρυ
έκ των μελαχν τής Ρώσσελλ Σέϊτζ
φαονντέσιον. Τί έννοεϊ μέ αντό;
Ό κ. Πέορυ άφιέρωοε πολλ.ά
έ'τΐ) εί; την σπονδήν τής Νέα; Ύ¬
όρκη; καί τή; νέα; έποχής καί λέ¬
γει ότι είς την μέλλουσαν υπέρπο-
λ»ν θά εχωμεν ολοκλήρους συνοι¬
κίας κατοικοι'σα; έντός μιάς και
τής αυτής οίκοδομή; ή ομάδος θί-
κοδομών να?Λ'πτο·ύσης εκατοντά¬
δας Άμερικανικών στρεμμάτων.
Είς εκάστην έ κτών νπερυιΐι',-
λων αίτών κνψελών θά ζοϋν ΐσως
8.000 ή 10.000 άνθρωποι καί ε¬
κάστη οϊκογένεια θά κ«τέχΐ) τό δια
μέρισμά της.
Ή οϊκογένεια θά κοιμαται εί;
τα άναπαντικά δωμάτιά της, θά ν-
•'οράζη τα χρειώδη τι;ς έντός τή;
ιδικής της οϊκοδομής, %ό. λαμβάν1,) |
Φ' υνρμότητά της έκ πελωρίου ιι-
ο; κεντρικόν έργαστηρίον. θά ε-
/ΐ| τό ιδιαίτερον θεατρικόν κε'ν-
ις, τόν ιδιαίτερον ττ;; τόπον
οίον καί διασκεδάσεων. τΑ|
ναι σήμερον. Οί όδι/'/οι των αϋΤδ-
κινήτων δέν θά είναι ήναγκασμέ-
νοι νά στέκωνται κά-θε λίγο καί νά
κνττάζουν μήπως άλλα αντοκίνητα
ερχωνται έκ των πλαγίανν δρόμων.
Ό τέως Κυβερνήτης τής Πολι
τεία; "Αλφρεδ Ε. Σμΐθ, όστις είδε
την αγαπητήν τού πόλιν διερχομέ-
νην διά μεγάλων μεταβολών άφ'
ότου ό ϊδιος ήτο παίς είς τψ Ανα¬
τολικήν πλενράν αι'αής, λαμβάν'ει
μέρος είς την άνοικοδόμησιν τής
Νέας Υόρκης τοΰ μέλλοντος. Ό
κ. Σμίθ είναι οιευθνντής της έται-
ρεία;, ήτις κτίζει τό όγδοηκοντα-
πεντώροφον Έμπάίρ Στέϊτ Μπίλ-
ιν επί τοΰ παλαιοΰ Γουωλντορφ-
Άστόρια Χοτέλ, επί τής 5ης Λεω-
φόρον καί 34ης Όδοΰ. Πρό ολί¬
γων ημερών 6 ν.. Σμί·& ανεκοίνω¬
σε μίαν προσθήκην είς τα σχέδια
τοΰ νέον κτιρίου.
'Επί τής κορΐ"φής τοΰ κτιρίου
θά τοποθετηθή χολνβδινος στΰλο;
ίη[Όνς 200 ποδών πρός άγκυρο-
βολίαν των άεροπλοίων. Ό κ.
Σμίθ, καί 'ή έταιρεία τον προετο.;-
μάζονται δια την ανατολήν τής νέ-
ς έπόχής. Τα άεοόπλοια θ' άγκν-
ροβολοΰν είς ττ]ν κορυφήν τοΰ νέ¬
ον ούρανοξύστον, είς ϋψο; ενός τε
τάρτου τοΰ μιλίου υπεράνω τή·;
Πέ[υΐτης Λεοχρόρον!
«Τό συιιβούλιον τής 'Εταιρείας.
είπεν ό χ. Σμίθ, πιστεύει ότι έντός
βραχέος χρονικόν διαστήματος τα
άεοόπλοια τού τύπον Ζέππελιν ·θά
ί'γκαταστήσονν νπερατλαντικάς, ύ-
περηπειρωτικάς καί ύπερειρηνι-κ/ις
γραμμά; καί ϊσο>ς καί γραμμήν μέ
την Νότιον Αμερικήν έκ τοΰ λι¬
μένος τής Νέας Υόρκης.
»Άπο6λέπονσα είς τό αέλλον ί>
εταιρεία ημών μελετα την κστσ-
σκενήν τοΰ άγκνροβολικού κίτοΰ
στύλου μέ εύκώίας καθελκνστήρο;
έναό; τού πύργου πρός άποβίβα-
σιν των έπιβατών κατ' ευθείαν επί
τής 5ης Λεύχρόοου καί 34ης Ό¬
δοΰ μετά την συμπλήρωσιν των ύ-
περωκεανείων ταξειδιον τίον. Διά
τοΰ μέσον αΰτοΰ -θά καταργΓθί) τό
δίωρον ταξείδιον τό οποίον είναι
ήναγκασμένοι δπως τώρα οί έπι¬
βάται των άεροστάτοον. δταν απο-
βιβάζωνται είς τό Λέϊκχ,ωρστ καί
ίέλουν νά ρλττουν ρΐς την Νέαν
ατα ι ο ίο/ομινον ιαο τό
Ντόρνιεο», ποόσκοπος τής ύπε·;-
ι'ίοΐ' συγκοινωνία; τού μέλ/
ΓιγάντΕΐοι οίκοδομαί περιλαμβάνουσαι
ανω των 10.000 ψυχών, θ' άπαρτί-
ζουν την Νέαν "Υόρκην τής αυριον, ι
Φανταστική εικών τΐ)ς· μελλούσης Ά-
μερικανικίις μιγαλο.-τόλεως επί τϋ βά¬
σει των νέων έπιστημον. μεθόδων.
τος πρόκειται νά κάμη την πρώτην
πτήσιν τού υπεράνω τοΰ Άτλαντι-
κοϋ. Τό μέγα αϋτό άερόπλοιον, τό
οποίον έπέταξε μέ 170 επιβάτας,
θά δώση μίαν πρόσθετον λεπτομέ¬
ρειαν είς την είκόνα τής μελλούσης
ύπεοπόλεως. "Οταν τό γίγάντέιον
«Ντόρνιερ» πετάξυ υπεράνω τή;
Νέας Υόρκης, δέν θά χρειάζεται
πολλή φαντασία όπως σκεφθώμεν
την ημέραν κατά την οποίαν ό οΰ-
ρανός ί<περάν<ι) ημών θά είναι γε- μάτος από πελώρια έναέρια σκάφη, φορπομένα μέ πολύτιμον άνθοοοπι- νον φορτίον καί έμπόρενμα. Μέ την τελειοποίησιν τοΰ «Αι'- τογΰρου» καί τοΰ «Έλικοπτέρον» ί ό καθείς δύναται νά φαντασθί| τ< ίσχΐ'ρότατα αύτά Ποΰλμαν τοΰ ά έρο; προσγειοιμενα παραπλεύ¬ ρως των γιγαντιαίαι κυψελών τή; μελούση; κυι]!ελοπόλεως. Τό γε- γονό; δέν θά προξενή τότε περισ¬ σοτέραν εντύπωσιν από εκείνην, την οποίαν προξενοΰν σήμερον τα θανματα τοΰ ροώίον. Ό κΓχθηγητή; Ε. Μ. Λόου, "Αγ- γλος επιστήμων, προλέγει έναεοί- ονς πυροσβεστικονς λόχον;! Διά των όφθαλμών αντοΰ δυνάμεθα νά ίδωμεν τού; πυροσβέστας, οί όποΐ- οι έγκατέλεΐι|·αν ώς ά'χρηστον την κλίμακα, τόν κοντόν καί τόν πέλε- κνν χάριν νεωτέρων έργα?.είων. Αυνάμεθα νά ϊδωμεν άεροτλάνα τής πιρχ.αιάς;, έξερχόμενσ έκ των πνοοσβεστικών των σταθμών καί άνερχόμενα εί; τό ΰ>|Ός ενός οι·-
οΒο;ι'στον, συμφώνως πρι,ς ν.σ-
/διοιρίονικήν διατυγήν.
Μέ σειρήνας δυνατά συρ-ιζονσα;
ούτως ωστε ετέρα άεροπλάνα απο-
μακρυνθοΰν, άφήνοντα τόν δρόμον
ελεύθερον, τα πυροσβεστν/ά άερο¬
πλάνα διασχίζουν πρό; τα άνω τόν
άέρα μετά καταπληκτικής ταχύτη¬
τος. Οί πυροσβέσται έκτυλίσσουν
μακροΰς πνροσβεστικοΰς σωλήνας
καί .ΤΓοετοιμάζονν τούς πανισχΰ-
οου; Εκτοξωτήράς των, δι* ών πο-
λεμοΰν τό πΰρ έκ τοΰ ούρανοΰ, χύ-
νοντες τόννονς χημικών ύλών είς
την καρδίαν τοϋ ναιομένον κτι¬
ρίου.
Κϋΐ ή άστυνομία; "Επί τοΰ πα-
ρόντο: ό ιενθυντής τής Άστννο-
ιιίας Νέας Ύόρκη; Ούαίλεν 5χει
πολλού; έκ των άνδροιν
ζομένοις δι' έναέριον
Οί αστυφΰλακες τοΰ α
ναι είς τα καθήχοντα
τοϋ 1930. "Ας Ιδωμεν αι·
γαζομένοΐ'ζ. (
Είς άο-τυνομικός σται
Νέα Ύόρκτ] άκούει ρα'^
ότι 'κά'ποιος ν.τιτνώδΐ|ς
δραπέτευσε δι' άεΓθΐΑ
θ-ιη'όμενος εις μαζρπΊ
λιν. 'Ό Σταθμάρ/': «
ενδνς μέ τόν έναέ·
κδν λόχον.
«Λοχία Τίό
«Λοχία Τΐοουνς. «^
μέν δτι ό φονεύς γτγΜ τ
ρίου Εξπρές δια -"'
■τοις·
Ι
.·——-τ—-
■■Τ—πΓΓ..-..-ν..,>,,ΰΓ,,.ί.-..1>ΜΜ||>1.....................,.....^
.ΪΤΪΪΪ.ΤΓ.ΚΙ.........ΓΠΓ..-1-..-..Π.,ΤΓ..,.—
·····■■··',■< >..■■·. ■•.■-.-ΓηΓ.«···ϊϊ··ϊ·.·..ϊ.ι-».»...««ιΓ1ΪΤΪ ■.
■■Τ—πΓΓ..-..-ν..,>,,ΰΓ,,.ί.-..1>ΜΜ||>1.....................,.....^
.ΪΤΪΪΪ.ΤΓ.ΚΙ.........ΓΠΓ..-1-..-..Π.,ΤΓ..,.—
·····■■··',■< >..■■·. ■•.■-.-ΓηΓ.«···ϊϊ··ϊ·.·..ϊ.ι-».»...««ιΓ1ΪΤΪ ■.
ν κατόπιν τού καίέφ'
"«ςτόνάέραθά σοϋ
Γ φωτογραφ (αν τού
Κ-θθφ-ην τών έγχλ
«ησόν ιιας μέ τό μυ-
*ν&ζ τών έναερίων
ΐ'ν; πηδα είς τό
^ονάεροπλάνον
1 ει: κίνησιν. Ό ρα
Π' ανα?οιχάται δπι-
«™ι«α/ρύνται άιι-
Ό ραοΐ-
καταλλήλως
ή πρό αί>
ΟΕΐννύη φα>
ό/ίγων δευ-
η'η; φαίνε-|
ι):' Αΰτόμα-
μ
άντιγρά-
·ον ΈΕ-
Ό ΤΕό-
^ δ-
άεοοπλάνου'
τού, τό όποΤον ΐπταται μί ταχΰτη-
τα 400 μιλίων την ώραν. Οί άστν-
φύλακες προτείνονν τα δπλα των,
την στιγμήν κατά την οποίαν το
άεροπλάνον των φθάνί) παρά τό
πλευρόν τοϋ φεί'γοντος εξπρές,
Ό φονεύς κάθιτται είς εν εκ
τών παραθΰρων τοϋ μεγάλον εναε-
ρίου σ/.άφους. ΟΙ άστυφΐλανες τοϋ
άέρο; τόν άναγνωρίζονν άμεσος.
Την ίδιαν σιγμήν ό φυγάς βλέπει
τοΐ>ς διώκτας τού. Άνοίγει τό πα¬
ράθυρον καί ρίπτεται είς τό κενόν.
Κατ' αρχάς ό φονεύς πίπτει μέ
την κεφαλήν πρός τα κάτω καί μέ
ίλιγγκόοη ταχντ>)τα, άλλά μετ" ο¬
λίγα δευτερόλεπτα τό αλεξίπτωτον
τού άνοίγεται και ή πτώσις άναχαΐ-
τίΐ,εται. Καταβαίνει &ραδε'ίο; πρός
την γήν, άσ(τα?τ>;. ό>ς φαίνεται Λ-1
πό σύλληψιν. Αέν είναι δικος; άσφα-
/^;, διότι την ιδίαν «χεδόν στιγ-
μην, κατά την οποίαν έορίφθη συ-|
τό; εί; τό ν,ενόν. ερρίφθη κατόπιν (
αύτοϋ καί είς (Ιστυφύ/ναξ μέ τό ά-1
λεξίπτοίτόν τού ίπίσης και δταν
πλησιάζη τόν δραπέτην τόν πυρο-
βολεϊ είς τόν άέρα διά τοϋ αυτο¬
μάτον τοοφεκίου, ρίπτοντος 400
βολά; είς τό λεπτόν. Τύ διάτρΐ',τον
πτώμα τού φονέως κατέρχΓται ε!;
την γήν. Πλησίον τού ζατέρχεται
ν.αί ό άστυ(τΰλαξ όστι; σι·ντάσσει
την σχετικήν έκθεσιν.
Φαντασιώδες; Πι&ανώ;. Καί
δμω; δλα τα άναγκαία μηχανήμα-
τα διά την ποακτικήν επίδειξιν ε¬
νός τοιούτου δράματο; τοΰ αέρος
{«({ίστανται σήαερον δυνάμενα νά
χρησιμοποιηθοϋν.
Αί στέγαι τών οϊκιών ημών εί;
τό μέλλον ·9ά είναι οί τόποι της
προσγειώσεω; διά τα καθέτως ά-
νερνόμενα καί κατερ/όιιενα έναέ'
ρια σκάφη. Τ« ^ίτόγνοα» τοΰ
ιιέλΫ.οντος υά φθανουν υπεράνω
τοϋ τόπου τοΰ προορισιιοΰ των, θά
άναγγέλ) οντν την παρουσίαν των
υπεράνω ώοισιιενον σηιιείον ?αί δ¬
ταν θά λαμβάνοι·ν τό σήμα «ό δοό-
ιιο; άνοι-ζτό;» Όά χατρρ/(ι>·ται ή-
σνχωί·
Καί τώρα άς ρίι|>υ>μεν εν α βλάι
μα έντό; τών κατοικιών τή; αυρι¬
ον. Πιθανώς θά τα; εύ'ρωμεν ό¬
λας όμοιαζούσας πρός αλλήλας. Εί¬
ναι μεσημβρία καί τό κτίριον είναι
παραδόξως σιωπηρόν. Έφ' δσο^
διερχόμεθα διά μέσον μακρών δια-
δρόμων λαμπρόό; φωτιζομένων εί
αόρατον πηγΓ|; έκπεμποίσης τε-
χνητόν ήλια/όν φώς, δέν βλέπομεν
πολυασχόλου; οΐκοδεσποίνα;. Ποΰ
είναι αί γνναΐ/ε; έντό; τή; κι*ψί-
λης αυτή;; Λοκιμάζομεν μίαν θύ¬
ραν καί εϊσερχόμε-θΓχ εί; εν εκ τών
οιαμερισμάτίον.· Αύτό είναι άμέ"μ-
πτοο; καθαρόν, διότι τα παρΐίθνρσ;
ζαί οί τύχοι τού ξΐναι προφυλαγ-
ιιένοι άπό σ/.όνιν Φωτίζεται άπό [ν
: ιιχάριστον ς-ώς, μΐγμα ήλιακών
ί τεχνϊΐτών άχτίνων
Ποίος μαγειρεύει τ^. φαγητ,Ι
τή; οϊκογενεία; αυτής; Δέν 6λέπε-
| τε /ανέν είδο; στόφα; καί ύπορκ-
τε. Δέν γνωρίζετε δτ νάπου, 6^-
θειά εί; τα σπλάγχνα τοΰ πελωρίου
αντοϋ όγκον, ευρίσκεται τό μαγε1-
ρεΐον.
'Η γυνή τή; αυριον δέν Ο ά εί¬
ναι μαγείρισσα, εππδή δέν νπάρ-
χει άνάγ/.η πρό; τουτο. Αυτή έτοι-
μάζει τόν ίδδομαδιαΤον /ατάλογον
των φαγητών, τόν δίδει εί; τόν άρ
χιμάγειρον καί δέν σ-/οτί'ξΓται πλέ¬
ον. Τό εσπέρας, δταν ιπιστρίφη,
αυτή πιέ^ει εν κομβίον πλΐ,σίον έ-
νός άνοίγματος έν τω τοίχω να
μετ' ολίγα δευτερό?.επτα εαφανί-
1 ζετΓ< ίκε,ΐ τό δείπνον, άχνί.ον καί
| όρεκτικόν. Έννοεϊται ότι σάοωθρα
1 νώ. α/λα οικιαν.ά έργα).εΐα δέν 5-
πάρ/θί'ν, διότι ή έπιστήμη εδρρ νί-
ι α" μέθοδον; διά την κοθαριότητα
| καί τα; λοιπά; υπηρεσίας τοϋ οΤ-
I
κου, μεθόδονς. αί οποίαι άιαλλάσ-
ι σουν τί,ν οίνοδρσποιναν άπό πο'-
| Ιάς και διατρόρονς Ινοχλήσεις τΓμ
σήιιροον.
Είναι νϋί είς τό ϊοιον οιαμέ"ρι-
σμα. Ό πατήρ, ή ιιήτηρ, ό νιός
/αί ή ■θιτ/άτιιρ όύρίσνοντα ε
την αίθουσαν τή; ύποδοχής. Έν.
τοΰ παραθύρου των βλέπουν τόν
ουρανόν, διασχιζόμενον υπό διερ-
χομένων κυανών, έρνθρών καί κι-
τρίνων φώτων. Είναι Τά φώτα τών
έναερίαη- σκαφών. Είς τό μέσον
τοΰ ούρανοΰ είναι εν γιγάντειον
τλαίσιον, έντό; τοΰ οποίον διά πε-
Λωρίων φωτεινών γραμμάτων, δι-
αφημίζονται διάφορα νέα βιομη-
/ανικά προιόντα τής; έποχή;. Ί'<
τλαίσιον σύρεται υπό άεροπλάνο»·
'Η μήτηρ ομιλεί καί λέγει:
«Θά πιάσω εις τό ραδιόφωνον
τόν Ρώσσον τενόρον Βλαδίμηρον
Ρωσσοκώφ. Τόν ήκονσα ε'ι; την
δπερα τοϋ Λένινγνραδ πρό δύο η¬
μερών, δταν έ'καμα την έναέριον
πτήσιν είς την Ευρώπην -/.ατά τί
πιεοασμένον Σαββατοΐχνρίακον».
Ή μήτηρ διενθύνεται πρός μί¬
αν ναι-ρεπτοειδή έφει'ρεσιν κατε-
σκευασμένην εις τόν τοΐχον -/αί πι
έίει ?ν κομβίον. Ό καθρέπτης φ<ι>
τίζεται καί ή εικών ενός νψηλοΓ
άνθρωπον έμφανίζεται έντός αυ¬
τόν. Είναι καθαρά καί πλήρης ζω-
ής, ώ; είναι καί οί πλούσιοι τόνοι
τή; ωραίας φωνή; τον, παρά τό
γεγονό; ότι ερχονται ίν τή; μα-
κρννή; Ρωσσίας.
Άλλ' α; εξέλθωμεν πάλιν εις
τόν δρόμον. Ύψηλά εις τύν ου¬
ρανόν διερχονται μακραί σειραί
παντοειδών έναερίο,ιν σκαφών. Άλ-
λά διατί δέν ακούονται; Διατί ή
τόση σιγή; Άπλούστατα. Έφευρέ-
θη ό τρόπο; διά την κατάπνιξ'ν
τοϋ κρότον. Ήτο καιρός. Μέ την
•αθη^ιρρινήν χρήσιν τών μηχανών
τά άνθρώπινα νεϋρα ί-'πασχον μ^-
γάλω;. Πασά νέα εφεύρεσίς τΐθε-
μένη είς κοινήν χρήσιν ηχίξανε
τοΰς; προνπάρχοντα; κρότον; ν.αί
κατέστρεφε την ά/οήν.
Ό διενθυντής τοΰ τμήματο;
τή; 'Υγιεινής έν Νέα 'Υόρκτ] Σίρ-
λν Ούάϋν είπεν είς τά 1929 οτ·
έ'πρεπε νά ευρεθή είς τςόπος πρός
κατάτννΐιν τοϋ κρότον τών μηχα¬
νών αν ηθέλαμεν νά ζήσωμεν.
"Εκτοτε πολλοί επεδόθησαν εί;
ιδιαιτέρα; μελέτας τοΰ προβλήιΐα-
το; καί έν τέλει ενοον τρόπον πρό;
κατάπνιξιν τοϋ κρότον.
Ή ανριανή πόλις ήαών πανύψ {-
λο; ναί παμμεγίστΐ) ίΗαπλοΰται γ.6
τωθιν σιγηλοΰ ούρανοΰ. Οί όδηγοί
τών αύτοκινήτων μεταχειρίζονται
χροΗΐατιστές άκτΐνε; φωτός άντί
σειςήνων ί-ις; τά; διαστα,υρώσεις
Γ'όδωνε; σνοίιντΓ.αι καϊ σειρήνος
άνήνον.ν-<τΐ|*τοι παρεΐθόν, εξαιρέ¬
σει τών πνοοσβεστικών μηχανών
την £ν.έ|<3ΐον άσθενοφόρον. Τι
χΜΐ'.ν *'<" -ίτ.ν 8τ.ν σελ::/Χ
ί
.ΕΘΝΙΚΟΝ νΗΡΥΗτ,— ΚΥΡΙΑΚΙΙ. 13 ΙΑλΌΥΛίΊΟΥ, 103
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Η ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
ΕΥΧΕΣ
(Οαρηγορι* οτόν
βτο).
— Καλημέρα σας... Μέ υγείαν
καί ευτυχίαν τό νέον ετος...
—Άμήν έπίσης... Χ:όνα πολλά
*αί καλά...
—Εότυχισιχένος ό νέος χρόνος...
—Έχίσης... Καλή χρονιά.
Αύτές είναι οί -προφορικες καί
όυχες, οί αιώνος εύχές τού
η, ρέ Κατινά-Αΐ μοο. Μ' αύ-
ά τα λόγ:α, κάθε χρώτη, κάθε χρό¬
ΰ ό Ι ό ό άλ
νον, εΰχετα! ό Ινας πρός τόν
λ ή Έλλάδ
ρ
άλ-
, χ ρ
λονε στήν Έλλάδα μας.
■—Αίσίθ; καί -εύτυχές τό νέον
I-
τος. ν ^_
—Σάς εϋχΐμα! νά 3ί«λθετε το
νέον έ'τος μέ υγείαν καί ευτυχίαν
Κι' αΰτές είναι οί έγγραφές στής
κ^ρποστάν καί στά γράμ/.αατα εύ¬
έ
Αύτές μο-.άζο^νε μέ τής εύχές ποΰ
δίνο^ιε σέ κείνοι ς ποΰ παντρεύον-
ται:
—Σάς είχομαι τόν βίον άνθό-
·—άρτον /.αί ανέφελον...
Αύτη ή εύχή δγαίνε! άπό όλωνώ-
νέ μας τα οτόματα καί... τζι>«ς
ή δουλειά...
Μόλΐς τό άντράγυνο πάη στό
σπίτι τού, άμέσως στό χωραφι τοΰ
δίου άρχίζοον νά φυτρώνοϋν άγκά-
θιζ... ό δίος ό άνέφελος γεμίζει ά¬
μέσως σύννεφα... καί 5στερα άρχ:-
ζουν ο! μπόρες, οί καταιγίίες. οί
ςοΐίρτοΰνες... στά μπατζάκια τοΰ άν-
τρογΰνοϋ (προ πάντων τοΰ αντρα).
Αύτά τα λίγα περί εύχών. «Δι'ί
εύ>'ων των άγίων τχ-ΐίρων ημών
Τ.'/ . *Γ - ΛΤ * ' £λ ' _ »Ί '^
Ίησοΰ Χρ«-έ ό ^εός έλ-έη-
σον καί σώσον ημάς». Μά δέ 4α
ο τζο-γέ:
Καθ; χρόνο τα ί3:α. Όλοι εύ-
χόμαστε ό ένας στόν άλλονε, μά
τίποτε δ«ν γίνετα:.
— Μέ υγείαν /.αί εύτ'^χίαν τό
νέον ετος...
Έρχεται τό νέον έ'τος κι' είναι
■ - ■ · ' Έ-
ΠΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ
Γίά τόν Μόζαρτ λένε πώς οσες
2λο το υώμ.ά τους
νά θεωρηθοΛ ώς ίαχτ'.
Άπαντα στήν 76η έπιστολή το!>,
ότι «πολλές Έκκλησίας δ·έν πί-
στβιιαν πώς οί ραντ·.σμένο·. ήσαν
πραγματικόν Χριστιανοί, άλλ' δμως
ή χ^Ρ: Τ> <*«τοΰς είναι άχείρως μι- --Εάν ήξ^-ε: -ά -.,' ρν.'ς. — Κ αί αί Ζι ή Εθεωρούντο με·ιυη;~ν<;'. στή Χρ·· ΙΙρίν βαχτισΌοϋν δέν τραν «τ::- ί». άλλά «κςιτηχοΰμενοι». Ό τίχος σχετιχ,τίς λϊΐτο^ργίας ·>.χττ;ρείτ?'. άκόμη στν Έλληνική
ί
οο:ές
ά
να καλέση κανενα
—Κάλι μοΓ·τρα πού τάχεις! τα 6λέ-
.τεις καί στόν καθρέΐίτη! _ ^ ^
—Είναι τονλάχί-βτον γνήσια κ' οχι
πασαλειμμενα!
χαΡ?ά, κ.' έτοίτος ε^εγε -τως
ξί νά ίξ ό έό
τί'.νε νά
ϊέν ξίρα
ά
ξ], τότε τού έχρό-
κα^τά στο τραπέζι
ή
χειροτερον
-ιδημίες
τιχ
το πε·;ασμενο.
άρρώστΐ'.ες
χί-
κα; νά κάνη... κριτική το5 π
η, , ρρ χ Γίά τόν Τριστάν Μπερνάρ λέ-
λ;ες δ», χείνα, φτώχεια,^ άϊεκα-| νέ -άλι, χώς κάποτε εκανε -ερί-
ρίαί, γκρίνιες, φόδοι. λοδίτο5?ες καί ι π7το ατόν ν.άαπο μέ κάπο'.ο άνεφάχι
τα τοιαΰτα. Δέν πάς έσίι νά εΰχεσα: τού. Ένω -ροχωροθσαν συνάντησαν
Ι ά ά ά ά
ό,τι
Ο·έλε'.ς
ται όσο Όέ
δέν πάε·. νά σο-5
Π άει στρά-
— Αίσιον ν.αΐ εϋτ^χές τό νέον
ετο:
Δεν -άει νά
ν.αι νά σοϋ
Ινα ν.οτς
γράφουνε οσες τ,αρποστάν τ)έλεις καί
θέλοννε; "Ολο τό ταχιιδρομείο δεν
πάει νά πλημίωρΐζη καθ ε χρόνο άπό
Τό ;έ'τος άν τι αίσιο... κάθε χρό¬
νο είναι καί άπαίσιο καί άντί εύ-
τϋχές είναι... ξ·Μτνχίς, κακομοι-
νο, τρισάθλιο καί χειρότερο
μ·ας
άρνιά, ποΰ άρχεψαν νά
πρός μ,εγάλην έκπληξιν
τό)ΰ μ,ικροϋ, οχι ετσι άκριδόνς όπως
ί-,'ραφε στό άναγνωστικό τού.
Ό μιζ.:ός τότε άρχεψε νά διορ-
Οώνη τα άρνάν.'.α καί νά έφΐλκυη
την προσοχή τοΰ 6είου τού, στό πώς
«Ιπρεπε νά έελάζοΰν:
—Μπε, μπέ, οχι ετσι όπως κά-
ΒΙηΊΊΣΜ»
Άπό τό ΟΐαΤΙΟΝΝΑΙΚΕ ΡΗΙ-
ίΟ80ΡΗΙΟϋΕ.
Λέξις 'Ελληνική ποΰ σημαίνε'.
ν.α-αδύθισις (στό νερό).
Οί άνθρω'ποι ποΰ άϊηγοΰντα·. πάν-
τα άπό τας αίσθήσε:ς; φαντάσθην.αν
εΰκολα
σώ«ί.α
κάθε χρόνο... Είναι το Ι,ι
αύτό ααί οί εύχές είναι π&ρ'.ττές.
Τής λΕμε καί μάς τής λένε, μόνο
καί μόνο, ρέ Κατινάκι μοο, γιά νά
ν.οροι>ε'.δυώΓλαστε καί τίποτε αλλο!
Π αρηγο^ά στόν άρρωστο,
"Βτσι δένε!ναι;
^.ερε-.ς
τές τής
τής -αρομοιάζω χι-
—Και -ώς τ-ό ξεΰρεΐς πώς &3-
τρε-ε νά βελάζουν ετσι;
—Το γράφε·. στό διδλίο! άζήν-
τητεν ΰχερτ^άνως ό μικρός, πρός
την μητέρα τοϋ όποίου έστρά^η τό¬
τε ό Τριστάν Μπερνάρ καί *ίπε:
— Κυρία μ.ο», ό γυιός σοο εχε·.
μέλλον. θά γίντ) μ«γάλος... κριΐ:-
■λός!
, ΜΛ55.
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται πά
θά τοΰ άντιπροσώπου ιιας -/.. Γεώργιον
νά ϋπεστοϋν την -ε,ρίτομή.
τής γυναϊκες έχίδΉ
έ'κτμ,ναν την 4^
ή Αί^
^ — τ' ψ
V**
*·"ν — * ΐν·ι^νι;ΜΜυΐι ΙΛ«Α^ #·. Χ.
ρ·ε Κατ'.νακι μοο ^Αναγνώστου. 1785 Μαίη δι.
' * --—<1α έ·Αείνο ποί» ν.3τθαρίζει το ίζει έ^ίσης και την ψ·>
ΊΦ- , . . .,
Στά ->~>-;ε:α των ναών της Α'·-
"ύιττο^ ύπηΐνον αεγάλοι κά?ο·. γΐά
τους ίερείς ·ι.ν. τοϋς «:χε:υη'χένου·ς«.
Οί 'Ινϊο: άχι) χρόνον άμνημονεύ-
των έκαθαρίζοντο στά νερά τοϋΓάγ-
γη, -/.'.' αύτη ή τελετή ε!ν7ΐ άκόμη
σέ μβγάλη χρΐ/τι στά ι>ερη έκείνα.
ίΐέρατίΓ'/ ·άργότερα στους'Εδραί-
ά
«"Οσοι οί •/.αττίχούμενο'. π,
(»*Γ6· οί κατηχούμενο'. προέλθετε"
^ή τ'ς των κατηχουμένων. "Οσο:
ϊτιττοί έ'τ>. καί έτ·. έν ειρήνη τώ Κυ-
ρίω δεηθώμεν.»
Δ:ά νά μ^ηθή κανείς, επρεπε νά
έχη έγγοητάς, δεδαιωτάς. κάτι ποΰ
7τ;ιΐ3α άνταποκρίνεται μέ τόν άνά-
$οχο. πρός τον σκοπόν νάναι όλότε-
λα δεδαιωμένη ή 'Εκκλησία γιά
την πίστη των νεων Χριστιανών
κι' άκόμα γιά νά μή διαιϊίίωνται τα
μ^στήρ'.α τής τ}:ησκείας.
Αύτός είναι ό λόγος ποΰ στοΰς
πρώτος α'ώνας οί έθνικοί ύχτίρξιΤι'
γεν:·Λως τόσο εσφαλμένως πληροφο-
ρημ^νο'. γιά τα μ/οστηλρΐα των Χρ:-
ττιανων, οσο εσφαλμένος επισης
πληροφορίας είχον καί οί τελευταί-
ο; αύτοι γι-ά τα μυστήρ'.α τής "Ισ:-
ΐ'.ϊος η τής Ελευσίνος.
Κόρ'.λλος ό Άλεξανδρείας *ίς
την εναντίον τοΰ αύτοκράτορος Ίου-
λ·ανοΰ επιστολήν το-ο έκ,φραζετα·. ε-
τΐ::
«θά ώμιλοΰσα γιά τό δ·άπτ·.σμα,
αν δέν έφοβούμο'-να μηπως ό λόγος
μθΰ γίνη ννωστός σ' έκείνο^ς -■'
£έν εινα! μεμυημένο:.»
ρ ργ
ους. Οί Εβραϊοι
ξέ ά
ολους
τοΰς ξένους ι:οΰ άσπαζόντανε τόν Ί-
νέυ,ο και ποί» δέν ηθελαν
ί
στήν
;αίκε
έτήμαινεν
, ό δαπτιζόμενος ά-οκ-
μιά νέα ψ"<;χή, δπως καί στήν γυπτο. Ό Ιωάννης έδάπτιζ'ε στόν Ί- ορδάνη -/.α: μάλιστα έδάπτισε καί τόν Ίησοΰν ό οποίος δμως δέν εβά¬ πτισε κανέν». Ηΰδόκησεν διν^ νά ΕΥ0ΪΜΕΠ1ΕΙΙΒ τού Γο·Αγ·τς της Άγ^ ϊΐβο^ίωϊης. Μιά ?ομ έ^ ΙίΕΕΣ ΗΙΓΝΟΗΟ ι Είνα: σάν νά ζή κανείς δυό φο- ρες, δταν μπορή νά χαίρη ενθυμού¬ μενος την περασμένη το^ ζωήν. — Πας άνθρωπος μελετών έκδί- •/.ησιν δέν κάμνε: άλλο τι, ειμή ά- ναςέει μίαν πληγήν την όποίοτ/ ό χρόνος θά είχε κλείσει. —-Δέ ν πίΐράζίΐ, φ&Ηι ^| πήτε ότι έ ,-λτ,βώϊϊτί το εί-] -είραρζε'. —λό. δίϋ τι ευρω, ■ ,'ίατί άλλοιώς ?«| ποΰ πηγαι [νω, ά-ήν-«ν ό Ι σ·λοπ:ς... * · · Θάρΐος —Λεδύ, , μοΰ ?α:ν=τΐ! τώ: τολμας πειά νά •ι.χ^ι ζκν^ σε:ς στή γ·^ναϊ/.ά σο»... κανω... Ττ,ς χάνο...! ναχα αμα ο έν είνα: αυτή ιμγχ * Λ * — 11 α? ι πεντε %*'τιι 11 στήν Ογεία μο;. —Εύχα ριστώ, πέρ,σι ψ,;>
έοώσατε δ
έκα.......
^ —Ναί,
άλλά έςίτι; ή !ι«.ίΐ
είνα: πολΰ
ν.αλλ:τέ:7.
* * *
—Μά γιατί ή ο:ν.ο-.'ενε:ϊ 1
ο3τε θέλει νά ά«ιίστ, '!'■' »«4
-—Γιατί ή οΐν.ογένε'.α «5«ι
τα·, άπό όκτοϊ ο?το·> α ν.?· τ>κ|
χε·. Ινα αΰτοκινητο.
* * ·
—Τό παιδί μο^ είναι τό«' Η
πτυγμένον, ποΰ μόλις έγινεν ^
μηνών καί περιπατε"
—Τό δί/.ό μοο είν
Είναι δύο έτών κζί
ση την αρχαια αι»:ή
;·ελεστία.
Κάθε σνμδολο δέ1; έχει σημασία
άφ' έαυτοΰ καί ό Θεός παρέχει την
χαρ: τθ'ο σέ κάθε σύμδολο ποΰ ι
τοΰ ά'ρεσε νά διαλέξη.
Τό οάπτισμα έγινεν άαέσως ο
πρώτος τύπος /.αί ή σφραγίδα τής
ϋστ'.αν.κής Θρησκείας.
Έν τούτοις οί 15 πρώται έπίσκο-
πι τής Ίίίθ'οσαλήμ, ΰπέστησαν δ¬
ι τοΰς την χεριτομή.
Δέν είναι καθόλου ·δέδα:ον κα'ι
άν δαπτδσθηκαν σογχρόνως.
Πΐλλές πλάνες έγιναν μέ τό
μ>στήριο αύτό κατά τοΰς πρώτοις
α:ώνας τοΰ Χριστιχ/ισμοί
^ Τίποτε δέν υπήρξε τ,οινότερο άπλ
τό νά πεΐιμένο'-ιν ναρ·θη ή άγωνία
:οΰ θ-ανάτου γιά νά δεχθοΰν τό ίά-
ισμα.
Οί Έλληνες διεφύλαξαν πάντα
δάπτισμα, μέ την πλήρη *ατα-
ισ; στό νερό.
Οί Λατΐνοι, πρός τα τέλη τοΰ
αιώνος, διαδίδοντας τήν6ρη-
ρκεία στοΰς Γκώλ καί στοΰς Γερ-
μ,ανοΰς, καί δλέποντας πώς ή κα-
τ^δύθίσ'.ς στό νερό μποροΰσ-ε νά γί-
ντ^ πρόςενος θανάτοϋ των - "
ττά ύ'^χρά ίκείνα κλίματα,
ρωΐαν τόν άπ/^ ρτ^τισμό, ι.
ποΰ έςηνάγ/.ασε πολλές φορές την
Έλλην:*.ι} έκκλησία νά τοΰς άνα-
Θεματίσγ;. ^ '-
Ρώτη-α τόν άγιο Ι.ΰπριχώ, Έ'
π.'«κοπο -.τ,ι Κα;γτ^ό-η,-, τ> οί οαν-
Ή μικοή.^ Μά γ>«ΜΤΐίε κάθε γράμμα ποϋ οον
;έλνει, γρΛρει κάτω-κάτο) τό σιιμεϊο Χ ώς ί'-ΐο-
>κ(γι'λ' τοτ.·/ ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Η ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
ΕΥΧΕΣ
(Οαρηγορι* οτόν
βτο).
— Καλημέρα σας... Μέ υγείαν
καί ευτυχίαν τό νέον ετος...
—Άμήν έπίσης... Χ:όνα πολλά
*αί καλά...
—Εότυχισιχένος ό νέος χρόνος...
—Έχίσης... Καλή χρονιά.
Αύτές είναι οί -προφορικες καί
όυχες, οί αιώνος εύχές τού
η, ρέ Κατινά-Αΐ μοο. Μ' αύ-
ά τα λόγ:α, κάθε χρώτη, κάθε χρό¬
ΰ ό Ι ό ό άλ
νον, εΰχετα! ό Ινας πρός τόν
λ ή Έλλάδ
ρ
άλ-
, χ ρ
λονε στήν Έλλάδα μας.
■—Αίσίθ; καί -εύτυχές τό νέον
I-
τος. ν ^_
—Σάς εϋχΐμα! νά 3ί«λθετε το
νέον έ'τος μέ υγείαν καί ευτυχίαν
Κι' αΰτές είναι οί έγγραφές στής
κ^ρποστάν καί στά γράμ/.αατα εύ¬
έ
Αύτές μο-.άζο^νε μέ τής εύχές ποΰ
δίνο^ιε σέ κείνοι ς ποΰ παντρεύον-
ται:
—Σάς είχομαι τόν βίον άνθό-
·—άρτον /.αί ανέφελον...
Αύτη ή εύχή δγαίνε! άπό όλωνώ-
νέ μας τα οτόματα καί... τζι>«ς
ή δουλειά...
Μόλΐς τό άντράγυνο πάη στό
σπίτι τού, άμέσως στό χωραφι τοΰ
δίου άρχίζοον νά φυτρώνοϋν άγκά-
θιζ... ό δίος ό άνέφελος γεμίζει ά¬
μέσως σύννεφα... καί 5στερα άρχ:-
ζουν ο! μπόρες, οί καταιγίίες. οί
ςοΐίρτοΰνες... στά μπατζάκια τοΰ άν-
τρογΰνοϋ (προ πάντων τοΰ αντρα).
Αύτά τα λίγα περί εύχών. «Δι'ί
εύ>'ων των άγίων τχ-ΐίρων ημών
Τ.'/ . *Γ - ΛΤ * ' £λ ' _ »Ί '^
Ίησοΰ Χρ«-έ ό ^εός έλ-έη-
σον καί σώσον ημάς». Μά δέ 4α
ο τζο-γέ:
Καθ; χρόνο τα ί3:α. Όλοι εύ-
χόμαστε ό ένας στόν άλλονε, μά
τίποτε δ«ν γίνετα:.
— Μέ υγείαν /.αί εύτ'^χίαν τό
νέον ετος...
Έρχεται τό νέον έ'τος κι' είναι
■ - ■ · ' Έ-
ΠΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ
Γίά τόν Μόζαρτ λένε πώς οσες
2λο το υώμ.ά τους
νά θεωρηθοΛ ώς ίαχτ'.
Άπαντα στήν 76η έπιστολή το!>,
ότι «πολλές Έκκλησίας δ·έν πί-
στβιιαν πώς οί ραντ·.σμένο·. ήσαν
πραγματικόν Χριστιανοί, άλλ' δμως
ή χ^Ρ: Τ> <*«τοΰς είναι άχείρως μι- --Εάν ήξ^-ε: -ά -.,' ρν.'ς. — Κ αί αί Ζι ή Εθεωρούντο με·ιυη;~ν<;'. στή Χρ·· ΙΙρίν βαχτισΌοϋν δέν τραν «τ::- ί». άλλά «κςιτηχοΰμενοι». Ό τίχος σχετιχ,τίς λϊΐτο^ργίας ·>.χττ;ρείτ?'. άκόμη στν Έλληνική
ί
οο:ές
ά
να καλέση κανενα
—Κάλι μοΓ·τρα πού τάχεις! τα 6λέ-
.τεις καί στόν καθρέΐίτη! _ ^ ^
—Είναι τονλάχί-βτον γνήσια κ' οχι
πασαλειμμενα!
χαΡ?ά, κ.' έτοίτος ε^εγε -τως
ξί νά ίξ ό έό
τί'.νε νά
ϊέν ξίρα
ά
ξ], τότε τού έχρό-
κα^τά στο τραπέζι
ή
χειροτερον
-ιδημίες
τιχ
το πε·;ασμενο.
άρρώστΐ'.ες
χί-
κα; νά κάνη... κριτική το5 π
η, , ρρ χ Γίά τόν Τριστάν Μπερνάρ λέ-
λ;ες δ», χείνα, φτώχεια,^ άϊεκα-| νέ -άλι, χώς κάποτε εκανε -ερί-
ρίαί, γκρίνιες, φόδοι. λοδίτο5?ες καί ι π7το ατόν ν.άαπο μέ κάπο'.ο άνεφάχι
τα τοιαΰτα. Δέν πάς έσίι νά εΰχεσα: τού. Ένω -ροχωροθσαν συνάντησαν
Ι ά ά ά ά
ό,τι
Ο·έλε'.ς
ται όσο Όέ
δέν πάε·. νά σο-5
Π άει στρά-
— Αίσιον ν.αΐ εϋτ^χές τό νέον
ετο:
Δεν -άει νά
ν.αι νά σοϋ
Ινα ν.οτς
γράφουνε οσες τ,αρποστάν τ)έλεις καί
θέλοννε; "Ολο τό ταχιιδρομείο δεν
πάει νά πλημίωρΐζη καθ ε χρόνο άπό
Τό ;έ'τος άν τι αίσιο... κάθε χρό¬
νο είναι καί άπαίσιο καί άντί εύ-
τϋχές είναι... ξ·Μτνχίς, κακομοι-
νο, τρισάθλιο καί χειρότερο
μ·ας
άρνιά, ποΰ άρχεψαν νά
πρός μ,εγάλην έκπληξιν
τό)ΰ μ,ικροϋ, οχι ετσι άκριδόνς όπως
ί-,'ραφε στό άναγνωστικό τού.
Ό μιζ.:ός τότε άρχεψε νά διορ-
Οώνη τα άρνάν.'.α καί νά έφΐλκυη
την προσοχή τοΰ 6είου τού, στό πώς
«Ιπρεπε νά έελάζοΰν:
—Μπε, μπέ, οχι ετσι όπως κά-
ΒΙηΊΊΣΜ»
Άπό τό ΟΐαΤΙΟΝΝΑΙΚΕ ΡΗΙ-
ίΟ80ΡΗΙΟϋΕ.
Λέξις 'Ελληνική ποΰ σημαίνε'.
ν.α-αδύθισις (στό νερό).
Οί άνθρω'ποι ποΰ άϊηγοΰντα·. πάν-
τα άπό τας αίσθήσε:ς; φαντάσθην.αν
εΰκολα
σώ«ί.α
κάθε χρόνο... Είναι το Ι,ι
αύτό ααί οί εύχές είναι π&ρ'.ττές.
Τής λΕμε καί μάς τής λένε, μόνο
καί μόνο, ρέ Κατινάκι μοο, γιά νά
ν.οροι>ε'.δυώΓλαστε καί τίποτε αλλο!
Π αρηγο^ά στόν άρρωστο,
"Βτσι δένε!ναι;
^.ερε-.ς
τές τής
τής -αρομοιάζω χι-
—Και -ώς τ-ό ξεΰρεΐς πώς &3-
τρε-ε νά βελάζουν ετσι;
—Το γράφε·. στό διδλίο! άζήν-
τητεν ΰχερτ^άνως ό μικρός, πρός
την μητέρα τοϋ όποίου έστρά^η τό¬
τε ό Τριστάν Μπερνάρ καί *ίπε:
— Κυρία μ.ο», ό γυιός σοο εχε·.
μέλλον. θά γίντ) μ«γάλος... κριΐ:-
■λός!
, ΜΛ55.
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται πά
θά τοΰ άντιπροσώπου ιιας -/.. Γεώργιον
νά ϋπεστοϋν την -ε,ρίτομή.
τής γυναϊκες έχίδΉ
έ'κτμ,ναν την 4^
ή Αί^
^ — τ' ψ
V**
*·"ν — * ΐν·ι^νι;ΜΜυΐι ΙΛ«Α^ #·. Χ.
ρ·ε Κατ'.νακι μοο ^Αναγνώστου. 1785 Μαίη δι.
' * --—<1α έ·Αείνο ποί» ν.3τθαρίζει το ίζει έ^ίσης και την ψ·>
ΊΦ- , . . .,
Στά ->~>-;ε:α των ναών της Α'·-
"ύιττο^ ύπηΐνον αεγάλοι κά?ο·. γΐά
τους ίερείς ·ι.ν. τοϋς «:χε:υη'χένου·ς«.
Οί 'Ινϊο: άχι) χρόνον άμνημονεύ-
των έκαθαρίζοντο στά νερά τοϋΓάγ-
γη, -/.'.' αύτη ή τελετή ε!ν7ΐ άκόμη
σέ μβγάλη χρΐ/τι στά ι>ερη έκείνα.
ίΐέρατίΓ'/ ·άργότερα στους'Εδραί-
ά
«"Οσοι οί •/.αττίχούμενο'. π,
(»*Γ6· οί κατηχούμενο'. προέλθετε"
^ή τ'ς των κατηχουμένων. "Οσο:
ϊτιττοί έ'τ>. καί έτ·. έν ειρήνη τώ Κυ-
ρίω δεηθώμεν.»
Δ:ά νά μ^ηθή κανείς, επρεπε νά
έχη έγγοητάς, δεδαιωτάς. κάτι ποΰ
7τ;ιΐ3α άνταποκρίνεται μέ τόν άνά-
$οχο. πρός τον σκοπόν νάναι όλότε-
λα δεδαιωμένη ή 'Εκκλησία γιά
την πίστη των νεων Χριστιανών
κι' άκόμα γιά νά μή διαιϊίίωνται τα
μ^στήρ'.α τής τ}:ησκείας.
Αύτός είναι ό λόγος ποΰ στοΰς
πρώτος α'ώνας οί έθνικοί ύχτίρξιΤι'
γεν:·Λως τόσο εσφαλμένως πληροφο-
ρημ^νο'. γιά τα μ/οστηλρΐα των Χρ:-
ττιανων, οσο εσφαλμένος επισης
πληροφορίας είχον καί οί τελευταί-
ο; αύτοι γι-ά τα μυστήρ'.α τής "Ισ:-
ΐ'.ϊος η τής Ελευσίνος.
Κόρ'.λλος ό Άλεξανδρείας *ίς
την εναντίον τοΰ αύτοκράτορος Ίου-
λ·ανοΰ επιστολήν το-ο έκ,φραζετα·. ε-
τΐ::
«θά ώμιλοΰσα γιά τό δ·άπτ·.σμα,
αν δέν έφοβούμο'-να μηπως ό λόγος
μθΰ γίνη ννωστός σ' έκείνο^ς -■'
£έν εινα! μεμυημένο:.»
ρ ργ
ους. Οί Εβραϊοι
ξέ ά
ολους
τοΰς ξένους ι:οΰ άσπαζόντανε τόν Ί-
νέυ,ο και ποί» δέν ηθελαν
ί
στήν
;αίκε
έτήμαινεν
, ό δαπτιζόμενος ά-οκ-
μιά νέα ψ"<;χή, δπως καί στήν γυπτο. Ό Ιωάννης έδάπτιζ'ε στόν Ί- ορδάνη -/.α: μάλιστα έδάπτισε καί τόν Ίησοΰν ό οποίος δμως δέν εβά¬ πτισε κανέν». Ηΰδόκησεν διν^ νά ΕΥ0ΪΜΕΠ1ΕΙΙΒ τού Γο·Αγ·τς της Άγ^ ϊΐβο^ίωϊης. Μιά ?ομ έ^ ΙίΕΕΣ ΗΙΓΝΟΗΟ ι Είνα: σάν νά ζή κανείς δυό φο- ρες, δταν μπορή νά χαίρη ενθυμού¬ μενος την περασμένη το^ ζωήν. — Πας άνθρωπος μελετών έκδί- •/.ησιν δέν κάμνε: άλλο τι, ειμή ά- ναςέει μίαν πληγήν την όποίοτ/ ό χρόνος θά είχε κλείσει. —-Δέ ν πίΐράζίΐ, φ&Ηι ^| πήτε ότι έ ,-λτ,βώϊϊτί το εί-] -είραρζε'. —λό. δίϋ τι ευρω, ■ ,'ίατί άλλοιώς ?«| ποΰ πηγαι [νω, ά-ήν-«ν ό Ι σ·λοπ:ς... * · · Θάρΐος —Λεδύ, , μοΰ ?α:ν=τΐ! τώ: τολμας πειά νά •ι.χ^ι ζκν^ σε:ς στή γ·^ναϊ/.ά σο»... κανω... Ττ,ς χάνο...! ναχα αμα ο έν είνα: αυτή ιμγχ * Λ * — 11 α? ι πεντε %*'τιι 11 στήν Ογεία μο;. —Εύχα ριστώ, πέρ,σι ψ,;>
έοώσατε δ
έκα.......
^ —Ναί,
άλλά έςίτι; ή !ι«.ίΐ
είνα: πολΰ
ν.αλλ:τέ:7.
* * *
—Μά γιατί ή ο:ν.ο-.'ενε:ϊ 1
ο3τε θέλει νά ά«ιίστ, '!'■' »«4
-—Γιατί ή οΐν.ογένε'.α «5«ι
τα·, άπό όκτοϊ ο?το·> α ν.?· τ>κ|
χε·. Ινα αΰτοκινητο.
* * ·
—Τό παιδί μο^ είναι τό«' Η
πτυγμένον, ποΰ μόλις έγινεν ^
μηνών καί περιπατε"
—Τό δί/.ό μοο είν
Είναι δύο έτών κζί
ση την αρχαια αι»:ή
;·ελεστία.
Κάθε σνμδολο δέ1; έχει σημασία
άφ' έαυτοΰ καί ό Θεός παρέχει την
χαρ: τθ'ο σέ κάθε σύμδολο ποΰ ι
τοΰ ά'ρεσε νά διαλέξη.
Τό οάπτισμα έγινεν άαέσως ο
πρώτος τύπος /.αί ή σφραγίδα τής
ϋστ'.αν.κής Θρησκείας.
Έν τούτοις οί 15 πρώται έπίσκο-
πι τής Ίίίθ'οσαλήμ, ΰπέστησαν δ¬
ι τοΰς την χεριτομή.
Δέν είναι καθόλου ·δέδα:ον κα'ι
άν δαπτδσθηκαν σογχρόνως.
Πΐλλές πλάνες έγιναν μέ τό
μ>στήριο αύτό κατά τοΰς πρώτοις
α:ώνας τοΰ Χριστιχ/ισμοί
^ Τίποτε δέν υπήρξε τ,οινότερο άπλ
τό νά πεΐιμένο'-ιν ναρ·θη ή άγωνία
:οΰ θ-ανάτου γιά νά δεχθοΰν τό ίά-
ισμα.
Οί Έλληνες διεφύλαξαν πάντα
δάπτισμα, μέ την πλήρη *ατα-
ισ; στό νερό.
Οί Λατΐνοι, πρός τα τέλη τοΰ
αιώνος, διαδίδοντας τήν6ρη-
ρκεία στοΰς Γκώλ καί στοΰς Γερ-
μ,ανοΰς, καί δλέποντας πώς ή κα-
τ^δύθίσ'.ς στό νερό μποροΰσ-ε νά γί-
ντ^ πρόςενος θανάτοϋ των - "
ττά ύ'^χρά ίκείνα κλίματα,
ρωΐαν τόν άπ/^ ρτ^τισμό, ι.
ποΰ έςηνάγ/.ασε πολλές φορές την
Έλλην:*.ι} έκκλησία νά τοΰς άνα-
Θεματίσγ;. ^ '-
Ρώτη-α τόν άγιο Ι.ΰπριχώ, Έ'
π.'«κοπο -.τ,ι Κα;γτ^ό-η,-, τ> οί οαν-
Ή μικοή.^ Μά γ>«ΜΤΐίε κάθε γράμμα ποϋ οον
;έλνει, γρΛρει κάτω-κάτο) τό σιιμεϊο Χ ώς ί'-ΐο-
>κ(γι'λ' τοτ.·/ ι
ν ΚΗΡΥΞ», ΚΥ,,ΙΛΚΗ 12 ΙΑΝΟΥΑρΐογ
ΕιΕΛΕΙΙ ΤΗΣ ί
1ιριί)ε'ς>σιον έχον είς τό
ΡίΜΛ ε'κ σο.τφιίρου.' Α¬
Ι άιακοσαήσει; είναι πο-
Ιιϋ οτηιιο>"ί τωρα.
Τα γυναικεϊα πήτικοτ τής τελευταίας ιιόδας. ·Λριστερ<ί, φόρεμα σχεδιασθέν υπο Σκυταρέλη. Είναι έκ μεταξωτοΰ ύψάσματος χροιματος" μπράουν μέ κί- τοινα σχεδιογραψήματα. Είς τό μέσον άλλο φάοε*—, Πα«Μ>ι.νοό σχεβιου,
όϊ ανεπισήμννς ώτογευιιατινάς. Είναι κατεοκευασμένον άπό μαϋρο σατέν
μέ διπλήν ζώνην. Φοριέται μέ ιιαίρο καπέλλο, μαΰρα γάντια καί μαΰρα πα-
πουτσια; Δεξι^, γυναικείον φόρεμα άπό μαύρον αουάιρ, μέ σοΰρρς έν είδει
ζωνης εΐε την μέσην. "Οπίσω τό φουστάνι είναι ιιακρυτερον, ίνω έ|ΐποος ά-
.τοτελεΐται άπό τρία'ά'λεπάλλ.ηία .τάνε?;.
■"Λ
Ωραίον γυναικείον φόρεμα έκ κρέπ
ντέ οΐν οι' απογευματινάς. Τα μα¬
κρά ςρουστιίνια άρχίζουν νά κά¬
μνουν την εμφάνισιν των τώρα κα)
είς την καθημερινήν χρήσιν.
μ γ«0οΰ
ς βελόύδου μέ
κοσμημάτ(ον· είς τούς
ωτον (Γθυστάνι καί χον-
Τ1ΐς τρλει-ταία; μόδας.
Τό χρώμα τού νυναικείου ϊπανωίίοοίου ποέπει νά κανονίζη κα; τό χρώμα
των παπουτσιων.' Μαύρον έπανωιΐόριον, ώς είς τό μέσον τής εικόνος, άπαι-
τεϊ μαΰρα παπουτσια, ώς καί μαύρον ςτόρεμα. Μπράουν έπανωφοριον φυσι¬
κώς θέλει φόρεμα καί παπουτσια τοϋ ίδίου χρωματος. Τα αντο Ίο/,υει, οταν
τό 'χόώμα τοΰ έπανωφορίου είναι μπλοΰ ή άλλο τι. Φορεϊτε πέτστνα παπου¬
τσια ΧαΙ καπέλλα άπό φέλτ. Λέξι* καί άριστερ^ δύο ώραΐαι γυναικεϊαι ένδυ-
αασίφ της τελευταίας μόδας, κατάλληλοι διά νά φοριοΰνται κάτωθεν τοΰ
ίπανώφορίου, έν τφ μέσο.). Τό σχέδιον πρό; τα άοκττερΓΪ γίνεται άπό 6ελοΰ-
δον, ένφ τό πρός τα δεξιά γίνεται εκ κρέπας ί) μεταςωτοΰ υφασαατος.
Ώοαϊον γυναικείον φόρεμα ^ άπό
έ^, μετρίου μάκρους, κατάλλη¬
λον διά τέϊον καί δείπνον.
ΕιΕΛΕΙΙ ΤΗΣ ί
1ιριί)ε'ς>σιον έχον είς τό
ΡίΜΛ ε'κ σο.τφιίρου.' Α¬
Ι άιακοσαήσει; είναι πο-
Ιιϋ οτηιιο>"ί τωρα.
Τα γυναικεϊα πήτικοτ τής τελευταίας ιιόδας. ·Λριστερ<ί, φόρεμα σχεδιασθέν υπο Σκυταρέλη. Είναι έκ μεταξωτοΰ ύψάσματος χροιματος" μπράουν μέ κί- τοινα σχεδιογραψήματα. Είς τό μέσον άλλο φάοε*—, Πα«Μ>ι.νοό σχεβιου,
όϊ ανεπισήμννς ώτογευιιατινάς. Είναι κατεοκευασμένον άπό μαϋρο σατέν
μέ διπλήν ζώνην. Φοριέται μέ ιιαίρο καπέλλο, μαΰρα γάντια καί μαΰρα πα-
πουτσια; Δεξι^, γυναικείον φόρεμα άπό μαύρον αουάιρ, μέ σοΰρρς έν είδει
ζωνης εΐε την μέσην. "Οπίσω τό φουστάνι είναι ιιακρυτερον, ίνω έ|ΐποος ά-
.τοτελεΐται άπό τρία'ά'λεπάλλ.ηία .τάνε?;.
■"Λ
Ωραίον γυναικείον φόρεμα έκ κρέπ
ντέ οΐν οι' απογευματινάς. Τα μα¬
κρά ςρουστιίνια άρχίζουν νά κά¬
μνουν την εμφάνισιν των τώρα κα)
είς την καθημερινήν χρήσιν.
μ γ«0οΰ
ς βελόύδου μέ
κοσμημάτ(ον· είς τούς
ωτον (Γθυστάνι καί χον-
Τ1ΐς τρλει-ταία; μόδας.
Τό χρώμα τού νυναικείου ϊπανωίίοοίου ποέπει νά κανονίζη κα; τό χρώμα
των παπουτσιων.' Μαύρον έπανωιΐόριον, ώς είς τό μέσον τής εικόνος, άπαι-
τεϊ μαΰρα παπουτσια, ώς καί μαύρον ςτόρεμα. Μπράουν έπανωφοριον φυσι¬
κώς θέλει φόρεμα καί παπουτσια τοϋ ίδίου χρωματος. Τα αντο Ίο/,υει, οταν
τό 'χόώμα τοΰ έπανωφορίου είναι μπλοΰ ή άλλο τι. Φορεϊτε πέτστνα παπου¬
τσια ΧαΙ καπέλλα άπό φέλτ. Λέξι* καί άριστερ^ δύο ώραΐαι γυναικεϊαι ένδυ-
αασίφ της τελευταίας μόδας, κατάλληλοι διά νά φοριοΰνται κάτωθεν τοΰ
ίπανώφορίου, έν τφ μέσο.). Τό σχέδιον πρό; τα άοκττερΓΪ γίνεται άπό 6ελοΰ-
δον, ένφ τό πρός τα δεξιά γίνεται εκ κρέπας ί) μεταςωτοΰ υφασαατος.
Ώοαϊον γυναικείον φόρεμα ^ άπό
έ^, μετρίου μάκρους, κατάλλη¬
λον διά τέϊον καί δείπνον.
51Μ)ΑΥ, ΜΝΤΛΚΥ 12, 1930.
5374.
ΝΈν ΥΟΗΚ, ΚΥΡ1ΛΚΗ. 12 ΙΑΧΟΥΛΡΙον,
,50.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΛΤΟΝ
Α4ΝΑΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ ΤΟΥ 1930
■II
Οέβατβ ανάλογον «οιότητα είς την Ύφαντικήν Μηχανήν το3 χαρακτήρος βα«.
τοί ύλΐκοϋ τέ οποίον τίθεται είς αύ-
όπως εςΊ
ταττάσεως.
"Οτ^ν ό
νά
τδτο ,πλί3/«7Λ
κτηνων δφντ;ν έ > 2υαα?σ^
-'νβ! σάζιζι, το
είναι πρόστ»·/ον.
ταί είναΓώρ^οΊ %ν
Ίΐαίνετε τάς κλωστάς άπροοέκτως
β'ί το ενδ^υ,α της ζωής.
/Ή φύσις εχε: Ινα τρόπον όπως
'άεται των άπροσεκτων προ-
τα των κλωστών κατι την ποιότητα
ί έ ό
η
τής εργασίας την οποίαν θέτει ό
ή
νφαντης.
Είναι
θά έκτελων-'αι
Μερικά έκ -"
ΐΐΐ,ΐλλάστεται των άπροτεκτων προ- Είναι Όεμελι<ι>5η£ άληθε'.α της
τώπων, μετζ·/ε::-.ζομένη αύτά μέ ανθρωπίνης ζωης νά λαμβάνη τις
τσ'ίύτην ■ακληρότη.τα. ώστε νά τ.»ν- άν.ρ'.δώς £■/ΐίνο τ> οποίον ιθετε·. ν.ζ
των είναι ■
της|νά έλθουν
ετοιμοι ?
ήν ,,ωην των.
ναί είναι'εϋκολον νά ε'.να:
'.ττ-ν.
:ϊιος ΐ·ΐ&ε ο/.=/
ναι η πό
ότι τα παντί*
^ά-ών| Ισχυραί, το 5φαηχα τ)ά «Ινα-.
[ λ:κοΰ το οποίον πρίζ,ειτα; νά ίιφά-
ι..ζ... ?Λ?''ζ τάς ?65 ή;χέ:ας τάς οποίας
εμεκτοι στ;χοι
ΕΝίΗΕ'
μαι^ τ&5 παρόντος θά ένι^μουντα! την
άνεμην ή όποία ευρίσκετο παρά την
έ_στίαν, πρό τριών τετάρτην τοϋ χ
ώνος.
Πλησίον εκεί ευρίσκετο ό έργα-
λεΐος δστ:ς μ^ετέτρεπε την κλωστή
'1 *
κλω-
καλώς.
*·. πάσης ά'λλης
εις οφασ
* Ό έργαλεΐος^ήτο τοιουτοτρόπως
εσνεδιασαένος. ώστε ό άοανττί νά
'ε ο ϋφαντης να
δύναται νά πε.ρνα μίαν δε'σμ^ν νή-
ματος ένα-λλάξ υπό κάτω /.αί Ιπεο-
ς ά'λλης.
*νω
τουτο
ουτοο έία- ή £·/.0ε-
!2ν ».Λί/Λ« *,ί~ϊ ._■>.
Οί εϋστρ&ιίθ! δάκτι>λο'. τής γ'.α-
Υ(!άς κατώρΌωναν νά μετχτρέποι/ί
είς ΐίάρίχς^ ολοκλήρους άκατεργά-
Γτου έρίοο ή βά;χβ~/.ος είς ο!κ:ακά
ο^άσματα. Ι
Τώρα γίγάντείαι μηχαναί μετα-'
τρέπουν είς πανΐ έκατο;;(;6ρ'.? ί,αρ ι
δών /.λκειτής μέ ταχύτητα την ό¬
ποιαν 5έν τ3ίν*ντο νά φαντασθοϋν
οί ανθρωπο: προ έκατονταετίας.
/ :ΙΙ .ΰφατο^ργΐκή έςέφ^-'εν άτο
τας /είρας των έργατών το5 <—;·.- τ:ο5 ϊίς τάς χείρας των [Αηχ7ν:κών σις είς την λοιδοράν καί νόν γέλω- τα των ά'λλων. Δέν είναι ΐ/ανοπο·.- ητική ή σόστασΐς 5:' Ινα τνονΐθν ίφασμα;. τ "Εχετε έπίσης 5π' όψιν ΝΕΑ ΥΟΡΚΗι ΤΗΣ ΑΥΡΙΟΝ ν_, { αρν.ετήν γΐ>-'
ί«ν άέρα >.αί
όπως μετα-
. τοΰ σώ;χατός
σας, 3ίά ναάπ&κ/ΐάρητε τόν έσω-, ευχάριστος α/ΐαγή!
τεριν.όν ν.2! εξωτερικόν ρύπον. ' Καί τώρα άφιίσατε τ»ν έφη|.ιερί-
οθί καί σκέπτεσθ: ί.τ. 'οα ν·αι ^δοσπαθήσατε νά σχηματί-
: σητε ?>ιά τής ί^αντασίας σας μίαν
* * * τελείαν εικόνα της ανριανής Νέας
Τφάνβτε χαρακτήρα, (ίφάνατε "Υόρκης, θά είναι τό άραιότερον
ϊ,ΊτμΊ, ί,ςάνατβ ϊικαιοσύνην ν.α: ^0ο5 τ%λΥ'1;· Μκχ Ούτοπια, ο-
ϊΰΟιι/.ρΜίαν κατά τό 1930 το 5*! π0ίυ ° "^«ΐ-ρ*>ς κανονιζόμενος δι' έπν-
Π ΑΛ ~Ζ* Λ.ι-.«..»Γ.ι__..1 -Λ ?*. ίΤΤΥΐιιην'ΐν/ΤΛν· ιΐΡ'&ί>ίν,>> -ΗΛ ρίνπι ΤΓίϊν-
εμ·
αίς άνταμείψτ) μέ τό ίδι-
Είναι ήεμελιώϊης νόμος όπως ή
-θίότης το5 ένδύματος τό οποίον υ-
στΐ»ιιονΐ7.ών
, θά είναι πάν-
τοτε Ίδεώδης, ό'ποΐ' όχληροί κρότον
όέν θά ακούωνται έκτός των άνα-
παυτΐ"/νών ήχων γλυκείας μουσικης
οσινετΐ έξαρτάται ά—ό την ποιότη- και δπου όλαι αί σκληραί εργασίαι
Καί μέϊ' .ών
τα; πόσο^λίγί
τώ είχε ίτ :'■>''■
Ξ-έρε! ποΐι γϊ.--1-1-
Κί' έ·> τούτο;; ό
σάν χθές. Τί ίυ
Καί «λλογιέτα! ή Φ?|
και πώς την ε;Α»'.ΐτ^
ρμ
Ή σαίτα φερε·. μετ* της το νή-
^ ζίοής
. Μά άπ' τό «β)Λ ν-
(χ/
ιβί|
, Μ« γί^"ν«" ,8^"! 5"
ΙΙρόεδρος των Ήνίομ. ΠθΛΐτειών γελιόη_ν.αί ,εγ^β^π.-»ροη
εΐδΐκητ έπιτροπτΐς, ή όποία εμοίρασε ι οά τον μον ,
ποω.ΐιχ.Η σί·)(ΐητ
5374.
ΝΈν ΥΟΗΚ, ΚΥΡ1ΛΚΗ. 12 ΙΑΧΟΥΛΡΙον,
,50.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΛΤΟΝ
Α4ΝΑΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ ΤΟΥ 1930
■II
Οέβατβ ανάλογον «οιότητα είς την Ύφαντικήν Μηχανήν το3 χαρακτήρος βα«.
τοί ύλΐκοϋ τέ οποίον τίθεται είς αύ-
όπως εςΊ
ταττάσεως.
"Οτ^ν ό
νά
τδτο ,πλί3/«7Λ
κτηνων δφντ;ν έ > 2υαα?σ^
-'νβ! σάζιζι, το
είναι πρόστ»·/ον.
ταί είναΓώρ^οΊ %ν
Ίΐαίνετε τάς κλωστάς άπροοέκτως
β'ί το ενδ^υ,α της ζωής.
/Ή φύσις εχε: Ινα τρόπον όπως
'άεται των άπροσεκτων προ-
τα των κλωστών κατι την ποιότητα
ί έ ό
η
τής εργασίας την οποίαν θέτει ό
ή
νφαντης.
Είναι
θά έκτελων-'αι
Μερικά έκ -"
ΐΐΐ,ΐλλάστεται των άπροτεκτων προ- Είναι Όεμελι<ι>5η£ άληθε'.α της
τώπων, μετζ·/ε::-.ζομένη αύτά μέ ανθρωπίνης ζωης νά λαμβάνη τις
τσ'ίύτην ■ακληρότη.τα. ώστε νά τ.»ν- άν.ρ'.δώς £■/ΐίνο τ> οποίον ιθετε·. ν.ζ
των είναι ■
της|νά έλθουν
ετοιμοι ?
ήν ,,ωην των.
ναί είναι'εϋκολον νά ε'.να:
'.ττ-ν.
:ϊιος ΐ·ΐ&ε ο/.=/
ναι η πό
ότι τα παντί*
^ά-ών| Ισχυραί, το 5φαηχα τ)ά «Ινα-.
[ λ:κοΰ το οποίον πρίζ,ειτα; νά ίιφά-
ι..ζ... ?Λ?''ζ τάς ?65 ή;χέ:ας τάς οποίας
εμεκτοι στ;χοι
ΕΝίΗΕ'
μαι^ τ&5 παρόντος θά ένι^μουντα! την
άνεμην ή όποία ευρίσκετο παρά την
έ_στίαν, πρό τριών τετάρτην τοϋ χ
ώνος.
Πλησίον εκεί ευρίσκετο ό έργα-
λεΐος δστ:ς μ^ετέτρεπε την κλωστή
'1 *
κλω-
καλώς.
*·. πάσης ά'λλης
εις οφασ
* Ό έργαλεΐος^ήτο τοιουτοτρόπως
εσνεδιασαένος. ώστε ό άοανττί νά
'ε ο ϋφαντης να
δύναται νά πε.ρνα μίαν δε'σμ^ν νή-
ματος ένα-λλάξ υπό κάτω /.αί Ιπεο-
ς ά'λλης.
*νω
τουτο
ουτοο έία- ή £·/.0ε-
!2ν ».Λί/Λ« *,ί~ϊ ._■>.
Οί εϋστρ&ιίθ! δάκτι>λο'. τής γ'.α-
Υ(!άς κατώρΌωναν νά μετχτρέποι/ί
είς ΐίάρίχς^ ολοκλήρους άκατεργά-
Γτου έρίοο ή βά;χβ~/.ος είς ο!κ:ακά
ο^άσματα. Ι
Τώρα γίγάντείαι μηχαναί μετα-'
τρέπουν είς πανΐ έκατο;;(;6ρ'.? ί,αρ ι
δών /.λκειτής μέ ταχύτητα την ό¬
ποιαν 5έν τ3ίν*ντο νά φαντασθοϋν
οί ανθρωπο: προ έκατονταετίας.
/ :ΙΙ .ΰφατο^ργΐκή έςέφ^-'εν άτο
τας /είρας των έργατών το5 <—;·.- τ:ο5 ϊίς τάς χείρας των [Αηχ7ν:κών σις είς την λοιδοράν καί νόν γέλω- τα των ά'λλων. Δέν είναι ΐ/ανοπο·.- ητική ή σόστασΐς 5:' Ινα τνονΐθν ίφασμα;. τ "Εχετε έπίσης 5π' όψιν ΝΕΑ ΥΟΡΚΗι ΤΗΣ ΑΥΡΙΟΝ ν_, { αρν.ετήν γΐ>-'
ί«ν άέρα >.αί
όπως μετα-
. τοΰ σώ;χατός
σας, 3ίά ναάπ&κ/ΐάρητε τόν έσω-, ευχάριστος α/ΐαγή!
τεριν.όν ν.2! εξωτερικόν ρύπον. ' Καί τώρα άφιίσατε τ»ν έφη|.ιερί-
οθί καί σκέπτεσθ: ί.τ. 'οα ν·αι ^δοσπαθήσατε νά σχηματί-
: σητε ?>ιά τής ί^αντασίας σας μίαν
* * * τελείαν εικόνα της ανριανής Νέας
Τφάνβτε χαρακτήρα, (ίφάνατε "Υόρκης, θά είναι τό άραιότερον
ϊ,ΊτμΊ, ί,ςάνατβ ϊικαιοσύνην ν.α: ^0ο5 τ%λΥ'1;· Μκχ Ούτοπια, ο-
ϊΰΟιι/.ρΜίαν κατά τό 1930 το 5*! π0ίυ ° "^«ΐ-ρ*>ς κανονιζόμενος δι' έπν-
Π ΑΛ ~Ζ* Λ.ι-.«..»Γ.ι__..1 -Λ ?*. ίΤΤΥΐιιην'ΐν/ΤΛν· ιΐΡ'&ί>ίν,>> -ΗΛ ρίνπι ΤΓίϊν-
εμ·
αίς άνταμείψτ) μέ τό ίδι-
Είναι ήεμελιώϊης νόμος όπως ή
-θίότης το5 ένδύματος τό οποίον υ-
στΐ»ιιονΐ7.ών
, θά είναι πάν-
τοτε Ίδεώδης, ό'ποΐ' όχληροί κρότον
όέν θά ακούωνται έκτός των άνα-
παυτΐ"/νών ήχων γλυκείας μουσικης
οσινετΐ έξαρτάται ά—ό την ποιότη- και δπου όλαι αί σκληραί εργασίαι
Καί μέϊ' .ών
τα; πόσο^λίγί
τώ είχε ίτ :'■>''■
Ξ-έρε! ποΐι γϊ.--1-1-
Κί' έ·> τούτο;; ό
σάν χθές. Τί ίυ
Καί «λλογιέτα! ή Φ?|
και πώς την ε;Α»'.ΐτ^
ρμ
Ή σαίτα φερε·. μετ* της το νή-
^ ζίοής
. Μά άπ' τό «β)Λ ν-
(χ/
ιβί|
, Μ« γί^"ν«" ,8^"! 5"
ΙΙρόεδρος των Ήνίομ. ΠθΛΐτειών γελιόη_ν.αί ,εγ^β^π.-»ροη
εΐδΐκητ έπιτροπτΐς, ή όποία εμοίρασε ι οά τον μον ,
ποω.ΐιχ.Η σί·)(ΐητ
Λ ""ι «. *~
ϋΝΙίΑΥ, .ΤΑΜΆΚΥ 12, 1930.— ΥΟί.
XV.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ Π ΕΜ ΤΙΤΟΝ.— ΆριΟ·.«ς 5974
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΧ
Ό Ουΐλλιαμ Χάουαρδ Τάφτ, Προεδρος τού Άρείου Πάγον καί πρώην
Πρόεδρος των Ήνωμ. Πολιτειών, μετά τής νύμφης τού, χ. Ρόμπερτ
Τάφτ. Ό κ. Τάφτ άγει τό 72ον ετος τής ήλικίας τού. Τελευταίως ή ΰ-
^'εία τού ρ-χ> ονίοθη, έφ' ώκαί ό ίδιος παρητήθη προσωρινώς των ϋψηλων
καθηκόντων τού.
Άπό τούς γάμους τής Βελγίδος Πριγκιπίσσης, Μαρίας Ζωσέ, μετά τού Ίταλοϋ Διαδόχου Οΰμβέρτον. Δεςΐξι
ή Δνίς Μάντελιν Ντέ Λαντσήρ, παράνυμφος. Κάτω, ό αός, ένθα έτελέσθη το μυστήριον, είς την Ρώμην.
Η κ. Ούώλτϊρ Ε. νΕτζ, συζυγος τού έν Παρισίοΐί Άμ«ρ. Πρέσβϊως.
Ό Πρόεδρος Χοϋβεο, έν μέσω των έπτφανεστέρων έκ των Άμερικανών άντιποοσώπων διά την ναιηκήλ
συνδιάσκεψιν τοΰ Λονδίνου. Έξ άριστερών πρός τα οεξιά: 'Υπουργός των Ναυτι^ών "Αδαμς Γερουστα
* στής Ρήντ, εκ Πενσυλοανίας, ΰπουργός των Έΐωτεριχών, Στίμσων, Πρόεδρος Χοΰβερ, Γερουαιαστής Τζβ
Γαη ΡΛΐι-τΐνΛΛνυ ίίϊ ν Α ί->^ι*ει%ΐ «ν.χ »~1 Χ.Τ—_..^^_ Τ~ ΐιΐ '____
ζεφ
"Άρκ—« σω καΐ Ντουάϊτ Γ. Μόρρω.
ϋΝΙίΑΥ, .ΤΑΜΆΚΥ 12, 1930.— ΥΟί.
XV.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ Π ΕΜ ΤΙΤΟΝ.— ΆριΟ·.«ς 5974
ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΧ
Ό Ουΐλλιαμ Χάουαρδ Τάφτ, Προεδρος τού Άρείου Πάγον καί πρώην
Πρόεδρος των Ήνωμ. Πολιτειών, μετά τής νύμφης τού, χ. Ρόμπερτ
Τάφτ. Ό κ. Τάφτ άγει τό 72ον ετος τής ήλικίας τού. Τελευταίως ή ΰ-
^'εία τού ρ-χ> ονίοθη, έφ' ώκαί ό ίδιος παρητήθη προσωρινώς των ϋψηλων
καθηκόντων τού.
Άπό τούς γάμους τής Βελγίδος Πριγκιπίσσης, Μαρίας Ζωσέ, μετά τού Ίταλοϋ Διαδόχου Οΰμβέρτον. Δεςΐξι
ή Δνίς Μάντελιν Ντέ Λαντσήρ, παράνυμφος. Κάτω, ό αός, ένθα έτελέσθη το μυστήριον, είς την Ρώμην.
Η κ. Ούώλτϊρ Ε. νΕτζ, συζυγος τού έν Παρισίοΐί Άμ«ρ. Πρέσβϊως.
Ό Πρόεδρος Χοϋβεο, έν μέσω των έπτφανεστέρων έκ των Άμερικανών άντιποοσώπων διά την ναιηκήλ
συνδιάσκεψιν τοΰ Λονδίνου. Έξ άριστερών πρός τα οεξιά: 'Υπουργός των Ναυτι^ών "Αδαμς Γερουστα
* στής Ρήντ, εκ Πενσυλοανίας, ΰπουργός των Έΐωτεριχών, Στίμσων, Πρόεδρος Χοΰβερ, Γερουαιαστής Τζβ
Γαη ΡΛΐι-τΐνΛΛνυ ίίϊ ν Α ί->^ι*ει%ΐ «ν.χ »~1 Χ.Τ—_..^^_ Τ~ ΐιΐ '____
ζεφ
"Άρκ—« σω καΐ Ντουάϊτ Γ. Μόρρω.
«ΕΘϊνΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- κνΡΤΑΚΗ. 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
5ΓΝΤ>ΛΥ, .ΪΑΝΙ.ΆΚΥ 12, 1930
ΡυΒίΙ5ΗΙΝ<3 (ΤΟΜΡΑΝΥ. ΐιο νν>8ΐ ζεΐΐι 8ΐι—τ
Νβν* ΥογΙι, Ν. Υ.
Ρ· ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓ
8 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ8,
ΟΑΡΠΑί 510Ο.Ο0Ο.00
ΙΝ&
»Μ0—8*11—··>·
5υΒ50ΡΙΡΤΙ0Ν ΚΑΤΕ5
Ήηϋεά' δΐΒΐββ
ΡΑΙίΥ
Οπβ ΥϊβΓ ...... «10.··
II*.··
5Ιχ ΗοηΙΙιι ..... $6.00 $·.··
1'1π·« ΜοηΙΙι»___!$.·<· «4.·· 50ΝΡΑΥ Οηβ Υβ3Γ ....... »7.0β Κΐχ ΜοηΤτιβ...... φ·.»0 ΠΐΓββ Μηηιΐιπ ... »*.·· Ιίίϋ5ΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥββΓ ....... |4.Οβ Τ.χ Μοηΐΐιβ...... «1.00 Ι·.·· »4.β« $·.·· $1.1· ΕΝΤεΗΕΟ Α5 ϊεΧΟΝϋ Ο Ι. Α 55 ΜΑΤΓΕΚ λΡΚΙΙ. ». Ι·1Β.·ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΓΠΟΕ. *Τ ΝΕ* ΥΟΗΚ. ΝΕ* ΥΟΒΚ. υΝΟΕΜ ΤΗΕ Α<ΓΓ ΟΨ ΜΑΡΧΗ ϊ. Ιβ7· _______ Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΓΗΝ Αί δυνάμεις 6α ύπογράψουν τό σύμφωνον άνευ των μικρών χ*ΐ>ρών
μικρών
ΧΑΓΉ, 12 Ίανουαρίου.— Αί προσπάθειαι των Δυνάμε-
ων όπως ευρεθή τρόπος συνδιαλλαγής τής Αυστρίας καί της
Βουλγαρίας μετά των -πιστωτών των, έχαλαρώθησαν, τόσον
είς τάς έ-πισήμους Συνδιασκέψεις, όσον καί είς τάς ιδιαιτέρας
συνομιλίας των άαιπροσώπων. Αί Μεγάλαι Δυνάμεις φαί-
νεται δτι απεφάσισαν νά ύπογράψουν τό σύμφωνον Γιώγκ
καί άνευ της είς αύτό προσχωρήσεως τοΰ συνασπισμοΰ των
χωρών της Μικράς Συνεννοήσεως.
ται τροσχάθειαι δχως είς τδν^ϊια-
γωνιτμόν λάίη μέρος ^«^ή ^·2'·-
Ορος, άντιχροσωχωομένη, έστω κα':
άχο τα μεννάλα χωρία. Μόνον έτ^;
ίιχάρχει έλχίς δ ίιαγωνκτμΛς νά
Ο
ΕΙΣ
ΡΕΤΗΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Ιΐ
!|0βΠ1θΙι'ϊΊΐ3 Οβ11ΪΓΠ&ΐ1Ο8,
— π
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ε"»1 Τ""
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΙΙΜι
*|—ΙΚΗΖ Ι ΚΟΤΕΡΙΙΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΙ
$1·.··
$·.··
•Β—εί· ..
•Εί**——
ΤθΙμ—«ς .
$10.10
. $·.·0
. $».ββ
ΙΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΙ
ΈτησΙ· ..
'ΚϊΑμη—ι
ΤΙ
τηοίβ
££α|Ι—
Ιικμηνος
ΕτηβΙα .
ΕΕάμηνθς
.... ι».·· ; 'Κτν
>ς .. Ι·.·· 'ΕΕβΜ
... Ιΐ.εβ Ι ΤίΙμϋ
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΧ
ΕτησΙβ ..
'Κξάμην,ς
$«.·0
«ϊ.ε»
'ΕτησΙα ..
ΈΕάμηνος
Ι·.··
$«.··
•Ι.··
$1.··
$1.··
'Αποαΐίλλετε «ά ΙμβΑσματά σας βιβ *«-
(ΐβθομιχΦν ·, τβοπεζιΐιχΛ» έιακΐγβν ·1ς
ολλ<ίρια χληρατέα είς Νέαν Υόρκην βια- ΐΒΥβ "ΝαΙΙοπΛΐ Η«Γ»!ά". ·ΕβιβτοΧ.«1 —- νΐέχονσαι χαοτονομίσματα οέβν ·»ά Αι*>στέλ-
λωνται συοτημέναι είς βιατ«γί|ν "ΝαΤΙοηπΙ
ΗβΓβΙά", 140 Υβ8ΐ ΐεΐΐι δΐΓββΙ, "—
ΌΛ, Ν. Υ., ίλλως ίεν
€ν λ
Ένιβχύονται αί «ιθανότητες τής μνηβτείας τού μετ*
τής «ρνγκεπίββης 'ϋωάννας
ΡΩΜΗ, 12 Ίανουαρίου.— Εγνώσθη δτι ό βασιλεύς Βό¬
ρις της Βουλγαρίας θά παραμείνη ενταύθα ολίγας ημέρας |
ανεπισήμους. Τουτο ένισχύει τάς φήμας περί της επικειμένης;
μνηστείας τού μετά τής πριγκιπίσσης Ίωάννας, κόρης
βασιλικοΰ ζεύγους της Ιταλίας.
ίρχ ς γμ
λάβη μορφήν πραγμ,ατικά χανελλη-
νιν/χαϊό τΰπος τής καλλοντ}ς τώ
4)ά σταλη είς τό εξωτερικόν νά μή
είναι μιά κοινή ώμορφιά, άλλά τί-
τχζ άντ'.χρϋσωχευτικός ττ;ς Φνλης
μας. "Ηδη ή Έπιτροχή της Ένώ·
«ως Συντίτκτών ένεργεϊ, ώστε αί
κϊτά τόπ^ς δημοτΐ'καί ιδίως αρ¬
χαί κΐνησοον το ένϊιαφέρον των μϊ-
μεγάλων ϊϊίως κοινοτήτων είς τρό-ί
χον ώστ» νά δοθή ακριβώς είς «ν ι
δί~'ωνισμΰν 6 χανίλλήνιος χαρζ-!
κτήρ χον» χολί» δικαίως θέλοον χολ-1
λοί νά έχη καί ΰχάρχο^ν δάσΐμοι
χίίες, ότι το χράγαα Οά κινήση
πανελλήνιον ενδιαφέρον καί ή
Μϊς Ελλάς τοό 1930 θά είναι
:ράγμα:τ: ξί ί
δλων.
τού
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΩΝ
II
Μ ΕΜ ΤΟΥ 1930
Η ΕΚΛΟΓΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Ή κ£νη<κς είς τον κόβιμον τής πρωτευούοης και των έπαρχιών.— Ή άνακήρυξις των καλλονών^ των 4- πχρχιακών «όλειων.— Ή κριτική έπιτροπή. ΧΕΙΡΟίΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Γοα·«1α «ΈΦνιχοΟ Κήοννιοςι εν ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι ε. Ι1ΕΕΣ ΚΑΙ ΓΝ0ΜΕΣ τα πειό ταπεινά αίτια σΐίς ΐειό καλές πράξεις, απαράλλακτα δ- Λ'ως βρίσκεις μεσα στήν καθαρώτερη Ι άτμόσφαιρα άερια θανατηφόρα. Το ζήτημα: ή ανάμιξις νά είναι έπιτυ- χημενη. ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤί ΠΑΙΔΙ; Κανονικόν νοσήλειχια |1.00 δωρεάν. «Εΐχα νη»μφευθτί κ*αί είς μάτην λα- -,,ταροίΗΐα ίνα μικρά», γράςρει ή Μγ8. Γ-, δεηεΐΐετ, Ιαά'ιαη», «έπομενω; έ- ".τρομηθεύθην τό νοσήλευμά σας. Ή ~~ ευτυχία μου κα¬ τέστη άνεκψρα- στος κατά τό δι- άστημα πού ί- πεονα τό δεύτε¬ ρον νοσηλευμα. Δέν έγνώρισα ημέραν ασθενεί¬ ας καΐ έγενόμην μητέρα νηπίου 8 1)2 πάουντς. 'Ελπίζω κάθε γυνή νά ποοτι- μήση τό νοσή¬ λευμά σας. Με- ταχειρ ι α θ ή τ ε την παρούσαν μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα ΥΊϊϊτ.ε, Ρβ., γράφίΐ έπίοης παρομοίως. Τό νοσήλευμά τού Ότ. ϋε Ρεν, «ατά τάς 30 έρχομένας' ημέρας θά άποσταλϋ δωρεάν, ανευ οΰόεμιά; ίκτο- ώ εί; κάθε γνναϊκα .τού θά ΑΘΗΝΑΙ, Δβχέμίρ^ος—■ Πολύ ζωηροτέρα άχο χέρι»ι ήρ¬ χισεν ή κίνησις διά την άχονομήν των καλλ!<τ«ίων τού 1930. 'Ο~ως κά&ε χρίγμϊ, ετσι καί έν χροκει- μένω ή περ^σινή χείρα είναι ασφα¬ λώς ό χολύτ',αος σύμδουλος χου 9ά συντελέτι;, ώστε καί κανονικώτερον νά Βιεξαχθή ή έκλογή ττίς ωραιο¬ τέρας 'Ελληνίδος καί τό σχο'^αι- ότερον νά άντιχροσωχειΛή όλόκλη- ρος σχεδόν ή 'Ελλάς. Διά τόν λόγον ακριβώς αυτόν ό έ 3 ό ά έφετε:νός ΐ ά χρόκειται νά .„ , , , , ., *.,... κάχως ίιαφοΐ-ετίκδς άχο τόν (Περικακογλωσσιαςαποφθεν- ο-,ούαεν1ν. Δίν' βά χερ[0?ι<ϊθη ματα τού Αντρε Μωρουα). ,Γ, χ '( ►> .-, > - ■
η «κλογη μεταςυ ολίγων
—Ό Τζαίϊμς, μεγάλος ψυχολόγο^ ,ων> ζτωζ εγένετο χέρυσι, λόγω έλ-
καί κύριος σοβαράς, λάτρευε, όσο τί- '
;ϋβτε άλλο στόν κόσμο, τό κοτσομ,ιο-
λιό. «Χαρή, α' αύτό ελεγε, χαρή α'
πύτό μονάχα μαθαίνουμε κάτι θετικό
(ερΐ τοϋ άνθρωπον καί των άνθρω-
πίνων».
—-"Αν τούς ξεύραμε τούς αλλους
οπους ξεύρουμε τούς εαυτούς »ιας, θά
ήμασταν γεμάτοι έπιείκεια καί γιά
τής πειό άξιοκατάκριτες πράξεις τού.
—-Διαδίδουμε τίς κατηγόριες ποΰ
μας πειράξανε περισσότερο άπ' δλες,
τίς διαδίδουμϊ...διαψεύδοντάς τες έμ-
.ιρός σ^ ίκείνους ποϋ δέν τίς εΐχαν
άκούσει.
• —Μποοεΐ κανείς, άναλύοντας, ν' ά-
λεί·1«ως έζαρκοΰς χρόνοο καί κα-
ταλλήλοο χροετοιμασίας. άλλά %ά
λά€τ; χαρακτήρα καθαρώς χανελ-
λήνιον.
Ή "Ενωσις των Συντ,ακτών των
ΆΌηναϊκών Έφημερίίων, είς την
όττοίτν καί χάλ'.ν ανετέθη ή όργά-
νο>σις καί διεξαγωγή τής εορτής,
άχεφάτυε νά άτκολο·Λήση τό έξτ;ς
χρόγραμμα: Είς Οσας έχαρχιακάς
πόλεις νχάρχο>ν σύνδεσμοι δημοσι-
εγράφων, ούτοι Θά άναλάδουν την
οργάνωσιν τοχιχβϋ διαγωνισαοΰ 4ιά
την άνάδειξιν τής ωραιοτέρας κο-
ρτ)ς τής πόλεως ή τής χερι>φερ·ΐ·ί-
?ς. Είς τα; άλλας χόλ«ις δχου δέν
ι>-άρχουν σύνδεσμοι δημοσιογραφίαν,
ί αρχαί, συμφώνως'χρος
χοΐ» βά λάδο'^ν άπό μ'έ-
βϊΐις τής τοχικής έχιτροχής, Οά
όργανώσουν τόν τοπ'.κον διχγωνι-
2: τοπικαί
τάς
Βαΐογ
δεΙιεΙΙεΓ
4% μηνών,
Π ϋ λιτρων.
ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Ο Υ
Τα πίτνκοομώη, φι')μης Αιηγήμα-
τα τοϋ ίν-τνενισ|ΐ«νου Ί—ολοϋ —*η-
τοβ, διά των οποίων άνε&ΐχθη είς
των σατυρυοών τοΰ κόσμον. Τό
Δ«βήμεβ«ν «ίνοι, παρα την ώμό-
τητά -νόν, ίνα κλακτσωοον όφκτνονφ-
-ΤΨΛ τέχνης.
Τςιατβι. δδβτον, ......$1.00.
Γοάψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑΙ.Ο"
14· τ¥. ΜΤΗ ·ΤΜ
σαον.
Αρχικώς λοι-όν^ τα κορίτσις*
των έχαρχιών θά στείλθϋν διίο φω-
τογραφίας είς την τ&χικήν επιτρο¬
πήν. Ή ιιία φωτογραχρία θά σταλή
είς την κεντρικήν έχιτροχήν Αθη¬
νών ααί ή άλλη *ά χρησιμ,οχοιηιθτ
άπό την τοχικήν έχιτροχήν. Είς ό¬
σας χόλεις δέν νπάρχονν φωτογρά-
ηθ!, ή τοχική έπ'.τροχή θά δύν2τα· Ι
νά κρίνη όργανώνουσα ειδικήν συγ¬
κέντρωσιν.
Κατ' αυτόν τον τρέχον θά όργα-
νωθοΰν χοροί κατά χόλεις καθ" ούς
Θά άνζδεΐχθοϋν αί κοττά χόλεις καλ-
λοναί. Αί οεσχοινίίες χοί» θά άνα-
κηρ·>χθονίν 6ά λά6θί/ν στέφανον ή
ταινίαν καί δαχάναις τής έχιτρο-
χής θά στοιλοϋν νά λάίουν μέρος
είς τον μεγάλον διαγωνισμόν των
Αθηνών, όστις θά διεξαχθή την
/?6ην χροσεχοϋς Ίανοοαρίοο. Είς
τόν διαγωνισμόν τής 26ης ■Ι-Γ.'ου-
αρίου θά λάδθΰν μέρος αί άνακη-
ρυχθησόαεναι μίς των έΐταρχιών καί
α< ϊετχοινίϊες των ΆΐΘηνών τάς ό- χοίας ή κεντρική έ~τροχή θά συιι- χεριελάμβτ/ε είς τόν χίν—<.α των ειαγωνίσθησ&μένων. Κατά τάς υπ¬ αρχούσας πληροφορίας ςίς τον δια¬ γωνισμόν Θά λάίουν μ<έρος καί χολ- λαί ύχοψήφιοι τοΰ χεροσινοί; διαγω- ν.σμοθ, Θά άχοκλείωνται όαως ·ά- ^η αί γυναίκες το5 ήμικό- Δέν είναι συνεχως δυνατόν νά ή μ ς -β-Όοϋν τα ζητηίΐατα τής ί ύ είς ϊε'οτε γρψπ Μόνον 1000 νοσηλευματα θ απο- «τταλοΰν κατά τόν τρέχοντα μήνα. Γράψατε άμέσως. Στείλατε τό δνομά σας—ΐξ(θ χι' ϊπί ταχυδρομικοΰ δελτα- ρίον. Γράψατε: Ογ. Ε>€ Ρβνν, διιΐιβ
ΜΚ Οοβίοβ Ηοπεβ, Καηβαβ €ΐΐ7, Μο.
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΑίΟΝΔΟΥ
Μνθιοτόοημα μέ χωμιχήν υπόθ*-
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, πού
προχαΑοΰν τόν γέλοτα. Είναι άπό
τα πλέον εύχάρκττα 6ιβ)^β ~ύ 4ξ,.
οόθησαν μίχρι σημερον.
Τιμαται χα^τόδίτον.....$0.75
Γοάνατεΐ
Υογκ
140 ν?. 2βίη 81.,
μοιραν.
οιά την Έλλάία ένδιαφέρει χεί'.σ-
σότερίν άχδ κάθε άλλην χώίαν η
έορτή αυτή νά κραττ>θη είς το υψος
χοΰ χ,αίχϊ!. Διότι, αν την χρωτο-
6ο·Λίαν είχον Παρισινοΐ δημοσιο-|
γράφοι ή έορτή αντι» ϊέν χαόει νά'
είναι έορτή καθαυτο 'Ελληνικη κα:
τα σηαερινά καλλιστεΐα σονέ^εια
των αρχαίον.
Είς τάς έχαρχίας ή έορτή βά
γίνη είς τάς 12 Ίανουαρίου, ϊιά
νά ϊοθη καιρδς είς τάς αίσες των
έχαρχιών νά έτοιμαβθοΰν ϊιά τον
εαγωνιταόν τής 26ης τού ίθίου μη-
νόςΛΙετά ή άνακηρνχβϊΐσομένη Μίς
Ελλάς, και μόνον αύτη θά σταληΙ
είς Π'αρισίοϊς όχου βά συγαίντρω-]
6οϋν όλαι α! Εύρωχαίαι μισες, ϊιά
νά( ταξειϊεά— υν όλαι μαζίι είς τό
-Ρίον Ίανέϊρον της Βραζιλίας, ό-
χου θα γίνη ό τελικος ϊιανωνι—ιές
ϊιά την άνακήρ>ξιν της Μίς 'Τ-
φτλίθΰ τοϋ 1930.
Αχο χν) διαγων.βιιδν τόσον των
Αθηνών, όσον *αί των έχαρχιών,
άτ:οκλείονται αί κυρίαι.
Ή κριτ'.κή έχιτροχή ίιά την εκ¬
λογήν τής Μί; Ελλάδος Ιχει χα-
τχρτι,σΰίι ν.Ά άχοτελεΐται *άχο ίη.·
μο·Τ!θγρά?ους, λογίο^ς, καλλιτέ-
χνχς, καθηγητάς τοϋ Πανεχ'.στη-
μίου /.α! άλλα σημχίνοντα χρόσωχα.
Σ^δαρωτάτη έχίσης
ΑΚΟΥΣΑΤΕτήνδό
γαλεία τοϋ Π
°υ Ι
< Ιουεστ , τας συναρπαστιχά- μιάς Ιστορ«ης ί^ "ΤΗΕ ΥΙΚαΝΙΑΝ" Γί Π Γαινία Παραμάουντ, λη<ρτ}εϊ το άθσνατον α' ίΙ ει εισα άθάνατον μυθιστόρημα μέ τούς ΟΛΒΥ ΟΟΟΡΕΚ 5ΤΟΝ, ΜΑΚΥ ΒΙΟΗΑΚϋ ΛΑΙΚΑΙ ΤΪΜΑΙ -υνεχεΐς Παραστάσεις. ΡΙΑίΤΟ *ΗθΟ8β Οί ΗΪΤ5» τού "Α ΙΗΟΕΗίυί ΝΙ&ΗΤ' ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΒΙΕΝΝΕΖΙΚΗ Ο- ΠΕΡΕΤΤΑ τοΰ άθανάτου ^οηαηη δΐΓαηδδ. θίασος 100. "Εκτοοίτος Χορφδία. 100 Χορευταί. Πολνμελής Όρχή- στρα. Τραγουδισταί. 800 καλαί θέσεις πρός $1.00. ΜΛΙΕ8ΠΙ: ΤΗΕΑΤΒΕ 44Λ 5Τ. ν/. ΟΡ Β'νΑΥ 'Εσπερ. 8:30 Άπογευμ. Τετ. καί Σάββατον 2:30 μ, μ. Τό ΤΗΕΑΤΚΕ ^υI^^ παρον- σιάζει τό "ΜΕΤΕΟΡ" Δυνατόν καί συγκινητικόν δράμα. ευΐΐχ» ΤιΙΕατκε 52ηά 5Τ. Υ. ΟΡ Β'ΥνΆΥ Σάββατον 2 :40. Καλά καθίσματα άπό $1 καί άνω. Ό ΟΕΟΚΟΕ είς την ταινίαν 'ΤΗΕ ΜΙΟΗΤΥ' ΊΙ Παν-όμιλητική ταινία Παρα¬ μάουντ, μέ την ΕδΙΙιεΓ Καΐδΐοπ, νλ'ΗΓηεΓ ΟΐΗηά, Βαγπιοηά ΗαΙ- Ιοη, Ο. Ρ. Ηε88Ϊο καί άλλους! 'Υπερβαίνει προηγουμένους θριάμ- 6ους. Ή μεγαλειτέρα ταινία τής χαριέρας τού! Συναρπαρτιχώτερον άπό τόν <Κατώκοσμον>, συνταρα-
<τικώτερον άπό τόν «Λύκον τοΰ Γουώλλ Στρήτ», 8υνατώτε!
Κατά τάς καθημερινάς συνεχεϊς
παραστάσεις άπό της 9:30 π. μ.
ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
ϋΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙ5Τ5
Β'ν73·ν αί 49ί1ι
ΥΟΚΚ ΒΚΟΟΚΙ,ΥΝ
Τίπαεδ δς. ΡΙαΙΙΐυδΙι αί ΟεΚαΙΙ)
ΡΑΒΑΜΟυΝΤ
ΤΗΕΑΤΚΕ8
Τα μυσττχά τού άποθεωθέντος Κο-
ριτσισΰ " είς την δημοσιότητα.
"ΒίΟΠΙΡΥΙΝβ
ΤΗΕ ΑΜΕΒΙΟΑΝ 6ΙΒΊ."
'Υπέροχος Παν-'0μιλί|τική Τατνία
Παραμάουντ, προσοιπιχως καταρ¬
τισθείσα παρά τού κ. Ζίγκφηλντ.
Μέ πρωταγωνίστριαν την πεφημι-
σμένην ΜΑΚ Υ ΕΑΤΟΝ.
Γοητευτική επιθεώρησις μέ τόν
ΕΌϋΙΕ αΑΝΤΟΚ, ΗΕΕΕΝ ΜΟΚ
ΟΑΝ, ΚϋϋΥ νΑΕΕΕΕ.
Ή ζωή μιάς πτωχής νέας ποΰ κα¬
τέστη μβγάλη ήθοποιός.
Ν. Υ.—ΚϋΟΥ VΑ^^ΕΕ αύτο-
προσώπτος.
ΒΚίΥΝ.—ΗΑΚΒΥ ΚΙΟΗΜΑΝ,
αυτοπροσώπως.
Ήχητικά Νέα Παραμάουντ είς
αμφότερα τα θέατρα.
Διασχεδαστικοί Νεωτερισμοί.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ
Καθημερινώς άρνιά (Οΐ7
8β<1), Κεφαλάχια, Σηκοατάκιοι, Γλυ καδβκια, Πουλερικά, Βώίον κηέας καί Μοσχάρι τοϋ γάλακτος. ΑΤΗΕΗδ ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ 61Ο - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ. (Μεταξύ 38 κ.αΐ 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: Μθύ8ΐ1ϊοπ 3743. ,_ ίοο εΗΕνΑΕΙΕΚ € Ο πλέον χαριτωμενος ήθο-οιο- της οθόνης». _Ν ' «Τό σπινθηροβολέστατον δ; τοϋ Εγπχι •Η ΙΙβ Μαοθοηΐϊ^: τευει^ με την Θαυμάσιον φωνήν τη- Κατηγαγε πρωτοφανή θρίομβαν'» Ηεΐ1 Τ 3ΐ<1 Τπ&ιιηο «-τ^αρπασττκη έπιτυχία, κατέστη αμεσως ?ν απο τα Θεαματα πού πρέπη να ίδη τις!>
—ΗβΓ3ΐά
ά Τπΐουπ
ΓΗΕ ίθϊί ΡΑΒΑΟΕ"
λ
τής
Ό μεγαλϊΐώδη; θρίαμδος τής
Παν-Ομιλητικής Ταινίας Παρα'
μαουντ μέ τόν ^ρΐηο ίβπε καί
-ϋϊΐΐίαπ ΚοΙη.
2 :45 Δίς καθ" εκάστην 8:4ό
3 παραστάσεις Σάββατον καί Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. μ. "Εξτρο πά
ράστασις τό Σάββατον 11;30 μ μ
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΥνΆΥ ΑΤ 44ίή 5Τ.
ενός Καταοτημστος είναι
έκείνη ποΰ θά προσελκύση
πελάτας' καί θά καταστήση
την παραμοΛ'ήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ
γνώμας καί προϋπολογι·
σμούς διά την διακόσμησιν
χαί έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάϋων σας άπό τδ
202 ΕΑδΤ 23«0 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ»
1ΈΙ-. ΑΐΛΟΝΟϋΙΝ «106—8107
Τό μεγαλειτέρον «αί τελειό-
τερον Ελληνικόν 8ΉΠ)Ι0 έν
'Αμεριχδ. διενθυνομενον από
ειδικόν καλλιτέχνην χαΐ άΛα-
σχολονν πεπεΐ£αμένους κοομη-
ματσγράφους, χαλλιτέχνα; *α
ελαιοχοωμαηστάς.
ΑΙ μέχρι τοΰδε έκτελεοθίί-
«αι εργασίαι Ιχονν κατατά|η
τό ΡΕΙΛΧ 8ΤϋΙ>ΙΟ (Τμηιια
τοϋ ΟΤκου Μ. ΓβΊίχ αηά Οο.
Ιηο.) μεταξυ των μεγαλειτί-
ρων Άμερικανικών
5ΓΝΤ>ΛΥ, .ΪΑΝΙ.ΆΚΥ 12, 1930
ΡυΒίΙ5ΗΙΝ<3 (ΤΟΜΡΑΝΥ. ΐιο νν>8ΐ ζεΐΐι 8ΐι—τ
Νβν* ΥογΙι, Ν. Υ.
Ρ· ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓ
8 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ8,
ΟΑΡΠΑί 510Ο.Ο0Ο.00
ΙΝ&
»Μ0—8*11—··>·
5υΒ50ΡΙΡΤΙ0Ν ΚΑΤΕ5
Ήηϋεά' δΐΒΐββ
ΡΑΙίΥ
Οπβ ΥϊβΓ ...... «10.··
II*.··
5Ιχ ΗοηΙΙιι ..... $6.00 $·.··
1'1π·« ΜοηΙΙι»___!$.·<· «4.·· 50ΝΡΑΥ Οηβ Υβ3Γ ....... »7.0β Κΐχ ΜοηΤτιβ...... φ·.»0 ΠΐΓββ Μηηιΐιπ ... »*.·· Ιίίϋ5ΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥββΓ ....... |4.Οβ Τ.χ Μοηΐΐιβ...... «1.00 Ι·.·· »4.β« $·.·· $1.1· ΕΝΤεΗΕΟ Α5 ϊεΧΟΝϋ Ο Ι. Α 55 ΜΑΤΓΕΚ λΡΚΙΙ. ». Ι·1Β.·ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΓΠΟΕ. *Τ ΝΕ* ΥΟΗΚ. ΝΕ* ΥΟΒΚ. υΝΟΕΜ ΤΗΕ Α<ΓΓ ΟΨ ΜΑΡΧΗ ϊ. Ιβ7· _______ Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΓΗΝ Αί δυνάμεις 6α ύπογράψουν τό σύμφωνον άνευ των μικρών χ*ΐ>ρών
μικρών
ΧΑΓΉ, 12 Ίανουαρίου.— Αί προσπάθειαι των Δυνάμε-
ων όπως ευρεθή τρόπος συνδιαλλαγής τής Αυστρίας καί της
Βουλγαρίας μετά των -πιστωτών των, έχαλαρώθησαν, τόσον
είς τάς έ-πισήμους Συνδιασκέψεις, όσον καί είς τάς ιδιαιτέρας
συνομιλίας των άαιπροσώπων. Αί Μεγάλαι Δυνάμεις φαί-
νεται δτι απεφάσισαν νά ύπογράψουν τό σύμφωνον Γιώγκ
καί άνευ της είς αύτό προσχωρήσεως τοΰ συνασπισμοΰ των
χωρών της Μικράς Συνεννοήσεως.
ται τροσχάθειαι δχως είς τδν^ϊια-
γωνιτμόν λάίη μέρος ^«^ή ^·2'·-
Ορος, άντιχροσωχωομένη, έστω κα':
άχο τα μεννάλα χωρία. Μόνον έτ^;
ίιχάρχει έλχίς δ ίιαγωνκτμΛς νά
Ο
ΕΙΣ
ΡΕΤΗΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Ιΐ
!|0βΠ1θΙι'ϊΊΐ3 Οβ11ΪΓΠ&ΐ1Ο8,
— π
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ε"»1 Τ""
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΙΙΜι
*|—ΙΚΗΖ Ι ΚΟΤΕΡΙΙΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΙ
$1·.··
$·.··
•Β—εί· ..
•Εί**——
ΤθΙμ—«ς .
$10.10
. $·.·0
. $».ββ
ΙΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΙ
ΈτησΙ· ..
'ΚϊΑμη—ι
ΤΙ
τηοίβ
££α|Ι—
Ιικμηνος
ΕτηβΙα .
ΕΕάμηνθς
.... ι».·· ; 'Κτν
>ς .. Ι·.·· 'ΕΕβΜ
... Ιΐ.εβ Ι ΤίΙμϋ
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΧ
ΕτησΙβ ..
'Κξάμην,ς
$«.·0
«ϊ.ε»
'ΕτησΙα ..
ΈΕάμηνος
Ι·.··
$«.··
•Ι.··
$1.··
$1.··
'Αποαΐίλλετε «ά ΙμβΑσματά σας βιβ *«-
(ΐβθομιχΦν ·, τβοπεζιΐιχΛ» έιακΐγβν ·1ς
ολλ<ίρια χληρατέα είς Νέαν Υόρκην βια- ΐΒΥβ "ΝαΙΙοπΛΐ Η«Γ»!ά". ·ΕβιβτοΧ.«1 —- νΐέχονσαι χαοτονομίσματα οέβν ·»ά Αι*>στέλ-
λωνται συοτημέναι είς βιατ«γί|ν "ΝαΤΙοηπΙ
ΗβΓβΙά", 140 Υβ8ΐ ΐεΐΐι δΐΓββΙ, "—
ΌΛ, Ν. Υ., ίλλως ίεν
€ν λ
Ένιβχύονται αί «ιθανότητες τής μνηβτείας τού μετ*
τής «ρνγκεπίββης 'ϋωάννας
ΡΩΜΗ, 12 Ίανουαρίου.— Εγνώσθη δτι ό βασιλεύς Βό¬
ρις της Βουλγαρίας θά παραμείνη ενταύθα ολίγας ημέρας |
ανεπισήμους. Τουτο ένισχύει τάς φήμας περί της επικειμένης;
μνηστείας τού μετά τής πριγκιπίσσης Ίωάννας, κόρης
βασιλικοΰ ζεύγους της Ιταλίας.
ίρχ ς γμ
λάβη μορφήν πραγμ,ατικά χανελλη-
νιν/χαϊό τΰπος τής καλλοντ}ς τώ
4)ά σταλη είς τό εξωτερικόν νά μή
είναι μιά κοινή ώμορφιά, άλλά τί-
τχζ άντ'.χρϋσωχευτικός ττ;ς Φνλης
μας. "Ηδη ή Έπιτροχή της Ένώ·
«ως Συντίτκτών ένεργεϊ, ώστε αί
κϊτά τόπ^ς δημοτΐ'καί ιδίως αρ¬
χαί κΐνησοον το ένϊιαφέρον των μϊ-
μεγάλων ϊϊίως κοινοτήτων είς τρό-ί
χον ώστ» νά δοθή ακριβώς είς «ν ι
δί~'ωνισμΰν 6 χανίλλήνιος χαρζ-!
κτήρ χον» χολί» δικαίως θέλοον χολ-1
λοί νά έχη καί ΰχάρχο^ν δάσΐμοι
χίίες, ότι το χράγαα Οά κινήση
πανελλήνιον ενδιαφέρον καί ή
Μϊς Ελλάς τοό 1930 θά είναι
:ράγμα:τ: ξί ί
δλων.
τού
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΩΝ
II
Μ ΕΜ ΤΟΥ 1930
Η ΕΚΛΟΓΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Ή κ£νη<κς είς τον κόβιμον τής πρωτευούοης και των έπαρχιών.— Ή άνακήρυξις των καλλονών^ των 4- πχρχιακών «όλειων.— Ή κριτική έπιτροπή. ΧΕΙΡΟίΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Γοα·«1α «ΈΦνιχοΟ Κήοννιοςι εν ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι ε. Ι1ΕΕΣ ΚΑΙ ΓΝ0ΜΕΣ τα πειό ταπεινά αίτια σΐίς ΐειό καλές πράξεις, απαράλλακτα δ- Λ'ως βρίσκεις μεσα στήν καθαρώτερη Ι άτμόσφαιρα άερια θανατηφόρα. Το ζήτημα: ή ανάμιξις νά είναι έπιτυ- χημενη. ΘΕΛΕΤΕ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΕΤί ΠΑΙΔΙ; Κανονικόν νοσήλειχια |1.00 δωρεάν. «Εΐχα νη»μφευθτί κ*αί είς μάτην λα- -,,ταροίΗΐα ίνα μικρά», γράςρει ή Μγ8. Γ-, δεηεΐΐετ, Ιαά'ιαη», «έπομενω; έ- ".τρομηθεύθην τό νοσήλευμά σας. Ή ~~ ευτυχία μου κα¬ τέστη άνεκψρα- στος κατά τό δι- άστημα πού ί- πεονα τό δεύτε¬ ρον νοσηλευμα. Δέν έγνώρισα ημέραν ασθενεί¬ ας καΐ έγενόμην μητέρα νηπίου 8 1)2 πάουντς. 'Ελπίζω κάθε γυνή νά ποοτι- μήση τό νοσή¬ λευμά σας. Με- ταχειρ ι α θ ή τ ε την παρούσαν μου διά δημοσίευσιν». Ή Κα ΥΊϊϊτ.ε, Ρβ., γράφίΐ έπίοης παρομοίως. Τό νοσήλευμά τού Ότ. ϋε Ρεν, «ατά τάς 30 έρχομένας' ημέρας θά άποσταλϋ δωρεάν, ανευ οΰόεμιά; ίκτο- ώ εί; κάθε γνναϊκα .τού θά ΑΘΗΝΑΙ, Δβχέμίρ^ος—■ Πολύ ζωηροτέρα άχο χέρι»ι ήρ¬ χισεν ή κίνησις διά την άχονομήν των καλλ!<τ«ίων τού 1930. 'Ο~ως κά&ε χρίγμϊ, ετσι καί έν χροκει- μένω ή περ^σινή χείρα είναι ασφα¬ λώς ό χολύτ',αος σύμδουλος χου 9ά συντελέτι;, ώστε καί κανονικώτερον νά Βιεξαχθή ή έκλογή ττίς ωραιο¬ τέρας 'Ελληνίδος καί τό σχο'^αι- ότερον νά άντιχροσωχειΛή όλόκλη- ρος σχεδόν ή 'Ελλάς. Διά τόν λόγον ακριβώς αυτόν ό έ 3 ό ά έφετε:νός ΐ ά χρόκειται νά .„ , , , , ., *.,... κάχως ίιαφοΐ-ετίκδς άχο τόν (Περικακογλωσσιαςαποφθεν- ο-,ούαεν1ν. Δίν' βά χερ[0?ι<ϊθη ματα τού Αντρε Μωρουα). ,Γ, χ '( ►> .-, > - ■
η «κλογη μεταςυ ολίγων
—Ό Τζαίϊμς, μεγάλος ψυχολόγο^ ,ων> ζτωζ εγένετο χέρυσι, λόγω έλ-
καί κύριος σοβαράς, λάτρευε, όσο τί- '
;ϋβτε άλλο στόν κόσμο, τό κοτσομ,ιο-
λιό. «Χαρή, α' αύτό ελεγε, χαρή α'
πύτό μονάχα μαθαίνουμε κάτι θετικό
(ερΐ τοϋ άνθρωπον καί των άνθρω-
πίνων».
—-"Αν τούς ξεύραμε τούς αλλους
οπους ξεύρουμε τούς εαυτούς »ιας, θά
ήμασταν γεμάτοι έπιείκεια καί γιά
τής πειό άξιοκατάκριτες πράξεις τού.
—-Διαδίδουμε τίς κατηγόριες ποΰ
μας πειράξανε περισσότερο άπ' δλες,
τίς διαδίδουμϊ...διαψεύδοντάς τες έμ-
.ιρός σ^ ίκείνους ποϋ δέν τίς εΐχαν
άκούσει.
• —Μποοεΐ κανείς, άναλύοντας, ν' ά-
λεί·1«ως έζαρκοΰς χρόνοο καί κα-
ταλλήλοο χροετοιμασίας. άλλά %ά
λά€τ; χαρακτήρα καθαρώς χανελ-
λήνιον.
Ή "Ενωσις των Συντ,ακτών των
ΆΌηναϊκών Έφημερίίων, είς την
όττοίτν καί χάλ'.ν ανετέθη ή όργά-
νο>σις καί διεξαγωγή τής εορτής,
άχεφάτυε νά άτκολο·Λήση τό έξτ;ς
χρόγραμμα: Είς Οσας έχαρχιακάς
πόλεις νχάρχο>ν σύνδεσμοι δημοσι-
εγράφων, ούτοι Θά άναλάδουν την
οργάνωσιν τοχιχβϋ διαγωνισαοΰ 4ιά
την άνάδειξιν τής ωραιοτέρας κο-
ρτ)ς τής πόλεως ή τής χερι>φερ·ΐ·ί-
?ς. Είς τα; άλλας χόλ«ις δχου δέν
ι>-άρχουν σύνδεσμοι δημοσιογραφίαν,
ί αρχαί, συμφώνως'χρος
χοΐ» βά λάδο'^ν άπό μ'έ-
βϊΐις τής τοχικής έχιτροχής, Οά
όργανώσουν τόν τοπ'.κον διχγωνι-
2: τοπικαί
τάς
Βαΐογ
δεΙιεΙΙεΓ
4% μηνών,
Π ϋ λιτρων.
ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Ο Υ
Τα πίτνκοομώη, φι')μης Αιηγήμα-
τα τοϋ ίν-τνενισ|ΐ«νου Ί—ολοϋ —*η-
τοβ, διά των οποίων άνε&ΐχθη είς
των σατυρυοών τοΰ κόσμον. Τό
Δ«βήμεβ«ν «ίνοι, παρα την ώμό-
τητά -νόν, ίνα κλακτσωοον όφκτνονφ-
-ΤΨΛ τέχνης.
Τςιατβι. δδβτον, ......$1.00.
Γοάψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑΙ.Ο"
14· τ¥. ΜΤΗ ·ΤΜ
σαον.
Αρχικώς λοι-όν^ τα κορίτσις*
των έχαρχιών θά στείλθϋν διίο φω-
τογραφίας είς την τ&χικήν επιτρο¬
πήν. Ή ιιία φωτογραχρία θά σταλή
είς την κεντρικήν έχιτροχήν Αθη¬
νών ααί ή άλλη *ά χρησιμ,οχοιηιθτ
άπό την τοχικήν έχιτροχήν. Είς ό¬
σας χόλεις δέν νπάρχονν φωτογρά-
ηθ!, ή τοχική έπ'.τροχή θά δύν2τα· Ι
νά κρίνη όργανώνουσα ειδικήν συγ¬
κέντρωσιν.
Κατ' αυτόν τον τρέχον θά όργα-
νωθοΰν χοροί κατά χόλεις καθ" ούς
Θά άνζδεΐχθοϋν αί κοττά χόλεις καλ-
λοναί. Αί οεσχοινίίες χοί» θά άνα-
κηρ·>χθονίν 6ά λά6θί/ν στέφανον ή
ταινίαν καί δαχάναις τής έχιτρο-
χής θά στοιλοϋν νά λάίουν μέρος
είς τον μεγάλον διαγωνισμόν των
Αθηνών, όστις θά διεξαχθή την
/?6ην χροσεχοϋς Ίανοοαρίοο. Είς
τόν διαγωνισμόν τής 26ης ■Ι-Γ.'ου-
αρίου θά λάδθΰν μέρος αί άνακη-
ρυχθησόαεναι μίς των έΐταρχιών καί
α< ϊετχοινίϊες των ΆΐΘηνών τάς ό- χοίας ή κεντρική έ~τροχή θά συιι- χεριελάμβτ/ε είς τόν χίν—<.α των ειαγωνίσθησ&μένων. Κατά τάς υπ¬ αρχούσας πληροφορίας ςίς τον δια¬ γωνισμόν Θά λάίουν μ<έρος καί χολ- λαί ύχοψήφιοι τοΰ χεροσινοί; διαγω- ν.σμοθ, Θά άχοκλείωνται όαως ·ά- ^η αί γυναίκες το5 ήμικό- Δέν είναι συνεχως δυνατόν νά ή μ ς -β-Όοϋν τα ζητηίΐατα τής ί ύ είς ϊε'οτε γρψπ Μόνον 1000 νοσηλευματα θ απο- «τταλοΰν κατά τόν τρέχοντα μήνα. Γράψατε άμέσως. Στείλατε τό δνομά σας—ΐξ(θ χι' ϊπί ταχυδρομικοΰ δελτα- ρίον. Γράψατε: Ογ. Ε>€ Ρβνν, διιΐιβ
ΜΚ Οοβίοβ Ηοπεβ, Καηβαβ €ΐΐ7, Μο.
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΑίΟΝΔΟΥ
Μνθιοτόοημα μέ χωμιχήν υπόθ*-
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, πού
προχαΑοΰν τόν γέλοτα. Είναι άπό
τα πλέον εύχάρκττα 6ιβ)^β ~ύ 4ξ,.
οόθησαν μίχρι σημερον.
Τιμαται χα^τόδίτον.....$0.75
Γοάνατεΐ
Υογκ
140 ν?. 2βίη 81.,
μοιραν.
οιά την Έλλάία ένδιαφέρει χεί'.σ-
σότερίν άχδ κάθε άλλην χώίαν η
έορτή αυτή νά κραττ>θη είς το υψος
χοΰ χ,αίχϊ!. Διότι, αν την χρωτο-
6ο·Λίαν είχον Παρισινοΐ δημοσιο-|
γράφοι ή έορτή αντι» ϊέν χαόει νά'
είναι έορτή καθαυτο 'Ελληνικη κα:
τα σηαερινά καλλιστεΐα σονέ^εια
των αρχαίον.
Είς τάς έχαρχίας ή έορτή βά
γίνη είς τάς 12 Ίανουαρίου, ϊιά
νά ϊοθη καιρδς είς τάς αίσες των
έχαρχιών νά έτοιμαβθοΰν ϊιά τον
εαγωνιταόν τής 26ης τού ίθίου μη-
νόςΛΙετά ή άνακηρνχβϊΐσομένη Μίς
Ελλάς, και μόνον αύτη θά σταληΙ
είς Π'αρισίοϊς όχου βά συγαίντρω-]
6οϋν όλαι α! Εύρωχαίαι μισες, ϊιά
νά( ταξειϊεά— υν όλαι μαζίι είς τό
-Ρίον Ίανέϊρον της Βραζιλίας, ό-
χου θα γίνη ό τελικος ϊιανωνι—ιές
ϊιά την άνακήρ>ξιν της Μίς 'Τ-
φτλίθΰ τοϋ 1930.
Αχο χν) διαγων.βιιδν τόσον των
Αθηνών, όσον *αί των έχαρχιών,
άτ:οκλείονται αί κυρίαι.
Ή κριτ'.κή έχιτροχή ίιά την εκ¬
λογήν τής Μί; Ελλάδος Ιχει χα-
τχρτι,σΰίι ν.Ά άχοτελεΐται *άχο ίη.·
μο·Τ!θγρά?ους, λογίο^ς, καλλιτέ-
χνχς, καθηγητάς τοϋ Πανεχ'.στη-
μίου /.α! άλλα σημχίνοντα χρόσωχα.
Σ^δαρωτάτη έχίσης
ΑΚΟΥΣΑΤΕτήνδό
γαλεία τοϋ Π
°υ Ι
< Ιουεστ , τας συναρπαστιχά- μιάς Ιστορ«ης ί^ "ΤΗΕ ΥΙΚαΝΙΑΝ" Γί Π Γαινία Παραμάουντ, λη<ρτ}εϊ το άθσνατον α' ίΙ ει εισα άθάνατον μυθιστόρημα μέ τούς ΟΛΒΥ ΟΟΟΡΕΚ 5ΤΟΝ, ΜΑΚΥ ΒΙΟΗΑΚϋ ΛΑΙΚΑΙ ΤΪΜΑΙ -υνεχεΐς Παραστάσεις. ΡΙΑίΤΟ *ΗθΟ8β Οί ΗΪΤ5» τού "Α ΙΗΟΕΗίυί ΝΙ&ΗΤ' ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΒΙΕΝΝΕΖΙΚΗ Ο- ΠΕΡΕΤΤΑ τοΰ άθανάτου ^οηαηη δΐΓαηδδ. θίασος 100. "Εκτοοίτος Χορφδία. 100 Χορευταί. Πολνμελής Όρχή- στρα. Τραγουδισταί. 800 καλαί θέσεις πρός $1.00. ΜΛΙΕ8ΠΙ: ΤΗΕΑΤΒΕ 44Λ 5Τ. ν/. ΟΡ Β'νΑΥ 'Εσπερ. 8:30 Άπογευμ. Τετ. καί Σάββατον 2:30 μ, μ. Τό ΤΗΕΑΤΚΕ ^υI^^ παρον- σιάζει τό "ΜΕΤΕΟΡ" Δυνατόν καί συγκινητικόν δράμα. ευΐΐχ» ΤιΙΕατκε 52ηά 5Τ. Υ. ΟΡ Β'ΥνΆΥ Σάββατον 2 :40. Καλά καθίσματα άπό $1 καί άνω. Ό ΟΕΟΚΟΕ είς την ταινίαν 'ΤΗΕ ΜΙΟΗΤΥ' ΊΙ Παν-όμιλητική ταινία Παρα¬ μάουντ, μέ την ΕδΙΙιεΓ Καΐδΐοπ, νλ'ΗΓηεΓ ΟΐΗηά, Βαγπιοηά ΗαΙ- Ιοη, Ο. Ρ. Ηε88Ϊο καί άλλους! 'Υπερβαίνει προηγουμένους θριάμ- 6ους. Ή μεγαλειτέρα ταινία τής χαριέρας τού! Συναρπαρτιχώτερον άπό τόν <Κατώκοσμον>, συνταρα-
<τικώτερον άπό τόν «Λύκον τοΰ Γουώλλ Στρήτ», 8υνατώτε!
Κατά τάς καθημερινάς συνεχεϊς
παραστάσεις άπό της 9:30 π. μ.
ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
ϋΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙ5Τ5
Β'ν73·ν αί 49ί1ι
ΥΟΚΚ ΒΚΟΟΚΙ,ΥΝ
Τίπαεδ δς. ΡΙαΙΙΐυδΙι αί ΟεΚαΙΙ)
ΡΑΒΑΜΟυΝΤ
ΤΗΕΑΤΚΕ8
Τα μυσττχά τού άποθεωθέντος Κο-
ριτσισΰ " είς την δημοσιότητα.
"ΒίΟΠΙΡΥΙΝβ
ΤΗΕ ΑΜΕΒΙΟΑΝ 6ΙΒΊ."
'Υπέροχος Παν-'0μιλί|τική Τατνία
Παραμάουντ, προσοιπιχως καταρ¬
τισθείσα παρά τού κ. Ζίγκφηλντ.
Μέ πρωταγωνίστριαν την πεφημι-
σμένην ΜΑΚ Υ ΕΑΤΟΝ.
Γοητευτική επιθεώρησις μέ τόν
ΕΌϋΙΕ αΑΝΤΟΚ, ΗΕΕΕΝ ΜΟΚ
ΟΑΝ, ΚϋϋΥ νΑΕΕΕΕ.
Ή ζωή μιάς πτωχής νέας ποΰ κα¬
τέστη μβγάλη ήθοποιός.
Ν. Υ.—ΚϋΟΥ VΑ^^ΕΕ αύτο-
προσώπτος.
ΒΚίΥΝ.—ΗΑΚΒΥ ΚΙΟΗΜΑΝ,
αυτοπροσώπως.
Ήχητικά Νέα Παραμάουντ είς
αμφότερα τα θέατρα.
Διασχεδαστικοί Νεωτερισμοί.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ
Καθημερινώς άρνιά (Οΐ7
8β<1), Κεφαλάχια, Σηκοατάκιοι, Γλυ καδβκια, Πουλερικά, Βώίον κηέας καί Μοσχάρι τοϋ γάλακτος. ΑΤΗΕΗδ ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ 61Ο - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ. (Μεταξύ 38 κ.αΐ 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: Μθύ8ΐ1ϊοπ 3743. ,_ ίοο εΗΕνΑΕΙΕΚ € Ο πλέον χαριτωμενος ήθο-οιο- της οθόνης». _Ν ' «Τό σπινθηροβολέστατον δ; τοϋ Εγπχι •Η ΙΙβ Μαοθοηΐϊ^: τευει^ με την Θαυμάσιον φωνήν τη- Κατηγαγε πρωτοφανή θρίομβαν'» Ηεΐ1 Τ 3ΐ<1 Τπ&ιιηο «-τ^αρπασττκη έπιτυχία, κατέστη αμεσως ?ν απο τα Θεαματα πού πρέπη να ίδη τις!>
—ΗβΓ3ΐά
ά Τπΐουπ
ΓΗΕ ίθϊί ΡΑΒΑΟΕ"
λ
τής
Ό μεγαλϊΐώδη; θρίαμδος τής
Παν-Ομιλητικής Ταινίας Παρα'
μαουντ μέ τόν ^ρΐηο ίβπε καί
-ϋϊΐΐίαπ ΚοΙη.
2 :45 Δίς καθ" εκάστην 8:4ό
3 παραστάσεις Σάββατον καί Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. μ. "Εξτρο πά
ράστασις τό Σάββατον 11;30 μ μ
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΥνΆΥ ΑΤ 44ίή 5Τ.
ενός Καταοτημστος είναι
έκείνη ποΰ θά προσελκύση
πελάτας' καί θά καταστήση
την παραμοΛ'ήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ
γνώμας καί προϋπολογι·
σμούς διά την διακόσμησιν
χαί έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάϋων σας άπό τδ
202 ΕΑδΤ 23«0 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ»
1ΈΙ-. ΑΐΛΟΝΟϋΙΝ «106—8107
Τό μεγαλειτέρον «αί τελειό-
τερον Ελληνικόν 8ΉΠ)Ι0 έν
'Αμεριχδ. διενθυνομενον από
ειδικόν καλλιτέχνην χαΐ άΛα-
σχολονν πεπεΐ£αμένους κοομη-
ματσγράφους, χαλλιτέχνα; *α
ελαιοχοωμαηστάς.
ΑΙ μέχρι τοΰδε έκτελεοθίί-
«αι εργασίαι Ιχονν κατατά|η
τό ΡΕΙΛΧ 8ΤϋΙ>ΙΟ (Τμηιια
τοϋ ΟΤκου Μ. ΓβΊίχ αηά Οο.
Ιηο.) μεταξυ των μεγαλειτί-
ρων Άμερικανικών
-ι. «-
«ΕΘΝΙΚΟΣΚΗΡΥΗ^.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 1ΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. 1930
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ί
Α1 έργατικαΐ συνθήκαι
£ροαιωνίζοντ*ι ευνοικαί.
'Γ 1930 Οά είναι ετος εύνοϊκόν
8,ί τοίς έ?γ«*5· Τούτο τούλάρ-
;;0, ίββαιοί ή έκθεσις τη οποίαν
■Ιί^λεν είς τό υπουργείον τ η ς
ΐίβς ό ϊ«·Λυντής τού εργα-
ή ού υπουργειου Α.
ισματων εις τα ο
^«/«τίϊτ,Εεν ή άνά τάς Ήνωμ.
Πολιτείβς «*ό κυβερνητικόν υ_π-
Λλτίλων ιιΐλέτη τίς βιομηχανικώς
άεως Ένφ ά« ενός ομο-
-αΐτ-'ωγης ν.αι ο ίίριυι*1-"» >"" ·*'
έργων ηϊξησεν, άφ' ετέρου βεβαιοί,
£τ! τό φαινόμενον τουτο θα είναι
6'αν'ϊίας μόνον διαραείας. Παρ'
όλον "τόν ουγκλονισμόν τν> οποίον
υπέστη ή έμπιστοσύντ ή οποια α-
-ο---λεί τό Φεμέλ-.ον των εργασιών,
έν τοΰτο-ς ή χώρα πα:έχε-. έ~ρ-
^Τλ έν2εί;:ις τής άκαης και ττ.ς
ίώμης της, αίτινες μάς έπιτρεπουν
νά'απο-βλέψωμεν μέ απόλυτον αισι-
οδοξίσεν πρός τό άρξάμενον'ετο^κ»
ύ£.τ> πρός τό άρξμ
να ελπίσωμεν, ότι τουτο ϊεν Οα
«λεΐφβτ, "'ής βιομηχανικώς παρα-
γωγής τοό λήξαντος.
11
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΦΟΡΝΤ
Έξ αριστεράν ποος τα δεξιά: Τ. Α. θύΐλσων, Πρόεδρος τής 'Εργατικής Όμοσπονδίας Βορείου Καρολίνας, Ουΐλ¬
λιαμ Γκρήν, Πρόεδρος τής Άμερικανικής 'θμοσπονδίας τής Εργασίας, Φράγκ Μόρρισων, Γραμματεύς, καΐ Γ.
Β. Πλέμμονς, Πρόεδρος τής Κεντρικής 'Εργατικής "Ενώσεως τής "Ασ6ιλ. Εσχάτως επεσκέφθησαν την Τσάρλοτ,
Βορείου Καρολίνας, πρός διοργάνωσιν των έκεί έργατών έκ των Νοτίων Πολιτειών.
ΝΕΑ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ίΐί ΤΗΝ ΕΝΙΙΙΪΙΙΝ ΒΙΟΜΗΧΚΝΙΑΣ
Πώ; σκέπτεται ή Κυβέρνησις να δλθη άρωγός έν
προκεεμένω. - Ίϊ 'Κλληνική πίστις και τό «ροοε-
χές παραγωγικόν δάνειον.
έκμμρ ρ
αύτοκίνητα εντός έτους.
Οί διευθυνταί τής εταιρείας
Φόρντ Μότορ ή όποία εχει την κεν-
τρ-ν.ήν 3?αν της είς τό Ντητ?ό·τ,
ανέγνωσαν, ότι ή παραγωγή των
<$)είωΐε οηλαϊή αύξησιν 138 τοίς εκατόν, άπέναντι τής πά- ραγωγής τού προγενεστέρου ετους. 1.709.945 αΰτοκίνητα φορτηγά καί έπ'βατικά κατεσκευάσθησαν είς τα έ;τός των Ήν. Πολιτειών έργο- στάσια τής εταιρείας, 87.796 &!ς τα έν Καναδά έργοστάσιά της καί 153.357 είς τά'άλλα άνά τάς ί:- σφόρους χώρας έργοστάσια της *- ίίας εταιρείας. ΙΙίΙΡΐ|1ΪΓΕΡΓΙΙ ΑΙ σιδηροο'ρομικαΐ εται¬ ρείαι θα δα«ανήσουν περι τό δισεκατομμύρε- ον. Αι σιδηροδρομ'.κα-ί έταιρεία·. των Ι Ήν. Πολιτειών θά δατανήσουν τό' ετος 1930 είς εργα έπ·διορΌώσεωί των γραμμών των καί είς άνανε- ω:ε:ς τροχαίου ΰλικοΰ περί τό ξ.» δίσεκατομμόριον δολλ. Κατά τό πρώτον εξάμηνον έκ τοϋ ανωτέρω ποσοΰ Θά δαπανη&ώσι τα 490 έκα- τομμυρια, ήτοι 140 έκατομμύρια "ερισσότερα των δαπ^ηθέντων κα- τα -ην αντίστοιχον έξαμηνίαν τοΰ πζρελθόντος ετους. Τό' ληξτ; 5- [(<ς ιν^) ς: σι-ίηροίρομο'. της Α- μερικής κα-έρριψαν κάθε προηγοδ- ΑΘΗΝΑΙ, 22 Δεκέμβριον. — Είς την Τράπεζαν τής Ελλάδος εγένετο σήμερον ή προαγγελθείσα συτκεψις διά τα οίκονομικά ζητή- ματα. Τής σοσκέφεως μετέσχον ο! ^χουργοί Οίκονομικών καΐ Έθνικής Οίκονομίας κα! οί κ.κ. Διομήϊης καί Τσουδερός, θεματα τής συσκέ¬ ψεως ταύτης ήταν άφ' ενός «ακοι- νώσεις τοό κ. Δ'.ομη3ο^ς πρός τού; ΰποοργους περί των έντυπώτεών έκ τής έν τιο εξωτερικώ έπαφής τού μετά των ξένων ο!χ.ονοαικών κό- κλων καί ίϊία των Γαλλίκών και άφ' έτέρο^ ό σοντονισμός των ένερ- γειών Κράτους καί Τραπεζων πρός άνακοΰίΐσιν τής βιομηχανίας καί ενίσχυσιν των δ-.ομηχανικών αξιών. Πράγματι έν άρχή τής συσκέ¬ ψεως ό κ. Δΐομηίης ανέφερεν ότι ή πίστις τοϋ Έλληνικοό Δημοσίου ίσταται τόσον ύψηλά, κατόπιν^ τής εύθείας γραμμής ην ετήρησεν είς τό ζήτημα των υποχρεώσεων τού, παρά τάς ϊοσχερείς περιστάσεις είς δς ευρέθη, ώστε ή Παρισινή χρηματα- | γορά ήτις ϊέν ήσχολείτο μέχρι τού¬ δε είς τοποθετήσεις δανείων, ευχα¬ ρίστως θά μας έδάνειζεν αν άπηυθ>
νόμεθα πρός αύτην πρός δανεισμόν.
Κατά τάς άνακοίνώσεΐς τοΰ κ. Διο-
μήϊους, τό προσεχές Ελληνικόν δά¬
νειον !ιά τα παραγωγικά εργα θά
εΓΰγχανεν εάμενεστατη; ΰποϊοχής
υπό των Γαλλικών οίκονοαικών κύ¬
κλων. Ώς πληροφορούμεθα, όντως
τό· προσεχές δάνειον των παραγωγι-
κών έργων θέλει συναφθή είς Λον¬
δίνον χαί Παρισίους, άντί τοΰ Λον-
ϊίνου -Λ2! Νέας Υόρκης, χατά την
προσέχη άνοιξιν. Διά την σ,ινέχισιν
των παραγωγέων έργων ή Κυβέρ¬
νησις εχει προδλέψει έκ των ίϊίων
μας πόρων, διαθέσασα τα μέλλοντα
περιτσεΰματα τοΰ προυι?ολογισμ.οΰ.
Άν δμως ηθελε προσφερθή ίάνει-
ειναι όπόλογθ'. έναντι τοΰ Κράτίυς
8ίά ταυτα.
Μέχρις αυριον ο! κ.κ. Βουρλου-
μης καί Μαρή; θά συνεννοηθοΰν μ!
την διοίκησιν της Έθνικής Τραπέ¬
ζης, ήτις θά έρωτηθή ποία ποσά
νομίζει άπαραίτητα πρός ενίσχυσιν
τής διομηχανίας κα! κατά ποίον
τρόπον νομίζει άποτελεσματικώτε·
ρον νά διατεθοϋν ταύτα.
όν υπο δρους εύνοϊκοΰς, 5έν &ά είχεν
άντίρρησιν κατά την προσέχη άνοι¬
ξιν νά συνάψη τέ δάνειον τουτο, δια-
θέτουσα τα περισσεΰματα δι' άλλους
σκοπούς. Έχίσης γίνεται λόγος κί
περί σονάψεως· δανείου ποίος την
Κτηματικήν Τράπεζαν,, εις δ θά
συνέτρεχε καί ή Γαλλική άγορά,
άλλά το δάνειον τουτο θέλει πιθα-1
νώτατα συναφθή μετά τό πρώτον
| Κρατικόν δάνειον, είς δ ήθελον συν-
τρέξει καί οί Γαλλικοΐ οίκονομικο·.
κΰκλοι.
Επι τοΰ άλλου &έματος τής σο-
σ/.έψεως, τής ένισχΰσεως τοΰτέττι
τής διομηχανίας, ή Κυβέρνησις ε¬
δέχθη κατ' αρχήν κατά την σημερι¬
νήν σύσκεψιν όπως ελθτ) άρωγός είς
ενίσχυσιν τής διομηχανιας μέσω
των Τραπεζών διά τής παροχήν
των άναγκαίων πρός τον σκοπόν
τούτον κεφαλαίων. Τα κεφάλαια
ταυτα τό Κράτος θά δώση έκ των
έν τώ εξωτερικώ διαθεσίμων αυτού
καί ύχο δρους, υπό τοΰς όποίους εί¬
ναι ταυτα κατατεθειμένα είς τό ε¬
ξωτερικόν. Τα Κρατικά κεφάλαια
θά διοχετευθούν είς την βιομηχανίαν
μέσω τής Έθνικής Τραπέζης καί
των μετ' αυτής συνεργασθησομένων
τυχόν Τραπεζών, αΐτινες καί θά
ΕΡΓ0ΣΤΛΙΙΙ1Ν
'Απασχόλησις 11.ΟΟΟ
έργατών.
Τα έργοστάσια των έταιρε'.ών αί
οποίαι κατασκευάζουν τα αΰτον.ίνη-
τ» «Μπουΐκ» καί «Σε*οολέ», πρό-
/εΐτα! νά έπαναλάδουν τν. εργα¬
σίας των, καθώς ανεκοίνωσεν ή ϊ>
ευ^υνοτις των έν λόγω έταιρε'ών.
Τό ΰπ' αριθμόν ενα εργοστάσιον τής
εταιρείας «,Φίσερ» τό οποίον κατα-
σ/.ευάζει έξαρτηματα αΰτοκ'.νήτων
«Μπουίκ) εΓανήρχ:σε την λειτουρ¬
γίαν τού. Ό άντιπρόεδρος τής έ-
ταιρείας «Σεβρολέ» κ, Μπάνν. εδή¬
λωσεν, ότι την ερχομένην έδδομάδα
Η.ΟΟΟ έκ των 14.000 έργατών
οίτινες άποτελοϋν τό κανονικόν προ¬
σωπικόν των έργοστασίων της, θά
άργίσουν νά έργάϋωνται επί πέντ:
τ,υέρας την έδδομάδα. Τό έρ-'οστά-
σιον τής εταιρείας Σπάργκ Πλόκ
Κόξΐπανυ πρόκειταΐ νά αυξήση τό
εργατικόν προσωπικόν τού άπό 3,
ί·00 είς 5.000.
Η
Τί μ—ορει να γίνη είς τα
όρεινά μας μέρη.
ΑβΗΝΑΙ Δεν.ένβ?:ος.—
Είς τα όρε;νά μας μέρη δπου ή
ζωή είναι πελΰ δΰσκολη, άφ' ενός,
6 τής ςτώχειας καί άφ' έέ
ψό
Η ίΐΑΙΓΠΠΙ ΧΡΥΣΟΥ
ΚΛΙ_ί_ΡΓΪΡΟΪ
Ή ποσότης των έξορυ-
χΒένχιων ?τολ>τίμων με»
τάλλων.
^«μφώνως μέ την έκθεσιν ήτις
"'Μυργβίοο των Οίκονομικών, ή πα-
Κ Ρ^γωγή χροσοΰ είς τάς Ήν. Πο-
λιτειας κα~ά τό 1929 ανήλθεν είς
■ Ι, "υ^' ουΤΥι3Ι?. των οπο'ων η
Μ* ."««λρΥ'βθη είς 43.998.200
«λ. Έξ όλων των πολιτείών την
"ρωτην θέσιν κατέχει ή Καλιφόρ-
^α εις την παραγωγήντοΰπολυτίμου
3!>. Ή παραγωγή άργύρου
-> είς 60.937.600 ούγγίας,
32.540.678 δολ. Τα πλου-
■γ* αργΐυρωρυχε>ία εΰρίσκοντβι
6'ί την πολΐτείαν τής Γιούτας.
χς φ
λόγω ττς ψυχρότητος τοΰ κλ-'μα-
τος, ειμπορεί κάλλιστα ν ά εϋδοκ·-
;;ήση εν είίος ζωοκομίας τό οποίον
άλλοΰ αποτελεί άληθινήν πηγήν
πλούτου. Τό είδος αυτό είναι ή καλ-
λιέργεια ζώων γιά γοΰνες.
^ Είς ^ την Γερμανίαν 350 άγρο'-
κίες εϊδίκες εχουν ήδη δημιουργη-
'ή ποίι ^καταγίνονται είς αύτό τό
;ίδος, τα δέ προώντα τους έκτίθεν-
ται κατά τάς ημέρας αύτάς είς έκ¬
θεσιν που εγει διοργανωθή είς το
Βερολίνον. Είς την έν λόγω εκθ;-
οιν επετεθησαν 170 άλεπούέες γα-
λάζΐες καί άργυρό^ωμες μία έ-
νατοντάς βιζόν (είδος ΐχτιδος τής
Άμερικής) ίχτίδες καί άλλα ε'ϊ'η
"ώων μέ γοΰνες. "Ολα αύτά παλαι-
■τερα ήσαν αντικείμενον κυνηγίου,
άλλά τώοο: ήχθησαν είς μίαν συ¬
στηματικήν καλλιέργειαν των γου-
ναρικών ζώων.
Είς^ την Έλλάδα ήμποροΰσε ή
καλλ'.έργεια αυτή νά έπεκταθή =1α
τα όρεινά της καί άγονα μέρη άρ-
χίζοντας άπό τα γουναρικά έκεϊνχ
ζώα ποΰ ΰπάρχουν στόν τόπο αας
χαί εξελισσομένη άργότερα διά τής
είσαγωγής καί πολυτιμοτέρων ζώ¬
ων. Ή καλλιέργεΐα αύτη προσθέ-
τουσα Ινα πρώτης τάξεως —ίρο
ζωής είς τοϋς κατοίκους των όρει-
νων μερών μας, ειμπορεί νά αποβή
συν τω χρόνω πηγή πλούτου άρκετά
σημαντική.
ΚΛΕΪΣΙΝίΈΪΓΤΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
"'Κ
ι.
Ι
3ΟΟ εργάται προαετέ- Λ
Βηααν είς τους άνέο-
γους.
Ή έταιΐεία ^^ΝΝ ΜΟϋΕΚΝ
8ΗΟΕ ϋΟΜΡΑΝΥ εκλεισε προσ¬
ωρινώς τό έν Ρότ·σεστερ, Ν. Η., λ
εργοστάσιον υποίηματοποιΐας, τό ο¬
ποίον άπησχόλει χερί τούς 300 έρ-
γάτας. Ή έταιρεία δέν προέβη είς
ν.αμμίαν ανακοίνωσιν ώς πρός ττ
διάρκειαν τής δ'ακοπής των έργ^-
σΐών της.
«ΕΘΝΙΚΟΣΚΗΡΥΗ^.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 1ΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. 1930
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ί
Α1 έργατικαΐ συνθήκαι
£ροαιωνίζοντ*ι ευνοικαί.
'Γ 1930 Οά είναι ετος εύνοϊκόν
8,ί τοίς έ?γ«*5· Τούτο τούλάρ-
;;0, ίββαιοί ή έκθεσις τη οποίαν
■Ιί^λεν είς τό υπουργείον τ η ς
ΐίβς ό ϊ«·Λυντής τού εργα-
ή ού υπουργειου Α.
ισματων εις τα ο
^«/«τίϊτ,Εεν ή άνά τάς Ήνωμ.
Πολιτείβς «*ό κυβερνητικόν υ_π-
Λλτίλων ιιΐλέτη τίς βιομηχανικώς
άεως Ένφ ά« ενός ομο-
-αΐτ-'ωγης ν.αι ο ίίριυι*1-"» >"" ·*'
έργων ηϊξησεν, άφ' ετέρου βεβαιοί,
£τ! τό φαινόμενον τουτο θα είναι
6'αν'ϊίας μόνον διαραείας. Παρ'
όλον "τόν ουγκλονισμόν τν> οποίον
υπέστη ή έμπιστοσύντ ή οποια α-
-ο---λεί τό Φεμέλ-.ον των εργασιών,
έν τοΰτο-ς ή χώρα πα:έχε-. έ~ρ-
^Τλ έν2εί;:ις τής άκαης και ττ.ς
ίώμης της, αίτινες μάς έπιτρεπουν
νά'απο-βλέψωμεν μέ απόλυτον αισι-
οδοξίσεν πρός τό άρξάμενον'ετο^κ»
ύ£.τ> πρός τό άρξμ
να ελπίσωμεν, ότι τουτο ϊεν Οα
«λεΐφβτ, "'ής βιομηχανικώς παρα-
γωγής τοό λήξαντος.
11
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΦΟΡΝΤ
Έξ αριστεράν ποος τα δεξιά: Τ. Α. θύΐλσων, Πρόεδρος τής 'Εργατικής Όμοσπονδίας Βορείου Καρολίνας, Ουΐλ¬
λιαμ Γκρήν, Πρόεδρος τής Άμερικανικής 'θμοσπονδίας τής Εργασίας, Φράγκ Μόρρισων, Γραμματεύς, καΐ Γ.
Β. Πλέμμονς, Πρόεδρος τής Κεντρικής 'Εργατικής "Ενώσεως τής "Ασ6ιλ. Εσχάτως επεσκέφθησαν την Τσάρλοτ,
Βορείου Καρολίνας, πρός διοργάνωσιν των έκεί έργατών έκ των Νοτίων Πολιτειών.
ΝΕΑ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ίΐί ΤΗΝ ΕΝΙΙΙΪΙΙΝ ΒΙΟΜΗΧΚΝΙΑΣ
Πώ; σκέπτεται ή Κυβέρνησις να δλθη άρωγός έν
προκεεμένω. - Ίϊ 'Κλληνική πίστις και τό «ροοε-
χές παραγωγικόν δάνειον.
έκμμρ ρ
αύτοκίνητα εντός έτους.
Οί διευθυνταί τής εταιρείας
Φόρντ Μότορ ή όποία εχει την κεν-
τρ-ν.ήν 3?αν της είς τό Ντητ?ό·τ,
ανέγνωσαν, ότι ή παραγωγή των
<$)είωΐε οηλαϊή αύξησιν 138 τοίς εκατόν, άπέναντι τής πά- ραγωγής τού προγενεστέρου ετους. 1.709.945 αΰτοκίνητα φορτηγά καί έπ'βατικά κατεσκευάσθησαν είς τα έ;τός των Ήν. Πολιτειών έργο- στάσια τής εταιρείας, 87.796 &!ς τα έν Καναδά έργοστάσιά της καί 153.357 είς τά'άλλα άνά τάς ί:- σφόρους χώρας έργοστάσια της *- ίίας εταιρείας. ΙΙίΙΡΐ|1ΪΓΕΡΓΙΙ ΑΙ σιδηροο'ρομικαΐ εται¬ ρείαι θα δα«ανήσουν περι τό δισεκατομμύρε- ον. Αι σιδηροδρομ'.κα-ί έταιρεία·. των Ι Ήν. Πολιτειών θά δατανήσουν τό' ετος 1930 είς εργα έπ·διορΌώσεωί των γραμμών των καί είς άνανε- ω:ε:ς τροχαίου ΰλικοΰ περί τό ξ.» δίσεκατομμόριον δολλ. Κατά τό πρώτον εξάμηνον έκ τοϋ ανωτέρω ποσοΰ Θά δαπανη&ώσι τα 490 έκα- τομμυρια, ήτοι 140 έκατομμύρια "ερισσότερα των δαπ^ηθέντων κα- τα -ην αντίστοιχον έξαμηνίαν τοΰ πζρελθόντος ετους. Τό' ληξτ; 5- [(<ς ιν^) ς: σι-ίηροίρομο'. της Α- μερικής κα-έρριψαν κάθε προηγοδ- ΑΘΗΝΑΙ, 22 Δεκέμβριον. — Είς την Τράπεζαν τής Ελλάδος εγένετο σήμερον ή προαγγελθείσα συτκεψις διά τα οίκονομικά ζητή- ματα. Τής σοσκέφεως μετέσχον ο! ^χουργοί Οίκονομικών καΐ Έθνικής Οίκονομίας κα! οί κ.κ. Διομήϊης καί Τσουδερός, θεματα τής συσκέ¬ ψεως ταύτης ήταν άφ' ενός «ακοι- νώσεις τοό κ. Δ'.ομη3ο^ς πρός τού; ΰποοργους περί των έντυπώτεών έκ τής έν τιο εξωτερικώ έπαφής τού μετά των ξένων ο!χ.ονοαικών κό- κλων καί ίϊία των Γαλλίκών και άφ' έτέρο^ ό σοντονισμός των ένερ- γειών Κράτους καί Τραπεζων πρός άνακοΰίΐσιν τής βιομηχανίας καί ενίσχυσιν των δ-.ομηχανικών αξιών. Πράγματι έν άρχή τής συσκέ¬ ψεως ό κ. Δΐομηίης ανέφερεν ότι ή πίστις τοϋ Έλληνικοό Δημοσίου ίσταται τόσον ύψηλά, κατόπιν^ τής εύθείας γραμμής ην ετήρησεν είς τό ζήτημα των υποχρεώσεων τού, παρά τάς ϊοσχερείς περιστάσεις είς δς ευρέθη, ώστε ή Παρισινή χρηματα- | γορά ήτις ϊέν ήσχολείτο μέχρι τού¬ δε είς τοποθετήσεις δανείων, ευχα¬ ρίστως θά μας έδάνειζεν αν άπηυθ>
νόμεθα πρός αύτην πρός δανεισμόν.
Κατά τάς άνακοίνώσεΐς τοΰ κ. Διο-
μήϊους, τό προσεχές Ελληνικόν δά¬
νειον !ιά τα παραγωγικά εργα θά
εΓΰγχανεν εάμενεστατη; ΰποϊοχής
υπό των Γαλλικών οίκονοαικών κύ¬
κλων. Ώς πληροφορούμεθα, όντως
τό· προσεχές δάνειον των παραγωγι-
κών έργων θέλει συναφθή είς Λον¬
δίνον χαί Παρισίους, άντί τοΰ Λον-
ϊίνου -Λ2! Νέας Υόρκης, χατά την
προσέχη άνοιξιν. Διά την σ,ινέχισιν
των παραγωγέων έργων ή Κυβέρ¬
νησις εχει προδλέψει έκ των ίϊίων
μας πόρων, διαθέσασα τα μέλλοντα
περιτσεΰματα τοΰ προυι?ολογισμ.οΰ.
Άν δμως ηθελε προσφερθή ίάνει-
ειναι όπόλογθ'. έναντι τοΰ Κράτίυς
8ίά ταυτα.
Μέχρις αυριον ο! κ.κ. Βουρλου-
μης καί Μαρή; θά συνεννοηθοΰν μ!
την διοίκησιν της Έθνικής Τραπέ¬
ζης, ήτις θά έρωτηθή ποία ποσά
νομίζει άπαραίτητα πρός ενίσχυσιν
τής διομηχανίας κα! κατά ποίον
τρόπον νομίζει άποτελεσματικώτε·
ρον νά διατεθοϋν ταύτα.
όν υπο δρους εύνοϊκοΰς, 5έν &ά είχεν
άντίρρησιν κατά την προσέχη άνοι¬
ξιν νά συνάψη τέ δάνειον τουτο, δια-
θέτουσα τα περισσεΰματα δι' άλλους
σκοπούς. Έχίσης γίνεται λόγος κί
περί σονάψεως· δανείου ποίος την
Κτηματικήν Τράπεζαν,, εις δ θά
συνέτρεχε καί ή Γαλλική άγορά,
άλλά το δάνειον τουτο θέλει πιθα-1
νώτατα συναφθή μετά τό πρώτον
| Κρατικόν δάνειον, είς δ ήθελον συν-
τρέξει καί οί Γαλλικοΐ οίκονομικο·.
κΰκλοι.
Επι τοΰ άλλου &έματος τής σο-
σ/.έψεως, τής ένισχΰσεως τοΰτέττι
τής διομηχανίας, ή Κυβέρνησις ε¬
δέχθη κατ' αρχήν κατά την σημερι¬
νήν σύσκεψιν όπως ελθτ) άρωγός είς
ενίσχυσιν τής διομηχανιας μέσω
των Τραπεζών διά τής παροχήν
των άναγκαίων πρός τον σκοπόν
τούτον κεφαλαίων. Τα κεφάλαια
ταυτα τό Κράτος θά δώση έκ των
έν τώ εξωτερικώ διαθεσίμων αυτού
καί ύχο δρους, υπό τοΰς όποίους εί¬
ναι ταυτα κατατεθειμένα είς τό ε¬
ξωτερικόν. Τα Κρατικά κεφάλαια
θά διοχετευθούν είς την βιομηχανίαν
μέσω τής Έθνικής Τραπέζης καί
των μετ' αυτής συνεργασθησομένων
τυχόν Τραπεζών, αΐτινες καί θά
ΕΡΓ0ΣΤΛΙΙΙ1Ν
'Απασχόλησις 11.ΟΟΟ
έργατών.
Τα έργοστάσια των έταιρε'.ών αί
οποίαι κατασκευάζουν τα αΰτον.ίνη-
τ» «Μπουΐκ» καί «Σε*οολέ», πρό-
/εΐτα! νά έπαναλάδουν τν. εργα¬
σίας των, καθώς ανεκοίνωσεν ή ϊ>
ευ^υνοτις των έν λόγω έταιρε'ών.
Τό ΰπ' αριθμόν ενα εργοστάσιον τής
εταιρείας «,Φίσερ» τό οποίον κατα-
σ/.ευάζει έξαρτηματα αΰτοκ'.νήτων
«Μπουίκ) εΓανήρχ:σε την λειτουρ¬
γίαν τού. Ό άντιπρόεδρος τής έ-
ταιρείας «Σεβρολέ» κ, Μπάνν. εδή¬
λωσεν, ότι την ερχομένην έδδομάδα
Η.ΟΟΟ έκ των 14.000 έργατών
οίτινες άποτελοϋν τό κανονικόν προ¬
σωπικόν των έργοστασίων της, θά
άργίσουν νά έργάϋωνται επί πέντ:
τ,υέρας την έδδομάδα. Τό έρ-'οστά-
σιον τής εταιρείας Σπάργκ Πλόκ
Κόξΐπανυ πρόκειταΐ νά αυξήση τό
εργατικόν προσωπικόν τού άπό 3,
ί·00 είς 5.000.
Η
Τί μ—ορει να γίνη είς τα
όρεινά μας μέρη.
ΑβΗΝΑΙ Δεν.ένβ?:ος.—
Είς τα όρε;νά μας μέρη δπου ή
ζωή είναι πελΰ δΰσκολη, άφ' ενός,
6 τής ςτώχειας καί άφ' έέ
ψό
Η ίΐΑΙΓΠΠΙ ΧΡΥΣΟΥ
ΚΛΙ_ί_ΡΓΪΡΟΪ
Ή ποσότης των έξορυ-
χΒένχιων ?τολ>τίμων με»
τάλλων.
^«μφώνως μέ την έκθεσιν ήτις
"'Μυργβίοο των Οίκονομικών, ή πα-
Κ Ρ^γωγή χροσοΰ είς τάς Ήν. Πο-
λιτειας κα~ά τό 1929 ανήλθεν είς
■ Ι, "υ^' ουΤΥι3Ι?. των οπο'ων η
Μ* ."««λρΥ'βθη είς 43.998.200
«λ. Έξ όλων των πολιτείών την
"ρωτην θέσιν κατέχει ή Καλιφόρ-
^α εις την παραγωγήντοΰπολυτίμου
3!>. Ή παραγωγή άργύρου
-> είς 60.937.600 ούγγίας,
32.540.678 δολ. Τα πλου-
■γ* αργΐυρωρυχε>ία εΰρίσκοντβι
6'ί την πολΐτείαν τής Γιούτας.
χς φ
λόγω ττς ψυχρότητος τοΰ κλ-'μα-
τος, ειμπορεί κάλλιστα ν ά εϋδοκ·-
;;ήση εν είίος ζωοκομίας τό οποίον
άλλοΰ αποτελεί άληθινήν πηγήν
πλούτου. Τό είδος αυτό είναι ή καλ-
λιέργεια ζώων γιά γοΰνες.
^ Είς ^ την Γερμανίαν 350 άγρο'-
κίες εϊδίκες εχουν ήδη δημιουργη-
'ή ποίι ^καταγίνονται είς αύτό τό
;ίδος, τα δέ προώντα τους έκτίθεν-
ται κατά τάς ημέρας αύτάς είς έκ¬
θεσιν που εγει διοργανωθή είς το
Βερολίνον. Είς την έν λόγω εκθ;-
οιν επετεθησαν 170 άλεπούέες γα-
λάζΐες καί άργυρό^ωμες μία έ-
νατοντάς βιζόν (είδος ΐχτιδος τής
Άμερικής) ίχτίδες καί άλλα ε'ϊ'η
"ώων μέ γοΰνες. "Ολα αύτά παλαι-
■τερα ήσαν αντικείμενον κυνηγίου,
άλλά τώοο: ήχθησαν είς μίαν συ¬
στηματικήν καλλιέργειαν των γου-
ναρικών ζώων.
Είς^ την Έλλάδα ήμποροΰσε ή
καλλ'.έργεια αυτή νά έπεκταθή =1α
τα όρεινά της καί άγονα μέρη άρ-
χίζοντας άπό τα γουναρικά έκεϊνχ
ζώα ποΰ ΰπάρχουν στόν τόπο αας
χαί εξελισσομένη άργότερα διά τής
είσαγωγής καί πολυτιμοτέρων ζώ¬
ων. Ή καλλιέργεΐα αύτη προσθέ-
τουσα Ινα πρώτης τάξεως —ίρο
ζωής είς τοϋς κατοίκους των όρει-
νων μερών μας, ειμπορεί νά αποβή
συν τω χρόνω πηγή πλούτου άρκετά
σημαντική.
ΚΛΕΪΣΙΝίΈΪΓΤΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
"'Κ
ι.
Ι
3ΟΟ εργάται προαετέ- Λ
Βηααν είς τους άνέο-
γους.
Ή έταιΐεία ^^ΝΝ ΜΟϋΕΚΝ
8ΗΟΕ ϋΟΜΡΑΝΥ εκλεισε προσ¬
ωρινώς τό έν Ρότ·σεστερ, Ν. Η., λ
εργοστάσιον υποίηματοποιΐας, τό ο¬
ποίον άπησχόλει χερί τούς 300 έρ-
γάτας. Ή έταιρεία δέν προέβη είς
ν.αμμίαν ανακοίνωσιν ώς πρός ττ
διάρκειαν τής δ'ακοπής των έργ^-
σΐών της.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΑΝΌΥΑΡΓΟΥ^ίδΟ.
Ο ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΓΛΟΥ ΔΙΑΔΟΧογ
Ό "Αγγλος διόκοχος δέν είναι
μόνον τ:ρ:γ·Λΐψ τής Ούαλλί'ας, κά¬
μης τοΰ Γσέστίρ καί Λόρδος Ρέν-
βριο, άλλά καί ίοΰξ τής Κορνο.»-
αλλ'χς. Ώς τοιούτος δέν είναι μό¬
νον διάϊοχος τού Βασιλέως, άλλά
χά! ό μόνος "Αγγλος πρίγκιψ όστις
Η ΝΕΟΤΗΣ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΟΣ ΤΗΣ ΟΥΑΛΛΙΑΣ.-·* Ο ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΔΙΑΔΟΧΟΣ.-- ΠΩΣ Ε-
ΣΠΟΥΔΑΣΕΝ... Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΤΗΣΗ ΜΑΜΜΗΣ ΤΟΥ.- ΤΟ "ΠΑΑΑΗΚΑΡΙ ΤΟΥ
ΛΟΝΔΙ ΜΟΥ.
χτημάτων τοΰ στέμματο; τοΰ δ«->-
χάτον τ?ς Κορνουαλλίας, τα όποΐα
άνέρχονταΐ είς 100 μέ-χρις 150 χΐ-
λιάδας λ:ρώ. στερλίνών κατ' ετος.
Ό Βασιλεύς 'Εϊουά;ίος ήτο ώς
βίγκΐ'!; της Οΰαλλίας, ό τελευταί-
β * Αγγλος διβδοχος όστις ήτο ό-
^ώτερον ανεξαρτήτως οικονομι¬
κάς, λόγω των πολ:>3απάνων όρε-
ζεών τού, λόγω τής χολυμ.ελοΰς οί-
κογε-'δας το.) καί των έξαϊρετικώς
μεγάλων ία-ανών τάς οποίας άπη-
ΐ«ι ή διατήρησις τοΰ περιφήμου ά-
νακτόρο.) Μαλμπορου Χάοος, είς τό
V
οποίον κατώκει, έστίνοχωρείτο ιτολ-
λάκ'ς. Ώς δατιλεί,ς ήτο προσεκτι-
ΊΛώτερθς καί αφήκεν είς τόν οίον
τί» ιδιωτικήν περιουσίαν άςίας 250
$ ίτερί—ου χιλιάδων λιρών στερλινών
Ό τελευταίας «γκΐάν σενιώρ» με·
ταξίι των βασιλέων απέθανε χρεω-
μένος.
'Επειδή είς την διαϊοχήν τού
βρόνο δΐν εκαλείτο αρχικώς ό 6
ϊ σιλεϋς Γεώργιος, δί^τερότοκος υ:
' χς τού Βασιλέως 'Εδουάρδου^ άλλ
ρ επί κοαψότητι διακρινόμενος ά
6ελφός το, δο>ξ τής Κλαρεντίας
ανετράφη μέ μεγαλήτερον άπλότη-
τα χαί χαρεσκεαάσθτ; έξ άρχής διά
το ναυτικόν στάίιον. "Οταν εγινε
ϊίάίοχος ήρραδωνίοθη την μνηστήν
τοΰ αποθανόντος περικαλλοΰς άδελ-
φοΰ τού, διετήρησαν ομως την ά-
ϊ,λότητα τού δίου ή ©ποία είναι εύ·
γίνής παράδοσις είς τόν Αγγλικόν
Ναυτικόν. Ή Βασίλισσα Μαρία, έ-
ξαιρετΐκώς οΐκοδέσποινα, οίκονόμος
*α! έπιδλέπουσα προσωπικώς όλους
τοίις όπαλλήλοος τής αΰλής της
(διήνυσε κάποτε είς μίαν ψ.ίραν
απόστασιν 100 χιλιόμετρον διά το5
βΰή δά ά ί
..... τού, διά νά μβταβή είς
τό άνάκτορον Μπούκιγκαμ καί ν ά
Ϊιαπ(στώ7ΐ(], άν τα νέα παραπετά-
οματα είχον τοποθετηθή είς τά-πα-
'" κατά τήν ΰπ' αυτής όρι-
ήμέραν) κατέστησε δυνατόν
>ς τόν σύζυγον της, ένόσω ήτδ 8ι-
*«,,- ..λ '-ί--------------- *
·Α
ά
Πρώτη φωτογραςρία τοΰ Πάπα Πίου έκτόο τοϋ Βατικανόν. Κάτω, εξ νέοι Καρδινάλιοι, είς τούς ό.ιοίους ό Πά
ϊδωσ'ε τόν έρυθρόν ,τϊλον. Ή τελετή έλαβε χώραν είςτήν βασιλικήν τοΰ Αγ. Ιωάννου Λατεράνου έν Ρώμχ).
Πάπας
τή
νά έξθίκονομήται &νζα κρα-
■ τ κης επιχορηγήσεως. Καί ούτως
ί-,ίύνατο, ώς βασιλεύς, ό υιός τοΰ
1 'ϊουάρδου, κατά τήν εποχήν των
ε'κονομιών μετά τόν πόλεμον, ν ά
ίώση τό καλόν παράϊειγμα είς τοΰς
οτ:ατιωτ:κοΰς καί είς τοΰς λοι-
κοος ΰπαλλήλους τοΰ Κράτους, ύπο-
, βιβάζων αυθορμήτως τήν έπιχορή-
[ γησίν τοο κατά σημαντικόν ποσόν,
ότε /.αί ή έασίλισσα Μαρία προέβη
είς τάς άναγκαίας βλαττώσεις των
μισθοδοσιών όλων των ΰπαλλήλω.
τής Αύλής καί είς τόν ανάλογον
περιορισμόν όλων των δαπανών τού
'' " βαοιλικής οικογενείας.
άκθύει τό ρα
διόφωνον.
_,_.Γ.Ελένης τής έκπληρώσεως
κα'θηκόντων παραστάσεως κατά τάς
Ό
έπισ/.έψε:ς ξενων άρχηγών %^2τ^
καί κατά τάς συνήθεις άποδν/άς
είς ώρίσαέν^ς ημέρας τοΰ ετο^ς, ή
βασιλική οίν.ογενεια φημίζετοτι ώς
διάγουσα τον βίον των καλλιτέρων
άστικών τάξεων. Αί δαπάναι τοΰ
βασιλικοΰ οίκου δέν κανονίζονται ου¬
δέ κατά τάς αντιλήψεις των μεγι-
στάνων, οΰίέ κατά τάς άντιλήψεις
των ζαπλΰΰτων, άλλά κατά τάς
άντι/ι-ψϊΐς τής καλής μέσης τάξε¬
ως. Ό βοτσιλεΰς Γεώργιος διερ-
χετα*· τάς ολίγας ελευθέρας έσπε-
ρινάς ώρας τοϋ, άκροώμ«νος τό ρα-
διόφωνον, συλλεγων γραμματόσημα.
τ δοκάζ έ λά ύ
δοκιμάζων νέας
ένω ή
πλάνας
Βασί
τού
,ισσα τα*
, ή τ
σιιντρςφεύε;, κεντώσα ή έρ-,'αζομ.έ-
ντ; είς κανέν άλλο χειροτέχντ,υ,α.
ται τού1
Π-5<οχοΙ ηρ
Κράτους.
Οί λιτοί καί ά·κέρ!τ.τοι ούτοι γο-
νεϊς δταν ευρέθησαν €Ϊς την άνοΓγ-
κην νά λύσωσι τό πρ4ιδλημ.α τής
ανατροφήν των αίών των, δέν ή-
σδάνΌησαν ποσώς την έπι&^μίαν νά
έμπκτευθώσι τα τέκνα των εις τάς
δοίς έκείνας σχο)νάς είς τάς
άνατρεφονται ο! υίοί των
λό
μην των σωματικήν χ<β «νευματι-
κών τού δυνάμεων.
Ό πρΤγκιψ τής Ούαλλίας καί
ό νεώτερος αδελφάς τού, δοΰξ τής
Υόρκης, ώφειλον νά Οποστώσιν ώς
άπλοί μαθηταί τάς είσιτηρίους έξβ-
τάσεις διά τήν Να.»τικήν Σχολήν
των Δοκίμων τοΰ "Οσμπορν. Είς
μωριας τον λατρευτόν
«Τό Π αι
Την προθυμίαν τοΰ πρίγΧί- .
^>τ χ?ι;«ν των δυνάίεω7 -1!
απέκτησε ί,ά «ομ,^ν
σκησεων απεναντι των νεωτέ:ωΛ
ίελβων -ου, άποδ*ικνύε( εν
σικονπαράίειγμα. '0ταν
νά νίνη ή στίψ,ς τοΰ 6βσ«λ,™α ^
γουςειςτον ναοντήςΜονήςθύ-
ε«αινστ&?, «λή^θη, Χαρά τήν ,1
δοΛην τη.ς σανεττ)ς μάτψη^ ·Τ
«?««ς »* μ,τββή ό δεχ,εξα.^
τοτε διαίοχος με τοΰς λοιπους -ρί-?
•/.ιπαςδι'ιί-αιτεραςάνακτοραήςά-
μ*;ης, βνε^ εχιβλέ-φεως, ^ ή
ανχ/τορα τού Μχούκ.γχβμ ίίς τ-
«>Λϊτμιν»τε?. Εις τό έμπροσθεν μέ·
ρος της αααξης έκάθησεν δ πρί-νχ!*
της Οοαλλιας καί ή άϊελφή'τβ*
πριγκιπι»ί Μαρία, φέροντιες ",.
λουργίίας καί δΊ»3τ>ματα *ίς $4
Μ όπίσθιον_ μέρος οί άϊελ'φοί των.
1>: τελε>ταίοι ούτοι δ έν έπαυσαν νά
;6ωντ?ι τοΰς άντικρΰ των χα·
>υς άδελφοΰς των διά τήν ά-
| λαμπρότητα χαί μεγαλοπρέ¬
πειαν τής περιίολής των. Αί τ>
ΐατηρήσεις καί αί απειλαί τοΰ πρίγ-
κΐΓίς τής Οναλλίας ουδέν Ιφέρον
άποτέλεσμια. "Οταν μάλιστα αί έχ-
ευφημίαι τοΰ πλήρους «χον φ6<τσει
είς το κατακόρυφον, οί μικρότεροι
πρίγκιπες προέδησαν καί είς χει-
ρθ'/ομί-ζς κατά τής αδελφής των ή
όποία άμυνομένη έρριψε τέ διά5η;α,α
έκ τής κεφαλής της εξω της άμά-
ςηί Καί τότε ό πρίγκιψ τής Ού¬
αλλίας απεκατέστησε τήν τάξιν διά
μερικών ισχυρόν ,ραπισμάτων ΐπί
των παρειών των νεωτίρων άϊΐλ-
ων, καθ" ή άκρρδως στιγμήν ή
, έρουσα αυτής άμαξα ευρίσκετο προ
τής πυλης τοΰ ναού τού Ούεστμίν-
στερ.
Π ίσον ό πρίγκιψ της Ούαλλίας
ένεστερνίσθη έν Όοίόρντ) τάς περί
σίκονο»χί3ΐς αρχάς τής καλίός μέ¬
σης τάξεως των Άγγλων, μαρτι>
ρεΐ υπέρ πάν άλλο ή συνομιλία χν>
ρεΐ υπέρ πάν άλλο ή συνομι
μέ τόν Βασιλέα πατερα τού. Οταν
ί πρίγκιψ επρόκειτο νά έγ*αταλ«ί-
τοίις έ^εταστάς είχε γίνει έκ τών^
προτέρων γνωστόν, ότι ό πρΐγκκΐ
δκίίοχος Γεώργιος ουδεμίαν άντίρ-
ψη
ώς
την
σημαιοφόρος
Ρήσιν 6ά ειχε δι
ς ατρεφονται ο! υίοί των
νεοπλούτων, των λόρδν>ν καί οί μέλ¬
λοντες άξιωματίχ.0! τής 4ασ!λικ·ί)ς
βροοράς. ,Ιδίως ό Βασιλεύς Γεώρ¬
γιος δέν ηθέλησε κατ' ουδένα τρό-
Γθν νά δεχτ>·(ί σύσιτημα άνατροφής
των υίών τοϋ, κατά τόν όποϊΌν ούτοι
θά άπέκτων αυτομάτως διά τής συν-
άναστροφής μετά των τέκνων των
ανωτέρων ιτεντιε χιλιάδων αλίσεις
πρός δαπανηρσν βίον όν οποίον δέν
6α ήδύνχηο' νά άνεγ&ώσιν οί γο-
#είς των. Τού Βασιλέως Γεωργιου
είναι άλλως τε ή φρβσις: «Οί Άγ¬
γλοι πρίγκιπες είναι πτωχοί ύπτ}ρέ-
ται τού Κράτους».
Τδ βασιλικόν ζείίγος απεφάσισε
διά τουτο νά άφιε^ώση τούς δύο
ιτρεσβυτέρους νίους τού, όπως καί
<ον τρίτον, είς τδ σόνηόβς στάδιον
των νέω*> ττ|ς μιέσης τάσεως των
Άγλ ί ΐ
,..,-.' ν- %.·.χα οι ενοεχομενην α-
τόρριψιν ενός έκ των υίών τού. Μβ-
χρι τής έφηίικής ήλικίας ο! ίυο
πρίγ7.ίπες έμενον είς την Σχολήν
των Δοκίμων, όπως όλοι οί «τυνομή-
λικοί των, τό πλείστον μέρος; τοΰ
ετους μακράν τής πατρικής έστίας.
Ό άγαπητός τής μοίμμης
και να
«ίς
ο βασιλεύς τοϋ προετεινε νά μβτα-
ίώσι προηγουμένως όμοΰ είς Λον-
έίνον διά νά<άγοράσουνμ&ρικάδώρ3
να «γορασουν ι ,
έκ των συναδέλφων
τού.
Ή άνατροφή τοΰ πρίγκιπος δια-
χου προτοΰ ετϊα^ ούτος είς τήν
ούτος είς τήν
υ δ
τ νέω> ττ|ς μιέσης τάσεως των
Άγγλων, είς το ναυταιΐν διιλονότι
στώιον. Άν χα τό Ναντιχλν %α-
τίχει έν Αγγλία ώς —-βλαιοτέοβ
διτηρεσία», ανωτέραν *>έσιν ίπη τθν
ατρχχο"/ τής ξηρδς, οί «οί των λορ¬
των κολικχα^ημμΐφΐούχω
σχολήν των Δοκιμων υπό τό δνοαα
^κιμος^ϊΐδουάρδος τής Ούαλλί*
βς» και ανευ δλλθϋ χαρακτηρ(σμοδ
η χοονομιου, εγένετο υπό την επί¬
δρασιν αλληλομαχομένων δ,υνάμεων.
ν> πατήρ τοι> ήτο καθ' όπερβολήν
ρο τής
δων ι/α των
β—οτροπιΛζρντβι (*λήν όλιγίστων
έξαιρίσεων) τοΰς σωματικοΰς καί
αατιχοθς
συνίεδεμένον άπέ την εποχήν
Νβλσωνος το στάδιον τού αξι
ών εΐνβι
ΙΓ .„ .,.ν, Λ*ν ύπερδολήν
μαλακές καί τρΐ/φβρός ά—ίναντι τού
πρείδυτέροο ϋΐοδ τού, τοϋ ξαναομ.άλ-
λοι> ώραίου νεβνίου, τ5πως καί ή
μίίμμη τού ηρίγκπτος, 'Αλβξάνϊρα.
Ή μήτηρ Μαρία, τουναντίον, ώς
καί ό παιδαγωγός τού Χάνσβλ, αν-
«προσώτκοον την αρχήν της οΛ-
ττηρότητος. Ή μάμμη βατίλισσα
Άλ&ξάνϊρα ήττο 6 άγββος άγγβλος
τού κρβγχιχος κα! έμβτολάΦβι πάν-
τοτβ δια τίς προστασίας της μ«-
δ Γ έΛείνους έκ των συνάδελφον τ«
μέ τούς όποίους έ πρίγκιψ είχε σϊ-
νάψει στενωτέρας φιλικάς σχέσΐΐς,
Ό πρίγκιψ όστις έκ νεαράς σχετι¬
κώς χ,λικιας είχ« σι»νητ>ισ€ΐ νά θε¬
ωρή τον πατερα τού ώς πρεο·δντε-
εον αδελφόν τού, απήντησεν είς αυ¬
τόν, ίτι ηδύνατο νά αή ύποδλη^τ}
είς την δαπάνην ταυττ,ν. 'Αλλθΐ
πατέρες, είπε, δ«ν θά έπραττον πα¬
ρόμοιον τι διά τοΰς οΐους των, χα(
τα 3ώρα τοΰ ίασιλέως θά επροξέ¬
νουν μάλλον δυσάρεστον εντύπωσιν
Έν έκ των μυστικών τής μεγάλην
δημοτικότητος τοΰ πρίγκιπος έγκει¬
ται άκριδώς είς τήν άκρον μίτριθ-
φροσύνην τού. Διά τον καλώς άν«-
τ&θραμμένον Άγγλον νπάργ&ι εν
μόνον υανάσΐμον άμυίρτημα, το νβ
προ&ενήΝΐη δηλαδή δι' ο'ιασδήποτ6
έγγίνοϋ χαί της τιμωροδ μτ/τρικής
δικαιοσύνην. 'Εάν δ κρίγκιψ βίχ«
χάμβι είς τον «οτρικον οίκον καμ¬
μίαν αταξίαν, έλεγβ πάντοτβ, 5τι
|ν τού
;ιωμα-
Δθθΰβ, ή*οποώς τού κινηματογράσ/ου, κατά την ημέραν τής στέ
β^εεΐά τού Ούώλια|ΐ Χόουξ, έν Χό>λνγοννν τής Κα)ιφοονία;.
τικοΰ τού ^Νοκ«οιβύ. Τό Ναντικδν
εμβινε καί είς τήν έΐίοχήν των νβ-
οπλούτων οί δποίοι επί της 6οατιλ«ΐ-
ας τού ,Ε?ουάρ·δου εθεωρήθησαν ώς
ανήκοντες είς τάς ανωτέρας κοι¬
νωνικάς τάξεις, το στάδιον των βι-
λοτεροόδων καί άνεπ>τυγμένων αέ-
σων κοινωνικών τάΕ^εων. Ό "Αγ¬
γλος άξιωματοώς τού Ναυτικόν εί¬
ναι αυστηράς πρός «αυτόν κβί τοος
Οχοτακτικούς τοο, ζί έν άχλοτητι,
'"· '- " ' ίιβτηρεί μί-
δηλαδή δι' ~.-----,----
υ πράξεως δυσάρεστον εν¬
τύπωσιν. Ό Δισραέλι έρωτώμβνος
κάποτε ιΰ£Ϊ.νεαροΰ διπλωαάτου,^ιτοι-
ος χρέχει νά θεωρηθή ως πρώτοί
τζέντλεμίΓί είς μίαν σοναναστροφην,
άπτ,ντησεν: «ΈΙκείνος ό ("Λ'-" "*"
καλβί 4λΓγώτ«ρον τήν
τας».
ΐΐ 'Ψ,™**1 ·*«μμί«ν άτβξίαν,
έν6σω «,ρίσκβτο πλησίον της μάμ
τοα, τήν «βρεχάλει «αντοτε νά
ΰ 1 ό ί |
χρι τινος νβανικην οώττ>χρημβ ά*- »»» Τβ5
μην
τέρβ τού»
ΟΙ «ιογράφοι τού «ρίγκιχος &να-
ίέροον ίτι β&χΐ ,-αντως Λ τ
λισττα Μαρίβ, ίχπληκτος διά
δικαιολογίαν ταύτην, Ισ-βυ— νά
Φ «εγθεράν της, ίπως
. ή_______
τής αληθείας ._.„._ ^
είς τίρ βιε«>χβ(-
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ένα αλογάκ» Αύστραλιανον άτέ-
βανεν β!ς ηλικίαν 50 έτων καί «!>
το άχοτελβΐ ρεκόρ ήλικκτς
......
9έ«οτ4
Π έκουσβ
ΛΙ ρδΚβρ ηΛΐΑΛΐι, »·» ·
_..,_, ...ή«ως μή 6-ερβαίνοντα τό
τεστ«τρ«οστον Ιτος. Τα χοχκινωχβ
έλάφια ζοδν έως 40 χρόνια, ό έλέ-
φαζ είναι μαν»ος, ύπερδαινων
τό 100, ή άρ*ο~» μόλις βθανει τ«
ΠΛ Ι #1 _ .'___ί-
30, 4 χαπαγάλος· ΰπερδαινει συντ>
«ως τβ 100, ή δέ χβλώνα—η νβρο-
χελώνα—υ-ερ€αίνει συνήβως τα
260, φτ)άνοϋσα καχοτβ νπέρ τα 300.
Μία τοιβύτη χβλώνα *Ιδε «ολλάς
γενβάς Οηριοτρόφων είς τόν ζωολο-
γικόν κήπον τοδ Λονδίνον καί είναι
άχίμη «Ις ήλΓχίίτν 280 έτών ζωη-
ρωτάτη χαί ο γι»)ς.
«ΕΘΧΙΚ01 ΚΠΡ£. -ΚΎΡΙΑΚΗ. ι» ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΓ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ο Τσάρλες Μότλυ, 61 έτών, τοιχογράφος τοϋ Καπιτωλίου, δστις ολίγον
ρλειψε νά χάση την ζωήν τού κατά την τελευταίαν έκεί πυρκαϊάν.
Ή δεσπονίς Πόλλη θόμσων, όμοι-
άζουσα την ήθοποιόν Νόρμα Σήα-
ρερ, ή όποία μετέχει διαγωνισμοΰ
γυναικείον κάλλους μεταξύ των
φοιτητριών τοΰ Πανεπιστημίου της
"Αιαόας.
Ή Μπίλλη Ντόουβ, ώραία ήθοποιός τού κινηματογράφου, ή όποία έχώ-
ρισε τόν σύζυγον της "Αιρδιν θύίλλατ, κατόπιν έξαετοΰς σιιζυγ. 6ίο». ,
Λμερικανικά πλοϊα καί ΆμερικανοΙ δϋται έρευνοίίν είς τα ΰδατα τοΰ Ε'ιρηνικοϋ ώκεανοΰ, πλησίον τής Σάντα
Μόνικα, τής Καλιςρορνίας, πρός εδρεσνν των πτωμάτων των δέκα πρόσθετον, άτινα άπωλέσθησαν κατά τό
πρόσφατον άεροπλανικόν δυστύχΐ)μα.
Ί1 κ.
αυτοκίνητον, τό οποίον έπεσεν είς τόν ποταμόν έν Μπώφφαλο, κατόπιν σι.γκι»οι-σίως μέ (ροοτηγόν αι'το-
κίνητον έ.τί τής γεφύρας. Δύο γυναίχες, ϊύοισκόιεναι έντυς τού αυτοκ,νητον, επν.γησαν.
Μόρρις Γκρός, ή όποία ολίγον Ιλειψε νά λιποθυμήσχι υταν οί κτη
νίατροι απεφάνθησαν ότι επρεπε νά κοπχ ό ποΰς τοΰ αγαπητόν της σκύλ-
λου όπως σωθή ή ζωή τού άπό δραδεϊαν δηλητηρίασιν. Τωρα καί αυτή
ό σν.ύλλ; της ίχε,ίι τρία φνσικά καί ίν ξΰίινον πόδι.
ρ φ
λου, όπως σωθή
είναι καλά καΐ
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΓ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ο Τσάρλες Μότλυ, 61 έτών, τοιχογράφος τοϋ Καπιτωλίου, δστις ολίγον
ρλειψε νά χάση την ζωήν τού κατά την τελευταίαν έκεί πυρκαϊάν.
Ή δεσπονίς Πόλλη θόμσων, όμοι-
άζουσα την ήθοποιόν Νόρμα Σήα-
ρερ, ή όποία μετέχει διαγωνισμοΰ
γυναικείον κάλλους μεταξύ των
φοιτητριών τοΰ Πανεπιστημίου της
"Αιαόας.
Ή Μπίλλη Ντόουβ, ώραία ήθοποιός τού κινηματογράφου, ή όποία έχώ-
ρισε τόν σύζυγον της "Αιρδιν θύίλλατ, κατόπιν έξαετοΰς σιιζυγ. 6ίο». ,
Λμερικανικά πλοϊα καί ΆμερικανοΙ δϋται έρευνοίίν είς τα ΰδατα τοΰ Ε'ιρηνικοϋ ώκεανοΰ, πλησίον τής Σάντα
Μόνικα, τής Καλιςρορνίας, πρός εδρεσνν των πτωμάτων των δέκα πρόσθετον, άτινα άπωλέσθησαν κατά τό
πρόσφατον άεροπλανικόν δυστύχΐ)μα.
Ί1 κ.
αυτοκίνητον, τό οποίον έπεσεν είς τόν ποταμόν έν Μπώφφαλο, κατόπιν σι.γκι»οι-σίως μέ (ροοτηγόν αι'το-
κίνητον έ.τί τής γεφύρας. Δύο γυναίχες, ϊύοισκόιεναι έντυς τού αυτοκ,νητον, επν.γησαν.
Μόρρις Γκρός, ή όποία ολίγον Ιλειψε νά λιποθυμήσχι υταν οί κτη
νίατροι απεφάνθησαν ότι επρεπε νά κοπχ ό ποΰς τοΰ αγαπητόν της σκύλ-
λου όπως σωθή ή ζωή τού άπό δραδεϊαν δηλητηρίασιν. Τωρα καί αυτή
ό σν.ύλλ; της ίχε,ίι τρία φνσικά καί ίν ξΰίινον πόδι.
ρ φ
λου, όπως σωθή
είναι καλά καΐ
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ!
ΜΕ ΤΑΣ ΕΥΧΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΤΗΝ παρελθούσαν Πεμπτην αν¬
εχώρησε διά τδ Λονδίνον ή διά τήν
σννδίοσκεψιν τοϋ ναυτικόν αφοπλι¬
σμόν άντιπροσωπεία των Ήνωμένων
Πολιτειών, μετά τής πολοαρίθμου
ΐΛτηρεσιακής άκολονθίας της. Τοίις
άντιπροσώπους τής Άμερικανικής
δημοσίευσε το υπουργείον τού έμπο-
ρίου, έμφαίνεται ότι επι τοΰ σύνολον
των έγκαθείρκτων είς τάς Σϋαπο-
λιτειακάς καί Γτ-ολιτειακάς^ φυλα¬
κάς της χώρας, ή άναλογία των
γεννηθέντων εΐ£ το εξωτερικόν άν-
ερχεται
>των εΐ£
είς 10Τ4
τοις εκατόν.
Εάν
ληψθή δέ άπ' όψιν ότι οί κάτοικο:
τής χώρας οίτινες εγεννήθησαν είς
τδ εξωτερικόν, άποτελοΰν, συμφώ¬
νως μέ την τελευταίαν απογραφήν,
τα 1450 τοίς εκατόν τού συνολι-
ως μ η γρ
τα 14.50 τοίς εκατόν τού συνολι
των *λλοίαπων ,σχυρισμοιος.
έδραίωσις τής
;. Τό Ιδαφος τοϋ
περιορίσμοϋ των κατά θάλασσαν έξ-|'
οπλισμών έχει άρκετά προπαρασκευ-
ογτγΘ·«, ώστε νά όφίστανται βάσιμοι
έλπιδες ότι οί σκοποί δι' «3ς —γ-
κβλεΐται ή συνδιάσκεψις θά πραγμα-
τοποιηθοϋν, καί οί λαοί θά άνακου-
φισθοδν έκ τού δυσβαστάκτου βρς
των τεραστίων δαπανών, τάς οποίας
άχαιτεί ή άδιάκοπος; ναυπήγησις πθ-
μετ'αναστευσεως, ετεινε νά γίνη πι-
στευτή ύϊό τοΰ Αμερικανικόν *οι-
νοΰ, τδ οποίον τώρα διαφωτίζεταί
άπο τοΰς επισήμου;- άριθμους.
ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΑ άνά τάς πόλεις των Ήν.
λεμικών πλοίων καί ή διατήρησις, Πολιτειών πρακτορεϊα τού «Ήνω-
!σχυροτάτων στόλων. Ένδεχομενη μένου Τύπο1.)» έπεχβίρησαν προσφά-
άποτυχία τής συνδίασκεψεως θά εί- τως έξονυχιστικήν έρευναν επί τής
χεν ώς συνέπειαν την έναρξιν τού επικρατούσης κατά τόπους καταττά·
μεγαλειτέρου έξ όσων έγνωρισεν ή τέως άπό άπαγορει>τικής απόψεως,
ίστορίθ' άνταγωνισμοΰ ναυτικών έξ-! Τα πορίσματα τής διενεργηθείσης
οπλκμων, μεταξύ των μεγάλων Δ> ' αυτής ερεύνης συνοψίζονταί είς τα;
νάμεων. Αί προσωπΐκότητες, αί ό-,' άκολουθους παρατήρησις. Ή μεγα-
ποίαι θά παρακαβήσουν είς τήν συν-' λεΐτέρα ποσότης οίνοπνευματωδών
διάσκεψιν έχουσαι πλήρη σονείδησιν , ποτών πλημμ^ρίζει τάς πόλεις Νέ-
τής ευθυνής των, δέν είνε δυνατόν Ι αν 'Υόΐκην Ν. Όρλεάνην, Μπόφ
παρά νά έξαντλήσουν πάσαν αυτών
προσπάθειαν διά νά αποσόβησεν
παρομοίαν ά
ΔΙΑΛΥΣΙΣ ΠΛΑΝΗΣ
ΕΙΤΕ έκ συνηθείας, είτε έκ προ-
φαλο χαί Ντητρόϊτ, όπου πωλοΰντα;
σχεδόν ελευθέρα καί είς τιμάς σχε¬
τικώς χαμηλας. Τα κρυφά ποτοχω-
λεΐα λειτοοργοΰν χωρίς μεγάλας
προρλάξεις καί έργάζοντα: άνευ
διακοχής καθ' όλον το εΐκοσιτετρά-
ΠΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΝ ΤΗΣ 25 ΜΛΡΤΙΟΥ
ΟΙ. ΤΚ ΕΚΛΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙβΟΣ
Ό Γενίκός Πρόξενος Λίέας '1·όρκης -ροβκαλεΐ τοί>ς
"Ελληνας είς σύσκεψιν.— Τύπος, Κοινότητος
ϋωματεΐα καλοΰνταβ είς βυνεργααίαν.
καταληψεως απεδόθη συχνά ή α·3ξη- ωρον τοϋ ήαερονυκτίου. Είς τδ Σι-
σ ~ " " ' "" . . _ .
με
οποίας Άμερικανοί ρήτορες εχαρα-! πωλεία, ημπορεί όαως κανείς νά
κτηρΐσαν τοίις ξίνους ώς τοΰς κβ-!εδριρ ποτά'με πάσαν ευκολίαν. Είς
κούς δαίμονας τής χώρας, ένεκεν' τό Οϋΐιγκτων, την Άτλάνταν ττ,αί
των «έγκλ^ατικών^ ροπών των». |τό Μαϊάμί. γίνεται μεγάλη κατανά-
. λευκήν ιττμαίτ*' των ποτών των. Τα Μπόφφαλο άπο-
τής άνϋπαρξί'ας^έγκαθείρκτων.· Τα, τέλει έλε^έραν αγοράν οίνοπνευμα-
πραγιιατα έν τούτοις διαλαλοϋν το τωδών ποτών με πέντε χιλιάδας πε-
έν^τιον καϊ_ αί^ έπίσημοι στατιστί- ρίπου ποτοπωλεία. Είς την Νέαν
■/.αί μαρηροόν ότι ή άναλογία τοϋι'Ορλεάνην παρατηρείται τόση άφθο-
ξενοΰ στοιχείον είς την τροφοδότη- νία ποτών, όση δέν παρετηρήθη Γσω:
σιν τοϋ εγκληματος είνε ελαχίστη. | ο5τε προ τής έπιδολής τής άπαγο-
Ε·/. τής στατιστικής την όποιαν έ- ρεύσεως. Είς τέ Ντητρόϊτ ό άριτ)-
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
ΘΈΑΤΡΟΝ
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
Ι
Διά την παράστασιν τοΰ έξόχου άριστουργήματος
Λόγφ γενικών δοκιμά>ν πρός τελειοτέραν παρουσίασιν
τοΰ έξόχσυ τούτου μουσικοδραματικοΰ εργου
Η ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΔΕΥ-
ΤΕΡΑΣ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΕΡΙ-
ΟΔΟΥ ΘΑ ΛΑΒΗ ΧΩΡΑΝ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ.
Είς τό
ΜΑΡΉΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΡΕ
45™ δΤ. ΑΝϋ 8™ 8Τ.
Παρά τοΰ Γενικοΰ Προξένου
μας, κ. Π αρασκενοπούλον, ελάβο¬
μεν τα άκόλονθα:
Άξιότιμε Κε Διευθυντά,
Έχω τήν τιμήν νά παρακαλέσω
υμάς δπως, εάν εύαρεστήσθε, ν.α-
ταχωρίσητε είς τό εγκριτον υμών
φύλλον τήν κάτωθι πρόσκλησιν.
Έν τη έπιγνώσει δέ των πολυ-
τίμων ύπηρεσιών τάς οποίας ό Τύ-
ποζ παρέχει τόσον είς τήν διεξα-
γωγήν της ενταύθα ήμετερας ά-
ποστολής, όσον καί είς πάσαν γε¬
νικώς; εθνικήν υπόθεσιν, θά παρα¬
καλέσω υμάς ιδιαιτέρως, δπως ε-
χητε τήν εΰγενη καλωσύνην καί
μας συντρέξητε καί είς τήν περί¬
στασιν ταύτην διά τής έγνωσμέ'νης
υμών προάΗ'μίας;.
'Επί τί) έλπίδι δέ ότι καί ή ΰμε-
τέρα εφημερίς θά θελήστ) νά άν-
Παρακαλοϋνται οί άξιότιμοι κ.
κ. Πρόεδροι των 'Ελληνικών Όρ-
θοδόξων Κοινοτήτων, των διαφό¬
ρων Τμημάτων ή Στοών των Όρ-
γανώσεων ΑΧΕ-ΠΑ καί ΟΑΡΑ,
των 'Ελληνικών καί 'Ελληνοαμερι-
κανικών Σχολείων, 'Εκπαιδευτηρί-
ων, Άδελφοτήτων, Σωματείων,
Πένθη
Λτΐϊοιωσε την παρελθο^ Τ-'
ι;ν εσπέρας όλως αίφνδίη- · ·
—την Δήμητραν, τδ γένος <£ κη, κόρην τρ» γνωστ^ύ έν Σοίλ,ν, τη; Ρουμανιας άπδ τεο τιας διαμενοντος χαί εκ Μ ^ κΛμπου Σάμου, καταγομίνο, V.- . που. Σάμου, τα Φρυδάκη. Ή σκληρά αύτη είδησις χ.,-1. πληςε τους πολκπληθείς σ^γν=ν6^ τού καί φίλους, διότι όλοι έγνώΡ!! ζον τον θαλερωτατον καί ά«ιβ,6~ τον εις την υγείαν Αλέξανδρον Συλλόγων καί αλλων 'Ελληνικών ρογιά·;νην, άγοντα μόλις τό 54ον ?- Όργανώσεων τής πόλςως Νέας' τος τής ήλικίας τού. Υόρκης καί γειτονικών Κομητει-1 Ή νεκρώσψιος ώ δ έλ λή ί ό ιό ρ θωσιν, ή παραστώσι ώ η 6ά Υόρκης καί γειτονικών Κομητει-1 Ή νεκρώσψιος άκολθϋθά 6ά φα- ών, δπως, ευαρεστούμενοι, προσέλ λή είς τόν ιερόν ναόν τού Άγίο; Γε- θωσιν ή παραστώσι δι' άντιπρο ωργίου 256 8 8ίΙι 81 Κ σώπων των την ό Ίί μ, ρ ή ρ ού Άγίο; Γε- τώσι δι' άντιπρο- ωργίου, 256 8. 8ίΙι 81, την Κϋ»ι- 15ην τρέχοντος' »κήν, 12ην Ίανουαρίθϋ καί ά:«ν ίου ημέραν Τε 3ην μχι σώω τη 15η τρχτςή, μηνός Ίανουαρίου, ημέραν Τε- 3ην μχι. τάρτην καί ώραν 8:30 μ. μ., έν θύ ύ" Ξδί τη Μ η ρ μ μ, αιθούση τού" Ξενοδοχείον ι Την παρελθούσαν Κϋριαχήν άπΐ- ίοΙβίΓ (49ί1ι 81. &ηά ^β-^6ίωσεν έν τω ενταύθα νοσοχομ,·ίω Ανβ., Ν. Υ. Οίίν, Τη-1 Τζέφφερσων ή σύζυγος τοϋ χ. Μιχ. ίβΓΐι&ΐη 1200) καί ] Μπουρνιί, είς; ήλϊχιαν 24 έτών. Ή λέφωνον "νΥϊοΙίβΓΐι&ΐη συζητήσωσι περί της ε έπι6λητϊκω-ά- ■τροσωπευθη δι' είδικοϋ άντιπρο- ι τέρου τρόπου πρός; έορτασμόν τής | τγ1, παρηκολούθησε δέ ταύτην αΰμ- σώπου είς τήν κάτωθι σύσκεψιν, προσεχούς εορτής τής 'Εθνικής ή- π*σα ή Έλληνική παροικία καί ν.2· παρακαλώ δπως δεχθήτε τήν δια¬ βεβαίωσιν τής πρός υμάς έξαιρέ- του υπολήψεως μου. Ό Γενικάς Π ρόξενος, Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ φασεων. Ό Γενικάς Π ρόξενος, Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Νεα Ύόρκη, τχί 2
της ί^ίρας τής ά-φίξεώς τού χατέ- λιος.
κτησε τάς καρδίας των καλών όμο-1-------
γενών μας, λόγφ τής εύρείας ύ
ϋ ώ ΰ ^ά
μεμορφωμενου ιερβ-
'0 ζανοσιοχ. Καραχά-
σας τ) τδ Τμήμα τής Ύγιεινής:
Πβραττΐηβηΐ οί Ηβαΐίΐι, 505
ΡβΗΓΐ 8ί. Τηλέφ. νοΓΐ1ι 4000.
8. ν. ννηηβ Μ. Ό. Οοππηΐδ-
•Εκλεκτά Ριδλία εχει μόνον τ» Βι·
βλιοπωλεϊ»ν τού «Έθνικοΰ Κηρυκοί»
τοϋ «χορφώσεως, τοΰ ε^παρουσιάστο^
«ι», τοΰ μειλιχίου καί εΰπροσηγό-
ρο^ χαρακτήρος τού καί τής εύ-
γλώττου ρητορΐ'/.ής· δεινότητος τού.
Ιερεύς έμπε'.ρος των ίερατικων αυ¬
τού χατ>ηκόντων καί υποχρεώσεων,
άληθινός κηρυξ τής αληθείας, τής
ενώσεως, τής σονεργασίας καί σομ-
φιλιώσβως, μέ σκεψεις ώρντερας
περί τής άληθοϋς· κοινοτικής μας
•/.ατεοθΰνσεως μέ θρησκευτικάς, πα-
τριωτικάς καί έθνικάς ίδ·έας γνη-
σίας καί άλωδήτους, όραματιζό-
μενος μετά πεποιθήσεως την καλλι¬
τέραν αυριον διά την παροικίαν μας,
'ίΟΝΟΤΙΚΟΝ ΕΠΑΝΕΑΩΣΕ ΦΥΣΙΚΟΝ
ΧΡΟΜΑ ΕΙΣ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΛΛΟΝΗΣ
Τά μαλλιά έπιπτον καί ήσαν γιο-
μάτα π'.τ^ρίδα, έπίσης τδ γρι-
ζάτο αυτών χρώμα την
έστενοχωροΰσε.
ΕΙΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΜΝΩ-
Δ02 ΤΟΥ ^ΕΑ'5 ΤΟΝΙΟ
«'Εδ» κι' ένάμισυ ετος μία φιληνά-
δα μου παρετήρησε πόσον ή χατάστα-
δέν ήτο δυνατόν παρά νά έφελκυση! Λ? των μβλλιών μου έχειροτέρευε καί
την αγάπην καί την αμέριστον .χτί> ~Κ ^ψ^Τ^^
μησιντων ομογενων α ο> ριΙ
^ φγρφ
τά καλά μου λό-για διά τό
ρ; τό οποίον, μολονότι
μ
Ε1ίζ3ΐ>οίΐ3
221
μησιντων ομογενων και «ΐ> χριστι-Ιχαρίστω? άΛ0στελλω ,ην φωτΟγραφί-
ανικου ποιμνιου τού εν γενε,ΐ. Ή αν μου καί τά
πα:«ικία Χϊθΰττον έν τώ προσώπω, τονωτιχον ί,β;
- ., ν ,« ,-·,,, δεν είναι δαφη, εν τούτοις επαναδι-
τουαιί,Καραχαλ^υ ευρήκε τον απο Ι δει την φυσικην νεανςκην εύμΟί?φιάν
αηχανης ^ θεόν, όπως δώση λύσιν | διά μαλλιά», διακηρύττη ή Κυρία
είς; τά μέχρι τούδε αλυτα προδλή-
ματά τής καί κατευθύνη τδ χε'.μα-
ζόμενον σκάφος της είς λιμένα ά-
σφαλή, τδν τής προόδου, εΰημερίας
καί έπιτελέσεως τοΰ καλώς έννο-
οιιμένοιι ύψηλοΰ της προορισμοϋ.
Δεινδς χειριστής τοΰ λόγου ών
καί τοΰ θείου κηρυγματος έν γένει,
κατώρθωσε νά τριπλασίάση τδ έκ-
κλησίασμα των έορτών. Οί Χρι-
στιανοί άθρόοί σπευδουν όπως άκού-
σουν άπδ τδ στόμα τού τάς χριστι-
ανΐκάς αληθείας· καί νοοθεσίας έν
γένει. Μετά μιχ; έδδομάδα άπδ τής
άφίξεώς τού ένεκαινίασε τδ τοστη-
μα των διαλέξεων καί εδωσεν εν
τ:νι τής πόλεώς μας αίθούσχ ένώ-
5ί., ΡβΓίη Ανηϊίογ, Ν. Ι., τής οποί¬
ας βλέπετε την ςρωτογραφίαν.
"Οταν ϊίρχισα τήν χρήσιν τσϋ Ι,ΐΆ
τά μαλλιά μου ήσαν γιομάτα πιτυρίδα
κι' έπεφταν. Το χρώμα των μαλλιών
μου στήν κορυφή ήτο νκρίξο, χρώμα-
τος διοφορετικοΰ άπό τ' δλλα μου
μαλλιά. Τώρα, χάρις ^Ις τό τονωτι-
κόν ^εβ'δ, τα μίαλλιά μου έπανέκτη-
σαν τό φυσικόν των χρώμα, έγλϋττω-
σαν άπό την πιτυρίδα καί άντί νά έξ-
ακολουθοδν πίπτονα, μεγαλώνοίΓν κα-
θιστάμενα πυκνότερα», έξηκολοΰθησεν
ή έν ΡβΓΐη Αηϋ>ογ εύχαριστημένη
Κί
Κάθε ννναίκα μέ κομμένα ή μα-
ν.ρυά μαλλιά, δύναται νά μεταχειρι-
θή υόλ ά ' ΗΪ Τϊ
μ,
ευκόλως τά
ό
ΗαΪΓ
ή ς
Όλίγαι μόνον σταγάνες έντριβόμεναι
έπί τοϋ χρανίου μέ τ' άχρα των δα-
ά* ύ ί ά
πιον απάντων _σχεδδν των όμογενών Ι*™»».^™«« ^ «"? 0***%
» Λ- Λ γ * > ΐεοοομαοαΓ. αναίωονονοιιν το ααια οί
την πρώτην αυτού ^αρυσημαντ^ δι-|δουν^,^ότητά είς τό κ£νΐΓ'κ«ί
αλϊξιν, περι αγαχης, ομονοιας αλη-' κατόπιν όαθμηδόν, «κος τόσον σιγά
σιγά, όπως τά μαλλτά κα*ισταντ·
γκρίζα ημέραν παρ' ημέραν Θ αρχι-
βη ό φυσικός άναχρωματισμος, όστις
έναρμονίζεται μέ τάς απαιτησεις της
μόδας και ττίς καλλσνής. Οταν τβ
μαλλιά έπανέλθουν είς τον φυσικόν
των χρωματισμόν, θά παραμεινουν τ«
αϋτα. Τό μόνον ποΰ χρειαζεται, εν
τοιαύτη περιπτώσει, είναι περιοδιχη
χρήσις τοϋ τονωτικου, άπαξ την εοοο-
μάδα, ή τό δεκάμερον, ούτως ωστε
νά διατηρηθή τό οφρίγος, 1 »™*£
των μαλλιών. "Ισως τ' α«»τελεβμ*τα
ί ώ θμασία ««ΡΧΤ'
των μαλλιώ ς
είναι πραγμσΤτικώς θαυμασία, ««ΡΧΤ'
ται δμως χωρί; φασαριαν. Καί οιει-
δικοί άκόμη θ' άδυνατήσονν να νπο-
πτευθοϋν ότι πρόκειται περι τ0Μν™Λ
άπλής μεθόδου. Άν ό Φ^
«άς δέν ?χτ, Ι^β'5 Η*ιγ Τ
αδυνατεί νά τό παραγγειλτΐ,
έ δολλάριον, δι' έπιταγής, Π
δρομικοϋ έμβάσαατος εις τό
ί ε ΒΙνοοτΙ Μ(3
ηίο
«κ θά καταβάλουν τα
ποστολής. Άν δέν
μένοΐ έντός 60 ήμ
μένοι έντός 60
φονν τά χρήματά σας
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ!
ΜΕ ΤΑΣ ΕΥΧΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΤΗΝ παρελθούσαν Πεμπτην αν¬
εχώρησε διά τδ Λονδίνον ή διά τήν
σννδίοσκεψιν τοϋ ναυτικόν αφοπλι¬
σμόν άντιπροσωπεία των Ήνωμένων
Πολιτειών, μετά τής πολοαρίθμου
ΐΛτηρεσιακής άκολονθίας της. Τοίις
άντιπροσώπους τής Άμερικανικής
δημοσίευσε το υπουργείον τού έμπο-
ρίου, έμφαίνεται ότι επι τοΰ σύνολον
των έγκαθείρκτων είς τάς Σϋαπο-
λιτειακάς καί Γτ-ολιτειακάς^ φυλα¬
κάς της χώρας, ή άναλογία των
γεννηθέντων εΐ£ το εξωτερικόν άν-
ερχεται
>των εΐ£
είς 10Τ4
τοις εκατόν.
Εάν
ληψθή δέ άπ' όψιν ότι οί κάτοικο:
τής χώρας οίτινες εγεννήθησαν είς
τδ εξωτερικόν, άποτελοΰν, συμφώ¬
νως μέ την τελευταίαν απογραφήν,
τα 1450 τοίς εκατόν τού συνολι-
ως μ η γρ
τα 14.50 τοίς εκατόν τού συνολι
των *λλοίαπων ,σχυρισμοιος.
έδραίωσις τής
;. Τό Ιδαφος τοϋ
περιορίσμοϋ των κατά θάλασσαν έξ-|'
οπλισμών έχει άρκετά προπαρασκευ-
ογτγΘ·«, ώστε νά όφίστανται βάσιμοι
έλπιδες ότι οί σκοποί δι' «3ς —γ-
κβλεΐται ή συνδιάσκεψις θά πραγμα-
τοποιηθοϋν, καί οί λαοί θά άνακου-
φισθοδν έκ τού δυσβαστάκτου βρς
των τεραστίων δαπανών, τάς οποίας
άχαιτεί ή άδιάκοπος; ναυπήγησις πθ-
μετ'αναστευσεως, ετεινε νά γίνη πι-
στευτή ύϊό τοΰ Αμερικανικόν *οι-
νοΰ, τδ οποίον τώρα διαφωτίζεταί
άπο τοΰς επισήμου;- άριθμους.
ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΑ άνά τάς πόλεις των Ήν.
λεμικών πλοίων καί ή διατήρησις, Πολιτειών πρακτορεϊα τού «Ήνω-
!σχυροτάτων στόλων. Ένδεχομενη μένου Τύπο1.)» έπεχβίρησαν προσφά-
άποτυχία τής συνδίασκεψεως θά εί- τως έξονυχιστικήν έρευναν επί τής
χεν ώς συνέπειαν την έναρξιν τού επικρατούσης κατά τόπους καταττά·
μεγαλειτέρου έξ όσων έγνωρισεν ή τέως άπό άπαγορει>τικής απόψεως,
ίστορίθ' άνταγωνισμοΰ ναυτικών έξ-! Τα πορίσματα τής διενεργηθείσης
οπλκμων, μεταξύ των μεγάλων Δ> ' αυτής ερεύνης συνοψίζονταί είς τα;
νάμεων. Αί προσωπΐκότητες, αί ό-,' άκολουθους παρατήρησις. Ή μεγα-
ποίαι θά παρακαβήσουν είς τήν συν-' λεΐτέρα ποσότης οίνοπνευματωδών
διάσκεψιν έχουσαι πλήρη σονείδησιν , ποτών πλημμ^ρίζει τάς πόλεις Νέ-
τής ευθυνής των, δέν είνε δυνατόν Ι αν 'Υόΐκην Ν. Όρλεάνην, Μπόφ
παρά νά έξαντλήσουν πάσαν αυτών
προσπάθειαν διά νά αποσόβησεν
παρομοίαν ά
ΔΙΑΛΥΣΙΣ ΠΛΑΝΗΣ
ΕΙΤΕ έκ συνηθείας, είτε έκ προ-
φαλο χαί Ντητρόϊτ, όπου πωλοΰντα;
σχεδόν ελευθέρα καί είς τιμάς σχε¬
τικώς χαμηλας. Τα κρυφά ποτοχω-
λεΐα λειτοοργοΰν χωρίς μεγάλας
προρλάξεις καί έργάζοντα: άνευ
διακοχής καθ' όλον το εΐκοσιτετρά-
ΠΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΝ ΤΗΣ 25 ΜΛΡΤΙΟΥ
ΟΙ. ΤΚ ΕΚΛΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙβΟΣ
Ό Γενίκός Πρόξενος Λίέας '1·όρκης -ροβκαλεΐ τοί>ς
"Ελληνας είς σύσκεψιν.— Τύπος, Κοινότητος
ϋωματεΐα καλοΰνταβ είς βυνεργααίαν.
καταληψεως απεδόθη συχνά ή α·3ξη- ωρον τοϋ ήαερονυκτίου. Είς τδ Σι-
σ ~ " " ' "" . . _ .
με
οποίας Άμερικανοί ρήτορες εχαρα-! πωλεία, ημπορεί όαως κανείς νά
κτηρΐσαν τοίις ξίνους ώς τοΰς κβ-!εδριρ ποτά'με πάσαν ευκολίαν. Είς
κούς δαίμονας τής χώρας, ένεκεν' τό Οϋΐιγκτων, την Άτλάνταν ττ,αί
των «έγκλ^ατικών^ ροπών των». |τό Μαϊάμί. γίνεται μεγάλη κατανά-
. λευκήν ιττμαίτ*' των ποτών των. Τα Μπόφφαλο άπο-
τής άνϋπαρξί'ας^έγκαθείρκτων.· Τα, τέλει έλε^έραν αγοράν οίνοπνευμα-
πραγιιατα έν τούτοις διαλαλοϋν το τωδών ποτών με πέντε χιλιάδας πε-
έν^τιον καϊ_ αί^ έπίσημοι στατιστί- ρίπου ποτοπωλεία. Είς την Νέαν
■/.αί μαρηροόν ότι ή άναλογία τοϋι'Ορλεάνην παρατηρείται τόση άφθο-
ξενοΰ στοιχείον είς την τροφοδότη- νία ποτών, όση δέν παρετηρήθη Γσω:
σιν τοϋ εγκληματος είνε ελαχίστη. | ο5τε προ τής έπιδολής τής άπαγο-
Ε·/. τής στατιστικής την όποιαν έ- ρεύσεως. Είς τέ Ντητρόϊτ ό άριτ)-
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
ΘΈΑΤΡΟΝ
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
Ι
Διά την παράστασιν τοΰ έξόχου άριστουργήματος
Λόγφ γενικών δοκιμά>ν πρός τελειοτέραν παρουσίασιν
τοΰ έξόχσυ τούτου μουσικοδραματικοΰ εργου
Η ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΔΕΥ-
ΤΕΡΑΣ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΕΡΙ-
ΟΔΟΥ ΘΑ ΛΑΒΗ ΧΩΡΑΝ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ.
Είς τό
ΜΑΡΉΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΡΕ
45™ δΤ. ΑΝϋ 8™ 8Τ.
Παρά τοΰ Γενικοΰ Προξένου
μας, κ. Π αρασκενοπούλον, ελάβο¬
μεν τα άκόλονθα:
Άξιότιμε Κε Διευθυντά,
Έχω τήν τιμήν νά παρακαλέσω
υμάς δπως, εάν εύαρεστήσθε, ν.α-
ταχωρίσητε είς τό εγκριτον υμών
φύλλον τήν κάτωθι πρόσκλησιν.
Έν τη έπιγνώσει δέ των πολυ-
τίμων ύπηρεσιών τάς οποίας ό Τύ-
ποζ παρέχει τόσον είς τήν διεξα-
γωγήν της ενταύθα ήμετερας ά-
ποστολής, όσον καί είς πάσαν γε¬
νικώς; εθνικήν υπόθεσιν, θά παρα¬
καλέσω υμάς ιδιαιτέρως, δπως ε-
χητε τήν εΰγενη καλωσύνην καί
μας συντρέξητε καί είς τήν περί¬
στασιν ταύτην διά τής έγνωσμέ'νης
υμών προάΗ'μίας;.
'Επί τί) έλπίδι δέ ότι καί ή ΰμε-
τέρα εφημερίς θά θελήστ) νά άν-
Παρακαλοϋνται οί άξιότιμοι κ.
κ. Πρόεδροι των 'Ελληνικών Όρ-
θοδόξων Κοινοτήτων, των διαφό¬
ρων Τμημάτων ή Στοών των Όρ-
γανώσεων ΑΧΕ-ΠΑ καί ΟΑΡΑ,
των 'Ελληνικών καί 'Ελληνοαμερι-
κανικών Σχολείων, 'Εκπαιδευτηρί-
ων, Άδελφοτήτων, Σωματείων,
Πένθη
Λτΐϊοιωσε την παρελθο^ Τ-'
ι;ν εσπέρας όλως αίφνδίη- · ·
—την Δήμητραν, τδ γένος <£ κη, κόρην τρ» γνωστ^ύ έν Σοίλ,ν, τη; Ρουμανιας άπδ τεο τιας διαμενοντος χαί εκ Μ ^ κΛμπου Σάμου, καταγομίνο, V.- . που. Σάμου, τα Φρυδάκη. Ή σκληρά αύτη είδησις χ.,-1. πληςε τους πολκπληθείς σ^γν=ν6^ τού καί φίλους, διότι όλοι έγνώΡ!! ζον τον θαλερωτατον καί ά«ιβ,6~ τον εις την υγείαν Αλέξανδρον Συλλόγων καί αλλων 'Ελληνικών ρογιά·;νην, άγοντα μόλις τό 54ον ?- Όργανώσεων τής πόλςως Νέας' τος τής ήλικίας τού. Υόρκης καί γειτονικών Κομητει-1 Ή νεκρώσψιος ώ δ έλ λή ί ό ιό ρ θωσιν, ή παραστώσι ώ η 6ά Υόρκης καί γειτονικών Κομητει-1 Ή νεκρώσψιος άκολθϋθά 6ά φα- ών, δπως, ευαρεστούμενοι, προσέλ λή είς τόν ιερόν ναόν τού Άγίο; Γε- θωσιν ή παραστώσι δι' άντιπρο ωργίου 256 8 8ίΙι 81 Κ σώπων των την ό Ίί μ, ρ ή ρ ού Άγίο; Γε- τώσι δι' άντιπρο- ωργίου, 256 8. 8ίΙι 81, την Κϋ»ι- 15ην τρέχοντος' »κήν, 12ην Ίανουαρίθϋ καί ά:«ν ίου ημέραν Τε 3ην μχι σώω τη 15η τρχτςή, μηνός Ίανουαρίου, ημέραν Τε- 3ην μχι. τάρτην καί ώραν 8:30 μ. μ., έν θύ ύ" Ξδί τη Μ η ρ μ μ, αιθούση τού" Ξενοδοχείον ι Την παρελθούσαν Κϋριαχήν άπΐ- ίοΙβίΓ (49ί1ι 81. &ηά ^β-^6ίωσεν έν τω ενταύθα νοσοχομ,·ίω Ανβ., Ν. Υ. Οίίν, Τη-1 Τζέφφερσων ή σύζυγος τοϋ χ. Μιχ. ίβΓΐι&ΐη 1200) καί ] Μπουρνιί, είς; ήλϊχιαν 24 έτών. Ή λέφωνον "νΥϊοΙίβΓΐι&ΐη συζητήσωσι περί της ε έπι6λητϊκω-ά- ■τροσωπευθη δι' είδικοϋ άντιπρο- ι τέρου τρόπου πρός; έορτασμόν τής | τγ1, παρηκολούθησε δέ ταύτην αΰμ- σώπου είς τήν κάτωθι σύσκεψιν, προσεχούς εορτής τής 'Εθνικής ή- π*σα ή Έλληνική παροικία καί ν.2· παρακαλώ δπως δεχθήτε τήν δια¬ βεβαίωσιν τής πρός υμάς έξαιρέ- του υπολήψεως μου. Ό Γενικάς Π ρόξενος, Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ φασεων. Ό Γενικάς Π ρόξενος, Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Νεα Ύόρκη, τχί 2
της ί^ίρας τής ά-φίξεώς τού χατέ- λιος.
κτησε τάς καρδίας των καλών όμο-1-------
γενών μας, λόγφ τής εύρείας ύ
ϋ ώ ΰ ^ά
μεμορφωμενου ιερβ-
'0 ζανοσιοχ. Καραχά-
σας τ) τδ Τμήμα τής Ύγιεινής:
Πβραττΐηβηΐ οί Ηβαΐίΐι, 505
ΡβΗΓΐ 8ί. Τηλέφ. νοΓΐ1ι 4000.
8. ν. ννηηβ Μ. Ό. Οοππηΐδ-
•Εκλεκτά Ριδλία εχει μόνον τ» Βι·
βλιοπωλεϊ»ν τού «Έθνικοΰ Κηρυκοί»
τοϋ «χορφώσεως, τοΰ ε^παρουσιάστο^
«ι», τοΰ μειλιχίου καί εΰπροσηγό-
ρο^ χαρακτήρος τού καί τής εύ-
γλώττου ρητορΐ'/.ής· δεινότητος τού.
Ιερεύς έμπε'.ρος των ίερατικων αυ¬
τού χατ>ηκόντων καί υποχρεώσεων,
άληθινός κηρυξ τής αληθείας, τής
ενώσεως, τής σονεργασίας καί σομ-
φιλιώσβως, μέ σκεψεις ώρντερας
περί τής άληθοϋς· κοινοτικής μας
•/.ατεοθΰνσεως μέ θρησκευτικάς, πα-
τριωτικάς καί έθνικάς ίδ·έας γνη-
σίας καί άλωδήτους, όραματιζό-
μενος μετά πεποιθήσεως την καλλι¬
τέραν αυριον διά την παροικίαν μας,
'ίΟΝΟΤΙΚΟΝ ΕΠΑΝΕΑΩΣΕ ΦΥΣΙΚΟΝ
ΧΡΟΜΑ ΕΙΣ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΛΛΟΝΗΣ
Τά μαλλιά έπιπτον καί ήσαν γιο-
μάτα π'.τ^ρίδα, έπίσης τδ γρι-
ζάτο αυτών χρώμα την
έστενοχωροΰσε.
ΕΙΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΜΝΩ-
Δ02 ΤΟΥ ^ΕΑ'5 ΤΟΝΙΟ
«'Εδ» κι' ένάμισυ ετος μία φιληνά-
δα μου παρετήρησε πόσον ή χατάστα-
δέν ήτο δυνατόν παρά νά έφελκυση! Λ? των μβλλιών μου έχειροτέρευε καί
την αγάπην καί την αμέριστον .χτί> ~Κ ^ψ^Τ^^
μησιντων ομογενων α ο> ριΙ
^ φγρφ
τά καλά μου λό-για διά τό
ρ; τό οποίον, μολονότι
μ
Ε1ίζ3ΐ>οίΐ3
221
μησιντων ομογενων και «ΐ> χριστι-Ιχαρίστω? άΛ0στελλω ,ην φωτΟγραφί-
ανικου ποιμνιου τού εν γενε,ΐ. Ή αν μου καί τά
πα:«ικία Χϊθΰττον έν τώ προσώπω, τονωτιχον ί,β;
- ., ν ,« ,-·,,, δεν είναι δαφη, εν τούτοις επαναδι-
τουαιί,Καραχαλ^υ ευρήκε τον απο Ι δει την φυσικην νεανςκην εύμΟί?φιάν
αηχανης ^ θεόν, όπως δώση λύσιν | διά μαλλιά», διακηρύττη ή Κυρία
είς; τά μέχρι τούδε αλυτα προδλή-
ματά τής καί κατευθύνη τδ χε'.μα-
ζόμενον σκάφος της είς λιμένα ά-
σφαλή, τδν τής προόδου, εΰημερίας
καί έπιτελέσεως τοΰ καλώς έννο-
οιιμένοιι ύψηλοΰ της προορισμοϋ.
Δεινδς χειριστής τοΰ λόγου ών
καί τοΰ θείου κηρυγματος έν γένει,
κατώρθωσε νά τριπλασίάση τδ έκ-
κλησίασμα των έορτών. Οί Χρι-
στιανοί άθρόοί σπευδουν όπως άκού-
σουν άπδ τδ στόμα τού τάς χριστι-
ανΐκάς αληθείας· καί νοοθεσίας έν
γένει. Μετά μιχ; έδδομάδα άπδ τής
άφίξεώς τού ένεκαινίασε τδ τοστη-
μα των διαλέξεων καί εδωσεν εν
τ:νι τής πόλεώς μας αίθούσχ ένώ-
5ί., ΡβΓίη Ανηϊίογ, Ν. Ι., τής οποί¬
ας βλέπετε την ςρωτογραφίαν.
"Οταν ϊίρχισα τήν χρήσιν τσϋ Ι,ΐΆ
τά μαλλιά μου ήσαν γιομάτα πιτυρίδα
κι' έπεφταν. Το χρώμα των μαλλιών
μου στήν κορυφή ήτο νκρίξο, χρώμα-
τος διοφορετικοΰ άπό τ' δλλα μου
μαλλιά. Τώρα, χάρις ^Ις τό τονωτι-
κόν ^εβ'δ, τα μίαλλιά μου έπανέκτη-
σαν τό φυσικόν των χρώμα, έγλϋττω-
σαν άπό την πιτυρίδα καί άντί νά έξ-
ακολουθοδν πίπτονα, μεγαλώνοίΓν κα-
θιστάμενα πυκνότερα», έξηκολοΰθησεν
ή έν ΡβΓΐη Αηϋ>ογ εύχαριστημένη
Κί
Κάθε ννναίκα μέ κομμένα ή μα-
ν.ρυά μαλλιά, δύναται νά μεταχειρι-
θή υόλ ά ' ΗΪ Τϊ
μ,
ευκόλως τά
ό
ΗαΪΓ
ή ς
Όλίγαι μόνον σταγάνες έντριβόμεναι
έπί τοϋ χρανίου μέ τ' άχρα των δα-
ά* ύ ί ά
πιον απάντων _σχεδδν των όμογενών Ι*™»».^™«« ^ «"? 0***%
» Λ- Λ γ * > ΐεοοομαοαΓ. αναίωονονοιιν το ααια οί
την πρώτην αυτού ^αρυσημαντ^ δι-|δουν^,^ότητά είς τό κ£νΐΓ'κ«ί
αλϊξιν, περι αγαχης, ομονοιας αλη-' κατόπιν όαθμηδόν, «κος τόσον σιγά
σιγά, όπως τά μαλλτά κα*ισταντ·
γκρίζα ημέραν παρ' ημέραν Θ αρχι-
βη ό φυσικός άναχρωματισμος, όστις
έναρμονίζεται μέ τάς απαιτησεις της
μόδας και ττίς καλλσνής. Οταν τβ
μαλλιά έπανέλθουν είς τον φυσικόν
των χρωματισμόν, θά παραμεινουν τ«
αϋτα. Τό μόνον ποΰ χρειαζεται, εν
τοιαύτη περιπτώσει, είναι περιοδιχη
χρήσις τοϋ τονωτικου, άπαξ την εοοο-
μάδα, ή τό δεκάμερον, ούτως ωστε
νά διατηρηθή τό οφρίγος, 1 »™*£
των μαλλιών. "Ισως τ' α«»τελεβμ*τα
ί ώ θμασία ««ΡΧΤ'
των μαλλιώ ς
είναι πραγμσΤτικώς θαυμασία, ««ΡΧΤ'
ται δμως χωρί; φασαριαν. Καί οιει-
δικοί άκόμη θ' άδυνατήσονν να νπο-
πτευθοϋν ότι πρόκειται περι τ0Μν™Λ
άπλής μεθόδου. Άν ό Φ^
«άς δέν ?χτ, Ι^β'5 Η*ιγ Τ
αδυνατεί νά τό παραγγειλτΐ,
έ δολλάριον, δι' έπιταγής, Π
δρομικοϋ έμβάσαατος εις τό
ί ε ΒΙνοοτΙ Μ(3
ηίο
«κ θά καταβάλουν τα
ποστολής. Άν δέν
μένοΐ έντός 60 ήμ
μένοι έντός 60
φονν τά χρήματά σας
«ΚΒΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑθΛΗΤΙΚΑ
τί» «ργρμι τ^ς
?5εκάτης εβδομάδος.
Ή δωδεκάτη έόδομάς τής έφετει-
νης περίοδον τής Μβετοροΐϊιβη ΟρβΓΐΐ
Ηοιΐδθ άρχίζει την Δευτέραν το ίσπέ-
οα;ι 13 Ιανουάριον μέ· τό μελόδοαμα
«ϋΐβ ννβΠηΐβίΓβ» θά συμμετάσχουν αί
κυρίαι ΚαρρεΙ, δίτιΛεοΙα, Βπιηζβΐΐ,
Μαηβΐίΐ, ΡΙθϊβοΙκϊγ, ννβΐΐβ, ΡΐβχβΓ,
Τείνη, Βθΐΐδ^βνα, ΟλττοΙ καί ΥνΊιΙίβ-
ίίεΐά καί οί κ. *. ΚΪΓθ1ιοίί% 5Λογγ
■/αί 0ιΐ8Γίΐί8θη. Κοντάκτωο. ό κ. Βο-
ιΐαηζΐίν. ·
Την Τετάρττρν Ιστέρας τό μελόβρα-
ιμχ «Ι>Γ ΒοβΡΜ—νβΙϊβΓ», μέ τάς κυ-
,,ίας ίρπΐζα, δΙη<*βο1ά, ΜαΗο, Κν¬ άπ, να1ί*ίϊβ1(Ι, Μαηκΐή, ΡΊθχβτ, Ρ&1- ι ο καί ν*Ηΐ8 κα'ι τούς κ.κ. Βοΐιηβη, ί>οΐηιΙζ6-ηαοΓί, Τβαεβ«>, Β&άα, Αΐι-
ι,ΙαΗΒ, ΜβηΛβΓ, ννοΐίο καί 0π9ΐηί5οη·
Κοντάκτοφ ό κ. Βο<ΐ8ηζ1ίΥ. Την Πέμπτην εσπέρας η δπερα <1,ιιΐίΗΐ ΜίΠβΓ», μέ τάς χνρίας Ροη- ^ΐίΐΐο, Τβΐνβ, καί Οοηιηβΐΐϊ καί τούς /.κ. Έβαη-νΌΙρΐ, ])β1.τιοα, Ρ&ιχτο, !,υ»1ί1ίίΐΓ καΐ Ρα1[πηΐεη. Κοντάκτορ ο κ. δΡΓβίίη- Την Παρασκευήν εσπέραν ή ΟΛερα '0οι»ΙϊθΓ(1ίΐοπιΐηΘΓυηε»' μέ τάς κυρί- ας ΕΙΐζαΐΗϊίΙι Οΐιτηδ (<ΐ€ΐ>υι), Ρΐβί-
• οΙιθγ, ΒγοπζοΙΙ, Τθ1ν&, λναννΙίοΐιεΜ,
Μαηΐίΐά καί Υβ1ΐ8 καί τούς κ.κ. Ιλπ-
!.ρπ(1ια1, διΛ'οττ, Βο&ηρη, δοΐιιιίζβη-
ιΙογϊ, Βΐοοΐι καΐ 0»Ικ>Γ. Κοντάκτορ ό
/. Βοάιπιζΐϊν.
Τα Σάββατον άπόγευμ-α τ.ό έργον
Κοπιβο βΐ τιι1ίθ1ΐ6»' μέ τα; κυρίας
(,ίίχΙΙϊ-ΟπΓθΐ, δννβΓίίιουΙ καί ν&1ί6-
]ϊι-1(1 καί τούς κ.κ. .Ιο1ιη8οη, ΤίτοΙκ;!:,
ΚοΜιΐβΓ, Μβορΐιβτδοπ, Ι,ικϋΙίαΓ, Α-
ηηυϊαη, Οβικΐοΐίί, ΡΛΚΓΪηΐβτί καί
ΐ8. Κοντάκτοο ό κ. Η&8βθΐ-
Ή άθλητική έαπερις των
'Αμαζώνων τοΰ «Έρ-
μθΰ»----Αί άθλήτριαί
μας β* παίξουν ΛΙπά-
τ ΛΙπώλλ.
ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣ ίΥΒΙΟ-ΤΗΕΑΤΒΕ
'Λπόψε Κυριακήν είς το Κονσε'ρτο
ί)<ι τραγονδήση ή κ- Ο&ΙΙΐ-ΟιΐΓθΐ. Τό Κοσέρτο δίδεται υπέρ τοϋ Μθΐχοροΐί- ',ίιι ΟρβΓα Οοΐηρ&η}· ΕπιβΓββΐιο.ν Γιιικΐ. θά συμμετάσχονν δέ κ.αί αί /υρίαι ΑεΐΛίθθά, Μοογ6, ΜαίζρηΛτιβΓ; ΡοΓίΐΙΙα κ.αΐ δντ&Γϋιοαΐ;, κπί οί κ.κ. Γολ»ίνίΐΐι καΐ ΤΙΙΛβετ. Δθή τής όρχή°τθας " κ. Ρβΐΐεϋβτ. Αΐετα τής ίντό την διεύθυνσιν μοτ τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρ'^ μου ^ άναλαμ6άν(ο νά σκορπίζω τή>
χαράν καί ευθυμίαν είς αρραβώ-νας,
γάμους, βαπτίσεις, έκθρομάς, χοροε-
σπερίδας καί παντός εϊδους διασκεδά-
«εις. Ίδεώδης καί αίσθηματική Μο»·
σική, Άαεοικανακή καί 'Ελληνικη.
Παροδίδω καί κατ' οίκον μαθήματο
βιολίον·, ΐΜτνδολίνου καί κυιιδάλον.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΊΚΑΙ
Διενθννσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠ0ΥΛ0Σ
"Η ΜΕΣΣΗΜΟΣ
2067 ΗβΓΓΐβδοη Ανθ.. Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. Καντποηά 9566—4551
ΒΚυΝδννΐΟΚ, Ν. 3.—Ό
«ΒίΚιχός Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοΰ
αντι.-τοοσώπου μας Ν. Κώστα, 133
Αΐη δί
ΒΝαΡΙΕΙΛ). ΜΑ55.
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται πά
θά τοϋ άντιπροσώπου μας κ. Γεωργίβν
ΆΛογνώστου, 1785 Μβΐη δι.
_ Ή ( Έλληνική άβληττκή ομάς
των Έλληνί2ων άθλητριών τοϋ
Έλληνιχοΰ Άθλητι-Λθύ Σϋλλόγβυ ό
«Έρμής» τής Νέας Υόρκης, την
25ην^Ίανουαρίου, ημέραν Σάδδατον
καί ώραν 8ην έ—-ερινήν, θά κάμη
την πρώτην εμφάνισιν της είς τ6
κτίριον τοϋ Συλλόγου, 108 ^ββΐ
240^31., σχου θά δώση την —ρώ-
την^ άθλητικτνν καΐ καλλιτβχνιχήν
σονάμα χοροεσπερίία της.
Μόλις χρο όλίγου χρονικοϋ 8ια-
ΐτηματος συστηθβίσα ή ομάς των
Έλληνίίων τού «Έρμοϋ», ήρχισε
Τϋττηματ-.κως; όκως καταρτίστ^ ά-
βλτ,τικως τα μέλη της. "Η3η εχει
καταΐρτησΕΐ όμάδα οαδΐίβτ ΙμΙΙ, ή
όποίϊ, άιτοτελουμένη άχο μέλη μό¬
νον τοϋ Σ-Λλόγοο, θά παίξη ίνα
παιχνίξ'. την έστέραν τής έσχερίδος
είς ^τήν ζρος τουτο κατάλληλον καί
εϋρίχωρον αιθο-^σαν, ή όχοία εύρί-
σχεται είς τό ϊεύτερ&ν πάτωμα τοΰ
γαμναστηρίου τού Σύλλογον.
θά είναι, ώς προείπομεν, ή —ρώ-
τη δημοσία εμφάνισις; των Έλλη-
•χίϊων άθλητριών τού Συλλάγου, ή
δέ -αροικία μας, είμεθα ^έδαιοι,
θά χροσέλβη νά θαυμάση κα: νά
κρίνη συνάμαί τάς άθλητρί^ς μας.
Έκτός τοϋ χαιχνιδίου μχάσκετ
μπώλλ, αί άθλήτριαί μας εχουν ενα
ωραίον καλλιτεχνικόν χρόγραμμα,
τό όχοίον θά χοικίλλουν διά τής
άφιλοκερδούς ουμμετοχής των καί
ήθοποιοί τής Έτ)νικης Έλληνιαής
Σκηνής, οί όχοΐοι, μέ τόνκ. Ίίκω-
δίδην διευθυντήν των, χροσεφέρθη-
σχν δχως βοηθήτουν τα κορίτσια
τοΰ «Έρμοΰ» ίνα χαροοσιάσουν Ινα
ωραίον, έκλεκτο καΐ μοναίικό είς
το είδός τού άτθλητικοκα:λλιτεχνικον
χρόγραμμα.
Ό γνω-στός μαέατρος κ. Αύλω-
νίτης μέ την ορχήστραν τού θά
χροσφέρη τό μο^σικό μέρος τοϋ χεο-
γράμματος, δταν δέ τελειώση τό
καλλιτεχνικόν χρόγραμμα θά έχα-
κολο·οθήση χορός.
Κρίνοντες έκ χαρελθο^σών έχι-
δείξεων, συγκ«ντρώσεων, έορτών καί
χοροεσχερίδων των άθλητών τοϋ
«Έρμοϋ», είμεθα βεβαιοί ότι ή τής
25ης τρέχοντος μηνάς άθλητΐκή έ-
χίϊειξ'.ς καί χοροεσχερίς δέν θά ίε-
στερήση ποσώς είς κοσμοσυρροτ;ν,
τοσοϋτον μάλλον καθόσον είναι ή
χρώτη δημοσία εμφάνισις των Έλ¬
λην ίδ ών άθλητριών τοϋ Συλλόγου.
ΐ άγώνες
Οί
τοΰ η
κοΰ 'Αθλητικοΰ Συλ-
λόγου.
Οί δπδ τοδ Έλληνοαμερ'.κανικοϋ
Άθλητικού Συλλόγου διο^ργανο'νδ-
νοι χαλαιστικοί άγώνες, όλων σχε-
δόν των κλάσεων, διά τήνΙΊην καί
18ην Ιανουάριον, χρομηνυονται ώς
έκτακτον ένδιαφέροντος, εάν ληφθή
ίιπ' όψιν ότι μέχρι σημερον έϊηλω-
σαν συμμετοχήν διά των καλλιτέ¬
ρων των χαλαιστών, τα κυριώτερα
άθλητικά σωματεί^ της πόλεως
μας, όπως είναι το Νβτν ΥογΙσ
Αίηΐβΐϊο Οΐυ.1), το ΟβΓηΐίΐη-Αιηβ-
Γΐοαη Α. 0., τό αοΙαπΑία υηϊ-
νθΓ8ίί7, το νβ8ΐ 8Μβ Υ.Μ.Ο.Α.,
τό Βγοπχ ϋηίοη Υ.Μ.Ο.Α., τό
Οΐταΐ), τδ ΡοΙνίβΛηΐο Ιη-
τιιίβ καί άλλα.
Πρός γνώσιν των Έλλήνων α-
θλητών, -ών σκοχούντων νά λάδουν
μέοοΓ είς τούς αγώνας, χληροφο-
ρούμέθα ότι αί εγγραφαί είς τους
ν,αταλόγους, κλείουν την 15ην Ια-
νοοαρίου.__________
ΜΗ ΥΠΟΦΕΡΕΤΕ ΠΛΕΟΝ
Μεταχειρισθήτε τό νέον φάρμακον
Ι~ΙΤ_, 1-Ε8
Δοκιμαστική φιάλη $10.00.
Διά πλήρη θεραπείαν, 3 φιάλαι $25.00.
Κ Κ0Ι1Ρ
' 2·7 ΓΑΙΗΜθυΝΤ
ΟΙΤΥ> Μ. Λ.
Β
Ν
Κ
Η
Ε
Λ
Λ
Η
Ν
ΚΤΑΚΤΗΤ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ, 1ΙΛΑΝΕΥΤΡΛ
ΡΙΛΜΒΕΥΕΙ Η ΤΣΙΓΤΑΝΛ ΦΡΑΣΚΟΥΊΤΤΑ
ΝΕΑ. ΩΡΑΙΛ, ΓΕΜΑΤΗ ΠΑΘΟΣ
ΣΩΣ Η ΩΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΤΗΣ
ΛΝΕΙ ΤΡΕΛΛΟ ΤΟΝ ΔΥΣΤΥΧΟ ΑΡΜΑΝΔθ!
ΗΤΑΝ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΤΗΣ Ν' ΑΓΑΠΗΣΗ......
ΛΙΙΙΔΕΣ, ΛΥΠΕΣ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ
ΥΩΧΟΥΝΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ
ΛΥΡΑ ΦΛΟΠΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ.....
ΛΘΕ ΕΚΕΙΝΟΣ Μ' ΕΝΑ ΤΡΑΙΝΟ
Α ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΗ!.....
ΔΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΠΑΝΤΟΤΕ
ΑΙ ΠΓΣΤΙ ΝΑΧΗ ΑΙΩΝΙΑ
ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΧΗ.
ΑΝ ΓΠΆΝΤΑ ΘΕΩΡΑΤΟ
ΑΠΟΙΟΥ ΛΑΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ
ΛΠΙΖΕ Ν Α ΤΟΝ ΒΛΕΠΗ
Α ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΓΕΛΛΣΤΗΚΕ
ΜΟΙΡΑ Η ΤΣΙΓΤΑΝΙΚΗ ΛΛΛΟΙΩΣ ΟΡΙΖΕΙ...
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΙΑΝΟΥΑΡ.ΟΥ
2 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ; 8:30 ΕΙ.
XI.
ΑΚΡΙΡΠΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ή άνυπίρδλητος Δραματική Όπερεττα χον
παγκοσμίου φήμης Βιεννεζου Μονσονργοΰ
ΡΚΑΝΖ ΕΕΗΑΚ "
■ ε
Ι-:ίς Πράξεις 3
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΣ
ΕΙΔΙΚΟΝ ΜΠΑΛΕΤΤΟ 6 ΑΜΕΡΙΚΑ-
ΝΙΔΩΝ ΧΟΡΕΥΤΡΙΩΝ
(ΒΚΟΑϋΥνΆΥ ΟΙΚΕ5)
ι.Ι
Ή Μεγάλ.η 'Ελληνίς Καλλιτέχνις Κα ΕΙΡΗΝΗ
ΒΑΣΙΛΑΚΗ, σημειώνει στόν ρόλον τής Φρα-
σκουίττας πρωτοφανή καί καταπληκτικήν επι¬
τυχίαν.
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Ιτΐ. ΑΚΡΙΒΏΣ
ΜΕ ΗΛΑΤΏΜΕΝΑΣ ΤΙΜΑΣ
$0.50, $1.00, $1.50
'Επανολαμβάνεται ή ύπέροχος καί δι-
δακτικωτάτη Έλληνική Όπερέττα
τοϋ Έλληνος Μουσουργοϋ, Ν. Χα-
τζηαποστόλου:
ΤΑ ΠΑΛΗΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ
Πράξεις 3
Κείμενον: Όρφέως Καραβία.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΚΛΕΚΤΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥ¬
ΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥ Κου ΔΙΟΜ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ξφ ήρ
ΕΊσιτήρια πωλοϋνται καθ" εκάστην είς τύ τα¬
μείον τοΰ Ι-,ντϊθ ΤΗεαίΓΟ άπό τής 1ης μ. μ.
μέχρι τής 8ης μ. μ. Τηλέφ. λνίχοοηκίπ 9477.
Τηλεφωνήσατε νά σής κρατήσωμεν 'ή
ΑΙΪα 4820, Ρ6ηη5>ΐ53ηΪΗ 5806.
ΡίΙΕΙΙ, ΡΙ,
_ωματεί-
ων.
(ροικίας μας θά σπεύσο^ν είς την ε¬
ορτήν.
Αί Έλληνίδες τής ·παροικίας
μας έκστρατεύονται ^ρος ΐ3ρυ—ν
Γ^ναικείας Στοίς .
Μέ αδελφ ικόν ^όγραμμα τα έν
τή πόλει μας έίρευοντα Σωματεία
α'.Α.Ρ.Α. καί Παν-Ροδιακός διεξη-
γαγον τάς άρχαιρεσίας των Διοικη-
τικών Συμδο-Λίων των, άνεδείχθη-
σαν δέ ώς μέλη τοϋ μέν Συμ^ουλίθ'^
τής Ο.Α.Ρ.Α. οί κ.κ. Ν. Πολίζος
πρόεδρος, Βλάσιος Μάστορης χ^τι-
■χρόεδρος, Άθ. Παγώνης ταμίας,
Βλάσιος Βλαστός γραμματεύς, καί
Β. Τσιμπίδης, Σταύρος Μοσκοδί-
της;, Δ. Παπλωματάς, Κ. Χρυσοό-
λης' καί Α. Π βρης σύμ6ουλοι, τοΰ
δέ Παν-Ροϊιακοϋ οί κ.κ. Π«ναγ.
Καραδέλιος ιτρόβδρος, Γεώρ. Δια-
•/.ογεώργης άντιχρόεδρος, Βλάσιος
Βλαστός ταμίας, Σάδδας Κακιό-
ποιιλος γραμματεύς, καί Γεώρ. Λο-
λάκης, Νικ. Νικολαντζάς καί Σπύ¬
ρος Καντής σύμδθϋλοι.
Την προσέχη Κυριακήν, 12 τρέ¬
χοντος, θέλει τελεσθή λείτουργία
είς την αίθουσαν τής Ο.Α..Ρ.Α., υπό
τοΰ άρτι αφιχθέντος ίερέωςαίδ. Νι-
κολάου Ταργάκη, συνάμα δέ θά έορ-
τασθη καί ή έορτή τής Βασιλόπητ-
τας κατά την 2αν ώραν μ.μ. Πά¬
λιν οί φιλόμο!>σοι όμογενεΐς τής χα-
Β05Τ0Ν. ΜΑ55.
' Έκλεκτοι »ρρα6ών»ς
Ετελέσθησαν οί άρραβώνες «5
κάλλιστος καί φιλοχροόδοο νέο^ κ.
Εΰαγγέλοο Καπλχ^έλη, όδοντοϊα-
τροϋ έν ΡθΓΤβηιοπΐη, Ν. Η., μετά
τής διά πολλών φυσικών καί έπι-
κτήτων χαρισμάτων ■Αεκ&τμ.ημένης
δνίδος Άδόλφας, ζρωτοτόκου θογα-
τρος τής κ. καί τοΰ κ. Χ. Λύκο·^ έν
Βοστώνη. Οί άρραδώνες ετελέσθη¬
σαν έν μέσω αγαλλιάσεως καί εό-
θυμίας έν τή οίκία τής μνηστε;θεί-
σης, τή παρουσία ολων των συγγε-
νων της, μεταξυ των οποίων βιε-
| κρίνομεν τοί»ς θείους καί θείας τή:
μνηστευθείσης, τον χ. καί την κ.
θεοδ. Στάμα, ίατροί, καί τδν κ.
καί την κ.'Εμμ. Κακνή, έκ 1»ονϊβ11,
Μ388. Έι:ίσης τον κ. καί την κ.
Ι. Κιιριακάκη, έκ Η&νβΓΜΠ, τον
κ. Παϋλον Στάμα έκ Σικάγου, καί
χολλοϋς ίλλους συγγξνείς και φί-
λοος. ^ ^
Ευχόμεθα εις τίίις μνηστεοθέν-
,
III.
Κοινωνική ϊωη
Επί τή κοσμοΐωτηρίω γεννήσει
τού Κ-ΐρίθϋ ημών Ίησου Χριστοΰ,
25 ^ΐρελθόντος μηνός, εώρτασε τήν
όνομαστί'λήν το; εορτήν ό φέρελπις
υιός τοϋ μεγαλοεχΐ'/ϊΐ^ηματίου σαμ-
χολίτου μας κ. 'Αλ. Κόντου ?
τής κορίας τ^^ ΣτΛιανής, Χρή-
στος Κόντοϋ.
Επί τή εϋκαιρία τα-τη όλόκλη-
ρος σχεδόν ή χαροι/.ία μας, τ'.μώσα
την οικογένειαν Κόντου, έχ·σ/.έφθΐ)
τον άρχοντικόν των οίκον δπο; πάν¬
τες έτυχον θερμής ΰ-ο?οχής ν.αί
πολλών περιποιήσεων έκ μέρο;ς
των οίκοίεσ-οτών.. Πολλοί έκ τών
έχισκεχτών χαρεκάθησαν είς το
παρατεθέν τό εσπέρας γεϋμα, μϊτέ-.
σχον Βέ καί τής έχααολουθησάσης)
ίιασκεδάσεως, ήτις διήρ-Λεσε μέ-/:4
τοΰ μεσονύκτιον. Ή διασκέδατις ητ
πολί» ζωηρά καί ευχάριστος, πάντε
δέ ανεχώρησαν έν τέλει μέ τά
καλλιτέρας των έντοτώσεων κα
τάς θερμοτέρας των ευχάς πρός
τόν έορτάζοντα Χρήστον καί τοΰς
εύτυχεϊς γονείς αύτοΰ.
τας ολοψύχως ταχείαν την στέψιν
καί τόν ίίον πλήρη εΰτ^χίας.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑθΛΗΤΙΚΑ
τί» «ργρμι τ^ς
?5εκάτης εβδομάδος.
Ή δωδεκάτη έόδομάς τής έφετει-
νης περίοδον τής Μβετοροΐϊιβη ΟρβΓΐΐ
Ηοιΐδθ άρχίζει την Δευτέραν το ίσπέ-
οα;ι 13 Ιανουάριον μέ· τό μελόδοαμα
«ϋΐβ ννβΠηΐβίΓβ» θά συμμετάσχουν αί
κυρίαι ΚαρρεΙ, δίτιΛεοΙα, Βπιηζβΐΐ,
Μαηβΐίΐ, ΡΙθϊβοΙκϊγ, ννβΐΐβ, ΡΐβχβΓ,
Τείνη, Βθΐΐδ^βνα, ΟλττοΙ καί ΥνΊιΙίβ-
ίίεΐά καί οί κ. *. ΚΪΓθ1ιοίί% 5Λογγ
■/αί 0ιΐ8Γίΐί8θη. Κοντάκτωο. ό κ. Βο-
ιΐαηζΐίν. ·
Την Τετάρττρν Ιστέρας τό μελόβρα-
ιμχ «Ι>Γ ΒοβΡΜ—νβΙϊβΓ», μέ τάς κυ-
,,ίας ίρπΐζα, δΙη<*βο1ά, ΜαΗο, Κν¬ άπ, να1ί*ίϊβ1(Ι, Μαηκΐή, ΡΊθχβτ, Ρ&1- ι ο καί ν*Ηΐ8 κα'ι τούς κ.κ. Βοΐιηβη, ί>οΐηιΙζ6-ηαοΓί, Τβαεβ«>, Β&άα, Αΐι-
ι,ΙαΗΒ, ΜβηΛβΓ, ννοΐίο καί 0π9ΐηί5οη·
Κοντάκτοφ ό κ. Βο<ΐ8ηζ1ίΥ. Την Πέμπτην εσπέρας η δπερα <1,ιιΐίΗΐ ΜίΠβΓ», μέ τάς χνρίας Ροη- ^ΐίΐΐο, Τβΐνβ, καί Οοηιηβΐΐϊ καί τούς /.κ. Έβαη-νΌΙρΐ, ])β1.τιοα, Ρ&ιχτο, !,υ»1ί1ίίΐΓ καΐ Ρα1[πηΐεη. Κοντάκτορ ο κ. δΡΓβίίη- Την Παρασκευήν εσπέραν ή ΟΛερα '0οι»ΙϊθΓ(1ίΐοπιΐηΘΓυηε»' μέ τάς κυρί- ας ΕΙΐζαΐΗϊίΙι Οΐιτηδ (<ΐ€ΐ>υι), Ρΐβί-
• οΙιθγ, ΒγοπζοΙΙ, Τθ1ν&, λναννΙίοΐιεΜ,
Μαηΐίΐά καί Υβ1ΐ8 καί τούς κ.κ. Ιλπ-
!.ρπ(1ια1, διΛ'οττ, Βο&ηρη, δοΐιιιίζβη-
ιΙογϊ, Βΐοοΐι καΐ 0»Ικ>Γ. Κοντάκτορ ό
/. Βοάιπιζΐϊν.
Τα Σάββατον άπόγευμ-α τ.ό έργον
Κοπιβο βΐ τιι1ίθ1ΐ6»' μέ τα; κυρίας
(,ίίχΙΙϊ-ΟπΓθΐ, δννβΓίίιουΙ καί ν&1ί6-
]ϊι-1(1 καί τούς κ.κ. .Ιο1ιη8οη, ΤίτοΙκ;!:,
ΚοΜιΐβΓ, Μβορΐιβτδοπ, Ι,ικϋΙίαΓ, Α-
ηηυϊαη, Οβικΐοΐίί, ΡΛΚΓΪηΐβτί καί
ΐ8. Κοντάκτοο ό κ. Η&8βθΐ-
Ή άθλητική έαπερις των
'Αμαζώνων τοΰ «Έρ-
μθΰ»----Αί άθλήτριαί
μας β* παίξουν ΛΙπά-
τ ΛΙπώλλ.
ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣ ίΥΒΙΟ-ΤΗΕΑΤΒΕ
'Λπόψε Κυριακήν είς το Κονσε'ρτο
ί)<ι τραγονδήση ή κ- Ο&ΙΙΐ-ΟιΐΓθΐ. Τό Κοσέρτο δίδεται υπέρ τοϋ Μθΐχοροΐί- ',ίιι ΟρβΓα Οοΐηρ&η}· ΕπιβΓββΐιο.ν Γιιικΐ. θά συμμετάσχονν δέ κ.αί αί /υρίαι ΑεΐΛίθθά, Μοογ6, ΜαίζρηΛτιβΓ; ΡοΓίΐΙΙα κ.αΐ δντ&Γϋιοαΐ;, κπί οί κ.κ. Γολ»ίνίΐΐι καΐ ΤΙΙΛβετ. Δθή τής όρχή°τθας " κ. Ρβΐΐεϋβτ. Αΐετα τής ίντό την διεύθυνσιν μοτ τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρ'^ μου ^ άναλαμ6άν(ο νά σκορπίζω τή>
χαράν καί ευθυμίαν είς αρραβώ-νας,
γάμους, βαπτίσεις, έκθρομάς, χοροε-
σπερίδας καί παντός εϊδους διασκεδά-
«εις. Ίδεώδης καί αίσθηματική Μο»·
σική, Άαεοικανακή καί 'Ελληνικη.
Παροδίδω καί κατ' οίκον μαθήματο
βιολίον·, ΐΜτνδολίνου καί κυιιδάλον.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΊΚΑΙ
Διενθννσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠ0ΥΛ0Σ
"Η ΜΕΣΣΗΜΟΣ
2067 ΗβΓΓΐβδοη Ανθ.. Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. Καντποηά 9566—4551
ΒΚυΝδννΐΟΚ, Ν. 3.—Ό
«ΒίΚιχός Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοΰ
αντι.-τοοσώπου μας Ν. Κώστα, 133
Αΐη δί
ΒΝαΡΙΕΙΛ). ΜΑ55.
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται πά
θά τοϋ άντιπροσώπου μας κ. Γεωργίβν
ΆΛογνώστου, 1785 Μβΐη δι.
_ Ή ( Έλληνική άβληττκή ομάς
των Έλληνί2ων άθλητριών τοϋ
Έλληνιχοΰ Άθλητι-Λθύ Σϋλλόγβυ ό
«Έρμής» τής Νέας Υόρκης, την
25ην^Ίανουαρίου, ημέραν Σάδδατον
καί ώραν 8ην έ—-ερινήν, θά κάμη
την πρώτην εμφάνισιν της είς τ6
κτίριον τοϋ Συλλόγου, 108 ^ββΐ
240^31., σχου θά δώση την —ρώ-
την^ άθλητικτνν καΐ καλλιτβχνιχήν
σονάμα χοροεσπερίία της.
Μόλις χρο όλίγου χρονικοϋ 8ια-
ΐτηματος συστηθβίσα ή ομάς των
Έλληνίίων τού «Έρμοϋ», ήρχισε
Τϋττηματ-.κως; όκως καταρτίστ^ ά-
βλτ,τικως τα μέλη της. "Η3η εχει
καταΐρτησΕΐ όμάδα οαδΐίβτ ΙμΙΙ, ή
όποίϊ, άιτοτελουμένη άχο μέλη μό¬
νον τοϋ Σ-Λλόγοο, θά παίξη ίνα
παιχνίξ'. την έστέραν τής έσχερίδος
είς ^τήν ζρος τουτο κατάλληλον καί
εϋρίχωρον αιθο-^σαν, ή όχοία εύρί-
σχεται είς τό ϊεύτερ&ν πάτωμα τοΰ
γαμναστηρίου τού Σύλλογον.
θά είναι, ώς προείπομεν, ή —ρώ-
τη δημοσία εμφάνισις; των Έλλη-
•χίϊων άθλητριών τού Συλλάγου, ή
δέ -αροικία μας, είμεθα ^έδαιοι,
θά χροσέλβη νά θαυμάση κα: νά
κρίνη συνάμαί τάς άθλητρί^ς μας.
Έκτός τοϋ χαιχνιδίου μχάσκετ
μπώλλ, αί άθλήτριαί μας εχουν ενα
ωραίον καλλιτεχνικόν χρόγραμμα,
τό όχοίον θά χοικίλλουν διά τής
άφιλοκερδούς ουμμετοχής των καί
ήθοποιοί τής Έτ)νικης Έλληνιαής
Σκηνής, οί όχοΐοι, μέ τόνκ. Ίίκω-
δίδην διευθυντήν των, χροσεφέρθη-
σχν δχως βοηθήτουν τα κορίτσια
τοΰ «Έρμοΰ» ίνα χαροοσιάσουν Ινα
ωραίον, έκλεκτο καΐ μοναίικό είς
το είδός τού άτθλητικοκα:λλιτεχνικον
χρόγραμμα.
Ό γνω-στός μαέατρος κ. Αύλω-
νίτης μέ την ορχήστραν τού θά
χροσφέρη τό μο^σικό μέρος τοϋ χεο-
γράμματος, δταν δέ τελειώση τό
καλλιτεχνικόν χρόγραμμα θά έχα-
κολο·οθήση χορός.
Κρίνοντες έκ χαρελθο^σών έχι-
δείξεων, συγκ«ντρώσεων, έορτών καί
χοροεσχερίδων των άθλητών τοϋ
«Έρμοϋ», είμεθα βεβαιοί ότι ή τής
25ης τρέχοντος μηνάς άθλητΐκή έ-
χίϊειξ'.ς καί χοροεσχερίς δέν θά ίε-
στερήση ποσώς είς κοσμοσυρροτ;ν,
τοσοϋτον μάλλον καθόσον είναι ή
χρώτη δημοσία εμφάνισις των Έλ¬
λην ίδ ών άθλητριών τοϋ Συλλόγου.
ΐ άγώνες
Οί
τοΰ η
κοΰ 'Αθλητικοΰ Συλ-
λόγου.
Οί δπδ τοδ Έλληνοαμερ'.κανικοϋ
Άθλητικού Συλλόγου διο^ργανο'νδ-
νοι χαλαιστικοί άγώνες, όλων σχε-
δόν των κλάσεων, διά τήνΙΊην καί
18ην Ιανουάριον, χρομηνυονται ώς
έκτακτον ένδιαφέροντος, εάν ληφθή
ίιπ' όψιν ότι μέχρι σημερον έϊηλω-
σαν συμμετοχήν διά των καλλιτέ¬
ρων των χαλαιστών, τα κυριώτερα
άθλητικά σωματεί^ της πόλεως
μας, όπως είναι το Νβτν ΥογΙσ
Αίηΐβΐϊο Οΐυ.1), το ΟβΓηΐίΐη-Αιηβ-
Γΐοαη Α. 0., τό αοΙαπΑία υηϊ-
νθΓ8ίί7, το νβ8ΐ 8Μβ Υ.Μ.Ο.Α.,
τό Βγοπχ ϋηίοη Υ.Μ.Ο.Α., τό
Οΐταΐ), τδ ΡοΙνίβΛηΐο Ιη-
τιιίβ καί άλλα.
Πρός γνώσιν των Έλλήνων α-
θλητών, -ών σκοχούντων νά λάδουν
μέοοΓ είς τούς αγώνας, χληροφο-
ρούμέθα ότι αί εγγραφαί είς τους
ν,αταλόγους, κλείουν την 15ην Ια-
νοοαρίου.__________
ΜΗ ΥΠΟΦΕΡΕΤΕ ΠΛΕΟΝ
Μεταχειρισθήτε τό νέον φάρμακον
Ι~ΙΤ_, 1-Ε8
Δοκιμαστική φιάλη $10.00.
Διά πλήρη θεραπείαν, 3 φιάλαι $25.00.
Κ Κ0Ι1Ρ
' 2·7 ΓΑΙΗΜθυΝΤ
ΟΙΤΥ> Μ. Λ.
Β
Ν
Κ
Η
Ε
Λ
Λ
Η
Ν
ΚΤΑΚΤΗΤ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ, 1ΙΛΑΝΕΥΤΡΛ
ΡΙΛΜΒΕΥΕΙ Η ΤΣΙΓΤΑΝΛ ΦΡΑΣΚΟΥΊΤΤΑ
ΝΕΑ. ΩΡΑΙΛ, ΓΕΜΑΤΗ ΠΑΘΟΣ
ΣΩΣ Η ΩΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΤΗΣ
ΛΝΕΙ ΤΡΕΛΛΟ ΤΟΝ ΔΥΣΤΥΧΟ ΑΡΜΑΝΔθ!
ΗΤΑΝ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΤΗΣ Ν' ΑΓΑΠΗΣΗ......
ΛΙΙΙΔΕΣ, ΛΥΠΕΣ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ
ΥΩΧΟΥΝΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ
ΛΥΡΑ ΦΛΟΠΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ.....
ΛΘΕ ΕΚΕΙΝΟΣ Μ' ΕΝΑ ΤΡΑΙΝΟ
Α ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΗ!.....
ΔΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΠΑΝΤΟΤΕ
ΑΙ ΠΓΣΤΙ ΝΑΧΗ ΑΙΩΝΙΑ
ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΧΗ.
ΑΝ ΓΠΆΝΤΑ ΘΕΩΡΑΤΟ
ΑΠΟΙΟΥ ΛΑΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ
ΛΠΙΖΕ Ν Α ΤΟΝ ΒΛΕΠΗ
Α ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΓΕΛΛΣΤΗΚΕ
ΜΟΙΡΑ Η ΤΣΙΓΤΑΝΙΚΗ ΛΛΛΟΙΩΣ ΟΡΙΖΕΙ...
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΙΑΝΟΥΑΡ.ΟΥ
2 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ; 8:30 ΕΙ.
XI.
ΑΚΡΙΡΠΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Ή άνυπίρδλητος Δραματική Όπερεττα χον
παγκοσμίου φήμης Βιεννεζου Μονσονργοΰ
ΡΚΑΝΖ ΕΕΗΑΚ "
■ ε
Ι-:ίς Πράξεις 3
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΣ
ΕΙΔΙΚΟΝ ΜΠΑΛΕΤΤΟ 6 ΑΜΕΡΙΚΑ-
ΝΙΔΩΝ ΧΟΡΕΥΤΡΙΩΝ
(ΒΚΟΑϋΥνΆΥ ΟΙΚΕ5)
ι.Ι
Ή Μεγάλ.η 'Ελληνίς Καλλιτέχνις Κα ΕΙΡΗΝΗ
ΒΑΣΙΛΑΚΗ, σημειώνει στόν ρόλον τής Φρα-
σκουίττας πρωτοφανή καί καταπληκτικήν επι¬
τυχίαν.
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Ιτΐ. ΑΚΡΙΒΏΣ
ΜΕ ΗΛΑΤΏΜΕΝΑΣ ΤΙΜΑΣ
$0.50, $1.00, $1.50
'Επανολαμβάνεται ή ύπέροχος καί δι-
δακτικωτάτη Έλληνική Όπερέττα
τοϋ Έλληνος Μουσουργοϋ, Ν. Χα-
τζηαποστόλου:
ΤΑ ΠΑΛΗΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ
Πράξεις 3
Κείμενον: Όρφέως Καραβία.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΚΛΕΚΤΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥ¬
ΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥ Κου ΔΙΟΜ. ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ.
ξφ ήρ
ΕΊσιτήρια πωλοϋνται καθ" εκάστην είς τύ τα¬
μείον τοΰ Ι-,ντϊθ ΤΗεαίΓΟ άπό τής 1ης μ. μ.
μέχρι τής 8ης μ. μ. Τηλέφ. λνίχοοηκίπ 9477.
Τηλεφωνήσατε νά σής κρατήσωμεν 'ή
ΑΙΪα 4820, Ρ6ηη5>ΐ53ηΪΗ 5806.
ΡίΙΕΙΙ, ΡΙ,
_ωματεί-
ων.
(ροικίας μας θά σπεύσο^ν είς την ε¬
ορτήν.
Αί Έλληνίδες τής ·παροικίας
μας έκστρατεύονται ^ρος ΐ3ρυ—ν
Γ^ναικείας Στοίς .
Μέ αδελφ ικόν ^όγραμμα τα έν
τή πόλει μας έίρευοντα Σωματεία
α'.Α.Ρ.Α. καί Παν-Ροδιακός διεξη-
γαγον τάς άρχαιρεσίας των Διοικη-
τικών Συμδο-Λίων των, άνεδείχθη-
σαν δέ ώς μέλη τοϋ μέν Συμ^ουλίθ'^
τής Ο.Α.Ρ.Α. οί κ.κ. Ν. Πολίζος
πρόεδρος, Βλάσιος Μάστορης χ^τι-
■χρόεδρος, Άθ. Παγώνης ταμίας,
Βλάσιος Βλαστός γραμματεύς, καί
Β. Τσιμπίδης, Σταύρος Μοσκοδί-
της;, Δ. Παπλωματάς, Κ. Χρυσοό-
λης' καί Α. Π βρης σύμ6ουλοι, τοΰ
δέ Παν-Ροϊιακοϋ οί κ.κ. Π«ναγ.
Καραδέλιος ιτρόβδρος, Γεώρ. Δια-
•/.ογεώργης άντιχρόεδρος, Βλάσιος
Βλαστός ταμίας, Σάδδας Κακιό-
ποιιλος γραμματεύς, καί Γεώρ. Λο-
λάκης, Νικ. Νικολαντζάς καί Σπύ¬
ρος Καντής σύμδθϋλοι.
Την προσέχη Κυριακήν, 12 τρέ¬
χοντος, θέλει τελεσθή λείτουργία
είς την αίθουσαν τής Ο.Α..Ρ.Α., υπό
τοΰ άρτι αφιχθέντος ίερέωςαίδ. Νι-
κολάου Ταργάκη, συνάμα δέ θά έορ-
τασθη καί ή έορτή τής Βασιλόπητ-
τας κατά την 2αν ώραν μ.μ. Πά¬
λιν οί φιλόμο!>σοι όμογενεΐς τής χα-
Β05Τ0Ν. ΜΑ55.
' Έκλεκτοι »ρρα6ών»ς
Ετελέσθησαν οί άρραβώνες «5
κάλλιστος καί φιλοχροόδοο νέο^ κ.
Εΰαγγέλοο Καπλχ^έλη, όδοντοϊα-
τροϋ έν ΡθΓΤβηιοπΐη, Ν. Η., μετά
τής διά πολλών φυσικών καί έπι-
κτήτων χαρισμάτων ■Αεκ&τμ.ημένης
δνίδος Άδόλφας, ζρωτοτόκου θογα-
τρος τής κ. καί τοΰ κ. Χ. Λύκο·^ έν
Βοστώνη. Οί άρραδώνες ετελέσθη¬
σαν έν μέσω αγαλλιάσεως καί εό-
θυμίας έν τή οίκία τής μνηστε;θεί-
σης, τή παρουσία ολων των συγγε-
νων της, μεταξυ των οποίων βιε-
| κρίνομεν τοί»ς θείους καί θείας τή:
μνηστευθείσης, τον χ. καί την κ.
θεοδ. Στάμα, ίατροί, καί τδν κ.
καί την κ.'Εμμ. Κακνή, έκ 1»ονϊβ11,
Μ388. Έι:ίσης τον κ. καί την κ.
Ι. Κιιριακάκη, έκ Η&νβΓΜΠ, τον
κ. Παϋλον Στάμα έκ Σικάγου, καί
χολλοϋς ίλλους συγγξνείς και φί-
λοος. ^ ^
Ευχόμεθα εις τίίις μνηστεοθέν-
,
III.
Κοινωνική ϊωη
Επί τή κοσμοΐωτηρίω γεννήσει
τού Κ-ΐρίθϋ ημών Ίησου Χριστοΰ,
25 ^ΐρελθόντος μηνός, εώρτασε τήν
όνομαστί'λήν το; εορτήν ό φέρελπις
υιός τοϋ μεγαλοεχΐ'/ϊΐ^ηματίου σαμ-
χολίτου μας κ. 'Αλ. Κόντου ?
τής κορίας τ^^ ΣτΛιανής, Χρή-
στος Κόντοϋ.
Επί τή εϋκαιρία τα-τη όλόκλη-
ρος σχεδόν ή χαροι/.ία μας, τ'.μώσα
την οικογένειαν Κόντου, έχ·σ/.έφθΐ)
τον άρχοντικόν των οίκον δπο; πάν¬
τες έτυχον θερμής ΰ-ο?οχής ν.αί
πολλών περιποιήσεων έκ μέρο;ς
των οίκοίεσ-οτών.. Πολλοί έκ τών
έχισκεχτών χαρεκάθησαν είς το
παρατεθέν τό εσπέρας γεϋμα, μϊτέ-.
σχον Βέ καί τής έχααολουθησάσης)
ίιασκεδάσεως, ήτις διήρ-Λεσε μέ-/:4
τοΰ μεσονύκτιον. Ή διασκέδατις ητ
πολί» ζωηρά καί ευχάριστος, πάντε
δέ ανεχώρησαν έν τέλει μέ τά
καλλιτέρας των έντοτώσεων κα
τάς θερμοτέρας των ευχάς πρός
τόν έορτάζοντα Χρήστον καί τοΰς
εύτυχεϊς γονείς αύτοΰ.
τας ολοψύχως ταχείαν την στέψιν
καί τόν ίίον πλήρη εΰτ^χίας.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΐΑΚΙΙ. 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, Ι9άθ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΙΠΝΕΥΜΛΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΕΔΑ
Αί
έκδηλώηεις τής Τέχνης.-
-ής Οερσεφόνης».
έδώ καί
την
Τό παρα>σιάζε! σάν ενα κομμάτι τής,
καθημερινώς μας ζωής. Τό Ιργο σέ ι
% Είς εκείνον πο5 ίέν εζησε εδά
θίν παρηκολούθησε άχδ κοντά .,......„„.,....„ ,..,,_.„.___Γ1. .
πνε.ιματικτ] εξέλιξι των Έλλήνων Ι τρείς πράξεις, εχει άμείωτο τό έ-,
-ττ,ς'Α^ερικής. θά φαινόταν ικρίερ-|3ια?£ρο μέχρί τέλθίΐς. Ή πρώτ
γο το νά γίνεται σημερα λόγος χερί | καί 3ε-)τέρα πράΊ-ί λαμπρά. Ή ε'σο-
ΑΚΓ4ΟΚΥ
• τής;ζωής|
ϋπερδολικά χ&ύ μ&3 χέραν τοΰ τάφο.». Ή άχοχώρησίς
η εύκαιρία νά γράψω δοά των /αθώς καί τό τραγοΰδι των ψυ-
'ι.*5ν °*: γίι* την °~Κτ< Έλλην ι- χών είναι μιά σκηνική έπιτυχία ά- κη έδώ χνε-ματική κίνησι, τούλα- συνήθιστη. Ό 3μν&ς τής Δηιτ,τρχς χιστο όμως γιά ενα μέρος της, την { ΰπέροχος. 7εατρί/.η. ^ Είναι λίΐπηρό ποί» τό εργο αύτό Αίγο-λίγο, άσ^ναίΐθητα, άλλά, θάθελί όποκριτάς έξ έχαγγελμα- I1 ^ίταθερά. ή ΈΛΛηνοαμερι/.ανική^ λο- τος. Γΐατί όσο χι' άν ίιποδοθοΰν έρα- ιγοτεχνία π-έρνει υποστάσα σάν όλες'σ>τέχναι τα ρόλί των, δέν θά σηκω-
Τχαινούργίες έ κ δηλ ώ- &ο3ν στό δψος ποϋ τό εργο επιβάλλει.
./εις τίς Τ ε χ ν η ς χω- Καί πάλιν έαω; είναι μεγάλο εύτύ-
34™ δΤ. ΑΝΙ3 ΡΑΡΚ
ΤΟ ΕΣΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ! 1ΑΝΟΥΑΡ.ΟΥ 13,1930
Ι 1 £8 ΠΡ»ΤΑΓΙ?Ν!£ΤΟΥΝ ΖΕΥΓΟΣ Ν ^
ΠΡ»ΤΑΓΙ?Ν!£ΤΟΥΝ ΖΕΥΓΟΣ
ΕΙΣ ΑΓΙ2ΝΑ ΤΕΑΕΙίϊΤΙΚΟΝ
ίΟΝΟΟ8 ^ 8Τ000Α
6ΗΕΕΚ ΟΗΑΜΡΙΟΝ
ΟΚΑΟΚ ΙΤΑίΙΑΝ
Τ^^Τ^Ι^)^· ~! Τ^,-^- ^ΙΚ^——8—«^>°«·~
!
ωρισμένας παρατήρησις, άδι-
όμως. έ'χε: την
τίι άφβλές, προτερή-
πού σηαεΐώνοον μόνον ή ά ρ-
ι κ ές- ν. α τ α σ τ ά σ ε ι ς
ής Τ έ χ ν η· ς.
μέ μόρφωσιν καλλιτεχ-'
νίκην, έχιστημονικήν καί οιλολογι-1
Βέβα.α δέ-ν είναι πολλές/αύτέο ^ Είναί ^ϊΡ^ί «* ϊών ^"ί
- - - - " - ντερνων με χρωστηρα πυ δημ-.οαρ-;
γεί ποίησιν χρωμάτων καί μέ σόνθ?-,
?-οϋ μακροα από κάθε επιρροή τη
ήξένης λογοτεχνίας
νά κάμουν την καινοό-ρΐα
-λειάία ποΐ» θά δώση την ώθησ!
,ιά μελλ&ντ:κή παραγωγή.
Λέν^ μπορώ σημερα νά άν^φέρω σ[0
•ταρά ίνα εργο ποΰ είχε την τύχη νά |
γ
:ι««ω προτοα
Ε
στην
Γότ^θΛ μοντερναν. Άκα-
ς μορφώσεως τκχών τού;
δραβείθΛ ^ιΐίβυ είς την 'Ακαδημί-|
αν των Καλών Τεχνών έν Παρι-.
!-:, είδικεύετα'. είς τό Κολςμδι-
Π^επιστήμιον είς την
ην _ ρ('αν
ή ς η
ρ μ ή η _ ρ(αν ΧΛί φ{λοσο^,',ν τής Τέ-/ν
ημβσίοτητχ Είναι «η Αρπαγη της , Εί ςτήν 'Αμερ-κίήν ε'χει Γλθεί τε-
ΙΙερσεφονης» τβ« χ Ν. Β*6ο«βη., λεϋτβίως. Ή έχ.ληξίς το, άναχβ-
^γγραφεως Χ3ί 5λλων βεατριχων λί έ ώ ί
χωροι μίαν πνεομ,ατι-
-αναστης» ο«Ερμηςε(ς τον Παρ.(είν3(! 5ίκα!ολογτμένη, & λάδτ; τις
6?σσον>,, « Αμεριχανοϊ Να.ται εις, ^ %η δτί ο{ έν Έλ'λάϊ[ 2έν« ^
.:ο Φαληρον,, κτλ. Ο κ. Ν.'Βα- ?ίζ^ν το1 ίν -Α - Έλλ ;
Γοϊίϊΐς μου φα-νετα! «ως στο τελεο- τ6σ0ν καλά δσον ?σω: "1π5επε
■αιο το^ εργο είναι χειο χειραφετη-
ιένος, χεώ δίακοσμητικός. Τό θε-
β δέν είναι καινούργιο' ?σα-'σα δ¬
εί είναι άξίος έπαίνο^ι, γιατί
^ζύμωσε, τώχλασε άριστοτεχνικά
:ί μίς το παρο^σ!άζε! άπηλλαγμέ-
ΒΪ3ΧΟ3
6ΚΕΕΚ ΗΕΑννννΕΙβΗΤ
Υ5.
Ηβπδ 5(6ΐηκε
ΤΗΕ 6ΕΚΜΑΝ 61 ΑΝΤ
ΕΚΤΛΚΤΟΖ ΑΓΩΝ ΡΙΝίδΗ
Κίπ!βηκο
οηαμριον
νβ.
ΜίΙ(6 ΕθΙΏ&ΙΙΟ
ΙΤΑίΙΑΝ ΟΧΑΙ.1.ΕΝ&ΕΗ
ϋπι ΜεΜίΙΙεη
ΟΟίίΕβΕ ΟΗΑΜΡΙΟΝ
Υ5.
^^ι^1^ Ψ&δ!ιΙ)ΐΐΓη
ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΑΡΟίίθ
υ. 8.
ΟΗΑΜΡΙΟΝ
^ Ιεΐιριλένκο.
ΜΑΒΙΝΕ
ν8.
Οίπο
ΙΤΑίΙΑΝ 5ΕΝ5ΑΤΙ0Ν
ΤΙΜΑΙ: $1.05 -· $2.10 - 33.15. ΟΙ ΑΓ ίϊΝΕΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ 8ΗΝ Μ. Μ.
ρζ ηγ
-ο άπό μονολόγο,ς χεριττολογίεί
^θν <τ;νηθισαενο θεατρικο στομφο. *____________________________________ ' Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ Ι ΤΟΝ ΑΏΝΩΝ 'Υ.τό τεϋ άειαν-ήσυου Π. Χ. ΔΟΥΚλ. | Όλόκλτ-.ρος ή ίστορία τής Σ.-ΐάρτΓ,ς 1 ολο των άρχαΛθτάτίον /οόνων μέχρι | των κ.αθ* ημάς. 'Αποτελεΐται έγ 1000 καί πλίίστων είκόνων. Δίδ·- καλί ιτεχνικώί- Τιαάται 53.00. ι ΕΞΟΧΟΣ ΚΑΙ ΤΑΧΕΙΑ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΙΣ ΔΙΑ- ΤΥΠΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΔΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΝΑΧΩΡΕΙ ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΤΟ ΤΑΧΥΠΛΟΥΝ ΥΠΕΡΩΚΕΑΝΕΙΟΝ ΜΑΥΡΗΤΑΝΙΑ ΤΗΝ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡίΟΥ 1930 Είναι μία εξοχος και μοναδική εύκαιρία όπως κάμετε ενα ταξείδι είς 'Ελλάδα, μέ ολίγας προσεγγίσεις καθ' ο¬ δόν. Βραχύχρονοι έπισκέψεις είς τούς οόραίους καί μαγευ- τικούς λιμένας της Γιβραλτάρης, Βιλλαφράγκας καί Νεα¬ πόλεως, θά έπιτραποϋΛ' είς τονς επιβάτας Δευτέρας καί , Τρίτης Θέσεως. 249 νΥΕδΤ 49ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΓΟΕΓΜΒΙ'ί, 7877. -1 η ΠϋΝΑΒΡ ί|ΜΕ 25 ΒΗΟΑθνΥΑΥ, Ν£«¥ ΥΟΒΚ ΦΙΛΟΛΟΠΚΑ ΣΗΜΕΙβΜΑΤΑ "»ΙΓ»_ΡΥΙΙΛ". Κ. Β&λιμύρ» "Ελαβα ζαιοόργΐο ίιδλίο ο-έ κομ.- ψά τόμο. τα π&'.ήματα τοΰ θεατρικοΰ κριτικοϋ τής «Πίωτοπορείας» κ. Κ. Βελμύρα, πού ·Α^κλο^όργ;σε τε¬ λευταία στήν Άθήνα. «Λίγα Τραγούδ'.α» είναι ό τίτλος τού β·.6λίου τοήου, χου είναι στολι- ό η ^ "0- πως μάς λέγει καί ό ίϊιος^ ό ποιη- ί τής, στό σύντ^ο σημείωμά τι», η ^ ] | ά λ ξεσχί σ' ίνα άτελειωτο κλάμ*. Ι ρου «..."Ενα μχαοκέτο δ'^σαικές διολέτ- «Φραγμένα άχό τη τες τοΰ Ύμηττοϋ μαδώ μέσ-' την φυχη μο^...)) ,Από τα τέσσαρα «ΝοσταλγίκαΛ ι ----- ■ Ν· < ■ < τραγούδία, άναβλύζεί ίνα νοσταλ-'τΡ*^. ™> 'Ρ?Τ°^α ο «οιητης
«, τόσο γλυκο χου αΐσσα-, )_
μέσα
| γ«κό
η φχή ,
δρίσχονται ττα μαύρα ξένα, μακρά , ,ζ
άχό την χατρίδα τοας, μακρυά άχό ι τΟ1> ε?ωτα·
—" - *■--< '— - Τό εργο ς τους. ' Ό Βε'λμόρας είναι καλός τεχνί· της. 'Εχείνο χού αίσθάνετα!, τό **-,^*νει τέχει καί κατένοντας έ>χει την ι
νη νά τρ μεταδινΐ(] σ' ενα ώραΐο
στίχο. 'Εξωτερικευει
Τό εργο χοϋ μάς δίνει δέν 5
μονομερώς δοσμένο
"Έπειτα ή (οθ^!
Ινα άλλο μειονέκτη-
σμενο μ' έννηά λινόλεο^α χαραγμένα
άπό τό ζωγράβο Κ. Πλακωτάΐη.^ --------,.., βΛγι.«. „_ Μ,^νν, Λ«,, ,
Δίαδαζοντας τα «Λιγα Τραγου-, ^ εύνενίκά αίσθήματα, χού είναι τ? ((
Φαντάζοααε πώς έ ποϊητηζ
με
«λοπθίθϋσε με την
ποιητου,
ό
η,
' άπο όλόδροσο καί καθάρΐο νερό. κριο-
στάλλίνο σάν τό τρεχάμενο χοτ,άμι.
Ό ττίχο; τ&ο μαστορι/.ός, σαφής.
,έκφρχατικός. Άχτ!νο6&λεί άχό λάμ-
ι ψη. Στά τέσταρα «Νοσταλιγκά»
δ, ό χο»;της μας τραγο^δεί
λέ
ι στό σημεϊωμά τθϋ «πως χατι χου
λαφρο. μιά αράχνη, σάδανο τούς' ΧΛχά ή κακά δημοσιευτηκε, δέν μοΰ
( ι χλωθε;. άνήκει χεΐά».
Σέ χλατειά ξεφολλίσματα
το μάραναν οί τόθοι.»
Τα λίγα αύτά εχω νά ,
σω άπό τή οιλόξενο αυτή στηλη^ «-
Ενας σ^χδολισ»χος- θαομάϊΐος, ναλύοντας μέ τοντομία, τα «
εΐκόνα έςαίσι* Παραδάλλει ό Τραγο^ια» τού νοσταλγιχοΰ
ς ^ς μς ς μ μ
μιά εΐκόνα έςαίσι*. Παραδάλλει ό Τραγο^ια» τού νοσταλγιχοΰ
τοι-ηττ,ς την άν9ρωχινη
, ;ης μς
ρμ τις χαληές «υ μης
της πατρίδας το^, μέ την άσημένια μη , μη
Οάλασσα, τίς νταντελλένιες άκρο-1 τη Ολίψτ] τής άχογοητε·.ν·εως, μα-
γιαλιές, τέν όλοκάθαρο ο»ρανο, τα ραμμένη άπο την άγ<ΐτχη, μέ τα κι- δαρ- ποίητοκ. μένη άχό τον χόνο, τσακισμένη άχό , Ολί ή άν Α. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ μώβ 6ο«νά της. «Τόν ούρανό σοΐ), πατρίδα μοο, στά • ^ ^ (ξένα πώς λαχταρώ, τα μώδ βοονά σου γίρω...» Μέσα «τό γκρίζο δειλινό τοΰ Πά- ,ίΐσιοΰ, ό πθΐητης μα; νοσταλγεί μέ χάποια λαχτάρα τή γλϋκειά πατρί¬ δα τούτους δικούς το·ο καί αΐσδά- νεται μέσα στ άβάθη τής ψι>χής τού
μιά μεγίλη θλίψη, μιά μελεγχολία
άχέραντη. Καί τραγθΰδά μέ τελεία
άρμονία την Ολίψη τής ψυχής τού,
δίνοντας μιά ζωντανή εΐκόνα το5
σϋναι<Γθήματος αύτοΰ τής μελαγχο- λίας, χον» ραγίζε'. την καρϊιά 7.αί τρινιασμένα πέταλα τοΰ ρόβου, χοί» ή θανατηφόρα άράχνη κλώθει πά- νω τοΐ)ς ενα -πέχλο έλαφρό, ποΰ εΐ- ναιτο σάδανο μιάς ζω.ής ποί» σιγανά σβόνει. Ξεφ^λλίζοντας τό Ιργο τοθ χοιη- τοΰ,'διακρίνε: κανείς καμάρα τους διαφόρους σταθμούς τής έ^λίξεώς τού. Άλλως τε τα τραγούδια αΰτά γραφήχανε σέ διάφορες έχοχές, όν τας στά ξένα καί μαρτΰροΰνε.αύτά &' έά έξέλξ ή μρρ. ' έαυτά την έξέλιξι τοΰ χοιητή. Ή «Βενετσιάνίκηβιωχτα» είνα! Ινα λυρικό τραγοϋδι, μεσα στοΰς στίχο^ς τοθ όχοίθΰί άναζη ενός όνεί- ■ ■■ V ' ■»■>■·«»—— —Γ ■■■-------
Α. ΚΑββΑΔΙΑ
- 248 %Υ. 23ΒΒ 8ΤΒΕΕΤ.
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Πιάνα, Ράδια, Φωνόγραφα, Δι-
σκοι, Ρόλλοι, "Οργανα, Στέφανα,
καί πάν σχετικόν μέ την μουστκπν.
Πωλοϋν-ται ή άποστέλλονται Ο.
Ο. Ό.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΣ ΠΡΠΤΗΝ
ΖΗΤΗΣΙΝ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ Μ0Υ2ΙΚΗΣ
«ΑΝΔΟΛΙΝΑΤΑ, ΧΟΡΟΔΙΑ
Τηλέφωνον: νίΛίΠ5 9693.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΙΠΝΕΥΜΛΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΕΔΑ
Αί
έκδηλώηεις τής Τέχνης.-
-ής Οερσεφόνης».
έδώ καί
την
Τό παρα>σιάζε! σάν ενα κομμάτι τής,
καθημερινώς μας ζωής. Τό Ιργο σέ ι
% Είς εκείνον πο5 ίέν εζησε εδά
θίν παρηκολούθησε άχδ κοντά .,......„„.,....„ ,..,,_.„.___Γ1. .
πνε.ιματικτ] εξέλιξι των Έλλήνων Ι τρείς πράξεις, εχει άμείωτο τό έ-,
-ττ,ς'Α^ερικής. θά φαινόταν ικρίερ-|3ια?£ρο μέχρί τέλθίΐς. Ή πρώτ
γο το νά γίνεται σημερα λόγος χερί | καί 3ε-)τέρα πράΊ-ί λαμπρά. Ή ε'σο-
ΑΚΓ4ΟΚΥ
• τής;ζωής|
ϋπερδολικά χ&ύ μ&3 χέραν τοΰ τάφο.». Ή άχοχώρησίς
η εύκαιρία νά γράψω δοά των /αθώς καί τό τραγοΰδι των ψυ-
'ι.*5ν °*: γίι* την °~Κτ< Έλλην ι- χών είναι μιά σκηνική έπιτυχία ά- κη έδώ χνε-ματική κίνησι, τούλα- συνήθιστη. Ό 3μν&ς τής Δηιτ,τρχς χιστο όμως γιά ενα μέρος της, την { ΰπέροχος. 7εατρί/.η. ^ Είναι λίΐπηρό ποί» τό εργο αύτό Αίγο-λίγο, άσ^ναίΐθητα, άλλά, θάθελί όποκριτάς έξ έχαγγελμα- I1 ^ίταθερά. ή ΈΛΛηνοαμερι/.ανική^ λο- τος. Γΐατί όσο χι' άν ίιποδοθοΰν έρα- ιγοτεχνία π-έρνει υποστάσα σάν όλες'σ>τέχναι τα ρόλί των, δέν θά σηκω-
Τχαινούργίες έ κ δηλ ώ- &ο3ν στό δψος ποϋ τό εργο επιβάλλει.
./εις τίς Τ ε χ ν η ς χω- Καί πάλιν έαω; είναι μεγάλο εύτύ-
34™ δΤ. ΑΝΙ3 ΡΑΡΚ
ΤΟ ΕΣΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ! 1ΑΝΟΥΑΡ.ΟΥ 13,1930
Ι 1 £8 ΠΡ»ΤΑΓΙ?Ν!£ΤΟΥΝ ΖΕΥΓΟΣ Ν ^
ΠΡ»ΤΑΓΙ?Ν!£ΤΟΥΝ ΖΕΥΓΟΣ
ΕΙΣ ΑΓΙ2ΝΑ ΤΕΑΕΙίϊΤΙΚΟΝ
ίΟΝΟΟ8 ^ 8Τ000Α
6ΗΕΕΚ ΟΗΑΜΡΙΟΝ
ΟΚΑΟΚ ΙΤΑίΙΑΝ
Τ^^Τ^Ι^)^· ~! Τ^,-^- ^ΙΚ^——8—«^>°«·~
!
ωρισμένας παρατήρησις, άδι-
όμως. έ'χε: την
τίι άφβλές, προτερή-
πού σηαεΐώνοον μόνον ή ά ρ-
ι κ ές- ν. α τ α σ τ ά σ ε ι ς
ής Τ έ χ ν η· ς.
μέ μόρφωσιν καλλιτεχ-'
νίκην, έχιστημονικήν καί οιλολογι-1
Βέβα.α δέ-ν είναι πολλές/αύτέο ^ Είναί ^ϊΡ^ί «* ϊών ^"ί
- - - - " - ντερνων με χρωστηρα πυ δημ-.οαρ-;
γεί ποίησιν χρωμάτων καί μέ σόνθ?-,
?-οϋ μακροα από κάθε επιρροή τη
ήξένης λογοτεχνίας
νά κάμουν την καινοό-ρΐα
-λειάία ποΐ» θά δώση την ώθησ!
,ιά μελλ&ντ:κή παραγωγή.
Λέν^ μπορώ σημερα νά άν^φέρω σ[0
•ταρά ίνα εργο ποΰ είχε την τύχη νά |
γ
:ι««ω προτοα
Ε
στην
Γότ^θΛ μοντερναν. Άκα-
ς μορφώσεως τκχών τού;
δραβείθΛ ^ιΐίβυ είς την 'Ακαδημί-|
αν των Καλών Τεχνών έν Παρι-.
!-:, είδικεύετα'. είς τό Κολςμδι-
Π^επιστήμιον είς την
ην _ ρ('αν
ή ς η
ρ μ ή η _ ρ(αν ΧΛί φ{λοσο^,',ν τής Τέ-/ν
ημβσίοτητχ Είναι «η Αρπαγη της , Εί ςτήν 'Αμερ-κίήν ε'χει Γλθεί τε-
ΙΙερσεφονης» τβ« χ Ν. Β*6ο«βη., λεϋτβίως. Ή έχ.ληξίς το, άναχβ-
^γγραφεως Χ3ί 5λλων βεατριχων λί έ ώ ί
χωροι μίαν πνεομ,ατι-
-αναστης» ο«Ερμηςε(ς τον Παρ.(είν3(! 5ίκα!ολογτμένη, & λάδτ; τις
6?σσον>,, « Αμεριχανοϊ Να.ται εις, ^ %η δτί ο{ έν Έλ'λάϊ[ 2έν« ^
.:ο Φαληρον,, κτλ. Ο κ. Ν.'Βα- ?ίζ^ν το1 ίν -Α - Έλλ ;
Γοϊίϊΐς μου φα-νετα! «ως στο τελεο- τ6σ0ν καλά δσον ?σω: "1π5επε
■αιο το^ εργο είναι χειο χειραφετη-
ιένος, χεώ δίακοσμητικός. Τό θε-
β δέν είναι καινούργιο' ?σα-'σα δ¬
εί είναι άξίος έπαίνο^ι, γιατί
^ζύμωσε, τώχλασε άριστοτεχνικά
:ί μίς το παρο^σ!άζε! άπηλλαγμέ-
ΒΪ3ΧΟ3
6ΚΕΕΚ ΗΕΑννννΕΙβΗΤ
Υ5.
Ηβπδ 5(6ΐηκε
ΤΗΕ 6ΕΚΜΑΝ 61 ΑΝΤ
ΕΚΤΛΚΤΟΖ ΑΓΩΝ ΡΙΝίδΗ
Κίπ!βηκο
οηαμριον
νβ.
ΜίΙ(6 ΕθΙΏ&ΙΙΟ
ΙΤΑίΙΑΝ ΟΧΑΙ.1.ΕΝ&ΕΗ
ϋπι ΜεΜίΙΙεη
ΟΟίίΕβΕ ΟΗΑΜΡΙΟΝ
Υ5.
^^ι^1^ Ψ&δ!ιΙ)ΐΐΓη
ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΑΡΟίίθ
υ. 8.
ΟΗΑΜΡΙΟΝ
^ Ιεΐιριλένκο.
ΜΑΒΙΝΕ
ν8.
Οίπο
ΙΤΑίΙΑΝ 5ΕΝ5ΑΤΙ0Ν
ΤΙΜΑΙ: $1.05 -· $2.10 - 33.15. ΟΙ ΑΓ ίϊΝΕΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ 8ΗΝ Μ. Μ.
ρζ ηγ
-ο άπό μονολόγο,ς χεριττολογίεί
^θν <τ;νηθισαενο θεατρικο στομφο. *____________________________________ ' Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ Ι ΤΟΝ ΑΏΝΩΝ 'Υ.τό τεϋ άειαν-ήσυου Π. Χ. ΔΟΥΚλ. | Όλόκλτ-.ρος ή ίστορία τής Σ.-ΐάρτΓ,ς 1 ολο των άρχαΛθτάτίον /οόνων μέχρι | των κ.αθ* ημάς. 'Αποτελεΐται έγ 1000 καί πλίίστων είκόνων. Δίδ·- καλί ιτεχνικώί- Τιαάται 53.00. ι ΕΞΟΧΟΣ ΚΑΙ ΤΑΧΕΙΑ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΙΣ ΔΙΑ- ΤΥΠΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΔΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΝΑΧΩΡΕΙ ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΤΟ ΤΑΧΥΠΛΟΥΝ ΥΠΕΡΩΚΕΑΝΕΙΟΝ ΜΑΥΡΗΤΑΝΙΑ ΤΗΝ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡίΟΥ 1930 Είναι μία εξοχος και μοναδική εύκαιρία όπως κάμετε ενα ταξείδι είς 'Ελλάδα, μέ ολίγας προσεγγίσεις καθ' ο¬ δόν. Βραχύχρονοι έπισκέψεις είς τούς οόραίους καί μαγευ- τικούς λιμένας της Γιβραλτάρης, Βιλλαφράγκας καί Νεα¬ πόλεως, θά έπιτραποϋΛ' είς τονς επιβάτας Δευτέρας καί , Τρίτης Θέσεως. 249 νΥΕδΤ 49ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΓΟΕΓΜΒΙ'ί, 7877. -1 η ΠϋΝΑΒΡ ί|ΜΕ 25 ΒΗΟΑθνΥΑΥ, Ν£«¥ ΥΟΒΚ ΦΙΛΟΛΟΠΚΑ ΣΗΜΕΙβΜΑΤΑ "»ΙΓ»_ΡΥΙΙΛ". Κ. Β&λιμύρ» "Ελαβα ζαιοόργΐο ίιδλίο ο-έ κομ.- ψά τόμο. τα π&'.ήματα τοΰ θεατρικοΰ κριτικοϋ τής «Πίωτοπορείας» κ. Κ. Βελμύρα, πού ·Α^κλο^όργ;σε τε¬ λευταία στήν Άθήνα. «Λίγα Τραγούδ'.α» είναι ό τίτλος τού β·.6λίου τοήου, χου είναι στολι- ό η ^ "0- πως μάς λέγει καί ό ίϊιος^ ό ποιη- ί τής, στό σύντ^ο σημείωμά τι», η ^ ] | ά λ ξεσχί σ' ίνα άτελειωτο κλάμ*. Ι ρου «..."Ενα μχαοκέτο δ'^σαικές διολέτ- «Φραγμένα άχό τη τες τοΰ Ύμηττοϋ μαδώ μέσ-' την φυχη μο^...)) ,Από τα τέσσαρα «ΝοσταλγίκαΛ ι ----- ■ Ν· < ■ < τραγούδία, άναβλύζεί ίνα νοσταλ-'τΡ*^. ™> 'Ρ?Τ°^α ο «οιητης
«, τόσο γλυκο χου αΐσσα-, )_
μέσα
| γ«κό
η φχή ,
δρίσχονται ττα μαύρα ξένα, μακρά , ,ζ
άχό την χατρίδα τοας, μακρυά άχό ι τΟ1> ε?ωτα·
—" - *■--< '— - Τό εργο ς τους. ' Ό Βε'λμόρας είναι καλός τεχνί· της. 'Εχείνο χού αίσθάνετα!, τό **-,^*νει τέχει καί κατένοντας έ>χει την ι
νη νά τρ μεταδινΐ(] σ' ενα ώραΐο
στίχο. 'Εξωτερικευει
Τό εργο χοϋ μάς δίνει δέν 5
μονομερώς δοσμένο
"Έπειτα ή (οθ^!
Ινα άλλο μειονέκτη-
σμενο μ' έννηά λινόλεο^α χαραγμένα
άπό τό ζωγράβο Κ. Πλακωτάΐη.^ --------,.., βΛγι.«. „_ Μ,^νν, Λ«,, ,
Δίαδαζοντας τα «Λιγα Τραγου-, ^ εύνενίκά αίσθήματα, χού είναι τ? ((
Φαντάζοααε πώς έ ποϊητηζ
με
«λοπθίθϋσε με την
ποιητου,
ό
η,
' άπο όλόδροσο καί καθάρΐο νερό. κριο-
στάλλίνο σάν τό τρεχάμενο χοτ,άμι.
Ό ττίχο; τ&ο μαστορι/.ός, σαφής.
,έκφρχατικός. Άχτ!νο6&λεί άχό λάμ-
ι ψη. Στά τέσταρα «Νοσταλιγκά»
δ, ό χο»;της μας τραγο^δεί
λέ
ι στό σημεϊωμά τθϋ «πως χατι χου
λαφρο. μιά αράχνη, σάδανο τούς' ΧΛχά ή κακά δημοσιευτηκε, δέν μοΰ
( ι χλωθε;. άνήκει χεΐά».
Σέ χλατειά ξεφολλίσματα
το μάραναν οί τόθοι.»
Τα λίγα αύτά εχω νά ,
σω άπό τή οιλόξενο αυτή στηλη^ «-
Ενας σ^χδολισ»χος- θαομάϊΐος, ναλύοντας μέ τοντομία, τα «
εΐκόνα έςαίσι* Παραδάλλει ό Τραγο^ια» τού νοσταλγιχοΰ
ς ^ς μς ς μ μ
μιά εΐκόνα έςαίσι*. Παραδάλλει ό Τραγο^ια» τού νοσταλγιχοΰ
τοι-ηττ,ς την άν9ρωχινη
, ;ης μς
ρμ τις χαληές «υ μης
της πατρίδας το^, μέ την άσημένια μη , μη
Οάλασσα, τίς νταντελλένιες άκρο-1 τη Ολίψτ] τής άχογοητε·.ν·εως, μα-
γιαλιές, τέν όλοκάθαρο ο»ρανο, τα ραμμένη άπο την άγ<ΐτχη, μέ τα κι- δαρ- ποίητοκ. μένη άχό τον χόνο, τσακισμένη άχό , Ολί ή άν Α. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ μώβ 6ο«νά της. «Τόν ούρανό σοΐ), πατρίδα μοο, στά • ^ ^ (ξένα πώς λαχταρώ, τα μώδ βοονά σου γίρω...» Μέσα «τό γκρίζο δειλινό τοΰ Πά- ,ίΐσιοΰ, ό πθΐητης μα; νοσταλγεί μέ χάποια λαχτάρα τή γλϋκειά πατρί¬ δα τούτους δικούς το·ο καί αΐσδά- νεται μέσα στ άβάθη τής ψι>χής τού
μιά μεγίλη θλίψη, μιά μελεγχολία
άχέραντη. Καί τραγθΰδά μέ τελεία
άρμονία την Ολίψη τής ψυχής τού,
δίνοντας μιά ζωντανή εΐκόνα το5
σϋναι<Γθήματος αύτοΰ τής μελαγχο- λίας, χον» ραγίζε'. την καρϊιά 7.αί τρινιασμένα πέταλα τοΰ ρόβου, χοί» ή θανατηφόρα άράχνη κλώθει πά- νω τοΐ)ς ενα -πέχλο έλαφρό, ποΰ εΐ- ναιτο σάδανο μιάς ζω.ής ποί» σιγανά σβόνει. Ξεφ^λλίζοντας τό Ιργο τοθ χοιη- τοΰ,'διακρίνε: κανείς καμάρα τους διαφόρους σταθμούς τής έ^λίξεώς τού. Άλλως τε τα τραγούδια αΰτά γραφήχανε σέ διάφορες έχοχές, όν τας στά ξένα καί μαρτΰροΰνε.αύτά &' έά έξέλξ ή μρρ. ' έαυτά την έξέλιξι τοΰ χοιητή. Ή «Βενετσιάνίκηβιωχτα» είνα! Ινα λυρικό τραγοϋδι, μεσα στοΰς στίχο^ς τοθ όχοίθΰί άναζη ενός όνεί- ■ ■■ V ' ■»■>■·«»—— —Γ ■■■-------
Α. ΚΑββΑΔΙΑ
- 248 %Υ. 23ΒΒ 8ΤΒΕΕΤ.
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Πιάνα, Ράδια, Φωνόγραφα, Δι-
σκοι, Ρόλλοι, "Οργανα, Στέφανα,
καί πάν σχετικόν μέ την μουστκπν.
Πωλοϋν-ται ή άποστέλλονται Ο.
Ο. Ό.
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΣ ΠΡΠΤΗΝ
ΖΗΤΗΣΙΝ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ Μ0Υ2ΙΚΗΣ
«ΑΝΔΟΛΙΝΑΤΑ, ΧΟΡΟΔΙΑ
Τηλέφωνον: νίΛίΠ5 9693.
«ΕΘΝ-ΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.__
ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
ΤΟ ΦΡΙΚΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΤ ΛΟΒΕΜΠΕΡΓΚ
Χον Ίοΰλιο τού 1884, δταν τδ
Γεραανιχό Κράτος κατέλαβεν έπι-
την Ά-φρικανική άποικία τοϋ
ύ ενας πλουσιώτατος καί
Λτ6ς γι άτίς μελέτες τού γι«-
Τς τοΰ Βερολίνου, ό δόκτωρ Φρίτς
Λόβεμπεργ*, πήγε α·φ Καμερούν
νιά νά κάνη μελέτβς άχάνω στίς
-'ομερές άρρώστειες των τροπικόν,
Ιί οποίες μαστίζανε τους ίθαγενεΐς
^θοΰς, **' ιδιαιτέρως την λβ-
%*' Ηλέχρα την έποχή έκείνη Ιαβ-
,* θραΰστ καί στίς περισσοτέρας χω-
ρ'ες της Εύρώπης καί γι' ουτο οί
μ,εγαλείτεροι γιατροι προσπαθουσαν
νά δροΰν έναν τρόπο θεραπείας της.
Ό δόκτωρ Λόδεμπε,ργχ. έγκατε-
,-τάθηκε στήν πό}.ι Βικτόρια %<χ άρχιτε νά κάνη μακρυνέ-ς περιοδεΐ- ,- 'ϊτά νότια μέρη της περιφημης λΐμνης τοΰ Τσάντ, στίς παρόχθκς ι:εριφέ>βΐ6ς τού ποταμοΰ Μπενουβ
λ*-, στδ όροπέΐιο τοϋ ,Ανταμάους..
Λΰο όλόκληρα χρόνια πειραματίζο-
ταν επί ασθενών των περιφέρειαν
ατών, μάζεψε μέσα σέ είδικά δο-
χεία μικρόδια τής λέπρας *.αί τε-
λος ξαναγΰρυε στδ Βερολίνο, μέ
την δεδαιόττ-,τα πώς είχε άναχα-
λύφει τδν τρόπο μέ τδν^όποίο μετα-
δίδεται ή λέπρα, καθώς καί τον
τρόπο της θεραπείας της.
Δέν ανεκοίνωσε δμως σέ κανένα
τίς μελέτες τού καί τ' άποτελεσμα-
τα των πειραμάτων τοι», άλλά κα-
δώς ήταν κουρασμένος ττειά άπ' τα
ταξίίίιβ, τί; περιοδείες καί την
ζωή τοΰ χημικοΰ έργαστηρίου; ρί-
•/θηκε μέ τα μοΰτρα στά γλέντια
ναί στήν τρελλή ζωή τοϋ Βε^ολί-
νοο. —ρ5γμ·- ποί> το έχέτρεπί ά*λλως
τί ή κολοτσιαία -χεριο^σία τού.
Ό δόκτωρ Λό6εν·χβ(»γκ ηταν ά-
^ε^ϊδεν δνθρωπος χαράξενος, ΐδιδ-
τροχος, έγωϊστής, άνή&ικος και μέ
πωρωμένη Τίνεί^ησι. ή δέ ζωή των
3ιασκβδά"<Λ καί τδ πιοτό έξάλει- ']»αν καί το τελε·οταΐ« ΐχνος της η- 6ικής ν.αί καλωσύνης —ου βίχε μέσα τού. Την 'Αχοκρηά τοϋ 1888, σ' ενα απ' τα έλονύ·χτ!θί γλέντια τού γνω- ρίσδηκε μέ έναν άλλον γλεντζέ τοΰ ϋίοολίνοί τόν Γουλιέλμο Σδάρτς, άνθρωπον γεμάτον έλαττώματα, ό ο¬ ποίος όμως ήταν άφελής καί κατά 5ά0ος καλόκαρδος. Το δράδυ έκείνο ήταν καΐ οί δυό στουπί στδ μεθύσι, καί έμειναν Λαΐοι στο χαμπαρέ πού διετκέ- ϊαζαν, εως Οτου τα γκαραόνια τοΰς έογαλαν έ*ξω σχεδίιν άναισθητους »π' το πιοτό. Ό Λόδεμπεργκ μέσ'
στικδ καί θά σοΰ ζητήσω την 6οή-
6ειά σου. Στά γλέντ'.α καί σττ,ν
τρελλή ζωή τοΰ Βερολίνου σπατα-
λησα δλη την περοι>σία μου καί τώ-
ρα είμαι εντελώς κατεστραμμένος
οΐκονου.ικώς. Ή Ίλεάνα δέν ξέρει
τίποτε γι' αΰτδ καί οίτε πρέπει νά
τδ μάθη. Σ' έσένα όμως κάνω μιά
πρότασι τώ '/.ν. σένα θά διευκολύ¬
νη καί μενά θά μέ δγάλη άπ' τδ οί-
κονομικδ άΒιέξοδο. Έ3ώ καί κάμ¬
ποσον ν,αιρδ ποί» μοΰ μίλησες γιά τίς
μελέτες σου σχετικώς μέ τή λέπρα.
μοΰ είπες ότι εΐσαι δέδαιος ότι άνε-
κάλυψες τδν τρόπο τής Οεραπείας
της καί ότι ζητοΰσες έναν ανθρωπο
ποί» νά δεχθή νά τοΰ μεταδώσης τδ
μικρόδιο τήί άρράκττε'.ας αύτ^ς καί
Ιπειτα νά τον θεραπεΐ>σης. Αί, λοι-
πόν, προσφέρομαι έγώ γιά νά κά¬
μης τδ πείραμά σου αυτό. Έμΐιστεύ-
ομαι στήν φ'.λία σου καί στήν γεν-
ναιοϊωρία σου την Ίλεάνα γιά τδ
διάστημα ποΰ θά χρειασθη νά μείνω
άπομονωμένος γιά την Οεραπεία.
"Ετσι θά έχω την ϊκανοποίησι Οτι
Ισωσα τδν έαυτό μου άπ' τδ οΐκονο-
μΐκδ άδ'.έξοδο καί ότι συνετέλεσαν
ττην δόξα τού πεΐδ άγαπητοΰ μου
φίλου.
Στά λόγια αάτά δ δόκτωρ Λδ-
δεμπεργκ έ'γ'.νε κατακίτρ'.νος, Ιμει-
νε μερΐλά λεπτά άκίνητος σέ άμη-
χανία -/.αί τέλος, χωρίς νά προφέ¬
ρη λέξι «τεινβ τδ χέρι ^ττδν φίλο
τού. Μιά Θερμή χειραψία ήταν ή -
νά τοΰ δώση την συμφωνημένη ά-
μθΐδή.
Στδ διάστημα αύτδ ή Ίλεάν» δέν
κατώρθωσε ν' αντισταθή στίς έ-ι-
θέσεις τοΰ Λόβεμπεργκ καί κατέ-^
ληξε νά γίνη φίλη τού. Δέν
πάφει δμως καθολου ν' άγ^απάη τδν]
Σδάρτς καί περίμενε με άγωνίβ
την ήμέρα ποί) θά θεραπευόταν καί
θά ξαναγΰριζί κοντά της.
Μιά μερά δμως έμαθε δλη την
φρικτή άλήθεια καί τότε κατάλαδ» '·
δλο τδ άπαίσιο δάθος τής ψυχης τοΰ
φίλου της. Τδν εδρ'.ίε όιτθ μποροΰσε
περισσότερο, άλλά έτ,είνος την δε-
δαίωσε ότι μόνο χάριν τής έπυτή-ι|
μης είχε κάνε* τδ πείραμα έν.είνο*ί|
καί τής δήλωσε κατηγορηματικ* '
ότι Θά -Λατώρθωνε νά θεραπεύση τδν,
Σδάρτς. Ή δήλωσις έ·Αε!νη καθη-
σύχασε κάπως την ,Ιλεάνα.
Πέρασαν άρκετές μέρες άκόμη"
άγωνίας γιά την δύστυχη γυναϊ-Αα.
καί μαρτυρίου νιά τδν λεπρδ σύζυγβ
της-
"Ενα άπόγευμα ποί) ελε'.πε ό για-
τρός, ή Ίλεάνα μπηκε στδ γραφείό ι
τού καί καθώς εφαχνε άνήσυχη έδδ'1
κ' έ·Α4Ϊ, δρήκε σ' ενα συρτάρι εν» ':
φάν.ελο επάνω στδ οποίον ήταν
γραμμένη ή λέξις «Λέπρα». Τδν
άνο'.ξδ χαί δρήκε μέσα διάφορα εγ^-
γραφα, καί σημειώσεις γιά την λε-
πρα. Μεταξί» των άλλων δρήκε κα?
τδ άκόλουθο γράμμα ποί) είχε στεί-
λειν στδν Λόδεμπεργν. δ διευθυντής
ένδς άπ' τα μεγαλείτερα λεπροκο-
μεία τής Γερμανίας. Τδ γράμμα Ι
λεγε τα εξής:
Λεπροκομεΐο τοΰ...... %
....7 Ιουλίου 1889
«Άξ'.ότιμε συνάϊελφε,
Είς άπάντησι τής έπιστολής σας"
τοΰ παρελθόντος Μαΐοΐυ, σάς άναγ-
γέλλω μέ λύπη μου ότι ή μέθοϊός
σας γιά την Βεραπεία τής λέπρας,
σας έοαρμόζω έδώ καί δοδ χρόνια
στδ λεπρον.ομείό μας, άχι μόνο δέν
εδωσε καλά άποτελέσματα, άλλί
μερικοΰς άρρώστους τοΰς έ'δλαψε Ι-
περδολικά. Γι' αΰτδ σχτ,μάτισα τή ,
πεποίθησι ότι όχ! μόνο 5έν είνε ώ-'
φέλιμη, άλλά τουναντίον ν.Γ έπι/.ίν·:
δυνη....»
Ή δυστ,ιχισμένη, Ίλεάνα δέν μπδ^]
ρεσε νά ?ια6άτη περισσότερο.
Ή έπισ,τολή έν,είνη Ιφανερωσ··
αρίου το5ΐ890; όπότε δ Σδάρτς ε-
γραψε καί παρέδωσε στδν φίλο τού
την εξής δήλωσι:
Ό υποφαινόμενος δηλώ ότι θελη-
ματικά, χωρί; καμμιά πίεσι ή δία
δέχομαι νά ΰποδληθώ στδ πείραμα
·:οΰ ^δόκτορος Φρίτς Λόδε.ιπεργκ
καί άναλαμβάνω δλη ττ,ν εύθΰνη καί πώς ό Λόδεμπεργζ. πολλοΰς μήνες
δλους τοΰς κινδύνους. Κάνω την 5ή-ΐπίθτοΰ κάνει τδ πείοαμα στδ
Λωσι
κάθε
αυτή γιά ν^' απαλλαγή άπδ! Σδάρτς. ήξερε ότι ή μέθοδός τού όχ'
ύνη ό φίλ&ς μου δόκτωρ μόνο δέν έθεράπευε τή λέπρα, άλλβ '
τουναντίον ήταν έπικίνδυνη.
Έλαβε τδ γράμμα στήν Άστυνο
μία καί κατήγγειλ» τδϋ Λόδεμπεργτ
δ οποίος συνελήφθη επειτα άπδ λίγι
η
Λόδεμπεργκ.
Βερολίνο 12—2—1890.
Γοολιέλμος Σδάίτς.
Έπειτα άπό λίγον καιρδ έμφανί-
σθηκαν τα πρώτα σ^ιπτώματα τής
τρομερης αρρωστειας στο κορμι τοΰ
ωρα.
Τ
Τδ κακουργιοδικείο τοϋ Βερολί ,
'■"· *? σέ ΐσόβια ν.ατ«ί|
χατωρθωνε δχι μόνον νά τδν θερα¬
πεύση, άλλά οΰτε νά έλαφρώση την
καταστασι τού.
"Ετσι δ καιρδς π&ρνοΰσ« καί ό δυ-
στυχισμένος Σ6άρτ? είμενε άπομο¬
νωμένος, περιμένοντας καρτερικά
νά τδν κάνη κ«λά ό φίλος' τού καί
έ'σωσε τδν
χισμένο Σδάρτς, δ οποίος έμεινι
πειά γιά πάντα καταδικασμένος μέ
σα στδ λεπροκομείο καί μακρυά ά-
τήν άγαπημένη τού Ίλεάνα, ή όποίεΐ
άτχρ^όρ^η] κλείσθηκε ώς νοσ» |
κόμος σ' ενα νοσοκομεΐο, δπου κα
πέρασε τδ ϋπόλοιπο τής ζωής της
πόλιταν Λάϊφ Ίνσοΰρανς Κόμπανυ. Ό "Αλντεν την είχεν **»****£* «" ] Οζογΐαφή τής συμφωνίας.
τ~ *__.... ^ ήλ«,ο^ δτ(χν ή Μ4 ε{,ρέ*η ώς έκθετον εις την ««ο- -,ν ^^ ϊτ?. ί2 Φίβίθϋ-
■♦ δόν τής οικίας. Χ
Ή Άνίτα Στούαρτ, ήτις ευρίσκεται ίν Άγίω Φοαγκίσκψ, παρακολονθοϋσ-.
την κατάστασιν τού άδελφοΰ της -Τΐίόοτέ «σβ: νοϋντοΓ σοΑαηόκ
ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
ΤΟ ΦΡΙΚΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΤ ΛΟΒΕΜΠΕΡΓΚ
Χον Ίοΰλιο τού 1884, δταν τδ
Γεραανιχό Κράτος κατέλαβεν έπι-
την Ά-φρικανική άποικία τοϋ
ύ ενας πλουσιώτατος καί
Λτ6ς γι άτίς μελέτες τού γι«-
Τς τοΰ Βερολίνου, ό δόκτωρ Φρίτς
Λόβεμπεργ*, πήγε α·φ Καμερούν
νιά νά κάνη μελέτβς άχάνω στίς
-'ομερές άρρώστειες των τροπικόν,
Ιί οποίες μαστίζανε τους ίθαγενεΐς
^θοΰς, **' ιδιαιτέρως την λβ-
%*' Ηλέχρα την έποχή έκείνη Ιαβ-
,* θραΰστ καί στίς περισσοτέρας χω-
ρ'ες της Εύρώπης καί γι' ουτο οί
μ,εγαλείτεροι γιατροι προσπαθουσαν
νά δροΰν έναν τρόπο θεραπείας της.
Ό δόκτωρ Λόδεμπε,ργχ. έγκατε-
,-τάθηκε στήν πό}.ι Βικτόρια %<χ άρχιτε νά κάνη μακρυνέ-ς περιοδεΐ- ,- 'ϊτά νότια μέρη της περιφημης λΐμνης τοΰ Τσάντ, στίς παρόχθκς ι:εριφέ>βΐ6ς τού ποταμοΰ Μπενουβ
λ*-, στδ όροπέΐιο τοϋ ,Ανταμάους..
Λΰο όλόκληρα χρόνια πειραματίζο-
ταν επί ασθενών των περιφέρειαν
ατών, μάζεψε μέσα σέ είδικά δο-
χεία μικρόδια τής λέπρας *.αί τε-
λος ξαναγΰρυε στδ Βερολίνο, μέ
την δεδαιόττ-,τα πώς είχε άναχα-
λύφει τδν τρόπο μέ τδν^όποίο μετα-
δίδεται ή λέπρα, καθώς καί τον
τρόπο της θεραπείας της.
Δέν ανεκοίνωσε δμως σέ κανένα
τίς μελέτες τού καί τ' άποτελεσμα-
τα των πειραμάτων τοι», άλλά κα-
δώς ήταν κουρασμένος ττειά άπ' τα
ταξίίίιβ, τί; περιοδείες καί την
ζωή τοΰ χημικοΰ έργαστηρίου; ρί-
•/θηκε μέ τα μοΰτρα στά γλέντια
ναί στήν τρελλή ζωή τοϋ Βε^ολί-
νοο. —ρ5γμ·- ποί> το έχέτρεπί ά*λλως
τί ή κολοτσιαία -χεριο^σία τού.
Ό δόκτωρ Λό6εν·χβ(»γκ ηταν ά-
^ε^ϊδεν δνθρωπος χαράξενος, ΐδιδ-
τροχος, έγωϊστής, άνή&ικος και μέ
πωρωμένη Τίνεί^ησι. ή δέ ζωή των
3ιασκβδά"<Λ καί τδ πιοτό έξάλει- ']»αν καί το τελε·οταΐ« ΐχνος της η- 6ικής ν.αί καλωσύνης —ου βίχε μέσα τού. Την 'Αχοκρηά τοϋ 1888, σ' ενα απ' τα έλονύ·χτ!θί γλέντια τού γνω- ρίσδηκε μέ έναν άλλον γλεντζέ τοΰ ϋίοολίνοί τόν Γουλιέλμο Σδάρτς, άνθρωπον γεμάτον έλαττώματα, ό ο¬ ποίος όμως ήταν άφελής καί κατά 5ά0ος καλόκαρδος. Το δράδυ έκείνο ήταν καΐ οί δυό στουπί στδ μεθύσι, καί έμειναν Λαΐοι στο χαμπαρέ πού διετκέ- ϊαζαν, εως Οτου τα γκαραόνια τοΰς έογαλαν έ*ξω σχεδίιν άναισθητους »π' το πιοτό. Ό Λόδεμπεργκ μέσ'
στικδ καί θά σοΰ ζητήσω την 6οή-
6ειά σου. Στά γλέντ'.α καί σττ,ν
τρελλή ζωή τοΰ Βερολίνου σπατα-
λησα δλη την περοι>σία μου καί τώ-
ρα είμαι εντελώς κατεστραμμένος
οΐκονου.ικώς. Ή Ίλεάνα δέν ξέρει
τίποτε γι' αΰτδ καί οίτε πρέπει νά
τδ μάθη. Σ' έσένα όμως κάνω μιά
πρότασι τώ '/.ν. σένα θά διευκολύ¬
νη καί μενά θά μέ δγάλη άπ' τδ οί-
κονομικδ άΒιέξοδο. Έ3ώ καί κάμ¬
ποσον ν,αιρδ ποί» μοΰ μίλησες γιά τίς
μελέτες σου σχετικώς μέ τή λέπρα.
μοΰ είπες ότι εΐσαι δέδαιος ότι άνε-
κάλυψες τδν τρόπο τής Οεραπείας
της καί ότι ζητοΰσες έναν ανθρωπο
ποί» νά δεχθή νά τοΰ μεταδώσης τδ
μικρόδιο τήί άρράκττε'.ας αύτ^ς καί
Ιπειτα νά τον θεραπεΐ>σης. Αί, λοι-
πόν, προσφέρομαι έγώ γιά νά κά¬
μης τδ πείραμά σου αυτό. Έμΐιστεύ-
ομαι στήν φ'.λία σου καί στήν γεν-
ναιοϊωρία σου την Ίλεάνα γιά τδ
διάστημα ποΰ θά χρειασθη νά μείνω
άπομονωμένος γιά την Οεραπεία.
"Ετσι θά έχω την ϊκανοποίησι Οτι
Ισωσα τδν έαυτό μου άπ' τδ οΐκονο-
μΐκδ άδ'.έξοδο καί ότι συνετέλεσαν
ττην δόξα τού πεΐδ άγαπητοΰ μου
φίλου.
Στά λόγια αάτά δ δόκτωρ Λδ-
δεμπεργκ έ'γ'.νε κατακίτρ'.νος, Ιμει-
νε μερΐλά λεπτά άκίνητος σέ άμη-
χανία -/.αί τέλος, χωρίς νά προφέ¬
ρη λέξι «τεινβ τδ χέρι ^ττδν φίλο
τού. Μιά Θερμή χειραψία ήταν ή -
νά τοΰ δώση την συμφωνημένη ά-
μθΐδή.
Στδ διάστημα αύτδ ή Ίλεάν» δέν
κατώρθωσε ν' αντισταθή στίς έ-ι-
θέσεις τοΰ Λόβεμπεργκ καί κατέ-^
ληξε νά γίνη φίλη τού. Δέν
πάφει δμως καθολου ν' άγ^απάη τδν]
Σδάρτς καί περίμενε με άγωνίβ
την ήμέρα ποί) θά θεραπευόταν καί
θά ξαναγΰριζί κοντά της.
Μιά μερά δμως έμαθε δλη την
φρικτή άλήθεια καί τότε κατάλαδ» '·
δλο τδ άπαίσιο δάθος τής ψυχης τοΰ
φίλου της. Τδν εδρ'.ίε όιτθ μποροΰσε
περισσότερο, άλλά έτ,είνος την δε-
δαίωσε ότι μόνο χάριν τής έπυτή-ι|
μης είχε κάνε* τδ πείραμα έν.είνο*ί|
καί τής δήλωσε κατηγορηματικ* '
ότι Θά -Λατώρθωνε νά θεραπεύση τδν,
Σδάρτς. Ή δήλωσις έ·Αε!νη καθη-
σύχασε κάπως την ,Ιλεάνα.
Πέρασαν άρκετές μέρες άκόμη"
άγωνίας γιά την δύστυχη γυναϊ-Αα.
καί μαρτυρίου νιά τδν λεπρδ σύζυγβ
της-
"Ενα άπόγευμα ποί) ελε'.πε ό για-
τρός, ή Ίλεάνα μπηκε στδ γραφείό ι
τού καί καθώς εφαχνε άνήσυχη έδδ'1
κ' έ·Α4Ϊ, δρήκε σ' ενα συρτάρι εν» ':
φάν.ελο επάνω στδ οποίον ήταν
γραμμένη ή λέξις «Λέπρα». Τδν
άνο'.ξδ χαί δρήκε μέσα διάφορα εγ^-
γραφα, καί σημειώσεις γιά την λε-
πρα. Μεταξί» των άλλων δρήκε κα?
τδ άκόλουθο γράμμα ποί) είχε στεί-
λειν στδν Λόδεμπεργν. δ διευθυντής
ένδς άπ' τα μεγαλείτερα λεπροκο-
μεία τής Γερμανίας. Τδ γράμμα Ι
λεγε τα εξής:
Λεπροκομεΐο τοΰ...... %
....7 Ιουλίου 1889
«Άξ'.ότιμε συνάϊελφε,
Είς άπάντησι τής έπιστολής σας"
τοΰ παρελθόντος Μαΐοΐυ, σάς άναγ-
γέλλω μέ λύπη μου ότι ή μέθοϊός
σας γιά την Βεραπεία τής λέπρας,
σας έοαρμόζω έδώ καί δοδ χρόνια
στδ λεπρον.ομείό μας, άχι μόνο δέν
εδωσε καλά άποτελέσματα, άλλί
μερικοΰς άρρώστους τοΰς έ'δλαψε Ι-
περδολικά. Γι' αΰτδ σχτ,μάτισα τή ,
πεποίθησι ότι όχ! μόνο 5έν είνε ώ-'
φέλιμη, άλλά τουναντίον ν.Γ έπι/.ίν·:
δυνη....»
Ή δυστ,ιχισμένη, Ίλεάνα δέν μπδ^]
ρεσε νά ?ια6άτη περισσότερο.
Ή έπισ,τολή έν,είνη Ιφανερωσ··
αρίου το5ΐ890; όπότε δ Σδάρτς ε-
γραψε καί παρέδωσε στδν φίλο τού
την εξής δήλωσι:
Ό υποφαινόμενος δηλώ ότι θελη-
ματικά, χωρί; καμμιά πίεσι ή δία
δέχομαι νά ΰποδληθώ στδ πείραμα
·:οΰ ^δόκτορος Φρίτς Λόδε.ιπεργκ
καί άναλαμβάνω δλη ττ,ν εύθΰνη καί πώς ό Λόδεμπεργζ. πολλοΰς μήνες
δλους τοΰς κινδύνους. Κάνω την 5ή-ΐπίθτοΰ κάνει τδ πείοαμα στδ
Λωσι
κάθε
αυτή γιά ν^' απαλλαγή άπδ! Σδάρτς. ήξερε ότι ή μέθοδός τού όχ'
ύνη ό φίλ&ς μου δόκτωρ μόνο δέν έθεράπευε τή λέπρα, άλλβ '
τουναντίον ήταν έπικίνδυνη.
Έλαβε τδ γράμμα στήν Άστυνο
μία καί κατήγγειλ» τδϋ Λόδεμπεργτ
δ οποίος συνελήφθη επειτα άπδ λίγι
η
Λόδεμπεργκ.
Βερολίνο 12—2—1890.
Γοολιέλμος Σδάίτς.
Έπειτα άπό λίγον καιρδ έμφανί-
σθηκαν τα πρώτα σ^ιπτώματα τής
τρομερης αρρωστειας στο κορμι τοΰ
ωρα.
Τ
Τδ κακουργιοδικείο τοϋ Βερολί ,
'■"· *? σέ ΐσόβια ν.ατ«ί|
χατωρθωνε δχι μόνον νά τδν θερα¬
πεύση, άλλά οΰτε νά έλαφρώση την
καταστασι τού.
"Ετσι δ καιρδς π&ρνοΰσ« καί ό δυ-
στυχισμένος Σ6άρτ? είμενε άπομο¬
νωμένος, περιμένοντας καρτερικά
νά τδν κάνη κ«λά ό φίλος' τού καί
έ'σωσε τδν
χισμένο Σδάρτς, δ οποίος έμεινι
πειά γιά πάντα καταδικασμένος μέ
σα στδ λεπροκομείο καί μακρυά ά-
τήν άγαπημένη τού Ίλεάνα, ή όποίεΐ
άτχρ^όρ^η] κλείσθηκε ώς νοσ» |
κόμος σ' ενα νοσοκομεΐο, δπου κα
πέρασε τδ ϋπόλοιπο τής ζωής της
πόλιταν Λάϊφ Ίνσοΰρανς Κόμπανυ. Ό "Αλντεν την είχεν **»****£* «" ] Οζογΐαφή τής συμφωνίας.
τ~ *__.... ^ ήλ«,ο^ δτ(χν ή Μ4 ε{,ρέ*η ώς έκθετον εις την ««ο- -,ν ^^ ϊτ?. ί2 Φίβίθϋ-
■♦ δόν τής οικίας. Χ
Ή Άνίτα Στούαρτ, ήτις ευρίσκεται ίν Άγίω Φοαγκίσκψ, παρακολονθοϋσ-.
την κατάστασιν τού άδελφοΰ της -Τΐίόοτέ «σβ: νοϋντοΓ σοΑαηόκ
«ί,ΗΜΚΟΖ ΑΙΙΡΥΞ».— ΚΜΊΑΚΗ, 12 ΙΑΛυϊΑΠυΐ,
ΟΙ _--&
ΤΙ Θ
ΚΑΖΑΜΙΑΙ
ΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΙΣΙΝΗΣ ΠΥΘΙΑΣ.- ΜΕΡΙΚΑ
ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΑ.
ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΕΤΟΣ 193ο
α
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Δεκέμβριον— Τό
1929 δέν θά είναι σέ λιγο παρά
μί« άνάμνησις. Τί θά μας φέρη
τό 1930;...
Την απάντησιν θά μάς την δώ-
οουν.. . οί καζαμίαι ποϋ ήρχισαν
ηδη νά έκτυπώνωνται. Άλ/ία προ-
τού μάς άπαντήσουν οί καζαμίαι,
άς άκοισωμεν τούς εξ έπαγγελμα-
τος προφήτας καί τάς πυ#ιας, ποΰ
άνήγαγον τή νδεκαρολογίαν τοϋ
[καζαιιία, είς υψηλόν καί άκριόο-
πληρωνόμενον έπαγγελμα. Είς τάς
παραμονάς κάθε νέου ετους, αι
Παρισιναί έφημερίδες, κατά Λα-
λαιάν συνήθειαν, καταφεύγονν
είς τα προφητικά των δώρα, διά
νά ίκανοποιήσουν την περιέργε.αν
τοϋ άναγνωστικοϋ των /.οίνου, τό
οποίον περιμένει μέ ά.δη,μονίαν τάς
προφητείας των. "Αλλοτε τα σκήνΐ
τρα τής μαντικής τα κατεϊχε ή
Μαντάρ ντέ Τέιιπ καί αί προψη-
τεϊαί της διά τό νέον ετος ε'καναν
τόν γϋρον τοΰ παγκοσμίου Τύπου.
Σήμερον, μεταξύ των συγχρό¬
νων Πυθιών, βασιλεύει ό άστήρ
τής Μαντάμ Φραγιά, καί ή Πα-
ρισινή «Ζουρνάλ», εσπευσεν άπό
τώρα, άντί άδράς άμοιβής, νά ε¬
ξασφαλίση τα προγνωστικά τής
Πυθίας, τα όποΐα δημοσιεύει είς
τό σημερινόν της φύλλον, μέ τί-
τλους κτυπητούς καί είς την πρώ¬
την σελίδα της. "Ισως ή νέα ΐΐυ-
θία 6έν μάς λέγει τίποτε περισ¬
σότερον άπό Λ.τι. ΛΛ »«- *—·—1~
πάντως μέ μεγαλειτέρον. .. σοβα-
ροφάνειαν, πράγμα ποϋ εχει μέγα- (
λην σημασίαν προκειμένον περί [
προφητειών. Ή Μαντάμ Φραγιά,
ακολουθούσα είς τουτο την τακτι¬
κήν όλων των μαντείων καί όλων
των πυθτών, άπαντα, ώς επί τό
πλείστον, μέ γεν.κότητας καί άορι-
στίας, δπω; πρέπει ν' άπαντα μία
προφήτις σεβομένη την τέχνην
της, πρό πάντων μάλστα δταν εϊ-[
ναι προφήτις... μετά Χριστόν. |
Πάντως τό γενικόν συμπέρασμα
των προφητειών της είναι, ότι τό
1930 δέν θά περάσουμε καθόλου
καλά. Τό νέον ετος προμηνύεται κα
κόν, ψυχρόν καί άναποδον. Χει-
μώνα; δριμύς, έπιδημίαι, άνησυ-
χίαι, ντενότης χρήμστος, άκρίοεια
τής ζο>ή"ς, ταραχαί, καί ϊσως - Τσως
καί κανένας νεο; πόλεμος, δλαι αί
πληγαί τοϋ Φαραώ. Άλλ' άς αφή¬
σωμεν καλλίτερα νά μάς τα πί) ή
ιδία.
«Τό ετος 1930 — άπαντα είς
τα έρωτήματα τής «Ζουρνάλ» —
ευρίσκεται, είς τόν άστρολογικόν
ουρανόν, υπό τούς άστερισμούς τοΰ
Έρμή καί τοΰ Κρόνου, ποϋ συμ-
βολίζουν την ενέργειαν καί την
σκέψιν. Θά απαιτήση ά-πό καθένα
μας μεγάλας δ.ανοητικάς προσπα-
οί καζαμίαι, άλλ' όπωσδήπο-
τε τα λέγει πολύ καλλίτερα άν δχι
μ μ
θείας.
Ή περίοδος των ραγοαίων καί
ευκολίαν πλουτισμών, ςραίνεται ότι
παοήλ-θεν οριστικώς.
ξιί, ή Ύοον Χιούζ, χορεύτρια των «Φόλλης», ή όποία μετα
, βαίνει είς Παρισίους όπως λά6« διαζύγιον άπό τόν σύζυγον τη-
Γχόνντων Ρκοντόβσκυ. Άριστερ?, ή Δάγκαο Γκσντόδσκυ ή ό
ποία κατηγορείται υπό τς πρώτης ώς προκαλέσασα τό συ'ζυγι-
κόν ναυάγΜτν. Ή Δάγκαρ άρνεΐται την κατηγορίαν.
συχνά είς τα πκτρωμένα των άτό-
μων.
Θά περάσωμεν ώρας σοβαράς
καί σκληράς, καί θά χρειασθή νά
'Εφεξτϊς, ή τουλάχιστον κατά ύποταχθώμεν είς ενα ακαμπτον νό-
την διάρκειαν τού προσεχούς ετους
ή τΰχη θά έπεμβαίντι ολιγώτερον
μόν επιμελοΰς εργασίας καί προσο-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά..............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τχ) 30 Ίσυνίου, 1929................. > 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Τό Χρ"%ιατισττ,ριον, καρδιά και
κέντρον των Παρισίων, άφοΰ υ¬
ποστή άνησυχαστικάς διακυμάν-
σεις, θά ξαναπάρτ·) ολίγον κατ' ο¬
λίγον ενα αίσθητόν προσανατολι-
ήση θαυμασίας προόδους καί τα
μακρυνώτερα έναέοια ταξείδια θά
έκτελοϋνται, άπό την προσέχη ά¬
νοιξιν μέ εξαιρετικήν επιτυχίαν.
Είς την Ευρώπην καί την Α¬
σίαν, σοβαρά γεγονότα θά έμβάλ-
λουν, επανειλημμενως είς ά
ημμς είς άνΐ1συχ
αϊ τα5 κυβερνήσεις πλείστων νο
ρων
ϊ
ρων
Ή Γαλλία μελαγχολική, άλλά
θαρραλέα καί ίσχυρά, θά άνορθω-
θη ύπερηφάνως καί θ' αναλάβη ό-. Κ _..
, λίγον κατ' ολίγον, διά μιάς έπίμό- Ή άπειλή τοϋ πολέμου θά φανή
Ι νού και έντατικής ποσπαθείας, την καί πάλιν είς την Ανατολήν — ί'-
προτέραν θέσιν τη; μεταξύ τώΐ, σως μάλιστα νά έκραγί} ξαφνι;ώ
Ευοωπαϊκών 'ΡΛ<Η'ίΤ>ν. ί κηι ΐ,ί &<<-,<Ατητη 'Εκτελεί μ* κα& Ορακτορ&ϊαιι καθ' ίίλην την 'Έλλάδα. ΤΓραηεζιτικήν έργασ£5.ν κ*ι δέχεται ««ταθέαεις. ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΠΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐί) Δολλάρια η Λίοας Αγγλίας ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: .......... Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας 'Αγγλίας ...................... 4 % % Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολ?.άρια ή Λίρας ΚΑΤΑΘΕ2ΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ: Μέχρις Ο μηνών 1 Ιτους .............. ^ 2 έτών.................5 4 έτών.................5 5 έτών..............,.. 6 10 έτών καί πλέον η διαρκεΐς ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000....................................... 4-Λ% Είς Συνάλλαγμα (ΟΙιβοΙΟ είς Δολλ. μέχρι $ 2.000, τ) Λίρας Αγγλίας μέχρι,'«400 4 % Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό οποίον κατετέθησαν. Αί καταθέσεις Άμερΐ5«ης-, όταν γίνωνται διά τοΰ Κοααστηματος Νέας Ύόρκ»)ς, είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της· εκδόσεως των όμολογιών. ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΠ50Κ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ: Μέχρις 6 μηνών................ > 1 ϊτους.................
> 2 έτών.................
> *4 Ιτών.................δ %
» δ έτών καί πλέον ή διαρκεΐς.
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ
ΝΕνΥ ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
Τηλ.
576«
33 50. ΟίΑΒΚ 5Τ.,
ΑΝΤΤΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ-
ΡΙΒ3Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ Βίθβ.,
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60.
Ενρωπαϊκών "Εθνών.
Δέν θά γνωρίση τάς καταστρο¬
φάς αί οποίαι επληξαν καί αί οποί¬
αι άπειλοΰν άκόμη, χά>ρας πλον-
σιωτέρας άπο αύτην.
Ό έθνικός .τλοϋτός της θά ε¬
ξέλθη άμείωτος άπό την περαστι-
κήν αυτήν κρίσιν.
Ή δοκιμασία, θά εξυπνήση ζω¬
ηρότερον τό πνεϋμα της πωτοόου-
λίας. Τό νέον ετος θά εύνοήση την
έκκόλαψιν μιάς ωραίας νεότητος
γεμούσης πρωτοοοϋλίαν.
Ή σπουδή, ή πνρετώδης κ(ντ|-
σις, τί άνησυχία, θά άναστατώσουν
τάς άρκετά ίκνευρισμένας ηδη ύ-
πάοξεις μας.
Τό χρήμα θά κατα?αί6η πρωτεύ¬
ουσαν ·&εσιν είς τάς σκέψει; καί
τάς μερίμνας μας
καί ΐ£ 6ιαιότητα.
Ή Γαλλία θά συνταραχθή εκ
τοϋ γεγονότος, «λλά θά μείνη >
μέτοχος, θά ύποσττϊ δμως τόν αντί¬
κτυπον της θεομηνίας.
Κατόπιν μεριχϊόν άνησυχαστι-
κών έπεισοδί<ον, θ' άπειληθή ή ιδί¬ α άπό ενα κίνδυνον, ποϋ θά έξορ- κισθη δμως ταχέως. Δριμύτατον ψϋχος θά επικρατή¬ ση αποτόμως περί τα τέλη τοϋ χει¬ μώνος. Θά συνοδεύεται ίσω; άπό έπιδημίαν γρίππης συντόμου δι- αρ-χείας. Τό κυριώτερον χαρακτηρισΐι- κόν τοΰ προσεχοϋς ετονς, δύναται κανείς νά εί-τη ότι θά είναι ή νευ- ρικότη·; — νευοικότης δράσεω;, νευρικότης ανησυχίας, άλλά ή δυ- ατιηιία θά είναι σύντομος καί ί) έλ- ^ Η άκρίβεια της ζωης, -η δποία|πί; θά ανατείλη ταχέως», θά αυξάνη διαρκώς, καί ό άντί-1 "Αν δέν ευείνατε απολύτω; ίκα- κτυπος των συναλ?.αγών, θά μετα- νοπο ημένοι, εχετε νπομονήν καί θά δώση είς τα πνεύματα ανησυχίαν καί αγωνίαν. Είς την ιδιωτικήν ζωήν, ή ?μ- μονος αύτη άπασχόλτκης θά έχη ώς συνέπειαν την δημιουργίαν ιιι- ας μεγάλης άναστατώσεως είς τάς αίσθτιματικάς καί κοινωνικάς μας σχέσεις. Οί γάμοι θά (τυνάπτοτνται πολύ γρηγορώτερα καί δέν θά παρέχουν καμμίαν εγγύησιν διαρκείας. Ό φυσικός έρως, έξ άλλον, θα έμπνετ] αΐσθήματα βιαία καί σύν- τομα, στερούμενα τρυφερότητος, καί τα όποΐα θά περνοΰν πάντοτε ϊίς δευτέραν μοίραν, διότι αί ύλι- «αί μέριμναι καί αί οΐϊωνομικής φύσεως ύποθέσεις θ' άπορροφοΰν δλα τα πνεύματα. Άλλως τε, αί γυναϊκες θ' άπο- :τήσχονν μετ^ ολίγον μίαν άνεξαρ ;ησίαν ποΰ* θά τάς έξισώση τελεί¬ ως πρός τούς άνδρας. Θά άποκτήσουν τό δικαίωμα τής ψηφου καί θά ίδωμεν χωρίς έκπληξιν γυναίκας μορφωμένας καί πνευματώδεις νά παρακάθην- ται είς τό κοινοβούλιον. Ή άπώλεια δΰο η τριών ποοσω- πικοτήτων θά ανθίση είς πένθος την χώραν μας. Οί Γάλλοι έπιστή- •«η»«ς θα επιτύχουν ·θαυμασίας εΗσρανισθοϋν καί άλλαι πνθίαι, ποΰ θά άπαντησουν είς δσα τυχόν έρω- τήματά σας άφησε ίΊ Μαντάμ Φρα¬ γιά άναπάντητα. 'Εκτός, εάν προ- τιμάται τόν Καζαμίαν. . . Την ευτυχία άπαντα) συχνά στό δρό· ό μο μόνη-, την χαιρετω κι' έχείνη μέ σιμώνει, μοθ δίνβι τό χεοάχι της, μοϋ λέει πώς μ' άγαπ$, μοΰ λέει πως μέ στοχάζεται, μοϋ λέει ___καί τα λοιπά. Άπ1 τα γλυκά τα λόγια της, καποτ· πηρα Θάρρος χι' άμέσως την έρώτη<τα:—"Αν δέν σάς κάν|] 6άρος, θέλετε νδοθετε μαζύ, νίμαστε σνν- τθοφιά; Κι' ή ευτυχία πού πάντοτε «—έχεται οτά καρφιά, μοίπε:—Κι' έγώ θά ηθελα, μά ξέρε- τε δέν πρέ.-τει £να φτωχό τοανουΛιστή ό κόσμος νά μί βλέπη. Ι. Π0ΛΕΜΗ2 ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ8.--Ή μονβς ,θά έ.ιτύχουΛ-^ασίας α- ^^^^^^Ι^ νακαλιψεις αί οποίαι θά πλουτί-! -ι; το0 Βιβλ^τώλείου μας, ηωλοδτ- σουν την Ιατρικήν, την χειοουογι- ται ·τβο« τοΰ κ. .ίοΐιη 6θογ§θ, 91» κήν, δ?_; τάς θετικάς έπισττωα- Β»ψ* δί·, "«θ' αυτώ γί»«αι δ« 'Τ-Γ ΛΕηΛ™«.'™ αχΖ—.. .Τ '· »βαΙ μικραί αγγλία, ως /αι 'γνρο-
ΟΙ _--&
ΤΙ Θ
ΚΑΖΑΜΙΑΙ
ΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΙΣΙΝΗΣ ΠΥΘΙΑΣ.- ΜΕΡΙΚΑ
ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΑ.
ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΕΤΟΣ 193ο
α
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Δεκέμβριον— Τό
1929 δέν θά είναι σέ λιγο παρά
μί« άνάμνησις. Τί θά μας φέρη
τό 1930;...
Την απάντησιν θά μάς την δώ-
οουν.. . οί καζαμίαι ποϋ ήρχισαν
ηδη νά έκτυπώνωνται. Άλ/ία προ-
τού μάς άπαντήσουν οί καζαμίαι,
άς άκοισωμεν τούς εξ έπαγγελμα-
τος προφήτας καί τάς πυ#ιας, ποΰ
άνήγαγον τή νδεκαρολογίαν τοϋ
[καζαιιία, είς υψηλόν καί άκριόο-
πληρωνόμενον έπαγγελμα. Είς τάς
παραμονάς κάθε νέου ετους, αι
Παρισιναί έφημερίδες, κατά Λα-
λαιάν συνήθειαν, καταφεύγονν
είς τα προφητικά των δώρα, διά
νά ίκανοποιήσουν την περιέργε.αν
τοϋ άναγνωστικοϋ των /.οίνου, τό
οποίον περιμένει μέ ά.δη,μονίαν τάς
προφητείας των. "Αλλοτε τα σκήνΐ
τρα τής μαντικής τα κατεϊχε ή
Μαντάρ ντέ Τέιιπ καί αί προψη-
τεϊαί της διά τό νέον ετος ε'καναν
τόν γϋρον τοΰ παγκοσμίου Τύπου.
Σήμερον, μεταξύ των συγχρό¬
νων Πυθιών, βασιλεύει ό άστήρ
τής Μαντάμ Φραγιά, καί ή Πα-
ρισινή «Ζουρνάλ», εσπευσεν άπό
τώρα, άντί άδράς άμοιβής, νά ε¬
ξασφαλίση τα προγνωστικά τής
Πυθίας, τα όποΐα δημοσιεύει είς
τό σημερινόν της φύλλον, μέ τί-
τλους κτυπητούς καί είς την πρώ¬
την σελίδα της. "Ισως ή νέα ΐΐυ-
θία 6έν μάς λέγει τίποτε περισ¬
σότερον άπό Λ.τι. ΛΛ »«- *—·—1~
πάντως μέ μεγαλειτέρον. .. σοβα-
ροφάνειαν, πράγμα ποϋ εχει μέγα- (
λην σημασίαν προκειμένον περί [
προφητειών. Ή Μαντάμ Φραγιά,
ακολουθούσα είς τουτο την τακτι¬
κήν όλων των μαντείων καί όλων
των πυθτών, άπαντα, ώς επί τό
πλείστον, μέ γεν.κότητας καί άορι-
στίας, δπω; πρέπει ν' άπαντα μία
προφήτις σεβομένη την τέχνην
της, πρό πάντων μάλστα δταν εϊ-[
ναι προφήτις... μετά Χριστόν. |
Πάντως τό γενικόν συμπέρασμα
των προφητειών της είναι, ότι τό
1930 δέν θά περάσουμε καθόλου
καλά. Τό νέον ετος προμηνύεται κα
κόν, ψυχρόν καί άναποδον. Χει-
μώνα; δριμύς, έπιδημίαι, άνησυ-
χίαι, ντενότης χρήμστος, άκρίοεια
τής ζο>ή"ς, ταραχαί, καί ϊσως - Τσως
καί κανένας νεο; πόλεμος, δλαι αί
πληγαί τοϋ Φαραώ. Άλλ' άς αφή¬
σωμεν καλλίτερα νά μάς τα πί) ή
ιδία.
«Τό ετος 1930 — άπαντα είς
τα έρωτήματα τής «Ζουρνάλ» —
ευρίσκεται, είς τόν άστρολογικόν
ουρανόν, υπό τούς άστερισμούς τοΰ
Έρμή καί τοΰ Κρόνου, ποϋ συμ-
βολίζουν την ενέργειαν καί την
σκέψιν. Θά απαιτήση ά-πό καθένα
μας μεγάλας δ.ανοητικάς προσπα-
οί καζαμίαι, άλλ' όπωσδήπο-
τε τα λέγει πολύ καλλίτερα άν δχι
μ μ
θείας.
Ή περίοδος των ραγοαίων καί
ευκολίαν πλουτισμών, ςραίνεται ότι
παοήλ-θεν οριστικώς.
ξιί, ή Ύοον Χιούζ, χορεύτρια των «Φόλλης», ή όποία μετα
, βαίνει είς Παρισίους όπως λά6« διαζύγιον άπό τόν σύζυγον τη-
Γχόνντων Ρκοντόβσκυ. Άριστερ?, ή Δάγκαο Γκσντόδσκυ ή ό
ποία κατηγορείται υπό τς πρώτης ώς προκαλέσασα τό συ'ζυγι-
κόν ναυάγΜτν. Ή Δάγκαρ άρνεΐται την κατηγορίαν.
συχνά είς τα πκτρωμένα των άτό-
μων.
Θά περάσωμεν ώρας σοβαράς
καί σκληράς, καί θά χρειασθή νά
'Εφεξτϊς, ή τουλάχιστον κατά ύποταχθώμεν είς ενα ακαμπτον νό-
την διάρκειαν τού προσεχούς ετους
ή τΰχη θά έπεμβαίντι ολιγώτερον
μόν επιμελοΰς εργασίας καί προσο-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά..............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τχ) 30 Ίσυνίου, 1929................. > 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Τό Χρ"%ιατισττ,ριον, καρδιά και
κέντρον των Παρισίων, άφοΰ υ¬
ποστή άνησυχαστικάς διακυμάν-
σεις, θά ξαναπάρτ·) ολίγον κατ' ο¬
λίγον ενα αίσθητόν προσανατολι-
ήση θαυμασίας προόδους καί τα
μακρυνώτερα έναέοια ταξείδια θά
έκτελοϋνται, άπό την προσέχη ά¬
νοιξιν μέ εξαιρετικήν επιτυχίαν.
Είς την Ευρώπην καί την Α¬
σίαν, σοβαρά γεγονότα θά έμβάλ-
λουν, επανειλημμενως είς ά
ημμς είς άνΐ1συχ
αϊ τα5 κυβερνήσεις πλείστων νο
ρων
ϊ
ρων
Ή Γαλλία μελαγχολική, άλλά
θαρραλέα καί ίσχυρά, θά άνορθω-
θη ύπερηφάνως καί θ' αναλάβη ό-. Κ _..
, λίγον κατ' ολίγον, διά μιάς έπίμό- Ή άπειλή τοϋ πολέμου θά φανή
Ι νού και έντατικής ποσπαθείας, την καί πάλιν είς την Ανατολήν — ί'-
προτέραν θέσιν τη; μεταξύ τώΐ, σως μάλιστα νά έκραγί} ξαφνι;ώ
Ευοωπαϊκών 'ΡΛ<Η'ίΤ>ν. ί κηι ΐ,ί &<<-,<Ατητη 'Εκτελεί μ* κα& Ορακτορ&ϊαιι καθ' ίίλην την 'Έλλάδα. ΤΓραηεζιτικήν έργασ£5.ν κ*ι δέχεται ««ταθέαεις. ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΠΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐΐθθΐί) Δολλάρια η Λίοας Αγγλίας ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: .......... Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας 'Αγγλίας ...................... 4 % % Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολ?.άρια ή Λίρας ΚΑΤΑΘΕ2ΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ: Μέχρις Ο μηνών 1 Ιτους .............. ^ 2 έτών.................5 4 έτών.................5 5 έτών..............,.. 6 10 έτών καί πλέον η διαρκεΐς ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000....................................... 4-Λ% Είς Συνάλλαγμα (ΟΙιβοΙΟ είς Δολλ. μέχρι $ 2.000, τ) Λίρας Αγγλίας μέχρι,'«400 4 % Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό οποίον κατετέθησαν. Αί καταθέσεις Άμερΐ5«ης-, όταν γίνωνται διά τοΰ Κοααστηματος Νέας Ύόρκ»)ς, είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της· εκδόσεως των όμολογιών. ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΠ50Κ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ: Μέχρις 6 μηνών................ > 1 ϊτους.................
> 2 έτών.................
> *4 Ιτών.................δ %
» δ έτών καί πλέον ή διαρκεΐς.
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ
ΝΕνΥ ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
Τηλ.
576«
33 50. ΟίΑΒΚ 5Τ.,
ΑΝΤΤΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ-
ΡΙΒ3Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ Βίθβ.,
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60.
Ενρωπαϊκών "Εθνών.
Δέν θά γνωρίση τάς καταστρο¬
φάς αί οποίαι επληξαν καί αί οποί¬
αι άπειλοΰν άκόμη, χά>ρας πλον-
σιωτέρας άπο αύτην.
Ό έθνικός .τλοϋτός της θά ε¬
ξέλθη άμείωτος άπό την περαστι-
κήν αυτήν κρίσιν.
Ή δοκιμασία, θά εξυπνήση ζω¬
ηρότερον τό πνεϋμα της πωτοόου-
λίας. Τό νέον ετος θά εύνοήση την
έκκόλαψιν μιάς ωραίας νεότητος
γεμούσης πρωτοοοϋλίαν.
Ή σπουδή, ή πνρετώδης κ(ντ|-
σις, τί άνησυχία, θά άναστατώσουν
τάς άρκετά ίκνευρισμένας ηδη ύ-
πάοξεις μας.
Τό χρήμα θά κατα?αί6η πρωτεύ¬
ουσαν ·&εσιν είς τάς σκέψει; καί
τάς μερίμνας μας
καί ΐ£ 6ιαιότητα.
Ή Γαλλία θά συνταραχθή εκ
τοϋ γεγονότος, «λλά θά μείνη >
μέτοχος, θά ύποσττϊ δμως τόν αντί¬
κτυπον της θεομηνίας.
Κατόπιν μεριχϊόν άνησυχαστι-
κών έπεισοδί<ον, θ' άπειληθή ή ιδί¬ α άπό ενα κίνδυνον, ποϋ θά έξορ- κισθη δμως ταχέως. Δριμύτατον ψϋχος θά επικρατή¬ ση αποτόμως περί τα τέλη τοϋ χει¬ μώνος. Θά συνοδεύεται ίσω; άπό έπιδημίαν γρίππης συντόμου δι- αρ-χείας. Τό κυριώτερον χαρακτηρισΐι- κόν τοΰ προσεχοϋς ετονς, δύναται κανείς νά εί-τη ότι θά είναι ή νευ- ρικότη·; — νευοικότης δράσεω;, νευρικότης ανησυχίας, άλλά ή δυ- ατιηιία θά είναι σύντομος καί ί) έλ- ^ Η άκρίβεια της ζωης, -η δποία|πί; θά ανατείλη ταχέως», θά αυξάνη διαρκώς, καί ό άντί-1 "Αν δέν ευείνατε απολύτω; ίκα- κτυπος των συναλ?.αγών, θά μετα- νοπο ημένοι, εχετε νπομονήν καί θά δώση είς τα πνεύματα ανησυχίαν καί αγωνίαν. Είς την ιδιωτικήν ζωήν, ή ?μ- μονος αύτη άπασχόλτκης θά έχη ώς συνέπειαν την δημιουργίαν ιιι- ας μεγάλης άναστατώσεως είς τάς αίσθτιματικάς καί κοινωνικάς μας σχέσεις. Οί γάμοι θά (τυνάπτοτνται πολύ γρηγορώτερα καί δέν θά παρέχουν καμμίαν εγγύησιν διαρκείας. Ό φυσικός έρως, έξ άλλον, θα έμπνετ] αΐσθήματα βιαία καί σύν- τομα, στερούμενα τρυφερότητος, καί τα όποΐα θά περνοΰν πάντοτε ϊίς δευτέραν μοίραν, διότι αί ύλι- «αί μέριμναι καί αί οΐϊωνομικής φύσεως ύποθέσεις θ' άπορροφοΰν δλα τα πνεύματα. Άλλως τε, αί γυναϊκες θ' άπο- :τήσχονν μετ^ ολίγον μίαν άνεξαρ ;ησίαν ποΰ* θά τάς έξισώση τελεί¬ ως πρός τούς άνδρας. Θά άποκτήσουν τό δικαίωμα τής ψηφου καί θά ίδωμεν χωρίς έκπληξιν γυναίκας μορφωμένας καί πνευματώδεις νά παρακάθην- ται είς τό κοινοβούλιον. Ή άπώλεια δΰο η τριών ποοσω- πικοτήτων θά ανθίση είς πένθος την χώραν μας. Οί Γάλλοι έπιστή- •«η»«ς θα επιτύχουν ·θαυμασίας εΗσρανισθοϋν καί άλλαι πνθίαι, ποΰ θά άπαντησουν είς δσα τυχόν έρω- τήματά σας άφησε ίΊ Μαντάμ Φρα¬ γιά άναπάντητα. 'Εκτός, εάν προ- τιμάται τόν Καζαμίαν. . . Την ευτυχία άπαντα) συχνά στό δρό· ό μο μόνη-, την χαιρετω κι' έχείνη μέ σιμώνει, μοθ δίνβι τό χεοάχι της, μοϋ λέει πώς μ' άγαπ$, μοΰ λέει πως μέ στοχάζεται, μοϋ λέει ___καί τα λοιπά. Άπ1 τα γλυκά τα λόγια της, καποτ· πηρα Θάρρος χι' άμέσως την έρώτη<τα:—"Αν δέν σάς κάν|] 6άρος, θέλετε νδοθετε μαζύ, νίμαστε σνν- τθοφιά; Κι' ή ευτυχία πού πάντοτε «—έχεται οτά καρφιά, μοίπε:—Κι' έγώ θά ηθελα, μά ξέρε- τε δέν πρέ.-τει £να φτωχό τοανουΛιστή ό κόσμος νά μί βλέπη. Ι. Π0ΛΕΜΗ2 ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ8.--Ή μονβς ,θά έ.ιτύχουΛ-^ασίας α- ^^^^^^Ι^ νακαλιψεις αί οποίαι θά πλουτί-! -ι; το0 Βιβλ^τώλείου μας, ηωλοδτ- σουν την Ιατρικήν, την χειοουογι- ται ·τβο« τοΰ κ. .ίοΐιη 6θογ§θ, 91» κήν, δ?_; τάς θετικάς έπισττωα- Β»ψ* δί·, "«θ' αυτώ γί»«αι δ« 'Τ-Γ ΛΕηΛ™«.'™ αχΖ—.. .Τ '· »βαΙ μικραί αγγλία, ως /αι 'γνρο-
ΤΑΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΩΤΕΡΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΠΑΤΕΡΑΧ
Ό Γουσταΰος Μορενι ειχε κ-
Βί«- μιά ζωή τίμια *<*ί καλή, και τ&' βλες αύτές τής ίδιοτητες κου ντθως σκοτώνο^ν μ·.ά προαωπηιο- ^-α ·αι( θάδουν πολλά ΐδανικα, ει- εν ά-οκττ?ϊίΐ μιά θέσι άρκετβ έν- *ΐ3?ερ«κΓ*# στήν κοινωνίαν και ει- ατηρη«ι άνεπαφη την καλη «ο πίστ!. _ Τώρα στό κατωφλι των γηρα- Τ.,ών, ι"-·.» «ϊν- λ-.γάκι παγ<ύ- μ^νο. την χ,αρδιά κουρασμενη, το ίηαζ άστχ&ές, έξακολοΐΛούσβ ν* ζ?, στό παρελθόν αύτό πού τοΰ ζων- τάνε« άκόμη τ«* όνειρα.Γι'αύ- « 5έν ησθάνετο άχόμη το δαρος ,-,. ήχ.χίας τού. Τώρα, βεβαία, δέν α~Ι:οΰσε πϊΐά' νά κάμη μεγάλαι «ράγματι. Άλλά μήχως ϊεν είχε *άαε'ι τόσο. Καί αύτό τοϋ έδινε το αάσει ν.αί ν.άποτε έπβΐχρημ,ηββι. Η »3ν ν.2'. λί'/βς στιγμές πρακτ'.κη δόξας γι' αυτόν. 'Ολα αύτά ήταν άχόμτ, τόσον φωτεινά στή ■φαντ«σία τοο, ώστε ζοϋσε σ' αύτά, σάν νά ά«τελοϋσαν την μόνη πραγματικό¬ της. Δέν ήταν άκόαη ή ιδία ή ψν·/ή το.» χά: ή σκέψι; Ναί, δλα έτττ,γαιναν τώρα λιγάκι βτγώτερα, υάν τα δηματά τού, επείτα άχό τό¬ σον περχάτημ». Άν δμως έξετβζε τόν εαυτόν το·; δαΌειά, θά εύρισκε ότι δέν χλλαξε καθόλου, καί άν I- 'ϊ,ζγζ κανεϊς ποί» νά τοϋ ελεγε τό άντιθετο, θά τόν έπρόσδαλλε πολό. Έτοιμος πάντα γιά όποιχδήποτε γιά τό καλό καί την δϊκαιο- ίπως τότε, δταν μιά τού λέ¬ ξις εφθανε γιά νά ΐσορροπίση πολλά -τράγαατα ν.αί πολλές καταστάσεις άνώααλες. Καλός καί έπιειχ,ής, 5- τως οταν ή καλωσύνη το:> αυτή
Α2ΐ ή έπιείκεια παρέλυαν πολλές
/.χ/.ϊ- διαθ·:σεις καί έτατείνωναν τό
6ίά-ος. Μόνον ποί» τώρα δλα αύτά
ό-;ίνοντο σιωπηλά, πειό ήρ^μα, ετσι
".τ·)Ζ έχέτρεπεν ή -ήλικία τού καί
το -'εγονός δτι είχεν ά—ισυρθη άπό
καθ ε πάλη ν.αί κά>θε διαμάχη. Άλ-
λα καί τί μ' αύτό; Μηπως δέν ή-
~.Τ) πάντα ό Γο«σταΰος Μορένι: δέν
εΐχ^εν άφίσε: οπίσω τού ίχνη επάνω
€-οι όποία έπερπατοόσαν τώρα οί
νέο-, τα ποτώιά το»;
Βέδαια, τα παιδία ζυμωαενα μέ
τής ΐδέες καί τό πνεΰαά τού, γεν-
νημ,ένα άπό την θέλησί τού, νά 3'.-
α-.ωνισθή ^τά πβιό συγκινητικά γε¬
γονότι. Ένα είίος νεότητος ύπήρ-
χρ λοιπν^ αν.όμα καί Ινα δικαίωμα
Ή Ρούθ Ντεννίς χορεύτρια έν Νέςι 'Υόρκη, ώς Κουάνων, ή Ίαπωνέξα θεά τοΰ έλέονς, άριστερ^, ώς Ίνδή χορεύ-
τρια, δεξιζί, καί ώς Ίσπανίς είς τό μέσολ'. Ή Ιδία εχει ποξάρει διά πολλούς όνομαστούς ξωγράφους ή γλύΐττας.
καί όμως άντίκρυσε την νέα αύττ
χ.ατάστασι μέ την στοε&εράΐητα χοίι
τόν διέκΐινε πάντα.
'Εκείνο το πρωι" ή ζλατεΐα
γεμάτη κάτμο. Όλ» τα παρρ
και τα απβ'λκόνια είναι κατΐστό-
σημαΐ·ες.
Άχο
γω-
γ;ά αιάν ^ερηκράνε'.αν καί γιά κ
ποίι δέν είχεν άγγίσει άκόμη το σκο-
τί'.νό το^ τέρμα, τή ζωή, κάτ: τώ
ύζήρχε άκόμη μέσα τού καί γύρω
;:ου διατηίοΰαε πάντα ποΰ είχε την
ττνϊυματιγ,ή τού σκόστασι, κάθε ποί»
ί;ΐ2ηλών*το μέ μιά σκβψι ή αέ μΐ3
-ράϊ,ί δ-.κή τού.
Κάποτε ομ,ως αΐσθάνθηκε πώς έ-
πολό, καί άκρΐ'ίώς την στιγ-
ΰ 3έν τ6 ζερίμενβ καθόλοα,
νια ακουγε καθείς χαρουμενες φω-
νές γενικής επιδοκ,ιμασίας.
Ό λαός έπε>φημούσε μεθυσμένος
σπό ευτυχίαν την ομαδικήν εκείνην
ευτυχίαν ποί» τρομάζει σχ&δόν, τό¬
σον είνα: συγκίνητική, ;^ϊγαλόπρε-
πτ, κ*'. άπέραντη.
Ό Γοοσταΰος Μορένι ηταν άνά-
μεσα στό πληθος καί παρακολο>
Οοΰσε με :ά μάτια ύγοά άπό καλω-
γιά δλους.
Κάπθ'.ο; άπό τό πλτΐθος έφώνα
ξε:
ρ
Ό γέρος έαΰτταξε γύρω το^, -.-
στρεψε πίσω άλλά χανέν-χ ποόσωπο
-■νωστό δέν άντίκροσε, κοτ^ένα 6λέμ.-
μ« καρφωμενο έζάνω τον. Βέδαια
Οά είχεν άχατηθη, Κανενας δεν τόν
είχε φωνάξει. "Έστρεψε πάλι τα
Ή Θέλμα ΤΗ6ανς, ή όποία ετέθη υπό κράτησιν έν Κάνσας Σίτν, Μιζούρης,
«: δεχθεϊσα δέμα- περιέχον δπιον, σταλέν ταχυδοομικώς εξ Αγ. Φραγκ^.ου.
μμ καί την ψυχή τοΰ πρός
τα πληθη κατασνγκιντ^χένος όπως
3 20 ό
γ^
3ταν ητ« 20 χρόνον.
—Μορένι.,.
Καί πάλι μιά φωνή, μΐά αλλη
π:ύ έφώναζε τό όνομά τού. Παρε-
τηρησί μέ μεγαλήτερη προσοχή.Μέ
μεγάλη το·^ έκχληξι άν καί παρε-
τηρησεν όλα τα ιτρόσω-κα γύρω τού.
να, ν.αί
Λανείς δέν
είχε
Έ
σε ν.ανε-
τό ΰφος
πώς τον εγνώριζε. Έπειδή δμως
τοΰ ήταν αδύνατον νά πιστεύση πώς
είχε άπατη&η καί δεύτερη φορά,
έκυριάρχησ* μέσχ τού ή περιέργε-.α
Γθϋ άνθρωπον, ποί» θέλει, επί τέ-
λοος, νά λύση Ινα μυστήριο. *
—Μορένι!
Αυτή τή φορά είχε χατορ^ώσε:
νά συλλάίη τό δνομά τθ'^ είς τα
δνομα αύτό ξεσποΰσε στόν ά-ερα πάν¬
τα πειό άδόνατα, ώς πού βμοιασε
μέ ψί^ρο, ^εως χοΰ εσδι»σεν εντε¬
λώς...
Άλλά δταν ή πλατεία ά'δειασ?ν
άπό ν.όί?μο, αύτό τό δνομα εφαίνετο
άκόμη νά την γεμίζη καί δλα αύτά
τα νειατα πού έ'φ/γαν, σάν νά εί¬
χον άφήσΐΐ μίαν εύωδίαν ένθουσια-
σμοϋ, είλΐ'λρινείας ν.αί ύ-;είας.
Ό γέρω-Μορένι έκάθΆτε επάνω
είς Ινα παγκάν,ι, σέ μίαν άκρη τής
πλατείας. Είχον έπευχήτει τόν
Μορέν:, δέίαια! 'Αλλά δχι αυτόν,
τό παιδί ου! Κι' άλτφεια ποίος
μποροΰσε νά τόν φωνάξη αυτόν, ποί¬
ος τόν εγνώριζε ποία; Δέν είχεν
ιδή ουτε πρόσωπο γνωστό είς δλον
αύτό τό πλίθος. Μορέν., ναί, άλλά
τό παιδί τού, καί αύτός! Αύτός δέν
:ίποτε, ήταν σάν νά ε?-
ότι
είχεν
η τον κόσυ.0 από έκε»
ψηλά, σάν Οεατής, χωρίς σώμα καί
δάρος, ενας θεατής ποί» δέν επιαν»
•/.αμμ-.ά θέσι, τόν οποίον κανείς ϊέν
μπορο3σε πειά νά αναγνωρίση κοΛ
ποί» δέν προκαλοϋσε οδτε την άνίϊ
ο'τε την χ<ζρά, ενας άνθ-ρωπος ποδ δέν μποροϋσε πειά νά πή τίποτβ. Μορέν·.! τό παιδί τού καϊ δχι αύ¬ τάς. Καί άπο τό φανταστικο αύτ4 μπαλκόνι είχε ίδη επί τελόυς τόν δρόμο ποί» ε:χε διανύσει καί τό τέρ- α,α ποί» ήταν σιμά. ΤΗταν άνώφελο πειά νά γιιρίζη μεταξί» των άνθρώ- πων, ποί» δέν εγνώριζε, ποΰ δέν τον έγνώριζαν, άνώφελον νά άναζητη τόν εαυτόν τού στά ίχνη, στής Ίδέ- ες, άλλά ο5τε καί στά παιδία τού. Αύτοι περπατοόσαν τώρα σ' ΙνΛ δρόμο δι·/ό τους γιά τόν οποίον ού¬ τος ηταν εντελώς ξένος τώρα. Καί αν ή φαντασία τού τον άνάγκασε νά νομίση πώς ήταν άκόμη κάποιος κ»ι πώς άξιζε κάτι, νά τώρα ή πραγ¬ ματικότης ποί» τοϋ εδειχνε την άπά- τη. ΤΗταν ξένος γ·.ά κάιδε τι καί μπόρεσε μονάχα νά άνακατε^ή γιά μιά στιγμή μέ τα πληθη, γιά ν« κρίνη καλλίτε.?α την πραγματικό- τητα. Ή δ^νατή καί χαρούμ*νη φωνή το5 το; έπαναλαμδάνετο τώρ» τού, τόν έ'φθανε στήν άπομά- κρυνσί τοι», τόν παρηγοροΰσε. Ή φωνή των άλλ~ Λ&ΐ&ν ποί» τόν ε- πευφη^ο-σαν, θά μποροϋσε νά το3 άνασττ,ιη έλπίδες καί ματαιοδοξίες το·3 παρελθόντος, δν δέν εγίνετο σέ λίγες στ'.γμές ενας ανθρωπος δια· φορετικός, ενας άνθρωπος χωρίς άνθρώπινα καί ύλικά έμπόδια, ενας ανθρωπος τ.οϋ εφι>γεν έξαφνα άπό
την ζωή, γιά νά δώση την θβσι τοϋ
σέ αλλους. Καί δμως άπό πόσο και-
ρό ττερπατ^ϋσε στή σν.ιά, χωρίς ν-»
τό -/.αταλαβαίνη.
Είχε συμμαζεοτη άτάνω στό
Γιπαγκάκ'. και τοϋ εφαίνετο πώς
κανεις δέ·» τόν εδλεπε πειά. "Ετσι
Οά έ'μενε γιά πάντα. Κάτι παιδία
ποΰ έ'παιζαν έκβί σιμά, μαζεΰτην.αν
γαρω το.» κι αυτος
δέν
τα κ,ατα-
λαδε. ΤίΐΓΐ αύτά έγέλασαν, έγέλα-
;αν πολί» καί διινατάγιά τήνάπά-
ά ί ΰ ά
Οειά
γ ή
"/.αί τοΰδαλαν απάνω στα
χείλη ενός νέοκ' ενός νέου ποί» δέν] ηταν^πεια :ιποτε,
τόν είχεν ΊΖτ, ποτέ, ενός νέου πού "/ίν έξα;αν:στ)η.
έπρόφερε «Μορένι!» μέ ζωηρότητα
κα> γλ«ν.ά2α, στ» Ινα όνομα γνω¬
στό κα· άγαπητό.
—Μορένι!
Ό γέρος έσταμάτησε τό δλέμμα
τού επάνω στό άγνωστο πρόσωπο.
Τα μάτ:α τοί νέου ήταν καρφωμέ-
να είς ί·αχ ώ^σμένο σημείο τοΰ
πλήθοος, Ινα <ΐημεϊο πού ήταν μα- κρ·>ά άπ' αυτόν. Καί νά Ινα χέρι
πού τηκώθηκεν ύψηλά, χαιρετώντας
τα πλήθη, ή φωνή ποί» άκαντάει:
— Εβω ε'μαι!
Ή φωνή αυτή έκαμε τόν γέρο
νά ταραχθή όλόκληρος, ή δυνατή
καί μεταλλ'.κή έκείνη φωνή πού ε-
σχισδ τόν άέρα, γιά μιά στιγμή, κοί
σκέπασε δλο τόν θόρ^δο τοϋ πλή-
6ους.
—Μορέν:, ελα! Είμαστε όλοι 1-
δώ καί σέ περ'.ΐί,ένα.τι.ε!
Ένας νέςς άνοιξε δρόμο μέ κό-
πο καί έφθασε στήν σι>ντροφιά των
νέων, πού τον εφώναξε, τούς άφησε
νά τόν άγκαλιάσουν, κΐ, άνακατεύ-
6ηκε μαζύ τους. Καί κάπο·>-κάπου,
έσηχώνετο μιά δι/νατη έπευφημίο,
σάν μιά νότα χαράς καί θριάμδου,
πού έσήκωνε τόνομά τού επτΜύ «πό
τον θορι>δο τοΰ πληθθϋς.
—Ζήτω δ Μορένι! '
"Εμοιαζε μέ μιά μεγάλη φλογβ
πού έτ»)ν.ώνετο επάνω άπό τα πλήθη.
Ό γέρος παρατηροΰσε έκστατ'.-
κός το παιδί τού, πού τώρα εξηφα¬
νίζετο μέσα στό άνθρώπινο κΰμα.
"Επειτα άν.ολούθησαν 'άλλες έπβ'>
φημίες και χε'.ρον.ροτήμοτα ααι το
Τοΰ εφαίνετο τώρα πώς είχε στα
ν~ είς Ινα άπέραντο μπαλκόν. κα!
γόνατά το- πέτρες, χώματα κι' Ινα
ξύλινο άλογάκΐ. Άλλ' ούτος δέν
εδλεπε, δέν άκοαβ. Ήταν άκόμη
άκα^μπισμένος στό φανταστικό μπαλ
κόν. ν.αί παρατηροΰσε τό πλήθος,
ακοοε τής Φωνές τού. Καί δλα τοΰ
τ-ταν εντελώς νέα. Κι' αύιίός άκί-
αη άπό τό δψος έκείνο τοϋ φαντα-
ττ'.κοϋ τού μπαλκονιοϋ, δπλωνε τ'^
χέρι σέ ίημείο χαιρετισμόν, κι' έ-
φώναιζε:
Μ
ρ Ζήτω ό Μορένι!
Καί τό παιδί τού στρεφόμενον,
χωρίς νά τόν άναγνωρίΐζγ-|, τόν ευ¬
χαριστούσα.
Ό τελωνειακός έπιθεωρητης Ιι,ΐιρωμ, υστις ανεκάλυψε την νέαν τελειοποί¬
ησιν είς τό σύστημα τη; λαθρεμπορίας. Αύτη συνίσταται είς έν ωραίον πε-
ρικάλνμμα των (ριαλών τοϋ ©δΐσκυ, τό οποίον χρησιμεύει καί ώ; ποτήριον
χάριν των άγοοαστών.
ΠΑΤΕΡΑΧ
Ό Γουσταΰος Μορενι ειχε κ-
Βί«- μιά ζωή τίμια *<*ί καλή, και τ&' βλες αύτές τής ίδιοτητες κου ντθως σκοτώνο^ν μ·.ά προαωπηιο- ^-α ·αι( θάδουν πολλά ΐδανικα, ει- εν ά-οκττ?ϊίΐ μιά θέσι άρκετβ έν- *ΐ3?ερ«κΓ*# στήν κοινωνίαν και ει- ατηρη«ι άνεπαφη την καλη «ο πίστ!. _ Τώρα στό κατωφλι των γηρα- Τ.,ών, ι"-·.» «ϊν- λ-.γάκι παγ<ύ- μ^νο. την χ,αρδιά κουρασμενη, το ίηαζ άστχ&ές, έξακολοΐΛούσβ ν* ζ?, στό παρελθόν αύτό πού τοΰ ζων- τάνε« άκόμη τ«* όνειρα.Γι'αύ- « 5έν ησθάνετο άχόμη το δαρος ,-,. ήχ.χίας τού. Τώρα, βεβαία, δέν α~Ι:οΰσε πϊΐά' νά κάμη μεγάλαι «ράγματι. Άλλά μήχως ϊεν είχε *άαε'ι τόσο. Καί αύτό τοϋ έδινε το αάσει ν.αί ν.άποτε έπβΐχρημ,ηββι. Η »3ν ν.2'. λί'/βς στιγμές πρακτ'.κη δόξας γι' αυτόν. 'Ολα αύτά ήταν άχόμτ, τόσον φωτεινά στή ■φαντ«σία τοο, ώστε ζοϋσε σ' αύτά, σάν νά ά«τελοϋσαν την μόνη πραγματικό¬ της. Δέν ήταν άκόαη ή ιδία ή ψν·/ή το.» χά: ή σκέψι; Ναί, δλα έτττ,γαιναν τώρα λιγάκι βτγώτερα, υάν τα δηματά τού, επείτα άχό τό¬ σον περχάτημ». Άν δμως έξετβζε τόν εαυτόν το·; δαΌειά, θά εύρισκε ότι δέν χλλαξε καθόλου, καί άν I- 'ϊ,ζγζ κανεϊς ποί» νά τοϋ ελεγε τό άντιθετο, θά τόν έπρόσδαλλε πολό. Έτοιμος πάντα γιά όποιχδήποτε γιά τό καλό καί την δϊκαιο- ίπως τότε, δταν μιά τού λέ¬ ξις εφθανε γιά νά ΐσορροπίση πολλά -τράγαατα ν.αί πολλές καταστάσεις άνώααλες. Καλός καί έπιειχ,ής, 5- τως οταν ή καλωσύνη το:> αυτή
Α2ΐ ή έπιείκεια παρέλυαν πολλές
/.χ/.ϊ- διαθ·:σεις καί έτατείνωναν τό
6ίά-ος. Μόνον ποί» τώρα δλα αύτά
ό-;ίνοντο σιωπηλά, πειό ήρ^μα, ετσι
".τ·)Ζ έχέτρεπεν ή -ήλικία τού καί
το -'εγονός δτι είχεν ά—ισυρθη άπό
καθ ε πάλη ν.αί κά>θε διαμάχη. Άλ-
λα καί τί μ' αύτό; Μηπως δέν ή-
~.Τ) πάντα ό Γο«σταΰος Μορένι: δέν
εΐχ^εν άφίσε: οπίσω τού ίχνη επάνω
€-οι όποία έπερπατοόσαν τώρα οί
νέο-, τα ποτώιά το»;
Βέδαια, τα παιδία ζυμωαενα μέ
τής ΐδέες καί τό πνεΰαά τού, γεν-
νημ,ένα άπό την θέλησί τού, νά 3'.-
α-.ωνισθή ^τά πβιό συγκινητικά γε¬
γονότι. Ένα είίος νεότητος ύπήρ-
χρ λοιπν^ αν.όμα καί Ινα δικαίωμα
Ή Ρούθ Ντεννίς χορεύτρια έν Νέςι 'Υόρκη, ώς Κουάνων, ή Ίαπωνέξα θεά τοΰ έλέονς, άριστερ^, ώς Ίνδή χορεύ-
τρια, δεξιζί, καί ώς Ίσπανίς είς τό μέσολ'. Ή Ιδία εχει ποξάρει διά πολλούς όνομαστούς ξωγράφους ή γλύΐττας.
καί όμως άντίκρυσε την νέα αύττ
χ.ατάστασι μέ την στοε&εράΐητα χοίι
τόν διέκΐινε πάντα.
'Εκείνο το πρωι" ή ζλατεΐα
γεμάτη κάτμο. Όλ» τα παρρ
και τα απβ'λκόνια είναι κατΐστό-
σημαΐ·ες.
Άχο
γω-
γ;ά αιάν ^ερηκράνε'.αν καί γιά κ
ποίι δέν είχεν άγγίσει άκόμη το σκο-
τί'.νό το^ τέρμα, τή ζωή, κάτ: τώ
ύζήρχε άκόμη μέσα τού καί γύρω
;:ου διατηίοΰαε πάντα ποΰ είχε την
ττνϊυματιγ,ή τού σκόστασι, κάθε ποί»
ί;ΐ2ηλών*το μέ μιά σκβψι ή αέ μΐ3
-ράϊ,ί δ-.κή τού.
Κάποτε ομ,ως αΐσθάνθηκε πώς έ-
πολό, καί άκρΐ'ίώς την στιγ-
ΰ 3έν τ6 ζερίμενβ καθόλοα,
νια ακουγε καθείς χαρουμενες φω-
νές γενικής επιδοκ,ιμασίας.
Ό λαός έπε>φημούσε μεθυσμένος
σπό ευτυχίαν την ομαδικήν εκείνην
ευτυχίαν ποί» τρομάζει σχ&δόν, τό¬
σον είνα: συγκίνητική, ;^ϊγαλόπρε-
πτ, κ*'. άπέραντη.
Ό Γοοσταΰος Μορένι ηταν άνά-
μεσα στό πληθος καί παρακολο>
Οοΰσε με :ά μάτια ύγοά άπό καλω-
γιά δλους.
Κάπθ'.ο; άπό τό πλτΐθος έφώνα
ξε:
ρ
Ό γέρος έαΰτταξε γύρω το^, -.-
στρεψε πίσω άλλά χανέν-χ ποόσωπο
-■νωστό δέν άντίκροσε, κοτ^ένα 6λέμ.-
μ« καρφωμενο έζάνω τον. Βέδαια
Οά είχεν άχατηθη, Κανενας δεν τόν
είχε φωνάξει. "Έστρεψε πάλι τα
Ή Θέλμα ΤΗ6ανς, ή όποία ετέθη υπό κράτησιν έν Κάνσας Σίτν, Μιζούρης,
«: δεχθεϊσα δέμα- περιέχον δπιον, σταλέν ταχυδοομικώς εξ Αγ. Φραγκ^.ου.
μμ καί την ψυχή τοΰ πρός
τα πληθη κατασνγκιντ^χένος όπως
3 20 ό
γ^
3ταν ητ« 20 χρόνον.
—Μορένι.,.
Καί πάλι μιά φωνή, μΐά αλλη
π:ύ έφώναζε τό όνομά τού. Παρε-
τηρησί μέ μεγαλήτερη προσοχή.Μέ
μεγάλη το·^ έκχληξι άν καί παρε-
τηρησεν όλα τα ιτρόσω-κα γύρω τού.
να, ν.αί
Λανείς δέν
είχε
Έ
σε ν.ανε-
τό ΰφος
πώς τον εγνώριζε. Έπειδή δμως
τοΰ ήταν αδύνατον νά πιστεύση πώς
είχε άπατη&η καί δεύτερη φορά,
έκυριάρχησ* μέσχ τού ή περιέργε-.α
Γθϋ άνθρωπον, ποί» θέλει, επί τέ-
λοος, νά λύση Ινα μυστήριο. *
—Μορένι!
Αυτή τή φορά είχε χατορ^ώσε:
νά συλλάίη τό δνομά τθ'^ είς τα
δνομα αύτό ξεσποΰσε στόν ά-ερα πάν¬
τα πειό άδόνατα, ώς πού βμοιασε
μέ ψί^ρο, ^εως χοΰ εσδι»σεν εντε¬
λώς...
Άλλά δταν ή πλατεία ά'δειασ?ν
άπό ν.όί?μο, αύτό τό δνομα εφαίνετο
άκόμη νά την γεμίζη καί δλα αύτά
τα νειατα πού έ'φ/γαν, σάν νά εί¬
χον άφήσΐΐ μίαν εύωδίαν ένθουσια-
σμοϋ, είλΐ'λρινείας ν.αί ύ-;είας.
Ό γέρω-Μορένι έκάθΆτε επάνω
είς Ινα παγκάν,ι, σέ μίαν άκρη τής
πλατείας. Είχον έπευχήτει τόν
Μορέν:, δέίαια! 'Αλλά δχι αυτόν,
τό παιδί ου! Κι' άλτφεια ποίος
μποροΰσε νά τόν φωνάξη αυτόν, ποί¬
ος τόν εγνώριζε ποία; Δέν είχεν
ιδή ουτε πρόσωπο γνωστό είς δλον
αύτό τό πλίθος. Μορέν., ναί, άλλά
τό παιδί τού, καί αύτός! Αύτός δέν
:ίποτε, ήταν σάν νά ε?-
ότι
είχεν
η τον κόσυ.0 από έκε»
ψηλά, σάν Οεατής, χωρίς σώμα καί
δάρος, ενας θεατής ποί» δέν επιαν»
•/.αμμ-.ά θέσι, τόν οποίον κανείς ϊέν
μπορο3σε πειά νά αναγνωρίση κοΛ
ποί» δέν προκαλοϋσε οδτε την άνίϊ
ο'τε την χ<ζρά, ενας άνθ-ρωπος ποδ δέν μποροϋσε πειά νά πή τίποτβ. Μορέν·.! τό παιδί τού καϊ δχι αύ¬ τάς. Καί άπο τό φανταστικο αύτ4 μπαλκόνι είχε ίδη επί τελόυς τόν δρόμο ποί» ε:χε διανύσει καί τό τέρ- α,α ποί» ήταν σιμά. ΤΗταν άνώφελο πειά νά γιιρίζη μεταξί» των άνθρώ- πων, ποί» δέν εγνώριζε, ποΰ δέν τον έγνώριζαν, άνώφελον νά άναζητη τόν εαυτόν τού στά ίχνη, στής Ίδέ- ες, άλλά ο5τε καί στά παιδία τού. Αύτοι περπατοόσαν τώρα σ' ΙνΛ δρόμο δι·/ό τους γιά τόν οποίον ού¬ τος ηταν εντελώς ξένος τώρα. Καί αν ή φαντασία τού τον άνάγκασε νά νομίση πώς ήταν άκόμη κάποιος κ»ι πώς άξιζε κάτι, νά τώρα ή πραγ¬ ματικότης ποί» τοϋ εδειχνε την άπά- τη. ΤΗταν ξένος γ·.ά κάιδε τι καί μπόρεσε μονάχα νά άνακατε^ή γιά μιά στιγμή μέ τα πληθη, γιά ν« κρίνη καλλίτε.?α την πραγματικό- τητα. Ή δ^νατή καί χαρούμ*νη φωνή το5 το; έπαναλαμδάνετο τώρ» τού, τόν έ'φθανε στήν άπομά- κρυνσί τοι», τόν παρηγοροΰσε. Ή φωνή των άλλ~ Λ&ΐ&ν ποί» τόν ε- πευφη^ο-σαν, θά μποροϋσε νά το3 άνασττ,ιη έλπίδες καί ματαιοδοξίες το·3 παρελθόντος, δν δέν εγίνετο σέ λίγες στ'.γμές ενας ανθρωπος δια· φορετικός, ενας άνθρωπος χωρίς άνθρώπινα καί ύλικά έμπόδια, ενας ανθρωπος τ.οϋ εφι>γεν έξαφνα άπό
την ζωή, γιά νά δώση την θβσι τοϋ
σέ αλλους. Καί δμως άπό πόσο και-
ρό ττερπατ^ϋσε στή σν.ιά, χωρίς ν-»
τό -/.αταλαβαίνη.
Είχε συμμαζεοτη άτάνω στό
Γιπαγκάκ'. και τοϋ εφαίνετο πώς
κανεις δέ·» τόν εδλεπε πειά. "Ετσι
Οά έ'μενε γιά πάντα. Κάτι παιδία
ποΰ έ'παιζαν έκβί σιμά, μαζεΰτην.αν
γαρω το.» κι αυτος
δέν
τα κ,ατα-
λαδε. ΤίΐΓΐ αύτά έγέλασαν, έγέλα-
;αν πολί» καί διινατάγιά τήνάπά-
ά ί ΰ ά
Οειά
γ ή
"/.αί τοΰδαλαν απάνω στα
χείλη ενός νέοκ' ενός νέου ποί» δέν] ηταν^πεια :ιποτε,
τόν είχεν ΊΖτ, ποτέ, ενός νέου πού "/ίν έξα;αν:στ)η.
έπρόφερε «Μορένι!» μέ ζωηρότητα
κα> γλ«ν.ά2α, στ» Ινα όνομα γνω¬
στό κα· άγαπητό.
—Μορένι!
Ό γέρος έσταμάτησε τό δλέμμα
τού επάνω στό άγνωστο πρόσωπο.
Τα μάτ:α τοί νέου ήταν καρφωμέ-
να είς ί·αχ ώ^σμένο σημείο τοΰ
πλήθοος, Ινα <ΐημεϊο πού ήταν μα- κρ·>ά άπ' αυτόν. Καί νά Ινα χέρι
πού τηκώθηκεν ύψηλά, χαιρετώντας
τα πλήθη, ή φωνή ποί» άκαντάει:
— Εβω ε'μαι!
Ή φωνή αυτή έκαμε τόν γέρο
νά ταραχθή όλόκληρος, ή δυνατή
καί μεταλλ'.κή έκείνη φωνή πού ε-
σχισδ τόν άέρα, γιά μιά στιγμή, κοί
σκέπασε δλο τόν θόρ^δο τοϋ πλή-
6ους.
—Μορέν:, ελα! Είμαστε όλοι 1-
δώ καί σέ περ'.ΐί,ένα.τι.ε!
Ένας νέςς άνοιξε δρόμο μέ κό-
πο καί έφθασε στήν σι>ντροφιά των
νέων, πού τον εφώναξε, τούς άφησε
νά τόν άγκαλιάσουν, κΐ, άνακατεύ-
6ηκε μαζύ τους. Καί κάπο·>-κάπου,
έσηχώνετο μιά δι/νατη έπευφημίο,
σάν μιά νότα χαράς καί θριάμδου,
πού έσήκωνε τόνομά τού επτΜύ «πό
τον θορι>δο τοΰ πληθθϋς.
—Ζήτω δ Μορένι! '
"Εμοιαζε μέ μιά μεγάλη φλογβ
πού έτ»)ν.ώνετο επάνω άπό τα πλήθη.
Ό γέρος παρατηροΰσε έκστατ'.-
κός το παιδί τού, πού τώρα εξηφα¬
νίζετο μέσα στό άνθρώπινο κΰμα.
"Επειτα άν.ολούθησαν 'άλλες έπβ'>
φημίες και χε'.ρον.ροτήμοτα ααι το
Τοΰ εφαίνετο τώρα πώς είχε στα
ν~ είς Ινα άπέραντο μπαλκόν. κα!
γόνατά το- πέτρες, χώματα κι' Ινα
ξύλινο άλογάκΐ. Άλλ' ούτος δέν
εδλεπε, δέν άκοαβ. Ήταν άκόμη
άκα^μπισμένος στό φανταστικό μπαλ
κόν. ν.αί παρατηροΰσε τό πλήθος,
ακοοε τής Φωνές τού. Καί δλα τοΰ
τ-ταν εντελώς νέα. Κι' αύιίός άκί-
αη άπό τό δψος έκείνο τοϋ φαντα-
ττ'.κοϋ τού μπαλκονιοϋ, δπλωνε τ'^
χέρι σέ ίημείο χαιρετισμόν, κι' έ-
φώναιζε:
Μ
ρ Ζήτω ό Μορένι!
Καί τό παιδί τού στρεφόμενον,
χωρίς νά τόν άναγνωρίΐζγ-|, τόν ευ¬
χαριστούσα.
Ό τελωνειακός έπιθεωρητης Ιι,ΐιρωμ, υστις ανεκάλυψε την νέαν τελειοποί¬
ησιν είς τό σύστημα τη; λαθρεμπορίας. Αύτη συνίσταται είς έν ωραίον πε-
ρικάλνμμα των (ριαλών τοϋ ©δΐσκυ, τό οποίον χρησιμεύει καί ώ; ποτήριον
χάριν των άγοοαστών.
μ τ —
Ι~
ΕΘ.ΜΚΟΣ ΚΪ^ΥΒ»-- ΚΥΡΙΛΚΗ, 2 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ. 1930.
ΑΠΟ
Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΑΙ Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Ι
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ Ε5ΪΣ ΤΟΝ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΝ, ΤΟΝ
ΚΟΥΖΕΛΗΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΟΝ.
ΚΟΥ
Ί[Ό δι«.τρεπής Έλδετές φ
λέλλην, τ*. Φράνκ Σουαζύ, τέ¬
ως ίιευθυντής τοΰ Λαικοΰ Ώ-
-δεΐΌυ τΐ,ς Γενέυης και άλλοτε
διευθ,ιντής τής Όρχήστρας τού
,ϋδείου Αθηνών, είς σειράν έ-
βδομαδιαίων μαθημάτων, υπό μορ
φήν διαλέξεων, άναπτ^σσει τα
τής εξελίξεως τής Μουσικής ί¬
να τάς διαφίΐίους έπο-/άς. Τα
μαθήματα αΰτά (ΘΟΙ,ΚδΕ)
τοΰ κ.Σουαζύ θά ϊίαρκέσουν μέ-
γρι τελους τοΰ προσεχούς Φε¬
βρουάριον Έκ των μέχρι τούδε
■ γενομένων παραλαμ'δάνομεν τ.άς
• κάτωθι άπόψεις τού κ. Σοοαζύ
περ! Μουσικ-ής «ίς την αρχαίαν
Έλλάδα καί είς τέ Β'Λζάντ'.ον.)
Οί Σίναι, οί Ίνδοί, οί Άσύριθ',
1 Οί Χαλίαϊοί. οί Αίγΰπτιθί, οί 'Ε-
$ρ·αϊοι έξεδήλωναν μέ τθΰς ναού"
των /.αί τα διάφοραι μνημεΐά τω
ίνα αίτθημα τέχνης εσωτερικόν, τ
II
-------- "Λι |Β — - — - — ^-----.7
1 Οποίον οί Έλληνες μετετρεψαν ε!
^^ εν^/.Λ ίτ"^ ^ #>*# Λ* λ Λ ρ^ι ι— . *^.*#-*ν »<^ — * «*ε·*ι 1 έ?6)τερικόν. Δέν —ίόχε'τα'., είμ Κερ: άλλαγής ενός γράμματος εί'. μίαν λέξιν. Τέ «σ» γίνεταί «ξ». Αυ¬ τή όμως ή φαίνομενΐκώς άσήμα τος μεταβολή άντιπροσωπεόει 2 αίώνας τέχνης κα"! σκέψεως. Άπ< εσωτερικόν τέ αίσθημα τοϋ ώραίο'. γίνεται εξωτερικόν, έγκαταλείπε την κάπως τραχείαν μυστιτριακήν μυησιν, διά νά ρεύση ώς διχογέ ποτάμ·. άνά»;ε-σα είς όλους τοΰς θνη· ττΰς, εΰτυχείς διότι συμμετέχου ■ είς την νέαν αυτήν πνευαατι·κή πανδαισίαν. Είς ου; περισσοτίρους άπέ τοΰς παλαίοτάτο-υς Άνατολικοΰς λαούς -·?ΰς όποίους άνςκρέρα'.Αεν, ή Μου- , πκή ήτο μία τέχνη τής οποίας τέ Κράτος είνε τέ άποκλειστικέν σχέ¬ σιν μονοπωλ'.ον. Ή Ελλάς έκαμε την Μουσικήν κτήμα τής Κολω¬ νίας. Είς τέν Όρφέ* όφείλεται ό καταρτίσας τής Φρησκευτίκής ι ^ Ζή? τής Ελλάδος. Θρΰλος /ι πραγματικότης, ό Όρφεΰς ποτελεί καλλιτϊχνικήν άναιχαρά- στασΐν έκτάκτου σηματίζς, είναι ".- . ν2 ποίητίκέν καί μοοσικέν σύμβολον με Τχνη τόσον βαθεα, όσον καί άρ- ^ χαία. Άς αοήσωμιΐν όμως την Μυ- Οολογίαν, άς άφτ;·σωμεν τον Όρφέα νά ζητή την Εΰρυδίκην τού κ»! ■ ής ζητήσωαεν νά προσανατολίσθώ- , μέν επί τής άρχαίκής Μουσικής , τής Ελλάδος. 'ιΕκ των τριών μου- I ίίκών ρυθμώνό Δωρικος ήτο (όπως ό άντίστο:χός τού είς την Άρχ;τε- ν.τονικην) ό περ'.σσότερον άντ'.προ- σωΓευτΐκές, ό -/.ατ' εξοχήν έθνικός, Ι( ρυθμές των 'Ελλήνων. "Ή-θος κα! με'λος είναι ο'. δόο στυλοβάτα: τής Έλλην.κής Μουσικής Τέχνης. Ή Μοι>σική είς την αρχαίαν
Έ/λάδα, ιδίως ό Φρυγικές ρυθμος
• τοί όποίου όργανον ήτο ό 'πλαγίαυ-
λος, ένω τοΰ Δωρίκοΰ ήτο ή κιθά-
' Ρα· έχρη.ϊ'.Αοποιει'το είς την θερα-
πευτικήν, '/.αί ό θεόφραστος βεδαι-
ώνε:, ότι διά τής Μουσικής έγοη-
τεΰετο, έμαγεόετο ή ϊσχιαλγία καί
οί αρρωστοι έ'παυαν νά πονοΰν.
ΊΙ πρώτη επίδρασις τής Άσια-
τικής Μουσικής επί Έλληνικοΰ
I-
"· ϊάφους δύναται νά θεωρηθή ώς ά-
ναγο<χένη εις τέν 14ον αίώνα π. Χ. Δέν εχαιεν όμως σαφείς, όπωσδη- ϊτοτε πληροφορίας, παρά μόνον άχο τέν 8ον αίώνα -/.αί εντεύθεν. Εάν ίΐχθώμεν ν.αί τάς άσαΦν,ς πληρο¬ φορίας. π:έπει νά προσέξωμεν αυ¬ τήν ποΰ άναβέρει έ Πλούταρχος περ! κάποίου Άσιάτου'μουσικοΰ Ό- λυμ-ου, ζώντος είς την Έλλάδα ?ΰο περίπου αίώνας πρέ τοΰ Τρο)- ΐκοό τηλέμου. "Ισως νά επρόκειτο *ερ! ένές ή περισσοτέρων μουσικών | «ού ήλθο^ είς την 'Ελλάδα άπο τέν , "Ολομπον τής Μυρίας (Μικρά Ά- 'σία^. Μίλωδίαι τοΰ 'Ολυμπου έ- νΐ},άλλοντο άκόμτ] είς την εποχήν τοΰ μουσικοφιλοτόφου Άριστοξέ- νο-ς. δηλαδή τον Δ' αίώνα π. Χ.. «αι εχρησιμοποιήθησαν, ώς φαίνε- τα;. άπέ τέν Ε·ύριπίδην διά την ' τραγωδίαν τού ^Όρέστης». Διά- ιϊοχοι τοΰ Όλύμχου ήσαν ό Κράτης, ^ Ίς'ραξ καί ό ονομαστές Σα-λάδας χοϋ όποίου τάς "νίκας είς τάς Άμ- πβριγράφ*! ό Παυσα- ^ίχτοονίας χβριγ?άφ«Ε ν»«Γ. Ό μίθος τοΰ Μαρσί» κζϊ τοΰ Απόλλωνος ίασίζεται είς έν συγκεκριμένον γεγονός. Θέλει ν "ί. ϊτι υπήρξεν έχοχή κατά τή1 οποίαν οί έμπνευσμένοι βαρείς ήχο τής «ρόρμ,ιγγος (Απόλλων) ρ χώρησαν την Οβσιν των είς τό πα· ράφορον μέλος τοί διπλοΰ αάλοΰ Έρχεται, έν τούτοις, ή λατρεί χοΖ Διονύτου, διά νά γίνη άφορμή νά γεννηθή είς τάς Αθήνας εν !ί.ο·οσ'.κόν Οίατρον τραγωδίας κα κωμωδίας. Αΰτό, διά την ιστορίαν τής Μθ'οσ'.κής, είναι γεγονος υψί¬ στης σημασίας. Ή Μο^ική έαίνε πρός την άπελεΛέρωσί'ν της, δι περίθρδ^εταί πλτέον μεσα είς τέ μυ¬ στήριον, κατ)ίσταται παράγων-», σιινδέεται μέ την ζωήν των πολ:τών, χωρίς νά χάση /.α τόν θρητ.εοΐΓί-ΛΟν χαρακτήρά της, έ ιρόσον α! παραστάσ$:ς σχετίζοντα μέ την λατρείαν ενός Θϊοΰ. Ή κ-.Οάρα, Άσιατίκέν όργανον εισήχθη ενωρίς είς την Έλλάδ? τό κυρίως όμως Ελληνικόν όργα¬ νον είνα: ή λιϊρα' ποί» σ.»μ6ιδά·ζετα! ό έ ρθί μέ'τον <τεμνον χαρα- κτίρα τής 'Ελληνικής Μουο-ικής. Ό κ. ΣθΜαζίι ομιλεί κατόπιν α τα τρία ν/.τ,: το δΐατονικόν, ?ό χρωματίχ.όν καί τέ έναρμόνιον κα: (τ,αοέρε! έν έκτάσει τάς θεωρίας τοΰ Πυθαγόρα καί των άλλων 'Ελ¬ ληνων φ:λοσόφων. 'Ομιλεΐ άκόμη διά περισωθέντα άχοσπάσματα (έ- λάχιστα ατυχώς καί άτελή) τής αρχζίχς Έλληνικτ)ς Μουσικής, δ;ά το χειρόγραφον τέ ευρεθέν άπέ τον Ίη-ουιτην ίερέα Ά^ανάσιον Κίρ- χερ, παρά την Μεσσηνην τής Σί- κελίας είς κάποιο μοναστή;ι, διά τούς τρείς ίμνους «!ς την Μοΰσαν "Ηί χά: «Νβμεσίς» χοΰς Ζτ- μ,οσιευθέντας είς τα 1840 υπο τοό Μπελλερμα-/, άναπτύσσει τα σχετι- κά αέ τον παιάνα καί τον δίθάραμ- βον καί τέλος άφηνει μέ λΰπην'τήν Ελληνικήν εποχήν δ;ά νά άσχολη- 6ή μέ την Ρωμαϊκήν κα: την Βυ¬ ζαντινήν. Μολονότι ή Έλληνικ,ή έπιρροή ΐπί τής Ιταλίας τοπο^ετείται είς -;ον ίϊον αίίώνα, ίστορικως άποδε- ειγμένη χαΐ δονοίμένη νά παρακο- Η Δνίς "Εβελυν νΟντγαρδ, έκ Σικάγου, ήτις εχει τούς τελειοτέρους καί ώραιοτέοους οδόντας έν Άμερικχί. ■όνος. Ό 'Ελληνικος πολιτισμος ίχεν είς τούς Ρωμαίους επίδρασιν : όποία θά ηδύνατο νά παραδληΰή .ε την έπίίρασίν υίλτρου. Οί Ρω- ζϊο: δμως, φαλή τραχεία καί πο- ί;χ!χή, δέν έπηρεάζοντο, χαρά άπό 5 μίγαλείον. 'Η χάρις έμεινεν ά- ποκλε'.στιχον προνόμιον των Ελ· ^ήνων. Καί τον Ελληνικόν πολ'.- σμόν οί Ρωμαίο: δέν τόν είδαν εί; έ βάθ&ς τού, άλλά έπρόσεξα'; μό- ον την επιφάνειαν τού. "Ετσι έξη- ■εΐται τέ ΐ'Κολοσσαίον» όλων των 'ωμαϊκών χτφίων, κολοσαίον άιη οποίον λϊίπει καί ή σκέψις τον ίγυπτιακοΰ. Όπωσδήποτε ή 'Ελ- είναι οηοο τοϋ όγδόου αί- ηνική Μουσική δεν έπαυσε νά β- Μ155 αΕΝΕνΐΕΥΕ Ή Δνίς Γενεβιέό Σήαρλ, Άμερικανίς διηγηιιατογράφος, ή όποία προσελή- «ρθη υπό μιάς κινηματογραφικής 'Εταιρεία; τοΰ Χόλλυγουντ διά νά γράφη θεατρικά εργα επί μισθιΓ, 10.000 δολλ. τό Ιτο;. χ»> έπίϊ.ρασιν επί των Ρωμαίων. Ό
Νέρων άπεφάσκτε νά γίν^ ποιητής
κα'. αουσικός άπέ τότε ποΰ ηκ«οσε
τέν Έλληνα κιθαρωδόν Τερπνόν.
Άλλά. κα! ή Μουσική, όπως τέ
κάτ}$ τι ποΰ παρελήν?θη άπο την
Έλλάδα πχρ«μορφώ6η «πό τούς
Ρωμαίους. 'Η μουσική άπετέλει είς
την Ρώ;α.ην εν άχέ τα κύριβ στοι-
χίία τής άνατροψής των νέων, ό¬
πως χ,αί είς την 'Ελλάδα, όχθ!>,
■/.ατά τέν Π,λάτωνα, « σπουδή της
επρεπε νά είναι τουλάχιστον τριε-
τής.
Έν τω μεταξΰ επήλθεν ή πλη-
ρης άποσΰνθεσις τοΰ Ρωμαϊκοΰ κό-
σμου, ένω ή'Έλλάς, τέ Ελληνικόν
πνεΰμα, εμεινε ζωντανόν. «ίΓχρέ-
τσ:α κάπτα φέρο^ 'βικτόρεμ τσέ-
πιτ». έλεγον οί ίδιοι οί Ρωμαίοι.
Ή Ελλάς άλωΐθδίσα, ύπέταξε
(πνευματικώς) τέν άγριον νικητήν.
Και παραλλήλως πρός την Ελ¬
ληνικήν <ρλόγα ήρχισε νά λαμπαι άσοενής είς την αρχήν, ίσχυροποι- ουμενη όλοένα, μία όίλλη φλόξ· ή τοΰ Χριστ'.αν&σμοΰ. 'Από μουσικής απόψεως ό Χριστιανισμος επέτυχε την άνασΰνδεσιν μέ την αρχαίαν Έλ ληνικήν παράδοσίν. Τέ καλλιτ-εχν- κέν ρεΰμα έκ τής Άνατολής πρός την Δΰσ:; €αίνε'. είς γραμμάς ζ<ζ- ραλλήλους- είδωλολατρικόν κ α ί Χρΐστιαν./.όν. Άρχίζει ό άνταγω- νισμός μεταξΰ τής Κωνσταντινου¬ πόλεως, τοΰ παλαιοΰ Βυζαντίου, τής Νέας Ρώμης, ποΰ γίνεται μ! τέν /.αιρέν τελείως Έλληνική πό¬ λις καί έννοεί νά έπιδληιθή καί τής παλαιάς Ρώμης ποΰ δέν έννοεί νά χάση τέ γόητρόν της καί την ΰ- περοχήν της. Διά την μουσικήν των πρώτων Χριστιανών ύπάρχονν δΰο έκδοχα!'· Σΰμφωνα μέ την μίαν έχρησιμοποί- ησαν την Έλληνορρωμαϊκήν Μουσι¬ κήν. Σύ;Λφ«να μέ την άλλην έχρη σίμο-ποίησαν την Ίουδαΐ-Λην κα! έ- δη;Α'ουργησαν ιδικήν των μουσικήν παράδοσιν. 'Εάν πιστεύσωμεν τον Ίουδαΐον Φίλωνα, "ΕΚλψοι φιλό- σο?θν τής Άλεξανδρείας, οί πρώ- γο! Χριστιανοί άναχωρηιταί, οί μα¬ θηταί τοΰ Άγίου Μάρκου, έψαλαν τοός υμνους των επί τή βάσει τής 'Ββρα'ική,ς μουσικής παραδόσεως. Φαίνετα:, ίπωσδήποτε, ότι ή Ά- λείάνδρε',α κα! ή Άντιόχεία, πρω- τεΰουσα τής Σ·^ρίας, είναι αί πρώ¬ ται κοιτί-δες τοϋ Χριστιαν.κοΰ λει- τοργικοϋ μελους. Οί Άπόστολο1., ίγιο'. Μάρ«,ς καί Παΰλος επεσκέ¬ φθησαν την Άντιόχειαν έπανειλημ- μένως. Υπήρξεν άλλως τε ή ΈκΓ κλιτσία της μία έκ των πρώτων έ- ιττά Χρίστίαν.κών 'Εκχλησιών, ά- κ. ν ή δάσις το? Τα άλληλοί-α ^αί τα '.ιαστικα ασματα των ' τεφερθησαν είς την λειτουργίαν χωρ!ς τ0 ιχνος οργανου, λέγει ό Πρ5^5ανώ; δέν έχει ω?!~Α5νας περιγραφάς (νομι^ ότι νζζρψ χαί μία Γρηγορ{'0/.:·; Ηεολονου) πό τας οποίας -ον.1. πτε·.. Οτι τα έκκλησιαστιχ,ά ,ίτ εψαλλοντρ μέ άνάκρουσιν' χΛάρ,ς' χ-α: μέ την ΰπαρκτήν τώ κα»;ω έ' κείνω άρμονίαν, άλλως ί5ν' ές>·-
γοΰνται ωρισμέναι λέξε-.ς των Ελ'.
ληνστί νραφόντων έν.κλησιαστ!ν.ών
συγγραφ^έων Οπως λ; χ., το ΐηνε-.
χοϋσιν. Άν ήτο μονόφωνος ψϊλμω-
δία—ουνίσσονον—-θ' άρκοΰσε νά λε-
χθή συνηχοΰσιν. Ή προσθήχτ, έ-1
είναι ένδειχτική τής υπάρξεως άο-
μονίας. 'Οπωσδηποτε ό κ. Σο..»:::,
παραδέχεται μέχρις άποδείξεως
ςή ρς ήη
σία, σημε'.ωτέον—καί τέ τονίζει ό
κ. Σουαζύ—■εΐνα: τρόπος τοϋ λέ-
γε'.ν, ίβδομένοί» ότι είς την Ρώμην
κ.α! είς όλην την Ιταλίαν, οπου
Υπήρχαν Χριστιανικαί κοινότητος,
ή λε:τουργία έτελείτο 'Ελληνιστί
μέχρι τοϋ τέλους τοϋ 3ου αιώνος.
Αί δϊα·φοραί ήρχισαν άπέ τότε ττοϋ
ήρχισαν κα! αί άντιθέσεις μεταξ!»
Κωνσττντινουτΐόλεως καί Ρώμης.
Ή τελευταία είχεν ώς χαραχτηρι-
τ:κον τής 'Εκκ)»ησιαστικής Μο>·
σ:κής της το άπλοΰν, τέ κατόπιν
όνομασθέν Γρηγοριανόν μέλος. Τα
Βυζάντιον όπου διετηρείτο ή Έλ-
ληνική έπιρροή (υπήρξεν Έλληνι-
κή άποικία παλαιοτάτη, ίδριΛείσα
υπο Βύζαντος τοΰ Μεγαρέως) έ-
στόλΐσε την Εκκλησιαστικήν Μον-
σιχήν τού. Ή μουσική όμως έ*·
ή ύθ δέ
Μίλβνον άπέ τέ άγιον μρ
(333—397). Την ιδίαν εποχήν ;.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος Ι™·
μνε την εξής διάαρισιν μεταξΰ της
ί ή ή
μ η ής ρ
ίερας μουσιχής καί τής κομ
τής ήδονιστίτνής των. θεάτρων. Η
πρώτη, έλεγεν, «ίνα! ψαλμωδίαάγ-
γέλων, μελωδία γλυκεία χαί υπ*-
ροχος, ή άλλη 'ή μουσική τού 6:λ-
τρου)είνε ούρλιάσματα σκΰλλων ίλ·
χοίρων κυλιομένων είς την λάσπην.
Διά την μουσικήν ώρισΐΛενουε'δοος
θεάτρων 3 χαρακτηρισμος τοθΑ;^
σοστόιου είναι έπίααιρος κζ'- σ^
μεΐον. Ό Πάπας Άγιος Γρηγ*
ριο'ς (540—604) έτ^ξείδε^σε πρ-.ν
γίντ; Π «πας είς την Κωνσταντ:-
ν'ουπ'ολιν. Τοΰ έπροξένησεν έντυχω-
«ν ή Β'^ζαντινή λαμπρότης έν σ^.'-
ν,ρίσει μέ την Ρωμαϊκή νχβτβ-τω-
τιν. Επανελθών είς την Ρωμ,τ^
υ.χ εκλεγείς Πάπας, »ρ«« *ν
πρώτην «Σκόλα Κα·;τάρουμ» *«
ότσι, ένω ή Άμδροσιανή 'Εκ-
ή' Μο>σ:κή έάλλ
; ψ
ττ-ν Δύσιν. Τό «Άντιφωνάριον»£
Γρηγορίου είναι αντίγραφον των ΰ>
ζαντινών άντ'.φώνων τα όχοια π»
λίν είναι μίμησις ττ?ς *Ρ%*'·Κ
'Ελληνικής ώδής ποΰ άπετβλε-ΐυ
άπέ-στροφήν μελπομένη* εν ζι^'·
άπαγγελίας (ρετσίτατί'δου) καί αν-
τιττρόφήν εκτελουμένην μ^λωδιχως
έν είδει άπβντησβως. Ααολοι*)·^
επείτα δλα τα σχετικά με την >
κτώηχον τοΰ ,Ιωάννου Δαμασκηνου,
τέ Οργανον, τέν Ιωάννην ΚβΛ«>
ζέλην, τέν Χρύσανβον τέν έχ Μ*"
δυτου τέν Χουρμοΰζιον καί δεν λτ;-
σμονεΓται οΰτε ή σύγχρονος μ»ί
Έκκλησ!αίτι%ή Μουσική και ν
«παναρμόνιον» τοΰ κ. "ίαχου.
^ονVΕ^^. μα55.-·ο «έ*^5
ΚήαυΙ> καί δλαι αί έχδόσεις τού «""
λοϋνται ΛΛθα τοϋ άντιπροσωΛο» νΚ
Κ. Λαγανά, δστις ίέζ™
ρίοας αγγελίαν, καθώς καί
σννδοομητών.
Ι~
ΕΘ.ΜΚΟΣ ΚΪ^ΥΒ»-- ΚΥΡΙΛΚΗ, 2 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ. 1930.
ΑΠΟ
Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΑΙ Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Ι
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ Ε5ΪΣ ΤΟΝ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΝ, ΤΟΝ
ΚΟΥΖΕΛΗΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΟΝ.
ΚΟΥ
Ί[Ό δι«.τρεπής Έλδετές φ
λέλλην, τ*. Φράνκ Σουαζύ, τέ¬
ως ίιευθυντής τοΰ Λαικοΰ Ώ-
-δεΐΌυ τΐ,ς Γενέυης και άλλοτε
διευθ,ιντής τής Όρχήστρας τού
,ϋδείου Αθηνών, είς σειράν έ-
βδομαδιαίων μαθημάτων, υπό μορ
φήν διαλέξεων, άναπτ^σσει τα
τής εξελίξεως τής Μουσικής ί¬
να τάς διαφίΐίους έπο-/άς. Τα
μαθήματα αΰτά (ΘΟΙ,ΚδΕ)
τοΰ κ.Σουαζύ θά ϊίαρκέσουν μέ-
γρι τελους τοΰ προσεχούς Φε¬
βρουάριον Έκ των μέχρι τούδε
■ γενομένων παραλαμ'δάνομεν τ.άς
• κάτωθι άπόψεις τού κ. Σοοαζύ
περ! Μουσικ-ής «ίς την αρχαίαν
Έλλάδα καί είς τέ Β'Λζάντ'.ον.)
Οί Σίναι, οί Ίνδοί, οί Άσύριθ',
1 Οί Χαλίαϊοί. οί Αίγΰπτιθί, οί 'Ε-
$ρ·αϊοι έξεδήλωναν μέ τθΰς ναού"
των /.αί τα διάφοραι μνημεΐά τω
ίνα αίτθημα τέχνης εσωτερικόν, τ
II
-------- "Λι |Β — - — - — ^-----.7
1 Οποίον οί Έλληνες μετετρεψαν ε!
^^ εν^/.Λ ίτ"^ ^ #>*# Λ* λ Λ ρ^ι ι— . *^.*#-*ν »<^ — * «*ε·*ι 1 έ?6)τερικόν. Δέν —ίόχε'τα'., είμ Κερ: άλλαγής ενός γράμματος εί'. μίαν λέξιν. Τέ «σ» γίνεταί «ξ». Αυ¬ τή όμως ή φαίνομενΐκώς άσήμα τος μεταβολή άντιπροσωπεόει 2 αίώνας τέχνης κα"! σκέψεως. Άπ< εσωτερικόν τέ αίσθημα τοϋ ώραίο'. γίνεται εξωτερικόν, έγκαταλείπε την κάπως τραχείαν μυστιτριακήν μυησιν, διά νά ρεύση ώς διχογέ ποτάμ·. άνά»;ε-σα είς όλους τοΰς θνη· ττΰς, εΰτυχείς διότι συμμετέχου ■ είς την νέαν αυτήν πνευαατι·κή πανδαισίαν. Είς ου; περισσοτίρους άπέ τοΰς παλαίοτάτο-υς Άνατολικοΰς λαούς -·?ΰς όποίους άνςκρέρα'.Αεν, ή Μου- , πκή ήτο μία τέχνη τής οποίας τέ Κράτος είνε τέ άποκλειστικέν σχέ¬ σιν μονοπωλ'.ον. Ή Ελλάς έκαμε την Μουσικήν κτήμα τής Κολω¬ νίας. Είς τέν Όρφέ* όφείλεται ό καταρτίσας τής Φρησκευτίκής ι ^ Ζή? τής Ελλάδος. Θρΰλος /ι πραγματικότης, ό Όρφεΰς ποτελεί καλλιτϊχνικήν άναιχαρά- στασΐν έκτάκτου σηματίζς, είναι ".- . ν2 ποίητίκέν καί μοοσικέν σύμβολον με Τχνη τόσον βαθεα, όσον καί άρ- ^ χαία. Άς αοήσωμιΐν όμως την Μυ- Οολογίαν, άς άφτ;·σωμεν τον Όρφέα νά ζητή την Εΰρυδίκην τού κ»! ■ ής ζητήσωαεν νά προσανατολίσθώ- , μέν επί τής άρχαίκής Μουσικής , τής Ελλάδος. 'ιΕκ των τριών μου- I ίίκών ρυθμώνό Δωρικος ήτο (όπως ό άντίστο:χός τού είς την Άρχ;τε- ν.τονικην) ό περ'.σσότερον άντ'.προ- σωΓευτΐκές, ό -/.ατ' εξοχήν έθνικός, Ι( ρυθμές των 'Ελλήνων. "Ή-θος κα! με'λος είναι ο'. δόο στυλοβάτα: τής Έλλην.κής Μουσικής Τέχνης. Ή Μοι>σική είς την αρχαίαν
Έ/λάδα, ιδίως ό Φρυγικές ρυθμος
• τοί όποίου όργανον ήτο ό 'πλαγίαυ-
λος, ένω τοΰ Δωρίκοΰ ήτο ή κιθά-
' Ρα· έχρη.ϊ'.Αοποιει'το είς την θερα-
πευτικήν, '/.αί ό θεόφραστος βεδαι-
ώνε:, ότι διά τής Μουσικής έγοη-
τεΰετο, έμαγεόετο ή ϊσχιαλγία καί
οί αρρωστοι έ'παυαν νά πονοΰν.
ΊΙ πρώτη επίδρασις τής Άσια-
τικής Μουσικής επί Έλληνικοΰ
I-
"· ϊάφους δύναται νά θεωρηθή ώς ά-
ναγο<χένη εις τέν 14ον αίώνα π. Χ. Δέν εχαιεν όμως σαφείς, όπωσδη- ϊτοτε πληροφορίας, παρά μόνον άχο τέν 8ον αίώνα -/.αί εντεύθεν. Εάν ίΐχθώμεν ν.αί τάς άσαΦν,ς πληρο¬ φορίας. π:έπει νά προσέξωμεν αυ¬ τήν ποΰ άναβέρει έ Πλούταρχος περ! κάποίου Άσιάτου'μουσικοΰ Ό- λυμ-ου, ζώντος είς την Έλλάδα ?ΰο περίπου αίώνας πρέ τοΰ Τρο)- ΐκοό τηλέμου. "Ισως νά επρόκειτο *ερ! ένές ή περισσοτέρων μουσικών | «ού ήλθο^ είς την 'Ελλάδα άπο τέν , "Ολομπον τής Μυρίας (Μικρά Ά- 'σία^. Μίλωδίαι τοΰ 'Ολυμπου έ- νΐ},άλλοντο άκόμτ] είς την εποχήν τοΰ μουσικοφιλοτόφου Άριστοξέ- νο-ς. δηλαδή τον Δ' αίώνα π. Χ.. «αι εχρησιμοποιήθησαν, ώς φαίνε- τα;. άπέ τέν Ε·ύριπίδην διά την ' τραγωδίαν τού ^Όρέστης». Διά- ιϊοχοι τοΰ Όλύμχου ήσαν ό Κράτης, ^ Ίς'ραξ καί ό ονομαστές Σα-λάδας χοϋ όποίου τάς "νίκας είς τάς Άμ- πβριγράφ*! ό Παυσα- ^ίχτοονίας χβριγ?άφ«Ε ν»«Γ. Ό μίθος τοΰ Μαρσί» κζϊ τοΰ Απόλλωνος ίασίζεται είς έν συγκεκριμένον γεγονός. Θέλει ν "ί. ϊτι υπήρξεν έχοχή κατά τή1 οποίαν οί έμπνευσμένοι βαρείς ήχο τής «ρόρμ,ιγγος (Απόλλων) ρ χώρησαν την Οβσιν των είς τό πα· ράφορον μέλος τοί διπλοΰ αάλοΰ Έρχεται, έν τούτοις, ή λατρεί χοΖ Διονύτου, διά νά γίνη άφορμή νά γεννηθή είς τάς Αθήνας εν !ί.ο·οσ'.κόν Οίατρον τραγωδίας κα κωμωδίας. Αΰτό, διά την ιστορίαν τής Μθ'οσ'.κής, είναι γεγονος υψί¬ στης σημασίας. Ή Μο^ική έαίνε πρός την άπελεΛέρωσί'ν της, δι περίθρδ^εταί πλτέον μεσα είς τέ μυ¬ στήριον, κατ)ίσταται παράγων-», σιινδέεται μέ την ζωήν των πολ:τών, χωρίς νά χάση /.α τόν θρητ.εοΐΓί-ΛΟν χαρακτήρά της, έ ιρόσον α! παραστάσ$:ς σχετίζοντα μέ την λατρείαν ενός Θϊοΰ. Ή κ-.Οάρα, Άσιατίκέν όργανον εισήχθη ενωρίς είς την Έλλάδ? τό κυρίως όμως Ελληνικόν όργα¬ νον είνα: ή λιϊρα' ποί» σ.»μ6ιδά·ζετα! ό έ ρθί μέ'τον <τεμνον χαρα- κτίρα τής 'Ελληνικής Μουο-ικής. Ό κ. ΣθΜαζίι ομιλεί κατόπιν α τα τρία ν/.τ,: το δΐατονικόν, ?ό χρωματίχ.όν καί τέ έναρμόνιον κα: (τ,αοέρε! έν έκτάσει τάς θεωρίας τοΰ Πυθαγόρα καί των άλλων 'Ελ¬ ληνων φ:λοσόφων. 'Ομιλεΐ άκόμη διά περισωθέντα άχοσπάσματα (έ- λάχιστα ατυχώς καί άτελή) τής αρχζίχς Έλληνικτ)ς Μουσικής, δ;ά το χειρόγραφον τέ ευρεθέν άπέ τον Ίη-ουιτην ίερέα Ά^ανάσιον Κίρ- χερ, παρά την Μεσσηνην τής Σί- κελίας είς κάποιο μοναστή;ι, διά τούς τρείς ίμνους «!ς την Μοΰσαν "Ηί χά: «Νβμεσίς» χοΰς Ζτ- μ,οσιευθέντας είς τα 1840 υπο τοό Μπελλερμα-/, άναπτύσσει τα σχετι- κά αέ τον παιάνα καί τον δίθάραμ- βον καί τέλος άφηνει μέ λΰπην'τήν Ελληνικήν εποχήν δ;ά νά άσχολη- 6ή μέ την Ρωμαϊκήν κα: την Βυ¬ ζαντινήν. Μολονότι ή Έλληνικ,ή έπιρροή ΐπί τής Ιταλίας τοπο^ετείται είς -;ον ίϊον αίίώνα, ίστορικως άποδε- ειγμένη χαΐ δονοίμένη νά παρακο- Η Δνίς "Εβελυν νΟντγαρδ, έκ Σικάγου, ήτις εχει τούς τελειοτέρους καί ώραιοτέοους οδόντας έν Άμερικχί. ■όνος. Ό 'Ελληνικος πολιτισμος ίχεν είς τούς Ρωμαίους επίδρασιν : όποία θά ηδύνατο νά παραδληΰή .ε την έπίίρασίν υίλτρου. Οί Ρω- ζϊο: δμως, φαλή τραχεία καί πο- ί;χ!χή, δέν έπηρεάζοντο, χαρά άπό 5 μίγαλείον. 'Η χάρις έμεινεν ά- ποκλε'.στιχον προνόμιον των Ελ· ^ήνων. Καί τον Ελληνικόν πολ'.- σμόν οί Ρωμαίο: δέν τόν είδαν εί; έ βάθ&ς τού, άλλά έπρόσεξα'; μό- ον την επιφάνειαν τού. "Ετσι έξη- ■εΐται τέ ΐ'Κολοσσαίον» όλων των 'ωμαϊκών χτφίων, κολοσαίον άιη οποίον λϊίπει καί ή σκέψις τον ίγυπτιακοΰ. Όπωσδήποτε ή 'Ελ- είναι οηοο τοϋ όγδόου αί- ηνική Μουσική δεν έπαυσε νά β- Μ155 αΕΝΕνΐΕΥΕ Ή Δνίς Γενεβιέό Σήαρλ, Άμερικανίς διηγηιιατογράφος, ή όποία προσελή- «ρθη υπό μιάς κινηματογραφικής 'Εταιρεία; τοΰ Χόλλυγουντ διά νά γράφη θεατρικά εργα επί μισθιΓ, 10.000 δολλ. τό Ιτο;. χ»> έπίϊ.ρασιν επί των Ρωμαίων. Ό
Νέρων άπεφάσκτε νά γίν^ ποιητής
κα'. αουσικός άπέ τότε ποΰ ηκ«οσε
τέν Έλληνα κιθαρωδόν Τερπνόν.
Άλλά. κα! ή Μουσική, όπως τέ
κάτ}$ τι ποΰ παρελήν?θη άπο την
Έλλάδα πχρ«μορφώ6η «πό τούς
Ρωμαίους. 'Η μουσική άπετέλει είς
την Ρώ;α.ην εν άχέ τα κύριβ στοι-
χίία τής άνατροψής των νέων, ό¬
πως χ,αί είς την 'Ελλάδα, όχθ!>,
■/.ατά τέν Π,λάτωνα, « σπουδή της
επρεπε νά είναι τουλάχιστον τριε-
τής.
Έν τω μεταξΰ επήλθεν ή πλη-
ρης άποσΰνθεσις τοΰ Ρωμαϊκοΰ κό-
σμου, ένω ή'Έλλάς, τέ Ελληνικόν
πνεΰμα, εμεινε ζωντανόν. «ίΓχρέ-
τσ:α κάπτα φέρο^ 'βικτόρεμ τσέ-
πιτ». έλεγον οί ίδιοι οί Ρωμαίοι.
Ή Ελλάς άλωΐθδίσα, ύπέταξε
(πνευματικώς) τέν άγριον νικητήν.
Και παραλλήλως πρός την Ελ¬
ληνικήν <ρλόγα ήρχισε νά λαμπαι άσοενής είς την αρχήν, ίσχυροποι- ουμενη όλοένα, μία όίλλη φλόξ· ή τοΰ Χριστ'.αν&σμοΰ. 'Από μουσικής απόψεως ό Χριστιανισμος επέτυχε την άνασΰνδεσιν μέ την αρχαίαν Έλ ληνικήν παράδοσίν. Τέ καλλιτ-εχν- κέν ρεΰμα έκ τής Άνατολής πρός την Δΰσ:; €αίνε'. είς γραμμάς ζ<ζ- ραλλήλους- είδωλολατρικόν κ α ί Χρΐστιαν./.όν. Άρχίζει ό άνταγω- νισμός μεταξΰ τής Κωνσταντινου¬ πόλεως, τοΰ παλαιοΰ Βυζαντίου, τής Νέας Ρώμης, ποΰ γίνεται μ! τέν /.αιρέν τελείως Έλληνική πό¬ λις καί έννοεί νά έπιδληιθή καί τής παλαιάς Ρώμης ποΰ δέν έννοεί νά χάση τέ γόητρόν της καί την ΰ- περοχήν της. Διά την μουσικήν των πρώτων Χριστιανών ύπάρχονν δΰο έκδοχα!'· Σΰμφωνα μέ την μίαν έχρησιμοποί- ησαν την Έλληνορρωμαϊκήν Μουσι¬ κήν. Σύ;Λφ«να μέ την άλλην έχρη σίμο-ποίησαν την Ίουδαΐ-Λην κα! έ- δη;Α'ουργησαν ιδικήν των μουσικήν παράδοσιν. 'Εάν πιστεύσωμεν τον Ίουδαΐον Φίλωνα, "ΕΚλψοι φιλό- σο?θν τής Άλεξανδρείας, οί πρώ- γο! Χριστιανοί άναχωρηιταί, οί μα¬ θηταί τοΰ Άγίου Μάρκου, έψαλαν τοός υμνους των επί τή βάσει τής 'Ββρα'ική,ς μουσικής παραδόσεως. Φαίνετα:, ίπωσδήποτε, ότι ή Ά- λείάνδρε',α κα! ή Άντιόχεία, πρω- τεΰουσα τής Σ·^ρίας, είναι αί πρώ¬ ται κοιτί-δες τοϋ Χριστιαν.κοΰ λει- τοργικοϋ μελους. Οί Άπόστολο1., ίγιο'. Μάρ«,ς καί Παΰλος επεσκέ¬ φθησαν την Άντιόχειαν έπανειλημ- μένως. Υπήρξεν άλλως τε ή ΈκΓ κλιτσία της μία έκ των πρώτων έ- ιττά Χρίστίαν.κών 'Εκχλησιών, ά- κ. ν ή δάσις το? Τα άλληλοί-α ^αί τα '.ιαστικα ασματα των ' τεφερθησαν είς την λειτουργίαν χωρ!ς τ0 ιχνος οργανου, λέγει ό Πρ5^5ανώ; δέν έχει ω?!~Α5νας περιγραφάς (νομι^ ότι νζζρψ χαί μία Γρηγορ{'0/.:·; Ηεολονου) πό τας οποίας -ον.1. πτε·.. Οτι τα έκκλησιαστιχ,ά ,ίτ εψαλλοντρ μέ άνάκρουσιν' χΛάρ,ς' χ-α: μέ την ΰπαρκτήν τώ κα»;ω έ' κείνω άρμονίαν, άλλως ί5ν' ές>·-
γοΰνται ωρισμέναι λέξε-.ς των Ελ'.
ληνστί νραφόντων έν.κλησιαστ!ν.ών
συγγραφ^έων Οπως λ; χ., το ΐηνε-.
χοϋσιν. Άν ήτο μονόφωνος ψϊλμω-
δία—ουνίσσονον—-θ' άρκοΰσε νά λε-
χθή συνηχοΰσιν. Ή προσθήχτ, έ-1
είναι ένδειχτική τής υπάρξεως άο-
μονίας. 'Οπωσδηποτε ό κ. Σο..»:::,
παραδέχεται μέχρις άποδείξεως
ςή ρς ήη
σία, σημε'.ωτέον—καί τέ τονίζει ό
κ. Σουαζύ—■εΐνα: τρόπος τοϋ λέ-
γε'.ν, ίβδομένοί» ότι είς την Ρώμην
κ.α! είς όλην την Ιταλίαν, οπου
Υπήρχαν Χριστιανικαί κοινότητος,
ή λε:τουργία έτελείτο 'Ελληνιστί
μέχρι τοϋ τέλους τοϋ 3ου αιώνος.
Αί δϊα·φοραί ήρχισαν άπέ τότε ττοϋ
ήρχισαν κα! αί άντιθέσεις μεταξ!»
Κωνσττντινουτΐόλεως καί Ρώμης.
Ή τελευταία είχεν ώς χαραχτηρι-
τ:κον τής 'Εκκ)»ησιαστικής Μο>·
σ:κής της το άπλοΰν, τέ κατόπιν
όνομασθέν Γρηγοριανόν μέλος. Τα
Βυζάντιον όπου διετηρείτο ή Έλ-
ληνική έπιρροή (υπήρξεν Έλληνι-
κή άποικία παλαιοτάτη, ίδριΛείσα
υπο Βύζαντος τοΰ Μεγαρέως) έ-
στόλΐσε την Εκκλησιαστικήν Μον-
σιχήν τού. Ή μουσική όμως έ*·
ή ύθ δέ
Μίλβνον άπέ τέ άγιον μρ
(333—397). Την ιδίαν εποχήν ;.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος Ι™·
μνε την εξής διάαρισιν μεταξΰ της
ί ή ή
μ η ής ρ
ίερας μουσιχής καί τής κομ
τής ήδονιστίτνής των. θεάτρων. Η
πρώτη, έλεγεν, «ίνα! ψαλμωδίαάγ-
γέλων, μελωδία γλυκεία χαί υπ*-
ροχος, ή άλλη 'ή μουσική τού 6:λ-
τρου)είνε ούρλιάσματα σκΰλλων ίλ·
χοίρων κυλιομένων είς την λάσπην.
Διά την μουσικήν ώρισΐΛενουε'δοος
θεάτρων 3 χαρακτηρισμος τοθΑ;^
σοστόιου είναι έπίααιρος κζ'- σ^
μεΐον. Ό Πάπας Άγιος Γρηγ*
ριο'ς (540—604) έτ^ξείδε^σε πρ-.ν
γίντ; Π «πας είς την Κωνσταντ:-
ν'ουπ'ολιν. Τοΰ έπροξένησεν έντυχω-
«ν ή Β'^ζαντινή λαμπρότης έν σ^.'-
ν,ρίσει μέ την Ρωμαϊκή νχβτβ-τω-
τιν. Επανελθών είς την Ρωμ,τ^
υ.χ εκλεγείς Πάπας, »ρ«« *ν
πρώτην «Σκόλα Κα·;τάρουμ» *«
ότσι, ένω ή Άμδροσιανή 'Εκ-
ή' Μο>σ:κή έάλλ
; ψ
ττ-ν Δύσιν. Τό «Άντιφωνάριον»£
Γρηγορίου είναι αντίγραφον των ΰ>
ζαντινών άντ'.φώνων τα όχοια π»
λίν είναι μίμησις ττ?ς *Ρ%*'·Κ
'Ελληνικής ώδής ποΰ άπετβλε-ΐυ
άπέ-στροφήν μελπομένη* εν ζι^'·
άπαγγελίας (ρετσίτατί'δου) καί αν-
τιττρόφήν εκτελουμένην μ^λωδιχως
έν είδει άπβντησβως. Ααολοι*)·^
επείτα δλα τα σχετικά με την >
κτώηχον τοΰ ,Ιωάννου Δαμασκηνου,
τέ Οργανον, τέν Ιωάννην ΚβΛ«>
ζέλην, τέν Χρύσανβον τέν έχ Μ*"
δυτου τέν Χουρμοΰζιον καί δεν λτ;-
σμονεΓται οΰτε ή σύγχρονος μ»ί
Έκκλησ!αίτι%ή Μουσική και ν
«παναρμόνιον» τοΰ κ. "ίαχου.
^ονVΕ^^. μα55.-·ο «έ*^5
ΚήαυΙ> καί δλαι αί έχδόσεις τού «""
λοϋνται ΛΛθα τοϋ άντιπροσωΛο» νΚ
Κ. Λαγανά, δστις ίέζ™
ρίοας αγγελίαν, καθώς καί
σννδοομητών.
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΑΝΌΥΑ.ΡΙΟΥ, 1930.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗ-
Εικών άπο τούς χειμεςινούς Ό/υμ-
πιακούς αγώνας έν Σαίντ Μώριτζ,
τής "Ελβετίας. Είς έκ των διαγωνι-
ξομένων είς το διά σκή πήδημα
άρκετά ύψηλά είς τόν άέρα.
Ό Κέννεθ Χόουξ, διευθνντης κινηματογραφικών είκό-
νων, μετά τής συζύγου τού, Μαιρης "Άστοο, ήθοποιοϋ
τοΰ κινηματογρόφου. Ό Χόουξ εφονεύθη 1ες τό πρόσ¬
φατον άεροπλανικόν δυστύχημα υπεράνω τοϋ Άτλαν-
τικοΰ ώκεανοΰ, πλησίον τής Καλιφοσνίας.
Άριστερςί, ό Γενικός Είσαγγείεύς "Οσκαρ Χελτξεν, τής Πολιτείας
Ρόντ "Αϊλαντ, όστις ένεργεϊ άνακρίσεις διά τόν φόνον τριών λαθρεμπό-
ρων επ» τοΰ πλοίου Μπλάκ Χώοττκ, Ιξωθεν τοϋ λιμένος Νιοϋπορτ.
Ή Μαίρη Μάκ Κόρμικ, άοιδός τοΰ μΓ/.οδράματος, έκ
Τέξας, ή όποία λέγει ότι θά ύπανδοευδ-ή τόν ΙΙρίγκι-
πα Σέργιον Μι-ντ6άνη, εί'θύς ώς ούτος λάβη τό δια-
ζύγιόν τού άκό την Π ό) α Νέγκρη, κινηιιατογοαφικόν
άστέοα, είς τα δικαστήρια των Παρισίων.
αν εις _
δ.ε)θουν τόν χειικονα.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗ-
Εικών άπο τούς χειμεςινούς Ό/υμ-
πιακούς αγώνας έν Σαίντ Μώριτζ,
τής "Ελβετίας. Είς έκ των διαγωνι-
ξομένων είς το διά σκή πήδημα
άρκετά ύψηλά είς τόν άέρα.
Ό Κέννεθ Χόουξ, διευθνντης κινηματογραφικών είκό-
νων, μετά τής συζύγου τού, Μαιρης "Άστοο, ήθοποιοϋ
τοΰ κινηματογρόφου. Ό Χόουξ εφονεύθη 1ες τό πρόσ¬
φατον άεροπλανικόν δυστύχημα υπεράνω τοϋ Άτλαν-
τικοΰ ώκεανοΰ, πλησίον τής Καλιφοσνίας.
Άριστερςί, ό Γενικός Είσαγγείεύς "Οσκαρ Χελτξεν, τής Πολιτείας
Ρόντ "Αϊλαντ, όστις ένεργεϊ άνακρίσεις διά τόν φόνον τριών λαθρεμπό-
ρων επ» τοΰ πλοίου Μπλάκ Χώοττκ, Ιξωθεν τοϋ λιμένος Νιοϋπορτ.
Ή Μαίρη Μάκ Κόρμικ, άοιδός τοΰ μΓ/.οδράματος, έκ
Τέξας, ή όποία λέγει ότι θά ύπανδοευδ-ή τόν ΙΙρίγκι-
πα Σέργιον Μι-ντ6άνη, εί'θύς ώς ούτος λάβη τό δια-
ζύγιόν τού άκό την Π ό) α Νέγκρη, κινηιιατογοαφικόν
άστέοα, είς τα δικαστήρια των Παρισίων.
αν εις _
δ.ε)θουν τόν χειικονα.
ΜΙΑ ΦΡΙΚΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
Κοντά στήν πόλι Μοντμέρ, σώ-
ζοντα! άκόμη καί σημερα τα έρεί"γ
ενός έχιδλητικού μεσαιωνικού χύρ
γοο, χτισμένου στήν δχθη τής λί¬
μνης, έπάνω' σ' άπΐκρημνους κβί
τρομερούς δράχους. Είναι ό πυργος
των Μοντμόρ, μιάς μεγάλης φεου-
ϊαρχικής οικογενείας, πού είχε στήν
έξο^ςτία της δλη την γΰρω περιοχή
καί την πόλ'. τού Μοντμόρ. Στήν
άπεναντι δχθη τής λίμνης σώζον-
ται έπίσης τα έρείπΐα μΐίς «λλης
μεταιωνίκής πόλεως τού Κροοό-
Ντιέ, καί ενός έπίσης έπιδλητικού
πύργου, τού πύργου των κομητων
ντέ Κρουά—Ντιέ.
-τον 15ον αίώνα οί δυέ φεουδαρ-
χικές αΰτές οίκογένεΐες, οί χόμητες
τού Μοντμορ καί ρ κόμητες τού
Κροοά—Ντιέ δρΐσκόντουσαν σ' ενα
διαρκώς άμείλικτον καί άγριον πό¬
λεμον μεταξό τους. Πότ* ό κόμης
Μοντμέρ ξεσήκωνε τούς όπηκόους
τού καί έξεττράτευε εναντίον τού
πύργου καί τής πόλεως Κροοό—
Ντιέ, καί πότε ό κόμης Κρουά—
Ντ:ε έξεστράτεϋε εναντίον τής πό¬
λεως καί τού πύργου τού Μοντμόρ.
Ό κόμης Μοντμέρ είχε μιά ώ-
ρα:'α θυγοτέρα, μιά μοναχοκόρη, πού
την ελεγαν Βέρθα, καί ό κόμης ντέ
Κρουά"—Ντ'έ, είχεν έ*να γυιό, μο-
ναχογυΐό. πού τον ελεγαν Μπερ-
τράιι.
Τα δι» παιδία δταν ηταν άκόμη
μικρά, είχαν γνωρίσθή κα! είχαν
τταΐ^ϊΐ πολλες φορες μαζί. ΑΛλ α-
πό τότε πού οί δυέ κόμητες είχαν
κηρΰίεί τέν πόλεμο μεταξύ τους,
δέν είχον ξανα'ι'δωθή καί ζοΰσον τέ
καθε'να κλείσμε'νο μέσα στέν πατρι-
κό τοο πύργο. Καί ναί μέν πολλές
φορές νοσταλγοΰσαν τέ ενα την συν-
τροφ:ά τού ά'λλου, άλλά σάν καλά
παίϊά τέ κοθε'να άγωνιζόταν κα! εΰ-
ν,όταν νά ν:κη<~ ό δικός τού πατέ- Ή κοί σεμνή στην 4ερ6 πρός τα χάτω ,,;; χάθε τόσο ί~ γίνει ενας Λ«]*ψος, ολλό κβί άνδρεΐος ίππότης εΐκοσιπέντε έτών, πού μέ το σποτ)ί στέ χέρι πολεμούσε πάντα στΐς πρώτες γραμμές των πολεμιστών τού πατέρα τού. Μιά μερά σέ μιά άχ' τίς μάχες πού Ικανόν οί πολεμισται «"»« *·'- ,ϊί». ,μ.4 ώραι* '°^« ** «*ί «.νχ<*»5 ί^Μ5 Ι5: ^ ^ -%2?έ^¥ϋίθ'ρ ^,^,Τ'»! —_______!!_:_^_!_~ΐ3^ΐ^_ϊ^^ - ·--»—· _ «^μαύρο σύννεφο είχον ά ΤΟ ΧείΙιττηΐΛί.ν,..., μονον εκαναν οί «ρχόντων, των '■, μ~<ρυά ά· & μς 6οητ)τ5. Καί ά?ο5 σκέφθηκε λίγάκι, ή νέα ρόσθείε: , Λ. —., ».Ηψ 5ΐ6οΐ«οο, μακρυά ά¬ πέ τούς πύργους των, ό κόμη: Μοντ¬ μέρ επιοσε αΐχμάλωτον τέν γυιό τού κόαητος Κροοό—Ντκ, κοί τον ε¬ πήρε στον πΰργο τού. ΤΗτβν μιά λεία πρώτης τάξεως, μέ την όποία θά άνάγκοζε επί τέλους τον άντί- παλό τού νά <τυμμορφωθή καί νά δε¬ χθή τούς 050!>'- »«»
Κάτω άχ' αυτόν έϊώ τον έξώ-
στη δρίσκεται μιά σχοινένια άερό-
σκαλα, χου φθάνει ώς κάτω στά νε-
ρά τής λίμνης. 'Εκεί δρι'τχεται μιά
6«ρκ« πο5 χρηαιμεύε ά ώ ά
ά
.-Λ,-ς νεου.
^τ οδιοττημο αύτο χ
χορακιο βτερούγ^β, μί ^
Χρ^γματα τους, χ' ίρράμ ^.
«ρχες τού Μ«~ρ^- ?
,Κάθε τόσο επάνω 0ΐ2γαΛανα,
Ρ«, της λίμνης &-βταν χ^
Ο Μπερτρομ δροσκέλιΛ τόν
»« "«■ ίπολξεως, ε'πί»- τήν ά.
κα!, πατώντας
σε στή λίμνη καί τέ δελοϋινο^
ρωτέ καπε'λλο τού άτυχο^ κ
μητος. "Ενο δράδυ ιτάλί εχεαη
ρελιασμένος ό μανίύας κΐ! μί
καΐ50 «ν«— ν "*" — --.....
«ρκ« π
άγκης.
-, ν...,, ,^Μ^η γ(β _νν .
'λωσια το. μ^ήχ, μέΤ .^ *'*
ι^μμενο μ.σ' στον &κ< _ΓΜ , μττήχε μέ τέ κεφόλι κμμένο μέσ' στέν έχθρΐκο πύργο. Περνοΰΐε έκεί τίς μερες το^ με- λαγχολικός, χωρίς νά θέλη ·οδτβ νά Φάγτ), ε'ως 2το·ϋ μιά μέ>α άντί-
κρ^σε την ώραία Βε'ρθα. Ή άγοί—
Μ» ά*έ μίκρος ;ννοιωθε γΓ αύτην
ξαναζωντόνεψε χάλι κοί μέσα σέ
λίγες μέρε; ^εοόντωσε. Τα ίίια βί-
(Τή·τί1 <■»-«■—---------- χρητΤΕμεύει γιά ώρες ά- Ότον δηλαδή ό πυργος είναι πολυορκημενος, έδώ κρεμούν τήν άερόσκολβ καί κατεδαίνουν |μ- χιστοί άνθρωχοι τού πατέρα μου καί χηγαίνουν μέ τήν δάρκα νά φέρουν τρόψψ,α η νά «ίδοποίησουν κανένον άχ' τούς γειτονΐκούς φεουδάρχας, γιά νά μάς οτείλγ) ένΐσχύσεις. Στίς δυέ μετά τα μεσάνυχτα νά ξαναγυ ρίστε άθόρυία έδώ δπου θά σάς πε· ρΐμένω. Κοί μέ τα λόγιβ αύτά τέν <-------διαστικά κι' γιοτί σ' όλο τέ λίμνης. τή ίϊ 6α,κο. Πτίγ,,νετε! καλή έπιτ.χίϊ **« μη με λησμονήστε ίγ,,νετε! κ με λησμονήστε. ορκίσβτ,τέ μοί. δτι ίέ θά ε γ,νοίκο ίλλοο τώ άλλά και ο. δοο «!;ς στο ιδιο με τζε μέ μάτια γεμβτα λχτρεία, καί χαρακολουθούσε μέ άγωνία τέ κατέ6ασμά τοΰ. ΈκεΓνος, χόΰε τόσο, κρζτιόταν μέ τέ ίνα μόνο χέρι άχ' τη σχάλα, κα! μέ τέ άλλο τή; έλ λό μ τέ ίνα μόνο χέρι άχ' τη σχάλα κα! μέ τέ άλλο τή; έΐτελνε φιλιό Ξαφνικά κόχοΐα στή 5ύ . , — -...-. ΙΛ γννυ* ™ . -τσχ εχειτα άπέ ίιιέ χρόνια ι εμενε πορά μόνο ό σκελετός ^ β τον ζωστήρο άχ' τον οποίον Λ μοτβν τέ^σπαθί τού, πού σέ χά«£ :Ι *ημα άνέμου χτυπούσε απάνω :: δρβχο. Οί δβρκάρ»;δες τής λίμνης Μ τολμουσον νά περάσουν άπ' ϊτ* το μερος τής λίμνης. Άπέ ■■— ■ ί»·ι»,», εί '__ μ ι τε ™<5 μει_.......„, Τ0 •ι των αρραδώνων τους. Ξαφνικά κάποΐα στιγμή, ενο δευ- :ερο φνσημα άνέμου, δυνατώτβρο άχ' τέ χρώτο, Ιφτβσε άπέ πέρα κιΓ! *~ πρωξε πρές τέν δράχο τήν άερι λα, μαζί μέ |έν Μπερ.τράμ, στιγμή ακριβώς ------- νά φτάστ) , _...τ_.—. ι.^ : ενα τελευταίο φι ί'»η τπ'ι Άκουσθηχ* ό γδοϋχος τό ερριχναν δλέμματα τροβισμέ'να ψ τον κρεμασμένον σκελετό. -τέ μεταξύ αάτέ ό κόμης " Κρουί—^Ντΐε πέθανε άπέ τή λί- τού, χωρίς νά μπορεση νά εχ,ϊίατ,- τον κόμητα Μοντμόρ, πού επειτα πό τΟ-εΥχλτίΙ/ί τηη Ιΐίΐνκ ν'ίεΙηΑΓ το γαριού, έξίομολογηθήκαν την άμοί- δαία άγάπη «ιις κοί ώρκίσθηκαν νά είναι πιστοί ό ενας στέν άλλον με'χρ: θανβτοο. Άχ' την ήμέρο έκείνη κάθε δρβ- $) δλεπόντθϋσαν κΐ' οί $υό στήν άπό¬ μερη έκείνη εχαλξι, όποο άλλοτε μελαγγχολίκοί κι' ίλλοτβ χαρούμε- νθ!, 2:ηγόντοϋσαν τούς φόδοος η τίς έλπίϊες τθος γιά τέ μέλλον. Ένα δράδι» ό Μπερτράμ, μελαγ- χολικές, όπως ήταν τέν περισσότε¬ ρον καιρό τού, ψιθύρΐσε: — Π ώς θά λίίπάτοι καί θά κλαίγ; ό π<ατέρας μοο γιά την άποοσία μοϋ. -—Άλλοίμονο, τέ καταλαδαίνω! ξίθόρισε ή Βέρθα. Καί γι' αύτο, πρβπδΐ νά σ«ς δοηθησω «γβχημένε ΙΜρ^Λ^ΡΓ^" " ' μθϋ νά ξοναγαρΓστε σ' αυτόν, γίατί Επτ^πίΊμι ι ' Μ""» -11 ό π^τε'ρας μοί) είναι αμείλικτος. Ά- Τό Άαεαικανικόν άεοοπλα Χί' ώχυρώθηχε χολά μέτα σ:ον ά- γο τού, χωρίς ποτέ-του νά τολμηη να ξεμυτήσγι άπ' αυτόν. ^ Όσο γιά τήν Βέρθα, χανίνΐί ϊεν την ξαναείδε ποτέ. Οί ύ-οτε- λείς τού χόμητος Μοντμόρ. ελεγα-^ ψιβυριστά μεταξύ τους ότι είχε χλΐ" °^ΐ σ| ένο σκοτεινέ κελλί τού »?■ γου, άχέ τέ· όποίο δέν ίγήχε ο3τί ζωντανή οϊίτε χεβομμένη. Σημερα χεΐά άχ' τος δυο άντΐΜ- λους χύργους δέν σώζονται παρα τί έρείπιά τους. 'Αλλά δτον ξίσπάγ) χα-3ΐ'{1ς %ΐ·' ^<χ·ζ δορρίός, οί γέροι τού Μόν:- ορ νομίζο,ν πώς άκούουν άζ&όμΐ ούς γδο-'-ους χού χάνει ό σκελετό; _ αί τέ σποθί επάνω στέν δράχο τί-' Μοντμόρ. Καί δταν λάμπη τέ φεγγάίί, :: 6«ρκ«ρηίες τής λίμνης νομίζοον Ιν δλεπουν κάτω άπ' τήν έρειπωμέ>
βπαλξι ν' άνεμίζεται ή σχάλα <μ τον σχελετέ τού δυστυνου «««τ;·ιι£· νού. * Ι^?:^^Ι^Ρ^ί'-;.:ί *3& ******* ϊ^έ ινοφορον «—αοατόγχα» Ανν,^^Λ^ι . "^^~2ί-*^κ*'Λ ^'η ^ Ι ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ υπο ειδικου τΩραι ονντντειόξΐων; Λενπέοα κ«ΐ Τετάρτη άπό 4-—5 μ. μ., δ γρά- ψατε: Κ. 8βυΓθϊ, 18 Οΐά" ΒΓοαο" γ^βν, Αρΐ. 4. ν. υ. αΐγ. Τηλί·«ρ. ϋηίνβΓίΐΙχ Ο23Ϊ.
Κοντά στήν πόλι Μοντμέρ, σώ-
ζοντα! άκόμη καί σημερα τα έρεί"γ
ενός έχιδλητικού μεσαιωνικού χύρ
γοο, χτισμένου στήν δχθη τής λί¬
μνης, έπάνω' σ' άπΐκρημνους κβί
τρομερούς δράχους. Είναι ό πυργος
των Μοντμόρ, μιάς μεγάλης φεου-
ϊαρχικής οικογενείας, πού είχε στήν
έξο^ςτία της δλη την γΰρω περιοχή
καί την πόλ'. τού Μοντμόρ. Στήν
άπεναντι δχθη τής λίμνης σώζον-
ται έπίσης τα έρείπΐα μΐίς «λλης
μεταιωνίκής πόλεως τού Κροοό-
Ντιέ, καί ενός έπίσης έπιδλητικού
πύργου, τού πύργου των κομητων
ντέ Κρουά—Ντιέ.
-τον 15ον αίώνα οί δυέ φεουδαρ-
χικές αΰτές οίκογένεΐες, οί χόμητες
τού Μοντμορ καί ρ κόμητες τού
Κροοά—Ντιέ δρΐσκόντουσαν σ' ενα
διαρκώς άμείλικτον καί άγριον πό¬
λεμον μεταξό τους. Πότ* ό κόμης
Μοντμέρ ξεσήκωνε τούς όπηκόους
τού καί έξεττράτευε εναντίον τού
πύργου καί τής πόλεως Κροοό—
Ντιέ, καί πότε ό κόμης Κρουά—
Ντ:ε έξεστράτεϋε εναντίον τής πό¬
λεως καί τού πύργου τού Μοντμόρ.
Ό κόμης Μοντμέρ είχε μιά ώ-
ρα:'α θυγοτέρα, μιά μοναχοκόρη, πού
την ελεγαν Βέρθα, καί ό κόμης ντέ
Κρουά"—Ντ'έ, είχεν έ*να γυιό, μο-
ναχογυΐό. πού τον ελεγαν Μπερ-
τράιι.
Τα δι» παιδία δταν ηταν άκόμη
μικρά, είχαν γνωρίσθή κα! είχαν
τταΐ^ϊΐ πολλες φορες μαζί. ΑΛλ α-
πό τότε πού οί δυέ κόμητες είχαν
κηρΰίεί τέν πόλεμο μεταξύ τους,
δέν είχον ξανα'ι'δωθή καί ζοΰσον τέ
καθε'να κλείσμε'νο μέσα στέν πατρι-
κό τοο πύργο. Καί ναί μέν πολλές
φορές νοσταλγοΰσαν τέ ενα την συν-
τροφ:ά τού ά'λλου, άλλά σάν καλά
παίϊά τέ κοθε'να άγωνιζόταν κα! εΰ-
ν,όταν νά ν:κη<~ ό δικός τού πατέ- Ή κοί σεμνή στην 4ερ6 πρός τα χάτω ,,;; χάθε τόσο ί~ γίνει ενας Λ«]*ψος, ολλό κβί άνδρεΐος ίππότης εΐκοσιπέντε έτών, πού μέ το σποτ)ί στέ χέρι πολεμούσε πάντα στΐς πρώτες γραμμές των πολεμιστών τού πατέρα τού. Μιά μερά σέ μιά άχ' τίς μάχες πού Ικανόν οί πολεμισται «"»« *·'- ,ϊί». ,μ.4 ώραι* '°^« ** «*ί «.νχ<*»5 ί^Μ5 Ι5: ^ ^ -%2?έ^¥ϋίθ'ρ ^,^,Τ'»! —_______!!_:_^_!_~ΐ3^ΐ^_ϊ^^ - ·--»—· _ «^μαύρο σύννεφο είχον ά ΤΟ ΧείΙιττηΐΛί.ν,..., μονον εκαναν οί «ρχόντων, των '■, μ~<ρυά ά· & μς 6οητ)τ5. Καί ά?ο5 σκέφθηκε λίγάκι, ή νέα ρόσθείε: , Λ. —., ».Ηψ 5ΐ6οΐ«οο, μακρυά ά¬ πέ τούς πύργους των, ό κόμη: Μοντ¬ μέρ επιοσε αΐχμάλωτον τέν γυιό τού κόαητος Κροοό—Ντκ, κοί τον ε¬ πήρε στον πΰργο τού. ΤΗτβν μιά λεία πρώτης τάξεως, μέ την όποία θά άνάγκοζε επί τέλους τον άντί- παλό τού νά <τυμμορφωθή καί νά δε¬ χθή τούς 050!>'- »«»
Κάτω άχ' αυτόν έϊώ τον έξώ-
στη δρίσκεται μιά σχοινένια άερό-
σκαλα, χου φθάνει ώς κάτω στά νε-
ρά τής λίμνης. 'Εκεί δρι'τχεται μιά
6«ρκ« πο5 χρηαιμεύε ά ώ ά
ά
.-Λ,-ς νεου.
^τ οδιοττημο αύτο χ
χορακιο βτερούγ^β, μί ^
Χρ^γματα τους, χ' ίρράμ ^.
«ρχες τού Μ«~ρ^- ?
,Κάθε τόσο επάνω 0ΐ2γαΛανα,
Ρ«, της λίμνης &-βταν χ^
Ο Μπερτρομ δροσκέλιΛ τόν
»« "«■ ίπολξεως, ε'πί»- τήν ά.
κα!, πατώντας
σε στή λίμνη καί τέ δελοϋινο^
ρωτέ καπε'λλο τού άτυχο^ κ
μητος. "Ενο δράδυ ιτάλί εχεαη
ρελιασμένος ό μανίύας κΐ! μί
καΐ50 «ν«— ν "*" — --.....
«ρκ« π
άγκης.
-, ν...,, ,^Μ^η γ(β _νν .
'λωσια το. μ^ήχ, μέΤ .^ *'*
ι^μμενο μ.σ' στον &κ< _ΓΜ , μττήχε μέ τέ κεφόλι κμμένο μέσ' στέν έχθρΐκο πύργο. Περνοΰΐε έκεί τίς μερες το^ με- λαγχολικός, χωρίς νά θέλη ·οδτβ νά Φάγτ), ε'ως 2το·ϋ μιά μέ>α άντί-
κρ^σε την ώραία Βε'ρθα. Ή άγοί—
Μ» ά*έ μίκρος ;ννοιωθε γΓ αύτην
ξαναζωντόνεψε χάλι κοί μέσα σέ
λίγες μέρε; ^εοόντωσε. Τα ίίια βί-
(Τή·τί1 <■»-«■—---------- χρητΤΕμεύει γιά ώρες ά- Ότον δηλαδή ό πυργος είναι πολυορκημενος, έδώ κρεμούν τήν άερόσκολβ καί κατεδαίνουν |μ- χιστοί άνθρωχοι τού πατέρα μου καί χηγαίνουν μέ τήν δάρκα νά φέρουν τρόψψ,α η νά «ίδοποίησουν κανένον άχ' τούς γειτονΐκούς φεουδάρχας, γιά νά μάς οτείλγ) ένΐσχύσεις. Στίς δυέ μετά τα μεσάνυχτα νά ξαναγυ ρίστε άθόρυία έδώ δπου θά σάς πε· ρΐμένω. Κοί μέ τα λόγιβ αύτά τέν <-------διαστικά κι' γιοτί σ' όλο τέ λίμνης. τή ίϊ 6α,κο. Πτίγ,,νετε! καλή έπιτ.χίϊ **« μη με λησμονήστε ίγ,,νετε! κ με λησμονήστε. ορκίσβτ,τέ μοί. δτι ίέ θά ε γ,νοίκο ίλλοο τώ άλλά και ο. δοο «!;ς στο ιδιο με τζε μέ μάτια γεμβτα λχτρεία, καί χαρακολουθούσε μέ άγωνία τέ κατέ6ασμά τοΰ. ΈκεΓνος, χόΰε τόσο, κρζτιόταν μέ τέ ίνα μόνο χέρι άχ' τη σχάλα, κα! μέ τέ άλλο τή; έλ λό μ τέ ίνα μόνο χέρι άχ' τη σχάλα κα! μέ τέ άλλο τή; έΐτελνε φιλιό Ξαφνικά κόχοΐα στή 5ύ . , — -...-. ΙΛ γννυ* ™ . -τσχ εχειτα άπέ ίιιέ χρόνια ι εμενε πορά μόνο ό σκελετός ^ β τον ζωστήρο άχ' τον οποίον Λ μοτβν τέ^σπαθί τού, πού σέ χά«£ :Ι *ημα άνέμου χτυπούσε απάνω :: δρβχο. Οί δβρκάρ»;δες τής λίμνης Μ τολμουσον νά περάσουν άπ' ϊτ* το μερος τής λίμνης. Άπέ ■■— ■ ί»·ι»,», εί '__ μ ι τε ™<5 μει_.......„, Τ0 •ι των αρραδώνων τους. Ξαφνικά κάποΐα στιγμή, ενο δευ- :ερο φνσημα άνέμου, δυνατώτβρο άχ' τέ χρώτο, Ιφτβσε άπέ πέρα κιΓ! *~ πρωξε πρές τέν δράχο τήν άερι λα, μαζί μέ |έν Μπερ.τράμ, στιγμή ακριβώς ------- νά φτάστ) , _...τ_.—. ι.^ : ενα τελευταίο φι ί'»η τπ'ι Άκουσθηχ* ό γδοϋχος τό ερριχναν δλέμματα τροβισμέ'να ψ τον κρεμασμένον σκελετό. -τέ μεταξύ αάτέ ό κόμης " Κρουί—^Ντΐε πέθανε άπέ τή λί- τού, χωρίς νά μπορεση νά εχ,ϊίατ,- τον κόμητα Μοντμόρ, πού επειτα πό τΟ-εΥχλτίΙ/ί τηη Ιΐίΐνκ ν'ίεΙηΑΓ το γαριού, έξίομολογηθήκαν την άμοί- δαία άγάπη «ιις κοί ώρκίσθηκαν νά είναι πιστοί ό ενας στέν άλλον με'χρ: θανβτοο. Άχ' την ήμέρο έκείνη κάθε δρβ- $) δλεπόντθϋσαν κΐ' οί $υό στήν άπό¬ μερη έκείνη εχαλξι, όποο άλλοτε μελαγγχολίκοί κι' ίλλοτβ χαρούμε- νθ!, 2:ηγόντοϋσαν τούς φόδοος η τίς έλπίϊες τθος γιά τέ μέλλον. Ένα δράδι» ό Μπερτράμ, μελαγ- χολικές, όπως ήταν τέν περισσότε¬ ρον καιρό τού, ψιθύρΐσε: — Π ώς θά λίίπάτοι καί θά κλαίγ; ό π<ατέρας μοο γιά την άποοσία μοϋ. -—Άλλοίμονο, τέ καταλαδαίνω! ξίθόρισε ή Βέρθα. Καί γι' αύτο, πρβπδΐ νά σ«ς δοηθησω «γβχημένε ΙΜρ^Λ^ΡΓ^" " ' μθϋ νά ξοναγαρΓστε σ' αυτόν, γίατί Επτ^πίΊμι ι ' Μ""» -11 ό π^τε'ρας μοί) είναι αμείλικτος. Ά- Τό Άαεαικανικόν άεοοπλα Χί' ώχυρώθηχε χολά μέτα σ:ον ά- γο τού, χωρίς ποτέ-του νά τολμηη να ξεμυτήσγι άπ' αυτόν. ^ Όσο γιά τήν Βέρθα, χανίνΐί ϊεν την ξαναείδε ποτέ. Οί ύ-οτε- λείς τού χόμητος Μοντμόρ. ελεγα-^ ψιβυριστά μεταξύ τους ότι είχε χλΐ" °^ΐ σ| ένο σκοτεινέ κελλί τού »?■ γου, άχέ τέ· όποίο δέν ίγήχε ο3τί ζωντανή οϊίτε χεβομμένη. Σημερα χεΐά άχ' τος δυο άντΐΜ- λους χύργους δέν σώζονται παρα τί έρείπιά τους. 'Αλλά δτον ξίσπάγ) χα-3ΐ'{1ς %ΐ·' ^<χ·ζ δορρίός, οί γέροι τού Μόν:- ορ νομίζο,ν πώς άκούουν άζ&όμΐ ούς γδο-'-ους χού χάνει ό σκελετό; _ αί τέ σποθί επάνω στέν δράχο τί-' Μοντμόρ. Καί δταν λάμπη τέ φεγγάίί, :: 6«ρκ«ρηίες τής λίμνης νομίζοον Ιν δλεπουν κάτω άπ' τήν έρειπωμέ>
βπαλξι ν' άνεμίζεται ή σχάλα <μ τον σχελετέ τού δυστυνου «««τ;·ιι£· νού. * Ι^?:^^Ι^Ρ^ί'-;.:ί *3& ******* ϊ^έ ινοφορον «—αοατόγχα» Ανν,^^Λ^ι . "^^~2ί-*^κ*'Λ ^'η ^ Ι ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ υπο ειδικου τΩραι ονντντειόξΐων; Λενπέοα κ«ΐ Τετάρτη άπό 4-—5 μ. μ., δ γρά- ψατε: Κ. 8βυΓθϊ, 18 Οΐά" ΒΓοαο" γ^βν, Αρΐ. 4. ν. υ. αΐγ. Τηλί·«ρ. ϋηίνβΓίΐΙχ Ο23Ϊ.
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΟΥ ΑΦΡΑΝΙΟ ΠΕΪΖΟΊΌ
η δόνα Λεονώρα .είχε καρδιά
-,εαάτη καλωσύνη, άλλά είχε σογ-
' 'νως καί μεγάλη ήθικη αυστηρο-
-«τα. Γ(ά καθε «μθ'Ρ0 *<» δυστυχι- ^χ=νο ζητοϋσε πάντοτε νά δρή έναν «'όχο βοηθείας, άλλά γιά κάθε σί'άλμα, γιά κάθε κακο, απαιτούσε την 'τιμωρία καί την επανόρθωσ-. Ήτα νχλούσια χολΰ καί οί άγαθο- 'ργίες της ήταν παρά πολλες. Ό άντρας της, ό σονταγματαρ- νης Μχοτέλο, φαινότανε ίξιος τής γυναίκας τοι>. Καλός, άγιος άνθρω-1
πος. Καί τα παιδία τους είχανε
μοιάσει χι' αΰτά τοΰς γονείς τους
ΐέίλατους ,,,,.,
Η δόνα Λεονωρα ειχε ανοιςει με
ϊιχά της χρήμ«α Ινα σχολειό γιά
τα φτωχά -αιίιά τού λαοΰ. Αλλ ε-
χ,είνο τό χρόνο, τα παιδία *οΰ εζή¬
τησαν ν ά μχοϋν στό σχολειό ήσαν
τόσο χολλά, ύστε ή δασκάλισσα καί
ή δόν* βρέθηκαν άληθμνά σέ πολ·ο
ϊόσχολη θέσι. "Δέν ηξεραν ποία -αι-
ϊ'.ά νά χ-ρωτοδεχθοΰν στό σχολειό.
__Άς είναι, είχε στό τέλος ή
2όνο Λεονωρα. "Ας διαλέξουμε.τά
■/.ζλλίτερα παιδία.
—■ Μά χώς μποροόμ* »'ά ξέρουμε,
σενόρα, χοιά είναι τά^ καλλίτερα
ταιϊιά; ρώτησε ή δασκάλισσα.
— Π ώς μχοροΰμε νά ξέρομε;
Μα ασφαλώς τα καλλίτερα παιδία
Οα είν' έκείνα χοΰ εχουν καλοΰς γο-
«ίς.
Καί μέ την άποψι αύτη, άρχισαν
ν α έξϊτάζοαν ποία χαιίιά θά δεχόν-
τ^ϊαν στό σχολειό. Δέν είχαν χρο-
νορήσει άκόμη χολύ, δταν ήρθε ή
σ::?ά ενός μικροΰ, ξανθοΰ καί χαρι-
τωμένκυ άγοριοό.
— Κι' αύτό; έρώτησε ή δασκά-.
/ ',σσβ.
—"Οχί, %χ( αΰτό τώρα, εκανε
,:-»?ικά ή δόνα Λεονωρα. θά τό
:ς-/θ<;ΰμε μόνο αν μείντ) καμμιά θέσι ζ-λ τέλος. Κανείς δέν ςέρει έδώ -ο:ο; είναι ό χατέρας αϋτοϋ τοϋ -2ΐ3ιοϋ.... Καί ή μητέρα τοο άρνεί- τα'. νά φανερώση τ' Ονομά τού.... Λέει μδνο πώς πέθχνε ό χατέρας το>.
Η ϊασκάλισσα δέν μίλησε καί
~;οχώρησε στά αλλ α παιδία. Τελος
εοοάϊοασε καί άφησαν τα ύπόλοιτταί
;α την άλλη μερά.
Την άλλη μερά δμως, χολί» πρωΐ.
-αρο'οσιάσθηκε ή μητέρα τοΰ μικροϋ
ςαν&οό άγοριοΰ. ΤΗταν καλή γϋναί-
νχ, χ,αλΰ σικιχατίητική καί μ« τό
τςότωχο θλιμμένο.
—Έκάνατε άσχημα, σενόρα ποΰ
3:ν ϊεχθήτ,ατε τό παιδί μοο.... εΐπε
στή ϊόνα Λεονωρα. Άν ξεύρατε...
—Άν ηξεορα; Μά τί λοιπόν; έ-
ρωτησε ή κ'ορία.
Ή "Εστερ Ράλ-
στων, ήθοπαός τοϋ
κινηματογράφου έν
Χόλλυγονντ δεικνύ-
ουσα τόν ύπ* αυτής
ϊπινοηθέντα χορόν.
— Δέν μχορώ νά σάς το πώ, μά
πρέχει νά μέ χιστεύσετε. Καί αν
σάς χαρικαλω τώρα, κάνω αΰτό
γιά χαρή τού χαιδιοϋ μοί».
Ή νεαρή γοναΐκα άρχισε νά
κλαίτ). Άλλ' ή δόνα Λσενώρα ητΐν
άλύχήτη γιά τοΰς άμαρτωλοός. Κα!.
ή νέα 2ίτή ήταν χατά την γνώμη
της, μιά άμαρτωλή 7.2! τέ χαιδί της
χαιδΐ της άμαρτίας.
Δέν ηβελε ν" άκοόση οΰτε λέξι
χαραχάνω. Όπωτδήχοτε, δταν εχει-
τα άχό λίγη ώρα ίμχήκε μέσα ό άν-
τρας της ό συνταγματάρχης τοΰ
έζήττ,σΐ τή γνώμη τοο:
— Πρέχει νά μάς χη, είχε^ αύ¬
τάς, χώς συνέδη τό χράγμα, καί θά
ϋοϋμε τότε, αν μά"ς χη δλη τήν ά-
λήθεια.
Ή φτωχη γϋναικουλα άναγκά-
σθηκετότε νά μιλήση, μέ τα δάκροα
,στάμάτια. ( (
Ι Άγαχιοντοοσαν με^το φιλο της
ά—ο μ-.χρά χαιδιά. Τίχοτε, οδτε ή
, περιοοσία «ό, οδτε^ ή σχοοδές^του,
δέν μχοροΰσαν νά τόν απομακρύνουν
άχό 'κοντά της. "Οταν εμεγάλωσαν
χειά, τα ίδια;. Έχβίνη άχέκρουσί
χολλές χροτάσεις γάμθο -ού τής β-
καμ,αν. Δέν ηξερε άκόμα γιατί τώ-
Ή Άϊνεζ Κώοτνυ, ήθοποτός, ή όποία ανήγγειλεν ότι έντος ΟΛ,γον θά
ιανδοευθή ?να διευθυντήν όρχήστβας, ευθύς ως ο «λευταιο, /αοη το
>·.'_.. ί.. -«.. τ, Λνη,ιπ τού τηοειται μυστικόν.
ζιη'ΐόν τού. Τό όνοαά τού —ρειται μυστικόν.
κανε αΰτό, δέν μχοροΰσε νά τό δι¬
καιολογήση μέσα της. Ώς τόσο χο-
τέ δέν τής είχε χεράσει ή ΐδέα χώς
θά γινότανε μιά μερά γοναΤκά τού.
Μά δέν ήθελε νά χανδρεοθή κι' άλ¬
λον...
Σ' αΰτό τό άναμεταξΰ ό φίλο;
της ήτανε χαρά χ&λΰ θλιμμένος.
| Μά δέν ήθελε καί ν' απαντήση στίς
1 έχίμονες ερωτηθείς της. Τέλος,
μιά μερά, τής τό έφανέρωσε: Ο!
γονείς τού ήθελαν νά τόν πανδρεύ-
σουν μέ μιά έξαίέλφη τού!
Τό νέο αΰτό τής έχεσε σάν κεραο-
νός: Έσκέφθηκε πολύ, εκλαψε πό»,
λύ. Άλλ' δχι, δέν εχρεχε νά θυσι-
ασθή αύτός! Δέν έχρεχε νά τα χχ-
λάστ) μέ τοΰς δικούς τού! Ή καρδιά
της θά το ϋάνήκε γιά χάντα. Δέν
θά χανδρεοόντανε αυτή. θά ήταν
γι' αυτόν μιά άδελφή, μιά άδελφή
καλλίτερη άπό τίς άληθινέ;: θά
τόν έλάτρευε. Άν εΰτοχοϋσε, τόσο
τό καλλίτερο γι' αυτήν. Άν έδυστυ-
χοΰσε, χάλι τότε θά τόν έδοηθοΰσε
νά υποφέρη εΰκολώτερα τή δαστυ-
χία τοο. θά ήτανε κοντά τού, θά τοϋ
εδινε θάρρος....
Άλλ' έκεϊνος δέν ήθελε ν' ακού¬
ση τίχοτε. Τέλος έφθασε ή ήμέρα
έκείνη. Επρόκειτο νά γίνοον οί γά-
μοι ενός 6-είου τού, στό Παραγκοαα-
σοΰ. Δέν νίθελε νά χάη. Καί δέν ή¬
θελε, νιατί καταλάδαινε χώς οί
γονείς τού είχαν άχοφασίσει χροκα-
ταδολικά *ά τόν χ^τρέψουν συγ¬
χρόνως κι' αυτόν, χωρίς καν νά
τόν σ-ομδοολεοθοΰν.....
Έκείνη -ίόν έχάϊδευε σά μωρό
χαι!ί. "Όχι. εχρεχε νά χάη, έχρεχε
νά χάη!... Δέν εχρεχε νά άαφιβάλ»)
γιά την άγάχη της. θά τόν άμα-
χοϋσε γϊά χάντα.... Καί τοϋ εδωτε
τήν άχόδειξ1.. Τοΰ άνήκε, ήτανε δι-
κή τού, μχοροϋσ« νά τήν κάνη δ,τι
ήθελε... άλλά μ' έναν δρο: χώς θά
πήγαινε στήν οίκογένειά τού. Καί
ήσυχα-ήσυχα, σάν νά τοϋ έδιδε ενα
άχλούστατο δώρο, ενα έχιχείρημα
προωρισμένο γιά νά τόν χείση μιά
άχόδειξι χώς θά τοΰ άνήκε καί στή
ζωή- καί στό θάνατο, εγινε δική
τού...
Τα μάτια τής «αρής γυναίκας
ήσαν ΰγρά. Άνεστέναξε κι' επειτα
έξηκ&λούθησε:
— Πέρασαν χρόνια άχό τότ«...
Έχ-ισα δλα τα δάκρυα χοΰ είχα μέ¬
σα μου. Έθυσίασα τον Ιαυτό μου, μά
τί σημασία έ'χει αΰτό; 'Υχεχρέωσα
1κείν«ν νά κάνη κάτι. χοο τοΰ έ-
στοίχισε τή ζωή.... "Α! σενόρα, δέν
θά χέθαινε έκε?/ο;, τόσο νέος. αν
έγώ είχα φανή έγωΐστικώτερη άχέ-
ναντί τοο. θά ήταν καί τό δικό τοο
σομοέρον καί τό δικό μου μαζί....
Έμεσολάδησε μιά σιωχή. Κ αί
εχειτα ή ίδια θλιμμένη φωνή έξηκο-
λούθησε:
— Ή μητβροΰλά μ&ο χέθανε εΰ-
τυγώς προτοΰ μέ χάρε: ή χεριφρόνη-
κίμαζε τήν χίκρα τής άχογοητεύσε
ως μέσα της. Καί ή χίκρα αυτή ή
ταν τόσο μεγαλείτερη, δσο καταλά
δαινε χώς καί ή ΐϊια Ιφχαιε γκ
δ,τι είχε συμδή..;
Ή πόρτα μίσάνοιξε καί ενα άγο
ράκι έμπήχε μέσα δειλά, έπροχώ
ρησε καί έστριμώχθηκε έχίνω στϊ
νεαρή γ)^2Ϊ%α. Τα δλέμματα τής
δόνας Λεονώρας καί τοΰ χονταγμα
τάρχου Μχοτέλο έκαρφώθηκαν έχά
νω στό μικρό χροσωχάκι. "Ητανε ιί
δεδαιότητα, ή άναμφισδήτητη 6ε
δαιότητα: στά χαιδικά έκείνα χά «
ρακτηριστίκά άνεγνώριζαν τόν Π ι |
έτρο τους, δταν ήταν στήν ίδια ή
λικία....
Εφίλησαν κλαίοντα; τδ χαιδ
καί οί δυό τους. Καί εκλαιαν τώρ:
λιγώτερο άχό μεταμέλεια κι' άχι
θλϊψί χαί περισσότερο άχό χαρά, ά
πό άνακούφισ!. ΐχ
Κ' εχειτα ή δόνα Λεονωρα ά'φη |
σε τό παιδί στήν άγκαλ·.ά τοϋ άν
τ:ός της καί έκύτταξε τή φτωχΐ
κόρη. Καί μέ σομχάθεια, μέ τρυ
ψζρόττ,τχ ζωγραφισμένη στό πρόσω
πό της, τής άνοιξε τήν άγκαλπ
της. >
— Παιδί μοο, είιτε, συγχώρησέ
μας. Είσα! ένάρετη περισσότερο,
πολο χερισσότερο άπδ μάς!
ΑΦΡΑΝΙΟ ΠΕΙ-ΖΟΤΟ
σι τοϋ κόσμο-ο, χροτοΰ γεννηθή τό
άγοράκι μου. "Ω! καί τί δέν είχαν
γιά μενά! "Ομως κανείς δέν εμαθε
χοτε, χοιός ήταν ό χατέρας τοΰ χαι-
διοϋ μο'ο. Οΰτε κι' έσείς σενόρα δέν
τό έμάθατε, δέν τό ξέρετε...
Καί έχειδή διέκρινε άκόμα τήν
άμφιβολία στά μάτια τής δόνας Λε¬
ονώρας, εφώναξε:
—"Α! σενόρα, δέν κρατιέμαι
πειά. Δέν ήθελα νά τό χώ, δέν θά
τώλεγα γιά τίχοτε σ' αυτόν τόν
κόσμο. Μά άφοϋ θέλετε νά τιμω-
ρήσετε στό χαιδί μοο ενα σφάλμα,
δχως τό νομίζετε σείς, γιά τό ό-
χοίο δμως δέν φταίει καθόλου τό
κακόμοιρο αΰτό, δέν κρατιέμαι χειά
Ό χατέρας τοο χαιίιοϋ μου είναι ό
Πιέτρο σας, ό δυστυχισμένο; Πιέ-
τρο σας, χοί» έχνίγηκε στόν χοταμό.
"Α! δσο σολλογίζομαι χώ; κι' έγώ
έστάθηκα αΐτία αΰτοΰ τοϋ ά'δικοο
χαμοΰ τθ!»!....
Δέν μχόρεσε νά εξακολουθήση.
Τάδάκροα εττηξαν τή φωνή της.
Ό Πιέτρο! Ό γυιός της! Ή
δόνα Λεονωρα εμεινε σάν άχοσίο-
λωμένη. Ό Π ιέτρο4 Καί ό συνταγ-
ματάρχης Μχοτέλο έκύτταζε τήν
γοναίκά τοα μέ Ινα δλέμμα γεμάτο
σομχόνια, συγκίνησι. "Εχειτα άχό
χενήντα όλόκληρα χρόνια ενάρετης
ζωής, ή σεδασμία αυτή κυρία έδο-
Ο
Κάχοτε ό άρχιαστυνόμος τώ-
Παρισίων εκάλεσε σέ άχολογία ε
ναν κομχογ:αννίτη γιατρό, ό όχοΐο:
χουλώντας τα γιατροσόφΐα τοο στό·
II
όν Νέφ, 4'κανε ·χρ>αϊς δουλειές.
— Μοράν, τόν έρώτησε, χώς κα
τορθώνεις καί χροσελκύε:ς τόσον
κόσμο καί κερδίζεις τόσα χρήαατα
— Κόριε, είχε ό κομτιοτιαννίτης
χόσοι άνθρωχοι φαντάζεσθε δτ! χερ·
νούν την ήαέρα άχό τό Πόν-Νέφ;
—· Δέν ξέρω.
—■ Νά σάς τό είχώ έγώ, είχε ;
τσαρλατάνος: Σχεδόν δέκα χιλιά
δέ; τήν ήμέρα. Πόσοι άχ' αύτοΰς.
νομίζετε ότι εχοον μυαλό;
—Ά! δέν ξέρω.... "Ισως οί έ-
κατό. /
—- Πολλοϋς είχατε... άλλά δεν
χεΐράζει.... Σάς τοΰς χαρίζω, καΐ
κρατώ γίά μενά τοΰς 9,900 άχάν-
τησε μέ 5?ος σογκαταδατ'.κό ό κο<ι- χογιαννίτης. ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ^Α. — Ό ι'Εθντκός Κηρυξ», Ήμεοήσι»>ς, Κν-
ρια'χάτικο; καί Εϋίονογραφημρνος, —β-
λοϋνται παρά τοΰ άντιπροσώπου μα;
Λουκά Παραβκευδ, 106 Χ. δαΙΙοΓά
Αν*., δστις δέαετα,^ μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί έγγραφά;
οννδρομητών.
Ή Δνίς "Εδελυν Λίι·, ΆγγλΙς ήθοποιός, άρτι αφιχθείσα ιίς Ν. Ύόοκ.ην.
η δόνα Λεονώρα .είχε καρδιά
-,εαάτη καλωσύνη, άλλά είχε σογ-
' 'νως καί μεγάλη ήθικη αυστηρο-
-«τα. Γ(ά καθε «μθ'Ρ0 *<» δυστυχι- ^χ=νο ζητοϋσε πάντοτε νά δρή έναν «'όχο βοηθείας, άλλά γιά κάθε σί'άλμα, γιά κάθε κακο, απαιτούσε την 'τιμωρία καί την επανόρθωσ-. Ήτα νχλούσια χολΰ καί οί άγαθο- 'ργίες της ήταν παρά πολλες. Ό άντρας της, ό σονταγματαρ- νης Μχοτέλο, φαινότανε ίξιος τής γυναίκας τοι>. Καλός, άγιος άνθρω-1
πος. Καί τα παιδία τους είχανε
μοιάσει χι' αΰτά τοΰς γονείς τους
ΐέίλατους ,,,,.,
Η δόνα Λεονωρα ειχε ανοιςει με
ϊιχά της χρήμ«α Ινα σχολειό γιά
τα φτωχά -αιίιά τού λαοΰ. Αλλ ε-
χ,είνο τό χρόνο, τα παιδία *οΰ εζή¬
τησαν ν ά μχοϋν στό σχολειό ήσαν
τόσο χολλά, ύστε ή δασκάλισσα καί
ή δόν* βρέθηκαν άληθμνά σέ πολ·ο
ϊόσχολη θέσι. "Δέν ηξεραν ποία -αι-
ϊ'.ά νά χ-ρωτοδεχθοΰν στό σχολειό.
__Άς είναι, είχε στό τέλος ή
2όνο Λεονωρα. "Ας διαλέξουμε.τά
■/.ζλλίτερα παιδία.
—■ Μά χώς μποροόμ* »'ά ξέρουμε,
σενόρα, χοιά είναι τά^ καλλίτερα
ταιϊιά; ρώτησε ή δασκάλισσα.
— Π ώς μχοροΰμε νά ξέρομε;
Μα ασφαλώς τα καλλίτερα παιδία
Οα είν' έκείνα χοΰ εχουν καλοΰς γο-
«ίς.
Καί μέ την άποψι αύτη, άρχισαν
ν α έξϊτάζοαν ποία χαιίιά θά δεχόν-
τ^ϊαν στό σχολειό. Δέν είχαν χρο-
νορήσει άκόμη χολύ, δταν ήρθε ή
σ::?ά ενός μικροΰ, ξανθοΰ καί χαρι-
τωμένκυ άγοριοό.
— Κι' αύτό; έρώτησε ή δασκά-.
/ ',σσβ.
—"Οχί, %χ( αΰτό τώρα, εκανε
,:-»?ικά ή δόνα Λεονωρα. θά τό
:ς-/θ<;ΰμε μόνο αν μείντ) καμμιά θέσι ζ-λ τέλος. Κανείς δέν ςέρει έδώ -ο:ο; είναι ό χατέρας αϋτοϋ τοϋ -2ΐ3ιοϋ.... Καί ή μητέρα τοο άρνεί- τα'. νά φανερώση τ' Ονομά τού.... Λέει μδνο πώς πέθχνε ό χατέρας το>.
Η ϊασκάλισσα δέν μίλησε καί
~;οχώρησε στά αλλ α παιδία. Τελος
εοοάϊοασε καί άφησαν τα ύπόλοιτταί
;α την άλλη μερά.
Την άλλη μερά δμως, χολί» πρωΐ.
-αρο'οσιάσθηκε ή μητέρα τοΰ μικροϋ
ςαν&οό άγοριοΰ. ΤΗταν καλή γϋναί-
νχ, χ,αλΰ σικιχατίητική καί μ« τό
τςότωχο θλιμμένο.
—Έκάνατε άσχημα, σενόρα ποΰ
3:ν ϊεχθήτ,ατε τό παιδί μοο.... εΐπε
στή ϊόνα Λεονωρα. Άν ξεύρατε...
—Άν ηξεορα; Μά τί λοιπόν; έ-
ρωτησε ή κ'ορία.
Ή "Εστερ Ράλ-
στων, ήθοπαός τοϋ
κινηματογράφου έν
Χόλλυγονντ δεικνύ-
ουσα τόν ύπ* αυτής
ϊπινοηθέντα χορόν.
— Δέν μχορώ νά σάς το πώ, μά
πρέχει νά μέ χιστεύσετε. Καί αν
σάς χαρικαλω τώρα, κάνω αΰτό
γιά χαρή τού χαιδιοϋ μοί».
Ή νεαρή γοναΐκα άρχισε νά
κλαίτ). Άλλ' ή δόνα Λσενώρα ητΐν
άλύχήτη γιά τοΰς άμαρτωλοός. Κα!.
ή νέα 2ίτή ήταν χατά την γνώμη
της, μιά άμαρτωλή 7.2! τέ χαιδί της
χαιδΐ της άμαρτίας.
Δέν ηβελε ν" άκοόση οΰτε λέξι
χαραχάνω. Όπωτδήχοτε, δταν εχει-
τα άχό λίγη ώρα ίμχήκε μέσα ό άν-
τρας της ό συνταγματάρχης τοΰ
έζήττ,σΐ τή γνώμη τοο:
— Πρέχει νά μάς χη, είχε^ αύ¬
τάς, χώς συνέδη τό χράγμα, καί θά
ϋοϋμε τότε, αν μά"ς χη δλη τήν ά-
λήθεια.
Ή φτωχη γϋναικουλα άναγκά-
σθηκετότε νά μιλήση, μέ τα δάκροα
,στάμάτια. ( (
Ι Άγαχιοντοοσαν με^το φιλο της
ά—ο μ-.χρά χαιδιά. Τίχοτε, οδτε ή
, περιοοσία «ό, οδτε^ ή σχοοδές^του,
δέν μχοροΰσαν νά τόν απομακρύνουν
άχό 'κοντά της. "Οταν εμεγάλωσαν
χειά, τα ίδια;. Έχβίνη άχέκρουσί
χολλές χροτάσεις γάμθο -ού τής β-
καμ,αν. Δέν ηξερε άκόμα γιατί τώ-
Ή Άϊνεζ Κώοτνυ, ήθοποτός, ή όποία ανήγγειλεν ότι έντος ΟΛ,γον θά
ιανδοευθή ?να διευθυντήν όρχήστβας, ευθύς ως ο «λευταιο, /αοη το
>·.'_.. ί.. -«.. τ, Λνη,ιπ τού τηοειται μυστικόν.
ζιη'ΐόν τού. Τό όνοαά τού —ρειται μυστικόν.
κανε αΰτό, δέν μχοροΰσε νά τό δι¬
καιολογήση μέσα της. Ώς τόσο χο-
τέ δέν τής είχε χεράσει ή ΐδέα χώς
θά γινότανε μιά μερά γοναΤκά τού.
Μά δέν ήθελε νά χανδρεοθή κι' άλ¬
λον...
Σ' αΰτό τό άναμεταξΰ ό φίλο;
της ήτανε χαρά χ&λΰ θλιμμένος.
| Μά δέν ήθελε καί ν' απαντήση στίς
1 έχίμονες ερωτηθείς της. Τέλος,
μιά μερά, τής τό έφανέρωσε: Ο!
γονείς τού ήθελαν νά τόν πανδρεύ-
σουν μέ μιά έξαίέλφη τού!
Τό νέο αΰτό τής έχεσε σάν κεραο-
νός: Έσκέφθηκε πολύ, εκλαψε πό»,
λύ. Άλλ' δχι, δέν εχρεχε νά θυσι-
ασθή αύτός! Δέν έχρεχε νά τα χχ-
λάστ) μέ τοΰς δικούς τού! Ή καρδιά
της θά το ϋάνήκε γιά χάντα. Δέν
θά χανδρεοόντανε αυτή. θά ήταν
γι' αυτόν μιά άδελφή, μιά άδελφή
καλλίτερη άπό τίς άληθινέ;: θά
τόν έλάτρευε. Άν εΰτοχοϋσε, τόσο
τό καλλίτερο γι' αυτήν. Άν έδυστυ-
χοΰσε, χάλι τότε θά τόν έδοηθοΰσε
νά υποφέρη εΰκολώτερα τή δαστυ-
χία τοο. θά ήτανε κοντά τού, θά τοϋ
εδινε θάρρος....
Άλλ' έκεϊνος δέν ήθελε ν' ακού¬
ση τίχοτε. Τέλος έφθασε ή ήμέρα
έκείνη. Επρόκειτο νά γίνοον οί γά-
μοι ενός 6-είου τού, στό Παραγκοαα-
σοΰ. Δέν νίθελε νά χάη. Καί δέν ή¬
θελε, νιατί καταλάδαινε χώς οί
γονείς τού είχαν άχοφασίσει χροκα-
ταδολικά *ά τόν χ^τρέψουν συγ¬
χρόνως κι' αυτόν, χωρίς καν νά
τόν σ-ομδοολεοθοΰν.....
Έκείνη -ίόν έχάϊδευε σά μωρό
χαι!ί. "Όχι. εχρεχε νά χάη, έχρεχε
νά χάη!... Δέν εχρεχε νά άαφιβάλ»)
γιά την άγάχη της. θά τόν άμα-
χοϋσε γϊά χάντα.... Καί τοϋ εδωτε
τήν άχόδειξ1.. Τοΰ άνήκε, ήτανε δι-
κή τού, μχοροϋσ« νά τήν κάνη δ,τι
ήθελε... άλλά μ' έναν δρο: χώς θά
πήγαινε στήν οίκογένειά τού. Καί
ήσυχα-ήσυχα, σάν νά τοϋ έδιδε ενα
άχλούστατο δώρο, ενα έχιχείρημα
προωρισμένο γιά νά τόν χείση μιά
άχόδειξι χώς θά τοΰ άνήκε καί στή
ζωή- καί στό θάνατο, εγινε δική
τού...
Τα μάτια τής «αρής γυναίκας
ήσαν ΰγρά. Άνεστέναξε κι' επειτα
έξηκ&λούθησε:
— Πέρασαν χρόνια άχό τότ«...
Έχ-ισα δλα τα δάκρυα χοΰ είχα μέ¬
σα μου. Έθυσίασα τον Ιαυτό μου, μά
τί σημασία έ'χει αΰτό; 'Υχεχρέωσα
1κείν«ν νά κάνη κάτι. χοο τοΰ έ-
στοίχισε τή ζωή.... "Α! σενόρα, δέν
θά χέθαινε έκε?/ο;, τόσο νέος. αν
έγώ είχα φανή έγωΐστικώτερη άχέ-
ναντί τοο. θά ήταν καί τό δικό τοο
σομοέρον καί τό δικό μου μαζί....
Έμεσολάδησε μιά σιωχή. Κ αί
εχειτα ή ίδια θλιμμένη φωνή έξηκο-
λούθησε:
— Ή μητβροΰλά μ&ο χέθανε εΰ-
τυγώς προτοΰ μέ χάρε: ή χεριφρόνη-
κίμαζε τήν χίκρα τής άχογοητεύσε
ως μέσα της. Καί ή χίκρα αυτή ή
ταν τόσο μεγαλείτερη, δσο καταλά
δαινε χώς καί ή ΐϊια Ιφχαιε γκ
δ,τι είχε συμδή..;
Ή πόρτα μίσάνοιξε καί ενα άγο
ράκι έμπήχε μέσα δειλά, έπροχώ
ρησε καί έστριμώχθηκε έχίνω στϊ
νεαρή γ)^2Ϊ%α. Τα δλέμματα τής
δόνας Λεονώρας καί τοΰ χονταγμα
τάρχου Μχοτέλο έκαρφώθηκαν έχά
νω στό μικρό χροσωχάκι. "Ητανε ιί
δεδαιότητα, ή άναμφισδήτητη 6ε
δαιότητα: στά χαιδικά έκείνα χά «
ρακτηριστίκά άνεγνώριζαν τόν Π ι |
έτρο τους, δταν ήταν στήν ίδια ή
λικία....
Εφίλησαν κλαίοντα; τδ χαιδ
καί οί δυό τους. Καί εκλαιαν τώρ:
λιγώτερο άχό μεταμέλεια κι' άχι
θλϊψί χαί περισσότερο άχό χαρά, ά
πό άνακούφισ!. ΐχ
Κ' εχειτα ή δόνα Λεονωρα ά'φη |
σε τό παιδί στήν άγκαλ·.ά τοϋ άν
τ:ός της καί έκύτταξε τή φτωχΐ
κόρη. Καί μέ σομχάθεια, μέ τρυ
ψζρόττ,τχ ζωγραφισμένη στό πρόσω
πό της, τής άνοιξε τήν άγκαλπ
της. >
— Παιδί μοο, είιτε, συγχώρησέ
μας. Είσα! ένάρετη περισσότερο,
πολο χερισσότερο άπδ μάς!
ΑΦΡΑΝΙΟ ΠΕΙ-ΖΟΤΟ
σι τοϋ κόσμο-ο, χροτοΰ γεννηθή τό
άγοράκι μου. "Ω! καί τί δέν είχαν
γιά μενά! "Ομως κανείς δέν εμαθε
χοτε, χοιός ήταν ό χατέρας τοΰ χαι-
διοϋ μο'ο. Οΰτε κι' έσείς σενόρα δέν
τό έμάθατε, δέν τό ξέρετε...
Καί έχειδή διέκρινε άκόμα τήν
άμφιβολία στά μάτια τής δόνας Λε¬
ονώρας, εφώναξε:
—"Α! σενόρα, δέν κρατιέμαι
πειά. Δέν ήθελα νά τό χώ, δέν θά
τώλεγα γιά τίχοτε σ' αυτόν τόν
κόσμο. Μά άφοϋ θέλετε νά τιμω-
ρήσετε στό χαιδί μοο ενα σφάλμα,
δχως τό νομίζετε σείς, γιά τό ό-
χοίο δμως δέν φταίει καθόλου τό
κακόμοιρο αΰτό, δέν κρατιέμαι χειά
Ό χατέρας τοο χαιίιοϋ μου είναι ό
Πιέτρο σας, ό δυστυχισμένο; Πιέ-
τρο σας, χοί» έχνίγηκε στόν χοταμό.
"Α! δσο σολλογίζομαι χώ; κι' έγώ
έστάθηκα αΐτία αΰτοΰ τοϋ ά'δικοο
χαμοΰ τθ!»!....
Δέν μχόρεσε νά εξακολουθήση.
Τάδάκροα εττηξαν τή φωνή της.
Ό Πιέτρο! Ό γυιός της! Ή
δόνα Λεονωρα εμεινε σάν άχοσίο-
λωμένη. Ό Π ιέτρο4 Καί ό συνταγ-
ματάρχης Μχοτέλο έκύτταζε τήν
γοναίκά τοα μέ Ινα δλέμμα γεμάτο
σομχόνια, συγκίνησι. "Εχειτα άχό
χενήντα όλόκληρα χρόνια ενάρετης
ζωής, ή σεδασμία αυτή κυρία έδο-
Ο
Κάχοτε ό άρχιαστυνόμος τώ-
Παρισίων εκάλεσε σέ άχολογία ε
ναν κομχογ:αννίτη γιατρό, ό όχοΐο:
χουλώντας τα γιατροσόφΐα τοο στό·
II
όν Νέφ, 4'κανε ·χρ>αϊς δουλειές.
— Μοράν, τόν έρώτησε, χώς κα
τορθώνεις καί χροσελκύε:ς τόσον
κόσμο καί κερδίζεις τόσα χρήαατα
— Κόριε, είχε ό κομτιοτιαννίτης
χόσοι άνθρωχοι φαντάζεσθε δτ! χερ·
νούν την ήαέρα άχό τό Πόν-Νέφ;
—· Δέν ξέρω.
—■ Νά σάς τό είχώ έγώ, είχε ;
τσαρλατάνος: Σχεδόν δέκα χιλιά
δέ; τήν ήμέρα. Πόσοι άχ' αύτοΰς.
νομίζετε ότι εχοον μυαλό;
—Ά! δέν ξέρω.... "Ισως οί έ-
κατό. /
—- Πολλοϋς είχατε... άλλά δεν
χεΐράζει.... Σάς τοΰς χαρίζω, καΐ
κρατώ γίά μενά τοΰς 9,900 άχάν-
τησε μέ 5?ος σογκαταδατ'.κό ό κο<ι- χογιαννίτης. ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ^Α. — Ό ι'Εθντκός Κηρυξ», Ήμεοήσι»>ς, Κν-
ρια'χάτικο; καί Εϋίονογραφημρνος, —β-
λοϋνται παρά τοΰ άντιπροσώπου μα;
Λουκά Παραβκευδ, 106 Χ. δαΙΙοΓά
Αν*., δστις δέαετα,^ μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί έγγραφά;
οννδρομητών.
Ή Δνίς "Εδελυν Λίι·, ΆγγλΙς ήθοποιός, άρτι αφιχθείσα ιίς Ν. Ύόοκ.ην.
1ΑΝΟΪΑΡΙΟΥ, 1»»0.
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ»
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Ι —————___
* Ίβνουαρίου 17. Τού οσίου καί θε-
θφόρου
II
'χ-ρ'^ζ ημών Άντωνίου
τοΰ Μεγάλο.
^ Αντώνιος, ό τοΰ μοναστικοΰ δί-
, "> άρζ^ϊ^ίι εγεννήθη έν Αιγύπτω
'τώ 261 ετει, έκ γονέων εύσεδών.'
'Άκούσας ξέ ποτε την Εύαγγελικήν
, φωνήν: «Εί θέλης τέλειος είναι,
δπαγε, πώλησιν σου τα ΰπάρχοντα,^
Χν^αί δός πτωχοίς (Ματθ. ιθ'. 21),
/ έβαλεν άμέτως αύτην είς πράξιν
ιΧ.αί πάντα δσα είχε δ:αμερίσας είς
'πένητας, /.α! πάσαν τύρδην τοΰ κέ-
ηίου ^υγών, ανεχώρησεν είς τή1·»
έρημον. Οί είς 20 ετη κατά συνέ¬
χειαν ποικίλοι αυτού πειρασμοί εί-
ΐιν άπίστευτϊΐ' οί ημέρας -/.αί νυ-ι
ρ.τός άσκητικοί αύτοΰ άγώνες, δ'.' |
(δν νέκρωσις τα σκιρτταατα των
νιΐ:α0ών, ε'φθζσεν είς τδν βαθμόν τής
^ϊπα'θείας, ύπερδαίνουσ! τής φύσεως
τοΰς δρους· καί των έναρέτων αύ-
Λράξεων ή άκοή εσνρε τοσούτον'
πρδς μίμησιν, ώστε ή ερη-
Αος μετεμορφώθη είς πόλιν, ύπαο-
/οντος αυτού κα! πολ'.τάρχου κα:
Όμ&θέτο.) ν.αί γυανασιάρ/ου πάντων
,τών πολιτών τής νεοσύστατον αυτής
ιος. Άλλά,καί αύται τού κό-
αί πόλεις άκήλαυσαν τής αρε¬
ίας αυτού -όν καρπδν. Δ:ωχ.ομένω
-ών Χρ'.στ'ανών καί θανατουμενων
πί Μαξ:μίνου τώ 312, έ'δραμεν ε·ς;
οήθε'.ζν α'^τών κα! παραμ^Θίαν Τχ-
αττομένη; τής'Εχ.κλησίας υπο των
Αρεΐανών κατέδη μετά ζήλου είς
* Αλεξάνδρειαν, τώ 335, καί ηγωνί-
?Γθ "/.?τ' αυτών Οπερ τής 'Ορθί-
οξ'αχς- ότε καί πολλούς των άπί-
των έπέστρ>εψεν είς Χρ:στόν διά
ής χάριτος των έαυτού λόγων. Καί
• Γτω πολιτε-σάιιενος καί γ»νόν.ενος
όπος άρετής καί^κανών των μο-
ϊζόντων, έτελεύτη·τε τή 17η Ί-
•,'θυαρίου το3 356 Ιτους, ζησας τα
άντα έ'τη 105.
Άρτι» *αί κατάλυσις- οίνου κα:'
/.αιου.
1ΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ
»
ΠΑΥΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΗΣ
Εις τοίις ανίρας ή πλυσις αυτή
ναί πολϋ εΰκολος, άν καί ή συν-
ίθεια νά ρίπτουν κρυο νερό είς την
φϊλήν κάθε πρωι ή δίς τής ήμε-
ς· Ιχει σιιχνότατα «Γθτελέσματα
ν άραίωσίν κα! την πτώτΐν κα-
,-ιν των τρ;χών. Άλλ' είς τα;
^ναίκας ή πλύσις τής κεφαλής
να». πολί» ϊΰσκολωτέρα, διότι αί
κραί τρίχβς δέν είναι δυνατόν νά
>.»'9οΰν ο,έ τόσην ευκολίαν, αν δί
ς δοκιμάση χλύσιν- διά δια>φόρων
ζρμακε!>τικών σ*Λε»ζ?ιών, πρί-πζ:
/το πολίι νά άνχκ.ατώ3·η τα μαλλιά
ί-ς κεφαλτ,ς, ώστϊ κα-τό-ιν αέ τδ
' ΐένισμχ άποκόπτονται καί πίπτοον
ζτά μέγα μέρος. Τό σύνηθ«ς·λού-
μον κα: κατόπιν τέ στέγνωμα διά
ρμοΰ ρεύματος ά«ρος είναι άτο·
' Ιτως έπϊβλα'δές διά τάς γοναίκας,
α! επ: τίν^ κα:;όν κανέν κακόν
Λζτωμα ξ-εν παρουσιάζετατ, άλλ-ά
την πάροίον τοϋ χρόνοο πίπτουν
τρίχες καί ή ν.όμη ά·ρα:ώνει έπ·
τθητώς, ίίίοος είς τάς προν,εχω-
;μένας την ηλικίαν γυναίκας.
"Εν των καλλιτέρων μεσων πρός
-ίσίν καί λέ—τ'^νσιν της κόμης ά-
-τελεσαατικώτατον δέ, είναι τό έ-
Υ ΓΙΕΙΝ Η
Πλείσται γυναίκες χραχωρημέ-
νης ήληιίας διατηροΰσι τα ίλέφαρα
καί τα πτερύγια τής ρινός ζωηρά,
την έπιϊεραίδα χνοώίη καί λείαν.
Την ισχύν των μυώνων, την ζ/ωη-
ρότητα καί έροσερότητα τοΰ χροσώ-
πο5 των, την διαφάνειαν τής έπι-
δερμίδος των, γνωρίζβτε πθΰ τα ό-
φείλθϋν; Είς την έλαφράν, την χω-
νβϋτικην, την φατικην τροφήν. Ό
τε ό στόμαχος είναι κεχληρωμενο
Οχό τροφών έ·Λ—έ«των, τό χρώμ
τοϋ πρόσωπον μεταίάλλεται είς κί
τβινον καί χλοχιόν. Το ·6λέμ.μα κα·
θιστβται «ς-Λρον, γάνει την ζωη-
ρότητά τού -α»! την βΰκαμψίαν τού.
Βεβαίως πολΐ» δύσκολον νά ορισθή
ή τροφή πρές διατήρησιν τής καλ
λ«νής, άλλά ίε^αιθτατον δτι κρέ
γεβΰμα μέ ψωμί φρέσκο καί φροϋτα
ωφιμα, είναι έςαίσιον θερχπεοτιό
φάρμακον εναντίον χάσης στομαχι
κης ασθενείας καί των «ντέρων.
ΒΠΙΣΤΉΜΟΝ
ΓΥΝΑΙΚ^ΙΑ ΣΤΗΛΗ
Η πριγκίπισσα Άν
τοανέτ Ντέ Μπρογ-
ιλή, διάσημος πια-
άστρια, ή όποία έ-
ήτησε διαζύγιον
ίς τα Παρισινά δι
αστήρια. Θέλει ν'
ποκτήστι την ε¬
λευθερίαν της.
Η ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Κτι>ποΰν τρία ή τέσσαρα
?τα (άττράδια) αύγών, εως δτο^
νούν σάν άφρός. Τότε μέ τό 6-
;όν τούτο έπιτρίδοντβ·ι α·! ρίζαι
όν τρΐχών έπ' άΐκετόν. Άφηνουν
; ξηρανθοΰν αί τρίχες, κατόπιν δέ
., ,ύνουν την -/.ε?αλήν διά τοϋ εξής
"ά 6ϋ
γρ
Ρουμίθϋ δί/νατοϋ γρ^μ. 100
.,ίατος τρΐανταφύλλων γρτμ. 120
ίΐ κόμη καθαρίζεται τοιοοτοτρό-
:, τονώνονται δέ αί τρίχες καί
πίπτον, θεραπίί^ετα·. δέ /.αί ή
,νι ί>τ:άρχο>72 τ.'.ν^ρ'ιοισις (πιτο-
,5α τής κεφαλής).
Πκλεκτά βίδλία εχει μόνον το
■.ίΐπωλείον τοϋ «Έβνικοΰ Κτ]-
Ο! χρονογράφοι των έψ
ό'χοϊάζο^ ολίγον μέ τοί»ς ίερον.ηριι-
κας οί όποϊθί άναπτυσ^θϋν όπως Οέ-
λουν, άπ} τοί άμβωνος την Κυρια¬
κήν τί 7ω:ίον τής έκλογής των έκ
τής Άγί»; Γραφής.
Άνβγινώσκων την «Λίατέν», ε-
ρον τ% χωρίον το οποίον απεφάσισε
νά σχολ'.άσω άπό τοϋ βη;/ατ&ς μου.
Κατά τούς γάμο^ς το·3 Ανδ Χάνί
ίμάμης τού τζααή των Παρ'σίων
εδήλωσεν, ότι οί καλλίτερο! «νθρω-
ποι είναι έκείνοι ο! όποίοι καθ'ττοΰν
την γοναΐκά των ευτυχή.
Μία τοιαύτη γνώμη άπαίτεί μα¬
κρά σχόλια. θά άρκεϊθώ νά άποϊεί-
ξω τοΰς τίτλους μίρΐ7.ών κεφαλαί¬
ων. Το βιβλίον μου με τα κεφάλαια
αύτά π?όκε:ταί νά γράβΥ].
Α'. Τό πάν Ιξαρτάτα; έκ τοΰ τί
έννοεΐ ή γονή, λέγουσα, ότι είναι
εύτυχής.
Β'. Εάν 5;ά ν ά είνα; εύτ^χής.
όνειρεύεταί μαργαριτάρια καί δια-
μάντια μεγαλης άξίας, ή εύτοχίζ
αύτη δέν είναι ττροσιτή είς όλας.
τος είναι τέ μεγαλήτερο μβργαρι-
'.άρι μοί», τ; σμαράγΪ! μον>, το ϊια-
μάντι μο·ον.
"Οπως βλέπετε, ίιπάρχουν πολ-
λοί τρόποι 2ι' ένα σύζΐΓγον νά κα-
ταττήσωσ: ευτυχή την γοναίκά τού
νΑς 7?ροτθέσωμεν, δτι οί καλλί-
τίρ^! άνθρωπο! είναι έκείνοι οί ό-
ΐ την γυναίκά των ευ¬
ί
ποΐθ'.
η γ
τυχή, αί καλλίτερα! γυναϊ'/.ες είνε
έπίσης έκείναι αί όχοίαι κάμνουν
νόν άνδρα των ευτυχή. Ή
ό δλή "Ε
ρ χή μ
ότης δηλαοή. "Ενα μικρόν ζήτω,
λθ'.πόν, ϊίά την άμοιδα'.ότητα αύτην.
ΛΟΤ Ι· ΦΟΡΕ1Τ
ΞΕΝΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠλΙΙΙΑ
ΔΕΝΙΕΧΟΥΝ ΟΕ
Ίσως ίίν φαντάζεσθε ότι αί σι>γ-
κινησεις εχο'^ν μεγάλη·; επίδρασιν
εί όέξ ί έί εί
■{ος διά νά την /.άμ/; ευτυχή:
Δ'. Γυναίκές τίνες θέλουν νά
δέρωνται. Ό σύζ.'γος οφείλει ,νά
καταφύγη είς τδ μέσον αΰτδ διά νά
εξασφαλίση την ευτυχίαν των;
^ Ε'. Καί έπε:?ή ηρώτησα χθές
μίαν κυρίαν εάν τής χρείάζετα1. ί-
να μεγάλο έ'.αμάντι νά είναι εύτυ-
χής, έκείνη μοΰ άπήντητίν: «"Οχ;
ί(ότ; εχω ενα». Καί αοϋ παρουσί-
ασε τδν υίό^ της, ενα παςδάκ·. τρ;-
ών έτών, το οποίον ήτο άκόμη ώ-
χρδν έκ τής τελευταίας τού ασθε¬
νείας, ρΑύτάς τάς ημέρας, μού εί¬
πεν ή κυρία ό μικρος μο3 εκαμ» ν α
«νησυχήσω πολΰ. Τώρα δμως αύ-
ης χ μγη ρ
επί τής όρέξεως %αί έπίσης επί
τής άφομιιώσεως τής τροφής.
ίον. Έά^ εν παιδίον είναι άνήσυ-
χον, ώργ'.ΐμενον ή τετ)λψ4~νον δέν
θά <ράγη καλά καί θά χωνεύση α- σχημα. Την στιγμήν αύτην καί δν αρνήται νά φάγτί μή έιτιμ«νετε καί ιδίως μή τό ■δοίζιετε ά-ότομα. Έν πρώτοις προσπαθήσατε νά δΐασκε- δάσετε την συγκίνησιν τοι>, διότι 3έν
άπάρχει καλλίτερον ορεκτικόν άπο
'-ήν καλήν διάθεσιν.
2ον. Λαμβάνουν ~/ί&$α.Ί κάήε φο-
! λί 2 ί
ΣΤΙΙΑίΟΟΥΙΐΑΡΕΖΙΚΟ
ΔΟΣΕΙ11.— Π »ρνουμε 300 ίρ.'
,ρίας βωϊινό άιτό τα αέρη τής κο'.-
λίας, μ:ά κουταλιά ξείϊ'., δι>ό κου-
ταλ-.ες τής σούπας ('καλά γεμόΓ-κς'ι | νά τοΰ άφαιρέσουν κάΐθβ επιθυμίαν^
λίπος, 2—3 μεγάλα /.ρεμμύδ-.α ψι-, διά φαγί. Εάν αί σκηναί αυται έ-
μ /$ φ
ρά σκηνα! οχληραί, 2ταν το παιδί
πρόκειται να φάγη; Αύτό δημΤουρ-
γ«Τ συγκινήσεις αί όποία! ειμπορούν
—ΑΙιλήιαμε γ,ά τά(
που εχε( ή γυναίκα πρδς τό «Σν^'
. —Δεν οριατετε. λοιπόν, οίλ^,
αναγνωστρια:, οτ: ά?οΰ τδσβ'—)"
λα είναι τα "/.θίνά σημεία —ί, |νετ';
πρός «τα οτ·. πρέπε( νά ί^
νετε στα ανθη μ-α ί>ια'.τέ:α άν,.,.
/.αί φροντιόα;
—θά ε'λεγβ' κανείς «ώς
τί η γυναίκας είναι
ά ά
ηγ
νά κρατή στά -/ερ:α της μιά'όλό-
χΛηρη αγκαλία άπό λο·>λο6δ[2.
ά
σκορο'ο.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ.
-α τα
ανωτέρω μπα·/αρ'.·Λά <χϊ τό λίπος. Κατόπιν τεμαχίζομεν τδ κρέ- ας είς μ'./.ρά τεμάχία καί κοκν.ινί- ζομ,εν δλα μαζύ καλά ε»'ς μίαν κα- τσαρόλατ^ καί τα άλατίζοαεν. Έά·^ έ ζ Έά το κρέας είναι βραστερό, δέν χρει- άζεται ν/, βάλωμεν αλλο νερο·..αν άχι τότε ρίπτομεν λίγο-λ?γο, νερο ο χρείάζετχί, διά νά 6ρά- Κό ρ , 6ρ Κατόπιν ρ-^τομεν Ι¬ ή ύ ξίδ ί άχι, τότε ρ δραττό, δτο στ, '.-ό κ:έας. ρμ να κουτάλι τής σούπας ξείδί καί γτχ τέλος τδ πασπαλίζουμε μέ ά- /.ςϋθί κα: ϊινα/.ατώνοντας τό άφή- νουμε νά πάρη δύο βράσε'.ς, εως ποϋ νά γίνη ή σαλτσα πηκτή καί τδ σερ- 6ίρουμε μέ όλόκληρες έραστές ·κ7· τατες. ι φεύγετα; ή έπανάληψις των δυσαρέ- Κοκκινί^ομεν; στων συζητήσεων. 3ον. Εύνοείτδ ίσως την εμφάνι¬ σιν αίσθημάτων ζηλοτυπίας βΐς τα παιδία σας, δίδοντες είς τδ εν δ,τι άρνείσθε είς τα «λλ«·; ,Εκτδς άπο λδγους σοδαρούς—επί παραδείγματι κατόπιν ίατρικής συμΛουλής-—δλα τα παιδία σας πρέπε: νά δέχωντα' την ιδίαν τροφήν'έάν κάμητε έ^ϊ'.- ρέσε'.ς, πρέπει νά έκθέσητε τούς λό- γου; οί όποίϋ σάς ύπαγορε'^ουν αύ¬ τάς. Τδ παιϊί έ'χεί τδ αίσθημα τής -ΐκα'.οσύνης λίαν άνεπτχ,ίΤΑενον χαί πρέπε! νά τού ϊίίωντα·. ένίοτε σα- έξηγήσει Άί οτ· θά γή Ά«ίνετ.« είς τό παιδί νά δτι ίεν είο"θε βέδαιος, ?% τα φαγητά τα όποία ηρη γ π λο>λο6δ[2.
—Τί»—.τε δέν ταιριάζει περι—ο.
«ρο ^τήν^ λβπτή γυναικεία ειΐμορ-
βιά, όσο το όρωμα των λουλουί'ιών
οί λεπτοί χρωματισμβί των, ή ;::
σκάδβ των, ή δροτερότης τω,.'"
— Πο·.ά δμως ά—ο σάς τό άγ//ο:·
αύτ6; άσ<ί2κ&ς χνΜΐ'ια, νι1 'αθτ; δέ ακριβώς, άφ' ενός άπδ' άγάπη πρός τα άν$η, άφ' ετέρου δμως' %?] άπο κάποια φιλαρ«σκεια—έπιτρέψϊ- τε— θέλϊτε ιτάντςτε τό σπίτι σοις νά είναιγεμάτο λοΑούδια, λοΛ^" δια τού άγρού, ή άνθη καλλιεργημέ- να, αύτό ^έν σάς ενδιαφέρη, γιαι· ν.αθ' Ινα έχε'. τν ξεχωριστή το^ Άλλά πώς εωποροΰμε νά δάς %ρ'η(αμζ^, έστω καί αν τέ ε¬ λατήριον είναι κάποτε κατακριτέ- ον, άφοΰ το άποτέλεσμα είναι τόσον έξαιρετικά ωραίον; —Τα Ι/τ)η μέσα είς Ινα στίτ1 στήν τρχτε'ζαρία μας, στο σαλονα- κι μας, στό μπουρντουάρ μας σχορ π^ουν την εύθυμία, την χαρά, είνς ό ύ ό χαμθ'^ελο της <ρϋσεως πού κα· τορθώνε; νά είσδύση μέσα είς τόν •/λειστδ χώρο τοΰ σπιτιοΰ μας χά! νά μας δώση την εντύπωσιν, Οτι ευρισκόμεθα είς άμεσον βυνάφβιαν μέ αύτην. —Τα <τ/θη μΐ τδ λεπτδ άρωμά τους εχουν επάνω μας μιά μεγάλτ, έπιρροή, κατορθώνουν νά μάς άπο μακρύνουν άπδ την τιετριμμενη κα- Οημερινή ζωή καί νά κοίθοδηγήσουν τή σκέψι μας σέ τόπους μχγικούς, σκορπίζοντας τα ποικιλόχρωμα πέ- ταλά των, γιά νά σκεπάσουν κάθε τι ποταπό. —Άλλά μή λησμονείτε, φίλα: αναγνώστριαι, δτι δέν φθάνει ν« εχετε τα βάζα σας γεμμάτα'με λΟΰ· λούδια, πρέττεί συγχρόνως νά ξευ- ρετε νά τα τοποθετήσετε μέσι^ εις αύτά, σΰμφωνα μέ τούς κανονας τής άρμονιας καί έκείνους που σάς ερον. 3ΜΑΓΛΑ ΤΟ ΙΟΙΪΙ ΜΑΣ Δικαίως λέγουν δτι «γυνή οίκονο- μ&ς είναι Οησαυρός». "Οταν ή γ^Γ, :ίνα; άσωτος καί πολυέιξοδος, κλε- ;ει την περιουσίαν της. Ή οίν-ονόμος γυνή γνωρίζει ττΤ" αξίαν τού ανεκτιμήτου Οησαυρού ού χρόνου. (Είναι δραστηρία. Ρα- :τει καί «πιδ'.ορθοί μόνη της Μ ορέματά της, των παιδιών της, :ολλά/.ις καί τού σύζυγον της. ν.2'. ■ν δέν είναι πλουσία, είναι -^^ν μβ^ομίσδια των Ιρ{ατ^, πτριών κλπ., τα όποία τόσον άκρΐ" τοΰ παροίίσ'άζετε; Πολΰ γρηγορ« Οά καταλά£·ετε, ότι θά αρνηθή να φάγη. Αϋτδ δέν πρέπ«ι νά συμδ^'- νη καί τδ παιδί πρέπει νά _τρωγη —καί χωρίς συζήτησιν—πάν ο,τι άποφασίζετε λογικώς νάτοά δώσετε. 5ον. Τρομάζετε άν τδ παιδί ϊε_/ οάγη είς γεύμα; Κΐί θΓ^άρνηθΐ ο,τι τού παρουσιάζουν τού δίδετε αλ- λο φαγί; Τδ παιϊί δλέπει πολύ γρ X- γορα άπδ την στάσιν σας, δτι φαβει- τθε, καί ότι μπορόί νά πεισξχατωΐτ, ϊιά νά επιτύχη 7-άτι άλλο. Μπορει- τε ή%υχα νά τδ στερήσε-ϊ άπδ εν* γώΰμα, χίορίς αύτδ νά τοΰ^^μ-Τ κτ^έν κακόν. Εάν τδ παιδι ηςευρη, δτι θά μείνητε ό κύριος, θ|ϊ V·* πολ·!» γρήγοςα νά τΐώγη άπδ ο>ι
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ»
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Ι —————___
* Ίβνουαρίου 17. Τού οσίου καί θε-
θφόρου
II
'χ-ρ'^ζ ημών Άντωνίου
τοΰ Μεγάλο.
^ Αντώνιος, ό τοΰ μοναστικοΰ δί-
, "> άρζ^ϊ^ίι εγεννήθη έν Αιγύπτω
'τώ 261 ετει, έκ γονέων εύσεδών.'
'Άκούσας ξέ ποτε την Εύαγγελικήν
, φωνήν: «Εί θέλης τέλειος είναι,
δπαγε, πώλησιν σου τα ΰπάρχοντα,^
Χν^αί δός πτωχοίς (Ματθ. ιθ'. 21),
/ έβαλεν άμέτως αύτην είς πράξιν
ιΧ.αί πάντα δσα είχε δ:αμερίσας είς
'πένητας, /.α! πάσαν τύρδην τοΰ κέ-
ηίου ^υγών, ανεχώρησεν είς τή1·»
έρημον. Οί είς 20 ετη κατά συνέ¬
χειαν ποικίλοι αυτού πειρασμοί εί-
ΐιν άπίστευτϊΐ' οί ημέρας -/.αί νυ-ι
ρ.τός άσκητικοί αύτοΰ άγώνες, δ'.' |
(δν νέκρωσις τα σκιρτταατα των
νιΐ:α0ών, ε'φθζσεν είς τδν βαθμόν τής
^ϊπα'θείας, ύπερδαίνουσ! τής φύσεως
τοΰς δρους· καί των έναρέτων αύ-
Λράξεων ή άκοή εσνρε τοσούτον'
πρδς μίμησιν, ώστε ή ερη-
Αος μετεμορφώθη είς πόλιν, ύπαο-
/οντος αυτού κα! πολ'.τάρχου κα:
Όμ&θέτο.) ν.αί γυανασιάρ/ου πάντων
,τών πολιτών τής νεοσύστατον αυτής
ιος. Άλλά,καί αύται τού κό-
αί πόλεις άκήλαυσαν τής αρε¬
ίας αυτού -όν καρπδν. Δ:ωχ.ομένω
-ών Χρ'.στ'ανών καί θανατουμενων
πί Μαξ:μίνου τώ 312, έ'δραμεν ε·ς;
οήθε'.ζν α'^τών κα! παραμ^Θίαν Τχ-
αττομένη; τής'Εχ.κλησίας υπο των
Αρεΐανών κατέδη μετά ζήλου είς
* Αλεξάνδρειαν, τώ 335, καί ηγωνί-
?Γθ "/.?τ' αυτών Οπερ τής 'Ορθί-
οξ'αχς- ότε καί πολλούς των άπί-
των έπέστρ>εψεν είς Χρ:στόν διά
ής χάριτος των έαυτού λόγων. Καί
• Γτω πολιτε-σάιιενος καί γ»νόν.ενος
όπος άρετής καί^κανών των μο-
ϊζόντων, έτελεύτη·τε τή 17η Ί-
•,'θυαρίου το3 356 Ιτους, ζησας τα
άντα έ'τη 105.
Άρτι» *αί κατάλυσις- οίνου κα:'
/.αιου.
1ΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ
»
ΠΑΥΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΗΣ
Εις τοίις ανίρας ή πλυσις αυτή
ναί πολϋ εΰκολος, άν καί ή συν-
ίθεια νά ρίπτουν κρυο νερό είς την
φϊλήν κάθε πρωι ή δίς τής ήμε-
ς· Ιχει σιιχνότατα «Γθτελέσματα
ν άραίωσίν κα! την πτώτΐν κα-
,-ιν των τρ;χών. Άλλ' είς τα;
^ναίκας ή πλύσις τής κεφαλής
να». πολί» ϊΰσκολωτέρα, διότι αί
κραί τρίχβς δέν είναι δυνατόν νά
>.»'9οΰν ο,έ τόσην ευκολίαν, αν δί
ς δοκιμάση χλύσιν- διά δια>φόρων
ζρμακε!>τικών σ*Λε»ζ?ιών, πρί-πζ:
/το πολίι νά άνχκ.ατώ3·η τα μαλλιά
ί-ς κεφαλτ,ς, ώστϊ κα-τό-ιν αέ τδ
' ΐένισμχ άποκόπτονται καί πίπτοον
ζτά μέγα μέρος. Τό σύνηθ«ς·λού-
μον κα: κατόπιν τέ στέγνωμα διά
ρμοΰ ρεύματος ά«ρος είναι άτο·
' Ιτως έπϊβλα'δές διά τάς γοναίκας,
α! επ: τίν^ κα:;όν κανέν κακόν
Λζτωμα ξ-εν παρουσιάζετατ, άλλ-ά
την πάροίον τοϋ χρόνοο πίπτουν
τρίχες καί ή ν.όμη ά·ρα:ώνει έπ·
τθητώς, ίίίοος είς τάς προν,εχω-
;μένας την ηλικίαν γυναίκας.
"Εν των καλλιτέρων μεσων πρός
-ίσίν καί λέ—τ'^νσιν της κόμης ά-
-τελεσαατικώτατον δέ, είναι τό έ-
Υ ΓΙΕΙΝ Η
Πλείσται γυναίκες χραχωρημέ-
νης ήληιίας διατηροΰσι τα ίλέφαρα
καί τα πτερύγια τής ρινός ζωηρά,
την έπιϊεραίδα χνοώίη καί λείαν.
Την ισχύν των μυώνων, την ζ/ωη-
ρότητα καί έροσερότητα τοΰ χροσώ-
πο5 των, την διαφάνειαν τής έπι-
δερμίδος των, γνωρίζβτε πθΰ τα ό-
φείλθϋν; Είς την έλαφράν, την χω-
νβϋτικην, την φατικην τροφήν. Ό
τε ό στόμαχος είναι κεχληρωμενο
Οχό τροφών έ·Λ—έ«των, τό χρώμ
τοϋ πρόσωπον μεταίάλλεται είς κί
τβινον καί χλοχιόν. Το ·6λέμ.μα κα·
θιστβται «ς-Λρον, γάνει την ζωη-
ρότητά τού -α»! την βΰκαμψίαν τού.
Βεβαίως πολΐ» δύσκολον νά ορισθή
ή τροφή πρές διατήρησιν τής καλ
λ«νής, άλλά ίε^αιθτατον δτι κρέ
γεβΰμα μέ ψωμί φρέσκο καί φροϋτα
ωφιμα, είναι έςαίσιον θερχπεοτιό
φάρμακον εναντίον χάσης στομαχι
κης ασθενείας καί των «ντέρων.
ΒΠΙΣΤΉΜΟΝ
ΓΥΝΑΙΚ^ΙΑ ΣΤΗΛΗ
Η πριγκίπισσα Άν
τοανέτ Ντέ Μπρογ-
ιλή, διάσημος πια-
άστρια, ή όποία έ-
ήτησε διαζύγιον
ίς τα Παρισινά δι
αστήρια. Θέλει ν'
ποκτήστι την ε¬
λευθερίαν της.
Η ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Κτι>ποΰν τρία ή τέσσαρα
?τα (άττράδια) αύγών, εως δτο^
νούν σάν άφρός. Τότε μέ τό 6-
;όν τούτο έπιτρίδοντβ·ι α·! ρίζαι
όν τρΐχών έπ' άΐκετόν. Άφηνουν
; ξηρανθοΰν αί τρίχες, κατόπιν δέ
., ,ύνουν την -/.ε?αλήν διά τοϋ εξής
"ά 6ϋ
γρ
Ρουμίθϋ δί/νατοϋ γρ^μ. 100
.,ίατος τρΐανταφύλλων γρτμ. 120
ίΐ κόμη καθαρίζεται τοιοοτοτρό-
:, τονώνονται δέ αί τρίχες καί
πίπτον, θεραπίί^ετα·. δέ /.αί ή
,νι ί>τ:άρχο>72 τ.'.ν^ρ'ιοισις (πιτο-
,5α τής κεφαλής).
Πκλεκτά βίδλία εχει μόνον το
■.ίΐπωλείον τοϋ «Έβνικοΰ Κτ]-
Ο! χρονογράφοι των έψ
ό'χοϊάζο^ ολίγον μέ τοί»ς ίερον.ηριι-
κας οί όποϊθί άναπτυσ^θϋν όπως Οέ-
λουν, άπ} τοί άμβωνος την Κυρια¬
κήν τί 7ω:ίον τής έκλογής των έκ
τής Άγί»; Γραφής.
Άνβγινώσκων την «Λίατέν», ε-
ρον τ% χωρίον το οποίον απεφάσισε
νά σχολ'.άσω άπό τοϋ βη;/ατ&ς μου.
Κατά τούς γάμο^ς το·3 Ανδ Χάνί
ίμάμης τού τζααή των Παρ'σίων
εδήλωσεν, ότι οί καλλίτερο! «νθρω-
ποι είναι έκείνοι ο! όποίοι καθ'ττοΰν
την γοναΐκά των ευτυχή.
Μία τοιαύτη γνώμη άπαίτεί μα¬
κρά σχόλια. θά άρκεϊθώ νά άποϊεί-
ξω τοΰς τίτλους μίρΐ7.ών κεφαλαί¬
ων. Το βιβλίον μου με τα κεφάλαια
αύτά π?όκε:ταί νά γράβΥ].
Α'. Τό πάν Ιξαρτάτα; έκ τοΰ τί
έννοεΐ ή γονή, λέγουσα, ότι είναι
εύτυχής.
Β'. Εάν 5;ά ν ά είνα; εύτ^χής.
όνειρεύεταί μαργαριτάρια καί δια-
μάντια μεγαλης άξίας, ή εύτοχίζ
αύτη δέν είναι ττροσιτή είς όλας.
τος είναι τέ μεγαλήτερο μβργαρι-
'.άρι μοί», τ; σμαράγΪ! μον>, το ϊια-
μάντι μο·ον.
"Οπως βλέπετε, ίιπάρχουν πολ-
λοί τρόποι 2ι' ένα σύζΐΓγον νά κα-
ταττήσωσ: ευτυχή την γοναίκά τού
νΑς 7?ροτθέσωμεν, δτι οί καλλί-
τίρ^! άνθρωπο! είναι έκείνοι οί ό-
ΐ την γυναίκά των ευ¬
ί
ποΐθ'.
η γ
τυχή, αί καλλίτερα! γυναϊ'/.ες είνε
έπίσης έκείναι αί όχοίαι κάμνουν
νόν άνδρα των ευτυχή. Ή
ό δλή "Ε
ρ χή μ
ότης δηλαοή. "Ενα μικρόν ζήτω,
λθ'.πόν, ϊίά την άμοιδα'.ότητα αύτην.
ΛΟΤ Ι· ΦΟΡΕ1Τ
ΞΕΝΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠλΙΙΙΑ
ΔΕΝΙΕΧΟΥΝ ΟΕ
Ίσως ίίν φαντάζεσθε ότι αί σι>γ-
κινησεις εχο'^ν μεγάλη·; επίδρασιν
εί όέξ ί έί εί
■{ος διά νά την /.άμ/; ευτυχή:
Δ'. Γυναίκές τίνες θέλουν νά
δέρωνται. Ό σύζ.'γος οφείλει ,νά
καταφύγη είς τδ μέσον αΰτδ διά νά
εξασφαλίση την ευτυχίαν των;
^ Ε'. Καί έπε:?ή ηρώτησα χθές
μίαν κυρίαν εάν τής χρείάζετα1. ί-
να μεγάλο έ'.αμάντι νά είναι εύτυ-
χής, έκείνη μοΰ άπήντητίν: «"Οχ;
ί(ότ; εχω ενα». Καί αοϋ παρουσί-
ασε τδν υίό^ της, ενα παςδάκ·. τρ;-
ών έτών, το οποίον ήτο άκόμη ώ-
χρδν έκ τής τελευταίας τού ασθε¬
νείας, ρΑύτάς τάς ημέρας, μού εί¬
πεν ή κυρία ό μικρος μο3 εκαμ» ν α
«νησυχήσω πολΰ. Τώρα δμως αύ-
ης χ μγη ρ
επί τής όρέξεως %αί έπίσης επί
τής άφομιιώσεως τής τροφής.
ίον. Έά^ εν παιδίον είναι άνήσυ-
χον, ώργ'.ΐμενον ή τετ)λψ4~νον δέν
θά <ράγη καλά καί θά χωνεύση α- σχημα. Την στιγμήν αύτην καί δν αρνήται νά φάγτί μή έιτιμ«νετε καί ιδίως μή τό ■δοίζιετε ά-ότομα. Έν πρώτοις προσπαθήσατε νά δΐασκε- δάσετε την συγκίνησιν τοι>, διότι 3έν
άπάρχει καλλίτερον ορεκτικόν άπο
'-ήν καλήν διάθεσιν.
2ον. Λαμβάνουν ~/ί&$α.Ί κάήε φο-
! λί 2 ί
ΣΤΙΙΑίΟΟΥΙΐΑΡΕΖΙΚΟ
ΔΟΣΕΙ11.— Π »ρνουμε 300 ίρ.'
,ρίας βωϊινό άιτό τα αέρη τής κο'.-
λίας, μ:ά κουταλιά ξείϊ'., δι>ό κου-
ταλ-.ες τής σούπας ('καλά γεμόΓ-κς'ι | νά τοΰ άφαιρέσουν κάΐθβ επιθυμίαν^
λίπος, 2—3 μεγάλα /.ρεμμύδ-.α ψι-, διά φαγί. Εάν αί σκηναί αυται έ-
μ /$ φ
ρά σκηνα! οχληραί, 2ταν το παιδί
πρόκειται να φάγη; Αύτό δημΤουρ-
γ«Τ συγκινήσεις αί όποία! ειμπορούν
—ΑΙιλήιαμε γ,ά τά(
που εχε( ή γυναίκα πρδς τό «Σν^'
. —Δεν οριατετε. λοιπόν, οίλ^,
αναγνωστρια:, οτ: ά?οΰ τδσβ'—)"
λα είναι τα "/.θίνά σημεία —ί, |νετ';
πρός «τα οτ·. πρέπε( νά ί^
νετε στα ανθη μ-α ί>ια'.τέ:α άν,.,.
/.αί φροντιόα;
—θά ε'λεγβ' κανείς «ώς
τί η γυναίκας είναι
ά ά
ηγ
νά κρατή στά -/ερ:α της μιά'όλό-
χΛηρη αγκαλία άπό λο·>λο6δ[2.
ά
σκορο'ο.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ.
-α τα
ανωτέρω μπα·/αρ'.·Λά <χϊ τό λίπος. Κατόπιν τεμαχίζομεν τδ κρέ- ας είς μ'./.ρά τεμάχία καί κοκν.ινί- ζομ,εν δλα μαζύ καλά ε»'ς μίαν κα- τσαρόλατ^ καί τα άλατίζοαεν. Έά·^ έ ζ Έά το κρέας είναι βραστερό, δέν χρει- άζεται ν/, βάλωμεν αλλο νερο·..αν άχι τότε ρίπτομεν λίγο-λ?γο, νερο ο χρείάζετχί, διά νά 6ρά- Κό ρ , 6ρ Κατόπιν ρ-^τομεν Ι¬ ή ύ ξίδ ί άχι, τότε ρ δραττό, δτο στ, '.-ό κ:έας. ρμ να κουτάλι τής σούπας ξείδί καί γτχ τέλος τδ πασπαλίζουμε μέ ά- /.ςϋθί κα: ϊινα/.ατώνοντας τό άφή- νουμε νά πάρη δύο βράσε'.ς, εως ποϋ νά γίνη ή σαλτσα πηκτή καί τδ σερ- 6ίρουμε μέ όλόκληρες έραστές ·κ7· τατες. ι φεύγετα; ή έπανάληψις των δυσαρέ- Κοκκινί^ομεν; στων συζητήσεων. 3ον. Εύνοείτδ ίσως την εμφάνι¬ σιν αίσθημάτων ζηλοτυπίας βΐς τα παιδία σας, δίδοντες είς τδ εν δ,τι άρνείσθε είς τα «λλ«·; ,Εκτδς άπο λδγους σοδαρούς—επί παραδείγματι κατόπιν ίατρικής συμΛουλής-—δλα τα παιδία σας πρέπε: νά δέχωντα' την ιδίαν τροφήν'έάν κάμητε έ^ϊ'.- ρέσε'.ς, πρέπει νά έκθέσητε τούς λό- γου; οί όποίϋ σάς ύπαγορε'^ουν αύ¬ τάς. Τδ παιϊί έ'χεί τδ αίσθημα τής -ΐκα'.οσύνης λίαν άνεπτχ,ίΤΑενον χαί πρέπε! νά τού ϊίίωντα·. ένίοτε σα- έξηγήσει Άί οτ· θά γή Ά«ίνετ.« είς τό παιδί νά δτι ίεν είο"θε βέδαιος, ?% τα φαγητά τα όποία ηρη γ π λο>λο6δ[2.
—Τί»—.τε δέν ταιριάζει περι—ο.
«ρο ^τήν^ λβπτή γυναικεία ειΐμορ-
βιά, όσο το όρωμα των λουλουί'ιών
οί λεπτοί χρωματισμβί των, ή ;::
σκάδβ των, ή δροτερότης τω,.'"
— Πο·.ά δμως ά—ο σάς τό άγ//ο:·
αύτ6; άσ<ί2κ&ς χνΜΐ'ια, νι1 'αθτ; δέ ακριβώς, άφ' ενός άπδ' άγάπη πρός τα άν$η, άφ' ετέρου δμως' %?] άπο κάποια φιλαρ«σκεια—έπιτρέψϊ- τε— θέλϊτε ιτάντςτε τό σπίτι σοις νά είναιγεμάτο λοΑούδια, λοΛ^" δια τού άγρού, ή άνθη καλλιεργημέ- να, αύτό ^έν σάς ενδιαφέρη, γιαι· ν.αθ' Ινα έχε'. τν ξεχωριστή το^ Άλλά πώς εωποροΰμε νά δάς %ρ'η(αμζ^, έστω καί αν τέ ε¬ λατήριον είναι κάποτε κατακριτέ- ον, άφοΰ το άποτέλεσμα είναι τόσον έξαιρετικά ωραίον; —Τα Ι/τ)η μέσα είς Ινα στίτ1 στήν τρχτε'ζαρία μας, στο σαλονα- κι μας, στό μπουρντουάρ μας σχορ π^ουν την εύθυμία, την χαρά, είνς ό ύ ό χαμθ'^ελο της <ρϋσεως πού κα· τορθώνε; νά είσδύση μέσα είς τόν •/λειστδ χώρο τοΰ σπιτιοΰ μας χά! νά μας δώση την εντύπωσιν, Οτι ευρισκόμεθα είς άμεσον βυνάφβιαν μέ αύτην. —Τα <τ/θη μΐ τδ λεπτδ άρωμά τους εχουν επάνω μας μιά μεγάλτ, έπιρροή, κατορθώνουν νά μάς άπο μακρύνουν άπδ την τιετριμμενη κα- Οημερινή ζωή καί νά κοίθοδηγήσουν τή σκέψι μας σέ τόπους μχγικούς, σκορπίζοντας τα ποικιλόχρωμα πέ- ταλά των, γιά νά σκεπάσουν κάθε τι ποταπό. —Άλλά μή λησμονείτε, φίλα: αναγνώστριαι, δτι δέν φθάνει ν« εχετε τα βάζα σας γεμμάτα'με λΟΰ· λούδια, πρέττεί συγχρόνως νά ξευ- ρετε νά τα τοποθετήσετε μέσι^ εις αύτά, σΰμφωνα μέ τούς κανονας τής άρμονιας καί έκείνους που σάς ερον. 3ΜΑΓΛΑ ΤΟ ΙΟΙΪΙ ΜΑΣ Δικαίως λέγουν δτι «γυνή οίκονο- μ&ς είναι Οησαυρός». "Οταν ή γ^Γ, :ίνα; άσωτος καί πολυέιξοδος, κλε- ;ει την περιουσίαν της. Ή οίν-ονόμος γυνή γνωρίζει ττΤ" αξίαν τού ανεκτιμήτου Οησαυρού ού χρόνου. (Είναι δραστηρία. Ρα- :τει καί «πιδ'.ορθοί μόνη της Μ ορέματά της, των παιδιών της, :ολλά/.ις καί τού σύζυγον της. ν.2'. ■ν δέν είναι πλουσία, είναι -^^ν μβ^ομίσδια των Ιρ{ατ^, πτριών κλπ., τα όποία τόσον άκρΐ" τοΰ παροίίσ'άζετε; Πολΰ γρηγορ« Οά καταλά£·ετε, ότι θά αρνηθή να φάγη. Αϋτδ δέν πρέπ«ι νά συμδ^'- νη καί τδ παιδί πρέπει νά _τρωγη —καί χωρίς συζήτησιν—πάν ο,τι άποφασίζετε λογικώς νάτοά δώσετε. 5ον. Τρομάζετε άν τδ παιδί ϊε_/ οάγη είς γεύμα; Κΐί θΓ^άρνηθΐ ο,τι τού παρουσιάζουν τού δίδετε αλ- λο φαγί; Τδ παιϊί δλέπει πολύ γρ X- γορα άπδ την στάσιν σας, δτι φαβει- τθε, καί ότι μπορόί νά πεισξχατωΐτ, ϊιά νά επιτύχη 7-άτι άλλο. Μπορει- τε ή%υχα νά τδ στερήσε-ϊ άπδ εν* γώΰμα, χίορίς αύτδ νά τοΰ^^μ-Τ κτ^έν κακόν. Εάν τδ παιδι ηςευρη, δτι θά μείνητε ό κύριος, θ|ϊ V·* πολ·!» γρήγοςα νά τΐώγη άπδ ο>ι
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤίΊΪΓΐιΣ
. ,ι Ό γεαιώνας! Νά τος
άώ πάει *οβ πάε
!1Ι«νε τα λονλούδ,α.
Ϊ οί ^<"°ι ίΤΓ Τΐ Γ Γστη «άιυτα, στής λαμπας - ξ φ^λλίζοντας κανενα ^Γρίζοντα; τού φρέ- ΤΟΥ ιΥΕΣΑΙΩΝΟΣ Ό 2ξυ«νος ΧΙ> μσνάχοιοης ποΰ Φεομα
ίνει τήν άβρίβνη, στό καμα-
ΙΩΑΝΝΗΣ ΨΥΧΑΡΗΣ
αας είναι μικ-ρή »' ή *ά-
- (λαβσα μεγάλη
Ιστά οί-ράνια μάς πετ§ τό κϋμα
,^νάς στα χύμαζα. τοελλός
(μάς ρίχνει ΛΟλι.
ποί ηέ δακρυα κοντά σ' Ινα
(βτασμένο
Το θεό παρακα>οΰμε.
ι ιιιά χο>ρίζετ· μας, ιιονάιχ' άπό ,
■ (τό ανήμα Ι
Ιετοιπη τή βραδυά σέ άρηυοό
ι (κρεβάτι
Ιά,-ώ σάδανο ι|η»χβό, φτιασμένο
(μ' άσπρο κϋμα,
■, /ααψη όλάφωτοι, μακρυα άπ"
ιά ρώπου μάτι
ι Όϊ οί ιιεϊς νά κοιιιηθοΰμε.
ιδεΜΗο λούλουβο, γλυκ«ά
(ιιας Πανανία,
ναιτόπουλου βοηθΐ, π<κ>·
(στάτη μας μεγάλί
ε το-ν άνεμο, πάψε τήν τρικνμία
Ι θεινο «ου δάκτυλο άδήγα μα,ς
{■/αί βάλε
ψα. μας σέ ησυχο λιμάνι.
άς γ/ιττωσιις άπ" έδ&, Παρ-
(ΙΗ'να τιμημένη,
|α άπ' άσΓ,ιιόιχαρο, λ^ΐμπρό ώς
(το .ιρόσωπό σοΐ',
λαΐιαά&α όλόλευκη μέ τέχνη
κεντημένη,
|[άρη σου Οά φέρουμε καί στό
(μιχρό Χρκττό σου
&ά δ(όσουμε "Αη Γιάννη.
ΘΕΟΦ. ΓΚΩΤΊΕ
Κάποιος εμχορος πλο^ιος άλλά
ιΛλίι τσιγκοΰντ,ς, |χο~ε μιά 'μ-Ρα
ενα δαλάντιο γεμ,άτο χρϋσά νομί-
σματα. Άμέσως έδαλε τελλάληϊες
νά διαλαλήαοϋν σ' δλη την χώρα,
σ' εκείνον ποίι Οίδρισκε το δαλάντιο
καϊ ιτοΰ θά τού τό γύριζε πίσω, θά
ίίινε ώς άμ.ο:6ή έκατό τάλληρα.
Την _{5'3ί μέ?α κάποιθί τίμιος
χωριάτης —οί» δρήν.ε στο ϊρομο το
δαλάντιο, χαρουσιάσθηκε στό —:ίτι
τού έμχόρου. Τοό εϊωσε τό δαλάντιο
ν.άι χερίμενε νά πάργ) την άμοιδή
τού. Ό εμχορος δμως μ,έτρησε τα
λε^τά καί ειχε στί>ν χ(Λρ(άτη:
— Έ3ώ μέτα ήταν όκτακόσΊα
τάλληρα, όταν τό δαλάντιο μοΰ ε-
πεσε ττο· δρόαο. Τώρα δλέπω χώς
δρίσ-Λθνται μόνο έφταχ.όσια. Φαίνε-
ται φίλεμ. οο, χώς φρόντιτες νά πά-
ρης μόνος στυ άχο μεσα τα έκατο
τάλληρα τής άμ.ο:δής σου. Τόσο τό
καλλίτερο! "Εττι ε'μαστε ίσια-ίσια
καί δέν σοΰ χρεωστώ τίζοτε. .
Ό χωριάτης όμως χού ήταν τί-
αιος και ζο!» 5έν είχε πειράξει %ζ-
Οόλο; τό -εριεχό·μ.εΌ τ-ο3 βαλαντίοο,
θνωσ- πολί» μέ τόν τρόττυχο ·λαΐ
ϊόλιο τρέχο, μέ τόν όχσϊ'ο ό εμπο-
ρος χροτχα&ο55ί νά ξεφ^γη καί νά
μην τού δώση την άμθΐδή. χου μόνος
τ«ο ειχε δηλώσει πώς θά &δινε.
Τόν πήγε λοιπον στά 3ι·Ααστήριο.
Ό ίΊ-λαστή: ηταν |ξ·>πνος .άν6ρω-
»5ς, κι' άφοϋ άκ.·ο«ΐ5 καί τθύς δύο
άντι2ί-Αθος, κατάλαβε ποίος ειχε δί-
καιο, καί έ-ει2ή ηταν δίκαιος καί
αύ~η?ός, άχείάσίτε νά η
τόν εμχορο γιά την -ροττυχιά
την δολιότητα τού.
—Έσό, ειχε χρός τόν Ιμπορο, |
εισα! βέβαιος πώς ειχες όκτακόσια
τάλληρα μέσ' στό β*αλάίτ:ο ποό ε-
ΙΛΕΕΣ ΚΗΠΙ.ΜΕΣ
ΣτΙς άδιάκοιτες ερωτηθείς χρειά-
ζονται ψευδεϊς άπαντήσεις.
(ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΡΗΤΟΝ)
♦ ♦ ·
Άγαπάν είναι ζητεϊν άπό ίνα άλ¬
λον την ευτυχίαν, ήτις μάς λείπΐι.
ΡΩΣΠΕΔΡ
* * *
'Εκεϊνος ποθ- νυμφεύεται παρά πολύ
άργά, νυμφεύεται γιά τούς γειτόνους
τού.
ΑΝΔΑΛΟΥΣΙΑΚΗ ΠΑΡΡΙΜΙΑ
♦ * *
Βιαστικός γάμος, μακρά μεταμέ-
λεκχ.
—"Αγγλος έξιταλισθείς, διάβολος;
ένσαρκωμένος.
ΙΤΑΛΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
♦ * *
ΑΙ λύπαι κόφτουν γόνατα κι' οί λο-
γισμοΐ γερνοΰνε.
—^Γυναίκα καί χειμωνικό ή τύχη τα
διαλέγει.
—Δέν μέ μέλει πώς γηράζω, δσο
ζώ τόσο μαθαίνω.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
Ό χορός τοΰ «άργυροΰ κύκνου», κβτα τόν οποίον έπιδεικνύεται χάρις, τέχνη
καί καλλονη. Ό χορός αύτός άπαιτεί σταθεοότητα νεύρων καί τελείαν διεύ¬
θυνσιν των μυώνων τοϋ σώματος. Χορεύεται μέ ωραίας ρυθμικάς κινήσεις.
ΑΕΗΣΙΣ
— Φυσικά καί ειμο» βέβαιος. Τό
όρκίζοο.13!!.
— Κι' έσίι, ξαν(ίι»ε Ι ίικαστης
στ&ν χωριάτη, όρκίζεσαι χώς δέν
χήρες καθόλου λεχτά άχό τό βαλαν-
τιο χοΰ βρήκες καί χώς δταν τό
δρήκε; ειχε μόνο έπτακόσια τάλ¬
ληρα χώ εχει καί τώρα.
— Τό όρκίζομαι, κΰριε δ-.καστά.
— Πολί» καλά. Τότε καταλα-
δαίνω τί &ά συμβαίνη. Τό δαλάντιο
ι»ϋ δρήκες έτύ, εΐχε στόν χωριάτη,
δέν θά είναι τοΰ έμπόρου άχό δώ.
θά είναι κανενός ιζλλου. Πάρ' το
λοιχόν καί κράτησέ το άφοΰ δέν χα-
ρο*ΐιάζεται ό ΐϊιοκτήτης τού.
Έχειτα γυρίζοντας στόν έμχορο,
ό δικαστής χάλι είπε:
— Καί συ, χερίαενε νά 6ρη κα-
νένας το δαλάντιό σου μέ τα όχτα-
κόσια τάλληρα κϊί νά σοΰ τό φέρη.
ΚΓετσι ό τΐμ-.ος χωριάτηςχέρ-
δΐσε το δαλάντιο, ό δέ φιλαργυ-
ρος εμ,πορος ποΐ» δέν τ,θελε νά δώσγ]
τα έχατό τάλληρα, εχασε καί τα
έφτακόσια, γΐατ ίδέν τολμ.οΰκ χειά
νά χη στόν δ'.καστή χώς ειχε όρ-
ψέμματα.
ΤίΊΪΓΐιΣ
. ,ι Ό γεαιώνας! Νά τος
άώ πάει *οβ πάε
!1Ι«νε τα λονλούδ,α.
Ϊ οί ^<"°ι ίΤΓ Τΐ Γ Γστη «άιυτα, στής λαμπας - ξ φ^λλίζοντας κανενα ^Γρίζοντα; τού φρέ- ΤΟΥ ιΥΕΣΑΙΩΝΟΣ Ό 2ξυ«νος ΧΙ> μσνάχοιοης ποΰ Φεομα
ίνει τήν άβρίβνη, στό καμα-
ΙΩΑΝΝΗΣ ΨΥΧΑΡΗΣ
αας είναι μικ-ρή »' ή *ά-
- (λαβσα μεγάλη
Ιστά οί-ράνια μάς πετ§ τό κϋμα
,^νάς στα χύμαζα. τοελλός
(μάς ρίχνει ΛΟλι.
ποί ηέ δακρυα κοντά σ' Ινα
(βτασμένο
Το θεό παρακα>οΰμε.
ι ιιιά χο>ρίζετ· μας, ιιονάιχ' άπό ,
■ (τό ανήμα Ι
Ιετοιπη τή βραδυά σέ άρηυοό
ι (κρεβάτι
Ιά,-ώ σάδανο ι|η»χβό, φτιασμένο
(μ' άσπρο κϋμα,
■, /ααψη όλάφωτοι, μακρυα άπ"
ιά ρώπου μάτι
ι Όϊ οί ιιεϊς νά κοιιιηθοΰμε.
ιδεΜΗο λούλουβο, γλυκ«ά
(ιιας Πανανία,
ναιτόπουλου βοηθΐ, π<κ>·
(στάτη μας μεγάλί
ε το-ν άνεμο, πάψε τήν τρικνμία
Ι θεινο «ου δάκτυλο άδήγα μα,ς
{■/αί βάλε
ψα. μας σέ ησυχο λιμάνι.
άς γ/ιττωσιις άπ" έδ&, Παρ-
(ΙΗ'να τιμημένη,
|α άπ' άσΓ,ιιόιχαρο, λ^ΐμπρό ώς
(το .ιρόσωπό σοΐ',
λαΐιαά&α όλόλευκη μέ τέχνη
κεντημένη,
|[άρη σου Οά φέρουμε καί στό
(μιχρό Χρκττό σου
&ά δ(όσουμε "Αη Γιάννη.
ΘΕΟΦ. ΓΚΩΤΊΕ
Κάποιος εμχορος πλο^ιος άλλά
ιΛλίι τσιγκοΰντ,ς, |χο~ε μιά 'μ-Ρα
ενα δαλάντιο γεμ,άτο χρϋσά νομί-
σματα. Άμέσως έδαλε τελλάληϊες
νά διαλαλήαοϋν σ' δλη την χώρα,
σ' εκείνον ποίι Οίδρισκε το δαλάντιο
καϊ ιτοΰ θά τού τό γύριζε πίσω, θά
ίίινε ώς άμ.ο:6ή έκατό τάλληρα.
Την _{5'3ί μέ?α κάποιθί τίμιος
χωριάτης —οί» δρήν.ε στο ϊρομο το
δαλάντιο, χαρουσιάσθηκε στό —:ίτι
τού έμχόρου. Τοό εϊωσε τό δαλάντιο
ν.άι χερίμενε νά πάργ) την άμοιδή
τού. Ό εμχορος δμως μ,έτρησε τα
λε^τά καί ειχε στί>ν χ(Λρ(άτη:
— Έ3ώ μέτα ήταν όκτακόσΊα
τάλληρα, όταν τό δαλάντιο μοΰ ε-
πεσε ττο· δρόαο. Τώρα δλέπω χώς
δρίσ-Λθνται μόνο έφταχ.όσια. Φαίνε-
ται φίλεμ. οο, χώς φρόντιτες νά πά-
ρης μόνος στυ άχο μεσα τα έκατο
τάλληρα τής άμ.ο:δής σου. Τόσο τό
καλλίτερο! "Εττι ε'μαστε ίσια-ίσια
καί δέν σοΰ χρεωστώ τίζοτε. .
Ό χωριάτης όμως χού ήταν τί-
αιος και ζο!» 5έν είχε πειράξει %ζ-
Οόλο; τό -εριεχό·μ.εΌ τ-ο3 βαλαντίοο,
θνωσ- πολί» μέ τόν τρόττυχο ·λαΐ
ϊόλιο τρέχο, μέ τόν όχσϊ'ο ό εμπο-
ρος χροτχα&ο55ί νά ξεφ^γη καί νά
μην τού δώση την άμθΐδή. χου μόνος
τ«ο ειχε δηλώσει πώς θά &δινε.
Τόν πήγε λοιπον στά 3ι·Ααστήριο.
Ό ίΊ-λαστή: ηταν |ξ·>πνος .άν6ρω-
»5ς, κι' άφοϋ άκ.·ο«ΐ5 καί τθύς δύο
άντι2ί-Αθος, κατάλαβε ποίος ειχε δί-
καιο, καί έ-ει2ή ηταν δίκαιος καί
αύ~η?ός, άχείάσίτε νά η
τόν εμχορο γιά την -ροττυχιά
την δολιότητα τού.
—Έσό, ειχε χρός τόν Ιμπορο, |
εισα! βέβαιος πώς ειχες όκτακόσια
τάλληρα μέσ' στό β*αλάίτ:ο ποό ε-
ΙΛΕΕΣ ΚΗΠΙ.ΜΕΣ
ΣτΙς άδιάκοιτες ερωτηθείς χρειά-
ζονται ψευδεϊς άπαντήσεις.
(ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΡΗΤΟΝ)
♦ ♦ ·
Άγαπάν είναι ζητεϊν άπό ίνα άλ¬
λον την ευτυχίαν, ήτις μάς λείπΐι.
ΡΩΣΠΕΔΡ
* * *
'Εκεϊνος ποθ- νυμφεύεται παρά πολύ
άργά, νυμφεύεται γιά τούς γειτόνους
τού.
ΑΝΔΑΛΟΥΣΙΑΚΗ ΠΑΡΡΙΜΙΑ
♦ * *
Βιαστικός γάμος, μακρά μεταμέ-
λεκχ.
—"Αγγλος έξιταλισθείς, διάβολος;
ένσαρκωμένος.
ΙΤΑΛΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
♦ * *
ΑΙ λύπαι κόφτουν γόνατα κι' οί λο-
γισμοΐ γερνοΰνε.
—^Γυναίκα καί χειμωνικό ή τύχη τα
διαλέγει.
—Δέν μέ μέλει πώς γηράζω, δσο
ζώ τόσο μαθαίνω.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
Ό χορός τοΰ «άργυροΰ κύκνου», κβτα τόν οποίον έπιδεικνύεται χάρις, τέχνη
καί καλλονη. Ό χορός αύτός άπαιτεί σταθεοότητα νεύρων καί τελείαν διεύ¬
θυνσιν των μυώνων τοϋ σώματος. Χορεύεται μέ ωραίας ρυθμικάς κινήσεις.
ΑΕΗΣΙΣ
— Φυσικά καί ειμο» βέβαιος. Τό
όρκίζοο.13!!.
— Κι' έσίι, ξαν(ίι»ε Ι ίικαστης
στ&ν χωριάτη, όρκίζεσαι χώς δέν
χήρες καθόλου λεχτά άχό τό βαλαν-
τιο χοΰ βρήκες καί χώς δταν τό
δρήκε; ειχε μόνο έπτακόσια τάλ¬
ληρα χώ εχει καί τώρα.
— Τό όρκίζομαι, κΰριε δ-.καστά.
— Πολί» καλά. Τότε καταλα-
δαίνω τί &ά συμβαίνη. Τό δαλάντιο
ι»ϋ δρήκες έτύ, εΐχε στόν χωριάτη,
δέν θά είναι τοΰ έμπόρου άχό δώ.
θά είναι κανενός ιζλλου. Πάρ' το
λοιχόν καί κράτησέ το άφοΰ δέν χα-
ρο*ΐιάζεται ό ΐϊιοκτήτης τού.
Έχειτα γυρίζοντας στόν έμχορο,
ό δικαστής χάλι είπε:
— Καί συ, χερίαενε νά 6ρη κα-
νένας το δαλάντιό σου μέ τα όχτα-
κόσια τάλληρα κϊί νά σοΰ τό φέρη.
ΚΓετσι ό τΐμ-.ος χωριάτηςχέρ-
δΐσε το δαλάντιο, ό δέ φιλαργυ-
ρος εμ,πορος ποΐ» δέν τ,θελε νά δώσγ]
τα έχατό τάλληρα, εχασε καί τα
έφτακόσια, γΐατ ίδέν τολμ.οΰκ χειά
νά χη στόν δ'.καστή χώς ειχε όρ-
ψέμματα.
Χ.
Ή θάλασσα στά βάθη της πήρ' Ινα
(ναύτη,
Ή μάννα τού, ανήξερα πηγαίνει κι'
(άνάφτει
στην Παναγιά μπροστά Ινα ύψηλό
(κερί
γιά νά επιστρέψη γρήγορα ϊ«αΙ νδν'
(καλοΐ καιροί—
καϊ δλο πρός τόν ανεμο στήνει τ' αύτί,
Άλλά ένφ προσεύχεται καί δέεται
(αύτη,
ή ε'ιχών, όκούει, σοόαρή καί λυπη-
(μένη
ξέβοντας πώς δέν θαλθη πειά ό υιός
(ποϋ πεοιμένει.
ΧΑΡΑΚΤΗ Ρ ΕΣ^ΘΕΟΦ ΡΑΣΤΟΥ
|β"η Κλ««ντ, χορεύτρια, ή όποία ενίκησεν είς κολυμβητικούς αγώνας
Ι ΝΤ°" τή; στέοναε τού "Ελξ Κλώιιπ. ίν Φι?α,ί»)α)Εΐα
Περιαυτολόγος είναι δποιος πιστεύει
πως τόν στολίξουν προτερήιιατα ποϋ
δέν τα εχει.
Ό περιαυτολόγος πηγαίνει στό λι-
μάνι καί διηγεϊται στβύς ξένους πώς
εχει δώσει πολλά χρήματα σέ θαλασ-
σοδάνεια, καί έξηγεϊ μέ κάθε λεπτο-
μέρεια τήν δανειστικήν επιχείρησιν,
πόσο πλουτοφόρα είναι καί πάσα έ-
κέρδισεν αύτός.
ΚσΙ δταν στό δρόμο τού συναντήστι
κανενα συνοδοιπόρο, τόν πληροφορεί
πώς επήγε στήν έκστρατεία μέ τόν
Άλέξανδρο, πως ϊφερε ποτήρια στο-
λισμένα μέ πολύτιμα πετράδια, καί
πώς στήν Ασίαν είναι καλλίτεροι τε-
χνϊτες πβρά στήν Εύρώπη.
Λέγει άκόμα πώς εχει γράμματα
άπό τάν Άντίπατρο, τα δποία λέγουν
πώς ήρθε τρίτος στή Μακεδονία. Καί
προσθέτει πώς τουδωσαν προνόμιο νά
κάμη έξαγωγή ξυλείας χωρίς νά πλη¬
ρώνη φόρον, άλλ' αΐαός δέν ηθέλησε
νά τό χρησιμοποιή γιά νά μή τόν
συκοφαντήσουν οί κακόβουλοι. ^
Δέν παραλείπει ν' άναφέρη πώς ο-
ταν ελειψε τό σιτάρι αύτός έξώδεψε
γιά τούς φτωχοΰς περισσότερον απο
πέντε τάλαντα.
"Επειτα βε6αιώνει πως επρόσφερεν
έράνους καί, -άν έκείνοι ποϋ τόν άκοΰν
είναι άγνωστοι, τούς προτείνει να λο-
γαριάσοιηί μέ ψήςρ«»υς μαζύ τα δια-
φορα ποσά ποϋ έξώδεψε, καί τους α-
ναφε'ρει σάν άληβινά όνομβτα άνυ-
παρχτα, λέγοντας πως τούς εδωσε
άπό μίαν μνάν, δηλαδή στό συνολο
κεφά).αιο δέκα ταλάντων. ^ ^
* Καί προσθέτει τώς σ' αιτα τα εξο-
δα δέν λογαριάζει οδτε τίς τριηραρ-
χίες, ο5τε τίς δλλες ύπηρεσίες ποΰ
Ιχει προσφέρει γιά τήν πατρίδα.
ΠηγαΧνει σ' έκείνους πού πουλοΰν
ώραία άλογα καί λέγει πώς δήθεν Θέ¬
λει ν' αγοράση·
Πλησιάζει στίς σκηνές που πουλουν
ένδύματα καί ζητεί ιτόρεμα άξίας δύο
ταλάντων, καί υστερα βρίζει τό δοΰλό
τού γιατί τόν άκολουθεϊ χωρίς νά πά¬
ρη μαζύ τού χρήματα.
Καί ένφ πληρώνει, νοϊκι στό σπίτι
ποϋ κατοικεΐ, 6ε6αιώνει δσους δέν τόν
γνωρίζουν, πώς είναι πατρογονικό τού
καί ότι λογαοιάιζει νά τό πονλήσρ,
Ιπειδή έρχεται στενόχωρο στούς %ί-
Ινους παύ δέχεται.
Η Ν0]Π Μ ΑΙ
Πρίν ή νόνα μας φθάσχι τσ' έκατό
Καί κλείση εφέτος τό λογαριασμό της
'Εξανανέωσε μέ τόν "Αγγελό της
Γι' £λλο τόσο τό συμφωνητικό.
Δέν εγνώριζε ό Χάρος—τί—καί—ποία
Κ' ήλθε προχθές είς τΑ προοτ.έφαλό
(της
Κι'-έξεδίπλωνε έκεϊ τό σάβανό της,
Νά βάλη τό χουμάρι τό άδειανό.
Βγάνουμ' εμείς φωνές!...καί την κα-
(νίστρα
Γιά τό κερί. Τό ρύζι εγινε λυόμα'...
Άρχίνησε νά κλαί' ή Μυρολοήστρα...
Κλαϊνε οί γάτες καί λέν' πώς είνε
(γιόμα.
'Εκλαίγαμε δλοι εμείς οί πονειιένοι,
Μά έκεϊ επήγανε (4 κόποι μας χά
(μένοι'
Κι' δ παπάς Λΐ νά πή;
Ποΰ έδιάβαζε την υ'στερην εύχή,
Κι' εβλεπε μέ τό νοΰ τού
Πώς θά νάνοίξη ή μούρση τοϋ πουγ-
(γιοΰ τού
Τοδρθε μιά τόση σκάση.
Ποϋ, άν ηθελε 'μπορεί είθε την πιάσει
Νάν τηνέ 'στραγγουλήση.
«Κίνησα, λέει, κακ.η-ώρα,
«Τοϋ Διαόλου τή διάδαζα ώς τα
(τώρα!>
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ
Β ΡΥΣ Η
Ή βρύση πού δέ στέρεψε
(ποτέ στό όουνοχώρι,
πού κάθε μιά λουζότανε
(σ' αύτη χωριατοκόρη,
Σάν .τήγε τα δλόξανθα
(μαλλιά της γιά νά λούστ),
ή Βάσω ή περήφανη,
(ή κόρη τοΰ Γεωργούση,
Μέ λόγια την άπέδιωξε
(πολύ φαρμακωμένα
πού κλάψανε τα μάτια της
(καί κλαϊνε δλοένα!
—Γιά σέ, τής είπε, πουκαψες
(τή δόλια Μαριοροΰλα,
την πειό (ττοιχοΰλα τοΰ χωριο«
(σπ' τα κορίτσια οΰλα
Γιά σένα πού τής άρπαξες
μέ φθόνο τόν καλό της,
πού ή δύστυχη τόν πρόσμενε
(νά κάνη σΰντροφό της,
Δέν εχω πειά δροσόνερο
(νά λοΰσης τα μαλλιά σοι.
άλλά φωτία', κακόψυχη,
(νά κάψω την καρδιά σου.
Κι' άφοΰ άποτελείωσε
(τα λόγια τα πικρά της,
μέ μιάς στερεύει καί φωτία
(φουντώνει έκεί μπροστά τηςΐ
Μά πάλ.ι ξαναέτρεξε
(γιά τα κορίτσια τ' αλλσ...
(νερό οΰτε μιά στάλα'
ΣΤΕΛΛΙΟΣ ΑΥΓΟΥ2ΤΑΚΗΣ
Ή δεσποινίς "Ιζαμπελ Μποόσμαν, έκ )
ρίφηιιος σκύλλος «Μανογώρ», δσ
Όΰστερ, Μασσαχουσέττης, καί ό π
*; δέν τοώγει αλλο «πό στέκι.
«ΕΘΝΙΚΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
24
?γμα «υ άχρΟβ—.{Γ
μεταίάλει την «Ξα- ^
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ ΠΦΕΛΙΜΰΝ Β ΒΛΙΰΝ
δοθούν σχεδον χάρισμα άντΐ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ιΜΟΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ Ι^ΗΝ ΤΙΜΗΝ
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπο τδ πρωϊ εως τό βράδυ, άγωνιζόμεθα καί μοχθοΰμεν^ φυσικάς διά
καποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενός μας σ' αυτήν την ζωήν εχει τό δι-
καίωμα, δχι μόνον νά μοχθί], άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αΰτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τυγχοτν-. Καθενας μας έ'χει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεί νά είξευρη. πώς καί .ΠΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των κατάλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί¬
ον. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοΰ μυαλοϋ μας άπό την διαρκή δίνην είς την
όποιαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τοϋ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μάς έκδουλεύση καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση, ούτω καί τό πνεϋμα εχει άνάγκτιν κ α τ α λ λ η¬
λ ο υ πνευματικής τροφής νιά νά δυναμώνυ. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
στην ζωήν; Τούς άμαθεϊς, η έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάντ) κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί
γνώσεις έκείναι πού μας είσάγ^ρυν άμέσως είς έν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της ευτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΏΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙ Α: Σάς άποδίδουν τό μεγαλειτέρον κερδος άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής
ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ωφέλιμον 6ι-
βλίων», τα όποϊα έχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωτ
αυτών βιβλιαρίων, άποτελοΰμεναι άπό τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόγια μάς δεικνύει είς τί Ιγκειται
ε'κείνο πού δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν:
«Ευτυχίαν».
ΤΑ ΑΝΘΗ
(Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων
καί λιπασμάτων. Προφύλαξις καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσιχαί συνθήκαι τοΰ λαχανοκήπου. Κάλλιέργεια
κυριώτερον λαχανικών. Όδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νέα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα.
Ο ΚΑΙΊΝΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου)".— Παραγωγή. "Εδαφος. Σπορεία, Ι^αλλιέργεια.
Τεχνητή ξήράνσις. Διατήρησις. 'Εχθροί τού καπνου. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ 4
(Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό ίδαφος. Τα μέταλλα. ΑΙ
όργανικαί ούσίαι. Τα τρυτά. Ζώα. ΑΙ τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοβέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προΐόντα. Κτηνοτροφία.
Όρυκτά καί μέταλλα.
Η ΕΥΡΩΙΊΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 19ΟΜ ΑΙΩΝΑ
(Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριβή επί της εξελίξεως
των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογιχής άπόψεωο.
Βιενναία Συνθήκη. 'Ελληνική 'Ετπτ,άστασις τοΰ 1821. Ό Κριμαϊκός
πόλεμος. Ή Ελλάς 1800—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. Έκκεντρισμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, χλκ.
ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. Σ. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ένδιαφέρονσα «εριγραφή των
διαφόρων θρησκειών υπό τόν "Ηλιον.
Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτική δσκησις. Έκλογή καί χειοισμό; δπλου.
Ύγιεινή τοΰ κυνηγίου. ΚιτνηγετικοΙ σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετρώματα. Όρυκτά. Μεταλλεύματα, όρνχεϊα,
λατομεΐα.
ΣΥΛΛΟΓΗΝ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιθώματα. Κογχύλια.
Καρποί καί σπόροι. Ξΰλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα.
» ™ν·*1 έκάστου βιβλιαρίου βΕναι $Ο.*>ε{, άλλ* διά ν*
βωμεν ταχέως τάς ύπολει-οτμένας ολίγας αυτάς βειράς,
Η ΓΗ
(Π. Ε. Πρωτο;ΐα.·ΐαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα
τα. 'Εσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τής Γής.— Προ-
ϊστορικά ζωα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήριο κλπ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
'Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέτάξα
εις την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοδιαμηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
ντκαΐ βελτιώσεις.
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γαλλικοΰ, άπίΓ τα άναγνώ-
σματα τοΰ Γάλλου συγγραςρέώς Ρβυΐ ΒεΓΐ. Δίδει γραα-ικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ξώων: λέοντος, τίγρεως, έλέφαντος, ρι-
νοκέρου, κ?Λ.
ΤΑ 1ΖΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΚΝΑ
(Ν. Χ. Άποστολίδου).—Είδη. "Ηθη καί εθιμά των. %Άγώνές των
κατά της ιδικής των βιο.τάλης. Λίαν ένδιαφερουσα περιγραο^) τής1
έν γένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίονος, ό δούς, τό πρόβα-
τον, ή γίδα, ό χοΐρος. Πλείσται ώςρελιμώταται πληροφορίαι επί τής
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡΩΜΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογροφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. Εκ¬
στρατείαι τού. ΑΙχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα έκ τοΰ Άγγλικοΰ, μετάφρασΐζ). "Ενα χαριτωμενο άγό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σάς ξεκουράστι καί Θά σας εύχαρι—ήστ).
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόνων τοδ
Ελληνικόν "Εθνους, δν μετά θαυμασμοΰ άτενίζιι όλόκληρος ό πεπο-
λιτισμένος κόσαος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των ευγενεστέρας καί μεγαλει-
τέρων ύπάρξεων τού 18ου αΐώνος. Συγγράμματα καί άνέκδοτα. Άξί-
ζει χολύ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν).—Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬
ρων καί πλουσιωτέρων γυναικείων ψυχών, ήτις κατέκτησε την συμπά¬
θειαν τοΰ λαοΰ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμου.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυριακίδου).— Γενική Ιννοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
δημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
την τιμήν έκάβτης βειρας
6ι6λία) «ρός
«3.95
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ $6.00
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την όποιαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επι τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου^—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοΰ ταχυδρομικοϋ δέματος.
"Ε|οδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ.ϋ
140 ν7εδΙ 261η δΐτεεΐ, Νβν ΥθΓΐί Οίίν.
Άξιότιμοι Κύοιοι:
Σάς έσωκλείω $3.95 μέ την παράκλησιν δπως μοί άποστείλητε -την σειράν των
24 Βιόλίων «Συλλόγου Ποός- Διάδοσιν Ώςρελίμων Βιβλίων».
"Ονομα ...........,....................................................
Διεύθυνσις...................,..........................................
Πόλις ..............................Πολιτεία ...........................
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙ-4 γράμματα, εΐανάγνωστα, πρός αποφυγήν καθυστερήσεως.
ς χ^
^ρος καί Βρούτου, άΡίϊ£?
Ρ0ΤΡ*φβν«έ τάςγε?α7 ?
τας
τόν χόσμο· £
έ Ιούλιος Κ
λ6
«Ι
ν της
Ι ταντα εικών έχάθ- β|ς ?
σχηνΐχ.
τΗτο ό κοιτ,τής &»-.; 8ί( '
! ;;ον.
"Ενας -/.ςμψο; μαρχ^(0;
?ς ς ^ ί
—ο—(ον των Παρυίων, "α-^
ρακολουθήοχυν εκλειψιν το3
την οποίαν 6ά τοίις ί^
.τ,» ν·.»ι^ν οα τους ες—>$, ,λ
ς-ηαος Κχσσίνι. Αί κυρίαι £Β-|
| τού κάμουν τής τουαλέττες των
. βράϊυναν, ν.αί 1-,τι ϊ^ητ> 4
Ι ;ι«5(ΐν τού άστερο^Γ/.ο^;!ο^
1 '/εϊψις είχε ταρέλ^ει.
| Ό^ δοηΰός τοϋ Κϊϊσίν. :^:|
π» τ?τε: Ί
— Κυρίαι μο, έφθάσατ; β]
ί άργά. Τί ^άν τώρα έτ;λ"<^ —' Ανεοητΐ, θπωσίη^οτ: ό κομ'^ς μαρα^ος, ό χ. είνα: πολΰ φίλος αο->, χ.α! βϊ ι
ν.άμ.τ; τήν^/άριν νά «-αναλάίι;
μάλιστα βγ] —6α|
νά ^ϊ:7
Ό ι::ώτος όστις 1&£«ν ν;
αρμογήν τάς άντλίας τ.:1ς
σιν των Θορυίούντων ίΐϊϊν.ω
[ ήτο ό στρατάρχης Λομ-ώ. 'Ε
νά ί ώ! 1
λώτε'.ς εναντίον της γ,Α&ρήι
εκάλεσε τέν δ'.ε^υντήν τής τ
ναμίζς, 3:ά νά -ληροοορτ^τ,
τούτων. Ό ϊ'.ε^υντής Υή
Ντελσσέρ τοΰ είπεν:
—'13το:αάζοντ7ΐ μεγάλαι Ι'
λώτεις· 5ν έ κα'.ρ&ς ιΐετϊίλτ^ϊ
έ'χωαεν ίρίχτ,ν, Οά ά-ο?!>γωμ
-.άς. Τό νερό είναι ή ιμ^η, <α^ —Εάν άρκί μδνον νερο, έ έ ά έ ν ρανόν. Καί ϊ'.ϊτ^ςε νά ΐυροτοεττικαί αντλίαι, ο-ως / ούσαον τοΰς διαϊηλωτας. ^ Πράγματι μεγάλαι ώ««; ε ρ·ζ-/οπθ!ων έ^ϊκίνησ^ άπό «* άστε-.ον τοί 'Αγίου Αντωνιοσ την ΒοΛτ;ν. "Εξαφνα, όλως » ί)2! η ; οοκήτως. €νεφανίστ)τ,σι;_ ; τίεττ'.κ* αντλίαι καί <&'* νερά κατ' αυτών. Ή ϊ«ϊι£ "Ο ό Νλ «? σ-.ς. "Οταν ό Ντελ*σ»ρ «?^ σ·θη εις τόν στρατάρχην, ο^ως αναγγείλο το αηΜτέλεσμϊ. ο ^ ώ ί τοθ είπεν: , τ;ω τυ^ »ιΐ'.»». ί ι ' — "Εχεις δίχΛΐον.( Οί τ?νΐ ' 5έν σΐύνουν μόνον τής ^*α!1 άλλά καί τα φλβγΐρ* ί!!"Τ'ι των εύγενής »τ^Π ϊτίγίΐνε -ίντοτε χ« ξω^ -ώς καχο-Λίνο.ς. Καθε ?ψ ^ Ι «νομο * ώαελογο^ε Ια ? τόυ, αέ μ=ά νέα, ό Κ^^ εβαζε ποίνή νά λέ« τρείς '<*/ ,,Πϋτερ ημών». Μι« ?'?? 31 ο εΰγενής ε'τ^ε νά τ*%£ Λ σ*λί« καί άφοΰ *™*,? μάρτημα, ««ϋγε νά ^ είς Ινα Φρττκι«ανο. Ο ^ σκανός άψοδ τόν αχοΛ». " β) νά ίΐττ, μίά ?ορα « «' ,Οτας μέ ε*,:λτ#. Μα ο: Κ^ νο'. μέ δάζουν νά « λέγω .," τί ό Οί Φ?αγ νετ«, νά ξ
ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
24
?γμα «υ άχρΟβ—.{Γ
μεταίάλει την «Ξα- ^
ΒΙΒΛΙΑΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ ΠΦΕΛΙΜΰΝ Β ΒΛΙΰΝ
δοθούν σχεδον χάρισμα άντΐ μόνον $3.95
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΗΤΕ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΝ ΣΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑΝ ΣΕΙΡΑΝ ΩΦΕΛΙ-
ιΜΟΤΑΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΥΝΟ Ι^ΗΝ ΤΙΜΗΝ
"Ολοι μας έργαζόμεθα διηνεκώς, άπο τδ πρωϊ εως τό βράδυ, άγωνιζόμεθα καί μοχθοΰμεν^ φυσικάς διά
καποιον σκοπόν—κυρίως διά νά άποκτήσωμεν τα πρός τό ζήν. Κάθε ενός μας σ' αυτήν την ζωήν εχει τό δι-
καίωμα, δχι μόνον νά μοχθί], άλλά καί νά άπολαμβάνη, άλλ' αΰτό έξαρτάται άν ΕΙΞΕΥΡΗ πώς νά τό έπι-
τυγχοτν-. Καθενας μας έ'χει τό δικαίωμα νά είναι ΕΥΤΥΧΗΣ, άρκεί νά είξευρη. πώς καί .ΠΟΥ νά εύρη την
ευτυχίαν τού, καί την ευρίσκει διά τής ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ των κατάλλήλων, χρησίμων καί ευχαριστών βιβλί¬
ον. Ή άνάγνωσις είναι τό καλλίτερον μέσον πρός ανάπαυσιν τοΰ μυαλοϋ μας άπό την διαρκή δίνην είς την
όποιαν τό ρίπτομεν. Διά της αναγνώσεως τοϋ δίδομεν πνευματικήν τροφήν διά νά μάς έκδουλεύση καλλί¬
τερον.
"Οπως τό σώμα εχει ανάγκην τροφής διά νά λειτουργήση, ούτω καί τό πνεϋμα εχει άνάγκτιν κ α τ α λ λ η¬
λ ο υ πνευματικής τροφής νιά νά δυναμώνυ. Καθημερινώς, ποίους βλέπομεν νά έπιτυγχάνουν
στην ζωήν; Τούς άμαθεϊς, η έκείνους πού διαρκώς μανθάνουν, καί μανθάντ) κανείς, ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ. Αί
γνώσεις έκείναι πού μας είσάγ^ρυν άμέσως είς έν ανώτερον επίπεδον, αδιάφορον σέ ποιό περιβάλλον ευρι¬
σκόμεθα, είναι τό ΚΛΕΙΔΙ της ευτυχίας μας. Διατί άγωνιζόμεθα κάθε ώραν καί στιγμήν τοϋ βίου μας.
Διά την ευτυχίαν μας, λοιπόν είς ημάς έγκειται νά την κρατώμεν ή νά την διώχνομεν.
ΑΝΑΓΙΓΝΏΣΚΕΤΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΒΙΒΛΙ Α: Σάς άποδίδουν τό μεγαλειτέρον κερδος άντί ελαχίστης
δαπάνης. Αί γνώσεις σάς δίδουν τα άπαιτούμενα έφόδια νά επιτύχητε είς τόν διαρκή άγώνα τής
ζωής, καί νά κάμητε τόν εαυτόν σας ΑΝΩΤΕΡΟΝ άπό τό πλήθος των άμαθών, πού δέν άναγινώσκουν.
Άπό τάς πολλάς εκατοντάδας των βιβλιαρίων εκδόσεως τοΰ «Συλλόγου πρός διάδοσιν των ωφέλιμον 6ι-
βλίων», τα όποϊα έχομεν διαθέση, μάς έναπομένουν ήδη ολίγαι σειραί των ώραιοτάτων καί ώφελιμωτάτωτ
αυτών βιβλιαρίων, άποτελοΰμεναι άπό τα εξής:
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
(Άντ. Π. Πολυμέρη).— Μέ λίγα λόγια μάς δεικνύει είς τί Ιγκειται
ε'κείνο πού δλοι μας ζητούμεν καί τό οποίον τόσοι λίγοι κατέχομεν:
«Ευτυχίαν».
ΤΑ ΑΝΘΗ
(Ντέ Χελδράϊχ, μετά είκόνων).— Περί: Τύπων ανθέων, χωμάτων
καί λιπασμάτων. Προφύλαξις καί διατήρησις.
Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ
(Σ. Χασιώτου).—Φυσιχαί συνθήκαι τοΰ λαχανοκήπου. Κάλλιέργεια
κυριώτερον λαχανικών. Όδηγίαι.
Ο ΓΕΩΡΓΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Κινητόν κεφάλαιον. Ό μικρογαιοκτήμων. Συ-
στήματα καί καλλιέργειαν Νέα μηχανήματα. Χημικά λιπάσματα.
Ο ΚΑΙΊΝΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου)".— Παραγωγή. "Εδαφος. Σπορεία, Ι^αλλιέργεια.
Τεχνητή ξήράνσις. Διατήρησις. 'Εχθροί τού καπνου. Διατήρησις.
Ο ΥΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ 4
(Α. Κ. Δαμβεργη).— Ό άήρ. Τό ύδωρ. Τό ίδαφος. Τα μέταλλα. ΑΙ
όργανικαί ούσίαι. Τα τρυτά. Ζώα. ΑΙ τροφαί. Τα ποτά. Τα ένδύματα
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
(Σ. Π. Λοβέρδου).— Μέρος Α'. Γεωργικά προΐόντα. Κτηνοτροφία.
Όρυκτά καί μέταλλα.
Η ΕΥΡΩΙΊΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 19ΟΜ ΑΙΩΝΑ
(Π. Καρολίδου).— Λίαν ένδιαφέρουσα διατριβή επί της εξελίξεως
των Εύρωπαϊκών χωρών άπό πολιτικής καί οίκονομολογιχής άπόψεωο.
Βιενναία Συνθήκη. 'Ελληνική 'Ετπτ,άστασις τοΰ 1821. Ό Κριμαϊκός
πόλεμος. Ή Ελλάς 1800—1900.
Η ΕΛΑΙΑ
(Σπ. Χασιώτου).— Κλϊμα. Πολλαπλασιασμός. Έκκεντρισμός. 'Ε-
λαιοσυλλογή, χλκ.
ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ
(Δ. Σ. Μπαλάνου).— Περιεκτική καί ένδιαφέρονσα «εριγραφή των
διαφόρων θρησκειών υπό τόν "Ηλιον.
Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
(Γ. Δροσίνη).— Σκοπευτική δσκησις. Έκλογή καί χειοισμό; δπλου.
Ύγιεινή τοΰ κυνηγίου. ΚιτνηγετικοΙ σκύλλοι.
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
(Ι. Π. Δοανίδου). Πετρώματα. Όρυκτά. Μεταλλεύματα, όρνχεϊα,
λατομεΐα.
ΣΥΛΛΟΓΗΝ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
(Γ. Δροσίνη).— Όρυκτά. Πετρώματα. Άπολιθώματα. Κογχύλια.
Καρποί καί σπόροι. Ξΰλα. Μύκητες. Φύκη. "Εντομα. Μικρά ζώα.
» ™ν·*1 έκάστου βιβλιαρίου βΕναι $Ο.*>ε{, άλλ* διά ν*
βωμεν ταχέως τάς ύπολει-οτμένας ολίγας αυτάς βειράς,
Η ΓΗ
(Π. Ε. Πρωτο;ΐα.·ΐαδάκη, μετά χαρτών καί είκόνων).— Πετρώμα
τα. 'Εσωτερική θερμότης. Φανταστική τομή φλοιοΰ τής Γής.— Προ-
ϊστορικά ζωα (Ίχθυόσαυροι, Μεγαθήριο κλπ.)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΗΣ
'Γ. Κυριακού).—Διάδοσις καί εφεύρεσίς τής σηροτροφίας. Ή μέτάξα
εις την 'Ελλάδα καί Ρώμην. Μεταξοδιαμηχανία. Πρόοδοι. Βιομηχα-
ντκαΐ βελτιώσεις.
ΤΑ ΘΗΡΙΑ
Μία έλκυστικωτάτη σταχυολογία, έκ τοΰ Γαλλικοΰ, άπίΓ τα άναγνώ-
σματα τοΰ Γάλλου συγγραςρέώς Ρβυΐ ΒεΓΐ. Δίδει γραα-ικωτάτην πε¬
ριγραφήν κυνηγίων άγρίων ξώων: λέοντος, τίγρεως, έλέφαντος, ρι-
νοκέρου, κ?Λ.
ΤΑ 1ΖΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΠΤΚΝΑ
(Ν. Χ. Άποστολίδου).—Είδη. "Ηθη καί εθιμά των. %Άγώνές των
κατά της ιδικής των βιο.τάλης. Λίαν ένδιαφερουσα περιγραο^) τής1
έν γένει υπάρξεώς των.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ
(Ρ. Δημητριάδου).— Ό ίππος, ό όνος, ό ήμίονος, ό δούς, τό πρόβα-
τον, ή γίδα, ό χοΐρος. Πλείσται ώςρελιμώταται πληροφορίαι επί τής
διατηρήσεως, προφυλάξεως καί εκμεταλλεύσεως αυτών.
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΡΩΜΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Βιογροφία. Πώς ανήλθεν είς τόν θρόνον. Εκ¬
στρατείαι τού. ΑΙχμαλωσία καί τραγικον τέλος.
ΑΣΩΤΟΙ ΥΙΟΙ
(Διήγημα έκ τοΰ Άγγλικοΰ, μετάφρασΐζ). "Ενα χαριτωμενο άγό
διηγηματάκι, τό οποίον θά σάς ξεκουράστι καί Θά σας εύχαρι—ήστ).
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
(Π. Καρολίδου).—Ίστορία ενός των ένδοξοτέρων ήγεμόνων τοδ
Ελληνικόν "Εθνους, δν μετά θαυμασμοΰ άτενίζιι όλόκληρος ό πεπο-
λιτισμένος κόσαος.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
(Χ. Άννίδου).—Βιογραφία μιάς έκ των ευγενεστέρας καί μεγαλει-
τέρων ύπάρξεων τού 18ου αΐώνος. Συγγράμματα καί άνέκδοτα. Άξί-
ζει χολύ τόν κόπον τής αναγνώσεως σας.
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ
(Κατά τό Αγγλικόν).—Περιγραφή τής ζωής μιάς των ευγενεστέ¬
ρων καί πλουσιωτέρων γυναικείων ψυχών, ήτις κατέκτησε την συμπά¬
θειαν τοΰ λαοΰ της καί τόν θαυμασμόν δλου τοΰ κόσμου.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΝ
(Στ. Π. Κυριακίδου).— Γενική Ιννοια τής λαογραφίας. Ή Γυνή ώς
δημιουργικόν στοιχείον. Τό παραμϋθι καί ή άρχή τού. Μαγεία, μά-
γοι καί μαγίστρες.
την τιμήν έκάβτης βειρας
6ι6λία) «ρός
«3.95
ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ $6.00
Διά νά προλάβητε νά έξασφαλίσητε
μίαν τόσον ωραίαν σειράν την όποιαν
κάθε σπίτι πρέπει νά έχη, έπιθέσατε τό
δνομά σας καί διεύθυνσιν σας επι τοΰ
κάτωθι Δελτίου παραγγελίας καί θά λά¬
βητε—δι' έπιστροφής τοϋ ταχυδρομεί-
ου^—τα 24 αύτά βιβλιάρια, έντός στε-
ρεοΰ ταχυδρομικοϋ δέματος.
"Ε|οδα άποστολής είς βάρος μας.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΗΕ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ.ϋ
140 ν7εδΙ 261η δΐτεεΐ, Νβν ΥθΓΐί Οίίν.
Άξιότιμοι Κύοιοι:
Σάς έσωκλείω $3.95 μέ την παράκλησιν δπως μοί άποστείλητε -την σειράν των
24 Βιόλίων «Συλλόγου Ποός- Διάδοσιν Ώςρελίμων Βιβλίων».
"Ονομα ...........,....................................................
Διεύθυνσις...................,..........................................
Πόλις ..............................Πολιτεία ...........................
Γράφετε ΚΕΦΑΛΑΙ-4 γράμματα, εΐανάγνωστα, πρός αποφυγήν καθυστερήσεως.
ς χ^
^ρος καί Βρούτου, άΡίϊ£?
Ρ0ΤΡ*φβν«έ τάςγε?α7 ?
τας
τόν χόσμο· £
έ Ιούλιος Κ
λ6
«Ι
ν της
Ι ταντα εικών έχάθ- β|ς ?
σχηνΐχ.
τΗτο ό κοιτ,τής &»-.; 8ί( '
! ;;ον.
"Ενας -/.ςμψο; μαρχ^(0;
?ς ς ^ ί
—ο—(ον των Παρυίων, "α-^
ρακολουθήοχυν εκλειψιν το3
την οποίαν 6ά τοίις ί^
.τ,» ν·.»ι^ν οα τους ες—>$, ,λ
ς-ηαος Κχσσίνι. Αί κυρίαι £Β-|
| τού κάμουν τής τουαλέττες των
. βράϊυναν, ν.αί 1-,τι ϊ^ητ> 4
Ι ;ι«5(ΐν τού άστερο^Γ/.ο^;!ο^
1 '/εϊψις είχε ταρέλ^ει.
| Ό^ δοηΰός τοϋ Κϊϊσίν. :^:|
π» τ?τε: Ί
— Κυρίαι μο, έφθάσατ; β]
ί άργά. Τί ^άν τώρα έτ;λ"<^ —' Ανεοητΐ, θπωσίη^οτ: ό κομ'^ς μαρα^ος, ό χ. είνα: πολΰ φίλος αο->, χ.α! βϊ ι
ν.άμ.τ; τήν^/άριν νά «-αναλάίι;
μάλιστα βγ] —6α|
νά ^ϊ:7
Ό ι::ώτος όστις 1&£«ν ν;
αρμογήν τάς άντλίας τ.:1ς
σιν των Θορυίούντων ίΐϊϊν.ω
[ ήτο ό στρατάρχης Λομ-ώ. 'Ε
νά ί ώ! 1
λώτε'.ς εναντίον της γ,Α&ρήι
εκάλεσε τέν δ'.ε^υντήν τής τ
ναμίζς, 3:ά νά -ληροοορτ^τ,
τούτων. Ό ϊ'.ε^υντής Υή
Ντελσσέρ τοΰ είπεν:
—'13το:αάζοντ7ΐ μεγάλαι Ι'
λώτεις· 5ν έ κα'.ρ&ς ιΐετϊίλτ^ϊ
έ'χωαεν ίρίχτ,ν, Οά ά-ο?!>γωμ
-.άς. Τό νερό είναι ή ιμ^η, <α^ —Εάν άρκί μδνον νερο, έ έ ά έ ν ρανόν. Καί ϊ'.ϊτ^ςε νά ΐυροτοεττικαί αντλίαι, ο-ως / ούσαον τοΰς διαϊηλωτας. ^ Πράγματι μεγάλαι ώ««; ε ρ·ζ-/οπθ!ων έ^ϊκίνησ^ άπό «* άστε-.ον τοί 'Αγίου Αντωνιοσ την ΒοΛτ;ν. "Εξαφνα, όλως » ί)2! η ; οοκήτως. €νεφανίστ)τ,σι;_ ; τίεττ'.κ* αντλίαι καί <&'* νερά κατ' αυτών. Ή ϊ«ϊι£ "Ο ό Νλ «? σ-.ς. "Οταν ό Ντελ*σ»ρ «?^ σ·θη εις τόν στρατάρχην, ο^ως αναγγείλο το αηΜτέλεσμϊ. ο ^ ώ ί τοθ είπεν: , τ;ω τυ^ »ιΐ'.»». ί ι ' — "Εχεις δίχΛΐον.( Οί τ?νΐ ' 5έν σΐύνουν μόνον τής ^*α!1 άλλά καί τα φλβγΐρ* ί!!"Τ'ι των εύγενής »τ^Π ϊτίγίΐνε -ίντοτε χ« ξω^ -ώς καχο-Λίνο.ς. Καθε ?ψ ^ Ι «νομο * ώαελογο^ε Ια ? τόυ, αέ μ=ά νέα, ό Κ^^ εβαζε ποίνή νά λέ« τρείς '<*/ ,,Πϋτερ ημών». Μι« ?'?? 31 ο εΰγενής ε'τ^ε νά τ*%£ Λ σ*λί« καί άφοΰ *™*,? μάρτημα, ««ϋγε νά ^ είς Ινα Φρττκι«ανο. Ο ^ σκανός άψοδ τόν αχοΛ». " β) νά ίΐττ, μίά ?ορα « «' ,Οτας μέ ε*,:λτ#. Μα ο: Κ^ νο'. μέ δάζουν νά « λέγω .," τί ό Οί Φ?αγ νετ«, νά ξ
, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930. '
19
^
Η ΣϋΤΗΡΙΑ 1_Ν ΑΛΛίϊΝ ΣΊΌΙΧΙΖΕΙ ΑΚΡΙΒΑ .. ΕΝ το
. ΙβΕΤΑΞΥ Ο ΔΟΚΤΩΡ ΓΕβΡΠΟΙ ΚΝΑΠ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ
ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ Ε
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Νοέμοριος.— Έ-
καχίασα ηολύ. 'Αλλά επί τέλους
τόν άνεκάλυψα. Ποίον; Τόν άν-
Ορωπο ποϋ δέν μπορεΐ νά γίνρ
προφήτης στήν πατρίδα του. Τό
ΐίράγμα βεβαία, είναι μοιραίον.
Είναι τώρα τόσον αίώνες ποΰ είναι
σημειωμενον στήν Άγία Γράφη:
«Ουδείς προφήτης...»
Άλλ' δ Γεώργια Κνάπ —- ό «η-
ρως» τοΰ παρόντος οημειώματός
μας μπορεΐ πολύ έξαίρεται νά —-
ράση ώς προφήτης άνάμεσα στούς
"Ελληνας. Διότι δ Γεώργια (δχι
Γεώργιος, παρακαλω), Κνάπ εί¬
ναι πολύ ενδιαφέρον .πρόσωπον
μέσα στό Παρίσι. Καί απόδειξις
είναι δτι τον έπΐ(Ρΐέπτονται καθη¬
μερινώς. .. 'ΑίΐερικανοΙ καί "Αγ¬
γλοι δημοσιογράφοι. "Εχει πολλά
νά μάς πή, μπορεί νά μάς προσφέ-
ρη την ευτυχίαν δλόσωμον. φθάνει
μονάχα νά εχωμεν δρεξιν ν' άλλά-
ξα>μεν κατάστασιν καί νά ύ^έλωμεν
νά την άλλάξωμεν.
Τό ορτραΐ είς τά ΰψη ενός πο-
λυωρόφον κεντρικόν κτιρίου τοΰ
Παρισιοΰ. "Οπως δ μεσαιωνικδς
άλχημιστής, είναι περιτ,ρινυρισμέ-
νος έκεΐ μέσα σ' άλαμπίκους, σέ
ζυγαριές, σέ σκελετούς ζώων χαΐ
άνθρώπων καί σέ σύνεργα γνοστά
ή καί ποΰ δέν έχουν άκόμη δνομα.
Μέ μιά διαφορά μονάχα, δτι ό Γε
ώργια Κνάπ δέν είναι δ ξερακια-
νός συνάδελφός του τού μεσαίωνος.
"Έχεν την εύροχΐτίαν μικροϋ ταύ-
ρου, οί φαρδεϊ; ώμοί του προδί-
δουν μέσα των γερά πνευμόνια, ή
έΐτιδερμίς του είναι λεία, τό βλέμ-
μα του σάς διαπερά.
Είναι δ νεώτερος Φάουστ, τό
ζωντανόν δεϊγμα τής ανθρωπίνης
ανανεώσεως. "Εως τώρα δ Γσλλο-
Ρώσσος χειροϋργος κατώρθωσε νά
γεμίση τόν κόσμον μέ την φήμην
του. "Οταν τύχτ| νά γίντι λόγος πε-
ρί τοΰ σπουδαίου αύτοΰ προβλή-
μστος ποΰ είναι τό ξαναγύρισμα
τοΰ άνθρώπου στήν νεοτητα, ή
σκέψις δλων ποΰ καταπιάνονται μέ
την λι'σιν του τ) απλώς μέ την σν-
ζήτησίν τον πηγαίνει στούς πιθή-
χους τοϋ Γαλλορ,ρώσσον Ιατροΰ
ναί τά χειρουργικά μαχαίρια του.
Καί δμως πόσον αδικα! Είναι πα-
σ[γνωστο πλέον δή τό άποτέλεσιια
τή; επεμβάσεως τοΰ Βορονώφ δέν
διαρ-κεΐ περισσότερον άπό μερικούς
μήνας ή τό πολύ Ινα ίτος. Άλλ'
ό Γεώργια Κνάπ, δ ανθρωπος «ό
ανανεωμένος» — «χειροϋ^ος» καί
πείραμα συγχρόνως —- δέν αλλα-
ξε κατά τίποτε άπό δέκα χρόνια
άφ' ότου εφήρμοσεν είς τόν εαυ¬
τόν τού τό μυστικόν του. Αί έφη-
μ^ς τής έποχής — καί πρό
παντός αί Άγγλοσαξωνικαί, διότι,
όπως είπαμε, δ Γεώργια Κνάπ φέ-
Ρει τό βάρος τοϋ ρητοΰ τής Άγίας
«<ϊ% ποΰ δέν τοΰ έπιτρέπει νά προφήτης στόν τόπο τον — εσημείωσαν την ριζικήν σωματικήν μεταβολήν τοΰ νεώτερον Φάουστ *αι απο τότε δέν έαπυσαν νά ά- «χολοΰνται μέ το φαινόμενον αύτύ *<& να τοΰ ζητήσουν νά άποκαλύ- ^το μυστικόν τού. Πρίν δΰο χρόνια, είς μίαν διά- Λε^ιν ποθ ξ&Μζ ^ είς τί}ν όπο[αν 1 πλειοψηφία άπετελεΐτο, δπως ή- τού, να τό σφίξουν, νά άτενίσουν τονξαναζωντανεμένον άνθρωπον κατα πρόσωπον. Ό Κνάπ δέν έ¬ παυσε νά κρατη τό μυστικό του μέ¬ σα στο «άνανεωμενοϊ. σώμά του ε- ως^οτου έΌΛτγε κι' ούτος. /Ετσι ή περιε'ργεια ωδήγησε »' ^να χθες ~όν νεώτερον αυτόν Φάουστ, τόν έγκαθιδρυμενον μέσα στηνπολυθορυβη κίνησι τοΰ Πα- ρισιου! — μώ «ΒριέργΗα _ §ς μη γίνη, παρακαλω, καμμιά παρε- ξηγησις — δικαιολογημένη άπό την δημοσίσγραφι-χήν ίδιότητά μου. Οταν τόν εΐδα καθισμε'νον στο γραφίϊό τού καί όλόγυρά του τα μηχανήματά τού — μακροί πο- λιχτοδες ετοιμοι να περισφίξσυν τονεπισκέπτη, κοντοστάυνα στό κατωφλι τοΰ γραφείου. 'Αλλά τό ήρεμο θλεααα τού μέ καθησύχασρ. Κοα έντός δλίγου μπήκαμε στό ϊμα μας «Νά μ>ΰ λέγει δήτε
ς γ μπήκαμε στό
μ μας. «Νά, μ>ΰ λέγει, δήτε
τα χεοια μου. Είναι ή τρανοτέρα α¬
πόδειξις της άποτελέσματικότητος
της μέθοδον μου. "Οταν την έ-
ή ε
ης μδον μου. Οταν την έ-
ίρήρμοσα επάνω μου διά πρώτην
φοράν, εσφιξα δυνατά τό ένα χέρι
ιιου μ' Ινα πανί, καί ή μεθοδός μου
δεν τό ξανάνηωσε. "Ετσι Ιμεινε
γερασμένο δπως τΤ)ταν πρίν δέκα
χρόντα. Δήτε δμως καί τό αλλο».
Ή διαςρορά ήταν, άληθινά, με-
γάλτ). Τό χέρ.ι τού αυτό είχε μίαν
έπιθερμίδα ποϋ εσκέπαζε σφικτά
την παλάμη καί τό έπικάρπιο —
χέρι εΰρωστο ενός δυνατοΰάνθρώ-
που. Τό αλλο, πάλιν, μέ πρησμέ-
νες τής φλέόες, έπρόδιδε την ήλι-
κία γερασμένου ανθρώπου. Καί δ¬
μως πόση,διαφορά άπό τό χέρι αύ-
τό εως την φυσιογνωμία καί τό δ-
λον παιράστημα τοΰ συνομιλητοΰ
μου. Τα χαρακτη.ριστικά φανερώ-
νουν άνθρωπον ποΰ τόν πλημμυρί-
ζει ή δραστηριότης. Μία πνοή εν-
εξίας καϊ μία έσωτερική φλόγα με
ταδοτικότητος τόν έκρατοϋσαν σέ
μιά άδ.άκοπη κίνησι επάνω στήν
πολυθρόνα του. "Ηθελε νά τά πί|
δλα, κ' αύτό τό μυστικό του άκόμη.
— "Α! μ' εβεβαίωσε. Δέν τα
κρατώ πειά μυστικό. Τό λέγω σ'
οποίον θέλει νά τό μάθη. Άποφει'-
γω μονάχα νά τό διαφημίσω. Π ρός
τί; Θά έπωφεληθοΰν μόνον οί πλού
σιοι.
Καί άληθινά, τό φάρμακό τού,
δπως μοϋ τό έξήγησε, είναι προω-
ρισμένο δι' δσους ίχουν τό πουγ-
γί τους παρΰφουσκωμένο. Είναι
— άννπομονεϊτε νά τό μάθετε; —-
είναι έ*νας ραδιενεργός όρρός τής
Ιδικής του εφευρέσεως. ΚοστΕζει
δμως πολΰ. 'Η βάσις του είναι τό
ράδιο ποΰ χοστίζει, ποΰ άκριβαί-
νει δλονέν. Μία «ανανέωσις» πρέ-
Αριστερα, ανω ο Χαλλωκ Ραουζ, πιλότος άεροπλάνου, καί κάτω ό Κόνραδ Οι'-ελλς, φωτογράφος. Είς τό κεντοον
δνω, ο Κεννεθ Χοουξ διευθυντης κινηαατογράφου, χαί σύζυγος τής ήθο.τοιοΰ Μαίρης "Αστορ, καί κάτω, ό Μαξ
Ικολντ, 6οη«ος τού, οί όποιοι με εξ αλλους εχασαν την ζωήν των πεσόντες είς τόν Ειρηνικόν κατόπιν συγκοούσε-
ως δυο αεροπλανων εις υψος) 3.000 ποδών πλησίον τής Σάντα Μόνικα, τής Καλιφορνίας. Δεξΐ€?, δνω, 6 χάπταιν
Ροσκω Τωρνερ, όστις ένεκα απρ^πτου έμποδιου δέν έλαβε μέρος είς την κατασκευήν τής κινηαάτογραφικής ται-
νιας κατα την ημέραν εκείνην και-εσώθη. Κάτω, ή Μαίοη Άστορ, ή όποία έπίσης δέν 6λα6ε μερος
πει νά κοστίζη άρκετές χιλιάδες δε-
κάιδες φράγκων. Π οιός μπορεΐ νά
τής διαθέση; Ποίος;
'Αλλά τί συμβαίνει; Τό γεγο-
Όκτώ λοιπόν μονάχα άνθρω-
ποι ?ως τώρα ξαναδρηκαν τά πα-
ληά νειάτα των. Καί οί άΤΛοι; Αύ¬
τοι, μολονότι εχουν μπροστά τους
νός ποΰ δέν μπόρεσε νά τοΰ τό άμ Τό ·βαΰμα, γίνονται δύσπιστοι μόλις
φισβητήση όντε δ Βορονώφ, είναι άκονσουν τό μεγάλο εξοδο. "Ετσι
δτι δ Γεώργια Κνάπ καί όκτώ αλ-
λοι ανθρωποι ποΰ τοΰ τό έγύρεψαν
μέ τά παρακάλα, αύτην την στιγ¬
μήν εχουν ζήστ) επάνω στόν πλανή-
τη μας άνάΐτοδα την ζωήν τους.
Καί θά ζήοΐουν άκόμη. ΤΗσαν άλ¬
λοτε γέροι, τώρα είναι νέοι.
Καί τό επέτυχον χωρίς νά ύ-
ποκλέψονν άπό τούς κατωτέρους ά-
δελφούς μας δ,τι αύτοι έ'χουν πο-
λύπμο γιά τόν έαυτό τους καί χο>
ρίς νά ξαπλωθοϋν επάνω στύ χει-
ρουργικό τραπέζι.
— Στά ένενηντα, μέ βεβαιώνει
ό κ. Κνάπ, θά εχω την φι«7ΐογνω-
μία σηιΐίΐνοΰ ανθρώπου των 50 έ-
των.
Καθώ; μ' εσφιξε τό χέρι καί μ'
έκΰτταξε κατάματα, κόντεψα νά
τό πιστ'εύσω. Πιθανόν. Ποίος θά
ζήση δμως εως τότε νά τό επιθε-
οαιώστ);
ς
ολα
τά
ρΐα
^,Μ^νεμέχριτέλονςνάμή
τιποτε. Άνέφερε την εξέλιξιν
^««ημειωσεν ό όργανισμός τού,
** οπεφυγε νά άποκαλή|η την
**?ν τ% ανανεώοεώςΊΙ 1
ΐ ηόποίαν ^
νά τοΰ αρνηθή.
ογραφία του παρμένη
έΐΉ
Π Λ
ση}.ιάδια
τόν
«^ ωρμησαν
τού
δουν τό φαοφουρενιθ χέρι
Ό τετραεττις Ντόναλδ Σρόντερ έκ Μπένγουντ, Δυτικής Βιργινίας, όστις
είπεν είς τόν διευθυντήν τής άστννομίας, ότι ή μήτηρ τοι», κ. "Άϊρην Σρόν¬
τερ, ώραία ζωντοχήρα, '«έπυρο6όλησεν ?να άστνφύλακα». Ή μήτηρ καταξη-
:οι τεϊται διά τόν (τόνον τού άστναιύλακο: Μποάγτυ ΙΙώ}..
δ κ. Κνάπ αδυνατεί νά γίνη προ-
ο^ήτης στόν δικό του τόπο, δπου ε-
νας ξενος ίατρός εκέρδισε — καί
τόσο άδικα μά?αστα — την παγ-
κόσμιο φήμη τοΰ «άνακαινιστοΰ
τώ νπαλαιών άνθρώπων». Δέν θϊ-
λει νά γίνεται λόγος διά την άνανέ
ωσί του. "Επειτα, δσο γίνεται, τά
γράμματα ποΰ παίρνει άπό γυναί-
κες ποΰ εχουν βαίτύ τό πάτημα τή;
χήνας επάνω στήν φυσιογνωμία
τους, σχηματίζουν στίβες όλονέν
μεγαλείτερες. Ό «άνανεωμένος»
ανθρωπος τάς περιφρονεί 'Επιδι-
ώκει κάτι αλλο πρακτικώτερο χα
άμεσώτερο διά τάς ανάγκας τοΰ
κόσμου, τοΰ κοσμάκη, άν θέλετβ.
Άπό τά όγδόντα (αριθ. 80) ?-
παγγέλματα — άπό ψωμάς καί πα-
πουτσής εως σννθέτης δπερας —
ποΰ εμαθε έδιάλεξε Ινα, μέ τόν ο¬
ποίον γυρεύει νά καλλιτερεύση
την τύχην των συνομοίων του. Εί¬
ναι κτίστης, άρχιτέκτων. Καί άνε-
γείρει σπίτ:α. Βοηθεΐ δσους δέν
εχουν. Καί ή βοηθεία τού πηγαίνει
χάρισμα.
Ιδού πώς. Τό πράγμα είναι μέν
πολύ άπλό. 'Αλλά χρβιάστηκε δ ζή-
λός τού ·>'ΐά νά τό καταστήση πραγ
ματικότητα σ' όλην την Γαλλία.
Πόσες ώρες εξω άπό τάς εργα¬
σίμους χάνει ενας τεχνίττκ, ενας
έργάτης, §νας ύπαλληλος άδικα
των άδίκων; Πολλές, παρά πολ-
λές. Λέν ξέρει καλά καλά ό ίδιος
τον αριθμόν των, διότι εως τώρα
δέν τάς ύτελόγισε. Αύτές λοιπόν
Ι τής ώρες μπορεΐ πολύ έξαίρετα
τής χρησιμοποιήστ] γιά νά φτϊ
η^ Ινα σπίτι δικό του, νά τό έχη
έξ ολοκλήρου δικό του. Πώς, ά-
φοϋ δέν ξέρει πώς κτίζεται; Τό
πράγμα στά χέρια τοΰ Κνάπ δέν
παρουσιάζει καμμίαν δυσκολίαν.
Είναι δ έφευρέτης ενός καλουπιοΰ.
Στήνεται επάνω* στό οίκόπεδο καί
τό σπίτι χΰνεται μέσα. Καμμιά τε-
χνικη γνώσις δέν χρειάζεται. Τό
καλοϋπι άφαιρεΐται καί τ' άλλα μέ-
ρη τοΰ σπιτιοΰ — εγκατάστασις ή-
λεκτρισμοϋ, γκαζιοΰ κλπ, — γί¬
νονται άπό τούς είδικούς τεχνίτας.
Συνεταιρίζονται, λοιπόν, είς κάθε
πόλιν είκοσι ανθρωποι. Άγορά-
ζουν τό πρώτο ΰλικο μέ τό ενοίκι¬
ον ποΰ θά επλήρωνον £να ετος. Καί
επειτα, τά Σαββατοκύριακα, κτί-
ζουν τά σπίτια. "Οταν κτισθή τό
πρώτο, παραδίδεται σ' Ινα συνέ-
ταιρο. Τά είκοσι σπίτια — τέσσα¬
ρα δωμάτια — κτίζονται μέ τί)ν
έργασία μονάχα τοΰ Σάββατον καί
τη; Κυριακίϊς, έντός δύο έτών.
Ιδού τά έπαγγέλματα μερικών
συνεταίρων γιά νά καταδειχθη ό¬
τι γιά τό κτίσιμο τοΰ σπιτιοΰ εΤδους
Κνάπ δέν χρειάζεται κανείς νά ίί-
ναι κτίστης.· λογιστής, φαρμακο-
ποιός, τορναδόρο;, παπουτσής, κα-
πελλάς, σωφέρ, μαραγκός, ταχυ-
δρομικός, τυπογράφος, διδάσκα-
λος, κοσμηματοποιός κλπ.
Την στιγμήν αύτην εχονν Ιδρύ¬
θη όλόκληροι συνοικισμοί σπιτιών
Κνάπ είς δλην την Γαλλίαν καί
συγκεκριμένως είς τάς παρακάτω
πόλεις: Όρλεάνην, Τροά, Άρ-
ζατέϊγ, Σαμπλί, Βιλλερμπάν, Λο-
ριάν Ώξέρ. Τό έργον ήρχισε τε¬
λευταία νά σημειώντι την δράσιν
τον καί εξω άπό τό Παρίσι. Πα-
ρισιναί έφημερίδες όπως τό «Μα¬
τέν», τό «Ζονρνάλ» δέν έδίστασαν
νά γράψονν δτι τό ϊδρνμα Κνάπ
αποτελεί Ινα άπό τά πλέον σωτή-
ρια φάριμα/α διά την λύσιν τής
κρίσεως τοΰ σπιτιοΰ.
^ Νά γιατί έσημειώσαμε στήν άο-
χη δτα δ κ. Γεώργια Κνάπ, δ «άνα-
νεωμένος» αύτός ανθρωπος μπο¬
ρεΐ νά-γίντ} προφήτης στήν 'Ελλά-
δα, καί άπό τούς μεγάλους μάλι-
στα. Προσφέρει τάς υπηρεσίας
του — μοΰ τό εβεβαίωσε δ ϊδιος
— όλω; δωρεάν. Φθάνει νά ύπάρ-
χουν ανθρωποι ποΰ νά θελουν νά
εχουν σπίτι δικό τους καί νά τό
φτιάσουν οί ΐδιοι. Ύπάρχουν; Ό
κ. Κνάπ είναι ετοιμος νά τούς κα·
θοδηγήστ). Δέν γνρεύει τίποτε.
Κ. Κ.
ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ
Τά _5εανκοιίοι» φήμης διηγημα-
«X
νκ ί»ΐΛνευσμ^νου Ιταλού ποιη-
του, δια των ΟΛοίοτν άνεόίίχθη είς
των σατυοορών τοϋ κόαμο». Τό
ημεβον «ίνΐΜ, πα«ά την ωμό-
τον, ίνα «λαοοχβοόν άοβστούο-
τέανη
ς.
αΑετον, ......$1.00.
Γοώψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
14·
«V.
ΧβΤΗ «Τ., ΝΕ*
19
^
Η ΣϋΤΗΡΙΑ 1_Ν ΑΛΛίϊΝ ΣΊΌΙΧΙΖΕΙ ΑΚΡΙΒΑ .. ΕΝ το
. ΙβΕΤΑΞΥ Ο ΔΟΚΤΩΡ ΓΕβΡΠΟΙ ΚΝΑΠ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ
ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ Ε
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Νοέμοριος.— Έ-
καχίασα ηολύ. 'Αλλά επί τέλους
τόν άνεκάλυψα. Ποίον; Τόν άν-
Ορωπο ποϋ δέν μπορεΐ νά γίνρ
προφήτης στήν πατρίδα του. Τό
ΐίράγμα βεβαία, είναι μοιραίον.
Είναι τώρα τόσον αίώνες ποΰ είναι
σημειωμενον στήν Άγία Γράφη:
«Ουδείς προφήτης...»
Άλλ' δ Γεώργια Κνάπ —- ό «η-
ρως» τοΰ παρόντος οημειώματός
μας μπορεΐ πολύ έξαίρεται νά —-
ράση ώς προφήτης άνάμεσα στούς
"Ελληνας. Διότι δ Γεώργια (δχι
Γεώργιος, παρακαλω), Κνάπ εί¬
ναι πολύ ενδιαφέρον .πρόσωπον
μέσα στό Παρίσι. Καί απόδειξις
είναι δτι τον έπΐ(Ρΐέπτονται καθη¬
μερινώς. .. 'ΑίΐερικανοΙ καί "Αγ¬
γλοι δημοσιογράφοι. "Εχει πολλά
νά μάς πή, μπορεί νά μάς προσφέ-
ρη την ευτυχίαν δλόσωμον. φθάνει
μονάχα νά εχωμεν δρεξιν ν' άλλά-
ξα>μεν κατάστασιν καί νά ύ^έλωμεν
νά την άλλάξωμεν.
Τό ορτραΐ είς τά ΰψη ενός πο-
λυωρόφον κεντρικόν κτιρίου τοΰ
Παρισιοΰ. "Οπως δ μεσαιωνικδς
άλχημιστής, είναι περιτ,ρινυρισμέ-
νος έκεΐ μέσα σ' άλαμπίκους, σέ
ζυγαριές, σέ σκελετούς ζώων χαΐ
άνθρώπων καί σέ σύνεργα γνοστά
ή καί ποΰ δέν έχουν άκόμη δνομα.
Μέ μιά διαφορά μονάχα, δτι ό Γε
ώργια Κνάπ δέν είναι δ ξερακια-
νός συνάδελφός του τού μεσαίωνος.
"Έχεν την εύροχΐτίαν μικροϋ ταύ-
ρου, οί φαρδεϊ; ώμοί του προδί-
δουν μέσα των γερά πνευμόνια, ή
έΐτιδερμίς του είναι λεία, τό βλέμ-
μα του σάς διαπερά.
Είναι δ νεώτερος Φάουστ, τό
ζωντανόν δεϊγμα τής ανθρωπίνης
ανανεώσεως. "Εως τώρα δ Γσλλο-
Ρώσσος χειροϋργος κατώρθωσε νά
γεμίση τόν κόσμον μέ την φήμην
του. "Οταν τύχτ| νά γίντι λόγος πε-
ρί τοΰ σπουδαίου αύτοΰ προβλή-
μστος ποΰ είναι τό ξαναγύρισμα
τοΰ άνθρώπου στήν νεοτητα, ή
σκέψις δλων ποΰ καταπιάνονται μέ
την λι'σιν του τ) απλώς μέ την σν-
ζήτησίν τον πηγαίνει στούς πιθή-
χους τοϋ Γαλλορ,ρώσσον Ιατροΰ
ναί τά χειρουργικά μαχαίρια του.
Καί δμως πόσον αδικα! Είναι πα-
σ[γνωστο πλέον δή τό άποτέλεσιια
τή; επεμβάσεως τοΰ Βορονώφ δέν
διαρ-κεΐ περισσότερον άπό μερικούς
μήνας ή τό πολύ Ινα ίτος. Άλλ'
ό Γεώργια Κνάπ, δ ανθρωπος «ό
ανανεωμένος» — «χειροϋ^ος» καί
πείραμα συγχρόνως —- δέν αλλα-
ξε κατά τίποτε άπό δέκα χρόνια
άφ' ότου εφήρμοσεν είς τόν εαυ¬
τόν τού τό μυστικόν του. Αί έφη-
μ^ς τής έποχής — καί πρό
παντός αί Άγγλοσαξωνικαί, διότι,
όπως είπαμε, δ Γεώργια Κνάπ φέ-
Ρει τό βάρος τοϋ ρητοΰ τής Άγίας
«<ϊ% ποΰ δέν τοΰ έπιτρέπει νά προφήτης στόν τόπο τον — εσημείωσαν την ριζικήν σωματικήν μεταβολήν τοΰ νεώτερον Φάουστ *αι απο τότε δέν έαπυσαν νά ά- «χολοΰνται μέ το φαινόμενον αύτύ *<& να τοΰ ζητήσουν νά άποκαλύ- ^το μυστικόν τού. Πρίν δΰο χρόνια, είς μίαν διά- Λε^ιν ποθ ξ&Μζ ^ είς τί}ν όπο[αν 1 πλειοψηφία άπετελεΐτο, δπως ή- τού, να τό σφίξουν, νά άτενίσουν τονξαναζωντανεμένον άνθρωπον κατα πρόσωπον. Ό Κνάπ δέν έ¬ παυσε νά κρατη τό μυστικό του μέ¬ σα στο «άνανεωμενοϊ. σώμά του ε- ως^οτου έΌΛτγε κι' ούτος. /Ετσι ή περιε'ργεια ωδήγησε »' ^να χθες ~όν νεώτερον αυτόν Φάουστ, τόν έγκαθιδρυμενον μέσα στηνπολυθορυβη κίνησι τοΰ Πα- ρισιου! — μώ «ΒριέργΗα _ §ς μη γίνη, παρακαλω, καμμιά παρε- ξηγησις — δικαιολογημένη άπό την δημοσίσγραφι-χήν ίδιότητά μου. Οταν τόν εΐδα καθισμε'νον στο γραφίϊό τού καί όλόγυρά του τα μηχανήματά τού — μακροί πο- λιχτοδες ετοιμοι να περισφίξσυν τονεπισκέπτη, κοντοστάυνα στό κατωφλι τοΰ γραφείου. 'Αλλά τό ήρεμο θλεααα τού μέ καθησύχασρ. Κοα έντός δλίγου μπήκαμε στό ϊμα μας «Νά μ>ΰ λέγει δήτε
ς γ μπήκαμε στό
μ μας. «Νά, μ>ΰ λέγει, δήτε
τα χεοια μου. Είναι ή τρανοτέρα α¬
πόδειξις της άποτελέσματικότητος
της μέθοδον μου. "Οταν την έ-
ή ε
ης μδον μου. Οταν την έ-
ίρήρμοσα επάνω μου διά πρώτην
φοράν, εσφιξα δυνατά τό ένα χέρι
ιιου μ' Ινα πανί, καί ή μεθοδός μου
δεν τό ξανάνηωσε. "Ετσι Ιμεινε
γερασμένο δπως τΤ)ταν πρίν δέκα
χρόντα. Δήτε δμως καί τό αλλο».
Ή διαςρορά ήταν, άληθινά, με-
γάλτ). Τό χέρ.ι τού αυτό είχε μίαν
έπιθερμίδα ποϋ εσκέπαζε σφικτά
την παλάμη καί τό έπικάρπιο —
χέρι εΰρωστο ενός δυνατοΰάνθρώ-
που. Τό αλλο, πάλιν, μέ πρησμέ-
νες τής φλέόες, έπρόδιδε την ήλι-
κία γερασμένου ανθρώπου. Καί δ¬
μως πόση,διαφορά άπό τό χέρι αύ-
τό εως την φυσιογνωμία καί τό δ-
λον παιράστημα τοΰ συνομιλητοΰ
μου. Τα χαρακτη.ριστικά φανερώ-
νουν άνθρωπον ποΰ τόν πλημμυρί-
ζει ή δραστηριότης. Μία πνοή εν-
εξίας καϊ μία έσωτερική φλόγα με
ταδοτικότητος τόν έκρατοϋσαν σέ
μιά άδ.άκοπη κίνησι επάνω στήν
πολυθρόνα του. "Ηθελε νά τά πί|
δλα, κ' αύτό τό μυστικό του άκόμη.
— "Α! μ' εβεβαίωσε. Δέν τα
κρατώ πειά μυστικό. Τό λέγω σ'
οποίον θέλει νά τό μάθη. Άποφει'-
γω μονάχα νά τό διαφημίσω. Π ρός
τί; Θά έπωφεληθοΰν μόνον οί πλού
σιοι.
Καί άληθινά, τό φάρμακό τού,
δπως μοϋ τό έξήγησε, είναι προω-
ρισμένο δι' δσους ίχουν τό πουγ-
γί τους παρΰφουσκωμένο. Είναι
— άννπομονεϊτε νά τό μάθετε; —-
είναι έ*νας ραδιενεργός όρρός τής
Ιδικής του εφευρέσεως. ΚοστΕζει
δμως πολΰ. 'Η βάσις του είναι τό
ράδιο ποΰ χοστίζει, ποΰ άκριβαί-
νει δλονέν. Μία «ανανέωσις» πρέ-
Αριστερα, ανω ο Χαλλωκ Ραουζ, πιλότος άεροπλάνου, καί κάτω ό Κόνραδ Οι'-ελλς, φωτογράφος. Είς τό κεντοον
δνω, ο Κεννεθ Χοουξ διευθυντης κινηαατογράφου, χαί σύζυγος τής ήθο.τοιοΰ Μαίρης "Αστορ, καί κάτω, ό Μαξ
Ικολντ, 6οη«ος τού, οί όποιοι με εξ αλλους εχασαν την ζωήν των πεσόντες είς τόν Ειρηνικόν κατόπιν συγκοούσε-
ως δυο αεροπλανων εις υψος) 3.000 ποδών πλησίον τής Σάντα Μόνικα, τής Καλιφορνίας. Δεξΐ€?, δνω, 6 χάπταιν
Ροσκω Τωρνερ, όστις ένεκα απρ^πτου έμποδιου δέν έλαβε μέρος είς την κατασκευήν τής κινηαάτογραφικής ται-
νιας κατα την ημέραν εκείνην και-εσώθη. Κάτω, ή Μαίοη Άστορ, ή όποία έπίσης δέν 6λα6ε μερος
πει νά κοστίζη άρκετές χιλιάδες δε-
κάιδες φράγκων. Π οιός μπορεΐ νά
τής διαθέση; Ποίος;
'Αλλά τί συμβαίνει; Τό γεγο-
Όκτώ λοιπόν μονάχα άνθρω-
ποι ?ως τώρα ξαναδρηκαν τά πα-
ληά νειάτα των. Καί οί άΤΛοι; Αύ¬
τοι, μολονότι εχουν μπροστά τους
νός ποΰ δέν μπόρεσε νά τοΰ τό άμ Τό ·βαΰμα, γίνονται δύσπιστοι μόλις
φισβητήση όντε δ Βορονώφ, είναι άκονσουν τό μεγάλο εξοδο. "Ετσι
δτι δ Γεώργια Κνάπ καί όκτώ αλ-
λοι ανθρωποι ποΰ τοΰ τό έγύρεψαν
μέ τά παρακάλα, αύτην την στιγ¬
μήν εχουν ζήστ) επάνω στόν πλανή-
τη μας άνάΐτοδα την ζωήν τους.
Καί θά ζήοΐουν άκόμη. ΤΗσαν άλ¬
λοτε γέροι, τώρα είναι νέοι.
Καί τό επέτυχον χωρίς νά ύ-
ποκλέψονν άπό τούς κατωτέρους ά-
δελφούς μας δ,τι αύτοι έ'χουν πο-
λύπμο γιά τόν έαυτό τους καί χο>
ρίς νά ξαπλωθοϋν επάνω στύ χει-
ρουργικό τραπέζι.
— Στά ένενηντα, μέ βεβαιώνει
ό κ. Κνάπ, θά εχω την φι«7ΐογνω-
μία σηιΐίΐνοΰ ανθρώπου των 50 έ-
των.
Καθώ; μ' εσφιξε τό χέρι καί μ'
έκΰτταξε κατάματα, κόντεψα νά
τό πιστ'εύσω. Πιθανόν. Ποίος θά
ζήση δμως εως τότε νά τό επιθε-
οαιώστ);
ς
ολα
τά
ρΐα
^,Μ^νεμέχριτέλονςνάμή
τιποτε. Άνέφερε την εξέλιξιν
^««ημειωσεν ό όργανισμός τού,
** οπεφυγε νά άποκαλή|η την
**?ν τ% ανανεώοεώςΊΙ 1
ΐ ηόποίαν ^
νά τοΰ αρνηθή.
ογραφία του παρμένη
έΐΉ
Π Λ
ση}.ιάδια
τόν
«^ ωρμησαν
τού
δουν τό φαοφουρενιθ χέρι
Ό τετραεττις Ντόναλδ Σρόντερ έκ Μπένγουντ, Δυτικής Βιργινίας, όστις
είπεν είς τόν διευθυντήν τής άστννομίας, ότι ή μήτηρ τοι», κ. "Άϊρην Σρόν¬
τερ, ώραία ζωντοχήρα, '«έπυρο6όλησεν ?να άστνφύλακα». Ή μήτηρ καταξη-
:οι τεϊται διά τόν (τόνον τού άστναιύλακο: Μποάγτυ ΙΙώ}..
δ κ. Κνάπ αδυνατεί νά γίνη προ-
ο^ήτης στόν δικό του τόπο, δπου ε-
νας ξενος ίατρός εκέρδισε — καί
τόσο άδικα μά?αστα — την παγ-
κόσμιο φήμη τοΰ «άνακαινιστοΰ
τώ νπαλαιών άνθρώπων». Δέν θϊ-
λει νά γίνεται λόγος διά την άνανέ
ωσί του. "Επειτα, δσο γίνεται, τά
γράμματα ποΰ παίρνει άπό γυναί-
κες ποΰ εχουν βαίτύ τό πάτημα τή;
χήνας επάνω στήν φυσιογνωμία
τους, σχηματίζουν στίβες όλονέν
μεγαλείτερες. Ό «άνανεωμένος»
ανθρωπος τάς περιφρονεί 'Επιδι-
ώκει κάτι αλλο πρακτικώτερο χα
άμεσώτερο διά τάς ανάγκας τοΰ
κόσμου, τοΰ κοσμάκη, άν θέλετβ.
Άπό τά όγδόντα (αριθ. 80) ?-
παγγέλματα — άπό ψωμάς καί πα-
πουτσής εως σννθέτης δπερας —
ποΰ εμαθε έδιάλεξε Ινα, μέ τόν ο¬
ποίον γυρεύει νά καλλιτερεύση
την τύχην των συνομοίων του. Εί¬
ναι κτίστης, άρχιτέκτων. Καί άνε-
γείρει σπίτ:α. Βοηθεΐ δσους δέν
εχουν. Καί ή βοηθεία τού πηγαίνει
χάρισμα.
Ιδού πώς. Τό πράγμα είναι μέν
πολύ άπλό. 'Αλλά χρβιάστηκε δ ζή-
λός τού ·>'ΐά νά τό καταστήση πραγ
ματικότητα σ' όλην την Γαλλία.
Πόσες ώρες εξω άπό τάς εργα¬
σίμους χάνει ενας τεχνίττκ, ενας
έργάτης, §νας ύπαλληλος άδικα
των άδίκων; Πολλές, παρά πολ-
λές. Λέν ξέρει καλά καλά ό ίδιος
τον αριθμόν των, διότι εως τώρα
δέν τάς ύτελόγισε. Αύτές λοιπόν
Ι τής ώρες μπορεΐ πολύ έξαίρετα
τής χρησιμοποιήστ] γιά νά φτϊ
η^ Ινα σπίτι δικό του, νά τό έχη
έξ ολοκλήρου δικό του. Πώς, ά-
φοϋ δέν ξέρει πώς κτίζεται; Τό
πράγμα στά χέρια τοΰ Κνάπ δέν
παρουσιάζει καμμίαν δυσκολίαν.
Είναι δ έφευρέτης ενός καλουπιοΰ.
Στήνεται επάνω* στό οίκόπεδο καί
τό σπίτι χΰνεται μέσα. Καμμιά τε-
χνικη γνώσις δέν χρειάζεται. Τό
καλοϋπι άφαιρεΐται καί τ' άλλα μέ-
ρη τοΰ σπιτιοΰ — εγκατάστασις ή-
λεκτρισμοϋ, γκαζιοΰ κλπ, — γί¬
νονται άπό τούς είδικούς τεχνίτας.
Συνεταιρίζονται, λοιπόν, είς κάθε
πόλιν είκοσι ανθρωποι. Άγορά-
ζουν τό πρώτο ΰλικο μέ τό ενοίκι¬
ον ποΰ θά επλήρωνον £να ετος. Καί
επειτα, τά Σαββατοκύριακα, κτί-
ζουν τά σπίτια. "Οταν κτισθή τό
πρώτο, παραδίδεται σ' Ινα συνέ-
ταιρο. Τά είκοσι σπίτια — τέσσα¬
ρα δωμάτια — κτίζονται μέ τί)ν
έργασία μονάχα τοΰ Σάββατον καί
τη; Κυριακίϊς, έντός δύο έτών.
Ιδού τά έπαγγέλματα μερικών
συνεταίρων γιά νά καταδειχθη ό¬
τι γιά τό κτίσιμο τοΰ σπιτιοΰ εΤδους
Κνάπ δέν χρειάζεται κανείς νά ίί-
ναι κτίστης.· λογιστής, φαρμακο-
ποιός, τορναδόρο;, παπουτσής, κα-
πελλάς, σωφέρ, μαραγκός, ταχυ-
δρομικός, τυπογράφος, διδάσκα-
λος, κοσμηματοποιός κλπ.
Την στιγμήν αύτην εχονν Ιδρύ¬
θη όλόκληροι συνοικισμοί σπιτιών
Κνάπ είς δλην την Γαλλίαν καί
συγκεκριμένως είς τάς παρακάτω
πόλεις: Όρλεάνην, Τροά, Άρ-
ζατέϊγ, Σαμπλί, Βιλλερμπάν, Λο-
ριάν Ώξέρ. Τό έργον ήρχισε τε¬
λευταία νά σημειώντι την δράσιν
τον καί εξω άπό τό Παρίσι. Πα-
ρισιναί έφημερίδες όπως τό «Μα¬
τέν», τό «Ζονρνάλ» δέν έδίστασαν
νά γράψονν δτι τό ϊδρνμα Κνάπ
αποτελεί Ινα άπό τά πλέον σωτή-
ρια φάριμα/α διά την λύσιν τής
κρίσεως τοΰ σπιτιοΰ.
^ Νά γιατί έσημειώσαμε στήν άο-
χη δτα δ κ. Γεώργια Κνάπ, δ «άνα-
νεωμένος» αύτός ανθρωπος μπο¬
ρεΐ νά-γίντ} προφήτης στήν 'Ελλά-
δα, καί άπό τούς μεγάλους μάλι-
στα. Προσφέρει τάς υπηρεσίας
του — μοΰ τό εβεβαίωσε δ ϊδιος
— όλω; δωρεάν. Φθάνει νά ύπάρ-
χουν ανθρωποι ποΰ νά θελουν νά
εχουν σπίτι δικό τους καί νά τό
φτιάσουν οί ΐδιοι. Ύπάρχουν; Ό
κ. Κνάπ είναι ετοιμος νά τούς κα·
θοδηγήστ). Δέν γνρεύει τίποτε.
Κ. Κ.
ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ
ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ
Τά _5εανκοιίοι» φήμης διηγημα-
«X
νκ ί»ΐΛνευσμ^νου Ιταλού ποιη-
του, δια των ΟΛοίοτν άνεόίίχθη είς
των σατυοορών τοϋ κόαμο». Τό
ημεβον «ίνΐΜ, πα«ά την ωμό-
τον, ίνα «λαοοχβοόν άοβστούο-
τέανη
ς.
αΑετον, ......$1.00.
Γοώψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
14·
«V.
ΧβΤΗ «Τ., ΝΕ*
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΝ.Ρ1ΑΚΗ. 12 1ΑΝΟΥΑΡΙΟΥ.
Ή "Αννα, ή ΰπηρέτρΐά μου, δέν
είναι τίποτε άλλο άπό ίιπηρέτρια.
Σήμερα τό χρωί, δταν εφευγες
άπό τό σπίτι καί σοΰ άνο'.ξε την πόρ-
τα,,γϋρ-.σες -/.αι την εκυτταξες. Αι>-,
την πρώτα καί δστερα έμένα. Καί
τα μάτια σου δέν εκρυψαν κάποια
έρώτησι καί κάπθ'.α πεποίθησι. Καί
άμ,έσως επλημμύρισαν άτο άμφι-
όολία. Έδιωξες την κακή σκέψι.
Άπό δυό χρόνια κατοικώ έδώ στό
μικρά αυτό διαμέρισμα. 'Εχω κα-
μαριέρα, ΰπηρέτρια καί μαγείρισσα.!^
"Εχω ν. αί νοΐοκόμον, αν χρειασβώ.
"Εχεις ελθει τρείς φορές αυτόν τόν
τελευταίο καιρό στό σπίτι, καί δέ^ν
έπρόσ-Εες πολό. Σάν νά μή την εί-
χες ιδή ποτέ. Αύτο είχε συμδή.
Στό χωρία της πήγαινε '/.άθε μέ-ί
ρα μαζΐ μέ τίς φιληνάδες της στή|
6ρύσι. Καί ν.ανείς δέν την είχε προ-
σέξ-εί. Τό χολΰ-πολύ ν.άπο-.ος θά εί¬
χε παρατηρήσει πώς ήταν μελα-
χρο-.νή καί πώς είχε δΰσν.ολο χα-
ρα/.τήρα. Καί ή φωνή της θά φάνη¬
κε σέ πολλώς ώς '—"■'·—-
ία κόλλησε τό πρόσωπο στό τζ«-
.^. .. ^.__.___'ϊ^^ ..*__ ^^τ* *■ _μ μαιτ
μι γιά ν άν.ϋττάξη καΐ την είδε
■/.αθίταν μονάχη της, καί κυττοΰσε
έμπρός της. Καΐ τής φάνηκε σάν
τρελλή.
Είδες πώς είναι ΰπέροχη. Αΰτο
τό έζαιρετικά σπάνιο πρίγμα ποίι
είνα; ή ωαορφιά τοΰ λαοΰ. "Οχι ή
γοναίκα τοΰ λαοΰ, ποίι θά ήταν ώ¬
μορφη, άν ήταν κυρία τοΰ κόσμου.
Μά έκείνη χοΰ είναι ώμορφη, γιατί
• είναι. Όμορφιά όχι προσαρμοσθή,
ΙΤΑΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΠΑ
τον Λ7*θΥ
Ό τόπο? της είναι τό Βίν.ο Σο- "Εννοίωθα πώς ημοον ίκανός—άν
πράνο στο Βάλ Μπρεγκάλια. , μποροΰσα—ν ά κάμω δένξέρω χοιάν
Μιά μερά, δταν ήταν ίτπηρέτρια σ' ΐεροτολία γΐά νά μπορέσω νά την
Ινα σπίτ'. τής Ρώμης καΐ ,ταξείδευ-1 ίδω.
Χ)—ε1χαν σταματήσει στήν Σιέννα} "Ενα φάντασμα, μέ τα χαρακτη-
καί τα άφεντικά είχον κατέδη—μια ριστΐκά της καί τα χρώματα τα δι-
κα της, εκει κοντα σ« φως 'της
λάμχας. Τίποτε άλλο παρά νά την
ΐδώ. Ένα σατανικό-δραμα, έμπρο;
στό οποίον νά μχοροΰσα νά κλάψω
| καί νά βωνάξω χωρ-ίς νά με άκοό-
κανεις
Τα ρωμχντίκά χράγματα εως τό-
τε μέ άηδί^ζαν. Μοϋ φαίνονταν ?άν
τα χέτρινα τέρατα χοίι άραίιάζον-
ται στίς α'Θο^τες των μουσείων.
Καί καμμιά ι^ρά προκαλοΰν γελιω-
τα. Τώρα άρχισα νά διαβάζω Χόφ-
δχι άναγνωρΐΓμένη /.αι άόρατη γιά. μόν καί Πόε. Είναι μιά πένθιμη
έκείνους χού δέν ξέρουν νά δλέπουν. ■ στιγμή τής ζωής δταν ή
Τό τηλέφωνον τό οποίον έφευοέθη πρό πενήντα έτών, χρησιμοποιείται τώρα
χάριν σννομιλίας μέ τούς ταξειδεύοντας είς την θάλασσαΛτ. "Ανω, τό ύπερω-
κεάνειον «Λε6ιάθα·ν», τό οποίον είναι έφωδιασμένον διά τοιαύτης υπηρεσίας.
Δεξι-φ, έπιβάτης ομιλών είς τό τηλέφωνον. 'Αριστερφ, ό τηλεσχονητής τού
πλοίου, διευθύνων τό τηλεφώνημα δι' ασύρματον είς Νέαν Υόρκην. Κάτω,
τρ ^γραφείον τής έταιρείας Νιού Γιόοκ Τέλεφων Κόμπανυ, τό ό.-τ»ϊον θέτει
είς επικοινωνίαν τόν τηλεφωνοϋντα έκ τού ΰπε<}ωκεανείου μέ τό πρόσωπον μεθ' οδ Θέλει ούτος νά ομιλήση έν 'Αμεριχή. στό νοΰ. Είχα διαίάσει σ' ενα ρο μάντζο κάχοια φράσι γιά τό Βίν. Σοχράνο, γι άτά ξενοδοχείά τοο τώ* έχτά λιρετών (χρό τοϋ πολέμου 6έ· )Σέφβη λο:-6ν ζώς τι άφεντικά τοο δέν ήταν ίσως χλο>
σιοι καΐ μιά καλή χροσοορά Θά τού;
ΙκΛνε νά μοό δώίτοαν τό στ,Άλί. Κϊι
χροχωροΰσ* κατ' επάνω τού, γιά ν$
ίδώ ποία είνα: τα άφεντιχά τού. Μά
άκουσα ξαφνικά τό μθτερ τού αΐτο-
. Ό σωφέρ είχε ίδη τή Λί·
Κάλ ΐ έ^ό
ή φρ χ η ή
ζα καΐ τάν Κάρολο ααΐ έτοιμα^ό-
ταν. "Ερχοντ^ στήν πλατεία άχο
Αϋτό ήταν τό πρώτο ώραΐο Θέαμα, Βίκο Σοπράνο. 'Εγώ περχατοΰχα
Ινα "στενο δρΰμ.άκο καΐ χλάΐ τοο
ήταν πάλι ή ..... Άσούντα. "Ετσι
μοΰ φάνηκε. αν χαΐ ήταν λίγο δια·
φορεηκή κάτω άχό εκείνον τόν η-
λ·.ο.
- Θα:6τ,ς μαζί μας. Αΐον/τ*.
δταν χέθ^ε ή γ^νΛΓ/.ά μθο. Μά τή' θηκαν καί μέ προεκάλεσαν νά χε-1 Έτσι την ελεγα^Λ ΤΗτχ^ ενα καλό
&θΰσανε Έ 3ι/ο ν είπω πώς ράσω νοντά τους ό κίλοκαΐρι Μοΰ —~- ^------*1Λ- "·'------'- ΓΤ>ί"
κορίτσι. ΣιωχηλήοΐΛΪ χίστη. Τίχο-
τε τό έξζιρετικό στήν ΰχαρξ: της.
Σί» ποΰ ε?5ες την "Άννα, μπορεί νά
Εχω άδι/.ο άν είπω πώς ράσω ν.οντά τοος τό καλοκαϊρι. Μοΰ
την άγαποΰσα πολό, γιατί ήταν ώ- άρεσε πολΰ έ'/.εΐνο ποί) μοΰ είπαν γιά
ραία; Καί αύτό είναι κρΐμα; .τόν πύργο τους στό Βάλ Μπρεγκά-
Στήν άρχή δέν ήθελα νά γνω-'λΐα; Κατάντικ,ρυ στόν ήλ:ο, μα·λρυά.|τήν φαντασθής. Βγάλε άπό τό με-
ρίσω την ψ·οχή της. ειμή άπό την | άπό τό δρόκχο, έμπρός στό δάσος.
τελειότητα τοΰ προσώπου της. "Υ-! Τό πρωΐ, άνοίγοντας τό
στερα την άγάπησα Ολην, ψυχήν ι θυρο, ααουγ'· νά κΓϋποΰν ή κουρτί-
;ί σώμα. Καΐ πέρασαν δέκα φωτεί- νες στους άσπρους τθίχους. Άκο>
μ ρ
νά χρόνια. Τό 6ράδι>, δταν
λά ί
κρ^μμένο χρ·οσάφι
ό έίδ
ς ρ χ
*γα τοίις πετε'.νοί)ς χοΰ λαλοΰσαν μα-
'ά ά δ α ά ή
χρ ρ, γ ς ς μ
λάμπα τής τρχπεζαρίας καΐ φώτιζε'κρϋά στόν /.άμπο, δπθο τα φυτά ή¬
λ άλ ί α λί ί λά Έό
τό λινό τραπεζομάντηλο καί τα λί-'σαν περίπν; γαλάζΐα. Έμπρός
να κρΰσταλλα τοΰ σερ&ίτσιθ'ο, μοΰ αί Άλπεις, μέ τόν ρόδ'.νο
φαινονταν χώς τό χαμογελο της και των και στήν χορυφή τα χιόνια. Με
φ ς χμγ ης
ή ευτυχία μοί) γεννήθηκαν την ίδια
γμη
Λίγες μέρες χρίν πεθάντ], δταν
εδλεπα τό ύπόλθίποτ τής ζωής μοί
ή ρφή χ
μιά ματΐά εβλεπα τό νερά τοΰ βου-
από την αρχήν τθο έχεϊ επάνω
λαχροινό της
βγάλε αότό τό
που είναι κάτω άπό την έπΐδρμ
τής "Αννας. θά μείνη ενα χρώμα
γήϊνο, σκοτεινό. Τα χείλη της, έπί-
σης άγνά, μά ^ωρίς χάρι. 'Ιδιες
ττό άνάστημα. "Εμοιαζαν καί στά
μάτΐα, μεγάλα καί μχΰρα. Γιά τα
μάτΐα δμως τής Άσοΰντας δέν ημ¬
πορεί κανείς νά είπη τίποτε αλλο,
ένώ τα μάτια τής "Αννας εχουν Ινα
δλη τή διαδρομή -ου καΐ τό τέρμα!μαΰρο ποϋ θψίζει δλα τα χρώματα,
Μέ ίίχε
μελαγχολία δταν ]
σολλογιζόμουν τή μοναχ&ή ζωή τοΰ! Με διακοπτεις γιβ να {.οιι π< διαμερίσματός μβϊ. άΐο το οποίον' «ως είναι ·Λατι παραπανω «ο <«τγ γμ μχή ή διαμερίσματός μβϊ. άΐο το οποίον' «ως εφογα γιά νά μην ένω άναμνήσείς. Ι ? Ή Λίζα καί ό Κάρίλος θά π οχω-1 Μά Σέ ά & '-ϊ* ^ λέγω πως δεν Θα τ* θ πρό ςτο Μεράνο. Σέ μιά ώρα θά χωριζόμαστε. Καί ιδού, στή μέση τής χλατείας, -ϊ* ^ λέγω πως δε * νυμφεοθω *α πως θα είναι η υ.η· ρέτρια τοΰχήροΰ, ηυπηρετρια-'αφε1" τΐσσα. Άλλως τε, ή ίδια θά ά τα,ν καί τό Ινα καί τό άλλο. πηγαΓ«ερχόταν ξεμοναχιασμενο σάν σφαλώς αύτοι οί δαό χοΰ ίβγαιναν νέ μόντ, χωρίς πολλες δουλειες. άχό τοΰ :ό τό ξενοδίχείο μέ τίς βακέτες γιά νά είναι χειο κοντα στα ε^ν* 5 τέννις. Μά δέν τους άκολου-ΐτης. "Η γιά νά ν&μ-.ζω «ως^ινα. ίσε. σάν μητερα^ή άδελφη «ντα ι έναν μοναχιν.όν άνθρωπο. ( /λ Είνε σπάνιες ή φορές που μι/>ν
σε μαζύ μου. Μ:ά φορά χοο εΐχ» #^·
ρετό καί ΐ|θελα νά με-.νω στο π«(,
μοΰ είπε με /.άπο ι α θέλησ·.: ^
— Κάμε μου τή χάρι, «*« στ0
Δέν σοΰ κρι>6ω τίποτε. Αϊσθάν-
θηκα μιά ζωηρή έχιθυμία γιά τό
κρεδάτι.
Λ-1^ί
Κατ' αρχάς έκτός άπδ την θλίψιν , κείνες πού είχον γεννηθή πρώτες Σέ λίγο θά φεύγαμε. Τ' αΰτοκί- ε/.λεδα.Μά δέδαια δέν ήταν βωστό.Ι Μοΰ φαίνεται πώς τραγ.ο^-«ί
τής καρδίας, αΐσθάνθηκα αύτό το' καί ήσαν ή πρωτοχορεία . | νητο περίμενε. στήν πλατεία τοΰ Μ;ά περίεργη. άνάμνησ'. μοϋ ήλθε 'νολα Καΐ είναι προσεχτι*ή μ α:·
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------! ω^5 άμέσως όταν «ούϊ νά ερχ
! στό" σπίτι σέ άσυνήθίστη ωρα.
ή ή β τρ
; στήν άκροθαλασϋα με
Δέν ξέρω τίποτε αλλο
ι.. «1=-.,.% ί·ιη 5ι Τ3εΐί
Ή "Αννα, ή ΰπηρέτρΐά μου, δέν
είναι τίποτε άλλο άπό ίιπηρέτρια.
Σήμερα τό χρωί, δταν εφευγες
άπό τό σπίτι καί σοΰ άνο'.ξε την πόρ-
τα,,γϋρ-.σες -/.αι την εκυτταξες. Αι>-,
την πρώτα καί δστερα έμένα. Καί
τα μάτια σου δέν εκρυψαν κάποια
έρώτησι καί κάπθ'.α πεποίθησι. Καί
άμ,έσως επλημμύρισαν άτο άμφι-
όολία. Έδιωξες την κακή σκέψι.
Άπό δυό χρόνια κατοικώ έδώ στό
μικρά αυτό διαμέρισμα. 'Εχω κα-
μαριέρα, ΰπηρέτρια καί μαγείρισσα.!^
"Εχω ν. αί νοΐοκόμον, αν χρειασβώ.
"Εχεις ελθει τρείς φορές αυτόν τόν
τελευταίο καιρό στό σπίτι, καί δέ^ν
έπρόσ-Εες πολό. Σάν νά μή την εί-
χες ιδή ποτέ. Αύτο είχε συμδή.
Στό χωρία της πήγαινε '/.άθε μέ-ί
ρα μαζΐ μέ τίς φιληνάδες της στή|
6ρύσι. Καί ν.ανείς δέν την είχε προ-
σέξ-εί. Τό χολΰ-πολύ ν.άπο-.ος θά εί¬
χε παρατηρήσει πώς ήταν μελα-
χρο-.νή καί πώς είχε δΰσν.ολο χα-
ρα/.τήρα. Καί ή φωνή της θά φάνη¬
κε σέ πολλώς ώς '—"■'·—-
ία κόλλησε τό πρόσωπο στό τζ«-
.^. .. ^.__.___'ϊ^^ ..*__ ^^τ* *■ _μ μαιτ
μι γιά ν άν.ϋττάξη καΐ την είδε
■/.αθίταν μονάχη της, καί κυττοΰσε
έμπρός της. Καΐ τής φάνηκε σάν
τρελλή.
Είδες πώς είναι ΰπέροχη. Αΰτο
τό έζαιρετικά σπάνιο πρίγμα ποίι
είνα; ή ωαορφιά τοΰ λαοΰ. "Οχι ή
γοναίκα τοΰ λαοΰ, ποίι θά ήταν ώ¬
μορφη, άν ήταν κυρία τοΰ κόσμου.
Μά έκείνη χοΰ είναι ώμορφη, γιατί
• είναι. Όμορφιά όχι προσαρμοσθή,
ΙΤΑΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΠΑ
τον Λ7*θΥ
Ό τόπο? της είναι τό Βίν.ο Σο- "Εννοίωθα πώς ημοον ίκανός—άν
πράνο στο Βάλ Μπρεγκάλια. , μποροΰσα—ν ά κάμω δένξέρω χοιάν
Μιά μερά, δταν ήταν ίτπηρέτρια σ' ΐεροτολία γΐά νά μπορέσω νά την
Ινα σπίτ'. τής Ρώμης καΐ ,ταξείδευ-1 ίδω.
Χ)—ε1χαν σταματήσει στήν Σιέννα} "Ενα φάντασμα, μέ τα χαρακτη-
καί τα άφεντικά είχον κατέδη—μια ριστΐκά της καί τα χρώματα τα δι-
κα της, εκει κοντα σ« φως 'της
λάμχας. Τίποτε άλλο παρά νά την
ΐδώ. Ένα σατανικό-δραμα, έμπρο;
στό οποίον νά μχοροΰσα νά κλάψω
| καί νά βωνάξω χωρ-ίς νά με άκοό-
κανεις
Τα ρωμχντίκά χράγματα εως τό-
τε μέ άηδί^ζαν. Μοϋ φαίνονταν ?άν
τα χέτρινα τέρατα χοίι άραίιάζον-
ται στίς α'Θο^τες των μουσείων.
Καί καμμιά ι^ρά προκαλοΰν γελιω-
τα. Τώρα άρχισα νά διαβάζω Χόφ-
δχι άναγνωρΐΓμένη /.αι άόρατη γιά. μόν καί Πόε. Είναι μιά πένθιμη
έκείνους χού δέν ξέρουν νά δλέπουν. ■ στιγμή τής ζωής δταν ή
Τό τηλέφωνον τό οποίον έφευοέθη πρό πενήντα έτών, χρησιμοποιείται τώρα
χάριν σννομιλίας μέ τούς ταξειδεύοντας είς την θάλασσαΛτ. "Ανω, τό ύπερω-
κεάνειον «Λε6ιάθα·ν», τό οποίον είναι έφωδιασμένον διά τοιαύτης υπηρεσίας.
Δεξι-φ, έπιβάτης ομιλών είς τό τηλέφωνον. 'Αριστερφ, ό τηλεσχονητής τού
πλοίου, διευθύνων τό τηλεφώνημα δι' ασύρματον είς Νέαν Υόρκην. Κάτω,
τρ ^γραφείον τής έταιρείας Νιού Γιόοκ Τέλεφων Κόμπανυ, τό ό.-τ»ϊον θέτει
είς επικοινωνίαν τόν τηλεφωνοϋντα έκ τού ΰπε<}ωκεανείου μέ τό πρόσωπον μεθ' οδ Θέλει ούτος νά ομιλήση έν 'Αμεριχή. στό νοΰ. Είχα διαίάσει σ' ενα ρο μάντζο κάχοια φράσι γιά τό Βίν. Σοχράνο, γι άτά ξενοδοχείά τοο τώ* έχτά λιρετών (χρό τοϋ πολέμου 6έ· )Σέφβη λο:-6ν ζώς τι άφεντικά τοο δέν ήταν ίσως χλο>
σιοι καΐ μιά καλή χροσοορά Θά τού;
ΙκΛνε νά μοό δώίτοαν τό στ,Άλί. Κϊι
χροχωροΰσ* κατ' επάνω τού, γιά ν$
ίδώ ποία είνα: τα άφεντιχά τού. Μά
άκουσα ξαφνικά τό μθτερ τού αΐτο-
. Ό σωφέρ είχε ίδη τή Λί·
Κάλ ΐ έ^ό
ή φρ χ η ή
ζα καΐ τάν Κάρολο ααΐ έτοιμα^ό-
ταν. "Ερχοντ^ στήν πλατεία άχο
Αϋτό ήταν τό πρώτο ώραΐο Θέαμα, Βίκο Σοπράνο. 'Εγώ περχατοΰχα
Ινα "στενο δρΰμ.άκο καΐ χλάΐ τοο
ήταν πάλι ή ..... Άσούντα. "Ετσι
μοΰ φάνηκε. αν χαΐ ήταν λίγο δια·
φορεηκή κάτω άχό εκείνον τόν η-
λ·.ο.
- Θα:6τ,ς μαζί μας. Αΐον/τ*.
δταν χέθ^ε ή γ^νΛΓ/.ά μθο. Μά τή' θηκαν καί μέ προεκάλεσαν νά χε-1 Έτσι την ελεγα^Λ ΤΗτχ^ ενα καλό
&θΰσανε Έ 3ι/ο ν είπω πώς ράσω νοντά τους ό κίλοκαΐρι Μοΰ —~- ^------*1Λ- "·'------'- ΓΤ>ί"
κορίτσι. ΣιωχηλήοΐΛΪ χίστη. Τίχο-
τε τό έξζιρετικό στήν ΰχαρξ: της.
Σί» ποΰ ε?5ες την "Άννα, μπορεί νά
Εχω άδι/.ο άν είπω πώς ράσω ν.οντά τοος τό καλοκαϊρι. Μοΰ
την άγαποΰσα πολό, γιατί ήταν ώ- άρεσε πολΰ έ'/.εΐνο ποί) μοΰ είπαν γιά
ραία; Καί αύτό είναι κρΐμα; .τόν πύργο τους στό Βάλ Μπρεγκά-
Στήν άρχή δέν ήθελα νά γνω-'λΐα; Κατάντικ,ρυ στόν ήλ:ο, μα·λρυά.|τήν φαντασθής. Βγάλε άπό τό με-
ρίσω την ψ·οχή της. ειμή άπό την | άπό τό δρόκχο, έμπρός στό δάσος.
τελειότητα τοΰ προσώπου της. "Υ-! Τό πρωΐ, άνοίγοντας τό
στερα την άγάπησα Ολην, ψυχήν ι θυρο, ααουγ'· νά κΓϋποΰν ή κουρτί-
;ί σώμα. Καΐ πέρασαν δέκα φωτεί- νες στους άσπρους τθίχους. Άκο>
μ ρ
νά χρόνια. Τό 6ράδι>, δταν
λά ί
κρ^μμένο χρ·οσάφι
ό έίδ
ς ρ χ
*γα τοίις πετε'.νοί)ς χοΰ λαλοΰσαν μα-
'ά ά δ α ά ή
χρ ρ, γ ς ς μ
λάμπα τής τρχπεζαρίας καΐ φώτιζε'κρϋά στόν /.άμπο, δπθο τα φυτά ή¬
λ άλ ί α λί ί λά Έό
τό λινό τραπεζομάντηλο καί τα λί-'σαν περίπν; γαλάζΐα. Έμπρός
να κρΰσταλλα τοΰ σερ&ίτσιθ'ο, μοΰ αί Άλπεις, μέ τόν ρόδ'.νο
φαινονταν χώς τό χαμογελο της και των και στήν χορυφή τα χιόνια. Με
φ ς χμγ ης
ή ευτυχία μοί) γεννήθηκαν την ίδια
γμη
Λίγες μέρες χρίν πεθάντ], δταν
εδλεπα τό ύπόλθίποτ τής ζωής μοί
ή ρφή χ
μιά ματΐά εβλεπα τό νερά τοΰ βου-
από την αρχήν τθο έχεϊ επάνω
λαχροινό της
βγάλε αότό τό
που είναι κάτω άπό την έπΐδρμ
τής "Αννας. θά μείνη ενα χρώμα
γήϊνο, σκοτεινό. Τα χείλη της, έπί-
σης άγνά, μά ^ωρίς χάρι. 'Ιδιες
ττό άνάστημα. "Εμοιαζαν καί στά
μάτΐα, μεγάλα καί μχΰρα. Γιά τα
μάτΐα δμως τής Άσοΰντας δέν ημ¬
πορεί κανείς νά είπη τίποτε αλλο,
ένώ τα μάτια τής "Αννας εχουν Ινα
δλη τή διαδρομή -ου καΐ τό τέρμα!μαΰρο ποϋ θψίζει δλα τα χρώματα,
Μέ ίίχε
μελαγχολία δταν ]
σολλογιζόμουν τή μοναχ&ή ζωή τοΰ! Με διακοπτεις γιβ να {.οιι π< διαμερίσματός μβϊ. άΐο το οποίον' «ως είναι ·Λατι παραπανω «ο <«τγ γμ μχή ή διαμερίσματός μβϊ. άΐο το οποίον' «ως εφογα γιά νά μην ένω άναμνήσείς. Ι ? Ή Λίζα καί ό Κάρίλος θά π οχω-1 Μά Σέ ά & '-ϊ* ^ λέγω πως δεν Θα τ* θ πρό ςτο Μεράνο. Σέ μιά ώρα θά χωριζόμαστε. Καί ιδού, στή μέση τής χλατείας, -ϊ* ^ λέγω πως δε * νυμφεοθω *α πως θα είναι η υ.η· ρέτρια τοΰχήροΰ, ηυπηρετρια-'αφε1" τΐσσα. Άλλως τε, ή ίδια θά ά τα,ν καί τό Ινα καί τό άλλο. πηγαΓ«ερχόταν ξεμοναχιασμενο σάν σφαλώς αύτοι οί δαό χοΰ ίβγαιναν νέ μόντ, χωρίς πολλες δουλειες. άχό τοΰ :ό τό ξενοδίχείο μέ τίς βακέτες γιά νά είναι χειο κοντα στα ε^ν* 5 τέννις. Μά δέν τους άκολου-ΐτης. "Η γιά νά ν&μ-.ζω «ως^ινα. ίσε. σάν μητερα^ή άδελφη «ντα ι έναν μοναχιν.όν άνθρωπο. ( /λ Είνε σπάνιες ή φορές που μι/>ν
σε μαζύ μου. Μ:ά φορά χοο εΐχ» #^·
ρετό καί ΐ|θελα νά με-.νω στο π«(,
μοΰ είπε με /.άπο ι α θέλησ·.: ^
— Κάμε μου τή χάρι, «*« στ0
Δέν σοΰ κρι>6ω τίποτε. Αϊσθάν-
θηκα μιά ζωηρή έχιθυμία γιά τό
κρεδάτι.
Λ-1^ί
Κατ' αρχάς έκτός άπδ την θλίψιν , κείνες πού είχον γεννηθή πρώτες Σέ λίγο θά φεύγαμε. Τ' αΰτοκί- ε/.λεδα.Μά δέδαια δέν ήταν βωστό.Ι Μοΰ φαίνεται πώς τραγ.ο^-«ί
τής καρδίας, αΐσθάνθηκα αύτό το' καί ήσαν ή πρωτοχορεία . | νητο περίμενε. στήν πλατεία τοΰ Μ;ά περίεργη. άνάμνησ'. μοϋ ήλθε 'νολα Καΐ είναι προσεχτι*ή μ α:·
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------! ω^5 άμέσως όταν «ούϊ νά ερχ
! στό" σπίτι σέ άσυνήθίστη ωρα.
ή ή β τρ
; στήν άκροθαλασϋα με
Δέν ξέρω τίποτε αλλο
ι.. «1=-.,.% ί·ιη 5ι Τ3εΐί
"VI
Τό Άμεοικανικόν
5ιντιτοοπι)νλικόν άρ·
243 διερχόμενον ύ-
ιτό την γέφυραν
τοϋ Μπροΰκλυν.
σις δλη, όπως είναι ή γ»ναι«.
να Οαΰμα ήρεμίας, βεδΐιοτ1^
Είδες πώς είναι φτιιγί-βνη ϊϊ'Ι
άγ2λμα. Δέν μπορείς νά μ« «■ Ί
λάδης. Έκείνη θά μέ εννβιωθΛ>'|
.τό δικό της τρόπο,μα βεν 02
νά
!
ι έγώ νά έννοήσω τα φτ^'/α,
'γ?!ωπά τη; λόγια. ,
! Άναπνέομεν καί οί δ.ο **τω *·|
ίτήνϊδία στεγτ, Κ»! «Τ» γ
V)
'-άζω, προσπαθώντας να μΐΐ ί; 1
άν^ιληπτός. Μά είναι «« ν^/1
1 " ' ά μας Ινα μεγαλο **.}
σάν την εποχαί «οϋ "^"
V.
ΜΤΙΟΡΓΚΚΖΙ
;μαστε.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ- ΚΥΡΙΚΗ. 12 ΙΑΧΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
21
ΤΑ ΚΑΤΑΠΑΗΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΜΑΣ
ΛΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΤ ΞΕΠΑΣΤΡΕΥΕΝ ΑΝΔΡΑΣ
τής αστυνομ.ας
ϊϊϊέϊτης μ««5 ε*υστιχτ,ς
αποτελούμενης μονον αχο
:^ τη; οποίας σκο*ος
τη
,, £ό αποκλειστικώς η «-
5)ων των συζυγων κατα
Βν, α« τ-ναίκές των «χον
και
τής Βουδα-
-Ότύπος ής
Τή? Βιέννης δημοσιευει
γραφά« «5 **?-
τρομεράς
«ίάς' έταιρείας^ τής ό-
χ δράσεώς της ή™ν τα
Χαγκερεδ καί Τιστσα-
τής έταιρείας ο-
πρωτοψάλτην τού
τόν οποίον ή σΰ-
■ ^ ϊλϊλ^Ρ^Μ^" 2γ1λ'Ίτιι<; Ι/ντολη τής έΜΐρείβς. έΜίδί) Ι έ) άττωμα να πίνη λιγο χε- ,ίΟν -ου δέοντος. ,ν ^«πτεύθη τάς πρόθεσις οζώγο-» τΟΰ> *ατώρ^ω:Γε. ί"**
ν"ϊ τήν άπομονώση εί^ς εν δω-
ι τής οικίας των καί νά τής
άΐη'τό τρομερόν μυστικόν της.
ζ,ιγός τού τοϋ ώμολόγησΐ τα
- τ}ά τόν έφαρμάκωνε
γίΐτόνσσά της, ή χή?* -£*■
'-Λ- νά τής πωλήση
έχρειάζετο, διά να
:ρέά>η"τόν σύζυγον της άκό-
&α τής εδινεν.2Ο δολλάρια
ίοκαταβολήν, 20 μετά την τα-
;α! ανάλογον ποσόν μετά τόν
ιιμο; των κληρονομικών ζη-
:ων. Ό πρωτοψάλτης ένεθυ-
'-.ί ότι καί ό δυστυχισμένος
.λ) Σζαμ,πό, ό σύζυγος δηλα-
ς χήοας ποΰ έπωλοϋσε το δη-
ριον ίιά τό ξεπάστρεμμά τού,
α επήγαινε καλά όταν έζοΰσε
ιίκά τού καί συνεπώς θά
| γ
ιϊκ κα! αύτός την γλυκύτητα
ρίοο τής φαρμακεύτριας.
ψηη όμως ότι καί ό αδελφάς
χήρας Σζαμπό απέθανε αΐφνι-
χαί χωρΐς νά προηγηθή άσ-Θέ-
χίΐ δέν ήξευρε τι νά ύχοθέ<~] «ν θάνατόν τού. Αργότερον, >«0'ς", 6ά έμάνθανε ότι ή χήρα
ιχο έδηλητηρίασε τόν αδελφόν
ίιό-! ε?χε μίαν ασφάλειαν ζω-
όνόαατί της καί είχεν άνάγ-
χρτ,μάτων.
την άπ<ίκάλ.ιψιν αύτην, ό : Η ΦΟΒΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΡΓΑΝΠΣΙΣ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΚΟΠΟΝ ΤΟ ΞΕΠΑ- ΣΤΡΕΜΙΝΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ.- ΑΙ ΕΚΑΤΟ ΛΠΛΙΣΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΡΙΕΣ. χωρίον Φαζέκας, ήτις συνελήφθη άμέσως, ωδηγήθη καί «ροσήχθη «ΐς την ανάκρισιν. Καθ' δν χρόνον δεί αμφότεραι άνεχ,οίνοντο είς το Σζ,ολ-' νόκ, ή βττονομιβ χρο65σ·α «ΐς επι-' σταμένην έρευναν είς την οικίαν τής! μαίας, άχεκάλϋψε τα πειστήρια «οί άπεϊείκνϊαν ότι αί5τη είχε κύριον έπάγγελμ,α την δηλητηρίασιν των :ρων, χειστήρια που την εντύπωσιν τής Ρώμης υπό τοΰς Βοργίας. Μέσα στους τοίχους καί στά διά- φορα αλλα μέρη, ευρήκαν κρυμμένα έ'/.ατοντάδες χαρτιών, έπαλειμμένων μέ άρσενικόν, άλλοϋ δέ δεκάδας φι- αλιδίων μέ διάλυσιν άρσενικοϋ. Οί αστυνομικαί, είδοποιηθέντες δ- χό /τής άνακρίσϊως, ότι αμφότεραι α! φαρμακεότριαι θ' άφίνοντο προ¬ σωρινώς έπίτηδες έλεύθεραι χ,αί θά παρηκολοοθοΰντο, διότι είχον πλη¬ ροφορίας ότι καί αί δύο ήσαν μέλη μιάς μΐ/στικής έγκληματικής γυ- να'.κείας έταιρείας. έξεκένωσαν με- ρικά φιαλίδια διά νά ανάλυσην τό περιεχόμενον των άφοϋ τα εγέμισαν μέ νερό διά νά μή αντιληφθή τό πραγμα ή μαία όταν Θά επέστρεψεν έκ τής άνακρίσεως, κ.α! άπήλθον. Έν τώ μεταξΰ αί δΰο φ-αομακεό- τριαι έπέστρεφαν είς τό χωρ'Όν των, βέβαιαι ότι έέηπάτησαν τάς αρχάς. Επί δΰο ημέρας ή Φαζέκας ε- μεινε στό σχίτι της ή^χΐ! μετά την πάροδον όμως δύο ημερών, ή περιέργεια — ώς είχαν προίδει αί ι—ήρχισε νά κεντά την ψυχήν της. "Ηθελε νά μάθη τί συνέδη έν τώ μεταξύ άχό τής άνακρίσεώς της καί άχό τής ώρας χοϋ άφέθη ελευ¬ θέρα καί νά είδοποιήστβ τα μέλη τής έταίρείας νά λάδουν τα μέτρα των. Μέ σκ,βχααμένον καλά τό πρόσωπον, μόλις εχεσε τό σκοτάδι, έδγήκεν είς τόν δρόμον. Τα πονηρά μάτια της έκυττοΰσαν όλόγυρα, διά νά ά- νακαλύψουν τόν τυχόν παρακολου- θβϋντα αστυνομικόν. Κατεσκοπεύετο όμως τόσον προσεκτικά, χοϋ δέν είδε τΐποτε, καί ήσυχη επεσκέφθη διάφ&ρα σχίτια, είς τα όποία έκατ- οικοϋσαν χήραι. Τα σπίτια αύτά έ- σημειώνοντο άχό τό άόρατο μάτι των χαρακολο,ιθούντων αύτην άστυ- νομικών. Τό έχόμενο βράδυ, επεσκέφθη άλ- λα σχίτια χηρών καί τελευταίο τό τκ'ιν. Σζαμπό, τής γειτόνισσας «ϋ Ή κ. Χέλεν Μπέντφορδ—Τζόουνς, δεξι$, έκ Σικάγου, ή όποία ήγειρεν άγω- γήν διά 200.000 δολλάρια κά"τά τής κ. Μαίρης Μπέοναρδιν Μπέδφορδ — Τζόουνς, άνω, δευτέρας συζύγου τοϋ πρώην συζύγου της Χ. Μπέντφορδ— Τξόουνς, διηγηματογράφον, άριστερςί, κατηγοροϋσα αυτήν επί άποξενώσει τής άγάΐτης τοΰ συζύγου της. τίνα, ώτακουστών. Φαίνεται όμως' διότι την ώραν ποί) ό άστυνοαικος Λη άφοϋ είπαν ε διάφορες κθϋδέντες γιά τον καιρό, επέστρεψεν είς το σπίτι της. :οψάλ.ης έσηκώθη, ντύθτ,κε, έ-1 χρωτοψάλτοο, μεθ' ής είχε σΛλη- τ,ς-ί είς^τόν αστυνομικόν σταθ- φθή. Ή χήρα αύτη, φαρμακεύτρια |χ*ΐ κατηγγείλε τό χρίγμα ■*" —" -■"'—■ ■■-' —" ·11-^ -'"------ Ιχ ΐ Ι είς τό νεκρο ταφεΐον. Έν τώ μεταξΰ ή άστυνομία κατ- ■ινζ συνελήφθη <->'λ, 'τ,Οη είς τό χωρίον
τ&Ιί: ή ϊικαστική άρ.....
Γ^ρειας. Προσαχθείσα ενώπιον [ κλήρου τής σπείρας.
«ϊλριτοϋ, ώμολόγησε τό εγ-' Όταν ή Φαζέκας έφθασαν είς τό
«,-ης κα1^ ανεκάλυψε ότι ώς ! τχίτι τής Σζαμπό; ενας άστυνομικός
?"(<-? της ήτο καί ή μαία τοΰ ήτο κρυμμένος πίσω άχό μιά κοι>ρ-
&τΐ;. δσης εΙναι ό άχώριστος σύντοοφος της χορευτρίας Τίνα
"ίι·' Η Τίνα τόν έσωσεν ίκ πείνηε έν Λονδίνω πρό ε-ττα ιιην<ον. πόνων. Αί δώδεκα συλληφθείσα!, ΰποδλη- θείσαι είς ανάκρισιν, άπεκάλοψαν κα! άλλα μέλη τής σπείρας, ούτως ώστε, έν τος ολίγων ημερών, 100 φαρμακεύτρΐαί ευρίσκοντο είς τάς φυλακάς. ! αστυνομικαί αρχαί, έξ αλλου, ιέτασσαν τό άνοιγμα των τάφων ό- τών άποθανόντων άπό τοΰ Κα! απεδείχθη ότι οί πλεί- τών άποθανόντων άπό τοϋ 1911 είς τό ανοιγμα των τάφων των εν-|χαί εντέυθεν, απέθαναν άπό δηλη- δεκα, τελευταίως άποθανόντων αν- δρών. "Εκπληκτθ'. οΐ'χωρικοί χαρη- κολούθουν την ανασκαφήν αύτην μα¬ ζύ δέ καί αί γυναίκες -τοΰ^ χωρίου, μεταξΰ των οποίων καί αί ενδεκα ποϋ είχεν έπισ/εφθή ή Φαζέκας. Καί αί ενδεκα αύται ήσαν χήραι καί των συζΰγων των ακριβώς ήνοίγον-ΐ το ο! τάφθί. Αί χήραι αύται μαζΰ μέ την Φαζέχας κοί μίαν άλλην Μπό- λιντ Τζό:ντας, ονόματι, χρΰσεχοιή-· θησχ^ τάς άγανακτη(Αένας διά τό άνοιγμα των τάφων των συζύγων των κα! άχήλθον διαμαρτυρόμεναι. Ή Τζόρντας όμως, άντ! νά κατευ¬ θυνθή είς τό σχίτι της, έλαβε την άγουσαν χρός την Βουϊαπέστην, πα- ρακολουθομένη άπό Ινα αστυνομι¬ κόν. Ότχ) εφ-θασεν έκεί εισήλθεν είς Ινα φαρμακείον καί ηρώτησε τόν φαρμακοχοιόν άν ίχνη τοΰ άρ¬ σενικοϋ, άπό τα όποία συνέδη ν' απο¬ θάνη κάχοιος, παραμένων καί μετά θάνατον. Ό φαρμακοποιός τής α¬ πήντησεν ότι παραμένων είς τάς σάρκας, άλλ' εάν αυται έχουν άπο- συντεθή, παραμένουν είς τα μαλλιά καί τα νΰχια. Ή Τζόρντας, κάτω- χρος έπέστρεύεν είς τό χωρίον καί ανεκοίνωσεν είς την μάϊον όσα έ- πληροοορήθη^ Μετά^ χαρέλευσιν δ- μως ολίγων ώρών τόσον αύτη. όσον καί αί άλλαι ε;οεκα, των συζύγων των οποίων ήνοίγησαν οί τάφοι καί | δ'.επιστώθη ότι όλθ'. αύτοι ο'ί άνδρες απέθανον δηλητηριασθέντες, ώδη- γθϋντ« είς τάς φυλακάς τού Σϊ,ύΚ-Ι'ςΐς^- καιρθς 5ια .-ΐ/.ατσαισμα εις νόχ. Μόνον ή μαία δέν συνελήφθη, | κνύίΐ ή άνω <ρ(ι)τβνοαα;ία τβς_θελ 'Αποκαλύψεις τής Τζόρ·* ντ*ς. Αί γενόμεναι άποκαλίψεις άπέ* δειξαν ότι ή Τζόρντας ήτο ενα είδος] άντιπροέϊρθϋ τής έτα·.ρείας, ή ίϊίαί δέ ώμολόγησεν ότι έβοήθησεν είί την δη,λητηρίασιν εικοσάδος άνδρών, άκόμη δέ κα! μερικών παιδίών, 2ταν μετά τόν πόλεμον ήτο δ,ισχερής ή διατροφή των. Την επομένην τής] αυτής, ή Τζόρντας ηυτοκτόνησε μέ¬ σα είς τό κελλί της. Τρείς άλλαι φαρμακεύτρια'. ποΰ εμεναν μαζό της, την άφηκαν νά κρεματθή μέ τα σεντόνι τοϋ κρεδατιοϋ της, χωρί^ νά έπέμδουν. Έκείνη ποα εγένετο άφορμή τής1 σοαπήξεως τής έταΐρείας, άπεδεί^ χθη ότι ήτο ή αύτοκτονήσασα ααίο;. Αύτη, είς τα 1911, καθωοήγησί την σύζυγον τοϋ Λέδις Τάμιτανςί πώς νά δηλητηριάση τέν χ;2ρα της] καί όταν είδεν ότι οότε α! αρχαί άν- εμίχθησαν οίίτε καί θόρυδος προε^ κληθή, ήρχισε νά προσφέρη τα; υ¬ πηρεσίας της είς όλας τάς γυναί¬ κας ποϋ ήθελον νά άζαλλαγοϋν των1 συζύγων των. Σιγά-σιγά σ-ινεσπείρωσε γΰρω της] καί άλλες οαΐμακεότριες κα! ετσι συνεπήχθη ή έτα-ρεία. Ώς απεκαλύφθη, μία άπό τής] πελάτισσές της έϊηλητηρίασε δΰαΙ^ καί ήρχετο ν' αγοράση καί δία τρί¬ την φοράν ..έμ.πόρε.ιμα, δηλαδή διά* λοσιν άρσενικοϋ, όταν έπενέβη ή ά·* στυνομία. Μία «λλη, Παλίνκα, όνόχ.ατ!^ είχε ξεπαστρέψει, μέσα σέ δοο χρό- νια, τον σύζογόν της, τους γονείς1 της, δύο άδελφοός της. την νόμφην της καί μίαν θείαν της. Μ' αυτόν* τόν τρόπον επέτυχε νά κληρονομήσγ] ενα σπίτι καί ενα κτήμα. Ή δράσις τής Παλίνκα ήτο άν·* τίθετος, έν τούτοις, πρός τοΰς κα- νονισαους τής έταιρείας, ή όποία έπέτρεπε μέν είς δοθείσαν στιγμήν] την δηλητηρίασιν ενός παιδίθϋ, ού" δέχοτε ν,κ^ς γυναικός. Ή ΠαλίνκοΙ αύτη ήτο μία άπό τίς πειό τεχνπ τρες φαρμακευτριες. Αύτά έ'χοον άποκαλύψει μέχρί τής στιγμ,ής αί άνακρίσεις. Τί θ*1 απεκαλύφθη άκό'μ.η είναι αδηλον. Φαντάζεσθε, τώρα, αν είς ολό¬ κληρον την Ούγγαρίαν υπάρχη αλλο θέμα όμιλίας καί κατά ποίον τρό¬ πον είναι πολιορκημέναι άχό τα πλήθη αί φυλακαί, είς τάς.όποίαςΙ μένουν αί εκατόν φαραακευτρία!. ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Πρωτοτύττου εμπνεύσεως Αθηναϊ¬ κον μυθιστόρημα, τό δποίον καΐ ώς ιιιΌτστόρΐίμα κα'ι ώς θεατρικόν έργον έχάλ.ασε κόσμον ε^ τάς Αθήνας. Με« τα ποί λών είκάνων. Τιμαται δεδεμένον ...... $1.00. τθΗΝδΤΟΥν'Ν, ΡΑ.—Ό «'Εθννκό- Κήρνξ» πωλεΐται υπό τοΰ άντυΐροσώ·ι που μας Ι. Καρέτα, 104 Ρταηΐίΐίΐι §£· ιΐ ΰερμα ΰδατα τής Φλωρίδος, ώς δει- 2μΐθ «αί τής Φ. Πίκχαρτ, έν Μιάμη.
21
ΤΑ ΚΑΤΑΠΑΗΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΜΑΣ
ΛΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΤ ΞΕΠΑΣΤΡΕΥΕΝ ΑΝΔΡΑΣ
τής αστυνομ.ας
ϊϊϊέϊτης μ««5 ε*υστιχτ,ς
αποτελούμενης μονον αχο
:^ τη; οποίας σκο*ος
τη
,, £ό αποκλειστικώς η «-
5)ων των συζυγων κατα
Βν, α« τ-ναίκές των «χον
και
τής Βουδα-
-Ότύπος ής
Τή? Βιέννης δημοσιευει
γραφά« «5 **?-
τρομεράς
«ίάς' έταιρείας^ τής ό-
χ δράσεώς της ή™ν τα
Χαγκερεδ καί Τιστσα-
τής έταιρείας ο-
πρωτοψάλτην τού
τόν οποίον ή σΰ-
■ ^ ϊλϊλ^Ρ^Μ^" 2γ1λ'Ίτιι<; Ι/ντολη τής έΜΐρείβς. έΜίδί) Ι έ) άττωμα να πίνη λιγο χε- ,ίΟν -ου δέοντος. ,ν ^«πτεύθη τάς πρόθεσις οζώγο-» τΟΰ> *ατώρ^ω:Γε. ί"**
ν"ϊ τήν άπομονώση εί^ς εν δω-
ι τής οικίας των καί νά τής
άΐη'τό τρομερόν μυστικόν της.
ζ,ιγός τού τοϋ ώμολόγησΐ τα
- τ}ά τόν έφαρμάκωνε
γίΐτόνσσά της, ή χή?* -£*■
'-Λ- νά τής πωλήση
έχρειάζετο, διά να
:ρέά>η"τόν σύζυγον της άκό-
&α τής εδινεν.2Ο δολλάρια
ίοκαταβολήν, 20 μετά την τα-
;α! ανάλογον ποσόν μετά τόν
ιιμο; των κληρονομικών ζη-
:ων. Ό πρωτοψάλτης ένεθυ-
'-.ί ότι καί ό δυστυχισμένος
.λ) Σζαμ,πό, ό σύζυγος δηλα-
ς χήοας ποΰ έπωλοϋσε το δη-
ριον ίιά τό ξεπάστρεμμά τού,
α επήγαινε καλά όταν έζοΰσε
ιίκά τού καί συνεπώς θά
| γ
ιϊκ κα! αύτός την γλυκύτητα
ρίοο τής φαρμακεύτριας.
ψηη όμως ότι καί ό αδελφάς
χήρας Σζαμπό απέθανε αΐφνι-
χαί χωρΐς νά προηγηθή άσ-Θέ-
χίΐ δέν ήξευρε τι νά ύχοθέ<~] «ν θάνατόν τού. Αργότερον, >«0'ς", 6ά έμάνθανε ότι ή χήρα
ιχο έδηλητηρίασε τόν αδελφόν
ίιό-! ε?χε μίαν ασφάλειαν ζω-
όνόαατί της καί είχεν άνάγ-
χρτ,μάτων.
την άπ<ίκάλ.ιψιν αύτην, ό : Η ΦΟΒΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΡΓΑΝΠΣΙΣ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΚΟΠΟΝ ΤΟ ΞΕΠΑ- ΣΤΡΕΜΙΝΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ.- ΑΙ ΕΚΑΤΟ ΛΠΛΙΣΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΡΙΕΣ. χωρίον Φαζέκας, ήτις συνελήφθη άμέσως, ωδηγήθη καί «ροσήχθη «ΐς την ανάκρισιν. Καθ' δν χρόνον δεί αμφότεραι άνεχ,οίνοντο είς το Σζ,ολ-' νόκ, ή βττονομιβ χρο65σ·α «ΐς επι-' σταμένην έρευναν είς την οικίαν τής! μαίας, άχεκάλϋψε τα πειστήρια «οί άπεϊείκνϊαν ότι αί5τη είχε κύριον έπάγγελμ,α την δηλητηρίασιν των :ρων, χειστήρια που την εντύπωσιν τής Ρώμης υπό τοΰς Βοργίας. Μέσα στους τοίχους καί στά διά- φορα αλλα μέρη, ευρήκαν κρυμμένα έ'/.ατοντάδες χαρτιών, έπαλειμμένων μέ άρσενικόν, άλλοϋ δέ δεκάδας φι- αλιδίων μέ διάλυσιν άρσενικοϋ. Οί αστυνομικαί, είδοποιηθέντες δ- χό /τής άνακρίσϊως, ότι αμφότεραι α! φαρμακεότριαι θ' άφίνοντο προ¬ σωρινώς έπίτηδες έλεύθεραι χ,αί θά παρηκολοοθοΰντο, διότι είχον πλη¬ ροφορίας ότι καί αί δύο ήσαν μέλη μιάς μΐ/στικής έγκληματικής γυ- να'.κείας έταιρείας. έξεκένωσαν με- ρικά φιαλίδια διά νά ανάλυσην τό περιεχόμενον των άφοϋ τα εγέμισαν μέ νερό διά νά μή αντιληφθή τό πραγμα ή μαία όταν Θά επέστρεψεν έκ τής άνακρίσεως, κ.α! άπήλθον. Έν τώ μεταξΰ αί δΰο φ-αομακεό- τριαι έπέστρεφαν είς τό χωρ'Όν των, βέβαιαι ότι έέηπάτησαν τάς αρχάς. Επί δΰο ημέρας ή Φαζέκας ε- μεινε στό σχίτι της ή^χΐ! μετά την πάροδον όμως δύο ημερών, ή περιέργεια — ώς είχαν προίδει αί ι—ήρχισε νά κεντά την ψυχήν της. "Ηθελε νά μάθη τί συνέδη έν τώ μεταξύ άχό τής άνακρίσεώς της καί άχό τής ώρας χοϋ άφέθη ελευ¬ θέρα καί νά είδοποιήστβ τα μέλη τής έταίρείας νά λάδουν τα μέτρα των. Μέ σκ,βχααμένον καλά τό πρόσωπον, μόλις εχεσε τό σκοτάδι, έδγήκεν είς τόν δρόμον. Τα πονηρά μάτια της έκυττοΰσαν όλόγυρα, διά νά ά- νακαλύψουν τόν τυχόν παρακολου- θβϋντα αστυνομικόν. Κατεσκοπεύετο όμως τόσον προσεκτικά, χοϋ δέν είδε τΐποτε, καί ήσυχη επεσκέφθη διάφ&ρα σχίτια, είς τα όποία έκατ- οικοϋσαν χήραι. Τα σπίτια αύτά έ- σημειώνοντο άχό τό άόρατο μάτι των χαρακολο,ιθούντων αύτην άστυ- νομικών. Τό έχόμενο βράδυ, επεσκέφθη άλ- λα σχίτια χηρών καί τελευταίο τό τκ'ιν. Σζαμπό, τής γειτόνισσας «ϋ Ή κ. Χέλεν Μπέντφορδ—Τζόουνς, δεξι$, έκ Σικάγου, ή όποία ήγειρεν άγω- γήν διά 200.000 δολλάρια κά"τά τής κ. Μαίρης Μπέοναρδιν Μπέδφορδ — Τζόουνς, άνω, δευτέρας συζύγου τοϋ πρώην συζύγου της Χ. Μπέντφορδ— Τξόουνς, διηγηματογράφον, άριστερςί, κατηγοροϋσα αυτήν επί άποξενώσει τής άγάΐτης τοΰ συζύγου της. τίνα, ώτακουστών. Φαίνεται όμως' διότι την ώραν ποί) ό άστυνοαικος Λη άφοϋ είπαν ε διάφορες κθϋδέντες γιά τον καιρό, επέστρεψεν είς το σπίτι της. :οψάλ.ης έσηκώθη, ντύθτ,κε, έ-1 χρωτοψάλτοο, μεθ' ής είχε σΛλη- τ,ς-ί είς^τόν αστυνομικόν σταθ- φθή. Ή χήρα αύτη, φαρμακεύτρια |χ*ΐ κατηγγείλε τό χρίγμα ■*" —" -■"'—■ ■■-' —" ·11-^ -'"------ Ιχ ΐ Ι είς τό νεκρο ταφεΐον. Έν τώ μεταξΰ ή άστυνομία κατ- ■ινζ συνελήφθη <->'λ, 'τ,Οη είς τό χωρίον
τ&Ιί: ή ϊικαστική άρ.....
Γ^ρειας. Προσαχθείσα ενώπιον [ κλήρου τής σπείρας.
«ϊλριτοϋ, ώμολόγησε τό εγ-' Όταν ή Φαζέκας έφθασαν είς τό
«,-ης κα1^ ανεκάλυψε ότι ώς ! τχίτι τής Σζαμπό; ενας άστυνομικός
?"(<-? της ήτο καί ή μαία τοΰ ήτο κρυμμένος πίσω άχό μιά κοι>ρ-
&τΐ;. δσης εΙναι ό άχώριστος σύντοοφος της χορευτρίας Τίνα
"ίι·' Η Τίνα τόν έσωσεν ίκ πείνηε έν Λονδίνω πρό ε-ττα ιιην<ον. πόνων. Αί δώδεκα συλληφθείσα!, ΰποδλη- θείσαι είς ανάκρισιν, άπεκάλοψαν κα! άλλα μέλη τής σπείρας, ούτως ώστε, έν τος ολίγων ημερών, 100 φαρμακεύτρΐαί ευρίσκοντο είς τάς φυλακάς. ! αστυνομικαί αρχαί, έξ αλλου, ιέτασσαν τό άνοιγμα των τάφων ό- τών άποθανόντων άπό τοΰ Κα! απεδείχθη ότι οί πλεί- τών άποθανόντων άπό τοϋ 1911 είς τό ανοιγμα των τάφων των εν-|χαί εντέυθεν, απέθαναν άπό δηλη- δεκα, τελευταίως άποθανόντων αν- δρών. "Εκπληκτθ'. οΐ'χωρικοί χαρη- κολούθουν την ανασκαφήν αύτην μα¬ ζύ δέ καί αί γυναίκες -τοΰ^ χωρίου, μεταξΰ των οποίων καί αί ενδεκα ποϋ είχεν έπισ/εφθή ή Φαζέκας. Καί αί ενδεκα αύται ήσαν χήραι καί των συζΰγων των ακριβώς ήνοίγον-ΐ το ο! τάφθί. Αί χήραι αύται μαζΰ μέ την Φαζέχας κοί μίαν άλλην Μπό- λιντ Τζό:ντας, ονόματι, χρΰσεχοιή-· θησχ^ τάς άγανακτη(Αένας διά τό άνοιγμα των τάφων των συζύγων των κα! άχήλθον διαμαρτυρόμεναι. Ή Τζόρντας όμως, άντ! νά κατευ¬ θυνθή είς τό σχίτι της, έλαβε την άγουσαν χρός την Βουϊαπέστην, πα- ρακολουθομένη άπό Ινα αστυνομι¬ κόν. Ότχ) εφ-θασεν έκεί εισήλθεν είς Ινα φαρμακείον καί ηρώτησε τόν φαρμακοχοιόν άν ίχνη τοΰ άρ¬ σενικοϋ, άπό τα όποία συνέδη ν' απο¬ θάνη κάχοιος, παραμένων καί μετά θάνατον. Ό φαρμακοποιός τής α¬ πήντησεν ότι παραμένων είς τάς σάρκας, άλλ' εάν αυται έχουν άπο- συντεθή, παραμένουν είς τα μαλλιά καί τα νΰχια. Ή Τζόρντας, κάτω- χρος έπέστρεύεν είς τό χωρίον καί ανεκοίνωσεν είς την μάϊον όσα έ- πληροοορήθη^ Μετά^ χαρέλευσιν δ- μως ολίγων ώρών τόσον αύτη. όσον καί αί άλλαι ε;οεκα, των συζύγων των οποίων ήνοίγησαν οί τάφοι καί | δ'.επιστώθη ότι όλθ'. αύτοι ο'ί άνδρες απέθανον δηλητηριασθέντες, ώδη- γθϋντ« είς τάς φυλακάς τού Σϊ,ύΚ-Ι'ςΐς^- καιρθς 5ια .-ΐ/.ατσαισμα εις νόχ. Μόνον ή μαία δέν συνελήφθη, | κνύίΐ ή άνω <ρ(ι)τβνοαα;ία τβς_θελ 'Αποκαλύψεις τής Τζόρ·* ντ*ς. Αί γενόμεναι άποκαλίψεις άπέ* δειξαν ότι ή Τζόρντας ήτο ενα είδος] άντιπροέϊρθϋ τής έτα·.ρείας, ή ίϊίαί δέ ώμολόγησεν ότι έβοήθησεν είί την δη,λητηρίασιν εικοσάδος άνδρών, άκόμη δέ κα! μερικών παιδίών, 2ταν μετά τόν πόλεμον ήτο δ,ισχερής ή διατροφή των. Την επομένην τής] αυτής, ή Τζόρντας ηυτοκτόνησε μέ¬ σα είς τό κελλί της. Τρείς άλλαι φαρμακεύτρια'. ποΰ εμεναν μαζό της, την άφηκαν νά κρεματθή μέ τα σεντόνι τοϋ κρεδατιοϋ της, χωρί^ νά έπέμδουν. Έκείνη ποα εγένετο άφορμή τής1 σοαπήξεως τής έταΐρείας, άπεδεί^ χθη ότι ήτο ή αύτοκτονήσασα ααίο;. Αύτη, είς τα 1911, καθωοήγησί την σύζυγον τοϋ Λέδις Τάμιτανςί πώς νά δηλητηριάση τέν χ;2ρα της] καί όταν είδεν ότι οότε α! αρχαί άν- εμίχθησαν οίίτε καί θόρυδος προε^ κληθή, ήρχισε νά προσφέρη τα; υ¬ πηρεσίας της είς όλας τάς γυναί¬ κας ποϋ ήθελον νά άζαλλαγοϋν των1 συζύγων των. Σιγά-σιγά σ-ινεσπείρωσε γΰρω της] καί άλλες οαΐμακεότριες κα! ετσι συνεπήχθη ή έτα-ρεία. Ώς απεκαλύφθη, μία άπό τής] πελάτισσές της έϊηλητηρίασε δΰαΙ^ καί ήρχετο ν' αγοράση καί δία τρί¬ την φοράν ..έμ.πόρε.ιμα, δηλαδή διά* λοσιν άρσενικοϋ, όταν έπενέβη ή ά·* στυνομία. Μία «λλη, Παλίνκα, όνόχ.ατ!^ είχε ξεπαστρέψει, μέσα σέ δοο χρό- νια, τον σύζογόν της, τους γονείς1 της, δύο άδελφοός της. την νόμφην της καί μίαν θείαν της. Μ' αυτόν* τόν τρόπον επέτυχε νά κληρονομήσγ] ενα σπίτι καί ενα κτήμα. Ή δράσις τής Παλίνκα ήτο άν·* τίθετος, έν τούτοις, πρός τοΰς κα- νονισαους τής έταιρείας, ή όποία έπέτρεπε μέν είς δοθείσαν στιγμήν] την δηλητηρίασιν ενός παιδίθϋ, ού" δέχοτε ν,κ^ς γυναικός. Ή ΠαλίνκοΙ αύτη ήτο μία άπό τίς πειό τεχνπ τρες φαρμακευτριες. Αύτά έ'χοον άποκαλύψει μέχρί τής στιγμ,ής αί άνακρίσεις. Τί θ*1 απεκαλύφθη άκό'μ.η είναι αδηλον. Φαντάζεσθε, τώρα, αν είς ολό¬ κληρον την Ούγγαρίαν υπάρχη αλλο θέμα όμιλίας καί κατά ποίον τρό¬ πον είναι πολιορκημέναι άχό τα πλήθη αί φυλακαί, είς τάς.όποίαςΙ μένουν αί εκατόν φαραακευτρία!. ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Πρωτοτύττου εμπνεύσεως Αθηναϊ¬ κον μυθιστόρημα, τό δποίον καΐ ώς ιιιΌτστόρΐίμα κα'ι ώς θεατρικόν έργον έχάλ.ασε κόσμον ε^ τάς Αθήνας. Με« τα ποί λών είκάνων. Τιμαται δεδεμένον ...... $1.00. τθΗΝδΤΟΥν'Ν, ΡΑ.—Ό «'Εθννκό- Κήρνξ» πωλεΐται υπό τοΰ άντυΐροσώ·ι που μας Ι. Καρέτα, 104 Ρταηΐίΐίΐι §£· ιΐ ΰερμα ΰδατα τής Φλωρίδος, ώς δει- 2μΐθ «αί τής Φ. Πίκχαρτ, έν Μιάμη.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
■
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
' ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΕ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΓ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑ2
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟ2
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχιοοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουοίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνο»>
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΤΝΗ
ΚΟΡΓΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΓΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΓΓΑ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (ΚυΦήοενν)
1ΙΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝόΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθυ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΑΑΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβε, η"το& είς πρώτην
Μ© δεκαπενθήμεαον προειδοποίησιν
•Επί προθεβμία β μην&ν.................. ·— *
» » 1 ϊτοχί^
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
'ΕπΙ «ροθεβμία 52 έτών
» > Λ
» 1Ο έτών
ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
{•έχεται ωσαύτως καταθέβεες έν δψβι **1 &η «ροθεβμία εί; Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, «φράγκα Γα*λλικα «αί *Ιτχ·
λικας Αιρέ—τας, άποδΌτέας είς το ίδιον νόμιαμα &1ς τό ογ.Ο: ο ν ίγινεν ή κατάθεσις, υπο τούς καλλιτέρους δρους.
ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝβΤΙΤΙΠΊΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ υΝιΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔβΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΡΙΙΑΤΙΚΑ 81.000.00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& Τ&Ν 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό (:οπιροιιη<ϊ ΙηΙεΓβδΙ ΌβραΓΐΐηβηΙ είς Δολλάρια πρός 4Υ2% ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τού; καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεεΐιίηβ ΑοοουηΙβ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Άι^ικσνικον νομιομα ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΌΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ϊ_εΗ6Γ8 οί ΟΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΠΜΑ. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΟΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒϋδΤ 00. 205 Λ/Ε8Τ ΝΕΛ/ ΥΟΗΚ. Ν. Υ. ΤΗΛΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝΟ 6271 . β ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕι^δ1 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 18 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΝΑ6*. Η&ηεοοΐχ 0676 «πά 067| ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ 33 30. 01.ΑΗΚ 3ΤΒΕΕΤ, βϋΙΤΕ 620, ΟΗΙΟΑβΟ.
■
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
' ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΕ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΓ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑ2
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟ2
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχιοοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουοίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνο»>
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΤΝΗ
ΚΟΡΓΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΓΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΓΓΑ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (ΚυΦήοενν)
1ΙΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝόΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθυ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΑΑΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψβε, η"το& είς πρώτην
Μ© δεκαπενθήμεαον προειδοποίησιν
•Επί προθεβμία β μην&ν.................. ·— *
» » 1 ϊτοχί^
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
'ΕπΙ «ροθεβμία 52 έτών
» > Λ
» 1Ο έτών
ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
{•έχεται ωσαύτως καταθέβεες έν δψβι **1 &η «ροθεβμία εί; Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, «φράγκα Γα*λλικα «αί *Ιτχ·
λικας Αιρέ—τας, άποδΌτέας είς το ίδιον νόμιαμα &1ς τό ογ.Ο: ο ν ίγινεν ή κατάθεσις, υπο τούς καλλιτέρους δρους.
ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝβΤΙΤΙΠΊΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ υΝιΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔβΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΡΙΙΑΤΙΚΑ 81.000.00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& Τ&Ν 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό (:οπιροιιη<ϊ ΙηΙεΓβδΙ ΌβραΓΐΐηβηΙ είς Δολλάρια πρός 4Υ2% ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τού; καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεεΐιίηβ ΑοοουηΙβ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Άι^ικσνικον νομιομα ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΌΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ϊ_εΗ6Γ8 οί ΟΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΠΜΑ. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΟΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒϋδΤ 00. 205 Λ/Ε8Τ ΝΕΛ/ ΥΟΗΚ. Ν. Υ. ΤΗΛΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝΟ 6271 . β ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕι^δ1 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 18 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΝΑ6*. Η&ηεοοΐχ 0676 «πά 067| ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ 33 30. 01.ΑΗΚ 3ΤΒΕΕΤ, βϋΙΤΕ 620, ΟΗΙΟΑβΟ.
ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΌΥΑΡΙΟΥ. 1930.
ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΑΣ
ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ
νέ**· « *«~ϊ
ι το5 κρασιοο.τού,
«αί*
ους-της
τδ
<ο Ρώμόνδος ειχε γρ; >, ιέ δφος κουρασμενο και
ί **« δλο τδ διαστημο
^ ϊ ίχ. 6ϊ«λε« ουτε
όμ το». Κ» η Λ«-
, χωρϊς#«>ως«« να
ερ«ολικα, ότι ο ίν-
τδ δράδυ «δενηταν
Α *
[τόν'στενοχωρήστ] χειδ
, άλλως τε, ότι δ
ρλ αανιώδης χαίκτη
Ικιίε'ς, >.αϊ ένας χα^κτης ε¬
ί της μέρες τής γ*Ρ>νιας τού,
|β·λλως τε, ήταν τδ ,μοναίικο
Ινειρΐτερο έλαττωμα τού Ρα-
V
Ό οποίος κατά τα άλλα,
ΓγλΛΰτίροςί άνθρωχος τοΰ
ο στοργικώτερος συζυγος
:τ:δ«ς χαί δ χειδ άμεμχτος
Ιατην
?α επήρε τα χαι?ιά 'της,
την χρεβατοχάμαρά τους κι'
άπο 2«ο λεχτά ξαναγυρίση
ϊίαρία, κάθησε ^άπέναντι
καί τοΰ είχε σιγά:
Ιτε α«τος χετα— το τσιγαρο
τού νευριχά σ' ίνα τασάκι, στάθηχε
μιά στ:ν«ι.ή σκεχτικός, εχείτα μέ
5?ος στενοχωρημένο άρχισε νά λέ-
ΤΟΥ ϋΕΑΝ θυΐΡΕΟ
άρχισε
ΤΤ.:
^ —"Ακουτ' έδώ. Είναι πολύς και-
ρδς χού σέ είχε συναντήσει έκείνος
ό τραπέζης... χώς τδν λένε; "
V,
ναί, Σαίορβν.
Ή Λάο->ρ? ίιέκοψβ άχότομα τον
άνδρα της καί τοϋ ε:~ε μβ δφος
θυμωμένο:
—Γιατί μέ ρωτάς γι' αότδν τδν
άνθρωχο Ραϋμόνδε; Ξέρεις πολί»
ν,αλα, ότι άχο την χρώτη στιγμ.ή
ποΰ μοΰ Ικαμε έρωτικές προτάσεις,
τοΰ εκοψα τόν &τ)χα καί έκτοτε 2έν
τόλαησε νΐ μέ ξαναπλησιάση Δίν
ζπτώω νά άρχίστ]ς τώρα νά μοϋ
αιλάς γι' αυτόν.
Ό Ραι^6ν3ος εσχειχτε νά την
ά
βζε-α: όρθ'.α, Θ'ομ,ωμένη, γιατι
τής χρότεινε ν ά χάη νά ζητήτη,
ΖΡήματϊ άχό τάν Σΐβοράν ό οποίος
ειχε ϊείξϊ·. αόσο πρόστ.^ες διαθέ-
σεις άχέναντί της. Γι' οαιτο ό Ρχ^-
μόνϊος εσχ^ψε τό κεκράλι καί ήταν
ετοιμος νά ϊεχ^ή -Ααρτερικά δλϊ?
τής έχιν.ρί<;εις χοϋ ΰά τοΰκχ^ε η ^ Λάουρα γιά την υ.ανία* τοο νά χαΓ ζή στής ίχχοίρομίες. 'ΙΙ Λάοϋρα δμως, χωρίς Θυμό, κχί μέ τ^ί ά— φχτιστικό τοϋ εχε: —Σέ χ?ρακαλώ, έμενα μή «.' ά- νακατεύεις μέ τέτοιες ίστορίεςΔέν μ' (ένϊιαφέρ.ει καθόλου χ* χαίζτ,ζ ή ϊ ' ά ηχ —"Οχι, ?χι, ήσύχασε. Δέν χρό- κειτχι νά σε μϊλώσω ο5τε νά ϊέ κατηγορήσω. Δ«ν χρόκβιτϊΐ γι' αί- τό. "Εμεινε σκ«χτικός άιρκετά λεχτά τής ώρας, σάν νά ϊίοταζε νά έκ- ίτ,λώστ; την σκέώι τού, εχϊΐτα έχα- νέλατδε μέ κάχοια σοστολή: —"Ηθελα... ίέν μοί λές;... Π ·.- στεύεις" ότι ό Σαίοράν αΰτος θα μχοροϋσε νά σοϋ χροσφέρη μιά έχ- ίούλευσι, σε σένα; Κα: έχειϊη ή Λάοι>ρχ τον κύτ-
τβξε ξαφνιασμένη καί σαστησμένη,
ο Ραυμόνϊος έχρόσθετε γρήγορα-
γρήγορα, γιβ νά την χρολά
—Μοΰ χρειάζονται χέντε
&ες -φράγκα γιά αΰριο τό ρ
Π.ρέχει νά τα 6ρώ μέ κάθε θιχτία
Μέ καταλαίαίνεις; μέ κάθε Ουσί"/,
Στάθτίκε μέ δφος φοδισμενο. Π ε-
ρίμενε νά Ίϊχ, την γ^αίκά το·ο νά
^ κοϊρσες κι' αν χάνης ή αν
κερϊίζγ}ς. 'Εκ*ίνο χού ξεόρω είναι
ότι οΐύ-ή ή μανΐα σοο δαστάει χαρά
χολύ. Μο5 ί,χοτχέθη-Αες τόσες φο-
οές νά δοΐθωθής καί νά χάψης νά
χαίζης. Έσίι 5μως είται άϊιορ6ω
Ή Μαρίαν Χιούζ, παίκτοια τοΰ τέν-
νις, ή όποία ύπανδρεύθη τον Κόνκυ
II.
Ούάιτχεντ, έξ 'Ατλάντας.
τος. Κάνε Λ,τι θέλεις καί ξέμχλεξέ
τα μόνος σθϋ, δχως μπορείς.
Τότε ένείνος κατάλζδδ πώς 2-
τ,^,τλ νά τής ομολογήση δλ'η την
άλήθεια, καί χνίγοντας Ινα λιγμό,
'Θ
Υνωστη καλλιτέχνις, ίτοίμη διά τόν προσέχη χ
τώ Χοτέλ -Αστοο. Φορεί αύλιχήν «τ&νμαοιαγ τη
Καοόλου τού *)οι·.
. Ι
των.
---ίΐερεις... αυτα τα λεφτα... τα
είχα χάρς-: κρυφά άχο τδ ^ ταμείο
μου... καί αν τδ χρωϊ δέν τα ξανα-
6άλω στή θέσι τους... καταλαβαί-
νεις...
—Δυ-στυχΜμένε! τοΰ φώναξε ή
Λάουρα, ώστε κατάντησες κ~αί κλε-
Έκεϊνος είχε κρυψει στής χα-
λάμες τού τδ χρόσωχό τού καί δ-
κονγε άμίλητος την Λάουρα χου
έςηκολούθησϊ μέ άχά^νωσι: ^
—·Τδ φοδούαουνα, ότι θά σννε-
δαινε κι' αύτδ κά—ότε...
'Βκείνη τή στιγμή μέσα χκΐ την
διχλανή κάμαρη ακουσθή^ ενα ^
τα χαΐδιά χου έ^ηχε. Χωρίς νά τδ
λγ; ό Ραϋμ6»2ος, ψΓθύρισε:
—Δέν ^κέxτ&μα^ τίχοτε άλλο,
„-5ά τα χαιδιά, χοΰ θά άτιμασθοϋν,
5ν ανακαλυφθή, χώς λείπε: αυτο
•λ χοσδν άχδ το ταμείο μου._Πρδς
χάριν των χαιϊιών σοΰ ζητώ...
—Ναί, βέδαια, χρδς χάριν των
χανιών, ψιθΰρισε καί ή Λάουρα.
"Εχειτα σηκώθηκε, κΰτταξε την
ωρζ στδ έκκρεμές καί είχε άχοφα-
σιστιαά:
— Πολυ καλά, θά τής έχης
τής ιτεντε χιλιάδες σοο... Άλλά
• είναι ή χρώτη καί ή τε-
Ή κ. Φάννυ Γκρίλλ, έκ Μπροΰκλνν, μέ τα τέκνα της, παρβτηροΰσα την ε'ι-
κόνα τοΰ σύζυγον της, Πώλ Γκρίλλ, δσπς ίδραπέτευσε μέ άλλην γνναΐκα.
-—Ναί, τό όρκίζομαι! Τής άχήν-
ε κι' έχίίνος άχοφασιστικά.
Χωρίς νά χη τίχοτε ή Λάονρα,
ξέστρωσε τ: τραχέζι, ένω ο Ραιτ
,αόνδος μέ «κυμμένο τδ κεφάλ: πή-
γαινε νά χλαγιάχ—. "Οταν έτελεί-
ωσε τδ ιτογύρισμα τής τραχεζαρίας,
ή Λάουρα εμεινε άρκετή ώρα κα¬
θ υμένη τέ μιά καρέκλα άαίλητη
/.α: αέ 3?ος λ^χημένο. "Ειτειτα ση-
κώθηκε, χήγς, εως την κρεδατοκά-
οαρα σιγά-σιγά, στάθηκε μ:ά στιγ-
ατ κρ-χρα/.ούοντας, καί δταν έίεδαι-
ώθηκε -ώς ^ Ρχόμόνδος είχεν άχο-
Αθΐμηθή, χήγε στδ μχου;ντοοάρ της
/.αί άνοιςε τδ κάτα συρτάρι τοϋ
κομ,μοϋ. Έκε: μέσα, κάτω-κάτω, σέ
ενα κουτί άχό κάλτσες, είχε κρι^.-
αένες τής οίκονομίες της, τα χρή-
!2ζλ, χοό οέ χίλια ίάσανα, αέ χί-
λιες ο-τερηΐεις, κσδοντας άχ' έϊώ
χι' άπ' έκεί άχδ τα εξοδα τοΰ σχι-
τιοΰ, είχε χατορθώσει νά οίκονομή-
ζγ, μέσα σέ τόσα χρόνια. Τα φόλα·;ε
σάν κατ'. ίερί. Δέν είχε χοτέ της
ίνοίξει τό κουτί έκείνο χαρά μόνον
οτχν έχρόκειτο νά βάλη μέσα &2
ίίφραγκο, Ινα πϊντόφραγκο. Πητέ
της ό<ιως γιά νά δγάλϊ). Γονάτισε καί μέ λυγμους, μέ χε- ς'.2 χοί» ε:ρεμαν, σάν νάκανε κάχοια ιςροσυλία, άνοιξε τδ κοντί, μετρη- τε χέντε γιλιάϊες φρά*ί·κα—χόσε; φορές τα μέτρησε καί τα ξχναμ.έ- τρησε!— -/α! τίδαλε στόν ό Έ Ιλ έ ύ της. Έχειτα Ικλεισε μέ τ δ κουτί μέ τα υχόλοιχα καί 6γή- κε άχδ τδ δωαάτιο, ψιθορίζοντας: —Καλλίτερα νά μή τοΰ χά τή>
ίλήθεια. "Αμα μάθη χώς είχ» οί-
χονομκς; θά νομίση χώς έχω κι'
ίλλες, καί θά ξαναρχίστί'...
Τό χρω'ι δταν δ Ραϋμόνδος έ-
τοιμάσθηκε νά φύγη γιά τδ γρζφεΐΰ
το>—ίέν είχεν άλλάξει οΰτε λέςΐ
μέ την γ^^αϊ-Αά τοά
κι' άρχιτί νά την κυτίάζη μέ γ
νΐ7
Τράχεζα, νά ρωτήση νά ΐϊή τί έ¬
γινεν. Άλλά χάλι δέν τολμο3~.
Ξα'να-,'-ύρισΐ στδ σχίτι.
"Οταν εοθασε -στήν χόρτα, ή θυ-
ρωρδς την σταμάτησε καί τής εϊει-
ξεν Ινα χωροφΰλακα χοΐ» χερίμενΐ
σέ μιά γωνια. μέ ίίφος στενοχωρη¬
μένο.
—Αΰτος ό χωροφΰλακας τής εΤ-
χεν ό θορωρδς, σάς χεριμένε'.... Θέ¬
λει νά σάς μιλήση.
Ή Λάουρα ά'ρχισΐ νά τρ-μη ό-
λόκληρη. , ι
— "Ω, δοστυχία μοα, ψιθύρισε.
θάρχεται νά μοΰ αναγγείλη την
σύλληψ'. το3 Ραυμόνδου.
'Ωστότο έ'δαλε δλα τα δυνατί
της καί πλησίασε τάν χωροφΰλακί
ό όχο^ος κομχιάζοντας, τής είχε:
—Κϋρία μου, ήλθα νά σας άναγ-
γείλω κάϋ θλιδερό... Ένα δυστυ-
χημα σ,ινέβη στδν κύριό σας. Ένα
αύτοκίνητο 'τδν χαρέσ^ρε άχ' τής
ρόδες τού... Τδν μεταφέραμε σσϊ
νς-σοκομείο τοΰ Μχισσά... άλλά στδν
ίρόμο... ξεψΰχησεν. "Οχου νάναι θά
τδν 5«ρουν έδώ.
Άδάκρυτη ή Λάουρα— ή άγω-
νία δέν άφηνε νά τρέξουν τα ϊάκρυα
άχ' τα μίτια της— άνέ,δη'Λε στί
διααέρ'.σ>ιά της καί χερίμενε:
"Οταν ί^εραν το χτώμα τοΰ Ρα-
ϋμό'.δου, παρεκάλεσε τοΰς χωροφύ-
λακας /.αί τοΰς γείτονας νά άχο-
•/ωρήσουν. Μόλ'.ς έμεινε μόνη μέ τα
νεκρό, ή πρώτη της κίνησις ήταν
νά ανοίξη -ο χορτοφόλι τ(υ. "Ηθελί
νά Ιδή αν χρόφθασε νά έάλη τα
χρήματα είς τδ ταμείο.
Δέν βρή*» τα χρ~ήματα, άλλί
στή θέ^! -.ούς 6:ή(κε ενα γράμμ;
τοΰ Ραϋμόνϊου χρος αυτήν:
«Άγαχημένη μου, τί,ς εγοαφε,
ό κόσ'χος θά νομίζη δτ'. ήταν αύτο-
κινητικδ δυστύχημα, αύτδ δμως δέν
είναι άλήθεια. Σκοτώνομαι μόνος
μου. Μέ την θ«λησί μοο Οά ριχτώ
νάτω άτδ τδ αύτοκίνητο. Μή φο-
δάσαι τίχοτε. "Εδαλα τα χρήμα¬
τα στδ ταμείο καί χεθαίνω τίμιος.
Άφίνω-τέ σένα καί στά χαιδιά μας
ενα όνομα άσχιλο. Άλλά δέν εχω
τειά την δΰναμι νά ζήσω. Τδ χά-
θος μου είναι άγιάτρευτο καί φοδοΰ-
μαι ότι χάλϊ αυριο θά ξαναρχίσω
νά χ-αίζω. Κι' εχειτα, γιά νά σοΰ
χώ δλη την άλήθεια, εχειτα άχδ
την θυσία αυτή χοί» Ικανες γιά γάρ ι
μου, νοώθω χώς δέν χρέχει νά
ζτχτω. Δέν θά τολμοΰσα χοτέ νά σέ
κιοττ*ξ κατά χρόσωχο. Μεταξΰ
μας θά ύχήρχε χάντοτε τδ όνομα
αυτοΰ.,.τοΰ Σαίοράν.»
^ Ή Λάουρα δέν είχε την ίόναμι
νΐ χροχωρήστ) τδ διάδασμα.
- "Ω' θεέ μου! τί έκ αν α 4κθύ-
;ισε. Πέθανε χιστεόοντας, δτ:. ·
"Άχ, γΐ2Γί νά μην τοϋ χώ την ά-
λήθεια...
Καί σωριάτθηχ* κατά γής λ·.-
χόθυμη.
Έκλεκτά βιβλία εχει μόΛΌν τδ Βι-
λ? είον τοϋ ς'Εθ η
ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΑΣ
ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ
νέ**· « *«~ϊ
ι το5 κρασιοο.τού,
«αί*
ους-της
τδ
<ο Ρώμόνδος ειχε γρ; >, ιέ δφος κουρασμενο και
ί **« δλο τδ διαστημο
^ ϊ ίχ. 6ϊ«λε« ουτε
όμ το». Κ» η Λ«-
, χωρϊς#«>ως«« να
ερ«ολικα, ότι ο ίν-
τδ δράδυ «δενηταν
Α *
[τόν'στενοχωρήστ] χειδ
, άλλως τε, ότι δ
ρλ αανιώδης χαίκτη
Ικιίε'ς, >.αϊ ένας χα^κτης ε¬
ί της μέρες τής γ*Ρ>νιας τού,
|β·λλως τε, ήταν τδ ,μοναίικο
Ινειρΐτερο έλαττωμα τού Ρα-
V
Ό οποίος κατά τα άλλα,
ΓγλΛΰτίροςί άνθρωχος τοΰ
ο στοργικώτερος συζυγος
:τ:δ«ς χαί δ χειδ άμεμχτος
Ιατην
?α επήρε τα χαι?ιά 'της,
την χρεβατοχάμαρά τους κι'
άπο 2«ο λεχτά ξαναγυρίση
ϊίαρία, κάθησε ^άπέναντι
καί τοΰ είχε σιγά:
Ιτε α«τος χετα— το τσιγαρο
τού νευριχά σ' ίνα τασάκι, στάθηχε
μιά στ:ν«ι.ή σκεχτικός, εχείτα μέ
5?ος στενοχωρημένο άρχισε νά λέ-
ΤΟΥ ϋΕΑΝ θυΐΡΕΟ
άρχισε
ΤΤ.:
^ —"Ακουτ' έδώ. Είναι πολύς και-
ρδς χού σέ είχε συναντήσει έκείνος
ό τραπέζης... χώς τδν λένε; "
V,
ναί, Σαίορβν.
Ή Λάο->ρ? ίιέκοψβ άχότομα τον
άνδρα της καί τοϋ ε:~ε μβ δφος
θυμωμένο:
—Γιατί μέ ρωτάς γι' αότδν τδν
άνθρωχο Ραϋμόνδε; Ξέρεις πολί»
ν,αλα, ότι άχο την χρώτη στιγμ.ή
ποΰ μοΰ Ικαμε έρωτικές προτάσεις,
τοΰ εκοψα τόν &τ)χα καί έκτοτε 2έν
τόλαησε νΐ μέ ξαναπλησιάση Δίν
ζπτώω νά άρχίστ]ς τώρα νά μοϋ
αιλάς γι' αυτόν.
Ό Ραι^6ν3ος εσχειχτε νά την
ά
βζε-α: όρθ'.α, Θ'ομ,ωμένη, γιατι
τής χρότεινε ν ά χάη νά ζητήτη,
ΖΡήματϊ άχό τάν Σΐβοράν ό οποίος
ειχε ϊείξϊ·. αόσο πρόστ.^ες διαθέ-
σεις άχέναντί της. Γι' οαιτο ό Ρχ^-
μόνϊος εσχ^ψε τό κεκράλι καί ήταν
ετοιμος νά ϊεχ^ή -Ααρτερικά δλϊ?
τής έχιν.ρί<;εις χοϋ ΰά τοΰκχ^ε η ^ Λάουρα γιά την υ.ανία* τοο νά χαΓ ζή στής ίχχοίρομίες. 'ΙΙ Λάοϋρα δμως, χωρίς Θυμό, κχί μέ τ^ί ά— φχτιστικό τοϋ εχε: —Σέ χ?ρακαλώ, έμενα μή «.' ά- νακατεύεις μέ τέτοιες ίστορίεςΔέν μ' (ένϊιαφέρ.ει καθόλου χ* χαίζτ,ζ ή ϊ ' ά ηχ —"Οχι, ?χι, ήσύχασε. Δέν χρό- κειτχι νά σε μϊλώσω ο5τε νά ϊέ κατηγορήσω. Δ«ν χρόκβιτϊΐ γι' αί- τό. "Εμεινε σκ«χτικός άιρκετά λεχτά τής ώρας, σάν νά ϊίοταζε νά έκ- ίτ,λώστ; την σκέώι τού, εχϊΐτα έχα- νέλατδε μέ κάχοια σοστολή: —"Ηθελα... ίέν μοί λές;... Π ·.- στεύεις" ότι ό Σαίοράν αΰτος θα μχοροϋσε νά σοϋ χροσφέρη μιά έχ- ίούλευσι, σε σένα; Κα: έχειϊη ή Λάοι>ρχ τον κύτ-
τβξε ξαφνιασμένη καί σαστησμένη,
ο Ραυμόνϊος έχρόσθετε γρήγορα-
γρήγορα, γιβ νά την χρολά
—Μοΰ χρειάζονται χέντε
&ες -φράγκα γιά αΰριο τό ρ
Π.ρέχει νά τα 6ρώ μέ κάθε θιχτία
Μέ καταλαίαίνεις; μέ κάθε Ουσί"/,
Στάθτίκε μέ δφος φοδισμενο. Π ε-
ρίμενε νά Ίϊχ, την γ^αίκά το·ο νά
^ κοϊρσες κι' αν χάνης ή αν
κερϊίζγ}ς. 'Εκ*ίνο χού ξεόρω είναι
ότι οΐύ-ή ή μανΐα σοο δαστάει χαρά
χολύ. Μο5 ί,χοτχέθη-Αες τόσες φο-
οές νά δοΐθωθής καί νά χάψης νά
χαίζης. Έσίι 5μως είται άϊιορ6ω
Ή Μαρίαν Χιούζ, παίκτοια τοΰ τέν-
νις, ή όποία ύπανδρεύθη τον Κόνκυ
II.
Ούάιτχεντ, έξ 'Ατλάντας.
τος. Κάνε Λ,τι θέλεις καί ξέμχλεξέ
τα μόνος σθϋ, δχως μπορείς.
Τότε ένείνος κατάλζδδ πώς 2-
τ,^,τλ νά τής ομολογήση δλ'η την
άλήθεια, καί χνίγοντας Ινα λιγμό,
'Θ
Υνωστη καλλιτέχνις, ίτοίμη διά τόν προσέχη χ
τώ Χοτέλ -Αστοο. Φορεί αύλιχήν «τ&νμαοιαγ τη
Καοόλου τού *)οι·.
. Ι
των.
---ίΐερεις... αυτα τα λεφτα... τα
είχα χάρς-: κρυφά άχο τδ ^ ταμείο
μου... καί αν τδ χρωϊ δέν τα ξανα-
6άλω στή θέσι τους... καταλαβαί-
νεις...
—Δυ-στυχΜμένε! τοΰ φώναξε ή
Λάουρα, ώστε κατάντησες κ~αί κλε-
Έκεϊνος είχε κρυψει στής χα-
λάμες τού τδ χρόσωχό τού καί δ-
κονγε άμίλητος την Λάουρα χου
έςηκολούθησϊ μέ άχά^νωσι: ^
—·Τδ φοδούαουνα, ότι θά σννε-
δαινε κι' αύτδ κά—ότε...
'Βκείνη τή στιγμή μέσα χκΐ την
διχλανή κάμαρη ακουσθή^ ενα ^
τα χαΐδιά χου έ^ηχε. Χωρίς νά τδ
λγ; ό Ραϋμ6»2ος, ψΓθύρισε:
—Δέν ^κέxτ&μα^ τίχοτε άλλο,
„-5ά τα χαιδιά, χοΰ θά άτιμασθοϋν,
5ν ανακαλυφθή, χώς λείπε: αυτο
•λ χοσδν άχδ το ταμείο μου._Πρδς
χάριν των χαιϊιών σοΰ ζητώ...
—Ναί, βέδαια, χρδς χάριν των
χανιών, ψιθΰρισε καί ή Λάουρα.
"Εχειτα σηκώθηκε, κΰτταξε την
ωρζ στδ έκκρεμές καί είχε άχοφα-
σιστιαά:
— Πολυ καλά, θά τής έχης
τής ιτεντε χιλιάδες σοο... Άλλά
• είναι ή χρώτη καί ή τε-
Ή κ. Φάννυ Γκρίλλ, έκ Μπροΰκλνν, μέ τα τέκνα της, παρβτηροΰσα την ε'ι-
κόνα τοΰ σύζυγον της, Πώλ Γκρίλλ, δσπς ίδραπέτευσε μέ άλλην γνναΐκα.
-—Ναί, τό όρκίζομαι! Τής άχήν-
ε κι' έχίίνος άχοφασιστικά.
Χωρίς νά χη τίχοτε ή Λάονρα,
ξέστρωσε τ: τραχέζι, ένω ο Ραιτ
,αόνδος μέ «κυμμένο τδ κεφάλ: πή-
γαινε νά χλαγιάχ—. "Οταν έτελεί-
ωσε τδ ιτογύρισμα τής τραχεζαρίας,
ή Λάουρα εμεινε άρκετή ώρα κα¬
θ υμένη τέ μιά καρέκλα άαίλητη
/.α: αέ 3?ος λ^χημένο. "Ειτειτα ση-
κώθηκε, χήγς, εως την κρεδατοκά-
οαρα σιγά-σιγά, στάθηκε μ:ά στιγ-
ατ κρ-χρα/.ούοντας, καί δταν έίεδαι-
ώθηκε -ώς ^ Ρχόμόνδος είχεν άχο-
Αθΐμηθή, χήγε στδ μχου;ντοοάρ της
/.αί άνοιςε τδ κάτα συρτάρι τοϋ
κομ,μοϋ. Έκε: μέσα, κάτω-κάτω, σέ
ενα κουτί άχό κάλτσες, είχε κρι^.-
αένες τής οίκονομίες της, τα χρή-
!2ζλ, χοό οέ χίλια ίάσανα, αέ χί-
λιες ο-τερηΐεις, κσδοντας άχ' έϊώ
χι' άπ' έκεί άχδ τα εξοδα τοΰ σχι-
τιοΰ, είχε χατορθώσει νά οίκονομή-
ζγ, μέσα σέ τόσα χρόνια. Τα φόλα·;ε
σάν κατ'. ίερί. Δέν είχε χοτέ της
ίνοίξει τό κουτί έκείνο χαρά μόνον
οτχν έχρόκειτο νά βάλη μέσα &2
ίίφραγκο, Ινα πϊντόφραγκο. Πητέ
της ό<ιως γιά νά δγάλϊ). Γονάτισε καί μέ λυγμους, μέ χε- ς'.2 χοί» ε:ρεμαν, σάν νάκανε κάχοια ιςροσυλία, άνοιξε τδ κοντί, μετρη- τε χέντε γιλιάϊες φρά*ί·κα—χόσε; φορές τα μέτρησε καί τα ξχναμ.έ- τρησε!— -/α! τίδαλε στόν ό Έ Ιλ έ ύ της. Έχειτα Ικλεισε μέ τ δ κουτί μέ τα υχόλοιχα καί 6γή- κε άχδ τδ δωαάτιο, ψιθορίζοντας: —Καλλίτερα νά μή τοΰ χά τή>
ίλήθεια. "Αμα μάθη χώς είχ» οί-
χονομκς; θά νομίση χώς έχω κι'
ίλλες, καί θά ξαναρχίστί'...
Τό χρω'ι δταν δ Ραϋμόνδος έ-
τοιμάσθηκε νά φύγη γιά τδ γρζφεΐΰ
το>—ίέν είχεν άλλάξει οΰτε λέςΐ
μέ την γ^^αϊ-Αά τοά
κι' άρχιτί νά την κυτίάζη μέ γ
νΐ7
Τράχεζα, νά ρωτήση νά ΐϊή τί έ¬
γινεν. Άλλά χάλι δέν τολμο3~.
Ξα'να-,'-ύρισΐ στδ σχίτι.
"Οταν εοθασε -στήν χόρτα, ή θυ-
ρωρδς την σταμάτησε καί τής εϊει-
ξεν Ινα χωροφΰλακα χοΐ» χερίμενΐ
σέ μιά γωνια. μέ ίίφος στενοχωρη¬
μένο.
—Αΰτος ό χωροφΰλακας τής εΤ-
χεν ό θορωρδς, σάς χεριμένε'.... Θέ¬
λει νά σάς μιλήση.
Ή Λάουρα ά'ρχισΐ νά τρ-μη ό-
λόκληρη. , ι
— "Ω, δοστυχία μοα, ψιθύρισε.
θάρχεται νά μοΰ αναγγείλη την
σύλληψ'. το3 Ραυμόνδου.
'Ωστότο έ'δαλε δλα τα δυνατί
της καί πλησίασε τάν χωροφΰλακί
ό όχο^ος κομχιάζοντας, τής είχε:
—Κϋρία μου, ήλθα νά σας άναγ-
γείλω κάϋ θλιδερό... Ένα δυστυ-
χημα σ,ινέβη στδν κύριό σας. Ένα
αύτοκίνητο 'τδν χαρέσ^ρε άχ' τής
ρόδες τού... Τδν μεταφέραμε σσϊ
νς-σοκομείο τοΰ Μχισσά... άλλά στδν
ίρόμο... ξεψΰχησεν. "Οχου νάναι θά
τδν 5«ρουν έδώ.
Άδάκρυτη ή Λάουρα— ή άγω-
νία δέν άφηνε νά τρέξουν τα ϊάκρυα
άχ' τα μίτια της— άνέ,δη'Λε στί
διααέρ'.σ>ιά της καί χερίμενε:
"Οταν ί^εραν το χτώμα τοΰ Ρα-
ϋμό'.δου, παρεκάλεσε τοΰς χωροφύ-
λακας /.αί τοΰς γείτονας νά άχο-
•/ωρήσουν. Μόλ'.ς έμεινε μόνη μέ τα
νεκρό, ή πρώτη της κίνησις ήταν
νά ανοίξη -ο χορτοφόλι τ(υ. "Ηθελί
νά Ιδή αν χρόφθασε νά έάλη τα
χρήματα είς τδ ταμείο.
Δέν βρή*» τα χρ~ήματα, άλλί
στή θέ^! -.ούς 6:ή(κε ενα γράμμ;
τοΰ Ραϋμόνϊου χρος αυτήν:
«Άγαχημένη μου, τί,ς εγοαφε,
ό κόσ'χος θά νομίζη δτ'. ήταν αύτο-
κινητικδ δυστύχημα, αύτδ δμως δέν
είναι άλήθεια. Σκοτώνομαι μόνος
μου. Μέ την θ«λησί μοο Οά ριχτώ
νάτω άτδ τδ αύτοκίνητο. Μή φο-
δάσαι τίχοτε. "Εδαλα τα χρήμα¬
τα στδ ταμείο καί χεθαίνω τίμιος.
Άφίνω-τέ σένα καί στά χαιδιά μας
ενα όνομα άσχιλο. Άλλά δέν εχω
τειά την δΰναμι νά ζήσω. Τδ χά-
θος μου είναι άγιάτρευτο καί φοδοΰ-
μαι ότι χάλϊ αυριο θά ξαναρχίσω
νά χ-αίζω. Κι' εχειτα, γιά νά σοΰ
χώ δλη την άλήθεια, εχειτα άχδ
την θυσία αυτή χοί» Ικανες γιά γάρ ι
μου, νοώθω χώς δέν χρέχει νά
ζτχτω. Δέν θά τολμοΰσα χοτέ νά σέ
κιοττ*ξ κατά χρόσωχο. Μεταξΰ
μας θά ύχήρχε χάντοτε τδ όνομα
αυτοΰ.,.τοΰ Σαίοράν.»
^ Ή Λάουρα δέν είχε την ίόναμι
νΐ χροχωρήστ) τδ διάδασμα.
- "Ω' θεέ μου! τί έκ αν α 4κθύ-
;ισε. Πέθανε χιστεόοντας, δτ:. ·
"Άχ, γΐ2Γί νά μην τοϋ χώ την ά-
λήθεια...
Καί σωριάτθηχ* κατά γής λ·.-
χόθυμη.
Έκλεκτά βιβλία εχει μόΛΌν τδ Βι-
λ? είον τοϋ ς'Εθ η
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ .-- ΚΥΡΙΑΚΠ, 12 ΙΛΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΟΛΟΝ
,ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ!
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡ2Τ0Ν
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΜΗΝΟ-ΑιΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πως
γίνεταί τις Αμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ εις τονς "Έλληνας της Ά-
μερικης μέ "τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλιον.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι βας. περί της
μεγάλης άξίας τού.
νας θαυμάβιος ΛΙητροηολίτης «οί» έλη-ε,όνηηε την εθνικό
τα.— Οίκονομιχή κρίβις και διχΐτυχία είς -ην νήοον__
μι ειδή πολυτελείας.-— Κατάαχ*»; κτημά,ων.—
άδελφοέ-----βώα'τέ μας
άδελφοέ-----
μας
«£·*< ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ__Άνοκάλ --------- ...«««^ τής Άμερικής. Χρκττόφορος Κολόμ- 6ος. "Αλλοι έςερευνηταϊ· Π ώς ή χώρα ονομασθή Άμεριχή. Πρώται ΕύρωπαίχαΙ Άποικίαι. Άγγλιχή 'Επικράτησις. 'Επανάστασν; κατά τής Αγγλίας. Προχήρυξις τής Άνεξαρτηοίας. ΑΙ πρώται μαχαι. ΟΙ κυριώτεροι Αμερικανόν πατρι¬ ώτας Ψήφισις τοΰ Συντάγματος. ΑΙ _ Δεκατρείς άρχιχαΐ Πολιτειαι. Δεύτερος ,τόλεμος κατά τής Αγ¬ γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδον Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικον. 'Εμ- φύλιος Πόλεμο;. Άβραάμ Λίν- κολν. Ίσπανοαμερικανιχός Πόλ«- μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος χατά τής Γερμανίας. Παρούσα κατάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο- ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η- ΧΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ. Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΒ- ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ- ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΛπρ καί μβ- ταφράσει). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ- ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν χοα- τοτύπφ καί μεταο;ράσει). ΤΗΕ ΑΜΕΑΙΟΑΝ ΟΗΕΕΟ (Το Πιστύεω τοΰ Άμερικανοϋ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΠ. ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ- τανάσται χαί μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- λογίας (ςριοΐα 1πιηιΪ£Γαηΐ3). Π ροτιμητέοι άναί.ογίβς Μβτανά- σται (ηοοΐβ ρΓβίβιτβ<1 Ιπαπιΐ- ί(Γ3ηΐ3). Μετανάσται έκτός άνα- ϊογίας (ποπ-ςιιοΐβ 1τηΐη1@Τ8πτ'3) Θετά τέκνα. Άναλογία· (ΟυοΙα). ΟΙ μή μετανάσται βέν ύπάγονται είς την αναλογίαν. Διατνπωσεις διά τούς μέλλοντας νά άναχωρησονν διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μβ- τανάστας καί μή..'Εξέτβσις μετα¬ ναστών. Άποκλειβμός. "Εφίθΐς. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξέναι ί>πηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΗβη νεΙβΓβηβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτός 4-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμίρικα-
νοΐ πολίται προτιθε*μενοί νά νυμαχν
θωσιν έν τφ εξωτερικώ. ΑΓτησις
βεντεοα Ιγγραφ·. Μάοτνρ«ς. 'Ε-
ξβταοις. Εμφάνιοις είς τό Δικα
στήριον. Όρχος. 'Αλλαγή όνόμα
τος. Διχαιώματα 1} Τέλη. Πολι-
ι- Ι
τογράφησις Γνναυιωγ. 'Εξαιρζτιχή
Πολιτογραφησις. Στρατιώται «αί
Νανται τοΰ Παγκοσμίου _ Πολέ¬
μου. Νανται έμποφΐκών πλοίατν-.
ΠρόσοΜτα έξασκήοαντα κα{Ηρα*ν-
τα Αμερικανόν! πολίτον χωρΐς νά
είναι τοιούτον. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραςρομένων. Τέκνα Άμβοι-
κανών —λιτων νεννώμενα έν τφ
Έξωτεριχφ. Άχύραχης εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. 'Η έξέτα-
σις 8ιά την Πολιτογράφηοτν. 'Ε-
ρωτήσεις χαί (Ιποκρίσβι; ΆγγλκηΙ
χαί 'Ελληνιστί. 'Εοωττίσας χαί ά-
παντήσεις σχητχως μέ την Ιστο¬
ρίαν των 'ΗνωμέΎων Πολΐτκιων.
'Ερωτήσεις χαί άπαντήοεις σχιτι-
χως μέ τό Σύνταγμα χαί την Κυ¬
βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι-
τειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσΐις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. 'Ερωτή<~ις καί άπαντή- πρός τόν Γενικόν Έποπτιγτ τής Μετανα—εύβεως. ΣηοχΛασταί. Πι στοποιητικά, τ) άδειαν έπιστροφής. Πώς έκδίδονται τα Πιβττοποιητι- κά 'Επιστροφτίς. Πόλεις Ι) μ^ρη δτΐσυ Ιδρεύουν Μεταναστβντικ»! Αί ΠΙ ί σ Ιδρεύουν Μεταναστβντικ»! Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς παραβά- τας τοθ Μεταναστεντικοΰ Νόμον. Φνλάχκης, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τοΰς μεταβαίνοντος 'ίΐς Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— ΠοΟη βύνανται νά πολιτο- γραφηθοθν. Άποκλβιόμενοι τής Πολιτογραφίσεως. Τί Ισχύει δια τούς ζητήσαντας απαλλαγήν άπό τί)ς στρατιωτικάς ϋποχρεώσβα>ς κα-
τ άτόν ηόλΐμαν. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφή—ως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφΑβεως. Δήλωσις πςο&1<η- α>ς καί πρώτα ?γγραφα. Πιστοποΐτ
ητικόν (5φίς«ως. Αίτησις διά τα
. .,---» ,~. ««ΠΙ|-
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνηβιν
των βήματν χάί πόλβων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ
ΡΙΩΝ— "ΕχΛοΛς οιαβατηρίων
είς πολίτας βιαμενοντας έν τβ έξβ>-
τερικφ. Π ροαπα«τούμ«ναι θΜΐτν-
πώββις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙ ΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ Π0ΛΠΈΙΑΙ.--<Ε*- τελεστοτή 'ΕξονσΙα. ΠρόεΛρος. 'Υ πουρνικόν Συμόούλιον. Νομοθιτι- κη Έξουοία. Βουλή καί Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤλ τοθ Κογχρέσοου. Διχαοτιχή Έξονσια. Ανώτατον Δι κβστήριον (δαρΓβπιβ Οοπτι οί Ιοο ύπϋβ(] 5<3ΐβ3) χαί Οιάαιοοα άλλα Όμοσπονβισκα Δικαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θίτνκή αυτών έξουβία. Βουλή καί Γεοουόία. 'Εχτϊλεστική Έξούσία. Κυβιρνητης (ΟονβΓΠθΓ) καί σύμ- βουλοι αύτοΰ. Δικαστιχή έξουαία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (5(α(6 δαρΓβπιβ (ΐοαΓΐ) καί κατωτέρα Αικαστηοια. Κομη- τεΊαι, Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγρ<ιφίαν των Ηνωμέ¬ νον Πολιτειών ('Ελληνι—Ι καΐ Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙ2 ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙ7, αναφερόμενον ίίς τό Σύν- ταγΐΛ χαΐ την Όμοσπονδιακην Κυ¬ βέρνησιν ('Ελληνι—Ι καί Άγνλι- στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ" ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ρ^Α^). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΛΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΖ. ΡΟΔΟΣ, ΔΓκϊμδριος.—- Άρχί- ζκον καί πάλιν τάς διακοπείσας άν- ταπσκρίσεις; μου ·θά άφιερώσω Ι¬ να μέρος τής σημερινής είς την ε¬ φημερίδα μας «ΟΔωδεκάνηαον», ή όποία ασχολουμένη είς προηγού¬ μενον φύλλον της μέ την τελευταί¬ αν μου άντ^πόκρισιν, 'δημοσιει»- θεϊσαν είς την «Πατρίδα», ήρώτα διατί δέν άπεν&ννομεθα πρός τοΰς εδώ πλουσίους; μας, νά τοϋς ζητή- τκομεν, νά τοϋς έξαναγκάσωμενΙ μάλλον νά διαδώσουν μερικα άπό τα χρί'ιματά τονς πρός ίπσν'λακΐιν των πληγών καί πρός θεραπείβν των Λροχίίρων άναγκών μας. Δ·έν εχω καμμίαν δυσκολίαν νά λύσο> αύτάς τάς άπορίας καί νά. ά-
παντι'ισω είς τόν ίσχι·ρισμόν, δτι
«όφείλουν οί εχΐποροΰντες συμπα-
τριόοταί μας πού κατορθώνουν καί
μέν,συν εί; τα νΓ,σιά μας άπολαμ-
βάνοντες δλα τα άγαθά νά συσπει -
ρωθοϋν καί νά σκεφθοΰν σοβαρώς
διά την {τεραπείαν των άν<τ^κών τοΰ έσωτερικοΰ μας μετώπου πού είναι καί τό πλέον πολύτιμον, άλλά καί τό πλέον εύπαθες «αί εύπρόσ- βλητον». Συμορωνώ καί έγώ δτι όφείλουν οί εύποροΰντες, εχουν επιτακτικόν καθήκον οί πλούσιοί μας, εχουν ι¬ εράν ύποχρεαχτιν οί κροΐσοί μας. Μά ΰ.τάρχοι.'ν, λοιπον, ευποροι έδώ, καί εχομεν πλουσίους συμπα- τριώτας πού ήμποροΰν νά μάς 6ο- τίθησουν, καί δέν χ6 έγνωρίζυμεν ημείς οί ζώντες έδώ; "Αλλοτε βεβαία υπήρχον πλού- σιοι κ>σι είς χρήμα καί είς κτήματα
κινητά καί άκίνητα, πρό παντός
Γ
V
πλουσίοι είς αίσθήματα πατρκοτι-
κά, εύγενή, φιλάλληλα μέχρις αύ-
τοθνσίας.
Σημερον πλοΰσιοι εις χρήμα
ρευστόν ή χρηματόγραφβ, είς πε¬
ριουσίαν κτηματικήν κινητήν καί
άκίνητον δέν σΛανίζουν 6έ6αια.
'Η πλειονότης δμως αντών, ή όλο-
της είναι πτοτχή, παμπτωχος, εν¬
τελώς γυμνή άπό κιίθε πατριωτι¬
κόν, έ-θννκόν, άνθρωπιστικόν καί
φιλανθρωπικόν αΐσθημα. Τα τα-
μεΐά των τρίζουν άπό τό βάρος τοΰ
χρυσίου καί τα μεγαρά των άπα-
στραπτουν άπό την λάμψιν των
άογνροχρυσα)ν έπιατλώσείόν των.
Ή ψυγή των δμο>ς, ή καρδιά των,
ή συνείδησίς των, εάν εχουν βεβαί¬
α, ίχουν σκληρυνθη δπως τα μέ-
ταλλα πού γειμίζουν τα ταμεΐά των,
δέν προσοαλλονται καί δέν συγκι-
νοϋνται άπό την δυστνχίαν καί τόν
πόνον των αλλων.
Καί θά ήτο μα την άλήθεια, πο-
λΰ παιδαριωδες νά ζητήση κανείς
άπό τούς πλουσίους τοϋ εΐοους αύ-
τοϋ νά οώσουν χείρα βοηθείας είς
τόν λιμώττοντα πληθυσμόν, άφοΰ
τα πλούτη τα>ν καί τοΰς θησαυιρούς
Ό γιγαντόσωμος Πρίμο Καρνέρα έν μέσιμ των γονέων τού χατέ|
Ιταλίαν επιστροφήν τού έξ Άμερικής μέ άφθονα χρι'ιματι
τερικον.
Θά μοΰ αντιταχθή δμως τό εξής:
Επί τέλους δσοι εφνγαν |ας
πάνε στό καλο. Αίτοί δμως ποΰ
μένουν καί έπεκτείνουν άκόιιη πε¬
ρισσότερον τάς έπιχειρΐ}σεις των
αυριον νά είναι *ύριοι ·
ποΰ άπέκττ]σαν διά τού:
των;
'Εάν διαθεσονν αύτοι χά
ή πολλάς οΐκονομία; το>ν χΛ
ττασχόντων άδελφ.υν των,|
και ευρννουν ετ περισσότερον τον; που θά ευρεθούν έίύριστοι1
κύκλον των εργασιών των, εχουν] κρινήν άκτήν χωρί; οϊτί
ν&$ψαν νά οοηθήσονν, νά σννδρά-1 ποίος θά εΰρίυιί τοτε νά'
ηΰηση;
Αωδεκανήσιοι ιΊιδίλιροί
τερικοϋ δπου γής ευυίσνχί
Ή πεϊνα, ή δυστυ/ία /.
κομοιριά μάς θερίζει.
Όλόκληροι οίκογένίΐα
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΊΈ:
ΝΑΤΙΟΝΑί
140 ννΕδΤ 26ΤΗ «Τ..
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΤΟκΚ, Μ. Υ.
,------= - -,-*~-;;--3
των στηρίζουν έαάνω είς την δν-
στυχίαν τοΰ λαοϋ, την οποίαν πά¬
λιν Λροκαλεί καί σκορπίζει άναλγή-
τως ή Ίτα)ακή Διοίκησις, ή Διοίκη-
σίς μας ή πατρική υπό την σκέ-
πην καί την σκανδαλώδη ευνοιαν
καί υποστήριξιν τής οποίας συσ-
σωρίύονται τα πλοΐτη καί· τα άγα-
θά των φίλων της. Λέγω των φί-
λων της, διότι μόνον φίλοι, μόνον
αύιλοκόλακες τής Διοικήσεως μας
δύνανται σήμερον νά ζήσουν ήσυ-
χα, νά.συγκεντρώνουν θησαυροΰς,
νά εχουν καταθέσεις είς τάς Τρα-
πέζιας καί νά άποκτήσονν τίτλους
καί άξιώματα καί διακριτικάς κυ-
6©ρνητικάς θέσεις.
Άς έλθωμεν τώρα είς τούς αλ-
λσυς πλουσίους μας, λόγω τοΰ πλού
;ου, ά)^λά καί κυρίίος λόγφ της θαυ
μαστης καί εύεργετικής κοινωνχ-
κής καί ν.οινοτικής των δρασεανς.
Διαπρέποντα καί έξέχοντα ναί,
μάλιστα, άίΛ' άλλοτε πρό ολίγων
άκόιιη έτών. Σήμερον δμως;
Βλέπομεν άλλον; μέν νά διαλύ-
ουν τάς έπιχειρήσει; των,.νά κλεί-
ουν τα καταστήματά των καί νά
φεύγσνν οικογενειακώς είς τό έξω-
μουν πάση θνσίςι τόν πενόμενον
πληθυσμόν.
Συμφωνώ καί |γώ μέ μίαν μι
κράν Ιπιψύλαξιν, δτι πρέπει νά δι-
αστείλωμεν τάς κατηγορία'; τόν
πλουσίων μας, διότι πλούσιος άπό
πλοι'σιον εχει διαφοράν, ιδίως δέ
§δώ διαφοράν μεγίστην.
Οί πλούσιοί μας, ποΰ έγιναν
πλούσιοί χάρις είς την βΰνοιαν, την
υποστήριξιν καί την συνδρομήν
τον κ. Λάγκο, ή θά μάς γνρίσουν
τής πλάτες ή θά μάς; δώσονν μερι-
κά 'ψιχία γιά νά μάς πα,οουν άργό-
τερά τό πετσί μας.
Οί πλούσιοι, ποΰ έγιναν πλούσιοί
παρ' όλην την δυσφορίαν, την άν-
ρ η ι φραν, την αν
τίδρασιν καί τόν διωγμόν ποΰ ύφί-
στάνται έκ μέρονς των. Ίταλικων
άρχών, διστάζουν πολΰ νά βοηθή-
σουν τόν δυστυχοΰντα πληθυσμόν
καίτοι συΐίπονοϋγ καί συμπάσχοι.'ν
μαζύ τού.
Ύπάρχει κανείς νά τούς βεβαι¬
ωθή* δτι θά έξακολονθήσονν καί
ροϋνται επί μήνας
νόν μέ χόρτα αγρια ν.αχ
Τό λάδι καί τό ψωΐ"
νά γίνωνται ειδή πολυτελεί
γή μας ποΰ χρόνια τίοοα ι
μέ τόν Ιδρώτά μα: ιιά;
ζονν οί Ιταλοί Τ" .αίτ
μ ρ
ζονν οί Ιταλοί. Τ"
τα κατάσχουν. Τα
ξ
α'ιγο*ΐ
μάς μάς τα ξεπονλοΰν.
Άρχίζουν νά σχάδονν τί
ποϋ θά μάς θάι|«οτ·ν >τα|
Προφθάσατε άδελφιαϋΙ
τέ μας!
Είδ' άλλως έτοιμάσατέ
γαηαά έκεΐ ποϋ βρίσκεσ*
ρουμε δσο είμεθα άκόμη
τα βασανισμένα κοριιιά μα;|
σας σέ έλεύθε,οο τοίλάχ·οτον|
Κταλΐιτεχν*ικα1 'Εχδοσεις
__ _
IV
_-** "
¥ουσΤκη
Διε«νεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά Τραγούδι»,
ΧοροΙ κτλ. Είς Τεμάχια καί Βιβλια-
Δ^Ασμα-Πιάνο,ΒιολΙ,ΜανδολΐνοτίΚλαβΤνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤI0ΝΑ^
140 ·ν7. 86ίϊΐ βυΓοβί, Νβνν
ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΟΛΟΝ
,ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ!
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡ2Τ0Ν
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΜΗΝΟ-ΑιΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πως
γίνεταί τις Αμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ εις τονς "Έλληνας της Ά-
μερικης μέ "τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλιον.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι βας. περί της
μεγάλης άξίας τού.
νας θαυμάβιος ΛΙητροηολίτης «οί» έλη-ε,όνηηε την εθνικό
τα.— Οίκονομιχή κρίβις και διχΐτυχία είς -ην νήοον__
μι ειδή πολυτελείας.-— Κατάαχ*»; κτημά,ων.—
άδελφοέ-----βώα'τέ μας
άδελφοέ-----
μας
«£·*< ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ__Άνοκάλ --------- ...«««^ τής Άμερικής. Χρκττόφορος Κολόμ- 6ος. "Αλλοι έςερευνηταϊ· Π ώς ή χώρα ονομασθή Άμεριχή. Πρώται ΕύρωπαίχαΙ Άποικίαι. Άγγλιχή 'Επικράτησις. 'Επανάστασν; κατά τής Αγγλίας. Προχήρυξις τής Άνεξαρτηοίας. ΑΙ πρώται μαχαι. ΟΙ κυριώτεροι Αμερικανόν πατρι¬ ώτας Ψήφισις τοΰ Συντάγματος. ΑΙ _ Δεκατρείς άρχιχαΐ Πολιτειαι. Δεύτερος ,τόλεμος κατά τής Αγ¬ γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδον Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικον. 'Εμ- φύλιος Πόλεμο;. Άβραάμ Λίν- κολν. Ίσπανοαμερικανιχός Πόλ«- μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος χατά τής Γερμανίας. Παρούσα κατάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο- ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η- ΧΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ. Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΒ- ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ- ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΛπρ καί μβ- ταφράσει). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ- ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν χοα- τοτύπφ καί μεταο;ράσει). ΤΗΕ ΑΜΕΑΙΟΑΝ ΟΗΕΕΟ (Το Πιστύεω τοΰ Άμερικανοϋ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΠ. ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ- τανάσται χαί μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- λογίας (ςριοΐα 1πιηιΪ£Γαηΐ3). Π ροτιμητέοι άναί.ογίβς Μβτανά- σται (ηοοΐβ ρΓβίβιτβ<1 Ιπαπιΐ- ί(Γ3ηΐ3). Μετανάσται έκτός άνα- ϊογίας (ποπ-ςιιοΐβ 1τηΐη1@Τ8πτ'3) Θετά τέκνα. Άναλογία· (ΟυοΙα). ΟΙ μή μετανάσται βέν ύπάγονται είς την αναλογίαν. Διατνπωσεις διά τούς μέλλοντας νά άναχωρησονν διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μβ- τανάστας καί μή..'Εξέτβσις μετα¬ ναστών. Άποκλειβμός. "Εφίθΐς. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξέναι ί>πηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΗβη νεΙβΓβηβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτός 4-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμίρικα-
νοΐ πολίται προτιθε*μενοί νά νυμαχν
θωσιν έν τφ εξωτερικώ. ΑΓτησις
βεντεοα Ιγγραφ·. Μάοτνρ«ς. 'Ε-
ξβταοις. Εμφάνιοις είς τό Δικα
στήριον. Όρχος. 'Αλλαγή όνόμα
τος. Διχαιώματα 1} Τέλη. Πολι-
ι- Ι
τογράφησις Γνναυιωγ. 'Εξαιρζτιχή
Πολιτογραφησις. Στρατιώται «αί
Νανται τοΰ Παγκοσμίου _ Πολέ¬
μου. Νανται έμποφΐκών πλοίατν-.
ΠρόσοΜτα έξασκήοαντα κα{Ηρα*ν-
τα Αμερικανόν! πολίτον χωρΐς νά
είναι τοιούτον. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραςρομένων. Τέκνα Άμβοι-
κανών —λιτων νεννώμενα έν τφ
Έξωτεριχφ. Άχύραχης εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. 'Η έξέτα-
σις 8ιά την Πολιτογράφηοτν. 'Ε-
ρωτήσεις χαί (Ιποκρίσβι; ΆγγλκηΙ
χαί 'Ελληνιστί. 'Εοωττίσας χαί ά-
παντήσεις σχητχως μέ την Ιστο¬
ρίαν των 'ΗνωμέΎων Πολΐτκιων.
'Ερωτήσεις χαί άπαντήοεις σχιτι-
χως μέ τό Σύνταγμα χαί την Κυ¬
βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι-
τειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσΐις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. 'Ερωτή<~ις καί άπαντή- πρός τόν Γενικόν Έποπτιγτ τής Μετανα—εύβεως. ΣηοχΛασταί. Πι στοποιητικά, τ) άδειαν έπιστροφής. Πώς έκδίδονται τα Πιβττοποιητι- κά 'Επιστροφτίς. Πόλεις Ι) μ^ρη δτΐσυ Ιδρεύουν Μεταναστβντικ»! Αί ΠΙ ί σ Ιδρεύουν Μεταναστβντικ»! Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς παραβά- τας τοθ Μεταναστεντικοΰ Νόμον. Φνλάχκης, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τοΰς μεταβαίνοντος 'ίΐς Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— ΠοΟη βύνανται νά πολιτο- γραφηθοθν. Άποκλβιόμενοι τής Πολιτογραφίσεως. Τί Ισχύει δια τούς ζητήσαντας απαλλαγήν άπό τί)ς στρατιωτικάς ϋποχρεώσβα>ς κα-
τ άτόν ηόλΐμαν. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφή—ως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφΑβεως. Δήλωσις πςο&1<η- α>ς καί πρώτα ?γγραφα. Πιστοποΐτ
ητικόν (5φίς«ως. Αίτησις διά τα
. .,---» ,~. ««ΠΙ|-
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνηβιν
των βήματν χάί πόλβων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ
ΡΙΩΝ— "ΕχΛοΛς οιαβατηρίων
είς πολίτας βιαμενοντας έν τβ έξβ>-
τερικφ. Π ροαπα«τούμ«ναι θΜΐτν-
πώββις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙ ΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ Π0ΛΠΈΙΑΙ.--<Ε*- τελεστοτή 'ΕξονσΙα. ΠρόεΛρος. 'Υ πουρνικόν Συμόούλιον. Νομοθιτι- κη Έξουοία. Βουλή καί Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤλ τοθ Κογχρέσοου. Διχαοτιχή Έξονσια. Ανώτατον Δι κβστήριον (δαρΓβπιβ Οοπτι οί Ιοο ύπϋβ(] 5<3ΐβ3) χαί Οιάαιοοα άλλα Όμοσπονβισκα Δικαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θίτνκή αυτών έξουβία. Βουλή καί Γεοουόία. 'Εχτϊλεστική Έξούσία. Κυβιρνητης (ΟονβΓΠθΓ) καί σύμ- βουλοι αύτοΰ. Δικαστιχή έξουαία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (5(α(6 δαρΓβπιβ (ΐοαΓΐ) καί κατωτέρα Αικαστηοια. Κομη- τεΊαι, Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγρ<ιφίαν των Ηνωμέ¬ νον Πολιτειών ('Ελληνι—Ι καΐ Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙ2 ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙ7, αναφερόμενον ίίς τό Σύν- ταγΐΛ χαΐ την Όμοσπονδιακην Κυ¬ βέρνησιν ('Ελληνι—Ι καί Άγνλι- στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ" ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ρ^Α^). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΛΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΖ. ΡΟΔΟΣ, ΔΓκϊμδριος.—- Άρχί- ζκον καί πάλιν τάς διακοπείσας άν- ταπσκρίσεις; μου ·θά άφιερώσω Ι¬ να μέρος τής σημερινής είς την ε¬ φημερίδα μας «ΟΔωδεκάνηαον», ή όποία ασχολουμένη είς προηγού¬ μενον φύλλον της μέ την τελευταί¬ αν μου άντ^πόκρισιν, 'δημοσιει»- θεϊσαν είς την «Πατρίδα», ήρώτα διατί δέν άπεν&ννομεθα πρός τοΰς εδώ πλουσίους; μας, νά τοϋς ζητή- τκομεν, νά τοϋς έξαναγκάσωμενΙ μάλλον νά διαδώσουν μερικα άπό τα χρί'ιματά τονς πρός ίπσν'λακΐιν των πληγών καί πρός θεραπείβν των Λροχίίρων άναγκών μας. Δ·έν εχω καμμίαν δυσκολίαν νά λύσο> αύτάς τάς άπορίας καί νά. ά-
παντι'ισω είς τόν ίσχι·ρισμόν, δτι
«όφείλουν οί εχΐποροΰντες συμπα-
τριόοταί μας πού κατορθώνουν καί
μέν,συν εί; τα νΓ,σιά μας άπολαμ-
βάνοντες δλα τα άγαθά νά συσπει -
ρωθοϋν καί νά σκεφθοΰν σοβαρώς
διά την {τεραπείαν των άν<τ^κών τοΰ έσωτερικοΰ μας μετώπου πού είναι καί τό πλέον πολύτιμον, άλλά καί τό πλέον εύπαθες «αί εύπρόσ- βλητον». Συμορωνώ καί έγώ δτι όφείλουν οί εύποροΰντες, εχουν επιτακτικόν καθήκον οί πλούσιοί μας, εχουν ι¬ εράν ύποχρεαχτιν οί κροΐσοί μας. Μά ΰ.τάρχοι.'ν, λοιπον, ευποροι έδώ, καί εχομεν πλουσίους συμπα- τριώτας πού ήμποροΰν νά μάς 6ο- τίθησουν, καί δέν χ6 έγνωρίζυμεν ημείς οί ζώντες έδώ; "Αλλοτε βεβαία υπήρχον πλού- σιοι κ>σι είς χρήμα καί είς κτήματα
κινητά καί άκίνητα, πρό παντός
Γ
V
πλουσίοι είς αίσθήματα πατρκοτι-
κά, εύγενή, φιλάλληλα μέχρις αύ-
τοθνσίας.
Σημερον πλοΰσιοι εις χρήμα
ρευστόν ή χρηματόγραφβ, είς πε¬
ριουσίαν κτηματικήν κινητήν καί
άκίνητον δέν σΛανίζουν 6έ6αια.
'Η πλειονότης δμως αντών, ή όλο-
της είναι πτοτχή, παμπτωχος, εν¬
τελώς γυμνή άπό κιίθε πατριωτι¬
κόν, έ-θννκόν, άνθρωπιστικόν καί
φιλανθρωπικόν αΐσθημα. Τα τα-
μεΐά των τρίζουν άπό τό βάρος τοΰ
χρυσίου καί τα μεγαρά των άπα-
στραπτουν άπό την λάμψιν των
άογνροχρυσα)ν έπιατλώσείόν των.
Ή ψυγή των δμο>ς, ή καρδιά των,
ή συνείδησίς των, εάν εχουν βεβαί¬
α, ίχουν σκληρυνθη δπως τα μέ-
ταλλα πού γειμίζουν τα ταμεΐά των,
δέν προσοαλλονται καί δέν συγκι-
νοϋνται άπό την δυστνχίαν καί τόν
πόνον των αλλων.
Καί θά ήτο μα την άλήθεια, πο-
λΰ παιδαριωδες νά ζητήση κανείς
άπό τούς πλουσίους τοϋ εΐοους αύ-
τοϋ νά οώσουν χείρα βοηθείας είς
τόν λιμώττοντα πληθυσμόν, άφοΰ
τα πλούτη τα>ν καί τοΰς θησαυιρούς
Ό γιγαντόσωμος Πρίμο Καρνέρα έν μέσιμ των γονέων τού χατέ|
Ιταλίαν επιστροφήν τού έξ Άμερικής μέ άφθονα χρι'ιματι
τερικον.
Θά μοΰ αντιταχθή δμως τό εξής:
Επί τέλους δσοι εφνγαν |ας
πάνε στό καλο. Αίτοί δμως ποΰ
μένουν καί έπεκτείνουν άκόιιη πε¬
ρισσότερον τάς έπιχειρΐ}σεις των
αυριον νά είναι *ύριοι ·
ποΰ άπέκττ]σαν διά τού:
των;
'Εάν διαθεσονν αύτοι χά
ή πολλάς οΐκονομία; το>ν χΛ
ττασχόντων άδελφ.υν των,|
και ευρννουν ετ περισσότερον τον; που θά ευρεθούν έίύριστοι1
κύκλον των εργασιών των, εχουν] κρινήν άκτήν χωρί; οϊτί
ν&$ψαν νά οοηθήσονν, νά σννδρά-1 ποίος θά εΰρίυιί τοτε νά'
ηΰηση;
Αωδεκανήσιοι ιΊιδίλιροί
τερικοϋ δπου γής ευυίσνχί
Ή πεϊνα, ή δυστυ/ία /.
κομοιριά μάς θερίζει.
Όλόκληροι οίκογένίΐα
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΊΈ:
ΝΑΤΙΟΝΑί
140 ννΕδΤ 26ΤΗ «Τ..
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΤΟκΚ, Μ. Υ.
,------= - -,-*~-;;--3
των στηρίζουν έαάνω είς την δν-
στυχίαν τοΰ λαοϋ, την οποίαν πά¬
λιν Λροκαλεί καί σκορπίζει άναλγή-
τως ή Ίτα)ακή Διοίκησις, ή Διοίκη-
σίς μας ή πατρική υπό την σκέ-
πην καί την σκανδαλώδη ευνοιαν
καί υποστήριξιν τής οποίας συσ-
σωρίύονται τα πλοΐτη καί· τα άγα-
θά των φίλων της. Λέγω των φί-
λων της, διότι μόνον φίλοι, μόνον
αύιλοκόλακες τής Διοικήσεως μας
δύνανται σήμερον νά ζήσουν ήσυ-
χα, νά.συγκεντρώνουν θησαυροΰς,
νά εχουν καταθέσεις είς τάς Τρα-
πέζιας καί νά άποκτήσονν τίτλους
καί άξιώματα καί διακριτικάς κυ-
6©ρνητικάς θέσεις.
Άς έλθωμεν τώρα είς τούς αλ-
λσυς πλουσίους μας, λόγω τοΰ πλού
;ου, ά)^λά καί κυρίίος λόγφ της θαυ
μαστης καί εύεργετικής κοινωνχ-
κής καί ν.οινοτικής των δρασεανς.
Διαπρέποντα καί έξέχοντα ναί,
μάλιστα, άίΛ' άλλοτε πρό ολίγων
άκόιιη έτών. Σήμερον δμως;
Βλέπομεν άλλον; μέν νά διαλύ-
ουν τάς έπιχειρήσει; των,.νά κλεί-
ουν τα καταστήματά των καί νά
φεύγσνν οικογενειακώς είς τό έξω-
μουν πάση θνσίςι τόν πενόμενον
πληθυσμόν.
Συμφωνώ καί |γώ μέ μίαν μι
κράν Ιπιψύλαξιν, δτι πρέπει νά δι-
αστείλωμεν τάς κατηγορία'; τόν
πλουσίων μας, διότι πλούσιος άπό
πλοι'σιον εχει διαφοράν, ιδίως δέ
§δώ διαφοράν μεγίστην.
Οί πλούσιοί μας, ποΰ έγιναν
πλούσιοί χάρις είς την βΰνοιαν, την
υποστήριξιν καί την συνδρομήν
τον κ. Λάγκο, ή θά μάς γνρίσουν
τής πλάτες ή θά μάς; δώσονν μερι-
κά 'ψιχία γιά νά μάς πα,οουν άργό-
τερά τό πετσί μας.
Οί πλούσιοι, ποΰ έγιναν πλούσιοί
παρ' όλην την δυσφορίαν, την άν-
ρ η ι φραν, την αν
τίδρασιν καί τόν διωγμόν ποΰ ύφί-
στάνται έκ μέρονς των. Ίταλικων
άρχών, διστάζουν πολΰ νά βοηθή-
σουν τόν δυστυχοΰντα πληθυσμόν
καίτοι συΐίπονοϋγ καί συμπάσχοι.'ν
μαζύ τού.
Ύπάρχει κανείς νά τούς βεβαι¬
ωθή* δτι θά έξακολονθήσονν καί
ροϋνται επί μήνας
νόν μέ χόρτα αγρια ν.αχ
Τό λάδι καί τό ψωΐ"
νά γίνωνται ειδή πολυτελεί
γή μας ποΰ χρόνια τίοοα ι
μέ τόν Ιδρώτά μα: ιιά;
ζονν οί Ιταλοί Τ" .αίτ
μ ρ
ζονν οί Ιταλοί. Τ"
τα κατάσχουν. Τα
ξ
α'ιγο*ΐ
μάς μάς τα ξεπονλοΰν.
Άρχίζουν νά σχάδονν τί
ποϋ θά μάς θάι|«οτ·ν >τα|
Προφθάσατε άδελφιαϋΙ
τέ μας!
Είδ' άλλως έτοιμάσατέ
γαηαά έκεΐ ποϋ βρίσκεσ*
ρουμε δσο είμεθα άκόμη
τα βασανισμένα κοριιιά μα;|
σας σέ έλεύθε,οο τοίλάχ·οτον|
Κταλΐιτεχν*ικα1 'Εχδοσεις
__ _
IV
_-** "
¥ουσΤκη
Διε«νεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά Τραγούδι»,
ΧοροΙ κτλ. Είς Τεμάχια καί Βιβλια-
Δ^Ασμα-Πιάνο,ΒιολΙ,ΜανδολΐνοτίΚλαβΤνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤI0ΝΑ^
140 ·ν7. 86ίϊΐ βυΓοβί, Νβνν
«ΚΘΚΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
-ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ
άλλοτε στό Καρ-
Λουδοβΐκο
είς την
ΐλα/τοχωλείουτηςεΐχε
Ι-ίάντα μιά μεγαλη πι-
έε σοκολα;
ματην,οέμαμ ;
- άπό μεριχούς λ°Υισυς 1
'ϊλατεία τοϋ γαλακτοηω-
ΐν δια^ροι πτωχοι συμ-
' Πίο·οηςΣο
'Εσύχναζε έκεϊ καί
τραπεζαρία κλπ., "Υστερα, άφοΰ
φόρεσε τής παντοΰφλές τού, πήρε
μας τήν μικροΰλά τού στά χέρια καί
ήρχισε νά τήν χοοεύη,.
διηύθυνε μιά ί Είδα τότε μπροστά μου όλοζών-
Τ«ν Πολωνέζα αύτη τανη τήν ευτυχία. Γευματίσαμε
6 αλη «Πριγ^ί300001 χαροΐμεν01· Ή κυρία Μιράζ δλο
°( ■'.< .ι. -λ.. Λ·, χαμργελοΰσε, ενα χαμόγελο φωτει- νό, έχοντος στό πλάγι της τήν μι- κοοΰλα, καθισμένη σέ μιά ψυλή καρέκλα. Ήτανε λιγομίλητη καί παρακολονθοΰσε μ' ενδιαφέρον τήν παράξενη φιλολογική συζήτη- σι δυό άνθρώπων των γ^αμμάτων. "Ω! ήταν ώραία καί σιωπηλή φίλη πού ταίριαζε σ' έναν όνειροπόλο, δπω; ό Μράζ. Μετά τό γεΰμα πε- ράσαιιε στύ γραφεΐο γιά νά πά- ρουμε τύν καφέ μας. Καί ένω ε¬ μείς ν.απν^αμε, στό αλλο δωμά- τιο ή κυρία Μιράζ μάθαινε στή μικροΰλά τη; τό -«Πάτερ ημών». Άπό τήν ήιιέρα εκείνη επί κάμ- ΐΐ^ιπΓσσης Σοκολάβ-1 *οσο καιρό έβλεπομαστε πολύ συ¬ νηθίση καί έναν τρελλόι χνααε το Μιραζ Σιγα σιγα δμω; ϋν"διδάσκαλο τής Γερ- αρχισαμε πάλιν να βλεπώμαστε πο- ^6 οποίος εΐχε γίνη Βου λύ σπάνια. Τα τελενταϊα.μάλιστα •το α&λιο δωμάτιό τού εί- ΧΡ^ια δεν εδλεπα πειά καθολου ' ή μπρούτζινο ά'γαλμα τ ονομα τού ουτε στής έφημερί- το οποίον, κάθε λίγο °εζ. °£ε «τα περιοδικά. Ιάνάγ/.ηάπόχρ'ηματα,κα- — .Ευτυχ σαενος ,ϊν Ι στο ένεχυοδανειστηριο. Ινα 6ρό -/ρήματα γιά " -1 γρ ά λιγδιαο-μένα ρου- ψ(ΐ αθλιότητος, πρός οί ά'λλοι Ιφέροντο με έ- σε&ασμό, γιατι άλλοτε .ά τρείς ημέρας δ««α- Πολωνία. οί υ^>
συλ
χ ς ρς,
λογιζόμουν. Άφόΰ έκαμε μιά μι-
νά ■ττΛι^'1 περιουσία άτό χά 6ι6λία τον
σε6αθειάμελαγ-.5εκονρΐΧ^τσι Ιίεια' ΆανΚ^ στό
ο'γΐά τόν ποιητή Αου- ο^ταχι —
..» _.'-λ, .ί^ο Λνηλ νοΐ Ι ι ελος το φθινοπωοο εμαθα πω;
; γιά τον ηή | ^
»άζ αύτός εϊχε ώχοό χαΐ! Τ Τε?^' το φθινοπωίο εμαθα π
ώσωποκαίμακον>ά^λ-!ψα^ «αοε.α αοοωστο;. Πηγά
Χ την έποχή Ικείνη εΐ-,^ ιδω· Κατοικονσε στο ιδιο σπιτ..
μαΛθΐΛααλλιά.πονλΙγ·Την «^βη ο.^ ε^ινί1 Νοεμ-
6?ιαν ηΐ«εεα ™ σπιτακι τού μου
Ινωριμία, ό Μιράζ μέ πήγε τι -,--,,,
^ιόντου δπουμούδιάβα-Ι^1^0; φθινοπωρ,να φυλλα, που.
: στίχου; σέ Άλεξανδρι- {είΧαν, πεσ1 ^ε, τΊν τ^αια πα;
ϋ.'ΤΗσάν χαριτωμένοι νέ- |.γων«ια· ,^"91" ,8*1^ "·ειπ! ^ι
καί άνάδιναν τό α- ^ υποδεχθηχε η κορη τον>; η Έ-
Ρ; πρώιαη; πασχαλιάς. λενι1' "/0:ιελλα πεια 14 ΧΡον«ν με
ρη χ
|ιχά τον εχασα. Δέν τον συ-
ια πειά ποι»θενά, άλλά πα-
μάτια μεγάλα, άνήσυχα καί δειλά.
Β ρήκα τόν φίλο μου κουβαρια-
χουφτιτσα τοϋ χρνσοϋ, που κα-
τώρθωσα ν' άποχτήσω, γράςτοντσς
τόσα χρόνια, δέν λέγεται.. . Είναι
κάτι τρομερά, πολύ τρομερό. Κάτι
πού δέν λεγεται καί πού δέν μπο-
ρεΐς νά φ<χντασθί{ς;, άγαπτιτέ μου. Τώρα πιστεύω πώς μέ κατάλαβες. Δέν είναι ετσΐ; Καί δέν θά μέ συα- βουλεύσης πειά νά φροντΓζω γιά την ύγεία μου ν.αί νά περιποιοΰ- μαι τόν έαντό μου. Πήγαινε, καΗ μου φίλε, καί άν δέν ξέχασες νά προσεύχεσαι, παρακάλεσε τόν θ^6 νά μοΰ στείλη τό γρηγορώτερο τούς νεκροθάφτες... Ό Τώμ«ς Μέιγγαν, ήθοποιός τοΰ κινηματογοάφου καί ή άύζυγός τού, ά«ο- λσμβόνοντες την λιακάδα έμπροσθεν τής χειμεριντίς κατοικίας των έν Σαίν Ιίητεοσμπυυογκ, τής Φλοιρίοος. ,·9σΰσα πάντοτε στ'ιχον; σί«ν0, σε/ι,α κοντα ξι. Κι' ετσι όπως.θαλεγε ό Ίατρός, πιάνοντας τόν σφυγμό τής πρωτά- Απο ότι σ εμενα άργει πολυ.. . Ιστά γραφεϊα καποιας ίφη-1 . - ·, ■ Ι,όπου ίδινο κ' έγώ συνερ-! ττ1 ματια που μο^8ιξε. κατα>.αβα
Χαρή/.ααε πολύ καί οί δυό1 πώ- ?ίτανε ^^ στα τελειπαια τού.
» ξαναόλεπόμσστε ύ'στερα πηΚ' ^«"^Λ'
οον ν.αιρό. Ό Μιράζ δέν
η
Πολύ τοομερο!
Έ! λο πόν, πώς τα πάς; τόν
αίϊόλου, οΰτε'εϊχε κό ] ηρώτησα.
α/ρι>ά τού μαλλιά. Μονά-
Εΐααι πολϋ ά'σχημα, άγαπη-
τό χρωμα τοΰ πρόσωπον τέ μόν, μοί απήντησε μ' ?να τρο-
' πειό ζωτνρό ώ ί μερό γέλοιο. Είμαι στηθικός σάν
οοχ δ£>άαατο^ στίινη πέαπτη πρ·ϊ
μ ρ
πειό ζωτνρό τώο·α καί τα
ί ί ΐ
είχαν την γαλήνη τω
τοΰ εϋτυχισμενου άνθρώ-
δράματος στηνη πεμπτη πρ.
Κάπνισε, δέν μέ πειράζει,
μοΰ εΐπε, δταν μέ εΐδε νά πετώ τό
_'_— -..^. ...α». ^£τ^ΐ#^ **%€*^Λ §Λ ν*^/*ί
μή δείχνοντας τό τραπέζι τού, εξ
μήνες τοορα δέν μπορώ νά γράψω.
Ήταν κάτι πολύ θλιβερό νά 6λε
πή καν^εϊς τής σκονισμενες στίβες
των χειρογράςρων στό τραπέζι καί
τής σκουριασαένες πεννες.
"Υστερα άπό δεκαπέντε ήμέρες
καμμιά τριανταριά φίλοι άκολου-
θούσαμε τό φέρετρο τοΰ ποιητοϋ
Λουδοβίκου Μιράζ πρός τό νεκρο-
ταφεϊο τής Μονμάρτρης. Εΐχε χιο-
νίση άπό την περασμενη ήμέρα
καί ό τόπές; τταν καταλευκο;. Ό ί¬
ατρός Άργού, φίλος τοϋ μακαοί-
τη, περπατώντας στό πλάϊ μου,
μουλεγε:
—^Συ^θισμένη, μά πάντα τρο-
μερή ή άντίθεσις τοΰ μαι'ρου καί
τοΰ ασπρον. Κηδεία μέσα στά χ·,-
όνια. . .
Επί τέλους φθάσαμε στύν λάκ-
κο. Ή στιγμή-ήταν πολύ θλιθερή.
Στεκόμαστε γύρω άπό τούς νεκρο¬
θάφτες πού κατέβαζαν μέ τό σχοι-
νιά τό φέρετρο στύν τάφο. Ό πΐί-
πάς μέ τό βιβλίο τού περίμενε. Ό
ρήτοορ τοϋ «Συνδέσμο-υ των Λογί-
ων» κρατοϊσε άνάμεσα στά μαϋρα
γάντια τού τα χε'ρόγραφα τοΰ *-
πικηδείου. Την στιγμη πού ό πα-
π"; εδιάβαζε τής έπική|δειες εΰχέ-,
ό Ίατρός Άρνον, πλησιάζοντας μοί
ψιθύρισε στ' αΰτί:
— Ξέρετε ότι ηυτοκτόνησε;
Τόν κύτταξα κατάπληκτός. Ό
ίατρός μοΰ έ'δειξε τής δυό μαυρο-
φορεμένες γυναϊκες, πού έπνιγαν
τούς λυγμούς των κάτοα άπό το
σκοτεινό ΐιεπλο τους, καί προσέ¬
θεσε:
— Νά, γι' αύτές ηυτοκτόνησε.
Έξ μήνες τώρα ερριχνε στή φωτία
όλα τα φάρμακα καί εκανε επίτη-
δες τό άντίθετο άπό έκεΐνδ ποΰ τοΰ
&/ανα μιά καινουργια άποπει-1 συνιστοϋσα. .. Μοΰ τό μαρτύρησε
νά τοΰ δώσω θάρρος Νά πε1 ' θάΚ' έώ ύ ί
μ συνι
ρα νά τοΰ δώσω θάρρος. Νά πε-1 πρ'ιν
θά ' ύ ήλί! Δέ ή
μρρη
Κ' έγώ πού είχα
ό ά ά ζή
με σφκτά άπό τό
μ' εσυρε π.ρός τήν λεα>-
>υ ό ήλιος τοΰ Απριλίου
τα τουφερά φύλλα των
Ά! τί εύτυχισμένη ή-
ιέν θά χωρισθοΰμε πειά, μοΰ ι
'^;οάζ, δέν είναι ετσι; |
δλα μας τα παληό
τεϊο τής «Σοκολάβ-'
ξε-τεσμένο δικτάτορα,
ρ* δάσ^αλο των Γερμανι-
Ι-του κάθε τόσο αφηνε τόν1
Μου στό ένεχυροδανειστή-
1 τυ ά-ταίσιο ρυζόγαλα πού1
" Πχαν περάση πειά οί
εΡε; και άπό μακουά πα-
«Μουσαμε ά ίνας την ηρόο-
■λου. 'Εκεΐνο ποΰ δέν εί-1
, ,ήταν δτι ό φίλος μου ό
' ε7.ε μιά γυναΐκα, ποΰ τήν |
ί ενα χαρίτωμένο κο-
"-ού εΐπε, νά φάμε στό'
τηςίδϋ Ι
!(1
τσιγόρο μου, καί εβηξε ενα βήχα θάνΏ σ' αύτην την ήλικία! Δέν ή- την έλπίδα'νά τόν κάμω νά ζήση
πσνμοιαζε μέ ρόγχο. ταν δυνατόν! Σίγονρα^δέν έφρον- ^κόμη τρία χρόνια τούλάχιστο, δέν
Προσταθοϋσα νά 6ρώ καί να τιζε τόν εαυτόν τού. "Επρεπε νά | μποροϋσα νά καταλάβω τί συμ- .
τοΰ πώ λόγ.α παρηγορητικά, μα "............"
δέν τα κατάφερ·να. Ό Μιράζ μέ
κατάλαβε καί μέ λυπόταν.
— Κύττα, μοΰ είτε σέ μιά στιγ-
περάση τόν χειμωνα στά μεσημ-
βρινά μέρη γιά νά κάνη ήλοθερα-
πεία. Μποροϋσε.. . Μήπως δέν
εΐχε τα μέσα; Άλλά ό Μιράζ μέ
σταμάτησε, πιάνοντάς μου το
— "Ακουσε, μοΰ είπε μέ σοβα-
ΎΆος
προπερασαλ
γωνιά, αφήκε τίίχα άπό άπροσεξία
άνοικτό τό παράθυρο καί αρπαξε
φλεγμονή τοϋ στήθους. Καί ολ' αύ-
τά τα εκανε γιά ν' αφήση ψωμί σ' ■
βύτες τής δυό γυναΤκες. Ό πα-
ροτητα, δεν δλεπομαστε συχνα, μαιπδς δέν φαντάζεται δτι εύλογεϊ
εϊσαι ό πειό παληος μου έρως, ο ι αύτή τήν στιγμή ξναν που ηυτο.
καλλίτερος φίλος μου. Μοΰ τδχε' ς ,αόνησε. Μά ?ννοια σου, ο Μιράζ
αποδείξει. .. Ε! λοιπόν θά σου ^ε στόν παράδειβ0 των γενναί-
πω κατι, ποΰ θά το κρατήση; μυ-! ων...
ό ί θά ό ή
ρήη; μ
στικό καί θά τό χρησιμοποιήσας
μονάχα δταν σοΰ παρουσιασθή κα-
νένας νε*αρό; καί σοΰ υποβάλη χει-
ρόγραφα, γιά νά τόν συγκρατή-
στ)ς... Ναί, ή άλήθεια είναι πώς
εΐχα πολλΐς έπιτυχίες. Μοΰ πλή-
ρωναν ενα φράγκο τό στίχο καί
κέρδισα άοκετά χρήματα. Καί πολ-
λές φορές ελεγα πώς άν πεθάνοι,
δέν θά πιινάση ή οΐκογένειά μου.,
Κατώρθωσα μάλιστα νά βόλω κατά
ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΚΟΠΠΕ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
Η Α Π Α Τ Η
Ξυπνώ... "Εφυγε λοιπάν! "Άφησε
κάτι' "Οχι δυό άδειους άμφορεϊς καί
λερωμένα λουλούδια. "θλο τό στρώμα
τοϋ πατώματος εγινε κόκκινο άπό τό
μερος και μια μικρή προικα για
οτου κατοικοΰσε.
ία ^ιράζ, ποΰ θαστοΰσε!
Πς στήν άγκαλιά της, ε-
μ«ς ύποδεχΰή. Ήταν,
Η ώραία, ξανθιή, μέ]
Κ(ί ττνς;. Μετά τήν τυπι-
'!ΐ ° Μιράζ ^έ πήρε γιά
Ι^ΙΙ τό νοικοκυριό τους.,
10 τού μέ τή,ν πλούσιαΙ.0 »Εδγαρ θΰ·ίλλιαμ Γκάρμπις, πρώην άο
Ί το σσλόνι τού, τήν ιντ. καί ή νεόνυμφός τού, Μπερνις
χ.ρασι.
, ,_, , ,,ΤΤ , , , , , Κοιμήθηκα άλλά είααι άκόιιη ιιεθυ-
την Ελένη. Ημονν γι αυτο ευχα-1 σμ^νη... Μέ ποιόνε ξαναγΰρισα λοι-
ριστημένος καί υπερήφανος, γιατι | πόν;... Ώστόσο έπλαγιάσαμε. Τό κοε-
ξέ τήν τύχη ποΰ περιμένει τής 6άη είναι άκόμη βρεγαένο άπό ί-
δρωτα.
"Ισως καί ν&σανε πολλοί· ή κλίνη
βρίσκεται σέ τόσην αταξία. Δέν ξέρω
πειά... Άλλά τούς εΐδαν. Νά ή Φρυ-
γοποΰλά μου. Κοιμάται άκόμη άνά-
χήθ€ς καί τα δρφανά των άνθ·ρώ-
πων των γραμμάτων. Ένα δοήθη
μα τέσσαρες δεκάρες άπό τό ΰπου.ι
γεΐο καί δταν τό κοοίτσι είναι νό-
στιμο και εξυπνο σαν το δικο μου, μεσα στηγ πόρτα
θα παροχ,σιασθη ο οραματικος συγ¬
γραφεύς, ό άρχαΐος φίλος τοΰ πα-
τέρα νά τύ συμβουλεύση νά μπή
στό ώδεΐο γ.ά νά βγϊ} μιά.. . "Οχι!
Αντό δέν θά γίνη! Μά γιά.νά μή
γίνη δέν πρέπει νά ξοδεύσουμε
δλα τα χρήματά μας στήν άρρώ-
στεια μου. Άρκετά ξώδεψα ώς
Ι τώρα. Τό τί ύποφέρω άπό τόν και-
Πό- °° π0^ άρρώστησα καί βλέπω νά
Τής δίνω ίνα χτύπημα μέ τό πόΛι
στό στήθος καί φωνάζω: «Σκύλλα,
δέν μ.ιοροθσε...» Είμαι τόσο σνναχω-
μενη ποΰ δέν μπορώ νά μιλήσω.
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Πρωτοτΐοτου έμπνεύσϊως Αθηναϊ¬
κον μυθιστόρημα, τό οποίον καί ώ;
μυθιστόρημα καί Ας θεατρικόν Εργον
έχάλασε κόσμον είς τάς Αθήνας. Με>
. ( - - - , « , , , «. χά πολλ(όν εΐκόνων.
λυωντ) μερά μέ την ημερα αιπτι η Τιιιδται δεδειιένον ...... $1.00.
-ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ
άλλοτε στό Καρ-
Λουδοβΐκο
είς την
ΐλα/τοχωλείουτηςεΐχε
Ι-ίάντα μιά μεγαλη πι-
έε σοκολα;
ματην,οέμαμ ;
- άπό μεριχούς λ°Υισυς 1
'ϊλατεία τοϋ γαλακτοηω-
ΐν δια^ροι πτωχοι συμ-
' Πίο·οηςΣο
'Εσύχναζε έκεϊ καί
τραπεζαρία κλπ., "Υστερα, άφοΰ
φόρεσε τής παντοΰφλές τού, πήρε
μας τήν μικροΰλά τού στά χέρια καί
ήρχισε νά τήν χοοεύη,.
διηύθυνε μιά ί Είδα τότε μπροστά μου όλοζών-
Τ«ν Πολωνέζα αύτη τανη τήν ευτυχία. Γευματίσαμε
6 αλη «Πριγ^ί300001 χαροΐμεν01· Ή κυρία Μιράζ δλο
°( ■'.< .ι. -λ.. Λ·, χαμργελοΰσε, ενα χαμόγελο φωτει- νό, έχοντος στό πλάγι της τήν μι- κοοΰλα, καθισμένη σέ μιά ψυλή καρέκλα. Ήτανε λιγομίλητη καί παρακολονθοΰσε μ' ενδιαφέρον τήν παράξενη φιλολογική συζήτη- σι δυό άνθρώπων των γ^αμμάτων. "Ω! ήταν ώραία καί σιωπηλή φίλη πού ταίριαζε σ' έναν όνειροπόλο, δπω; ό Μράζ. Μετά τό γεΰμα πε- ράσαιιε στύ γραφεΐο γιά νά πά- ρουμε τύν καφέ μας. Καί ένω ε¬ μείς ν.απν^αμε, στό αλλο δωμά- τιο ή κυρία Μιράζ μάθαινε στή μικροΰλά τη; τό -«Πάτερ ημών». Άπό τήν ήιιέρα εκείνη επί κάμ- ΐΐ^ιπΓσσης Σοκολάβ-1 *οσο καιρό έβλεπομαστε πολύ συ¬ νηθίση καί έναν τρελλόι χνααε το Μιραζ Σιγα σιγα δμω; ϋν"διδάσκαλο τής Γερ- αρχισαμε πάλιν να βλεπώμαστε πο- ^6 οποίος εΐχε γίνη Βου λύ σπάνια. Τα τελενταϊα.μάλιστα •το α&λιο δωμάτιό τού εί- ΧΡ^ια δεν εδλεπα πειά καθολου ' ή μπρούτζινο ά'γαλμα τ ονομα τού ουτε στής έφημερί- το οποίον, κάθε λίγο °εζ. °£ε «τα περιοδικά. Ιάνάγ/.ηάπόχρ'ηματα,κα- — .Ευτυχ σαενος ,ϊν Ι στο ένεχυοδανειστηριο. Ινα 6ρό -/ρήματα γιά " -1 γρ ά λιγδιαο-μένα ρου- ψ(ΐ αθλιότητος, πρός οί ά'λλοι Ιφέροντο με έ- σε&ασμό, γιατι άλλοτε .ά τρείς ημέρας δ««α- Πολωνία. οί υ^>
συλ
χ ς ρς,
λογιζόμουν. Άφόΰ έκαμε μιά μι-
νά ■ττΛι^'1 περιουσία άτό χά 6ι6λία τον
σε6αθειάμελαγ-.5εκονρΐΧ^τσι Ιίεια' ΆανΚ^ στό
ο'γΐά τόν ποιητή Αου- ο^ταχι —
..» _.'-λ, .ί^ο Λνηλ νοΐ Ι ι ελος το φθινοπωοο εμαθα πω;
; γιά τον ηή | ^
»άζ αύτός εϊχε ώχοό χαΐ! Τ Τε?^' το φθινοπωίο εμαθα π
ώσωποκαίμακον>ά^λ-!ψα^ «αοε.α αοοωστο;. Πηγά
Χ την έποχή Ικείνη εΐ-,^ ιδω· Κατοικονσε στο ιδιο σπιτ..
μαΛθΐΛααλλιά.πονλΙγ·Την «^βη ο.^ ε^ινί1 Νοεμ-
6?ιαν ηΐ«εεα ™ σπιτακι τού μου
Ινωριμία, ό Μιράζ μέ πήγε τι -,--,,,
^ιόντου δπουμούδιάβα-Ι^1^0; φθινοπωρ,να φυλλα, που.
: στίχου; σέ Άλεξανδρι- {είΧαν, πεσ1 ^ε, τΊν τ^αια πα;
ϋ.'ΤΗσάν χαριτωμένοι νέ- |.γων«ια· ,^"91" ,8*1^ "·ειπ! ^ι
καί άνάδιναν τό α- ^ υποδεχθηχε η κορη τον>; η Έ-
Ρ; πρώιαη; πασχαλιάς. λενι1' "/0:ιελλα πεια 14 ΧΡον«ν με
ρη χ
|ιχά τον εχασα. Δέν τον συ-
ια πειά ποι»θενά, άλλά πα-
μάτια μεγάλα, άνήσυχα καί δειλά.
Β ρήκα τόν φίλο μου κουβαρια-
χουφτιτσα τοϋ χρνσοϋ, που κα-
τώρθωσα ν' άποχτήσω, γράςτοντσς
τόσα χρόνια, δέν λέγεται.. . Είναι
κάτι τρομερά, πολύ τρομερό. Κάτι
πού δέν λεγεται καί πού δέν μπο-
ρεΐς νά φ<χντασθί{ς;, άγαπτιτέ μου. Τώρα πιστεύω πώς μέ κατάλαβες. Δέν είναι ετσΐ; Καί δέν θά μέ συα- βουλεύσης πειά νά φροντΓζω γιά την ύγεία μου ν.αί νά περιποιοΰ- μαι τόν έαντό μου. Πήγαινε, καΗ μου φίλε, καί άν δέν ξέχασες νά προσεύχεσαι, παρακάλεσε τόν θ^6 νά μοΰ στείλη τό γρηγορώτερο τούς νεκροθάφτες... Ό Τώμ«ς Μέιγγαν, ήθοποιός τοΰ κινηματογοάφου καί ή άύζυγός τού, ά«ο- λσμβόνοντες την λιακάδα έμπροσθεν τής χειμεριντίς κατοικίας των έν Σαίν Ιίητεοσμπυυογκ, τής Φλοιρίοος. ,·9σΰσα πάντοτε στ'ιχον; σί«ν0, σε/ι,α κοντα ξι. Κι' ετσι όπως.θαλεγε ό Ίατρός, πιάνοντας τόν σφυγμό τής πρωτά- Απο ότι σ εμενα άργει πολυ.. . Ιστά γραφεϊα καποιας ίφη-1 . - ·, ■ Ι,όπου ίδινο κ' έγώ συνερ-! ττ1 ματια που μο^8ιξε. κατα>.αβα
Χαρή/.ααε πολύ καί οί δυό1 πώ- ?ίτανε ^^ στα τελειπαια τού.
» ξαναόλεπόμσστε ύ'στερα πηΚ' ^«"^Λ'
οον ν.αιρό. Ό Μιράζ δέν
η
Πολύ τοομερο!
Έ! λο πόν, πώς τα πάς; τόν
αίϊόλου, οΰτε'εϊχε κό ] ηρώτησα.
α/ρι>ά τού μαλλιά. Μονά-
Εΐααι πολϋ ά'σχημα, άγαπη-
τό χρωμα τοΰ πρόσωπον τέ μόν, μοί απήντησε μ' ?να τρο-
' πειό ζωτνρό ώ ί μερό γέλοιο. Είμαι στηθικός σάν
οοχ δ£>άαατο^ στίινη πέαπτη πρ·ϊ
μ ρ
πειό ζωτνρό τώο·α καί τα
ί ί ΐ
είχαν την γαλήνη τω
τοΰ εϋτυχισμενου άνθρώ-
δράματος στηνη πεμπτη πρ.
Κάπνισε, δέν μέ πειράζει,
μοΰ εΐπε, δταν μέ εΐδε νά πετώ τό
_'_— -..^. ...α». ^£τ^ΐ#^ **%€*^Λ §Λ ν*^/*ί
μή δείχνοντας τό τραπέζι τού, εξ
μήνες τοορα δέν μπορώ νά γράψω.
Ήταν κάτι πολύ θλιβερό νά 6λε
πή καν^εϊς τής σκονισμενες στίβες
των χειρογράςρων στό τραπέζι καί
τής σκουριασαένες πεννες.
"Υστερα άπό δεκαπέντε ήμέρες
καμμιά τριανταριά φίλοι άκολου-
θούσαμε τό φέρετρο τοΰ ποιητοϋ
Λουδοβίκου Μιράζ πρός τό νεκρο-
ταφεϊο τής Μονμάρτρης. Εΐχε χιο-
νίση άπό την περασμενη ήμέρα
καί ό τόπές; τταν καταλευκο;. Ό ί¬
ατρός Άργού, φίλος τοϋ μακαοί-
τη, περπατώντας στό πλάϊ μου,
μουλεγε:
—^Συ^θισμένη, μά πάντα τρο-
μερή ή άντίθεσις τοΰ μαι'ρου καί
τοΰ ασπρον. Κηδεία μέσα στά χ·,-
όνια. . .
Επί τέλους φθάσαμε στύν λάκ-
κο. Ή στιγμή-ήταν πολύ θλιθερή.
Στεκόμαστε γύρω άπό τούς νεκρο¬
θάφτες πού κατέβαζαν μέ τό σχοι-
νιά τό φέρετρο στύν τάφο. Ό πΐί-
πάς μέ τό βιβλίο τού περίμενε. Ό
ρήτοορ τοϋ «Συνδέσμο-υ των Λογί-
ων» κρατοϊσε άνάμεσα στά μαϋρα
γάντια τού τα χε'ρόγραφα τοΰ *-
πικηδείου. Την στιγμη πού ό πα-
π"; εδιάβαζε τής έπική|δειες εΰχέ-,
ό Ίατρός Άρνον, πλησιάζοντας μοί
ψιθύρισε στ' αΰτί:
— Ξέρετε ότι ηυτοκτόνησε;
Τόν κύτταξα κατάπληκτός. Ό
ίατρός μοΰ έ'δειξε τής δυό μαυρο-
φορεμένες γυναϊκες, πού έπνιγαν
τούς λυγμούς των κάτοα άπό το
σκοτεινό ΐιεπλο τους, καί προσέ¬
θεσε:
— Νά, γι' αύτές ηυτοκτόνησε.
Έξ μήνες τώρα ερριχνε στή φωτία
όλα τα φάρμακα καί εκανε επίτη-
δες τό άντίθετο άπό έκεΐνδ ποΰ τοΰ
&/ανα μιά καινουργια άποπει-1 συνιστοϋσα. .. Μοΰ τό μαρτύρησε
νά τοΰ δώσω θάρρος Νά πε1 ' θάΚ' έώ ύ ί
μ συνι
ρα νά τοΰ δώσω θάρρος. Νά πε-1 πρ'ιν
θά ' ύ ήλί! Δέ ή
μρρη
Κ' έγώ πού είχα
ό ά ά ζή
με σφκτά άπό τό
μ' εσυρε π.ρός τήν λεα>-
>υ ό ήλιος τοΰ Απριλίου
τα τουφερά φύλλα των
Ά! τί εύτυχισμένη ή-
ιέν θά χωρισθοΰμε πειά, μοΰ ι
'^;οάζ, δέν είναι ετσι; |
δλα μας τα παληό
τεϊο τής «Σοκολάβ-'
ξε-τεσμένο δικτάτορα,
ρ* δάσ^αλο των Γερμανι-
Ι-του κάθε τόσο αφηνε τόν1
Μου στό ένεχυροδανειστή-
1 τυ ά-ταίσιο ρυζόγαλα πού1
" Πχαν περάση πειά οί
εΡε; και άπό μακουά πα-
«Μουσαμε ά ίνας την ηρόο-
■λου. 'Εκεΐνο ποΰ δέν εί-1
, ,ήταν δτι ό φίλος μου ό
' ε7.ε μιά γυναΐκα, ποΰ τήν |
ί ενα χαρίτωμένο κο-
"-ού εΐπε, νά φάμε στό'
τηςίδϋ Ι
!(1
τσιγόρο μου, καί εβηξε ενα βήχα θάνΏ σ' αύτην την ήλικία! Δέν ή- την έλπίδα'νά τόν κάμω νά ζήση
πσνμοιαζε μέ ρόγχο. ταν δυνατόν! Σίγονρα^δέν έφρον- ^κόμη τρία χρόνια τούλάχιστο, δέν
Προσταθοϋσα νά 6ρώ καί να τιζε τόν εαυτόν τού. "Επρεπε νά | μποροϋσα νά καταλάβω τί συμ- .
τοΰ πώ λόγ.α παρηγορητικά, μα "............"
δέν τα κατάφερ·να. Ό Μιράζ μέ
κατάλαβε καί μέ λυπόταν.
— Κύττα, μοΰ είτε σέ μιά στιγ-
περάση τόν χειμωνα στά μεσημ-
βρινά μέρη γιά νά κάνη ήλοθερα-
πεία. Μποροϋσε.. . Μήπως δέν
εΐχε τα μέσα; Άλλά ό Μιράζ μέ
σταμάτησε, πιάνοντάς μου το
— "Ακουσε, μοΰ είπε μέ σοβα-
ΎΆος
προπερασαλ
γωνιά, αφήκε τίίχα άπό άπροσεξία
άνοικτό τό παράθυρο καί αρπαξε
φλεγμονή τοϋ στήθους. Καί ολ' αύ-
τά τα εκανε γιά ν' αφήση ψωμί σ' ■
βύτες τής δυό γυναΤκες. Ό πα-
ροτητα, δεν δλεπομαστε συχνα, μαιπδς δέν φαντάζεται δτι εύλογεϊ
εϊσαι ό πειό παληος μου έρως, ο ι αύτή τήν στιγμή ξναν που ηυτο.
καλλίτερος φίλος μου. Μοΰ τδχε' ς ,αόνησε. Μά ?ννοια σου, ο Μιράζ
αποδείξει. .. Ε! λοιπόν θά σου ^ε στόν παράδειβ0 των γενναί-
πω κατι, ποΰ θά το κρατήση; μυ-! ων...
ό ί θά ό ή
ρήη; μ
στικό καί θά τό χρησιμοποιήσας
μονάχα δταν σοΰ παρουσιασθή κα-
νένας νε*αρό; καί σοΰ υποβάλη χει-
ρόγραφα, γιά νά τόν συγκρατή-
στ)ς... Ναί, ή άλήθεια είναι πώς
εΐχα πολλΐς έπιτυχίες. Μοΰ πλή-
ρωναν ενα φράγκο τό στίχο καί
κέρδισα άοκετά χρήματα. Καί πολ-
λές φορές ελεγα πώς άν πεθάνοι,
δέν θά πιινάση ή οΐκογένειά μου.,
Κατώρθωσα μάλιστα νά βόλω κατά
ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΚΟΠΠΕ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
Η Α Π Α Τ Η
Ξυπνώ... "Εφυγε λοιπάν! "Άφησε
κάτι' "Οχι δυό άδειους άμφορεϊς καί
λερωμένα λουλούδια. "θλο τό στρώμα
τοϋ πατώματος εγινε κόκκινο άπό τό
μερος και μια μικρή προικα για
οτου κατοικοΰσε.
ία ^ιράζ, ποΰ θαστοΰσε!
Πς στήν άγκαλιά της, ε-
μ«ς ύποδεχΰή. Ήταν,
Η ώραία, ξανθιή, μέ]
Κ(ί ττνς;. Μετά τήν τυπι-
'!ΐ ° Μιράζ ^έ πήρε γιά
Ι^ΙΙ τό νοικοκυριό τους.,
10 τού μέ τή,ν πλούσιαΙ.0 »Εδγαρ θΰ·ίλλιαμ Γκάρμπις, πρώην άο
Ί το σσλόνι τού, τήν ιντ. καί ή νεόνυμφός τού, Μπερνις
χ.ρασι.
, ,_, , ,,ΤΤ , , , , , Κοιμήθηκα άλλά είααι άκόιιη ιιεθυ-
την Ελένη. Ημονν γι αυτο ευχα-1 σμ^νη... Μέ ποιόνε ξαναγΰρισα λοι-
ριστημένος καί υπερήφανος, γιατι | πόν;... Ώστόσο έπλαγιάσαμε. Τό κοε-
ξέ τήν τύχη ποΰ περιμένει τής 6άη είναι άκόμη βρεγαένο άπό ί-
δρωτα.
"Ισως καί ν&σανε πολλοί· ή κλίνη
βρίσκεται σέ τόσην αταξία. Δέν ξέρω
πειά... Άλλά τούς εΐδαν. Νά ή Φρυ-
γοποΰλά μου. Κοιμάται άκόμη άνά-
χήθ€ς καί τα δρφανά των άνθ·ρώ-
πων των γραμμάτων. Ένα δοήθη
μα τέσσαρες δεκάρες άπό τό ΰπου.ι
γεΐο καί δταν τό κοοίτσι είναι νό-
στιμο και εξυπνο σαν το δικο μου, μεσα στηγ πόρτα
θα παροχ,σιασθη ο οραματικος συγ¬
γραφεύς, ό άρχαΐος φίλος τοΰ πα-
τέρα νά τύ συμβουλεύση νά μπή
στό ώδεΐο γ.ά νά βγϊ} μιά.. . "Οχι!
Αντό δέν θά γίνη! Μά γιά.νά μή
γίνη δέν πρέπει νά ξοδεύσουμε
δλα τα χρήματά μας στήν άρρώ-
στεια μου. Άρκετά ξώδεψα ώς
Ι τώρα. Τό τί ύποφέρω άπό τόν και-
Πό- °° π0^ άρρώστησα καί βλέπω νά
Τής δίνω ίνα χτύπημα μέ τό πόΛι
στό στήθος καί φωνάζω: «Σκύλλα,
δέν μ.ιοροθσε...» Είμαι τόσο σνναχω-
μενη ποΰ δέν μπορώ νά μιλήσω.
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Πρωτοτΐοτου έμπνεύσϊως Αθηναϊ¬
κον μυθιστόρημα, τό οποίον καί ώ;
μυθιστόρημα καί Ας θεατρικόν Εργον
έχάλασε κόσμον είς τάς Αθήνας. Με>
. ( - - - , « , , , «. χά πολλ(όν εΐκόνων.
λυωντ) μερά μέ την ημερα αιπτι η Τιιιδται δεδειιένον ...... $1.00.
•ε"
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡ^'Ξ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1930-
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Ιανουάριον.—Τβτι-
ανής μάρτυς ος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 13 ;ΐανουαρίου.—'Ερ-
μύλον καί ϋτρατονίκον.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Λ
'Επί Ελλάδος 1.29%ο ή δραχμή.
:_τί λονδινον $4,84% ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.90 13)160 τό <ρο. 'Επϊ Γερμανίας 23.76% τό μάοκσν. 'Κ-α Ιταλίας δ.23ο ή λιρέτο. •Επί Σερβία: 1.70 3)8 τό δπνάρισν. Επί Ρουμανιας 0.60%ο τό λ«· 'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ΰ ή κ". ΙΣ 20ό νΈ5Τ 3ίπ1 5ΤΚΕΕΤ Λίραι Αγγλίας ............4.87% Γαλλικά Φράγκα .......... 3.93% Δραχμαί είς την καλλιτέραν τιμήν. Τηλεφωνήσατε διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΟιΙ<:1ΐ6Γίη£ 6271—8. ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΚΚ ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τή; 'Οδοϋ Μαάιβοη) 'Εκδίδομεν έπιταγάς είς δραχμάς έκί δλαχν των πόλεων τής "Ελλάδος, είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ημέρας. Τηλέφωνα: νΥοΠΙι 2945—6—7. ΑΝΕΠΙΔΟΤΟ1 ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΔΓ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΝ ΤΩ ΤΑΧΥΔΡΟ ΜΕΙΩ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ Δημοσιεύομεν κάτωθι κατάλογον ά- νεπιδότων επιστολαί)ν δι' "Ελληνας, καΐ ευρισκομένων έν τω Ταχυδρομϊία. τής Νέας Υόρκης, Ο(τ Η&11 Ρ»Γϋ καί ΒΐΌαα'τν'αν. Οί δικαιοΰχοι, δπω; τάς παραλάοουν, πρέπιι νά γράφωσι κατ' ευθείαν πρός τόν Διενθυντήν των Ταχυδρομείων, δίδοντες τόν άρίθμόν, δσΐι; προηγεΐται τή; δημοσιεύσεω; καί τό δνομβ .ού κατάλογον -β*.) φ Γρά-ψατ* οντω: 0ι_Α8δ!ΡΙΕ0 Α0νΕΒΤΙ8ΕΜΕΝΤ8 ΚΟΙΝ^ΚΙΚΑ Νβνν ΥογΙ£ τ αΚΕΕΚ ΕΙδΤ, .ΓβηιιβΓν 101η, 1930. 1) ΑΙβχοιιΠδ Ρ. 2) ΑηάΓβν.'8 Ο. 3) Αγπϊ3οο5 Τοΐη (2). 4) Αίηαηα Ν. 5) Β35Ϊ21Ϊ3 ΝϊΚ. 6) ΒβΗδ Αηββ- Ιθδ Ο. 7) Βπδίοΐ Ματγ. 8) ΟαηΚθδ Οθογ§6. 9) ΟβΓΐοδ 8. 10) ΟεβΓθ ΙθδΙΙ. 11) 0Ο0ΓΟΠ35 Νΐθ. 12) ΟθΓ- ηιοϋδϊδ ΟΙΐΓΪδΙ Τη. 13) Οοιιζβηδ 0β0Γ§6. 14) Βίΐη3ΐ)3θΗΪ Ρ3Π3{?ΐθ- Μ. 15) ϋβΓβΙία Νϊοΐί. 16) ΠοΓοη ΑηΙοη Ο. 17) ΟεοΓβοροιιΤθδ Ο. 18) ΟοϋΓίκ ϋίηιοδ. 19) Ηιιπιΐδ 8ρΐ ΓΟδ. 20) Κ3Γ3Ρ3Ρ38Ϊ5 ΑΠδίίάθ (2). 21) Κ6553ΓΪΠ ΟηηβΙοη. 22) Κϊγϊ- ίδΐδ ΡβΓΪθΙίδ. 23) Κθΐίθ» Νϊθΐί. 24) Εΐΐ1ί3ΐ£ί5 Ο6ΟΓ86. 25) Μ3ΓΠ35 Πβ- ιηείτΐθδ (2). 26) ΜβΓΖβηΐ38 Ρβ- ΐΓθδ 8. 27) Μΐοή3ΐβ3η δρΪΓθη. 28) ΡβηΙβζίδ Α. Ρ. (2). 29) ΡβρβάΌδ Η. Ε. 30) ΡΓθάΓθηπάβδ Ο. 31) Ροιι Ιΐοδ ΟεοΓββ. 32) δβΓΐηεη δρβΓθδ. 33) 8Ϊ135 .Τοηη. 34) ΤΪ3ηεΐ3*οδ ΟεοΓ8β5. 35) ΤοιΐρίΓβδ Ν. 36) Τού ρΐΐβδ Βογ. 37) νΐ38ορουΙοδ ·Γοηη. 38) Ζ3113ΓΪ38 Οβθ. 39) ΖαηϊΚθδ τ. Ι. ΚΙΕΕΥ, ΡοδΙηΐ3δΙβΓ. ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΔΩΡΕΑΝ Μαθήαατα Άγγλικής. 'Επίσης πώς δύνασθε νά γίνετε Άμερικανοΐ πολί¬ ται. Άποταθήτε εκάστην Δεντέραν, Τρίτην καΐ Τετάρτην Ενβηΐηβ δοΐιοοί Νο. 17, επί τής 48ης Όδοΰ, (μεταξίι 8(π καί 9(1) Ανεηυεβ). ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Η. ΚΟΚΚΩΝΗΣ —ΓΕΩΡΓΙΑ Ν. ΤΣΑΚΩΝΑ Εδωσαν υπόσχεσιν γάμου' ό λαμ- ποός νέος καΐ καλώς άποκατεστημέΐ νος είς Οο1αΐη1)ΐΐ5, Οηΐο, Παναγι¬ ώτης Η. Κοκκώνης, έκ Σίταινης, της Κυνουρίας, καί ή διά πολλών καί σπα- νίων χαριομάτων πεπροικισμένη Δνίς Γεωργία Ν. Τσάκωνα, κόρη τοΰ με- γαλεμπόρου Ν. Τσάκα»να, έξ Άγίου Ανδρέα, της Κυνουρίας. Είς τάς δύο ϊύγενεϊς ύπάρξεις ύχόμεθα ταχείαν την στέψιν. Κ. Τ. Οίιίο. (14427—11—12) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Μόλις σννελθόντες έκ τής πληξά- σης ημάς συμφοράς επί τω Θανάτψ τοϋ προσφιλοϋς μας Δημητρίου, κα¬ θήκον θεωρούμεν όπως καί δημοσία εκφράσωμεν τάς απείρους ευχαριστί¬ ας μας πρός άπαντας τούς όπωσδήπο- ποτε συμμετασχόντας τοΰ πενθους μας, ^ τούς παρακολουθήσαντας την κηδείαν καΐ» τούς καταθέσαντας στε¬ φάνους: ΜεπιβεΓΧ οί ϋΐν. 241 Α. Α. οί 8. %μά Ε. Κ. Ε. οί ΑηιβΓΪ03, οικογενείας άδελφών Σκαρμεα, Ιω¬ άννου Τριγουρέα, Γεωργίου Βαγγέλη, Γεώργιον Άποστολοπούλον, Νικόλαον Τσάκωνα, Κωνσταντίνου Σερέτη, Γε- ωργίου Δ. Άγγελοπούλου, Νικόλαον Παφιλιάρη, Ιβπιεκ ΑηΙΙΐΓΟδ, καί κ. Άθανάοτον Καλαθαν, Αντώνιον Φω- τόπουλον, Νικόλαον Πολιτόπονλον, Χρήστον Άγγελόπουλον καί Χρήστον θανόπουλον. Οίκογένεια ΝΙΚΟΛΑΟΥ Δ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟ- ΠΟΥΛΟΥ ΑΛΕΚΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 0ηΐθ3βο, III. (14432—12) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΛΛΗΝιΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ φίνκτερς διά γοι·να- ρικά, πεπειραμέναι καί μαθητευόμεναι. Άποταθητε: 150 λν. 28ι1ι δΐτββί, Κοοΐη 1203.' (14421—10—12) ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελλττνΐς δακτυλογρά- φος, κάτοχος 'ΕλληνΛκης καΐ Άγγλι- κής, διά γενικήν εργασίαν γραφείον. —-Οΐϊνθβ ΙιηροΓΐίηκ Οο., 74 ΟγεικΙ 81., ΟϊΙχ.— Οαηβΐ 6224. (14407—9—12) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεος γνωρίζων την ζαχαροΓτλαστικήν κοϊ πώλησιν σόδας. Ά.-τοταθήτε: Α. Βΐβεΐτ, Αναΐοη Ηθ- ίεΐ, ΝθΓν-3ΐ]ί, Οηίο. (14401—9—12) ! ΖΗΤΕΙΤΑΙ ύπάλληλος διά Ιταλι¬ κόν παντοπωλεϊον. Μνσθός ϊκανοπβιτ)- τικός διά τόν κατάλληλον. Δέν πει- ράζει εάν δέν γνωρίζη Ίταλικά. Ά¬ ποταθητε : ΙηιβΓη&ΙϊοηβΙ Ιτηρ. Οο., 289 ΑΐντεΙΙδ Ανθ., ΡΐΌνίιΙεηοθ, Η. Ι. (14394—8—10) ΔΙΕΥΟΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοΰ κ. Γεώργιον Καρου- μπάλου, μηχανικοϋ, κατά τονς τελεν- ταίους ίξ μήνας έργαζομίνου έν τφ έν ΒΓθοΙιΙγη, Ν. Υ. Κυ^ερνητικφ Ναυστάθμο), νά την αποστείλη είς τόν Φώτιον Δερμονσην, 315 Ρΐαηβ δΐ., ":, Ν. Χ (14425τ—11—12) ΠΡΟΣ — — «τος εύ ^ Κυριακάς. Ααιι^ν .ΐ καί ΡογΙ δπιΐϋι; ΑγΙγ. ' 5ί τοϋνται 1.500 δολλ. ,& τε:2907ΒΓθ3άνν3ν· Ν Υ (14«4ΐν ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τού κ. Βασίλειον Άρβανι- τοπονλον, τελενταΐον δΜΐ|.ι«ίνοντος έν ΦιΛαδελφείοι, όπως εΐδοποιήση τόν κ. Αντώνιον Χάχλον, 456 Εοτΐίΐη 81., δβη ΡπιηοΪΒοο, Οιΐίί. (1440β—9—11) εκτακτοΤευ]καιρι ΠΟΚΤΗΣΙΝ ΚΑΑΗϊ: ΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΜΑΚ: ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ τοία ο! πα?Λΐας οΙκιας όμοί, «ίηΖ^ τρικωτατην θέσιν ένχός £1 Καί,α,ιων /Μ-Λσηνίοςΐ^ δονται αμεσως, έλεύί>εοα
β°»& 1 *ι«}δικήσεως τί
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού Μι¬
χαήλ Γ. Φιορέτον, διαμείναντος πρό
έτών εί; τό Μΐ1«αιιίίββ, Υν1— 'Ο
γνωρίζων αύτην η σχετικόν τι περί
αύτοι παρ'ακαληται δπως^ την απο¬
στείλη είς την γραϊαν μητέρα τού οδ-
τως: Καν Φροσΰνην χήροτν Γεωρ/γίου
Φιορέτου, χωρίον Ζαχαρώ, Όλυμ-
ίθ
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ
Τόν αγαπητόν μας Ιωάννην Μαρ-
κόπονλον τελέσαντα τούς άρραδώνάς
τού μετά της πολυφέρνου Δίδος Ού-
ρανίας Μουστάκη, αδελφής των έν-
τανθα καλώς άποκατεστημένων άδελ-
ςρών Μουστάκη καΐ γυνατκαδέλφης
τον εγκρίτου έν Σπάρτη ίατροΰ Κων¬
σταντίνου Γουζούλη, ευχόμεθα ταχεί¬
αν την στέψιν.
ΟΊκ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ
δβΐειη, Μ358. (14434—12)
Γ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ φάρμα 46
στρεμμάτων, κειμένη επί δημοσί-
ας^ όδοϋ τοϋ 81&ίβη Ιδΐβηα!. Τα
κτίρια καί λοιπά χρειώδη είς αρί¬
στην κατάστασιν. Παρέχεται πο-
' λυετές ένοικιαστήριον. Ενοίκιον
1 ευθηνόν. Τηλεφων. 81. ΟβθΓ^β
600. — Τ1ιοΐη&8 ^. Τν*βΐ8ΐι, 15
8ί., 81βρ1βίοη,
(14431—12—14)
Ι ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μοναχικόν δωμά-
| τιον χάί έτερον διά δύο, μέ όλας τάς
ι ευκολίας:, παρά κα>.χί Έλληντκη οίκο-
γενεία. Άποταθήτε: Κουββοδ, 4 ν.
103ΠΙ δί., Αρί. 4.
(14429—11—13)
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ!
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τήςι Παιδείας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν δΐΛρκούσης τής
ημέρας, είς άνδρας καΐ γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοΰν - όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καθώς καΐ^ πώς νά γίνουν
Άμερικανοΐ πολίται. "Οσοι έπιθυμοΰν
νά καταταχθό>σιν είς τάξιν τινά, δύ¬
νανται ν* άπρταθώσι έκόχττην Δευτέ¬
ραν ν,αΐ Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. |
Δωμάτιον 401 καί 409, ΡιιΜΙο δοΐιοοΐ,
215 Εββΐ 4181 δ(. Πάντες προσκα
λοΰνται όπως προσέλθωοιν.
ΓΐΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τού Μανίόλη καί Δημητρίου
Γενηά, έξ Σετ>δεκίοϊ τής Σμύρνης,
νά την αποστείλη είς τόν Τάσον Πα-
νανάκην, 25 Νοτίΐι Μβίη δι., Βγϊ8-
ιοΐ, Οοηη., καθότι είναι έπείγον<σα ά- νάγκη. (14392—8—11) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν, ή σχετικόν τι περΐ τον Ανδρέα Σπαντώνη, έκ τής Ήρακλεί- τσης, των Γανίρχώρων, τής θράκης, νά την αποστείλη είς τόν έξάδελφόν τού Λαμπρόν Ναθαναήλ Καρραγρηγό- ρην, (Εοιιϊδ Ν. Κ3ΓΓ38, Είηοοΐη Ηοΐεΐ, Ηαπαΐηοηά, Ιηάίαπα. (14383—7—11) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. 'Ερρϊκος Άγνελάτος, όπως διέλθη των Γρα¬ φείων τοΰ «'Εθνικοϋ Κήρυκος» καί παραλάβη έπτστολήν τού έκ μερους τοΰ άδελφου τού. Δ. Γ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ —3 σέντς ή λέξις κατά κα· ταχώρισιν. —Μέ στοιχεία των 10, πρό; 5 οέντς ή λέξις". —Μικραί Αγγελίαι «Πρός Πώλησιν» δέον νά προ- πληρώνίονται. —Μικραί Αγγελίαι Χρημα- τιστικής φύσείος πρό; $2.10 την ίντσαν. —Έκδίδετε τα έμβάσματά σας διαταγη τοϋ «'Εθνι¬ κοϋ Κήρυκος». Ο ΓΪΙΒΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥΙ 'Υ«ό Τζάκ Λόντου,-"Εργον πλή-· ρ«ς -γαηττΐ(ας καΐ περιπίΐειών. Ζίίντανή ζωγραφιά ττΐς ζωής των Θαλασσών. Τιμάται βεθεμένον $1. "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ' 140 »¥. 26ΤΗ βΤ., ΝΕτΥ ΥΟΒΚ ΚΟΥΡΕΙΣ! Κατάλληλος εΰκαιρία όπως μά- θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρήσιμο; καΐ διά την πατρίδα σας. Δίδακτρα μόνον $25.00. Είμεθα τό μόνο "Ελληνικόν Σχο¬ λείον έν Νέσ. 'Υόρχτΐ, διά νά μάθί- τε καλώς την τέχνην τοϋ «ουρέως. ΝΕΥΥ 8Υ8ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΒ δ^ΗΟΟ^ $59 —8Λ Ανε., (Γωνία 28 Όδοΰ) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνιχϋ οΐκογενεία είς νέον μέ κα¬ λάς συστάσίΐς. Άποταθήτε: 501 νΥ· 187(1ι 81., Αρί. 52. (14406—9—12) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεντ μέ 8(β&πι Ιιβαί, ζεστό νερο καΐ λουτρώνα. 4 δωμάτια.—441 Υ/. 351Ιι δΐΓθβΙ. (14397—8—11) ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια οι' εν καΐ δύο αταξία παρ' 'Ελληνική οΐκο¬ γενεία. Άποταθητε: Κον Στέλιον Λο- ίξον, 249 νν· 11211ι 81., 4ον πάτωμα. (14390—8—11) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον «αρ' 'Ελληνικϋ οΐκογενεία. δΐββπ» ΙιββΙ, ζεστό νε(?ό, μπάνιο, ηλεκτρικόν <ρώς. Τη>.έΐϊωνον. 557 νΥ. 124(11 δι. Αρ. 52.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ νέα έπιπλωμέ-
να δωμάτια μέ δΐ€3ΓΠ ηεβΐ, ενα ή δύο
δωμάτια, καθαρά καί εύάερα, διά δύο
άτομα πρός $8.00, διά τρία $15.00
ί βδομαδιαίως. 'Επίσης άπάρτμεντ 3
δωματίων πρός $15.00. Άποταθήτε:
131 νΥ 103Γά δι., καΐ 415 ν. 571η
81., Ν. Υ.
(14381—7—13)
ΡΟΚΤ ΟΗΕδΓΕΚ. Ν. Υ__Ό «Έ-
3ικός Κήρυξι, 'Ημερήστοϊ, Κυριαχά.
τικος καί Μηνταΐος Είκονογραφημένο;
,τωλεΐται παρά τοϋ άντι.τροσώπον μα-
Λ. Βαπιο~8ΐ£7. 10 δοαΐΐι Μβϊη δί.
ΒΑΚΒΕ. ΡΑ.—Ό «Έ-
βνικός Κήρνξ> πωλεΐται υπό τού αντι¬
πρόσωπον μας Γεωργ. Μπογδάνον,
ίζ Ε. Μηι·1ίε( δίτεεί.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΛΟΣ
6Ε0Β0Ε Ο. ΑΡ05ΤΙ.Ε, ΙΝ Ο.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΟΝ
Άνα7.αμβάνομεν χηδιίας είς οΐονοήποτβ μέρο;
Νέα 'Υόρκο καί Νενν ΙεΓδεγ
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
3Ο8 %Υ. 47ΤΗ 8Τ.. ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίΥΑΝΐΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΙ,ΥΝ:
187 δΟϋΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝβ 9450
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
'Ομογενής ύλικώς άνεξάρτητος κ«»
Λεπειρίΐμένος είς εμπορικάς, θεατοι-
κάς καΐ χρηματιοτικάς εργασίας, ζη¬
τεί ευκαιρίαν όπως συνδε&ή μέ άξιό-
χρεον> Ελληνικήν επιχείρησιν, εχηι-
σαν ανάγκην των ύπηρεσιών τσν.—
Α. Ρ. Α., ΟβηβΓβΙ Ρ. Ο. Βοχ 435, Ν.
ΥογΙε Οϋγ.
ΝΕΟΣ γνωρίξων καλώς την εργα¬
σίαν διά Οβΐϊοβΐερβη, ζητεί εργασί¬
αν, ή έ.-αθνμεϊ νά γίνγι σννέταιρος.
Β. Κ., ο)ο Ναΐΐοηβΐ ΗβΓβΙα, 136
νν. 261η δι., Ν. Υ.
(14382—7—10)
ΟΛΕΘΡΟΙ
Υπό Ι. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
Συλ>.ογή —ιημάτατν έμπνενσμέ-
νοον άπό την ςρρίχην καΐ την αγω¬
νίαν των τελευταίον πολέμων.
Τιμάται, χ-«<>Ί06ετον, $0.75.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
140 ν/ΕβΤ 20ΤΗ βΤΒΕΕΤ
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ
(Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ)
ΈΧς τό σνγγραμμα αύτό άναλύ-
ονται αλα τα ζητηματα τοΰ ονν-
χρόνου πολιτκϊμον, κοινβτνίθλογιχα,
φιλοσοφικά, θρησΝεντικά, οΐκονο-
μαλογτχά, φθ^λογικά, καλλιτεχνν-
κά, κβΐ έν γεν— έτηιστημονιχά,
έκτιθίνενα μέ τρόπον άπλονν καί
δημώδη. ( Πλούσιον καΐ είς τττν
έξωτθρικήν τον εμφάνισιν, ήτο έ-
πόμτνον ότι έν τοιοΰτον ΐργον θά
Ιγίν—ο εθνικόν χαΐ θριΐσκευτικόν
έγκόληον είς τάς χείρας κάθ«
'Ελλιγνος.
Τιμάται, χονσόοττον, ... $2.75.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
14β ν/ΕβΤ 26ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ
ΝΕτ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
β& 1Α }δικήσεως τρίτ^1
θητε : Α. ΑΙβχβηοίΓ, πι« εί
Ιβηιΐ Βΐνά., Ο1ιία88ο
III
'ΐΐ
μονον εάν είσθε αγοραστήν
_________ (14412—Κ1
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΡέστωρονΓ;
κτήτου άσχολοτ,νενον· είς ^.
σίας. Μετρητά *5.000. ΚαΛ
τό υπόλοιπον. Καβαρά «ο
ετησίως.—106 ν'««ίο1ΐΡ8ίΗ
Λνΐιΐίβ Ρ18ΪΠ8, Ν. γ., ^
νβ3ίοίΐθβ(ε-Γ καί Βοβΐοη Β. ]
μόν. Τηλέφωνον 8109. —Ι
*)βυθΓ, ίδιοκτήτης·
(14417-10
ΠΩΛΕΪΤΑΙ Έλληνιχάν
πλαστεϊον, κείμενον έντός
500 οικογένειαν, είς τιμήν .ιο
νην. Άποταΰήτε: ΚοιιΓβδ,
23γο! Ανβ., ΑδΙθΓΪ3, Ι,. Ι.
(14416-
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
δΡΑΟΗΕΤΤΙ ΗΟΙ'δΕ
των καλλιτέρων συνοικιών τοθΐ
Κ1}-π, καταλλ.ηλότοτον μέ
πιδιορθώσεις διά ΟυϊΙθγ 3Π(1
Ηοιΐδβ καί ΚοΙΪ86γγϊο.
παρά Ίταλίδος Ίδιοκτητρίας.
τούσης νά κυδερνήση την £(·
Χρειάζονται $1.500 τοίς
ΡΚΕνΕ8
2 Ηον»·3Γ(Ι Ανε., ΒΓοσ1ι1>η,|
τιον 6. Έξέλθετε είς Ο
δΐ3ΐϊοα καΐ ΒΓ03αν.'3>'·
(1440
ΠΩΛΕΪΤΑΙ 'Ιταλίΐών έσ
κείμενον είς καλήν το.τοΟε<ηατ| τάλληλον δι' 'ΕλΙηΛτκον έο 83 ΒΜηίθΓά Ρΐθίοβ, ΝετναΓΐί,| ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οίίβθ Ρο(. νοήματο. Καλά κίρδη διά τάλληί.ον· —Τ αηα Τ Οοβ 83 ΒΓβπάίοπΙ Ρΐ&οο, (14395 ΟΕΕνΕ. ΟΗΙΟ.- θνπκός Κήρυ?> πωλεϊται .ταοα
ππροσώπου μας Π. Αντ
704 ΒοΙΐνβΓ Βοβί.
(Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ)!
•Ι—οοία των
Ν€οε)λλτ«νικον Λθ
τελενταίων αίώνων.
δβΛΟτατον. Διαφωτ*στο«ον,,
μώτβτον δι' «λοος τβυί
τής Άμε,χχής. Συν «
των Ευ.ήντ.τν ν**™*]
ποϊοι έλάιυΐρννσν το
άνομα. θά έμ«ν«<τ<ΗτΗ μελέτην των μεγαλων α^ όγκώΑες αΰτό συγΥνθί«>«;,
^βθίμίνον. μέ ««««ν ·«
ττμαται
Γράψατί:
ΑΤ
14Ο
2βΤΗ
0|ΤΤ
Ή'ΑΗΜΑΑΙΙΐβί η «
•Υπό ΑΛΦΟΝΣΟΥ
Τό
τσϋ '
^ττςΙρ,
σφ κινδννων χ»
μ«τ«6βλλονν τό
νβγνώστον είς
νίαν. Σελί&ες 800
ετκάνων. Δδ
Γράψατβ:
"ΝΑΤΙΟΝΑί
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡ^'Ξ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1930-
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Ιανουάριον.—Τβτι-
ανής μάρτυς ος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 13 ;ΐανουαρίου.—'Ερ-
μύλον καί ϋτρατονίκον.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Λ
'Επί Ελλάδος 1.29%ο ή δραχμή.
:_τί λονδινον $4,84% ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.90 13)160 τό <ρο. 'Επϊ Γερμανίας 23.76% τό μάοκσν. 'Κ-α Ιταλίας δ.23ο ή λιρέτο. •Επί Σερβία: 1.70 3)8 τό δπνάρισν. Επί Ρουμανιας 0.60%ο τό λ«· 'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ΰ ή κ". ΙΣ 20ό νΈ5Τ 3ίπ1 5ΤΚΕΕΤ Λίραι Αγγλίας ............4.87% Γαλλικά Φράγκα .......... 3.93% Δραχμαί είς την καλλιτέραν τιμήν. Τηλεφωνήσατε διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΟιΙ<:1ΐ6Γίη£ 6271—8. ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΚΚ ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τή; 'Οδοϋ Μαάιβοη) 'Εκδίδομεν έπιταγάς είς δραχμάς έκί δλαχν των πόλεων τής "Ελλάδος, είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ημέρας. Τηλέφωνα: νΥοΠΙι 2945—6—7. ΑΝΕΠΙΔΟΤΟ1 ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΔΓ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΝ ΤΩ ΤΑΧΥΔΡΟ ΜΕΙΩ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ Δημοσιεύομεν κάτωθι κατάλογον ά- νεπιδότων επιστολαί)ν δι' "Ελληνας, καΐ ευρισκομένων έν τω Ταχυδρομϊία. τής Νέας Υόρκης, Ο(τ Η&11 Ρ»Γϋ καί ΒΐΌαα'τν'αν. Οί δικαιοΰχοι, δπω; τάς παραλάοουν, πρέπιι νά γράφωσι κατ' ευθείαν πρός τόν Διενθυντήν των Ταχυδρομείων, δίδοντες τόν άρίθμόν, δσΐι; προηγεΐται τή; δημοσιεύσεω; καί τό δνομβ .ού κατάλογον -β*.) φ Γρά-ψατ* οντω: 0ι_Α8δ!ΡΙΕ0 Α0νΕΒΤΙ8ΕΜΕΝΤ8 ΚΟΙΝ^ΚΙΚΑ Νβνν ΥογΙ£ τ αΚΕΕΚ ΕΙδΤ, .ΓβηιιβΓν 101η, 1930. 1) ΑΙβχοιιΠδ Ρ. 2) ΑηάΓβν.'8 Ο. 3) Αγπϊ3οο5 Τοΐη (2). 4) Αίηαηα Ν. 5) Β35Ϊ21Ϊ3 ΝϊΚ. 6) ΒβΗδ Αηββ- Ιθδ Ο. 7) Βπδίοΐ Ματγ. 8) ΟαηΚθδ Οθογ§6. 9) ΟβΓΐοδ 8. 10) ΟεβΓθ ΙθδΙΙ. 11) 0Ο0ΓΟΠ35 Νΐθ. 12) ΟθΓ- ηιοϋδϊδ ΟΙΐΓΪδΙ Τη. 13) Οοιιζβηδ 0β0Γ§6. 14) Βίΐη3ΐ)3θΗΪ Ρ3Π3{?ΐθ- Μ. 15) ϋβΓβΙία Νϊοΐί. 16) ΠοΓοη ΑηΙοη Ο. 17) ΟεοΓβοροιιΤθδ Ο. 18) ΟοϋΓίκ ϋίηιοδ. 19) Ηιιπιΐδ 8ρΐ ΓΟδ. 20) Κ3Γ3Ρ3Ρ38Ϊ5 ΑΠδίίάθ (2). 21) Κ6553ΓΪΠ ΟηηβΙοη. 22) Κϊγϊ- ίδΐδ ΡβΓΪθΙίδ. 23) Κθΐίθ» Νϊθΐί. 24) Εΐΐ1ί3ΐ£ί5 Ο6ΟΓ86. 25) Μ3ΓΠ35 Πβ- ιηείτΐθδ (2). 26) ΜβΓΖβηΐ38 Ρβ- ΐΓθδ 8. 27) Μΐοή3ΐβ3η δρΪΓθη. 28) ΡβηΙβζίδ Α. Ρ. (2). 29) ΡβρβάΌδ Η. Ε. 30) ΡΓθάΓθηπάβδ Ο. 31) Ροιι Ιΐοδ ΟεοΓββ. 32) δβΓΐηεη δρβΓθδ. 33) 8Ϊ135 .Τοηη. 34) ΤΪ3ηεΐ3*οδ ΟεοΓ8β5. 35) ΤοιΐρίΓβδ Ν. 36) Τού ρΐΐβδ Βογ. 37) νΐ38ορουΙοδ ·Γοηη. 38) Ζ3113ΓΪ38 Οβθ. 39) ΖαηϊΚθδ τ. Ι. ΚΙΕΕΥ, ΡοδΙηΐ3δΙβΓ. ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΔΩΡΕΑΝ Μαθήαατα Άγγλικής. 'Επίσης πώς δύνασθε νά γίνετε Άμερικανοΐ πολί¬ ται. Άποταθήτε εκάστην Δεντέραν, Τρίτην καΐ Τετάρτην Ενβηΐηβ δοΐιοοί Νο. 17, επί τής 48ης Όδοΰ, (μεταξίι 8(π καί 9(1) Ανεηυεβ). ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Η. ΚΟΚΚΩΝΗΣ —ΓΕΩΡΓΙΑ Ν. ΤΣΑΚΩΝΑ Εδωσαν υπόσχεσιν γάμου' ό λαμ- ποός νέος καΐ καλώς άποκατεστημέΐ νος είς Οο1αΐη1)ΐΐ5, Οηΐο, Παναγι¬ ώτης Η. Κοκκώνης, έκ Σίταινης, της Κυνουρίας, καί ή διά πολλών καί σπα- νίων χαριομάτων πεπροικισμένη Δνίς Γεωργία Ν. Τσάκωνα, κόρη τοΰ με- γαλεμπόρου Ν. Τσάκα»να, έξ Άγίου Ανδρέα, της Κυνουρίας. Είς τάς δύο ϊύγενεϊς ύπάρξεις ύχόμεθα ταχείαν την στέψιν. Κ. Τ. Οίιίο. (14427—11—12) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Μόλις σννελθόντες έκ τής πληξά- σης ημάς συμφοράς επί τω Θανάτψ τοϋ προσφιλοϋς μας Δημητρίου, κα¬ θήκον θεωρούμεν όπως καί δημοσία εκφράσωμεν τάς απείρους ευχαριστί¬ ας μας πρός άπαντας τούς όπωσδήπο- ποτε συμμετασχόντας τοΰ πενθους μας, ^ τούς παρακολουθήσαντας την κηδείαν καΐ» τούς καταθέσαντας στε¬ φάνους: ΜεπιβεΓΧ οί ϋΐν. 241 Α. Α. οί 8. %μά Ε. Κ. Ε. οί ΑηιβΓΪ03, οικογενείας άδελφών Σκαρμεα, Ιω¬ άννου Τριγουρέα, Γεωργίου Βαγγέλη, Γεώργιον Άποστολοπούλον, Νικόλαον Τσάκωνα, Κωνσταντίνου Σερέτη, Γε- ωργίου Δ. Άγγελοπούλου, Νικόλαον Παφιλιάρη, Ιβπιεκ ΑηΙΙΐΓΟδ, καί κ. Άθανάοτον Καλαθαν, Αντώνιον Φω- τόπουλον, Νικόλαον Πολιτόπονλον, Χρήστον Άγγελόπουλον καί Χρήστον θανόπουλον. Οίκογένεια ΝΙΚΟΛΑΟΥ Δ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟ- ΠΟΥΛΟΥ ΑΛΕΚΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 0ηΐθ3βο, III. (14432—12) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΛΛΗΝιΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ φίνκτερς διά γοι·να- ρικά, πεπειραμέναι καί μαθητευόμεναι. Άποταθητε: 150 λν. 28ι1ι δΐτββί, Κοοΐη 1203.' (14421—10—12) ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελλττνΐς δακτυλογρά- φος, κάτοχος 'ΕλληνΛκης καΐ Άγγλι- κής, διά γενικήν εργασίαν γραφείον. —-Οΐϊνθβ ΙιηροΓΐίηκ Οο., 74 ΟγεικΙ 81., ΟϊΙχ.— Οαηβΐ 6224. (14407—9—12) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεος γνωρίζων την ζαχαροΓτλαστικήν κοϊ πώλησιν σόδας. Ά.-τοταθήτε: Α. Βΐβεΐτ, Αναΐοη Ηθ- ίεΐ, ΝθΓν-3ΐ]ί, Οηίο. (14401—9—12) ! ΖΗΤΕΙΤΑΙ ύπάλληλος διά Ιταλι¬ κόν παντοπωλεϊον. Μνσθός ϊκανοπβιτ)- τικός διά τόν κατάλληλον. Δέν πει- ράζει εάν δέν γνωρίζη Ίταλικά. Ά¬ ποταθητε : ΙηιβΓη&ΙϊοηβΙ Ιτηρ. Οο., 289 ΑΐντεΙΙδ Ανθ., ΡΐΌνίιΙεηοθ, Η. Ι. (14394—8—10) ΔΙΕΥΟΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοΰ κ. Γεώργιον Καρου- μπάλου, μηχανικοϋ, κατά τονς τελεν- ταίους ίξ μήνας έργαζομίνου έν τφ έν ΒΓθοΙιΙγη, Ν. Υ. Κυ^ερνητικφ Ναυστάθμο), νά την αποστείλη είς τόν Φώτιον Δερμονσην, 315 Ρΐαηβ δΐ., ":, Ν. Χ (14425τ—11—12) ΠΡΟΣ — — «τος εύ ^ Κυριακάς. Ααιι^ν .ΐ καί ΡογΙ δπιΐϋι; ΑγΙγ. ' 5ί τοϋνται 1.500 δολλ. ,& τε:2907ΒΓθ3άνν3ν· Ν Υ (14«4ΐν ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τού κ. Βασίλειον Άρβανι- τοπονλον, τελενταΐον δΜΐ|.ι«ίνοντος έν ΦιΛαδελφείοι, όπως εΐδοποιήση τόν κ. Αντώνιον Χάχλον, 456 Εοτΐίΐη 81., δβη ΡπιηοΪΒοο, Οιΐίί. (1440β—9—11) εκτακτοΤευ]καιρι ΠΟΚΤΗΣΙΝ ΚΑΑΗϊ: ΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΜΑΚ: ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ τοία ο! πα?Λΐας οΙκιας όμοί, «ίηΖ^ τρικωτατην θέσιν ένχός £1 Καί,α,ιων /Μ-Λσηνίοςΐ^ δονται αμεσως, έλεύί>εοα
β°»& 1 *ι«}δικήσεως τί
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού Μι¬
χαήλ Γ. Φιορέτον, διαμείναντος πρό
έτών εί; τό Μΐ1«αιιίίββ, Υν1— 'Ο
γνωρίζων αύτην η σχετικόν τι περί
αύτοι παρ'ακαληται δπως^ την απο¬
στείλη είς την γραϊαν μητέρα τού οδ-
τως: Καν Φροσΰνην χήροτν Γεωρ/γίου
Φιορέτου, χωρίον Ζαχαρώ, Όλυμ-
ίθ
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ
Τόν αγαπητόν μας Ιωάννην Μαρ-
κόπονλον τελέσαντα τούς άρραδώνάς
τού μετά της πολυφέρνου Δίδος Ού-
ρανίας Μουστάκη, αδελφής των έν-
τανθα καλώς άποκατεστημένων άδελ-
ςρών Μουστάκη καΐ γυνατκαδέλφης
τον εγκρίτου έν Σπάρτη ίατροΰ Κων¬
σταντίνου Γουζούλη, ευχόμεθα ταχεί¬
αν την στέψιν.
ΟΊκ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ
δβΐειη, Μ358. (14434—12)
Γ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ φάρμα 46
στρεμμάτων, κειμένη επί δημοσί-
ας^ όδοϋ τοϋ 81&ίβη Ιδΐβηα!. Τα
κτίρια καί λοιπά χρειώδη είς αρί¬
στην κατάστασιν. Παρέχεται πο-
' λυετές ένοικιαστήριον. Ενοίκιον
1 ευθηνόν. Τηλεφων. 81. ΟβθΓ^β
600. — Τ1ιοΐη&8 ^. Τν*βΐ8ΐι, 15
8ί., 81βρ1βίοη,
(14431—12—14)
Ι ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μοναχικόν δωμά-
| τιον χάί έτερον διά δύο, μέ όλας τάς
ι ευκολίας:, παρά κα>.χί Έλληντκη οίκο-
γενεία. Άποταθήτε: Κουββοδ, 4 ν.
103ΠΙ δί., Αρί. 4.
(14429—11—13)
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ!
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τήςι Παιδείας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν δΐΛρκούσης τής
ημέρας, είς άνδρας καΐ γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοΰν - όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καθώς καΐ^ πώς νά γίνουν
Άμερικανοΐ πολίται. "Οσοι έπιθυμοΰν
νά καταταχθό>σιν είς τάξιν τινά, δύ¬
νανται ν* άπρταθώσι έκόχττην Δευτέ¬
ραν ν,αΐ Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. |
Δωμάτιον 401 καί 409, ΡιιΜΙο δοΐιοοΐ,
215 Εββΐ 4181 δ(. Πάντες προσκα
λοΰνται όπως προσέλθωοιν.
ΓΐΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τού Μανίόλη καί Δημητρίου
Γενηά, έξ Σετ>δεκίοϊ τής Σμύρνης,
νά την αποστείλη είς τόν Τάσον Πα-
νανάκην, 25 Νοτίΐι Μβίη δι., Βγϊ8-
ιοΐ, Οοηη., καθότι είναι έπείγον<σα ά- νάγκη. (14392—8—11) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν, ή σχετικόν τι περΐ τον Ανδρέα Σπαντώνη, έκ τής Ήρακλεί- τσης, των Γανίρχώρων, τής θράκης, νά την αποστείλη είς τόν έξάδελφόν τού Λαμπρόν Ναθαναήλ Καρραγρηγό- ρην, (Εοιιϊδ Ν. Κ3ΓΓ38, Είηοοΐη Ηοΐεΐ, Ηαπαΐηοηά, Ιηάίαπα. (14383—7—11) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. 'Ερρϊκος Άγνελάτος, όπως διέλθη των Γρα¬ φείων τοΰ «'Εθνικοϋ Κήρυκος» καί παραλάβη έπτστολήν τού έκ μερους τοΰ άδελφου τού. Δ. Γ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ —3 σέντς ή λέξις κατά κα· ταχώρισιν. —Μέ στοιχεία των 10, πρό; 5 οέντς ή λέξις". —Μικραί Αγγελίαι «Πρός Πώλησιν» δέον νά προ- πληρώνίονται. —Μικραί Αγγελίαι Χρημα- τιστικής φύσείος πρό; $2.10 την ίντσαν. —Έκδίδετε τα έμβάσματά σας διαταγη τοϋ «'Εθνι¬ κοϋ Κήρυκος». Ο ΓΪΙΒΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥΙ 'Υ«ό Τζάκ Λόντου,-"Εργον πλή-· ρ«ς -γαηττΐ(ας καΐ περιπίΐειών. Ζίίντανή ζωγραφιά ττΐς ζωής των Θαλασσών. Τιμάται βεθεμένον $1. "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ' 140 »¥. 26ΤΗ βΤ., ΝΕτΥ ΥΟΒΚ ΚΟΥΡΕΙΣ! Κατάλληλος εΰκαιρία όπως μά- θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρήσιμο; καΐ διά την πατρίδα σας. Δίδακτρα μόνον $25.00. Είμεθα τό μόνο "Ελληνικόν Σχο¬ λείον έν Νέσ. 'Υόρχτΐ, διά νά μάθί- τε καλώς την τέχνην τοϋ «ουρέως. ΝΕΥΥ 8Υ8ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΒ δ^ΗΟΟ^ $59 —8Λ Ανε., (Γωνία 28 Όδοΰ) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνιχϋ οΐκογενεία είς νέον μέ κα¬ λάς συστάσίΐς. Άποταθήτε: 501 νΥ· 187(1ι 81., Αρί. 52. (14406—9—12) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεντ μέ 8(β&πι Ιιβαί, ζεστό νερο καΐ λουτρώνα. 4 δωμάτια.—441 Υ/. 351Ιι δΐΓθβΙ. (14397—8—11) ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια οι' εν καΐ δύο αταξία παρ' 'Ελληνική οΐκο¬ γενεία. Άποταθητε: Κον Στέλιον Λο- ίξον, 249 νν· 11211ι 81., 4ον πάτωμα. (14390—8—11) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον «αρ' 'Ελληνικϋ οΐκογενεία. δΐββπ» ΙιββΙ, ζεστό νε(?ό, μπάνιο, ηλεκτρικόν <ρώς. Τη>.έΐϊωνον. 557 νΥ. 124(11 δι. Αρ. 52.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ νέα έπιπλωμέ-
να δωμάτια μέ δΐ€3ΓΠ ηεβΐ, ενα ή δύο
δωμάτια, καθαρά καί εύάερα, διά δύο
άτομα πρός $8.00, διά τρία $15.00
ί βδομαδιαίως. 'Επίσης άπάρτμεντ 3
δωματίων πρός $15.00. Άποταθήτε:
131 νΥ 103Γά δι., καΐ 415 ν. 571η
81., Ν. Υ.
(14381—7—13)
ΡΟΚΤ ΟΗΕδΓΕΚ. Ν. Υ__Ό «Έ-
3ικός Κήρυξι, 'Ημερήστοϊ, Κυριαχά.
τικος καί Μηνταΐος Είκονογραφημένο;
,τωλεΐται παρά τοϋ άντι.τροσώπον μα-
Λ. Βαπιο~8ΐ£7. 10 δοαΐΐι Μβϊη δί.
ΒΑΚΒΕ. ΡΑ.—Ό «Έ-
βνικός Κήρνξ> πωλεΐται υπό τού αντι¬
πρόσωπον μας Γεωργ. Μπογδάνον,
ίζ Ε. Μηι·1ίε( δίτεεί.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΛΟΣ
6Ε0Β0Ε Ο. ΑΡ05ΤΙ.Ε, ΙΝ Ο.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΟΝ
Άνα7.αμβάνομεν χηδιίας είς οΐονοήποτβ μέρο;
Νέα 'Υόρκο καί Νενν ΙεΓδεγ
ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
3Ο8 %Υ. 47ΤΗ 8Τ.. ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΡΗ0ΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίΥΑΝΐΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΙ,ΥΝ:
187 δΟϋΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝβ 9450
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
'Ομογενής ύλικώς άνεξάρτητος κ«»
Λεπειρίΐμένος είς εμπορικάς, θεατοι-
κάς καΐ χρηματιοτικάς εργασίας, ζη¬
τεί ευκαιρίαν όπως συνδε&ή μέ άξιό-
χρεον> Ελληνικήν επιχείρησιν, εχηι-
σαν ανάγκην των ύπηρεσιών τσν.—
Α. Ρ. Α., ΟβηβΓβΙ Ρ. Ο. Βοχ 435, Ν.
ΥογΙε Οϋγ.
ΝΕΟΣ γνωρίξων καλώς την εργα¬
σίαν διά Οβΐϊοβΐερβη, ζητεί εργασί¬
αν, ή έ.-αθνμεϊ νά γίνγι σννέταιρος.
Β. Κ., ο)ο Ναΐΐοηβΐ ΗβΓβΙα, 136
νν. 261η δι., Ν. Υ.
(14382—7—10)
ΟΛΕΘΡΟΙ
Υπό Ι. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
Συλ>.ογή —ιημάτατν έμπνενσμέ-
νοον άπό την ςρρίχην καΐ την αγω¬
νίαν των τελευταίον πολέμων.
Τιμάται, χ-«<>Ί06ετον, $0.75.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
140 ν/ΕβΤ 20ΤΗ βΤΒΕΕΤ
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ
(Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ)
ΈΧς τό σνγγραμμα αύτό άναλύ-
ονται αλα τα ζητηματα τοΰ ονν-
χρόνου πολιτκϊμον, κοινβτνίθλογιχα,
φιλοσοφικά, θρησΝεντικά, οΐκονο-
μαλογτχά, φθ^λογικά, καλλιτεχνν-
κά, κβΐ έν γεν— έτηιστημονιχά,
έκτιθίνενα μέ τρόπον άπλονν καί
δημώδη. ( Πλούσιον καΐ είς τττν
έξωτθρικήν τον εμφάνισιν, ήτο έ-
πόμτνον ότι έν τοιοΰτον ΐργον θά
Ιγίν—ο εθνικόν χαΐ θριΐσκευτικόν
έγκόληον είς τάς χείρας κάθ«
'Ελλιγνος.
Τιμάται, χονσόοττον, ... $2.75.
Γράψατε:
ΤΗΕ ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
14β ν/ΕβΤ 26ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ
ΝΕτ¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
β& 1Α }δικήσεως τρίτ^1
θητε : Α. ΑΙβχβηοίΓ, πι« εί
Ιβηιΐ Βΐνά., Ο1ιία88ο
III
'ΐΐ
μονον εάν είσθε αγοραστήν
_________ (14412—Κ1
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΡέστωρονΓ;
κτήτου άσχολοτ,νενον· είς ^.
σίας. Μετρητά *5.000. ΚαΛ
τό υπόλοιπον. Καβαρά «ο
ετησίως.—106 ν'««ίο1ΐΡ8ίΗ
Λνΐιΐίβ Ρ18ΪΠ8, Ν. γ., ^
νβ3ίοίΐθβ(ε-Γ καί Βοβΐοη Β. ]
μόν. Τηλέφωνον 8109. —Ι
*)βυθΓ, ίδιοκτήτης·
(14417-10
ΠΩΛΕΪΤΑΙ Έλληνιχάν
πλαστεϊον, κείμενον έντός
500 οικογένειαν, είς τιμήν .ιο
νην. Άποταΰήτε: ΚοιιΓβδ,
23γο! Ανβ., ΑδΙθΓΪ3, Ι,. Ι.
(14416-
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
δΡΑΟΗΕΤΤΙ ΗΟΙ'δΕ
των καλλιτέρων συνοικιών τοθΐ
Κ1}-π, καταλλ.ηλότοτον μέ
πιδιορθώσεις διά ΟυϊΙθγ 3Π(1
Ηοιΐδβ καί ΚοΙΪ86γγϊο.
παρά Ίταλίδος Ίδιοκτητρίας.
τούσης νά κυδερνήση την £(·
Χρειάζονται $1.500 τοίς
ΡΚΕνΕ8
2 Ηον»·3Γ(Ι Ανε., ΒΓοσ1ι1>η,|
τιον 6. Έξέλθετε είς Ο
δΐ3ΐϊοα καΐ ΒΓ03αν.'3>'·
(1440
ΠΩΛΕΪΤΑΙ 'Ιταλίΐών έσ
κείμενον είς καλήν το.τοΟε<ηατ| τάλληλον δι' 'ΕλΙηΛτκον έο 83 ΒΜηίθΓά Ρΐθίοβ, ΝετναΓΐί,| ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οίίβθ Ρο(. νοήματο. Καλά κίρδη διά τάλληί.ον· —Τ αηα Τ Οοβ 83 ΒΓβπάίοπΙ Ρΐ&οο, (14395 ΟΕΕνΕ. ΟΗΙΟ.- θνπκός Κήρυ?> πωλεϊται .ταοα
ππροσώπου μας Π. Αντ
704 ΒοΙΐνβΓ Βοβί.
(Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ)!
•Ι—οοία των
Ν€οε)λλτ«νικον Λθ
τελενταίων αίώνων.
δβΛΟτατον. Διαφωτ*στο«ον,,
μώτβτον δι' «λοος τβυί
τής Άμε,χχής. Συν «
των Ευ.ήντ.τν ν**™*]
ποϊοι έλάιυΐρννσν το
άνομα. θά έμ«ν«<τ<ΗτΗ μελέτην των μεγαλων α^ όγκώΑες αΰτό συγΥνθί«>«;,
^βθίμίνον. μέ ««««ν ·«
ττμαται
Γράψατί:
ΑΤ
14Ο
2βΤΗ
0|ΤΤ
Ή'ΑΗΜΑΑΙΙΐβί η «
•Υπό ΑΛΦΟΝΣΟΥ
Τό
τσϋ '
^ττςΙρ,
σφ κινδννων χ»
μ«τ«6βλλονν τό
νβγνώστον είς
νίαν. Σελί&ες 800
ετκάνων. Δδ
Γράψατβ:
"ΝΑΤΙΟΝΑί
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
27
5ΤΚΕΕΤ
Ι ΝΕΛΐδ *Ν«*λαος Λάζαρης,
ΚΛΖ. τίς θεολογιας.
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
{β81 18511» ΕΐΓββί.
5ΐ. Νΐοηο148 Ανβ.)
Αίδ. Κανέλλος Κανελλό-
Γ ηουλος.
Γραφείον:
«539·
ΒΙΑ Ι»· ϊ·
■ ΈΚΚΛΗΣΙΑ
Ι,ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΗΟΪ»
1 Ά^^?>
(
275 ΕίΜ δΤΗ
-· Ί Μενεξόπουλος·
ίας: Η»νθΤΡ&τβΓ 2870·
ηχ,υη ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
Β) ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
; Ανεηαβ. Ν«~ ΥοΛ
,ξδ 15ης καί 17ης 4δοδ)
ω^ον: δίτυνββ&ηί· 7586.
ΟΚΑΝΟΕ, Ν. 3.
Ιττνιχή Όρβόδοξος Έκκλησία
ΙΣΤΑΝΤ1ΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
Βεΐΐ απά Μβΐη δΐτββΐδ
5393
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
Ι Γ. ΑΝΔΒΕΑΔΗΣ, Λ. θ.
φ. Έκκλησίας: θΓ3η§β 4872
Κοτοικίας:
351 ΥοΛ δΐΓββί
Κατοικία Ίερέως:
320 ΡβϊπηοηΙ Ανβηαβ
ΒβΓδβπ 281 καί
1113.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ>
Έν Νέα 'Υόρκη.
βις Ίερέως Άρχιμ. Δαυίδ
ΙΪΕοντορίδου καί 'Εκκλησίας:
ί!. 34(:1ι 8γ., Νβτν ΥογΚ
ηλέφωνον ί,εχίηείοη 6793.
ΟΡΘΟΛΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
Ν. 126(1ι $£·, Νβνν Υογκ Οΐίί
]ρ. 'Εκκλησίας *. Μοιιυ,ΐηθηΙ 9845
Ίερέως Αίδεσ. Νικόλαον
Άνδριοπούλου:
501 ν. Ι3όΐΐι δΐτββί.
ιέφωνονσ Βγ8(31πιγ81 8636.
Ιϊ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
> νέον αΰτό βύγγραμ^ια βΐν—
"λυτψος θησαυρός γνώσεων.
ι τό κλαδί τό οποίον σας άνοί-
·« παλατια τής Λροόοου καΐ
«;. Απαραίτητον διά κάθε
|νο. ΑΛοκτήοατε τό ένγον.
Ι «Χ"8, ^ κβλλίτϊβΛν σύμβου-
15) **7*°» *« την επιτυχίαν
|~* ζωην σας. Όγχώβης. Λε-
■*~» *αι πλουοίίος ε&ονογνα-
[^ί τομος.
$2.75.
» *. 2βΤΗ 6Τ.. ΜΕΥ/ ΥΟΗΙί
ΗΑΤ ΗΕΒΑ1.Ρ"
ΠΑΛΑΜΑ
| Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
1 ΚΑΙ
ΡΠΙ ΤΗΣ ΨϊΚΗΣ ΜΟΥ
|Ιί ΤΗΣ ΖΠΗΣ
&ν Α·.ΑΓΕρΟΠΑΝΝΙΙ
Κ ".^ναφιχόν β
*Λ τηναυγχροναν
βΤ.,
σέν,ς.
ΥΟΗΚ
ΙΡ ΥΟΙΙ ν/ΑΝΤ ΤΟ ΒϋΥ Α
(.ΙΙΑΒΑΝΤΕΕΟ ΡΚΟΓΙΤΑ-
ΒΙ.Ε Βϋ5ΙΝΕ55 ΟΕΤ ΙΝ
ΤθυθΗ νΥΙΤΗ ΤΗΕ ΗΙ05Τ
ΒΕΙ.ΙΑΒΙ.Ε ΑΝΟ ΟΙ.ΟΕ5Τ
ΒΙΙ8ΙΝΕ55 ΒΒΟΟΕΒ
Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
ίϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, έν άπό τα
πλέον άρκττοκρατικώτερα είς τό
Τΐπιββ δο,. δβοΐίοη, ίιαθαρά μη-
νιαΐα κέρδη $900—1000, έδδομαδι
αϊαι εΐσπράξεις $1.700—1.800, πρό
Ιτους προσεφέρθησαν §50.000 καΐ
άπερρίψθησαν. θυσιάζεται, λόγφ
άσθϊνείας άντΐ $22-000 μέ $8.000
μετρητά. Ιθεν; ίνΌΐκκιστήριον.
Σπεύσατε.
_______ζείςάκμάζον- ι
σαν άριστοκρατικτΐν πόλιν τοΰ
^οηβ Ι5ΐ3ΐκ], έργαζόμενον δνειι
συνανωνισμοϋ. θαυμασία επίπλω¬
σις ιιρ ίο (ΙβΙβ, καθαρά καΐ έξη-
σοραλισμένα κέρβη $14.000 τό Ιτος.
ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$200 μηνιαίως. Τιμή $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
ϊ.ϋΝΈΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2 τού αύ-
τοβ Ιδιόκτητον, αμφότερα έργά-
ζοντοι 6 ημέρας έβδομαδιαίως. 'Ε-
νοικιαστήρια 8 έτών. είσπράΕεις α-
νω των $800 έβδομαδιαίως. Άπαι-
το5νται $4.000 μετρητά. Δοκιμή
τελεία καΐ άπϊριόριστος διά τοΰς α¬
γοραστάς. Σπεύσατε προσωπικάς.
ΟΟΡΤΈ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθί
σία, θαυμασίως έπιπλωμένον, έργα-
ζόμει·»».μέ Γ> άνθρώπους, είσπρά-
ςεις $1100 έβδομαδιαίως, ενοίκι¬
ον $135, τιαή $10.000, μέ $3.000
μίτρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τέλειον καθ* δ¬
λα, έκλεκτή τοποθεσία ΒγοοΛ-
τναν, Άμίρικανόζ ίδιοκτήτης, έν¬
οικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκιον
$375. Εΐσπράξεις $1.400 έβδομα-
διαιως. Τιμή $15.000, μέ $6.000
μετρητά.
(:ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωηαίον, τέλειον
καθ* δλα, μέ έξησφαλισμένας είσ-
πράξεις $1.800—2.000 ίδδομαδι-
αίως, ΙΟετές ένοικιαατήριον, ενοί¬
κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10.
000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. Νθν ΙβΓβεν,
έναντι σταθμοΰ, το μόνον στήν πε¬
ριφέρειαν τού, εΐσπράξεις $550—
600 έβδομαδιαίως, 6ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $185, τιμή $5.
ΟΟΟ, μέ $1.500 μετρητά. Μεγά¬
λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, εύκο-
λοδούλευτον, μέ είσπράίξεις $1.000
έβδομαδιαίως, βετές ΐ^οικιαστήρι-
ον, ενοίκιον $235, τιίή $10.000,
μέ $3.000 μετρητά. Εΰκαιρία διά
2 συνεταίρους. Σπεύσατε. Παρά
εΐδικών ευκόλως διπλασιάζονται αί
έςγασίαι.
ΟΟΡΡΈΕ ΡΟΤ γωνιαίον, έπιπ?~-
μένον, ευκολοδούλευτον καί έπι-
κερδές, μέ εΐσπράξεις $1.100 έ-
βδομαδιαίως, ι.2ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $125. θυσιάζεται είς
σοβαρούς αγοραστάς μέ δοκιμήν
άντί $10.000, μέ $3.000 μετρητά.
"Ελθετε καΐ ή δοκιμή θά σάς πεί¬
ση τελείως.
ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ, ό ίπιθυμών δΰ
ναται νά τό αγοράση καί μετά τοΰ
κτιρίον, η μέ μακρον ένοικιασττι-
ριον. θετικά καί ήγγνημένα κέρ¬
δη. Τότε μόνον θά γίνη ή άγορά
δταν οί άγοραστα», κατ' απαίτη-
σιν τον Ιδιοκτήτου τό δοκιμάσουν
£νω των 30 ημερών, διά νά πει-
σθοϋν τελείως ότι έξασςραλίζουν τα
χρήματά των καί καλά κέρδη. Με-
τρητά $10.000.
ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ, ιδού μία μονα-
δικη εΰκαιρία βιά 4—5 σιτνεταί-
ρους", δυναμένους νά καταθέσονν
$20.000, ευκόλως έξασφαλίζουν εν
θαυμάσιον μέρος μέ εΐσπράξεις ά-
νω των $4.000 έβδομαδιαίως, ΙΟε¬
τές ένοικιαστήριον καΐ ενοίκιον μό¬
νον $450 μηνιαίως. Ό καλός συν-
εταιρισμός ίξασφάλίζει τό μέλλον.
ΌΕΙ,. ΟΚΟΟΕΒΥ, τέλειον καθ1
δλα, μέ Έλληνοϊταλικήν πελατείαν,
κέρδη τελείως εξησφαλισμένη, δο¬
κιμή άπεριόριστος, μέ $800 έβδο-
μαβιαίως, δετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον μετά 4 δωματίων, κουζίνας
καί λουτροΰ, $200 μηνιαίως. Τού
Ιδιόκτητον άναχωροΰντος, τό θυσιά-
ζει άντΐ μόνον $10.000, μέ $5.000
μετρητά.
5ΟϋΑ ΟΒΟΟΕΒΥ ϋΕί. μία
άπό τάς έκλεκτοτέρας γωνίας της
Νέας Υόρκης, εξησφαλισμένη κέρ
δή, εΐσπράξεις $1.000 έβδοααδιαί-
ως, «αρ' είδικών ευκόλως διπλα¬
σιάζονται, μακρόν ένοικιαστήριον.
Άπαιτοϋνται $8.000 μετρητά. "Ε¬
χομεν πάντοτε τα καλλίτερα κατα-
στηματα.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ, τέλειον
καθ" δλα, μεταξύ μεγάλων θεά-
τρων καί σταθμών, μέ προσθήκην
^υη^^16οηειιβ ευκόλως δύναται
νά εισπράξη $1.500 έβδομαδιαίως
διά τούς καλώς έννοοϋντας τάς ερ¬
γασίας. Άπαιτοϋνται $3.000 με-
τρητά.
ΟΌΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ, θαυμασία
επίπλωσις, μακρόν ένοικιαστήριον,
ηγγυημέναι εργασίαι. Πωλεϊται δ¬
ταν οί άγορασταί δοκιαάσουν τό
κατάστημα 30 ημέρας καί πεισθοϋν
τελείως. Μετρητά $4.000.
δΤΟΒΕδ ΓΟΒ ΒΕΝΤ μόνον
ε1ς έκλεκτά κέντρα, έξασφαλίζσν-
τα τελείως τάς εργασίας σας με
μακρά ένοικιαστήρια. Άναθετον-
τες είς ημάς την ενοικίασιν ουδεμί¬
αν υποχρέωσιν ϊχετβ νά πληρώση-
τε, προσφερόμΕθα τελείως βωρεβν |
πρός εξασφάλισιν των συμφέρον- 1
των σας Ρλθετε άμέσως.
ΕΞΕΔΟΘΗ
«Τοϋ
ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
" Κήρυκος»
ΟΓνΓΕΟ-2
ΗΜΕΡΟΛΕΙΚΤΗΙ
έ πολυχρώμους ήμερομηνίας, χάρτην πολυτελέστατον,
Εξώφυλλον χρωματιστόν, παράστασιν καλλιτεχνικήν,
ψ^ϊτά, άνεκδοτα, άστεία, λογοπαίγνια.
Οόδηγίας, πρακτικάς γνώσεις, τραγούδια, ποιήμστα.
^ιαλεγμένα μέ καλαισθησίαν.
Ενθουσιάζει και διδάσκει σαν Έγκυκλοπαιδεία.
Ι κανοποιεί κάθε γοϋστο, καί τό πλέον Ίδιότροπον.
| αλλιτεχνικώτατα δεδεμένος, κατάλληλος διά κρέμασμα.
Τελειότερος παντός άλλου Έλληνικοϋ Ήμεροδείκτου.
Η δή κυκλοφορεΐ καί γίνεται ανάρπαστος.'
πεύσατε νά τόν προμηθευθήτε, προτοϋ έξαντληθχ|.
Τ
ο
Υ
1
9
3
Ο
Είναι τό στολίδι κάθε <τπιτιοΰ Έλληνικοϋ, κάβε γραφείου Έλλη¬ νικοϋ, κάθδ καταβτήμαιτος Έλληνικοϋ. ΤΙΜΑΤΑΙ 50 ΣΕΝΤΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ 'Εσωκλείστως ευρίσκετε $........ μέ την παράκλησιν δπως άποστείλητε ............ΗΜΕ- ΡΟΔΕΙΚΤΑΣ ΣΑΣ τού 1930. Όνομα ...................................."Ονομα .................................... Διεύθυνσις.................................Διεύθυνσις................................. Πόλις .....................................Πόλις ..................................... Πολιτεία ..................................Πολιτεία .........................-......... Άναλαμβάνομεν νά άποστείλωμεν την παραγγελίαν σας είς όσας διενθννσεις μάς στείλητε. Είτήτε έκ μέρους τινος προέρχεται ή αποστόλη. 4 Παραγγελίαι Ο. Ο. Τ), δι' έν αντίτυπον δέν έκτελοϋνται. 'Εμβάσατε είς γραμματόσημα. ΟΑΡΕΤΕΒΙΑ γωνιαίβ, ή μόνη στήν περιφέρειαν τοΰ Βγοπχ, έκ¬ λεκτή τοποθεσία μεταξύ θεάτρων, ταχυδρομειον) καί σταθμών, μεγάλα καί έξησφα>ασμένα κέρδη διά τούς
δυναμένους νά καταθέσουν μετρη¬
τά $7.000. Ιΐετές ένοτκιαστήριον,
μέ λογικόν ενοίκιον.
δΗΟΕ δΗΙΝΈ ΡΑΒΕΟΚδ πολ-
λά καί διάφορα, μέ άπεριόριστον
δοκιμήν των εργασιών, καθ" οιον¬
δήποτε τρόπον θέλουν οί άγορα¬
σταί. Εύκολοδούλευτα καί έπικερ-
δή, είς έκλεκτάς τοποθεσίας. Μία
επίσκεψις Θά σάς πείση, τελείως
ότι εύρήκατε τό κατάστημα που
ποθεϊτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ γωνιαϊον,
προνομιοϋχος τοποθεσία, παραπλεύ
ριος μεγάλου θεάτρου, τέλειον καθ*
δλα μέ ήγγυημένας εργασίας, θε-
τικά κέρδη. Άπεριόριστος δοκιμή
τότν κερδών. Μακρόν νέοικιαστηρι-
ον, ενθηνόν ενοίκιον. Άπαιτοϋνται
ιιόνον $5.000 μετρητά.
ΓΡ Υθυ\ΆΝΤ ΤΟ 5ΕΙΛ,
ΥΟυΒ ΒυδΙΝΕδδ ΑΝΌ ΟΕΤ
ΟϋΙΟΚ ΒΕδΌΕΤδ ΟΟχΜΜυΝΙ-
ΟΑΤΕ νΐΤΗ ϋδ ΡΕΒδθΝΑΙ^-
1ιΥ' ο. ϋ. νΒΕττοβ
1482 ΒΓθβά^βΥ. Βοοιη 510,
Βε*. 42—43 δΐΓεβίδ,
ΝΕΥν* ΥΟΒΚ εΐΤΥβ
Τηλέφ. ΒΓ>3Πΐ 8641, 5482, 6091
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤΩΝ ΠΕΙΡΑΝ
'Εκλεκτά βιδλία ϊχει μόνον τό Βι-
6λιοπωλεΐον τού «Έθνΐχοΰ^ Ιίηρνχος»
Η
Τό δραΐΜτνκώτειρον καί πλέον
ά>ναπητόν μχΗΗο^όρημα τοΰ Γάλλου
σνγγραφέως ΑΙμ. Ρκ>μ—Λργ, είς
τό οποίον ΐΒϊάρ-χονν οε>.ίδΐ.ς υψί¬
στου ένδίαφέροντος καΐ μέχρι οα-
κςχηον σνγκλονοτηχαί.
Τναάται δεδεμένον.....$1.40.
Γράψατβ:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140
«V.
26ΤΗ 8Τ.. ΝΕ«ν ΥΟΗΚ
ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΑΑ&ΟΙ
■ιι
Ποίος άπό τούς Άμερικανοϋς φίλους σας δέν θά ήθελε νά έμάν- ,
θανε κδτι τι περισσότερον διά την Πατρίδα μας;
Ή εύρεϊα κυκλοφορία τοϋ Ηοιπβδ οί ΝνηιρΓΐδ βηά ναηιρΪΓεδ
μεταξύ τοΰ Αμερικανικόν κόσμον, ςρανερώνει δτι οί Άμερκιανοί δι-
ψοϋν διά 6ι6λία περί Ελλάδος.
Τό Ηοπΐθδ οί Ν>·πιρη5 3πά νβτηρίΓβϊ είναι βιβλίον γραμμένο
πέριξ τής 'Ελληνικής ζωής άπό τόν κ. Γ. Χόρτον. Ποώς "Έλλην δέν
γνωρίζει τό δνομα τοΰ Κου Χόρτον, όστις επί τριάκοντα όλόκληρα
χρόνια διετέλεσεν Πρόξενον τής Άμερικής είς Αθήνας, θεσσαλονί¬
κην, Σμύρνην καί Βουδαπέστην;
Τό Ιργον τοΰ κ. Χόρτον είναι γραμιιένο Άγγλιστί. Ό άναγνώστης
τσυ λαμβάνει ζωντανήν εΐκ.όνα διαφόρων φάσεων της ζωής είς τα ώ-
ραία νησιά μας, καθώς καί της νοοτροπίας των νησιωτών. ^
Άναγνώσατε τό βιβλίον τοΰ κ. ΗογΙοπ. Προσφέρατε εν αντίτυ¬
πον είς τέύς Άμερικανούς φίλους σας.
ΗΟΜΕ Οί ΝΥΜΡΗ3 & νΑΜΡΙΒΕδ
ΒΥ 6Ε0Β6Ε ΗΟΒΤΟΝ .
$3.50
Ζητήσατέ το άπο τό Βιβλιοπωλείον
τοϋ «Έθνικοϋ Κήρυκος».
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ Ώΐΐ.)
140 ννΕβΤ 2βΤΗ 6Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ, Μ. Υ.
Α ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜ>
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΛΑΑΤΟΛΟΓΙΑΣ
ΝΑΊΊΟΝΑί ΗΕΒΑΙΧ·
27
5ΤΚΕΕΤ
Ι ΝΕΛΐδ *Ν«*λαος Λάζαρης,
ΚΛΖ. τίς θεολογιας.
ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
{β81 18511» ΕΐΓββί.
5ΐ. Νΐοηο148 Ανβ.)
Αίδ. Κανέλλος Κανελλό-
Γ ηουλος.
Γραφείον:
«539·
ΒΙΑ Ι»· ϊ·
■ ΈΚΚΛΗΣΙΑ
Ι,ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΗΟΪ»
1 Ά^^?>
(
275 ΕίΜ δΤΗ
-· Ί Μενεξόπουλος·
ίας: Η»νθΤΡ&τβΓ 2870·
ηχ,υη ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
Β) ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
; Ανεηαβ. Ν«~ ΥοΛ
,ξδ 15ης καί 17ης 4δοδ)
ω^ον: δίτυνββ&ηί· 7586.
ΟΚΑΝΟΕ, Ν. 3.
Ιττνιχή Όρβόδοξος Έκκλησία
ΙΣΤΑΝΤ1ΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
Βεΐΐ απά Μβΐη δΐτββΐδ
5393
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
Ι Γ. ΑΝΔΒΕΑΔΗΣ, Λ. θ.
φ. Έκκλησίας: θΓ3η§β 4872
Κοτοικίας:
351 ΥοΛ δΐΓββί
Κατοικία Ίερέως:
320 ΡβϊπηοηΙ Ανβηαβ
ΒβΓδβπ 281 καί
1113.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ>
Έν Νέα 'Υόρκη.
βις Ίερέως Άρχιμ. Δαυίδ
ΙΪΕοντορίδου καί 'Εκκλησίας:
ί!. 34(:1ι 8γ., Νβτν ΥογΚ
ηλέφωνον ί,εχίηείοη 6793.
ΟΡΘΟΛΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
Ν. 126(1ι $£·, Νβνν Υογκ Οΐίί
]ρ. 'Εκκλησίας *. Μοιιυ,ΐηθηΙ 9845
Ίερέως Αίδεσ. Νικόλαον
Άνδριοπούλου:
501 ν. Ι3όΐΐι δΐτββί.
ιέφωνονσ Βγ8(31πιγ81 8636.
Ιϊ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
> νέον αΰτό βύγγραμ^ια βΐν—
"λυτψος θησαυρός γνώσεων.
ι τό κλαδί τό οποίον σας άνοί-
·« παλατια τής Λροόοου καΐ
«;. Απαραίτητον διά κάθε
|νο. ΑΛοκτήοατε τό ένγον.
Ι «Χ"8, ^ κβλλίτϊβΛν σύμβου-
15) **7*°» *« την επιτυχίαν
|~* ζωην σας. Όγχώβης. Λε-
■*~» *αι πλουοίίος ε&ονογνα-
[^ί τομος.
$2.75.
» *. 2βΤΗ 6Τ.. ΜΕΥ/ ΥΟΗΙί
ΗΑΤ ΗΕΒΑ1.Ρ"
ΠΑΛΑΜΑ
| Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
1 ΚΑΙ
ΡΠΙ ΤΗΣ ΨϊΚΗΣ ΜΟΥ
|Ιί ΤΗΣ ΖΠΗΣ
&ν Α·.ΑΓΕρΟΠΑΝΝΙΙ
Κ ".^ναφιχόν β
*Λ τηναυγχροναν
βΤ.,
σέν,ς.
ΥΟΗΚ
ΙΡ ΥΟΙΙ ν/ΑΝΤ ΤΟ ΒϋΥ Α
(.ΙΙΑΒΑΝΤΕΕΟ ΡΚΟΓΙΤΑ-
ΒΙ.Ε Βϋ5ΙΝΕ55 ΟΕΤ ΙΝ
ΤθυθΗ νΥΙΤΗ ΤΗΕ ΗΙ05Τ
ΒΕΙ.ΙΑΒΙ.Ε ΑΝΟ ΟΙ.ΟΕ5Τ
ΒΙΙ8ΙΝΕ55 ΒΒΟΟΕΒ
Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
ίϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, έν άπό τα
πλέον άρκττοκρατικώτερα είς τό
Τΐπιββ δο,. δβοΐίοη, ίιαθαρά μη-
νιαΐα κέρδη $900—1000, έδδομαδι
αϊαι εΐσπράξεις $1.700—1.800, πρό
Ιτους προσεφέρθησαν §50.000 καΐ
άπερρίψθησαν. θυσιάζεται, λόγφ
άσθϊνείας άντΐ $22-000 μέ $8.000
μετρητά. Ιθεν; ίνΌΐκκιστήριον.
Σπεύσατε.
_______ζείςάκμάζον- ι
σαν άριστοκρατικτΐν πόλιν τοΰ
^οηβ Ι5ΐ3ΐκ], έργαζόμενον δνειι
συνανωνισμοϋ. θαυμασία επίπλω¬
σις ιιρ ίο (ΙβΙβ, καθαρά καΐ έξη-
σοραλισμένα κέρβη $14.000 τό Ιτος.
ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$200 μηνιαίως. Τιμή $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
ϊ.ϋΝΈΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2 τού αύ-
τοβ Ιδιόκτητον, αμφότερα έργά-
ζοντοι 6 ημέρας έβδομαδιαίως. 'Ε-
νοικιαστήρια 8 έτών. είσπράΕεις α-
νω των $800 έβδομαδιαίως. Άπαι-
το5νται $4.000 μετρητά. Δοκιμή
τελεία καΐ άπϊριόριστος διά τοΰς α¬
γοραστάς. Σπεύσατε προσωπικάς.
ΟΟΡΤΈ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθί
σία, θαυμασίως έπιπλωμένον, έργα-
ζόμει·»».μέ Γ> άνθρώπους, είσπρά-
ςεις $1100 έβδομαδιαίως, ενοίκι¬
ον $135, τιαή $10.000, μέ $3.000
μίτρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τέλειον καθ* δ¬
λα, έκλεκτή τοποθεσία ΒγοοΛ-
τναν, Άμίρικανόζ ίδιοκτήτης, έν¬
οικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκιον
$375. Εΐσπράξεις $1.400 έβδομα-
διαιως. Τιμή $15.000, μέ $6.000
μετρητά.
(:ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωηαίον, τέλειον
καθ* δλα, μέ έξησφαλισμένας είσ-
πράξεις $1.800—2.000 ίδδομαδι-
αίως, ΙΟετές ένοικιαατήριον, ενοί¬
κιον $310, τιμή $33.000, μέ $10.
000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. Νθν ΙβΓβεν,
έναντι σταθμοΰ, το μόνον στήν πε¬
ριφέρειαν τού, εΐσπράξεις $550—
600 έβδομαδιαίως, 6ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $185, τιμή $5.
ΟΟΟ, μέ $1.500 μετρητά. Μεγά¬
λαι ευκολίαι στάς πληρωμάς.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, εύκο-
λοδούλευτον, μέ είσπράίξεις $1.000
έβδομαδιαίως, βετές ΐ^οικιαστήρι-
ον, ενοίκιον $235, τιίή $10.000,
μέ $3.000 μετρητά. Εΰκαιρία διά
2 συνεταίρους. Σπεύσατε. Παρά
εΐδικών ευκόλως διπλασιάζονται αί
έςγασίαι.
ΟΟΡΡΈΕ ΡΟΤ γωνιαίον, έπιπ?~-
μένον, ευκολοδούλευτον καί έπι-
κερδές, μέ εΐσπράξεις $1.100 έ-
βδομαδιαίως, ι.2ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $125. θυσιάζεται είς
σοβαρούς αγοραστάς μέ δοκιμήν
άντί $10.000, μέ $3.000 μετρητά.
"Ελθετε καΐ ή δοκιμή θά σάς πεί¬
ση τελείως.
ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ, ό ίπιθυμών δΰ
ναται νά τό αγοράση καί μετά τοΰ
κτιρίον, η μέ μακρον ένοικιασττι-
ριον. θετικά καί ήγγνημένα κέρ¬
δη. Τότε μόνον θά γίνη ή άγορά
δταν οί άγοραστα», κατ' απαίτη-
σιν τον Ιδιοκτήτου τό δοκιμάσουν
£νω των 30 ημερών, διά νά πει-
σθοϋν τελείως ότι έξασςραλίζουν τα
χρήματά των καί καλά κέρδη. Με-
τρητά $10.000.
ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ, ιδού μία μονα-
δικη εΰκαιρία βιά 4—5 σιτνεταί-
ρους", δυναμένους νά καταθέσονν
$20.000, ευκόλως έξασφαλίζουν εν
θαυμάσιον μέρος μέ εΐσπράξεις ά-
νω των $4.000 έβδομαδιαίως, ΙΟε¬
τές ένοικιαστήριον καΐ ενοίκιον μό¬
νον $450 μηνιαίως. Ό καλός συν-
εταιρισμός ίξασφάλίζει τό μέλλον.
ΌΕΙ,. ΟΚΟΟΕΒΥ, τέλειον καθ1
δλα, μέ Έλληνοϊταλικήν πελατείαν,
κέρδη τελείως εξησφαλισμένη, δο¬
κιμή άπεριόριστος, μέ $800 έβδο-
μαβιαίως, δετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον μετά 4 δωματίων, κουζίνας
καί λουτροΰ, $200 μηνιαίως. Τού
Ιδιόκτητον άναχωροΰντος, τό θυσιά-
ζει άντΐ μόνον $10.000, μέ $5.000
μετρητά.
5ΟϋΑ ΟΒΟΟΕΒΥ ϋΕί. μία
άπό τάς έκλεκτοτέρας γωνίας της
Νέας Υόρκης, εξησφαλισμένη κέρ
δή, εΐσπράξεις $1.000 έβδοααδιαί-
ως, «αρ' είδικών ευκόλως διπλα¬
σιάζονται, μακρόν ένοικιαστήριον.
Άπαιτοϋνται $8.000 μετρητά. "Ε¬
χομεν πάντοτε τα καλλίτερα κατα-
στηματα.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ, τέλειον
καθ" δλα, μεταξύ μεγάλων θεά-
τρων καί σταθμών, μέ προσθήκην
^υη^^16οηειιβ ευκόλως δύναται
νά εισπράξη $1.500 έβδομαδιαίως
διά τούς καλώς έννοοϋντας τάς ερ¬
γασίας. Άπαιτοϋνται $3.000 με-
τρητά.
ΟΌΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ, θαυμασία
επίπλωσις, μακρόν ένοικιαστήριον,
ηγγυημέναι εργασίαι. Πωλεϊται δ¬
ταν οί άγορασταί δοκιαάσουν τό
κατάστημα 30 ημέρας καί πεισθοϋν
τελείως. Μετρητά $4.000.
δΤΟΒΕδ ΓΟΒ ΒΕΝΤ μόνον
ε1ς έκλεκτά κέντρα, έξασφαλίζσν-
τα τελείως τάς εργασίας σας με
μακρά ένοικιαστήρια. Άναθετον-
τες είς ημάς την ενοικίασιν ουδεμί¬
αν υποχρέωσιν ϊχετβ νά πληρώση-
τε, προσφερόμΕθα τελείως βωρεβν |
πρός εξασφάλισιν των συμφέρον- 1
των σας Ρλθετε άμέσως.
ΕΞΕΔΟΘΗ
«Τοϋ
ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
" Κήρυκος»
ΟΓνΓΕΟ-2
ΗΜΕΡΟΛΕΙΚΤΗΙ
έ πολυχρώμους ήμερομηνίας, χάρτην πολυτελέστατον,
Εξώφυλλον χρωματιστόν, παράστασιν καλλιτεχνικήν,
ψ^ϊτά, άνεκδοτα, άστεία, λογοπαίγνια.
Οόδηγίας, πρακτικάς γνώσεις, τραγούδια, ποιήμστα.
^ιαλεγμένα μέ καλαισθησίαν.
Ενθουσιάζει και διδάσκει σαν Έγκυκλοπαιδεία.
Ι κανοποιεί κάθε γοϋστο, καί τό πλέον Ίδιότροπον.
| αλλιτεχνικώτατα δεδεμένος, κατάλληλος διά κρέμασμα.
Τελειότερος παντός άλλου Έλληνικοϋ Ήμεροδείκτου.
Η δή κυκλοφορεΐ καί γίνεται ανάρπαστος.'
πεύσατε νά τόν προμηθευθήτε, προτοϋ έξαντληθχ|.
Τ
ο
Υ
1
9
3
Ο
Είναι τό στολίδι κάθε <τπιτιοΰ Έλληνικοϋ, κάβε γραφείου Έλλη¬ νικοϋ, κάθδ καταβτήμαιτος Έλληνικοϋ. ΤΙΜΑΤΑΙ 50 ΣΕΝΤΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ 'Εσωκλείστως ευρίσκετε $........ μέ την παράκλησιν δπως άποστείλητε ............ΗΜΕ- ΡΟΔΕΙΚΤΑΣ ΣΑΣ τού 1930. Όνομα ...................................."Ονομα .................................... Διεύθυνσις.................................Διεύθυνσις................................. Πόλις .....................................Πόλις ..................................... Πολιτεία ..................................Πολιτεία .........................-......... Άναλαμβάνομεν νά άποστείλωμεν την παραγγελίαν σας είς όσας διενθννσεις μάς στείλητε. Είτήτε έκ μέρους τινος προέρχεται ή αποστόλη. 4 Παραγγελίαι Ο. Ο. Τ), δι' έν αντίτυπον δέν έκτελοϋνται. 'Εμβάσατε είς γραμματόσημα. ΟΑΡΕΤΕΒΙΑ γωνιαίβ, ή μόνη στήν περιφέρειαν τοΰ Βγοπχ, έκ¬ λεκτή τοποθεσία μεταξύ θεάτρων, ταχυδρομειον) καί σταθμών, μεγάλα καί έξησφα>ασμένα κέρδη διά τούς
δυναμένους νά καταθέσουν μετρη¬
τά $7.000. Ιΐετές ένοτκιαστήριον,
μέ λογικόν ενοίκιον.
δΗΟΕ δΗΙΝΈ ΡΑΒΕΟΚδ πολ-
λά καί διάφορα, μέ άπεριόριστον
δοκιμήν των εργασιών, καθ" οιον¬
δήποτε τρόπον θέλουν οί άγορα¬
σταί. Εύκολοδούλευτα καί έπικερ-
δή, είς έκλεκτάς τοποθεσίας. Μία
επίσκεψις Θά σάς πείση, τελείως
ότι εύρήκατε τό κατάστημα που
ποθεϊτε.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ γωνιαϊον,
προνομιοϋχος τοποθεσία, παραπλεύ
ριος μεγάλου θεάτρου, τέλειον καθ*
δλα μέ ήγγυημένας εργασίας, θε-
τικά κέρδη. Άπεριόριστος δοκιμή
τότν κερδών. Μακρόν νέοικιαστηρι-
ον, ενθηνόν ενοίκιον. Άπαιτοϋνται
ιιόνον $5.000 μετρητά.
ΓΡ Υθυ\ΆΝΤ ΤΟ 5ΕΙΛ,
ΥΟυΒ ΒυδΙΝΕδδ ΑΝΌ ΟΕΤ
ΟϋΙΟΚ ΒΕδΌΕΤδ ΟΟχΜΜυΝΙ-
ΟΑΤΕ νΐΤΗ ϋδ ΡΕΒδθΝΑΙ^-
1ιΥ' ο. ϋ. νΒΕττοβ
1482 ΒΓθβά^βΥ. Βοοιη 510,
Βε*. 42—43 δΐΓεβίδ,
ΝΕΥν* ΥΟΒΚ εΐΤΥβ
Τηλέφ. ΒΓ>3Πΐ 8641, 5482, 6091
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤΩΝ ΠΕΙΡΑΝ
'Εκλεκτά βιδλία ϊχει μόνον τό Βι-
6λιοπωλεΐον τού «Έθνΐχοΰ^ Ιίηρνχος»
Η
Τό δραΐΜτνκώτειρον καί πλέον
ά>ναπητόν μχΗΗο^όρημα τοΰ Γάλλου
σνγγραφέως ΑΙμ. Ρκ>μ—Λργ, είς
τό οποίον ΐΒϊάρ-χονν οε>.ίδΐ.ς υψί¬
στου ένδίαφέροντος καΐ μέχρι οα-
κςχηον σνγκλονοτηχαί.
Τναάται δεδεμένον.....$1.40.
Γράψατβ:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140
«V.
26ΤΗ 8Τ.. ΝΕ«ν ΥΟΗΚ
ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΑΑ&ΟΙ
■ιι
Ποίος άπό τούς Άμερικανοϋς φίλους σας δέν θά ήθελε νά έμάν- ,
θανε κδτι τι περισσότερον διά την Πατρίδα μας;
Ή εύρεϊα κυκλοφορία τοϋ Ηοιπβδ οί ΝνηιρΓΐδ βηά ναηιρΪΓεδ
μεταξύ τοΰ Αμερικανικόν κόσμον, ςρανερώνει δτι οί Άμερκιανοί δι-
ψοϋν διά 6ι6λία περί Ελλάδος.
Τό Ηοπΐθδ οί Ν>·πιρη5 3πά νβτηρίΓβϊ είναι βιβλίον γραμμένο
πέριξ τής 'Ελληνικής ζωής άπό τόν κ. Γ. Χόρτον. Ποώς "Έλλην δέν
γνωρίζει τό δνομα τοΰ Κου Χόρτον, όστις επί τριάκοντα όλόκληρα
χρόνια διετέλεσεν Πρόξενον τής Άμερικής είς Αθήνας, θεσσαλονί¬
κην, Σμύρνην καί Βουδαπέστην;
Τό Ιργον τοΰ κ. Χόρτον είναι γραμιιένο Άγγλιστί. Ό άναγνώστης
τσυ λαμβάνει ζωντανήν εΐκ.όνα διαφόρων φάσεων της ζωής είς τα ώ-
ραία νησιά μας, καθώς καί της νοοτροπίας των νησιωτών. ^
Άναγνώσατε τό βιβλίον τοΰ κ. ΗογΙοπ. Προσφέρατε εν αντίτυ¬
πον είς τέύς Άμερικανούς φίλους σας.
ΗΟΜΕ Οί ΝΥΜΡΗ3 & νΑΜΡΙΒΕδ
ΒΥ 6Ε0Β6Ε ΗΟΒΤΟΝ .
$3.50
Ζητήσατέ το άπο τό Βιβλιοπωλείον
τοϋ «Έθνικοϋ Κήρυκος».
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ Ώΐΐ.)
140 ννΕβΤ 2βΤΗ 6Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ, Μ. Υ.
Α ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜ>
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΛΑΑΤΟΛΟΓΙΑΣ
ΝΑΊΊΟΝΑί ΗΕΒΑΙΧ·
»8
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ,
ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
'*" ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝ0ΝΥΜΟΣ ΕίΑίΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ-
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑ4Σ, ΣΥ-
. ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΣ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ένβργουνται Λ&σαι 9.1 τρα«εζιτικαΙ 4ργα-
σίαι, χάρις δέ είς τδ ευρΰ δίκτυον των ο«οκ*τα-
βτημάτων καί αντατβοκριτών αυτής, ή ΤΓράπε.ζα
έξυ-ηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΐΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕ4Η ΕΑ3Τ ίτο
4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΪΙΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥΠΟΑΕΝ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΆ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής·.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
Υ ΘΙΣ Τ Ο Ρ Η ΜΑΤΑ
ΛΡΑΜΑΤ1ΚΑ ΤΕΡΠΝΑ ΑΐΑΑΚΠΚΑ
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
Υπό Μωρΐς Νεμπλαν— Ένα άπό τα ίπιφανέστερα καί τβχνυΊ&τερα
εις πλοκην αστννομικα μυθιστορήματα, είς τό οποίον περτγράφονται οί
αγωνες τού ευγενοΰς τυχοδιώκτου, Λουπέν, των άστυνομικών, των κα-
«ουργων και τοϋ σατανικ.οΰ καί άοράτου έκείνου αντίπαλον τού, ποΰ δέν ι
εναι 5λλος από το Γδιο πλάσμα πίού λατρεύει.
ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΩΝ $1.50
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
Υπό Μωρις Λεδελ.—Τό δραματιχόν καΐ πλήρες ενδιαφέρον™; μυθι-
στορημα τού Λεδελ, είς τό οποίον περιγράφονται οί άθλοι μιάς συιιμορί-
ας εις 12 μεγαλα είκονογραφημένα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ εικόνος
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $1.50.
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΓΙΑΤΡΟΣ'
Υπό Ι Μαρυ.— Τό μεγαλειτέρον είς Ρκτασιν χαΐ είς αξίαν περι-.
τειωδες -οικογενειακόν μυθιστορημα τού γλαφυροΰ χαί τόσον γνωστοθ
Γαλλου συγγραφέως τού Άπωλεσθέντος Παραδείσου, είς τό οποίον πε-
ριγραφονται οί τραγτκοί άθλοι ενός μοιραίον Ιατροϋ, πού άντ! τή- ζωή-
σκορπίζει Θανατον. Μετα πολλών είκόνων.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ., ΜΕν/ Υοηκ> „
Γ
ΑΓΓΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΝΕΑ ΕΚ-ΟΣΙΣ "ΕΟΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ*·
η ορθώς οκχλέγΒσθαι είναι Ιδιον άντ—νγμέ'νον χαί καλώς ανατ··
θραμμένου άνθρωπον. Εκάστη ομάς γλ&σσα £χ« καί οιαφοοστΐΜθν
τοό—>ν τοΰ έχφοάζεαθαι. Ιδίας δέ είς την Αγγλικήν γλώσσαν,
I-
νε«α τής Βυσχόλου πφοφοοα'ς χαί των χολλ&ν σιτπε-τμημίνων λέξε-
ον Μοί ιοιωτισμών, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοή0ωμεν έ-
μ, μς ς ν ά έοή0ωμεν έ
Κς τό πνβΰμα τσθ σννομιλητοϋ μας, η νά μεταφράσωμεν,, εάν
©έν γνωρίζομεν τό μυστικόν, όντως ευαϊν τής Αγγλικη; συν&ιαλέ-
1
Καΐ τό ποόβλημα τοθτο σβς λύ«ι τ6 νέον βιβλίον τοΟ «ΈθνπχοΟ Κή.
ρνχος>, «ΟΙ Άγγλο-'ΕλληνικοΙ Διάλογοο, τό οποίον περιγράφει μ«-
θοίικώς την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη; φρά-
σεως, καί τ*ν γνησίαν Άμεριχανιχήν πφοφοοάν, Δι' 'Ελληννκών χ»
βακτήοατ. 'Εν-τί χαραοΐίγματι:
Διενθννετε, παοαχαλώ, τάς ίπΜττολάς μόν είς την οιενθυνοΜΡ
ταύτην.
^•Ιρβδβ ίοτντ&τά *ηγ ΙβΙΙβη ϊογ —β Ιο 1_19 αάάτβεε.
Πλ-ήζ φόργοιχ)ρά έν-ι λέΐερς φόο μΐ τού δίς αάρε'ς.
Μέ τους Άγγλο-'ΕλΛηνικοΰϊ Δια-^γους τοΟ «Έθντχοΰ Κήουχβς» Μ
μάθετΒ να οννβιαλέγεσθε βϋχβρως κοίί άπταίστος.
ΚΑΑΛΙΤΕΧΝΙΚύΧ ΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΤΗΜΩΝΤΑΙ ..........
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 %¥Ε*Τ 26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΗΚ ΟΪΤΤ
ΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΠΑ-ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Ξ. ΑΡΕΝ
ΤΓΟ
Τό αυτοκίνητον Ιτρ»χε
ποΰ όϊηγεί άπό την Κετ,
Κάτταρο. θα-μά-ιος 2ρόμο; γιά τ_3
τοπϊία ποΰ ά-οχαλόπτει, γιά το θαΰ-
μα κου πραγμϊτοχοΐδϊ. Ά^λώνετα:
κράγματ!, «νίχής ν.<χ κανονικάς τ' έναν τόχο 5κο^ αένο σ-ο α^τοκί- σ' έναν τόπο οπο.» μονο νητο πρέπει κανείς νά όπολογίζη. Πλησιάζοντας στδ λιμάνι, ή φύσις φαίνετοι καλλιτέρα, μέ τα χωρά- φίθ" χ,αλλιεργημένα άνάμεσα στούς γρανίτες. Μερικά καλ-6ια εχ««ν φυτρώσει έδώ κ' εκεί. Κάποτε ενας χωρικδς μέ τδ χρυσοκεντημένο τοο σκοϋφο, ,λάς κοττάζε! καπνίζοντας. Παιδία μισόγυμνα έξαφανίζονται μόλις μάς βλέπο-ιν. Παίζο,ίν ποίος φοβείται περΐσσότερο. Σέ λίγο συναντώμεν γοναίκες ποϋ γορίζουν άπδ την ά- γορά. Κρατοόν πρά^ινες πιπεριέ;, ντομάτες χαί φροΰτα, σΰκα μελωμέ- να ν.αί γαλάζια σταφυλια ποΰ έ¬ χον γεΰσι φραγκοστάφυλου καί λε- μον.οΰ. Όλες είνε ντυμένες στά μαΰρα. Αί νεώτεραι έχουν ενα πέπλο άπδ δαντέλλα. Τα γαίδουράκία πηγαί- νουν μπροστά, μέ τα καλάθια τους αδεία. Μαθημένα νά περιπατοδν ε¬ λευθέρα, στά μονοπάτια, δέν άκοΰν τδ σάλπΐσμα τού αυτοκίνητον. Προ- χωροΰν στή μεση τοΰ δρομο.) καί χρειάζεται νά έπέμδΐβ ή βέργα γιά νά παραμβρίσουν. Σέ μιά καμπή τοΰ δρόμο^ εύρέθηυ,εν ξαφνικά ί'μπρδς σέ μιά πυκνή όμάδα. Ζώα καί άν.- θρωπΰΐ βφραζαν τδ δρόμο καί επρεπε νά δουλέψουν καλά τά.φρένα γιά νά μή τσακίσουμ* δλα αύτά έμπρός Άπαθής ό σωφέρ, έχερίμΐνε νά σταματητγ; ό ττανιχός ποϋ έχώρισε την όμάδα είς δυο. Ύχτ,ρχε όμως ενας πε!3ματάρης γαϊδθοράκος ποΰ ϊέν έννοοΰο-ε νά μετακιντ,&ί}. Ένα κορίττι ποΰ τδν καδαλλι'κεαε, τον κτυποΰτε μέ τα πόδια, τοΰ φώναζε καί Ιχρειάσθη νά θΰαώση πολύ ή* κό- ?η γίά νά χειστ)ή ό γαΐϊο^ίκος νά ί Μετά τόσην προσπαθεία, ή κόρη γύρΐσε καί μάς κότταξε μέ οργήν. Μηπωτ δέν είμεθα οί παρείσακτοι, οί δάοδαροι κατακτηταί τοΰ δουνοΰ της; Όλο τδ μίσος ποΰ μποροΰσαν νά εχουν τα ώραΓα έκεΓνα μάτια, τα διηύθυνε τ:ρος τδ αυτοκίνητον μας Καί επεΐτα ίτρόφε,οζ μίαν δδριν ποΰ δέν /.ατάλαδα. "Ε·πείτα κατέδηκε, ε- σκυψε καί πήρε ιπά πέτρα καί μάς την εστείλε μέ δλη της τή δύναμΐ. "Ενα τζαμι ε<ητασε. Κάτι μέ κτυ- πησε στδν κρόταφο. Τδ χέρι μου ποΰ εδαλα, αιματώθηκε. Ό σωφέρ πηδιτϊε κάτω καί «ρ- ■/!σε τδ κυνηγ'ητό. "Α! Την επιασε γρήγορα. "Ενα μ?σος εχει γεννηθη μέσα μου. Τί κακδ τής είχαμε κάμει; Μήπως δέν είχαμε σταματησει απολύτως γιά νά άπουίγωμε κάθε δυστύχημα; Μέ κυττάζει γωρίς νά έννθη την ξένη γλώσσα. Μέ κατάπληξί βλέ- πε! τδ αίμα ποΰ κυλά άπδ τδ μέ- τωπό μου. Ή ώχρότης της Ικαανε ώμορφότερα τα λαμπερά της μάτια. Τα χείλη της τρέμουν σάν φρεσκο- Ό σύντροφός μου τής σφίγγει τδ '^πράτσο^καί τή; λέγει μέ Ουμό: —Πές μου τδ δνομά σοι·! Πές μου τδ δνομά σου! ^ 'Εκείνη Ισφιγγε 'τά χείλη της μή τής ξβιράγη τδ μυστικό της. Αί γυναίκες προσεπάθησαν νά την άπ- ελεοθερώσουν. Άλλ' ό σωφέρ τάς φοίέριζβ καί τάς άπεμάκρυνε. Στήν ΰποχώρησί των εν.άλουν την κόρη, ώσά>^ τα λόγια των νά" είχον τή
ϊύναμ'. 3ίά ξεσφίξουν τδ χέρι ποΰ την
κρατοΰσε'.
Έμπρδς στά μάτια εκείνα της
άγωνίας καί τοΰ θυμοΰ αΣσθάνθηκα
τδν οίκτο^ καί ξέσφιξα τα δάκτυλα.
Τί υπορούσαμε νά κάμωμεν: Μόλΐς
εννοιωσε πώς ηταν έλεύθερη, ώΐμη-
σεν έμπρδς καΐ: χάθηκε στδ πρ'ώτο
μονοπάτΐ. Καί δλη ή παρέα χάθηκε.
Ό σωφέρ γκρινιάζοντας ξανακά-
Οησε^ στδ αύτοκίνητο. Είναι έκνευ-
ρίσμε'νος γιά την Ιπέμίασί μου. Μοΰ
φαίνεται πώς αν ηταν μόνο; θά χτυ-
ποΰσε μέ τή γροθιά τού τους ριγη-
λούς της ώμους καί Οά κακομετα-
χείρίζονταν τδ ΰπέροχο έκείνο πλά-
σμα Καί καθώς μοΰ έξηγοΰσε «πώς
πρέπει νά πατΐώνται τέτοια σκου-
λη·/!α», προσπάθησα νά τόν
Ή δέσποινας Λιούοα Πέτιγκρου, ωραιοτέρα καί εύφυεστέρα φοιτητι
Πανεπιστημίου τής Κεντώκης.
σογασω. ·
'Εκείνος έπερίφρνόησε την
ναμία μθϋ.
Άργότ«ρα, δταν πηγά νά κοιμη-
θώ, τον εί δ α στδ μικρδ δωμάτιο
ποδ £τρ(ύ*{€ καί μοΰ φάνησε πως
έξέσττα τδν θυμό τού στδ κοτόχουλο
ποΰ τοΰ είχον σίρδίρει.
Ξαπλώθηκα γρήγορα μβ τδ κβ-
φάλι δεμενο, καί δλη ή νύχτα επέ¬
ρασε μέ δνεΐρα τρομερά και μάχ£ς
φανταστικές μέ γ^αίκες καί γοϊ-
δ
ρ.
Τδ πρωΐ, ή ξενοδοχος ήλθε στδ
δωμάτιο μβ μιά άγκαλιά λουλούίια.
—Αΰτά τα λουλούδια, είπε, τα
^ρήκα μπροστά στήν πόρτα σας.
Καί ϊέν ξέρει τι'ΐοτβ άλλο.
Ό σφυγμός μο;> έτράνταζε τδ
λρεδάτι, καί δταν έπΐχ«ίρησα νά ά-
νασηκωθώ, τα ϊόντ'α μου κτ'οποΰ-
σαν. Ξανάπε^α γρήγορα. Άπδ έκβί-
νη τή στιγμή αί άναμνήσεις μου εί¬
νε άμυδραί. θυμάμαι κάποτε ποό
άνοιγβ ή πόρτα καί Ινα κεφάλι ξαν-
Οδ σβν τδν ηλιο μέ κυττοΰσε. Δι-
ψοΰσα. Καί ίίστερα ήλθε μιά άλλη
νύχτα καί τδ παραλήρημα.
'Εκείνες τίς ώρες ξαναιεΓδα τδ
θοιιμάσιο κορίτσι. 'Ανήσυχη, εψιθύ¬
ριζε λόγιο χοϋ ήτον γιά μενά μου-
σικη.^Τά χέρία της^ μο3 εί,
τα μετωπο. 'ΕπλϊΊΐ'ίζί ;ϊ
της^στδ πρόσωπόμο;, 5-ω;,
αί άγίες γυναίκας για ν(
σουν άναπνοή στοίις νεχ
όλας μου τάς δυνάμεις ι.
σα νά παραμείνω στήν 'κίρ
οπτασια. Καί εμενα "Ι
την ήμέρα ποΰ ό ν^μ
ήρχισε ή άνάρρωσις
Τότε τδ δραμα διελά&τ;. ΚΛ
μοΰ εφερνε μιά άγκαλ'.ά λοι
μά δέν ξαναεϊ?α πειά τό γλ.
σωπό της.
Ρώτησα την ξενοίόχο ν.α'ιΐ
την άλήθεια.
Μιά άρρώστεια χ^ιρότβρη
κατέστησε την πληγή μοιι. ι
ρώστεια χωρίς θεραπεά,
άρρώστ>ε:α γιά την καρδ'ά
θρώπων.
Ξαναγυρισα λοκον έ«1
στά καλύδια, έκεί πο3 μέ ίΐΗ
πήσει μέ την πέτρα χ*! «ί
νά περάσγ) τδ άγριο/όριτίθ. 1
"Οταν έπρόδαλε στήν χ«'
δρόμου καί μέ^ βΐδε,^κωσί ■
πλο της έμπρδς στά μάτια μί
Έκείνο Ιμως τδ βράίλ «Ι
τδ δνομά της... Ζ ΑγΗ|
Υπό ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝ'ί
νν «Υ
Καϊ μόνον δ συγγραφεύς καί 6 μεταφραστης
γύησιν της άξίας τοΰ διβλίου «Άπομνημονενματα
Πώς βλεπει τ) κόρη αύτη την ζωήν. Πώς ζωγραφιζίΐ τα «
σωπα καί πραγματα ποΰ βρίσκονται στό δρόμο τη; ι,ωΤ1'
Είναι ή ζωή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρης. Ή ζωη παοου
ζει ενδιαφέρον άπό πάσης απόψεως, τής απόψεως τον νεον,
έφήβου, τοϋ ώριμασμένσυ άνδρός, τοΰ γέρου, τού εργα
τοί; έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων αλλων αντηΡ'
πευτικών τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρηςεΐναι ή ωί
τερη δλων. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρΐσμα έ^Ι
ποίου πίπτουσιν αί άκτΐνες της ζωης, παράγουν φ
ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό
τό είναι αληθής αποκάλυψις" τής ψυχής της γυναικο?· "5°
ή γνναϊκα εισέλθη είς την οριστικήν τροχιάν της ζωη» τ1!»·
Τιμάται χαρτόδετον .........................
Γράψατε σήμερον, ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι δελτίον.
140 νεϋΙ 261η 5^,
Νβν/ ΥογΙι, Ν. Υ.
Σβς έσωκ).είω $0.75, ιιέ τίιν παράχλησιν δπω; μοί
λητβ τα «Α Π ΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ Κ0ΡΗ2>.
ίί
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πολιτεία
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ,
ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
'*" ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝ0ΝΥΜΟΣ ΕίΑίΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ-
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑ4Σ, ΣΥ-
. ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΣ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ένβργουνται Λ&σαι 9.1 τρα«εζιτικαΙ 4ργα-
σίαι, χάρις δέ είς τδ ευρΰ δίκτυον των ο«οκ*τα-
βτημάτων καί αντατβοκριτών αυτής, ή ΤΓράπε.ζα
έξυ-ηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΐΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕ4Η ΕΑ3Τ ίτο
4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΪΙΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥΠΟΑΕΝ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΆ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής·.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
Υ ΘΙΣ Τ Ο Ρ Η ΜΑΤΑ
ΛΡΑΜΑΤ1ΚΑ ΤΕΡΠΝΑ ΑΐΑΑΚΠΚΑ
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
Υπό Μωρΐς Νεμπλαν— Ένα άπό τα ίπιφανέστερα καί τβχνυΊ&τερα
εις πλοκην αστννομικα μυθιστορήματα, είς τό οποίον περτγράφονται οί
αγωνες τού ευγενοΰς τυχοδιώκτου, Λουπέν, των άστυνομικών, των κα-
«ουργων και τοϋ σατανικ.οΰ καί άοράτου έκείνου αντίπαλον τού, ποΰ δέν ι
εναι 5λλος από το Γδιο πλάσμα πίού λατρεύει.
ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΩΝ $1.50
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
Υπό Μωρις Λεδελ.—Τό δραματιχόν καΐ πλήρες ενδιαφέρον™; μυθι-
στορημα τού Λεδελ, είς τό οποίον περιγράφονται οί άθλοι μιάς συιιμορί-
ας εις 12 μεγαλα είκονογραφημένα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ εικόνος
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $1.50.
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΓΙΑΤΡΟΣ'
Υπό Ι Μαρυ.— Τό μεγαλειτέρον είς Ρκτασιν χαΐ είς αξίαν περι-.
τειωδες -οικογενειακόν μυθιστορημα τού γλαφυροΰ χαί τόσον γνωστοθ
Γαλλου συγγραφέως τού Άπωλεσθέντος Παραδείσου, είς τό οποίον πε-
ριγραφονται οί τραγτκοί άθλοι ενός μοιραίον Ιατροϋ, πού άντ! τή- ζωή-
σκορπίζει Θανατον. Μετα πολλών είκόνων.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ., ΜΕν/ Υοηκ> „
Γ
ΑΓΓΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΝΕΑ ΕΚ-ΟΣΙΣ "ΕΟΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ*·
η ορθώς οκχλέγΒσθαι είναι Ιδιον άντ—νγμέ'νον χαί καλώς ανατ··
θραμμένου άνθρωπον. Εκάστη ομάς γλ&σσα £χ« καί οιαφοοστΐΜθν
τοό—>ν τοΰ έχφοάζεαθαι. Ιδίας δέ είς την Αγγλικήν γλώσσαν,
I-
νε«α τής Βυσχόλου πφοφοοα'ς χαί των χολλ&ν σιτπε-τμημίνων λέξε-
ον Μοί ιοιωτισμών, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοή0ωμεν έ-
μ, μς ς ν ά έοή0ωμεν έ
Κς τό πνβΰμα τσθ σννομιλητοϋ μας, η νά μεταφράσωμεν,, εάν
©έν γνωρίζομεν τό μυστικόν, όντως ευαϊν τής Αγγλικη; συν&ιαλέ-
1
Καΐ τό ποόβλημα τοθτο σβς λύ«ι τ6 νέον βιβλίον τοΟ «ΈθνπχοΟ Κή.
ρνχος>, «ΟΙ Άγγλο-'ΕλληνικοΙ Διάλογοο, τό οποίον περιγράφει μ«-
θοίικώς την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη; φρά-
σεως, καί τ*ν γνησίαν Άμεριχανιχήν πφοφοοάν, Δι' 'Ελληννκών χ»
βακτήοατ. 'Εν-τί χαραοΐίγματι:
Διενθννετε, παοαχαλώ, τάς ίπΜττολάς μόν είς την οιενθυνοΜΡ
ταύτην.
^•Ιρβδβ ίοτντ&τά *ηγ ΙβΙΙβη ϊογ —β Ιο 1_19 αάάτβεε.
Πλ-ήζ φόργοιχ)ρά έν-ι λέΐερς φόο μΐ τού δίς αάρε'ς.
Μέ τους Άγγλο-'ΕλΛηνικοΰϊ Δια-^γους τοΟ «Έθντχοΰ Κήουχβς» Μ
μάθετΒ να οννβιαλέγεσθε βϋχβρως κοίί άπταίστος.
ΚΑΑΛΙΤΕΧΝΙΚύΧ ΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΤΗΜΩΝΤΑΙ ..........
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 %¥Ε*Τ 26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΗΚ ΟΪΤΤ
ΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΠΑ-ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Ξ. ΑΡΕΝ
ΤΓΟ
Τό αυτοκίνητον Ιτρ»χε
ποΰ όϊηγεί άπό την Κετ,
Κάτταρο. θα-μά-ιος 2ρόμο; γιά τ_3
τοπϊία ποΰ ά-οχαλόπτει, γιά το θαΰ-
μα κου πραγμϊτοχοΐδϊ. Ά^λώνετα:
κράγματ!, «νίχής ν.<χ κανονικάς τ' έναν τόχο 5κο^ αένο σ-ο α^τοκί- σ' έναν τόπο οπο.» μονο νητο πρέπει κανείς νά όπολογίζη. Πλησιάζοντας στδ λιμάνι, ή φύσις φαίνετοι καλλιτέρα, μέ τα χωρά- φίθ" χ,αλλιεργημένα άνάμεσα στούς γρανίτες. Μερικά καλ-6ια εχ««ν φυτρώσει έδώ κ' εκεί. Κάποτε ενας χωρικδς μέ τδ χρυσοκεντημένο τοο σκοϋφο, ,λάς κοττάζε! καπνίζοντας. Παιδία μισόγυμνα έξαφανίζονται μόλις μάς βλέπο-ιν. Παίζο,ίν ποίος φοβείται περΐσσότερο. Σέ λίγο συναντώμεν γοναίκες ποϋ γορίζουν άπδ την ά- γορά. Κρατοόν πρά^ινες πιπεριέ;, ντομάτες χαί φροΰτα, σΰκα μελωμέ- να ν.αί γαλάζια σταφυλια ποΰ έ¬ χον γεΰσι φραγκοστάφυλου καί λε- μον.οΰ. Όλες είνε ντυμένες στά μαΰρα. Αί νεώτεραι έχουν ενα πέπλο άπδ δαντέλλα. Τα γαίδουράκία πηγαί- νουν μπροστά, μέ τα καλάθια τους αδεία. Μαθημένα νά περιπατοδν ε¬ λευθέρα, στά μονοπάτια, δέν άκοΰν τδ σάλπΐσμα τού αυτοκίνητον. Προ- χωροΰν στή μεση τοΰ δρομο.) καί χρειάζεται νά έπέμδΐβ ή βέργα γιά νά παραμβρίσουν. Σέ μιά καμπή τοΰ δρόμο^ εύρέθηυ,εν ξαφνικά ί'μπρδς σέ μιά πυκνή όμάδα. Ζώα καί άν.- θρωπΰΐ βφραζαν τδ δρόμο καί επρεπε νά δουλέψουν καλά τά.φρένα γιά νά μή τσακίσουμ* δλα αύτά έμπρός Άπαθής ό σωφέρ, έχερίμΐνε νά σταματητγ; ό ττανιχός ποϋ έχώρισε την όμάδα είς δυο. Ύχτ,ρχε όμως ενας πε!3ματάρης γαϊδθοράκος ποΰ ϊέν έννοοΰο-ε νά μετακιντ,&ί}. Ένα κορίττι ποΰ τδν καδαλλι'κεαε, τον κτυποΰτε μέ τα πόδια, τοΰ φώναζε καί Ιχρειάσθη νά θΰαώση πολύ ή* κό- ?η γίά νά χειστ)ή ό γαΐϊο^ίκος νά ί Μετά τόσην προσπαθεία, ή κόρη γύρΐσε καί μάς κότταξε μέ οργήν. Μηπωτ δέν είμεθα οί παρείσακτοι, οί δάοδαροι κατακτηταί τοΰ δουνοΰ της; Όλο τδ μίσος ποΰ μποροΰσαν νά εχουν τα ώραΓα έκεΓνα μάτια, τα διηύθυνε τ:ρος τδ αυτοκίνητον μας Καί επεΐτα ίτρόφε,οζ μίαν δδριν ποΰ δέν /.ατάλαδα. "Ε·πείτα κατέδηκε, ε- σκυψε καί πήρε ιπά πέτρα καί μάς την εστείλε μέ δλη της τή δύναμΐ. "Ενα τζαμι ε<ητασε. Κάτι μέ κτυ- πησε στδν κρόταφο. Τδ χέρι μου ποΰ εδαλα, αιματώθηκε. Ό σωφέρ πηδιτϊε κάτω καί «ρ- ■/!σε τδ κυνηγ'ητό. "Α! Την επιασε γρήγορα. "Ενα μ?σος εχει γεννηθη μέσα μου. Τί κακδ τής είχαμε κάμει; Μήπως δέν είχαμε σταματησει απολύτως γιά νά άπουίγωμε κάθε δυστύχημα; Μέ κυττάζει γωρίς νά έννθη την ξένη γλώσσα. Μέ κατάπληξί βλέ- πε! τδ αίμα ποΰ κυλά άπδ τδ μέ- τωπό μου. Ή ώχρότης της Ικαανε ώμορφότερα τα λαμπερά της μάτια. Τα χείλη της τρέμουν σάν φρεσκο- Ό σύντροφός μου τής σφίγγει τδ '^πράτσο^καί τή; λέγει μέ Ουμό: —Πές μου τδ δνομά σοι·! Πές μου τδ δνομά σου! ^ 'Εκείνη Ισφιγγε 'τά χείλη της μή τής ξβιράγη τδ μυστικό της. Αί γυναίκες προσεπάθησαν νά την άπ- ελεοθερώσουν. Άλλ' ό σωφέρ τάς φοίέριζβ καί τάς άπεμάκρυνε. Στήν ΰποχώρησί των εν.άλουν την κόρη, ώσά>^ τα λόγια των νά" είχον τή
ϊύναμ'. 3ίά ξεσφίξουν τδ χέρι ποΰ την
κρατοΰσε'.
Έμπρδς στά μάτια εκείνα της
άγωνίας καί τοΰ θυμοΰ αΣσθάνθηκα
τδν οίκτο^ καί ξέσφιξα τα δάκτυλα.
Τί υπορούσαμε νά κάμωμεν: Μόλΐς
εννοιωσε πώς ηταν έλεύθερη, ώΐμη-
σεν έμπρδς καΐ: χάθηκε στδ πρ'ώτο
μονοπάτΐ. Καί δλη ή παρέα χάθηκε.
Ό σωφέρ γκρινιάζοντας ξανακά-
Οησε^ στδ αύτοκίνητο. Είναι έκνευ-
ρίσμε'νος γιά την Ιπέμίασί μου. Μοΰ
φαίνεται πώς αν ηταν μόνο; θά χτυ-
ποΰσε μέ τή γροθιά τού τους ριγη-
λούς της ώμους καί Οά κακομετα-
χείρίζονταν τδ ΰπέροχο έκείνο πλά-
σμα Καί καθώς μοΰ έξηγοΰσε «πώς
πρέπει νά πατΐώνται τέτοια σκου-
λη·/!α», προσπάθησα νά τόν
Ή δέσποινας Λιούοα Πέτιγκρου, ωραιοτέρα καί εύφυεστέρα φοιτητι
Πανεπιστημίου τής Κεντώκης.
σογασω. ·
'Εκείνος έπερίφρνόησε την
ναμία μθϋ.
Άργότ«ρα, δταν πηγά νά κοιμη-
θώ, τον εί δ α στδ μικρδ δωμάτιο
ποδ £τρ(ύ*{€ καί μοΰ φάνησε πως
έξέσττα τδν θυμό τού στδ κοτόχουλο
ποΰ τοΰ είχον σίρδίρει.
Ξαπλώθηκα γρήγορα μβ τδ κβ-
φάλι δεμενο, καί δλη ή νύχτα επέ¬
ρασε μέ δνεΐρα τρομερά και μάχ£ς
φανταστικές μέ γ^αίκες καί γοϊ-
δ
ρ.
Τδ πρωΐ, ή ξενοδοχος ήλθε στδ
δωμάτιο μβ μιά άγκαλιά λουλούίια.
—Αΰτά τα λουλούδια, είπε, τα
^ρήκα μπροστά στήν πόρτα σας.
Καί ϊέν ξέρει τι'ΐοτβ άλλο.
Ό σφυγμός μο;> έτράνταζε τδ
λρεδάτι, καί δταν έπΐχ«ίρησα νά ά-
νασηκωθώ, τα ϊόντ'α μου κτ'οποΰ-
σαν. Ξανάπε^α γρήγορα. Άπδ έκβί-
νη τή στιγμή αί άναμνήσεις μου εί¬
νε άμυδραί. θυμάμαι κάποτε ποό
άνοιγβ ή πόρτα καί Ινα κεφάλι ξαν-
Οδ σβν τδν ηλιο μέ κυττοΰσε. Δι-
ψοΰσα. Καί ίίστερα ήλθε μιά άλλη
νύχτα καί τδ παραλήρημα.
'Εκείνες τίς ώρες ξαναιεΓδα τδ
θοιιμάσιο κορίτσι. 'Ανήσυχη, εψιθύ¬
ριζε λόγιο χοϋ ήτον γιά μενά μου-
σικη.^Τά χέρία της^ μο3 εί,
τα μετωπο. 'ΕπλϊΊΐ'ίζί ;ϊ
της^στδ πρόσωπόμο;, 5-ω;,
αί άγίες γυναίκας για ν(
σουν άναπνοή στοίις νεχ
όλας μου τάς δυνάμεις ι.
σα νά παραμείνω στήν 'κίρ
οπτασια. Καί εμενα "Ι
την ήμέρα ποΰ ό ν^μ
ήρχισε ή άνάρρωσις
Τότε τδ δραμα διελά&τ;. ΚΛ
μοΰ εφερνε μιά άγκαλ'.ά λοι
μά δέν ξαναεϊ?α πειά τό γλ.
σωπό της.
Ρώτησα την ξενοίόχο ν.α'ιΐ
την άλήθεια.
Μιά άρρώστεια χ^ιρότβρη
κατέστησε την πληγή μοιι. ι
ρώστεια χωρίς θεραπεά,
άρρώστ>ε:α γιά την καρδ'ά
θρώπων.
Ξαναγυρισα λοκον έ«1
στά καλύδια, έκεί πο3 μέ ίΐΗ
πήσει μέ την πέτρα χ*! «ί
νά περάσγ) τδ άγριο/όριτίθ. 1
"Οταν έπρόδαλε στήν χ«'
δρόμου καί μέ^ βΐδε,^κωσί ■
πλο της έμπρδς στά μάτια μί
Έκείνο Ιμως τδ βράίλ «Ι
τδ δνομά της... Ζ ΑγΗ|
Υπό ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝ'ί
νν «Υ
Καϊ μόνον δ συγγραφεύς καί 6 μεταφραστης
γύησιν της άξίας τοΰ διβλίου «Άπομνημονενματα
Πώς βλεπει τ) κόρη αύτη την ζωήν. Πώς ζωγραφιζίΐ τα «
σωπα καί πραγματα ποΰ βρίσκονται στό δρόμο τη; ι,ωΤ1'
Είναι ή ζωή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρης. Ή ζωη παοου
ζει ενδιαφέρον άπό πάσης απόψεως, τής απόψεως τον νεον,
έφήβου, τοϋ ώριμασμένσυ άνδρός, τοΰ γέρου, τού εργα
τοί; έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων αλλων αντηΡ'
πευτικών τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρηςεΐναι ή ωί
τερη δλων. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρΐσμα έ^Ι
ποίου πίπτουσιν αί άκτΐνες της ζωης, παράγουν φ
ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό
τό είναι αληθής αποκάλυψις" τής ψυχής της γυναικο?· "5°
ή γνναϊκα εισέλθη είς την οριστικήν τροχιάν της ζωη» τ1!»·
Τιμάται χαρτόδετον .........................
Γράψατε σήμερον, ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι δελτίον.
140 νεϋΙ 261η 5^,
Νβν/ ΥογΙι, Ν. Υ.
Σβς έσωκ).είω $0.75, ιιέ τίιν παράχλησιν δπω; μοί
λητβ τα «Α Π ΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ Κ0ΡΗ2>.
ίί
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πολιτεία
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ό"
,χθλθΐ Τής
"φλωρίδο;·
Πί«Σ Η ΕΛΛΑΣ ΘΑ ΑΛΛΑΞΗ ΟΨΙΝ
-
«λουτον ε£? την Λϊακεδονίαν.— ΙΙότε
έ δ θή
Ι,'.
Ε2ΑΛ0ΝΙΚΗ, 25 Νοεμ-
τά την Μικρασιατικήν
ν,αί την συγκέντρωσιν
'ΐχεδόν τοϋ Έλληνισμου
ϊϊ όρίων τής Ελλάδος τοό
[ενεφανίσθη σκληρόν τδ δι-
1 - '------τής έλευθέ-
) 6 καί πλέον έκα
ΐληθυσμοΰ. 'Βπ,ρεχε λοι-
ιθίθί τρόπος άντιμετωπίσε-
.■ματαής καταστάσεως
[τααις'τής οποίας θά είχεν
άχθ-ίλέσματ-α επί τής ύ-
ιός μας ώς Κράτους καί ώς
επί τής κοινωνικάς
|ρρο-ιας. ^ ( ^
ΐξιωμα καθιερωθεν νπο
|ρας των εθνών καί των άτό-
ή πείνα είναι κακδς καί
Ις ΐύμίουλος. Ή χεΐνα λοι-
ί « στερήσεις ενός χληθυ-
όχοίος έδοκιμάσθη σκληρώς
ιλααωρήθη επί μακρόν, θά
«ν πρόσφορον εδαφος διά την
(ιριν των άνατρεπτικών ζι-
ύ όποία είναι πάντοτε πρό-
1 σπείρουν ο! καραδοκοΰντες
ες τοΰ Μπολσεβικισμόν.
Ιλα τούτου, όλαι σχεδόν αί ά-
1924 Κ^ερνήσεις, αν καί
«ρροψημέναι μέ την λύσιν
γάλων προβλημάτων τα ό-
άνέκυψαν άπό
τ*ΐτρο9τ·ν χαί κυρίως, μέ τό
™ τρόβλημα τή; οικονομ ι κης
ξίως τοΰ Κράτους, δέν παρέ-
έν τούτοις νά άσχοληθοϋν
το ζήττχχοΕ τής ένισχύσ«ως
«νομιχων πόρων τής Χώρας
: χατασν,ευής παραγωγικών
, - · ■ ·-------—ι- ι —
1 τον ανωτέρω σκοπόν χρώ-
*«ρνιρις τού κ. Μιχαλακο-
I
τα τδ έτθς 1925 όπέγρα-
τήν εταιρείαν «Φαουντέσιον»
Μς Υόρκης την σύμβασιν διά
των έργων τής πεοι-
» Αξιοί. 'Επί τής ιδίας Κυ-
εως υπενράφη χαί ή σύμβασις
εταιρείαν «Οδλεν» διά την
' των Άδηνών, έργον καί α»·
^ϊ ή Κυβέρνησις συνασπτ-
!ΐί*?ατμβτ€ύθη την σύμβασιν
ξ) χαί τελευταία ή ση-
νπίτις ^ σύμ6ασιν των
έργων τού Στρο-
"ων Φιλί—:ων.
? "^.πληρώσεως των ίρ-
> 6α έγκαινιασθή νέα περί-
ε?'ας χαί είρηνικής χρο-
την ^όσον δοκιμασθείσαν
'2· δ-ως χολί» ορθώς έτόνι-
Λ ^ΡωΘυπουργός είς τον ση-
","5" λόγον.
[·?ϊ.',των οποίων τα έπίσημα
[ Α.5ΐίΛε"β <τήμερον ό κ. Βενι- :^ν συμχληρω&η, ώς ύ- ίντος πενταετίας. Χ1 ό πρώτον τμήμα των έργων. Άς^άνασκοχήσωμεν δμως τάτ έκ- τελεσθέντα εργα μέχρι σήμερον, καί άς εξετάσωμεν τό πρώτον τμήμα αυτών. Διά τοΰ πρώτου τμήματος προε¬ βλέπετο ή άποχέτευσις των ίιδάτων των λιμνών Άρ-τζάν καί Άματό- 6ου. διά τής άποίτρ-αγγίσεώς των έντός τοΰ χοταμοΰ Άξιοΰ. Πρός τουτο κατεσκευάσθη μία κυρία άπο- χετευτική διώρυξ, τής οποίας ή κοίτη είναι πλ^ίτους 12 μέτρων καί μήκους 12^ χιλομέτρων, διά δύο διωρύγων εί; τδ κέντρον των δύο λιμνών μήκους 20 χιλιο.χέτρων καί ότλλων δευτερ^ευουσών διωρύγων ό- λικοΰ μήκους 40 χιλιομέτρων. Είς την κυρίως διώρυγα κατα¬ σκευάσθησαν καί ευρίσκονται υπό κατασκευήν τα άκόλουθα τεχνικά εργα: Προστατευτικά εργα είς την ' έκβολήν τής διώρυγος πρός τό μέ- ρος τοΰ Άξιοΰ, συγκείμενα έκ λι- θενδέσεων άπλών %α τοιούτων συ- στηματος Σαρατσανέττι, είς ρου- φράκτης μέ τρείς σιδηράς θύρας ι πλάτους πέντε μέτρων διά την ρύθ- ] μισιν τής εκκενώσεως τής διωρυ-' γος, δύο είδικαί γέρραι έκ σιδηρο- καγοΰς σκυροδεματοςίέπί 'δάθρων συ- (στήματος πρώτην φοράν έφαρμοζομέ- νου έν Έ7χλάδι. "Ετερος ρουφράκτης μετά σιδηροδρομικής γεφύρας επί τής γραμμής θεσσαλονίκης—Γβυ- γελής μετά τριών σιδηρών θυρών, διά την ρύθμισιν τής εκκενώσεως των υδάτων των > ιμνών.
'Αφ' ετέρου προεβλέπετο ή διευ¬
θέτησις τ«ΰ χοταμοΰ Άξιοΰ άπδ Βο-
εμίτσης μέχρι τής σιδηροδρομικής
γραμμής θεσσαλονίκης—Μοναστη-
ρίου. Ή διευθέτησις αυτή τής άρι-
στεράς βχθης, τής οποίας τδ πρώ¬
τον τμήμα άπδ Βοεμίτσης μέχ:ι
Βαρδαρόφτσας επερατώθη ήδη, σύγ-
/,ειται δέ έξ άναχώματος μήχους 18
χιλ. καί ο>ϋτινος αί διαστάσεις είναι
αί άκόλουθυΐ: τλάτο; είς την στέ¬
ψιν 4 μ., είς την βάσιν 20 α καί
μέσον ϋψος 3 μέτρων.
'Επί τής δεξιάς οχθης εξετελέ¬
σθησαν έπίσης εργα διευθετικά των
χειμάρρων Γοργόπης καί Τούμχας,
ώς καί τδ άνάχωμα τοϋ χρώτου τμή¬
ματος επί μήκους 16 χιλιομ. καθώς
καί άλλα τεν;ηκά εργα. Κατά μή-
χος τοΰ άναχώματος τούτου ΐ»πάρ-
χουν τρείς όχετοί μετά σιδηρών θυ¬
ρών, διά την άποχέτευσιν των γειτ-
νιαζόντων υδάτων έντδς τοΠ ποτα-
μ.οΰ Άξιοδ καί πολλαί γεωργικαί
οδοί διά την διευκόλυνσιν τής- διε-
λ&ύσεως των λατοί/ων.
Αί όλικαί έπιχωματώσεις ?:ά την
έκχτκαφήν των ώς άνω ?.■■;?·.(&> καί
ϊευτερευουοών διορύγων, διά την
κατασκευήν των φραγμάτων, την
διευθέτησιν των χειμάρρων κλπ., ά-
νέρχονται είς 3,000,000 μέτΐα χυ-
βικά περίπου.
Τα. προβλεπόμενα άκόμη
Ιργα.
Τδ μεγαλειτέρον μέρος άπό τα
ανωτέρω εργα εχει σχεδδν συμπλη¬
ρωθή, έν τφ μεταξΰ δμως έγινεν ή
μελέτη καί των ΰπολοίπων τμημά-
των υπό τής συμβάσεως τής «Φα-
ουνταίσιον» προδλεπομένων έργων,
τα όχοία είναι τα εξής: -
α') Διευθέτησις καί έκτροχή τοΰ
ποταμοΰ Άξιοϋ άπδ τής ανωτέρω
ΐιδτ,ροδ.ρομικής γραμμής μέχρι τής
θαλάσσης πρός αποτροπήν των προ-
χύσεων έντός τοΰ λιμένος θεσσα¬
λονίκης. Τό μεγαλει-ώδες τουτο έρ¬
γον θέλε άρχίσει εύθίις ώς ή όρι-
στική μελέτη εγκριθή 6x0 τοΰ ύπ-
Οΐιργείου, Οά άποτελτνται δέ έκ μ'.άς
κϊρίας κοίττ,ς κα* έκ δΰο άναγ.ω-
μάτων, ένδς δγξιοΰ καί ενός άρι-
(:τερο·3, ή έπι·/ωμάτωσις των όποί-|
ών θά είναι περί τα πέντε έκατομ-
μύρ'.α αέτρα κνίικά, Θά έ·/.τελεσ·Θοΰν
δέ διά μεγάλων έκσκαπτικών μη-
χχ^τ,μάτων και διά μιάς μεγάλης
άπορροφητικής 6υθοχ.όρο«.
β') Διευθέτησις τοϋ ποταμοΰ Γα-
λ'.κοϋ. Αυτή Θά εκτελεσθή διά δύο
άναχωμάτων, ένδς δεςιοϋ καί ένδς
άριστεροΰ, όλικοΰ μήκους 18 χιλιο¬
μέτρων περίπου, ή έχίχωσις των ο¬
ποίων θά ανέλθη είς 600.000 μέ-
τρα κυδηκ,ά περίπου, καί διά δια¬
φόρων τεχνικών έργων διά την προ-
άσπισιν των άναχωμάτων καί τής
κοίτης υπό τάς γε^ύρας.
γ') ,Αποστράγγισις της λίμνης
Γιαννιτσών διά μιάς πλωτής διώ-
ρυγος, αρχομένης άπδ τής λίμνης
μέσρι τής θαλάσσης. Πρός τούτο
6« χρησιμοποιή ή παλαιά κοίτή τοϋ
ποταμοΰ ΛοΛία, θά έκτελεσθοΰν δέ
καί άλλαι κυρίαι καί δευτερεύο^σαι
άποττραγγιστικαί τάφροι.
Ή έκσκαφή τής παλαιάς κοίτης
τού Λουδία θά αρχίση συντόμως διά
δύο χλωτών έκσκαπτηρων καί μιάς
άχορροφητι/ής βαθυκόρου. Ή όλι-
κή έχιχωμάτωσις των έργων τού¬
των θά εί^αι περίπου 8.000.000
■λΐ/δ. μέτρων.
δ') Ή έκσκαφή χεριφερίκής δι-
ώρυγος, δυτικώς τής διώρυγος Γι-
ανιτσών, διά την συγκέντρωσιν των
ΰδάτωνόλων των χειμάρρων καί την
διοχέτευσιν τούτων έντός το*ί πο¬
ταμοΰ Άλιάκμονος. Ή περιφερική
ϊιώρυξ δα είναι μη,κους 35 χιλιο-
μίτρων 7.αί διαστάσε&ιν 50 μέτρων
είς την βάσιν, 70 μέτρων είς την
στέψιν καί νψους 4 1)2 περίχου μέ¬
τρων. Έπίσης θά κατασκευασθοΰν
δύο άναχώματα επί τής δεξιάς καί
άριστεράς δχθης, είς απόστασιν 120
μέτρων.
Τδ υψος των άναχωμάτων τούτων
6ά είναι 4 1)2 περίπου αέτρων. Έ
όλική άπίχκμάτωσις τής περιφε-
ρειακής δ'.ώρυγος καί των δευτε-
ρευόντων έργων θά είναι ενα έκα-
τομμύρ'.ον χερίπου μέτρα.
Είς την διώρυγα ταύτην θά έκ¬
τελεσθοΰν τεχνικά εργα λίαν ένδια*
©έροντα καί σχουδαία, ώς λ. χ.,
φ,ράγματα, ρουφράκται, όχετοί, ο¬
δογέφυραι καί μία μεγάλη σΐ^ηρο-
δρομ'.κή γέυυρα επί "τής γραμμής
Θεσσαλονίκης—·Μοναστηρίου.
ε') Δΐϊυθετησις τοϋ χοταμοΰ Ά-
λιάκμονος άπδ τής φάραγγος μέ¬
χρι τής Θαλάσσης. Αυτή Θά γίνη
διά τής κατασκευής'έκεί άναχώμα¬
τος επί τής άριστεράς όχθης τοΰ
ποταμοϋ, αρχομένης άπδ τής φά¬
ραγγος μέχρ: τής Θαλάσσης, μηκους
60 χ/.λ'.ομέτρων περίπου καί διά τής
έκσκαφής είς διάφορα σημεία νέων
κο'.τών, ή έπίχωμάτωσις των οποί¬
ων θά είναι 6 έν.ατομ. κυί. μέτρα.
Ένδ'.3Γ5έροντα τεχ'ηκά εργα Θά
κατασκευασθέν έπίσης διά την επ¬
έκτασιν τής σιϊηροδρομικής γεφύ¬
ρας επί τής γραμμής Θεσσαλονίκης
—Μοναστηρίου, οδογέφυραι καί αλ-
λα ίευτερεύοντα εργα.
στ') Μελέτη καί εκτέλεσις τοΰ
δικτύου των άρδευτικών έργων διά
την πεϊίάδα Θεσσαλονίκης.
Διά τα εργα αΰτά προϋπελογίσθη
δαπάνη 26 έκατομ. δολ. περίπου,
διά τής οποίας θά άποςηρανθοΰν
500.000 στρέμματα, θά προστατευ-
Οοΰν έκ των πλη;^υρών 750.000
στρέμματα καί θά άρδεύωνται 850
χιλιάδες. Ή ωφελεία συνεχώς τής
γεωργίας Οά είναι μεγίστη. Θά λυ¬
θή οριστικώς τδ ζήτημα τής στε-
νότητος τής γής είς την κεντρικήν
Μακεδονίαν, ένω συγχρόνως θά έ-
ξυγιανθή όλόκληρος ή περιφέρεια
μίχρ; τής Θεσσαλονίκης.
Μ. ΚΑΛΟΓΈΙΡΟΠΟΓΛΟΣ
Ό Μπάρμπα Μπροΰνο τοΰ
.τού—πράγμα τό
ικοΰ Κήπου τής Νέας "Υόρκης, όστις διά μιάς έντέχνου κινήσεως άνατρέπει την
α_ έζήλευεν ό καλλίτερος παλαιστής, ποοκ.ΕΗΐένου νά ρίψυ τον αντίπαλον τού.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ό Ίσίίωρος Βάϊς ήταν παραγ-
γελιοδόχος. Σ' ενα τού ταξείδι τδ
τραίνο έξ·ετροχιάσθη καί ό δυστυ-
χής Έβραίος εχασε τδ ενα χόδι
τού. "Οταν τδν μετέφερον στδ σπί-
τι τού. "Οταν τδν μετέφερον στδ
σπίτι τού, βλη ή οίκογένεια, έ'πει-^
τα άιτδ την πρώτη άναστάτωσι ε¬
ζήτησε φυσικά νά μάθη λεπτομε¬
ρείας τής καταστροφής.
—Σέ μ.'.ά στιγμή, άφηγείται ό
Βάϊς, βγάζω Ινα τσ-.γάρο καί χη-
γαίνω νά τδ άνάψω. Την στιγμή
έκείνη άκούοτηκε έξαφνα ενας τρο-
υερδς κρ-ότος καί τδ τραίνο 45ε-
τροχιάσθη.
—Τα βλέπεις, τοΰ παρατήρησβ
τότε άφελέστατα ή γυναίκά τοο.
Πόσες φορές σοϋ εχω είχή νά μή
•/.απνίζτ,ς τόσο πολύ!
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
"Ητοι τό "Αγιον Πάθος τοΰ Σωτή¬
ρος ημών, έξε-ταζόμεΛ-θΛΓ άπό νομικής
απόψεως, συμφώνως με τούς τότε Ρω-
μαϊκούς καί Ίουδαΐκούς νόμονς. "Υπό
Τρα.·τεζουντίου, Είσαγγελέως τό»»
Π οιοτοδικών. Δεδειιένον Χ1.23.
ό"
,χθλθΐ Τής
"φλωρίδο;·
Πί«Σ Η ΕΛΛΑΣ ΘΑ ΑΛΛΑΞΗ ΟΨΙΝ
-
«λουτον ε£? την Λϊακεδονίαν.— ΙΙότε
έ δ θή
Ι,'.
Ε2ΑΛ0ΝΙΚΗ, 25 Νοεμ-
τά την Μικρασιατικήν
ν,αί την συγκέντρωσιν
'ΐχεδόν τοϋ Έλληνισμου
ϊϊ όρίων τής Ελλάδος τοό
[ενεφανίσθη σκληρόν τδ δι-
1 - '------τής έλευθέ-
) 6 καί πλέον έκα
ΐληθυσμοΰ. 'Βπ,ρεχε λοι-
ιθίθί τρόπος άντιμετωπίσε-
.■ματαής καταστάσεως
[τααις'τής οποίας θά είχεν
άχθ-ίλέσματ-α επί τής ύ-
ιός μας ώς Κράτους καί ώς
επί τής κοινωνικάς
|ρρο-ιας. ^ ( ^
ΐξιωμα καθιερωθεν νπο
|ρας των εθνών καί των άτό-
ή πείνα είναι κακδς καί
Ις ΐύμίουλος. Ή χεΐνα λοι-
ί « στερήσεις ενός χληθυ-
όχοίος έδοκιμάσθη σκληρώς
ιλααωρήθη επί μακρόν, θά
«ν πρόσφορον εδαφος διά την
(ιριν των άνατρεπτικών ζι-
ύ όποία είναι πάντοτε πρό-
1 σπείρουν ο! καραδοκοΰντες
ες τοΰ Μπολσεβικισμόν.
Ιλα τούτου, όλαι σχεδόν αί ά-
1924 Κ^ερνήσεις, αν καί
«ρροψημέναι μέ την λύσιν
γάλων προβλημάτων τα ό-
άνέκυψαν άπό
τ*ΐτρο9τ·ν χαί κυρίως, μέ τό
™ τρόβλημα τή; οικονομ ι κης
ξίως τοΰ Κράτους, δέν παρέ-
έν τούτοις νά άσχοληθοϋν
το ζήττχχοΕ τής ένισχύσ«ως
«νομιχων πόρων τής Χώρας
: χατασν,ευής παραγωγικών
, - · ■ ·-------—ι- ι —
1 τον ανωτέρω σκοπόν χρώ-
*«ρνιρις τού κ. Μιχαλακο-
I
τα τδ έτθς 1925 όπέγρα-
τήν εταιρείαν «Φαουντέσιον»
Μς Υόρκης την σύμβασιν διά
των έργων τής πεοι-
» Αξιοί. 'Επί τής ιδίας Κυ-
εως υπενράφη χαί ή σύμβασις
εταιρείαν «Οδλεν» διά την
' των Άδηνών, έργον καί α»·
^ϊ ή Κυβέρνησις συνασπτ-
!ΐί*?ατμβτ€ύθη την σύμβασιν
ξ) χαί τελευταία ή ση-
νπίτις ^ σύμ6ασιν των
έργων τού Στρο-
"ων Φιλί—:ων.
? "^.πληρώσεως των ίρ-
> 6α έγκαινιασθή νέα περί-
ε?'ας χαί είρηνικής χρο-
την ^όσον δοκιμασθείσαν
'2· δ-ως χολί» ορθώς έτόνι-
Λ ^ΡωΘυπουργός είς τον ση-
","5" λόγον.
[·?ϊ.',των οποίων τα έπίσημα
[ Α.5ΐίΛε"β <τήμερον ό κ. Βενι- :^ν συμχληρω&η, ώς ύ- ίντος πενταετίας. Χ1 ό πρώτον τμήμα των έργων. Άς^άνασκοχήσωμεν δμως τάτ έκ- τελεσθέντα εργα μέχρι σήμερον, καί άς εξετάσωμεν τό πρώτον τμήμα αυτών. Διά τοΰ πρώτου τμήματος προε¬ βλέπετο ή άποχέτευσις των ίιδάτων των λιμνών Άρ-τζάν καί Άματό- 6ου. διά τής άποίτρ-αγγίσεώς των έντός τοΰ χοταμοΰ Άξιοΰ. Πρός τουτο κατεσκευάσθη μία κυρία άπο- χετευτική διώρυξ, τής οποίας ή κοίτη είναι πλ^ίτους 12 μέτρων καί μήκους 12^ χιλομέτρων, διά δύο διωρύγων εί; τδ κέντρον των δύο λιμνών μήκους 20 χιλιο.χέτρων καί ότλλων δευτερ^ευουσών διωρύγων ό- λικοΰ μήκους 40 χιλιομέτρων. Είς την κυρίως διώρυγα κατα¬ σκευάσθησαν καί ευρίσκονται υπό κατασκευήν τα άκόλουθα τεχνικά εργα: Προστατευτικά εργα είς την ' έκβολήν τής διώρυγος πρός τό μέ- ρος τοΰ Άξιοΰ, συγκείμενα έκ λι- θενδέσεων άπλών %α τοιούτων συ- στηματος Σαρατσανέττι, είς ρου- φράκτης μέ τρείς σιδηράς θύρας ι πλάτους πέντε μέτρων διά την ρύθ- ] μισιν τής εκκενώσεως τής διωρυ-' γος, δύο είδικαί γέρραι έκ σιδηρο- καγοΰς σκυροδεματοςίέπί 'δάθρων συ- (στήματος πρώτην φοράν έφαρμοζομέ- νου έν Έ7χλάδι. "Ετερος ρουφράκτης μετά σιδηροδρομικής γεφύρας επί τής γραμμής θεσσαλονίκης—Γβυ- γελής μετά τριών σιδηρών θυρών, διά την ρύθμισιν τής εκκενώσεως των υδάτων των > ιμνών.
'Αφ' ετέρου προεβλέπετο ή διευ¬
θέτησις τ«ΰ χοταμοΰ Άξιοΰ άπδ Βο-
εμίτσης μέχρι τής σιδηροδρομικής
γραμμής θεσσαλονίκης—Μοναστη-
ρίου. Ή διευθέτησις αυτή τής άρι-
στεράς βχθης, τής οποίας τδ πρώ¬
τον τμήμα άπδ Βοεμίτσης μέχ:ι
Βαρδαρόφτσας επερατώθη ήδη, σύγ-
/,ειται δέ έξ άναχώματος μήχους 18
χιλ. καί ο>ϋτινος αί διαστάσεις είναι
αί άκόλουθυΐ: τλάτο; είς την στέ¬
ψιν 4 μ., είς την βάσιν 20 α καί
μέσον ϋψος 3 μέτρων.
'Επί τής δεξιάς οχθης εξετελέ¬
σθησαν έπίσης εργα διευθετικά των
χειμάρρων Γοργόπης καί Τούμχας,
ώς καί τδ άνάχωμα τοϋ χρώτου τμή¬
ματος επί μήκους 16 χιλιομ. καθώς
καί άλλα τεν;ηκά εργα. Κατά μή-
χος τοΰ άναχώματος τούτου ΐ»πάρ-
χουν τρείς όχετοί μετά σιδηρών θυ¬
ρών, διά την άποχέτευσιν των γειτ-
νιαζόντων υδάτων έντδς τοΠ ποτα-
μ.οΰ Άξιοδ καί πολλαί γεωργικαί
οδοί διά την διευκόλυνσιν τής- διε-
λ&ύσεως των λατοί/ων.
Αί όλικαί έπιχωματώσεις ?:ά την
έκχτκαφήν των ώς άνω ?.■■;?·.(&> καί
ϊευτερευουοών διορύγων, διά την
κατασκευήν των φραγμάτων, την
διευθέτησιν των χειμάρρων κλπ., ά-
νέρχονται είς 3,000,000 μέτΐα χυ-
βικά περίπου.
Τα. προβλεπόμενα άκόμη
Ιργα.
Τδ μεγαλειτέρον μέρος άπό τα
ανωτέρω εργα εχει σχεδδν συμπλη¬
ρωθή, έν τφ μεταξΰ δμως έγινεν ή
μελέτη καί των ΰπολοίπων τμημά-
των υπό τής συμβάσεως τής «Φα-
ουνταίσιον» προδλεπομένων έργων,
τα όχοία είναι τα εξής: -
α') Διευθέτησις καί έκτροχή τοΰ
ποταμοΰ Άξιοϋ άπδ τής ανωτέρω
ΐιδτ,ροδ.ρομικής γραμμής μέχρι τής
θαλάσσης πρός αποτροπήν των προ-
χύσεων έντός τοΰ λιμένος θεσσα¬
λονίκης. Τό μεγαλει-ώδες τουτο έρ¬
γον θέλε άρχίσει εύθίις ώς ή όρι-
στική μελέτη εγκριθή 6x0 τοΰ ύπ-
Οΐιργείου, Οά άποτελτνται δέ έκ μ'.άς
κϊρίας κοίττ,ς κα* έκ δΰο άναγ.ω-
μάτων, ένδς δγξιοΰ καί ενός άρι-
(:τερο·3, ή έπι·/ωμάτωσις των όποί-|
ών θά είναι περί τα πέντε έκατομ-
μύρ'.α αέτρα κνίικά, Θά έ·/.τελεσ·Θοΰν
δέ διά μεγάλων έκσκαπτικών μη-
χχ^τ,μάτων και διά μιάς μεγάλης
άπορροφητικής 6υθοχ.όρο«.
β') Διευθέτησις τοϋ ποταμοΰ Γα-
λ'.κοϋ. Αυτή Θά εκτελεσθή διά δύο
άναχωμάτων, ένδς δεςιοϋ καί ένδς
άριστεροΰ, όλικοΰ μήκους 18 χιλιο¬
μέτρων περίπου, ή έχίχωσις των ο¬
ποίων θά ανέλθη είς 600.000 μέ-
τρα κυδηκ,ά περίπου, καί διά δια¬
φόρων τεχνικών έργων διά την προ-
άσπισιν των άναχωμάτων καί τής
κοίτης υπό τάς γε^ύρας.
γ') ,Αποστράγγισις της λίμνης
Γιαννιτσών διά μιάς πλωτής διώ-
ρυγος, αρχομένης άπδ τής λίμνης
μέσρι τής θαλάσσης. Πρός τούτο
6« χρησιμοποιή ή παλαιά κοίτή τοϋ
ποταμοΰ ΛοΛία, θά έκτελεσθοΰν δέ
καί άλλαι κυρίαι καί δευτερεύο^σαι
άποττραγγιστικαί τάφροι.
Ή έκσκαφή τής παλαιάς κοίτης
τού Λουδία θά αρχίση συντόμως διά
δύο χλωτών έκσκαπτηρων καί μιάς
άχορροφητι/ής βαθυκόρου. Ή όλι-
κή έχιχωμάτωσις των έργων τού¬
των θά εί^αι περίπου 8.000.000
■λΐ/δ. μέτρων.
δ') Ή έκσκαφή χεριφερίκής δι-
ώρυγος, δυτικώς τής διώρυγος Γι-
ανιτσών, διά την συγκέντρωσιν των
ΰδάτωνόλων των χειμάρρων καί την
διοχέτευσιν τούτων έντός το*ί πο¬
ταμοΰ Άλιάκμονος. Ή περιφερική
ϊιώρυξ δα είναι μη,κους 35 χιλιο-
μίτρων 7.αί διαστάσε&ιν 50 μέτρων
είς την βάσιν, 70 μέτρων είς την
στέψιν καί νψους 4 1)2 περίχου μέ¬
τρων. Έπίσης θά κατασκευασθοΰν
δύο άναχώματα επί τής δεξιάς καί
άριστεράς δχθης, είς απόστασιν 120
μέτρων.
Τδ υψος των άναχωμάτων τούτων
6ά είναι 4 1)2 περίπου αέτρων. Έ
όλική άπίχκμάτωσις τής περιφε-
ρειακής δ'.ώρυγος καί των δευτε-
ρευόντων έργων θά είναι ενα έκα-
τομμύρ'.ον χερίπου μέτρα.
Είς την διώρυγα ταύτην θά έκ¬
τελεσθοΰν τεχνικά εργα λίαν ένδια*
©έροντα καί σχουδαία, ώς λ. χ.,
φ,ράγματα, ρουφράκται, όχετοί, ο¬
δογέφυραι καί μία μεγάλη σΐ^ηρο-
δρομ'.κή γέυυρα επί "τής γραμμής
Θεσσαλονίκης—·Μοναστηρίου.
ε') Δΐϊυθετησις τοϋ χοταμοΰ Ά-
λιάκμονος άπδ τής φάραγγος μέ¬
χρι τής Θαλάσσης. Αυτή Θά γίνη
διά τής κατασκευής'έκεί άναχώμα¬
τος επί τής άριστεράς όχθης τοΰ
ποταμοϋ, αρχομένης άπδ τής φά¬
ραγγος μέχρ: τής Θαλάσσης, μηκους
60 χ/.λ'.ομέτρων περίπου καί διά τής
έκσκαφής είς διάφορα σημεία νέων
κο'.τών, ή έπίχωμάτωσις των οποί¬
ων θά είναι 6 έν.ατομ. κυί. μέτρα.
Ένδ'.3Γ5έροντα τεχ'ηκά εργα Θά
κατασκευασθέν έπίσης διά την επ¬
έκτασιν τής σιϊηροδρομικής γεφύ¬
ρας επί τής γραμμής Θεσσαλονίκης
—Μοναστηρίου, οδογέφυραι καί αλ-
λα ίευτερεύοντα εργα.
στ') Μελέτη καί εκτέλεσις τοΰ
δικτύου των άρδευτικών έργων διά
την πεϊίάδα Θεσσαλονίκης.
Διά τα εργα αΰτά προϋπελογίσθη
δαπάνη 26 έκατομ. δολ. περίπου,
διά τής οποίας θά άποςηρανθοΰν
500.000 στρέμματα, θά προστατευ-
Οοΰν έκ των πλη;^υρών 750.000
στρέμματα καί θά άρδεύωνται 850
χιλιάδες. Ή ωφελεία συνεχώς τής
γεωργίας Οά είναι μεγίστη. Θά λυ¬
θή οριστικώς τδ ζήτημα τής στε-
νότητος τής γής είς την κεντρικήν
Μακεδονίαν, ένω συγχρόνως θά έ-
ξυγιανθή όλόκληρος ή περιφέρεια
μίχρ; τής Θεσσαλονίκης.
Μ. ΚΑΛΟΓΈΙΡΟΠΟΓΛΟΣ
Ό Μπάρμπα Μπροΰνο τοΰ
.τού—πράγμα τό
ικοΰ Κήπου τής Νέας "Υόρκης, όστις διά μιάς έντέχνου κινήσεως άνατρέπει την
α_ έζήλευεν ό καλλίτερος παλαιστής, ποοκ.ΕΗΐένου νά ρίψυ τον αντίπαλον τού.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ό Ίσίίωρος Βάϊς ήταν παραγ-
γελιοδόχος. Σ' ενα τού ταξείδι τδ
τραίνο έξ·ετροχιάσθη καί ό δυστυ-
χής Έβραίος εχασε τδ ενα χόδι
τού. "Οταν τδν μετέφερον στδ σπί-
τι τού. "Οταν τδν μετέφερον στδ
σπίτι τού, βλη ή οίκογένεια, έ'πει-^
τα άιτδ την πρώτη άναστάτωσι ε¬
ζήτησε φυσικά νά μάθη λεπτομε¬
ρείας τής καταστροφής.
—Σέ μ.'.ά στιγμή, άφηγείται ό
Βάϊς, βγάζω Ινα τσ-.γάρο καί χη-
γαίνω νά τδ άνάψω. Την στιγμή
έκείνη άκούοτηκε έξαφνα ενας τρο-
υερδς κρ-ότος καί τδ τραίνο 45ε-
τροχιάσθη.
—Τα βλέπεις, τοΰ παρατήρησβ
τότε άφελέστατα ή γυναίκά τοο.
Πόσες φορές σοϋ εχω είχή νά μή
•/.απνίζτ,ς τόσο πολύ!
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
"Ητοι τό "Αγιον Πάθος τοΰ Σωτή¬
ρος ημών, έξε-ταζόμεΛ-θΛΓ άπό νομικής
απόψεως, συμφώνως με τούς τότε Ρω-
μαϊκούς καί Ίουδαΐκούς νόμονς. "Υπό
Τρα.·τεζουντίου, Είσαγγελέως τό»»
Π οιοτοδικών. Δεδειιένον Χ1.23.
ΔΩΓΑΤΕ
Έκλεκτά Βι
ΔΙΑ ΔΩ~Α
ΔΙΟΤΙ: Ίκανοποιοΰν κάθε γοϋστο.
ΔΙΟΤΙ: Μορφώνουν.
ΔΙΟΤΙ: Τέρπουν.
ΔΙΟΤΙ: Σάς άφηνουν αλησμονήτους.
ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ~ΔΩΡΑ
Κάμετε την εκλογήν σας άπο την συλλογήν των ΕΚΛΕ-
ΚΤΩΝ ΣΥΓΤΡΑΜΜΑΤΩΝ τοΰ «Εθνικον Κήρυκοςι.
ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΠΑ ΟΛΟΥΣ
—£αΙ ιδία: Ορος τοϊ»ς γονεΐς δεά τα παεβιά των;
Βιβλία Αριθ. 1, 2, 3. Άποτελοΰν τα τερπνότερα καΐ
διδακτικώτερα συγγράμματα τής ημέρας.
ί) ΑΙ ΒΑΣΕΙΣ 7ΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ (Δ. Καλλιμάχου).— Τό μόνον
απαραίτητον σνγγραμμα διά κάθε άνθραπον ποΰ ζητεί 6ε6αίαν
επιτυχίαν στην ζωήν τού. Τιμάται .......-»............. $2.75
2) ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑ (Δ. Καλλι-
μάχου)— Είναι ό «θησαυρός των θησαυρών», διότι περιέχει τας
καλλιτέρας συμβουλάς καΐ τα μόνα θεμέλια τής πραγματιχής εύ-
τνχίας τοϋ άνθρωπον. Είναι τό «Ευαγγέλιον έν πράξει». Τιμ. $2.75
Β) ΔΥΝΑΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (Δ. Καλλιμάχου).
—"Οσοι ζητοΰν ϋμπνευσιν διά κατοοβώματα πρέπει νά διαβάσοττν
τούς ήρωϊσμούς έκείνων πού έκαμαν τό 'Ελλττνικόν δνομα ΑΘΑ-
ΝΑΤΟΝ. Τιμάται .................................... $2.75
4) ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΛ ........ $2.00
5) ΕΛΛΗΝΟ—ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟ—ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Λεξικ.όν
(Τσέπης) τοϋ «ΈθνικοΟ Κήρυκος» ..................... $3.00
ί) ΑΓΓΛΟ—ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΝΕΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ (ή
τελειοτέρα Μέθοδο;) .................................. $1.25
7) ΊΌ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (Νικ. ίΐαπαδοποΰλον Ιατοοϋ) $2.00
8) ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ..........$1.25
ϊ) Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΜΑΡΓΩ (Άλ. Δουαά) ................ $1.25
10) Η ΑΣΠΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ .................. $1.25
11) Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ (Γρ. Ξενοπούλου) ..................... $1.25
12) Ο ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΟΣ (Μ. Θερβάντες) ................... $1.25
Τα έκλεκται 6ε6λε<χ άποτελοΰν τό πρακτεκώτϊρον κα,ε ώρα&ότερον δώρον. ΔΙΟΤΙ: Δίδουν εύχαρίστησι παντοτεινη. ΔΙΟΤΙ: Έχουν δύναμι μορφωτική καί έΐυψωτική. ΔΙΟΤΙ: Πολλοί άνθρωποι όφείλουν την ευτυχίαν των είς τό Δώρον ενός έκλεκτοΰ διδακτικόν 6ι- βλίου. 'Εμβάσατε τό άντίτιμον η γράψατε δπως οιαδήποτε 6ι6λία τής έκλογής σας σάς άποσταλοΰν Ο. Ο. Ό. Διά νά σας απαλλάξωμεν άπό κάθϊ ενόχλησιν αποστολάς, άναλαμ- βάνομεν νά άπσστείλωμεν έκ μέρου; σας, δμα τη λήψει τον σχβτικοθ οντιτίμον, οιονδήποτε βιβλίον της έκλογής σας, όπουδήποτε. Έυμπληρώβατε (γράφοντες καθαρά καί εύανάγνακττα) τό κάτωθι Δελτίον: ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΠ), (Βοοΐί ϋβρΐ.) 140 ννβίΐ 26ίη δΐΓβρΙ, Νεν? ΥογΙε. 'Εσανκλείστως ευρίσκετε $........ μέ την παράκλησιν διτως μοί άποστείλητβ τα κάτωθι βιβλία (θέ'σατε μόνον τάν αριθμόν εκάστου βιβλίον της έκλογής σας) 5) στείλατε Ο. Ο. ϋ· Βιβλία Άριθμοί ........................................... "Ονομα................................................... Διεύθυνσις..............·................................. Πόλις ..................... Πολιτεία .................... ΰ άποστείλατε τα κάτωθι βιδλία, έκ μέρους μόν, είς τάς άκολον- θους διευθύνσεις: Βιβλία ΆριθμοΙ ........................................... "Ονομα ................................................... Διεύθυνσις................................................ Πόλις..................... Πολιτεία .....,.............. Βιβλία ΆριθμοΙ ;.......................................... "Ονομα................................................... Διεύθυνσις ........·....................................... Πόλις..................... Πολιτεία .....,.............. Βιβλία ΆοιθμοΙ ........................................... Διεύθυνσις.................·.............................. Πόλις ..................... Πολιτεία .................... ΣΗΜ.—Δύνασθβ νά μάς έσωκλείσητε την χάρταν σας, η νά μάς εΐπήτε έκ μέρους τινος προέρχεται τό δώρον, διά νά τό θέσωμτν έντός εκάστου βιβλίον. ^^^ Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΙΙλουτίαχτε την Βεολεο θήκην βας «ρομηΰευόμενθι έκλεκτα 6ι6λε» ά«6 το Βιβλιοπωλείον τοΰ «Εθνικον Κή — "Ωστε τίποτε δέν σάςτοο- μάζει τίποτε, δέν σάς συγκινεϊ; — Απολύτως τίποτε. — Διάβολε! Είσθε έξαιρετικυς ανθρωπος. — Έχώ χαρακτήρα. Ά! "Α! , , . Ό μικράς αϋτός διάλογος εγί¬ νετο σ' Ινα καφενειον τοϋ Παρι- σιοϋ μεταξύ ενός πυργοδεσπότου καί ενός νεαροϋ σνγγραφέως, δ ο¬ ποίος έδιδε μεγαλειτέρον σημασί¬ αν τοϋ δέοντος είς τα ?ργα τού καί την λογοτεχνικήν τον αξίαν. Όλίγας ημέρας αργότερον ό κ. Φεράν Νταλΰ, πυργοδεσπότης, προσεκάλει τόν συγγραφέα Ζαχ Λαρσέ νά περάση λίγες μέρες στόν πύογο τού. «Χωρίς πολλά κοπλι- μέντα, τοΰ ελεγε. "Εχω καί άλλον; τρείς φίλονς καί θά κυνηγήσουαε άγριοχοίρους καί άν τυχόν εχετε διάθεσι, μπορεΐτε νά μελετήσετε τα εθιμα των χωρικόν τής πεαιφερεί- ας μας. Πέντε ημέρας άργότερα, ό Φε- ράν εΐχε παραλάβη είς τόν σταθ¬ μόν τόν συγγραφέα. — θά σας όδηγήσω εί; τό δω¬ μάτιον ποΰ σά; προΓ/πημασα. "Ε- να δωμάτιον γιά ποιητή. Ή εΐσο- δός τσυ είναι έμπρός στό πάρκο. "Αν την νΰχτα εχετε άϋπνία, μπο¬ ρεΐτε νά κάμετε ρωμαντικούς περι- πάτους στό πάρκο, υπο την πανσέ- ληνον. Τό τ5ράδυ, δταν εφαγαν, τόν συνώδευσε πάλιν εως τό δωμάτιό τσυ. —■ Ό πυργος είναι άπομονωμδ νος, τοΰ είπε, καί ό φωτισμός μας γίνεται μέ κηρία, δπως τόν παληό καιρό. "Ισως την νύχτα έχομε κα- πο'α έπίσκεψι ένοχλητική, έκεΐ ε¬ πάνω στην κορυφή τής καστανιάς. — Καποιο πουλί; — Ναί. Μιά κουκουβάγια. νΕ- χει μιά κραυγή δυσάρεστη Χου- χού! Χουχού! Χουλουλουλόύ!...» — Την μιμεΐσθε καλά. ■— Νομίζετε; *Έχει Ινα τόνο κλαυθμηρό. — Δέν την ακουσα ποτέ. — "Α! Παριζιάνε! "Ελα, καλη- ννχτα. Καί αΰριο στής έπτά στό πόοι. Μόνος στό δωμάτιό τού, δ Ζά* έρριψε τό βλέμμα τού γΰρω στό δωμάτιό ποΰ έφωτίζετο άπό την τοεμσυλιαστή φλόγα τοΰ κεριοϋ. Τα επιπλα ήσαν άγροτικά καί στούς τοίχους έκρέμοντο μερικαι είκόνες προγόνων. Ήτοίμασε τα έςρόδιά τού γιά τό πρωϊνό κυνηγι, εσδυσε τό κερί καί κοιμήθηκε. θά ηταν μιά ωρα μετά τα μεσά- νυκτα, δταν μιά πένθιμη, κραυγή, μιά όπελπιστική ήχώ τοϋ διέκοι|!£ τόν ΰπνο. — Ή κονκουβάγια! είπε μόνο; τού. "Ακουσε γιά κάμποση ωρα, ά- κοιτμπισμένοζ στό προσκεφαλο, έ- κεΐνο τό θλιθερό χουχού, χουχοϋ, τό οποίον τοΰ έπότιζε σιγά σιγά την ψυχή μέ κάτι τό άπροσδιόριστο καί τό οποίον τοϋ άφαιροΰσε την αν- τοπεποί-θησι. — Κοκμηθήκατε καλά. τόν ρώ- τησε ό Φ&ονάν, ό οποίος παρετήρη¬ σε τό πραίϊ καποια χλωμότητα άσυ- νήθη στό πρόσωπο τοΰ συγγρα- φέως. — θαυμασία! — Δέν άκοΰσατε την κουκουόά- για; — Ά! τόσο λίγο... ~ νΕχει μιά κραυγή άπαίσια. 'Εμένα μοϋ δίνει βΐγος. — Μά δέν άξίζει τόν κόπο, είπε γελώντας- δ< Ζάκ. Τό δεΰτερο βράδυ, την ϊδία ω¬ ρα, ή κουκουβάγια ξαναήλθε νά τραγουδήστ|. — Ά! αΰτό είναι ένοχλητικό, είπε ό Ζάκ, κτυπώντας μέ θυμό τό μαξιλάρι τού, αΰπνος, άλλά ό θρή- νος της κουκουβάγιας πλημμύριζε την νύχτα, τοϋ διήγειρε τό νευρικό σνστημα, τοϋ ά—ρρόφα την σκε- ψι, τόσον ποΰ δ Φερνάν την ό&λη μερά, βλέποντας τό κατάχλωμα πρό σωπό τού, τοΰ είπε: — φίλτατέ μου, οέν ·&έλετε νά τό όμολογήσετε, μά εΐμαι όέβαιος πώς ή καταραμένη αυτή κουχουβά ν^ < Ό μικρόσωμος πχΎμάχος *Άλ Σίγχεο, έν συγκρίσει πρός τον άντί-ταλόν τού, Πρίμο Καονέ'ρα, Ίταλόν, όστις ήλθεν είς Ά διεκδίκησιν τοϋ παγκοσμίου πρωταθλτ'ιματος. για σάς ϊμποδιζει νά κοιμηθήτε. | θά σάς άλλάξω δωμάτιον. — Κάθε αλλο. Σας παρακαλώ,, είπε ό Λαρσέ. "Ολες οί κουκουοά- γιε; τοϋ τόπου σας μποροϋν νά ε7.τ}ουν στό παράθυρό μοί·, δέν αέ πειράζίΐ όιολου. — Ά! Τό ξερω! εχετε χαρα Ζαχ, ό οποίος ταν (τυνήΑθε ίίδε μέ έ/ μένον επάνω τού τόν ή — Βεβαίως. — 'Ύπάρχουν μολαταϋτα πο?.- λοί ποΰ ύποφέροΐ'ν δταν άκοισουν τό πουλί αύτό νά θρηνή την νύχτα. Οί χωρικοί μας μά?.ιστα ίσχυρίζον- ται πώς φερνει δυστυχία καί πως δταν τό άκοί'στι κανείς τρείς φορές στή σειρα, θά αάθτ) καποιο θά- νατο. — Μπά! Άνοησίες, ρνψ Την τρίτη νύχτα, 6 θρήνος της κουκουοαγιας ήταν τόσον Ιπίμονο=| ποΰ ό Ζάκ Λαρσέ, κουρασμενος ά- πό δνο νυκτόίν άϋηνίαν κ«ά μα- κρους περιπάτους στό δάσος την ήμέρα, σηκώθηκε έκΈυρισμενος... «Χονλοΰ, χου>Λΐτλού!» 'Η θρηνω-
δία περνοϋσε άπό την πόρτα, γέαι-
ζε τό δωμάτιό τού, τοϋ τρυποΰσε τ'
αΰτιά, τοΰ εσφιγγε την καρδιά. Σέ
μιά στιγμή παροξνσμοΰ πήρε τό
τουφέκι τού, εβαλε δυο φυσίγγια,
ανοιξε την πόρτα καί σημάδεψε;
πρός την καστανιά.
—- Βρωμόπουλο. ρϊπϊ. θο σέ
κάμω νά σωπάοης.
Άπό τό σκαλοπάτι διέκρινε ά-
νάμεσα στά φύλλα κάτι σάν όίσπρο.
'Βκεϊ Ιροιξε την τσυφεκιά τού.
Άμέσως μιά τρομερή κραυγή
άκούστηκε, μιά κςκΐυγή ποϋ πάγο>
νε τό α^ια τοϋ Ζάκ καί τόν &ιαμε
νά άνατριχιάστ> Τα φύλλα τοΰ δέν-
δρου άναστατώθηι<αν καί κάτι οα- ρϋ εσπασε τα κλώνάρια καί ίπεσε στό Εδαφος. θεέ μου! Ένας ίϊνθρωπος! Τό τουφέκι επεσε άπό τα χέρια τοΰ σα νεκρόν. 'Εμένα; Μά τότε .τοιον Εχρτε πυοετο. λατε. — Ά! θά τρελλαιΐώ Τ« σα την κοι«οΐ'6αγια στην νκί... Μιά τρομερή χογ κσΰοτηκε κσί έ'πεσε ενα; πος, Ινα πτώμα! — Πράγματι, ρίςοτε ιιιίΙ φεκιά ποϋ μ' έκαμε νά τρφΙ δέν σκοτώσατε ζανενα, αττα| την κουκουβάγια. Παοώι Πάντως μ' έφοβίσατε γκτπ ζα πώς αιΊτοκτονήσατε, δται| βρήκα ξαπλωμενον χάμου. Σέ μερικές μέρες ό Ζαχ ι χωρΐς νά είναι πολΰ ^^ δσα τοϋ συνέβησαν. — Τόν ξέρετε εκείνον Μ τόν Ζάκ Λαρσέ, αυτόν τον β να συγγραφέα ποϋ μά; ε«Υ δέν συγκινεΐται άπό τίποτε. μετά Ινα μήνα ό Φερναν ί στοΰς φίλους τού. "Β, λουα» νέ κάχχαλο δταν ακουοτ κουβάγια. —- "Οχι δα. — Είναι άλήθίΐα πωζ η εφτιασα μιά χαρ<ί· ^,ηί, μΓμήθην την χουχσυβαγ·»·! τρίτην άπελπισμεν·ο; βψ* χνει μιά τουφεκιά στο ΜποΐνΙ ^Εγώ ^ιΧ^ μιά κραυγή δννατΐ) μχι ϊ? ^ σπαγϊον; ένδ; *$ ποΰ εΙχακί^στο^ άνδρείκελο &»». "ΑΙ Α^ νά τόν ίδητε τόν Ζαχ Λ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΕΟΤΑΤΟΝ ΑΜΑΖΤΑΠΙΙΑΤΑΡΙΟ»· 'Ανορέον ·$>κνοΛθΰλον«-"- Π εριέχβν τα
ναστασιμα τοθ 'ΕσπερινοΟ, "Ορθρον καί
χον, μετα τδ,ι 'Αναοταο^ιιων Εΰλογ—ταθ'
στειλό,ρΐων, ΈωθινΑν Οοιιολογιχων Δ^
Πριστοψάλτον καί τ6τ> Πεντάφ(ονο» βαρν»1 ήΧ** *
Κρητός. Δεδεμένον οτπρεώς τιμάται ..*.'■···"
ΝΕΟΝ ΕΙΡϋΟΑθΠΟΝ
•Ανδρέου Τοιιενοπούλου.-- Περιέχον ΚαηδααΙας, **
α»___'.»_______ι τί_____. ι _._.. »_ ι__ Ι ι,■.. «αύΙΟιΝ ν—~
Τοιώδιον καΐ Πεντηχοσταριον. ΔεΑεμένο»
ΤΗΚ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ·-*
«4· «ΓΚπΙΤ ΜΤπ ·ΤΚΚ— εΚΙ
Έκλεκτά Βι
ΔΙΑ ΔΩ~Α
ΔΙΟΤΙ: Ίκανοποιοΰν κάθε γοϋστο.
ΔΙΟΤΙ: Μορφώνουν.
ΔΙΟΤΙ: Τέρπουν.
ΔΙΟΤΙ: Σάς άφηνουν αλησμονήτους.
ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ~ΔΩΡΑ
Κάμετε την εκλογήν σας άπο την συλλογήν των ΕΚΛΕ-
ΚΤΩΝ ΣΥΓΤΡΑΜΜΑΤΩΝ τοΰ «Εθνικον Κήρυκοςι.
ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΠΑ ΟΛΟΥΣ
—£αΙ ιδία: Ορος τοϊ»ς γονεΐς δεά τα παεβιά των;
Βιβλία Αριθ. 1, 2, 3. Άποτελοΰν τα τερπνότερα καΐ
διδακτικώτερα συγγράμματα τής ημέρας.
ί) ΑΙ ΒΑΣΕΙΣ 7ΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ (Δ. Καλλιμάχου).— Τό μόνον
απαραίτητον σνγγραμμα διά κάθε άνθραπον ποΰ ζητεί 6ε6αίαν
επιτυχίαν στην ζωήν τού. Τιμάται .......-»............. $2.75
2) ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΥΠΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑ (Δ. Καλλι-
μάχου)— Είναι ό «θησαυρός των θησαυρών», διότι περιέχει τας
καλλιτέρας συμβουλάς καΐ τα μόνα θεμέλια τής πραγματιχής εύ-
τνχίας τοϋ άνθρωπον. Είναι τό «Ευαγγέλιον έν πράξει». Τιμ. $2.75
Β) ΔΥΝΑΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (Δ. Καλλιμάχου).
—"Οσοι ζητοΰν ϋμπνευσιν διά κατοοβώματα πρέπει νά διαβάσοττν
τούς ήρωϊσμούς έκείνων πού έκαμαν τό 'Ελλττνικόν δνομα ΑΘΑ-
ΝΑΤΟΝ. Τιμάται .................................... $2.75
4) ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΛ ........ $2.00
5) ΕΛΛΗΝΟ—ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟ—ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Λεξικ.όν
(Τσέπης) τοϋ «ΈθνικοΟ Κήρυκος» ..................... $3.00
ί) ΑΓΓΛΟ—ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΝΕΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ (ή
τελειοτέρα Μέθοδο;) .................................. $1.25
7) ΊΌ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (Νικ. ίΐαπαδοποΰλον Ιατοοϋ) $2.00
8) ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ..........$1.25
ϊ) Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΜΑΡΓΩ (Άλ. Δουαά) ................ $1.25
10) Η ΑΣΠΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ .................. $1.25
11) Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ (Γρ. Ξενοπούλου) ..................... $1.25
12) Ο ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΟΣ (Μ. Θερβάντες) ................... $1.25
Τα έκλεκται 6ε6λε<χ άποτελοΰν τό πρακτεκώτϊρον κα,ε ώρα&ότερον δώρον. ΔΙΟΤΙ: Δίδουν εύχαρίστησι παντοτεινη. ΔΙΟΤΙ: Έχουν δύναμι μορφωτική καί έΐυψωτική. ΔΙΟΤΙ: Πολλοί άνθρωποι όφείλουν την ευτυχίαν των είς τό Δώρον ενός έκλεκτοΰ διδακτικόν 6ι- βλίου. 'Εμβάσατε τό άντίτιμον η γράψατε δπως οιαδήποτε 6ι6λία τής έκλογής σας σάς άποσταλοΰν Ο. Ο. Ό. Διά νά σας απαλλάξωμεν άπό κάθϊ ενόχλησιν αποστολάς, άναλαμ- βάνομεν νά άπσστείλωμεν έκ μέρου; σας, δμα τη λήψει τον σχβτικοθ οντιτίμον, οιονδήποτε βιβλίον της έκλογής σας, όπουδήποτε. Έυμπληρώβατε (γράφοντες καθαρά καί εύανάγνακττα) τό κάτωθι Δελτίον: ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΠ), (Βοοΐί ϋβρΐ.) 140 ννβίΐ 26ίη δΐΓβρΙ, Νεν? ΥογΙε. 'Εσανκλείστως ευρίσκετε $........ μέ την παράκλησιν διτως μοί άποστείλητβ τα κάτωθι βιβλία (θέ'σατε μόνον τάν αριθμόν εκάστου βιβλίον της έκλογής σας) 5) στείλατε Ο. Ο. ϋ· Βιβλία Άριθμοί ........................................... "Ονομα................................................... Διεύθυνσις..............·................................. Πόλις ..................... Πολιτεία .................... ΰ άποστείλατε τα κάτωθι βιδλία, έκ μέρους μόν, είς τάς άκολον- θους διευθύνσεις: Βιβλία ΆριθμοΙ ........................................... "Ονομα ................................................... Διεύθυνσις................................................ Πόλις..................... Πολιτεία .....,.............. Βιβλία ΆριθμοΙ ;.......................................... "Ονομα................................................... Διεύθυνσις ........·....................................... Πόλις..................... Πολιτεία .....,.............. Βιβλία ΆοιθμοΙ ........................................... Διεύθυνσις.................·.............................. Πόλις ..................... Πολιτεία .................... ΣΗΜ.—Δύνασθβ νά μάς έσωκλείσητε την χάρταν σας, η νά μάς εΐπήτε έκ μέρους τινος προέρχεται τό δώρον, διά νά τό θέσωμτν έντός εκάστου βιβλίον. ^^^ Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΙΙλουτίαχτε την Βεολεο θήκην βας «ρομηΰευόμενθι έκλεκτα 6ι6λε» ά«6 το Βιβλιοπωλείον τοΰ «Εθνικον Κή — "Ωστε τίποτε δέν σάςτοο- μάζει τίποτε, δέν σάς συγκινεϊ; — Απολύτως τίποτε. — Διάβολε! Είσθε έξαιρετικυς ανθρωπος. — Έχώ χαρακτήρα. Ά! "Α! , , . Ό μικράς αϋτός διάλογος εγί¬ νετο σ' Ινα καφενειον τοϋ Παρι- σιοϋ μεταξύ ενός πυργοδεσπότου καί ενός νεαροϋ σνγγραφέως, δ ο¬ ποίος έδιδε μεγαλειτέρον σημασί¬ αν τοϋ δέοντος είς τα ?ργα τού καί την λογοτεχνικήν τον αξίαν. Όλίγας ημέρας αργότερον ό κ. Φεράν Νταλΰ, πυργοδεσπότης, προσεκάλει τόν συγγραφέα Ζαχ Λαρσέ νά περάση λίγες μέρες στόν πύογο τού. «Χωρίς πολλά κοπλι- μέντα, τοΰ ελεγε. "Εχω καί άλλον; τρείς φίλονς καί θά κυνηγήσουαε άγριοχοίρους καί άν τυχόν εχετε διάθεσι, μπορεΐτε νά μελετήσετε τα εθιμα των χωρικόν τής πεαιφερεί- ας μας. Πέντε ημέρας άργότερα, ό Φε- ράν εΐχε παραλάβη είς τόν σταθ¬ μόν τόν συγγραφέα. — θά σας όδηγήσω εί; τό δω¬ μάτιον ποΰ σά; προΓ/πημασα. "Ε- να δωμάτιον γιά ποιητή. Ή εΐσο- δός τσυ είναι έμπρός στό πάρκο. "Αν την νΰχτα εχετε άϋπνία, μπο¬ ρεΐτε νά κάμετε ρωμαντικούς περι- πάτους στό πάρκο, υπο την πανσέ- ληνον. Τό τ5ράδυ, δταν εφαγαν, τόν συνώδευσε πάλιν εως τό δωμάτιό τσυ. —■ Ό πυργος είναι άπομονωμδ νος, τοΰ είπε, καί ό φωτισμός μας γίνεται μέ κηρία, δπως τόν παληό καιρό. "Ισως την νύχτα έχομε κα- πο'α έπίσκεψι ένοχλητική, έκεΐ ε¬ πάνω στην κορυφή τής καστανιάς. — Καποιο πουλί; — Ναί. Μιά κουκουβάγια. νΕ- χει μιά κραυγή δυσάρεστη Χου- χού! Χουχού! Χουλουλουλόύ!...» — Την μιμεΐσθε καλά. ■— Νομίζετε; *Έχει Ινα τόνο κλαυθμηρό. — Δέν την ακουσα ποτέ. — "Α! Παριζιάνε! "Ελα, καλη- ννχτα. Καί αΰριο στής έπτά στό πόοι. Μόνος στό δωμάτιό τού, δ Ζά* έρριψε τό βλέμμα τού γΰρω στό δωμάτιό ποΰ έφωτίζετο άπό την τοεμσυλιαστή φλόγα τοΰ κεριοϋ. Τα επιπλα ήσαν άγροτικά καί στούς τοίχους έκρέμοντο μερικαι είκόνες προγόνων. Ήτοίμασε τα έςρόδιά τού γιά τό πρωϊνό κυνηγι, εσδυσε τό κερί καί κοιμήθηκε. θά ηταν μιά ωρα μετά τα μεσά- νυκτα, δταν μιά πένθιμη, κραυγή, μιά όπελπιστική ήχώ τοϋ διέκοι|!£ τόν ΰπνο. — Ή κονκουβάγια! είπε μόνο; τού. "Ακουσε γιά κάμποση ωρα, ά- κοιτμπισμένοζ στό προσκεφαλο, έ- κεΐνο τό θλιθερό χουχού, χουχοϋ, τό οποίον τοΰ έπότιζε σιγά σιγά την ψυχή μέ κάτι τό άπροσδιόριστο καί τό οποίον τοϋ άφαιροΰσε την αν- τοπεποί-θησι. — Κοκμηθήκατε καλά. τόν ρώ- τησε ό Φ&ονάν, ό οποίος παρετήρη¬ σε τό πραίϊ καποια χλωμότητα άσυ- νήθη στό πρόσωπο τοΰ συγγρα- φέως. — θαυμασία! — Δέν άκοΰσατε την κουκουόά- για; — Ά! τόσο λίγο... ~ νΕχει μιά κραυγή άπαίσια. 'Εμένα μοϋ δίνει βΐγος. — Μά δέν άξίζει τόν κόπο, είπε γελώντας- δ< Ζάκ. Τό δεΰτερο βράδυ, την ϊδία ω¬ ρα, ή κουκουβάγια ξαναήλθε νά τραγουδήστ|. — Ά! αΰτό είναι ένοχλητικό, είπε ό Ζάκ, κτυπώντας μέ θυμό τό μαξιλάρι τού, αΰπνος, άλλά ό θρή- νος της κουκουβάγιας πλημμύριζε την νύχτα, τοϋ διήγειρε τό νευρικό σνστημα, τοϋ ά—ρρόφα την σκε- ψι, τόσον ποΰ δ Φερνάν την ό&λη μερά, βλέποντας τό κατάχλωμα πρό σωπό τού, τοΰ είπε: — φίλτατέ μου, οέν ·&έλετε νά τό όμολογήσετε, μά εΐμαι όέβαιος πώς ή καταραμένη αυτή κουχουβά ν^ < Ό μικρόσωμος πχΎμάχος *Άλ Σίγχεο, έν συγκρίσει πρός τον άντί-ταλόν τού, Πρίμο Καονέ'ρα, Ίταλόν, όστις ήλθεν είς Ά διεκδίκησιν τοϋ παγκοσμίου πρωταθλτ'ιματος. για σάς ϊμποδιζει νά κοιμηθήτε. | θά σάς άλλάξω δωμάτιον. — Κάθε αλλο. Σας παρακαλώ,, είπε ό Λαρσέ. "Ολες οί κουκουοά- γιε; τοϋ τόπου σας μποροϋν νά ε7.τ}ουν στό παράθυρό μοί·, δέν αέ πειράζίΐ όιολου. — Ά! Τό ξερω! εχετε χαρα Ζαχ, ό οποίος ταν (τυνήΑθε ίίδε μέ έ/ μένον επάνω τού τόν ή — Βεβαίως. — 'Ύπάρχουν μολαταϋτα πο?.- λοί ποΰ ύποφέροΐ'ν δταν άκοισουν τό πουλί αύτό νά θρηνή την νύχτα. Οί χωρικοί μας μά?.ιστα ίσχυρίζον- ται πώς φερνει δυστυχία καί πως δταν τό άκοί'στι κανείς τρείς φορές στή σειρα, θά αάθτ) καποιο θά- νατο. — Μπά! Άνοησίες, ρνψ Την τρίτη νύχτα, 6 θρήνος της κουκουοαγιας ήταν τόσον Ιπίμονο=| ποΰ ό Ζάκ Λαρσέ, κουρασμενος ά- πό δνο νυκτόίν άϋηνίαν κ«ά μα- κρους περιπάτους στό δάσος την ήμέρα, σηκώθηκε έκΈυρισμενος... «Χονλοΰ, χου>Λΐτλού!» 'Η θρηνω-
δία περνοϋσε άπό την πόρτα, γέαι-
ζε τό δωμάτιό τού, τοϋ τρυποΰσε τ'
αΰτιά, τοΰ εσφιγγε την καρδιά. Σέ
μιά στιγμή παροξνσμοΰ πήρε τό
τουφέκι τού, εβαλε δυο φυσίγγια,
ανοιξε την πόρτα καί σημάδεψε;
πρός την καστανιά.
—- Βρωμόπουλο. ρϊπϊ. θο σέ
κάμω νά σωπάοης.
Άπό τό σκαλοπάτι διέκρινε ά-
νάμεσα στά φύλλα κάτι σάν όίσπρο.
'Βκεϊ Ιροιξε την τσυφεκιά τού.
Άμέσως μιά τρομερή κραυγή
άκούστηκε, μιά κςκΐυγή ποϋ πάγο>
νε τό α^ια τοϋ Ζάκ καί τόν &ιαμε
νά άνατριχιάστ> Τα φύλλα τοΰ δέν-
δρου άναστατώθηι<αν καί κάτι οα- ρϋ εσπασε τα κλώνάρια καί ίπεσε στό Εδαφος. θεέ μου! Ένας ίϊνθρωπος! Τό τουφέκι επεσε άπό τα χέρια τοΰ σα νεκρόν. 'Εμένα; Μά τότε .τοιον Εχρτε πυοετο. λατε. — Ά! θά τρελλαιΐώ Τ« σα την κοι«οΐ'6αγια στην νκί... Μιά τρομερή χογ κσΰοτηκε κσί έ'πεσε ενα; πος, Ινα πτώμα! — Πράγματι, ρίςοτε ιιιίΙ φεκιά ποϋ μ' έκαμε νά τρφΙ δέν σκοτώσατε ζανενα, αττα| την κουκουβάγια. Παοώι Πάντως μ' έφοβίσατε γκτπ ζα πώς αιΊτοκτονήσατε, δται| βρήκα ξαπλωμενον χάμου. Σέ μερικές μέρες ό Ζαχ ι χωρΐς νά είναι πολΰ ^^ δσα τοϋ συνέβησαν. — Τόν ξέρετε εκείνον Μ τόν Ζάκ Λαρσέ, αυτόν τον β να συγγραφέα ποϋ μά; ε«Υ δέν συγκινεΐται άπό τίποτε. μετά Ινα μήνα ό Φερναν ί στοΰς φίλους τού. "Β, λουα» νέ κάχχαλο δταν ακουοτ κουβάγια. —- "Οχι δα. — Είναι άλήθίΐα πωζ η εφτιασα μιά χαρ<ί· ^,ηί, μΓμήθην την χουχσυβαγ·»·! τρίτην άπελπισμεν·ο; βψ* χνει μιά τουφεκιά στο ΜποΐνΙ ^Εγώ ^ιΧ^ μιά κραυγή δννατΐ) μχι ϊ? ^ σπαγϊον; ένδ; *$ ποΰ εΙχακί^στο^ άνδρείκελο &»». "ΑΙ Α^ νά τόν ίδητε τόν Ζαχ Λ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΕΟΤΑΤΟΝ ΑΜΑΖΤΑΠΙΙΑΤΑΡΙΟ»· 'Ανορέον ·$>κνοΛθΰλον«-"- Π εριέχβν τα
ναστασιμα τοθ 'ΕσπερινοΟ, "Ορθρον καί
χον, μετα τδ,ι 'Αναοταο^ιιων Εΰλογ—ταθ'
στειλό,ρΐων, ΈωθινΑν Οοιιολογιχων Δ^
Πριστοψάλτον καί τ6τ> Πεντάφ(ονο» βαρν»1 ήΧ** *
Κρητός. Δεδεμένον οτπρεώς τιμάται ..*.'■···"
ΝΕΟΝ ΕΙΡϋΟΑθΠΟΝ
•Ανδρέου Τοιιενοπούλου.-- Περιέχον ΚαηδααΙας, **
α»___'.»_______ι τί_____. ι _._.. »_ ι__ Ι ι,■.. «αύΙΟιΝ ν—~
Τοιώδιον καΐ Πεντηχοσταριον. ΔεΑεμένο»
ΤΗΚ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ·-*
«4· «ΓΚπΙΤ ΜΤπ ·ΤΚΚ— εΚΙ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. ι» ΙΑΝΠΥΑΡτην 1930.
31·
ΡΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ Ι
---------=-~ί~~ί^-——■■———■»■-—■————,- =—=———^ —.------------- _, . _----------------------^
ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΙΟΡΦΠΣΠΜΕΜ ΓΕΟΡΠΚΟΣ ΤΟΥ! Χ1ΪΡ1ΚΟΥΣ
της «Περιθάλψεως της Έγγυς
ΐΚΗ,
υπήρξε ί *?
ί 'Α
μ
ι-Λί,; Όργανωσεως,
νοα»: Πε?ίθαλψι;
της,
σκοτεινην και
..ν^Ί, τής προσφυγής
■Κτο3 5ιωγμένου Έλ-
I;
Μιχ?«ς Άσίας και
Ι ί^-ζ 5ύν τοίς άλλοις
Τγίνν-ήν σύγρΐ'-ν, μέσα
Ιχτον -/.αί εξαλλον πλή-
Ιν γάσε'. <(ή μάννα το %τ.ν.ϊ>. τή μάννα», κα-
' ■"'"), νά περι-
-.ατ·.-τ>Όι ν* σωΐ1Ί ^ο
' τουλάχιστον δέκα ι«ν-
Λϊ-.ϊίων. Καί με μι*ν
(οργάνωσινν την όποιαν
Ιί'ωτε νά εύρη- τούς γο-
Ιίίττων έκ των πα-.διώ*
Ιεντρώίη τάς οαογε-
Βίοσίε'ργ; είς αυτάς με-
έθίώρησαν χαμένα κα-
(ϊράν στιγμήν τής έκρι·
περίοδος έκείνη εκλεισε.
|6ς έ-ρατεστάθησαν. Ε¬
Ι Ινα χ,οαμάτι ^ γής ^ καί
■ν νηγενών καί μ*ζί μέ
Ιςίζ'ουν νά γονιμοποιήσουν
Ιονι/,ήν αΊτήν γήν,^ πού
Μτρίδα των, διά να ζη-
έργατίαν των χειρών,
1} χχ'.ϊιά των.
Ια άίχίζει νέα περίοίος
μ την" Περίθαλψιν Έγ-
μ,τ,ς. Οϊ κάτθ'.·Αθ! της
νια'ι τής βράκης, νέοι
,ί, χρέ-ει νά έκπαιδευ-
ηλωί διά νά επιτύχουν
|« άιτόδοτιν άπδ την γήν,
χαλλιεργοΰν. Καίνέκεί-
Ιον ϊέν επέτυχε τδ Κρά¬
τει νά το επιτύχη ή με-
όργάνωσις,
• * *
ξί μικρά; πραν.τικά; γε-
ρχολά;. Έχει διαι?·έσει
ϊίονίαν /.αί την θράκην
Νίας, εκάστη των οποίων
Νι σαράντα χωρία. Καί
Περιφέρειαν θά λειτουργί
Ιολείον, είς τδ οποίον θά
Ιγεωχόνοι μισθοδοτούμενοι
[Περιθάλψεως. Ή διδα-
Ρ ϊιαρχή επί ξν ετοΓ, θά
ρπκή κ*ί θά γίνεται μετά
μτων. Άκολο^ως, δσοι
ρ,50;ν ά—ό τα σχολεία αό-
Ρλβίοϋν την υποχρέωσι "
ξίι τών γεωπόνων τών οποίων έμα-
λάκωσαν τα δάκτυλα μέ την γραφι-
κήν εργασίαν. Διότι πολλοι γεωπό-
νοι ΰπάρχουν είς την Έλλάδα, άλλ'
είναι γραφειάδες, καί ϊν φαίνονται
διατεθειμένοι νά έξέλθο^ν είς τοί»ς
άγροΰς ουτε δ Γ ενα περίπατον. Άλ-
λά διά την γεωργίαν ζητοΰνται γε-
ωπόνοι μέ αυτοθυσίαν, γεωπόνοι χω-
ρικοί, διδάσκαλοι καί άπόστολοι ταυ¬
τοχρόνως, ίδανικους τύπους, τους δ-
ποίους παρουσίασεν ό μακαρίτης δι-
ευθ;ντής τοΰ Φυτωρίου Φλωρίνης
Κοντόπουλο-. Και ή Περίθαλψις
Έγγυς Άνατολής ζητεί τοιούτους
γεωπόνους, νέους, χωρίς ΰχοχρεώ-
σεις, μέ φανατισμόν, μέ ΐδανικόν, τδ
οποίον νά πληροί την ζωήν των, μέ
διάθεσιν νά έργασθοΰν νυχθημερόν,
διά νά φέρουν όλίγην ευτυχίαν είς
τδν τόπον, αυτόν, τδν οποίον τόσον
όδυνηρώς έπληξεν ή δυστυχία.
'Τχ' αύτάς τάς συνθήκας θά συ¬
νεχισθή ή έργασία. Καί αν συνεχι-
|σθή άπροσκόπτως επί τή βάσει τοΰ
[καθορισθέντος σχεδίου, καί άν γίνη,
'όπως ελπίζομεν, μέ όλην την θερ¬
μήν ένδς δημιουργικοΰ ένθουσιασμοΰ,
ηΌ.ποροΰμεν νά είμεθα βεβαιοί ότι
τ' άποτελέσματα θά είναι άξιόλογα
Ί καί δέν θ' άργήσουν νά φχ>ερωθοΰν.
| Έν τώ μεταξΰ δμως άς Ιλθιρ τδ
Κράτος έπίκουρον χαί άς είσαγάγτ)
την διδασκαλίαν γεωργικών μαθη-
μάτων είς τα δημοτικά σχολεία.
Ή σχετική απόφασις εχει ληφθή
προ πολλοΰ. Διατί δέν έφαρμόζεται;
Ό Ντένις Ι. Μέϊχων, δεχόμενο; τα ονγχαρητήρια τής σύζυγον τού κάΊ άλλων διά την εκλογήν τού ώς Προέδροο
τοϋ Δημοτικόν Συμβουλιον.
ΑΙ
'1?·πθδείξεις τοΰ Υπουργείον δια. την υποβολήν των
ίτροτάβεων.— Ή οτολ,ή καί ή έκπαίδε'υβις δια την
άερθπλοίαν.
ΑΘΗΝΑΙ, 23 Δεκεμβριού. —
Κατά τάς γενομένας τδν Ίανουάρι-
-ο·/ τοΰ 1928 γενικάς τοποθετήσεις
των αξιωματικών, επετεύχθη κατά
τδ πλείστον ή άριθμητική εξίσωσι^
των στελεχών των διαφόρων μονά-
δων καί ΰπηρεσιών επί τί, βάσει τοΰ
ί
ίσχύοντος δργανισμοϋ
ά θέ
των σχε¬
ά
χ
λβίοϋν την υποχρέωσιν "
ρ»ν την διδασκαλίαν είς
>?!?ερείας. α! οποίαι θ' ά-
Ι^τον τρόπον θά γενικευθή
ρ μόρφωσις των χω.ρικ&~
θίωρητική μόρφωσις
:,™»ς γεωργοΰς μας, οί ό-
■α το πλείστον εΰρί—.ονται
: την εποχήν «5 Ήσίόδοο,
)!^-ες τα πλέον «ρνένο-
Καί έφ' όσον ασχολούμεθα μέ τα
ζητήματα τής ΰπαίθρου, άς είπω¬
μεν καί έλίγα τινά διά τα άγροτικά
(ΐατρεία. ·
Διαλυομένης- τής Έπ-.τροπής Ά-
ποκαταστάσεως, τα άγροτικά ΐα¬
τρεία περιέρχονται είς την δικαιο¬
δοσίαν τοΰ ύπουργείου. Επί τή εΰ-
καιρία δμως τής έπερχομένης μετα-
βολής, ζητείται νά επιτευχθή ή διά¬
λυσις αυτών.
Οί 4ατροί τών πόλεων τοΰ 4σω-
τερι*οΰ, τών κωμοπόλεων καί τών
χωρίων, ευρίσκουν δτι τα ΐατρεία
| ταυτα άποτελοΰν.... άνταγωνιστήν
Ι λίαν επικίνδυνον είς τα συμφέροντα
αυτών. Διότι παρέχουν είς τοΰς; χω-
ρικοΰς φάρμακα καί περίθαλψιν σχε-
δδν δωρεάν. "Ανευ τών ιατρείον,
διά κάθε σοβαράν ασθένειαν θά εκα¬
λείτο άπδ την πόλιν δ ίατρδς καί
θά έπληρώνετο διά την μετακίνησιν
αμοιβήν, την οποίαν ούτε κάν τολ-
μώμεν νά φαντασθώμεν. Διά τάς μι¬
κροτέρας σηματίας ασθενείας, δέν
εκαλείτο ίατρός, καί δέν ελάμβανε
τδ κοινδν προφυλακτικδν μέτρον,
I-
ως ότου ήρχετο έξαφνικά μίαν ημέ¬
ραν ό θάνατος καί εκροαε την θ^ραν
τοΰ ασθενούς.
Μέ τα άγροτικά ΐατρεία έχουν
ευρεί την σωτηρίαν των αί άγροτι-
καί περιφέρειαι. Εάν διαλυθοΰν, με-
γάλη δυστυχία θ' άπλωθή καί πάλιν
άνά τα χωρία.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΉΝ
ίσχύος ργμ χ
τικών πινάκων σ,»νθέ·σέως Μονάδων
έν ειρήνη, έθεραπεύθησαν δέ έκ πα-
ραλλήλου κατά τδ εφικτόν, αί οίκο-
γενειακαί καί άτομικαί άνάγκαι των
αξ λή δ έδ
τοο έιτιτυγχά-
' Χαλλίτερον άπδ έκείνο
;™ρβ δά
έ
διά τήΤ
τδ
εισ*
τών
ρόγραμμα τών
Ρ <^λ«ων. Οί νεοι χωρι- 'ϊ ν« άποκλείωνται καί οί Γ*1; ί? ψ^™ ά^ την «ι θ? είναι εί ςθέσιν Γν .<μ ?α,"«'χ^ τής Ι /ω?;ς να ΰποχρεοΰτβι ν' ευρίσκονται ■ .. -(··ΐΓ»»υϊ τής Περι- Ε ^« 'Ανατολήτ- Μ«τ* |;««?*ληφθβϋν καί 2τε- -ΐ^'-'Λ031^- Έλληνες γ μ αξιωματικών, πλήν δμως ημρ γήθησαν έν τω αεταξί» νέα κενά^εΐς διαφόρους μονάδας καί υπηρεσίας, άφ' ένδς μέν λόγω τής τροποποιήσε¬ ως τοΰ ό:γανισμοΰ τοΰ Στρατοΰ, άφ έτέ?ο^ δέ λόγω τής; έφαρμογής τοΰ Νόμου 4191 «ττδρί έθελουσίας έξό- !ου των άξιωματι/,ών». Τδ υποργείον των Στρατιωτι¬ κών έπίθυμοΰν όπως κατά τάς γενη- σομένας /.ατά τδν προσέχη Μάϊον τοΰ 1930 κατά Νόμον γενικάς το- βληθοΰν ΰπδ μέν τών όπλιτών είς τάς μονάδας είς αν ύπηρετοΰσιν, ΰπδ δέ τών Ίδιωτών είς τάς Μεραρχίας Πεζικοΰ τοΰ τόπου τής διαμονής των ή είς τάς προξενικάς αρχάς τοΰ τόπου τής διαμονής των. Αί αίτήσεις τών μή συμπληρω- την προ; ύποχ?ϊωτι/.ήν ί ά τεχνικής 4κ- καλλιτέρΐυσις τής «αραστάσεως! 5άντων των αξιωματικών άφ' ένδς καί ή έ-1 στ?άτευσιν 'νόμιμ'ον* ηλικίαν Θά ΐ- χιηνξΐς τήί «ιοιομορφιας της στο-,^πο6λγ;θοΰν ί(ά τών γον£ων ^ %Τ(. Υτγ , - ., / - . . δεμονων αυτών. Επι τού τελευταιου τούτου ανΈι-1 ^ κίΐμένου έφιστάται ή προσοχή τών' Το βχοΧειον^ τεχ' διοικητών μΰνάδων, διότι τδ υπουρ—, παιδευβ&ω γ»ίον δέν Θά ανεχθή όνομοιομορφίαν Διά διαταγής τοΰ κ. όπουργοΰ έν τώ μέλΧοντι, ή δποία θά προ-' τών Στρατιωτικών προκηρύσσεται κληθή έκ τυχόν σχουδής τών-άξιω- διαγωνΓσμδς διά την εισαγωγήν 10 ματικών νά κατασκευάσουν δαθυκύ-, αξιωματικών τοΰ μηχανικοΰ, έξ ών ανον στολήν έξ ύφάσματος μή κεκα- Ί 3 ταγματάρχαι καί 4 λοχαγοί καί νονιαμενθΰ. Ή 4χΐΐαίδ€υ(τις είς την ιάεροπορίαιν. Υπεγράφη διαταγή διά τής δ- γμρχ χ^ ΰπολοχαγοί είς την σχολήν τεχνι- κής έκπαιδεύσεως. Ο ίπίνακες θά σονταχθοΰ1; χωρι- στά διά τούς ταγματάρχας καί χω- ποίας καλοΰνται οί επιθυμούντες άν- ί ?ϊστα,ίια «υ«, λοχβγους και ι«ολο- 0·υπολοχαγοί τών τε<ΐσάρων δπλων,**^· Καθισταταί γ-.ωστον εί; «δφβιτοι των στρατιωτικών σχ*' ™*, ™γμ«α?χ,ας «υ μηχανικου «δφβιτοι των στρατιωτικών σχ* λείωνΕΰελπίδωνκαίΎπαξίωματι-Ι".1 κων των έτών 1928 καί 1929 δπως!,τω ^ ταγματαρχ^ας ■' -.......----- ταγματαρχων έν έπιτρέπεται διά τε- διαγων:- Μαίθυ 1930. χοθετήσε(ς των άξ'ιωμίταών" ΰπδ, ρί*ς: Έκ τούτων «ύδείς"ίέόν"να"ϊ- -9! «ιβινοδντες νά μετάσχουν ά ΰ 6| ί δ 2ΰ ' ήί τΟι> ί'ίΎωνιιμοο δέον να υποδαλουν
ροποροΓ
τής Άερ
τοΰ ανωτάτου στρατιωτικοΰ συμβου-| περβαίνη τδ 25ον ετος τής ήλικίας
λίου θεραπεύση πρωτίστως μέν τάς τού.
ανάγκας τής υπηρεσίας,^ άφ' ετέρου
>ϊ ^-»ί -■»/- Λ,νηνίνΐΐ'ϊνΐϊ'Γ γ-χι ατο-
αιτησεις μετα των σχετικών
δέ καί τας οικογενειακάς και ατο¬
μικάς τοιαύτας των αξιωματικών
κατά τδ εφικτόν, εντέλλεται όπως ι τής 20ής Ίανουαρίου τδ δραδύτε-
ίεραρχικώς ΰποβληθοΰν μέχρι τέ- ρον, άλλως δέν θά ληφθοΰν ύπ' δ-
στοιχείων δέον νά περιέλθουν είς
την διεύθυνσιν Άεροπορίας μέχρι
τΐρ 20ΐίΤ ^^ηηηιη!η' τη Λλ/τ^ιΊτο.
λους Φεδρουαρίου 1930 τδ βραδύ¬
τερον ύτ:ϊύθ.)νοι ϊηλώσεις τών άξ'.ω-
τήν ττρδς τουτο αίτησιν είς την πρθ-
ϊσταμένην αυτών αρχήν μέχρι τής
31ης Δεκεμβριού 1929.
τερον
ματικών.
Είς τάς δηλώσας
νά
άν
ταύτας
δέον
ψιν.
Καλοΰντα'. οί
οπλί¬
μς
ται καί ιδιώται όπως ίιποβάλουν αί-.
έχπαίίε!,σιν
Χατάτα.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚ15
ϋιπλωματοΰχος
Κειροπράκτωο,
ιαΐ έφευρέτης
:ον θερμοκαπέλ-
ίου πρός έπα-
/αφοοάν τ ώ ν
ιαλλιών χαΐ θε-
?α~ίαν τής
«τώσπος αυτών.
ΓράΦ*»τε οιά το
?τέλλεται οωβ*-
άν. Ώραι Γραφείου 10-12 .τ. μ.,
μ. μ., 10-18 τάς Κυριακάς.
Μ$—ε νν. δ5Λ 5ΐ.. Νεν ΥοΛ ΟΙ»
ΡΙιοηβ: 0ο1ηπιΙ)ΐΐ5 5>5·.
6ΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤ8ΟΝΑ3
(ΓΕΠΡΠΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
ίΤ8 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝϋΕ
(ΟοΓηβΓ 2πά Ανβηαβί
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι» Ι.
Εν συνΐογασία μ*τά τοθ Όβοντα·
ίατοοΰ
V.
Ραΐαζζο.
Λ 82ββ.
5γτμ.οι, πόσα τα μέλη τής οικογε¬
νείας των, τάς είδικά; έκπαιδεύσεις
των, τδν χρόνον τής πραγματικάς
των έν τώ μετώπω υπηρεσίας, τέσ¬
σαρας φρουράς είς άς κατά σειράν
προτιμήσεως έπιθυμεί νά τοποθετή- (
θή, είς τίνας φρουράς ή υπηρεσίας,
υπηρέτησε διαδοχικώς άπδ τοΰ ε-
τους 1924 καί εντέυθεν κλπ.
Ή βτολ,ή των αξιωματι¬
κών.
αεροποροΐ.
Αί αΐτήσεις αυται δέον νά υπο-
Διάφοραι μονάϊε; ζητοΰν ^
φορίας αν τδ ΰπουργεϊονο σκέπτεται
νά μεταβάλη τάς σχβτικάς διατά-|
ξεις περί στολής των αξιωματικών Ι
καί άν ούτοι δέον νά κατασκευάσουν |
την δαθυαύχνον τοιαύτην. |
Αναφορικώς μέ τδ ζήτημα τουτο |
χαρέχεται ή πληροφορία ότι τδ ό-'
χουργείον, Ιχον ΰπ' όψιν τού την οι¬
κονομικήν κατάστασιν τών αξιωμα¬
τικών, έξακολουθεί νά μεριμν^ί διά
την καλλιτέρευσιν ταύτης άπδ πά- ^
σης απόψεως καί έπιδιωκει^τήν προ- —;
μήθειαν ύφάσματο; δια την κατα- ·'
σκευήν τής βαθυν.υάνου στολής ΰπδ
τοίίς καλλιτέρους δυνατους όρου;
χαΐ την άποπληρωμήν τούτου ύπδ
των αξιωματικών δ'.ά τρόπου, δ ό-
χοίος δέν θά επέφερεν άνωμαλίας
είς τα οίκονομ;κά των.
Διά τών ληφθέντων μέτρων θά
έτ-.διωχθή τ άπδ τόσης άττό^ίως
ΤΟ Ρ-Κ-Β
Είναι χοαήλρνμα χρΑς μβτάδοσιν ΦΥ-
ΣΙΚΟΥ ΚΕΑΝΙΚΟΥ ΧΡΟΜΑΤΟΣ είς
χιανισμένα ή ξΐθηοιασμένα μαλλιή.
Δ^ν πο^χει-χαι πεοΐ μχογι^ς οΰτβ χα^α-
ρίσματος 1^ χλυσίματο;. Ήγγντοιένη
I-
χανθΛθίηοις ή έπισχροφή των χοηαα-
τ<*» σος. Δέν κηλιδώνει την χκραλήν 1 τα ροδ-.α. Μεγάλη ψιάλη 1.00 δολλ. μέ την άγγιλΐαν ταύτη». ΟΕΝΕΠΑΙ. ΡΒ00ΙΙ0Τ5 ίΑΒΟΗΑΤΟΗΙΕ5, Ν. Η. 703 — 5ι1ι δι-, Ν. ν/. ν35ΐιίη§ΐοη, ϋ. Ο. 'ΕπΜΓτρέ?εται ΐ(; την 'ΕλλάΟα ντε Αμερικανικόν θ«ραικντήο«·)ν Κ. ΛΙΝΑΡΔΟΥ Μό; Σανκοάτοΐίς &οι». II Άθήν* ΰ ασφαλώς χαΐ άναιον- ά λ Ευμ νχκτημβτα. Μέθοδθΐ νε-^τάτι». ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΙΗΑΛΛΙΑ ΣΑΣ Κατά την βοτανι- κήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΛΘΕ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- τομένως τό ΦΥ- ΤΡΙΧΟΝ τό ό- παράγεται ρους είναι τό μό¬ νον άντίδοτον διά άπό ρίζας καί βπό τα μαλλιά σας. Κβ8· ϋ.δ.Ρβι. ΟΗ.'Εξαλείφει την Ν. Ο. ΡΑΒΑΚΟ5 πι,ιυρίόα, σταμα- 'ΕνΕυβέτης χαΐ τή χήν φαγούραν καιοσχΐυαατής. χ<χΐ τρΐχόπχωβΐν 136 νν*. 42ηα δΐ,καί θεραπεΰει ά Νβ— Υογ^ ΟΚν. λανθάστως έκξέ- ΜβιΙ&ΙΙϊοη 3814 ματα και τρΐχο- φάγον, δέν περιέ- χει Ο1ΝΟΠΝΕΥΜΑ ή άλλας χη- ιαχάς, η λιπώδεις θυσίας, διατη- ρεί τό κχένισιια όλην την ημέραν χαί έπαναφέρει τό φυσιχόν χρώμα Ηΐς τα μαλλιά σας. Άξίζει μί/ δο- κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε την κατάστασιν σας διά νό^ ταρασχενά- οω τό φάρμακον αναλόγως. Πω- λεϊται είς 8 καί 16 ούγγιών φιά- λας, πρός $2.00 καί $4.00. Στέλ- Αεται παντοϋ προπληοωτέον ή & Ο. Ώ. Έν αηϊ-αβο, 111. πωλεϊται είς τό ΜαΓδήβΙΙ Ρΐβΐιΐ δΐθΓβ. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗ Α Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκα-λία άτομική, Άγγλιστί—'ΕλληΛ-ι- στί, παρ' Άμίρικανίδος, κατόχοΰτής Έλληνικής. 'Ανοικτή οπό 10 .τ- μ. εως 10 μ. μ. % 5Β4 - 7ΤΗ ΑνΕ. (Μεταξύ 40—41ης 'ΟδΛ) ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ
31·
ΡΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ Ι
---------=-~ί~~ί^-——■■———■»■-—■————,- =—=———^ —.------------- _, . _----------------------^
ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΙΟΡΦΠΣΠΜΕΜ ΓΕΟΡΠΚΟΣ ΤΟΥ! Χ1ΪΡ1ΚΟΥΣ
της «Περιθάλψεως της Έγγυς
ΐΚΗ,
υπήρξε ί *?
ί 'Α
μ
ι-Λί,; Όργανωσεως,
νοα»: Πε?ίθαλψι;
της,
σκοτεινην και
..ν^Ί, τής προσφυγής
■Κτο3 5ιωγμένου Έλ-
I;
Μιχ?«ς Άσίας και
Ι ί^-ζ 5ύν τοίς άλλοις
Τγίνν-ήν σύγρΐ'-ν, μέσα
Ιχτον -/.αί εξαλλον πλή-
Ιν γάσε'. <(ή μάννα το %τ.ν.ϊ>. τή μάννα», κα-
' ■"'"), νά περι-
-.ατ·.-τ>Όι ν* σωΐ1Ί ^ο
' τουλάχιστον δέκα ι«ν-
Λϊ-.ϊίων. Καί με μι*ν
(οργάνωσινν την όποιαν
Ιί'ωτε νά εύρη- τούς γο-
Ιίίττων έκ των πα-.διώ*
Ιεντρώίη τάς οαογε-
Βίοσίε'ργ; είς αυτάς με-
έθίώρησαν χαμένα κα-
(ϊράν στιγμήν τής έκρι·
περίοδος έκείνη εκλεισε.
|6ς έ-ρατεστάθησαν. Ε¬
Ι Ινα χ,οαμάτι ^ γής ^ καί
■ν νηγενών καί μ*ζί μέ
Ιςίζ'ουν νά γονιμοποιήσουν
Ιονι/,ήν αΊτήν γήν,^ πού
Μτρίδα των, διά να ζη-
έργατίαν των χειρών,
1} χχ'.ϊιά των.
Ια άίχίζει νέα περίοίος
μ την" Περίθαλψιν Έγ-
μ,τ,ς. Οϊ κάτθ'.·Αθ! της
νια'ι τής βράκης, νέοι
,ί, χρέ-ει νά έκπαιδευ-
ηλωί διά νά επιτύχουν
|« άιτόδοτιν άπδ την γήν,
χαλλιεργοΰν. Καίνέκεί-
Ιον ϊέν επέτυχε τδ Κρά¬
τει νά το επιτύχη ή με-
όργάνωσις,
• * *
ξί μικρά; πραν.τικά; γε-
ρχολά;. Έχει διαι?·έσει
ϊίονίαν /.αί την θράκην
Νίας, εκάστη των οποίων
Νι σαράντα χωρία. Καί
Περιφέρειαν θά λειτουργί
Ιολείον, είς τδ οποίον θά
Ιγεωχόνοι μισθοδοτούμενοι
[Περιθάλψεως. Ή διδα-
Ρ ϊιαρχή επί ξν ετοΓ, θά
ρπκή κ*ί θά γίνεται μετά
μτων. Άκολο^ως, δσοι
ρ,50;ν ά—ό τα σχολεία αό-
Ρλβίοϋν την υποχρέωσι "
ξίι τών γεωπόνων τών οποίων έμα-
λάκωσαν τα δάκτυλα μέ την γραφι-
κήν εργασίαν. Διότι πολλοι γεωπό-
νοι ΰπάρχουν είς την Έλλάδα, άλλ'
είναι γραφειάδες, καί ϊν φαίνονται
διατεθειμένοι νά έξέλθο^ν είς τοί»ς
άγροΰς ουτε δ Γ ενα περίπατον. Άλ-
λά διά την γεωργίαν ζητοΰνται γε-
ωπόνοι μέ αυτοθυσίαν, γεωπόνοι χω-
ρικοί, διδάσκαλοι καί άπόστολοι ταυ¬
τοχρόνως, ίδανικους τύπους, τους δ-
ποίους παρουσίασεν ό μακαρίτης δι-
ευθ;ντής τοΰ Φυτωρίου Φλωρίνης
Κοντόπουλο-. Και ή Περίθαλψις
Έγγυς Άνατολής ζητεί τοιούτους
γεωπόνους, νέους, χωρίς ΰχοχρεώ-
σεις, μέ φανατισμόν, μέ ΐδανικόν, τδ
οποίον νά πληροί την ζωήν των, μέ
διάθεσιν νά έργασθοΰν νυχθημερόν,
διά νά φέρουν όλίγην ευτυχίαν είς
τδν τόπον, αυτόν, τδν οποίον τόσον
όδυνηρώς έπληξεν ή δυστυχία.
'Τχ' αύτάς τάς συνθήκας θά συ¬
νεχισθή ή έργασία. Καί αν συνεχι-
|σθή άπροσκόπτως επί τή βάσει τοΰ
[καθορισθέντος σχεδίου, καί άν γίνη,
'όπως ελπίζομεν, μέ όλην την θερ¬
μήν ένδς δημιουργικοΰ ένθουσιασμοΰ,
ηΌ.ποροΰμεν νά είμεθα βεβαιοί ότι
τ' άποτελέσματα θά είναι άξιόλογα
Ί καί δέν θ' άργήσουν νά φχ>ερωθοΰν.
| Έν τώ μεταξΰ δμως άς Ιλθιρ τδ
Κράτος έπίκουρον χαί άς είσαγάγτ)
την διδασκαλίαν γεωργικών μαθη-
μάτων είς τα δημοτικά σχολεία.
Ή σχετική απόφασις εχει ληφθή
προ πολλοΰ. Διατί δέν έφαρμόζεται;
Ό Ντένις Ι. Μέϊχων, δεχόμενο; τα ονγχαρητήρια τής σύζυγον τού κάΊ άλλων διά την εκλογήν τού ώς Προέδροο
τοϋ Δημοτικόν Συμβουλιον.
ΑΙ
'1?·πθδείξεις τοΰ Υπουργείον δια. την υποβολήν των
ίτροτάβεων.— Ή οτολ,ή καί ή έκπαίδε'υβις δια την
άερθπλοίαν.
ΑΘΗΝΑΙ, 23 Δεκεμβριού. —
Κατά τάς γενομένας τδν Ίανουάρι-
-ο·/ τοΰ 1928 γενικάς τοποθετήσεις
των αξιωματικών, επετεύχθη κατά
τδ πλείστον ή άριθμητική εξίσωσι^
των στελεχών των διαφόρων μονά-
δων καί ΰπηρεσιών επί τί, βάσει τοΰ
ί
ίσχύοντος δργανισμοϋ
ά θέ
των σχε¬
ά
χ
λβίοϋν την υποχρέωσιν "
ρ»ν την διδασκαλίαν είς
>?!?ερείας. α! οποίαι θ' ά-
Ι^τον τρόπον θά γενικευθή
ρ μόρφωσις των χω.ρικ&~
θίωρητική μόρφωσις
:,™»ς γεωργοΰς μας, οί ό-
■α το πλείστον εΰρί—.ονται
: την εποχήν «5 Ήσίόδοο,
)!^-ες τα πλέον «ρνένο-
Καί έφ' όσον ασχολούμεθα μέ τα
ζητήματα τής ΰπαίθρου, άς είπω¬
μεν καί έλίγα τινά διά τα άγροτικά
(ΐατρεία. ·
Διαλυομένης- τής Έπ-.τροπής Ά-
ποκαταστάσεως, τα άγροτικά ΐα¬
τρεία περιέρχονται είς την δικαιο¬
δοσίαν τοΰ ύπουργείου. Επί τή εΰ-
καιρία δμως τής έπερχομένης μετα-
βολής, ζητείται νά επιτευχθή ή διά¬
λυσις αυτών.
Οί 4ατροί τών πόλεων τοΰ 4σω-
τερι*οΰ, τών κωμοπόλεων καί τών
χωρίων, ευρίσκουν δτι τα ΐατρεία
| ταυτα άποτελοΰν.... άνταγωνιστήν
Ι λίαν επικίνδυνον είς τα συμφέροντα
αυτών. Διότι παρέχουν είς τοΰς; χω-
ρικοΰς φάρμακα καί περίθαλψιν σχε-
δδν δωρεάν. "Ανευ τών ιατρείον,
διά κάθε σοβαράν ασθένειαν θά εκα¬
λείτο άπδ την πόλιν δ ίατρδς καί
θά έπληρώνετο διά την μετακίνησιν
αμοιβήν, την οποίαν ούτε κάν τολ-
μώμεν νά φαντασθώμεν. Διά τάς μι¬
κροτέρας σηματίας ασθενείας, δέν
εκαλείτο ίατρός, καί δέν ελάμβανε
τδ κοινδν προφυλακτικδν μέτρον,
I-
ως ότου ήρχετο έξαφνικά μίαν ημέ¬
ραν ό θάνατος καί εκροαε την θ^ραν
τοΰ ασθενούς.
Μέ τα άγροτικά ΐατρεία έχουν
ευρεί την σωτηρίαν των αί άγροτι-
καί περιφέρειαι. Εάν διαλυθοΰν, με-
γάλη δυστυχία θ' άπλωθή καί πάλιν
άνά τα χωρία.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΉΝ
ίσχύος ργμ χ
τικών πινάκων σ,»νθέ·σέως Μονάδων
έν ειρήνη, έθεραπεύθησαν δέ έκ πα-
ραλλήλου κατά τδ εφικτόν, αί οίκο-
γενειακαί καί άτομικαί άνάγκαι των
αξ λή δ έδ
τοο έιτιτυγχά-
' Χαλλίτερον άπδ έκείνο
;™ρβ δά
έ
διά τήΤ
τδ
εισ*
τών
ρόγραμμα τών
Ρ <^λ«ων. Οί νεοι χωρι- 'ϊ ν« άποκλείωνται καί οί Γ*1; ί? ψ^™ ά^ την «ι θ? είναι εί ςθέσιν Γν .<μ ?α,"«'χ^ τής Ι /ω?;ς να ΰποχρεοΰτβι ν' ευρίσκονται ■ .. -(··ΐΓ»»υϊ τής Περι- Ε ^« 'Ανατολήτ- Μ«τ* |;««?*ληφθβϋν καί 2τε- -ΐ^'-'Λ031^- Έλληνες γ μ αξιωματικών, πλήν δμως ημρ γήθησαν έν τω αεταξί» νέα κενά^εΐς διαφόρους μονάδας καί υπηρεσίας, άφ' ένδς μέν λόγω τής τροποποιήσε¬ ως τοΰ ό:γανισμοΰ τοΰ Στρατοΰ, άφ έτέ?ο^ δέ λόγω τής; έφαρμογής τοΰ Νόμου 4191 «ττδρί έθελουσίας έξό- !ου των άξιωματι/,ών». Τδ υποργείον των Στρατιωτι¬ κών έπίθυμοΰν όπως κατά τάς γενη- σομένας /.ατά τδν προσέχη Μάϊον τοΰ 1930 κατά Νόμον γενικάς το- βληθοΰν ΰπδ μέν τών όπλιτών είς τάς μονάδας είς αν ύπηρετοΰσιν, ΰπδ δέ τών Ίδιωτών είς τάς Μεραρχίας Πεζικοΰ τοΰ τόπου τής διαμονής των ή είς τάς προξενικάς αρχάς τοΰ τόπου τής διαμονής των. Αί αίτήσεις τών μή συμπληρω- την προ; ύποχ?ϊωτι/.ήν ί ά τεχνικής 4κ- καλλιτέρΐυσις τής «αραστάσεως! 5άντων των αξιωματικών άφ' ένδς καί ή έ-1 στ?άτευσιν 'νόμιμ'ον* ηλικίαν Θά ΐ- χιηνξΐς τήί «ιοιομορφιας της στο-,^πο6λγ;θοΰν ί(ά τών γον£ων ^ %Τ(. Υτγ , - ., / - . . δεμονων αυτών. Επι τού τελευταιου τούτου ανΈι-1 ^ κίΐμένου έφιστάται ή προσοχή τών' Το βχοΧειον^ τεχ' διοικητών μΰνάδων, διότι τδ υπουρ—, παιδευβ&ω γ»ίον δέν Θά ανεχθή όνομοιομορφίαν Διά διαταγής τοΰ κ. όπουργοΰ έν τώ μέλΧοντι, ή δποία θά προ-' τών Στρατιωτικών προκηρύσσεται κληθή έκ τυχόν σχουδής τών-άξιω- διαγωνΓσμδς διά την εισαγωγήν 10 ματικών νά κατασκευάσουν δαθυκύ-, αξιωματικών τοΰ μηχανικοΰ, έξ ών ανον στολήν έξ ύφάσματος μή κεκα- Ί 3 ταγματάρχαι καί 4 λοχαγοί καί νονιαμενθΰ. Ή 4χΐΐαίδ€υ(τις είς την ιάεροπορίαιν. Υπεγράφη διαταγή διά τής δ- γμρχ χ^ ΰπολοχαγοί είς την σχολήν τεχνι- κής έκπαιδεύσεως. Ο ίπίνακες θά σονταχθοΰ1; χωρι- στά διά τούς ταγματάρχας καί χω- ποίας καλοΰνται οί επιθυμούντες άν- ί ?ϊστα,ίια «υ«, λοχβγους και ι«ολο- 0·υπολοχαγοί τών τε<ΐσάρων δπλων,**^· Καθισταταί γ-.ωστον εί; «δφβιτοι των στρατιωτικών σχ*' ™*, ™γμ«α?χ,ας «υ μηχανικου «δφβιτοι των στρατιωτικών σχ* λείωνΕΰελπίδωνκαίΎπαξίωματι-Ι".1 κων των έτών 1928 καί 1929 δπως!,τω ^ ταγματαρχ^ας ■' -.......----- ταγματαρχων έν έπιτρέπεται διά τε- διαγων:- Μαίθυ 1930. χοθετήσε(ς των άξ'ιωμίταών" ΰπδ, ρί*ς: Έκ τούτων «ύδείς"ίέόν"να"ϊ- -9! «ιβινοδντες νά μετάσχουν ά ΰ 6| ί δ 2ΰ ' ήί τΟι> ί'ίΎωνιιμοο δέον να υποδαλουν
ροποροΓ
τής Άερ
τοΰ ανωτάτου στρατιωτικοΰ συμβου-| περβαίνη τδ 25ον ετος τής ήλικίας
λίου θεραπεύση πρωτίστως μέν τάς τού.
ανάγκας τής υπηρεσίας,^ άφ' ετέρου
>ϊ ^-»ί -■»/- Λ,νηνίνΐΐ'ϊνΐϊ'Γ γ-χι ατο-
αιτησεις μετα των σχετικών
δέ καί τας οικογενειακάς και ατο¬
μικάς τοιαύτας των αξιωματικών
κατά τδ εφικτόν, εντέλλεται όπως ι τής 20ής Ίανουαρίου τδ δραδύτε-
ίεραρχικώς ΰποβληθοΰν μέχρι τέ- ρον, άλλως δέν θά ληφθοΰν ύπ' δ-
στοιχείων δέον νά περιέλθουν είς
την διεύθυνσιν Άεροπορίας μέχρι
τΐρ 20ΐίΤ ^^ηηηιη!η' τη Λλ/τ^ιΊτο.
λους Φεδρουαρίου 1930 τδ βραδύ¬
τερον ύτ:ϊύθ.)νοι ϊηλώσεις τών άξ'.ω-
τήν ττρδς τουτο αίτησιν είς την πρθ-
ϊσταμένην αυτών αρχήν μέχρι τής
31ης Δεκεμβριού 1929.
τερον
ματικών.
Είς τάς δηλώσας
νά
άν
ταύτας
δέον
ψιν.
Καλοΰντα'. οί
οπλί¬
μς
ται καί ιδιώται όπως ίιποβάλουν αί-.
έχπαίίε!,σιν
Χατάτα.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚ15
ϋιπλωματοΰχος
Κειροπράκτωο,
ιαΐ έφευρέτης
:ον θερμοκαπέλ-
ίου πρός έπα-
/αφοοάν τ ώ ν
ιαλλιών χαΐ θε-
?α~ίαν τής
«τώσπος αυτών.
ΓράΦ*»τε οιά το
?τέλλεται οωβ*-
άν. Ώραι Γραφείου 10-12 .τ. μ.,
μ. μ., 10-18 τάς Κυριακάς.
Μ$—ε νν. δ5Λ 5ΐ.. Νεν ΥοΛ ΟΙ»
ΡΙιοηβ: 0ο1ηπιΙ)ΐΐ5 5>5·.
6ΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤ8ΟΝΑ3
(ΓΕΠΡΠΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
ίΤ8 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝϋΕ
(ΟοΓηβΓ 2πά Ανβηαβί
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι» Ι.
Εν συνΐογασία μ*τά τοθ Όβοντα·
ίατοοΰ
V.
Ραΐαζζο.
Λ 82ββ.
5γτμ.οι, πόσα τα μέλη τής οικογε¬
νείας των, τάς είδικά; έκπαιδεύσεις
των, τδν χρόνον τής πραγματικάς
των έν τώ μετώπω υπηρεσίας, τέσ¬
σαρας φρουράς είς άς κατά σειράν
προτιμήσεως έπιθυμεί νά τοποθετή- (
θή, είς τίνας φρουράς ή υπηρεσίας,
υπηρέτησε διαδοχικώς άπδ τοΰ ε-
τους 1924 καί εντέυθεν κλπ.
Ή βτολ,ή των αξιωματι¬
κών.
αεροποροΐ.
Αί αΐτήσεις αυται δέον νά υπο-
Διάφοραι μονάϊε; ζητοΰν ^
φορίας αν τδ ΰπουργεϊονο σκέπτεται
νά μεταβάλη τάς σχβτικάς διατά-|
ξεις περί στολής των αξιωματικών Ι
καί άν ούτοι δέον νά κατασκευάσουν |
την δαθυαύχνον τοιαύτην. |
Αναφορικώς μέ τδ ζήτημα τουτο |
χαρέχεται ή πληροφορία ότι τδ ό-'
χουργείον, Ιχον ΰπ' όψιν τού την οι¬
κονομικήν κατάστασιν τών αξιωμα¬
τικών, έξακολουθεί νά μεριμν^ί διά
την καλλιτέρευσιν ταύτης άπδ πά- ^
σης απόψεως καί έπιδιωκει^τήν προ- —;
μήθειαν ύφάσματο; δια την κατα- ·'
σκευήν τής βαθυν.υάνου στολής ΰπδ
τοίίς καλλιτέρους δυνατους όρου;
χαΐ την άποπληρωμήν τούτου ύπδ
των αξιωματικών δ'.ά τρόπου, δ ό-
χοίος δέν θά επέφερεν άνωμαλίας
είς τα οίκονομ;κά των.
Διά τών ληφθέντων μέτρων θά
έτ-.διωχθή τ άπδ τόσης άττό^ίως
ΤΟ Ρ-Κ-Β
Είναι χοαήλρνμα χρΑς μβτάδοσιν ΦΥ-
ΣΙΚΟΥ ΚΕΑΝΙΚΟΥ ΧΡΟΜΑΤΟΣ είς
χιανισμένα ή ξΐθηοιασμένα μαλλιή.
Δ^ν πο^χει-χαι πεοΐ μχογι^ς οΰτβ χα^α-
ρίσματος 1^ χλυσίματο;. Ήγγντοιένη
I-
χανθΛθίηοις ή έπισχροφή των χοηαα-
τ<*» σος. Δέν κηλιδώνει την χκραλήν 1 τα ροδ-.α. Μεγάλη ψιάλη 1.00 δολλ. μέ την άγγιλΐαν ταύτη». ΟΕΝΕΠΑΙ. ΡΒ00ΙΙ0Τ5 ίΑΒΟΗΑΤΟΗΙΕ5, Ν. Η. 703 — 5ι1ι δι-, Ν. ν/. ν35ΐιίη§ΐοη, ϋ. Ο. 'ΕπΜΓτρέ?εται ΐ(; την 'ΕλλάΟα ντε Αμερικανικόν θ«ραικντήο«·)ν Κ. ΛΙΝΑΡΔΟΥ Μό; Σανκοάτοΐίς &οι». II Άθήν* ΰ ασφαλώς χαΐ άναιον- ά λ Ευμ νχκτημβτα. Μέθοδθΐ νε-^τάτι». ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΙΗΑΛΛΙΑ ΣΑΣ Κατά την βοτανι- κήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΛΘΕ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- τομένως τό ΦΥ- ΤΡΙΧΟΝ τό ό- παράγεται ρους είναι τό μό¬ νον άντίδοτον διά άπό ρίζας καί βπό τα μαλλιά σας. Κβ8· ϋ.δ.Ρβι. ΟΗ.'Εξαλείφει την Ν. Ο. ΡΑΒΑΚΟ5 πι,ιυρίόα, σταμα- 'ΕνΕυβέτης χαΐ τή χήν φαγούραν καιοσχΐυαατής. χ<χΐ τρΐχόπχωβΐν 136 νν*. 42ηα δΐ,καί θεραπεΰει ά Νβ— Υογ^ ΟΚν. λανθάστως έκξέ- ΜβιΙ&ΙΙϊοη 3814 ματα και τρΐχο- φάγον, δέν περιέ- χει Ο1ΝΟΠΝΕΥΜΑ ή άλλας χη- ιαχάς, η λιπώδεις θυσίας, διατη- ρεί τό κχένισιια όλην την ημέραν χαί έπαναφέρει τό φυσιχόν χρώμα Ηΐς τα μαλλιά σας. Άξίζει μί/ δο- κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε την κατάστασιν σας διά νό^ ταρασχενά- οω τό φάρμακον αναλόγως. Πω- λεϊται είς 8 καί 16 ούγγιών φιά- λας, πρός $2.00 καί $4.00. Στέλ- Αεται παντοϋ προπληοωτέον ή & Ο. Ώ. Έν αηϊ-αβο, 111. πωλεϊται είς τό ΜαΓδήβΙΙ Ρΐβΐιΐ δΐθΓβ. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗ Α Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκα-λία άτομική, Άγγλιστί—'ΕλληΛ-ι- στί, παρ' Άμίρικανίδος, κατόχοΰτής Έλληνικής. 'Ανοικτή οπό 10 .τ- μ. εως 10 μ. μ. % 5Β4 - 7ΤΗ ΑνΕ. (Μεταξύ 40—41ης 'ΟδΛ) ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ
1
, .ι αντλή γ 12, 1930— νοι.. χ ν. Νο. 5374
ΧΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΕΤΟΣ ΛΕΚΑΤΟν γ~^~~^!
ΓΙΡΡ-ΩΓΙΑ
ΤΗ_ ΕΒΑΟΜΑΑ05
Η Κλάρα Μπάου, ^οποίος τού κινηματογράφου, ή όποία θά ΰπανδρευβτί τσν Λ
ίί^^' ^,03™*6*· καχα τττν ημέραν τής Π ρωτοχρονιάς. Επί τού παρόντος ή ^
ευρίσκεται είς έν νοσοκομείον τού Λός "Αντξελες, άναροωνύουσα κατό.-τιν έγ?
διά σκωληκοειδίτιδα.
αΓ^' ή *Μ>ίβ *λ»εν ««υ συνοοοδ εχ Πο
Άλμπέοτα, Καναδδ, πρός οννάντησιν των νσνεα*
, .ι αντλή γ 12, 1930— νοι.. χ ν. Νο. 5374
ΧΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
ΕΤΟΣ ΛΕΚΑΤΟν γ~^~~^!
ΓΙΡΡ-ΩΓΙΑ
ΤΗ_ ΕΒΑΟΜΑΑ05
Η Κλάρα Μπάου, ^οποίος τού κινηματογράφου, ή όποία θά ΰπανδρευβτί τσν Λ
ίί^^' ^,03™*6*· καχα τττν ημέραν τής Π ρωτοχρονιάς. Επί τού παρόντος ή ^
ευρίσκεται είς έν νοσοκομείον τού Λός "Αντξελες, άναροωνύουσα κατό.-τιν έγ?
διά σκωληκοειδίτιδα.
αΓ^' ή *Μ>ίβ *λ»εν ««υ συνοοοδ εχ Πο
Άλμπέοτα, Καναδδ, πρός οννάντησιν των νσνεα*