183986

Αριθμός τεύχους

5409

Χρονική Περίοδος

1930

Ημερομηνία Έκδοσης

16/2/1930

Αριθμός Σελίδων

40

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΜΑΒΑΜ ΪΕ6ΤΙ01Ι
    Ι1105ΤΒΛΤΕ)
    5ΓΝΟΑΥ, ΚΕΒΚίΑΚΥ 16, 1930.— ΥΟΙ,.
    XV.
    Νυ. 540».
    ΝΕΥν' ΥΟΙίΚ ΚΡΙ.Κ1Ι, 16 ΦΚ1!1Ό ΛΙΊΟΥ. 19ίΟ.
    ΕΊ'ΟΪ ΚΚΑΓΟΝ 1ΙΚΜΙΙΤΟΝ.-- ΆριίΙι.ος 5409.
    ΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΟΡΑΙΟΥ
    ΑΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑΙ ΚΝΗΜΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ, ΒΕΒΑΙΟΙ ΓΑΛΛΟΣ ΓΛΥΠΤΗΣ
    Ιταν ινας Γάλ)θς καλλιτέχνης ΜΕ ΛΥΡΙΚΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΝ ΕΗΥΜΝΕΙ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΚΑΛΛΟΣ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΕΙ-
    τα;
    τα; ώρ^ί γς;
    σιιου, έννοεΐ αντό ακριβώς /αί τί-
    -τΙυγρ οίλλο Καί οταν δ ΐδιος Γάλ-
    }ο- ναλΤιτ'έχνης — έν τή πςοκειμέ-
    λ,Γ-Π:θΐ;ττώσει γλΰπττ,ς -- περιπί-
    πΐιι εί; ε/στάσιν έμπρος είς τα;
    ί
    πΐιι εί; ε/.στάσιν έμπρο ς
    ίνήΜα;'της Άμερικανίδος γυνα -
    νη-ναι ρνϊύνεται είς άστειρεΰτου- .
    ιΐο, '«' ΐ'-Α"" « « ;; χην ευμουαιαν των. Λ/.Λ υ κιν.Λΐ-
    ίι.πσιιού: δεν υπαογει τοόπο; να ,' Γ^ -.^ ., << ί.υποιιυυ,, ™· -λ ,>ο; διαονω; μετατοπι^ομενος ποοο-
    τ,,ν σταματήση κανεις. < τ ?ύ πολύ'κοκετικος» Μά για ιδετε αντα εδω τα πό- ^ ^ Μ ΰϊ Μλ είναι " ' °ΤΕ™Ν ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ.- Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ν' ΑΝΑΨΗ ΜΗΤΕ ΚΕΡΑΚΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΗΣ!- ΥΠΕΡ6ΕΜΑΤΙΖΕΙ ΑΛΛΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΚΡΓΠΚΟΣ— ΤΙ ΑΗΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΙ Δ1ΑΓΩΜΣΜΟ1 ΚΑΛΛΟΚΗΣ:» ΑΔΥΝΑΤΟΣ Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΩΡΑ1ΟΥ ΑΠΟΦΑΙΝΟΝΤΑΙ £ΛΛΑ ΙΑΥΘΕΝΤΙΑΙ. *Μά γ δια! Ο Μ, οΰϊ, Μαντμονα^λ, είναι τρέ. Ο / τρέ. . . τρ^ Ο . Νάτ Σμολέν, όστι-; εσχά¬ τη,: ώμχθη έκ Παρισίων διά νά άναπαρυστήση διά τής γλιπτική; Άμεακανίσας γυναίκας, κατηνά- λωσεάς πρώτας ώρας τής ένταΰ ίΚι ;)εύσεώ; τον οποίαι νμάζον φαίνεται άσνναισθήτως συνηγο- ςών υπέρ τή; νέας Παρισινής μύ- δα;, ήτις σνναντα ούκ ολίγας αν¬ τιροήσεις, αν.όμη δέ καί ώργανωμέ νας άντενεργεία;, έδί, εις την Α¬ μερικήν). «Τί ώραιότεοι>ν πςάγμκτος πο~'
    δέν τό βλέπετε καθόλον; ηρώτη¬
    σεν δ ύπερενθουσ ώδης καλλιτέ-
    τος τούτου, αί κυματίζοι<σαι ποδή ι'ο τα μάτια τού έσπινθηροβό- ' τηΰ θανμασμοΰ ποϋ έπρο- του ή δλόγνράτΌΐ' θί- ι ωραίον. Κυττά'ξετί α&τά τα σφνρά, ι- ιιΐα, θανμασιιυτατα, τελεία» ί-ΐ ακ' ολίγον, έφ' όσον τό βλέμμα ι' επεσε τυχαίως επί όμιλον νεα- " ^ι ναικών ποϋ έκάπνιΐΐον ήσν- - . ι; τό θε^μοκήπιον ενός ξενο- / ι ου τή; μρσοπόλεως. Ιΐοΐαι 'Αμρρικανίθες τον υΥ- κόσμου εχονν χά; ώραιο- ■ ,,ν, μανίαν -της Νεα; V ^ σιμβο.νή; γυναι- ,; επι μίαν εικοοαετιαν. κρία-αόδ«ς άποκαλύπτουν «ο^ά ΙΤ;ωνν στην εςοαια » προσΐΛ,,- ^ νά ?{νπι προχληπναί^ «Τόσον πο/.ύ άντιτίθεμαι είς την «μπόνς φόομαν». ίύστε θά ήιιονν σχεδόν ποόθΐϋος νά έγγυι,θώ ότι Οά άγοράσο έγώ δ ιοιο; τον τύ-1 πον, θά πλάσω τό έκμαγεΤον καί θά άνεγείρο) ίδώ έν μέσ»ι'Αμερικί) έν αγαλμσ άφιερ(ομενον είς την Άμρρικανίδίΐ γνναΐκα. άν κάαη ίμς τόν δρκον ουδέποτε ον νά παραδεχθτ) την «άγοοίστικη φόρμα», άν έγγυηθτΙ επισήμως ότι η άί ΓίΗ δ θά την άποσ-/ορυκίσΐ] ΓίταΗ δια- παντός->.
    Ι-.τανέλα&εν. οίονεί ομιλών ναθ' . Αί γνναϊκε; υπήρξαν γελυιο-
    ν. Αύτό δέν θά έτόλμων νά γοαφιαι κατ« τα διαρρενσαντα τε-
    ι ..... δ,ύτ, αν τό επτοαττον θά ί- λ^'ταια ετΓ.· Α?^Ει να ^«?«βαλ",Ρ
    •υον νά παοαλείψ.) μεοικά; την νιαραν Ααιδ.,ν τού πεΟ«σι*
    • ωραίας δσον καί αί άλλαι. νον 6™ιι? ^ε ™ ,^ντοφουστανο
    ε,; ίσον
    «Λάβετε κατ' εκλογήν δέκα ζενγη
    χνΐ'ΐΐων άπό τού; χορευτικόν; των
    η «τοί,,ν κύκλον; καί θά τάς &ΰοη-
    ι ι π- πιρισσότεοον. οί>δέ δ?.ιγο)-
    η-ρον τελεία; άπίΓκάθε άλλην δε-
    /(ί(δ Ι»
    Ίΐίρχι^ι μίά χειραφε'τησις ε'ι;
    '; τάς ννήμας, πον είναι τόσον
    της, τα κοντοκοιιμένα τη; μαλλια
    μέ την σημερινήν μοντέρνα γυναΐ-
    κα, μέ την πλήρη τη; κόμμωσιν.
    την κνματίζο»·σαν καί τόσον τελεί¬
    ως διαγ<;άψουσυν τα; καμπύλας τοΰ σώματός τη; (Ίμφί*σιν, διά νά ρχετε άπτήν απόδειξιν τή; άλ»)θεί- λό α; των λόγων μοί·. «Τέλος πάντων μιά γυνοϊ/α φαί νετ(«ι (Ός γνναΐκ«. Καί δέν υπάρχη τίποτε τό πλέον εύφρόσννον διά τόν καλλιτέχν)|ν άπ' αντό». «Ή 'Λμερικανί; γυνή είναι ώ- ' ι ίΙι·ι αι, τόσον αφθ6οι» ι5η ιΓ·< Λεγοη·. Η/έπετε καθαοά ό'η ι, 1 τ>| σΐ'νι-πλήρωσε την /£', .
    η ΐιΐ;. δέν έννοώ την πολιτικήν, --,·,-,-.,
    ■οότι,τα περί τής δποία; τόσο;1 «αύτω; το ώραιοτερον πλασμα πον
    αι λόγος έδώ είς την Άμρρι- ύπάρχει ρϊ ςτον κόσμον. Είναι ο>
    αΛλά την α/α>θινήν βλευθεοί- ?«ία ύ:τ0 κεφα/.η; μεχςις «κρικν
    * ·'ΐ; χ*ραφετήσεω;. . . άπό την *νίαων, δέν έ'χει τ.ποτε επάνω τη;
    /·'ρα^έτι σιν! Εάν άντιλααβάνε- τό άποκπουστινον. Αποτελεί εκ φι·
    Κ ισοτΐ;
    ξης διά-τάς άλλας. 'Αλλ' ό 'Α-
    ό»ί>ι νς . ς. μέλ.η χορι/.υΓ> >)κιτς.ι-
    κυΰ όμιλον, ΐ(αίνονται νά 6ικαιο? ογ»Γ·ν π> ηρρατατα την Γτι·ιιην«ΐ.'ΐ«ν τοΰ
    Χάτ Σ'ΐολεν, διεθνοΰς φήμης καλλιτέχνου, ότι αί 'Αμε-ρικανίΛι γ νειλ,οε; ε-
    χοι·ν τάς ώοαιοτέοας κνήμκς τοϋ κοσμοΐ'.
    τής αρμοδίας Έλλανο'ίίκου Έπι-
    τροπής οΐκος υ διαγωνισμόν πρός
    άνάδίΐξιν τή·; παγκοσμίου ν.(ϊ/.λο-
    νής διεξαχθή εί; τό Ρίο δέ Τζανέ-
    ϊοο τής Βρα'άλία:. Τον Σ) βρι¬
    ον τοΰ έ'του; τούτου εΙ/.οσιν έκ
    των άϊθαιοτίρών "νε<ινίδο)ν τή; Ε&- ρώχης θά μεταβιΐ,σιν ί-ί; τό Ρίο Ντέ" ΪΧανεΊρο συνοδεΐ'όμενιχι νπό των μητέρων το>ν. Θά άντιπροσω-
    π&ύοιν ε'ι/.οσι διαφόρους διαπλά
    σεως, τινάς εί'σάρκους. τινάς λ?-
    πτο<^υεΐς. καί άλλα.: τοϋ μεσάζον¬ τος τύπον. Καί ή επί τούτω Έλλα- νόδικος έτιτρο.τ.ί| θά τα; κρίνιι, δι- •/ο»; νά ιΐΡταγπΓΐσθή τό πύνηθΓ; γΐαρδι«μετυο. Μ ι α νεα νεπτύχθη άπό των ήμερ.ϋν τής ν. φροδίτΐ|; τή; Μψ.ίϊΐ' καί τή; Ά φροδίτΐ|ς των Μεδίκων, ϊρ«οονοϋ σιν εΐδι/.αί τινε; περί τοϋ γυναικϊί ου κά/ν/νονς αΰδεντίαι. 'Η δοξασίο αυτή πρ«)εκά/.εσι συζήτησιν ήτις /ίατέληξεν είς τό ν' άτορριφθωσ» αί προγενΓστέροο; ίσχύουσΗ' ικ-'ίΐιι δυι τή; /αταμετοήσεως. * * * Εί; τό Γκαλβεστον τή; ΙΙολιτ ι α; Τ:'ξας οί επί έτη δι9έ διαγωνισμοί /(«λλονή; έτή< παρεγκλίιως ώ; τελειότ»χ δειγμα καταμετυτ^σεοκ την .ν δίτι ν τή; Μήλου. Ά/ι/.' οί ά θέμενοι διισχυπίζονται ότι «ντιν είναι π;ολύ παχίϊα, ιδία πε' >>: τόιι»
    ίσχία;ν καί των σφι?ρών.
    Ή Γαλλία θέλει μίαν νε< ' ,ιο η κήν έκδοσιν τή; Άφροιδιτΐ|: των Μιδί/.ων λεπτι.φυεστέραν /α χ<ι ριιστέαν τή; φερίονύμοι· <"'δ μ >Ί
    τη;, ένώ ή Βραζιλία κιχϊ
    στυν τή; Νοτιον Ά(ΐ
    ι'ιώσι τον τύπον τής "Λ
    Το ότι είναι άδι'νατον δι άκρι
    βον; μεθόδου νά /Ίκθι"1 <-Π·Γ, γ'> διε
    θνές κάλλος, α.ιοτί/ ^·< δαντον γνώμην τή; 1 ιλΛ/.ι,-ι,, τοϊ· δΐίίγωνκτμοϊ' επιτροπής. «Οί Άμερι/.Ηνοί θέλοιν τα. ναΐκάς των ευσάοκους, είπεν ^. ριώνυμο; Μωρρί; Ντέ Βαλίνέτ 3τρόεδυο; τή; ρ»|Οείσΐ]ς Γαλλικής έπιτροπή;, ένώ ήιιεϊ; τα; θέ/οιΐΜ λεπτοφυεΐς. Ή σννήθς 'Λμε νίς νεάνι; ποΰ συναντάτ; κ, . Μπρόντγουαιη. είς το Μαίην Στρήτ η εις τϋ Λοϊ'π τοΰ Σι είναι καλλοναί. Ώ; μά^α, ώς ρικανίδες γυναΐκε; είναι αί (οφακ τρραι τον κύσιιον. Είναι άθλΐ|τι καί, «λ/.' οχι παι,ά πολύ άθλητικπ· εύρνθμο>; λετ
    κρονς μηυονς.
    »Άλ>.' ίοταν οί κρ ταί των δια^,
    νισμών καλλονής συνέλθουν ρ'- ^
    αφόρου; πόλει;, βγάζονν τι
    τρα τή; Αφροδίτης τή; Μι,'.
    καί ίπί τ("| υιίοει αυτών κρίνοιν
    'Αλλά λησμονονν όλότελα ότι ί| '(
    φροδίτη τή: ΜΓΐλου απέθανε -τι
    άμνιιμονεύτκ,ν χ(Μ>νων, καί ότι τι,*
    ήκο?Λ)ΐ'θΓσε - άν δέν προι,γήί)
    είς τόν τάφον κιχί ή ε((άιιι/?η: τ
    'Λφροδίτη των Μεδίκ< »'Η Άφροδίτη τή; λ!...·, . Οά ήμποροϋσε ονδέ κατ' υνΐίρ παοαβ?..η0ϋ πρό; την ομνηθή 'Α- μερικανίδα νεάνιδα νπό εποψη ·/<'&, λους, προσε'θη/Α μετά πτποι!1 ό προμνι,σθεί; ν. Μωρι ι, .^ Βαίΐέτ, ποοί),ητάνας τή; λεπτετ λίττου νοιη|'ότητο; ν «ι την έ'ϊεν νισμενον ωραίον. Ούτως ή σινήτησι; περί τή; ρηδοχής τή; Αφροδίτης τή; Μ ι, 1 λοΐ' η τΰ; των Μεδίκων ώ; προτύ- ' πον καταμετι,'ήσείθς τοΰ γυναικεί- |ον κάλλο»·; ηυρννε τό μεταξύ τής Άμερικής καί τοϋ έπιλοίπου ■κό¬ σμον χάσμα ναί εφέτο; αί εοτιμπ^ | νάι καλλοναί τ Γ;; Ενριίιπη; θά >
    ' ταναστεύσονν εί; τό Ρίο Ντέ Τ^
    νέίοο διά νά διαιμλοΐ κήσονΛ1
    ΰπέρτατον γε'ρας της παγκυοιι ·
    καλλονή; - μαν^'α τ·>Γ "^
    .κάνινοΡ όρί-οντο;.
    »Λι,λα6ή καταλί|γυμρν έΐ ά'
    ] υ.*ΐου επρεπε ν' άρχίσ" "
    ' ςάνεν υ κ. Ντέ Βα/./
    Ι ααΤ/ί(ϊ}.ήόύνΓ|Ί.ϊςγςμι>ι»ο}.ι .
    ώραί(( μοπ((ί| ί^ι« ' ' ι'ττ. ι ά""1! ι··5
    ιιονον «-χοκοΐ'πτ
    ,ΗΜΚΙΙ ΜΙΡΥΞ». ΚΥΙΊ Κ11, 11, ΨΚϋΙΌΥΛΙΊΟΥ, ΐ:>30.
    ΕΚ Γ ' Σ
    Ζ Η Τ* Ε Ι Τ 7* Ι Ο
    ττον ΜΠΣΞΝ Π-ΙΡΝελλ
    '■■ αύζυγος τού αποθανόντος βασιλέως τοΰ Οΐκ'.υ τνί»
    Λ-χοέο1, δι' "αΐτήβεώς της -ρό: τα Άμζρ:κ-ανικά δι-
    , ζητεί μερίδιον. Τ ό παρελθόν 4νός «ε-
    χαρακτήρος, ζήα-αντος ζ.τλ πλέον των ^25
    είς €ά~οος μιας άπλοΊνής κοΐΝΊονί-χς.— Τί ά
    η εκ τα
    έν Μάβιγ&αν
    κεΐ ·ίν»1« υ γενί*οφ<ο; καί πά- βνλλτΓ'ψΙν τού υπο τών!ΐΙ«λιτ£τα- νούργος Βασιλεύς Μπ?ν ΙΙώρνελλ. ;ών 'Άρχών τής-Μίτσΐτγκαν, αΐτί- σνρράξεως&ίνβι δ -πό.ί)αξ ιιατος. 1 Οί πισίθί ά άποΐοι εςρΐλ^ΐτον-τό.ζα^'Ι έναν λείψανον τού έν τω οιωπη-' &; ψ λ'αφ τού Σοίιλωχ .^ρ4"?*?Ύτί;! λκ- :.ιμεν<5-|Τ --;-=, ~ Τ.&"*ι"^ ^^Τ1· Χαι τ^-· Γ'ίλάντι.ς ΙΡοΐμπελ. V. .. "1 . „ ' ι "Οταν' ό '.μ«Βίρος 6ο~·«»ν τοδ->
    '-■-— '^'ωθεις έβιαμάτ—οε την")
    ν τοϋ Βασιλέως, ό τ§-'
    λκνιαΐας ωδηγήθη άχίβω εί; Μπέν-1
    ρεναν
    «ώ
    νά τόν ϊδαυν άνισταμρνον ίντός τρ ([τβν Χάρρ3*ρ. Ή *τ>εα τ% δ*αμβ-
    ών ίιμ&αών, ανέμενον είς.μάτην•δ.α, ν?£ β*ιβς.·ψ»3|£·ύ' δωμάτιον τής
    την αΛίάστασιν. !Α^τ' «^ς ηκοίΗ ίρ^βαης ήτο όπε^ής ϊ^ς τον «-
    σύη ?ίς την άποιχίαν ή πρώτη* ή-ΐτβκλ—βν αβτβν :ιβοφ»ρϊ|ν ^βί χοος
    χηρά δοονττι τής «πκλής τής δ—- αβοτ^Λην τίς ^ϋλακίσβΰς ό
    λιΌίΐκ. ' ----„" ] ^Ιπέν 5«ατε#εβΒν είς δ»αφε»οικ:
    Ό-ββσιλενις Μπέν ^το'^ανοϋβτ] τοα-ϊζας-τής πϋ#ως 120.06θ^ολ-
    Υος «οχηγός. .Κβτύ τΐ;ν δΛαρκΕΐριν, λάρια «ς με*—^α, βί/Ηος εβστε ή
    τή; μακρά; ·υπ αυτού χατοχης τοΰ1 εγΥϊΛ,οίς τού να είναι έ—ίίμη εις
    '"....... "Ο>λ
    τοϋ «'Εβδόαον Άγγελον
    τοΰ θέοΰ» δ Μι&ν ή'ίυ.νήθΐ] νά ά-
    ποταμΐΐΰστι μεγάλα χρηιιαΐικά 30-)
    σά κερδι&εντα έκ των εργασιών Ι
    των πιστών. "Ολα τα ύπ' αντων κιΐ
    τασκευαζόμενα καί είς τούς έπισκρ-' *
    πτας πωλοΰμενα σοτ«8ινίρ, «λα τα
    £ν τφ έστκΐτοοίω τής άπβικίας πω-
    λον>μενα φαγητά έφερον όλονέν νό .-:
    άς προσόδου; είς τα χοιματοκιδώ-
    τιά τού, εως ότου άπετελέσθ*} όΐο-'
    νλ)]ρο; θησαυβός. ι
    Καί διά νά άποοειχυτ) άπαξ ρτ· |
    ή άλί'^ια τοΰ ρητβϋ τής Γρίΐφής
    δτι «ό πόθος τού χρ%ιατος είναι ι
    ή ρίζα δλων των >;ακών»' τό άπο-|
    ταμιενμένον χοΐϊμα τού «πο&ανόν-
    τος οασιί^εως ήνο ξ^ τόν δρόμονι
    ποός ίπανάστασιν ιντό; τής απόϊ—
    ■/ιας, ήν ό ϊδιος είχεν ίδού*ιι. Βο«-
    λιμχαίντ» τόν ττηοαυ-ι,έν τ»υ ωβΚΡ.ιε
    να μίλιΐ ττ~|ς άποικί(ίς ^ρχΐβαν να ]
    ■ν. Καί ή 80ΐ; αύΐΐ), εύρισκ»!-
    νΰν εις τα δικασεήρια, απει-
    λεϊ τό όλον ^ρησκε-ντΛΛΟν α£τό δόγ
    μα διά δια/.ύσεως.
    II
    ού δμως κύοίσκονται τα έκα-
    τομμνϋΐα είς χουσόνΛαί κοσμήμα-
    τα, ό θησανρος, δν έ«ν«5εν ό πα-
    νοϋτγος Μπέν Πώρνελλ, δταν έ-
    <>ασί?νευεν επί τοϋ Οΐκου τοΰ Δα- -Β>'
    8ίδ ώς ό «"Είϊδοιιος; 'Άγγελος τοΰ' ------—----- -----
    ^ε0" ;<■> , . . Ι θΒντβι λεπτβμεβώς είς την αίτησιν, Αντβς
    'ΙΙ θασίλισσα Μαίπη Πωρνελλ,ι τή= 6ίΜΗλίσσης. Ι στών τού
    ήσΰζν70ς^τουεπί ήμιουν«Ιωνά, υ-} Ή Χιίζελ Γώρθ, ώοαίβ «^ιέ-καί
    πέβαλεν αΤτησ.ν είς τό Περιφερρι-
    ακόν δικαστήριον τού Σαίντ 2Κό-
    σεφ, ζητοϋσα μεοί^ιον έκ τοϋ κε-
    Μπτν
    είς τό
    1ί »ρ-
    λτ^ς
    ν)σΚ>.
    ϊς
    τού. *Αν<ο, τβσσα- Άί κοτά τβΰ 6β- ς, «την ό τε- έλ ς ηγγ ίΗ| επί (κααμφ έ- δ ς ρ κοριτσιών έν Μπέν- 'Εξ *ς τβ Χάζϊλ Γ6β*>,
    Ο
    ντυς
    λ
    χαί
    Γχλβ-
    Ροϋ
    Ρβΐιθ
    τας τόχβς των πι-
    ϊσχί»οας ή
    ρ $% φβ πνει'μβτός
    ρεια καί |βρ«κήρΐ'ξ τού Οΐκου Δα- τβυ, άπο^βφβ/ν τβΰς καρποΰς
    ΐδ ίλ ί Γ £4 α ί
    φ ζη μ | ρ^ς ψρ ς
    -<(>ι·μιιενου θησαα,ον. (ΐλλ' ό δικ-ΐ-( ζ κτών διχών τοΰ ΙΙοβρνελλ.
    ή Ν ό "| Μί ϊ ί
    615 »μίλησε περί της πραγματικάς | των έν&ογ-ειών τ<ον ι4ς τα ί ρ'ις ρβίιΐν | τβμεΐά τοΐ',—-βλα υπό τό τοΰ μ η, ρ μ ο-τή; Ντονχερστ, «ρχηγός τοι"| «Μίαν ςρ«ρ«ϊν. είπεν αρτη, ό Βε- Τα μα τής ·0*ησ)««ας. εξωτερικόν δτ« τα κοοάσια αντά μετά τόν διασμόν των εγίνοντο σύ- ' ζυγοι αςοένων ΟΜώην τοϋ δόγι«α- το; ποός τόν σ/οπόν δΐιω; προστα- τενθϊ) ό Βασιλεύ:. Φρικιαστικαί ίστορίαι έδΓμοσιεΰθησαν είς τα; έφί'μερίδας. Είς μάρτυς κατέθε¬ σεν δτι ό Βασιλεύς είχε δΐίίψθεί- ί/Π οτνω των εκατόν κοριτσιών είς | τόν Ιερόν ναόν τού Σάϊλωχ ΤέαπΑ. "Οτι ό ΐδιος τα άγκάλιαζε καί τα |··φί?^ι μέ «γριον ρρωτικόν πάθη; .ταρ' όλην την πποχο,ιρημένην ήλι- κίαν τοΐ'. "Οτι άπεκ«λει τό πράγ- μα αΰτό «τελετήν έξαγνίβεως τοϋ ίοωτεΓΐκοΰ κί'/λον» καί έπεχείρει νά τί) δικαιολογήση επί θοςοκευτι- κών λόγων. Επί τέλους ή Πολιτείοι οέν ι· δίνβτο νά μείνη ελι πλίον ογΛοκ- κτος. Κβτόπιν τυιρήτου δίτ.ης πε- ης τόν Αυγβρστσν τοϋ 6 άσρλγί}; ρβνάργης έξεδιώ- χίτΓ &ιά δικβστικής διαταγης έκ τϊ|ς <^οΐ/ίίας, την οποίαν αύτός εί¬ χεν τδρόσί) καί επί τής οποίας εί^« βασ λενσπ £.τί πλίον των 25 έτών. Ό δικ«στί|ς Ντοτχεοστ βραδίττε- ρον νατώθτίτΰσε νά έκθοονίστ) Ιν σιμΛτλεγμα νπογείων #ί>>ν, Των 4Λ»ί*0ν ΤΟ μΐΌΤΜίΟν ήτο
    γνίοστόν μόνβ%' είς τόν Μτ^ν Π ιό'·
    Ό "Εμ λ Ροσέττβ, ίλλο; όπα·
    δός τοϋ Μπέν είπεν είς τάς αρχάς
    της Π ολιτήας Μίτστγ5«ιν είς μίαν
    δίκι,ν δτι αυτος εϊχε βο-ητΗ'ισι» τσν
    ! Β«σιλέα νά σκάψΐ] μυοτιχΐ|ν ύ.τό
    , νομόν κάτοίθεν τοΰ Οΐτοΐ' των 'Λ-
    &αμ<χτ«βν. Ή «τβνορος «ιΐτίι έιΐί/.· λε νά χρι-σψεΰσιι εις τόν λίπέν Πίΰθνε?λλ δ~ο>ς δραπετρικ»}) έν σ·
    Λέν
    ^ρόνος καί
    έ ί
    ρή ^ρς
    ό γ*ρ«ι»ν Πώονελλ απέθανεν. Οί
    έή
    ί τού έτήρηπίαν τόν •θάνα¬
    τόν χον [πτστοϊόν, ελπίζοντες ότι
    έίτός τριών ήμ&αών ήθι^χν άνα-
    Ληθ-ί). ,Αλλ' ή ελπίς των άπεοεί-
    τής θρηβνΐβίας τοϋ γβι ματαία. Τό λ*ί·*ί«νόν τού έτα-
    δηλητηριωδων υ-'
    ϋΐΝφ των
    ^ ., , , γ είς ιν μι<στικόν χρηματοτα-, ΣάοιτυνΛυΐ ;Λ;α γε ϋα ενιονν τον χρυσόν; βώτιον. 'Εξήτησε τότε εν πρυς &/{λεσεν ^ κε- Οταν δέ ίκεϊνβς: έκιί-,'κ^ίμαένον ι>Ββα«ρόν τοβ. "Ολοι
    «πόν τοϋ Θεοδ επί| ίγ^ν^ητηαι δτι, «5τ«ν ώ&ηγείτο είς
    εζει έν χλιδϋ, σι>μφώνως πρός τάς
    Ή Μαίρη Πίόρνελ). φρονεί δτι
    ό θ,σαυ^ός τοϋ αποθανόντος συ-
    Ίί της είναι κρνμμένος1 άς
    μνοτν/λν χριρατοκιβώτι-
    έν τω Οίκφ των Άδαμάντων.
    όστις εϊνα
    £ν
    έκ των
    ρρ
    /τιρίων της Άποικίας. Εάν αΰτό
    είναι άληΰϊ;, τό ταριχρνμένον λίί-
    τοϋ βασιλέως Μπέν εξακο-
    νά τόν φυλάττη, έπειοή το
    γεμάτον μέ άδάμαντας,
    χρυσά νομίβματα καί άστραφτερά
    κοσμι'ιματα. Εχρειάσθησαν τέσσα-
    βες όλόκ>.ηροι ημέραι δπα>ς εξετά¬
    σωμεν τό χρημα».
    Ή μαρτυρία αύτη είναι μ^ρος
    των πρακτικών της δίκης την δ-
    ποίαν -ηγειρε κατά τοΰ βασιλεος
    δ Ι. Γ. Χάνσελλ έκ Τεννεσσή, πρώ
    ην μέλο; τοΰ Οΐκου τοϋ Δα6ιδ, ζη-
    ώ αζί 0000 5>λ
    τιον ώ
    800.000
    καταθέσεις των μαρτύρων έν τοίς
    δικαστηαίοτ;. Ή Βασί).ισσα Μαί-
    ρη, ή σΐίζυγός τού έκ διγαμίας, ά-| Ορηακεντικά-ς ΐώετάς έν τί) άαοι-
    πλιο; ίστατο ενώπιον τοιι ίίν ππ—ϊ..- Ι -Αμι
    |χάΐο>ν θώρακα, τόν οποίον έφόηει
    ^ϊς τό σηθός τβυ, Ίίϋ>νι τό
    των άαχιεβέ»ν ταϋ
    ς ίστατο
    τού ί»>ς άσπΐς
    ς
    κατά των έπικρίσεων τοϋ κοινοϋ.
    'ΜΟ.
    Ό Τόμας "Αντκενς, πρώην ό
    Είς τα 1920 δμως τα ποάγματα ί δ»ς τοΰ δό'/μαΐος έμαρτυ^βρν εί; ^(^ζίΊ^ "^ζΫ·ϊ πζρΐοϊπ.χ χλπ. τ«
    ηρχισαν νά λαμβιή'ονν αντίθετον μίαν έ/, των διυών' τβϋ Πώί>νελλ '^-ζ'?ιν χρίπι ν* Ι'.ο:ζ^,οη Ο!
    τοοπήν. ΙΏς την άποικίαν Γιρχΐϋαν ίκι τα έκατβμμί'οια τ»ϋ Β^ϊβϊλέίι»: ι Κ^ολίν'ο!. ϊ'"να! ό·'χώ3<ΐ? ,'Ό·χ°ί Πίΰθνε?λλ δο>ς δραπ})
    νβιγκΐ} έκ των διαρκώς /αταδιω
    /στκον αυτόν νπηρετών τβϋ νό·
    μου καί είς την εξοδον αίτής επι-
    ^(■λώς κρ—ΐομίνην καί απί» αυτού:
    Ι άκόμ-η τβνς όπαδοΰς τού, ό Βασ1·
    Ι λρΰς, κατά την μαβττΐ^ίαν τοΰ ϊσί·
    ] ου μάοτυρος, ί^ϊχρ πάντοτε εν αυ¬
    τοκίνητον μεγάλης δυτάμκι)ς, λ
    δλα έτοιμον δτά δ,«όμον.
    Μία γνώρη ήτο δτι ή ^
    «ντη άόδι']γει είς τα κΕ·/ρμμ
    χβηματοκιοώτια δπου ρφτλβσσοντο
    οί ·&ί)οαίροί, δτι τό αυτοκίνητον
    ήτο έκί:Γ έτοιμον όπως παρα>.άί>ϊΐ
    τβν Βασιλεα καί τοΰς θΐισαυροΰ:
    τού, εάν έπχησίαζεν ό κίνδτη'ος
    Τί άπίγιναν οί θησουροί τοΰ
    αποθανόντος Βασιλέως, ουδείς γννϊ
    ρίζει, διότι έκεϊνος πρό τού θανιί-
    του τού δέν είπεν είς κανενα τύτο-
    τε. Άριί γε θά ανακαλνφθούν; Λ
    οά γε θά λάβη τό ζητούμενον αε
    ρίδιον έξ ατΥπ7)ν ή ρκπτωτος Βα-
    οίλισσα;
    Έν τφ μεταςύ αυτή /αι πολλαί
    άλλαι γΐίναΐκες, μέλη τής άποικίας,
    αΐτινες έσπευσαν πρός ταοστηρ,-
    ξίν τΐ]ς, είναι «οιμοι πρός πόλε¬
    μον καί έκ τοΰ πολέμου, ώς νο
    στόν καταστ.οβφή δύναται νά
    έλθη.
    ΑΝΕΚΔΟΤΑ
    1ό -τούτο, δαδλίον ίά) ές
    είς ^2 "»=ογΐΐ3ΐφετ« της ιώλεω; τ
    ΒατπΐΛνοΰ, όχω «πώνίταί τωο
    ή φ^λ
    ο.
    ωο--
    το 2ττ·:ρ(θν τίΐερή
    1ίά-Λ, ό «Ρωμβίος ρ
    ή^)- ε?ναι το περιέχον τα
    δλί 2!72 χλ*.
    ■{■
    να ψιΟυρι^οντΏΐ πολλα. Σωοεια κα ' ίφ«Α«οβον-το εί; ?ν /ι6ώτνβν μή-' ~^, -εΧ^ιον -/αί £χει «■»? τίτλον
    ,-,---------. Τ-----,„-—.„., .„ „,. «^ „,.„,.,—_„..„„------„----,ταγγεϊιύν υπεβλήθη κατά τού Λ)υ- ε; π*δάν, Λλάΐονς τι κΤ>ν -/μΟ -ί^-, /'/'ζοων -/.αί «λέον διίλιω'
    ΑΡΐψανον κείται εντος ^αλοπ,οε- Ο Βασιλεύς Μπέν σχ-νήθΐοι- Μπέν, νΛττΓγορουαένο« διά πλεϊ- ίψοΐς δύο. Τό ^γα «έώ' κε6ώπ-.^"β*5 -»*>ο «στβ. «5 Π»?,ϊ·ν
    -τ<η>; μανσωλειου μ· τω Οικο) των , «ε τόν -τλοϋτόν τού κατά την επί στα δσα ίγχλήματα έναντφν αι- όν, ναώ τονς υά-ίτν»ας Κ» -βιιδ-' -·4-.'. ϊΖηΑ&ο» έ«ί ™ή *??'■
    ΑΛ·Μΐαντοϊν. _ , , ί τέταρτον αιιβνο; βοσιλείαν τού επί κρών ώραίων κοο,τακον ίαί Π τβν &»> άνκτολβ''ΐ«τ«ν )Μ^«ά 'άλ- ™3 %τ ■■ αή •««2β-' *'" ~''*
    Ηλ""""Γ1Γ^Γ.........Α'"1"" τ,,ν^στώνενΛΗ·ντηνάο«^ο. ,,ίγοι 18 ?τό.ν Λ.ρδήθη τότε ρΪ; τ', ).η ,> άποόσ,το'ν /οιίμΤνον ρΊ: ΐΓ-.«ν Π7:ί?'.·τβν
    «ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— Κ.Υ1ΜΛΚΙ1. ΐι> ΦΚΙίΙΌΥΛΓΚΑ. ΐ·»30.
    ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ ΑΙΣΘΗΜαΤΟΝ
    ΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΕ2 ΚΟΡΑΙ Π0ΛΙ0ΡΚ0ΥΝ ΤΟΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΥΪΟΝ
    ΤΟΥ ΠΡΟΕΑΡΟΥ, ΑΑΑΑΝ ΧΟΥΒΕΡ, ΩΣ ΤΟΝ ΠΟθΗΤΟΤΕΡΟΝ ΜΝΗΣΤΗΡΑ
    Π«Σ ΕΝΕΡΓΕΙ ΕΝ ΤΗ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙ Η ΦΛΟΓΕΡΑ ΝΕΑΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ... ΟΝΕΙΡΑ ΕΠΙ
    ΟΝΕΙΡηΝ- ΤΑ ΠΟΑΥΑΑΤΡΕΥΤΑ ΙΝΔΑΛΙΥ1ΑΤΑ Τ«Ν ΕΞΗΜΜΕΝβΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ
    ΣΒΕΝΟΝΤΑΙ ΤΟ ΕΝ ΙϋΕΤΑ ΤΟ ΑΑΑΟ ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΟΝ!- ΕΝ ΜΟΝΟΝ ΑΠΕΜΕΙΝΕ
    ΠΡΑΓΙτΙΑΤηΣΙΒΙΟΝ, Ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΚΑΙ ΧΑΡΑ Σ' ΕΚΕΙ¬
    ΝΗΝ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΜΠΛΕΞΗ ΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΗΣ!
    ιίο;
    Ο Αλλαν Χοϋ6*ρ, ό νρώτατος
    ; τοί Πρόεδρον τής Άμερικα-
    νϊκή' Σνμπολιτείας, πρέπη να_εΐ-
    τας τοϋ Τζών Τζίλμπερι- μέ* την
    Γκρήτα Γκάρμπο, και τ>σαν περί-
    υποι μέ ΤΓ,ν σκέψιν ότι πι#ανώτα
    θησαν μελίμηνα εί; τό έΗ
    6που αυται μέ τόν τσάμπισν σύζυ¬
    γον τον (φνσικά, είς την περίπτω-
    ναι ώρισμένως είς τον κολοφωνα , τα «α την ηγαπιχ έν τί} πραγματι'-1 σιν ταύτην νιΌυ ΡΪδονς τσάμπι-
    της δόΗη= τοι'· Τό ρ/ομαντικωτβρον, /".οτητι την Γκάρμπο καί θά την ί ονί) άπελάμίία^· την ωραίαν φί1-
    τών στβοίιον είναι όλάνοικτον ενω-1 ννμψεύετο, ΐτβίν η τοΰ δοθή καιί>ό; σιν είς τάς ώ«*ώί>εκ τκτιίοει; τοϋ
    ....,-τον. Διότι διά πρώτην φοράν
    είς την ιστορίαν των
    ΐίολιτειών δέν ύπάρχει ή
    ΐκμν η τοΰ δοθ{| καιρός
    την φοράν | και ενκαιρία νβ τάς συναντήση
    Ηρωμένων τάς ιδίας καί νά τάς έρωτενίΐή κα
    ;νήθι»ς ι τ,β προτίμησιν.
    σιν είς τάς ώιμώδεις τκτιίοεις τοϋ,
    Αίντο ϊ έλιίμοανον τό τέϊον όμοϋ
    μέ καπβιβν
    γωνβ
    πε$ιώνυΐΗ)ν λίνκο_κ-
    δσ-
    ιιατα το{> κοίνον· ό Λίντυ οί·&π©τε
    ( | ^νψΙ | , γ
    ήτι; σινταράζει την φαντασίαν /.ισμα; καί τό ακλ» ροτρ«χηλον
    των πολνι%λγήτρων νεαρών ύπαο- ί.-τοχής μας
    εεων. πό,- ορχιςουν «μίθί^ να ο-
    συστατιχάς
    ^ ι Π αρίσι, ένω κόσ|ΐος όλος ίκράτει'
    ..! τήν άναπνοήν το·, άγωηών διά |
    Άλλ' έπ' εσχάτων τ«*ν ετών ηρ-'τ»ρ· άσφαλή προογείωοίν το»'. "Οσ-
    ί < λ α .'--------*, τι_ ,^,^,η ί^ανρλθών οΐκαδε, ύτε- ά τον ._^ _____ ένυμψ£{<>ησ« ___
    ά τάς άρπάση είς την άγκάλΐι,ν. νεοίν*δα και κατώ φνσικαν· λόγον τό Ι
    ον ναΐ νά τάς καταστή***) τας εν-1 πρότ?ρον συγκεντρωμο'νον επ" αν-|
    επεοΨε
    Οονν ι·/ βεβαίου κινδτνον άπά τόν [ αςν.ό>; προσιμωιΐΓνΐιΐ
    έχονν
    .—Ό ηο*ητότεί?*ε των {—η|'η'Γ«·>ν γπμίηών τής 'Λιιερική; Λ//<ι (άνωθιΐ. δστ'ς κβτε'οτη τί» κε'ττρον της Ι/.ςε(»ς τοϋ γυναικίίου ών της Ονεκ»γκτΜνος, έντός κοΐ έκτός των όυΐΛωματικών κύκλων. ιιτοοιιητβν ίππότην τ»ν, ή να ποοσ »Ληθονν αίίρνης είς μίαν διβσκέ- οα«ν τύ τ(ον, αί «θοώαιί^ς» μ«ς ε- ίποΐ' νά καί αντσ: , ς μ πί τοΰ σννχγοΐ' μια; οίλλης γΐ'- ^^| λνΛΛοζ, καί μάλιοτα δταν δ σύξι·- ιιαγευθείς άπό τό κάλλος γΘς όντος προδήλω; είναι λίαν εί·- Γτπ: «Ποία είνεΗ αύτη Τι·νίι- -^οι Ρ»·/(ΐΜΓ>τνΐΐνηζ ά-τό τί»ν
    τ»; νά ηγττ): «Ιΐοία εΐνεκ αυτή1 τι·χής και εύχαριστν,αέ'νος ά^ο την
    «στος κόρ*). εκεϊ κβτω. ένά,ογήν των έκαμε. Τώρα εάν κα-
    ρξάπατο; νά την γνω- γ^γ &&> Τά δημο(Γιλή τ«ττα ίνδάλ-
    1 μβτα των είχι ο*·νιίι|'»| «τνχΐ ~"
    11 ολΑ«ς τ(ΜΟτον »δονς ρ«*»αΑ'-1 μ^γ. χόχτ αί ρ«Μ«ντι-ίη>τερ«»
    τι/.άς σκ^εις συνεκρτ;β*»βεν έα/1»:— '*^ιιή>ηΓ**'ν ιυις θά
    γ«-
    τι/.ά; σκ^εις συνεκίΛαβ*»βεν έψ' Ι τ^γ άφαιόχοβμόν ι»«: θά ή«πο;οτ-
    ίαντοΰ ό Τσάρλες ΛίντμΛβΠ'κ, ε~Λ σαγ νά εχονν την ΐ:ϊ««Λθίί<ν νά έκ- μέρονς τβ«· άδρών τούτων ^βρ^-: οΐ|ί*)βι«·ν τ»»ν οηι-τ«*Ε·»ίν τ<·ν νόν λοΓ' οτατσεχσι^' ε*σρτι ττρ' ^^β- τ#ν ^οο^λϊ τψ κ«ρδ»ας ίδ ] τόν τής φβντηκκοίίβΐιίβις;. »βκ θ{ είς τοτ*ο ό Τζών , 6 Τζήν Τίό*ρτ3 και τγ άλ'των ό ΤάΛ' Κο***τ- τυ τό κράτος αϊσιο^όίς(ϋΛ· έλπ; ρ'ις ς δπου άνεβένεΐο νά οίκεία ύ^λ©***»»*: σι- || | α ύ^λ©** λουεττα χβί τό θελκτΓ/Μν ρ ιον τοί· τι-χ*Τβοΰ Λίντ|εκερ^'κ. Έ- ιι'ΐναινον ομοίως μέ παλλομένας; χαρδία; νά παρακολουθΊ'|σσι;ν τα: ίτικά; μά^ας τσΰ Τζ»Γν ΤώνίΗ;. "'«ί τόν έβλεπον καταυΗ·γκεκιν+)μ ναι νά έξέι>χεΐβ ^
    Τής -/ονίσΓεας. δίχως να
    αμιιχί|ν Ιν τή; τρομεράς
    κύ»
    ω;.
    Μετπ6ΐ|ααν ωσαύτως: είς τα κινη
    «ατοθίατρα καί πααηκολούιτησαν |
    μαγεινιιεναι τους φλογρρονς εο<·>
    -; τάς
    η ς ρ πκεψίν τον ϊ&η'Ξρ Γτερισσότερον ρλ·
    ξονς {ται^ιαστρίίΐς τοϋ μεγάλον1 διαφίρον διά τάς ήλεκτικά; δυνο-
    όθό {Τό ό ά ά δά
    ς ^ρ μγ
    τής όθόνης {—κκριτον. Τό χρνβ
    ί9ό ί§1
    [ΐογόνους μηχ(ίνάς, παρά διά τά:
    1 -τολνθελγήτρονς νύμφας τής άρι-
    ν«ταστρα<ρ7ΐ· ' στοζρατίας Γ| τοΰ προλεταρκίτον. Η(»μ> τιόι« ?ΗΜναν έκτός τού Τό δέ διότι, ή πολυ&ρτλητος |ΐϊ'(τηρ
    ((;ο>τ*ινοί κρκλου; | τον κυνΐκώτατα !:ίπεν ότι τό παλαί-
    εΐν<*ι &ϊβΐς είοέτι όν Ρουμανικόν ίΗ|σ«νρο(τυ?.ακιον ολη νεαρών χτρίίβν τής πβο ί-'νει ανάγκην πκιλλοΰ χρι σοτ. νβιιιονχβν τ«£εο)ς, υ«Μ εκητομμΐ'ί,ι "Ας έλθωμεν ηδη είς τό άξιο- 1 ουχοη' ό>ς επι τό πολν ή πάμπ?Λ·- αν»|μόνει<τον γίγονός τον πανδή' 1 τη* οί ϊδίοι^ καί ομοις, πηιρ' ολικι1 ιιον χοεοΰ. τοΰ Λει,ν.ηΰ Οϊκυΐ', δο- ' την πτξί τοΰ εναχ'ήον έπικρητοΓ- θήτβς κατ' είσήγ» σιν καί πρός τι- ααν κοινήν γνιόιβ,ν, οί χρυαοκαν ι«|ν τοί νεαροί "Αλλαν Χον6ερ. Ι ίΙαοίσζΛΐ ο&τοι δέν άχρτίλοΐ1*1 οΓ· άστις σημριοϊ την άπαρχήν νπι: | (ιΐκΐ(7/ς οτήχον ί)«υμ«σ{·οϋ καί λ"*- πε<*ιόδβ<· σι·γ>Ίν/]σρ(ϋν καί έξάψί
    τρ«'ας. "Οταν επί παραδείγματι, «,ν διά τάς ώρκίας μ«ς μέ την η-
    (♦νβλν.ιοτι Β«τπ-ρ|ΐ7πλτ ήλτνθι- ' χαλίνοηον φ«*τ(ΐσίαν.
    σεις
    μ
    ρώ#ΐ| άπύ τα
    ί
    ή χ
    τοΰ πτ.ίκΐοι1 Καβώς
    νέο πολλΐ|Χ(ΐ^άκι
    ρ| ^
    τοΐ' γτίμοι·, τα τκ>^ίβτα χον σβΗΐπ- -οί ί~ινηλ-{)ρ π.οσΐαρ ν ώς; «πό τη
    γοΒ*»ίη κ«ί των οϊχοΐοοΓρε^Η' δ?ν «χ(.λι^«χ ?δρ«ν« είς τό σπίτι, χάριν
    διά τίρ· τοη1 τελ-ρ*Ία«τ>ν έορτων, εζήτησε
    ί ά λή ό ή
    γοΒ*»ίη κ«ί των
    συ·νΡ7»·νήθησ(ΐν
    έ τ»
    ι ν Οεβιν. Ή ίδί- πι*υ παντί- να γ/.εντησ] όσον ή;ι-
    ρτ. μέ^ονς τοΰ
    ποιο μακ«ννον
    χος; ενφ οί
    σταί τοτ άνεπκάλει·ο'
    τά; έφΓμερίδα; διά νά
    ότι ήτο έν άσψοιλεί^
    - Οίκιλλίας κ<η β ν( ύ ^νοχο · και άπ·>
    χβινοΰ προ?6»»κιν είς δκχ6ΐ|ΐι« ίί-
    πα.£ε6ίαίεν ολ«ς τάς ναθιροο)-
    έβχμοτΐ'ζία:
    του
    πόλ/ν
    (,άχο« τον
    τίας. ι μπάνταν τοΰ Ναιττικοΰ ήτις
    των Καί αύτό δέν σι·νέ6η άκόμη. πίΐιεΤΓον εθεωρείτο καί μισογί'- ΎπΛλείπεται ό νεώτερος άίκϊ- ποτε ί'λειψρ νά πα'Ζ\ είς τοιαύτπς
    1(ίίς τί έχρησίμεΐΐ νά ένιπενί- νης! ^ ^ φ/,ς χον, πρϊγκιψ Έ^ρϊκος, άλλ', περιστάοει-: υπό τούς επισήιιου-■?
    "ονν έρωτυλως τάς εΐκονογ-οαίΐίας Άφοϋ πάντοτε επιμελώς άπέφυ- ανιός άϊ(χώς ούδρποτε εΐλκνσεν κείνου; θύλονς. ποοκειμενον αάλι
    ' , '· Ή Φλώοενς
    Ί/ιιη/<ί»·αο8 τήν ΚβΓ'λιτζ.
    ΪΑΠΟ ΤΑ Θ^ΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Η ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ
    ν
    *■ *
    Ί^ν1^
    &■'
    τ-
    ι __
    _/8Ι_^^Μ—Ι^ΜΚκ;
    1
    ' ε|εβεπ^(||ερε^ρ^·ΒΡ^ρ: ^^«^^^^3^^^
    ■ε«·- - ί^ΗΐΤίβ «σι^Ι^Ι^Ι^ΐΙ
    ΡΜ 1> ? -■ 3{ ί ·* ;? ^ΡδΒ
    ϋιίι
    Λ
    ·»ά στη·.//>,λ περίπου £$0.000.000
    ·»·α οΊ£ρ'/©>νταε ϊ»Ί' -αυτής κατ' ετθς ά·ω των 1^£.·
    (ΝΝ).ΟΟΟ ^ορτηγών %ΰτθ5κνή>:ων κ-αί έπιβατι-
    κων όχημά:ων.—·/>' άηοτελήται £κ «Ιύο ττ-ατωμά·
    ♦»* ές-αοτ'ϊ.τ'αι έκ δύο -ελ,ωρίων κ»λο>οί<ον. ,Λν. ♦»* έξαρταται έκ δύο «ελ,ρί ά-οτελουμένων έκ χιλιάδων λεπτών ί " ^λλ ληρ*φ?ίίαι -χάλ'ιορς. ιιι/ρο~ οτασιν τριών τι ταρτων τοΰ ιιιλίον, •Ιναι ή 6«σι; /<ά ί) ι,ι/ίι-τής; με- /ολειτέοα; γ!ί{Γι>«; τοΰ /όαμον
    μί μίαν ά«|ΐοα. τή; κο: μαοτι*|ς "ε-
    ΐι ι'ιχίς τοΓ' ποτΐίΜον ΧιόδΓίΐονο;, ή¬
    τις; -/.ηταα/ΐνΊΊϊιηι τώρα ιιρταίν
    π ΰ φ.;ρτ ϋνασιγχτ όν τής Χ>'ας;
    Υόρκης κα'ι τού Φόρτ Αή .ρπί τή;
    υ/τϊ·- της Νέα; 'Ιρρσεη;.
    Ιϊ/'Γ.τον τις τό μι/οόν ηΓιο τρ-
    ΐ'άχιον σίθμκτΐ1; Οά νπρίίρτιν ότι
    ι ολι: Οά Γ,^ΰνίίτο <ίύτό νΓχ σηκώση. 'ό' ο; 20 λιτοών. «λλ' ί άν έδοκί- η.ί'Ζε νά λυγίοΐ| τό /«λΐ'ίΐοΐνον «ν- το κ<ι)<ι'*νιον θ' ("'· /ιί/πτ'- την δ Γ1 Μ,Ι|ί ΤΙ Ι ν. / _γ(ρ ^ ^ρ ^ιί τό διίοος,'^ό ό- τ< ϊΛν" 0" άιΐιΐ/ίώΥοΐ'ν* τιι '/«Α('')οΐ(ΐ τΐ'ΰτα. ΊΙ γιι, „ 1τρ.ϋΐ//Α'ν, ι) ό.ιοία ί,ις τϊ)ν καιρόν της ήτο ^ μί'γπ ιιηχανιν'ιν ΟιιΓμα τή; χώοιι: είναι ιιΐ/'ρή. ί· γ/ρηοιι 'νι^. .τ^κες την./ρρμαστήν γέιρυραν τοΰ Χώο σίονος;.- Ης τχ') ιι·Γ|/ος ίϊναι· μικρο τέρατβϋ ι'ιμίσρος. Ή δύναμις τ<ον ./αλ<·ίδίων τη; ί*ίΐ· ιιόνον V) 0θ(ι τόννοι, ίν σιΐγ^ρίσρι τρο: τοι; ΜΟ.ΟΟΟ τόννους* τή; α; --«| » /λον ρ ρ, ■/[ΐπι^,ζ . ; ί /1 τ" ο % τπι ρ σι»μάτ'·,ν ηι ιιπι-ΐοντιιι ^ΐ; ιιργιίλα κ«λ«;!)ΐ(ι, τώ ίκαηη ί)ά ηΐ- ι, οοΓνται ρπιχιοίτο'ς ΰπεράνίο τοί' ιι τιιιιοϋ Χο;δσ··,τς /α) Ού πηρέ- /οιν ρ?ς τις ΙΙολιτρίχς; τή; Νρας; 1'όρ/ι-; /αι τή; Χκί; Ι' κιν /(ά οκη&αίαν ύρτηρίαν ί - Μ ρ | <_ας τοΰ Χώδσ.ονος. διά τοϋς μή ί εί; τα; ς τής ιιη·/«νΐ/'Γ| «ι το τάνιμα ναί ί| σ;; Τ'7»ν χΐΑκίίν·»ν ιιι/οών σι οιηιτόλ ί ώ Ι; την /■ τααΛί'ίν γε«| ι·ρας ιιι μίαν <<- «Ι ·?>«.. Ή γί<ρι·ι_α τοΰ Μπροΰκ/.νν . ιν/ι κατΗοκενασ ιένη κατά τόν | τρότον αι'τόν ΤοΐΜΐ'τη είναι κθί ίρ; γκριοη ?πί τοΰ ·το- Ντελαγοιαίρ ?ν ΦιΛΜ^ι-λ' «|ΐ·ί«. Ααα' αΐ'ΤΕ ή μί«, οΡτί ί| «λ- ' /.■ι δΰνατκι νά παρα'λΐ{8·Γ| πρός γ ι .(^ι·ραν τοΰ Χ(ί>ί>οίονο;, νιιτίί
    τ ιι . ί)<ι; Γ) ,ατά τι,ν οι'ν ι ι - Ι )ι δΜΙ' ■ ,, , τα ύποϊα 9ά 6ποτ<ίΙοι·ν την γίιτι·- ραν. Τι/ πι'ριιιχτα ταΓ'Τΐί ατ.//ιηΓ'ΐ ,^ιραν /ι«ά μργο/ Ί/ι ις 'υγίΐί.ντας 6λο/λι'| >οι .
    τόννον;. Έν συνόλω) ί)ά ρϊναι «νίθ
    των 28.000 τόννον ι/, τιϋν σι·ρ-
    μάτον αύτο.ν ρϊςτά καλώ^κι. οίαν
    τό ρργον 9α τερατοίθή. Ό αριθ-
    ΐ'ός των σνρμάτων πό ι» »> άχρΐ/ΐι·
    ιθΊθΐ»|θοΓ·ν είναι 1θ5.ΟΙΜ ΤΛ
    ούρματα διίρ·χονται διά πρριστοι-
    ΐ|θμρνων τραχαλκΤίν κιιί τανύθΛ·-
    ται νπεράν>> τοΓ' Χο'Λσοονος, συμ
    .τιρ.όμ-να μρτά δυνάμρίο- τριά-
    οΓ·ί τόννων, ί'ύπτ,ρ ν' ά,τοτί)!-
    ιιργιίλα '/«/.(*&ι(ι. Μεθο-
    ; τ*/ ίΓτ'»
    (•ι; τα νίΐλίίΛια, τα οποϊα
    /ά Γτ>) εί; τό ιΐίτ?)ον ί>(*< τι οΊίοο; ί/ατοιιιι»'οί·(,)ν Γονν·ι Γο/ινητίον τΐ|ς σι ιά την σΓγκριίτηοιν τι~>ν ν.ιιλί·>-
    ο < >ν τ<νύτ <) /ρΐ|θ' ·ι·ιοι·ν οιΉι -τΰο- γοι, ίν.απτο; Γΐ|Όι; 6^5 ποδών ι Τα κα/ώδια 'ύα /.ινώνται υ-τρρά '(ΰ χών πύργων χοιρίς; ίιιπόδια κα Ι τα ά'/.ρα των θά οιΌίζονται εί; |τα; ι/, τοιμέντου βάσει; τΓ): γε- ι'ρα;, νατΓσ/ρνασιΐρνιι; Γ τί ι,,α ο'.'ΐι», /....ι. ι·ι» /-ν.;-"."1 'ι;. Τ'Ιν Υ·'(Γι'ί"!' ί)"ι,ιΙ|"1ι,! ΐΊϊ/ο/.ίαν. Τουτο ?γιν νατ' άπ- (πι*λύτ»]τος; *ΐί τα '/|( "^ Μ|οιν τ«»ί \ 111- ο» *ί· ι νι νο Γ* ι'πονρ- χ«ρι; '/Ίχμ.τΐ'λοτη: τι . ιιιΐ' των Στοατιιοτικών, τί) ότοϊ ι Γ·τ»ιν '»(?*.· Ίι<·">ν ^ "ι(,''
    Κατρρ/ό}ΐενιϊ ε ιιχιιοιιι». ·,/
    | των ι*ψπλα>ν (ΐύτών πύρί,ων αίν
    ι των πι'ργ'ον τα νηλώιΝκι, θά κρ«-
    , τοΰν το πάτοχιιι της γεφύοα; ρΐς
    ! ν^Ό; 200 ΊΡοίπου ποδών ΰπερανο
    τή; ρπκρανϊί(χ; τοΰ νδιιτο;. Τνί
    {ρ'οαν ίαροάνο τιον ιιργάλι· > >" .■_ ><■■·-. ; "^αι α;1/( , . τιιμών τή; -/<όο«; τρό της κατ«-|προσοχί| ίδόθΐ) εις το . σκΡμή; τη;, 'ϊ'^ άρχιτι/τονΓ/όν. γΐ/όν σ/ε^ιον. ή^°_ ν^ πχρί)ιον τής γεφι'ρα; δια/οίν ^τηι α /.λΐιψΜ·1; τη; ι«ι«- ^ διά τΐ|ν μι-γάλϊ,ν άπλότητ, '·Γ'"ον{^ίΐΟ*ΖΖ τ<>
    Οί πύονοι εις την 6ασιν ρη
    τΓσκρΐ'αοιιίνοι ?/. γοανίτοι '
    άνώτεοον ιιροο; αι'ιών 'ΐλ χά-1*
    / ('Οο;. Οί 7-ίτ.πται σι^»)ροΐ πύογο , ^
    ών γίνεται χρήσι; ί;ϊς πολλά; τοι-,
    αι'τας γεφυρας, ίνφ είναι εΐ'ί'
    νότρ^οι εις την /ατασ/ι-νήν, £ν·_< {·»;<κιν ό»; ανάρμοστοι πρό; τό Καλλίτερον ,ΐ'ήντη; ιΐο νά ε ,; οκ' "^; Ι ■ «^«^* * * Μ ·νν ■ ^^^ ^^· ι,^τ ^^ ^_τ *β ^τ ν ν .· »« -.^ ^ ν ^^ *^ ^1 ' ^ ■ε"ί)ο; τή; ,ι-ίΓΓρα; α·τή; καί πρός τή; Νε«; ^
    Ι ΝΕΑΣ ΙΕΡΣΕΗΣ!
    ΑΝΕΚΔΟΤΑ
    . < Γ τος ί)ά 6ηΛΐιθΐα<,ιΐΓ| ι ΊΙ γέφι·ρ<χ (Κ< ί/ΐ| ο.ο .τατώμυ- τα. τι'»-Γί'νο διά την οΐ'γχοινιυνίιιν ------ γ ϊ ν Γ)νΐ|μάτ«)ν /.η ιιΰν τεΐοιν ζιιι ^ -,,, - ι-ζ-< ^ ο.ά την έπιβατικήν σνγ-1 ύζ.^^χ:^ '% φ,ς'Ι^ί Ι« ανο>·πι«ι.μ(ΐ τΐναι ;^ .^ .^&τ; -γς .,*„-. Λ-
    Λιΐ^ημ-,νον μ; ί>υο Ρςο)ίΡρ.ν.ους,α .; ■ έ_ί^}1ων |νχ τ//Α;Λι
    ,δρομ(?.ς, .-κα<ΐτηι, πλατοι-ς 2 Ι πό-1 ,^,,'.·^ ί..^ ^ ' ,, νά Λ. ^..)ν. Ιλ-? το μέσον αυπ,,ν ι)α ,ίνα, | λώ.^ ^ - ·ν .οό_β 5'.ά κρντοι/ος ορομο; π/.ατοι·; 40 ."ΤΟ-' '_' ' φςρχ ό ΐ'/.νιλλο; επληγώθη εί; τ ν ς τρν λό(,πι·, θ' , λεί'ω; ·/>'·.-/. "(>τχ/ ό ΐκύλλο; έστ,-
    Τά ιιεγά/.α χ.αλιοΛια τα οποια-
    ν.αί τ» Φί>ρτ Οΐάοιγ-
    •/7Τ7 -'ώτ,πον 7.αί κάθε εοΐάν τοό
    1 έργων έν Άιιρρικί).
    ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
    .ιον ώρβιότατον. οιτντα/Γι»ν ■»■■
    ε'ί τό Μάνττ:τ-
    [ .-: ίτΓτ',γ/'.νε ε! ςτό θέατρον όπ
    Μονα/οΰ. τού Κρητ·:. ' ~7?':"3''ϊ/« ^^ϊ-'., »'-
    Άγίφ "θοίΐ. ΙΙϊρν· ι πιί".νΜν ϊλίφαντος, δ/.ανε
    ρισαρνοι» χρονικο»
    την
    Ι»>' ποταμοΰ, άντεστάθη επί
    "■'Λομ,ίδα; κατά των Άγ-
    ϊ) "τεισματώδης έκείνη άν-
    εδι->σ· καιρόν είς τόν ά-
    Γ
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ
    ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑεΡΟΥ
    ΨΥΧΗ
    ι-, τι 1»1Γ.'ΠΙ>ΝΝΛ11Μ·: Ι'ΗΙ-
    ' >: "Κ/./.ηνες ϊχοον τ-αλά χχτα-
    βώΐί »έν
    ν7-., -:ος το νην.
    Ό ίγιος θωμάς έγραψε χΓ/.ίες
    ρθ/.ουι 7^Γψεΐς. Ιο·,>ρ2γ!θ χου το ει-
    /ε' "Εττ; έγινεν ό άγγελο; τής
    η
    _5ν
    τα καί -·ίά τον τοέ^ο μέ τ:ν ο
    ή ιΐί.-χή Λ*ϊτ, Οά αΐαθάνεται.
    έ ί ο
    ήθως^τίβοτ* τί κοίνον μέ τΐν ρόλον | 9Λ7' ~ -^ β Γ^^ χω?ϊς ^^
    . -. ".' . .. Τ .'·. . Γ Τ.<Ας 02 '_*..;.!3Τ '/<Λα'.£ Άιίττ,. 7ϊ€·>ν
    ρ-38 ττανω β *«ες της
    Ώ ζΐ παρόβκρό της
    ! 'Λϋίλητο; σέ 6/>ε-ω χαί χ
    γΛΟ.
    )"Λλ/.ςν "Λ2ΐκ αι:, τα φύλλί σΐ'^
    1 Κρ;νο·»λ»η*£νο έχρόββλ' εν» '/φρι
    Κ^ι μιά νεράϊδα σάνβ'.-'ε ·;ορ';ά
    Τί ;ώ; ο την χάααρά της γιά -νϊ.
    '-.Ι(σίνοι-/το σε "'^ΐίτΐ σν.οτεΐνή
    "Λεινε τί τραγοϋίί μ» νά. μπα-ίντ;
    \πςζρ!»φ·; τοϋ έ'ρωτος
    ι Κα; ν« {ϋλη ·;λ·^κά την
    1' Λ-/, τή; -/λν.ϊμΐνες -,·ρ!λ).ιες
    II
    ώς τη; '/ιϊτϊώζ' άχ&*η ή τ
    Ό ένΛ; λεγϊ: -ώς ή^'-'Χη
    άν5ρώπο^ είναι μ,έρος τΫς
    :&Ζ ί^εοϋ· ό άλλας ζώς είνα·.
    τ,τ*· ενας τέταρτο; πώς έ-
    -λάτθη /.α: ίέν έδτ,αιουργη^τ,
    ' Αλλν !εοα·.ώ·-ί^ν πώς ό θεό;
    -/■^"/τίζϊ'. τάς φαχά; ότ«ιλ£·γιας
    έ
    ράνο^ν (οί ψ>χές') ά^
    τ'.γ',ΛΤ,1» τοϋ σ">νοΛΐ7.<ϊμοΰ. θρο- ί ά ζά ι τη νων, Οα εαναπαρη το ντα α των ι ' ι χ οτΐ- όέν μετη<ϊ ενο. -/.οι-ίτοι τόν χοο-|Σαν «τε ·5θυ ·Λρ7τοϋιες Οησαυρο όε»ν τή; ότςοίες ΐ!·/ε στ-ήν έ-φη&ιΧτ.! νόν .τού κάμνει τΰν νπ»ν « την .·α«ι-!κ/ έρωτ·,κο έ-,'ίν^σι &ρονί τη4. φ-νή ζοί» το *ό3ί της χόχ'τχε βτην Η ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ ..... - . - 1^ ϊχη ζοί» τ^ΐϊόδι της •/.έ ίδώπη. χα· —ού έ'ν.αοεν Ιν» χβρι,-~ η·> "Αμδριχη, Οά ξανάδρτ; τέ ζί·!
    ν.ι: « χερ·. τ» όποΐα· Άετα-
    τθΚτα είς κηχοίρι/α 05-,
    •/ών πεά ό ?
    ΣΙαΙΡΕΣ
    ι'τη
    δε
    ι α-αί ν» ι
    Κ·
    την /.ϊρίίά ;αοο εφογ' ή
    (βωριά τη;
    Κ;" έχ«,> ΛΛίίίά χλειατη. σχοτεινι»-
    έ
    Τ', άςττ
    ϊελτο. έοίϊνο ρέ
    11
    χι' άν
    ^ί'ηύ
    τη;
    όν τοΰ ϊά-ςυς των Άρϊϊνών'Γ^
    "τ.ς 11βνττ·Λ
    μα ου:«; „«- ^ ^ -, ; ;
    αν ληφθή ι- οφίνδ^1::
    αν
    το !δρ?·:τχβ·;
    ή
    ΕΥΘΥΜΕΠρΕΝΤΕϊ
    -βϋτ,τών:
    '". οΓ/.-;
    -Χά Γίίηματά μο^ι
    "Τ·. ;γ-8 σ·//.λυ-ονι
    ?"■'·.'
    ΒΑΡΚΑΡΟΛΛ
    ;ι>
    τα
    τό σκϋτάίι βά αοϋ δΐίΗ
    ϊ': τα ξ
    τ2 ϊ67»:φω.ταί, οαλ τα
    ζ 4ζ
    :·3. φωνίΐει αότές. Όχ:, λέγει ό
    ολλος καί Γ«γε·. λέγοντας.
    "Εχε-ϊ ολθ'. σας αί'.κο λέγει ε-
    /?; όίλλο:. ΊΙ '1·>χή «ρ·^*ενει εξ
    ίόδομά'ίΐς εΐύς ^ο!> νά φορμοίίσθτ,
    τί; εαδρϊδν. "Αν ομως έργ, έναιψε·>
    έ
    ρ
    ,. 'Η τίλει>-
    ή
    η μ ς
    II
    ρέ-ΐ: ν άν αι •/.ανέ'νιας άρχρ
    ροϋργος τού οα3·./.ίΝς τής Γαλλί-
    τρόπο την /.Λτθίκίϊ της %&
    Ό άγΐος Βκμίς λέγε: -*»ς ή φ>
    */τ ϊίνα'. σόλη έν παντ'.» κ*: .δτι ή
    οΰίία της δΐϋφέρε' ά-ς την ϊόνί
    της· -ώς: ·Λ«?χονν τρείς
    €λ3υ^νίές. οί «ν.&/0Λ8ΐςτ ^ ^
    /.γ. ή α^ητικτ;, ί; γενετική. Π ώς
    τ ;ν-τ}!»τ των -νεν,Αίίτ'ν.ών προτπ·*-
    ~ων είνΛ'. ττ.ϊ^Λί'τ'.τ.ή κα: των αω~
    ή
    %
    II
    ώς ή Βχβζτομένη ψοχή είνα·.
    ^ορφής άύλ&υ, ώς πρός τής έζεν-
    •.;ε; :.ί ΰλ·.7.ή. ώς -ράς το ε>
    α, Γλα τα
    μάς άναγγέλ'.αιν ϊίώ καί αέρ,ϋ.
    το άπλώνετα: ΐτήν 2-4-7.2- ^έ^^ χα^στερημένΐ ψζ χαλο *,".ϋ!
    ίλιά τοϋ άχείρου -,5χ.;χσ;χ2 _ έτι <Α'ά -/.ι?;3! μιετέδη- «ο. /.·." άχνθ57.ε=ά τή νυ χεί χίγί·.. νά άγοοάση ενα περ:- χ·.λ·.άοε; άττρ' άχόμβχρα. σάν την έλχΐ ό 7.αλό; ·,-άλληλος τοϋ'όζλο- ωλείου. ά%τ! νά τής ".•ευ.άη »» χ η Κ:' ί; ζωγραφιά της 2*χως νβ φανή Κ'ίνίζα Ο" ά=ο:Αάί·/τ, άτϊείοτνή! ΖΑΧ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΙΙΙΒΕΡΑΝΤΑΙ »ρ2 χ·>λβ ·.·«
    ΓΐΡ ή
    ν 2·. ανα/.αςρο ?«σχ»νε: το ζγερ:
    τα -
    Δροΐάτη. ι*5Γκ&χά?:στη, τοϋ μ-άτ»;
    (ή ίλ
    (ή π
    ςέρνει ά="' τή
    στεργιά,
    ΰί
    -/.ό*1.—ς τ ρ ^,
    (τρβλλό γ εορτασ!
    άέ λύ ΐν.οο-
    1 ε>α Χιώτί/ο φϋλλο ΪΓ,,λοσ'.ε
    'Η ϊΐ^ήτητ'ς λΐίςίθν "Μ! "τέ ζς· ί"2*· ^να Γηητκτ.:ν -Αατάτςλαβμα (.
    τ-^7 3Ϊ.-:ο δ»ν4! κ*; -ακνε: <ΐτήν'~^ν τίτλον -- ϊονταγή: «τρκ:-1 -οτ*έ:να. ' !'."« τ« ' όττα. λέε·. ό Λβί4ο>! '-^Ζ'
    ρας. ο τ^ίύ'Λς σε χατ'. τετοιες %α-
    γίνε-.-α: ττήν πλ»τ!. "Ολα τα
    μςττς/ τα νβνββοννε. Ή νο^ία εττ-
    ήρθε άκόμη χα'. στής υί^χίρες. (>"- "Τ
    τε νά 5«ατ«σ3τ;, οίτ:ε •'ά αχοκβθτ,
    λ—>Γίας ϊεν .^χερίϊ «:ί :Ι ςίς χα·.
    " '-ες. τρ-3-δάς τΐν χό-
    άλλά κάνε: σχέτο
    /.α "/ρον.2:
    είχεν έχείνη
    χαϊ-.άρ
    .2 £τ(ο;, -'
    Γ/,ο !><εος -' [*.' έζή^;η7ϊζ εί ; *·οάο ι 7' ΐ*'(·, »ενήθτ(χχ: /-- Άν ι :', Ι έκεϊνος· είνβ 1!ά 2110 τή; /.■/>,/■-
    τερες :xο^ ·β'
    ,ντρε'.ΐ.
    ■ * «
    Γίνετ^ί· ί
    ίτ-η
    ενός
    /ΙθίΓΛΟΓ."/.
    κ2! έξετ^ΐ.:
    Γ2!
    ώς 'ΐά|
    ίΤιΐ; ίνα -
    τν>
    : τβν ς*ιτοϊ»ν.
    —Τον χ—;ηγορούμενν/ τον ';ν<ο- (χ Μτττα'.α! Χων»ύε: τέν άχο τ' άζεί- 1 ρου ή νεζ.αιοιϊί*. δηλ. τα, μ* ϊλλα ά ; ·πϊ'ΐί. ρέ ρ κα: ό Μτρνΐτζος. θ'ά?- ν/ νά ι.ΐ^ΐ-Λ3νε ν.» τα μ^ΐστέ λια. — Τ:. Ιτ,/... -δτίγβτα! ό Χαμ- λί Ν·. τα μ.ζ·ϊτί- λια: -Νχί, «-έ, σύ, νο-δε,ύοντα;. Ά-ί ι*ΐ&««™ 8α -αγαίντ,ς νά. πάρ^ς Ι-, V Κ ',ΙΤΤΙ—όλ! Άαΐ ό 0-Λ&-010- βά 501 ' ϊ έ ηη; - Ληλαίή, άντ: να είναι σιίε ρίν;ς. τϊά είναι 4*^τί7·° χάρτην!- ν.ο. άγιοίίίσΓλειάτίκο} - Σ-.γά νά μην $:>»·. σθ7.ολα~έ-
    ν·ο.
    πς τ«ς είοοθοί»: καί έξόδον; των ξεν«>ί>οχεΜΐι δκι μεποι· .τι·οο('μ>-
    λαργιών έκ πα/αμών.
    ή σ^ζτντησΐςΓ έξβχολο:.θά5·.
    ^ ή ζνηςΓ έξβχολο.θά5.
    ρέ Κ«·.ν«χ·. υ.ο·. χά: ΦτάΜει χλ;ι-|
    μ.·.ά οορά ή κ'αρία στο Τμήμα!
    --δκρετε, ρέ, σβίς. λενβι ό Λά-
    δο-?ο;ς, τί έγινεν ή χυρίβ —ου ά«·!
    χε:ράθη·λε νά σχοτώση μέ τής ά-
    ο-φαιρες σφαϊρες τόν έραστή της,
    —"Ο"/'. λένε ολοί.
    ' "Ε! χ!>:ή άντί ά ά έ Ι
    «άποχείρα ό
    ^ πάη ο,έσα Ιπ
    οτβν πήγε στο
    ο τ
    νς-
    1 ρ ιτΓι
    - - ΙΛΙ» ενα στ
    ?Ζς ^μ ε
    λάδ:ο ποΰ εξέϊίίΛΐς...
    Τί; έρωτί ό ν,~,'
    ριτέΐ
    ν.2-
    Κ:; τ: :·'7.?στη?ιον έρωτά ο
    χχ: χίναμε τόν έρωτα
    ί^ως ·»ί
    ΐ τι (κου
    »λ·. δτκη οτο^ ^ά
    — Λ .. 1 /
    πος! "Εν« μιΡα *'·
    - -Καλέ ηύτός ό ιιπόοης είναι
    ι ^ τέ τορ δέν εόετξΐν ένδιαίρτί>ο γπι μενά
    γογ οεν εθϊτ?«ν ενοκΗττςιο γ«ι μενα^ _ , , (·;τι ,ΐιθϊΐ
    -Τα μόνο ίνί)ι«(Γίί>ο πον ΟΓίχνει γι« τ« κοοιτσκι εί
    '^ ποβτιβ«]«)ίΐ|<ην δταν "'"■.....'· -'■ "■"■··"">-
    νά τα ά.-τ··
    ΐ&ΗΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 16 ΦΚΒΙΌΥΛΙ'
    ΕΜ Έ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΙ
    ?λικοιί γ—?3««>*αι ίνθ—«ο<κηι της π—κχλίας της αόδας. Βξ <»χ*ΠΓΓ^«ν πς·; τα ίντξκ'ι: ΙΙιτ&άμαι έκ ον ί'φάσεκιΐυιί, >—η—βράχι με '^οιπτι, νσπτοώ Λβνηλβτι μΐ ναν-
    τιχότ —«όν, ΚτντΕικη ί|09ϊ»>τά κηΐ .τπϊιήια ιιπο)ίηά.
    Γνδΐ'μσ ^, _
    ^τα. Χη- τελευταίας ι»όί)α
    10 Ίοο-ϊ ,', ΐνΛ»ίν ή.
    'Αρτστεον, γρναιχεία ενδυμασία χρώματος μπράουν μέ λευκήν
    αεταξωτΐιν μπλοΰζαν. Είς τό μέσον ένδυμασία έκ |ΐαύ
    α«ιπρον γυναικείον ιρόρεμα χοροΰ
    |ΐε πβδόγυρον «χοντα διάμετοον ό-
    κτώ ύαρδό>ν. Είναι ί*. λευκοΰ μου-
    «ο !ίβί μρτά§ης. 'Γε)-ίυταία λέ£
    ή '
    οπόρτιχα ώβίσθησβν είς 2 εως 4 ίντσας κάτω τού γόνατος, ά-
    ναλόγίος τοϋ είδους τοϋ οπόρτ. Άπογευματινά φορε'ματα άπο 4
    Ιοις 6 Ιντσας κάτω τοΰ γόνοτος. Φοοέματα χοοον άχόμη μαχρύ-
    τεοα. Ό σνώιια'ος ποδόγυρος ----------'—
    ι Λ Ο ΝΕΓ/ΠΟΝ5»
    \ο
    81Μ)ΛΥ. ΚΕΗΗΓΜΙΥ Κ.. 1<>3<».— ΟΙ.. ΧΥ. Ν».. Γ Κ··. ΝΈ\ ΥΟΚΚ, ΚΜΜΚΗ. Κ. ΦΚΚΙΌΥΑΡΙΟλ, Γ·'3Ο- ΕΓΟ2 Ν- ΙΙΕΗΗ ΙΌΝ- 7^ ΑΚΟΑΟΥΘΗΣΟΝ ΤΟΥΣ ΙΡΙΕΠ1ΤΥΧΙΒΣ ΚΑΝΟΝΑΙ ΤΟΥ «Μ, [ΑΝ ΒΕΛΗΣ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ! ΚΑΙ ΙΥ ΟΙ1Σ ^- -^ξφ ^ ι Ο Άβοίχάμ Λίν/ολν απεκλήθη <> ιι.,ιοτο; Άμερι/.ανός. "Ολίγοι
    ί»<< γο διαμψ σβητήσουν τό διχαί- ΐικΐά τον επί τοΐ· νψΓλόφρονος τοι'·- Μΐ! τίτλου. Διότι πλειότερον παν¬ τός ά?λοι· Αμερικανόν, ό Άορασμ Λϊν/ο/.ν άντιποοσιοπει'ει τάς εν- ^αι_ια; τάς οποίας ή 'Λμ. ' ίτιιοπ^έοει εις ενα έκαστον. Ό 6ίος τοϊ Άβοαάμ Λίννιν ι/νίτι ότι παρά τώ ?8ν ι ιι ■ ιναι δυνατόν νά άνέλί' τή: αΐμητία; είς άξκομα π οίκον σπουδαιότητος. Κανίν Γίλλιι είτνος δέ ν π ι τάς ιδία; ίτϋκαιρίας είς: τοί·ς ι,, τα; το·ν ■■"ΐι μά/.ιστα κατά τόν ίδι- Ι'/ί; τα πλείστα των έ- εν τ νι ή; ρ/τκ/ρϊ τϊ ρργον τ () Λί ν π ά ο χ ε ι α ιι χπ/χα κ.ΐι Γ! τ ι θ ά ϊ π ι τ Λ ,, . >ιχ ^ωτινής .
    Ό αν9ρ<οπο^ όντος έπ)ΐ»;τ!-λεϊ- τή; μόνης όί>οΰ ήιις ί>ι
    ται των ΐοίο.ν ((/.ριβώς πλίονε/ΐιϊ-1 ί;ασφαλίσ(). "ΤΤτιιι ^Ηι -/<ύ/ΐ~ μάτ(υν άτινα έχυι,αιμοποιι'ι^ησαν ςου έιογασία: {•πό τοΐ Λίνκολν. έν τ{) άνιη|«ώοΐ:ΐ 6ιος δι* εαυτόν χαΛΐι>ιΗι>'
    - ι· εν. της Ινδεοΰ; άφανείας τού ας. Απέκτησε ((ήμην ιος
    ι··ι ίίς μίαν παραμ&θόριον γάρ- ολι^τος ξΐ'λοκόπος. εί; το ϊϊίνο; ι·
    ; την Προεδοίχ "" 'ΤΤ- σιδηροδρο^ίΐκίΰν πααοάίΜν, π< Π θ ί ηρρ^ ποοτοΰ θεωοηθίί έστω καί μϊ" ι κρν σμεν») πιθανότι ό ί 1 <■ νατά οί ια " /Λ'Τ"!" τό σώιια ιιε τ»| η ρ Πηητ°ιΑ νπϊΐχηιο τον φνσικοΰ τον ρίς τα: άρρενω-τ,ά; ονγν.ινήοεΐί,κολν διεμόυφοχΐε και το είναι ποοοκιισμέ- να να "ΐαυ ιιΐΐ ινουν ' , ?ν τϊ| ϊή'κ θι'σπ Ό γΜΚ|·«ι>ν τα: γοαιιμα- Τίά1-
    '- <οιιίλίΐ^ποό μιά; η 6ιό ήμί-,ών .οίον μρτανάστην όστις ί^.- τά: 'Ηνω.ΐί."ζ Πολιτείιις τα έ των διά νά ν(χλλΐτρρ?ί·- τΐ·χην τοΐ1.. Έν τί) γινιτεί- .. .-% ιΙ ι ι - ' (ιΙ'ΤίΙ' *-_!! ' V τόν :, αποτελεί πηγήν έιι- τον σωματ ν.ον αγώνος, διά «τι/α/·" - - ■ ~ΤΙν * ι·σεο>ς διά ν.άθ? νοννεχή αν- ίάλά κρ«τ&Μΐ: πιί/.τ,; ιιέ τοίι; ,
    δηα ή γνναΐ/"ΐ, νταγίαν ή νεάνι- μαλίωτέ^ονς ανδρ
    δα (. όπυΐοι Γ(λθυν είς τάς Ήνω- τον.
    μ. ; ΠηλΐΓ'·ος ιιί- τόν πόθον νάι "Κζΐ| κιιτά (Γνσινον τροτυν. "Ε-
    γ οοί'ά»ντα: τής αοής ζ» ι'ις τόν τονωΐΐ/'όν ά^υα τον ν- οέτιος.
    Τ(ή · '"■■"»· .'.-ΐΜΚ,τν'- ταί£Γου. Έτριογι- πυωτύγονον, ι1- δίσΐ|ενΐ:ΐ
    οαν.' ιεινίιν τοοφ»'|ν. Δΐν επι νέ μήτε χη' ονίκτημα
    Καί έ.ΐ!-ώΐ| ο Λιν/ι,λν ιυαςι τ" ιιινά τον /.αθρρμποοικον είδον··:,
    πκΛ (Ιξιοοΐιΐι ίιΐιτον Ίδιοφνΐαν πς έξ ίσον δ)|λΐ|Π|υκ',δ»;, μήτε «■/«-
    τιν/οιταχι .τοδίων, εί-' θιΐροΐν οινοπνίύματος ποτά.
    λ «ι ί/τά/.ΐιι»; ειΐιαΐ| ι,όν νά επι- 'Λνεδί-ι'- ι ■ 'τιΊ ίι,ττον τι
    ; δΓ <Τ)· τ/ον. Κ ΑΙ ΤΟΥ ΕΙΣ Τ υιι _ ΐΐι | / όν είς (< Τό έξο/. : ν« ε γ ι.τ α ί,.τιπ/.α. 11 Γ Τί'/'Γ/'Γ ί"Γ!-''('( ".ν εΤνι/ι η ι) ι διάπλΜπι: ι ι,ιι _ ./.(Π(ΐνέ<ιιν >/ανστ| τουΑαχισ
    ι
    ">ν. ά νι
    Ή
    Τέ)
    δτ
    97?
    ίνΥ, ΡΕΒΚϋΑΚΥ 16, 1930.— ΥΟΕ.
    XV.
    Νο. 5409.
    νε^ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 16
    ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΝ Π ΕΜ Π ΤΟΝ.— Άριθμός 5409.
    ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ
    ΕΒΑΟ|νΐΑΑΟ-
    Έξ άριστερών πρός τα δεξιά:( "Αντολφ Ι. Σάμπαθ, βουλευτής έξ Ίλλι-
    νόϊς, Ούίλλιαιι Ι. Μποούς, πρώην νερουοταστής έν Μαίρυλαντ, Ρόμπερτ
    Χ. Τσάνσυ, βουλευτάς έκ Μίτσιγκαν καί Δρ Φ. Γ. Μπώκ, άνεκρίθησαν
    έν θϋασιγκτωνι, σχετικώς μέ τό ζήτημα τής ποτοαπαγορεύσεως.
    Ό Πρόεδρος Χοϋβερ συνοδευόμενος· υπό της κ. Χοϋβερ καί ομάδος φίλων έν Λόγκ Κή, τής Φλωρίδος,
    δπου παρέμειναν επι μίαν έδδομάδα, άναπαυόμενοι καί άλιεύοντες.
    Ή κ. Έλίζαμπεθ Βέλεζ, 29 έτών, έκ Φρήπορτ, Λόγκ "Αιλαντ μέ τα εξ
    τέκνα της. ΏμολόγησεΛτ ότι έφόνευσε τόν σύζυγον της, ,Σιλοιο Βελεζ,
    δταν ανεκάλυψεν δτι έκεϊνος ήτο πατήρ τού τέκνον ετέρας γυναικός.
    Άριστερδ, ό Λώρενς Ρίτσν, γραμματεύς τοΰ Πρόεδρον Χάρδιγκ, δεικνύων τό ψάρι δπου &αασεν είς τό
    Λόγκ Κή τής Φλωρίδος, δ Πρόεδρος, δεξΐγί. Τό ψάρι εζύγιζε 45 λίχοας.
    ------- ρρ
    ακιρά Τζιούν, 5 έτδν, ή όποία θεωρεϊται ώς θνγάτηρ ^^^
    2ίτυ εσχάτως αποθανούσης Τζέην Γκίμψων. η «γουρουνονς».
    Εικών άπό τάς ταραχάς των άέργων έν Κλήβελαντ. Ετραυματίσθησαν 20 άνεργοι καί 2 άστννομικοί
    ΠολλοΙ συνελήφθησαν, δταν οί άνεργοι ηθέλησαν νά εΐσέλθουν είς τό Δημαρχβίον νά ζητήσουν ^
    «ΕΘΝΙΚϋΣ ΚΗΡΥΞ:..— ΚΥΡΙΑΚΙΓ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
    Τ8Ε "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΙΟ'
    1919
    δϋΝΠΑΥ, ΡΕΒΚίΆΚΥ 16, 1930
    Ρ«Ι>1ΙβΙι«Ι
    ΕΝ055Ι5 ΡυΒίΙδΗΙΝβ ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΚ.
    1«· \>5ΐ ΜΙΙ) 51—«1
    Νβ- Υορβ. Ν. Υ.
    ΡΕΤΚΟδ Ρ. ΤΑΤΑΝΙδ, ΡΓβΒ.-ΤΤβ&Π.
    ΟΕΜΚΓΗΐυ* 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5. 8βθΓβΙ«—
    ΟΑΡΠΑΙ. $100.000.00
    Τβ1ί~&ρ1ι ΑόιΐΓβφι "Ν»»1Η*—!«"'
    1*10—ε*11—»(·ε
    $υ,Β50ΚΙΡΠθΝ ΚΑΤΕ5:
    ΡΑΙΙ.Υ
    Οη« Υογ ...... Ιιο.οε
    61* ΜοπΗμ ..... |6.··
    Ππ-ίί Μοηΐίυ .... «».··
    5υΝΡΑΥ
    θηβ Υ~γ ....... »τ.··
    $Ιχ Μοπΐΐιβ......|Ι.»«
    ΪΙΐΓβ· Μηηΐιιβ ... Ι·.·· *
    ΙΙίυ5ΤΙ»ΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
    Οηβ Υββ,Γ .......»4.βο
    8Ϊ* ΜοηΤ&β......·*.«·
    Μ».··
    ε«.Μ
    Ν···
    Ι····
    Ι*.··
    ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΝ ΛΡΗΜΛ ΔΙΑ
    ΤΗΝ ΜΑΣΤΑΤΩΣΙΝ ΤΗΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
    Εΐκοβι χιλ&άδες δολλάρια μηνιαίον έτΐίδομα είς τόν
    «Ι*ιζοσίϊάοτην»
    ίΝΤίΗΕθ Α5 8ΚΟΗ0 ΟίΑ&ί ΜΑΤΤΕΒ ΑΡΜΙ
    ε. ι·ιι. ατ τηε ροβτ οργιμ. ατ νέ·
    «οκκ. με* τοκκ. υΝοεκ τηε αοτ ο*
    ■ΑΙΚΗ ». 1·7»___________
    ΡΕΤΒΟδ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
    Ρουηά'βΓ »ηά ΟϋΙ
    τ
    ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
    ΒΙΕΝΝΗ, 16 Φεβρουάριον
    (Ήνωμ. Τύπου).— Ή έπιδρομή.
    την οποίαν ενήργησεν ή άστυνομία
    είς τα έν Αθήναις κεντρικά γρα-
    ωεία των Κομμουνιστών απεκάλυ¬
    ψε ν σχέδια Κομμουνιστικων ταρα-
    γών διά την 28ην Φεβρσυαρίου κα
    εΰρεν εγγραφα περιλαμβάνοντα δ-
    λας τάς λεπτομερείας των Κομμου¬
    νιστικήν ένεργειών. Ή άστυνομία
    κατέσχεν έπίσης καί τό άνευρεθέ'
    ποσόν έξ 135 χιλιάδων δραχμών.
    τό οποίον προωρίζετο νά χρησι-
    μοποιηθή διά την έξάπλωσιν τής
    Κομμουνιστικής προπαγάνδας. Α¬
    πεκαλύφθη έπίσης δτι ή Κομμου-
    νιστική εφημερίς ^Ριζοσπάστ1^ς»,
    ϊλάμβανεν τακτικόν μηνιαίον έπί-
    δομα έκ Μόσχας έξ εΐκοσι χιλιάδων
    ^..Ιδ^α^ίων.^ .Απεκαλύφθη δτι ή Ελ¬
    λάς ήτο τό κεντρον τής άνά την
    Βαλκανικών Κομμουνιστικής προ¬
    παγάνδας.
    ΕΚΔ1ΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΚΣΙΟΣ εΤ·Ι Τ·*»·
    ΚΥΡΙΑΚΗΝ
    9ΡΟΙ ΧΥΚΔΡΟΜαΜι
    •ΗΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΣβΓ»Ι«θ»
    ΗΜΕΡΗΣΙΟΖ
    ~"Ο|« ... |
    Ιρίμιτνβς
    ΈτηοΙ·,
    ΈΕάμΐτνβ
    Γθίμηνβς
    |Β.Ο» Ι Τνίμηνβς ..
    ΚΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΣ
    .... ΦΤ.ΟΟ Ι 'Ετηαία
    ,ς .. |8.»0 Έϊάμηνβς .
    ... Ιΐ.Οβ Ι Τρΐιιπ'·! ··
    ΚΙΚΟΝΟΙΡΑΦΗΜΕΝΟΧ
    εί····
    , ε·.··
    •4.··
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    ΙΕΙΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΑ τϊΡΙ
    Έξάμτ,νβς .. »ϊ·βθ
    ΈτηοΙα ....
    ■Εξάμηνβς .
    ι:..
    Ιΐ.··
    ι».··
    $>.»ο
    χνοοομιχάν
    ΑλλΛ
    ΐά Ιμβάσμβτά βας οια τ«-
    ν 1 τ»απ«ζιτι.ιιώ< ίπιτεγ*·» «Ιί ΐα χλη»»τία είς Νέαν 'Υόρχην βι«- ««Υτΐ "ΝιΙΙοπλΙ ΗβΓαΙά". 'ΚηιοιολαΙ —- οιέχουααι χαΓ.τονομίοματα δέον τα αηοστελ- ίωνται σνστημέναι «Ις διαταγήν "ΝαΙΙοηπΙ Β11 ννΐ *«Τΐ δΐΓββΙ Νβ» Ϊ3βΓ3ΐ(1·', 140 ννββΐ Ι«Τΐι δΐΓββΙ, ΚογΚ, Ν. Υ., ελλβς «εν «έ«^Μν ·**ή— |ν άΛοΧ.ί<Λ&αιι.________________.__________ ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ^_____ ΑΗ—4 «Έ»ν Αθς ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1·. ΚΑΤΓΠΊΣ ΓΙΜΙΕ ρ έ·πιδιώκο>ν
    μόνον συμμαχίας.
    ΜΙΛΛΝΟΝ, 15 Φεδρο!>αρίοΰ.
    —Τί σύμφωνον φιλίας καί ίιαιττ)-
    π'ας ό—ερ υπεγράφη την παρελθού¬
    σαν έδϊομάϊα μεταξίι της Ιταλίας
    κ«ί τής Αυστρίας, είναι εντελώς
    ϊ'.αφορετικον μερικων συμφωνών τα
    όποία σ'ϋνήφθτισαν κατά τα τελευ¬
    ταία ετη ϋχο διαφόρων Εύρωπαϊκών
    ν,ωρών καί ΐίιαιτέρως υπο τής
    Γαλλίας. 'Ενω είς τό πρώτον έμ-
    ί ή πρόθεσις τής είρηνικής
    ί α δυ
    είς τα δευτέρα _
    τηροϋνται δροι καί δ'.ατάξείς τώ
    Ινέχονν χαρακτηρα μάλλον στρβτι-
    ωτ'.κών τ^νεννοήσεων.
    Είς την ανωτέρω
    Γροβαίνει ή εφημερίς αΛαός τη;
    Ιταλίας,) ή
    ΟΕ κάτοικοι διέμειναν έ
    η τριήμερον είς το ΰ
    αιθρον.
    ΑβΗΝΑΙ, 27 Ίανοοαρίου.—
    Είς το υπουργείον των 'Εσωτΐ-
    ρ:κών έλήφθτίταν προχθές καί χθές
    τ'τλεγρα^Γ,ματα τοϋ Νομάρχου καί
    τοΰ Διοίκητοΰ Χωροφυλακής Χίου.
    διά των οποίων άνεφέρετο, ότι την
    3ην πρωϊνήν τής 23ης τρέχοντος
    εσημειώθησαν είς τάς νήσους Ψα-
    ρά καϊ Άντί'ίιαρα ισχυραί σείσμ,ι-
    /.αί ϊοντσεις. Κατά νεώτερον τηλε-
    γράφημα ληφθέν την μ,εσημυδρίαν ι
    ϊονησεΐς «ξακολοιΛοΰν, έξ αυτών 3έ
    πολλαί οικίαι ίιερράγησαν είς τα
    Ψρ μία κατέρρειισεν είς τα
    Άντίψαρα. Οί κάτοικα πανικοδλη-
    6έντες, 'έγχατέλειψοτν τάς οικίας
    των κβΐ !:ι~ι4νοϋν είς τό ύπαιθρον.
    Ό πρόείρος τής Κοινότητος διά
    τηλδγραφήματτος πρός τό υπουργεί¬
    ον καί -όν Νομάρχην Χίου εζή¬
    τησε την αποστολήν ίοηιθημάτων
    καί σχηνών διά τούς κατοίκους.
    Την 6ην άπογευμΛτινήν ό κ- ν
    ουργός έπεκοινώνησδ διά τοΰ άσυρ-
    μάτου Βοτανΐκοί; μ.*τά τοδ νομάρχου
    Χίου, ό τελευταίας ίέ τοΰ ϊιεδίδατε
    το κάτωθι τηλεγράφημα όπερ είχε
    λάδει την 4ην απογευματινήν ρά
    τοϋ άντιπροέδρου τοΰ Κοινοτικοΰ
    Συμίουλί»υ Άντιψαρών, κ. Βονραν-
    χί:
    «Εύχαριστοΰμ,εν θερμώς ίι' ύμε-
    τερας ενεργείας. Δονήσεις έξηκο-
    λούθησαν άπό τής 9ης νυκτερινής
    μέχρι τής 4ης πρωϊνής, αισθήτα;.
    Ό λβος διβνοκτέρευσεν είς τό 3π-
    αιθρον υπο βροχήν. Άπό τής 4ης
    Ιταλίας,) ή όχο α αφΐϊρώνει έκτε- Γ-" - ·» Τ - ϊ> ----- · ·
    * 2 · ' νΐν-Γ Ιπρ<0!ντς ουϊεαια δόνησις €σημειο>-
    νες αρθρον _εις την Ιταλοαυστρια- Ζ 'Ρ,ϊ ,,.γ. -.«Α»-,,,. Λ,^(,Τ λ.
    ρρ η
    χήν Συνεννόησιν, τονίζουσα, ότι τό
    Ίτίλοαυστριατκόν σύμφωνον δέν πε-
    ριλχμβάνει κανέν έκ των στρατιω¬
    τικών έκείνων όρων, ποΰ ϊιαλαμιδά-
    νονται είς τό Γαλλο-ίΝοτιοσλαυϊκίν
    σύμφωνον.
    ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ
    μν-
    Λονκάνιχα καλοςρτιασμένα,
    (ΐωδάτα, γεμάτα νοστιμάδα.
    Άοντά, ο—κοτάκια, κεφαλάκια
    «ρρέΌκα καΐ καθημερινώς—είς τό:
    ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
    510 - 9ΤΗ Α νέ.. Ν. Υ.
    (Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον)
    Τηλέφωνον: Μθά&ΐϋοη 3749.
    Οη.
    ά
    Επ! τ&ΰ παρόντος ούϊεμί^ ά-
    νά ίλθετε. Άν παραστί, το:-
    ά λή
    αύτη Οά τηλεγΐαφήσωμεν.»
    Ό κ. Νομάρχης χροσθέτε». είς
    τέ τηλεγράφημά τού, ότι ουδέν τ>-
    θρώπινον Οίμα νπάρχει. Μία μδνον
    οΐκία καχέρρε^σδ. Τό βενζινόιτλοιον
    όζερ έκτίλεί την συγκοινωνίαν της
    άγόνοΐ) γραμμής $ά αναχωρήση δι'
    "Άνζ'^Λρχ την Την έοττβρινήν.
    Ό κ. ύπουρ-γός εϊωτε διαταγάς
    είς τόν νομάρχην, όπως σνγκεντρώ-
    ; τάς ϊΐς τάς νησους εύρισκοαί-
    νας σκηνάς καί τάς αποστείλη ά-
    μέσως είς Ψαρά χρδς στέγασιν
    ΝΕΑΝΙΚΟΙΕΡΟΤΕΣ
    •Υπό Αλεξ. Δονμά (υΐοΰ). Εί¬
    ναι έ·α άπό τα άθάνατα εργα τοΰ
    μΓγά).ου Γάλλου συγγραφέως. "Ε¬
    χη μεταςρρασθτϊ είς δλας τάς
    γλίόσσας τού κόσμον. Τιμάται βε-
    οβμένον ................. $1.00
    "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ"
    ββΤΗ βΤ., ΜΕ«ν ΥΟΗΚ
    ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
    •Υπό ΗΛ. ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
    «Τοιάντβ χνόνια οτήν Άθήνα».
    Σύτχρονον χοννωνυοον μυ#νστόΐ/ην
    μα βγαλμένο άπό τύν ηραοβτοοόν
    βίον καϊ τα ήθτ) ττκ Άθηναΐκής
    κονν«»νίας. Πλήοες ο^—νών μτγί-
    στου ένδιοφέροντος μέ μιά ουνατη
    εΐχόνα των οσων γίνοντχα στί(ν
    Άθττνα, χάρις νά τα βλάτη ό πο¬
    λύς κόαμος. Μπά παλλών άχάτακ».
    Τιμάται οοο-ιένον .....91.26.
    "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
    14· %¥. 2«ΤΗ «Τ., ΗΕ*ν ΥΟΒΚ
    Ι. *
    τοΰ πληθοσ-,χςΰ.
    • * *
    Τό Άστεροσκοπείον ανακοινοί,
    ^ την, 2.Ηην Ίανουαρίου ό σεισμο-
    αφος τού εσημείωσε ίόνησιν αρ¬
    ιά ί ή
    γρφς εημε ηι αρ
    κούντως ισχυράν είς την νήσον των
    Ψαρών ή όποία εγένετο αίσθητή,
    ώς ολίγον ίτχυρά είς την Χίον καί
    είς την Λήμνον ώς ίλαψρά.
    Χθές (προχθές) την εσπέραν,
    την 8:57' εσημειώθη καί πάλιν έ-
    λχ^ρα ϊόνησις είς Ψαρά ή όποία
    όμως έκτός τοΰ άσννήθο-.'ς τής πε-
    ριοχής, ουδέν το εξαιρετικόν^ πα-
    ρουσιάζει.
    Η ΣΥΝΟΑΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΕΡ
    ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ ΤΗΣ
    Ζητεί την έπέμβαβιν -6% ς
    ΑΘΗΝΑΙ, 16 Φεβρουαρίου.— (Ήν. Τύπου).— Ή-.τ ^,
    δος τής 'Ελληνικής Έκκλησίας, διά.,τιιλεγραφήματός της ^ %
    Κοινωνίαν των Έυνών, ζητεί την επέμβασιν τής Όρνανώ ^
    τεθή τέρμα είς τόν διωγμον των Χριστιανών της Ροοσσία- ""
    Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
    εγένετο «ίββητη είς τ(Χς ___^
    ΑΘΗΝΑΙ, 16 Φεβρουαρίου.— (Ήν. Τύπου).— Ί^-Χ"!!
    έβύθισε χθές την νύκτα τό Ηράκλειον, τής Κρήτης, ^ ^
    Δεν εσημειώθησαν ανθρωπι-α θύματα, οί κάτοικοι δμως ένθυα
    νοι τόν μεγάλον σεισμόν τοϋ 1926, κατελήφθησαν υπό πανικο Ό
    σεισμική δόνησις εγένετο αίσθητή είς τάς Αθήνας, τό κεντοοϊ'
    δμως ήτο τό βόρειον διαμέρισμα τής Κρήτης. *" "Κ
    Ε0ΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
    Ή Άρχαιοτέρα καί Μεγαλειτέρα Έλλην:κή Τραπέζα
    Κεφάλαι* Ιΐΐετοχικα *»1 'Αποβεματικα _ρχ. 1,208,000,000
    —«ταθέοεις—τί, 3Ο5. Ίουνίου, Έ.9&9 » 6,·2ΗΟ,000,000
    ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
    51 ΜΑΙϋΕΝ
    ΝΕνν ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
    ΙΟΗΝ 5765.
    ΕΚΔΙΔΕΙ
    ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΙ
    ΠΟΛΕΙ
    ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ
    Παντός εϊδους έπιταγάς είς Δραχμάς καΐ είς
    ' Αμερικ. δολλάρια υπό τους μάλλον συμφέροντας ορους,
    καθώς και ίίπιίΐβά ΟΙιβϋκδ, Πιστωτϊκάς Επιστολάς
    (_βΙΪ6Γ3 Οί θΓβάΐΙ) είς οιονδήποτε νόμισμα.
    Τηλεγραφικώς κάθε χρηματικόν ποσόν είς οιονδήποτε μερος
    της Ελλάδος.
    Συνάλλαγμα, Όμολογίας Έλλττνικων Έθνικων Δανείων,
    καθώς και νεον Ελληνικόν χαρτονόμισμα είς τάς καλλιτέ¬
    ρας τιμάς.
    Καταθέσεες ά«ο δλλας Τρα-£ζ*ς χ<*>ρΙς «Τξοδα. Χδ
    χαρτόσημον τής ν£ας όμολογίας «Σναε είς βάρος της
    Τραπέζης.
    Διά τούς ταΐειδευοντας είς την Έλλάδα
    -1ΕΤΤΕΒ8
    έκδίδει
    τοχον.
    Επιστολάς
    Αι έπιταγαΐ (ίιιηιΐβά Οΐιβοκδ) τής Έθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος πω-
    λοΰνται άπό τάς άνταποκριτρίας μας Άμερικανικάς Τραπέζας είς ο'ιανδήποτε πό¬
    λιν της Άμερικής.
    ΑΡΗίΙΑΤΕΟ ΙΝ5Τ1ΤυΤΙ0Ν5 ΙΝ υ. 5.
    ΗΕίίΕΝΙΟ ΒΑΝΚ ΤΒϋ$Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
    ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ........... ΔΟΛΛΑΡΙΑ 1.500.000
    Ιδρυθεισα βνμφώνκος μλ τοΰς ΐνόμους της Πολιτ&έας της 1¥έας
    '1·όρκης.
    Καταθέαεις
    Ε8Τ Ο3ΡΑΚΤ
    ίναντι βιβλιαρίου είς
    1ΕΛΤ— (επί ά
    ΟΟΛΙΙ^ΟΙΤΝΟ ΙΙ¥ΧΕ-
    ΙέαταθέβΕΐς *{ς πρώτην ζήτηβιν χαΐ 4-1
    Τραχούμενοι λογαριασμοΐ (ΟΗΕΟΚΙΝΟ ΑΟΟΟϋΝΤδ).
    Έκτελί. καθ* είδους Χραπβζιτικήν 4ργαβ£*ν-
    ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΡΟΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
    51 ΜΑΙΡΕΝ
    ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν» Υ.
    ΡΗΟΝΕ: ϋΟΗΝ 5763
    33 80. ΟίΑΠΚ 5Τ..
    ΑΝΊΊΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΟ
    ΓΙΗβΤ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
    9ΙΙΙΤΕ 747,
    0ΗΙ0Α60. ΙΙ.-'
    €ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1950.
    Ο "ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»7 ΕΝ ΑΘΗΝΑΙ.
    Β.
    ΑΘΗΝΑΙ, Ιανουάριον 1930.—
    <Η Γεοουσία άπό τίνων ημερών έλψ την Βουλήν, έντός σννεδοίαζε χατα τας ίομεσημβρινας ώρας και έγκατε- ίταθπ είς τό νέον της οίκημα. Το αύτό τό οποίον ένοικιάσθη έκατομμυριου δραχμων ίτος (»' ε™1™ ^Μ.™ °» οαπονούμενοι δτι υφίσταται χρη ή κοίβιςΐ) ήτο - τι νομιζε- £. ΝτανσινγκΙ "Ενα κοσμικον ντάνσινγκ, ονόματι Καπρίς, τοϋ 6- Γίουοίθόλοιπροτουν' αντηχη- άπό την ρήτορες των σε- ών Γερουσταστων μας, αντη- άπό μακρόν άπο τους μεταλ- αΤηα^ο τοϋ οποίον γλύστοη- οαν μέ μεθυστικά τανγκό τα πο- ίαράίια δλων των δεσποινίδιον των 'Α ΧΗ-- — ΘΜΝΤΚΊ'ΚΗ—« ΕΒΔΟΜΆΔΟΣ ΕΝΑ ΝΤΑΝΣΙΝΓΚ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΕΙΣ... ΓΕΡΟΥΣΙΑΝ.- ΕΝΑ ΕΚΤΡΑΧΗΛΙΣΟΕΝ ΕΘΙΜΟΝ: ΟΙ ΦΙΛΑΝΟΡηΠΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ.» ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟ- ΓΗΣ ΤΗΣ ΜΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΤΟΥ ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ ιιι(ί« ~~ τό εΐδα υπό την νε¬ ον τού αύτην ίδιότητα. 'Εκεΐ δπου άλλοτε άνηχοΰσαν μουσικαί καί (τυνήπτοντο φλέρτ, δασιλεΰει τώρα μία ννσταλέα άτμοσφανρα. "Ενός άστυφύλαξ διεδέχθη, είς την είσο¬ δον τόν θυρωρόν τοΰ ντάνσινγκ. Οί αν&ρωποι ποϋ μποάνουν δέν ε- χουν τίποτε ποϋ νά θυμίζτ) τα νεα- ρά ζευγάρια ποϋ έρχοντουσαν άλ¬ λοτε νά λικνισθοϋν, είναι πολίται πού ερχονται νά παρακαλέσουν γιά ■γ.ανένα ρονσφετάκι, κι' είναι γε¬ ρουσιασταί ποϋ πηγαίνουν στήν ουνεδρίασί τονς. Καμμί« ζωή, καμ- μία κίνησις. .. Ή ύπαρξις τής Γερουσίας εχει κάτι τό τόσο παρα- μερισμένο, τό τόσο λησμονημενο ίδστε ουτε αύτοι ά/όμη πού δέν ?χουν τίποτε αλλ,ο νά κάμονν νά μην ερχωνται γιά νά παρακολου- θησουν τάς συνεδριάσεις της, —ό¬ πως συμβαίνει είς την Βουλήν. "Ισως αύτό νά όφείλεται είς τό γε- γονός δτι οί αεργοι πολίται δέν ε*- χούν άκόμη πάρη εΐδησι δτι ή Γε¬ ρόντια εχει μία θαυμασία... θέρ- μανσι. Πράγματι, ύπ' αύτην την έ'ποψ,ν ή Βουλή δέν ημπορεί νά συγκριθη μ' αυτήν. Τό καλοριφέρ ποΰ έ'χονν έγκαταστήσει δίνει μία ζέστη τροπικόν χωρών. Τό κράτος Ιχον ύπ' όψιν τού την ηλικίαν των Γερουσιαστων τού, εφρόντισε νά τούς εξασφαλίση άπό κάθε κ.ρυο- λόγΓμα πού, είς την ήλικία τους, μποροΰσε^ά έχη σοβαράς περιπλο- κάς. Κι' εται τό καλοριφέρ καίει καίει... Καί μάλιστα τόσο πολύ, ωστε νά φέρη μιά γλυκειά νάρκη στά μέλη καί στόν έγκέφαλο. "Ο , λοι οί γερουσιασταί είχαν Ινα υ φός κοιμισμένο, δταν έπεσκέφθηκα τό μέγαρό τους. Καθένας τ^ταν στρογγυλοκαθισμένος στό έδώλιό τού — άς γιά νά μή ξυπνήση τό σεβαστό άκροατήριο... Αύτό τό κουδοΰνι πού ειδοποιεί γιά την ε- ναρξι^ των συνεδριάσεων είναι ά- φαντάστως διακριτικό. Μόλις κά- νε! τόν θόρυβο ενός μικρόν ξυ-Ιχίζει «νητη-ριοϋ. "Οταν άκοι'στηκε, πά-! τελευταία ρετήρησα δτι δύο μόνον γερονσια- οταί μετΐκινήνησαν, άλλά καί αύ¬ τοι για νά άκουιιπήσουν τό κεφάλι οιαι,νγιου κατά τοϋ συζύγου της, Τζώσεφ Σκιντράουτ, έν Χόλλυγουντ, . Μόλις φθάνουν Ίανιτυαρίου άρ- ----- Αων1"5 Άθ δέν άπέμενε πλέον καβρός διά νέαν εκλογήν κα&' όσον αί μέν διάφο- ροι μίςς των έπαρχιών εΐχαν ανα¬ χωρήση ήδη είς τάς πατρίδος των, ό δέ διαγωνισμός είς τό Παρίσι λαμβάνει χώραν είς τάς 6 Φεβρου¬ άριον καί ή δευτέρα «Μίςς Ελλάς» δέν θά έπρόφθανε νά μεταβή". Κι' ετσι δλη αύτη ή ίλαροτραγωδία έ- σταμάτησε εως εδώ. Ι Ή Δίς Διπλαράκου θά εμφανι¬ σθή ούτω ενώπιον τοϋ Π αρισινοΰ κοινοϋ χωρίς νά γελοιο.τοιηθη βλέ¬ πουσα νά έμφανίζεται μία άντίπα- λός της άπό την ιδίαν χώραν.. . "Οπως καί νά έχη τό πράγμα, ή καϋμένη δεσποινις Διπλαράκου δέν εΐχε τύχην μέ την εκλογήν τη; αύτην. Ένφ ή δεσποινις Καρατζά, μόλις εξελέγη πέρυσι μίςς "Ελλάς ευρήκε τό ϊδιο τό βράδυ τής έκλο- γής της, ενα καλόν γαμβρό, σ' αυτήν δχι μόνον δέν συνεβη τίπο¬ τε τέτοιο, άλλά καί δτι δυσάρεστο μπορεΐ νά συμβή Άρρώστησε έν πρώτοις. "Επειτα τό διαβατήοιό της δέν μπόρεσε νά είναι ετο μο την ώρα της αναχωρήσεως της. Τό αύτοκίνητο πού εΐχε -πάη είς τόν Πειραια γιά νά πάρη την έπιθεώ- ■ρησι τοΰ Ιταλικού προξενείον ε- παθε κάποια βλάβη στόν δρόμο κι' δταν επί τέλους εφτασε στόν σταθ- μό τού σιδηρόδρομον, τό τραΐνο εΐ¬ χε φύγη, μαζύ μέ την δεσποινίδα Διπλαράκου πρό πεντε λεπτών. *Άλ λο αύτοκίνητο ξεκινάει τότε γιά νά προφθάση τό τραΐνο στάς Θήβας. Άναπτύσσει δαιμοντσμένη ταχύ- τητα επάνω στόν οίθλιο δρόμο καί παθένει. .. κι' αύτό βλάβη. Εύτι*- χώς δμως ό σωφέρ μπόρεσε καί την έπεσκεύασε γρήγορα κι' ετσι τό αυτοκίνητον πρόφθ,ασε τό τραι νο στόν σταθμό των Θηβών, την στιγμήν πού ξεκινοϋσε. Άλλά καί πάλιν τό διαβατήριον δέν ήταν έν τάξει. "Ελειπε ή επιθεώρησις τοΰ Γαλλικού προξενείου... Τηλεγρα- φι'ΐματά άπό τάς Αθήνας στό Βελι γράδι γιά νά ευρίσκεται είς τόν σταθμόν Ενας ανθ·ρωπος τής Π ρεο 6είας μας νά παραλάβη τό διαβα¬ τήριον καί νά τρέξη, νά τό έπικυ- ρώση κατά τό διάστημα της ώρας ποΰ θάμενε τό τραΐνο στό Βελν- γράδι!... Άλλ' δλα αύτά, τό ξέοω, δέν εί¬ ναι παρά μικ>ροατυχήματα. Στην
    φτωχή δεσποινίδα Διπλαράκον δ¬
    μως έπεφνλάσσοντο καί μεγαλείτε-
    ρα. Άκοϋστε: "Είος πρό της έκλο-
    γής της δλη ή Άθηναϊκή κοινωνία
    συμφωνοϋσε δτι ήταν άπό τα ωραι¬
    οτέρα κορίτσια της. Άπό την στιγ
    μην δμως της εκλογήν της δέν
    I-
    μεινε γυναΐκα, γνωστή της καί α-
    γνωστη, πού'νά μην της βρίσκη
    έλαττώματα. "Εχει μεγαλο στόμα,
    εχει χοντρά πόδια, εχει μικρά μά-
    τια, ή άδελφή της είναι πολύ ώ-
    τοί γιά νά άκουιιπήσουν τό φ
    τους άπό την παλάμη τοϋ ενός χε-
    ρΐοΰ τους στήν παλάμη τοϋ αλ-
    ρΐου τονς
    λου...
    — Κύριοι Γερονσιασταί, ή συνε-
    δρίασις άρχεται! Άκούστηκε μία
    ψιλή φωνοϋλα.
    Ή άναγγελία αυτή δέν ηλλαξε
    τίποτα είς την κατάστασιν. Ή...
    συνεορίασις εΐχε αρχίση πρό πολ-
    λοϋ. Οί Γερουσιασταί μας παρου- (
    σιάζουν τό φαινόυενον ενός Σ(ό-1 ί{
    ματος τό οποίον ποτέ δέν ΑΛ ^ώ-'ί0
    καλό Άθηναϊκό σπιτι τού οποιου
    τι άλληλογ&αΦ- κατά τό χρονικόν
    αύτό διάστημα νά μή -«ρνη,τον
    χον άλληλογραφίας ΊΤραπεζη,
    ϋ τουλάχιστον δουλευτου χάρις
    εις τα ταχυδρομούμενα άπο της α-
    ναοίθμητες έπιτροπες 6ργανωσεως
    των αναριθμήτων αυτών χορο>ν
    Ρ'ισιτήοια, των οποίων ή τιμη ποι-
    κΚ άπό 100 μέχρι 200 δραχ.
    κατ' άτοαον. Έννοεΐται ότι τα πλει
    5«. λ_γ«. ίτηητπρίοονται...
    έπιστρέφονται
    Ι ίΐ
    ση. όπως ή Βουλή, το υεαμα ^νη-^~--^- , ,
    ρών διαφωνιών, άντεγκ?.ήσεων καί να έχη ε
    άγώνων Σν^-εδοιάζουν... εν δ-| μεγαλειτέρον
    διότι
    άπε-
    έ'πρεπε
    αν δχι
    τοϋ
    έ-
    τού σύλλογον των φίλων των τηλε-
    φώνων, των φίλων τής βενζίνας,
    των φίλων τής σελήνης!... "Εν-
    νοια σας δμως, καθώς πάμε, θά
    τούς εχουμε κι' αύτούς, κι' άκόμα
    παραδοξοτέρους. Στήν 'Ελλάδα
    τα πάντα είναι ζήτημα άρχή;. "Ε¬
    τσι δέν συνεβη μέ τής άποζημιώ-
    σεις; Προτοϋ νά μάς έλθουν .οί
    πρόσφυγες στήν 'Ελλάδα άπό κα-
    νενός τό κεφαλι δέν θά περνοΰσε ή
    Ίδέα νά ζητήση αποζημίωσιν άπό
    τό Κράτος. Φαντασθητε δτι κάποτε
    παρουσιάσθησαν ενώπιον τής Κυ-
    βερνη,σεως καί εζήτησαν αποζη¬
    μίωσιν καί οί καραγκιοζοπαίχτες...
    γιατί — λέει — λόγω τής διαδό-
    σεως τοϋ κινηματογράφου δέν £-
    καναν δουλειές!...
    Ή έκλογή τής Μίςς % Ελλάδος
    ιφημερίδος, δυσφορήσας διότι ή ραιοτέρα. .. καί τρά/βα κορδελλα,
    έπιτ'οοπτι δέν είχε δεχθή είς τόν ι φαντασθητε δτι ευρέθησαν καί με-
    έπιτροπή δέν είχε χή ς
    διαγωνισμόν μίαν προστατευομέ-
    νην τού καί θέλων έξ άλλον νά
    αυξήση την κυκλοφορίαν τοϋ φύλ
    λου τον, εζήτησε νά διοργανώση
    οαί δεύτερον χορόν Καλλιστείων
    [ρός εκλογήν ετέρας μίςς, ή όποία
    ^ά έστέλλετο είς τό Παρίσι μαζύ
    μέ μίαν έκθεσιν πρός την έπιτρο-
    ΐΑΟ ι**λ ψ τ,··τν%*ν* » ""ζ; — — _ -1 - - - - ^ . ν- ~-.------Τ- _, -
    πήν τοϋ Διεθνοϋς Διαγωνισμοϋ τό ενα πόδι ξύλινο η δτι είναι φα
    νειοω.
    Καί νά σκέπτεται κανείς δτι τό άν απεφάσισε
    ___/ ·» »ιι_____„.,_ τηιΐτ τσυς γο
    ^. Ι μεγαλειτέρον τού ε«»οοηματος ι- ^ ,-^^
    ίμαΐαρίτη ?»»*»** ™*££ τσ0 1930 λίγο Γλειψε νά γίνη αί
    Α Αν άπεφάσιζε να πάη σ οΑσι, α ^η,Λ,Λών σνλλαλητηριωι
    Οίκημα τους
    σινγκ!. ..
    ήταν άλλοτε νταν-
    άν άπεφάσιζε να πάη σ ιν^, - θορνβωδών σνλλαλητηριων
    τούς τού; χορους καί να Χ^Π |^ νων χειροτέρων άπό έκείνας
    Λά άπέθαινε άπο εξάντλησιν.^.. ,*« » ^^σσν ε1ς τό &αχραν
    -Π^ εί-στην «ρχη, οί οοοι ™^*£ 6ραδυά ^ ^
    αύτοι εΐχαν καθαρώς φιλανθρωπι-
    Τό έθιμον των χορών τοΐ»; όποί-
    π)>εΐστον
    τησε
    πληγί.. ...,___ _
    για Γράφη. .. "Αλλοτε οί χοροι . Ί
    αύτοι έμετροϋντο στά δάν.τιΛα. ■ Θεο σας,
    Χρόνο μέ τόν χρόνο δμως έπληθύν-1 οο; αντο,
    χορόν
    „.„ εχει καί ό
    καί ό ίδιος ό
    |στραν[«ν περιστροφα
    ιν ανθθίικτοι καί εΐδε ό κό
    ύπερεοδομηκοντούτην δή
    ν α^Α- .ών Αθηνών ν1 άστοάφτ·
    ,Βΐχοκττθνκια δεξιά καί άριστερα £
    'δσους τόν άπεδοκίμαζαν διότι ως
    ποόεδοος τής έπιτροπτις των Καλ
    λΓστείων εΐχε έκλέξη την δεσποινί
    δα Διπλαράκου..
    Φαντασθητε δτι ευρέθησαν καί με-
    ρικές οί οποίες υπεστήριξαν δτι ήν
    ταν, επί πλέον, — τί νομίζετε; Άλ-
    λοίθωρη!...
    'Εάν ή δέσποινας Διπλαράκου ,
    εβγαινε καί μίς Εύρώπη, αί, τότε
    δέν ξεύρω ποϋ θά σταματοΰσε ή
    ζήλεια την οποίαν ?χει προκαλέ-,
    σει. 'Ασφαλόός θά διέδιδαν δτι εχει
    ;ήν τού Ζλΐεννους αΐΛΐγυ/νιυμυυ ι το ενα πουι ςΐ'Λ-ινυ ί υιι τ.
    :αλλονής ή όποία θά ελεγε δτι αύ- λακρη καί φοράει περοϋκα
    λ ίντη Α ιτηπνιιατικτι Μί^ε Ελλάς; λπ είναι δυνατά — στήν ']
    "Ο-
    .ή ήτο ή πραγματικη Μίςς Έλ>.ας
    καί δτι τι Δεσποινις Διπλαράκου εΐ¬
    χε ύποκλέψη τόν τίτλον χάρις είς
    τα μέσα τα όποία διέθετε πλησίον
    ;ής έπιτροπής...
    Φαντάζεσθε τώρα τί φασαρία ε¬
    πρόκειτο νά δημιουργήση μία τέ-
    τοια άναμόχλευσις ενός ζητήμα-
    το; λήξαντος καί σέ τί, έξ άλλον,
    ρεζίλενμα θά έκτιθέμεθα στέλλον-
    τες στό Παρίσι δΰο Μίςς 'Ελλά-
    δες, Ιτοιμες νά πιασθοϋν άπό τα
    μαλίαά ενώπιον τής διεθνοϋς έπι-
    τροπης...
    Εύτυχώς δτι ή καταγγελία την
    όποιαν έδημοσίευσε ή "Ενωσις των
    Συντακτών τίόν Ά·θηναΐκ(ΰν εφη¬
    μερίδων κατά των δργανωτών της
    άσχημοσύνης αυτής ε^ειξε είς το
    κοινόν δτν επρόκειτο περΐ σκοπίμου
    θορίβου καί δτι ό διευθυντης τοϋ
    Θεάτρσυ «Όλύμπχα» ηρνήθη τό-
    θέατρόν τού διά τόν νέον αυτόν
    διαγωνισμόν. Εύτυχώς έπίσης δτι
    λα είναι δυνατά — στήν 'Ελλάδα.
    ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ
    ΟΑΚΥ, ΙΝϋ.—"Ο « ΕτΗικός Κη¬
    ρυξ» χαί όλαι αί έκ.δόσενς τού πωλούν·
    ται παρά τφ άντιπροαώπφ μας κ. Δ.
    Πετρίοη. 109 ν 1311» Ανβ., ϊνθα)
    νίνονται δεκταί εγγραφαί συνδράμη-
    των καί καταχωρήσ«ί μιιχοων καί με
    γά).ων άγγελιών.
    ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
    Λ. ΚΑΒΒΑΔΙΑ
    248 νν. 23«θ 5ΤΒΕΕΤ.
    ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
    Πιάνα, Ράδια, Φοινόγραφα, Δί-
    σκοι, Ρόλλοι, "Οργανα, Στέφανα,
    καί πάν σχετικόν μέ την μουσικήν.
    Πωλοϋνται η άποστέλλονται Ο.
    Ο. ϋ.
    ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΙΣ ΠΡΩΤΗΝ
    ΖΗΤΗΣΙΝ
    ΜΑΘΗΜΑΤΑ
    Τηλ»5-
    «ΕΘΝ1ΚΟ2 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, ΐβ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α,
    Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ
    ΙΥ
    "Οδηγίαι διά. τοΰς ενδια¬
    φερομένους φορολογου-
    μένους.
    Είς την πληρωμήν φόρου είσο-
    δήματος ύπόκεινται οί αγαμοι, "
    των οποίων ή καθαρά έτησία πρό-'
    σοδος ύπερβαίνει τα χίλια πεντα
    κόσια δολλάρια καί οί εγγαμοι ο
    έχοντες ετήσιον είσόδηαα άνω τώ
    3500 δολλαρίων. Ή προθεσμίο
    διά την καταβολήν τοϋ φόρον εί
    σοδήματος λήγει την 15ην Μαρ
    τίου. Αί πληρωμαί γίνονται εί
    τό πλησιέστερον πρός την κατοικί
    αν τοΰ φορολογονμένσν ή πρό
    τό κεντρον των εργασιών τοι
    «ΙηίβΓη&Ι Κβνοηυβ».
    ΑΙ πρώται τέσσαρες χιλιάδε
    τοΰ είσοδήματος ύπόκεινται είς
    φορολογίαν ενός επί τοίς εκατόν
    αί δεύτεραι τέσσαρες χιλιάδες είς
    δύο επί τοίς εκατόν *καί αί υπό
    λοιποί είς τέσσαρα επί τοίς έκα
    τόν. Τα ύπερβαίνοντα τάς δέκα
    χιλιάδας δολλάρια είσοδήματα έ
    ηιβαρύνονται καί μρ έπιποόσθετον
    φορολογίαν.
    ΙΪΕΚΚΑ8ΑΡΙΣΙΣ ΤΙΣ
    Τ
    Διά τοϋ καταρτισθέντος νομο¬
    σχεδιον περί εκκαθαρίσεως τής
    Τραπέζης Μεσσηνίας, άπαγορεύ-
    εται ή λήψις παντός συντηρητικού
    Γ] δικαστικοϋ μέτρον κατά τής
    Τραπέζης, όρίζεται δέ ότι ή έκκα-
    θάρισις θά γίνη υπό έπιτροπής, ή
    δποία θά τέλη υπό εποπτείαν τοϋ
    Υπουργείον.
    Κατά την εκκαθάρισιν* προη-
    γοϋνται οί καταθέται καί επονται
    οί πιστωταί.. Οί μέχρι 5.000 δρχ.
    καταθεται θά λάβονν ολόκληρον
    την κατάθεσίν των. Οί άπό 5—10
    χιλ. δρχ. νάλάβουν τα 70 0)0
    καί άπό 30 χιλ. καί ανω τα 50
    0)0, προηγοϋνται δέ οί μέχρι 30.
    000 δρχ. καταθεται. Τό προσω¬
    πικόν τής Τραπέζης θά λάβη μι-
    σθονς μέχρι της 28ης Φεβρουά¬
    ριον.
    Πρός διενκόλννσιν τής εκκα¬
    θαρίσεως, δύναται οιαδήποτε τρά
    πεζα νά προκαταβάλη τα άναγ-
    /.αιοΰντα ποσά είς την Τράπεζαν
    Μεσσηνίας.
    Ή κ. Μαίοη Βάντερμπιλτ, νύμφη ολίγων έβδομάδων καί δευτέρα σύζυγος τοΰ Κορνηλίου Βάντερμπιλτ, νεωτέρου,
    ή όποία ασθενει βαρέως έν Φιλαδελφεία. Άριστερφ, ό σύζυγός της.
    ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΥΡΕΣΕΠΣ
    ΕΡΓΑΣΙΑΙ
    ς και «όροι
    ΑΘΗΝΑΙ, Ιανουάριον—
    Υπό τής αρμοδίας υπηρεσίας
    τού ύπουργείου 'Εθνικής Οίκονο-
    μαίς καταρτίζεται τό νομοσχέδι¬
    ον περί Ιδρύσεως γραφείων εύρέ-
    σεως εργασίας.
    Τα γραφεΐα ταυτα ·&ά ίδρυθοϋν
    είς τάς §δρας των έπιθεο»ρήσεο>ν
    καί έποπτειών εργασίας, θά προε-
    δρεύωνται δέ υπο των αρμοδίων
    επιθεωρητών καί έποπτων. Θά οι-
    οικοϋνται υπό συμβουλιον άπαρτι-
    ζομένου έξ ίσον αριθμόν έργοδο-
    τών καί έργατών καί θα καταρτί-
    ζουν πίνακας άνεργίας επί τί) βά¬
    σει των οποίων θά γίνεται ή κα-
    τανομή των έργατών είς τάς δια¬
    φόρους εργασίας.
    Τα γραφεΐα εργασίας, άτινα θά
    «ελοϋν υπό τόν άμεσον έλεγχον
    χοΰ κράτους, θά προικοδοτηθουν,
    κατά πάσαν πιθανότητα, διά τα-
    μείων, οί πόροι των οποίων θά
    ρυσμισθοϋν μετά την έναρξιν της
    λειτουργίας τοϋ θερισμοΰ των κοι-
    νϊιχνακων άσφαλίσεων.
    ΑΙ έπιχειρήσεις, δταν θά εχουν
    ανάγκην έργατών, θά καταφεΰ-
    *1ζ τα έν λόγφ γραφεϊα, τα
    * ονντεοήσει μετά των έρ-
    * ■ θ τούς ά-
    ΟΙ 1Ρ1ΚΕΙ ΕΡΓΑΤΑΙ
    ή νομοαχεδίων
    είς την Βουλήν της £
    άς Υό
    τό
    Ό Πολιτειακός βονλευτής έκ
    Μπροΰκλυν, κ. Μόραν, υπέβαλε
    νομοσχέδιον δυνάμει τοΰ όποίου θά
    χαρακτηρίζεται ώς άδίκημα πάσα
    άρνησις χορηγήσεως ε(>γααΊας είς
    οιονδήποτε άνδρα ή γυναϊκα, διά ■ κα'
    μόνον τόν λόγον ότι ό ζητών τοι¬
    αύτην εργασίαν εχει υπερβή
    Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΤΗ ΙΚ-
    ΝΙΚ1Ν ΕΡΓΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
    ΑΘΗΝΑΙ, Ίαν.—
    Ό ύπουργός τής Συγκοινωνΐας
    κ· Καραπαναγιώτης, έχων ύπ' ό¬
    ψιν τού την μελέτην τής αρμοδίας
    κοινοόονλευτικής έπιτροπής καί
    ό έδ Κλλέ λθ
    τό
    3ήν
    σχέδιον Κελλενέκ,
    πρωΐαν είς τόν Πειραια
    ίς τα γραφεΐα της λι-
    ς έπιτροπης, ασχοληθείς μέ
    των λιμενικων
    45ον ετος της ήλικίας τού. Ό κ.
    Μόραν εβεβαίωσεν ότι ή έργατι-
    κή κατάστασις, ώς έκ της επεκτά¬
    σεως της άνεργίας, προσέλαβε
    τοιαύτην· μορφήν, ωστε καθίστα-
    ται άδύνατος ή έξεύρεσις οίασδή-
    ποτε εργασίας είς τούς έχοντος ι £ενα)ν λπιενικων έργων
    ύπεοβϋ τό 45ον ετοο ττΪΓ Λλικίαί Ι ^ π0Ο(?τι κ«ι ™ ™ο
    έ'ργων είς τάν λιμενίσκον των Ά-
    λών. Είς τόν κ. Καροιπαναγιώτην
    ό πρόεδρος της λιμενίκης έπιτρο¬
    πής κ. Μιχαληνός έξέτ3ΐσε διά μα¬
    κρών την άκρελιμότητα των υπό
    της λιμενικής έπιτροπής έκτελον-
    "Λ"-"' α>1·".....'**■----------- άναπτύ-
    ρΐ) τό 45ον ετος τής ήλικίας
    των, έπειδή οί έργοδόται, χάρις
    είς την πληθωρικήν προσφοράν
    έργατικων βραχιόνων, έκλέγουν
    πάντοτε νέονς την ηλικίαν εργά¬
    τας.
    ΤΟ «ΟΣΧΕΑΙΟΝ ΠΕΡΙ
    ΕΜΠΟΡ. Ε|ΜΕλΗΤΗΡΙΟΝ
    Υπό της αρμοδίας υπηρεσίας
    τον ύπουργείου 'Εθνικής Οίκονο-
    μίας ήρχισεν ό καταρτισμός τοϋ
    νομοσχεδιον περί εμπορικήν έπιμε
    λητηρίων. 'Εκ των κνριωτέρων κε¬
    φαλαίων τοϋ έν λόγω νομοσχεδι¬
    ον είναι τό πρί συμπτύ|εως ΓΕνο>
    βΐως Βιομηχανικων καί 'Εμπορι-
    κων 'Επιμελητηρίων, σκοπός τής
    οποίας θά είναι νά έξασκτ) επίδρα¬
    σιν επί της έμπορικής καί βιομη-
    χανικής πολιτικής τής χώρας καί
    νά φροντίζη διά την ένιαίαν κατ¬
    εύθυνσιν των έπιμελητηρίων επί
    ζτρτημάτων ένδιαφερόντων την έ-
    θννκην οίκονομίαν.
    των
    ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΤΙ
    *Ι1 κ£νη»5ΐς των
    κών ίδρ^ίμάτων κατα τό
    «τος 1929.
    σχεδίων όσον άφορφ την διαρρύθ¬
    μισιν τοϋ λιμένος.
    Ό κ. Καραπανιγιώτης εζήτη¬
    σε καί ελαΰε γνώσιν δλων των συν-
    ταχθέντατν {?τομντ)μάτων καί έκθέ-
    σεων τής λιμενικής έπιτροπής επί
    των έν έκτελέσει έργων. Ακολού¬
    θως ό κ. ύπουργός συνοδευόμε-
    νος υπό των κ. κ. Μιχαληνοϋ καί
    Λυμπρίττ) επεσκέφθη τα εκτελού-
    μενα λιμενικά εργα. Ό κ. Καρα-
    παναγιώτης είς δημοσιογράφους
    είπεν, ότι έκ τής έπιτοπίου έξετά-
    σεως των λιμενικων έργων έμόρ-
    φωσε την Ιγνώμην, οη δέον νά με¬
    ταφερθή ό σταθμός των Κρατικων
    Σιδηρσδρόμων, ν' άρ-θώσι τα περί
    αυτόν παραπήγ·μ<χτα καθώς καί τα περί την τετάρτην λιμενικήν άπο- θηκην τοιαΰτα, ν' άπομαν.ρυνθη ή ύπηρεσία των φάρων ώς έπίσης καί ή στρατιωτική βάσις. Μόνον μετά μίαν τοιαύτην άπολύτρωσιν» ετόνισεν ό κ. ύ.τ:ουργός, θά έκπλη- ρώσουν τόν προορισμόν των τα έν ίχτελέσει λιμενικά εργα. Τό περιοδικόν «Άμερικανός Τραπεζίτης» δημοσιεύει μελετην επί της κινήσεως των Τραπεζιτι- κών ίδρυμάτων των Ήνωμένων Πολιτειών κατά τό ετος 1929. Κατά τό ρηθέν ετος, ό άριθμός των Τραπεζών είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας εμειώθη κατά 1004. Κατά την ιδίαν χρονικήν περίοδον έξακόσιαι ογδοήκοντα πέντε Τρά¬ πεζαι, Πολιτειακαί ή 'Εθνικαί, ε'κλεισαν τάς πύλας των, ένφ άλ¬ λαι 799 σννεχωνεύθησαν μετ" άλ- λων τραπεζιτικών ίδρυμάτων. Αί ίδρυθεΐσαι νέαι Τράπεζαι άνήλθον είς 317, έκ των κλεισθει- σών δέ ήνέωξαν καί πάλιν τάς πύλας των εβδομήκοντα τρείς. Η ΣΤΕΓΗ Τ«Ν Τα Διεθνές Γεώργιον Ίνστι. τούτον —- Γ^ λα6όγ *«ν της Γενικης Στατιστικής «γ—," οιαβιβασθεντα αύτω σχετικά μ την οργάνωσιν καί διεξαγανΧ της γενομένης γενικής έν τώ Κοα τει απογραφη; έν. παράλληλον χαι συγχρόνως πρός την παγκόσμιον τοιαύτην δια τοϋ ύπ' αριθ 74 142 τής 20 Ίανουαρίου έ. Ι. έγγραφον τον απήντησε κατά άρκετά λο),ι. κευηκον διά την Ελληνικήν ύ ρεσίαν τρόπον. ΟΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΗΣ ΙΕ Τ* («.ό μελέτην μέτρ-χ. ή ών άρ· 'Εκλεκτά βώλία Βιδλιοχωλείον τού Κ ή ο μ κ ο ς » . εχει μόνον τό « Έ Θ ν ι κ ο Ο ΕΞΑΑΕΙΨΙΣ ΤΗΣ ΠΥΟΡΡΟΙΑΣ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΜΙΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΘΕΡΛΙΙΕΙΑ «ΤΑ ίόντια μόν ίχουνιόντανΐ, απο τα οΐλά μόν ϊτρεχεν αΐμα χαΐ μόλι; ήδννά- μτ)ν νά <ράγω. *Υπέφε(?α από πνόρ&οιαν η>λν σοβαρά; μορφής», γοάςρει 6 ΟΙιεβΙβτ
    ΟΓΟΠ3, έκ ίοιΐίβνΙΜβ, Κχ. «Ύπϊβληθην
    είς δέχα εΐδών ΟεραΛείας δνεν Λποτελέ-
    σματος, μέχρις 8τον τό Ρντο—ΚΗ1 μ·
    άπήλλοξεν άχΑ την άαελπιστιχήν αΐτήν
    ασθένειαν. ΟΙ <ρίλοι μόν έτυχον των Ιοίων ίποτελεσμάτον». Τοιαύττιν πεποίθησιν Εχονν οί διανομεϊς τοβ ΡχΓΟ-ΚιΙ ηερΐ τής τβλείας αποτελβ- σματιχότητό; τού χαΐ είς τάς πλέον όξεια; νόβους της Πυοβροίας, πονεμένον στόμα- τας, οϋλιον αΐμοσταζοντων χαΐ οδόντων χαλαρών, ώστε βά σάς στεΐλονν μίαν <ριά- λην των $ϊ μαζύ μέ ίνα 500 σωληνα πάστας των οδόντων διά Πνόροοιαν μέ μόνον $1— διά νά τό δοχιμάσητε ί.τΐ 30 ημέρας. ΜΗ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΧΡΗΜΑΤΑ. Ταχυβρομήσα- τε μόνον τα δνομά σας είς τό ΤΊιβ ΚθοΙογ Οο., Ι)€ρί. 627, ϊβ40 νιοίθΓ 81., ΚαΠ8£ΐ3 Οιΐγ, Μο. 5<αΙ τό χατ' οίκον τον- το χ>εραπευτιχόν φάρμακον Αά σβς άπο-
    οταλή δι' έπιστροφής τοϋ ταχυδρομειον
    ο. Ο. ά. Εάν τό φάρμακον δέν σδς παρέ-
    Ετΐ ηλήρη Ικανοποίησιν, τότε ευχαρίστως
    σάς έπισιρέφομεν τό δολλάριόν σας. *Ο-
    *εν γρα»ατε σήμερον.
    'Εχλεχτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬
    βλιοπωλείον τοϋ «Έιθνιχοΰ Κήρυκο—.
    ΑΘΗΝΑΙ, Ίαν.—
    Μεταξύ τοϋ υπουργείον Έθνι-
    κής Οί/«>νοαίας καί τοΰ αύτονό-
    μου οργανισμόν Τουρισμοϋ διεςα-
    γοΛται σύντονοι συνεννοήσεις πρό;
    Εφαρμογήν διαφόρων μέτρων διά
    την ενίσχυσιν τής θιομηχανίας των
    ςένων έν Ελλαδι. 'Ο διευθυντάς
    τοϋ ό^ανισμοϋ κ. Κ. Μελάς, ϊ,τι-
    σκίψθΐίς τόν υπουργόν τής Έθνι-
    '/ής (ΧνΛνομίας κ- Βουρλούμην,
    έσχε μακράν μετ1 αιτοϋ συνεργα¬
    σίαν επί τοϋ ζητήμ«τος τούτον. Ό
    κ. Μελας ανέπτυξεν είς τόν κ. υ¬
    πουργόν τό καταρτισθέν υπό τοΰ
    όργανισμοΰ πρόγραμμα των εργα¬
    σιών τού κατά τό άρξάμενον ετον,
    παρακαλέσας συγχρόνως, όπως ή
    Κυβέρνησις παράσχτ) την συνδρο¬
    μήν της διά την εφαρμογήν τού.
    Συγκεκριμένως δ κ. Μελάς αν¬
    έπτυξεν είς τόν κ. Βουρλούμην τα
    <τημεΐα έκεΐνα τοϋ προγράμματοζ τοΰ όργανισμοΰ τα άναφερόμενα είς την βελτίωσιν της βιομηχανίας, διότι, είπεν, έφ' όσον ή κατάστα¬ σις των όδών καί ιδίως των άγον· I σών είς άρχαιολογικοΰς τόπους δέν ' βελτιωθή καί δέν ίδρυθοϋν είς την περιοχήν των ξενοδοχεΐα παρέχον- τα σχετικάς άνέσεις, ή 6ιο?ΐϊ>χα< νία των ξένων δέν δύναται νά άνα- πτυχθη έν Ελλάδι. Ό κ. Βουρλού- μης, απαντών είς τόν κ. Μελάν, έ-1 ι δήόίωσεν είς αυτόν δτι ή Κυβέρνη- 1 σις, συναισθανομένη πλήρως την σοβαρότητα τοϋ ζητήματος, οχι μόνον ΐδρυσε τόν αύτόνομον ορ¬ γανισμόν τοΰ Τουρισμοϋ, άλλά και €Λ·ισχύει αυτόν όσον δύναται δια νά εφαρμόση δλα τα ενδεικνυόμε¬ να μέτρα πρός αντιμετώπισιν τοΰ ζητήματθ' αύτοϋ. Κατά την έπακόλουθήσασαν σιν νομιλίαν, καθ" ην εξητάσθη καί τύ ζήτημα της καταργήσεα>ς των
    διαβαττ)ρίων, διά τό οποίον φρον-
    τίζει ό όργανασμός, ελήφθη από¬
    φασις δπως συγκροτηθη λίαν προ-
    σεχόάς σύσκεψις υπό τίιν προεδρί-
    αν τοϋ κ. Π ρωθυπουργοϋ πρός
    καθορισμόν των μέτρων, τα όποία
    πρέπει νά ληφθοϋν πρός ενίσχυ¬
    σιν τής βιομηχανίας των ξένων. ι
    Είς την σύσκεψιν, είς την όποι¬
    αν θά μετάσχουν καί οί ΰπουργοΐ
    τής Συγκοινωνίας, της 'Εθνικής
    Οικονομίας, οί διευθυνταί των ύ-
    πηρεσιών των εχουσών σχέσιν, με
    τόν τουρισμόν, καθώς καί δντι-
    ■τρόσωποι τοΰ όργανισμοΰ, θά εξ¬
    ετασθή κυρίως τό ζήτημα της 6ελ-
    τιώσεως τής συγκοινωνίας διά.τηί
    κατασκευης έκ τόίν πρώτον των
    όδών των άγουσων είς τούς άρ-
    χσιολογικοχΐς: τόπους.
    ^______
    ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ1ΜΑΑΟΣ 1
    Διξι<ϊ, ή Καθεριν ν£μρο6α, έκ Ίσεχοσ/.οόακιας, 6οη Οουμενη νά εξέλθη τοϋ ύπερωκεανείου «Βήνταμ» κα Όπιν τρικυμιωδους ταξειδίου. Άριστερφ, ή κ. Μέλδ αν Μαρκέτ έκ Γκράντ, μέ τό μικρόν της τέκνον, το Ί-τοιον έτραυματίσθη κατά την διάρκειαν τού ταξειδί ου. Άνω, τό Θαλασσοχτυπημενον ύ.ιερωκεάνειον είς τό μέσον τοϋ Άτλαντικοΰ. π ε^ Τζέιν Γκίμψων, γνωστή ώς «γουροννοΰ>, ή ό ποία εμαρτύρησε^ είς τό δικαστήριον εναντίον της
    - - ■ ΙΑΗ - ' -Ύ . χωλλ* π^ τεσσάρων ίτ ών, κηδευομένη ιίς το νεκροτοφειον Αρλιγκτων, της
    « (τεοέτοου ό σύζυγός της, μία άδελφή της έξ Ηστ Οραντζ και η κόρη της.
    ΐαδιας Φράνσες Στήβενς λμιλλ, ^ι·ν« ,^^^^κ^· .-—-, ·,■-.■,
    ΐας Ίερσέης. νΟπισθεν τού φερέτρου ό σύζυγός της, μια αδελφη
    του.
    Χάρρυ
    έΐετάζων την βλάβην ην υπέστη το αερο
    ν ονν^^έα^η προς δλλο είς τόν άέρα, νπεοανω τού
    άροοΛοοιιίον ΡσΓίΡε-λτ ρλ Λό"ν Αι/ηντ
    τού ΚολΛεγισυ Σμιΰ, εν τή πόλει
    Νόρθαμπτων, καΐ κόρη τού πολυε-
    κατομμυριούχου Τζών Ι. "Αλμπριτς
    έκ Μπώφςραλο, Νέαε Υόρκης, ή
    ότοίπ ί-ένε-το θΰμα άπαγωγτ>:.
    Ό Τζών Λιντενμπργκ, ύποπλοίαρχος τοϋ ύπερωκεανείου «Βηνταμ», δσ
    τις έτραυματίσθη εσχάτως κατά την διάρκειαν άγρίας τρικυμίας, έφ' δ
    σον τό πλοΐον ίπλεεν έξ Άμστερδαμ είς Νέαν 'Υόρκην. Τό π1 οίον ύπέ
    στη (ΐεγάλας βλάδας.Μεταξύ δλλων έθραύσθη καί ό τροχός τοϋ πηδαλίου
    Ή κ. Μαίρη Μάκ Νάλλυ, ή όποία εδωσε μαρτυρίαν έν Τζέρσυ Σίτυ, Νέ-
    ας Ίερσέης, εναντίον τοΰ "Εντυ Μάχερ, 22 ίτών, δικαζομένου διά τον
    φόνον τής θυγατοός της "Ελένης Ούΐτπεν, 19 έτών.
    Ή Νορβηγίς Σόνια Χένκ, ντκήτρια είς τούς
    ναΐ ή Κανοή Σίσι) Ε. Μιιίθ *ε·Ει$ λα6ο·"
    «ΕΘΝΪΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
    Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
    εβΝΙΚΟ* ΚΗΡΥβ
    ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ
    ΓΈΓΌΝΟΣ μεγάλο καί σημαν¬
    τικόν κράτει την παροικίαν μας είς
    συγκίνησιν καί προκαλεΐ ενρείας;
    συζητήσεις είς τα κεντρ'α μας. Ή
    αποφασισθείσα ίδρυσις τοϋ 'Ελλη-
    νικοϋ νοσοκομείον ποωτεΰει μετα-
    ξΰ των γεγονότων αυτών τής έβδο-
    μαδιαίας παροικιακής κ νήσεως.
    Ή όμογένεια έδιάδασεν μέ ζωηρό-
    τατον ενδιαφέρον την τόσον άνα-
    λυτικήν έκθεσιν τής έπιτροπής κα'ι
    ί|μπορεΐ νά λεχθη ότι ενέκρινεν ά-
    διστάκτως τα πασά τής έπιτροπης
    καταρτισθέντα σχέδια, τόσον διά
    την ανέγερσιν όσον ν.αί διά την λει
    τονργίαν τοΰ Ίδοΰματος. Καί αί
    διαστάσεις τοΰ νοσοκομείου μας,
    καί ή τοπουνσία ήτις εξελέγη, καί
    τό Λθόγραμμα τής διοικήσεως τού
    και ό καταρτισθείς πίροί'πολογι-
    σμός της συντηρήσεως τού, έτυ¬
    χον τής γενικής έπιδοκιμασία;. Τό
    έργον θά * αρχίση άμεσος μετά
    την εξεύρεσιν τοΰ προϋπολογισθέν¬
    τος ποσοΰ εκ τετρακοσίων πεντή¬
    κοντα χιλιάδων περιέχον δολλαρίων
    καί τό οποίον δέν θά δυσκολευίτί)
    νά σΐΎκεντρωθγί χάρις εις τοΰς κα-
    ταλλήλθ'υς οίκονομικοΰς σννδυα-
    σμούς, οί όποϊοι θά τεθονν είς ε¬
    νέργειαν καί την έπικρατοΰσαν κα¬
    λήν θέλησιν μεταξύ των όμογενών.
    Ευχόμεθα όπως ταχέως ευρεθώμεν
    είς την ευχάριστον θέσιν νά περι-
    γράψωμεν τόν πανηγυρισμόν των
    έγκαινίων τοϋ υπό εκτέλεσιν τόσον
    ευεργετικόν Ιδρύματος.
    ΤΑ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ
    ΑΛΑΟ γεγονός τό οποίον συν-
    κεντρώνει τάς ημέρας αυτάς την
    προσοχήν τής παροικίας μας. είναι
    ό προκηρυχθείς διαγωνισμός των
    καλλιστείων. Ή παροικία μας δέν
    επρεπεν νά καθυστερήστι είς την
    παρατηρουμένην γενικήν αναζήτη¬
    σιν καί επιβράβευσιν τοΰ γυναικεί¬
    ον κάλλους. ΤΗτο καιρός νά απο¬
    κτήση καί η Έλληνική Νέα Ύόρ-
    κη την βασιλισσάν της, όπως την
    άπέκτησαν όλαι αί πόλεις τής ύφη-
    λίου νά την καμαρώση1 νά την ?-
    πευοτημήση καί νά τής άπονείμη
    τό επαθλον της νίκης τη; είς τόν
    «ώρα ότερον» των άγώνων.
    Ή μεγάλη ήιιέρα των καλλιστ,εί-
    οτν θά είναι ή Δευτέρα 10η Μαο-
    τίου. Είς τό Ότέλ Κοαμοντόρ θά
    σΐ7ί'·εντιρωθοΰν αί έπίδοξοι βασί-
    λισσαι, διά νά φαν?ρά>σουν πρό
    τής Έλλανοδίκου έπιτροπης νοΧ
    τοϋ κοινοΰ τοΰς θησαυρόν·; τής ώ-
    μορ^ιάς των καί νά διρκδικήσονν
    τή; δόξαν της «ΒασιλίσσΓς —
    Καλλονης». Πρός τιμήν της έτονί-
    σθη καί Ίδιαίτερος υιινος, τόν ο¬
    ποίον θα παιανίζΐ] κατά την βοα-
    δυάν τής έκλογής ή όρχήστοα. Εί¬
    ναι ναί τουτο μία άκόαη εκδήλωσις
    της ζοηικότητος τής παροικίας
    μας, ή όποία μέ τα θέατρά της, μέ
    τάς συναυλίας της, μέ τάς χοροε-
    σπερίδας της, μέ τα σχολεΐά της
    καί την όλην ζωηρότητα τής κινή¬
    σεως της, δικαίως διεκδικεΐ τόν τί¬
    τλον τής πρώτης 'Ελληνικής πα¬
    ροικίας τοϋ νέου κόσμον.
    ΤΟ ΦΛΕΓΟΝ ΖΗΤΗΜΑ
    ΕΙΣ την Βουλήν καί είς την
    Γερουσίαν των Ηνωμένον Πολι-
    τειών, ά άπαγορευτισμος κατέστη
    τάς τελευταίας ημέρας τό κύριον
    •θέμα συζητήσεως, την οποίαν παρα
    κολουθεΐ μέ αδιάπτωτον ενδιαφέ¬
    ρον τό κοινόν.. Άπό απόψεως κοι-
    νοοουλευτικής ρητωρικής «οί ξη-
    ροί» έλαβον άμυντικήν θέσιν, πε-
    οιορίζοντες τα; ΰστάτας προσπα¬
    θείας των όπως άποψύγουν την ύ-
    πρρφαλάγγισιν ήτις τούς άπειλεΤ.
    Είναι προφανές ότι οί υποστηρι¬
    κταί τοϋ Νόμον Βάλστεντ 5έν ί*ι-
    ποροΰν νά άρνηθοϋν πλείστας ό¬
    σας άπό τάς πικράς αληθείας, τάς
    οποίας; έπικαλοΰνται οί «νγροί»
    πρός υποστήριξιν τοϋ αγώνος των
    χωρίς δμως νά φανερώνουν την
    , τοιαύτην όμολογίαν των καί νπο-
    | χώρΓ,σίν των. Αί τάξεις των άντι-
    απαγορευτινών εις τό 'Εθνοσυνέ-
    δριον πνκνοΰνται καί οί ηγέται
    τοΰ Ρεποιιιπλικανικοΰ Κόμματος
    Ι άντιλο^ιβανόμενοι τόν σφυγμόν τή;
    μεγάλης πλειον'οψτκρίας των έκλο-
    γέιον, σννιστοϋν εις την όργάνο>
    σιν τοϋ Κόιιματος όπως καταστεί-
    ι λη τουτο την σημαίαν τοΰ άπαγο-
    ρεντισμοΰ Ιάν έπιθυμή νά διατηρή¬
    ση την αρχήν. Ή μεγάλη πλειονό¬
    της τοϋ Αμερικανικόν κοινοϋ δέν
    είναι διατεθειμένη νά ανεχθή την
    παράτασιν τής σκαν^αλώδους άπό
    πάσης απόψεως καταστάσεως, την
    όποιαν εδημιούργησεν ό άπαγοοευ-
    τικος νόμος.
    Αί «*ρ·χ<ϊτά«οες τής έρχο μένης εβδομάδος. Ή δεκάτη έδδόμη έδδομάς τής έ- φετεινής περίοδον τής ΜοΐΓθροϋΙαη ΟρβΓα Ηοιΐδβ έγχαινιάζεται αυριον τό έσ.-ΐέοας, Δευτέραν, 17ην Φεβρου- αρίου, μέ την δπεραν «!Ϊ3(ΙΙνθ», τή σ·μμετοχχ) των κυρίων ΕΙϊ Β1 5 καί Ραΐοο κα ίτών κυρίων 'οΓΐηίίθη, Τ1 ΒΪΐ ί1ϊ1 Οΐΐ- ιΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐιιιιιιΐΕ'ΐιιΐιιΐίΐιιι^ Ι-Μ1 ΕΝΑΙΕΙΝ Ο ΜΑΑΛΙΑΓΡΟΣ! ΑΑΤΡΕΥΤΟΣ ΣΤΗΝ Α8ΗΝΑ! ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΣ ΠΗ1 ΝίΑ ΥΟΡΚΗ! ΙΜ1 ϊη Μ 10 Μ Μ Μ 1 ·5ϋ ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 15 ΦΕΒΡΟΥ ΡίΟΥ 1930 "Ωραν 8:30 μ. μ. ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΒΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΠΕ 48ΓΙΙ 8Τ. ΑΙ¥Ο 8ΤΗ Α^ίο/ΕΙ¥υΕ θά παιχθη ή Βασίλισσα των Όπερεττών (ΕΡΩΣ ΜΙΑΣ ΚΟΥΚΑΙΤΣΑΣ) Μ 0 (ϋ Μ, ϊΐ Μ Μ Μ ϋ 11 ϋ Β ϋ ϋ ϋ ϋ Μ 11 ϋ ϋ ϋ , ρ, Β30.3, ΟβηΗπνοκ^ν καί Κοντάκτωρ ό κ. δΡΓαίίη. Την Τετάρτην εσπέρας «ΟθβϋβΓ- (ΙββηιηιεΓυηβ», τή συμμετοχή των κυρίων Οηΐπβ, ΜυεΙΙεΓ, ΒγβπζθΙΙ, Τβΐνβ, νακβΠε1(1, ΡΙείδοηεΓ, Μαη 5ΐίϊ καί ΛΥβΙΙδ καί των κυρίων ί3η- ϋβηΐηβΐ, δοηοΓΓ, Βοηηαη, δοΐιιιΐ- ζεη(1οΓί, Βΐοοη καί ΟβΙϊθΓ. Κντά- κτιηρ ό κ. Βθίΐβηζΐίγ. Την Πέμπτην εσπέρας «Βοηεηιβ», μέ τάς κυρίας ΜοθΓε καί ΟυίΙίθΓίΙ καί τούς κυρίους ^ο^^η5Οη, δοοΙΙϊ, ΡΪΠΖ3, ΰϊ(1υΓ, ΟαηοΌΙίί. Μαΐβΐβ- 5ϊ3, ΑπΗηϊαη καί ΡβΗηηΐϋΓΪ. ϋον- τάκτωρ ό κ. ΒθΙΙοζζη. Την Παρασχενήν τό άπόγενμα «Ό38 Κηοϊπ^οΐά» μέ τάς κυρίβς Καρρεΐ, Μβπβΐίΐ, ΒΓβηζεΙΙ, Ρΐείκ- ογιογ, Τεΐνβ χαί νΥεΙΙδ καί τούς κυ¬ ρίους ΚΪΓθΙιηοίί, 8οΚιτΙζεη(1οΓΪ, Βοΐιηεη, ΚοΙΙιϊεΓ, Οαητΐοΐίΐ, Μθ3- (Ιίτ, Τβάεβοο καί ΥνΌΙίε. Κοντά¬ κτωρ ό κ. Βο<ΐ3πζ1ίγ. Την Παρασκεττήν εσπέρας «Αΐ(ΐ3» τή συμμετοχΓ] των κυρίων ΜιΐίΊΙβΓ, Οΐβυ&βεη καί Ποωπβΐΐϊ καί των κυ¬ ρίων Κ3Π8ΟΠ10, ϋβΠΪδε, ΡΪΠΖ3, Μ3θρηβΓ8οη καί ΡβΙΐΓΪηϊοΓΪ. Ή Δνίς ϋεΕερθΓΐε θά χορεύστι. Κοντά¬ κτωρ ό κ. δεΓβίίη. Τό Σάββατον άπόγευμα «ϋίε Μεί- Ϊ§ αέ τάς κυρίας δίαοΐί- καί ΤιΊ!>3 καί τούς κυρίους
    ΐΙ, νΐιϊΙεηΐ11, ΚοΗιΐεΓ,
    ί Μεβάεΐ·, Βΐοοη,
    ννίάϊ
    Ι ϋ' Αη^εΐο, 03*3θΓ, Αηβηϊβη, Οπ-
    1 8ί3ί8οη καί ΛΥοΙίε. Κοντάκτωρ δ κ.
    ' Βοάβηζΐίγ-
    Τό Σάββατον εσπέρας «Τηε
    οί ΗοίίΓηβη», τχί «τυμμετοχϋ των κυ¬
    ρίων ΜθΓ£3Π3, ΒθΓΪ, Μ3ΓΪΟ, ΒθϋΓ5
    καν/3 καί νν&κείίεΙ(1, καί των κυρί-
    ίων ΤΓβηΙουΙ, Οείυθ3, ϋϊΰυΓ, Ό'
    Αη§β1ο, Βα03, Τάβεδοο, Ρϊοοο,
    ΟβηάΌΙΠ, ΟβΙϊΟΓ καί
    ι Κοντάκτωρ ^κ. Η388β1ηΐ3Π8.
    ' Άπόψε Κυριακιιν δίδεται τό Κον-
    σέρτο μέ όλοκληρωτικώς Ρωσστκόν
    πρόγραμμα, ώς εξής:
    ΟνεΓΐιΐΓε Ιο Οΐΐηΐίβ'β «Κοπβΐβηβ
    3Π(1 ΕυιΙιπϊΐ3>, υπό της όρχήοτρας.
    "Αρια άπό την «Ρϊηΐΐβ ϋ3Πΐβ» υπό
    τοΰ Οεηβηονδΐιγ. δοΓΪ3ΐ)ίηε'8 «Κβ-
    νεηβ» Ορ. 24 καί ΕϊβάΌΛν'ε «Κΐΐίί-
    Π1ΟΓ3» Ορ. 63, υπό τής όρχήστρας.
    "Αρια άπό την «δηββουΓθίοΙιΙίβ»,
    υπό τής 'Ελληνίδος σοπράνο Κάς
    θαλείας αΣμπανιέβα. Τδοηβΐκθλν-
    Ρΐ3ηο ΟοηοβΓΐο ϊη Β—ΩβΙ
    -» . , ,----,— ·"»» ι«υ κ.. Ι
    _ Αρια απο την «Κοβηετΐβ,
    «ό της κυρίας ΒουΓ5ΐί3ν3 Ρ '
    δοΐι υπό τοΰ κ. ΟΗοίί. Βεϋΐβΐ
    8ΐο απο την «ΡΓϊηοβ ΐ£οτ>. Ή
    χήστρα υπό την διεύθυνσιν" τού
    ΡεΙΙεΙιβΓ.
    ΐΜηοΓ &ώ τού κ. Νϋοΐαΐ Ογ1ο«
    Αριαάπό την ^Ρΐσιιβ Οβ-^,"0^
    «Ρΐσιι
    ρ,
    «4
    χ.
    5θ11ι δί. »ηά 71η Ανεηοβ.
    ίε-Λ. 8. ^. Κοτΐι&ίβΐ
    7
    Ό ννίΐΐίδπι Ροχ παρουσιάξει
    ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΤΑΙΝΙΑΝ
    "ΗΑΡΡΥ
    ΕΙ
    "ΗΑΡΡΥ
    λΛ^-5ΤΑΚ, ΑΙΧ ΤΑΕΚΙΝΟ
    ΜϋδΙΟΑΕ ΜΟνΐΕΤΟΝΕ. Ίοο
    θαυμασία τ<χλέντα τραγουδιοΰ, με- λιρδιας, δράματος. Ή μεγαλειτέρον δλων των παραστάσεων. \Γ3ΓπεΓ ΒαχΙεΐ-, ΕΙ ΒΓ λνβΗθΓ Ο3ί1ε«, \Έ1Ϊ3ΐη θγ, ^3^ηε8 ^. ΟογΙϊκΙΙ, ΟηβΗεχ ΡβΓΓεΙΙ, ^βηεΐ Οβν/ηοΓ, Εά- ιηιιηϋ Εο'ννε, Χηβί-οη ίγηη νΐοίθΓ ΜοΕ3β1εη, 3. ΗδΓοΐά ΜυΓΓ3>·, ΟεοΓβε Οΐδεη, Τογπ
    Ρ3ΐιίοοΐ3, Αηη Ρεηηίηκιοη,
    λνϊΐΐ ΚοβεΓβ, ΜβποΓίβ \'ηίΙρ.
    Διεύθυνσις: Βεη]3ηιίη δίοΙοΓΓ.
    Ή νέα διπλασίας διαρκείας ταινία.
    Το νέον θαϋμα κινηματογράφου__
    ή τελευταία λέξις εξελίξεως— το
    υπέροχον κατόρθωμα.
    ΡΩΜΑΝΤΣΑ! ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΣ1
    ΠΛΟΚΗ!
    Χιλιάδες κόσμου έπλήρωσαν §2.00
    το είριτήριον διά ν' άπολαύσουν
    την αλησμόνητον ταύτην θεαματι-
    κήν ταινίαν. ΤΩΡΑ μπορεΐτε νά
    την δήτε είς ΛΑ-Ι-ΚΑΣ ΤΙΜΑΣ:
    ΚΟΝΑίρ 0ΟΙ.ΜΑΝ
    είς την ταινίαν
    "ΟΟΝΟΕΜΝΕϋ"
    II
    αν-Όμιλητική δβπι Οοΐάνννη
    '—Ταινία υηϊΐ6(Ι ΑΓΐΐδΙκ μέ πρώ-
    της τάξεως ήθοποιούς, συμπερι-
    λαμβανομένης τής ΑΝΝ ΗΑΚϋ-
    ΙΝ'Ο καί τοΰ ΙΗιιΙΙεγ ϋΪ8§Ρ<«. 1ΐ5 Υν'οΙηείΊη. —Έπισης— ΤΓ Τϊΐη1)εΓ8, ϊη 3 Ραια πιουηί; Τίΐΐΐΐοοπΐθάν. ΛΥηι βηιΐ ^οε ΜβικΙοΙ είς άστρι- θτάτην όμιλητικήν κωμφδίαν' Συνεχεΐς τάς καθημερινάς Γιπό τής 10ης π. μ. υΝΙΤΕΌ ΑΚΤΙ5Τ5 Β'·νν3γ αί 491η ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΗΙΝΟ5. ΡΙ.. — Ό «"Εθνικός Κηρυξ», Ήιιερήονίς, Κν- ^ισκάτικο; καί Είκονογραφημένος, —»- οΰνται παρά τού αντιπρόσωπον ιιαί^ Λονκά ΠαραίΓκευά, 106 Ν. δβΙ1οΓ<Γ| ·ν*., δστις δέχεται μικράς καί μ«γό- } άς άγγελίας καθώ; καί έγγραςρά; συν δρουητών. Ο κ. ΑΡΗΣ ΜΑΑΛΙΑΓΡΟΣ «"Αν ό Μαλλιαγρός, τό εΰ- ρημα τουτο τοϋ 'Ελληνοαμερι- κανικοΰ θεατρον, επεφτε στο Άμερικανικό θέατρον ασφαλώς θά διέπρεπε είς τό μιουζικαλ κόμεντν ή στήν κ(ομωδία τοΰ σαλονιοϋ». «Έθν. Κηρυξ», Δεκ. 16, 1929. ΟΛΟΣ Ο ΘΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ Τηλέφωνα διά τα είσιτήριά σας: ΜΕΙ)Α__Ι()Ν 5336— ΜδΟΟΝδΙΝ 9038. Κυριακής: ΡΕΝΝ5Υ_νΑΝΙΑ 6100. ΤΑ ΔΙΑΡΚΗ (ΡΑ88Ε8) ΔΕΝ ΙΣΧΥΟΥΝ ΙΜ Μ Μ4ΐϊΤΐΝΒΕα<- Ή Νέα 'Υόρκη συνωθεΐται διά νά ιδή το ξεόίπλωμα μιάς φάσεως τής ζωής τοΰ ΒΓοα<1·νν3>'.
    "8ΤΗΕΕΤ ΟΡ
    Παν-Όμι).ητική Άποκαλυΐττική
    Ταινία Παραμάουντ μέ πρωταγοι-
    νιστήν τόν ΛνΐΕΕΙΑΜ ΡΟΛΥΕΕΕ
    καί τούς .Ιεβη ΑΓΐΙΐϋΓ, Κηυ
    ΡΓβηοΐκ καί Βθ£Ϊ8 Τυοιτιεγ.
    «Ζωντανόν καί διασκεδαστικόν μ«-
    λόδραμα...... υπέροχον! Ό ΡονβΗ
    παίζει έξαιρετικώς καλόα.
    —Ηβτβΐα—Τηουηβ.
    "Εξτρα Μαρα ΕΌΌΙΈ ΟΑΝΤΟΚ
    είς την κωμικήν όμιλητικήν Παρα¬
    μάουντ «Οεΐιίηβ ά ΤΐοκεΙ».
    Ή μεγόιί.η ταινία παίζεται στάς
    10:40 π. μ. 12:13, 2:45, 4:35,
    8:35, 1Θ:35, 12:35 μ. μ.
    ΡΙΑΙ_ΤΟ
    «Ηοιΐβε οί Ηίΐ8»—Τΐηιβδ 8^
    Τα; καθημτρινάς σ>νεχεΐς παρα-
    στάοεις άπό τής 9 :30 π. μ.
    ΝϊΙε Ον>·1
    Μποροΰσε νά παίζηται πρό χι>-ια-
    δων καί έπ'^άπειρον, καί όμως την
    Τετάρτην «Τηε 1>ονε Ρ3Γ3άβ»
    θά παβαμερίστι χάρις ενός δυνα-
    τωτέρου καί έπιβλητικωτέρου θεα-
    ματος. ΠΕΝΝΙδ Κ1ΝΟ είς την
    "(ΉΕ
    V
    6-ΒΟΝΟ ΚΙ
    μέ την 'ΕΑΝΕΤΤΕ ΜΑΟ
    ΝΑΙ_», ννβΓΠβΓ Οΐ3Π<1, Ο. 5οπ8 ΚοπΐΗπςε. Άπό -τάργ «"Αν ήμουν Βασιλεύς» και ο « Α- λήτης Βασιλεύς». Ή συναρπαστικωτέρα, πλουσιωτε- ρα, δραιιατική καί όπερεττικη ρω- μάντσα πού έπαίχθη ποτέ επί της όμιλητικης όθονης! ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗΝ στάς 8 :45 Μ. Μ. Είσιτήριά πωλσΰνται ΤΩΡΑ. ΐα- χυδρομικαί παραγγελίαι εχουν προ- τεραιότητα άπό παραγγελίας μεσφ γραΐίείων εισιτήριον. ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ αί 44ίή ΧΕνν-ΥΟΚΚ Β Τϊπιεβ δα. ΡΜΙηΐδΓΐ αί θε ΡΑΒΑΜθυΝΤ ΝΆΝΟΥ 2 Ι.ΕΝ καί νΥβΓπεΓ Οΐ ΟΙΑΚΙΛΕ ΜΌΚΚΑΥ είς Λα οί ΌιΛΙΐη» Κωμιχή Παν- Ομιλή τική ταινία ΡβΓβπιουηΙ-εΐιπ»116· —"Επί τής Σκηνής— ΣΤΗΝ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ· Μ^ δίαι άπό τα «ΞΕΦΑΝΤΩΜΑ1Α ΤΟΥ ΑΛΑΔΗΝ» με τον Καν Ιβαι ^Ε8δΕ ΟΚΑννΤΟΚΌ- Μβσανυ χτιάτικη παράστασις «««ΠΜ^ί^ ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΚΛΥΝ! νΑΙΧΕΕ ^ θΓΪ«ΐη3ΐ ί} ιπ «Α(>Κ Η1«"
    ΒΟΒ νΓΕδΤ
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, ι».·ο
    η ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΓΚΗ
    *λτ;ρω&ί) ασφυκτικώς ^ κατά την
    βαρ<5ι>άν αύτην. Άς μή λείψη λοι-
    πδν χανείς.
    ΒΟδΤθίϋίίοΓ
    Ν[ΙΝ ΥΟΗΚ ΟΤΙ
    , Κορ.ακήν 16 τρέχον-
    *«ί ώραν 8 μ. μ., εις
    ί «ΚβαββΐηβΓ» εις
    ί Ροίίίο
    Ή ΣΛ»ν*»λ.ία της 'Α-
    Την 9ην τρέχοντος εδόθη συναυλία
    τω ΒΓαν^η Ηαΐΐ 294 ΗυπΙϊηβ-
    Την 9ην τρέχοντος εδόθη συναυλία
    έν τω ΒΓαν^η Ηαΐΐ, 294 ΗυπΙϊηβ-
    Ιοη Ανβ. υπέρ τού Σχολείου τοΰ
    ο&-1)ΓΪά86, Μθδδ., υπό την αίγίδα
    ού Σχολείου τοΰ
    | ο&-1)ΓΪά86, Μθδδ., υπό την αίγίδα
    ΐχοϋ Σωματείον Άχέπα, τμήματος 38
    ώραιοτέρων, δ
    τες μέρος είς αύτην
    υών αρίστα Μετ
    τες μέρος είς αύτην επεξαν τό μέοο
    αυτών αρίστα. Μεταξύ των έρασιτε
    χνών συγκατελέγετο καί δ "Ελλη
    έ*ατοντ«ετηρίς άπό
    ή Έλλής
    αυτών αρίστα. Μεταξύ
    χνών συγκατελέγετο καί δ
    ό Θδόσιος» ό
    χνών συγκατελέγετο καί δ Ελλην
    θαυματουργός «Θεδόσιος», όστις μάς
    .',ζ^ μΐκτταγωγια των Αμερικα £«
    νώ'ν χαί 'Ελλήνων.
    Ποίον καθήκον εχουν οί .,..-,
    ν.-τ: τής παροικίας μας είνε ευνοη-
    : 'ό ίν*λγ« α τού ίιαπρεπου,
    ν.-τ: τής παροικς μς
    ,'' Ή έακλησία τού ρ
    V-
    Αμερικανόν οεολσγβ»
    ίναι ι
    τιμής να
    δομεν καί δημοσία νά τόν συγχαρω-
    μεν καί συνάμα νά τώ εύχηθώμεν τα
    βέλτιστα.
    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
    Α0ΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΙΑΝΤΗΣ
    ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΓΤΛΑΣ
    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
    (14655—16)
    ΙΕΤλ ΚΟΗΙΕΡΤΟΥ
    ΕΡΙ
    ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΧΟΡΟΥ
    ΛΙΔΟΜΕΝΉ ΥΠρ ΤΟΥ
    Ο «Φειδία,ς» της Ο. Α.
    Ι*. Α.— Δεξίωσις καΐ
    οικογενειακάς χορός.
    Πολλάκις μάς εδόθη εύκαιρία
    νά γράψωμεν διά τάς ωραίας συγ-
    κεντρώσεις καί έσχερίδας ποΰ εδω-
    σεν ή έν Νέα Ύόρκη δραστηρία
    Στοα «Φειδίας» τής οργανώσεως
    ΟΑΡΑ. Καί τώρα πάλιν ό «Φεΐ-,
    δίας» καλεί τα μέλη τού ώς καί τα
    μέλη των άλλων Στοών καί χάντα
    "Ορθόδοξον Έλλην» είς μίαν θαυ-
    μασίαν δεςίωσιν (καί μάλιστα δω-
    ρεάν) ποΰ θά δώση την 2αν Μαρτί-
    ου, ημέραν Κυριακήν τό άχόγευμα,
    είς τό Μ€Κΐη1βν Τβιηρΐθ, 454 ν.
    155Λ 8ΐ. θά γίνη ύχοδοχή τοΰ
    Μεγάλου Προέδρου τής Όργανώ-
    σεως κ. Βασιλείου Ιωάννου καί θα ι
    ομιλήση ό προσκεκλημένος, «βρι-1
    στοιχούμενος άπό τα ΣυμΙοΰλια άν-,
    δρικών καί γυναικείων στοών. Δια
    πρώτην φοράν θά εμφανισθή και ή1
    νεοσύστατος όρχήστρα τοΰ ένταΰθΐ
    τμήμ»το; των έφήίων τής ΟΑΡΑ,
    αποτελούμενη άπό 15 άτομα.
    Είς την απογευματινήν ταύτην
    χαλοΰνται ααί ολοι οί "Ελληνες
    πρώην στρατιώται των πολέμων της ,
    Ελλάδος 1912—1922, διότι ό
    «Φειδίας» έορτάζει την έκατοντα-
    ετηρίδα τής άχελευθερωΐεως της
    Ελλάδος χατά τό 1830. Ό Μέ¬
    γας Πρόεδρος κ. Ιωάννου Θα κά¬
    μη ιδιαιτέραν μνείαν τοΰ μεγαλου
    τούτου γεγονότος διά τόν νεώτερον
    Ελληνισμόν.
    Μετά ταυτα )ά έπαγ.ολθ!>Θησί
    ' με εν-
    ΕΒΝίΚΗ ΕΛ>, ΙΚΗΗΗ
    0ΕΑΤΡΙΚΑ
    ιυι ι-ι»ιι···»—........
    ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
    ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣ
    5ΤΑΡ ΟΑ5ΙΝΟ
    101-17 ΕΑ8Τ 107ΤΗ $Τ.. ΝΕτΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
    ΚΥΡΙΑΚΗΝ, Ι6ην ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930
    ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ.
    "Ελθετε είς την Χοοοεσπερίδα μας διά
    '■-■!■>._.«„,.„„ ηϊτινϊΓ επί δέκα καί πλέον
    Μετά ταύτα
    μικρος οικογενειακάς
    δυμα περιπατοι». _
    Οί παρόντες, μελη της
    ΣΗΜΕΡΟΝ
    ΚΥΡΙΑΚΗΝ 16 «ΒΡβΥΑΡΙΟΥ
    ΠηιΚΤΗϊΜΚ
    ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ.
    Α1&ΒΙ ΤΗ» ΤΙΜΗΤ1ΚΗΗ ΤΟΥ
    Ο Κ
    'ΙΙ άποψινή τιμητική
    κ. 'Αγγ. Κύρου.—
    δοθή τό έργον «Ή
    ρί<α μ£ τας καμελίας». Τό εσπέρας τής άπόψε καί είς τό γνωστότον θέατρον «Λύρικ» θά δοθγ^ υπό τοΰ θιάοου «Έθνική | Έλληνική Σκηνή» τό υπέροχον ι δραματικόν άριστοΰργημα τού Α¬ ι λεξ. Δουμά «Ή Κυρία μέ τάς Ι Καμελίας», ώς τιμητική τοΰ πρωτ- ! αγωνιστοΰ τού χορεογράφου, κ. 1 Άγγέλου Κύρου. Ό τιμώμενος καλλιτέχνης, άφ' ότου τό πρώτον ενεφανίσθη έν Νέα Ύόρκη ό θία- I σος, κατήγαγε σειράν έπιζήλων ! έπιτνχιών είς δλους τούς ρόλους ' πού ύπεδύθη, καί πανθομολογεϊ- ται ότι την στιγμήν ταύτην συγκα- ταλέγεται μεταξύ των δημοφιλε- - | στέρων καλλιρχνικών μας αστέρων Ι έν τφ Νέφ Κόσμφ. Νεαρώτατος άκόμη ό κ. Κΰρος, μέ ωραίον πά- ρά*τημα, γλυκύς την φωνήν, άλ- λά πρό παντός πεπροικισμένος μέ εν άσύνηθες ήθοποιϊκόν τάλαντον, Ι εξελισσόμενον όσημέραι άλματι- κώς, εχει κατακτήσει τάς γενικάς μως κάθε εμφάνισιν τού επί τής σκηνης τοΰ «Λΰρικ». Διά την τι¬ μητικήν τού δ κ. Κνρος εξέλεξε τό άφθάστου δραματικότιντος ερ- ) γον «Ή Κνρία μέ τάς Καμελίας>,
    ι είς τό οποίον ή μέν πρωταγατνί-
    στρια Κα Βασάάκη θά ύποδυθη
    την Μαργαρίταν Γκωτιέ, ό δέ κ.
    Κΰρος τόν δυναμικόν ρόλον τοΰ
    'Λρμάνδου. "Ολα τα μέλη τοΰ θι-
    άσου θά έμφαησθοΰν είς τοΰς
    άναλόγους ρόλους των.
    είς α
    ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞ. ΔΟΥΜΑ
    Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΑΣ ΚΑΜΕΛΙΑΣ
    Είς πράξεις πέντ&
    ΜΕ ΜΟΥΣΙτΚΗΝ ΥΠΟΚΡΟΥΣΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΕΡΑ «ΤΡΑΒΙΑΤΑ»
    ΟΛΟΣ Ο ΘΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
    σημον άνά
    θά χορεύσχι
    ,ι, 'Ατάτ^ο,,
    ήογισπ ολο
    πτιακό καί
    8:30 μ. μ.
    ΓΕΝΤΙΝΗΝ»-
    «-----
    χαί αλλων Όργανώσεων η ααΊ ά-
    ιτλοϊ έπισκέχται, θά εϋχηθοόν χατ-
    ευόδιον είς τον Μέγαν Πρόεδρον
    Οστις θά ήγηθη τής είς Έλλαδα
    πρώτης έκδρομής. τής ΟΑΡΑ, ή
    όποία Θά γίνη την 8ην Μαρτίου.
    ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
    00Η0ΗΕ5ΤΕΗ, ΜΑ55.
    8Α ΔΙΑΝΕΜΗβΟΥΗ ΕΙΪ
    * «·
    χ0ρθ
    ΠΡ—-"*
    ΜΠΡΟΝΤ-
    Μ_ βΕΟΡΕΙθν
    Αύτί>ν τόν τίτλον φέρει τό νέον
    ΐΧ^ έργον τοΰ έν Καντον
    Όνάιο, λογίου όμογενους κ. Αγ
    0? $'&?£&%'
    ν?= είς'τήν «νάχ^^ν της τόσον
    ΓΪ£ τΙ^^ίει
    ^ΓμΥ'τΓδημ,υργ,ήματα της
    ^,ντλίτο» τού εμπνεύσεως.
    ικλλ.^,.._____ συγγράφβ,ι
    την Ιβτορίαιν τής κ»τ<χ- βτροφής τού 'Αϊδινίο·υ. Τό περιοδικόν τοΰ Χάϊ Σκουλ τοΰ Ντόρτσεστερ δημοσιεύβι μίαν αί- σθητιχ-ήν καί ωραίαν περιγραφήν τής καταστροφής καί τοΰ διωγμοΰ των Χριστιατνών τοΰ Άϊδινίου, προ¬ ερχομένην άπό τόν κάλαμον τοΰ μα- θητοΰ Μιχαήλ Περγαντίδου, εύφυε- στάτου υίοΰ «τοΰ έν Ματταχάν έμ- χορευομένου κ. Γεωργίου Περγαν· τίδου. Ό Μιχαήλ Περγαντιϊης ήλθεν άπό τό Άϊϊίνιον φυγών άπό τάς φλόγας καί την σφαγήν εκείνην των Χριστιανών. Αί έντυχώσεις τοΰ νεαροΰ Π^ργαντίδοΐ; είνε ζωηραί, ή δέ γλαφυρότης τοΰ υφους είς την — Αγγλικήν προυκάλεσε τα εΰμενή 1 σχόλια των ίιδασκάλων. Συγχαίρο- ■ μέν τόν νεαρόν φοιτητήν καί εΰχό- ™ ...Λ'. ν>>} 6|ς ανωτέρα.
    ΕΠΙ
    ΕΠΙ &»ρ
    "Άν πάσχητε άπο 'Ασθμα στείλα-
    τε τό δνομα καί την διεύθυνσίν σας
    είς τον ϋ. ^. Εβπο, 701 Ι.αηβ Βΐιΐβ·,
    ΗΙ. ΜαΓγβ, Καη$»8, διά κανονικοό
    μεγέθους ςιάλην τής Λεφημισμένης
    νοσηλείας ί»ηο'8. Ανεξαρτήτως πό¬
    σον καιρόν πάσχητε η ποΰ διαμένητβ,
    δοκιμάσατέ άνεξόδως την νοσηλείαν
    ταύτην. Μεταχειρισθεΐσα κίώ συνι»
    στιομένη άπό χιλιάδας, ή φιάλη αυτή
    δέν σάς. στοιχίζει όντε σέντ &ν δέν
    ίκανοποιηθητε—καί τότβ μόνον $1.25.
    Έπωιτεληθήτε τής γενναιοδώοου ταύ
    της προσφοράς καί γράψατε σήαεοον.
    ΔΙΔΟΜΕΝΗ ΤΗΝ
    ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 23ην ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
    ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ., ΕΙΣ Τ Ο
    Ψ. Υ. Μ. Η. Α. ΑϋυΠΌκΐυΜ
    ΗΙΟΙ1 ΑΛίΒ ΚΙΜΜΕν &ΎΙ1Ι£ΕΡΓ!9,
    Τ¥ΚΛνΑΚΚ,
    IV.
    <Ι. ΘΑ ΠΑΙΧΘΗ ΥΠΟ ΤΟΥ «ΕΛΑΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ» Ο ΞΕΝΥΧΤΗΣ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕ10Υ ΤΟΥ
    ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
    Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
    ΤΟ
    Λβί» άπόψχβις τοϋ Όμοβπονδιαικου ηρ
    ' ΛΓ£*ς Υόρκης.— ΔιΠάσκαλο:, οΊωριβμένοι είς
    - Έλλην&κ» Ιέοινοτικά Σχολεια. έξαιρουνται τής-
    άναλογίας.— "Ας εηωφεληθώβιν αί Κοινότητος
    κ*ι Όργανώαεες.
    Μία σπουδαιοτάτη δικαστική α¬
    πόφασις εξεδόθη εσχάτως υπο τοϋ
    Όμοσπονδιακ«ϋ Περιφερειακοϋ Δι-
    'Ελληνικής κοινότητος καί νά χρη-
    σιμεύση ταυτοχρόνως ώς ψάλτης
    της Έκκλησίας. Ό κ. Ίακωίίδης
    καστηρίου τής Νέας Υόρκης, χπο,ίγζρζ την υπόθεσιν, ενώπιον τοϋ Ό-
    τήν βποίαν βά ηδύναντο, φρονούμεν, μο-σπονδιακοϋ Δικαστηρίου πρός έρ-
    νά έπωφεληθώσιν α: έν Άμερική'μηνείαν τού Νόμ&υ, καί πρό ολίγων
    Έλληνικαί Κοινότητες καί όργα-
    νώσεις, αί ένδιαφερόμεναι διά την
    διδασκαλίαν τής Έλληνική; γλώσ¬
    σης καί τής Όρ&οϊόξου θρη^κείας
    «!ς τα Έλληνόπαιδα. Ώς γνωστόν,
    διά τού Μεταναστευτικόν Νόμου «3
    1924 απηγορεύθη ή ελευθέρα με-
    τανάστευσις είς όλους τοΰς επιστή¬
    μονας;— ήτις επετρέπετο διά τού"
    προηγούμενον νόμου—και άφέθη ε¬
    λευθέρα μόνον είς τους ίερείς παντ
    τος δόγματος, τοΰς χειροτονηθέν-
    τας καί έκτελοϋντας θρησκευτικά
    καθήκοντα τουλάχιστον επί δυο έτη
    ημερών εξεδόθη ή ιχετική απόφα¬
    σις, γραφεϊσα υπό τού δικαστοϋ
    8ναηι, ήτις ανεγνώρισεν είς τοϋ-
    τον καί τα τέκνα; τού τό δικαίωμα
    τής ελευθέρας είσόδου, έκτός άνα-
    λογι'ας.
    Τό όλον ζήτημα περιεστράφη, ό¬
    πως γράφει ή εφημερίς Νβτιν ΓογΙγ
    Τίηΐθ8 περί την σημασίαν των λέ-
    ξεων «καθηγητής» κα! «άκαδημία»,
    τούτέστιν άν ό κ. Ίακωοίδης ηδύ¬
    νατο, κατά νόμον, νά θεωρηθή ώς
    «Καθηγητής Άκαδημίας», ήτοι
    Ρΐ·οίβ88θΓ οί Αθ3(Ιβΐην, όπως εί-
    πρό τής αίτήσεως αυτών όπως έλ-|ναι αί Αγγλικαί λέςίΐς είς τό κεί-
    θωσιν είς τάς Ηνωμένας Πολι-|μενον τοΰ νόμου. Ό Έπόπτης τής
    τείας πρός ανάληψιν θρησκευτικόν Μεταναστεύσδω:, εναντίον τού ό-
    καθηκόντων ενταύθα, έπίτης 3έ είς' —οίου ήτο ή άγωγή, ηρνείτο ότι ό
    καθηγητάς κολλεγίοο, άκαδημία;, { Ίακωδίδης ήτο ρΓθίβββθΓ κα! ήρ-
    σεμιναρίο.) ή πανεπιστημίου καί τας νεΓτο ότι το μικρόν κοινοτικόν σχο-
    συζύγους ή άνύπανδρα τέκνα αυτών! λεϊον τού Νόρφολκ ηδύνατο νά θε-
    Ό Βιττώριο Κάμπολο, είς τό μέσαν, άποχαιρετών τάν Μπίλλ Κάρυ, Ιδιο-
    κτήτπν τού Μάντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν, δταν αύτός καί ό Φράγχ Μπροΰ-
    εν, γενικάς διευθυντής τοϋ Γκάρντεν, ανεχώρησαν διά Μαϊάμη, Φλωρίδος.
    κάτω των 18 έτών
    ωρηθή Αοαάβιητ. Μάλιστα, ώς ά-
    ς μέ την ανωτέρω διά-ιναφέρει ή άνω εφημερίς,^ κα:ί
    ταξ:ν τοί νόμοο δλοι έφρόνο^ν δτί 1 ό^ κ. Ίακωβίδης ώμολόγησεν ότι
    δίδάσκαλοι ή καθηγηταί διά κοΐνο- ϊεν ήτο καθηγητής, μέ πανεπιστη-
    τικά ή ένοριακά λεγόμενα σχολεία, αίακόν τίτλον καθηγητού, διότι μό-
    ή ΐδΐωτικά τοΐαϋτα, τα όποία δέν ι νόν δυο Ιτη είχε φοιτησει είς τό
    ήσαν κολλέγια, θεολογικαί σχολαί ( Ελληνικόν Πανεπιστήμίον, κατό-
    ή πανεπϊστημια, δέν επετρέπετο νά πιν δέ έφοίτησεν είς Διδασκαλείον,
    εΆθωσιν έκτός άναλογίας. "Όλοι έ-1 οπόθεν ελαδε δίπλ<ομα διδασκάλου φρονούν ότι, διά νά ελθγ; τις έκτός' χαί διωρίσθη ώς^ τοιούτος^ είς τό άναλογίας Ιπρεπε άχι μόνον νά εί- Κάϊρον, δπο^ έδίδασκεν άπο τοΰ ναι καθηγητής άλλ' ότι επρεπε νά Ι 1920. έρχεται νά δΐδάξτΐ ^ ε,'ί ώρισμέ-ι Ό δικαστης δνναη δμως, έρμη- νον ανώτερον εκπαιδευτήριον, ήτοι' νεύων την έννοιαν τής λέξεως ρΓθ- κολλ«γ(θν, σεμ,ινάριον, ακαδημίαν ή|ίβ880Γ, παρεδέχθη ότι καί αυτάς ό πανεπιστήμιον. Ουδείς εΐχε λεπτο-; ένάγων Ίακωβίδης Εσφαλμένως έ- θ-{·ήτΰ είς την σημασίαν είτε τής θεώρησε τόν εαυτόν τού ώς μή καθ- λέξίως ((καθηγητής», είτε τής λέ-[ ηγητήν, διότι δέν είχεν πανεπίστη- ξεως «άκαδημία» μέχρις ότου ήλθε μΐακέν δίπλωμα, καί άνεφέρθη είς πρό τού Δικαστήριον ή υπόθεσις ( την έρμηνείαν τής λέξεως ρΓθίββ- το5 όμογενοΰς διδασκάλου κ. Χρή- 8ΟΓ την οποίαν δίδει τέ Υπουργείον στου Ίακωδίδου, μετακληθέντος πρό τής Εργασίας δι' αύτην. Ή δέ έρ- δίετίας περίχου νά διδάξη Έλλη- μηνεία αιίτη εχει ώς εξής: «Ργο- νίκά γράμματα καί θρησκευτικά είς ίβ880Γ», κ*τά τον Μεταναστευτί- τό έν Νόρφολχ τής Βιργινίας κοι- ^.άν Νόμον, σημαίνει «πρόσωπον ε- νοτικον ο-χολεί&ν. ^ (χον τα προσόντα τού δίδάσκεΐν, καί Ώς γνωστόν, αί Μεταναστευτι- όπερ, κατά τα δύο ετη προηγούαε- καί Αρχαί τού Έλλις Άϊλανδ να της αίτήσεώς τού δι' είσοδον είς άπέκλεισαν^ τόν κ. Ίακωβίδην καί τάς Ηνωμένας Πολιτείας, έδίδα- τά ^ο άνήλικα τέκνα τού, «τίνα σκεν είς έκπϊ^υτ'ίκάν ίδρυμα, άν-, συνώδευον αυτόν, επί τφ λόγ(|> ότι τιστοΐχούν πρός κολλέγιον, σεμινά-
    ουτος ήτο «διδάσκαλοςι» καί όχι ριον, ακαδημίαν ή πανίπιστήμιον, |
    (ααθηγητης», ήρχετο δέ νά δίδας») άνεγνωρισμένον μάθημα». Ή δέ λέ-
    είς εναί άπλοίν ένοριακόν σχολείον ξις άκαδηαία (αοαάθΐπ^), λέγει ό
    δικαστης, κατά τα Αγγλικόν Λε-
    ξίκόν σημαίνει όχι μόνον κολλέγιον
    ή πανεπίστήμιον, άλλά καί σχολεί¬
    ον, έν γένει, κατέχον βαθμόν μετα-
    ξ τού κοινοΰ σχολείου χαί κολλε-
    γίου, καί, γενικώτερον, σχολείον ή
    έκπαΐδευτικάν ΐδρυμα, όπως τό Ελ¬
    ληνικόν Κοινοτικόν σχολείον Νόρ¬
    φολκ.
    Πολλά ί^ιωτικά σχολεΐα, λέγει
    ό Δικαστής, τα όποϊα προετοιμά-
    ζουν μαθητάς διά κολλέγια, παρα-
    δίδοντα μαθήματα πλέον των τεσ-
    σάρων έτών, δύνανται νά όνομασθώ-
    σ:ν άκαδημίαί. Καί τοιαϋτα σχο-
    λεία, όπως —- λέγει — το Ογοτ,οιι
    5οΙιοο1, 8ί. ΡαηΓβ δοΐιοοΐ, νί1-
    Ηδίοη δβπιΐηίΐΓν, «ν μβτακαλέ-
    σωσιν Ινα άλλοδαπον νά διδάξγ) ίνα
    μάθημα—Γαλλικά π. χ.—είτε τόν
    ίιδάσκαλον τούτον όνομάσουν ίη-
    ΒίτχιοίθΓ είτ« ρΓθίββδθΓ, είνε αδι¬
    άφορον διά τάς Μεταναστευτικόν
    αρχάς, όπως δέν έχει σημασίαν τό
    γεγονάς αν ούτος θά διδάξιρ εις κα¬
    τωτέρας ή ανωτέρας- τάξέις.
    Αΰτά, έν μεγάλγ) συντομία, λέ¬
    γει ή άνω δικαστική απόφασις, ή¬
    τις, αν δέν άνατρα—ρ υπό άλλης
    τινός, Οεωρείται νόμος, καί-δύνα¬
    ται τις νά είπτο, λύει τό σοδαρώτα?
    τον πρόέλημα όπερ άντιμετωπίζουν
    αί 'Ελληνΐκαί Κοινότητες έν Άμε-
    ρική, τούτέστι τό τής έξεορέσεως
    καταλλήλων διδασκάλων. Άν τοι¬
    αύτη παραμείνη ή ερμηνεία τού νό-
    μου, πολλαί κοινότητες θά δυνη¬
    θούν νά μετακαλεσουν καλούς, πραγ
    ματικοΰς διδασκάλους, άκόμη και
    καθηγητάς, έξ έκείνων ο'τινίς διδά-
    σκουν σημερον είς Έλληνικά σχο-
    λεία έν Ελλάδι, ούτοι δέ έν συν-
    εργασία μετ' (ίλλων έκ των έδώ
    καλλιτέρων τοιούτων Θά ηδύναντο
    νά προπαρασκευάσωσι καί άλλους
    τοιούτους ενταύθα. Είνε, φρονούμεν,
    έκτος πάσης συζητήσεως ότι πολλβ
    Έλληνικά κοινοτικά σχολεία έν Ά-
    μερική δύνανται νά ΘεωρηΘώσιν ώς
    Άκαδημίαι ή οονβ' &03.άθηιΐβ8 έν
    τή σημασία τής λέξεως, είς την ο¬
    ποίαν μεταχειρίζονται οί Άμερίκα-
    νοί την λέξιν Άκαδημία. Άλλά καί
    την λέξιν δβππη&τν θά ηδυνάμεθα
    νά μεταχειρισθώμεν είς εν ή πλείο¬
    να σχολεία, έστω καί άν δέν προ-
    ορίζωνται όλοι οί έν αύτφ μαθηταί
    διά κληρΐκοί, καί ούτω Θά ήίυνά-
    μεθα νά μετακαλέσωμεν είδικοΰς δι
    δασκάλους ή καθηγητάς. Διά νά
    γίνουν όμως όλα ταύτα, χρειάζεται
    Θέλησις, ενεργεια, οργάνωσις.
    ννΤΐβΓβ ΙΙΐβΓΘ 18 α νΐΐΐ ίΙΐθΓβ 18
    Άν οί Εβραϊοι ή οί Καθολικοί
    είχον ανάγκην διδασκάλων ή καθη-
    γητών διά τα ένοριακά ή «λλα σχο¬
    λεία αυτών, άς είμεθα ύπ«ρβεβαιοί
    ότι θά τοίις ε3ρισκον θά είίρισκον
    το μέσον νά βίσαγάγουν τοιούτους.
    Άν αί Κοινότητες μας καί αί με¬
    γάλαι όργανώσεις ένδιαφέρωνται
    διά σχολεί* καί καλούς διδασκά¬
    λους, δέν πρέπει, φρονούμεν, νά α¬
    φήσωσιν απαρατήρητον καί άμελέ-
    τητον την άνω απόφασιν καί τα ζή-
    τημα όπερ αύτη Θίγει.
    Σ. Γ. ΚΑΝΟΓΤΑΣ
    Δικηγόρος
    'Γόρκη, 11 Φεδρουαρ., 1930.
    τής Θεοτόκου ^
    -ωση την δευτέραν έτη
    εσπεριδα της κατά την
    χοντοςήμέΠέ
    χ,ήμρΠέμ
    8 μ μ., εί; το πασίγνω,τον ε!
    Ελληνισμόν της Νέας Ύό-ν
    ,:-1.· ,ϋιίί· -5 χβρβϊΛίρίς ώ
    δοθή υπέρ των Κοινοτ:κών :}Ρ./
    των, της έκκλησις χ2Ϊ τώ Τ"
    λειου. Η ομογενει, τής 'Ανω ^
    λεως, ενθουσιασμένη £Χ τών Ιν;
    5ων καί τής δράσεώς τη: Κ*η'£.
    Τ0ςι**ς·5ίν το5 Σχολ5ίθϋ
    φοιτωσιν 120 περ·'—.ι μαθηταί'Τ
    τις έν μ'.κρώ διαστηματι ήρθη'/
    τό Ιψος τοϋ σκ&ποϋ της, ίχίηλοί!;'
    αζον όλως ενδιαφέρον έν τή Ι?Οϊϊα.
    θεια της, οπω; υποστηρίξη τ^ ι-·.
    ρόν άγώνα, ώς καί ό Σύλλογος των"
    Έλληνίδων κυρίων χαί Λεσζο'.νί-
    δων ή «Άγί_α Λαύρα», ϊδρυθείς μί.
    λις πρό τριών μηνών, άνέλαδε ;ήν
    διεύθυνσιν -,ής έσπερίϊος. Κατ' &
    την θά παιχθή τα θαυμάσιον «νόν
    «Τα Παλοιά καί τα Νέα Χρόνι'α»
    υπό τής Έθνική; Έλληνίχής' ΣκΓ
    νής, με πρωταγωνίστριαν την σ^.
    παθεστάτην χ. Βασιλάκη.
    Πολυόργανος μουσιχη Ιζο φ
    διεύθυνσιν τοϋ κ. Αύλωνίτ» θα χά-
    ταμαγεύση τοΰς πάντας. Ή έπιτν
    χία τοϋ εργου καί τής χοροεσκρί-
    δος έν γένει είναι εξησφαλισμένη,
    χάρις είς τάς καταβαλλομένας προ¬
    σπαθείας άπέ όλα τα μέλη ίνα τ.2-
    ρουσιάσωσι κάτι τό θαυμάσιον, το
    απαράμιλλον, τό έκπληκτικόν. Άς
    έχωσιν ύπ' όψιν των όθεν όλν. ο! ό·
    ΤΟ ΚΐΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ
    ν Υπό ΣΑ2 ΡΟΜΕΡ
    Μυβκττόρημα έχταχτου πλοκής,
    -τλήρες δέ μυστήριον χαί παραοο-
    |ο»ν γεγονότων, τοϋ δαιμόνιον "Αγ-
    γλου συτγραςρέως.
    Χρυσόδϊτον τιμάταχ. ........ 75β.
    „. χοροεσπεριί_ __.....Γ____ ..
    δύναται νά έπιτελέση ή θέλησις, ή
    φιλοπατρία καί ό ένθουσιαΐμός των
    'Ελλήνων τής Άνω πόλεως καί
    των μελών τής «Άγίας Λαύρας».
    Νομι'
    ποττη;
    θά ί.ποίοηθήσουν τό έργον της_ 3ίά
    την έλληνοπρεπή μόρφωσιν τώνΈλ-
    ληνοπαίδων καί έμμονήν είς τα πά-
    τρια.
    ών μελών τής «Άγίας Λαύρας».
    ίομίζομεν ότι εχουν καθήκον να *
    οστηρίξουν την Κοινότητα, 5ιε>τι
    ιά τή; τοιαύτης υποστηρίξεώς των
    Λ Γ.--Λί<ίνΑ^τη·ι) τη «βν&ν ττί 3ία ΗΟϋ5ΤΟΧ. ΤΕΧΑ5.--Ή σία καί ΕΙκονογραφημίνΓ, («Ίί Κήνυκ.ος>), κ.αθώς καί όλαι αί
    σει; τού Βιβλιοπωλείον μας, .τ
    ται παν» τού κ. ^0I1η ΟθθΓδβ,
    Ββκ1)ν 5ί. Παρ' αντω γίνονται 8»-
    χίαί μικραί αγγελίαι ως καί έγγρα-
    ε;αΐ συνδοομητών.
    91»
    «ΊΔΗ
    ε» εί
    ΗΟΤΕ_
    ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΕΣ
    ΙΗΚΙΤΕ ΤΒΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΝΙΣΜΟΝ
    ΔΟιΞΑ
    .- ΜΕΤΟ ΣΙΣ
    ΧΑΜΟΓΕΑΑ!
    ΕΤΟΙΜΑΣΘΗΤΕ!
    1ΡΧ0ΪΝ 0ΗΣΑΪΡΟΙΠΜΟΡΦΙΑΣ.
    Ή βραδυα τής 10ης Μαρτίου θά μείνη ίστορική διά την πρ»τοτυπίαν της εορτής, με τό πλούσιον καί επίκαιρον θεατρικον πρόγραμμα
    και την ονειρωόη παρελασιν της Βασιλίσσης επι χρυσοΰ άρματος. Κινηματογραφικαί μηχαναί—ΜθνΐΕΤΟΝΕ— θά κινηματογραφήσονν
    όλην την εορτήν. Αμερικανοι ρεπόρτερς θά φωτογραφησουν τάς καλλονάς. Δώρα χρηματικά.
    Το ανθος της Έλληνικής Παροικίας Νέας Υόρκης θά τιμήση την Ιστορικήν εορτήν. Άνθοπόλεμος. Μέγας Χορός.
    Ορχηστρα πληρης θά παισνίζτ] τόν ειδικώς τονισθεντα ΰμνον πρός τιμήν της Βασιλίσσης, υπό τοΰ αουσουονοϋ κ Δ ΖΑΤΤΛ.
    ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΑΑΝΟΔΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΘΑ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΑΣ ΤΡΕΙΣ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑΣ
    Ή άναδειχθησομένη Βασίλισσα-Καλλονη θά λάβτ) μέρος είς την πρώτην όμιλοϋσαν Ελληνικήν ταινίαν
    Διά πληροφορίας άποταθητε πρός την Καν Τοτό Μαλλιαγροϋ, ΏΕ ΟΑΜΡ δΤϋϋΙΟ, 247 ¥. 42 81. Τηλεφ. Υνίδθοηδίη 9038.
    «ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡν-»._ ΚΥΡΙΑΚΗ| 16 ΦΕΒρογΑρΙΟΥ>
    ΤΗΣ ΛΑΊ'ΚΗΣ ΨΥΧΗΕ
    --------- ''*"".....'..... ■ - ιυι.ι'.ι -υ-- --Γ. -ΙΊ_ . Γ - μ ι .ι.ιι.ιι.
    ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΘΑ ΦΩΝΟΓΡΑΦΗΘΟΤΝ
    ΟΑ ΑΠΟΔΟβΟΥΝ ΓΝΗΣΙΑ, ΧΠΡΙΓ ΚΑΜΜΙΑΝ ΠΑΡΑΜΟΡ-
    ΦΩΣΙΝ.- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο Κ. ΑΟΑΝΑΣΑΚΗΣ.
    ΑΘΗΝΑΙ, Ίανουάριος.— Είνε
    κάμποσος καιρός ποΰ γίνεται μία
    ' :------χ. ../.«/.-ν Λ^λ τ(χ 2ημοτικά
    νέα
    νέα κίηί ϊρ ημ
    μας τραγούδια, τοΰς τσοπάνικους
    σχοπούς, τα νησιωτικά έρωτικά, τα
    ίουνήσια χαλληκαρίστικα, τής φλο-
    γέρες των χ,άμπων μας. Ή κίνησις
    αύτη είχεν αφορμήν τόν καθηγητήν
    τής Π αρ-σινής Σορδώνης καί( ελ¬
    ληνικήν κ. Περνό, τόν διευθύνον-
    ανίαν και
    ά φω-
    τούτον . . - , „
    λόγοι> καί τού άσματος. Εκει^φυ-
    λάσσονται *αί ταξινομοΰνται αί ό-
    μιλίαι των διασημοτέρων προσωπί-
    κοτήτων, Γάλλων καί ξένων καί τα
    τραγούδιε τού Γαλλικού φολκλόρ.
    άπο·τυχωμένα είς είδικοΰς φωνογρα-
    φικοίις δ'ίσχ.ους. Ό α. Περνόείχεν
    ά'λλως -5 πρό ετους περιγράφει ό
    ϊοιος είς Αθηναϊκήν <τυνά3ελφον τόν σκοπόν καί την λειτουργίαν τοϋ Ίνστιτούτου τής Φωνής. Τοιοϋτο χράγμ,α 3έν πρόκειται νά γίνη είς την Έλλάϊα. Ή χρώτη ίϊέα χου έρρίφθη ή¬ το νά γίνη καί είς τόν τόπον μας ο,τι έγινεν είς την Ρουμανία είς την Τσεχοσλοβακίας. Νά φ νογραφήσωμεν δηλαδή τα κυριώτε¬ ρα, τα σπο'./δαιότερα, τα καλλίτερα μ?ς δημοτικά τ^αγούδια,^ καί δχι, βεβαία, μόνον τα γνωστότερα ποΰ έχευν άλλως τε υποστή -χίΧιες δυό παραλλΐγές ε'τε ατο τοΰς ένοοχη- στρητάς είτε άχό τους άπομιμητάς των τραγουδιών είτε άχό τοΰς έκ- χολιτιστάς των δημοτι-χών μας η- χων. Αύτη ήτο ή άρχική ίϊεα. "Εκτο¬ τε έλαβε νέαν τροχήν καί νέας φά- σε·.ς, άλλά παραμενει είς την ού- σίαν ή αυτή. Ό κ. Άθανασάχης υ¬ πήρξε τό κίνητρον αύτοΰ τοϋ ζητή- ματος διά τό οποίον ένδιεφέρθη ό πρώτος, «,έ την ιδίαν στοργήν καί μέ τόν ϊίιον ζήλον των οποίων έ¬ λαβε πλειστάκις τόσα δείγματα ή Άθηναϊκή κοινωνία πρός μεγάλην τιμήν τοϋ διακεκριμένον αΰτοϋ "Ελ ληνος. Συνωμίλησε μετά τοϋ κ. Περνώ κατά τή" τελευταίαν έν'Α¬ θήναις άφιξιν τού καί εθεσαν μα- ζΰ τάς πρώτας δάσεις τής εργα¬ σίας. Πρό παντός ό χ. Ά'θανασά- κης έ'δωσεν είς τόν Γάλλον καθη¬ γητήν την διαβεβαίωσιν, δτι τα α¬ παιτούμεν α εξοδα τα όποία ποοχεί- ρως υπελόγιζον™ τότε είς 50.000 Ιαλλικά φράγκοι, ανελάμβανεν αύ¬ τάς νά τα έξεύρη διά την πραγμα¬ τοποίησιν τής νέας αυτής ίδέας. — Κατ' αρχάς, μοϋ είπεν ό κ Αθανασάκης, ό κ. Περνώ ΰπελό- Υ'ζεν, ότι Θά χρειασθούν πράγματι περί τάς 50.000 Γαλλικον φράγ- Χων διά την φωνογράφησιν. Τοϋ ΰ- πεσχέθην νά τα εύρωμεν, πράγματι δβ, μόλις το άνεκοίνωσαα είς με- ραούς φίΧους, τό ποσόν διετέθη ά¬ μεσος Ό χ. Περνώ δέν είχε τότε μεταβή εισέτι 6|ς την Ρουμανίαν διά -ιόν αυτόν σκοπόν. 'Εκεί εκαμί την φωνογράφησιν τοΰ Ρουααν.-Λθΰ τραγουδιοΰ καί τής λαϊκής' μουσι- αής καί έκ τής άλληλογρα>φίας
    την οποίαν άντηλλάξαμεν, έπληρο-
    φορήθην, δτι δέν ήτο δυνατόν νά
    χαλυο-θοϋν ολα τα εξοδα μέ τό πο¬
    σόν των 50.000 φρ-άγκων. Σημειω-
    «ον ό κ. Π ε?νώ δέν πρόκειται νά
    αμε-.φθή^ Χ0·ί 0 0ΐκ0ς Π ατέ ό όποί-
    -ς(θάδώίγ; τα είδικά μηχανήματα,
    Χ«ί θά προσφέργ] τάς έκ κηροΰ πλά¬
    νας πρός φωνογράφησιν, δέν ζητεί
    επισης άιονδήν. Άλλά χ^ειάζονται
    ιεςοϊα^μεταφοράς των μηχανΐκών
    τοο, ώς χ*, -ζοϋ Περνώ καί τής
    παραμονάς έν Ελλάδι τής όλης ά-
    τοστολης. Σημειώσατε, ότι ή άπο-
    στο^ή> αυτή πρόικειται νά μετακί-
    νι7δή έπίσης έν Ελλάδι Προ τής
    ν(ίας λοΐπάν φάσεως τοϋ ζητήματος
    η επι&υμία μ.ας νά ίίωμεν όσον τό
    δυνατόν γρηγοΐώτερα πραγματοπο:-
    0!>μενην τήν περισυλλογήν των δη¬
    μοτικόν μας τραγουδιών, ύπεχώρη-
    Τϊ· Το απαιτούμενον ποσόν ήτο πλέ¬
    ον αχό έχ,είνα ποΰ δέν έξευρίσκον-
    τί5 με φιλικους έράνους. Ταυτο¬
    χρόνως όμως ό κ. Περνώ μάς εί-
    «οποίησεν, ότι δέν είναι δυνατόν νά
    κατέλθη είς 'Ελλάία μετά των μη-
    ??!'χων ^« μηχανημάτων «ρ0 τ05
    1»32 και είτε τόν Απρίλιον είτε
    τον Οκτώδριον. Ή δεΐ>τέρα αυτή
    εποχη δεν είναι δι1 ημάς ή συμφο-
    ρ
    χη αι δι ημάς ή συμφο-
    ρωτερα. Τό ζήτημα πάντως εθεω¬
    ρείτο ώς παραπεμφή είς τάς Ελ¬
    ληνικάς καλλένδας. Προ όλίγου
    μολις καιροϋ ό κ. Αίγινήτης, δ ό-
    ποιοςσυνηντηθη μετά τοϋ κ. Περ-
    νω είς^ Παρισίους, μ' επληροφό¬
    ρησεν, ότι 6ά ήτο δυνατόν νά πραγ¬
    ματοποιηθή καί εφέτος κατά την
    ανο-.ξιν^ή ώραιοτάτη αύτη προσπά-
    ^ί;α' *^εσα άμέσως είς κίνησιν
    τους πρώτους ένδϊοψερομένους φί-
    λοιις καί κατηρτίσαμεν μίαν έπι-
    καί εγω, διά νά έπρδιώξωμεν τήν
    πραγματοποίησιν αΰτοϋ τού ζητή¬
    ματος. Μέλη τής έπιτροπής παρου¬
    σιάσθησαν είς τόν κ. υπουργόν των
    Εξωτερικών καί υπέβαλον τό ζή-
    τηαα διά τό οποίον θά έχρειάζετο
    πλέον καί ή ενίσχυσις τοΰ Κράτους.
    Την -ενίσχυσιν αύτην μάς τήν ΰπε-
    σγέθη ό κ. Μιχαλακόπουλος υπό
    τήν επιφύλαξιν νά εισηγηθή τό ζή¬
    τημα είς τό υπουργικόν συμβούλιον
    τή έπανόϊω τοΰ κ. Πρωθυπ-
    ιϋ. Ημείς Θά καταβάλωμεν τό
    άρχικόν ποσόν των 50.000 φράγκων
    άς καταβάλη καί τό Κράτος καί
    ίσως δυνηθή νά κατα&άλη καί ή
    Άκαδημία. Αΰτά διά τό ζήτημα
    -ών έξόδων. τα όποία θά άνέλθουν
    ίσως είς ί 50.000 φργκ,
    —Τό ποσόν θά εξευρεθή, άλλά
    πώς Θά γίνη ή έκλογή των τραγου¬
    διών καί πώς Θά πραγματοποιηθή
    ή φωνογράφησίς των;
    —Τό ζήτημα τής έκλογής είνε
    « δυσχερεστέρα». Μία τέτοια άπθ-
    στολή δέν .ειμπορεί νά μεταφέρεται
    ίπό χωρίου είς χωριό καί άπό επ¬
    αρχίας είς επαρχίαν, άναζητοϋσα,
    ποϋ ΐιασώζονται άκόμη δημοτΐλά
    Τρείς έκ των νεανίδων αίτινες εξελέγησαν όπως άντιπροσωπεύσουν τάς Ιδι¬
    αιτέρας Πολιτείας των κατά τήν τελικήν εκλογήν διά τήν ώραιοτέραν γυ-
    ναϊκα των Ηνωμένον Πολιτειών, ήτις Θά γίνη έν Μαΐάμη, τής Φλωρίδος,
    είς τάς 7 Μαρτίου.
    ■τρα»,·οι>δια. Τέτοιο χράγμ.α είναι ά-
    ούνατον. Ή αποστόλη τοϋ κ. Περ¬
    νώ θά παραμείνη είς τάς Αθήνας
    ν.7ί την Θεσσαλονίκην. Πρό τής
    άφίξεώς της πρέχει νά εχωμεν χε-
    ρ^υλλέξε! τα τραγοΰδια καί τήν
    λαϊκήν μουσικήν χοΰ θά φωνογρα-
    φησωμεν.
    — Π ώς Ο ά τα συλλέξητε;
    ήϊη άρχίσεί μίαν προ-
    ρή εργασίαν, καί άπεσχά-
    σθη ϊιά τό ζήτημα αύτό ό παρά τή
    Λαογραφική ύπηρεσία κ. Λουκόπου-
    λος, ενας είδικος διά τήν συλλογήν
    αύτην. Α! ποώται ενέργειαι μας δέν
    έδωσαν καί παρά πολί» ένθαρρυντι-
    ν.ά άποτελέοματα. Γνωρίζετε, ότι
    ΰπάρχει μία συλλογή δημοτικών
    τ,?·αγουδιών, γροίμμένη είς Βυζαντι¬
    νήν μουσικήν άπό τόν κ. Ψάχον.
    —Διατί είς Βυζατινήν; .
    —Διότι είς αυτήν άποίίϊοντα!
    καλλίτερον &! Έλληνικοί ήχοι των
    τραγουδιών, χάρις είς τάς ελαχί¬
    στας δίαίρέσεις τοΰ τόνου. Ό κ.
    Μαρσίκ τα είχεν ά'λλως τε καί έν-
    ορχηστρώσει. Αΰτά ύπάρχουν είς τό
    Ώϊεϊον. Άλλά δέν πρόκειται μό¬
    νον περί αυτών. Μτ>τε των άλλων
    δημοτικών τραγουδίών είς τα όποία
    εχει έπέμιβει ό έκπολιτισμός τής
    Εύρωπα·.κή.ς μουσικής. Ημείς Θά
    τα άναζητήσωμεν γνήσια λαϊκά, δ-
    πως ήσαν καί όπως πρέπει νά δια-
    σωθοΰν. Άν δέν ήσαν ένθαρρυντι-
    καί αί πρώται μας ενέργειαι, τουτο
    ςφείλεται έπίσης είς τό δτι μερικο'ι
    ποΰ εκλήθησαν νά τραγουδήσουν τα
    τραγούδια των, ετριψαν άμέσως τόν
    άντίχειρα επί τοϋ δείκτου, ζητοϋν-
    τες δηλ. άμοιδήν. *Αν πρόκειταΐ
    νά πληρωθοΰν δσοι θά μάς τραγου-
    δήσουν τότε αλλοίμονον μας.
    --Είναι επαγγελματιαι τραγου-
    δισταί αΰτοί ποΰ έκαλέσατε;
    —"Οχ;. Πρόκειται ακριβώςπε-
    ρ τοΰ άντ'.θέτου. Δέν θέλομεν καμ¬
    μίαν παραμόρφωσιν τοΰ τραγουδιοϋ
    άπό τοΰς επαγγελματίας άοιδους.
    Τό Θέλομεν γνήσιον άπό τήν πηγήν
    τού. Βεβαίως Θά ύχοχρβωθώμεν είς
    τήν αεταφοράν των προσώπων ποΰ
    6ά κατέδοον άπό τό δουνό καί άπο
    το χωριό */.αί ποΰ θά έλθουν άπό τό
    νησί. Αύτό είναι τό μέγα πρόβλημα.
    ?(ά τ ήν λύσιν τοΰ όποίοο ασχολού¬
    μεθα άπό τώρα διά νά μή ευρεθώ¬
    μεν άνέτοιμοι, όταν ή αποστόλη τοΰ
    κ. Περνώ θά κληθή είς τήν 'Ελ-
    λάδα.
    — Πόσα δημοτικά τραγούϊια ό-
    χολογίζετε, ότι θά οωνογραφηθοϋν;
    — Περ: τα διακοσια.
    —Καί τι θά γίνουν κατόπιν οί
    φωνογραφ:κοί αύτοι δίσκοι;
    —Αύτό είναι μία άλλη πλευρά
    τοΰ ζητήματος. Ή Άκα5ημία μας
    άσχολεΐται μέ τό ζήτημα αύτό, τό
    έςετάζει δέ είς τήν δευτέραν της
    τάξιν. Είναι έπίσης πολύπλοκον.
    Ποίος θά έχη τό δικαίωμα τής εκ¬
    μεταλλεύσεως των πρωτύπων φω-
    νογραφικών πλακών; Πόσα άντίτυ-
    πα Θά έκδοθοΰν; Π ώς θά οργανω¬
    θή ή διάδοσίς των; "Ολα αύτά δέν
    έλύθησαν άκόμη, όπως δέν ελύθη
    καί τό ζήτημα των έξόδων.
    Πρέχει νά είμεθα εύγνώμονες
    είς τόν χ. Άθανασάκην ποΰ εκίνησε
    ρεσιν των άπαραιτήτων έξσ3ων, ή
    όλοσχέρεια τής έκλογής των δημο¬
    τικών μας τοαγουδιών καί ή οργά¬
    νωσις κατόπιν τοϋ συστήματος τής
    έκλαϊκεύσεώς των, είναι άχι μόνον
    άξια πολλής προσοχής, τήν οποίαν
    βεβαία κατθκόάλλουν τα έκλεκτά μέ¬
    λη τής συσταθϊίσης έπιτροπής—είς
    την οποίαν ειμπορεί νά προσέλθουν
    αργότερον καί άλλοι χϊλοί καί β'ι-
    δικοί σύμβουλοι—άλλ' άπαιτοΰν σύν-
    τοαον καί ταχείαν τήν λύσιν των.
    Συλλογή δημοτικών τραγουδιών
    δέν έπιτρέπεται νά γίνη βιαστικά
    τήν τελευταίαν στιγμήν, μήτε είνε
    άνεκτές ο: φωνάρες μερικών έκπο-
    λιτιστικών τραγουδιστών ποΰ είμ-
    π^ρε^ νά προσφερθοϋν νά τραγουδή-
    σουν. Καί ό κ. ΆΘανασάκης εχει
    απόλυτον δίκαιον. Άν τό Κρατος
    δώση την έγκρισιν τού—καί δέν ημ¬
    πορεί ν' αρνηθή τελικώς—οί πρό-
    ίδροι των κοινοτήτων δλης τής
    Ελλάδος ημπορεί νά δοηθήσουν πο-
    λΰ τό έ'ργο-' τής έπιτροπής, φρον-
    τίζοντες αύτοι νά έξεύρουν τόν καλ-
    τερον τραγουϊιστήν τής περιφε¬
    ρείας των τόν οποίον ειμπορεί νά
    ακούση πρώτος ό εϊδικός έκείνος
    ποΰ θά περιοδεύση έκτάκτως τήν
    τήν Έλλάδα πρός καταγρα>ς>ήν των
    200 τραγουδιών ποΰ θά χρειασθούν.
    Έτσι έγινεν, άν δέν απατώμαι, είί
    τα άλλα κράτη. Στό χωριό, μή οο-
    βάσθε, τόν ξέρουν τόν λεδέντη χοΰ
    σέρνει τόν σκοπό καί στό νησί είναι
    έπίσης γνωσταί οί τραγουδιστάδες.
    Μιά φλογέρα ποΰ κλαίει ή παθαί-
    νεται άπό τήν άγάπη τού τσοπανου.
    μιά κάϊδα ποΰ παίζει τόν καλλίτερα
    χοΐό, είναι γνακττά, γνωστότατα,
    στό χωριό. Ό δήμαρχος, ^ ό κοινο-
    τάρχης, ειμπορούν νά τοΰς εχουν
    ?τοιμους, όταν θά περάση ό είδικός
    άπεσταλμένος τής έπιτροπής. "Οχι
    μόνον δέν χρειασθή έκτακτος άμοι-
    δή, γιά τόν χωρικό τραγουδιστή,
    άλλά θά γενικευθή ασφαλώς ή φι·
    λοϊοξία τής επαρχίας τοϋ χωρίου,
    τής κοινότητος, νά επιδείξη ·τό καλ¬
    λίτερο τραγοΰδί της καί τόν καλ¬
    λίτερο τραγουδιστή της. "Οπως τ^
    Σύνταγμα στηρίζεται μόνον είς Λάν
    πατριωτισ<ΛΟν των Έλλήνων, ετσι καί ή επιτραπή πρέπει νά ύπολογι- ζη είς τήν φιλοτιμίαν τοΰ κάθε χω¬ ρίου τής Ελλάδος διά την διάσω¬ σιν των δημοτικών τραγουδιών. Άν ύπάρξουν καί κάπου μερικοί, ποΰ <ίθά τρίψουν τόν άντίχειρα επ) τοΰ δείκτου.), τό πράγμα δέν είναι καί τόσον άποθαρρυντικόν. Δέν είνβ αύτό τό μεγαλήτερο έξοδο. "Οσον διά τήν οργάνωσιν τής μετεπειτο τοποθετήσεως των φωνογραφικώχ δίσκων, ίέν είμαι τής γνωμης τοί κ. Περνώ, τήν οποίαν εγνώριζα πρίν συνομιλήσω άκό»ιη μέ τόν γ. Άθανασάκην. Ό κ. Π«ρνώ δστις άναλυτικώ· τατα έγραψεν άλλως τε τάς άπό· ψεις τού -/.αί πρός τόν έν Παρισί¬ οις πρεσβευτήν τής Ελλάδος κ. Ν. Πολίτην, φρονεί, ότι πρέπει να έκδοθοϋν κατόπιν ωρισμέναι μόνον σειραί δίσκων <κ,αί νά πωληΦοϋν έν σονόλο) — δηλαδή, κατά μίαν σει¬ ράν ολόκληρον καί άχι χωριστά—- είς δσους θά θελήσουν νά είναι κά- ι-οχοι τής μοναϊικής αυτής λ Βί ΰά συλ- πάοαλίαν τής τοποίησίν άπό τήν εξεύ¬ λογης. Βεδαίως ΰπάρχουν πολλο: τέτοιοι Γυλλέκται. 'Τπάρχουν άν- Ορο>χοι ποΰ ταξειδεύουν πολΰ καί
    άπό χάθε χώραν μεταφέρουν μερι-
    κοΰς δίσκοι;ς τοϋ τοπικοϋ τραγοι»-
    δι&ΰ. Αύτοι ίτως πάροτ> μίοτν ολό¬
    κληρον σειράν των 200 δίσκων
    δημοτικών τραγουδιών, ή όποία κα:
    θά στοιχίζη ενα σωρό χρήματα. θά
    κρατήσο'Λ μερικάς σειράς ή Άκα¬
    δημία, ή Λαογραφική 'Υπηρεσία,
    τό υπουργείον τής Παιδείας καί
    μερικά άλλα παρόμοια ΐδρύμ,ατα.
    Αύτό δέν μάς συγκινεί καί δέν μάς
    υερμαίνει ιδιαιτέρως, θά ήθέλα-)(
    μέν. μέ τήν διάδοσιν τοΰ φωνογρά-
    <ροι> είς τήν 'Ελλάδα—διάδοσιν διά
    τήν οποίαν πλήττετα^ή άξιοθαύμα-
    στος εύαισθησία τής κ. Σικελιανοΰ
    —θά ηθέλαμεν τήν έκλαΐκευσιν τοό
    δημοτικοΰ μας τραγθυδιοΰ. Τα άρ-
    χεία τοΰ Ώδείουν.αί ή μέλλουσα
    δισκοθήχη τής Άκαδημίας, δέν θά
    τέρψουν τα Έλληνικά αύτι^
    τοΰς γλυκυτάτους
    τικοϋ μας
    θέλομεν. ^ .-
    10
    Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ
    ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΤΗΝ ΣΠΑΤΑΛΗΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΙΝ.- ΑΥΖΤΗΡΑΙ ΟΙΚΟΝΟΙπΙΑΙ ΕΙΣΙ ^-_ρ--_Ρ_Ρ-Ε1_-*-
    Αί οΙκονομικαί στενοχωρίαι, τάς·
    οποίας εγνώρισε κατά την πρώτην
    νεότητά της, ή δασίλισσα Μαρία,
    ίνεχαράχθησαν τόσον δαθειά 5ίς την
    μνήμην της, ώστε ή σημερ'.νή δασί-
    λισσα είναι ή πλέον οίκονόμος γ>
    ναίκα ποΰ ανήλθεν είς τόν θρόνον |
    τής Αγγλίας, μετά την δασίλισσαν
    Έλισάδετ. Φαίνεται Οτι τό θΐμελι-
    ώδες άξίωμα τής δαβιλίσσης Μα¬
    ρίας είς την διοίκησιν τής οικίας}
    της, είναι: «"Οποίος οΐκονομεί, εί-!
    ναι δυο φορές κερδισμένος».
    Εΐχε πάντοτε την συνήθειαν, καί
    όταν άκόμη -ήτο πριγκήπισσα τής
    Ούαλλίας, νά έξελέγχη λεπτομε¬
    ρώς τα διδλία είς τα όποία κατε-
    γράγοντο τα εξοδα τοΰ πολιτικοϋ
    οι/οϋ. Άλλά δέν ήρκείτο μόνον είς
    αύτό. Ένδιεφέρετο έπίσης, καί ϊέν ]
    είχεν άδικον, ασφαλώς, καί διά την Ι
    ποιότητα των προμηθειών. "Ενα
    πρωι ή δασίλυσα Μαρία εδωσεν ά-
    προόπτως την διαταγήν νά μή δια-
    νεμηθή τώ γάλα, τό οποίον προωρί¬
    ζετο διά νά άνάκτορα, προτοΰ το
    φέρευν νά τό δοκιμάση ή ιδία. Τής
    τό εφεραν, πράγματί-, καί ή βασίλισ-
    τα μέ την πρώτην δοκιμήν, επιστο¬
    ποίησεν ότι τό γάλα τό οποίον προω¬
    ρίζετο διά τόν βασιλικόν οίκον ήτο
    νερωμένον!
    Αί οικονομολογικά» ίκανότητες
    τής δασιλίσσης Μαρίας άνεδείχθη-
    σαν είς όλον τό μεγαλείον των, ιδί¬
    ως κατά την μεταπολεμικήν επο¬
    χήν. Είς τόν κρατικήν προϋπολογι¬
    σμόν, ή έπΐχορήγησις διά τα εξοδα
    τοϋ δασιλικοΰ οίκου, άνήρχετο, κα-
    τά τα προπολεμικά ετη, είς ποσόν
    κυμαινόμενον μεταξύ 11,951,000
    ΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ.
    αέχρι 18,335,000 λιρών. Τό 1918
    τα ποσά αΰτά άπεδείχθησαν τελεί¬
    ως άνεπαρκή. Καί τότε ετέθη τό
    δίλημμα: ή νά ελάττωσιν τα ε£ο-
    δα τοΰ δασιλ-.κοΰ οίκου ή νά ύποδά-
    λο.»ν είς την Βουλήν νομοσχέδιον
    διά τοΰ όποίου νά αΰςάνεται ή έπι-
    χορήγησις. ΈνδιεφέρΘη διά τό ζή-
    τημα ό τότε πρωθυπουργός Μπόναρ
    Λώ. Άλλά ή δασίλισσα, οταν έλα¬
    βε γνώσιν τοΰ πράγματος, εδήλωσεν
    Οτι ηδύνατο νά άποφεοχθή ή έπέμ-
    δασις των νομοθετικών σωμάτων,
    διότι ανελάμβανεν αύτη νά ελατ¬
    τώση τα εξοδα τοΰ δασιλικοΰ οίκου.
    —Εάν εχετε την ίκανότητα νά
    τό κάμετε" αιΥτό Μεγαλειοτάτη—
    απήντησεν ό πρωθυπουργος—τότε
    ό ύπουργός των Οίκονομικών θά
    αίς παρακαλέση νά λά&ητε την κα¬
    λωσύνην νά τόν δοηθήσετε καί εί;
    την κατάρτισιν τοΰπροϋπολ&γίσαοϋ!
    —"Εχω την πεποίθησιν—άπβ-
    κρίθη ξηρά ή δασίλισσα—δτ; θά
    ήζΛποροΰσα νά δώσω μαθηματα οΐκο-
    νομίας είς πολλοϋς νποοργοίίς των
    Οίκονομικών.
    Αιματηραί οέκονομίαι είς
    τα Ιξόδα τής κουζίνας.
    Καί ή δασίλισσα απέδειξεν έμ-
    πράχτως ότι δέν !>περέδαλε καβό-
    λθϋ τα πράγματα. Έπε'.δή δέν ηδύ¬
    νατο νά ελαττώση τοίις μισθοΰς των
    άνακτορικών όπαλλήλων, καθ" δν
    χρόνον οί άλλοι ΰπάλληλοι, λόγω
    τής άκριδείας τή; ζωής, έλάμδα-
    νον αύςήσεις, περιέκοψε τα εξοδα
    τής κονζίνας. Π ροπολεμικώς είς
    την δασιλικήν τράπεζαν έσερδίροντο
    δώδεκα πΐάτα. Κατά την διάρκειαν
    τοΰ πολέμου ήλαττώθησαν είς ό-
    κτώ, μετά τόν πόλεμον ή
    τα ήλάττωσεν είς πέντε. Ένα πρό¬
    σωπον τοϋ πολιτικοϋ οΤκο τοϋ δα*
    σιλέως, άπετόλμησε τότε μίαν δεί-
    λήν παρατήρησιν, άλλ' ή δασίλισσα
    τόν άπεστόίλωσε μέ την εξής απάν¬
    τησιν :
    «Έγώ δέν θέλω νά πεθάνη κα-
    νένας τής πείνης· τό προσωπικόν,
    εάν φοίήται μήπως άδυνατήση, θά
    «χ»! -ξ πιάτα, άλλά εί τό τραπέζ·.
    τοϋ Βασιλέως θά σερδίρωνται μό¬
    νον πέντε.»
    Ή δασίλισσα 1<ττρεψε κατόπιν την προσοχήν της είς τό κεφάλαιον τής πολιτελείας. "Ωρισεν ένα «ώ- ράρ'.ον» ποό έκανόνιζε τό διαδοχικόν σίύσ·.μον τώ·> ήλεκτρικών λαμ-πά-
    δων, είς τρόπον ώστε νά μή μενουν
    άναμμένα, ταρά τα απολύτως άπα-
    ίαίττ,τα φώτα. Ένα 6εά2υ, ενας
    ζϋλιχ,ός εξήλθεν άπό τό δωμάτιον
    καί έδάί'.ζε ψηλα^ητά είς τόν κα-
    τασκότείνον διάδρομον, διότι εΐχαν
    σόίσει τυμφώνως μέ τάς διαταγάς
    τής δασ'.λίσσης 2λα τα έξωτερικά
    ?ώτα. Ό αύλιχϊς έπεσεν άπ;·τομα
    επάνω είς κάποιον ποϋ ήρχετο υπό
    τάς ιδίας συνθήκας, άχό την αντί¬
    θετον διεύθυνσιν.
    —βεέ >Αου! εφώναξεν ό αΰλικός.
    —"Οχι, έψίθύρισε μία εύγενής
    οωνή. ε'μΐί μονάχα ό Βασιλεύς!
    Αί μελαγχολ-ΐκαΐ έβηερέ·
    δ&ς των άνακτόρων.
    Ή δασίλισσα Μαρία δέν εΐνα
    —όλου κοσμική ή διαγοτΐκή. Δ4'
    τής άρέσο>ν κτθόλου α! αΰλϊκαί έ
    ορταί καί ή αύστηρά ίδιοσογκρασία
    της ,ϋκαμε ν ά δ'.αψευσθοΰν αί έλπί-
    τάς ότο·'«ς οποίας έτρειφεν
    5ες
    ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
    Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
    Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά ............. Δρχ. 1,205,000,000.—
    Καταθέσεις τη 30 Ίουνίου. 1929.................. » 6,250,000,000 —
    διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
    υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
    ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    καί Ορακτορεΐα κ*β' δλην
    ζή έργαβίαν **1 δέ
    καταθέβεις.
    ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΠΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
    ΚΑΓΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
    Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΗβθΙί) Δολλάρια τ) Λίρας Αγγλίας
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 1β ΗΜΕΡΩΝ:
    Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας........^...
    4 %
    ΙΞΞΞ
    ΜεΙ-ΕΑΝ
    Ή Μ.-ιέττη Μακλήν, μία έκ των διασημοτέρων συγχρόνων άοιδών τοΰ ραδι·
    οφώνου έν Άή
    χρ*σή Βρετανική νεολαία, δταν ή τεΰη άποτίλεσματικώς τό
    ή5χιζαν είς τάς 9'α. υ.., καί; ορτί,ς'ιιία ομάς φεμινιστ^ών τλ-
    %
    ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑ (ΟΙΕ€Κ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
    "Η ΛΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
    Μέχρις 6 μηνων................
    1 ϊτους.................
    2 έτων.................
    4 έχων.................6
    6 έτων καί πλέον ή διαρκεϊς.
    »
    >
    %
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
    ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ι
    Μέχρις 6 μηνών................
    1 Ιτους ................
    2 έτων.................5
    4 έτων.................
    δ έτων.................β
    10 έτων καί πλέον ή διαρκεϊς
    Ιδιαιτέρα στιμφθΐνία.
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
    Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 60.000.........................................
    Είς Συνάλλαγμα (ΟΙιβοΙί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι *400 4
    ΑΙ καταθέσεις είς ξένον νομισμα καί οί τόκοι τα>ν άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς το
    οποίον κατετέθησαν.
    ΑΙ καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
    είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιων.
    ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
    ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΚΑΙ ΕΝ ΣΙΚΑΓ2
    %
    ρετηρησε^ εις την μητερα
    -ρυσήν νεολαίαν.» είς τά|€ασιλικής οικογενείας °™^'
    'τόν σουφραζετισαον^ η *«?'Μ"
    :αζετισμός .Μαρία οϋ:έποτε ·χ«μ«βη «ί '»«
    Ή δασίλκτσα Μς»ρία άπησχολη- πεποΛήσε^ της χά» εις, την· »»
    •ν την «χρυσήν
    ΆνάκτορΛ.
    ΑΝΤΙσοφρα
    Ή ί
    μένη πάντοτβ μέ την διοίκησιν το3
    6α<ΐιλικοΰ οϊκου, σπανίως καί είς εντελώς έξαιρετ'.κάς περιστάσεις, άπασχολείται μβ ζητήματα αφορών¬ τα -ήν πολιτικήν. Τ-ό πρώτον πολι¬ τικόν πράδλημα τό οποίον β'λκυσ-ε την προσοχήν της, είναι τό κίνημα των σουφροί^εττών. Τό 1913 εν» μέρος έκ των γυναικών ποΰ βκινούν- το. διά νά επιτύχουν τό δικαίωμα τής ψή?θϋ, άνεκαίνκτβ τό ό ό ί άλλακτον έ των νεωτε:-στ!κών «ϊ ΜΑ ε:-στ!κών «ϊεων. XV. Τ. ΜΑΕ08Ο0Μ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Οώς Έχί τή εΰκ»«ρί? τής σεως τής «υγατρος '^ Φάλ»« είς την 'Α ό λόρδος πατήρ ΰθεςγε·ν=«εί μα τό οποίον παρ, δοχείον Κλάρ-.τζ, «ντ· τροσήλθον 468 οί ?*°<&' ίναν εις τη *γ.Λ νι/ιιμ*ιωτιιο4 ίβϊ ουτΓκθΛΐ«5 ως βχυνιιι, ΐ"**·" ν, κτΰ1ύ- ί τα έμπόδια τα όποία έπ^ζήτησε ι λαδον καί 5ώρ*. Κατα την «^ δημιοργήση δι1 αυτήν τό «στρα- μην τοΰ λογαριασμόν» ο λΐν ν ^ .χ.---------£.------- _-... ί.-λ!».- 'φωντ>ας επέμενε να ^τ'^'
    φωντ>ας, επέμενε να
    Ι* .. τούς ^0 *
    νο·^ «στρατευομενον κίνημα)).Ό σκο-
    πός των ήτο νά διαταρ-άσσουν διαρ¬
    κώς την τάξιν καί την κοινήν η¬
    συχίαν μ^ ριψοκίνδυνα τολμήμ*τα
    μέχρις ότου έκιδιά—υν την κυβέρ¬
    νησιν καί άποκτήσουν ίσα έκλογικά
    δίκβιώματα, μβ τούς άνδρας. Ό§ .
    τρόπος αί τόν οποίον ή βασίλισσα, παρεκάθησαν εις την
    Μαρία «ντιμετώπισβ τάς ίυσκολίας ώς " *—»...-·«
    καί
    νά
    τευόμενον κϊνημα» των Άγγλ&ων,
    αποτελεί μίαν απόδειξιν τοΰ Θάρ-
    ρους της καί τήις άδαμάστου θβλτ>-
    σεώς της.
    Τό πρόγραμμα των σο>φρο^8τών
    ήτο: «'Εάν χατορθώσονμεν, ωστε ή
    δασίλ'.σσα Μαρία νά ειμπορή ν-ά εκ¬
    τελή ησύχως τα καθηκοντά της, θά
    διαμαρτυρηθή εναντίον τής κυβερ¬
    νήσεως καί γι κυβέρνησις Θά παραι¬
    τηθή». Πραγματι δέ μετ* ολιγον
    αί σουφραζβται τ>ταν ό καθημερ'.νός
    έφιάλτης τής Σκώτλαντ-'Γιάρντ ή
    όποία δέν ήξευρε πώς νά προστα-
    εις το
    ϊ-.ά τούς /ΚΟ
    τό ξενοδοχείον. -- -■ +
    κατέφυγεν ο *ο»^
    είς τό γεΰμα
    γμ,
    , ϊέν μειώνβι
    τού
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.~- ΚΥΡΙΑΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1950.
    .11 !
    ΤΛΜτνΐΕΓΑΛΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΕΡΓΑ
    101 ΟΙ ΜϋβΟΪΝ ΙΑ ΥΛΑΤΑΙ ΛΙΜ! ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ
    ΑΘΗΝΑΙ Δεκεμίριος.
    Ή ά?ις»; π?ό τινος τού πρώην
    &πο^ργο5 των Οικονομικωσ τής Ι¬
    ταλίας κ. Βόλπι, ή σχετικη μέ τον
    ίιεθνή διαγωνισμόν, δ οποίος πρό-
    κειται νά διενεργηθή διά την βιο¬
    μηχανικήν εκμετάλλευσιν των υδά¬
    των τής Στυμφαλίας, έθεσεν επί
    τάπητος τέ παλαίον αύτό ζήτημα.
    Διά την καλλιτέραν χρησιμοποί¬
    ησιν των υδάτων τής λίμνης Στυμ-
    λίας εχουν γίνει κατά καιροΰς
    εχουν γίνει
    ΐ^
    Ο Κ. ΒΟΛΠΙ ΚΑΙ Ο ΔΙΕθΝΗΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΝ.- Η ΛΙΜΝΗ ΤΗΣ ΠΕΛΛΗΝΗΣ.- ΔΙΑ ΤΙ ΔΕΝπερ!?έρεια έκείνη και ταυτοχρόνως-
    ΣΥΜΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΙΣ.- ΧΟΗΣΙΚΤΗΣΙΑ ΜΕΤΑ ΕΞΑΜΗΝΟΝ ΚΑΤΟΧΗΝ.-
    ΠΠΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΙ ΑΔΙΚΕΙΤΑΙ Η ΜΙΣΗ ΠΕΔΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ.» Ο ΣΥΝΔΥΑ-
    ΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΣ ΜΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ.
    εργήσημο; έκτασις, καΐ έκ τής είσ-
    ροής των υδάτων αυτών ΰφίΐτατο σο-
    6αράς καταστροφάς. Οί χωρικοί
    κάποτε εφραξαν την σήραγγα Πα-
    παρρηγοζούλο,ι, άλλ' ή λύσις αυτή
    &6ίέλως —^ ^ ^ Εγένετο
    προσπαθεία
    . ; , ,■ · -■ — ιι"' "' » · 13ΐντων των υδάτων δι'
    ν.2ΐ τι λιανη της Ιΐελληνης που ευ-, > ν ,-,» ·, , . ,-
    χ,αι η Λ.ν* ι * <,"· < οι τής πεδιάδος τής Κοριν-
    σως νά τροφοδοτήση μέ ρεϋμα πολ-, |ίας, των οποίων τα κτήματα έποτί-
    λάς πόλεις ολοκλήρου τής Πβλο-|ίοντο έλλιπέστατα.
    Είς την άποψιν αύτην άνέκαθεν
    άντΐτάχθησαν οί γεωργ<κοΐ πληθυ- ττννησου. Έχομεν λοιπον εκμετάλλευσιν τής Στ^μφαλίας διά λόγοις άρδευ- σμοι τής πεδιάδος Στυμφαλίας, οί ΐ ί ω ΰ όοί έιένον είς ην ιδέαν τής φή έκαεταλλεύσεως των υδάτων συμβέροντα τα όποϊα όμ.ως εχουν μι τής Στομφαλίας είναι νέα, ή άρ- αν μικράν ιστορίαν. "Ανϊέν κάμνω δευτική εκμετάλλευσις των υδάτων λάθος, είς τα 1868 λόγω έλλεί· ή λί λ Ψ αώ υδάων ή λίμνη ή μς «υτών είναι ζήτηαα πολί) παλαιόν - · ■ . προφανώς υδάτων, ή λίμνη - Ι »>' Λ
    Άς αρχίσωμεν^ ομως
    αρχήν
    που το ευρίσκομεν ^ζητούμενον εις Στυαφαλίας άπεξηράνθη μόνη της.
    ΰ ρωμαϊκοΰς άκ&μη χρόνο^ς. Οί γεωργοΐ τότε κατέλαβον την ϊχ-
    άπ6 την ι τάσιν καΐ έκαμαν μάλιστα μίαν π?ό-
    ι-χειρον καλλιέργειαν. Ελλείψει 8-
    Γΐαρά την λίμνην τής Πελλή-'μως σ^στηματικών έργων, τα υδατα
    νης ΰπήρχε κτήμα άνήκον είς κά-! έπανή),τ>ον καΐ έκτοτε ή λίμνη ί,φί-
    ίθΐον Παπαρρηγόπουλον. Έ-κιδή σταται. Επί τή βάσει 2μως τού προ-
    ηγουμένου αΰτοΰ, π&λλοΐ γεωργικοΐ
    πληθοσμοΐ, των οποίων οί πρόγονι
    έκαλλιέργτκταν τότε, πιστευουν ότι
    είχουν κεκτημένα δικαιώματα επί
    τής εκτάσεως χαί κατά συνέπειαν
    οταν άποξηρανθή ή λίμνη άνευ ο>-
    δεμίίς ·Ααταβολής θά εύρεΌοϋν ιδιο¬
    κτήται γαιών. 'Αλλ' ή αντίληψις
    τό κτημα τουτο ϋπέφερε τόν χειμω-
    να έκ τής μεγάλης συσσωρεΰσεως
    ιόϊάτων είς την λίμνην τή; Πελλή¬
    νης, ό Π απαρρηγόπουλος κατε-
    σκεΰασε μίαν σηραγγα, ή όποία με-
    τέοερε τα υδατα αύτά είς την πε-
    διάδα τής Στυμφαλίας. Ή πεδιάς
    δμως τής Στυμφαλίας είναι καλλι-
    Ή χ. Πήτερ Χίνσυ, διδάσκαλος τής μονκηκής έν Γιογκ?χαΧ' ^
    "<><« ηγόρασεν άεοόπλανον μέ τό οποίον θά πηγαίνη εις τα μαθη Άλιεντικά πλοιάρια έν Λογκ Κή, τής Φλωρίδος, ετοιμα πρός χρήσιν τού Πρόεδρον Χοϋδερ καΐ τής σννοδείας τού. αυτή και γενικώτερον είναι άσυμ- φορος άλλά καί αν άκόμη επεκρά¬ τει ή ίδέα τής άποξηράνσεως, αί έκ- τάσεις πού &' άπεκαλΰπτοντο δέν ήμποροΰν ν' άνήκον είς τους άπο- γόνους εκείνον οί όποίοι έκ τοχαίου συμβάντος καί άντιστάσεως μή οϊίσης έκαλλιέργησαν επί εξάμηνον μίαν έκτασιν. Π ώς 6ά προδάλο^ν με Ινα μόνον εξάμηνον κ,ιριότητα έκ γή των είναι χτωχοτάτη. Αί κοι- νότητες αυται προσφέρονται νά με- τρήσουν τεσσαράμισυ έκατομμΰρια διά την διώρυγα. Διατί λοιπόν νά εμποδισθή μια συστηματική άρδευ- τική χ,αί διομηχανική εκμετάλλευ¬ σις αυτών των υδάτων; Ποίος λό- γος σοντρέχει νά μείνουν τα πράγ- ματα είς την αθλίαν κατάστασιν, είς την οποίαν ήδη ευρίσκονται, κα- νά γίνουν τα τόσον άπαραίτητα διά την γεωργίαν άρδευτικά εργα, άλ¬ λά καί όλόκληρος ή Πελοπόννη- σος, τί λόγος συντρέχει νά γίνων¬ ται σοζητήσεις επί συζητήσεως περΐ άποξηράνσεως καί άλλων πραγμά- των ποΰ δέν εχουν καμμίαν πρακτι-.. κήν σκοπιμότητα; Τάς ανάγκας αυτάς Ιμελέτησίν ή αρμοδία ΰπηρεσία τού 'Υπουργείο» Σογκοινωνίας καί άφοΰ εί?ε ποία τ}· το ή πραγματικότης, προεκήρυξε δι* εθνή διαγωνισμόν, ό οποίος πρό- κειται νά γίνη κατ' αύτάς καί είς τον οποίον ίσως μετάσχτ) καί ό υπο τοϋ κ. Βόλπι έκπροσωπούμενος δαι- λος, ίσως δέ καί ή Έλληνιχή Ή- λεν,τρική Έταιρεία, ή όποία εχβ» άναλάδει την υποχρέωσιν νά ήλεκ- τροφωτίστ) ωρισμένας πόλεις τής Π ελοποννήσου, καί ή όποία άμεσώ- τατα φυσικά ένδιαφέρεται διά μίαν ήΝίν,τ^εν^,αολικήν εγκατάστασιν, ή όπν·ϊ Μ εγίνετο είς την Πελο- πόννησΐΛ. ' Χ. ΑΝΕΚΔΟΤΑ χρησικτη^ίας, άφοΰ διά τοιαύτην | τάστασιν, ή όποία είναι μοιραίον νά κυριότητα άπαιτοΰνται τριάκοντα ε-|χεΐροτερεΰση δταν αί παμπάλαιαι τη; Καί αν άκόμη λοιπον επεκράτει σή?ανγες αί ήδη έτοιμόρροποι κα- ή ίδέα τή; αποξηρανσεως, οιχωρι- ταρ?εύσ0^; Έφόσον δέ είναι δυνα- «^1 >ϊ,, ηλ ί'»/^ ,μ μ/» >Λπκλ*Αηυν «αι >.. ·__ι ' ..__......__.___~___ _-:..
    της.
    κοΐ δέν θά έχον νά ώφεληθοΰν καί
    δι' Ινα άκόμη λόγον. Δέν θά είναι
    είς θέσιν ν' άγοράσουν τ' άποκαλυ-
    φθησόμενα εβάφη., διότι ύπελογίΐθη
    δτι θά κοστίζουν 4,000 περίπου δρ.
    κατά στρέμμα, ένώ ή τιμή είς την
    πεδιάδα τής Στυμφαλίας είναι μό¬
    νον 1,200.
    Δι' δλους αυτοΰς τους λόγους ή
    άποξήρανσις όχι μόνον δέν θά ώφε-
    λήση τοΰς γεωργικοΰ; πληθασμοΰς
    τής πεδιάδος τής Στυμφαλίας, άλ¬
    λά καΐ θά στερήση την περιοχήν
    τής Βόχας τοΰ μόνου μέσοο άρδεύ-
    σεως ποΰ εχει. Άλλως τε, τό σχέ¬
    διον τής άρδε-ιτική; καΐ διομηχανι-
    κής εκμεταλλεύσεως των υδάτων
    τής Στυμφαλίας είναι ενιαίον καί
    συνδυάζεται μέ ωρισμένας ΰδραυλι-
    κάς διαρρυθμίσεις είς αυτήν ταύτην
    την λίμνην, αί- οποίαι σοβαρώς θά
    ϋπηρετήσουν τοΰ; πληθυσμους.
    Έκτός δμως δλων αυτών ύπάρ-
    χει καί ενα τετελεσμένον γεγονός.
    Αυτήν την στιγμήν μέ ημιν,ατε-
    στραμμένας διώρυγας καί σήραγ-
    γας τα νερά φθάνουν είς τον ποτα-
    μόν, μάλλον ξηροπόταμον, Άσωπόν,
    άπο τόν οποίον τα παραλαμβάνει δι*
    άρδευτικοΰς σκοποΰς ή περιοχή τής
    Βόγα; (πεδιάς Κορινθίας).
    Προ έτών, δταν άκόμη υπήρχεν
    ό Δήμος Κορίνθου, αί Κοινότητες
    τής περιοχής αυτής έλαβον δάνειον
    άπο την Εθνικήν Τράπεζαν διά την
    κατασκευήν άρϊευτικής διώρυγος ά¬
    πο τοΰ Άσωποϋ τής Κορίνθου. Έξ
    ίσου όλαι αί Κοινότητες έπεδαρύν-
    θησαν νά έξοφλοΰν τό δάνειον. Κα¬
    τά την εκτέλεσιν δμως τοΰ &ργου,
    τα χρηματα έπήρκεσαν μόνον διά νά
    κατασκευασθή- τούτο είς τό ήμισυ
    'Ενω λοΐπόν πληρώνουν όλαι αί
    Κοινότητες, άρδεύονται μόνον αί μι-
    σαί. Καί ένώ αί μισαί κοινότητες
    έπλοΰτισαν έκ τής άναπτΰξεως των
    προϊόντων των αί άλλαι, δν καί
    πληρώνουν, δχι μόνον δέν Ιχουν νε-
    ρό, άλλά καί τα προϊόντα των δέν
    άνεπτύχθησαν διόλου καί ή παραγω-
    τόν άπο μίαν τεχνητήν πτώσιν των
    υδάτων αυτών νά ηλεκτροφωτίσθη
    καί νά ήλεκτροκινηθή δχι μόνον η
    4ΤΙΝΑΓΓ
    Ή Δεσποινίς Μίλδρεο Στίναςρφ, 18 έτών, έν
    όποία Ιχει ώς 5ργον νά δοκιμάζτΐ τούς
    Δέν είναι δ πρώτος ποΰ θάπτε-
    ται όρθός, ν.ατά την επιθυμίαν τού, ,|
    ό Κλεμανσώ. Οί Ίρλανδοί βασι¬
    λείς τοΰ Μεσαίωνος εθάπτοντο ορ-
    Οιοι. Ό περίφημος Άγγλος ^ιλδ-
    σοφος Δο. Τζόνσον ετάφη όρθιος,
    είς δέ παοάδ&ξος Άγγλος, δ Ρί·
    ■τσζρϊ Χίλλ, παρήγγειλε καΐ τόν
    εθαψαν [χε τα ποδια πρός τα άνω!
    Είς την διαθήκην τού δικαιολογίαν
    τουτο, γράφει, δτι, άφοΰ κατά τήι
    Δευτέραν Π αρουσίαν θά άνατρα-
    ποΰν τα πάν-τα διά σειομοΰ, θά είν»
    εΰν.ολώτερον νά ευρεθή όρθιος καΐ
    νά αναστηθή έκ νεκρών τις Οαμμέ-
    νος μέ τό χβφάλι κάτω».
    * κ *
    Ό διδάσκαλος ιτρίις την μικ,ρη
    μαθήτριαν:
    Τώ
    ρ η Έλενίτσα Οά μάς χ
    τόν αριθμόν τοΰ σπΐτιοΰ της.
    —Δέν νόν θυμάμαι...
    — Καλά, νά μάς τόν φέργ,ς αί.
    ριο.
    Την ΐποαένην ή 'Ελενίτσα, άχ-
    ηλπισμένη, ψιθυρίζει μέ κλάμυ,ατα:
    —'Κύρι* δάσχοιλί, δέν μπόρεσϊ
    νά ξεκολλήσω τόν άριθμό, γιά νά
    σάς τόν φέρω. ΤΗταν πολίι ψηλά.
    σα χαθηιιερινώς
    ενρς,
    ΛΘΧ1Κ02 ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΤΑΚΤΤ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
    Η
    Ένας Γάλλος δημοσΐογρόφος, ό
    Ρομπέρ Μπουκάρ, έ|έίωκε πρό τι¬
    νος είς ένδ:αφέροντα τόμον μερικά
    έπεισόδια τοϋ πολέμου, σχετικά μέ
    διά
    ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ
    Ο ΚΑΠΝΟΠΙΖΛΗΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ- ΤΑ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΑ ΠΟΥΡΑ ΤΟΥ
    ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΥ
    ΚΑΠΝΟΠίϊΛΟΥ.- Η ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ ΒΙΕΝΝΕΖΑ.
    την χρησιμοποίησιν γυναικών
    την χατασκοπείαν καί άντικατασκο-
    «είαν. Είς τόν τόμον αυτόν περιλαμ- Ιταλίας,
    ίάνεται καί μία υπόθεσις, ή όποία
    πολ^μήχανος αυτή Βιεννέζα, άπό
    ενα μικρόν Ελληνικόν ιστιοφόρον,
    τό Ότράντο τής
    μάς ένδιαφέρει ειδικώτερον. Πρό-
    κειται χβρί έπεισοδίου σχετικοΰ
    πρός την αποστολήν είς την Κέρ-
    Μετά μίαν έδδομάδα ματαίων έ-
    ρευνών, είχε την καλήν τύχην ν'
    άνακαλύψη τό περίεργον τέχνασμα,
    χάρις είς τό οποίον ό Αύστριακός
    κυραν, έκ μέρους τής Βρετανικής" στέλός ήτο κανονικώς πληροφορη-
    αντικατασκοπειας, μιάς άπό τάς ί μ^νος περ των χ,νήσεων των πολε-
    μυστικάς ύπαλλήλους της, τής Βι-
    εννέζας Έμμας Στοΰμπερτ.
    - Καί τώρα άς αφήσωμεν τόν κ
    ρ ς φήμ
    Μπουράκ νά διηγηθη την περίεργον
    «ύτήν υπόθεσιν.
    * * ·
    «*Αφοΰ τό τελευταίον είς την
    Γερμανίαν ταξείδιον της εστέφθη ά-
    τη πλήρη επιτυχίαν, ή τόσον έπιδε-
    ξί "Ε
    Ή μέθοδος ήτο άπλουστάτη καί
    ήτο ή άκόλουθος:
    "Έ Κ
    ή ς
    "Ένας Κερκυραίος καπνέμπορος,
    τοϋ όποίου τό μαγαζί ευρίσκετο έγ-
    γύτατα τής «Έλβετικής Πανσι-
    όν», έχρησιμοποίει ώς κώδικα κρυ-
    πτογραφικόν εν» κοινότατον κατά¬
    λογον καί α! άναφοραί τού ήσαν ά-
    έπεφορτίσθη ταχέως μέ,θωόταται παραγγελίαι σιγάρων.
    ποστολήν: επρόκειτο αύ-1 Ό καπνέμπορος ούτος έπρομη-
    ράν ν' άποχ'αλίφτ/ είς' θίύετο ποϋρα άπό τάς Αθήνας καί
    ξία Έμμα
    μίαν νέαν α ,
    την την φοράν, ν' άττοκβλύψτ/, είς' Θίύετο ποϋρα άπό τάς Αθήνας καί
    την Κέρκυραν, μίαν εχθρικήν 'όργά- τα σχετικά τηλεγραφήματά τού, διά
    νωσιν κατασκοπείας. " την ανανέωσιν τής προμηθείας το.),
    Είναι γνωστόν ότι είς τόν όρμδν δέν ημπορούσαν, βεβαία, νά κιν.ήσουν
    τής περιφήμου νήσου έναυλόχουν | ΰπονοιας.
    «άντοτε πλοία συαμαχικά καί διαρ¬
    κώς ευρίσκοντο Γαλλλικά καί άλ-
    "Οταν, λοιπόν, είς τα τηλεγρα-
    ά ά
    φήματά τού άνεφεροντο
    «νονδϊά
    λ« συμμαχικα στρατευματα εις την | ποϋρα», αύτά έσημαιναν Θωρηκτά.
    νήσον—καθ7 όλην την διάρκειαν ' Τα «ποϋρα άρ. 2» έσήμαίναν τα
    των έχθροπραξίών. Καί πόσον Θαυ- θωρακισμένα καταδρομικά" «σιγάρα
    μασία βάσις ήτο αύτη ή Κερκύρα, χον?ρά», έσήμαίναν έλαφρά κατα-
    νήσος γοητευτική, με την χλίδήν 5ρο<7,ικά' «σιγάρα μέτρια» ήσαν τα τής ωραίας της βλαστήσεως! άντΐτορπιλλικά καί «σιγάρα ψΐλά ς ρς ης ή Είχεν άλλοτε μαγευσει τόν Αΰ- τοκράτορα Γουλιέλμον, ό οποίος ε¬ πίστευεν, ότι είχε φυτεύσει είς τό ϊιηνεκές επί των μυροδόλων πλα- γιών τή; νήσου την ΰπερήφανον ση¬ μαίαν τού, κτίσας τό πολυτελέστα- τον ί Ή Κερκύρα, κατ' εκείνην την εποχήν, ήτο κατάμεστος άπό κατα- σκόπους, οί όποίοι παρηκολοΰθουν έκ τθδ συνεγγυς τάς χινήσεΐς των πολεμικών σκαφών. Οί Αΰστρ'.ακθ!, ήσθάνοντο, πράγματι, την ανάγκην νά τηροΰνται ένήμεροι καθημερινώς ΐτερΐ των μεταβολήν τής συγκρο- τήσεως καί τής κατανομής των ;α?τ(χων δονάμεων των άντιπάλων των. Διά τόν λόγον τούτον είχον έγ- καταστήσει πράκτορας, έπιφορτι- Γμένοϋς νά τοΰς πληροφοροΰν περι Γης άκριβοΰς συγχροτήσεως των ρ γρ ψ ψ τα ΰποβρίχια. Τα μηδενικά των αριθμών δέν ΰπελογίζοντο. Ό καπνοπώλης τής Κερκύρας έτηλεγραφοΰσε, λοιπόν, είς τάς Α¬ θήνας, είς διεύθυσιν, από την οποίαν παρελάμ€ανε τα τηλεγραφήματά τού ό διευθύνων την Α&στριακήν κα- ταΐν,οπεί^ έν Ελλάδι. «Άποστείλατε πρώτην ευκαιρίαν 800 χονδρές Άδάνες, 20000 χον- δρά σιγάρα και 1200 ψιλά». Τουτο έσήμαινεν είς κοινήν διά- λεκ-ον: Ευρίσκονται σήμερον είς τόν"Ορ- μον τής Κερκύρας 8 θωρηκτά, 2 έλαφρά καταδρομικά καί 12 όπο- δρΰχια». Καί δταν ό καπνοπώλης έτηλε- γραφοΰσε: «Άποστείλατ£ 300 μέ: τρια ανευ ταινίας», Ιπρεπε νά δια¬ βάζη ό παραλήπτης: «Ευρίσκονται ςόν όρμο ί μοιρών ποΰ ευρίσκοντο είς εΐς τόν λιμένα τρία «ντιτορπιλλι- τής Κερκύραί. Άλλ' είς νΛ υπό έπισκευιήν». «τοίον στρατήγημα κατέφευγον αύ- ;οί οί πράκτορες διά νά διαδιδάζουν (ΐυστιχά τάς πληροφορίας των; Τό ταχυδρομειον Επεβάλλετο πάντοτε ίίς λεπτομερέστατον έλεγχον καί Υπήρχον, έννοείται, καί άλλαι συμδατικαί φράσεις διά την άναγ- γελίαν τής αναχωρήσεως ή τής ά- φίξεως μεταγωγικών, ΰλικοΰ πολέ¬ μου, ΰδροπλάνων κλπ. Καί τοιου- ' Ι 1 Ακριβώς διά την ανακάλυψιν τής κατασκοπευτικής αυτής οργα¬ νώσεως άπεδιβάσθη μίαν εσπέραν ή Γαλ- οντο τα- κατά νιχησης». Μόλις ό καπνοπώλης ηκουσεν τα φαινόμενα άθώαι αύται παραγ¬ γελίαι ποόρων καί σιγάρων. Καί είς τάς ^Αθήνας, τό Κεντρικόν Γραφεί- των Άοκτιχων χ«οόιν, Ντόναλδ Μάκ Μίλλαν. -^ φίλον %ον "Εοουαρδ Μάο-ν. αύτάς τάς λέξεις, ωδήγησε την ε- πισκέπτριάν τού είς τό εσωτερικόν τοϋ καταστήματός τού, δποο αυτή τοϋ είπε περίπου τα ές^ς: — "Ερχομαι έδώ κατά διαταγήν τής Διευθύνσεως μας διά νά έπιθε- ωρήσω τοΰς πράκτορας μας είς την 'Ελλάδα. —άς προειδοποιώ, ότι είς τό εξής, κάθε μήνα, τό σύστημα τής διαβιδάσεως των πληροφοριών θά μεταβάλλεται. Καί ακριβώς εχω εντολήν νά συνεννοηθώ μαζί σας ε¬ πί τοΰ ζητήματος τοότου. Τί λέτε κ' έσείς; Καί, έν πρώτοις, πάρβτε αύτην την πρόσθετον αμοιβήν ώς εύχαριστίαν δι' όσας υπηρεσίας μάς εχετε προσφέρει βως τώρα. — Νομίζω, κυρία—τής απήντη¬ σεν ό καπνοπώλης μέ απόλυτον εμ¬ πιστοσύνην—ότι θά μπορούσαμε, ά- πλούστατα ν' άλλάξουμε την σει¬ ράν τής άριθμήσεως. Δηλαδή ή χονδρές άδάνες θά σημαίνουν τα όποδρύχια καί τα ψιλά σιγάρα Θά σημαίνουν τα μεγάλα Θωρηκτά. —Ή ίδέα σα ςδέν είναι καθόλου άσχημη. Άς ίδοόμβ ν^<χ πώς θά κανονίσωμεν χάθε λεπτομέρειαν. Καί τθίθοτοτρώπως ό καπνέμπο¬ ρος ανεκάλυψεν όλον τόν μηχανι- σμόν της κατασκοπείας τού καί των πληροφοριών τού καί ανέπτυξεν είς την γυναίκα, «ού ένόμιζεν ώς άντι- τρόσωχον των ιτροϊσταμένων της Αύχττριακής χατασκοπείας, ίλον τό μίστικόν των «παραγγελειών» τού. Μετά τίνα καιρόν, οί Γάλλοι είς την Κέρκυραν ίιηρωτώντο μήχως 5ίν Οά ήτο προτιμώτερον ν' «φήσοον τον χοπτνοχώλτ,ν νά έξλό φνης μίαν ημέραν, το «Γραφείον | έθημιοΐ'ργήθθ,η ουτε μετεφέρθη ΐ| Πληροφοριών» τής Γαλλικής 6ά-|άλλης σφαίρας διά των άκτίνων σεως Κερκύρας, Ιλαβ* μίαν άνώ- τοΰ φωτός, ώς επίστευεν δ Άοά- νυμον επιστολήν διά τής οποίας ό. ν:ο;. Οι ^ λ1 εν λόγω καπνοπώλης κατηγγελλε ί 1^.6 στρατιοιτικύν άεοοπλάνον «Τ(2—14» υπεράνω τοϋ έν ΟΰασιγντώΜ μνη- μείου τοΰ Λίνκολν. Φέρε» πελώριον Θυρεόν έκ Λάγκλυ Φίλντ, τής Πιργινίας, μελλοντα νά κατατεθϋ επί τού άνδριάντος τοΰ μ*γάλου άπολυτρωτυΰ. όν τής Αύΐτριακής Κατασκοπείας, διεδίβαζε τάς πληροφορίας αύτάς μέσω Βουλγαρίας, είς τό Ανστρο- οογγρικόν Ναυαρχείον. 'Ηδη αί κινήτεις τοϋ Κερκυραί- ου αύτοΰ καπνοπώλου, αί οποίαι έ- οαίνοντο δποπτοι, παρηκολουθοΰντο άπό την ειδικήν Γαλλικήν υπηρε¬ σίαν, άλλ' ούδεμία υπήρχεν απόδει¬ ξις τής «νοχής τού. Ή "Εμμα Στοΰμπερτ, βθηβουμένη άπό την Αϋ- στριακήν της έθνικότητα, ώπλίσθη μέ ΰάρρτ>ζ καί έμβήκε μίαν ημέ¬
    ραν είς τό κατάστημα τοϋ καχνεμπό-
    ρου. Εσκέφθη νά τοϋ παρουσιασθή
    ώς «συνάδελφος» έν κατασκοπεί^
    κατά των Συμμάχων καί τό κατώρ¬
    θωσεν άρκετά εΰκολα. 'Εψ'θυρισεν
    είς τό αύτί τοϋ καπνοπώλο» τό σύν-
    Θημα τής άναγνωρίσεως των Αύ-
    στριακών κατασκόπων, τό οποίον οί
    Γ&λοι είχον κατορθώσει νά προ-
    μηθευθοϋν:
    «'Ελπιζε είς τόν θβόν καί θά
    ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ
    §.
    φηρ1
    φουν καί τό σχετικ6ν
    οπο.ον εγινε είς τό Σάρτεπ
    πθυείναιέγκατεστημένοςδ
    αντ«5ς ε<ρευοέτης. Μία αλάξ Ε ταλλθυ αγνώστου μέχρι το0δε την επιστήμην παρέμεινε ρος χωρ^ να στηρίζηται ούδ και χωοις να Ιξασκήται έπ'α οιαδήποτε ενεργεια. Επι της πλακός αυτής ετέθη & λη πλαξ έκ τοΰ ώιου μετάλλου καί κατόπιν τρίτη έκ χάλυβος ίσου —. ριπου βαρους άλλ' εξηκολουθεί νά παραμένη άκόμη άκίνητος είς & ψος τριών μέτρονν άπό τοϋ εδά. φους. «'Εκείνο τδ οποίον ίον κατώρθω είπεν ό έφευρέτης, είναι νά'έξου. δετερωσω π> δυναμιν τής 6ορϊ>
    τητος των σωμάτων ν.αί τουτο άφ'
    ενός διά τής ανακαλύψεως μετά>.
    λου καί άφ' ετέρου διά τής εφαό.
    μογής τής νόμου φυσικής γνωστο-
    τάτοι». Ή άνακάλυψίς μου είναι τό¬
    σον άπλή, ά>στε δέν τολμφ νά ζή.
    τήαω δίπλωμα εύρεσιτεχνίας; ο'Ί
    νά μή την άποκαλι'·ψα».
    ♦ * *
    ^ Ό Άγγλος καθηγητή; Τίμαον
    είς βιβλίον τού, τό οποίον έξέδωκβ
    εσχάτως υπο τόν τίτλον «Ή ύρχή
    καί ή βάσις της ζανής», ΰποστήοί-
    την γνοομην τού ή ζωή, ουτε
    έν λόγφ καπνοπώλης κατηγγέλλε-
    το ώς έπικίνδυνος κατάσκοπος.
    Τί είχε σψβή; Οί Αύσ,τριακοί,
    εκπληκτο! διότι ό έν Κερκύρα πρά¬
    κτωρ των τοΰς διεδίδαζεν έσφαλ-
    μένας πληροφορίας, ηθέλησαν νά έ-
    ξακριδώσουν την αλήθειαν των.Έ-
    στειλαν κάποιον άλλον είς την Κέρ¬
    κυραν, ό οποίος άνεκάλυψβν, ότι τα
    διαβιβαζόμενα ήσαν εντελώς φαντα-
    οργανισμοι, τρο·
    έκυψαν έκ νεκράς ΰλης, πιθανόν
    έκ κηλΐδος τινος νιτρογόνου άνθρα
    κούχου έπιπλεούσης επί τής έ^ι-
    Ιλους τινός καί υπερθερ-
    ΰπό τά>ν ήλιακών άκτί«
    νων. Διά σειράς χημικων έξισώσε·
    ών ό καθι^γητής Τίρσον είσι^,εϊ
    διά ποίον λόγον ηδύνατο νά τα-
    ^αX^) ζωή έκ τής κηλΐδος ταύτης
    καί διά ποίων φάσεων διήί.θε μέ
    σιώϊη. Κατόπιν τούτου έσπευσαν νά ι χρις οί αποτελέση αυτοΰσιον κΐΤ*
    άπαλλαγοϋν τοΰ πράκτορος αύτοϋ,' ταρον._______^________^
    τόν οποίον έπίστευαν έξαγορασθέντα ] ΜΑ5ΟΝ ΟΙΤΎ. ΙΟνΥΑ
    προδότην—έν πάση περιπτώσει «-
    χρηστον πλέον δι' ούτούς—«βρα-
    δίδοντες αυτόν είς την έκίίκησιν ;------,-/ ·„„
    _ , . * ' ' δστις δέχεται καταχωρισεις
    των εχθρων των. καθώς καί έγγρατρας
    Ό «Έθνικός Κήρυξ> /οΑ δλοι α!
    εκδόσεως τού πωλοϋνται παρά τοθ αν·
    ώ Γίου Π 5^*
    εκδός
    τΐΛβοσώπου μας κ. Γεα,ργίου Π 5^*
    τοΛούλου 1544 Ν. ΑΌΑΜ5 δΤΒΕΕΤ,
    Ό Μά| Πράϊς, πλούσιος κτηματίας, έκ Νιού Χαϊδεν, Κ
    άπήχθη καί έξυκλοκοπήθη υπό άγνώστανν έν ΦαίνΦΐλντ της^
    άς. Κάτω, δύο έκ των συλληφθέντων ύποπτον, Χάρρυ Φλαις »α
    Χόνντελ, δεξι§. Ό Πράϊς μετεφέρθη είς νοσοκομείον·
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 16 ΦΕΒΡΟΫΑΙΊΟΥ
    Γ1 !
    ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
    ι-
    Η Ειρήνη Μπορντόνη, ή όπβία ελαδε όιαί;ύγιον· άπό τόν Ε. Ραίη Γκ.οετζ
    3
    Ι
    Ο 1 ι καγ,ώιη, «τοιτητής τόϋ Π ανεπτστημίον Καί^ιτζ, έκτελών *****>-
    παγοδοομίας έν Μουρρεν, της ϋλβετΐα».
    Μ»
    Ό Τζέσσε Λ. Λάσκν, ίδιοκτήτης νινηματον
    δεκτός υπό τής μητρός τού ίν Λός "Αν-, ·
    στροφήν τού έκ περιπετειώδου; τ ' "*
    4 Τί
    14
    «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΤΙΑΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
    ΜΙΚΡΑΙ 1ΣΤΟΡΙΑ1-ΤΟΥ ΘΕΟΔ-ΡΟΥ ΒΕΛΙΑΝΙΤΗ
    τοϋ
    Π £ό σαράντα έτών τό σπίτι! πό τό παράθυρον,
    τοϋ ποιητοϋ Γεώργιον Σονρή εΐχε [ — Μήπως άποθνήσκει την στιγ
    καταστή φ λολογικόν κεντρον. 'Ε- μην αύτην δ σεβασμιώτατος;
    κεΐ Ισυχνάζαμεν δλοι δσοι ένεφανι-
    ζόμεθα τότε είς την φιλολογίαν
    καί έπερνούσαμεν τάς νυκτερινάς
    — Τί λέγετε, κίριε;
    — Μην άποθνήσκει, διότι εχομεν
    άνησι^αστικάς περί τούτου πληρο-
    μας ώρας, είς εύθυμον συνανα- φορίας.
    στροφήν. Μεταξύ των θαμώνων, — Π εριμείνατε μιά στιγμή, Λα
    τού φιλοξένον οίκον ενθυμούμαι ρακαλώ, νά κατεβώ γιά νά σάς
    Δροσίνην, Πολέμην, Μπάμπην δώσω τό Ιατρικόν δελτίον.
    "Αννινον, Δαμβέργην, Κακλαμά-) Μετ, ολίγον έμφανίζεται ενας
    νόν, Κουσονλάκον, Στρατηγόν, Ξε-1 ντανλαρόπαπας σείων όζώδη ρά6-
    νόπουλον, Κων. Μόνον, Κοι·ρτί- δόν, είς την θέαν τής οποίας έ-
    δην, καμμίαν φοράν έρχομένονς ξηφανίσθημεν είς τό βάθος τοϋ
    τάν "Αγγελον Βλάχον, τόν Άχιλ-' σκοτεινοϋ εκείνον δρόαον. 'Επι-
    λέα Παράσχον, τόν Αλέξανδρον στκ>έψαμεν καί διηγήθημεν είς
    Ραγκαιβήν, τόν Νικόλαον Πολί-| τούς φίλονς μας τα σύμπαντα. Έ-
    την, τόν Κονδυλάκην γαί πλείτ- ρωτηθέν τό πνεϋμα τοΰ Μεφιστο-
    στους άλλονς, παλλονς έκ των ό- φελή, διατί εδημιούργησεν αύτην
    ποίων άνήρπασεν ήδη ό θάνατος.' την φάρσαν, απήντησεν δτι τό
    Οί λογογράφοί είχον καταλη- έκαμε γιά νά διασκεοάση ολίγον
    φθΐ) κατά την περίοδον εκείνην ά- μαζύ μας καί μάς αφήκε υγείαν λε-
    πό την μανίαν τοΰ πνευματισμοΰ γων:
    καί ώς πρόχειρον μέσον σννεννσή-1 «Τί βλέπω έδω,
    σεως μετά των άοράτων δυνάμεων Σεΐς ποιοί εϊστε έδώ;
    είχον τό τθΌπέζι, δπου έγευμάτι-' Καί ποΰ βρεθήκατε;
    ζεν ή πολυμελής οίκογένεια τοΰ [ Π ώς μαζευτήκατε;
    ποιητοϋ. Έθετομεν δλοι τάς πά-' Φωτία ν' άνάψ*)
    λάμας μας επί τής πελωρίας τρα-; Κτίί νά σάς κάψη!»
    πέζης τοϋ Σονρή καί μετ* ολίγον, Τα λόγια αύτά έπλήρωσαν όρ-
    ήρχιζαν κνούμενοι οί πόδε; αυτής, | γης την συιιπαθητ κήν ύπηρέτρι-
    διά των ρνθμικών δέ κτύπων των αν τοϋ Σονρή Φρατζέσκαν, ή ό-
    άνηγγέλλετο τό καλούμενον πνεν- πο'Μ περιελουσε τόν Μεφιστοφελή
    μα. Ένα βράδυ έμφανισθέν τό δι' υβρεων.
    πνεϋμα τοϋ Μεφιστοφελή μας ά-1 _ π οΐους νά κάψτ) βρέ παλτν-
    ναγγέλλει ότι ενας Ρώσσος ιερεύς, ί ^νθοωπε ή φωτία; Νά μή ξανά-
    κατοικων είς την οδόν Καποδιστρι- ^ "
    α, τί)ν στιγμί]ν εκείνην επνεε τα σ^
    λοίσθια, Ή πληροφορία δέν ήτο £κ0Εηγαζεν.
    Ρ^ν «αγήνην μιάς νι'μφης τοη
    ννΙΟ·# 11 εϊ^ Λ·«-νΛ% Η. αϊ _ ΤΤ Λ ε ^^ *τ
    ής είς Π
    θεν μεταοονν είς ΊτοΛίαΤ
    την σκιάν του Καπιτωλίον *
    (Κ^τηνο^ηνην τοΰ μέλιτος
    Ο Οθων δστις περί
    είχε προώτι, δέν προέβλε^ τό
    ριστατικον τουτο καί δέν είδο,τοί
    σετονταΐαιέ
    ε ή φ; μή ξ
    ; στό σπίτι μας, γιατί θά
    ^ μασκάρα,
    Ή στάσις αυτή τής Φρατζέσκας
    δυσηρέστησε φαίνεται τόν Μεφι¬
    στοφελή καί ετσά δέν παρουσιάσθη
    ένδιαφέρονσα, άλλά διά τή; έπι-
    βεβαιώσεως τού γεγονότι;, θ' ά-
    πεδεικνύετο κατ' αναμφισβήτητον
    τρόπον ή άλήθεια τής εμφανίσεως ^^ είς τας πνευματικάς μας ονγ
    των άγνώστων διη'άμεαχν. Ά,τεφα-' χεντρώσεις. Ί
    σίσθη λοιπόν νά μεταβούν τρείς | μεσολαβήσεως
    έξ ημών είς την σημειωθεΐσαν κα¬
    τοικίαν τοϋ Ιερέιο; πρός πιστοαοί-
    ησ.ν τής ά/.ηθεία;. Τώ δντι μετέ-
    δημεν. Έγώ ώς γνωρίζων την Ρωσ
    σικιήν ήμουν ένδεδειγμένον μελο;
    τής έπιτροπής.
    Ό Τζέιμς Μπάνξ, 79 έτών, όίατομμυ(?ιοΰχος γαιοκτήμων τής Άτλάντας,
    όστις ένυμφεΰθη την μιγάδα γρααματέα τού, Ντάλλη, 56 έτών. Είς φίλος
    του τώρα έν Σιχάγφ υπέβαλεν είς τό δικαστήριον αίτησιν περΐ άκυρώσεως
    ■τοΰ γάμου.
    | τικός "Ατλας, όστι; επαθε φΐΌΐκά | τα συμδαίνοντα είς τάς Αθήνας,
    καί αύτάς τάς σχετικάς έκπλήξεις.' κατήλθεν έκ Βοίτκουρίστίου συνο-
    ποίον ή Ίταλίς Σειρήν είχεν
    γαγη τον εφηβον νίόν του.
    ( Άλλ' ένώ ό Δόμινος ετρεχεν ε'κ
    τας Πάτρας, Ινα βράδυ ετέθη ί!
    ρωτημα είς τόν Λέσσιγκ, ποίον Α.
    το το τελευταίον γραφέν ποΐΓμί
    τού. Ό ποιητής τής Αίμιλίας Γα·
    λοττη μάς ύπηγόοευσε τό άκόλον-
    ιθον ποίημα Έλληνιστί:
    ι Στούς κάιιπονς τούς άνθόσπαρτους
    βροχή μας είχε πιάσρ..
    Άφήσα,ιε τα λούλουδα
    κ' έτρέξαμε στά δάση.
    Κ' έκεΐ στών δένδρων την σκια
    μέσ' σέ κρνμμένο μέρος,
    Άρχίσαμε πειοάγματα καί λόγια
    τοϋ αέρος.
    • * *
    Ξάφνου μέ φόβο μού μιλεΐ
    τό χαρωπό της στόμα.
    — Γιατ' εΐσαι τόσο ξένοιαστοζ,
    δέν εααθες άκόμα,
    δτι τα δένδρα τα ψι^λά
    τα καίει άστροπελέκι;
    Φοβοΰμαι, φεύγον>μ' άπ' εδώ
    πάμ' άνοικτά παρέκει.
    # * *
    Κ' έγώ τής εΐπα γελαστύς
    — Γιά κεραννονς, μέ μέλει
    δσο καί μέ τοΰ ερωτα
    τα φλογισμένα βέλη.
    Μά σάν ν' άποκοιθήνανί.
    στά λό^αα τα δ.κά μου
    τα μάτια ιη< εκαψαν την καρδιά μου. ενθυμούμαι αλλους μετ ολιγον βαθνπωγων μορφη ε- του. Ένα βράδυ ότε εΐχε κληθτ| το νε'ις να κυττάξη καί νεφανίσθη είς τό παράθυρον. Ι πνεϋμα τού "Ατλαντος καί παρε-' τραπέζι. κατοικεϊ, ηρώτησα, ό κληθή νά σηκώση επί των ώμων σεβασμιώτατος Νέστωρ. του τό τραπέζι, ηκούσθη, εξα,φνα — Μάλιστα, κύριοι. Τί άγαπα- κάτωθεν αύτβϋ ήχηρόν πτέρνισ«(ί τε; ά-τήντησεν ή μορφή έκείνη ά-ι καί μετ' ολίγον εξήλθεν ό ποαγμα- 1 · "· ενεφανίσθη πλέον. Ένα ι 0 ΣικογΔ, γραφουσα την ιστορίαν τ
    ^ ^^^ Μμπόμπ Φίτζΐμμονς, δστις είς τα 1897 ενικησε τον
    Κόρμπετ έν Κάρσων Σίτΐ'., Νς*τρασχας.
    15
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΪΡΙΑΚΙΙ. ι« Φε,ΗΙΌΥΛΡΙΟΥ, ι»ου.
    ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΧΤΗΜΑΙ
    ΕΝΑ 'ΡΗΜΟΚΚΑΗΣΑΚΙ
    "Ενα λιθόχτιστο, <ττ»χό, μικοό, Ιρη- μοκκλησάκι Στέκει περήφανα ύψηλά, άντίκρυ στό χωριό, Είναι χτισμένο στήν κορφή,—σέ χα- μηλό βουνακι, Μ' ενα μονάχα σύντροφο—έναν ξΰ- λινο σταυρό! "Οπως οί δλλες έκκληστές, στολίδια αντό δέν Ιχει, Οΰτε διαμάντια, οδτε χρυσό, οϋτε καμπαναριά' Άπ' τή σκεπή χιονόνερο, νύχτα Ν καί μερά τρέχει Καί ςρειδωτά άργοκυλάει στής ρίζες, στά κλαριά..... "Ενα μικοβΰλι σήμαντρο, στή μέση ραγισμένο, Μέ φυτρωμένα άπάνου τού χορτάρια τοΰ δουνοϊ', Κάθεται ίβημο κι' αύτό σέ μιά άκρη ξεχασμένο, Χωρίς τόν πόνο τού νά εί-τή τό δόλιο κανενοΰ'. Κάποιο μυστήριο δαθύ σχεπάζει τό ' ρημοκκλησάκι, Ποδ χρόνια καταμόναχο στέκει στήν έρημιά.... Άπ' την αύγή ποΰ μιά μικοή επήγε έ- κεϊ νά ζή<~| Μακρυά άπ' τόν ψεΰτη τό ντουνηά.... έκεϊ καλογρηά! Είναι ίστορία ξακουστή, παληά, πολύ παληά! Εΐχε άγαπήσει ενα παιδί, μικρό, με- λαχοοινό, Μά ίκείνο την έγέλασε, τής πήρε την καρδιά Καί την τιμή της καί εφνγε σέ κό- σμο μακρυνό..... Κ' ετσι ή κόρη μοναχή, ώχρή καί ντροπιασμένη Άνέδη άπάνου στήν κορφή, στήν έ- ρημοκκλησιά, Μέ πίκρες κι' άμαρτήματα καί πόνους φορτωμένη Νά κάμη έΐομολόγησι στήν φίλη Πα- ναγιά! Κ' εταξε τώοα τη ζωή μέσ' τό οημοκ- κληοάχι, Μακρυά άπ' αυτού; πού δέν πονοΰν, τα καλογερικά Τα φόρεσε μ' άπόφασι, καί πίσω στό χωριδάκι 'Εγΰρισε τής Παναγίας ή δοΰλα, μ,-ηστικιά! Μά καποτε ποΰ γνριξε μέ λάδι φορ- τωμένη Νά κάψη στά καντήλια της, ν' άνάΗΤΐ τα κεριά, —Ή κόρη πού άμάρτησε, ή κόρη ή ντροπιασμένη— Μ.τροστά της εΐδε έκστατικά νά στέ- κη ή Παναγιά! Στάθηκε 'κεϊ περ,ίτοομη, τα μάτια γουρλωμένα, Αί έν Νέα 'Υόρκτι έκλεγεΐσαι καλλοναί, λ.ουόμεναι είς τα ΰδατα τού Ειρηνικόν, εν Βενις, της Κα/.ι<4<>ι>Μ<*ς, κρότον ν' άρχίσουν „ " θεατρικ ής τεχνης. τα μαθηματα τή; Τό στόμα της τρεμουλιαχτά κάτι ή- θελε νά ειπή, Μά δίπλα της στεκότανε ό νηός άπό τα ξένα, Μετανοΐίομένος 'γύρισε, έκεΐ γιά νά την 6ρή! «νΕλα», της λέγει, «Πέταχτα τα κα- λογερικά σου, Σέ μενά άνήκεις μοναχά, γυναΐκά μόν εΐσαι 'σύ! "Ελα νά φύγουμε άπό 'δώ καί πάν- τοτε σιμά σου θά μ' εχχις, σκλάβος Θά γενώ, άγάπη μου χρνσή!....>
    Μά 'κείνη τώρα πάστρεψε τα μανρα
    δάκρυ άτης,
    Καί τοϋ εΐπε πως παντρεύτηκε την
    έρημοκκλησια,
    Στήν Παναγιά της εταξεν αύτά τα
    κόκκαλά της....
    Μά ό νηός γκρεμίστη κατά γηςϊ····
    Δέ ζοΰσε τώρα πειά!....
    ΑΓΤΕΛΟΣ Ν. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ
    , Ο., Φεβρονάριος, 1930.
    ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
    Ο ΤΕΑΕΥΤΑΙΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ
    Παλληκαρι, μή περνφς χωρίς νά
    μ' άγαπήσης. Είμαι άκόμη ώμορφη
    τή νύχτα. θά ιδής πόσο τό φθινόπο»-
    ρό μο» είναι ζεστότερο άπό την |^Α-
    νοιξι μιάς άλλης. Τόν έμάθαινα δλη
    τή ζωή μου γιά νά τόν προσφέρω στόν
    τελευταΐο έραστή.
    Μή ζητήσης τόν Ιρωτα των παρ-
    θένων. Ό ερωτας είναι δύσκολη τέ-
    χνη, όπως τα νέα κορίτσια είναι λίγο
    μπασμένα.
    Ό τελευταϊος έραστής μου θε νάσαι
    σύ, τό ξεύρω. Νά τό στόμα μου γιά
    τό οποίον Ινας λαός χλώμιασε άπό
    πόθο. Νά τα μαλλιά μου, τα ιδία μαλ-
    λιά ποϋ τραγούδησεν ή Μεγάλη
    Ψαπφα.
    θά μαζέψω γιά χαρή δική σου, δ,τι
    μουμεινε άπό τή χαμένη νειότη, θά
    κάψω κι' αύτές τής άναμνήσεις μου.
    θά σοΰ δώσω τή φλογέρα τοΰ Λ·κα
    κ*ά ζίι ζώνη τής Μνασιδίκας.
    10 βΕΝΒΡΟ
    Χρόνια στεκότανε στόν τόπο τού,
    Βροχές, χαλάζι, κι' άσπρα χιόνια
    Άκίνητο τό άφηναν στό μέρος τού
    Τό δένδρο, κι' δς περνοβσαν χούνια.
    'Λνθρώπου χέρια ΰμως ήρθανε
    Άνέτειλε τοϋ ήλιου' ή ήμερα,
    Τοΰ δέντρου τελευταία—πέσανε
    Στή γή τα φύλλα, στόν (|γέρα.
    Σιγά-σιγά ό πέλεκυς τρυποΰσε
    Τοΰ γεοο-δένδρου τό στεγνό κορμί,
    Πικρά, πικρά ή ήχώ άντιλαλοΰσε,
    Ξαπλώθηκε τό δένδρο κατά γή!
    Χίλια τα χερια τού στόν ούρανό—
    Ρίζες κα'ι κλώνοι—ώς σέ προσετ^χή
    Τεντώθηκαν μέσ' οτό 6ουνό
    Γιά τελευταία τοΰ θεοΰ εύχή.
    Μαικ?όσκια νύχτας τα φτερά
    Ξαπλώθηκ.ιΐν γύριβ στή γή,
    Σταμάτησαν τ' όνθρώπου τα σκληρά
    Τα χέρια. "Εγιν' ή εύχή!
    ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΟΥΚΑΣ
    ΙΙαηονοΓ, Ν. Η. .Ιηη. 1930.
    ΔΗΜίϊΔΕΙΣ ΣΑΤΥΡΕΣ
    'Επαντρεύτηκα καί πήρα
    μιά γυναϊκα καλομοίρα
    τή Δευτέρα κάνει σκόλη,
    καί την Τρίτη παοασκόλη·
    τή νΤετράδη γιά τα μάτι»,
    κα ίτήν Πέφτη γιά τόν δνδοα
    την Παρασκευή ζτ»μώνει·
    τό Σαβδάτο ξιφουρνίζει·
    καί την Κυριακή ρωτάει,
    «πιάνετε, γυναίκες, ρόκα;»
    πιάνει την τρανή της ρόκα
    τό πολύ τρανό σφοντύλι-
    ?γνεσε κι' άπόγνεσε,
    Ιγνεσ' έ'να κουδαράκι
    ίσια μ' ?να ρεδυθάκι.
    Ποΰ νά πάχι νά τ' άντοιχίσιι
    καί νά τό άντικλειδίση!
    μέσ' τοϋ ποντικοΰ τ' οτίτί,
    καί τής γάτας τό μηοί*
    τό ποντίκι τ' ώργισμϊνο,
    τό γατσί τ' άφωρισμένο,
    τίγγρι τό 'να, τσίγγρι τ' άλλο,
    τής μπερδέψανε τύ γνέμα·
    κι' άπ' την πίκρα«οϋ γνεμίίτου
    έπεσεν επί Θανατον.
    καί την Πβφτη έστικώθη
    καί ή πηττα της καρφώθη,
    τρώγει μιά, τρώγει καί όίλλη
    καί κομμάτ' άπό τίιν δλλη
    νά τηνέ κ' πρΜταθειά της,
    μέ την τίτσα όμπροστά της,
    «μπά! καλώς την ποωτοθειά |ΐου
    ποϋ φερε τή γιατρισσά μου»
    νά τη κ' ή γειτόνισσά της
    μέ τή ρόκα όμπροστά της
    «μπά! κακώς τίι γειτόνισσά μου,
    μοΰ φερε τίι φόνισσά μόν».
    Άξιωματικοί καί
    πλήρωαα ίστανται
    είς προσοχήν, Ιω*
    όσον ή 'Διάστερος
    ΰψοΰται επί τοΰ νέ¬
    ον Αμερικανικόν
    χαταδρομ. «Πεν-
    σακόλαί. έν τφ ναυ
    στάθμω Μπροΰ-
    κλυν, υπό τό γενι¬
    κόν πρόσταγμα τοΰ
    πλοιάρχου Χάου.
    ΕΑΛΗΝΟΠΟΥΑΑ
    Ζοϋμρ σέ κόσμους ώμορφους
    Σέ χώρα ξακουσμίνη,
    Στούς κόρφους τής Άμεοικήο
    Καί 'γώ είμαι άναθρεμμένη!
    {""νρω διααάντια τοΰ ντουνηά
    Τή χώρα μας στολίζουν,
    Με'σ' τό καμίνι καίγουνται
    Μ' άναλαμπές σκορπίζονν!
    Μά έγώ εΐμαι σάρκα Ελληνικήν
    Μιά κόρη, μιά μικροΰλα,
    Άληθεια, έδώ γενντ'ιθιικα,
    Μά είμαι 'Ελληνοποΰλα!
    Ή μάννα ποΰ μ' έγέννησε
    Μέ έγέμισε μέ έλπίδα
    Καί μοΰ 'πε εχω κι' δλλη μιά,
    Μιά ένδοξη πατρίδα!
    «Άγάπα, μοΰ 'πε, κόρη μου,
    Τή δοξασμένη 'Ελλάδα
    Καί κάι)* μέσα στήν ψυχή,
    Πατριωτισμόν· λαμπάδα'
    Είναι ποονόμιο θεΐκό,
    Μίσ' τό κεφάί.ι δέστο
    Νά ?χης αΙ)ΐα 'Ελληνικό,
    Μέ ύπερηιτόνεια πέστο'
    Γεννήθης θρέμμα 'Ελληνικό,
    Γραικοί είναι οί γονεϊς σου,
    Ή Ελλάς είναι πατρίδα μ*κ
    Πατρίδα είναι δική σον!
    θάψ' την 'Ελλάδα μέσα σου,
    Ν<χώ<ττην καλά μ^κροΰλα, Γιόμκτ1 τα στήθηα σου παλμοΰς, Έσύ 'σαι 'Ελληνοποΰλα! Ρίγη, άληθεια, α'ισθάνομαι Βαθειά στά οοιΰικά μόν, Μέ δ»·ό πατρίδε; νάειμαι 'γώ, Ναί καί τής δυύ τής άγαπώ, Μέ οΰλη την καρδιά μου' Μά τώρα πειό περσότερο Ποθώ γιά νά γνωρίσω Τή μάννα φώς ποΰ έδωκε Στόν κόσμο. Καί νά ζήσω Στούς "Αγιους Τόπους, τούς παληό Κ' έκεϊ νά ξεψυχήσω! θέλω κ' έγώ στόν "Ολυμπο Μιά μερά νά γυρίσω Μέ τούς θεούς μας τούς παληού:: Μαζύ νά σνζητήσω! Στ' αγια της Κρήτης χώματα. Στής Ρονιιελης τα τόπια, Στής θράκης τα ψηλο')ματα Καί στ' αλλα στανοτόπια, Νά έγγίξω θέλω τή στεργιά Των γραφικών νιισιών μας, Τοΰ φημισμένου μας Μωρηά, δ Καί των ψηλών 6οννών μας'..... Νά Ίδώ κα ίτήν Άθήνα ιιας Καί τή Μακεδονία, Καί στ' "Αγιο "Οροε νά σταθώ, Νά κάμω Λειτονργίαΐ Έγώ είμαι σάρκα 'Ελληνικη. Μιά κόρη, μιά μικροϋλα, Άληθεια έοώ γεννήθηκα, Μά εΐιιοι 'Ελληνοποΰλα! ΑΓΙΈΛΟΣ Ν. ΑΛΕΞΟΠΟ Οί»ηΙοη, Οΐιϊο, 1930. (Άφιερώνεται Έ'γ;

    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ. ΐβ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1980.
    ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ»
    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
    ν
    Ο ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
    ΗΜΟΛΑ ΚΑΙΛ! ΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ
    ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ
    Τό πλισε και ή ν&ρούρ.—
    Κοομοιά, γιακάδες, έ-
    αάρ—ες και —ρ>ωτότ>«ες
    λεητομέρειες.— Τρο«ο
    ποιήσεις των «άντων.
    Ή τουαλέττα, ή όνομαζομένη σε-
    <> ζιέ, όφείλει ολη της την κομψό-
    τητα είς την τελειοποίησιν των λε-
    χτομερειών της. Π ιέττες μικρές,
    '>ζρ&νρ, κουμ,διά άχό κρύσταλλο ή
    λεχτότατο ξύλο χρησίμ.οχοΓ.οϋντΛΐ ε¬
    φέτος, διά νά καταστήσουν τής λε-
    γόμενες άχλές τουαλέττες χραγμα-
    τ'.7.ά κομψοτεχνήματα γούστου.
    Ή χολΐ>χοίκ'.λος τοχοθέτησις
    των νερδ-ί» καί των χιεττών, ή έκ-
    λογή καί τής χαραμικρότερης |
    γαρν.τούρας διαρκώς άνανεώνε*.
    την νεανικήν έμφάνισι των άχλών, ι
    ίλλά καί συγχρόνως χαριτωμένον
    -ότών φορεμάτων.
    θά ίίούαε εφέτος άχειρίαν κοι»μ·
    :ίών χοι» 7ρη<τίμθχθ!θύνται ώς γαρ- '-τούρα, χολλές άγκράφες, κρί- ν.ους. ζώνες καί ΰχεράνω δλων α·ύ- τών τα γχμ.ψότατα μ·.κ.ρά γιακαίά- λ'.α άχό λενζερί» καί μίκροσκοχικές χιέττες χοϊ» χροσδίδουν κάτι τό τό¬ σο δροσερό, τόσο χαριτωμένο. Ούδέχοτε άλλοτε ή μόδα μάς τταρουσίασε τόσες έξεζητημένες λε- χτομέρειες, έκ των όχοίων ή κάθε μία χερικλείει μ'.ά χρωτότυχη ίδ·έα Ή γνωστή Παρισινή καλλιτέ- "'.ς τής ραχτικής, Μάγκ Έλλό, ;05αρμόζε: στήν χλάτη ενός φο- ρέματος Ινα χραγματ:κό μ;κρό φι- ζ·!ι άχό Ιίρρζ τού όχοίου ή σουχλίς άμίλλίται χρός τό λεχτότερο ζιάνας συνίστατα'. είς τό νά χροσ- μόζη τό κάθε τι χρός την χερί- " ασιν. Ούτω, μέ τής χρώτες ήμέρες τής ανοίξεως, όχόταν θά άρχίσγ, τής χροετοιμασίες της γιά τό τα- ξείδί, θά φροντίση καί τα μχιζού της άκόμη νά τα χροιΐτϊθευθγί άνά- λογα χρός τόν σκοπόν. Ούτω, τα νεώτερα δραχιόλια τού ταξειδι&ΰ ά- χοτελοϋνται άπό μιά λεπτοτάτη λω ρίδα δέρματος, περασμένης άνάμε- σα άχό τοΰς κρί'ΐους τής χρικτα- φεν;ας γκο^ρμέτ ή άκόμη άχό Ινα λεχτό κογ.κ:νωχό δέρμα μ' Ινα μο¬ τιφ άχό μπλέ χέτρες. "Οσον άφορά τό κολλιέ τοϋ τα¬ ξειδίου, αύτ; θά συνίσταται ή άχό μ;κρές ξύλ'.νες μπαλίτσες, ποικιλό- 7ρο)μα σκαλισμένες, η άχό χέτρες σκαλιστές, ζωηρεύοντας ούτω την ταξειδ'.ωτικήν τουαλέττα. Ή έλεγκάν4! κυρία χοΰ θά τα- ξϊΐδεύση φροντίζει έξ αλλου νά έ- εοδ'.ασθή μέ Ινα νέον είδος δαλί- τς-ας ή όχοία άνοίγοντας ίδιόρρυθ- της αχο- Καί τί δέν έχ'.νοείτα: είς τόν τρέχον τού ντραχαρίσματος μΐάς ζώ <·ης, τού'-Λθομδώματος, τού δεΐίαα- τος μιάς έσάρχας! Κι' όλες αύτές ο! άτέλειωτες ' επτομέρϋες δέν είναι άλλο, χαρά . μυστικΐ τής κομψότητος των ά- ../.ουστάτων πούρ τουτ-άλέ φορεμά- ων. Τ* «άντα τροπθΛθιοΰνται, Ή μόδα δέν είναι άλλο, παρά μία ίιαρκής μεταιδολή, χαρουσιά- ζοντας κάθε έποχή την γυναίκα έν- τβλώς διαφορετικήν, άχό ό,τι ηταν οι>μένην έχοχήν.
    «·"·■ ^^Βι^ϊΰτό δέν άφορά μόνον δ,τι
    γυναίκα, άλλά
    -"ΐα τ:ο!» κατά
    '. -ησεν-'ί-
    έχί τής όχοίας ευρίσκει τό κάτ)ε έ-
    ξάρτημα γΐά τόν καλλωχισμό τοϋ
    χροσώχου της, ένώ μιά άλλη χαρο-
    μ2:α δαλίτσα, λε·<ρμένη δαλίτσα τώ-ί ΰχο?η.Λάτων, την θέτει στό σ?- λημμα πθ'.ό ύχόίημα νά έκλέξϊ] διά νά εμφανισθή κομψότερα, δταν τό τραίνο σταματήση στήν χλάζ ή την δίλ-ντ' ώ τής μόδας. ΝΙΝΑ - ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ Ό χονόϊοντος χροέρχεται άχι ' ό ά τ.ολλάς ή άχότομος μετά- ί ό ύ -;ς άχό -ώ ζεστοϋ^-είς τό κρύον, τα ρεύματα, ή τερηδών, ό ρευματι- σαός κτλ., είναι αί άρχικαί αυτού αίτία;. "Οταν τό δόντι καταστρα- φή άχό την τερηιίόνα, άμέσως χρέ- χε; ή νά τό δγάλετε ή νά τό 6ο>
    λώσετε, ά?οϋ χρώτον άχοναρκώσε-
    τε τάς νευρώδεις ίνας τοϋ δοτνιοϋ.
    Ό όδοντθ'ατρός, ό επιστήμων οδον¬
    τοϊατρός, είναι ίίναι ό μόνος κα¬
    ί ιά τάς δύο αύτάς έρ-
    . 'Αχοφίύγετε τοΰς άγύρτας
    ■/.α; τας ρεν.λάμας.
    ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ
    *. * *
    Όταν ή έπιίερμίς σας είναι έ-
    ρεθισμένη καί κόκκινη, κάμνετε συ-
    γνάς πλύσεΐς μέ νερον πολϋ ζεστόν
    «ίς τό όχοίο ρίπτετε χολύ δορικόν
    όξύ.
    •—"Οταν τα χέρια σας Ίδρώνουν
    ■τολιι, πλύνετέ τα μέ κρυο ν«ρό σ>
    6
    5
    Νυμφικαί ενδυμασίαι της τελευταίας μόδας. Τοϋλι καΐ ταντέλλα είς την η¬
    μερησίαν διάταξιν. Άοιστερφ, ή Λάίλα Λή, φοροϋοα ωραίον νυμφικόν κά-
    λυμμα τής κεφαλής. Δεξιςί, ή Τζανέτ Λόφςρ μέ καλύπτραν της μόδας. Ης
    τό μέσον ή "Αννα Χάρντιν μέ νυμφικήν έσθητα είς ώχροκύανσν σατέν μέ
    τατέλλες. Κάτω ήΐδία δεικνύουσα τό νέον κάλυμμα τής κεφαλής έν είδει
    Τουρκικόν σαρικίου, ώς καΐ τόν νέον τρόπον τοΰ νυμφικοΰ φιλήματος.
    Η ΕΚΑΟΓΗ ΤΗΣ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΕΝΙΚΗ¬
    ΣΕΝ Η ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΗ.
    Οώς διεξήχθη ό διαγω-
    νιομός.— Ή Ναμικ χά
    νούμ, μελαχροινή, τυ-
    «ος τής ΤΌορκικής ώ-
    μορφιας.
    ΚΩΝ) ΠΟΛΙΣ, 'ρς
    Μέ χΛυ ενδιαφέρον εγινε καί εφέ¬
    τος είς την Κω>~αντινούχολ'.ν ό
    διαγωνιτμός διά την άνάδεΐξιν τής
    (ιΜΐς Τοοιρκίας» τοΰ 1930.
    Τί χλτ/'ος είχε χλημμ.υρίσεί τό
    «Το·ϋρκουάζ)', οχου θά εγίνετο ή έκ-
    λογή, άχό χολΰ ενωρίς, είς τρέχον
    ώττ» ή έχ:τ.ροχή ηναγκάσθη μετά
    την χλήρ6>οίν τής αιθούσης νά κλεί
    αγ, τάς θύρας διά τόν φοδον μεγα-
    λητέρας κοσμοσυρροής. "Ετσι ή-έν.-
    λογή τής έφετεινής «Μίς Τ»ρ-
    κία» εγ:νε κεκλεισμένων των θυ¬
    ρών!»
    * * *
    Αί ίιχούήβ'.οι, 21 έν όλω, γοη-
    τευτικθ! Άνατολικοί τύχο1., τριαν-
    τάφυλλα τής Σταμ·—ιύλ καί τής
    'Αοίας, έχερίμεναν μέ καρβιοχτύχ:
    άληθινό την κρίσιμον στι*/μήν. Ή
    'Βλλανόίικος έχιτροχη κατέλα&ε
    ίάς θεσεις της. Είς τό μέσον ήτο
    ό Τοίρκος ποιητης Ά'οδουλχάν Χά
    μήτ ίίτ,ζ, ΐχων έκ δεξιών τόν Χοό-
    ν; Τζαχήτ όέττν καί έξ άρΐττε-
    ρών τόν λογογράφον Χαλήτ Ζιά,
    ταρίσταντο ?έ δλοι χΐρίχου «Ταΰί-
    κοι καλλιτέχναι οί όχοίοι καί έψή-
    β ισαν.
    Τίλος, ήρχισεν ή ιτυρέλασις των
    κβλλονών ύχό έκΘαμΛωτικόν φώς
    χροδολεών, χρο τής έχιτροχής. Με-
    ρη.α αι όχοίαι είχον λάδει μέρος
    είς τόν χροκαταρκτικόν διαγωνι¬
    σμόν, 3έν χροσήλθον, μία δέ εμφα¬
    νισθείσα κατά την χαρέλασιν, έξ-
    η?ανίστ)η, οταν ήλθεν ή στιγμή νά
    άνεδτ, είς τό τρ«χέΊζι, οχου άνέδα:-
    ναν αί δίθ-,'ωνιζόμβναι.
    * * *
    Ή «ΑΙίς» εξελέγη χβτά τόν ε¬
    ξής τρόχον:
    Μετά την χαρέλασιν έί>ηφίσιθη-
    σαν αρχικώς τρείς, έκ των οποίων
    Οά έξελέγετο ή «δασίλισσα».
    Κατά την χαρ4λασιν ή έχιτρ'οπή
    εζήτησεν απαραιτήτως νά ίδη καί
    τάς κνημας των, καί αί ώραία'. τής
    Το^ρκίας έκόντηναν όπερ τό δέον
    την φούστα των. Τό ιτΓαττ'.κόν σώ-
    μα τής θϊλκτικής Φουρουζάν, ή χά
    ρις τής Ελένης Λαγουδάκη, ή ώ-
    ραιότης^ τής Μ. Ν. αριθ. 32 καί
    τα χαρίτμ,ατα τοσων άλλων εθαυ¬
    μάσθησαν, γενομένης &έ ψηφοφορί-
    ας έξελέγ-ηζν ή Μ. Ν. άρΓθ. 32,
    ή πέρυσι έχιτοχοΰσα Φεριχά Τεφίκ
    χανούμ καί ή Ν. Ι. 'Επτ7κολο6θησαν
    ζωηρά χειροκροτηματα α*1 «λλαι
    έκίηλώτεις θαυμασμοϋ πρός τάς
    ωραίας, κατέχιν 3ε συσκέψεως τής
    Έλλανοδίκοϋ έχιτροχής είς την ο¬
    ποίαν συμμετέσχβ καί ή «Αύγη»
    καί —ολλοι ξένοι δημοσιο-^ράφοι κοτί
    καλλιτέχνα·. εξελέγη «διά δοής» ώς
    ί.Μίς Τουρκία», ή δ-εσχοινίς Μ. Ν.
    άρ·.θ. 32, ττις είναι ή Μουμχετζέλ
    Ναμικ χανούμ, χόρη τελωνειακοί
    ϋχαλλήλου.
    'Εοίλεκτά βιβλία Ιχει μόνον τό Βι-
    >λν τοϋ «'Β0νΜ«οϋ Κήρτνος».
    Ή χαραγεαιστή τχλήνα
    είναι τροφή εύνευστος, έχιζη
    δέ χαρά τόν άρεσκομένων είς τώς
    μςΐζέδες, είναι "δύσχεχτος καί 6
    ^χαχος.
    Έν χρώτοις, χλύνομεν την σπλή-
    ν« καλά, κατόχ'.ν μέ ενα μι>τερό μα-
    '/.ζΊρ: άνήγίμεν όχήν είς την μίαν
    έκ των χλευρών της σχλήνας, την
    ευρισκομένην είς τα άκρα και εα·
    χήγομεν τό μαχαΐρι κατά τοιούτον
    τρόχον, ώΐτε νά εισέλθη είς τό κεν¬
    τρον τής σχλήνας καί καθ1 όλεν
    τό μήκος ούτής. Καθ1 ην^ δέ ΐτιγ-
    μήν χροσχαθοϋαεν ν« έμΐΓΤιξωμεν π
    αχαΤΐ ίκρδώς είς τό κέντρον ντζ
    μέν, χΐνοϋυεν την μάχρν ^
    καί άριστερά, ο'τως ώστε να ε^-
    ρυντ)ή καλά ή όχή ή όχοια θα ί*-
    χθή την γέμισιν. Κατόπιν ετοιμ.»-
    ζομεν την ίέα'.σιν ώς έςής: Π αι?·
    νουμε άνάλογα ρΰζι τό οποίον τ«-
    γαρ'ίζομεν μαζύ μέ ολίγο ·Λρεα;χυΐι
    καί σκόρδο (ψϊλθΜμαενβ) εις εν?
    τιγάνϊ μέ λάδι, χροσ-θέτοντας ολί¬
    γο* μαϊνδχ^ό, άλατοχί-χερο, τριμμ-;
    νο τυρί ολίγη τομάτα καί στβΤ«-
    δες (εάν θέλωμεν). "Οτα·; ετοιι»*
    ςθοϋν νεμίζομεν την σχλήναν με το
    μίνμα χίτό τή βοηθεία ενός «υτα
    λιόϋ. 'ΟτΑ γεμισθή καλα, ραΐτο-
    ά η θ«υ
    γμ
    μέν τό ανοιγμά της, την τοχοθί«υ-
    |Κν είς 'ΐτΜ'Λίνη (χήλινον ϊοχβι
    όν) μέ τό άνάλογο λαίι **'· ψ
    κουχίζομεν μέ όλίγην 9ψτ^> ί':-
    άν θέλωμεν). Την δαζομεν εις «ν
    βοϋρνον καί «ταν ψηθη την «?5··
    ρομεν είς μίαν χ'ατελχ^
    '{)τχ> ή έργασία σα; _
    ,ΛΛά νβί «έλετε νά άνβίΐ«χβη« ^·
    είς άλλη; την οποίαν ίεν γνωρ·-
    ζετε—διότι δέν την ^*3α!5 ν'.
    3-Λείκε νά όμοιάσετε με «ν^^
    φών τοΰ όχοίου τάς τΡ'Ζ*».^ -Τ,
    φαλής τού ?κο·}εν ή ΔαΑ.ίβ. ΐο
    γνωρίΐβτβ, μ&ις εχασε τας τρ.χ-»
    τού, ε'χασε -/.αί τ^ δύναμιν ^ *"
    έ'·".νίν άν&ρωχος
    μεταχειρισθήτε «τ* >«ς ^
    χοία όχεχτηΊη ί'.α *;-»- ·ν . 0,;
    δέν είνα: ο·"!:: τού κ;"/^·- ?·»^ |;,
    ν,αί τιμίως, είς εργασίας *'· '"
    16 ΦΕΒΤΟΥΛΡΙΟΥ, 1930.
    17
    3Ο-2Ο3Ο
    ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΚΡΙΝΟΜΕΝΗ ΜΕΤΑ 1ΟΟ ΕΤΗ
    ΙΐΊΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ- ΤΑ... ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΒΙΑΣ.
    Ι
    ΙΜέ τό τελευταίον Γαλλικόν τα-
    ^ μάς ήλθε, χωρίς νά την
    ί άό αά
    ιένωμεν, μια ακομη
    τό έρώτημα ποΰ είχομεν ΰ
    καθως ένθ^οΰνται οί άναγνώ- πετρέλαιον
    χταμενα μηχανήματα, άργοκίνη-
    ι δαρεια τά όποία έ/.αλοΰντο
    λ
    ρ
    αεροπλανα καί τα όποια εμόλοναν
    τοΰς ό
    αύτοΰς μία
    ;ηκολθϋ- νος μολις αιώνος !)χήρχαν γυναίκες
    Τί Λ Ο ϋΤ^Ο ν Ύί -νΜ^Λβ * -—λ λ ._.. — λ-λ"Ϊ — λ.. »,_ ..α.
    πανηγορικον, ό Γαλλος συγ-
    περιγράφων μέ άφθονον
    Ιύμορ την σημερινήν εποχήν, ο¬
    ί; θά την βλέπουν καί θά την κρί-
    θΐ μεταγεν&στεροι μετα ενα [
    ύ-)2, δίδει συγχρόνως μίαν ώραί-[
    καί πνεοματώδη εΐκόνα τής έ
    κοκτειγ. σ0!ν &—χρεωμένοι νά' έξομολογοίν'-
    Ή κατάργηβις, των 6ι- ταιλ την ταραχήν των είς τάς έκλε-
    βλάων. ατας τής καρδίας των, όπως τάς
    «Τώ καιρώ έκείνω χόριοι —8- ώ,71*·*^ «τε, ένώ σήμερον, χάρις
    " " "'" 'παράδοξον είς εις, το —** «« έκαμεν ό πολιτι-
    τμος μας, μια νεα δεν εχει παρα να
    ί)λώση τά μάτια, διά νά μαντεύ-
    τον κ2ϊ
    - οα^π *«..*,. *-.!.<. λ—ι^Λγ» Ινα πραγματοποιο*ινται τόσαι πραγ- ■-.-_- · . · τ&υ ζυου, όπως την φανταζε-| Γ ,'^ , , γ ι, ζτ - ,Ττήταα ι-ώ ϊοναιόΓίί ί*?7υη- •λ λ λ ΑιΛ-η» ιλτ/ ^χηΐ'»! 'μ^τικαι τελειωτικαι προοδοι—αι ■',το/""ν* ποο οοκιμαί,.ι εκεινο, Απο το ανθρον αυτο παραλαμ- ■; , ' -υ ε:ν3(ί ά Γέλωτες). ,.„ -.Α. ™=ιώτ£0* αί™, «««ι, εΤν.ρ«3ες κα. τα οιδλια ετυπω- ((Έν ^^^ ,'^^ ^^ δια τού οαεν τα κυριώτερα μερη, παρα-| Τπα'ινιγμους, διά πρόσωπα καί ^^',,Γ' "ΖΠ'Χ ""'7' εντελώς 1 ------· - - να τα οιαβαζοον. Τι απωλεια χρο- »νΤ4·^ω<» , , . νού καί τί άδικος κόπος! Νά σκέ- ^νεις;. ϊία ταί. διαμαρτυρίας Οπαινιγμους, δια προσωπα και 1ίγμ.ατα τής Γαλλίας, άκαταλή- "Ελλ άώ Ιυς είς τοΰς , ή Ελληνας άναγνώ- Κόριοι, Γο 1930, τό Έχιστημονικον Ίν- ί χερ, ή μελαψή αυτή μο3σα, δέν ήτο ;^_ , , , , ποι ποΰ Ισκι>δαν, μέ τά ματογ>άλιχ
    στή μ^τη, επάνω είς τά παράδοξα ^ρ^
    αύτά νημεία, χοΰ σήμερον μόνον οί '
    τούτον τής Γαλλίας μετεδλήθη ίστοριοδίφαι χαί οί κρυπτογράφοι
    γχαράζ, τή άπαιτήσει τής κ. Ι ήμποροίίν νά έξιχνιάσουν τό μϋστή-
    }ίπ, ή όποία ήτο ϊιεϋθ^τής τής ριόν των! Έννοεΐ ευκόλως, κανείς,
    [ονομίας καί ή όποία ήθελε νά διατί ή ανθρωπότης, προτο3 γενι-
    μ·Αθλύνη τοιοοτοτρόπως την πλη- κεοθοϋν τά μηχανήματα, έπροχω-
    τής πρωτευ- (ροΰσε μέ δήμα σημειωτόν, άφοΰ τό
    ί;ς. Ππέπει νά λεχθή ότι κατά μεγαλειτέρον μέρος των έργα-σίμων
    εποχήν αύτην, οί σύγχρονοι τής ώρών άφιερώνετο στήν ανάγνωσιν,
    Ιίας έκαυχώντο ότι ε,ίχαν φθάσει'ένώ σήμερα, χάρις είς τάς ήχηράς
    ] τό άπέγειον τοϋ πολιτισμόν, αύ- όροφάς μας, ήμποροΰμε νά ά/,ούμε
    ου τό ώνόμαζαν δρόμον, καί επί (τα νέα, νά παρακολο^θο^με τάς πε-
    μεγαλοπρεπέστερον λεωφόρον' ριπετείας ενός ρωμάντσοϋ ή νά συγ-1
    πόλεως, ήτο γεμάτον άσφυκτι- κινούμεθα μέ Ινα ποιητιν.όν.,.θεώ-
    άπό περίεργα μηχανικά σχή- ρημα, ένώ συγχρόνως λοοζόμετ)α η
    Ια, ποΰ ξεφυσοΰσαν σάν φώκιες,
    1 μόλις εδλεπες νά περνοϋν έδώ
    έχεΐ είς τόν ουρανόν κάχοα ί- ματα).
    ί υπό έχεμΰ&ειαν, τά
    θρεπτικά μας χάχι» (Χειροκροτη-
    Ή σΓνταγματάρχις Μίλντρεντ Κέλλυ, έπίτιμος άξιωματικός τοϋ έφεδρικοί
    σώματος τού Πανεπιστημίου τής Ούτσίτας, έν Κάνσας, ή όποία εχει νική<~ είς πολλούς διαγωνισμούς κάλλους καί άπολαμβάνει των αυτών τιμών, αΐ¬ τινες αποδίδονται είς τούς τακτικούς άξιωματικούς τοΰ σώαατος. Ή Δο/ορς ΧαΑαζιαο, Ίσπανίς χο- ρεύτρια, ή όποία έκίνησεν άγωγήν έν Λός "Αγκελες κατά τοΰ Φέρδιναντ Π. ΤΗρλ, ζητούσα 180.000 δολλάοια | ώς βάλσαμόν παρηγορίας διά την δή- I θεν άθέτησιν υποσχέσεως γάμου. Ό ΤΗρλ ζή έν Παρισίοις μετά τής τε- τάρτης συζύγου τού. .:■ >
    δλέπτ) τάς λιθογραφίας τής έποχής
    χοίι μας την παρο^ιάζουν μέ ενα
    μικρά μαγιώ καί μέ ενα μποοκέτο
    άπό φτερά είς την μέσην.
    «Ή μόδα τοϋ γυμνοΰ άνεγνωρί-
    σθη επισήμως μόνον μετά πενήντα
    Ιτη, όπότε, ό πρόεδρος τής Γαλλι¬
    κής Δημοκρατίας κ. Λο.>δ&δί·Λθς
    Ντυμά, ήλιχ,ίας ήδη εβδομήκοντα έ-
    τών, συγκατετέθη νά χαραστή στά
    άποκαλοχτηρία τοΰ άγάλματος το3
    Έρρίκοϋ Ντοδερνοοά (Γάλλου συγ-
    γραφέως καί σ^εργάτου των «Άν-
    νάλ»), ντψένου μονάχα μέ την ται¬
    νίαν τοϋ Μεγαλοσταύρου.
    «Παράδοςος, τή άληθεία, χερίο-
    δος. Περίοδος μτ/.ροχαροδς δια-
    στροφής καί σογχρόνως έκδηλώσε-
    ων ει^λαδϊίας. Ό Πάπα; δέν είχεν
    άνακηρό^ε'. αγίαν μίαν νεαράν κυ¬
    ρίαν τής έποχής, την Μαρίιζ Σ*χ>-
    αζό, ή όποία είχεν άχο-ΑΟ·)ΐΐ τά στή-
    θη της, προτοϋ μεταβή είς τό «Ά¬
    γιον Όρος. Ό χρ>σός θρϋλος άνα-
    φέρεΐ, άλλως τε, ότι ό Κύριος δέν
    εδέχθη την θ^σίαν αύτην. Τά στήθη
    τής νέας κορία'ς έξαναφότρωσαν 3-
    ττ> έξαναγύρισεν ή μόδα νά φέρουν
    αί γυναίχες στήθη.'
    Ό φιλολογικόι; «όλ&μος
    «Εάν ρίψωμεν Ινα βλέμμα είς
    τόν μακρον κατάλογον των συγγρα-
    φέων καί των καλλιτεχνών τού δε>
    τέρο^ αύτοΰ ρωμαντισμοί, θά δοκι-
    μάσωμεν ζωηροτάτην έκπληξιν δλέ-
    χοντες Οτι οί πλείστοι έξ αυτών εί¬
    ναι τελείως άγνωστοι. Άλλ' έκεϊ-
    νο ποί> μάς έκπλήσσει άκόμη περισ¬
    σότερον, είς δ,τι ϊιεσώθη άπό την
    φιλολογίαν αύτην, είναι οί συχνοί
    ΰπαινι-,'μοί ί:ά κάχοιον πόλεμον χοίι
    ..»«·« » λ- · ' Βιτίβ/.εσε τέσσαΐα ετη. Ό χόλεμος
    : Νταιη, ήβυηοιος τοΰ κινηματογραφου, η οποια θα υπατΛοενθη τον . , ν , .Λ.,··., !_,,„ :_Γ,,
    ιιεσίτην 'ΓΤΐάν ΚΟλ·. «ατά τόν ποοσεζίί Απρίλιον «κάς ε!γβ κροςΐνησει τόσον ισχυ¬
    ράν εντύπωσιν εις την φαντασίαν
    των συγχρόνων, ώστβ έχρονολογοΰ-
    σαν τά γεγονότα κατά τόν έμδρυώ-
    ίη αυτόν τρόχον: «Αύτό σονέδη
    προπολεμικώς, έκείνο μεταχολεμι-
    κώς», μέχρις ότου κατέληξαν νά
    πιστεύσοϋν ότι ό πόλεμος αΰτός ε!χε
    γίνει πραγματικώς. Ωμιλούσαν μά-
    λιστα καί γιά κάποιαν συνθήκην
    ποί» είχεν υπογραφή είς μίαν πόλιν
    ονομαζομένης'Βερσαλλίας καί άπό
    την οποίαν δέν άχέμεινεν οΰτε ίχ-
    νος. Οί ίστορικοί μας, ή έχιιτήμη
    των όχοίων έχραγμα"τοποίησε τόσον
    μεγάλα; προόδους είς τάς ίστορι-
    κάς μελέτας, κατώρθωσαν νά άπο-
    ϊείξουν ευκόλως, διά τής μελέτης
    των κειμένων, δτι δ χόλεμος αύτός
    δέν ήτο παρά βνα φιλολογικόν βΐ-
    δος, μία μοδα φιλολογική. Ό μέ¬
    γας άρι%ός των έργων πού εγρά¬
    φησαν γόρω άπό τόν χόλεμον, άχο-
    δεικνύει ότι ό πόλεμος αΰτός ουδέ¬
    ποτε έλαβε χώραν. Διότι, αν δλοι
    αύτοι οί φιλολογοι, «ίχαν πολεμή-
    σει, ασφαλώς δέν θά εμεναν τόσον
    πολλοί. "Αλλως, έκείνοι ποϋ έξέ-
    λεγξαν τά κείμενα, καί των οποίων
    θαυμάζουν την υπομονήν, παρετή-
    ρησαν ότι ή άφήγησις των ίδίων νε-
    γονότων παραλλάσσει αναλόγως
    της νοοτροχίας χαί τοΰ χαρακτήρος
    των συγγραφέων, χράγμα τό οποίον
    άποδεικνόει πασιφανώς ότι τά γεγο¬
    νότα αΰτά δέν συνέδαιναν παρά μό¬
    νον είς την φαντασίαν των. Επί
    πλίον^ οί ίστορικοί ΰπεγράμμισαν
    την εξής λεπτομέρειαν, ή όχοία επι¬
    βεβαιοί την όπόθ-εσίν των: ή πολε-
    μι/.ή Γερμανική φιλολογία είναι κα¬
    τά δέκα χερίχου έτη μεταγεεστέ-
    ρα τή; Γαλλικής, όπερ άποδεικν'ϊει
    ότι οί Γερμανοί σογγραφείς ήν.ολοΰ-
    θησαν μίαν μόίαν ή όποία είχεν ήδη
    έπιτύχει είς την Γαλλίαν. Άκόμη
    καί είς μίαν εποχήν ταλαντεοομένο.)
    χολιτισμοϋ, θά συμφωνήσετε, κύριοι,
    ότι είναι χολύ ϊ'^σκολον νά μάχεται
    κανείς μόνος τθϋ. (Γέλωτες καί
    χειροκροτήματα).
    « Αλλως τ«, ολη αυτή ή περιο-
    δος τοΰ δεοτέρου ρωμαντισμοΰ είναι
    άρκετά σ,φΐεχυμεντ,. Όμιλοΰν δια
    κάποιαν επιθεώρησιν όνομαζομένην
    «Ή Επιθεώρησις των Δύο Κό-
    σμων». Μ5ς είναι άδΰνατον νά κα¬
    θορίσωμεν άν επρόκειτο διά κανένα
    άπο τά θεαματα αύτά ποΰ ήσαν τής
    μόδας, ή διά κανένα διπλωματικόν
    δημοσίε^α.
    « Π α ρ άξενη' έποχή, χύριο ι, καί
    μάς είναι πθλίι δόσκολβν, νά την
    φχ^τασθώμεν. Σκεφθήτε, κύριοι, ότι
    ! κατά την εποχήν έχίίνην οί άνθρω-
    ποι ετρωγον άκόμη! Ναί, κύριοι, τ, -
    τροφή δέν είχεν άκόμη μετασχημα-
    τισθή άπό τόν ϊόκτορα Γ·/.ρώ είς ά-
    πλά καί εΰληπτα χάπια. Οί κοιλιό-
    δουλοι έκάλυπτον τό φρικώδες έ-
    λάττωμά των υπό τό εΰτ,χον όνομα
    των γασ-ρ^όμων) /.αί παρα-Αθλο>
    θοΰσαν εί.^ την Σορδόνην τας παρα-
    δόσεις κά«^ιου κορίο; ποΰ έδίδασκεν
    είς τάς νέας κάποια περίεργα καί
    άηδιαστικά καρυκεύματα. Τά φιλο-
    λογικά ήθη ήσαν χ^δαία' οί συΥγρα·
    φείς σ,ινεκεντροΰντο διά νά έκτελέ-
    σουν την πλέον ποταπήν ανθρωπί¬
    νην πράξιν, εκείνην ποΰ θά επρεπε
    νά άπαιτή, περισσότερον άπό κάθε
    άλλην, αίδημοσύνην καί μυστικότη-
    τα: Σ^νεκεντροϋντο, δηλαδή επι¬
    σήμως καί δημοσία, διά νά κάμουν,
    νομίζετε, τί;.... διά νά φάγοον!
    «Τέλος, κύριοι, κατά την εποχήν
    α£τήν, υπήρχεν έν κρίσει άκόμη ό
    έρως! Δι' ημάς, οί όποΐοι, σήμερα,
    δέν γονιμοποιοΰμεν τοΰς.σοντρόφους
    μας παρά επιστημονικώς, διά με-
    Οόδων ποΰ έξασφαλίζο^ τελείως
    την άσηψίαν /.αί την άντισηψίαν,
    φαίνεται Οτι υπήρξεν έποχή ποΰ τά
    παιδία εγίνοντο άπ' εΰθειας!
    «Έτσι μία όλόκληρος γενεά υγ-
    γραφέων δέν είχεν άσχοληθή καί έν-
    ί-.αφερθή παρά μέ τάς ερωτικάς
    αύτάς ίστορίας, γιατί οί τρελλοϊ
    αύτοι ώνόμαζαν έ'ρωτα, την επαφήν
    αύτην καί αυτόν τόν μικρόν κλονι¬
    σμόν! (Χε'.ροκροτήματα).
    «Έτελείωσα, κύριοι, την συνο- '
    πτικήν απεικόνισιν τής έποχής αυ¬
    τής. Υπάρχον άναμφιδόλως καί
    πολλά άλλα άςιοπερίεργα καί πα-
    ράδοξα, ποΰ θά ήαπορ&ΰσε νά άνα-
    φέρη ν.ανεί:,— Πρός τί ομως;—
    Τό παρελθόν ε'ναι παρελθόν ν.αί τί
    έν-διαφέρει έκείνους ποΰ δέν ΰπάρ-
    χον πλέον, ή γνώμη έκείνων ποΰ
    τους διαδέχονται; «"Επειτα άπό η¬
    μάς ή σ,ιντέλεια!» έλεγεν ήδη είς
    τόν Αδαμ ή προμήτωρ Ευα. Καί
    έν τούτοις ή ζωή συνεχίζεται! Δέν
    είμαι ομως καθόλοο -περίεργος νά
    μάθω τί Θά σκέπτωνται δι' ημάς
    οί άνθρωποι τοΰ προσεχοΰ; αιώνος.
    "Ας άρχετθώμεν εΐς μίαν φράσιν, ή
    όποι'α άπέμεινεν ΐστορική, άν καί
    δέν γνωρίζοον, μέσα είς τόν κυκεώ-
    να αυτόν των άκαθορίστων πολι'τ:-
    κών "μορφών τοϋ περασμένου αιώ¬
    νος, είς ποίον ακριβώς νά την άπο-
    δώσο,ιν — άς άρκετθώμεν,
    είς την φράσιν αύτην χζ '
    άν θέλετε, τό τ^Ψ ''
    των προσποθ'. -^
    18
    ϊ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 1β ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ 1Μ0.
    Η ΡΩΣΣΙΑ ΘΑ ΣΤΕΡΕΩΣΗ ΤΑ 0ΙΚ0Ν0ΜΙΚΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΐΑ'
    Ή «τώβί,ί τής Τουρκικήν λίρας.— Ιΐώς κ*τώρτ>ω-|
    α* ν ή Κυβέρνησις να βυγκρατήιη προσιωρινο>- την|
    κατάρρευβιν.— ' Α«οκρούετ»6 -?· δάνειον.— Ό " |
    βινιβμός τού Ίομετ
    ΠΕΡΑΝ. Ίανονάριος.—
    Τρ ζήτημα τής ημέρας άπό τί¬
    νων ημερών άποτελονν αί άπόΐθμ.0·
    ά Τ
    μίς το5 ΤθΛρκ:κον νομ'-
    τσς έν τώ γρηματιστηρίω Κων-
    -Γθί* ςοίκ&νομολόγονς. την —ερ
    ττυ, τα φωτ ά τον. άλλά καί τα δι-
    αθέσιμοτ γρήματά τον, διά νά άνα-
    λ Ό
    μ μ
    κ*8' άς ή Κ->£έίνη-
    ?ις ενρισκομέ-νη είς οικονομικήν ά-
    ϊιέξοδον, λόγω των ίιπο κατασκευ¬
    ήν μεγάλων έργων, ιδία των σιδη-
    :οίρομικών γραμμών καί των λοι-
    ΐ:ών είς τό εξωτερικόν παραγγελί¬
    αν, χαί άδννατονσα νά ανταποκριθή
    είς τάς δημιονργηθείσας είς τό έ-
    ;ωτερ'.κον νποχρεώσεις, εξαντλήση
    τα δέ πασάν οικονομικήν ίκμίΐζ τοϋ
    ίημοσίον πολίτον καί άπμή
    3ιά τής βαρείας καί καταθλιπτι-
    κής φορολογίας καί το τελευταίον.
    Γερίσσενα,α τοΰ λαοΰ δ'.' άμέσων ή
    ϊμμέσων ςόρων, ιδία δα τής περί
    ζνξησεως τοΰ τελωνειακόν ΐ
    ϋνηλεονς άααιμάξεως, ευρίσκετο είς
    ':ήν άδίρητον ανάγκην, διά νά έπ-
    ;νλώση έν μέρει τό χίος, ή νά δ·.-
    ^οτομηση τό χαρτονόμισμα ή νά έκ-
    ίώση νέον τοιούτον. Αί έπίμονοι αυ¬
    ται φήμαι ολίγον *ατ' ολίγον έξ-
    λδ των δ'.αδρόμω-ν τοΰ χρημα¬
    τιστήριον, κατέστησαν πλέον κοι-
    ώ> μ-κΐτ'.κόν. ό καθ"ίΐς δέ Ισττε^δε,
    τρο των τρ&μδκρατ'.κών διαϊόσεοιν,
    ι»ά Ινδύσο τα λεπτά το:> είς ξένον
    πνάλλαγαα, οίονδήιτοτϊ. Ή
    τ:ΰ ξένοϋ σκναλλάγματος
    ή " δέ
    η τό μοιραίον κατρακνλ'σμα. Ό
    3ς ό Ισμέτ, ή "ΐδαρά αυτή πνγ-
    σταντ'.νονπόλεως καΐ η ϊιηνεκήςΐμή, θίστρηλατηθη, έκινήθη'ό έθνι-
    χ.αί άκράτητος πτώσις αυτόν. Είνε κός πλοντος. όν ένεπιστενθη το
    20 έ"ως ΠΟ περίχο ημέραι καθ" άς Τουρκικόν εθνος είς τάς νεοσνστά-
    γήμαι άδέτποτοι μέν, άλλ' έκίμονο: τονς, ώς τα πολλά Τονρκικάς Τρα-
    πεζας, έτΐθτ είς την διάθεσιν
    κράτονς κα» άμέσως ίκτο αύστηρό-
    τατον έλεγχον ήρχισεν άΰρ&ζ πώ¬
    λησις σοναλλάγματος είς βαθμόν,
    ώΐτε έντός δύο ημερών, άφον ε&εσε
    τί κράτος *ίς την διάθεσιν τον
    νόν άφθονον ξένον σννάλλαγμα, έ-
    πήλΌεν ή άναγκαία ίσαΐροπίο; είς
    την προσφοράν καί την ζήτησιν καΐ
    τ?ομακτ·.κή,
    ί
    δέ
    Γθΰ
    νομίσματος ραγϊίί:: καί
    ' ώ ή
    μμς ργ
    ζκράτητος ε.'ις βαθμόν ώστβ νά μή
    !>ζάρ7η τλέον οΐδεμία έαπστοσύνη
    ρ7η ττλέον οΐδεμία έαπστοσύνη
    Άς 2'άτό. Ή έδν.κή φιλοτιαία έ-
    ΐρώτ)η είς τα καίρια.
    Τό κράτος έθεσεν εις κίνησιν
    ^ϋί5
    ή άπότομος πτώτ'.ς τής Αγγλικη;
    λίρας άπο 1150 είς 1050, 1030
    •/αί 1020.
    "Ηδη άφθονον σννάλλαγμα κν-
    /.λοΦορεί, /.αί ό πανικός έξέλιπε.
    Π αραλλήλως πρός την δ-.άθεσ-ν
    ξένοο σνναλλάγματος, τέ κράτος
    άνέστειλε τάς κρατικά; ή δημοτι¬
    κάς παραγγελίας, έλπίζεται δέ ότι,
    λόγω των έΕα'.ρετικών τούτων μέ·
    τρών θά επέλθη το άναγκαίον ΐσο-
    ζύγιον είσαγωγής καί έςαγωγής
    προϊόντων καί ή
    ρ ή
    κατ' ανάγκην στατ)εροποίησ·.ς τού
    ν:κοΰ νόν ίαν.3ΐτος.
    Ή ριζική
    Τα μέτρα τοΰ κράτο^ς έν νευρι-
    κότη:»_. καί σπουδή έξαιρετ'.κή έφ-
    αρμοτθέντα. αφήκαν νά — στεύση τί)
    κοινόν, ότι έθεράχευον προσωρινώς
    ' ένέσεων ναρκωτικων την %<χ~ί.- ί έ ή ή ρ η στασιν, μοιραίως δέ ή ριζική θερα- ί ΰ ΰ Ιδ ά ί Ή Ντόοοθυ Μάκαιλ, δασίλισσα τού κινηματογράψου, είς χαρακτηριστικήν στάσιν, μέ τόν αγαπητόν της; τα γαρακτηριστικά ό ί α ί χναφε- α ρόαενα: είς τα ιί"ΐ?2 τα όιεοΐ- δα ελάμβανε τέ κράτος διά την αναγ¬ καίαν πανάχειαν τοΰ αακοΰ.Ή μα/>-
    χρήμα, «οφείλομεν 4έ οί Τοϋρκοι νά
    κο"2σκε;άσωμεν τοΰς σιδηροδρό-
    ,.·.ους μ,ας. τοΰς λιμένας μας καί κά-
    θε τι μέ "/ρήμα Τουρκικόν». «Πρέ-
    λον ~το;>δ:αιοφανής είδησις ε!ναι%.ή< 7»ι νά νικήσωμεν, ώς σννεΛίζει νά πληροοαροϋσβ έξ περι ευρ-έσεως Ή ίδ ύ ηρρ χς ρ ρ έξωτερικοϋ δανείον. Ή ζείδωρος αύ τή ιτηγή ήτο χά: είναι άνέκαθεν τό μόνον τονωτικόν των δημοσίων οίκο- ομικον καί τής ένισγύσεως τοΰ έ· τ)ν.κοΰ πλούτον. Άπό μακράς σει¬ ράς έτών δέν εισήλθεν ουτε όίολός έξωθεν, προ παντός, διότι έξέλ'.χον καί ο! μεσάζσντες άνέκαθεν μεταξίί '-.ών ξένων καί τοϋ Τουρκικοΰ λαοΰ, λέγη, και είς τό οικονομικόν^ &ν οτΓΜ'- καΐ είς το χολεαικο «βί¬ , ς καί είς το χολεμ.ικόν μέ¬ τωπον». Χ:ήμα ξένον δέν είσέρρευ- σε, τα έξα-;ομ.ενα προΐόντα μας ε¬ φέτος δέν είσήγχγον «νάλλαγμα ανάλογον -κρός την έςαγω-,'ήν, κα: έ6 ό ά2έξδ ημ:οϋργη6η τό Τό δάνειον Ώμ,ιλήτ-αμεν περί δανείον- πολ^ ---------— γιλίας είς τό έςωτεριχόν. Ή τον δανείον ώρίμασε φαίνεται τον ή βράδιον θά έπανέλτ)ονν είς τονς πρώην πιστωτάς αυτών. ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΟΤΕΡΑ ΜΟΑΕΑΑ 1939 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΜΑΙΕ8ΤΙ0 Αριθ. 92. Τιμάται $146 Δέν δύνασθε ν" άγοράσητε καλλί¬ τερον Ράδιον, είς οιανδήποτε τιμήν Τό Μοντέλον Αριθ. 90. Τιμάται $95 Αριθ. 101 0οπι1)ίηαΙίοη οί Καάίο 3Π(1 Ρηοηο^ΓαρΙι, μεθ' όλον των έξαρτημάτων τα)ν, είς τιμάς άσνναγωνίστους, θά εΰρητε μόνον είς τό άρχαιότε- ρον καί τό μονον έν τή περιοχη τοΰ ΝΕτΆΓΛΚ, Ν. 3. μουσικόν κατάστημα ΔΙΔΟΜΕΝ ΠΙΣΤΩΣΙΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝ ΕΥΚΟ¬ ΛΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΗΡΩΜΑΣ. Αναλαμβάνομεν την φόρτωσιν καί αποστολήν δλων των ανωτέρω είδών είς ό¬ λην την Αμερικήν καί Καναδάν, ώς έπίσης καί είς τούς έν Ελλάδι συγγενείς σας, μέ τα εξοδα είς βάρος μας. Είς άκτϊνα 1ΟΟ μιλίων έκ τοΰ Καταστήματός μας παρέχομεν δωρεάν εγκατά¬ στασιν ΚΑϋΙΟδ καί υπηρεσίαν επι έν ετος. ^ Γράψατε, τηλεγραφήσατε, ή επισκεφθήτε τό Κατάστημα μας, όπερ πρός ευκο¬ λίαν των πελατών μας παραμένει ανοικτόν μέχρι τοΰ Μεσονυκτίου. ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΜΑΡΚΕΤ & ΒΡΟΑΩ Μυ$ΙΟ ΟΟ. 163-165-167 ΜΑΚΚΕΤ 3ΤΚΞΕΤ (ΑΤ ΤΉ Ε ΡΟϋΒ 00ΗΝΕΒ5) ΝΕννΑΚΚ, Ν. ϋ. Τηλέφωνα: ΜηγκθΙ 4765—4766. άτενίζονν είς τό δάνειον ώς μόνον δννάμενον νά θεραπεύση την κατά¬ στασιν. Ό πρώην νχονργός των Οί- κονομικών τής Ιταλίας κ. Βόλπί, λέγεταΐ, ότι έγνωμάτενσε περΐ τής στάθεροποιήσεως τοΰ Τονρκικοϋ νο- μίσματος, ότι άπαιτείται τουλάχι¬ στον δάνειον 30 έκατομμνρίων'Αγ; γλικών λιρών. Χθές άκόμη ό άκα-' ταπόνητος είς τό έργον τον Ισμέτ είς μακρόν καί δαρυσήμαντον λόγον τον ενώπιον τήκ; Εθνοσυνελεύσεως περΐ τοΰ ολέγοντος ζητηματος τής ημέρας, ομιλών σύμφ«>νος χ:ός τή^
    ■προϊ'.ιαγεγραμμενην τακτικήν τον,
    μέσα πρός σ-'γκράτησιν τον νομίσμα
    τος π-ίοτίίνει τόν περιορισμόν τής
    καταναλώσεως προϊόντων τον εξω¬
    τερικόν καί την άντικατάστ»σιν αυ¬
    τών ϊι' εντοπίων. Κατ' αΰ"θν τον
    ρ, ιδία ό περ'.ορι-σμός των εί¬
    δών πολυτελείας, ώς καί αυτού τον
    τον Ααφέ ααί τείον διά" τα όποία ά-
    ποττέλλεταΐ είς τό εξωτερικόν
    |ά/λαγαα δίκα έαατομμ,'ορίων Αγ¬
    γλικών λιρών χαί ή αντικατάστα¬
    σις διά τοΰ άρτον, 9ά φέρη την πο-
    Οητήν εί; πάντας ισοσκέλισιν είς
    την εισαγωγήν χα· εξαγωγήν. Είς
    τα μέσα ταυτα νοαίζει, δτ^,έπί τον
    παρό·>τος έγκειται ή σωτηρί».
    Έν τούτοις...
    II
    αρ' όλον τόν σωβινισμόν καί
    την πείτμ,ονα έγκαρτέρησιν βίς τα
    Τούρκικα οί/.ονομικά μέσα φαίνεται
    ότι Ιδαλε νερο είς τό κρασί τού,
    ψιθυρίζεται δέ πλέον ώς κοίνον μν-
    ίτικόν, ότι τό μονοπώλιον των κα¬
    πνών μέλλει νά χορηγήση είς ξένον
    όμιλον διά την έπΐτογίαν δϊνείθϋ
    Τό άντίκρϋσμα τοΰ σνγκροτήματος
    τούτον «:ναι ικανόν νά έςνπηοετή-
    στ; χρεολντ;κώς οιονδήποτε δάνειον
    ι.ό όττοίον πραγματοποιονμενον δυνα-|
    ται νά σνγκρατήσγι τό κατρακνλι-
    ομα, άλλά καί την σταθεροποίησιν!
    νά ϊτερεώση. Καί άλλα έπίσης μο-'
    νοπώλ;α κρατικά ΐιϊημιονργήθησβν, |
    -ών οποίων αί πόροι ηδύναντο νά|
    άπ:7δέτο>σι χρεολντ'.κώς σ>να<^θη-| σό,χενον δάνειον. Έπίσης ό Ίσαετ αϊταξν των άλλων άνηγγε·.λεν είς την Βουλήν καί την αναστολήν πά- δανείον ώρίμασε, φ όν, πρό τής σκληρώς πραγμ τητος τής καταστάσεως, άλλ' άρχονν μίρικά έρωτήματΐ ΐρ λονταάύτίμάτως. Ποϋ βά' φθή τό δάνειον; Ποία ϊάρ δίχετο νά ;/ο?ηγτ>ΐ!) τουτο; Μ^
    τή πρωτοοονλία τής Κοιν«
    των Εθνών ής ή Το-υρν.ία «
    άποτβλέση μελος; Άλλβ «ροί
    λε; ώσαντως ααί τό «λτ,ρον ι
    ττκαα: Τ^ίλει ό Καρχ/άν «ίς'
    κάραν; Α· έρωτοτροΐίαι τής Τ»|
    χίας πρός .ήν μεγάλην γιίτονι!
    Βορρα θά έπιτρέψονν ίΐς την Ι
    ρώπην νά ί^νείση τάγρτ^υτάΐι
    Είς την Ρωσσίαν, λέγετΐι, ότι 1
    βείλονταί άπό τον ετ>/ιχοϋ Μ
    έκατομμνι,ίίά τίνα γρ^ών λ'ρ
    Ρώσσο·. 'Ληχως θά δανείον ύ;ί
    Τενοκίχ^; Έρωτήματα άτελεί
    άπό τα όποία έξαρτάται ή ίιι
    ττ,σ:ς τον ά*.χ/θώϊο;ς καΐ Ι
    ύ ί —ροίλήματι
    ληφθέντα μέτρα ϊΐναί ά*< τητως φύσεως προσωρ-.νης, ΐρΐ ώΐσ·Αενα κατά τούς είϊοιοίς νΐί κρατησονν την κατάστασιν.^ Τ^ χονν *οί φρονο·3ντες; ότι μί* " σ:ς άραετχ εσχάτως άπό (. αντιπολιτεύσεως εναντίον της «Ι» λόγον καί άκάμπτθυ έχΗΐονής * σμέτ πα-τά, πρός 1>.υ%όΙ·^''
    ΪΓίϊσκορπίσεως ς^νοο ΚΨ^'
    έπίχειοησεις έν Τοοραια.
    ΰποδον)»Α>σεως πρός τους
    όν;. Ή κατάστασίς
    •/.αι 'Λνθστηρΐν,ετα!^ ότι/ ■>■"*·
    :;-„'--. «;. Τγ.« ϊποαί*ρΐ'νΙ!ν
    Ίνύτ καί την αναϊειςιν ~^ ^
    πρέσίεντοΰ έν
    II
    α?ισ:οις._«^
    νεν των περιορισθούν ·μ~?
    καταναγκαστικήν προσΜ'/'
    λης άναλογίας Τοϋρ*ων ιι«
    ΜΑΘΗΜΑΤΑ|
    ΠΙΑΝΟΥ
    ΥΠΟ ΕΙΔ1ΚΟ¥;
    ■Υπό ΗΑ.
    «Τριάντο
    ~^
    λΰς κόσμος.
    Τιμάται
    "ΝΑΤΙΟΝ.Ί- Ι
    140 %ν. 2βΤΜ 6Τ.
    «ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΙΙ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 19Λ0.
    19
    ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΥΠΟ ΣΤΟΥΑΡΤ Ν/ΌΡΤΑΝ
    Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΕΘΕΡΑΣ ΤΟΥ
    ____ ιήν Ρέσσολ είχε' ά-
    νά ^λοφονησΐΒ την πεθε-
    [.—. .ί«ϊ έσχεδίασβ χατά τετοι-
    ρόπσν 'τήν ίολοφονιβ αυτή, ωστε
    αόνον να μή αε'.νιο κανενα «πθ;
    ίγνος της άνοχτ,ς το», αλλβ
    ,τός 5 θάνατος άκομη να μη
    •αι δτι προήλθεν άχο εγκλη-
    3 σχέδιό το» ό Ρέσσολ το είχε
    ΐτρώσει τελείως, γιατί ήτχν
    ιτι —ο άκρον άωτον τής^ ίφ-
    ■, τής μεθοδικότητος καί τής
    ής". Καί φ»σικά, χαί τής άσον-
    • · *
    Βδαλε λοιπόν τό μιχ,ΐό _.
    αέ τό χρωμ»τισμένο ύγρό έ-
    λ) στό γραφ«ίό το». "Ανοιξε τό
    ,ίο—ενα €ι*λίο Προσε^χών
    .Κηρογμάτων — έιδούτηξε στό
    Ι/.αλάκι μιά μικρή δοορτσίτσα
    ήρχισε ν' άλείφιυ τής άκρες τοΰ
    :ο.ι.
    >ταν τελείωσε τή δουλειά ΐύ-
    ί'.' εμεινε εύχαρ'.στηαένος άχό
    τέλεσμα, έχέταξε τή μικρή
    |τσίτΐα στή φωτία χαί την χα-
    /.^Θοΰσε ωσχο» νά γίν— στά-
    Έτύλιξε 2στερα σ' ενα δέαα
    .·5λίο. .
    Λ:ί/ΰ έτελείωσε καί την δουλειά
    (, έκάθησε στό γραφείό τού κι'
    σε νά κάμνη την συνειθισμένη
    ν.χ τού.
    ι] στή συνειθ'.σμ^νη τοι» χάλ'.
    , τηκώθηκε άχό τό γοα<ρείό τού, ι στό σταθμό, ειρήρε ενα τρ-αϊ- ών χροαστείων τοΰ Λονδίνου καιτέδηκβ. στό μέρο,ς. δχου χατ- ίτδ ή -εθερά τού. !/εί ευρήκε την γυναίκά τοο ήτο μαζό μέ την μητέρα ττ^ τόν χερίμεναν. όλις ό Ρέσσολ μχήκε μέσα κι' ε τό χέρι σιτήν χεΦεοά τοο, ώντας μέ εύγένε'.α και καλω- τήν ρώτησε: ■-Είσθε καλλίτερα άχόύε' Ι-Είμαί χερ-'χοο τα ιδία άχήν |ν ή^χεθο,ρά το^. "Εφερες Μχέν Ιίδλ'ο χοΰ μοΰ ύχοσχέθηχες : Ά-Λο-δώς, ιδού το, είχεν ό 2τε η χεθβρα τοο ελ>σε τό ίβ-
    οό τής έδ«·)σεν ό γχμχρός της.
    δέν τό ανοιξε.
    Γ-)3ΐνα· μ ;ά άνϊκούφίσι γιά μέ-
    νά νά ϊιοΛάζω τό ίιδλίο αΰτό, δταν
    κλαγιάζω, είχεν ή κυρίαι Σόλτω.
    Ήσουν χολί> χαλός νά μ* σκεφθής,
    Μχέν.
    —^*Ω, ?ιόλοι> άχήντησεν δ Ρέσ-
    σολ.
    ΚαΊ χράγματι-Βέν τής τώχβ φέ-
    ρει άχ5 καλοχτύνη το τΐοδλίο...
    Ό Ρέσσολ Ισκαψε τότε καί χά-
    ϊδείιε την γάτα χοί» ήταν ξαχλω-
    μένη στά χόδια τής χβθ-εράς τού,
    καί χοίι δέν !φ·ευγε οδτε στιγμή χον
    -ά άχό την Σόλτω.
    — Καί χώς είναι ή Τέμ.χυ, ή
    καλή μ,ας γατίτατα; ρώτησε την χε-
    Οε.?ά τοο. Είναι καλλίτερα;
    —"Οχι! 'Ολη μερά ήταν άρρω-
    στη.
    —"Αν μν άφήνατβ νά την χάγω
    σέ κανένα κτηΜ'ατρΌ, ασφαλώς θά
    γινόταν /.αλά, είχεν ό Ρ,έσσολ.
    Ή κ. Σώλ·τω τόν ε^χχρίστηιε
    καί (υγχατένεοτβ νά χωρισθή &τλ
    την χαίϊεμένη της τή γάτα.
    * * *
    Ή γάτα αύτη ήτχν ή μεγάλη
    άδυναμία τής γηραιός κι>ρίας Τό
    έράδυ έξοαλώνβτο στά χ&δια της
    στό κρεβάτι.
    Ό Ρεσσολ ε:χε χαραακευάσει
    την άδί&θεσία ττίς γάτας, ρίχνον-
    τας δι» μέρες χρίν κάτι σχονάκι?
    στο γάλα της. ι
    Δέν ηθελε νάναι στή μέση ή γά¬
    τα, δταν ή χιεθερά τού Οάχε τό 6-.-
    6λίο χοΰ τής εφερε. Τό δηλητήριον
    μέ τό οποίον είχεν άλείψει τής «-
    κρες τοΰ βιδλίου &ά σκότωνε τή>
    χεθερά τού. Άλλά δέν ήθελε ί-
    νάι στή μέση ή γάτα. Καί είχε το
    λόγο τού γΓ ουτό.
    —"Άς ύχοθέσωμεν, ελεγε μ&νος
    τού ό Ρεσσολ, ότι τό €ΐ'&λίο πέφτε1
    κάτω άχό τό τραχεζάκι. Είναι χο-
    λ·ό χι&ανοΛΐ ή γάτα νά ξιχχαστή κα'
    νά χηϊήξ(] κι' αύτη κάτω άχό τό
    κρεδάτι. Καί μχοροϋσε νά γλεί'ί>τ(
    τό διβλίο. Καί Οά ψοφοΰσε άτχέσως
    Τότε θά γινόταν φυσικά Ιρβυνα κα:
    θά ε!»:ίσκετο μέ τί χράγμα ή"ταν
    κολλημένες οί σελίδες τού διδλίο-'
    Θά χάρω λοιχόν την γάτα!
    "Όλα τα είχε σκβφθη...^
    "Ηξευρε καί τόν γιατρό χο!> έ-
    νοσήλευβ την χεθε,ρά το»>. Είχε πά¬
    ν, σ^χνά νά τον φωνάς^. Καί τοο
    είχε χολλές φορές ότι ή %ζρδιά τή;
    κ. Σώλτω είναι χολύ άδύνατη.
    Έδεί^ησαν λοιχόν μέ την χεν-
    θερά τού. Τστερα ή γρηά κΛτε/λί-
    θη τής έβαλεν ό Ρεσσολ τό βιολίο
    κοντά τη.;, τής έτακτοχοίησε τό
    φως γιά νά τής φέγγη καλά, γιά
    νά διαοάτγ;, έχήρε την γάτα κα».
    μέ την γυναίκά τοο.
    Την άλλη μερά τό χρωϊ ό Ρεσ¬
    σολ εόρίσ-Αετο <ττό γραφείον το.>, δ¬
    ταν ή γνναϊκά τού τού έτηλ&φώνη-
    σεν, ότι ή μητέρα της ευρέθη νεκρά
    στό κΐεδάτι της.
    —·νΕρχομαι άμέσως, άχηντησεν
    έ Ρεσσολ, κι' άχλωσε τό χέρι το>)
    νά χαρή τα καχέλλο τού.
    Έγνώρι^ την είϊησι, φ^σι>.ά!
    ''Η^ε^ρε χως σ^νέ6η τό χράγμα...
    ΚΓ άναχαρίστανε τα γεγονότα αέ
    την 3υΑ'1>'. τού: Ή χεθερά τού αρ-
    χισε νά 3'αβάζγ;, δ-ως σ-τνείθιζε νά
    κάανγ; κάθε δράϊυ. Είχε σαλιώσε;
    τό :άχτ;λό της, γιά νά γι>ρίση τής
    κολληζΑενες σελίϊες. Καί χ,άθε ΐο-
    ρά χοϋ εφερνε το δάγτΛό της στά
    χείλη της, έέαζε το δηλητήριο σ:ό
    στομα τιτς, το δηλητήριον μέ το ο¬
    ποίον αύτός εϊχε άλε'ψει τής άκΐες
    -.ού ΜΊ
    Ή Λορέττα Γιώγκ, 17 έτών, ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, ή δποια νπαν
    δρεύθη τόν Γκράντ Οϊ'άιδερς.
    Ή πριγκιπισσο Τέρου, θυγάτηρ τοϋ
    αΰτοκράτορος τής Ίαπωνίας, ήτις έ
    ώρτασε*τήν πεμπτην επέτειον της.
    Ούενζελ, η κ. Νίλς Τ. Γκοάνλοντ, ήθοποιός, ή όποία εξέθεσε τό
    σκυλλάχι της «Ρίτα» είς την {Γθεοτν σκύλλων έν Νεα Υορκϋ
    Τώρα χοί» ή χεθε,ρά τού πέθανε,
    τό μόνο χ&ύ είχε αύτάς νά κάμη
    ήτο, νά χαρή τό βιίλίο καί νά το
    /.ίταστρέ'|ιη...
    Ή κ. Σώλτου χαρεττονείτο δι¬
    αρκώς γ·.ά την κατάστασι τής 0-
    γείας της. Ό γιατρός της την έ-
    οσήλε^ε γΐά χολύν καιρό γιά μιά
    αθητι τής καρδίας της. "Ωστε
    /.ϊνείς δέν 0ά έξεχλήσσετο γιά τον
    αΐφνίδίθ θάνατό της.
    «'ίΐ χεθερά μοο χέθανε άχό τογ-
    κοχη», θάλεγεν ό γιατρός. Ό ΐα-
    τρός θίϊ'.νε τό χιστοχοιητικό τής
    ταφής %ζ ί<χ θά χτ/γα«αν χολυ χ.αλά γιά τόν Ρεσσολ. __ • * * ΤΗταν λοιχόν άχολύτως ησ^χος δταν εψθασεν είς τό σχίτι τής χε- θεράς το^. 'Εκεί βρήκε την γΰναί- κά τού καί τόν γιατρόν μέσα στό σαλον.. . —· Π ώς σι>νέ€η τό δ^στύχημα;
    ρώτησε μόλις μπήκεν ό Ρέσσολ,
    κατεοάζοντοί ςτόν τόνο τής φωνής
    τθϊ καί κάιινοντας τον χειό Ολιβί-
    ρό γ;ά νά σ^μ/,λθρίωτ/ή χρος την
    χερίστασ;.
    Κλϊ κ^ττάζοντας ειδικώς τόν
    γιατρό:
    —Ή καρδιά ττς θάναι ή άφορ-
    μή. δέν είναι ετσι, γιατρέ; Γιατί
    μοΰχατε χολλές φορές, ότι ή καρ-
    διά τής κ. Σώλτω ήταν χολΰ άδ>
    η
    Ό γατρός
    —Ή %. Σώλτω χέθανε στον δ-
    χνο της. Ή !>χηρέτριά της αντελή¬
    φθη τόν θάνατον τής χνρίας της,
    σημερα μόνο το χρωΐ. Ή κ. Σώλτο)
    χέθτνε χροφοτνώς σάν ί'.άίαζε γττο
    ν.ςεδάτι της...
    —Ή μητέρα σϋνείθηζε νά δια-
    δάζη εως τό χρωϊ στο κρεδάτι της,
    ί'χεν ή κ. Ρεσσολ, κι' εφερε το
    ;χανδηλάκι στά μ,άτια της, χοί» έ-
    τλημαϋροϊίσχ'^ άχο δάκρ^α...
    'θ' Ρεσσολ είχε:
    — Είναι, 6·£6αια, χολΐ» λοχηρΐ
    γιά μάς χοΰ την χάσαμε, άλλά του¬
    λάχιστον εχουμε την χ»ρηγορ«α ό¬
    τι δ-έν !>χέφερε xόνο^ς...
    Καί στρεφ-όμενος πρός τόν για
    τρό, τον ρώτησε:
    —'Κ'.' έσεϊς, γιατρέ, είσθε άχό
    κε·'νην τή/ ώρα εως τώρα έ*δώ;
    —"Ογι όλην την ώρα. Βγήκα
    γιά νά φωνάξω μιά νοσοκόμα. "Υ-
    στε:α είϊ&ποίησα την κ. Ρεσσολ.
    'Υχο'θέτω, κ. Ρεσσολ, χώς δέν πε-
    ΐΜΛενατε ενα τόσο γρήγορο τέλος!
    Χθές ήσατθε έδώ, %. Ρεσσολ, -/,α-
    Οώς μοό είχεν ή γυναΤκά σας...
    —Λίά δέβ-αια, γιατρέ, έδώ εϊμα-
    στε χθές. Καί φόγααε άχ' έδώ μα-
    ~-}ί μέ την γ^ναίκά μου. Ή χεθερά
    μοί) άσ?ΐλώς θά χέθ^νεν άχό συγ-
    ■Αθχή. Βλέχετε, κ3(θώς σοχνά καί
    σείς, γιατρέ, μοΰ είχατε εΐχή, ε~α-
    σχε άχό την καρδιά της...
    Ό γιατοός έχήρε τό καχέλλο
    τθϋ καί μιά μικρή τσάντα χοΰ είχε
    μαζύ το; καλ- έτοιμάσθηκε νά φύγη.
    —Λοιχόν, χαίρετε! 'Εγώ χρέπει
    νά χηγαίνω. Κι' άν μέ χρεισθητε
    σέ τίχοτε, κ. Ρέσολλ μή στενοχω-
    ρηθήτε νά μέ χαλέσετε άμέσως.
    • * ·
    Ό Ρέσσολ συνώδευσε τον γιατρό
    έω την έςώχορτα.
    —^Είσθε πολλές ώρες στο χόδ'.
    γιά_ μάς, ^τρέ, καί σάς εύχαρι-
    στώ θερμώς. Άν μέ εΐδοχοιούσατε
    ένωρίτερα ξέν θά χήγαίνα δέδα'.α
    στό γρ^είό μοι> χαί θά μχοροϋσο:
    νά σάς φανώ χαι έγώ χρήσιμ,ος σέ
    χάτι...
    —ΣκέφΘηχα προ χαντός την γ>·
    να'κά σας /. Ρεσσολ. "Αλλως ζι
    ειτρεχε νά τρέξω έγώ, γιά νά δρό
    •Όσοκόμα. Καλλίτερα χοΰ ή κ Ρέσ¬
    σολ δέν είδε την μητέρα της .. κα-
    '.αλατδαίνετε, κ. Ρέσσολ... Τώρ3
    μπορεϊτε σεις νά δήτε την χεθερί
    σας... ή νοσοκόιχα θά φύγη...
    Ό νιζτρός Ιδαλε τό καπέλλο
    τοϋ, ένώ ό Ρέσσολ τοΰ εδινε τό χί-
    ρ:. Τστε,ία είπε:
    —"Ενοσα, ξεύρετε, χ. Ρέσσολ,
    το χιαταχ: μέ το γάλα χού ε?χΐ5
    δάλε; ή χεθερά σας γιά την γάτα
    νης. θά ττάτ,ησα, ΰχθ'θέτω, την χ·
    κρη τοΰ χιάτο^ τάν στεκέαο^να κον¬
    τά στο κρεδάτι της. Στήν άρχη ξα-
    ςνιάστηκα. Μ' άλήίθεια, δέν εχω
    'δή τή γάτα, κ. Ρέσσολ...
    —Ή γάτα είναι όίρρωστη, διέ-
    κο4εν ό κ Ρέσσολ-τ Την χήρα στό
    οχίτι μας <ΐές, γιά νά την δείξω στόν χτηνί^τρο... Καί τα μάτια τοΰ Ρεσσολ ζητού¬ σα ) νά δροϋν τα μάτια τοΰ γιατροϋ, μολονότι δέ έ σφυγμός τοο ς/τοχοΰ- σε δυνατώ-.ερα τοΰ συνεσισ;.» έ νού, εν τούτο·ς ααά χαίακτηϊΐστιχά «λ» δέν ί»χτ;ρχε κανένα στ/,χείον φό£ο.>.
    —'Καί το διδλίο ήτο χάμω .. τό
    διδλίον των Ποοσεχ/ών καί Κη-
    ρ·^γμάτων.... ξεόρετε, κ. Ρέσολλ.
    —Λθ'.χόν ρώτησεν ό Ρέσσολ.
    —νΩ! τό σηκωσα καί τώδαλχ
    επάνω στ6 τροτχεζάχί τής χεθεράς
    Ό Ρέσσολ χ^τταξε το γΐατρο δ-
    )ως αάτια, «λλά εξωτερικώς ήτα^
    Ό γι*τρός έτοιμάζιετο νά δγη
    δταν ό Ρέ—ολ τοΰ είχε:
    - —' Γχοθέτω, ν>ατρέ, χώς σύ·<- τομα χ^εχει νάλθω γιά νά μοΰ δώ- σετε τό χιστοχοιητικόν τής ταΐής! —Βέδαιζ θά γρε'.ασθήτε ενα χι- στοχοιητ'.χό... 'Ελάτε στό ΐ>τρ2ΐό·>
    μου στής 5 τό άχόγευμα. θά σίί
    χεριμένω...
    Καί ό γιατρός δγήχε.
    Ό Ρεσσολ έκλεισε την έϊώχο:^.
    τα χίί στάθηκε γιά μιά στιν^
    δ'.άδρομο. "Ενα άχαίσ^ί1"
    τ,αιζε γύρω άχό -^?1
    χείλη. .. "^
    «ϋβΝΙΚΟ-
    >- ΚΥΡ1ΑΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ
    ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΟΗΥΞΚΜΕΝΗ
    ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
    ΚΥΚΑΟΦΟΡΕΙ
    ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡ-ΤΟΝ
    ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
    ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
    Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
    ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
    Είναι τό χρησιμοτερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει «ώς
    γίνεταί τις Άμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
    βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τους Έλληνας της Ά-
    μεριχής* μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί αυμβουλών.
    Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περΐ τής
    μεγάλης άξίας τού.
    ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
    ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
    ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
    ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ.—Άνακάλυ*ί τής
    Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμτ
    6ος. "Αλλο» έξερεννηταΐ. Π ώς ή
    χώοα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
    ΕύρωπαϊκαΙ Άχοικίαι. ' Αγγλικη
    'Επιχράτησις. 'Επαναχ—ασις κατά
    τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
    Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
    ΟΙ κυριώτεροι Άμεοιχανοί πατρι¬
    ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
    ΑΙ Δεχατρείς άρχιχαί Πολιτειαι.
    Δεντεοος πόλεμος χατά τής Αγ¬
    γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοοος.
    Πόλεμος χατά τού ΜεξικοΟ. Έμ-
    φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
    κολν. 'ϊσπανοαμερικανικός Πόλ*>
    μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
    κατά της Γερμανίας. Παροθσα
    κατάστασις.
    ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
    ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
    ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
    ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
    Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
    ΞΑΡΤΗΣΙΑΝ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
    ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτΰπω καί με-
    ταςρράσει).
    ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
    ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν ιιομ-
    τοτύπω καί μεταφράσει).
    ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕΟ (Τ*
    Πκχτύεω τού Άμεριχανοϋ).
    Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ¬
    ΚΟΝ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
    ΛΓΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι υπάγονται είς
    τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
    τανάστα» καΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
    σις Μεταναστών, Μετανάσται άνα-
    λογίας (φΐοΐα 1πΐΓηί£Γαηΐ5).
    Π ροτιμητέοι βνσλογίας Μετανα-
    Γτται («τυοια ρΓβίθΓτβά1 Ιτητηΐ-
    βΓ3πΐ3). Μετανάσται έκτός άνα-
    Ι.ογίας (ποπ α,ιιοιβ ΙΐτιΐτιΐβΓβηΙί)
    θετά τέκνα. Άναλογία (Οιΐοΐβ).
    ΟΙ μή μετανάσται &έν υπάγονται
    είς την αναλογίαν. Διατνπώσεις βιά
    ΐούς μέλλοντας νά άναχωρήβονν
    διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ«-
    τανάστας καΐ μή. 'Εξέταοας μετα¬
    ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
    Άποκλειόμενοι μετανάοται. Ξένοι
    υπηρετήσαντες εΐσ τόν Αμερικα¬
    νικόν στρατόν (Αΐΐβη νεΙβΓδηχ).
    Πρόσκλησις μεταναστών έκτός Α-
    ναλονίας. Διάχριοτς μεταξύ έξαιρέ-
    σεως καί προτιμήσεβος. Άμβρικα-
    νοΐ πολίται προτιθέμενοι νά νυμςρεν
    θώσιν έν τ© ίξωτερ»κδ. Αίτησις
    πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής
    Μεταναστεύσεως. Σπου&ασταί. Π ι
    στοποιηττκά, ( δοειαι έ—.στοοφη'ς.
    Π ώς έκΛίδονται τα Π κτιοποιητι-
    κά 'Επιστροφής. Πόλεις ( μέοη
    οπου έβρεύουν Μεταναοτευτικαί
    Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
    τας τού Μεταναστευτικόν" Νόμον.
    Φυ)άκισις, Πρόστιμον. Απέλασις.
    Διά τοΰς μεταβαίνοντος είς Κα¬
    ναβόν, Μεξικόν, κλπ.
    ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
    ΩΣ.— Πο&η. δύνανται νά πολιτο-
    γραφηθοθν. Άποκλειόμενοι τής
    Πολιτογραφίσεως. Τί 1~ύβι διά
    τοΰς ζητήσαντας άπαλλαγήν άπό
    τής στοατκητικής ΰποχρεώσεββς κα-
    τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο»
    λιτογραφήσϊως. Διατυπώσεις Π ο-
    λιτογοαφησεως. Δήλωσις προθέσβ-
    ως και πρώτα Εγγραορα. Πιβτοπιχ-
    ητιχόν άφίξεως. Αίτησις Οιά τα
    δευτέρα Ιγγρβφα. Μάρτυρβς- 'Ε-
    ξέτασις. 'ΕμφάνκΛς είς τό Δικα¬
    στήριον. "Ορκος. 'Αλλαγή όνόμα-
    τος. Διχαιώματα ή Τέλη. Πολι-
    τογράφησις Γνναιχών. 'Εξαιρετιχή
    Πολιτογράφησις. Στρατιώται «αί
    Ναΰται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
    μου. Ν αύται εμπορικώ ν πλοίων.
    Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
    τα Αμερικανόν πολίτου χωρίς νά
    είναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
    πολιτογοαφομέν&ν. Τέκνα Άμβοι-
    κανών >—λιτών γεννώμβνα έν τέ)
    'Εξωτερικφ. Άκύρωσις εγγράφων
    τής Πολιτογραφήσεβς. Ή έξέτα-
    σις βιά την Π ολιτογράφησνν. 'Ε-
    οωτήσεις καί άποχρίσεις ΆγγλιβτΙ
    καί 'Ελληνιστί. 'Ερωτήσεις καί ά-
    «αντήσεις σχετικώς μέ την Ίστο-
    ρίοτν των 'Ηνωμένων Πολιτειών.
    'Ερωτήσεις καΐ άπαντήσεις σχβπ-
    κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
    βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
    τειών. 'Ερωτήσεις *αΙ άπαντήοεις
    σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
    βέρνησιν* 'Ερωτήσεις καί άπαντή¬
    σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
    των βημων καί πόλεων, κλπ.
    ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ Δ1ΑΒΑΤΗ
    ΡΙΩΝ.— "ΕκΛοσις βιαοατηρίων
    είς πολίτας &ιαμ«νοντας έν τβΤ έξω-
    τβριχφ. Ποοαπα»«ούμ«ναι θΜΐτν-
    πώοεις.
    αι 48 πολπέτα: των η-
    νωμενων πολιτειων και
    αι πρωτευουσαι αυτων.
    π ωσ κυβερνωντασ αι η¬
    νωμεναι πολιτειαι.—'εχ-
    τελεστική Έξουσία. Ποόεδρος. 'Υ
    πουργικόν Συμβούλιον. Νομοθετι-
    κή Έξουσία. Βουλή καί Γερονσία.
    ΔΙΚΑΙΩΜΔΤΑ τοβ Κογχρέσσου.
    Διχαστική 'Εξουστα. !Αν*τατσν Δι
    χαστήριον (δυρΓβπιβ Οοπγι οί
    ΙΗθ ΙΙηίΙβο! 513165) καί διάφοοα
    £λλα 'Ομοβπονδιαχά Δικαστήρια
    Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΙ-
    ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
    θβτική αυτών έξουσία, Βουλή καί
    Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία.
    Κυβι,ονήτης (ΟονβΓΠθΓ) καΐ σύμ-
    βουλοι αύτοΰ. Δικαστιχή έξουσία.
    Άνάττατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
    ριον (51&16 δυρΓβτηβ ΟοιιγΙ)
    καί κατωτέρα βιχαστήρια. Κομη-
    τεΐαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
    ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
    ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
    ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ-
    νων Πολιτειών ('Ελληνιστί καΐ
    Άγγλιστ ί).
    ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
    ΣΕΙ7, άναφεοόμεναι είς τό Σύν¬
    ταγμα καί την Όμοσπονβιακήν Κυ¬
    βέρνησιν (ΈλληνιστΙ καί Άγγλι-
    στί).
    Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
    ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
    Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ.
    Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
    (Ρ^Ε^^Ε το τηε αμεκιοαν
    ρ^Α^).
    ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ-
    ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
    ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
    (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
    ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ Ι^ΤΡΟΣ.
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
    ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
    ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
    ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ.
    Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
    • Μην αναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
    άμεσως. ΙΤΑΨΑΤΕ:
    ΝΑΤΙΟΝΑΙ.
    (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
    " -«*/Ε6Υ 2βΤΗ βΤ., ΝΕ* ΥΟΗΚ. Ν. Υ.
    ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΔΙΗΓΗΜΑ
    Θά σάς ΐινίφά ^ΟμΡ
    ρίίργον ψυχ-κον φαινόμενον ·το οχοι-
    ον με κρατεί βίσέτι είς άβχετι,ν α¬
    ναστάτωσιν. ι , ,
    . 'Εϊώ κ*Ί δώδδκα χρονιβ, ο φι-
    λο μου Πέτρος *Γ βγώ, ^ ««ηρβμβ
    γυναίκίς μας &Λ ιταιδικες φιλες
    ~ο·> έσύχναζαν στόν Ιϊιο κοσαο και
    έπήγαιναν στούς ίδιον; χοροΐίζ. ϋι
    γάμοι μας έγιναν ταυτοχρόνως, και
    εχειδή ήμεθϊ καί οί τέχτσϊρες χο-
    λΰ άγαπηρ.ένοι, έκα^αμδ εις το
    'οίθ σπίτι. , .
    "Αμφότεροι έοαλα<Λε τα παιδία μας οίχ.ότρο«α στο ?δ<ο Λύκειον. Μι'ά μερά ό Πετρος «*οδ εϊπβ: —Είμαστε καί οί 8υό μας μα- νιώδε-.ς κ·>νηγοί. Τί λές; Νοικια-
    ζ κάτι έξοχιαο στή Σολωνη να
    το φθΐν&πωρο έκεί
    γώντας;
    —Μιά τέτοια χαρατεταμεντ) α-
    ία θά εύχαριστήστΐ αρά γε την
    ά
    Υ!>αΐκά
    —ιΜο5 φαίνεται πως θ«( μειντ;
    ένΐθουσιασμένη. Δέν ξέρω τί εχει
    ζάθει τώρα τελευταία... Έχει μίαν
    άτακτη νευρικότΥίτα...
    —^Δέν τής φαίνεται...
    — Ή νίυρικότής αύτη, μχορεϊ
    νά πή κανείς πώς είναι ΰποσ-Λει-
    δηττ;.
    —Δέν τέ καταλαρββίνω.
    —'Ε>δώ καί λίγο και?6 ή^Έλέ-
    νΐ] δλέπε: νάτι π-αράξενα δνειρα,
    συνέ^ϊΐα τό Ινα τού άλλου, είς τα
    όποΐα ξαναϋθλέχει τόν έοωτό της μι¬
    κρά κορίτσι.
    —Άναμνήσεις τζς παιδικής ή-
    λικίας: ,
    —'Οχι. Ξα-^αίλέπει τΟΛ» Ιαυτο
    της σ' ενα περιδάλλον πού δέν τ/-
    τ" διαό τη; καί μέ ίοσάΐεστες σ^ν-
    Οήκες ζωής, πόνοας ήθϊκούς, πο>·
    ρατετααενη παροτμοΜη κοντά σε μ.ια
    άρρωστη, πένθη κ·τλ. "Ολα αΰτα
    την Ιχουν έκνευρίσει τόσον πτΑυ,
    ω—ε σημερα κατήντησε νά τρέμη
    τόν δτνο! ,
    Ή Ελένη ΒΤΓ-εδοκίμασε^το <τχε- 5-ό μου νά πάμε σ-τη Σολώνη. Αυ¬ τή μάλιστα κοτθωδήγησε τάς άνα- ζττήσεις μας, έπΐγε σέ μεσιτιαα νρ»φ«ία, εψαχνε τα ένο'.κιαστήρα των έφημε,ίίδων. 'Επί τελους ί-πρ- 7εΗε σέ αί'αν αγγελίαν ενοικιάσεως ■χάποιου ζαλακοδ πύργου. — Πάμδ την &ρχγ·^ Κυριακή μ-έ αύτοκίνητο νά τόν δοϋμε; ;ιάς έχρότεινε. χ % Την Κυριακή ιγοιι έπήγαμε με το αύτοκίνητο ή Ελένη μάς είπε στδ δρόμο: ( λ , —Το αέρος αύτό είναι πολί) ω- ραίο καί εχει άφΰονο κονηγι! ^ — Μ ά σί> ·δ4ν έπηγες π&τέ σου
    τής είπεν ό ΠΙτρος.
    —Καί όμως το ξέρω
    —"Οχι ?ά! Καί πώς;
    —Αάτ6 δέν το ξέρω...
    Έττί τέλους τή αυτοκίνητον έ-
    σταμάτησεν έμπράς είς ενα πύργον
    τ.ρος τόν οποίον ώδήγε'. δενδροστοι-
    I
    χία φΐ/λλ'.ρών.
    —Τό τελευταίο, άριστερά^ εχβ'.
    καή άζό κερατ/ό! είπβ τότε ή 'Ε-
    λένη.
    Ό Πβτρος εσκασβ στά γέλοια.
    ίνα; όμ.ως γρηγο,ρα έπιστοποιησαμε
    μέ τα ?δ:α μας μάτια, ότι ή γυναί-
    κα τού φίλον μου ελεγε την άλή-
    &
    Ό φίλος αου <δβν γελοϋσε πειά, άλλά ψίθύρΐζε: —Μά τί σημαίνουν επί τελους ολα αΰτά; θά μοΰ τ6 έξηγήστ]ς, σέ παρακαλώ: Ή 'Ελίνη δμως δέν μάς έπρό- Μδς ύπεδέχθη μ&τ' ολίγον ένας γέρων ανθρωπος, κακοξυρισμένος χαί μέ σ/.οϋφο στ6 κεφάλι. 'Η Ε¬ λένη τού είπ«: —Είχα γράψβι, ότι 6ά^ήρχόμ-ην νά δώ το κτήμα, νοιώθω, δμως, δτ ήταν περιττόν. Τό ξέρω... —Ή κυρία επέρασεν «π' έδώ •ίλλοτε: — *Οχ·.. Είναι ή πρώτη φορά —ου έρχομαι στή Σολώνη. Ό γέρων απήντησε μέ χαμογε —Άν ή κυ,ρία -δέν ήλθε ποτέ ττή Σολώνη, ίεδαια, δέ"ν μπορεί νά τί ξέρη... "Οταν έψθάσαμε στο χώλλ, απέ¬ δειξεν ενα ώραίο κιβώτιον άπό γλυ- <*Μ Δεξιά, ή κ. Γκλάντυς "Εκαοντ,^ 20έτών, μέ μίαν ςτίλην της. Το ευρέθη κρεουργημένον. Κάτω, ό Φόρεστ Ε. Ούήβερ, 28 έτων, έν Μοί γων, Μίτσιγκαν, όστις ώμολόγησεν ότι την έςρόνενσεν, έ.τΕΐδή την 2 —.Γιατ. τό μβτέφεραν; ΤΗταν καλλίτερα έκβί ποΰ «ύρίσκετο χρίν, άριστερά, κ&ντά στή σκάλα. Ό ύχηρέ·της άνε-χηδησε. —Καί όμως είναι άλήθβια... Τό θυμοϋμαι... 'Εδώ καί 30 χρόνιαίρι- σκότανβ έκβί άριστερά ποίι είπατβ! Άμεσως κατόπιν ή 'Ελένη άνέ- 6ηκε πρώτη τής σκάλβς τού.έφερον είς τό επάνω πάτωμα. 'Επτ,γεκα-' ευθείαν είς <τήν τετάρτην πόρταν καί έπροσπάθησδ νά την άνοίξΐβ. —"Οχι, κυρία, της είπε τότε ό γέρων ύπηρέτης, μην ά·>οίξετε αύ-
    ήν την |:όρτα..,
    —Γιβτί;
    —Νά σάς «ώ, κυρία... Ή ίδιο-
    κτήτρια τού πύργου δέν τό ένοικια-
    ζει αύτό τό δωμάτιο... Π ρέχει νά
    μείνη κλειστό...
    —Τό χλεϋδί τό εχεις σύ;
    —'Μάλιστα. Ή κυρίβ δμως μοΰ
    απηγόρευσε ν' άνοίξω.
    —Θά τό άνοίξης, καλέ μου άν-
    Ορωχε, γιατί σέ εΐδοχοιώ, δτι τα
    ξέρω πολΰ καλά. Σ" αΰτό επέρασε
    μι-ά παιίικη μου ήλικία.
    —Ή κυρία μού είπε πρό ολίγου...
    —Τό 6υμοϋμαι πώς είναι άκ?ι-
    ς 'Επάνω στον κορμό, δεξ'.ά ά-
    ό τό τζάκι, ΐρίσκεται ενα άγαλμα
    τής Παναγίας... Οί κουρτίνες ε-
    χουν σχεδιασμένα μπουκέτα ά*ό ρό-
    δα... Μιά εικών παριστάνβι τόν Δα-
    δίϊ. Μιά άλλη την Ρείέκκα ο«
    πηγάδι.
    Ό γέρως είχε γίνει κάτωχρος.
    —ιΚαί ομως είναι άλή,θε'.α δλα
    αύτά...
    —Άνοιξέ μου, λοιπόν/..
    —Λυχοϋμαι ποΰ 8 έν μπορώ νά
    ύχαρ'.στήσω την κυρία. Ή δική
    μου κυρία ομως έφυγ·εν άχ' έδώ έξ
    αίτίας αυτού τού δωαατίου. Όλό-
    κληρο χρόνο έπλάγιαζε σ' αυτό ή
    κυρία μου κι' έξαφνα άρχιτε νά
    βλέπη όπτασίες... "Βελεπεν ενα
    φάντασμα... Μιά γυναϊ·κ« ποΰ ξα-
    ναηρχετο κάθε (ιρά$>... Αύτά δέ"»
    επρεπε νά τα πώ, 6έ6αια, γιατί ήμ-
    πορώ νά χαλάσω την ένοικίζσι τού
    χύργου, οσα δμως είπατε προτή-
    τερα, κυρίΐ, είναι τόσο Ικτακτα!
    ' —'Εννοια σου και θά τόν
    κιάσουμε τόν πύργο! Τα φ
    α τρομάζουν μόνον τοϋς '
    'Βπηγαμεν επειτα μέ το
    νητο στήν εζαολιν οποϋ Ιμι:
    ΐδιοκτήτρ'.α ιοΰ χί^θϋ. Στο
    <; 'Ελένη δέν επα^να ψι*. — Πώς Ιμβΐνατ1; ολα ίϊυ! "Οταν έοθάσαμεν είς την λι. μάς εΐσήγαγαν σ' εν* ι διά νά περιμένωμεν ολίγας μάς την οΐν.οδε—οινα —οί» 9: χετο. Ή Ελένη είχε ικΝί! κι, έκύττΐζε έπίμονα την ^ στ) νά την είγ,ε καταλάίίΐ ή έργεΐα νά έβλεπεν,^ αν 6ά άνι ριΐζε την κυρία ποί» επερίμενα Ή πόρτα επί τελους ψχα ενεφανίσθη μία ΧψΛ μ,έ «ιτρ λιά. Δέν έχρόλαβεν δμως η αυτή νά π?οχωρτ>τ(. Μολις
    .:ρ'^σε την Έλένην έφερε τα
    της στό τττ]8ός της χι' «?
    σάν τρελλή: ,
    —Τό φάντα3μα! Το ?««'
    Άαέσως έπειτα έσω?ια^
    πάτωμα λιπόβυμος.
    Ένώ ή ύπηρέτρια εσι^^ '
    στήν λιποθυμισμένη *·>Ρ™ ^
    μείς έφύναμε σάν ^τους ΗΐΗ»
    έμολογώ, χωρίς να γυρι
    τι πίσω το χεφαλ^ι μας. ,
    Έκτοτε δέν
    την
    ΑΓΓΛΙΚΗ Σ ΧΟΛΙΤΤΒΙΟΗΑ
    Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκα-λία ^ίΡψ^'χ- Άν***1*1 *ιβ
    στί, παρ' Άιιερικανίδος, κατόχουτπς Ελ/.ηνικης.
    π· μ. Ιω; 10 μ, μ.
    Β64 - 7ΤΜ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης Οοονί
    €ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ. 1930.
    21
    ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

    ΤΗΝ ΑΗ--ΜΟΝΗ—-Ε
    τής
    Ιόλις είχον -άψε» οί χαρούμενοι
    Γ της Τζάζ μπάντ. Ή Σεσίλ
    στήν «κρη ενός μακρονοΰ
    ,..ρ ουναντοΰσβ τή Ζανώ Βαλ-
    <πό σπίτι τής οποίας εδίδετο ρροε—π-ερΐς έκείνη. Γ_Καλησπέρα, χρυσή ή τελευταία, πόσο Ά! δχι... "Εχω άρκετή ώρα ί,λθα. Άλλά μ' έκράτησαν εξω. 1->λίις κόΐμος! Πρώτης τάξεως
    Ιχία. 'Ετσι (ϊλλως τε σι>μδαί-
    Ι-άντα στοΰς δικούς σας χορούς..
    [λήθϊΐα, συνήντησα στό σαλόνι,
    κααένο.... τόν Πιέρ Ά&αλίν
    -Τί σοΰ είπε;
    -Τίποτα. Νομίζω, μάλιστα,
    |οί>τε καί μέ είδε... Δέν εδλεπε
    πά. Βλέποντες τον, νόμιζες
    — ΤΟΥ ΦΡ. ΜΠΟΥΤΕ
    Ζανώ κούνησε άδίάφορα τούς
    |ς της καί είπε :
    • Είναι ένοχλητικός.... Δέν
    νά φαντασθής πόσο μοΰ εί-
    Ινοχλητικός μέ τίς* άτελείωτες
    |:/.ές τού έκμυστηρεύσεις, μέ τα
    τενάγματά τού, καί μέ τό 5-
    Ιέ/είνο τοΰ άπηλπιτμένοΐ) έρα-
    -Νά σοΰ πώ, δέν φταίει αΰτός
    άγαπάγι.... Γιζΐί νά είσαι τόσο
    ■ Μά πρέπει νά ξέρης, είπε ή
    είναι δυό χρόνια τώρα ποί»
    άφίνει ήσοχη... μέ παρακο-
    \ ζαντοΰ.... Προσπαθεί νά 6ρί-
    5σο μπορεί κοντά μου, νά μο3
    ίιαρκώς τίς ΰπομονητικές τοΰ
    ίπίμονες ματίές καί κάθε φορά
    |ά μέ πλησιάση, θά μοΰ πή πώς
    χπάει καί πώς τό μοναδικό τοι
    είναι νά μέ, κάνη γ^ναϊκά
    Ι. Τοΰ εχω πή ίσως έκατό φο-
    τόσο αΰτός δέν άπελ-
    |αι, δέν θυμώνει.
    |Άλλά άν σ'άγαπάη άληθινά...
    •Μ' ένοχλεί, σοΰ λέω.... Είναι
    κλαψιάρης. Δέν είναι καθό-
    ρθντέρνος. Είναι ρωμα'^τι*»ς...
    μιά παλιρά κΐθάρα.... βά Ι¬
    να είχε γεννηιθη έδώ κ' έκατό
    *..... Καί τό κάτω-κάτω δέν
    |έλω.... Δέν είναι οδτε πλούσι-
    » πολίι ώμορφος, οίίτε προω-
    |νος μοΰ φαίνεται νά επιτύχη
    ■αι πράγματα στή ζωη... Εί-
    λυ καλό παιδί, δέν άντιλέγω.
    ΙΑλλως τε, έσύ τόν £έρείς καλ-
    *" απο μενά, γ',ατί ήταν χαίδ:-
    φίλος....
    ; ιταλικάς μοί», δχ:, άλ-
    . ωρίζω πολύ .καιρό...
    Τοτε,^άγαπγντέ μου, ζέστοονβ
    ^ μιά <ροοά γιά πάν- Νβτος ερχετατι πρός τα έδώ. Ζ«νω χαιρέτησε χαμογελών- χρτησε χαμογελών ην φίλη της καί άπομ'εχρίν- ^'αστική, την στιγμή ποΰ ενζς ενΑΐ.Α οΑ^^ιεΝΝΕ Ι ννθ«κ)£Ν ΗΑνΕ ΤΗ ΕΙ κ ΥνΑΥ? ΒΟΚΟΟΝΙ Σύγχρσνοι άστέρες τοϋ Άμερικανικοΰ θεάτρου: "Ανω, Γκλέντα Φάρρελ, Ντόροθυ Χώλλ καί Μίτζη. Κάτω, Ευα Λαγκαλιέν καί "Αιρην Μπορντόνη. νονικά χαρ·ακτηριστ'.κά, άλλά ώχρες, χλησίαζε. —Καλησχέρα, Σετίλ. εΐ^δ σιγα- νά στήν Δνίδα Λεφάν. --^Καλησπέ^α, Π ιερ, μα τί χά- λια είναι αι>τα;
    —'ΝΪή μέ χειράΐζεις %<χ σύ, Σε- σίλ. Ε'μαστε"" παληοί φίλο:... Λυιτη σου με... Είματι τόσον δικΐτυχης! Ή Ζανώ δλο καί μ' άπελπίζει...^ Τί;^ άγαπώ μ' ίλη μθ!> την ψυχή καί
    αύτη είναι τόσον σκληρή. Τί ελεγε
    γ',ά μενά;
    —Μοΰ είπε νά σάς παρακαλέσω
    νά την ά?ή*τ)ς ήσυχη. τοΰ απήντησε
    ξηρά ή Σεσίλ. Καί πρβπε: νά τϊ
    κάνετβ... προσέθεσε, κάνοντας μιά
    ., .___________, αίνησι τοΰ χεριοΰ της. Ναί,(Τάςλ>
    ς μΐλαχροινός κύριος, μΐ ν.α ποΰμαι, φτωχέ μου Πιέρ. Ώστόσο
    :
    , ,'ΐα Γκούντ Μπίσωπ, υιού, ήτις ύπανδρεύθη εσχάτως τόν Ούώλτερ
    Ε>αολαν Μπάοκεο. 31 έτών, εργολάβον έν Σικάγω. Δε|ι& η μικοά κό¬
    βη- της, Τξόγια.
    μερά αρχ:σε ετσι να γινεται περισ-
    τοΰ έαυτοΰ τού.
    Έν τώ μεταςΰ έξα/.ολο>>θοΰσε νά
    σαναντά ταχτικά την Σεσίλ. Αυτή
    το
    Οάρρος
    '
    οπ>τός περηφανε·>ότανε γι' αΰ-τό.
    Υστερα τή μιλοΰσε γιά τόν ερωτά
    πρός την Ζανώ. Κάποτε, πολίι
    σπανίως στήν άρχή, δστερα πειά συ-
    χνά μιλοΰσϊν καί γι' «λλα πράγ-
    μοοτα.
    Ή Σεσίλ θέλοντας νά τόν κάνη
    νά ξεχνά, τόν ρωτοΰσε γιά τής δου-
    λειές τού, νιά τής σκέψεις τού καί
    γιά δίάφορα άλλα πράγματα. Τοΰ
    εδειχνε, δτι ένδιαφερόταν γι' αυτόν.
    Αύτός εμενε κατάπληκτος.
    Τί διαφορά άπό τή ώ!
    Τώ ά
    φρ ή
    Τώρα πειά ποΰ καί που μόνον
    μιλοΰσαν γά την Ζανώ.
    Ό Πιέρ άρχίζε νά δοκιμάζη μιά
    μεγάλη εΰχαρίστησι, διον μιλοΰσε
    μ' αύτό τό λογικό κορίτσι. Έκτι-
    μοΰσε την έτθίμότητα, τόν χαρακτή
    ρα καί Οαύμαζε τα έλκνηικά καί
    χαδιάρικα μάτια της, μαζύ μέ την
    όά τής ψ^ής της. "Ενα ά—>-
    γμα ποίι δπως συνήθως οκχιλοΰ-
    σαν ν. δι>ό τοι>ς, κατάλα·δε καλά τί
    ηταν έκείνο ποίι τον εκανε νά θέλη
    νά την συναντάη.
    Καί κάποτε τής είπε μέ φωνή
    γεμάτη συγκίνησι.
    —Σεσίλ, Σεσίλ, ναί έσίς άγα-
    πώ...
    Την άπάντησι την πηρε άπό τα
    χαροόαενα γκριζωτά μάτια ποίι τσν
    εδλεπτ; γελαστά καί άπό τό κρι·
    νέν.ο χερι ποί» χώθηκε μεσα στα
    δικά τού.
    —Μ' άγαπάτε λοιπόν Σεσίλ..
    θεέ μου, μ' άγαπάτε! Τί εΰτι/χής
    ποϋ είμαι...
    Καί ίθελα μεσα στή .χαρά τομ
    προσέθετε:
    — Τί περίεργο πρόίγμα.. σάν
    σκέπτωμαι, πώς θελήσατε νά υιλδ-
    με· ιχαζύ σι>χνά μόνο καί μόνο γι<3 νά απορέσΐτε νά μοΰ τα σιάξετε μ^ την Ζανώ...Χω;ίς νά θέλοομε, άγ«· πηθήκαμε... —Χωρίς ν ά θέλουμε; Καί γέλασε χωρίς νά προσΟέσΐ( τίποτε. — Πρεπει νά τό πήτε στή Ζανω, τοΰ ε!χβ, κυττάζοντάς τον κατάμα- τα. —Άν θέλίτε, μοΰ φαίνεται 5* πώς Οά τής κάνη τό ίϊιο... εί· πε σ'.γανά ό Π ιέρ. —Νά την. θά τής τό πώ έγώ| Σάν αφισε τόν Πιέρ ή Σεσίλ, χλησίατε την Ζχ^ώ καί την πήρί ιδιαιτέρως. —Τί αοΰ λές: τής είπε μέ μιάς ή Ζανώ, δ'ιον εμαθε τό νέο. —Σοΰ λέω, είπεν, ή Σεσίλ, ότι βά παντρειΛώ τόν Π ιέρ Άδαλίν.., Άλλά τί εχεις Ζανώ; Φαίν«σα! ί^γκινημένη... — Ά! αι»τό είναι πολύ, παρά πολύ! φώναξε ή Ζανώ προσδλημέ- νη, ταπεινωμένη, ετοίμη νά κλάψη, βιχ/ωαένη χαί άναμμένη σάν κανένα πα'.δί ποί» τοΰ παίροον έκείνο ποϊ ήθελε νά φάγη. Ά! είναι πολύ!... Είναι άληθεια, πώς δέν τόν άγα- ποΰσα, άλλά αύτό δέν είναι μιά δι- καιολογία νά παντρετθη έσένα, τή·ν φίλ,η μου, δστερ' άπό τόσο καιρο ποί» άγαποΰσε εμένα!... ΑΝΕΚΔΟΤΑ γ, λεμονάδα. Ή παχειά κορία. έ Ν ά α δμως, πρέπει νά σάς συμδουλεύσω: αν θέλετε ή Ζανώ νά σδς πλησιά¬ ζη, μή δίνίτε σημασία σ' αύτη, ή τουλάχιστον, κάνετε, ότι δέν δίδετε σημασια. Χαλιναγωγήσατε τόν ε¬ ρωτά σας... Άν μπορέσετε, μάλι- ττα, κάνετε τα γλι/κά μάτια σέ καμμιά αλλη... —Σέ άλλη; Δέν μπορώ, Σεσίλ, τοΰ τό όρν.ίζομαι. Την άγαπώ πολύ. —Σοΰ λέω, λοιχόν, κι' έγώ, πώς αν πάψετε νά την παρακολθ'Λητε καί νά την ένοχλήτε μέ τής έκ- ιωσττ/ρε&σεις σας, θά της φανή πα- ράξενο καί θ' αρχίση νά ένδιαφέ- ρεται αύτη γιά σάς. Έμπρός, εχε- τε λίγη Θέλησι... Σάς δείαιώ, σάς λ'οποΰυαι γ.ατάκαρδα καί θέλω νά τάς δοηθήσω... Άντί νά χά^ετε ά- δικα τον καιρό σας καί νά την ένο¬ χλήτε μέ τάς παρακληθείς καί τάς περ'.ποιήσεις σας, μιλάτε μαζύ μου' Καί αν /ομίζετε, ότι Θά σάς παρη- γορη τό νά μιλάμε γι' αύτην, μπο- ροΰμε νά τό χ,άμουμε... Θά μοΰ λέ- τε, λοιπόν, τόν πόνο σας καί θά μοΰ μιλάτε γ'.ά τόν ερωτά σας —Τί καλή ποί) είσαι, Σεσίλ*Καί νομίζετε πώς... —Αύτό πάντως θά έχη κάποιον άποτέλεσμα γιά σάς... Είμαι δέ- δα;η... Άς άρχίσουμε λοιπόν άπό τώρα. Όλη τή δραδυά έκείνη ό Π ιέρ δέν αφητε ουτε στιγμή την Σεσίλ. Κι' αυτή έχρησιμοποίη<Γεν όλη ·της την έπΐρρϊή γιά νά τόν άποτρέψν; νά πλησιάσ'(Τ*τήν Ζανώ καί νά δε¬ χθή τής περιφρονητικές της μα- τιές. —'Μή πηγαίνειτε, τοΰ έλεγεν ή Σεσίλ, κάθε φορά πού τής ελεγε τής διαθέσε-.ς τοι». Έκείνο ς την άκο^γε, καί δσο ε ττερνοΰσεν ή ώρα υπάκουε σ' αύτηιι εΰκολώτερα, ερρΐχνε ώστόσο^ πο3 καί ποΰ πονεμένες μάρτυς πρός τό μερος τής Ζανώ ή όποία προσεπθ'.- είτο, πώς ουτε κάν άντιλαμδανό- -ογ>% την παρθΰσία τον.
    Τό ίδ:ο εγινε καί τής άλλες μέ-
    ρες. Σάν σ^ναντοΰσε την Ζανώ, καί
    την συναντοΰσε συχνά, την χαιρε-
    τοΰσε σοδαρά, μέ σειδασμό, αν κι'
    εννοιωθε μιά άνατριχίλα νά τρέχη
    σ' δλο τοο τό κνρμί. Μέρ·* μέ την *0 κ. καί ή κ. Ουΐλλιαμ Τζέφοης Τσοϋνΐν, ·:
    Ό ίατρός.— Λοιπόν. προσοχή,
    αιόστηρά δίαιτα* ψωμί μαΰρο φρο·
    γανιά, ολίγο άσπρο τοΰ αύγοΰ καί
    λάδ
    Πολίι καλά
    χ ρ
    γιατρέ μοί). Ν ά τα παίρνω
    πρίν ή μετά άπό τό φαγί;
    • · #
    Μετά τον Τσώρτσιλ ό οποίος ώς
    γνωστόν εγινε μέλος της σαντεχνί-
    άς των πλινθοκτιστών, ιδού ό "Αγ·
    γλος πρωθοπουργός Μάκ Ντόναλδ
    καί ό ΰπουργός των · Οικονομίκόν
    Σνόθ'^ντεν έγιναν μέλη τής Συντβ
    χνίας των Άγγλ6>νΐ Άρτοποιών,
    Τελευταίως παρεκάθησαν αμφότεροι
    καί είς γεΰμα των άρτοποιών, έκ·
    φωνήισαντίς καί λόγοις...
    'Εκλεκτά βιΰλία ?χει μόνον τό Βι¬
    βλιοπωλείον τοϋ «Εθνικον Κήρυκος».
    22
    κΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1β ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
    ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
    ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
    ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
    ΔΡ. 317,400,00 0
    ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΙ
    ΔΡΑΧΜΑΙ
    3,200,000,000
    ΑΘΗΝΑΙ
    ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάη)
    ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
    ΑΓΡΙΜΟΝ
    ΑΙΤΙΟΝ
    ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΑΠ.
    ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
    ΑΜΑΛΙΑΣ
    ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
    ΑΜΦΙΣΣΑ
    ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
    ΑΡΓΟΣ
    ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
    ΑΡΤΑ
    ΑΣΤΑΚΟΣ
    ΑΤΑΛΑΝΤΗ
    ΒΕΡΡΟΙΑ
    ΒΟΛΟΣ
    ΒΥΤΙΝΑ
    ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
    ΓΡΕΒΕΝΑ
    ΓΥΘΕΙΟΝ
    ΔΑΔΙΟΝ
    ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
    ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
    ΔΙΔΎΜΟΤΕΙΧΟΝ
    ΔΡΑΜΑ
    ΔΟΜΟΚΟΣ
    ΕΔΕΣΣΑ
    ΕΛΑΣΣΩΝ
    ΖΑΚΥΝΘΟΣ.
    ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
    βΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    ΘΗΒΑΙ
    ΘΗΡΑ
    ΙΘΑΚΗ
    ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηοοχβοΟ
    στΗΜ;
    ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
    ΗΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
    ΙΩΑΝΝΙΝΑ
    ΛΑΜΙΑ
    ΠΑΤΡΑΙ
    ΚΑΒΑΛΛΑ
    ΛΑΡΙΣΣΑ
    ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
    ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
    ΛΕΒΑΔΕΙΑ
    ΠΟΤΑΜΟΣ (ΚυΦήοβν)
    ΚΑΛΑΜΑΙ
    ΛΕΥΚΑΣ
    ΠΡΕΒΕΖΑ
    ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
    ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
    ΠΥΛΟΣ .
    ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ ^
    ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
    ΠΥΡΓΟΣ
    ΚΑΡΥΣΤΟΣ
    ΜΑΖΕΙΚΑ
    ΡΕΘΥΜΝΟΣ
    ΚΑΣΤΟΡΙΑ
    ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
    ΣΑΜΟΣ (ΒαΜ)
    ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουοίας)
    ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
    ΣΕΡΡΑΙ
    ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
    ΜΟΛΑΟΙ
    ΣΚΑΛΑ (Λαχβοαίμονος)
    ΚΕΡΚΥΡΑ
    ΜΥΤΙΛΗΝΗ
    ΣΟΥΦΛΙΟΝ
    ΚΙΑΤΟΝ -
    ΙίΑΥΠΑΚΤΌΣ
    ΣΠΑΡΤΗ
    ΚΟΖΑΝΉ
    ΝΑΥΠΛΙΟΝ
    ΣΥΡΟΣ
    ΚΟΜΟΤΤΝΉ
    ΝΕΜΕΑ
    ΓΡΙΚΑΛΛΑ
    ΚΟΡΙΝθΟΣ
    ΧΙΓΡ1ΤΑ
    ΓΡΙ ΠΟΛΙΣ
    ΚΥΜΗ
    ΞΑΝΘΗ
    ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
    ΤΎΡΝΑΒΟ»
    ΥΔΡΑ
    ΦΙΛΙΑΤΡΑ
    ΦΛΩΡΓΝΑ
    ΧΑΛΚΙΣ
    ΧΑΝΙΑ
    ΧΙΟΣ
    ΕΝ ΑΝΤΑΙΑ)
    ΛΟΝΔΙΝΟΝ
    ΕΝ ΑΙΙΎΠΤ&.
    ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
    ΚΑΙΡΟΝ
    ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
    ΕΝ ΚΥΠΡ&Ι
    ΛΕΜΕΣΣΟΣ
    ΛΕΥΚΩΣΙΑ
    Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
    ' Εν δψει, ί,τος είς πρώτην ζήτη«ι·...........
    »
    »
    »**
    •Επί «ροθεβμίί» β μηνών.................. —'* » » ·_
    » » 1 £τοτ»ς .................. Κί4% » > 1Ο
    ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥθΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
    Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
    («έχεται ώβαύτως καταθέβεςς έν δψ" κ*1 ΙπΙ «ροβββμίι* εί? ΑοΧλάρι» Αίρας *Αγγ·λ£«ς, Φράγκα Γ*·Χλβ*4 **1
    λικας Αιρέττας, άηοδοτέας είς τδ ίδιον νοΐΜαμ* *ί? "Λ 6«ο| όν Ιγινεν ή κατάθεσις, <>ίτθ τοί>ς καχλιτέρους δρονς.
    ΑΓΓΙίΙΑΤΕΡ ΙΝ3ΤΙΤΙΠΊ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΡ 3ΤΑΤΕ3
    ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
    ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
    ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
    ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΠΑΤΙΚΑ * 1.000.00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΒΝ «7.500.000.
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς -ώ Οοπιρουηά ΙηΙβΓβδΙ ΟβρΗΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια ηρός 4%%
    ΚΑΤΑΘΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τσυ; καλλιτέρους δρους.
    ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οιεοΐάηβ ΑοοοιιηΙβ).
    ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια. πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτούσισν Άμερικανοών νόμισμα
    ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δρσχμάς.
    ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί θΓβάϋ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
    ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
    ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00.
    205 Λ/Ε5Τ 33Κ0 8ΤΚΕΕΤ
    ΝΕνν ΥΟΡΚ, Ν. Υ·
    ΤΗΛΕΦΟΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝΘ 6271 - β
    ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
    19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ58.
    Ηβηοοεΐι 0676 «πά Οδϊ#
    ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ
    ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
    33 50. ΟίΑΒΚ 8ΤΒΕΕΤ, δϋΙΤΕ 620.
    ΟΗΙΟΑΟΟ.
    ΑΝΘΡΟΠ02 ΤΟΥ ΠΕΚΙΝΟΪ' ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΝ ΜΑΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ;
    Η ΑΣΙΑ ΑΙΚΝΟΝ ΤΗΣ ΑΝβΡΠΠΟΤΗΤΟΣ... ΝΕΑΙ βΕΛΡΙΑΙ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΣΑΙ
    Ι ό
    -α ε!
    εκ Κίνας ή πλη-
    5β δτιΤ«·5 τί <~ήλα,ιόν της ά- • - — δέκα άνφρωπινοι σκε- ,ηΛ«"·6ς *βτ* π&αν χιθα" ε!ς την τελευταίαν τών εξ ίλων'πίριόδων διά τών οποίων ι&ίν ό ήμ-τδρος πλανήτης μέχρι ς διαμορφωσεως τού, το ϊ?.^ τοΰ έπιστημονικοό κό- ώς ήτο φυσικόν, ωξυνθη εις Ι κϊχίον. Μέχρι σήμερον όλα τα, ανζ'τά όποία κατά καιρος κβ-| ,ελέ γτ;σαν είς τα σπήλαια καί' •^νείοος στοας και επι ^τη τ'ών οποίων έστηρίχθησαν όλα "Μί άνθρωπολογίας σογγράμμα- Ιχι αί μεγάλαι θεωρίαι, δέν ή-[ ,ίμή, όδόντες καί τεμάχια κρα- ,* Δέχα σκελετοί, έστω καί εάν ι %ατο: μόνον έξ αυτών διεσώθη ρης οί δέ ετέροι έννέα παρεδό-| ϊν'ϊίς την μελέτην τής έπιστή- ςΓτερ*θϋμ.ενθΕ τών κεφαλών των, ίΐ[λ-ο:ο3σαν νά είπουν τόσα^πολ- ίκρι τής φ^σικής εμφανίσεως τής χοινωνικής ζωής τοϋ προϊ- ιχο3 άνθρώπου, ύστε Θά ήτο τόν τόμοι όλόκληροι νά συγ- φοϋν. Μέχρι σημερον,παρ' όλας έντατικάς προσπαθείας των έ- ητών καί τών' άνθρωπολόγων, τα ήσαν γνωστά περί τής ζω- " τροπάτορός μας επί τής θά έπακολο>
    ον ί/λαι άπειράριθμοι.
    Ή νέ» θ&ωρίαι
    ίκ το3 σπο^δαιοτάτου τούτου εΰ-
    χρονους.
    Ό κοινός πράκ-κορ
    Διά
    ματικήν ηλικίαν τοΰ άνθρωπον επί *Τ< ΤΑΣ ΠΑΛΑΙΑΣ σο,ιν έκ ποίας έκ των μορφών τού¬ των έξεπήδησεν ό άνθρωπος. "Ηδη ή έπιστήμη κατώρθωσε νά άνεύρη τΰπους άνθρωπον, οί όποίοι επεκράτησαν άλλοτε είς την γήν, κατόπιν όμως έξηφανίσθησαν ΰπερ- νικηθέντες υπό άλλων τ^πων ανω¬ τέρας μορφής εξελίξεως. Πρόχει¬ ρον παράδε'.γμα είναι ό τόπος τοΰ άνθρώπο.) τής Εύρώπης, ό οποίος κατά τα έπ'.στημονικά δεδομένα έ- δασίλευσεν είς την ήπειρον αύτην πρό 20,000—40,000 έτών καί κα¬ τόπιν Απεχώρησεν είς άλλας τελει- οτερας μορφάς;. Τό τοιοΰτον δέ .|- δωσεν αφορμήν είς την άνθρωπολο- γίαν νά στηριχθή επί νεων όλως δάσεως διά την μελέτην τοϋ άνθρώ- που. Ό σοφός επιστήμων κ. Κέϊθ 6- ποστηρίζει ότι έκ τής πρώτης πη- γής την ανθρωπότητος δέν παρή- χθησαν μόνον άπλαί ίδιομορφίαι άν- θρωπίνων είδών, άλλά εντελώς δι- αφορετικά είδη καί γενή. Μετα- ξί» δέ τών πολυποικίλων αυτών έκ- δηλώσεων τή: ανθρωπίνης φύσεως τό καθήκον τής έπιστήμης είναι νά άνεγείρη τόν γνήσιον προπάτορα τού σημερινοΰ άνθρώιπο^)). "Εν %λυ Αρ*> «ρό^λημ-α
    Καί τίϊη προκΰπτει τό ζήτημα ε¬
    άν ό Άθρωπος τού Πεκίνου είναι
    ό πραγματικάς καί ό γνήσιος πρό-
    γονος τού άνθρωπον τής σήΐΑερον ή
    μέ θαμνώδη φυτά καί ^βδς «ϊ?ενής; Ό «νθρωπος τής
    πιθηκοειδή ζώα τα ό- Ιαδα.ί * πιθηκανθρωπος οεν κ?ινε-
    χρογόνο», είναι ένα άπό τα άλοτα ποία ε'ζων επί τών δένδρων, ή εΰρέ-|ται ω« ^Ρογονος μας. Ο^κ. ΚειΟ
    εισέτι προδλήματα τής έπιστήμης. θησαν ήναγκασμένα νά έξοικειωθοΰν|λ.ε?επε?ι τούτον:(«είναι άνθρωπος
    Ό Ντάρίιν θεωρεί Οτι ή Ά?ρι- μέ την ζωήν είς τάς πεδιάδαςή έ-Ιβιί ^ν ^°?^ν- το παραστημα και
    Εικών άπό τό θιβέτ. θιβετινός ιερεύς καί διάκονος κατά την ώραν τής μεσημβρινής προσευχής. Ό διάκονος κρά¬
    τει περιστροφικον προσευχηταριον, επί τοϋ οποίον είναι γραμμένον πολλάς φοράς αί λέξεις: ΐΧαΐρε, κόσμημα
    τοΰ Λωτοΰ».
    ψυχρότερον, τα δέν-
    καί αί πεδιάδες
    τού πρωτοϋ
    ξηφανί
    αι>το να
    έκτος τοΰ έγκεφάλο.), όπερ δηλαϊή
    Ι,-; -ροκόπτει πλέον πασ!?ανέ- τής_γής., σ^φώνως πρός τάς νέ- ?*?™™ «^^™? «^ ' Γ,^^ΛΙίΙ^Γ^^ «1 τό σπουδαιότερον,,
    χίβηχον. Τό γεγονός τουτο, λέ- γής. Άλλά ή εμφάνισις ζώσης ϋ-
    ό κ. Γοοώλτίρ Γκραίντζερ, άρ- "λης επί τής γηΐνης σφαίρας έξη-
    τής παλαιοντολογικής άπο-|κριδώθη ήδη επιστημονικώς ότι ΰ-
    γ ^
    ι; .|ς την Κεντρον Ασίαν πήρχε χρό ήμίσεος
    ως μετά την ανακάλυψιν τοϋ λετός.
    'θρώπο^ τής Ίάδας» ~^-Α -λ' 'Π
    κατα
    τ-ν - ν . » . , -, , , , -, τ,Λίί^ί τ«« άνθίώπου. Πιστεόεται ό-
    Πανεπιστημίου τού ευκολον εις αι>τα κατα την εποχήν * ^ ^ ^ το5το τών π(θγ
    . το ζητημα;τηςΛ εκε.νην να .«χταβοον πρός τα α- χαν8 ωχων ^χορο,3σε νά χ^. Τ;
    ς σ·ϋα6ιωσεως, π.στε^ει ότι, νατολικα ε,τε τα δυταα δια της {ον —^ ίνευρεΛίντος Τ'Ανβρώ-
    . Κ£Ρ™ «τ%^0.ϋ'!που τοΰ Πεκίνο",, δέν εμελετήθη
    τής Κασπιας και της β;σ^τι έκαρκώς, συνεπώς ή έγκεφα-
    Οαλασσης ή τώνκοιλαδων λιχη ίχανότης τού δέν είναι εισέτι
    --· -τ-τ-.........- ------ ε-- ,--------« «ι τοα Δο;ναίεως. Ηιγνωστή_ -0 }6ατωρ Γκραίντζερ, ό
    κροτέρων ζωων. θεωρεί δέ ότι εί- τοιαύτη εξηγησις θα ηδύνατο κως, ίίευθύνων την εργασίαν τής άποστο-
    0 καθηγητής 0Λλλ(αμ Γκρέ- ν*ι πιθανόν νά έχρησιμοποιουν ως νά ξικαιολογησΐ) την εμφάνισιν τού λής το5 Μοσείοο τής Φοσικής Ί-
    τής σιαγόνος τοϋ Χάϊντελ- το Ινα μικρόσωμον, φοτοφάγον προ- ξεν ότι ή Κεντρική Άσια κατα την
    ■ - '·στήμων|
    κτδητεΐ πλέον ότι κατά την τε-
    ΐ'αν μεγάλην περίοδον τής δια-
    ρωσεως τοΰ πλανήτου μας ύπήρ-
    ίΐς την γήν ενα πλάσμα δί-
    '-οσομοιάζον καταπληκτικώς ι
    ΐ' σημ.ερινόν άνθρωπον. Τό|
    '·ΐ·3ί ήϊη τό οποίον άπομένει)
    ·»σιν, είναι τό ποίαν έξωτερι-
    ■φάνισιν εΐχε, πώ: εζη καί
    ^πρόγονοί τοο. Εάν τα ζη-
    α^τά λϋθοΰν, δέν θά γίνεται
    περί τοΰ έπιστημονι-
    «έλλείποντος δε-
    οποΐος πρεπει νά ένώνη'
    Τηυ.ερινόν άνθρωπον μέ τόν προ-
    °?α αυτού, τόν κατά πρώτην φο-
    «μψανισθέντα επί τής γής.
    '■" "'·"' μέχρι τοϋδε γενομένων
    α αν
    ' ογος
    ι . , -----1-ι— συμπεραι-
    Ρ! ότι ό ά·;θρωπος υπήρχεν επί
    Ι Τής πολυ ένωρίτε-ρον των 100
    §τ*θ)ν έτών ιρ^λ "- *
    ς. 'Ο Άνθρωπος τοϋ Πεκί-
    ^-ΐνανθρωπος καί οί συγχρο-
    υ θά εχουν ζήσει είς κάποιο
    της σφαίρας ίσως πρό ενός
    ^Ρ»;» έτών. Καί ούτως ή
    το^ ανθρω—3; φαίνεται έξαι-
    μηκανομένη, Κατά την
    " εκατονταετηρίδα, ό Έπίσκο-
    ίΛ"ε?. ,σοφός άνθρωπολόγος,
    Γ,^ε, τγΐν χρονολογίαν τής
    [Ίις ^Τ^νίσεως τ&ϋ άνθρωπον
    1^: υτιο είς -4 4004 π. Χ.! Ό
    ^ *
    ρμάθόλθκλή
    άπεδείκνυε βι' άχατβ-
    Ινη-'ωί
    ότι ή άπο-
    είς τέν άνθρωπον
    ί ό
    ς άθρωπο
    'ωίης έν «υγκρίσει πρός την
    τί·/.ην ο(ντοϋ στ2Ιιοίρ(μΊ<ιη χρησΐμοτητα τού π^ος. Ή έπΐστήμη ήδη άναμένε'. άνοπο- μόνως νά μάθη τα άχοτελέσματα τής έξετάσεως αυτής, ή όποία θά έπιχύστ) νέον φώς είς την ιστορίαν τοϋ άνθρωπον. Καί καθ όλα τα φαινόμενα αί προσδοκίαι τάς οποί¬ ας έστήριξε μετά την ανακάλυψιν τοϋ σημαντικώτατα.) τούτου εϋρήμα- τος θά ίκανοποιηθοΰν. Τό σπήλαιον τοΰ Σοΰ-Ούτιέν είς τό οποίον ανευρέθησαν οί σκβλετοΐ, Ι φαίνεται ότι έχρη-σίμευον διά την πρόχειρον ταφήν τών πρώτων έκβί- νων άνθρώπων. Δέν έξηγείται άλ¬ λως ή μεγάλη όπη, ή όποία τό συν- δέει μέ την επιφάνειαν τοϋ έβάφους, ώς καί τό γεγονός ότι ευρέθησαν φύρδην μίγδην τόσοι σκίλετοί. Μέ την πρόοδον τοϋ χρόνον όμως φαί¬ νεται ότι ή κατοικοΰσα τα μέρη έ- κείνα φυλή τα έγκατέλεϊφεν είς α¬ ναζήτησιν εΰφορωτέρων εδαφών και τό σπήλαιον εγκατελείφθη. Ή όπη έγέμισεν άπό χωματα καί πέτρας καί άπέκρυφαν τό περιεχόμενον τοϋ σπηλαίου επί εν έκατομμύριον ίσω; 'έτών, μέχρις 5τοιι ή έπιστήμη τό ανεκάλυψε. Ε. έκ τής δολοφονικής αποπείρας ό Πβόεδρος έκφωνών τον τι επί ττί έγκαταστασα τοΰ νέου Προέδρου τοϋ Μεξικοΰ, Πασνουάλ Όρτίζ Ρούμπκ». "Ανω, πρι- ι. Δεξιά, τό διάτριττον αυτοκίνητον τοϋ Πρόεδρον. Κατω ?ι έν τω σταδίω τής Μεξικανικής πβωτευούσης. Έχλεκτά βιδλία Βιβλιοπωλείον τοϋ Κήρυκος». εχει μόνον τδ « Έ θ ν ι κ ο ϋ ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΗΙΝΟ5. ΡίΑ. — Ό «'Εθντχός Κηρυξ», 'Ημερήοως, Κν- ρισκάτιχος κβι ΕΙκονογραφημίνος, —>
    λοννται παρά τοΰ άνηΛροσώπσυ μοί
    Λονκά Παρασχευα, 106 Ν.
    Αν*., δστις δέαε-ταΐι ό
    λα; άγγελίβς θ
    συνδρομητήν.

    24
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 16
    ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ
    ΜΟΥΣΙΚΔ ΤΕΜΑΧΙΑ
    ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΥΣ
    Τβμάχι* δι* Πιάνο και τΑβμ«
    πρός Ο.9 £5 βέντς
    (°Όλα παίζονται είς Μανδολΐνον, Βιολί, ή Κλαρϊνο)
    ΝΑΖΙΑΡΑ (Ταγκό) ....... ..........Β. Παπαδημητρίοιι
    ΜΠΑΡΜΠΕΡΑΚΙΑ..... ' ...........Γρ. Κωνσταντινιδη
    ΓΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΑΝΤΗΛΙ (Τό Τσιγγάνικο Ταγκό) .. Κωνσταντινιδη
    Λ Α ΓΙΑΤΙ ΠΙΝΩ ΚΑΙ ΜΕΘΩ (Ταγκό—Κοπιαηοε) ..Κωνσταντινιδη
    ΝΑΠΟΛΙΤΑΝΑ (Φό|-Ίρότ) ............................ Τυρταιου
    ΛΙΤ3Α (Ταγκό ΜϊΙοποη) ...................δβΐββτο— Εύαγγελίδη
    ΠΟΘΟΙ 2ΒΥΣΜΕΝΟΙ (Ταγκό) ........................... Ντολα
    1ΣΙΓΚΑΝΑ (Ταγκό) ............................ Παπαδημητρίου
    Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ (Ταγκό) .............Γλυκοφρίδη
    ϋΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ (Ταγκό) .............................. Νομικοΰ
    ΑΣΤΕΡΩ (Νυκτωδία) ........................... Ροδίου—Νιρδάνα
    ΘΕΑΤΡΙΧΟΥΛΕΣ ....................... Συλδίου—Κωνσταντινίδου
    ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΑΠΑΛΗΑ (Ταγκό) .................. Ζαχαροπούλου
    Η ΚΟΛΑΣΜΕΝΗ (Σελ. 6) ................... Σπεράνπσα—Ζάττα
    ΚΑΡΜΕΛΑ (Ταηβο, Ό-ιερέττα «Άντίο Γλέντια>) ........ Κομνηνοΰ
    Ο ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΟ (ναΐχε) ...... Σακελλαρίδη
    ΣΑΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑ (Ταγκό) ............................ Πιατσά
    Η ΜΟΔΙΣΤΡΟΥΛΕΣ (Φόξ-Τρότ) ....................... Κόντου
    ΓΟ ΤΑΓΚΟ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ .......................... Μοοφοιιέντ.
    ΣΑΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑ (Ταγκό) .......... Κόρτξας—Τηττί
    ΤΗΣ ΠΝΟΗΣ ΣΟΥ Τ' ΑΡΩΜΑ (Ταγκό) ............Άγγ. Ρακίνα
    ΑΧ' ΠΟΣΟΝ Σ' ΑΓΑΠΩ (Ταγκό) ................. Εανθοπουλου
    ΞΕΝΥΧΤΙ (Ταγκό) ....................... Βοσνιάκου—Βεργιάδη
    Σ' ΑΓΑΠΩ (Ταγκό) ....................... Κομνηνοΰ—Κακουλίδη
    Ο ΝΕΓΡΟΣ (ΟηαΓΐεδΙοη) ............................ Κομνηνοΰ
    Ο ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ (Πώ, Πώ, Πώ, Πώ) .................... Μακρή
    ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΣΤΗ ΓΛΑΣΤΡΑ ΣΟΥ ....................... Ζάττο
    ΤΟ ΤΑΓΚΟ ΤΗΣ ΣΤΕΠ11ΑΣ ...................."..... Λαμίνσκι
    Η ΦΙΛΗΜΕΝΗ .................................... Σακελλαρίδη
    Η ΧΑ-ΙΔΩ (Τραγοΰδι—Πιάνο) ......................... Κοκκίνου
    ΚΕΡΝΑ (Φόξ-Τρότ, Επιθεώρησις) ......Δραγάτση—Κωνσταντινίδου
    ΤΟ ΧΑΣΙΣ (Ταγκό) ................................... Ζουμπέρ
    ΠΟΘΟΙ ΣΒΥΣΜΕΝΟΙ (Ταγκό) .......................... Ντόλα
    ΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙΣ—ΙΦ ΓΑσμα) ..................... Ξανθοπούλου
    Η ΓΛΥΚΕΙΑ ΝΑΝΑ (Γουάν Στέπ) ...................Σακελλαρίδη
    ΚΙΚΗΚΟΚΟ Τ' ΑΕΡΟΠΛΛΝΟ (Φόΐ-Τρότ ϋυεΐΐθ).... Κομνηνου
    Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ (Ταγκό) .......... θέμη Νάλτσα
    ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ «θέλω σδν πρώτα> (Ταγν.ό) ... Σακελλαρίδη
    ΦΙΛΙ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥ (ναΐδε ΗεδίΙαΙίοη) .. Καβαλιέρου Μαρκουΐζου
    ΜΙΝΤΙΝΕΤΑ (Ταγκό) ......................... Παπασταθοπούλον
    Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΣΟΡΟΛΟΠ (Φόξ-Τρότ) ............ Σακελλαρίδη
    ΣΤΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ (Ταγκό) ............................ Νομικοϊ
    ΚΙΟΟΙ,ΕΤΤΟ ............................................ νεΓάι
    1.Δ ΤΚΑνΐΑΤΑ ......................................... νετάϊ
    Ο ΕΡΩΣ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΚΥΤΤΑ (Φόξ-Τρότ) ...... Κωνσταντινίδου
    ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΒΟΛΓΑ ................... Κωνσταντινίδου
    ΓΛΥΚΕΙΑ ΡΕΤΖΙΝΑ (Ταγκό) (Άπό τόν «Παπαγάλο») ... Βώττη
    ΘΕΟΤΡΕΛΛΗ ΞΑΧΘΟΥΛΑ (Ταγκό) ................... Ζαμάνου
    βΕΛΩ ΝΑ 'ΔΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑ (Όπερέττα) ........... Σακελλαρίδη
    ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ ΤΟΥ 1915—Η ΠΕΘΕΡΑ .............. Βουτσινά
    Ο ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΟΣ (Τό Τσιγχάνικο Ταγκό) .......... Σακελλαρίδη
    Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ (Ρομάντξα) .............. Σακελλαρίδη
    ϋ,ΙΙΙλΠΕΕ (Ροχ-ΤγοΙ ΟΗεηίΗΐ) .......................... Ρακίνα
    ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ (Μουσική)..............................Σλ. Σαμάρα
    ΓΙΑΤΙ (Τραγοΰδι ν.αί Πιάνο) ....................... Ξανθοπούλον
    ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ (Τραγοΰδι καΐ Πιάνο) .................. Σαμάρα
    ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΝΕΡΑ-ΓΔΑΣ (Περουζέ) ..... Τσοκοπούλου
    ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ .................................. Μαντζάρου
    ΥΜΧΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ............. Λαυράγκα
    ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Λαϊκό Τραγοΰδι) ....................... Καλομοίρη
    Ο ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΌΣ ................................. (Λάβδα)
    Η ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΛ (Ή Σαμιώτισσα) ............ Κωνσταντινίδου
    ΠΑΙΔΙΑ Μ' ΣΑΝ ΘΕΤΕ ΛΕΒΕΝΤΙΑ ............ Κωνσταντινίδου
    ΕΝΑ ΑΗΤΟΣ (Τσάμικ.ος) ........................ Κωνσταντινίδου
    Ο ΓΕΡΩ—ΔΗΜΟΣ (Κλέςρτικο) .......................... Καρέο
    Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ ..................... Κωνσταντινίδου
    ΤΟΥ ΚΙΤΣΟΥ Η ΜΑΝΝΑ (Βαγγελιώ) ........... Κωνσταντινίδου
    ΣΥΡΤΟΣ—ΧΟΡΟΣ .............................. Κωνπαντινίδου
    Η ΒΛΑΧΑ (Τραγοΰδι Δημοτικό) ................ Παπασπυροπούλον
    140
    26ΤΗ 6Τ.
    ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
    (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
    ΥΟηΚ, Ν.
    V.
    ΛΑΊΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
    ΔΙΆΣΜΑ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟ
    ΈαΙσης χα'ζονται χαΐ είς ΛΓανδολΐνο Βκ>λ ξ
    ΚαΧΙίχεχηκαΙΈχδόαείς Πρός 25 ΟεηΙι"Εχαστοτ
    692 ΕΛΑ ΜΑΖΥ
    Αττ. όν 5.
    Η-ΓΓΡΙΓΜΓΓ ΡΙΓ ΠΓ'Ρ
    ' Ε - λα μα - ζν___ ά - γά-πη μου____ χίή 6άο-κι
    675 Ο ΨΑΛΤΗΣ
    (Ταηξο)
    Δ. Ζάττα
    τοηονΐον
    θΐααος Ι&ν
    Ψάλτη θά φέ-ρωΆρ-χάγγε-λο καιτόΧρ^στόχουμ-πά - φο
    676 ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ Α
    Πίς μόν Πειά - μα · χά - ρα___ πίς μονχϊ ζή - χάς?___
    ΑπάίΐηΙΐπο
    688 ΜΟΔΙΣΤΡΟΥΛΑ
    Ν. Χατζηαποστάλου
    "Αχ'Μο-διστροΰλαμοΰνα-ζά-ραχαίσχεβ4;σό-
    μετήβε-
    ΒοΙβΓθ
    699 ^Α 8ΡΑΝΙ0ΙΑ
    'Η χό-αη ά · ηο · νια * ύον____ β βό
    Β. Δι Κιάρα
    ή δό-Ιια σόν ή μα·χ%α—
    ΕΠΙΣΗΣ ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ
    β.Β.
    685
    674
    696
    680
    Σιγαρέττο,-ΤάΣταφύλια...25β
    Τα Μπαομπεράκια..........2δβ
    νο1β& Βο&ιπαβη·Ελλ.Λέ'ϊ.25«
    ΓιατΙ?, Δνπηχερό Τβαγον6^25ΰ
    'Αό,- Ή Βοσκοποϋλα...25«
    677 ΤάΟυλαΣσυ,-ΔυόΨαοάχια.25ο
    678 Πάν Ή Έλπίδες.............2δο
    679 Έλληνο-Άμε(}ΐκανικος'Ύμνος.26ο
    637 Ό Γέρος, Κωμιχ6* 7Ασμα:..25ο
    689 Τ'Άθώα σον Κάλλη......26ο
    Δι άλλας βχδόοεις Γίίτί γεηχό* χιμοχαχάλογοΎ.
    "(ΧΝΑ1. ΗΕΜΑΜ), 134-140 »Γ«ΐΙ 26\ β**, Λ» Υοτϊι.
    ΤΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕ1ΜΜΕΝΟ
    ΝΗΣΙ
    ΤΟ ΤΙ?Ι—3Τ-Α.Ν"
    ΕΙΣ ΤΑ ΕΣΧΑΤΑ ΤΟΥ «ΚΕΑΝΟΥ- ΟΙ ΠΡΩΤΟΝ ΤΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΝ.. ΑΝΑΜΐ?ι-
    ΚΑΙ ΜΑΥΡΗΝ. ""-1*
    Είς τό Λονδίνον έκαμε τήν^ εμ¬
    φάνισιν τού τώρα τελευταία Ινα;
    Ι «Τριστανίτης». Είναι μικρός αν.ό-
    μη -καί δέν φαντάζεται ότι αύτος
    είναι ό μόνος άντιπρόσωπος των
    σινμπατριοπών τού είς την Ευρω¬
    πην καί ότι οί άλλοι «Τριστανΐται»,
    | συγκεντρο>ιΐίνοι είς εν μικρόν ση¬
    μείον τοΰ άχανοϋς κόσμου, μόλις
    άνέρχονται είς 120. Δέν φαντάζ^-
    ται έπίσης — είναι μόλις πενταε-
    τής ό καΰμένος — ότι προ-χαλεΐ
    παντοϋ δπου έμφανίζεται μεγάλην
    περιέργειαν.
    Ό πενταετής αύτος «Τοιστανί-
    της», διά νά γίνωμεν σαφέστερον
    ργεννήθη είς τό Τριστάν Ντά Κου
    να, ενα'βράχον χαμένον είς τα Νό-
    τιρ τοϋ Ατλαντικόν Ωκεανόν. Ό
    βράχος αύτος είναι Αγγλικη ά-
    ττοικία, ή πλέον ερ<"μος καί ή πλέ¬ ον έγκαταλελειιιμένη. Ό μικρός Τριστανίτης είναι υι¬ ός τοΰ πάστοοο; Ρότζερς, ό οποί¬ ος μαζύ μέ την χαριτωμένην ε'ικο- σαετή γυναϊκά τού επήγε καί επέ¬ ρασε τρία χρόνια είς τό Τριστάν Ντά Κοϋνα, διά νά κηρύξη, τό ευ¬ αγγέλιον είς τοΰς Τριστανίτας. ^ Ι Άπό την διαμονήν της είς τό' ερΓ,μον αύτό νησί ή κυρία Ρότζερς | ΐφερεν δχι μόνον τόν μικρόν της! Έδουάρδον, άλλά καί βιβλίον έκ- τάκτοος ενδιαφέρον διά τό «'Εγ- καταλελειμμενον Νησί», όπως τό όνομάζει ή ιδία, καί τούς κατοί- κους τού. Την άποικίαν τοΰ Τριστάν Ντά Κοΰνα την οφείλομεν είς τόν Ν α-! πολέοντα. "Οταν τόν εκλεισαν οί "Αγγλοι είς την Αγίαν Ελένη*, Ι νατελήφθησαν άπό τόν φόβον δτι! οί όπαδοί τού θά επεχείρουν νά! τόν άπαγάγονν. 'Εφοβήθησαν επί-1 σης μήπως βάσις των έπιχειρήσΓ-! ών εγίνετο ή εοημος τότε νήσος; Τριστάν Ντά Κοΰνα καί έγκατέ-, οτησαν έκεΐ μικράν φρουράν. ' "Οταν απέθανεν ό Ναπολέων τφ 1821, άπέσυραν την φρουράν.! Φαίνεται δμως δτι ή μικςιά αύτη νήσος θά έχη καί τα θέλγητράΙ •της μ' όλον τό αξενον αυτής. Το Τριστάν εχει πράγματι εν βουνόν ί'ψονς 2.300 μέτρων, είς την ν.ο- ρυφήν τον όποίου ευρίσκεται ήφαί-' στειον. Τό βουνόν αΰτό είναι έν- ΐελώς γυμνόν άπό δέν&ο·α. Κατά τάς καλάς ημέρας ό ήλιος δέν έμ- φανί^εται πλέον των τριών ώρών, ι δ στάχυς τοΰ σίτου μέ δυσκολίαν φντρώνει καί βάσις τής τροφης είναι μόνον ή πατάτα. Τα κρυφά θελγητρα τής νήσου1 εΐλκυσαν ενα άπό τούς στρατιώτας τής φρουράς όνομαζόμενον Ούΐλ-' λιαμ Γκλάνι, ό οποίος εζήτησε νά μείνη είς την νήσον. Ό στρατιώ- της αύτος εκάλεσε καί την γυναϊ¬ κά τού, άπό την οποίαν απέκτησε 16 παιδία. "Υστερον άπό ολίγον καιρόν πέν τε άπό τούς παλαιούς συντρόφους τού έμιμήνιΐσαν τό παράδειγμά τού καί έττέστρεψαν είς τό αξενον νησί. Τούς έβάρυνεν δμως ή άγα- αία καί οταν επέρασεν άπό έκεΐ ε¬ να Νοοβηγικόν κόττερον τούς ε¬ ζήτησαν ώς χάριν... νά τούς φέ-, ρουν γυναϊκες. Τούς εστειλαν πράγματι... πέν- τε μαϋρες! Αί οικογένειαι ποΰ έ- δημιουργήθησαν κατά τόν πρωτό- τυπον αυτόν τρόπον άπέκτησαν παιδία καί ό πληθυσμος τής νή¬ σου ηυξήθη μετά τίνα χρόνον κα¬ τόπιν ενός ναυαγίου, τό σποίον έρ¬ ριψεν είς την άκτήν τής νήσου με- ρικούς Ίταλούς. Οί Τριστανΐται ηναγκάσθησαν νά όργανώσουν την ζωήν των κατά περίεργον τρόπον. "Οταν ό αίδε- σιμοίντατος Ρότζερς καί ή γυναϊκά τού απεβιβάσθησαν είς τό Τριστάν Ντά Κοΰνα, ή εκπληξις ποΰ εδο¬ κίμασαν ήτο άπερίγραπτος. Δέν εϋρήκαν τίποτε άπό έκεΐνα ποϋ θεωρούμεν άπαραίτητα είς μίαν πολιτισμένην χώραν. Χρήματα, ί- εραρχία, σχολεΐα, δημοσία δύνα¬ μις, φυλακαί, κοινοβούλιον, ίδιοκτη σία, έφημερίδες ήσαν πράγματα εντελώς άγνωστα. Οί Τοιστανΐται Τό νεώτατον Αμερικανικόν καταδρομικόν «Αυ^ιΐδΙα», καθελκυόμενον εΐς| τό Νιοΰπορτ Νιοΰς, τής Βιργινίας. δμως ήσαν καλοί άνθρωποι, πολύ εΰθν>μοι καί συγκεντρωμένοι είς
    οικογενείας κατά τό παλαιόν Πα¬
    τριαρχικόν σύστημα, Ήγάπων πο¬
    λύ τα παιδία των, ήσαν έπιφνλα-
    κτικοί καί δειλοί. Ό άλκοολισμός
    καί αί έπιδημικαί άσθάνειαι ήσαν
    αγνωστοι εντελώς.
    Οί Τριστανΐται είναι πρώτης τά-
    ξεοος ναυτικοί. Μέ βάρκες κατεσκευ
    ασμένες άπό συντρίμματα ναυαγί-
    ων, δέν διστάζουν νά πηγαίνουν
    είς τό «Άπάτητο Νησί», τό οποίον
    χωρίζεται άπό τό Τριστάν μέ στε-
    νόν μεγα>ί ίτερον άπό την Μάγχην,
    είς τό οποίον μνκάται αιωνίως ί]
    θύελλα, διά νά προμτγθειτθοΰν αύ-
    γά πουλιών καί αγρια πρόβατα.
    'Εννοεΐται δτι τό Τριστάν Ντά
    Κοΰνα δέν είναι διόλου έπίγειος
    παράδεισος. Άπ' εναντίας ή ζωή
    είναι πολύ δύσκολη έκεΐ. Ό άνε-
    μος έμποδίζει κάθε εΐδος καλλιερ-
    γείας, έκτό; πατάτας. Τό ψάρεμμα,
    τό οποίον είναι πολύ επικίνδυνον
    είναι ή κυριώτερα πηγή τροφης.
    Τό ψοομί θεωρεΐται ώς γλι'κυσμα.
    Τσάϊ, ζάχαρη καί άλάτι δέν ύπάρ-
    χουν. Ένδύματα προμηθεύονται
    οί κάτοικοι μόνον οταν τύχη νά πε¬
    ράση κανέν ατμόπλοιον. 'Ο χειμών
    — τό δικό μας καλοκαΐρι — είναι
    πολύ βαρύς καί αί ξυλεΐαι διά τό
    κτίσιμο σπιτιών προέρχονται άπό
    συντρίμματα ναυαγίων, τα όποΐα
    φέρουν τα ρεύματα τής θαλάσσης
    είς την άκτήν.
    Τα ναυάγια δμως, αλλοίμονον,
    είναι πολύ σπάνια!
    Δι' αύτό τα κορίτσια τοΰ Τρι¬
    στάν ποΰ ευρίσκονται είς ηλικίαν
    γάμου, δταν κάμνουν την προσευ-
    χήν των λέγουν:
    — Θεέ μου, στείλέ μας Ινα κα-
    λο ναυάγιο γιά νά μπορέσω νά
    παντρευθώ!
    Διά νά ·ΰπανδρευθτ|, πράγματι
    μία κόρη πρέπει Λ>α κτισίττ| σχίκ
    καί νά κατασκευασθοϋν "/.ρεβάΐιο,ι
    τραπέζια, καθίσματα, χρειαζετί1"*
    έπομένως ξυλεία...
    Τό Τριστάν Ντά Κοννα .,
    δύο φοβαράς πληγάς, τούς ψί*)ο
    καί τούς ποντικούς. Οί ποντινοι ιΛ
    ναι άναρίθμητοι. Οί Τοιστανϊτβ
    λοιπόν έπαυσαν κάθε καταδιω|Λ
    καί φροντίζουν μόνον νά λαα&
    νούν άδιάκοπ'α προφυλα/τι/α α
    τρα διά νά προστατευσουν τάς -
    μηθείας των.
    Ό αΐδεσιμώτατος Ρότΐερ; ι
    περιωρίσθη κατά την διαμονήν ι
    είς τό έγκαταλελειμμένο νησί
    τα θρησκευτικά τού μόνον ναί_
    κοντα. Ώργάνωσε συνέλευσιν τωΐΙ
    γερόντων, ώργάνωσε την δηιιοσι«Ι
    ύγιεινήν, έγκατέστησε σχολΕΪον-
    ίοργάνωσε σώμα νεαρών προο
    πων. "Εμαθε τα παιδία νά παΜ
    ένφ ή κυρία Ρότζερς τα έ'μαθε ι
    χορεύοΐ'ν.
    Οί Τριστανΐται, όσον
    καί άν είναι ή ζωή των, &ρ>
    την μικράν πατρίδα των. Η Α
    νλική Κυβέρνησις έπανειλημμ»
    τούς έπρότεινε νά τού; α·τοΛΠ
    στήση είς τάς Άγγλικά; αποΐ
    τήτ Άφοικής, αύτοι δμω;
    «ήσαν παντοτε. ΉμπορΕΪνα
    τρέφωνται καλά είς το Τριστσ
    ?χουν καπΟΙαν διαίσθη
    όν τοϋ πολιτισμόν καί των δή
    αγαθών τού.
    Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ
    •Υπό Τζάκ Λοντου.
    ρες γσητείας καί »
    Ζίόντανή ζωγραφια τη;
    Αβλασσών. Τιμάται δεί
    "ΝΑΤΙΟΝΑί Ι
    14· *ν. ββΤΗ 8Τ.
    ΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
    ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
    ^— ■■·—■—- ^ι· —
    Κ"-«¥8».— «ΥΡΙ'ΑΚΗ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ. 1930
    25
    Άμερικανίδες κο-
    λυμβήτριαι, αί όποϊ
    αι δέν φοβσΰνται
    τό ψϋχος. θέαμα
    σύνηθες είς την πα¬
    ραλίαν Χέμπστεντ
    Χήθ, κατά την δι¬
    άρκειαν τοϋ χειμώ¬
    νος. Τετάρτη έξ ά-
    ριστερών είναι ή
    Κόννη Τζίλχεντ,
    μία έκ των καλλι¬
    τέρων κολυμβητρι-
    ων τής Εύρώπης, ή
    όποία προγυμνάζε-
    ται όπως διέλθη κο
    λτ<μβώσα τό Στε- νόν τής Μάγχης. ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ :Ρ£2Σ3 Η ΠΕΡΙΕΡΓΟϊ ΤΗΣ ΣΗΜγΓΡΙΝΗΣ ?ΜΜ ΝΕΟΛΑΙΑΣ Η "(ΠΗ 11 κ! Ο" * 0 ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΞΗΡΟΤΗΣ ΔΙΕΣΤΡΕΒΛΩΣΕ ΤΗΝ ΖίϊΗΝ.- ΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΤΑΜΟΠΛΟΙΟΝ ΤΟΥ ΒΟΛΓΑ. Ο γνωστάς Γάλλος λόγιο; καίδιηγηματογράφος κ. Ζώρζ Λεφέίβρ περιοδεύσας εσχάτως την Ρωσσίαν άποστέλλει είς την ι σιίτιΗ εφημερίδα τού ένδιαφερούσας άνταποκιρίσεις είς τάς οποίας πε ριγράα>ει μέ πολύ χρωμα καί ει¬
    λικρίνειάν την ζωήν των κάτοι¬
    κον τής χώρας των Σοβιετ, είς
    δλα; αυτής τάς εκδηλώσει;. Ή
    στενή καί περιωρισμενη νοοτρο-
    πία τή; σημερινής Ρωσσικής νέ-
    του. Καί κοντά τού άναπνέω την
    νέαν Ρωσσίαν.
    — Γιατί, μοί είτε μέ συγκίνη¬
    σιν έγώ καί σιη'ομήλικοί μου δέν
    ξενρομεν τί είναι ό έρως;
    — Π ώς! τοϋ απήντησα μέ έκ¬
    πληξιν. Δέν εγνώρισε; καμμιά γυ-
    ναϊ·Λα στήν ζωήν σου;
    — "Οχι. "Οταν εΐμαι μέ μια
    γυναΐκα, δέν είναι γιά νά κουβεν-
    τιάζω. Δεκαέξ «των έτ)εωροΰσα
    σάν φίλους μου τα κορίτσια ποΰ
    ^ ξί έ λά έ
    μάς η μεγάλη πεϊνα τοΰ 21...
    Και προσθετει: '
    — Τί ήταν ή παιδική μου ήλι-
    κία; Ό πατέρας πάντοτε μεθυσμε-
    νος νά γΐ'ρίζη. άπό τό έργοστάσιο
    ή χαρά μας δέν περιγιράφεταιόταν
    •έβλεπαμε την βουλιμίαν μέ την
    (όποιαν έκεΐνος κατεβρόχθισε τό
    κρέαζ τού. ΤΗταν τόσον πεινα-
    σμένος, πού ουτε κάν παρετήρησε
    άπό τέτοιαν άβυσσον. Τί έχρειάζε
    το άοά γε διά νά ίσοπεδωθΓ) τό χά-
    ος ποϋ μάς χωρίζει. Έν πρώτοις
    ή διαφορά δεκαεπτά όλοκλήρων έ-
    τών ήλικίας, καί εΐτειτα ή μόρφω-
    ολαίας την οποίαν ήπεζότης τής ?"ν
    V™™*
    !™ τα κορίτσια που
    ζωής καί τής θεωρίας διεστοε- 'ίσαν £απ>ωμ£να πλαι μου, που ε¬
    δήλωσεν εντελώς, άποδίδεται αε]Ψ°0°νααν νψ}>#ς μποτες καί κά¬
    την κατωτέρω συνδιάλεξιν την κορραμμενες ποδιές, μέ πρόσωπα
    οποίαν ό Γάλλος δημοσιογρά-1 α*α*αρτα και αναμαλλιαριχα Ε-
    φος είχε μέ κάποιον νεαρόν Ρώο
    σον επί ενός ποταμοπλοίου τοϋ
    Βόλγα.
    * * *
    Οί έπιβάται τή; α' καί 6' θεσ?-
    τοΰ «Τούντ Φόρντ» δύνανται νά
    ησιμοποιούν καί τό σαλόνι. Εί-
    ενα μεγάλο δωμάτιον μέ τζά-
    αιζθνίιΒ*» ει? τήν πρώραν τοϋ πλοίου, ά-
    τό οποίον βλέπει κανείς δλα τα
    χεϊα. Τα Ιπιπλα δέν έ'χονν άνα-
    άπό τής έποχής τίίς Γαλλο-
    ΐτσικής συνθήκης, άλλά μερικά
    τέιγ είναι άκόμη άναπαυτικά
    τό παλαιόν Γερμανικόν πιάνο
    ^τηρεϊται κατά παράδοξον σύμ-
    ΐιν κονρδισμένο. Δύο τρείς, ό
    |μετά τόν άλλον, παίζουμε κάτι,
    Ι ,τάλιν βυθιζό'ΐεθα είς τήν νάρ-
    ποΰ προκαλεϊ ή διαρκή; ένα-
    |σις τοϋ ώραίου έκείνου όρί-
    χυδαιολογοΰσαν δπα>ς καί τα άγό-
    ρια. Αΰτό φυσικά δέν ημπορεί νά
    όνομαβι3τί έρως...
    — Καλά.,. Άλλά τώρα;
    — Τώρα 6λεπω άλλα κοοίτσια
    που χρησιμοποιουν κραγιονι
    διά
    τα χείλη των. Φοροΰν λεπτές κάλ-
    τσες καί μεταξωτά φουστάνια. Άλ¬
    λά τα ιιισώ. Την εποχήν τοΰ έμφυ-
    λίου πολέμου ήσαν κρυμμένοι στά
    σπίτια των σι?γγενών των ο.ιου
    ευρισκαν διάοροοα πράγματα λαθ-
    ρεμπορικώς, λόγου χάριν ψωμί ή
    "άλεΰρι ποΰ ημείς δέν είχαμε...
    Θά Λρέπει νά ξεΰρετε τί ήταν γιά
    λοκοπήσαμεν εα»; ότου δέν είχεφυλή μου... ή αίσιοδοξία ποΰ ε-
    πειά δυνάμεις νά σταυγ} στά πόδια ι χ«> έκ παιδικής Ίσορροπημένη;; ή¬
    του. Ή τιμωρία ήτο πολύ έπιεικής.' λικίας καί τόσα άλλα.
    Θά ΐ'πρεπε νά τόν σκοτώναμε!
    Μέ κχτττάζει άλλ' έπειδή τόν ά-
    κούω μέ κάποια άηδία, θέλει νά Παρίσι; Κάί ποϋ;
    τελειώση μέ δραματικότητα την ά-
    φήγησί τού όπως καί στό θέατιρο.
    — "Ενας φίλος πού ποοδίδει,
    ει(Λθ·ύρισρ σοβαρά, είναι άξιος θο>
    νάτου!
    Προσπαθεΐ νά μέ έκπλήξη, άλ¬
    λά δέν τό κατωρθωνει. Ή ίστορία
    Ό Βάνια; όνειρεύεται.
    — Λοιπόν, μοϋ λέγει, ζήτε
    καί νά ξεσπά σέ μενά μέ γροθιές ι την άκαθαρσία. Κατόπιν τόν έξυ- σίς μου, ή κληρονομικότης μου, ή
    καί λακτίσματα, τό μαΰρο ψωμί, ή Λ------' " " "' * Λ ' ......
    σεμιγδαλόσουπα καί τα Χάχανα κα¬
    θημερινώς. Άποφασίζω καί φεύ-
    γω άπό τό πατρικό σπίτι μέ μερι-
    κού ςφίλοιος μου. Επί Εξ μήνες έ-
    ζούσαμε σέ ενα ΰπόγειο τοϋ Ού-
    λιανόβσκ. Οί καραμπίνες μας ήσαν
    κρεμασμένες στονς τοίχους.
    'Ενθυμοΐμαι ενα κρύο χειμερινό,
    πρωινό. Δέν είχαμε φάη άπό δυό-
    μιση ήμερονυκτια. Κάποιος άπο
    μάς διακρίνει ενα σκυλλί στόν φεγ
    γίτη. Ξεκρεμά" την καραμπίνα τού
    καί σκοτώνει τό σκυλλί. "Οταν χορ τού ένθνμίζει πολϋ τί)ν παλαιάν
    τ(/ππ:ιρ ν^ιιι^^νΓ,,.ί ^^,',,/,,^γ.- ρωσσίαν τήν παλαιάν έκδικητι
    τασαμε
    άφίνοντας
    έ λί
    ηήμ φς
    στό τραπέζι τα κόκκαλα μέ λίγο πε-
    τσί.
    Ένας
    ήταν
    πεινασμένος έσηκώίτηκε σιγά σιγά
    καί νομίζοντά; μας κοιμησμένοΐ'ς;,
    εκοψε ενα κομμάτι άπό τό αίματω-
    ι-ας άπό μάς ό νεώτερο; (Οά' Βόλγα, γιατί δεξιά μου κο?
    δώδεκα χρονών) καί ό πειό | αία δένδρα είς τα κράσπίδα
    Ρωσσίαν. Τήν παλαιάν έκδικητι-
    κήν Σλανίκήν ψίχήν.
    Τόν άκούω γιατί είμεθα στόν
    κολοσσι-
    παρ-
    θένων δασών λοΰονται στόν ποτα-
    μόν, ένφ άριστειθά μου ή στέπη έκ-
    τείνεται άπέραντη. Ό σιωπηλός
    μένο πτώμα καί τό έ'κρυψε κάτω | καί μεγαλοπρεπής αντός διεί/ο-
    σμος ΐσως νά συγχωρί) κάυ*ε πα-
    από τό πάπλωμά τού.
    Τό έκύτταξε καί δέν είπα τίπο-
    τε. "Οταν ό'μως έκοιμήθη προειδο-
    ποίησα τοΰς άλλους. Έπήοαμε τό
    κομματι το κρεας που είχε κρυψη, | Κα1
    ραδοξολογίαν.
    Κατόπιν δμως καί εντελώς άπο-
    ειδοποίητα, ό Βάνιας μέ έρωτά:
    μμ ρ χ ψη
    και σας αφινω να μαντευσητε με
    τι σαλτσα το αλειψαμε. Τό πρωϊ
    μας
    Γό σαλόνι αύτό φιλοξενεΐ καμ-
    Ιδωδεκάδα συνταξειδιωτών, σι-
    |λϋ>ν, πού κάθωνται γιά λίγε;
    ^ές στά πα^.αιά φωτέϊγ μέ τα
    |α στηριγμένα στά γόνατά των,
    εργάται χωρίς δουλειά. Δέν
    ^θώ νά τούς χ.ατατάζω κα-
    ραγγέλματα, πρόβλημα άρ-
    δΰσκολον, καί δπου
    χερισσότερες φορές κανείς ά-
    Ιϊαι εύ-;ολώτατα. Καλλίτερα
    Ι νά ξαπλωθώ είς τό κατάστρω
    Γ>ϋ πλοίου οπσυ είναι άρκετά
    1 καί μέ τα μάτια δρθάνοικτα,
    χέρια πλεγμένα πίσω άπό
    'άχηλον, νά κυττάζω τόν ού-
    ίΓ άπό δύο "ώρών καινίζομεν Ι
    Βάνια τσιγάρα. Ό Βάνιας, Ι
    ο; κατάγεται άπό Καζάν, έ-'
    πληοπάζει τό βαπόρι, είναι
    ένθθι»σιασμόν, πεποίιτη-
    εύθυαίαν. Είναι σάν ενα
    1 πού άνσδίδει το άοωιιά
    μνουν στήνΧώραν σας:
    Ζ{ ^
    _ Ζο{Η,
    — Θελετε νά πήτε ότι χορεύουν
    φόξ - τρότ την στιγμήν πού ήμεΐ;
    έργαζόμε&α νά ανορθώσωμεν την
    χώραν μας. Οί «λακεδες» αύτοι δέν
    θά ξή έ ά
    χρ μ
    θά .ξαναπατήσουν ποτέ- πειά
    χώραν μα;. Δυστυχία τους! Δέν
    τσνς συγχωρήσωμεν ποτέ διότι έ-
    φοβήθησαν τήνβασανιστικήν ζωήν
    καί έγκατέλειψαν την θέσιν των.
    Καί οί φίλοι των άκόμη ποΰ έμει¬
    ναν, τοΰς κατηγοροΰν διότι ϊ<ρν- γαν. Παράδοξος νεολαία πράγματι, καί ταυτοχρόνως άρκετά άφελής, μίαν χώραν ποΰ άναζητεΐ άκομη τόν εαυτόν της. Νεολαία ποΰ εμα- θε νά διαβάζη συλλαβίζουσα την πρώτην φράσιν δλων των Σοβιε- τι/.ών άλφαθηταρίων: «Δέν είμεθα σκλάβοι!» ποΰ έμέιτυσε καί έξακο- λονθεϊ νά μεθά μέ. λέξεις, μέ κοινω έ έ ά — Σ' ενα διαμέρισμα. — "Ολόκληρον μόνος σας; — Ναί. — Τί αΐσχος! Καί θά έ'χετο ΐσως καί αυτοκίνητον. — "Ε^ω 2να μικρό άμάξι, ναί.. — Τοτε είσθε ενας καπιταλι- στής όπως οί άλλοι. — "Οχι δπως τα λετε. Ό έ'μ^ο- ρος μοϋ κάνει πί^τωσι, καί τόν πλη- ρώνω κάθε μήνα τακτικά. % — "Οταν θά έλθωμεν εις ρο Παρίσι διά νά σάς φέρωμεν την επανάστασιν, θά ελθω νά σάς Ίδώ, καί ·θά μέ περιςρέρετε είς την πό¬ λιν σας μέ τό αυτοκίνητον σας. — Εάν ή Έπανάστασις έγκα- τασταθή είς τύ Παρίσι δέν θά ?- χω πειά άμάξι Βάνια... Η ίδέα αύτην τόν κάμνει νά γε- λά. Έπαναλαμβάνω: — Θά ήθελα νά σάς γνωρίσ'ι) την Γαλλίαν. "Αν είσαστε έλεύθε- (,ος... — Μά είμαι έλεύθερος. Μόνον δέν εχω νά πληρώσω τό ταξεΐδι. — Θά τα κανονίσωμεν αύτά. Θά μείνετε στό σπίτι μου. — Άλήθεια; Άνεστριώθη καί μέ έκύτταξε". — Διότι... θά έπετύγχανα Τ- σοος νά επαιρνα θεώρησιν τοΰ δια- βατηοίου μου. — Θά σάς πάρο) είς τό Παρίσι, είπα, οταν θά μάθετε νά μιλατε Γαλλικά. Είναι άνάγκη νά μάθετε έκεϊ κάτω μερικάς ούσιώδεις αλη¬ θείας. άμαθής επί πλέον, διότι άνήκει είς — Μπά! είπεν άπογοητευμένος. Ά.περγοΐ λαμβάνοντες φυλλάδια τής άπεργείας ε-ν τω Μπράυαν Χώλλ, τής Νέας Υόρκης. Γής ό.-τεργίας μετέχουν, ώς ? '/εται, 37.000 ρΟΛται ργα- ζόμενοι είς έργοστάσια. μ μ νίκην τέχνην, μέ σποραδικάς σεις, μέ στατιστικάς καί οίκονοα>-
    κήν προπαγάνδαν. ' Νεολαία ποΰ
    πίνει την θεωρίαν σάν κονιάκ εως
    ότου κυλισθή είς την γήν.
    Ό ήλιος τοϋ φυΗνοπώρου θερ-
    Γιά ποιό λόγο; Μείνατε καλλίτεοα
    κοντά μας! Θά παραστήτε μάρτυς '
    μιάς προ>τοφανοΰς έποχής. Καί ε-
    πειτα δέν διεψθάοητε εντελώς άπό
    τα; αστικάς προλήψεις. Θά ημπο¬
    ρέσωμεν νά σάς χρησιμοποιήσω-
    μεν.
    ■— Δέν είμαι παρά Ινα δεΐγαα
    έκατομμυρίων αλλων Γάλλων. Πν
    στεύετε σοβαρώς ότι στήν Γαλλί¬
    αν πίνομεν τό αίμα τοΰ λαοϋ μέσα
    σέ ποτήρια σαμ,τάνιας; ^ '
    — Καί έγώ, άπαντα. '* *^ »
    μαίνει κάπως. Έγώ καί ό φίλος χω ενα μαχαϊρι άνάμΓ '
    μου είμεθα ξα.τλωμένοι στό κατά- τίβ μου;
    στρωμα, ό ενας πολύ κοντά στόν, Τό πλοΐον ^^
    άλλον, καί χοορισμένοι έν τούτοις' ν-ερά τοϋ π
    «ΚβΧΙΚΟΣ ΚΤΤΡΥΒ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡ1ΟΥ, 19*0.
    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
    ΚΥΡΙΑΚΗ·, 16 Φεβρσναρίου.-ΤΟΥ
    ΑΣΩΤΟΥ.
    ΔΕΥΤΕΡΑ. 17 Φεβοοναρίου.—
    οδώρον μίγαλομ. τοϋ Τήρωνος.
    Γ
    ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
    Επί Ελλάδος 1.ϊ9%β ή δοαχμή.
    ώά Λονδίνον $4.84% ή λίοα.
    'ΕλΙ Παρισίων 3.90 1$)16ο τό φο.
    "Επί Γερμανίας 25.76% τό μάρκον.
    Επί Ιταλίας 5.23ο ή λιρέτο.
    "Επί Σερβίας 1.70 8)8 τό δτττάρι—.
    •Επί Ρουμανίας 0.60%ο τό λίϊ·
    ΕΜ Τσεχοβλοοαχία: 2.9625ο ή χ~
    ΤΡΛΠΕ7ΗΙ
    01.Α85ΙΡΙΕ0 Α0νΕΝΤε8ΕΜΕΝΤ8
    ΜΕΓΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ 1^
    ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ
    ΦΗΜΗ2
    ΦΗΜΗ2
    83Γά δΤΒΕΕΤ
    205
    Λίραι Αγγλίας ............
    ί'αλλ'χά Φράγκα ..........
    Δραχμα'ι εί; την καλλιτέραν τιμήν.
    Τηλεφωνήβατϊ 6ιά τιμάς1"
    Τ>* Οϊ11ΐ 6271—>.
    ΙΒ!$ΟΝ"$ΤΙΙΤ.Ε ΒΜΚ
    100 ΡΑΚΚ ΒΟν¥
    ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
    (Πλησίον τής 'Οδοΰ Μβάΐβοη»
    'Εκδίοομτν έπιταγάς είς 6ρ.αχμά;
    έ* δλ«αν των πόλεων τής "Ελλάδος,
    ώς τάς καλλιτέρας τιιιάς τής ήόιιέο
    Τηλέφωνα: νΥοΠΙι 2945—6—7.
    ΔΟΡΕΑΝ
    Μαθήματα Άγγλικής. 'ΕΛίστις «*;
    δύνασθε νά γίνετε Αμερικανόν πολί¬
    ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν,
    Τρίτην καΐ Τετάρτην Ενθΐιΐηε δοΐιοοΐ
    Νο. 17, επί τής 48ης Όδοΰ. (μεταξ»
    811ι καί 911» Ανβηαββ).
    ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
    ΛΩΡΕΑΝ
    Τό Γραφείον τής Παιδεία; «αρϊ·
    χει μαθήαατα δωρεάν διαρκούσης τή;
    ημέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
    τινες έπιθυμοΰν δπ«ς έκμάθωσι τίτ»
    Αγγλικήν καθώ; καί^πώς νά γίνουν
    ΆμεοικανοΙ πολίται. 'Οσοι έπιθνμοδν
    νά καταταχθώβιν είς τάξιν τινά, δύ¬
    νανται ν' άπρταθώσι εκάστην Δευτέ¬
    ραν «αί Τετάρτην, άπδ 3—5" μ. μ.
    Δωμάτιον 401 καί 409, ΡαΜκ: δΛοοΙ,
    215 Εβ9ΐ 418Ε δι. Πάντες προσκά
    λοΰνται δπως προσέλθωσιν.
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΧ-
    Επί τή έπισήμφ άνακηρύξει ώς
    Πρόεδρον τής γεραράς Δημοκρατν-
    κής Λέσχης ΗοιηεθΓθδΙ τού Βγοο-
    1ιΙ>'η, τοΰ άγαπητοΰ τοίς πάσι, λίαν
    δ' εύϋπολήπτου καί εύδοκίμως άπό
    έτών έμπορευομένου κβΐ γνωστοϋ είς
    την ημετέραν παροικϊαν, κ. Πανα-
    γνότου Γεωργιάδου, έκφράζω δημο¬
    σία τα θερμά συγχαρητήριά μου πρός
    τε τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής^ οη-
    θείσης Λέσχης, διά την πάγυ αξιέπαι¬
    νον απόφασιν των, τής άναδείξεως
    Πρόεδρον καθ" δλα άνταξίαυ των,
    καί τόν αγαπητόν μου Πρόεδρον, εΰ-
    χόμενος όπως δι' αύτοΰ διακονκτθΐ) τό
    σοβαρόν αύτό Ιργον έπ' άγαθω τής
    όμογενεία:.
    ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΥΓΈΝΙΔΗΣ
    (14648—15)
    +
    ΚΗΔΕΙΑ
    ΠΑΝΧΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΝ
    Ο ΚΟΡΑΗΣ
    Προσκαλο&νται δλοι οί έν Νέα 'Υ-
    ν,ν*Τΐ Χ"» όπως παρευοεθδκη είς την
    1 οννε-δρίασιν των μελών τοΰ Σύλλογον
    «Ό Κοραής» την Τρίτην, 18ην τρέ¬
    χοντος, ώραν 8:30 μ· μ., είς τό Απ>
    ρΐβΓΐΙβπ» ΟβηιοοΓβΐίο Ου!) αριθ. 131
    , ΥΥθ3Τ 6411ϊ δττββΊ, Νθύγ ΥογΚ. Π ρό-
    ', κείται περί συζητήσεως τής διαθέσε-
    ί ως δλης της περιουσίας τοΰ( Συλλόγου
    υπέρ της γεωργίας τής Χίο»·.
    ί (ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
    | (14649—15—18)
    2ΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
    ΝΕΟΣ γνωρίζων την εργασίαν
    ΟθυΧΤΕΗ ζητεί εργασίαν έν-τος της
    Νέας "Υόρκης. 'ΑποταΦτιτί: Μαοοΰ-
    τσττν, 2522 δΐβίηνναν Ανβ., Αρτ. 8-0.
    Α
    ΠΩΛΕΙΤΑΙ ίπιπλωμένον Αρατΐ-
    Πΐβηΐ έκ 5 δωματίων, είς χεντρικω-
    τάτττν θέσιν, πλησίον ΟΓβηά ΟηίΓβΙ
    δΐαΐΐοη, ώς καί φωνογράφον δοπο-
    Γ8. Ενοίκιον $22. Τιμή $150. Άπο-
    ταθήτε την Κυριακήν: 3—4 μ. μ. 649
    —3Γά Ανε., Ιον πάτωμα δπισθεν δε¬
    ί 14645—15)
    ΚΟΥ ΡΕΙΣ!
    Κατάλληλος εΰκαιρία όπως μά-
    θετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός
    τσσάρων έδδομάδων, ή ό.ποι'α είναι
    χρήσιμος χαί διά την παχρίδα σας.
    Δίδακτρα μόνον $25.00.
    Είμεθα τό μόνο Ελληνικόν Σχο¬
    λείον έν Νέ» 'Υοοκή, δ*ά νά μάβ*-
    τε καλώς την τέχνην τοϋ κονρί»-.
    ΝΕνν δΥδΤΕΜ ΒΑΗΒΕΚ
    δΟΪΟΟΙ.
    85> —8111 Ανβ., (Γωνία 28 "Οδοί)
    Την προσφιλή καί πολνκλαυοτον η¬
    μών θυγατέρα καί άδελφήν
    ΑΘΗΝΑΝ ΠΟΥΛΟΥ
    θανοΰσαν χθές κηδεύομεν αυριον1, Δευ¬
    τέραν, 17ην τρέχοντος, καί ώραν 2
    ι μ. μ. Ή έκφορά γενησεται έκ τοϋ
    Νεκροπομπείου Γ. Κωνσταντινίδου,
    187 8ο. ΟχίθΓά δΐ., ΒΐΌοκΙγη, την
    1:30 μ. μ., ή δέ νεκρώσιμος άκολου-
    θία θά ψαλη είς τόν Ιερόν Ναόν τοϋ
    Άγίου Κωνσταντίνου, 64 δΛθΓΠΐεΓ-
    Ιιογπ δί., ΒΓθθΜγη, καί παρακα-|
    λοϋνται οί συγγεΛίεΐς καί φίλοι καί
    οί τιμώντες την μνήμην τής μεταστά-
    σιις δπως παρακολουθησωσι την έκ-
    φοράν της.
    Αί Τεθλιμμέναι:
    Ή Μήτηρ, ΦΕΡΣΑΛΗ ΚΑΠΝΑ
    Ή 'Λδελφή, ΜΑΡΙΑ ΒΑΦΙΔΟΥ
    Οί Συγγενεϊς.
    (1465&—-16)
    ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
    ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ γωνιαϊον κβίά-
    στηαα κατά>.ληλον διά ζαχαροπλα¬
    στείον τ> εστιατόριον, κείμενον άπέ-
    νανη μεγάλον ^ρ^8β^■ ΟιΙν Ηοβρίιβΐ.
    ' Ενοίκιον λογικόν. Άποτβθητε: 66
    Ββΐάνγϊη Ανο., ^β^8β7 Οίΐν, Ν. ^.
    Τηλέφωνον ΒβΓ§ρη 130.
    (14652—15—21)
    δΡΑΟΗΕΤΤΙ - ΗΟυδΕ, τέλειον,
    κεντρικώτατον, αεταξύ θεάττρων. θ«-
    βιάξεται, της ίδιοκτητρίας άδι·νατοΰ-
    σης νά κυβε
    μοΰν ναι άΧΧάξου,ν τας
    Πιε.υθΰ-#βεις των, πα·
    ρας«ανοοντας Ινα μας
    δίδουν και την παλαι¬
    άν τοιαύτην, έ;*.6ά·
    ΪΟ
    ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
    ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ δ^-
    λα; τάς τελευταίας ευκολίας παρ'
    'Ελληνικτί οίκογενεία. Άποταθήτε:
    313 ν. 401η δί., πρώτον πάτωμα ό¬
    πισθεν. (14646—15)
    ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον —β'
    'Ελληντκ-χ) οΐκογενίία- δίββΐη 1»6βτ,
    ζεστό νίθό, μΛΟνιο, ηλεκτρΛκόν φ»ί·
    Τηλέφιβνον. Μ7 ^. 124Λ δι. Αρ. δ».
    Δια νεα Βαπτίσε(θτν,
    'Αρραοωνων, Γάμων.
    θανάτων. καθό)ς και δι'
    άγγελίας ΜΛημοσυνων.
    Ζητήσατε τό Ταήμσ 'Αγγιλι·
    « (θ35ίΠβ1 ΑιτνεΓΐίίίηβ
    Ι)ρρ3Γΐιτ:εηΙ>. Τα νία
    β ά χαταχωρηθοΰν άμέσως είς
    την στήλην των 'Λγγβλιών το?
    •Έθνικοΰ Κή
    •ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ έξαρτήματα διά κα-
    φενεϊα, έστιατόρια, Οοίίεβ ΡοΙδ. 'Ε-
    πίσης ΟβκΓΐ ΚρβΐδΙοΓδ, Ιοε Βοεχβ,
    δΐεαΐη Τα1>Ιε$, γχαζόστοφες, πιάτα,
    Ι άσημικά χαί γυαλκά. Τέλειος έξαρτι-
    σμός. Ο' ΒΓΪεη, 313
    V*7.
    39ΐα δί.
    | (14596—6—21)
    ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
    Είς χωρίον τοΰ ννεβΙοΙιββΙβΓ Οοπη-
    17, μισή, ώραν άπό Νέαν "Υόρκην,
    ΠΩΛΕΙΤΑΙ ίυΝΟΗ—ΙΛΕδΤΑϋ-
    ΗΑΝΤ. Τό μόνον είς τό Μβιη δίΓΘβΙ
    τοϋ χωρίου, άνευ στ·ναγ(ιηασμΓ>ί. Είσ-
    πράττει $1500 έόδομαδιαίως. Ενοικν-
    αοτίριον 8«τές. Λόγω τής .-ταλα'άς
    λίστας τού πληρώνη ένοίκΐιη' $225.
    Παρόμοια καταστήαβτα ΐνοικιάζονται
    έχεΐ πρός $500—600 ιιην. Τιαή λο-
    γική. 'ΛπαιτοϋΎται $4,000 οίτςιητά.
    Είναι δνσεύρετος ενκαιρία καί οποίος
    σπύβει θά έπως-εληθή αί τής.
    ΟΟΚΡΕ ΡΟΤ. βΓτες ένοοαασττκκ-
    ον. Ενοίκιον λογικόν. ΕΙοπράξεις
    $800. έ6δ. Τιμή $7000. Μετρ. $3000.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 20ετές ένοικιαστή-
    ριον. !·Ενοί3«»ον $135. Ε1σ.τρόζεις
    $300 έ6δ. Τιμή $10.000. Μετρητά
    $3.000.
    "Οσοι θέλετε νά πωλήσητε τάς έ-
    πιχειρήσίΐς σας άνα&έβατε Ης τό
    Γραφε-ίάν ιιας *αί Θά φερβνμεν ταχέ-
    ως άποτελέβματα. Άποταθητε :
    ΟΙΙΜΑ8
    έΜ. 'Εκ).εκττι τοποθεσία έν Νέα, 'Υ-
    ιάρκη. Πολνβτης λίστα. Ενθηνάν ενοί¬
    κιον. Πραγματική εύκαιρία. Μετρητί
    μόνον $5000. Πολύ λογική τιιιτι
    ! ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. $1100 ίως $ΐίββ
    έβδ. Γατνία. "Ενοίκιον $100- Πολ».
    ετής λίστα. Πραγματι-/.ή εΐααιςίβ.
    'Εξετάσατί. Πο).ύ συμφέρονσα τιιιτι
    ΟΟΡΚΕΕ ΡΟΤ. $1000 εως $1200
    έοδ. Γωνί<ι. θαυιιασία τατοτ>ίσία.
    Πολυετής λίστα. 'Ενοίχιον λογικόν,
    Σι»ιψέ»ονσα τνμή. Μετρητά $4000.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. $950—$1100 έδδ·
    Γωνία. Παραπλεύρως είσοδον στοθ·
    Λΐται υπό τού
    Ι πρόσωπον μας Γ. Μπέροη. 81 ΜβΙη άντι.τροσο>που μας Ν. Κώστα, 183
    δί««1. - ΑΐΓοαην δττββΐ.
    220 ν«5ΐ 42η«1 δ»., ιΗοοπι 1615)
    Ρηοπο: νν'ϊδοοπχίη 9744.
    (14490)
    Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
    ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΓΡΑΦΟΥ
    ΤΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
    Μυθιστόρημα μέ κωμιχήν ύπόθ»-
    σ»ν χαί σκηνάς άστειοτάτας, κο»
    προκα>.ο0ν τόν γίλοτα. Είναι άπο
    τα πλέον ενχάοι—α 6ιβλι« π»· έξβ-
    •όθηβαν μϊχοι βήμβοΦ·.
    Τιμαται χαρτόδηον.....$0.75
    Γοάφατιι
    ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ_»
    Μ· ~. 2«1_ δ^, Νβν Υοΐ*
    ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
    Γ, Χ. λΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥλΟΣ
    6Ε0Β6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ6.
    ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕίΩΝ
    'λνβλαμοανομτν κηδεία; είς ο'ιονοήποτ· μέρος
    Νέα 'Υόρχη καί Νβν ^ε^£^]^.
    ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ:
    308 %¥. 47ΤΗ 5Τ., ΝΕ¥ϋ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
    ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝ5Υί¥ΑΝΙΑ 2586-7
    ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΚΟΟΚΕΥΝ:
    187 δΟϋΤΗ ΟΧΡΟΚΟ δΤΒΕΕΤ
    ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ 945Ο
    ΐΟΗ. ΜΑί>5».—Ο «'Εθη»·;
    ξ πιολεΐττα'ύπο τού Αι-τιΛροσ*β-
    μας κ. Ν. ΧιονοΛούλου. 24 Μ»γ
    Έκλεκ,τά βιΛλία Ιχει μόνον τό Βι- '
    6λιοπα>λ'είον τοδ «' Εθνικοΰ Κήρυκος>.
    Η ΕΗΤΠΙλ 1
    ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
    ΚΑΙ
    ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ 8ΗΑΜΡ00
    Τα δΰο (ά-Ι
    ναγκαία πράγ-1
    ματα διά νάΐ
    μίδα ύγια χ» Ι
    ιιαλλιά καλβΐ
    καί καθαοα.
    Δέν
    χο·ν
    ή λιπώθεις < σίβς. ι. ΟίΙ. Γράψατε τή« Μ. Ώ. ΡΑΚΑΚΟ5 'Ε—«βέΐης «αί 336 Υν*. 42η(1 8ί. Ν*ν υογκ εισ. Μβιΐ&ιΐίοη 3814 ρφ έπιοτιϊ-1 με. *Ι ξέτασνς ΡΕΑΝ. Φν<ότριχον φιάλη 8 ούγν- 16 ούγγ. 34.00. Φ"«^«ονν: ροο ορ<άλη 6 ονγγ. Φΐ·11^· , Τ1 0 1 ται παντοϋ ποοπληρωτεα η ·-■ ";Ι Ό. Έν ΰηίοαβο πωλουνται εί, ™1 Μ3Γ5ΐια11 ΡίβΙί,ϋβΡ*· 51°ΓΡ'ΐ). είς τό φαρμακείον βας. γ>· 'Ι
    ΡΑΚΑΚΟ5, ένευοετης "αι "ΤΙ
    σκευαστής, 336 ΛΥ. «,^.5»1··
    Υ. ΟΗν. Μεάδΐΐιοη 3814.
    "ϊο
    ΝλΥΚΠΑ
    ΤΚ ΖΟΗΙ '
    •Υπό Χ. Α
    . ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
    Τρίπρακτον
    ήθογραφικόν δο&μα
    ιβ-'ομ^ο άπό
    την σύγχρονον κον-
    ζωήν.
    τΛμδται 50 σέντς.
    ' ΗΕΒΑίΟ" ·
    ΗΚΓΜΤ νθΙΙΚ
    ϋθ8. δΑΝΤϋίΜ. Μ.
    ΠΡΏΗΝ ΙΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
    Διπ).ωματοϋχος των Πανεπισττιμίων Νεαπόλεως καί Νέας Υόρκης.
    ΕΙΔΙΚΟΣ ΔΙΑ ΤΑ ΟΥΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ
    θεραπεία σύντομος καί άνευ χειρουργικών έπεμ6άσεο)ν, διά τής έσιο-
    τερικής χρήσεως τοΰ νεωτάτου καί άποτελεσματικωτάτου «ΡΙΙΛ^Εδ».
    ΤΙΜΑΙ Α1ΑΜ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚΑΙ.- ΕΞΕΤΑΖΙΧ ΛΟΡΕΑΝ.
    Δέχεται καθ1 εκάστην 2:30—5:30 μ. μ. Κυριακάς, εορτάς καί έσπέοας
    μετά προσννεννόησιν.
    (Όμνλεΐται ή 'Ελληνική).
    152 *ΤΕ9Τ 42ΝΟ δΤ., (Κοοηχ 820) ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
    ιτ«λλ τί. ΒΓθ»ανην. Τηλέφωνον: λΥϊ^οοπί,ϊη 8396.
    Μ
    ΑΝϋ
    297 3Β0 ΑΥΕ. 202 ΕΑ$Τ 23Η0 8Τ. Η.
    ΤΕ1,. ΑΙ.ΟΟΝΟ.υΐ.Ν 8106—8107
    ΗΟΤΕί ΑΝΟ ΒΕδΤΑυΒΑΝΤ
    βΕΝΕΒΑί 00ΝΤΒΑ0Τ0Β8
    ΙΝΤΕΒΙΟΒ ΑΒΟΗΙΤΕ0Τ5
    ΑΝΟ ΟΕΟΟΒΑΤΟΗ5
    ΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
    ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
    η
    Ο.
    ^
    Οί
    Μι ,
    Μί

    |!ΓΟί
    |!γοι
    δ.
    ί-Υ
    οη
    Μ.
    Υ
    5
    Μί
    «Ιη
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΜΙ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡ1ΟΥ. 1930.
    27
    ΔΙΕΥΟΥΝΣΕΙΣ
    »_·———------------------------
    ■Ι ν,ΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ τό Συμβούλιον
    Ί έν ΗαΓΐίοΓά, Οοηη. Άδελςρότη-
    τών Πλωμαριτών, δπως άποστεί-
    ' [ήν διεύθυνσιν τού είς τα Γρα-
    „ τού «Έθνιχοϋ Κήρυκος», Ρ. Κ.,
    Γγ. 261η δί., Νενν ΥογΙι ΟίΙγ.
    ΙΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
    ΚΗΗτνσιν τοϋ κ. Αλεξάνδρου Κολέ-
    Γυ, πρώην διαμένοντος είς τό 390
    Ιΐΐαηά Κθ3ά, ΒΓθθΙϋγη, νά την
    Ιστείλη τό ταχύτερον είς την κά-
    ι διεύθυνσιν, καθόσον^ πρόκειται
    . σπουδαιοτάτης υποθέσεώς τού.
    |ννβννστς: ΑηιεΗοβη Ηοΐάϊηβ Οο.
    ι ν". 261ή δί., Νενν ΥογΙϊ ΟΐΙγ.
    _ΙΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό Ιωάννης Με-
    Ιόπουλος, έκ Βαθυρακίου, Κτονσταν
    Τόυπόλεως, έτών 23, δπως έπικοι-
    [,ΐ'στι μέ τόν Χρηστον Γεώργιον δι'
    εσίν τού. 308 νεδΙ 41δΙ 81.,
    Ινν ΥθΓΤί ΟΐΙΥ·
    (14644—15—17)
    ΙΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων Γήν
    Γύ&υνσιν τού Χαραλάιαπους Ίωάν-
    I
    Γιαντσελίδου, έκ Νεοχωρίου τής
    Ιλλιπόλεως, ίνα την αποστείλη πρός
    Κιβνσταντϊνον Χρυσάνθου, 28 Υ.
    Ιηε Ανβ., ϋπ Βοϊβ, Ρα·
    (146Μ—15—17)
    ΙΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
    Ινθυνσιν τοΰ Άνδοέου Πάππα, έ-
    |άτως διαμένοντος έν δοιΐΐη Ββπά,
    ■α. νά την ·αποστείλη είς την
    ΙΧΑ, ΙΙΙ^ί Οϊνίδΐοη 51.,
    ;ΐ, δουΐη Βεπά, Ιηάϊβηβ.
    (14637—14—16)
    ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού Κων-
    αντίνσυ Ράνγκου, έκ Καλαμωτης
    Χίον καταγομένου. Ό γνωρίζων
    την ή σχετικόν τι περί αύτοΰ πα-
    Ικαλεϊται θερμώς δπως ειδοποιηθη
    Ιίσως την δυστυχή σύζυγον τού Καν
    Ιιΐια Κ. ΚΛΠβοο, Ρ. Ο. Βοχ 1535,
    ,,νίΐΓοη, νν.
    V».
    Είνε κατεΛείγουσα
    |άγκη, καθ* όσον ασθενει βαρέως
    τέ-κνον των.
    ^ΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοΰ Γε-
    Ιμου Α. Κουζή. Ό γν<ο©ίζων αυτήν [σχετικόν τι περί αΰτοΰ παρακαλεί- % όπως ειδοποιηθη τόν κ. 'Επαμ. μλσααίδην, Άργοστόλιον, Κεφαλλη- ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΙΕΡΕΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗ2 «00 νβε* 185(11 δΐΓββί, (Γωνίβ δι. ΝίΛοΙω Αν») Ν<— ΥοΛ Οί*. : ΑΙΛ. Κανέλλβς Εανελλέ· κοολος. Τηλ<>. Γραφτίον: ^βα.8-ογΛ 55Μ.
    Τηλ. Κατουαας: νβά8~οΓ_ Μ6·.
    ΑδΤΟΒΙΑ. Ι* Ι.
    ΕΚΚΛΙΠΕΙΑ
    ΑΘΑΝΑΣΙΟ-.
    (' ρχΐίΛΧοκοπής)
    178 ΕΙΜ 8ΤΚΕΕΤ
    "Εφημεριος: Ί. ΜΓνεξό.ιουλος.
    Τηλέφωνον: ΑβιοΗβ 1658.
    Κατοιχιας: Ηανβπωνετ 2870-
    ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
    «Ο ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
    Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗ2»
    Ϊ8ί Ριπ* Ατ—ηβ, Ν«τ ΥοΛ 01»
    (Μκαξύ 15ης καί 17ης ΙΛοδ)
    Τηλέφωνον; δτπντβίηηΐ 7386.
    ΟΗΑΝΟΕ. Ν. 1.
    Έλληνική Όρθόδοξος 'Εκχλησία
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ
    ΒβΗ &ηά Μαΐη δΐΓεεΙβ
    'Εφημέριος: Πρωθ.
    Μ. Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ, Δ. θ.
    Τηλίφ. Έκκλησίας: θΓβηββ 48Τ3
    Τηλ. Κατοικίας: ΟΙβΓΐίδοα 53 >3
    κδΥ ατί, ν. ί.
    ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
    351 ΥογΚ δ(Γ«β£
    Κατοιχία Ίερέως:
    320 Ρβΐτΐαοηι Ανβηαβ
    -Τηλέφωνα: Βε—βη 281 καί
    Μ 1113.
    Ι/ΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού Δη-
    | τ ο,'ου Ίωαννιδοπούλου, έκ Μαρκο-
    ι'.'.πυ. Κροπείας, - ή Λαυρίου, τής
    |ττικής καταγομένου καί πρό 25ετί-
    ευρισκομένου έν Άμερικχί- Ό γνω-
    Εων αυτήν ή σχετικόν τι πϊρί αΰτοΰ
    ϊοακαλεϊται δπω; ειδοποιηθη τόν κ.
    Ρρίτσαν, (Α. ϋηΐβαβ), 164 ΤΪ1-
    > 81., ΒΓοοΙίΙνη, Ν. Υ.
    ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΧ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
    «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
    Έν Νία 'Υόρκτι.
    ΔιεϋθτΎσι; Ίερέως Άρχιμ. Δαυίδ
    Λεονταρΐδου καί 'Λχκλησίας:
    303 Ε. 34·1ι $ί., Νβ- Υογκ
    Τηλέπωνον ίεχίηζΐοη 6798.
    ΙΐΙ ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ πρόσφυξ
    |ογινία Μαυρομμάτη, όδός Κυκλώ-
    982, ζητεί τάν αδελφόν της Δη-
    ,ητον Μαυρομμάτην, διαμένοντα
    |λοτε είς την διεύθυνσιν 370 Οθΐπ-
    51., Βθί>1οη, Μ3δδ.
    (5—14)
    Ι ΠΑΡ'αΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί κάτωθι ά-
    Ιγερόμενοι όπως διέλθωσιν έκ των
    ίιαφείων τοΰ «Εθνικον Κήρυκος» δι'
    Ιόθεσιν αφορώσαν αύτούς προσωπι-
    |)ς. Έ.-τίσης παρακαλοθνται οί γνω-
    Ιζοντες την νέαν διεύθυνσιν τινός έκ
    1>ν κάτωθι άναφερομένων, δπως την
    ροστείλωσιν είς τα Γραφεΐα τοδ
    ΙΕθνικοΰ Κήρυκο;», Τμήμα Άγγε-
    Ιών, 140 νν". 261η 51., Ν. Υ. αΐγ.
    ΙΟοηδΙ. Ροαΐοδ, 401 Ε. 9011ι 81.,
    Ι Υ. ΟΐΙγ.
    |Χ. Τηίδοή3Γί(1β8, 1150 ΑηάεΓ-
    ρπ Ανε., Βγοπχ, Ν. Υ.
    Ν. Μβΐβχοδ. 294—71η Ανε., Ν.
    ΕΛΛ. ΟΡΘΟΛΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
    Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
    ΑΓΪΑ ΛΑΥΡΑ
    327 ν. 126ίΙι δΙ·, Νβνν ΥογΙι Οϊιτ
    Τηλέφ. Εκκλησίαν: Μοηιιπιεηι 9845
    Κατοικία Ίερέως ΑΙδΐσ. Νικολάου
    Άνδριοπούλου:
    501 Υν. 155111 δΐΓββι.
    Τηλέφωνονο ΒΓΕ(11ηαΓ8ΐ 8636.
    Ι ΥΊη. Ο. Ροαΐοβ, 223 —71η Ανε.,
    ι· υ. είΐγ.
    11., Ν.Γγ.30ΐιγ. 6Ο8'
    ΟοΓΓεε ΡοΙ, 114 —2ηά Ανε., Ν.
    γ.___
    'ννίπίαπι Βιιβδ, 246 51/. 351η
    Ν. Υ. 0Ηγ·
    ΡϊδΙιεΓ 3Π«1 δηβρΐΓο, 134
    261η δί., Ν. Υ. (2ΐΙγ.
    δ. Ρδ3Γ3δ, 332 —92ηά δί.,
    ,γη, Ν. Υ.
    Αΐη. ϋΪΓηεΓΗδ, 334 νν. 43γ(1 81.,
    ν. υ. ^^ιν·
    ΟεοΓβε ΒΓθ"ννη, 159 Ε. 29Λ 81.,
    Ν. Υ. ΟίΙν.
    ^οηη Αηγρηβδ, 183 ν*. 3ΐδΙ 51.,
    Ν. Υ. Οίΐν-
    ΙηιρεΗίΐΙ Κεαΐΐγ Αδδ., 33 νβδΙ
    42η<1 δί., Κοοπι 818, Ν. Υ. ΟΪΙγ. V. Κγπβδίδ, 34 ν. 2711ι 81., Ν. Υ. ΟίΙΥ- Ι. Κβαίπιβη, 55 νν.- 2711ι 8^, Ν. Υ. ΟίΙΥ- ϋ. Κβΐίίδ, 81 ν*3ΐ1 δί., Ν. Υ. Κοκε Α(1ε1δ1είη, 337 Υ7. 17Λ |ι., Ν. υ. αΐγ. ,ΟΓεεΙί Οΐυΐ» «ΗεΓουΙεδ», 677 |Ηϊγ<1 Ανε., Ν. Υ. ΟΗγ. 8ν3Γΐζ αηά ΗβΓΐπιαη, 231 ν7. 9ίΗ 81., Ποοιη 406, Ν. Υ. ΟΐΙγ. Ι Ο. ΖθΓΐεδ. 356 νν. 27111 81., Ν. Γ Γ^ϊΙγ. ΙΛγύ Ανε., Ν. Υ. ΟΐΙγ. ΐΜίδδ νβΓθΓΐβ, 201 νΥ. 173Γ(1 81.. Ι Υ. αΐΥ. ] Ο. Β3ΐΠ«,, 456 ννείΙοηεδΙεΓ Αδε., Ι. Υ. ΟίΙγ. 1 δηοε ΚερβΪΓΐηβ δηορ, 3425 }Γ03(1ν^3γ, Ν. Υ. ΟΐΙγ. 8 Ι ^ο^1η ΟΙεβηΙηϊδ, 1335—51η Ανβ., ί. Υ. ΟΐΙγ. ^ Κ. ΜηΙβαΓίηοδ, 1028 ΗίΙΙοη 81., Ιγοπχ, Ν. Υ. 15. ΚβΓΪάεδ, 203 ν7. 84Λ 51., ί. Υ. αΐγ. __ϊθΓ^ε ΑΙΙ)3ηΙδί<1εδ, 1028 ΗΗ- ^>η 51., Βγοπχ, Ν. Υ.
    [Μ. ΖίζτηοΓε, 328 ν. 4011» 51.,
    ι. υ. αΐγ.
    ΙθοίίηίβΙίβ, 15 ν. 4411ι 51.,
    ι. Υ. Οίΐγ.
    ΐΡβδίΐα» ΙανεΙ Οοπιρβηγ, 2997
    ρ'ε&ΙοηεδΙεΓ Ανε., Βγοπχ, Ν. Υ.
    1 ΜβιΐΓο 3ηά Οοηββΐεγ, 218 ν
    ρΠι 51., Ν. Υ. Οΐγ.
    ^ 135. ΜΠΙεΐ·. 4095 Ρ3Γΐί Ανε.,
    1. υ. αΐγ.
    |Ρ3ΓρΪ5, 3425 ΒΓθ3<1ν3Υ, Ν. Υ. |ίΐν. βθοΓ^ε ΒΓθ·ννη, % V. οΤά1 51. , υ. αι*. Ι Ε3Ζ3Γ35 Ετηιτΐ3ηιΐϋ1, 638 __61ή Ινε., Ν. Υ. ΟίΙγ. 1 Η. ΟβνεΙϊδ, 305 ΒΓθβίν/βν, Ν. Ανε. ΠβηαΎ δΙθΓε, 168 ,„„ ...β., Ν. Υ. ΟΐΙγ. Ό. ϋεηιβδ, 129 ν. 271η 51., Ν. Υ. ΟΐΙγ. ϋ. δδθΐαΓΪ, 8147 — 3131 δί., ΑδΙθΓΪ3, ^. Ι. Βγοοοιιπι, ννβδηιη^Ιοη 3πσ! 2ηά Αδε., ΑδΙοΓΪ3, ^. Ι. ΑΐΓροΓΐ δβη(1νιοη δηορ, Μγ8. Α. Ρπβάΐβηα, ΝοΓΐηεΓη Β1ν<1. βηά 701η 51., ^^^1ίδοη ..... 1. Ι. .Ιοηη ΌοιΐΓαουηβδ, 1074 Ιοη Ανε., νεδΙ Νενν δΐβΐεη Ιδΐβηά. ΗοΙΛβ, 57 δο. 41η Ανε., ΜΙ. νει-ηοη, Ν. Υ. ίΐ. δοοτΐΓΐίθδ, ο) ο Εοοηοηιγ δΐο- τε, 301 ΜεΓΪετ 51., 03ΐη5ΓΪ<38{!, Ρ3. . -_ , Ατΐίηπΐακικ, Οηοοοΐβΐε δηορ, 3559 Ν. όΐία δί., Ρηίΐβ., Ρα. Ο. Β. νβΐβηβηίκ, 303 ϋίχοη 81., ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ Κ&ΒΕ ΟΡΟΟαΟΪΠΐ 'Εάν θέλττ* ν* γνβρ£ζβτ· τ*ς ς τής πίστεως μας ώς Όρθό- δοξο» Χρι—ιανοί. 'Εάν θελττι νά γνωρίζιπΕ δ/α τα άναφερόμενα «ίς «β Τ«λ*το»νγβώΎ της 'Ελί μας, μελετηοατ* ττ|ν ΙΕΡ ΣΥΝΟΨΙΝ. Χονσόδετος μέ οέομα ας. Τιμάται $*.0α» Γοάψατει ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίΟ 14Θ τ¥. ΜΤΝ ·Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒβ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΔΙ' ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΖΗ· ΤΟΥΝ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟΝ ΗΓ- ΓΥΗΙτϊΕΝΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΘΕΤΙΚΑ ΚΕΡΔΗ 45 ΜΕ 50 ΤΟΙ£ 1ΟΟ, Α. ΣΦΑΛΩΣ ΟΑ ΤΑΣ ΕΥΡΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΓΡΑΦΕΪΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ. ΠΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, προνομιοίαος τοποθεοία, θαυμασίως έπιπλωμέ- νον, ε&ίολοδούλευτον, τέλειον κ.αθ' ολ«, μέ εΐσπράξεις $1.200 έ66ομα- οιαίως, ένοικιαστήριον 8 1)2 έτών ενοίκιον μόνον $100. θυσιάζεται μόνον άντί $14.000, μέ $5.500 με- τρητά. Εΰκαιρία διά 3 καΐ ευκο¬ λίαι στάς πληρωμάς. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαΐον, μέ λαιιποον μελλον, τέλειον καθ* δλβ, με εισράξεις $1.000—$1.100 ί- οδομαδιαίως, ένοικιαστήριον 11 έ¬ τών, ενοίκιον $125, τιμή $11.000, ε»ϊ $3.500 μετρητά. Σπεύσατε άμέ*- σο>ς προτοΰ πωληθη.
    ΕυΝΓ,Η, ΙοοβΗοη 100%, είο-
    πράξεις §1.800—$2.000 έβδομαδι-
    αίως, ένοικιαστήριον 10 έτών. Είς
    σοβαρούς αγοραστάς παρεχεται ά-
    «εριόριστος δοκιμή κερδών καί Ιθ-
    γασιών. Άπαιτοϋνται $8.000 μ«-
    τρητά.
    5ΤΟΚΕ5 ΡΟΚ ΚΕΝΤ. Προ-
    κειμένου νά έξασφαλίσητβ βΑτοικια-
    στήριον μέ συμφέροντας όροϋς διά
    σΟΓ, άναθέτοντες είς ημάς άπ* εύ-
    Θείας^ την ενοικίασιν, ουδεμίαν υ¬
    ποχρέωσιν πληρωμής εχετε.
    ΕυΓ.ΗΕ0ΝΕΤΤΕ, προνομιοΰ-
    χος τοποβεσία, έδαισία επίπλωσις,
    μέ θαυμασία ΚείΓΪ^βΓίΐΙθΓδ, τε¬
    λεία ν.αθ' δλα μηχανηματα, Ιθϊ-
    τές ίνοικιαστήριον, ενοίκιον $200,
    θετικά κέοδη $14.000 τό ετος. είσ-
    πράξεις $1.500 έβδομαδιαίιος, τοΰ
    ιδιόκτητον ασθενούντος σοβαρώς,
    Θυσιάζϊται άντί $28.000 μέ $8.000
    μετρητά. Προ ετους προσειρέρθη-
    σαν $45.000 καί άπερρίφθησαν.
    αΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ 1-υη-
    οηροηεΙΙε, μεταξύ δύο μεγάλον
    θεάτοων, γραφείων καί τραΐιεζών,
    είσπράξεις $1.000 ίβδομαδιαίως,
    Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
    $250,( τιμή $18.000, με $6.500 με¬
    τρητά.
    ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ, έκλεκτη
    τοποΰεσία, τέλειον καθ' 8λα, θετι-
    καί καί ηγγυημέναι εργασίαι, μέ
    προσθήκην ΕυηοηεοηεΙΙε ό κα-
    τάλληλος εύκόλαις δίτναται νά είσ-
    πράΐχι $1.500 έβδομαδιαίως. 10ε-
    τές ένοικιαστήριον, εύθηνόν ενοίκι¬
    ον. Τιμή $10.000 μέ $3.000 με¬
    τρητά.
    ΙΧ'ΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕδ 2, ίργαζό-
    μενα μόνον 5 1)2 ημέρας έβδομα-
    διαίως, μακρά καί άσφαλή ένοικια-
    στήρια, μ£ πολύ λογιν.ο ένοίκια.
    Είσπράξεις $1.800 ίβδομαδιαίως.
    Πωλοΰνται η προσλαμδάνονται εΐ-
    δικοί σ>νέταιροι ^μέ εύνοϊκούς 8-
    ρους, δοί.ιμή καί ελεγχος άπεριόρι-
    στος. Σπεύσατε άμέσως.
    0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, μέ άπεριόριστον
    δοκιιιήν των κερδών καί εργασιών,
    είσπράξεις $950—$1.000 ίβδομα-
    διαίως, παρ' είδικών, πρό παντός
    καλοΰ μαγείρου, ευκόλως δύναται
    νά εισπράξη $1.500 έδδομαδιαίως,
    ένοικιαστήριον 7 1)2 έτών, ΐνοίκι-
    ον $250. Είναι τέλειον καθ' δλα,
    τιμή $10.000, μέ $4.000 μετρητά.
    ΓΑΡΕΤΕΚΙΑ -ννίΐη ΟοίΓεβ ΡοΙ
    κείμενον είς προνομιονχον τοπο-
    θεσίαν σταθμών, θεάτρων, κλπ. έρ-
    γαζόμενον μέ μεγάλα κ.έρδη καΐ
    δνευ οττναγωνισμοϋ, ηγγυημέναι
    είσπράξεις $1.800—$2.000 έβδομα-
    διαίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
    νοίκιον $310. θυσιάζϊται εί; σο-
    βαρούς άνΛραστάς άντί $33.000,
    μέ $1θ.θθ0 μετρητά. Τα χρήματά
    σας ευκόλως τα κερδίζετε είς 10
    μήνας.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ' δ¬
    λα, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
    $170, είσπράξεις $600 ίβδοιιαδιαί-
    ως, παρ' είδικων ευκόλως δύνανται
    νά φθάοουν τά,$1.000 έβδομαδιαί-
    ως. Τιμή $7.000 μέ $2.500 μετρη¬
    τά.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή γοβνία
    έμπορικοϋ κέντρον, τέλειον καθ' δ¬
    λα, είσπράξεις $800 έβδομαδιαίως,
    ευκόλως αϋξάνουν, ένοικιαστήριον
    8 1)2 έτών, ενοίκιον $120, τιμή
    $7.000, μέ $3.000 μετρητά. Μονα-
    δική εύκαιρία διά δύο συνεταίρους.
    Σπεύδατε προτοΰ πωληθή.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, κείμενον ιίς έκ-
    λεκτήν τοποθεσίαν τοΰ ΒΓθβάννβγ
    μεγάλο μέλλον καί αϋξήσεις κερ-
    8ών καί εργασιών. Ένοικιαστήρι¬
    ον 8 1)2 ίτών, ενοίκιον $150, εΐσ-
    πράξεις $700 έ6δομαδιαίο>ς παρ'
    είδικών αϋξάνουν στά $1.200, τι-
    αή $7.000 μέ $3.000 μετρητά.
    ΟΚΟΠΕΚΥ δΤΟΤΕ, Εοη8 Ιδ-
    αηά, έκλεκτή τοποθεσία, θετικά
    καί ήγγνπμένα κέρδη, μακρόν ένοι-
    κιαστήριον, ενοίκιον $125, είσπρά¬
    ξεις $500 έδδομαδιαίως. Τιμή $3.
    500, μέ $1.500 μετρητά.
    ΟΚΟΠΕΚΥ δΤΟΚΕ, έκλεκτή
    τοποθεσία, ε'ισπράξεις $800 έ6δο-
    μαδιαίως, ενοίκιον $200 μετά.4 δω-
    ματί«»ν, μακρον ένοικιαστήριον, τι¬
    μή $8.500, μέ $4.500 μετρητά.
    Σπεύσατε.
    ΙΧΝΧΗ ΒΑΚ, τέλειον καθ" δ¬
    λα, εύκολοδούλευτον, είσπράξεις
    $600.00 έβδομαδιαίως, 7% έτών
    ένοικιβστήρων, ενοίκιον $2υθ. Τι¬
    μή μόνον $4.200, μέ $2.000 με¬
    τρητά.
    ΟΛΡΈΤΕΚΤΛ, ποονομιοΰχος το¬
    ποθεσία, έργαζομένη δνευ σνναγω-
    νισμοΰ, μέ ήγγυημένα κέρδη $800
    μηνιαίως. Είσπράξεις $800—$850
    έίδομαδιαίοις, ένοικιαστήριον 7 έ¬
    τών, ενοίκιον $125. Τιμή $11.500,
    μέ $4.000 μετρητά.
    ΚΕ5ΤΑΙΤΚΑΝΤ, τέλειον καθ' δ¬
    λα, μέ ήγγνημενα; είσπράξεις
    $18.000 —$20.000 μηνιαίως. ΛΙα-
    κρόν ένοικιαστήριον, λογικόν ενοί¬
    κιον, τιμή $65.000, μ* $20.000 με-
    τρητά.
    ΗΟΤΕΙ. γωνααίον μέ 23 θαυμα¬
    σία δωμάτια, ένοικιάζεται ή πω-
    λεϊται είς έξεντελιεττικήν τιμήν.
    ΡΕΑΤδ ΓΟΚ ΚΕΝΤ. Εΰθηνά
    ένοίκια, έκλεκταΐ τοττοθεσίαι, μέ δ-
    λας τάς ευκολίας διά ταχτικούς εν¬
    οικιαστάς. Σπεύσατε προσωπικώς.
    ΘΕΛΕΤΕ Ν Α ΠΩΛΗΣΗΤΕ ΤΑ
    ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΕΙΣ 20-
    ΒΑΡΟΥΣ ΑΓΟΡΑΣΤΑΣ; ΑΡΚΕΙ
    ΜΙΑ ΣΑΣ ΠΡΟΩΠΙΚΗ ΕΠΙ¬
    ΣΚΕΨΙΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ.
    Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
    1482 ΒΓθ3(1ν3γ, Ποοπι 510
    (μεταξύ 42ηι1 αηά 43γ(1 δΐδ.)
    Τηλέφωνα: ΒΙ
    8641—5482—6094—6090
    Ι ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑΣ;
    ζ* τι Αίτ< · · · Ημπορεί ενας άνδρας ενώπιον τής άνηθικότητος μιάς ωρισμέ¬ νης γυναικός ν' άπαρνηθη γενικώς την ΓΥΝΑΙΚΑ;;; Είναι δίκαιον, έξ αλλου, μιά γνναϊκα, διά την άνιιθικότητα των άνδρών ποϋ είχε την άτυχίαν νά συναλτήση εις την ζωήν της, νά καταδικάση γενικώς τόν ΑΝΔΡΑ; Σεΐς τ( λέτε ; ; ; Όλίγη σοβαρά σκέψις όξύνει την διάνοιαν, μορφώνει άντιλή- ψεις. Σοβαραι άντιλήψρις ρχουν κΰρος, έπιβώίβνται. Θά περάση- τε εΰχάριστες ώρες διαβάζοντες τό άριστούργημα αύτό τής Γαλ¬ λικής Άκαδημίας: «Ο ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑΣ*—υπό Μαρσέλ Πρεβώ. Τιμάται___$1.5*&. Γράψατε σήμερον όπω ςσάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσατε: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ 140 «ΥΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ%ν ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ Ι. Π. ΒΕΡΓΠΤΗ Η Αγάπη ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΗΘΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ Ιΐοθεΐς την αγάπην;.... δή χής Διάβαβε τό βιβλίον αύτό καί Θ' άλλάξη ή ζωή σου!!! ΚΑΛΟΤΥΠΩΜΕΝΟΝ ΕΠΙ ΕΚΛΕΚΤΟΥ ΧΑΡΤΟΥ Σελίδας «Οε>.—Τιμάται $1.&Ο
    ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
    (ΒΟΟΚ ΏΡΤ.)
    140 ννΕδΤ 2βΤΗ βΤ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ, Μ. Υ.
    Πλουτίσόατε την Βιβλιο θήκην βας προμηθευόμενθΐ
    έκλεκτα βιβλία άπό τό Βιβλιοπωλείον τού
    «Έθνικου Κήρυκος»
    Υπό ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝΟΥ
    Καί μόνον δ σνγγραίρεύς καί δ μεταφραστής ΛποτΓλοΰν εγ¬
    γύησιν τής άξίας τοϋ βιβλίου «Άπομνημονεΰματα Κόρης».
    II
    ώς βλέπει ί) κόρη αύτη την ζωήν. Π ώς ζωγραφίζει τα πριν
    σωπα καί πραγματα ποΰ βρίσκονται στό δρόμο τής ζωης της.
    Είναι ή ζωή αυτή μέ τόν φακόν μιάς κόρης. Ή ζωή παρουσιά-
    ζει ενδιαφέρον άπό πάσης απόψεως, τής απόψεως τοΰ νέου, τοϋ
    έφήβου, τοΰ ώριμασμένου άνδρός, τοϋ γέρου, τοΰ έργάτου,
    τοΰ ίέπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων άλλων άντιπροσ^ο-
    πευτικών τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρης είναι ή ώραιό-
    τερη δλοβν. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρΐσμα επί τοΰ <Ή ποίου πίπτουσιν αί άκτίνες της ζωης, παράγουν φαντασμαγο- ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτιον. Τό βιβλίον αύ¬ τό είναι αληθής αποκάλυψις τής ψυχής τής γυναικός, προτοΰ ή γυναΐκα είσέλθχι είς την οριστικήν τροχιάν τής ζωης της. Τιμάται χαρτόδετον ^........................ *0.75 Γράψατβ σήμερον, ταχυδρομοΰντες τό κάτθίθι δελτίον. Ναϋοηβΐ 140 ννεδΐ 2611ι δί., Νβν ΥοΓίί, Ν. Υ. Σάς έσωκλείω $0.75, αέ την παράκλησιν δπως μοί άποστ·.- λητε τα «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣ>.
    "Ονομα................................................
    Διεύθυνσις „..................................·.........
    Πολιτεία................................· · · ·...........
    ^, ΜΙΡΥΞ».- Κ*ιΠΚΗ.
    11. - . -
    ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
    Ι11 ΡΛΛΑΛΟΙ
    ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
    ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
    ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
    ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
    Ρ0· ΧΙΩ· ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ-
    σαλονικη, λαριση, τρικκαλοισ,
    μυτιληνη, χανιοισ, ζακυνθω,
    τριπολει, πλωμαριω, ρεθυμνω,
    καρδιύση, καβαλλα και πρε-
    ΒΕΖΗ.
    βίς τάς κυριωτέρας πόλεις
    ελλαδοσκ«ιεξοτερι-
    Ένεργοΰνται η&β-ι *1 τοΛ«εζιτικίαΐ εργα-
    ο£<7.ε, χάρις δ£ είς τί. βύρύ δίκτυον των ί>ποκ*τ»·
    βτημάτων κ»ί άντοι—οκριτών αυτής, ή Τράπεζαι
    εξΜΐηρ*τει" λίαν ένικτυχώς την πελατείαν της.
    ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
    ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΓ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο
    4 1_ΟΝ_(),Ν νΥΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε.Ο. 2
    ■Κ·* ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤ!ΝΟΥΠΟΛΕΙ
    ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
    ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
    Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΆ
    ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
    συμφέρον νά προχαλώσι την αποστολήν των μέσω τής
    ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
    ίθΗτι, χάρις είς την ειδικήν α^τής διά τόν κλάδον τοΰ-
    —· Οργάνωσιν, έξυπηρετβϋνται ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬
    ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
    Σχετικαί πληροφορίαι παρέχσνται καί δι' αλληλο-
    γραφίας.
    ΜΥ8ΙΣΤ0ΡΗΜΑΤΑ
    4ΡΑΜΑΤΙΚΑ ΤΕΡΠΝΑ Α'^ΚΤΙΚΑ
    ΑΡΓΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
    Υπό ΜωρΛς Νεμπλάν__"Ενα( άπό τα ίπκρανέστερα κοΑ τβχνι*ώτϊρα
    είς πλοκήν άστννομικά μυθιστορήματα, είς τό οποίον περιγράςρονται οί
    άγώνες τοΰ εύγενοΰς τυχοδιώκτου, Λουπίν, των άστννομικών, των κα-
    κούργων καί τοΰ σατανικοϋ καί άοράτου ίκείνου άντιπάλου τον, πού δέν
    εναι ίλλος άπό τό Γδιο ,ιλάσμα πΐαύ λατρεύει.
    ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΩΝ $1.50
    Ο ΒΑΡΑΒΑΓ
    Υπό Μωρτς Λεβελ —Το δραματικόν καί «λήρες ίνθιαφέροντος μυθι-
    στόρημα τού Λββελ, εΐ- ^ ο^,^ "οτγράίρονται οί δθλοι μιός συαμοοί-
    ας εις 12 μεγβλα εΐκσνογραφημένα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ είκόνα-
    ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $1.50.
    Ο ΔΙΑΒΟΛΟΓΙΑΤΡΟΣ
    •Υπό Ι. Μαρύ.— Τό μεγαλειτέρον είς έκτασιν καί είς αξίαν πεουτε-
    τειωδες οΐκογενειακόν μυθιστορημα τοΰ γλαορυροΰ καί τόσον γνωστοδ
    Γαλλου συγγοαςρεως τού 'Απωλεσθέντος Παοαοείσου, είς τό οποίον πε-
    ριγραφονται οί τραγικοΐ ίθλοι ενός μοιραίον Ιατροΰ, ποΰ άντΐ τής ζωή>
    σκορπιζει θανατον. Μετα πολλών εΐχόνων.
    ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
    Γράψατε:
    ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
    (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
    140 ν/Ε8Τ 26ΤΗ 8Τ.. ΜΕν/ Υοκκ> „
    ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
    ΔΙΑΛΟΓΟΙ
    ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΖ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΖ»
    ΤΙ Ορθώς οιαλέγεσθαι είναι (οίον άνβπτνγμένου χαΐ χαλβς ονβτβ»
    Φραμμένον άνθοώπου. Εκάστη δμβς γλάοσα ?χ«ι καί οιαφοοετκον
    τ«ό*ο* τοβ έχφοάζεσθαι. Ιδίας δέ είς την Αγγλικήν γλώσσαν,
    I-
    τ«Μα τής δικιχόλου ποοφοοβς χαΐ των χολλ*ν σνντε-ΐμημβνατν λίξε*
    «— «αί Ιβκοτιομ&ν, μδς είναι πολλάκις ουσχολ<4 γά έννοηβωμ— I- ι~κοιβ&ς τό χννϋμα τοβ σννομιλητοΰ μας, !| ντ>β»< αφοάσα^ιτν,, έ0 έ ίζ ό ό ευαιν (§ 4 οβς μ μη •έν γνωβίζομ— τό μυστικόν, οντβς 6 σννοιαΑί Καί τό χοόβλημα τοθτο σθς λΰβι τό νέον ο*6λ&7 ^—»*ΓΈθν»«»0 Κή^ ονκος», <θί Άγγλο-'ΕλληνικοΙ Διάλογοι», τό οποίον περινρά,φει μο- ♦οοικώς την "Αγγλικήν φρασβολογίβν, μέ την εξήγησιν εκάστης φρά- βεως, χαί τ^ γνησίαν Άμίριχανιχήν χοσφοοαν, βε' 'ΕλληνιχΑν χε>
    θ€ΐχτήο<βν. 'ΕλΙ παραδείγματι ι Λιενθννη·, καβακαλΑ, τάς έιαβτολάς μόν *1ς ττγν οιεύνυναΜ ταύτην. ΰΡΙβαββ ίο—ιητά *ηγ ΙβΙΙβπ ίοτ —ο Ιο ΙΙιΙ* α Πλ-ήζ φόργουορά ένπ λέΐΐρς φόο μί τββ βΐς αάοές. Μέ) τούς Άγ^ο-'Ελληνικάς Διαλόγονς τοθ <ΈΦν«κοΟ Κήονκος» «· μά&πβ να σννδιαλέγεσθε ευχϊοώς χαί άπταΐβτεβς. ΚΑλΑΙΤΕΧΝΙΚαΧ ΔΕΔΕΜΕΜΟΙ ΤΙΜΒΝΤΑΙ .......... ·1.1» _^ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^ 2βΤΗ 8ΤΒΕΧΤ ΗΕ¥Τ ΥΟΒΚ ΟΠΤ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΕΘΕΡΑ^ (Συνεχει* έκ τής 19ης σελίδος· Κάθε έρώτησι ποί» εκαμνβ στδ γιατρό, είχε τό λόγο της. Άπό την ΐ,,νομιλία τονς τοΰ έφάνηκε πώς 2- λζ πηγαιναν καλά. Τό μόνο πον είχε νά κάμη τώρα ήταν νά καταστρέψη τό διδλίο, γΐΛ νά εξαφανίση κάθε ίχνος τοΰ έγ- κληματός τού. Κι' «ν άκόμη καν«ς ερριχνε την ΐδ_έα ότι πιθανόν ή κ. Σώλτω νά απέθανε δηλητηρϊθ-Αένη. πώς Θά μπορονσε νά άποδειχθή τό πράγμα. ά?ο3 τό διδλίο θά είχεν έξαφανίσει αθτός; Το σχέδιό τού είχε τελείως έ-ίτνχει... ^ Ε;ίδε τότε την γυναίκά τον νά μπαίνη στδ ν€κρ:κα θάλαμο καί την άν.ολούθησε μέσα. Ή κ. Ρέσσολ ε¬ πλησίασε τό κρ-ϊδάτί δπον εκειτο ή μητέρα της, έγονάτισε κ,ι' εκριχ',ε τι πρόσωπό της μέσα στδ μαξιλάρι. Ό Μ-έντζιαμιν Ρέσσολ τής χτύπτ,σε έλαφρά στδν ώμο μέ μίαν έ-ίδεΐξι τ?'*?ερότητος καί τής εί¬ τε: Χ —Μή χαλνάς την καρδιά σον! Τα μάτια τον δμως σάν μιλοΰσε, γίριζαν όλόγαρα στδ δωμάτιο. Π α- ρατηροΰσε νά βρή τδ βιδλίο. Εΰρί- σκετο επάνω στδ τρ-απεζι, άκριδώς ίπως ό γιατρδς είχεν ειπή. Ό Ρέσσολ τδ έπτ)ρε, κρατώντάς το άπό τδ επάνω μ-έρος γιά νά μην έγγίς— τής δηλητηριασμεν*ς άκρε; ::ν. "Ηγγισε πάλι στδν ώμο την γυ- ναΐκά —Νομίζω, ότι πρέπε νά πάγω νά κλειϊώσω τό ση'τι μας, είπεν ηρεμα. 'Εσΰ, δέίαια, θέλίΐς νά μεί- νης έδώ. Εγώ είναι άνάγκη νά τ;«ςω χτηαϋ, νά φροντίσω γιά όλα. Μά γιατ: ό Ρέσσολ σΆΟτωσε την ττεθερά το^; Γιά νά πάρη τα χρή- ματά της. Είχε μεγάλε; άνάγκες, ϊιότι ή οΐκονομ.ική τού κατάστασίς ίέν ήταν Ζώλνι άνθηρά. Έκαμε τόν ιρόνο, επέτυχε καί τώρα ττταν ητ,/χος. Είχε καί τό δΛλίο στά χέ- μχ τοο καί ίγήκε νά εξαφανίση τό μόνο 'χχνος τοΰ έγκλημ.ατός τον>.
    Επήγε κατ' εύθείχ/ σπΐτι τθϋ.
    Έκαψε τ} διδλίο στή φωτία τής
    /.θ'^ζίνα μιά-ίΧίά σελίϊα, χωρίς 2-
    μως νά τα; έγγίζη με τα ϊάχτϋλά
    :ο^ τα όποίί έπροφύλαττε μέ αίά
    έφημερίία.
    "Επεΐτα έγόριϊΐ πάλι στο σπίτι
    της πεθεράς το^. πα(ρνοντας μ.α>ζί)
    καί την γάτα έχεϊ. Ή γυναίκά τού
    έχ,άθητο λυπημένη σ' ενα κανοτπε-
    ίάκι τοΰ σαλονιοΰ.
    Ό Ρεσσολ εμΐΐνε λιγάκι μαζί
    της καί ΰστερα έίγτικε πάλι. Επή¬
    γε πρώτχ <ττό δικη-^άρο καί τού έ- ναμε γνωστό -π-ν θχ^ατο τής πεν- θεράς χνι κι' δστερα έτράδηξί στό ιατρείον γιά νά πάρη τό πιστοποιη- τ··/.όν τής ταοτΛ. Μόλις έκτόπησε 5 ή ώρα, ό Ρεττολ έκο^δθόνισ» στήν πόρτα τοΰ γ'.ατροΰ. Τάν ώοήγηχτε σ' Ινα μικρά σα- λόνι. "Εμεινεν έκεί λι'γατ λεπτά κι' 3ττερα τόν εφώναξε στήν α*0ο>τ9
    πό!» εδέχετο ό γιατρός ό οποίος έ-
    κάθητο τη -γρχψζϊΟΝ τού. Στήν αί-
    6;^σα ΰπήρχε κι' Ινας άλλος άν-
    Ορωπος ποί» έστ=κετο κάπως παρά-
    ,χΐρα. κοντά στή σόμπα.
    —ΤΗλθα γιά τό χιστοποιητΐκό,
    ·ί'-2ΐ:?ζ, είπεν ό Ρέσσολ μόλις μπητ
    /.ε
    Ό γιατρός έσήκωσε τα μάτια
    τοΰ καί τοΰ είπε, κϋττάζοντάς τού
    στά μάτ:α:
    —Καίθήΐτε, κ. Ρέσσολ.
    Ταυτοχρόνως ό αλλος άνθρωπος
    έ·Λ!νήΟη λίγο πειά πολύ πρός τδν
    Ρέτσολ. ^
    Τότε ό γιατρος είπεν ήρεμα:
    — Δέν μοΰ φαίνεται, «ώριε Ρέσ¬
    σολ. πώς μπορώ νά σά*ς 5ώσω τό
    ζιστοποιητ:κον πβΰ μοΰ ζηττ/τατε...
    — Γιά ποιό λόγο; ρώτησεν ό
    Ρέσσολ. Μήπως είναι πολίι ενωρίς
    ϊ/.όαα.: Μπορώ νά ξχ/άλθω για-
    τρί, προτέθεσεν.
    —"Οχι! "δέν μοί φαίνεται πώς
    Οϊ χρειαυθή νά φύγετε καί νά ξα-
    νάλθετε. Καί 6ά σίς έξηγηαω άαέ-
    σως γιατί δέν μπορώ νά σάς ?ώτω
    τί π'.στοποιητικόν: Ή πεθεοά σα;
    ϊέν πέθανε άχέ σ^γχοπή! Πέθανε
    άττό δηλητηρίασ1.!
    —Δηλητη,ρίασι, είπατε, γυτρέ;
    ρώτησεν ό Ρέσσολ, κρατώντας, ε-
    ως αύτη την στιγμή, την σατανική
    ψοχραιμία τού
    Ό Ιταλός πυγμάχος Πρίμο Καονέρ«, έπιδεικνύων την δύναμίν τον.
    Λέν ήταν γιά δλα δ^δαιος-; Μή¬
    πως δέν είχε κάψει τό διδλίο;
    —-Μάλιστα, κύριε, άπό δηλητη-
    ρίασε. ξχ^αείπεν ό γιατρός. Άκοΰ-
    στε μιε: ΕΙχατε δώσει στήν πεθερά
    αας χθές τό δράδυ ενα δΐίλίο γιά
    νά ξιοβδάζη. Τα φύλλα τοΰ διδλίο»;
    αυτού ήσαν κολλημένα στής ίκρες
    μέ δηλητήρίο... "Εχω κάμει ήδη
    την άνάλ*χ7ΐ τοΰ δηλητήριον αύτοΰ.
    Εΐνα; άπό τα, πε:ό δ^νατά.
    Καί ό γιατρός εδγαλε άπό τό
    σ^ρ-τάρι τού τό δι-δλίο καί τό έπέ-
    το'ξεν επάνω στό Τραιφεΐό το».
    —Μά πώς; Αύτό είναι άδιόνατο!
    άνεφώνηυεν ό Ρέσσολ. Τό δ'.ίλίο
    ποί) εδωσα τής πεθεράς μόν τό εό-
    ρήκα σηί~ρα το χρωΐ στό δωαάτιό
    της καί τό επήρα...
    —"Οχι κόρΐδ, έχβίνο χοΰ ε-όρί-
    κατβ τό έίαλα έγώ έκβί. Γι' αύτό
    ίεν σάς έκάλεσα άμέσως σημερα
    τϊ πρωϊ μόλις εύρήκα νεκρή την
    Σώλτω, γιά νά μοΰ δοθή καιρός
    νά άγοράσω τό €ι>δλίο βύτό...
    —Βέδαια, εξηκολούθησεν ό για-
    τρός. ή Σώλτω θά μ,ποροΰσε νά χε-
    θάν·/) άπδ συγκοχή. Έν α όμως ά-
    πλούτταΓθ γεγονός μέ διεφώτισεν ά-
    μέσως γιά την αίτία τοΰ θανατον
    της. "Οταν τό έσήκωσα, εύβήκα καί
    κάτ; άλλο έκτό ςτοΰ διδλίου. Κι'
    αυτδ άκοιδώς μέ διεφώτισεν.
    —"Οπως ξέρετε, ή πεθερά σας
    είχε την α>νηθε!α νάχη πάντοτε
    κοντά της, στό κρ-δδάτι της, την
    γάτα της... Θά σάς πώ τί έννοώ
    άμ&σως. 'Επίσης ξεύρετβ, ότι ή
    Σώλτω £τρωγε τό δράϊν στό χ.ρε-
    6άτι της, κι' έτσι τό φαγητδ τρα-
    ίοΰσβ τα ποντίκια. Λοιπόν, τώρα
    Θά έννοήσετβ απολύτως: ^Κοντά στό
    β'.δλίο δρήχα ενα ψόφιο ποντίκι.
    Καί ό Γιατρός έίδγαλβ άπό τό
    σνρτάρι τό πτώμα ενός μικροΰ πον-
    τικοϋ.
    —Τδ ποντίκι αντδ, κ^:ε, έη
    γε τα κολλημένα φόλλα τώ δι
    εν. Καί τδ ποντίκι ήλθε, γικί
    σηκώσατε την γάτα... Τό ζο'
    ψόφησεν άπδ τό δηλητήριον —1
    λατε στδ 6ι€λίο. 'Εχ,είνος —ού
    καμε την άνάλνσι Ιχει άπτες ό
    δίίςε'.ς. Σναπ-ε,ραίνω λοιπόν ότι
    ή νεκροψία θ' άποΐϊείξη, ότι ή Σ
    Τ6> απέθανε άπδ την ίίια αΊτία,
    δηλητηρ ίασι δηλαδή.
    «"Οσο γιά τδ διδλίο τό ό
    άγόρασα καί τδ οποίον επήρα·
    γ&ι σέ κάποια Ινα σημάδι το) < εδαλα σκοπίμως. Πον είναι το δλίο; —Δ*» τώχω! είπεν έ Ρμιο — ΠρέΐΓει νά παρονσιάσίτί ιι ί... έχεΐνο καί αν δέν «"·« σημδΐον ποί» έγώ έδαλα, τότί μπορέσετε νά άποδείξετε την 'Ά οτητά σας Έκείνη την στίγυ-ή ό άλλος ι Θρωπος έπρο«χώρησε πρδς τον Γ σολ κι' έδαλε τδ ίννατό μχ?3 τού στδν ώμό τον. — Είααι άστννομ.ικδς( ( σνλλαμδάνω, τοΰ είπε, μ.έ τη; «1 δαρά ϋπόνοια, ότι έίολοφονησζτε| την πεθερά σας... Τότε ό Ρεαπολ ^χασε «'ΐ ' γραιμ'ΐ2 τον καί έτωριάίθτ,χί « κάθισμά τον. , Ό άστννομιχος έχαΐρ γιατρδ καί έιδγήκε εξω μ Μπέντζιαμιν Ρέσσολ, τρν δ; τή ςπεθεράς τον, ποί» τον '■« στή φνλακή____________ ΈκλεκτάΤβ^Τΐ^μ^ ;|| Βιβλιοπωλείον τον « Ε β ν ι *"| Κήρνκος». ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΕΟΤΑΤΟΝ ΑΜΑΓΤΑ-ΙΙΙΑΤΑΡΙΟΙτ •ΑνοοίΛτ ■ίΐρινοποΰλου.— Περιέ%οτ τα Κεκραγά>α, τίι '
    ναστασιμα τοΰ ΈσπεοινοΟ, -Ορθρου χαί ΛειτουργΙας χατ_τ
    χον, μετά τ&* Άναστασίμων Εύλογηταοίο»,
    βτειλβρίων, 'Εα>θινών ΕΙρμολογικών Δοξολο
    Πρυίτοψάλτου κα τΑν Πεττάφωνον βαρνν ήχ< Κρτττος. Δεδεμένον «τερεώ; τιμάται ..*...·· ' ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ •Ανδρέβυ Τσιχνοπούλου.— Περιέχον ΚαταβαοΙας, *£* ^ Τριώδιον «αί Πενττριοστάριον. ΔεΛεμένον ατερεως ο»»*· ΤΜΕ "ΝΑΤΙΟΝΑΙ ΗΕΒΑΙ.ΙΤ «4· «β·Τ «ΘΤΙΙ ·Τε1ΚΤ «* ϊβ""'
    ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>— ΚΥΡΙΛΚΤ1 ι», ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ. 1930.
    29
    ΕΙΣ Τ-Ι3ΝΓ Ε"-Γ_?ΏΙ-ΪΞ3ΝΤ
    ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΒΕΒ ΠΕΡΙΟΔΟΝ 2ΟΒΑΡΑΣ ΚΡΙ2ΕΩΣ
    ται επικινδύνως, τί» φάαμα της άνεργίας. __
    Πώς άντ&με-ρω«ίζεται τό πρόολημα.
    ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, Ίανουάριος.
    Ι- Ή Γερμανία διέρχεται σημε¬
    ίον κρίσιν! Τό φάσμα τής άνεργί-
    Ις μέ κεντρον την Σαξωνίαν όγ-
    Γούμενον κατά τα τελευταία ετη έ-
    ΙπΛΐνδύνως αποτελεί απειλήν έν
    ΙΰοσεχεΙ μέλλοντι διά την δλην ζω-
    |ν τής Γερμανίας, εάν δέν μεσο-
    Ιαβήση έτερον τι, διότι είναι φυ-
    Ίνόν νά έλθη μία στιγμή κατά την
    :οίαν τό Γερμανικόν Κράτος παρ'
    τούς ενδεχομένους συνδυα-
    ίμους νά μή δυνηθή πλέον νά ,ρυν-
    [ηρήστ| τόν διαρκώς ογκούμενον
    Ιριθμον των άνέργων. Είναι γνω-
    Ιτόν δτι ή Γερμανική βιομηχανία
    ήλθε τω 1926 σοβαρωτάτην κρί-
    ν, ληφθέντιον τότε όλως έκτά-
    ρών μέτρων πρός αντιμετώπισιν
    Μ<ι>ς τού μεγάλου τής άνεργίας
    [νδύνου, όστις ήρχετο ώς άναγ-
    ιϊον έΐίακολοΰθημα. Έξ δλων των
    [ϊορών τής Γερμανίας ή δοκιμα-
    ΙίΜσα τότε περσσότερον ήτο ή
    Ιαξωνία, εάν κρίνη τις ^ έκ των
    Ιατιστικων, τής άναλογίας των
    ητΐθν τότε έπίδομα άνέργων
    κη·σης είς 34.8 ΙιΙ χιλίων κα-
    , ένώ είς όλον τό Γερμανι-
    Κ,οάτος είχεν ανέλθη είς 24.7
    Π τοίς χιλίοις.
    Σήμερον πάλιν ή περισσότερον
    [)/ιιια^ομενη χώρα είναι ή Σαξο>
    |α, τοϋ ποσοστοΰ των άνέργων ά-
    |λί1όντο; την 31ην Αύγούστου
    329 είς 21.0 επί τοίς χιλίοις, ήτοι
    Ιίοιβώς είς τό διπλάσιον τοϋ καθ'
    [ην την Γερμανίαν καί πλέον τοΰ
    |ι.τλασίου η κατά τό 1927 (6.5
    |ί τοίς χιλάοις). Ή άναλογία αΰ-
    είναι τοσούτον μάλλον άξία πα-
    Ιίτΐ|ρήσεως εάν ληφθή ΰπ' όψιν
    . 6 μέν πληθυσμός τής Σαξωνία;
    οτελεϊ τό 1)3 περίπου τοΰ όλον
    [ηθνσμού τής Γερμανίας, ένω οί
    ερον μισθοδοτοΰμίνοι ανεργοι
    Σαξωνία άντρχύμενοι είς 105.
    13 άποτελοϋσι τό 1)7 των είς δ-
    τό Γερμανικόν Κράτος τοιοΰ-
    (725.757). Ή καταστρεπτι-
    αύτήι διαφορά διά την Σαξω-
    (ιν έν συγκρίσει πρός τάς λοιπάς
    Ιρμανικά; χώρας έξηγεϊται §κ
    Ιώτης δψεως, διότι ή Σαξωνία
    | ή βιομηχανικωτέοα χώρα της
    Ιρμανίας καί αυτής "ετι τής Ρε-
    Ι'ίας, εάν ληφθή ύπ' όψιν δτι τα
    14 επί τοίς εκατόν τοΰ πληττυ-
    ρϋ της άσχολοϋνται μέ την βιο-
    /ανίαν, τα 16.7 0)0 μόνον μέ τα
    ρριον καί την συγκοινωνίαν καί
    Κις τα 9.1 0)0 μέ την γεωργίαν,
    |ιν.ώτερον δέ ένεκεν της γενι-
    έν Γερμανία επικρατούσης στε-
    πήνεγκον την βιομηχανικήν κρίσιν
    καθ1 άπασαν την Γερμανίαν καί
    την αναπόφευκτον συνέπειαν τη·;,
    την αύξησιν τής άνεργίας, καί οΐ¬
    τινες βάσιν έχουσι τό ιιτι δυνατόν
    τής τοποθετήσεως τής παραγωγή;
    της Γερμανικης βιομηχανίας είς
    τό εξωτερικόν, άφ' ετέρου δέ διά
    την Σαξωνίαν διά τούς εξής είδι-
    κοΰς λόγους.
    Ώς γνωστόν ή Σαξωνία είναι ή
    πυκνότερον κατωκημένη χώρα ού¬
    χι μόνον τής Εύ,ρώπης, άλλά καί
    τοϋ κόσμου ολοκλήρου. Επί εκτά¬
    σεως 15.000 τετραγ. χιλιομέτρων
    λοκρήρου τής κοινωνικής καί οι¬
    κονομικήν ζωής τή- Γερμανίας, α¬
    πέβησαν ανευ θετικοΰ άποτελέσμα-
    τος. Ή μόνη άπομένουσα σήμερον
    ελπίς είναι ή βοηθεία τοΰ Γερμα-
    νικοΰ Κοάτους επί τοΰ προκειμέ¬
    νον, όντως ώστε διά διαφόρων συν
    δυασμών της κατανομής π. χ. των
    είς τούς άνέργους χορηγουμένων
    έπιδομάτων ουχί αναλόγως των κα-
    τοίκων έκάστης Γερμανικης χώρας
    έναντι τοΰ δλου πληθυσμόν τοΰ
    Φρέθμπεργκ, οΠκονομολόγοι, 6ιο-
    μήχανοι κλπ. είναι έργον τοΰ ίσχυ-
    ροΰ συνδέσμου των Σαξώνων 6ιο-
    μηχάνων, δστις καί συντηρεϊ κυρί-
    ως αυτήν χρηματικως.
    Π ρό δΰο σχεδόν μηνών είχεν
    αποσταλή" ό ανωτέρω κ. "Οφμαν ά-
    νά διαφόρους χώρας τής Νοτιανα-
    τολικής Εύρώπης πρός μελέτην τοϋ
    τοόπου ποός δν δέον νά συντονι-
    σθωσιν όλαι αί ενέργειαι, ίνα έπι-
    τενχθώσιν όσον τό δυνατόν σημαν-
    Γερμανιχού Κράτους, άλλά άναλό-1 τικώτεοα άπστελέσματα ώ; πρός
    γως τοΰ άρ.θμοϋ των είς έκαστην | την διάδοσιν των Γερμανικών βιο-
    χώραν ύπαρχόντων άνέργων, τή;' μηχανικών προϊόντων. Την προσε-
    έπιτεύξεως εξ ά'λλου ανεγέρσεως , χή δέ άνοιξιν μέλλει νά επισκεφθή
    νέων καιοικιών κλπ. νά επέλθη στα ™·- 'ΤΛ1~Χ— —~- --- —·—ι- -€-
    σιμότης άν μή καλλιτέρενσις τής
    κρίσεως.
    την Έλλάδα πρός τόν αυτόν ω¬
    σαύτως σκοπόν.
    "Οφμαν διά διαφόρων
    Τό ανθρακορυχείον τής Στάνταρδιλ, Γϊοντας, δπου εσχάτως είκοσιν άνθρακωρύχοι εί·οον τόν Θάνατον ί'νεκα ε'κρή-
    ξεως φωταε,ρίου.
    κατοικοΰσι περί τα πέντε έκατομμύ-
    ρια άνθρώπων ήτοι άναλογοΰσι
    334 περίπου κάτοικοι κατά τετιρα-
    Τα μέτρα τής Κυβερνή¬
    σεως.
    Πρός τόν σ/οπόν τοΰτον διεξα-
    γονται νυν διαπραγματεύσεις μετά
    τής Κυβερνήσεως τοΰ Γερμανικόν
    τ^ης ανεγέρσεως νέ-1 εάν υπολογίση τις δτι την τελευταί | Κράτους, τάς οποίας έχουσιν άνα-
    αν πεντηκονταετίαν ό πληθυσμός λάβη οί ύπου,ογοί τής Σαξωνικής
    εδιπλασιάσθη ακριβώς. "Απασα ή, Κυβερνήσεως "Ελσνερ τής Έργα-
    χώρα είναι άφ' ετέρου κατά τοι- οίας καί Βέμπερ των Οίκονομικών.
    ήτο ςτοϋ χρτ')ΐιατος, ήτις έν Σα- γωνικόν χιλιόμετρον, ή αύξησις δέ
    νια είχεν ίδιαίτβρον η άλλαχοΰ|τοΰ πληθυσμοΰ βαίνει άλματωδώς
    ικτιτπον επί τής ανεγέρσεως νέ-1 Ιάν ύπολονίστι τιζ δτι ττιν τελευταί
    οίκοδομών. Ό άριθμός των κα-
    |τήν εφετεινήν περίοδον οίκοδσ-
    ^εισών ώς καί προβλεπομένων
    οίκοδομηθώσι κατοικιών νπο-
    [τεται πολύ των τοϋ παρελ-&όντος
    οϋτον τρόπον έκμεταλλευμένη, ωσ-
    τε δέν παρουσιάζει πλέον ουδεμίαν
    έμειναν ανευ εργασίας κάίτο,,
    ί θ
    μόνον Ά
    Β ν ι ν.ουΙ
    υ;, πλεΐστοι δέ εργάται οϊκοδο-1 σχεδόν νέαν πηγήν έκμεταλλεύσε-
    ,· Ρΐΐίΐνον χ™,, ίΛ,,««.ν.- ~Ζ',™ ω, -0 ^,η^σμος οΎενοχωρούμε-
    νος είς μίαν χώραν έν άναλογία
    τόσον μικράν ζητεί διέξοδον. Συ¬
    νεπεία τούτου ή τεραστία ανάπτυ¬
    ξις τη; βιομηχανίας καί ή ένασχό-
    λησι; μέ αύτην πλέον τοϋ ήμίσεο;
    τον πληθυσμόν. Τό κακόν δμως
    ργς
    αιοικαί συνθήκαι κατά τό έφε¬
    ρον θέρος ήσαν εΐπερ ποτέ εΰ-
    τλΊ διά την οίκοδόμησιν.
    Ι—τενότης
    Η
    ρς
    Η στενότης χρήματος έπέδρα-
    άφ' ετέρου επί θιομηχανιών,
    |νρ; είτε λόγω ελλείψεως μέγα-1 ούτω δέν θεραπεύεται, έπακολού-
    κεφαλαίων,'εΐτε λόγω αλλων θημα σήμερον ο δυσβάστακτο; ά-
    ίΗνκών παοουσίαίΐον ' σνετικτΊν Οι·θμ°ζ τών άνέργων έν άναλογία
    παρουσίαζον σχετικήν , . -
    |)ν άντοχήν, ώς διάφοροι π. χ. πρός τόν .πληθυσμόν,
    ηχανικαί έπιχεΐιρήσεις είς την Ή στέρησις έπίση; τής Γερμανί
    οχήν τού Σέμνιτς έξ ών αί πε-1 α; μετά τόν Εύρωπαϊκόν πόλειιον
    κότεραι επαθον τρομεράν πτώ-, άπό των άπρικιών αύτη; είναι εί;
    [Άλλαι ήναγκάσΐ7»)σαν νά άπο- λόγο; τή; έπιδεινώσΐω; τή; κρί-
    |«π τόσον πολλού; έκ των έργα σεως, διότι έν έναντία περιπτώσει
    |τωνωστε εί; πόλει; τινά;1δί-|θά ηδύνατο μία μετανάστευσις ις
    '; τό Φόγκλαντ, τό άνω 'Εργ-1 εύρεΐαν όπωσδήποτε κλίμακα νά ρ-
    "Ιγκε καί τό "Ανναμπεργκ πολ Ι χρησίμευεν ώς μία διέξοδος προ-
    μργ
    Γόλεις παρουσιάζουσιν άνεργ'
    ε αναλογίαν υπερβαίνουσαν
    I-
    : τα 40 επί τοίς χιλίοις τοϋ δ-
    ^ίϊθυσμοΰ.
    θεραπεία τοϋ κακοϋ τούτου
    Ι αν μή άδννατος πάντως έκ
    σωρινώς τουλάχιστον.
    "Ολοι οί μέχρι τούδε συνδυα-
    σμοί τής Σαξωνικής Κυβερνήσε-
    Διά νά άντιμετωπισθη ή άνεργί-
    α καταβάλλονται υπό τής Γερμανι¬
    κης Κυβερνήσεως τεράστιαι προσ¬
    πάθειαι περί την απόκτησιν όσον
    τό δυνατόν περισσοτέρων άγορών
    είς τό έξαπερικόν πρός τοποθέτη-
    σιν των Γερμανικήν βιομηχανικήν
    προϊόντων.
    Ώς πεδίον δράσεώς επί τοΰ προ
    κειμένου παρουσιάζεται ή Νοτιο-
    ανατολική Εύρώπη ώς καί πρό τοΰ
    πολέμου. "Ολα τά· Βαλκάνια επί
    πλέον δέ ή Αυστρία καί τα διάφο-
    ιρα αυτής κράτη αποτελούσιν έδά-
    φπ, έ<ρ' ών λαμβάνει χώραν νυν καί μέλλει νά εξελιχθή ή προσπαθεία αυτή τής Γερμανίας. Είς την Σαξωνίαν ή ανωτέρω τάσις εξεδηλώθη σττγκεκριμένως διά της ιδρύσεως έν Δρέσδη τοΰ Ίνστιτοι'του τής Κενηρικής Εύρώ¬ πης, όπερ σκοπόν εχει δπως έν έ- παφΐ| μετά των Γερμανικών δργα- νώσεων τοΰ έξωτερικοΰ διενεργϊ} προπαγάνδαν υπέρ τής Γερμανι- ως πρός περιορισμόν τής δυσΐυρα-1 κης βιομηχανίας. Ή οργάνωσις υ γίας ταύτης καί αντιμετώπισιν τοΰ! αυτή τής οποίας μετέχουσι διάφο- :- τρομερόν προβλήματος τής άνεργί-1 ροι άκαδημαϊκοί ανδρες ως π. χ. ·? δυσχερής, πρώτον μέν διά ι άς, δπερ θαττον ή βράδιον δύναται ό Βάλλερ, "Οφμαν, καθηγητής τη; νρνικους λόγου;. οΤτινε; ί- νά έχη φοβερόν αντίκτυπον έφ' ό-! Μεταλλειολογικτϊς Άκαδημίας τίΰ γήν. Ένφ ή Αυστρία καί τα δια- φορα αυτής κράτη, Τσεχοσλοβακία καί Ούγγαρία, άφ' ενός μέν κέ¬ κτηνται μεγάλην ιδίαν βιομηχα¬ νίαν, άφ' ετέρου δέ αποτελούσιν γνωρίμους ηδη αγοραστάς διά την Γερμανίαν προμηθευόμεναιι άνέ- καθεν παρ' αυτής τό μεγαλειτέρον μέρος των έκ τού έξωτερικοΰ εισα¬ γομένων βιομηχανικήν προϊόντων. Ή Ελλάς έξ άλλον παρουσιά- ζουσα μέν Ινδεχομένας ελπίδας αύ ξήσεως τη; καταναλώσεως Γερμα¬ νικών πιροΐόντων δέν δύναται νά 'ι- πολογισθϋ υπό της Γερμανίας ώς δυναμένη νά αποτελέση μεγάλον καταναλωτήν καί νά υπερβή κατά πολύ τα 60 περίπου έκατομμνρια μάρκων, είς τα όποΐα άνέρχεται ή άξία των κατ' ετος είς Έλλάδα έκ Γερμανίας εισαγομένων βιομηχα- | νίκων είδών. Καί τούτο όφειλεται έκτός τής άκ.ριβείιας τής Γερμανι¬ κης βιομηχανίας μετά τόν πόλε¬ μον καί είς τό δτι ή Ελλάς τραπεΐ- σα μετά τό κλείσιμον τής Ρωσσικής άγοράς πρό; τάς Ηνωμένας Πο- λιτείας τής Άμερικής διά την προ¬ μήθειαν των δημητριακών ήνοι¬ ξεν έκεϊ γνωρίμου; άγοοάς καί δι' αλλα ειδή, οϋτίος ωστε αί Ήνα>
    ίμέναι Πολιτειαι νά έ'ρχωνται, σήμε¬
    ρον πρώται έν άναλογίςι επί τοΰ
    συνόλου τής είς Έλλάδα ε'ισαγω-
    γής, έκτοπίσασαι καί αύτην την
    Αγγλίαν, ·Γ|τΐς κατεϊχε την πρώ¬
    την θέσιν πρό τοΰ μεγάλον πολέ¬
    μου, τή; Γερμανίας ούτω κατεχού-
    σης σήμερον την τετάρτην σειράν
    τής είς Έλλάδα εΐσαγωγής καί
    περιοριζομένης δπως διεκδικτ| πα¬
    ραπλεύρως τή> Γαλλία; την ήν εΐ-
    χε πρό τού πολέμου τρίτην θέσιν.
    Ή Βουλγαρία, τέλος παοονσιά-
    ζονσα καί αύτη σχετικόν εδαφον
    έκμεταλλενσεως έρχεται τελευταία
    κατά σειράν άπό απόψεως σημασί-
    ας έξ δλων των Βαλκανικών Κρα-
    τών (άν έξαιρέση τις την Αλβανί¬
    αν, ήτις δέν παρονσιάζει επί τοΰ
    παρόντο; τουλάχιστον βιομηχανι-
    κάς άνάγκα;, ώς έμφαίνεται άλ¬
    λως τε έκ της άξίας των έκ Γεομα-
    νίας εισαγομένων είδών, ήτις πα¬
    ρέμεινεν μέχρι σήμερον σχεδόν στά
    σιμος (30 έκατομμυρίων περίπου
    μάρκων ετησίως) έν σνγκρίσει
    πιρο; την προπολεμικήν εποχήν.
    Σημειωτέον επί πλέον δτι ή Βουλ¬
    γαρία, γεωργική κατ' έξονήν χο')οα
    οέν παρουσιάζη έκεΐνο δπερ παρου
    σιάζουσι σήμερον ή Γιουγκοσλαυί¬
    α καί ή Ρουμανία, αΐτινε; καίτοι έ-
    πίση; γεωιργικαί χώραι άπέκτησαν
    μετά τόν πόλεμον διάφορα κέντρα,
    άτινα μέλλονσι νά έξελιχθώσιν εί;
    σημαίνοντα; παράγοντα;, δημιουρ
    γήσασαι άνάγκα;, αΐτινε; πρό τοϋ
    πολέμου ήσαν πολΰ περιωρισμέναι.
    Π αιραλλήλω; πρό; την ανωτέρω
    καταβαλομένην παντός είδους
    του αρ-θιρων καί διατάξεων επί τοΰ
    προκε,μενου έφιστα την προσοχήν
    επί τή; προπαγάνδας ήτις γίνεται
    υπό των αλλων χωρών Ιδίως δέ υ¬
    πό τής Γαλλία; επί των Βαλκανί-
    ων πρό; τόν έν λόγω σκοπόν, τονί χαιιΐυαΛΙ/(ΛΕνΐ|ν ,1(χνιΙΛ) ειΙΛ/ι^ πνΐΛ,
    ζων ιδιαιτέρως τό σημείον ότι δια πάϋ^ιαν ποος τοπο9ί:τησιν είς τό
    την βιομηχανικήν διείσδυσιν είς
    μίαν χώραν συντελεί σπονδαίως ή
    όσον τό δννατόν έκ τοΰ σύνεγγυς
    γνωριμία των δύο λαών, πράγμα
    τό οποίον κατορθούται ίδίω; διά
    της προσελκύσεως μεγαλειτέρου ά-
    ριθμοϋ ξένων σπουδαστών καί δ-
    πε» κάμνει ή Γαλλία μετερχομένη
    τό πάν νά προσελκύση αύτσύς, επι¬
    τυγχάνουσα τούτο πλειότερον παν¬
    τός αλλου. Διότι είναι φυσικόν οί
    είς μίαν χώραν σπουδάζοντες, δ-
    ταν έπιστρέφουσιν είς την πατρίδα
    των νά γίνωνται άκουσίως φορεΐς
    τού πολιτισμοϋ ·καί των ίδεών τής
    χώρας είς ήν έξεΐταιδεΰθησαν.
    άγοραι
    Ή τάσις τη; Γ&ρμαντκής διεισ-
    δΰσεως σήμερον είς την Νοτιοανα-
    τολικήν Ευρώπην εχει μεγαλειτέ-
    ραν καΓεύθυνσιν πρό ςτήν Ρουμα¬
    νίαν καί Γιουγκοσλαυίαν. Καί του¬
    το είναι ευνόητον. Αί δύο αυται
    χώραι έχουσαι μετά τόν πόλεμον ή
    μέν πρώτη πλτΐυΗχτμόν 17 περίπου
    έκατομμυρίων, ή δέ δευτέρα πλέον
    των 12 έκατομμυρίων παρουσιά-
    ζονται ώς έκμεταλλεύσιμοι κατα-
    ναλωταί πρώτης τάξεως, λαμβανο-
    μενου ύπ' όψιν δτι άαφότεραι οί-
    σαι κυρίως γεωργικαί χώραι, ΰστε-
    ροϋσιν είς βιομηχανικήν παρο—ϋ>-
    έξωτρρικόν όσον τό δυνατόν μεγα¬
    λειτέρον μέρους τή; παραγωγης
    τής Γερμανική; βιομηχανίαν ίφ-
    χεται σήμερον ή διά τή; Κυβερνή¬
    σεως τού Γερμανικοΰ Κοάτου; με-
    λετωμένη; οικονομικάς μεταρρυθ-
    μίσεως πιροβλεπομένη ελάττωσις
    τή; άμέσου φορολογία;, ήτις θά ?.-
    χη όπωσδήποτε επίδρασιν επί τή;
    βιομτνχανίαο τοΰ παρουσιασθησο-
    μένου ώ; έκ τοΰ έλλίίμματο; τοΰ
    Κρατικοϋ προϋπολογισμόν μέλλον-
    το; νά καλυφθή δι' αλλων συνδυ-
    ασμών, οντων νυν υπό μελέτην, τής
    μονοπωλήσεω; τοντέστιν διαφόρων
    είδών ώς των πυρείων, ζίθου, βιο-
    μηχανίας σιγαιρέττων κ. λ. π.
    ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
    λιπλωματουχο*
    Κειροπράχτωο,ι
    ιαΐ έφευρέτη^
    :οΰ Θερμοχαπέλ-
    Ιου πρός έπα-
    /αφοράν των
    ιαλλιών καί θβ-
    ιαπείαν τ ή 9
    ττώσεως αυτών,
    Γρά·φ·τε *
    ί
    Βιβλιάν*όν μου,
    άν. Ώραι ΓραφειΌυ 10-'
    ι, μ., 10-12 τάς Κυ*-
    ν· {Γ
    |5>$_β
    Ρΐιοηβ:
    ς
    58111
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ 1930.
    ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-Δ'ΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΕΜΙΛ ΣΟΛΑΡΙ
    το
    Ή Τζίνα, Λομπρό^ο, ή σοφή Ί-
    ταλίς ίατρός κάί λεπτή φιλόσοφος,
    γράφε; σ' ενα άπό τα Ιργα της πε-
    ρίποι. τα εξής:
    «Δέν υπορεΐτε νά φαντασθήτε
    την άναστάτωστ κου προξενεί στήν
    •Ιο'/ή υ-.άς νέας ή πρώτη έΐωτική
    εξομολογησις πώ τής κάνουν!» Αύ-
    το. ακριβώς εγιν» μέσα στό είναι
    τής ΚλοΚρης, Παριζιάνας έργάτΐ-
    δος, οταν ό Κλώντ, ό σχαλιστής,
    - τής ε·πε> ενα ίοά$υ πώς την ά
    ύ ώ ήθλ ά
    ής ς η
    πούσε κ*; πώς ήθελε νά την πάρη
    γιά γυναΐκά τού.
    Ι έ
    γ
    Αυτή Ιγιν-ε μέσα στό θο.ρυδο καί
    τάς &ξατμίσε:ς των αυτοκίνητον
    στδ απράτσο δ ενας τοΰ αλλου πε¬
    ι ά ά δ^
    ριμένη στά τεράσματα τώ-; δϊ
    νά έλευθερωθή ή δίοδος άπό την
    ράδϊον τοΰ άστι>?ύλακος. Ε
    ά δ ό
    ελευθερίας τού.
    ξανάργιζαν τδ άργδ περ'.πάτημά
    των, άγκαλ'.ασμένοι, δταν μποροΰ-
    σαν νά έπωφεληθοΰν ενός κομμχ-
    τιοΰ ήμίφωτος, μέ δφος βρόνιμον.
    άπεναντίατς, όταν &ΐ τιλεκτρικοί
    λαπτ^ρες τοίις επλημμύρισαν μέ
    Σ' Ιναν δρόμον, σχεδόν έρημον,
    ό Κλώντ εζήτησε παρακλητικά ενα'θά έχίστε^ϊ κανείς πώς ασφαλώς
    εΐλί καί ή Κλαίρη δέν ^όρζκ νά έπηγαίνατε στήν ί-.αρκή ευτυχία,
    τέ τδ πεδίον, αύτη άνάγκ*ζε τδν
    Κλώντ νά ά/.οΰϊ) τα μέλλοντι*» το«
    όνε'.ρα. ©ά έπήγαιναν νά χατοιχή-
    ΐουν στά περίχωρα, αν δέν εύρισκον
    σΓ-.τά/.! στό Π αρίσι. Ώς τόσο αύ¬
    τη θά έπροτΐμοΰσε πολΰ νά μείνη
    στή συνοιν.ίΛ των γονέων«της.
    Αύτάς Γλενί ναί* πάντως χολνι
    περ'.σσότερο κατανινόταν νά τής
    κάνη ενα κόρτε πιεσταό παρά να
    άκουη πρα,'ματικά τα φλυαφήματά
    της. τόσο λιγ-.κά χαί τόσο φρόνιμ~
    ν.ατά 6άθος; Αύτδς^δέν επήγαινε
    τόσο μακρυά! Τοΰ άρεσεν έκείνη,
    γιατί ητχν ώμορφη καί την Ιποθοΰ-
    σε άπλούττατα! Καί, μά την άλή-
    ΟείοΥ, τόν γάμο δέν τόν ήθΐλβ και
    τόσο, μέ την διάθεσιν εκείνην τοΰ
    νε^ροϋ άρρενος ό οποίος αΐσθβνεται
    άπο την μΐά μ.εριά τον ποθο τοι;
    ν.αϊ άπό την άλλη αιά άπειλή κατΐ
    Άλλά ή νέα δλέπει κι' δλ'ας
    Οαμπά την μελλοντικήν οικογένει¬
    αν στήν όποιαν 6ά θβσίάση τί κάν¬
    τα...
    Ώραΐοι έρωτευμένοι, ποϋ πηγαί-
    νετε; Βλέποντάς σας νά -■
    τδ αρνηθή.. σσόν γόνΐμον έρωτα...
    Έςαίσιες ώρες, ώρες συγκινητ!- Άλλα στήν πραγματικότητα τί σνν-
    κές καί Λπαράμιλλες, δποα ή χαρ- έδαινβ; Στήν παογματικότητα ό
    5ιά τής νέας εναι μοιρασμενη άνά- Κλώντ ίέν έσχεπτόταν. παρά την
    μεσα στή^ ευτυχία ότι άγαπιεταί, παραπλανήση Καί σιγά, άπαλά, δί-
    έπί τέλο^ς, καί στδ φόδο των επι- νοντας χάντως στούς περιπάτους,
    πλήξεων ποί.· θά τής απηύθυναν δ | τα άγχαλιά-ματα καί τα φτλιά της,
    καί ή μητέρα της, άν ή- ή Κλαίρη άντιστεκόταν. Άντιστε-
    κότβν μέ τόσην άθωοτητα, τόσην
    αύτά τα έλβφρά πουλιά, άπλότητα, τόσην δύναμιν απλήν καί
    οί Παρ·ζ'.άνες, μιντινίττες, έχουν τότην μεγάλην αγάπην, ώστβ ό
    τό αίσΘημΛ τής οικογενείας οταν—| Κλώντ τυνϊΐθ'.σμενςς σέ κατακτή-
    καί αυτή είναι ή συχνότερη π«ρί-]σε!ς πειδ εόκολες, δέν -έτολμοΰσε
    «τωσις—διατηρη λίγη εύπρ·έπεια, νά εξωθήση άπότθίΐα τα πράγματα,
    συνοχή
    αύτές οί νεραΐ-
    η ί
    χή ς ρ
    δοίλες της βελόνας εχουν την οί-
    κογενε'.ακή άφοσίωσι, είναι δύσκ.')-
    λο νά φςτντατθή οποίος δέν εζητε
    ποτέ την ζωήν των μακρ^νών συν-
    ώ
    Οΐκιών.
    Ή Κλαίρη, λοιπόν, έγ^ρισε στδ
    ήη α ργ
    >.α! ό άχάρατος αρχιζε νά ί
    ται.
    Οί μέρες, τα
    Ή Κλαίρη «ίπε:
    θά επρεπεν όΐιως νά ήμ
    στους γονεΐς μου... Άν Οϊ) ετϊ, Οά
    κί?υ.ω έγω άρχή... θά ίϊώ τι θά
    σπίτι της βκείνο τδ ^ράίυ, μέ την. άπαντήσουν κςιί Οά σάς τί εΤπω...
    καρδ'.ά άναστατωμένην. Δέν ετόλ¬
    μησε νά είπη τίποτε στήν μητέρα
    ιης καί τής έπόμενες ήμέρες έξ-
    οτκολούθητε νά πηγαίνη στδ μαγικϊ
    η ηγη μγ
    ρντίβού, κι' έκαμε καί ξανάκαμί
    τον ορνιη μέ τον άγαπημένο της
    κώ τής ε>εγε χίλια μύρια πράγμα-
    τα, άνάμεσα στά όποΐα αύτη άκουγ6
    ά τής υαγικές λεξεις: «Σ' ά-
    αναπω...
    άγαχώ!»
    Άν χαί αύτάς δέν έφαινότ^ν
    θς ν ά την ακολουθήση σ' «ι>-
    κι' έσείς θάρθήτε επε·.ται, η θά στεί-
    λετε την μητερζ σας, θά είνΛΐ ·,·.»λ-
    λίτερα ετσι... κι' Ιτσι πρέπει νά
    γίνη σΰμφωνϊ μέ τα εθ'αα.
    Πέ ό ί
    ^Ι§
    Ήτοτν Ινας ^
    νο;-ς έκείνους χ{νηΛς
    ; έκείνους
    τωρ,οι
    Ή κ. Ροϋθ Σα'ιντ Κλαίαρ, είς την φυ λαϊκήν, &τον κατεδικάσθη διά 6ίου δ-
    ταν ευρέθη Ινοχος κλοπης δια τετάρτην φοράν. Ενέργειαι καταβάλλονται
    πρός ελάττωσιν της ποινής της.
    μ
    ρετϊ άκόμη λίγο...
    Την έφίλησε χαί κάΐε φορά ποο
    αύτη έξανάθιξί τδ ζήττ>ΐΛ ποίι την
    εκαίγε την ΐί:α άπάνττι;·.^ επήρε...
    Οί έ&ϊομάϊες εχερνοϋσαν, κα: ό
    Κλώντ δέν Ιπερνί άό ό
    Ι ά
    όταν
    Ινα
    ρ
    ΤΗταν
    ΣΥΝΙΣΤΟ ΕΙΙΚΑ8Ε ΨΑΡΟΜΑΑΛΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ
    Νλ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΘΗ ΤΟ
    Έπαναφέρε; τδ νε^ιχδν χρώμα κ
    κάλλος καί εύμορφαίνει την
    εμφάνισιν.
    ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΤΟΝ
    ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΙ
    «Τα μαλλιά μου ήρχισαν νά καθί-
    στανται ψαρρά δταν ήμην μόνον 25
    I-
    τών καί μ' εκαμναν νά ςταίνωμαι πολύ
    περισσότερον ήλικιωμενη, έπομένως
    μετεχειρίσθην πολλά καί διάςρορα φάρ-
    μακα, χωρίς νά ίδω καμμίαν διαφο¬
    ράν, μέχρις δτου έδοκίμασα τό ^β3'5
    Ηβϊγ Τοηίο. Όμολογουμένως είναι
    θαυμάσιον, διακηρύττει ή ΜαΓ§3ΓεΙ
    νβΐϊηοηΐΐδ, γνωστή φωτογράφος, μέ-
    νουσα είς τό 32 νείΙζεηηοΓη Βΐά^.,
    \Τΐ11ςο5 Β»ΓΓβ, Ρ».
    «Κατόπιν τετραημέρου χρήσεως τοΰ
    τονωτικοΰ Ιχά'ζ ήρχισα βλέπουσα δια¬
    φοράν είς τα μαλλιά μου, έποιιένως τό
    μετεχειρίσθην κάθε δράδυ επί 4 έδδο-
    μάδας. Ό τοόπος μέ τόν οποίον τα
    μαλλιά μου ήρχισαν έπανακτώντα τό
    τέως νεανικόν των χρώμα ήτο Θαυμά-
    σιος. 'Εγκαρδίω^ συνιστώ στόν καθέ-
    να τό Εοα'5 Ηηϊγ Τοηίο. Κάμνει τόν
    καθένα νά ςραίνεται νεώτερος καΐ στο-
    λισμενος», εξηκολούθησεν ή Δνίς Υα-
    Χιλιάδες άνδοων καΐ νυναικών των
    οποίων τα μαλλιά ?γιναν προώρως
    ηοοά. άνεχ.άλΛΐψαν δτι τό ^^^'8 ΗβΪΓ
    ♦· ^ ,ωογονεϊ, δυναμώνει καΐ έ-
    -. · -ανίον καΐ την κόμην.
    ■κηλίδωτος; σκευασία,
    "Αν τα μαλλιά τοΰ αναγνώστου ιΐ-
    ναι άδύνατα, γιομάτα πιτυρίδα, άβε-
    δαίου χρώαατος, τ) ι|>αρρά έδώ καί έ-
    κεΐ, ό τοιοΰτος άς αποκτήση, μίαν φιά¬
    λην ίβ3'δ Η3ΪΓ Τοηίο είς τό φαρ¬
    μακείον καί δς μεταχειρισθχ) τό τονω-
    τικόν σύμφωνα μέ τάς όδηγίας. Τα ά-
    ποτελέσματα είναι απολύτω; ήγγνημέ-
    να, ή τα χρήματα έπιστρέΌρονται παρά
    της γνωστής 'Εταιρείας ίεη Τοηίο
    )., ΒΓεηΙν7θθ(1, Μ(1., ήτις, αμα τ«
    λήψει -ένβς δολλαρίου είς χρήμα, έπι-
    ταγήν, ϊ) γραμματόσημα, θά σάς ταχυ-
    δρομήσΐ) μίαν φιάί.ην, έν περιπτοίσει
    καί οί φωτ'.σμοΐ τοΤ Παρισιοι 4-
    σ/.ορποΰτο(ν αέ ολη τοος την έντασι
    λε.)κ«ς άκτίνες, ησ^ν στην πλήρη
    οίνθησι των έπ·.γ;5:φών ποΰ αίχίτ»
    κι' έσβυναν καί έπρόσθετα; στήν
    λάαψι των πρσθηνών τής σ^μίολι-
    κές άκτϊνες των καί τής κολύχρω-
    με; νραμμές των. "Η Κλαίρη
    V
    <^ύστατο την ζωηρή γοητεία τοό φω¬ τός· αΐ'τή ςέν τραδάει πρός τής πίλιτείες τους χωρΐκους πού φ-ύ- γο« τής άτέλειωτες νάχτες των; 'Αλλ' αυτή δέν διαλογιζόταν κα- θόλου τέτοια πράγμο—α. "Αλλως τβ έκεΐνο τδ δράδο ηταν λαπημΐντ. Ό Κλώντ 3εν ήταν μαζύ της. Δϊχι- πέντε ήμέ?«ς τώρα έφαινόταν ζψχΓ ρημένος. Ή Κλαίρη δέν ήμποροΰσε νά υποψιατθή πώς ή φρονιμάδα της, ίρονίμάϊα τιμίου καί ίσιου κορι- τοΐΰΰ. τον έϊθάραζε, καί έφεύρισν.Ε λίγους γ·.ά νά ένισχύη τής έλ»φρ&- τατες άφορμές ποίι αύτδς τί/; έϊι- νεν. Έπβρπατοΰσε στόν σ·>«8'.τ)ισμένο
    δρόμο, κατοτστενοχωοημένη καί σάν
    ε'ζόριστη, ν-.ατί έδάδιζε μονάγη. Κ'
    έννοιωθε με τόσον πόνο την μεταδο-
    λή, ωτσε έττρ'.'ΐβ θεληματικό1 γιά
    νά γελάση τδν πόνο της καί νά μή
    βλέπη μόνη το·ν διάκοσμο ποί» εύ¬
    ρισκε κά«Λ άπδ τδ δλέμαα της τα
    εύτυχισμενοί ·6ράίΰα κοντά τού. *Ε-
    ξαφνζ, στήν άκρη ενός δρόμου, κον¬
    τά στδν στατθμδ-Σαίν-Λαζάρ, εμεινε
    μοτρμαρωμένη μ.έ τδ στόμα άνοικτό,
    σοτ; νά'θελε ν άδγάλη μιά κρα^γή
    πόνου.
    Ό Κλώντ—δ Κλώντ τγτχν—εί-
    κοσι δήματα μπροστά της. άγκα-
    λιάζοντας ενα άλλο κορίτσι, όπως
    ηξ*ρε νάν,ρίτάη την ϊδια όλα τα
    αλλα δράϊ^α! Ειχε την δΰνοτμι ν«
    τος ακολουθήση μερικά δήματα.
    καί εκατάλαβε πώς τής μιλοΰσε.
    όπως μιλοΰσε %οα σ' αύτην... θά
    ΰ νά. προχωρήση π·?δς τδν
    ί ά ά
    τ:ρο?ότη, χά: να τον κάμη νά χάτγ(
    μπροστά στά μάτία τής νέας έκεί-
    νης κατ2κτή<τεως. Άλλά ειχε στό 6ζθος τοΰ ειναί της την ευγενεί"/ ποΰ ξεύρει νά υποφέρη. 'Εμάντεψε πώς την εβλεπε. Καί αύτό ήταν 5- λο... "Ανίϋδος. την άφή,κδ νά πε¬ ράση... Κ'.' αυτή εννοιωσε πώς μέ- Ζ7 της, ή ίστορία εΐχε τελειωσε'.. Αύτδς 'σως νά ξαναγύί'ζεν έτε· ^ / » Λ ' ι νας ιτόνος βμετρος την έχυρίεψβ. Δέν έσχέφθηκε κάν νά πάρη τδ λε- ωβθοεϊον κοντά στδ οποίον την επή¬ γαινε αύτΐς κάθε μερά. 'Εβννέτχισε τδν 8ρ·6μο της πεζή, στενάζοντας ποΰ κοιί πθ!>, μέ τα μάτια Όολωμένα
    άπε τα ϋν.ρυα, 8ιερωτΐ>μένη, άν
    6ά έζοΰσε. Στήν γέφοοα τοΰ Σηκο>-
    ανα τής ήλθεν έ πειρασμός των έ-
    σταυρωμέ'/ων τοΰ ερωτος. 'Αλλ' έ-
    σχ&φθηκ* τεύς γσνβΐς της καί πέ-
    ρ?σβ πειδ γρήγορα.
    Τώρα πού ήτβν μαχρυά άπδ τδ
    ποτάμι τίΰ νβροό, τδ ποτάμι τής
    θλίψεως την «νεχτ,ρβ. 'Αναρωτή-
    ονειρώίε,ς
    ζό Ι
    Ί
    •-.,---^^, γτς.φωςιε.ις ποταιιοί Μ>χ
    «ιτβγ έμ?ανιζόταν Ινα λιοντάο: Ιη
    λα την στιγμή χού έπϊόχειτο'νΐβ'·
    «γτ; την λεία -». τό ,'^α^Μ!
    μια νεραβα ή όποία
    ςωνβ σέ άχίνϊ·ανο καί ..Γ_. ,„
    ^ Ή πίίδίχή άχόμ,η 4οχή .
    Κ. / Ύ'**"* Ι · Γ* η· Λ> 2.—Ϊ * '
    * - *ν * · >* τ( —, ιχο 3 Ος ΟΕΧΟ ~ 2 ί ι ι ~ ί
    «χύτταςε καί, μηχανικά, ή ν.
    ναρωτηθη^ χώς έλειτοοργο
    κολο.'ήήση την συσχε·^, τό άν»Οι
    κβ'. τδ τδύίΐμο των λαμζτήρων^
    ταν σοφό, πολύπλοκο πρότγμα
    στισεν· έ«έφθηχε πώς ανθρα
    πιτηίε'.Ο!, πολίι έπκΑίλείς χ,.·;!
    έφεορετικοί. «Ιχαν κάμει
    ως εκ θαν,μ,ατος, «^
    ματος τοΰ οωτός, μιά γαλή^
    γΐνε αέσα της. Αύτοι οί ανθ"
    αύτοι οί άνορες που τό ε'χζν
    ξει. αύτοι οί έφεορέται, αύτοι
    τελεσταί, ούτοι οί δοολεντάϊί
    σαν, δέοα:α, καί καλοί, μερ::.ίι
    π: α^τοΰς ήταν αδύνατον νά
    πάρχουν καί καλοί δστερ' άχο Ι
    Όαύματα ποΰ ήςεοραν νά ΙτΛ
    γοΰν1 Είχΐ γελατθή γιά ττρώτί
    ρά άπό ενι παληάΛρωπο γ
    Ή ευτυχία μ·ά μερά βά
    χτική· θά σ^ναντοΰσε τον ανδ(·|
    τίμ'.ο, τόν «νδρα τόν άλη'Θ'.νόί
    τά' χείλη τοα δέν διαψείϊθΛ|
    χ καρδιά...
    ΡΟΚΤ εΗΕδΤΕΒ, Χ. Υ.-^
    θνικό; Κήρυ|>, 'Ημίρήσιος, Κιν
    τικος καί Μττνιοίος ΕίκονογΓ
    «ολείται παρά τού άντιηροί .
    Α. Βαπιονν8*ν, 10 δουιΐι ΜβιπΙ
    Ό Αυγονστο; Βόγγε>, δ<ηις κατεδικά σθη είς τόν 6ι'^| έρρενουντ, Γν *-1" '
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑ.ΚΗ. 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΐ»:ι
    31
    ΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΝ ΕΝΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ
    II
    ΤΑΣ 011 ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΟΠΟΥ ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΘΗϋ 0 ΑΝΤΙΝΟΟΣ
    [ΑΓΡΟΝ, Ίανουάριος.— Έ-
    |της άριστερας δχθης τοΰ Νεί-
    ι, τριακόσια χιλιόμετρα νοτίως
    Κάϊρον, είς μίαν στενήν κοιλά-
    ! μεταξϋ τοΰ ποταμοΰ καί μιάς
    Ιράς χαμηλόν λόφων, έγείρεται
    [μέσω των φοιγικοδένδρων, Ινα
    'αφικόν χωρίον, τό Σέχ - Άμ-
    τό οποίον οί Κόπται δνομά-
    έπίστις Άνσίν. Έκεί τό 130
    |Χ·, περί τα τέλη τοΰ μηνός Όκ-
    >ρίου, ανεκηρύχθη επισήμως
    νέος θεός: δ Άντίνοος. Ό
    ιωπος αύτός ήτο δ τελευταϊος
    τόν οποίον ή είδωλολατρική
    [>ησκεία τής αρχαιότητος άπένει-
    τήν μεγάλην αύτην τιμήν. Καί
    πρωτοβουλία της θεοποιήσεως
    Ιιύτης δφείλεται είς τόν αύτοκρά-
    ρρα Άδριανόν.
    Ό Άδριανός, κατά την δεντέ-
    ΐν περιοδείαν τού άνά την άπε-
    Ιαντον αύτοκρατορίαν τού, μετέ-
    ιη διά πρώτην καί μόνην φοράν
    Ις την Αίγυπτον. Έν πρώτοις πα-
    Ιεμεινεν είς την Αλεξάνδρειαν §-
    |*«, εκπληρούν παλαιάν τού έπι-θυ-
    ΐν, επεσκέφθη τό Σεράπειον καί
    νεζήτησε μέ τούς ςκλοσόφους
    4 περιφήμου Βιβλιοι}ήκης καί
    [ϋ Μουσείον. Κατόπιν, συνοδευό-
    ;>ς υπό τής σύζυγον τον Σαβί-
    Ις καί ποϊναρί-θμον άκολονθίας,
    [ροχώρη,σε, διά τοΰ Νείλον, εί;
    εσωτερικόν της χίόρας. Την
    Ι'την έβδομάδα τού Όκτωβρίον,
    ^ύτοκρατορική σννοδεία ενρίσκε-
    πλησίον τής πόλεως τοΰ 'Ερμοΰ
    |Θότ, μ>ας άπό τάς μεγαλειτέρας
    τοοπόλεις τής Μέσης Αιγυπτου
    π ίδρα; άρχαιοτάτης 3ξθλογικής
    |Όλής,
    ^6 τραγικον τέλος τού
    'Αντενόου.
    Ή χρονολογία α&τη έπιβεβαι-
    "ται εκ τοΰ γεγονότος ότι, την
    ' Νοεμβριού, ή αύτοκρατορική
    ηΌδεία είχε φθάση είς "τάς θή-
    ~ις, ώ; άποδεικνύουν αί έπιγρα-
    αί αί διατηιρούμεναι !πί της βά-
    :ως τοϋ κολοσσοϋ τοΰ Μέμνωνος
    «ι αί οποίαι έχαράχθησαν κατ'
    Γθλήν της Σαθίνης.
    "Εναντι τής -Έρμουπόλεως, δ νέ
    οί Άντίνοος, δ ώραιότερος την
    )ήν καί εύνοούμενος τού Αύτο-
    'άτορος έπνίγη είς τα νερά τοϋ
    )οΰ Νείλον. Περί τοϋ τραγικοϋ
    ύτον τέλονς νπάρχουν δύο έκδο-
    ίί: "Αλλοι φρονούν ότι πρόκειται
    ι τυχαίου δυστνχήματο;, αλλοι
    »ς νποστηρίζονν ότι δ Άντίνο-
    έθυσιάσθη εκουσίως διά νά σώ-
    τόν Αύτοκράτορα άπά-σοβαρόν
    'δυνον.
    ο βέβαιον είναι ότι δ Άδριανός
    ιήνησε την απώλειαν τοΰ εύνο-
    ιένου τού καί ηθέλησε νά δικαι-
    Π την μνήμην τού. Πρός τόν
    πόν τούτον διέταξε ν' άνακη-
    [ύη δ ^Άντίνοος είς Θεόν.. Έ-
    'η; επί τού τόπον δπον έπνίγη
    ροσφιλής τού νέος εκτισε μίαν
    ' πόλιν, την Άντινούπολιν.
    'ί Χριστιανοί συγγραφεΐς έσχο-
    >αν μέ περιφρόνησιν καί είρω-
    ν τό ανωτέρω γεγονός καί τονς
    ΑΙ Δδες "Αϊρην
    καί Φλώριν Φέλπς
    κρατούσαι ύψηλά
    είς τάς χείρας των
    μικρόν όμοίωμα τοϋ
    νέου πηδαλιουχου-
    μένο) άεροστάτου
    <Λός Άγκελες» πρωταγωνιστάς τού. Άλλ' οί νεώ- τεροι ίστορικοί, έξετάζοντες άνε- πηρεάστως την απόφασιν τοϋ Ρω- μαίον αΰτοκράτορος ευρίσκουν χω- ρίς ν' αποκλείονν καί τοΰς αίσθττ ματικονς λόγονς, ότι αυτή νπηγο- ρει'ιτη υπο σοβαρ/πέρων καί εύρν- τέρων βλέψεων. Κατά την γνώμην των, ή θεοπο'ησις τοΰ Άντινόον εΐχε κυρίως. ρ'αθεϊαν πολιτικήν ση¬ μασίαν. Δέν πρέπει νά λησμονίϋμεν ότι ενρισκόμεθα είς την Αίγυπτον, δ¬ που άπό χιλιετηρίδων ό Νεϊλος έ- λατρεΰετο «ξ»ς Θεός.. Εάν δ ποτα- μός οΰτος, πιρέσυρεν είς τα νδα- τά τον Ινα άνθρωπον, δ τελενταϊος ούτος εθεωρείτο υπό των αλλων ώς εύνοούμενος τοϋ Θεόν. Κατά τα; ιδίας δοξασίας, οί πνιγόμενοι άπο κτοΰσαν ΰπεράνθ·ρω.τον φύσιν καί κατετάσσοντο μίταξ,ν των τηιιθέων. Π ιστεύεται ότι δ Άντίνοος έπνίγη την τελευταίαν έβδομάδα τοϋ Όκ- τωβρίον είς περίοδοτ δηλαδή τοΰ ετους κατά την οποίαν, επί τη εύ- καιρία τής νψώσεως των υδάτων τοΰ ποταμοϋ, έωρτάζοντο μεγαλο- πρεπεστατα τα Νείλεΐα υπό των ίερέων κα ίτοϋ Αίγυπτιακοϋ λαοΰ. Είναι εΰκολον νά φαντασθωμεν πόσον ή (τυμπτωσις αυτή διηυκόλν- νε την υλοποίησιν τοϋ Άντινόου. Ό τόπος τοΰ θανατον τού κατέστη τό κέντρον τής ζωή; τον. Κατ' αρχάς, δ Άντίνοος συνεταυτίσθη μέ τόν "Οσιριν, άργότερα δέ καί έκτός της Αίγυπτον, μέ τόν Διά- νυσον καί τόν Ερμήν. Ή λατρεία τού διεδόθη ταχΰτατα είς δΤ,ον τόν ΜΗ ΣΑΣ ΒΑΣΑΜΖΟΥΝ ΤΑ ΨΑΡΑ ΜΑΛΛΙΑ! )ΛΛΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΙ Ε- [ΟΥΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΘΗ Ι ΑΠΟ ΨΑΡΑ ΜΑΛΛΙΑ κοινωνικάς καί έμπΰρικός κόσμος μέ άπογοητεύσεις τούς άτυχείς ; πού ίχο>τν ψαρά μΛλλιά, άδια-
    : ΐίόσον νέοι ή καλοδιατηρημενοι
    είναι οί τοιούτοι. Ή θέσις σας
    μειονεκττκή δν τα μαλλιά αας
    ^ξεθωριασμενα η ψαρά. Χάρις
    την επιστήμην ευρέθη ό τρόπος
    ρίσεως διά τούς ύποφέροντα;
    εθωριασμίνα ή προώρως ψαρά
    Ιιά. Διά τοΰς επιθυμούντας; έλκυ-
    |ν πσρουσιαστικόν καί μαλλιά νεα-
    χρώματος, ΰπάρχει θαυμάσιον,
    άχρσνν ρευστόν. Χάβις αιντοΰ
    6πάρχει πλέον δικαιολογία διά
    |Α μαλλιά. Ιδού κατι τι πού θά
    Τό ΑΡΚΕΗΒΗ (Κ—Κ—Β) Νοση-
    λευμα μεταδίδει χρώμα τόσον βαθμη¬
    δόν, &στε τό τοιοΰτον νά είνε εντελώς
    απαρατήρητον. Δέν πρόκειται περΐ ε¬
    πικινδύνου μεθόδου. Τό ρευστόν είναι
    εύκολομεταχείριστον. Είναι καλόν διά
    κάθε χρώμα μαλλιών. ΜΙΑ ΦΙΑΛΗ
    ΔΙ' ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ. θά τό εδ-
    ρητε ευχάριστον καΐ άρμονικόν μέ τάς
    φυσικάς λειτουργίας τοΰ κρανίου καί
    της κάμης. Δέν πειράζει ΡεΓΐΠΒηβηί
    οτ ΜβΓΟβΙ νβνβ8. Είναι θαυμάσιον
    τονωτιχόν διά κάθε περίπτωσιν. Τ' Α-
    ΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΛ ΕΙΝΑΙ ΗΓΓΥΗ-
    ΜΕΝΑ ή τα χρήματά σας έπιστρέφον-
    ται. Μεγάλη φιά).η 6 οΰγγιών άπο-
    στέλλεται διια τή προπληρωμή ενός:
    $1.00. "Αν έπιθυμήτε στέλλεται και
    ο. ο. η.
    703 Ρϊίΐη 5ί., ΝθΓΐηννεδΙ, νν*35ΐι-
    ΐ, Ό. Ο.
    ΛΚ^: Στείλατε την αγγελίαν μέ $1.00 καί θά σάς στίίλωμεν μίαν
    1 διά σοϋπού—ΔΩΡΕΑΝ
    άνατολικόν κόσμον καί είς αύτην Α-
    κόμη την Ρώμην. Ό Άδριανός εί¬
    τε εδέχθη είτε έπέβαλλεν την θεο-
    ποίησιν τοΰ εύνοονμένον τον δέν
    άπέολεπε μόνον είς την ικανοποίη¬
    σιν των αΐσθημάτων τού ή τά)ν
    θρησκεντικών τού ίδεωδών. Πρό
    πάντων, έξνπηρέτει Ινα εύρύτατον
    πολιτικόν σχέδιον τοΰ οποίον την
    εφαρμογήν έπεδίωξε μέ σταθεράν
    θέλησιν καί μέ σύστημα. Καί τό
    σνέδιον τουτο συνίστατο είς την
    προστασίαν καί την αναγέννησιν
    τού 'Ελληνισμοϋ.
    Έπωφελήθη λοιπόν της πρώτης
    δοθείσης εύκαιρίας διά νά ιδρύση
    την Άντινούπολιν, την «πόλιν των
    Νεορλλήνων» ήτις θ' άπετέλει τό
    ίσχυρότατον προπύργιον τοΰ Ρο>
    μαϊκοϋ κράτονς είς την Αίγνπτον.
    Τό σχέδιον τού 'Αδρια-
    . νού.
    Δέον νά σημειωθϊ) δτι κατά την
    εποχήν εκείνην είχε προχωρήση
    πο?.ΰ ή άφομοίωσις των κατακτη-
    των μέ τόν γηγενη πληθυσμόν. Ό
    Έλληνικός πολιτισμός παρεχώρει
    την θέσιν τον είς τόν Αίγυπτιακόν
    καί ή έπιβολή των ξένον κατα-
    κτητων διαρκώς έμειοϋτο. Ό
    Άδριανός ηθέλησε νά προλάθη
    την πλήρη εξαφάνισιν τοΰ 'Ελληνι-
    ' κου πολιτισμού άπό την Αίγνπτον.
    Καί ώς άσφαλεστερον μέσον έσκέ
    φθη νά κτίστ) μίαν νεαν πόλιν είς
    την οποίαν τό Ελληνικόν πνεϋμα
    0ά ηδύνατο νά αναγεννηθή καί νά
    ένισχύστ) τό γόητρον τής αύτσ/ρα-
    τορίας. Ό ίδιος ώογάνωσε την νέ¬
    αν πόλιν, ή οποίαν θά διηρείτο είς
    φνλάς καί δήμους καί τής οποίας
    οί κάτοικοι θά ήσαν, ώς επί τό πλεΐ
    στον "Ελληνες ή δποικοι 'Ελληνι-
    κής καταγωγής. Ή πόλις τού Άν-
    τινόου, ίδούθη τοιουτοτρόπως διά
    ν' άποτελέστι νέον σοβαρόν κέντρον
    τής Ρίομαϊκής αύτοκοατορίας. Ή
    νέα πόλις ήτο αύτόνομος, είχε Ιδι¬
    κήν της γερουσίαν, προεδρευομέ-
    νην υπό ενός πρυτάνεως, γυμνάσι-
    ον καί αλλα ίδρύματα Ελληνικόν
    καθαρώς χαρακτήρος.
    Ώς επίσημον χρονολογίαν της
    ιδρύσεως τής Άντινονπόλεως δέ¬
    ον νά θεωρήσωμεν την 30ήν Όχ-
    τωβρίου τού 130 μ. Χ.
    Τό τοπογοαφικον σχεδιάγιραμ-
    μα καί ή άρχιτεκτονική της νεα;
    πόλεως δέν είχον τίποτε τό ΑΙγυ-
    πτιακόν. Τό σχεδιάγραμμα ήτο
    σχήματος τραπεζίου, τοϋ οποίον ή
    περίμετρος άνήρχετο είς πέντε πε-
    ρίπου χιλιόμετρα. Δίο μεγάλαι πά
    άλ?»η?.οι οδοί διέτεμνον την πόλιν
    καί εφθαναν μέχρ< της δχθης τον ποταμοΰ. Ή μία έκ των δδών τού¬ των είχε μήκος ενός χιλιόμετρον, ή αλλη 1.300 μέτρίον, αμφότεραι δέ πλάτος εΐκοσι περίπον μέτρων. Είς τους δρόμους τούτους καθώ; ναί είς μερικονς δεντερεύοντας υ¬ πήρχον στοαί. Ή πόλις ή όποία δν- τικώς; είχεν, ώς δριον τόν ποταμόν επί τοϋ οποίον ευρίσκετο καί δ λι- μήν έπροστατεύετο είς τάς τρείς άλλας πλευρας της υπό τείχους. Μεγαλοπρεπεΐς πύλαι ώδηγουν εϊ- τό νέον τουτο κέντοον τό οποίον δέν ήργησε νά γν<ορίστ| ημέρας εύ- τιμεοίας καί άκμής. Τουτο άποδεικνύεται έκ των έπι- βλητικών μνημείων τα δποΐα έκτί- σθησαν είς την Άντινούπολιν Με- ταξύ δλλων υπήρχον ώραιότατα Ι- διωτικά κτίρια, δημοσία λουτρά, ά- ψΐδες, άγορά, δημοσία λοντ,ρά, τΗ'- ατρα, στάδιον, ναοί καί δ τάφος τον Άντινόον. Τα ίρζίτ.ΐΊ. της ς Μέχρι των άρχών τοΰ δεκάτου έ νότον αιώνος διετηοοϋντο άκόαη τα ερείπια της πόλεως. Πολλά μά' λιστα κτίρια έσώζοντο έν άρίστυ καταστάσει καί απετέλουν ενα έπν βλι^τικόν σΐ·νολον. Ό Ζομάρ, δ ΓάίΑος σοφός όστις συνώδευσε τόν Νίΐπολέοντα' είς την εκστρατείαν τής Αιγυπτου τα είοε καί τα περι ένοαιΙ»ε καί τα έζωγράφισε. Επί- οης τα .-τεριέγοαψε καί ενας έκ των διαπρεπεστέρων άρχαιολόγων τής * έποχής έκείνης, δ Λονκά. Έν τούτοις κατά την διάρκειαν τοΰ παρελθόντος αιώνος, οί ιθαγρ- νεΐ; .έχρησιμοποίησαν τα έρείπια [ διά νά κτίσουν τάς κατοικίας των καί σήμερον δέν άπέμεινε παρα έλά-ιστος σωρός λίθων. Πρό τριακονταετίας, δ Γάλλος Άλβέρτος Γκαγιε, ενήργησεν ανα¬ σκαφάς, άλλά αί μέθοδοι τάς οποί¬ ας ηκολούθησεν τόν ωδήγησαν είς άποτυχίαν. Άργότεοα δ Άγγλος άοχαιολόγος Τζόνσων εσυνέχισε τάς ερεύνας τοϋ Γάλλον συναοέλ- φου τού, χωρίς δμως ίκανοποιητι- κά άποτε?ι£σμχΐτα, Άλλά, παρ' δ- λους τοΰς βανδαλισμονς καί παρ' ό)»ας τάς αποτυχούσας αποπείρας, οί άρχαιολόγοι πιστεΪΌυν ότι ή πό¬ λις τοΰ Άντινόου δέν ίχει έξαφα- νισθη τελείως. Την 30ίιν Όκτυβρίου τοΰ 1930 σΐκμπληροννται 18 αίώνες άπό τής ημέρας πού δ Αύτοκράτωρ Άδ,ρια νός, διά λόγους πολιτικοΰ; καί διά νά προστατεύση τό Έλληνολατινι- χον πολιτισμόν, ^δρυσε την Άντι¬ νούπολιν. "Ηδη πρόκειται νά έπα- ναρχίσουν αί άνασκαφαί είς τό έ- ξαφανισθέν αύτό κέντρον τής 'Ελ- ληναστικής ΐιεριόδον καί έλπίζετοα ότι αύτην την φοράν θά έλθουν είς φώς ένδιαφερώτατα εΰρήματα. Οί έν Αίγύπτίρ Ιταλοί άρχα ολόγοι φιλοδοξοϋν ν' άναλάβουν αύτοι τάς ερεύνας, διότι ή πόλις αυτή εί¬ ναι ή μόνη την οποίαν ίκτισαν <*" Ρωμαΐοι είς την Αίγνπτσν. Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ Ήτο» τό "Αγιον Πάβος τού Σωτή¬ ρος ημών. έξεταζόμενον άπό νομιιιής άποψίως. συμφώνως μέ τούς τότί Ρ«ί- μαΐχούς καί Ίουδαικοΰς νόμους. 'Υχό Τ ραΐκζουντίου, ΕΙσαγγελέ»; τΑν Π Δεδειιέναν Χ1.Μ. Έκλεκτά βιβλία ίχει μόνον το Βιβλιοπωλείον τού « Έ Θ ν ι κ ο ϋ Κ ήρυκο ς». Ό τέως πρωτοπυγμάχος Τζάκ Χτέμψο μετά της ανΧ. Τέυλορ, κατά την πέμπτην έΛετειον των ά
    Λ.
    * «κοηαβι
    Χι ΙΤΕΚ-Α.Ι-Ο
    5ΕΏΊΟΝ ι
    δϋΝϋΑΥ, ΡΕΒΚυΑΚΥ 16, 1930.— ΥΟΕ.
    XV.
    Νο. 5409.
    ΝΕΥν' ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1930.
    ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ —
    ■ι 5409,
    ΠΡΟΧΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΥΤ.ΑΤΑ ΤΗ-
    Ό μυστικός άστυφύλαξ Άντολφ
    Βάν Κοπεντέϊλ, όστις άνεκρίθη
    σχετικώς μέ τόν πυροβολισμον κα-
    τά τοΰ άστυνομικοϋ έπιθεωρητοΰ,
    Χένρυ Γκάρβιν έν Ντητρόιτ.
    Γό Γερμανικόν ύπερωκεάνειον «Μοΰντσεν», τό οποίον έκάη^ καΐ έβυθί.-θη είς τόν Χούδσωνα ποταμόν πλησίον τής όδοΰ Χρίστοφερ τής Νέ-
    ας Υόρκης. Δύο άνθρωποι εφονεύθησαν καί εξ ετραυματίσθησαν.
    Ό Ντά Πόλιο, όστις συνελήφθη υπό τής άστννομίας τής Π όλως Βαετι-
    κανοϋ, κυνηγούμενος επί κλοπή. θά είναι ή πρώτη δίκη επί έγκλήματι έν
    τή Άγία Πόλε^
    Ό Τζέημς Ε. Φαρράρ, έκ Βοστώνης, μετά το ϋδικηγόρου τού, άριστε-
    ρς^ Κατηγορεϊται ώς άγοράσας εν τέταρτον γαλονίου ούίσκυ.
    Ή κ. Μαίρη Μάκ Γκράναχαν,
    γραμματεύς τοΰ έ|αφανισθέντος
    χημτκοΰ καί εφευρέτου Δρ "Ερνεστ
    Ούάτζλ τού Κλήβελαντ, κάτω, τής
    οποίας ή έξαφάνισις έπιβραδύνει
    τάς προσπαθείας τής άστυνομίας
    πρός ανακάλυψιν τού.
    ΐμ Χάουορδ Τάφτ, σύζυγος τοΰ ασθενούντος πρώην Προ-
    °ίο» Γϊάγου των Ήνωμένων Πολιτειών, μεταβαίνουσα
    •ν τού είς 2ν νοσοκομείον τής Οΰασιγκτώνος.
    Ή Τζόυς Ούεδερντ, ή όποία παρχ,-
    τήθη έκ τής πρωταθλητείας τού
    γκόλφ έν Αγγλία.
    Ό Χερμπερτ Χοΰβερ, νεώτερος, υιός τοϋ Άμερικανού Προεδ(?ου, κω
    Αλαστερ Μάκ Ντόνα>.δ, υιός τοΰ "Αγγλου πρωθυπουργοΰ Ρο,μαευ
    Ντόναλδ, ςρωτογραφηθέντες μαζύ πρό τινος χρόνου έν ΠασανΤΓτνν-
    Πολιτείας ΚαλιφορΛ'ίας