184027
Αριθμός τεύχους
5115
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
28/4/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 5Ε0Π0Ν
ΙίίυδΤΗΑΤΕΟ
τ^·τ1?, ^ ~
Α±±<-3 ΤΟΤΝΓ ΚΟΣΜΟΝ /^Ρ"^" -^-^^ΡΙΓ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙ2 ΧΟΡΕΪΤΡΙΑ ΓΟΗΤΕΥ0Υ2Α ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΙΓΚΗΠΑ. Η ΔΡΣΠΟΙΝΙΣ ΦΑΙΗ ΜΑΡΜΠ ΑΡΙΘΜΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΑΥΜΑΣΤΩΝ ΤΗΣ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΤΗΣ ΟΥΑΛΛΙΑΣ, ΤΟΝ ΔΙ¬ ΑΔΟΧΟΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΊ'ΖΕΡ.-- Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΗΣ ΝΕ- Ο'ΥΌΡΚΕΖΙΚΗΣ ΟΕΑΣ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ ΟΣΑ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΝΟΥΝ ΑΙ ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ Η ΥΨΗΛΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΘΩΠΑ'ΓΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΠΩΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΠΡΩ- ΗΝ ΚΑΊ'ΖΕΡ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΝ. Τό άκοαατηίκον ενός κοσιιοβρι- θοΓς Όεάτρου τοϋ Λονδίνον, είς τό οποίον μία <·)ρο:ία Άιιεοικανίς χο- ρεντρια Ιπεδείκνι,Έ την θανμ'ασίαν τέχνην τι).-, έρριπτε σΐ'/νά Ρλέμκα- τ ί β ί>ί ^
χη ), έρρπτε σΐ/νά Ρ
τα είς εν εκ τβν ί>εο>ρεί(ΰν, ΐ^α ?,ι>
ό διακεκριιιένοι νεαροί "Αγγλοι ε-
χειροκτότουν ενθοΐ'οιου>>ο;ς;. Ό εί;
εκ τίν δΰο νέ(ον δί.ν Γ;το &)λος Γ,
ό αανκΐ)5ίός άγαπώυενο; Ποϊγχΐιρ
τΓ;ς Οΰαλίας, επί τοϋ ό.τοίον ώραι
γ γνναΐκες πάση; τσΗεα,ς -<αι ΐ; πάσης γωνίας; της γΓ·ς είχον επι σωρει'ση την καπΐος ααταίαν λα τρείαν των νίκας τής Αγγλικη:: Άριστοχοα- τίας; "Οχι, ό Λόρδο.- Νόοδεσκ ϊέν ίυιπορεΐ κα&ό/.ου νά ποάΗτ) τοιοϋ τόν τι. Ή -/οοεύτοια ώφειλε νΛ ν~· ταθί) ινα συναντήαη τον Ποίγ- κιπα. Π ώς: Ήθλεϊτο νά κατοοβη ίνα τόν σΐ'ναντΓ]σΓ; Τα ποάγιΐατα οέν γίνονται ετσι είς τίιν 'Αμερικ^»; υπό τοϋ Πρίγνιπος. "Οτοτν δ ό Λόδ Ν ι -ι ·ν^τ Μ<.ι^"<Αν ».*.'-/ ν ^-"4/ ν.*#νΐΑίν V ) <>1
τίνες Γιτελΐζον τού; ίδι/οτς τον κα-
' λ τό διάλειμιια. Άλλ' οσάκις ή
■ '·λαία ΰψώνετο, τα βλέιιματά τού
•οσεκολλώντο είς την έρατΓΐνήν ο
■ν καί το ενγραιμιιον σίχια της χη-
ΐτοβρΐ'τον Άιιερικανίδος επί τής;
•'ηνής, καί ό ϊδιος ιιετά δνσκο-
ιαις ανέμενε τό τέλο:; τής πίαρα-
-<ίσεως, δπότε 6 σΐ'νοοος τον, ύρδος Νό^δεβν."* μετέβαινον όπως έ Γϊόυ την φέ.ιη Επί τίλους τό φινάλε της έτελ?ί- •οσε καί τό τελρνταϊόν τη; ΰσμι I- ψά?ιη, δ δέ ΠρΤγκιψ εναγωνίως ανέμενεν εί Γτήν είσοδον τη ·&ε- άτρου, ενω ό λόραος Νόρδίσν. ?ι- μορφή τον ήτο γνωοτή είς τα πα- ρασκήνιο. Ενθα·: εισήχθη είς τό κο·ιιϊ»τήριον καί έχοαρετΊο ^γ ιιέ ευχάριστον αειδίιμα. 'Αλλά. φοΐΈον Ηλ,ε! "0™ν δ Λόρδος είπεν ότι δ φίλος τού, <) Πρϊγκΐι|ί τής Οναλία;, ανέμενε είς την ιϊσοδον δπχος την <Γι;%·αντή- «η, τα μενάλα καστανά ;ιάτΐα τή^ , ΑιιεριΙκανίδος δέν διηίλΌΐίιχίτησαν κοιθό?.ου, «λλά ιιέ μίαν ι'γένειαν αυτή είπε: Λ"" . φέρτέ τον επάνω, σ.ν ..... νά έλθη»." , Ό Λύρδος Νόοδεσκ έιιει%"εν έμ- βρόντητος. Τό βέβαιον είναι ότ< τα δικά τού δμιιατα εδείκνυον με- γίνονται ετσι είς τίιν Αμερικ^»; 'Επί τίλον; τί άλλο ίιδι'ατο νά χρά Εί] 6 Λόοδος Νόοδεσ1--: Ίκιοα νά πληρο(ΓΌρήσ»ι την ΑίτοΓ' Ύι|Μ|/.ό- ΐΊΐτα ότι Λν ί θίλε νά σΐ'ναντι'ΐίΓτι την χορι-ι'τηιπν, ώφτιλε νά ΰπάγτ, αύτό; πρός ικείνην! Φααασθητε εσεΐς ποάγματσ! 'Αλλά τό πτΐσιια τοΓ :-ναλοιιαίϊη- νου Πρί/νιπο, νχο εξ ισοΐ' δυ¬ νατόν δσοΛ' καί τ7}: Άαρςινανίδος καί δ Πρΐνκιψ εφννεν, ττιοα- χθείς δ'χι ολίγον. 'Αλλά την ρτο αένην ποοηαν δ ϊδιος ετοιεςεν είς (ν «νι'ίο.το;λ£ΐον. Ιόιάλεξρν εν ιιενά- λο α.τουκέτο άπό τριαντά(|~υλλα χαί διέταΐε νά τό στΓίλονν την εσπε'- ραν εκείνην πρό; την δεσττοινίδα , Φαίη ΜάρΗπ. Διότι ή Άιΐεοιν.ανις|__ δέν τίτο ιϊλλη άπό την Νεοθοοκέζαν εΰτοιθΛ', ή δτοία ^ίπί τοϋ τα- τος δίδει σειράν Εύρωπαϊκών ί;ορών »ετ' άσμάτων είς το θεατρον λίπέλμολτ. ΙΟοτόπιν ή δεσποινίς Μάριΐιπ, ά- φοϋ έδεχ-θτ] τα τρΐαντάορνλλα, έ- δέχθη είς τό καμιχοοτήριόν της την -.τίσκεψΐν τοϋ Λόρδου ΝόοβείΓχ, χν οποίον είχεν ϊδί] πάλιν εί; το ρεΐον (τυνόδρι.'Μΐενον απα? έ'τι πό τοϋ Πρίγνιπος. Οτοτν δμως ό Λόρ·δος Νόοθεσκ, έλ.τίζί>>ν ότι τα
τριαντάφΐλλα ΐΐγαν ηαλάΗη να-
■χακ ΐήι' καοδιά της, έκαμε την ι¬
δίαν πρότασιν, την όπ:οία εϊ/ε κά-
μτ) καί την προηνοιιΐξ'νην νι'ν.τα,
Ιν.ήΊ ά^Λος το) ύ.τενβΐ'ΐιισε τ»Ί
ί τΐ|Γ, ιιέ
προτέραν
μα, τό δ-τοΤον εφαίνετο νά λε'γρ:
«"Οταν «παξ ■κάαω μίαν Ίτόττα-
σιν, δέν την ά)1όΖω ίντό; είκοσι
τεσσάρίον ώρων*. 'Ι3φ' φ νιαί δ
Πρΐγκιψ πα).ιν Λροσεπίίθηττε να
δείξη πεΐσαα ίσον <ι& τό Ιδικό^' της . καί ύ'παξ επ τφνγε — —ειροτχθεις ' ίτρρισσότερον άπό την έ Λί κνήμαι αΐτινες έκαμαν την Εύρο')- -την νά χάση τόν νούν της. 11 ιπγκι.τα, όστις ηρκει νά . τ.. ., ά.τΰ.ώς τ<< μικρόν δο:/.τν}<ον τή; χειοό; τον δτίος φέρη πσρά τό πλευρόν τού τάς ώ;>αιοτέρας γιι-
'βς έμφανίζεται είς μίαν χορευτικήν πόζαν έν τιό θεά-
τρφ Μπε'λμοντ.
Άί, ή χαριτωμένη μορςρή τηΓ, Θελκτικής χορευ¬
τρίας.
νην νύζτα. Άλ?.ά την Ιποιιέχην νι'
κτα ήτο πάλιν εί; τό ϋίαχοον. ΙΓ οί-
ρήλθεν οίτΓΐο ιιία ϊΐ>δθιμά;, κατά
την όποιαν ή δεσ,τοινίς .Μάριιπ έ
συνήθισε νά βλέπη τόν ΙΙ^ίγκιττ
είς· τό θεωρείον τού εί; πασάν πα¬
ράστασιν. ό3στε μίαν νύκτα. (ίιο·ν
τί] άνη^Λελθη δ'τι ό Πρίγκΐψ, ό ΐ-
διο; ΊΓΤ!τ'6αινε νά την ιδή είς τό
κομμωτήριόν τη;, αντη θέν δ
ξε καιιιιίαν εκχληξιν.
Τώαα, {ίστρρον ά.τό «ίαν τόσον
ηχοάν κατάκτησιν ή δποία, Γτημει
(οτεον, εληϊε διά τής υποσχέσεως
ενός άνακτόρον πρός ά.τοκλίΐστι-
κήν χρήσιν τη:, ήρκει ιιόνον Λ'ά χα¬
ρίση την καρδίαν της άς τόν ν.αλο-
οαθηιιίνον καί θελκτικόν Πυίγ-
κιτα τής ΟΐίοΡνίας. είναι άρά γε εκ-
.τλιρ-.τικόν ότι ή Φαίη Λΐάρμτ, ή ό-
.τοία δέν Ί«οτενθη άκίίμη κανένα,
Οά ένίνετο έπίσης δεκτί] «ί«ς ίπιοκε
.ττις είς τό κοιιμοίτήοιον τοΐ Κάϊ¬
ζερ Γουλιέλμου έν τγ, επιμελώς φυ-
λασσομένη ε.ιανλπ τού εί; τό
Ντόρν;
ΛΐΡΐΊ9ι·"θμένη είς ΒερολΓνον μέ
τό ιιεγαλο-τρεπές αιιτσκίνητόν της,
εί; τάς θι'οα; τοϋ υποίου ίίσαν
γραμιιέναι αί λε'ξεις «Νέα Ύόρκη,
Ηνωμεναι Πολιτειαι τής Άιιροι-
κή;», ή ^επ.τοινί; Μάοιιπ, ι";το άν-
τικείΡι?νον ιδιαίτερον υν.-ΙιτιασιωΓ1
έκ ιιέρον; τή; ιιητοό; της καί τ.>ϋ
άοελςροΰ της. όταν αίφνης .ίπ^ΐϊκί·
σισε νά περάση άπό το Ντόρν καί
νά παρηγορήση τύν θίΜ
καί φιλϊοηιιον Κάϊ'Γερ μέ ?ν χαρ-
Χό.
'Όταν άνεκοίν(οσε την πρόθε¬
σιν ^ης είς τοΐ·ς άγρχ'πΛΌΐ1; φυλα¬
κάς, ^ϊτινες ϊσίαντοα εΕίο9ί·ν τοϋ
σιδηοοΐ φράκτου μέ τάς ΰι]·ηλά;
αίχμάς, πσΰ .τ?ριβάλλει το «νάζτο-
ρον τοϋ ΙξορίστΌυ ιιονάρχου, κκεΐ-
λόι την ήτένασαν έ'κθΊ^ιιΐδοι κΰΐ ά-
ποοοϋντες όν ή ώραία νεάνις ιιέ
την χαρΐεστάτην κόκ"κιντ|ν φανίλ-
λαν καί τό .τορφυ.;. οϋν σκονφάκι Γι-
το π'ράγματι είς τάς φρένας τη;.
Τί; Νά ειιβη καί νά είπΓι «Άλ-
λό* είς τόν Κάϊζερ όστις δέν ολέ-
πει '/.αλ'ένα, όντε νβν ιιίλη τή; Γερ-
μανικη; άριστοκρατίας;
«Θεέ μεγαλοδι'ναμε'» καί δ.τιδή-
ποτε ά/Ιλο είπον είς την γλκθΓτάν
των οί φύλο^/.ες τοΰ Κά-.ζερ πρός
«κδήλίοστν τήις μεναλη; τίον έκπλιί-
;εω;, δέν ήσαν άρτκετά δτος §ν-
Οαρρννουν την δΐσποινίδα Μάρ;ιπ,
ή δποία ησθάνετο ότι θά τίτο κοϊ-
'Κήτησε λοιπόν νά ίδη κιΓΤοιον
ολίγον ανώτερον «πό τονς φιίλα-
κα:, καί έκεΐνοι, άν καί τής είπον
ότι αίτό δέν θά την ώφέλει. «νέίκο-
σαν είς ίήν τρεί.λή, (·>ς εφαίνετο,
ϊδιοτΓοπίαν της ιιέ χίνηιια τελεία:
ιϊδιααορίας. 'ΐΐτί τέλονς υ< ΓονσιάσΟησαν διάφοοοι Ι »|.1!«<.» ----
ΙίίυδΤΗΑΤΕΟ
τ^·τ1?, ^ ~
Α±±<-3 ΤΟΤΝΓ ΚΟΣΜΟΝ /^Ρ"^" -^-^^ΡΙΓ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙ2 ΧΟΡΕΪΤΡΙΑ ΓΟΗΤΕΥ0Υ2Α ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΙΓΚΗΠΑ. Η ΔΡΣΠΟΙΝΙΣ ΦΑΙΗ ΜΑΡΜΠ ΑΡΙΘΜΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΑΥΜΑΣΤΩΝ ΤΗΣ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΤΗΣ ΟΥΑΛΛΙΑΣ, ΤΟΝ ΔΙ¬ ΑΔΟΧΟΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΊ'ΖΕΡ.-- Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΗΣ ΝΕ- Ο'ΥΌΡΚΕΖΙΚΗΣ ΟΕΑΣ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ ΟΣΑ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΝΟΥΝ ΑΙ ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ Η ΥΨΗΛΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΘΩΠΑ'ΓΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΠΩΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΠΡΩ- ΗΝ ΚΑΊ'ΖΕΡ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΝ. Τό άκοαατηίκον ενός κοσιιοβρι- θοΓς Όεάτρου τοϋ Λονδίνον, είς τό οποίον μία <·)ρο:ία Άιιεοικανίς χο- ρεντρια Ιπεδείκνι,Έ την θανμ'ασίαν τέχνην τι).-, έρριπτε σΐ'/νά Ρλέμκα- τ ί β ί>ί ^
χη ), έρρπτε σΐ/νά Ρ
τα είς εν εκ τβν ί>εο>ρεί(ΰν, ΐ^α ?,ι>
ό διακεκριιιένοι νεαροί "Αγγλοι ε-
χειροκτότουν ενθοΐ'οιου>>ο;ς;. Ό εί;
εκ τίν δΰο νέ(ον δί.ν Γ;το &)λος Γ,
ό αανκΐ)5ίός άγαπώυενο; Ποϊγχΐιρ
τΓ;ς Οΰαλίας, επί τοϋ ό.τοίον ώραι
γ γνναΐκες πάση; τσΗεα,ς -<αι ΐ; πάσης γωνίας; της γΓ·ς είχον επι σωρει'ση την καπΐος ααταίαν λα τρείαν των νίκας τής Αγγλικη:: Άριστοχοα- τίας; "Οχι, ό Λόρδο.- Νόοδεσκ ϊέν ίυιπορεΐ κα&ό/.ου νά ποάΗτ) τοιοϋ τόν τι. Ή -/οοεύτοια ώφειλε νΛ ν~· ταθί) ινα συναντήαη τον Ποίγ- κιπα. Π ώς: Ήθλεϊτο νά κατοοβη ίνα τόν σΐ'ναντΓ]σΓ; Τα ποάγιΐατα οέν γίνονται ετσι είς τίιν 'Αμερικ^»; υπό τοϋ Πρίγνιπος. "Οτοτν δ ό Λόδ Ν ι -ι ·ν^τ Μ<.ι^"<Αν ».*.'-/ ν ^-"4/ ν.*#νΐΑίν V ) <>1
τίνες Γιτελΐζον τού; ίδι/οτς τον κα-
' λ τό διάλειμιια. Άλλ' οσάκις ή
■ '·λαία ΰψώνετο, τα βλέιιματά τού
•οσεκολλώντο είς την έρατΓΐνήν ο
■ν καί το ενγραιμιιον σίχια της χη-
ΐτοβρΐ'τον Άιιερικανίδος επί τής;
•'ηνής, καί ό ϊδιος ιιετά δνσκο-
ιαις ανέμενε τό τέλο:; τής πίαρα-
-<ίσεως, δπότε 6 σΐ'νοοος τον, ύρδος Νό^δεβν."* μετέβαινον όπως έ Γϊόυ την φέ.ιη Επί τίλους τό φινάλε της έτελ?ί- •οσε καί τό τελρνταϊόν τη; ΰσμι I- ψά?ιη, δ δέ ΠρΤγκιψ εναγωνίως ανέμενεν εί Γτήν είσοδον τη ·&ε- άτρου, ενω ό λόραος Νόρδίσν. ?ι- μορφή τον ήτο γνωοτή είς τα πα- ρασκήνιο. Ενθα·: εισήχθη είς τό κο·ιιϊ»τήριον καί έχοαρετΊο ^γ ιιέ ευχάριστον αειδίιμα. 'Αλλά. φοΐΈον Ηλ,ε! "0™ν δ Λόρδος είπεν ότι δ φίλος τού, <) Πρϊγκΐι|ί τής Οναλία;, ανέμενε είς την ιϊσοδον δπχος την <Γι;%·αντή- «η, τα μενάλα καστανά ;ιάτΐα τή^ , ΑιιεριΙκανίδος δέν διηίλΌΐίιχίτησαν κοιθό?.ου, «λλά ιιέ μίαν ι'γένειαν αυτή είπε: Λ"" . φέρτέ τον επάνω, σ.ν ..... νά έλθη»." , Ό Λύρδος Νόοδεσκ έιιει%"εν έμ- βρόντητος. Τό βέβαιον είναι ότ< τα δικά τού δμιιατα εδείκνυον με- γίνονται ετσι είς τίιν Αμερικ^»; 'Επί τίλον; τί άλλο ίιδι'ατο νά χρά Εί] 6 Λόοδος Νόοδεσ1--: Ίκιοα νά πληρο(ΓΌρήσ»ι την ΑίτοΓ' Ύι|Μ|/.ό- ΐΊΐτα ότι Λν ί θίλε νά σΐ'ναντι'ΐίΓτι την χορι-ι'τηιπν, ώφτιλε νά ΰπάγτ, αύτό; πρός ικείνην! Φααασθητε εσεΐς ποάγματσ! 'Αλλά τό πτΐσιια τοΓ :-ναλοιιαίϊη- νου Πρί/νιπο, νχο εξ ισοΐ' δυ¬ νατόν δσοΛ' καί τ7}: Άαρςινανίδος καί δ Πρΐνκιψ εφννεν, ττιοα- χθείς δ'χι ολίγον. 'Αλλά την ρτο αένην ποοηαν δ ϊδιος ετοιεςεν είς (ν «νι'ίο.το;λ£ΐον. Ιόιάλεξρν εν ιιενά- λο α.τουκέτο άπό τριαντά(|~υλλα χαί διέταΐε νά τό στΓίλονν την εσπε'- ραν εκείνην πρό; την δεσττοινίδα , Φαίη ΜάρΗπ. Διότι ή Άιΐεοιν.ανις|__ δέν τίτο ιϊλλη άπό την Νεοθοοκέζαν εΰτοιθΛ', ή δτοία ^ίπί τοϋ τα- τος δίδει σειράν Εύρωπαϊκών ί;ορών »ετ' άσμάτων είς το θεατρον λίπέλμολτ. ΙΟοτόπιν ή δεσποινίς Μάριΐιπ, ά- φοϋ έδεχ-θτ] τα τρΐαντάορνλλα, έ- δέχθη είς τό καμιχοοτήριόν της την -.τίσκεψΐν τοϋ Λόρδου ΝόοβείΓχ, χν οποίον είχεν ϊδί] πάλιν εί; το ρεΐον (τυνόδρι.'Μΐενον απα? έ'τι πό τοϋ Πρίγνιπος. Οτοτν δμως ό Λόρ·δος Νόοθεσκ, έλ.τίζί>>ν ότι τα
τριαντάφΐλλα ΐΐγαν ηαλάΗη να-
■χακ ΐήι' καοδιά της, έκαμε την ι¬
δίαν πρότασιν, την όπ:οία εϊ/ε κά-
μτ) καί την προηνοιιΐξ'νην νι'ν.τα,
Ιν.ήΊ ά^Λος το) ύ.τενβΐ'ΐιισε τ»Ί
ί τΐ|Γ, ιιέ
προτέραν
μα, τό δ-τοΤον εφαίνετο νά λε'γρ:
«"Οταν «παξ ■κάαω μίαν Ίτόττα-
σιν, δέν την ά)1όΖω ίντό; είκοσι
τεσσάρίον ώρων*. 'Ι3φ' φ νιαί δ
Πρΐγκιψ πα).ιν Λροσεπίίθηττε να
δείξη πεΐσαα ίσον <ι& τό Ιδικό^' της . καί ύ'παξ επ τφνγε — —ειροτχθεις ' ίτρρισσότερον άπό την έ Λί κνήμαι αΐτινες έκαμαν την Εύρο')- -την νά χάση τόν νούν της. 11 ιπγκι.τα, όστις ηρκει νά . τ.. ., ά.τΰ.ώς τ<< μικρόν δο:/.τν}<ον τή; χειοό; τον δτίος φέρη πσρά τό πλευρόν τού τάς ώ;>αιοτέρας γιι-
'βς έμφανίζεται είς μίαν χορευτικήν πόζαν έν τιό θεά-
τρφ Μπε'λμοντ.
Άί, ή χαριτωμένη μορςρή τηΓ, Θελκτικής χορευ¬
τρίας.
νην νύζτα. Άλ?.ά την Ιποιιέχην νι'
κτα ήτο πάλιν εί; τό ϋίαχοον. ΙΓ οί-
ρήλθεν οίτΓΐο ιιία ϊΐ>δθιμά;, κατά
την όποιαν ή δεσ,τοινίς .Μάριιπ έ
συνήθισε νά βλέπη τόν ΙΙ^ίγκιττ
είς· τό θεωρείον τού εί; πασάν πα¬
ράστασιν. ό3στε μίαν νύκτα. (ίιο·ν
τί] άνη^Λελθη δ'τι ό Πρίγκΐψ, ό ΐ-
διο; ΊΓΤ!τ'6αινε νά την ιδή είς τό
κομμωτήριόν τη;, αντη θέν δ
ξε καιιιιίαν εκχληξιν.
Τώαα, {ίστρρον ά.τό «ίαν τόσον
ηχοάν κατάκτησιν ή δποία, Γτημει
(οτεον, εληϊε διά τής υποσχέσεως
ενός άνακτόρον πρός ά.τοκλίΐστι-
κήν χρήσιν τη:, ήρκει ιιόνον Λ'ά χα¬
ρίση την καρδίαν της άς τόν ν.αλο-
οαθηιιίνον καί θελκτικόν Πυίγ-
κιτα τής ΟΐίοΡνίας. είναι άρά γε εκ-
.τλιρ-.τικόν ότι ή Φαίη Λΐάρμτ, ή ό-
.τοία δέν Ί«οτενθη άκίίμη κανένα,
Οά ένίνετο έπίσης δεκτί] «ί«ς ίπιοκε
.ττις είς τό κοιιμοίτήοιον τοΐ Κάϊ¬
ζερ Γουλιέλμου έν τγ, επιμελώς φυ-
λασσομένη ε.ιανλπ τού εί; τό
Ντόρν;
ΛΐΡΐΊ9ι·"θμένη είς ΒερολΓνον μέ
τό ιιεγαλο-τρεπές αιιτσκίνητόν της,
εί; τάς θι'οα; τοϋ υποίου ίίσαν
γραμιιέναι αί λε'ξεις «Νέα Ύόρκη,
Ηνωμεναι Πολιτειαι τής Άιιροι-
κή;», ή ^επ.τοινί; Μάοιιπ, ι";το άν-
τικείΡι?νον ιδιαίτερον υν.-ΙιτιασιωΓ1
έκ ιιέρον; τή; ιιητοό; της καί τ.>ϋ
άοελςροΰ της. όταν αίφνης .ίπ^ΐϊκί·
σισε νά περάση άπό το Ντόρν καί
νά παρηγορήση τύν θίΜ
καί φιλϊοηιιον Κάϊ'Γερ μέ ?ν χαρ-
Χό.
'Όταν άνεκοίν(οσε την πρόθε¬
σιν ^ης είς τοΐ·ς άγρχ'πΛΌΐ1; φυλα¬
κάς, ^ϊτινες ϊσίαντοα εΕίο9ί·ν τοϋ
σιδηοοΐ φράκτου μέ τάς ΰι]·ηλά;
αίχμάς, πσΰ .τ?ριβάλλει το «νάζτο-
ρον τοϋ ΙξορίστΌυ ιιονάρχου, κκεΐ-
λόι την ήτένασαν έ'κθΊ^ιιΐδοι κΰΐ ά-
ποοοϋντες όν ή ώραία νεάνις ιιέ
την χαρΐεστάτην κόκ"κιντ|ν φανίλ-
λαν καί τό .τορφυ.;. οϋν σκονφάκι Γι-
το π'ράγματι είς τάς φρένας τη;.
Τί; Νά ειιβη καί νά είπΓι «Άλ-
λό* είς τόν Κάϊζερ όστις δέν ολέ-
πει '/.αλ'ένα, όντε νβν ιιίλη τή; Γερ-
μανικη; άριστοκρατίας;
«Θεέ μεγαλοδι'ναμε'» καί δ.τιδή-
ποτε ά/Ιλο είπον είς την γλκθΓτάν
των οί φύλο^/.ες τοΰ Κά-.ζερ πρός
«κδήλίοστν τήις μεναλη; τίον έκπλιί-
;εω;, δέν ήσαν άρτκετά δτος §ν-
Οαρρννουν την δΐσποινίδα Μάρ;ιπ,
ή δποία ησθάνετο ότι θά τίτο κοϊ-
'Κήτησε λοιπόν νά ίδη κιΓΤοιον
ολίγον ανώτερον «πό τονς φιίλα-
κα:, καί έκεΐνοι, άν καί τής είπον
ότι αίτό δέν θά την ώφέλει. «νέίκο-
σαν είς ίήν τρεί.λή, (·>ς εφαίνετο,
ϊδιοτΓοπίαν της ιιέ χίνηιια τελεία:
ιϊδιααορίας. 'ΐΐτί τέλονς υ< ΓονσιάσΟησαν διάφοοοι Ι »|.1!«<.» ----
/ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΙ&, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Τ
ΙΌ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΧΟΥΜΠΕΡΤ ΕΙΣ ΤΟ ΓΚΛΗΝΓΟΥΊ'ΤΣ ΒΙΛΛΑΤΖ ΟΑ ΚΡΗΜΝΙΣΘΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΟΑ ΚΤΙΣΘΗ ΤΡΑ¬
ΠΕΖΑ.- ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ.
χοκιικότης καΐ έ£οογιστι:.ότης είς
την ίωήν των όι|·ίμων αίτα·ν ιιου-
σοτοόίτχον καΐ όνίΐροπνΐλων αν8Γ·ώ-
πων, διότι ύστερον άττ.ο ολι αι·τά
δέν νχΛΐνονν αλλο ή νά συμτχιλίϋΐοΐ'ν
την οκοτεινήν -/αί ιιαύοην γωνίαν,
είς την όποιαν ηγετάχΡη ή «αληθής
τέννη» υπο τοϋ ύλιστικοΰ είκοστοί
αιώνος, όστις δέν 0Λ"α-/ν<>>ρίζει άλ¬
λον θεόν πλήν ην ΜαυψωΛ α.
Μίαν φοράν, δχι πρό πολλων έ-
τών, ό άπίνταρος ποιητής η ζώγου
φο". ενοικίαζεν εν στούντιο χοιρί;
Οέρμανσιν, φωτιζόμενον δέ διά ίρω-
ταΐρίου, άντί ελάχιστον χρηματι-
κοί ποσόν. Ή άτ,ο καιροϋ είς και¬
ρόν νινομένη πώλησις ιιερικών στί-
χων η ιιιά; εικόνος, άπέφερεν Ίρ-
κετά .διά την αγοράν τοοίρ!>ς έ π':
ενα ·χήν«α. "Ενα -/ρεβάτι καί ολίγα
πρόχειρ« καθίσιιατα ήσαν Μλα τα
άναν/.αιονντα επιπλα. Ό ΐτοιητή:
η ό ζωγρά<ρο; εσΰναζε ξΰλα 'ϊπύ τούς δρόιιονς καί τίναπτε την φω- τιάν τον. Είς την Ιχοήν τού Γ;το πα- Όμά; καλλιτεχνών τοΰ Γκρήνγουίτς Βίλλατζ, συζητοΰσα περί φιλοσοφικών ζητημάτων υπεράνω μιάς Όσοι έπήγαν είς τό Γκρήνγου- ϊτς Βίλλ?τζ, Οά ΐίνουιϊαν οιτ>αίω;
τό ό'νοαια τοΰ ξενοδοχείον Χοΰμ-
πεοτ καί δσοι έγνοοοισαν τό ξενο¬
δοχείον αντό Οά άποηοΰν ποΰ θά
οιεοχοονται την νύκτα των ο< αστε- γοι ποιηταί τής Βοη- ιίιας, οταν τί: παράπονον οαιτό κέντρον θά κατε¬ δαφίσθη όπως εις την θέσιν αυτόν κτισθή ή πιοοέ/.τασις τΓ;ς δι.ιλανής Τραπέζης Κόρν Έξτσαίντς. Ό είσ·?ρχόιιενο; εις τό εστιατόριον τοΰ Χοϋαπερτ κοτά τή νμεσΐΊμβρί- αν, όπότε όδηγοί αντο/.ινήταη' /αί ϊργάται έκ των πέριξ -/άθηνται τρι- γυρο) εις τάς λευκά; τοαπέ.α; νοβά τρ(>>γουν γενναΐε: ιΐίοίδε; χοιοινον
κρίατος μίτά ξηρών φοσολίων η
διατηητνιεΎου θωδινοΓ» μέ φοίσκο
καρπΌλτΓχανο δέ .· ί]ΐΐ-τορεΐ ν α λ(ί6τ>
ονδέ την ελαχίστη ( Ιδέαν ττ,ίοί τον
«οναδΓ/οϋ χαρακτί^ος τού ιιέοους
αιτον.
Εάν οικο; σνιιδν, νά διέλ·?ιντε
διά των πεοιστρεπ;οι«ίν<ον τΉνιων τον ϊΊ: άλλας όίρας. κατα τά;·ό- ποία; αλ?.α νυχτοποι·?ια ρο<ρ<.ΰν τό «δκίφορό» τ(θν η χορεΐΌον .-ις χα- ποιαν νιν,τερινήν ί.'Όγνν αι θοαν- 6«>ί»έοτεριθι σκηναϊ ίγ. τής «Μπο-
ειιικί; Ζο)ί*ι;» τοΰ Άνοί' Μονρ'Ιέρ
χάλΌΊ'ν εί·θΐ>ς την σηιιασίαν το^ν έν
σν/κρίσει ποό; «^σ« Οά ίδητε έίκο.
Π ολλοί εκ των άνδοών |χοι·ν αα
κρΐ'ά ιιαλλιά, πατίο«ιένε; φτέονες,
.ιαληά οοΐ·χα καί είναι άξύριστοι.
Μίεοικοί (ροροΰν τό να/.άΐιο νποκά-
μιοο τού εργάτον. Άλλ' ή εξω ό-
μιλοΐίΐιένη γλώσσα δέν εχει κα'ΐαί-
αν όαοιότητα πρός τα; ύπ' αΐτιον
όμιλοΐ'μίνας γλώσσαι. Ή <το:νή τ(ον .-τοοδίδει μόθΓρ'ί,σιν -/αι αί χεΐ- οές των καίτοι δέν εχουν τί)ν λεν- ν.ότητα τοΰ κρίνου. Ιν τούτοις ιιέ τοί·; ιιαν.οούς και λείονς; *5α/Γίλους των ααρτυοοΰν ότι οί άνθοο'ποι αν- τοι «οϊ'τε σκάχτοΐ'ν, οί'·τε ιχραί- νον·». Αί νι·ναΐ/ες, αί ό τοίαι τοί·; σνν- ΓρθΓΓεΰονν, είναι ο>γ επί τό πλείστον
νέοι ιοροΤίΐ, καθαοοί καί κομιΐ'αί,
ιιέ ιιο>ρ<|"άς; α! οποίαι 0ά εταίρια- ζον αοιστα είς τά?; χορωδίας τοΰ ΖήγχΓΓηλδ ΐΐ είς τάς πριπτο'θβτι- κ«Ίς έσπερίδα; τοΰ Πσοισιοΰ. Καί (ίιιο;; 5ίέν ς-αίνονται ποσώς άνη.τι»- χοΰσαι ?■/ τή: άτηιιελήτον */ατα- <ΐτιίπ?ω; των αρρενων τρίλων των, όντε εκ των ά/α9άΓ·τ(ον κΐαί ατα (νότιον πατωμιίτιον, όντε έκ τοϋ λι- έ- κουπας μεταμεσο νυκτιου1 καφφε. τού ςρανητοΰ, ο; τεϊται έμπροσθεν τω{ όντε καί έξ αυτών των 6ο<οιι=-ρί~>ν
πί των όποίοον είναι
; καΐ νερά γειιάτα
ιιένα άποτσίναοπ.
Ό Χ^ν·ρν Κέμπ^στις ΐσιατο έξ
ΐσου πρό των όι^ΐπτων τού κοινοΐ
πρό πολλών έτ/)ν, δταν
την σύζυγον
(ΐιενοι
ίπό
/αφετερίας; .-καρά τΐ|ν ό^όν Κοίοτο-
φερ.
Μεταξν τά>ν επισ/ε^τοχν τοΰ ξΐ-
νοδσχείου {η^ν.αταί.έγολααι ή Μά-
ριον, ΚάΊρολνν Νταίβης. ή πΐ/ΐή-
τρια, ό Ράλφ Σί|νυ, όστις, ένι,ιμφύ-
θη την /.άρην ενός καθηγητού τοΰ
Κολοκιβιανοΰ Παλιεπι<ττΓΐι.|ίοα;, ό Χάνς ΣτέγΛ'ελ, ό ζο»γράφ0;. δοτις ηυτοκτόνησε άπαγγονΐΓιθπς ττρό έ- Ό Τζών Ρώζ Γκίλντεα, ποιητής των Γκρήνγουιτς Βι/./.ατζ, τυγχάνιον ίδιαι- ές περιποιήσεως έν τφ ξενοδοχείφ Χοϋμπερτ. Άριστερςί τρικοβερτβ • γλένΐι μποεμικής ζωής είς τό Χοϋμπερτ. έκ μιόίς «πκχκίας |ί*.ευ9?ρον έρί'.'Τ0; εν Ντελαγοι>αίαη καί ό οποίος έκ¬
τοτε εγραψε τί;ν ένδιαφέροαΌ1αν
αύτοδιονραφίπν τού νπό τ·.ν τί
τλον «Ή Ζωή τοϋ 'Αλήτσυ* μο£ν
ιιέ αλλα ώραϊα διηγήιιατα, ίιιήλθΐ
πΌ?ιλάς ιιεσοννν.τίοις ωρκς ενώπι¬
ον τΓ,ς σννήθον1^ "•'.ούπας; τοΰ κ.ν,φέ
ι'ΐ όποία στεκετο.ι ·Ίιπιοο<τθτ.' παν¬ τός πελάτου τί}; παιραοόξου αίιής νός έ'του; κατά τίιν διπρνειαν έσ.τε ρίδος εν τώ ίδιαιτέςω οιαυ.ερίρα·ϊ- τί τού, καί ή Άννα Κορτέΐΐ, τό ω¬ ραίον ιιοντέλο ή όποία: όμοίοχς ηί·- τσ/τόνησε σχεδόν ταΰτοχοονο)ς. Ό "Ιϋ-.!] Σί'γγίλ, ούτινος τό .-ιθί- ηιια <Λν··στικά απογεύιιατα έν Μοντάνο» ΓβραΘει'Όη ιίς 'ινα εθνι¬ κόν διαγωνισμόν πρό τριών περί- που ίτών, εύρίσ:'.ετα» εκεϊ ^ κάθε 6οάί>υ μαζύ ιιέ τον Τζών Ρώζ
Γκίλντεα, έτερον ποιητή, όστις
διακηΓ/ύττει δτι τό ίΕρνϋδοχπον
Χοΰιιπερτ τον έφερεν εις στενωτέ-
ρανέπικοινωνίαν μέ την Μοΰοαν
παρ' ό,τι θά τον έ'φ?οεν 'ΐί^ο; ό έα-
πορικός κόσιιος /Όϊ 67η ή άρΊστο-
κριατία τη; Νέα; Υόρκης.
Οί·τε αί νοητητικώΓεραι δύαει;
τοΰ ί|λίον, οι'τε οί ώραιότϊροι σ
στρο/.όσιιητοι ούοανοί, οντ? αίτοί
οί άνθόο-πα,ρτοι λϊΐιιώνες η ηί λαμ-
προί παοάιδεισοι καί τα Ιν. '/οισον
ναί έλέφαντος άνόντοοα είχον ιΐί-
γαλρίτερα θέλγητρα διά τοΰς; 'ΐια-
φόρους Σέλλη; κΐοί Λόρδονς Βΐ»-
οίονας άπό έκεΐνα τα όποία έλκι'ουν
τού; Βοημού; έοαστάς τοϊ! -'.άλ-
λον; εί; τό πτίονικόν ζέντρο»1 ιον
έαί τής πλατείας Σέρινταν Σκοχ'-
αίαρ.
Δέν ζηλεόονν ποσώς ΐκείνοΐ'ί, οί
ό.τοΤοι μ?τ' ολίγον ίά διαχειοί,'οον-
τσι έκατοιιανοια δολλαοί'ον εί; τί)
ίδιον αντό 'ΐέρος, εΛ*θ« αύτοι τιήοα
ΟεαροΓ· ντό δηιαράκι ώς πΕ^ιουοί-
ον καί τό δολλάοιον ώς ούοανόπεμ-
πτον μάννα "Απρνταροι διότι έ'τσι
τό ■{Κλονν, άδιαφοηοΰντες τελείω;
ίΐιά τον πέριξ /ρηιιατοιιανη κόσμον
περιφρονοννττς τοίς !>εαμΓΪ'ς τη·;
οίν.ογενείας καί τοΰ νάμον. γρά-
φολτε; προχείοο;; καί επί τειιαχί-
(ον χάρτου καλλιτεχνικά άριστουρ-
νήν'.ατ'α χαί ζώντε; διαΓκως εί; ενα
όνειρίόδη καί φαντοισκόδη κόσμον,
είναι δλοι ε7.ηριοτηιχένοι ιιέσα είς;
την «ί.ητικήν ζωι'ν των <Ί>ά τα ι|'ά
ριο εί; τό νεοό. Ό κόσιιο; γενικώς
τού; ΰεοοοεΐ τοελλοί: καί ώ; παρά-
σιτα.
Και δ'κος νπό ιιίαν έ'ποψιν ύτάο-
/.ει περισσοτίοα παθιγτικότης ]
οάξενο; καί έκκεντρικο; — .ϊλ/.'
αιτό ήτο δι·/ ήτου δονλειά, διότι
οέν ήνώχλει κ, νίνα κηί έζΐι μόνος
τού εί; την (Ωραίαν εκείνην εποχήν,
κατά την οποίαν αέ ολιγώτερα των
5ιΌ3ολλαρίων ήδύνασΑε ν" άνοοό-
Ί σητε ιιίαν ηκναλην μιοουκαλα μέ
ννήσιο παλαιό κρασί, εί; τίιν επο¬
χήν δπον νεότης καί καλή καρδιά
ήσαν τα ιιόν"α άνοτ/χ.αι.οΰΛ·τα π
αατα πιοός διασκέδασιν.
"Οσοι ζοΰν ιιακράν τής Νέα;
Ύόρκί^ς καί ε^ άκοής μόνον ννο>
οίζουν τό Γκοήνγουϊτς ΒίλλρΤ^, τό
φαντάζονται άκόιιη ώς τό ΐδ·ον Βο
■»ιΗΐκόν κέντρον τό οποίον ίΊτο τρι-
γι'ρω είς τα 1880 ή είς τα 18.)0,
δταν ό 'ΓάΌν Μάσφι}.ντ νίτο '~λ
ιι.ταρτέντερ καί ό Ο. Χένον έλιιιο-
κτόνει εί; εν ίπαιιάτιον πλησίον τί");
τνφάτσα;. Άλ/.ά τό «Ρόδον τοΰ Οϊ
(ίσιγκτο)ν Σκοιΐ7ίρ» τώρα εΐν«ι
«Ιτλή άνίίανησις.
Τό Ρίλλετζ δέν άνήκει πλέον
εί; τού; καλλιτέχν«ς -/αί Βοηιιοί·;.
Είναι τόπον πληπ'ον ποό; τ« Γει1-
ώ)λ Στρί τ, ωστε πρό πολλοΰ
λήφίτη νπό πλουσίίον ίπιχε·ρηιια-
τιών.
Τα παλαιά γοαφικά στούντια ν-
πεχώοησαν είς τάς νεωτέραςν.ατο;-!
κια; ιιετά διαμερι/τμάτων, αί 6ιΐ»ϊ-Ι
σι ένοικιάζονται δσθν τ.αί αί κατοι-Ι
κίαι της Λεοχτόοου Π άοκ. "ΟσοιΓ
λόνιοι καί ζθ)>·ρά(ΐ·οι κατοπν.οΰν ά-Ι
κό:ιη έκεϊ, είναι δημοσιογράφοι και
σνΎραττεΐς ή τεχνίται, ?Γ»-;·α?Ιό;;ε-
νοι μέ άΐοιοιΐΓλΌν έβδο,ιαϊισΐθν μι-
οθόν.
Έκεΐνοι οί όποΐοι άονοΰνται νό
ίποδθΓΛώσονν τα δηιιιοΐΌγικά προ
σόντα τ<ον, νπείκοντε; εί; ΐόν πό- (Σϋνέ-/ε:α εί; την 8τ;ν
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Τ
ΙΌ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΧΟΥΜΠΕΡΤ ΕΙΣ ΤΟ ΓΚΛΗΝΓΟΥΊ'ΤΣ ΒΙΛΛΑΤΖ ΟΑ ΚΡΗΜΝΙΣΘΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΟΑ ΚΤΙΣΘΗ ΤΡΑ¬
ΠΕΖΑ.- ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ.
χοκιικότης καΐ έ£οογιστι:.ότης είς
την ίωήν των όι|·ίμων αίτα·ν ιιου-
σοτοόίτχον καΐ όνίΐροπνΐλων αν8Γ·ώ-
πων, διότι ύστερον άττ.ο ολι αι·τά
δέν νχΛΐνονν αλλο ή νά συμτχιλίϋΐοΐ'ν
την οκοτεινήν -/αί ιιαύοην γωνίαν,
είς την όποιαν ηγετάχΡη ή «αληθής
τέννη» υπο τοϋ ύλιστικοΰ είκοστοί
αιώνος, όστις δέν 0Λ"α-/ν<>>ρίζει άλ¬
λον θεόν πλήν ην ΜαυψωΛ α.
Μίαν φοράν, δχι πρό πολλων έ-
τών, ό άπίνταρος ποιητής η ζώγου
φο". ενοικίαζεν εν στούντιο χοιρί;
Οέρμανσιν, φωτιζόμενον δέ διά ίρω-
ταΐρίου, άντί ελάχιστον χρηματι-
κοί ποσόν. Ή άτ,ο καιροϋ είς και¬
ρόν νινομένη πώλησις ιιερικών στί-
χων η ιιιά; εικόνος, άπέφερεν Ίρ-
κετά .διά την αγοράν τοοίρ!>ς έ π':
ενα ·χήν«α. "Ενα -/ρεβάτι καί ολίγα
πρόχειρ« καθίσιιατα ήσαν Μλα τα
άναν/.αιονντα επιπλα. Ό ΐτοιητή:
η ό ζωγρά<ρο; εσΰναζε ξΰλα 'ϊπύ τούς δρόιιονς καί τίναπτε την φω- τιάν τον. Είς την Ιχοήν τού Γ;το πα- Όμά; καλλιτεχνών τοΰ Γκρήνγουίτς Βίλλατζ, συζητοΰσα περί φιλοσοφικών ζητημάτων υπεράνω μιάς Όσοι έπήγαν είς τό Γκρήνγου- ϊτς Βίλλ?τζ, Οά ΐίνουιϊαν οιτ>αίω;
τό ό'νοαια τοΰ ξενοδοχείον Χοΰμ-
πεοτ καί δσοι έγνοοοισαν τό ξενο¬
δοχείον αντό Οά άποηοΰν ποΰ θά
οιεοχοονται την νύκτα των ο< αστε- γοι ποιηταί τής Βοη- ιίιας, οταν τί: παράπονον οαιτό κέντρον θά κατε¬ δαφίσθη όπως εις την θέσιν αυτόν κτισθή ή πιοοέ/.τασις τΓ;ς δι.ιλανής Τραπέζης Κόρν Έξτσαίντς. Ό είσ·?ρχόιιενο; εις τό εστιατόριον τοΰ Χοϋαπερτ κοτά τή νμεσΐΊμβρί- αν, όπότε όδηγοί αντο/.ινήταη' /αί ϊργάται έκ των πέριξ -/άθηνται τρι- γυρο) εις τάς λευκά; τοαπέ.α; νοβά τρ(>>γουν γενναΐε: ιΐίοίδε; χοιοινον
κρίατος μίτά ξηρών φοσολίων η
διατηητνιεΎου θωδινοΓ» μέ φοίσκο
καρπΌλτΓχανο δέ .· ί]ΐΐ-τορεΐ ν α λ(ί6τ>
ονδέ την ελαχίστη ( Ιδέαν ττ,ίοί τον
«οναδΓ/οϋ χαρακτί^ος τού ιιέοους
αιτον.
Εάν οικο; σνιιδν, νά διέλ·?ιντε
διά των πεοιστρεπ;οι«ίν<ον τΉνιων τον ϊΊ: άλλας όίρας. κατα τά;·ό- ποία; αλ?.α νυχτοποι·?ια ρο<ρ<.ΰν τό «δκίφορό» τ(θν η χορεΐΌον .-ις χα- ποιαν νιν,τερινήν ί.'Όγνν αι θοαν- 6«>ί»έοτεριθι σκηναϊ ίγ. τής «Μπο-
ειιικί; Ζο)ί*ι;» τοΰ Άνοί' Μονρ'Ιέρ
χάλΌΊ'ν εί·θΐ>ς την σηιιασίαν το^ν έν
σν/κρίσει ποό; «^σ« Οά ίδητε έίκο.
Π ολλοί εκ των άνδοών |χοι·ν αα
κρΐ'ά ιιαλλιά, πατίο«ιένε; φτέονες,
.ιαληά οοΐ·χα καί είναι άξύριστοι.
Μίεοικοί (ροροΰν τό να/.άΐιο νποκά-
μιοο τού εργάτον. Άλλ' ή εξω ό-
μιλοΐίΐιένη γλώσσα δέν εχει κα'ΐαί-
αν όαοιότητα πρός τα; ύπ' αΐτιον
όμιλοΐ'μίνας γλώσσαι. Ή <το:νή τ(ον .-τοοδίδει μόθΓρ'ί,σιν -/αι αί χεΐ- οές των καίτοι δέν εχουν τί)ν λεν- ν.ότητα τοΰ κρίνου. Ιν τούτοις ιιέ τοί·; ιιαν.οούς και λείονς; *5α/Γίλους των ααρτυοοΰν ότι οί άνθοο'ποι αν- τοι «οϊ'τε σκάχτοΐ'ν, οί'·τε ιχραί- νον·». Αί νι·ναΐ/ες, αί ό τοίαι τοί·; σνν- ΓρθΓΓεΰονν, είναι ο>γ επί τό πλείστον
νέοι ιοροΤίΐ, καθαοοί καί κομιΐ'αί,
ιιέ ιιο>ρ<|"άς; α! οποίαι 0ά εταίρια- ζον αοιστα είς τά?; χορωδίας τοΰ ΖήγχΓΓηλδ ΐΐ είς τάς πριπτο'θβτι- κ«Ίς έσπερίδα; τοΰ Πσοισιοΰ. Καί (ίιιο;; 5ίέν ς-αίνονται ποσώς άνη.τι»- χοΰσαι ?■/ τή: άτηιιελήτον */ατα- <ΐτιίπ?ω; των αρρενων τρίλων των, όντε εκ των ά/α9άΓ·τ(ον κΐαί ατα (νότιον πατωμιίτιον, όντε έκ τοϋ λι- έ- κουπας μεταμεσο νυκτιου1 καφφε. τού ςρανητοΰ, ο; τεϊται έμπροσθεν τω{ όντε καί έξ αυτών των 6ο<οιι=-ρί~>ν
πί των όποίοον είναι
; καΐ νερά γειιάτα
ιιένα άποτσίναοπ.
Ό Χ^ν·ρν Κέμπ^στις ΐσιατο έξ
ΐσου πρό των όι^ΐπτων τού κοινοΐ
πρό πολλών έτ/)ν, δταν
την σύζυγον
(ΐιενοι
ίπό
/αφετερίας; .-καρά τΐ|ν ό^όν Κοίοτο-
φερ.
Μεταξν τά>ν επισ/ε^τοχν τοΰ ξΐ-
νοδσχείου {η^ν.αταί.έγολααι ή Μά-
ριον, ΚάΊρολνν Νταίβης. ή πΐ/ΐή-
τρια, ό Ράλφ Σί|νυ, όστις, ένι,ιμφύ-
θη την /.άρην ενός καθηγητού τοΰ
Κολοκιβιανοΰ Παλιεπι<ττΓΐι.|ίοα;, ό Χάνς ΣτέγΛ'ελ, ό ζο»γράφ0;. δοτις ηυτοκτόνησε άπαγγονΐΓιθπς ττρό έ- Ό Τζών Ρώζ Γκίλντεα, ποιητής των Γκρήνγουιτς Βι/./.ατζ, τυγχάνιον ίδιαι- ές περιποιήσεως έν τφ ξενοδοχείφ Χοϋμπερτ. Άριστερςί τρικοβερτβ • γλένΐι μποεμικής ζωής είς τό Χοϋμπερτ. έκ μιόίς «πκχκίας |ί*.ευ9?ρον έρί'.'Τ0; εν Ντελαγοι>αίαη καί ό οποίος έκ¬
τοτε εγραψε τί;ν ένδιαφέροαΌ1αν
αύτοδιονραφίπν τού νπό τ·.ν τί
τλον «Ή Ζωή τοϋ 'Αλήτσυ* μο£ν
ιιέ αλλα ώραϊα διηγήιιατα, ίιιήλθΐ
πΌ?ιλάς ιιεσοννν.τίοις ωρκς ενώπι¬
ον τΓ,ς σννήθον1^ "•'.ούπας; τοΰ κ.ν,φέ
ι'ΐ όποία στεκετο.ι ·Ίιπιοο<τθτ.' παν¬ τός πελάτου τί}; παιραοόξου αίιής νός έ'του; κατά τίιν διπρνειαν έσ.τε ρίδος εν τώ ίδιαιτέςω οιαυ.ερίρα·ϊ- τί τού, καί ή Άννα Κορτέΐΐ, τό ω¬ ραίον ιιοντέλο ή όποία: όμοίοχς ηί·- τσ/τόνησε σχεδόν ταΰτοχοονο)ς. Ό "Ιϋ-.!] Σί'γγίλ, ούτινος τό .-ιθί- ηιια <Λν··στικά απογεύιιατα έν Μοντάνο» ΓβραΘει'Όη ιίς 'ινα εθνι¬ κόν διαγωνισμόν πρό τριών περί- που ίτών, εύρίσ:'.ετα» εκεϊ ^ κάθε 6οάί>υ μαζύ ιιέ τον Τζών Ρώζ
Γκίλντεα, έτερον ποιητή, όστις
διακηΓ/ύττει δτι τό ίΕρνϋδοχπον
Χοΰιιπερτ τον έφερεν εις στενωτέ-
ρανέπικοινωνίαν μέ την Μοΰοαν
παρ' ό,τι θά τον έ'φ?οεν 'ΐί^ο; ό έα-
πορικός κόσιιος /Όϊ 67η ή άρΊστο-
κριατία τη; Νέα; Υόρκης.
Οί·τε αί νοητητικώΓεραι δύαει;
τοΰ ί|λίον, οι'τε οί ώραιότϊροι σ
στρο/.όσιιητοι ούοανοί, οντ? αίτοί
οί άνθόο-πα,ρτοι λϊΐιιώνες η ηί λαμ-
προί παοάιδεισοι καί τα Ιν. '/οισον
ναί έλέφαντος άνόντοοα είχον ιΐί-
γαλρίτερα θέλγητρα διά τοΰς; 'ΐια-
φόρους Σέλλη; κΐοί Λόρδονς Βΐ»-
οίονας άπό έκεΐνα τα όποία έλκι'ουν
τού; Βοημού; έοαστάς τοϊ! -'.άλ-
λον; εί; τό πτίονικόν ζέντρο»1 ιον
έαί τής πλατείας Σέρινταν Σκοχ'-
αίαρ.
Δέν ζηλεόονν ποσώς ΐκείνοΐ'ί, οί
ό.τοΤοι μ?τ' ολίγον ίά διαχειοί,'οον-
τσι έκατοιιανοια δολλαοί'ον εί; τί)
ίδιον αντό 'ΐέρος, εΛ*θ« αύτοι τιήοα
ΟεαροΓ· ντό δηιαράκι ώς πΕ^ιουοί-
ον καί τό δολλάοιον ώς ούοανόπεμ-
πτον μάννα "Απρνταροι διότι έ'τσι
τό ■{Κλονν, άδιαφοηοΰντες τελείω;
ίΐιά τον πέριξ /ρηιιατοιιανη κόσμον
περιφρονοννττς τοίς !>εαμΓΪ'ς τη·;
οίν.ογενείας καί τοΰ νάμον. γρά-
φολτε; προχείοο;; καί επί τειιαχί-
(ον χάρτου καλλιτεχνικά άριστουρ-
νήν'.ατ'α χαί ζώντε; διαΓκως εί; ενα
όνειρίόδη καί φαντοισκόδη κόσμον,
είναι δλοι ε7.ηριοτηιχένοι ιιέσα είς;
την «ί.ητικήν ζωι'ν των <Ί>ά τα ι|'ά
ριο εί; τό νεοό. Ό κόσιιο; γενικώς
τού; ΰεοοοεΐ τοελλοί: καί ώ; παρά-
σιτα.
Και δ'κος νπό ιιίαν έ'ποψιν ύτάο-
/.ει περισσοτίοα παθιγτικότης ]
οάξενο; καί έκκεντρικο; — .ϊλ/.'
αιτό ήτο δι·/ ήτου δονλειά, διότι
οέν ήνώχλει κ, νίνα κηί έζΐι μόνος
τού εί; την (Ωραίαν εκείνην εποχήν,
κατά την οποίαν αέ ολιγώτερα των
5ιΌ3ολλαρίων ήδύνασΑε ν" άνοοό-
Ί σητε ιιίαν ηκναλην μιοουκαλα μέ
ννήσιο παλαιό κρασί, εί; τίιν επο¬
χήν δπον νεότης καί καλή καρδιά
ήσαν τα ιιόν"α άνοτ/χ.αι.οΰΛ·τα π
αατα πιοός διασκέδασιν.
"Οσοι ζοΰν ιιακράν τής Νέα;
Ύόρκί^ς καί ε^ άκοής μόνον ννο>
οίζουν τό Γκοήνγουϊτς ΒίλλρΤ^, τό
φαντάζονται άκόιιη ώς τό ΐδ·ον Βο
■»ιΗΐκόν κέντρον τό οποίον ίΊτο τρι-
γι'ρω είς τα 1880 ή είς τα 18.)0,
δταν ό 'ΓάΌν Μάσφι}.ντ νίτο '~λ
ιι.ταρτέντερ καί ό Ο. Χένον έλιιιο-
κτόνει εί; εν ίπαιιάτιον πλησίον τί");
τνφάτσα;. Άλ/.ά τό «Ρόδον τοΰ Οϊ
(ίσιγκτο)ν Σκοιΐ7ίρ» τώρα εΐν«ι
«Ιτλή άνίίανησις.
Τό Ρίλλετζ δέν άνήκει πλέον
εί; τού; καλλιτέχν«ς -/αί Βοηιιοί·;.
Είναι τόπον πληπ'ον ποό; τ« Γει1-
ώ)λ Στρί τ, ωστε πρό πολλοΰ
λήφίτη νπό πλουσίίον ίπιχε·ρηιια-
τιών.
Τα παλαιά γοαφικά στούντια ν-
πεχώοησαν είς τάς νεωτέραςν.ατο;-!
κια; ιιετά διαμερι/τμάτων, αί 6ιΐ»ϊ-Ι
σι ένοικιάζονται δσθν τ.αί αί κατοι-Ι
κίαι της Λεοχτόοου Π άοκ. "ΟσοιΓ
λόνιοι καί ζθ)>·ρά(ΐ·οι κατοπν.οΰν ά-Ι
κό:ιη έκεϊ, είναι δημοσιογράφοι και
σνΎραττεΐς ή τεχνίται, ?Γ»-;·α?Ιό;;ε-
νοι μέ άΐοιοιΐΓλΌν έβδο,ιαϊισΐθν μι-
οθόν.
Έκεΐνοι οί όποΐοι άονοΰνται νό
ίποδθΓΛώσονν τα δηιιιοΐΌγικά προ
σόντα τ<ον, νπείκοντε; εί; ΐόν πό- (Σϋνέ-/ε:α εί; την 8τ;ν
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.-- ΚΥΡΙΑΚΗ,
ΜΙΚΡΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΙΤΣΑΣ
Ινα κτημα της &..■>,<χ.··**, —;·«-*< ^* την απόφασιν αυτήν μίσοκρυ- μαζϋ μέ μερικούς άλλους εργατες. | φθηκε σέ μιά γωνιά τοϋ δρόμου καί Την τελευταία ήμέρα τοϋ αλωνι- ζερίμενε. σματος ό έπιστάτης τοϋ κτήματο; ΤΗταν Π έμπ.η — ή τελευταία η'ώνα£ε τοϊ»ς έργάτες,-«ι>ς «ληρω-,ήμί
καί φουρκισθή·/.*, θά Ζίθτ:-
Δέν τοϋ άφησε ούτε χεντά3 2.
'χνητοχ ^ ^ , μόλ:ς μέ αντικρύση θά οοβηθή κα!
Έ-πεΐτα άχο όχτώ ήμέρες άγριαςθά ί-άλη ττ; ΐωνές θά 75ε:ασ6τ; νά
ιτοοείας, κούρασης καί χείνας, ό]την π·άσω κζί νά τής δολώσω τέ
Γκραντελώ παρατησε πε'.ά την
ταοίω;ι.
Έν τώ μ.εταξί» όμως ό φτωχός
είγάτη; ε;χε πάρε! μιά δψη ά
νροοττ'κή, σχεϊον τρ-ομερή μέ
7Ζτατ/.ον:ϊμ.ένα ροϋχά
κϊταλ^γϊ'θΓτμ,ένο
τα
στόμα... Τόσο τέ χί'.ρότερο γι' αύ¬
την. Πο:ές τή; ί'-ε νά δγή μπρ«-
στά μου;
Πρόδαλε στή μέση τοΰ
καί μέ φωνή δραιχνή καί ά:
τού. μέ τό ! "/.ή. τής φώνατς-:
ό τού, μέ —Αί κυίά, κάνε
., κα· τόνο φωνής,
πέταςε την ττερεότυϊη φράτ'. μέ την
ό-οία ζητοίϊϊ ϊ■ο^λε'.ά ττίς 5:α5ορες
άγροΐκίες.
—Συγγνώμην, μήπως εχετε α¬
νάγκην γιά ζ,ανένα έργάτ/; <; ά ε/.εγε αΰτά, ε:χε ττή φω- νη τθϊ την ε7.;ρατ: καί τέν τόνον τής άίλθ'.κής ίασ/.αλίττας. Μίτα δμω; ττήν ψοχή τοο είχεν άνάψει πάλιν ή ά^ελ^!5!» -/.αί ή «γρ:* άπό- ίς νά ληττέψγ; τέν 5ν9ρω^ο ^οΰ είχί άπεναντ: τοο, αν τού άρν.όταν την συνϊρςμή τού. Τότί οαω; εγ:νε κά:·. ποό ίεν τϊ "ερίμενε ό Γ/.ραντελω. 'Ο άλλος σταμάτησεν αποτόμως κ»: τέν ν.ύτταΐΐ τ.ροιν/.τν/.ά. Έπε:- τα μέ δφος εύχίρ:ττημένο τοί ει- —Νά,σοΰ χώ, παλληκάρ·. μοο, !έν εχω καί α,εγίλη άνάγκη ίτΛ έρ- γβτη. Άλλά Οά σέ πάρω γιά λίγίς έ ' ύέ άέ ·/.·.' ό τί; Ικ- "όνος μέρε; -/.:' αύτέ γιατ'. μοΰ τού προΐώ—υ σθ-ο τή; φωνής τού. Ή κζτά-ληςι το3 Γκρτντελώ ίέν εχε: οριχ. Καί ά/.ρ:ίώς ή ν.2- τάπληξί τοο τοΰ |3ωτε στέ πρότω- τ.ό το^ μ:ά έκορασι άκόμη τιύ δ- μέ την εκφυσί τής μ:·/.ρής ρ η άζλυ^ία ο Ε;; η3 υ/λ/,'ά τοα κ»! μέ την γενε·ά2α Χ^ε; το^ -ο^ -ρ&χαλοΰσε φόβο. ι Άφτ;ρηυ.ίντ1 ή νία. Πατντοϋ όϊτου περνοϋσε, οί άν- κου τής δ-έκο^ΐν τοΰς μ·.ά μ'.κρή .ός άττό τα Α ΝΙίΝ ΙΝ Α' .- ,ΛΜΕ1_ΙΤ_. ΜΟΝΑ5-ΓΕΒ.Υ Ή 'Ελίζαμπεθ "Αννα Κλέτι, θυγάτηο τοϋ στρατηγοϋ Τζών Λ. Κλέμ, κ.αί μέλος τής Άμερικανικής άριστοκ.ρατίας τής Οΰασιγκτώνος, ή όποία άπηρνή- θη τάς έγκοσμίους άπολαύσϊΐς δπω; άφοσιωθή είς την λατρείαν τοΰ Θεοΰ, κλειομένη είς Ιν μοναστήριαν. Κάτω, όΐτατήρ της καί είκόνες έκ τοΰ παρελ- θόντος καί έκ τοϋ μέλλοντας 6ίου της. 3ε:ςε το περίεχόμενό της στον άγνω- στο, λέγοντας. —Όρΐστε, 3έστε κΰρΐε χαί μ ό¬ νος τας, δέν εχω -αρά μόνον εκα- ό .V κλέφ-γ;, ό όχοΐος ήταν η !/()/ ^ΰτών^τών χ27.ών, τοϋ τίε/λ αΐτία τάλαδεν ότι ό άγνωττος τή; ζητοϋ- ' σε έ/^ημοσννη ζνζε <χ:ά εκφρατη λύ- τί τ= μοαλό τβυ'~ς κα: στενοχώ?·ας. Μέ έναν τό- -χεν άρχ-'τε: νάμονο-'νο τότον είλίκρινή -/.αί άφελή τού Ι εΐπε: Δέν ς Την εκφρασί έκίίνη ό ί/.λο; την πήρε γιά έ/.ϊήλωτ: είλίκρ'.νεία; χ»ί τοϋ είπε: —Δέν θελω νά μοϋ δείςης τα •/άρτια σου. Δέν μέ νθ'.άζε1. καί 5ν ίέν έχης 5'όλο.ι -/3ί2τ:ά μαζύ σου. Έγώ -:ττεΙω ΐτά μάτ;α μοο χερ'.σ- τότερο ί-' δλα τα χαρτιά τού κό- σμου. Ή είλ!·/.ρ:νε:α φϊίνεταί. ΕΙ- να: κατ: -ου λόμπε: 4^άνω στό πρό- ο τοϋ άν&ρώ-ε.,. Κ-':ί τό ϊίχό πρότωπο ΐανίρώνε! μεγάλη εΓ/.:- Σ δλ ί 5 - Λ" ^"ώττ' «κ Χέας "Υόρκης, μετά τοϋ άγαπητοΰ τού ' οστι5 *μ«»ε νά «όμιλη> είς τό σχολείον καί έλαβε τό
σχετικόν δΐΛλωμα,
ημερα δλο: εχοον γίνε
καί -/.αττούφηϊες
ό Γκραντελώ,
λατμδάνοντας τίς φράσεις τ!ς 5α-
ζέ έ/.-ληξ: καί εύχαριττη-
ργ
Καί μέ τα λόγ:α αύτά τού εκαν«
Γ7.Γ...------...,„...„. Έχε'νη
είλ:κρίνε:ί, έκεί·/ο τέ ά?ελές 5φο
τέν είχεν άφοχλίσΐ·. Π-εΐίαΐνε ν
ιδή κοότθ'.ο στμεϊο
ως γϊά νά έ-:τεθή.
Στάθηκε λίγο %α χερ-ίμενε. Π«
ρίμνη νά γυρί^η ή νέα "-! "·1 - ■-■
τάξη -ίσω της μέ φόδο.
Άλλά οίίτε αΰτ9 δέν εγινε. Ή
>4α τροχωρησε ηρε,αα τέ"ν δρόμο της
Είχε χαραδοΰή αάλ: στοΰς ύιτολογι-'
σμοίς της.
Ό Γκρϊντελώ δέν είξευρε τί νά
κάνη. Ή στάσις τοϋ άθώΐυ έκείνου
κο
κα
νο τής φωνής της ·Λ2·. τίς χε:ρονο-
μίες της έπχνέλ3δε την φράσ: της.
—Άχ, κύρ:ε! Αοτςίϋμα: ^ολύ.
Δέν εχω καθόλθΛ ψιλά μ^ζό μοΰ.
Μέ χληρωσαν σέ χαρτονομίσματα.
Έΐϋτα κάναντας πώς άνοίγε! χι'
ϊύτος μιά φτντΛττίχή τσάτ^τα έχα-
'έλαδε χά! την ϊεύτερη φράτι της:
—Όρϊστε! Ίϊέττε χι>ρ:ε, καί μό-
ιος σας, δέν εχω χαρά μόνον έκ»τό-
ραγχα.
Και μή εχοντας χοίι καί -ώς άλ-
οιώς νά ξεσχάσΐ(] την φοϋρκά τοα,
-ανέλαδε πάλι την 'Λιχ μ'.μιχή καί
:ις φράσε;; τής δΐτκάλας. Τώδρ:-
•χε δΐ2σκεδαστ:κά καί ανακουφιζό-
τ> χά-ως μ' ίΰτά. Σιγά-σιγά «
ν*ίσθητα «ρχισε νά «ροχω^ έχ
τος β .
ζοντας μ=
ντίί-.μό τ
ι../γ1Ϋι#τ;, βνας ανθ;ω- -^ £,
-?ές τον δρόμο, δαδί-' "ζξζ'
α?!α. 1ο δλέμμα, ενα δλέμμα γεμάτο ι$·*£.
^«««Ινε-.αί. θ*ομ:«μέ καί ευγνω-χοσύνη,
άχό τα
κ;: τό
πώς ητ'ϊΫ κάποίος εί-
-ορος κτηαΐτίας.
Τότε ό Γκραντελώ σβν νά συνέ-
χιζε την εΐρωνεία τοι», χωρίς χ5ν νά
-ρο^τ)άσΐβ οίτε νά σκεφθή ν' άλλάξη
ένα
ζρός την δίϊαϊχαλίτσα —ο^» χωρίς
νά το θίλτ;, χωρίς καν νά το /.ατα-
λάβη ή ί?:α, τοϋ εΐχε μεταϊώσε: τέν
τρό~ τής σωτηρίας τού, τόν τΐόχθ
τής έχι^χιας. ^ΕΟΝ ΓΚΑΡΙΕ
'Η Δνί; Φλώρενς Κιλλιλέα, 27 έτών, θιασώτις καί παίκτρια τοΰ >ιπριζμ,-ΐα)λ,
έν Μιλγονώκχι. Άριστεοφ ή Δνίς Μάογκαρετ Κρέγγερ ώς Μίς Ίνόιανάπο-
λις. Δεξι^ ή Δνί; Στέλλ Μέλλεβΐγχ. ώ; Μί_ Λΐΐ/.γώκη,
ΜΙΚΡΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΙΤΣΑΣ
Ινα κτημα της &..■>,<χ.··**, —;·«-*< ^* την απόφασιν αυτήν μίσοκρυ- μαζϋ μέ μερικούς άλλους εργατες. | φθηκε σέ μιά γωνιά τοϋ δρόμου καί Την τελευταία ήμέρα τοϋ αλωνι- ζερίμενε. σματος ό έπιστάτης τοϋ κτήματο; ΤΗταν Π έμπ.η — ή τελευταία η'ώνα£ε τοϊ»ς έργάτες,-«ι>ς «ληρω-,ήμί
καί φουρκισθή·/.*, θά Ζίθτ:-
Δέν τοϋ άφησε ούτε χεντά3 2.
'χνητοχ ^ ^ , μόλ:ς μέ αντικρύση θά οοβηθή κα!
Έ-πεΐτα άχο όχτώ ήμέρες άγριαςθά ί-άλη ττ; ΐωνές θά 75ε:ασ6τ; νά
ιτοοείας, κούρασης καί χείνας, ό]την π·άσω κζί νά τής δολώσω τέ
Γκραντελώ παρατησε πε'.ά την
ταοίω;ι.
Έν τώ μ.εταξί» όμως ό φτωχός
είγάτη; ε;χε πάρε! μιά δψη ά
νροοττ'κή, σχεϊον τρ-ομερή μέ
7Ζτατ/.ον:ϊμ.ένα ροϋχά
κϊταλ^γϊ'θΓτμ,ένο
τα
στόμα... Τόσο τέ χί'.ρότερο γι' αύ¬
την. Πο:ές τή; ί'-ε νά δγή μπρ«-
στά μου;
Πρόδαλε στή μέση τοΰ
καί μέ φωνή δραιχνή καί ά:
τού. μέ τό ! "/.ή. τής φώνατς-:
ό τού, μέ —Αί κυίά, κάνε
., κα· τόνο φωνής,
πέταςε την ττερεότυϊη φράτ'. μέ την
ό-οία ζητοίϊϊ ϊ■ο^λε'.ά ττίς 5:α5ορες
άγροΐκίες.
—Συγγνώμην, μήπως εχετε α¬
νάγκην γιά ζ,ανένα έργάτ/; <; ά ε/.εγε αΰτά, ε:χε ττή φω- νη τθϊ την ε7.;ρατ: καί τέν τόνον τής άίλθ'.κής ίασ/.αλίττας. Μίτα δμω; ττήν ψοχή τοο είχεν άνάψει πάλιν ή ά^ελ^!5!» -/.αί ή «γρ:* άπό- ίς νά ληττέψγ; τέν 5ν9ρω^ο ^οΰ είχί άπεναντ: τοο, αν τού άρν.όταν την συνϊρςμή τού. Τότί οαω; εγ:νε κά:·. ποό ίεν τϊ "ερίμενε ό Γ/.ραντελω. 'Ο άλλος σταμάτησεν αποτόμως κ»: τέν ν.ύτταΐΐ τ.ροιν/.τν/.ά. Έπε:- τα μέ δφος εύχίρ:ττημένο τοί ει- —Νά,σοΰ χώ, παλληκάρ·. μοο, !έν εχω καί α,εγίλη άνάγκη ίτΛ έρ- γβτη. Άλλά Οά σέ πάρω γιά λίγίς έ ' ύέ άέ ·/.·.' ό τί; Ικ- "όνος μέρε; -/.:' αύτέ γιατ'. μοΰ τού προΐώ—υ σθ-ο τή; φωνής τού. Ή κζτά-ληςι το3 Γκρτντελώ ίέν εχε: οριχ. Καί ά/.ρ:ίώς ή ν.2- τάπληξί τοο τοΰ |3ωτε στέ πρότω- τ.ό το^ μ:ά έκορασι άκόμη τιύ δ- μέ την εκφυσί τής μ:·/.ρής ρ η άζλυ^ία ο Ε;; η3 υ/λ/,'ά τοα κ»! μέ την γενε·ά2α Χ^ε; το^ -ο^ -ρ&χαλοΰσε φόβο. ι Άφτ;ρηυ.ίντ1 ή νία. Πατντοϋ όϊτου περνοϋσε, οί άν- κου τής δ-έκο^ΐν τοΰς μ·.ά μ'.κρή .ός άττό τα Α ΝΙίΝ ΙΝ Α' .- ,ΛΜΕ1_ΙΤ_. ΜΟΝΑ5-ΓΕΒ.Υ Ή 'Ελίζαμπεθ "Αννα Κλέτι, θυγάτηο τοϋ στρατηγοϋ Τζών Λ. Κλέμ, κ.αί μέλος τής Άμερικανικής άριστοκ.ρατίας τής Οΰασιγκτώνος, ή όποία άπηρνή- θη τάς έγκοσμίους άπολαύσϊΐς δπω; άφοσιωθή είς την λατρείαν τοΰ Θεοΰ, κλειομένη είς Ιν μοναστήριαν. Κάτω, όΐτατήρ της καί είκόνες έκ τοΰ παρελ- θόντος καί έκ τοϋ μέλλοντας 6ίου της. 3ε:ςε το περίεχόμενό της στον άγνω- στο, λέγοντας. —Όρΐστε, 3έστε κΰρΐε χαί μ ό¬ νος τας, δέν εχω -αρά μόνον εκα- ό .V κλέφ-γ;, ό όχοΐος ήταν η !/()/ ^ΰτών^τών χ27.ών, τοϋ τίε/λ αΐτία τάλαδεν ότι ό άγνωττος τή; ζητοϋ- ' σε έ/^ημοσννη ζνζε <χ:ά εκφρατη λύ- τί τ= μοαλό τβυ'~ς κα: στενοχώ?·ας. Μέ έναν τό- -χεν άρχ-'τε: νάμονο-'νο τότον είλίκρινή -/.αί άφελή τού Ι εΐπε: Δέν ς Την εκφρασί έκίίνη ό ί/.λο; την πήρε γιά έ/.ϊήλωτ: είλίκρ'.νεία; χ»ί τοϋ είπε: —Δέν θελω νά μοϋ δείςης τα •/άρτια σου. Δέν μέ νθ'.άζε1. καί 5ν ίέν έχης 5'όλο.ι -/3ί2τ:ά μαζύ σου. Έγώ -:ττεΙω ΐτά μάτ;α μοο χερ'.σ- τότερο ί-' δλα τα χαρτιά τού κό- σμου. Ή είλ!·/.ρ:νε:α φϊίνεταί. ΕΙ- να: κατ: -ου λόμπε: 4^άνω στό πρό- ο τοϋ άν&ρώ-ε.,. Κ-':ί τό ϊίχό πρότωπο ΐανίρώνε! μεγάλη εΓ/.:- Σ δλ ί 5 - Λ" ^"ώττ' «κ Χέας "Υόρκης, μετά τοϋ άγαπητοΰ τού ' οστι5 *μ«»ε νά «όμιλη> είς τό σχολείον καί έλαβε τό
σχετικόν δΐΛλωμα,
ημερα δλο: εχοον γίνε
καί -/.αττούφηϊες
ό Γκραντελώ,
λατμδάνοντας τίς φράσεις τ!ς 5α-
ζέ έ/.-ληξ: καί εύχαριττη-
ργ
Καί μέ τα λόγ:α αύτά τού εκαν«
Γ7.Γ...------...,„...„. Έχε'νη
είλ:κρίνε:ί, έκεί·/ο τέ ά?ελές 5φο
τέν είχεν άφοχλίσΐ·. Π-εΐίαΐνε ν
ιδή κοότθ'.ο στμεϊο
ως γϊά νά έ-:τεθή.
Στάθηκε λίγο %α χερ-ίμενε. Π«
ρίμνη νά γυρί^η ή νέα "-! "·1 - ■-■
τάξη -ίσω της μέ φόδο.
Άλλά οίίτε αΰτ9 δέν εγινε. Ή
>4α τροχωρησε ηρε,αα τέ"ν δρόμο της
Είχε χαραδοΰή αάλ: στοΰς ύιτολογι-'
σμοίς της.
Ό Γκρϊντελώ δέν είξευρε τί νά
κάνη. Ή στάσις τοϋ άθώΐυ έκείνου
κο
κα
νο τής φωνής της ·Λ2·. τίς χε:ρονο-
μίες της έπχνέλ3δε την φράσ: της.
—Άχ, κύρ:ε! Αοτςίϋμα: ^ολύ.
Δέν εχω καθόλθΛ ψιλά μ^ζό μοΰ.
Μέ χληρωσαν σέ χαρτονομίσματα.
Έΐϋτα κάναντας πώς άνοίγε! χι'
ϊύτος μιά φτντΛττίχή τσάτ^τα έχα-
'έλαδε χά! την ϊεύτερη φράτι της:
—Όρϊστε! Ίϊέττε χι>ρ:ε, καί μό-
ιος σας, δέν εχω χαρά μόνον έκ»τό-
ραγχα.
Και μή εχοντας χοίι καί -ώς άλ-
οιώς νά ξεσχάσΐ(] την φοϋρκά τοα,
-ανέλαδε πάλι την 'Λιχ μ'.μιχή καί
:ις φράσε;; τής δΐτκάλας. Τώδρ:-
•χε δΐ2σκεδαστ:κά καί ανακουφιζό-
τ> χά-ως μ' ίΰτά. Σιγά-σιγά «
ν*ίσθητα «ρχισε νά «ροχω^ έχ
τος β .
ζοντας μ=
ντίί-.μό τ
ι../γ1Ϋι#τ;, βνας ανθ;ω- -^ £,
-?ές τον δρόμο, δαδί-' "ζξζ'
α?!α. 1ο δλέμμα, ενα δλέμμα γεμάτο ι$·*£.
^«««Ινε-.αί. θ*ομ:«μέ καί ευγνω-χοσύνη,
άχό τα
κ;: τό
πώς ητ'ϊΫ κάποίος εί-
-ορος κτηαΐτίας.
Τότε ό Γκραντελώ σβν νά συνέ-
χιζε την εΐρωνεία τοι», χωρίς χ5ν νά
-ρο^τ)άσΐβ οίτε νά σκεφθή ν' άλλάξη
ένα
ζρός την δίϊαϊχαλίτσα —ο^» χωρίς
νά το θίλτ;, χωρίς καν νά το /.ατα-
λάβη ή ί?:α, τοϋ εΐχε μεταϊώσε: τέν
τρό~ τής σωτηρίας τού, τόν τΐόχθ
τής έχι^χιας. ^ΕΟΝ ΓΚΑΡΙΕ
'Η Δνί; Φλώρενς Κιλλιλέα, 27 έτών, θιασώτις καί παίκτρια τοΰ >ιπριζμ,-ΐα)λ,
έν Μιλγονώκχι. Άριστεοφ ή Δνίς Μάογκαρετ Κρέγγερ ώς Μίς Ίνόιανάπο-
λις. Δεξι^ ή Δνί; Στέλλ Μέλλεβΐγχ. ώ; Μί_ Λΐΐ/.γώκη,
...........--------------- ί
;ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΖΩΗΝ
ι ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ ΚΑΙ ΜΑΧΑΙΡΙΑ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΡ
Ή Φιλομήνα Ρωμάνο, έπιλεγομένη «δγγελος των ουμμοριτών», ή όποία παρέβη τόν νόμον των συντρόφων της δ«ως
μή προδίδοιτν καί εσωσε κατά την ένδεπάτην ώραν Ινα άνθρωπον άπό την ηλεκτρικήν καρέκλαν δα φόνσν, τόν ο¬
ποίον ή Ιδία ώρκίσθη δτι διέπραξεν είς πρώην έραστής της.
ΌΗνς ίιχος μετ1 άστραπής κυα-
νής φλογός ήκοι'σ'θη την στιγμήν
δπου τό ηλεκτρικόν ρεΰμα μετε'ειβά
σθη είς την ήλε'/τρικήν καρέκλαν
έν τη Φνλαν.ζ τής Πολιτεία; Μισ-
σαχονσέττης. Ό δήιιιος έχράνη ί-
κανσποιηθείς. Ή καρέκλα καί τό.
σύοβιΐατΐ} της ήσαν ετοιμα. έφ' ό¬
σον ή Πολιτεία προητοιμάζετο νά
επιβάλη την ποινήν τού θανατον
διά φόνον. . ." .
Εν τω προκειμένον ίΚχλάιιωί τοϋ
θανατον, έν γνώσει των δοκιμών
καί των προετοιμασκον, «ν.άθητο
ό Γκάγκη Τσέρο, καταδικασΜένος
ν' αποθάνη διάτ όν ΐ>ανάσιμον πν-
ροοολισμόν τού Τΐώζεφ Φαντάζια.
γενόμενον επί τής όοον Π ρίνς τής
βορειον σ·νοικίας τής Βοστώνης.
Ή Ποίλιττία τω εΐχε παραχωρήση
μόνον εξ ώρών ϋο>ήν καί έκεΐνο;
ήτοιμάζετο διά τό μέγα ταξείδι¬
ον τού.
Τρείς φοράς έξύρισαν τ^ν κε¬
φαλήν τού ν.αι εογισαν τό παντα-
λόνιόν τού πλησίον τής ν.νι>μης τον,
δπ<ι>ς τό ηλεκτρικόν ρεϋιια τϊΡ.ρι·!στ·
ευκολώτερον διά μέσον τού σ(στοε-
φοιιένου σώματός τού. Καί δμως
εκεΐνος δέν εκάθησε ποτέ είς την
καρέκλαν τοϋ θανατον. Χάρις έκ
μέοονς τοΰ Κυοερνήτοα', δ·τθεΐ<ΐα την τελευταίαν στιγμήν, τόν Ιπανέ- (ρεοεν εις την ζυ^ήν έκ τής σκιάς της: καοί'κλας καί όλον αίη*ό επει- δή ή Φιλοαήνα Ριομάνο. ό «"Αγ- γελος των σνμμοριτών» άτο·η»χοΰ- σα είς τόν ερ(οτά της ποός άλλον ά'νδρ« κατελήφθη εν τέλει ί<πο τής τύψεοος τής συνειδήσεοχ·. Σήμερον δ Γκάνκη Τσερο είναι σχεδόν ιλεύθερος άνίτρωπος, δλί- ι δέ μόνον νομικαί διατυ-χώσειτ ι τόν κοατοΰν μακ,ράν από τα -ταλαιο/. ληιιέρια τού καί τό φσοιιισ. τής να- ρέ^αις έξη/ρανίσ'θη τελείο.νς Λπο αυτόν, ένώ είς την θ^σιν αττοϋ, <αταΐ)ΐκασιιε'νο; ν' άπαδάνη επι τής ήλεκτριχ.ής ν.αρέκλας, ευρίσίχ.εται ό Σάιμη Γκάλο, ό τέω; σίττρο: ςρός τοιτ/αί ό άνθρωπον, είς τόν ό ποίον ή ΦιλθΛΐήνα εΐχε δώστ] πρό-" τερον την καοδίαν της. Ή Ιστορία τής Φιλομήνας. τον Γν.άνκη Τσέρο, τοΰ Σοΐι;£η Γν.(.<λο καί τοΰ 'Γζοοζεφ Φαντάζια, είν^ι ή ίίραιιατικωτέρα εις· τα χρονικά τής δικαιοσί'νης της Πολιτείας Μασ- σαχουσέττης. Ήτο μίιαήλιόλουοτος ημέριατοΓ' Ιούνιον τοΰ 1926 είς ττ^ν ιαν.ράν βόρπον σι.'νοικίαν τ% Βοοτώνης. Μία νε'α μέ λεπτίιν θίρινήν έν- οινασιαν διήρχετο την οδόν Πρίνς. Παρά τό πλευρόν της εβάδιζεν ό Τζώζετ; «Ι'αντάζια, τοΰ όποίου δ· ηως τό παοελθόν δέν ήτο πολύ κο· ■θαρόν. Δνο πυροβολιοτιιοί τ>)κούσθ·ησαν.
Ή κόρη έξε'βαλε ν.ρΐοΐυγήν. Λθϊδε-
κάδες γτναικίιν εις τόν όρ<'>Μ/θν έ
πανελαβον την κρ<αιγήν τ»τ(ς Ό Φαντάζια έπεσεν έκεΐ δπου έπ·ΐρι· πάτει καί εξέπνίυσεν ίπί τόπον. Λΰο ά'νδρες εφάνησαν αςτοικΐκριΐΛ'ό μενοι έν σπονδΐί έκ τής σκηνής. "Εν περίστροφον άστρά·ι[αν είς τί) φώς τοΰ ηλίου, διέγοα)<ε κι'»κ/ι,ου- είς τον άε'ρα καί επεσε αετά κρό¬ τον επί τής όδοϋ. Άνθοϊς ετρε'ίαν μετά φωνο.ν προ.-; καταυίω'ξιν των <ρει·γόντ(ον. Προσετέθησαν ά(·.ττ- Λ'οαικοί καί ιιετ' όλίνον συΈ- λάμβανον ενα ά'νθοο>πον, κουνιμέ-
νον κάτω άπό τόν μ-τάγζον ενός
γειτονιχ,ΐΰ μαγαζίοι». Ό σΊϊλλη·
ιτΌεί; ωδηγήθη εις τόν αστυνομι¬
κόν σταί'ΐιόν, έ/.εϊ δέ είπεν δτι ,ί νο-
μάΐετο Γκάγικη Τσερο καί ότι κ«-
τοικεΐ εί; τό Μώλντεν. Επί κκί-3ν
ότι ήτο κοα'ΐιπουροφόρος, δτι εί/εν
έγκληιιατικόν παρελ·θόν, α/λ' δτι
δέν έγνοοριζε τίπυτε διά τόν πυρο-
6ολισιόν τοϋ Φαντάίια.
Δέν παρηλΰε χώ.νς καιρός κα'ι
ό Τσέρα ήχθη ενώπιον τοϋ Όίοω·
τοϋ Λικαστηρίου κ)αί ή άστιη«όμία
έπαρσι>σίασε τάς αποδείξεις της.
Ό Τσέρο π?ριωρίσί·η είς τό να εί¬
πη δτι δέν ήτο αίητός ό πυοοθολή-
σας. Οί ενορνοι τόν εύρον ενοχον
ν.αί τό δικαστήριον μέ όλην την ά-
■πΌΐτουιιενην σοβαρότητα έπ··ίΰαλεν
είς αντόν την ποινήν τοΰ θανατον.
Ό; χρόνυς τΐς θανατικίϊς τοτ» ?κ-
τίλέσεο>ς ωρίσθη ή έβδοηάς τη;
3ης Νοέμβριον, τοϋ παρελθόναος έ'-
τοχν; 1923.
Άλλά τής σι,'ν/ινητικής: πρ<όττ>ς
ποάξεοις τοϋ μελοδράιιατος ποηη·
νιγ3η ό Λρόλογος, άποκαίλυφί)είς έν
μέρει εκ των άρχείων τή; αστυνο-
ιιθας καί έν ιιερει έκ μαρτι·ρικώ<ν αΐποδείξεοον παοουσιασ."ίεισών είς τάς κατόπιν δίκας. Ό πιρόλο γο; εχει την αρχήν τού άιό τάς ήιιέοα;, κατά τάς όποία; ή Φιλομή¬ να, ή όποία τώρα εΐνίαχ 21 έτώΛ', εί χε ποοαχυΥ, έκ των θρανία,ν των δημοτικήν σχολείων είς τα εο/ο- στάσια τΰς ζαχαροττλαστΐ'κή;, έρναΐομενη 10 εα>ς 12 ωοατ. την η¬
μέραν ηδύνατο νά κερδίση 10 Ίως
12 δολ>.άρια την έβοοιιάιδα.
Ό Γκάνκη Τσερο εν τω
ΠΩΣ Η ΦΙΛΟΜΗΝΑ ΡθΜ
ΕΡΑΣΤΗΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑ
ΕΜΕΛΛΕ ΝΑ ΥΓι|
εϊα τοϋ Μώλδεν, Μαςς. Ό Ι
γκη έκτοτε διετήρησε τό έπάγγρλΤ
ιιά τού ώς λαθρέμπορος οίνοπνευ-
ιιατιοδών ποτοΛ'. Τό είσόδημα 7ιτο
σταθεράν, δ ν γ.αχ μέ τα χοήμοπα ο-
πυυ εδιδεν έοώ καί έκεί «χάριν
τροσταισίας »καί αέ τα; απαιτήσηις
των «ύψηλίϋν φίλοη'ϊ· τού, δέν ήοΐ-
λ'ατο νά Οεωρηιθί) τλοΰσιος. ·
Ό Σάιιμη Γκάλο προαχβϊίς ε*
τοϋ ταπεΐΛΌΰ έπαγγέλματο; τοϋ βο¬
ηθόν ποτοποιείου είς; ν.οιιπουροΓ(-ό·
ρΰν, κατέστη έν τ^λει μέλος τής
«σνμιιορία; της βορείας γειτοΛΐά;
τήζ Ιίοστώνης».
Ήτο σχεδόν ιϋνα-τόφενκτον ότι
μίαν ημέραν ό Σάιιμη Γκάλο θά
ονναντοϋσε την Φιλομήνα Ρωμάνα
Την πρώτην φοράν σν.>ν·ηντΐί]·&Τ|σαν
εί; ιιία '/οοοεσπεοίδα. Κατόπιν συ '
νηλτήΰηοια-ν πΌλ?.οτ·<ις καί έν τέ/ /αθώς είπεν ό Σ-ά'Λΐιη έκ τής.ίδ(α; τοϋ αάρτνοος, δταν ήγωνίζετο διά την ζ'θήν τού, έπήγαν καί κατό σην ώ; άνδρόγννον είς εν μικ οιαιιέρισαα τον Ήστ Μπόστον. 11 διέ?Λ'σε την οριλίαν των δέν έπετι πή νά εκτεθή εις την δίκην. "Οπ καί αν έ'νη ή Φιλο'.ιηνα έ'νκαπτέλί.ι- (« τόν Σάμμη καί έπτϊγε νά ζήση μέ την άόελφήν τγ1^, ή άποία ήτο ύ- πανδρεμένη μέ τόν Τζώζεφ Φαντά Ό Γκάγκης Τσέρο, ό κουμπουροφόρος τόν οποίον έσωσεν άπό τόν ή Φιλομήνα. είχε διδαχθη τα ποώτα μαθήματα τή; κουμτΓουροφοοίας άηο τόν φί- λον τού Σάμ|ΐη Γκάλο, έφ' δϊΟΛ' ν.αί οί δ'Λ αργάζοντο εί; τα τότε ελευθέρως λειτονργοϋ>τα π'ΐτοποι-
ζια.
Ήτο τοοοΐα ό Φεβοουάοιος τ(«'
1927. Ή νΐ'ξ ήτο 6ι_οχερά"καί ^
καί ό! δοόμοι λασπώδεις.
Αίφνιπ; μία γνηΌΐκεία κοαι'Υ'Ι'1
;ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΖΩΗΝ
ι ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ ΚΑΙ ΜΑΧΑΙΡΙΑ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΡ
Ή Φιλομήνα Ρωμάνο, έπιλεγομένη «δγγελος των ουμμοριτών», ή όποία παρέβη τόν νόμον των συντρόφων της δ«ως
μή προδίδοιτν καί εσωσε κατά την ένδεπάτην ώραν Ινα άνθρωπον άπό την ηλεκτρικήν καρέκλαν δα φόνσν, τόν ο¬
ποίον ή Ιδία ώρκίσθη δτι διέπραξεν είς πρώην έραστής της.
ΌΗνς ίιχος μετ1 άστραπής κυα-
νής φλογός ήκοι'σ'θη την στιγμήν
δπου τό ηλεκτρικόν ρεΰμα μετε'ειβά
σθη είς την ήλε'/τρικήν καρέκλαν
έν τη Φνλαν.ζ τής Πολιτεία; Μισ-
σαχονσέττης. Ό δήιιιος έχράνη ί-
κανσποιηθείς. Ή καρέκλα καί τό.
σύοβιΐατΐ} της ήσαν ετοιμα. έφ' ό¬
σον ή Πολιτεία προητοιμάζετο νά
επιβάλη την ποινήν τού θανατον
διά φόνον. . ." .
Εν τω προκειμένον ίΚχλάιιωί τοϋ
θανατον, έν γνώσει των δοκιμών
καί των προετοιμασκον, «ν.άθητο
ό Γκάγκη Τσέρο, καταδικασΜένος
ν' αποθάνη διάτ όν ΐ>ανάσιμον πν-
ροοολισμόν τού Τΐώζεφ Φαντάζια.
γενόμενον επί τής όοον Π ρίνς τής
βορειον σ·νοικίας τής Βοστώνης.
Ή Ποίλιττία τω εΐχε παραχωρήση
μόνον εξ ώρών ϋο>ήν καί έκεΐνο;
ήτοιμάζετο διά τό μέγα ταξείδι¬
ον τού.
Τρείς φοράς έξύρισαν τ^ν κε¬
φαλήν τού ν.αι εογισαν τό παντα-
λόνιόν τού πλησίον τής ν.νι>μης τον,
δπ<ι>ς τό ηλεκτρικόν ρεϋιια τϊΡ.ρι·!στ·
ευκολώτερον διά μέσον τού σ(στοε-
φοιιένου σώματός τού. Καί δμως
εκεΐνος δέν εκάθησε ποτέ είς την
καρέκλαν τοϋ θανατον. Χάρις έκ
μέοονς τοΰ Κυοερνήτοα', δ·τθεΐ<ΐα την τελευταίαν στιγμήν, τόν Ιπανέ- (ρεοεν εις την ζυ^ήν έκ τής σκιάς της: καοί'κλας καί όλον αίη*ό επει- δή ή Φιλοαήνα Ριομάνο. ό «"Αγ- γελος των σνμμοριτών» άτο·η»χοΰ- σα είς τόν ερ(οτά της ποός άλλον ά'νδρ« κατελήφθη εν τέλει ί<πο τής τύψεοος τής συνειδήσεοχ·. Σήμερον δ Γκάνκη Τσερο είναι σχεδόν ιλεύθερος άνίτρωπος, δλί- ι δέ μόνον νομικαί διατυ-χώσειτ ι τόν κοατοΰν μακ,ράν από τα -ταλαιο/. ληιιέρια τού καί τό φσοιιισ. τής να- ρέ^αις έξη/ρανίσ'θη τελείο.νς Λπο αυτόν, ένώ είς την θ^σιν αττοϋ, <αταΐ)ΐκασιιε'νο; ν' άπαδάνη επι τής ήλεκτριχ.ής ν.αρέκλας, ευρίσίχ.εται ό Σάιμη Γκάλο, ό τέω; σίττρο: ςρός τοιτ/αί ό άνθρωπον, είς τόν ό ποίον ή ΦιλθΛΐήνα εΐχε δώστ] πρό-" τερον την καοδίαν της. Ή Ιστορία τής Φιλομήνας. τον Γν.άνκη Τσέρο, τοΰ Σοΐι;£η Γν.(.<λο καί τοΰ 'Γζοοζεφ Φαντάζια, είν^ι ή ίίραιιατικωτέρα εις· τα χρονικά τής δικαιοσί'νης της Πολιτείας Μασ- σαχουσέττης. Ήτο μίιαήλιόλουοτος ημέριατοΓ' Ιούνιον τοΰ 1926 είς ττ^ν ιαν.ράν βόρπον σι.'νοικίαν τ% Βοοτώνης. Μία νε'α μέ λεπτίιν θίρινήν έν- οινασιαν διήρχετο την οδόν Πρίνς. Παρά τό πλευρόν της εβάδιζεν ό Τζώζετ; «Ι'αντάζια, τοΰ όποίου δ· ηως τό παοελθόν δέν ήτο πολύ κο· ■θαρόν. Δνο πυροβολιοτιιοί τ>)κούσθ·ησαν.
Ή κόρη έξε'βαλε ν.ρΐοΐυγήν. Λθϊδε-
κάδες γτναικίιν εις τόν όρ<'>Μ/θν έ
πανελαβον την κρ<αιγήν τ»τ(ς Ό Φαντάζια έπεσεν έκεΐ δπου έπ·ΐρι· πάτει καί εξέπνίυσεν ίπί τόπον. Λΰο ά'νδρες εφάνησαν αςτοικΐκριΐΛ'ό μενοι έν σπονδΐί έκ τής σκηνής. "Εν περίστροφον άστρά·ι[αν είς τί) φώς τοΰ ηλίου, διέγοα)<ε κι'»κ/ι,ου- είς τον άε'ρα καί επεσε αετά κρό¬ τον επί τής όδοϋ. Άνθοϊς ετρε'ίαν μετά φωνο.ν προ.-; καταυίω'ξιν των <ρει·γόντ(ον. Προσετέθησαν ά(·.ττ- Λ'οαικοί καί ιιετ' όλίνον συΈ- λάμβανον ενα ά'νθοο>πον, κουνιμέ-
νον κάτω άπό τόν μ-τάγζον ενός
γειτονιχ,ΐΰ μαγαζίοι». Ό σΊϊλλη·
ιτΌεί; ωδηγήθη εις τόν αστυνομι¬
κόν σταί'ΐιόν, έ/.εϊ δέ είπεν δτι ,ί νο-
μάΐετο Γκάγικη Τσερο καί ότι κ«-
τοικεΐ εί; τό Μώλντεν. Επί κκί-3ν
ότι ήτο κοα'ΐιπουροφόρος, δτι εί/εν
έγκληιιατικόν παρελ·θόν, α/λ' δτι
δέν έγνοοριζε τίπυτε διά τόν πυρο-
6ολισιόν τοϋ Φαντάίια.
Δέν παρηλΰε χώ.νς καιρός κα'ι
ό Τσέρα ήχθη ενώπιον τοϋ Όίοω·
τοϋ Λικαστηρίου κ)αί ή άστιη«όμία
έπαρσι>σίασε τάς αποδείξεις της.
Ό Τσέρο π?ριωρίσί·η είς τό να εί¬
πη δτι δέν ήτο αίητός ό πυοοθολή-
σας. Οί ενορνοι τόν εύρον ενοχον
ν.αί τό δικαστήριον μέ όλην την ά-
■πΌΐτουιιενην σοβαρότητα έπ··ίΰαλεν
είς αντόν την ποινήν τοΰ θανατον.
Ό; χρόνυς τΐς θανατικίϊς τοτ» ?κ-
τίλέσεο>ς ωρίσθη ή έβδοηάς τη;
3ης Νοέμβριον, τοϋ παρελθόναος έ'-
τοχν; 1923.
Άλλά τής σι,'ν/ινητικής: πρ<όττ>ς
ποάξεοις τοϋ μελοδράιιατος ποηη·
νιγ3η ό Λρόλογος, άποκαίλυφί)είς έν
μέρει εκ των άρχείων τή; αστυνο-
ιιθας καί έν ιιερει έκ μαρτι·ρικώ<ν αΐποδείξεοον παοουσιασ."ίεισών είς τάς κατόπιν δίκας. Ό πιρόλο γο; εχει την αρχήν τού άιό τάς ήιιέοα;, κατά τάς όποία; ή Φιλομή¬ να, ή όποία τώρα εΐνίαχ 21 έτώΛ', εί χε ποοαχυΥ, έκ των θρανία,ν των δημοτικήν σχολείων είς τα εο/ο- στάσια τΰς ζαχαροττλαστΐ'κή;, έρναΐομενη 10 εα>ς 12 ωοατ. την η¬
μέραν ηδύνατο νά κερδίση 10 Ίως
12 δολ>.άρια την έβοοιιάιδα.
Ό Γκάνκη Τσερο εν τω
ΠΩΣ Η ΦΙΛΟΜΗΝΑ ΡθΜ
ΕΡΑΣΤΗΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑ
ΕΜΕΛΛΕ ΝΑ ΥΓι|
εϊα τοϋ Μώλδεν, Μαςς. Ό Ι
γκη έκτοτε διετήρησε τό έπάγγρλΤ
ιιά τού ώς λαθρέμπορος οίνοπνευ-
ιιατιοδών ποτοΛ'. Τό είσόδημα 7ιτο
σταθεράν, δ ν γ.αχ μέ τα χοήμοπα ο-
πυυ εδιδεν έοώ καί έκεί «χάριν
τροσταισίας »καί αέ τα; απαιτήσηις
των «ύψηλίϋν φίλοη'ϊ· τού, δέν ήοΐ-
λ'ατο νά Οεωρηιθί) τλοΰσιος. ·
Ό Σάιιμη Γκάλο προαχβϊίς ε*
τοϋ ταπεΐΛΌΰ έπαγγέλματο; τοϋ βο¬
ηθόν ποτοποιείου είς; ν.οιιπουροΓ(-ό·
ρΰν, κατέστη έν τ^λει μέλος τής
«σνμιιορία; της βορείας γειτοΛΐά;
τήζ Ιίοστώνης».
Ήτο σχεδόν ιϋνα-τόφενκτον ότι
μίαν ημέραν ό Σάιιμη Γκάλο θά
ονναντοϋσε την Φιλομήνα Ρωμάνα
Την πρώτην φοράν σν.>ν·ηντΐί]·&Τ|σαν
εί; ιιία '/οοοεσπεοίδα. Κατόπιν συ '
νηλτήΰηοια-ν πΌλ?.οτ·<ις καί έν τέ/ /αθώς είπεν ό Σ-ά'Λΐιη έκ τής.ίδ(α; τοϋ αάρτνοος, δταν ήγωνίζετο διά την ζ'θήν τού, έπήγαν καί κατό σην ώ; άνδρόγννον είς εν μικ οιαιιέρισαα τον Ήστ Μπόστον. 11 διέ?Λ'σε την οριλίαν των δέν έπετι πή νά εκτεθή εις την δίκην. "Οπ καί αν έ'νη ή Φιλο'.ιηνα έ'νκαπτέλί.ι- (« τόν Σάμμη καί έπτϊγε νά ζήση μέ την άόελφήν τγ1^, ή άποία ήτο ύ- πανδρεμένη μέ τόν Τζώζεφ Φαντά Ό Γκάγκης Τσέρο, ό κουμπουροφόρος τόν οποίον έσωσεν άπό τόν ή Φιλομήνα. είχε διδαχθη τα ποώτα μαθήματα τή; κουμτΓουροφοοίας άηο τόν φί- λον τού Σάμ|ΐη Γκάλο, έφ' δϊΟΛ' ν.αί οί δ'Λ αργάζοντο εί; τα τότε ελευθέρως λειτονργοϋ>τα π'ΐτοποι-
ζια.
Ήτο τοοοΐα ό Φεβοουάοιος τ(«'
1927. Ή νΐ'ξ ήτο 6ι_οχερά"καί ^
καί ό! δοόμοι λασπώδεις.
Αίφνιπ; μία γνηΌΐκεία κοαι'Υ'Ι'1
,,,,,,.ΪΜΪ.....■■■■·■ ···■■·■·»··■···■■ ....^►·.··■····■·■■··■·■···■·■ ·■■··■··············«.·.*·**"■■··■··■■■■■·■
■ εΤεΓϊΓΒ ■ · « ■ εϊ¥·1 ι
ΦΟΝΟΙ, ΗΛΕΚΤΡΙΚΑΙ ΚΑΡΕΚΛΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙ ΑΝΕΥ ΤΕΛΟΥΣ |
■λ...·"···
ΕΝ ΒΟΣΤΩΝΗ. ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΟΥ
χΑΣ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ
|Η ΤΗΝ ΠΟΙΝΗΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
£
ΣΑΜΟΥΕΛ ΓΚΑΛΛΟ- ΚΑΤΑΛΗΦΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΥΨΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ· ΕΠΡΟΔΩΣΕ ΤΟΝ
ΟΠΟΙΑΝ ΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΑΝΗΡ Ο ΓΚΑΓΚΗ ΖΣΕΡΟ- ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΟΥ ΓΚΑΛΛΟ.
ΔΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.--ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΔΙΛΗΜΜΑΤΟΣ
Ι Επηκολούθησαν δρομαΐ-
^ΌΪβΗατα εξ ενός αν8?ω-
λέ ν.αχα
ιν ?ιλθεν ή άστυη^^:!ρ5
-^ιη Γ*αλο καταιΐΛ/αρ
Κιόν ιιετρφεόαν εις το νοσο-
Γ ενώ τό αΐ'ΐα εροεεν απο
' 0(όδεχα ιιαχαιριες. Ητο
έ=ιΐντλη·ιένο;.
τηίΐΓθίδες τί>ς επαύριον ε-
Ιεΐ'σαντήνεΐ^'-ν/^'^τοΐ;
Ιιιοοίτης τής *ορειας Λη·οι*ι
. .-^ϊ^^^^^^^Μ '
Λ'ά δώση την ελαχίστην εξήγησιν.
Ό Γκάλο μετεφέρθη τότε είς τθ νο
σοκσιιεΐον, ένω ό Τσέρο άπριιονο')-
'Ρπί τέλους έφθασεν ή ήμ
τής δίκης.
Ό Τσέρο διηγήθη τα κτθέκα-
οτα τοΰ π»ί>οβολισιιοϋ. Αντός κ«ι
ύ Γ'κάλο, εϊτεν, εβάοιζον είς την ο¬
δόν Πάίν. Προ αΐτιον έόάδιζον
είς ό'λλο; «νήρ καί μία νέ α. Ό
Γν.άλο εσνοε τό πεοίοτοοφόν τον
καί ήρχισε νο πνοοβολί), είπε.
»Τότε ό Γκάλο ε«(·νγε δ<χ·ιΐ(ίί'.·)ς. Έγώ εΐχα επάνω μου πεοίστοο- φον. Τό εΛεταξα λοιπον και ίίοχι- σά νά ,τοένο> Μέ επιασαν, αΛλά
δέ γ-εΐ-Τα τί-τοτε, έπειΐπή ό Γ>ΐ'λο
μοΰ είπεν ότι δλα θά διοοιθοίδΥ-ϋν».
Τότ= ό ^ιλοιιΡ.Λ'α ί·ρ τον ρόλον
της ώς «"Ανγρ?.(>- των- Σνΐιμορι-
τών», σώζόνσα την ζ">ήν σθώον
άνθροόπον, ανηλ.θεν είς την ε<Ίραν τού ιιάςτΐ'ςοζ -/αι εκεϊ έηΐανέλαβε την ίστποίσν, ήτις ε'σωσε τίιν Τσέ- ρο άπό την ή?.εκτοιχήν καοι-νΛαν. Ό Γκάλο έν άρχϊί τής δίκη; ω¬ μίλει μέ θ,'ράσος; ίτΐτ τάς ίρωτητϊρι; σχετικώς ιιέ τι>ν Φιλομήναν. <- Βε- βαίοος, την γνο>ρίΓάο. "Εζησρ ιυζν
μοιι, πϊ-ρίπΐον εξ μήνας ώς σί'ζυ-
γός αοΛ.·», ήοχισε.
"Οσον δ'κο; επροχο>ρει ή δίκη
καΐ ό ίΐσαν~7Έ?^ΰ- τώ ά.τηνθ'νε ποΛ'
τοίας ?ρο>τήσει;, κατέστη δειλός
>?αί διστανιτικός;, ττολλά/ις δέ πεοιέ-
πεοεν είς άντΐίράσεις. "Οταν ^ιετά-
χθη νά ^νερί^ΐί οταος άκο'ι;η την
ετνμηγορίαν των ένόοκων, δέν εΐ-
χε τ?η|ν' δυναμιν νά €·νεοθ·π νοί ίί
1 Σαμουήλ Γκάλλο, .-ιρώην Ιραστής της Φιλομήνας, όστις τωρα περιμενει
αν δίκην έν τη Πολιτειακϋ Φυλακη τής Μασσαχουσέττης, ανω, μέλλουσαν
&ανώς νά τόν στελη είς την ηλεκτρικήν καρέκλαν, δεξιςί, ώς φονευσαντα ε¬
ί άνθρωπον διά τόν θάνατον τού όποίού λέγεται δτι αύτός ένοχοποιησε τον
ΐέρο, μόλις σωθέντα δώ χάριτος τοΰ Κυβερνήτου την τελευταίαν στιγμήν.
5 τής Βοστϋ')ντς Ιμοτ/σ.ιοοοθη είς
•ν -/ΐοΐνάν, άλ>.' δτι ό ιιαχαιρω-
εις, ίποτος εΐζ τοΰς νό|Λους των
ίΐιιοοιτών, ηρνήθη νά είπη είς
[ν αστυνομίαν τό δνομα τοΰ 'νό-
· Αί έίρ-,μεοίοες έλεγον 3τι είς
|ν ΰπόθ?σιν ενείχετο ιιία γ^νή.
^Οταν ό Σάιιιιη Ι'κάλο η*το είς
έδραν τοΰ μάοτυρος, λο.'χτ-
ν' άποφΰγτι την καταδί/.ην
νά διη;νϊ;ται πώς ή Φιλοιιίϊ-
^ρννήντησε ;·.αι ΐόν έιιαχαί-
, ά/Ι' ή κατάθεσις τού αύτη
νΓ»άφη άπό τα ποακτικά.
Δέ^ είναι γ«οιτόν ά'ν ή Φι?α>ι:ή-
Ευ«βΐ τον νόαον των συιαιορι-
ν δτι ποτέ 5)έ ποεπτι νά «ηροοί-
^Λ>» ιιετά τό άνίοτεοω έπειοόδισν,
αν τόν έγνώοιζε τοοτοΓ ντι γοα-
] το ονομά της είς τα βιβλία τή;
"τΐ'νοιιίας και τοΐ· δικαστήριον
ιτ* τα 1024, όπί',τε και ΪΛαιξε
0(>|·'Τθν «σωτήρος* των καταδινα
σιεΛ"ων είς θάνατον κΐαΐ η
την επωη'μίαν «' Αγγελον των Σνιι
μαιριτών».
Τό ,άπόνευιια της ήμέρΐας κατά
την οποίαν επρόκειτο νά ήλεκτ^ο-
τοιιηιθή δ Τσ?οο, ή φι).ομΓ|να ει¬
σήλθεν ήσυχον; είς το Κυβερνείον
και διηυθ-ύνθη είς τ<"' γραφείον τοΰ Κνβερνήτου Φονλλερ. 'ΕΪκεΐ τότε οιηγήθη είς τόν Κυβερνήτην ό'σο πίηή εγνώριζεν διά τόν φονον τοΓ· Φαντάζια, ό ίέ- Κνβεονήτης ίστει- λεν είΌν; χάριν ε: τΐ·ν νατάδι/ον χαί ό Τ(5?ρο οίίτος εσώθη έκ των δνι'χίον τοΰ Χάο(ονος. Έφ' Γίσον ϊγίνοντο αί προρτοι- ιιαοίαι διά την ήλεκτοοτόμηπιν τοϊ Τσε'ρο, ό Γν.άλο άφ' ενός και ό νό- αος άφ' έτ?οου ειργάζοντο δρα- στηοίίος. Ό Γκάλο, ■·/.αΓα6«λλων ά- ές προοπαθτίας δ ώ ύο σώση την πρώην σύντροφον τού. εϊ»θ£ν ενα μάρτυρα, τοΰ όποίου ή μαρτι·ρία πρότερον εΐχε ση πολΰ είς την καταδίκην ταϋ Τσέρο, και τοΰ προσΐ'φει>ε 2.500
δολλάρια διά μίαν ενορν.ον Μίλ'θ-
σίν τον λένουσαν δτι αντός εΐχε
[«υστ)ί| επι της Γδρας τοΰ ιιάρτι·-
ρος. Ό μάρτΛ'ς ι'πειλήθη διά σηΓαί-
ρα;, ίν "τεριπτώσει καθ ήν ήθε¬
λεν άονηθή νά δίγΡτ, την προσφο-
ράν και νά κάιιη την |·εΐ'δ-ί"| δήλον-
σιν. Ό ιιάοττυς ε'ιδοποίηοί το γρα¬
φείον τοϊ' Είσαγγελρω; και ή άοτυ-
νομία εστησε παγίδα. Ό Γκάλο γ-
π?σεν είς την παγίδα και κ(*τ?βικά
(τθ-η ώ; άποπειρηθίίς νά τταρεμπο-
δίστ}τήν δικαιοσύνην. Ή ποινή ίίτο
φυλοτ/Ίσΐς; δύο ενχ, τριών έτών. "Έ-
τσι οί δύο παλαιοι φίλοι συνηντή-
Πησαν εις την φυλα/ήν και ?«εϊ δ
καθείς κατεστοωσε σχίδια διά ν·έ-
αν δραμοτικήν σκηΛ'ήν αίμοαοχυ-
σίας και έκδι>.ήσε(«ς. Ώς χράνος
τής νεας αίματοχυσίας ωρίσθη ή
ΤΙμέρα των Ευχαριστιών, κατά
την οποίαν ·θά ^εδίδετο είς τονς κα-
ταδίκους ή ά'δεια νά ΐδο·ν τοΰς: κ·
γόανας τής .τοδοσφαίρας, τούς 6τοί
ούς έπαιζον δύο όμάδες έκ φυλακι-
σιιίνο^ν. Μεταξύ των θεατών είς
την σί'λήν τη; φνλακής ήσαν ό
Τσερο καΐ δ ΓκάλκΚ "Οταν ε«;9α-
σε ή ίόρα νά εισέλθουν εις τό κτί-
ριον τής φνλα/.ής και οί ίιΰο φίλοι
έμβήκαν εί; την γραμιιήν μαζΐ μ;
τον; αίλλονς, ηκούσθη μϊα νο«υγή
Ό Τσερο ν.ρατών μά'χαΐΓΌ.Λ· επετέ¬
θη κατά τοΐ· Γ/.ιίλο. Ό Γκάλο ?-
πεσε κάτω. Ό Τσέρο άτ' επάνω
τού. ΟΙ φΰλακες: μέ Ι^υσκολίαν υπέ-
σπασαν τόν Τσέοο. Ό Γν.ά/^ο έ'αει-
Άΐν επί τοΰ εδάφοΐ'ί μέ την ιιά-
χαιριαν 6ιτθισιιένην είς τα σοιθικά
τοΐ'/ιαοή ΐντσα μακρα.>ά άπό την
καοδία.
Κατά τόν χοόνον δμως τοϋ επει¬
σοδίον, ουδείς έξ αυτών ήί>ελ)ΐσε
|·(οσε μόνον την χείρα τού.
"Οταν δ ποοϊστάμενος των έ-
νόρικων σοβαρώς άπήγγειλε την κα
ταδίκην τού κηρνξας τόν κατη-
γορούιιενον «ϊ'νοχον φόνον γχ προ-
αελέτης», δ Γν.άλο έλνπΐοθήμηοεν.
Οί φύλακες τόν μετέφεραν ό^τίσω
είς τό κελλίον τού.
Ό «Άγγρλος των Σιιιμοριτιυν^
εΐχε .ιράξη καλ'ος τό έργον τού
"Οχι μονον εσο)σε τί^ν ζ<οί>ν τον
καταδικασ».ιέλ·ο·υ Τσερο, ι?ι/.λ' ??ιο)-
σε είς τό νπρ<ί»|ν έραστηΎ της Σάι· μη Γκά?.ο λίαν έλπΐδα, διότι το Ά- νώτΛχτον Λικαστήοιον τίγ: Μαπσα- χαυσέττης δι' άποφά'σεώς τον .-/δο θείσης πρό όλΟγο>ν ήιιερών Γπΐε··
φο-Λ'θη δτι ή νπόθεσι; εΐχε πν.οτι-
σθη εκ της κατα.*τ?.ηκτΐ'-'.ής όλλη-
λουχίας των γεγονόΐον και ο π έ-
ποιιέΛ·(ι>ς οί δύο κατόθικοι, ύ Τσέ¬
ρο καί δ Γκάλο, δικαιοΰνται νά
τυχονν νέας δίκης.
■ εΤεΓϊΓΒ ■ · « ■ εϊ¥·1 ι
ΦΟΝΟΙ, ΗΛΕΚΤΡΙΚΑΙ ΚΑΡΕΚΛΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙ ΑΝΕΥ ΤΕΛΟΥΣ |
■λ...·"···
ΕΝ ΒΟΣΤΩΝΗ. ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΟΥ
χΑΣ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ
|Η ΤΗΝ ΠΟΙΝΗΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
£
ΣΑΜΟΥΕΛ ΓΚΑΛΛΟ- ΚΑΤΑΛΗΦΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΥΨΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ· ΕΠΡΟΔΩΣΕ ΤΟΝ
ΟΠΟΙΑΝ ΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΑΝΗΡ Ο ΓΚΑΓΚΗ ΖΣΕΡΟ- ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΟΥ ΓΚΑΛΛΟ.
ΔΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.--ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΔΙΛΗΜΜΑΤΟΣ
Ι Επηκολούθησαν δρομαΐ-
^ΌΪβΗατα εξ ενός αν8?ω-
λέ ν.αχα
ιν ?ιλθεν ή άστυη^^:!ρ5
-^ιη Γ*αλο καταιΐΛ/αρ
Κιόν ιιετρφεόαν εις το νοσο-
Γ ενώ τό αΐ'ΐα εροεεν απο
' 0(όδεχα ιιαχαιριες. Ητο
έ=ιΐντλη·ιένο;.
τηίΐΓθίδες τί>ς επαύριον ε-
Ιεΐ'σαντήνεΐ^'-ν/^'^τοΐ;
Ιιιοοίτης τής *ορειας Λη·οι*ι
. .-^ϊ^^^^^^^Μ '
Λ'ά δώση την ελαχίστην εξήγησιν.
Ό Γκάλο μετεφέρθη τότε είς τθ νο
σοκσιιεΐον, ένω ό Τσέρο άπριιονο')-
'Ρπί τέλους έφθασεν ή ήμ
τής δίκης.
Ό Τσέρο διηγήθη τα κτθέκα-
οτα τοΰ π»ί>οβολισιιοϋ. Αντός κ«ι
ύ Γ'κάλο, εϊτεν, εβάοιζον είς την ο¬
δόν Πάίν. Προ αΐτιον έόάδιζον
είς ό'λλο; «νήρ καί μία νέ α. Ό
Γν.άλο εσνοε τό πεοίοτοοφόν τον
καί ήρχισε νο πνοοβολί), είπε.
»Τότε ό Γκάλο ε«(·νγε δ<χ·ιΐ(ίί'.·)ς. Έγώ εΐχα επάνω μου πεοίστοο- φον. Τό εΛεταξα λοιπον και ίίοχι- σά νά ,τοένο> Μέ επιασαν, αΛλά
δέ γ-εΐ-Τα τί-τοτε, έπειΐπή ό Γ>ΐ'λο
μοΰ είπεν ότι δλα θά διοοιθοίδΥ-ϋν».
Τότ= ό ^ιλοιιΡ.Λ'α ί·ρ τον ρόλον
της ώς «"Ανγρ?.(>- των- Σνΐιμορι-
τών», σώζόνσα την ζ">ήν σθώον
άνθροόπον, ανηλ.θεν είς την ε<Ίραν τού ιιάςτΐ'ςοζ -/αι εκεϊ έηΐανέλαβε την ίστποίσν, ήτις ε'σωσε τίιν Τσέ- ρο άπό την ή?.εκτοιχήν καοι-νΛαν. Ό Γκάλο έν άρχϊί τής δίκη; ω¬ μίλει μέ θ,'ράσος; ίτΐτ τάς ίρωτητϊρι; σχετικώς ιιέ τι>ν Φιλομήναν. <- Βε- βαίοος, την γνο>ρίΓάο. "Εζησρ ιυζν
μοιι, πϊ-ρίπΐον εξ μήνας ώς σί'ζυ-
γός αοΛ.·», ήοχισε.
"Οσον δ'κο; επροχο>ρει ή δίκη
καΐ ό ίΐσαν~7Έ?^ΰ- τώ ά.τηνθ'νε ποΛ'
τοίας ?ρο>τήσει;, κατέστη δειλός
>?αί διστανιτικός;, ττολλά/ις δέ πεοιέ-
πεοεν είς άντΐίράσεις. "Οταν ^ιετά-
χθη νά ^νερί^ΐί οταος άκο'ι;η την
ετνμηγορίαν των ένόοκων, δέν εΐ-
χε τ?η|ν' δυναμιν νά €·νεοθ·π νοί ίί
1 Σαμουήλ Γκάλλο, .-ιρώην Ιραστής της Φιλομήνας, όστις τωρα περιμενει
αν δίκην έν τη Πολιτειακϋ Φυλακη τής Μασσαχουσέττης, ανω, μέλλουσαν
&ανώς νά τόν στελη είς την ηλεκτρικήν καρέκλαν, δεξιςί, ώς φονευσαντα ε¬
ί άνθρωπον διά τόν θάνατον τού όποίού λέγεται δτι αύτός ένοχοποιησε τον
ΐέρο, μόλις σωθέντα δώ χάριτος τοΰ Κυβερνήτου την τελευταίαν στιγμήν.
5 τής Βοστϋ')ντς Ιμοτ/σ.ιοοοθη είς
•ν -/ΐοΐνάν, άλ>.' δτι ό ιιαχαιρω-
εις, ίποτος εΐζ τοΰς νό|Λους των
ίΐιιοοιτών, ηρνήθη νά είπη είς
[ν αστυνομίαν τό δνομα τοΰ 'νό-
· Αί έίρ-,μεοίοες έλεγον 3τι είς
|ν ΰπόθ?σιν ενείχετο ιιία γ^νή.
^Οταν ό Σάιιιιη Ι'κάλο η*το είς
έδραν τοΰ μάοτυρος, λο.'χτ-
ν' άποφΰγτι την καταδί/.ην
νά διη;νϊ;ται πώς ή Φιλοιιίϊ-
^ρννήντησε ;·.αι ΐόν έιιαχαί-
, ά/Ι' ή κατάθεσις τού αύτη
νΓ»άφη άπό τα ποακτικά.
Δέ^ είναι γ«οιτόν ά'ν ή Φι?α>ι:ή-
Ευ«βΐ τον νόαον των συιαιορι-
ν δτι ποτέ 5)έ ποεπτι νά «ηροοί-
^Λ>» ιιετά τό άνίοτεοω έπειοόδισν,
αν τόν έγνώοιζε τοοτοΓ ντι γοα-
] το ονομά της είς τα βιβλία τή;
"τΐ'νοιιίας και τοΐ· δικαστήριον
ιτ* τα 1024, όπί',τε και ΪΛαιξε
0(>|·'Τθν «σωτήρος* των καταδινα
σιεΛ"ων είς θάνατον κΐαΐ η
την επωη'μίαν «' Αγγελον των Σνιι
μαιριτών».
Τό ,άπόνευιια της ήμέρΐας κατά
την οποίαν επρόκειτο νά ήλεκτ^ο-
τοιιηιθή δ Τσ?οο, ή φι).ομΓ|να ει¬
σήλθεν ήσυχον; είς το Κυβερνείον
και διηυθ-ύνθη είς τ<"' γραφείον τοΰ Κνβερνήτου Φονλλερ. 'ΕΪκεΐ τότε οιηγήθη είς τόν Κυβερνήτην ό'σο πίηή εγνώριζεν διά τόν φονον τοΓ· Φαντάζια, ό ίέ- Κνβεονήτης ίστει- λεν είΌν; χάριν ε: τΐ·ν νατάδι/ον χαί ό Τ(5?ρο οίίτος εσώθη έκ των δνι'χίον τοΰ Χάο(ονος. Έφ' Γίσον ϊγίνοντο αί προρτοι- ιιαοίαι διά την ήλεκτοοτόμηπιν τοϊ Τσε'ρο, ό Γν.άλο άφ' ενός και ό νό- αος άφ' έτ?οου ειργάζοντο δρα- στηοίίος. Ό Γκάλο, ■·/.αΓα6«λλων ά- ές προοπαθτίας δ ώ ύο σώση την πρώην σύντροφον τού. εϊ»θ£ν ενα μάρτυρα, τοΰ όποίου ή μαρτι·ρία πρότερον εΐχε ση πολΰ είς την καταδίκην ταϋ Τσέρο, και τοΰ προσΐ'φει>ε 2.500
δολλάρια διά μίαν ενορν.ον Μίλ'θ-
σίν τον λένουσαν δτι αντός εΐχε
[«υστ)ί| επι της Γδρας τοΰ ιιάρτι·-
ρος. Ό μάρτΛ'ς ι'πειλήθη διά σηΓαί-
ρα;, ίν "τεριπτώσει καθ ήν ήθε¬
λεν άονηθή νά δίγΡτ, την προσφο-
ράν και νά κάιιη την |·εΐ'δ-ί"| δήλον-
σιν. Ό ιιάοττυς ε'ιδοποίηοί το γρα¬
φείον τοϊ' Είσαγγελρω; και ή άοτυ-
νομία εστησε παγίδα. Ό Γκάλο γ-
π?σεν είς την παγίδα και κ(*τ?βικά
(τθ-η ώ; άποπειρηθίίς νά τταρεμπο-
δίστ}τήν δικαιοσύνην. Ή ποινή ίίτο
φυλοτ/Ίσΐς; δύο ενχ, τριών έτών. "Έ-
τσι οί δύο παλαιοι φίλοι συνηντή-
Πησαν εις την φυλα/ήν και ?«εϊ δ
καθείς κατεστοωσε σχίδια διά ν·έ-
αν δραμοτικήν σκηΛ'ήν αίμοαοχυ-
σίας και έκδι>.ήσε(«ς. Ώς χράνος
τής νεας αίματοχυσίας ωρίσθη ή
ΤΙμέρα των Ευχαριστιών, κατά
την οποίαν ·θά ^εδίδετο είς τονς κα-
ταδίκους ή ά'δεια νά ΐδο·ν τοΰς: κ·
γόανας τής .τοδοσφαίρας, τούς 6τοί
ούς έπαιζον δύο όμάδες έκ φυλακι-
σιιίνο^ν. Μεταξύ των θεατών είς
την σί'λήν τη; φνλακής ήσαν ό
Τσερο καΐ δ ΓκάλκΚ "Οταν ε«;9α-
σε ή ίόρα νά εισέλθουν εις τό κτί-
ριον τής φνλα/.ής και οί ίιΰο φίλοι
έμβήκαν εί; την γραμιιήν μαζΐ μ;
τον; αίλλονς, ηκούσθη μϊα νο«υγή
Ό Τσερο ν.ρατών μά'χαΐΓΌ.Λ· επετέ¬
θη κατά τοΐ· Γ/.ιίλο. Ό Γκάλο ?-
πεσε κάτω. Ό Τσέρο άτ' επάνω
τού. ΟΙ φΰλακες: μέ Ι^υσκολίαν υπέ-
σπασαν τόν Τσέοο. Ό Γν.ά/^ο έ'αει-
Άΐν επί τοΰ εδάφοΐ'ί μέ την ιιά-
χαιριαν 6ιτθισιιένην είς τα σοιθικά
τοΐ'/ιαοή ΐντσα μακρα.>ά άπό την
καοδία.
Κατά τόν χοόνον δμως τοϋ επει¬
σοδίον, ουδείς έξ αυτών ήί>ελ)ΐσε
|·(οσε μόνον την χείρα τού.
"Οταν δ ποοϊστάμενος των έ-
νόρικων σοβαρώς άπήγγειλε την κα
ταδίκην τού κηρνξας τόν κατη-
γορούιιενον «ϊ'νοχον φόνον γχ προ-
αελέτης», δ Γν.άλο έλνπΐοθήμηοεν.
Οί φύλακες τόν μετέφεραν ό^τίσω
είς τό κελλίον τού.
Ό «Άγγρλος των Σιιιμοριτιυν^
εΐχε .ιράξη καλ'ος τό έργον τού
"Οχι μονον εσο)σε τί^ν ζ<οί>ν τον
καταδικασ».ιέλ·ο·υ Τσερο, ι?ι/.λ' ??ιο)-
σε είς τό νπρ<ί»|ν έραστηΎ της Σάι· μη Γκά?.ο λίαν έλπΐδα, διότι το Ά- νώτΛχτον Λικαστήοιον τίγ: Μαπσα- χαυσέττης δι' άποφά'σεώς τον .-/δο θείσης πρό όλΟγο>ν ήιιερών Γπΐε··
φο-Λ'θη δτι ή νπόθεσι; εΐχε πν.οτι-
σθη εκ της κατα.*τ?.ηκτΐ'-'.ής όλλη-
λουχίας των γεγονόΐον και ο π έ-
ποιιέΛ·(ι>ς οί δύο κατόθικοι, ύ Τσέ¬
ρο καί δ Γκάλο, δικαιοΰνται νά
τυχονν νέας δίκης.
γΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1939.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΗΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΎΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΙΣΟΤΒΣ
('Από τα ΟίοίΐοηηαΪΓθ Ρΐπΐοβο-
ΐί)
ρΐιίφΐβ)
κλίσι.
Κάθΐ ανθρ<ϊ>πος γεννάται μέ μ'.ά
ί άά ίά ά ά
άοχ,ε-ά ίσχυρά, γιά νά κα-
ά ό λ ά ά
ταατήττ], γιά τόν χλοϋτο, γιά τάς
•άχολαύτείς καί μέ μεγάλη έχιθυ-
μία γιά την όκνηρία.
Κατά συνέπειαν κάθε άνθρωπο;
βά έχ'.θυμοϋτε νάχη χρήματα /.αί
τής γυναίκας /.αί τής θυγατερες
των αλλων νάνα: ό κύρώς των, νά
^ ΰχοταγμένες. σ' δλα τα
ά ή
κατρρίτσια τού, νά μή κάμη τίχοτε
απολύτως ή τό λ'.γώτερο νά μην
κάνη πχοχ μόνον πράγματα πού θα
τοϋ προξενοϋσαν εύχαρίστησ:.
Βλέττίτε, λθ'.πόν, δτ1. μ' αύτές
τής" ώραίες χροθετεις είναι τόσον
αδύνατον οί άνθρωπο-. νά είναι ίσο1.,
βσον είναι αδύνατον, έπίσης. ϊύο ίε-
ροκηρυκες ή δύο /.αθηγηταί τής
θεολ,ογίας νά μή ζηλεύουν ό ενας
τόν άλλον.
Τό ανθρώπινον γένος, τέτοιο δ-
πως είναι, δέν μπορεί νά υφίσταται
3ν δέν ύπάρχουν πολυάρΓθμοι άν-
θρωποι χρησ:μθ!, πού δέν εχθυν τί¬
ποτε απολύτως δικό τους υλικόν ά
γαθόν.
Γιατί, ίίχως άμφίδΐλία, ενας άν-
βρωπος πού δέν νο'.ώθ-ΐ! στέρησιν
άπό τίποτε, δέν θ' αφίση ποτέ την
5'.κή τού γή, γιά νά πάη νά καλλ:-
εργηση την δι/.ή σας· καί άν έχετε
άνάγκη ατό Ινα ζευγάρι παχουτσια.
ίεν θά σάς τα κάνη, δέίαια, κα-
νένας *------ —-
Ή
πληθι/χχός κι' έρημωθή ό τόπος.»
Άνόητο: άνθρωπθ'.! Μά. κάμετε,
λοίπόν κάτ: καλλίτερον. Κοι&ερνή'-
σατε ?ττι πού οί ύπήκοοί σας να
έχΐθυμοΰν όλόθερμα νά μείνουν κον-
τά σας καί οί ξένοι νά νοσταλγοϋν
νάρΟο:ν κ;1 αύτοι.
Κά3ε άνθρωπος στό δάθος τής
καρϊιάς τού εχε< νά πιστευη απολύ¬ τως πώς είναι ίσος μέ τούς άλλους άνθρώτονς. Άπ' ?ύτό δέν δγαίνε'. φυσικά τό τ·ομπέρασμα πώς ό μάγειρος ενός καρδίναλλίου μπορεί νά διατάξη τόν κύριον τού νά τοϋ παρασκευάση αύ¬ τάς φαγτ.τό. "Οαως ό μάγείρος μχορεί νά πή: «Είμαί άνθρωπος κι' έγώ. όπως ό ν.ύρίίς μοο. Γεννήθηκα κι' έγώ κλαιοντας, όπως καί ό κύριός μου. θά πεθάνη ·/.·.' αύτάς σάν κι' έμένα μέ την ?ί;α άγωνία. ΚΓ οί δυό μας έκτελοϋαε τής Τδΐες φυτικές ένέρ- γεΐες τού ζώου.^ Άν οί Τούρκο: κ'υ- ρ:εύσουν την Ρωμη ν, κι' αν τότε εί- μαι /.αρδ'.νάλλιος κι' ό κύριός μου μάγε'.ρος, θά τόν προσλάδω στήν μοο.» Όλε; αύτές α: σκέψεις ε[να·. λογικές καί όρθές. 'Λλλά -ερίμένοντας τόν καιρό χοϋ θά'λθτ; ό μεγβλος Τοΰρ/.ος, γ;ά νά κυριεύση την Ρωμη, ό μάγ-φθ? πρέχΐί νά εκτελή τό κα^ήγ.όν τοο μιά κα! ολτ; ή ανθρωπίνη κοινωνία είναι ύχοτεταγμ.ένη σ' αύτό, άττό χα- ραγνώρίτ; τής φυσ:κής κατβστάίε- δέ Ή ίτόττ,ς, λο;χά>, είναι ά-ά τή
μ;ά ένα χίάγμα χολί» φοτι/όν κ;'
μ χίάγμα χολί»
ότο την άλλην πάλιν
χιμ.αιρικόν.
'Εϊ ο! ά-Λρωχοι είναι
λ ό
χή ο! άΛρωχοι είναι ΰχ
βολικοί είς 5λα, όταν μποροϋν,
κερέίΛλα έ έά)
ΰχερ-
ον ά^ορά τόν οτ/θρω-ον χ:0
δέν είνα' οΐΐτε μάγειρος καρϊΐναλ-
λίου, ού'τε έ'^ε·. ύχούργημα κανένα
ιοΰ Κράτους, όσον ά>φορά τόν βν-
δρωχο, τόν ίδιώτην πού δέν έξχρτά-
τ.·χ( άχό ν.^νένα, καΐ δμως Οομώνϊΐ.
έττΐίίή τόν ύχοϊέχονται παντοΰ μέ
π·ρ«στατευτ(/.έν 3φΐς κα! ζ.άχως δυσ-
άρεστο, κα! ποΰ δλέπίΐ καταφανώς.
ότι πολλοΐ «μονσινιόρθ!» δέν έ
ο3τε κζλλίτείτ) έχκτττ·Μον»-/ν
την άτνΐσότητα αύτην.
Σέ χολλές χώρες έφθασαν μέχρ·.
τοϋ σημείον νά άπαγορεύσουν σ' ε¬
να πολίτην νά φύγη άπ' τόν τό>πον
στόν όχοίον ή τύχη τάφ»ερε νά γεν-
ντ>θν;.
'Η τημασία τού νόμου αύτοϋ είνε
____ /
άχ'
αυτόν ο5τε
κατ-
πνείίυ.α χε-
ί ά
ρ χ αυτόν ο5τε πνείίυ.α χε-
ρ«τσέτερον. άλλ' οϊτε καί άρετή χε-
ρισσότερη. καί πό5 χολλές φορές
πλτ;ττί!, όταν ίρεθη μαζύ τους στόν
άντίθάλαυον, όσον άΐφορά,λοίχον, ού¬
τον τόν άνθρωπον, χο:ά στάσι χρέχεί
π Τό-^Ι ^^
ρνο γιά νά άν
τον β'.φνιϊίβν θάνατον τής γ
τού. '
—Ό Θεός σού την έ
^ν. ο Ραίδινος. Κάνε
11ες Άθυ μονον πώς συνέδ
χράγμα.
να κρατησ»];
«Ή χώρα αυτή κυδερνίται τό¬
σον άσχημα, τόσο άίπάνθρωχα, ώστε
άχαγορϊύουμε σέ κάθε πολίτη νά
ά-ομακρυνθη άπό φόδο μήχως κατά
τό παράδείγμά τού φύγη όλος ό
, Ή^άρμίζουσα είναι νά περνά κα:
να ί>ει/γτι...
Μετάφρασις Βουρδουλε'ως
θνιχός Κήρυξ> πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου ιΐαΓ ΓΓ<ηονίη·. ·»----- ΕϊβΜΛΗ Ό ζωγράφος Βάν Ζάνσεν είχεν άπεΐν.ονίσει ενα παίδάκι νά κρατί; χαλάθι γεμάτο όχωρικά. Έπιδε:- κνύων την είκόνα είς Ινα τεχνοΆρί- μ ρ λι'γο ίά τ" 3>φήσω. Πρ!ν —ΐθ
όμως σ&ΰ όφείλω μιά εξομ.ο/.όντ·7,
^ 1 ην χ3ρη-^όρτ>σα. δχως ώ;'ε'λιΐ
νά κάαω σέ-μιά Ιτοιαοθάνατη 4
Ιχήρε Οάορ&ς τότε κι' έξην.ο/
—"Α-,'άχη μο» Άδραάμ. ί/.Ινι
ενα μεγίλβ άμάρτημα. Ή οεγβλΓ
μα; κόρη Ροζαλία δέν είνα· ζχ
σου...
—Είναι, άλήθεια. μεγάλη άμ2;.
τία( αύτη, τής είχα, άλλά ό -/.αλο,·
βεός χοϋ τα συγχωράει δλα, 6»
Γϋΐγχω;έση καί σένα στόν αλλο χό-
ΐμο.
Ή γυναϊκά μοϋ άνεκοοφίσθ <; τχί την έξομολόγησι, καί ξανάπίτ-ς τ,5 προτΑεοαλό της, ά-^ωνιζοαένη υ έ τί Οάνατο εως τό μεσημέρι. Την ίί μΐτά τό αεσημέρι μέ ςαναίώαςί πάλι /.οντά της καί μοϋ λέγ:; · —Άγάπη μοο, σέ λιγάκ: —εθαί- νω χειά. Π ρίν ιτεθάνω δμως, Οελοο ν ά σοΰ έξομο)Λγη)θώ Ινα άκέμη ;;ϊ- γάλο άαάοτημα. Καί τό δευτέρα ο χς χ,οοίτσι, ή Σάρα, 2·έν είναι χα·.ίί :< τόσον! —Ημείς, μοο, είμεθα άν- ά μς, /.ρία μοο, είμεθα άν (ίρωποι το5 πυρός και χρεπε! νά συν την, ■?.σαν τού έ"λεγεν, ότι τα όπωρικά τίσον φυσικά, ώστε καί τα θά ήρχοντο νά τόν ΧΠΡΙΣΜΟΣ τιπροσώπου μας Γεώργιον γνωστόν, 1785 Μοί 11 51. 'Αναν» δ:ά τοϋ ράμφους των. ττϊ άν τό όπωρικά ε ίνα: ;!»ικά, τό χαιδί δμως ·δέν είνα: κα- θόλου. τοΰ 4(πεν ό φίλος τού. — Πώς δέν είναι φυσίκό τό παι-| δί; -Γίατί άν ήτο χ,αί τό παιιδί τόσο ίΐή χλημμύρΐσεν όπόν^ς (μαΰρο πέλαγο Ι"..-- _' «.' 31ε τής ςωής τό δέρνε. . „ (άνεμοζάλη. της ανοιξης χού πάε: (ταςείδι άγύριστο δέν θά 6ρής, άκύ- (μαντο λίμαν:! , „ , .-^-. .» ,.-.*. »ν^νι ν _ , ( ι -ΐΛΙ χ^νΤΪΟ Ο!Τ3ΛΙΟ, ΐ.ΎΙ>ρ·<7Ζ Χβντ«* ίυσικο ο«ν καί τα φροϋτα, τα πό υ- -τού —>νου την άΐπεραντη Σαγάρα στήν έτοη>οθάνατη κι"' άρν-.σα νά
την κτοχω στο χεβαλι, εως ότου
παρέδωσε την ψυχή στόν Κύρ:ο!
λ;α δεδαία ίβν θα ετο>ψ.θϋσαν να
(πώς έπόθησα
'Εφογα ..... ...............
στό μαγαζί μου. Στής πέντε ;;
γύρισα. Ή γυναίκά μου τότε ,
κάνει τηαείο νά πλτ/σ:άσω ■/.αί υ οο
λέγει μέ άσθενί} φωνή:
—Ά'ίραάμ, άγάπη μου. θά σοθ
έξομολογη^ώ καί τό τελευταίό μοο
άμάρτημα. Καί τό τρίτο χοριτσά/.:
δέν ε?να·. οΰτε κι' αύτό δικό σου...
Τότε, άγιε Ρα£δ-ίνε—τελείωΐϊν
ό 'Εδραϊος—ίέν είπα τίποτε. Έ-
χϊ?γα στή σάλλα καί δρήκα την Βι-
δλο χού χάντα ςύρνηυχ παρηγορ'.α
σ' αυτή στής πίκρες μου. Επήρα
χοντ:ό δ!·6λίο, εγύρισα αοντά
< · < < Ά*-,, ,,.,. μ:αν οασι ν.αποιων νειλιων νλυκο- τα ττιμπησουν απο τον φοδον των.^ *■ , · _ ~ (σμτχτων το νάνα' ϋλες των ματιών μ' 'τά κρυφά τα δάκρυ: πώς άντηιχΐί τ' άπό- ό σις ·Λλάμμ3 α- Όλίγον αετά την άναγόρευσίν τού είς αύτοκράτορα ό Ναπολέων α:7ι ν συνωμιλει μετά τινος των υπουρ- " ' γών τού πρός τόν όχοίον έξέθ>ετεν
τα σχέδ:ά τού διά τό μέλλον. Ό" Χά—,,,,, ^ > -
ύπ^ργός ετόλμησε νά τοϋ παρατη- ' *ιιβτ<*Χ**> ~«ΰμο5 τ
ρήση τάς δ'^σκολίας πού θά έσυναν -,,-„,- * ■> - ^ίλ,ι|ϊτο '*,
τοϋσε, διά νά αναγνωρισθή ώς αύ- ' "* "^ωτααο^στη σονά-
τοκράτωρ^ παρά των καταγομένω·* 'τα *' »Ρϊ^ύνε:
άττό άρχαίους 6ασ:λικούς οίκους τή;
Βύρωπης. ' ' ι-·"^-* »«ίος μπορει να
τότή είνα-. ή δυσκολία, -,ί~,^ ,,^Τι άτΓ*.ε· «λλόίμονο!
όποά-πχα ^/αλ0:> *<**«** την 5- (φατην όδύνη! Μ. ΚΑΛΛΟΝΑΙΟΣ άπίκρίθη ό Βονοπάρτης, τό πράγμα ί'θρθώνετα1. εΰκολα' θά τούς έν.θρο- νΐσω όλους καί τότε έγώ άρχαίότερος άπο αυτούς» * * * έν.θρο- γίνομαι Ό-. Ρ. ΓΥΝΑΙΚΛ ι ϋ ϋασηαος Ρωσσος ποιητήςΚρι- — - , . .------------ &>φ, ό γράψας τούς γνωηττούς άύ- -651!,νΐ>'Τ, ψ τα δάθη των ^ώ
*ς, ήτο ονομαστός κίίλιόδουλος μ* την '^?ι* στον ^ ταπεΐνή
ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ
οποίος τόν έ6αύ-
Ένα;
μαζε, τόν ηΐωτηισε μίαν ημέραν:
— Πο-έν διαίά^ετε μέ μέγα)
τέραν ευχαρίστησιν, τόν Αίσωχον
τον Λαφονταίν,'
τ^ ρεστωραν.
Είς την Κτ)φ!·σιάν, τελευταίως.
μέ τό κρύο. ενας άξι&ν.Λατίκός έ-
κάθητο είς τό τζάκ.: καί τ>ερμα!νί-
τανε. Μιά κυρία τόν πλησίά·ζε{ ν.α!
τοΰ λέγ£ί:
—Χτρ
σας
άς;!ΐοματ!'/.ος
σου εγε-.ρα νά π;ής,
Έσύ τοϋ νού τα θεία τα δώ:
μου σκο ά ^
«'
ό πόθος στ
«οτε,νές
Ή Χινή δέλειπαράδες: δλα χι'
ολα, χϊ' ά<λλοίμονό σου. αν άρνηθής. Νά, κ!1 έ-;ώ. πού πηγά νά την Βώ •δωνά χού τα λέμε—τής άφισα Ι¬ να εκατοστάρικα. Ύστερα μοδπε: —Σ ς'ΐέσω; —'Ω! πολύ, τής λέγω. Έχεις ίτ! μά:;α δλο γλόάα, δόντ;α σάν μαργαρ-τάρϊ». Καί τί στήβος πε- ταχτό καί ζουμερό, καί τί μέση! Σ' ολη μου τή ζωή δέν είδα πε;ό ώ¬ μορφη άπό σένα! (—Ν αί. είπε, καί τώρα μάλΐστα χού χάχυνα! Άχό 80 -/.θίλά χού ζύγίζζ 5ταν χαντρεύθη/.α, ίεΰρει: _Χ_ «·__'«.. / . Οί· Ι χό— (άστέ της ρ-.α. ακολούθων ς νά ζυγίζω -;άρ3: 86! γώ τότε, σά λογΐστής πού εί- ματ'., έ'χ.ανα ενα γενΐκό λογαριαταό καί είπα αέσα μου: ·* «Όγδόντα εξ κοιλά πρός 8 φράγ¬ κα τ' όλιγώτερο, ^ρότ^<χ 688. Νά, ενα μικρο κεφάλαίο χού άποοέρε: κολοσσ'.αία κέρϊη.» κ^ άπ' τή σοφή χαρά μου ή νειότη. Έτσ: μ,άς τώγραψεν ή μοίρα τ.τπι. Μεσα-_στήν πλάση δυάία τρι εσυ τού νοιι νά αοΰ <τν_03Τιίί τί .... αοΰ σκορχάς τα ϊώρ * κ.ι εγω στή διψα σου νά γέρνω τν ύίρία. ΑΙΜΙΛΙΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΗΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΎΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΙΣΟΤΒΣ
('Από τα ΟίοίΐοηηαΪΓθ Ρΐπΐοβο-
ΐί)
ρΐιίφΐβ)
κλίσι.
Κάθΐ ανθρ<ϊ>πος γεννάται μέ μ'.ά
ί άά ίά ά ά
άοχ,ε-ά ίσχυρά, γιά νά κα-
ά ό λ ά ά
ταατήττ], γιά τόν χλοϋτο, γιά τάς
•άχολαύτείς καί μέ μεγάλη έχιθυ-
μία γιά την όκνηρία.
Κατά συνέπειαν κάθε άνθρωπο;
βά έχ'.θυμοϋτε νάχη χρήματα /.αί
τής γυναίκας /.αί τής θυγατερες
των αλλων νάνα: ό κύρώς των, νά
^ ΰχοταγμένες. σ' δλα τα
ά ή
κατρρίτσια τού, νά μή κάμη τίχοτε
απολύτως ή τό λ'.γώτερο νά μην
κάνη πχοχ μόνον πράγματα πού θα
τοϋ προξενοϋσαν εύχαρίστησ:.
Βλέττίτε, λθ'.πόν, δτ1. μ' αύτές
τής" ώραίες χροθετεις είναι τόσον
αδύνατον οί άνθρωπο-. νά είναι ίσο1.,
βσον είναι αδύνατον, έπίσης. ϊύο ίε-
ροκηρυκες ή δύο /.αθηγηταί τής
θεολ,ογίας νά μή ζηλεύουν ό ενας
τόν άλλον.
Τό ανθρώπινον γένος, τέτοιο δ-
πως είναι, δέν μπορεί νά υφίσταται
3ν δέν ύπάρχουν πολυάρΓθμοι άν-
θρωποι χρησ:μθ!, πού δέν εχθυν τί¬
ποτε απολύτως δικό τους υλικόν ά
γαθόν.
Γιατί, ίίχως άμφίδΐλία, ενας άν-
βρωπος πού δέν νο'.ώθ-ΐ! στέρησιν
άπό τίποτε, δέν θ' αφίση ποτέ την
5'.κή τού γή, γιά νά πάη νά καλλ:-
εργηση την δι/.ή σας· καί άν έχετε
άνάγκη ατό Ινα ζευγάρι παχουτσια.
ίεν θά σάς τα κάνη, δέίαια, κα-
νένας *------ —-
Ή
πληθι/χχός κι' έρημωθή ό τόπος.»
Άνόητο: άνθρωπθ'.! Μά. κάμετε,
λοίπόν κάτ: καλλίτερον. Κοι&ερνή'-
σατε ?ττι πού οί ύπήκοοί σας να
έχΐθυμοΰν όλόθερμα νά μείνουν κον-
τά σας καί οί ξένοι νά νοσταλγοϋν
νάρΟο:ν κ;1 αύτοι.
Κά3ε άνθρωπος στό δάθος τής
καρϊιάς τού εχε< νά πιστευη απολύ¬ τως πώς είναι ίσος μέ τούς άλλους άνθρώτονς. Άπ' ?ύτό δέν δγαίνε'. φυσικά τό τ·ομπέρασμα πώς ό μάγειρος ενός καρδίναλλίου μπορεί νά διατάξη τόν κύριον τού νά τοϋ παρασκευάση αύ¬ τάς φαγτ.τό. "Οαως ό μάγείρος μχορεί νά πή: «Είμαί άνθρωπος κι' έγώ. όπως ό ν.ύρίίς μοο. Γεννήθηκα κι' έγώ κλαιοντας, όπως καί ό κύριός μου. θά πεθάνη ·/.·.' αύτάς σάν κι' έμένα μέ την ?ί;α άγωνία. ΚΓ οί δυό μας έκτελοϋαε τής Τδΐες φυτικές ένέρ- γεΐες τού ζώου.^ Άν οί Τούρκο: κ'υ- ρ:εύσουν την Ρωμη ν, κι' αν τότε εί- μαι /.αρδ'.νάλλιος κι' ό κύριός μου μάγε'.ρος, θά τόν προσλάδω στήν μοο.» Όλε; αύτές α: σκέψεις ε[να·. λογικές καί όρθές. 'Λλλά -ερίμένοντας τόν καιρό χοϋ θά'λθτ; ό μεγβλος Τοΰρ/.ος, γ;ά νά κυριεύση την Ρωμη, ό μάγ-φθ? πρέχΐί νά εκτελή τό κα^ήγ.όν τοο μιά κα! ολτ; ή ανθρωπίνη κοινωνία είναι ύχοτεταγμ.ένη σ' αύτό, άττό χα- ραγνώρίτ; τής φυσ:κής κατβστάίε- δέ Ή ίτόττ,ς, λο;χά>, είναι ά-ά τή
μ;ά ένα χίάγμα χολί» φοτι/όν κ;'
μ χίάγμα χολί»
ότο την άλλην πάλιν
χιμ.αιρικόν.
'Εϊ ο! ά-Λρωχοι είναι
λ ό
χή ο! άΛρωχοι είναι ΰχ
βολικοί είς 5λα, όταν μποροϋν,
κερέίΛλα έ έά)
ΰχερ-
ον ά^ορά τόν οτ/θρω-ον χ:0
δέν είνα' οΐΐτε μάγειρος καρϊΐναλ-
λίου, ού'τε έ'^ε·. ύχούργημα κανένα
ιοΰ Κράτους, όσον ά>φορά τόν βν-
δρωχο, τόν ίδιώτην πού δέν έξχρτά-
τ.·χ( άχό ν.^νένα, καΐ δμως Οομώνϊΐ.
έττΐίίή τόν ύχοϊέχονται παντοΰ μέ
π·ρ«στατευτ(/.έν 3φΐς κα! ζ.άχως δυσ-
άρεστο, κα! ποΰ δλέπίΐ καταφανώς.
ότι πολλοΐ «μονσινιόρθ!» δέν έ
ο3τε κζλλίτείτ) έχκτττ·Μον»-/ν
την άτνΐσότητα αύτην.
Σέ χολλές χώρες έφθασαν μέχρ·.
τοϋ σημείον νά άπαγορεύσουν σ' ε¬
να πολίτην νά φύγη άπ' τόν τό>πον
στόν όχοίον ή τύχη τάφ»ερε νά γεν-
ντ>θν;.
'Η τημασία τού νόμου αύτοϋ είνε
____ /
άχ'
αυτόν ο5τε
κατ-
πνείίυ.α χε-
ί ά
ρ χ αυτόν ο5τε πνείίυ.α χε-
ρ«τσέτερον. άλλ' οϊτε καί άρετή χε-
ρισσότερη. καί πό5 χολλές φορές
πλτ;ττί!, όταν ίρεθη μαζύ τους στόν
άντίθάλαυον, όσον άΐφορά,λοίχον, ού¬
τον τόν άνθρωπον, χο:ά στάσι χρέχεί
π Τό-^Ι ^^
ρνο γιά νά άν
τον β'.φνιϊίβν θάνατον τής γ
τού. '
—Ό Θεός σού την έ
^ν. ο Ραίδινος. Κάνε
11ες Άθυ μονον πώς συνέδ
χράγμα.
να κρατησ»];
«Ή χώρα αυτή κυδερνίται τό¬
σον άσχημα, τόσο άίπάνθρωχα, ώστε
άχαγορϊύουμε σέ κάθε πολίτη νά
ά-ομακρυνθη άπό φόδο μήχως κατά
τό παράδείγμά τού φύγη όλος ό
, Ή^άρμίζουσα είναι νά περνά κα:
να ί>ει/γτι...
Μετάφρασις Βουρδουλε'ως
θνιχός Κήρυξ> πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου ιΐαΓ ΓΓ<ηονίη·. ·»----- ΕϊβΜΛΗ Ό ζωγράφος Βάν Ζάνσεν είχεν άπεΐν.ονίσει ενα παίδάκι νά κρατί; χαλάθι γεμάτο όχωρικά. Έπιδε:- κνύων την είκόνα είς Ινα τεχνοΆρί- μ ρ λι'γο ίά τ" 3>φήσω. Πρ!ν —ΐθ
όμως σ&ΰ όφείλω μιά εξομ.ο/.όντ·7,
^ 1 ην χ3ρη-^όρτ>σα. δχως ώ;'ε'λιΐ
νά κάαω σέ-μιά Ιτοιαοθάνατη 4
Ιχήρε Οάορ&ς τότε κι' έξην.ο/
—"Α-,'άχη μο» Άδραάμ. ί/.Ινι
ενα μεγίλβ άμάρτημα. Ή οεγβλΓ
μα; κόρη Ροζαλία δέν είνα· ζχ
σου...
—Είναι, άλήθεια. μεγάλη άμ2;.
τία( αύτη, τής είχα, άλλά ό -/.αλο,·
βεός χοϋ τα συγχωράει δλα, 6»
Γϋΐγχω;έση καί σένα στόν αλλο χό-
ΐμο.
Ή γυναϊκά μοϋ άνεκοοφίσθ <; τχί την έξομολόγησι, καί ξανάπίτ-ς τ,5 προτΑεοαλό της, ά-^ωνιζοαένη υ έ τί Οάνατο εως τό μεσημέρι. Την ίί μΐτά τό αεσημέρι μέ ςαναίώαςί πάλι /.οντά της καί μοϋ λέγ:; · —Άγάπη μοο, σέ λιγάκ: —εθαί- νω χειά. Π ρίν ιτεθάνω δμως, Οελοο ν ά σοΰ έξομο)Λγη)θώ Ινα άκέμη ;;ϊ- γάλο άαάοτημα. Καί τό δευτέρα ο χς χ,οοίτσι, ή Σάρα, 2·έν είναι χα·.ίί :< τόσον! —Ημείς, μοο, είμεθα άν- ά μς, /.ρία μοο, είμεθα άν (ίρωποι το5 πυρός και χρεπε! νά συν την, ■?.σαν τού έ"λεγεν, ότι τα όπωρικά τίσον φυσικά, ώστε καί τα θά ήρχοντο νά τόν ΧΠΡΙΣΜΟΣ τιπροσώπου μας Γεώργιον γνωστόν, 1785 Μοί 11 51. 'Αναν» δ:ά τοϋ ράμφους των. ττϊ άν τό όπωρικά ε ίνα: ;!»ικά, τό χαιδί δμως ·δέν είνα: κα- θόλου. τοΰ 4(πεν ό φίλος τού. — Πώς δέν είναι φυσίκό τό παι-| δί; -Γίατί άν ήτο χ,αί τό παιιδί τόσο ίΐή χλημμύρΐσεν όπόν^ς (μαΰρο πέλαγο Ι"..-- _' «.' 31ε τής ςωής τό δέρνε. . „ (άνεμοζάλη. της ανοιξης χού πάε: (ταςείδι άγύριστο δέν θά 6ρής, άκύ- (μαντο λίμαν:! , „ , .-^-. .» ,.-.*. »ν^νι ν _ , ( ι -ΐΛΙ χ^νΤΪΟ Ο!Τ3ΛΙΟ, ΐ.ΎΙ>ρ·<7Ζ Χβντ«* ίυσικο ο«ν καί τα φροϋτα, τα πό υ- -τού —>νου την άΐπεραντη Σαγάρα στήν έτοη>οθάνατη κι"' άρν-.σα νά
την κτοχω στο χεβαλι, εως ότου
παρέδωσε την ψυχή στόν Κύρ:ο!
λ;α δεδαία ίβν θα ετο>ψ.θϋσαν να
(πώς έπόθησα
'Εφογα ..... ...............
στό μαγαζί μου. Στής πέντε ;;
γύρισα. Ή γυναίκά μου τότε ,
κάνει τηαείο νά πλτ/σ:άσω ■/.αί υ οο
λέγει μέ άσθενί} φωνή:
—Ά'ίραάμ, άγάπη μου. θά σοθ
έξομολογη^ώ καί τό τελευταίό μοο
άμάρτημα. Καί τό τρίτο χοριτσά/.:
δέν ε?να·. οΰτε κι' αύτό δικό σου...
Τότε, άγιε Ρα£δ-ίνε—τελείωΐϊν
ό 'Εδραϊος—ίέν είπα τίποτε. Έ-
χϊ?γα στή σάλλα καί δρήκα την Βι-
δλο χού χάντα ςύρνηυχ παρηγορ'.α
σ' αυτή στής πίκρες μου. Επήρα
χοντ:ό δ!·6λίο, εγύρισα αοντά
< · < < Ά*-,, ,,.,. μ:αν οασι ν.αποιων νειλιων νλυκο- τα ττιμπησουν απο τον φοδον των.^ *■ , · _ ~ (σμτχτων το νάνα' ϋλες των ματιών μ' 'τά κρυφά τα δάκρυ: πώς άντηιχΐί τ' άπό- ό σις ·Λλάμμ3 α- Όλίγον αετά την άναγόρευσίν τού είς αύτοκράτορα ό Ναπολέων α:7ι ν συνωμιλει μετά τινος των υπουρ- " ' γών τού πρός τόν όχοίον έξέθ>ετεν
τα σχέδ:ά τού διά τό μέλλον. Ό" Χά—,,,,, ^ > -
ύπ^ργός ετόλμησε νά τοϋ παρατη- ' *ιιβτ<*Χ**> ~«ΰμο5 τ
ρήση τάς δ'^σκολίας πού θά έσυναν -,,-„,- * ■> - ^ίλ,ι|ϊτο '*,
τοϋσε, διά νά αναγνωρισθή ώς αύ- ' "* "^ωτααο^στη σονά-
τοκράτωρ^ παρά των καταγομένω·* 'τα *' »Ρϊ^ύνε:
άττό άρχαίους 6ασ:λικούς οίκους τή;
Βύρωπης. ' ' ι-·"^-* »«ίος μπορει να
τότή είνα-. ή δυσκολία, -,ί~,^ ,,^Τι άτΓ*.ε· «λλόίμονο!
όποά-πχα ^/αλ0:> *<**«** την 5- (φατην όδύνη! Μ. ΚΑΛΛΟΝΑΙΟΣ άπίκρίθη ό Βονοπάρτης, τό πράγμα ί'θρθώνετα1. εΰκολα' θά τούς έν.θρο- νΐσω όλους καί τότε έγώ άρχαίότερος άπο αυτούς» * * * έν.θρο- γίνομαι Ό-. Ρ. ΓΥΝΑΙΚΛ ι ϋ ϋασηαος Ρωσσος ποιητήςΚρι- — - , . .------------ &>φ, ό γράψας τούς γνωηττούς άύ- -651!,νΐ>'Τ, ψ τα δάθη των ^ώ
*ς, ήτο ονομαστός κίίλιόδουλος μ* την '^?ι* στον ^ ταπεΐνή
ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ
οποίος τόν έ6αύ-
Ένα;
μαζε, τόν ηΐωτηισε μίαν ημέραν:
— Πο-έν διαίά^ετε μέ μέγα)
τέραν ευχαρίστησιν, τόν Αίσωχον
τον Λαφονταίν,'
τ^ ρεστωραν.
Είς την Κτ)φ!·σιάν, τελευταίως.
μέ τό κρύο. ενας άξι&ν.Λατίκός έ-
κάθητο είς τό τζάκ.: καί τ>ερμα!νί-
τανε. Μιά κυρία τόν πλησίά·ζε{ ν.α!
τοΰ λέγ£ί:
—Χτρ
σας
άς;!ΐοματ!'/.ος
σου εγε-.ρα νά π;ής,
Έσύ τοϋ νού τα θεία τα δώ:
μου σκο ά ^
«'
ό πόθος στ
«οτε,νές
Ή Χινή δέλειπαράδες: δλα χι'
ολα, χϊ' ά<λλοίμονό σου. αν άρνηθής. Νά, κ!1 έ-;ώ. πού πηγά νά την Βώ •δωνά χού τα λέμε—τής άφισα Ι¬ να εκατοστάρικα. Ύστερα μοδπε: —Σ ς'ΐέσω; —'Ω! πολύ, τής λέγω. Έχεις ίτ! μά:;α δλο γλόάα, δόντ;α σάν μαργαρ-τάρϊ». Καί τί στήβος πε- ταχτό καί ζουμερό, καί τί μέση! Σ' ολη μου τή ζωή δέν είδα πε;ό ώ¬ μορφη άπό σένα! (—Ν αί. είπε, καί τώρα μάλΐστα χού χάχυνα! Άχό 80 -/.θίλά χού ζύγίζζ 5ταν χαντρεύθη/.α, ίεΰρει: _Χ_ «·__'«.. / . Οί· Ι χό— (άστέ της ρ-.α. ακολούθων ς νά ζυγίζω -;άρ3: 86! γώ τότε, σά λογΐστής πού εί- ματ'., έ'χ.ανα ενα γενΐκό λογαριαταό καί είπα αέσα μου: ·* «Όγδόντα εξ κοιλά πρός 8 φράγ¬ κα τ' όλιγώτερο, ^ρότ^<χ 688. Νά, ενα μικρο κεφάλαίο χού άποοέρε: κολοσσ'.αία κέρϊη.» κ^ άπ' τή σοφή χαρά μου ή νειότη. Έτσ: μ,άς τώγραψεν ή μοίρα τ.τπι. Μεσα-_στήν πλάση δυάία τρι εσυ τού νοιι νά αοΰ <τν_03Τιίί τί .... αοΰ σκορχάς τα ϊώρ * κ.ι εγω στή διψα σου νά γέρνω τν ύίρία. ΑΙΜΙΛΙΑ
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
•■■•■••■•■■■■■■•■•ν····
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
Μιά <τορά τα έσοιρρονχα των γνναικών έκ.ρύπτοντο μέσα είς τα όγκώδη φουστάνια των. Τό ΰποκάιιισον έ- σκεπάζετο υπό τού στηθοδέσμον, ό οποίος πάλιν ήτο σκε.ιασμένος ιιέ άλλο Ιδιαίτερον οοϋχο καί άπ' εξω ά- πό αντά ήτο τό ταντελένιο ή μετάξινο μεσοφόρι,^ τοΰ οποίον ή ακρη μόνον είς έξαιρετικά; πϊριστάσεις εφαί¬ νετο, ώς λ. χ, δταν ή κνρία εσήκοννε τό χονδοόν φου- στάνι της διά νά πηδήση κανέν μικρό ποταμάκι, σχη- ματιξόμϊνον άπό την 6ροχήν εί; τόν δρόμον. Τώρα τα γνναικ.εΐα φουστάνια είναι τόσον λεπτά καί έλαιρρα, ώοτε σχεδόν δέν άξιζοι·ν νά όνοαάζωνται φουστάντα καί ώ; έκ τούτου κάτω άπό αττά δέν νπάοχει σχεδόν χώρος διά έσώροουχα. Κατηργήθτισαν / οιπόν^ σχεδόν τα έβώρρουχα καί μόλις διατηροΰνται εν Γ] δύο μετα- ϊίοντά ή ταντελίνια τπκχ'/ια ΰφάσματο;, τα όποϊα κ.αΐ πρέπει νά έφαρμόζωνται τελείως εις τό θώμα νά μή καταστρέφουν τό σχήμα τοΰ έ|ωτερικοΰ φορέματος. Ή ανωτέρω εικών δίδει μίαν Ιδέαν^ τής έσωτερικης ήΐΐιγυμνότητος τοιν γυναικών τοΰ τελευταίου συραοΰ. Είς τό άκρον αριστεράν, 6λέπετε τα λεγόμενα «έσώρ- ρουχα τοΰ χοροΰ», δύο μικρά τεμάχια έκ λεχτοϋ τα- φτά. Παραπλεύρως είναι τό σύγχρονον γυναικείον ύ- -τοκάμισον, ή μάλλον τα λείψανα τοϋ πρώην γυναικεί¬ ον ύ.-τοκαμίσου, δ.τω; τα κατήντησεν ό συρμός. Παρέ- κει αλλο γυναικείον έσώρρουχον τοϋ σι»ρμΛϋ, κεντηαε- νον μέ ταντέλλα καί κοροέλ.α εί; την μέσην. Εί; το άκρον δεξιόν, ^ιονοκ.όμματον έσώρρουχον τού χοοοϋ άπό ταφτδ μέ ταντέλλες. Ό συρμό; δέν έπιτρεπει αλλα γυναικεία έσώροουχα, έκτό; των άνοιτέρω, καί μά/ ιβτα τώρα δτου πλησιάζει τό Θέρος. Γΐ"ναικεϊον «τόρειια τής έποχή; <ι- πό μιταξωτή κρέπ, κατάλληλον διά παχείας γυναίκας. Αί μαντυλοει- δεϊς μτΐται τοϋ .ιοδογύοου καί ή ά- πλότης τοΰ σχεδίου σΐΛτελ.οϋν ιοσ- τε τό άνεπτιιγμένον σώμα τής γυ¬ ναικός νά φαίνεται λιγνότερον ι'ι<(' δ,τι είναι ,-τράγμΛτι. 333 Γυναικείον ^«οειια τής ϊποχής νϋά μεταξωτή κοέπ ανοικτόν πρασννον χρώματος διά καθημερινήν χρήσιν. γν,Λα.κεία κα.-«λλα τής ίποχή;. "Αξιον σημειώσεω; είναι τα γυναι*εϊα καπέλλα, πού είναι Λα. Ή άπλότης αί.ή των «.τέλλων, «ντιστοιχεί πρό; τα νεα ε.τανοχρορια τον^ συρμον, τα όποία είναι χωρις κοΜαρους.
•■■•■••■•■■■■■■•■•ν····
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
Μιά <τορά τα έσοιρρονχα των γνναικών έκ.ρύπτοντο μέσα είς τα όγκώδη φουστάνια των. Τό ΰποκάιιισον έ- σκεπάζετο υπό τού στηθοδέσμον, ό οποίος πάλιν ήτο σκε.ιασμένος ιιέ άλλο Ιδιαίτερον οοϋχο καί άπ' εξω ά- πό αντά ήτο τό ταντελένιο ή μετάξινο μεσοφόρι,^ τοΰ οποίον ή ακρη μόνον είς έξαιρετικά; πϊριστάσεις εφαί¬ νετο, ώς λ. χ, δταν ή κνρία εσήκοννε τό χονδοόν φου- στάνι της διά νά πηδήση κανέν μικρό ποταμάκι, σχη- ματιξόμϊνον άπό την 6ροχήν εί; τόν δρόμον. Τώρα τα γνναικ.εΐα φουστάνια είναι τόσον λεπτά καί έλαιρρα, ώοτε σχεδόν δέν άξιζοι·ν νά όνοαάζωνται φουστάντα καί ώ; έκ τούτου κάτω άπό αττά δέν νπάοχει σχεδόν χώρος διά έσώροουχα. Κατηργήθτισαν / οιπόν^ σχεδόν τα έβώρρουχα καί μόλις διατηροΰνται εν Γ] δύο μετα- ϊίοντά ή ταντελίνια τπκχ'/ια ΰφάσματο;, τα όποϊα κ.αΐ πρέπει νά έφαρμόζωνται τελείως εις τό θώμα νά μή καταστρέφουν τό σχήμα τοΰ έ|ωτερικοΰ φορέματος. Ή ανωτέρω εικών δίδει μίαν Ιδέαν^ τής έσωτερικης ήΐΐιγυμνότητος τοιν γυναικών τοΰ τελευταίου συραοΰ. Είς τό άκρον αριστεράν, 6λέπετε τα λεγόμενα «έσώρ- ρουχα τοΰ χοροΰ», δύο μικρά τεμάχια έκ λεχτοϋ τα- φτά. Παραπλεύρως είναι τό σύγχρονον γυναικείον ύ- -τοκάμισον, ή μάλλον τα λείψανα τοϋ πρώην γυναικεί¬ ον ύ.-τοκαμίσου, δ.τω; τα κατήντησεν ό συρμός. Παρέ- κει αλλο γυναικείον έσώρρουχον τοϋ σι»ρμΛϋ, κεντηαε- νον μέ ταντέλλα καί κοροέλ.α εί; την μέσην. Εί; το άκρον δεξιόν, ^ιονοκ.όμματον έσώρρουχον τού χοοοϋ άπό ταφτδ μέ ταντέλλες. Ό συρμό; δέν έπιτρεπει αλλα γυναικεία έσώροουχα, έκτό; των άνοιτέρω, καί μά/ ιβτα τώρα δτου πλησιάζει τό Θέρος. Γΐ"ναικεϊον «τόρειια τής έποχή; <ι- πό μιταξωτή κρέπ, κατάλληλον διά παχείας γυναίκας. Αί μαντυλοει- δεϊς μτΐται τοϋ .ιοδογύοου καί ή ά- πλότης τοΰ σχεδίου σΐΛτελ.οϋν ιοσ- τε τό άνεπτιιγμένον σώμα τής γυ¬ ναικός νά φαίνεται λιγνότερον ι'ι<(' δ,τι είναι ,-τράγμΛτι. 333 Γυναικείον ^«οειια τής ϊποχής νϋά μεταξωτή κοέπ ανοικτόν πρασννον χρώματος διά καθημερινήν χρήσιν. γν,Λα.κεία κα.-«λλα τής ίποχή;. "Αξιον σημειώσεω; είναι τα γυναι*εϊα καπέλλα, πού είναι Λα. Ή άπλότης αί.ή των «.τέλλων, «ντιστοιχεί πρό; τα νεα ε.τανοχρορια τον^ συρμον, τα όποία είναι χωρις κοΜαρους.
5Ε£ΤΙΟΝΤ\Ό
81ΧΠΑΥ, ΑΡΚΙΙ, 28, 192!».— ΥΟΙ..
XV.
Χο. 5115.
ΧΕλΥ Υθηΐν, ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΠΙΑΣΑΤΕ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗΤΕ
"Ο,τι έχης νά κάμης. κάμρ. το
μέ την καρδίαν <του. "Ο ,τι έ'χει νά κάμη ή χείρ σου, κάμε το με όλην την δύναμίν σου. ('Βκκλτν· σιαστή; XI :4). Ή παράβασις τοΰ παοαγγέλμα- το; τούτου έ'χει καταστρέψη πολ¬ λάς λαμπράς σταδιοδρομίας. Μόνον δσοι κάμνουν μόνοι των Ικείνο δ.ιου πρε'πΐΐ. νι/οΐν °ίς τόν άγώνα τή; ζωής. "Οσοι περιμένουν άπό άλλον;, χάνουν. ΕΊ; τό μπέηζμπωλλ μή περιμενε- τε νά κτυπήση αλλος την σφαίραν διά νά νικήσετε σεΐς. Πρέπει μόνοι οας νά σταθήτε εις την οικείον θέσιν καί νά κτυ- πήσητε μέ την ράβδον την σφαί¬ ραν. Πρέπει νά έ'χετε τούς οφθαλ¬ μούς, τό πνεΰμα καί τού; μυωνας γυμνασμένα, ώστε δταν έλθη ή •σφαΐρα πλησίον σας νά την κτυ- πήσητε μέ ορμήν, έκσφενδονίζον- τε; αυτήν ε'ξω τής περιοχής τοΰ παιγνιδίου. Ό διακεκριμένο; Κάπταιν Μά- ϊλ; Στάντης, τή; Άποικία; τοϋ Πλι'ιιοΐ'θ, ήτο εΐΞος/ον παοΓΛί,ερ,μη άνθρώπου, άναμένοντο; άπό άλλον δπω; κάμη σπουδαίον εργασίαν δι' αυτόν. Ό κάπταιν Στάντΐ];, άγαπών την ωραίον Ποιτσίλλαν Μοΰλλεν::,, ενόμισεν δτι κάποιο; αλλο; ήδύ--ι νατο νά την κατάκτησις πρό; χά-; ριν τού, καί έ'πεμψε τόν καλόν φί¬ λον τού, Τζών "Αλντεν διά τό λε-| πτόν αύτό έ'ργον. Ό Τζών επέτυχεν ώ; έραστής καί κατέκτησε πράγματι την Π ρι- τσίλλαν, άλλ' δχι διά τόν κάπταιν Χτάντην. "Οχι. «Διατί δέν όΊιιλεϊς; διά τόν ε¬ αυτόν σου, Τζών;» Τόν ήρώτην- σεν «κείνη—καί δ Τζών ωμίλησεν. Ύπάρχουν πολλά πρόσωπα, τα όποϊα προσπαθοΰν ν' άκολουθή-' σουν τόν τρόπον τοΰ κάπταιν Στάντη, τα όποϊα θέλουν όπως κά¬ ποιο; ά?Λο; εκτελέση χάριν αυτών έκεΐνο, τό οποίον ώφειλον νά έκτε- λέσουν οί ΐδιοι. · ι Τό άποτέλεσμα σχεδόν εί; δ-| λας τάς περιστάσει; είναι τό ίδι¬ ον. Οί Τζών "Αλντεν παίρνουν τό επαθλον καί οί κάπταιν Στάνται ι άπομένουν μέ τάς χείρας κενά;. Χιλιάιδες ένθουσιωδών άνδρώ, θά κλείσουν τα γραφεΐά των πολ λά ώραϊα άπογεύματα όπως άπο λαύσουν την Μίαν των εύνίοαυ- μένων των παικτών, δταν οί τελευ- ταίοι παίζουν τό μπέηζμπωλλ. Αύτό είναι καλόν. Ό κόσμο; θ' αφήση τα πνικτι- κά γραφεϊα καί θά εξέλθη εί; τόν καθαρόν άέρα τή; ύπαιθρον. Άλλά κάθε θεατής, δστις ά- σκπται κο:ί}ή!ΐενο.: εί; τ<) καίΚ- σματα τοϋ μπέηζμπωλλ, χάνει την ευκαιρίαν τοΰ νά ένδυναμώσΐ] τοΰς μνώνάς τού καί ν' αυξήση την υ¬ γείαν τού. Κανεί; δέν ημπορεί νά άσκηθη διά ιδικόν σα; λογαριασμόν. Διά νά κρατήτε τό σώμά σα; ίϊς καλήν κατάστασιν, ·>φοίλ?-
Οί αργάλοι σνλλογοι τοϋ μτέόιζ-
μπωλλ ήρχισαν την νέαν περίοδον
τής δράσεώς των.
; ή κατάστασιν, Γιφ=ίλ?-
τε νά έκτελήτε τα άγωνίσματά σας
μόνοι σα;, αδιάφορον αν αυτά εί¬
ναι μπέηζμπωλλ ή τέννι; ή γκόλφ
4 ψάρευμα ή καί τό' άπλοΰν έκεΤνο
καί άείποτε ζωογονοΰν άγώνισμα
τοΰ περιπάτου.
ΕΊ; τό εμπόριον όφείλετε νά
ιιανίτάνετε καί νά έκτελήτε την
εργασίαν σα; μόνοι σα;.
Το ιιέτοΓν τρ; Γπιτνχί·"*: ^"ς 9ά
έξαρτηθΐ) δχι άπό δ, τι κάμνει διά
σά; κάποιο; άλλο; ή άπό δ, τι ε-
μαθε νά κάμνη κάποιος αλλος,
άλλ' άπό την γνώσιν καί την πεί¬
ραν, ήτις είναι άποταμιευμένη εις
τόν ιδικόν σα; εγκέφαλον.
Ουδείς έκτός υμών δύναται νά
ώθήστ) την χειράμαξαν, φορτωμέ-
νην μέ εύκαιρίας, εί; τόν κοπιώδη
δρόμον των έτών.
Διά νά .φθάσητε είς τόν προο¬
ρισμόν σας πρέπει νά δαπανήσητε
την Ιδικήν σας ενέργειαν, τδν ι¬
δικόν σας ίδρώτα, την ιδικήν σας
δύναμιν.
Έκεΐνο; όστις φρονεί δτι κά¬
ποιο; αλλο; δύναται νά παράσχη
την κινητήριον δύναμιν διά την |
σταδιοδρομίαν αυτόν. ο·'.ολονί)ΓΪ··,·ην1
άνόητον πορείαν τοΰ Τούρκου έ-
κείνου Σουλτάνου τοΰ παραμυθιοϋ,
όστι; εγινε τόσον δκνηρός, ώστε
δέν ήθελεν οΰτε νά φάγη μόνος
τού.
Ό μωρό; έκεΐνος ά'νθρωπο; τής
Άνατολής εθετε την τροφήν εα-
προσθεν των δούλων τού καί τούς
ήνάγκαζε νά τρώγουν εκεΐνοι άντ'
αυτοΰ. Έννοεΐται δτι, ώς συμβαί-
νει εις όμοία; περιπτώσει;, δέν
ίχρειάζετο μεγάλυ; έξαναγκασμό;.
Οί δοΰλοι τρώγοντε; έπαχύνθη-
(αν καί έγιναν ρωμοι?.έοι, ένφ ό
(Σ-ονίχδία έκ τής 1ης σελίϊο
χοι, ό ρϊ: άνώτερος τοϋ '/λλου, Λ'αί
. άφοΰ δλοι, ό εί; κατόπιν τοϋ «λλου.
^έΕέφοασαν ττ;ν ίδιον Ι·<π?.ηΞιν καί απορίαν ,πτκ> πτήτοον άτΓθϋ ή 'ίε-
σποινίς Μάοιιτ τού; διεδε'βαΐωαεν
δτι δέν είναι οΰτρ κατιίσκοπο·: οΓτε
σνλ·τώ<τχ: ίφηιιρρβος:. εύοε'3η γϊ; την αίθουσαν, ενφ ό Κάϊζρο·, γ> ί-
διος, '.ιετί'βαινε νά την χαιρετι'ιση,
ηνχαριστηιιελ'ο; διότι Ίιία τόεν>ν
θελκτιν.ή νέα νπεβ'ιλήθη ρίς τόίιτν
ενόχλησιν αόνον πγϊ ιιόνον οπτ·>ζ
πιάση τί· χέρι ένό; ν.αΐαβεβλπμέ-
νου ,?^νκότριχος γέροντο;.
ΕχΊοίοταΙαι ΛΈΓ.νιδες βεβαίοχ: δι-
^άσκοντ^(ι πί.; νά φΓη<·Μται, δταν συναντώνται ιιέ ιιέλη τΓις βιασιλι>ίί)ί
οϊκονρνεία; καί τί νά λ.'γοι*ν εί;
αύτά. Άλλ' ή δέσποινα Μάομ.τ, ή
ό.τοία ϊγεννήθιι ρ'ις την δηιαοκρατι-
την διαοταύρ'οσιν γΓ,; 76π; ό5οΓ·
κ'οί Λίί'Μρόοου Λέξιν·"/<τ(ον. Λΐν ε- λαίϊε τοιαΰτα μαθήματα, εί~; λοι- ;«Ηκουσα τόσο, πολλά διά σά;», ένόί ή τεθλιμμενΐ'1 ϊίιΐ'ΐς τοι· ιεφίυατί.ζετο μέ μειδίαβ,ια γνηκίας εύ/αή ρή:; διά τόν ραυτόν της κσί ποίος δέν θ>ά ήτο ΰπερηΓ( α-
νος διά μίαν τόσον λονιπ>ράν νίκην;
ί δρσ.τοινί; ΐνίαομπ έ'τορξε ποό:
______________________________' "'----- ν"**"*"*»", ι^νφ οιγον οί αρχαιο
ΓΟΗΤΕΥΟΥΣΑ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΓΚΙΉΑΣ
"Οί
VII
ΐίννΐ Τ»ιν η>Ιιι»ί τλμ Χ.....-..... . _ . . .
Σουλτάνο; απέθανεν έξ άσιτίας.
* * *
"Ολοι οί μεγάλοι ανδοε; άείπο-
τε εδρασαν δια λογαριασμόν των.
"Ελυσαν τα Ιδικά των προβλη-
ματα, εδημιούργησαν ιδικάς των
Ιδέας, έμόρφωσαν ίδικούς των χα-^
ρακτήρα;. '
"Ολοι έπιχειροΰν ν' άκολουθή-
σουν διάφορον πορείαν εζ-απατοϋν
τόν εαυτόν των. Ι
ΛηστενΌυν τα ίδικά των θυλά-
κια μέ την εσφαλμένην Ιδέαν δτι
πλουτίζουν τόν εαυτόν των.
* * *
Πουτίζετε τάς γνώσει; σας
πφς δφελό; σας. 'Εργάζεσθε διά
λογαριασμόν σας.
Διά τοΰ τρόπον αυτοΰ θά κατ-
ορθώσητε μεγάλα εργα.
Ίδρύσατε χάριν τοΰ έαυτοΰ σας
υγείαν, ευτυχίαν, οικονομικήν αν¬
εξαρτησίαν, καλήν πολιτείαν κα«,^|
αγαθήν φήμην.
Άφήσατε τα πράγματα αύτά
νά τα έκτελέσουν άλ?.οι διά λογα- ■
ριασμόν σας καί θ' άπομείνετε'
κρατοΰντες σάκκον κενόν άπό κά-
ϋε τι, έκτός λΰπης.
Τα άγαθά κόποις κτώνται, ελε-
άρχαΐοι "Ε/.ληνες.
χον, £νώ είς την Άιιε,ρίκήν καί ανϊ
τα τα τέκνα των Βάντεριιπιλντ !|
των Ροκφέλλερ βά ίπήγανον π^ός
των
αυτήν.
_. πόσον είχεν έ;.^.
Άλλ' δταν ί'φθασεν εΪΓ τό υ?ηυ-
?ανον, τκίΐ οίλ?.ος Ορία'ΐιβο: την 'ινέ-
μενε. Την φοράν αυτήν ήτο είς Γ ν!
ρέστοοθ'πν, δπου ϊ'καμεν ά.'^.·.ν μίαν
άπό τάς κατ!;ι<τήσεις, αΐτινες τΐί; ε-1 δοοσαν την φήιιην τοΰ ότι ~βα·χγ | νενσε πίοισσοτέ'.ϊα; καρδίας .»πό | πάσαν ά'/λην γΐ'αΐ·-ια τή; σκηνΓι;.' ΤΗτο ;ιόνη τρώγοιχτα τό ·ρα-1 νητόν τι;:, δταν δ σεηι)ΐτόοιο; :·ι'·ι- θύπσΓν ;ί; τό ούς; της ότι έκεΐ πλη¬ σίον έκάίΐητο 6 Γεομανό; διάδϊ/ος μέ μεοίκού; φίλους τού. Πεοίερ- γο; νά ΐδη την όψιν τοΰ διακεκο1- ιιένον αύτοϋ .τροσιάτου, έστοει^ε πρός τα εκεΐ τί]λ- κεφαλήν τη;. Άλ· λά την στιγΐιήν δπου τό έκαμε τα .,.. βλί'μματά της συν ήντη.ταν τα τΐλίμ- "ΕκιοΐΊε λοιπόν την ιδίαν οπόφα- ματα εκείνον. Ό δΐο'δοχο; παοε'ίΓΐ σιν, π.οο-/.ειμένου διά την πίηόοΐη γήσας τό -ολέιαια της ώς στρίφό- σιν τού Γεοιιανού διαδό^<η,·, τηλ ό- ιιενο'ν πι.'ός αιτόν, επεα-.|'ε τόν δι- ποίαν είνε κά'ΐη προηγουμένως αχε ευθυντην τοΰ ρέστίυοσν προ; τήν]τικ(ο; ιιέ την τρόσκλησιν τοΰ Ποίγ δεοποινίδα Μάρμπ μέ την παρά- κνπο; τής Ούαλίας. Κγχι είχε την κλήσιν οπΐΰς ύπάγτ; καί '/.αϋήΐγ Ιδίαν έπιτΐ7ίαν. Διότι την δύ¬ μέ τό '9έοτοον, άν καϊ διοκόλίοτ δ ναται νά τό νποθέοη κανείς ιϊτ τόν πονηρόν τρόπον μέ τύν ι>ττοΐον
τρανουδεϊ τό «Λέν ημπκν,α, νά εΐ-
π(ο δνι»
δνι».
Τ
μαζύ των.
Τώρα, ποία ΓερίΐανΊς δέν Οά ί'κ
ρζει'ετο άιό μίαν τοιαύτην ό
ί; δημόσιον μέρο; ί>
νην
ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ
(Μγ&.χ έ/, τής 2ας σελί3ο?Η
ον τΓ.ς σοηιατική; άποίιΐι'τ«ε''Χ; καί
τής νλικής εύίΓαεοίας κ·ο,ί οί όατοϊσι
άναιιιιινήσχονται ιι?τΓ άναστενα
..... -·λ~· ^'·,">»«;ι <-.υΐΛ·υ; την Γερμανικήν γλώσσαν, κατά βάθος δ,'κο; παρέιιενε δημοκρατικαί] 'Αμρ- ρικανΐς καί δι' ούτό δέν Γ|γνιχι ?ια ί ς δ ούτό δέν Γ|γνιχι ?ια τί αυτή επρεπε νά ε>το9Γί καί νο ί-
πάγιι £ί? τΜν τράπεζαν τοΰ διαδό-
' ' --- ·- Λ-'ί?»^" ΐι^οα χίο-1 τό οποίον κοί α/τ«. Ινχός ολίγα··
γοο-
....."χιστον γ»ιτ-
γμρυ. Άλλ' επί τοΰ παρόν¬
τος η Μαρμπ είνε ύπανδρευμένη
όποΤον κοί αΓτό
πρόκειται νά ν?ΐ|Ισι,,-)
καλοθρε»ικ:νου
παλλήλου:.
81ΧΠΑΥ, ΑΡΚΙΙ, 28, 192!».— ΥΟΙ..
XV.
Χο. 5115.
ΧΕλΥ Υθηΐν, ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΠΙΑΣΑΤΕ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗΤΕ
"Ο,τι έχης νά κάμης. κάμρ. το
μέ την καρδίαν <του. "Ο ,τι έ'χει νά κάμη ή χείρ σου, κάμε το με όλην την δύναμίν σου. ('Βκκλτν· σιαστή; XI :4). Ή παράβασις τοΰ παοαγγέλμα- το; τούτου έ'χει καταστρέψη πολ¬ λάς λαμπράς σταδιοδρομίας. Μόνον δσοι κάμνουν μόνοι των Ικείνο δ.ιου πρε'πΐΐ. νι/οΐν °ίς τόν άγώνα τή; ζωής. "Οσοι περιμένουν άπό άλλον;, χάνουν. ΕΊ; τό μπέηζμπωλλ μή περιμενε- τε νά κτυπήση αλλος την σφαίραν διά νά νικήσετε σεΐς. Πρέπει μόνοι οας νά σταθήτε εις την οικείον θέσιν καί νά κτυ- πήσητε μέ την ράβδον την σφαί¬ ραν. Πρέπει νά έ'χετε τούς οφθαλ¬ μούς, τό πνεΰμα καί τού; μυωνας γυμνασμένα, ώστε δταν έλθη ή •σφαΐρα πλησίον σας νά την κτυ- πήσητε μέ ορμήν, έκσφενδονίζον- τε; αυτήν ε'ξω τής περιοχής τοΰ παιγνιδίου. Ό διακεκριμένο; Κάπταιν Μά- ϊλ; Στάντης, τή; Άποικία; τοϋ Πλι'ιιοΐ'θ, ήτο εΐΞος/ον παοΓΛί,ερ,μη άνθρώπου, άναμένοντο; άπό άλλον δπω; κάμη σπουδαίον εργασίαν δι' αυτόν. Ό κάπταιν Στάντΐ];, άγαπών την ωραίον Ποιτσίλλαν Μοΰλλεν::,, ενόμισεν δτι κάποιο; αλλο; ήδύ--ι νατο νά την κατάκτησις πρό; χά-; ριν τού, καί έ'πεμψε τόν καλόν φί¬ λον τού, Τζών "Αλντεν διά τό λε-| πτόν αύτό έ'ργον. Ό Τζών επέτυχεν ώ; έραστής καί κατέκτησε πράγματι την Π ρι- τσίλλαν, άλλ' δχι διά τόν κάπταιν Χτάντην. "Οχι. «Διατί δέν όΊιιλεϊς; διά τόν ε¬ αυτόν σου, Τζών;» Τόν ήρώτην- σεν «κείνη—καί δ Τζών ωμίλησεν. Ύπάρχουν πολλά πρόσωπα, τα όποϊα προσπαθοΰν ν' άκολουθή-' σουν τόν τρόπον τοΰ κάπταιν Στάντη, τα όποϊα θέλουν όπως κά¬ ποιο; ά?Λο; εκτελέση χάριν αυτών έκεΐνο, τό οποίον ώφειλον νά έκτε- λέσουν οί ΐδιοι. · ι Τό άποτέλεσμα σχεδόν εί; δ-| λας τάς περιστάσει; είναι τό ίδι¬ ον. Οί Τζών "Αλντεν παίρνουν τό επαθλον καί οί κάπταιν Στάνται ι άπομένουν μέ τάς χείρας κενά;. Χιλιάιδες ένθουσιωδών άνδρώ, θά κλείσουν τα γραφεΐά των πολ λά ώραϊα άπογεύματα όπως άπο λαύσουν την Μίαν των εύνίοαυ- μένων των παικτών, δταν οί τελευ- ταίοι παίζουν τό μπέηζμπωλλ. Αύτό είναι καλόν. Ό κόσμο; θ' αφήση τα πνικτι- κά γραφεϊα καί θά εξέλθη εί; τόν καθαρόν άέρα τή; ύπαιθρον. Άλλά κάθε θεατής, δστις ά- σκπται κο:ί}ή!ΐενο.: εί; τ<) καίΚ- σματα τοϋ μπέηζμπωλλ, χάνει την ευκαιρίαν τοΰ νά ένδυναμώσΐ] τοΰς μνώνάς τού καί ν' αυξήση την υ¬ γείαν τού. Κανεί; δέν ημπορεί νά άσκηθη διά ιδικόν σα; λογαριασμόν. Διά νά κρατήτε τό σώμά σα; ίϊς καλήν κατάστασιν, ·>φοίλ?-
Οί αργάλοι σνλλογοι τοϋ μτέόιζ-
μπωλλ ήρχισαν την νέαν περίοδον
τής δράσεώς των.
; ή κατάστασιν, Γιφ=ίλ?-
τε νά έκτελήτε τα άγωνίσματά σας
μόνοι σα;, αδιάφορον αν αυτά εί¬
ναι μπέηζμπωλλ ή τέννι; ή γκόλφ
4 ψάρευμα ή καί τό' άπλοΰν έκεΤνο
καί άείποτε ζωογονοΰν άγώνισμα
τοΰ περιπάτου.
ΕΊ; τό εμπόριον όφείλετε νά
ιιανίτάνετε καί νά έκτελήτε την
εργασίαν σα; μόνοι σα;.
Το ιιέτοΓν τρ; Γπιτνχί·"*: ^"ς 9ά
έξαρτηθΐ) δχι άπό δ, τι κάμνει διά
σά; κάποιο; άλλο; ή άπό δ, τι ε-
μαθε νά κάμνη κάποιος αλλος,
άλλ' άπό την γνώσιν καί την πεί¬
ραν, ήτις είναι άποταμιευμένη εις
τόν ιδικόν σα; εγκέφαλον.
Ουδείς έκτός υμών δύναται νά
ώθήστ) την χειράμαξαν, φορτωμέ-
νην μέ εύκαιρίας, εί; τόν κοπιώδη
δρόμον των έτών.
Διά νά .φθάσητε είς τόν προο¬
ρισμόν σας πρέπει νά δαπανήσητε
την Ιδικήν σας ενέργειαν, τδν ι¬
δικόν σας ίδρώτα, την ιδικήν σας
δύναμιν.
Έκεΐνο; όστις φρονεί δτι κά¬
ποιο; αλλο; δύναται νά παράσχη
την κινητήριον δύναμιν διά την |
σταδιοδρομίαν αυτόν. ο·'.ολονί)ΓΪ··,·ην1
άνόητον πορείαν τοΰ Τούρκου έ-
κείνου Σουλτάνου τοΰ παραμυθιοϋ,
όστι; εγινε τόσον δκνηρός, ώστε
δέν ήθελεν οΰτε νά φάγη μόνος
τού.
Ό μωρό; έκεΐνος ά'νθρωπο; τής
Άνατολής εθετε την τροφήν εα-
προσθεν των δούλων τού καί τούς
ήνάγκαζε νά τρώγουν εκεΐνοι άντ'
αυτοΰ. Έννοεΐται δτι, ώς συμβαί-
νει εις όμοία; περιπτώσει;, δέν
ίχρειάζετο μεγάλυ; έξαναγκασμό;.
Οί δοΰλοι τρώγοντε; έπαχύνθη-
(αν καί έγιναν ρωμοι?.έοι, ένφ ό
(Σ-ονίχδία έκ τής 1ης σελίϊο
χοι, ό ρϊ: άνώτερος τοϋ '/λλου, Λ'αί
. άφοΰ δλοι, ό εί; κατόπιν τοϋ «λλου.
^έΕέφοασαν ττ;ν ίδιον Ι·<π?.ηΞιν καί απορίαν ,πτκ> πτήτοον άτΓθϋ ή 'ίε-
σποινίς Μάοιιτ τού; διεδε'βαΐωαεν
δτι δέν είναι οΰτρ κατιίσκοπο·: οΓτε
σνλ·τώ<τχ: ίφηιιρρβος:. εύοε'3η γϊ; την αίθουσαν, ενφ ό Κάϊζρο·, γ> ί-
διος, '.ιετί'βαινε νά την χαιρετι'ιση,
ηνχαριστηιιελ'ο; διότι Ίιία τόεν>ν
θελκτιν.ή νέα νπεβ'ιλήθη ρίς τόίιτν
ενόχλησιν αόνον πγϊ ιιόνον οπτ·>ζ
πιάση τί· χέρι ένό; ν.αΐαβεβλπμέ-
νου ,?^νκότριχος γέροντο;.
ΕχΊοίοταΙαι ΛΈΓ.νιδες βεβαίοχ: δι-
^άσκοντ^(ι πί.; νά φΓη<·Μται, δταν συναντώνται ιιέ ιιέλη τΓις βιασιλι>ίί)ί
οϊκονρνεία; καί τί νά λ.'γοι*ν εί;
αύτά. Άλλ' ή δέσποινα Μάομ.τ, ή
ό.τοία ϊγεννήθιι ρ'ις την δηιαοκρατι-
την διαοταύρ'οσιν γΓ,; 76π; ό5οΓ·
κ'οί Λίί'Μρόοου Λέξιν·"/<τ(ον. Λΐν ε- λαίϊε τοιαΰτα μαθήματα, εί~; λοι- ;«Ηκουσα τόσο, πολλά διά σά;», ένόί ή τεθλιμμενΐ'1 ϊίιΐ'ΐς τοι· ιεφίυατί.ζετο μέ μειδίαβ,ια γνηκίας εύ/αή ρή:; διά τόν ραυτόν της κσί ποίος δέν θ>ά ήτο ΰπερηΓ( α-
νος διά μίαν τόσον λονιπ>ράν νίκην;
ί δρσ.τοινί; ΐνίαομπ έ'τορξε ποό:
______________________________' "'----- ν"**"*"*»", ι^νφ οιγον οί αρχαιο
ΓΟΗΤΕΥΟΥΣΑ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΓΚΙΉΑΣ
"Οί
VII
ΐίννΐ Τ»ιν η>Ιιι»ί τλμ Χ.....-..... . _ . . .
Σουλτάνο; απέθανεν έξ άσιτίας.
* * *
"Ολοι οί μεγάλοι ανδοε; άείπο-
τε εδρασαν δια λογαριασμόν των.
"Ελυσαν τα Ιδικά των προβλη-
ματα, εδημιούργησαν ιδικάς των
Ιδέας, έμόρφωσαν ίδικούς των χα-^
ρακτήρα;. '
"Ολοι έπιχειροΰν ν' άκολουθή-
σουν διάφορον πορείαν εζ-απατοϋν
τόν εαυτόν των. Ι
ΛηστενΌυν τα ίδικά των θυλά-
κια μέ την εσφαλμένην Ιδέαν δτι
πλουτίζουν τόν εαυτόν των.
* * *
Πουτίζετε τάς γνώσει; σας
πφς δφελό; σας. 'Εργάζεσθε διά
λογαριασμόν σας.
Διά τοΰ τρόπον αυτοΰ θά κατ-
ορθώσητε μεγάλα εργα.
Ίδρύσατε χάριν τοΰ έαυτοΰ σας
υγείαν, ευτυχίαν, οικονομικήν αν¬
εξαρτησίαν, καλήν πολιτείαν κα«,^|
αγαθήν φήμην.
Άφήσατε τα πράγματα αύτά
νά τα έκτελέσουν άλ?.οι διά λογα- ■
ριασμόν σας καί θ' άπομείνετε'
κρατοΰντες σάκκον κενόν άπό κά-
ϋε τι, έκτός λΰπης.
Τα άγαθά κόποις κτώνται, ελε-
άρχαΐοι "Ε/.ληνες.
χον, £νώ είς την Άιιε,ρίκήν καί ανϊ
τα τα τέκνα των Βάντεριιπιλντ !|
των Ροκφέλλερ βά ίπήγανον π^ός
των
αυτήν.
_. πόσον είχεν έ;.^.
Άλλ' δταν ί'φθασεν εΪΓ τό υ?ηυ-
?ανον, τκίΐ οίλ?.ος Ορία'ΐιβο: την 'ινέ-
μενε. Την φοράν αυτήν ήτο είς Γ ν!
ρέστοοθ'πν, δπου ϊ'καμεν ά.'^.·.ν μίαν
άπό τάς κατ!;ι<τήσεις, αΐτινες τΐί; ε-1 δοοσαν την φήιιην τοΰ ότι ~βα·χγ | νενσε πίοισσοτέ'.ϊα; καρδίας .»πό | πάσαν ά'/λην γΐ'αΐ·-ια τή; σκηνΓι;.' ΤΗτο ;ιόνη τρώγοιχτα τό ·ρα-1 νητόν τι;:, δταν δ σεηι)ΐτόοιο; :·ι'·ι- θύπσΓν ;ί; τό ούς; της ότι έκεΐ πλη¬ σίον έκάίΐητο 6 Γεομανό; διάδϊ/ος μέ μεοίκού; φίλους τού. Πεοίερ- γο; νά ΐδη την όψιν τοΰ διακεκο1- ιιένον αύτοϋ .τροσιάτου, έστοει^ε πρός τα εκεΐ τί]λ- κεφαλήν τη;. Άλ· λά την στιγΐιήν δπου τό έκαμε τα .,.. βλί'μματά της συν ήντη.ταν τα τΐλίμ- "ΕκιοΐΊε λοιπόν την ιδίαν οπόφα- ματα εκείνον. Ό δΐο'δοχο; παοε'ίΓΐ σιν, π.οο-/.ειμένου διά την πίηόοΐη γήσας τό -ολέιαια της ώς στρίφό- σιν τού Γεοιιανού διαδό^<η,·, τηλ ό- ιιενο'ν πι.'ός αιτόν, επεα-.|'ε τόν δι- ποίαν είνε κά'ΐη προηγουμένως αχε ευθυντην τοΰ ρέστίυοσν προ; τήν]τικ(ο; ιιέ την τρόσκλησιν τοΰ Ποίγ δεοποινίδα Μάρμπ μέ την παρά- κνπο; τής Ούαλίας. Κγχι είχε την κλήσιν οπΐΰς ύπάγτ; καί '/.αϋήΐγ Ιδίαν έπιτΐ7ίαν. Διότι την δύ¬ μέ τό '9έοτοον, άν καϊ διοκόλίοτ δ ναται νά τό νποθέοη κανείς ιϊτ τόν πονηρόν τρόπον μέ τύν ι>ττοΐον
τρανουδεϊ τό «Λέν ημπκν,α, νά εΐ-
π(ο δνι»
δνι».
Τ
μαζύ των.
Τώρα, ποία ΓερίΐανΊς δέν Οά ί'κ
ρζει'ετο άιό μίαν τοιαύτην ό
ί; δημόσιον μέρο; ί>
νην
ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ
(Μγ&.χ έ/, τής 2ας σελί3ο?Η
ον τΓ.ς σοηιατική; άποίιΐι'τ«ε''Χ; καί
τής νλικής εύίΓαεοίας κ·ο,ί οί όατοϊσι
άναιιιιινήσχονται ιι?τΓ άναστενα
..... -·λ~· ^'·,">»«;ι <-.υΐΛ·υ; την Γερμανικήν γλώσσαν, κατά βάθος δ,'κο; παρέιιενε δημοκρατικαί] 'Αμρ- ρικανΐς καί δι' ούτό δέν Γ|γνιχι ?ια ί ς δ ούτό δέν Γ|γνιχι ?ια τί αυτή επρεπε νά ε>το9Γί καί νο ί-
πάγιι £ί? τΜν τράπεζαν τοΰ διαδό-
' ' --- ·- Λ-'ί?»^" ΐι^οα χίο-1 τό οποίον κοί α/τ«. Ινχός ολίγα··
γοο-
....."χιστον γ»ιτ-
γμρυ. Άλλ' επί τοΰ παρόν¬
τος η Μαρμπ είνε ύπανδρευμένη
όποΤον κοί αΓτό
πρόκειται νά ν?ΐ|Ισι,,-)
καλοθρε»ικ:νου
παλλήλου:.
ε* ^ε^ ~* -■ *^ — - ·*-^ _ρ ^ε—εΜ0 ^^ ^ε^ν^β ^*^Γ ^^—^1
5ϋΝϋΑΥ, ΑΡΚΗ. 28, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5115.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμός 5115.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Ίνδός φΐΛόσιχρος χαι ποιητης, Ραμπιντραναθ Ίίίγίίορ, όστις έφθασεν,
είς Λός "Αντζελες όπως δώση διαλέξεις είς τό έκεϊ Ρανεπκττήμιον τής
Νοτίου Καλιφορνίας. Δεξι$, ό κ. Α. Κ. Χάνδης, καθηνητής το ΰΠανεπι¬
στημίου τής Καλκούτας.
Ο ν, Τζονν Φ. Κώρρυ, άρτι εκλεγείς ήγέτης τοθ Τάμ μανυ Χώλλ της Νέας "Υόρκης, δεχόμενος; τα συγχαρη-
τήρια τού άποτνχόντος άντυτά λον τού, "Εδουαρδ Ιγ Άχέαρν.
Ό νέος άρχηγός τοϋ μεγάλον πολιτικοϋ Σωματειου τής Νέας Υόρκης «Τάμμανυ Χώλλ>, κ, Τζών Φ. Κώ«-
βυ, μβτά τής οικογενείας τον»
'Η κ. 'Εΐμή Μάκ Φέρσων μέ την κόρην της Ρο6έρτα, είσερχόμεναι είς
έ.-α6ατικόν άεροπλάνον, όπως μεταδονν έκ Λός "Αντζελες είς Σακοααέντ»
5ϋΝϋΑΥ, ΑΡΚΗ. 28, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5115.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμός 5115.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Ίνδός φΐΛόσιχρος χαι ποιητης, Ραμπιντραναθ Ίίίγίίορ, όστις έφθασεν,
είς Λός "Αντζελες όπως δώση διαλέξεις είς τό έκεϊ Ρανεπκττήμιον τής
Νοτίου Καλιφορνίας. Δεξι$, ό κ. Α. Κ. Χάνδης, καθηνητής το ΰΠανεπι¬
στημίου τής Καλκούτας.
Ο ν, Τζονν Φ. Κώρρυ, άρτι εκλεγείς ήγέτης τοθ Τάμ μανυ Χώλλ της Νέας "Υόρκης, δεχόμενος; τα συγχαρη-
τήρια τού άποτνχόντος άντυτά λον τού, "Εδουαρδ Ιγ Άχέαρν.
Ό νέος άρχηγός τοϋ μεγάλον πολιτικοϋ Σωματειου τής Νέας Υόρκης «Τάμμανυ Χώλλ>, κ, Τζών Φ. Κώ«-
βυ, μβτά τής οικογενείας τον»
'Η κ. 'Εΐμή Μάκ Φέρσων μέ την κόρην της Ρο6έρτα, είσερχόμεναι είς
έ.-α6ατικόν άεροπλάνον, όπως μεταδονν έκ Λός "Αντζελες είς Σακοααέντ»
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1923.
^?
1
ΪΗΕ
"II
ΙΤΙΟΝΑί Η
ΌϋΝΟΕΰ 1915
ΕΗΑί
0"
ν'ΟΑ'
ι, ΑΡΚΙΙ/28,
1929.
Μι·
ΕΝΟ55Ι5 ΡΟΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΛΝΥ. ΙΜΟ.
1
110 ν>5ί ίβΙΗ 8<Γ« Νϊ» Υογκ. Ν. Υ. ΡΕΤΚΟί» Ρ. ΤΛΤΑΝΙ5, ΡΓβ3.-Ττβ83. ΟΕΜΕΓΓΛΐυ» 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ8, 8«θΓβΐ£ΐΓΧ ΟΑΗΠΑΙ. $100.000.00 νΥβΛΙηβ «ζΐο—βίΐι—β»»» 5υΒ50ΒΙΡΤΙΟΝ ΚΛΤΕ5: ϋηίΐβά 5(3(65 ΚθΓβΐ&η ΡΑΙίΥ Ου* Υβ«Γ ...... $10.00 $1*.· δ[Χ Μοηι1ι.<ι ..... $6.00 $*.· ΪΊΙΓΜ ΜοηΗΐϊ .... $ε.0« $1.00 $·.Ο $4.00 $ί.»0 β.·0 9.50 ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ 8ΕΝΗΪ ΠΡΙΤΟΝ Π8ΡΤΣ1 Αί εύθΰναι τής Ευρώπης δια, την βυμφοραν.— χρεών. Η έπιβάρυνσίς μας δια πολεμικόν Οηβ ΥββΓ ....... $7.00 81χ Μοηθΐ3......$8.60 ΤϊΐΓββ ΜοηΙΙι·. ... $2.00 ΙΙίυ$ΤΒΑΤΕΡ Μ0ΝΤΗί.Υ Οπβ Υ.68Γ ....... $4.00 Τ.χ ΜοηΤΙιβ...... $1.00 ΙΝΤΕΙΙΕΟ Α8 3Κ0ΟΝ0 0Ι.Λ55 ΜΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙί >. 1*15. ΑΤ ΤΗΕ Ρ08Τ ΟΓΓΙΟΕ. ΑΤ Ν Εν»
ΪΟΗΚ. ΝΕ» νΟΝΚ. ΙΙΝΟΕΗ ΤΗΕ Α(ΓΓ &Τ
ΜΑΚΟΗ 3. ·87·
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΛΝΙ5
Ρουη<1βΓ αηά Οι&Ιγπι&ιι ϋθΐηοΙπιΐ3 ΟβΠϊηιβηοδ, ΕάίΙθΓ 'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ — II ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ **· ΚΥΡΙΑΚΗΝ Ι ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΩΝΊ «ΜεΡΙΚΗΙ Ι ΕΞΣΠΕΡΙΚ.ΟΤ ΗΜΚΡΗΣΙΟΣ Έιηπΐα . Έ£αμτ|νος Τρίμηνος ΈτησΙα . $10.10 Ι 'Ετ,ισΙα .. . $«.00 Ι ΈξΛμηνος . $ί.ΟΟ Ι ΤρΙμηνος . ΚΥΡΙΛΚΑΤΊΚΟΣ Ει τινος Τθίμηνος . $7.00 $8.50 $2.00 'Ετησία 'Εξάμηνος Τρίμηνο; ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΤττοΙα .. "Εςάμηνος $4.00 $2.00 'ΕτησΙα . ., Έξάμηνος $11.00 . $ε.οο . $«.·· $».οο 84.00 11.50 $6.00 ΑΘΗΝΑΙ, 17 Μαρτ.—Την 21 Ιανουάριον 1925, ό κ. Βενιζέλος, άντιπροσωχεύων έν Εύρώχη την Έλ λάδα διά τάς μετά των συμμάχων δυπραγματεύσ«ις, ώς πρός τόν κα¬ θορισμόν των χολεμικών μας χρε- ών, απηύθυνε πρός τόν επί των Οί- κονομικών υπουργόν τής Αγγλίας κ. Τσώρτσιλ εύθαρσές ΰπόμνημα, είς τό οποίον εξέθετε λεπτομερώς τάς άπάψεις των Ελληνικήν δικαίων τούτο δ' άχετέλε-σεν έκτοτε την α¬ φορμήν τής ψυχρότητος των σήμε¬ ρον έν Αγγλία έκπροσωπούντων την αρχήν. Καί άποτέλεσμα τής ψυχρό¬ τητος έκείνης είναι ή τουρκοφιλία κα( η δουλγαροοιλια, την οποίαν Εξ Μ σι'ν σας μ,β την συμφωνίαν τοϋ 1918 λαμβάνοντες ώς βάσιν τής εκτιμή¬ σεως σας τό τέλος τού πολέμου* πρός τοϋς άλλους άντιπάλους. Δύ¬ νανται οί πρώην μβγάλοι σύμμαχοι τής Ελλάδος καί προ πάντων ή Βρετανική κυβέρνησις νά αρνηθή νά λάβη όχ' όψιν τοιαύτην αίτησιν. Οοΐοι ΐκπεύθυνοι τής η*τ- της μας; »Καί χρέχει νά σημειωθή Οτι ή Ελλάς θά είχε τό δικαίωμα νά ζη¬ τήση- τοιαύτην αναχώρησιν καί αν άκόμη αυτή έξ ολοκλήρου ήτο ΰπεύ- Θυνος διά την ήττάν της, λόγιρ ι¬ δικών της σφαλμάτων. Διότι ό διε- ξαγων πολέμου; ΐεν ·ημ.-ορεί π ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΙΙΠΟΥ ΤΗΣ ΑΑΒΑΝΙΑΣ και εές ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 28 Απριλίου. —(Ίδ. τηλ. τοΰ «ΈΟν. Κή- ρυκος»).— Ή Άλβανική Κυβερνί]σις απεφάσισε την διε¬ νέργειαν της άπογραφής τοΰ πληθυσμοί), ήτις θά έπεκταθη καί είς τούς είς τό εξωτερικόν διαμένοντας Άλβανους διά των κατά τόπους Προξενείων. Ή άπογραφή θά γίνη τόν έο- χόμενον Αυγουστον. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ' ΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΔΟΑΜΝ» ΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΝ Ό άλληλοβπαραιγμόί των Κ.ομ5τατζήδων αυνεχί- ζεται. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 28 Απριλίου. — (Ίδ. τηλ. τοϋ «ΈΟν. Κή- | ρυκος»)— Τηλεγράφημα έκ Σόφιας άναγγέλλει ότι έξω¬ θεν ενός έκ των κεντρικωτερων έκεϊ καφενείων διεπράχθη ' χθές νεα πολιτική δολοφονία, όφειλομένη είς την διαμάχην των άντυτάλων Κομιτατζιδικών Όργανώσεων. Ό δράστη; ™~ £„■>.Λ~,ν..'—χ.^^---------- λ λτ—■ λ —λτγ—τ—ττ— -
της δολοφονίας διέφυγεν.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ιποστηρίζει ϊιά ματκρων την άποψιν
ο—οργος των Εξωτερικών της Με-
Έν άρχή ό κ. Βενιζέλος άναπτύσ-
'ϊΐ διά μακρών τα έχινειρηματά τού ι > ·, >, - · ■
% 1 ~ £· Ί λ , - ι εχελθουσαν
ια το αστηρικτον της Αγγλΐκης
Κυβερνήσεως ζητούσης ν' άποζημι-
άπό την Έλλάδα διά το χολε-
ϊίά ^ν
'Αηοστέλλετβ τα έμβάσματά σας Αια τα-
δώ ΤΙ ζ έ 1
Λολλάρια χληρωτέα είς Νέαν "Υόρκην οια-
*αγ(| "Ν&ΙΙοη&Ι ΗβΓ8.1<1". ΈπιοτολαΙ —- ριίχουοαι χας.τονομΐσματα βίον νά α—στ(λ- λοινται ουοτημίναι είς διαταγήν "Ν&ΙΙοηαΙ , Ν. Υ., ά 6ν απολίσ·βσιν. ΧΙ.ΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ τιρτο Ι ΟΔΟΧ ΒΟΥΛΗΣ 1». Ιν 'Α»ηναις ΤΑ ΣΟΝΝΕΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΩΝ ΒΑΊΏΝ ■—Ώσαννά, εύλ.ογημένος ό ερχόμενος έν ονόματι Κυ- ρίου, ό βασιλεύς τοϋ Ίσ- ραήλ. Στήν "Αγια Πόλι ό Νικη/τής τοϋ Χάρου θε νά 'μπή ναρη, διά νά θεωρηθή ότι ήτόνισε δι' αυτής ή διάταξις τοΰ άρθρου 2 τής συμφωνίας τής 10ης Φεδρουα- ρίου 1918. «Είναι άλλως τε, χροφανές ότι πάσα άναγνώρισις τή ςπληρωμής τής άξίας τοΰ χολεμικοΰ νλικοϋ, γε¬ νομένη χρό τής άκυρώσεως τής συν- θήκ-ης των Σεβρών καί έφόσον ό Έλ ληνικός στρατός κάτείχε καί έν θράκτ) καί έν Μ. Άσία τα έχιδι- κασθέντα «ίς αυτόν διά τής συνθή- κης ταύτης έδάφη, εγίνετο μέ την χροϋπόθεσιν, ότι ή Ελλάς 'θά έξηρ- πολέμου μέ τάς εΰρείας έδαφικάς χαρατχωρή·σεις τής συνθή- κης έκείνης καί σκοπόν ακριβώς εί¬ χε νά έξευμενίση- την Αγγλικήν κυβέρνησιν επί τή έλχίδι, ότι οδτω θά έξησφαλίζετο καί ή χρηματική καί ή διπλτοματική συνδρομή αυτής δχως κρατήση οριστικώς ή Ελλάς τα παραχωρηθέντα ταυτα μέρη. 'Εφ' δβον ήττήθη ή Ελ¬ λάς. »Ό σκοπός ούτος δέν επραγμα¬ τοποιήθη. Ή Ελλάς ήττήθη ·κλι- κώς υπό τής Τουρκίας καί εστερή¬ θη διά τής συνθήκης τής Λωζάν- νης όλων των εύρ-ειών παραχωρήσε- τοΓ, Λ«Α!Α 'Ρ^', ι ων' δ? τ* ^αρείχεν ή μετά τής πό, ν—* Ε ^; ^^!Σ^^'^ϊ: μΐα φωνη | νβς |ζτ, ε;ς θρά)ΐην χα« Μ ,^,^ Χάρου θε νά μπή 2έ πώλον δνου καθιστός, μέ την ι|ηίχή θλιμμένη, Μαζύ Τού ό Λάζαρος χλωμό-ς. Ό κόσμος περιμένει, τό Λάζαρο μαζύ καί τό Χρι- στό νά ίδη. 2τρώνει τής Δάφνες, Φοίνικες στά χέρια τού κραττΐ, Κι' όσο ή ιδρα προσπερνά τό πλή- •9ος μεγαλώνει Καί τόσο ό άλαλαγμός πειό ζωηρά ξεσπα. ,ι—«Εύλογημενος, Ώσαννά, Γυιέ' τοΰ Δαδίδ 'Εσυ ' μικόν υλικόν, τό όχοίον μάς παρε- χωρηθη υπό τής Αγγλίας διά νά δΐίξαγάγωμ^ν τόν έν Μικρά Άσία πόλεμον. Προσθέτει δέ τα εξής: «...Είμαι έχομένως (ϊέβαιος, ότι ή Βρετινική Κυβέρνησις θ' ανα¬ γνωρίση ότι δέν δύναται νά γίνη έ- τής συμφωνίας Χόρν-Γού- Λυποϋμαι £Ϊληί.ρ·.νώς, κ. ' Γπουρ γέ, ότι άναγκάζομα'. νά έκ^έσω 2- , · ·, · ■ Αα£ αύτάς τάς ενεργείας, ·Λ οποίαι ^ «Εις την Μ. ^'Ασίαν μετέβηιχεν άποδεικνύουν πόσον αί μεγάλαι σύμ- οχι €-λ πρωτοδουλιας μας, άλλά κα- μαχοι χαί ονντροφοί αυτής έκακομε- τόπιν πρ«σ·/.λησεως των μεγάλων ! ταχειρίσίησαν την μικράν Έλλάδα. συμμάχων κ,αί πρός εξυπηρέτησιν Άλλ' δταν θά κ,ρίνετε οριστικώς, τό συμμαχικον συμφέροντος. "Οτι δέ, έ- ζήτημ,α άν ή άξία τοΰ «λεμικοϋ ίι- φόσον είχομεν την υποστήριξιν των λικοΰ, όπεο έχορηγτ/θη είς την Έλ- μεγάλων συμ;ιάχων μας, «ϊμ·εθα «ίς λάδα δυνάμει τής συμφωνίας τής θέσιν^ νά διεξαγάγωμεν επιτυχώς 10ης Φεβρουάριον 1918 πρέπει νά την ανατεθείσαν ημίν εντολήν, άχέ- δαρύνη αύτην, πρέ-πει νά εχετε ΰπ' δειξεν ή άπό τοΰ Μαΐου τοΰ 1919 όψει σας ότι ή μέν 'Ελλάς έξεπλη- μέχρι Νοεμβριού 1920 πορβία των ρωσεν χυτώς όλας της τάς ΰπ έκεί έχθροπραξιών. Άλλά κατά Νο¬ έμβριον 1920 αί εκλογαί έν Ελλάδι μέ άπεμάκρυναν της Κυβερνήσεως καί έχανέφερον είς τόν θρόνον τόν δασιλέα Κωνσταντίνον. »Πι<—εύω καί έγώ ότι αί εκλο¬ γαί έκείναι ήσαν προϊόν χλάνης τού Ελληνικόν Λαοΰ. Άλλά χόσα έλα- φρυντικά δέν ύπάρχουν διά τόν λΐόν τούτον; Διετέλει είς συνεχή σχεδόν πόλεμον άπό τοΰ 1912. Κι' ένω δι' δλονς τους άλλους συμμάχους λικοΰ λάσις έπίζημία δι' αύτην. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΓΕΛΟΣ * * « ρ ς ς ης ς χρ ώσεις, όσας ανέλαβε διά των σ^μφω- νιών τοϋ 1918 ή1919, ότι δέ δυστυ- χώς δέν δύναται νά λεχθη, ότι έξ ίσ·αυ χιστώς έξϊπληρώθησαν έκ μέ- ρους δλων των μεγάλων σύμμαχον ί Αί υή Οώ καί Α88θθίβ8 αυτής Οπο·/ρεώσΐΐς ς ς ς μμχς ό χόλεμος ειχε τερματισθή άχο τοΰ Νοεμδρίου τού 1918, δι' αυτόν εξη¬ κολουθεί άκόμη τον Νοέμβριον τοΰ 1920. Καί όταν ήρωτώμην κατά την έκλογικήν χεριοδ€ΐ'αν πότε επι τέλοος θά τερματισθή ό πόλεμος καί θά γίνη ή άχοστράτεΐεσις, άχηντων ότι δέν «ϊμαι είς θέσιν νά όρίσω χρο- άλλά 'θά πράξω το καλλί άλλά 'θά πράξω τό καλλί¬ τερον. Πόσο: άρά γε λαοί, έχοντες μ*γαλητέραν πολιτικήν έιμχεφίαν τοΰ Ελληνικόν, θά εδι3αν νχό τοι¬ αύτας περιστάσίΐς διάφορον καί καλλιτέραν ψήφον άχό τοΰ Έλλη- νΐχοΰ Λαοΰ; Περαιτέρω ό "Ελλην πολιτικό; ' τα; όχοίας οίτοι ώς άντ'.στάθμκτμα ανέλαβον «χεναντι τής Ελλάδος διά των αυτών συμφωνιών.» Και* τό μακρόν ιστορικόν νπόμνη- μα τοϋ κ. Βενιζέλον κατέληγον ώς Οί Άγγλοι, των οποίων είναι γνωστή ή έθνιστική άχίρφροσΰνη ή¬ το αδύνατον ν' άνεχθοΰν καί είναι α¬ δύνατον νά λησμονησουν γλώσσαν τόσον ειλικρινώς ώμ.ήν καί διεκϊί- κη·τιν τόσον επίμονον απο μέρους μι- ας άθλίας, μικράς κα: άσημάντ&υ χώρας, κατά την παρ' αυτοίς κρα¬ τούσαν περί ημών αντίληψιν. Άπό τής έηχής δέ καθ' ήν έξησφάλ-.σαν τα περί Χίτρελαίου έν Μοσσούλγ) τυμφέροντά τους, δέν ένδιαφέροντα·. σοβαρώς διά τα Βαλκάνια. Ή πρός την Βουλγαρίαν φιλία των, άλλως τε, είναι χατρθχαράδοτος. Κα! τέ- λος ό κ. Τσώρτσιλ, μεταπη-δήσας άχό τινος άχο τάς τά|εις των Φι- λελευθέρων (τοΰ Λοϋδ Τζώρτζ) είς τό κόμμα των συντηρητικών (Μπάλτουϊν-Τσάμπερλαιν) μετεβλή θη αποτόμως άπό τουρκοφάγου είς τουρκόφιλον. Καί ο5τω έξηγοϋνται αί άπέντ;τι τής Ελλάδος διαθε- σεΐς τής τημερινής αγγλικης κυβερ¬ νήσεως. εξής: τής μα¬ ά «Φθάνων είς τό κράς ταύτης έπιστολής αισθάνομαι τό καθήκον νά ζητή^ω όλην την έ- πΐδίκ,ειάν σας, κ. ΰπουργέ, διά τό μήκος κ.αί την ίίλικρίνειαν αυτής. Άλλά γνωρίζετε πόσον ή είσοδος τής Ελλάδος είς τόν πόλεμον παρά τό πλευρόν των Συμμάχων υπήρξεν άποτέλεσμα τής προσωχικής μου δράτβως καί έπιρροής. Καί έπομέ-| νως Θά δο·.αιολογή<τητ8 την άγωνί-; αν την οποίαν αίσθάνομαι μή τυχόν Ι έξ άμελείας ιδικής μου σημερον δέν Ι εκτεθή ή υπόθεσις «ύτή υπο τό άλη-Ι θές της φώς *■■»' «.·%« >,·,£.: Λ. _λ
εις το)
δ
έ'Λκρεμές ζητημα τοΰ πολεμικοά υ- %
ο. ο. α
Χ ό —βι€λιο~ο>/.ε.ίο>
«ου «'ϋθνικοϋ Ιέ,ήρυ-
κος» άναλαμβάνδΐ ν*
σϊς άποατείλη οίονδή-
«ότε βιβλίον τής άρε·
βκείας σα; έντός τ
Ήνωμένων Μλ
α. Ο. Ο. Δέν χ
μή ν* μάς δώσητε
παραγγελίαν σας, τό &
νομα κ αί διεύθυνσιν
βας, βεβαιοί όντες
θα εκτελεσθή με ή
ΐον ακρίβειαν.
στιγμες τοΰ Μαρτυρίου ι σήλθον είς τόν στενόν χώρον χρά-
Πεονοϋν άπό τή σκεψι Τού, κλαί- τους, έχοντος πληθυσμόν 5 έκατομ-
ει καί δέν μιλεΤ. μυρίων κατοίκων, ζητοΰν στέγην χαί
VI)
Ι/-ΤΤΑΤ-ΤΤ-Ι»— Ι "- ' -
μιλεΤ.
ΧΡ. Κ. ΠΑΠΠΑΣ
ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ
ΑΙ πρός τό βιβλιοπω¬
λείον τοΰ «'Έθν. Κ,ήρυ-
κος» παραγγελίαι έκτε-
λο^νται με απόλυτον α¬
κρίβειαν καΐ προσοχήν,
καλώς αυσκευααμέναι
και ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολο!
τας παραγγελίας βας
είς τό βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυ-
κος», «ίς τό οποίον θ*
εΰρητε πρόθυμον
ευσυνείδητον ί
«ν.
μυρίων κατοίκων, ζη
άρτον καί εγκατάστασιν.
ή -άναγνωρίσεις καί άν
εγένοντο τής όφ«ιλής τής άξίας τού
πολεμικοΰ ΰλικοΰ, ότε ή Ελλάς ε¬
πίστευεν ότι ώς άχοτέλεσμα τής χα-
ρεμίάσεώς τη; είς τόν πόλεμον θά
ελάμβανε τα έχιδικασθέντα είς αύ-
ττν διά τΫιι- /γ·ι«>Λ«ι»»/. -·"« ν.*.-.-..
νης, νά στραφή χρός τοίις μεγάλους
της συμμάχους καί νά τούς ΐιχτ:
ρ έχρ·ησιμοποίη<σα κατά τού κοι- νοά έχθροΰ, μετεβλήθτίσαν ριζικώς. Ζητώ νά άναθίωρή-σητε την άτςέφα- ΤΟ ΕΝΤΑΥΘΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ττ)ς προσεχούς Δευτέρας 29 Απρι¬ λίου εγκαθίσταται είς τα νέα τού γραφεΐα 51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ Άπέναντι τοϋ κτιρίου τής ΡΕΟΕΙΙΑί ΡΕδΕΡνΕ ΒΑΝΚ Τηλέφωνον ,ΓΟΗΝ 5763
^?
1
ΪΗΕ
"II
ΙΤΙΟΝΑί Η
ΌϋΝΟΕΰ 1915
ΕΗΑί
0"
ν'ΟΑ'
ι, ΑΡΚΙΙ/28,
1929.
Μι·
ΕΝΟ55Ι5 ΡΟΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΛΝΥ. ΙΜΟ.
1
110 ν>5ί ίβΙΗ 8<Γ« Νϊ» Υογκ. Ν. Υ. ΡΕΤΚΟί» Ρ. ΤΛΤΑΝΙ5, ΡΓβ3.-Ττβ83. ΟΕΜΕΓΓΛΐυ» 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ8, 8«θΓβΐ£ΐΓΧ ΟΑΗΠΑΙ. $100.000.00 νΥβΛΙηβ «ζΐο—βίΐι—β»»» 5υΒ50ΒΙΡΤΙΟΝ ΚΛΤΕ5: ϋηίΐβά 5(3(65 ΚθΓβΐ&η ΡΑΙίΥ Ου* Υβ«Γ ...... $10.00 $1*.· δ[Χ Μοηι1ι.<ι ..... $6.00 $*.· ΪΊΙΓΜ ΜοηΗΐϊ .... $ε.0« $1.00 $·.Ο $4.00 $ί.»0 β.·0 9.50 ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ 8ΕΝΗΪ ΠΡΙΤΟΝ Π8ΡΤΣ1 Αί εύθΰναι τής Ευρώπης δια, την βυμφοραν.— χρεών. Η έπιβάρυνσίς μας δια πολεμικόν Οηβ ΥββΓ ....... $7.00 81χ Μοηθΐ3......$8.60 ΤϊΐΓββ ΜοηΙΙι·. ... $2.00 ΙΙίυ$ΤΒΑΤΕΡ Μ0ΝΤΗί.Υ Οπβ Υ.68Γ ....... $4.00 Τ.χ ΜοηΤΙιβ...... $1.00 ΙΝΤΕΙΙΕΟ Α8 3Κ0ΟΝ0 0Ι.Λ55 ΜΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙί >. 1*15. ΑΤ ΤΗΕ Ρ08Τ ΟΓΓΙΟΕ. ΑΤ Ν Εν»
ΪΟΗΚ. ΝΕ» νΟΝΚ. ΙΙΝΟΕΗ ΤΗΕ Α(ΓΓ &Τ
ΜΑΚΟΗ 3. ·87·
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΛΝΙ5
Ρουη<1βΓ αηά Οι&Ιγπι&ιι ϋθΐηοΙπιΐ3 ΟβΠϊηιβηοδ, ΕάίΙθΓ 'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ — II ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ **· ΚΥΡΙΑΚΗΝ Ι ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΩΝΊ «ΜεΡΙΚΗΙ Ι ΕΞΣΠΕΡΙΚ.ΟΤ ΗΜΚΡΗΣΙΟΣ Έιηπΐα . Έ£αμτ|νος Τρίμηνος ΈτησΙα . $10.10 Ι 'Ετ,ισΙα .. . $«.00 Ι ΈξΛμηνος . $ί.ΟΟ Ι ΤρΙμηνος . ΚΥΡΙΛΚΑΤΊΚΟΣ Ει τινος Τθίμηνος . $7.00 $8.50 $2.00 'Ετησία 'Εξάμηνος Τρίμηνο; ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΤττοΙα .. "Εςάμηνος $4.00 $2.00 'ΕτησΙα . ., Έξάμηνος $11.00 . $ε.οο . $«.·· $».οο 84.00 11.50 $6.00 ΑΘΗΝΑΙ, 17 Μαρτ.—Την 21 Ιανουάριον 1925, ό κ. Βενιζέλος, άντιπροσωχεύων έν Εύρώχη την Έλ λάδα διά τάς μετά των συμμάχων δυπραγματεύσ«ις, ώς πρός τόν κα¬ θορισμόν των χολεμικών μας χρε- ών, απηύθυνε πρός τόν επί των Οί- κονομικών υπουργόν τής Αγγλίας κ. Τσώρτσιλ εύθαρσές ΰπόμνημα, είς τό οποίον εξέθετε λεπτομερώς τάς άπάψεις των Ελληνικήν δικαίων τούτο δ' άχετέλε-σεν έκτοτε την α¬ φορμήν τής ψυχρότητος των σήμε¬ ρον έν Αγγλία έκπροσωπούντων την αρχήν. Καί άποτέλεσμα τής ψυχρό¬ τητος έκείνης είναι ή τουρκοφιλία κα( η δουλγαροοιλια, την οποίαν Εξ Μ σι'ν σας μ,β την συμφωνίαν τοϋ 1918 λαμβάνοντες ώς βάσιν τής εκτιμή¬ σεως σας τό τέλος τού πολέμου* πρός τοϋς άλλους άντιπάλους. Δύ¬ νανται οί πρώην μβγάλοι σύμμαχοι τής Ελλάδος καί προ πάντων ή Βρετανική κυβέρνησις νά αρνηθή νά λάβη όχ' όψιν τοιαύτην αίτησιν. Οοΐοι ΐκπεύθυνοι τής η*τ- της μας; »Καί χρέχει νά σημειωθή Οτι ή Ελλάς θά είχε τό δικαίωμα νά ζη¬ τήση- τοιαύτην αναχώρησιν καί αν άκόμη αυτή έξ ολοκλήρου ήτο ΰπεύ- Θυνος διά την ήττάν της, λόγιρ ι¬ δικών της σφαλμάτων. Διότι ό διε- ξαγων πολέμου; ΐεν ·ημ.-ορεί π ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΙΙΠΟΥ ΤΗΣ ΑΑΒΑΝΙΑΣ και εές ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 28 Απριλίου. —(Ίδ. τηλ. τοΰ «ΈΟν. Κή- ρυκος»).— Ή Άλβανική Κυβερνί]σις απεφάσισε την διε¬ νέργειαν της άπογραφής τοΰ πληθυσμοί), ήτις θά έπεκταθη καί είς τούς είς τό εξωτερικόν διαμένοντας Άλβανους διά των κατά τόπους Προξενείων. Ή άπογραφή θά γίνη τόν έο- χόμενον Αυγουστον. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ' ΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΔΟΑΜΝ» ΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΝ Ό άλληλοβπαραιγμόί των Κ.ομ5τατζήδων αυνεχί- ζεται. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 28 Απριλίου. — (Ίδ. τηλ. τοϋ «ΈΟν. Κή- | ρυκος»)— Τηλεγράφημα έκ Σόφιας άναγγέλλει ότι έξω¬ θεν ενός έκ των κεντρικωτερων έκεϊ καφενείων διεπράχθη ' χθές νεα πολιτική δολοφονία, όφειλομένη είς την διαμάχην των άντυτάλων Κομιτατζιδικών Όργανώσεων. Ό δράστη; ™~ £„■>.Λ~,ν..'—χ.^^---------- λ λτ—■ λ —λτγ—τ—ττ— -
της δολοφονίας διέφυγεν.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ιποστηρίζει ϊιά ματκρων την άποψιν
ο—οργος των Εξωτερικών της Με-
Έν άρχή ό κ. Βενιζέλος άναπτύσ-
'ϊΐ διά μακρών τα έχινειρηματά τού ι > ·, >, - · ■
% 1 ~ £· Ί λ , - ι εχελθουσαν
ια το αστηρικτον της Αγγλΐκης
Κυβερνήσεως ζητούσης ν' άποζημι-
άπό την Έλλάδα διά το χολε-
ϊίά ^ν
'Αηοστέλλετβ τα έμβάσματά σας Αια τα-
δώ ΤΙ ζ έ 1
Λολλάρια χληρωτέα είς Νέαν "Υόρκην οια-
*αγ(| "Ν&ΙΙοη&Ι ΗβΓ8.1<1". ΈπιοτολαΙ —- ριίχουοαι χας.τονομΐσματα βίον νά α—στ(λ- λοινται ουοτημίναι είς διαταγήν "Ν&ΙΙοηαΙ , Ν. Υ., ά 6ν απολίσ·βσιν. ΧΙ.ΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ τιρτο Ι ΟΔΟΧ ΒΟΥΛΗΣ 1». Ιν 'Α»ηναις ΤΑ ΣΟΝΝΕΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΩΝ ΒΑΊΏΝ ■—Ώσαννά, εύλ.ογημένος ό ερχόμενος έν ονόματι Κυ- ρίου, ό βασιλεύς τοϋ Ίσ- ραήλ. Στήν "Αγια Πόλι ό Νικη/τής τοϋ Χάρου θε νά 'μπή ναρη, διά νά θεωρηθή ότι ήτόνισε δι' αυτής ή διάταξις τοΰ άρθρου 2 τής συμφωνίας τής 10ης Φεδρουα- ρίου 1918. «Είναι άλλως τε, χροφανές ότι πάσα άναγνώρισις τή ςπληρωμής τής άξίας τοΰ χολεμικοΰ νλικοϋ, γε¬ νομένη χρό τής άκυρώσεως τής συν- θήκ-ης των Σεβρών καί έφόσον ό Έλ ληνικός στρατός κάτείχε καί έν θράκτ) καί έν Μ. Άσία τα έχιδι- κασθέντα «ίς αυτόν διά τής συνθή- κης ταύτης έδάφη, εγίνετο μέ την χροϋπόθεσιν, ότι ή Ελλάς 'θά έξηρ- πολέμου μέ τάς εΰρείας έδαφικάς χαρατχωρή·σεις τής συνθή- κης έκείνης καί σκοπόν ακριβώς εί¬ χε νά έξευμενίση- την Αγγλικήν κυβέρνησιν επί τή έλχίδι, ότι οδτω θά έξησφαλίζετο καί ή χρηματική καί ή διπλτοματική συνδρομή αυτής δχως κρατήση οριστικώς ή Ελλάς τα παραχωρηθέντα ταυτα μέρη. 'Εφ' δβον ήττήθη ή Ελ¬ λάς. »Ό σκοπός ούτος δέν επραγμα¬ τοποιήθη. Ή Ελλάς ήττήθη ·κλι- κώς υπό τής Τουρκίας καί εστερή¬ θη διά τής συνθήκης τής Λωζάν- νης όλων των εύρ-ειών παραχωρήσε- τοΓ, Λ«Α!Α 'Ρ^', ι ων' δ? τ* ^αρείχεν ή μετά τής πό, ν—* Ε ^; ^^!Σ^^'^ϊ: μΐα φωνη | νβς |ζτ, ε;ς θρά)ΐην χα« Μ ,^,^ Χάρου θε νά μπή 2έ πώλον δνου καθιστός, μέ την ι|ηίχή θλιμμένη, Μαζύ Τού ό Λάζαρος χλωμό-ς. Ό κόσμος περιμένει, τό Λάζαρο μαζύ καί τό Χρι- στό νά ίδη. 2τρώνει τής Δάφνες, Φοίνικες στά χέρια τού κραττΐ, Κι' όσο ή ιδρα προσπερνά τό πλή- •9ος μεγαλώνει Καί τόσο ό άλαλαγμός πειό ζωηρά ξεσπα. ,ι—«Εύλογημενος, Ώσαννά, Γυιέ' τοΰ Δαδίδ 'Εσυ ' μικόν υλικόν, τό όχοίον μάς παρε- χωρηθη υπό τής Αγγλίας διά νά δΐίξαγάγωμ^ν τόν έν Μικρά Άσία πόλεμον. Προσθέτει δέ τα εξής: «...Είμαι έχομένως (ϊέβαιος, ότι ή Βρετινική Κυβέρνησις θ' ανα¬ γνωρίση ότι δέν δύναται νά γίνη έ- τής συμφωνίας Χόρν-Γού- Λυποϋμαι £Ϊληί.ρ·.νώς, κ. ' Γπουρ γέ, ότι άναγκάζομα'. νά έκ^έσω 2- , · ·, · ■ Αα£ αύτάς τάς ενεργείας, ·Λ οποίαι ^ «Εις την Μ. ^'Ασίαν μετέβηιχεν άποδεικνύουν πόσον αί μεγάλαι σύμ- οχι €-λ πρωτοδουλιας μας, άλλά κα- μαχοι χαί ονντροφοί αυτής έκακομε- τόπιν πρ«σ·/.λησεως των μεγάλων ! ταχειρίσίησαν την μικράν Έλλάδα. συμμάχων κ,αί πρός εξυπηρέτησιν Άλλ' δταν θά κ,ρίνετε οριστικώς, τό συμμαχικον συμφέροντος. "Οτι δέ, έ- ζήτημ,α άν ή άξία τοΰ «λεμικοϋ ίι- φόσον είχομεν την υποστήριξιν των λικοΰ, όπεο έχορηγτ/θη είς την Έλ- μεγάλων συμ;ιάχων μας, «ϊμ·εθα «ίς λάδα δυνάμει τής συμφωνίας τής θέσιν^ νά διεξαγάγωμεν επιτυχώς 10ης Φεβρουάριον 1918 πρέπει νά την ανατεθείσαν ημίν εντολήν, άχέ- δαρύνη αύτην, πρέ-πει νά εχετε ΰπ' δειξεν ή άπό τοΰ Μαΐου τοΰ 1919 όψει σας ότι ή μέν 'Ελλάς έξεπλη- μέχρι Νοεμβριού 1920 πορβία των ρωσεν χυτώς όλας της τάς ΰπ έκεί έχθροπραξιών. Άλλά κατά Νο¬ έμβριον 1920 αί εκλογαί έν Ελλάδι μέ άπεμάκρυναν της Κυβερνήσεως καί έχανέφερον είς τόν θρόνον τόν δασιλέα Κωνσταντίνον. »Πι<—εύω καί έγώ ότι αί εκλο¬ γαί έκείναι ήσαν προϊόν χλάνης τού Ελληνικόν Λαοΰ. Άλλά χόσα έλα- φρυντικά δέν ύπάρχουν διά τόν λΐόν τούτον; Διετέλει είς συνεχή σχεδόν πόλεμον άπό τοΰ 1912. Κι' ένω δι' δλονς τους άλλους συμμάχους λικοΰ λάσις έπίζημία δι' αύτην. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΓΕΛΟΣ * * « ρ ς ς ης ς χρ ώσεις, όσας ανέλαβε διά των σ^μφω- νιών τοϋ 1918 ή1919, ότι δέ δυστυ- χώς δέν δύναται νά λεχθη, ότι έξ ίσ·αυ χιστώς έξϊπληρώθησαν έκ μέ- ρους δλων των μεγάλων σύμμαχον ί Αί υή Οώ καί Α88θθίβ8 αυτής Οπο·/ρεώσΐΐς ς ς ς μμχς ό χόλεμος ειχε τερματισθή άχο τοΰ Νοεμδρίου τού 1918, δι' αυτόν εξη¬ κολουθεί άκόμη τον Νοέμβριον τοΰ 1920. Καί όταν ήρωτώμην κατά την έκλογικήν χεριοδ€ΐ'αν πότε επι τέλοος θά τερματισθή ό πόλεμος καί θά γίνη ή άχοστράτεΐεσις, άχηντων ότι δέν «ϊμαι είς θέσιν νά όρίσω χρο- άλλά 'θά πράξω το καλλί άλλά 'θά πράξω τό καλλί¬ τερον. Πόσο: άρά γε λαοί, έχοντες μ*γαλητέραν πολιτικήν έιμχεφίαν τοΰ Ελληνικόν, θά εδι3αν νχό τοι¬ αύτας περιστάσίΐς διάφορον καί καλλιτέραν ψήφον άχό τοΰ Έλλη- νΐχοΰ Λαοΰ; Περαιτέρω ό "Ελλην πολιτικό; ' τα; όχοίας οίτοι ώς άντ'.στάθμκτμα ανέλαβον «χεναντι τής Ελλάδος διά των αυτών συμφωνιών.» Και* τό μακρόν ιστορικόν νπόμνη- μα τοϋ κ. Βενιζέλον κατέληγον ώς Οί Άγγλοι, των οποίων είναι γνωστή ή έθνιστική άχίρφροσΰνη ή¬ το αδύνατον ν' άνεχθοΰν καί είναι α¬ δύνατον νά λησμονησουν γλώσσαν τόσον ειλικρινώς ώμ.ήν καί διεκϊί- κη·τιν τόσον επίμονον απο μέρους μι- ας άθλίας, μικράς κα: άσημάντ&υ χώρας, κατά την παρ' αυτοίς κρα¬ τούσαν περί ημών αντίληψιν. Άπό τής έηχής δέ καθ' ήν έξησφάλ-.σαν τα περί Χίτρελαίου έν Μοσσούλγ) τυμφέροντά τους, δέν ένδιαφέροντα·. σοβαρώς διά τα Βαλκάνια. Ή πρός την Βουλγαρίαν φιλία των, άλλως τε, είναι χατρθχαράδοτος. Κα! τέ- λος ό κ. Τσώρτσιλ, μεταπη-δήσας άχό τινος άχο τάς τά|εις των Φι- λελευθέρων (τοΰ Λοϋδ Τζώρτζ) είς τό κόμμα των συντηρητικών (Μπάλτουϊν-Τσάμπερλαιν) μετεβλή θη αποτόμως άπό τουρκοφάγου είς τουρκόφιλον. Καί ο5τω έξηγοϋνται αί άπέντ;τι τής Ελλάδος διαθε- σεΐς τής τημερινής αγγλικης κυβερ¬ νήσεως. εξής: τής μα¬ ά «Φθάνων είς τό κράς ταύτης έπιστολής αισθάνομαι τό καθήκον νά ζητή^ω όλην την έ- πΐδίκ,ειάν σας, κ. ΰπουργέ, διά τό μήκος κ.αί την ίίλικρίνειαν αυτής. Άλλά γνωρίζετε πόσον ή είσοδος τής Ελλάδος είς τόν πόλεμον παρά τό πλευρόν των Συμμάχων υπήρξεν άποτέλεσμα τής προσωχικής μου δράτβως καί έπιρροής. Καί έπομέ-| νως Θά δο·.αιολογή<τητ8 την άγωνί-; αν την οποίαν αίσθάνομαι μή τυχόν Ι έξ άμελείας ιδικής μου σημερον δέν Ι εκτεθή ή υπόθεσις «ύτή υπο τό άλη-Ι θές της φώς *■■»' «.·%« >,·,£.: Λ. _λ
εις το)
δ
έ'Λκρεμές ζητημα τοΰ πολεμικοά υ- %
ο. ο. α
Χ ό —βι€λιο~ο>/.ε.ίο>
«ου «'ϋθνικοϋ Ιέ,ήρυ-
κος» άναλαμβάνδΐ ν*
σϊς άποατείλη οίονδή-
«ότε βιβλίον τής άρε·
βκείας σα; έντός τ
Ήνωμένων Μλ
α. Ο. Ο. Δέν χ
μή ν* μάς δώσητε
παραγγελίαν σας, τό &
νομα κ αί διεύθυνσιν
βας, βεβαιοί όντες
θα εκτελεσθή με ή
ΐον ακρίβειαν.
στιγμες τοΰ Μαρτυρίου ι σήλθον είς τόν στενόν χώρον χρά-
Πεονοϋν άπό τή σκεψι Τού, κλαί- τους, έχοντος πληθυσμόν 5 έκατομ-
ει καί δέν μιλεΤ. μυρίων κατοίκων, ζητοΰν στέγην χαί
VI)
Ι/-ΤΤΑΤ-ΤΤ-Ι»— Ι "- ' -
μιλεΤ.
ΧΡ. Κ. ΠΑΠΠΑΣ
ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ
ΑΙ πρός τό βιβλιοπω¬
λείον τοΰ «'Έθν. Κ,ήρυ-
κος» παραγγελίαι έκτε-
λο^νται με απόλυτον α¬
κρίβειαν καΐ προσοχήν,
καλώς αυσκευααμέναι
και ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολο!
τας παραγγελίας βας
είς τό βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυ-
κος», «ίς τό οποίον θ*
εΰρητε πρόθυμον
ευσυνείδητον ί
«ν.
μυρίων κατοίκων, ζη
άρτον καί εγκατάστασιν.
ή -άναγνωρίσεις καί άν
εγένοντο τής όφ«ιλής τής άξίας τού
πολεμικοΰ ΰλικοΰ, ότε ή Ελλάς ε¬
πίστευεν ότι ώς άχοτέλεσμα τής χα-
ρεμίάσεώς τη; είς τόν πόλεμον θά
ελάμβανε τα έχιδικασθέντα είς αύ-
ττν διά τΫιι- /γ·ι«>Λ«ι»»/. -·"« ν.*.-.-..
νης, νά στραφή χρός τοίις μεγάλους
της συμμάχους καί νά τούς ΐιχτ:
ρ έχρ·ησιμοποίη<σα κατά τού κοι- νοά έχθροΰ, μετεβλήθτίσαν ριζικώς. Ζητώ νά άναθίωρή-σητε την άτςέφα- ΤΟ ΕΝΤΑΥΘΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ττ)ς προσεχούς Δευτέρας 29 Απρι¬ λίου εγκαθίσταται είς τα νέα τού γραφεΐα 51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ Άπέναντι τοϋ κτιρίου τής ΡΕΟΕΙΙΑί ΡΕδΕΡνΕ ΒΑΝΚ Τηλέφωνον ,ΓΟΗΝ 5763
«ΕΘΜΚΟΣΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΑΛΑΔΑ
—Άδελφέ Προκόπ'.ε1
—Εύλόγησον!
Κα! παρευθύς, ό άδελφός Προκό-
7Γ·ος ά-οσπάται άπό κοντά μοο καί
προχώρει πρός τόν αδελφόν Ίωήλ
μετά τοϋ όποίθϋ άνταλλάσ—ι κρυφήν
στ'.χονυθίαν. Δέν μοΰ είναι καβόλου
δύσκολον νά κ,αταλάδω περί τινος ό-
μιλοϋν. Τα χείλη κινοϋνται νε'^ρικά
%χ τα μάτια τοΰ μοναχοϋ Ίωήλ
έκτοξεόοον λαθραία δλέμματα πρός
εμέ· Ασφαλώς ά
'Βοτσοϊοαοίν καθ1 ημών, θά εσκέ¬
φθη, ίτως, -/.αί θέλει νά λάδγ] μέ-
τρα, έντείνει την προσοχήν τού. Μα-
ταίως δμως...
Ό άίελφός Προκόπιος φαίνετα-ί
ϊιδων σόντομον λόγον καί έπανέρ-
Είναι ό -ρώτος μοναχός — ίερο-
διάκονος τόν οποίον συναντώ μόλις
ίθάνω είς την Πεντέλην, καί κα¬
θόσον αντελήφθην, είναι ό μόν*ος μο¬
ναχός—τπεύδω νά τό πώ άτχέσως
—οποίος είναι πραγματ:κά μορφω-
μένος μέτα είς τό μοναστήρί, γνωρί-
ζει ν ά κρατήση την αξιοπρέπειαν
τοό ένδΐκματός τού κα! τοϋ άτόμοΐ)
το, νά άποσπάση τον σεβασμόν τοϋ
όμιλητοϋ τού καί νά αποφύγη τάς
άναγχαστικώς άδια-κρίτο^ς έρωτή-
σεις τοϋ δημοσιογράφου, διά τούς συ-
ναϊέλφους τοιι καί τάς αμφιβόλου
ύποθεσεις τής μονής. "Εκαμα την έ^
ξαίρεσιν αύτην, διότι, όπως θά ί¬
δωμεν, οί άλλο: μοναχοί δ^τοχώς
δέν διακρίνονται τχρίι μόνον μέ έ-
λατ/τώματα.
Ή άκέφαλος ΠΛονή
Ζητώ πληροφορίας άπό τον μονα>
χον περ! τοϋ ήγοϋμένου.
—Ό άγιος ήγούμενος, μενει είς
τάς Αθήνας, διότι εχεΐ τάς ύποθέ-
σεις τής Μονής είς τα δικαστήρια,
τα ύποοργεία. Τρέχει παντοϋ.
Αλλοίμονον, ναί! Μένει βχεδόν
χάντοτε είς τάς Αθήνας.
ι—Καί ποίος τόν αντ!κοί3ιστά*,
πάτερ Προκόπιε;
—Ό άγιος Σύμ4ο>ΰλ«ς ΊερόΘ»-
ος...
—Είνα: έδώ;
—"Οχι. Είναι καί ούτος είς τάς
Αθήνας, διότι μόνος ό άγ-.ος Ή¬
γούμενος δέν έπαρκεί.
( Αλλοίμονον ναί! Μένει καί αύ-
τός σχεδόν ^πάντοτε είς την πόλιν.
—Καί τόν άγιον Ίερόθεον ποίος
τόν ά - -
τος.
Ό άγίος Σύμίουλος Θίόκλη-
Είναι έδώ;
•—Ναί. Θέλ«τ« νά σάς όδηγήσω;
— Άν θέλετε...
? 'Επί τέλους, παρηγορήθηκα- 'Ε-
νομισαπρός στιγμήν, ότι δεν 0ά
«ναντήσω κανέναν ΰιτεύθνινον μο-
ναχον. Παρηγορία δμως ολίγων
β»τε#ο)Λ-των. Ό δγιος Σόμβουλος
«εοκλητο; μέ έκράτησε είς την έ-
,ωθαραν τού κελλίοο ττλ>, δέν μοό εί-
ρ^θυτε τό στερεότυπον «περάστε»
ϊ?ανη θοροβηθείς -καί έψέλισε μερι-
■Αας άνάρθρους λέξεις. των οποίων
η εννκ* ήτο δτ! δέν ήθελε νά όμι-
λτχτγ}
στουχ καλογηρουχ τηχ
Η ΑΚΕΦΑΛΟΣ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΪ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ.
ΑΙ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΥΝ ΑΝΑΠΑΥΤΗΡΙ-
ΟΝ.- ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ.- ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗ-
ΣΙΜΟΠΟΙΗΟΗ ΕΠΩΦΕΛΕΣΤΕΡΟΝ Η ΜΟΝΗ;
, Ή μονή λοιπόν ήτο άκέφαλος.
Αν σϋνέδα'.νέ τι το εκτχΑτον, κα-
ν«:ς δεν θά ήτο «Ις θέσιν νά δώση
4'Χταγβς. Άκόμη περισσότερον, κα-
';'ζ δεν ήδόνατο νά φροντίσγ;, όχι
πλέον με τα αυστηρόν, τό αύτ^ιά-
«'χον χριστιανικόν ενδιαφέρον, άλ-
'α( ν·τ,ι {"·έ τό κοίνον, τδ ανθρώπινον,
2'2 τον καϋμένον τόν τπίρχ Άμδρό
*'°ν & έ |
*^*, προσβληθείς υπό σ·ϋμφορτ>εως,
Ρ^της προηγουμένης τής άναδά-
Ί-αν εκα, ήτκουσα τόν ρόγχον τοΰ
'3ω καί τοΰς'άδίλφούς τ^ν^Ιώς,
«« εζησαν τόσα Ιτη μαζύ τολ *κ-
πε!Ρομενους περί αυτόν η άναπέα-
ιυονταί ΐί/. ~. / '
> . * '*? τον πα.ραχε!υιενι
«αλλάξ, συνεχείς δεήσ«'ς,
*5Ρ<ωριζοντο νά λιάζωνται. Τό έργον των μοναχών . Δ'·άνάμή ναόν, ρ .3,} δσα ^ <^χβΛτ;»ο;,ν, ^ει να τονκΛΐ, ότ· ό γράφων ε'- ^' πζ??ϋ>ς τής πίστεως τής Χ?(
^α1 αί άτο-χ·.*αί πεποι-
τοο εχοον άχόμη καί την ά-
νά θίξο,ν δπως δήποτβ τον
.Ρθν. Αλλά δταν ενωαεν την ά-
ν» νά στΙγμ-,τίζωμ;ν ι-ν.5ότβτα
Έξ άριστερών πρός τα δεξιά, άνω, τό Μπάσσετ Χώλλ, καί ή ςρυλακή των διά χρέη κοατουμενων. Κάτω, ή οίκία
τοΰ Τζώρτζ Ούάυθ καί ή έχκλησία Μποοΰτον. Ίστορικά κτίρια έν τή πόλει Ούΐλλιαμσμπουργκ, τής Βιργινίας, άν-
οικοδομηθέντα υπό τοϋ Τζών Δ. Ροκφέλλερ τοΰ νεωτέρου.
τούς κοσμικοός, διατί δέν κάμωμεν
τό ίδιον, όταν μεταςϋ ωρισμένων κλη
ρΐκών συμίαίνοον χειρότερα;
Άλλοτε, είς τάς μονάς, εγίνετο
ή σποδαιοτέρ* δ'ανοητίκή έργ^σία.
Σ/ν&έσε:ς 5μνων· συγγρα^αί, σχό-
λια, άντίγραφαί «γγραμμάτων, καλ
λιέργεια, άγιογραφιαι κλπ., κλπ.,
%α έν μιά λέξει αί μοναι διά των
έν αύταίς άφωσιωαένων μοναχών, ε¬
γίνοντο οί μόνθ'. φάροι μέσοι είς τό
σκότος τού εκπεσμον καί τής ·δουλβι-
ας τοϋ έλλην ικοϋ έτ)νο^ς.
Δέ νγνωρίζω τί γίνεται σημερον
είς τα άλλα έλληνικά μοναστήρια,
άλλά είς την Μονήν Πβντέλης,
λείπεί πίτα έργασίχ,^ πάν παρήγο-
ρον σημείον. Λείχε'. άκόμη καί αύ¬
τη ή χειρ-ωνακτική έργασία.
Ό Μητροπολίτας Μελέτιος είχε
ϊ'.ανείμει είς τοΰς μοναχούς όλίγην
γήν, άνθά κατόπιν τοΰς ά)φτ;;έθη,
καί έτσ: δέν εχουν σημερον οΰτε καν
την άσχολίαν τής καλλιεργείας τής
γής. Α: ίδιοκτησίαι τής Μονής δί-
Ιδονται χρός εκμετάλλευσιν είς ίδιώ-
[ τας ενοικιαστάς. Καί ό καλόγηρος,
ό στερούνιενος ανωτέρας μορφώσεως
διά νά άτχοληθή μέ κάτι σοβαρώτε¬
ρον είς τάς θ,ρησκεοτικάς μ-ελέτας
τού, ό καλόγηρος ό άποστηθίσας χαί
βαρϋνθείς πλέον την άδιάκοπον έ-
πανάληψ'ν των λειτουργ',κών άσμά-
των; περ:έπεσε είς την πλέον έπικα-
τάρατο·^ άδράνεΐτ,'.
Δέν εχουν νά κάμοον τίποτε καί
άλληλθΛ.2τηγορο3νται. Διαιροϋντα1
είς κόμ/ιατα, είς στρατόπεδα καί
φρίττετε δταν πληροφορηθήτε τα
παρασκήνΐά τονις, Φρίττετε μέ τάς
διενέξεις των, τάς προστριβάς των,
| τάς έχθρέτητάς των.
Μί» «©ρεεργος χατάβτα-
Εί ςττν Πεντέλην, ο! μέν παρα-
πονοϋντα·. ότι τοΰς κα&ΰστερείται ό
γλ'σχρος μ·σθός των επί σειράν μη-
νών, ά'λλ&ι χαρα-ονοϋντα! ότι ή όρί-
σ&εϊσ-α άποζημίωσίς των διά γενο¬
μένας δαπάνας επί των άφαιρεθει-
Έφ' όσον οί κάτοικοι των Ήνωνιένων Πολιτειών πίνουν (κνΌπνενματώδη πο-
σών γαιών των, τοί»ς ·χ,ατ)υστερε{ται
τοστηματικώς καί αύθαιρέτως, αλ-
λο· δτι ζοΰν ελέω Ίεροθέου, άλλο;
ότι πένο^ται, άλλθ! ότι δέν συμπαρα-
κάθηντα: όλοι οί άδελφοί είς κοινήν
τράπεζαν, έστω την ήμέρ-α,ν των Χρι-
στοογέννων καί τοϋ Πάσχα μόνον,
χαί άλλο: διά χίλια άλλα π,ράγματα
ν.αί ζητήματα. Ή ιδία ή Μονή τοΰς
δίδί! 40 δραχμάς ημερησίως καί μέ
ίύτάς πρ>:πει ό-ωσίήποτε νά Ζ,-ήτη
ό μοναχός, μή προσφέρων άλλως τε
τίποτε ώς άντάλλα-νμα. Τοΰς έστέ-
ρηστ; καί αύτο3 έλαίοι» καί οίνου
καί έπωλήθησαν άκόμη καί τα κενά
δαρέλια. Κατη:ε·πώθη τό εσωτερι¬
κόν τής Μονής, όπισθεν τού ναοϋ καί
άκότχη περισσότερον τό μέρος οποο
ήσαν οί σταΰλοι καί τα πλ^ντήρια
των μοναχών. 'Ερείπια ποΰ φανε-
ΐώνοϋν υιίαν ωραίαν κ^ί πρακτικήν
ίίεαν; Έπήγα·νίν έκε7 οί μοναχοί
καί έπλένοντο. Τώ,ρα έπωλήθησαν
καί αύτά τα μολύβια τοϋ νεροΰ. θά
νομ?<τητε ότι ό μονα/ός πλένεται «:ς το νερό τής Άγίς Τρΐάδος; 'Οχι. Τπάρχε; έκεΓ έ-ιγραφή απαγορεύ¬ ουσα ΐθ πλύσαιον ρούχων, προτώ- —», χειρών, τό πότίσμα των ζώων /.λπ. θέλετε καί άλλα; Όμιλοϋν περί έργων, διά την εκτέλεσιν των οποί¬ ων έδαπανήθησοη» χιλιάδες δροτχμών, χωρίς δμως νά γίνη καμμιά σωστή ερ^ιζίχ. ,Εδαπανφήσαν 180 χιλιά- δε; δραχμαί διά την κατασκε,ιήν τού ΰδρ.αγωγείοο, άλλά πρόκ-ειταί πβ ρί καθαράς άστειότητος, διότι εί¬ ναι αστείον νά ύποστηρίζεται ότι ΰ- χΛρχίΐ ΰδραγωγεΤον είς την Πβντέ- λην. Το νερό τοο άλλως τε, τρεχει άπο διαφόρους όπάς είς το εϊαφος |χ.α: χάνετϊΐ. Μοό λέγουν άκόμη ότι ' έδαπαντβτρη άνω των 300 χιλιά¬ δων δραχμών ίι' επι—.ευήν τής Μο¬ νής. "Αλλη δμως άστειότης. Διότι ή Μονή εχε- την όψιν πεπαλα-ωμέ- νου έτο;μορρό—κι -χτιριΌϋ καί «ί στέ- γαΐ ποΰ έπίδιωρήώθησαν εσχάτως είναι είς αθλίαν κατάστασιν, ένω αί ϊτιιΤΛε^αστ>είσ«ι( «^ ΔουληγέΊ,:η
εΰρίσκοντα: «κόμη «ίς καλήν κατά-
στβσιν.
'Οτωτδήποτε, έκβίνο τού ά—ομέ-
νβι άπο την δλην έξεταισιν είναι ό¬
τι, οόσιαστηιώς, Μονή Πεντέλης,
δέν ΰτςάρχε'. Καλόγηροι, υπό την
καλήν έννοιαν τής λέξεως, δέν 6-
πάρχο,ιν. Υπάρχον μερικοί άνθρω-
πθί άεργοι. άνεα σκοποΰ καί εργασί¬
ας, πού φοροϋν Ινα μαύρον ενδομα
καί μαϋρον σκοϋφον- 'Τπάρχε». άκό¬
μη μία κττ,ματική ίδ'.οκτησία άς:ό-
λογος της οποίας την διαχείρισιν ε-
χει μιχ τριμελής έπιτροπή, πρχ&ρ-
χομένη άπό τοΰς ίδίους άνθρώποος.
Υπό τοιούτους δροος, διερωτάται
κ^είς, είς τί χρησιμΐύουν οί κατλό-
γηρ«! καί ή Μ&νή Πεντέλης; Μή-
πως διά νά διέρχωντΛΊ την ζωην
είς το μοναστήρι, έ-Αλαμβάνοντες ού
τό ώς ενα γηρο-Αθμείον ή εν άνα-
χχοτηριον; Μήπως διά νά συντελοϋν
μόνοι των είς τό νά διασύρουν τοΰς
έαοτούς των, τό ενδιιαά των καί νά
κηλ'.ίώνο^ν καί ολόκληρον τόν κλή¬
ρον, πρός τόν οποίον πρέπει νά άπο-
βλέπωμεν ώς είς έσχάτην σανίδα
σωτηρίας; Μήπως μέ τα παρατκη-
νιά των, διά νά γίνωνται τα θέμα
τής συζητήττεως μεταςΰ των κοσμι-
κών, οί όποίοι άναγκαστίκως πλη-
ροφοροϋνται τα κατ' αύτους;
Οί άδελφοί Τσατσό?ς, Βαρνάδας,
Ίωηλ. Σοδώνης καί άλλοι είνα·. είς
τα στόματα των παροικούντων την
Πεντέλην. Ό άδελφος Παΰλος
/.αί ό άγιος Σνμίοολος Ίερόθεος
είνα'. είς τα στόματα %αί τής Πεν¬
τέλης των Αθηνών.
Ε-νε άτύχηζΐ.α^τ;9εια, διά τούς κ*
λογήρους τής Πεντέλης, ότι τό μο-
ναιστήρί των ευρίσκεται τόσον κοντά
είς την πρωτεύο^αν.
Τα <Γΰ>μ«εράσμ*τ*
"Όλα αύτά δέν είναι, παρά ή μι-
κροτέρα άλήθε-.α. Καί δέν θά θομώ-
σοον, όταν άναγνώσοον τα ανωτέρω
με την χεί:α επί τής καρδίας.
'Ε—ιδή δμως πρόκβιται περί ήλι-
κιωμένων πλέον άνθρώπων, θά ε-
πρεπε κτΛίίς νά σκεφθή τί Θά ήτο
δυνατόν νά γίνη. Βεβαίως, όχι ή
διάλυσις τής Μονής. Δέν είναι «5-
κολον νά φθά-ση κανείς εως έκεϊ.
Άλλά τ)ά ήτο δονατον ίσως νά άπο-
μακρϋνθοΰν δλοι αύτοι οί άνθρωποι,
νά μετατΐθοϋν άλλοϋ διά νά τελείώ-
σουν τάς ημέρας των καί νά λη¬
σμωνήσωμεν καί ημείς αΐ,τοί τοΰς κο-
ματισμούς των καί τον θόρυβον πού
δημιουργοϋν ·κάθε τόσον. Ασφαλώς
τό τοιοϋτον δέν θά κχλοφανή είς τον
ίδροτήν τής Μονής, τόν Άγιον Τι-
μόθεον, τόν οποίον έπικαλοΰνται. Α¬
σφαλώς ό Άγ:ος ΤιμθΘεος δέν ί-
δρυσε την Μονήν διά νά κατοίκήται
καί νά διοικήται δπως τώρα.
Ύπέστην Ινα γ^αταιωνισμόν έ«ι-
Θέτεως έκμέρους τοΰ πατρός Ίωήλ,
άλλά εάν ημείς οί κοομικοί δέ δυ¬
νάμεθα Θεώ δοολεύειν καί Μαμω-
νά, ετι πλέον οί τώ θεώ μόνον τα-
χθεντες δοολείειν·
Άν δέν μετατοπισ&οΰν άλλοϋ, άν
δέν ζητητοαν μόνο: των μετάδεσιν,
αν έξατκολοΛήσθϋν νά δροϋν καί νά
ζο3ν δπως σήμερον, άς μή καταρών-
τα: την δημοσίαν γνώμην, άλλά μό¬
νον τοΰς εαυτούς των.
ΑΝΤ. Χ—ΛΟΓ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ό χωροφύλαξ έ.«ι~>γχά·
ν&ι ώς ζί
Τό έ.τάγγείϋα τοϋ ^
(ραίνεται ότι σήμερον είναι τό μάλ¬
λον ^πικερδές έν Γαλλία αεχοι τής
στιγ^ΐής τής ΐεττειιοάσϊίος τον Κ-
σα7γελε<ι>ς. "Έν»; χωροφΰλας δ-
νόματι Κειιπ^θ, άοιαφαράνν *^ιά
την τελενταίαν αχτήν >ε.ΤΓοΐιί."Τι-
αν, εΐλκύοθη έκ της πρώτης αόχ>ν
καί βλέπων ν.αίτ' εκάστην σνλ/αιι-
6θΛ'θΐιένοι>ς τραπεζίτας άπτφάοισε
νά επιδοθή είς τδ έπάγγελιιοι αΐ·τό.
Θά ελάιιβανε τα αέτρα τού ^ιά λύ
άποφννη... τοΐις συναδί?.φους
τοι». Παο&»τηθει; ίκ τοΰ σώαστος
ΐδρυσε καί αντός τά.-τεναν υπό την
ε.τωνναίαν «Κονσόρτσιο^' Οΐκο-
νοιιία των 'ΑποταΗΐευμάτ'ι>ν» Γνω
οίζσίν τάς ϊφηαερίδας τάς όπ >ί«ς
ποοτιμοϋν οί χωοοφν'λακε:, εί ογ-
κλαμάριζε την ΤρΟΜεζάν τού διά
των έφηιιερίδων αυτών. "ΟτοίΛ' χ.ά-
ποιο; τεοις συνάδελφός τον ν^τ. πιν
διαταγήν τον ρίσαγγελ=ίι>ί, ΐον συ-
νΐλαθεν, ό Κέιιπάρ είχεν. . <'<το τα'ΐιενση δνο ί
ΕΑΛΑΔΑ
—Άδελφέ Προκόπ'.ε1
—Εύλόγησον!
Κα! παρευθύς, ό άδελφός Προκό-
7Γ·ος ά-οσπάται άπό κοντά μοο καί
προχώρει πρός τόν αδελφόν Ίωήλ
μετά τοϋ όποίθϋ άνταλλάσ—ι κρυφήν
στ'.χονυθίαν. Δέν μοΰ είναι καβόλου
δύσκολον νά κ,αταλάδω περί τινος ό-
μιλοϋν. Τα χείλη κινοϋνται νε'^ρικά
%χ τα μάτια τοΰ μοναχοϋ Ίωήλ
έκτοξεόοον λαθραία δλέμματα πρός
εμέ· Ασφαλώς ά
'Βοτσοϊοαοίν καθ1 ημών, θά εσκέ¬
φθη, ίτως, -/.αί θέλει νά λάδγ] μέ-
τρα, έντείνει την προσοχήν τού. Μα-
ταίως δμως...
Ό άίελφός Προκόπιος φαίνετα-ί
ϊιδων σόντομον λόγον καί έπανέρ-
Είναι ό -ρώτος μοναχός — ίερο-
διάκονος τόν οποίον συναντώ μόλις
ίθάνω είς την Πεντέλην, καί κα¬
θόσον αντελήφθην, είναι ό μόν*ος μο¬
ναχός—τπεύδω νά τό πώ άτχέσως
—οποίος είναι πραγματ:κά μορφω-
μένος μέτα είς τό μοναστήρί, γνωρί-
ζει ν ά κρατήση την αξιοπρέπειαν
τοό ένδΐκματός τού κα! τοϋ άτόμοΐ)
το, νά άποσπάση τον σεβασμόν τοϋ
όμιλητοϋ τού καί νά αποφύγη τάς
άναγχαστικώς άδια-κρίτο^ς έρωτή-
σεις τοϋ δημοσιογράφου, διά τούς συ-
ναϊέλφους τοιι καί τάς αμφιβόλου
ύποθεσεις τής μονής. "Εκαμα την έ^
ξαίρεσιν αύτην, διότι, όπως θά ί¬
δωμεν, οί άλλο: μοναχοί δ^τοχώς
δέν διακρίνονται τχρίι μόνον μέ έ-
λατ/τώματα.
Ή άκέφαλος ΠΛονή
Ζητώ πληροφορίας άπό τον μονα>
χον περ! τοϋ ήγοϋμένου.
—Ό άγιος ήγούμενος, μενει είς
τάς Αθήνας, διότι εχεΐ τάς ύποθέ-
σεις τής Μονής είς τα δικαστήρια,
τα ύποοργεία. Τρέχει παντοϋ.
Αλλοίμονον, ναί! Μένει βχεδόν
χάντοτε είς τάς Αθήνας.
ι—Καί ποίος τόν αντ!κοί3ιστά*,
πάτερ Προκόπιε;
—Ό άγιος Σύμ4ο>ΰλ«ς ΊερόΘ»-
ος...
—Είνα: έδώ;
—"Οχι. Είναι καί ούτος είς τάς
Αθήνας, διότι μόνος ό άγ-.ος Ή¬
γούμενος δέν έπαρκεί.
( Αλλοίμονον ναί! Μένει καί αύ-
τός σχεδόν ^πάντοτε είς την πόλιν.
—Καί τόν άγιον Ίερόθεον ποίος
τόν ά - -
τος.
Ό άγίος Σύμίουλος Θίόκλη-
Είναι έδώ;
•—Ναί. Θέλ«τ« νά σάς όδηγήσω;
— Άν θέλετε...
? 'Επί τέλους, παρηγορήθηκα- 'Ε-
νομισαπρός στιγμήν, ότι δεν 0ά
«ναντήσω κανέναν ΰιτεύθνινον μο-
ναχον. Παρηγορία δμως ολίγων
β»τε#ο)Λ-των. Ό δγιος Σόμβουλος
«εοκλητο; μέ έκράτησε είς την έ-
,ωθαραν τού κελλίοο ττλ>, δέν μοό εί-
ρ^θυτε τό στερεότυπον «περάστε»
ϊ?ανη θοροβηθείς -καί έψέλισε μερι-
■Αας άνάρθρους λέξεις. των οποίων
η εννκ* ήτο δτ! δέν ήθελε νά όμι-
λτχτγ}
στουχ καλογηρουχ τηχ
Η ΑΚΕΦΑΛΟΣ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΪ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ.
ΑΙ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΥΝ ΑΝΑΠΑΥΤΗΡΙ-
ΟΝ.- ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ.- ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗ-
ΣΙΜΟΠΟΙΗΟΗ ΕΠΩΦΕΛΕΣΤΕΡΟΝ Η ΜΟΝΗ;
, Ή μονή λοιπόν ήτο άκέφαλος.
Αν σϋνέδα'.νέ τι το εκτχΑτον, κα-
ν«:ς δεν θά ήτο «Ις θέσιν νά δώση
4'Χταγβς. Άκόμη περισσότερον, κα-
';'ζ δεν ήδόνατο νά φροντίσγ;, όχι
πλέον με τα αυστηρόν, τό αύτ^ιά-
«'χον χριστιανικόν ενδιαφέρον, άλ-
'α( ν·τ,ι {"·έ τό κοίνον, τδ ανθρώπινον,
2'2 τον καϋμένον τόν τπίρχ Άμδρό
*'°ν & έ |
*^*, προσβληθείς υπό σ·ϋμφορτ>εως,
Ρ^της προηγουμένης τής άναδά-
Ί-αν εκα, ήτκουσα τόν ρόγχον τοΰ
'3ω καί τοΰς'άδίλφούς τ^ν^Ιώς,
«« εζησαν τόσα Ιτη μαζύ τολ *κ-
πε!Ρομενους περί αυτόν η άναπέα-
ιυονταί ΐί/. ~. / '
> . * '*? τον πα.ραχε!υιενι
«αλλάξ, συνεχείς δεήσ«'ς,
*5Ρ<ωριζοντο νά λιάζωνται. Τό έργον των μοναχών . Δ'·άνάμή ναόν, ρ .3,} δσα ^ <^χβΛτ;»ο;,ν, ^ει να τονκΛΐ, ότ· ό γράφων ε'- ^' πζ??ϋ>ς τής πίστεως τής Χ?(
^α1 αί άτο-χ·.*αί πεποι-
τοο εχοον άχόμη καί την ά-
νά θίξο,ν δπως δήποτβ τον
.Ρθν. Αλλά δταν ενωαεν την ά-
ν» νά στΙγμ-,τίζωμ;ν ι-ν.5ότβτα
Έξ άριστερών πρός τα δεξιά, άνω, τό Μπάσσετ Χώλλ, καί ή ςρυλακή των διά χρέη κοατουμενων. Κάτω, ή οίκία
τοΰ Τζώρτζ Ούάυθ καί ή έχκλησία Μποοΰτον. Ίστορικά κτίρια έν τή πόλει Ούΐλλιαμσμπουργκ, τής Βιργινίας, άν-
οικοδομηθέντα υπό τοϋ Τζών Δ. Ροκφέλλερ τοΰ νεωτέρου.
τούς κοσμικοός, διατί δέν κάμωμεν
τό ίδιον, όταν μεταςϋ ωρισμένων κλη
ρΐκών συμίαίνοον χειρότερα;
Άλλοτε, είς τάς μονάς, εγίνετο
ή σποδαιοτέρ* δ'ανοητίκή έργ^σία.
Σ/ν&έσε:ς 5μνων· συγγρα^αί, σχό-
λια, άντίγραφαί «γγραμμάτων, καλ
λιέργεια, άγιογραφιαι κλπ., κλπ.,
%α έν μιά λέξει αί μοναι διά των
έν αύταίς άφωσιωαένων μοναχών, ε¬
γίνοντο οί μόνθ'. φάροι μέσοι είς τό
σκότος τού εκπεσμον καί τής ·δουλβι-
ας τοϋ έλλην ικοϋ έτ)νο^ς.
Δέ νγνωρίζω τί γίνεται σημερον
είς τα άλλα έλληνικά μοναστήρια,
άλλά είς την Μονήν Πβντέλης,
λείπεί πίτα έργασίχ,^ πάν παρήγο-
ρον σημείον. Λείχε'. άκόμη καί αύ¬
τη ή χειρ-ωνακτική έργασία.
Ό Μητροπολίτας Μελέτιος είχε
ϊ'.ανείμει είς τοΰς μοναχούς όλίγην
γήν, άνθά κατόπιν τοΰς ά)φτ;;έθη,
καί έτσ: δέν εχουν σημερον οΰτε καν
την άσχολίαν τής καλλιεργείας τής
γής. Α: ίδιοκτησίαι τής Μονής δί-
Ιδονται χρός εκμετάλλευσιν είς ίδιώ-
[ τας ενοικιαστάς. Καί ό καλόγηρος,
ό στερούνιενος ανωτέρας μορφώσεως
διά νά άτχοληθή μέ κάτι σοβαρώτε¬
ρον είς τάς θ,ρησκεοτικάς μ-ελέτας
τού, ό καλόγηρος ό άποστηθίσας χαί
βαρϋνθείς πλέον την άδιάκοπον έ-
πανάληψ'ν των λειτουργ',κών άσμά-
των; περ:έπεσε είς την πλέον έπικα-
τάρατο·^ άδράνεΐτ,'.
Δέν εχουν νά κάμοον τίποτε καί
άλληλθΛ.2τηγορο3νται. Διαιροϋντα1
είς κόμ/ιατα, είς στρατόπεδα καί
φρίττετε δταν πληροφορηθήτε τα
παρασκήνΐά τονις, Φρίττετε μέ τάς
διενέξεις των, τάς προστριβάς των,
| τάς έχθρέτητάς των.
Μί» «©ρεεργος χατάβτα-
Εί ςττν Πεντέλην, ο! μέν παρα-
πονοϋντα·. ότι τοΰς κα&ΰστερείται ό
γλ'σχρος μ·σθός των επί σειράν μη-
νών, ά'λλ&ι χαρα-ονοϋντα! ότι ή όρί-
σ&εϊσ-α άποζημίωσίς των διά γενο¬
μένας δαπάνας επί των άφαιρεθει-
Έφ' όσον οί κάτοικοι των Ήνωνιένων Πολιτειών πίνουν (κνΌπνενματώδη πο-
σών γαιών των, τοί»ς ·χ,ατ)υστερε{ται
τοστηματικώς καί αύθαιρέτως, αλ-
λο· δτι ζοΰν ελέω Ίεροθέου, άλλο;
ότι πένο^ται, άλλθ! ότι δέν συμπαρα-
κάθηντα: όλοι οί άδελφοί είς κοινήν
τράπεζαν, έστω την ήμέρ-α,ν των Χρι-
στοογέννων καί τοϋ Πάσχα μόνον,
χαί άλλο: διά χίλια άλλα π,ράγματα
ν.αί ζητήματα. Ή ιδία ή Μονή τοΰς
δίδί! 40 δραχμάς ημερησίως καί μέ
ίύτάς πρ>:πει ό-ωσίήποτε νά Ζ,-ήτη
ό μοναχός, μή προσφέρων άλλως τε
τίποτε ώς άντάλλα-νμα. Τοΰς έστέ-
ρηστ; καί αύτο3 έλαίοι» καί οίνου
καί έπωλήθησαν άκόμη καί τα κενά
δαρέλια. Κατη:ε·πώθη τό εσωτερι¬
κόν τής Μονής, όπισθεν τού ναοϋ καί
άκότχη περισσότερον τό μέρος οποο
ήσαν οί σταΰλοι καί τα πλ^ντήρια
των μοναχών. 'Ερείπια ποΰ φανε-
ΐώνοϋν υιίαν ωραίαν κ^ί πρακτικήν
ίίεαν; Έπήγα·νίν έκε7 οί μοναχοί
καί έπλένοντο. Τώ,ρα έπωλήθησαν
καί αύτά τα μολύβια τοϋ νεροΰ. θά
νομ?<τητε ότι ό μονα/ός πλένεται «:ς το νερό τής Άγίς Τρΐάδος; 'Οχι. Τπάρχε; έκεΓ έ-ιγραφή απαγορεύ¬ ουσα ΐθ πλύσαιον ρούχων, προτώ- —», χειρών, τό πότίσμα των ζώων /.λπ. θέλετε καί άλλα; Όμιλοϋν περί έργων, διά την εκτέλεσιν των οποί¬ ων έδαπανήθησοη» χιλιάδες δροτχμών, χωρίς δμως νά γίνη καμμιά σωστή ερ^ιζίχ. ,Εδαπανφήσαν 180 χιλιά- δε; δραχμαί διά την κατασκε,ιήν τού ΰδρ.αγωγείοο, άλλά πρόκ-ειταί πβ ρί καθαράς άστειότητος, διότι εί¬ ναι αστείον νά ύποστηρίζεται ότι ΰ- χΛρχίΐ ΰδραγωγεΤον είς την Πβντέ- λην. Το νερό τοο άλλως τε, τρεχει άπο διαφόρους όπάς είς το εϊαφος |χ.α: χάνετϊΐ. Μοό λέγουν άκόμη ότι ' έδαπαντβτρη άνω των 300 χιλιά¬ δων δραχμών ίι' επι—.ευήν τής Μο¬ νής. "Αλλη δμως άστειότης. Διότι ή Μονή εχε- την όψιν πεπαλα-ωμέ- νου έτο;μορρό—κι -χτιριΌϋ καί «ί στέ- γαΐ ποΰ έπίδιωρήώθησαν εσχάτως είναι είς αθλίαν κατάστασιν, ένω αί ϊτιιΤΛε^αστ>είσ«ι( «^ ΔουληγέΊ,:η
εΰρίσκοντα: «κόμη «ίς καλήν κατά-
στβσιν.
'Οτωτδήποτε, έκβίνο τού ά—ομέ-
νβι άπο την δλην έξεταισιν είναι ό¬
τι, οόσιαστηιώς, Μονή Πεντέλης,
δέν ΰτςάρχε'. Καλόγηροι, υπό την
καλήν έννοιαν τής λέξεως, δέν 6-
πάρχο,ιν. Υπάρχον μερικοί άνθρω-
πθί άεργοι. άνεα σκοποΰ καί εργασί¬
ας, πού φοροϋν Ινα μαύρον ενδομα
καί μαϋρον σκοϋφον- 'Τπάρχε». άκό¬
μη μία κττ,ματική ίδ'.οκτησία άς:ό-
λογος της οποίας την διαχείρισιν ε-
χει μιχ τριμελής έπιτροπή, πρχ&ρ-
χομένη άπό τοΰς ίδίους άνθρώποος.
Υπό τοιούτους δροος, διερωτάται
κ^είς, είς τί χρησιμΐύουν οί κατλό-
γηρ«! καί ή Μ&νή Πεντέλης; Μή-
πως διά νά διέρχωντΛΊ την ζωην
είς το μοναστήρι, έ-Αλαμβάνοντες ού
τό ώς ενα γηρο-Αθμείον ή εν άνα-
χχοτηριον; Μήπως διά νά συντελοϋν
μόνοι των είς τό νά διασύρουν τοΰς
έαοτούς των, τό ενδιιαά των καί νά
κηλ'.ίώνο^ν καί ολόκληρον τόν κλή¬
ρον, πρός τόν οποίον πρέπει νά άπο-
βλέπωμεν ώς είς έσχάτην σανίδα
σωτηρίας; Μήπως μέ τα παρατκη-
νιά των, διά νά γίνωνται τα θέμα
τής συζητήττεως μεταςΰ των κοσμι-
κών, οί όποίοι άναγκαστίκως πλη-
ροφοροϋνται τα κατ' αύτους;
Οί άδελφοί Τσατσό?ς, Βαρνάδας,
Ίωηλ. Σοδώνης καί άλλοι είνα·. είς
τα στόματα των παροικούντων την
Πεντέλην. Ό άδελφος Παΰλος
/.αί ό άγιος Σνμίοολος Ίερόθεος
είνα'. είς τα στόματα %αί τής Πεν¬
τέλης των Αθηνών.
Ε-νε άτύχηζΐ.α^τ;9εια, διά τούς κ*
λογήρους τής Πεντέλης, ότι τό μο-
ναιστήρί των ευρίσκεται τόσον κοντά
είς την πρωτεύο^αν.
Τα <Γΰ>μ«εράσμ*τ*
"Όλα αύτά δέν είναι, παρά ή μι-
κροτέρα άλήθε-.α. Καί δέν θά θομώ-
σοον, όταν άναγνώσοον τα ανωτέρω
με την χεί:α επί τής καρδίας.
'Ε—ιδή δμως πρόκβιται περί ήλι-
κιωμένων πλέον άνθρώπων, θά ε-
πρεπε κτΛίίς νά σκεφθή τί Θά ήτο
δυνατόν νά γίνη. Βεβαίως, όχι ή
διάλυσις τής Μονής. Δέν είναι «5-
κολον νά φθά-ση κανείς εως έκεϊ.
Άλλά τ)ά ήτο δονατον ίσως νά άπο-
μακρϋνθοΰν δλοι αύτοι οί άνθρωποι,
νά μετατΐθοϋν άλλοϋ διά νά τελείώ-
σουν τάς ημέρας των καί νά λη¬
σμωνήσωμεν καί ημείς αΐ,τοί τοΰς κο-
ματισμούς των καί τον θόρυβον πού
δημιουργοϋν ·κάθε τόσον. Ασφαλώς
τό τοιοϋτον δέν θά κχλοφανή είς τον
ίδροτήν τής Μονής, τόν Άγιον Τι-
μόθεον, τόν οποίον έπικαλοΰνται. Α¬
σφαλώς ό Άγ:ος ΤιμθΘεος δέν ί-
δρυσε την Μονήν διά νά κατοίκήται
καί νά διοικήται δπως τώρα.
Ύπέστην Ινα γ^αταιωνισμόν έ«ι-
Θέτεως έκμέρους τοΰ πατρός Ίωήλ,
άλλά εάν ημείς οί κοομικοί δέ δυ¬
νάμεθα Θεώ δοολεύειν καί Μαμω-
νά, ετι πλέον οί τώ θεώ μόνον τα-
χθεντες δοολείειν·
Άν δέν μετατοπισ&οΰν άλλοϋ, άν
δέν ζητητοαν μόνο: των μετάδεσιν,
αν έξατκολοΛήσθϋν νά δροϋν καί νά
ζο3ν δπως σήμερον, άς μή καταρών-
τα: την δημοσίαν γνώμην, άλλά μό¬
νον τοΰς εαυτούς των.
ΑΝΤ. Χ—ΛΟΓ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ό χωροφύλαξ έ.«ι~>γχά·
ν&ι ώς ζί
Τό έ.τάγγείϋα τοϋ ^
(ραίνεται ότι σήμερον είναι τό μάλ¬
λον ^πικερδές έν Γαλλία αεχοι τής
στιγ^ΐής τής ΐεττειιοάσϊίος τον Κ-
σα7γελε<ι>ς. "Έν»; χωροφΰλας δ-
νόματι Κειιπ^θ, άοιαφαράνν *^ιά
την τελενταίαν αχτήν >ε.ΤΓοΐιί."Τι-
αν, εΐλκύοθη έκ της πρώτης αόχ>ν
καί βλέπων ν.αίτ' εκάστην σνλ/αιι-
6θΛ'θΐιένοι>ς τραπεζίτας άπτφάοισε
νά επιδοθή είς τδ έπάγγελιιοι αΐ·τό.
Θά ελάιιβανε τα αέτρα τού ^ιά λύ
άποφννη... τοΐις συναδί?.φους
τοι». Παο&»τηθει; ίκ τοΰ σώαστος
ΐδρυσε καί αντός τά.-τεναν υπό την
ε.τωνναίαν «Κονσόρτσιο^' Οΐκο-
νοιιία των 'ΑποταΗΐευμάτ'ι>ν» Γνω
οίζσίν τάς ϊφηαερίδας τάς όπ >ί«ς
ποοτιμοϋν οί χωοοφν'λακε:, εί ογ-
κλαμάριζε την ΤρΟΜεζάν τού διά
των έφηιιερίδων αυτών. "ΟτοίΛ' χ.ά-
ποιο; τεοις συνάδελφός τον ν^τ. πιν
διαταγήν τον ρίσαγγελ=ίι>ί, ΐον συ-
νΐλαθεν, ό Κέιιπάρ είχεν. . <'<το τα'ΐιενση δνο ί
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΡΩΤΙΗΟΣ
Ό Πέτρος εδγαλε νά ξαναδια-
δάτη μιά φορά άκόμα το γράμμα τής
Σοαζάνας μέσα στό δίάδρομο τού 6α-
γονιοΰ, ένω τό τραίνο ετρεχ« μέ με-
γάλη ταχύτητα.
«Στή θέση χοΰ 6ρ:'—^ομα ιάγαχη-
τέ μου, τοΰ έ'γραφε, δέν μχορω νά
κάμω τίχοτε. "Αν είχα την δύναμαι
νάσδ.ινα άχό την άνάμνησί μου τα
τρία χρόνια χού χεράσαμε μαζύ, τοΰ
όρκίζομαι χώς 6ά τώκανα μέ μεγά-
λη μου εύχαρίστησι γιά νά ήσυχάσω.
Δέν εχω σκοχό νά σέ ίκετεύσω νά
κρατήσης τόν λόγο σου, τόν οποίον
άλλως τε δέν μουδωσες χοτέ.
»Μοΰ ε*χ·ες χη κάχοτε, όταν ή-
μαστε στό Παρίσι, ότι χάριν τής
μελλοντϊκής σου εΰτοχίας δέν χρέ-
χει νά δυσαρεστησης την οίκογένειά
σο.) χού Όέλει νά <τέ χαντρέψη. Αύτό τό ήξερα μόνη μου, γίατΐ τέτοια εί¬ ναι ή ζωή. Γι' αύτό λοιχόν εφυγα χωρίς νά σέ είδοχοιήσω νομίζοντας ότι ό χόνος σου Θά γιατρευόταν σι- γά-σιγά, μέ τόν καιρό, άλλά αν καί χέρασε ενας χερίχου μήνας άχό την ήμέρα χοί» ήρθα νά ταφώ έδώ κά- τω ζωντανή, ώστόσο δέν είδα καμ¬ μιά άχολύτως καλλϊτέρε,ιση. »Νά λοιχόν, τί ζητώ τώρα άχό σένα, ώς ύστάτη χάρι, χοΰ μοιάζει, σαν έκχλήρωσι της τελευταίας θε¬ λήσεως ενός έτοίμοθανάτου· άφοΰ εί· σαι μόνος σου στό Παρίσι κι' εχεις λίγες έ&ϊεαάδες «λειΛε,ρίας άτκόαα ελα νά μέ δης έϊώ στό Βοσνέ, έλα έδώ νά χεράσοθμε μαζύ κάμχοσον καιρόν. Έλα μόνο γιά δυό έδδομά- δες, γιά μιά έχί τέλους, μά ναρθης έξάχαντος. Σέ χερίμένω μ' άνυχο- μονησία, λαχταρώ νά ζήσουμε λίγο άκόμα μαζύ, είμαι τρελλή ά~' τόν καϋμό σου, τόσο^τρελλή χούκι' έγώ ή ίδια χαραξενεύο,ιμϊΐ χολλές φορές μέ τόν έαυτό μοί). Θ τί μουλεγες γελώντας νρόνια; μ έδώ καί τρία νρόνια; »Δέν χιστ«ι>ω νά καταλήξη σε
δράμα αύτός ό δεσμόςμας χοί) δέν
είναι χαρά μιά έλ*φρη κωμωδία...
Κι' έγελοΰσα, γελοΰσα άσυλλόγιστα,
κι' έγώ μαζύ <του, γιατί συμφωνοΰσα άχολύτως μέ την γνώμη σου. »Τώρα δμως εχω χάψει νά γελώ καί μόνο όταν σέ ίδω θά ξανανθίση στά 'χείλη μοϋ τό γέλοιο. Όταν ά- ποφασίσης νάρθϊ)ς νά μοΰ τηλεγρα- φήσης άμέσως. Δέν ζητώ νά σ' έμ- χοδίσω 3™6 τόν άχοφΐσισμένο σου γάμο άλλά σοΰ γυρεύω άχλώς μιά μ:κρή άναβολή. Σέ χεριμένω γιά νά χαίξουμε μαζύ την τελευταία χράξι τής κωμωδίας χού άρχίσαμε τόσο ώμορ^α.» Ό Πέτρος είχε συγκινηθή ·πολί>
μέ τό διάδασμα αύτό τοΰ γράμματος
καί χωρίς νά διστάσρ κίνησε νά χάη
νά την βρή. Είχε χαρει την άχόφα-
σί τοο στή στιγμή, χωρίς νά εξετά¬
ση καλά-κοτλά τό ζητημα καί χωρίς
νά συλλογιστή τίς συνέχειες αύτοϋ
τοΰ ταξειδίου τού.
Κι' ένφ τό τραίνο χροχωροΰσε ά-
νάμεσα άχ' την άχέραντη χεδιάδα,
ό Πέτρος εφερνε στο νοϋ τού την
κομψή φίλη τού χοί» την εσφιγγε σέ
λίγο καί χάλι <ττήν άγκαλιά τού μέ λαχτάρα. Σέ λίγο το τραίνο σταμάτησβ κι' ό νέος κατΐδαίνοντας στδ σταθμο άν- «Γλυκό [/.ου Άγόρι» ΕΝΑΙ ό τίτλος ενός αί^ηματικοϋ ταγκοϋ τοΰ θεμη Νάλτσα, τοθ συν- θέτου της γνωστοτάτης «Γυναίκας Π ού Σκοτώνει», τό οποίον εξε¬ δόθη είς ρόλλον Πιανόλας «Άλέκτωρ>. Κατωτέρω παραθέτομεν σειράν άλ-
λων νέων ρόλλων. Δώσατε την παραγγελίαν σας σήμερον διά να Ιχετε τούς
νέους ρόλλους διά τάς Εορτάς τοΰ Πάσχα.
ΝΕΩΤΑΤΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΙΑΝΟΛΑΣ
Μ Ε ΛΟΓΙΑ
546 'Σβΰσαν τα δνειρά μας ... $1.00
544 Τό Άλανάκι............ $1.00
525 Χριστός Άνέστη. Άναστά-
σεως 'Ημίρα (μέ λόγια) $1.00
545 Γλυκό μου Άγόρι ...... $1.00
543 Άργεντινό Ταγκό ...... $1.00
542 Ή Γυναίκα ποϋ Σβοοτώνει . $1.00
538 Τοΰρνα (Μέ 'Ελλ. Λόγια) $1.00
637 ΤΙ σέ μέλει έσένανε ..... $1.00
539 Ραμόνα (Μέ 'Ελλ. λόγια) $1.00
607 Κεφαλωνιτοποΰλά μου .. $1.000
605 Σ' Άγαπώ Σ' Άγαπώ .. $1.00
621 "Ελα Νά Ξαπλώ~ς ___ $1.00
524 ΟΙ Γλεντζέδες ......... $1.00
626 Ή Άγράμπελη ......... $1.00
627 Ή Σπανιόλα ('Ελλ. λόγια) $1.00
601 Τής Κολομπίνας τό ΦιλΙ .. $1.00
502 Ή Μοδιβτροΰλα ........ $1.00
507 Κελαϊδήστε Πουλάχια .. $1.00
603 Χωρισμοΰ σιμών' ή ωρα .. $1.00
610 Βιδίχα—Κική .......... $1.00
511 Φίλα με Φίλα με........ $1.00
612 Ή Παιχνιδιάρα ........ $1.00
513 Τα Δικά σου τα φιλιά ... $1.00
Παραγγελίαι ·Π. Ο. Ι>.
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
515 Ή Περιστερα. Τ_λ Ρβ1ο~Α
535 Τα Κομμένα Μαλλιά ....
532 ΑΧΕΠΑ ('Εμβατήριον) .
530 Τό Σιγαρέττο ..........
531 Τα Σταφύλια ..........
516 Σφιχτά Σφιχτά ..,..._
517 Πάν1 ή 'Ελπίδες .......
601 Παιδικά Τραγούδια.....
602 Χαράζει ή Αύγούλα.....
603 Ή Κοκέττα ............
604 'Ενθνμήσου Σκληρά......
606 Ή "Ελλη...............
ΧΟΡΟΙ
541 Σηλυβριανός Συρτός.....$1.00
540 Μανάκι Μου (Ζεϊμπέκικο) $1.00
534 Πεντοζάλη (Κρητνκός) .. $1.00
522 Πολίτικος Συρτός ...... $1.00
523 Ίτιά, Τσάμικο.......... $1.00
504 Χασάπικο Πβιραιώτικο .. $0.75
505 Άζιξιέ, Συρτό .......... $0.75
506 Μανταλένα (Ζεϊμπέκικο) . $0.75
508 Χαμένη Ελπίς (Βάλς) .. $0.90
509 Καλαματιανός Χορός .... $1.00
514 Τριανταφυλλιά (Τσάμικο) $1.00
528 Ντοννεράκια (Χασάπικο) $1.00
άποατέλλονται αυθημερόν
ΗΕίίΕΝΙΟ ΡΗΟΝΟ 00.
336 ¥ΤΈ8Τ 34ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ>ν ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΜΕ^Α^^IΟΝ 28»1.
τίκρυσε άμέσως την χαληά φίλη τού
χοί» τον χερίμενεν έκεί. Άχο την
χρώτη στιγμή εΐδε τό χρόσωχό της
κχί στά μάτΐα την ιδία συγκίνησι
χοί» εννοιωθε καί αΰτός δαθειά μές
στήν καρδιά τού.
Τόν εχιασε σφιχτά άχ'τό χέρ^
καί τόν εσειρβ νευ=ι/Λ, χωρίς νά τοΰ
είπη οΰτε μιά λέξη, σ' Ινα μεγάλο
σταχτί αύτοκίνητο, το δικό της τό
αύτοκίνητο χοί» άγαχοϋσε νά τό οδη¬
γή μόνη της άλλοτε μέσα στούς δρό-
μο^ς τοϋ Παρισιοι).
Άφοϋ χέρασ^ στήν άρχή άχ' την
μικρή χόλι, χοί>^ελαμχε χαρούμενη
κάτω άχ' τόν ήλιο, χήραν δστίρα
τόν δρόμον τοΰ δουνοϋ. Έν ώ τό αΰ-
τοκίνητο ετρεχε ό Πέτρος έκύττα-
ζε σιωχηλά τό χαριτωμένο της πρό-
σωχο, τό κ^τα-ΛΟκκινο φλογερό στό-
μα της, τ' άτάραχο δλέμμα της, χου
ήτο'ν καρφωμένο χροσεχτικά στό δρό
μο καί τα μικρά της χέρια, τ* γαν-
τοφορεμένα, χοί» κρατοϋσαν στατ&ερα
τό τιμόνι. Άχό την εξετάση αύτη
ό Πέτρος έμείνε χολίι εΰχαρ-.στημέ-
νος. Ποτέ ή φίλη τοο δέν τοΰ ειχε
φαντ, τόσο ζωηρή καί τόσο λαχτα-
ρΐστή.
Έφτασαν τέλος στοί»ς χρόχοδες
τού βθΛθΰ γ.3·. άφοΰ δ εσ/'.σαν καμ-
χοσα χ:λ:ΟΊ£τρα «7.0»).) α?χ:<τχν νά τρΐχωροίν ?εδαίνοντας χλάι σ' ενα ξεροχότααο κι' ακολούθων άς την ό- νθη τού. Περνοΰσαν άκτ' αγνωστα μίρηγιά τόν Π έτρο χοί» τα έδλεπε μά ι^ώ- τη φορά κ:ί >.άδαιναν νά'ΰ» αχό
αεγάλα ςλ^τ^ χοί» εκρ^δ.-ν ίλο σχε-
ίόν τόν ΐιΐρ^νϊ.
"Οσε; ('<βές τό α'/ 5/·.·'τ-5 χερ- νοόσε π/άι άχό το!»ς θεόΐαΐ^ς γκρε- μοίις χοίι εχασκαν άχειλητικά κάτω άχ' τέ λοξδ ί:νιο, : νέος Λ:ΐίλαμ- δά·/ετο ά~: την τρο;Αερή » ' γ>υ-
κειά ^γ(>';ϊ τ:3 '.'>·.··ζ>.
Έχί τέλοος έφθασ<χν στό Βοτνέ σέ δψος χιλίων διακοσίων μέτρων, χοίι έμοΐΐζε μέ ερημη φωλιά άητοϋ κι' έγκακστάθηκαν στό κομψό σχι- τάκι τής Σουζάνας, όχου αρχι<:αν νά χερνοΰν μιά εύτοχισμένη κι' ά- φρόντιστη ζωή, έναν καΐνούργιο μή- να τοΰ μέλΐτος ασυγκρίτως θελκτι- κώτερο άχό τόν χ-ρώτον. Ειχον λη- σμονησει κάθε τι -χοί» τοΰς άνησυ- χοΰσε ώς τότ« κι' ήταν δυθισμένοι στή γλυκειά «ύτϋχία τής άγάχης των, ή όχοία «ίχε άνϊτείλει πειό λαμχρή άχ' την άλλη φορά. Ή Σοοζάνα γελοΰσε μέ τό χαρα- μικρό, τρ αγουδοΰσε, χοροχηδοΰτε άχό χαίά καί έν γένει ή εΰΌυμία της ήταν τόσο μδγαλη χοί» ό φίλος της καθησύχασιν εντελώς τώρ«. ΤΗταν ή χαληά άγαχημένη σοντρό- φισσά τού χοίι την ξανάδρισκε δχως την <ε!χε γνωρίσει στήν άρχή. Κάθε τόσο ετρεχαν στήν ώραιο- τάτη λίμνη, δροσίζονταν στόν κα- ταρράχτη, κυνηγόντουσαν κάτω άχ' τίς μεγάλες καττανίές καί έςετί- θεντο τρελλά ·στοί»ς χειό μεγάλο-ος κ:νδύνους. Ό ι Πέτρος δμως δέν μχοροΰσε ν ά λείψη άχ' τό Παρίσι χεριτσότε- ρο άχό τρείς δδομάϊβς. Ή χρ-ώτη είχε χεράσει σδν δνει- ρο, χωρίς νά καταλάδουν χότε ιοί- ρασε, ή δεύτερη 2μως κυλοόσ« μέ μιά κρυφή άνησυχία χοί» την μεγά- λωνε τό αίσθημχ τοΰ αίωνίου χω¬ ρ ισμοϋ. ^ Ή έλακρρά όμίχλη χού σκέχαζε τα χλάγια το3 δοονοΰ όλο έχλησίαζε κοντά τους κι' ή φωνή τής χριγμα- τικότητος άκουγότατν χειό διαχερα- στική. / Κι' δσο χερνοΰσ»ν οί μερίς, τό¬ σο τα ^ιιλιά τους γινότανε —ειο φλο- γερά καί τ' άγκαλιάσματά τοος χε:ό χαθητικβ μές την μοναχική τού 6ί- λα, δχο« &νπαι-/& —ό δρο<τε.ρό άγέρι, κι' εφτανε τό μοΐ>ρμουρητό της γβι-
τονικής βρύσης.
Ή Σουζάνα δέν έχαυ« νά τούς
λέη κιζί νά τούς ξαναλέγ).
—Μ' άγαχάς, Πέτρο; Δέν εί¬
ναι άλήθειοτ; Είμαι ή μόνη χου ά-
γαχάς;
Ή τελει>τα?α βδομάδα τοίτς έχίβ-
ζ« τα στηθια σάν ταφόχ«τρα. Ή
Σοοζάνα ν «6το τό διάοτημα δέν
είχε τοτε χ»ρ·?-ονεθί στ* Φΐλο της
Ή Δνίς Σελέστ Αΐμιλή φόν Φούλ, έκ Σηάττλης, τής Πολιτείας Οϋάοαγ-
κτων, καί ό Φρίτζ Χάϊνριτζ Φλώρις, έξ Όσλο, τής'Νορδηγίας, ύπολοχαγός
τής Οασιλικής (^ρουράς, οί όποϊοι ηρραβωνίσθησαν.
γιά τή σκληρή άχόφαση τοΰ γάμου
τού. 'Αλλ' ίνα δράδυ, καθώς ό Π έ-
τρος ανοιξε την χόρτα τής κάμαρής
της την είδε μέ το κεφάλι χωμένο
στά χροσκέφαλα τοΰ κρεδδατίθΰ της
νά κλαίη. Μόλΐς τόν άντίκρυσε χε-
τάχτηκε όλόρθη κρχυγάζοντας:
—"Οχι, Πέτρο μο^, δέν μχοφείς
νά φύγης. Ή ευτυχία σου είναι έδώ
χέρα. Καμμιά γον^ίκα δέν Θά σ' ά-
γαχηση χοτέ δσο έγώ. Μείνε έδώ
μαζύ μο^ κ«ί Θά γίνω σκλάδα· σου
παν Οά μέ κάνης δ,τι Θέλ·εις...
Έ·Λεΐνος τα χρεΐάστηκε καί έ-
κείνη δλέχοντας τή δοσφορία τού
δέν έχεμΐνΐ -χερίσσότερο.
Τό χ^/τοτεινό χαμόγελο τής ά-
μίλητης Σοοζάνας έτρόμαζε τό φί-
λο της, ό όχοίος την χαρ-αμονή τής
αναχωρήσεως τού τής είχε δασιζό-
μενος «χό ενα κακό χροαίίθτ,μα:
—Όρκίσου μου, Σο^ζάνα, Οτι δέν
θά κάνης τρέλλες δταν χωριστοΰμε.
Κι' έκείνη τοίδωσε δρκο χώς θά
τηρήση την χαράκλησί τού.
Συμφώνησαν νά τόν συνοδέψτ, ή
Σθϋζάνα ώς τό σταθμό.
Εεκίνησαν μόλις άρχισε νά δρα-
δ^άζη καί σέ λίγο τ' αϋτοκίνητό
τους α' άναμμένα τα φανάρ-.α ν.ατέ-
δαινβ άργά χχί χροσεχτικά τρα-
δώντας χλάϊ στό γκρεμό, άχό τόν
όχοίον έχωρίζονταν ό δρόμος μ' ενα
στ«νο συρμα χού <τυχ^ά διεχότχτιετο. Σέ μιά στραφή τοΰ δρόμου είδαν αξαφνα τό φεγγάρι χού χρόδχλε χί- σω άχό μιά δουνοκορυφή, θαμχο καί χλωμδ. Ή Σουζάνα σηκώση τό κιεφάλι της χαί είχε: —Τό τέλος τής σελήνης τοΰ μέ- λιτος. Πρόσεχε τό τιμόνι, την διέκθ'^ε ό Πέτρος λίγο 6υμωμένος. ,Εκείνη δέν τοΰ άχοκρίθτρνε, άλ¬ λά αΰξησε την τζχντΎΐτιχ τοΰ αύτο- κινήτου. —Πρόσεχε, έξακολούθησ* ό Πέ¬ τρος «στειευόμβνος, ίέν χαίρνουμε καμμιά κινηματογρακρική ταινία...^ Ή Σουζάνα δμως χωρίς νά φαί- νεται κοίθόλου ότι έχρόσεχε στά λ»· για τού, άρχισε νά κάνη άχότομες ΐτροφές καί νά άναπτνοσχ) διαρκώς χ) "Αξαφνα στό τέλος τοΰ δρό^ ε- να σκοτάδι χοκνό σκέχασε τα μάτιβ τοΰ Πέτρου καθώς χερνοΰσαν άχό μ:ά άχότομη στροφή καί φώναξε.1 —Σταμάτα! Τί θά κάμης; Άλλά δυστυχώς ήταν άργά. Τ* αύτοκίνητο άναχοδογύρΐσε καί έ'χεσε ΜΛσ' στό γκρεμό... (ίΑΚΥ, ΙΝΟ___Ό €Έθνικό; Κή- ρυξ» καί δλαι αί έκδόσεις τού ηωλοϋν- ται παρά τφ άντιπροσώπφ μας, κ. Δ. Πετρίδη, 109 νΥ. 13τ1ι Ανθ., 08ΓΤ, Ιηύ., ?νθα γίνονται δεκταί εγγραφαί συνδοομητων καί καταχωρήβει; ι**· <θών καί μέγα) ών άγγΐλιών. ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΝ ΚΑ9Ε ΟΡΒΡΑΟΞΟΥ 'Εάν θελετε νά ννωρίζετε τάς βάσεις τής πίστεως μας ώς Όρθό- δοξοι^ Χριστιανοί. Εάν θελετε νά γνωρίζετε δλα τα άναφερόμενα εί; τό Τβλβτουργικόν της 'Εκκλησίας μας, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ. Χρυσόδετος μέ δέρμα πολυτελεί¬ ας. Τιμάται $2.00. Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο *¥. 26ΤΗ βΤ., ΝΕ>ν ΥΟΚΚ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
"Ωραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί
Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., {) γρά¬
ψατε : Κ. 8811ΓΌ8, 18 Οΐά Βγο3(1-
■ν73γ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΙν.
Τηλέςρ. ϋηίνβΓδίΙγ 0232.
"!ΟΙ,ί»ϊ>©ί<Γ ό .ίι»χ ^ ' η ιον»η '£. ν! ύτ ?3 οτ
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΕΡΩΤΙΗΟΣ
Ό Πέτρος εδγαλε νά ξαναδια-
δάτη μιά φορά άκόμα το γράμμα τής
Σοαζάνας μέσα στό δίάδρομο τού 6α-
γονιοΰ, ένω τό τραίνο ετρεχ« μέ με-
γάλη ταχύτητα.
«Στή θέση χοΰ 6ρ:'—^ομα ιάγαχη-
τέ μου, τοΰ έ'γραφε, δέν μχορω νά
κάμω τίχοτε. "Αν είχα την δύναμαι
νάσδ.ινα άχό την άνάμνησί μου τα
τρία χρόνια χού χεράσαμε μαζύ, τοΰ
όρκίζομαι χώς 6ά τώκανα μέ μεγά-
λη μου εύχαρίστησι γιά νά ήσυχάσω.
Δέν εχω σκοχό νά σέ ίκετεύσω νά
κρατήσης τόν λόγο σου, τόν οποίον
άλλως τε δέν μουδωσες χοτέ.
»Μοΰ ε*χ·ες χη κάχοτε, όταν ή-
μαστε στό Παρίσι, ότι χάριν τής
μελλοντϊκής σου εΰτοχίας δέν χρέ-
χει νά δυσαρεστησης την οίκογένειά
σο.) χού Όέλει νά <τέ χαντρέψη. Αύτό τό ήξερα μόνη μου, γίατΐ τέτοια εί¬ ναι ή ζωή. Γι' αύτό λοιχόν εφυγα χωρίς νά σέ είδοχοιήσω νομίζοντας ότι ό χόνος σου Θά γιατρευόταν σι- γά-σιγά, μέ τόν καιρό, άλλά αν καί χέρασε ενας χερίχου μήνας άχό την ήμέρα χοί» ήρθα νά ταφώ έδώ κά- τω ζωντανή, ώστόσο δέν είδα καμ¬ μιά άχολύτως καλλϊτέρε,ιση. »Νά λοιχόν, τί ζητώ τώρα άχό σένα, ώς ύστάτη χάρι, χοΰ μοιάζει, σαν έκχλήρωσι της τελευταίας θε¬ λήσεως ενός έτοίμοθανάτου· άφοΰ εί· σαι μόνος σου στό Παρίσι κι' εχεις λίγες έ&ϊεαάδες «λειΛε,ρίας άτκόαα ελα νά μέ δης έϊώ στό Βοσνέ, έλα έδώ νά χεράσοθμε μαζύ κάμχοσον καιρόν. Έλα μόνο γιά δυό έδδομά- δες, γιά μιά έχί τέλους, μά ναρθης έξάχαντος. Σέ χερίμένω μ' άνυχο- μονησία, λαχταρώ νά ζήσουμε λίγο άκόμα μαζύ, είμαι τρελλή ά~' τόν καϋμό σου, τόσο^τρελλή χούκι' έγώ ή ίδια χαραξενεύο,ιμϊΐ χολλές φορές μέ τόν έαυτό μοί). Θ τί μουλεγες γελώντας νρόνια; μ έδώ καί τρία νρόνια; »Δέν χιστ«ι>ω νά καταλήξη σε
δράμα αύτός ό δεσμόςμας χοί) δέν
είναι χαρά μιά έλ*φρη κωμωδία...
Κι' έγελοΰσα, γελοΰσα άσυλλόγιστα,
κι' έγώ μαζύ <του, γιατί συμφωνοΰσα άχολύτως μέ την γνώμη σου. »Τώρα δμως εχω χάψει νά γελώ καί μόνο όταν σέ ίδω θά ξανανθίση στά 'χείλη μοϋ τό γέλοιο. Όταν ά- ποφασίσης νάρθϊ)ς νά μοΰ τηλεγρα- φήσης άμέσως. Δέν ζητώ νά σ' έμ- χοδίσω 3™6 τόν άχοφΐσισμένο σου γάμο άλλά σοΰ γυρεύω άχλώς μιά μ:κρή άναβολή. Σέ χεριμένω γιά νά χαίξουμε μαζύ την τελευταία χράξι τής κωμωδίας χού άρχίσαμε τόσο ώμορ^α.» Ό Πέτρος είχε συγκινηθή ·πολί>
μέ τό διάδασμα αύτό τοΰ γράμματος
καί χωρίς νά διστάσρ κίνησε νά χάη
νά την βρή. Είχε χαρει την άχόφα-
σί τοο στή στιγμή, χωρίς νά εξετά¬
ση καλά-κοτλά τό ζητημα καί χωρίς
νά συλλογιστή τίς συνέχειες αύτοϋ
τοΰ ταξειδίου τού.
Κι' ένφ τό τραίνο χροχωροΰσε ά-
νάμεσα άχ' την άχέραντη χεδιάδα,
ό Πέτρος εφερνε στο νοϋ τού την
κομψή φίλη τού χοί» την εσφιγγε σέ
λίγο καί χάλι <ττήν άγκαλιά τού μέ λαχτάρα. Σέ λίγο το τραίνο σταμάτησβ κι' ό νέος κατΐδαίνοντας στδ σταθμο άν- «Γλυκό [/.ου Άγόρι» ΕΝΑΙ ό τίτλος ενός αί^ηματικοϋ ταγκοϋ τοΰ θεμη Νάλτσα, τοθ συν- θέτου της γνωστοτάτης «Γυναίκας Π ού Σκοτώνει», τό οποίον εξε¬ δόθη είς ρόλλον Πιανόλας «Άλέκτωρ>. Κατωτέρω παραθέτομεν σειράν άλ-
λων νέων ρόλλων. Δώσατε την παραγγελίαν σας σήμερον διά να Ιχετε τούς
νέους ρόλλους διά τάς Εορτάς τοΰ Πάσχα.
ΝΕΩΤΑΤΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΙΑΝΟΛΑΣ
Μ Ε ΛΟΓΙΑ
546 'Σβΰσαν τα δνειρά μας ... $1.00
544 Τό Άλανάκι............ $1.00
525 Χριστός Άνέστη. Άναστά-
σεως 'Ημίρα (μέ λόγια) $1.00
545 Γλυκό μου Άγόρι ...... $1.00
543 Άργεντινό Ταγκό ...... $1.00
542 Ή Γυναίκα ποϋ Σβοοτώνει . $1.00
538 Τοΰρνα (Μέ 'Ελλ. Λόγια) $1.00
637 ΤΙ σέ μέλει έσένανε ..... $1.00
539 Ραμόνα (Μέ 'Ελλ. λόγια) $1.00
607 Κεφαλωνιτοποΰλά μου .. $1.000
605 Σ' Άγαπώ Σ' Άγαπώ .. $1.00
621 "Ελα Νά Ξαπλώ~ς ___ $1.00
524 ΟΙ Γλεντζέδες ......... $1.00
626 Ή Άγράμπελη ......... $1.00
627 Ή Σπανιόλα ('Ελλ. λόγια) $1.00
601 Τής Κολομπίνας τό ΦιλΙ .. $1.00
502 Ή Μοδιβτροΰλα ........ $1.00
507 Κελαϊδήστε Πουλάχια .. $1.00
603 Χωρισμοΰ σιμών' ή ωρα .. $1.00
610 Βιδίχα—Κική .......... $1.00
511 Φίλα με Φίλα με........ $1.00
612 Ή Παιχνιδιάρα ........ $1.00
513 Τα Δικά σου τα φιλιά ... $1.00
Παραγγελίαι ·Π. Ο. Ι>.
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
515 Ή Περιστερα. Τ_λ Ρβ1ο~Α
535 Τα Κομμένα Μαλλιά ....
532 ΑΧΕΠΑ ('Εμβατήριον) .
530 Τό Σιγαρέττο ..........
531 Τα Σταφύλια ..........
516 Σφιχτά Σφιχτά ..,..._
517 Πάν1 ή 'Ελπίδες .......
601 Παιδικά Τραγούδια.....
602 Χαράζει ή Αύγούλα.....
603 Ή Κοκέττα ............
604 'Ενθνμήσου Σκληρά......
606 Ή "Ελλη...............
ΧΟΡΟΙ
541 Σηλυβριανός Συρτός.....$1.00
540 Μανάκι Μου (Ζεϊμπέκικο) $1.00
534 Πεντοζάλη (Κρητνκός) .. $1.00
522 Πολίτικος Συρτός ...... $1.00
523 Ίτιά, Τσάμικο.......... $1.00
504 Χασάπικο Πβιραιώτικο .. $0.75
505 Άζιξιέ, Συρτό .......... $0.75
506 Μανταλένα (Ζεϊμπέκικο) . $0.75
508 Χαμένη Ελπίς (Βάλς) .. $0.90
509 Καλαματιανός Χορός .... $1.00
514 Τριανταφυλλιά (Τσάμικο) $1.00
528 Ντοννεράκια (Χασάπικο) $1.00
άποατέλλονται αυθημερόν
ΗΕίίΕΝΙΟ ΡΗΟΝΟ 00.
336 ¥ΤΈ8Τ 34ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ>ν ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΜΕ^Α^^IΟΝ 28»1.
τίκρυσε άμέσως την χαληά φίλη τού
χοί» τον χερίμενεν έκεί. Άχο την
χρώτη στιγμή εΐδε τό χρόσωχό της
κχί στά μάτΐα την ιδία συγκίνησι
χοί» εννοιωθε καί αΰτός δαθειά μές
στήν καρδιά τού.
Τόν εχιασε σφιχτά άχ'τό χέρ^
καί τόν εσειρβ νευ=ι/Λ, χωρίς νά τοΰ
είπη οΰτε μιά λέξη, σ' Ινα μεγάλο
σταχτί αύτοκίνητο, το δικό της τό
αύτοκίνητο χοί» άγαχοϋσε νά τό οδη¬
γή μόνη της άλλοτε μέσα στούς δρό-
μο^ς τοϋ Παρισιοι).
Άφοϋ χέρασ^ στήν άρχή άχ' την
μικρή χόλι, χοί>^ελαμχε χαρούμενη
κάτω άχ' τόν ήλιο, χήραν δστίρα
τόν δρόμον τοΰ δουνοϋ. Έν ώ τό αΰ-
τοκίνητο ετρεχε ό Πέτρος έκύττα-
ζε σιωχηλά τό χαριτωμένο της πρό-
σωχο, τό κ^τα-ΛΟκκινο φλογερό στό-
μα της, τ' άτάραχο δλέμμα της, χου
ήτο'ν καρφωμένο χροσεχτικά στό δρό
μο καί τα μικρά της χέρια, τ* γαν-
τοφορεμένα, χοί» κρατοϋσαν στατ&ερα
τό τιμόνι. Άχό την εξετάση αύτη
ό Πέτρος έμείνε χολίι εΰχαρ-.στημέ-
νος. Ποτέ ή φίλη τοο δέν τοΰ ειχε
φαντ, τόσο ζωηρή καί τόσο λαχτα-
ρΐστή.
Έφτασαν τέλος στοί»ς χρόχοδες
τού βθΛθΰ γ.3·. άφοΰ δ εσ/'.σαν καμ-
χοσα χ:λ:ΟΊ£τρα «7.0»).) α?χ:<τχν νά τρΐχωροίν ?εδαίνοντας χλάι σ' ενα ξεροχότααο κι' ακολούθων άς την ό- νθη τού. Περνοΰσαν άκτ' αγνωστα μίρηγιά τόν Π έτρο χοί» τα έδλεπε μά ι^ώ- τη φορά κ:ί >.άδαιναν νά'ΰ» αχό
αεγάλα ςλ^τ^ χοί» εκρ^δ.-ν ίλο σχε-
ίόν τόν ΐιΐρ^νϊ.
"Οσε; ('<βές τό α'/ 5/·.·'τ-5 χερ- νοόσε π/άι άχό το!»ς θεόΐαΐ^ς γκρε- μοίις χοίι εχασκαν άχειλητικά κάτω άχ' τέ λοξδ ί:νιο, : νέος Λ:ΐίλαμ- δά·/ετο ά~: την τρο;Αερή » ' γ>υ-
κειά ^γ(>';ϊ τ:3 '.'>·.··ζ>.
Έχί τέλοος έφθασ<χν στό Βοτνέ σέ δψος χιλίων διακοσίων μέτρων, χοίι έμοΐΐζε μέ ερημη φωλιά άητοϋ κι' έγκακστάθηκαν στό κομψό σχι- τάκι τής Σουζάνας, όχου αρχι<:αν νά χερνοΰν μιά εύτοχισμένη κι' ά- φρόντιστη ζωή, έναν καΐνούργιο μή- να τοΰ μέλΐτος ασυγκρίτως θελκτι- κώτερο άχό τόν χ-ρώτον. Ειχον λη- σμονησει κάθε τι -χοί» τοΰς άνησυ- χοΰσε ώς τότ« κι' ήταν δυθισμένοι στή γλυκειά «ύτϋχία τής άγάχης των, ή όχοία «ίχε άνϊτείλει πειό λαμχρή άχ' την άλλη φορά. Ή Σοοζάνα γελοΰσε μέ τό χαρα- μικρό, τρ αγουδοΰσε, χοροχηδοΰτε άχό χαίά καί έν γένει ή εΰΌυμία της ήταν τόσο μδγαλη χοί» ό φίλος της καθησύχασιν εντελώς τώρ«. ΤΗταν ή χαληά άγαχημένη σοντρό- φισσά τού χοίι την ξανάδρισκε δχως την <ε!χε γνωρίσει στήν άρχή. Κάθε τόσο ετρεχαν στήν ώραιο- τάτη λίμνη, δροσίζονταν στόν κα- ταρράχτη, κυνηγόντουσαν κάτω άχ' τίς μεγάλες καττανίές καί έςετί- θεντο τρελλά ·στοί»ς χειό μεγάλο-ος κ:νδύνους. Ό ι Πέτρος δμως δέν μχοροΰσε ν ά λείψη άχ' τό Παρίσι χεριτσότε- ρο άχό τρείς δδομάϊβς. Ή χρ-ώτη είχε χεράσει σδν δνει- ρο, χωρίς νά καταλάδουν χότε ιοί- ρασε, ή δεύτερη 2μως κυλοόσ« μέ μιά κρυφή άνησυχία χοί» την μεγά- λωνε τό αίσθημχ τοΰ αίωνίου χω¬ ρ ισμοϋ. ^ Ή έλακρρά όμίχλη χού σκέχαζε τα χλάγια το3 δοονοΰ όλο έχλησίαζε κοντά τους κι' ή φωνή τής χριγμα- τικότητος άκουγότατν χειό διαχερα- στική. / Κι' δσο χερνοΰσ»ν οί μερίς, τό¬ σο τα ^ιιλιά τους γινότανε —ειο φλο- γερά καί τ' άγκαλιάσματά τοος χε:ό χαθητικβ μές την μοναχική τού 6ί- λα, δχο« &νπαι-/& —ό δρο<τε.ρό άγέρι, κι' εφτανε τό μοΐ>ρμουρητό της γβι-
τονικής βρύσης.
Ή Σουζάνα δέν έχαυ« νά τούς
λέη κιζί νά τούς ξαναλέγ).
—Μ' άγαχάς, Πέτρο; Δέν εί¬
ναι άλήθειοτ; Είμαι ή μόνη χου ά-
γαχάς;
Ή τελει>τα?α βδομάδα τοίτς έχίβ-
ζ« τα στηθια σάν ταφόχ«τρα. Ή
Σοοζάνα ν «6το τό διάοτημα δέν
είχε τοτε χ»ρ·?-ονεθί στ* Φΐλο της
Ή Δνίς Σελέστ Αΐμιλή φόν Φούλ, έκ Σηάττλης, τής Πολιτείας Οϋάοαγ-
κτων, καί ό Φρίτζ Χάϊνριτζ Φλώρις, έξ Όσλο, τής'Νορδηγίας, ύπολοχαγός
τής Οασιλικής (^ρουράς, οί όποϊοι ηρραβωνίσθησαν.
γιά τή σκληρή άχόφαση τοΰ γάμου
τού. 'Αλλ' ίνα δράδυ, καθώς ό Π έ-
τρος ανοιξε την χόρτα τής κάμαρής
της την είδε μέ το κεφάλι χωμένο
στά χροσκέφαλα τοΰ κρεδδατίθΰ της
νά κλαίη. Μόλΐς τόν άντίκρυσε χε-
τάχτηκε όλόρθη κρχυγάζοντας:
—"Οχι, Πέτρο μο^, δέν μχοφείς
νά φύγης. Ή ευτυχία σου είναι έδώ
χέρα. Καμμιά γον^ίκα δέν Θά σ' ά-
γαχηση χοτέ δσο έγώ. Μείνε έδώ
μαζύ μο^ κ«ί Θά γίνω σκλάδα· σου
παν Οά μέ κάνης δ,τι Θέλ·εις...
Έ·Λεΐνος τα χρεΐάστηκε καί έ-
κείνη δλέχοντας τή δοσφορία τού
δέν έχεμΐνΐ -χερίσσότερο.
Τό χ^/τοτεινό χαμόγελο τής ά-
μίλητης Σοοζάνας έτρόμαζε τό φί-
λο της, ό όχοίος την χαρ-αμονή τής
αναχωρήσεως τού τής είχε δασιζό-
μενος «χό ενα κακό χροαίίθτ,μα:
—Όρκίσου μου, Σο^ζάνα, Οτι δέν
θά κάνης τρέλλες δταν χωριστοΰμε.
Κι' έκείνη τοίδωσε δρκο χώς θά
τηρήση την χαράκλησί τού.
Συμφώνησαν νά τόν συνοδέψτ, ή
Σθϋζάνα ώς τό σταθμό.
Εεκίνησαν μόλις άρχισε νά δρα-
δ^άζη καί σέ λίγο τ' αϋτοκίνητό
τους α' άναμμένα τα φανάρ-.α ν.ατέ-
δαινβ άργά χχί χροσεχτικά τρα-
δώντας χλάϊ στό γκρεμό, άχό τόν
όχοίον έχωρίζονταν ό δρόμος μ' ενα
στ«νο συρμα χού <τυχ^ά διεχότχτιετο. Σέ μιά στραφή τοΰ δρόμου είδαν αξαφνα τό φεγγάρι χού χρόδχλε χί- σω άχό μιά δουνοκορυφή, θαμχο καί χλωμδ. Ή Σουζάνα σηκώση τό κιεφάλι της χαί είχε: —Τό τέλος τής σελήνης τοΰ μέ- λιτος. Πρόσεχε τό τιμόνι, την διέκθ'^ε ό Πέτρος λίγο 6υμωμένος. ,Εκείνη δέν τοΰ άχοκρίθτρνε, άλ¬ λά αΰξησε την τζχντΎΐτιχ τοΰ αύτο- κινήτου. —Πρόσεχε, έξακολούθησ* ό Πέ¬ τρος «στειευόμβνος, ίέν χαίρνουμε καμμιά κινηματογρακρική ταινία...^ Ή Σουζάνα δμως χωρίς νά φαί- νεται κοίθόλου ότι έχρόσεχε στά λ»· για τού, άρχισε νά κάνη άχότομες ΐτροφές καί νά άναπτνοσχ) διαρκώς χ) "Αξαφνα στό τέλος τοΰ δρό^ ε- να σκοτάδι χοκνό σκέχασε τα μάτιβ τοΰ Πέτρου καθώς χερνοΰσαν άχό μ:ά άχότομη στροφή καί φώναξε.1 —Σταμάτα! Τί θά κάμης; Άλλά δυστυχώς ήταν άργά. Τ* αύτοκίνητο άναχοδογύρΐσε καί έ'χεσε ΜΛσ' στό γκρεμό... (ίΑΚΥ, ΙΝΟ___Ό €Έθνικό; Κή- ρυξ» καί δλαι αί έκδόσεις τού ηωλοϋν- ται παρά τφ άντιπροσώπφ μας, κ. Δ. Πετρίδη, 109 νΥ. 13τ1ι Ανθ., 08ΓΤ, Ιηύ., ?νθα γίνονται δεκταί εγγραφαί συνδοομητων καί καταχωρήβει; ι**· <θών καί μέγα) ών άγγΐλιών. ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΝ ΚΑ9Ε ΟΡΒΡΑΟΞΟΥ 'Εάν θελετε νά ννωρίζετε τάς βάσεις τής πίστεως μας ώς Όρθό- δοξοι^ Χριστιανοί. Εάν θελετε νά γνωρίζετε δλα τα άναφερόμενα εί; τό Τβλβτουργικόν της 'Εκκλησίας μας, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ. Χρυσόδετος μέ δέρμα πολυτελεί¬ ας. Τιμάται $2.00. Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο *¥. 26ΤΗ βΤ., ΝΕ>ν ΥΟΚΚ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
"Ωραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί
Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., {) γρά¬
ψατε : Κ. 8811ΓΌ8, 18 Οΐά Βγο3(1-
■ν73γ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΙν.
Τηλέςρ. ϋηίνβΓδίΙγ 0232.
"!ΟΙ,ί»ϊ>©ί<Γ ό .ίι»χ ^ ' η ιον»η '£. ν! ύτ ?3 οτ
«ΕΘΝΙΚ02 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΖΗΤΉΙΥΙΑΤΑ ΤΗΣ
Κυρίαι τής άριστοκρατίας τής Νέας "Υόρκης, αί οποίαι διωργάνωσαν τόν ετήσι¬
ον χορόν τής πεταλούδας την παρελθούσαν Τετάρτην. Έξ άριστερών πρός τα
δεξιή: "Ορθιαι, Μίς "Άννα Κασάρνο, Μίς Άντέλ Κέλλυ, κ. Ράλφ Σ. Άλλεν,
Μίς Κάθεριν Χόλμς. Καθήμενοι, κ. Κλάρεν Νίκολς καί κ. Χένρυ Λ. Φίντς.
Ή Δνίς Έμαλίτα Δώνκαν, έξ "Ηγκλεγουντ, τής Νέας Ίερσέης, δεξι$, άρτι
επιστρέψασα έξ Εύρώπης, δπου έσπούδα σε φωνητικήν μουσικήν, μετά τής κ. Έ-
ξαμπεθ Τσάπααν κ.αί τής κόρης της.
Η^ Γουίννιςρρεντ Γουεστόβερ, ήθοποιός τού κινηματο-
γραφου, είς τόν οποίον εΐχε παύσιι νά έργάζεται άπό
ΙΟετιας, καί πρώην σύζυγος ταϋ περιφήμου Γουίλλιαμ
Χα.0^, ήρως διαφόρων κινηματογραςρικών έργων, θά
επανέλθη είς τόν «όμιλοϋντα» κινηματογράφον
Ό Πρόεδρος τής Κομητείας Κουήνς, Γ. Χάρβευ, πρώην λο χαγός, διαρκοΰντοό τοΰ παγκοσμίου πολέμου, παρασημοφορού-
μενος υπο τοΰ ύποστρατήγου Χάνσον "Ελυ.
τό
-^ματάοαν έν Σικά·"(ΐ) ποό όλίνοον Ητινών.
'Η ήθοποιός τοϋ ομιλούντος κινη-
ματογράφου, Κόρρινα Γκρίφφιθ, ή
όποία ήσφάλισε την φωνήν της,
Άμερικανοί άπόμαχοι τοΰ έμςρυλίου πολέμου τιμώντες την μνήμην των
ώς λέγεται, διά ποσόν 1.000.000 άποθανόντων σνναδέλφων των. "Ανω άριστερφ, ό στρατηγός "
οολλαοίων.
Τ. Γκουντγονάϊν.
ΖΗΤΉΙΥΙΑΤΑ ΤΗΣ
Κυρίαι τής άριστοκρατίας τής Νέας "Υόρκης, αί οποίαι διωργάνωσαν τόν ετήσι¬
ον χορόν τής πεταλούδας την παρελθούσαν Τετάρτην. Έξ άριστερών πρός τα
δεξιή: "Ορθιαι, Μίς "Άννα Κασάρνο, Μίς Άντέλ Κέλλυ, κ. Ράλφ Σ. Άλλεν,
Μίς Κάθεριν Χόλμς. Καθήμενοι, κ. Κλάρεν Νίκολς καί κ. Χένρυ Λ. Φίντς.
Ή Δνίς Έμαλίτα Δώνκαν, έξ "Ηγκλεγουντ, τής Νέας Ίερσέης, δεξι$, άρτι
επιστρέψασα έξ Εύρώπης, δπου έσπούδα σε φωνητικήν μουσικήν, μετά τής κ. Έ-
ξαμπεθ Τσάπααν κ.αί τής κόρης της.
Η^ Γουίννιςρρεντ Γουεστόβερ, ήθοποιός τού κινηματο-
γραφου, είς τόν οποίον εΐχε παύσιι νά έργάζεται άπό
ΙΟετιας, καί πρώην σύζυγος ταϋ περιφήμου Γουίλλιαμ
Χα.0^, ήρως διαφόρων κινηματογραςρικών έργων, θά
επανέλθη είς τόν «όμιλοϋντα» κινηματογράφον
Ό Πρόεδρος τής Κομητείας Κουήνς, Γ. Χάρβευ, πρώην λο χαγός, διαρκοΰντοό τοΰ παγκοσμίου πολέμου, παρασημοφορού-
μενος υπο τοΰ ύποστρατήγου Χάνσον "Ελυ.
τό
-^ματάοαν έν Σικά·"(ΐ) ποό όλίνοον Ητινών.
'Η ήθοποιός τοϋ ομιλούντος κινη-
ματογράφου, Κόρρινα Γκρίφφιθ, ή
όποία ήσφάλισε την φωνήν της,
Άμερικανοί άπόμαχοι τοΰ έμςρυλίου πολέμου τιμώντες την μνήμην των
ώς λέγεται, διά ποσόν 1.000.000 άποθανόντων σνναδέλφων των. "Ανω άριστερφ, ό στρατηγός "
οολλαοίων.
Τ. Γκουντγονάϊν.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟΝ
ΝΕΑΣ βυγκινήσεις έχρονΐιάλεσε
πάλιν είς την χώραν ό Γ^^σια-
ίτής τής Άλαμχάμας κ. Χέφλιν.
όστις, καθως είναι γνωστόν, άνέ-
λα'δε μέ τόσην αυταπάρνησιν νά σώ¬
ση την Αμερικήν όϊ» τάς έχιέου-
λάς κ·Μ τάς συνωαοσίας τοΰ Πά¬
πα, τώ Βατικανοΰ, καί «λλήδίην
τοθ Καθολικοΰ κόσμου. Ό «ξ Ά-
λαμχάαας Γερονσιαστή'ς επήγε πρό
ημερών είς την Μασσαχουσσέττην
κατά πρόσκλησιν των Κοΰ-Κλούξ-.
Κλάν, ο—ου εξεφώνησεν ενα άκόμη
Φιλιππικόν τού εναντίον των Κα-
θολικών καί τής Καθολίκής Έκ-
λησίας κα ετόνισε τάν κίνδυνον ιπώ
άντ·.μ.ετωπίζει ή χώρα εάν δέν λη-
■φθοΰν σόντονα μέτρα διά την συνο¬
λικήν ά—έλασιν ολων των ΚαΘ·ολι-
κών. Ό Γε,ραυσιαστής ώμολόγηΧΓβν,
δτί καί τόν λόγον τού εκείνον τόν
«έ'δγαλε υ έ τό άζημίωτον», άφοΰ έ-
χληρώθη άπό την οργάνωσιν των
Κλχ<Ίστών. ΖΗΤΗΜΑ «ΚΕΝΗΣ ΦΙΑΛΗΣ» ΣΥΝΕΠΕΣΕΝ δαως κατά την διάρκειαν το3 λόγω τού, κάπΌΐος νά τοϋ εκσφενδονίση μίαν κενήν φι¬ άλην ή όι«ία εΰτυχώς άτέτυχε τοδ σκαποΰ της καί ·δέν έίθιξε τόν ρητο- ρ-α. Επί τού επεισοδίον εκείνον τής < έκσφενΒονισθει'σης κΐνης φιάλης», ήσχολή'Θη την λτ?ςα»αν έδδομάδ'α ή Γ&ροοτία των Ήν. Πολιτειων, ού μην, άλλά καί ή Βουλή, όχως θά ίδωμεν κατωτέρω. Ό υποστάς την επίθεσιν της φίάλη,ς έξ Άλαα- χάμας Ρερουσιαστής υπέβαλε ψή- Φ·.τμα διά τοϋ όποίου εκαλείτο ή Γιρβϋσία νά διενεργηθή άνάκ,ρισ'ν, νά άνακαλύψη τόν δράστην, νά τού έ-ιίάλη την αρμόζουσαν τιμωρίαν ν.αί 2ίά την είς το μέλλον προφύ¬ λαξιν των μ>ελών της έκ παραιοίων
διά «κενών φιαλών» άποπ-ειρών, νά
ή αυστηράς ποινάς κατά
των χρησωΛΐποκχ>ντων τοιαύτας εν¬
αντίον των ρητόιρων.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ «ΚΕΝΩΝ
ΚΕΦΑΛΩΝ»
Ο ΕΞ ΑΛΑΜΠΑΜΑΣ Γερ^σια-
στής 5έν ηθέλησε νά φ·θάσϊ) είς τα
άκρα κ αί νά ζητήση την «πανΐΐλή
ά-αγόρε>ϊΐν» των φιαλών, χρίγμ*
το οποίον θά έβοήθει καί τήν^έφαρ-
μογήν τίϋ νόμοι» τής άχαγαρεύσβως,
όπως έϊΐκαιοΰντο νά π-εριμένουν οί
Οαυμασταί τού. Καί ή μέν Γ^ρϋ-οσία
διά τοό κ. Μπόι?α απήντησαν, δτ:
δέν οΊκ·α·.ο5τα! νά άναμ,ιχθή είς τάς
ίδιωτ'κάς υπόθεσις τοΰ Γβροασια-
στοϋ τής Άλαμπάαας. Ή Βουλή
αιως έλαβεν υπό σοβαρωτέραν ετ-
*!ιιν τό ζήτημα, καθώς μαρτορεί ό
ο:ατ.κ:ω0είσα υπό τοΰ Δηαοκρατιχοΰ
Βουλευτού τής Νέας Υόρκης κ.
Μπλάκ πρότασις. Διά τής προτάσε¬
ως αυτής καλείται ή Βουλή νά
έγ/,ρίντ) πίστωσιν εξ σεντσίων, διά
την έπιτόπην άνά-Λρισιν τοΰ παθή-
ματος τοΰ κ. Γ&ρουσιαστοΰ καί ϊιά|
την ικανοποίησιν τού. Το ζήτημα
ένέ-χει εύρ^νέραν σπο^ϊαιότητα, έ-
πε'.ϊή αν καθι^ωθή ή χρησιμοποί¬
ησις των «κενών φιαλών», θά ν.ιν-
δυνευσουν δλαι αί «κεναί •λε^^λα»»,
■/αί τότε ποίος 6ά αναλάβη νά περ·.-
φρουριηστ, την χωρίαν καί την κοι¬
νωνίαν άπο τόν Π άπαν, άπο τα
ποτά, άπο τευς ξένους ν.αί άπό τό-
7ους ά'λλοος κινίύνους εναντίον των
οποίων άγωνίζονται οί Κλανιστα>.
οί Μΐιθ&3«—αί καί δλοι οί ρε-φόρ-
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ
ϋΚΕδδΕϋ), Κεφαλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλεοικά,
Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τοΰ γά¬
λακτος.
ΑΤΗΕΝδ ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ Αν"., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜβάαΙΗοη 3743.
ΝΕΙΝ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ή Συναυλία τοΰ
χοροΰ, υπό τόν μουοε-
κοδιδάσκαλον, κ. Α.
Κ,αμιλιέρην.
Τό 5-σ-£?ας τής χ?οσε·χούς Τρί-
ττ,ς, 30ής τρέχοντος, ώραν 8:30
ακριβώς, ό άπό έτών εϋίοκιμως
λειτουργών ύχό την έμπνευαμενην
ήγεσίαν καί ί'.ϊασκαλίαν τοΰ Έλ¬
ληνος μουσιχοΰ κ. Λ. Καμιλλιέρτ;,
Λαικός Μουσικές "Οιιλος, «ΤΗΕ
ΡΕΟΡΕΕ5 ΟΗΟΚϋδ ΟΡ Ν.
ΥΟϊΙΚ» δί5ε! την ετησίαν τού συν¬
αυλίαν έντος τοό ΟΑΙΙΝΕαΐΕ
ΗΑΙΛΛ 57ΤΗ 8Τ., & 7ΤΗ Αν.)
Ώς είναι γνωστόν, ό Μβυσικος
"Ομ'.λος τόν οποίον διε·Λύνει ό ό-
■Αθγενής καλλιτέχνης είναι εν Ά-
μειρικανικόν ΐδρ^α διά τό όμοιον
•^περηφανεύεται ή πόλις τής Νε^ς
Υόρκης. Τα αΜθ'.ξιάτιν.α τ.ραγού-
δια /.αί το χοικίλον πρόγραμμ,α τό
οποίον θά παρ&>τιάστ/ ό ομιλος καί
έιρέτος &ά είναι αί α €μχνευστικ.ή αΐ-
σθητική καί» /.αλλιτεχνική πλε>φά
τής πολυασχόλθΰ πόλεως, καί εί¬
μεθα βεβαιοί καί μία. άλλη ενϊε;-
ξις τής ίκανότητος τοΰ "Ελληνος
μουσικοΰ, όπως ϊ'.ΐο'θύνη Άμερικα-
ν:κάς χορωϊίας.
Είς τό πρ-όγ,ραμμα φέρεται καί
ό πϊ,ςίφημος Ρώσσος τενόρος 8Α-
ΜϋΕΙόό. ^Ε»ΝΟΡΡ όστις ήλθε τε-
λευταίως άπό την Ρωσσίαν, θά τρα-
γουίήσγ; τό τρα-^ϋίί των Ίνδιών ά¬
πό τό Σά?κο καί τό άνοιξιάτ'.κο
τραγοϋίι, Λΐφότερα εργα τοΰ Κορ-
τσακώφ.
Ή περίοημος Νίνα Κόσετζ θά
η.ς;αγ3νϊτ>τΐί) ντουέττα μέ τόν Λεο-
νώφ. Ή έτπε.ρίς άπό πάσης από¬
ψεως θά είναι διϊακτική καί άπο-
λαυστιν.ή. Τιμαί εϊσΐτηρίων άπό 50
σέντς εως 2 δολλάρια·. θεωρεία
3 20 καί 25.
Ό κ. Καμΐλλιέρης όστις είνα:
ό ίϊρ'-της τής Λαικής Χορωδίας,
έν Νέα Ύόρκη, θά είναι ό κοντο-
κτέρ τής συνααλίας.
ΑΘΗΝΑΊΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΙΡΟΤΑί, ΑΙΝΑ ΑΟΡΟΥ ΔΙΕΥΘ, Π. ΣΒΟΡΟΝΟΥ
7^ Π Ο Μ*· Ε
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
(ΩΡΑ 9 μ. μ. ΰΑΥΙ.ΙΟΗΤ δΑνΐΧΟ ΤΙΜΕ)
ΡΑίΜ ΒΑΒΟΕΝ ΤΗΕΑΤΒΕ
306 λΥ. 52Π(1 51. Μεταξύ 8η; καί 9ης Λεωφόρου
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΧΕΑΡΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΟΥ
ΜΠΑΜΠΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
ΠΡίΙΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τό μεγαλειώδες δραματικόν άριστούογημα τοΰ
ΝΤΑΡΙΟ ΧΙΚΟΝΤΕΜΙ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ
ΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
'υ Μπι»μπΐ|? Λρηστυν, οις ΜΛρχος Ζηλιαοης. ΑΝϋΤΕΡΟΝ ΤΗΣ "ΑΓΝΠΣΤΟΥ"
ΒΕΡΘΑ: ΑΙΝΑ40ΡΟΥ ΓΕΡΑΡΑΟΣ:Ν.ΖΑΠΝΟΥΚΑΓ^Σ
ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΘΑ ΠΑΓΧΘΗ Η ΑΣΤΕΙΟΤΑΤΗ ΚΩΜΩΔΙΑ
Ή ΚΑΚΙΑ ΠΕΘΕΡΑ'
ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΠΡΑΞΙΝ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΓΕΛΟΙΑ ΑΚΡΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΑ
ΜΕ ΤΟΝ ΣΒΟΡΩΝΟΝ, ΤΟΝ ΠΑΤΣΗ, ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟΥ, ΤΗΝ ΠΑ-
ΤΣΗ, ΤΗΝ ΘΥΜΙΟΥ, ΤΟΝ ΣΑΜΟΥΡΑΚΗΝ, κλπ.
ΤΙΜΑΙ ΛΑΊ'ΚΑΙ .. ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΑΕΣΤΡΟΝ Ιίϊ. ΒΕΡΓΟΤΗΝ
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΟΑ ΜΕΙΝΗ ΑΞΕΧΑΣΤΗ
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙΑ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΓΗΙΰΚΕΚΙΝΟ 10478.
Ή Δνίς ΑγΪ03 Υν'ίΐά, τέως χο-
ρεύτρια τής ΜεΐΓοροΙΐιαη
Ορεχ-Η Ηοιΐ5«, τοΰ ΒαΙΙεΙ Ρο-
ΚΪΓ16, καί επί αολλά ετη με τό
Κβΐίίι ν3υάενί11β, θά χορεύ¬
ση Ινα χοοο μέ ζωντανό φείδι,
καθώς καί ίνα τστγκάνικον.
ΤΟ ΕΛΛΗΝ. ΘΕΑΤΡΟΝ
II
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΟΥ
θ» «αιχθή τό δραματικόν
άρεβτούργημα τοΰ Νι-
κθντ&μι «Ή Καταδι-
κασμένη», μέ την Αίνα
Λώροο εις τόν ρόλον
τής Βέρθας.
Σήμερον Κυριακήν, 28 ην Α¬
πριλίου, είς τόν θεατρον Πάμ
Γκάρντεν, (52α όδός πλησίον 8ης
Λεωφόρου) θά δοθί| ή τελευταία
Γττετεινή τιαητική παοάσταοις τή;
Άθηναϊ'κής Όπερέττας, υπέρ τοΰ
νεαροΰ καί συμπαθούς καλλιτέχνου
της, κ. Μπάμπη Χρήστου. Κατ'
αύτην θά παιχθη τό υπέροχον δρα¬
ματικόν άριστούργημα τοΰ μεγά-
λου Ιταλοί συγγραφέοος, Ντάριο
Νικοντέμι «Ή Καταδικασμένη».
Είς δραματικήν δύναμιν τό έργον
τουτο θεωρεΐται έφάμιλλον, άν δχι
ανώτερον τής «Αγνώστου». Μέ-
σα είς τάς τρείς πράξεις τού κο-
χλάζουν καί συνταράσσονται μέ
έξωτικήν δύναμιν πολ?.ά των άν-
θρωπίνων παθών καί των έκτός
των κειμενων νόμων άνθρωπίνων
δικαιοομάτων. Ή συγγραφική τέ-
χνη καί τό φιλολογικόν κάλλος τοΰ
Νικοντέμι εχουν άναβιβάση τό έρ¬
γον τουτο είς τα αίσθηματικά έ-
κεϊνα ίη()η πού ξανοίγουν τούς λο-
γισμούς των θεατών εις ανωτέρα
καί ήθικά πράγματα—τα άδιασά-
λευτα έκεΐνα θεμελιώδη κεφά7.αια
πό ύκαθοδηγοϋν την ζωήν μας. Ή
Λίνα Λώρου, ή ύπέροχος έρμηνεύ-
τρα τοϋ δράματος, θά πρωταγοηΊ-
στήση είς τόν δυνατόν ρόλον τής
καταδικασμενης Βέρθας, εις τόν
οποίον σημειώνει ξεχωριστήν πι-
έννα. Ό δραματικός τη; Όπερέτ-
τας κ. Ν. Ζαπνουκαγιάς θά έμφα-
νισθΐί είς τόν ρόλον τοϋ Γεράρδου.
Ό τιμώμενος κ. Μ. Χρήστου, ό ο¬
ποίος τοσάκις εφέτος διεκρίθη εις
δραματικούς καί μπριλάντε ρόλους,
έπιδείξας πάντοτε ενα εμφυτο καί
καλώς εξελισσόμενον καλλιτεχνι¬
κόν τάλαντον, θά ύποδυθγί τόν παλ-
μώδη ρόλον τοϋ Μάρκου Νελόν.
Ή σουμπρέττα τοΰ θιάσου, Κα
Θύμιου, θά εμφανισθή ώ; 'Ελένη
Πρεβίλ. Ή Κα Πάτση ώς Γαν-
νοΰλα νοσοκόμος, ό κ. Ι. Θνμιου
ώς ίατρός, ή Κα Δάφνη ώς Λου-
ίζα ύπηρέτρια καί ή μικρά Μαίρη
Ρίτση είς τόν ρόλον της κόρης ταΰ
Γεράρδου.
Μετά τό δράμα θά παιχθη ή
ξεκαρδιστική κωμωδία «'Η Κα-
κιά Πεθερά», είς την οποίαν θά
μετάσχη όλόκληρος ό θίασο;, μέ
επί κεφαλής τούς άμιμήτους κοο-
μικοΰς κ. κ. Σβορώνον καί Πά-
τσην. Κατά τό διάλειμμα μεταξύ
δράματο ςκαί κωμωδίας ή Ανίς
Αίνα Δώρου, δ τενόρος κ. Σαμου-
ράκης καί ό βαθΰσρωνος κ. Σ6ο-
ρωνος θά έκτελέσουν διάφορα έκ-
λεκτά νούμερα τοϋ ά'σματος. Γε¬
νικώς ή άποψινή παράστασις
Οά είναι μΐα άπό τής ναλλίτεοες
ποΰ είδομεν εφέτος άπό την Αθη¬
ναϊκήν Όπερέτταν, δεδομένου δέ
ότι ό κ. Μ. Χρήστου άπολαΰει έπι-
ζήλων συμπαθειών μεταξύ των 'Ελ
λήνων φί).ων τοΰ 'Ελλην. θεάτρου,
ή συρροίι τοΰ κόσμου θά είναι με-
γάλη.
Αί τιμαί είναι λαΐκαί, ώς συνή-
θως. Θά έπακολουθήστ) χορός υπό
μουσικήν διενθυνομένην άπό τόν
μαέστρον κ. Ιω. Βεργωτήν.
ΜΑΥΡΟΝΕΡΗΣ
ΥΟΙΙΝΟδΤΟνΥΝ, ΟΗΙΟ
Ο α'Εθνικός Κηρυξ» 'Ημίρή>;;
νος, καθώς καί δλαι αί άλλαι 'έχ-
ίόσεις τυ χωλούνται είς τό Πρΐ-
/.τϋρεΐον «5 «Έθνιχο] Κ^ίρ^κο;.),
35 δοπΐΐι ν8ίΐ δΐΓββί, είς ίέ
τό ΟΑΜΡΒΕΙ,Ι,, ΟΗΙΟ χαρά τ^
► ΟαΙΐίθΓηία Μ&τΐίθί», 3270 ν'ί1·
βοπ
?'■
Κ2ί
«γγραβά;
,Ν.1
Ή. χορο-εβηερις τοϋ Συλ·
λόγου «Ή Πρόνοια».
Μεγάλη,ν επιτυχίαν εσημείωσε
καί εφέτος ή δευτέρα ετησία χο¬
ροεσπερίς τοΰ Σύλλογον των Δε¬
σποινίδιον ή «Πρόνοια».
Ό σύλλογος ούτος ό μόλις διετή
ζωήν αριθμών, άπαρτιζόμενος άπο
εύγενεϊς καί φιλοπροόοο; νέας,
εργάζεται άθορύβως μέν, ά?Α' έν-
τατικώς, παρσυστάζων έκ,τΐλήξεις.
Μέ πρόεδρον την συνετήν καί
άκούραστον δίδα Άσητμ. Σπύρου,
άντιπρόεδρον την δραστηρίαν δί¬
δα Σ. Καλτήνη καί σύμβουλον την
φιλάπονον καί εύγενή κ. Παπαη-
λίου, προοδεύει άλματικώς.
Ό χορός εδόθη υπέρ τοΰ σχο-
λείου τής Κοινότητος, είς την πο-
λυφώτιστον καί ωραίαν αίθουσαν
τοΰ «Τσαίου Μάνορ·». Τό* πρόγοαμ
'ΐα ήτο άοτ.ετά ποικίλον κα! κχλά
κατηρτιομένον. Ό κόσμος διαλε-
κτός. Ή δίς Στ. Γεωργαλάκου έ-
χόρευσε μέ χάριν κλασσικόν χορόν.
'Η δίς Μαρία Άθανασοποΰλου έ-
τραγοΰύησε γλι·κά καί μελωδικα,
καταχειροκροτηθεΐσα. Κατόπιν έ-
παίχθη ΰπ·ί> των μελών τοΰ συλλό-
γου ή κωμωδία «Τό κοκκαλάκι τής
Νυχτερίδας». Έτραγουδησε κατό¬
πιν ό κ. Ι. Γατζόπουλος, προσφερ-
θείς νά συιΐιβάλτι υπέρ τοΰ σκοποΰ
της έσπερίδος. Έπηκολοί»θησρ χο¬
ρός μέχρι βαθείας νυκτός.
Συγχαίρομεν τούς πρωτεργά-
τας καί ίδρυτάς τοΰ καλοΰ αιποΰ
σωματείου, τό οποίον τόσον επιτυ¬
χώς έξυπηρετεϊ πατριωτικοΰ; σκο-
ποΰς, ώ; είναι ή ενίσχυσις; τοΰ σχο-
λείου μας, δπου τα παιδία μας δι-
δάσκοντα» την άθάνατον γλώσσαν
των πατέοων των.______
Η ΑΓΓΛΙΚΪΓΠΪΠΣΣΓ
ΑΙΠΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ
Γράψατε καί ζητήσατε τό φυλ¬
λάδιον τό περιγράφον τα αεταμε-
σημ,δρινά /.αί έσχερινά μαθήματϊ
των ιτροκαταρκτικών -λαί προκεχω-
ρημένων τάξεων, ώς καί τό δελ¬
τίον έχισκέπτοο διά τακτιν.ήν παρα-
ϊοχιν. Οί μαθηταί τυγχάνο·χπ ιδι¬
αιτέρας διδατκαλίας, ίίίΐιτέρα εμ-
φασις δίδεται είς γομνά3τιατα όρ-
Οης χροφοράς, τα δέ δίίαν.τρα είνε
χααηλά καί δύνανται νά πληρώσωσι
χ,ατά δόσεις.
Ίδρύ&η πρό 30 έτών. Άποτα-
θήτε: Εάυοαΐϊοηαΐ ϋθραΓίΐηβητ,
νβ8ί 8ίάβ Γ. Μ. 0. Α., 318
57ί1ι 8ΐ., Νβτν- Τογ1{ Οΐττ.
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άττό το
Β«6λι«π(ι)λε{ον τού «'Έθν. Κήοι— ος>.>
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΚΑΙ
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
ΕΙΔΙΚΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟ¬
ΜΕΝΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗ-
ΜΑ ΜΑΣ.
ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ Ο. Ο. Ό.
ΠΑΝΤΑΧΟΥ
Είκονογραφημένος Τιμο-
κατάλογος άποστέλλεται
δωρεάν.
Γράψατε ή επισκεφθήτε μας.
ΗΕΙΙΕΝΙυ1
336 ννΕ5Τ 34ΤΗ 5ΤΠΕΕΤ
ΝΕΥν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Τεΐερηοηβ: Μεάαΐΐίοπ 2831.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟΝ
ΝΕΑΣ βυγκινήσεις έχρονΐιάλεσε
πάλιν είς την χώραν ό Γ^^σια-
ίτής τής Άλαμχάμας κ. Χέφλιν.
όστις, καθως είναι γνωστόν, άνέ-
λα'δε μέ τόσην αυταπάρνησιν νά σώ¬
ση την Αμερικήν όϊ» τάς έχιέου-
λάς κ·Μ τάς συνωαοσίας τοΰ Πά¬
πα, τώ Βατικανοΰ, καί «λλήδίην
τοθ Καθολικοΰ κόσμου. Ό «ξ Ά-
λαμχάαας Γερονσιαστή'ς επήγε πρό
ημερών είς την Μασσαχουσσέττην
κατά πρόσκλησιν των Κοΰ-Κλούξ-.
Κλάν, ο—ου εξεφώνησεν ενα άκόμη
Φιλιππικόν τού εναντίον των Κα-
θολικών καί τής Καθολίκής Έκ-
λησίας κα ετόνισε τάν κίνδυνον ιπώ
άντ·.μ.ετωπίζει ή χώρα εάν δέν λη-
■φθοΰν σόντονα μέτρα διά την συνο¬
λικήν ά—έλασιν ολων των ΚαΘ·ολι-
κών. Ό Γε,ραυσιαστής ώμολόγηΧΓβν,
δτί καί τόν λόγον τού εκείνον τόν
«έ'δγαλε υ έ τό άζημίωτον», άφοΰ έ-
χληρώθη άπό την οργάνωσιν των
Κλχ<Ίστών. ΖΗΤΗΜΑ «ΚΕΝΗΣ ΦΙΑΛΗΣ» ΣΥΝΕΠΕΣΕΝ δαως κατά την διάρκειαν το3 λόγω τού, κάπΌΐος νά τοϋ εκσφενδονίση μίαν κενήν φι¬ άλην ή όι«ία εΰτυχώς άτέτυχε τοδ σκαποΰ της καί ·δέν έίθιξε τόν ρητο- ρ-α. Επί τού επεισοδίον εκείνον τής < έκσφενΒονισθει'σης κΐνης φιάλης», ήσχολή'Θη την λτ?ςα»αν έδδομάδ'α ή Γ&ροοτία των Ήν. Πολιτειων, ού μην, άλλά καί ή Βουλή, όχως θά ίδωμεν κατωτέρω. Ό υποστάς την επίθεσιν της φίάλη,ς έξ Άλαα- χάμας Ρερουσιαστής υπέβαλε ψή- Φ·.τμα διά τοϋ όποίου εκαλείτο ή Γιρβϋσία νά διενεργηθή άνάκ,ρισ'ν, νά άνακαλύψη τόν δράστην, νά τού έ-ιίάλη την αρμόζουσαν τιμωρίαν ν.αί 2ίά την είς το μέλλον προφύ¬ λαξιν των μ>ελών της έκ παραιοίων
διά «κενών φιαλών» άποπ-ειρών, νά
ή αυστηράς ποινάς κατά
των χρησωΛΐποκχ>ντων τοιαύτας εν¬
αντίον των ρητόιρων.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ «ΚΕΝΩΝ
ΚΕΦΑΛΩΝ»
Ο ΕΞ ΑΛΑΜΠΑΜΑΣ Γερ^σια-
στής 5έν ηθέλησε νά φ·θάσϊ) είς τα
άκρα κ αί νά ζητήση την «πανΐΐλή
ά-αγόρε>ϊΐν» των φιαλών, χρίγμ*
το οποίον θά έβοήθει καί τήν^έφαρ-
μογήν τίϋ νόμοι» τής άχαγαρεύσβως,
όπως έϊΐκαιοΰντο νά π-εριμένουν οί
Οαυμασταί τού. Καί ή μέν Γ^ρϋ-οσία
διά τοό κ. Μπόι?α απήντησαν, δτ:
δέν οΊκ·α·.ο5τα! νά άναμ,ιχθή είς τάς
ίδιωτ'κάς υπόθεσις τοΰ Γβροασια-
στοϋ τής Άλαμπάαας. Ή Βουλή
αιως έλαβεν υπό σοβαρωτέραν ετ-
*!ιιν τό ζήτημα, καθώς μαρτορεί ό
ο:ατ.κ:ω0είσα υπό τοΰ Δηαοκρατιχοΰ
Βουλευτού τής Νέας Υόρκης κ.
Μπλάκ πρότασις. Διά τής προτάσε¬
ως αυτής καλείται ή Βουλή νά
έγ/,ρίντ) πίστωσιν εξ σεντσίων, διά
την έπιτόπην άνά-Λρισιν τοΰ παθή-
ματος τοΰ κ. Γ&ρουσιαστοΰ καί ϊιά|
την ικανοποίησιν τού. Το ζήτημα
ένέ-χει εύρ^νέραν σπο^ϊαιότητα, έ-
πε'.ϊή αν καθι^ωθή ή χρησιμοποί¬
ησις των «κενών φιαλών», θά ν.ιν-
δυνευσουν δλαι αί «κεναί •λε^^λα»»,
■/αί τότε ποίος 6ά αναλάβη νά περ·.-
φρουριηστ, την χωρίαν καί την κοι¬
νωνίαν άπο τόν Π άπαν, άπο τα
ποτά, άπο τευς ξένους ν.αί άπό τό-
7ους ά'λλοος κινίύνους εναντίον των
οποίων άγωνίζονται οί Κλανιστα>.
οί Μΐιθ&3«—αί καί δλοι οί ρε-φόρ-
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ
ϋΚΕδδΕϋ), Κεφαλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλεοικά,
Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τοΰ γά¬
λακτος.
ΑΤΗΕΝδ ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ Αν"., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜβάαΙΗοη 3743.
ΝΕΙΝ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ή Συναυλία τοΰ
χοροΰ, υπό τόν μουοε-
κοδιδάσκαλον, κ. Α.
Κ,αμιλιέρην.
Τό 5-σ-£?ας τής χ?οσε·χούς Τρί-
ττ,ς, 30ής τρέχοντος, ώραν 8:30
ακριβώς, ό άπό έτών εϋίοκιμως
λειτουργών ύχό την έμπνευαμενην
ήγεσίαν καί ί'.ϊασκαλίαν τοΰ Έλ¬
ληνος μουσιχοΰ κ. Λ. Καμιλλιέρτ;,
Λαικός Μουσικές "Οιιλος, «ΤΗΕ
ΡΕΟΡΕΕ5 ΟΗΟΚϋδ ΟΡ Ν.
ΥΟϊΙΚ» δί5ε! την ετησίαν τού συν¬
αυλίαν έντος τοό ΟΑΙΙΝΕαΐΕ
ΗΑΙΛΛ 57ΤΗ 8Τ., & 7ΤΗ Αν.)
Ώς είναι γνωστόν, ό Μβυσικος
"Ομ'.λος τόν οποίον διε·Λύνει ό ό-
■Αθγενής καλλιτέχνης είναι εν Ά-
μειρικανικόν ΐδρ^α διά τό όμοιον
•^περηφανεύεται ή πόλις τής Νε^ς
Υόρκης. Τα αΜθ'.ξιάτιν.α τ.ραγού-
δια /.αί το χοικίλον πρόγραμμ,α τό
οποίον θά παρ&>τιάστ/ ό ομιλος καί
έιρέτος &ά είναι αί α €μχνευστικ.ή αΐ-
σθητική καί» /.αλλιτεχνική πλε>φά
τής πολυασχόλθΰ πόλεως, καί εί¬
μεθα βεβαιοί καί μία. άλλη ενϊε;-
ξις τής ίκανότητος τοΰ "Ελληνος
μουσικοΰ, όπως ϊ'.ΐο'θύνη Άμερικα-
ν:κάς χορωϊίας.
Είς τό πρ-όγ,ραμμα φέρεται καί
ό πϊ,ςίφημος Ρώσσος τενόρος 8Α-
ΜϋΕΙόό. ^Ε»ΝΟΡΡ όστις ήλθε τε-
λευταίως άπό την Ρωσσίαν, θά τρα-
γουίήσγ; τό τρα-^ϋίί των Ίνδιών ά¬
πό τό Σά?κο καί τό άνοιξιάτ'.κο
τραγοϋίι, Λΐφότερα εργα τοΰ Κορ-
τσακώφ.
Ή περίοημος Νίνα Κόσετζ θά
η.ς;αγ3νϊτ>τΐί) ντουέττα μέ τόν Λεο-
νώφ. Ή έτπε.ρίς άπό πάσης από¬
ψεως θά είναι διϊακτική καί άπο-
λαυστιν.ή. Τιμαί εϊσΐτηρίων άπό 50
σέντς εως 2 δολλάρια·. θεωρεία
3 20 καί 25.
Ό κ. Καμΐλλιέρης όστις είνα:
ό ίϊρ'-της τής Λαικής Χορωδίας,
έν Νέα Ύόρκη, θά είναι ό κοντο-
κτέρ τής συνααλίας.
ΑΘΗΝΑΊΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΙΡΟΤΑί, ΑΙΝΑ ΑΟΡΟΥ ΔΙΕΥΘ, Π. ΣΒΟΡΟΝΟΥ
7^ Π Ο Μ*· Ε
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
(ΩΡΑ 9 μ. μ. ΰΑΥΙ.ΙΟΗΤ δΑνΐΧΟ ΤΙΜΕ)
ΡΑίΜ ΒΑΒΟΕΝ ΤΗΕΑΤΒΕ
306 λΥ. 52Π(1 51. Μεταξύ 8η; καί 9ης Λεωφόρου
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΧΕΑΡΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΟΥ
ΜΠΑΜΠΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
ΠΡίΙΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τό μεγαλειώδες δραματικόν άριστούογημα τοΰ
ΝΤΑΡΙΟ ΧΙΚΟΝΤΕΜΙ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ
ΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
'υ Μπι»μπΐ|? Λρηστυν, οις ΜΛρχος Ζηλιαοης. ΑΝϋΤΕΡΟΝ ΤΗΣ "ΑΓΝΠΣΤΟΥ"
ΒΕΡΘΑ: ΑΙΝΑ40ΡΟΥ ΓΕΡΑΡΑΟΣ:Ν.ΖΑΠΝΟΥΚΑΓ^Σ
ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΘΑ ΠΑΓΧΘΗ Η ΑΣΤΕΙΟΤΑΤΗ ΚΩΜΩΔΙΑ
Ή ΚΑΚΙΑ ΠΕΘΕΡΑ'
ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΠΡΑΞΙΝ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΓΕΛΟΙΑ ΑΚΡΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΑ
ΜΕ ΤΟΝ ΣΒΟΡΩΝΟΝ, ΤΟΝ ΠΑΤΣΗ, ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟΥ, ΤΗΝ ΠΑ-
ΤΣΗ, ΤΗΝ ΘΥΜΙΟΥ, ΤΟΝ ΣΑΜΟΥΡΑΚΗΝ, κλπ.
ΤΙΜΑΙ ΛΑΊ'ΚΑΙ .. ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΑΕΣΤΡΟΝ Ιίϊ. ΒΕΡΓΟΤΗΝ
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΟΑ ΜΕΙΝΗ ΑΞΕΧΑΣΤΗ
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙΑ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΓΗΙΰΚΕΚΙΝΟ 10478.
Ή Δνίς ΑγΪ03 Υν'ίΐά, τέως χο-
ρεύτρια τής ΜεΐΓοροΙΐιαη
Ορεχ-Η Ηοιΐ5«, τοΰ ΒαΙΙεΙ Ρο-
ΚΪΓ16, καί επί αολλά ετη με τό
Κβΐίίι ν3υάενί11β, θά χορεύ¬
ση Ινα χοοο μέ ζωντανό φείδι,
καθώς καί ίνα τστγκάνικον.
ΤΟ ΕΛΛΗΝ. ΘΕΑΤΡΟΝ
II
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΟΥ
θ» «αιχθή τό δραματικόν
άρεβτούργημα τοΰ Νι-
κθντ&μι «Ή Καταδι-
κασμένη», μέ την Αίνα
Λώροο εις τόν ρόλον
τής Βέρθας.
Σήμερον Κυριακήν, 28 ην Α¬
πριλίου, είς τόν θεατρον Πάμ
Γκάρντεν, (52α όδός πλησίον 8ης
Λεωφόρου) θά δοθί| ή τελευταία
Γττετεινή τιαητική παοάσταοις τή;
Άθηναϊ'κής Όπερέττας, υπέρ τοΰ
νεαροΰ καί συμπαθούς καλλιτέχνου
της, κ. Μπάμπη Χρήστου. Κατ'
αύτην θά παιχθη τό υπέροχον δρα¬
ματικόν άριστούργημα τοΰ μεγά-
λου Ιταλοί συγγραφέοος, Ντάριο
Νικοντέμι «Ή Καταδικασμένη».
Είς δραματικήν δύναμιν τό έργον
τουτο θεωρεΐται έφάμιλλον, άν δχι
ανώτερον τής «Αγνώστου». Μέ-
σα είς τάς τρείς πράξεις τού κο-
χλάζουν καί συνταράσσονται μέ
έξωτικήν δύναμιν πολ?.ά των άν-
θρωπίνων παθών καί των έκτός
των κειμενων νόμων άνθρωπίνων
δικαιοομάτων. Ή συγγραφική τέ-
χνη καί τό φιλολογικόν κάλλος τοΰ
Νικοντέμι εχουν άναβιβάση τό έρ¬
γον τουτο είς τα αίσθηματικά έ-
κεϊνα ίη()η πού ξανοίγουν τούς λο-
γισμούς των θεατών εις ανωτέρα
καί ήθικά πράγματα—τα άδιασά-
λευτα έκεΐνα θεμελιώδη κεφά7.αια
πό ύκαθοδηγοϋν την ζωήν μας. Ή
Λίνα Λώρου, ή ύπέροχος έρμηνεύ-
τρα τοϋ δράματος, θά πρωταγοηΊ-
στήση είς τόν δυνατόν ρόλον τής
καταδικασμενης Βέρθας, εις τόν
οποίον σημειώνει ξεχωριστήν πι-
έννα. Ό δραματικός τη; Όπερέτ-
τας κ. Ν. Ζαπνουκαγιάς θά έμφα-
νισθΐί είς τόν ρόλον τοϋ Γεράρδου.
Ό τιμώμενος κ. Μ. Χρήστου, ό ο¬
ποίος τοσάκις εφέτος διεκρίθη εις
δραματικούς καί μπριλάντε ρόλους,
έπιδείξας πάντοτε ενα εμφυτο καί
καλώς εξελισσόμενον καλλιτεχνι¬
κόν τάλαντον, θά ύποδυθγί τόν παλ-
μώδη ρόλον τοϋ Μάρκου Νελόν.
Ή σουμπρέττα τοΰ θιάσου, Κα
Θύμιου, θά εμφανισθή ώ; 'Ελένη
Πρεβίλ. Ή Κα Πάτση ώς Γαν-
νοΰλα νοσοκόμος, ό κ. Ι. Θνμιου
ώς ίατρός, ή Κα Δάφνη ώς Λου-
ίζα ύπηρέτρια καί ή μικρά Μαίρη
Ρίτση είς τόν ρόλον της κόρης ταΰ
Γεράρδου.
Μετά τό δράμα θά παιχθη ή
ξεκαρδιστική κωμωδία «'Η Κα-
κιά Πεθερά», είς την οποίαν θά
μετάσχη όλόκληρος ό θίασο;, μέ
επί κεφαλής τούς άμιμήτους κοο-
μικοΰς κ. κ. Σβορώνον καί Πά-
τσην. Κατά τό διάλειμμα μεταξύ
δράματο ςκαί κωμωδίας ή Ανίς
Αίνα Δώρου, δ τενόρος κ. Σαμου-
ράκης καί ό βαθΰσρωνος κ. Σ6ο-
ρωνος θά έκτελέσουν διάφορα έκ-
λεκτά νούμερα τοϋ ά'σματος. Γε¬
νικώς ή άποψινή παράστασις
Οά είναι μΐα άπό τής ναλλίτεοες
ποΰ είδομεν εφέτος άπό την Αθη¬
ναϊκήν Όπερέτταν, δεδομένου δέ
ότι ό κ. Μ. Χρήστου άπολαΰει έπι-
ζήλων συμπαθειών μεταξύ των 'Ελ
λήνων φί).ων τοΰ 'Ελλην. θεάτρου,
ή συρροίι τοΰ κόσμου θά είναι με-
γάλη.
Αί τιμαί είναι λαΐκαί, ώς συνή-
θως. Θά έπακολουθήστ) χορός υπό
μουσικήν διενθυνομένην άπό τόν
μαέστρον κ. Ιω. Βεργωτήν.
ΜΑΥΡΟΝΕΡΗΣ
ΥΟΙΙΝΟδΤΟνΥΝ, ΟΗΙΟ
Ο α'Εθνικός Κηρυξ» 'Ημίρή>;;
νος, καθώς καί δλαι αί άλλαι 'έχ-
ίόσεις τυ χωλούνται είς τό Πρΐ-
/.τϋρεΐον «5 «Έθνιχο] Κ^ίρ^κο;.),
35 δοπΐΐι ν8ίΐ δΐΓββί, είς ίέ
τό ΟΑΜΡΒΕΙ,Ι,, ΟΗΙΟ χαρά τ^
► ΟαΙΐίθΓηία Μ&τΐίθί», 3270 ν'ί1·
βοπ
?'■
Κ2ί
«γγραβά;
,Ν.1
Ή. χορο-εβηερις τοϋ Συλ·
λόγου «Ή Πρόνοια».
Μεγάλη,ν επιτυχίαν εσημείωσε
καί εφέτος ή δευτέρα ετησία χο¬
ροεσπερίς τοΰ Σύλλογον των Δε¬
σποινίδιον ή «Πρόνοια».
Ό σύλλογος ούτος ό μόλις διετή
ζωήν αριθμών, άπαρτιζόμενος άπο
εύγενεϊς καί φιλοπροόοο; νέας,
εργάζεται άθορύβως μέν, ά?Α' έν-
τατικώς, παρσυστάζων έκ,τΐλήξεις.
Μέ πρόεδρον την συνετήν καί
άκούραστον δίδα Άσητμ. Σπύρου,
άντιπρόεδρον την δραστηρίαν δί¬
δα Σ. Καλτήνη καί σύμβουλον την
φιλάπονον καί εύγενή κ. Παπαη-
λίου, προοδεύει άλματικώς.
Ό χορός εδόθη υπέρ τοΰ σχο-
λείου τής Κοινότητος, είς την πο-
λυφώτιστον καί ωραίαν αίθουσαν
τοΰ «Τσαίου Μάνορ·». Τό* πρόγοαμ
'ΐα ήτο άοτ.ετά ποικίλον κα! κχλά
κατηρτιομένον. Ό κόσμος διαλε-
κτός. Ή δίς Στ. Γεωργαλάκου έ-
χόρευσε μέ χάριν κλασσικόν χορόν.
'Η δίς Μαρία Άθανασοποΰλου έ-
τραγοΰύησε γλι·κά καί μελωδικα,
καταχειροκροτηθεΐσα. Κατόπιν έ-
παίχθη ΰπ·ί> των μελών τοΰ συλλό-
γου ή κωμωδία «Τό κοκκαλάκι τής
Νυχτερίδας». Έτραγουδησε κατό¬
πιν ό κ. Ι. Γατζόπουλος, προσφερ-
θείς νά συιΐιβάλτι υπέρ τοΰ σκοποΰ
της έσπερίδος. Έπηκολοί»θησρ χο¬
ρός μέχρι βαθείας νυκτός.
Συγχαίρομεν τούς πρωτεργά-
τας καί ίδρυτάς τοΰ καλοΰ αιποΰ
σωματείου, τό οποίον τόσον επιτυ¬
χώς έξυπηρετεϊ πατριωτικοΰ; σκο-
ποΰς, ώ; είναι ή ενίσχυσις; τοΰ σχο-
λείου μας, δπου τα παιδία μας δι-
δάσκοντα» την άθάνατον γλώσσαν
των πατέοων των.______
Η ΑΓΓΛΙΚΪΓΠΪΠΣΣΓ
ΑΙΠΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ
Γράψατε καί ζητήσατε τό φυλ¬
λάδιον τό περιγράφον τα αεταμε-
σημ,δρινά /.αί έσχερινά μαθήματϊ
των ιτροκαταρκτικών -λαί προκεχω-
ρημένων τάξεων, ώς καί τό δελ¬
τίον έχισκέπτοο διά τακτιν.ήν παρα-
ϊοχιν. Οί μαθηταί τυγχάνο·χπ ιδι¬
αιτέρας διδατκαλίας, ίίίΐιτέρα εμ-
φασις δίδεται είς γομνά3τιατα όρ-
Οης χροφοράς, τα δέ δίίαν.τρα είνε
χααηλά καί δύνανται νά πληρώσωσι
χ,ατά δόσεις.
Ίδρύ&η πρό 30 έτών. Άποτα-
θήτε: Εάυοαΐϊοηαΐ ϋθραΓίΐηβητ,
νβ8ί 8ίάβ Γ. Μ. 0. Α., 318
57ί1ι 8ΐ., Νβτν- Τογ1{ Οΐττ.
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άττό το
Β«6λι«π(ι)λε{ον τού «'Έθν. Κήοι— ος>.>
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΚΑΙ
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
ΕΙΔΙΚΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟ¬
ΜΕΝΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗ-
ΜΑ ΜΑΣ.
ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ Ο. Ο. Ό.
ΠΑΝΤΑΧΟΥ
Είκονογραφημένος Τιμο-
κατάλογος άποστέλλεται
δωρεάν.
Γράψατε ή επισκεφθήτε μας.
ΗΕΙΙΕΝΙυ1
336 ννΕ5Τ 34ΤΗ 5ΤΠΕΕΤ
ΝΕΥν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Τεΐερηοηβ: Μεάαΐΐίοπ 2831.
«ΕΘΝ1Κ0Σ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
III
ΠΗΙ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
Ό ΛΙηνιαιος Καλλιτεχνικόν «'Εθνικος Κηρυξ».— Τό τευχος τοΰ Απριλίου.
'Κξετάζει δλα τα ρεύματα των βημερινών «ροόδων έν τω κόαμω.— Επι-
βτήμη, φιλοΧογία, τέχνη, πολιτική, κοινωνεολογία__ΔιεΟνή 'ζητήμα.
τα.— Αί νέαι ιδέαι και αί νέαι ανακάλυψεν. — Ή ανθρωπότης
δπκ»ς ©Σναι σήμερον.
Τό τεΰχος τού Απριλίου τοΰ «Μηνιαίον Καλλι-
τεχνικοΰ Εθνικον Κήρνκος» είναι όλως εξαιρετι¬
κόν. Πλουσιώτατον καί είς ΰλην καί είς αυστηρώς
ν.αλλιτεχνικάς είκόνας.^
Παρσυσιάζει και μίαν άνακαίνισιν είς τό έξώ-
φΐ'λλόν τού, κοσμούμενον μέ μίαν θαυμάσιον τετρά-
ϊρωμον ε'ικόνα κατάλληλον διά κορνιζάρισμα.
" Τα θέματά τού άναφέρονται είς δλα τα ζητήματα
τή; προοδον τοΰ κόσμον. Σΰγχρονα ζητήματα τής
Ιπιστήμης, τής φιλολογας, τής τέχνης, της κοινω-
νιολογίας, της ίστορίας, τής πολιτικης.
Ιδού τα κυριώτερα θεματα τα όποΐα μέ σχετικάς
εϊ/όνας στολίζονν τό τεϋχος τοϋ Απριλίου.
Ή νέα οΐκοδέσποινα τοΰ Λευκοΰ Οίκον. Σκια-
γραφία τής Κυρίας Χοϋβερ.
Σημερινά έκπαιδευτικά προβλήματα. Ή σπονδά-
ζονσα νεολαία τής Σοβιετικής Ρωσσία;.
Σύγχρονοι μεγάλαι Εύρωπαϊκαί φυσιογνωμίαι.
Γουσταΰος Στρέσεμαν, ό Καγκελλάριος τής Γερ-
μανίας. Αί διάσημοι γυναΐκες τοϋ αίώνός μας: Ή
Κυρία Σαροζίνι Ναΐντου, ποιήτρια, απόστολος άν-
θρωπιστικών κινημάτων, πρόεδρος τοϋ "Εθνικον
Συνεδριον των Ίνδιών.
ΨνχικαΙ επιστήμαι: Ό πνευματισμός υπό τα κρι-
τικά πυρά τής νεωτέρας έπιστήμης. Τα μεγάλα
πνεύματα τοΰ αίώνός μας. Ό διασημος Άϊνστάϊν
ώς φιλόσοφος καί ώς ανθρωπος.
"Ηίτη καί εθιμα τοΰ Μεσαιωνικοϋ Ελληνισμόν.
Ό γάμος παρά τοίς Βυζαντινοί;.
Άστική ζωή: Ή νεωτέρα ζωή καί κίνησις κατά
πλήθη.
Άπό την ιστορίαν τοΰ νεωτέρου Ελληνισμόν:
Ό χαρακτήρ και ή ζα>ή τής Κυρά Βασιλική; τοϋ
Άλή Πασά.
Ζωή καί τέχνη έν Άμερικχ|: Κλεμέντε Όρόσκο,
ό διασημος Μεξικανός έπαναοτάτης τής τέχνη;.
Αί γνωμαι των κορνφαίων τή; έποχή; μας: Ό
Μπέρναρδ Σώ καί ή Ίατρική έπιστήμη.
Κοινωνιολογικά προδλήματα: Ή μεταμόρφωσις
της οικογενείας εί; τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή φθισική: θαυμάσιον Νίοελληνικόν διήγημα.
Τα δράματα τής φύσεως: Ό αγών τής υπάρξε¬
ως μεταξύ έντομον καί άνθρωπον. Περιεργοτάτη
μελέτη.
Κάτω άπό την μοίρα: θαυμάσιο Νεοελλι»νικό διή-
γημα. ^
Τό άγωνιζόμενον "Εθνο;: Υπο ποία; συνθήκας
έξερράγη ή 'Ελληνική 'Επανάστασις.
Π όν βαδίζει ό Νέος Κόσμος: Αί παιδικαί λέ-
σχαι καί τό εγκλημα έν Άμερικτ|. "Επιθεώρησις των
ονγχοόνων ζτιτημάτων.
Τα περισσοτερα θέματα είναι είκονογραφΓμένα.
Πλήθος αλλο είκόνων θαυμασίων άπό την παγκό¬
σμιον ζαοήν τού μηνός.
Ό «'Εθνικό; Κηρυξ» συναγωνίζεται μέ τα αρί¬
στα των ξένων περιοδικόν καί εις καλλιτεχνικήν
εμφάνισιν καί εί; πλούτον νλης έκλεκτής επί δλων
των προβλημάτων τοϋ σύγχρονον πολιτισμόν.
Τό περιοδικόν μας, παρακολονθοϋν τάς προοδον;
τής σημερινη; πνευματΐκής ζωής, φιλολογικής, καλ-
λιτεχνικής, κοινωνιο/.ογικής, είναι ΐδρυμα μορφω-
τικόν.
'Εξασφαί.ίσατε τό τεϋχος εγκαίρως καί στέλλετέ
το καί εί; τοϋς ίδικούς σας είς την Πατρίδα.
Ζητήσατε τό τεϋχο; άπό δλες τής στάντζες.
Μέ 35 μόνον σέντ; άποκτάτε ενα πνευματικόν
•θησαυρόν.
ΣΤΕΙΛΑΤΕ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ
Τί
Ό Σύλλογος «Όρφανών
' Ελπίς» ·παρακαλ.εΐ τύ
λλά δ
φγχς ς
ύττοβοηθήσωβι τό έργον
των τώρα τό ΙΙάαχα.
ι Ό Σίλλογ&ς των δρφανών 'Ελ-
^ι?, ο οποίος άπό τίνων έτών έρχε-
"ϊϊ: αρωγος είς χά όρφανά άγορά-
ζων το γάλϊ των καί ένδύων αύτά
τα Χρισ-τούγβννα καί ;ο Πάσχβ
α-3?άτ!σε νά ιτροσφέρη καί εφέτος
—Χή·ρ€ΐς είς τα όρφανά.
Π αρακαλοΰνται οί φιΧΐύ—:Λαγχνοι
όμ.ογενείς οί έχοντες καί βουλόμενοι
όπως άχο—ϊίλωσι φαγώσΐμα, άπο-
άποττείλοχτι ταυτα είς τόν Σύλλογον
όντες βεβαιοί ότι {Μλδΐ έκτιμηθη ή
γεννα'.οδωρία των καί υπο τοδ Συλ-
λόγου καί ύτττο τοΰ θεοδ. 'Οσοι έιτι-
θομοίν νά βοηθήτουν τόν σύλλογον
είς το Ιερόν τούτο έργον δς έπικοι-
νωνήσο^ν ώς εξής τηλεφωνικώς:
ΑδίθΓία 8021-1—Δίς Π. Πλ-
1638—Δίς Χ. Βου-
τυρά.
ΝΕΤΓ ^ΟΝ^ΟΝ, ΟΟΝΝ.—
Ό «Έθνικός Κήρυξ> ποΑεϊται ΰ·
πό τού άντιπροσώπου μας Τ. Κο/»
βτιντίνου. Οογ. 81αΙβ βηά ΒαηΙι
50υΤΗ ΒΕΝΠ.
II.
ΊΙ Σχολή των ΚυΘήρων
εύχαριβτεΐ τόν Διευθυν
την των Σχολείων τοΰ
Σάουθ Μπ,έντ.
Ό ϊιίάικαλος τοΰ χωρίου Μυ¬
λοποτάμου, κ. Δ. Στρατηγός, > ϊι'
έτΐίτολής τού εΰχαριστεί τον έχ>
θΐωρητήν των Σχολείων τοΰ Σά«Λ
Μχέντ. κ. ΒΟΚΌΕΝ, διά την α¬
ποστολήν 30 χα'.ίαγωγικών ίιδλί-
ων πρός αυτόν κατόπιν παρακλή¬
σεως τού. Ό κ. ΒΟΒϋιΕΝ ·&εωο*!
ζίχζρπττρίν τοΐ>, ότι ήϊυνήθη νά
Ιλθγ) ά?ωγος«ς τόν "Ελληνα 2 δά¬
σκαλον έν μέτιρω τούτω.
ΕΠΟΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑ1ΡΙΑΣ
Όρθοφωνική Βικτρώλα
» »
Οβηυίηβ ΥϊοΙγοΙε
νίνα Τοηαΐ Οοΐυαηϋα
» » »
* * »
Νέον συστήματος Η&ΓΠΐοη3Γ
Τ>α Ιαιχβ δν&Πδθη
άπό ξΰλον μαωνι
> » >
ΡββΓΐθ88
ΚβνβΓΘ
Νο.
XVI
Νο. 100
Νο. 105
Νο. 810
Νο. 650
> > » Νο. 611
> » » Νο. 20
» » » Βαλίτσα
άπό τεχνητόν δέρμα »
άπό πραγματικόν δέρμα
Νθ.8—12 άξίας $235.00 μόνον $155.00
»
$275.00
$225.00
$150.00
$200.00
$320.00
$150.00
$115.00
$75.00
$37.50
$32.50
$35.00
»
»
$125.00
$75.00
$75.00
$100.00
$150.00
$75.00
$75.00
$37.50
$25.00
$17.50
$20.00
ργμ
|ρμ την μεγαλειτέρον συλλογήν δίσκων άπό οίονδήποτε Ελληνικόν ή ξένον κατάστη-
. Δίσκοι «Πανελλήνιον» είς τό ήμισυ τής τιμής.
/ητή Τά? υί άέλ
ή ς τό ήμ ής μής
/'ητήαατε Τιμοκατά?.ογον, ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ.
Παραγγελίαι άποστέλ>.ονται πανταχοΰ.
6ΚΕΕΚ - ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΝΕπδ 00.
ΜΑΟΙ3ΟΝ 3Τ·, ΝΕνν ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
Τηλέφωνον: θΓοηβΓίΙ 5609. ;
ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1905. Κ. ΚΑΡ^ΑΔΑΓΛΙΔΗΣ, Διενθυντής.
ΠΟΑΥΤΙΜυΊ, ΠΙΙΤΟΙ ΚΑΙ
Είναι τα Άαλά βιδλία καί τα καλά
■περ'.οϊικά. Δύο τβτοιθΰς <ρίλο«ς ά- 7«>κτοί3ν δσοι έγγράφονται σ^νδρι:-
μητα! είς το «Μχο-Λ^ετθ)) ή εις την
«Οικογένειαν». Τα ίύο Αθηναι/.»
ΤΛ^ίθϊικά μέ τα Ο&λκτικά '/.ν. α-
ΐθηματικά των ■δ.ίΤΓ,'ήματα, τα γλί-
Ϋ±ρά των λογοτεχνήματα, τής 5-
γνωττες σκηνές καί έπε'.σόίια άτϊ
τοίις έτ)ν!-Αθΰς μας αγώνας, τα πε-
ρίχετειώδη μυΘκΐτορήματΛ καί τόσα
χαί τόσα άλλα ττού χερ'.λααδάνο·ον
αί σελίϊες των καί μέ τα άο'.στθί-
γημαΐ'.κά των έξώφυλλα.
Ή έττ,σία σϋνίρομή γιά τό κα-
Θένα είναι χέντε ίολλάρια. Τα 52
τεύχη των σχηματίζουν τάχιον, ποΰ
γίνεται τό ώρα:ότερον στόλΐτμα ·>Λ-
θ·» ο—ιτιοΰ.
Γενικάς άντίττρόσωζος ϊιά την
Αμερικήν ό κ.. Δ. Στροΰμπος.
Διεύθυνσις: Μγ. Ό. δίτοπυοβ,
261 Υ. 85ΤΗ 8Τ.,
ΝΕΥ ΓΟΚΚ, ΟΓΤΎ.
ΣΤΟ 5ϋΒιΥΑΥ
"Αχ, Κυρία Λίνα μόν! Τί χ
ρό τέλος πάντων, κατόπιν τόσον
καιροΰ ποΰ ?χω νά σέ ίδώ, νά συν-
αντηθοΰμε στό δαΐόνν&ν.
Τί καλά πράγματα εχετε έκεΐ
Ι εί; τό πακέτο, κανένα καινοΐ'ργιο
| Ανοιξιάτικβ παλτό διά χζ Πά-
Γ ~
Οχι, άλλά ό έξάδελφό; μου
Ανδρέα; κάμνει καποια Βάπτισι
καί μέ παρεκάλεσε νά τοϋ άγορά-
σω τα Βαπτιστικά. 'Επειδή δέ εΐ-
χα διαβάσει πολλάκις στόν «Εθνι¬
κόν Κήρυκα», ότι καποιο 'Ελληνι-
κό Κατάστημα συσκευάζει καί ποο-
λεΐ τα ωραιοτέρα ειδή διά την Βά-
πτισιν εί; κυτία, άπεφάσισα νά
νπάγω πρώτα έκεΐ καί άν ευρι-
σκα δ,τι ήθελα, θά προτιμοΰσα τό
Ελληνικόν Κατάστημα.
Π ραγματικώ; δμως εμεινα πλή
! ρως εύχαριστημένη μέ τα ώραΐα
καί έκλεκτά Βαπτιστικά που μοϋ
παρουσίασαν καί ετσι ήγόρασα
άπ' έκεΐ.
Καί πώς λέγετε τό Ελληνικόν
αύτό Κατάστημα ποϋ πωλεΐ τό¬
σον ώραΐα πράγματα;
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
ΟΜΑΡΑΟΩΝ
"Εχομεν πλουσίαν παρακα¬
ταθήκην δλων των 'Ορθο-
φωνικών Φωνογράφων.
ΤΙΜΑΙ $75 ΚΑΙ ΑΝίΙ
Πωλοί3μεν μέ δόσεις, μέ
πολύ λογιχ.ούς ορους.
ΕΗΕΕΚ ΜΙΙ1
Π. ΠΡΟΔΡΟΜΐΔΙΙΣ
Ίδιοκτήτης.
616-8ΤΗ ΑΥΕ. ΝΕτΥ ΥΟΗΚ
(Λ?.ησίον 40ής Όδοϋ·.
Τηλ. Ρεηηίνΐνβηία 3759.
ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑΙ
ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Παρελη<{ΐΘη<ϊαν είς μεγάλην πό- σότητα ΰ~6 των Καταστημάτων αΗΕΕΚ—ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΝΕνδ 00. καί χροσφέρονται είς τους "Ελ¬ ληνας τής Άμερικής είς τιμάς εύ- θηνοτάτας. Αί χαλκομανίαι, δρεχό- μεναι καί έχ!7.ολλώμεναι επί των Π 2<τχαλινών αύγών, άχοτυποΰνται έν άρμονική τρ-.χρωμία. Είναι μίατ δα-ομασία κα-.νοτομία, ποΰ θά άρέση ύ. Καταλληλόταται όπως χροτ- υ ίέ ί φέρωνται υπο των ίερέων μας είς τοΰς χριστίανοίις μέ τα Πά—(αλίνά αύγά. Τιμώνται 25 σέντς ή ντου- |ζίνα, δολλ. 1.7δ αί 100. Δώσατε τάς παρΐγγελίας σας εγκαίρως. 6ΗΕΕΚ-ΑΜΕΗΙ0ΑΝ 2 48 ΜΑΌΙ8ΟΝ 8Τ. ΝΕΥ 1ΌΒΚ ο "πο_ε;ειδ-_ωΝ ' Κατασκευάζομεν Μπακλαδάδες, Κανταίφια, Κοπεγχάγη, Πάστες, Μπισκότα, Λουκοΰμι Σύρου, Κουραμπιέδες, Τοΰρτες, Σουμάδα, Συρόπι, καί δλα τα εϊδη γλυκών κονταλιοΰ. ΤΑ ΠΕΦΗΜΙΣΜΕΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ Κωνσταντινουπόλεως άπό κα- 0α
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
III
ΠΗΙ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
Ό ΛΙηνιαιος Καλλιτεχνικόν «'Εθνικος Κηρυξ».— Τό τευχος τοΰ Απριλίου.
'Κξετάζει δλα τα ρεύματα των βημερινών «ροόδων έν τω κόαμω.— Επι-
βτήμη, φιλοΧογία, τέχνη, πολιτική, κοινωνεολογία__ΔιεΟνή 'ζητήμα.
τα.— Αί νέαι ιδέαι και αί νέαι ανακάλυψεν. — Ή ανθρωπότης
δπκ»ς ©Σναι σήμερον.
Τό τεΰχος τού Απριλίου τοΰ «Μηνιαίον Καλλι-
τεχνικοΰ Εθνικον Κήρνκος» είναι όλως εξαιρετι¬
κόν. Πλουσιώτατον καί είς ΰλην καί είς αυστηρώς
ν.αλλιτεχνικάς είκόνας.^
Παρσυσιάζει και μίαν άνακαίνισιν είς τό έξώ-
φΐ'λλόν τού, κοσμούμενον μέ μίαν θαυμάσιον τετρά-
ϊρωμον ε'ικόνα κατάλληλον διά κορνιζάρισμα.
" Τα θέματά τού άναφέρονται είς δλα τα ζητήματα
τή; προοδον τοΰ κόσμον. Σΰγχρονα ζητήματα τής
Ιπιστήμης, τής φιλολογας, τής τέχνης, της κοινω-
νιολογίας, της ίστορίας, τής πολιτικης.
Ιδού τα κυριώτερα θεματα τα όποΐα μέ σχετικάς
εϊ/όνας στολίζονν τό τεϋχος τοϋ Απριλίου.
Ή νέα οΐκοδέσποινα τοΰ Λευκοΰ Οίκον. Σκια-
γραφία τής Κυρίας Χοϋβερ.
Σημερινά έκπαιδευτικά προβλήματα. Ή σπονδά-
ζονσα νεολαία τής Σοβιετικής Ρωσσία;.
Σύγχρονοι μεγάλαι Εύρωπαϊκαί φυσιογνωμίαι.
Γουσταΰος Στρέσεμαν, ό Καγκελλάριος τής Γερ-
μανίας. Αί διάσημοι γυναΐκες τοϋ αίώνός μας: Ή
Κυρία Σαροζίνι Ναΐντου, ποιήτρια, απόστολος άν-
θρωπιστικών κινημάτων, πρόεδρος τοϋ "Εθνικον
Συνεδριον των Ίνδιών.
ΨνχικαΙ επιστήμαι: Ό πνευματισμός υπό τα κρι-
τικά πυρά τής νεωτέρας έπιστήμης. Τα μεγάλα
πνεύματα τοΰ αίώνός μας. Ό διασημος Άϊνστάϊν
ώς φιλόσοφος καί ώς ανθρωπος.
"Ηίτη καί εθιμα τοΰ Μεσαιωνικοϋ Ελληνισμόν.
Ό γάμος παρά τοίς Βυζαντινοί;.
Άστική ζωή: Ή νεωτέρα ζωή καί κίνησις κατά
πλήθη.
Άπό την ιστορίαν τοΰ νεωτέρου Ελληνισμόν:
Ό χαρακτήρ και ή ζα>ή τής Κυρά Βασιλική; τοϋ
Άλή Πασά.
Ζωή καί τέχνη έν Άμερικχ|: Κλεμέντε Όρόσκο,
ό διασημος Μεξικανός έπαναοτάτης τής τέχνη;.
Αί γνωμαι των κορνφαίων τή; έποχή; μας: Ό
Μπέρναρδ Σώ καί ή Ίατρική έπιστήμη.
Κοινωνιολογικά προδλήματα: Ή μεταμόρφωσις
της οικογενείας εί; τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή φθισική: θαυμάσιον Νίοελληνικόν διήγημα.
Τα δράματα τής φύσεως: Ό αγών τής υπάρξε¬
ως μεταξύ έντομον καί άνθρωπον. Περιεργοτάτη
μελέτη.
Κάτω άπό την μοίρα: θαυμάσιο Νεοελλι»νικό διή-
γημα. ^
Τό άγωνιζόμενον "Εθνο;: Υπο ποία; συνθήκας
έξερράγη ή 'Ελληνική 'Επανάστασις.
Π όν βαδίζει ό Νέος Κόσμος: Αί παιδικαί λέ-
σχαι καί τό εγκλημα έν Άμερικτ|. "Επιθεώρησις των
ονγχοόνων ζτιτημάτων.
Τα περισσοτερα θέματα είναι είκονογραφΓμένα.
Πλήθος αλλο είκόνων θαυμασίων άπό την παγκό¬
σμιον ζαοήν τού μηνός.
Ό «'Εθνικό; Κηρυξ» συναγωνίζεται μέ τα αρί¬
στα των ξένων περιοδικόν καί εις καλλιτεχνικήν
εμφάνισιν καί εί; πλούτον νλης έκλεκτής επί δλων
των προβλημάτων τοϋ σύγχρονον πολιτισμόν.
Τό περιοδικόν μας, παρακολονθοϋν τάς προοδον;
τής σημερινη; πνευματΐκής ζωής, φιλολογικής, καλ-
λιτεχνικής, κοινωνιο/.ογικής, είναι ΐδρυμα μορφω-
τικόν.
'Εξασφαί.ίσατε τό τεϋχος εγκαίρως καί στέλλετέ
το καί εί; τοϋς ίδικούς σας είς την Πατρίδα.
Ζητήσατε τό τεϋχο; άπό δλες τής στάντζες.
Μέ 35 μόνον σέντ; άποκτάτε ενα πνευματικόν
•θησαυρόν.
ΣΤΕΙΛΑΤΕ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ
Τί
Ό Σύλλογος «Όρφανών
' Ελπίς» ·παρακαλ.εΐ τύ
λλά δ
φγχς ς
ύττοβοηθήσωβι τό έργον
των τώρα τό ΙΙάαχα.
ι Ό Σίλλογ&ς των δρφανών 'Ελ-
^ι?, ο οποίος άπό τίνων έτών έρχε-
"ϊϊ: αρωγος είς χά όρφανά άγορά-
ζων το γάλϊ των καί ένδύων αύτά
τα Χρισ-τούγβννα καί ;ο Πάσχβ
α-3?άτ!σε νά ιτροσφέρη καί εφέτος
—Χή·ρ€ΐς είς τα όρφανά.
Π αρακαλοΰνται οί φιΧΐύ—:Λαγχνοι
όμ.ογενείς οί έχοντες καί βουλόμενοι
όπως άχο—ϊίλωσι φαγώσΐμα, άπο-
άποττείλοχτι ταυτα είς τόν Σύλλογον
όντες βεβαιοί ότι {Μλδΐ έκτιμηθη ή
γεννα'.οδωρία των καί υπο τοδ Συλ-
λόγου καί ύτττο τοΰ θεοδ. 'Οσοι έιτι-
θομοίν νά βοηθήτουν τόν σύλλογον
είς το Ιερόν τούτο έργον δς έπικοι-
νωνήσο^ν ώς εξής τηλεφωνικώς:
ΑδίθΓία 8021-1—Δίς Π. Πλ-
1638—Δίς Χ. Βου-
τυρά.
ΝΕΤΓ ^ΟΝ^ΟΝ, ΟΟΝΝ.—
Ό «Έθνικός Κήρυξ> ποΑεϊται ΰ·
πό τού άντιπροσώπου μας Τ. Κο/»
βτιντίνου. Οογ. 81αΙβ βηά ΒαηΙι
50υΤΗ ΒΕΝΠ.
II.
ΊΙ Σχολή των ΚυΘήρων
εύχαριβτεΐ τόν Διευθυν
την των Σχολείων τοΰ
Σάουθ Μπ,έντ.
Ό ϊιίάικαλος τοΰ χωρίου Μυ¬
λοποτάμου, κ. Δ. Στρατηγός, > ϊι'
έτΐίτολής τού εΰχαριστεί τον έχ>
θΐωρητήν των Σχολείων τοΰ Σά«Λ
Μχέντ. κ. ΒΟΚΌΕΝ, διά την α¬
ποστολήν 30 χα'.ίαγωγικών ίιδλί-
ων πρός αυτόν κατόπιν παρακλή¬
σεως τού. Ό κ. ΒΟΒϋιΕΝ ·&εωο*!
ζίχζρπττρίν τοΐ>, ότι ήϊυνήθη νά
Ιλθγ) ά?ωγος«ς τόν "Ελληνα 2 δά¬
σκαλον έν μέτιρω τούτω.
ΕΠΟΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑ1ΡΙΑΣ
Όρθοφωνική Βικτρώλα
» »
Οβηυίηβ ΥϊοΙγοΙε
νίνα Τοηαΐ Οοΐυαηϋα
» » »
* * »
Νέον συστήματος Η&ΓΠΐοη3Γ
Τ>α Ιαιχβ δν&Πδθη
άπό ξΰλον μαωνι
> » >
ΡββΓΐθ88
ΚβνβΓΘ
Νο.
XVI
Νο. 100
Νο. 105
Νο. 810
Νο. 650
> > » Νο. 611
> » » Νο. 20
» » » Βαλίτσα
άπό τεχνητόν δέρμα »
άπό πραγματικόν δέρμα
Νθ.8—12 άξίας $235.00 μόνον $155.00
»
$275.00
$225.00
$150.00
$200.00
$320.00
$150.00
$115.00
$75.00
$37.50
$32.50
$35.00
»
»
$125.00
$75.00
$75.00
$100.00
$150.00
$75.00
$75.00
$37.50
$25.00
$17.50
$20.00
ργμ
|ρμ την μεγαλειτέρον συλλογήν δίσκων άπό οίονδήποτε Ελληνικόν ή ξένον κατάστη-
. Δίσκοι «Πανελλήνιον» είς τό ήμισυ τής τιμής.
/ητή Τά? υί άέλ
ή ς τό ήμ ής μής
/'ητήαατε Τιμοκατά?.ογον, ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ.
Παραγγελίαι άποστέλ>.ονται πανταχοΰ.
6ΚΕΕΚ - ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΝΕπδ 00.
ΜΑΟΙ3ΟΝ 3Τ·, ΝΕνν ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
Τηλέφωνον: θΓοηβΓίΙ 5609. ;
ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1905. Κ. ΚΑΡ^ΑΔΑΓΛΙΔΗΣ, Διενθυντής.
ΠΟΑΥΤΙΜυΊ, ΠΙΙΤΟΙ ΚΑΙ
Είναι τα Άαλά βιδλία καί τα καλά
■περ'.οϊικά. Δύο τβτοιθΰς <ρίλο«ς ά- 7«>κτοί3ν δσοι έγγράφονται σ^νδρι:-
μητα! είς το «Μχο-Λ^ετθ)) ή εις την
«Οικογένειαν». Τα ίύο Αθηναι/.»
ΤΛ^ίθϊικά μέ τα Ο&λκτικά '/.ν. α-
ΐθηματικά των ■δ.ίΤΓ,'ήματα, τα γλί-
Ϋ±ρά των λογοτεχνήματα, τής 5-
γνωττες σκηνές καί έπε'.σόίια άτϊ
τοίις έτ)ν!-Αθΰς μας αγώνας, τα πε-
ρίχετειώδη μυΘκΐτορήματΛ καί τόσα
χαί τόσα άλλα ττού χερ'.λααδάνο·ον
αί σελίϊες των καί μέ τα άο'.στθί-
γημαΐ'.κά των έξώφυλλα.
Ή έττ,σία σϋνίρομή γιά τό κα-
Θένα είναι χέντε ίολλάρια. Τα 52
τεύχη των σχηματίζουν τάχιον, ποΰ
γίνεται τό ώρα:ότερον στόλΐτμα ·>Λ-
θ·» ο—ιτιοΰ.
Γενικάς άντίττρόσωζος ϊιά την
Αμερικήν ό κ.. Δ. Στροΰμπος.
Διεύθυνσις: Μγ. Ό. δίτοπυοβ,
261 Υ. 85ΤΗ 8Τ.,
ΝΕΥ ΓΟΚΚ, ΟΓΤΎ.
ΣΤΟ 5ϋΒιΥΑΥ
"Αχ, Κυρία Λίνα μόν! Τί χ
ρό τέλος πάντων, κατόπιν τόσον
καιροΰ ποΰ ?χω νά σέ ίδώ, νά συν-
αντηθοΰμε στό δαΐόνν&ν.
Τί καλά πράγματα εχετε έκεΐ
Ι εί; τό πακέτο, κανένα καινοΐ'ργιο
| Ανοιξιάτικβ παλτό διά χζ Πά-
Γ ~
Οχι, άλλά ό έξάδελφό; μου
Ανδρέα; κάμνει καποια Βάπτισι
καί μέ παρεκάλεσε νά τοϋ άγορά-
σω τα Βαπτιστικά. 'Επειδή δέ εΐ-
χα διαβάσει πολλάκις στόν «Εθνι¬
κόν Κήρυκα», ότι καποιο 'Ελληνι-
κό Κατάστημα συσκευάζει καί ποο-
λεΐ τα ωραιοτέρα ειδή διά την Βά-
πτισιν εί; κυτία, άπεφάσισα νά
νπάγω πρώτα έκεΐ καί άν ευρι-
σκα δ,τι ήθελα, θά προτιμοΰσα τό
Ελληνικόν Κατάστημα.
Π ραγματικώ; δμως εμεινα πλή
! ρως εύχαριστημένη μέ τα ώραΐα
καί έκλεκτά Βαπτιστικά που μοϋ
παρουσίασαν καί ετσι ήγόρασα
άπ' έκεΐ.
Καί πώς λέγετε τό Ελληνικόν
αύτό Κατάστημα ποϋ πωλεΐ τό¬
σον ώραΐα πράγματα;
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
ΟΜΑΡΑΟΩΝ
"Εχομεν πλουσίαν παρακα¬
ταθήκην δλων των 'Ορθο-
φωνικών Φωνογράφων.
ΤΙΜΑΙ $75 ΚΑΙ ΑΝίΙ
Πωλοί3μεν μέ δόσεις, μέ
πολύ λογιχ.ούς ορους.
ΕΗΕΕΚ ΜΙΙ1
Π. ΠΡΟΔΡΟΜΐΔΙΙΣ
Ίδιοκτήτης.
616-8ΤΗ ΑΥΕ. ΝΕτΥ ΥΟΗΚ
(Λ?.ησίον 40ής Όδοϋ·.
Τηλ. Ρεηηίνΐνβηία 3759.
ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑΙ
ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Παρελη<{ΐΘη<ϊαν είς μεγάλην πό- σότητα ΰ~6 των Καταστημάτων αΗΕΕΚ—ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΝΕνδ 00. καί χροσφέρονται είς τους "Ελ¬ ληνας τής Άμερικής είς τιμάς εύ- θηνοτάτας. Αί χαλκομανίαι, δρεχό- μεναι καί έχ!7.ολλώμεναι επί των Π 2<τχαλινών αύγών, άχοτυποΰνται έν άρμονική τρ-.χρωμία. Είναι μίατ δα-ομασία κα-.νοτομία, ποΰ θά άρέση ύ. Καταλληλόταται όπως χροτ- υ ίέ ί φέρωνται υπο των ίερέων μας είς τοΰς χριστίανοίις μέ τα Πά—(αλίνά αύγά. Τιμώνται 25 σέντς ή ντου- |ζίνα, δολλ. 1.7δ αί 100. Δώσατε τάς παρΐγγελίας σας εγκαίρως. 6ΗΕΕΚ-ΑΜΕΗΙ0ΑΝ 2 48 ΜΑΌΙ8ΟΝ 8Τ. ΝΕΥ 1ΌΒΚ ο "πο_ε;ειδ-_ωΝ ' Κατασκευάζομεν Μπακλαδάδες, Κανταίφια, Κοπεγχάγη, Πάστες, Μπισκότα, Λουκοΰμι Σύρου, Κουραμπιέδες, Τοΰρτες, Σουμάδα, Συρόπι, καί δλα τα εϊδη γλυκών κονταλιοΰ. ΤΑ ΠΕΦΗΜΙΣΜΕΝΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ Κωνσταντινουπόλεως άπό κα- 0α
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ — "Επί ενός ά-
πό τα παοαδοξότερα έπεισόδιια τής
ίστορίας τής Τριπλής Συμμαχίας
(Γίΐχιανία — Αυστρία — Ιτα¬
λία), ρίπτει φώς ή «Τάγγεα
πλατ» τοΰ Βερολίνου. Πρόκειται
ςϊϊεοΐ μιά; έπισκίψεοΰς την όπΌΪαν
επρόκειτο νά κάαη καί δέ ν ί'καιιεν
ό Αύτοκοάτωρ Φηαγκϊσκος Ίω-
ίπ'χρ είς την 'ϊταλικήν Αύλήν. Ή
«Τάγγειυΐλατ» δημοσιεύίΐ επί τον
ι-ροκειμένου εν ίστοριν.όν έγγραφον
— άνέκδοτον μέχοι τούδε — τοϋ
έν Βερολίνω τότε πρέσβεας τής
Αυστρίας κόιιητο; Μάρις πρός τόν
ν.τουογόν των · ΈΣ-θύΤερικιόν της
Αυστρία; κόαητα Γολαυχόφσνα.
Κατά τό 1881, ό βασιλεύς; τής
Ιταλίας Ονμβέρτος, θ'
νά επισκεφθή τάς ρζ
ποίοτεΐΌΐ'σας, κατέστησε γνανττον
εί ςτόν αντοκράτο(>α τΡς Αι'στρίος
ότι θά έπϊίΐύαει νά σννχντηθίί Ιια"
ζΰ τού εί; την Βοι·δαττεστ);ν. Μέ
εν τάκτ εξαιρετικόν, ό Ίταλό; βα¬
σιλεύς, άναγγΓλλων την επίσκεψίν
τού εις την Οΰγ/ηιν.ήν πρα,τειοΐ'-
σαν, ττθίλΐ νά απαλλάξη τόν Φραγ¬
κίσκον Ιωσήφ τής υποχρεώσεως"
νά τώ αΛ-τατοδώση την επίσκεψίν
εις την Ρώμην.
— Μετά κόπον θά έπίο-ττνέ τΐ£,
νράφει ή «Τάγγίΐιπλατ» τοΰ Βίρο
λίνσυ, άλλ' είνε γενονό; 6ρτ>Λο·ΐΊΐε-
νον απο τον πρεσβνν Μάρις, ότι
βν τό λογικόν τουτο σχέδιον δΐν
έπραΛ ιιατοποιήιτη -και αν έκ τούτου
προέκνψαν σοβαραί πε(>ιτ.λο*αί εις
τα: σχέοεις Αυστρίας καί Ιταλίας,
τούτο όφείλεται αποκλειστικώς βίς
την Ίδιοτροπίαν τή: Αΰτοκοατεί-
ρας 'Ελισάβετ, ή οττοία — ούδε-
■τοτε εγνώσθη διατί - Ιδήλ'οσΓν. ό¬
τι δέν είχεν οΐτε έπιθιιιίαν οϋτε
καιρόν νά ιιεταβϊί είς την Βουοα-
πε'στην. Εντέυθεν ή απάντησις ή
Λποία εδόθη είς τόν έν Βιί'νντι πρέσ
6υν τη; Ιταλίας Ροαπιλάντ, όστις
πάσαν άλλην απάντησιν ανέμενεν,
Συνοδευομένη υπό τοΰ "Έκτον Πεζικοϋ Συντάγματος, ή Παλατά Φρουρά τής Νέας Υόρκης, παρήλασεν εσχάτως
έκ το ϋάρχηγείου της μέχρι τής Έκκλησίας "Ολων των Άγγέλων, δπου έτελεσε μνημόσυνον.
ότι ό Αΐ'τοκράτωο θά εδέχετο λίαν
ει>χαρίστΌς την επίσκεψιν τοϋ 6α-
σιλέω; Οΐ"χ6ερτΌΐυ, δχι διιοκ; είς
ΒουδαΜέστην, άλλ' είς Βιέννην.
Ό Ιταλός πρέσδνς, εις τόν ότιοί-
ον δέν ί^σαν άγνωστοι οί λόγοι δι'
οί"; ό μονάρχΓ,ς τ«η· είχεν άποφασί-
ση νά επισκεφθή την Βονδααέστην
τόσσν κατεπλάγη, ώστε πρίν ή αε-
ταδ(όστ( είς την Ρώμην την απάν¬
τησιν την οποίαν έλαβεν, έθεώοη-
σε καλόν νά ερωτήση τό ΰΐ
1ί
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μετοχικά καί Άποθεματικά Κεφάλαια .. Δρχ.
Καταθέσεις ό.νω των................Δρχ.
1.193.000.000.
5.350.000.000.
Σ
7 ννΑΙ_1_ 3ΤΚΕΕΤ
'Εκδίδει 'Επιταγάς, Πιστωτικάς Επιστολάς (
οί ΟεάΊΊ) καί υηιίΐβά1 Οιεοΐίδ, πληρωτεα είς αΰτού-
σια Άμερικανικά Δολλάρια.
'Επιταγάς είς δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεγραφικά έμβάσματα όπουδήποτε της Ελλάδος.
Ελληνικά χαρτοΛ'ομίσματα καινουργή των τελευταίων
έκδόσεων.
Οί επιθυμούντες δύνανται νά προμηθευθώσιν τάς έπι-
ταγάς τής 'Εθνικης Τραπέζης της Ελλάδος άπό τάς άντα-
ποκριτρίας Άμερικανικάς Τραπέζας, ή άπ' εύθείας άπό
τό έν Νέα Ύόρκτι Κατάστημά μας.
_.ι' οίανδήποτε πληροφορίαν γράψατέ μας ά-
μέαως η επισκεφθήτε, μας.
ον των Εξωτερικών της Αυστρίας,
ά ί ΐ ^ί
ξρ ης
μήπως κατά τίχτ, νεΐχε οχιιι^τί ΐτα-
ρεξήγησίς τι". Άλλ' δταν ελ^Ι&ε
την 6ε6αίοχΐιν, ίίτι ό Φρ&γκϊσνος
Ίοισήφ ε.τε{Κ·μει, ίνα ή έπίτχει[ις;
γίνη είς αΐτήν την Βιένν·ηΛ' να'ι δ-
χι α7Λαχοϋ, μετε*>ί6ασε την άπάν-
τηπσιν. πεπεισμένος ότι δ αντοκρά-
τ'αο έπιαενίον διά την Βιέννην θό
ι'ίθίλε νά ά<ρήση όπίθς έννοτϊθϊ), ότι παοά τάς-τροθλεπομένας διαμαρτι·- ρίας τον Βατικανοϋ, θα άνταπέδι- 8ε την έ.τίσκέψιν είς τί]ν πρωτεύ¬ ουσαν της 'Γίολίας. ΙΜΕί» μικρά άπογοήτευ- αις. «Έτηλεγράφηοεν υπό το πνεΰ- μα τούτο είς την Ίταλυίήν αίιλήν καί σΐ'νεπϊία των άνακοινο>σεων
τοϋ πρέσοεως, ό βασιλεύς Ούαβώρ-
τος καί ή βαο'ίλκτσα Μαογαρίτα
μετέβησαν είς την Βιέννην. Μία
πικρά ομος άπογοήτενσις έπΐεφι;-
λάσσετο είς τόν Ίτόλον Λρ?σΐουν,
δταν, προσεγνιζούσ»>ς τής ί-τοχής,
καθ' ήν ό Φί>αγκΐσκος 'Ιωσήίί έ¬
μελλε νά άνταπβυώστ) την !'πίσν.ε-
ψιν, ί>ρο;τή·0·η αν θά ήτο ειΧτρόσ-
δεν.το; ή έΓΓίσχ.εψις αί'τη. γενοαέ-
νη είς την Μόνναν, ή είς τυ ΓεΛα-
κόν Στοατηγεΐον τόον μεγάλιυν γι>·
μνασίων. Είς τόν κόμητα Κ?
ίό Ε
Τ6 Καλλίτερον καί Πρακτικώτερον
Πασχαλινόν Δώρον, είναι μίαΈ-
πιταγίι τής Έθνικής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος
ΟΓΙΜ
7 ννΑΙ_Ι_ 3ΤΚΕΕΤ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩϊ
ΓΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ Β1.Ο&, 5υΐΤΕ 744
33 50. 0Ι.ΑΗΚ 5ΤΗΕΕΤ,
μ μη
ίνπουο/νόν των Εξωτερικών της
Αυστρίας τότί) ό οποίος 6ΐΓβί6α-
σε την αίτησιν τοϋ Αύτοκρ·Γίτορο^
ό Ιταλός πρί'σβνς Ροιι-τιλάντ ρ·
δήλωσε ξη?ώς, ότι <>εν ·θά .ιεταβί-
6αζε τό έρώττκια καί ότι η εν Βιίν
λ·τι γενομένη ε-τίον.ει[»ις δέν ήί»ί·να-
το νά άνταπΐυΛοθη η ίΐόνον εις; την
'ϊταλικήν προϊτενουσαν. Ό Καλνό
κυ προσεπάθησε νά επα«είν»ι, χοο-
ρίς διιως νά επιτύχη, καί τότε ΐπ?-
φόοτισε τόν έν Ροοίτ) πρεσβυν τής
Αυστρία; νά υποβάλη τ/|ν αίτησιν
απ' εύθείας είς την 'ίταί.ι/.ήν Κυ¬
βέρνησιν. Ή απάντησις νπηοξε
πλήρως σχηφίανος υ| την (Ττάσιν
τού Ρομπιλάντ. ότι δηλ. ή αλτετί
σκεψις 5έν θά ήτο εν.τρόσ5εκτος
η μόνον είς Ρ(>>ιιην.
ϊ·"Ο,τι σΐ'Λ'έβη κατόπιν, είναι
γνιοστόν Ό Φρανκϊσκος Ίίοσής
δέν ιιετεβη είς Ρώμην καί αί σχέ¬
σει; των δΰο Αϋλών καί των ιενι'χν
κρατών, σνΛ'δεομένοον διά ιιια; συν
ΐ>ηκης σΐ'μμαχίας, διεταράχθησαν
βαθέιο; κηΐ έκ τοίτου καί σλλο>ν
έπακολονθησΟΛτων επιει σοδάιο'. Ύ-
πεν&Ηχιίζεται ή χανδρυ£ΐδ·ής ππς.ά-
λειψις, ή δια,τραχΟεΤσα ΐπό τΓ
τε τροακο οιαε στο/.ην.
·»Καί !ΐετά τόν θάνατον τοϋ 6ο-
σιλέως Οϊ<α6έοΐτοχ% τα πρ<ίγματα έχειροτέςει·σαν, ϋέχρι τοΰ σ»μιεί- ου, ωστε τό ΒερολΪΛΌΛ' νά άνησυ χήστ] σοβαρώς;. Κατά τό 1ί'Ο2, ε- τος ν.ατά τό οποίον θά έ'πρεπε νά ανανεωθίί ή Τριπλή Συμμαχία, -/αί. δ Βίκτίορ Εμμανουήλ Γ" ανελθών είς τόν θρόνον ιιετά τύν θάνατον τοϋ ΐΒατρό; τού, ήτοιιιάζετο "ά ν.α- αη κανΌνικά; έπισκέ^Έΐς εις τα; Εύρωπαϊκά; Ανλάζ, ή ιιήλίοσ1.; τοΰ νέου 6ασ1λεο^ς ότι ·θά ά-τεκλείετο εκ τοϋ δρο}ΐολογίου τού ή Βιέννη, δέν ελ?.εη|'εν άπό τοΰ νά προχαλέστι βαθείαν ΐντΰπωσιν παρά τ)", Ι'ερ- μανικη Ανλη. Εφάνη τότε πρόδη¬ λον, ότι τό αοναρχικόν γόητρον θά ύί βύ ύ κής Δη'ΐοκρατία;. Μέ τόν κίνδυ¬ νον δέ όστι; ηπείλει την Τρι.τλήν Σι·μμαχίαν ετίθετο έξ ϊσ·η· ?ν κιν- δυνοο αιτή ή Εύοωαιαϊκή ειρήνη 'Επεζητρΐτο διά τουτο νά Γ-νρεθΓ, ενας τρό.τος, διά τον δποίου θά ί^τε τρεπετο είς τόν Φραγκίσκον Ιω¬ σήφ, νά επανορθώση τό άυίν.ημα τό οποίον εΤχε διαποάξπ ΣχετινΛ; μέ την προσωπικήν επί τοϋ ττροκε; μένου ενεοΛΈΐαν τοϋ αΰτοκ.ρ«ίτο- ρος Γουλιέλμου ρίπτει φ'7*, ά:.οι βώς 'ΐία έκθεσις τον έν Βερολίνω Αχστρια/οϋ πρέοΰεοΰς λΐάρι; τα- τα τόν Μάρτιον τον 1902. Ή έ- πεμβασι; τον Κάϊζερ δέν τιοννατο νά κριθη ώ; ακαιοος. έηρ' όσον αι'- τό; ό Φραγκΐσν.ο; Ίωσΐ|φ τόν "εί¬ χεν έπανριλημιιένως παρ«/:α?.ί:'σει νά έπήιβη σννδιαλλιχκτικώς. »Προέτεινε λοιπόν ό Γ'ουλ'ίλ- υο; είς τόν Φραγκίσκον '1ο?<ΐήφ δ- Γτα>; ά-τοστρίλη εί: τόν βασιλέα Βί-
κτωοα Έιιμανοι·ήλ εν τηλργράφΐ]-
μα μέ Την ακόλουθον διατυπώση1:
«Έγώ είιισι γέρων καί έπιθιιιώ
ΐτρίν άποθάνω νά κατ«&έσω ίνα
στέφανον -/αί νά δεηθώ εν Ρώμΐ)
επί τοϋ τάφοΐ' τοΰ π'αλαιοΰ μου σνιι
μάχου καί φίλον». Ό αύτοκράτωρ
τής Γεραανία; έσκί'πτετο, ότι ιιία
επίσκίψις, τή; όποία; τό αΐτιον θά
πτο ιιία σκέψιζ τόσον εΰλαβή; καί
εί·γ£νή;, δαθΐω; θά αυν?νίν?ι -<αί θά κατέκτα την ψι·/ήν των Ίτα- λών. Αύτός δέ ό Πάπα; δέν θά ,τροέβαλλΓν άΛΤΐρρήντϊΐς, ίΐεδομέ- νον, ότι θά κατηρτίίετο εν πρό- νρομαα τό οποίον θά έλάιιβανεν ΰπ' όψει την ενθιξίον τοΰ Βατικα- ΛΌϋ. Άφοΰ θά ιιετέΰαινεν είς τό Πάνθεον μετά τοϋ βασίλειος τής Ίτα>.ίας, δ ΦρανκΤσκο; 'Τωσήφ
•θά έαΐσκέπτετο τόν Π άπαν καί
μόνον κατόπιν ·θά εγίνετο ή επίοη-
μος επίσκεψις είς τό Βατικανόν.
Οί Ιταλοί, έξ άλλου, ί^ά ειιενον εί-
χαριστΓ,'-ΐένοι, διότι ή τιρΐϋΐτη πρά¬
ξις τοΰ Φραγκίσκον Ιωσήφ, με¬
ταβαίνοντος είς Ρώμην θά ήτο η έ-
πίσκεψΐ; τον τάφον ενός βασιλέως
ττ); Ίταλίσς.
»Ό ποέσβΐ'; Μόρις έπτκρότησε
■θερμώς την πρότασιν τού Γουλιέλ¬
μου, άν καί ήτο πίπϊΐσίχένος, ότι
ό
ύφίστατο βαοΰ κτύπηαά, αν ό λέ- 9ά ποοσέκρονεν είς την ίχθοοτητα
αρώτερο: των βασιλέων παρέλει- ι των αι'λινών κύκλων τΓς Βιέννης,
πεν έπιιιόνως νά επισκεφθή τόν Και συνέβη όντως: κκεϊνο τό όποι-
ρ
πεν έπιιιόνως νά έττισκεφθί) τόν
Νέστορα των βασιλεχΌΐ'σών οίκο-
γενειών τής Είροοπης.
η
ον είχε φοβηθίί. Ό Φοαγ-ιΐο*·-»; Ί-
ο^σήορ δέν ήθέλησεν ή δέν ?>"7ε
δέν ήθέλησεν ή δέν
ςερ.
»Ύπηρχε δέ φότ3ος καί διά την
σωτηρίαν τής Τριπλή; Σνιιμαχί-
ας, διότι έν τέλει έγεννήιιη το έρώ-
τημα, τί είδον; (τυμμαχία θά ήτο
έκείνη, οταν οί ν~»γρ«ψα·τΓς αν·-
τήν άντέφευγον νά συναντηθοΰν,
I-
νω επρόκειτο νά γίντ> έπίοκε»|ι;
καί είς τόν Πρόεδρον τής Γαλλι-
Α8ΤΟΒΙΑ ϋ,. Ι.—
Ό «ΈΘνικός Κηρυξ» καί
δλαι αί έ·κδόβ£ΐς τού «ω-
λοΰνται παρα τφ ζ»χ»Ρ°"
πΧαοτείω τοΰ κ. Αλκιβι¬
άδου Δάδου, «β -19
ΡΟΤΤΕΒ ΑΥΕ.
Έκλεκτά 6ι6λία ίχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «'Εθνικοΰ ΚτΊουκος>.
χ
Φερδινάνδον, όστις εύρισκόνιενος
έν Νεαπόλει καί διατρίι)Ντς ?πί τι¬
νάς έβδοιιάδας δεν έθϊώρησεν υπο¬
χρέωσιν νά άποδοοση (χρειλομένην
τιμήν είς τού; ιιονάοχας τή; χώ-
βτ—, ττ ό?τοίβ τόν«φιλο|^νρ{, ποο-
φα»ισθϊίς ότι είς την ταξειδκοτι-
κήν ψατισθίκην τού δέν εΐ?εν όν¬
******
ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΆΓΟΛΛδΝ*
ΣΥΛΑΟΤΒ 11η: Βιβλίον εις πολνχρωμοτ χαΐ έχτάχτως «αλλί-
νεχνιχψ έκδοσιν* Δι 'Ασμα, Μανδολΐνο, Βιολι η Κλαρΐνσ.
ΠΕΡΐΕΧΟΜΕΝΑί Γνναϊκα Ποΰ Σκοτώνει, (Άγόρι Μόν
Έλα Ξνπνα....),— Φέρτε Μου Νά Πιω, Άπάχιχο Τραγονδι,—
Τό Ταγκό Τής 'Αγάπης,— Γλυχειά Ρετζίνα,— Τα Πρώτο 'Ε-
ρωτικό Φιλ'ι—- Σκλάβα Τοΰ Τρανοΰ Πασά, Άραβιχο Ροχ Τη>(,
Νά Γιατί Πίνω Καί Μεθώ!,— Καρδερίνα Καί ό Φλώρος, Ά-
«Ό ^ν "Ροζιτα",— Άχι Γιατρβ Μόν,- Μάννα Καί Γυιός—-Μί¬
αν Μονην Ποθώ—- Τό Μορτάκι— Τό 'Αλονάχι^-Πεισματάρα,
Σνρτος,— Ό Γε'ροζ,— Κάτω Στό Γιαλό,— Τα Μπαρμπεράκια,-
Ψάλτη Θά Φε'ρω 'Αρχάγγελο,—Καρδιά Π' 'Αγάπη Όρφανή,-
Θυμδσαι Κείνη Τή Βραδυά· ♦ * * * * Γιμάτα* Δολ. 1.00
ΤΕΜΑΧΙΑ ΔΙΑ 1ΠΑΝ0 ΚΑΙ ΑΣΜΑ, 25« ΕΚΑΣΤΟΝ
672 Γνναΐκα Ποΰ Σκοτώνει
649 Σ&ύσαν Τά'Όνειρά Μου
658 "Αχ Γιατρέ Μόν,— ΤόΛ
654 Τό Μορτάκι. (Κατινάκι
656 Καροτσιέρης, μέ λόγια
651 θνμδσαι», Στό Οΐηβΐπ»
667 Καρδιά π' 'Αγάπη όρφανή
€68 Γλυκειά Ρετζίνα
648 Πρόπο Έρωτικό ΦιλΙ
650 Ταγκό Τής Άγάπης
657 _,ι δθΓβΙΙα (ΖάΛΛ«ον)
&53 Τρέλλες Καί Χορό
662 Μίαν Μόνην Ποθώ
655 Τό Άλανάχι
666 Νά Γιατί Πίνω καί Μεθώ
652 Μ' "Ενα Φιλί Σου.
Πλείστα αλλα τεμίχια χαϊ 6ι6λία διά όλα τα οργανα ί>ά ενζετβ είς
τονγεηχόν τιμοχατάλονον τονοΓχο» "ΑΠΟΔΛΩΝ". Ο. Ο. Ό. χαραγ-
γελΐαι άποστέλλονται αν&ημερόψ, ηαζά χον μονσιχβχώλον σας η άχεν-
'" -1- -·--*-...... ί»/ας
Μϋ8Ι0 00., 301 π. 41ύ 81τ., ΝΕΐν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ότι θά έπϊίΐύαει νά σννχντηθίί Ιια"
ζΰ τού εί; την Βοι·δαττεστ);ν. Μέ
εν τάκτ εξαιρετικόν, ό Ίταλό; βα¬
σιλεύς, άναγγΓλλων την επίσκεψίν
τού εις την Οΰγ/ηιν.ήν πρα,τειοΐ'-
σαν, ττθίλΐ νά απαλλάξη τόν Φραγ¬
κίσκον Ιωσήφ τής υποχρεώσεως"
νά τώ αΛ-τατοδώση την επίσκεψίν
εις την Ρώμην.
— Μετά κόπον θά έπίο-ττνέ τΐ£,
νράφει ή «Τάγγίΐιπλατ» τοΰ Βίρο
λίνσυ, άλλ' είνε γενονό; 6ρτ>Λο·ΐΊΐε-
νον απο τον πρεσβνν Μάρις, ότι
βν τό λογικόν τουτο σχέδιον δΐν
έπραΛ ιιατοποιήιτη -και αν έκ τούτου
προέκνψαν σοβαραί πε(>ιτ.λο*αί εις
τα: σχέοεις Αυστρίας καί Ιταλίας,
τούτο όφείλεται αποκλειστικώς βίς
την Ίδιοτροπίαν τή: Αΰτοκοατεί-
ρας 'Ελισάβετ, ή οττοία — ούδε-
■τοτε εγνώσθη διατί - Ιδήλ'οσΓν. ό¬
τι δέν είχεν οΐτε έπιθιιιίαν οϋτε
καιρόν νά ιιεταβϊί είς την Βουοα-
πε'στην. Εντέυθεν ή απάντησις ή
Λποία εδόθη είς τόν έν Βιί'νντι πρέσ
6υν τη; Ιταλίας Ροαπιλάντ, όστις
πάσαν άλλην απάντησιν ανέμενεν,
Συνοδευομένη υπό τοΰ "Έκτον Πεζικοϋ Συντάγματος, ή Παλατά Φρουρά τής Νέας Υόρκης, παρήλασεν εσχάτως
έκ το ϋάρχηγείου της μέχρι τής Έκκλησίας "Ολων των Άγγέλων, δπου έτελεσε μνημόσυνον.
ότι ό Αΐ'τοκράτωο θά εδέχετο λίαν
ει>χαρίστΌς την επίσκεψιν τοϋ 6α-
σιλέω; Οΐ"χ6ερτΌΐυ, δχι διιοκ; είς
ΒουδαΜέστην, άλλ' είς Βιέννην.
Ό Ιταλός πρέσδνς, εις τόν ότιοί-
ον δέν ί^σαν άγνωστοι οί λόγοι δι'
οί"; ό μονάρχΓ,ς τ«η· είχεν άποφασί-
ση νά επισκεφθή την Βονδααέστην
τόσσν κατεπλάγη, ώστε πρίν ή αε-
ταδ(όστ( είς την Ρώμην την απάν¬
τησιν την οποίαν έλαβεν, έθεώοη-
σε καλόν νά ερωτήση τό ΰΐ
1ί
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μετοχικά καί Άποθεματικά Κεφάλαια .. Δρχ.
Καταθέσεις ό.νω των................Δρχ.
1.193.000.000.
5.350.000.000.
Σ
7 ννΑΙ_1_ 3ΤΚΕΕΤ
'Εκδίδει 'Επιταγάς, Πιστωτικάς Επιστολάς (
οί ΟεάΊΊ) καί υηιίΐβά1 Οιεοΐίδ, πληρωτεα είς αΰτού-
σια Άμερικανικά Δολλάρια.
'Επιταγάς είς δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλεγραφικά έμβάσματα όπουδήποτε της Ελλάδος.
Ελληνικά χαρτοΛ'ομίσματα καινουργή των τελευταίων
έκδόσεων.
Οί επιθυμούντες δύνανται νά προμηθευθώσιν τάς έπι-
ταγάς τής 'Εθνικης Τραπέζης της Ελλάδος άπό τάς άντα-
ποκριτρίας Άμερικανικάς Τραπέζας, ή άπ' εύθείας άπό
τό έν Νέα Ύόρκτι Κατάστημά μας.
_.ι' οίανδήποτε πληροφορίαν γράψατέ μας ά-
μέαως η επισκεφθήτε, μας.
ον των Εξωτερικών της Αυστρίας,
ά ί ΐ ^ί
ξρ ης
μήπως κατά τίχτ, νεΐχε οχιιι^τί ΐτα-
ρεξήγησίς τι". Άλλ' δταν ελ^Ι&ε
την 6ε6αίοχΐιν, ίίτι ό Φρ&γκϊσνος
Ίοισήφ ε.τε{Κ·μει, ίνα ή έπίτχει[ις;
γίνη είς αΐτήν την Βιένν·ηΛ' να'ι δ-
χι α7Λαχοϋ, μετε*>ί6ασε την άπάν-
τηπσιν. πεπεισμένος ότι δ αντοκρά-
τ'αο έπιαενίον διά την Βιέννην θό
ι'ίθίλε νά ά<ρήση όπίθς έννοτϊθϊ), ότι παοά τάς-τροθλεπομένας διαμαρτι·- ρίας τον Βατικανοϋ, θα άνταπέδι- 8ε την έ.τίσκέψιν είς τί]ν πρωτεύ¬ ουσαν της 'Γίολίας. ΙΜΕί» μικρά άπογοήτευ- αις. «Έτηλεγράφηοεν υπό το πνεΰ- μα τούτο είς την Ίταλυίήν αίιλήν καί σΐ'νεπϊία των άνακοινο>σεων
τοϋ πρέσοεως, ό βασιλεύς Ούαβώρ-
τος καί ή βαο'ίλκτσα Μαογαρίτα
μετέβησαν είς την Βιέννην. Μία
πικρά ομος άπογοήτενσις έπΐεφι;-
λάσσετο είς τόν Ίτόλον Λρ?σΐουν,
δταν, προσεγνιζούσ»>ς τής ί-τοχής,
καθ' ήν ό Φί>αγκΐσκος 'Ιωσήίί έ¬
μελλε νά άνταπβυώστ) την !'πίσν.ε-
ψιν, ί>ρο;τή·0·η αν θά ήτο ειΧτρόσ-
δεν.το; ή έΓΓίσχ.εψις αί'τη. γενοαέ-
νη είς την Μόνναν, ή είς τυ ΓεΛα-
κόν Στοατηγεΐον τόον μεγάλιυν γι>·
μνασίων. Είς τόν κόμητα Κ?
ίό Ε
Τ6 Καλλίτερον καί Πρακτικώτερον
Πασχαλινόν Δώρον, είναι μίαΈ-
πιταγίι τής Έθνικής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος
ΟΓΙΜ
7 ννΑΙ_Ι_ 3ΤΚΕΕΤ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩϊ
ΓΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ Β1.Ο&, 5υΐΤΕ 744
33 50. 0Ι.ΑΗΚ 5ΤΗΕΕΤ,
μ μη
ίνπουο/νόν των Εξωτερικών της
Αυστρίας τότί) ό οποίος 6ΐΓβί6α-
σε την αίτησιν τοϋ Αύτοκρ·Γίτορο^
ό Ιταλός πρί'σβνς Ροιι-τιλάντ ρ·
δήλωσε ξη?ώς, ότι <>εν ·θά .ιεταβί-
6αζε τό έρώττκια καί ότι η εν Βιίν
λ·τι γενομένη ε-τίον.ει[»ις δέν ήί»ί·να-
το νά άνταπΐυΛοθη η ίΐόνον εις; την
'ϊταλικήν προϊτενουσαν. Ό Καλνό
κυ προσεπάθησε νά επα«είν»ι, χοο-
ρίς διιως νά επιτύχη, καί τότε ΐπ?-
φόοτισε τόν έν Ροοίτ) πρεσβυν τής
Αυστρία; νά υποβάλη τ/|ν αίτησιν
απ' εύθείας είς την 'ίταί.ι/.ήν Κυ¬
βέρνησιν. Ή απάντησις νπηοξε
πλήρως σχηφίανος υ| την (Ττάσιν
τού Ρομπιλάντ. ότι δηλ. ή αλτετί
σκεψις 5έν θά ήτο εν.τρόσ5εκτος
η μόνον είς Ρ(>>ιιην.
ϊ·"Ο,τι σΐ'Λ'έβη κατόπιν, είναι
γνιοστόν Ό Φρανκϊσκος Ίίοσής
δέν ιιετεβη είς Ρώμην καί αί σχέ¬
σει; των δΰο Αϋλών καί των ιενι'χν
κρατών, σνΛ'δεομένοον διά ιιια; συν
ΐ>ηκης σΐ'μμαχίας, διεταράχθησαν
βαθέιο; κηΐ έκ τοίτου καί σλλο>ν
έπακολονθησΟΛτων επιει σοδάιο'. Ύ-
πεν&Ηχιίζεται ή χανδρυ£ΐδ·ής ππς.ά-
λειψις, ή δια,τραχΟεΤσα ΐπό τΓ
τε τροακο οιαε στο/.ην.
·»Καί !ΐετά τόν θάνατον τοϋ 6ο-
σιλέως Οϊ<α6έοΐτοχ% τα πρ<ίγματα έχειροτέςει·σαν, ϋέχρι τοΰ σ»μιεί- ου, ωστε τό ΒερολΪΛΌΛ' νά άνησυ χήστ] σοβαρώς;. Κατά τό 1ί'Ο2, ε- τος ν.ατά τό οποίον θά έ'πρεπε νά ανανεωθίί ή Τριπλή Συμμαχία, -/αί. δ Βίκτίορ Εμμανουήλ Γ" ανελθών είς τόν θρόνον ιιετά τύν θάνατον τοϋ ΐΒατρό; τού, ήτοιιιάζετο "ά ν.α- αη κανΌνικά; έπισκέ^Έΐς εις τα; Εύρωπαϊκά; Ανλάζ, ή ιιήλίοσ1.; τοΰ νέου 6ασ1λεο^ς ότι ·θά ά-τεκλείετο εκ τοϋ δρο}ΐολογίου τού ή Βιέννη, δέν ελ?.εη|'εν άπό τοΰ νά προχαλέστι βαθείαν ΐντΰπωσιν παρά τ)", Ι'ερ- μανικη Ανλη. Εφάνη τότε πρόδη¬ λον, ότι τό αοναρχικόν γόητρον θά ύί βύ ύ κής Δη'ΐοκρατία;. Μέ τόν κίνδυ¬ νον δέ όστι; ηπείλει την Τρι.τλήν Σι·μμαχίαν ετίθετο έξ ϊσ·η· ?ν κιν- δυνοο αιτή ή Εύοωαιαϊκή ειρήνη 'Επεζητρΐτο διά τουτο νά Γ-νρεθΓ, ενας τρό.τος, διά τον δποίου θά ί^τε τρεπετο είς τόν Φραγκίσκον Ιω¬ σήφ, νά επανορθώση τό άυίν.ημα τό οποίον εΤχε διαποάξπ ΣχετινΛ; μέ την προσωπικήν επί τοϋ ττροκε; μένου ενεοΛΈΐαν τοϋ αΰτοκ.ρ«ίτο- ρος Γουλιέλμου ρίπτει φ'7*, ά:.οι βώς 'ΐία έκθεσις τον έν Βερολίνω Αχστρια/οϋ πρέοΰεοΰς λΐάρι; τα- τα τόν Μάρτιον τον 1902. Ή έ- πεμβασι; τον Κάϊζερ δέν τιοννατο νά κριθη ώ; ακαιοος. έηρ' όσον αι'- τό; ό Φραγκΐσν.ο; Ίωσΐ|φ τόν "εί¬ χεν έπανριλημιιένως παρ«/:α?.ί:'σει νά έπήιβη σννδιαλλιχκτικώς. »Προέτεινε λοιπόν ό Γ'ουλ'ίλ- υο; είς τόν Φραγκίσκον '1ο?<ΐήφ δ- Γτα>; ά-τοστρίλη εί: τόν βασιλέα Βί-
κτωοα Έιιμανοι·ήλ εν τηλργράφΐ]-
μα μέ Την ακόλουθον διατυπώση1:
«Έγώ είιισι γέρων καί έπιθιιιώ
ΐτρίν άποθάνω νά κατ«&έσω ίνα
στέφανον -/αί νά δεηθώ εν Ρώμΐ)
επί τοϋ τάφοΐ' τοΰ π'αλαιοΰ μου σνιι
μάχου καί φίλον». Ό αύτοκράτωρ
τής Γεραανία; έσκί'πτετο, ότι ιιία
επίσκίψις, τή; όποία; τό αΐτιον θά
πτο ιιία σκέψιζ τόσον εΰλαβή; καί
εί·γ£νή;, δαθΐω; θά αυν?νίν?ι -<αί θά κατέκτα την ψι·/ήν των Ίτα- λών. Αύτός δέ ό Πάπα; δέν θά ,τροέβαλλΓν άΛΤΐρρήντϊΐς, ίΐεδομέ- νον, ότι θά κατηρτίίετο εν πρό- νρομαα τό οποίον θά έλάιιβανεν ΰπ' όψει την ενθιξίον τοΰ Βατικα- ΛΌϋ. Άφοΰ θά ιιετέΰαινεν είς τό Πάνθεον μετά τοϋ βασίλειος τής Ίτα>.ίας, δ ΦρανκΤσκο; 'Τωσήφ
•θά έαΐσκέπτετο τόν Π άπαν καί
μόνον κατόπιν ·θά εγίνετο ή επίοη-
μος επίσκεψις είς τό Βατικανόν.
Οί Ιταλοί, έξ άλλου, ί^ά ειιενον εί-
χαριστΓ,'-ΐένοι, διότι ή τιρΐϋΐτη πρά¬
ξις τοΰ Φραγκίσκον Ιωσήφ, με¬
ταβαίνοντος είς Ρώμην θά ήτο η έ-
πίσκεψΐ; τον τάφον ενός βασιλέως
ττ); Ίταλίσς.
»Ό ποέσβΐ'; Μόρις έπτκρότησε
■θερμώς την πρότασιν τού Γουλιέλ¬
μου, άν καί ήτο πίπϊΐσίχένος, ότι
ό
ύφίστατο βαοΰ κτύπηαά, αν ό λέ- 9ά ποοσέκρονεν είς την ίχθοοτητα
αρώτερο: των βασιλέων παρέλει- ι των αι'λινών κύκλων τΓς Βιέννης,
πεν έπιιιόνως νά επισκεφθή τόν Και συνέβη όντως: κκεϊνο τό όποι-
ρ
πεν έπιιιόνως νά έττισκεφθί) τόν
Νέστορα των βασιλεχΌΐ'σών οίκο-
γενειών τής Είροοπης.
η
ον είχε φοβηθίί. Ό Φοαγ-ιΐο*·-»; Ί-
ο^σήορ δέν ήθέλησεν ή δέν ?>"7ε
δέν ήθέλησεν ή δέν
ςερ.
»Ύπηρχε δέ φότ3ος καί διά την
σωτηρίαν τής Τριπλή; Σνιιμαχί-
ας, διότι έν τέλει έγεννήιιη το έρώ-
τημα, τί είδον; (τυμμαχία θά ήτο
έκείνη, οταν οί ν~»γρ«ψα·τΓς αν·-
τήν άντέφευγον νά συναντηθοΰν,
I-
νω επρόκειτο νά γίντ> έπίοκε»|ι;
καί είς τόν Πρόεδρον τής Γαλλι-
Α8ΤΟΒΙΑ ϋ,. Ι.—
Ό «ΈΘνικός Κηρυξ» καί
δλαι αί έ·κδόβ£ΐς τού «ω-
λοΰνται παρα τφ ζ»χ»Ρ°"
πΧαοτείω τοΰ κ. Αλκιβι¬
άδου Δάδου, «β -19
ΡΟΤΤΕΒ ΑΥΕ.
Έκλεκτά 6ι6λία ίχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «'Εθνικοΰ ΚτΊουκος>.
χ
Φερδινάνδον, όστις εύρισκόνιενος
έν Νεαπόλει καί διατρίι)Ντς ?πί τι¬
νάς έβδοιιάδας δεν έθϊώρησεν υπο¬
χρέωσιν νά άποδοοση (χρειλομένην
τιμήν είς τού; ιιονάοχας τή; χώ-
βτ—, ττ ό?τοίβ τόν«φιλο|^νρ{, ποο-
φα»ισθϊίς ότι είς την ταξειδκοτι-
κήν ψατισθίκην τού δέν εΐ?εν όν¬
******
ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΆΓΟΛΛδΝ*
ΣΥΛΑΟΤΒ 11η: Βιβλίον εις πολνχρωμοτ χαΐ έχτάχτως «αλλί-
νεχνιχψ έκδοσιν* Δι 'Ασμα, Μανδολΐνο, Βιολι η Κλαρΐνσ.
ΠΕΡΐΕΧΟΜΕΝΑί Γνναϊκα Ποΰ Σκοτώνει, (Άγόρι Μόν
Έλα Ξνπνα....),— Φέρτε Μου Νά Πιω, Άπάχιχο Τραγονδι,—
Τό Ταγκό Τής 'Αγάπης,— Γλυχειά Ρετζίνα,— Τα Πρώτο 'Ε-
ρωτικό Φιλ'ι—- Σκλάβα Τοΰ Τρανοΰ Πασά, Άραβιχο Ροχ Τη>(,
Νά Γιατί Πίνω Καί Μεθώ!,— Καρδερίνα Καί ό Φλώρος, Ά-
«Ό ^ν "Ροζιτα",— Άχι Γιατρβ Μόν,- Μάννα Καί Γυιός—-Μί¬
αν Μονην Ποθώ—- Τό Μορτάκι— Τό 'Αλονάχι^-Πεισματάρα,
Σνρτος,— Ό Γε'ροζ,— Κάτω Στό Γιαλό,— Τα Μπαρμπεράκια,-
Ψάλτη Θά Φε'ρω 'Αρχάγγελο,—Καρδιά Π' 'Αγάπη Όρφανή,-
Θυμδσαι Κείνη Τή Βραδυά· ♦ * * * * Γιμάτα* Δολ. 1.00
ΤΕΜΑΧΙΑ ΔΙΑ 1ΠΑΝ0 ΚΑΙ ΑΣΜΑ, 25« ΕΚΑΣΤΟΝ
672 Γνναΐκα Ποΰ Σκοτώνει
649 Σ&ύσαν Τά'Όνειρά Μου
658 "Αχ Γιατρέ Μόν,— ΤόΛ
654 Τό Μορτάκι. (Κατινάκι
656 Καροτσιέρης, μέ λόγια
651 θνμδσαι», Στό Οΐηβΐπ»
667 Καρδιά π' 'Αγάπη όρφανή
€68 Γλυκειά Ρετζίνα
648 Πρόπο Έρωτικό ΦιλΙ
650 Ταγκό Τής Άγάπης
657 _,ι δθΓβΙΙα (ΖάΛΛ«ον)
&53 Τρέλλες Καί Χορό
662 Μίαν Μόνην Ποθώ
655 Τό Άλανάχι
666 Νά Γιατί Πίνω καί Μεθώ
652 Μ' "Ενα Φιλί Σου.
Πλείστα αλλα τεμίχια χαϊ 6ι6λία διά όλα τα οργανα ί>ά ενζετβ είς
τονγεηχόν τιμοχατάλονον τονοΓχο» "ΑΠΟΔΛΩΝ". Ο. Ο. Ό. χαραγ-
γελΐαι άποστέλλονται αν&ημερόψ, ηαζά χον μονσιχβχώλον σας η άχεν-
'" -1- -·--*-...... ί»/ας
Μϋ8Ι0 00., 301 π. 41ύ 81τ., ΝΕΐν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ίΙ
ΤΟΥ ΔΙΕΥΒΥΝΤΟΥ ΤΗΣ
β Τ
ΑΘΗΝΑΙ, 6 Απριλίου· — Ό
Δ'.ε!>9.,ντής τής ίδρυομένης Γεωρ-1
γ:·/.ής Τραπέζης χ. Μυλωνάς ανε-
ν,οίνωϊί σημερον τα εξής:
«Πρός τα μέλη των Γεωργικων
Έπ-.μελτττηρίων, άτινα πβριέδαλον
■Αϊθ'δλον τό Κράτος μέ την θερμήν
^χοστηριξίν των την ύχοψηφιότητα
μοο ώς Γερουσιαστοΰ, άπευθύνω τάς
εγκαρδίου μου ευχαριστίας *αί πα-[
ραλαλώ νά μέ δικαιολογήση^, διο-1
τ-. ^ραιτοΰμαι ήδη της ύχοψηφιότη-1
τος άποδεχ&είς την πρότασιν τοϋ
Π ρωθ.»πουργοΰ νά άναλάδω την δι¬
οίκησιν τής Γίωργικής Τραπέζης.
03τω μοί διανοίγεται μικράν της
χολιτικής ευρύτερον στάδιον έξντηγγ|
ρετήσεως τής Γεωργίχής τάξεως ^
ί) τής έκχροτωπήϊεως αυτής έν τή!
Γεωργία. Αί δάσεις, επί των όποί-Ι
ών Θά στηριχθή ή άνεξάρτητος καί,
μή Κρατική Γεωργική Τραπέζα εί-1
ναι έδραίαι. Οί σημαντικαί άφ' ενός]
τόροι,'ϊι' ών έφοδιάζεται η έν λόγω
Τραπέζα ·καί άφ' ετέρου ή κατά τα
ττρώτα δηματ* καί μέχρι τής άπο-
χτ-ήμιΐύς υπο τής Γεωργιχής Τρα¬
πέζης ϊδίου κατάλληλον χροσωχι-
χο5 χρησΐμοχοίητίς έν χολλοίς τής
πείρας καί οργανώσεως της Έθνι-
κής Τραπέζης, ή εξασφάλισις μάλι-
στα τής σσνεργασίας τώ κ. Κορ^ή,
όστις απεδέχθη νά αναλάβη την προ-,
εϊρίαν τοϋ Διοικητικοΰ ΣΰμδοΑίθ!)
τής Τραπέζης μοί έμχνέουν πλήρη
αίσΐϊϊοξίαν ίιά την εύοϊοσιν μεγά¬
λον π:οορισμΌ·3 τοϋ νέου ίϊ,ΐύματος.
«Διά νά άφοσιωθώ λοΐπσν μέ ό¬
λας μοϋ τάς Δυνάμεις είς την απο¬
στολήν ταύτην άχερίσπατττος άπό οι¬
ανδήποτε άπασχόλησιν &}ζωρ·τρα
καδήκον νά παραιτηθή καί αυτής
τής ύποψηφιότητος τοϋ γερουσιαστοϋ
Άαίτοι δέν νπάρχβι νομικάν ά^υμδί-
βαστον τοϋ άξιώματος τούτου πρός
την θέσιν τοϋ Δΐΐΐκητοϋ της ΤΛωρ-
γιν.ής Τραπέζης, άλλ' οιχποΗΓτηιόν
/ώλυμα έκ των πραγμάτων. Έν
τω^ μεταξύ θά δυνη-Θω νά ίργχσΰά
άπό τούδε έν σΐΛ»€ργ<ζσίο; μέ τδν κ. Κορ^ζή δ(ά τόν ·καταρτισμον τής ιδρυτικής συμδάσεως καί την πα¬ ρασκευήν έν γένει τής οργανώσεως κα: λειτουργιας τής μεγάλης νέ- «ς Τραπέζης». ΠΒΣ 8ΐΠ1ίΐΠΐΙΐΡ1 ΤΟΝ τής 'Ε^νικης Τρα¬ πέζης είς το Κράτος. ΑΘΗΝΑΙ, 5 Απριλίου. — Πα¬ ραλλήλως πρός τάς διαχραγματεύ- «ις δι άτήν ίδρυσιν καί λειτουργίαν 'ης Γεωργικής Τραπέζης διεξάγοΜ- ~αι μετ^ξύ Κυβερνήσεως καί ΈΘνι- >·ης Τραπέζης συνομιλίαι διά τάς
προθεσμίας καί τδν τρόπον με τόν
«οίον «ά γ{νη υπό τής Τραπέζης
η *αταδολή των 560 οκατομμορί-
«»ν δραχμών, άτινα κατά την τ^φω-
ν'« διά τα καλύμματα τής κυκλο-
?°?'«ς θά άπ&δοθοΰν είς τό Κράτος.
Κ-ίτβ τάς μέχρι τούδε άκολουθουμέ-
νίϊ εις τάς διαπραγματεύσεις αύ-
'«ς γενικάς γραμμάς ή 'Εθνική
ζ «ά χαταδάλτ) είς τδ Δημό-
ς 5 χρ<3νικοΰ διαστή- ής πογρ-,ιφής ^ς -μ_ πρώτα 110 έκατομμύ- οΤα, ώς γνωστόν, ή κυδέΐ- '^'ς 8«*θετει διά γενικώτερον σκο- Χ0' "^««ί^βως των άπόρων τάξε- ων· Εη. των ύπολοίχων 450 έκα- τα όποία θά 8(ατε0ο&ν ^σιν τής 'Αγροτικής Πί- το πρώτον μέρος, κάτι όλι- ν τοϋ ήμίΤβος ^ έξοφλη&ή ;' ^δεσεως όφείλών τοϋ κρά- ^ς πρός ^την Εθνικήν Τράπεζαν. χετικη συμφωνία 8έν φαίνεται ον να υπογραφή πρό των έκλο- της Γί |3ί ό τα ;, ιδίως διότι απο- * μέ την λειτουργίαν τής •Μ Τραπέζης. Τα Νέα Βαπτιστικά ΜΑΡΚΑΣ ΌΡΡΟ .αιε. Είναι ανωτέρα πάσης συγκρίσεως Πλουσιώτερα είς ειδή—Καλλίτερα είς ποιότητα—Τα ευθηνοτερα Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά προσφέρη τόσον ώραΐα καί τόσον ευθηνά βαπτιστικά διότι τα κατασκευαζει είς ποσότητας μέ τα τελειότερα μέσα. Τα ειδή μας είναι φημισμένα καί άγαπητά εις τόν Ελληνισμόν της 'Αμερικής επί μακράν σειράν έτών. Π ροσέχετε νά εχουν τα βαππστικά τό δνο- μα καί την μάρκαν μας. Πωλσΰνται είς άξιόπιστα 'Ελληνικά Καταστήματι "Αν σάς είναι δύσκολον νά π^ομηυ^υθητε τα νέα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ' ευθείαν είς ημάς. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ. 3ΗΟυΥΚΟΟΜ$ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ Ν. ΥΟΡΚΗ ϋΟΚΚΟδ ΒΚΟ8, Ιπο., ι Ε. 33Γά 81., Νβνν ΥοΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ, 3ΑίΟΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ΜΑΕΙΕ ΒΟΚΕΟ8, 17 Κιιθ Βαοΐιαιιΐηοηΐ, Ραήδ ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ίΙ
ΤΟΥ ΔΙΕΥΒΥΝΤΟΥ ΤΗΣ
β Τ
ΑΘΗΝΑΙ, 6 Απριλίου· — Ό
Δ'.ε!>9.,ντής τής ίδρυομένης Γεωρ-1
γ:·/.ής Τραπέζης χ. Μυλωνάς ανε-
ν,οίνωϊί σημερον τα εξής:
«Πρός τα μέλη των Γεωργικων
Έπ-.μελτττηρίων, άτινα πβριέδαλον
■Αϊθ'δλον τό Κράτος μέ την θερμήν
^χοστηριξίν των την ύχοψηφιότητα
μοο ώς Γερουσιαστοΰ, άπευθύνω τάς
εγκαρδίου μου ευχαριστίας *αί πα-[
ραλαλώ νά μέ δικαιολογήση^, διο-1
τ-. ^ραιτοΰμαι ήδη της ύχοψηφιότη-1
τος άποδεχ&είς την πρότασιν τοϋ
Π ρωθ.»πουργοΰ νά άναλάδω την δι¬
οίκησιν τής Γίωργικής Τραπέζης.
03τω μοί διανοίγεται μικράν της
χολιτικής ευρύτερον στάδιον έξντηγγ|
ρετήσεως τής Γεωργίχής τάξεως ^
ί) τής έκχροτωπήϊεως αυτής έν τή!
Γεωργία. Αί δάσεις, επί των όποί-Ι
ών Θά στηριχθή ή άνεξάρτητος καί,
μή Κρατική Γεωργική Τραπέζα εί-1
ναι έδραίαι. Οί σημαντικαί άφ' ενός]
τόροι,'ϊι' ών έφοδιάζεται η έν λόγω
Τραπέζα ·καί άφ' ετέρου ή κατά τα
ττρώτα δηματ* καί μέχρι τής άπο-
χτ-ήμιΐύς υπο τής Γεωργιχής Τρα¬
πέζης ϊδίου κατάλληλον χροσωχι-
χο5 χρησΐμοχοίητίς έν χολλοίς τής
πείρας καί οργανώσεως της Έθνι-
κής Τραπέζης, ή εξασφάλισις μάλι-
στα τής σσνεργασίας τώ κ. Κορ^ή,
όστις απεδέχθη νά αναλάβη την προ-,
εϊρίαν τοϋ Διοικητικοΰ ΣΰμδοΑίθ!)
τής Τραπέζης μοί έμχνέουν πλήρη
αίσΐϊϊοξίαν ίιά την εύοϊοσιν μεγά¬
λον π:οορισμΌ·3 τοϋ νέου ίϊ,ΐύματος.
«Διά νά άφοσιωθώ λοΐπσν μέ ό¬
λας μοϋ τάς Δυνάμεις είς την απο¬
στολήν ταύτην άχερίσπατττος άπό οι¬
ανδήποτε άπασχόλησιν &}ζωρ·τρα
καδήκον νά παραιτηθή καί αυτής
τής ύποψηφιότητος τοϋ γερουσιαστοϋ
Άαίτοι δέν νπάρχβι νομικάν ά^υμδί-
βαστον τοϋ άξιώματος τούτου πρός
την θέσιν τοϋ Δΐΐΐκητοϋ της ΤΛωρ-
γιν.ής Τραπέζης, άλλ' οιχποΗΓτηιόν
/ώλυμα έκ των πραγμάτων. Έν
τω^ μεταξύ θά δυνη-Θω νά ίργχσΰά
άπό τούδε έν σΐΛ»€ργ<ζσίο; μέ τδν κ. Κορ^ζή δ(ά τόν ·καταρτισμον τής ιδρυτικής συμδάσεως καί την πα¬ ρασκευήν έν γένει τής οργανώσεως κα: λειτουργιας τής μεγάλης νέ- «ς Τραπέζης». ΠΒΣ 8ΐΠ1ίΐΠΐΙΐΡ1 ΤΟΝ τής 'Ε^νικης Τρα¬ πέζης είς το Κράτος. ΑΘΗΝΑΙ, 5 Απριλίου. — Πα¬ ραλλήλως πρός τάς διαχραγματεύ- «ις δι άτήν ίδρυσιν καί λειτουργίαν 'ης Γεωργικής Τραπέζης διεξάγοΜ- ~αι μετ^ξύ Κυβερνήσεως καί ΈΘνι- >·ης Τραπέζης συνομιλίαι διά τάς
προθεσμίας καί τδν τρόπον με τόν
«οίον «ά γ{νη υπό τής Τραπέζης
η *αταδολή των 560 οκατομμορί-
«»ν δραχμών, άτινα κατά την τ^φω-
ν'« διά τα καλύμματα τής κυκλο-
?°?'«ς θά άπ&δοθοΰν είς τό Κράτος.
Κ-ίτβ τάς μέχρι τούδε άκολουθουμέ-
νίϊ εις τάς διαπραγματεύσεις αύ-
'«ς γενικάς γραμμάς ή 'Εθνική
ζ «ά χαταδάλτ) είς τδ Δημό-
ς 5 χρ<3νικοΰ διαστή- ής πογρ-,ιφής ^ς -μ_ πρώτα 110 έκατομμύ- οΤα, ώς γνωστόν, ή κυδέΐ- '^'ς 8«*θετει διά γενικώτερον σκο- Χ0' "^««ί^βως των άπόρων τάξε- ων· Εη. των ύπολοίχων 450 έκα- τα όποία θά 8(ατε0ο&ν ^σιν τής 'Αγροτικής Πί- το πρώτον μέρος, κάτι όλι- ν τοϋ ήμίΤβος ^ έξοφλη&ή ;' ^δεσεως όφείλών τοϋ κρά- ^ς πρός ^την Εθνικήν Τράπεζαν. χετικη συμφωνία 8έν φαίνεται ον να υπογραφή πρό των έκλο- της Γί |3ί ό τα ;, ιδίως διότι απο- * μέ την λειτουργίαν τής •Μ Τραπέζης. Τα Νέα Βαπτιστικά ΜΑΡΚΑΣ ΌΡΡΟ .αιε. Είναι ανωτέρα πάσης συγκρίσεως Πλουσιώτερα είς ειδή—Καλλίτερα είς ποιότητα—Τα ευθηνοτερα Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά προσφέρη τόσον ώραΐα καί τόσον ευθηνά βαπτιστικά διότι τα κατασκευαζει είς ποσότητας μέ τα τελειότερα μέσα. Τα ειδή μας είναι φημισμένα καί άγαπητά εις τόν Ελληνισμόν της 'Αμερικής επί μακράν σειράν έτών. Π ροσέχετε νά εχουν τα βαππστικά τό δνο- μα καί την μάρκαν μας. Πωλσΰνται είς άξιόπιστα 'Ελληνικά Καταστήματι "Αν σάς είναι δύσκολον νά π^ομηυ^υθητε τα νέα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ' ευθείαν είς ημάς. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ. 3ΗΟυΥΚΟΟΜ$ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ Ν. ΥΟΡΚΗ ϋΟΚΚΟδ ΒΚΟ8, Ιπο., ι Ε. 33Γά 81., Νβνν ΥοΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ, 3ΑίΟΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ΜΑΕΙΕ ΒΟΚΕΟ8, 17 Κιιθ Βαοΐιαιιΐηοηΐ, Ραήδ ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899
*ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ι ΤΗ 25Η ΜΑΡΤΙΟΎ
ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ ΤΟΥ ΑΘΑΝΛΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ
Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΜΕΡ ΒΡΥΩΝΗ.- ΕΝΑΣ ΦΙΑΟΣ ΤΟΥ ΑΑΗ ΠΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟ-
ΡΙΑ.» ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΥ ΙΪΙΕΤΑ ΤΟ ΟΑΝΑΤΟ ΤΟΥ.-· ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝ ΕΜΠΙ-
ΣΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ- ΤΟ ΔΠΡΟ ΤΗΣ ΕΥΓΝηΜΟΣΥΝΗΣ.- ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ
ΤΟΥ ΤΟΥΦΕΚΙΟΥ ΤΟΥ ΑΟΑΝΑΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ— ΠΑΣ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΧΕΡΙΑ
"Οταν έςεστράτευσεν ό 'Ομέρ
Βρυώνης κατά τής Στερεάς Ελ¬
λάδος, επήρε μαζύ τού καί τόν Σα-
ΐμ μπεη Κοστούρη, ενα ίσχυρό Τουρ-
καλδανό ποί» εμενε στήν Καστοριά
όπως δείχνε·. καί το όνομά τού (οί
Τοϋρκοι την Καστοριά την λέν «Κο-
οτοάρ), καί ό οποίος ήταν φίλος έγ-
κάρϊιος τοϋ Άλή πασσά" των Ιωαν¬
νίνων.
Μετά την μάχην της Άλαμάνα;,
ΐτήν όποία ό Δίάκος, άφοΰ πολέμησε
αάν λιοντάρί, συνελήφθη καί σου€λί-
στηκε ζωντανός, ό Σαΐμ Μπέης
εζήτησεν άπο τον 'Ομέρ Βρυώνη γιά
ένθίμιο, το τοοφέκι τοΰ ηρωος. Ό
"Ομέρ Βρυώνης έσπευσε νά ίκανο-
ποιήση την έπιθομία τού φίλου τοϋ
καί ετσι τδ τθ!>φ·έκ: τού Διάκου πε¬
ριήλθε <ττά χέρια τού Σαΐμ Μπέη. * * * "Οταν θανατώθηκε δ Άλή πασ- ΕΛΛΗΝΙΚΑ. ΚΛΠ. ΚΛΠ. τίς, ό Σαΐμ Μπέης πήρε ενα με- γάλο μέρος των τ)ησαυρών το» καί τό επήγε στήν Καστορ'.ά, γ;ά νά τό Ηϊτοαλίση καί ν ά τό δώση στοΰς διαδόχους το». Άλλά ό Σουλτάνος, ό οποίος τό εμαθε αύτό, τόν κάλεσ·ε στήν Πόλη γιά νά τοΰ παραδώση τούς 6ησαι>-
ρούς τοΰ Άλή, ο! όποΓοι, δΐκαιώμα-
τι πολέμου, άνήκαν πειά σ' αυτόν.
Ό Σαΐμ. δλέποντας πειά δτ: είχε
σιιντριδή τελείως ή δύναμις τοϋ Ά¬
λή Πασσά καί δτι δέν μποροϋσε ν'
άπειθηση στή Σθίίλτανική διαταγή,
αναγκασθη*» νά ΰπακοΰση σ' αύτη.
Ό Σουλτίνος δμως, καλώντάς
τον στήν Πόλη, έσκόπευε νά τόν δη-
λητηρίάση γιά νά τόν ξεφορτωθη
μιά κα! καλή.
Αΰτό τό αντελήφθη ενας Έλλη¬
νας, εμπιστος τοΰ Σο»λτάνο». Τρι-
αντάφυλλος Χατζηπάντος όνομαζό-
μενος, άπό τό Μπογατσι/.ό, τής Κα-
στοριάς, ό οποίος, έπειδή ήταν συμ-
πατριώτης τοΰ Σαΐμ, 6έλτ)— νά τδν
σώση. Κατώρθωσε λοΐπόν νά μετα-
πείση τόν ΣοΆτάνο, λέγοντάς το«
δέν Ιχρεπε νά κάνη κανένα κακό στο
Σαίμ, γιατί, άν τον «τκότωνε, θά
έξαγρίωνε δλη την άρδαν.τιά, ή
«V-
ποία τον έλάτρευε.
Ό Πατ-.σάχ άκουσε τίς ΰποδεί-
ξε-.ς αΐιτές τοϋ Έλληνος έμπίστο»
τού καί ό Σαίμ έγΰρισε ζωντανδς
στήν Καστοριά, δοξάζωντας τόν Άλ
λάχ καί εύχαριστώντας τόν Ίησο3
Χριστό, χού φώτισε ενα όχαδό το»
νά μεσολαβήση καί νά τον σώσγ;.
_ _ _
* * *
Π
καί οί όοδ-ές των Τούρ__
γ&ρισζν στοίις τόποϋς των. Μεσα σ
αύτες ήταν χαί δ Σαΐμ, ό οποίος γύ-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
1Ι>Υ·ΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοικητή;: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΩ ΤΟΝ.....
δρχ. Ι.2Ο5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
αρχ. 5.70Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΜΑΙΟΕΝ Ι.ΑΝΕ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'ΥΑθκατάστημα Όδοϋ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ-
«ς Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγχρατίου. — 'Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρϊνιον, ΑΙγι.
•ν, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφισσα, 'Αργοστόλιύν, "Αρτα, Ά ταλάντη, Βάμο- Βερ.
οοια, Βόλος, Γρεβενά, Γΰθειον, Δημητσόνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάχυνθος, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύδοίας), Ίωάννινα, Καβαλλα,
Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νη, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρισσα, Λεδάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Νανπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Πβξοί Πά-
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέβεζα, Πΰλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σνρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαίνκίς, Χανία, Χίο;.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Μχΐται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς χαΐ είς ξένα ν«κ
ιιίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέα; είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, τ) διαρκεϊς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τα Γδιβν νόμισμα, Ης τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσις.
ΟΙ τόκοι των χαταθέσεων είναι έλεύθεροι φόβον, τόδέ χαρτόσημον τής έκδόσΐο»;
των όμολογιών είναι είς 6 ά ο ο ς τής Τ β α·τ έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αΰτ8
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
Ρ') Είς Συνόλλαγμα
'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια)
•Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'Επί Παρισίων (Φράγκα)
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας;) ■
'Επί Τουρκίας (Λίρας)
'Επί Γερμανίας (Κεΐί
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο έτησΐβς
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'ΕΜ Πσρισίαν (Φράγκα) 2ο)ο ετησίως
< 1)1 ο)ο έτησί»; «1)!ο)οέτη<ΐί«ΐ>ς
8 1)2ο)οίτηΛ»ς
2 ο)ο ετησίως
Ι1)2ο)οέτηβίβ;
2-1)2 ο)οέτησ<«ς $ο)οέτηονβς 2 1)2ο)ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: α') Είς Δραχμάο Διαρκείας 6 μην»* 41)4ο)οίτηοίο>-
Διαρκείας 1 Ιτους 4 Ι)2ο)ο ίτησί»;
Αιαρκειας 2 έτωΎ βο)οέτηοί<Β- Διαρκείας 4 έτ&ν 6 1)2ο)οέτησϊα>ς
Διαρκείας 5 έτών 6ο)οΙτησίω;
Διαοκειας 10 Ιτών χαΐ π).έον . 7ο)οίτησίο>-
Ρ')Εϊς Συνάλλ: Έ.-τί Ν. Ύόοχ (Δολ.)
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ).
Αιαρκείας β μηνών 4 1)8 ο)ο έτηοίβ-
Διαρκείας 1 Ιτονς 4 1)4ο)οέτησίιβς
Διαρκείας 2 έτ&ν 4 1)*ο)οέτησί»;
Διαρκείας 4 Ιτ&ν 5 ο)ο Ιτηοί»;
Αιαρκεια; 6 έτών καί πλέον · 1)2 ο)βέτηοία>-
4 1)2 ίτησιβ;
4 β)· Ιτηοίας
4 ο)ο έτησίοες
5 ο) ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
4 *)ο «ύ
ΚΑΤΑΘΕ2ΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
·') Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέας Υόρκης (μέχρι Ιί.ΟΟΟ)
Επί Λονδίνου (μεχρι Λιρ. ,Ανγλ. 400)
'Επί Παρισίων (μί"χρι Ργ3. 20.000)
Επί Ιταλίας (μέχρι 1.x. 20.000)
τ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000)
Ή 'ΥΛ-οβοίβ Τί}ί Τραπέζης είναι Ας τΐιν ΛιάΝσιν τβϊν έν Άμίρικί όμογενδν διά νά τοίς παράσχη πβ-
•αν δυνατήν πληροφορίαν καί δτ-νατην ευκολίαν, «- ί»{λον ζ—τ>—ι. Άπιυθυνθτττ» «ι1 έ-~ολής ί) —λεγο».
Άντιπροσωπεία ίν Σικάγφ:
ΡΙΒ3Τ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΒΑΝΚ Β^^^, διιΐίβ 744,
3» 5ο. α»Γΐι 5ί., ΟΙιίοββο, Π1.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ό Χένρυ Ντόχερτυ, 58ετής, τό πλουσιο>τερο, ώς λέγεται, γεροντοπαλλήκα-
οον έν Άμερικχ), μέ την «νεαρόν» τού συμβίαν.
ρισε στήν Καστοριά, χωρίς νά
τίχοτε άαό Έλλτ,ν.κο δόλ·..
Όταν ήτύχασαν πιεά τα πράγμ»-
τχ ό σωτήρας τοϋ Σαΐμ καί εμπί-
στος τοΰ Σθΰλτάνο;* Τριαντάφυλλος
Χατζηπάντος ά^οφάχτιτε νά ■πάη στο
χωρία τού γιά νά ιδή τοΰς $!-/.ο6;
τού.
Μά γιά νά τάγ, στο Μ-ογατΐΓ/.ό
ϊ-ρίζζ νά περάση άζ' την Καστοριά.
Μόλις δμως ό Σα^χ Μπέης Ιμαθε
ότι ό Χατζηζάντος βρ;'—κ.εταε στήν
Καστΰριά εΰγνωα,ονώντάς τον. τόν
φιλθΓενησί άρ-χετές ήμέρίς στ' άρ-
χοντ:/.ό τοο, τοΰ έκανε έξ;!,:ετ:·Αε;
! δ έ ΰ
τιμες ν.α!, δταν έχείνος εφ'ογε, τοΰ
ε3ωσε καί μερΐκούς καβ'αλλαρεοος,
νά τον σονοϊ-εόσουν γ:' άσφάλεια ώς
τό Μπογατητικό.
Σ' ενα άχο τα μεγαλοπρεχή τρα-
~έζ·.2 ·—ου ΐΓ,2ρέτ)εσεγ δ Σαίμ ζρος
τιυ.ήν τοϋ Χατζηπάντου, ό τελευ-
ταΐος εΐδε κρεμασμένο στον τοϊχο
τό τουφέκ! τοϋ Διάκοϋ, το όποίο χω¬
ρίς νά ξέρη σέ ποίον άνην.ε, τοΰ
ά'ρεσε καί δλο το έκύτταζ*.
—Ξέρεις τινος είν' αύτο ό?έ Χα-
τζηχάντθ, τόν ρώτησε ό Σαΐα Μπέ¬
ης, 6λέ«>ντας -ήν περιέργε'.ά τού.
—"Οχι χού νά το ξέρω, Μχέη
μοο!
—Ενός παλληκαρά ίικοϋ σας,
πού τόν χιάσαν οί Τοΰρκοι ζωντανό
καί τέν &α«-άν!σαν.
Καί τοϋ διηγήθηκε την ί~ορία
τής μάχης της Άλαμάνας καί τόν
θάνατο τοϋ Άθανασίου Διάκοϋ.
—Κι' έγώ, έχρόσβεσβ, γιά νά βυ-
μοϋμαι αύτο τό παλληκάρι έζήτησα
άχό τόν Όμέρ Βρΰώνη τό τουφέκι
τού καί μοί τδϊωκε!
Καί επειτα άχο λίγο ειπε:
—Άλλά, ήφοϋ σοΰ άρέτη. στο
ί!
Στή δεύτερη καταστορφή το5
Μπογατσικοΰ κάηκε τό ξύλ'.νο μέρο:
τοΰ τουφε-Αΐοΰ τοϋ Διάκοο κι' άπόμε:-
νε μόνον ό μετάλλ-.νος σ·λΐλετό?
τού.
Κά'πο'.ος πολ:τ;·/.ός ΰπ&5ιο:κηττ;:
είς -ήν Καστορ-.ά, ν,ατά τό 1917.
καί επε:τα Χομάρχης στό 1918.
ό οποίος εααθϊ τα τής ίστορίας τ&3
ι το^φεκιοΰ αύτοΰ, έπρότε:νε στήν Κ^-
I
δέρνησι νά τ' αγοράση άπό τόν Ζα;χ-
πούνα %ο νά τό Λατχθέση ττό Έ-
! θ'/ολογίχό Μουσΐίο στήν Άθήνα.
ι Δέν έλαβε ομως, όπως σ;μίαίνει
συνήδως σ' αύτές τις περιστάσε'.ς,
κάμω.! άάχάντησι.
Κ:' ετσι τα λείψανα τ^5 το-υφε-
κ:οΰ -τοΰ μεγάλου ήρωο ςτής έπανα-
στάσεως μενο»ν άν.όαα /.τήμα το5
| Ζαμπούνα, ό οποίος λέε; δτι τό δπλο
αύτό, προτοΰ καή, ήταν ενα άληθ'.νό
' θαΰμα τέχνης.
,Απάνω στό ξυλινο μέρος τοΰ κον-
τακιοΰ, τό όποΐΌν κατεστράφη εν-
, τελώς άπό την φωτία, υπήρχαν κεν-
τημένθί άζό έλεφχ>τοκόκκαλο δια-
φοροι σταυροί καί α>,λα Ορη<ΐ7.ευτ:- γ.α έμ'λτ/;-ΐτα. ΚΑ ΠΟΙΟΣ "Έτσι τό τουφέκι τοϋ Διάκου εχε- σε ιτάλι σέ χέρια έλληνικά. Πέρασε άχο τότε ιτολΰς καιρός. Πέθανε ό Σαΐμ, πέθανε ό Σοι>λ-
τάνος, ό νέος Σουλτότ-ιος ευρήκε νέ-
ο«ς άντ>ρώ5:ους τής έ(χ—στοσύνης
^ γιά την αύλή τού κι' ό Χατζη¬
έ ά
ς, γέρος πειά, γυρισε στό χω-
ριό τοο για νά τελειώστ) τίς ήμέ-
Κ ύ δ ί
ρες ττ». Κ<γζ φτωχύνει δμως -καί ζ«ϋ<χε «ε «νια καί σε στέρησι μεγά- λη. Γι' αάτό, λίγο πρίν πεθάνη, πού- λησε τό τοοφέκι τοΰ Αθανασίθϋ Διά- κου καί ένα ώρολόγι τού στό συμπα- τριώτη τοο Ιωάννην Ζαμπούναν. * * · ό Χατζϊ—άντος καί το τοοφέ'κι έμεινε κτήμα πειά τού Ζαμ- χούνα. Πέρασαν %αη άλλα χρόνιατ, άρχι- σανχόλεμοι χαί άγώνες στή Μακε- ίονία χαί ίϋό φορές έή στό Μχογατσικο. ΑΘΗΝΑΙ, 5 Απριλίου — Είς τό εμπορικόν έπιμελητήριον σονήλ- θεν ή αρμοδία έπιτροπή καί συνεζη¬ τησεν επί των γενικών άρχών τής διαδικ}<τίας τής δεβαιώσεως των φόρων, ήτοι: α') Τής ΰ—οβολής της δηλώσεως, 6') Τής καθίερώσεως διπλοΰ συστηματος επιτροπών, συμ- δουλευτικής καί δικαστ-.κής, γ') Τής παροχής δ'.κα-.ώματος είς τόν εφορον, πρός αναθεώρησιν των άπτ>
φάκών των τή αίτήσε! τοΰ φορο-
λογουμένου.
Ή έπιτροπή ελαδε την άπόφαβ·ιν
όπως παραμείνη άθηιτον τό υπάρχον
σύστημα των προθεσμίαν ίιά την
κατχδολήν των φόρων Κατά την
έπακολουθήσασαν συζήτησιν επί τής
κατά κατηγορίας δεδαιώσεως των
φορολογιών έξητά*θϊ) τό ίσχϋον «ύ-
στημα επί τής 4ης χατηγορίας, ή¬
τοι τοΰ επιτηδεύματος, καί των έμ-
χορικών καί βιομηχανικήν έπιχει-
ρήσεων. Καθ* δσον άφορά μέν την
φορολογίαν τού έπΐτηδ-ευματος ε¬
λήφθη απόφασις όπως ισχύση διαδι-
κασία 6εδα:ώσεως άνάλογος πρός
την υφισταμένην, ώς πρός τάς εμ¬
πορικάς δέ έπιχειρήσεις ή
σις θά συνεχισθή σήμερον.
Άγοράζετε τα βιδλία σας άπό
Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν.
Ι ΤΗ 25Η ΜΑΡΤΙΟΎ
ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ ΤΟΥ ΑΘΑΝΛΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ
Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΜΕΡ ΒΡΥΩΝΗ.- ΕΝΑΣ ΦΙΑΟΣ ΤΟΥ ΑΑΗ ΠΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟ-
ΡΙΑ.» ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΥ ΙΪΙΕΤΑ ΤΟ ΟΑΝΑΤΟ ΤΟΥ.-· ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝ ΕΜΠΙ-
ΣΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ- ΤΟ ΔΠΡΟ ΤΗΣ ΕΥΓΝηΜΟΣΥΝΗΣ.- ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ
ΤΟΥ ΤΟΥΦΕΚΙΟΥ ΤΟΥ ΑΟΑΝΑΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ— ΠΑΣ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΧΕΡΙΑ
"Οταν έςεστράτευσεν ό 'Ομέρ
Βρυώνης κατά τής Στερεάς Ελ¬
λάδος, επήρε μαζύ τού καί τόν Σα-
ΐμ μπεη Κοστούρη, ενα ίσχυρό Τουρ-
καλδανό ποί» εμενε στήν Καστοριά
όπως δείχνε·. καί το όνομά τού (οί
Τοϋρκοι την Καστοριά την λέν «Κο-
οτοάρ), καί ό οποίος ήταν φίλος έγ-
κάρϊιος τοϋ Άλή πασσά" των Ιωαν¬
νίνων.
Μετά την μάχην της Άλαμάνα;,
ΐτήν όποία ό Δίάκος, άφοΰ πολέμησε
αάν λιοντάρί, συνελήφθη καί σου€λί-
στηκε ζωντανός, ό Σαΐμ Μπέης
εζήτησεν άπο τον 'Ομέρ Βρυώνη γιά
ένθίμιο, το τοοφέκι τοΰ ηρωος. Ό
"Ομέρ Βρυώνης έσπευσε νά ίκανο-
ποιήση την έπιθομία τού φίλου τοϋ
καί ετσι τδ τθ!>φ·έκ: τού Διάκου πε¬
ριήλθε <ττά χέρια τού Σαΐμ Μπέη. * * * "Οταν θανατώθηκε δ Άλή πασ- ΕΛΛΗΝΙΚΑ. ΚΛΠ. ΚΛΠ. τίς, ό Σαΐμ Μπέης πήρε ενα με- γάλο μέρος των τ)ησαυρών το» καί τό επήγε στήν Καστορ'.ά, γ;ά νά τό Ηϊτοαλίση καί ν ά τό δώση στοΰς διαδόχους το». Άλλά ό Σουλτάνος, ό οποίος τό εμαθε αύτό, τόν κάλεσ·ε στήν Πόλη γιά νά τοΰ παραδώση τούς 6ησαι>-
ρούς τοΰ Άλή, ο! όποΓοι, δΐκαιώμα-
τι πολέμου, άνήκαν πειά σ' αυτόν.
Ό Σαΐμ. δλέποντας πειά δτ: είχε
σιιντριδή τελείως ή δύναμις τοϋ Ά¬
λή Πασσά καί δτι δέν μποροϋσε ν'
άπειθηση στή Σθίίλτανική διαταγή,
αναγκασθη*» νά ΰπακοΰση σ' αύτη.
Ό Σουλτίνος δμως, καλώντάς
τον στήν Πόλη, έσκόπευε νά τόν δη-
λητηρίάση γιά νά τόν ξεφορτωθη
μιά κα! καλή.
Αΰτό τό αντελήφθη ενας Έλλη¬
νας, εμπιστος τοΰ Σο»λτάνο». Τρι-
αντάφυλλος Χατζηπάντος όνομαζό-
μενος, άπό τό Μπογατσι/.ό, τής Κα-
στοριάς, ό οποίος, έπειδή ήταν συμ-
πατριώτης τοΰ Σαΐμ, 6έλτ)— νά τδν
σώση. Κατώρθωσε λοΐπόν νά μετα-
πείση τόν ΣοΆτάνο, λέγοντάς το«
δέν Ιχρεπε νά κάνη κανένα κακό στο
Σαίμ, γιατί, άν τον «τκότωνε, θά
έξαγρίωνε δλη την άρδαν.τιά, ή
«V-
ποία τον έλάτρευε.
Ό Πατ-.σάχ άκουσε τίς ΰποδεί-
ξε-.ς αΐιτές τοϋ Έλληνος έμπίστο»
τού καί ό Σαίμ έγΰρισε ζωντανδς
στήν Καστοριά, δοξάζωντας τόν Άλ
λάχ καί εύχαριστώντας τόν Ίησο3
Χριστό, χού φώτισε ενα όχαδό το»
νά μεσολαβήση καί νά τον σώσγ;.
_ _ _
* * *
Π
καί οί όοδ-ές των Τούρ__
γ&ρισζν στοίις τόποϋς των. Μεσα σ
αύτες ήταν χαί δ Σαΐμ, ό οποίος γύ-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
1Ι>Υ·ΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοικητή;: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΩ ΤΟΝ.....
δρχ. Ι.2Ο5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
αρχ. 5.70Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΜΑΙΟΕΝ Ι.ΑΝΕ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'ΥΑθκατάστημα Όδοϋ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ-
«ς Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγχρατίου. — 'Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρϊνιον, ΑΙγι.
•ν, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφισσα, 'Αργοστόλιύν, "Αρτα, Ά ταλάντη, Βάμο- Βερ.
οοια, Βόλος, Γρεβενά, Γΰθειον, Δημητσόνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάχυνθος, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύδοίας), Ίωάννινα, Καβαλλα,
Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νη, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρισσα, Λεδάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Νανπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Πβξοί Πά-
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέβεζα, Πΰλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σνρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαίνκίς, Χανία, Χίο;.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Μχΐται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς χαΐ είς ξένα ν«κ
ιιίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέα; είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, τ) διαρκεϊς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τα Γδιβν νόμισμα, Ης τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσις.
ΟΙ τόκοι των χαταθέσεων είναι έλεύθεροι φόβον, τόδέ χαρτόσημον τής έκδόσΐο»;
των όμολογιών είναι είς 6 ά ο ο ς τής Τ β α·τ έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αΰτ8
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
Ρ') Είς Συνόλλαγμα
'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια)
•Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'Επί Παρισίων (Φράγκα)
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας;) ■
'Επί Τουρκίας (Λίρας)
'Επί Γερμανίας (Κεΐί
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο έτησΐβς
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'ΕΜ Πσρισίαν (Φράγκα) 2ο)ο ετησίως
< 1)1 ο)ο έτησί»; «1)!ο)οέτη<ΐί«ΐ>ς
8 1)2ο)οίτηΛ»ς
2 ο)ο ετησίως
Ι1)2ο)οέτηβίβ;
2-1)2 ο)οέτησ<«ς $ο)οέτηονβς 2 1)2ο)ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: α') Είς Δραχμάο Διαρκείας 6 μην»* 41)4ο)οίτηοίο>-
Διαρκείας 1 Ιτους 4 Ι)2ο)ο ίτησί»;
Αιαρκειας 2 έτωΎ βο)οέτηοί<Β- Διαρκείας 4 έτ&ν 6 1)2ο)οέτησϊα>ς
Διαρκείας 5 έτών 6ο)οΙτησίω;
Διαοκειας 10 Ιτών χαΐ π).έον . 7ο)οίτησίο>-
Ρ')Εϊς Συνάλλ: Έ.-τί Ν. Ύόοχ (Δολ.)
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ).
Αιαρκείας β μηνών 4 1)8 ο)ο έτηοίβ-
Διαρκείας 1 Ιτονς 4 1)4ο)οέτησίιβς
Διαρκείας 2 έτ&ν 4 1)*ο)οέτησί»;
Διαρκείας 4 Ιτ&ν 5 ο)ο Ιτηοί»;
Αιαρκεια; 6 έτών καί πλέον · 1)2 ο)βέτηοία>-
4 1)2 ίτησιβ;
4 β)· Ιτηοίας
4 ο)ο έτησίοες
5 ο) ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
4 *)ο «ύ
ΚΑΤΑΘΕ2ΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
·') Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέας Υόρκης (μέχρι Ιί.ΟΟΟ)
Επί Λονδίνου (μεχρι Λιρ. ,Ανγλ. 400)
'Επί Παρισίων (μί"χρι Ργ3. 20.000)
Επί Ιταλίας (μέχρι 1.x. 20.000)
τ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000)
Ή 'ΥΛ-οβοίβ Τί}ί Τραπέζης είναι Ας τΐιν ΛιάΝσιν τβϊν έν Άμίρικί όμογενδν διά νά τοίς παράσχη πβ-
•αν δυνατήν πληροφορίαν καί δτ-νατην ευκολίαν, «- ί»{λον ζ—τ>—ι. Άπιυθυνθτττ» «ι1 έ-~ολής ί) —λεγο».
Άντιπροσωπεία ίν Σικάγφ:
ΡΙΒ3Τ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΒΑΝΚ Β^^^, διιΐίβ 744,
3» 5ο. α»Γΐι 5ί., ΟΙιίοββο, Π1.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ό Χένρυ Ντόχερτυ, 58ετής, τό πλουσιο>τερο, ώς λέγεται, γεροντοπαλλήκα-
οον έν Άμερικχ), μέ την «νεαρόν» τού συμβίαν.
ρισε στήν Καστοριά, χωρίς νά
τίχοτε άαό Έλλτ,ν.κο δόλ·..
Όταν ήτύχασαν πιεά τα πράγμ»-
τχ ό σωτήρας τοϋ Σαΐμ καί εμπί-
στος τοΰ Σθΰλτάνο;* Τριαντάφυλλος
Χατζηπάντος ά^οφάχτιτε νά ■πάη στο
χωρία τού γιά νά ιδή τοΰς $!-/.ο6;
τού.
Μά γιά νά τάγ, στο Μ-ογατΐΓ/.ό
ϊ-ρίζζ νά περάση άζ' την Καστοριά.
Μόλις δμως ό Σα^χ Μπέης Ιμαθε
ότι ό Χατζηζάντος βρ;'—κ.εταε στήν
Καστΰριά εΰγνωα,ονώντάς τον. τόν
φιλθΓενησί άρ-χετές ήμέρίς στ' άρ-
χοντ:/.ό τοο, τοΰ έκανε έξ;!,:ετ:·Αε;
! δ έ ΰ
τιμες ν.α!, δταν έχείνος εφ'ογε, τοΰ
ε3ωσε καί μερΐκούς καβ'αλλαρεοος,
νά τον σονοϊ-εόσουν γ:' άσφάλεια ώς
τό Μπογατητικό.
Σ' ενα άχο τα μεγαλοπρεχή τρα-
~έζ·.2 ·—ου ΐΓ,2ρέτ)εσεγ δ Σαίμ ζρος
τιυ.ήν τοϋ Χατζηπάντου, ό τελευ-
ταΐος εΐδε κρεμασμένο στον τοϊχο
τό τουφέκ! τοϋ Διάκοϋ, το όποίο χω¬
ρίς νά ξέρη σέ ποίον άνην.ε, τοΰ
ά'ρεσε καί δλο το έκύτταζ*.
—Ξέρεις τινος είν' αύτο ό?έ Χα-
τζηχάντθ, τόν ρώτησε ό Σαΐα Μπέ¬
ης, 6λέ«>ντας -ήν περιέργε'.ά τού.
—"Οχι χού νά το ξέρω, Μχέη
μοο!
—Ενός παλληκαρά ίικοϋ σας,
πού τόν χιάσαν οί Τοΰρκοι ζωντανό
καί τέν &α«-άν!σαν.
Καί τοϋ διηγήθηκε την ί~ορία
τής μάχης της Άλαμάνας καί τόν
θάνατο τοϋ Άθανασίου Διάκοϋ.
—Κι' έγώ, έχρόσβεσβ, γιά νά βυ-
μοϋμαι αύτο τό παλληκάρι έζήτησα
άχό τόν Όμέρ Βρΰώνη τό τουφέκι
τού καί μοί τδϊωκε!
Καί επειτα άχο λίγο ειπε:
—Άλλά, ήφοϋ σοΰ άρέτη. στο
ί!
Στή δεύτερη καταστορφή το5
Μπογατσικοΰ κάηκε τό ξύλ'.νο μέρο:
τοΰ τουφε-Αΐοΰ τοϋ Διάκοο κι' άπόμε:-
νε μόνον ό μετάλλ-.νος σ·λΐλετό?
τού.
Κά'πο'.ος πολ:τ;·/.ός ΰπ&5ιο:κηττ;:
είς -ήν Καστορ-.ά, ν,ατά τό 1917.
καί επε:τα Χομάρχης στό 1918.
ό οποίος εααθϊ τα τής ίστορίας τ&3
ι το^φεκιοΰ αύτοΰ, έπρότε:νε στήν Κ^-
I
δέρνησι νά τ' αγοράση άπό τόν Ζα;χ-
πούνα %ο νά τό Λατχθέση ττό Έ-
! θ'/ολογίχό Μουσΐίο στήν Άθήνα.
ι Δέν έλαβε ομως, όπως σ;μίαίνει
συνήδως σ' αύτές τις περιστάσε'.ς,
κάμω.! άάχάντησι.
Κ:' ετσι τα λείψανα τ^5 το-υφε-
κ:οΰ -τοΰ μεγάλου ήρωο ςτής έπανα-
στάσεως μενο»ν άν.όαα /.τήμα το5
| Ζαμπούνα, ό οποίος λέε; δτι τό δπλο
αύτό, προτοΰ καή, ήταν ενα άληθ'.νό
' θαΰμα τέχνης.
,Απάνω στό ξυλινο μέρος τοΰ κον-
τακιοΰ, τό όποΐΌν κατεστράφη εν-
, τελώς άπό την φωτία, υπήρχαν κεν-
τημένθί άζό έλεφχ>τοκόκκαλο δια-
φοροι σταυροί καί α>,λα Ορη<ΐ7.ευτ:- γ.α έμ'λτ/;-ΐτα. ΚΑ ΠΟΙΟΣ "Έτσι τό τουφέκι τοϋ Διάκου εχε- σε ιτάλι σέ χέρια έλληνικά. Πέρασε άχο τότε ιτολΰς καιρός. Πέθανε ό Σαΐμ, πέθανε ό Σοι>λ-
τάνος, ό νέος Σουλτότ-ιος ευρήκε νέ-
ο«ς άντ>ρώ5:ους τής έ(χ—στοσύνης
^ γιά την αύλή τού κι' ό Χατζη¬
έ ά
ς, γέρος πειά, γυρισε στό χω-
ριό τοο για νά τελειώστ) τίς ήμέ-
Κ ύ δ ί
ρες ττ». Κ<γζ φτωχύνει δμως -καί ζ«ϋ<χε «ε «νια καί σε στέρησι μεγά- λη. Γι' αάτό, λίγο πρίν πεθάνη, πού- λησε τό τοοφέκι τοΰ Αθανασίθϋ Διά- κου καί ένα ώρολόγι τού στό συμπα- τριώτη τοο Ιωάννην Ζαμπούναν. * * · ό Χατζϊ—άντος καί το τοοφέ'κι έμεινε κτήμα πειά τού Ζαμ- χούνα. Πέρασαν %αη άλλα χρόνιατ, άρχι- σανχόλεμοι χαί άγώνες στή Μακε- ίονία χαί ίϋό φορές έή στό Μχογατσικο. ΑΘΗΝΑΙ, 5 Απριλίου — Είς τό εμπορικόν έπιμελητήριον σονήλ- θεν ή αρμοδία έπιτροπή καί συνεζη¬ τησεν επί των γενικών άρχών τής διαδικ}<τίας τής δεβαιώσεως των φόρων, ήτοι: α') Τής ΰ—οβολής της δηλώσεως, 6') Τής καθίερώσεως διπλοΰ συστηματος επιτροπών, συμ- δουλευτικής καί δικαστ-.κής, γ') Τής παροχής δ'.κα-.ώματος είς τόν εφορον, πρός αναθεώρησιν των άπτ>
φάκών των τή αίτήσε! τοΰ φορο-
λογουμένου.
Ή έπιτροπή ελαδε την άπόφαβ·ιν
όπως παραμείνη άθηιτον τό υπάρχον
σύστημα των προθεσμίαν ίιά την
κατχδολήν των φόρων Κατά την
έπακολουθήσασαν συζήτησιν επί τής
κατά κατηγορίας δεδαιώσεως των
φορολογιών έξητά*θϊ) τό ίσχϋον «ύ-
στημα επί τής 4ης χατηγορίας, ή¬
τοι τοΰ επιτηδεύματος, καί των έμ-
χορικών καί βιομηχανικήν έπιχει-
ρήσεων. Καθ* δσον άφορά μέν την
φορολογίαν τού έπΐτηδ-ευματος ε¬
λήφθη απόφασις όπως ισχύση διαδι-
κασία 6εδα:ώσεως άνάλογος πρός
την υφισταμένην, ώς πρός τάς εμ¬
πορικάς δέ έπιχειρήσεις ή
σις θά συνεχισθή σήμερον.
Άγοράζετε τα βιδλία σας άπό
Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν.
«.ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
1ί
ΠΟΛΩΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΕΡΩΣ Κ1.Α.Ι
άφοδ η
Ό Νικόλβς Ούρλωφ ήταν ενας'
τρ ομέρός Ρώσσος. Ήταν άνθρωπον
φ'τ:τΛο.ένος γιά νά ρίχνη κάτω όλό-
χληρ'α δάση, γιά νά καταγίνεται σέ
ίΐγα ΰπεράνθρωχα.
' Είχε δυνατάς τετράγωνους ώ-
μοος, "ΰπουλο καί σκληρό χρόσωχο,
'%<χ τό μέτωχό τού κύρτωνε σαν θό- λος πάνω άχό τα σμιχτά δλέφαρά τού 3που μιά χλακωτή μότη κοκκί- ν:ζ£, καί δχου τοϋφφες μαλλιών ε- τεΐταν δίξ'.ά καί άριστερά άπό Ινα δράκου. Έτυχε πολλές φορές .|κι« πέντε σαμπάνιες, νά σπά- Γ) μέ μ·.ά γροθιά όλόκληρο μαρμά- ρινο τραπέζι ή νά τσακκ" εν άσημέ- νιο χίχτο. Μιά <ρορά, σ' ενα κααχαρέ της Μονμάρτης,^χωρίς άλλα μά- ταια λόγια, χωρίς νά συνοφρυωθί Βιόλοο δούτη'ξε άίχό τό γ'.α-Αά τοΰ -αλτοΰ τού τόν κάμη ντ' Άρλαίν ν,α! τόν Τζό Μχάξτον, τόν καθ Ινα μέ τό ενα χέρι, καί τοΰς χέταξε εξω στό ίρόαο, έχειδή κυττόΰσαν την γυ- ναϊχ,ά τού μέ ίλέμματ* κίϊχως δ· —πτα. Ή Σόλια, ή γυναίκά τοο, μέ εΐχβ γοητέψει ώς τής ψοχής μου τα δά- 9η· Μοΰ ήταν αδύνατον νά την ά- κθΦΟγω, νά γίνω κύριος τοΰ έαυτοΰ λοο, νά λυτρωθώ άχό την χερίχλοκη καϊί'.απε,οαιστική λαννεία -ού ν..υλοΟ- α άπό την ώμορφιά της. Καί μία β-ο τίς δίάφορες φίλες μου δέ μέ χαταδέχτηκε, δέ μέ γοήτεψε, μέχρι αυτού τοΰ σημείοο. Αύτ ήδέν ήταν οϊ- τε γιά μιά στιγμή ή Τίια. Διαρκώς ίλλαζε καί θύμιζε τοί>ς χειό «ναλ-
λα—οαένους διαχώμοος εΐκόνας.
Βλέποντάς την, «φτιάνεται στό νοΰ
σας μ;ά άλαργινή σουλτάνα λαγγί-
μένη χοΰ άχλώνει τό λυγερό κορ-
μ( της, τό ντυμένο στά χθλύτιμα καί
άνάλαφρα μετάξια, ξαχλωμένη κά¬
τω άπό τα ΐρίδωμεν» άνα—Τ5δήμ.α-
τ« των νερών ενός συντριδχνιοϋ, έ-
νώ άπό χάνω της στροδιλίζονται τέ-
ταλα λουλουίιών χοτί χεταλοΰδες.
'Αγαποϋσα τα τολμηρά %οίί &χχ-
Χίνωτα νε;άτά της, τή σοδαρή καί
γλυ-κ,είά φωνή της χοΰ γινότανε χό-
τί-πότε «γρια <τδν τή χαραχονιάρι- *η γ,ρχυγη των χεριστεριών %.α ίχοΰ οτντηχοΰσε άργά καί σουρνότανε μα- ϊΐρυνή1. Έτοιμοΰάνατη σδν τόν ήχον των κυμάτων <τέ μιά ησυχη 6ρ«δυά τοό ■λαλοκαίριοΰ. Άγαχοΰσα την χά- ρη της Άαί τό σφβίγος τη-ς.Άγακΐθΰ- ?* την χόρη χού' μ ο ϋ 60μ;ζε τό ΐο ζω-ςφ,ένο άχό τα κίτρινα
φνλλα. Άγ<αχο5σα, αύτά χρό χάν- τών άγαποϋσα, τα μάτΐα της τα •ίράσινα καί τάδαθειά κβί τα μεγά- Αλ, μέ τή χαμένη, την μηστυριώδη τή δελουίένια εκφράση τους. Αυτή ίέν είχε τίχοτε κοινό άχά- *ω της. Δέν ύχοτασσότανε σέ κανέ- *«, « καμμιά ήβική, σέ καμμιά μό- ο·α.( Σιχαινότανε τής ψεύτικες άχο- λαυσεις ϊτίς όχοΤες άρκοΰνται οί χε- Ρ'-στότερες γυναίκες· Πολλές φορές ελεγε ξεσχίζον- ^ς τις χρ-οσκλήσεις σέ διάφορες «"ογ-Αεντΐώικις χοΰ την ένωγλοΰσαν : —Δέν χάω χουΰενά. Είμαι ενα «γΡ'μι έγώ! η Όταν δρισκότανδ εξω «τή φύσι ςίνβγινόταν* χάλι τό' μικοό κορί- τα:,χο" χορβύει χού τραγουίάει, χοΰ ■ΤΡ^χ-ί, χοΰ σκέχτεται άσυλλόγιστα λαι αχλοϊκά. Καί ήτανε χάλι, χρό ϊαντων δταν τό Πχρίσι την έμεθοΰ- »«, ενας «ηλυχός δαιμοναις χοΰ γλεν τ«ι, χοΰ σχιρουνίζβι τόν κίνδυνο, ϊον σχοτεινο άίελφό τής Ήδονής. Δεν ύζάρχει λόγος νά σας χώ μέ Κ-^τροχο αατώρθωσα νά συγκινή- ·» ε« τέλοος αύτη την χαράξενη Λβροιβ χοΰ 7)ταν κρυμμένη σ' ?«Λ «β·Λι άχό πάγο καί χώς έ νά Ι 22 Ο 22 νά τρέχη πρός την αδυσσο. Ό Νι/.ό- λας θά μάς ερριχνε δλους στήν άδοσ- σο χ,αί τόν έαυτό τοο μαζύ. Αύτη ή¬ ταν ή καταδίκη τού! Ρίχτηκα απά¬ νω τού. Τόν χτΰπησα πολλές φορές στό σδέρκο μέ τίς σφιγμένες γροθιές μου. Τόν μίσοσκότωσα. Τό αύτοκίνητο χωρίς όδηγό πειά ρίχτηκε χάνω στίς χέτρες ααί έχεί μάς άδειασε δλους. Ένα λεχτό μετά τό δυστύχημα άνοιξα τα αάτια. Είχα πληγωθή σέ διάφορα μέρη χολΰ έλαφρά. Ή Σόνΐα ήταν ξαπλωμένη δίχλα μου, κατίματωμένη. Ό Νικόλας χοΰ συν τρίφτηκβ απάνω τοο δλ' ή μηχανή έκείνη ή 6αρ«ιά δέν ήταν πειά, τ.χ- ρά Ινα άμορ'φο πτώμα. Γέμίσα Ινα φλοβσκί νερό καί ν.α- τώρθωσα νά συν&φέρω τή ■φίλτ;. μου. Τοτε έκείνη μ' Ιφτυσε κατά πρό- σωπο, καί σάν εχιδνα, χνιγμένη άπό άποστροφή καί σιχαμάρα, μοΰ φώνα- ;σ —Άνανίρε! "Ανανδρβ! ΑΝ01ΞΙΑΤΙΚΑ δΤΕΤδΟΝ Ή περίφημη Πήτσες Χήναν, χωρισμενη σύζυγος τοϋ γνωστοΰ έκατομμυοι- ούχου Μπάρμπα—Μπράουνιγκ, ή όποία τελευταίως ανεχώρησεν είς Γαλλίαν, συνοδευομένη υπό τής μητρός της, κ. Κάθεριν Χήναν. νέ σάν χαζός μχρός στίς έγχώριες ένδϋμ^τίες των κάτοικον καί στά τοχία -—οί> ά^λαζαν σχεϊόν σέ κάθε
στροφή τοΰ αύτοαΐνήτθ!* μα; κι' εχι-
νε μέ εςΐ'.ρετικό γοϋττο το ντέ-π'.ο
κονιάκ. Π ότε μου δέν εΐχα δή τόσο
καλό, τόσο ήσυχο, τόσο εύτυχισμένο.
Στο Κιμχέρ βρχίσε νά σκυθρωχά-
ζη, νά νβυριά^ΓΓ,. Π ρο~οίθο5σε ό-
μως ν ά Γυγκρατήται. νά "/.ρύίτ; ττ.>
ταραχή τοο καί την κακή τοο δια¬
θέση. 'Εδιωςε τό σωφέρ τού γιά την
ελαχίστη άφορμή.
Μυριζάμουνα ότι κάχοιος τόν είχε
εΐίοχοιήσε1., ότι τα μάτα τού εΙχς«ν
άνοίξει, οτ·. εΐχε-νοιωσει την χροδο-
σία μας κι' ότι μελετοϋσε νά στή-
σει καμμιά χαγίδα.
"Οταν έρώτησα σχετικώς την Σό
νια, έκείνη σηκωσε τοΰς ώμθ'«»ζ '^ζ
άλαζονικά καί μέ μιά άναλαμχη
στά μβτια της, μέ ΰγρό τό στόμΐ
της, μοΰ είτε:
—Φθίασχ: λοιχόν αύτό τό κτή-
νος, άγαχημένε μοο: "Οσο γιά μενά
μάθε το καλά, εΐμαι εύχαριστημένη
χοΰ μάς ύχοφιάζεται κ:' δΐο χε-
ρισσότερο θά σέ μ:σηση αύτός τόσο
χειδ χολί» Θά σ' άγαχάω έγώ!
"Εν άχόγεΐχχα ήλθε τοΰ Νικόλα
Ούραλώφ ή ευμχνε-οση νά ά'^αδοΰμε
ώς την κοραφή τοό Ράζ μέ τ' αύτο¬
κίνητο.
Βλέπω άκόμα, κάτω άχο έναν
γκρϊζον ούρανό, δχο·ο ό άνεμος κονη-
γοΰσε τα σνννεφα, τόν ϊρόμο τής
Ώέ ά ϋ όί
ΚΑΙ
ΡδΑίΙΝΟ
Τότε κατάλαδα — μχορώ μάλι-1
στα νά όρκιστώ γι' αιΐτό — χώ; αύ-'
τή ή ίδια κατάγγειλε άνωνιίμως Γ-,
σως, τίς σχέσεις μας στόν άντρο |
της, πώς αυτή χορτασμένη χε:ά μέ-1
χρι κόροο άχ' τόν ερωτά μοϋ είχε!
χαρβσκευάσει την τραγική αύτη λύ-|
ση.·.. - ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΑΑΔΑ
ΤΟ
η
ένα
γ ς Ιης χα
τω,ρθωτα νά κΛτ^^άοω τλν ?σ6ερο
*« ζηλιαρη «ύζυγδ της *αί νά γίνω
4 ^""«««ίμβοολβς τού κι' ό καλλί-
ΤεΡ°ς τοο <ρίλος. Κ ξττ, το χροηγούμενβ δ- ^τωσϊηχοτε άγο-ηθήκαμβ. Α ο χαλοκαίρ» χλησίαζε χρό; το λος τοο. Διααχίζβμ, μέ αύτοκίνη- » » >
εγω
σνντδ-
, ο Νικέλας
ς ούτος
ς μ^ σάν μ«-
*«ν«« τίς διβκοπές τοβ·
τίς Οτηρέτριες, στϊκότχ-
γ φ, ρμ
Ώντιέρης, στό μάκρος τοϋ όχοίθ
στρεφόντουσαν χ:' εκλιναν σάν κ-α-
τάίικθ! άγωνιώντες οί δαλανιδιές
καί τα τσίΧΛορϊ'ομενα χεΰκα.
Είχαμε ξίΧίράσε'. χε'.ά τα χαμη-
λά κα: μικρά σ~ιτάκΐα τού Λέσκοφ,
χού, ήταν σιωχηλό καί ερημο. *Ένα
κοπάδι άχό μαϋρα χρόδατα είοσκε,
ΐχ'.τηρ^να.εν'; άζο ενα γέρο ττοπάνη, ι
μέ ν,οΌρελίθίτμένα ροϋχα. Ή άπό-]
κργτο,νος άκτή χέρα μέ τθ'ος δράχοος
κα! τοϋς μονολίθθ'ος της εφραζε τόν
όρίζοντα- σάν τό μούγκρΐσμα ενός
χληγωμένοο Όηρίοο άντηχοΰσε γύρω
ό θόροδος τής μηχανής.
Εόθυμη, φαιϊρή, άσ'ογκράτητη
στίς εκδηλώσει; της άχό μιά ήδονή,
χάϊδεοε μέ τα σκόρπιι μαλλιά της,
μέ τούς εϋγραμμοος γοφούς της, μοΰ
ψΐθύρίζε λόγ« τρελλής άγάχης,
μοΰ εδινε τα χείλτ, της.
Ό Ούραλώφ -/.αθό.αν έμ^:ός, ά-
κίνητος, δαρύς, άμίλητος.
Άξαφνα χαρατήρησα ότι ταλαν-
τεοάτανε δεξιά κα5. άριστερά κι' ενα
κΰμα αΐματος χρίομάτισε τόν τερά-
στιο σδέρκο το·ο· Κ-ατάλαδ-α δτ; είχε
άφήσει τα φιλήματά μας, μάς είχε
καταδικάσεΐ. "Αξαφνα τό αύτοκίνη¬
το εφυγε άχο :ο δρόμο «ό κι' άρχισε
ι μής τής μή ψηφίσεως υπό τής Βοο-
λής τοΰ νομοσχεδίου χερί ταμείου
Ό "Ιρβιν Μπέρλιν, δεξι«?, μουσικοοννθέτης λαϊκών άσμάτων, άκούων τόν
Νί* Λούκας, άοιστερά, παίζοντα τό τελευταίον ασμά τού €Κοκέτ» είς την
κιθάραν τού.
της Δικαιοβύνης.
ΑΘΗΝΑΙ, 6 Απριλίου. — 'θ|
ουργός τής Δ'.καιοσόνης προεδη Ι
είς τάς κάτωθι δηλώσεις έξ άφορ-
*~ >ο-
;ο*υ
συντάξεως των δικηγόρων καί έν γέ¬
νει νομ,ικών καί τοΰ δημιοαργηθέν-
τος 4·α τούτου ζητήμα·τος είς τόν δι-
ν.ηγορΐ"Αθν σύλλογον Αθηνών.
«Πάσαι οί ενέργειαι τοΰ δικη-
γορ'.κ. συλλόγω Αθηνών, παραιτή¬
σεως τοΰ -ροεδρείου αύτοΰ κλχ. χρο-
ηγήθησαν των δηλώσεων τοΰ χρω-
θυχουργοΰ διά των όχοίων τό ζήτη-
μα έ'λαδε την χραγματικήν τού ί)έ-
σιν. Ζωηρός υπήρξεν ό χόθος τής
Κυβερνήσεως πρός λήψιν μετρων α¬
νακουφίσεως μιάς τάξεως χολυχλη-
θοΰς άφ' ενός, άλλά %χ μεγάλας
όπηρ'εσίας χροσφερούσης είς το τυ>ι-
νων.κόν συγκρότημα· Καί άκριδώς
διά τόν λόγον αυτόν κατήρτισε τό
νομοσχέδιον, τό όχοίον κατετέθη είς
την Βουλήν, καί δ-ιά τοΰ όποίου θε- [
λω νά χιστεύω, ότι άσφαλίζεται ή ι
θέσις των δικηγόρων χατά τρόπον
άποτελεσματι-ΑΟν. Την έχιψήφισιν
τοΰ νομοσχεϊίοΐ) αντοΰ περισσότερον
έχεδίωξ«ν ή Κυδερνη^ις. Νομίζω δέ,
δτ; ή άναδολή μέχρι τοΰ Μαΐου δέν
χρόκειται νά έχίφέρτ» μεγάλας ζη¬
μίας είς την ύχόθεσίν. Ή άναδολή
αυτή εκρίθη ^αγχαία χαρά τής
Κυδερνήσ^ως, "να δοθή είς αύτην
•Ααιρός νά προβή είς την τροχ«ποίη¬
σιν ωρισμένων διατάξεων δ:ά των ο¬
ποίων έχιδάλλονται φορολογίαν είς
τόν λαόν. Πάντως ή δάσις των νο-
μοσχεδίων θά παραμείνη ή αύτη.»
Ό Πρόεδρος έξ άλλοο, τοΰ Δι-
κηγορικοΰ Συλλόγθ!) Αθηνών %,
Μχζ)»λής ανεκοίνωσε ζτι τό ζήτη-
μα έξακολοοθεί ύφισταμβνον τυχι Οτι
αί ληφθείσαι άχοφάσεις δέν δύναν¬
ται νά μεταδληθώσι χρό τής έκλο-
γής νέου Συμδουλίοο ύχό τής Συ¬
νελεύσεως, ή όχθία ωρίσθη διά την
χρικΐεχή Τετάρτην.
ΤΑ
ΠΕΡΕΦΗΜΑ
ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΚΑΙ
ΕΥΡΩΠΗΣ
ΕΙΣ ΠΟΙΚΙΛΙΑΝ
ΧΡΩΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ
ΒΟΛΟΣ, 6 Άχριλίου. — Κατά
τηλϊγράφημα έκ Τρικκβλων, χατε-
δικάσθηισαν νχό τοΰ έκεϊ χλημμίλει-
οδικβίοο είς Ιδμηνον φυλάκ.ισιν οί
μοναχοί Νεόφυτος Ζάγκος χαί Γερ.
Μαυροχαλαζίτης %» είς Ιδμηνον
φυλάκισιν ό μοναχός Μαρτινος Μζ-
τελορούμενος 3ιά την κλοχήν των
κειμηλίων των Μετεώρων._______
Έκλικτά διδλία {χει μονον
Β'.δλιοχωλείον τού «'Εθνιχοΰ
ΣΤΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑΟΙ30Ν δΤ. Ν, Υ. Ν. Υ.
ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΠανθγγεΜκ άηοστέλλονται είς
τα μέοτι τής ΆμερΛκής & Ο.
1ί
ΠΟΛΩΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΕΡΩΣ Κ1.Α.Ι
άφοδ η
Ό Νικόλβς Ούρλωφ ήταν ενας'
τρ ομέρός Ρώσσος. Ήταν άνθρωπον
φ'τ:τΛο.ένος γιά νά ρίχνη κάτω όλό-
χληρ'α δάση, γιά νά καταγίνεται σέ
ίΐγα ΰπεράνθρωχα.
' Είχε δυνατάς τετράγωνους ώ-
μοος, "ΰπουλο καί σκληρό χρόσωχο,
'%<χ τό μέτωχό τού κύρτωνε σαν θό- λος πάνω άχό τα σμιχτά δλέφαρά τού 3που μιά χλακωτή μότη κοκκί- ν:ζ£, καί δχου τοϋφφες μαλλιών ε- τεΐταν δίξ'.ά καί άριστερά άπό Ινα δράκου. Έτυχε πολλές φορές .|κι« πέντε σαμπάνιες, νά σπά- Γ) μέ μ·.ά γροθιά όλόκληρο μαρμά- ρινο τραπέζι ή νά τσακκ" εν άσημέ- νιο χίχτο. Μιά <ρορά, σ' ενα κααχαρέ της Μονμάρτης,^χωρίς άλλα μά- ταια λόγια, χωρίς νά συνοφρυωθί Βιόλοο δούτη'ξε άίχό τό γ'.α-Αά τοΰ -αλτοΰ τού τόν κάμη ντ' Άρλαίν ν,α! τόν Τζό Μχάξτον, τόν καθ Ινα μέ τό ενα χέρι, καί τοΰς χέταξε εξω στό ίρόαο, έχειδή κυττόΰσαν την γυ- ναϊχ,ά τού μέ ίλέμματ* κίϊχως δ· —πτα. Ή Σόλια, ή γυναίκά τοο, μέ εΐχβ γοητέψει ώς τής ψοχής μου τα δά- 9η· Μοΰ ήταν αδύνατον νά την ά- κθΦΟγω, νά γίνω κύριος τοΰ έαυτοΰ λοο, νά λυτρωθώ άχό την χερίχλοκη καϊί'.απε,οαιστική λαννεία -ού ν..υλοΟ- α άπό την ώμορφιά της. Καί μία β-ο τίς δίάφορες φίλες μου δέ μέ χαταδέχτηκε, δέ μέ γοήτεψε, μέχρι αυτού τοΰ σημείοο. Αύτ ήδέν ήταν οϊ- τε γιά μιά στιγμή ή Τίια. Διαρκώς ίλλαζε καί θύμιζε τοί>ς χειό «ναλ-
λα—οαένους διαχώμοος εΐκόνας.
Βλέποντάς την, «φτιάνεται στό νοΰ
σας μ;ά άλαργινή σουλτάνα λαγγί-
μένη χοΰ άχλώνει τό λυγερό κορ-
μ( της, τό ντυμένο στά χθλύτιμα καί
άνάλαφρα μετάξια, ξαχλωμένη κά¬
τω άπό τα ΐρίδωμεν» άνα—Τ5δήμ.α-
τ« των νερών ενός συντριδχνιοϋ, έ-
νώ άπό χάνω της στροδιλίζονται τέ-
ταλα λουλουίιών χοτί χεταλοΰδες.
'Αγαποϋσα τα τολμηρά %οίί &χχ-
Χίνωτα νε;άτά της, τή σοδαρή καί
γλυ-κ,είά φωνή της χοΰ γινότανε χό-
τί-πότε «γρια <τδν τή χαραχονιάρι- *η γ,ρχυγη των χεριστεριών %.α ίχοΰ οτντηχοΰσε άργά καί σουρνότανε μα- ϊΐρυνή1. Έτοιμοΰάνατη σδν τόν ήχον των κυμάτων <τέ μιά ησυχη 6ρ«δυά τοό ■λαλοκαίριοΰ. Άγαχοΰσα την χά- ρη της Άαί τό σφβίγος τη-ς.Άγακΐθΰ- ?* την χόρη χού' μ ο ϋ 60μ;ζε τό ΐο ζω-ςφ,ένο άχό τα κίτρινα
φνλλα. Άγ<αχο5σα, αύτά χρό χάν- τών άγαποϋσα, τα μάτΐα της τα •ίράσινα καί τάδαθειά κβί τα μεγά- Αλ, μέ τή χαμένη, την μηστυριώδη τή δελουίένια εκφράση τους. Αυτή ίέν είχε τίχοτε κοινό άχά- *ω της. Δέν ύχοτασσότανε σέ κανέ- *«, « καμμιά ήβική, σέ καμμιά μό- ο·α.( Σιχαινότανε τής ψεύτικες άχο- λαυσεις ϊτίς όχοΤες άρκοΰνται οί χε- Ρ'-στότερες γυναίκες· Πολλές φορές ελεγε ξεσχίζον- ^ς τις χρ-οσκλήσεις σέ διάφορες «"ογ-Αεντΐώικις χοΰ την ένωγλοΰσαν : —Δέν χάω χουΰενά. Είμαι ενα «γΡ'μι έγώ! η Όταν δρισκότανδ εξω «τή φύσι ςίνβγινόταν* χάλι τό' μικοό κορί- τα:,χο" χορβύει χού τραγουίάει, χοΰ ■ΤΡ^χ-ί, χοΰ σκέχτεται άσυλλόγιστα λαι αχλοϊκά. Καί ήτανε χάλι, χρό ϊαντων δταν τό Πχρίσι την έμεθοΰ- »«, ενας «ηλυχός δαιμοναις χοΰ γλεν τ«ι, χοΰ σχιρουνίζβι τόν κίνδυνο, ϊον σχοτεινο άίελφό τής Ήδονής. Δεν ύζάρχει λόγος νά σας χώ μέ Κ-^τροχο αατώρθωσα νά συγκινή- ·» ε« τέλοος αύτη την χαράξενη Λβροιβ χοΰ 7)ταν κρυμμένη σ' ?«Λ «β·Λι άχό πάγο καί χώς έ νά Ι 22 Ο 22 νά τρέχη πρός την αδυσσο. Ό Νι/.ό- λας θά μάς ερριχνε δλους στήν άδοσ- σο χ,αί τόν έαυτό τοο μαζύ. Αύτη ή¬ ταν ή καταδίκη τού! Ρίχτηκα απά¬ νω τού. Τόν χτΰπησα πολλές φορές στό σδέρκο μέ τίς σφιγμένες γροθιές μου. Τόν μίσοσκότωσα. Τό αύτοκίνητο χωρίς όδηγό πειά ρίχτηκε χάνω στίς χέτρες ααί έχεί μάς άδειασε δλους. Ένα λεχτό μετά τό δυστύχημα άνοιξα τα αάτια. Είχα πληγωθή σέ διάφορα μέρη χολΰ έλαφρά. Ή Σόνΐα ήταν ξαπλωμένη δίχλα μου, κατίματωμένη. Ό Νικόλας χοΰ συν τρίφτηκβ απάνω τοο δλ' ή μηχανή έκείνη ή 6αρ«ιά δέν ήταν πειά, τ.χ- ρά Ινα άμορ'φο πτώμα. Γέμίσα Ινα φλοβσκί νερό καί ν.α- τώρθωσα νά συν&φέρω τή ■φίλτ;. μου. Τοτε έκείνη μ' Ιφτυσε κατά πρό- σωπο, καί σάν εχιδνα, χνιγμένη άπό άποστροφή καί σιχαμάρα, μοΰ φώνα- ;σ —Άνανίρε! "Ανανδρβ! ΑΝ01ΞΙΑΤΙΚΑ δΤΕΤδΟΝ Ή περίφημη Πήτσες Χήναν, χωρισμενη σύζυγος τοϋ γνωστοΰ έκατομμυοι- ούχου Μπάρμπα—Μπράουνιγκ, ή όποία τελευταίως ανεχώρησεν είς Γαλλίαν, συνοδευομένη υπό τής μητρός της, κ. Κάθεριν Χήναν. νέ σάν χαζός μχρός στίς έγχώριες ένδϋμ^τίες των κάτοικον καί στά τοχία -—οί> ά^λαζαν σχεϊόν σέ κάθε
στροφή τοΰ αύτοαΐνήτθ!* μα; κι' εχι-
νε μέ εςΐ'.ρετικό γοϋττο το ντέ-π'.ο
κονιάκ. Π ότε μου δέν εΐχα δή τόσο
καλό, τόσο ήσυχο, τόσο εύτυχισμένο.
Στο Κιμχέρ βρχίσε νά σκυθρωχά-
ζη, νά νβυριά^ΓΓ,. Π ρο~οίθο5σε ό-
μως ν ά Γυγκρατήται. νά "/.ρύίτ; ττ.>
ταραχή τοο καί την κακή τοο δια¬
θέση. 'Εδιωςε τό σωφέρ τού γιά την
ελαχίστη άφορμή.
Μυριζάμουνα ότι κάχοιος τόν είχε
εΐίοχοιήσε1., ότι τα μάτα τού εΙχς«ν
άνοίξει, οτ·. εΐχε-νοιωσει την χροδο-
σία μας κι' ότι μελετοϋσε νά στή-
σει καμμιά χαγίδα.
"Οταν έρώτησα σχετικώς την Σό
νια, έκείνη σηκωσε τοΰς ώμθ'«»ζ '^ζ
άλαζονικά καί μέ μιά άναλαμχη
στά μβτια της, μέ ΰγρό τό στόμΐ
της, μοΰ είτε:
—Φθίασχ: λοιχόν αύτό τό κτή-
νος, άγαχημένε μοο: "Οσο γιά μενά
μάθε το καλά, εΐμαι εύχαριστημένη
χοΰ μάς ύχοφιάζεται κ:' δΐο χε-
ρισσότερο θά σέ μ:σηση αύτός τόσο
χειδ χολί» Θά σ' άγαχάω έγώ!
"Εν άχόγεΐχχα ήλθε τοΰ Νικόλα
Ούραλώφ ή ευμχνε-οση νά ά'^αδοΰμε
ώς την κοραφή τοό Ράζ μέ τ' αύτο¬
κίνητο.
Βλέπω άκόμα, κάτω άχο έναν
γκρϊζον ούρανό, δχο·ο ό άνεμος κονη-
γοΰσε τα σνννεφα, τόν ϊρόμο τής
Ώέ ά ϋ όί
ΚΑΙ
ΡδΑίΙΝΟ
Τότε κατάλαδα — μχορώ μάλι-1
στα νά όρκιστώ γι' αιΐτό — χώ; αύ-'
τή ή ίδια κατάγγειλε άνωνιίμως Γ-,
σως, τίς σχέσεις μας στόν άντρο |
της, πώς αυτή χορτασμένη χε:ά μέ-1
χρι κόροο άχ' τόν ερωτά μοϋ είχε!
χαρβσκευάσει την τραγική αύτη λύ-|
ση.·.. - ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΑΑΔΑ
ΤΟ
η
ένα
γ ς Ιης χα
τω,ρθωτα νά κΛτ^^άοω τλν ?σ6ερο
*« ζηλιαρη «ύζυγδ της *αί νά γίνω
4 ^""«««ίμβοολβς τού κι' ό καλλί-
ΤεΡ°ς τοο <ρίλος. Κ ξττ, το χροηγούμενβ δ- ^τωσϊηχοτε άγο-ηθήκαμβ. Α ο χαλοκαίρ» χλησίαζε χρό; το λος τοο. Διααχίζβμ, μέ αύτοκίνη- » » >
εγω
σνντδ-
, ο Νικέλας
ς ούτος
ς μ^ σάν μ«-
*«ν«« τίς διβκοπές τοβ·
τίς Οτηρέτριες, στϊκότχ-
γ φ, ρμ
Ώντιέρης, στό μάκρος τοϋ όχοίθ
στρεφόντουσαν χ:' εκλιναν σάν κ-α-
τάίικθ! άγωνιώντες οί δαλανιδιές
καί τα τσίΧΛορϊ'ομενα χεΰκα.
Είχαμε ξίΧίράσε'. χε'.ά τα χαμη-
λά κα: μικρά σ~ιτάκΐα τού Λέσκοφ,
χού, ήταν σιωχηλό καί ερημο. *Ένα
κοπάδι άχό μαϋρα χρόδατα είοσκε,
ΐχ'.τηρ^να.εν'; άζο ενα γέρο ττοπάνη, ι
μέ ν,οΌρελίθίτμένα ροϋχα. Ή άπό-]
κργτο,νος άκτή χέρα μέ τθ'ος δράχοος
κα! τοϋς μονολίθθ'ος της εφραζε τόν
όρίζοντα- σάν τό μούγκρΐσμα ενός
χληγωμένοο Όηρίοο άντηχοΰσε γύρω
ό θόροδος τής μηχανής.
Εόθυμη, φαιϊρή, άσ'ογκράτητη
στίς εκδηλώσει; της άχό μιά ήδονή,
χάϊδεοε μέ τα σκόρπιι μαλλιά της,
μέ τούς εϋγραμμοος γοφούς της, μοΰ
ψΐθύρίζε λόγ« τρελλής άγάχης,
μοΰ εδινε τα χείλτ, της.
Ό Ούραλώφ -/.αθό.αν έμ^:ός, ά-
κίνητος, δαρύς, άμίλητος.
Άξαφνα χαρατήρησα ότι ταλαν-
τεοάτανε δεξιά κα5. άριστερά κι' ενα
κΰμα αΐματος χρίομάτισε τόν τερά-
στιο σδέρκο το·ο· Κ-ατάλαδ-α δτ; είχε
άφήσει τα φιλήματά μας, μάς είχε
καταδικάσεΐ. "Αξαφνα τό αύτοκίνη¬
το εφυγε άχο :ο δρόμο «ό κι' άρχισε
ι μής τής μή ψηφίσεως υπό τής Βοο-
λής τοΰ νομοσχεδίου χερί ταμείου
Ό "Ιρβιν Μπέρλιν, δεξι«?, μουσικοοννθέτης λαϊκών άσμάτων, άκούων τόν
Νί* Λούκας, άοιστερά, παίζοντα τό τελευταίον ασμά τού €Κοκέτ» είς την
κιθάραν τού.
της Δικαιοβύνης.
ΑΘΗΝΑΙ, 6 Απριλίου. — 'θ|
ουργός τής Δ'.καιοσόνης προεδη Ι
είς τάς κάτωθι δηλώσεις έξ άφορ-
*~ >ο-
;ο*υ
συντάξεως των δικηγόρων καί έν γέ¬
νει νομ,ικών καί τοΰ δημιοαργηθέν-
τος 4·α τούτου ζητήμα·τος είς τόν δι-
ν.ηγορΐ"Αθν σύλλογον Αθηνών.
«Πάσαι οί ενέργειαι τοΰ δικη-
γορ'.κ. συλλόγω Αθηνών, παραιτή¬
σεως τοΰ -ροεδρείου αύτοΰ κλχ. χρο-
ηγήθησαν των δηλώσεων τοΰ χρω-
θυχουργοΰ διά των όχοίων τό ζήτη-
μα έ'λαδε την χραγματικήν τού ί)έ-
σιν. Ζωηρός υπήρξεν ό χόθος τής
Κυβερνήσεως πρός λήψιν μετρων α¬
νακουφίσεως μιάς τάξεως χολυχλη-
θοΰς άφ' ενός, άλλά %χ μεγάλας
όπηρ'εσίας χροσφερούσης είς το τυ>ι-
νων.κόν συγκρότημα· Καί άκριδώς
διά τόν λόγον αυτόν κατήρτισε τό
νομοσχέδιον, τό όχοίον κατετέθη είς
την Βουλήν, καί δ-ιά τοΰ όποίου θε- [
λω νά χιστεύω, ότι άσφαλίζεται ή ι
θέσις των δικηγόρων χατά τρόπον
άποτελεσματι-ΑΟν. Την έχιψήφισιν
τοΰ νομοσχεϊίοΐ) αντοΰ περισσότερον
έχεδίωξ«ν ή Κυδερνη^ις. Νομίζω δέ,
δτ; ή άναδολή μέχρι τοΰ Μαΐου δέν
χρόκειται νά έχίφέρτ» μεγάλας ζη¬
μίας είς την ύχόθεσίν. Ή άναδολή
αυτή εκρίθη ^αγχαία χαρά τής
Κυδερνήσ^ως, "να δοθή είς αύτην
•Ααιρός νά προβή είς την τροχ«ποίη¬
σιν ωρισμένων διατάξεων δ:ά των ο¬
ποίων έχιδάλλονται φορολογίαν είς
τόν λαόν. Πάντως ή δάσις των νο-
μοσχεδίων θά παραμείνη ή αύτη.»
Ό Πρόεδρος έξ άλλοο, τοΰ Δι-
κηγορικοΰ Συλλόγθ!) Αθηνών %,
Μχζ)»λής ανεκοίνωσε ζτι τό ζήτη-
μα έξακολοοθεί ύφισταμβνον τυχι Οτι
αί ληφθείσαι άχοφάσεις δέν δύναν¬
ται νά μεταδληθώσι χρό τής έκλο-
γής νέου Συμδουλίοο ύχό τής Συ¬
νελεύσεως, ή όχθία ωρίσθη διά την
χρικΐεχή Τετάρτην.
ΤΑ
ΠΕΡΕΦΗΜΑ
ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΚΑΙ
ΕΥΡΩΠΗΣ
ΕΙΣ ΠΟΙΚΙΛΙΑΝ
ΧΡΩΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ
ΒΟΛΟΣ, 6 Άχριλίου. — Κατά
τηλϊγράφημα έκ Τρικκβλων, χατε-
δικάσθηισαν νχό τοΰ έκεϊ χλημμίλει-
οδικβίοο είς Ιδμηνον φυλάκ.ισιν οί
μοναχοί Νεόφυτος Ζάγκος χαί Γερ.
Μαυροχαλαζίτης %» είς Ιδμηνον
φυλάκισιν ό μοναχός Μαρτινος Μζ-
τελορούμενος 3ιά την κλοχήν των
κειμηλίων των Μετεώρων._______
Έκλικτά διδλία {χει μονον
Β'.δλιοχωλείον τού «'Εθνιχοΰ
ΣΤΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑΟΙ30Ν δΤ. Ν, Υ. Ν. Υ.
ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΠανθγγεΜκ άηοστέλλονται είς
τα μέοτι τής ΆμερΛκής & Ο.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΑΛΕΗΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΤΜΦΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤΠΟΛΙΣ, Μάρ
ΐιος. — Τό Διδυμότειχον, ή Κομο-
τινή καί αί χερισσότεραι περιοχαί
τής θράκης εχουν ζωηρά τόν χρω-
ματισμό δοζαντινοΰ θέματος, άλλ'
ή Άλεξανδρούπολις είναι ενα κομ-
μάτι καθαρά έλληνικό, άπλό, έλα-
φρό, αίγαιοχελαγίτικο. Καί έδώ δέν
αντηλλάγησαν οί Τοΰρκοι, άλλά δέν
φαίνωνται. Δέν ύπάρχουν κάν.
Ή πόλις μέσα καθαρή, ρυμοτομη-
μένη, μέ καλά ξενοδοχεϊα, μέ καθα-
&ά έστιατόρια καί μέ φτήνεια πρω-
τοφανή.
Άλλ' ή νέ» αυτή πόλις πού ξε-
φύτρωσε μιά μερά άπό ενα μηχανικό
τοΰ Τσάρου, δταν αί Ρωσσικαί στρα-
τιαί, είχαν κατακλύσει την Όθωμα-
νική Αύτοκρατορία καί τής έπέδα-
λον τοΰς σκληρώς όρος τοΰ Άγίου
Στεφάνου, Ιχαθε άπό χροΐοΰσαν πα-
ράλυσιν. Ή τύχη της καί ή έξέλιξί
τκις ήταν άπότομη. Εγεννήθη λαμ-
χρά πόλις είς μίαν στιγμήν, «κεϊ
δπου υπήρχεν ενας άκατοί-λητος τό-
χος, άνεζωογονήθη άμέσως άπό τό
άγκάλιασμα τής θαλάσσας καί τοΰς
συχνούς πηγαινο·ε>ρχομούς των τραί-
νων, τα όποϊα πρώτην φοράν έκολί-
οντο είς την Εύρωπαικήν ταύτην
γωνίαν τής Τουρκίας, συνεκέντρω-
σε δλες τίς εύνοϊ·Αες συνθήκες 3ιά
την πρόωρον ανάπτυξιν της, έδρα-
σκέλισε μέ άλματα την τροχιάν τής
άκμής, καί τώρα φθίνει. Τώρα συ-
νωμοτοΰν θεοί καί δαίμονες εναντίον
της. Γέννημα τοΰ έμπορίου καί 3η-
μιούργημα των συγκοινωνίαν άκο-
λοτθεί την μοίραν των. Καί άφοΰ
έκείναι απέβησαν μεταπολεμικάς ά-
τονοι καί περιωρισμέναι είς μίαν ε¬
παρχιακήν μόνον εξυπηρέτησιν, με-
τεδλήθη καί ή Άλεξανδρούπολις, το
άλλοτε σφριγηλόν Δεδέ-Άγάτς, είς
ενα όρμον στοιχειώδους θαλασσίας
ΜΙΑ ΠΟΛΙΣ, ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΣ.. Η «ΡΑΙΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ— ΤΙ ΤΗΣ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΡΑΓΩ-
ΔΙΑ— ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ.
εχικοινωνίας.
Ό λιμήν είναι άδαθής μόλις δυ¬
νάμενος νά περιλάβη τα ίστιοφόρα.
Τα άτμόπλοια στέκονται μακρυά,
είς τό ανοικτόν πέλαγος καί άμα
τα καταλάδτ) ή τρικυμία τότε ή ζη-
τοϋν καταφύγιον είς την γειτονικήν
Σαμοθράκην ή συνεχίζουν τόν πλούν
ϊιά την Κωνσταντινούπολιν καί την
Καδάλλαν, άπό τάς οποίας άπο-
στέλλουν διά ξηράς τα διά την Ά-
λεξανδρούπολιν έμπορεύματα.
Διοικητικώς ή Άλεξανδρούχολις
είναι χρωτεύουσα τοΰ νομοΰ Έδρου
μέ νομάρχην τόν κ. Τζανέταν. Προ¬
ωρίζετο άλλοτε ώς χρωτεύουσα τής
Δυτικής θράκης καί *>?χε δλα τα
προσόντα πρός τουτο. Παρηγκωνί-
σθη δμως υπό τής Κομοτινής διότι
έκείνη είναι τό κέντρον τής σημδρι-
νής δικαιοσύνης τής Γεν. Διοικήσε¬
ως επί τής Θράκης καί τής Άνατο-
λικής Μααεδονίας καί διότι έχί
χλέον εχρεπε νά δοθή ζωηρότερον
ελληνικόν χρώμα «ίς την Κομοτι¬
νήν, τής οποίας ή περιοχή ήτο έξη-
σθενημένη έθνολογικώς, μέ ΰπερο-
χήν τοΰ τουρκικοΰ στοιχείου. 'Εννο-
είται ότι σήμερον, μέ τόν Έποικι-
σμόν των προσφύγων, δέν ύπάρχει
γωνία τής Θράκης μέ άλλην πλει¬
οψηφίαν άπό την Ελληνικήν. Άλ-
λά ή έγκατασταθενσα είς Κομοτι-
νήν Γεν. Διοίκησις κατά τάς πρώ¬
τας ημέρας τής ·άποχωρήσεως έκ
τής Ανδριανουπόλεως, παραμένει έ-
κεϊ καί μάλιστα έξελίσσεται είς ενα
συγκεντρωτικόν λαδύρινθον, κατ' εί-
κόνα καί ομοίωσιν τοΰ κέντρου των
Αθηνών χωρίς νά έπιτρέπη την πα-
ραμικράν ύποχώρησιν χάριν των ΰπ'
αύτην ^παρχιών. Είς την Κομοτινήν
είναι συγκεντρωμέναι αί υπηρεσίαι
τής Γεν. Διοικήσεως, ή Διεύθυνσις
τοΰ 'Εποικισμθϋ, τό 'Εφετείον, ή Με
ραρχία, ή Διεύθυνσις των ΤΤΤ κτλ.
Μόνον ή Καδάλλα κατώρθωσε νά
κρατήση περί εαυτήν τό Δ' Σώμα
Στρατοΰ.
ΛΙετρα τονώσε-ως
Εσχάτως γίνεται λόγος περί με-
ταφοράς τοΰ 'Εφετείου θράκης "εις
μίαν χαράλιον πόλιν, διότι είς την
Κομοτινήν δπου ιδρύθη αρχικώς πα¬
ραμένει κλειστόν χατά τον περισσό¬
τερον καιρόν, ακριβώς διότι οί έφέ-
ται μαςδέν θέλουν νά ταλαιπωδη-
θοΰν άπό τόν δριμίιν χειμώνα τής
πρωτευούσης τής Δυτ. θΐάκης καί
τό νοσηρόν^ θέρος της. Οί λόγοι αύ¬
τοι είναι ηκιστα ίτχυ·ροί 8ιά νά με-
Ό κολοσσός των Οαλασσών «Αε6ιάν)αν», επί τοΰ όποίου θα πωλώνται ελευβέρως οίνοπνευματώδη ποτά κατά την δι¬
άρκειαν τοϋ ταξειδίου τού έκ Σαουθάμπτων είς Νέαν Υόρκην. Άνω, άριστερφ, ό πλοίαρχος Τζώρτζ Φράιντ, όστις
φέρεται ώς πιθανός πλοίαρχος τοΰ «Λεβιάθαν». Κάτω δεξιφ, ό Κυδερνήτης Μάννιγκ, δοτις πιθανώς θά διαδεχθή
τόν Φράϊντ είς την διοίκησιν τής «Άμερικής».
χρήμβτος, ό χεριορισμός των συναλ-
λαγων, ό έξαφανισμός τής πίστεως
καί δλα τα συμπαρομαρτοΰντα δεινβ
είς την οΐκονομίαν μιίς κα-σαρώς
γεωργικής χεριοχής, την οποίαν |-
πληξαν αί Θεομηνίαι. Άκόμη δέν —.
ριήλθομεν όλην την πληγείσαν άχο
τάς χλημμυρας καί τούς χαγετω-
νας Θράκην καί Μακεδονίαν, διά
ν ά έχωμεν πρό ημών συνολικήν την
εΐκόνα τής καταστροφής υπό τόν πέν
θιμον πέπλον τής οποίας δύναται νά
σκιαγραφηθή ή έπωαζομένη ίυσπρα-
γία. 'Γιτολείπεται άκόμη ή Κομοτι-
νή, ή Ξάνθη καί ή Δράμα. Έν τού¬
τοις είναι αρκεταί αί καταστροφαί
τοΰ Νομοΰ τοΰ Έδρου διά νά έςα-
χθοΰν τ)λιδερά συμπεράσματα. Γ
"Ολη ή πρώιμος σπορά άπενε-
κρώΰη άπό την ψυχράν χνοήν τον
δορρά. Οί μωρεώνες των Λαδάρων
καί τοΰ Σοοφλίου δυΌισμένθί στούς
χάγους κ'.νίυνεύουν νά ·άποςηραν·
θοΰν. Τμήματα έξ αυτών έ3έχθηταν
τα παγόδουνα μεταφερόμενα μέ τοι¬
αύτην ορμήν, ώστε νά τούς ήμιεΆρι-
ζωσοί»ν κ?ί νά τούς άφήσουν Γ.ίς
έπίκλΐνή βέσιν διά νά μαραθοΰν μέ
τον ν,τ.ρό. Είναι ίδιόρρυθμον τό θέα-
μα διά τόν επιβάτην τοΰ σιδηροδρό-
μου, δταν άντικρύζη είς τα Λάδχ-
ρα χίλΐά^ες μώρεόδενδρα νά εχουν
πλαγίτ; στάσιν ώς μαθηταί έκτε-
λοΰντες -/.άποιο γυμναστικόν παράγ-
γελμα. Τό τρομερόν χαρά·/·γελμα
διά τα πλουτοφόρα ταυτα δένδρα
εδωσε τό τεράστιον χαγόδουνον, τδ
οποίον τα καθήλωσε είς την ίδιορ·
ρυτ)μίαν ταύτην άπό την οποίαν έκ·
εκ-
έάν τάς έϊρας έκάστης άρχής κα-
θορίζουν αί ίδιοτροπίαι των κρα,τι-
κών όργάνων καί δχι αί άναγκαι
των κατοίκων καί τα συμφέροντα
τής Πολιτείας. Άλλ' εάν πρός την
δυσαρέσκειαν των χ. έφετών συντρέ¬
χουν καί γενικώτεροι λόγοι νά μετα¬
φερθή τό 'Εφετείον, τότε προσφωτέ-
ρα εδρα 0ά ήτο ή Άλεξανδρούπολις
χ,α! δχι ή άντίζηλος Καβάλλα. Διά
νά δοθή ολίγη ζωηρότης καί είς τόν
προχωρημένον τούτον πρόσκΌχον τής
προόδου μας καί διά νά απονεμηθή
δικαιοσύνη, άφοΰ ή Καδάλλα εχει ή¬
δη τό Δ' Σώμα Στρατοΰ. *Επε:τα
έδώ ΰπάρχε: φθήνε:* είς την ζωήν,
ένφ είς την Καδάλλαν μεγαλητέρα
καί άχό τάς Αθήνας άκρίδεια. Δέν
άποκλείεται έκ τούτου νά παραμείνη)
πάλιν τό 'Εφετείον κλειστόν, διότι
οί έφέται δέν άμείδοντα! ήγεμονι-
κώς. Καί είς τό Κράτος θά έστοί-
χ'.ζε πολλά τό 'Εφετείον εάν μετε-
φέρετο είς την Καδάλλαν, δπου τα
ένοίκια ·είναι χολΰ άκριδά, ένφ αν¬
τιθέτως έϊώ ΰχάρχουν κρατικά κτί-
ρια καταρρέοντα, διότι δέν κατοι-
κοΰνται καί ουτε είναι δυνατόν νά
ένοίκιασθοΰν.
Άλλ' β,τι δήχοτε καί άν συμδη
με τό 'Εφετείον, ή Κυδέρνησις εχει
ίιχοχρέωσιν νά συντρέξη την 'Αλε-
ξανδρούχολιν διά νά μή καταρρεύση
άπό τόν μαρασμόν, ό οποίος την κα-
τατρώγει. Εάν ^ά έπήρχετο ή Βουλ
γαρική «ίκονομίκή ίιέςοδος όπως
προέδλ-επε ή συνθήκη τοΰ Νεϋγύ,
τότε ή Άλεξανδρούπολ'.ς θ' τπύλοι
μέρος τής έμπορικής της εΰρωστίας
την οποίαν άπώλδσε, διότι ό λιμ ήν
της έπαυσε νά έξυπηρετή την τουρ¬
κικήν καί βουλγαρικήν ενδοχώραν.
Ή δίέξοϊος όμως έκείνη έματαιώ-
θη, διότι εκρίθη περισσότερον συμ-
φέρουσα «.ίς την Βουλγαρίαν καί
είς την Έλλάδα ή διά τής ελευθέ¬
ρας Εώνης τής Θεσσαλονίκης έξυ-..... , .%
πηρέτησις τοΰ Βοολγαρίκοϋ διαμε- ζ™ «υ να αναζωογονηση την Αλε-
τ :' Λ»ξίύλ δ έθέ άλ
δυνηθή νά άνυψωθή ή Άλεξανδρού¬
πολις. Διότι άνεφέραμ·εν καί άλλο¬
τε ότι ή κοιλάς αύτη είναι εΰφορος
πολύ καί δύναται νά τροφοδοτήση
μέ την εξαγωγήν της Ινα σημαντι¬
κόν εμπορικόν κέντρον.
Συνέπειαι
Πρός τό παρόν δμως ό νομός δέν
απέκτησε την έντατικήν καλλιέρ¬
γειαν χ,αί 3έν έξήντλησε την εκμε¬
τάλλευσιν τής παραγωγικότητος
τής γής μέχρι τοΰ τελευταίου σημεί-
οο. 'Υπολείπεται έπομένως άρκετά
Ζ~Χ —Γ. ..^ Ζ.,~ΐ.*.-----.,ί____Λ.. ΆΊ-
τακομιστιχ,οΰ έμχορίου. Οδτω καί
είς τό σημείον τούτο συνώμοσαν οί
δαίμονες κατ άτής Άλεξανδρουχό-
λεως, άπέμειναν δέ είς αύτην αί έλ-
πίδες τής άναπτύξεως διά τής εξυ¬
πηρετήσεως μόνον το5 έλληνικοΰ
τμήματος τής Θράκης.
Ό χεριοριαμός ούτος είναι άναμ-
όλ ί ή ί ά
ρρμς
φιίόλως μία κακή
Άλξδύλ
μ
διά την
φς μ ή ρρ η
Άλεξανδρούχολιν, άλλ' εύτυχώς ή
-εριωρ:σμένη τοπική περιφέρεια τοΰ
νομοΰ Έδρου άχοκτά χολλαπλασίαν
δυναμίκότητα έκ τής συμπυκνώσεως
τοΰ πλη^υσμοΰ καί τής μεθοδικωτέ-
ρας καί έντατικής καλλκργείας
των έκτάσεων, 'Εάν έπομένως άπο-
6ή ό άνετος καί μοναδικός λιμήν
τής κοιλάδος τοΰ Έδρου πάλιν 0ά
ξανίρουπολιν δσον την έθέρμαινε άλ¬
λοτε ή εύρυτέρα ένδοχώρα.
Ιδιαιτέρως δέ Θά έπιδράση ή έ-
φετεινή κακοδαιμονία, ή όποία έπλη¬
ξεν δλους τούς παραγωγικούς κλά-
δους τοΰ νομοϋ. Ή επίδρασις είναι
μοιραία διότι ή 'Αλεξανδροΰπολις
πηγάζει ό σπαραγαός των ΐίιοκτη-
τών σηροτρόφων.
Άλλην έπίσης [ραγΐ7(.ήν εΐκόνα
ένεφάνισαν τα χνιγμένα έξακόσιά
άλογα είς την νησί^α τοΰ Γκιαούρ-
Άντά. Τα άλογα ταυτα έδοτκον
είς τόν απέραντον λειμώνα τόν οποί¬
ον περιζώνει τό Δέλτα οτΰ Έδροο,
δτε έχήλθ'ε ή μεγάλη χλήμμυρα. Τα
άλογα χροσεπάθησαν νά διασωθοΰν
κολομδώντα καί είχον διανύσει μέ¬
γα διάστημα μέχρι τής εσπέρας τής
τής πλημμύρας Άλλ' επει-
ις τό δριμύτατον
άγωσεν δλον
ς ής
όπως καί τό
καί οί
ποροι καί επαγγελματιαι των
λων κέντρων έξαρτώνται άχό την
ευημερίαν τής ύπαίθρου. "Οταν έ¬
κείνη πραγματοποιή πλουσίας συγ-
κομιδάς, τότε εύημεροΰν καί τα κεν-
τρα. 'Αλλ', όταν άντί συγκομιδών
οί άγροί μεταδάλλωνται είς θάλασ¬
σαν καί τα παγόδουνα έλλιμενίζων-
ται είς τού ςμωρεώνας, τότε άνα-
κόπτει ή καχεξία, ή στενότης τοΰ
πθταμόν^καί τα έντός αύτοΰ άλογα!
Μετά μίαν έδϊομάδα οί ·φωτογράφοι
τής Άλεξανδρουπόλεως εύρον Θέμα
«' άποθανατίσουν, τραγικον έν τή με-
Λλ-οεπεία τού. Έξακόσια άλογα
έντός των διαφανών πάγων,
]ν κεφαλήν έκτός αυτών,
ι τόσος άλλος χλοΰτος δυσϊ-
καί δυσαναπλήρωτος μ«-
είς κόνιν άπό την μανίαν
των στοιχείον τής Φύσεως είς τό
μαρτυρικόν τούτο τμήμα, είς τό ο¬
ποίον πλέον ή ζωή θά αποβή έπί-
πονος, κοπιαστική, γεμάτη άπό στε-
ρησεις καί πικρίας, μέ σκληράς ά-
χογοητεύσεις διά μερικά άκόμη χρό-
νια, μέχρις δτου δηλονότι ό ίδρώς
της «ντόνου εργασίας άναπληρώση
τατί ίΊτνΐί'ν/· »<»! -Λ- ___________.' ότι ? ζ^ας καί τάς καταστροφάς. Την ζοφερότητα ταύτην δέν άν- τίλαμβανονταί επαρκώς οί έδώ πλη- Μμοι. Είς τα κέντρα των μάλιστα 'ημειουτα^άχερισκεψία καί άφροντι- «β και καποϊα τάσις μεγαλητέρας Ό χρΐν σπατάλης. Άλλ' οί σκληροί άριφμοι δείχνουν ϊ,β «όλον καψόν, θ' άνατέλλουν . ζοφεραι α- ημερα[ ε! ςτόν νομόν Έ¬ δρου. -Ποσος θά είνα! καφός ούτος είναι «γνωστόν. Θά σμ^ρυνθή δμως εάν γίνη αίσθητή ή έλάττωσίς τοϋ εθν-.κου χλούτου καί εάν, ί,ά τής έρ- ϊ*«ας κα( τής οίκονομίας, διά μΐ- ας «ρονιμοο καί νοιχοχβρεμίνι,ς πε- Ρ«Γ)λλογης, άποκτηθοΰν πάλιν τα σωτηρι» άτοθέματα άχό τα όποία θά αντλητβι το εθνικόν είσόδημα είς χοσοτητας «παρκείς ίιά τάς άνάγ- αας, τού πληθυσμοΰ, τάς στθίχείώ-. δεις κάρτας ευρυτέρας, δπως εσυνή¬ θισαν την ζωην τους οί νεοθρέχες. - ____________Χ. ΤΣΩΧΟΣ Τό .-τρώτον έκ των έννέα στρατιωτικών άεροπλάνων μέ τα όποϊα, δταν κατασκευασθοϋν, ό Άμπελάοδο Ροντρικέζ, στρατηγός τοΰ Μεξικανικοΰ στρατοϋ, έλ.πίζει νά βομβαρδίοπ καί έξοντίάση τα ύπολευΐόμενα έπαναστατιχα στ<)ατεύ- Πο λιτείαν τής Σονόρας. ματα εις την ΟΝ δΡκΪΝΟΧ^.!.- Ο « Εθνιχός Κηρυξ», ηι«οησν*ς Κυρια- ■άτικος, χαθω; καί δ είχονογ4 αφηιιέ- νος, πωΛοννται παοσ τού άντΐΛροσ«Ι- 5ου •"ι*. *ι Αουχα Παρασχενά, >Μ
Ν. !>ΕΐΐρΓ(Ι Ανβ., όστις δέχβται _·
βόας παΐ μ*νά).α; άγγελίας. ·*
«αί εγγραφαί ονν&ρομητ«ν.
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. α. —
Έθ0 Κ
ΟΥ, Ν. α.
Ό €Έθτικ05 Κηρυξ» πωλείται *.
πό τοΰ άντΑροσώπου μας Ϊ1'§
Κούτρου, 46ιί31αΙβ 81
" )Τ ίχ
«Υ"·
ΑΛΕΗΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΤΜΦΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤΠΟΛΙΣ, Μάρ
ΐιος. — Τό Διδυμότειχον, ή Κομο-
τινή καί αί χερισσότεραι περιοχαί
τής θράκης εχουν ζωηρά τόν χρω-
ματισμό δοζαντινοΰ θέματος, άλλ'
ή Άλεξανδρούπολις είναι ενα κομ-
μάτι καθαρά έλληνικό, άπλό, έλα-
φρό, αίγαιοχελαγίτικο. Καί έδώ δέν
αντηλλάγησαν οί Τοΰρκοι, άλλά δέν
φαίνωνται. Δέν ύπάρχουν κάν.
Ή πόλις μέσα καθαρή, ρυμοτομη-
μένη, μέ καλά ξενοδοχεϊα, μέ καθα-
&ά έστιατόρια καί μέ φτήνεια πρω-
τοφανή.
Άλλ' ή νέ» αυτή πόλις πού ξε-
φύτρωσε μιά μερά άπό ενα μηχανικό
τοΰ Τσάρου, δταν αί Ρωσσικαί στρα-
τιαί, είχαν κατακλύσει την Όθωμα-
νική Αύτοκρατορία καί τής έπέδα-
λον τοΰς σκληρώς όρος τοΰ Άγίου
Στεφάνου, Ιχαθε άπό χροΐοΰσαν πα-
ράλυσιν. Ή τύχη της καί ή έξέλιξί
τκις ήταν άπότομη. Εγεννήθη λαμ-
χρά πόλις είς μίαν στιγμήν, «κεϊ
δπου υπήρχεν ενας άκατοί-λητος τό-
χος, άνεζωογονήθη άμέσως άπό τό
άγκάλιασμα τής θαλάσσας καί τοΰς
συχνούς πηγαινο·ε>ρχομούς των τραί-
νων, τα όποϊα πρώτην φοράν έκολί-
οντο είς την Εύρωπαικήν ταύτην
γωνίαν τής Τουρκίας, συνεκέντρω-
σε δλες τίς εύνοϊ·Αες συνθήκες 3ιά
την πρόωρον ανάπτυξιν της, έδρα-
σκέλισε μέ άλματα την τροχιάν τής
άκμής, καί τώρα φθίνει. Τώρα συ-
νωμοτοΰν θεοί καί δαίμονες εναντίον
της. Γέννημα τοΰ έμπορίου καί 3η-
μιούργημα των συγκοινωνίαν άκο-
λοτθεί την μοίραν των. Καί άφοΰ
έκείναι απέβησαν μεταπολεμικάς ά-
τονοι καί περιωρισμέναι είς μίαν ε¬
παρχιακήν μόνον εξυπηρέτησιν, με-
τεδλήθη καί ή Άλεξανδρούπολις, το
άλλοτε σφριγηλόν Δεδέ-Άγάτς, είς
ενα όρμον στοιχειώδους θαλασσίας
ΜΙΑ ΠΟΛΙΣ, ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΣ.. Η «ΡΑΙΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ— ΤΙ ΤΗΣ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΡΑΓΩ-
ΔΙΑ— ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ.
εχικοινωνίας.
Ό λιμήν είναι άδαθής μόλις δυ¬
νάμενος νά περιλάβη τα ίστιοφόρα.
Τα άτμόπλοια στέκονται μακρυά,
είς τό ανοικτόν πέλαγος καί άμα
τα καταλάδτ) ή τρικυμία τότε ή ζη-
τοϋν καταφύγιον είς την γειτονικήν
Σαμοθράκην ή συνεχίζουν τόν πλούν
ϊιά την Κωνσταντινούπολιν καί την
Καδάλλαν, άπό τάς οποίας άπο-
στέλλουν διά ξηράς τα διά την Ά-
λεξανδρούπολιν έμπορεύματα.
Διοικητικώς ή Άλεξανδρούχολις
είναι χρωτεύουσα τοΰ νομοΰ Έδρου
μέ νομάρχην τόν κ. Τζανέταν. Προ¬
ωρίζετο άλλοτε ώς χρωτεύουσα τής
Δυτικής θράκης καί *>?χε δλα τα
προσόντα πρός τουτο. Παρηγκωνί-
σθη δμως υπό τής Κομοτινής διότι
έκείνη είναι τό κέντρον τής σημδρι-
νής δικαιοσύνης τής Γεν. Διοικήσε¬
ως επί τής Θράκης καί τής Άνατο-
λικής Μααεδονίας καί διότι έχί
χλέον εχρεπε νά δοθή ζωηρότερον
ελληνικόν χρώμα «ίς την Κομοτι¬
νήν, τής οποίας ή περιοχή ήτο έξη-
σθενημένη έθνολογικώς, μέ ΰπερο-
χήν τοΰ τουρκικοΰ στοιχείου. 'Εννο-
είται ότι σήμερον, μέ τόν Έποικι-
σμόν των προσφύγων, δέν ύπάρχει
γωνία τής Θράκης μέ άλλην πλει¬
οψηφίαν άπό την Ελληνικήν. Άλ-
λά ή έγκατασταθενσα είς Κομοτι-
νήν Γεν. Διοίκησις κατά τάς πρώ¬
τας ημέρας τής ·άποχωρήσεως έκ
τής Ανδριανουπόλεως, παραμένει έ-
κεϊ καί μάλιστα έξελίσσεται είς ενα
συγκεντρωτικόν λαδύρινθον, κατ' εί-
κόνα καί ομοίωσιν τοΰ κέντρου των
Αθηνών χωρίς νά έπιτρέπη την πα-
ραμικράν ύποχώρησιν χάριν των ΰπ'
αύτην ^παρχιών. Είς την Κομοτινήν
είναι συγκεντρωμέναι αί υπηρεσίαι
τής Γεν. Διοικήσεως, ή Διεύθυνσις
τοΰ 'Εποικισμθϋ, τό 'Εφετείον, ή Με
ραρχία, ή Διεύθυνσις των ΤΤΤ κτλ.
Μόνον ή Καδάλλα κατώρθωσε νά
κρατήση περί εαυτήν τό Δ' Σώμα
Στρατοΰ.
ΛΙετρα τονώσε-ως
Εσχάτως γίνεται λόγος περί με-
ταφοράς τοΰ 'Εφετείου θράκης "εις
μίαν χαράλιον πόλιν, διότι είς την
Κομοτινήν δπου ιδρύθη αρχικώς πα¬
ραμένει κλειστόν χατά τον περισσό¬
τερον καιρόν, ακριβώς διότι οί έφέ-
ται μαςδέν θέλουν νά ταλαιπωδη-
θοΰν άπό τόν δριμίιν χειμώνα τής
πρωτευούσης τής Δυτ. θΐάκης καί
τό νοσηρόν^ θέρος της. Οί λόγοι αύ¬
τοι είναι ηκιστα ίτχυ·ροί 8ιά νά με-
Ό κολοσσός των Οαλασσών «Αε6ιάν)αν», επί τοΰ όποίου θα πωλώνται ελευβέρως οίνοπνευματώδη ποτά κατά την δι¬
άρκειαν τοϋ ταξειδίου τού έκ Σαουθάμπτων είς Νέαν Υόρκην. Άνω, άριστερφ, ό πλοίαρχος Τζώρτζ Φράιντ, όστις
φέρεται ώς πιθανός πλοίαρχος τοΰ «Λεβιάθαν». Κάτω δεξιφ, ό Κυδερνήτης Μάννιγκ, δοτις πιθανώς θά διαδεχθή
τόν Φράϊντ είς την διοίκησιν τής «Άμερικής».
χρήμβτος, ό χεριορισμός των συναλ-
λαγων, ό έξαφανισμός τής πίστεως
καί δλα τα συμπαρομαρτοΰντα δεινβ
είς την οΐκονομίαν μιίς κα-σαρώς
γεωργικής χεριοχής, την οποίαν |-
πληξαν αί Θεομηνίαι. Άκόμη δέν —.
ριήλθομεν όλην την πληγείσαν άχο
τάς χλημμυρας καί τούς χαγετω-
νας Θράκην καί Μακεδονίαν, διά
ν ά έχωμεν πρό ημών συνολικήν την
εΐκόνα τής καταστροφής υπό τόν πέν
θιμον πέπλον τής οποίας δύναται νά
σκιαγραφηθή ή έπωαζομένη ίυσπρα-
γία. 'Γιτολείπεται άκόμη ή Κομοτι-
νή, ή Ξάνθη καί ή Δράμα. Έν τού¬
τοις είναι αρκεταί αί καταστροφαί
τοΰ Νομοΰ τοΰ Έδρου διά νά έςα-
χθοΰν τ)λιδερά συμπεράσματα. Γ
"Ολη ή πρώιμος σπορά άπενε-
κρώΰη άπό την ψυχράν χνοήν τον
δορρά. Οί μωρεώνες των Λαδάρων
καί τοΰ Σοοφλίου δυΌισμένθί στούς
χάγους κ'.νίυνεύουν νά ·άποςηραν·
θοΰν. Τμήματα έξ αυτών έ3έχθηταν
τα παγόδουνα μεταφερόμενα μέ τοι¬
αύτην ορμήν, ώστε νά τούς ήμιεΆρι-
ζωσοί»ν κ?ί νά τούς άφήσουν Γ.ίς
έπίκλΐνή βέσιν διά νά μαραθοΰν μέ
τον ν,τ.ρό. Είναι ίδιόρρυθμον τό θέα-
μα διά τόν επιβάτην τοΰ σιδηροδρό-
μου, δταν άντικρύζη είς τα Λάδχ-
ρα χίλΐά^ες μώρεόδενδρα νά εχουν
πλαγίτ; στάσιν ώς μαθηταί έκτε-
λοΰντες -/.άποιο γυμναστικόν παράγ-
γελμα. Τό τρομερόν χαρά·/·γελμα
διά τα πλουτοφόρα ταυτα δένδρα
εδωσε τό τεράστιον χαγόδουνον, τδ
οποίον τα καθήλωσε είς την ίδιορ·
ρυτ)μίαν ταύτην άπό την οποίαν έκ·
εκ-
έάν τάς έϊρας έκάστης άρχής κα-
θορίζουν αί ίδιοτροπίαι των κρα,τι-
κών όργάνων καί δχι αί άναγκαι
των κατοίκων καί τα συμφέροντα
τής Πολιτείας. Άλλ' εάν πρός την
δυσαρέσκειαν των χ. έφετών συντρέ¬
χουν καί γενικώτεροι λόγοι νά μετα¬
φερθή τό 'Εφετείον, τότε προσφωτέ-
ρα εδρα 0ά ήτο ή Άλεξανδρούπολις
χ,α! δχι ή άντίζηλος Καβάλλα. Διά
νά δοθή ολίγη ζωηρότης καί είς τόν
προχωρημένον τούτον πρόσκΌχον τής
προόδου μας καί διά νά απονεμηθή
δικαιοσύνη, άφοΰ ή Καδάλλα εχει ή¬
δη τό Δ' Σώμα Στρατοΰ. *Επε:τα
έδώ ΰπάρχε: φθήνε:* είς την ζωήν,
ένφ είς την Καδάλλαν μεγαλητέρα
καί άχό τάς Αθήνας άκρίδεια. Δέν
άποκλείεται έκ τούτου νά παραμείνη)
πάλιν τό 'Εφετείον κλειστόν, διότι
οί έφέται δέν άμείδοντα! ήγεμονι-
κώς. Καί είς τό Κράτος θά έστοί-
χ'.ζε πολλά τό 'Εφετείον εάν μετε-
φέρετο είς την Καδάλλαν, δπου τα
ένοίκια ·είναι χολΰ άκριδά, ένφ αν¬
τιθέτως έϊώ ΰχάρχουν κρατικά κτί-
ρια καταρρέοντα, διότι δέν κατοι-
κοΰνται καί ουτε είναι δυνατόν νά
ένοίκιασθοΰν.
Άλλ' β,τι δήχοτε καί άν συμδη
με τό 'Εφετείον, ή Κυδέρνησις εχει
ίιχοχρέωσιν νά συντρέξη την 'Αλε-
ξανδρούχολιν διά νά μή καταρρεύση
άπό τόν μαρασμόν, ό οποίος την κα-
τατρώγει. Εάν ^ά έπήρχετο ή Βουλ
γαρική «ίκονομίκή ίιέςοδος όπως
προέδλ-επε ή συνθήκη τοΰ Νεϋγύ,
τότε ή Άλεξανδρούπολ'.ς θ' τπύλοι
μέρος τής έμπορικής της εΰρωστίας
την οποίαν άπώλδσε, διότι ό λιμ ήν
της έπαυσε νά έξυπηρετή την τουρ¬
κικήν καί βουλγαρικήν ενδοχώραν.
Ή δίέξοϊος όμως έκείνη έματαιώ-
θη, διότι εκρίθη περισσότερον συμ-
φέρουσα «.ίς την Βουλγαρίαν καί
είς την Έλλάδα ή διά τής ελευθέ¬
ρας Εώνης τής Θεσσαλονίκης έξυ-..... , .%
πηρέτησις τοΰ Βοολγαρίκοϋ διαμε- ζ™ «υ να αναζωογονηση την Αλε-
τ :' Λ»ξίύλ δ έθέ άλ
δυνηθή νά άνυψωθή ή Άλεξανδρού¬
πολις. Διότι άνεφέραμ·εν καί άλλο¬
τε ότι ή κοιλάς αύτη είναι εΰφορος
πολύ καί δύναται νά τροφοδοτήση
μέ την εξαγωγήν της Ινα σημαντι¬
κόν εμπορικόν κέντρον.
Συνέπειαι
Πρός τό παρόν δμως ό νομός δέν
απέκτησε την έντατικήν καλλιέρ¬
γειαν χ,αί 3έν έξήντλησε την εκμε¬
τάλλευσιν τής παραγωγικότητος
τής γής μέχρι τοΰ τελευταίου σημεί-
οο. 'Υπολείπεται έπομένως άρκετά
Ζ~Χ —Γ. ..^ Ζ.,~ΐ.*.-----.,ί____Λ.. ΆΊ-
τακομιστιχ,οΰ έμχορίου. Οδτω καί
είς τό σημείον τούτο συνώμοσαν οί
δαίμονες κατ άτής Άλεξανδρουχό-
λεως, άπέμειναν δέ είς αύτην αί έλ-
πίδες τής άναπτύξεως διά τής εξυ¬
πηρετήσεως μόνον το5 έλληνικοΰ
τμήματος τής Θράκης.
Ό χεριοριαμός ούτος είναι άναμ-
όλ ί ή ί ά
ρρμς
φιίόλως μία κακή
Άλξδύλ
μ
διά την
φς μ ή ρρ η
Άλεξανδρούχολιν, άλλ' εύτυχώς ή
-εριωρ:σμένη τοπική περιφέρεια τοΰ
νομοΰ Έδρου άχοκτά χολλαπλασίαν
δυναμίκότητα έκ τής συμπυκνώσεως
τοΰ πλη^υσμοΰ καί τής μεθοδικωτέ-
ρας καί έντατικής καλλκργείας
των έκτάσεων, 'Εάν έπομένως άπο-
6ή ό άνετος καί μοναδικός λιμήν
τής κοιλάδος τοΰ Έδρου πάλιν 0ά
ξανίρουπολιν δσον την έθέρμαινε άλ¬
λοτε ή εύρυτέρα ένδοχώρα.
Ιδιαιτέρως δέ Θά έπιδράση ή έ-
φετεινή κακοδαιμονία, ή όποία έπλη¬
ξεν δλους τούς παραγωγικούς κλά-
δους τοΰ νομοϋ. Ή επίδρασις είναι
μοιραία διότι ή 'Αλεξανδροΰπολις
πηγάζει ό σπαραγαός των ΐίιοκτη-
τών σηροτρόφων.
Άλλην έπίσης [ραγΐ7(.ήν εΐκόνα
ένεφάνισαν τα χνιγμένα έξακόσιά
άλογα είς την νησί^α τοΰ Γκιαούρ-
Άντά. Τα άλογα ταυτα έδοτκον
είς τόν απέραντον λειμώνα τόν οποί¬
ον περιζώνει τό Δέλτα οτΰ Έδροο,
δτε έχήλθ'ε ή μεγάλη χλήμμυρα. Τα
άλογα χροσεπάθησαν νά διασωθοΰν
κολομδώντα καί είχον διανύσει μέ¬
γα διάστημα μέχρι τής εσπέρας τής
τής πλημμύρας Άλλ' επει-
ις τό δριμύτατον
άγωσεν δλον
ς ής
όπως καί τό
καί οί
ποροι καί επαγγελματιαι των
λων κέντρων έξαρτώνται άχό την
ευημερίαν τής ύπαίθρου. "Οταν έ¬
κείνη πραγματοποιή πλουσίας συγ-
κομιδάς, τότε εύημεροΰν καί τα κεν-
τρα. 'Αλλ', όταν άντί συγκομιδών
οί άγροί μεταδάλλωνται είς θάλασ¬
σαν καί τα παγόδουνα έλλιμενίζων-
ται είς τού ςμωρεώνας, τότε άνα-
κόπτει ή καχεξία, ή στενότης τοΰ
πθταμόν^καί τα έντός αύτοΰ άλογα!
Μετά μίαν έδϊομάδα οί ·φωτογράφοι
τής Άλεξανδρουπόλεως εύρον Θέμα
«' άποθανατίσουν, τραγικον έν τή με-
Λλ-οεπεία τού. Έξακόσια άλογα
έντός των διαφανών πάγων,
]ν κεφαλήν έκτός αυτών,
ι τόσος άλλος χλοΰτος δυσϊ-
καί δυσαναπλήρωτος μ«-
είς κόνιν άπό την μανίαν
των στοιχείον τής Φύσεως είς τό
μαρτυρικόν τούτο τμήμα, είς τό ο¬
ποίον πλέον ή ζωή θά αποβή έπί-
πονος, κοπιαστική, γεμάτη άπό στε-
ρησεις καί πικρίας, μέ σκληράς ά-
χογοητεύσεις διά μερικά άκόμη χρό-
νια, μέχρις δτου δηλονότι ό ίδρώς
της «ντόνου εργασίας άναπληρώση
τατί ίΊτνΐί'ν/· »<»! -Λ- ___________.' ότι ? ζ^ας καί τάς καταστροφάς. Την ζοφερότητα ταύτην δέν άν- τίλαμβανονταί επαρκώς οί έδώ πλη- Μμοι. Είς τα κέντρα των μάλιστα 'ημειουτα^άχερισκεψία καί άφροντι- «β και καποϊα τάσις μεγαλητέρας Ό χρΐν σπατάλης. Άλλ' οί σκληροί άριφμοι δείχνουν ϊ,β «όλον καψόν, θ' άνατέλλουν . ζοφεραι α- ημερα[ ε! ςτόν νομόν Έ¬ δρου. -Ποσος θά είνα! καφός ούτος είναι «γνωστόν. Θά σμ^ρυνθή δμως εάν γίνη αίσθητή ή έλάττωσίς τοϋ εθν-.κου χλούτου καί εάν, ί,ά τής έρ- ϊ*«ας κα( τής οίκονομίας, διά μΐ- ας «ρονιμοο καί νοιχοχβρεμίνι,ς πε- Ρ«Γ)λλογης, άποκτηθοΰν πάλιν τα σωτηρι» άτοθέματα άχό τα όποία θά αντλητβι το εθνικόν είσόδημα είς χοσοτητας «παρκείς ίιά τάς άνάγ- αας, τού πληθυσμοΰ, τάς στθίχείώ-. δεις κάρτας ευρυτέρας, δπως εσυνή¬ θισαν την ζωην τους οί νεοθρέχες. - ____________Χ. ΤΣΩΧΟΣ Τό .-τρώτον έκ των έννέα στρατιωτικών άεροπλάνων μέ τα όποϊα, δταν κατασκευασθοϋν, ό Άμπελάοδο Ροντρικέζ, στρατηγός τοΰ Μεξικανικοΰ στρατοϋ, έλ.πίζει νά βομβαρδίοπ καί έξοντίάση τα ύπολευΐόμενα έπαναστατιχα στ<)ατεύ- Πο λιτείαν τής Σονόρας. ματα εις την ΟΝ δΡκΪΝΟΧ^.!.- Ο « Εθνιχός Κηρυξ», ηι«οησν*ς Κυρια- ■άτικος, χαθω; καί δ είχονογ4 αφηιιέ- νος, πωΛοννται παοσ τού άντΐΛροσ«Ι- 5ου •"ι*. *ι Αουχα Παρασχενά, >Μ
Ν. !>ΕΐΐρΓ(Ι Ανβ., όστις δέχβται _·
βόας παΐ μ*νά).α; άγγελίας. ·*
«αί εγγραφαί ονν&ρομητ«ν.
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. α. —
Έθ0 Κ
ΟΥ, Ν. α.
Ό €Έθτικ05 Κηρυξ» πωλείται *.
πό τοΰ άντΑροσώπου μας Ϊ1'§
Κούτρου, 46ιί31αΙβ 81
" )Τ ίχ
«Υ"·
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 2β ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
13
ΓΤΡΟ2ΩΓΙΑ
ΤΗ- ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟ_;
Ή Ρόζα Μπάλγκλω, γραμματεύς είς μίαν εταιρείαν τού Μπρονξ εν Νεα
'Υόρκτ), ή όποία συνελήφθη υπό ληστών ένφ μετέβαινεν εις την Τράπεζαν
όπως λάβη χρήματα διά την πληρωμήν των έργατων^ Εδωσε 35 οολλα-
ρια πού είχεν είς την τσάνταν της καί άφέθη ελευθέρα.
Ή κ. Φέλα Πάλικ, 29 έτών, μέ τό βρέφος της, έντός τής φυλακής τής πόλεως Πουκήψυ, τής Νέας Υόρ¬
κης, κατηγορουμένη διά τόν φόνον τού έραστοΰ της, πατρός τοΰ βρέφους. ΟΙ ϊνορκοι εξέδωκαν έτυμηγορίαν
κηρύττοτχΐαν αύτην ίνο χον άνθρωποκτονίας.
«Ό ΙΙυγμάχος», άγαλμα στηθέν είς την είσοδον τού ενταύθα θεάτρου
Μαντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν. Έξ άριστερών πρός τα δεξια οί πρωην
ποωτοπυγμάχοι των μεγάλον βαρών, Τόμμυ Μπώρνς, Τζάκ Ντεμψυ και
Γζάκ Τζόνσων. Δεξι?, ό Γιώγκ Φίτζιμονς, υιός πρώην πρωτοπυγμαχου.
^«ηη«ημη| ^η^Πχ ΙΒΙ^ελ.^ * ιΜΐΐΜππ^ε^Επ^πεε^Λ ^;^^ ^»^3
0 Ίωσιιφ Μέγερ, έκ Φαίρφηλδ, τής Κοννεκτικοιπης, άριστερά, όστις
«Ιναι είς τό νοσοκοκεϊον πάσνων ίκ σοδαοάΰ ασθενείας, καί η νεονυμφος
αι είς τό νοσοκομείον πάσχον έκ σοβαράς ασθενείας, καί ή νεονυμφος
, την οποίαν έφόνευσεν ό πατήρ τοΰ πρώτου. Μετα τόν φονον της
ννμαιη; τού ό πενθερός τού ηύτοκτόνησεν.
Ό διάσημο; μπαιηζμπολλίστας, Μπαίημπ Ρονθ, μετά τής νέας ττυζύγου τού, τής πρώην κ. Κλαίρ Χόντγκοοτ,
ατρχ-οιχιζόμενοι υπό τοΰ ζενγονς Λόδελς-
13
ΓΤΡΟ2ΩΓΙΑ
ΤΗ- ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟ_;
Ή Ρόζα Μπάλγκλω, γραμματεύς είς μίαν εταιρείαν τού Μπρονξ εν Νεα
'Υόρκτ), ή όποία συνελήφθη υπό ληστών ένφ μετέβαινεν εις την Τράπεζαν
όπως λάβη χρήματα διά την πληρωμήν των έργατων^ Εδωσε 35 οολλα-
ρια πού είχεν είς την τσάνταν της καί άφέθη ελευθέρα.
Ή κ. Φέλα Πάλικ, 29 έτών, μέ τό βρέφος της, έντός τής φυλακής τής πόλεως Πουκήψυ, τής Νέας Υόρ¬
κης, κατηγορουμένη διά τόν φόνον τού έραστοΰ της, πατρός τοΰ βρέφους. ΟΙ ϊνορκοι εξέδωκαν έτυμηγορίαν
κηρύττοτχΐαν αύτην ίνο χον άνθρωποκτονίας.
«Ό ΙΙυγμάχος», άγαλμα στηθέν είς την είσοδον τού ενταύθα θεάτρου
Μαντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν. Έξ άριστερών πρός τα δεξια οί πρωην
ποωτοπυγμάχοι των μεγάλον βαρών, Τόμμυ Μπώρνς, Τζάκ Ντεμψυ και
Γζάκ Τζόνσων. Δεξι?, ό Γιώγκ Φίτζιμονς, υιός πρώην πρωτοπυγμαχου.
^«ηη«ημη| ^η^Πχ ΙΒΙ^ελ.^ * ιΜΐΐΜππ^ε^Επ^πεε^Λ ^;^^ ^»^3
0 Ίωσιιφ Μέγερ, έκ Φαίρφηλδ, τής Κοννεκτικοιπης, άριστερά, όστις
«Ιναι είς τό νοσοκοκεϊον πάσνων ίκ σοδαοάΰ ασθενείας, καί η νεονυμφος
αι είς τό νοσοκομείον πάσχον έκ σοβαράς ασθενείας, καί ή νεονυμφος
, την οποίαν έφόνευσεν ό πατήρ τοΰ πρώτου. Μετα τόν φονον της
ννμαιη; τού ό πενθερός τού ηύτοκτόνησεν.
Ό διάσημο; μπαιηζμπολλίστας, Μπαίημπ Ρονθ, μετά τής νέας ττυζύγου τού, τής πρώην κ. Κλαίρ Χόντγκοοτ,
ατρχ-οιχιζόμενοι υπό τοΰ ζενγονς Λόδελς-
14
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Η ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ΑΧΠΑΣΙΑ ]νϊΑ]40Υ
ΒΑΣΙΑΙΧΧΑ ΤΗΣ ΕΑΛ&ΑΟΣ
Ένώ ό άγνωστος κύριος έσπευδε
την επομένην τοΰ όργιώδους γλεν-
τιοΰ τοΰ πρίγκηπος Αλεξάνδρου στή
κανσ-.όν τής Στάσας, νά κρατήση'
ενήμερον των λεπτομερειών αύτοϋ ι
την Άσπασίαν, ή %νρίζ ποΰ <τυνώδευ- ιν δ άγνωστος κύριος έλάμδανε την φέρουσαν πρός τδ σπίτ: τής ωραίας Έλδετίδος. Ό ενας σττήν περίστασιν αύτην έξετέλει Ινα καθήκον. Ή άλλη μία κακία. Είναι φοβερόν τδ αίσθημα τής ικανοποιήσεως ποΰ δοχιμζει μιά γυναίκα, όταν βλέπη νά ταλαιπωρή- ται μία άλλη, ποΰ εως την στιγμήν εκείνην μόνον θρ:άμδους καί επιτυχί¬ ας είχε στήν ζωήν της. Καί ό έρως τοΰ πρίγκηπος πρός την ωραίαν 'Ελδετίδα, ήτο ενας θρίαμδος κατα- κληκτικός γι' αύτην καί μιά διαρ- κής άφορμή ζήλειας καί φθόνου γιά τόν άλλον κόσμον των συνάδελφον της. Τδ αίσθημα λοιπδν τής κακίας ήταν έκείνο ποΰ έκαμε την κυρία·· —>ΰ όλως τυχαίως παρέστη μάρτυ
τίς άπ'.στίας ποΰ διέπραττεν εί
βαρος τής ξανθής καί ωραίας φίλη
τού ό Άλέξανδρος γλεντώντας στή
πανσιόν, νά σπεύση είς συνάντησί
της την επομένην πρωΐ — πρωί γι< τδν κόσμον των καμπαρεδειπνίτω γυναικών είναι ή ώρα ποΰ ό άλλθι κόσμος αίσθάνεται την ανάγκην ν< φάη γιά μεσημέρι. Ή ώραία Έλβ-ε τίδα δέν είχεν άκόμη σηκωθή άπό τί κρεδδάτι της. Κουρ?σμένη άπδ τί καταναγκαστικδ πιοτό τής τ:5ρχ<τ).ί νης δραδυάς καί την Ίν γένει ταλα! πωρημένην ζωήν της, εύρισκε μεγά¬ λην ανακούφισιν νά μένη ξαπλωμέ- νη στδ μαλακδ στρώμα τοΰ κρεδβα- τιοΰ της. Έν τούτοις αύτό δέν την ήμπόδισε νά δεχθή την επίσκεψιν τής φίλης της — δλες τίς γυναί- κες τοΰ έλαφροΰ κόσμου συνδέει άνα- μεταξύ των μιά άσπονδη φιλία- Στό άκουσμα τοΰ όνόματός της ή ξανθή εκείνη ύπαρξις έδοκίμασε Ινα έλα- φρδ αίσθημα ανησυχίας. Σάν κάτι νά διησθάνθη. Βεβαία γιά καλδ δέν ήρχετο νά την ιδή. Τδ καλδ μαθαί- νεται καί μόνο τού. Ουτ» κάν δμως τής πέρασε άπδ τδ μυαλό δτί τό πρόσωπο τοΰ Αλεξάνδρου μποροΰ- σε νά ήταν συνδεδεμένο μέ την έ- πίσκεψι τής φίλης της. Είναι γνωστός ό πρόλογος μέ • τόν οποίον όλος ό κόσμος των γυ- ναικών άνεξαρτήτος κοινωνικής τά¬ ξεως κίί ήθικής κατηγορι'ας άρχί- ζει την αφήγησιν μιάς ίστορίας ή ό¬ ποία έγκλείει δυσαρέστους έκπλή- ξεις γιά τόν άκουοντα. Βεβαίως δέν θά άποτελοΰσε εξαίρεσιν τοΰ γενικοΰ αύτοΰ κανόνος ή καλοπροαίρετη φί¬ λη τοΰ ξανθοΰ κθμψοτΕ·/νήματος άπδ τα θέλγητρα τοϋ όποίου γιά νά α¬ παλλαγή ό πρίγκηψ έσκηνοθέτε! τδ γλέντι τής περατμένης ννχτας. Άφοΰ στήν άρχή την διεδεβαίωσεν πώς την άγαπά, πώς άπδ όλον τδν κόσμον των συνάδελφον της γι' αυ¬ τήν ησθάνετο Ινα ιδιαίτερον αϊσθημα εκτιμήσεως, άρχισε κατόπιν νά τής λέγη πώς μέ τό νά είναι ή εύνοου- μένη τοΰ πρίγκηπος είχε μεταβληθή είς στόλον όλων των ραδιουργίών καί τής κακογλωσσ:ά*ς καί αυτών άκόμη ποΰ τίς εθεωρούσε ώς καλ- λίτερ«ς φιλενά-δες της. Ή ώραία 'Ελδετίδα, ή όποία στδ άκουσμα; τοΰ όνόματός τοΰ Άλεξά' δρου αντελήφθη άμέσως ότι ή άπρό- οπτος επίσκεψις τή γυναικός έκεί- νης έκρυπτε κάτι το δυσάρεστον γιά τδ μεγάλα αΐσθημα τής ζωής της, την παρεκάλεσε νά εισέλθη άφίνον- τας κατά μέρος τοΰ; προλόγους, στήν ούσία. —Ιιναίκ.α είμα! κι' έγώ, τής είπε, καί ξέρω πώς σκέπτονται καί πώς φέρονται ή άλλες γυναίκες. Πρόκειται μήπως νά μοΰ άναγγεί- λης τίποτε ποΰ συνδέεται μέ τό πρό¬ σωπον τοΰ πρίγκηπος; Ή ΰποχρεωτική φίλη χωρίς κα¬ νέν α «ίκτον γιά τα συνεχή κτυπήμα- τα ποΰ κατέφερε μέ τα λόγια της στήν /.αρϊ;ά τοΰ ϊυστνχ'.σμένου έν.εί-1 ΕΝΑ ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΚΙΑ— Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΒΕΤΙΔΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΓΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ— ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΜΑΡΑΙΝΕΤΑΙ— ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΙΣ ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΤΗΡΗΣΕ. Άγνοοΰνται τα Γ- χνη της. Ή ώραία Ναταλή Γκούγκεν- χάϊμ, έκ της γνω- στής πλουσίας οΐ- κογενείας τής Νέ- ας Υόρκης, ύπαν- δρευθεΐσα τόν Τόμ Γκόρμαν, πτωχόν έν συγκρίσει, μεσί- την άκινήτων είς τό ΙΙόρτ Ούάσινκτων, τοΰ Λόγκ "Αϊλαντ, έΐηφανίσθη μετά την πρώτην έβδο- αάδα τοΰ γάμου της έκ τοΰ συζυγι- κοϋ οίκου! έφ' όσον διάφοροι έκυκλοφό- ρουν διαδόσεις περί κινήσεως άγωγής διαζυγίου. Ό Γκόρ μαν τώρα έρευνφ ποος ανακάλυι|ην τής νεονύμφου τού, ένφ ό πατήρ αυ¬ τής σννεννοεΐται μέ δικηγόρονς. πλάσματος, ήρχισε νά έξκττορή ,ή παραλβίποντας νά τονίζη καί έπο·>σ!ωδεστέραν «κόμη λεπτομέρει¬
αν, τδ όργιωδ«ς γλέντι τοΰ πρίγ-
κιπος Αλεξάνδρου στήν πανσιόν τής
Στάσας. Κυρίως σ' αύτό ποΰ επέ¬
μενε ιδιαιτέρως ί}τό στδ ότι ή Σοόζη
κατ)' όλα τα φαινόμενα Θά ήτο έκεί-
νη πού προωρίζετο νά καταλάδη
την Θέσιν της ωραίας Έλδετί3ος
στήν καρδιά τοΰ Αλεξάνδρου. Τδ
δ·>στυχΐ3μένο αύτδ ξανθό πλάσμα δέν
είπε οότε μίαν λέξιν, καθ* όλην την
διάρκειαν της άφηγήσεως τής ά-
σ-όνίου φίλης της. Μόνον όταν έ¬
παυσε πλέβν νά μιλάγ), κατώρτ}ω7ε
νά σιτγκεντρώ—} τάς δυνάμεις της
γιά ά ψΛί
μοΰ είπήτε; έρώτησε τδ δυστυχισμέ-
νο πλάσμα.
-Βεδ·2ΐ'ος δέν Θά σοΰ ελενα τί-
—,λ Λλ Ζ«.Λ_____' ... ν ' /
ποτε ποί» 6ά
α σένα τδν πρίγ-
ΰ ί α
για να
— Π ότε δέν κρατάει πολΰ ή ευ¬
τυχία. Αύτδ τό ήξευρα.
* · ·
_ Τό άπόγευμα τής ιδίας ημέρας
ο φιλος αξίοματικύς τοΰ πρίγκηπος,
κατόπιν προσκλήσεως τής «ώοαί-
πιν προσκλ
ας Έλδδτίδος))
σπίτ'. της
Ό
ρ
ττ/ν έΐ3»τκεπτετο
—Ό
πέρασμα τής
υί
ς
πρίγκηψ, της είχε, ώς συμ-
τής ναχρχς συνομλί
, ς μ
συνομιλίας
δύ
ρμα τής ναχρχς συνομιλίας
των, ευρίσκεται σέ πολύ δύσκολην
Θέσιν. Οί γονείς τού έμαθαν τάς
σχέσ-εις σας. 'ΕννοεΓται ότι δέν μπβ-
ρεί παρά νά συμμορφωθή μέ την θέ¬
λησιν των γονέων τού, οί όποϊΌι ή-
ξίωσαν νά «αύστ; ΰφιστάμενος κάθ
κηπα εν αγνοια τού πρίγκηπος, α¬
πήντησεν ό φίλος τού άξιωματικός.
Ή άτυχη γυναΐκα άντελαμδάνε-
το πώς ή παρτί-δα ήτο χαμένη πλέ¬
ον γι' αύτην. 'Εθεώρη-σε λοιπόν πε¬
ριττόν νά ζητήση νά τδν ιδή. Μιά
τέτοια συνάντησίς Θά την έξηυτέλι-
ζε μάλλον, παρά θά έξοπηρετοΰσε
την υπόθεσιν της.
— Πέστε στόν τρί·χη.·ηχχ πώς τόν
άγάπησα πολύ, είπε, ένω τα δάκρυα
άνέβαιναν στά μάτία της. Μά πα¬
ρά πολύ.
* * *
Μετ' ολίγους μήνας Ινα ξανθδ
γυναικείο φασμα Ιδγα'νε άπό την
πόρτα ενός μικροξενοδοχείου τής ό-
δοΰ Αριστείδου. Κανείς δέν Θά έ-
φαντάζετο πώς ή στενοχώρια, τδ
χλάμμα, ό πδνος καί ή κοκαΐνη ημ¬
πορούσαν νά μεταβάλουν, μιά όλό-
δροση ώμορφιά σάν καί αύτην τής
ωραίας 'Ελβετίδος, σ' Ινα τέτοίο
άνθρόπινο ράκος, μέσα σ' Ινα τόσο
λίγο χρονικό διάστημα.
Ή Άσπασία άπό την (ιρχί^αν
τής συνομιλίας της μέ την τέως
Βασίλισσαν ευρίσκετο όλην σχεδδν
την ημέραν στο παλάτ!· Ή συμμα-
λεξάνδρου. Άλλ' έπειδή ενδεχομέ¬
νους νά υπήρχαν καί μερικά σημεΐα
ποΰ γι' αύτην θά είχαν μεγάλην
σημασίαν καί τα όποία δέν θά έν-
δ-.έφεραν ίσως την μητέρα τοΰ πρίγ¬
κηπος γιά νά τα παρακολουθήση ή
νά τα έξακριδόση, ώργάνωσε πλήρη
κατασκοπείαν όλον των κ'.νήσεων
τοΰ Αλεξάνδρου. Ένας πρώην ΰπα-
ξ'.ωματικός ποΰ έβεωρείτο καί ήτο
άφωσιωμένος στήν οικογένειαν τοΰ
Μάνου, έπεστίατεύθη πρός τόν σκο¬
πόν αυτόν. 'Από την ημέραν τής
συνομιλίας τής Άσπασί-ας μέ την
τέως Βασίλί<ϊ*.αν μέχρι τής βρα- δυάς τοΰ γλεντΐοΰ στήν πανσιόν, τής Στάσας, είχε περάσει μιά 6ϊ·0(χάδα. Κατά τό διάστημα αύτό ό Άλέξαν¬ δρος έξακολουθοΰσε νά συναντάται μέ την ωραίαν Ελβετία, άλλά καί νά δέχεται παράλληλα τάς συνεχείς κυκλωτι-κάς /.ίνήσεις τής Άσπασί- Άσπασία ηθέλησε νά τοΰ κάμη ν>
ξιν γιά την νέαν περιπέτειαν το^ μ=
την Σούζη, έκείνος απήντησε:
—Ή Σούζη γιά μενά εΐν*! μ.·ΐ
άνάγχη, ένφ σίι είσαι μΐά ^τ,τ/,ν.7,
Ή Άσπασία ήνείχετο την κατά¬
στασιν αύτην καραδοκώντας νά ε3-
ρη την κατάλληλον στιγμήν γ>ά νά
έλε·^ερώση τδ πίίίον άπδ κάθε -;4-
σωπον ή πραγμα ποΰ θά ήμ,-οροΰτε
νά παρεμδληθ'η ώς έμπόϊιον είς -ςι
πραγματοποίησιν των τολμτ,ρών τη;
σχεϊίων. Άπέφευγε λοιπδν χάθε γ^-
νομ:λίαν ποΰ θά ήμποροΰσε νά φέρϊ]
τδ ζήτημα τής Σούζης στή μέση.
Έπεΐτα εγνώριζε πολΰ καλά πλέον
τδν χαρακτήρα τοΰ 'Αλεξάνίρο.
Γι' αυτόν ή γυναίκα ήτο πράγματι
μιά «άγκη- Πώς λοιπδν ν' άς'.ώ-
ς?η άπ' αΰτδν νά παύση κάθε σόνϊε-
τμον μέ κάθε άλλην γυναίκα, όταν
όλην την επιτυχίαν τού σχεδίου της
είχε στηρίξει στήν μέχρι σχολαΐτ1.-
κότητος αΰστηροτάτην στάσιν της
άπε'ναντι'καί τής παραμι·/.ροτέ:α;
άκόμη έπίθέτεως τοΰ πρίγκη-ο;.
"Ηςίυρε καλά τα μ·>ττ:κά τής τέ-
χνης ποΰ μπορεί νά μετέλθϊ; μ:ά γ>
ναίν.α γιά νά ξετρελλάνη έναν αν-
τρα. Δέν 9ά γίνω δ:κή τού, άν ίέν
γίνω γυναίκα τού, υπεσχέθη στδν έ-
ΐυτόν τη: ή Ά^τκτία. Καί τδ ετή-
ρησε.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΟ
ας.
ξίωσαν νά «αύστ; ύφιστάμενος κάθε [ χία της, γιά την οποίαν αύτη 6ε-
σύνδεσμος μεταξΰ σας. Αύτη είνα; βαίως δέν ειργάσθη βυτε έκοπίασεν,
όλη ή ΐστορί». μέ την Σοφίαν Ικαμενά διατελή έ·»
—Αΰτδ σίς «Τπε ό πρίγκηψ νά γνώσει όλων των κ'.νήσεων τοΰ Ά-
Κάθε μερά ποΰ περνοΰσε ό Άλέ-
ξχνδρος ησθάνετο τδν εαυτόν τού πε¬
ρισσότερον δοΰλον των θίλγή
ρς ητο τδν εαυτόν τού πε¬
ρισσότερον δοΰλον των θίλγήτρων
τής ώρζίχς κρεολής. Δέν ΰπήρχε
ά άδλί ό ή
ής ρς ρλής. Δέν ΰπήρχε
καμμιά άμφιδολία ότι ήτο τρελλά
έρωτευμένος μαζύ της Άλλ' ό ί
ή τρελλά
έρωτευμένος μαζύ της. Άλλ' ό πρίγ
κηψ είχε την άπαιτουμέν δό
έεεν μέ την Άσπασίαν, άπδ
τδ αίσθημα ποΰ τδν εφερε είς την
ωραίαν Έλδβτίδα καί την Γερμαι-
νίδα· Σοΰζη σήμερα. "Ετσι όταν Ινα
άπόγε·^μα ποΰ περπατοϋσαν στδ δά-
σος των Άνακτόρων -ου Τατοΐου ή
ΑΘΗΧΑΙ, 5 Απριλίου. —/Α¬
ναφορικώς μέ τα τηλεγραφηθέντα
έκ Β-ουκ&υρεστίου καθ' ά ό "Εςαρ-
χος των Πατριαρχείον Μητροπο-
λίτης Τραπεζοΰντος Χρύσανθος,^γε-
νίμενο; δεκτδς παρά τω Ρουμάνω
Πατριάρχη συνεφώνησε μετ' αύτ<υ 5:ά την σύγκλησιν οΐκουμενικής πρ«- σονόϊου των όρθοδόξων «κκλησιών -ληροφοροΰμαι τα εξής: Την πρωτοβουλίαν διά την σΰγ- κλησιν τής οόκουμενικής προσυνόδου είχεν ό 'Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. όστις πρό έτών είς γράμματα αύ¬ τοΰ πρός τδ Οικουμενικόν Πατριαρ¬ χείον έξέφραζε την ευχήν, όπως συ- νέλθτ; ή Οίκουμενική Σύνοδος διά την επίλυσιν έπειγόντων ζητημάτων της όρθοδαέίας,ώς τό τούΉ, γίου, τό τοΰ Π ασχαλίον, τοΰ ,-,- των επίσκοπον κλπ. Μέ την γνώμην ταύτην συνεφώντ,σαν όλαι Λ όρθο- δοξθί έκκλησίαι άναγνορίσασαι την ανάγκην τής συγκλήσεως τής συνιν δου. Δυσχέρειαι όμως πολλαί δέν έ- πέτρεψαν είς τόν Πατριάρχην Κων¬ σταντινουπόλεως νά συγκαλέση την σύνοδον· Έκτοτε όλαι αί όρθόδοξοι έκκλησία: δέν έπαυσαν είς τα εύχί- τήρια γράμματα, άτινα άντήλλασ- σον μεταξύ των νά έκφράζουν την ευχήν περί συγκλήσεως συνόδου ή προσυνόδου. Τοιαύτην ευχήν εξέφρα¬ σε πρός τόν Οικουμενικόν Πατριάρ¬ χην επί τώ Νέω "Ετει καί ό άρχι- επίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος. "Ηδη φαίνεται, Οτι παρά τώ Οί- κουμενικώ Ηατριαρχείω ωρίμακ'* ή ίίέα τής συγκλήσεως τής Οίκου- μεν.κής προσυνόδου καί πρός τουτο ό "Εξαρχος Χρύσανθος ήλθεν είς συνεννοήσεις μετά τοΰ Σέρδου καί Ρουμάνου Πατριάρχου κατά την έ- κεί επίσκεψίν τού πρός διακανονι¬ σμόν τοΰ ζητήματος τής άποκηρύ- ξεος τής Άλβανικής έκκλησίας. Ή προσύνοδος αύτη θά συνέλθη πι- ίανώτατϊ τό τρέχον Ιτος ένταΰθα καί Θά μετάσχουν οί Πατρ:άρχαι Κων)πόλεως, Ίεροσολύμων. Άλβ- ξανδρείας, Άντιοχείας, Σερδίας καί Ρουμανίας; ή έκαλησία τής 'Ελ λάδος, τής Κύπρου καί έν γένει ό¬ λαι αί όρθόδοξοι εκκλησίαν Ό Χρό- σανθος ευρισκόμενος είς Βουκουρέ¬ στιον ήδη, θά ευρίσκεται ενταύθα «ν- τός τής εβδομάδος.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Η ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ΑΧΠΑΣΙΑ ]νϊΑ]40Υ
ΒΑΣΙΑΙΧΧΑ ΤΗΣ ΕΑΛ&ΑΟΣ
Ένώ ό άγνωστος κύριος έσπευδε
την επομένην τοΰ όργιώδους γλεν-
τιοΰ τοΰ πρίγκηπος Αλεξάνδρου στή
κανσ-.όν τής Στάσας, νά κρατήση'
ενήμερον των λεπτομερειών αύτοϋ ι
την Άσπασίαν, ή %νρίζ ποΰ <τυνώδευ- ιν δ άγνωστος κύριος έλάμδανε την φέρουσαν πρός τδ σπίτ: τής ωραίας Έλδετίδος. Ό ενας σττήν περίστασιν αύτην έξετέλει Ινα καθήκον. Ή άλλη μία κακία. Είναι φοβερόν τδ αίσθημα τής ικανοποιήσεως ποΰ δοχιμζει μιά γυναίκα, όταν βλέπη νά ταλαιπωρή- ται μία άλλη, ποΰ εως την στιγμήν εκείνην μόνον θρ:άμδους καί επιτυχί¬ ας είχε στήν ζωήν της. Καί ό έρως τοΰ πρίγκηπος πρός την ωραίαν 'Ελδετίδα, ήτο ενας θρίαμδος κατα- κληκτικός γι' αύτην καί μιά διαρ- κής άφορμή ζήλειας καί φθόνου γιά τόν άλλον κόσμον των συνάδελφον της. Τδ αίσθημα λοιπδν τής κακίας ήταν έκείνο ποΰ έκαμε την κυρία·· —>ΰ όλως τυχαίως παρέστη μάρτυ
τίς άπ'.στίας ποΰ διέπραττεν εί
βαρος τής ξανθής καί ωραίας φίλη
τού ό Άλέξανδρος γλεντώντας στή
πανσιόν, νά σπεύση είς συνάντησί
της την επομένην πρωΐ — πρωί γι< τδν κόσμον των καμπαρεδειπνίτω γυναικών είναι ή ώρα ποΰ ό άλλθι κόσμος αίσθάνεται την ανάγκην ν< φάη γιά μεσημέρι. Ή ώραία Έλβ-ε τίδα δέν είχεν άκόμη σηκωθή άπό τί κρεδδάτι της. Κουρ?σμένη άπδ τί καταναγκαστικδ πιοτό τής τ:5ρχ<τ).ί νης δραδυάς καί την Ίν γένει ταλα! πωρημένην ζωήν της, εύρισκε μεγά¬ λην ανακούφισιν νά μένη ξαπλωμέ- νη στδ μαλακδ στρώμα τοΰ κρεδβα- τιοΰ της. Έν τούτοις αύτό δέν την ήμπόδισε νά δεχθή την επίσκεψιν τής φίλης της — δλες τίς γυναί- κες τοΰ έλαφροΰ κόσμου συνδέει άνα- μεταξύ των μιά άσπονδη φιλία- Στό άκουσμα τοΰ όνόματός της ή ξανθή εκείνη ύπαρξις έδοκίμασε Ινα έλα- φρδ αίσθημα ανησυχίας. Σάν κάτι νά διησθάνθη. Βεβαία γιά καλδ δέν ήρχετο νά την ιδή. Τδ καλδ μαθαί- νεται καί μόνο τού. Ουτ» κάν δμως τής πέρασε άπδ τδ μυαλό δτί τό πρόσωπο τοΰ Αλεξάνδρου μποροΰ- σε νά ήταν συνδεδεμένο μέ την έ- πίσκεψι τής φίλης της. Είναι γνωστός ό πρόλογος μέ • τόν οποίον όλος ό κόσμος των γυ- ναικών άνεξαρτήτος κοινωνικής τά¬ ξεως κίί ήθικής κατηγορι'ας άρχί- ζει την αφήγησιν μιάς ίστορίας ή ό¬ ποία έγκλείει δυσαρέστους έκπλή- ξεις γιά τόν άκουοντα. Βεβαίως δέν θά άποτελοΰσε εξαίρεσιν τοΰ γενικοΰ αύτοΰ κανόνος ή καλοπροαίρετη φί¬ λη τοΰ ξανθοΰ κθμψοτΕ·/νήματος άπδ τα θέλγητρα τοϋ όποίου γιά νά α¬ παλλαγή ό πρίγκηψ έσκηνοθέτε! τδ γλέντι τής περατμένης ννχτας. Άφοΰ στήν άρχή την διεδεβαίωσεν πώς την άγαπά, πώς άπδ όλον τδν κόσμον των συνάδελφον της γι' αυ¬ τήν ησθάνετο Ινα ιδιαίτερον αϊσθημα εκτιμήσεως, άρχισε κατόπιν νά τής λέγη πώς μέ τό νά είναι ή εύνοου- μένη τοΰ πρίγκηπος είχε μεταβληθή είς στόλον όλων των ραδιουργίών καί τής κακογλωσσ:ά*ς καί αυτών άκόμη ποΰ τίς εθεωρούσε ώς καλ- λίτερ«ς φιλενά-δες της. Ή ώραία 'Ελδετίδα, ή όποία στδ άκουσμα; τοΰ όνόματός τοΰ Άλεξά' δρου αντελήφθη άμέσως ότι ή άπρό- οπτος επίσκεψις τή γυναικός έκεί- νης έκρυπτε κάτι το δυσάρεστον γιά τδ μεγάλα αΐσθημα τής ζωής της, την παρεκάλεσε νά εισέλθη άφίνον- τας κατά μέρος τοΰ; προλόγους, στήν ούσία. —Ιιναίκ.α είμα! κι' έγώ, τής είπε, καί ξέρω πώς σκέπτονται καί πώς φέρονται ή άλλες γυναίκες. Πρόκειται μήπως νά μοΰ άναγγεί- λης τίποτε ποΰ συνδέεται μέ τό πρό¬ σωπον τοΰ πρίγκηπος; Ή ΰποχρεωτική φίλη χωρίς κα¬ νέν α «ίκτον γιά τα συνεχή κτυπήμα- τα ποΰ κατέφερε μέ τα λόγια της στήν /.αρϊ;ά τοΰ ϊυστνχ'.σμένου έν.εί-1 ΕΝΑ ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΚΙΑ— Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΒΕΤΙΔΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΓΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ— ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΜΑΡΑΙΝΕΤΑΙ— ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΙΣ ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΤΗΡΗΣΕ. Άγνοοΰνται τα Γ- χνη της. Ή ώραία Ναταλή Γκούγκεν- χάϊμ, έκ της γνω- στής πλουσίας οΐ- κογενείας τής Νέ- ας Υόρκης, ύπαν- δρευθεΐσα τόν Τόμ Γκόρμαν, πτωχόν έν συγκρίσει, μεσί- την άκινήτων είς τό ΙΙόρτ Ούάσινκτων, τοΰ Λόγκ "Αϊλαντ, έΐηφανίσθη μετά την πρώτην έβδο- αάδα τοΰ γάμου της έκ τοΰ συζυγι- κοϋ οίκου! έφ' όσον διάφοροι έκυκλοφό- ρουν διαδόσεις περί κινήσεως άγωγής διαζυγίου. Ό Γκόρ μαν τώρα έρευνφ ποος ανακάλυι|ην τής νεονύμφου τού, ένφ ό πατήρ αυ¬ τής σννεννοεΐται μέ δικηγόρονς. πλάσματος, ήρχισε νά έξκττορή ,ή παραλβίποντας νά τονίζη καί έπο·>σ!ωδεστέραν «κόμη λεπτομέρει¬
αν, τδ όργιωδ«ς γλέντι τοΰ πρίγ-
κιπος Αλεξάνδρου στήν πανσιόν τής
Στάσας. Κυρίως σ' αύτό ποΰ επέ¬
μενε ιδιαιτέρως ί}τό στδ ότι ή Σοόζη
κατ)' όλα τα φαινόμενα Θά ήτο έκεί-
νη πού προωρίζετο νά καταλάδη
την Θέσιν της ωραίας Έλδετί3ος
στήν καρδιά τοΰ Αλεξάνδρου. Τδ
δ·>στυχΐ3μένο αύτδ ξανθό πλάσμα δέν
είπε οότε μίαν λέξιν, καθ* όλην την
διάρκειαν της άφηγήσεως τής ά-
σ-όνίου φίλης της. Μόνον όταν έ¬
παυσε πλέβν νά μιλάγ), κατώρτ}ω7ε
νά σιτγκεντρώ—} τάς δυνάμεις της
γιά ά ψΛί
μοΰ είπήτε; έρώτησε τδ δυστυχισμέ-
νο πλάσμα.
-Βεδ·2ΐ'ος δέν Θά σοΰ ελενα τί-
—,λ Λλ Ζ«.Λ_____' ... ν ' /
ποτε ποί» 6ά
α σένα τδν πρίγ-
ΰ ί α
για να
— Π ότε δέν κρατάει πολΰ ή ευ¬
τυχία. Αύτδ τό ήξευρα.
* · ·
_ Τό άπόγευμα τής ιδίας ημέρας
ο φιλος αξίοματικύς τοΰ πρίγκηπος,
κατόπιν προσκλήσεως τής «ώοαί-
πιν προσκλ
ας Έλδδτίδος))
σπίτ'. της
Ό
ρ
ττ/ν έΐ3»τκεπτετο
—Ό
πέρασμα τής
υί
ς
πρίγκηψ, της είχε, ώς συμ-
τής ναχρχς συνομλί
, ς μ
συνομιλίας
δύ
ρμα τής ναχρχς συνομιλίας
των, ευρίσκεται σέ πολύ δύσκολην
Θέσιν. Οί γονείς τού έμαθαν τάς
σχέσ-εις σας. 'ΕννοεΓται ότι δέν μπβ-
ρεί παρά νά συμμορφωθή μέ την θέ¬
λησιν των γονέων τού, οί όποϊΌι ή-
ξίωσαν νά «αύστ; ΰφιστάμενος κάθ
κηπα εν αγνοια τού πρίγκηπος, α¬
πήντησεν ό φίλος τού άξιωματικός.
Ή άτυχη γυναΐκα άντελαμδάνε-
το πώς ή παρτί-δα ήτο χαμένη πλέ¬
ον γι' αύτην. 'Εθεώρη-σε λοιπόν πε¬
ριττόν νά ζητήση νά τδν ιδή. Μιά
τέτοια συνάντησίς Θά την έξηυτέλι-
ζε μάλλον, παρά θά έξοπηρετοΰσε
την υπόθεσιν της.
— Πέστε στόν τρί·χη.·ηχχ πώς τόν
άγάπησα πολύ, είπε, ένω τα δάκρυα
άνέβαιναν στά μάτία της. Μά πα¬
ρά πολύ.
* * *
Μετ' ολίγους μήνας Ινα ξανθδ
γυναικείο φασμα Ιδγα'νε άπό την
πόρτα ενός μικροξενοδοχείου τής ό-
δοΰ Αριστείδου. Κανείς δέν Θά έ-
φαντάζετο πώς ή στενοχώρια, τδ
χλάμμα, ό πδνος καί ή κοκαΐνη ημ¬
πορούσαν νά μεταβάλουν, μιά όλό-
δροση ώμορφιά σάν καί αύτην τής
ωραίας 'Ελβετίδος, σ' Ινα τέτοίο
άνθρόπινο ράκος, μέσα σ' Ινα τόσο
λίγο χρονικό διάστημα.
Ή Άσπασία άπό την (ιρχί^αν
τής συνομιλίας της μέ την τέως
Βασίλισσαν ευρίσκετο όλην σχεδδν
την ημέραν στο παλάτ!· Ή συμμα-
λεξάνδρου. Άλλ' έπειδή ενδεχομέ¬
νους νά υπήρχαν καί μερικά σημεΐα
ποΰ γι' αύτην θά είχαν μεγάλην
σημασίαν καί τα όποία δέν θά έν-
δ-.έφεραν ίσως την μητέρα τοΰ πρίγ¬
κηπος γιά νά τα παρακολουθήση ή
νά τα έξακριδόση, ώργάνωσε πλήρη
κατασκοπείαν όλον των κ'.νήσεων
τοΰ Αλεξάνδρου. Ένας πρώην ΰπα-
ξ'.ωματικός ποΰ έβεωρείτο καί ήτο
άφωσιωμένος στήν οικογένειαν τοΰ
Μάνου, έπεστίατεύθη πρός τόν σκο¬
πόν αυτόν. 'Από την ημέραν τής
συνομιλίας τής Άσπασί-ας μέ την
τέως Βασίλί<ϊ*.αν μέχρι τής βρα- δυάς τοΰ γλεντΐοΰ στήν πανσιόν, τής Στάσας, είχε περάσει μιά 6ϊ·0(χάδα. Κατά τό διάστημα αύτό ό Άλέξαν¬ δρος έξακολουθοΰσε νά συναντάται μέ την ωραίαν Ελβετία, άλλά καί νά δέχεται παράλληλα τάς συνεχείς κυκλωτι-κάς /.ίνήσεις τής Άσπασί- Άσπασία ηθέλησε νά τοΰ κάμη ν>
ξιν γιά την νέαν περιπέτειαν το^ μ=
την Σούζη, έκείνος απήντησε:
—Ή Σούζη γιά μενά εΐν*! μ.·ΐ
άνάγχη, ένφ σίι είσαι μΐά ^τ,τ/,ν.7,
Ή Άσπασία ήνείχετο την κατά¬
στασιν αύτην καραδοκώντας νά ε3-
ρη την κατάλληλον στιγμήν γ>ά νά
έλε·^ερώση τδ πίίίον άπδ κάθε -;4-
σωπον ή πραγμα ποΰ θά ήμ,-οροΰτε
νά παρεμδληθ'η ώς έμπόϊιον είς -ςι
πραγματοποίησιν των τολμτ,ρών τη;
σχεϊίων. Άπέφευγε λοιπδν χάθε γ^-
νομ:λίαν ποΰ θά ήμποροΰσε νά φέρϊ]
τδ ζήτημα τής Σούζης στή μέση.
Έπεΐτα εγνώριζε πολΰ καλά πλέον
τδν χαρακτήρα τοΰ 'Αλεξάνίρο.
Γι' αυτόν ή γυναίκα ήτο πράγματι
μιά «άγκη- Πώς λοιπδν ν' άς'.ώ-
ς?η άπ' αΰτδν νά παύση κάθε σόνϊε-
τμον μέ κάθε άλλην γυναίκα, όταν
όλην την επιτυχίαν τού σχεδίου της
είχε στηρίξει στήν μέχρι σχολαΐτ1.-
κότητος αΰστηροτάτην στάσιν της
άπε'ναντι'καί τής παραμι·/.ροτέ:α;
άκόμη έπίθέτεως τοΰ πρίγκη-ο;.
"Ηςίυρε καλά τα μ·>ττ:κά τής τέ-
χνης ποΰ μπορεί νά μετέλθϊ; μ:ά γ>
ναίν.α γιά νά ξετρελλάνη έναν αν-
τρα. Δέν 9ά γίνω δ:κή τού, άν ίέν
γίνω γυναίκα τού, υπεσχέθη στδν έ-
ΐυτόν τη: ή Ά^τκτία. Καί τδ ετή-
ρησε.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΟ
ας.
ξίωσαν νά «αύστ; ύφιστάμενος κάθε [ χία της, γιά την οποίαν αύτη 6ε-
σύνδεσμος μεταξΰ σας. Αύτη είνα; βαίως δέν ειργάσθη βυτε έκοπίασεν,
όλη ή ΐστορί». μέ την Σοφίαν Ικαμενά διατελή έ·»
—Αΰτδ σίς «Τπε ό πρίγκηψ νά γνώσει όλων των κ'.νήσεων τοΰ Ά-
Κάθε μερά ποΰ περνοΰσε ό Άλέ-
ξχνδρος ησθάνετο τδν εαυτόν τού πε¬
ρισσότερον δοΰλον των θίλγή
ρς ητο τδν εαυτόν τού πε¬
ρισσότερον δοΰλον των θίλγήτρων
τής ώρζίχς κρεολής. Δέν ΰπήρχε
ά άδλί ό ή
ής ρς ρλής. Δέν ΰπήρχε
καμμιά άμφιδολία ότι ήτο τρελλά
έρωτευμένος μαζύ της Άλλ' ό ί
ή τρελλά
έρωτευμένος μαζύ της. Άλλ' ό πρίγ
κηψ είχε την άπαιτουμέν δό
έεεν μέ την Άσπασίαν, άπδ
τδ αίσθημα ποΰ τδν εφερε είς την
ωραίαν Έλδβτίδα καί την Γερμαι-
νίδα· Σοΰζη σήμερα. "Ετσι όταν Ινα
άπόγε·^μα ποΰ περπατοϋσαν στδ δά-
σος των Άνακτόρων -ου Τατοΐου ή
ΑΘΗΧΑΙ, 5 Απριλίου. —/Α¬
ναφορικώς μέ τα τηλεγραφηθέντα
έκ Β-ουκ&υρεστίου καθ' ά ό "Εςαρ-
χος των Πατριαρχείον Μητροπο-
λίτης Τραπεζοΰντος Χρύσανθος,^γε-
νίμενο; δεκτδς παρά τω Ρουμάνω
Πατριάρχη συνεφώνησε μετ' αύτ<υ 5:ά την σύγκλησιν οΐκουμενικής πρ«- σονόϊου των όρθοδόξων «κκλησιών -ληροφοροΰμαι τα εξής: Την πρωτοβουλίαν διά την σΰγ- κλησιν τής οόκουμενικής προσυνόδου είχεν ό 'Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. όστις πρό έτών είς γράμματα αύ¬ τοΰ πρός τδ Οικουμενικόν Πατριαρ¬ χείον έξέφραζε την ευχήν, όπως συ- νέλθτ; ή Οίκουμενική Σύνοδος διά την επίλυσιν έπειγόντων ζητημάτων της όρθοδαέίας,ώς τό τούΉ, γίου, τό τοΰ Π ασχαλίον, τοΰ ,-,- των επίσκοπον κλπ. Μέ την γνώμην ταύτην συνεφώντ,σαν όλαι Λ όρθο- δοξθί έκκλησίαι άναγνορίσασαι την ανάγκην τής συγκλήσεως τής συνιν δου. Δυσχέρειαι όμως πολλαί δέν έ- πέτρεψαν είς τόν Πατριάρχην Κων¬ σταντινουπόλεως νά συγκαλέση την σύνοδον· Έκτοτε όλαι αί όρθόδοξοι έκκλησία: δέν έπαυσαν είς τα εύχί- τήρια γράμματα, άτινα άντήλλασ- σον μεταξύ των νά έκφράζουν την ευχήν περί συγκλήσεως συνόδου ή προσυνόδου. Τοιαύτην ευχήν εξέφρα¬ σε πρός τόν Οικουμενικόν Πατριάρ¬ χην επί τώ Νέω "Ετει καί ό άρχι- επίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος. "Ηδη φαίνεται, Οτι παρά τώ Οί- κουμενικώ Ηατριαρχείω ωρίμακ'* ή ίίέα τής συγκλήσεως τής Οίκου- μεν.κής προσυνόδου καί πρός τουτο ό "Εξαρχος Χρύσανθος ήλθεν είς συνεννοήσεις μετά τοΰ Σέρδου καί Ρουμάνου Πατριάρχου κατά την έ- κεί επίσκεψίν τού πρός διακανονι¬ σμόν τοΰ ζητήματος τής άποκηρύ- ξεος τής Άλβανικής έκκλησίας. Ή προσύνοδος αύτη θά συνέλθη πι- ίανώτατϊ τό τρέχον Ιτος ένταΰθα καί Θά μετάσχουν οί Πατρ:άρχαι Κων)πόλεως, Ίεροσολύμων. Άλβ- ξανδρείας, Άντιοχείας, Σερδίας καί Ρουμανίας; ή έκαλησία τής 'Ελ λάδος, τής Κύπρου καί έν γένει ό¬ λαι αί όρθόδοξοι εκκλησίαν Ό Χρό- σανθος ευρισκόμενος είς Βουκουρέ¬ στιον ήδη, θά ευρίσκεται ενταύθα «ν- τός τής εβδομάδος.
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
15
ΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ
ΤΑ "ΦΡΟΥΡΙΑ ΣΑΜΠΡΟΛ
Στί; εύρωπαϊκές εφημερίδας ο-
ιχ) ϊημοσιεύεται καμμιά Ινοχλος
ά/τυτασις εναντίον των άστυνομι-
νύ> όργάνων, δλέχει κανείς σχεδόν
τ-::ίΟΓ0Χ0 τόν παράξενο τίτλο:
«Ένα νέο φρούριο Σαμπρόλ». Καί
χί^τί, όταν συμδαίνο'ο νχαρόμοια χδ
ρ-ττατικά οί Εύρωχαίοι δημοσιογρά-
οο', άστυνομικοί καί δικαστικοί ™
λέν «Φροιόρια Σαμχρόλ))
Τί ήταν λοιχόν αύτό τό φροόριο
Σαμπρόλ;
Τό 1899 ή άστυνομία των Παρι-
ζ ών επρόκειτο νά εκτελέση Ινα εν-
ταλμα συλλήψεως έν->τίον κάχοιου
-ολίτοο ονόματι Ζί»λ Γκε·ρέν, ό οποί¬
ος -/.ατηγορείτο γ'.ά Ινα κοινό χλημ-
αέλτμα. Όταν δμως — ήταν ακρι¬
βώς 14 Αύγουστον 1899 — τα ά-
στονομικά όργχ'α πηγαν στό σχί-
ν ττήν όδό Σαμχρόλ, γιά νά τόν
υ/.λάδοον, 6ρή*.αν τίς χόρτες δι-
~/ Γ,κλί'.'δωίΑένες καί άμπαρωμένες
Ό Γ·Αερέν —ού δέν ήθελε νά χαρα-
ϊοθΐ, ειχε κλεισθή μέσα στό σπίτι
τοο μαζύ μέ καμμιά τρίανταρΐά φί-
λοος τοι», όλους ώχλ'.σμένοος σδν «-
στα-Αθίς καί άχοφασισμένους νά τόν
ΟΓΐρϊσπίσο'ον εναντίον των άατι/νομι-
νώ/ μέχρις εσχάτων. Ο! άστυνομι-
νο', οί όχοΐθ'. δέν ήθελαν νά χ'.Λη
αίμα, γιά Ινα άπλό χλημμέλημα
ά-;φάσισαν νά χολιορκήσουν τό σχί-^
τ1. Ιως ότου άναγκασθοϋν άχό την
τ.ύνζ ο ίχολιορκημένθ! νά παραδο¬
θέν. Καί άρχισε τότε, μέ ςτην καρ-
διά τοό Παρ-ισιοϋ μιά κανονική χο-
λΐορχία καί ή όχοία κράττ,σε 42 μέ-
ρες -/.αί την οποίαν άκόαη τ>ομοΰντα·.
ο; γεροι Παρίο-ινοί γ.αί γελοϋν μέ
τή/ ν,αρδιά τους.
όλοος τοϋς γεΐτονικούς δρόμους, ε-
βαλαν σκοχοΰς σ1 3λα τα έχίκα-.ρα
τητοεία γ;ά νά έμχοδίτοον ·λά"θε άχο-
σςο/.ή έν.σχιόσεων ή τροφής στούς χο
λ'ερ/.ημένθϊς. Αύτοι όμως κατώρ-
Οωντ) νά χέρνουν τακτι/,ώτατα τρό-
Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ.-. ΟΠΟΥ Ο ΕΝΤΑΛΜΑΤΙΑΣ ΟΧΥΡΩΝΕΤΑΙ
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ. ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΕΠΙ 42 ΗΜΕΡΑΣ— Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ— ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ
ΤΟΥ ΟΥΣΣΩ— Η ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΟΣ—ΟΚΤΑΚΟΣΙΟΙ ΑΝΟΡΩΠΟΙ
ΠΟΥ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΕΝΑ ΓΕΡΟ.- Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΙΣ ΤΗΣ ΚΑΛΥΒΑΣ,- ΟΚΤίϊ
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΕΑΤΑΙ, ΚΛΠ.
ΜΕΣΑ 'χολιορκία σάν νά ήταν /.αμμιά κοσμι
κή έορτή ή καμμιά άθλητική συγ-
κέντρωσί. Ή έφημερίϊες τής έπο-
' χής όχελόγίσαν σέ 8-9 χ'.λίάϊες
'τοΰς χεριέργους έκείνοοςμεταξν» των
οποίων ήταν άνώτατί! δικι^στικοί
λειτοκργοί, άξ'.ωματικοί καί στρα-
τηγοί καί χλήθος όλό/.ληρο άπό άό-
ρίες καί κυρίοις τής Παρισινής ά-
μέ άγωνίζ
Τό νέον νπεοοκεάνειον «5ΐ3ΐβηά&ηι> τής Έταιρείας Ηο1ΐ3Π(3—Απΐ6ΓΪ03η 1>ίπρ, είσερχόμενον διά πρώτην
φοράν είς τόν λιμένα τής Νέας Υόρκης.
εναερίως.
δατη. Ό κϊθένας θεωροϋσε ΰχοχρέ-
ωσί τού νά ενισχύση όχως δήχοτε
τούς ήρωϊκούς χολιορχ,ημένους.
Μερά καί νύχτα Ινας ώρισμένος
άριθμός των φίλων τοϋ Γχερέν, χοί»
έναλλασσόνταν κάθε τέσσερες ώρες
φΰλαγαν σκοχοί στή στέγη, στά χα-
ράθορα καί στήν πόρτα τοϋ —/ιτιοΰ.
___,- — ,. - Έν τω μεταςύ δέ οί χολιορκημένο'.
Μόλις ένύχτων·ε, δίάφορες τοο-!5^27 τοχσδετήσε! καί δ'οναμίτη σέ
άν
εκ-
ά
τέτοια
Π αρέτείναν την χολιορ-
κία, μέ την οποίαν ίσως διε<τκέδα- ζαν κι' αύτοι οί ίδιοι, 42 όλόκληρες ήμέρες, Ιως ότου οί πολιορκημένοι, κο'ορασμένοι άπό την ίλαροτραγω- δία έκείνη απεφάσισαν μιά μερά κα παρεδόθηκαν. όνόματος τής Μά ζ μος τής ττρ> όχοία βρυκόταν. Μεγάλη
Παρισ'.
νού κοινου
είχε
( '. τοΰς χολίορκημενους χαί
ϊ'ά τόν ήρωϊσμό τοος άλλά καί για-
Τ! χαρεΐγαν ιΐίά χοωτότι>χη 8[*<τκε- αρεϊχαν μίά χρωτόταχη Α6τό άχήρξεν τδ χρώτο φροίριο Σοιμπρόλ, χού χήρε το ονοαά τοι> ά-
πό την όδό στην όποία 6ρ:σκέταν τό
τχίτι τοϋ Γκερβν. Ή πολιορκία τ&ΰ
πρώτου φρουρίοα Σαμχρόλ λύθηκε,
άλλά τό χαράδειγμα των χολιορκου-
μένων τοο. το ακολουθήσαν καί πολ-
λοί άλλο:.
Λίγον καιρόν άργότερα, καποιος
Μά: Ραζίς, φίλος μάλ'.στ·α τοϋ Γκε-
ρέν, ποΰ χετοχε νά 7,ατηγορηθή γιά
ναντίον ενός γέρου έβδομήντα χρο-
νών. Άλλά ό γέρω Ροιόαϋ δέν φο-
δότχ'· άνάμδσα άχό τίς χολεμίστρες
χοί» «Ιχε άνοίξει πυροϊολοϋσε σ' ό-
χοια κατεόθςινσ! ήθελε κι' ετσι κρα-
το-ϋσε τοΰς χολ(ορκητάς
Όλοι έχερίμεναν
την άνατίνας'. τοό α
ή όποία δμως άνεβλή"θη επί μιά με¬
ρά, έπείδή είχον φθάσει μέν οί άν-
δρΐς; τοϋ μηχανικοϋ άλλά οί έ/.ρη-
κτιζΐς δλες ταξείϊεοαν σιδηροδρο¬
μικώς καί καΦοστέρησαν.
Ύφ νόχτϊ, τέλος, τής 14ης Μά¬
ϊον» Ινα δονατό σάλπισμα είϊοποίησε
δλο έκεϊνο τ ό πλήθος νά άπομακρον-
6ή γιατί θά γινόταν ή άνατίναξη.
Ή μοΐραία στιγιιή είχεν φθάσεΐ.
"Ολθ! χερίμεναν μέ άδημονία το
άποτέλεσμα κι' ό ν.αθένας χροσπ»α-
&οϋσε νά δρή την καταλληλότερη
καί την χειό άσφαλή τ)έσι γιά νά ά-
χολαΰση καλλίτερα τό τ)έαμα. Ένα
σάλχιτϋΐα άχόμη κ'.' επειτα άπο με-
ρικά δευτερόλεπτϊ άντηχοϋσε μ'.ά
τρομερή Ικρηξη.
"Ενα μέρος τοϋ σπιτιοϋ τοο γέρω
Ροιόαϋ σωριάιστηκε άμέσως κάτω,
υψώνοντας άμέσως Ινα χυκνό σύννε-
φο καπνοϋ!
Ο! χωροφύλαν-ες περ·.μένο·ον λίγα
λεπτά γιά νά διαλ'οΌοϋν οί καπνοί
χαί όρμοϋν ψάχνοντας άνάμεσα στά
έρείπ-.α γ:ά νά δροϋν τόν τρομερά
χολϊορκημένο. Άλλά ό γέρω Ροΰαυ
δέν δρίσκετα! χο^ενά.
Οί χωροφΰλακες ψάχνοον μανι»-
σμένθ! άλλά δέν δρίσκοον τίχοτε.
Σέ μΐά στίγμή όμως μιά δυναττ,
άκούγεταί άχό τό μέρος τ&Ο
■ος καί μερικοί χ'οροδολισμοί.
"Ολθ! τρέχοον χρός τό μέρος έ-
φρέσκα ψ2ζολί%'.χ άχ' τό χεριδολα-
ε την χολιο·ρ-
Οί στατ'.στικές άναφέρουν. ότι τό *ία αύτοχροσώχως Ιλαδε την έντο-
ί«κόρ στά φρούρια «Σααχρόλ)) το λή νά μεταχειρΐιτθή άχόσπασμα_τοϋ
ρ φρ/
ίγζι ή Γαλλία.
Πλλά ό
λη να μεταχειρισΦη αχο—αομα
μηχανικοϋ γιά την ανατιναξί. Την
ή 12 13 Μ
γ ή ι μηχ γά η αξ. Την μ5.ί
Πολλά χρόνα χριν «τη τον Γκβ- ννκτα τής 12ης χρος την 13ην Μα-' πων.
ρέν, τό 1860 γιά την άκρίδεια, Ινας κν |φ&ασαν στό Ούσσώ Ινα; 6χολο-
δλ'ό οό Ζώ 6 ά
;ϋ Ούσσώ» /.αί συν-ελή-
ιός καί τρομερός γέρος
,τύτό ςέπηλέμησε έννέα
ι μ*?ες εναντίον όν.τακοσίων άνθρώ-
δολ'οφόνος ονόματι "Ζ:ρθϋτώ, κατα- χαγός τοϋ 6οο σοντάγ-ματος'τοϋ μη-' ^ Ι_-ΚΕ5> ΚΑΚΚΙ5, ΡΑ. —
^ / ___ » _Λ _ ?. λ_____-.....1 ϊ- - - - '
ς ης
τήν Ι ττ,ν ΓοΓΐβη'δ Ν^ννβ
, . ,.,,,,, ώς μνημείον·. Τύ τόΐον"δεικνύει την άναμν»ιστικήν
πλακα, ητι; κατασκευασθή ν.ιύ "της πόλεω; Ντητβόϊτ.
φωτία στο σχιτι. Οταν δ 0['Τ*!
Ζ'.ροϋτώ είδε χώς 5έ^ μχοροϋσε νά,'
διαφύγη έτίναίε τα μ·οαλά τού στόν
άέρα.
Άλλά ή παραδοξοτίρα καί δρα-
αατ'-χχύτέρα περίπτωσις τοϋφρου·ρίου
Σαμχρόλ, είναι έκβίνη χού σ^νέδη
στό γαλλικό χωριό Ούτσώ,, ή «τό
φροόριο τοϋ Ούσσώ», όπως τό «ί-
χαν όν;μάσε( τότ^ οί έφηαερίδες.
Στίς 4 Μαΐο'ο 1905 κάχοΐος γέ¬
ρος άγρθίόλακας τοΰ χωρ-.οϋ Ούσ-
τώ, όνόματ: Ροόαϋ άπολ^θηχε άχό
την ύχηοεσία τοο. Ό Ρούτυ ήταν έ-
δδομήντα χρονών καί άσκοϋσε πενήν-
τα χρόνια τό έχάγγελμα τοϋ άγροφά-
Χταχ. "Οτ·:ν έμαθε την άχόλοσί
το·ο, χοί» ήταν άλλως τε άδικη,
I-
γινε έςω ς>ΐενών καί άΊτεϋάσισε νά
νά έχδικηθή εκείνον πονι εγ'.νδν ά-
φορμή νά άχολυθή. Κλειδώθηχε λοΐ-
χόν μέσα στό σχίτ: τον», άμχάρωσε
τίς πόρτε; χαί τα παράθ-ορα, ίνοί-
ξε πολίΐνιίστρες σέ διάϊθρα στ,μεία
χαί χερίμενε ξέροντας ότι ό έχθρός
τού ΰά χερνοϋσε εξω άπό τό σχίτι
τθϋ γιά νά πάη στήν άγορά τοΰ γει-
τονιχ,οϋ χωρίου Σατελλερώ. Μόλις
τόν εΐδε νά περνάη τόν έσημάδεψε
καλά στό πΐόχωπο κι' έποροδόλησε.
Ό δλλος εχεκ νεν.ρός. "Ολο τό
χωριό άναΐτ·2τώθην.ε άπό τον φόνο
έκείνο. Οί χω?;χ«: ε!?&χοίησαν τάς
αρχάς καί έφθασαν άμεσος χωροφύ-
λακες άπ' τό Σατελλερώ. Τότε άρ-
χΐσε τα·/.τ!·/.ή πολίορκία ή όποία ε-
ν.ράτησεν αρκετόν καιρό. Όχτακό-
τε
ίνοι και :
είχον /.'.ν·
ΠίθΟ 11ου, ύι»ο»ΐ>ιν ιι- το
Τίΐ2ν2 . Ποντίφηκα ΰ,-ΐό των έργατών τοΰ Ιταλικόν εργοστασιον Ίζότα-^Φροντοιντ.
η6η έ-' Είς τόν κύκλον, τό Παπικον οίκόσημον εί; τό ,τρόσθιο-ν μ^ρος τοϋ αύτοκινήτου
15
ΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ
ΤΑ "ΦΡΟΥΡΙΑ ΣΑΜΠΡΟΛ
Στί; εύρωπαϊκές εφημερίδας ο-
ιχ) ϊημοσιεύεται καμμιά Ινοχλος
ά/τυτασις εναντίον των άστυνομι-
νύ> όργάνων, δλέχει κανείς σχεδόν
τ-::ίΟΓ0Χ0 τόν παράξενο τίτλο:
«Ένα νέο φρούριο Σαμπρόλ». Καί
χί^τί, όταν συμδαίνο'ο νχαρόμοια χδ
ρ-ττατικά οί Εύρωχαίοι δημοσιογρά-
οο', άστυνομικοί καί δικαστικοί ™
λέν «Φροιόρια Σαμχρόλ))
Τί ήταν λοιχόν αύτό τό φροόριο
Σαμπρόλ;
Τό 1899 ή άστυνομία των Παρι-
ζ ών επρόκειτο νά εκτελέση Ινα εν-
ταλμα συλλήψεως έν->τίον κάχοιου
-ολίτοο ονόματι Ζί»λ Γκε·ρέν, ό οποί¬
ος -/.ατηγορείτο γ'.ά Ινα κοινό χλημ-
αέλτμα. Όταν δμως — ήταν ακρι¬
βώς 14 Αύγουστον 1899 — τα ά-
στονομικά όργχ'α πηγαν στό σχί-
ν ττήν όδό Σαμχρόλ, γιά νά τόν
υ/.λάδοον, 6ρή*.αν τίς χόρτες δι-
~/ Γ,κλί'.'δωίΑένες καί άμπαρωμένες
Ό Γ·Αερέν —ού δέν ήθελε νά χαρα-
ϊοθΐ, ειχε κλεισθή μέσα στό σπίτι
τοο μαζύ μέ καμμιά τρίανταρΐά φί-
λοος τοι», όλους ώχλ'.σμένοος σδν «-
στα-Αθίς καί άχοφασισμένους νά τόν
ΟΓΐρϊσπίσο'ον εναντίον των άατι/νομι-
νώ/ μέχρις εσχάτων. Ο! άστυνομι-
νο', οί όχοΐθ'. δέν ήθελαν νά χ'.Λη
αίμα, γιά Ινα άπλό χλημμέλημα
ά-;φάσισαν νά χολιορκήσουν τό σχί-^
τ1. Ιως ότου άναγκασθοϋν άχό την
τ.ύνζ ο ίχολιορκημένθ! νά παραδο¬
θέν. Καί άρχισε τότε, μέ ςτην καρ-
διά τοό Παρ-ισιοϋ μιά κανονική χο-
λΐορχία καί ή όχοία κράττ,σε 42 μέ-
ρες -/.αί την οποίαν άκόαη τ>ομοΰντα·.
ο; γεροι Παρίο-ινοί γ.αί γελοϋν μέ
τή/ ν,αρδιά τους.
όλοος τοϋς γεΐτονικούς δρόμους, ε-
βαλαν σκοχοΰς σ1 3λα τα έχίκα-.ρα
τητοεία γ;ά νά έμχοδίτοον ·λά"θε άχο-
σςο/.ή έν.σχιόσεων ή τροφής στούς χο
λ'ερ/.ημένθϊς. Αύτοι όμως κατώρ-
Οωντ) νά χέρνουν τακτι/,ώτατα τρό-
Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ.-. ΟΠΟΥ Ο ΕΝΤΑΛΜΑΤΙΑΣ ΟΧΥΡΩΝΕΤΑΙ
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ. ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΕΠΙ 42 ΗΜΕΡΑΣ— Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ— ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ
ΤΟΥ ΟΥΣΣΩ— Η ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΟΣ—ΟΚΤΑΚΟΣΙΟΙ ΑΝΟΡΩΠΟΙ
ΠΟΥ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΕΝΑ ΓΕΡΟ.- Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΙΣ ΤΗΣ ΚΑΛΥΒΑΣ,- ΟΚΤίϊ
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΕΑΤΑΙ, ΚΛΠ.
ΜΕΣΑ 'χολιορκία σάν νά ήταν /.αμμιά κοσμι
κή έορτή ή καμμιά άθλητική συγ-
κέντρωσί. Ή έφημερίϊες τής έπο-
' χής όχελόγίσαν σέ 8-9 χ'.λίάϊες
'τοΰς χεριέργους έκείνοοςμεταξν» των
οποίων ήταν άνώτατί! δικι^στικοί
λειτοκργοί, άξ'.ωματικοί καί στρα-
τηγοί καί χλήθος όλό/.ληρο άπό άό-
ρίες καί κυρίοις τής Παρισινής ά-
μέ άγωνίζ
Τό νέον νπεοοκεάνειον «5ΐ3ΐβηά&ηι> τής Έταιρείας Ηο1ΐ3Π(3—Απΐ6ΓΪ03η 1>ίπρ, είσερχόμενον διά πρώτην
φοράν είς τόν λιμένα τής Νέας Υόρκης.
εναερίως.
δατη. Ό κϊθένας θεωροϋσε ΰχοχρέ-
ωσί τού νά ενισχύση όχως δήχοτε
τούς ήρωϊκούς χολιορχ,ημένους.
Μερά καί νύχτα Ινας ώρισμένος
άριθμός των φίλων τοϋ Γχερέν, χοί»
έναλλασσόνταν κάθε τέσσερες ώρες
φΰλαγαν σκοχοί στή στέγη, στά χα-
ράθορα καί στήν πόρτα τοϋ —/ιτιοΰ.
___,- — ,. - Έν τω μεταςύ δέ οί χολιορκημένο'.
Μόλις ένύχτων·ε, δίάφορες τοο-!5^27 τοχσδετήσε! καί δ'οναμίτη σέ
άν
εκ-
ά
τέτοια
Π αρέτείναν την χολιορ-
κία, μέ την οποίαν ίσως διε<τκέδα- ζαν κι' αύτοι οί ίδιοι, 42 όλόκληρες ήμέρες, Ιως ότου οί πολιορκημένοι, κο'ορασμένοι άπό την ίλαροτραγω- δία έκείνη απεφάσισαν μιά μερά κα παρεδόθηκαν. όνόματος τής Μά ζ μος τής ττρ> όχοία βρυκόταν. Μεγάλη
Παρισ'.
νού κοινου
είχε
( '. τοΰς χολίορκημενους χαί
ϊ'ά τόν ήρωϊσμό τοος άλλά καί για-
Τ! χαρεΐγαν ιΐίά χοωτότι>χη 8[*<τκε- αρεϊχαν μίά χρωτόταχη Α6τό άχήρξεν τδ χρώτο φροίριο Σοιμπρόλ, χού χήρε το ονοαά τοι> ά-
πό την όδό στην όποία 6ρ:σκέταν τό
τχίτι τοϋ Γκερβν. Ή πολιορκία τ&ΰ
πρώτου φρουρίοα Σαμχρόλ λύθηκε,
άλλά τό χαράδειγμα των χολιορκου-
μένων τοο. το ακολουθήσαν καί πολ-
λοί άλλο:.
Λίγον καιρόν άργότερα, καποιος
Μά: Ραζίς, φίλος μάλ'.στ·α τοϋ Γκε-
ρέν, ποΰ χετοχε νά 7,ατηγορηθή γιά
ναντίον ενός γέρου έβδομήντα χρο-
νών. Άλλά ό γέρω Ροιόαϋ δέν φο-
δότχ'· άνάμδσα άχό τίς χολεμίστρες
χοί» «Ιχε άνοίξει πυροϊολοϋσε σ' ό-
χοια κατεόθςινσ! ήθελε κι' ετσι κρα-
το-ϋσε τοΰς χολ(ορκητάς
Όλοι έχερίμεναν
την άνατίνας'. τοό α
ή όποία δμως άνεβλή"θη επί μιά με¬
ρά, έπείδή είχον φθάσει μέν οί άν-
δρΐς; τοϋ μηχανικοϋ άλλά οί έ/.ρη-
κτιζΐς δλες ταξείϊεοαν σιδηροδρο¬
μικώς καί καΦοστέρησαν.
Ύφ νόχτϊ, τέλος, τής 14ης Μά¬
ϊον» Ινα δονατό σάλπισμα είϊοποίησε
δλο έκεϊνο τ ό πλήθος νά άπομακρον-
6ή γιατί θά γινόταν ή άνατίναξη.
Ή μοΐραία στιγιιή είχεν φθάσεΐ.
"Ολθ! χερίμεναν μέ άδημονία το
άποτέλεσμα κι' ό ν.αθένας χροσπ»α-
&οϋσε νά δρή την καταλληλότερη
καί την χειό άσφαλή τ)έσι γιά νά ά-
χολαΰση καλλίτερα τό τ)έαμα. Ένα
σάλχιτϋΐα άχόμη κ'.' επειτα άπο με-
ρικά δευτερόλεπτϊ άντηχοϋσε μ'.ά
τρομερή Ικρηξη.
"Ενα μέρος τοϋ σπιτιοϋ τοο γέρω
Ροιόαϋ σωριάιστηκε άμέσως κάτω,
υψώνοντας άμέσως Ινα χυκνό σύννε-
φο καπνοϋ!
Ο! χωροφύλαν-ες περ·.μένο·ον λίγα
λεπτά γιά νά διαλ'οΌοϋν οί καπνοί
χαί όρμοϋν ψάχνοντας άνάμεσα στά
έρείπ-.α γ:ά νά δροϋν τόν τρομερά
χολϊορκημένο. Άλλά ό γέρω Ροΰαυ
δέν δρίσκετα! χο^ενά.
Οί χωροφΰλακες ψάχνοον μανι»-
σμένθ! άλλά δέν δρίσκοον τίχοτε.
Σέ μΐά στίγμή όμως μιά δυναττ,
άκούγεταί άχό τό μέρος τ&Ο
■ος καί μερικοί χ'οροδολισμοί.
"Ολθ! τρέχοον χρός τό μέρος έ-
φρέσκα ψ2ζολί%'.χ άχ' τό χεριδολα-
ε την χολιο·ρ-
Οί στατ'.στικές άναφέρουν. ότι τό *ία αύτοχροσώχως Ιλαδε την έντο-
ί«κόρ στά φρούρια «Σααχρόλ)) το λή νά μεταχειρΐιτθή άχόσπασμα_τοϋ
ρ φρ/
ίγζι ή Γαλλία.
Πλλά ό
λη να μεταχειρισΦη αχο—αομα
μηχανικοϋ γιά την ανατιναξί. Την
ή 12 13 Μ
γ ή ι μηχ γά η αξ. Την μ5.ί
Πολλά χρόνα χριν «τη τον Γκβ- ννκτα τής 12ης χρος την 13ην Μα-' πων.
ρέν, τό 1860 γιά την άκρίδεια, Ινας κν |φ&ασαν στό Ούσσώ Ινα; 6χολο-
δλ'ό οό Ζώ 6 ά
;ϋ Ούσσώ» /.αί συν-ελή-
ιός καί τρομερός γέρος
,τύτό ςέπηλέμησε έννέα
ι μ*?ες εναντίον όν.τακοσίων άνθρώ-
δολ'οφόνος ονόματι "Ζ:ρθϋτώ, κατα- χαγός τοϋ 6οο σοντάγ-ματος'τοϋ μη-' ^ Ι_-ΚΕ5> ΚΑΚΚΙ5, ΡΑ. —
^ / ___ » _Λ _ ?. λ_____-.....1 ϊ- - - - '
ς ης
τήν Ι ττ,ν ΓοΓΐβη'δ Ν^ννβ
, . ,.,,,,, ώς μνημείον·. Τύ τόΐον"δεικνύει την άναμν»ιστικήν
πλακα, ητι; κατασκευασθή ν.ιύ "της πόλεω; Ντητβόϊτ.
φωτία στο σχιτι. Οταν δ 0['Τ*!
Ζ'.ροϋτώ είδε χώς 5έ^ μχοροϋσε νά,'
διαφύγη έτίναίε τα μ·οαλά τού στόν
άέρα.
Άλλά ή παραδοξοτίρα καί δρα-
αατ'-χχύτέρα περίπτωσις τοϋφρου·ρίου
Σαμχρόλ, είναι έκβίνη χού σ^νέδη
στό γαλλικό χωριό Ούτσώ,, ή «τό
φροόριο τοϋ Ούσσώ», όπως τό «ί-
χαν όν;μάσε( τότ^ οί έφηαερίδες.
Στίς 4 Μαΐο'ο 1905 κάχοΐος γέ¬
ρος άγρθίόλακας τοΰ χωρ-.οϋ Ούσ-
τώ, όνόματ: Ροόαϋ άπολ^θηχε άχό
την ύχηοεσία τοο. Ό Ρούτυ ήταν έ-
δδομήντα χρονών καί άσκοϋσε πενήν-
τα χρόνια τό έχάγγελμα τοϋ άγροφά-
Χταχ. "Οτ·:ν έμαθε την άχόλοσί
το·ο, χοί» ήταν άλλως τε άδικη,
I-
γινε έςω ς>ΐενών καί άΊτεϋάσισε νά
νά έχδικηθή εκείνον πονι εγ'.νδν ά-
φορμή νά άχολυθή. Κλειδώθηχε λοΐ-
χόν μέσα στό σχίτ: τον», άμχάρωσε
τίς πόρτε; χαί τα παράθ-ορα, ίνοί-
ξε πολίΐνιίστρες σέ διάϊθρα στ,μεία
χαί χερίμενε ξέροντας ότι ό έχθρός
τού ΰά χερνοϋσε εξω άπό τό σχίτι
τθϋ γιά νά πάη στήν άγορά τοΰ γει-
τονιχ,οϋ χωρίου Σατελλερώ. Μόλις
τόν εΐδε νά περνάη τόν έσημάδεψε
καλά στό πΐόχωπο κι' έποροδόλησε.
Ό δλλος εχεκ νεν.ρός. "Ολο τό
χωριό άναΐτ·2τώθην.ε άπό τον φόνο
έκείνο. Οί χω?;χ«: ε!?&χοίησαν τάς
αρχάς καί έφθασαν άμεσος χωροφύ-
λακες άπ' τό Σατελλερώ. Τότε άρ-
χΐσε τα·/.τ!·/.ή πολίορκία ή όποία ε-
ν.ράτησεν αρκετόν καιρό. Όχτακό-
τε
ίνοι και :
είχον /.'.ν·
ΠίθΟ 11ου, ύι»ο»ΐ>ιν ιι- το
Τίΐ2ν2 . Ποντίφηκα ΰ,-ΐό των έργατών τοΰ Ιταλικόν εργοστασιον Ίζότα-^Φροντοιντ.
η6η έ-' Είς τόν κύκλον, τό Παπικον οίκόσημον εί; τό ,τρόσθιο-ν μ^ρος τοϋ αύτοκινήτου
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΑΙΟ
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤίϊΝ ΜΠΟΞΕΡΣ.-- ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ- ΤΗΝ ΠΑ-
ΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ— ΤΟ "ΠΟΥΝΤΣ" ΤΟΥ ΑΟΧΑΓΟΥ ΤΩΝ ΖΟΥΑΒΠΝ..
Ο ΚΑΥΓΑΣ ΤίΙΝ ΔΥΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ.» Η ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ.- Η Ε-
ΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ "ΠΟΥΝΤΣ".-. ΤΟ ΡΑΓΙΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΖΟΥ, ΚΛΠ.
Είναι γνωστ,ή ή τραγι'κή έ τα- δέν παίρνω στά σοβαρά τα άναι-
,-άστασις των Μπόξεες ποΰ ?δω δή λόγια σου. γιατί δλοι σέ ξέ-
ς
καί είκοσι χρόνια άνεστάτωσε απ'
αχοη σ' ακρη όλόκληρη την Κίνα.
Μόλ έξά ή έά
Μόλις έξερράγη ή
αύτη, τα κράττη τής Εΰρο>ιης καί
τής Αμρρικής γιά νά προατατπί-
σουν τοις νπηκόοΐ'ς των καί τής
πρεσβεΐές των έ'στειλαν στό ΠεκΤ-
νο πθλυάοιθμα ναυτικά ηθχΐί στρατι-
οτΓΐκά ά-τοσπάοΐιιατα. ΟΊ 3ξιο>ματι-
κοί δλων σχεδόν των αποσπασμά¬
των κκείνυ)ν εχριλοξενοΰντο ιι^σα
στά άχέζαΥΐα αυτοκρΰΐτορηίΛ άνά-
ντορα, πού αύτά ιιόνα τοι^ άποτε-
λοϋσαν μιά τεραστία πολιτϊία μεσα
στό Πε/.ΐνο.
Μέσα σ' ενα άπό τα διαιιεοίσμα-
? τα των άαΛ-κτόριον Ιξειλίχθη ίνα
ρ χη
βράδυ ίι ά/όλονθη τροτ'ΐν/, ίστο
ρίσ, πού θά μείνη αλη^ιόνηιΓη σ
όσους την παρττνολοΐΛθησαν.
Ήταν ή βραδυά τής 31τ*ς Δε¬
κεμβριού. Σέ ιιιά μεγάλη α'θονσσ
άά Τ
ρ μγ
των άνακτάρων ήΤΚαΐν γ
ιιένοι μεοικοί Γάλλοι άξκύματ'κοί
των Ζουάδων καί στσνίνΐιιλοίναν α'
ενθνμία. Έξαφνα συ ιιιά στΛγμή,
δ λοχανός Έορΐκος Σαοτέν, ο ο¬
ποίος εΐχε κάιιποσα λεπτά τής ώ¬
ρας πού έθαυμαζε Ινα νπέροχο
πανάρχαιο βαΐο τυπυδϊΓημένΌ στ
ιιιά γ<ονϋα τής αιθούσης, είπε στ^ς αλλονς: — Ανριο είναι ή προίτοχροντ,σ χαί πρέπει νά νιορτάσοψεν ιιέ με¬ γαλοπρεπεία καί ενθνμία. Θά σάς προσφέρι» ?να ποΰντς πού δέν θά τό ξε/άσετε ποτέ. Θά τό 6α?.ω ιιέ- σα σ' ίνα δοχεΐο τόσο πολυτΐλές. .τού ασφαλώς" κανίνας ιιονάρχης τής γής δέν είγε ποτέ τού τολκττε- λέστεοο. Νά, μέσα σ' αύτό το 6ά- ζο. Καί ?ί)ειΕε τό βά'ϋο τής γοχνΐαί, ?ν·α ο*πανιώτατο τόπο νιά την πά- στα ιιέ Την ©ποίΐαν ήτο (ρτειοονίνο, δσο καί γιά την (ίριστουργηιιαπκή τού έπεξερνασία ναί γιοττί όκομη ΐίταν πανάρχαιο. Οί αλλοι τόν κντταξαν νΐατάπλη- κτοι. — Εΐσαστε τρελλός, λσ/αγέ · φώ ναϊε δ ΰπολοχανός Ρενέ Ντεμ- ποιέ, ποΰ ίίταν γν-ωοτό; γιά τόν ό- ξύίΚ·μο χαοα/'τήρά τού. Α{τό τό 6άϊο είναι ενα μεγαλοπρΓπές αρι- στονργηιια ποΐ» τό ποίντς σας θά τό κατάστοεφε αδικα. Λέν ιιπορεΐ νά ν.όνετε έναν τέτοιο βαν&ολισ.ιό — Κι' έν/(5) σ«ϊς λίνο) πώς θά φτειάξο> τό νλυκο πιοτί· τής· Π ρω
ά εκεΐ ιιεσα στό 6^ζο, έ-
ό λοχανός.
—- Δέν τα τό "/ΌΤορΟώσετε γιατ)
θά ρανίστ}.
— Τόσο τό χειρότερο.
— "Α! Έτσι- είτε ό ύπολοχα-
γός ποϋ όλοένα ερεθιϊόταν τερισ-
σότεΓο ά."τό τα λόνια τοΰ λοχα ,·τϋ
Λοιπον έγώ σάς; έπαναλααδάναι ό¬
τι ίΐσαστε τοελλος -/αί ότι ί)ά δια-
άξ Δ
πράξητε
ησία.
Μί
εγ·Δ.τ»ια /α
Μία αγρια λάυψι περασε άπο τα
ιιάτΐα τού Σαρτέν, (ά)ά στό χείλη
τού εΐχε ιΐΐίνει τό σαιθ&ααοηκό τού
/αιιόγελο.
— Παληάπαιδο!
ρονμε. Σοΰ λέω ιιόλΌ τοντο. Είτε
σοϋ άρέσει, είτε 'Ιχι, έγιο θά φτειά-
ξω τό ΐτρίοτο/ρονιάτικο πούντς με-
σα σ' ΐαί>τό τό ΰάίο
Ή ήοειιία τοΰ λοχαγσΰ Σ«ρτέ
άντί νά Ρίροπλίση τόν Ντίΐιπριέ
τόν εκαιιε νά χάση έντελακ: την ψυ
χραιμία τού καί νά έρεθισθη σ/.όαη
ό Ή ίί Ϊ
χρμ ρη
περισσότερο. Ή φΐίονικία
φθάστ] οέ τόσο Γπικίν5ΐ'Ό
πού ώς εκείνη την στιγμή
δαίαν μέ τό έπϊΐσόδιο, ναι,ίιοντα;
πώς δέν θά πΐρνοΐοτ τα δρια τοΰ
άστείου, προσεπχίθτισαν νά έττειι-
6ουν καί νά συμφιλίωσιν τούς δΰ-
κι τώρα Θά γίνη τό έξη;:
"Αν τό 6άϊο ραγίση καί δέν
ρέστε νά πιήτε τό πονντς μου τότε
έγώ ά)ά νατεβώ στόν ν.ήνΤθ ναί θά
σταθώ άκίνητος είς <ττάσιν τροσο- χής σ' ενα μερο; πού ·θά δια?νέξοι·- με καί 6 ύτολοχαγός Ντεμποιέ θο η άΊέναντί αου αέ τό πΐρίστρο η>, σέ άπόστασι δεκα 6τ}ΐιάταη'
τού
■/αί σ/οπενοντα; καλά τό
Άλλά ξαφνικό ιιιο τ^ροιιερή λέ-
£ΐζ, ήπό ενεΐνες ποΰ δέν σνγχωρονν
ται ποτέ καί ποϋ ξ^φεύγουν πολν
ευνολα, ιιιά βαρεία ιβρισιά ξε
έ άό έ δό
μόν θά κου στείλη •/ατακέηραί.α αιά
σφαΐοα. "Αν αντιθέτως τό βάζο
έ- δέν σπάση, οίτε οανίση καί πιοϋ
αε τό ποϋντ; πού $?λο> νά σά; ποοσ
φέρω τότε Οά -/ατεβή ό ύολοχιαγός
Ντε'ΐπριέ στόν "/ήτο καί 3ά στ·τθΐί
εκτεθειμένον ντό τοί'ς ϊΙδίονΓ δρους
απρός στό οινό αου ττερίστροφο.
Καί αέ ιιιά τροααντιίχή ήοιεμία,
αέ ήοειιία άνθ'ροχτου πού πήρε ά-
νεκκ) ητα πειά την άπόφασί τού, ό
ρ ρ ξφγ
ιιέσα άπό τα σφΐγμένα δόνΐια τον
ίκτολοχη^ϋ καί άντή/ησε σ' 6λη
την αίθοΐ'σα, νάνοντας, την εντύ-
ά 6ό6
η:ον θ
— Χιδαίε'
αιά
Καί ά>04ΐησε ή-αντίον τον λοχα
γοΰ γιά νά τόν χτιπήιϊ1»,.
Ματσπληττοι οί ά7.λοι ά|ΐί·Λιια
τιοΌΐ, έ'πεσαν στήν μέστ, καί τόν
σννενράτησαν.
Ό λο/ανός Σαραέν δ«γκο>σε τα
χείλη τού καί έ'σφιξε τής "νρουιές
η η φ
λογαγος Σαρτέν 6γη/ε έ'ίο) άπό
την αιθονσα άφίνοΛτας; ταύς συνε-
δέλφους τον ά'φατνους άπ' τητν κα-
ταπληξι
Μερι/οί άπ' αίτοί»; ίΐρες«ν ά-
ιιέσως καί άνέφεριαν τό έπεισόδιο
στόν συνταγααταργη ιιέ την έλπί-
δα ότι αα'τός θά εύρισκε κοοιιμία
συιι'βιβαστική λίσι Ό σννταγμα-
τάρχης δμ(θς δταν εμαθϊ τής λ?-
πτομέρ€ΐ?ς τοϋ έπεισοδά»υ -καί τα
όνόματα τόΤν πιρ<ι)ταγ<ιτνιστών τού κούνησε τό ^εφαλι αέ νφος άπογοη τού καί όλοι .τερί'ΐεναν νιά μιά οτιγ τεΰσεο>ς ν.αί εΐπε:
Ή "Αλμα Ρσδμ-
«ενς, κινηματογοα
φικός άστήρ. 'Ε-
»ανδύνευσε ν" απο¬
θάνη έκ τής χρήσε¬
ως ναρκωτικών.
Προ όλίγου εξήλ¬
θε τοΰ Πολιτεια¬
κόν Νοσοκομείου
τής Καλιφορνίας.
Δεξιςί ή μήτηρ της.
ωντχς· τώρα 6ρΐ(τχςττνχν άνεγγιχτο σ'
έν,είνη τή νωνία.
Σέ μιά στιγμή Ινα κράκ άκο<ΰ- Ζωνταναί Άςρροδιταιτης Νιας 'Υυυνης, αι οποίαι προκειται κατ' αυτάς να διαγωνισθοΰν διά την άνάδειξιν τής «Μίς Νιού Γιόρκ», χάριν διεθνοΰς διαγωνισμοΰ κάλλους, όστις θά γίνη είς τό Γκάλβεστον, τής Πολιτείας Τέξας Ή φωτογραφία ελήφθη προ τοΰ Δημαρχείον τής Νέας Υόρκης. ιιίι ιαά τοαγι·/ή ρ'ξιλιξι τοΰ διον. Καί οαως δέν εγινε τίποτρ ά¬ πό δσα Γτερίκελ-αν Στό πρόσο^πΌ τοϋ λοχανοΰ Σαρτέν σννετρλέσίτη έξαφνα μιά ναταπλη>τική ιιετα-
ΐιόρσ:<οσις. Κάθε ε/φ[·οιο-ις Ονιιον ί έΟί φ τί γα στά χείλη τοι· ΐ ό ρ εί/ε έ^φ χη φά"ψε πά?.ι τό ΐοιο σαρ/αστι/ό χα- αόγελο. — Πολύ καλά, εΐπ¥ μέ τοαό φο>
νής ήρειιώτατον. Αΰριο έ^'ώ θά οάς
προσφέρίο τό ποί»ντς ιιέσα σ' α&το
τό 6άζο. Μέ την διαφορά δτι ή ύρ-
εΐπε ήθ'ίΐα,χινή αου Ίδέα έτροηκκοοιήΐθη λιγά-
λ<ον ϊ Κλάϊβ πη Ροόθ, διάσημος Άμερικανδς πακίτηι τοϋ μπεϊτ^ΐίΐωλ, άπολαμβώ- πρώτον μεταπρονευματινδν νριλι'ττίς ντας συζύγου ϊολ>, πρώην κ-
όττσοινν %*!*ντ&*ς.··>η&> αυτοΰ ό^κ. ΒούΤίιϊαγρ-ϊκιιτ) &Μ νβ
— Ό νπολαγαγός ΝτειΐΛρΐΓ
δρισε ενα άνώτερό τού ναί θά ^τ
ρττ/ολο νά τόν τιι^ορήοΌλ 'Α/λά α·ύ-
τό δεν Οά διώα&ωνε τό π^άγυΐα
ΓνωοΚίο κα>ά τόν λοχανό Σαΐοτέν
/αί μπο;ώ νά σάς βεβαιάκκο ότι κά
θε πειυνααχΐ7ή εΛΡηιβατις· θ^ έχρι-
ροτερενε την ίνϊύθεοα. Ό λοχαλΧ)ς
Σαρτέν είναι ό ποοσ6ι:ί3λΐ|Ηενος.
Αντός θά 6ιαλρ^η τόν τρόπον αέ
τόν ύτοΐον έννοεϊ νά ξεςΐίιίθτΊ ή
προστοολή πού τού εγινε. Καί αιά
πον αύτός ιοοισε τόν τράτο ποέ-
πει νά έφαοιιοσίττ) και τό ζή
θά ?.νθή δτως ώίκοτε αίτ&ζ.
Οί ά|ιοχιατι(·/ο1 ο.αολόγησαν δτι
δ (τνντΛη-ιιατάρχη:; εΐχε οί/τρ καί
άπϊσνρθησαν πεοιμενοντας «ΐ ά-
Β ί άλ> ήί
νωνθα τίιν αλ>.η ήιιίιρα, γι/{ νά ί¬
δουν τό άποτίλεσαα, τό όαοί*ο ό-
πωσδτίποτε δέν ιιποοονσε νά Γυτι
/.αλες συΛ'εττειες.
Πράιαατι την αλλη αέραι. την
ώρασιιέλ·η ωρ·α ό Σαρτέν, ό* Ντεα-
πριέ ίοαί δλοι οί αλλοι όξιωΐ'ατικοί
σΐΛθίεντ^όθητ/κν ιι^ισ^χ στήν "δια αί
θσΐ'σϋ των ο ί>'τοκρ'νΓορ<"/.ών άνα- ντόρ<ον τοϋ ΠτΛνου. * Μέ αιά άπόλχ'τη ίϊρεμία 5 λοχϊι- γό:: Σαοτέν έτοίιϋασε τό μοιςαϊο πουντς, τό ερ·ριΐ»ε μέσα στό ϊδιο έ- κεΐνο βάϊο τής γο)νίας -/.αί τό ήνα¬ ψε. Τα πρόσωπα δλοη» των παριστα αενων ήταν ζωγραφισμένη αιά ν^α- νάσιιιη άγωνία. Ή Ιΐωτ| δι·ο άν9οώ~όν ^ταν κρε- «ασι^νη άπ' τό εΰδρ&νστο έκΕΐνο δ^χϊΐο πού, ποιρς ξ?οει, πόσους οί οθι]κε, κι' άμεσως βχεδόν τό ιιοι- ραΐο 6άζο ήνοιξε σία &ν·ο, ρνο· τό ύγοό τοι· περΐί.-χόμενο χυνόταν οτό πάτ<οαα. Ό λοχαγος Σαρτέν ήταν χαιιε νος. Ήοε«ιόταΤος, χωρίς όντε ε¬ νός ιινς τοϋ πρόσωπον τον νά σνσ- πασθί, χο>οις κάν νά ςρύγη αΐτό τα
χείλη τού τό συνει'θισΐιένο τού σαρ-
κωστινό χα'ΐόγελο, ήνΑτψΐ Ινα τσι-
γάρο καί προίχώρηοΐ πρός την ε-
ξοδο τής αΤΪ-θούσης λέγοντιας στούο
λλ
ρρός πδμε.
Οί ό&λοι τόν ήκολονΰησον σο-
βαροί καί άαίλητοι καί κατί^/αν
μαίύ τού στόν κήπο.
Χωοί; νά διστάστ] όντε στη,ιιν
ό λοχανός Σαρτέν πηγε καί στάΰη-
κε άκίνητος στήν ώρισιιένη ϋΐσι
Ό ΐπολοχανός Ντέίπριέ, Γ|θ«-
μος καί αι·τός φαινομεντκώς τον
λάχιστον. πλησίασε τόν άΛ-τίπ^
τού σέ άπόστασι δέκα βηιιάτοΛ·,
ί τό πιστολι ΐου στό δ«-
ξί τού χέοι.
Την στινμή ε/είντι δΐοι οί παοι-
στάμενοι άξιωματικοι ηιυχοντο μιά
άδε'ξια κίνησι, μιά άπρόσΐκτη σκό-
πενσι τοΰ ν:«)λοχαγοϋ"γιά νά άπο-
φενχθίί ετσι ή τραγική λύσις. "Ο¬
λοι ττθελαν νά μή χι·^ τό αί ια τοϋ
συναδίλφου ταϊν, άλλά άπό άφοσί-
ωσι στής ανοτηρές ίππαηκές σι^τι-
θειες πού έπικρατοΰοαν άχόμη ττό
στρατδ, καΛ-εγας δέν μίλησέ.
Τά~6λέμματά χαάς πήγΐαιναν
ία απ' τον ώλ
χα^'ό στόν άνίνητο καί ήοριιιο /
γό ποΰ έξονολοαΌονο'ε νά χιΐιιονε-
λάρ ιιέ τό συνηθισιιρ'νο τού σαρ·<ΐα- στι·κό /ααόγελο. Ό Ντειιπριέ σήκωσε τό πιοΐ- στοοφό τού σίκότϊυσε κι' επίεσε τή σν.αλ'δάλη. ' Ενας πνροδολιοΐιος άν- τήνησε. Χτνπηιιινος; κατά αεσή: στό κσί" τελο ύ λοχαγος Σαοτέν επεσε 5ωέ- σω; κατά γρο Άπ' τα χείλη τοΐ'δέν είχε σβι'ση ά.'όιιη τό ουνΓ|τ}ιο|ΐένο τού οιαοΓ/αστικό χα«ιάνελο. ΜΙΚΡΕΣ ΑΛΗΒΕΙΕΣ —Ό ίρέμος κου όϊττγεί στήν ίό- 2α χερνά άτ' τό στρατηγείο. Όδρέ- μος —ι1» όίηιγβί στόν πλο&το χε,ΐνα άχ' την τγορά. Ό δρόεχος ποΰ σΒ στήν άρετή χερνά άπ' την * — Π θέτει νά -ΑΟνουμε γρηγορα ί,τι δ«ν είναι ·6ια!στί-ΑΟ, καί νά ·κ«- ά δ τιγά, δ,τι είναι έχείγον. • * * —Οί γ^ναϊκες νομ.ίζουν δτι κα- μνοον οίνονΗΛ,ίαν, όταν χωρίς νά ε- νουν ν.αμ;α.(ά ανάγκην άγοράζθ'^ Ι¬ να κα-έλλο ή Ινα φόρεαα κάχως εύθηνότε,ρον ιάπό δ,τι 6ά τό ά ζαν σ' ενα άλλο κατάστημα. Ν. ,1. Ό «Έθνικός Κήροξ» καΐ 2: έκϊόσεις ζ<α «ωλοΰνται είς τ) χ.ατάτττ,μι τοϋ κ. Γ. Ε. Σαριϊάκη, 8 8υ. ΙΠΐηοίβ Ανβ., (Πΐίηοΐί Οο., ένθα γίνονται ΐ );ρή άγγίλιών Χ γραφαϊ «νϊροατ.τών. ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙδ Δυτλωματοΰχος Χειροπράκτωρ, καί έςρευρέτη; τοΰ θερμοκαπέλ- λ ου πρό; ίπα- ναφοράν των μαλλιών καί θε¬ ραπείαν τής ττώσεως αύτόϊν. Γράψατε διά τό Βι6)ιαριόν μου, άποστέλλεται δωρε- άν. Ώραι Γοαφείου 5—8 μ. μ., 10— 12 τάς Κυριακάς. 326—8 λν". 5όΙη 81., Νεν Υογ1{ Ρηοηβ: (]ο1ιιπι1ηι5 5853. ΜΑΒΕΤΕ ΤΗ» ΤΕΧΝΗΝ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ Είς τό π?ηραις έφωδιαομένον Έρνοστηρκ,ν ιιας ΜΕΓΑΛΟΣ νΐΙΣΘΟΣ—ΟΛΙΓΑΙ ΟΡΑΙ Γινετί Όβηγ4ς—Μηχανιχβ;. ΔΙβομετ διορϊάν έργαλεϊα χαΐ ώβερολς. μ* ίΑΑ- ρη σειοον μαβηματων Τάξεις διά Ί8ι αχτΐιτας, Όδηγους, Μηχανικους, Δι- ειβυντάί Ο&Γ<ΐ5β καί Π ωλητάς. Ίκανοηοιηοις—"Αδεία— Εγγύησις. ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΑυΤΟ 5^ΗΟΟ^ ΑΝϋ ΕΜΡΙΛΥΜΕΝΤ ΑΓ.ΕΝΟΥ 73β ίεχιη^Ιοη Ανβ. (58—59 813 ) *Ιδουθέν πρό 25ετιας ΒεβακαΦήτε 6τι ίχϊτε την _ί_ΟΙ»>
ΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΑΙΟ
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤίϊΝ ΜΠΟΞΕΡΣ.-- ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ- ΤΗΝ ΠΑ-
ΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ— ΤΟ "ΠΟΥΝΤΣ" ΤΟΥ ΑΟΧΑΓΟΥ ΤΩΝ ΖΟΥΑΒΠΝ..
Ο ΚΑΥΓΑΣ ΤίΙΝ ΔΥΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ.» Η ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ.- Η Ε-
ΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ "ΠΟΥΝΤΣ".-. ΤΟ ΡΑΓΙΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΖΟΥ, ΚΛΠ.
Είναι γνωστ,ή ή τραγι'κή έ τα- δέν παίρνω στά σοβαρά τα άναι-
,-άστασις των Μπόξεες ποΰ ?δω δή λόγια σου. γιατί δλοι σέ ξέ-
ς
καί είκοσι χρόνια άνεστάτωσε απ'
αχοη σ' ακρη όλόκληρη την Κίνα.
Μόλ έξά ή έά
Μόλις έξερράγη ή
αύτη, τα κράττη τής Εΰρο>ιης καί
τής Αμρρικής γιά νά προατατπί-
σουν τοις νπηκόοΐ'ς των καί τής
πρεσβεΐές των έ'στειλαν στό ΠεκΤ-
νο πθλυάοιθμα ναυτικά ηθχΐί στρατι-
οτΓΐκά ά-τοσπάοΐιιατα. ΟΊ 3ξιο>ματι-
κοί δλων σχεδόν των αποσπασμά¬
των κκείνυ)ν εχριλοξενοΰντο ιι^σα
στά άχέζαΥΐα αυτοκρΰΐτορηίΛ άνά-
ντορα, πού αύτά ιιόνα τοι^ άποτε-
λοϋσαν μιά τεραστία πολιτϊία μεσα
στό Πε/.ΐνο.
Μέσα σ' ενα άπό τα διαιιεοίσμα-
? τα των άαΛ-κτόριον Ιξειλίχθη ίνα
ρ χη
βράδυ ίι ά/όλονθη τροτ'ΐν/, ίστο
ρίσ, πού θά μείνη αλη^ιόνηιΓη σ
όσους την παρττνολοΐΛθησαν.
Ήταν ή βραδυά τής 31τ*ς Δε¬
κεμβριού. Σέ ιιιά μεγάλη α'θονσσ
άά Τ
ρ μγ
των άνακτάρων ήΤΚαΐν γ
ιιένοι μεοικοί Γάλλοι άξκύματ'κοί
των Ζουάδων καί στσνίνΐιιλοίναν α'
ενθνμία. Έξαφνα συ ιιιά στΛγμή,
δ λοχανός Έορΐκος Σαοτέν, ο ο¬
ποίος εΐχε κάιιποσα λεπτά τής ώ¬
ρας πού έθαυμαζε Ινα νπέροχο
πανάρχαιο βαΐο τυπυδϊΓημένΌ στ
ιιιά γ<ονϋα τής αιθούσης, είπε στ^ς αλλονς: — Ανριο είναι ή προίτοχροντ,σ χαί πρέπει νά νιορτάσοψεν ιιέ με¬ γαλοπρεπεία καί ενθνμία. Θά σάς προσφέρι» ?να ποΰντς πού δέν θά τό ξε/άσετε ποτέ. Θά τό 6α?.ω ιιέ- σα σ' ίνα δοχεΐο τόσο πολυτΐλές. .τού ασφαλώς" κανίνας ιιονάρχης τής γής δέν είγε ποτέ τού τολκττε- λέστεοο. Νά, μέσα σ' αύτό το 6ά- ζο. Καί ?ί)ειΕε τό βά'ϋο τής γοχνΐαί, ?ν·α ο*πανιώτατο τόπο νιά την πά- στα ιιέ Την ©ποίΐαν ήτο (ρτειοονίνο, δσο καί γιά την (ίριστουργηιιαπκή τού έπεξερνασία ναί γιοττί όκομη ΐίταν πανάρχαιο. Οί αλλοι τόν κντταξαν νΐατάπλη- κτοι. — Εΐσαστε τρελλός, λσ/αγέ · φώ ναϊε δ ΰπολοχανός Ρενέ Ντεμ- ποιέ, ποΰ ίίταν γν-ωοτό; γιά τόν ό- ξύίΚ·μο χαοα/'τήρά τού. Α{τό τό 6άϊο είναι ενα μεγαλοπρΓπές αρι- στονργηιια ποΐ» τό ποίντς σας θά τό κατάστοεφε αδικα. Λέν ιιπορεΐ νά ν.όνετε έναν τέτοιο βαν&ολισ.ιό — Κι' έν/(5) σ«ϊς λίνο) πώς θά φτειάξο> τό νλυκο πιοτί· τής· Π ρω
ά εκεΐ ιιεσα στό 6^ζο, έ-
ό λοχανός.
—- Δέν τα τό "/ΌΤορΟώσετε γιατ)
θά ρανίστ}.
— Τόσο τό χειρότερο.
— "Α! Έτσι- είτε ό ύπολοχα-
γός ποϋ όλοένα ερεθιϊόταν τερισ-
σότεΓο ά."τό τα λόνια τοΰ λοχα ,·τϋ
Λοιπον έγώ σάς; έπαναλααδάναι ό¬
τι ίΐσαστε τοελλος -/αί ότι ί)ά δια-
άξ Δ
πράξητε
ησία.
Μί
εγ·Δ.τ»ια /α
Μία αγρια λάυψι περασε άπο τα
ιιάτΐα τού Σαρτέν, (ά)ά στό χείλη
τού εΐχε ιΐΐίνει τό σαιθ&ααοηκό τού
/αιιόγελο.
— Παληάπαιδο!
ρονμε. Σοΰ λέω ιιόλΌ τοντο. Είτε
σοϋ άρέσει, είτε 'Ιχι, έγιο θά φτειά-
ξω τό ΐτρίοτο/ρονιάτικο πούντς με-
σα σ' ΐαί>τό τό ΰάίο
Ή ήοειιία τοΰ λοχαγσΰ Σ«ρτέ
άντί νά Ρίροπλίση τόν Ντίΐιπριέ
τόν εκαιιε νά χάση έντελακ: την ψυ
χραιμία τού καί νά έρεθισθη σ/.όαη
ό Ή ίί Ϊ
χρμ ρη
περισσότερο. Ή φΐίονικία
φθάστ] οέ τόσο Γπικίν5ΐ'Ό
πού ώς εκείνη την στιγμή
δαίαν μέ τό έπϊΐσόδιο, ναι,ίιοντα;
πώς δέν θά πΐρνοΐοτ τα δρια τοΰ
άστείου, προσεπχίθτισαν νά έττειι-
6ουν καί νά συμφιλίωσιν τούς δΰ-
κι τώρα Θά γίνη τό έξη;:
"Αν τό 6άϊο ραγίση καί δέν
ρέστε νά πιήτε τό πονντς μου τότε
έγώ ά)ά νατεβώ στόν ν.ήνΤθ ναί θά
σταθώ άκίνητος είς <ττάσιν τροσο- χής σ' ενα μερο; πού ·θά δια?νέξοι·- με καί 6 ύτολοχαγός Ντεμποιέ θο η άΊέναντί αου αέ τό πΐρίστρο η>, σέ άπόστασι δεκα 6τ}ΐιάταη'
τού
■/αί σ/οπενοντα; καλά τό
Άλλά ξαφνικό ιιιο τ^ροιιερή λέ-
£ΐζ, ήπό ενεΐνες ποΰ δέν σνγχωρονν
ται ποτέ καί ποϋ ξ^φεύγουν πολν
ευνολα, ιιιά βαρεία ιβρισιά ξε
έ άό έ δό
μόν θά κου στείλη •/ατακέηραί.α αιά
σφαΐοα. "Αν αντιθέτως τό βάζο
έ- δέν σπάση, οίτε οανίση καί πιοϋ
αε τό ποϋντ; πού $?λο> νά σά; ποοσ
φέρω τότε Οά -/ατεβή ό ύολοχιαγός
Ντε'ΐπριέ στόν "/ήτο καί 3ά στ·τθΐί
εκτεθειμένον ντό τοί'ς ϊΙδίονΓ δρους
απρός στό οινό αου ττερίστροφο.
Καί αέ ιιιά τροααντιίχή ήοιεμία,
αέ ήοειιία άνθ'ροχτου πού πήρε ά-
νεκκ) ητα πειά την άπόφασί τού, ό
ρ ρ ξφγ
ιιέσα άπό τα σφΐγμένα δόνΐια τον
ίκτολοχη^ϋ καί άντή/ησε σ' 6λη
την αίθοΐ'σα, νάνοντας, την εντύ-
ά 6ό6
η:ον θ
— Χιδαίε'
αιά
Καί ά>04ΐησε ή-αντίον τον λοχα
γοΰ γιά νά τόν χτιπήιϊ1»,.
Ματσπληττοι οί ά7.λοι ά|ΐί·Λιια
τιοΌΐ, έ'πεσαν στήν μέστ, καί τόν
σννενράτησαν.
Ό λο/ανός Σαραέν δ«γκο>σε τα
χείλη τού καί έ'σφιξε τής "νρουιές
η η φ
λογαγος Σαρτέν 6γη/ε έ'ίο) άπό
την αιθονσα άφίνοΛτας; ταύς συνε-
δέλφους τον ά'φατνους άπ' τητν κα-
ταπληξι
Μερι/οί άπ' αίτοί»; ίΐρες«ν ά-
ιιέσως καί άνέφεριαν τό έπεισόδιο
στόν συνταγααταργη ιιέ την έλπί-
δα ότι αα'τός θά εύρισκε κοοιιμία
συιι'βιβαστική λίσι Ό σννταγμα-
τάρχης δμ(θς δταν εμαθϊ τής λ?-
πτομέρ€ΐ?ς τοϋ έπεισοδά»υ -καί τα
όνόματα τόΤν πιρ<ι)ταγ<ιτνιστών τού κούνησε τό ^εφαλι αέ νφος άπογοη τού καί όλοι .τερί'ΐεναν νιά μιά οτιγ τεΰσεο>ς ν.αί εΐπε:
Ή "Αλμα Ρσδμ-
«ενς, κινηματογοα
φικός άστήρ. 'Ε-
»ανδύνευσε ν" απο¬
θάνη έκ τής χρήσε¬
ως ναρκωτικών.
Προ όλίγου εξήλ¬
θε τοΰ Πολιτεια¬
κόν Νοσοκομείου
τής Καλιφορνίας.
Δεξιςί ή μήτηρ της.
ωντχς· τώρα 6ρΐ(τχςττνχν άνεγγιχτο σ'
έν,είνη τή νωνία.
Σέ μιά στιγμή Ινα κράκ άκο<ΰ- Ζωνταναί Άςρροδιταιτης Νιας 'Υυυνης, αι οποίαι προκειται κατ' αυτάς να διαγωνισθοΰν διά την άνάδειξιν τής «Μίς Νιού Γιόρκ», χάριν διεθνοΰς διαγωνισμοΰ κάλλους, όστις θά γίνη είς τό Γκάλβεστον, τής Πολιτείας Τέξας Ή φωτογραφία ελήφθη προ τοΰ Δημαρχείον τής Νέας Υόρκης. ιιίι ιαά τοαγι·/ή ρ'ξιλιξι τοΰ διον. Καί οαως δέν εγινε τίποτρ ά¬ πό δσα Γτερίκελ-αν Στό πρόσο^πΌ τοϋ λοχανοΰ Σαρτέν σννετρλέσίτη έξαφνα μιά ναταπλη>τική ιιετα-
ΐιόρσ:<οσις. Κάθε ε/φ[·οιο-ις Ονιιον ί έΟί φ τί γα στά χείλη τοι· ΐ ό ρ εί/ε έ^φ χη φά"ψε πά?.ι τό ΐοιο σαρ/αστι/ό χα- αόγελο. — Πολύ καλά, εΐπ¥ μέ τοαό φο>
νής ήρειιώτατον. Αΰριο έ^'ώ θά οάς
προσφέρίο τό ποί»ντς ιιέσα σ' α&το
τό 6άζο. Μέ την διαφορά δτι ή ύρ-
εΐπε ήθ'ίΐα,χινή αου Ίδέα έτροηκκοοιήΐθη λιγά-
λ<ον ϊ Κλάϊβ πη Ροόθ, διάσημος Άμερικανδς πακίτηι τοϋ μπεϊτ^ΐίΐωλ, άπολαμβώ- πρώτον μεταπρονευματινδν νριλι'ττίς ντας συζύγου ϊολ>, πρώην κ-
όττσοινν %*!*ντ&*ς.··>η&> αυτοΰ ό^κ. ΒούΤίιϊαγρ-ϊκιιτ) &Μ νβ
— Ό νπολαγαγός ΝτειΐΛρΐΓ
δρισε ενα άνώτερό τού ναί θά ^τ
ρττ/ολο νά τόν τιι^ορήοΌλ 'Α/λά α·ύ-
τό δεν Οά διώα&ωνε τό π^άγυΐα
ΓνωοΚίο κα>ά τόν λοχανό Σαΐοτέν
/αί μπο;ώ νά σάς βεβαιάκκο ότι κά
θε πειυνααχΐ7ή εΛΡηιβατις· θ^ έχρι-
ροτερενε την ίνϊύθεοα. Ό λοχαλΧ)ς
Σαρτέν είναι ό ποοσ6ι:ί3λΐ|Ηενος.
Αντός θά 6ιαλρ^η τόν τρόπον αέ
τόν ύτοΐον έννοεϊ νά ξεςΐίιίθτΊ ή
προστοολή πού τού εγινε. Καί αιά
πον αύτός ιοοισε τόν τράτο ποέ-
πει νά έφαοιιοσίττ) και τό ζή
θά ?.νθή δτως ώίκοτε αίτ&ζ.
Οί ά|ιοχιατι(·/ο1 ο.αολόγησαν δτι
δ (τνντΛη-ιιατάρχη:; εΐχε οί/τρ καί
άπϊσνρθησαν πεοιμενοντας «ΐ ά-
Β ί άλ> ήί
νωνθα τίιν αλ>.η ήιιίιρα, γι/{ νά ί¬
δουν τό άποτίλεσαα, τό όαοί*ο ό-
πωσδτίποτε δέν ιιποοονσε νά Γυτι
/.αλες συΛ'εττειες.
Πράιαατι την αλλη αέραι. την
ώρασιιέλ·η ωρ·α ό Σαρτέν, ό* Ντεα-
πριέ ίοαί δλοι οί αλλοι όξιωΐ'ατικοί
σΐΛθίεντ^όθητ/κν ιι^ισ^χ στήν "δια αί
θσΐ'σϋ των ο ί>'τοκρ'νΓορ<"/.ών άνα- ντόρ<ον τοϋ ΠτΛνου. * Μέ αιά άπόλχ'τη ίϊρεμία 5 λοχϊι- γό:: Σαοτέν έτοίιϋασε τό μοιςαϊο πουντς, τό ερ·ριΐ»ε μέσα στό ϊδιο έ- κεΐνο βάϊο τής γο)νίας -/.αί τό ήνα¬ ψε. Τα πρόσωπα δλοη» των παριστα αενων ήταν ζωγραφισμένη αιά ν^α- νάσιιιη άγωνία. Ή Ιΐωτ| δι·ο άν9οώ~όν ^ταν κρε- «ασι^νη άπ' τό εΰδρ&νστο έκΕΐνο δ^χϊΐο πού, ποιρς ξ?οει, πόσους οί οθι]κε, κι' άμεσως βχεδόν τό ιιοι- ραΐο 6άζο ήνοιξε σία &ν·ο, ρνο· τό ύγοό τοι· περΐί.-χόμενο χυνόταν οτό πάτ<οαα. Ό λοχαγος Σαρτέν ήταν χαιιε νος. Ήοε«ιόταΤος, χωρίς όντε ε¬ νός ιινς τοϋ πρόσωπον τον νά σνσ- πασθί, χο>οις κάν νά ςρύγη αΐτό τα
χείλη τού τό συνει'θισΐιένο τού σαρ-
κωστινό χα'ΐόγελο, ήνΑτψΐ Ινα τσι-
γάρο καί προίχώρηοΐ πρός την ε-
ξοδο τής αΤΪ-θούσης λέγοντιας στούο
λλ
ρρός πδμε.
Οί ό&λοι τόν ήκολονΰησον σο-
βαροί καί άαίλητοι καί κατί^/αν
μαίύ τού στόν κήπο.
Χωοί; νά διστάστ] όντε στη,ιιν
ό λοχανός Σαρτέν πηγε καί στάΰη-
κε άκίνητος στήν ώρισιιένη ϋΐσι
Ό ΐπολοχανός Ντέίπριέ, Γ|θ«-
μος καί αι·τός φαινομεντκώς τον
λάχιστον. πλησίασε τόν άΛ-τίπ^
τού σέ άπόστασι δέκα βηιιάτοΛ·,
ί τό πιστολι ΐου στό δ«-
ξί τού χέοι.
Την στινμή ε/είντι δΐοι οί παοι-
στάμενοι άξιωματικοι ηιυχοντο μιά
άδε'ξια κίνησι, μιά άπρόσΐκτη σκό-
πενσι τοΰ ν:«)λοχαγοϋ"γιά νά άπο-
φενχθίί ετσι ή τραγική λύσις. "Ο¬
λοι ττθελαν νά μή χι·^ τό αί ια τοϋ
συναδίλφου ταϊν, άλλά άπό άφοσί-
ωσι στής ανοτηρές ίππαηκές σι^τι-
θειες πού έπικρατοΰοαν άχόμη ττό
στρατδ, καΛ-εγας δέν μίλησέ.
Τά~6λέμματά χαάς πήγΐαιναν
ία απ' τον ώλ
χα^'ό στόν άνίνητο καί ήοριιιο /
γό ποΰ έξονολοαΌονο'ε νά χιΐιιονε-
λάρ ιιέ τό συνηθισιιρ'νο τού σαρ·<ΐα- στι·κό /ααόγελο. Ό Ντειιπριέ σήκωσε τό πιοΐ- στοοφό τού σίκότϊυσε κι' επίεσε τή σν.αλ'δάλη. ' Ενας πνροδολιοΐιος άν- τήνησε. Χτνπηιιινος; κατά αεσή: στό κσί" τελο ύ λοχαγος Σαοτέν επεσε 5ωέ- σω; κατά γρο Άπ' τα χείλη τοΐ'δέν είχε σβι'ση ά.'όιιη τό ουνΓ|τ}ιο|ΐένο τού οιαοΓ/αστικό χα«ιάνελο. ΜΙΚΡΕΣ ΑΛΗΒΕΙΕΣ —Ό ίρέμος κου όϊττγεί στήν ίό- 2α χερνά άτ' τό στρατηγείο. Όδρέ- μος —ι1» όίηιγβί στόν πλο&το χε,ΐνα άχ' την τγορά. Ό δρόεχος ποΰ σΒ στήν άρετή χερνά άπ' την * — Π θέτει νά -ΑΟνουμε γρηγορα ί,τι δ«ν είναι ·6ια!στί-ΑΟ, καί νά ·κ«- ά δ τιγά, δ,τι είναι έχείγον. • * * —Οί γ^ναϊκες νομ.ίζουν δτι κα- μνοον οίνονΗΛ,ίαν, όταν χωρίς νά ε- νουν ν.αμ;α.(ά ανάγκην άγοράζθ'^ Ι¬ να κα-έλλο ή Ινα φόρεαα κάχως εύθηνότε,ρον ιάπό δ,τι 6ά τό ά ζαν σ' ενα άλλο κατάστημα. Ν. ,1. Ό «Έθνικός Κήροξ» καΐ 2: έκϊόσεις ζ<α «ωλοΰνται είς τ) χ.ατάτττ,μι τοϋ κ. Γ. Ε. Σαριϊάκη, 8 8υ. ΙΠΐηοίβ Ανβ., (Πΐίηοΐί Οο., ένθα γίνονται ΐ );ρή άγγίλιών Χ γραφαϊ «νϊροατ.τών. ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙδ Δυτλωματοΰχος Χειροπράκτωρ, καί έςρευρέτη; τοΰ θερμοκαπέλ- λ ου πρό; ίπα- ναφοράν των μαλλιών καί θε¬ ραπείαν τής ττώσεως αύτόϊν. Γράψατε διά τό Βι6)ιαριόν μου, άποστέλλεται δωρε- άν. Ώραι Γοαφείου 5—8 μ. μ., 10— 12 τάς Κυριακάς. 326—8 λν". 5όΙη 81., Νεν Υογ1{ Ρηοηβ: (]ο1ιιπι1ηι5 5853. ΜΑΒΕΤΕ ΤΗ» ΤΕΧΝΗΝ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ Είς τό π?ηραις έφωδιαομένον Έρνοστηρκ,ν ιιας ΜΕΓΑΛΟΣ νΐΙΣΘΟΣ—ΟΛΙΓΑΙ ΟΡΑΙ Γινετί Όβηγ4ς—Μηχανιχβ;. ΔΙβομετ διορϊάν έργαλεϊα χαΐ ώβερολς. μ* ίΑΑ- ρη σειοον μαβηματων Τάξεις διά Ί8ι αχτΐιτας, Όδηγους, Μηχανικους, Δι- ειβυντάί Ο&Γ<ΐ5β καί Π ωλητάς. Ίκανοηοιηοις—"Αδεία— Εγγύησις. ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΑυΤΟ 5^ΗΟΟ^ ΑΝϋ ΕΜΡΙΛΥΜΕΝΤ ΑΓ.ΕΝΟΥ 73β ίεχιη^Ιοη Ανβ. (58—59 813 ) *Ιδουθέν πρό 25ετιας ΒεβακαΦήτε 6τι ίχϊτε την _ί_ΟΙ»>
ΚΗΡΥΞ»,— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
17
ί&-
:&__
ΦΧΑΟΛΟΠΚ
ΗΠΡΩΤΗ
Μιά με?α «χε^ασισα να χαω να
Ιω τό φίλο μου Βερνέλ, τδ ζωγρά-
ο, «ό είχε χέσει μέρες χροτήτερα
« τό αλογό τοΐ/ καί εσχασε τδ χό-
' τού. Κατοικοϋσε στδ Μχαρμχιζόν
αί γιά νά φτάσω έκεί εχρ-εχε νά
Ιεράσω ενα μεγάλο δάσος· Ήτβν
7 χΐ'.νοχωριάτικο άχόγεμα καί τ'
,άςϊ νυλοΰσε άθόρυδα άχάνω στδ
ο:ό των κΐτρινισμένων φϋλλων χοί)
χ'αν άρχίτει νά σαχίζουν στδν ερη-
; 2ρόμο. 'Αχ' έδώ καί άχ' έκεί χε-
»3ο·αν μεγάλα κοράκια καί άχδ και-
Ιϊ αέ /.αιρδ ά-/.ουγόντουσαν τα χτυχη
των ξυλο^ρχων χοΰ Ικοδαν
|έν:?α.
Αΰτδ τδ θλιδε.ρδ χεριδάλλον με
χε βΛθίτει σέ μιά δαθειά μελίγχο-
ία να τδ δ,,στΰχημα τοΰ φίλου μου
/.ρϊτοΰσε άμίλητον» "Εφερνα στδ
ρΰ μου τ' άδύνατο κι' ώχρό χρόσω-
τοο ν.αί τδν έφανταζόμουν χολΰ
ρρωττον καί δυστυχισμένον μέσα
|:ό ζληατικδ έργαστήριό τού. Γι'
δτδ έϊον.ίμασϊ μιά εΰχάριστη Ικ-
ρ.ηςη βλέχοντάς τοΜ στήν άκρη μι-
μεγάλης φωτιάς, ξαχλωμένον
(ΐην χολυθρόνα τού στή μέση ένδς
ζεττοΰ δωμάτιον μέ τ' άγα-
του σκυλλί ·Λοαλο·.Ί:ιασμένο
|τήν χ/.ρη καί τή γάτα τού κοντά
Έκτος άχ' αΰτά έκεί
τα 6:!τκόταν κι' ή φίλη τοο, ή
ίη Κλό, μιά χαρ'.τωμένη γυ-
; μέ θαυμασίους ώμους τυλιγμέ-
(θ^' ενα χλατύ^ μεταξωτδ φόρεμα
ϊί ξαχλωμενη άχάνω στδ ντιδάνι.
Ό Βερνέλ ήταν ξαχλωμένος στδ
'εββάτι τού, μ' έναν έχίδεσμο γε-
ρν γόρω άχ' τδ σχασμένο χόδι, καί
' νιζε ήτυχα την χίχα τού. Μέ
. .7-ε ιιέ μεγάλην Οερμότη-
εΰτ^χισμένος χου ξανάδλεχε ε-
Ρ χαληδ φίλο τού, κι' ή φίλη τθϋ
" τροτέοεοε Ινα χοτήρι οακί τόσον
τού μ' έκανε νά δακρύσω. 'Αρ-
-■με τότε νά μιλοΰμε γιά ενα σω-
χράτιαΐτα γιά τδ δυστύχημα τοϋ
ΪΡα?ου, γιά τ' άλογό τού χοΰ τδ
|χε χοΛήτει, γιά έναν χίνακα ποΰ
«ε μΐσοτελείωμένος κ/ι γιά τίς
·ε? χού έρχόνταν νά κρατήσουν
;?ο?ι* τής Κλό.
ν-τ> σε λίγο έκείνη
γ:ά
ί
Ρ?. εξ αιτιας τού τελευταίον δρά-
Γ^Ος ν·ν·τι^ π0" ζϊχζ λάδει γώραν
γειτονικο
Ώραία πράγματα. Ευθύς μετά την συμφιλίωσιν, ήτις ηνωσεν έκ νεον την Μπέττη Κόμψων, είς τό κεντρον, μέ τόν Τζέημς Κρούξ, κάτω δεξιί, καί τό
Τζίμ Τοΰλλυ, διηγηματογράφον, μετά τής χωρισμένης συζύγου τού, Μάργκα ρετ Τοΰλλυ, Ιλαβε διαζύγισν ή κ. Μαρίαν Τζέημς άπό τόν κ. Γκάρντνερ
Τζέημς, νεαρόν ήθοποιόν τοί κινηματογράφου. Ή κ. Τζέημς, θυγάτηρ τοΰ θεατρώνου Ι. Στούαρτ Μπλάκτων, κατηγόρησε τόν σύζυγον της επί σκληρό-
τητι καί έλαβε μηνιαίαν^διατροφήν έκ 50 δολλαρίων. Είς το νοσοκομείον -τής Σάντα Μόνικα, ΰποφέοουσα άπό εν δυνατόν γοονθοκόπημα, τό οποίον ελα-
6εν άπό ενα άγνωστον άνδρα μεσα είς εν αυτοκίνητον, ευρίσκεται ή Μαίρη Δώγκαν, άνο> άριστερά, ένφ ή ώραία "Αλμα Ροΰμπενς, δνω δεξιςί, απέκτη¬
σε φήμην δραπετεΰσασα άπό εν νοσοκομείον μορφινομανών. Ό Χάουζ Πήτερς, κάτω άριστερά, ίτναγκάσθη νά δώσχ) εγγύησιν έκ 1.000 δολλαρίων,
ότι δέν Θά κτιατί πλέον τενεκέδες εις την όπισθίαν αύλήν τής κατοτκίας τού, ώς τόν κατήγγειλαν οί γείτονες.
είναι οί χαιίικές. Ώ, ή «ρώτη μου
αγαπη!
"Η
τότε δέκα ΐέντε
ήν ήλιχ,ία. «ι» ή γ>ναί·/.α μάς έυ·-
νίζετα'. μ' όλη την ^αντοϊυναμία
ΰ μστηρίοο της με τδ στεφάνι
φανίζ
φζ μ η η μ
τοΰ μ^στηρίοο της, με τδ στεφάνι
τοΰ αγνώστου, τ?ομ.ζρτ, καί έλκυ"ΐ-
ή ά ή θάλ ί άδ
νιχο πύργο χχ %χ^ -0 ^
σϋζυγος έ^λήγωσε τή γυ-
υ χα) έ>-/6τωσε τδν φίλο
τδν
*· ε^ϊΐτα άχδ λίγα λεχτά ό
^ ά'ρχισε νά μοΰ λέη.
υ'· ψλογερώτερες άγάχες μας
", τή-
Ίνμαν, την οποίαν
: ο συζυγός της έν
■ Το
τω-
ής άποφάσε-
δικαστήριον
δολλά-
κή σάν τή θάλασσα κ·αί την άδυιτσο.
Άγάχησα χολλές φορές, άγάχη-
77 ϋχερδολικά, άλλά ν,αμμιά άλλη
φορά δέν άγάχησα τόσο δσο αγαχη-
σα τή γνωστή μου κυρία Χ- δταν
άκόμη ήμουν μαθητής γυμνασίου. /
Σ' αΰτδ τδ σημείο στάθηκε λίγο
γιά νά ξαναγεμίση την χίχα τού και
έΒζκολούΟηβΐ:
—Ή -ωρίχ -αυτή, άς την χοΰμε
Τερέζα, ήταν τριάντα τρ-.ών χρονών
σπίτι το« ι«κ>6αλοΰσ& μαζύ τού όγ-
χώδεις «ακέλους χον» εχρειτε νά με-
λ καί άτειρα χαρτιά ποί» Ζ
ώ
Χ8 νά
ρι
—Πάλι έργασία; τοΰ έ*λεγε ή
γϋναίν.ά τού κο^νώντας τδ χεφάλι
της. Δέν <τοΰ φτάνουν τόσβς ώρες στδ γραφείό σου; Άφησέ τα τώρα ά ήε λιγάκι ποθ θ άίγαίναμε «ερ'τρχτο Φά συναν- τούσαμε χωρίς άλλο τδν άγνωστο κόριο μέ τα μβγάλα μουστάκια. Στήν άρχή φ-αινόταν έπιφι>λακτικός
καί δύσχυτος άΐΓεναντί μου, γιά νά
κερδίση δέ την ·έμιπ<"οσύνη μου άρ- χισε νά μοΰ μιλάη φιλι·κά, νά μοΰ ότι τα ηξερα όλα, ότι όλα τα είχ- δη... καί ότι την έλάτρευα τερΐσσό- τε.ρο τω33 πού ϊιατηροϋσα την έλπί- 3α νά την κάμω μιά μ^ρα δική μου, αν καί άνήκε είς άλλον, ότι θά χέ- &α:να, 6ά σκοτωνόμοαν αν δέν μ' ά- γα-οΰσε κι' αυτή.,, χαί ότι τό εδλε- κι' γρ ελα νά —εΐ^τ μαζύ. κι' ήταν χαρά χρλΰ ώμορφη. Είχε,ναμε — Πρώτο άχ' δλα ή εργασία, τής άχοκρ'.νόταν έκείνος άχοφθεγματικά Πάρε τδν Πέτρο καί εδγα νά ξε- σκάτης άμα θέλης. Έμένα άφήστε με ήσυχο, γιατί εχω δουλίΐά- Μ' εχαιρνε τότε ί Τερέζα στενο- χωΐημένη καί δγα'.ντμ,ε χερίτΓατο'χο ΰμοΰ έ'δωσε σχ€τικά ή μαζύ κάνη διάφορα μικρά δώρα κ,αι ναιχα ν.α.'37,:ά χώς είχε χάψει χ«ιά νά κολχκευη μέ κάθ« τρόχο την μα:τα·.- μχράτσο μοο καί νά σφίγγωμαι χά-ι Έκείνη την ήμέρα λοιχδν ή φί-
' -··"-- ' · ' - ' - ' λη μου μ'είχε ό^ηγησει γιά χρώτη
μρφς
τρας μά έγώ σ' άγαχώ τόσο χολΰ!..
Μ' άγκάλιασε τρυ·φ·ερά καί μέ χη-
γ* μόνη της στδ Λΰχειο, τίς άκό-
λ& Κέ η λ δ
η ρ
μέ συνοδεύση
,γ μη ης , ς
φορά στδ σχίτι τοΰ ξένου. "ΟτΌν τδν ■ λου&ες Κυρια·/.ές την εδλεχα δλες
άνταμώσαμε στήν έξοχή, ή Τερέζα; τί; ώρες καί δέν ένωίΐζόαουν άχδ·
μουν ό τελ
Μ' είχε σν.λ >
τίς φιλοφρονήσεις
μόγελό της.
Έχειδή εγνώριζε χόσο μ·ατα:όδο-
γλυκο χά
ευ-τυχια.
Δέν άργησα δμως νά χαρατηρή-
φιά μου της εκ αν ε ευχαρι—ησι :
Εκείνη τή φορά δμως μ' άφήσανε
μονάχο μεσα σ' ενα σαλον ι καί δγή-
καν έξω. Ή άχουσία τους διχως χα¬
ρ ατείνονταν τόσο χολί) ώστε αρχι-
ΐα ν' άνττυχώ σο&αρά καί νά δασα-
νίζωμαι άχδ τρομερά συνα'.σθήματα
δσο χερνοΰσεν ή ώρ-α.
Στδ τέλος φοδτ/θηχα μήχως εχα-
θαν τι'χοτε, γιά νά μέ ξζχάσουν «-
κεί, καί δγήκα γρήγορβ &ξω. Π.ύ-
στρησα ώς τδ δάθος τού σχιτΐΌΰ, χω-
ρίς νά συναντή<Γω έν τφ μ^τΐξύ κα- νέναν ΰχηρετη χι' δταν εφτασα οχρδς στήν τζα»μΛ>τή χόρτα ένδς δω-
ματίου τώς εί3α νά χάθωνται σ' ε-
καταραμένο εκείνον άνθρωχο μέ τα
μεγάλα μουστάκια. Ή συμπβριφορά
της είχε άλλάξΐϊ τημαντ'.κά άχέναν-
τί αου, άλλά ώς τόσο οί τρόχο·. ττς
ήταν χειδ γλυκοί, χειδ σεμνοί κα{
χειδ τρυφεροί. Μήχως έχλησίαζε η
άντατι.0!5ή μου: Μιά δ·ραδοά τίς
ΣαρΌκοστής ό σΰζ;γός της εΓχε φ-
γει γιά ταξεΐδι κι' αύτη μέ χ-οσε-
κάλεσε στδ σχίτ: τη; δχου χέραϊα
μιά νΰχτα μοναιΐΊκής μέ'θης κ·.' «ά-
φαντάστου «ΰτυχίας.
Γιά νά ξχ^αχαρώ άκόμη μ;ά φορά
την άλησμόνητη νΰχτα χοΰ χέρασ*
μεσα στήν άγκαλιά τής Τερέζας
σημείο χοΰ δέν λογίρ:αζα *βτ)4λαο
τδν άντρχ της. "
Ό σύζυγός της τ^άν 4τ)λ»-(!€χης,
φίτασ'ΐ.ένος. μυγιάγγιχτος, ήλίθι-
ος, αΰταρχικδς καί ζυγ-.αζε καί τίς
π.-»ραμιαρότερες λέξεις τού. Διηνθυ-
νε κάχοιο γραφείο ίιανβιριστικό κι'
ό ^ δλ 'ώ ή
όχι
γρφ
δλες
νόν καναχέ σφιχταγκ.2λιασμένο!. ι θά εδινα ενα χρόνο άχδ την ζωή αου
,4
ύί'Λέ στδ1
τικό άχ' αυτή την συνάντησι.
αΰτά τα λόγιά μ:ά ΰχοψία χέρασε ά-
μβσως άχ' τδ μυαλό μου, άλλά ή Τε
ρέζα ήταν ή άχόλυτος κυρί^ρχός
μου κ,αί μ' είχε σκλαίώσει μέ τοΰς
τρόχους καί τα φερσίματά της....
Μιά τόσο χαριτωμένη γυναίκα δε^ν
" «ότε "' -'"- Λ!-------
υ?!ΤΑη
Παββίο&ύς
Μοΰ φάνηκε χώς τ>ίχεφτα κεραυ-
νόχληκτος έκείνη τή στιγμή καί
χώς θά λιχοτ)υμοΰσ«·
Ή είκόνα αύτη μοΰ «ΐχε ανα¬
στατώσει τα .νεΰρβ μο» τόσο χοΰ δ-
στερα άχδ μιά ώρα, όταν έδρέθηκα
μεσα στ' άμάξι μόνος μέ την Φερέ-
ζα, ξέσχασχ αξαφνα σέ άκράτητους
ούς χί κοττεληφθην άχδ μ'.ά νευ
ί 4*8 αιά λόά^
τις φωνες και της ειχα
και το χρώτο χαρασημό μου.·. ΤΗ-
ταν ή φλογερώτερη άγάχη μου, ή
μοναδ'.κή, ή χρώτη!...
Έκείνη τή στιγμή άκούστηχε νά
κλείνη ή χόρτα τής είσόδου κι' ό
Βερνέλ, χού Ιγινε καταχόκκινος ε-
δωσ-ε μιά γροτ)ιά στά σδντόν.2 ·χ5
κ?5.δτϊατιίϋ τού λέγοντϊς^
—-Καίτώρα νάμαι 4?ώ μέ τβ φ-
δίμ(}2 ^^^β! ίίβ ή λΟ ίρ&'
τε.
γι'
ΠΩΛ ΜΑΡΓΚΗΡΙΤ
11
17
ί&-
:&__
ΦΧΑΟΛΟΠΚ
ΗΠΡΩΤΗ
Μιά με?α «χε^ασισα να χαω να
Ιω τό φίλο μου Βερνέλ, τδ ζωγρά-
ο, «ό είχε χέσει μέρες χροτήτερα
« τό αλογό τοΐ/ καί εσχασε τδ χό-
' τού. Κατοικοϋσε στδ Μχαρμχιζόν
αί γιά νά φτάσω έκεί εχρ-εχε νά
Ιεράσω ενα μεγάλο δάσος· Ήτβν
7 χΐ'.νοχωριάτικο άχόγεμα καί τ'
,άςϊ νυλοΰσε άθόρυδα άχάνω στδ
ο:ό των κΐτρινισμένων φϋλλων χοί)
χ'αν άρχίτει νά σαχίζουν στδν ερη-
; 2ρόμο. 'Αχ' έδώ καί άχ' έκεί χε-
»3ο·αν μεγάλα κοράκια καί άχδ και-
Ιϊ αέ /.αιρδ ά-/.ουγόντουσαν τα χτυχη
των ξυλο^ρχων χοΰ Ικοδαν
|έν:?α.
Αΰτδ τδ θλιδε.ρδ χεριδάλλον με
χε βΛθίτει σέ μιά δαθειά μελίγχο-
ία να τδ δ,,στΰχημα τοΰ φίλου μου
/.ρϊτοΰσε άμίλητον» "Εφερνα στδ
ρΰ μου τ' άδύνατο κι' ώχρό χρόσω-
τοο ν.αί τδν έφανταζόμουν χολΰ
ρρωττον καί δυστυχισμένον μέσα
|:ό ζληατικδ έργαστήριό τού. Γι'
δτδ έϊον.ίμασϊ μιά εΰχάριστη Ικ-
ρ.ηςη βλέχοντάς τοΜ στήν άκρη μι-
μεγάλης φωτιάς, ξαχλωμένον
(ΐην χολυθρόνα τού στή μέση ένδς
ζεττοΰ δωμάτιον μέ τ' άγα-
του σκυλλί ·Λοαλο·.Ί:ιασμένο
|τήν χ/.ρη καί τή γάτα τού κοντά
Έκτος άχ' αΰτά έκεί
τα 6:!τκόταν κι' ή φίλη τοο, ή
ίη Κλό, μιά χαρ'.τωμένη γυ-
; μέ θαυμασίους ώμους τυλιγμέ-
(θ^' ενα χλατύ^ μεταξωτδ φόρεμα
ϊί ξαχλωμενη άχάνω στδ ντιδάνι.
Ό Βερνέλ ήταν ξαχλωμένος στδ
'εββάτι τού, μ' έναν έχίδεσμο γε-
ρν γόρω άχ' τδ σχασμένο χόδι, καί
' νιζε ήτυχα την χίχα τού. Μέ
. .7-ε ιιέ μεγάλην Οερμότη-
εΰτ^χισμένος χου ξανάδλεχε ε-
Ρ χαληδ φίλο τού, κι' ή φίλη τθϋ
" τροτέοεοε Ινα χοτήρι οακί τόσον
τού μ' έκανε νά δακρύσω. 'Αρ-
-■με τότε νά μιλοΰμε γιά ενα σω-
χράτιαΐτα γιά τδ δυστύχημα τοϋ
ΪΡα?ου, γιά τ' άλογό τού χοΰ τδ
|χε χοΛήτει, γιά έναν χίνακα ποΰ
«ε μΐσοτελείωμένος κ/ι γιά τίς
·ε? χού έρχόνταν νά κρατήσουν
;?ο?ι* τής Κλό.
ν-τ> σε λίγο έκείνη
γ:ά
ί
Ρ?. εξ αιτιας τού τελευταίον δρά-
Γ^Ος ν·ν·τι^ π0" ζϊχζ λάδει γώραν
γειτονικο
Ώραία πράγματα. Ευθύς μετά την συμφιλίωσιν, ήτις ηνωσεν έκ νεον την Μπέττη Κόμψων, είς τό κεντρον, μέ τόν Τζέημς Κρούξ, κάτω δεξιί, καί τό
Τζίμ Τοΰλλυ, διηγηματογράφον, μετά τής χωρισμένης συζύγου τού, Μάργκα ρετ Τοΰλλυ, Ιλαβε διαζύγισν ή κ. Μαρίαν Τζέημς άπό τόν κ. Γκάρντνερ
Τζέημς, νεαρόν ήθοποιόν τοί κινηματογράφου. Ή κ. Τζέημς, θυγάτηρ τοΰ θεατρώνου Ι. Στούαρτ Μπλάκτων, κατηγόρησε τόν σύζυγον της επί σκληρό-
τητι καί έλαβε μηνιαίαν^διατροφήν έκ 50 δολλαρίων. Είς το νοσοκομείον -τής Σάντα Μόνικα, ΰποφέοουσα άπό εν δυνατόν γοονθοκόπημα, τό οποίον ελα-
6εν άπό ενα άγνωστον άνδρα μεσα είς εν αυτοκίνητον, ευρίσκεται ή Μαίρη Δώγκαν, άνο> άριστερά, ένφ ή ώραία "Αλμα Ροΰμπενς, δνω δεξιςί, απέκτη¬
σε φήμην δραπετεΰσασα άπό εν νοσοκομείον μορφινομανών. Ό Χάουζ Πήτερς, κάτω άριστερά, ίτναγκάσθη νά δώσχ) εγγύησιν έκ 1.000 δολλαρίων,
ότι δέν Θά κτιατί πλέον τενεκέδες εις την όπισθίαν αύλήν τής κατοτκίας τού, ώς τόν κατήγγειλαν οί γείτονες.
είναι οί χαιίικές. Ώ, ή «ρώτη μου
αγαπη!
"Η
τότε δέκα ΐέντε
ήν ήλιχ,ία. «ι» ή γ>ναί·/.α μάς έυ·-
νίζετα'. μ' όλη την ^αντοϊυναμία
ΰ μστηρίοο της με τδ στεφάνι
φανίζ
φζ μ η η μ
τοΰ μ^στηρίοο της, με τδ στεφάνι
τοΰ αγνώστου, τ?ομ.ζρτ, καί έλκυ"ΐ-
ή ά ή θάλ ί άδ
νιχο πύργο χχ %χ^ -0 ^
σϋζυγος έ^λήγωσε τή γυ-
υ χα) έ>-/6τωσε τδν φίλο
τδν
*· ε^ϊΐτα άχδ λίγα λεχτά ό
^ ά'ρχισε νά μοΰ λέη.
υ'· ψλογερώτερες άγάχες μας
", τή-
Ίνμαν, την οποίαν
: ο συζυγός της έν
■ Το
τω-
ής άποφάσε-
δικαστήριον
δολλά-
κή σάν τή θάλασσα κ·αί την άδυιτσο.
Άγάχησα χολλές φορές, άγάχη-
77 ϋχερδολικά, άλλά ν,αμμιά άλλη
φορά δέν άγάχησα τόσο δσο αγαχη-
σα τή γνωστή μου κυρία Χ- δταν
άκόμη ήμουν μαθητής γυμνασίου. /
Σ' αΰτδ τδ σημείο στάθηκε λίγο
γιά νά ξαναγεμίση την χίχα τού και
έΒζκολούΟηβΐ:
—Ή -ωρίχ -αυτή, άς την χοΰμε
Τερέζα, ήταν τριάντα τρ-.ών χρονών
σπίτι το« ι«κ>6αλοΰσ& μαζύ τού όγ-
χώδεις «ακέλους χον» εχρειτε νά με-
λ καί άτειρα χαρτιά ποί» Ζ
ώ
Χ8 νά
ρι
—Πάλι έργασία; τοΰ έ*λεγε ή
γϋναίν.ά τού κο^νώντας τδ χεφάλι
της. Δέν <τοΰ φτάνουν τόσβς ώρες στδ γραφείό σου; Άφησέ τα τώρα ά ήε λιγάκι ποθ θ άίγαίναμε «ερ'τρχτο Φά συναν- τούσαμε χωρίς άλλο τδν άγνωστο κόριο μέ τα μβγάλα μουστάκια. Στήν άρχή φ-αινόταν έπιφι>λακτικός
καί δύσχυτος άΐΓεναντί μου, γιά νά
κερδίση δέ την ·έμιπ<"οσύνη μου άρ- χισε νά μοΰ μιλάη φιλι·κά, νά μοΰ ότι τα ηξερα όλα, ότι όλα τα είχ- δη... καί ότι την έλάτρευα τερΐσσό- τε.ρο τω33 πού ϊιατηροϋσα την έλπί- 3α νά την κάμω μιά μ^ρα δική μου, αν καί άνήκε είς άλλον, ότι θά χέ- &α:να, 6ά σκοτωνόμοαν αν δέν μ' ά- γα-οΰσε κι' αυτή.,, χαί ότι τό εδλε- κι' γρ ελα νά —εΐ^τ μαζύ. κι' ήταν χαρά χρλΰ ώμορφη. Είχε,ναμε — Πρώτο άχ' δλα ή εργασία, τής άχοκρ'.νόταν έκείνος άχοφθεγματικά Πάρε τδν Πέτρο καί εδγα νά ξε- σκάτης άμα θέλης. Έμένα άφήστε με ήσυχο, γιατί εχω δουλίΐά- Μ' εχαιρνε τότε ί Τερέζα στενο- χωΐημένη καί δγα'.ντμ,ε χερίτΓατο'χο ΰμοΰ έ'δωσε σχ€τικά ή μαζύ κάνη διάφορα μικρά δώρα κ,αι ναιχα ν.α.'37,:ά χώς είχε χάψει χ«ιά νά κολχκευη μέ κάθ« τρόχο την μα:τα·.- μχράτσο μοο καί νά σφίγγωμαι χά-ι Έκείνη την ήμέρα λοιχδν ή φί-
' -··"-- ' · ' - ' - ' λη μου μ'είχε ό^ηγησει γιά χρώτη
μρφς
τρας μά έγώ σ' άγαχώ τόσο χολΰ!..
Μ' άγκάλιασε τρυ·φ·ερά καί μέ χη-
γ* μόνη της στδ Λΰχειο, τίς άκό-
λ& Κέ η λ δ
η ρ
μέ συνοδεύση
,γ μη ης , ς
φορά στδ σχίτι τοΰ ξένου. "ΟτΌν τδν ■ λου&ες Κυρια·/.ές την εδλεχα δλες
άνταμώσαμε στήν έξοχή, ή Τερέζα; τί; ώρες καί δέν ένωίΐζόαουν άχδ·
μουν ό τελ
Μ' είχε σν.λ >
τίς φιλοφρονήσεις
μόγελό της.
Έχειδή εγνώριζε χόσο μ·ατα:όδο-
γλυκο χά
ευ-τυχια.
Δέν άργησα δμως νά χαρατηρή-
φιά μου της εκ αν ε ευχαρι—ησι :
Εκείνη τή φορά δμως μ' άφήσανε
μονάχο μεσα σ' ενα σαλον ι καί δγή-
καν έξω. Ή άχουσία τους διχως χα¬
ρ ατείνονταν τόσο χολί) ώστε αρχι-
ΐα ν' άνττυχώ σο&αρά καί νά δασα-
νίζωμαι άχδ τρομερά συνα'.σθήματα
δσο χερνοΰσεν ή ώρ-α.
Στδ τέλος φοδτ/θηχα μήχως εχα-
θαν τι'χοτε, γιά νά μέ ξζχάσουν «-
κεί, καί δγήκα γρήγορβ &ξω. Π.ύ-
στρησα ώς τδ δάθος τού σχιτΐΌΰ, χω-
ρίς νά συναντή<Γω έν τφ μ^τΐξύ κα- νέναν ΰχηρετη χι' δταν εφτασα οχρδς στήν τζα»μΛ>τή χόρτα ένδς δω-
ματίου τώς εί3α νά χάθωνται σ' ε-
καταραμένο εκείνον άνθρωχο μέ τα
μεγάλα μουστάκια. Ή συμπβριφορά
της είχε άλλάξΐϊ τημαντ'.κά άχέναν-
τί αου, άλλά ώς τόσο οί τρόχο·. ττς
ήταν χειδ γλυκοί, χειδ σεμνοί κα{
χειδ τρυφεροί. Μήχως έχλησίαζε η
άντατι.0!5ή μου: Μιά δ·ραδοά τίς
ΣαρΌκοστής ό σΰζ;γός της εΓχε φ-
γει γιά ταξεΐδι κι' αύτη μέ χ-οσε-
κάλεσε στδ σχίτ: τη; δχου χέραϊα
μιά νΰχτα μοναιΐΊκής μέ'θης κ·.' «ά-
φαντάστου «ΰτυχίας.
Γιά νά ξχ^αχαρώ άκόμη μ;ά φορά
την άλησμόνητη νΰχτα χοΰ χέρασ*
μεσα στήν άγκαλιά τής Τερέζας
σημείο χοΰ δέν λογίρ:αζα *βτ)4λαο
τδν άντρχ της. "
Ό σύζυγός της τ^άν 4τ)λ»-(!€χης,
φίτασ'ΐ.ένος. μυγιάγγιχτος, ήλίθι-
ος, αΰταρχικδς καί ζυγ-.αζε καί τίς
π.-»ραμιαρότερες λέξεις τού. Διηνθυ-
νε κάχοιο γραφείο ίιανβιριστικό κι'
ό ^ δλ 'ώ ή
όχι
γρφ
δλες
νόν καναχέ σφιχταγκ.2λιασμένο!. ι θά εδινα ενα χρόνο άχδ την ζωή αου
,4
ύί'Λέ στδ1
τικό άχ' αυτή την συνάντησι.
αΰτά τα λόγιά μ:ά ΰχοψία χέρασε ά-
μβσως άχ' τδ μυαλό μου, άλλά ή Τε
ρέζα ήταν ή άχόλυτος κυρί^ρχός
μου κ,αί μ' είχε σκλαίώσει μέ τοΰς
τρόχους καί τα φερσίματά της....
Μιά τόσο χαριτωμένη γυναίκα δε^ν
" «ότε "' -'"- Λ!-------
υ?!ΤΑη
Παββίο&ύς
Μοΰ φάνηκε χώς τ>ίχεφτα κεραυ-
νόχληκτος έκείνη τή στιγμή καί
χώς θά λιχοτ)υμοΰσ«·
Ή είκόνα αύτη μοΰ «ΐχε ανα¬
στατώσει τα .νεΰρβ μο» τόσο χοΰ δ-
στερα άχδ μιά ώρα, όταν έδρέθηκα
μεσα στ' άμάξι μόνος μέ την Φερέ-
ζα, ξέσχασχ αξαφνα σέ άκράτητους
ούς χί κοττεληφθην άχδ μ'.ά νευ
ί 4*8 αιά λόά^
τις φωνες και της ειχα
και το χρώτο χαρασημό μου.·. ΤΗ-
ταν ή φλογερώτερη άγάχη μου, ή
μοναδ'.κή, ή χρώτη!...
Έκείνη τή στιγμή άκούστηχε νά
κλείνη ή χόρτα τής είσόδου κι' ό
Βερνέλ, χού Ιγινε καταχόκκινος ε-
δωσ-ε μιά γροτ)ιά στά σδντόν.2 ·χ5
κ?5.δτϊατιίϋ τού λέγοντϊς^
—-Καίτώρα νάμαι 4?ώ μέ τβ φ-
δίμ(}2 ^^^β! ίίβ ή λΟ ίρ&'
τε.
γι'
ΠΩΛ ΜΑΡΓΚΗΡΙΤ
11
18
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ιΊ
ϋ
II
Ε
Π
Π
Π
ϋ
Π
ϋ
α
ιΊ
Π
Π
Π
Π
Π
Ε
Π
Π
Π
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
ΝΑ ΕΝΛΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
Ό Κο[κψότατος Χρυσοδε^ένος
Ε 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΌς θαυμαστάς τοθ «ΈθνικοΟ Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «Ε9Ν. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά Ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μΐ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εΰρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ΐστορία τοϋ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοΰ πλουσίως
εΐκονογραφημένη.
ΤΟ
αντιπροσωπευει μίαν α-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων των αίώνων καί δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοΰ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί όλος αύτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, μέ ύπερτριακοσίας είκόνας, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμενου
τόμου τοϋ 1929, δίδεται χάρισμα, άντ! ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλΰπτοντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίσητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικούς
σας είς την Πατρίδα νά τό απολαύνουν καί αύτοί καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμπατριώτας σας, τούς συγγενεϊς σας, τούς φίλους σας. Τό εύθηνότερον καί πλουσιώτερσν δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ £ϋ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθπ τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝΌΙΟΑΤΕ,
140 λνβδΐ 26Λ δΐΓβε» Ν. Υ. Οϊϊν.
Άξιότιμοι Κύριοι:— Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, επί πλέον χαΐ τα
Ιξοδα άποστολής, μέ την παράκλησιν δπως μοί άποοτείλητε τό
«ΈΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ^ τοΰ 1929.
"Ονομα .....^,........Α...................................„
Διεύθυνσις ...................................................
Πόλις ....................... Πολιτεία ......................
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα έ^οδα άποστολής, ήτοι 25 σέντς δι' έκαστον «
αντίτυπον, είναι είς βάρος τοΰ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα- *
χυδρομήσωμεν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μερος 3
τοϋ κόσμου. ^ ϊ
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ιΊ
ϋ
II
Ε
Π
Π
Π
ϋ
Π
ϋ
α
ιΊ
Π
Π
Π
Π
Π
Ε
Π
Π
Π
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
ΝΑ ΕΝΛΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
Ό Κο[κψότατος Χρυσοδε^ένος
Ε 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΌς θαυμαστάς τοθ «ΈθνικοΟ Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «Ε9Ν. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά Ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μΐ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εΰρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ΐστορία τοϋ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοΰ πλουσίως
εΐκονογραφημένη.
ΤΟ
αντιπροσωπευει μίαν α-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων των αίώνων καί δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοΰ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί όλος αύτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, μέ ύπερτριακοσίας είκόνας, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμενου
τόμου τοϋ 1929, δίδεται χάρισμα, άντ! ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλΰπτοντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίσητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικούς
σας είς την Πατρίδα νά τό απολαύνουν καί αύτοί καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμπατριώτας σας, τούς συγγενεϊς σας, τούς φίλους σας. Τό εύθηνότερον καί πλουσιώτερσν δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ £ϋ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθπ τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝΌΙΟΑΤΕ,
140 λνβδΐ 26Λ δΐΓβε» Ν. Υ. Οϊϊν.
Άξιότιμοι Κύριοι:— Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, επί πλέον χαΐ τα
Ιξοδα άποστολής, μέ την παράκλησιν δπως μοί άποοτείλητε τό
«ΈΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ^ τοΰ 1929.
"Ονομα .....^,........Α...................................„
Διεύθυνσις ...................................................
Πόλις ....................... Πολιτεία ......................
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα έ^οδα άποστολής, ήτοι 25 σέντς δι' έκαστον «
αντίτυπον, είναι είς βάρος τοΰ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα- *
χυδρομήσωμεν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μερος 3
τοϋ κόσμου. ^ ϊ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ,
1929.
ΟΙ ΘΕΟΙ
ΕΙιοι μίοα σ' ενα χινηματογρα-
|.α γενιχή καΐ άκαταμαχητος
μύει.Τάφρ
βαρύνουν.... Παρ' όλην την
πού κατοίυβλλω, δ¬
Μοίραν πού κατοί,
α- τα -/οατήσω άνοικτα, φερων
Α'ίΛειιματά μου επί της οθονης!
Ιατέ'Νιούς....Γιάναδοϋμε.Αι-
ινιΓ παρειι6άλλει το Γκραφ Φόν
[εξέ.-αί}.ιν.' Τό γιγαντιαΐον αυτο
εοιιαηνδν πηδαλιουχουμενον φαΐ-
είαι καθ* ήν στιγμήν έςερχεται
οί ύτοστέγου τού, κατευθυνομε-
„, =1- Παλαιστίνην.... _
ν,, στός κολοσσός! Τιταν! Θαυ-
ια τή: Γιριιανικής μεγαλουργίας.
Κωριαται είς τό κενόν, άγέρωχον,
πιβ/.ιτι/.όν! Έν τούτοις δέν κατ-
ιρδώκο πλέον νά κρατήσω τα μά-
ια ιιου άνοικτά. Παρ' όλας μου
ά; -τοοσ-ταίϊείας, τα βλέφαρά μου
Αειοιν! . Καί ενας νλυκός και
ναταιιαγητος ΰπνος μέ καταλαμ-
ΊΊορα εύρίσκομαι καί εγω^ επι
ού Ζεπελιν.....Πόσοι έπιβάται!
Ιλείονες των είκοσιπέντε. Μετα-
;ύ αΐτών διακρίνω την κόμησσαν
[τραντεστάιν Ζέππελιν, την λαί-
η Ντοθμοντ Χαίη, ήτις εΐχε λά-
(ΐερος καί είς τό πρώτον ταξεϊ-
ι τσΰ Ζέττπελιν, δταν τούτο διή-
ε τού Άτλαντικού, έλθόν είς Ά-
εοι/.ήν Όλοι ευρίσκονται είς τό
~ψ ν /αί άναπαντικόν άναγνω-
τήριον. Σχεδόν δλοι δμιλοΰν με-
αλοιτώνως, ένεκα τού έκκωφαντι-
οί θόρυβον, των έλίκων. Μερικοί
ναγιώσ/.ουν, οί λοιποί άναπαύ-
αι Ουδείς δμως ν.απνίζει!
γνωρίζων δυστυχώς την
νι/ήν, άδυνατώ νά λάβω μέ-
^η; την γενικήν συνδιάλεξιν.
ντο οέ μέ κάμει νά εύρίσκω τό
ςειδιόν μου μονότονον καί πλη-
τι/όν.
νη: ενθυμούμαι ότι έ'χω μα-
υ ιιου τον «Εθνικόν Κήρυν.α»
οί ταοΕΐθΰς ξεδιπλώνω τό άγα-
<ΐτο φΰλλον καί βυθίζομαι είς . ανάγνωσιν^ Δέν παρέρχονται ';''," /Ρ-ττά καί άκούω μίαν φω- ^ «ε Γερμανικήν προφοοάν, νά 'Ή'/.εγεΐ; -Τί βλέπω; Γκνωρίζετε την "ι"""~ γλώτταν; «^τιιν ερώτησιν καί βλέπω ενα ιον κΰριΟν νά μέ παρατη- ωτ. ΐνΛ τα γοχα^ του κου χαμογελούσαν μειλιχί- σήμερον_ νά μεταχειρίζεσθε χά ντύο ταΰ, είς ντιαφορετικάς περι- στάσεις. Αίφνης, δταν λεγετε: Μεταγλώττισις...., άντί νά είπήτε Μετανλώσσισις!.... —Λαμπρά! έφώνησα. θαυμα¬ σία! Σάς συγχαίρω, κύριε. Είσθε Γεομανός; —,ΤΑνθΙΧ! ΜΕΙΝ ΗΕΚΚ! —Καί γνωρίζετε τόσον καλά την Ελληνικήν, την στιγμήν πού ημείς θ' 'Έλληνες ίθάλαμε τά δυ- νατά μας νά την ξεχιίσωμε; —"Ω! αυτό είναι παραφροσύ- νη! Καί θά είστέ άσυγχώρητοι, εάν άφήνετε νά κατή ή ωραιοτέρα καί κλασσικαηέρα γλωττα τοΰ κό- σμου! Γλωττα διαπλασθεϊσα απ0 την μεγαλσφνα διάνοιαν των προ- γόνων σας. Όμο?Λγώ ότι (ΓΐΓντκΐνήθην άπό τοις λόγους τοΰ άνδρός. Καί έγ- εσθείς εσπευσα νά παρουσιασθή)... —Δρ. Κάρλ Μούρλιγκ, μου α¬ πήντησεν ό Γεριμανός! Κατηγητής τής άρκαίας 'Ελν.ηνικής ' είς τό Π ανεπιστήμιον ττς Λειψίας καί έπιμελητί^ς Ιπί των στερεοτύπων έκντόσεων δλων των άρκαίων Έλ- λήνων συγγραφεων!.... Καί ένω έοφίγγαμε τά χέρια, έσκεπτόμην: «Πώ, πώ, Νά Ινα; πραγματικός λόγιος, ποΐ» θά ξεύ- ρη όριστικόός άτία στήθσυς τόν "Ομηρον, τόν Δηιιοσθένην, τον Πωύταρχον καί ά7^ους συγγρα- Τό άεροπλάνσν «θώντερμπερδ» πίπτον βραδεως μέ τό αλεξίπτωτον ·έξ υ- ψους 5.000 ποδών έν Σάντα "Αννα, τής Καλιςροονίας. Χάρις είς τό αλεξί¬ πτωτον, οί έ~.6αίνοντες τοϋ άεροπλάνου άεροπόροι εσώθησαν. Β/ηνες αι σΐγμα, άντί ντυο ^^νό Γερμανός. ό?^ν· 'Αλλ' εμείς οί εμείς ε δεν λέγομεν γλώτ- μ ~ιγμην! νεςέξακολονθεΐτεκαί ϊς..... —Χαίοω πολύ, κύοιε καθηγη¬ ταί —"Ω! Λάτος μέγκα! —Λάθος; Τί έννοεϊτε; "Ισως διά την τιμήν τής ^Ύωριμίας σας; —"Ω! άχι!.....Ντέν ίννοώ αύ- τό! —'Αλλά; —'ΕνΛ'οώ τόν τρόπον δι' οδ έ- προφέρατε την ντίφτονγκον! Ε- πατε χαίρω, ένώ όίρείλατε νά πή- τγ «χαΐρω!»..... Δέν έςτέμεινα. Σεβαστή άλλως τε ή γνώμη τοϋ σοφοΰ Γερμανοϋ, τοΰ μέ τόσον ενθουσιασμόν ομι¬ λούντος διά την γλώσσαν μας. Τί μεγάλη διαφορά ιιεταξΰ των ο¬ μοφρόνων τού καί των «Μαλλια- ρών» των Ιδικών μας. Γλωττα ή γλάκΐσα καί τά δύο όρθά. 'Αλλά: Γλύφτρα.... ("Ισως έκ τοΰ γλύ- φω), όπως την θελουν οί μαλλια- ροί μας, είναι κακοήθης ■βαρ'βαρι- ομός! Ή συν*διά?^ξίς μας έξηκολού- υ^ΐσε επί τοΰ αύτοϋ πάντοτε υ^μα- τος μέχρι τής ώρας τοΰ δείπνον. Τώρα ευρισκόμεθα είς την αί¬ θουσαν τοϋ φαγητον καί υπό τούς μλωδικούς ήχους τελείου ραδιοφω- νου ολοι οτωπηλως ρουφάμε μία Γερμανική σοϋπα... Αίφνης, ηκούσθη άπαίσιος κρό- τος!..... Κρρρρκ!, τόν οποίον επ¬ ηκολούθησαν βηματισμοί είς τον διάδρομον, φωναί καί διαταγαί! Όμολογώ, ότι ήσθάνθην τό αίμά μου νά παγώνη είς τάς φλέβας μου! Άλλ' Ιδού ό κυβερνήτης τοΰ τοι *Ρ/τ·5 ό "Αγνλ οΓ έκ Κλήδελαντ, μίτά τού "Αγγλου ι,. ■νν,υτν, αριστερή. Δεξιάν ό αδελφάς της Δαοίδ "Ιγ- «β~»«&ν, βιη'θυνοτν τό τμήμα της άΓροπορίας. Ή %~Λεζιτης ετέλεσαν τούς γάμους των πρό ολίγον χβό- νου έν Κλήβελαντ- Ζέππελιν! "Ερχεται όπως ν.αθησυ- χάση τούς επιβάτας, έξηγών έν όλίγοις, Γερ,μανιστί, τό συμβάν, λΐή έννοών την γλώσσαν άποτείνο- μαι είς τόν οίπλα καθήμενον κα- •θηγητήν. —Τί συμβαίνει, δρά γε; Βαβαί! Άπωλώλαμεν! μοΰ άπ¬ αντα κατατραμαγμένος! Τό πηδά- λιον δέν λειτουργεΐ! —Τό πηδάλισν!....'Αλλά τότε έ- χάθημεν! —Οναί ημίν!... Μόλις επρόφερε τά; λέξεις αύ¬ τάς ό καθηγη,της, οί ανεμοι μάς παρέσνραν μέ άστραπιαίαν ταχΰ- τητα καί μεΐ' ολίγον εύρέθημεν καθηλωμ&νοι έ.τί τής^ κορΐ'φής τοΰ "Ολύμπου. Εύτυχως τό πηδάλιον δέν εΐχε τελείως καταστραφή καί άίζ ή έδόθί "Ολοι έστράφιγταν πρός τό μέ^- ρος μου. Μέ παρετήρησαν μέ έκ¬ πληξιν, πλήν ουδείς απήντησεν. -—Χαΐρετε! προσεφά>νηοτν ό
καθηγητής, προχωρήσας κατά δύο
βήματα.
—Χαΐρε άνδρών ι&έλτιστε! άπ-
ήντησεν ό τό μπάντζο κρατών,
στρέψας πρός τόν Γερμανόν τό
έκπάγλως ωραίον πρόσωπον τού.
—"Ω ·θεοί! ανεφώνησε τότε δ
καθηγητής. Πόσον ό καλός την
όψιν ούτος νέος όμοιάζει τόν Ά-
πόλλωνα!
—Ευφημει βροτε, απήντησεν
ο νεος. ί)ι θεοι μετα σου! -
"—Τύχη άγαθίί, μοΰ έψιθι!'ρισεν
ΰ καθηγητήν. Ιδού γάρ ττ^είς πρό
ί θώ ΰ "Ολύ
ΰ καθηγητήν. Ιδού γάρ ττ^είς πρό
των αρχαίον θεών τοΰ "Ολύμπου.
Την στιγμήν εκείνην ακριβώς
Οί έπιβάται εξέρχονται τού άερο- ^. ·;
π^.οίου καί ετσι τούς δίδεται εύ-
καιρία νά καπνίσουν.
Ό ηλιος έ'ξω φωτοβολεΐ καί
λούει μέ τάς χρυσας τον άκτΐνας
την κορυφήν τοΰ "Ολύμπου. Ή-
μέρα θαυμασίως λαμπρά Ή θέα
πρΐος τά κάτω είναι μαγευτική.
Είς τούς πόδας μας φαίνεται ή
= ραιοτερο ' δλω
€>εσσαλονίκη, μέ τόν λαμπρόν της
λιμένα. "Ολίγον περαιτέρω δια-
κρίνεται ή Χαλκιδική. Άπό τά ό¬
πισθεν εχομεν τόν Θε<τσαλικόν κάμ¬ πον. Σωστή απόλαυσις! Μαγεία! ^ —"Εκετε την ευχαρίστησιν νά μέ συνοδεύσητε μέχρι τοϋ ταλα- μίσκου μου; μ' έρωτά ευγενώς δ καθηγητής. 'Επιτυμώ πολύ νά πά- ρω ενα τόμον τής Μυτολογίαξ, πού εκω είς την ιβαλίτσα μου. Είς αυτόν τά εύρωμεν μίαν λεπτομερη περιγραφήν τής κορυφής τοΰ Ό- λύμπου. 'Εδέχθην προθύμως. 'Επιστρέ- φομεν είς τό Ζέππελιν. "Οπου μία άπροσδόκητος εκπληξις μάς^ έπε- φυλάσσετο.... Το άναγνωστήριον, κατά την άπσνσίαν μας, είχε κα- ταλυφθή όλως άνεξηγήτως άπό καμμιά δεκαριά άγνώστους, οΐτι¬ νες περιειργάζοντο μετά προσο- χής τά έν αύτω διάφορα επιπλα καί άντικείμενα. Ό γηραιοτερος δλων έκάθητο άγερώχως, καί έχων ανοικτόν πρό αύτοΰ επί τής τραπέζης τό φύλλον τοϋ «'ΕΙθνικού Κήρυκος», πού είχα λησμονι'ισει έκεΐ, εφαίνετο βυθισμε- νος είς την ανάγνωσιν. "Οπισθεν του έστέκετο μία άρκετά ύτψηλό- σωμη γυναΐκα, μέ καταλεύκους τούς γυιινούς της βραχίονας, σκύ- πτουσα δέ επί τσΰ ώμου του, παρ¬ ηκολούθει την ανάγνωσιν.... Παρέκει έστέκετο ενας νέος έχων ξανθην την κόμην καί τά νωτα έστραμμένα πρός τό μέρος μας, όστις έξήταζε μετά περιερ¬ γείας ενα μπάντζο. ? # —Ποΐοι οίρά γε είναι οί κυρι- οι αύτοι; μέ ηρώτησε χαμηλοφο>
νως δ καθηγητής.
—Δέν γνωρίζω... πρώτην φο¬
ράν τούς βλέπω.
—Φοβοϋμαι πολύ, μηπως είναι
λτνσταί!..... , ,
__Λέν τό πιστευω.... Και αμε-
οη>; «Τϊοτανθείς πρας την όμηγυ-
οιν τού" ποοσεΊωντ^σε: <1 εια του· και α- πειλητικός, έπλη,σίασεν ημάς καί θέσας ύπό' τά δμματά μας τό φύλ¬ λον τοϋ «Κήρνκος», περιέχον την εϊκόνα έν<»ς καίΛιτεχνικού άστέρος τοϋ κιντ)ματογράφου, είπε μέ θυ- ό ό μιαρός, ό τολμήσας άέ ό ή ύ μόν: —Τίς μρ μή άποκαλεΐν άστέρα κόρην, ήν ούκ έ'τι ηύδόκησα κατατάξαι μεταξύ των άστερκΐμών; —Ζεϋ, νεφεληγερέτα! απήντη¬ σα παρενθύς. Οί καιροί τν^λαξαν επί τής Γής. Καί τούς διαφόρους άστέρας τούς όνομάζονν τώρα, μόνον οί κρατοϋντες τά δολλάρια, προντοϋσες τοΰ Χόλλυγουντ! —"Ω τής βλασφημίας! άπαντα ό Ζ«ύς—διότι αντός ήτο. Καί άπο- ταθείς πρός τούς λοιπούς θεούς: «Τόν κεραυνόν μου, όπως αύτους τιμωρήσω»! Τότε παρενέδη ό καθηγητής. —Άνωφελές, ώ Ζεύ! Οί γάρ θνητοί, τό άλεξικέραυνον έό ύ ί ϊ η ρ ρ τες, ού τοίς κεραυνοϊς πτοοϋνται! Κατέλθω, συν, επί τάν γάν, εξ¬ ηκολούθησεν ό Ζεύς, ίνα την κό¬ ρην άπαγάγω! —Ούκ έ'ξεστι άπαγαγεϊν κόρτ,,ν· των Άμερικανικάτν νόμων αυστη¬ ρώς τιμωρούντων τό τοιούτον. —ΤΩ Ζεύ, ύψΐ)6ρεμέτα! έτόλ- μησα τότε νά προσθέσω. "Εάν πράγματι άπεφάσισες έκ νέου νά κατέλθτ)ς επί τής γής, φρονώ ότι άλττθως ήγγικεν ή ωρα, όπως αάς; ΐς έκ νέου την ■θείαν σου λα¬ τρείαν. —Πειρά μόν ή" μέμηνα; μοΰ εΐπε τότε μέ ·θυμόν δ Ζεύς. —'Ερίγδουπε! έξηκολούθησα τα πεινώς. Μετά τόν παγκόσμιον πό¬ λεμον, όστις επέφερε τάς μεγα¬ λειτέρας των καταστροφών είς την άνθρωπότητα, πολλάς δ' ίφθίμους α|τυχάς Άΐδτι προΐαψεν, τά πάντα ■ εχουν άναστραφτί επί τό χαλεπώ- τερον. Ή ήθική έναυάγησεν. Ή άλήθεια έχάθη. Τό ψεύδος κυρι- αρχεΐ. Ή κακοήθεια ιβασιλεύει. "Ιλεως, ούν, γενοΰ, ώ Ζεύ καί κατ- ελθών επί τής γής, σώσον την φυ- λήν <του, ήτις τόσον σέ έίνάτρευσε! —^Πώποτε! απήντησεν δ Ζεϋς. Φυλή άχάριστος, φυλή ή τα πά- τρια άπεκδυθίϊσα, τά ξένα φιλεϊ. 'Ες κόρακας! Καί έν τω άμα περι- τυλιχθείς έντός χρυσής νεφέλης ε¬ γένετο οίφαντος. Έν ττ) άμηχανία μου ετεινα ί- κέτιδ(χς τάς χείρας πρός την "Η- ραν. —"Ω λευκώλενος Ήρα! μεσί- τευσον παρά τώ Δα, όπως εύδοκή- ση καί κατέλθη επί τής ,γή;, ίνα σώση την παραπλανηθεϊσαν άν¬ θρωπότητα..... —"Ω τής ήλιθιότητος! άπήντηρ σεν ή "Ηρα, καγχάζουσα είριοντ- Ού μόνον ουχί μεσιτιύσω παρ' αύτω, ά)λά καί άποστρέψω αυτόν τοΰ ποιήσαι τό χαλεΐτΐν, δ- περ έ-κλιπαρεΐς, ώ θνητέ! Τόπος γάρ ή γη διαζυγίων γέγονε. Μυ- ριάκις προτιμότερον ή επί τοϋ 'Ο¬ λύμπου διαμονήν μας, ένθα ράδιον τόν "σύζυγον συγκρατηισαι ή έν τή γη. Καί ρίψασα έπ' εμού βλέμμα περιφρονητικόν, έχάΰη.... Τότε παρενέβη δ καθηγητής καί αποτεινόμενος πρός τόν Άπόλλο>
να, λέγει:
—Σύ, τουλάχιστον, ώ Φοΐβε, μή
μάς έγκαταλεί|»εις! Λάβε κσί πά¬
λιν τά ήνία τοΰ φωτοβόλου αο,αα-
τος τοϋ Ηλίου καί όδήγησον αντό
διά της στιβαρας καί πεπειραμέ-
νης σου χειρός, ίνα σώσης ημάς
άπό τούς φοβερούς παγετώνας τοΰ
χειμώνος καί άπό χάς καταστρε-
πτικάς ξηρασίας τοΰ θέρους, δύο
μάστιγας, τάς οποίας άντιμετα>πί-
ζει ή τάλαινα ανθρωπότης κατά
τά τελευταία ετη....
—Πώποτε! απήντησεν δ Απόλ¬
λων. Σεΐς οί μιαροί, οί τά πάντα
χλευάβαντες, σεΐς οί μετατρέψαν-
τες τάς Μούσας μου είς εμπόριον,
σεΐς οί βεβηλώσαντες την Π οίη-
σιν διά των άνουσίων καί έςαμ-
βλωματικών άσμάτων των έπιθεω-
ρήσεών σας, σεΐς οί καχαβαραθρώ-
ίΣυνέχεια είς την 28ην σελίϊα.)
Ό Φρίτζ ςρόν "Οπελ, Γερμανός άεροπόρος, είς τό νέον άεροπλάνον τοι
χον ροκετας. όστις Θά δοκιαάση νά πετάςη δι' αύτοΰ.
1929.
ΟΙ ΘΕΟΙ
ΕΙιοι μίοα σ' ενα χινηματογρα-
|.α γενιχή καΐ άκαταμαχητος
μύει.Τάφρ
βαρύνουν.... Παρ' όλην την
πού κατοίυβλλω, δ¬
Μοίραν πού κατοί,
α- τα -/οατήσω άνοικτα, φερων
Α'ίΛειιματά μου επί της οθονης!
Ιατέ'Νιούς....Γιάναδοϋμε.Αι-
ινιΓ παρειι6άλλει το Γκραφ Φόν
[εξέ.-αί}.ιν.' Τό γιγαντιαΐον αυτο
εοιιαηνδν πηδαλιουχουμενον φαΐ-
είαι καθ* ήν στιγμήν έςερχεται
οί ύτοστέγου τού, κατευθυνομε-
„, =1- Παλαιστίνην.... _
ν,, στός κολοσσός! Τιταν! Θαυ-
ια τή: Γιριιανικής μεγαλουργίας.
Κωριαται είς τό κενόν, άγέρωχον,
πιβ/.ιτι/.όν! Έν τούτοις δέν κατ-
ιρδώκο πλέον νά κρατήσω τα μά-
ια ιιου άνοικτά. Παρ' όλας μου
ά; -τοοσ-ταίϊείας, τα βλέφαρά μου
Αειοιν! . Καί ενας νλυκός και
ναταιιαγητος ΰπνος μέ καταλαμ-
ΊΊορα εύρίσκομαι καί εγω^ επι
ού Ζεπελιν.....Πόσοι έπιβάται!
Ιλείονες των είκοσιπέντε. Μετα-
;ύ αΐτών διακρίνω την κόμησσαν
[τραντεστάιν Ζέππελιν, την λαί-
η Ντοθμοντ Χαίη, ήτις εΐχε λά-
(ΐερος καί είς τό πρώτον ταξεϊ-
ι τσΰ Ζέττπελιν, δταν τούτο διή-
ε τού Άτλαντικού, έλθόν είς Ά-
εοι/.ήν Όλοι ευρίσκονται είς τό
~ψ ν /αί άναπαντικόν άναγνω-
τήριον. Σχεδόν δλοι δμιλοΰν με-
αλοιτώνως, ένεκα τού έκκωφαντι-
οί θόρυβον, των έλίκων. Μερικοί
ναγιώσ/.ουν, οί λοιποί άναπαύ-
αι Ουδείς δμως ν.απνίζει!
γνωρίζων δυστυχώς την
νι/ήν, άδυνατώ νά λάβω μέ-
^η; την γενικήν συνδιάλεξιν.
ντο οέ μέ κάμει νά εύρίσκω τό
ςειδιόν μου μονότονον καί πλη-
τι/όν.
νη: ενθυμούμαι ότι έ'χω μα-
υ ιιου τον «Εθνικόν Κήρυν.α»
οί ταοΕΐθΰς ξεδιπλώνω τό άγα-
<ΐτο φΰλλον καί βυθίζομαι είς . ανάγνωσιν^ Δέν παρέρχονται ';''," /Ρ-ττά καί άκούω μίαν φω- ^ «ε Γερμανικήν προφοοάν, νά 'Ή'/.εγεΐ; -Τί βλέπω; Γκνωρίζετε την "ι"""~ γλώτταν; «^τιιν ερώτησιν καί βλέπω ενα ιον κΰριΟν νά μέ παρατη- ωτ. ΐνΛ τα γοχα^ του κου χαμογελούσαν μειλιχί- σήμερον_ νά μεταχειρίζεσθε χά ντύο ταΰ, είς ντιαφορετικάς περι- στάσεις. Αίφνης, δταν λεγετε: Μεταγλώττισις...., άντί νά είπήτε Μετανλώσσισις!.... —Λαμπρά! έφώνησα. θαυμα¬ σία! Σάς συγχαίρω, κύριε. Είσθε Γεομανός; —,ΤΑνθΙΧ! ΜΕΙΝ ΗΕΚΚ! —Καί γνωρίζετε τόσον καλά την Ελληνικήν, την στιγμήν πού ημείς θ' 'Έλληνες ίθάλαμε τά δυ- νατά μας νά την ξεχιίσωμε; —"Ω! αυτό είναι παραφροσύ- νη! Καί θά είστέ άσυγχώρητοι, εάν άφήνετε νά κατή ή ωραιοτέρα καί κλασσικαηέρα γλωττα τοΰ κό- σμου! Γλωττα διαπλασθεϊσα απ0 την μεγαλσφνα διάνοιαν των προ- γόνων σας. Όμο?Λγώ ότι (ΓΐΓντκΐνήθην άπό τοις λόγους τοΰ άνδρός. Καί έγ- εσθείς εσπευσα νά παρουσιασθή)... —Δρ. Κάρλ Μούρλιγκ, μου α¬ πήντησεν ό Γεριμανός! Κατηγητής τής άρκαίας 'Ελν.ηνικής ' είς τό Π ανεπιστήμιον ττς Λειψίας καί έπιμελητί^ς Ιπί των στερεοτύπων έκντόσεων δλων των άρκαίων Έλ- λήνων συγγραφεων!.... Καί ένω έοφίγγαμε τά χέρια, έσκεπτόμην: «Πώ, πώ, Νά Ινα; πραγματικός λόγιος, ποΐ» θά ξεύ- ρη όριστικόός άτία στήθσυς τόν "Ομηρον, τόν Δηιιοσθένην, τον Πωύταρχον καί ά7^ους συγγρα- Τό άεροπλάνσν «θώντερμπερδ» πίπτον βραδεως μέ τό αλεξίπτωτον ·έξ υ- ψους 5.000 ποδών έν Σάντα "Αννα, τής Καλιςροονίας. Χάρις είς τό αλεξί¬ πτωτον, οί έ~.6αίνοντες τοϋ άεροπλάνου άεροπόροι εσώθησαν. Β/ηνες αι σΐγμα, άντί ντυο ^^νό Γερμανός. ό?^ν· 'Αλλ' εμείς οί εμείς ε δεν λέγομεν γλώτ- μ ~ιγμην! νεςέξακολονθεΐτεκαί ϊς..... —Χαίοω πολύ, κύοιε καθηγη¬ ταί —"Ω! Λάτος μέγκα! —Λάθος; Τί έννοεϊτε; "Ισως διά την τιμήν τής ^Ύωριμίας σας; —"Ω! άχι!.....Ντέν ίννοώ αύ- τό! —'Αλλά; —'ΕνΛ'οώ τόν τρόπον δι' οδ έ- προφέρατε την ντίφτονγκον! Ε- πατε χαίρω, ένώ όίρείλατε νά πή- τγ «χαΐρω!»..... Δέν έςτέμεινα. Σεβαστή άλλως τε ή γνώμη τοϋ σοφοΰ Γερμανοϋ, τοΰ μέ τόσον ενθουσιασμόν ομι¬ λούντος διά την γλώσσαν μας. Τί μεγάλη διαφορά ιιεταξΰ των ο¬ μοφρόνων τού καί των «Μαλλια- ρών» των Ιδικών μας. Γλωττα ή γλάκΐσα καί τά δύο όρθά. 'Αλλά: Γλύφτρα.... ("Ισως έκ τοΰ γλύ- φω), όπως την θελουν οί μαλλια- ροί μας, είναι κακοήθης ■βαρ'βαρι- ομός! Ή συν*διά?^ξίς μας έξηκολού- υ^ΐσε επί τοΰ αύτοϋ πάντοτε υ^μα- τος μέχρι τής ώρας τοΰ δείπνον. Τώρα ευρισκόμεθα είς την αί¬ θουσαν τοϋ φαγητον καί υπό τούς μλωδικούς ήχους τελείου ραδιοφω- νου ολοι οτωπηλως ρουφάμε μία Γερμανική σοϋπα... Αίφνης, ηκούσθη άπαίσιος κρό- τος!..... Κρρρρκ!, τόν οποίον επ¬ ηκολούθησαν βηματισμοί είς τον διάδρομον, φωναί καί διαταγαί! Όμολογώ, ότι ήσθάνθην τό αίμά μου νά παγώνη είς τάς φλέβας μου! Άλλ' Ιδού ό κυβερνήτης τοΰ τοι *Ρ/τ·5 ό "Αγνλ οΓ έκ Κλήδελαντ, μίτά τού "Αγγλου ι,. ■νν,υτν, αριστερή. Δεξιάν ό αδελφάς της Δαοίδ "Ιγ- «β~»«&ν, βιη'θυνοτν τό τμήμα της άΓροπορίας. Ή %~Λεζιτης ετέλεσαν τούς γάμους των πρό ολίγον χβό- νου έν Κλήβελαντ- Ζέππελιν! "Ερχεται όπως ν.αθησυ- χάση τούς επιβάτας, έξηγών έν όλίγοις, Γερ,μανιστί, τό συμβάν, λΐή έννοών την γλώσσαν άποτείνο- μαι είς τόν οίπλα καθήμενον κα- •θηγητήν. —Τί συμβαίνει, δρά γε; Βαβαί! Άπωλώλαμεν! μοΰ άπ¬ αντα κατατραμαγμένος! Τό πηδά- λιον δέν λειτουργεΐ! —Τό πηδάλισν!....'Αλλά τότε έ- χάθημεν! —Οναί ημίν!... Μόλις επρόφερε τά; λέξεις αύ¬ τάς ό καθηγη,της, οί ανεμοι μάς παρέσνραν μέ άστραπιαίαν ταχΰ- τητα καί μεΐ' ολίγον εύρέθημεν καθηλωμ&νοι έ.τί τής^ κορΐ'φής τοΰ "Ολύμπου. Εύτυχως τό πηδάλιον δέν εΐχε τελείως καταστραφή καί άίζ ή έδόθί "Ολοι έστράφιγταν πρός τό μέ^- ρος μου. Μέ παρετήρησαν μέ έκ¬ πληξιν, πλήν ουδείς απήντησεν. -—Χαΐρετε! προσεφά>νηοτν ό
καθηγητής, προχωρήσας κατά δύο
βήματα.
—Χαΐρε άνδρών ι&έλτιστε! άπ-
ήντησεν ό τό μπάντζο κρατών,
στρέψας πρός τόν Γερμανόν τό
έκπάγλως ωραίον πρόσωπον τού.
—"Ω ·θεοί! ανεφώνησε τότε δ
καθηγητής. Πόσον ό καλός την
όψιν ούτος νέος όμοιάζει τόν Ά-
πόλλωνα!
—Ευφημει βροτε, απήντησεν
ο νεος. ί)ι θεοι μετα σου! -
"—Τύχη άγαθίί, μοΰ έψιθι!'ρισεν
ΰ καθηγητήν. Ιδού γάρ ττ^είς πρό
ί θώ ΰ "Ολύ
ΰ καθηγητήν. Ιδού γάρ ττ^είς πρό
των αρχαίον θεών τοΰ "Ολύμπου.
Την στιγμήν εκείνην ακριβώς
Οί έπιβάται εξέρχονται τού άερο- ^. ·;
π^.οίου καί ετσι τούς δίδεται εύ-
καιρία νά καπνίσουν.
Ό ηλιος έ'ξω φωτοβολεΐ καί
λούει μέ τάς χρυσας τον άκτΐνας
την κορυφήν τοΰ "Ολύμπου. Ή-
μέρα θαυμασίως λαμπρά Ή θέα
πρΐος τά κάτω είναι μαγευτική.
Είς τούς πόδας μας φαίνεται ή
= ραιοτερο ' δλω
€>εσσαλονίκη, μέ τόν λαμπρόν της
λιμένα. "Ολίγον περαιτέρω δια-
κρίνεται ή Χαλκιδική. Άπό τά ό¬
πισθεν εχομεν τόν Θε<τσαλικόν κάμ¬ πον. Σωστή απόλαυσις! Μαγεία! ^ —"Εκετε την ευχαρίστησιν νά μέ συνοδεύσητε μέχρι τοϋ ταλα- μίσκου μου; μ' έρωτά ευγενώς δ καθηγητής. 'Επιτυμώ πολύ νά πά- ρω ενα τόμον τής Μυτολογίαξ, πού εκω είς την ιβαλίτσα μου. Είς αυτόν τά εύρωμεν μίαν λεπτομερη περιγραφήν τής κορυφής τοΰ Ό- λύμπου. 'Εδέχθην προθύμως. 'Επιστρέ- φομεν είς τό Ζέππελιν. "Οπου μία άπροσδόκητος εκπληξις μάς^ έπε- φυλάσσετο.... Το άναγνωστήριον, κατά την άπσνσίαν μας, είχε κα- ταλυφθή όλως άνεξηγήτως άπό καμμιά δεκαριά άγνώστους, οΐτι¬ νες περιειργάζοντο μετά προσο- χής τά έν αύτω διάφορα επιπλα καί άντικείμενα. Ό γηραιοτερος δλων έκάθητο άγερώχως, καί έχων ανοικτόν πρό αύτοΰ επί τής τραπέζης τό φύλλον τοϋ «'ΕΙθνικού Κήρυκος», πού είχα λησμονι'ισει έκεΐ, εφαίνετο βυθισμε- νος είς την ανάγνωσιν. "Οπισθεν του έστέκετο μία άρκετά ύτψηλό- σωμη γυναΐκα, μέ καταλεύκους τούς γυιινούς της βραχίονας, σκύ- πτουσα δέ επί τσΰ ώμου του, παρ¬ ηκολούθει την ανάγνωσιν.... Παρέκει έστέκετο ενας νέος έχων ξανθην την κόμην καί τά νωτα έστραμμένα πρός τό μέρος μας, όστις έξήταζε μετά περιερ¬ γείας ενα μπάντζο. ? # —Ποΐοι οίρά γε είναι οί κυρι- οι αύτοι; μέ ηρώτησε χαμηλοφο>
νως δ καθηγητής.
—Δέν γνωρίζω... πρώτην φο¬
ράν τούς βλέπω.
—Φοβοϋμαι πολύ, μηπως είναι
λτνσταί!..... , ,
__Λέν τό πιστευω.... Και αμε-
οη>; «Τϊοτανθείς πρας την όμηγυ-
οιν τού" ποοσεΊωντ^σε: <1 εια του· και α- πειλητικός, έπλη,σίασεν ημάς καί θέσας ύπό' τά δμματά μας τό φύλ¬ λον τοϋ «Κήρνκος», περιέχον την εϊκόνα έν<»ς καίΛιτεχνικού άστέρος τοϋ κιντ)ματογράφου, είπε μέ θυ- ό ό μιαρός, ό τολμήσας άέ ό ή ύ μόν: —Τίς μρ μή άποκαλεΐν άστέρα κόρην, ήν ούκ έ'τι ηύδόκησα κατατάξαι μεταξύ των άστερκΐμών; —Ζεϋ, νεφεληγερέτα! απήντη¬ σα παρενθύς. Οί καιροί τν^λαξαν επί τής Γής. Καί τούς διαφόρους άστέρας τούς όνομάζονν τώρα, μόνον οί κρατοϋντες τά δολλάρια, προντοϋσες τοΰ Χόλλυγουντ! —"Ω τής βλασφημίας! άπαντα ό Ζ«ύς—διότι αντός ήτο. Καί άπο- ταθείς πρός τούς λοιπούς θεούς: «Τόν κεραυνόν μου, όπως αύτους τιμωρήσω»! Τότε παρενέδη ό καθηγητής. —Άνωφελές, ώ Ζεύ! Οί γάρ θνητοί, τό άλεξικέραυνον έό ύ ί ϊ η ρ ρ τες, ού τοίς κεραυνοϊς πτοοϋνται! Κατέλθω, συν, επί τάν γάν, εξ¬ ηκολούθησεν ό Ζεύς, ίνα την κό¬ ρην άπαγάγω! —Ούκ έ'ξεστι άπαγαγεϊν κόρτ,,ν· των Άμερικανικάτν νόμων αυστη¬ ρώς τιμωρούντων τό τοιούτον. —ΤΩ Ζεύ, ύψΐ)6ρεμέτα! έτόλ- μησα τότε νά προσθέσω. "Εάν πράγματι άπεφάσισες έκ νέου νά κατέλθτ)ς επί τής γής, φρονώ ότι άλττθως ήγγικεν ή ωρα, όπως αάς; ΐς έκ νέου την ■θείαν σου λα¬ τρείαν. —Πειρά μόν ή" μέμηνα; μοΰ εΐπε τότε μέ ·θυμόν δ Ζεύς. —'Ερίγδουπε! έξηκολούθησα τα πεινώς. Μετά τόν παγκόσμιον πό¬ λεμον, όστις επέφερε τάς μεγα¬ λειτέρας των καταστροφών είς την άνθρωπότητα, πολλάς δ' ίφθίμους α|τυχάς Άΐδτι προΐαψεν, τά πάντα ■ εχουν άναστραφτί επί τό χαλεπώ- τερον. Ή ήθική έναυάγησεν. Ή άλήθεια έχάθη. Τό ψεύδος κυρι- αρχεΐ. Ή κακοήθεια ιβασιλεύει. "Ιλεως, ούν, γενοΰ, ώ Ζεύ καί κατ- ελθών επί τής γής, σώσον την φυ- λήν <του, ήτις τόσον σέ έίνάτρευσε! —^Πώποτε! απήντησεν δ Ζεϋς. Φυλή άχάριστος, φυλή ή τα πά- τρια άπεκδυθίϊσα, τά ξένα φιλεϊ. 'Ες κόρακας! Καί έν τω άμα περι- τυλιχθείς έντός χρυσής νεφέλης ε¬ γένετο οίφαντος. Έν ττ) άμηχανία μου ετεινα ί- κέτιδ(χς τάς χείρας πρός την "Η- ραν. —"Ω λευκώλενος Ήρα! μεσί- τευσον παρά τώ Δα, όπως εύδοκή- ση καί κατέλθη επί τής ,γή;, ίνα σώση την παραπλανηθεϊσαν άν¬ θρωπότητα..... —"Ω τής ήλιθιότητος! άπήντηρ σεν ή "Ηρα, καγχάζουσα είριοντ- Ού μόνον ουχί μεσιτιύσω παρ' αύτω, ά)λά καί άποστρέψω αυτόν τοΰ ποιήσαι τό χαλεΐτΐν, δ- περ έ-κλιπαρεΐς, ώ θνητέ! Τόπος γάρ ή γη διαζυγίων γέγονε. Μυ- ριάκις προτιμότερον ή επί τοϋ 'Ο¬ λύμπου διαμονήν μας, ένθα ράδιον τόν "σύζυγον συγκρατηισαι ή έν τή γη. Καί ρίψασα έπ' εμού βλέμμα περιφρονητικόν, έχάΰη.... Τότε παρενέβη δ καθηγητής καί αποτεινόμενος πρός τόν Άπόλλο>
να, λέγει:
—Σύ, τουλάχιστον, ώ Φοΐβε, μή
μάς έγκαταλεί|»εις! Λάβε κσί πά¬
λιν τά ήνία τοΰ φωτοβόλου αο,αα-
τος τοϋ Ηλίου καί όδήγησον αντό
διά της στιβαρας καί πεπειραμέ-
νης σου χειρός, ίνα σώσης ημάς
άπό τούς φοβερούς παγετώνας τοΰ
χειμώνος καί άπό χάς καταστρε-
πτικάς ξηρασίας τοΰ θέρους, δύο
μάστιγας, τάς οποίας άντιμετα>πί-
ζει ή τάλαινα ανθρωπότης κατά
τά τελευταία ετη....
—Πώποτε! απήντησεν δ Απόλ¬
λων. Σεΐς οί μιαροί, οί τά πάντα
χλευάβαντες, σεΐς οί μετατρέψαν-
τες τάς Μούσας μου είς εμπόριον,
σεΐς οί βεβηλώσαντες την Π οίη-
σιν διά των άνουσίων καί έςαμ-
βλωματικών άσμάτων των έπιθεω-
ρήσεών σας, σεΐς οί καχαβαραθρώ-
ίΣυνέχεια είς την 28ην σελίϊα.)
Ό Φρίτζ ςρόν "Οπελ, Γερμανός άεροπόρος, είς τό νέον άεροπλάνον τοι
χον ροκετας. όστις Θά δοκιαάση νά πετάςη δι' αύτοΰ.
20
«ΕΘΝΙΚ02 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΛΟΓΟΤ—.ΧΝ«7*
ΤΟ ΚΥΝΗΠ ΤΟΥ ΚΟΜΗΤΟΣ ΣΑΜΠΩ
' ΤΟΥ ΘΚΕΝΕ3Τ ———————————
Καί σήμερα άκόμα, στή Βουρ-
γουνδία, δταν τίς χειμωνιάτικες νύ-
κτες, χοΰ ό άέρας σφυρίζ-ει μανια-
- ΐμένος ττά δάση,άκοΰγωνται μέσ' τό
μαΰρο σκοτάδι οί>ρλιάσματα λύκων,
άχελχισμένες κραυγές κολασμένων
καί άλυχτίτματα σκυλλων, οί γέ-
ροι σταυροκοχιοΰνται άκοΰγοντας
την καταχθόνια αυτή μο,υική, καί
ψιθυρίζον μέ τρόμο:
—Νά τό κυνήγι τού κόμητος
Σαμχώ!
♦ * *
Πρίν άχό χολλά χρόνια, κύριος
τού μίκροΰ χωρίου Πανιΰ, στή Βουρ
γουνδία, ήταν ενα μεγάλο χρόσωχο
τής Αΰλής τοΰ βασιλέως Φραγκί-
σκου Α'. ό Φίλιχχος ντέ Σαμχώ,
κάμης ντέ Σαρνύ, ναΰαρχος τής
Γαλλ-'ας καί διοικητής τή; Βουρ-
γουνδίας.
Ό κάμης αύτός άγαχοόσε τρελλά
τό κυνήγι. Μόλις έχέστρεφε στά
κτήματά τού άχο κανένα ματκρυνό
ταξΐίϊί, εχαιρνε άμέσως τα γυμνα-
σμένα σκ,υλλίά τού κι' έβγαίνε σέ,
κι>νήγι, τό όχοΐον δαστοΰσε χολλές
φορές όλάκληρες μέρες. Δέν άφινε
κανένα ζώο χοΰ νά μην τό κυνηγήση·
οϊτε λύ/ο. ο!ίτε έλάφι οΰτε ΐ?γρι-&γοί
ρουνο... Ο! χωρικοί ελεγαν γι' αυ¬
τόν ότι θά ήτανε χράθομος νά χου-
ληση άκόμη καί την ψ.,χή τω στό
διάδολο, γιά ενα σχάνιο θήραμα...
Τό Δεκέμδριο τού 1541 οί χωρι-
κοί τόν εϊδανε νά χαρουσιάζεται ξα-
©νικά μιά μερά στό Πανΐύ. Στήν
αρχτί ξαφνιάστηκαν δλέχοντάς τον,
ί έ έ ά ί
ρχί ξφη ς
. γιατί τέτοιες μέρες εχρεχε νά δρί-
σκεται στήν Αύλή τοΰ Βασιλέως.
Μά κανείς δέν τόλμησε, φυσικά, νά
ζητήση νά μάθη τον λόγο τής άχρο-
έχτο,ι έχισκέψεώς τού.
Τή χρονιά έκείνη είχε κάνει χολΰ
βαριι χειμώνα. Αύτό όμως δέν έμ-
ιτόδιζε τόν κόμητα νά χηγαίνη κά-
&ε μερά άχό τό χρωΐ στό κυνήγι, χα-
ρά τίς διαμαρτυρίας τής γυναίκας
τοι> καί τίς χαραινέτεις τοΰ ίερέως
τοΰ χύργου. Ή μανία τοϋ κυνηγι&ϋ
τόν κατείχε σέ τέτοιο σημεΐο, ώστε
δέν συλλογιζόταν τίχοτες άλλο έκ-
<ός άχ' αάτό. Κι' αύτην άαδμη την τταραμονή των Χρΐστουγέννων ξεκί- νησε άχό τα χαράμματα γιά νά χάη νά σκοτώσγ) μαρίκα λάφια χοΰ ειχαν Ιθή ή ή ύ Διανομή άζΰμων είς τούς πτωχούς Ιουδαίους τής άνατολικής πλευράς τής Ίουδαικοΰ Πάσχα. Νέας Υόρκης, χάριν τοΰ έγγίζοντος τα ζώα. Σκοχευω μάλιστα άχόψε τα μεσανυχτα, στη νυχτ«ρινη λει- τεχιργια, να το χω στους χωρικους, καί ν ά τοΰ ς σ-^μδοΑεύσω ν ά άκολου- θτ^σ&υν κι' αύτοι τό χαράδειγμά μοί).. Όρκίζομΐι στήν αΰριανή μερά χώς δέν θά ξαναχάω στό κυνήγι. Φαντάζεσθε τάρχ τή χαρά τής γυναίκας τού καί τοΰ ίερέως, δταν άκοσαν άχό τό στόμα τοΰ κόμητος Σαμχώ αύτά τα λόγια!... Καί δταν χλησίϊσαν τα μεσάνυ- χτα, δλοι οί άνθρωχθ! τοϋ χύργου μαζεΰτηκαν κάτω, στήν αϋλή, γιά λων καί χοδοχαττ)ματα άλόγων... Την στιγμή έκείνη μχήκε μέσα στήν έκκλησίχ ενας ανθρωχος γνω- στός τού, ό Λά Βιλνέδ, ό κακός χει- ρασμός τού, έκεϊνος χοΰ τοΰ άνέφε- ρε κάθε φορά τί κονήγι είχε χαρου- σιασθή στά ΐΓ,ερίχωρα. Πλησίασε τόν κόμητα, γονάτισε μχροστά τοο καί τού ειχε: —"Ένα κοχάιϊι λύκοι ογίκε ά-ϊ τό δάσος, άρχοντά μου, κι' εχεσε στό ύχοστατικό σας, κοντά στό Πα- νώ. Οί λύκθ! αύτοι έ'χο^ λ^τσάϊει άχό την χείνα!... "Εφαγαν τα δυό .] στήν χεριοχη τού χυργοο.. Φαίνεται όμως ότι θά σκέφθηκε καλλίτερα άργότερα, ότι θά κατά- λαίε καί μόνος τού τί άμαρτία ε¬ κανε χηγαίνοντας νάκυνηγηστ), νά χύστ) αίμα, την χαραμονή τής ημέ¬ ρας χοΰ γεννήθηκε ό Χριστός καί γι' αότό γυρισε κατά τό δράδυ με- τανοημένος %χ ταχεΐνωμένος στόν πυργο. —Σάς δίνω τόν λόγον μου, είχε στή γυναίκά τού, στίς δΰο κόρες τού καί στόν ίερέα, δταν μαζεύτηκαν 6- λοι στό μεγάλο σαλόνι τοΰ χύργου. άνοιχτό μχροστά τού, είχε τεντώσει χώς δέν θά ξαναχάω στό κ,ινήγι. τό αύτί τού σέ ννάχθϊθ τ)όρι>δο, τόν
Σημερα μάλις κατάλαδα τί μεγάλη όχοίο άκουγε έξω. Τοΰ φαινότανε
άμαρτία είναι νά σκοτώνη κανείς' σάν νά «κοογε άλυχτίσματα σκύλ-
γ( «»ι*»?| για να <ραν·ε καί τα χΐ·άδατα. Είναι είκοσι λΰκοι άφ-έντη μου.εΐκοσι λύκο: αεγάλοι σάν γάϊδαροι, μέ τό συμχάθειο... Πρέ- χε-. ν ά τρέξουμε ν ά τοΰς σκωτόσουμε "Οσο μιλοΰσε, ό Λά Βιλνέδ, τα μάτΐα τοΰάομητος χετοι>σαν>ε σχί&ες
Ή λέξις λνκοι τόν είγεν ήλεκτ^'-
σε:. Μά &>μήθη-Λε τόν δρκο χοΰ εί-
νά χάνε μαζύ μέ τόν χυργοίεσχότη, | σκυλλιά τοΰ Καδ'.ν·έ καί τώρα κλω-
καί την οίκογένειά το.) στήν μικρή Ι θογυρίζουν ~* ■—^- —- «λ "ί"
έκκλησία τοΰ χωρίου. "Ετσι, δστερ' ν"' ™ -'Λ
άχό λίγο ξεκινοΰσαν, δλοι μαζύ, μέ
τόν κόμητα έχί κεφαλής, γιά νά
χάνε νά γιορτάσουν την γέννησ'. τοΰ
Χριστοΰ.
* * *
Ή λειτουργία αρχισε μόλις ό κό-
σμος μχήκε στήν έκκλησία.
Ό κάμης Σαμχώ εδωσε τό χέρι
τού στή γυνίίκά τού καί την ωδήγη¬
σε στό χατρογονικό τους στασιδι, χου
δρισκότανε κοντά στήν Ώραία Πυ-
λη. Οί ψάλτες άρχισαν τότε τοΰς
υμνους, ένω ενα μικρό χαχαδοχαί2ι
λιδάνιζε την έκκλησία μέ τό θυμια-
τήρι...
Μά ό κάμης, ένω εκανε ότι διά-
δαζε τό Εΰαγγέλιο χοΰ κρατοΰσε
μήη
χε κάνει χρίν άχό λίγο
νειά τού καί στόν ίερέα
ό
οίκογέ-
θομήθηκε
ρ, μήη
ότι ή θρτ/τκεία τό άχηγόρευε νά χη-
γαίνγ] κανείς κυνήγι τέτοια μερά —
καί εδαλε δλα τα ίυνατά τού γιά νά
κατανικήτη τόν χειρασμό χοΰ τοΰ
ψιθυρΐζε νά χάρϊ) τ' άρματά τού καί
νά τρέξη άμέσως νά σκοτώση τοΰς
λυκους.
—Γιά καλό καί γιά κακό, άφέν-
τη, συνέχισε ό Λά Βιλνέδ, σοΰ εφε-
ρα καί τό άλογό σου, μέ τα δχλα
σο.). Τ' άφισα εξω. νΕφερα καί τα
κυνηγετίκά σκυλλιά σου. Σκέψου
καί άχοφάσισε.
Οταν ό κάμης ότκουσε τα τβ-
λόγια, δέν μχόρεσε χειά νά
κρατηθή. Τα μάτια τού κοκκίνι-
σαν καί άνατρίχιασε όλόκληρος «χό
ύχρί^ι. Είκοτι λύκοι μαζωμέ-
νοι!.... *Α! μά αύτο ήταν ενα σχά-
ν:ο κυνήγι!....
Ή μεγάλη αίθουσα πρός συγκρότησιν συλλαλτΐ33)βίων εν '-Ατλάντικ
Νέας^ Ίερσε%, στοιχίσασα 15.000.000 δολλάρια. Χωρεϊ 66.000 πρόσωπα.
Λεν εχει στνλους. Τα έγκαίνια θά γίνουν την 31ην Μαΐου. Έν αύτη θά έορ-
τασθή το Χρυσουν Ίωβιλαϊον τοΰ Φωτός, ή ή 50ή έπέτειος άπό τής εφευρέ¬
σεως τού ηλεκτρικόν λαμπτήρος υπό τον θωμά Α. Έδιτκογ-
χου να χαρή και να ση¬
κώση ό διάδολος! δροντοφώνησε...
Δέν χρέχει ν' άφίσω νά χαθή τβτοια
εύκαιρία!....
ι Κι' εκλε:σε τό Εύαγγέλιό τοϋ μβ
τόση $ϋναμι, ώστε κόντεψε νά τοΰ
ξεκολλήση τό χέτσινο άίανμαντοκόλ
λητο χερικάλυμμα — ένω ή τρομε¬
ρά ίλασφημία χοΰ είχε χή μέσα στό
ίερό έκείνο χώρο εκανε τοΰς Χρι-
στ'.ανούς νά τΐγάλοον μιά γενική
κραυγή τρόμου καί άχελχισίας άχό
τό στό;α.α τους. Ή ν.όμησσα εκανε νά
τόν συγκρατηθή, έκείνος δμως την
έσχρωξε άχάτομα χίσω. Καί ίίστβ-
ρα, χωρίς νά κάνη τό σ-αηρό τού,
χωρίς νά γυρίση καθόλου τό κεφά-
λι τού χρός τό άγ:ο δήμα, χωρίς νά
χροΐέξη τα νοήματα χοΰ τοΰ εκανε ό
τεταραγμένος ίερέας, χετάχθηκε έ-
ξω. καδάλλησε τ' άλογό τον, καί
χάθηκε μέτ' τό σκοτάδι τής νυχτας,
μαζΰ μέ τόν Λά Βιλνέδ...
Ή τελευταία λέξις χοΰ ακοοσβν
αχο το στομα τού ητανε:
—Όϊ λύκοιϊ οί λύ-Λθ·.!... Πάμί
νά τοΰς σκοτώσουμε...
* * *
Σέ λίγο ή κόμησσα ή γυναΐκά
τού συνήλθε άχτ> την λ^χόθΐομϊ'α,
στήν όχοία την είνε ρίξει τό τρελλό
φέρσιμο τοϋ άνδρος της καί ό ίερέ¬
ας μχόρεσε νά συνεχίση την λειτουρ-
γία. Μά οί Χριστιανοί δέν ε'χανε
χεΐά τό νού τους στά λάγια τοΰ χα¬
χά. Ή καρδιά τού ςείχε χαγώσει ά¬
χό τό φόβο. Περίμεναν νά τοΰς εδ-
ρη καμμιά μεγάλη συμφορά, χερίμε-
ναν νά τοΰς τιμωρηθή ό Θεός γιά
τή μεγάλη δρίσιά χοΰ ξεστότΛΐσε ό
κάμης μέσ' την Ικκλησία, την χαρα¬
μονή των Χριστουγέννων.
Καί, ξαφνικά, άκούστηκε ενας δυ-
νατός-κεραυνός την ?δια στιγμή, μιά
κουκουδάγια, μέ μεγάλα στρογγυλά
Λατίχράσ'.να μ.άτια,κατίΐβηκε λχο τό
Θόλο τής- έκκλησίας, στριγγίζοντας
■δλιίερά κα' άχαέσ-ια:. Έφερε μιά-5υό
δόλτες μχρ&ς στήν άγία «υρα, κι'
εσδυσε μέ τα φτερά της μερικά κβ-
ριά.
"Ολο τό έκκλησίαομα σταυροκο-
χήθηκ« μέ φάδο.
^ Την Ιδία στΐγμή Ιχεσε άχό τί
θόλο χανω στό βδειανό στασίδι τοΰ
κόμητος, μιά μεγάλη μαύρη καί τρι-
χωτή άράχνη...
Στό μεταξΰ, ή λειτουργία ειχε
τελείώσει, μέσα σέ γενική κατήφεια
καί θλίψι. "Ολοι συλλογιζόντοι.
τόν κόμητα, χοΰ Θά έτρεχε τότε |
σα στά χιονισμένα άγρια δάση,
νηγώντας τούς λυκους....
Ή /,άμη·σσα σηκώθηκε ά^ο
θέσι της, χερίλυχη, καί εχέστρβ
στόν χυργο. "Ολοι οί άνθρω-:οί
την άκολουθοΰσαν σίωχηλοί καί ι
μίλητοι μή ξέροντας χώς ν}
χαρηγορήσουν. Κάθε τόσο ό α'κρΐ
δμιλος στεχ.ότανε καί ά-Αθυγε,
τρόμο, τίς μχγ,ρΌύς φωνές τού
κουγόνταν μεσ' την νυχτερ'νή |«
μιά...
—Ναί, ήξεραν δλοι ,
δήθεν λΰκο! ήταν έργο τοϋ Σκα
Ό Σατανάς έ'στησε στόν /όατ;
αυτήν την χαγίϊα γίά νά τόν
ση καί νά τοϋ χαρή την ψ-ΐχή
Ή κυνηγετικέ; φωνές ά
τουσαν ώς τό χρωΐ. Μάλις δμ
ό
η ρμ
άντίλαλος είχε χάψει — καί
άχό τότε 2έν ι&^νάδε τόν ν όμτ,
Σαμχώ.
Την αλλη μερά εμαθαν χώς
ψέμματα ότι είχαν εμφανισθή ι"ΐ)
λύκΐί στό ύχοστατ'./,ο τοϋ Π;
Ό Λά Βιλνέδ είχε γελαστίί
τό δΐάδολο γΐά νά χαρή στό χϊ
τού τόν κόμητα, γΐά νά τόν ν.άνη ]
χατήση τό μεγάλο δρκο χοΰ είχε
σει κ^ί νά τόν αφανίση...
Καί άχό τότε, στή Βουργονίί|
όταν τίς χειμωνϊάτικες νΰχτες,
ό άέρας σΐυρίζιει ώργισμένος
αεσα στ-ί δάο-η, άκούγωνται μίσ']
μαΰρο σκοτάδ·. άλυντίσματα τΛ
λων, ούρλιάσματα λυκων καί χτύ
χ'.σμένες κραυγές κολασμένων, οί|
ροι σταυροκοχίθΰνται άά
την καταχθόνια αυτή
ψι&υρίζουν μέ τρόμο:
—Νά τό κυνήγί τοΰ
Σαμχώ!...
0ΚΕΝΕ9
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
αμπέλων
Εις τάς ;Γαρ«ριρηνείοιχ 'μ>Μ
Ινα προστατρι'<σοχη' την όατε/<| κοτά των νυκτερινοον πανων, τό Μάϊον καί τό Φ>τινόπο)ρ"ιν. ι
χον καταφΰντΐ •■ϊπό τιττκ */
είς τονς άτ·ιονς τής ναφθα
'Επειδή ή ιιέ-θοδος αυτή δέν εδιΐ
πάντοτε άποτελέσματα ίκαΓοπϋΐ|
τιν.ά, έδοκιμάσθη είς τό Μτ
σττλ ή θέοιιανσις των αμπέλων!
π-λΐλ'θίων εξ ά'νθοα/ος. Επί ΐ < ρας συνεχώς κατέστη δυνατή ή < ξησις της θίριιοκοασίας. Οί αι λονργοί απεφάσισαν νά γενι/9 σουν τό μέτρον τουτο άπό χοΰ ^ οενοϋ; Μαΐου ε'Εθνικός Κήρυξ> πωλεϊται
τοΰ αντιπρόσωπον μας Ι. Καρε
104 ϊΥαηΙίΠη 81.
Ή χήρα τοΰ Δαβίδ Στάϊνχαρτ, δικηγόρου έκ Νέας Υόρκης, όστις ηύτοκ1(
νησεν έν Φιλαδελφεία δπως μή συλληφθϋ διά καταχθήσεις, μετά τοϋ Η
κου άστυνόιιου Ρέυμοντ ^ Χάοτ.
«ΕΘΝΙΚ02 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΛΟΓΟΤ—.ΧΝ«7*
ΤΟ ΚΥΝΗΠ ΤΟΥ ΚΟΜΗΤΟΣ ΣΑΜΠΩ
' ΤΟΥ ΘΚΕΝΕ3Τ ———————————
Καί σήμερα άκόμα, στή Βουρ-
γουνδία, δταν τίς χειμωνιάτικες νύ-
κτες, χοΰ ό άέρας σφυρίζ-ει μανια-
- ΐμένος ττά δάση,άκοΰγωνται μέσ' τό
μαΰρο σκοτάδι οί>ρλιάσματα λύκων,
άχελχισμένες κραυγές κολασμένων
καί άλυχτίτματα σκυλλων, οί γέ-
ροι σταυροκοχιοΰνται άκοΰγοντας
την καταχθόνια αυτή μο,υική, καί
ψιθυρίζον μέ τρόμο:
—Νά τό κυνήγι τού κόμητος
Σαμχώ!
♦ * *
Πρίν άχό χολλά χρόνια, κύριος
τού μίκροΰ χωρίου Πανιΰ, στή Βουρ
γουνδία, ήταν ενα μεγάλο χρόσωχο
τής Αΰλής τοΰ βασιλέως Φραγκί-
σκου Α'. ό Φίλιχχος ντέ Σαμχώ,
κάμης ντέ Σαρνύ, ναΰαρχος τής
Γαλλ-'ας καί διοικητής τή; Βουρ-
γουνδίας.
Ό κάμης αύτός άγαχοόσε τρελλά
τό κυνήγι. Μόλις έχέστρεφε στά
κτήματά τού άχο κανένα ματκρυνό
ταξΐίϊί, εχαιρνε άμέσως τα γυμνα-
σμένα σκ,υλλίά τού κι' έβγαίνε σέ,
κι>νήγι, τό όχοΐον δαστοΰσε χολλές
φορές όλάκληρες μέρες. Δέν άφινε
κανένα ζώο χοΰ νά μην τό κυνηγήση·
οϊτε λύ/ο. ο!ίτε έλάφι οΰτε ΐ?γρι-&γοί
ρουνο... Ο! χωρικοί ελεγαν γι' αυ¬
τόν ότι θά ήτανε χράθομος νά χου-
ληση άκόμη καί την ψ.,χή τω στό
διάδολο, γιά ενα σχάνιο θήραμα...
Τό Δεκέμδριο τού 1541 οί χωρι-
κοί τόν εϊδανε νά χαρουσιάζεται ξα-
©νικά μιά μερά στό Πανΐύ. Στήν
αρχτί ξαφνιάστηκαν δλέχοντάς τον,
ί έ έ ά ί
ρχί ξφη ς
. γιατί τέτοιες μέρες εχρεχε νά δρί-
σκεται στήν Αύλή τοΰ Βασιλέως.
Μά κανείς δέν τόλμησε, φυσικά, νά
ζητήση νά μάθη τον λόγο τής άχρο-
έχτο,ι έχισκέψεώς τού.
Τή χρονιά έκείνη είχε κάνει χολΰ
βαριι χειμώνα. Αύτό όμως δέν έμ-
ιτόδιζε τόν κόμητα νά χηγαίνη κά-
&ε μερά άχό τό χρωΐ στό κυνήγι, χα-
ρά τίς διαμαρτυρίας τής γυναίκας
τοι> καί τίς χαραινέτεις τοΰ ίερέως
τοΰ χύργου. Ή μανία τοϋ κυνηγι&ϋ
τόν κατείχε σέ τέτοιο σημεΐο, ώστε
δέν συλλογιζόταν τίχοτες άλλο έκ-
<ός άχ' αάτό. Κι' αύτην άαδμη την τταραμονή των Χρΐστουγέννων ξεκί- νησε άχό τα χαράμματα γιά νά χάη νά σκοτώσγ) μαρίκα λάφια χοΰ ειχαν Ιθή ή ή ύ Διανομή άζΰμων είς τούς πτωχούς Ιουδαίους τής άνατολικής πλευράς τής Ίουδαικοΰ Πάσχα. Νέας Υόρκης, χάριν τοΰ έγγίζοντος τα ζώα. Σκοχευω μάλιστα άχόψε τα μεσανυχτα, στη νυχτ«ρινη λει- τεχιργια, να το χω στους χωρικους, καί ν ά τοΰ ς σ-^μδοΑεύσω ν ά άκολου- θτ^σ&υν κι' αύτοι τό χαράδειγμά μοί).. Όρκίζομΐι στήν αΰριανή μερά χώς δέν θά ξαναχάω στό κυνήγι. Φαντάζεσθε τάρχ τή χαρά τής γυναίκας τού καί τοΰ ίερέως, δταν άκοσαν άχό τό στόμα τοΰ κόμητος Σαμχώ αύτά τα λόγια!... Καί δταν χλησίϊσαν τα μεσάνυ- χτα, δλοι οί άνθρωχθ! τοϋ χύργου μαζεΰτηκαν κάτω, στήν αϋλή, γιά λων καί χοδοχαττ)ματα άλόγων... Την στιγμή έκείνη μχήκε μέσα στήν έκκλησίχ ενας ανθρωχος γνω- στός τού, ό Λά Βιλνέδ, ό κακός χει- ρασμός τού, έκεϊνος χοΰ τοΰ άνέφε- ρε κάθε φορά τί κονήγι είχε χαρου- σιασθή στά ΐΓ,ερίχωρα. Πλησίασε τόν κόμητα, γονάτισε μχροστά τοο καί τού ειχε: —"Ένα κοχάιϊι λύκοι ογίκε ά-ϊ τό δάσος, άρχοντά μου, κι' εχεσε στό ύχοστατικό σας, κοντά στό Πα- νώ. Οί λύκθ! αύτοι έ'χο^ λ^τσάϊει άχό την χείνα!... "Εφαγαν τα δυό .] στήν χεριοχη τού χυργοο.. Φαίνεται όμως ότι θά σκέφθηκε καλλίτερα άργότερα, ότι θά κατά- λαίε καί μόνος τού τί άμαρτία ε¬ κανε χηγαίνοντας νάκυνηγηστ), νά χύστ) αίμα, την χαραμονή τής ημέ¬ ρας χοΰ γεννήθηκε ό Χριστός καί γι' αότό γυρισε κατά τό δράδυ με- τανοημένος %χ ταχεΐνωμένος στόν πυργο. —Σάς δίνω τόν λόγον μου, είχε στή γυναίκά τού, στίς δΰο κόρες τού καί στόν ίερέα, δταν μαζεύτηκαν 6- λοι στό μεγάλο σαλόνι τοΰ χύργου. άνοιχτό μχροστά τού, είχε τεντώσει χώς δέν θά ξαναχάω στό κ,ινήγι. τό αύτί τού σέ ννάχθϊθ τ)όρι>δο, τόν
Σημερα μάλις κατάλαδα τί μεγάλη όχοίο άκουγε έξω. Τοΰ φαινότανε
άμαρτία είναι νά σκοτώνη κανείς' σάν νά «κοογε άλυχτίσματα σκύλ-
γ( «»ι*»?| για να <ραν·ε καί τα χΐ·άδατα. Είναι είκοσι λΰκοι άφ-έντη μου.εΐκοσι λύκο: αεγάλοι σάν γάϊδαροι, μέ τό συμχάθειο... Πρέ- χε-. ν ά τρέξουμε ν ά τοΰς σκωτόσουμε "Οσο μιλοΰσε, ό Λά Βιλνέδ, τα μάτΐα τοΰάομητος χετοι>σαν>ε σχί&ες
Ή λέξις λνκοι τόν είγεν ήλεκτ^'-
σε:. Μά &>μήθη-Λε τόν δρκο χοΰ εί-
νά χάνε μαζύ μέ τόν χυργοίεσχότη, | σκυλλιά τοΰ Καδ'.ν·έ καί τώρα κλω-
καί την οίκογένειά το.) στήν μικρή Ι θογυρίζουν ~* ■—^- —- «λ "ί"
έκκλησία τοΰ χωρίου. "Ετσι, δστερ' ν"' ™ -'Λ
άχό λίγο ξεκινοΰσαν, δλοι μαζύ, μέ
τόν κόμητα έχί κεφαλής, γιά νά
χάνε νά γιορτάσουν την γέννησ'. τοΰ
Χριστοΰ.
* * *
Ή λειτουργία αρχισε μόλις ό κό-
σμος μχήκε στήν έκκλησία.
Ό κάμης Σαμχώ εδωσε τό χέρι
τού στή γυνίίκά τού καί την ωδήγη¬
σε στό χατρογονικό τους στασιδι, χου
δρισκότανε κοντά στήν Ώραία Πυ-
λη. Οί ψάλτες άρχισαν τότε τοΰς
υμνους, ένω ενα μικρό χαχαδοχαί2ι
λιδάνιζε την έκκλησία μέ τό θυμια-
τήρι...
Μά ό κάμης, ένω εκανε ότι διά-
δαζε τό Εΰαγγέλιο χοΰ κρατοΰσε
μήη
χε κάνει χρίν άχό λίγο
νειά τού καί στόν ίερέα
ό
οίκογέ-
θομήθηκε
ρ, μήη
ότι ή θρτ/τκεία τό άχηγόρευε νά χη-
γαίνγ] κανείς κυνήγι τέτοια μερά —
καί εδαλε δλα τα ίυνατά τού γιά νά
κατανικήτη τόν χειρασμό χοΰ τοΰ
ψιθυρΐζε νά χάρϊ) τ' άρματά τού καί
νά τρέξη άμέσως νά σκοτώση τοΰς
λυκους.
—Γιά καλό καί γιά κακό, άφέν-
τη, συνέχισε ό Λά Βιλνέδ, σοΰ εφε-
ρα καί τό άλογό σου, μέ τα δχλα
σο.). Τ' άφισα εξω. νΕφερα καί τα
κυνηγετίκά σκυλλιά σου. Σκέψου
καί άχοφάσισε.
Οταν ό κάμης ότκουσε τα τβ-
λόγια, δέν μχόρεσε χειά νά
κρατηθή. Τα μάτια τού κοκκίνι-
σαν καί άνατρίχιασε όλόκληρος «χό
ύχρί^ι. Είκοτι λύκοι μαζωμέ-
νοι!.... *Α! μά αύτο ήταν ενα σχά-
ν:ο κυνήγι!....
Ή μεγάλη αίθουσα πρός συγκρότησιν συλλαλτΐ33)βίων εν '-Ατλάντικ
Νέας^ Ίερσε%, στοιχίσασα 15.000.000 δολλάρια. Χωρεϊ 66.000 πρόσωπα.
Λεν εχει στνλους. Τα έγκαίνια θά γίνουν την 31ην Μαΐου. Έν αύτη θά έορ-
τασθή το Χρυσουν Ίωβιλαϊον τοΰ Φωτός, ή ή 50ή έπέτειος άπό τής εφευρέ¬
σεως τού ηλεκτρικόν λαμπτήρος υπό τον θωμά Α. Έδιτκογ-
χου να χαρή και να ση¬
κώση ό διάδολος! δροντοφώνησε...
Δέν χρέχει ν' άφίσω νά χαθή τβτοια
εύκαιρία!....
ι Κι' εκλε:σε τό Εύαγγέλιό τοϋ μβ
τόση $ϋναμι, ώστε κόντεψε νά τοΰ
ξεκολλήση τό χέτσινο άίανμαντοκόλ
λητο χερικάλυμμα — ένω ή τρομε¬
ρά ίλασφημία χοΰ είχε χή μέσα στό
ίερό έκείνο χώρο εκανε τοΰς Χρι-
στ'.ανούς νά τΐγάλοον μιά γενική
κραυγή τρόμου καί άχελχισίας άχό
τό στό;α.α τους. Ή ν.όμησσα εκανε νά
τόν συγκρατηθή, έκείνος δμως την
έσχρωξε άχάτομα χίσω. Καί ίίστβ-
ρα, χωρίς νά κάνη τό σ-αηρό τού,
χωρίς νά γυρίση καθόλου τό κεφά-
λι τού χρός τό άγ:ο δήμα, χωρίς νά
χροΐέξη τα νοήματα χοΰ τοΰ εκανε ό
τεταραγμένος ίερέας, χετάχθηκε έ-
ξω. καδάλλησε τ' άλογό τον, καί
χάθηκε μέτ' τό σκοτάδι τής νυχτας,
μαζΰ μέ τόν Λά Βιλνέδ...
Ή τελευταία λέξις χοΰ ακοοσβν
αχο το στομα τού ητανε:
—Όϊ λύκοιϊ οί λύ-Λθ·.!... Πάμί
νά τοΰς σκοτώσουμε...
* * *
Σέ λίγο ή κόμησσα ή γυναΐκά
τού συνήλθε άχτ> την λ^χόθΐομϊ'α,
στήν όχοία την είνε ρίξει τό τρελλό
φέρσιμο τοϋ άνδρος της καί ό ίερέ¬
ας μχόρεσε νά συνεχίση την λειτουρ-
γία. Μά οί Χριστιανοί δέν ε'χανε
χεΐά τό νού τους στά λάγια τοΰ χα¬
χά. Ή καρδιά τού ςείχε χαγώσει ά¬
χό τό φόβο. Περίμεναν νά τοΰς εδ-
ρη καμμιά μεγάλη συμφορά, χερίμε-
ναν νά τοΰς τιμωρηθή ό Θεός γιά
τή μεγάλη δρίσιά χοΰ ξεστότΛΐσε ό
κάμης μέσ' την Ικκλησία, την χαρα¬
μονή των Χριστουγέννων.
Καί, ξαφνικά, άκούστηκε ενας δυ-
νατός-κεραυνός την ?δια στιγμή, μιά
κουκουδάγια, μέ μεγάλα στρογγυλά
Λατίχράσ'.να μ.άτια,κατίΐβηκε λχο τό
Θόλο τής- έκκλησίας, στριγγίζοντας
■δλιίερά κα' άχαέσ-ια:. Έφερε μιά-5υό
δόλτες μχρ&ς στήν άγία «υρα, κι'
εσδυσε μέ τα φτερά της μερικά κβ-
ριά.
"Ολο τό έκκλησίαομα σταυροκο-
χήθηκ« μέ φάδο.
^ Την Ιδία στΐγμή Ιχεσε άχό τί
θόλο χανω στό βδειανό στασίδι τοΰ
κόμητος, μιά μεγάλη μαύρη καί τρι-
χωτή άράχνη...
Στό μεταξΰ, ή λειτουργία ειχε
τελείώσει, μέσα σέ γενική κατήφεια
καί θλίψι. "Ολοι συλλογιζόντοι.
τόν κόμητα, χοΰ Θά έτρεχε τότε |
σα στά χιονισμένα άγρια δάση,
νηγώντας τούς λυκους....
Ή /,άμη·σσα σηκώθηκε ά^ο
θέσι της, χερίλυχη, καί εχέστρβ
στόν χυργο. "Ολοι οί άνθρω-:οί
την άκολουθοΰσαν σίωχηλοί καί ι
μίλητοι μή ξέροντας χώς ν}
χαρηγορήσουν. Κάθε τόσο ό α'κρΐ
δμιλος στεχ.ότανε καί ά-Αθυγε,
τρόμο, τίς μχγ,ρΌύς φωνές τού
κουγόνταν μεσ' την νυχτερ'νή |«
μιά...
—Ναί, ήξεραν δλοι ,
δήθεν λΰκο! ήταν έργο τοϋ Σκα
Ό Σατανάς έ'στησε στόν /όατ;
αυτήν την χαγίϊα γίά νά τόν
ση καί νά τοϋ χαρή την ψ-ΐχή
Ή κυνηγετικέ; φωνές ά
τουσαν ώς τό χρωΐ. Μάλις δμ
ό
η ρμ
άντίλαλος είχε χάψει — καί
άχό τότε 2έν ι&^νάδε τόν ν όμτ,
Σαμχώ.
Την αλλη μερά εμαθαν χώς
ψέμματα ότι είχαν εμφανισθή ι"ΐ)
λύκΐί στό ύχοστατ'./,ο τοϋ Π;
Ό Λά Βιλνέδ είχε γελαστίί
τό δΐάδολο γΐά νά χαρή στό χϊ
τού τόν κόμητα, γΐά νά τόν ν.άνη ]
χατήση τό μεγάλο δρκο χοΰ είχε
σει κ^ί νά τόν αφανίση...
Καί άχό τότε, στή Βουργονίί|
όταν τίς χειμωνϊάτικες νΰχτες,
ό άέρας σΐυρίζιει ώργισμένος
αεσα στ-ί δάο-η, άκούγωνται μίσ']
μαΰρο σκοτάδ·. άλυντίσματα τΛ
λων, ούρλιάσματα λυκων καί χτύ
χ'.σμένες κραυγές κολασμένων, οί|
ροι σταυροκοχίθΰνται άά
την καταχθόνια αυτή
ψι&υρίζουν μέ τρόμο:
—Νά τό κυνήγί τοΰ
Σαμχώ!...
0ΚΕΝΕ9
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
αμπέλων
Εις τάς ;Γαρ«ριρηνείοιχ 'μ>Μ
Ινα προστατρι'<σοχη' την όατε/<| κοτά των νυκτερινοον πανων, τό Μάϊον καί τό Φ>τινόπο)ρ"ιν. ι
χον καταφΰντΐ •■ϊπό τιττκ */
είς τονς άτ·ιονς τής ναφθα
'Επειδή ή ιιέ-θοδος αυτή δέν εδιΐ
πάντοτε άποτελέσματα ίκαΓοπϋΐ|
τιν.ά, έδοκιμάσθη είς τό Μτ
σττλ ή θέοιιανσις των αμπέλων!
π-λΐλ'θίων εξ ά'νθοα/ος. Επί ΐ < ρας συνεχώς κατέστη δυνατή ή < ξησις της θίριιοκοασίας. Οί αι λονργοί απεφάσισαν νά γενι/9 σουν τό μέτρον τουτο άπό χοΰ ^ οενοϋ; Μαΐου ε'Εθνικός Κήρυξ> πωλεϊται
τοΰ αντιπρόσωπον μας Ι. Καρε
104 ϊΥαηΙίΠη 81.
Ή χήρα τοΰ Δαβίδ Στάϊνχαρτ, δικηγόρου έκ Νέας Υόρκης, όστις ηύτοκ1(
νησεν έν Φιλαδελφεία δπως μή συλληφθϋ διά καταχθήσεις, μετά τοϋ Η
κου άστυνόιιου Ρέυμοντ ^ Χάοτ.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
-Α.3ΝΓΑ. ΤΑΣ
ΠΟΛΙΣ ΤΩΝ
ς τοϋ Ιταλού δημοσιο-
γρά-φου Φρακαρόλι]
Ό διακεχριμένος Ιταλός δημο-
ά Φ*Λ« Βημοσιεόει
■ς τ6ν «'Εσπερινόν Ταχυδρομον»
,5 Μίλάνου τάς έντυπώσεις τού
τοϋ άνά τάς Ίνδίας ταξειδίου
,. Είς εν έκ των τελευταίως φυλ-
^ δημοσιεύεται μία θαυμασία χε-
,γραοή' τής Μαδούρας, πόλεως
^ν θεών όπως την τιτλοφο^εί.
I-
$ μεραά άποσπάσματα.
«Ή Μαδούρα, πόλις σχεδιον 140,
00 ιατοάων, είναι μία πόλις ίε-
ά. Διά τόν ένα ή τόν άλλον λόγον
[τος των μεγάλων νέων εμπορικήν
εντρων παρά τάς όχθας τής βα*
_ζσσης, σχεδόν όλαι αί πόλεις των
|ν$ιών είναι ίεραί. Ή Μαδούρα ο¬
ύς είναι ή πασών ίερωτέρα, λό-
το3 περιφήμου ναού της, όστις
χι ό πάντων μεγαλήτερος. 'Ε-
ίΐ εύρισκον άσ.>λον οί άπειράριθ-
ρι θεοί χ.αί ήμίθεοι τού Βραχμανι-
Ιθ Όλόμπου, μέ τάς σνζύγους, τά
ρνα, τας μετεμψυχώσεις, τάς με-
μορφώσεΐς. Μία< γενεαλογί» οη- :ίή πολόπλοκος καί άπέραντος, έχοία συγχυζει τόν θέλοντα καί «ν ν άτήν σκεφθή καί τήν οποίαν ποίος λάτρης των θρησκευτικώς τοριών ιςγγ.ίάται ότι γνωρίζει κα¬ ί ίάθος. Δέν τόν φθονώ, διότ ιαί τορίαι όλων αυτών των θεοτήτων ό<Μγγενικός εσμός και τά εργα >, είναι τόσον άνώμαλοι, καί όχι
ί',αοέρουσαι όλαι, ώστε έξαντλοΰν
|ν υπομονήν, χωρίς νά προσφέροον
Ιγάλην ευχαρίστησιν.
1 «Όταν νομίζη τις, ότι κρατεί είς
ίράς το όλας τάς σειράς των ά-
ΐόνων τού Βράχμ'α, άναπη>δοϋν άλ-
ι βεοί μέ άλλας μορφάς καί άλ-
ι σύμβολα, τά όποία έν μέρει είναι
;>ι" θεοί, άλλά μέ άλλο όνομα,
Ή διασημος ηθοποιος Μαίρη Γκάρντεν, άγουσα νυν τό 52ον ετος τής ήλικί-
ας της, ή όποία ταξειδεύει είς Γαλλίαν. Τελευταίως παρέστησε τήν «θαΐδα»
τοΰ Μασσενέ, έν Άμαρίλλω, τής Πολιτείας Τεξας, καί έπειδή παρέλειψε
μίαν σκηντιν έκ τοΰ δράματος, ήκουσε τά έξ άμάξης παρ' ενός Άμερικανοΰ
. , ν . ^ . δημοσιογράφου, δστις μεταξύ άλλων έγραψεν ότι ή Μαίρη Γκάρντεν είναι
0! προσελαδθν νεαν θψ:ν εις | γραία καί δτι τρέμουν τά πόδια της, έφ' ώ καί έγινεν οϋκ όλίγος θόρυδος
ς μετεμψυχώσεις καί εχουν καί'__________ είς τον Αμερικανικόν Τύπον.
•ς αρετάς. Ούτως, ενας Οεός, ί»πό ' _
πρώτην, άς είπωμεν,
οποι
εχει την ειδικήν δύναμιν νά Θε-! άό-ίχτυρονχαι απο ?τα εκατομμυρια
κίη τάς ασθενείας των δφθαλ- τών *οράκων καί των γυπών, τα
ν, ίλ-Λ την μεταγενεστέραν έν- , οποία διατρέχουν ώς νέκρη, όλας τας
ρχωτ'ν ε'χ£ι τ{, προνόμ!ον νά χά-! πόλεις όλα τά χωρία καί έπιτελοΰν
!) ωττε νά γεννώνται άρρενα· τέ-!ί*ε ^ιαν θαυμαστήν ακρίβειαν το ερ-
*»'
γεννώνται άρρενα" τέ
!"'« άλλην έν-σάρκωσιν | Τ°ν
ρ ρ
ημ καθαρκττών. Ά-
ει ή όσμή το_ύ περιδαλλοντος,
«'Αλλ'
ίΤΓ ί
-
γ Ναέν
ουδείς βεός έλησμονήθη.
εχεΐε'νάγαλμαή1 άπεφί-
γμή άπεφί
. Κάποιος είπεν, ότι
[ «μετρησεν μέ αχρίβε.βν καί 6ε-
ε?«*ινβι*ν τέ
το5
Να
Ό
, Εδέσποζε, της ^
7«λ τις φθάνει διά
'Ιί
__Κ)'9^ασ1ως Ίνδικών. Ή Μα-
——||Ρ *?οτ?ερει_την πρώτην ^^
Μα-
σύν«€-
όσμης των Ίνδι-
1 ε
ς ύχάρ1στίς ίιά
εχττϊτ^ «ίβθησιν καί
·α6λ?ν·, Α,λλ> ^συνόλω
° ειϊ ««ίνη Χαί άνυπό-
τών
τού μαγειρείου, τοίί
λλ ώ
(Λήί'Λ
ιδρώτος,
έ
μγρ, ρ,
των πολλών ζώων τά όποία περιφέ-
ρονται έλεύ&ερα καί όλων των άλ¬
λων μικρών χαί μεγάλων έκείνων
ά ά ϋ ύδάζ
χραγμάτων, τά
ά ά ί ί
μγ
θποϋζ
ργμ,
διά νά δίδουν είς τήν όσφρηνπν τήν
ευχαρίστησιν, ότι γνωρίζει νά δια¬
κρίνη τήν ιτοικιλίαν των «αραλλα-
γών είς τό ίειγμβτολόγιον τού *-
ρωματοπωλείου.
• * *
«Ή «Μα$α5ρα ίιαχέει εύρέως έ-
βνικήν όσμήν, διά μέσου των γραφι-
κών της όδών, μεταξίι χαμηλων οί-
κιών, μέ χαράθορΰ πολυ μικρά, χαί
τοιχου καταστηματα, εργστηρια, κα-
φενεία, μικρά ξενοδαχεΐα, τόπους
συνα-θροίσεως, διότι ή Ανατολή δεν
δύναται νά ζήση περιωρισμένην ζω¬
ήν καί όλα τά παντός είδους έργα-
ήρία είναι είς τον δρόμον οί δέ
στήρία είναι είς τον δρόμον
ά έ ί
γ
οί δέ
ήρ ς ρμ,
άνθρωποι κάθηνται μέ τοίις πόδας
έ-σταυρωμένους επί τού έδαφους, διό¬
τι ό δρόμος είναι το στοιχείον τού
λαοΰ αυτού, όστις θέλει <ρώς, 6έλει κόσμον, θέλει νά 6λέπγ>, νά αΐσθάνε-
ται...
«Αί οδοί τής Μαδούρβς δρίθουν
τύπων πάντοτε. Καθαρΐσταί κύπτον-
τες επί τού κοντοΰ σαρώθρου σηκώ-
νοον τήν σκόνην άπο τό εν μέρος
ίνα τήν διώξουν πρός τό άλλο, άνα-
μένοντες Ινα άλλον, όστις 6ά τήν
σηκώση άπό τήν νέαν θ-έσιν διά νά
τήν σπρώξη πάλιν όπου ήτο πρίν.
'Οχήματα σαλευόμενα, τά όποία σύ-
ρουν ίππόδοες, φράττουν την δίοδον,
άνοικτά είς τό ίσόγειον έιρ' όλοο τού καί άστυνομικοί άνυπόδητοι με μίαν
των
"ϊ θε-,,,,
η έκεί-
^ χα-
κατά
το >,,!'
1ί *
Ρ«ν
ρί
Τ* διά νά
α άπόζουν. Καί
1:5
ύ των άκα
τοί, Λ «««ώσεως, ί
'/ ευνο'»ν των θεών.
των
Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ
μικράν λευκήν ράβδον καί τό κόκ-
χινο σαρίκι άσχολοΰνται είς τό νά
κανονίζουν τήν κυκλοφορίαν. Σμή-
νη γυναικών κοι>κουλουμένων διερ-
χονται σιωπηλαί, δρέφη γυμνά σοκο-
λατόχροα δηματίζουν άργά, μία συ-
νοδεία καμήλων συσφίγγεται επί τού
τοίχου καί έπιμηκύνει τάς μικράς
κεφαλάς ίνα περιεργασθή τά παρά-
θρ των πρώτων όρόφων.
«Δίέρχεται μία γαμήλιος πομπή,
προηγουμένην μουσικων μέ συρίγγϊ,α
τά όποία φυσοϋν καί τύμπανα τά ό¬
ποία κτυπούν άχελπίστικώς, ό μι-
χροτχοπικός γαμβρός είναι έφιππος,
αάτός δέ καί ό ίππος είναι περιδβ-
δλημένοι μέ μέταξαν καί πτερά, ό¬
πισθεν δέ ερχονται οί κεκλημένοι
καί ή οίκογένεια, ή νύμφη όμως οχι
διότι ή νύμφη περιμένει είς τήν οι¬
κίαν τον μνηστηρ'α, ν άτήν παραλά¬
βη. Ένας κανταδόρος σταματά
τούς διαδάτας μέ τά μελαγχολικά
τού άσματα. Άγελάδες καί ταύροι
περιφέρονται είς τά καταστήματα
καί χρησιμοποιοΰν λαχαν.κά, φρού-
τα, επί τή έλπίδι, ότι ή ιδιότης των
ώς ζώων ίερών θά σώση αΰτά άπο
τά λακτίσματα, ελπίς ομως άπα-
τηλή. Έν αυτοκίνητον άνεγείρει νέ-
<ρη σκόνης ή όποία έπιπάσσει τοί»ς πάντας· σειραί γυναικών κρέρουν κα- λάθοι>9 *»ι δέματα φερόμενα επί
της κεφαλής, κρατούμενα δέ έν ί-
σορροπίρ άνευ τής δοηθείας των χει¬
ρών...
Αίφνης δλέπω προελαύνοντας
δρομαίως δύρ άνθρώπους, οί όποίοι
φέρουν εν δέμ,α χάνινον άνηρτημέ-
νον άπό ενός π·ασσάλου καί φερόμε-
νον επι των ώμων. Τό δέμα ταλαν-
τεύεται καθ* οδόν καί συντελεί είς
τό νά λυγίζη ό πάσσαλος. Όταν
δ'.έρχωνται πλησιέστατα σκέπτομαι
διά νά μαντεύσω περί τινος πρόκει-
τ"αι. Είναι σάκκος όρύζης; Είναι δέ-
μα μέ άσπρόρουχα; "Οχι! Είναι εν
πτώμα τό οποίον μεταφέρεταΐ διά νά
χ.αή!»
Άγαπητή μου Νίνα, θά μοδ
τρεψης μιά έρώτησι; ι
Ευχαρίστως δ,τι θέλεις.
θά σέ ρωτοΰσα κατά τήν προηγσονι
ιιενην επίσκεψιν, άνέβαλλα δμως δι4
νά μή φανώ άδιακριτος.
Πρό καιροΰ ήγόρασα Ινα Κανδήλ(
καί μόλις τό επλυνα πρώτη φορά άπό
κόκκινο εγινε ασπρο. Π ώς τό δικό σο}
διατηρεϊται στό χρώμά τού;
Καυμένη αϋτό είναι εΰκολο, πηγαι·
νέ στό Εμπορικόν «Μαραθών» καί έ*
χεϊ θά 6ρής( Κανδήλια ΐΓηροΓΐεά^
των οποίων ό χρωματισμός διατηρεν·
ται έπ' άπειρον.
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΙΙΝ
Στό Τρ!0Γ« ήταν χοροί
στή λαμπροστόλιστη σάλα,
καί τους ·χορεύανε μαζύ
Μικρ' άγγελούδια καί μεγάλα.
Είία καί μιά γλ:>κειά ξαντ)ή
σέ αο&Φονειοΰ θερμή άγκάλη
καί σ' άλλου νειού μελα^οινή
πδντάμορφη στά %Λλλη.
Καί μιά μ'.κρούλα, μιά συλ'φίς
ξανθό, ώρ-αίο άγγελούδι,
Την Ιδλιεπες όπηυ στρα-φης
σάν της Πατρίδος μας λουλο3?!.
Μιά ι^ζτι 6λάχα λυγερή
γεμάτη χάρι ούρανία,
κουστέκια ·είδα νά ■φο,ρή,
χι' εφαίνετο άρειμ-ανία.
Άλλη α' όλόιχρυστ, στολή
που φόραγέ ποτ« ή γΐαγιά της,
έ*λαμπε σάν Ανατολή
μέ τά γλυκά τά "δλέμματά της.
Κι' άλλη χ?Ί>σή φόργε στολή,
στθλή άρχαία με μαγεία,
•ποΰ εμοιαζε στή συστολή
τοο Ραφαήλ τήν Π ατ^αγία.
Καί κάποια άλλη Άτσιγγάνα,
«μοίρες))! τα-ράξενα φωνεί,
Τήν μάγΐσα λές κι' είχε μάννα
κέντα καθένα, όπου πονεί!
ΠΑΝΟΣ Κ. ΚΟΡΟΒΗΛΑ3
Σικάγον.
ΟΕΟΚΰΕ Ε. 00Τ80ΝΑ8
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝΟ ΑνΕΝϋΕ
2πό! Ανβπυε)
Α5ΤΟΚΙΑ, 1^. Ι.
Έν συνεργασίο: μετά τοΰ Όδοντο-
ΐατροϋ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κ3νεπ5ννοοά 3266.
("ΔΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚη'
ΕΙΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
106 ΟβηϊΓ&Ι Ρ&τΐί
Νενν ΥογΙι
Τηλέφ. ΤΓβίαΙββΓ 2033.
Ώραι: Δευτ., Πεμ. καί Σά66. 7—
8 μ. μ. Τρίτην καί Παο. 1—2 μ,μ.
ΑΡΙΘ. λ -
Χρωμα 6υσσννΙ|
Ψΐ πορτοκαλΐ β··
νυ. Χρυσοποΐ3α)[
τον $5.00 ίκ*
στον. ι
ΑΡΙΘ. 2
Χρωμα μπλέ, μ|
ώραϊα χρυσάνΐ7]|
μα στολισμένβ^
$3.95 έκαστος
---------.........■—»4
ΑΡΙΘ. 1
ΑΡΙΘ. 3 '·
> τ{μισν μβλε·
βαθύ. Τ|.
ήμισυ φ·
βοομυλος, χά ιαΐ
μ« πεδκα είς τ|
μέσον. Ώραι*.
τά— εΐχών.
ΑΡΙΘ. ·
ΑΡΙΘ. 4
ΑΡΙΘ. 4
Πράσινα πεί
«αί ποταμός
οω, τό δλλο'
μισυ λοφίο™,
χαί —όν ΰψηλό*
τερον λοφίσκου
εκτισμένον μο}
ναστήρι μέ κόιίΐ'
κινη σκέπη κα»
ανατολήν 'Ηλί.
ου. Π ανόραμα!
τέλβιον. $3.795
έκαστον.
"Εκαστον
βύλι συνοβε
ται μέ ποτης
—(λέ η βυσα
ΧΟΝΛΡΙΚΗ
ΚΑΙ ΑΙΑΝΙΚΗ
ΠΩΛΗΣΙΣ
Παραγγελίαι άποστέλλ»νται είς όλ|]
τα μέρη της Άμερΐκής Ο. Ο. Ό.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι30Ν $Τ,
Ν. Υ. 01ΤΥ
3,·. Γ'
·ίϊ'*ί·.
-Α.3ΝΓΑ. ΤΑΣ
ΠΟΛΙΣ ΤΩΝ
ς τοϋ Ιταλού δημοσιο-
γρά-φου Φρακαρόλι]
Ό διακεχριμένος Ιταλός δημο-
ά Φ*Λ« Βημοσιεόει
■ς τ6ν «'Εσπερινόν Ταχυδρομον»
,5 Μίλάνου τάς έντυπώσεις τού
τοϋ άνά τάς Ίνδίας ταξειδίου
,. Είς εν έκ των τελευταίως φυλ-
^ δημοσιεύεται μία θαυμασία χε-
,γραοή' τής Μαδούρας, πόλεως
^ν θεών όπως την τιτλοφο^εί.
I-
$ μεραά άποσπάσματα.
«Ή Μαδούρα, πόλις σχεδιον 140,
00 ιατοάων, είναι μία πόλις ίε-
ά. Διά τόν ένα ή τόν άλλον λόγον
[τος των μεγάλων νέων εμπορικήν
εντρων παρά τάς όχθας τής βα*
_ζσσης, σχεδόν όλαι αί πόλεις των
|ν$ιών είναι ίεραί. Ή Μαδούρα ο¬
ύς είναι ή πασών ίερωτέρα, λό-
το3 περιφήμου ναού της, όστις
χι ό πάντων μεγαλήτερος. 'Ε-
ίΐ εύρισκον άσ.>λον οί άπειράριθ-
ρι θεοί χ.αί ήμίθεοι τού Βραχμανι-
Ιθ Όλόμπου, μέ τάς σνζύγους, τά
ρνα, τας μετεμψυχώσεις, τάς με-
μορφώσεΐς. Μία< γενεαλογί» οη- :ίή πολόπλοκος καί άπέραντος, έχοία συγχυζει τόν θέλοντα καί «ν ν άτήν σκεφθή καί τήν οποίαν ποίος λάτρης των θρησκευτικώς τοριών ιςγγ.ίάται ότι γνωρίζει κα¬ ί ίάθος. Δέν τόν φθονώ, διότ ιαί τορίαι όλων αυτών των θεοτήτων ό<Μγγενικός εσμός και τά εργα >, είναι τόσον άνώμαλοι, καί όχι
ί',αοέρουσαι όλαι, ώστε έξαντλοΰν
|ν υπομονήν, χωρίς νά προσφέροον
Ιγάλην ευχαρίστησιν.
1 «Όταν νομίζη τις, ότι κρατεί είς
ίράς το όλας τάς σειράς των ά-
ΐόνων τού Βράχμ'α, άναπη>δοϋν άλ-
ι βεοί μέ άλλας μορφάς καί άλ-
ι σύμβολα, τά όποία έν μέρει είναι
;>ι" θεοί, άλλά μέ άλλο όνομα,
Ή διασημος ηθοποιος Μαίρη Γκάρντεν, άγουσα νυν τό 52ον ετος τής ήλικί-
ας της, ή όποία ταξειδεύει είς Γαλλίαν. Τελευταίως παρέστησε τήν «θαΐδα»
τοΰ Μασσενέ, έν Άμαρίλλω, τής Πολιτείας Τεξας, καί έπειδή παρέλειψε
μίαν σκηντιν έκ τοΰ δράματος, ήκουσε τά έξ άμάξης παρ' ενός Άμερικανοΰ
. , ν . ^ . δημοσιογράφου, δστις μεταξύ άλλων έγραψεν ότι ή Μαίρη Γκάρντεν είναι
0! προσελαδθν νεαν θψ:ν εις | γραία καί δτι τρέμουν τά πόδια της, έφ' ώ καί έγινεν οϋκ όλίγος θόρυδος
ς μετεμψυχώσεις καί εχουν καί'__________ είς τον Αμερικανικόν Τύπον.
•ς αρετάς. Ούτως, ενας Οεός, ί»πό ' _
πρώτην, άς είπωμεν,
οποι
εχει την ειδικήν δύναμιν νά Θε-! άό-ίχτυρονχαι απο ?τα εκατομμυρια
κίη τάς ασθενείας των δφθαλ- τών *οράκων καί των γυπών, τα
ν, ίλ-Λ την μεταγενεστέραν έν- , οποία διατρέχουν ώς νέκρη, όλας τας
ρχωτ'ν ε'χ£ι τ{, προνόμ!ον νά χά-! πόλεις όλα τά χωρία καί έπιτελοΰν
!) ωττε νά γεννώνται άρρενα· τέ-!ί*ε ^ιαν θαυμαστήν ακρίβειαν το ερ-
*»'
γεννώνται άρρενα" τέ
!"'« άλλην έν-σάρκωσιν | Τ°ν
ρ ρ
ημ καθαρκττών. Ά-
ει ή όσμή το_ύ περιδαλλοντος,
«'Αλλ'
ίΤΓ ί
-
γ Ναέν
ουδείς βεός έλησμονήθη.
εχεΐε'νάγαλμαή1 άπεφί-
γμή άπεφί
. Κάποιος είπεν, ότι
[ «μετρησεν μέ αχρίβε.βν καί 6ε-
ε?«*ινβι*ν τέ
το5
Να
Ό
, Εδέσποζε, της ^
7«λ τις φθάνει διά
'Ιί
__Κ)'9^ασ1ως Ίνδικών. Ή Μα-
——||Ρ *?οτ?ερει_την πρώτην ^^
Μα-
σύν«€-
όσμης των Ίνδι-
1 ε
ς ύχάρ1στίς ίιά
εχττϊτ^ «ίβθησιν καί
·α6λ?ν·, Α,λλ> ^συνόλω
° ειϊ ««ίνη Χαί άνυπό-
τών
τού μαγειρείου, τοίί
λλ ώ
(Λήί'Λ
ιδρώτος,
έ
μγρ, ρ,
των πολλών ζώων τά όποία περιφέ-
ρονται έλεύ&ερα καί όλων των άλ¬
λων μικρών χαί μεγάλων έκείνων
ά ά ϋ ύδάζ
χραγμάτων, τά
ά ά ί ί
μγ
θποϋζ
ργμ,
διά νά δίδουν είς τήν όσφρηνπν τήν
ευχαρίστησιν, ότι γνωρίζει νά δια¬
κρίνη τήν ιτοικιλίαν των «αραλλα-
γών είς τό ίειγμβτολόγιον τού *-
ρωματοπωλείου.
• * *
«Ή «Μα$α5ρα ίιαχέει εύρέως έ-
βνικήν όσμήν, διά μέσου των γραφι-
κών της όδών, μεταξίι χαμηλων οί-
κιών, μέ χαράθορΰ πολυ μικρά, χαί
τοιχου καταστηματα, εργστηρια, κα-
φενεία, μικρά ξενοδαχεΐα, τόπους
συνα-θροίσεως, διότι ή Ανατολή δεν
δύναται νά ζήση περιωρισμένην ζω¬
ήν καί όλα τά παντός είδους έργα-
ήρία είναι είς τον δρόμον οί δέ
στήρία είναι είς τον δρόμον
ά έ ί
γ
οί δέ
ήρ ς ρμ,
άνθρωποι κάθηνται μέ τοίις πόδας
έ-σταυρωμένους επί τού έδαφους, διό¬
τι ό δρόμος είναι το στοιχείον τού
λαοΰ αυτού, όστις θέλει <ρώς, 6έλει κόσμον, θέλει νά 6λέπγ>, νά αΐσθάνε-
ται...
«Αί οδοί τής Μαδούρβς δρίθουν
τύπων πάντοτε. Καθαρΐσταί κύπτον-
τες επί τού κοντοΰ σαρώθρου σηκώ-
νοον τήν σκόνην άπο τό εν μέρος
ίνα τήν διώξουν πρός τό άλλο, άνα-
μένοντες Ινα άλλον, όστις 6ά τήν
σηκώση άπό τήν νέαν θ-έσιν διά νά
τήν σπρώξη πάλιν όπου ήτο πρίν.
'Οχήματα σαλευόμενα, τά όποία σύ-
ρουν ίππόδοες, φράττουν την δίοδον,
άνοικτά είς τό ίσόγειον έιρ' όλοο τού καί άστυνομικοί άνυπόδητοι με μίαν
των
"ϊ θε-,,,,
η έκεί-
^ χα-
κατά
το >,,!'
1ί *
Ρ«ν
ρί
Τ* διά νά
α άπόζουν. Καί
1:5
ύ των άκα
τοί, Λ «««ώσεως, ί
'/ ευνο'»ν των θεών.
των
Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ
μικράν λευκήν ράβδον καί τό κόκ-
χινο σαρίκι άσχολοΰνται είς τό νά
κανονίζουν τήν κυκλοφορίαν. Σμή-
νη γυναικών κοι>κουλουμένων διερ-
χονται σιωπηλαί, δρέφη γυμνά σοκο-
λατόχροα δηματίζουν άργά, μία συ-
νοδεία καμήλων συσφίγγεται επί τού
τοίχου καί έπιμηκύνει τάς μικράς
κεφαλάς ίνα περιεργασθή τά παρά-
θρ των πρώτων όρόφων.
«Δίέρχεται μία γαμήλιος πομπή,
προηγουμένην μουσικων μέ συρίγγϊ,α
τά όποία φυσοϋν καί τύμπανα τά ό¬
ποία κτυπούν άχελπίστικώς, ό μι-
χροτχοπικός γαμβρός είναι έφιππος,
αάτός δέ καί ό ίππος είναι περιδβ-
δλημένοι μέ μέταξαν καί πτερά, ό¬
πισθεν δέ ερχονται οί κεκλημένοι
καί ή οίκογένεια, ή νύμφη όμως οχι
διότι ή νύμφη περιμένει είς τήν οι¬
κίαν τον μνηστηρ'α, ν άτήν παραλά¬
βη. Ένας κανταδόρος σταματά
τούς διαδάτας μέ τά μελαγχολικά
τού άσματα. Άγελάδες καί ταύροι
περιφέρονται είς τά καταστήματα
καί χρησιμοποιοΰν λαχαν.κά, φρού-
τα, επί τή έλπίδι, ότι ή ιδιότης των
ώς ζώων ίερών θά σώση αΰτά άπο
τά λακτίσματα, ελπίς ομως άπα-
τηλή. Έν αυτοκίνητον άνεγείρει νέ-
<ρη σκόνης ή όποία έπιπάσσει τοί»ς πάντας· σειραί γυναικών κρέρουν κα- λάθοι>9 *»ι δέματα φερόμενα επί
της κεφαλής, κρατούμενα δέ έν ί-
σορροπίρ άνευ τής δοηθείας των χει¬
ρών...
Αίφνης δλέπω προελαύνοντας
δρομαίως δύρ άνθρώπους, οί όποίοι
φέρουν εν δέμ,α χάνινον άνηρτημέ-
νον άπό ενός π·ασσάλου καί φερόμε-
νον επι των ώμων. Τό δέμα ταλαν-
τεύεται καθ* οδόν καί συντελεί είς
τό νά λυγίζη ό πάσσαλος. Όταν
δ'.έρχωνται πλησιέστατα σκέπτομαι
διά νά μαντεύσω περί τινος πρόκει-
τ"αι. Είναι σάκκος όρύζης; Είναι δέ-
μα μέ άσπρόρουχα; "Οχι! Είναι εν
πτώμα τό οποίον μεταφέρεταΐ διά νά
χ.αή!»
Άγαπητή μου Νίνα, θά μοδ
τρεψης μιά έρώτησι; ι
Ευχαρίστως δ,τι θέλεις.
θά σέ ρωτοΰσα κατά τήν προηγσονι
ιιενην επίσκεψιν, άνέβαλλα δμως δι4
νά μή φανώ άδιακριτος.
Πρό καιροΰ ήγόρασα Ινα Κανδήλ(
καί μόλις τό επλυνα πρώτη φορά άπό
κόκκινο εγινε ασπρο. Π ώς τό δικό σο}
διατηρεϊται στό χρώμά τού;
Καυμένη αϋτό είναι εΰκολο, πηγαι·
νέ στό Εμπορικόν «Μαραθών» καί έ*
χεϊ θά 6ρής( Κανδήλια ΐΓηροΓΐεά^
των οποίων ό χρωματισμός διατηρεν·
ται έπ' άπειρον.
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΙΙΝ
Στό Τρ!0Γ« ήταν χοροί
στή λαμπροστόλιστη σάλα,
καί τους ·χορεύανε μαζύ
Μικρ' άγγελούδια καί μεγάλα.
Είία καί μιά γλ:>κειά ξαντ)ή
σέ αο&Φονειοΰ θερμή άγκάλη
καί σ' άλλου νειού μελα^οινή
πδντάμορφη στά %Λλλη.
Καί μιά μ'.κρούλα, μιά συλ'φίς
ξανθό, ώρ-αίο άγγελούδι,
Την Ιδλιεπες όπηυ στρα-φης
σάν της Πατρίδος μας λουλο3?!.
Μιά ι^ζτι 6λάχα λυγερή
γεμάτη χάρι ούρανία,
κουστέκια ·είδα νά ■φο,ρή,
χι' εφαίνετο άρειμ-ανία.
Άλλη α' όλόιχρυστ, στολή
που φόραγέ ποτ« ή γΐαγιά της,
έ*λαμπε σάν Ανατολή
μέ τά γλυκά τά "δλέμματά της.
Κι' άλλη χ?Ί>σή φόργε στολή,
στθλή άρχαία με μαγεία,
•ποΰ εμοιαζε στή συστολή
τοο Ραφαήλ τήν Π ατ^αγία.
Καί κάποια άλλη Άτσιγγάνα,
«μοίρες))! τα-ράξενα φωνεί,
Τήν μάγΐσα λές κι' είχε μάννα
κέντα καθένα, όπου πονεί!
ΠΑΝΟΣ Κ. ΚΟΡΟΒΗΛΑ3
Σικάγον.
ΟΕΟΚΰΕ Ε. 00Τ80ΝΑ8
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝΟ ΑνΕΝϋΕ
2πό! Ανβπυε)
Α5ΤΟΚΙΑ, 1^. Ι.
Έν συνεργασίο: μετά τοΰ Όδοντο-
ΐατροϋ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κ3νεπ5ννοοά 3266.
("ΔΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚη'
ΕΙΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
106 ΟβηϊΓ&Ι Ρ&τΐί
Νενν ΥογΙι
Τηλέφ. ΤΓβίαΙββΓ 2033.
Ώραι: Δευτ., Πεμ. καί Σά66. 7—
8 μ. μ. Τρίτην καί Παο. 1—2 μ,μ.
ΑΡΙΘ. λ -
Χρωμα 6υσσννΙ|
Ψΐ πορτοκαλΐ β··
νυ. Χρυσοποΐ3α)[
τον $5.00 ίκ*
στον. ι
ΑΡΙΘ. 2
Χρωμα μπλέ, μ|
ώραϊα χρυσάνΐ7]|
μα στολισμένβ^
$3.95 έκαστος
---------.........■—»4
ΑΡΙΘ. 1
ΑΡΙΘ. 3 '·
> τ{μισν μβλε·
βαθύ. Τ|.
ήμισυ φ·
βοομυλος, χά ιαΐ
μ« πεδκα είς τ|
μέσον. Ώραι*.
τά— εΐχών.
ΑΡΙΘ. ·
ΑΡΙΘ. 4
ΑΡΙΘ. 4
Πράσινα πεί
«αί ποταμός
οω, τό δλλο'
μισυ λοφίο™,
χαί —όν ΰψηλό*
τερον λοφίσκου
εκτισμένον μο}
ναστήρι μέ κόιίΐ'
κινη σκέπη κα»
ανατολήν 'Ηλί.
ου. Π ανόραμα!
τέλβιον. $3.795
έκαστον.
"Εκαστον
βύλι συνοβε
ται μέ ποτης
—(λέ η βυσα
ΧΟΝΛΡΙΚΗ
ΚΑΙ ΑΙΑΝΙΚΗ
ΠΩΛΗΣΙΣ
Παραγγελίαι άποστέλλ»νται είς όλ|]
τα μέρη της Άμερΐκής Ο. Ο. Ό.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι30Ν $Τ,
Ν. Υ. 01ΤΥ
3,·. Γ'
·ίϊ'*ί·.
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑ1 ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400.000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΤΊΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυβηρων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ ·
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΕΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-ΙΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝϋΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Ένδψει, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν...........4ίΚ% .—^ ΛρθΓ)εσμία «-. έτώγ
Ιϋε δβκαπενθήμερον προειδοποίησιν........&%% ρ Λ /& 1'"
Επι προθεσμία β μηνών .................. Κ% , , Κ έτών
*. » 1 2του* .................. Κ%% » » ΙΟέ,ών.'.'.................
ΑΙ ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ! ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
; ωσαύτως καταθέσεις έν δψ« καΐ 4«1 «ροθεσμία είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γα
λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τό ίδιον νομισμα είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις, υπό τους καλλςτέροο-
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤϋΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 3ΤΑΤΕ3
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟϊ^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. Ιτ1Α59.
:: Η&ηοοοΙ 0676 «ηά 067»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΝΟΝ ΚΑ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΒΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΧΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΒΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΓΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟβΕΜΑΤΙΚΑ Ϊ1.0Ο0.ΟΟ0. Ε
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ2 ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ ε!ς ώ εοη1ροηη(1
εις Δολλάρια
ΚΑΙ ΚΓΠ
„
——
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΠυδΤ
205 " 33" --Ε
205
33"
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑ1 ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400.000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΤΊΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυβηρων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ ·
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΕΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-ΙΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑθΗΝϋΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Ένδψει, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν...........4ίΚ% .—^ ΛρθΓ)εσμία «-. έτώγ
Ιϋε δβκαπενθήμερον προειδοποίησιν........&%% ρ Λ /& 1'"
Επι προθεσμία β μηνών .................. Κ% , , Κ έτών
*. » 1 2του* .................. Κ%% » » ΙΟέ,ών.'.'.................
ΑΙ ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ! ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
; ωσαύτως καταθέσεις έν δψ« καΐ 4«1 «ροθεσμία είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γα
λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τό ίδιον νομισμα είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις, υπό τους καλλςτέροο-
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤϋΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 3ΤΑΤΕ3
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟϊ^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν. Ιτ1Α59.
:: Η&ηοοοΙ 0676 «ηά 067»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΝΟΝ ΚΑ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΒΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΧΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΒΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΓΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟβΕΜΑΤΙΚΑ Ϊ1.0Ο0.ΟΟ0. Ε
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ2 ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ ε!ς ώ εοη1ροηη(1
εις Δολλάρια
ΚΑΙ ΚΓΠ
„
——
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΠυδΤ
205 " 33" --Ε
205
33"
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ
ΦΙΝΕΤΤΑ ι
Α Ρ Α Μ Υ Θ Ι Α
ΤΟΥ Μ- ΝΤ' ΠΛΝΟΥ
[ιά φορά κι' έναν καιηό ϊναν
ληάτόν εδιωΗε ·ιπ τό βασιλει
, ενας αλλος οασιλησς πσύ τόν
νικήση στόν πόλεμο. Ό δΐ'ίτυ
Αένο; έκεΐνος 6-αοιληά; άν-ανκά-
|/ρ τότε νά πωλήση δ,τι είχε *αι
■γε γιά νά ιιπορίση να ζήση
έ'ξορία μαζύ μέ τί^'υναί-κά
Ιτίι βασίλισσα καί τα τρία κοοί-
I
τον. Μά γρήγορα ηλθϊ ή ήμε-
(ϊπη· δέν τοϋ ειιεινε τίποη πειά
Ιποΰλημα. Τότε η βασίλισσα τοϋ
■ νά πάρη καί νά πάη νά άφίστ,ι
*ουά σέ άιά Ιρτναιά τα κοΓΪτίΐια
- Είναι τεμπέλες:, τού είτε, καί
πολΰ! 'Έτσι θά τής ξεκτΌθ-
Ροΐαε.
.1 αιχρότερη δμως άπο τήο 6Ό-
^τοΰλες, πού λεγότανε Φινεττα.
' ωρα ποΰ ιιί)αγε ό βαηιλϊΐός; »έ
ρασίί ισσα, βρασνόταν ρ]χ£ΐ ν.οντά
ρίς νά την βλεπονν κτΐ «κουσέ
ίνόγια τή; μητεραα της. Άμέσω;
ΐ ση/ώθη'χε κι' έ'φΐ'γε γιά νά
< στή σπτ,λιά, δπου κα3όταΈ : ?(ύ.ι μάγισσα ή όποία την εΐ- ]6ι·-ιί"ει δλλοιτε, δταν ήτιν αι- ·]. Στό δοό[ΐο Ίμως;, έςτειδή νον- 1ινϊΗ]/ε. κάι{>η<τρ στήν έοημιά καΐ χισϊ νά κλαίη γιά την κακή τηί /η "ί}ςαί(να εϊδε ιι.τοοστά τη; ρνα αϊο α/Λγο, στο/αοιιρ'νο ιιέ πλ'ϊΰ- , χά·ιουοα, πΌυ έ/.άλπαζε χο>οί;
ιβ^ίτιι. Σέ λίνο τό αλογο αι'τό
/ γι? ησίασε καί τίριχισε νά 6οο/.]}
Ιυχα νοντά τη/;. 'Η Φινειτα τό
Ιιασε υπό τα χαλι'άρι«, τό /.α-
Ιλλίνεψε ναί τό ά7.ογο την εφρρε
|θΐ6ώ; ιιποοστά στή ο—ηλιά τή:
λής ιιά"ΐσσα:. Αί'τΐ] ή ιδία ιιιίλ'ι-
ΐτΓ,; είχε στείλη τό ώραΐο έν.εϊνιΛ
1>ο νια νά τίιν φέρη νοντά τη·;.
— Κσ/ώς όόοισες, τίς εί.τε υό-
τήν ίΐδε. Ξέοο) γιατί εοχεσαι.
«οε αύτό τό κουβάρι .ιού Γ) κλα>-
Ιη τι ι δέν /όβτται ποτέ. "Οταν ή
Ίτεοα σου σ? πάρρ μοϋύ ιιέ τιν
ελφΓ; ηον για νά σ' άφίσΓ, στήν
«:«ΐ'ί, δέσε τή μίαν ακο.ΐ, στήν
['ΐτα τοΐ σ.τιτιοθ οας /αί κοατα
■'<"/ά στό χέοι σου. "Οσο ποο- ?ίΐ; ίετύλκε τίιν κλίυστ»|. Στί ο:, οιου κι' άν σέ -ϊφίση ί» αη- « "όν, 9ά σοΰ είντχι ενκολο Ι¬ να ■ ,'οίση; πίοο π 6«σιλοποϋλα εύχαοίστηπε Ι'^-ισσα έπήρρ το δώρό ποϋ τγ; Ή Δνίς Ντόροθυ Λάυελ Λάμπερτ έκ τής Πολιτείας Βιργινίας, ήτις έμνη- στενθη τόν Ουΐλλιαμ Χ. Μόντελλ, υϊόν τοϋ πρώην βουλευτού Μόντελλ, έκ τής Πολιτείας Οΰαιόμιγκ. χτη. %Ετο·ι δέν θΑ Γ/ης παρά ν' α¬ λθή ί . ϊο /αι ?τσι ξανα·νι'·ρ.ιπ? στό Γπ τ?·"'· Το ^'λο -τΛο'ι, ή 6.«τί- Γ'-^πγ στη; τοεΐ; κόρρς· τρ; ν< Γ.-,Γ,. "ν,ττα ^ λοιπόν τό ί>ο<Ίμο καί :ό ιΐίΓοιεύ ξΓτχιλινε το τη;. ντο η;. δισος. . 'η να ξεκουρασθήΓο λι>πκι.
'πρ τοτ* ή 6ασΟ.,σσα. Έ-
Τ0/^οόμο νά κάνοι«ιιρ άν»Λ-
Οί,}.οτονλε
Ρ1 'Ί./αν,έντός
ό»Γ σΤίΤ^ ·Π «ασθ^σσα εση-
Κ; Τ^Χ^^π Φινέττα'Ε
ή
Φινέττα.'Ε-
ί*ε σι!Α% Ετσ, ά-
1σαν "·ι ^ τρείς την κλω-
Τ01,- Η οασιλισσα, δτοτν τή:
ό λτα^ ^ λνσσα5η άπ' ^
θά
πάω
αΧΟυσε δλ" αύτά
καί τί
1, της εί-
να
κολουΐήηη; τίι παττυκισιρς ηου
επάνω στή στάχτη γιά νίι
στόν πατερα οχη%.
νΕτσι καί ξγινι Κ'αι δταν ί|
σίλισσα επήρε ναί ηάλι τή;
της κΐαιί τή; αοτισε πολν
Γκεΐντς, όδηνοΰιιεΛ'ες α/τό τή
τα ε'γνοιοα νπ·ίσο>. Ή βασίλισσα.
ίιταν τής, είδε νά νυοΠονν. ΐιλ'/.α-
Ηε σαράντα χρώαατα. Κιΐί τό 6ογ'-
8ν ή Φ νέττα την ά'κουσε α οχε-
5ΐιΐ1η ιιιά ναινονογια ηνν·ίΗΐο«ϊίο
ααίύ ιιέ τό 6ασιληά γιά νά τή; ξε-
ιτορτωιιή. Λίπή τή φορά δμω; ή
ιιι/ρή 6Ί'ΐοΊλοιοΰλα δ?ν έτρόλιτ'ϊε
νά πάη νά σι«.ιι6ουλει«8ή τΐ)ν ναλή
ϋιζγισαα Ίί βησίλισσα τή; έτήγε
πολΰ αα/ονά, σ= ιιιά ιιεγα>,η έρη-
ιιιά, κιί έκίΐ τί,ς «α>ησε. Τι έ'πρεπε
νά κάιιουν;
Οϊ ολλες ήρχισαν νά κλαΐνε άπ'
τό <{χ6ο τοι·; ιιά ή Φινίττα. οάν τειό λογικη οντβκ/.ε σ' ενα ψηλω- αα ναί ;/ι·ττ«_ε γΰ»ν·> τριγνηα) γκΐ
νά ιδή ποϋ 6οισν.ό;τοΛΐε. "Ες,αφνσ
ΐ&·α).ε :ιιά ((<·ϊνί: — Άδελφούλες ηον, είπε. Ικεΐ κάτω βλέπω ενα οοόλο π»ν.άτι. Έχ- ήτε νά πάιιε άμρσοις. Σωθήκα- σαα στό φονθΛΌ. 'Εκεϊνος έ<τάνφ'ε ί^ς καί οί τρείς βασιλο ό έ ά άλ "Οταν ϊφ&ησαν στό παλάτι «ι' ί^χτνπησαν την πΑρτα, ιιιά «βχΐϊ*» καί φοοερή γοτά πη-νε νά τού', ανοίξη. Οί βασιλοποϋλες, 6/Λπον- τά; της, έτρΟΊαξαν. — ΔυστνχΐΛΐένρς! Τούς εϊπε ή -/Ρηά. Ποίος σά; εοτειλε εδά»; Δέν ξρρετε πώς αύτό τό παλάτι είναι τοΡ δοος/.οντα, τοϋ άνδοα ιιοιι ποΐ' τρώει άνθιθίόπους; "Ας είναι δμως. ?γώ θά φοΛ'ώ /αίάίτερη άπ' αυτόν, θά σάς άφίσω νά ιήσετε τΐίΐς ή- μερ?ς, προτοϋ σάς φάτν' Τής αοπαξε τότϊ καί της τρείς οτπό τα ·ααλλιά νχά της δριριξε μεσα σ' ?να ΰπόγειο πού ήταν γεΐίάτυ υπό (ρείδια νχιί διάΐφορα άλλα ίρ- πετά. Οί βασιλοποϊλες ειιειναν έ- κεϊ "/(ορίς νά σαλέι[)0Λ;νιε άπό τή θέσι τοα'ς, άπό φόοο μήπως τής ϋοντας σάν λεονταρι. - Άνθοώπινο κρέης μσϋ μυ- ρίΐει έδώ, εΐπε ό δρώκος στή γυ- ΌΪν.ά τοα'. "Εχεις κοιΗΐιιένα τρία κοοίτσια, τό ξέο<ο. ΈΙιπρός δώσέ μο6 τα γιατί πεινώ. Έκείνη τόν παρεκάλεσε τόχε νά ιιήν τής <τ«ίη άιιέσως, γιατί ήθελε νά τής 6ιί?.η πρώτα νά της κά|ΐΛΛ· αερικές δοϋλεΐίς. Ό δράν.ος ίδε- χθηκε καί ν. δράκαινα κοπέ'βηκε τό¬ τε στό ΰπόγειο κΐσΑ εφερε έπανίο τής τρβΐ- βασιλοποϋλες. Ό δράκος τής έρώτησε τί καλό πράγιια ιιπο- οοΰσαν νά τοΰ κάμουν καί ή Φινέτ τα τοΰ «Λον.ρίθηκε πώς μποροΐσαν νά τοϋ ψήσουν ίνα ώραΐο γλυκν- τονλεΓ ε6α/.αν τότε σέ ιιιά αεγάλη Ι (τκάτΐη ίιακόσιες όκάΐΛε; ά).εϋρι, ά- ναλογο νεοό, Γάχαρρ κο,ί μυρωδιν.ά α λ αςχισαν ν ά ζ<αώνουν Τό γλν- /ιο-μα έ'π^εςτε νά ήταν πολΰ ιιεγά- λο γιατί ό δράν.ος τίταν π»λι· πελώ- ριο;. Έπειτα ί) Φινέττα Ρπί",γε να ά'ναι|.·5 τό φοΰρνο. Ό δοάκος έ- '$ κι' αντός χοιντά της. — Καί πώς ·6'ά καταλάβτις πότε νά οίξης τό γλΰκισμα οτό την έϋοτησε. — Θά ρίξοο μέσα βοι'τυρο και Γ.τειτα θά τό γενθώ ιιέ τή γ}ώιαά ιισυ. Άν δέν είναι στυφο, τότε ΐΜ τϋ πώς ό φοΰρνο; είναι ζεστός δσο ποέπει. ^ Ό δ)άκος ετιεινδ ί>~νΌποιτ}ΐιε-
νος μ' αύτην την άπάντησι. Και
σέ λίγο έρώτησε πάλι:
— Είναι ζεστός τώοα ό (ροΰρ-
νος, Φινί'ττα;
'ΙΙ Φινέττα εροιξε ιιεσα 6οη.'1ειά
τύ βοΰτυρο καί τοΐ είπε:
— Ή γλώσσά αου είναι νχνΌ
κσί δέν φθάνω νά δοκι«άοχ·>. Λέν
δοκιαάζεις §σύ;
Ό δράκος ?χωσε τό κεατ<)ι τού μίσα στό φοϋρνο γιά νά δοκυιάση. Το εχωσε δμως τόστ> βαθειά. άόστε
τόν ?ϋηι αν οί φλόγες καί τόν έκα¬
μαν κάροΌυνο. Ή γνναΐκά τον, πού
δίν τόν έχώνευε, βλέπονϊο.ς τό τέ-
λυς τού, έ'σκασε στά γέλοια καί δέν
τον έλυτήθηκε καθόλου. Καί τστε
ή Φινϊττα της είπε:
— Είσαι ηολΰ νίαλή έσί·, κι-ρκΊ
δρά>'.αινα. Μά δέν 6γάζεις αίτά τα
τοιιάρια τής; άρκοχδας ποΰ φορΐϊς
γιά νά ντυθΡίς όπως πρΓΤϊ·; θο γί-
νης σάν καλή ■κυράα.
Τής δράκαινας της καλοάο(?σε ή
πρότασις;. ΟΙ 6ασιλοπον·λε; την ε-
βαλαν τστε νά καίθήση, τή; εβγα-
λαν τό σν.οΰφό της καί αυχισσν νά
την χτενί'ζουν. Μά έκείνη τή στιγ-
■ιίι ή Φινέττα αρτεαξΕ ινα τσεκοΰρι
καί τής εδωσε μιά άπό πίσ^^ τόσο
δι»Λ«ατά στό σβέρικο, ωστε την ά'ιρισε
στόν τόπ». ΟΊ 6ασιλοτ»νλε; εμει-
νον λοιπον μονάχες οτό παλάτι. Ά'·
ιιτισως δ'-Κΰς οί δυό μεγΐϊλιίτερε;
ά'οχισαν νά μεταχειρήζία.νται τή Φι-
νεττα σάν ο*<ύΑ&αι τανς Την εβα- ζαν νά κάλινη ολες τής δουλειέ; κι' έ 6λά η ς ής ; ές φορίοντας 6ασιλικά ροϋχα, εΒγατναν εξω ν.αί εκαιμλ'σν πΤιρΐΛΐο:- το καί δ·ιασκεδαζαν. "Ενα τ5οαδυ ή Φινέττα καιτάριξε ενα δοΜΐάτιο. Οί άδελ<τέ-ς τη; είγαν βντϊ Γί'ι). Έκεϊ ποϋ καΜριίΙε αοι- ;ε ενιι ντουλάπι καί εί>Ν.ε ιι^σα 5ι
άσιοοα ώραΤα μεταϊοιτά, 5ιαιιάν-
τια καί ιιπριλλάντια. Ξανάκ?.ε'ρε
τό ντοΐ'λάπι καί δέν εΐπε τίποτε
οτί^ς άδίληρές της δταν έγίρισαν.
Τό αλλο βοάδυ εκεΐνες στολίσθη-
καν. Έ'/ίΐ ν.οντΛ ?»ταν ενα α'λ'
παλάτι, δπσυ θά γινότανε χορό;
Εκεϊ 'ΰά. πήγαιναν κι' αύτές. "Ο'
ταν εφυγαν, ή Φινέττα α·οιξε τό
'Η πρωτοετής φοιτήτρια, Λνίς "Ορθα "Αννα Σμίθ, ή όποία εξελέγη 6ασί-
λισσα διά τάς έφετΈινάς εορτάς τοϋ Πανεπιστημίου έν Κολόμπω. Δε|ι$, δ
τεταρτοετης φοιτητής Χάουαρδ Ε. Κρίςς, ^δστις την έ|έλε|εν ώς σύντρο¬
φον τού είς τάς εορτάς.
ντο-υλάπι έντύθηκε κ)αί στολί(τΟι-/ε
κι' αντήι καί επήγε στό χορό. Ή¬
ταν τόσο ώοαία καί έχόοευε τό<ία καλά, ώστε δλοι εκείνην πρόσεχαν. Καί οί αδελφάς τη,ς την έθαύμασαν κι' αύτές, χοιοίς νά την άναγνω- ρίσονν. Τό ά71ο βράδν πΐίλι τα ιδία. Ή ΦΐΛΈττα χόοεχ ε καί διασκεδαζε καί δταν ό χορος Ικόντεϊοϊ νά τεΛεΐί·'κη·( εφενγε καί έντ'ν?ιζε στήν κσΐ'ζίνα της Οί άδελφές της δέν επαιρνπν εΤόΓ}σι ατ' όλα αϊτά. Αι'τό έκράτπ- σε άρκίτόν καιρό. Ένα δθίίδι δ¬ μως ή ώραία 6ασιλοποϋ?.α οίθΛΐκτε λιγαχι οτό χορό καί έν-
ρας έ/είνης -/.οί βρήκε τό δα/τνλ'-
δι νΕσνν|·ε ναί τό πήρε καί τϊ έ-
κντταζε ωρα πολλή." . ΆπΛ τί|
στιγιιή ϊκείΛ'η τό 6ασιλόπ»ι λο άρ-
ρώστΐ|σγ, επανσε νά τςώ/η και η-
τανε πολύ ουλί.ογισΐΑενο καί λιπη-
μίνο. Ό δασιληιϊ; καί ή οαπίλισ-
σα άγΓχποΰσαν πολύ το παΐοί τού;.
"Εστειλαν λοιπον καί ίΓ«ιναξ.αν
τού; κα>Λιτί'ρονς ίατρονς τ>~: :πό-
χή: γιά νά ίδουν πειά είναι ή «ρ-
ρώστεια τού. Καί ενεϊνοι είπαν ότι
τό τόασιλόπονλο ήτίαν έροηει-με'νο
καί ότι Οά πίτίαινε ΰν δέν ε'παιονε
τή γΐΛ-αϊ^α ποΰ άγα-ποϋσε.
Ή ΰασΐλισσα π«ρεκάλεσε τ<>τ?
τό γιπό της νά τής πΓ, τόν κκ!;ιό
τον. Και έχίΐνος τής εΤπε:
^— Μητέρα, «3ά πεδάνω ('ν δέν
πάρο) νχ-λ-αΐκά μου τή κόρη στής
όποία; τό δάχτνλο θά ταίρια.ε αύ-
τό τό δαχταλίδι.
'Η 6ααί?ισσα ετρεξε και τί εί¬
πε στό βασιληα, 6 οποίος ιογαλε δι-
άταγιια δλα τα κορίτσια τοΓ βΓ»αι-
λείου νά παρουσιοχΐθοΐν στ παλά¬
τι. Οί δυό ιιαγαλείτερΐς 6η'·<λο τοΰ λες, ιιόλι; τό ειια-θαν, ντύθη-τ"' ναί έτράβηξαν γιά το παλάτι. φριΊγον- τΌς διηγήθηχαν τό τί ε'χε σνμβί| καί στή Φινέτα. Καί εκείνη, ό'ταν εμεινε μόνη. ε'τρεξε στό νη>υλ'?αι
της. Έντχ^ην.ε θοη^ιάσιο ναί δταν
ανοιξε την πόοιτα, εϊδε νά την —-
ρψένη^τό ώραΐο αΤ,ογο παν τή; εΓ-
χε οτείΛει ή καλή μάγισσα Τό /.α-
βαλλίκειΙ'ε ναι Γν.ρϊΌ την επήγε οτό
παλάτι τοΰ βασιληπ.
^ Οί ανλινοί άνεγνώοιπον άμέ·κος
την ώθΌΑα κόρη ποϋ είχον 'ιδν νά
χοοενη τόσο ώραΐα στοΰ; χο.ροί·:.
Τής άνοιξαν δλες τής πόρτε; ,<αί την ε.τηναν στό δωαάτιο, δ.του έ- πλάγιαζε τό έτοιιιαθάνατο Γ>π.τι-
λόποΐ'λο. 'Εκεϊνο τίί; π·?οα(^ τότε
στόδάχτ·?.ο τό δαχτυλίϊη .-τον τή;
εταίριασε ·&αΐΛΐάσια. Έίραινόταν
καθαρά .τω; ίτΐαν διν.ό τη;. Ά:«·;-
σως ή βασίλισσα, τρίΗή -ϊπό τή
χαρ άτης, εσφιξε τή Φινήτα Γτ»|ν
άνκαλιά της.
— Θά γίνης ·κόρη αου ννναΐ-
χα τοΰ^ παιδιοϋ μόν, τής εϊπΓ.
— "Οχι, άποκοίθι-ρΈ ϊκπντ,.
προτοϋ σάς διηγηθώ την ίίττο^ία
μου.
Τοί<; τα διηγήθ-ηκε Γιλα τύτε κσί ο βασιληος κατά>.αοε π(ός ήτ«νε /.ό-
ρη^ τοΰ οοεσιληά ποΰ τόνείχτντν.ήσ»;
κ«ί ΐοοΰ τόν είχε διώξτί άπ
V.
£α<ίί- λειό τού. Τη; νποσχέ*η/.ε λοι-ύν πώς ·θά εδινε στόν Λατέρα τη; τ^ βασίλειο ποϋ τοϋ είχε πάρρ. Σέ λί¬ γο εςρθασαν στό παλάτι καί οί ^ίΌ αλί,ϊς δασιλοιοίΰες. Ή Φιηττα τής επήρε άπό τό χέρι κιαΊ τή: πα- ρονσίασε στή βασίλιίσσα. _— Βασίλισα καί μητερα μόν, σάς παροι-σιάζω τής άδίλφε'ς αου καί σέ παρακα>.ώ νά τί|; άγαπάς ο¬
σο κι' έαένα.
Οί γάμοι εγινον μέ τί) ιΐ£γα>.ει-
τίραν μεγαλοπρεπειθΛ·. Ή /αλή
μάγισσα εφερε στή Φινέττα τα ύ-
ραιότερα δώρα καί Ιπτριτια ρφ.γε
για να είδοποιησπ τόν πατε^α της
γιά την εί·τυχ·α τοΰ τον ιί·ρΓ|<ε. "Ετσι δ πιατερας της έγι·ριοεν ^ό βασίλειό τους ν.αί οί άδϊί^έ; τγγ ?γη·αν κι' όντες βασίλισσε; ν.' εκείνη. Μ. ΝΤ' ΩΛΝΟΥ Μ ΔΪΚΜΤθΠΓΪΗΪΟΪί Ήτοι τό "Αγιον Πάθο; ι,,,ι 1 τήβος ημών, έξετοζόμτνον άπο ν·* ■τις απόψεως, συμφώνως μέ τού; τέ- τ< Ρωμαΐχούς καί Ίουοαΐχούς νόμο· Ύ*4 Τοαπίζουντίου, Εΐσαγγ»λΙς τ&ν Ποωτοοικων. ΔεΒεμένον 11.14
ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ
ΦΙΝΕΤΤΑ ι
Α Ρ Α Μ Υ Θ Ι Α
ΤΟΥ Μ- ΝΤ' ΠΛΝΟΥ
[ιά φορά κι' έναν καιηό ϊναν
ληάτόν εδιωΗε ·ιπ τό βασιλει
, ενας αλλος οασιλησς πσύ τόν
νικήση στόν πόλεμο. Ό δΐ'ίτυ
Αένο; έκεΐνος 6-αοιληά; άν-ανκά-
|/ρ τότε νά πωλήση δ,τι είχε *αι
■γε γιά νά ιιπορίση να ζήση
έ'ξορία μαζύ μέ τί^'υναί-κά
Ιτίι βασίλισσα καί τα τρία κοοί-
I
τον. Μά γρήγορα ηλθϊ ή ήμε-
(ϊπη· δέν τοϋ ειιεινε τίποη πειά
Ιποΰλημα. Τότε η βασίλισσα τοϋ
■ νά πάρη καί νά πάη νά άφίστ,ι
*ουά σέ άιά Ιρτναιά τα κοΓΪτίΐια
- Είναι τεμπέλες:, τού είτε, καί
πολΰ! 'Έτσι θά τής ξεκτΌθ-
Ροΐαε.
.1 αιχρότερη δμως άπο τήο 6Ό-
^τοΰλες, πού λεγότανε Φινεττα.
' ωρα ποΰ ιιί)αγε ό βαηιλϊΐός; »έ
ρασίί ισσα, βρασνόταν ρ]χ£ΐ ν.οντά
ρίς νά την βλεπονν κτΐ «κουσέ
ίνόγια τή; μητεραα της. Άμέσω;
ΐ ση/ώθη'χε κι' έ'φΐ'γε γιά νά
< στή σπτ,λιά, δπου κα3όταΈ : ?(ύ.ι μάγισσα ή όποία την εΐ- ]6ι·-ιί"ει δλλοιτε, δταν ήτιν αι- ·]. Στό δοό[ΐο Ίμως;, έςτειδή νον- 1ινϊΗ]/ε. κάι{>η<τρ στήν έοημιά καΐ χισϊ νά κλαίη γιά την κακή τηί /η "ί}ςαί(να εϊδε ιι.τοοστά τη; ρνα αϊο α/Λγο, στο/αοιιρ'νο ιιέ πλ'ϊΰ- , χά·ιουοα, πΌυ έ/.άλπαζε χο>οί;
ιβ^ίτιι. Σέ λίνο τό αλογο αι'τό
/ γι? ησίασε καί τίριχισε νά 6οο/.]}
Ιυχα νοντά τη/;. 'Η Φινειτα τό
Ιιασε υπό τα χαλι'άρι«, τό /.α-
Ιλλίνεψε ναί τό ά7.ογο την εφρρε
|θΐ6ώ; ιιποοστά στή ο—ηλιά τή:
λής ιιά"ΐσσα:. Αί'τΐ] ή ιδία ιιιίλ'ι-
ΐτΓ,; είχε στείλη τό ώραΐο έν.εϊνιΛ
1>ο νια νά τίιν φέρη νοντά τη·;.
— Κσ/ώς όόοισες, τίς εί.τε υό-
τήν ίΐδε. Ξέοο) γιατί εοχεσαι.
«οε αύτό τό κουβάρι .ιού Γ) κλα>-
Ιη τι ι δέν /όβτται ποτέ. "Οταν ή
Ίτεοα σου σ? πάρρ μοϋύ ιιέ τιν
ελφΓ; ηον για νά σ' άφίσΓ, στήν
«:«ΐ'ί, δέσε τή μίαν ακο.ΐ, στήν
['ΐτα τοΐ σ.τιτιοθ οας /αί κοατα
■'<"/ά στό χέοι σου. "Οσο ποο- ?ίΐ; ίετύλκε τίιν κλίυστ»|. Στί ο:, οιου κι' άν σέ -ϊφίση ί» αη- « "όν, 9ά σοΰ είντχι ενκολο Ι¬ να ■ ,'οίση; πίοο π 6«σιλοποϋλα εύχαοίστηπε Ι'^-ισσα έπήρρ το δώρό ποϋ τγ; Ή Δνίς Ντόροθυ Λάυελ Λάμπερτ έκ τής Πολιτείας Βιργινίας, ήτις έμνη- στενθη τόν Ουΐλλιαμ Χ. Μόντελλ, υϊόν τοϋ πρώην βουλευτού Μόντελλ, έκ τής Πολιτείας Οΰαιόμιγκ. χτη. %Ετο·ι δέν θΑ Γ/ης παρά ν' α¬ λθή ί . ϊο /αι ?τσι ξανα·νι'·ρ.ιπ? στό Γπ τ?·"'· Το ^'λο -τΛο'ι, ή 6.«τί- Γ'-^πγ στη; τοεΐ; κόρρς· τρ; ν< Γ.-,Γ,. "ν,ττα ^ λοιπόν τό ί>ο<Ίμο καί :ό ιΐίΓοιεύ ξΓτχιλινε το τη;. ντο η;. δισος. . 'η να ξεκουρασθήΓο λι>πκι.
'πρ τοτ* ή 6ασΟ.,σσα. Έ-
Τ0/^οόμο νά κάνοι«ιιρ άν»Λ-
Οί,}.οτονλε
Ρ1 'Ί./αν,έντός
ό»Γ σΤίΤ^ ·Π «ασθ^σσα εση-
Κ; Τ^Χ^^π Φινέττα'Ε
ή
Φινέττα.'Ε-
ί*ε σι!Α% Ετσ, ά-
1σαν "·ι ^ τρείς την κλω-
Τ01,- Η οασιλισσα, δτοτν τή:
ό λτα^ ^ λνσσα5η άπ' ^
θά
πάω
αΧΟυσε δλ" αύτά
καί τί
1, της εί-
να
κολουΐήηη; τίι παττυκισιρς ηου
επάνω στή στάχτη γιά νίι
στόν πατερα οχη%.
νΕτσι καί ξγινι Κ'αι δταν ί|
σίλισσα επήρε ναί ηάλι τή;
της κΐαιί τή; αοτισε πολν
Γκεΐντς, όδηνοΰιιεΛ'ες α/τό τή
τα ε'γνοιοα νπ·ίσο>. Ή βασίλισσα.
ίιταν τής, είδε νά νυοΠονν. ΐιλ'/.α-
Ηε σαράντα χρώαατα. Κιΐί τό 6ογ'-
8ν ή Φ νέττα την ά'κουσε α οχε-
5ΐιΐ1η ιιιά ναινονογια ηνν·ίΗΐο«ϊίο
ααίύ ιιέ τό 6ασιληά γιά νά τή; ξε-
ιτορτωιιή. Λίπή τή φορά δμω; ή
ιιι/ρή 6Ί'ΐοΊλοιοΰλα δ?ν έτρόλιτ'ϊε
νά πάη νά σι«.ιι6ουλει«8ή τΐ)ν ναλή
ϋιζγισαα Ίί βησίλισσα τή; έτήγε
πολΰ αα/ονά, σ= ιιιά ιιεγα>,η έρη-
ιιιά, κιί έκίΐ τί,ς «α>ησε. Τι έ'πρεπε
νά κάιιουν;
Οϊ ολλες ήρχισαν νά κλαΐνε άπ'
τό <{χ6ο τοι·; ιιά ή Φινίττα. οάν τειό λογικη οντβκ/.ε σ' ενα ψηλω- αα ναί ;/ι·ττ«_ε γΰ»ν·> τριγνηα) γκΐ
νά ιδή ποϋ 6οισν.ό;τοΛΐε. "Ες,αφνσ
ΐ&·α).ε :ιιά ((<·ϊνί: — Άδελφούλες ηον, είπε. Ικεΐ κάτω βλέπω ενα οοόλο π»ν.άτι. Έχ- ήτε νά πάιιε άμρσοις. Σωθήκα- σαα στό φονθΛΌ. 'Εκεϊνος έ<τάνφ'ε ί^ς καί οί τρείς βασιλο ό έ ά άλ "Οταν ϊφ&ησαν στό παλάτι «ι' ί^χτνπησαν την πΑρτα, ιιιά «βχΐϊ*» καί φοοερή γοτά πη-νε νά τού', ανοίξη. Οί βασιλοποϋλες, 6/Λπον- τά; της, έτρΟΊαξαν. — ΔυστνχΐΛΐένρς! Τούς εϊπε ή -/Ρηά. Ποίος σά; εοτειλε εδά»; Δέν ξρρετε πώς αύτό τό παλάτι είναι τοΡ δοος/.οντα, τοϋ άνδοα ιιοιι ποΐ' τρώει άνθιθίόπους; "Ας είναι δμως. ?γώ θά φοΛ'ώ /αίάίτερη άπ' αυτόν, θά σάς άφίσω νά ιήσετε τΐίΐς ή- μερ?ς, προτοϋ σάς φάτν' Τής αοπαξε τότϊ καί της τρείς οτπό τα ·ααλλιά νχά της δριριξε μεσα σ' ?να ΰπόγειο πού ήταν γεΐίάτυ υπό (ρείδια νχιί διάΐφορα άλλα ίρ- πετά. Οί βασιλοποϊλες ειιειναν έ- κεϊ "/(ορίς νά σαλέι[)0Λ;νιε άπό τή θέσι τοα'ς, άπό φόοο μήπως τής ϋοντας σάν λεονταρι. - Άνθοώπινο κρέης μσϋ μυ- ρίΐει έδώ, εΐπε ό δρώκος στή γυ- ΌΪν.ά τοα'. "Εχεις κοιΗΐιιένα τρία κοοίτσια, τό ξέο<ο. ΈΙιπρός δώσέ μο6 τα γιατί πεινώ. Έκείνη τόν παρεκάλεσε τόχε νά ιιήν τής <τ«ίη άιιέσως, γιατί ήθελε νά τής 6ιί?.η πρώτα νά της κά|ΐΛΛ· αερικές δοϋλεΐίς. Ό δράν.ος ίδε- χθηκε καί ν. δράκαινα κοπέ'βηκε τό¬ τε στό ΰπόγειο κΐσΑ εφερε έπανίο τής τρβΐ- βασιλοποϋλες. Ό δράκος τής έρώτησε τί καλό πράγιια ιιπο- οοΰσαν νά τοΰ κάμουν καί ή Φινέτ τα τοΰ «Λον.ρίθηκε πώς μποροΐσαν νά τοϋ ψήσουν ίνα ώραΐο γλυκν- τονλεΓ ε6α/.αν τότε σέ ιιιά αεγάλη Ι (τκάτΐη ίιακόσιες όκάΐΛε; ά).εϋρι, ά- ναλογο νεοό, Γάχαρρ κο,ί μυρωδιν.ά α λ αςχισαν ν ά ζ<αώνουν Τό γλν- /ιο-μα έ'π^εςτε νά ήταν πολΰ ιιεγά- λο γιατί ό δράν.ος τίταν π»λι· πελώ- ριο;. Έπειτα ί) Φινέττα Ρπί",γε να ά'ναι|.·5 τό φοΰρνο. Ό δοάκος έ- '$ κι' αντός χοιντά της. — Καί πώς ·6'ά καταλάβτις πότε νά οίξης τό γλΰκισμα οτό την έϋοτησε. — Θά ρίξοο μέσα βοι'τυρο και Γ.τειτα θά τό γενθώ ιιέ τή γ}ώιαά ιισυ. Άν δέν είναι στυφο, τότε ΐΜ τϋ πώς ό φοΰρνο; είναι ζεστός δσο ποέπει. ^ Ό δ)άκος ετιεινδ ί>~νΌποιτ}ΐιε-
νος μ' αύτην την άπάντησι. Και
σέ λίγο έρώτησε πάλι:
— Είναι ζεστός τώοα ό (ροΰρ-
νος, Φινί'ττα;
'ΙΙ Φινέττα εροιξε ιιεσα 6οη.'1ειά
τύ βοΰτυρο καί τοΐ είπε:
— Ή γλώσσά αου είναι νχνΌ
κσί δέν φθάνω νά δοκι«άοχ·>. Λέν
δοκιαάζεις §σύ;
Ό δράκος ?χωσε τό κεατ<)ι τού μίσα στό φοϋρνο γιά νά δοκυιάση. Το εχωσε δμως τόστ> βαθειά. άόστε
τόν ?ϋηι αν οί φλόγες καί τόν έκα¬
μαν κάροΌυνο. Ή γνναΐκά τον, πού
δίν τόν έχώνευε, βλέπονϊο.ς τό τέ-
λυς τού, έ'σκασε στά γέλοια καί δέν
τον έλυτήθηκε καθόλου. Καί τστε
ή Φινϊττα της είπε:
— Είσαι ηολΰ νίαλή έσί·, κι-ρκΊ
δρά>'.αινα. Μά δέν 6γάζεις αίτά τα
τοιιάρια τής; άρκοχδας ποΰ φορΐϊς
γιά νά ντυθΡίς όπως πρΓΤϊ·; θο γί-
νης σάν καλή ■κυράα.
Τής δράκαινας της καλοάο(?σε ή
πρότασις;. ΟΙ 6ασιλοπον·λε; την ε-
βαλαν τστε νά καίθήση, τή; εβγα-
λαν τό σν.οΰφό της καί αυχισσν νά
την χτενί'ζουν. Μά έκείνη τή στιγ-
■ιίι ή Φινέττα αρτεαξΕ ινα τσεκοΰρι
καί τής εδωσε μιά άπό πίσ^^ τόσο
δι»Λ«ατά στό σβέρικο, ωστε την ά'ιρισε
στόν τόπ». ΟΊ 6ασιλοτ»νλε; εμει-
νον λοιπον μονάχες οτό παλάτι. Ά'·
ιιτισως δ'-Κΰς οί δυό μεγΐϊλιίτερε;
ά'οχισαν νά μεταχειρήζία.νται τή Φι-
νεττα σάν ο*<ύΑ&αι τανς Την εβα- ζαν νά κάλινη ολες τής δουλειέ; κι' έ 6λά η ς ής ; ές φορίοντας 6ασιλικά ροϋχα, εΒγατναν εξω ν.αί εκαιμλ'σν πΤιρΐΛΐο:- το καί δ·ιασκεδαζαν. "Ενα τ5οαδυ ή Φινέττα καιτάριξε ενα δοΜΐάτιο. Οί άδελ<τέ-ς τη; είγαν βντϊ Γί'ι). Έκεϊ ποϋ καΜριίΙε αοι- ;ε ενιι ντουλάπι καί εί>Ν.ε ιι^σα 5ι
άσιοοα ώραΤα μεταϊοιτά, 5ιαιιάν-
τια καί ιιπριλλάντια. Ξανάκ?.ε'ρε
τό ντοΐ'λάπι καί δέν εΐπε τίποτε
οτί^ς άδίληρές της δταν έγίρισαν.
Τό αλλο βοάδυ εκεΐνες στολίσθη-
καν. Έ'/ίΐ ν.οντΛ ?»ταν ενα α'λ'
παλάτι, δπσυ θά γινότανε χορό;
Εκεϊ 'ΰά. πήγαιναν κι' αύτές. "Ο'
ταν εφυγαν, ή Φινέττα α·οιξε τό
'Η πρωτοετής φοιτήτρια, Λνίς "Ορθα "Αννα Σμίθ, ή όποία εξελέγη 6ασί-
λισσα διά τάς έφετΈινάς εορτάς τοϋ Πανεπιστημίου έν Κολόμπω. Δε|ι$, δ
τεταρτοετης φοιτητής Χάουαρδ Ε. Κρίςς, ^δστις την έ|έλε|εν ώς σύντρο¬
φον τού είς τάς εορτάς.
ντο-υλάπι έντύθηκε κ)αί στολί(τΟι-/ε
κι' αντήι καί επήγε στό χορό. Ή¬
ταν τόσο ώοαία καί έχόοευε τό<ία καλά, ώστε δλοι εκείνην πρόσεχαν. Καί οί αδελφάς τη,ς την έθαύμασαν κι' αύτές, χοιοίς νά την άναγνω- ρίσονν. Τό ά71ο βράδν πΐίλι τα ιδία. Ή ΦΐΛΈττα χόοεχ ε καί διασκεδαζε καί δταν ό χορος Ικόντεϊοϊ νά τεΛεΐί·'κη·( εφενγε καί έντ'ν?ιζε στήν κσΐ'ζίνα της Οί άδελφές της δέν επαιρνπν εΤόΓ}σι ατ' όλα αϊτά. Αι'τό έκράτπ- σε άρκίτόν καιρό. Ένα δθίίδι δ¬ μως ή ώραία 6ασιλοποϋ?.α οίθΛΐκτε λιγαχι οτό χορό καί έν-
ρας έ/είνης -/.οί βρήκε τό δα/τνλ'-
δι νΕσνν|·ε ναί τό πήρε καί τϊ έ-
κντταζε ωρα πολλή." . ΆπΛ τί|
στιγιιή ϊκείΛ'η τό 6ασιλόπ»ι λο άρ-
ρώστΐ|σγ, επανσε νά τςώ/η και η-
τανε πολύ ουλί.ογισΐΑενο καί λιπη-
μίνο. Ό δασιληιϊ; καί ή οαπίλισ-
σα άγΓχποΰσαν πολύ το παΐοί τού;.
"Εστειλαν λοιπον καί ίΓ«ιναξ.αν
τού; κα>Λιτί'ρονς ίατρονς τ>~: :πό-
χή: γιά νά ίδουν πειά είναι ή «ρ-
ρώστεια τού. Καί ενεϊνοι είπαν ότι
τό τόασιλόπονλο ήτίαν έροηει-με'νο
καί ότι Οά πίτίαινε ΰν δέν ε'παιονε
τή γΐΛ-αϊ^α ποΰ άγα-ποϋσε.
Ή ΰασΐλισσα π«ρεκάλεσε τ<>τ?
τό γιπό της νά τής πΓ, τόν κκ!;ιό
τον. Και έχίΐνος τής εΤπε:
^— Μητέρα, «3ά πεδάνω ('ν δέν
πάρο) νχ-λ-αΐκά μου τή κόρη στής
όποία; τό δάχτνλο θά ταίρια.ε αύ-
τό τό δαχταλίδι.
'Η 6ααί?ισσα ετρεξε και τί εί¬
πε στό βασιληα, 6 οποίος ιογαλε δι-
άταγιια δλα τα κορίτσια τοΓ βΓ»αι-
λείου νά παρουσιοχΐθοΐν στ παλά¬
τι. Οί δυό ιιαγαλείτερΐς 6η'·<λο τοΰ λες, ιιόλι; τό ειια-θαν, ντύθη-τ"' ναί έτράβηξαν γιά το παλάτι. φριΊγον- τΌς διηγήθηχαν τό τί ε'χε σνμβί| καί στή Φινέτα. Καί εκείνη, ό'ταν εμεινε μόνη. ε'τρεξε στό νη>υλ'?αι
της. Έντχ^ην.ε θοη^ιάσιο ναί δταν
ανοιξε την πόοιτα, εϊδε νά την —-
ρψένη^τό ώραΐο αΤ,ογο παν τή; εΓ-
χε οτείΛει ή καλή μάγισσα Τό /.α-
βαλλίκειΙ'ε ναι Γν.ρϊΌ την επήγε οτό
παλάτι τοΰ βασιληπ.
^ Οί ανλινοί άνεγνώοιπον άμέ·κος
την ώθΌΑα κόρη ποϋ είχον 'ιδν νά
χοοενη τόσο ώραΐα στοΰ; χο.ροί·:.
Τής άνοιξαν δλες τής πόρτε; ,<αί την ε.τηναν στό δωαάτιο, δ.του έ- πλάγιαζε τό έτοιιιαθάνατο Γ>π.τι-
λόποΐ'λο. 'Εκεϊνο τίί; π·?οα(^ τότε
στόδάχτ·?.ο τό δαχτυλίϊη .-τον τή;
εταίριασε ·&αΐΛΐάσια. Έίραινόταν
καθαρά .τω; ίτΐαν διν.ό τη;. Ά:«·;-
σως ή βασίλισσα, τρίΗή -ϊπό τή
χαρ άτης, εσφιξε τή Φινήτα Γτ»|ν
άνκαλιά της.
— Θά γίνης ·κόρη αου ννναΐ-
χα τοΰ^ παιδιοϋ μόν, τής εϊπΓ.
— "Οχι, άποκοίθι-ρΈ ϊκπντ,.
προτοϋ σάς διηγηθώ την ίίττο^ία
μου.
Τοί<; τα διηγήθ-ηκε Γιλα τύτε κσί ο βασιληος κατά>.αοε π(ός ήτ«νε /.ό-
ρη^ τοΰ οοεσιληά ποΰ τόνείχτντν.ήσ»;
κ«ί ΐοοΰ τόν είχε διώξτί άπ
V.
£α<ίί- λειό τού. Τη; νποσχέ*η/.ε λοι-ύν πώς ·θά εδινε στόν Λατέρα τη; τ^ βασίλειο ποϋ τοϋ είχε πάρρ. Σέ λί¬ γο εςρθασαν στό παλάτι καί οί ^ίΌ αλί,ϊς δασιλοιοίΰες. Ή Φιηττα τής επήρε άπό τό χέρι κιαΊ τή: πα- ρονσίασε στή βασίλιίσσα. _— Βασίλισα καί μητερα μόν, σάς παροι-σιάζω τής άδίλφε'ς αου καί σέ παρακα>.ώ νά τί|; άγαπάς ο¬
σο κι' έαένα.
Οί γάμοι εγινον μέ τί) ιΐ£γα>.ει-
τίραν μεγαλοπρεπειθΛ·. Ή /αλή
μάγισσα εφερε στή Φινέττα τα ύ-
ραιότερα δώρα καί Ιπτριτια ρφ.γε
για να είδοποιησπ τόν πατε^α της
γιά την εί·τυχ·α τοΰ τον ιί·ρΓ|<ε. "Ετσι δ πιατερας της έγι·ριοεν ^ό βασίλειό τους ν.αί οί άδϊί^έ; τγγ ?γη·αν κι' όντες βασίλισσε; ν.' εκείνη. Μ. ΝΤ' ΩΛΝΟΥ Μ ΔΪΚΜΤθΠΓΪΗΪΟΪί Ήτοι τό "Αγιον Πάθο; ι,,,ι 1 τήβος ημών, έξετοζόμτνον άπο ν·* ■τις απόψεως, συμφώνως μέ τού; τέ- τ< Ρωμαΐχούς καί Ίουοαΐχούς νόμο· Ύ*4 Τοαπίζουντίου, Εΐσαγγ»λΙς τ&ν Ποωτοοικων. ΔεΒεμένον 11.14
«ΕΘΝΙΚΟΝΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤ1Ι ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΑΙΜ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΙΞ3_2Γ__.Ι
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαικαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις # τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Συντάγματος.
Αί ^ Δεκατρεϊς άρχικαΐ ( Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμον κατά τής Αγ¬
γλίας. 'ΕξέλιξΓς καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβρααμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδοία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί μβ-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν Λρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τ6
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοϋ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. Π α
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (ηυοΐα ίπΊπιίβΓαηΙχ).
Π ροτιμητέοι άναλογίας Μετανά¬
σται (αιιοΐβ ρΓείθΓΓβά ΐπΐΓηΙ-
3Γ3ηΙδ). Μετανάσται έκτος άνα-
Ι.ογίας (ηοπ-αυοία ΐηιΐηΪ8Γ3ηΐ8)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ο,ιιοΐα).
ΟΙ μή μετανάρται δέν ΰπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις δτά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ήνωιιϊνας Πολιτείας, με-
τανάστας καΐ μή. Έξέ'τασις μετα¬
ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες εΙς_ τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίοη νεΙβΓΗΠδ).
Ποόσκληστς μεταναστών έκτός ά¬
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα¬
νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
ί>ώοαν έν τώ εξωτερικώ. Αίτησις
τρός τόν Γενικόν Έποπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ϊ δδειαι έ'πιστροςρής.
Π ώς Ικδίδονται τα Πισταποιητι-
κά 'Επιστροςρής. Πόλεις ! μέρη
δπου έδρεύουν Μεταναστευτικαϊ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοΰ Μεταναστευτικοϋ Νόμου.
Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδδν, Μεξικ.όν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι της
Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχύει δια
τοΰς ζητήσαντας ^άπαλλαγήν άπό
τής στραττωτικής υποχρεώσεως κα-
τ άτδν πόλεμον. Δικαστήρια Πο¬
λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε-
ως καί πρωτα ϊγγραφα. Πιστοποι-
ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τδ οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά¬
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και συμβουλών.
'Λναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
Ιέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα
στήριον. "Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι
τογράφησις Γυναχκών. 'Εξαιρετική
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναΰται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου^ Ναΰται έμπορικών πλοίων
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον
τα Άμερικανοϋ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιοϋτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίΛτων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρω.ττ>?"? «αί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
και Ελληνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντησεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Λρωτησεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βερνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειών. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κιν
βερνησιν. Έρωτήσεις καΐ άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμον καί πόλεων, κλπ.
ΡΤθνΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.-. Εκδοσις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντας έν τω έξω-
τερικφ. Π ροαπαιτούμεναι διατυ¬
πώσεις.
?ΠοΛ^Ι!!»κ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΠΈΙΑΙ.—'Εκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουογικόν Συμβούλιον. Νομοθετι-
η ^^8^ κα1 Γί
Λητττ α^ολ^80^ κα1 Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρέσσου.
Δικαστικη Έξουσία. Ανώτατον Δι
καστηριον (5υρΓεπιβ ΟοιιγΙ οί
Λβ υηίίθά- 8ΐ3ΐε5) καί διάφορα
δλλα Οιιοσπονδιακά Δικαστήρια
Α ΠΩ2 ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.- Νομο-
θετικη αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουσια. 'Εκτελεστική Έξουσία.
Κυβερνητης (ΟονβΓΠθΓ) καΐ σύμ-
βουλοι αντοϋ. Δικαστική έξουσίο
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή
ριον (5ΐ3ΐβ δυρΓβΓπβ ΟοιΐΓΐ·)
καί κατωτέρα οικαστήρια. Κομη-
τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ"-
νων Πολιτειών (ΈλληνιστΙ και
Αγγλιστί).
ν^ΤΗ-ΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ αναφερομεναι είς τό Σύν-
τ,αγμα καί την Όμοσπονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν (ΈλληνιστΙ καί Άγγλι-
στι).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΡΕΑΟ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ.
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε χαθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΡΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν/ΕβΤ 2βΤΗ 8Τ., ΝΕΥν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡιΌΔΗ ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΠΙΙΑΤΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΕ»!.- ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΑΓΓΑΟ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΟΣ.
Τα όνειρα τα όποία 6λέτομ«ν είς
τδν ύπνον μας είναι πράγματι χρο-
φητικά. Τδ χρόδλημα τούτο μολονό¬
τι συνεζητήθη κατ' επανάληψιν δέν
εχει έν τούτοις λυθή οριστικώς. Ύ-
πάρχουν πλείσται δσαι περιπτώσεις
κατά τάς οποίας επηλήθευσαν τα
όνειρα, παρόμοια δέ παρ^αδείγματα
άναφέρονται καί ύπδ τής Άγιας
Γραφής καί άλλων ίστορικών πη-
γών. Έξ άλλου και κατά την τελευ¬
ταίαν τραγικήν κατά??8>σιν^ τοίϊ
«Πανελλήνιον» π&λλοί έδεδαίωσαν
Οτι εσώθησαν χάρις είς Ινα ζωηρό-
τατον όνειρον τδ οποίον τοΰς χροει-
δοπθίησεν περΐ τής επομένης κατα-
στροφής. Έν τούτοις, όλαι αί συμ-
χτώσεις αυταί δέν είναι αρκεταί διά
νά αίς πείσουν περί ποοφητικών δυ-
νάμεων των όνείρων. Τα παραδείγ-
μάτα τ;ιΰτα είναι ίσως άξια μεγά-
λης προσοχτς, δέν είναι όμως δονα-
τδν νά τα παραδεχθώμεν άναμφισδή-
τητα γεγονότα, έφόσον ταύτα δέν
εχουν χπόδειχθή επιστημονικώς.
Τδ μυστήριον των όνείρων άπα-
σχολεί πολλους έρευνητάς τής α¬
ληθείας. Μετ&ςύ τούτων είναι καί
ό κ. Γκόΰρυ Μπραίϋ όστις εσχάτως,
με σοβαρόν κίνδυνον τής ύγείας τού,
πειράματα εξετέλεσεν ειδικώς επί
τοΰ ένϊιαφέροντος τούτου ζητήμα-
ς
Δέον νά —τμειωθη ότι ό ρ
είναι άπο τούς άνθρώπους οί όποίοι
καταγίνονται είς την μετϊφυσικήν
ή είς τάς πνει>μαικάς θεωρίας. Άπ'
εναντίας είναι πρακτικώτατος έπι-
στήμ.ων καί μέλος τής Φυσιολογι-
κής Έταιρ·είας τού Λονδίνου.
Τα >πειράμ»τ«
Ό κ. Μπραίδ δέν επίστευεν είς
τα ονεφα, τελευταίως όμως ωρισμέ¬
ναι «υμπτώσεις τ6ν Ικαμαν νά άνα-
θεωρήστ) τάς ΐδέας τού. Είς τοΰς
δηυ.οσιογράφους οί όποΐοι τδν επεσκέ¬
φθησαν, ό "Αγγλος έπι·στήυ.ων έπρο-
θυμοποιηθη νά δηλώστ/ τα εξής:
'ΕΟυσίασα το μ«γαλήτερον μέρος
τής ζωής μου είς την έρευναν τής
αληθείας. Αί κζινοφανείς θεωρίαι
ουδέποτε μέ συγκινούν. Διά νά παρα¬
δεχθώ κατι ώς πραγματικόν πρέ-
πει νά πεκτθώ, ότι ίεν χρόκειται
περΐ φαντα«τιοπληξίας. Προ καιρού
είχα ιδή μερικά όνειρα τα όποίΌ
μοϋ Ιπροξένησαν ζωηράν εντύπωσιν.
"Ημην όμως άπησχολημΊνος μέ άλ¬
λας σ&δϊράς εργασίας μου καί δέν
μοΰ εμενε κα;ρδς διά νά άσχοληιθώ
μέ τέ ζήτημα τούτο. Εσχάτως εν?
έκ των διαπρεπών συναδέλφων μου,
ό κ. Ντιούν έγραψεν ενα βιβλίον
διά νά υποστηρίξη ότι τα δνειρα
I-
χουν προφητικήν δύναμιν. Τότ« άπε-
φάσ'.σα^νά έξακρ'.βώσω εάν αί Οεω-
ρίς?ι αυται ηδύναντο νά εχ«υν επι¬
στημονικήν βαρύτητα.
«Πολλοι άνθρωποι όταν κοιμούν-
ται «λέπουν όνειρα, άλλά ολίγοι τα
ενθυμούνται όταν άφυπνίΐζωντατί. (Μό¬
νον τα χολί» ζωηίάόνειρ·α διατηροϋν-
ται ΐς την μνήμην μας και μ«τά
την άφύπνισίν μΐς.
"Οτανάνέλαβα νά έκτελέσω πει-
ράματ* εθεώρησα απαραίτητον νά
μή χαραμελησω την τελευταίαν ταύ¬
την λεπτομέρειαν. Την στιγμήν χου
επρόκειτο νά κατχκλιθώ, έχοκρνα
μαζύ μου ενα σημειωματάριον. Δέ¬
ον νά^ σάς άναφέρω ότι κοιμούμαι
πολί» έλαφρά, καί ότι, συνηΦως, §ο-
χνώ πολλάς φοράς την νύκτα. !
Καθ* φοράν χοί» ξυχνοΰσα καί τ)υ-
μόμουνα ίνα Ονειρον, άναία τό φώς
καί έγραφα είς τδ σημειωματάριόν
«ου κάρτας μικροτέρας λεχτομερ*!-
ας τού όνείρου χοίι ΐϊχιχ ιδή.
Τα άϊϊθτιεΧέβμαμτα
Τα πειράματά μου χαρετάθησχν
επι ενα μήνα. Την -ρώτην νύκτα δέν
κατώρθίύσα νά έχιτύχω ίν,ανοποιητ!-
κβ άποτίλέσματα, άλλά την δευτέ¬
ραν νύκτα έγέμισα πέντε σελίδας
τού σημείωματίρίου μου "διότι η-
θέλησα νά γράψω καί τάς λεπτομε¬
ρείας εκείνας, αί οποίαι έκ πρώτης
όψεω; φαίνοντο": τελείως άσημαντοι.
«Έπανέλαδα^ τάς προσπαθείας
μου ταύτας καί τίς έποαένας νύ-
κτας, άλλά βίς τδ τέλος τοϋ μηνός
ηναγκάσθην νά* σταματήσω διότι ή
Τ
Ό Ντώγκλας Φαίρμπανς, ό νεώτερος, μετά τής μνηστής τού, Τζοαν
ουφορδ, είς μίαν σκηνήν γάμου επί τής όθόνης τού κινηματογράφοΐ'. 1
εϋκαιρία διά πρόδαν, χάριν τοΰ Ιοικοϋ τού γάμον.
είχεν έξαντλήσει μέχρι σημείου έχι-'
κινδύνου. Τα ολίγα ταύτα πειράμα-
τα ήσαν άρεκτά διά νά μέ πείσουν
ότι τα όνειρα εχουν πράγματΐ-προφη-
τΐκήν δύναμιν.
Κατά την γνώμην τοΰ κ. Μπραίϋ
τα όνειρα συνήθως δέν έπαληθεύ-
ουν άμέσως. Συνήθως ταυτα πραγ-
ματοποίθύνται την επομένην ημέραν,
άλλά δέν είναι δύσκολον νά έπαλη-
θεύσουν καί μετά -παρέλευσιν τριών
καί τεσσάρων έβδομάδων. Ό κ.
Μπραίυ ίυπίστωσεν, ότι τα όνεΐ-
ρά τού επηλήθευσαν την επομένην
ημέραν, ενα δέ αλλο μετά ενα μή¬
να.
Ό Άγγλος έπιστήμων άναφέρει
δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα
δνείρων τού ποί» έχηλήθευσαν.
Είς την πρώτην περίπτωσιν εί-
είς τδν δπνον τού ότι Ιστέκετο
είς έ*να δρόμον τοϋ Λονδίνον. Την
στιγμήν εκείνην ή κίνησις των όχη-
μάτων ήτο ζωηροτάτη καί ό άστυ-
φύλ?ξ τώ νόδών προσεπάθει νά κα¬
νονίση την κυκλοφορίαν. Ό κ.
Μπραίϋ, είς τδν δπνον τού, διέσχισδ,
τδν δρόμον διά νά φθάση είς τδ άπέ-
ναντι πεζοδρ-όμιον, άλλά έξαφνα,
ένω εβάδιζεν είδεν Ινα αυτοκίνητον
ποίι ήρχετο χρδς τδ μέρος τού. Ό
κ. Μχραίϋ έπεσεν είς τδν δρόμον,
άλλ' έσηκώθη χωρίς νά ΐΓάφβ τί-
ποτε σοβαρόν.
"ϊστερα άπδ Ινα μήνα ό Άγγλος
επιστήμων ευρίσκετο είς την όδδν
Βασιλι'φτης Βικτωρίας καί προσε¬
πάθει νά φθάστ) είς τδ πεζοδρόμιον.
Αιφνιδίως είς τδ μέσον τού δρόμου
έθυμήθηκε τδ όνειρον τού και την ι¬
δίαν στιγμήν, Ινα αυτοκίνητον, τδ ο¬
ποίον δέν είχεν προσέξει τδν ώθησεν
αποτόμως καί τδν έκαμε νά πέση.
Εΰτυχώς τδ αυτοκίνητον έσταμάτη-
σε εγκαίρως καί τοιουτοτρόπως, ό
κ. Μπραίϋ κατώρθωσε νά σωθή.
Είς την δευτέραν περίπτωσιν εί¬
δεν ότι ευρίσκετο είς μίαν αΰλήν
κα· ότι έκράτει Ινα περιλαίμιον
σκύλλου, τδ οποίον είχεν τπταη
όπάς. Ό χ. Μπραίϋ έγραψεν είς]
σημειωματάριό τοο τδ όνειρον
το, χαρ" όλον ότι τοϋ εφάνη τί
ως ασήμαντον. "Ολίγας ημέρας
τόχΐν, τδ όνειρον έπηλήθευσί
όλην την Ί?^. Ό *. Μ
επήγε χρδς έπκτκεψιν ενός παλ'»
φίλου τού, τδν οποίον είχε '^
καιρδν να συναντήστβ. Καθως &
διζεν ευρήκεν Ινα χεριλαίαι^
τέσσαρας άκριίώς δπάς. Το είΐ*
σε καί έξηκολούθησε τδν δρο^ον ;|
Τδ σπίτι τού φίλου τού είχεν ε^
χώρον αύλήν. Ό /Αγγλος ««Λ
μων όταν έστάθη Ικεί μέ τδ ^?!
δά δίν
«Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΟΧΟ»|
ΕΧ ΕΤ Ε
Τ
Πιτυρίδα, "Γ* Ι
γοΰραν η τριΧ»·|
φάγον στό χξτ
φάλι,ί.βλλ"*"
(ηδερμικήν
Θησιν;
-Είσθε
ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ ^
δπερ είναι τό μόνον φαρμα*0^ ^
οποίον δέν άποτυγχάνει απο τον
θεραπενη πάσας τάς ανα> «α
Δέν περιέχει οίνόπνευμα.
έθεραπεύθησαν. Πλείστοΐ( -■ ^
σαν την κόμην των. Διατί οΧιΛ,
σείς; Γράψατέ μου ή ε»01
ιιε. Τιμή τριάλης 16 ουγ.
8 ούγγ. $2.00. ΛΛ_
Ν. Ό. ΡΑΚΑ0Ο5
Έφευρέτης καί κ
230 ν. 28111 81.,
Ρηοηε: Ι.αοί&'ν"·"-ν
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΓ^-
λείται καί παρά τφ μεγαλΦ
ταστήματι:
Ρΐεΐά αηα
ΟΑΜΑΝΟ3 ΙΜΡΟΚΤΙΝΟ Οθ·|
ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΚΑΙΙΣΠΑΝΙΑΝ ΠΡΟΊΌΝΤΟΝ
ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ „
12 ΜΟΝΗΟΕ 8Τ., ΝΕτΥ Υβ«Κ. Ν. Τ'Ι
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤ1Ι ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΑΙΜ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΙΞ3_2Γ__.Ι
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαικαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις # τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Συντάγματος.
Αί ^ Δεκατρεϊς άρχικαΐ ( Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμον κατά τής Αγ¬
γλίας. 'ΕξέλιξΓς καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβρααμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδοία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί μβ-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν Λρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τ6
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοϋ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. Π α
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (ηυοΐα ίπΊπιίβΓαηΙχ).
Π ροτιμητέοι άναλογίας Μετανά¬
σται (αιιοΐβ ρΓείθΓΓβά ΐπΐΓηΙ-
3Γ3ηΙδ). Μετανάσται έκτος άνα-
Ι.ογίας (ηοπ-αυοία ΐηιΐηΪ8Γ3ηΐ8)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ο,ιιοΐα).
ΟΙ μή μετανάρται δέν ΰπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις δτά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ήνωιιϊνας Πολιτείας, με-
τανάστας καΐ μή. Έξέ'τασις μετα¬
ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες εΙς_ τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίοη νεΙβΓΗΠδ).
Ποόσκληστς μεταναστών έκτός ά¬
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα¬
νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
ί>ώοαν έν τώ εξωτερικώ. Αίτησις
τρός τόν Γενικόν Έποπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ϊ δδειαι έ'πιστροςρής.
Π ώς Ικδίδονται τα Πισταποιητι-
κά 'Επιστροςρής. Πόλεις ! μέρη
δπου έδρεύουν Μεταναστευτικαϊ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοΰ Μεταναστευτικοϋ Νόμου.
Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδδν, Μεξικ.όν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι της
Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχύει δια
τοΰς ζητήσαντας ^άπαλλαγήν άπό
τής στραττωτικής υποχρεώσεως κα-
τ άτδν πόλεμον. Δικαστήρια Πο¬
λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε-
ως καί πρωτα ϊγγραφα. Πιστοποι-
ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τδ οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά¬
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και συμβουλών.
'Λναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
Ιέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα
στήριον. "Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι
τογράφησις Γυναχκών. 'Εξαιρετική
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναΰται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου^ Ναΰται έμπορικών πλοίων
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον
τα Άμερικανοϋ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιοϋτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίΛτων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρω.ττ>?"? «αί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
και Ελληνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντησεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Λρωτησεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βερνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειών. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κιν
βερνησιν. Έρωτήσεις καΐ άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμον καί πόλεων, κλπ.
ΡΤθνΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.-. Εκδοσις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντας έν τω έξω-
τερικφ. Π ροαπαιτούμεναι διατυ¬
πώσεις.
?ΠοΛ^Ι!!»κ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΠΈΙΑΙ.—'Εκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουογικόν Συμβούλιον. Νομοθετι-
η ^^8^ κα1 Γί
Λητττ α^ολ^80^ κα1 Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρέσσου.
Δικαστικη Έξουσία. Ανώτατον Δι
καστηριον (5υρΓεπιβ ΟοιιγΙ οί
Λβ υηίίθά- 8ΐ3ΐε5) καί διάφορα
δλλα Οιιοσπονδιακά Δικαστήρια
Α ΠΩ2 ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.- Νομο-
θετικη αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουσια. 'Εκτελεστική Έξουσία.
Κυβερνητης (ΟονβΓΠθΓ) καΐ σύμ-
βουλοι αντοϋ. Δικαστική έξουσίο
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή
ριον (5ΐ3ΐβ δυρΓβΓπβ ΟοιΐΓΐ·)
καί κατωτέρα οικαστήρια. Κομη-
τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ"-
νων Πολιτειών (ΈλληνιστΙ και
Αγγλιστί).
ν^ΤΗ-ΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ αναφερομεναι είς τό Σύν-
τ,αγμα καί την Όμοσπονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν (ΈλληνιστΙ καί Άγγλι-
στι).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΡΕΑΟ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ.
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε χαθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΡΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν/ΕβΤ 2βΤΗ 8Τ., ΝΕΥν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡιΌΔΗ ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΠΙΙΑΤΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΕ»!.- ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΑΓΓΑΟ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΟΣ.
Τα όνειρα τα όποία 6λέτομ«ν είς
τδν ύπνον μας είναι πράγματι χρο-
φητικά. Τδ χρόδλημα τούτο μολονό¬
τι συνεζητήθη κατ' επανάληψιν δέν
εχει έν τούτοις λυθή οριστικώς. Ύ-
πάρχουν πλείσται δσαι περιπτώσεις
κατά τάς οποίας επηλήθευσαν τα
όνειρα, παρόμοια δέ παρ^αδείγματα
άναφέρονται καί ύπδ τής Άγιας
Γραφής καί άλλων ίστορικών πη-
γών. Έξ άλλου και κατά την τελευ¬
ταίαν τραγικήν κατά??8>σιν^ τοίϊ
«Πανελλήνιον» π&λλοί έδεδαίωσαν
Οτι εσώθησαν χάρις είς Ινα ζωηρό-
τατον όνειρον τδ οποίον τοΰς χροει-
δοπθίησεν περΐ τής επομένης κατα-
στροφής. Έν τούτοις, όλαι αί συμ-
χτώσεις αυταί δέν είναι αρκεταί διά
νά αίς πείσουν περί ποοφητικών δυ-
νάμεων των όνείρων. Τα παραδείγ-
μάτα τ;ιΰτα είναι ίσως άξια μεγά-
λης προσοχτς, δέν είναι όμως δονα-
τδν νά τα παραδεχθώμεν άναμφισδή-
τητα γεγονότα, έφόσον ταύτα δέν
εχουν χπόδειχθή επιστημονικώς.
Τδ μυστήριον των όνείρων άπα-
σχολεί πολλους έρευνητάς τής α¬
ληθείας. Μετ&ςύ τούτων είναι καί
ό κ. Γκόΰρυ Μπραίϋ όστις εσχάτως,
με σοβαρόν κίνδυνον τής ύγείας τού,
πειράματα εξετέλεσεν ειδικώς επί
τοΰ ένϊιαφέροντος τούτου ζητήμα-
ς
Δέον νά —τμειωθη ότι ό ρ
είναι άπο τούς άνθρώπους οί όποίοι
καταγίνονται είς την μετϊφυσικήν
ή είς τάς πνει>μαικάς θεωρίας. Άπ'
εναντίας είναι πρακτικώτατος έπι-
στήμ.ων καί μέλος τής Φυσιολογι-
κής Έταιρ·είας τού Λονδίνου.
Τα >πειράμ»τ«
Ό κ. Μπραίδ δέν επίστευεν είς
τα ονεφα, τελευταίως όμως ωρισμέ¬
ναι «υμπτώσεις τ6ν Ικαμαν νά άνα-
θεωρήστ) τάς ΐδέας τού. Είς τοΰς
δηυ.οσιογράφους οί όποΐοι τδν επεσκέ¬
φθησαν, ό "Αγγλος έπι·στήυ.ων έπρο-
θυμοποιηθη νά δηλώστ/ τα εξής:
'ΕΟυσίασα το μ«γαλήτερον μέρος
τής ζωής μου είς την έρευναν τής
αληθείας. Αί κζινοφανείς θεωρίαι
ουδέποτε μέ συγκινούν. Διά νά παρα¬
δεχθώ κατι ώς πραγματικόν πρέ-
πει νά πεκτθώ, ότι ίεν χρόκειται
περΐ φαντα«τιοπληξίας. Προ καιρού
είχα ιδή μερικά όνειρα τα όποίΌ
μοϋ Ιπροξένησαν ζωηράν εντύπωσιν.
"Ημην όμως άπησχολημΊνος μέ άλ¬
λας σ&δϊράς εργασίας μου καί δέν
μοΰ εμενε κα;ρδς διά νά άσχοληιθώ
μέ τέ ζήτημα τούτο. Εσχάτως εν?
έκ των διαπρεπών συναδέλφων μου,
ό κ. Ντιούν έγραψεν ενα βιβλίον
διά νά υποστηρίξη ότι τα δνειρα
I-
χουν προφητικήν δύναμιν. Τότ« άπε-
φάσ'.σα^νά έξακρ'.βώσω εάν αί Οεω-
ρίς?ι αυται ηδύναντο νά εχ«υν επι¬
στημονικήν βαρύτητα.
«Πολλοι άνθρωποι όταν κοιμούν-
ται «λέπουν όνειρα, άλλά ολίγοι τα
ενθυμούνται όταν άφυπνίΐζωντατί. (Μό¬
νον τα χολί» ζωηίάόνειρ·α διατηροϋν-
ται ΐς την μνήμην μας και μ«τά
την άφύπνισίν μΐς.
"Οτανάνέλαβα νά έκτελέσω πει-
ράματ* εθεώρησα απαραίτητον νά
μή χαραμελησω την τελευταίαν ταύ¬
την λεπτομέρειαν. Την στιγμήν χου
επρόκειτο νά κατχκλιθώ, έχοκρνα
μαζύ μου ενα σημειωματάριον. Δέ¬
ον νά^ σάς άναφέρω ότι κοιμούμαι
πολί» έλαφρά, καί ότι, συνηΦως, §ο-
χνώ πολλάς φοράς την νύκτα. !
Καθ* φοράν χοί» ξυχνοΰσα καί τ)υ-
μόμουνα ίνα Ονειρον, άναία τό φώς
καί έγραφα είς τδ σημειωματάριόν
«ου κάρτας μικροτέρας λεχτομερ*!-
ας τού όνείρου χοίι ΐϊχιχ ιδή.
Τα άϊϊθτιεΧέβμαμτα
Τα πειράματά μου χαρετάθησχν
επι ενα μήνα. Την -ρώτην νύκτα δέν
κατώρθίύσα νά έχιτύχω ίν,ανοποιητ!-
κβ άποτίλέσματα, άλλά την δευτέ¬
ραν νύκτα έγέμισα πέντε σελίδας
τού σημείωματίρίου μου "διότι η-
θέλησα νά γράψω καί τάς λεπτομε¬
ρείας εκείνας, αί οποίαι έκ πρώτης
όψεω; φαίνοντο": τελείως άσημαντοι.
«Έπανέλαδα^ τάς προσπαθείας
μου ταύτας καί τίς έποαένας νύ-
κτας, άλλά βίς τδ τέλος τοϋ μηνός
ηναγκάσθην νά* σταματήσω διότι ή
Τ
Ό Ντώγκλας Φαίρμπανς, ό νεώτερος, μετά τής μνηστής τού, Τζοαν
ουφορδ, είς μίαν σκηνήν γάμου επί τής όθόνης τού κινηματογράφοΐ'. 1
εϋκαιρία διά πρόδαν, χάριν τοΰ Ιοικοϋ τού γάμον.
είχεν έξαντλήσει μέχρι σημείου έχι-'
κινδύνου. Τα ολίγα ταύτα πειράμα-
τα ήσαν άρεκτά διά νά μέ πείσουν
ότι τα όνειρα εχουν πράγματΐ-προφη-
τΐκήν δύναμιν.
Κατά την γνώμην τοΰ κ. Μπραίϋ
τα όνειρα συνήθως δέν έπαληθεύ-
ουν άμέσως. Συνήθως ταυτα πραγ-
ματοποίθύνται την επομένην ημέραν,
άλλά δέν είναι δύσκολον νά έπαλη-
θεύσουν καί μετά -παρέλευσιν τριών
καί τεσσάρων έβδομάδων. Ό κ.
Μπραίυ ίυπίστωσεν, ότι τα όνεΐ-
ρά τού επηλήθευσαν την επομένην
ημέραν, ενα δέ αλλο μετά ενα μή¬
να.
Ό Άγγλος έπιστήμων άναφέρει
δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα
δνείρων τού ποί» έχηλήθευσαν.
Είς την πρώτην περίπτωσιν εί-
είς τδν δπνον τού ότι Ιστέκετο
είς έ*να δρόμον τοϋ Λονδίνον. Την
στιγμήν εκείνην ή κίνησις των όχη-
μάτων ήτο ζωηροτάτη καί ό άστυ-
φύλ?ξ τώ νόδών προσεπάθει νά κα¬
νονίση την κυκλοφορίαν. Ό κ.
Μπραίϋ, είς τδν δπνον τού, διέσχισδ,
τδν δρόμον διά νά φθάση είς τδ άπέ-
ναντι πεζοδρ-όμιον, άλλά έξαφνα,
ένω εβάδιζεν είδεν Ινα αυτοκίνητον
ποίι ήρχετο χρδς τδ μέρος τού. Ό
κ. Μχραίϋ έπεσεν είς τδν δρόμον,
άλλ' έσηκώθη χωρίς νά ΐΓάφβ τί-
ποτε σοβαρόν.
"ϊστερα άπδ Ινα μήνα ό Άγγλος
επιστήμων ευρίσκετο είς την όδδν
Βασιλι'φτης Βικτωρίας καί προσε¬
πάθει νά φθάστ) είς τδ πεζοδρόμιον.
Αιφνιδίως είς τδ μέσον τού δρόμου
έθυμήθηκε τδ όνειρον τού και την ι¬
δίαν στιγμήν, Ινα αυτοκίνητον, τδ ο¬
ποίον δέν είχεν προσέξει τδν ώθησεν
αποτόμως καί τδν έκαμε νά πέση.
Εΰτυχώς τδ αυτοκίνητον έσταμάτη-
σε εγκαίρως καί τοιουτοτρόπως, ό
κ. Μπραίϋ κατώρθωσε νά σωθή.
Είς την δευτέραν περίπτωσιν εί¬
δεν ότι ευρίσκετο είς μίαν αΰλήν
κα· ότι έκράτει Ινα περιλαίμιον
σκύλλου, τδ οποίον είχεν τπταη
όπάς. Ό χ. Μπραίϋ έγραψεν είς]
σημειωματάριό τοο τδ όνειρον
το, χαρ" όλον ότι τοϋ εφάνη τί
ως ασήμαντον. "Ολίγας ημέρας
τόχΐν, τδ όνειρον έπηλήθευσί
όλην την Ί?^. Ό *. Μ
επήγε χρδς έπκτκεψιν ενός παλ'»
φίλου τού, τδν οποίον είχε '^
καιρδν να συναντήστβ. Καθως &
διζεν ευρήκεν Ινα χεριλαίαι^
τέσσαρας άκριίώς δπάς. Το είΐ*
σε καί έξηκολούθησε τδν δρο^ον ;|
Τδ σπίτι τού φίλου τού είχεν ε^
χώρον αύλήν. Ό /Αγγλος ««Λ
μων όταν έστάθη Ικεί μέ τδ ^?!
δά δίν
«Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΟΧΟ»|
ΕΧ ΕΤ Ε
Τ
Πιτυρίδα, "Γ* Ι
γοΰραν η τριΧ»·|
φάγον στό χξτ
φάλι,ί.βλλ"*"
(ηδερμικήν
Θησιν;
-Είσθε
ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ ^
δπερ είναι τό μόνον φαρμα*0^ ^
οποίον δέν άποτυγχάνει απο τον
θεραπενη πάσας τάς ανα> «α
Δέν περιέχει οίνόπνευμα.
έθεραπεύθησαν. Πλείστοΐ( -■ ^
σαν την κόμην των. Διατί οΧιΛ,
σείς; Γράψατέ μου ή ε»01
ιιε. Τιμή τριάλης 16 ουγ.
8 ούγγ. $2.00. ΛΛ_
Ν. Ό. ΡΑΚΑ0Ο5
Έφευρέτης καί κ
230 ν. 28111 81.,
Ρηοηε: Ι.αοί&'ν"·"-ν
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΓ^-
λείται καί παρά τφ μεγαλΦ
ταστήματι:
Ρΐεΐά αηα
ΟΑΜΑΝΟ3 ΙΜΡΟΚΤΙΝΟ Οθ·|
ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΚΑΙΙΣΠΑΝΙΑΝ ΠΡΟΊΌΝΤΟΝ
ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ „
12 ΜΟΝΗΟΕ 8Τ., ΝΕτΥ Υβ«Κ. Ν. Τ'Ι
ΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 2β ΑΠΡΙΛΙΟΥ,. 1929. -:
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΡΕΝΕ ΜΙΓΚΙΕ
Ο ΓΐνρΓΟΣ Τθν
',ργος αοτος, μεσα στις
διάϊες τής Φράνς Κοντέ, Ινας
Ιριχο; έρειχωμένος χυργος, ρυθμοϋ
ΐβιχοΰ, τρομερδς την δψη, χού γι'
όν ή λαϊχή φαντασία εχλασε Ινα
«μο ίττορίες χά; ήταν χειά γνω-
|ός μέ τό ονομα: Πυργος τοΰ δια-
,Οΰ.
Ιϋτήν χεριοχή αύτοΰ τοΰ Πύργου,
ντά στήν οχτη ενός χοταμοΰ, δρι-
ότανε καί Ινα σχίτι χού έξ αίτίας
Πύργου έμενε άκατοίχητο.
[Σ' αύτη την άγρία χατάστασι δρι-
ώτΐνε αΰτό τδ κτημα, δταν κάχοι-
οί-Αθγενειάρχης Μχερνιέ τδ άγό-
:σε ·Ααί ήλθε νά έγκατασταθη. Τδ
ίτι τό χερΐχοιήθηκε καί τδ φρε-
ομχογιάτισε, άλλά τόν χόργο τόν
ησε δχως ήτανε.
Ό χ. Μχερνιέ είχε τρία χαιδιά.
ίνα 7.οριτσά·/.ι δέχα χρονών καί 2
ί&ρια, ττοί» τδ μεγαλήτερο ήτανε δέ
ίτετσάρων χρονών. Τό λέγανε Φί·
„,„,,*...^-.-, .._. σκι-σμένος.
Ή μητερα τού ετρεμε διαρκώς,
αύτό τό χα'.δί. Ό χατέρας τού δ-
ις γελοόσε. Παληος χολεμιστής
ΐός, έ'δλεχε στδ αϊμ ατοΰ Φίλιχχα
ες τις ΐδιότητες τοϋ μέλλοντος ή-
>α, χι' εχειτα, νά χοΰμε την άλή-
:α, ό Φίλιχχας μ' δλες τίς κα-
►κεφαλιές τοο είχε μεγάλη χαρδιά·
ίνα άχόγε·ομα ό κ. Μχερν.έ εχρεχε
ι λείψη μέ την γυναίχά τού δυο
(είς ωρες. θά χήγαιναν στή γειτο-
χή χόλι χαί θά γόριζαν δραδάκι.
;έ?βηχε λοιχδν νά άχασχολήστ)
χαιδιά γιά νά μή κάμουν τίχοτε
άταξίες, νά χροσκαλέστ) τα χαιδιά
τοΰ γείκνά τοος κυρίον Ζιράρ καί
νά τούς στρώση Ινα χλσλΐιο τραχέ-
;«.
—Είναι τό μένον μέσον είχί στή
γυναΐν,ά τοο, γ'.ά ν ά μή κάμουν καμ¬
μιά τρέλλα.
Έτσι εφυγϊν ητ^χοι.
Τα χαιϊιά κατενθουτΐϊίμένα μέ
την χορεία το^ς κάβησαν στό τραχέ-
ζι.
Μιά ήλικιωμένη 6χηρέτρια, ή κο-
ρά Παναγιώτα τούς <τερδίριζε Ινα σωρό λειχοϋδιές. —Βρέ χθίΐίίά, φώναξε ό Φίλίχ- χας, Οέλετε κρασί; Τό γλέντι εΐχε χειά άνάψει. —Ναΐ! ναί! κρασί φέρε μας... Μά ή κι>ρά Ποτ/αγιώτα κοόντ,'τε
άρνητικά το κεφάλι της.
—Τα χαιδιά 5έν χίνουν κρασί εί-
χε.
Ό Φίλ'.χχας χτ^τεη<τε θυμωμένα τό χέρι τού <ττό τραχέζι. —Έγώ σοΰ λέω, Παναγιώττ1, χώς θΐλω νά μας φέργις ενα μχονκά- λι κρασί·.. άλλοιώς. Αυτό τό «άλλοιώς» ητανε μιά φο- ίέρα αέ 2ιστ>:οψ.ένη ση;ιαΐτία. Δη-
λαδή χώς ·θά"χε νά κάνη μαζύ τού
η μέ τόν χατέρα τού. Και ή Πανΐ-
γίώτα χοί» δέν ητανε άχό τούς άν-
θρώχους χοΰ άφήνανε τού; λογαρΐα-
σμους άχλήρωτοος στάθηκε σου.φρω-
μένη.
"Ητανε μιά γυναικάρα σαράντα
χρονών. Τό κεφάλι της χελώριο,
μχρούντζινο στό χρώμα κιί αρύο
στήν εκφρατι, Ιμοιαζβ μέ κεφάλι κά-
οο τχανοΰ γίγαντα. Τα μχράτσα της
ητανε χοντρά σαν δέντρα. Ψηλή
καί χοντρή. Αύτη τή «ττιγμή μβλι-
στα φαΐνότανε χώς δέν χωράτευε.
Ό Φίλ'.χχας, άφοΰ ϊ}?'·^ μιά μα-
τιά, στον τρομερό άντίχΐλο σκέφθη-
κε χεΐο φρόνιμα νά μή τα βάλη άχ'
εύθείας μαζύ της.
—θά τό χώ στον μχαμχά!
—Πές το! είχε μέ εΐρωνεία! Κι'
έφυγε άχ' την -Αθϋζίνα!
Τί ξεροκέφαλες χοΰ είναι αύτές
οί χοντρογοναίκες! εκανε ό Φίλιχ-
χας μέ ή^μό. Μάς χάλασε τό κέφι.
—ΕΒες έκεί τή σαχλή! Πρόσθε-
σε ενα άχό τα χαιδιά τού Ζιράρ.
—ΤΊ ώραΐα χοί> θά"ταν νίίχαμε
κρασί! θά γλεντοόσαμ,ε σαν τούς
μεγάλους- Είχε εν' άλλο.
—Καί δμως μποροΰμε νάχουμε
κρασί κι' άχ' τό καλλίτερο μάλι-
στα, φτάνε! ναχατε κοοράγιο σάν
κι' έμένα!
—Πώς! χώς! Φώνιξαν δλα
τα ·χα:δίά.
—Δέν ε'σςτ—ε σείς γιά τέτοΐες
έχιχειρήσεις! είχε τκεφτικος ό Φί-
λιχχας.
—Μοϋ φαίνεται χώς μετάνοιω-
σες, έκαμε ό μεγαλήτερίς των Ζι¬
ράρ καί βρίσν.εις ά?ο?μή έμάς. Δο-
■λίμασε αν 'θέλης καί τ)ά ΐδοϋμε χοι-
Ό κ. Τζέσσε Λάσκι·, άστήο τοϋ
κινηματογοάφου, ιμετά τής συζύ-
γου τού επί τοϋ ΰπερατχεανείου
«Παρίσιοι», δταν τό τελευταίον
προσήραξεν έγγύς τοϋ Μπροΰκλυν
δς είναι χε;δ γενναίος!
—Ναί! Ναί! φώναξε ή Μαρίκα.
—Σιγά! εκανε ό Φίλιχχας. Μην
χάνετε φασαρίες καί μάς καταλά-
κε φρς μ
61!) ή Παναγιώτα τί θά κάνοομε.
Λθϊχόν! Άφοΰ δέν μάς δίνει κρασί
Πύ ΰ Δδόλ
^'-^^'ΐΐί. Οιε^δικοασα, τ.4»πβωτεί;α είς ενα διαγ,ιρν«ΐμάν.
α 'Υόρχη. τΙ&Τνη ή όποΤα θά ν.κήστ, είς,τόν διαγωνισμόν «α
λάβη τόν τίτλον «Βασίλισσα των Μοντέλων>.
Σαν κερ-τανός εχεσε ή χρόταση
τοϋ Φίλΐχχα. Γίατί άν καί ή φήμη
τοΰ χαλτΐΰ αύτοΰ χύργοο, ώς στο:-
χειωμένοϋ, είχεν άρχίσει νά σδύνη,
δμως χάντα ή έρημΐά τοο καί ή ά-
γριότης τοϋ δμως εφερνε μ:ά άνατρι-
χίλα. καί χρο χάντων στά χαιδιά.
"Ετσι εχεσε μ'.ά θανάσιμη σιωχη
στήν χρόταση τοΰ Φίλ'.χχα.
—Μμμμ! Βλέχω χώς τα χρεια-
στήχατε, φίλοι μου, τώρα! Δέν σας
το είχα χώς δέν εϊσα-ττε σεΐς γιά τέ-
τοιες δοαλειές:
—"Οχι δα! Είχεν ό μεγαλήτερος
Ζιράρ. Έγώ είμαι χρσθ^μος. Κι' αν
οί άλλοι φοδοΰνται, χάμε οί δοό μας.
—Έγώ χάω καί μόνος μοϋ, εκα¬
νε ό Φίλιχχας. Πάρτε μίαν αχόφα-
ση νά ξέρω.
—θέλω ναρθω και γώ μ:ζύ σας
είχε κουνώντας τίς ξανθές μχου-
κλίτσες της ή Μαρίκα-
—Κ·.' έγώ, κι' έγώ, φώναζαν δλα
, τα χαΐϊιά, μέ την σ-ειρά το'ος, και
χθύ ή άχόφαση τής Μαρίας τούς έδί-
νε κουράγιο.
—Όραία! είχεν ό Άλέκος θρι-
αμίευτικά. Τώρΐ χρε'.άζεταΐ χροσο-
'*■<<* « Πανα- 'α ίνα χ,αί ?ά χάρις κ?οφβ ενα κερ: καί Ή Δνίς Μάριλυν Μόργν.αν, 17 έτών, έκ Δυτικών Ίνδιών, ή τελευταία ίΐρο» σήλυτος τοΰ ομιλούντος κινηματογράφου. σχίρτα. Έιτε'.τα νά μάς ς Πράγματι μέ τίς χΐλλες χροφυ- λάξεις τοϋς κατώρθωσαν νά μή τούς καταλάδη ή ύχηρέτρια καί σέ λίγο ξεγλύστρησεν όλόκληρη ή σϋμμορία των χαιδιών στον χερίφημο Πυργο. Μ-ή/.αν μέσα, άναψοιν το κερΐ καί δρέθηκαν σέ μιά μεγάλη αϊθουσα γεμάτη ξόλα καί χαληά χράγματα· δαρέλια δμως καί μχουκάλια χθυθε- να. —Πάμε νά «ογουμε, εκανε μέ ι μιά φοδισμένη φωνή ό 'Εδουάρδος. Ι Δέν εχει έδώ χρ-ασιά. -—Μχά! θά δροΰμε, είχε μέ χε- χοίθτ,σί ό Φίλιχχας. θά ψάξουμβ καί στά άλλα τα δωμάτια. Πήγαινε μχρδς σέ μιά μεγάλη χόρτα καί τούς ήλθε ρΤγος κα'Θώς την είδαν μχαρωμένη μέ σίδερα καί 'Εχήγαν σΙ μιά αλλη χόρτα· Κι' αυτή ήτατ* χλειδωμένη, γεμάτη άχδ χονδρά καρφιά καί μχάρες σιδερέ- ν:ες. Κι' αύτδς ό Φίλιχχας αΐσθάν- θηκε μιά στενοχώρια. Τδ Οάρρος τού ομως Β έν τόν έγκατέλείψε. Πήοε' Ινα καλό λοστό, τον εχωσε κάτω άχδ τή χαραμάδα τής χόρτας καί μέ δύ- ναμΰ έ'σχρωχνε. Ή κλειδαριά ε- τρΐξε. Τα σκουργιασμένα καρφιά στρίγκληταν καί ή χόρτα ύχεχώρη- σε. 'Ενας ζεστδς άέρας μχή.κε άχο τδ σκοτεινδ άνοιγμοτ, μιά δρώμα μοΰχλας άνυχόφορη. Ό Φίλιχχας χροχώρησε μέ τδ κερί στδ χέρι έν^ οί σύντροφοί τού ετρεμαν. —Μην χάς έκεΐ μέσα φώναξεν ή Μαρία. Μά ό τολμτΙΡθζ άδ«λφός της εύ¬ ρισκε χώς ήταν άρχετά έκτεθείμέ- νος κι' εχρεχε νά μην ύχοχωρήση. Άρχΐσε λοιτδν νά κατεδαίντ] ά- χοφατιστ'.κός τα στενά μαρμάρινα σκαλίά άλλά μόλις εκανε μερικά δήματα Ινα ίυνατδ ρεΰμα άέρα &σδυ- σε τδ κεΐί τού κ,' εμεινε στδ άχαί- σιο σκοτάδι. "Εκανε νά γυρίση έχά- νω μά γλ-^τρττΐε καί ό δυστυχής κα- τρακυλησε άχδ την σκάλα κάτω. Ζαλισμενος, καταχτυχημένος δοκί- μασε νά χροσανατολισθη, μά εδγαλε ξαφνικά μιά δυνατή φωνή. Οί σύντροφοί τού οίκουσαν έναν κίότο. σάν κάτι νάχεσε στδ νερό· Την ίδ·.α στιγμή Ινα χλήθος μαΰρα χουλιά μχήκαν στή σάλα, χτυχών- τας μ' ενα βίχαίσιο τ>03υ>δο τα φτβ-
ρά το.)ί καί χετοόσαν ν*2 γυρω, β>
νω-κάτω, χερνώντας κοντά στά κε-
φάλια των φτωχών χαιδιών.
Ό ' - -
χτος. Πήραν τα χόδία τους μέ
νές καί κλάμματα καί χετάχτηκ«ϊ
δξω -
Την ϊδια <ττιγμή έρχότανε τρεχά τος ό κ. Μχερνιέ. —Μχιμχά! φώναξε ή Μαρίκα φωνή κομμενη. Ό Φίλιχχας εχεαί στβ ύχόγειο! Τρέχα μχαμχά μου! Ό δυσμθ'.ρος χατέρας χού μόλιΐ γύρ'.σε σχίτι τού είδε χώς τα χα·.δι4 είχον φύγεΐ κρυφά άχδ την Παν»· γιώ-τα, φοδή&ηκε χώς ό άνήσυχοί Φίλίχχας θά τα χαρέσυρε σέ καμμιϊ έχίφοδη χεριχέτεια κι' ετρεςε μέ' την ψυχή στδ στόμα στδν Πΰργο τοΰ Διαδόλοο. "Οχι δέδαία χώς εδ&» νέ καμμιά σημασία στούς ΰρύλους} χερΐ φαντασμάτων χαί στοιχειών ά· λά φοδότανε καί χολύ δίκαια την τόλμη τού καί τίς τρέλλες τού. Άρχαξε λοιχδν Ινα φανάρι κί ετρεξε στόν Πύργο. Ή γυναΓκΐ! τού εαεινε σάν χεθααμενη. "Οσο γιά την κυρά Παναγιώτα, χτυχοΰσε τα κεφάλι της χού δέν τοϋ εδωσε λίγο κρασί κι' εταζε σ' δλους τούς ίγιουί κερΐά γ:ά νά ξαναϊδή τα χαιδιά σώα. Έχί τέλους φάνηκε ό κ. Μχερ- νιέ φέρνοντας στόν ώμό τού άναί· σθητον τον Πέτρο· Τό χαιδί ήταν1 δρωμΐσμενο άχδ έναν μαΰρο δοΰρκο χουχε χωθή μέσα στδ ύχόγειο. Άμετως έτρεξαν καί εγίραΊ ξυ- δι και αιθέρα. Τουχυσαν νερδ στδ κεφάλι καί σέ λίγο άνο'.ξε τα μάτια τοο. Ό Φίλιχχας σώθηκε. Είχε χέ- σει σ' Ινα αύλάκΐ 6ρ<ύμόνερα κ' είχί χτυχήσεί άχδ τό γκρέμισμά τού, οχι καί τόσο σοδαρά, άλλ' άρκετά νά ζα:λ'.ίτ)Ϋ; καί ·Αα6ώς είχε νά * "Οσο γιά τα μαϋρα χουλίά, ήα κουκουδάγιες καί νυχτερίδες. Ό κ. Μχερν.έρ άχδ μιά μεριά, ήταν εύχαριστημένος γιατί καται χαράδοξη Τϋχη δόθηκε Ινα κτλδ μ»· θημα στδν ριψοκίνδονο γυιό τού. Άλλά καί στούς άλλους Ικαμβ τή σύστασι ότι δέν εχρεχε νά φοδοΰν· ται καί δτι αύτδ χουκαναν, ν' άφήι· σοον τον ^ύντροφό τοος καί νά φύ· γουν, ήταν ά^γχώρητο. Γιατί άν ούτος δέν τύχαινε νάρθν] γρήγορ-α, ό Φίλιχχας δέν θά γλό- τωνε. Καί κατέληξε μέ αύτά τα λόγιαΐ —Δέν χρέχει, χαιδίά μου, νά εί* σαστε ύχερδολικοί. Οΰτε στήν άν· δρ-εία, ουτε στδ φάοο. Μόνον ς-Μτί στεκεσθε ψύχραιμοι καί λονικοί μχθ» ρείτε νά έχωφεληθήτβ άχο τα χρο- τερήματά σας καί νά γλυτώσετε άχι}
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΡΕΝΕ ΜΙΓΚΙΕ
Ο ΓΐνρΓΟΣ Τθν
',ργος αοτος, μεσα στις
διάϊες τής Φράνς Κοντέ, Ινας
Ιριχο; έρειχωμένος χυργος, ρυθμοϋ
ΐβιχοΰ, τρομερδς την δψη, χού γι'
όν ή λαϊχή φαντασία εχλασε Ινα
«μο ίττορίες χά; ήταν χειά γνω-
|ός μέ τό ονομα: Πυργος τοΰ δια-
,Οΰ.
Ιϋτήν χεριοχή αύτοΰ τοΰ Πύργου,
ντά στήν οχτη ενός χοταμοΰ, δρι-
ότανε καί Ινα σχίτι χού έξ αίτίας
Πύργου έμενε άκατοίχητο.
[Σ' αύτη την άγρία χατάστασι δρι-
ώτΐνε αΰτό τδ κτημα, δταν κάχοι-
οί-Αθγενειάρχης Μχερνιέ τδ άγό-
:σε ·Ααί ήλθε νά έγκατασταθη. Τδ
ίτι τό χερΐχοιήθηκε καί τδ φρε-
ομχογιάτισε, άλλά τόν χόργο τόν
ησε δχως ήτανε.
Ό χ. Μχερνιέ είχε τρία χαιδιά.
ίνα 7.οριτσά·/.ι δέχα χρονών καί 2
ί&ρια, ττοί» τδ μεγαλήτερο ήτανε δέ
ίτετσάρων χρονών. Τό λέγανε Φί·
„,„,,*...^-.-, .._. σκι-σμένος.
Ή μητερα τού ετρεμε διαρκώς,
αύτό τό χα'.δί. Ό χατέρας τού δ-
ις γελοόσε. Παληος χολεμιστής
ΐός, έ'δλεχε στδ αϊμ ατοΰ Φίλιχχα
ες τις ΐδιότητες τοϋ μέλλοντος ή-
>α, χι' εχειτα, νά χοΰμε την άλή-
:α, ό Φίλιχχας μ' δλες τίς κα-
►κεφαλιές τοο είχε μεγάλη χαρδιά·
ίνα άχόγε·ομα ό κ. Μχερν.έ εχρεχε
ι λείψη μέ την γυναίχά τού δυο
(είς ωρες. θά χήγαιναν στή γειτο-
χή χόλι χαί θά γόριζαν δραδάκι.
;έ?βηχε λοιχδν νά άχασχολήστ)
χαιδιά γιά νά μή κάμουν τίχοτε
άταξίες, νά χροσκαλέστ) τα χαιδιά
τοΰ γείκνά τοος κυρίον Ζιράρ καί
νά τούς στρώση Ινα χλσλΐιο τραχέ-
;«.
—Είναι τό μένον μέσον είχί στή
γυναΐν,ά τοο, γ'.ά ν ά μή κάμουν καμ¬
μιά τρέλλα.
Έτσι εφυγϊν ητ^χοι.
Τα χαιϊιά κατενθουτΐϊίμένα μέ
την χορεία το^ς κάβησαν στό τραχέ-
ζι.
Μιά ήλικιωμένη 6χηρέτρια, ή κο-
ρά Παναγιώτα τούς <τερδίριζε Ινα σωρό λειχοϋδιές. —Βρέ χθίΐίίά, φώναξε ό Φίλίχ- χας, Οέλετε κρασί; Τό γλέντι εΐχε χειά άνάψει. —Ναΐ! ναί! κρασί φέρε μας... Μά ή κι>ρά Ποτ/αγιώτα κοόντ,'τε
άρνητικά το κεφάλι της.
—Τα χαιδιά 5έν χίνουν κρασί εί-
χε.
Ό Φίλ'.χχας χτ^τεη<τε θυμωμένα τό χέρι τού <ττό τραχέζι. —Έγώ σοΰ λέω, Παναγιώττ1, χώς θΐλω νά μας φέργις ενα μχονκά- λι κρασί·.. άλλοιώς. Αυτό τό «άλλοιώς» ητανε μιά φο- ίέρα αέ 2ιστ>:οψ.ένη ση;ιαΐτία. Δη-
λαδή χώς ·θά"χε νά κάνη μαζύ τού
η μέ τόν χατέρα τού. Και ή Πανΐ-
γίώτα χοί» δέν ητανε άχό τούς άν-
θρώχους χοΰ άφήνανε τού; λογαρΐα-
σμους άχλήρωτοος στάθηκε σου.φρω-
μένη.
"Ητανε μιά γυναικάρα σαράντα
χρονών. Τό κεφάλι της χελώριο,
μχρούντζινο στό χρώμα κιί αρύο
στήν εκφρατι, Ιμοιαζβ μέ κεφάλι κά-
οο τχανοΰ γίγαντα. Τα μχράτσα της
ητανε χοντρά σαν δέντρα. Ψηλή
καί χοντρή. Αύτη τή «ττιγμή μβλι-
στα φαΐνότανε χώς δέν χωράτευε.
Ό Φίλ'.χχας, άφοΰ ϊ}?'·^ μιά μα-
τιά, στον τρομερό άντίχΐλο σκέφθη-
κε χεΐο φρόνιμα νά μή τα βάλη άχ'
εύθείας μαζύ της.
—θά τό χώ στον μχαμχά!
—Πές το! είχε μέ εΐρωνεία! Κι'
έφυγε άχ' την -Αθϋζίνα!
Τί ξεροκέφαλες χοΰ είναι αύτές
οί χοντρογοναίκες! εκανε ό Φίλιχ-
χας μέ ή^μό. Μάς χάλασε τό κέφι.
—ΕΒες έκεί τή σαχλή! Πρόσθε-
σε ενα άχό τα χαιδιά τού Ζιράρ.
—ΤΊ ώραΐα χοί> θά"ταν νίίχαμε
κρασί! θά γλεντοόσαμ,ε σαν τούς
μεγάλους- Είχε εν' άλλο.
—Καί δμως μποροΰμε νάχουμε
κρασί κι' άχ' τό καλλίτερο μάλι-
στα, φτάνε! ναχατε κοοράγιο σάν
κι' έμένα!
—Πώς! χώς! Φώνιξαν δλα
τα ·χα:δίά.
—Δέν ε'σςτ—ε σείς γιά τέτοΐες
έχιχειρήσεις! είχε τκεφτικος ό Φί-
λιχχας.
—Μοϋ φαίνεται χώς μετάνοιω-
σες, έκαμε ό μεγαλήτερίς των Ζι¬
ράρ καί βρίσν.εις ά?ο?μή έμάς. Δο-
■λίμασε αν 'θέλης καί τ)ά ΐδοϋμε χοι-
Ό κ. Τζέσσε Λάσκι·, άστήο τοϋ
κινηματογοάφου, ιμετά τής συζύ-
γου τού επί τοϋ ΰπερατχεανείου
«Παρίσιοι», δταν τό τελευταίον
προσήραξεν έγγύς τοϋ Μπροΰκλυν
δς είναι χε;δ γενναίος!
—Ναί! Ναί! φώναξε ή Μαρίκα.
—Σιγά! εκανε ό Φίλιχχας. Μην
χάνετε φασαρίες καί μάς καταλά-
κε φρς μ
61!) ή Παναγιώτα τί θά κάνοομε.
Λθϊχόν! Άφοΰ δέν μάς δίνει κρασί
Πύ ΰ Δδόλ
^'-^^'ΐΐί. Οιε^δικοασα, τ.4»πβωτεί;α είς ενα διαγ,ιρν«ΐμάν.
α 'Υόρχη. τΙ&Τνη ή όποΤα θά ν.κήστ, είς,τόν διαγωνισμόν «α
λάβη τόν τίτλον «Βασίλισσα των Μοντέλων>.
Σαν κερ-τανός εχεσε ή χρόταση
τοϋ Φίλΐχχα. Γίατί άν καί ή φήμη
τοΰ χαλτΐΰ αύτοΰ χύργοο, ώς στο:-
χειωμένοϋ, είχεν άρχίσει νά σδύνη,
δμως χάντα ή έρημΐά τοο καί ή ά-
γριότης τοϋ δμως εφερνε μ:ά άνατρι-
χίλα. καί χρο χάντων στά χαιδιά.
"Ετσι εχεσε μ'.ά θανάσιμη σιωχη
στήν χρόταση τοΰ Φίλ'.χχα.
—Μμμμ! Βλέχω χώς τα χρεια-
στήχατε, φίλοι μου, τώρα! Δέν σας
το είχα χώς δέν εϊσα-ττε σεΐς γιά τέ-
τοιες δοαλειές:
—"Οχι δα! Είχεν ό μεγαλήτερος
Ζιράρ. Έγώ είμαι χρσθ^μος. Κι' αν
οί άλλοι φοδοΰνται, χάμε οί δοό μας.
—Έγώ χάω καί μόνος μοϋ, εκα¬
νε ό Φίλιχχας. Πάρτε μίαν αχόφα-
ση νά ξέρω.
—θέλω ναρθω και γώ μ:ζύ σας
είχε κουνώντας τίς ξανθές μχου-
κλίτσες της ή Μαρίκα-
—Κ·.' έγώ, κι' έγώ, φώναζαν δλα
, τα χαΐϊιά, μέ την σ-ειρά το'ος, και
χθύ ή άχόφαση τής Μαρίας τούς έδί-
νε κουράγιο.
—Όραία! είχεν ό Άλέκος θρι-
αμίευτικά. Τώρΐ χρε'.άζεταΐ χροσο-
'*■<<* « Πανα- 'α ίνα χ,αί ?ά χάρις κ?οφβ ενα κερ: καί Ή Δνίς Μάριλυν Μόργν.αν, 17 έτών, έκ Δυτικών Ίνδιών, ή τελευταία ίΐρο» σήλυτος τοΰ ομιλούντος κινηματογράφου. σχίρτα. Έιτε'.τα νά μάς ς Πράγματι μέ τίς χΐλλες χροφυ- λάξεις τοϋς κατώρθωσαν νά μή τούς καταλάδη ή ύχηρέτρια καί σέ λίγο ξεγλύστρησεν όλόκληρη ή σϋμμορία των χαιδιών στον χερίφημο Πυργο. Μ-ή/.αν μέσα, άναψοιν το κερΐ καί δρέθηκαν σέ μιά μεγάλη αϊθουσα γεμάτη ξόλα καί χαληά χράγματα· δαρέλια δμως καί μχουκάλια χθυθε- να. —Πάμε νά «ογουμε, εκανε μέ ι μιά φοδισμένη φωνή ό 'Εδουάρδος. Ι Δέν εχει έδώ χρ-ασιά. -—Μχά! θά δροΰμε, είχε μέ χε- χοίθτ,σί ό Φίλιχχας. θά ψάξουμβ καί στά άλλα τα δωμάτια. Πήγαινε μχρδς σέ μιά μεγάλη χόρτα καί τούς ήλθε ρΤγος κα'Θώς την είδαν μχαρωμένη μέ σίδερα καί 'Εχήγαν σΙ μιά αλλη χόρτα· Κι' αυτή ήτατ* χλειδωμένη, γεμάτη άχδ χονδρά καρφιά καί μχάρες σιδερέ- ν:ες. Κι' αύτδς ό Φίλιχχας αΐσθάν- θηκε μιά στενοχώρια. Τδ Οάρρος τού ομως Β έν τόν έγκατέλείψε. Πήοε' Ινα καλό λοστό, τον εχωσε κάτω άχδ τή χαραμάδα τής χόρτας καί μέ δύ- ναμΰ έ'σχρωχνε. Ή κλειδαριά ε- τρΐξε. Τα σκουργιασμένα καρφιά στρίγκληταν καί ή χόρτα ύχεχώρη- σε. 'Ενας ζεστδς άέρας μχή.κε άχο τδ σκοτεινδ άνοιγμοτ, μιά δρώμα μοΰχλας άνυχόφορη. Ό Φίλιχχας χροχώρησε μέ τδ κερί στδ χέρι έν^ οί σύντροφοί τού ετρεμαν. —Μην χάς έκεΐ μέσα φώναξεν ή Μαρία. Μά ό τολμτΙΡθζ άδ«λφός της εύ¬ ρισκε χώς ήταν άρχετά έκτεθείμέ- νος κι' εχρεχε νά μην ύχοχωρήση. Άρχΐσε λοιτδν νά κατεδαίντ] ά- χοφατιστ'.κός τα στενά μαρμάρινα σκαλίά άλλά μόλις εκανε μερικά δήματα Ινα ίυνατδ ρεΰμα άέρα &σδυ- σε τδ κεΐί τού κ,' εμεινε στδ άχαί- σιο σκοτάδι. "Εκανε νά γυρίση έχά- νω μά γλ-^τρττΐε καί ό δυστυχής κα- τρακυλησε άχδ την σκάλα κάτω. Ζαλισμενος, καταχτυχημένος δοκί- μασε νά χροσανατολισθη, μά εδγαλε ξαφνικά μιά δυνατή φωνή. Οί σύντροφοί τού οίκουσαν έναν κίότο. σάν κάτι νάχεσε στδ νερό· Την ίδ·.α στιγμή Ινα χλήθος μαΰρα χουλιά μχήκαν στή σάλα, χτυχών- τας μ' ενα βίχαίσιο τ>03υ>δο τα φτβ-
ρά το.)ί καί χετοόσαν ν*2 γυρω, β>
νω-κάτω, χερνώντας κοντά στά κε-
φάλια των φτωχών χαιδιών.
Ό ' - -
χτος. Πήραν τα χόδία τους μέ
νές καί κλάμματα καί χετάχτηκ«ϊ
δξω -
Την ϊδια <ττιγμή έρχότανε τρεχά τος ό κ. Μχερνιέ. —Μχιμχά! φώναξε ή Μαρίκα φωνή κομμενη. Ό Φίλιχχας εχεαί στβ ύχόγειο! Τρέχα μχαμχά μου! Ό δυσμθ'.ρος χατέρας χού μόλιΐ γύρ'.σε σχίτι τού είδε χώς τα χα·.δι4 είχον φύγεΐ κρυφά άχδ την Παν»· γιώ-τα, φοδή&ηκε χώς ό άνήσυχοί Φίλίχχας θά τα χαρέσυρε σέ καμμιϊ έχίφοδη χεριχέτεια κι' ετρεςε μέ' την ψυχή στδ στόμα στδν Πΰργο τοΰ Διαδόλοο. "Οχι δέδαία χώς εδ&» νέ καμμιά σημασία στούς ΰρύλους} χερΐ φαντασμάτων χαί στοιχειών ά· λά φοδότανε καί χολύ δίκαια την τόλμη τού καί τίς τρέλλες τού. Άρχαξε λοιχδν Ινα φανάρι κί ετρεξε στόν Πύργο. Ή γυναΓκΐ! τού εαεινε σάν χεθααμενη. "Οσο γιά την κυρά Παναγιώτα, χτυχοΰσε τα κεφάλι της χού δέν τοϋ εδωσε λίγο κρασί κι' εταζε σ' δλους τούς ίγιουί κερΐά γ:ά νά ξαναϊδή τα χαιδιά σώα. Έχί τέλους φάνηκε ό κ. Μχερ- νιέ φέρνοντας στόν ώμό τού άναί· σθητον τον Πέτρο· Τό χαιδί ήταν1 δρωμΐσμενο άχδ έναν μαΰρο δοΰρκο χουχε χωθή μέσα στδ ύχόγειο. Άμετως έτρεξαν καί εγίραΊ ξυ- δι και αιθέρα. Τουχυσαν νερδ στδ κεφάλι καί σέ λίγο άνο'.ξε τα μάτια τοο. Ό Φίλιχχας σώθηκε. Είχε χέ- σει σ' Ινα αύλάκΐ 6ρ<ύμόνερα κ' είχί χτυχήσεί άχδ τό γκρέμισμά τού, οχι καί τόσο σοδαρά, άλλ' άρκετά νά ζα:λ'.ίτ)Ϋ; καί ·Αα6ώς είχε νά * "Οσο γιά τα μαϋρα χουλίά, ήα κουκουδάγιες καί νυχτερίδες. Ό κ. Μχερν.έρ άχδ μιά μεριά, ήταν εύχαριστημένος γιατί καται χαράδοξη Τϋχη δόθηκε Ινα κτλδ μ»· θημα στδν ριψοκίνδονο γυιό τού. Άλλά καί στούς άλλους Ικαμβ τή σύστασι ότι δέν εχρεχε νά φοδοΰν· ται καί δτι αύτδ χουκαναν, ν' άφήι· σοον τον ^ύντροφό τοος καί νά φύ· γουν, ήταν ά^γχώρητο. Γιατί άν ούτος δέν τύχαινε νάρθν] γρήγορ-α, ό Φίλιχχας δέν θά γλό- τωνε. Καί κατέληξε μέ αύτά τα λόγιαΐ —Δέν χρέχει, χαιδίά μου, νά εί* σαστε ύχερδολικοί. Οΰτε στήν άν· δρ-εία, ουτε στδ φάοο. Μόνον ς-Μτί στεκεσθε ψύχραιμοι καί λονικοί μχθ» ρείτε νά έχωφεληθήτβ άχο τα χρο- τερήματά σας καί νά γλυτώσετε άχι}
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929
ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 Απριλίου.— ΤΩΝ
ΒΑΙΩΝ. των έν Κυζίκω 9 μ^"«£ΙΥ·
ΔΕΥΤΕΡΑ, 29 "Απριλίου.—( Μ1Λ.
ΔΕΥΤΕΡΑ. Ίάσωνος, Σωσιπατρου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Λ
■Επί Ελλάδος 1.29 1)40 η δραχμΐ).
•Επί Λανδίνου $4.64*)* *Ι λιρα.
'Επί Παριοίων 8.90 15)160 τό φρ·
■Επί Γερμανίας 28.76 1)ϊ τό μάρκον.
•Επί Ιταλίας δ·28ο ή λιρέτο.
'Εια Σερβίαο 1.76 3)8 τό ηνάρι~.
'Επί Ρουμανία; 0.601)2ο το λέϊ.
'Ε» Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο τι
ΤΡΑΠΕΖΗΣ
205 νΥΕδΤ 33ΒΟ δΤΒΕΕΤ
Λίρ*-. ·
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛ~ΓΥ£
Φράγκα
1 είς την
ΣΥΛΛΠΗΤΗΡΙΟΝ
Τούς έν Ελλάδι γονΐΐς καί ά&λ-
φούς ώς καϊ τούς ενταύθα συγγενεΐς
καί φίλους τοΰ πρό ημερών αποθανόν¬
τος αγαπητόν μου φίλον καί συνε-
ταίρου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡ. ΤΖΑΒΑΡΑ,
συλλυποΰμαι έκ βάθους καρδίας εύχό-
μ*νος αυτοίς την έξ Ύψους παρη-
γορίαν.
Ι. Σ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Νβνν ΥθΓΐί 0117. (19938—2«)
ΕΛΛΗΝίΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ γνναϊκίς καί άνδοβς
όλων τό>ν ήλικιών όπως λάδακπ μέρος
είς κινηαατογ>ραιφικάς ταινίας. 'Βπι-
σχε<ρθήτέ μας είς το δϊιιάίο άπό 11ης π. μ. μέχρις 9ης μ. μ. Νβΐαοπαΐ Ρίΐπι Οο. 131 ΟοιΐΓΐ δι., ΒγοοΜτ-ιι, Ν. Υ. (19942—28—12) Λ&9.Η τ^μήν. , ψ Τηλϊφωνηβαιτε «** ·-* μάβ: ί ΚΙΜ 5ΤΙΤΕ 100 ΡΑΚΚ ΒΟνΥ ΝΕνν υοκκ ατγ (Πλησίον της όδοΡ Μαάΐ9οη>
ΈκδίδΌμβν έΊηταγά; εί; Δραχ·ιβ;
επί δλων των πόλεων τ·,; "Ελλάδος.
είς τα; καλλιτέρας τιμάς της ημίοας.
Τηλέφωνον: ννΌΓτ!» Μ45. ε. Τ.
ΣΥΛΛΥ Π ΚΤΗΡΙΟΝ
Τούς έν "Ελλάδι γονεΐς καί άδΐλ-
φοϋς ώς «αί τούς ενταύθα σιτγγίνεΐς
καί φίλους τοϋ προχθές αποθανόντος
άγαπητρΰ μου φίλου οοαί σνμιπολίτου
ΕΩΡΓΤΟΥ Χ. ΤΖΑΒΑΡΑ; συλλυ-
ποϋμαι έκ βάβους καρδίας, εύχόμ.ενος
αυτοίς την έξ "Υψους παρττγορίαν.
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΜΑΟΥΝΗΣ
Υογϊ
Γ
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
«ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήριον
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΥΥ ΤΟΚΚ
Ρΐιοηβ ΟΠ0ΚΕΚΙΝ6 9142
(10872—Α-10—Μ-10)
Δ-ΡΕΑΝ
ΙΙαΟήματα Άγγλικής. 'Επίσης λΛ; δύ-
νασθε νά γΐνετ» 'Αμίοιχανοι πολίται.
■Εκάστην Δευτέραν 1-5
V-
μ·. Τε¬
τάρτην 8—5 μ. μ. χαΐ Γΐαρασκενίτι
1.80 —11.80 λ. μ. —'Αποταθήτ»: Ρα-
ΗΗο δοηοοΐ Νο. 27. «15 Ε. 4»·1 8ί-,
Ν. Υ. ΓΛ».
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλικής. "Επίσης ηώς
δύνασθε νά γίνετε 'Αμερικανοί πολί¬
ται, Άποταθητε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην.
Εϊηβ δοηοοΐ Νο. 17, οη 4811ι
(ΒεΙ. 81η—911» Ανβ.)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείας παρέ
χά μαβτ'ιματα δωρεάν διαρχούσης τής
Ημέρας είς άνδρας καΐ γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμερι-
<ανοΙ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοϋν »ά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ- ίανται ν' άποταθωσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καί Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 καί 409 ΡιΛΙΐο δοΐαοοΐ !7, αριθ. 215 Ε»8ΐ 4151 51. Πάντες ιροσκαλονντατ όπως προσέλθωσιν. Γ ΚΗΔΕΙΑ Τόν προσφιλή μας υϊόν καί σύζυγον ΔΗΜΗΤ. Χ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΊΟΥ' &ανόντα χθές κη&εύομεν την 29 τρέχ. ημέραν Δευτέραν, καί ώραν 2 μ.μ Ή έκφορά γεννήσεται έκ τοΰ Νεκρο- μ^τϊίου Άποστολοπούλου 308 ν 47ί1ι δι. «ίς τόν Ναόν τοϋ «Άγίου Ελευθερίου», 359 Υ7. 24 Ιΐχ δι. Π αοακαλοΰνται όθεν οί σνγγενεΐς κιαί φίλοι αμως εύαρβστούμενοι προσ¬ έλθουν είς τόν Ναόν καί ππρακολου- Θησουν την έχφοράν Ό Πατήρ, ΧΑΡΑΛ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Ή Σύζυγος, 01ΙΑΗΕΟΤΤΕ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Ή θεία ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (19946—28) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ίϊηίδ1ΐ6Γ8 γουναρι- κών. Άποταθήτε: Βΐαοΐί αιιά ΜϊΙΙθγ, 307—7Μι Ανο., Νβνν ΥογΚ Οΐν. (19890—22—28) τ-ΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρ&ων την έρ- γ ασίαν πσΛτοπωί^είου. ΆΛαιτοΰνται συστάσετς. Άποταθητε: 617 Ε Ανε. Ν. Υ. Οίΐτ. (19941—2«—29) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δ,τως ί ΠΩΛΕΙΤΑΙ δίο- Γ6 είς συγκαταβατικήν τιμήν. Ό ίδιο- κτήτης αναχωρεί διά πατρίδα. Τό μό¬ νον Ελληνικόν τής πόλεως. δη Βοννβΐ. Ββ1νβ<1θΓβ, 111. (19930—27—Μΐ) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ειιηοη Κοοπι η Κβ- 5ΐαιΐΓ3ΐιί καϊ Ηοΐοΐ, είς τιμήν συγ- καταβατικήν. Εύθηνόν ένοκιον, ένοι- κιαστήριον 3 καί 5 ετη. 307 ΟεθΓββ δι., Νεν ΒΓυηκνν-ΐοΙ:, Ν. .Γ. Τηλέ¬ φωνον 6151. (19932—27—3) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον κεί¬ μενον επί τοΰ ΒΓ03άν3γ, μεταξύ 105 καϊ 106 δρόμων. 'Ωραΐυν κατάστη- μα δι' ανοικτόν παράθυρον καί δοά3 ΡοππΙαΐπ, ενοίκιον $250. Άπαιτοϋν- ται $1.000 μετρητά. Άποταθητε: λν. Οηίίϊη, 2752 ΒΓθΕάν/3γ. Τηλέφω¬ νον: Αοβάβπιγ 9771. (19920—20—28) ΔΗΞΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων διενθννσιν τού κ. Κωνσταντίνου ' τζηχριστοδούλου ή (Οι&8. ΛπβΙ) έκ Παγόνιου της Σάαον την άποστείλτι είς τόν αδελφόν Ιοΐιη ΡαραοΐΐΓϊβι, 203 λΥ. Μαίί δί. Οιϊθίΐδθ, 111. (19944—2 ΘΕΡΐΜΩΣ παρακαλ.εϊται ό ζων την διεύθυνσιν τοΰ κ. Π Αναστασίου, έκ Κύπρου, νά τη στείλη είς τόν κ. Λούην ννΤ35ηίη§Ιοη ΚεβΙβυΓβηΙ, Ρ Βοχ 953, Υ6ΪΓΐοη, ν. Υ3., ί, ^1 διός νά γράψη άμέσως. (19928—27—Μ21 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων . Σικάγφ τάς διευθύνσεις τοΰ κ. Ά· γελή Άγγελοπούλου, ή Άγγελόρι έκ τοΰ χωρίου Μάτεσι, Μεγαλ.ο.ιόΙι ως, καί των Άδελφών Κανέλλου, τού ίδίου χωρίου, νά γνωρίση ταΰτ; είς τόν κ. Ν. Ο. ΧβΠ3ΐα5, 5.Ϊ ,Υο 42ηά 81., Ν. Υ. Οίίγ, έπειγόντω;." (19921—26—281 ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ χ.| Παύλου Γ. Ζερβά καί Γεώργιον Σ| Νικολή, διαμενόντων έν Βοστιιηΐ) πέριξ, υπό τοϋ Θείου των, Ζα<|εισ Ζερβά. Ό γνωρίζων παραχαλ είται ■ γράψτι: 4 Γ1 φ ς συμπληρώσονν χ«νρίυούσας θέοιεις είς την Π ερ«>5εύσυ<ταν καϊ την τής Μη¬ τροπόλεως ΰπηρεσΜτν μας, πρός δια¬ ή ύ Κλί ρ νομήν άθ ρ μς, ρς φρούτων Καλιφορνίας ύ λά Οί μή χν φρ φρς άπευθ-είας είς τούς καταναλωτάς. Οί είς την έαγαισίαν ταύτην προσλαμ6α- νόμενοι κερδίξονν ιιεγάλην προμήθει¬ αν. Άποταθήτε καθ1 εκάστην άπό της 4 μέχρι των 6 μ.μ. 'Εκτός τοΰ Σαΰ- 6άτου, 249 ν. 34ί_ δι. (Κοοΐη 701) Ν. Υ. Οΐιν. (19945—28—30) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον κά- μνον καλάς εργασίας, είς κεντρικήν τοποθεσίαν, πόλεως άπεχούσης 20 μί- λια άπό Φιλαδελφείας, άνω των 15.- 000 κατοίκων. Ό ίδιοκτήτης άποσύρε- ται των εργασιών. Άποταθητε προ- Μ Οΐ Κϊ ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος πιλοκα- θαριστής. Μισθός §35 έβδομαδιαίως διά τόν κατάλληλον. Άποταθητε: υηιιεά ΗαΙ Οΐεβηϊηβ, 541 Μβϊπ δί., ΗΒΓΐίθΓά", Οοηπ. (19933—27Μ1) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρίζων την άγ- γλικήν' διά 50^3 ίοιαηΐαϊπ, είς άρι- στοκρατικόν ζαχαροπλαστείον. 'Εργα- σία διαρκής. Όε ί,ιιχο 0αη(1>' δηορ,
ΒΓθθΙίΙοη, Μ355.
(19929—27—29)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ άΛάρτμεν έκ τοι-
ών ώραίων καί τελευταίως άνακαινν
σθέντων δωματίων μέ ίπιρΓον&ΐηίηί.Β
"Ενοίκιον $17 μηνιαίως. 'ΑΛθταθήτε :
305 ΥΥββΓ. 69Οι δί., Ν. Υ. Οϊίν.
(19940—28)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεν έκ τρι-
δί λί άθέ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μηχανικάς νουναρι·κών
άνηρ ή γννή. Άποταθητε: Ρ. δΐΐηο-
πΐαίβ, 245 7γχι Ανβ. (811ΐ' ΡΙοοΓρ
Ν. Υ. αίν. (19923—26—27)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος πολητής
διά την χονδρικήν πώλησιν ' Ελληνι¬
κόν προϊόντων έν Νέα 'Υόρκτι. Άπο¬
ταθήτε προσωπικώς Ιοίιη Αΐοβη αηά
Ο., 65—57 λΥεβΓ, Ηοηδΐοη 51., Ν.
Υ. Οίτν. ________(19915—2-5—27)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιλοκαθαρισττις πεπει¬
ραμένος διά γυναικεία καί άνδρικά
καλοκαιρινό καί χειμωνιά-
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθετε
ιιίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ-
σάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατριόα σας. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
εθΕΙΙΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ Ο)1ΧΕαΕ
850 Ε1^1ιτ;1ι Ανθ. Νβν ΥοΛ
Μεταξύ 27ης καί 28ης οδόν.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκη., διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοϋ κου-
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΝΥ δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
359—81*3 Ανθ., (Γωνία 28ης
Όδοΰ) Νεν ΥογΙι Οϊίν)
ών δωμάτιον, τελείως άνακατνισθέν- [ τικα. Μισθός ίκανοποιητικος κα'ι άρ-
των, μέ ζίστό νερό καί ηλεκτρικόν. | Υ"*, την Κυριακήν^ Διά πληροφορίας
"Ενοίκιον $17 μηνιαίως. Άποταθήτε :' """ «...-_
718 Ε. 12τ1ι δι-, Ν. Υ. αΐν.
(19939—28)
ργ
σωπικώς: Μ3Γ3ΐ£θ5
Υ Ο
η ρ
Κϊχςηβπ
Ρβ.
(19911—25—Μ.1)
Ηαναηϋ,Ι
(Δ. 2ΐ;-3)Ι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ■
διεύθυνσιν τοϋ Γεώργιον Κονρά^η, έχΐ
Ραμνης, Άποκορώνου, Κρήτης, ςΐ
την αποστείλη είς τόν ΆλέΕανδρο»!
ΜακρυγιαΛΛτην, β) ο Αΐρΐιβ Ριιγ Οο.,Ι
150 ΛνββΙ 280α δι., Νεντ ΥοιΚ α!τ.|
(19891—23—26)
ΕΚΤΑΚΤ02 ΕΥΚΑΓΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ δηοε δηϊηε καί Κα-
πελλάτικο είς πολύ συγκαταβατικήν
τιμήν, ένεκα ασθενείας. Άποταθητε:
1931 Κϊη§5 Ηΐβηννβγ, Οογ. Οεεβπ
Ανε., ΒΓοοϋνη, Ν. Υ. (Πάρετε
τό Βη§:ΐιιοη ΐΐΐπβ διιΐονν&ν).
(19906—25—27)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ κουρείον μέ δεκαετές
ένοικιαστήριον, είς καλήν συνοικίαν.
Άποταθητε 11 εως 4 μ. μ. Κ. Γαλα-
νόπουλον, 274 ν. 401η δί., Ν. Υ.
Οΐί> (19907—25—27)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ δηοε ρηβ,
Η3ΐ 01β3ΠΪηβ αηά δηοβ δηϊηε,
δοκιμή απεριορίστου, θά πωληβχί είς
τόν πρώτον αγοραστήν πάιμφθηνα. Ά-
ναχιορώ έκ της Πολιτείας. Γράψατε :
ΑγΙ 8ίιοε Πβρβίπη^, 931 Ρεηη 8ί·,
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν των άδΐλφών Ίωάηον ζα»|
"Ελευθερίου Βουλγαρέλη νά την ώ
στείλη είς τόν αδελφόν αυτών Βαοί·|
λειον Βουλγαρέλη, Οΐνιηρϊϋ Τ1ιβ8ΐΓ(Ι
Μαηεββεια, Ρβ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωριζων τι
διεύβνισιν τοϋ Σταύρον (Στίφ) ~
τερμαράκη η Γραμματιχάχη,
νοντο; κατά τό 1921 είς την
Ηβΐη, 1ηαΪ3π8, καΐ διατηυοΟντΜΐ
στιλδωτήριον καί σφαιρισΐήριογ, νεΙ
την άπευβύνη είς τόν χ. Στέργιον Ι',Ι
Σπανάκην, Εφορον της Βικελαϊας|
Βιδλιοθτΐκης Ο&ΐαάΐα,
η είς τόν κ. Δημ. Άσημινάκην, ο)< ϋηΙνεΓδβΙ Εαηοΐι, 16028 "' ----- Ανβ.. ΗΐζίιΐΗηά Ρ»γ^. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί γνωρίζ τες τάς διευθύνσεις των χ. χ. Γ γίο Δαμιανυοΰ, Χρήστου καί "Ιω Π απαοικονόμου (Κλιόσην) έκ χωρίοι Λίμναις, επαρχίας Άργους, δ.-τω τάς άποστείλτι είς τίτν άνεψιόν αύτοι. Γεώργιον Μ. Μελέτην, ΟεθΓ.αε Μβ; ρ Ρβ. (19910—25—29) Γεργ Ιείΐδ, 0311ε ΐ Κ 1412, Κ. δ. Α. ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ έπτά οτουσ-κάρα δτά Φράνγκφουρες. 'ΑποταθΓγτΐ: 325 Ε. 5411ι δι., Νβνν Υοι* Οΐν. (19903—24—29) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 1, 2, 3 δωμάτια μέ ζιεστό νερό, μπάνιο καί ήλεκτρικό. Άποταθήτε 209 Ε. 33πϊ 51, (Αρί. 9) Ν. Υ. Οίΐν. (19937—27—28) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνιαϋ οΐκογενβ'α μέ δλας τάς ευ¬ κολίας. Άποταθήτε: 313 Υν7. 40111 δι. (Πρώτον πόπωμα όπισθεν), Ν. Υ. αΐΤ. (19936—27) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ απά- νιο, 8ΤΘΗ- ίιβ&Ι, καΐ ηλεκτρικόν. ΑΟι. ΡΗραίτεο—β, 301 ν. πβ δί. (ΑρΙ. 4) (1992·5—26—28) ΑΙ.—Μ.1. £|ΛΓΟΛΛΒΟΙ ΟΗΑΗίΕ$ ΒΑ0Ι6ΑίϋΡ0, ΙΝΟ. Άνιγνο>βισμίνος καοΑ τί Έλλην χ{
■Οβ»οδό£ι» 'ΕχχλησΙα Η ΑΓΙ Α ΤΡΙΑΪ
Ύποχαταστήματα
208-10 5ργ1π5 51
Κΐντρ. Γραφείον
Ϊ8 Μυ11>«~ 81.
Τηλ. 0βΠ3ΐ 9816, 9817, 0565.
ΑϊίιΑΝΤΙΟ ΟΙΤΓ. Ν.
. Ό «Έθνικος Κηρυξ» καΐ .
α! έν.ϊότεις τού χωλοϋνται είς
ν.ίτάστηαϊ τοά κ. Γ. Ε. Σαριίί...,,
Β 3ο. ΙΙΙίηοίβ Ανβ., (ίΐΐΐηοΐβ
ΟτοοβΓ^ Οο., ένθα γίνοντϊΐ ίεκτα!
ν.αταχω.:τ;τεις άγγελιών καΐ ίγ.
Εκλεκτά 6ι6λ(2 έχει μόνον τ6
Βιβλ'.ο-ωλείον τθϋ αΈθνικοϋ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ίοίί είς κεντρι¬
κήν τοποθεσίαν, κατάλληλον δι' οι¬
ανδήποτε εργασίαν, γωνία 34ης όδοΰ
και 9ης λεωφόρου. "Ενοίκιον λογικόν
Ενοικιαστήριον μακρόν. "Επίσης είς
την ίδιαν γωνίαν κατάστημα δι' οι¬
ανδήποτε 'Ελληνοαμερικανικήν έπιχεί-
°ΐν ^^ΟΡ0111»»» 369 \'. 34ίη
Υ.
(19909—25—29)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνακρ οίκογενΐίςι. δΐβ&πι Ιΐθβί, ζε-
στό νερό, |ΐπάνν>, ηλεκτρικόν φώς,
τηλέφωνον. Άποταθίίτε: 18 Οΐά
ΒΓθβαννΗγ, Αρ. 4. Πλησίον 1250α
δί. διΛννβν δί&ίίοπ. (Δ-23—24)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ μπά-
ο βΐβίΐπι ίιιεβι καί ηλεκτρισμόν.
301 ν. πβ
(19889—22—24)
ντο, βΐβίΐπι
ΑΟι. ρρ
δί. (ΑρΙ. 4)
γράψατε: ΡβίβΓ Ηαΐβΐί&β, Ηηΐ βηά
δΐοβ Ηοβρίύαΐ, 14 ΒΐΌβάτν&τ, Τηπιι-
ιοπ, Μεβ8.
(19897—23—28)
Γ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡθϊΛ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνεργάτης διά νέαν
μεγάλην επιχείρησιν. Άποταθήτε:
100 \'. 42Π(1 δι., (Κοογπ 510) Ν.
Υ. ΟίΊγ. (19909—25—27)
ΡΙ,ΑΤΒυδΗ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοοίία τούβλι-
νχ>ς έπτά δ(ο»Μχτίων, συμπεριλαμβανο-
μένου Ρογογι, μέ δλας τάς ευκολίας.
δβππ-ίΙθΙβοΐΗχΙ είς ίοΐ 24 1)2X100.
Βπ£ΐιΙοΐι Εΐηε. (Ανβ.
II.
δΐΗίΐοη)
1966 Ε. 9Οι δί. ΒΓθοΜνπ, Ν. Υ.
Τλέ ϋ 00
Τηλέφωνον
0801.
(19880—21—28)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ, γνκι>ρ£ζων
την βαχρήν σοκολατών, παγωτοποιός,
πωλητής σόδας καί γλυκων, είδικός
διά ίπηΛβοπειΐε, καί δκΕθέτων μι¬
κρά κ«φάλαια, ζητεί νά προσληψθβ
ώς συνέταιρος είς Ζαχαροπλαστείον,
κείμενον απαραιτήτως έκτός της Νέας
Υόρκης.—Άποταθητε &' έ-τυστολής:
Χ. Τ. ο)ο Ναΐίοηηΐ ΗβΓ&Ιά, 140
XV.
260α δί:., Ν. Υ. Οΐΐχ. (Δ-25—30)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΡΑΠΤΗΣ μέ πενταετη πείραν κό-
πτου καί άπόφοιτος μαθητής τοΰ κα-
θτίγτττοΰ δβπα Κεε_, ζτττεί θέσιν κό-
πτου η ώς συνέταυρος παρά σοδα^φ
έμπορορραφείφ. Γράψατε: Ο. Κ.
Μαηαδ, 308 ν7. 5811ι δι., Ν. Υ.
ΟίΙν. (19905—25—28)
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος,
ιτακτον θέσιν &ι« τάς εορτά
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοικία εξ δωμα-
τίων συμπεριλαμ.6ανομένσυ ρογοΙι μέ
όλας τάς νεωτέρας ευκολίας, ίοΐ
25X100. Άποταθητε: 2111 Ε. Ζτά
δί. Τηλέςροινον ϋεντβγ 9110 ΒγοοΙσ-
Ν. Υ.
(192881—21—28)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά
Οοίίββ ΡοΙδ, €οίίεε Ηοπβθβ, ίοβ
ϋ Βΐβαηι Ιαϊοΐεβ εοίίεβ ταπΐΒ,
ΐ άϊ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζη
διεύθυνσιν τοϋ Κωνσταντίνου Ιωάν.
Βιδιλάκη, δλλοτε διαμένοντος είς τή·1
ϋθΓθΙη>·, ν. να., νά την αποστείλη
είς τόν αδελφόν τού Γεώργιον Ι.
βιλάκην, είς Καστέλλιον Ρεθύμν
Κρήτης
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν τοΰ Δημητρίου 'Εξορχ·
.τούλ,ου, ή (Τζέϊμς "Ε1αρχος)%ό όπο
ος διαμένει είς Φιλαδέλφειαν η Νέ"
"Υόρκην, νά εΊδοποιήστι την άδελ'
τού, "Ανναν Κορβέση, Όδός 1«
νος', Αριθ. 3, Αθήνας.
(Δ. 28—5|_
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τί
διεύθυνσιν τοΰ Γεωργίου Τσοκλη,
Ο νεηο, έκ χωρίου Μεσημί
δέτος εί; *
Εδέσσης, άλλοτε διαμέν-οντος είς
Ιεάο, Οηίο, νά την άποστειλιι
την άδελφήν τού, τ|τις άπό τριετ
εχασε την διεύθυνσιν τού και οεν Υ ,
ρίζει ποϋ ευρίσκεται. Γράψατε: Δ»Ι
Σουλτάναν/ Τσόκλη, Σανατόριον Α
σβεστοχωρίου.
ΙβΙ)Ιβ8, 0118ΪΓ8,
ΐ
Γθ-
8ί©Γ8, οοτηρΐβύβ οιιιίϊΐβ, οΐιεβρ.—
313 νν. 3911» δί., Ν. Υ. Οίγ.
(19868—20—26)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Σταβωτήριον καί Πι-
λοκαθαριστήρΐιον είς αξίαν συνκαταβα-
τικήν. 320 δ. 5ιβΙθ δί., ΒεΙνϊάβΓβ,
111.______________(19692—2—Μ10)
. Α— Ό «'Β·
Ινιχός Κήρυξ> πωλεϊται είς ιό 6ι6λι>
•Λωλείον ό <Όμηρος>, 135 £. 4ϋ|
$1., Ινβα νίνονται δεκταί δηιιοσι·»
■εις άγγελιών καΐ εγγραφαί συνβρο-
Ιιητών παρά τοϋ μόνου άντιηοοσΟΑβε,
πας χ. Π. ΆνιαννιώτονΛ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τη»
διεύθυνσιν τοΰ Στέλιου Σ. ΛιμοΥ"^
νη, έκ Βουρλά, όπως ειδοποιηθη «Τ
κ. Μίνωα Σ. Τσίχλην, ή Παπαδα/.ΐΓ',
διευθυντήν γραφείου ληροφοβΐω'·
είς Χανιά, Κρήτης._________
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τή»
διεύθυνσιν τοΰ Γεωργίου Σ. Κω^0^
νά την αποστείλη είς την αδ
τού Στυλιανήν Σ. Κωσταρά,
Καγιάνη, Μυτιλήνη, Οεεοβ
'Εκλεχτά 6ι6λία Ιχει μόνον, τό
βλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοΰ Κηθ^
βιβλία
μόνον τό
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ απάρτμεντ; ι,
5 μεγάλων δωματίων, μέ ή>.εκτρισμον
στημη, ζεστό νερο καΐ μπάνιο, άντΐ
μονον $45. Άποταθήτε: είς τόν
Ιογ 'Ελληνιστί: 602 ΥΥ .130Οι δ
ν. υ. αυ. (Δ. χ·)
Κ, ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗ
Φιλολογικόν καΐ 'Εγχυκλοπαιδιχοι
Ημερολόγιον μ—ά κολλών
ποωτοτύχανν οιηγημάτο·
έκτακτον θέσιν &ιά τάς εορτάς τοΰ Ι Β'.δλιοπωλϊϊον τοϋ «Έθνίκο5 Κ«-
Πασχα, ηληοίον τοϋ Ιΐΐϊιιοίβ δΙ&Ιβ.
Γράψατε: νπ. Νίοΐιοΐίΐδ, ΟοπεΓαΙ
ΙΗιηνί11&, 111.
(19903—24—30)
Τηλέφωνον:
Ί&ουθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ
ΑΔΕΛΦ!»* ΖΙΡΙΜΗ
•08 Ε. 3411ι 5Τ. ΝΕνν ΥΟΗΚ
(Παρά την έλχόέταν 2οά Ανβ.)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΑΝΑΤΟΛΗ"
ΡΕΠΙΟΕΕδ ΒΙΤδΙΚΑδ, Ρπ>ρ.
ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ καί
ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΖΑΧΑΡΟ-
ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ.
213 Υ/. 18ΤΗ βΤ. ΝΕ* ΥΟΒΚ
Ρηοΐιε:
0ϊΐ4.
ΜΕΓΑΑΗ ΔΙΕΒΝΗΣ
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
•Ήτο» οοηγος τής
ΦχαΙ Εύρωπαΐκίΐς Μαγ^ί0
τίλειοτέρα τώτ μέχβ* τουβί
οβθβιοών μαγειοικών. Περι
•χίΑια Οιά μπΐλ Χφ «ραΐβ, Μηϊ*
στολιβμου -άταπτ καΐ. 8,69» · ,
ταγάς. Βιβλίον απαραίτητον *»
τάς οίκοκυράς, τούς μβΥ
τΦν διαφόρων ίστι,ατοοίβν.
πκττημονική παρασχευη ϊνος 1.
γητοΰ, &ι μόνον σιτντελίΐ «^
σπονδαίαν οΐκονομίαν, άλλά
προλαμβάνει την άΛοτυχΙαν
λών αή έν ονχνβ χοήσ«
των. Χρυσόο·τονΛ.........
"ΝΑΤΙΟΝΑί
(V.
ΜΤΗ ·1
,Κ '
ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 Απριλίου.— ΤΩΝ
ΒΑΙΩΝ. των έν Κυζίκω 9 μ^"«£ΙΥ·
ΔΕΥΤΕΡΑ, 29 "Απριλίου.—( Μ1Λ.
ΔΕΥΤΕΡΑ. Ίάσωνος, Σωσιπατρου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Λ
■Επί Ελλάδος 1.29 1)40 η δραχμΐ).
•Επί Λανδίνου $4.64*)* *Ι λιρα.
'Επί Παριοίων 8.90 15)160 τό φρ·
■Επί Γερμανίας 28.76 1)ϊ τό μάρκον.
•Επί Ιταλίας δ·28ο ή λιρέτο.
'Εια Σερβίαο 1.76 3)8 τό ηνάρι~.
'Επί Ρουμανία; 0.601)2ο το λέϊ.
'Ε» Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο τι
ΤΡΑΠΕΖΗΣ
205 νΥΕδΤ 33ΒΟ δΤΒΕΕΤ
Λίρ*-. ·
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛ~ΓΥ£
Φράγκα
1 είς την
ΣΥΛΛΠΗΤΗΡΙΟΝ
Τούς έν Ελλάδι γονΐΐς καί ά&λ-
φούς ώς καϊ τούς ενταύθα συγγενεΐς
καί φίλους τοΰ πρό ημερών αποθανόν¬
τος αγαπητόν μου φίλον καί συνε-
ταίρου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡ. ΤΖΑΒΑΡΑ,
συλλυποΰμαι έκ βάθους καρδίας εύχό-
μ*νος αυτοίς την έξ Ύψους παρη-
γορίαν.
Ι. Σ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Νβνν ΥθΓΐί 0117. (19938—2«)
ΕΛΛΗΝίΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ γνναϊκίς καί άνδοβς
όλων τό>ν ήλικιών όπως λάδακπ μέρος
είς κινηαατογ>ραιφικάς ταινίας. 'Βπι-
σχε<ρθήτέ μας είς το δϊιιάίο άπό 11ης π. μ. μέχρις 9ης μ. μ. Νβΐαοπαΐ Ρίΐπι Οο. 131 ΟοιΐΓΐ δι., ΒγοοΜτ-ιι, Ν. Υ. (19942—28—12) Λ&9.Η τ^μήν. , ψ Τηλϊφωνηβαιτε «** ·-* μάβ: ί ΚΙΜ 5ΤΙΤΕ 100 ΡΑΚΚ ΒΟνΥ ΝΕνν υοκκ ατγ (Πλησίον της όδοΡ Μαάΐ9οη>
ΈκδίδΌμβν έΊηταγά; εί; Δραχ·ιβ;
επί δλων των πόλεων τ·,; "Ελλάδος.
είς τα; καλλιτέρας τιμάς της ημίοας.
Τηλέφωνον: ννΌΓτ!» Μ45. ε. Τ.
ΣΥΛΛΥ Π ΚΤΗΡΙΟΝ
Τούς έν "Ελλάδι γονεΐς καί άδΐλ-
φοϋς ώς «αί τούς ενταύθα σιτγγίνεΐς
καί φίλους τοϋ προχθές αποθανόντος
άγαπητρΰ μου φίλου οοαί σνμιπολίτου
ΕΩΡΓΤΟΥ Χ. ΤΖΑΒΑΡΑ; συλλυ-
ποϋμαι έκ βάβους καρδίας, εύχόμ.ενος
αυτοίς την έξ "Υψους παρττγορίαν.
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΜΑΟΥΝΗΣ
Υογϊ
Γ
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
«ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήριον
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΥΥ ΤΟΚΚ
Ρΐιοηβ ΟΠ0ΚΕΚΙΝ6 9142
(10872—Α-10—Μ-10)
Δ-ΡΕΑΝ
ΙΙαΟήματα Άγγλικής. 'Επίσης λΛ; δύ-
νασθε νά γΐνετ» 'Αμίοιχανοι πολίται.
■Εκάστην Δευτέραν 1-5
V-
μ·. Τε¬
τάρτην 8—5 μ. μ. χαΐ Γΐαρασκενίτι
1.80 —11.80 λ. μ. —'Αποταθήτ»: Ρα-
ΗΗο δοηοοΐ Νο. 27. «15 Ε. 4»·1 8ί-,
Ν. Υ. ΓΛ».
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλικής. "Επίσης ηώς
δύνασθε νά γίνετε 'Αμερικανοί πολί¬
ται, Άποταθητε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην.
Εϊηβ δοηοοΐ Νο. 17, οη 4811ι
(ΒεΙ. 81η—911» Ανβ.)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείας παρέ
χά μαβτ'ιματα δωρεάν διαρχούσης τής
Ημέρας είς άνδρας καΐ γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμερι-
<ανοΙ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοϋν »ά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ- ίανται ν' άποταθωσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καί Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 καί 409 ΡιΛΙΐο δοΐαοοΐ !7, αριθ. 215 Ε»8ΐ 4151 51. Πάντες ιροσκαλονντατ όπως προσέλθωσιν. Γ ΚΗΔΕΙΑ Τόν προσφιλή μας υϊόν καί σύζυγον ΔΗΜΗΤ. Χ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΊΟΥ' &ανόντα χθές κη&εύομεν την 29 τρέχ. ημέραν Δευτέραν, καί ώραν 2 μ.μ Ή έκφορά γεννήσεται έκ τοΰ Νεκρο- μ^τϊίου Άποστολοπούλου 308 ν 47ί1ι δι. «ίς τόν Ναόν τοϋ «Άγίου Ελευθερίου», 359 Υ7. 24 Ιΐχ δι. Π αοακαλοΰνται όθεν οί σνγγενεΐς κιαί φίλοι αμως εύαρβστούμενοι προσ¬ έλθουν είς τόν Ναόν καί ππρακολου- Θησουν την έχφοράν Ό Πατήρ, ΧΑΡΑΛ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Ή Σύζυγος, 01ΙΑΗΕΟΤΤΕ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Ή θεία ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (19946—28) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ίϊηίδ1ΐ6Γ8 γουναρι- κών. Άποταθήτε: Βΐαοΐί αιιά ΜϊΙΙθγ, 307—7Μι Ανο., Νβνν ΥογΚ Οΐν. (19890—22—28) τ-ΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρ&ων την έρ- γ ασίαν πσΛτοπωί^είου. ΆΛαιτοΰνται συστάσετς. Άποταθητε: 617 Ε Ανε. Ν. Υ. Οίΐτ. (19941—2«—29) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δ,τως ί ΠΩΛΕΙΤΑΙ δίο- Γ6 είς συγκαταβατικήν τιμήν. Ό ίδιο- κτήτης αναχωρεί διά πατρίδα. Τό μό¬ νον Ελληνικόν τής πόλεως. δη Βοννβΐ. Ββ1νβ<1θΓβ, 111. (19930—27—Μΐ) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ειιηοη Κοοπι η Κβ- 5ΐαιΐΓ3ΐιί καϊ Ηοΐοΐ, είς τιμήν συγ- καταβατικήν. Εύθηνόν ένοκιον, ένοι- κιαστήριον 3 καί 5 ετη. 307 ΟεθΓββ δι., Νεν ΒΓυηκνν-ΐοΙ:, Ν. .Γ. Τηλέ¬ φωνον 6151. (19932—27—3) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον κεί¬ μενον επί τοΰ ΒΓ03άν3γ, μεταξύ 105 καϊ 106 δρόμων. 'Ωραΐυν κατάστη- μα δι' ανοικτόν παράθυρον καί δοά3 ΡοππΙαΐπ, ενοίκιον $250. Άπαιτοϋν- ται $1.000 μετρητά. Άποταθητε: λν. Οηίίϊη, 2752 ΒΓθΕάν/3γ. Τηλέφω¬ νον: Αοβάβπιγ 9771. (19920—20—28) ΔΗΞΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων διενθννσιν τού κ. Κωνσταντίνου ' τζηχριστοδούλου ή (Οι&8. ΛπβΙ) έκ Παγόνιου της Σάαον την άποστείλτι είς τόν αδελφόν Ιοΐιη ΡαραοΐΐΓϊβι, 203 λΥ. Μαίί δί. Οιϊθίΐδθ, 111. (19944—2 ΘΕΡΐΜΩΣ παρακαλ.εϊται ό ζων την διεύθυνσιν τοΰ κ. Π Αναστασίου, έκ Κύπρου, νά τη στείλη είς τόν κ. Λούην ννΤ35ηίη§Ιοη ΚεβΙβυΓβηΙ, Ρ Βοχ 953, Υ6ΪΓΐοη, ν. Υ3., ί, ^1 διός νά γράψη άμέσως. (19928—27—Μ21 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων . Σικάγφ τάς διευθύνσεις τοΰ κ. Ά· γελή Άγγελοπούλου, ή Άγγελόρι έκ τοΰ χωρίου Μάτεσι, Μεγαλ.ο.ιόΙι ως, καί των Άδελφών Κανέλλου, τού ίδίου χωρίου, νά γνωρίση ταΰτ; είς τόν κ. Ν. Ο. ΧβΠ3ΐα5, 5.Ϊ ,Υο 42ηά 81., Ν. Υ. Οίίγ, έπειγόντω;." (19921—26—281 ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ χ.| Παύλου Γ. Ζερβά καί Γεώργιον Σ| Νικολή, διαμενόντων έν Βοστιιηΐ) πέριξ, υπό τοϋ Θείου των, Ζα<|εισ Ζερβά. Ό γνωρίζων παραχαλ είται ■ γράψτι: 4 Γ1 φ ς συμπληρώσονν χ«νρίυούσας θέοιεις είς την Π ερ«>5εύσυ<ταν καϊ την τής Μη¬ τροπόλεως ΰπηρεσΜτν μας, πρός δια¬ ή ύ Κλί ρ νομήν άθ ρ μς, ρς φρούτων Καλιφορνίας ύ λά Οί μή χν φρ φρς άπευθ-είας είς τούς καταναλωτάς. Οί είς την έαγαισίαν ταύτην προσλαμ6α- νόμενοι κερδίξονν ιιεγάλην προμήθει¬ αν. Άποταθήτε καθ1 εκάστην άπό της 4 μέχρι των 6 μ.μ. 'Εκτός τοΰ Σαΰ- 6άτου, 249 ν. 34ί_ δι. (Κοοΐη 701) Ν. Υ. Οΐιν. (19945—28—30) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον κά- μνον καλάς εργασίας, είς κεντρικήν τοποθεσίαν, πόλεως άπεχούσης 20 μί- λια άπό Φιλαδελφείας, άνω των 15.- 000 κατοίκων. Ό ίδιοκτήτης άποσύρε- ται των εργασιών. Άποταθητε προ- Μ Οΐ Κϊ ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος πιλοκα- θαριστής. Μισθός §35 έβδομαδιαίως διά τόν κατάλληλον. Άποταθητε: υηιιεά ΗαΙ Οΐεβηϊηβ, 541 Μβϊπ δί., ΗΒΓΐίθΓά", Οοηπ. (19933—27Μ1) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρίζων την άγ- γλικήν' διά 50^3 ίοιαηΐαϊπ, είς άρι- στοκρατικόν ζαχαροπλαστείον. 'Εργα- σία διαρκής. Όε ί,ιιχο 0αη(1>' δηορ,
ΒΓθθΙίΙοη, Μ355.
(19929—27—29)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ άΛάρτμεν έκ τοι-
ών ώραίων καί τελευταίως άνακαινν
σθέντων δωματίων μέ ίπιρΓον&ΐηίηί.Β
"Ενοίκιον $17 μηνιαίως. 'ΑΛθταθήτε :
305 ΥΥββΓ. 69Οι δί., Ν. Υ. Οϊίν.
(19940—28)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεν έκ τρι-
δί λί άθέ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μηχανικάς νουναρι·κών
άνηρ ή γννή. Άποταθητε: Ρ. δΐΐηο-
πΐαίβ, 245 7γχι Ανβ. (811ΐ' ΡΙοοΓρ
Ν. Υ. αίν. (19923—26—27)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος πολητής
διά την χονδρικήν πώλησιν ' Ελληνι¬
κόν προϊόντων έν Νέα 'Υόρκτι. Άπο¬
ταθήτε προσωπικώς Ιοίιη Αΐοβη αηά
Ο., 65—57 λΥεβΓ, Ηοηδΐοη 51., Ν.
Υ. Οίτν. ________(19915—2-5—27)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιλοκαθαρισττις πεπει¬
ραμένος διά γυναικεία καί άνδρικά
καλοκαιρινό καί χειμωνιά-
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθετε
ιιίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ-
σάρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατριόα σας. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
εθΕΙΙΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ Ο)1ΧΕαΕ
850 Ε1^1ιτ;1ι Ανθ. Νβν ΥοΛ
Μεταξύ 27ης καί 28ης οδόν.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκη., διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοϋ κου-
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΝΥ δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
359—81*3 Ανθ., (Γωνία 28ης
Όδοΰ) Νεν ΥογΙι Οϊίν)
ών δωμάτιον, τελείως άνακατνισθέν- [ τικα. Μισθός ίκανοποιητικος κα'ι άρ-
των, μέ ζίστό νερό καί ηλεκτρικόν. | Υ"*, την Κυριακήν^ Διά πληροφορίας
"Ενοίκιον $17 μηνιαίως. Άποταθήτε :' """ «...-_
718 Ε. 12τ1ι δι-, Ν. Υ. αΐν.
(19939—28)
ργ
σωπικώς: Μ3Γ3ΐ£θ5
Υ Ο
η ρ
Κϊχςηβπ
Ρβ.
(19911—25—Μ.1)
Ηαναηϋ,Ι
(Δ. 2ΐ;-3)Ι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ■
διεύθυνσιν τοϋ Γεώργιον Κονρά^η, έχΐ
Ραμνης, Άποκορώνου, Κρήτης, ςΐ
την αποστείλη είς τόν ΆλέΕανδρο»!
ΜακρυγιαΛΛτην, β) ο Αΐρΐιβ Ριιγ Οο.,Ι
150 ΛνββΙ 280α δι., Νεντ ΥοιΚ α!τ.|
(19891—23—26)
ΕΚΤΑΚΤ02 ΕΥΚΑΓΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ δηοε δηϊηε καί Κα-
πελλάτικο είς πολύ συγκαταβατικήν
τιμήν, ένεκα ασθενείας. Άποταθητε:
1931 Κϊη§5 Ηΐβηννβγ, Οογ. Οεεβπ
Ανε., ΒΓοοϋνη, Ν. Υ. (Πάρετε
τό Βη§:ΐιιοη ΐΐΐπβ διιΐονν&ν).
(19906—25—27)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ κουρείον μέ δεκαετές
ένοικιαστήριον, είς καλήν συνοικίαν.
Άποταθητε 11 εως 4 μ. μ. Κ. Γαλα-
νόπουλον, 274 ν. 401η δί., Ν. Υ.
Οΐί> (19907—25—27)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ δηοε ρηβ,
Η3ΐ 01β3ΠΪηβ αηά δηοβ δηϊηε,
δοκιμή απεριορίστου, θά πωληβχί είς
τόν πρώτον αγοραστήν πάιμφθηνα. Ά-
ναχιορώ έκ της Πολιτείας. Γράψατε :
ΑγΙ 8ίιοε Πβρβίπη^, 931 Ρεηη 8ί·,
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν των άδΐλφών Ίωάηον ζα»|
"Ελευθερίου Βουλγαρέλη νά την ώ
στείλη είς τόν αδελφόν αυτών Βαοί·|
λειον Βουλγαρέλη, Οΐνιηρϊϋ Τ1ιβ8ΐΓ(Ι
Μαηεββεια, Ρβ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωριζων τι
διεύβνισιν τοϋ Σταύρον (Στίφ) ~
τερμαράκη η Γραμματιχάχη,
νοντο; κατά τό 1921 είς την
Ηβΐη, 1ηαΪ3π8, καΐ διατηυοΟντΜΐ
στιλδωτήριον καί σφαιρισΐήριογ, νεΙ
την άπευβύνη είς τόν χ. Στέργιον Ι',Ι
Σπανάκην, Εφορον της Βικελαϊας|
Βιδλιοθτΐκης Ο&ΐαάΐα,
η είς τόν κ. Δημ. Άσημινάκην, ο)< ϋηΙνεΓδβΙ Εαηοΐι, 16028 "' ----- Ανβ.. ΗΐζίιΐΗηά Ρ»γ^. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί γνωρίζ τες τάς διευθύνσεις των χ. χ. Γ γίο Δαμιανυοΰ, Χρήστου καί "Ιω Π απαοικονόμου (Κλιόσην) έκ χωρίοι Λίμναις, επαρχίας Άργους, δ.-τω τάς άποστείλτι είς τίτν άνεψιόν αύτοι. Γεώργιον Μ. Μελέτην, ΟεθΓ.αε Μβ; ρ Ρβ. (19910—25—29) Γεργ Ιείΐδ, 0311ε ΐ Κ 1412, Κ. δ. Α. ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ έπτά οτουσ-κάρα δτά Φράνγκφουρες. 'ΑποταθΓγτΐ: 325 Ε. 5411ι δι., Νβνν Υοι* Οΐν. (19903—24—29) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 1, 2, 3 δωμάτια μέ ζιεστό νερό, μπάνιο καί ήλεκτρικό. Άποταθήτε 209 Ε. 33πϊ 51, (Αρί. 9) Ν. Υ. Οίΐν. (19937—27—28) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνιαϋ οΐκογενβ'α μέ δλας τάς ευ¬ κολίας. Άποταθήτε: 313 Υν7. 40111 δι. (Πρώτον πόπωμα όπισθεν), Ν. Υ. αΐΤ. (19936—27) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ απά- νιο, 8ΤΘΗ- ίιβ&Ι, καΐ ηλεκτρικόν. ΑΟι. ΡΗραίτεο—β, 301 ν. πβ δί. (ΑρΙ. 4) (1992·5—26—28) ΑΙ.—Μ.1. £|ΛΓΟΛΛΒΟΙ ΟΗΑΗίΕ$ ΒΑ0Ι6ΑίϋΡ0, ΙΝΟ. Άνιγνο>βισμίνος καοΑ τί Έλλην χ{
■Οβ»οδό£ι» 'ΕχχλησΙα Η ΑΓΙ Α ΤΡΙΑΪ
Ύποχαταστήματα
208-10 5ργ1π5 51
Κΐντρ. Γραφείον
Ϊ8 Μυ11>«~ 81.
Τηλ. 0βΠ3ΐ 9816, 9817, 0565.
ΑϊίιΑΝΤΙΟ ΟΙΤΓ. Ν.
. Ό «Έθνικος Κηρυξ» καΐ .
α! έν.ϊότεις τού χωλοϋνται είς
ν.ίτάστηαϊ τοά κ. Γ. Ε. Σαριίί...,,
Β 3ο. ΙΙΙίηοίβ Ανβ., (ίΐΐΐηοΐβ
ΟτοοβΓ^ Οο., ένθα γίνοντϊΐ ίεκτα!
ν.αταχω.:τ;τεις άγγελιών καΐ ίγ.
Εκλεκτά 6ι6λ(2 έχει μόνον τ6
Βιβλ'.ο-ωλείον τθϋ αΈθνικοϋ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ίοίί είς κεντρι¬
κήν τοποθεσίαν, κατάλληλον δι' οι¬
ανδήποτε εργασίαν, γωνία 34ης όδοΰ
και 9ης λεωφόρου. "Ενοίκιον λογικόν
Ενοικιαστήριον μακρόν. "Επίσης είς
την ίδιαν γωνίαν κατάστημα δι' οι¬
ανδήποτε 'Ελληνοαμερικανικήν έπιχεί-
°ΐν ^^ΟΡ0111»»» 369 \'. 34ίη
Υ.
(19909—25—29)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνακρ οίκογενΐίςι. δΐβ&πι Ιΐθβί, ζε-
στό νερό, |ΐπάνν>, ηλεκτρικόν φώς,
τηλέφωνον. Άποταθίίτε: 18 Οΐά
ΒΓθβαννΗγ, Αρ. 4. Πλησίον 1250α
δί. διΛννβν δί&ίίοπ. (Δ-23—24)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ μπά-
ο βΐβίΐπι ίιιεβι καί ηλεκτρισμόν.
301 ν. πβ
(19889—22—24)
ντο, βΐβίΐπι
ΑΟι. ρρ
δί. (ΑρΙ. 4)
γράψατε: ΡβίβΓ Ηαΐβΐί&β, Ηηΐ βηά
δΐοβ Ηοβρίύαΐ, 14 ΒΐΌβάτν&τ, Τηπιι-
ιοπ, Μεβ8.
(19897—23—28)
Γ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡθϊΛ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνεργάτης διά νέαν
μεγάλην επιχείρησιν. Άποταθήτε:
100 \'. 42Π(1 δι., (Κοογπ 510) Ν.
Υ. ΟίΊγ. (19909—25—27)
ΡΙ,ΑΤΒυδΗ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοοίία τούβλι-
νχ>ς έπτά δ(ο»Μχτίων, συμπεριλαμβανο-
μένου Ρογογι, μέ δλας τάς ευκολίας.
δβππ-ίΙθΙβοΐΗχΙ είς ίοΐ 24 1)2X100.
Βπ£ΐιΙοΐι Εΐηε. (Ανβ.
II.
δΐΗίΐοη)
1966 Ε. 9Οι δί. ΒΓθοΜνπ, Ν. Υ.
Τλέ ϋ 00
Τηλέφωνον
0801.
(19880—21—28)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ, γνκι>ρ£ζων
την βαχρήν σοκολατών, παγωτοποιός,
πωλητής σόδας καί γλυκων, είδικός
διά ίπηΛβοπειΐε, καί δκΕθέτων μι¬
κρά κ«φάλαια, ζητεί νά προσληψθβ
ώς συνέταιρος είς Ζαχαροπλαστείον,
κείμενον απαραιτήτως έκτός της Νέας
Υόρκης.—Άποταθητε &' έ-τυστολής:
Χ. Τ. ο)ο Ναΐίοηηΐ ΗβΓ&Ιά, 140
XV.
260α δί:., Ν. Υ. Οΐΐχ. (Δ-25—30)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΡΑΠΤΗΣ μέ πενταετη πείραν κό-
πτου καί άπόφοιτος μαθητής τοΰ κα-
θτίγτττοΰ δβπα Κεε_, ζτττεί θέσιν κό-
πτου η ώς συνέταυρος παρά σοδα^φ
έμπορορραφείφ. Γράψατε: Ο. Κ.
Μαηαδ, 308 ν7. 5811ι δι., Ν. Υ.
ΟίΙν. (19905—25—28)
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος,
ιτακτον θέσιν &ι« τάς εορτά
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοικία εξ δωμα-
τίων συμπεριλαμ.6ανομένσυ ρογοΙι μέ
όλας τάς νεωτέρας ευκολίας, ίοΐ
25X100. Άποταθητε: 2111 Ε. Ζτά
δί. Τηλέςροινον ϋεντβγ 9110 ΒγοοΙσ-
Ν. Υ.
(192881—21—28)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά
Οοίίββ ΡοΙδ, €οίίεε Ηοπβθβ, ίοβ
ϋ Βΐβαηι Ιαϊοΐεβ εοίίεβ ταπΐΒ,
ΐ άϊ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζη
διεύθυνσιν τοϋ Κωνσταντίνου Ιωάν.
Βιδιλάκη, δλλοτε διαμένοντος είς τή·1
ϋθΓθΙη>·, ν. να., νά την αποστείλη
είς τόν αδελφόν τού Γεώργιον Ι.
βιλάκην, είς Καστέλλιον Ρεθύμν
Κρήτης
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν τοΰ Δημητρίου 'Εξορχ·
.τούλ,ου, ή (Τζέϊμς "Ε1αρχος)%ό όπο
ος διαμένει είς Φιλαδέλφειαν η Νέ"
"Υόρκην, νά εΊδοποιήστι την άδελ'
τού, "Ανναν Κορβέση, Όδός 1«
νος', Αριθ. 3, Αθήνας.
(Δ. 28—5|_
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τί
διεύθυνσιν τοΰ Γεωργίου Τσοκλη,
Ο νεηο, έκ χωρίου Μεσημί
δέτος εί; *
Εδέσσης, άλλοτε διαμέν-οντος είς
Ιεάο, Οηίο, νά την άποστειλιι
την άδελφήν τού, τ|τις άπό τριετ
εχασε την διεύθυνσιν τού και οεν Υ ,
ρίζει ποϋ ευρίσκεται. Γράψατε: Δ»Ι
Σουλτάναν/ Τσόκλη, Σανατόριον Α
σβεστοχωρίου.
ΙβΙ)Ιβ8, 0118ΪΓ8,
ΐ
Γθ-
8ί©Γ8, οοτηρΐβύβ οιιιίϊΐβ, οΐιεβρ.—
313 νν. 3911» δί., Ν. Υ. Οίγ.
(19868—20—26)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Σταβωτήριον καί Πι-
λοκαθαριστήρΐιον είς αξίαν συνκαταβα-
τικήν. 320 δ. 5ιβΙθ δί., ΒεΙνϊάβΓβ,
111.______________(19692—2—Μ10)
. Α— Ό «'Β·
Ινιχός Κήρυξ> πωλεϊται είς ιό 6ι6λι>
•Λωλείον ό <Όμηρος>, 135 £. 4ϋ|
$1., Ινβα νίνονται δεκταί δηιιοσι·»
■εις άγγελιών καΐ εγγραφαί συνβρο-
Ιιητών παρά τοϋ μόνου άντιηοοσΟΑβε,
πας χ. Π. ΆνιαννιώτονΛ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τη»
διεύθυνσιν τοΰ Στέλιου Σ. ΛιμοΥ"^
νη, έκ Βουρλά, όπως ειδοποιηθη «Τ
κ. Μίνωα Σ. Τσίχλην, ή Παπαδα/.ΐΓ',
διευθυντήν γραφείου ληροφοβΐω'·
είς Χανιά, Κρήτης._________
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τή»
διεύθυνσιν τοΰ Γεωργίου Σ. Κω^0^
νά την αποστείλη είς την αδ
τού Στυλιανήν Σ. Κωσταρά,
Καγιάνη, Μυτιλήνη, Οεεοβ
'Εκλεχτά 6ι6λία Ιχει μόνον, τό
βλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοΰ Κηθ^
βιβλία
μόνον τό
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ απάρτμεντ; ι,
5 μεγάλων δωματίων, μέ ή>.εκτρισμον
στημη, ζεστό νερο καΐ μπάνιο, άντΐ
μονον $45. Άποταθήτε: είς τόν
Ιογ 'Ελληνιστί: 602 ΥΥ .130Οι δ
ν. υ. αυ. (Δ. χ·)
Κ, ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗ
Φιλολογικόν καΐ 'Εγχυκλοπαιδιχοι
Ημερολόγιον μ—ά κολλών
ποωτοτύχανν οιηγημάτο·
έκτακτον θέσιν &ιά τάς εορτάς τοΰ Ι Β'.δλιοπωλϊϊον τοϋ «Έθνίκο5 Κ«-
Πασχα, ηληοίον τοϋ Ιΐΐϊιιοίβ δΙ&Ιβ.
Γράψατε: νπ. Νίοΐιοΐίΐδ, ΟοπεΓαΙ
ΙΗιηνί11&, 111.
(19903—24—30)
Τηλέφωνον:
Ί&ουθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ
ΑΔΕΛΦ!»* ΖΙΡΙΜΗ
•08 Ε. 3411ι 5Τ. ΝΕνν ΥΟΗΚ
(Παρά την έλχόέταν 2οά Ανβ.)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΑΝΑΤΟΛΗ"
ΡΕΠΙΟΕΕδ ΒΙΤδΙΚΑδ, Ρπ>ρ.
ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ καί
ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΖΑΧΑΡΟ-
ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ.
213 Υ/. 18ΤΗ βΤ. ΝΕ* ΥΟΒΚ
Ρηοΐιε:
0ϊΐ4.
ΜΕΓΑΑΗ ΔΙΕΒΝΗΣ
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
•Ήτο» οοηγος τής
ΦχαΙ Εύρωπαΐκίΐς Μαγ^ί0
τίλειοτέρα τώτ μέχβ* τουβί
οβθβιοών μαγειοικών. Περι
•χίΑια Οιά μπΐλ Χφ «ραΐβ, Μηϊ*
στολιβμου -άταπτ καΐ. 8,69» · ,
ταγάς. Βιβλίον απαραίτητον *»
τάς οίκοκυράς, τούς μβΥ
τΦν διαφόρων ίστι,ατοοίβν.
πκττημονική παρασχευη ϊνος 1.
γητοΰ, &ι μόνον σιτντελίΐ «^
σπονδαίαν οΐκονομίαν, άλλά
προλαμβάνει την άΛοτυχΙαν
λών αή έν ονχνβ χοήσ«
των. Χρυσόο·τονΛ.........
"ΝΑΤΙΟΝΑί
(V.
ΜΤΗ ·1
,Κ '
«Ι5ΘΝΙΚ0Σ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
^ΑΟΓΟΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ
ίτοικ οιτϋ
ρθόδοξος ϋοινό-
Ή Κοίμηβις της
»εο.ό/ου».
Γνωβτο
Λς γνώσιν των ομογενων
ηνω Πόλεως τής Έλληνικης
οοόΞου 'Εκκλησίας ή( «Κοίμησις
Θεοτόκου—Άγία Λαυρα», 360
ΐ2Μΐι 51., δτι την 29ην Αποιλι-
Μεγάλην Δευτέραν το εσπέρας,
* ιι ιι είς την 'Επισκοπτανην
ωαν 51. ΜαΓΥ, 521 ν. 1261η
δοχεται ή Έδδομάς των Πα-
*αί τής Κυριακής τού Πασχα.
Έκκ/.ησία είναι πολυτελεστατη
ί'ρύχωρος.
παρακαλοΰνται^ άπαντες οί
ρησκοι χριστιανοΐ όπως προσελ-
καί ,-ταοακολουθησωσι τας Ακο-
ας τής Μεγάλης Εβδομάδος και
Λναστάσεως.
,τίσης την Πέμπτην τής Διακαινη-
υ, 9ην Μαΐου, θά γίνη Γενιχη
λευσις έν τή ώς ανω Έκκλησια,
ς δέ τής Συνελεύσεως είναι δ-
,ε/ΕτηΟή τό ζήτημα τής άγορας,
μετά τό Πάσχα ή Κοινότης θα
είς αγοράν ιδιόκτητον 'Εκ.κλη-
|Κ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟΥ
(19934—27—4Ϊ
ίθρη
ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥ
ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ
ΕΝ ΑίΒΑΝΥ, Ν. Υ.
3ΛΟΓΙΟΧ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ
•ΩΧ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΧ ΤΗΣ ΜΕΓ.
^ΟΜΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑ¬
ΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Γ. ΔΕΥΤΕΡΑ εσπέρας ή Άκο-
Βία τον Χυμφίου 7 :30.
ΙΐΕΓ. ΤΡΙΤΗ εσπέρας, ή Άκολου-
Ιτοΰ Χνμφίου 7 :30.
ΪΕΓ. ΤΕΤΑΡΤΗ εσπέρας, τό Εύ-
ριον 8.
ΪΕΓ. ΠΕΜΠΤΗ πρωί, ή λειτουρ-
τοϋ Μεγ.. Βασιλείου 9.
ΠΕΜΠΤΗ εσπέρας, ή Ά-
Οία των Άγίων Παθών (Δώδε-
Εΰαγγέλια) 7:30.
Γ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ πρωΐ.'Η Ά
ρυθία των Μ. Ώρών καί ή Άπο-
πίλοισις 10.
ΡΕΓ. ΠΛΡΛΣΚΕΥΗ εσπέρας,
.τάΐ(ΐος Θρήνος 8. ·
ΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ πρωΐ, ή λει-
<ία τοΰ Μεγ. Βασιλείου 8 :30. „ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 0 έσ.ιεοας τοΰ Μεγάλου Σάββατον "νϊΙ^Β* ιοην α. μ. δρχεται ή Άκολου- Ρη«Η.ό'.Η ΛΝΑΣΤΑΣΙΣ την 12ην τής : ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ την Μ· μ. τής Κυριακής. ■« "πιν έξομολόγησιν των χριστια- ο κ^ηαέριος θά παρευρίσκεται Ι την έκκλ.ησίαν όλας τάς ημέρας |_Μεγάλης Εβδομάδος, 9—11 π! ' ^—? Μ·, μ. "Οσοι έπιθυμοΰν νά λογηθοΰν είς άλλας ώρας, δύ- [Τ-ΐ να συναντήσουν τόν Ιερέα είς οικίαν τού 87 8. Η3ν*κ 8ί., η νά "ί<Γωνησουν 3—8770. , 'ί^-λησία τού "Αλμπανυ είναι ««οοχωρος, θερμαίνεται καλώς, ' καΰισιιατα δι" ολους καί πολλά ^τιη δια μικρά παιδία. ;·σις τής 'Εκκλησίας 8 ^^η- Μ., τηλέφ. 4—0266. ΜενΛΚη-σις τοΰ ίερέως, Α'ιδ. Δημη- ' Μεσιρη, Οίκονόμου, 87 δ. ΗίΓννΙί ΤΊ'-εφ. 3—8770. ^ 22 ,Απριλίου, 1929. ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (19935—27—Μ4) _1ΗΛΗ 27 ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 360 Υν'. 125Λ 81., Νενν Υογ1< Τηλεφ. Εκκλησίας ΜοηυπιεηΙ 9845 Κατοικία Ίερέως: 501 λΥεδΙ Ι3δίη 5ΐΓββτ. Τηλέφωνον: ΒΓ3άΊΐϋΓ3ΐ 8636. κυιχσπΐΣ αχτοβια. _ ι λΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
ΟοπιβΓ ΕΙ- 5γ. Λ 2πά Αν«*η·
ΤηλέΊρωνα: Ημέραι ΑβΐθΓ.» βϊϊί
Νυκτός: Ηβνβ— βνβϊ 0614.
«--. Ε^ ΥΟΚΚ
ΕΚΚΑΗΣΤΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ»
—ΐύθννοις: 451 νΥ. Ε9ΐ_ δττοΛ
'Εφημέριος:
Άρχια. ΚΥΡ1ΛΛ. ΒΑΦΕΙΑΛΑΚΗϊ
Τηλέφωνον: ΜεϋαΙΙΙοη ϊβϊΐ
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΖ
«ΑΓΙΟΣ ΝΊΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άρχιμ. Δα»*Λ
Λεονταρ(δοΐ) ν.αΐ Εκκλησίαν
108 Ε. 84ίτι 51., Νβ~ ΥογΙε Ο
ΤΜ1.«·χΙη?ίοα 679»
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Ο ΕΥΑΠΈΛ'ΣΜΟ:
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
«Οί—812 νΥββΙ 5411ι 5τ.. Ν. Υ. Οιτ
Ιερεύς: Α18. Νικόλαος Λάζαρη;
Διδάκτωρ τής θεολονΐα;.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας ΟοΙυτηΓΗΗ 85βϊ
Τ«)>ιγ ίΕογϊί;: Γ)οεβπ ΗΠΙβ 10ΪΙ
ΝΕννΑΒΚ. Ν. Ι.
Έχχληβία «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
555 Ηΐκη δΐΓθβΙ.
Τηλέ». Εκκλησίαν: Μπ^εΓ— «511
Κα:οιχ(α Ιερέω;: 53 ΙΛπάβΙβτ Α τ*
Ττνλέφοννον Ιτρέωϊ: ΕββθΧ 26ΪΤ.
Ηγ.ΙΙγ.γ ,
Ν'ΤΕΤ ΣΥΓΓΈ
V
ΚΑΤ.
ΑΥΤΟΥ-
ΕΛ5Τ
Τ μ1το*? τού Πασού-
, διαμενούσης έν Π«-
^8
α βιαμενού- ι
Κοανιανοδ.
^ττ^^Ών0^ί
^·· Όν»
1ς Π εν-
ΜΕΓΟΧ1ΟΝ ΙΙΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟ»
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗ2
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
182 Ρ1γ8( Ατεηηβ.
<Μ«ταΒύ 15η; χαΐ 17ης 6δο9) Ν~ Υογκ ΓΛϊτ. Ττιλίσκηνον: 55ίτιντΜβτιί Ϊ881 εΗΙΟΑΟθ. ΙίΙ* ΤοΟ αίδεσ. Κώστσ Χατζησηκτντο(«». Διδασκάλου τοΰ ΟΙκοναενικοδ θρόνοβ ή μέν διιύθυνσΐϊ είναι 7589 Κΐθε* ΒοπΙβτβΓβ.. τό 8ε τηλέφωνον Βοβ«-~ ΡβγΙγ 0051. Α5ΤΟΗΙΑ. 1^. 1. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΑΘΝΑΣΙΟΣ» (Άρχιε.τισχοπή';) 273 ΕΙ- δΤΓββΐ. Έ<τ—ιέριο; : Γ. Μενεξόπονλ·; ΤηλέαΌτνον: Αβίοτΐβ 1653. Καταχίας: ΗηνθπιβτβΓ 287·. ΟΚΙ.ΑΗΟΜΑ ^1ΤΥ. ΟΚ^Α. Ιιεΰθυνσις προΐσταιιένου έφημερίο» ττϊ; Κοινθτητοζ θΐίΐβηο—3 Οΐτ, Ο- »1β.. «Γναι: 102 Ν. ΒΓθβά δίτ**£. Τηλέφανον: Μβρΐϊ 8105, ναιροϋ διααένουσα <ν π^βίοττη. Ο. ΐ««δ τήΰ έν ·ΑθτΓναυ βνγγενοθ; τη: Κάς Πίορη. «Ο *. Άπόστολο; Μπανίχβΐ |? Άϊοαλτί της Μ. Άσίας, «κό τ«< εν θεσβαλονίχτι ·»<αί τού Κάς Κ«ρ»«. κο»!·λα; Μπανίκα. •Ο *. Παβλος Βάντκ. έξ ΆΐβαλΙ ί Μικράς 'Ασίας. •Ο ίχ Σμνρνης κ. Ιωάννης Ίββν· ηί. πρό «αιροδ διαμένανγ ίν Νβντ- Γί Νβ—. V».. υπό ττΐς έν θ«σ—- θεία: τον Κα; Κυριαχονλα; αΛτΙκα. Ό κ. Κ»ν<—. Κατσικιβη;. Ι» Τι- ταρείου ττ,ς ΚαλλIΛόλϊ»^. θράχη:. υπό τοδ έν ΑυΑν. ττϊί Γαλλΐας ά8<λ· ν τον χ. Γίωογίου Κατστκίδο*. Ό χ. Λτ»ι. Ποναγιωτίβη;. προ «αν ροδ διααένιον Ι» ΟΙΙτβΓ &τ, ττϊς Νί· β- 'Υόρχτις, υπό τοΡ ίν Κβνδία. Κρ»ν ήΐ πατρός το» χ. Παναγτωτίδββ. ΟΙ Ιχ Π. Φωκρα;. Σμύρνη; «. «. Κωνσταντίνος. Νιχόλαοί χαΐ Ανάστα· βιο; Τσαλδάρη:. <^ό τή; ίξαδέλφη- βυτδν Κα; Άφοοδίτη; Μιχάοη, |« Ραντο<ΐίβια ττϊ; θρσβαλία; »αΙ συζ*. γου τοΰ χ. ΔτΗΐητρίου ΓαλσΛθπούλορ. Ό έκ Σιιυρνη; χ. Γϊώργτος Πε>
ταλίβπ:. πα^ χαιοοΰ βιαμένων ίν Ά¬
ν ιω Φραγχισχφ. Κολ.. υπό τδν έν
Αθήναι; άδελφων τού Εύαγγελία;
ιαΐ Δεσΐτοίνη; Παταλίδο».
Ό χ. Π. Βστάλη;. βιαμένβν Λ-
οτϊ ίν Ούαστγχτωνι &»4 τΙ|ϊ Ι* Ά·
·τΓ·αι;
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΒΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΧΙΜΑ.
ΤΑΡΙΟΝ
ΑΝΛΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κ~ραγάρ*α τλ
Άναστάσιμα τοθ 'Εσαερινοϋ "Οο-
θρον καί Λειτουργίαν κατ' >ήχοτ,
μετά των Άναστασίμαιν Εΰλογην
ταρίων, Άναστασίμων 'Εξαποστεν·
λαρίων, 'Εωθινών ΕΙρμόλογικων
Δοξολογίαν, Μανουήλ Πρωτοφαλ
τον καί τόν ηϊντάφωνον 6αρΰν ή-
χον Γεωργίου τοΰ Κρητός. Δεοε-
μένον στερεάς, τχμαται ... %ΙΜ
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΠΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΌΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταβαοτας, Κοντά-
κια, Τριώδιον χαί Πεντηκοστάοι-
αν. Δεδεμένον στερεώς .... $3.00
"ΝΑΤΙΌΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ"
««ο *ν. Λκτη βτ., ΜΕ«ν υομ
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΝ
ΥΠΟ ΡΒΟΓ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
ΙΡ ΥΟϋ νΥΑΝΤ ΤΟ ΒΙίΥ Α
ΟΟΟΟ ΡΗΟΓΙΤΑΒΙ-Ε ΒΙΙ-
5ΙΝΕ55 5ΕΕ ΜΒ νΚΕΤΤΟ5
ΚΕί>ΤΑϋΚΑΝΤ Οοίίεε ΡοΙ
5ΐνΊε, έναντι σταθμοΰ, είς προνο¬
μιούχον τοποθεσίαν τού Εοη§ Ιδ-
Ιαηά, τέλειον καθ' δλα, εύκολο¬
δούλευτον καί έπικερδές, μέ είσ¬
πραξις $1500 έβδομαδιβίως, Ιθε¬
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200
μηνιαίως, τιμή $15.000, μέ $6.500
μετρητά. Έπως-εληθητε.
> ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ κάτωθι σταθμοϋ,
εκλεκτ ήτοπαθεσία, θαυμασίως έ-
πιπλωμένον, εύκολοδούλευτον, μέ
δοκιμαστικάς είσ.ιράξεις $1.200 έ-
βδομαδιαίως. Ιθετές ένοικιαστήρι¬
ον, τιμή $12.000, μέ $4.000 με¬
τρητά.
, ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, θαυμασία γωνία
ακμαζούσης πόλεως τοΰ Νεντ ΤεΓ-
δεγ. Τέλειον καθ' δλα, μέ είσπρα¬
ξις $2.000 έβδομαδιαίως. Ιθετές
ένοικιαστήριον, τιμή $25.000, μέ
$8.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Κε5ΐ3ΐΐΓ3ηί είς
άριστοκ.ρατικόν περίχωρον τής Νέ-
ας "Υόρκης, τέλειον καθ' δλα, μέ
δοκιααστικάς είσπράξεις $1900 —
$2000 έβδομαδιαίως, τιμή $25.000
μέ $8.000 μετρητά. Μηνιαϊα κα-
θαρά κέρδη πλέον των $1.200, μέ
Ιθετές ένοικιαστήριον. "ΕλΘετε ά¬
μέσως.
ΚΕ8ΤΑϋΚΑΝΤ, τό μόνον καί
τό άριστοκρατικιότερον στήν ιδίαν
άριστοκρατικήν πόλιν, κείμενον είς
την καρδίαν τής πόλεως, μέ θαυ-
μασίαν καί σύγχρνον έπίπλωσιν, ά-
περιόριστος δοκιμή των είσπράξε-
ων καθ' οιονδήποτε τρόπον Θέλει
σοβαρός άγοραστής, μέ δνω των
$2.100 έβδομαδιαίως, 8ετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $400, τιιιή $32.
000 μέ $10.000 μετρητά. Μηνιαϊα
καθαρ άκέρδη $1.400—$1.500, εύ-
καιοία διά 3.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ είς ΤΪΓηεβ
8(ΐτΐ3Γε, εύκολοδούλευτον, είσπρά-
ξεις $600 έβδομαδιαίως, μέ προσ-
Θήκην ΕαηθΓΐεοπείίε ευκόλως δι-
πλασιάζονται. Τιιιή $12.000, μέ
$4.500 μετρητά. Σπεύσατε προσω-
πικώς.
ΙΧΝΟΗΕΟΧΕΤΤΕ, προνομιοϋ-
χος τοποθεσία, είς άριστοκρατικήν
πόλιν τοΰ Εοη§ Ιϊΐβτκΐ, θαυμασί¬
ως έπιπλωμένον, μέ τελεία σύγχρο-
να μηχανήματα. Δοκιμή των εργα¬
σιών άπεριόριστος, μέ ε'ισπράξεις
$1.400—$1.500 έβδομαδιαίως. Ιθ¬
ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200,
τιμή $36.000, μέ $12.000 μετρητά.
Άρκεϊ μία επίσκεψις( διά νά πει¬
σθήτε τελείως. Άφήνει καθαρά
κέοδη $14.000 τό ετος. Σπεύσατε.
ΟΟΝΡΕεΤΙΟΝΈΚΥ, έκλεκτή
τοποθεσία, ε'ισπράξεέις $450 έβδο-
μαδιαίως? τιμή $5.000 μέ $2.000
μετρητά, παραπλεύρως μεγάλου θε
άτρου, θαυμασίως έπιπλωμένβν, τε¬
λείαν καθ' δλα. Ό Ιδιοκτήτης ά-
γνοεΐ την εργασίαν τελείΐως, τό
πωλεϊ ή προσαλμβάνει συνέταιρον.
Ε'ισπράξεέις $25.000, άρκεί μία ε¬
πίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως.
8ΗΟΕ 8ΗΙΝΕ ΡΑΚΓ-ΟΚ, Ηαΐ Τα άδύνατα μαλλιά τα όποΐα μένουν είς την κεφαλήν καί δέν άνα-
8ηοε ΚεραΐΓΪηβ, έκ- —;υσσ0νται, δταν ή έξωτερική έπιδεριμίς ξηραν'θτί» τότε οί πόροι τοϋ
δέρματος συσφίγγονται είς τρόπον ά>στε νά άποπνίγωσι τα άδύ·ατα
μαλλιά καί τα πιέζωσιν καθίος ?να δένδρον δταν φυτρώση εις χον
βράχον θά είναι πάντοτε αδύνατον καί λεπτόν. "Οταν δμως αφαιρέ-
σωμεν τάς πέτρας καί τοϋ ρίξωμεν τό χώμά τού καί τό ποτίσιι>μεν,
τότε θά άναπτυχίΚί κανονικώς.
Τό ίδιον συμοαίνει καί μέ τα άδύνατα μαλλιά. "Οταν φορέσωμίν
τό Θερμοκαπέλλον καί αρχίση τό αΐμα νά άνεβαίνη πρός τό ανω μέ¬
ρος τότε άναστήνονται καί μεγαλώνουν τα ιιαλλιά καί μένουν πάντοτε
δυνατά καί στιλπνά. "Εάν παραδεχθώμεν δτι θά φ^τρώσουν μαλλιά
μέ φάρμακα, έκΐός δτι δέν ύπάρχουν τοιαΰτα, πά>.ιν θά τα χάσίομεν.
διότι δέν εθεραπεύθη ή αίτία ήτις καί μόνον θεραπεΰεται υπό τον
Θεριμοκαπέλλον. Διότι ή θερμοκρασία την όποιαν παράγει άνοίγει
δλας τάς φλέβας καί τάς άρτηρίας, αί οποίαι είχον γίνει άτροφικαί
καί τότε τό αΐμα ευρίσκει την ευκαιρίαν νά κυκλοφορή έλενθέρως είς
δλην την κεφαλήν. ^
"Οπου, ύ«άρχουν ριζαι ί>«άρχει κ*ι ελπίς
Μερικοί είδικοί λέγουν δτι αί ρίζαι των τριχών δέν άπονεκροϋνται,
άλ>.ά κλείονται ύπσΛάτω τής έπιδερμίδος καί δέν δύνανται νά έξέλθουν
ήγγντμιένα κέρδη διά'τόν κατά).λη- | Ινεκα τής μεγάλης άτροφίας τοϋ δέρματος τής κεφαλής καί δταν τό
ι™, 'ΐ-νηινιπ—ήηιην 6 έτών καί 8 δέρμα ελ&ϊτ είς την κανονικήν τού λειτουργίαν, τότε αί τρίχε; εύρίσκου-
σι την εύκ-αιρίαν καί φΰονται καί έπομένως νέα μαΐλιά άναπτί»σσον-
ται είς ολίγον διάστημα.
Εάν ποτε υπάρχη κάτι τό οποίον δύναται νά κάμη τα μαλλιά νά
φυτρώσουν, είναι τό θερμοκαπέλλον, τό οποίον δύναται νά έπαναφέρη
τα μαλλιά είς την κανονικήν αυτών ανάπτυξιν. Ή μέθοδός μας είναι
πολΰ λογική διά πολλους λόγους. "Οταν διά πρώτην φοράν μεταχειρι-
σθητε τό θερμοκαπέλλον καί ίδητε τό δέρμα ότι εΐναι^ ασπρον, τότε
άρχίσατε τα τραγούδια, διότι ύπάρχει μεγαλη ελπίς διά νά έπαναφέ¬
ρη τα μαλλιά σας είς πολύ μικρόν οιάστημα, διότι ήρχισε τό αΐμα να
κυκ).οφορίί καί τα μαλλιά πολύ γρήγορα θά έπανέλθουν ζωηρά καί
στιλπνά.
ΠαοάλΛΧϊΐς τού δέ·ρμ*τος της κεψ»λ.ής
Δέν μάς ένδια<ρέρ€ΐ έκ τινος αίτίας επεσαν τα μαλλιά σας. Ή αί¬ τία είναι μία. Τα μαλλιά δταν πέσουν, τότε τό δέρμα, άναίσθητον, νεκρόν και κίτρινον καί παράλυτον, σταματά ή κυκλοφορία είς τάς άρ- τη,ρία; και έπομένως τα κύτταρα τα άποϊα έχουσι τό λαδι επίση; νά τροφοοοτοΰν τάς ρίζας των τριχών. Έν μόνον φάρμακον ύπάρχει καί τουτο είναι μόνον ή θερμοκρασία, ή όποία διευκολύνει την κυκ>.οφο-
ρίαν τοΰ αΐματος. Μία ά'τριχος κεφαλή είναι μία άμμώδης περιφέ-
ρεια, ή δποία δέν ποτίζεται καί ή χλόη οι!>δέποτε δέν δύναται νά φυ¬
τρώση, άλλά καί εάν φντρώστι θά ξηρανθή. Τουτο άκριβοός σνμβαί-
νει καί μέ τα μαλλια τοΰ άνθρώπου.
Δέν ύπάριχει αλλο κα}^.ίτερον είς τόν κόσιιον άόπΐι τό θερμοκαπέλ¬
λον, τό οποίον δύναται νά δώση ζωήν είς τα μαλλιά καί ίδίωςείς τό
δέρμα, τό οποίον εχει ξηρανθτ| πρό πολλοΰ. 'Εάν έπιθινμοΰμεν νά επ-
αναφέρωιιεν τα μαλλιά μας, οφείλομεν ν' αρχίσωμεν την χρήσιν τοΐ
θερμοκαπέλλου καί ολίγας έντριδάς εις την κεφαλήν μέ όλίγην γν-
μνόστικήν, χωρίς διιως νά βλάητοΗΐεν τό δέρμα δΓ ίσχνρών έντριδάν.
Οβαπίηβ, 5 ρβ,
λεχτή τοποθεσία ΒΓθ3άν^3γ, τε¬
λείαν καθ' δλα, συστημένον άπό
Ιθετίας, άπεριόριστος δοκιμή των
εργασιών $325—$350 την έ6δο-
μάδα, 6ετές ένοικιαστήριον ,ενοί¬
κιον $200. Τιμή $5.500, μετρητά
$2.500, πρό ετους προσεφέρθησαν
$7.000 καί άπερίφθησαν. θυσιάζε-
ται λόγω θανάτου. Ευκολίαι
•την πληρωαήν.
ΟΡΡΕΕ ΡΟ
είς
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τέλειον
καθ' δλα, εύκολοδούλ,ευτον καί^ έπι¬
κερδές, μέ ήγγνημένας είσπράξεις
δνω των $850 έβδομαδιαίως, 8ε-
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $230
μηνιαίως. θυσιάζεται άντΐ μόνον
$7.δθΟ μέ $3.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 311 Ιΐΐε, τέλειον
καθ' δλα, εύκολοδούλευτον, προνο-
μιοϋχος τοποθεσία ΒΓθθ1ί.1γη. ΕΙσ-
πράΐεις μέ δοκιμήν δνω ^ των
$1.000 έδδομαδιαίως, θετικά κα'ι
όν κατά).λη-
λον. Ένοικιαστήριον 6 έτών καί 8
μηνών, τιαή $12.000, μ« $4.000
μετρητά. Κατάλληλον διά 2 συνε-
ταίρους.
ΟΚΟΟΕΚΥ, έκλεκτή τοποθεσία
τέλειον καθ" δλα, μέ είσπράξεις
§500—$600 έβδομαδιαίως. μακρόν
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $150. θυ¬
σιάζεται ιιέ δΐθθΐί $1.500, άντί μό¬
νον $2.000. Είναι μοναδική εύκαι-
ρία διά τόν εΐδικόν. Σπεύσατε.
ΓΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοπο-
θεσία ίοπ^ Ιϋΐ3η<1, τέλειον καθ* δλα, εύκολοδούλευτον. μέ είσπρά- Εεις $560 έβδοιιαδιαίως, ένοικια¬ στήριον 7 έτών. ενοίκιον $110. Τιαή $3.000, μέ $1.500 Ο35Γ1, ή ζητεϊται μάγειρος σννέταιρος. Είναι συμφέρον σας νά μας επι¬ σκεφθήτε άμέσως. 0ΗΒΙ8Τ03 ^ νΠΕΤΤΟ5 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΡΜΟΚΑΠΕΛΛΟΥ Τό Οερμοκάπελλον βυνιοτά-ίαι άπό δλους τούς είδι- κους έατρούς. ^ ^Απο δλους τούς είδικούς Ίατρούς τής δερματολογίας τοϋ κόσμοΐ), οί δποίοι λέγουν δτι αί τρίχες άναπτύσσονται άπό την κανονικήν κυκλο¬ φορίαν τοϋ καθαροΰ αΐματος. Ό Ίατρός Σ. ΓΟΧ, ό καλλίτερος καί είδικώτερος τής σημερινήν έποχή;, εΐπε τα εξής υπέρ τοϋ θερμοκαπέλ- λου^ «'Ό, τι είδος θά δυνηθή νά κάμη τό αίμα νά κυκλοφορήση είς τό ανω μέρος τής κεφαλής αύτό, κατά την ιδικήν μου γνώμην, θά δυ¬ νήθη νά φυτρώστ) νέα μαλλιά». Ό διάσημος ϊατρός Ο. ΗΕΝΚΙ είς τό βιβλίον τού περί των μαλλι- όον γράφει τα εξής: «Τα μαλλιά ζοϋν φυσιο?νθγικώς όπως καί δ κτύπος τής καρδίας. Καί τα δύο εξαρτώνται άπό την κυκλοφορίαν τοΰ αΐματος καί δταν τουτο στερηθή εν έκ των δύο δέν δύναται νά ζήση». ι Ό ΒΕΚΝΑΚ.Β ΜΑΟ ΡΑΌΟΕΝ, ό ννωστός συγγραφεύς, δίδει την ακόλουθον θεωρίαν είς πολύ απλήν γλώσσαν: «Άποφεύγετε δλα τα τονωτικά φάρμακα, τα άποϊα δη,μοσιεύουν πρΐες <ρτ.Ηρωσιν τατν μαλλιάΥν, "Ολα αΐττά είναι ψευδη. Ουδέποτε κανέ- να άπό αΐτά έπαναφέρει οΰτε μίαν μόνον τρίχαν είς κεφαλήν φ-αλα- κράν. Φυλάξατε είς τό μναλό σας δτι αί τρίχΐς άναζωογονοΰνται και άναστήνονααι άπό τό αΐμα καί κανένα εξωτερικόν φάρμακον δέν δύ¬ ναται νά κάμη τό αΐμα νά άνέβη Ης τό ανω μέρος τής κεφαλής έκτός τής -θ-ερμοκρασίας καί ωρισμένων έντριβών». Έοφαλμεναι ιδέαι περι μικροβίων Πάρα πολ^.οί πελάται μάς εχουν έπισκεφθ·η τελευταίως, οί όποΐοι εΐχαν την ιδέαν δτι ή πτώσις καί λευκανσις των μαλλιών των !{σαν τα μικρόδια καί μόλις επήραν τό θερμον.απέ)Λον είδον την κόμην των (μαλλιά) νά έπανέρχωνται όΰ.ματωδώς. Τουτο μάς κάμει νά πιστεύωμεν δτι ή (ύτία δέν ήσαν τα μΐχ.ρόδια, άλλ' ή έλλειψις τής κυκ>Λφορίας τού αΐματος. "Οταν τό αίμα δέν κυ¬
κλοφορή κανονικώς τότε αί άρτηρίαι καί αί φΛ,ίβες άρχίζουν νά γί¬
νωνται άτροφικαί καί φ-θείρονται υπό την έπώερμί&α καί τό άποτέλε-
σμα είναι ή φαλάκρα.
Είς τουτο τό στάδιον τα κύτταρα, τα άποϊα παράγωσι τό χρώμα,
ξηραίνονται καί άμέσως τα μαλλιά άσπρίζουν καί άδυνατοΰν καί μάς
κάμνουν νά φαινώμεθα γέροντες. "Ολοι οί καθηγηταί καΐ οί ίατροί
δταν θελήσουν νά είπουν την πραγματικήν αλήθειαν, θά συμφωγήθΌυν
μέ την θεωρίαν μου καί τότε αύτοι θά είπουν δτι ή πραγματική αίτία
είναι ή έλλειψις τοΰ αΐματος καί δχι τα μικρόδια. Τί» Θερμοκαπέλλον
είναι τό μόνον ποϋ δύναται νά κάμη τό αΐμα νά ■χυκλαΦορήσν;1 κανο¬
νικώς είς την κεφαλήν και τα μαλλιά θά δυνηθούν νά φντρώσουν
κατ' αυτόν τόν τρόπον καθώς καί τα ορντά έκ τής μητέρας των γής.
"Οταν είς τίιν κόμην ίμαλλιά) άρχίζη ή πτώσις, άρχίζει άπό τό
ανω μέρος της κεφαλής. Διατί αρά γε δέν άρχίζει άπό τό κάτω μέρος
αυτής; Τουτο μας κάμνει νά εννοήσωμεν δτι ή πίεσις ωρισμένων άρ-
τηριών είς τόν τράχηλον τό αΐμα δέν έ'χει την δύναμιν νά οτθάστ}, είς
τό ανοο μέρος τής κεςραλής καί ή πτώσις των τριχών άρχίζει άπό πά-
νω. Τό Θερμοκαπέλλον έ'χει την Ιδιότητα νά τραβα ι,α αΐμα πρός τό
ανω μέρος καί άρχίζουν αί ρίζαι των τριχών νά άναζωογονοΰνται και
τα μαλλιά άρχίζουν νά φύωνται καί νά σταμα;α ή πτώσίς των καί ή
λευκανσις αντών.
Μέχρι τοΰδε δέν εΒομεν καμμίαν άποτυχίαν άπό 3σους επήραν τό
θεραοκαπέλλον.
Μέ την πρώτην φοράν ποϋ θά μεταχειρισθή τις τό Θερμοκαπέλ¬
λον δύναται νά πείση καί τόν πειό σκεπτικώτερον άνθρωπον τοΰ κό¬
σμον. Ουδέποτε τα μαίΛιά πίπτουσιν οπόταν ή κνκλοφορία τοΰ αΐμα¬
τος είναι κανονική· δταν τουτο σταματήσγι τότε άρχίζει ή /.εύκαλ'σις
καί ή πτώσις αυτών.
Τα άδύναΓ-τα μαλ.λ.ια.-
1482 ΒΓ0βαν78τ, β: 42ηά $(.
ιΒοο— 613) Νβνϊ Υογκ ΟΙγ».
ΤΗ.: Βγτ8Π( 5482. 8641.
ΙΡϊί. ΜΑ8».— Ο «Ε-
θνικός Κήρυξ> πωλεΐται υπό τοδ
άντιπροοώπου μας Ν, ΧιονοΛθύ-
/.ου.
ρ
24 ΜΒΐ-ΙίβΙ
Έκλεατά διδλία εχει μόνον τ4
Βιβλιοπωλείον το5 β'Εθν.κοϋ Κή·
^ΑΟΓΟΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ
ίτοικ οιτϋ
ρθόδοξος ϋοινό-
Ή Κοίμηβις της
»εο.ό/ου».
Γνωβτο
Λς γνώσιν των ομογενων
ηνω Πόλεως τής Έλληνικης
οοόΞου 'Εκκλησίας ή( «Κοίμησις
Θεοτόκου—Άγία Λαυρα», 360
ΐ2Μΐι 51., δτι την 29ην Αποιλι-
Μεγάλην Δευτέραν το εσπέρας,
* ιι ιι είς την 'Επισκοπτανην
ωαν 51. ΜαΓΥ, 521 ν. 1261η
δοχεται ή Έδδομάς των Πα-
*αί τής Κυριακής τού Πασχα.
Έκκ/.ησία είναι πολυτελεστατη
ί'ρύχωρος.
παρακαλοΰνται^ άπαντες οί
ρησκοι χριστιανοΐ όπως προσελ-
καί ,-ταοακολουθησωσι τας Ακο-
ας τής Μεγάλης Εβδομάδος και
Λναστάσεως.
,τίσης την Πέμπτην τής Διακαινη-
υ, 9ην Μαΐου, θά γίνη Γενιχη
λευσις έν τή ώς ανω Έκκλησια,
ς δέ τής Συνελεύσεως είναι δ-
,ε/ΕτηΟή τό ζήτημα τής άγορας,
μετά τό Πάσχα ή Κοινότης θα
είς αγοράν ιδιόκτητον 'Εκ.κλη-
|Κ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟΥ
(19934—27—4Ϊ
ίθρη
ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥ
ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ
ΕΝ ΑίΒΑΝΥ, Ν. Υ.
3ΛΟΓΙΟΧ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ
•ΩΧ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΧ ΤΗΣ ΜΕΓ.
^ΟΜΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑ¬
ΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Γ. ΔΕΥΤΕΡΑ εσπέρας ή Άκο-
Βία τον Χυμφίου 7 :30.
ΙΐΕΓ. ΤΡΙΤΗ εσπέρας, ή Άκολου-
Ιτοΰ Χνμφίου 7 :30.
ΪΕΓ. ΤΕΤΑΡΤΗ εσπέρας, τό Εύ-
ριον 8.
ΪΕΓ. ΠΕΜΠΤΗ πρωί, ή λειτουρ-
τοϋ Μεγ.. Βασιλείου 9.
ΠΕΜΠΤΗ εσπέρας, ή Ά-
Οία των Άγίων Παθών (Δώδε-
Εΰαγγέλια) 7:30.
Γ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ πρωΐ.'Η Ά
ρυθία των Μ. Ώρών καί ή Άπο-
πίλοισις 10.
ΡΕΓ. ΠΛΡΛΣΚΕΥΗ εσπέρας,
.τάΐ(ΐος Θρήνος 8. ·
ΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ πρωΐ, ή λει-
<ία τοΰ Μεγ. Βασιλείου 8 :30. „ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 0 έσ.ιεοας τοΰ Μεγάλου Σάββατον "νϊΙ^Β* ιοην α. μ. δρχεται ή Άκολου- Ρη«Η.ό'.Η ΛΝΑΣΤΑΣΙΣ την 12ην τής : ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ την Μ· μ. τής Κυριακής. ■« "πιν έξομολόγησιν των χριστια- ο κ^ηαέριος θά παρευρίσκεται Ι την έκκλ.ησίαν όλας τάς ημέρας |_Μεγάλης Εβδομάδος, 9—11 π! ' ^—? Μ·, μ. "Οσοι έπιθυμοΰν νά λογηθοΰν είς άλλας ώρας, δύ- [Τ-ΐ να συναντήσουν τόν Ιερέα είς οικίαν τού 87 8. Η3ν*κ 8ί., η νά "ί<Γωνησουν 3—8770. , 'ί^-λησία τού "Αλμπανυ είναι ««οοχωρος, θερμαίνεται καλώς, ' καΰισιιατα δι" ολους καί πολλά ^τιη δια μικρά παιδία. ;·σις τής 'Εκκλησίας 8 ^^η- Μ., τηλέφ. 4—0266. ΜενΛΚη-σις τοΰ ίερέως, Α'ιδ. Δημη- ' Μεσιρη, Οίκονόμου, 87 δ. ΗίΓννΙί ΤΊ'-εφ. 3—8770. ^ 22 ,Απριλίου, 1929. ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (19935—27—Μ4) _1ΗΛΗ 27 ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 360 Υν'. 125Λ 81., Νενν Υογ1< Τηλεφ. Εκκλησίας ΜοηυπιεηΙ 9845 Κατοικία Ίερέως: 501 λΥεδΙ Ι3δίη 5ΐΓββτ. Τηλέφωνον: ΒΓ3άΊΐϋΓ3ΐ 8636. κυιχσπΐΣ αχτοβια. _ ι λΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
ΟοπιβΓ ΕΙ- 5γ. Λ 2πά Αν«*η·
ΤηλέΊρωνα: Ημέραι ΑβΐθΓ.» βϊϊί
Νυκτός: Ηβνβ— βνβϊ 0614.
«--. Ε^ ΥΟΚΚ
ΕΚΚΑΗΣΤΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ»
—ΐύθννοις: 451 νΥ. Ε9ΐ_ δττοΛ
'Εφημέριος:
Άρχια. ΚΥΡ1ΛΛ. ΒΑΦΕΙΑΛΑΚΗϊ
Τηλέφωνον: ΜεϋαΙΙΙοη ϊβϊΐ
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΖ
«ΑΓΙΟΣ ΝΊΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άρχιμ. Δα»*Λ
Λεονταρ(δοΐ) ν.αΐ Εκκλησίαν
108 Ε. 84ίτι 51., Νβ~ ΥογΙε Ο
ΤΜ1.«·χΙη?ίοα 679»
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Ο ΕΥΑΠΈΛ'ΣΜΟ:
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
«Οί—812 νΥββΙ 5411ι 5τ.. Ν. Υ. Οιτ
Ιερεύς: Α18. Νικόλαος Λάζαρη;
Διδάκτωρ τής θεολονΐα;.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας ΟοΙυτηΓΗΗ 85βϊ
Τ«)>ιγ ίΕογϊί;: Γ)οεβπ ΗΠΙβ 10ΪΙ
ΝΕννΑΒΚ. Ν. Ι.
Έχχληβία «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
555 Ηΐκη δΐΓθβΙ.
Τηλέ». Εκκλησίαν: Μπ^εΓ— «511
Κα:οιχ(α Ιερέω;: 53 ΙΛπάβΙβτ Α τ*
Ττνλέφοννον Ιτρέωϊ: ΕββθΧ 26ΪΤ.
Ηγ.ΙΙγ.γ ,
Ν'ΤΕΤ ΣΥΓΓΈ
V
ΚΑΤ.
ΑΥΤΟΥ-
ΕΛ5Τ
Τ μ1το*? τού Πασού-
, διαμενούσης έν Π«-
^8
α βιαμενού- ι
Κοανιανοδ.
^ττ^^Ών0^ί
^·· Όν»
1ς Π εν-
ΜΕΓΟΧ1ΟΝ ΙΙΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟ»
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗ2
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
182 Ρ1γ8( Ατεηηβ.
<Μ«ταΒύ 15η; χαΐ 17ης 6δο9) Ν~ Υογκ ΓΛϊτ. Ττιλίσκηνον: 55ίτιντΜβτιί Ϊ881 εΗΙΟΑΟθ. ΙίΙ* ΤοΟ αίδεσ. Κώστσ Χατζησηκτντο(«». Διδασκάλου τοΰ ΟΙκοναενικοδ θρόνοβ ή μέν διιύθυνσΐϊ είναι 7589 Κΐθε* ΒοπΙβτβΓβ.. τό 8ε τηλέφωνον Βοβ«-~ ΡβγΙγ 0051. Α5ΤΟΗΙΑ. 1^. 1. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΑΘΝΑΣΙΟΣ» (Άρχιε.τισχοπή';) 273 ΕΙ- δΤΓββΐ. Έ<τ—ιέριο; : Γ. Μενεξόπονλ·; ΤηλέαΌτνον: Αβίοτΐβ 1653. Καταχίας: ΗηνθπιβτβΓ 287·. ΟΚΙ.ΑΗΟΜΑ ^1ΤΥ. ΟΚ^Α. Ιιεΰθυνσις προΐσταιιένου έφημερίο» ττϊ; Κοινθτητοζ θΐίΐβηο—3 Οΐτ, Ο- »1β.. «Γναι: 102 Ν. ΒΓθβά δίτ**£. Τηλέφανον: Μβρΐϊ 8105, ναιροϋ διααένουσα <ν π^βίοττη. Ο. ΐ««δ τήΰ έν ·ΑθτΓναυ βνγγενοθ; τη: Κάς Πίορη. «Ο *. Άπόστολο; Μπανίχβΐ |? Άϊοαλτί της Μ. Άσίας, «κό τ«< εν θεσβαλονίχτι ·»<αί τού Κάς Κ«ρ»«. κο»!·λα; Μπανίκα. •Ο *. Παβλος Βάντκ. έξ ΆΐβαλΙ ί Μικράς 'Ασίας. •Ο ίχ Σμνρνης κ. Ιωάννης Ίββν· ηί. πρό «αιροδ διαμένανγ ίν Νβντ- Γί Νβ—. V».. υπό ττΐς έν θ«σ—- θεία: τον Κα; Κυριαχονλα; αΛτΙκα. Ό κ. Κ»ν<—. Κατσικιβη;. Ι» Τι- ταρείου ττ,ς ΚαλλIΛόλϊ»^. θράχη:. υπό τοδ έν ΑυΑν. ττϊί Γαλλΐας ά8<λ· ν τον χ. Γίωογίου Κατστκίδο*. Ό χ. Λτ»ι. Ποναγιωτίβη;. προ «αν ροδ διααένιον Ι» ΟΙΙτβΓ &τ, ττϊς Νί· β- 'Υόρχτις, υπό τοΡ ίν Κβνδία. Κρ»ν ήΐ πατρός το» χ. Παναγτωτίδββ. ΟΙ Ιχ Π. Φωκρα;. Σμύρνη; «. «. Κωνσταντίνος. Νιχόλαοί χαΐ Ανάστα· βιο; Τσαλδάρη:. <^ό τή; ίξαδέλφη- βυτδν Κα; Άφοοδίτη; Μιχάοη, |« Ραντο<ΐίβια ττϊ; θρσβαλία; »αΙ συζ*. γου τοΰ χ. ΔτΗΐητρίου ΓαλσΛθπούλορ. Ό έκ Σιιυρνη; χ. Γϊώργτος Πε>
ταλίβπ:. πα^ χαιοοΰ βιαμένων ίν Ά¬
ν ιω Φραγχισχφ. Κολ.. υπό τδν έν
Αθήναι; άδελφων τού Εύαγγελία;
ιαΐ Δεσΐτοίνη; Παταλίδο».
Ό χ. Π. Βστάλη;. βιαμένβν Λ-
οτϊ ίν Ούαστγχτωνι &»4 τΙ|ϊ Ι* Ά·
·τΓ·αι;
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΒΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΧΙΜΑ.
ΤΑΡΙΟΝ
ΑΝΛΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κ~ραγάρ*α τλ
Άναστάσιμα τοθ 'Εσαερινοϋ "Οο-
θρον καί Λειτουργίαν κατ' >ήχοτ,
μετά των Άναστασίμαιν Εΰλογην
ταρίων, Άναστασίμων 'Εξαποστεν·
λαρίων, 'Εωθινών ΕΙρμόλογικων
Δοξολογίαν, Μανουήλ Πρωτοφαλ
τον καί τόν ηϊντάφωνον 6αρΰν ή-
χον Γεωργίου τοΰ Κρητός. Δεοε-
μένον στερεάς, τχμαται ... %ΙΜ
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΠΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΌΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταβαοτας, Κοντά-
κια, Τριώδιον χαί Πεντηκοστάοι-
αν. Δεδεμένον στερεώς .... $3.00
"ΝΑΤΙΌΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ"
««ο *ν. Λκτη βτ., ΜΕ«ν υομ
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΝ
ΥΠΟ ΡΒΟΓ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
ΙΡ ΥΟϋ νΥΑΝΤ ΤΟ ΒΙίΥ Α
ΟΟΟΟ ΡΗΟΓΙΤΑΒΙ-Ε ΒΙΙ-
5ΙΝΕ55 5ΕΕ ΜΒ νΚΕΤΤΟ5
ΚΕί>ΤΑϋΚΑΝΤ Οοίίεε ΡοΙ
5ΐνΊε, έναντι σταθμοΰ, είς προνο¬
μιούχον τοποθεσίαν τού Εοη§ Ιδ-
Ιαηά, τέλειον καθ' δλα, εύκολο¬
δούλευτον καί έπικερδές, μέ είσ¬
πραξις $1500 έβδομαδιβίως, Ιθε¬
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200
μηνιαίως, τιμή $15.000, μέ $6.500
μετρητά. Έπως-εληθητε.
> ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ κάτωθι σταθμοϋ,
εκλεκτ ήτοπαθεσία, θαυμασίως έ-
πιπλωμένον, εύκολοδούλευτον, μέ
δοκιμαστικάς είσ.ιράξεις $1.200 έ-
βδομαδιαίως. Ιθετές ένοικιαστήρι¬
ον, τιμή $12.000, μέ $4.000 με¬
τρητά.
, ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, θαυμασία γωνία
ακμαζούσης πόλεως τοΰ Νεντ ΤεΓ-
δεγ. Τέλειον καθ' δλα, μέ είσπρα¬
ξις $2.000 έβδομαδιαίως. Ιθετές
ένοικιαστήριον, τιμή $25.000, μέ
$8.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Κε5ΐ3ΐΐΓ3ηί είς
άριστοκ.ρατικόν περίχωρον τής Νέ-
ας "Υόρκης, τέλειον καθ' δλα, μέ
δοκιααστικάς είσπράξεις $1900 —
$2000 έβδομαδιαίως, τιμή $25.000
μέ $8.000 μετρητά. Μηνιαϊα κα-
θαρά κέρδη πλέον των $1.200, μέ
Ιθετές ένοικιαστήριον. "ΕλΘετε ά¬
μέσως.
ΚΕ8ΤΑϋΚΑΝΤ, τό μόνον καί
τό άριστοκρατικιότερον στήν ιδίαν
άριστοκρατικήν πόλιν, κείμενον είς
την καρδίαν τής πόλεως, μέ θαυ-
μασίαν καί σύγχρνον έπίπλωσιν, ά-
περιόριστος δοκιμή των είσπράξε-
ων καθ' οιονδήποτε τρόπον Θέλει
σοβαρός άγοραστής, μέ δνω των
$2.100 έβδομαδιαίως, 8ετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $400, τιιιή $32.
000 μέ $10.000 μετρητά. Μηνιαϊα
καθαρ άκέρδη $1.400—$1.500, εύ-
καιοία διά 3.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ είς ΤΪΓηεβ
8(ΐτΐ3Γε, εύκολοδούλευτον, είσπρά-
ξεις $600 έβδομαδιαίως, μέ προσ-
Θήκην ΕαηθΓΐεοπείίε ευκόλως δι-
πλασιάζονται. Τιιιή $12.000, μέ
$4.500 μετρητά. Σπεύσατε προσω-
πικώς.
ΙΧΝΟΗΕΟΧΕΤΤΕ, προνομιοϋ-
χος τοποθεσία, είς άριστοκρατικήν
πόλιν τοΰ Εοη§ Ιϊΐβτκΐ, θαυμασί¬
ως έπιπλωμένον, μέ τελεία σύγχρο-
να μηχανήματα. Δοκιμή των εργα¬
σιών άπεριόριστος, μέ ε'ισπράξεις
$1.400—$1.500 έβδομαδιαίως. Ιθ¬
ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200,
τιμή $36.000, μέ $12.000 μετρητά.
Άρκεϊ μία επίσκεψις( διά νά πει¬
σθήτε τελείως. Άφήνει καθαρά
κέοδη $14.000 τό ετος. Σπεύσατε.
ΟΟΝΡΕεΤΙΟΝΈΚΥ, έκλεκτή
τοποθεσία, ε'ισπράξεέις $450 έβδο-
μαδιαίως? τιμή $5.000 μέ $2.000
μετρητά, παραπλεύρως μεγάλου θε
άτρου, θαυμασίως έπιπλωμένβν, τε¬
λείαν καθ' δλα. Ό Ιδιοκτήτης ά-
γνοεΐ την εργασίαν τελείΐως, τό
πωλεϊ ή προσαλμβάνει συνέταιρον.
Ε'ισπράξεέις $25.000, άρκεί μία ε¬
πίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως.
8ΗΟΕ 8ΗΙΝΕ ΡΑΚΓ-ΟΚ, Ηαΐ Τα άδύνατα μαλλιά τα όποΐα μένουν είς την κεφαλήν καί δέν άνα-
8ηοε ΚεραΐΓΪηβ, έκ- —;υσσ0νται, δταν ή έξωτερική έπιδεριμίς ξηραν'θτί» τότε οί πόροι τοϋ
δέρματος συσφίγγονται είς τρόπον ά>στε νά άποπνίγωσι τα άδύ·ατα
μαλλιά καί τα πιέζωσιν καθίος ?να δένδρον δταν φυτρώση εις χον
βράχον θά είναι πάντοτε αδύνατον καί λεπτόν. "Οταν δμως αφαιρέ-
σωμεν τάς πέτρας καί τοϋ ρίξωμεν τό χώμά τού καί τό ποτίσιι>μεν,
τότε θά άναπτυχίΚί κανονικώς.
Τό ίδιον συμοαίνει καί μέ τα άδύνατα μαλλιά. "Οταν φορέσωμίν
τό Θερμοκαπέλλον καί αρχίση τό αΐμα νά άνεβαίνη πρός τό ανω μέ¬
ρος τότε άναστήνονται καί μεγαλώνουν τα ιιαλλιά καί μένουν πάντοτε
δυνατά καί στιλπνά. "Εάν παραδεχθώμεν δτι θά φ^τρώσουν μαλλιά
μέ φάρμακα, έκΐός δτι δέν ύπάρχουν τοιαΰτα, πά>.ιν θά τα χάσίομεν.
διότι δέν εθεραπεύθη ή αίτία ήτις καί μόνον θεραπεΰεται υπό τον
Θεριμοκαπέλλον. Διότι ή θερμοκρασία την όποιαν παράγει άνοίγει
δλας τάς φλέβας καί τάς άρτηρίας, αί οποίαι είχον γίνει άτροφικαί
καί τότε τό αΐμα ευρίσκει την ευκαιρίαν νά κυκλοφορή έλενθέρως είς
δλην την κεφαλήν. ^
"Οπου, ύ«άρχουν ριζαι ί>«άρχει κ*ι ελπίς
Μερικοί είδικοί λέγουν δτι αί ρίζαι των τριχών δέν άπονεκροϋνται,
άλ>.ά κλείονται ύπσΛάτω τής έπιδερμίδος καί δέν δύνανται νά έξέλθουν
ήγγντμιένα κέρδη διά'τόν κατά).λη- | Ινεκα τής μεγάλης άτροφίας τοϋ δέρματος τής κεφαλής καί δταν τό
ι™, 'ΐ-νηινιπ—ήηιην 6 έτών καί 8 δέρμα ελ&ϊτ είς την κανονικήν τού λειτουργίαν, τότε αί τρίχε; εύρίσκου-
σι την εύκ-αιρίαν καί φΰονται καί έπομένως νέα μαΐλιά άναπτί»σσον-
ται είς ολίγον διάστημα.
Εάν ποτε υπάρχη κάτι τό οποίον δύναται νά κάμη τα μαλλιά νά
φυτρώσουν, είναι τό θερμοκαπέλλον, τό οποίον δύναται νά έπαναφέρη
τα μαλλιά είς την κανονικήν αυτών ανάπτυξιν. Ή μέθοδός μας είναι
πολΰ λογική διά πολλους λόγους. "Οταν διά πρώτην φοράν μεταχειρι-
σθητε τό θερμοκαπέλλον καί ίδητε τό δέρμα ότι εΐναι^ ασπρον, τότε
άρχίσατε τα τραγούδια, διότι ύπάρχει μεγαλη ελπίς διά νά έπαναφέ¬
ρη τα μαλλιά σας είς πολύ μικρόν οιάστημα, διότι ήρχισε τό αΐμα να
κυκ).οφορίί καί τα μαλλιά πολύ γρήγορα θά έπανέλθουν ζωηρά καί
στιλπνά.
ΠαοάλΛΧϊΐς τού δέ·ρμ*τος της κεψ»λ.ής
Δέν μάς ένδια<ρέρ€ΐ έκ τινος αίτίας επεσαν τα μαλλιά σας. Ή αί¬ τία είναι μία. Τα μαλλιά δταν πέσουν, τότε τό δέρμα, άναίσθητον, νεκρόν και κίτρινον καί παράλυτον, σταματά ή κυκλοφορία είς τάς άρ- τη,ρία; και έπομένως τα κύτταρα τα άποϊα έχουσι τό λαδι επίση; νά τροφοοοτοΰν τάς ρίζας των τριχών. Έν μόνον φάρμακον ύπάρχει καί τουτο είναι μόνον ή θερμοκρασία, ή όποία διευκολύνει την κυκ>.οφο-
ρίαν τοΰ αΐματος. Μία ά'τριχος κεφαλή είναι μία άμμώδης περιφέ-
ρεια, ή δποία δέν ποτίζεται καί ή χλόη οι!>δέποτε δέν δύναται νά φυ¬
τρώση, άλλά καί εάν φντρώστι θά ξηρανθή. Τουτο άκριβοός σνμβαί-
νει καί μέ τα μαλλια τοΰ άνθρώπου.
Δέν ύπάριχει αλλο κα}^.ίτερον είς τόν κόσιιον άόπΐι τό θερμοκαπέλ¬
λον, τό οποίον δύναται νά δώση ζωήν είς τα μαλλιά καί ίδίωςείς τό
δέρμα, τό οποίον εχει ξηρανθτ| πρό πολλοΰ. 'Εάν έπιθινμοΰμεν νά επ-
αναφέρωιιεν τα μαλλιά μας, οφείλομεν ν' αρχίσωμεν την χρήσιν τοΐ
θερμοκαπέλλου καί ολίγας έντριδάς εις την κεφαλήν μέ όλίγην γν-
μνόστικήν, χωρίς διιως νά βλάητοΗΐεν τό δέρμα δΓ ίσχνρών έντριδάν.
Οβαπίηβ, 5 ρβ,
λεχτή τοποθεσία ΒΓθ3άν^3γ, τε¬
λείαν καθ' δλα, συστημένον άπό
Ιθετίας, άπεριόριστος δοκιμή των
εργασιών $325—$350 την έ6δο-
μάδα, 6ετές ένοικιαστήριον ,ενοί¬
κιον $200. Τιμή $5.500, μετρητά
$2.500, πρό ετους προσεφέρθησαν
$7.000 καί άπερίφθησαν. θυσιάζε-
ται λόγω θανάτου. Ευκολίαι
•την πληρωαήν.
ΟΡΡΕΕ ΡΟ
είς
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τέλειον
καθ' δλα, εύκολοδούλ,ευτον καί^ έπι¬
κερδές, μέ ήγγνημένας είσπράξεις
δνω των $850 έβδομαδιαίως, 8ε-
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $230
μηνιαίως. θυσιάζεται άντΐ μόνον
$7.δθΟ μέ $3.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 311 Ιΐΐε, τέλειον
καθ' δλα, εύκολοδούλευτον, προνο-
μιοϋχος τοποθεσία ΒΓθθ1ί.1γη. ΕΙσ-
πράΐεις μέ δοκιμήν δνω ^ των
$1.000 έδδομαδιαίως, θετικά κα'ι
όν κατά).λη-
λον. Ένοικιαστήριον 6 έτών καί 8
μηνών, τιαή $12.000, μ« $4.000
μετρητά. Κατάλληλον διά 2 συνε-
ταίρους.
ΟΚΟΟΕΚΥ, έκλεκτή τοποθεσία
τέλειον καθ" δλα, μέ είσπράξεις
§500—$600 έβδομαδιαίως. μακρόν
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $150. θυ¬
σιάζεται ιιέ δΐθθΐί $1.500, άντί μό¬
νον $2.000. Είναι μοναδική εύκαι-
ρία διά τόν εΐδικόν. Σπεύσατε.
ΓΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοπο-
θεσία ίοπ^ Ιϋΐ3η<1, τέλειον καθ* δλα, εύκολοδούλευτον. μέ είσπρά- Εεις $560 έβδοιιαδιαίως, ένοικια¬ στήριον 7 έτών. ενοίκιον $110. Τιαή $3.000, μέ $1.500 Ο35Γ1, ή ζητεϊται μάγειρος σννέταιρος. Είναι συμφέρον σας νά μας επι¬ σκεφθήτε άμέσως. 0ΗΒΙ8Τ03 ^ νΠΕΤΤΟ5 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΡΜΟΚΑΠΕΛΛΟΥ Τό Οερμοκάπελλον βυνιοτά-ίαι άπό δλους τούς είδι- κους έατρούς. ^ ^Απο δλους τούς είδικούς Ίατρούς τής δερματολογίας τοϋ κόσμοΐ), οί δποίοι λέγουν δτι αί τρίχες άναπτύσσονται άπό την κανονικήν κυκλο¬ φορίαν τοϋ καθαροΰ αΐματος. Ό Ίατρός Σ. ΓΟΧ, ό καλλίτερος καί είδικώτερος τής σημερινήν έποχή;, εΐπε τα εξής υπέρ τοϋ θερμοκαπέλ- λου^ «'Ό, τι είδος θά δυνηθή νά κάμη τό αίμα νά κυκλοφορήση είς τό ανω μέρος τής κεφαλής αύτό, κατά την ιδικήν μου γνώμην, θά δυ¬ νήθη νά φυτρώστ) νέα μαλλιά». Ό διάσημος ϊατρός Ο. ΗΕΝΚΙ είς τό βιβλίον τού περί των μαλλι- όον γράφει τα εξής: «Τα μαλλιά ζοϋν φυσιο?νθγικώς όπως καί δ κτύπος τής καρδίας. Καί τα δύο εξαρτώνται άπό την κυκλοφορίαν τοΰ αΐματος καί δταν τουτο στερηθή εν έκ των δύο δέν δύναται νά ζήση». ι Ό ΒΕΚΝΑΚ.Β ΜΑΟ ΡΑΌΟΕΝ, ό ννωστός συγγραφεύς, δίδει την ακόλουθον θεωρίαν είς πολύ απλήν γλώσσαν: «Άποφεύγετε δλα τα τονωτικά φάρμακα, τα άποϊα δη,μοσιεύουν πρΐες <ρτ.Ηρωσιν τατν μαλλιάΥν, "Ολα αΐττά είναι ψευδη. Ουδέποτε κανέ- να άπό αΐτά έπαναφέρει οΰτε μίαν μόνον τρίχαν είς κεφαλήν φ-αλα- κράν. Φυλάξατε είς τό μναλό σας δτι αί τρίχΐς άναζωογονοΰνται και άναστήνονααι άπό τό αΐμα καί κανένα εξωτερικόν φάρμακον δέν δύ¬ ναται νά κάμη τό αΐμα νά άνέβη Ης τό ανω μέρος τής κεφαλής έκτός τής -θ-ερμοκρασίας καί ωρισμένων έντριβών». Έοφαλμεναι ιδέαι περι μικροβίων Πάρα πολ^.οί πελάται μάς εχουν έπισκεφθ·η τελευταίως, οί όποΐοι εΐχαν την ιδέαν δτι ή πτώσις καί λευκανσις των μαλλιών των !{σαν τα μικρόδια καί μόλις επήραν τό θερμον.απέ)Λον είδον την κόμην των (μαλλιά) νά έπανέρχωνται όΰ.ματωδώς. Τουτο μάς κάμει νά πιστεύωμεν δτι ή (ύτία δέν ήσαν τα μΐχ.ρόδια, άλλ' ή έλλειψις τής κυκ>Λφορίας τού αΐματος. "Οταν τό αίμα δέν κυ¬
κλοφορή κανονικώς τότε αί άρτηρίαι καί αί φΛ,ίβες άρχίζουν νά γί¬
νωνται άτροφικαί καί φ-θείρονται υπό την έπώερμί&α καί τό άποτέλε-
σμα είναι ή φαλάκρα.
Είς τουτο τό στάδιον τα κύτταρα, τα άποϊα παράγωσι τό χρώμα,
ξηραίνονται καί άμέσως τα μαλλιά άσπρίζουν καί άδυνατοΰν καί μάς
κάμνουν νά φαινώμεθα γέροντες. "Ολοι οί καθηγηταί καΐ οί ίατροί
δταν θελήσουν νά είπουν την πραγματικήν αλήθειαν, θά συμφωγήθΌυν
μέ την θεωρίαν μου καί τότε αύτοι θά είπουν δτι ή πραγματική αίτία
είναι ή έλλειψις τοΰ αΐματος καί δχι τα μικρόδια. Τί» Θερμοκαπέλλον
είναι τό μόνον ποϋ δύναται νά κάμη τό αΐμα νά ■χυκλαΦορήσν;1 κανο¬
νικώς είς την κεφαλήν και τα μαλλιά θά δυνηθούν νά φντρώσουν
κατ' αυτόν τόν τρόπον καθώς καί τα ορντά έκ τής μητέρας των γής.
"Οταν είς τίιν κόμην ίμαλλιά) άρχίζη ή πτώσις, άρχίζει άπό τό
ανω μέρος της κεφαλής. Διατί αρά γε δέν άρχίζει άπό τό κάτω μέρος
αυτής; Τουτο μας κάμνει νά εννοήσωμεν δτι ή πίεσις ωρισμένων άρ-
τηριών είς τόν τράχηλον τό αΐμα δέν έ'χει την δύναμιν νά οτθάστ}, είς
τό ανοο μέρος τής κεςραλής καί ή πτώσις των τριχών άρχίζει άπό πά-
νω. Τό Θερμοκαπέλλον έ'χει την Ιδιότητα νά τραβα ι,α αΐμα πρός τό
ανω μέρος καί άρχίζουν αί ρίζαι των τριχών νά άναζωογονοΰνται και
τα μαλλιά άρχίζουν νά φύωνται καί νά σταμα;α ή πτώσίς των καί ή
λευκανσις αντών.
Μέχρι τοΰδε δέν εΒομεν καμμίαν άποτυχίαν άπό 3σους επήραν τό
θεραοκαπέλλον.
Μέ την πρώτην φοράν ποϋ θά μεταχειρισθή τις τό Θερμοκαπέλ¬
λον δύναται νά πείση καί τόν πειό σκεπτικώτερον άνθρωπον τοΰ κό¬
σμον. Ουδέποτε τα μαίΛιά πίπτουσιν οπόταν ή κνκλοφορία τοΰ αΐμα¬
τος είναι κανονική· δταν τουτο σταματήσγι τότε άρχίζει ή /.εύκαλ'σις
καί ή πτώσις αυτών.
Τα άδύναΓ-τα μαλ.λ.ια.-
1482 ΒΓ0βαν78τ, β: 42ηά $(.
ιΒοο— 613) Νβνϊ Υογκ ΟΙγ».
ΤΗ.: Βγτ8Π( 5482. 8641.
ΙΡϊί. ΜΑ8».— Ο «Ε-
θνικός Κήρυξ> πωλεΐται υπό τοδ
άντιπροοώπου μας Ν, ΧιονοΛθύ-
/.ου.
ρ
24 ΜΒΐ-ΙίβΙ
Έκλεατά διδλία εχει μόνον τ4
Βιβλιοπωλείον το5 β'Εθν.κοϋ Κή·
28
«ΕΘΝΪΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ρακκ κονν
ΝΕυΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ. ΟιααΓΪηΙ
ΡΓβδΐάεπΙ
Τβΐερηοηβ:
νΥθΓΐΙι 2494.
ϋβαη
νϊεβ ΡΓββίίΙεηΙ
ΟϋΑΙΛΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΓνΙΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑ1 Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ Μ ΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
ΒβπΙ.
100 ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕνν ΥΟΠΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΟ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται ίταβαι «1 τρβΛεζιτικαΙ εργα-
α£<αι, χάρις δέ είς το ευρυ δίκτυον των ύπθκαιτα.- βτημάτων χαΐ άντα·—οκριτών «ύτής, ή Τράπεζαι εξυπηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν της. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ %Γ&$Ήί& ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο 4 1_0Ν_0Ν Λ/Α__ ΒυΐίΟΙΝαβ,Ε.0. 2 ■Ε«ν ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚίϊΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ- ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΌΥ εχουν συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των αέσω τϊκ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχοντ'αι καί δι'1αλληλο- γραφίας. ΟΙ ΘΕΟΙ ΙνΤΑΧ (Συνέχίΐα έχ τής Ιθης σελίδος.) σαντες την θείαν μου τέχνην, την Μουσικήν, μέ το«ς έκκωφαντικούς κροταλισμούς τοΰ Τζαζ μπάντ, ες κόρακας! Καί ταυτα ειπών έχάθη. Την στιγμήν εκείνην επλησίασε πάνοπλος ή Αθηνά καί άμέσως την ποοσεφώνησα: —"Ω γλαυκώπις Άθήνη! Ίκέ- χης πρό των π65ών σου, ιδού έ- γώ! "ϊλεως γενού διά την πόλιν σου. Σώσον καί προστάτευσον αυ¬ τήν. 'Υπΐραμύνθητε, ώ Πολλάς τοΰ ίοστεφοϋς σου "Αστεως κα πέμψον αύτω την σοφίαν σου, ό¬ πως έπ' αντής πλεύσουν οί σημε- ρινοί Άίτηναΐοι καί προσορμισθοΰν είς τόν λιμένα τής λογικής! —Πώποτε! απήντησε μέ θυμόν ή Αθηνά. Άπαξιώ την σκέπην μου άπό τό πάλαι ποτε ά'στυ μου! Εις ό σημείον εφεραν αύτ·ί> οί ση-
μερινοί Άθηναϊοι, άδυνατώ νά τό
γνωρίσω. 'Ες κόρακας! καί παρευ-
θύς έγέντο αφαντος.
—'Η έπχδιόρ-θωσις έληξεν! η¬
κούσθη αίφνης. Στρέψαντες δέ εί¬
δομεν τόν "Ηφαιστον κρατούντα
είς τάς χείρας ενα πελώριον βιδο-
λόγον καί νά εϊσέρχεται χωλαίνων!
—"Ω δαιμόνιε πάτερ, τής μτγ-
χανουργίας, έφώνη-σα. Σύ, τουλά¬
χιστον, δέξου την ίκεσίαν μου καί
κάτελθε επί τής γής, ίνα τελειο¬
ποίησιν χά άεροπλάνα καί τα ΰπο-
βρύχια, των οποίων αί έλλείψεις
γίνονται τόσον συχνά αίτία νά χά-
νωνται νέαι ΰπάρξεις!
—Πώποτε! έβροντοφώνη,σεν δ
"Ηφαιστος. Σεϊς οί θνητοί, μηδέν
άπό ζήλον καί άγάπης πρός την
πρόοδον δρμώμενοι μττχανεύεσθΐ!
'Αλλά τό πάν έπιχειρεΐχε πρός
πλουτισμόν. Σεϊς οί εμποροποιή-
σαντες τα ρτάντα, μη&ένα πρός
την τέχνην σεβασμόν τρ&φετε! Οί
κεφαλαιοκράται σας περιΦρονοϋν
τάς πρωτοβσυλίας, υίο-θετοϋν δέ χά
μηχανήματα μόνον άπό σκοποΰ ο'ι-
κονομίας έργατικών χειρών καί
χρόνον, γινόμενοι οντω παραίτιοι
τής όλονέν αύξανούσης άνεργίας!
'Ες κόρακας! Καί απήλθε χωλαί-
νων.
Ό καθηγητής εφάνη πολύ σχε-
νοχωρτμένος. Στρέψας δέ πρός ε¬
μέ, ήίτελη·σε κάτι νά μοϋ πή, πλήν
τόν διέκσψεν ή εΐοΌδος τής Α¬
φροδίτης. Π ρό τής έκπάγλου αυ¬
τής ώραιότητος, έπέσαμε καί οί
δύο είς τα γόνατα, ΌΝψβωθέντες
άπό τό άφθασχον κάλλος τής ·&ε-
άς.
*Ω Άφροδίτη! την προσεφώνη-
σεν ό καθηγητής. Σΰ, ή τεά τοΰ
κάλλους καί τής αίωνίου ήδύτητος
των όφθαλμών! "Ιλειος γενοΰ καί
κάτελθε επί της γής, ίνα ντιτάξτ)ς
χάς σημερινάς γκυναϊκας την
πραγματικήν ώραιότητα, την δ-
ποίαν ματαίως αί ταλαίπωροι ζη-
τοΰν είς τα ντιάφορα μπιούτη
σόπς. Ντεϊξον αύχαϊς τό πραγμα¬
τικόν κάλλος καί την κλασσικήν
πλαστικότητα καί άρμονίαν των
τείων σου γκραμμών! Καί σοϋ δ-
μνΰω, ώ Άφροδίτη, νά σοϋ προσ-
φέρω είς τνθίαν ντύο σπουργίτες,
τα πλέον έρωτομανη πχηνά σου!
_—Πώποτε, απήντησεν είρωνι-
κώς ή ·θεά τοΰ κάλλους. Αί <τημε- ριναί γυναίκας απεμακρύνθησαν πολύ τοϋ Ιδεώδους μου κάλλους.... Τα λιποβαρή των σώματα ουδέ πόρρωθεν ύπενθνμίζουν πλέον τάς τορνευτάς καί άπαλάς γραμμάς μου. Ή μικρόνοιά των τάς αναγ- κάζει νά |ΐή άφήνουν τό σώμά χων νά_ υπερβή τα 120 πάουντς! Διά τοϋ τρόπον αύτοΰ εχουν τελείως έκμηδενίστι πάν δ, τι καλόν καί ω¬ ραίον εχει νά επιδείξη τό γυναικεί¬ ον σώμα. Ουδεμίαν συμπάθειαν ε- χω διά τα άτροφικά των σώματα! 'Ες κόρακας, ούν! Καί άνελθοϋσα ή Άφροδίτη είς χό άριμα της ε¬ ξηφανίσθη, συρομένη υπό δΰο λευ- κων περιστερών.... 'Εστράφην καί παρετήρησα τόν καιϊηγητήν. —Μοΰ φαίνετε δτι ή τεα ντέν εχει αντικον, μοΰ εΐπε. Αίφνης είσήλθεν είς την αΐθου- σανενα αγγελόμορφον και Λτερω- τό άγοράκι, πάλλον χό τόξον τού. —Μητερ, εφώναξε. Μήτερ, στήθι! —"Ω, σύ, υίέ τής Αφροδίτης, το ϋείπεν ό καθηγτ]τής. Σΰ τουλά¬ χιστον ίνα τί μάς έγκατέλειψας; 'Ήντακρυς σέ ίκετεύω. Κάχελθε έκ νέοι> επί τής γής καί ντίνταξον τόν
Ή δίς Τζέννη Λούξ, 15 έτίόν, έκ Νέας Ίερσέης, ή δποία έ'γρα]
διά τής γραφομηχανης της 870 λέξεις είς εν τέταρτον τή; ο
€>ά λάβη μέρος είς τοϋς αγώνας ταχύτητος ·δακτυλογραφίας,
νες θά τελεσθοΰν προσεχώς έν Το ρόντφ τοϋ Καναδά.
τεΐον "Ερωτά σου, τόν οποίον ε
χομεν πρό πολλοϋ λησμονήστ|!
—Πώποτε, απήντησεν ό "Ε¬
ρως. Τοίν ερωτα όπως τόν έννο-
οϋν αί σημεριναί χειραφετηιμένα
γυναϊκες δέν χον γνωρίζω. Άντ
των ρόδων μου, προτιμώσι τα
δολλάρια. Άντί τοϋ θείου μου αΐ-
σθήιιατος, τοϋ εύχρραίνοντος την
ψυχήν, προτιμώσι τό υστερόβουλον
φλερτ. Άντί χών αίθϊρίων φ^η-
,μάτων τής ψνχής, προτιμώσι τα
ήδονι-χά φιλήματα των Κάμπαρετ.
'Επικ«τάρατοι έστέ. Καί απήλθε
τρέχων.
Περίλυπος τόχε ό καθηγητής
μέ πλησιάζει καί μοΰ λέγει:
—Οί -θεοί μάς έγκατέλειψαν!....
—^Δικαίως, τοΰ απήντησα, διότι
υπό τάς σημερινάς συνθήκας οΰ-
δεμία ιϊεότης δύναται νά έχη επί
τήζ ΎΆζ υπόστασιν....
Αίφνης μία έκπυρσοκρότησις
μάς ηνάγκασε νά στραφώμεν τρο-
μαγμενοι. Πρό ημών έστέκεχο ε-
νας νψηλόσωμος καί ρωμαλέος ά
νήρ, φέρων αμεμπτον ·κοστοΰμι
σπόρτ καί περιεργαζόμενος ενα
περίστροφον. Παρέκει ενας αλ-
λος, πολύ κομψά καί αύτός ένδεδυ-
μένος, έκράτει ιμία μελανοφόρον
πένναν καί <τκυμμένος στό τραπέ- ζι εφαίνετο απησχολημένος είς την κατάοχρωσιν λογαριασμών. —Ποίοι είναι οί κύριοι; μ' έ- ρωτά ό καν^ηγητής. Δέ τσύς γνωρίζω. —'Επιτρέψατέ μοί νά πα[ ασθώ, μάς είπε τότε δ τό γκ στροφον κρατών. Είμαι ό "Α?| —Ό θεός τοΰ πολέμου; —Μάλιστα! Καί ό φίλος δώ, έξηκολούθησε ΰποδείξα; ι καχαστρώνοντα λογαριασμίη';, ι ναι ό 'Ερμής. —Ό θεός τοϋ εμπόριον! —Ακριβώς! 'Επιθυμοΐ·α£ν κατέλυνομεν επί τής γής. Εΰ στηθήτε, παρακαλώ, νά μ^' δείξητε τάς θεσεις αας. —Τάς θέσεις επί τοϋ άεροπ) ου δύναται νά σάς ΰποδείξτ] ιι' δ κυβερνήτης, πρό τοΰ οποίον ι λαμβάνω νά σάς παρουσιάσω.» τα πόσον δμως θά σάς δε/Γ —"Οσον γι' αύτό σά; έ^ μαι καί άναλαμβάνω την εϋίτ άπήνχησεν δ "Αρης. "Οπακ ήντησεν ή ανθρωπότης επι τη;] άπ' ολους τούς αρχαίον; «ο μόνον ημείς οί δύο εχομεν Γ έκεΐ κάτω, ώς άντΐΛρθ'™"*110 τα ΊδσΛ'ΐκά πού σάς Τόν Πόί^μον καί το Έμ Καί προσέθεν δ πανοϋργο; —Ό πρώτος γίνεται δια δεύτερον καί δ δεύτερον πλ( άπό τόν πρώτον!..... ι Τό όνειρον μου έτελειωσε. Ι. Άοχιμουσικός. Ν. Ύόρκη, 1929. ΧΑΛΒΑΣ ΤΑΡΑΜΑΣ ΜΑΥΡΟ ΧΑΒΙΑΡΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΟΥΡΣΙΑ ΒΟΡΒΟΙ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΚΙΑ ΚΟΥΚΙΑ Γνήσιον Έλαιόλαδον ΑΡΙ8ΤΟΝ ΒΡΑΝΟ Ήγγυημένον Παραγγελίαι έκτελοϋνται αυθημερόν δι' δλα τα μέρη. ΟΕΟΚΟΕ Ο. ΤΖΑνΑΚΑδ 33 ΟίΐνΕΗ 5ΤΗΕΕΤ, ΝΕνΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ Τεΐερΐαοηε: ΟΓοηβΓά 5386. ΚΑΣΣΕΡΙ ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΙ ΦΕΤΕΣ—ΜΙΖΥ9ΡΕΣ ΚΤΛ. ΚΤΛ. ΕΛΑΙΑΙ ΚΑΛΑΜΩΝ ΕΛΑΙΑΙ ΣΑΛΩΝί2Ν ΑΛΦΟΝΣΟΥ ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομιχή, 'ΑγγλιστΙ—' " μβρΜίΟν£β0ϊ' *<»δχου τής 'Ελλτΐνικης Άνοικτίι Μ * εω 15μ 564 - 7ΤΗ μή, γγλιστΙ τής 'Ελλτΐνικης. Άνοικτίι ξά 40-—«ης Όδοϋ) ΝΕ¥ί
«ΕΘΝΪΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ρακκ κονν
ΝΕυΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ. ΟιααΓΪηΙ
ΡΓβδΐάεπΙ
Τβΐερηοηβ:
νΥθΓΐΙι 2494.
ϋβαη
νϊεβ ΡΓββίίΙεηΙ
ΟϋΑΙΛΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΓνΙΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑ1 Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ Μ ΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
ΒβπΙ.
100 ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕνν ΥΟΠΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΟ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται ίταβαι «1 τρβΛεζιτικαΙ εργα-
α£<αι, χάρις δέ είς το ευρυ δίκτυον των ύπθκαιτα.- βτημάτων χαΐ άντα·—οκριτών «ύτής, ή Τράπεζαι εξυπηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν της. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ %Γ&$Ήί& ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο 4 1_0Ν_0Ν Λ/Α__ ΒυΐίΟΙΝαβ,Ε.0. 2 ■Ε«ν ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚίϊΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ- ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΌΥ εχουν συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των αέσω τϊκ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχοντ'αι καί δι'1αλληλο- γραφίας. ΟΙ ΘΕΟΙ ΙνΤΑΧ (Συνέχίΐα έχ τής Ιθης σελίδος.) σαντες την θείαν μου τέχνην, την Μουσικήν, μέ το«ς έκκωφαντικούς κροταλισμούς τοΰ Τζαζ μπάντ, ες κόρακας! Καί ταυτα ειπών έχάθη. Την στιγμήν εκείνην επλησίασε πάνοπλος ή Αθηνά καί άμέσως την ποοσεφώνησα: —"Ω γλαυκώπις Άθήνη! Ίκέ- χης πρό των π65ών σου, ιδού έ- γώ! "ϊλεως γενού διά την πόλιν σου. Σώσον καί προστάτευσον αυ¬ τήν. 'Υπΐραμύνθητε, ώ Πολλάς τοΰ ίοστεφοϋς σου "Αστεως κα πέμψον αύτω την σοφίαν σου, ό¬ πως έπ' αντής πλεύσουν οί σημε- ρινοί Άίτηναΐοι καί προσορμισθοΰν είς τόν λιμένα τής λογικής! —Πώποτε! απήντησε μέ θυμόν ή Αθηνά. Άπαξιώ την σκέπην μου άπό τό πάλαι ποτε ά'στυ μου! Εις ό σημείον εφεραν αύτ·ί> οί ση-
μερινοί Άθηναϊοι, άδυνατώ νά τό
γνωρίσω. 'Ες κόρακας! καί παρευ-
θύς έγέντο αφαντος.
—'Η έπχδιόρ-θωσις έληξεν! η¬
κούσθη αίφνης. Στρέψαντες δέ εί¬
δομεν τόν "Ηφαιστον κρατούντα
είς τάς χείρας ενα πελώριον βιδο-
λόγον καί νά εϊσέρχεται χωλαίνων!
—"Ω δαιμόνιε πάτερ, τής μτγ-
χανουργίας, έφώνη-σα. Σύ, τουλά¬
χιστον, δέξου την ίκεσίαν μου καί
κάτελθε επί τής γής, ίνα τελειο¬
ποίησιν χά άεροπλάνα καί τα ΰπο-
βρύχια, των οποίων αί έλλείψεις
γίνονται τόσον συχνά αίτία νά χά-
νωνται νέαι ΰπάρξεις!
—Πώποτε! έβροντοφώνη,σεν δ
"Ηφαιστος. Σεϊς οί θνητοί, μηδέν
άπό ζήλον καί άγάπης πρός την
πρόοδον δρμώμενοι μττχανεύεσθΐ!
'Αλλά τό πάν έπιχειρεΐχε πρός
πλουτισμόν. Σεϊς οί εμποροποιή-
σαντες τα ρτάντα, μη&ένα πρός
την τέχνην σεβασμόν τρ&φετε! Οί
κεφαλαιοκράται σας περιΦρονοϋν
τάς πρωτοβσυλίας, υίο-θετοϋν δέ χά
μηχανήματα μόνον άπό σκοποΰ ο'ι-
κονομίας έργατικών χειρών καί
χρόνον, γινόμενοι οντω παραίτιοι
τής όλονέν αύξανούσης άνεργίας!
'Ες κόρακας! Καί απήλθε χωλαί-
νων.
Ό καθηγητής εφάνη πολύ σχε-
νοχωρτμένος. Στρέψας δέ πρός ε¬
μέ, ήίτελη·σε κάτι νά μοϋ πή, πλήν
τόν διέκσψεν ή εΐοΌδος τής Α¬
φροδίτης. Π ρό τής έκπάγλου αυ¬
τής ώραιότητος, έπέσαμε καί οί
δύο είς τα γόνατα, ΌΝψβωθέντες
άπό τό άφθασχον κάλλος τής ·&ε-
άς.
*Ω Άφροδίτη! την προσεφώνη-
σεν ό καθηγητής. Σΰ, ή τεά τοΰ
κάλλους καί τής αίωνίου ήδύτητος
των όφθαλμών! "Ιλειος γενοΰ καί
κάτελθε επί της γής, ίνα ντιτάξτ)ς
χάς σημερινάς γκυναϊκας την
πραγματικήν ώραιότητα, την δ-
ποίαν ματαίως αί ταλαίπωροι ζη-
τοΰν είς τα ντιάφορα μπιούτη
σόπς. Ντεϊξον αύχαϊς τό πραγμα¬
τικόν κάλλος καί την κλασσικήν
πλαστικότητα καί άρμονίαν των
τείων σου γκραμμών! Καί σοϋ δ-
μνΰω, ώ Άφροδίτη, νά σοϋ προσ-
φέρω είς τνθίαν ντύο σπουργίτες,
τα πλέον έρωτομανη πχηνά σου!
_—Πώποτε, απήντησεν είρωνι-
κώς ή ·θεά τοΰ κάλλους. Αί <τημε- ριναί γυναίκας απεμακρύνθησαν πολύ τοϋ Ιδεώδους μου κάλλους.... Τα λιποβαρή των σώματα ουδέ πόρρωθεν ύπενθνμίζουν πλέον τάς τορνευτάς καί άπαλάς γραμμάς μου. Ή μικρόνοιά των τάς αναγ- κάζει νά |ΐή άφήνουν τό σώμά χων νά_ υπερβή τα 120 πάουντς! Διά τοϋ τρόπον αύτοΰ εχουν τελείως έκμηδενίστι πάν δ, τι καλόν καί ω¬ ραίον εχει νά επιδείξη τό γυναικεί¬ ον σώμα. Ουδεμίαν συμπάθειαν ε- χω διά τα άτροφικά των σώματα! 'Ες κόρακας, ούν! Καί άνελθοϋσα ή Άφροδίτη είς χό άριμα της ε¬ ξηφανίσθη, συρομένη υπό δΰο λευ- κων περιστερών.... 'Εστράφην καί παρετήρησα τόν καιϊηγητήν. —Μοΰ φαίνετε δτι ή τεα ντέν εχει αντικον, μοΰ εΐπε. Αίφνης είσήλθεν είς την αΐθου- σανενα αγγελόμορφον και Λτερω- τό άγοράκι, πάλλον χό τόξον τού. —Μητερ, εφώναξε. Μήτερ, στήθι! —"Ω, σύ, υίέ τής Αφροδίτης, το ϋείπεν ό καθηγτ]τής. Σΰ τουλά¬ χιστον ίνα τί μάς έγκατέλειψας; 'Ήντακρυς σέ ίκετεύω. Κάχελθε έκ νέοι> επί τής γής καί ντίνταξον τόν
Ή δίς Τζέννη Λούξ, 15 έτίόν, έκ Νέας Ίερσέης, ή δποία έ'γρα]
διά τής γραφομηχανης της 870 λέξεις είς εν τέταρτον τή; ο
€>ά λάβη μέρος είς τοϋς αγώνας ταχύτητος ·δακτυλογραφίας,
νες θά τελεσθοΰν προσεχώς έν Το ρόντφ τοϋ Καναδά.
τεΐον "Ερωτά σου, τόν οποίον ε
χομεν πρό πολλοϋ λησμονήστ|!
—Πώποτε, απήντησεν ό "Ε¬
ρως. Τοίν ερωτα όπως τόν έννο-
οϋν αί σημεριναί χειραφετηιμένα
γυναϊκες δέν χον γνωρίζω. Άντ
των ρόδων μου, προτιμώσι τα
δολλάρια. Άντί τοϋ θείου μου αΐ-
σθήιιατος, τοϋ εύχρραίνοντος την
ψυχήν, προτιμώσι τό υστερόβουλον
φλερτ. Άντί χών αίθϊρίων φ^η-
,μάτων τής ψνχής, προτιμώσι τα
ήδονι-χά φιλήματα των Κάμπαρετ.
'Επικ«τάρατοι έστέ. Καί απήλθε
τρέχων.
Περίλυπος τόχε ό καθηγητής
μέ πλησιάζει καί μοΰ λέγει:
—Οί -θεοί μάς έγκατέλειψαν!....
—^Δικαίως, τοΰ απήντησα, διότι
υπό τάς σημερινάς συνθήκας οΰ-
δεμία ιϊεότης δύναται νά έχη επί
τήζ ΎΆζ υπόστασιν....
Αίφνης μία έκπυρσοκρότησις
μάς ηνάγκασε νά στραφώμεν τρο-
μαγμενοι. Πρό ημών έστέκεχο ε-
νας νψηλόσωμος καί ρωμαλέος ά
νήρ, φέρων αμεμπτον ·κοστοΰμι
σπόρτ καί περιεργαζόμενος ενα
περίστροφον. Παρέκει ενας αλ-
λος, πολύ κομψά καί αύτός ένδεδυ-
μένος, έκράτει ιμία μελανοφόρον
πένναν καί <τκυμμένος στό τραπέ- ζι εφαίνετο απησχολημένος είς την κατάοχρωσιν λογαριασμών. —Ποίοι είναι οί κύριοι; μ' έ- ρωτά ό καν^ηγητής. Δέ τσύς γνωρίζω. —'Επιτρέψατέ μοί νά πα[ ασθώ, μάς είπε τότε δ τό γκ στροφον κρατών. Είμαι ό "Α?| —Ό θεός τοΰ πολέμου; —Μάλιστα! Καί ό φίλος δώ, έξηκολούθησε ΰποδείξα; ι καχαστρώνοντα λογαριασμίη';, ι ναι ό 'Ερμής. —Ό θεός τοϋ εμπόριον! —Ακριβώς! 'Επιθυμοΐ·α£ν κατέλυνομεν επί τής γής. Εΰ στηθήτε, παρακαλώ, νά μ^' δείξητε τάς θεσεις αας. —Τάς θέσεις επί τοϋ άεροπ) ου δύναται νά σάς ΰποδείξτ] ιι' δ κυβερνήτης, πρό τοΰ οποίον ι λαμβάνω νά σάς παρουσιάσω.» τα πόσον δμως θά σάς δε/Γ —"Οσον γι' αύτό σά; έ^ μαι καί άναλαμβάνω την εϋίτ άπήνχησεν δ "Αρης. "Οπακ ήντησεν ή ανθρωπότης επι τη;] άπ' ολους τούς αρχαίον; «ο μόνον ημείς οί δύο εχομεν Γ έκεΐ κάτω, ώς άντΐΛρθ'™"*110 τα ΊδσΛ'ΐκά πού σάς Τόν Πόί^μον καί το Έμ Καί προσέθεν δ πανοϋργο; —Ό πρώτος γίνεται δια δεύτερον καί δ δεύτερον πλ( άπό τόν πρώτον!..... ι Τό όνειρον μου έτελειωσε. Ι. Άοχιμουσικός. Ν. Ύόρκη, 1929. ΧΑΛΒΑΣ ΤΑΡΑΜΑΣ ΜΑΥΡΟ ΧΑΒΙΑΡΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΟΥΡΣΙΑ ΒΟΡΒΟΙ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΚΙΑ ΚΟΥΚΙΑ Γνήσιον Έλαιόλαδον ΑΡΙ8ΤΟΝ ΒΡΑΝΟ Ήγγυημένον Παραγγελίαι έκτελοϋνται αυθημερόν δι' δλα τα μέρη. ΟΕΟΚΟΕ Ο. ΤΖΑνΑΚΑδ 33 ΟίΐνΕΗ 5ΤΗΕΕΤ, ΝΕνΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ Τεΐερΐαοηε: ΟΓοηβΓά 5386. ΚΑΣΣΕΡΙ ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΙ ΦΕΤΕΣ—ΜΙΖΥ9ΡΕΣ ΚΤΛ. ΚΤΛ. ΕΛΑΙΑΙ ΚΑΛΑΜΩΝ ΕΛΑΙΑΙ ΣΑΛΩΝί2Ν ΑΛΦΟΝΣΟΥ ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομιχή, 'ΑγγλιστΙ—' " μβρΜίΟν£β0ϊ' *<»δχου τής 'Ελλτΐνικης Άνοικτίι Μ * εω 15μ 564 - 7ΤΗ μή, γγλιστΙ τής 'Ελλτΐνικης. Άνοικτίι ξά 40-—«ης Όδοϋ) ΝΕ¥ί
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΧΤΗΜΑΙ
3ΛΟΓΙΚΑΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΤΙΜΒΚ ΤΟΥΑΙΝ
διάοημος Άμεοικανός χιουμορί-
Μάοκ Τουαίν εχεν Ινα σωοό χα-
1 ιενα άνέκδοτα. Ιδού ενα άπό αυ-
ιιε'ρα κάποιος Άμεοικανός οε-
ερ ,-τήγε νά τοΰ πάρη συνέντευξι
[την οίκογενειαχή τού ζωή. Άνα-
στ' αλλα τόν ρώτησε:
',ααοτε μοναχογυιός, κύριε Μαρκ
ϊΐν; ,
ΓΟχι, απήντησεν ό συγγραφεύς,
} κι' ενα ά&ελφό πού τόν Ιλεγαν
Ιλιαμ. Εϊααστε δίδυμοι καί μθ~-
I
σάν δυό σταγόνες νεροΰ.
ΙΚαί ό άδελφός σας πέ&ανε;
|Δέν ξέρω.
Τπώς αΰτό; Γι θά πή δεν ξέοε-
['Αλήίτεια, ναί, δέν ξέρω αν «ε¬
ί αύτάς.....ή αν πέθανα έγώ!
ι ρε.τόρτερ τάχε χάσει κι' ανονξβ
Ι'/ί·*α τα μάτια τού άπό την εκ-
Ο Μάρκ Τουαίν τότε τού
Ιησε:
ΐΝά σάς πώ τί συνέβη ακριβώς,
ην ηιιαστε καί οί δυό μικροί, μάς
.αν στό ίδιο μπάνιο. Ό ενας άπό
η/ε. Οί γονεϊς μου, δμως,
| μτ >ι>ε.σαν ποτέ τους νά έξακρι-
ποώς ήταν έκεϊνος πού πνί-
Ι. Ό Οϋΐλιαμ ή έγώ!....
Ιαθώς τραβώ τό δρόμο μου συν-
Ν ταξΐΐδιώτη εχω
■αν έπαίτη δχληρό—τό Χρόνο—πού
Ι , μέ χέρι
ρα' άπλωμένο, μοΰ ζητάει, δχι
παρακαλιώντας ,
|α μέ άΛαίτησι τρανή, κάθε μου
μιάς ημέρας
ες τής πολύημες—γιά έλεη-
■, μοσύνη.
|' ίτσι χλαϊ—πλάϊ τραβάμ' έμπρός
ώς πού νά βραδυάζχ)
'('/~- ή ήμέρα μου. Τοΰ χρόνου
τό σακκοΰλι
Ίί ζ0)ης μου τής στιγμές τώρα
φουσκωμενο
ελεινμοσύνη τοΰδινα, μέ γέλοιο,
μέ τραγοΰδι,
ικ.ά π' άστράφτουνε άπ' τα
ι, , χυμένα δάκρυα,
ι αΥθΛΤ[μενους συγγΐνεΐς ή άκρι-
Λ , βούς μου φίλον;,
|Υαπης που προδόθηκε, φιλίας πό*
5 ( δέν χτιμήθη,
Οα .τού σβΰσανε προτοΰ γλνκο-
. χαράξουν,
»«» που θαφτήκανε στή γένντν-
. > οί τους πάνα»,
[ης α.·τογοήτευσης τ0 πονο χαΐ
τή λύπη.
το γεμάτο μου πουγγί μίαν
1; νειόχ, τ- ώ°" τ°° ζητ"ω
«τάε ' ' Χακ0ς ^ι10^0^»
1 το στομα τού κλειστό καί
σκακρτικά γελάει—
μονο ζήτουλας, μά καΐ
τακησ τζωρτζησ
--«ταλοΰοα, στάσχ,υ, την κρά
6^ιζ τόν κίντννο; ^
1—Μάτια δέν
I-
&ντα^^ ^'
Νά, α Τ5 °^α σέ δ. ■" λάμπει!
' η το«^ η τ1 τό ££βο
ΡαπεντήρΙ
*· ΛΙΝΑΡΔΟΥ
ΥΓΙΕΙΝΗ
Ή "Ελινωρ Σμίθ,
ή νεαρά άεροπό-
ρος, έκ Φρήπορτ,
τής Λόγκ "Αϊλαντ,
άποχαιρετώσα την
φίλην της, κ. νΕΐ-
λην Κώκλυ, πρό
της τελευταίας πτή
σεώς της, καθ" ήν
έμεινεν είς τόν άέ-
ρα περί τάς 25
ώρας.
ΕΡΠΣ ΧΑΣΑΠΗ
Εύπνα, γιά σένα τδφ—«
άπόψε τα παιχνίδια
ά.τ' ϊ|ω απ* τή πόρτα σο»
δυό ώρες καί τραγουδώ.
"Εβγα, νά ίδώ τα μάτια σο«
τα σπαθωτά σου φρύδια,
εδγα, μην είσαι άσπλαχνη,
ξεύρεις πώς σ" άγαπώ.....
Τί σπλάχνα σουδωβε ό Θεός!
Γιά μιά σταλίτσα ΰ.τνο
μ' άφίνεις καί παιδεύομαι
σάν ■ψάρι στή φωτία!
Κ' έγώ ντά σένα αφησα
γλέντι, χαρά καί δείπνο,
άνοιξε τα παράθυρο
καί δός μου μιά ματιά.
Μή τΰχιι καί σοϋ είπανε
φώς μου, κακό γιά μενά,
μην εκαναν παράΐτονίΐ,
έδώ στό μαχαλά;
Ξέρεις, αν έλογάριασα
.ιοτές μου έγώ κανενα
έχθρούς, άν ?χτΐς, πές μου το
κάνω μ' αύτούς καλά.
"Αν Ι'χης γειτονόπονλα
κι' είναι ό πειρασμός σου,
μέ μιά ματιά σου δείξέ μου
ποία είναι νά τα δώ,
καί θά τα κάνω σάν σκυλλιά
νά σπαρταροϋν έμπρό; σου
καί νά τα πιάνουν σΰγκρυα
έδώ σάν τραγουδώ.
"Αν τνχη τό φονστάνι σο»
κανένας τό πα.τήστ^
ή πίί καμμιά κουόέντα
άπό παλληκαριά,
νά μην τόν «Ιχε, άμποτε,
μάννα καμμιά γεννήση,
τού βγάξω τα σηκότια του,
τα δίνιο στά οκυλλιά....
Γιά χάρι «τού, μά τό Θεό,
δσους μοΰ πεΐς σκοτώνω,
γεφΰρι άπό κόκκαλα
σοΰ κάνω %·α
Κι' αυτόν τόν Χάρο, νά μοϋ πης,
κι' αυτόν τόν μαχαιρώνω,
νά βγαίνης, φώς μου, δφοβα
παντοΰ νά συργιανάς.....
Ες τόν θεό & δρκίζσμαι
δ, τι μοΰ πείς νά κάνω,
δέν θά σοΰ πώ «αδύνατον
αύτό πού μοΰ ζητίΐς»·
υλ,' αν μοΰ πχ>ς: απέθανε,
άμέσως θά πεθάνω
κι' άς άνοιχτή ό τάφος μου
έκεΐ πού θά πατής!
Νά σ' άρνηθώ τα χείλη σου
μονάχα μή προστάξουν,
μσνάχα αύτό δέν γίνεται
ό κόσμος κι' άν χαθή,
καλλιά έδώ στό σκίτι σου
σάν 6ώδι νά μέ σφάξουν
τό αϊμά μου στή πόρτα <του ποτάμι νά Μ' αν ίσως καί δέν μ' άγαπτϊς καί Θέλης νά πεθάνω, άπ' εξω άπ* τή πόρτα σου 6άλε καρφιά γερά, νά βγάλω τα τζιέρια μου νά τα κρεμάσω απάνω, νά βγάλη μαΰρο δνομα τό σπίτι σου, σκληρά! Κι' δποιος πε«ν$, τρεμουλιαστά, νά κάνη τό σταυρό τού, καί σύ νά ζής μέ βάσανα, μέ πόνσυς, μέ καϋμούς, κι' αν πάρης ανδρα .τάντοτε πού θάσαι στά πλευρό του νά μέ θωρής στόν ΰπνο σου νά βγάνης στεναγμούς! Γ. ΑΝΟΙΙΙΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΐι 7 7* * ι!ι^; Ά<πρά<ρτίΐ φ<5ς κι' άπλώνεται τό φώς στην πάσα μερά, γελοΰν οί Άγάπες ρόδινες στόν άνθισμένο φράχτη, κ' Ινας τρελλός κορυδαλός, πού λάμνει στόν αιθέρα, σκίξει τό φώς κι' δλο τραδάετ στόν "Ερωτα τόν κράχτη. Γλυκειά ή ζωή—χαρά ή ξωή, χαρά τό φώς πού λάμπει, δώθε γελάει τό πράσινο καί τό γα- λάζιο άστράφτει, »' είναι σάν δραμα <ττό φώς οί άν- θισμέλΌΐ κάμποι, σάν θάλασσες πού καρτεροΰν τό πέ- ρασμα τοΰ ναύτη. Π. ΤΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΑΟΙΟΥ_Τ1_ΑΝΒΙΣΜΑ Σάν δνειρο γοργότρτΐρο φτερούγτσε μπροστά μου, γιά μιά στιγμή· άπό μενά έπέταξ' ή χαρά, ^ άρπάζοντας στό διάβα της τής ζή- οης τα φτερά μου, άφίνοντάς με δπονα νά ζώ στή συμ- φορά! 'Ονειρευτά φτερούγισε ό^Λγλυκεια ή Έλπίδα, ξεσχίζονταζ της ζήση; τό όλόλευκο πρωΐ άραχνιασμένο, νηόσκαφτο τότε τό μν/;μα εΐδα, κι' εΐδα ν>ά φενγη βιασΐικά άπό με¬
νά ή ζωή....
"Ενα πονλί γοργόφτερο έπέταξε μιά
μερά,
καΐ μ' Ιφ«ρε στά νΰχια του σέ κό-
σμο μαγικό,
μά δταν τα μάτια (ΐνοιξα δέν βρήκα
έκεΐ πέρα
£λλο, άπ1 Ινα ξύλινο σταυρό, μαο-
τυρικό!
Γονατισμένη εγειρα τό κουρασμένο
σώμα,
κι' ιεύλαβικά έφίλησα τόν "Αγιο αΰ-
■τό Σταυρό,
θαρρώ τα γέλοιο άνθισε στό πικρα-
μένο στόμα,
στό μνήμα σάν κατέβαινα.....πειά
ν* άναπαυθώ!
Ντητρόϊτ, Μίτσ., 1929.
) . ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ή γενομένη εύρεΐα δημοσιότης είς
τάς περιπτώσεις της αύξήσειος των
καρ&νακών παθήσεων πρέπει νά ϋπο-
δείξη είς τόν καθένα την σπουδαιό-
τητα, ην ένεχει ή περιποίησις τής ΰ-
γείας του. 'Εάν είσθε σωματικώς έν
τάξει, διατηρήθητε έν τχί καταστά-
σει ταύτη διά της καλής ΰγιεινης και
μεταβαίνοντες είς ενα κα?Λν ιατρόν
τουλάχιστον άπαξ τοΰ ετους διά νά
σάς υποβάλη είς μίαν προσεκτικήν
σωματικήν εξέτασιν.
'Εάν δμως σεϊς ή τα τέκνα σας ή
με'λη τινά τής οικογενείας σας εχουν
ειδικήν τίνα καρδιακήν πάθησιν, έν-
θυμήθητε ότι είς πολλάς περιπτώσεις
ή καρδιακή πάθησις δύναται νά ύπερ-
νικηθή καί θεραπΐυθχί, εάν προληφθχ)
εγκαίρως. Πηγαίνετε είς ττνα Ιατρόν
ή είς τίνα κλινικήν πρός εξέτασιν σας
ευθύς ώς ΰποπτειτθήτε πάθησιν τίνα.
"Εχετε πεποίθησιν είς την διάγνωσιν
τοΰ ίατροΰ καί την θεραπείαν, ήν σάς
υποδεικνύει. Ή καρδιακή πάθησις, ε¬
άν ανακαλυφθή εγκαίρως, έν πλεί-
σταις περιπτώσεσι δύναται νά περι¬
ορισθή μεχρι τοιούτου σημϊίου ώστβ
ό πάσχον μπορεϊ νά διέλθη όμοιλήν
ζωήν.
Έν περιπτώσει καρδιακής παθήσε-
ως, παίξετε ή έργάζεσθε τόσον δσον
αί δυνάμεις σας τό έπιτρέπουν. Μή
χάνετε τό Θάρρος σας, έπειδή ετυχε
νά σάς είπουν ότι Ιχετε καρδιακήν
πάθησιν. 'Υπάρχουν πολλαί εργασίαι,
τάς οποίας δύναται τις νά έκτελέογι
έστω καί άν ή καρδία σας δέν είναι
απολύτως όμαλή. Είναι καλλίτερον νά
κερδίζη τις ολιγώτερα καΐ νά δια-
φυλάττη την υγείαν του.
Όλίγιστα είναι τα παιδία έκεΐνα
τα όποϊα πρέπει νά διακόψουν τάς
σπουδάς των Ενεκα τής καρδιακής
παθήσεώς των. Διά τουτο, εάν τό τέ¬
κνον σας Εχη καρδιακήν πάθησιν, ά-
φήοχχ.τέ το νά έξακαλοιτθήση τάς
σπουδάς του καί την μάθησίν του ό¬
σον τό δυνατόν περκτσότερον έστω καί
εάν ή είς την σχολήν φοίτησίς του
διακοπη επ" ολίγον.
Συμβουλεύθητε τάν Ιατρόν σας έν
σχέσει μέ την δίαιταν σας καί τάς
πράξεις καΐ άκολουθήτε ομαλήν ζω¬
ήν, εί δυνατόν. Προοπαθεϊτε νά δια-
τηρήσθε έν καλη γΐνικη καταστάβει,
Άποφεύγετε μέ κάθε τρόπον νέας α¬
σθενείας, συν τχί καρδιακχί παθι')βει
καί Ιχετε δφθονον ήλιακόν φώς καί
καθαρόν άέρα καθ* εκάστην ημέραν.
ΧΙΤΪΣΜΓΤΙ
Διάπλατα δνοιξα, χρυσές, τής θύρες
των ναών μου
κι' ώρμησε φώς άμόλυντο, παρθένο
καί γλυκό,
άπ' τής άόρατες πηγές κάποιων κρυ-
φων βωμών μου,
πλέκοντας γύρω μου χρυοά στεφάνι
μαγικό.
Κι' όλόχαρος φτερούγισεν άπ' τούς
λευκούς πυλώνες
δ "Ερωτας, όλόξανδος θεός, καί μιά
Ζωή, ^
νεράϊδα λίυκοφτέρωτη μ*' άκτινωτές
κορώνες,
ραίνοντας μ' ανθια άμάραντα τή μ«-
θυσμένη μου ψυχή.
Μέσα σέ κύπελλο χρυσό, σ' άτίμητο
ποτήρι,
τίπια 6αθ«ιά τ' άνόθειηο κρασι τής
Όμορφιδς,
ξυπνήσαν άγνωοτοι θεοι κι' ήρθαν στδ
πανηγϋρι,
τό ονράνιο άπ' τ' δδυτα μέ λάμψη
Θείας φωτιάς.
Μά ΰπνος βαθύς μέ σκέπασεν ή μή κι*
ητανε πλάνη;
Γ'ιατί μιά μερά στέκοντας μπρός στοΰ
Ναοΰ τής θύρες
μοΰπαν πως κάποιος μέσα κεϊ είχεν
άργοπεθάνο
καΐ τόν παράοτεκαν βουβές κάποιες
τοΰ πόνου μοΐρες.
"Ωρμησ' άκράτητα μπροστά κι' εΐδα
μέσ' τό σκοτάδι
τό πονεμένο μου κορμί νά κλείεται
χλωμό!
Μέσα ό ναός παντέρημος καί ό βωβός
ρηαάδι,
κα'ι τό χρυσό μου κύπελλο πεσμένο
κι' άδειανό.
Άπ' τους πυλώνες χάνονταν σέ π«πλα
τυλιγμένη,
πέντΗμα, ή γλυκειά Ζωή κι' δνειρα
πλανερά·
σέ μίαν άπόμερη γωνιά μέ την ψυχή
θλιμμένη,
δ "Ερωτας βαρεία μέ τσαοα-
ι. · σμένιι τα φίϊρά'
ΑΘΗΝΑ ΤΑΡΣΟΥΛΗ5
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΧΤΗΜΑΙ
3ΛΟΓΙΚΑΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΤΙΜΒΚ ΤΟΥΑΙΝ
διάοημος Άμεοικανός χιουμορί-
Μάοκ Τουαίν εχεν Ινα σωοό χα-
1 ιενα άνέκδοτα. Ιδού ενα άπό αυ-
ιιε'ρα κάποιος Άμεοικανός οε-
ερ ,-τήγε νά τοΰ πάρη συνέντευξι
[την οίκογενειαχή τού ζωή. Άνα-
στ' αλλα τόν ρώτησε:
',ααοτε μοναχογυιός, κύριε Μαρκ
ϊΐν; ,
ΓΟχι, απήντησεν ό συγγραφεύς,
} κι' ενα ά&ελφό πού τόν Ιλεγαν
Ιλιαμ. Εϊααστε δίδυμοι καί μθ~-
I
σάν δυό σταγόνες νεροΰ.
ΙΚαί ό άδελφός σας πέ&ανε;
|Δέν ξέρω.
Τπώς αΰτό; Γι θά πή δεν ξέοε-
['Αλήίτεια, ναί, δέν ξέρω αν «ε¬
ί αύτάς.....ή αν πέθανα έγώ!
ι ρε.τόρτερ τάχε χάσει κι' ανονξβ
Ι'/ί·*α τα μάτια τού άπό την εκ-
Ο Μάρκ Τουαίν τότε τού
Ιησε:
ΐΝά σάς πώ τί συνέβη ακριβώς,
ην ηιιαστε καί οί δυό μικροί, μάς
.αν στό ίδιο μπάνιο. Ό ενας άπό
η/ε. Οί γονεϊς μου, δμως,
| μτ >ι>ε.σαν ποτέ τους νά έξακρι-
ποώς ήταν έκεϊνος πού πνί-
Ι. Ό Οϋΐλιαμ ή έγώ!....
Ιαθώς τραβώ τό δρόμο μου συν-
Ν ταξΐΐδιώτη εχω
■αν έπαίτη δχληρό—τό Χρόνο—πού
Ι , μέ χέρι
ρα' άπλωμένο, μοΰ ζητάει, δχι
παρακαλιώντας ,
|α μέ άΛαίτησι τρανή, κάθε μου
μιάς ημέρας
ες τής πολύημες—γιά έλεη-
■, μοσύνη.
|' ίτσι χλαϊ—πλάϊ τραβάμ' έμπρός
ώς πού νά βραδυάζχ)
'('/~- ή ήμέρα μου. Τοΰ χρόνου
τό σακκοΰλι
Ίί ζ0)ης μου τής στιγμές τώρα
φουσκωμενο
ελεινμοσύνη τοΰδινα, μέ γέλοιο,
μέ τραγοΰδι,
ικ.ά π' άστράφτουνε άπ' τα
ι, , χυμένα δάκρυα,
ι αΥθΛΤ[μενους συγγΐνεΐς ή άκρι-
Λ , βούς μου φίλον;,
|Υαπης που προδόθηκε, φιλίας πό*
5 ( δέν χτιμήθη,
Οα .τού σβΰσανε προτοΰ γλνκο-
. χαράξουν,
»«» που θαφτήκανε στή γένντν-
. > οί τους πάνα»,
[ης α.·τογοήτευσης τ0 πονο χαΐ
τή λύπη.
το γεμάτο μου πουγγί μίαν
1; νειόχ, τ- ώ°" τ°° ζητ"ω
«τάε ' ' Χακ0ς ^ι10^0^»
1 το στομα τού κλειστό καί
σκακρτικά γελάει—
μονο ζήτουλας, μά καΐ
τακησ τζωρτζησ
--«ταλοΰοα, στάσχ,υ, την κρά
6^ιζ τόν κίντννο; ^
1—Μάτια δέν
I-
&ντα^^ ^'
Νά, α Τ5 °^α σέ δ. ■" λάμπει!
' η το«^ η τ1 τό ££βο
ΡαπεντήρΙ
*· ΛΙΝΑΡΔΟΥ
ΥΓΙΕΙΝΗ
Ή "Ελινωρ Σμίθ,
ή νεαρά άεροπό-
ρος, έκ Φρήπορτ,
τής Λόγκ "Αϊλαντ,
άποχαιρετώσα την
φίλην της, κ. νΕΐ-
λην Κώκλυ, πρό
της τελευταίας πτή
σεώς της, καθ" ήν
έμεινεν είς τόν άέ-
ρα περί τάς 25
ώρας.
ΕΡΠΣ ΧΑΣΑΠΗ
Εύπνα, γιά σένα τδφ—«
άπόψε τα παιχνίδια
ά.τ' ϊ|ω απ* τή πόρτα σο»
δυό ώρες καί τραγουδώ.
"Εβγα, νά ίδώ τα μάτια σο«
τα σπαθωτά σου φρύδια,
εδγα, μην είσαι άσπλαχνη,
ξεύρεις πώς σ" άγαπώ.....
Τί σπλάχνα σουδωβε ό Θεός!
Γιά μιά σταλίτσα ΰ.τνο
μ' άφίνεις καί παιδεύομαι
σάν ■ψάρι στή φωτία!
Κ' έγώ ντά σένα αφησα
γλέντι, χαρά καί δείπνο,
άνοιξε τα παράθυρο
καί δός μου μιά ματιά.
Μή τΰχιι καί σοϋ είπανε
φώς μου, κακό γιά μενά,
μην εκαναν παράΐτονίΐ,
έδώ στό μαχαλά;
Ξέρεις, αν έλογάριασα
.ιοτές μου έγώ κανενα
έχθρούς, άν ?χτΐς, πές μου το
κάνω μ' αύτούς καλά.
"Αν Ι'χης γειτονόπονλα
κι' είναι ό πειρασμός σου,
μέ μιά ματιά σου δείξέ μου
ποία είναι νά τα δώ,
καί θά τα κάνω σάν σκυλλιά
νά σπαρταροϋν έμπρό; σου
καί νά τα πιάνουν σΰγκρυα
έδώ σάν τραγουδώ.
"Αν τνχη τό φονστάνι σο»
κανένας τό πα.τήστ^
ή πίί καμμιά κουόέντα
άπό παλληκαριά,
νά μην τόν «Ιχε, άμποτε,
μάννα καμμιά γεννήση,
τού βγάξω τα σηκότια του,
τα δίνιο στά οκυλλιά....
Γιά χάρι «τού, μά τό Θεό,
δσους μοΰ πεΐς σκοτώνω,
γεφΰρι άπό κόκκαλα
σοΰ κάνω %·α
Κι' αυτόν τόν Χάρο, νά μοϋ πης,
κι' αυτόν τόν μαχαιρώνω,
νά βγαίνης, φώς μου, δφοβα
παντοΰ νά συργιανάς.....
Ες τόν θεό & δρκίζσμαι
δ, τι μοΰ πείς νά κάνω,
δέν θά σοΰ πώ «αδύνατον
αύτό πού μοΰ ζητίΐς»·
υλ,' αν μοΰ πχ>ς: απέθανε,
άμέσως θά πεθάνω
κι' άς άνοιχτή ό τάφος μου
έκεΐ πού θά πατής!
Νά σ' άρνηθώ τα χείλη σου
μονάχα μή προστάξουν,
μσνάχα αύτό δέν γίνεται
ό κόσμος κι' άν χαθή,
καλλιά έδώ στό σκίτι σου
σάν 6ώδι νά μέ σφάξουν
τό αϊμά μου στή πόρτα <του ποτάμι νά Μ' αν ίσως καί δέν μ' άγαπτϊς καί Θέλης νά πεθάνω, άπ' εξω άπ* τή πόρτα σου 6άλε καρφιά γερά, νά βγάλω τα τζιέρια μου νά τα κρεμάσω απάνω, νά βγάλη μαΰρο δνομα τό σπίτι σου, σκληρά! Κι' δποιος πε«ν$, τρεμουλιαστά, νά κάνη τό σταυρό τού, καί σύ νά ζής μέ βάσανα, μέ πόνσυς, μέ καϋμούς, κι' αν πάρης ανδρα .τάντοτε πού θάσαι στά πλευρό του νά μέ θωρής στόν ΰπνο σου νά βγάνης στεναγμούς! Γ. ΑΝΟΙΙΙΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΐι 7 7* * ι!ι^; Ά<πρά<ρτίΐ φ<5ς κι' άπλώνεται τό φώς στην πάσα μερά, γελοΰν οί Άγάπες ρόδινες στόν άνθισμένο φράχτη, κ' Ινας τρελλός κορυδαλός, πού λάμνει στόν αιθέρα, σκίξει τό φώς κι' δλο τραδάετ στόν "Ερωτα τόν κράχτη. Γλυκειά ή ζωή—χαρά ή ξωή, χαρά τό φώς πού λάμπει, δώθε γελάει τό πράσινο καί τό γα- λάζιο άστράφτει, »' είναι σάν δραμα <ττό φώς οί άν- θισμέλΌΐ κάμποι, σάν θάλασσες πού καρτεροΰν τό πέ- ρασμα τοΰ ναύτη. Π. ΤΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΑΟΙΟΥ_Τ1_ΑΝΒΙΣΜΑ Σάν δνειρο γοργότρτΐρο φτερούγτσε μπροστά μου, γιά μιά στιγμή· άπό μενά έπέταξ' ή χαρά, ^ άρπάζοντας στό διάβα της τής ζή- οης τα φτερά μου, άφίνοντάς με δπονα νά ζώ στή συμ- φορά! 'Ονειρευτά φτερούγισε ό^Λγλυκεια ή Έλπίδα, ξεσχίζονταζ της ζήση; τό όλόλευκο πρωΐ άραχνιασμένο, νηόσκαφτο τότε τό μν/;μα εΐδα, κι' εΐδα ν>ά φενγη βιασΐικά άπό με¬
νά ή ζωή....
"Ενα πονλί γοργόφτερο έπέταξε μιά
μερά,
καΐ μ' Ιφ«ρε στά νΰχια του σέ κό-
σμο μαγικό,
μά δταν τα μάτια (ΐνοιξα δέν βρήκα
έκεΐ πέρα
£λλο, άπ1 Ινα ξύλινο σταυρό, μαο-
τυρικό!
Γονατισμένη εγειρα τό κουρασμένο
σώμα,
κι' ιεύλαβικά έφίλησα τόν "Αγιο αΰ-
■τό Σταυρό,
θαρρώ τα γέλοιο άνθισε στό πικρα-
μένο στόμα,
στό μνήμα σάν κατέβαινα.....πειά
ν* άναπαυθώ!
Ντητρόϊτ, Μίτσ., 1929.
) . ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ή γενομένη εύρεΐα δημοσιότης είς
τάς περιπτώσεις της αύξήσειος των
καρ&νακών παθήσεων πρέπει νά ϋπο-
δείξη είς τόν καθένα την σπουδαιό-
τητα, ην ένεχει ή περιποίησις τής ΰ-
γείας του. 'Εάν είσθε σωματικώς έν
τάξει, διατηρήθητε έν τχί καταστά-
σει ταύτη διά της καλής ΰγιεινης και
μεταβαίνοντες είς ενα κα?Λν ιατρόν
τουλάχιστον άπαξ τοΰ ετους διά νά
σάς υποβάλη είς μίαν προσεκτικήν
σωματικήν εξέτασιν.
'Εάν δμως σεϊς ή τα τέκνα σας ή
με'λη τινά τής οικογενείας σας εχουν
ειδικήν τίνα καρδιακήν πάθησιν, έν-
θυμήθητε ότι είς πολλάς περιπτώσεις
ή καρδιακή πάθησις δύναται νά ύπερ-
νικηθή καί θεραπΐυθχί, εάν προληφθχ)
εγκαίρως. Πηγαίνετε είς ττνα Ιατρόν
ή είς τίνα κλινικήν πρός εξέτασιν σας
ευθύς ώς ΰποπτειτθήτε πάθησιν τίνα.
"Εχετε πεποίθησιν είς την διάγνωσιν
τοΰ ίατροΰ καί την θεραπείαν, ήν σάς
υποδεικνύει. Ή καρδιακή πάθησις, ε¬
άν ανακαλυφθή εγκαίρως, έν πλεί-
σταις περιπτώσεσι δύναται νά περι¬
ορισθή μεχρι τοιούτου σημϊίου ώστβ
ό πάσχον μπορεϊ νά διέλθη όμοιλήν
ζωήν.
Έν περιπτώσει καρδιακής παθήσε-
ως, παίξετε ή έργάζεσθε τόσον δσον
αί δυνάμεις σας τό έπιτρέπουν. Μή
χάνετε τό Θάρρος σας, έπειδή ετυχε
νά σάς είπουν ότι Ιχετε καρδιακήν
πάθησιν. 'Υπάρχουν πολλαί εργασίαι,
τάς οποίας δύναται τις νά έκτελέογι
έστω καί άν ή καρδία σας δέν είναι
απολύτως όμαλή. Είναι καλλίτερον νά
κερδίζη τις ολιγώτερα καΐ νά δια-
φυλάττη την υγείαν του.
Όλίγιστα είναι τα παιδία έκεΐνα
τα όποϊα πρέπει νά διακόψουν τάς
σπουδάς των Ενεκα τής καρδιακής
παθήσεώς των. Διά τουτο, εάν τό τέ¬
κνον σας Εχη καρδιακήν πάθησιν, ά-
φήοχχ.τέ το νά έξακαλοιτθήση τάς
σπουδάς του καί την μάθησίν του ό¬
σον τό δυνατόν περκτσότερον έστω καί
εάν ή είς την σχολήν φοίτησίς του
διακοπη επ" ολίγον.
Συμβουλεύθητε τάν Ιατρόν σας έν
σχέσει μέ την δίαιταν σας καί τάς
πράξεις καΐ άκολουθήτε ομαλήν ζω¬
ήν, εί δυνατόν. Προοπαθεϊτε νά δια-
τηρήσθε έν καλη γΐνικη καταστάβει,
Άποφεύγετε μέ κάθε τρόπον νέας α¬
σθενείας, συν τχί καρδιακχί παθι')βει
καί Ιχετε δφθονον ήλιακόν φώς καί
καθαρόν άέρα καθ* εκάστην ημέραν.
ΧΙΤΪΣΜΓΤΙ
Διάπλατα δνοιξα, χρυσές, τής θύρες
των ναών μου
κι' ώρμησε φώς άμόλυντο, παρθένο
καί γλυκό,
άπ' τής άόρατες πηγές κάποιων κρυ-
φων βωμών μου,
πλέκοντας γύρω μου χρυοά στεφάνι
μαγικό.
Κι' όλόχαρος φτερούγισεν άπ' τούς
λευκούς πυλώνες
δ "Ερωτας, όλόξανδος θεός, καί μιά
Ζωή, ^
νεράϊδα λίυκοφτέρωτη μ*' άκτινωτές
κορώνες,
ραίνοντας μ' ανθια άμάραντα τή μ«-
θυσμένη μου ψυχή.
Μέσα σέ κύπελλο χρυσό, σ' άτίμητο
ποτήρι,
τίπια 6αθ«ιά τ' άνόθειηο κρασι τής
Όμορφιδς,
ξυπνήσαν άγνωοτοι θεοι κι' ήρθαν στδ
πανηγϋρι,
τό ονράνιο άπ' τ' δδυτα μέ λάμψη
Θείας φωτιάς.
Μά ΰπνος βαθύς μέ σκέπασεν ή μή κι*
ητανε πλάνη;
Γ'ιατί μιά μερά στέκοντας μπρός στοΰ
Ναοΰ τής θύρες
μοΰπαν πως κάποιος μέσα κεϊ είχεν
άργοπεθάνο
καΐ τόν παράοτεκαν βουβές κάποιες
τοΰ πόνου μοΐρες.
"Ωρμησ' άκράτητα μπροστά κι' εΐδα
μέσ' τό σκοτάδι
τό πονεμένο μου κορμί νά κλείεται
χλωμό!
Μέσα ό ναός παντέρημος καί ό βωβός
ρηαάδι,
κα'ι τό χρυσό μου κύπελλο πεσμένο
κι' άδειανό.
Άπ' τους πυλώνες χάνονταν σέ π«πλα
τυλιγμένη,
πέντΗμα, ή γλυκειά Ζωή κι' δνειρα
πλανερά·
σέ μίαν άπόμερη γωνιά μέ την ψυχή
θλιμμένη,
δ "Ερωτας βαρεία μέ τσαοα-
ι. · σμένιι τα φίϊρά'
ΑΘΗΝΑ ΤΑΡΣΟΥΛΗ5
Ξ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
•λ «ΕβΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚ11, ζ» ΑΐιηΑΐυΐ, »"■
30 ————— — —=—————
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝ
ΕΚ ΤΕΓΈΑΣ, ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Ή Γενκιή Συνέλευσις τοΰ Συλλόγου «'Αλέα 'Αθη-
ν&>,._ ή φωτεινή δράσις τού Οαυμαοίου αυτού
υ.— "Εργα κινουντα τόν θαυμασμόν.
ΤΕΓΕΑ (ποώην ΠιώίΡ, 10
Μάρτιον 1929.— Έν Τεγέα σν
νή/νθον την 27 Ιανουάριον, ημέ¬
ραν Κυριακήν καί ώραν 2 μ. ιι., τα
μέλη τον Πατριωτικόν Σύλλογον
«Άλέα Αθηνά» εί; τακτικήν Γε-
νικήν Συνέλευσιν, κατόπιν προσ-
κλήσεοϊς τοϋ Πρόεδρον αντοΰ κ.
Ιωάννου Βούτση. Εΰρρθείση; τής
Συνελεύσεως έν άπαρτί'.', ππρύν-
των 74 μελών. προβαίνει ή Συνέ¬
λευσις εί; την συζήτησιν τα ν έν τι]
προσκλήσει ·9ειιάτων.
ΆναγινοχΓ/.ονται καί έπικνοοΰν-
τ-αι τα ποακτιζά τής προηγουμένης
Σννελεύσεω;.
Είτα δ κ.
II
ρόεδρο; τού Σύλλο¬
γον λαιιοάνει τόν λόγον */χο ί·;το-
Οάλλει εί; την Συνέλευσιν τόν Ίσο-
Ιογισυόν τοϋ λήξαντος ετον; 1ί)28,
ώς έξη;:
Κατά τό λήξαν λογιστικόν ?τος
1028 ό Σνλλογός μα; είσέπραΞεν
-τό όλον δρχ, 36.726.35.
Ήδαπάνησεν δέ 21.655. 70. Ά-
πομένει δέ υπόλοιπον εις τό ταμεί¬
ον" τοϋ Σύλλογον 15.070.6."}.
Βεβαίως Κύοιοι, εάν σά; αφί¬
νον ιιε την γενικήν καί /ΐφαλαιώ5η
αυτήν εντύπωσιν τόσον των εσόδων
Χ3ΕΝ1ΟΟΧ
ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ
ΤΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟ-Ι ΟΝΤΑ
ΜΑΡΚΑΣ
ΟΕΝΙΟΟ
ΜΠΑΜΙΑΙ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Είναι αί πειό τρυφεραί καί
νόστιμαι.
ΜΑΡΚΑΣ
Ο,ΕΝΙΟΟ
ΚΟΥΚΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
ΟΛΟΚΛΗΡΑ
Είναι τόσο φρέσκα ποΰ θά
άμφιβάλλετε εάν είναι τοϋ
κουτιοΰ.
ΜΑΡΚΑΣ
ΟΕΝΙΟΟ
ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Όλόκληρα, μικρά, τρυφερά
ΜΑΡΚΑΣ
6ΕΝΙΟΟ
ΑΙυΤΠΕΛΟΦΥΛΛΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Δέν ύπάρχουν καλλίτερα
ΙνΙΕΤΑΧΕΙΡΙΣΘΗΤΕ ΤΟ
ΜΑΡΚΑΣ
ΟΕΝΙΟΟ
ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ
ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΤΕ
ΤΗΝ ινθΣΤΙΜΑΔΑ ΤΟΥΣ
όσον καί των έξόίχον, δικαίω; ·?-
ί)ελέ τις νά διερ(.οτπ τόν εαυτόν τού-
ή -/.αί πολλοί ιιαζν νά διεοωτΐονΐσι,
πόθεν είσ-επρρ.χθη τό ποσόν αυτό
των 36.726. 35; Καί ποϋ ?Ρ>απΐίνή-
3ΐ| τόποσόν των 21.655.70:
Τοι'τοι· ένεκεν τό Διοικητικόν
Συμβούλιον είναι Γιναγ/θΒσμένον,
ν' άναλνση εν πρός ?ν χη κεφάλαι-
α αύτά τόσον των εσόδων, ο'ιθν καί
των ί^όδων, ινα ή σννελειοι:; εν
πλήρει πεποιθήσει έγν.ρτνη τόν Ί-
σολογιοιιόν τοϋ λήξαντος ετ'.νς
1928.
ΚοΑ ώ; πρός τα ."σοδπ: 11 Π,ε-
ρίσσΉ'μα παρελθούσης χρήσεως
1927 δρ/. 14.561. :5. 2» Σι-νδυο-
μή ύπ?ρ τοϋ Σύλλογον τοϋ κ. Γε-
ίυρνίον Αί). Άδαμοποιλου δρχ
Γ)00. 3) Συνδροιιή μελών Σύλλο¬
γον, ορχ. 225. 4) Πώλησις χοο-
τονοηή; είς ίΐϊσιν «ΒοινΚ δ·;χ·
16.000. 5) Συνδράμη Σαράντου
Τΐιαφερη. δρχ. 140. ;>) Λωρεά κ.
Γεώργιον 'Αθ. Άδαμοπούλον δρχ.
5.000. 7) Πώλησις ν.αυο*οξύλαη·
άκακΐ(7)ν δρχ. 300. ΌλΐλθΛ' ποσόν
έσόδων, δρχ. 36.726. 35.
Ώ; πρός τα εξοδα:
Τό κύριον ιιέλι.μα τοΐ Συλ-
λόγου κατά τό λήξαν λογιστικόν
?το; 1928, ήτο νά φροντίση περί
τής ύγείας των μελών ορΰτοϋ. *Καί
πρώτον ά.—ξφρανεν τα λιμνάζον-
τα υδαΐα είς τόν χώρον τής ά-«α-
σχαφης ίή Άλέα Αθηνά) και οί>-
τω; εσοΐσε τοΰς κάτοικον; ·ίπό βε-
βαίαν έλονοσίαν. Πόσον δέ είναι
καταστρΐ.ττΓ/ή ή νόσο; α"τη τό;τον
είς ί·γείαν καί είς χρημα εί; ολους
νιιας είναι γνωστή.
"Απαντα τα Οοατα των βροχών
άπό οικίας Γιαννιά, ίο>ς; τό φρεοτο
«Άγίσΐ' Νικολάου» είσέρρεον μέ
την παρα»ιικοαν δρ^'ΐν ί4ς ττ·
φρέαρ, (ίπό τό φρέαρ τουτο ύορίΰ-
οντο 50 τουλάχιστον μέλη των"πέ¬
ριξ οικογένειαν, ίκαταμμύριο δέ
μικροβίων πασών τίόν άσθενειών
—ηρχον εν αύτω. Τα ί'«δατα ταυτα
διωχετεύθησαν εί; τόν χάνδακα τής
άνασκο.η-ή*ς. ΚατΓσν.ευάχταΐίεν όχε-
τόν άπό τοϋ ■χχοδωνΌστασίου ".ωζ
την άν«σκαφ-ήν η ήκους 25 μέτοο>ν.
Δια τα; ανο} εργασίας ό Συλλογος
έδαπάνηπεν 3.256 δρχ
"Ινα ή Κοινότης μα; συγκροτή¬
ση την οιινοχην τίϋν όριίων είς θέ¬
σιν «Βοννί» άπύ τάς άροτακτινάς
διαί)ρσεις των πέριξ Κοιν«οτήΐνχιν,
ήγόρασε τα κτήιιατα τοϋ Σαπηρ.
Φονρλοποΰλου (τα ποτε Ζελΐώτηϊ.
Διά "πά ".;τήιιοπ(α ταυτα έπληρώσα-
μεν δρχ. 6.600. Τα κτήματα ταυ¬
τα ό Σνλλογο: σν.οπϊί νά τα δεν-
οροφι*τεύστ<.' Μετά την κατασκευήν των δρό¬ μον καί την δενδροφύτευσιν αί>-
τών, δύο δρόμοι ί'αενον εΐσέτι ·'Λι-
όρθωτοι,. οί άπό ΚωνσταντίΐΌν
Κοκκίνη εως Δηιιητροίκαποΐ'λίον,
καί άπό Νικολ. Ροι^αλή^εως 'ίλί-
κλησίαν. Τοΰς δρόαοα,'ς τούτον; ί-
πεσ/.εί>ασεν καί επέστρ<»σεν δι' ιΐμ- μου ό Συλλογος, διά τα; έργσ.σι'άς δέ ταύτας: έί>απανήο-αμεν 3.2-15 δο.
'ΑπεϊκϊΐιΙκΐαεν χαί άΛΌΐ-/:οδομήσα-
ιιεν τί]ν γωνίαν τοϋ άχι-ρΓΤινος Πέ¬
τρου Κωνσταντινατονλου ίνα ό δρό
μος αύτό; γίνη όσον τό δυνα¬
τόν πλατντερος, διά την εργασίαν
δέ ταύτην έδαπανήσαμεν 1.526 δρ.
Ύδρωχροκιατίσατιεν τύ σχολείον
ένθα καί τα γραΓρεϊα τοϋ Σύλλογον
ίνα τουτο είναι ενπρόσωπον είς
τσΰς ίρχομΐνους; ένταϋθο, κτοτγο-
θετήσαμεν καί τού; ΰ^οπίντίχας,
δια τΛν εργασίαν δέ ταίτΐ|ν ΐδοπα-
νήσι/μεν 852 δρχ.
ΜετεΓρέρσ4ΐεν έξ Άγίου Ιωάν¬
νου πέτραν διά νά ενρννωμίν τόν
δρόμον τής άναον.αφής εμπ(.οσ8εν
τη; οικίας Ί(οάν. Φέλιον, ίνα οί"τος
είναι εί<πρόσωπος εί; τονς έρχομέ- νου; περιηγτ-ά; διά τα; αρχαιό¬ τητάς τοϋ χο)ρίου μα;, άλλΓΓλόγο) τοϋ χειιιώνο; δέν έέετελε'σθη τό έ'ο- γον τουτο, έπκρυλλάσσεται δ' ό Σνλ λο/ος ίνα τό πραγματοατοιήτη ν.α- τά τό τορχον λογιστικόν ετος 1929. ί Διά την ιιετίοιφοοάν τή; πετρα: έ- λνεται ή Σν·ελευσΐΓ. Έφ' ώ σι·νετάχθι] ή -Τ καί ύ.πογοοκρεται. Ό ΠΡΟΕΛΙ'(ιν Ίο-κ/ννΓι; Βο> τι< - Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜ Γρην. Ακοιβές άντίγηυΐι 'Ρν Τε^'έα. 10 Μίΐρτίοι Ο ΠΡΟΓΛΪΌΣ '1<οάν·η; Βοΰτσ,|ς ά:ΐι Ό Λοΰ Φούτ, όδηγός τοΰ έν Νιοϋαρκ καταστραφεντος αεροπλανου, άναρρω- νύων εν τινη νοσοκομείφ τής Νέας Υόρκης. Καί οί 14 έ'πιδάται τοΰ άερο- πλάνου εφονεύθησαν καί μόνσν ό δδηγός τού εσώθη. δαπανήσαιιεν 820 δρχμ. Έπληοώσαμεν διά την φύλαξιν των καλαμιών είς τόν άγροφΰλακχχ Π. Γιανν&τουλον δρχ. 1.500 'Εδενδροφντεύσοπιεν τόν δρόμον άπό Ιωάν. Μπούρα εο)ς Έπχσκο- πήν εκατέρωθεν μέ 300 άκα-ΛΪας, δ δρόμος δ' ο&τος ιιετ' ολίγα ?ττ θά γίνη δρόμος άνοΛ|>ΐ!χίΓ διά τούς
διερχομένον;. Διά την εργασίαν
ταύτην έδαπανήσαμεν μόνον διά
την φντευσιν δρχ. 400.
Αί άχακίαι προήρχοντο εν. τον
άνροκηπίου τοϋ Συλλόγου μας. Έ-
κλαδεύσαμεν τάς εντός τοΰ νο>ρίοι·
μας άκακίας αΐτινες αποτελούσιν ω¬
ραίας δενδροστοιχία;. Διά την ερ¬
γασίαν ταύτην έπληρώσαμεν δρχ.
300.
Ό Σνλλογός δέν π&ριωρίοθη
μόνον είς ΐ/.τκλεσιν έργων συγκοι
<ών καί γχύΐαχηση'/χύν, προέβη καί είς άγαθοερ"/οΰ; σκο- πονς καί ποώτον, ότε κατεστράφη η δνοτυ/ής ΚόρΐΛ'θος έκ τοΰ οει· σμοϋ, καί δπου ονδεμία άΌ·ρΐα}πί- νη ψ7.ή ειιεινεν άσνγκίνητος καί πάντε; άπό δ?.α τα αερη τοϋ κόίΗΐοχ· συνεισέφερον τόν οβολόν των διά νά άνα·κουφίσουν τού; δνστνχρϊ.? τούτον; άδελφούς ιιας. Καί ή καρ- διά τοϋ Σνλλόγου- μας δέν έμεινεν άπα'θής καί άσυγκίνητος, σονέ).- δοΰσα δ' έκτάκτω; ή Συνέλευσιςτοΰ Σνλλογον ιια; τή Λροσκ?>ήσει μοί·,
νρ εν. τοΰ ταΜίίου τοΰ Συλ-
δρχ. 1500 α; άπϊστείλαιιεν
π·οός την· Α. Ε. τόν Πρόεδρον τή:
"Ελληνικήν Δηηοκρατίας κ, Παϋ-
λον ΚονΓουριο'ίΓην, ίνα διανεαηθώ-
σι ό'πον δεί. Ή Α. Ε. μας απήντη¬
σεν διά συγκινητικωτάτης επιστο-
λΓ;; τού εύχαοιστων τόν Σύλλο¬
γον μας διά τα φιλεύττπλ'α^χνα π-
σθήιιατά τον. Εί; άλλον άγάίθοερ-
γόν σκοπόν προΐδη 5 Σνλλογος, η¬
γόρασεν θιβλία καί διεν&μϊν εί;
άπόροΐ'ς μαθητάς συιιφά>νι>; τώ
καταστατικώ. Διά τα βιΰλία ταΰτο'
έπληρώσαΐιεν δοχ. 300.
Διά την εορτήν τοΰ Σύλλογον
μα; έδαπανήσαμεν δρχ. 400. Είς
εφημερίδα «Μορφάς* συνδρομή τοΰ
Σύλλογον δοχ. 300. Διά τό καΜ-
ρισμα των χανδάκων τίχν ?ρόμ<ον τηρίου συμβόλαιον κληρονόμων Γ. Λόγγου, δι' ου δωοίζονν τα κτήμα- τά τα>ν είς θέσιν «Βουνί* είς τόν
σίλλονόν μα; επλησιάσαμεν &ογ.
100.
Μικροέξοδαδρχ. 116 καίτ' όλον
τό ετο;.
Ήτοι τό όλον ξξοδα 21.655. 70.
'Αϊλά. τό μέγιστον έργον τοΰ σι·λ
λόγον μας' κνριοι. κατά τό λή-ςαν
ετο; 1928 Ιναι σύστα<τι; .τβοαρτή- αατος το νσυλλόγου αα; έν Αμερι¬ κήν έκ ιιερου; των φιλοπροόδων II ι- πατρκότης ιιας κ. Νικ. Κ. Γκιανα;. Οί κύριοι οντοι ίδόντες είς την έ- φη|ΐερίδα «'Είτνιν.ός Κό«ιξ τής Νέας Υόρκης» την προγινεστέοαν δρασιν τοΰ Σνλλόγσι· μας, ήης ίδη μοσιεύθτ, τ^ φροντίδι τοΰ 'Επιτί- μον |ΐέλο'ς τοϋ ΣΛλόγου μστ καί σνΛΤΟκτου τοΰ (Έ·δνικοΰ Κήοτ'- χος) -χ. Τάκη Δηιιοποΐλου προέβη¬ σαν είς την σύστασιν τοΰ αντ» πα- ραρτίχιατο; τοϋ Συλλόγου Αι άρχαιρεσία'. τοϋ λόγου «Άλέα \ί)η Γενομένων των άρχα:ΐ£τιών ΙΟην Φεδρο·>αρίω, έ. έ'. το3 ά
έν Τεγέβ (Πυλή) λειτο.
-α-ρ!ωτ:κο5 Σ·>>λλόγο·ο ΤΙ «Α
Αθηνά», εψήφισαν έν όλω 7Ί
τίτου κϊϊ' εξελέγησαν τ.τι
Πρόεδρος κ. "Ιωάννης ])
Άντιπρόείρος, κ. Π. Κπ-
Γεν. Γραμματεύς, κ. Γρτ,-;.
~>Λος, Ταμ.ΐ3ίς, κ. Κων. Χ.
πας, μέλη δέ οώτοϋ οί ·/ *.
Τσΐρίκος κα; Σ*ρόντος Μ^ί
Άναπληρωταί οί κ. κ. Γεώργ. 1
λλόλ Ά Γ Π
ρ
Β. Παντγάκης, Δημ. Κω;::τ
όλ
Έν Τίγέα τη 3 'Α*ριλ·5Λ 18
Ό ΠρόεΒρος
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΟΓΤΣΗΣ
Ο 1«ν. Γραμαατΐϋς
ΓΡΗΓ. ΔΗΜΟΠΟΤΛΟΣί
Παοακαλάι όθεν την σεβαστήλ
Σννέί^ιχΐιν ίνα επιτρ.ε^'η είς τό Δι¬
οικητικόν Σΐνβονλιον κχιί χαιοετί-
ση τό ό».ιώνΐ'μον Ι ν'Αμερικΰ τέ¬
κνον τοΐ Συλλόγου μας καί άπο-
σταλώσι τα πρακτικά τής παροι.'»οης
Σννελεύο-εω; είς τόν κ. Νικόλ. Κ.
Γκαναν, προσοιρινόν ήδη πρόεδρον
τοϋ Παραρτήιιατας; τοΰ ΣίΛό
μ«ς εν Άμερικη.
Ή οτνέλευσις διά χρρη
μάτων εγκοίνει Λαμψηφεί τόν Ί-
οολογισμόν 1928
'Εκλέγει Ι^ελεγκτιχ,ήν έπιτοο-
πήν τοΰς κ. κ. Ίίθάν. Ά. Μίοραΐ-
την, Χρ. Γιανααν, Κ. Ν. Ρέππαν
πρός έξέλεγξιν των λογιστιν.ών 6ι-1
βλίων τοΰ Συ)Λό-ι;σι·.
Επιτραπή εί; τόν ρ
τοΰ Συλ?.όγου νά σταλιοισι τα ^
κτικά τής παρούσης Συνελεύσεως
είς τόν κ. Νικόλ. Κ. Γκανάν.
Αντά είναι τα ερνα, κύριοι, τα
όποΐα έ^ΐοαξεν ό Σνλλογος κατά
τό ετος 1928, τα όποΐα είναι μεγά-
λα δχι μόνον είς ?ογα άλλά νίαί εί;
φροντίδας.
τοΰ χωρίου δρχ. 350. 'Έξοδα δίοοη ^ Μή ΰπάρχοντος ετέρου Οέματος
ΚΑΛΟΝ ΕΠΙ 200
Πλέον των δύο εκατόν- ■■—|| ■ ταετηρίδων τό Οοΐά
ΜβοΈΙ Ηβ&Γΐβπι ΟΠ !>■ |^ ■■■ άνεγνωρίσθη ώς τό κύ¬
ριον φάρμακον διά τάς ■■— ■ ■ ■ ένοχλήσεις των Νεφρών,
τοΰ Συκωτιοΰ καί τη; Κΰστεως. Ή νέα Ίατρική Πρόοδος κατέστη¬
σε τάς «Νέας καί Τελειοποιηθείσας Οοΐά Μβάβΐ ΗααΓΐβΐη ΟΠ Κα-
ψούλας> ευκόλου; καί ευχαρίστου; διά νά τάς παίρνη τις. "Οταν ΰπο-
φέρετε άπό πονοκεφάλους, δταν σάς πονή ή ράχις, δταν ύποφέρετε
άπό κομάραν, άϊανίαν, πόνοι»ς, όσφυαλγίαν, ξεγόφιασμα καί τα πα-
ρόμοια νοσήματα, πάρετε τάς νέας καί τελειοποιηθείσας Οοΐο. Μθΐΐαΐ
Τ-ΓηηιΊρηπ Οϊΐ ΚηΜ^,',ΐη- Άρχίβατε νά τάς παίρνετε άμέσω;. θά
τας ε{'·ρητε είς τοΰ Φαρμακοποιοΰ σας
είς τρία μεγέθη των 35ο, 75ο καί $1.50.
Πάρετε τάς γνησίας. Προσέξατε στό
ονομα *Οοά Μβάβΐ» επί τοΰ έσφραγι-
σμένου κυτίου καί μή δεχθήτε αλλο άν-
ήμ, ρ
ΟϊΙ Καψούλας.
——&^=«————^
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
ΚΑΦΦΕΤΕΡίΑΝ
ίυΝΟΗ ΒΟΟΜ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ -Κ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ]
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ
"Η ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ Ι
Καί ημείς θά σάς δώσ
τάς διευθυνσεις των άνά την ^
αν Υόρκην Καταστημάτων^β
τίνα ή 'Εταιρεία μας "
τισεν.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΘΕηΡΗΣΗΊ
θά σχηματίσητε γενικήν ι»
αν περί τής- ίκανότητός μα; η
θά πεισθήτε δτι
ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ
ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ Μ*
ΕΙΝΑΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΙτΐεΝΐ
"Οτι ή ΤΑΧΥΤΗΣ πεοί ι
εκτέλεσιν των εργασιών είναι)
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ
ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ
"Οτι μελημα καί
ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ, τού
θό ΰπερηφανεύεσθε νά
διοκτήτης.
ΟΤΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΑΣ Ε Ν*
ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚΑΣ
Καί δτι άπέναντιτων
αυτών εννοούμεν νά
σωμεν .
ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΛΕΠΤΗΝ Μ
ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑΙ Π1"
ΟΤΗΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ
ΗΟΤΕί & ΒΕ5ΤΑϋΒΑΝΤ|
ΕθυΐΡΜΕΝΤ .
Ο ΕΝ ΕΠ Α |_ ΟΟΝΤΒΑ0Τ0Β»
ΙΝΤΕΗΙΟΒ ΛΑΤΟ^
ΓΡΑΦΕΙΑ, 8ΗΟν Κθ
ΑΠΟΘΗΚΑΙ, 8ΤΓ
297 3·»ο ΑνΕΝϋΕ
202 ΕΑ8Τ 23Β0 5Τ'
ΝΕΥν ΥΟΒΚ βΐΤΤ 0,
Τηλέφ. ΑΙ^οηςυΐη 8106-81»·]
'·<^7/.γ
•λ «ΕβΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚ11, ζ» ΑΐιηΑΐυΐ, »"■
30 ————— — —=—————
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝ
ΕΚ ΤΕΓΈΑΣ, ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Ή Γενκιή Συνέλευσις τοΰ Συλλόγου «'Αλέα 'Αθη-
ν&>,._ ή φωτεινή δράσις τού Οαυμαοίου αυτού
υ.— "Εργα κινουντα τόν θαυμασμόν.
ΤΕΓΕΑ (ποώην ΠιώίΡ, 10
Μάρτιον 1929.— Έν Τεγέα σν
νή/νθον την 27 Ιανουάριον, ημέ¬
ραν Κυριακήν καί ώραν 2 μ. ιι., τα
μέλη τον Πατριωτικόν Σύλλογον
«Άλέα Αθηνά» εί; τακτικήν Γε-
νικήν Συνέλευσιν, κατόπιν προσ-
κλήσεοϊς τοϋ Πρόεδρον αντοΰ κ.
Ιωάννου Βούτση. Εΰρρθείση; τής
Συνελεύσεως έν άπαρτί'.', ππρύν-
των 74 μελών. προβαίνει ή Συνέ¬
λευσις εί; την συζήτησιν τα ν έν τι]
προσκλήσει ·9ειιάτων.
ΆναγινοχΓ/.ονται καί έπικνοοΰν-
τ-αι τα ποακτιζά τής προηγουμένης
Σννελεύσεω;.
Είτα δ κ.
II
ρόεδρο; τού Σύλλο¬
γον λαιιοάνει τόν λόγον */χο ί·;το-
Οάλλει εί; την Συνέλευσιν τόν Ίσο-
Ιογισυόν τοϋ λήξαντος ετον; 1ί)28,
ώς έξη;:
Κατά τό λήξαν λογιστικόν ?τος
1028 ό Σνλλογός μα; είσέπραΞεν
-τό όλον δρχ, 36.726.35.
Ήδαπάνησεν δέ 21.655. 70. Ά-
πομένει δέ υπόλοιπον εις τό ταμεί¬
ον" τοϋ Σύλλογον 15.070.6."}.
Βεβαίως Κύοιοι, εάν σά; αφί¬
νον ιιε την γενικήν καί /ΐφαλαιώ5η
αυτήν εντύπωσιν τόσον των εσόδων
Χ3ΕΝ1ΟΟΧ
ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ
ΤΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟ-Ι ΟΝΤΑ
ΜΑΡΚΑΣ
ΟΕΝΙΟΟ
ΜΠΑΜΙΑΙ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Είναι αί πειό τρυφεραί καί
νόστιμαι.
ΜΑΡΚΑΣ
Ο,ΕΝΙΟΟ
ΚΟΥΚΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
ΟΛΟΚΛΗΡΑ
Είναι τόσο φρέσκα ποΰ θά
άμφιβάλλετε εάν είναι τοϋ
κουτιοΰ.
ΜΑΡΚΑΣ
ΟΕΝΙΟΟ
ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Όλόκληρα, μικρά, τρυφερά
ΜΑΡΚΑΣ
6ΕΝΙΟΟ
ΑΙυΤΠΕΛΟΦΥΛΛΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Δέν ύπάρχουν καλλίτερα
ΙνΙΕΤΑΧΕΙΡΙΣΘΗΤΕ ΤΟ
ΜΑΡΚΑΣ
ΟΕΝΙΟΟ
ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ
ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΤΕ
ΤΗΝ ινθΣΤΙΜΑΔΑ ΤΟΥΣ
όσον καί των έξόίχον, δικαίω; ·?-
ί)ελέ τις νά διερ(.οτπ τόν εαυτόν τού-
ή -/.αί πολλοί ιιαζν νά διεοωτΐονΐσι,
πόθεν είσ-επρρ.χθη τό ποσόν αυτό
των 36.726. 35; Καί ποϋ ?Ρ>απΐίνή-
3ΐ| τόποσόν των 21.655.70:
Τοι'τοι· ένεκεν τό Διοικητικόν
Συμβούλιον είναι Γιναγ/θΒσμένον,
ν' άναλνση εν πρός ?ν χη κεφάλαι-
α αύτά τόσον των εσόδων, ο'ιθν καί
των ί^όδων, ινα ή σννελειοι:; εν
πλήρει πεποιθήσει έγν.ρτνη τόν Ί-
σολογιοιιόν τοϋ λήξαντος ετ'.νς
1928.
ΚοΑ ώ; πρός τα ."σοδπ: 11 Π,ε-
ρίσσΉ'μα παρελθούσης χρήσεως
1927 δρ/. 14.561. :5. 2» Σι-νδυο-
μή ύπ?ρ τοϋ Σύλλογον τοϋ κ. Γε-
ίυρνίον Αί). Άδαμοποιλου δρχ
Γ)00. 3) Συνδροιιή μελών Σύλλο¬
γον, ορχ. 225. 4) Πώλησις χοο-
τονοηή; είς ίΐϊσιν «ΒοινΚ δ·;χ·
16.000. 5) Συνδράμη Σαράντου
Τΐιαφερη. δρχ. 140. ;>) Λωρεά κ.
Γεώργιον 'Αθ. Άδαμοπούλον δρχ.
5.000. 7) Πώλησις ν.αυο*οξύλαη·
άκακΐ(7)ν δρχ. 300. ΌλΐλθΛ' ποσόν
έσόδων, δρχ. 36.726. 35.
Ώ; πρός τα εξοδα:
Τό κύριον ιιέλι.μα τοΐ Συλ-
λόγου κατά τό λήξαν λογιστικόν
?το; 1928, ήτο νά φροντίση περί
τής ύγείας των μελών ορΰτοϋ. *Καί
πρώτον ά.—ξφρανεν τα λιμνάζον-
τα υδαΐα είς τόν χώρον τής ά-«α-
σχαφης ίή Άλέα Αθηνά) και οί>-
τω; εσοΐσε τοΰς κάτοικον; ·ίπό βε-
βαίαν έλονοσίαν. Πόσον δέ είναι
καταστρΐ.ττΓ/ή ή νόσο; α"τη τό;τον
είς ί·γείαν καί είς χρημα εί; ολους
νιιας είναι γνωστή.
"Απαντα τα Οοατα των βροχών
άπό οικίας Γιαννιά, ίο>ς; τό φρεοτο
«Άγίσΐ' Νικολάου» είσέρρεον μέ
την παρα»ιικοαν δρ^'ΐν ί4ς ττ·
φρέαρ, (ίπό τό φρέαρ τουτο ύορίΰ-
οντο 50 τουλάχιστον μέλη των"πέ¬
ριξ οικογένειαν, ίκαταμμύριο δέ
μικροβίων πασών τίόν άσθενειών
—ηρχον εν αύτω. Τα ί'«δατα ταυτα
διωχετεύθησαν εί; τόν χάνδακα τής
άνασκο.η-ή*ς. ΚατΓσν.ευάχταΐίεν όχε-
τόν άπό τοϋ ■χχοδωνΌστασίου ".ωζ
την άν«σκαφ-ήν η ήκους 25 μέτοο>ν.
Δια τα; ανο} εργασίας ό Συλλογος
έδαπάνηπεν 3.256 δρχ
"Ινα ή Κοινότης μα; συγκροτή¬
ση την οιινοχην τίϋν όριίων είς θέ¬
σιν «Βοννί» άπύ τάς άροτακτινάς
διαί)ρσεις των πέριξ Κοιν«οτήΐνχιν,
ήγόρασε τα κτήιιατα τοϋ Σαπηρ.
Φονρλοποΰλου (τα ποτε Ζελΐώτηϊ.
Διά "πά ".;τήιιοπ(α ταυτα έπληρώσα-
μεν δρχ. 6.600. Τα κτήματα ταυ¬
τα ό Σνλλογο: σν.οπϊί νά τα δεν-
οροφι*τεύστ<.' Μετά την κατασκευήν των δρό¬ μον καί την δενδροφύτευσιν αί>-
τών, δύο δρόμοι ί'αενον εΐσέτι ·'Λι-
όρθωτοι,. οί άπό ΚωνσταντίΐΌν
Κοκκίνη εως Δηιιητροίκαποΐ'λίον,
καί άπό Νικολ. Ροι^αλή^εως 'ίλί-
κλησίαν. Τοΰς δρόαοα,'ς τούτον; ί-
πεσ/.εί>ασεν καί επέστρ<»σεν δι' ιΐμ- μου ό Συλλογος, διά τα; έργσ.σι'άς δέ ταύτας: έί>απανήο-αμεν 3.2-15 δο.
'ΑπεϊκϊΐιΙκΐαεν χαί άΛΌΐ-/:οδομήσα-
ιιεν τί]ν γωνίαν τοϋ άχι-ρΓΤινος Πέ¬
τρου Κωνσταντινατονλου ίνα ό δρό
μος αύτό; γίνη όσον τό δυνα¬
τόν πλατντερος, διά την εργασίαν
δέ ταύτην έδαπανήσαμεν 1.526 δρ.
Ύδρωχροκιατίσατιεν τύ σχολείον
ένθα καί τα γραΓρεϊα τοϋ Σύλλογον
ίνα τουτο είναι ενπρόσωπον είς
τσΰς ίρχομΐνους; ένταϋθο, κτοτγο-
θετήσαμεν καί τού; ΰ^οπίντίχας,
δια τΛν εργασίαν δέ ταίτΐ|ν ΐδοπα-
νήσι/μεν 852 δρχ.
ΜετεΓρέρσ4ΐεν έξ Άγίου Ιωάν¬
νου πέτραν διά νά ενρννωμίν τόν
δρόμον τής άναον.αφής εμπ(.οσ8εν
τη; οικίας Ί(οάν. Φέλιον, ίνα οί"τος
είναι εί<πρόσωπος εί; τονς έρχομέ- νου; περιηγτ-ά; διά τα; αρχαιό¬ τητάς τοϋ χο)ρίου μα;, άλλΓΓλόγο) τοϋ χειιιώνο; δέν έέετελε'σθη τό έ'ο- γον τουτο, έπκρυλλάσσεται δ' ό Σνλ λο/ος ίνα τό πραγματοατοιήτη ν.α- τά τό τορχον λογιστικόν ετος 1929. ί Διά την ιιετίοιφοοάν τή; πετρα: έ- λνεται ή Σν·ελευσΐΓ. Έφ' ώ σι·νετάχθι] ή -Τ καί ύ.πογοοκρεται. Ό ΠΡΟΕΛΙ'(ιν Ίο-κ/ννΓι; Βο> τι< - Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜ Γρην. Ακοιβές άντίγηυΐι 'Ρν Τε^'έα. 10 Μίΐρτίοι Ο ΠΡΟΓΛΪΌΣ '1<οάν·η; Βοΰτσ,|ς ά:ΐι Ό Λοΰ Φούτ, όδηγός τοΰ έν Νιοϋαρκ καταστραφεντος αεροπλανου, άναρρω- νύων εν τινη νοσοκομείφ τής Νέας Υόρκης. Καί οί 14 έ'πιδάται τοΰ άερο- πλάνου εφονεύθησαν καί μόνσν ό δδηγός τού εσώθη. δαπανήσαιιεν 820 δρχμ. Έπληοώσαμεν διά την φύλαξιν των καλαμιών είς τόν άγροφΰλακχχ Π. Γιανν&τουλον δρχ. 1.500 'Εδενδροφντεύσοπιεν τόν δρόμον άπό Ιωάν. Μπούρα εο)ς Έπχσκο- πήν εκατέρωθεν μέ 300 άκα-ΛΪας, δ δρόμος δ' ο&τος ιιετ' ολίγα ?ττ θά γίνη δρόμος άνοΛ|>ΐ!χίΓ διά τούς
διερχομένον;. Διά την εργασίαν
ταύτην έδαπανήσαμεν μόνον διά
την φντευσιν δρχ. 400.
Αί άχακίαι προήρχοντο εν. τον
άνροκηπίου τοϋ Συλλόγου μας. Έ-
κλαδεύσαμεν τάς εντός τοΰ νο>ρίοι·
μας άκακίας αΐτινες αποτελούσιν ω¬
ραίας δενδροστοιχία;. Διά την ερ¬
γασίαν ταύτην έπληρώσαμεν δρχ.
300.
Ό Σνλλογός δέν π&ριωρίοθη
μόνον είς ΐ/.τκλεσιν έργων συγκοι
<ών καί γχύΐαχηση'/χύν, προέβη καί είς άγαθοερ"/οΰ; σκο- πονς καί ποώτον, ότε κατεστράφη η δνοτυ/ής ΚόρΐΛ'θος έκ τοΰ οει· σμοϋ, καί δπου ονδεμία άΌ·ρΐα}πί- νη ψ7.ή ειιεινεν άσνγκίνητος καί πάντε; άπό δ?.α τα αερη τοϋ κόίΗΐοχ· συνεισέφερον τόν οβολόν των διά νά άνα·κουφίσουν τού; δνστνχρϊ.? τούτον; άδελφούς ιιας. Καί ή καρ- διά τοϋ Σνλλόγου- μας δέν έμεινεν άπα'θής καί άσυγκίνητος, σονέ).- δοΰσα δ' έκτάκτω; ή Συνέλευσιςτοΰ Σνλλογον ιια; τή Λροσκ?>ήσει μοί·,
νρ εν. τοΰ ταΜίίου τοΰ Συλ-
δρχ. 1500 α; άπϊστείλαιιεν
π·οός την· Α. Ε. τόν Πρόεδρον τή:
"Ελληνικήν Δηηοκρατίας κ, Παϋ-
λον ΚονΓουριο'ίΓην, ίνα διανεαηθώ-
σι ό'πον δεί. Ή Α. Ε. μας απήντη¬
σεν διά συγκινητικωτάτης επιστο-
λΓ;; τού εύχαοιστων τόν Σύλλο¬
γον μας διά τα φιλεύττπλ'α^χνα π-
σθήιιατά τον. Εί; άλλον άγάίθοερ-
γόν σκοπόν προΐδη 5 Σνλλογος, η¬
γόρασεν θιβλία καί διεν&μϊν εί;
άπόροΐ'ς μαθητάς συιιφά>νι>; τώ
καταστατικώ. Διά τα βιΰλία ταΰτο'
έπληρώσαΐιεν δοχ. 300.
Διά την εορτήν τοΰ Σύλλογον
μα; έδαπανήσαμεν δρχ. 400. Είς
εφημερίδα «Μορφάς* συνδρομή τοΰ
Σύλλογον δοχ. 300. Διά τό καΜ-
ρισμα των χανδάκων τίχν ?ρόμ<ον τηρίου συμβόλαιον κληρονόμων Γ. Λόγγου, δι' ου δωοίζονν τα κτήμα- τά τα>ν είς θέσιν «Βουνί* είς τόν
σίλλονόν μα; επλησιάσαμεν &ογ.
100.
Μικροέξοδαδρχ. 116 καίτ' όλον
τό ετο;.
Ήτοι τό όλον ξξοδα 21.655. 70.
'Αϊλά. τό μέγιστον έργον τοΰ σι·λ
λόγον μας' κνριοι. κατά τό λή-ςαν
ετο; 1928 Ιναι σύστα<τι; .τβοαρτή- αατος το νσυλλόγου αα; έν Αμερι¬ κήν έκ ιιερου; των φιλοπροόδων II ι- πατρκότης ιιας κ. Νικ. Κ. Γκιανα;. Οί κύριοι οντοι ίδόντες είς την έ- φη|ΐερίδα «'Είτνιν.ός Κό«ιξ τής Νέας Υόρκης» την προγινεστέοαν δρασιν τοΰ Σνλλόγσι· μας, ήης ίδη μοσιεύθτ, τ^ φροντίδι τοΰ 'Επιτί- μον |ΐέλο'ς τοϋ ΣΛλόγου μστ καί σνΛΤΟκτου τοΰ (Έ·δνικοΰ Κήοτ'- χος) -χ. Τάκη Δηιιοποΐλου προέβη¬ σαν είς την σύστασιν τοΰ αντ» πα- ραρτίχιατο; τοϋ Συλλόγου Αι άρχαιρεσία'. τοϋ λόγου «Άλέα \ί)η Γενομένων των άρχα:ΐ£τιών ΙΟην Φεδρο·>αρίω, έ. έ'. το3 ά
έν Τεγέβ (Πυλή) λειτο.
-α-ρ!ωτ:κο5 Σ·>>λλόγο·ο ΤΙ «Α
Αθηνά», εψήφισαν έν όλω 7Ί
τίτου κϊϊ' εξελέγησαν τ.τι
Πρόεδρος κ. "Ιωάννης ])
Άντιπρόείρος, κ. Π. Κπ-
Γεν. Γραμματεύς, κ. Γρτ,-;.
~>Λος, Ταμ.ΐ3ίς, κ. Κων. Χ.
πας, μέλη δέ οώτοϋ οί ·/ *.
Τσΐρίκος κα; Σ*ρόντος Μ^ί
Άναπληρωταί οί κ. κ. Γεώργ. 1
λλόλ Ά Γ Π
ρ
Β. Παντγάκης, Δημ. Κω;::τ
όλ
Έν Τίγέα τη 3 'Α*ριλ·5Λ 18
Ό ΠρόεΒρος
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΟΓΤΣΗΣ
Ο 1«ν. Γραμαατΐϋς
ΓΡΗΓ. ΔΗΜΟΠΟΤΛΟΣί
Παοακαλάι όθεν την σεβαστήλ
Σννέί^ιχΐιν ίνα επιτρ.ε^'η είς τό Δι¬
οικητικόν Σΐνβονλιον κχιί χαιοετί-
ση τό ό».ιώνΐ'μον Ι ν'Αμερικΰ τέ¬
κνον τοΐ Συλλόγου μας καί άπο-
σταλώσι τα πρακτικά τής παροι.'»οης
Σννελεύο-εω; είς τόν κ. Νικόλ. Κ.
Γκαναν, προσοιρινόν ήδη πρόεδρον
τοϋ Παραρτήιιατας; τοΰ ΣίΛό
μ«ς εν Άμερικη.
Ή οτνέλευσις διά χρρη
μάτων εγκοίνει Λαμψηφεί τόν Ί-
οολογισμόν 1928
'Εκλέγει Ι^ελεγκτιχ,ήν έπιτοο-
πήν τοΰς κ. κ. Ίίθάν. Ά. Μίοραΐ-
την, Χρ. Γιανααν, Κ. Ν. Ρέππαν
πρός έξέλεγξιν των λογιστιν.ών 6ι-1
βλίων τοΰ Συ)Λό-ι;σι·.
Επιτραπή εί; τόν ρ
τοΰ Συλ?.όγου νά σταλιοισι τα ^
κτικά τής παρούσης Συνελεύσεως
είς τόν κ. Νικόλ. Κ. Γκανάν.
Αντά είναι τα ερνα, κύριοι, τα
όποΐα έ^ΐοαξεν ό Σνλλογος κατά
τό ετος 1928, τα όποΐα είναι μεγά-
λα δχι μόνον είς ?ογα άλλά νίαί εί;
φροντίδας.
τοΰ χωρίου δρχ. 350. 'Έξοδα δίοοη ^ Μή ΰπάρχοντος ετέρου Οέματος
ΚΑΛΟΝ ΕΠΙ 200
Πλέον των δύο εκατόν- ■■—|| ■ ταετηρίδων τό Οοΐά
ΜβοΈΙ Ηβ&Γΐβπι ΟΠ !>■ |^ ■■■ άνεγνωρίσθη ώς τό κύ¬
ριον φάρμακον διά τάς ■■— ■ ■ ■ ένοχλήσεις των Νεφρών,
τοΰ Συκωτιοΰ καί τη; Κΰστεως. Ή νέα Ίατρική Πρόοδος κατέστη¬
σε τάς «Νέας καί Τελειοποιηθείσας Οοΐά Μβάβΐ ΗααΓΐβΐη ΟΠ Κα-
ψούλας> ευκόλου; καί ευχαρίστου; διά νά τάς παίρνη τις. "Οταν ΰπο-
φέρετε άπό πονοκεφάλους, δταν σάς πονή ή ράχις, δταν ύποφέρετε
άπό κομάραν, άϊανίαν, πόνοι»ς, όσφυαλγίαν, ξεγόφιασμα καί τα πα-
ρόμοια νοσήματα, πάρετε τάς νέας καί τελειοποιηθείσας Οοΐο. Μθΐΐαΐ
Τ-ΓηηιΊρηπ Οϊΐ ΚηΜ^,',ΐη- Άρχίβατε νά τάς παίρνετε άμέσω;. θά
τας ε{'·ρητε είς τοΰ Φαρμακοποιοΰ σας
είς τρία μεγέθη των 35ο, 75ο καί $1.50.
Πάρετε τάς γνησίας. Προσέξατε στό
ονομα *Οοά Μβάβΐ» επί τοΰ έσφραγι-
σμένου κυτίου καί μή δεχθήτε αλλο άν-
ήμ, ρ
ΟϊΙ Καψούλας.
——&^=«————^
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
ΚΑΦΦΕΤΕΡίΑΝ
ίυΝΟΗ ΒΟΟΜ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ -Κ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ]
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ
"Η ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ Ι
Καί ημείς θά σάς δώσ
τάς διευθυνσεις των άνά την ^
αν Υόρκην Καταστημάτων^β
τίνα ή 'Εταιρεία μας "
τισεν.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΘΕηΡΗΣΗΊ
θά σχηματίσητε γενικήν ι»
αν περί τής- ίκανότητός μα; η
θά πεισθήτε δτι
ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ
ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ Μ*
ΕΙΝΑΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΙτΐεΝΐ
"Οτι ή ΤΑΧΥΤΗΣ πεοί ι
εκτέλεσιν των εργασιών είναι)
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ
ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ
"Οτι μελημα καί
ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ, τού
θό ΰπερηφανεύεσθε νά
διοκτήτης.
ΟΤΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΑΣ Ε Ν*
ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚΑΣ
Καί δτι άπέναντιτων
αυτών εννοούμεν νά
σωμεν .
ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΛΕΠΤΗΝ Μ
ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑΙ Π1"
ΟΤΗΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ
ΗΟΤΕί & ΒΕ5ΤΑϋΒΑΝΤ|
ΕθυΐΡΜΕΝΤ .
Ο ΕΝ ΕΠ Α |_ ΟΟΝΤΒΑ0Τ0Β»
ΙΝΤΕΗΙΟΒ ΛΑΤΟ^
ΓΡΑΦΕΙΑ, 8ΗΟν Κθ
ΑΠΟΘΗΚΑΙ, 8ΤΓ
297 3·»ο ΑνΕΝϋΕ
202 ΕΑ8Τ 23Β0 5Τ'
ΝΕΥν ΥΟΒΚ βΐΤΤ 0,
Τηλέφ. ΑΙ^οηςυΐη 8106-81»·]
'·<^7/.γ
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
Μαρτίου νά ιδούμε
,οΜ,άχϊ^οχΐΛςοίίμ^Λας
αι ίνθιβμένες. , ,
Οί ^ον,ρτβζ, αντιθέτως πρός τα
. ..Γ> -λ,- ν^ου επέρασαν
νήσου
νι^ο/ωρχ
«,£ χαϊ'άναλλοίωτο «
δεν «α¬
Γ*«ΐ ·'^<ά «β««λίβ δεν «α ί. την ·Λ*λο*αιρινη τού ζωη. 1*.ν Όι»ήν τής Όρβοίοξιβς εγένετο 'μβν^ *ατάνυ& Χϊί ε«»ν»- τί το μνημόσυνον των υπέρ Π α- !?ος πετόντων. "Επάνω είς τό κε- τάφΊον ανετέθη δίσκος χολύδων ι μέ αεγάλην συγκίνησιν έμνημο- ,ί^/πν τα όνόματα των Οπερ πί- ;ως -/.αί πατρίδος άγωνισαμένων 'ώων μας. Ό ναός ήτο πενθίμως :»εοϊαυένος, τό προσωπικόν τοΰ ολίίο.. αέ τούς μαθητάς καί μα- τρίας ΐϊταντο εκατέρωθεν τοϋ κε- ταφίου, ό δέ ίιευθυντής τοϋ άρ- ναγωγείου τοΰς προσ·ε·φώνησε μέ ν κάτωΦ. έχιμνημόοννον λόγον. «Μέ κο»ρδιά σφιγμένη άπό συγ- )ψ:ν προτερχόμείθα σημερον μπρο- ί στο ν.ΐνοτάφιον των δ&ξαισμένων ι! τΐμημενων παλληκαριών της ρόττ,τός μας καί καταθέτομ;ν <ρον γΐμίς νςαί θαυμααμΐϋ είς την ιψψ των. Π ιστοί είς τόν Ορκον χοί» εϊωσαν :ος το ιερόν σύμβολον τής Π α-· ΐίίος, έξεπλήρωσαν τό καθήκον τό «όν ανέλαβον άπέναντί της, τι¬ ς χαί εΰσυνειδήτως, έίημίθΰργη- τό μεγαλείον αυτής κ,αί έδόξχ· τχ Έλληνικά οπλα με τό τ;- ^ένον αίμα πού εχυσαν «τα —εδίο· ;ς Μα·Αίίονίας, τής βράκης κα'ι ί; Μικράς Άσίας. "Ε—ΐαν ένϊ'όξως όπερ πίστεως (ι -ατρίΪΓ.ς, ύτς·ερ των δάο αυτών >ω3ων, -ο,έ τα όποία έγαλουχήθη-
I"
** μικράς ήλικίας μέσα στό
ί·«ν2νειαχον -γάλλον *<« ϋ1« '^ς θολους τοϋ σχολείον καί μέσα •V) ΊΛ'Μητ-ττη Τώ ΛΜΛηί.Λΐν^ν λογία έτελέσθη είς τδν Κεντρικόν Ναόν. Τα κοριτσάκια τού Παρθε- ναγωγείου κατέθεσαν στέφανον επί τής εικόνος των πρωτεργατών της 'Επαναστάσεως καί μαθηταί καίμα ή ψλ ά έβή την εύγενική έκτέλεσ-. των πεπρω- μένων τΐ,ς Φυλής. Καί ή πίστις αυ¬ τή γΐγαντωμένη καί άτράνταχτη I- βερε τα ήρωϊκά έκείνα κατορθώ- ματα -ου μέ όλόιχρ->)σα γρ όμματα
ί έ ή ί
ματα ου μέ όλόιχρ>)σα γρ όμματα
είναι γραμψιένα στής σελίδες τής
έθνικη-ς αας ΐστορίας.
Ν ι ή ί ί ί
θήτριαι βψαλαν διάφορα
Τόν πανηγυρικόν τής ημέρας εξε¬
φώνησεν ό διευθυντάς τοΰ ά^ρ«να-
γωγείου, όστις εχει ώς εξής:
Χρυσάχτινος καί αΰγαστος ό η-
λ'.ος άνατέλλει σήμερον είς ολόκλη¬
ρον την 'Ελλάδα καί χύνει τής όλό-
χροσες άχτϊΒές τού στά αιίματόδρε-
χτα ί,ράχια. στής αΐματοπότιστες
λαγκαδιές, στής βαρύηχες ρεμμα-
τιές, καί σέ κάθε γωνιά 'Ελληνι-
αήξ Τή?, όχου τό αίμα των ήρώ<υν τής Έθνικής 'Αναγεννήσεως χύθη- κε άφθονον γιά νά ανθίση τό δένίρο τής πολυπ&ητης λευθεριάς. Τό γε- φύρι τής Άλαμάνας χαί τό χάνι τής Γραίιάς, τα Τουρχοφάγα Δερ- έενάχια χαί ή άνυπόταχτη Μάνη, τό Σοϋλι τό άτράνταχτο καί ή α:- ματοστάλαχτη Κλεισοόρα, τό ήρωϊ- ■Λό Μεσολόγγι καί ή όλόμαυ.ρη ρά- χη των ψαρών, οί βουνοπλαγιές τοϋ Π έτα, ή πολυστέναχτη Χίος καί οί άί-Αρογ'.αλιές τού Αΐγαίου άστράφτου- σι σήμερα σάν σαπφεΐ'Ρ'ένια διαϊήμα- τα στήν κεκραλή ττ)ς ωραίας μας ίστορίας, άσίυστα άστέρια στό φεγ- γόλου^το στερέωμα τοϋ γλυκοϋ ού- ρανοϋ τής άθάνατης φολετικής μας ύποστά<Γεως. η Ν «ι Γιατί ή πίστης έκείνη καί μόνη! όή ί υή ά στήν αον ή ης η μη ατί ίότή ίημιουργεϊ, αυτή άνα- νεϊ, αυτή μεγαλουργεϊ. Άλλοί- ά ά ί έ ονο στά άτομα χαί τα εθνη —ου δ έν ήν ε-/ουν. *Η θά φυτοζωήσουν ή »! τα ίίϊώδη αύτά ετήρησαν πι- /.ϊί απαρεγκλίτως στής ήρω- '-^χές τού. Κλίν;ντες Ιρδ -ο" ' |ϊς των. τόν αύχένα της Τζουμαγιάς, τοΰ χ·2·. τής Κρέσνας, τοό Σογ;- ν.αι τού Τουλοϋ Μπουνάρ, άς Βιδάγματα έξ αυτών _ .. ώμεν έχ τοϋ άλτρου- ν.?!(τής αΰτοθυσίας των. ^ λιτόν χαί άίπέριττον χόλυιία>
^οχοιον πρόχε[ται νά διανεμηθή
■*( ολιγον είς μνημόσυνον των ά-
■'ϊτων ψ^/ων υώτών> ^ς {λ5τ0υ-
^ΐ «5 τάς ψ^άς όλων μας είς
""',^φόρα καί κάθε σπέρμα
ι κολύίον τούτου άς μετου-
; εμΑροον άνακαινισμοϋ ψυ-
«_ χατριωτιτίής «ναπλάσε-
«:?ρωστησμενην άπό «δια-
οί «περο-
^^^νδηλθνσή
ην^ επιδράδευσιν των Ου-
ϊί ΠΪτ.'>ε ^'ν άν^ημ-,ουργίαν
ώΓτ?ιί*« ώ? «νβλοβ πολιτεί-
Λ^ί Λα1 έχχολιτιστικοϋ
;α » θανατον καί μνημ*ι-
^ -"τβιωτισμοϋ ^ν έχ€τέλ«-
ζει τόσο. θύματα ενός άγιοο ίε.ρου
άγώνα, τιμίου χαί ύπερα^ρώπου,
γιά την άποκατάστασι τοϋ πολυδα-Ι
Γαν:σμένου εθνους μας. Καί όλό-ι
την
ξά χαθοΰν.
*Ας δροσισθοϋμε κι' εμείς σή¬
μερα άπό την μοροβολιά τής έθνι¬
κής δροσΐάς ποΰ μάς στέλλει ή αΰ¬
ρα ή άναχαινΐστική χαί ή άνζδημι-
άς άνατινάξουμε γιά μιά
στιγμή την παγβρή όμίχλη) των εϋ-
ρωτιασμένων συλλογισαών μας καί
ΰ-εράνω χάσης άτομικής σκέψεως.
ιιέ αϋγασμένη την διάνοια, άς άτε-
νίσωμεν τής ήρωϊχές μορφές των
γιγάντων τοϋ «21» χαί άς τούς
ζητήσωμεν Ινα καί μόνον ζωϊχόν ά-
ναπλαστικό «ύσημα πνοής ζωογόνου
γιά τό μέλλον τοϋ 'Εθνους μας.
Καί γεμάτοι ένθουσ-ιαοιιόν χαί έλ-
πίϊες χαί πεποιΊθησι στά πεχρωμένα
μας. καΐ πεποίτ3ησι χαί πίστιν ζων-
►ανήν, άς βροντοφωνήστομεν.
Των ήρώων τοϋ «21», αίωνία ή
μνήμη.
Ζήτω τό 'ΒΘνος μας.
Βατοϋσα, 26 Μαρτίου, 1923.
Κ. ΑΑ.
ΕΚ ΣΩΊΈΙΡΑΣ, ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
Σάν τ>ά διαβάζωνται αΰτές ^αί Ιαΰτοκίνητα χαί βλέπουμε σημερα νά
όλίγες γραμμες, βέβαιον είναι ότι εχ— αύτοκίνητα ώμορφ-ζ χαί πολυ-
οί έν Άμερική αναγνώσται θά ά-1 τέλη, Ιχτίλοϋντα την συγκοινωνίαν
γνοοϋν τό μεγάλο χωργιό ποϋ σχε-|μέ τους Άγίους Σαράντα, Άργυρό-
δόν σΦηνωμένον κείται στά 'Ελληνο-
αλβανικά σύνορα, αναμεσα
κοτράχαλζ δοονά. Καί όμως
σε κα-
καστρον και
Τό
κρυο ποίι ενέσκηψε
όλη την Βαλκανιχή άφησε χαί
χωργιό αύτό ποϋ σήμερα τόσο άθό-'σέ μάς άγρίας άναμνήσεις. Κρύο
ρυδα χυλάει ή ζωή σ:ωπηλή χαί ^ διαδολεμένο! Τί χιόνι·*, τί χαχά!
χάποτε είχε τες δόξεςΐ Εφέτος τό χωργιό μας έφ-.λο-
-,^ν / ___ ■-.' α__________ι■>_>._ ,α__________'
μονοτονη
τού
ραντο
ναγεννιέται μέ τό
βουνών.
υ ποϋ τό πλέξανε στέφανον άμά-1 ξένησε πολλοΰς Άμερϊχανούς τα-
:ντο, ποϋ λές χαί χάθε χρόνο ξα- ξε:ίιώ·τας—-χαθώς λεγονται οί ίδιοι.
ιγεννιέται με τό ίνθίσμα των γύρω Μεταξΰ των άλλων έπισχεπτών τού
υώ
Τό έχάγγελμα τό χύριο, νά ποϋμε,
ποϋ έπιτηδευόντοΐΜΊν άνέκαθεν οί
ήτανε τό ξυλεμπόριον
έ άλ λί
γ
Μεταξΰ των άλλων έπια-Αεπτών τού
χωργιοϋ μας ήσαν καί οί δυά καλ-
λιτέχναι μας δπου έξέμα^ον την
τέχνην είς τό Πΐρίσι Ββαπίν Οοΐ-
ίιΐτΐδί, καΐ διατηροϋν εν έκ των
άέ λλί
ποΰ
μακα
γιανοι μας ητανε το ςυΛ*νι·"υ^ινγ <-ι«ϋ«3«., λ« ι·^^·^ιυψ α» =.λ ^, δκνεργούντανε σέ μεγάλη χλί- άριστοχρατικωτέρων χ^λλυντηρίων α άν αύτους. τοΰς Σωτηριώτες είς τούς 45 δρόμους τής Πέμπτης ρ ή φύσις ποΰ άναπαυεται χαι ρετίζει μέ την γ>νυκειά άρμονία τοϋ
συνόλου της την "Εθνικήν Εορτήν
των 'Ελλήνων.
Τί ώμορφη σΰμπτωσις τής σημε¬
ρινήν τριπλής παντ|γ6ρεως. Πα-
ν-ήγυρις ίρησκευτική πχ/ήγ
γυρις ίρησκευτική, πχ/ήγυρις έ-
θν'.κτ(, χανήγυρις της φύσεως. ^
Πα-^ρός ήταν ό χειμώνας που
έπέ.ρ<ζσίν'ή ανθρωπότης στήν άρχ-.- κή της ίστορική «ταδι«8ροϋ.ί(ζ.)Σον- νεφ« σκοτεινά θρησκευτικάς αγνον- σίας τής ήμτόίίζβν την ανατολήν τοΰ ·φωτος τής αληθείας καί όγκο- παγοι γλυστεροί τής διέκοπταν τα δήματα, γιά νά πλησιάση στήν κο- ριιφή άίπό την οποίαν θά £δ-λεπ« πέ¬ ραν τοϋ κύκλου τής όρο&ετ-.κής γραμ μής, ποί» τής ώρ&εν ό καταχνια- σμένος νοητός όρίζοντας. Καί σα ήΕ ·άνέτειλεν ή αύγή ή εύαγγε- ή τής «νατολήςτοϋ νεου ανε- ήμρ λιστική τής «νατολήςτοϋ νεου σπ&ρ«> φωτός, ποί» ίιέλυσε τα συν-
νβφα της λατρευτικής όμρχλης *«< τοίις πάγους ποί» έδάρυναν το -θρη¬ σκευτικόν συνειίός των «νθρώπων έ λ ον ευτικόν συνειίός τω ρ ί διέγραψί στόν καίαρισμένο χλε- καί ξάστε,ρον ουρανόν τής θρτ-| ής διανοήσεως νέον _όρίζον-1 ιμένον «προ φώς κα: Ι ξυλεμπόρους διάπλατα σέ όλην την "Ηπειρον. Τότε χαί ή ξακουσμένη Σωτήρα ήταν* στής δόξες της, θυ- μισμένα χαί άξέχχστα καί περίφη- χ γλέντια των Σωτηριωτών ποΰ ίδϊΐναν χώραν στής ώμορφες έξο- χοϋλες τοΰ χωργιοϋ. Στόν «"Αη βανάση« μέ την ώ¬ μορφη έκκλητοΰλά τού, σάν στόν' Πανυψηλον «"Αη 'λιά» μέ την ι χορταατική τού θέα, ποϋ στά πό- δί» τού στήνονται σάν προσχύνη- μα τοϋ Μάχου τα άμπελάχια: ποΰ λές χαί μοιάζουν -Λ" «*«ΛΓΛίπιιιη ς ρμς ή μης Λεωφόρου. Ό ενας μάς έςέφυγε ««πρακτος», χωρίς νά τον <τ-γε- νεψουν οί Σωτηρωπουλες μας. Αλ- λα μας εϊωσε τουλάχιστον τον λο Ή Φλώρενς Ούερμπρικ, τής οποίας τό πτώμα ευρέθη πλησίον τή; σιδηρ. γραμμής, έγγύς τής οικίας της. γσν ότι δταν τ)ά έπιστρέ'1^ Θά την έχλεκτή τής καρδίας τού. Ό άλλος μάς επήγε στήν Πόλι χαί μάς ήφερε μιά νόστιμη Ήπε;ρω- τοποϋλα. Οί γάμοι έγιναν στάς Α¬ θήνας, καθώς λάδαμε γράμματα έξ Αθηνών, διά τόν γάμον τοϋ συγ- χωρίανοΰ μας καί έξαδέλφου μου κ. Μιχαήλ Μπ^η, μέ την χαριτω- μένη δεσποίνίδα Μαρία Τσάτη, έκ Λόγγου τής Βορείου Ηπείρου. Τα στέφ-ανα αντήλλαξεν ό φέρελπ:ς νέος καί συγγενής τής ννμφης κ. Χρήστος Τσάτης. Μεταξύ των παρευρεθέντων διεχρίνοντο οί εξής: Ό κ. ΆΟανάσΜΐς Σωτηρίου &ΐχο- γενειακώς, ό κ. Φώτ'.ος Τσαδίδης οικογενειακώς, κ. Κωνστ. Σκεντέ- ρης, δημοσιογράφος, 'Αδελφίί Βινα- κίϊου, Ιωάννης Μπέτσος, Κοριάκος Σίλλιας, Γεώργιος Κατσίχης χαι Μιχαήλ Π ασχόπουλος. ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ σάν λές χλι μοάζ όπως είναι κατάφυτα· καί στήν πε- ρίφημη βρΰση τοϋ Γκόνη μέ τα ά ί έ τα1 χλημμυρισμενον αχο αλήθειαν χαί ζωήν. Μά χειό χαγερός -ήταν ό χειμω- νας ό έθνικός χοί» χέρασε μιάόλο- κληρη «υλή έχί τέσσαρας αίώνας κάτω άχό τόν τύραννον, μέ τους ε- ξε«τελι^ιους, τής ταπεινώσεις, την φοδέρα χαί την σχλαίιά, Ιναςλα- ός μέ άνωτερότητα διανοητιχη σ ενα λαό άχαισίως κττ,νώδη, ενός λαός χ.ηρι>ξ τού πνευματιχοϋ ^«υ-
ταρχισμοΰ, της διανοητιχής^ «υθο-
χα,ϊξίας χαί αύτοτελείας, σ' ενα λα¬
όν 'δοϋλον «νέχΛθδν χαί αιωνίως τού
μο-.ραίου, χτ^»ζ των άπαρ-αγρά—ών
ϊικαιωμάτων της οώθύπαρχτης ζω-
ής, σ' Ινα λαό χοί» τ)ταν_μαΛημενος
πίόαιώνΐϊ στή δουλεία τής σκέψεως
καί στήν ταχεινή προσχύνητι τού
όποχοδίου των -χοδών τοΰ ΣοΛτανευ
_> Λ,. _'_______ Λ/. >«.Α ΨΓ,ή Μίϋα
η
γάργαρα καί κρυσταλλένια νερά
της έκεΐ 5που σνναζούντανε οί πα-
ραλήδες καί οί γλεντζέδες τοϋ
χωργιοϋ, όπου ωρες όλόκληρες το
ρίχνανε στό γλέντ·. χουτσοπίνοντας
μέ τό άρνάκι στό σουφλί. Τότε
χερνοι>σανε οί Σωτηριώτες χρονιά-
ρΐς μέρες, ποΰ μείνανε άξέχναστες.
Μά τα χρόνια άλλάζουν, οί καιροί
προστυχήναν, καί ή δόλια ή πατρί-
δα μας κομματιασμένη πειά δεν μπο-
ρεΐ νά δώση πλέον ψωμί χορταστ'.κό
ιΐτά πΐιδιά της.
"Ετσι λοιπον καί οί χωργιανοί
μας δλο τό χαλό καί γερά αιμα τής
Σωτήρας μπαρκάρησε γιά μακροτά-
ξειδα, γιά την ξακοι>σμένη Άμερι-
κή, ζητώντας τό ψωμί τού καί το
ψωμί των δικών τού. Καί μέ όλο το
μάκρυσμχ άπδ τή Σωτήρα τους την
χιλιοκαμαρωμένη, 2έν την ξεχάσα-
νε τα παιδία της, καί γι' αύτο βά-
λανε όλα τους τα δυνατά καί χτί-
σανε σχολείον χοϋ όμοιο κανείς τ)ά
δυσχολευθή νά €·5ργ) σέ όλην την
Ή Τό Ιργο κόστκτε πέντε
χόστκκ πεντε
ποί» τόν χίστδυεν ώς «κια τού
επάνω στη γη. ν Ν
Αυτόν τόν χειμώνα με τους χο
τιομούς χαί την άπονεχρωτιχή αν-
είναι περιωρισμενη στους . ^
ξυλεμπόρο-ς, άταμε'.ναίια χαι αι>
τοί. χαί στά παιδία μας οπου ερ-
τοί, καί «τα χαιδιά μς ρ
χονται άπό την Άμερική νά ααβή-
ν πέντε ααί εξ μήνας μέ τοί»ς
σουν
πέντε χαί εξ μήνας μέ τούς
διχούς των. Άλλά τδ κυριώτερον
είναι ποϋ δίδει ζωή στό χωργιό μας
ίι άγορά. Όλϊ τα πέριξ χωρνιά
Ιρχονται δυο «ορές^τη» έδδομάδα
χαί πωλούν τα τζύνπζ τους, δη-
λαδή τό χερίσσε·/Λα τής χρονίας
των τα οτκριχ, τους δημητριακους
μεγάλης χαι ιστορικης ημ«*? να τΛ™ , ρ,-,,Τ-λ|ν, 'Π Υβά-
νϊ τόν μαχαρίτην γερωΦ. Γχατην
ΕΘνος
διαλαληκ-) σχορπιζοντας
ρό φώς τής ""- " "
χατά την
πιον Θεοΰ χαί άνβρώχων μια
2^
ί
άχό τό ιερόν Λάδαρον χά
εύλογίαν τού Παλαιών
Γ6 ■ ■ "
υπο την
Πατρός
ων φρ
λόγον ότι είχε
ό χασάπης.
ε'ννο·.-
ίϊίϊ.ΟΟΟ
ΜΑ Ι ΟΥ 13
ΔΙΑ ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΜΕ ΤΡΙΑ ΦΟΥΓΑΡΑ
"Εξοχοι καμπίναι μέ δυο καϊ τέσσαρα κρεββάτια.
6έβις 1η βε;οά.........$1
τ βέβτ,ς ............. $13Ο
Τρίτη βέβις................$1 1Ο
ΓΡΛΨΙΙΤΕ &ΙΛ ΒΕΙΕΙΙ λΜΕΙ»!
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΤΑΞΕΙΔΙΒΊΊΚΟΝ
ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
Ο 'ΦΑΡΟΣ
59 νΑ5ΗΙΝΟΤΟΝ δΤΚΕΕΤ
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ €ΙΤΥ.
. , "Γεΐερΐιοηε: Βονΐίηβ θΓεεη 7059^ ,9544.
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
Μαρτίου νά ιδούμε
,οΜ,άχϊ^οχΐΛςοίίμ^Λας
αι ίνθιβμένες. , ,
Οί ^ον,ρτβζ, αντιθέτως πρός τα
. ..Γ> -λ,- ν^ου επέρασαν
νήσου
νι^ο/ωρχ
«,£ χαϊ'άναλλοίωτο «
δεν «α¬
Γ*«ΐ ·'^<ά «β««λίβ δεν «α ί. την ·Λ*λο*αιρινη τού ζωη. 1*.ν Όι»ήν τής Όρβοίοξιβς εγένετο 'μβν^ *ατάνυ& Χϊί ε«»ν»- τί το μνημόσυνον των υπέρ Π α- !?ος πετόντων. "Επάνω είς τό κε- τάφΊον ανετέθη δίσκος χολύδων ι μέ αεγάλην συγκίνησιν έμνημο- ,ί^/πν τα όνόματα των Οπερ πί- ;ως -/.αί πατρίδος άγωνισαμένων 'ώων μας. Ό ναός ήτο πενθίμως :»εοϊαυένος, τό προσωπικόν τοΰ ολίίο.. αέ τούς μαθητάς καί μα- τρίας ΐϊταντο εκατέρωθεν τοϋ κε- ταφίου, ό δέ ίιευθυντής τοϋ άρ- ναγωγείου τοΰς προσ·ε·φώνησε μέ ν κάτωΦ. έχιμνημόοννον λόγον. «Μέ κο»ρδιά σφιγμένη άπό συγ- )ψ:ν προτερχόμείθα σημερον μπρο- ί στο ν.ΐνοτάφιον των δ&ξαισμένων ι! τΐμημενων παλληκαριών της ρόττ,τός μας καί καταθέτομ;ν <ρον γΐμίς νςαί θαυμααμΐϋ είς την ιψψ των. Π ιστοί είς τόν Ορκον χοί» εϊωσαν :ος το ιερόν σύμβολον τής Π α-· ΐίίος, έξεπλήρωσαν τό καθήκον τό «όν ανέλαβον άπέναντί της, τι¬ ς χαί εΰσυνειδήτως, έίημίθΰργη- τό μεγαλείον αυτής κ,αί έδόξχ· τχ Έλληνικά οπλα με τό τ;- ^ένον αίμα πού εχυσαν «τα —εδίο· ;ς Μα·Αίίονίας, τής βράκης κα'ι ί; Μικράς Άσίας. "Ε—ΐαν ένϊ'όξως όπερ πίστεως (ι -ατρίΪΓ.ς, ύτς·ερ των δάο αυτών >ω3ων, -ο,έ τα όποία έγαλουχήθη-
I"
** μικράς ήλικίας μέσα στό
ί·«ν2νειαχον -γάλλον *<« ϋ1« '^ς θολους τοϋ σχολείον καί μέσα •V) ΊΛ'Μητ-ττη Τώ ΛΜΛηί.Λΐν^ν λογία έτελέσθη είς τδν Κεντρικόν Ναόν. Τα κοριτσάκια τού Παρθε- ναγωγείου κατέθεσαν στέφανον επί τής εικόνος των πρωτεργατών της 'Επαναστάσεως καί μαθηταί καίμα ή ψλ ά έβή την εύγενική έκτέλεσ-. των πεπρω- μένων τΐ,ς Φυλής. Καί ή πίστις αυ¬ τή γΐγαντωμένη καί άτράνταχτη I- βερε τα ήρωϊκά έκείνα κατορθώ- ματα -ου μέ όλόιχρ->)σα γρ όμματα
ί έ ή ί
ματα ου μέ όλόιχρ>)σα γρ όμματα
είναι γραμψιένα στής σελίδες τής
έθνικη-ς αας ΐστορίας.
Ν ι ή ί ί ί
θήτριαι βψαλαν διάφορα
Τόν πανηγυρικόν τής ημέρας εξε¬
φώνησεν ό διευθυντάς τοΰ ά^ρ«να-
γωγείου, όστις εχει ώς εξής:
Χρυσάχτινος καί αΰγαστος ό η-
λ'.ος άνατέλλει σήμερον είς ολόκλη¬
ρον την 'Ελλάδα καί χύνει τής όλό-
χροσες άχτϊΒές τού στά αιίματόδρε-
χτα ί,ράχια. στής αΐματοπότιστες
λαγκαδιές, στής βαρύηχες ρεμμα-
τιές, καί σέ κάθε γωνιά 'Ελληνι-
αήξ Τή?, όχου τό αίμα των ήρώ<υν τής Έθνικής 'Αναγεννήσεως χύθη- κε άφθονον γιά νά ανθίση τό δένίρο τής πολυπ&ητης λευθεριάς. Τό γε- φύρι τής Άλαμάνας χαί τό χάνι τής Γραίιάς, τα Τουρχοφάγα Δερ- έενάχια χαί ή άνυπόταχτη Μάνη, τό Σοϋλι τό άτράνταχτο καί ή α:- ματοστάλαχτη Κλεισοόρα, τό ήρωϊ- ■Λό Μεσολόγγι καί ή όλόμαυ.ρη ρά- χη των ψαρών, οί βουνοπλαγιές τοϋ Π έτα, ή πολυστέναχτη Χίος καί οί άί-Αρογ'.αλιές τού Αΐγαίου άστράφτου- σι σήμερα σάν σαπφεΐ'Ρ'ένια διαϊήμα- τα στήν κεκραλή ττ)ς ωραίας μας ίστορίας, άσίυστα άστέρια στό φεγ- γόλου^το στερέωμα τοϋ γλυκοϋ ού- ρανοϋ τής άθάνατης φολετικής μας ύποστά<Γεως. η Ν «ι Γιατί ή πίστης έκείνη καί μόνη! όή ί υή ά στήν αον ή ης η μη ατί ίότή ίημιουργεϊ, αυτή άνα- νεϊ, αυτή μεγαλουργεϊ. Άλλοί- ά ά ί έ ονο στά άτομα χαί τα εθνη —ου δ έν ήν ε-/ουν. *Η θά φυτοζωήσουν ή »! τα ίίϊώδη αύτά ετήρησαν πι- /.ϊί απαρεγκλίτως στής ήρω- '-^χές τού. Κλίν;ντες Ιρδ -ο" ' |ϊς των. τόν αύχένα της Τζουμαγιάς, τοΰ χ·2·. τής Κρέσνας, τοό Σογ;- ν.αι τού Τουλοϋ Μπουνάρ, άς Βιδάγματα έξ αυτών _ .. ώμεν έχ τοϋ άλτρου- ν.?!(τής αΰτοθυσίας των. ^ λιτόν χαί άίπέριττον χόλυιία>
^οχοιον πρόχε[ται νά διανεμηθή
■*( ολιγον είς μνημόσυνον των ά-
■'ϊτων ψ^/ων υώτών> ^ς {λ5τ0υ-
^ΐ «5 τάς ψ^άς όλων μας είς
""',^φόρα καί κάθε σπέρμα
ι κολύίον τούτου άς μετου-
; εμΑροον άνακαινισμοϋ ψυ-
«_ χατριωτιτίής «ναπλάσε-
«:?ρωστησμενην άπό «δια-
οί «περο-
^^^νδηλθνσή
ην^ επιδράδευσιν των Ου-
ϊί ΠΪτ.'>ε ^'ν άν^ημ-,ουργίαν
ώΓτ?ιί*« ώ? «νβλοβ πολιτεί-
Λ^ί Λα1 έχχολιτιστικοϋ
;α » θανατον καί μνημ*ι-
^ -"τβιωτισμοϋ ^ν έχ€τέλ«-
ζει τόσο. θύματα ενός άγιοο ίε.ρου
άγώνα, τιμίου χαί ύπερα^ρώπου,
γιά την άποκατάστασι τοϋ πολυδα-Ι
Γαν:σμένου εθνους μας. Καί όλό-ι
την
ξά χαθοΰν.
*Ας δροσισθοϋμε κι' εμείς σή¬
μερα άπό την μοροβολιά τής έθνι¬
κής δροσΐάς ποΰ μάς στέλλει ή αΰ¬
ρα ή άναχαινΐστική χαί ή άνζδημι-
άς άνατινάξουμε γιά μιά
στιγμή την παγβρή όμίχλη) των εϋ-
ρωτιασμένων συλλογισαών μας καί
ΰ-εράνω χάσης άτομικής σκέψεως.
ιιέ αϋγασμένη την διάνοια, άς άτε-
νίσωμεν τής ήρωϊχές μορφές των
γιγάντων τοϋ «21» χαί άς τούς
ζητήσωμεν Ινα καί μόνον ζωϊχόν ά-
ναπλαστικό «ύσημα πνοής ζωογόνου
γιά τό μέλλον τοϋ 'Εθνους μας.
Καί γεμάτοι ένθουσ-ιαοιιόν χαί έλ-
πίϊες χαί πεποιΊθησι στά πεχρωμένα
μας. καΐ πεποίτ3ησι χαί πίστιν ζων-
►ανήν, άς βροντοφωνήστομεν.
Των ήρώων τοϋ «21», αίωνία ή
μνήμη.
Ζήτω τό 'ΒΘνος μας.
Βατοϋσα, 26 Μαρτίου, 1923.
Κ. ΑΑ.
ΕΚ ΣΩΊΈΙΡΑΣ, ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
Σάν τ>ά διαβάζωνται αΰτές ^αί Ιαΰτοκίνητα χαί βλέπουμε σημερα νά
όλίγες γραμμες, βέβαιον είναι ότι εχ— αύτοκίνητα ώμορφ-ζ χαί πολυ-
οί έν Άμερική αναγνώσται θά ά-1 τέλη, Ιχτίλοϋντα την συγκοινωνίαν
γνοοϋν τό μεγάλο χωργιό ποϋ σχε-|μέ τους Άγίους Σαράντα, Άργυρό-
δόν σΦηνωμένον κείται στά 'Ελληνο-
αλβανικά σύνορα, αναμεσα
κοτράχαλζ δοονά. Καί όμως
σε κα-
καστρον και
Τό
κρυο ποίι ενέσκηψε
όλη την Βαλκανιχή άφησε χαί
χωργιό αύτό ποϋ σήμερα τόσο άθό-'σέ μάς άγρίας άναμνήσεις. Κρύο
ρυδα χυλάει ή ζωή σ:ωπηλή χαί ^ διαδολεμένο! Τί χιόνι·*, τί χαχά!
χάποτε είχε τες δόξεςΐ Εφέτος τό χωργιό μας έφ-.λο-
-,^ν / ___ ■-.' α__________ι■>_>._ ,α__________'
μονοτονη
τού
ραντο
ναγεννιέται μέ τό
βουνών.
υ ποϋ τό πλέξανε στέφανον άμά-1 ξένησε πολλοΰς Άμερϊχανούς τα-
:ντο, ποϋ λές χαί χάθε χρόνο ξα- ξε:ίιώ·τας—-χαθώς λεγονται οί ίδιοι.
ιγεννιέται με τό ίνθίσμα των γύρω Μεταξΰ των άλλων έπισχεπτών τού
υώ
Τό έχάγγελμα τό χύριο, νά ποϋμε,
ποϋ έπιτηδευόντοΐΜΊν άνέκαθεν οί
ήτανε τό ξυλεμπόριον
έ άλ λί
γ
Μεταξΰ των άλλων έπια-Αεπτών τού
χωργιοϋ μας ήσαν καί οί δυά καλ-
λιτέχναι μας δπου έξέμα^ον την
τέχνην είς τό Πΐρίσι Ββαπίν Οοΐ-
ίιΐτΐδί, καΐ διατηροϋν εν έκ των
άέ λλί
ποΰ
μακα
γιανοι μας ητανε το ςυΛ*νι·"υ^ινγ <-ι«ϋ«3«., λ« ι·^^·^ιυψ α» =.λ ^, δκνεργούντανε σέ μεγάλη χλί- άριστοχρατικωτέρων χ^λλυντηρίων α άν αύτους. τοΰς Σωτηριώτες είς τούς 45 δρόμους τής Πέμπτης ρ ή φύσις ποΰ άναπαυεται χαι ρετίζει μέ την γ>νυκειά άρμονία τοϋ
συνόλου της την "Εθνικήν Εορτήν
των 'Ελλήνων.
Τί ώμορφη σΰμπτωσις τής σημε¬
ρινήν τριπλής παντ|γ6ρεως. Πα-
ν-ήγυρις ίρησκευτική πχ/ήγ
γυρις ίρησκευτική, πχ/ήγυρις έ-
θν'.κτ(, χανήγυρις της φύσεως. ^
Πα-^ρός ήταν ό χειμώνας που
έπέ.ρ<ζσίν'ή ανθρωπότης στήν άρχ-.- κή της ίστορική «ταδι«8ροϋ.ί(ζ.)Σον- νεφ« σκοτεινά θρησκευτικάς αγνον- σίας τής ήμτόίίζβν την ανατολήν τοΰ ·φωτος τής αληθείας καί όγκο- παγοι γλυστεροί τής διέκοπταν τα δήματα, γιά νά πλησιάση στήν κο- ριιφή άίπό την οποίαν θά £δ-λεπ« πέ¬ ραν τοϋ κύκλου τής όρο&ετ-.κής γραμ μής, ποί» τής ώρ&εν ό καταχνια- σμένος νοητός όρίζοντας. Καί σα ήΕ ·άνέτειλεν ή αύγή ή εύαγγε- ή τής «νατολήςτοϋ νεου ανε- ήμρ λιστική τής «νατολήςτοϋ νεου σπ&ρ«> φωτός, ποί» ίιέλυσε τα συν-
νβφα της λατρευτικής όμρχλης *«< τοίις πάγους ποί» έδάρυναν το -θρη¬ σκευτικόν συνειίός των «νθρώπων έ λ ον ευτικόν συνειίός τω ρ ί διέγραψί στόν καίαρισμένο χλε- καί ξάστε,ρον ουρανόν τής θρτ-| ής διανοήσεως νέον _όρίζον-1 ιμένον «προ φώς κα: Ι ξυλεμπόρους διάπλατα σέ όλην την "Ηπειρον. Τότε χαί ή ξακουσμένη Σωτήρα ήταν* στής δόξες της, θυ- μισμένα χαί άξέχχστα καί περίφη- χ γλέντια των Σωτηριωτών ποΰ ίδϊΐναν χώραν στής ώμορφες έξο- χοϋλες τοΰ χωργιοϋ. Στόν «"Αη βανάση« μέ την ώ¬ μορφη έκκλητοΰλά τού, σάν στόν' Πανυψηλον «"Αη 'λιά» μέ την ι χορταατική τού θέα, ποϋ στά πό- δί» τού στήνονται σάν προσχύνη- μα τοϋ Μάχου τα άμπελάχια: ποΰ λές χαί μοιάζουν -Λ" «*«ΛΓΛίπιιιη ς ρμς ή μης Λεωφόρου. Ό ενας μάς έςέφυγε ««πρακτος», χωρίς νά τον <τ-γε- νεψουν οί Σωτηρωπουλες μας. Αλ- λα μας εϊωσε τουλάχιστον τον λο Ή Φλώρενς Ούερμπρικ, τής οποίας τό πτώμα ευρέθη πλησίον τή; σιδηρ. γραμμής, έγγύς τής οικίας της. γσν ότι δταν τ)ά έπιστρέ'1^ Θά την έχλεκτή τής καρδίας τού. Ό άλλος μάς επήγε στήν Πόλι χαί μάς ήφερε μιά νόστιμη Ήπε;ρω- τοποϋλα. Οί γάμοι έγιναν στάς Α¬ θήνας, καθώς λάδαμε γράμματα έξ Αθηνών, διά τόν γάμον τοϋ συγ- χωρίανοΰ μας καί έξαδέλφου μου κ. Μιχαήλ Μπ^η, μέ την χαριτω- μένη δεσποίνίδα Μαρία Τσάτη, έκ Λόγγου τής Βορείου Ηπείρου. Τα στέφ-ανα αντήλλαξεν ό φέρελπ:ς νέος καί συγγενής τής ννμφης κ. Χρήστος Τσάτης. Μεταξύ των παρευρεθέντων διεχρίνοντο οί εξής: Ό κ. ΆΟανάσΜΐς Σωτηρίου &ΐχο- γενειακώς, ό κ. Φώτ'.ος Τσαδίδης οικογενειακώς, κ. Κωνστ. Σκεντέ- ρης, δημοσιογράφος, 'Αδελφίί Βινα- κίϊου, Ιωάννης Μπέτσος, Κοριάκος Σίλλιας, Γεώργιος Κατσίχης χαι Μιχαήλ Π ασχόπουλος. ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ σάν λές χλι μοάζ όπως είναι κατάφυτα· καί στήν πε- ρίφημη βρΰση τοϋ Γκόνη μέ τα ά ί έ τα1 χλημμυρισμενον αχο αλήθειαν χαί ζωήν. Μά χειό χαγερός -ήταν ό χειμω- νας ό έθνικός χοί» χέρασε μιάόλο- κληρη «υλή έχί τέσσαρας αίώνας κάτω άχό τόν τύραννον, μέ τους ε- ξε«τελι^ιους, τής ταπεινώσεις, την φοδέρα χαί την σχλαίιά, Ιναςλα- ός μέ άνωτερότητα διανοητιχη σ ενα λαό άχαισίως κττ,νώδη, ενός λαός χ.ηρι>ξ τού πνευματιχοϋ ^«υ-
ταρχισμοΰ, της διανοητιχής^ «υθο-
χα,ϊξίας χαί αύτοτελείας, σ' ενα λα¬
όν 'δοϋλον «νέχΛθδν χαί αιωνίως τού
μο-.ραίου, χτ^»ζ των άπαρ-αγρά—ών
ϊικαιωμάτων της οώθύπαρχτης ζω-
ής, σ' Ινα λαό χοί» τ)ταν_μαΛημενος
πίόαιώνΐϊ στή δουλεία τής σκέψεως
καί στήν ταχεινή προσχύνητι τού
όποχοδίου των -χοδών τοΰ ΣοΛτανευ
_> Λ,. _'_______ Λ/. >«.Α ΨΓ,ή Μίϋα
η
γάργαρα καί κρυσταλλένια νερά
της έκεΐ 5που σνναζούντανε οί πα-
ραλήδες καί οί γλεντζέδες τοϋ
χωργιοϋ, όπου ωρες όλόκληρες το
ρίχνανε στό γλέντ·. χουτσοπίνοντας
μέ τό άρνάκι στό σουφλί. Τότε
χερνοι>σανε οί Σωτηριώτες χρονιά-
ρΐς μέρες, ποΰ μείνανε άξέχναστες.
Μά τα χρόνια άλλάζουν, οί καιροί
προστυχήναν, καί ή δόλια ή πατρί-
δα μας κομματιασμένη πειά δεν μπο-
ρεΐ νά δώση πλέον ψωμί χορταστ'.κό
ιΐτά πΐιδιά της.
"Ετσι λοιπον καί οί χωργιανοί
μας δλο τό χαλό καί γερά αιμα τής
Σωτήρας μπαρκάρησε γιά μακροτά-
ξειδα, γιά την ξακοι>σμένη Άμερι-
κή, ζητώντας τό ψωμί τού καί το
ψωμί των δικών τού. Καί μέ όλο το
μάκρυσμχ άπδ τή Σωτήρα τους την
χιλιοκαμαρωμένη, 2έν την ξεχάσα-
νε τα παιδία της, καί γι' αύτο βά-
λανε όλα τους τα δυνατά καί χτί-
σανε σχολείον χοϋ όμοιο κανείς τ)ά
δυσχολευθή νά €·5ργ) σέ όλην την
Ή Τό Ιργο κόστκτε πέντε
χόστκκ πεντε
ποί» τόν χίστδυεν ώς «κια τού
επάνω στη γη. ν Ν
Αυτόν τόν χειμώνα με τους χο
τιομούς χαί την άπονεχρωτιχή αν-
είναι περιωρισμενη στους . ^
ξυλεμπόρο-ς, άταμε'.ναίια χαι αι>
τοί. χαί στά παιδία μας οπου ερ-
τοί, καί «τα χαιδιά μς ρ
χονται άπό την Άμερική νά ααβή-
ν πέντε ααί εξ μήνας μέ τοί»ς
σουν
πέντε χαί εξ μήνας μέ τούς
διχούς των. Άλλά τδ κυριώτερον
είναι ποϋ δίδει ζωή στό χωργιό μας
ίι άγορά. Όλϊ τα πέριξ χωρνιά
Ιρχονται δυο «ορές^τη» έδδομάδα
χαί πωλούν τα τζύνπζ τους, δη-
λαδή τό χερίσσε·/Λα τής χρονίας
των τα οτκριχ, τους δημητριακους
μεγάλης χαι ιστορικης ημ«*? να τΛ™ , ρ,-,,Τ-λ|ν, 'Π Υβά-
νϊ τόν μαχαρίτην γερωΦ. Γχατην
ΕΘνος
διαλαληκ-) σχορπιζοντας
ρό φώς τής ""- " "
χατά την
πιον Θεοΰ χαί άνβρώχων μια
2^
ί
άχό τό ιερόν Λάδαρον χά
εύλογίαν τού Παλαιών
Γ6 ■ ■ "
υπο την
Πατρός
ων φρ
λόγον ότι είχε
ό χασάπης.
ε'ννο·.-
ίϊίϊ.ΟΟΟ
ΜΑ Ι ΟΥ 13
ΔΙΑ ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΜΕ ΤΡΙΑ ΦΟΥΓΑΡΑ
"Εξοχοι καμπίναι μέ δυο καϊ τέσσαρα κρεββάτια.
6έβις 1η βε;οά.........$1
τ βέβτ,ς ............. $13Ο
Τρίτη βέβις................$1 1Ο
ΓΡΛΨΙΙΤΕ &ΙΛ ΒΕΙΕΙΙ λΜΕΙ»!
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΤΑΞΕΙΔΙΒΊΊΚΟΝ
ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
Ο 'ΦΑΡΟΣ
59 νΑ5ΗΙΝΟΤΟΝ δΤΚΕΕΤ
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ €ΙΤΥ.
. , "Γεΐερΐιοηε: Βονΐίηβ θΓεεη 7059^ ,9544.
1 5Ε0ΤΙΟΝ5
^ΓΗΕΓ 3ΜΑΓΓΙ3
5Ε0ΤΙΟΝ 1
δϋΝϋΑΥ, ΑΡΚΗ. 28, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5115.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΙΙΤΟΝ.—
ΠΡΟΣΩΓΤΑ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
*Ο δικαστής Μάκ Κούη, άριστερςί, τοΰ Μπρονκλυν, χαιρετών τό διασι»
μόν πυγμάχον, Τζάκ Ντέμψυ.
^ σννέλευσιν των Άμερικανών Δημοσιογράφων έν Νέ« ·Υ«.«!ι
είπεν ότι είς την Αμερικήν συμβαίνονν πενισσότερα έγκλι'ιματα παρα
εις πάσαν δλ λην χώραν.
Είς τό Λός "Αντζελες ευρέθη εν άκέφαλον πτ&μα. 'Κ-ΐτστεύθη ότι άνη-
οιεν είς την κ. 'Αγιηες "Ερλιτς, ή όποία εΐχε ςρύγτι έκ της οικίας της.
*Η κ. "Ερλιτς δταν έδιάβασεν δτι ευρέθη τό σώμά της, ίτρεξε πρός τόν
σύζυγον της διά νά τόν καθησυχάση. ότι τό ευρεθέν θώμα δέν ήτο Ιδικόν
της. Έν τω μεταξύ ό κ. "Ερλιτς είχε συνήφθη ώς υποπτος δι άτό Ιγ-
κλημα, ά?λ' άφέθη έλεύθερος.
Τώρα Ιχο,τεν διαγωνισμόν μεταΐν των γεραντοτέρων γονέων. Ό διαγων,σμός
το ,ευγος Χένρν Κ. Στάϊνχα,φ, δ^
^ΓΗΕΓ 3ΜΑΓΓΙ3
5Ε0ΤΙΟΝ 1
δϋΝϋΑΥ, ΑΡΚΗ. 28, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5115.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΙΙΤΟΝ.—
ΠΡΟΣΩΓΤΑ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
*Ο δικαστής Μάκ Κούη, άριστερςί, τοΰ Μπρονκλυν, χαιρετών τό διασι»
μόν πυγμάχον, Τζάκ Ντέμψυ.
^ σννέλευσιν των Άμερικανών Δημοσιογράφων έν Νέ« ·Υ«.«!ι
είπεν ότι είς την Αμερικήν συμβαίνονν πενισσότερα έγκλι'ιματα παρα
εις πάσαν δλ λην χώραν.
Είς τό Λός "Αντζελες ευρέθη εν άκέφαλον πτ&μα. 'Κ-ΐτστεύθη ότι άνη-
οιεν είς την κ. 'Αγιηες "Ερλιτς, ή όποία εΐχε ςρύγτι έκ της οικίας της.
*Η κ. "Ερλιτς δταν έδιάβασεν δτι ευρέθη τό σώμά της, ίτρεξε πρός τόν
σύζυγον της διά νά τόν καθησυχάση. ότι τό ευρεθέν θώμα δέν ήτο Ιδικόν
της. Έν τω μεταξύ ό κ. "Ερλιτς είχε συνήφθη ώς υποπτος δι άτό Ιγ-
κλημα, ά?λ' άφέθη έλεύθερος.
Τώρα Ιχο,τεν διαγωνισμόν μεταΐν των γεραντοτέρων γονέων. Ό διαγων,σμός
το ,ευγος Χένρν Κ. Στάϊνχα,φ, δ^