184068
Αριθμός τεύχους
5108
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
21/4/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 5Ε0Π0Ν
5ϋΝ1)ΑΥ, ΑΡΚΗ. 21, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5108.
ΧΕν ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΛΤΟΧ ΙΓΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμός 5108.
'ΤΑΝ Ο ΑΡΑΜΑΤΙΚΟΣ Π0ΙΗΤΗ2 ΟΝΗΙΑ ΗΓΑΠΗ2ΕΝ ΑΛΛΗΝ
ΟΥΝ ΝΑ ΕΙΠΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΑΘΗ ΠΛΕΟΝ Η ΠΡΟΤΕΡΑ ΕΥ-
^ΥΊΑ'Α ΤΟΥ, ΗΤΙΣ ΔΙΕΛΑΜΠΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΡΓΑ
ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩ ΕΔΩΣΕΝ ΑΡΚΕΤΗΝ ΦΗΜΗΝ ΙΥΙΕΤΑΞΥ ΤΩΝ
ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ..
Η ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ, ΗΤΙΣ
ΤΟΥ ΔΙΔΕΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ,
ΑΦΟΥ ΤΗΣ ΕΙΠΕΝ ΟΤΙ "ΑΓΑΠΑ ΑΛΛΗΝ".
Ό Εί'γή'ΐα; Όνήιλ τελευταίως
Ι άπήτησρ την εκτέλεσιν τοΰ παηα-
υόΕου ά'οθροχ'. τσϋ πΐθ'εχομίνοι,
Ι εις τα συμβόλαιον τοΰ γάμου, τό δ-
I
ποίον τόν είχεν ένώστ) ιιέ την Άν-
ΙγνΕς Μπ«ονλτ(ον. «'Έακ; ότου δι-
Ιαο/'χί ό έ'ρ*ος ιιας», είχεν συμφω·
Ινήστι. Καί τώρα ή κ. Όνήιλ δει/.νί,
Ι εί τή νμεγάλη,ν "/αοδίαν η=ς, ζητοΰ-
| σα ιΊσΐ'γ/ος διαζύγιον, δπαχ: έλεΐ-
θώ ό Εύέ ίή
κουίας καιά>οΰί·χϊεν νά κάμτ) μί^ν
Γταιδαοιάνδη κρίσιν νά φαίνετα: <ος σωστή σοφία είς ποίλοϋ; εκ τ<ον 3 μ 'Ακόιιη καί αίτό; ό Τζώρτζ 'Γζάν Ν ίΐϊαν. εί; έκ των προπων ίποστηρικτών τοϋ Όνήιλ διοκη- ΰ 5ξ ί ά ώ θΰντει κοί άριοτ·?οο τώοα Οεοώση τόν Εύνένιον, Ιπειοή αν τό: τής είπεν δτι άγαπα άλλην. Ταυτοχρόνως οχεδόνό Όνήιλ έ- ξοτΛυσε τό «Λύνσιιο», εν ί>εατοι-
κόν ΐ'ρνον, τό οποίον ίφάνη άντά-
'ςΐον τοΰ όνόματός τού υπο μίαν
τουλάχιστον έ'ποα(ιν διά τή; εικρή-
ξ?ω: βόιιβα; είς τό ιερόν τής λα-
τοεί«ς:, ^ ο^-ρο είχεν Ιδονθή πέριξ
τού ά'ρ' δτου τό πιοώτον
διά τοΰ «Πέραν τοΰ Όϊ
5 Οί κοιτικοί εαειναν ιΓ«.Μ«.ΛΙΜ
| Επι τη ί)έα τοΰ Όνήιλ ά'ν-εν τού "?<ΰ- το-Γφανου τού. Τινές μάλιστβι ά- ΤΟ 'ΙΞ» ν-οί·πτιον υπο την άκτ·- _ β να 3ΐορα6ια- ΐ»οι·ν αι ν.οιναί συνί>ήκαι την; σν.η-
ι'Π- αν πρόκειται νά (ρθάσϊηη' είς
το νοΐνον τα {νψηλά οιανοήυατι
τλ», άΑλ' ίϊς πρζότατο; τί-;
ν άπατείονος.
ήθεια είναι», νίχίφει ό
τ Μποάουν, «οπ" ό Ό^-
^, 0?,ν εχει ίιΙ/ηλά διανοήιιατα διά
~Ιν -ίοην εΪΛ-αι τμλοδοξία τανοϋύ-
6οι; ποο)τοετοΰς φοιτητοΓ. Μέ την
6ο'.9ειαν μ,άς ΙξίΪ ΐ
«Η
δτι τό τελειτΐοΐον αι'ητό εξκνον τού
«δια/.εικηιιιέΌυ δο«ιιατογπάφ<α· μας* τόν ευρίσκει άδιά<τορον να'ι ι|*υχρόν. Όιιοίας; κρίσει; έκφίοοΐ'ν περ' αύτοι· δ Οΐΐντσελ, ό Μάκ Ίντάϊρ δ Γκάμπριελ, δ Γκά^.αντ καί ό "Ανδεοπον Έκ των σχολίων τα·ν ειρηαέ- ν<ΰν ποοσώπων φαίνεται δτι ό Ό- ιλ δέν έ'χει ί-ψιιλα διανοή- ματα Ή φιλοσοφία τού διά χιλιάδων έτών πνθοωπίνης προσ¬ παθείας πρός λύσιν τοΰ μργολοι ζητήιιο.τος, νά έ|ηγήση ποίος εί¬ ναι καί τί είναι ό Θιεός. Αντό ρ·ίίος είναι έκεΐνο, τόδποϊον «άμνει τού; κριτικούς νά γελοΰν καί νύ χασηώνται καί νά ται. Μέ άλλας λέξεις ό Όνήιλ έπε¬ σεν έκ τού στυλοβάτου τού μετα ιιε νάλον πατάγοι.·. Καϊ έγείρεται οί'τω τό ιι^γα ζή- η; ΤΑοά γε «3ταν ό άρ; έγκατοΐείπη την γυναϊκα τον πρώ- του έ'ρΛχτό; τοι;, έγκαταλείπ'Ρϊ'αι ν.αί αέτός {πό τού .τνεΰματός τού; "Οταν |·ΐ7ραίνεται ό ϊοιος τον πρό; την γνναϊκα εκείνην ή όποία τώ εδωσε τό ώραιότερον ποάνιια ό τής τόν της, την ; ν.το-πιστιν και την αφοσίωσιν της, Άνω, ή σύζυγος καί ό μιχρός υιός τοΰ Εύγενίου Όνήλ, Άμερικανοϋ δραματογράίίου, όστις έΐηφανίσθη άπο την ε'ικόνα, δταν είς τόν ερωτικόν τού όρίζοντα έπεφάνη ή Λατινοαμερικανική χαλλονή, Καρλόττα Μοντερέύ, άριστερ^ |χ0 πρό γε καϊ τό πνεν- ιιά τού μαζό; Είς τα 1918 ό ΕύγεΛαος Όνήιλ ' ίνυιιφεΰθη την Άγγνες Μπιάοΐ'λ- , τα)ν ή δποία ήτο καί αυτή ·καλή δι- )»γηαατογράφος, καί άπο τότε τυ ;τνρϋ[ΐά τού εξέπεμπε ν όλονέν λαμ- προτέρα; άται·γείας. φθάοαν είς τόν ανώτατον βαθμόν τα εργα τού: «Ό μέγας Θεό; Μπράουν». «Ό Αίτ^χράτωρ Ιωάννης», «Πόθο; νπό τάς Πτελέσς» «αί «: Παοάδθ- ?ον 'Επϊΐσόδιον». Άλλ', είς τό «Αΰναιιοχ». γοαφέν μετά την εγκατάλειψιν τής συζύ- γου τού, δ Όνήιλ, φαίνεται τελεί- 'ως άποτυχών, άν ■πιστεύσωιιεν δλα οσα ομοφώνως λέγουν πεοί αντοϋ οί κριτικοί. Κατά τα δεν.α ετη τοΰ γάμοντης ή κ. Όνήιλ σχεδόν άπΐεοΐ«ρ9η εκ τοΰ φιλο?.ογικοΰ σταδίου, θά έλε γέ τις άπεκρνβη μόνον καί μόνον ό¬ πως ενισχύση ν.αι ^ουτίοη τόν μέ¬ γαν εοίοτα, τόν οποίον ετοεορε πρός τόν ενδοξον σίζυγόν της. 'ΕΗηφα νίσ&η ή ιδία Οπως ιδνντ|θΎί νά λίίιι- ψτ) έκεΐνος περ^σσότερον καί ήτο ει<χΌΛΐστημένη εκ τήΊ: επΊτυχίας τού. - / Είς βιογράφος λέγει ότι δταν ό 'ΟνηΐΑ εΛ'οαφε τό «νΑχικ>ον> καί
το «Σνγκόλλημα»,, εΓΓαίνετο διατε-
λών «υπό την επήρειαν τοΰ φωτός
μιά; άπεγνωσμένης ανγής» κ«ί ΐ·-
πΒιΐνίσσεται δτι ή κ. Ό'ηιλ ήτο ή
δεικνΐ'ονσα είς τόν σύζα.'γόν της
τόν δρόμον. .. ...
Ό Μπάαοετ Κλάρκ, ετεροο Γηο-
γράφος, λέγει δτι είναι άοΰνατον
νά υπολογίσωμεν άκ,ριβώς τί δντακ;
χρεο/κτΓεΤ είς την σύζυγον τού ά κ.
κ. .Όνήιλ.
Ό 'Ονήιλ εδρεν ά?1ον ?ο(ί>τα.
Ρύλ' άοά γε πρόκειται νά πληρώ-
οΐ) μέ τό πνενμά τού τόν Ι'ρώτα
αυτόν ως κΐαι τό τοιανμα, όπερ έ-
προξένησεν εί; την σόζι>γόν τού;
Διότι, κα·θ' όλας τάς ένδέί'ξει-:. ή
[ΐοϋσά τού τόν ενκατϊλεηΐ«ε. Τα δια
νοήματά τού είναι μπερδεινιιένα ν,αι
νΓμάτα ώό *φθΛ»σκωμένην ογ/-
κίνησιν». ...
. Ό. 'Ονήιλ είναι είς άπό τοΰ·-
πολλονς Ύπάρχουν πολλά παρα-
δείιιατα ιΐίγάλων άνδοων, οΐτινες
ΐ'χαο-αν την θείαν φλόγοΐ ενθνς
ως έγ/ατέλειψαν τόν πρώτον μέγαν
ε^ωτά των.
-/Ο Γοΐ'λιέλιιο; Μοοον.όνι. δέν
I-
ναιιε τί-τοτε τΐς-ιον λόγου. άφ'. δτο»
εε την πρώτην σύζνγόν" τού.
ΟΑΚΥ, ΙΝΟ— Ό €'Εθνιχο; Κή-
ρυ?5> καί όλαι αί έκδόσει; τού ηωλοθν-
ται παοά τφ άντιπροσώπφ μας, κ. Λ.
Πετρίδη, 109 νΥ. 13_ Ανβ.. Ο»—.
Ιηά., ?νθα γίνονται δεκταί έγγραφβέ
σννδοομητών καί καταχωρήσϊΐ; |Μ·
χρων κα'ι μεγάλων άλΔτ
5ϋΝ1)ΑΥ, ΑΡΚΗ. 21, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5108.
ΧΕν ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΛΤΟΧ ΙΓΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμός 5108.
'ΤΑΝ Ο ΑΡΑΜΑΤΙΚΟΣ Π0ΙΗΤΗ2 ΟΝΗΙΑ ΗΓΑΠΗ2ΕΝ ΑΛΛΗΝ
ΟΥΝ ΝΑ ΕΙΠΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΑΘΗ ΠΛΕΟΝ Η ΠΡΟΤΕΡΑ ΕΥ-
^ΥΊΑ'Α ΤΟΥ, ΗΤΙΣ ΔΙΕΛΑΜΠΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΡΓΑ
ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩ ΕΔΩΣΕΝ ΑΡΚΕΤΗΝ ΦΗΜΗΝ ΙΥΙΕΤΑΞΥ ΤΩΝ
ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ..
Η ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ, ΗΤΙΣ
ΤΟΥ ΔΙΔΕΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ,
ΑΦΟΥ ΤΗΣ ΕΙΠΕΝ ΟΤΙ "ΑΓΑΠΑ ΑΛΛΗΝ".
Ό Εί'γή'ΐα; Όνήιλ τελευταίως
Ι άπήτησρ την εκτέλεσιν τοΰ παηα-
υόΕου ά'οθροχ'. τσϋ πΐθ'εχομίνοι,
Ι εις τα συμβόλαιον τοΰ γάμου, τό δ-
I
ποίον τόν είχεν ένώστ) ιιέ την Άν-
ΙγνΕς Μπ«ονλτ(ον. «'Έακ; ότου δι-
Ιαο/'χί ό έ'ρ*ος ιιας», είχεν συμφω·
Ινήστι. Καί τώρα ή κ. Όνήιλ δει/.νί,
Ι εί τή νμεγάλη,ν "/αοδίαν η=ς, ζητοΰ-
| σα ιΊσΐ'γ/ος διαζύγιον, δπαχ: έλεΐ-
θώ ό Εύέ ίή
κουίας καιά>οΰί·χϊεν νά κάμτ) μί^ν
Γταιδαοιάνδη κρίσιν νά φαίνετα: <ος σωστή σοφία είς ποίλοϋ; εκ τ<ον 3 μ 'Ακόιιη καί αίτό; ό Τζώρτζ 'Γζάν Ν ίΐϊαν. εί; έκ των προπων ίποστηρικτών τοϋ Όνήιλ διοκη- ΰ 5ξ ί ά ώ θΰντει κοί άριοτ·?οο τώοα Οεοώση τόν Εύνένιον, Ιπειοή αν τό: τής είπεν δτι άγαπα άλλην. Ταυτοχρόνως οχεδόνό Όνήιλ έ- ξοτΛυσε τό «Λύνσιιο», εν ί>εατοι-
κόν ΐ'ρνον, τό οποίον ίφάνη άντά-
'ςΐον τοΰ όνόματός τού υπο μίαν
τουλάχιστον έ'ποα(ιν διά τή; εικρή-
ξ?ω: βόιιβα; είς τό ιερόν τής λα-
τοεί«ς:, ^ ο^-ρο είχεν Ιδονθή πέριξ
τού ά'ρ' δτου τό πιοώτον
διά τοΰ «Πέραν τοΰ Όϊ
5 Οί κοιτικοί εαειναν ιΓ«.Μ«.ΛΙΜ
| Επι τη ί)έα τοΰ Όνήιλ ά'ν-εν τού "?<ΰ- το-Γφανου τού. Τινές μάλιστβι ά- ΤΟ 'ΙΞ» ν-οί·πτιον υπο την άκτ·- _ β να 3ΐορα6ια- ΐ»οι·ν αι ν.οιναί συνί>ήκαι την; σν.η-
ι'Π- αν πρόκειται νά (ρθάσϊηη' είς
το νοΐνον τα {νψηλά οιανοήυατι
τλ», άΑλ' ίϊς πρζότατο; τί-;
ν άπατείονος.
ήθεια είναι», νίχίφει ό
τ Μποάουν, «οπ" ό Ό^-
^, 0?,ν εχει ίιΙ/ηλά διανοήιιατα διά
~Ιν -ίοην εΪΛ-αι τμλοδοξία τανοϋύ-
6οι; ποο)τοετοΰς φοιτητοΓ. Μέ την
6ο'.9ειαν μ,άς ΙξίΪ ΐ
«Η
δτι τό τελειτΐοΐον αι'ητό εξκνον τού
«δια/.εικηιιιέΌυ δο«ιιατογπάφ<α· μας* τόν ευρίσκει άδιά<τορον να'ι ι|*υχρόν. Όιιοίας; κρίσει; έκφίοοΐ'ν περ' αύτοι· δ Οΐΐντσελ, ό Μάκ Ίντάϊρ δ Γκάμπριελ, δ Γκά^.αντ καί ό "Ανδεοπον Έκ των σχολίων τα·ν ειρηαέ- ν<ΰν ποοσώπων φαίνεται δτι ό Ό- ιλ δέν έ'χει ί-ψιιλα διανοή- ματα Ή φιλοσοφία τού διά χιλιάδων έτών πνθοωπίνης προσ¬ παθείας πρός λύσιν τοΰ μργολοι ζητήιιο.τος, νά έ|ηγήση ποίος εί¬ ναι καί τί είναι ό Θιεός. Αντό ρ·ίίος είναι έκεΐνο, τόδποϊον «άμνει τού; κριτικούς νά γελοΰν καί νύ χασηώνται καί νά ται. Μέ άλλας λέξεις ό Όνήιλ έπε¬ σεν έκ τού στυλοβάτου τού μετα ιιε νάλον πατάγοι.·. Καϊ έγείρεται οί'τω τό ιι^γα ζή- η; ΤΑοά γε «3ταν ό άρ; έγκατοΐείπη την γυναϊκα τον πρώ- του έ'ρΛχτό; τοι;, έγκαταλείπ'Ρϊ'αι ν.αί αέτός {πό τού .τνεΰματός τού; "Οταν |·ΐ7ραίνεται ό ϊοιος τον πρό; την γνναϊκα εκείνην ή όποία τώ εδωσε τό ώραιότερον ποάνιια ό τής τόν της, την ; ν.το-πιστιν και την αφοσίωσιν της, Άνω, ή σύζυγος καί ό μιχρός υιός τοΰ Εύγενίου Όνήλ, Άμερικανοϋ δραματογράίίου, όστις έΐηφανίσθη άπο την ε'ικόνα, δταν είς τόν ερωτικόν τού όρίζοντα έπεφάνη ή Λατινοαμερικανική χαλλονή, Καρλόττα Μοντερέύ, άριστερ^ |χ0 πρό γε καϊ τό πνεν- ιιά τού μαζό; Είς τα 1918 ό ΕύγεΛαος Όνήιλ ' ίνυιιφεΰθη την Άγγνες Μπιάοΐ'λ- , τα)ν ή δποία ήτο καί αυτή ·καλή δι- )»γηαατογράφος, καί άπο τότε τυ ;τνρϋ[ΐά τού εξέπεμπε ν όλονέν λαμ- προτέρα; άται·γείας. φθάοαν είς τόν ανώτατον βαθμόν τα εργα τού: «Ό μέγας Θεό; Μπράουν». «Ό Αίτ^χράτωρ Ιωάννης», «Πόθο; νπό τάς Πτελέσς» «αί «: Παοάδθ- ?ον 'Επϊΐσόδιον». Άλλ', είς τό «Αΰναιιοχ». γοαφέν μετά την εγκατάλειψιν τής συζύ- γου τού, δ Όνήιλ, φαίνεται τελεί- 'ως άποτυχών, άν ■πιστεύσωιιεν δλα οσα ομοφώνως λέγουν πεοί αντοϋ οί κριτικοί. Κατά τα δεν.α ετη τοΰ γάμοντης ή κ. Όνήιλ σχεδόν άπΐεοΐ«ρ9η εκ τοΰ φιλο?.ογικοΰ σταδίου, θά έλε γέ τις άπεκρνβη μόνον καί μόνον ό¬ πως ενισχύση ν.αι ^ουτίοη τόν μέ¬ γαν εοίοτα, τόν οποίον ετοεορε πρός τόν ενδοξον σίζυγόν της. 'ΕΗηφα νίσ&η ή ιδία Οπως ιδνντ|θΎί νά λίίιι- ψτ) έκεΐνος περ^σσότερον καί ήτο ει<χΌΛΐστημένη εκ τήΊ: επΊτυχίας τού. - / Είς βιογράφος λέγει ότι δταν ό 'ΟνηΐΑ εΛ'οαφε τό «νΑχικ>ον> καί
το «Σνγκόλλημα»,, εΓΓαίνετο διατε-
λών «υπό την επήρειαν τοΰ φωτός
μιά; άπεγνωσμένης ανγής» κ«ί ΐ·-
πΒιΐνίσσεται δτι ή κ. Ό'ηιλ ήτο ή
δεικνΐ'ονσα είς τόν σύζα.'γόν της
τόν δρόμον. .. ...
Ό Μπάαοετ Κλάρκ, ετεροο Γηο-
γράφος, λέγει δτι είναι άοΰνατον
νά υπολογίσωμεν άκ,ριβώς τί δντακ;
χρεο/κτΓεΤ είς την σύζυγον τού ά κ.
κ. .Όνήιλ.
Ό 'Ονήιλ εδρεν ά?1ον ?ο(ί>τα.
Ρύλ' άοά γε πρόκειται νά πληρώ-
οΐ) μέ τό πνενμά τού τόν Ι'ρώτα
αυτόν ως κΐαι τό τοιανμα, όπερ έ-
προξένησεν εί; την σόζι>γόν τού;
Διότι, κα·θ' όλας τάς ένδέί'ξει-:. ή
[ΐοϋσά τού τόν ενκατϊλεηΐ«ε. Τα δια
νοήματά τού είναι μπερδεινιιένα ν,αι
νΓμάτα ώό *φθΛ»σκωμένην ογ/-
κίνησιν». ...
. Ό. 'Ονήιλ είναι είς άπό τοΰ·-
πολλονς Ύπάρχουν πολλά παρα-
δείιιατα ιΐίγάλων άνδοων, οΐτινες
ΐ'χαο-αν την θείαν φλόγοΐ ενθνς
ως έγ/ατέλειψαν τόν πρώτον μέγαν
ε^ωτά των.
-/Ο Γοΐ'λιέλιιο; Μοοον.όνι. δέν
I-
ναιιε τί-τοτε τΐς-ιον λόγου. άφ'. δτο»
εε την πρώτην σύζνγόν" τού.
ΟΑΚΥ, ΙΝΟ— Ό €'Εθνιχο; Κή-
ρυ?5> καί όλαι αί έκδόσει; τού ηωλοθν-
ται παοά τφ άντιπροσώπφ μας, κ. Λ.
Πετρίδη, 109 νΥ. 13_ Ανβ.. Ο»—.
Ιηά., ?νθα γίνονται δεκταί έγγραφβέ
σννδοομητών καί καταχωρήσϊΐ; |Μ·
χρων κα'ι μεγάλων άλΔτ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1029.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
€Ν
ΚΟΛΛ6ΠΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΔΙΔΕΙ
ΔΙΠΛΟγΛΑΤΑ ΥΓΙΕΙΑΞ
Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΧΑΣ.- ΕΔΩΣΕΝ ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΟΣ
ΕΙΣ 12.ΟΟΟ ΝΕΑΝΙΔΑΣ— Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ— ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΛΥΜ-
ΒΗΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ— ΣΤΕΝΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΜΠΑΝΙΩΤΙΚΑ ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΤΟΥ ΚΟ-
ΛΥΜΒΗΜΑΤΟΣ— ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΜΕ ΑΔΑΜΙΑΙΑΝ ΠΕΡΙΒΟΛΗΝ
"Ενα Κολλέγιο. Ίτου τό δίπ/.ω-
μα είναι τελεία σωαατικίι ΰγείπ ι:έ
τοιανταφνλλέληα ιιάγονλα. 'Ένα
Κολλέγιο. όπου ί| είιιοοίτιά είντΊ ί>
ανωτέρα επιστήαη. "Ενα Κο^λενι-
ον δπου ή στρονα ιι? τό νάογ·>οο
ν?οό είναι ή αΐθονσα χτζ πι.'ραΛό-
σεοο;. Τέτοιο ϊδρυμα είναι τό Γυ¬
ναικείον Κολλέγιον τής Κολιτ.6ΐ)τι-
κής ίΐς την πόλιν "Οιιπιχα της Πό
λιτεία: Νειιπράο/.α;.
Κά9ε -/ορίτσι "δηον ε'.σέρχεται
εις τα σχολείον αύτό ?χει ϊν /αι
μόνον σ/.οπόν. ν' άπο/τήσιι σ<ικια- τικήν ώραιόττ!τα ν.αί νγείαν, ό δέ Πήτ Οΰεντελ. ό .τεοί'ρτιιιος: δα¬ σκάλοι τής κολπιβητικίν:. όστις εί¬ ναι ίδρπή; τή: ποωτοπ'πον 'Α- κα!>η;ι{α;, (ροονεϊ ότι τό νολή,ιβη-
μα ημπορεί νά δώση είς την γμναΐ-
να δλα αντά τα πΌονεοήματα, καλ¬
λίτερα από νάθε αλλο.
"Ενα βοίτη'ΐα εις το χον7τ('ι))'-
νο νερό κοί ?να κι,ιλο νπλύμδηυ'.ϊ
είναι τό καλλίτερο τονωτι^ό τού" ν/ν:-
ναιζείου σώματο:. "Ολα τα μ-λη
ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ.
άπό τό αλλο. "Οταν τελριο'η'η, τό
ζολνμοημα τοΐ< νερον άρχίζει τό χολίμυΊμια τής λιακάβας. ΕΙ; τ·ό Ο¬ πισθεν αεοι; τή; σχολτϊς, ·ΐς τόν εξώστην; αλλά μακρά»! άπό τα 6λ?ματα των άσεβών, όταν τελεκό- νουν τό κολύιιβηιια όλι<ΐ τα κορί- τσια —- κοοίτσια γυναιζιάρες — πετοϋν τα βρενμΐ'να φορέμι/τα τοΐ' ιιπάνιου καί ξαπ?αό«νται ρπάναι εί; μενάλα άπλα-τά καιτίοματα. έ- νω ό ηλιο; άπό πάνω λούζίΐ τώοα τα σώματά τ<ον ιιέ χουσές άκτϊνες. Αΐτό γίνεται τό κολοκαϊρι. ότα·ν <Ί ει'ΐργετικός ήλιο; άνεμπόδιστο; εκτελεί τό εονον το'. Τόν χειμίϋνα ή όταν σΰννεφα έμΐΐοδίϊουν τα; ή- λιακά; άκτίνα: τα καθίοματα ιιε- ταφέρονται εί; μίαν 'εσωτεριζήν ον.οτεινήν αίθουσαν τής σχοί.ής. έ- κεΐ δέ τα γπινά οώιιατα έ/τίυνΐ'ται εί; ττ|ν επήρειαν τ£ν νπερκνανών άκτίνων τεχνητοΰ σχοτός. Τό Κολλέγιον .τερι>.αμοΓ'.νει δύχ>
τάξει;. Εί; την πρώτην άνήνονν
οί άρχάοιαι. εις την δευτέραν αί
προχωρηιιέναι. "Οταν ί) μαθήτρια
γίνη ίκανή νά */.α?Λΐι6όί είήντα Λ1^
άρδε;, ποοάγεται α·τομάττ·>ς. Λέν
χρειάζονται εξετάσϊΐς.
Λέν νπάοχουν μετεξεταστέαι.
Ο -/.. Ούεντελ Ιπιβλέπει εί; τό
κολΰμβημα των μαθ^τριιον όλην
την ήμέραΐν. Α·τός καθιέρίοσε καί
τοΰς οΰο 6αθιιοί-ς τής κολινμ^ητι-
κής. οΐτινες είναι έν χρήσει εις ό¬
λην την Αμερικην — τ.«ν6α9ιιόν
τοϋ άρχικολνμβητθί καί τόν 6α&-
αόν τού άοχινανανοσοχττον. Ό ΐ-
διος εχει άποκτήσιι φήμην είς
τοί·; ν.ολυιιθΓτικούς κι1κλο·ς τ<~ι· Λυτικών Πολιτεκον, ογγοι1 εδραηεν επί πολλά ετη καί διετέλεσεν ηλλο- τε άντιπρόίδρος τής 'Αθλητιζής Ένώσρο): των Έοασιτεχνίον ιΓ|; Άμερικη;. Τό έργον τον ?χει έλν.ν ση ΐταναιιερικανιζήν προσοχήν, δι¬ ότι πολί.οί εκ των ααθτιτών τού δι- εκρίθί|σαν εις ε^νιζούς κολιιβΐ]τι- κοί·; αγώνας. ( 'Η Ντώοοθυ Λά Τζίν.νς, Γαλ- λίς; νοσοζόμος, ή όποία εχει πολλά ίοιτήτριαι τοΰ Γυναικείον Κολλεγίου τής Κολυμβητικής έν Όμάχα, τής Νε^ράσκας, των οποίων ή σωματι- ιιή ώραιότης άμιλλάται πρός την τε- Ι'& υγείαν, ής άπολαύουν, ώς άπο- τέλεσμα τής άσκήσεώς των. έογά>ζοται καί αχρελοΰνται ι'ναλ<'- γιος. . Διά τόν λόγον αυτόν νάιθε Λευ- τεοα. Τ;τάρτη. Πέμπτη ζια'ι Σάθ- 6ατο άπό την 1 εο·ς τάς 9 μ. ιι., 6}ε.τετε την ιιεγά?»ην ί>8ξαιι?*Γ·ν
τή; ΣχιλΓ;; γειιάτην »πό οσ:ρ!ντ|-
).ά σώιιατα ντσν!5ίον το. όποία γλν-
στρονν γλιν,Λ ναί ά.ταλοι αετ-.ΐ στο
ν.ίτ!)αρό νευό. Άλλά χ,αί τ' κοοι-
τσίστικε: ΐ}(ον?ς ν.αί τί πλατσανί-
σματα των χαριτ >χι=ν(ι>ν αντών
γοονόνθΓν! Μέ τί χάριν '
τό νερό οί τορνητοί των ρ
λέ; καί αί άπ'αιττράπτουσσι κνηΜαι!
Καί κολνιιβοΰν /.αί ν.Λυμβοΰν ρ-
ζοιοαστες οί χοιτήτριπ; τον νε<οτί ρου αντ<"ν ΙΙανίπιστγ.ιίαί1, δποι άλτί σόφια; διδάωιειαι ή ύγεία χαι ή ποχιατική ο>^αιότΐ|ς.
Αλλά έκ παοολλήλοι.· μ έ τό κο-
λύιιβΓαα εί; τό Λ·ερο αί «τοιτήτριαι
τί*]ς κολπιβητιν.Γς σχολή;, διδά-
σνοΛ'ται κ κολναβημα εις τόν...
ήλιον. Καί τό κολι'μ6ΐ|ΐκ/ οΓτό εί¬
ναι έ1; ϊσου σ·τοννόαϊθΛ· αί το προτο
ναί τΛ Λ»'·ο είναι αγώοιοτα τό εν
"Ανω, ή Ντόοοθυ
Λο Τζώνς, φοιτή-
τρια ταϋ Κολλεγίου
τής Κολυμβητικής,
ή όποία άπέκτησεν
υγείαν καί τιμάς
έκ τή; έπιδόσεώς
της. Άριστερζί, ό
καθηγτή; τή; κο-
λυμδητική; Πήτ
Οΰέντελλ καί αί
μαθήτριαι τού.
κολνμβητικά οεκόο.· είναι ή οί "Ί'
ιιοτέοα ζολυμτίήτρκι τοϊ κ. Ο'Λ"
τελ επί τοΰ παρόντος. Ή «'ίΟ'-Λ" ' ,'
«νι; ·ιέ τα -/οτοκ«Μΐ?να μα""1-
Γ»ν καί τα?ειδει'·ει ειος όλην την ^'ιε
οικήν αρτάβαίνοιΐ'σα εί: τη δ'^ί ^"",1
«νιονίσυατα έξακοί.οτ·θεΐ άν»!··]ια
-ταίονη τό ήλιόλουτηό τη: κατοτιν
άπό κάί>£ κολνμ6ΐ]»ια, αν δεν ντ'<2 χη εμ.τόδιο. Μία «λλη νεα ή ό.τ»ία ε/.ει δο£α- σθί) διά τό ωραίον τη; ζολνμ6'ΐ1ια ίΤναι ή Κοοίννα Κάν5(βν Χχρνηα τοΐα παγζόσμια οεκόρ, ή όπο·α ο¬ ποίω; έξαζο?,θι·θεΐ νά πποαοιδιι Τ(.' γνμνό σώμά τη; εί; τα χάΝ(« ϊ0,1 Απόλλωνος καί όλονέν άπο^τΐ' ^' αν φήμην. Λίόδεζα χιλιάδε; μαθητριών <'- πεφοίτΓ.σαν εκ τής σχολί»·: αιρ' ι|Τθι' ηνΜξίν αυτή. "Ολαι »ιδάνθ»ι*'ν νά κολυμβοΰν. "Ολαι έδιΛάχΟΐ]^<ν πώς: νά Λιιοοίτήνοΐ'Λ· τό Ρ">·ι« τ('μ< "ΟΡ.αι έΛιδάχθησαν ν' άποκτή'·. ^"· υγείαν. Καί όλαι απεκτησον. Β; τό εκπαιδευτήριον τοϊ' ν. Οι' έ·τελ είναι έν χρήσει αψ/τά μετ1/1" ΐωτα ·ΐ:ταιάπνα. Ή/ά^τ'Ι νεα ζ ττ.ν
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
€Ν
ΚΟΛΛ6ΠΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΔΙΔΕΙ
ΔΙΠΛΟγΛΑΤΑ ΥΓΙΕΙΑΞ
Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΧΑΣ.- ΕΔΩΣΕΝ ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΟΣ
ΕΙΣ 12.ΟΟΟ ΝΕΑΝΙΔΑΣ— Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ— ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΛΥΜ-
ΒΗΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ— ΣΤΕΝΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΜΠΑΝΙΩΤΙΚΑ ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΤΟΥ ΚΟ-
ΛΥΜΒΗΜΑΤΟΣ— ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΜΕ ΑΔΑΜΙΑΙΑΝ ΠΕΡΙΒΟΛΗΝ
"Ενα Κολλέγιο. Ίτου τό δίπ/.ω-
μα είναι τελεία σωαατικίι ΰγείπ ι:έ
τοιανταφνλλέληα ιιάγονλα. 'Ένα
Κολλέγιο. όπου ί| είιιοοίτιά είντΊ ί>
ανωτέρα επιστήαη. "Ενα Κο^λενι-
ον δπου ή στρονα ιι? τό νάογ·>οο
ν?οό είναι ή αΐθονσα χτζ πι.'ραΛό-
σεοο;. Τέτοιο ϊδρυμα είναι τό Γυ¬
ναικείον Κολλέγιον τής Κολιτ.6ΐ)τι-
κής ίΐς την πόλιν "Οιιπιχα της Πό
λιτεία: Νειιπράο/.α;.
Κά9ε -/ορίτσι "δηον ε'.σέρχεται
εις τα σχολείον αύτό ?χει ϊν /αι
μόνον σ/.οπόν. ν' άπο/τήσιι σ<ικια- τικήν ώραιόττ!τα ν.αί νγείαν, ό δέ Πήτ Οΰεντελ. ό .τεοί'ρτιιιος: δα¬ σκάλοι τής κολπιβητικίν:. όστις εί¬ ναι ίδρπή; τή: ποωτοπ'πον 'Α- κα!>η;ι{α;, (ροονεϊ ότι τό νολή,ιβη-
μα ημπορεί νά δώση είς την γμναΐ-
να δλα αντά τα πΌονεοήματα, καλ¬
λίτερα από νάθε αλλο.
"Ενα βοίτη'ΐα εις το χον7τ('ι))'-
νο νερό κοί ?να κι,ιλο νπλύμδηυ'.ϊ
είναι τό καλλίτερο τονωτι^ό τού" ν/ν:-
ναιζείου σώματο:. "Ολα τα μ-λη
ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ.
άπό τό αλλο. "Οταν τελριο'η'η, τό
ζολνμοημα τοΐ< νερον άρχίζει τό χολίμυΊμια τής λιακάβας. ΕΙ; τ·ό Ο¬ πισθεν αεοι; τή; σχολτϊς, ·ΐς τόν εξώστην; αλλά μακρά»! άπό τα 6λ?ματα των άσεβών, όταν τελεκό- νουν τό κολύιιβηιια όλι<ΐ τα κορί- τσια —- κοοίτσια γυναιζιάρες — πετοϋν τα βρενμΐ'να φορέμι/τα τοΐ' ιιπάνιου καί ξαπ?αό«νται ρπάναι εί; μενάλα άπλα-τά καιτίοματα. έ- νω ό ηλιο; άπό πάνω λούζίΐ τώοα τα σώματά τ<ον ιιέ χουσές άκτϊνες. Αΐτό γίνεται τό κολοκαϊρι. ότα·ν <Ί ει'ΐργετικός ήλιο; άνεμπόδιστο; εκτελεί τό εονον το'. Τόν χειμίϋνα ή όταν σΰννεφα έμΐΐοδίϊουν τα; ή- λιακά; άκτίνα: τα καθίοματα ιιε- ταφέρονται εί; μίαν 'εσωτεριζήν ον.οτεινήν αίθουσαν τής σχοί.ής. έ- κεΐ δέ τα γπινά οώιιατα έ/τίυνΐ'ται εί; ττ|ν επήρειαν τ£ν νπερκνανών άκτίνων τεχνητοΰ σχοτός. Τό Κολλέγιον .τερι>.αμοΓ'.νει δύχ>
τάξει;. Εί; την πρώτην άνήνονν
οί άρχάοιαι. εις την δευτέραν αί
προχωρηιιέναι. "Οταν ί) μαθήτρια
γίνη ίκανή νά */.α?Λΐι6όί είήντα Λ1^
άρδε;, ποοάγεται α·τομάττ·>ς. Λέν
χρειάζονται εξετάσϊΐς.
Λέν νπάοχουν μετεξεταστέαι.
Ο -/.. Ούεντελ Ιπιβλέπει εί; τό
κολΰμβημα των μαθ^τριιον όλην
την ήμέραΐν. Α·τός καθιέρίοσε καί
τοΰς οΰο 6αθιιοί-ς τής κολινμ^ητι-
κής. οΐτινες είναι έν χρήσει εις ό¬
λην την Αμερικην — τ.«ν6α9ιιόν
τοϋ άρχικολνμβητθί καί τόν 6α&-
αόν τού άοχινανανοσοχττον. Ό ΐ-
διος εχει άποκτήσιι φήμην είς
τοί·; ν.ολυιιθΓτικούς κι1κλο·ς τ<~ι· Λυτικών Πολιτεκον, ογγοι1 εδραηεν επί πολλά ετη καί διετέλεσεν ηλλο- τε άντιπρόίδρος τής 'Αθλητιζής Ένώσρο): των Έοασιτεχνίον ιΓ|; Άμερικη;. Τό έργον τον ?χει έλν.ν ση ΐταναιιερικανιζήν προσοχήν, δι¬ ότι πολί.οί εκ των ααθτιτών τού δι- εκρίθί|σαν εις ε^νιζούς κολιιβΐ]τι- κοί·; αγώνας. ( 'Η Ντώοοθυ Λά Τζίν.νς, Γαλ- λίς; νοσοζόμος, ή όποία εχει πολλά ίοιτήτριαι τοΰ Γυναικείον Κολλεγίου τής Κολυμβητικής έν Όμάχα, τής Νε^ράσκας, των οποίων ή σωματι- ιιή ώραιότης άμιλλάται πρός την τε- Ι'& υγείαν, ής άπολαύουν, ώς άπο- τέλεσμα τής άσκήσεώς των. έογά>ζοται καί αχρελοΰνται ι'ναλ<'- γιος. . Διά τόν λόγον αυτόν νάιθε Λευ- τεοα. Τ;τάρτη. Πέμπτη ζια'ι Σάθ- 6ατο άπό την 1 εο·ς τάς 9 μ. ιι., 6}ε.τετε την ιιεγά?»ην ί>8ξαιι?*Γ·ν
τή; ΣχιλΓ;; γειιάτην »πό οσ:ρ!ντ|-
).ά σώιιατα ντσν!5ίον το. όποία γλν-
στρονν γλιν,Λ ναί ά.ταλοι αετ-.ΐ στο
ν.ίτ!)αρό νευό. Άλλά χ,αί τ' κοοι-
τσίστικε: ΐ}(ον?ς ν.αί τί πλατσανί-
σματα των χαριτ >χι=ν(ι>ν αντών
γοονόνθΓν! Μέ τί χάριν '
τό νερό οί τορνητοί των ρ
λέ; καί αί άπ'αιττράπτουσσι κνηΜαι!
Καί κολνιιβοΰν /.αί ν.Λυμβοΰν ρ-
ζοιοαστες οί χοιτήτριπ; τον νε<οτί ρου αντ<"ν ΙΙανίπιστγ.ιίαί1, δποι άλτί σόφια; διδάωιειαι ή ύγεία χαι ή ποχιατική ο>^αιότΐ|ς.
Αλλά έκ παοολλήλοι.· μ έ τό κο-
λύιιβΓαα εί; τό Λ·ερο αί «τοιτήτριαι
τί*]ς κολπιβητιν.Γς σχολή;, διδά-
σνοΛ'ται κ κολναβημα εις τόν...
ήλιον. Καί τό κολι'μ6ΐ|ΐκ/ οΓτό εί¬
ναι έ1; ϊσου σ·τοννόαϊθΛ· αί το προτο
ναί τΛ Λ»'·ο είναι αγώοιοτα τό εν
"Ανω, ή Ντόοοθυ
Λο Τζώνς, φοιτή-
τρια ταϋ Κολλεγίου
τής Κολυμβητικής,
ή όποία άπέκτησεν
υγείαν καί τιμάς
έκ τή; έπιδόσεώς
της. Άριστερζί, ό
καθηγτή; τή; κο-
λυμδητική; Πήτ
Οΰέντελλ καί αί
μαθήτριαι τού.
κολνμβητικά οεκόο.· είναι ή οί "Ί'
ιιοτέοα ζολυμτίήτρκι τοϊ κ. Ο'Λ"
τελ επί τοΰ παρόντος. Ή «'ίΟ'-Λ" ' ,'
«νι; ·ιέ τα -/οτοκ«Μΐ?να μα""1-
Γ»ν καί τα?ειδει'·ει ειος όλην την ^'ιε
οικήν αρτάβαίνοιΐ'σα εί: τη δ'^ί ^"",1
«νιονίσυατα έξακοί.οτ·θεΐ άν»!··]ια
-ταίονη τό ήλιόλουτηό τη: κατοτιν
άπό κάί>£ κολνμ6ΐ]»ια, αν δεν ντ'<2 χη εμ.τόδιο. Μία «λλη νεα ή ό.τ»ία ε/.ει δο£α- σθί) διά τό ωραίον τη; ζολνμ6'ΐ1ια ίΤναι ή Κοοίννα Κάν5(βν Χχρνηα τοΐα παγζόσμια οεκόρ, ή όπο·α ο¬ ποίω; έξαζο?,θι·θεΐ νά πποαοιδιι Τ(.' γνμνό σώμά τη; εί; τα χάΝ(« ϊ0,1 Απόλλωνος καί όλονέν άπο^τΐ' ^' αν φήμην. Λίόδεζα χιλιάδε; μαθητριών <'- πεφοίτΓ.σαν εκ τής σχολί»·: αιρ' ι|Τθι' ηνΜξίν αυτή. "Ολαι »ιδάνθ»ι*'ν νά κολυμβοΰν. "Ολαι έδιΛάχΟΐ]^<ν πώς: νά Λιιοοίτήνοΐ'Λ· τό Ρ">·ι« τ('μ< "ΟΡ.αι έΛιδάχθησαν ν' άποκτή'·. ^"· υγείαν. Καί όλαι απεκτησον. Β; τό εκπαιδευτήριον τοϊ' ν. Οι' έ·τελ είναι έν χρήσει αψ/τά μετ1/1" ΐωτα ·ΐ:ταιάπνα. Ή/ά^τ'Ι νεα ζ ττ.ν
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ,
ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΕΝΑΣ ΒΑΑΗΣΐΐ^Υΐ™ίΑΝΑΡΟΓΥΝΑ....
Ι-ΙΑ ΤΙΙτΙΩΡΙΑ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΑΚΡΙΒΑ ΣΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.- ΕΠΙ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΧΩΡΙΣ
ΑΝΔΡΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟΝ ΤΩΝ!- Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΠΟΥ ΕΝΝΟΕΙ ΝΑ ΚΑ-
1 ΝΗ ΤΟ ΠΑΛΑΗΚΑΡΙ— Η ΕΞΕΓΕΡΣΙΣ ΤΩΝ ΓΙΑΝΙΤΣΑΡΩΝ.- Η ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΤΟΥ
ΒΑΛΗ.- ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΣΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.» ΕΝΑ ΜΕΤΡΟΝ ΠΟΥ
ΣΩΦΡΟΝΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΑΣ.
ν:ον σημερον
νόν «Επιστολαί περι Ελλάδος».
Ό Γάλλος ίστορικος έμεινε κυ-
ρ'ως ;-': -ολΰ είς Κρήτην κα· πε-
ρ·ε·;:/'!,ϊ την ιστορίαν τής ήρωικής
με-α/'.νήτουτ-ατά τό τελευταίον τέ-
ταρτο/ τοί 18ου αιώνος.
Ό ϊας-ίτρΰί'.εξετραγώδ'ει είς τάς
α-:λ':7ς τού την αθλίαν τ>ραννί<Γ/
το) ς:77ΐλευε τότε είς την μεγα-
τής οποίας τα τέκνα σνχνά
!οντο νά άρπάξουν τα όπλα
έπαναστατήσουν κατά των
> των. Μ'ΐταςί» των άλλων
ι καί εν γεγονός τοΰ όπίίου
. ώς &ειδαιώνε!, αΰτσπτης
/.2τά την έκεί διαμονήν τού.
-,^ωστόν οί Έλληνες 5έν
ν:/-> ι ;'.7.7.ιώματα κατά την εποχήν
Ιν.ί'.νη/ νά ε'ίσΊΊρχωνται εφιπποι είς
τα; -ο/.εις. Οί ραγιάιοϊς δέν ή-.ο
ϊιι-.'.> νά έκφυλ'.τθοϋν μέ τοΰς Μου
ίθ.)/ ^νθ^ς, τ^υς μονους δυνχι^νο-ς
νζ ί'7-/ί—-^ν την πόλιν έφιπποι.
Μ'/' τ·ϋραν δμως ό 'Έπίτκοπος
ι Χ^/ (■)/ ηθέλησε νά καταπατήση τόν
Ι;ρρ7/ί /όν αυτόν νόμον καί νά θέση
λον*; τ
».ϊΐ
μάςΤ.ς
οδτω τέραα ·είς -ήν συνήθειαν ή ό-
ποία ήτο λίι ταπεινωτ'.κή ί'.ά, την
φυλήν τού.
Όταν επέστρεψεν Ινα 6?ά5υ άπό
την εξοχήν έφ:ππ&ς, μαζΰ μέ δ'.α-
φόρ&υς άλλοις ίερείς. καί έφθασαν
είς την πύλην της πόλεως ϊέν ά?-
ίππευσαν κατά την μέχρι τής στιγ¬
μάς εκείνην τηρο..·μένην συνήθειαν,
άλλ' επροχώρησεν αύτος μεθ' ολο¬
κλήρου τίς συνοϊείας τού εφιππος.
Κϊ! χαλ^ων έχβειν.τικώς, %:τρ-
Ουνθη είς την Μητρόπολ-.ν δ~ου άφ-
ί
Ή εξέγερσις των Γενι-
ά
ρ
Τό τρίτ;μ.α δέν ήτο δυνατόν νά
ϋτλειώΐη είρ',νιν.ώς. Οί Γενίτσαρο:
β: όιτοί:! Ιεύλαττον την τώλψ τής
-^λεως κατά την πρώτην στιγμήν.
κατά-ληκτθ! χρό τοϋ βράσο«ς των
Έλλήνων κλη,?·.7-ών, οέν άντετάχθη
3Χ^ κ,ζτ' αυτών 7.αί 3έν τοΰς ή.Λ-
τΓΟΪισΌν νά εισελθών είς την κόλ'.ν
Ιφιχ-5'.. Άλλ' όταν ιτ»ρ·τ>)ώεν ή
τρώττ. στι-,-ζΐή τής καταπληξεως,
λί ζίσψ μεγάλην πζτ-
ή ; μς
Έλλήνων ν.ληριν-ών καί ?έν ηδύ¬
ναντο νά ύΓξφέρουν μίαν τοιαύτην
:~τείνο>7·.ν έν. μέρους των ραγιάίων
αυτών.
ί?ν ι" Ζορει^ - ' >Α^ρΟ'κανίς χορεύτρία, ήτις επέστρεψεν είς Νέαν 'Υορ-
9ο;' σώιια ,'Κ,^θΐοδείας άνά την Ει'ρίόπην. Λέγεται ότι εχει το ωραιο-
β°'ΐν·ον Ει~?ι Ια ώ«?α40τεοα θέλη αεταΐύ των όαο<ϊ>''λων της. Εις το Βε-1
, ρη
°ν ε) ο λ 1α ωββιότερα μέλη μεταξύ των όμο<ϊ>''λων της. ς _
"ο* οραδεϊον 5.Ο0Ο δολλάρια είς ενα διαγωνισμόν καλλονής.
Κιι οί Γ-ενίτσαρΌΐ £εν ήσαν άπο
έ/.ε:ν:·ος ι:οϋ σκγχωροϋν. Κατά την
εποχήν εκείνην τό στρατ'.ωτ'.-λον αΰ-
τό τώμα ήτο -ινίσχυρον. Τοταύτη·/
Βέ ΪΓνύν είχεν άποκτήσεί, ώστε νά
το ΐΐίήτζί ~/.ζ αύτάς άτχ,άιη ό Σουλ-
τάνος.
ΔΙετά τ:να αάλίσται ετη έγιναν
ΐ' Γενίτταρο: τόσον άπαιτητικοί. καϊ
άνζρ-/:κοί, ώστε ηναγκάσθη τότε ό
Σο^λτάνος διά πλϊ.7.τάνης νά ο·ον-
κεντρώστ, είς ,'χίαν πλατείαν, της
Κωντταντ!·/θ!Λ?όλεως δλους τού;
ά(?χη-/·ίΰς 7.2; όργανωτάς αυτών ν.οά
νά τοΰς έςοντώση.
Οί πχ/ίτγ^ροι, λθ'.-όν. Γενίτταρο:
εζήτησαν έχιϊίκησιν χα τιμωρίαν
των άχρείω; ρα-^'.άδων.
Τ* βχέδιά των
Την επομένην μετέδησιν είς τούς
Τοορκ'·Λούς στρατώνας καί ά^τ,γή-
Οψΐν είς τοί>ς στρατιώτας την —ρο-
ο-£ολήν την ·κρεσγΐνθ(Αένην είς την
εθνικήν Φιλοτιμίαν των Τ&ύρτ,ων,
ό'ίά τού ΐϋραξ'.ν.οπήματος τοΰ Έτ.:-
<τκ?7Γθο χ,7', των μετ1 αυτού ίερεων. Οί ΐτρατιώται άμαθεϊς όντες κ,α'ι ταντοχρόνως αφορμήν ζητοΰντες διά ταραχάς 7,αί πλίατσικολόγημα, έξ- ηγειρ-θησαν άτΜ τάς προτροιτάς των Γενιτΐάρων χαί απεφάσισαν νά έν.- δ'.κήσο^ν την χροσδληθείσαν Τουρ¬ κικήν εθνικήν τιμήν, και χορχθλοόν- τες την 'Επισκοπήν καί όλους τοίις ΐειρωμένιχ>ς οί όΐΓθίοι ετόλμησαν νά
εισέλθουν είς την —όλιν βφιι—οί, μη-
δέ τοϋ ΤΒττίστ,όΐποο έξαιρο'ομδνοα.
Ό Π ασσάς, ό διοικητής τής πό¬
λεως ενας πανοϋργος, όσον 7.αι βιΐ-
«ι>έστατος Τοΰρ'κος της έ-οχής έ-
κείνης, ματ)ών την απόφασιν των
Γενιτσάρων. -Λ,αί ότι ούτοι ή2η είχον
μα·ζε'όσεί έξωθεν τής ^Επισκοιτής τα
ξύλα διά ·ϊών όχοίων εμιελλον νά
καύσοον το οίκημα καί τοΰς "/.ληρι-
χούς, αατέφογεν είς εν «-ιί'έιξιον
τέχνασμα.
Έν πρώτοις, εμεσίτευσεν χλησί-
ον των Γενιτσάρων καί τοΰς εχε-.ϊΐ
νά αή έκτΐλέσοον το έργον των.
Ταυτοχρόνως έξέΐίιϊκεν έπειγόντως
οΐρμάν.ον 5ίά τοΰ όπσίοι» άχηγορεύ-
ετο είς δλους 'άνεξα^τως τοΰς άρ¬
ρενας Έλληνας νά ναχμώνται είς
την πόλιν.
Αυτήν την τιμωρίαν ·έθεώρησεν
ώς άρκετήν δ:ά την -προσίολήν την
γενομένην υπο των χληρΐκών εναν¬
τίον των Τουρκικών νόμων.
Τό άποτέλεαμα
Ή ί—αγόρε-'σις έτηρήιθη οώστη-
ρότατα. Καί αϋτά <ϋχ.όμη τα χαι'ϊ'.ά άχηγο?ί·>)η νά 7Λίμώνται είς την
πόλιν. Τό πρά-^ια μαζΰ με την λ>
πηΐράν αύτοΰ μορφήν ένεΐχε -/.αί κά¬
ποιαν κωζΑΐκότητα. Διότι τ-άθϊδρά-
δ» εγίνετο μία εςοδος, οΰτως ειπείν,
άπι·) την πόλιν καί δέν έαενον έκεί,
παρά μόνο αί γυναίκες είς τάς ο¬
ποίας επετράπη ή έντός των τεΐ-
χών ή
πρή
Έϊλεπε, >Λ:πΟΜ, τ,ανείς, κατά
σκλάδους νά 4γαίνθϋν ντροποαισμ ^
νο'. άπό τα πυλην της πόλεως χά:
νά μ,εταοαίνΓΛν είς αναζήτησιν άσυ¬
λον" είς τάς γΰρω έξοχάς...»
Κα; οί μέν π)Λύσίθ·., χάρις είς
τα χ?ημ*τά των, κατώρθωναν νά
εύρουν 7.ανέν δωμάτιον είς πτωχά
έξοχικά σπίτια άντί πληρωμάς έν-
οικίθΰ. Άλλ' ο! πτωχοί, οί εργάται,
ποϋ νά εύρουν άτΑον;
ΤΗ·σ«, λοιπόν, ήναγκασμένοι νά
κθ'.μώνταΐ είς τάς όζάς των δρά-
χων καί τα φ'^σικά σπηλαια.
Άλλοι, μή εύρίσκοντες οΰίέ αΰ-
τά, ήναγκάζοντο νά καταχλίνωντα!
κάτω άπό τα δένϊρα έχοντες το
λ
χώμα ώς πρφ
Αί γ^ναϊκες ίέν
ώ Τ ί
Αί γ^ς ρμ
το, ώς εΤπςΛίν, είς την διαταγήν
ο·ΰτην, τυνεπώς ήϊυνχ;το νά μενοϋν
Ή χορεύτρια Λε-
ώντα Νάπ, τής ο¬
ποίας έπρίσθη ή
σιαγών, έπειδή ό
οδοντοϊατρός τή;
έβγαλεν εν γερόν
δόντι άντί τοϋ πά¬
σχοντος.
είς την πόλιν, είς τα σπίτια των.
Άλλ' αύτη ή εξαίρεσις ή όποία,
κατά το περιηγητήν, εδωσεν αφορ¬
μήν είς τα δ'.άφορα άστεία, βεν ή¬
το εύχάρ'.στον διά τάς γυναίκας αί
οποίαι 8έν ηδύναντο νά συνηβίσοον
είς την γωρ'.στήν αυτήν ζωήν «πό
τό Ιτιιρον ήμκτύ των.
Δ'.ά τουτο έπανε'.λημμένως έκα¬
μαν ίίαδήματα είς- τον πασάν της
πόλεως, παριστώσ'αι την δντχεοή
θέσιν είς την οποίαν περιήλθον, λέ¬
γω της ελλείψεως των άΐνίρών, οί
όποίοι εφρόντιζαν άλλοτε βιαε «
σπίτ'. καί την διατροφήν, τώρα δέ
ήσαν αύται ύποχρεωμένζι νά φρον¬
τίζουν πεκί ολων αυτών.
ΪΙώς έληξεν ή κωμωδία.
Την στενοχωρίαν αυτών 5έν Βύ-
ν^τα: νά αντιληφθέν αί σημερι¬
ναί γ^ναίν,ες αί σννηθ'.σμένα'. πλέο*^
νά γηρίζουν όλην την "ηχίρχν είς
τοΰς ϊρό;ιο·ος ·καί νά ,άνοράζων τα
χρειώίη μ^αι των. Άλλ' α!
ν.ες των χρένων έκείνων δέν
ναν άπο -π σπίτ'. των, παρά ιιόνον
είς όλως έξαορετικάς περ»ΐτάκις,
ϊι' ολτ 5έ εφρόντιζαν οί άνδιρες.
Φχντάζεσθε, λοιπόν, την δυσκο-
λίαν είς την ό—οία>; ευρέθησαν α:
γ'οναΪ7.ες αυταί, χάνθΰσαί τ.άθε 4·ρά-
ϊυ τόν ανδρα των...
Μΐτά δ6ό> μήν^ς ν·Λ(.τερ'.νής ές-
ορίας ΐρχισζν χ'. Β'.απρα-,'ματε'όσε'.ς
πρός άνάκλησιν της δ'.αταγης. Ο:
Γενίτσζ;οί. φαίνεται, ότι κατεπρα-
ίνθησαν -/.αί έγιναν ντΧ/χω,ρητ'.κώ-
τβροι.
*Έπϊ'.τ7, κατά την άφή-γησ'.ν τοΰ
Γάλλον πιεΰΐηγητοΰ, τό χρίαα βπαΝ
ζε σπουϊαίον ρόλον κατά την εποχήν
εκείνην «.ίς τάς τουρκοκρατο<υμένας χώρας (άλλά μήπως σημερον άν.ό- |μη τό /ρήμ^ ϊέν ε'να; παντΰϊΰνα- μον κ·αί είς τάς ελευθέρας άκόμη χώρας;) φαίνεται δέ ότι είς την άνά/,λητίν τής άπαγορεύσεως αυ¬ τής επαιξΐν έπίσης μεγάλον ρόλον τό χρήαα τόσον είς τον πασάν, όσον κα: είς τοΰς άρχηγοΰς των Γενι¬ τσάρων. Εγένετο, λο·.πόν, χ,ρορίως σον- εισφορά καί έμαζ,εύθη σημαντιτΛν ποσόν, ν.ατά τον Γάλλον περιηγη¬ τήν. Καί ετσι έπληρώθη άχρι&ά ή τόλμη τοΰ Έπ'.σχόπ<χ> Χανίων.
ΕΝ ΚΟΛΛΕΓΙΟΝ
ί'Συνέχεια έκ τί)ς 2ας σελόδος.)
την (οοαν τοϊ» μα!>ήαατος φοορΐ τϋ
μπανιάτικο φόοεαά της. τό οποί¬
ον είναι ·κολλημένον είς τό σώμά
της. Μέ αντά τα <τοΟμματα τό κο- λν;ι6ηιια γίνεται εί>κολώτερον */λι
ώό
Αί άθ'/άοιαι κατά ποωταν
σκονττιι λ»« εχονν πεποίθησιν εις
τόν έαιτόν των ιιεσα είς τό νέ;»,
νά κΐΛΌΪη' τάς χεϊοάς τ(*ν κοι τοϋς;
πόδας των -/.αί νά ν.άμνοιν '.ιι.κοόν
6οΓ·τον. Ιδιαιτέρα πΐοοσοχή δίδε¬
ται εί: τάς δειλάς ν.αί νενοικας ίΐ<ι- ίΐητοίας, αί οποίαι οί·δί.τοτ€ ρί- ννονται Γ| σπιοίόχνονται είς τό νεοό. Βοαδίτερον διδάσν.ο·ται νά έ- πιπλ#Όυν ιιπ·οον^α»τα η ίΐνάσκελα εω; ότου νά έξοικειυίθνΰν ιιέ τό σνναίσθημα τη·: ϊ'πιπλεντϊρως τον σώαατος εί; το νεοό. "Οταν μά- ί)ονν ν.αί τουτο, δώά^κονται πι">ς
νά κλωτσοΡν, ?φ' δοον τό σίόιια εί¬
ναι είς την επιφάνειαν -λλ οί ?>";α-
χίονε- %ΐναι τεντιοιΐΕνοι πρός τα
έιιπρός. Τι'λος ιιοη·8άνου' πίκ; νά
/λίοτσοΰν καί νά κινονν τάς χείρας;
ό
όδηγοϊ·νται —:ος ν' άνα-
ι καί εν γεγονός τοΰ όπίίου
. ώς &ειδαιώνε!, αΰτσπτης
/.2τά την έκεί διαμονήν τού.
-,^ωστόν οί Έλληνες 5έν
ν:/-> ι ;'.7.7.ιώματα κατά την εποχήν
Ιν.ί'.νη/ νά ε'ίσΊΊρχωνται εφιπποι είς
τα; -ο/.εις. Οί ραγιάιοϊς δέν ή-.ο
ϊιι-.'.> νά έκφυλ'.τθοϋν μέ τοΰς Μου
ίθ.)/ ^νθ^ς, τ^υς μονους δυνχι^νο-ς
νζ ί'7-/ί—-^ν την πόλιν έφιπποι.
Μ'/' τ·ϋραν δμως ό 'Έπίτκοπος
ι Χ^/ (■)/ ηθέλησε νά καταπατήση τόν
Ι;ρρ7/ί /όν αυτόν νόμον καί νά θέση
λον*; τ
».ϊΐ
μάςΤ.ς
οδτω τέραα ·είς -ήν συνήθειαν ή ό-
ποία ήτο λίι ταπεινωτ'.κή ί'.ά, την
φυλήν τού.
Όταν επέστρεψεν Ινα 6?ά5υ άπό
την εξοχήν έφ:ππ&ς, μαζΰ μέ δ'.α-
φόρ&υς άλλοις ίερείς. καί έφθασαν
είς την πύλην της πόλεως ϊέν ά?-
ίππευσαν κατά την μέχρι τής στιγ¬
μάς εκείνην τηρο..·μένην συνήθειαν,
άλλ' επροχώρησεν αύτος μεθ' ολο¬
κλήρου τίς συνοϊείας τού εφιππος.
Κϊ! χαλ^ων έχβειν.τικώς, %:τρ-
Ουνθη είς την Μητρόπολ-.ν δ~ου άφ-
ί
Ή εξέγερσις των Γενι-
ά
ρ
Τό τρίτ;μ.α δέν ήτο δυνατόν νά
ϋτλειώΐη είρ',νιν.ώς. Οί Γενίτσαρο:
β: όιτοί:! Ιεύλαττον την τώλψ τής
-^λεως κατά την πρώτην στιγμήν.
κατά-ληκτθ! χρό τοϋ βράσο«ς των
Έλλήνων κλη,?·.7-ών, οέν άντετάχθη
3Χ^ κ,ζτ' αυτών 7.αί 3έν τοΰς ή.Λ-
τΓΟΪισΌν νά εισελθών είς την κόλ'.ν
Ιφιχ-5'.. Άλλ' όταν ιτ»ρ·τ>)ώεν ή
τρώττ. στι-,-ζΐή τής καταπληξεως,
λί ζίσψ μεγάλην πζτ-
ή ; μς
Έλλήνων ν.ληριν-ών καί ?έν ηδύ¬
ναντο νά ύΓξφέρουν μίαν τοιαύτην
:~τείνο>7·.ν έν. μέρους των ραγιάίων
αυτών.
ί?ν ι" Ζορει^ - ' >Α^ρΟ'κανίς χορεύτρία, ήτις επέστρεψεν είς Νέαν 'Υορ-
9ο;' σώιια ,'Κ,^θΐοδείας άνά την Ει'ρίόπην. Λέγεται ότι εχει το ωραιο-
β°'ΐν·ον Ει~?ι Ια ώ«?α40τεοα θέλη αεταΐύ των όαο<ϊ>''λων της. Εις το Βε-1
, ρη
°ν ε) ο λ 1α ωββιότερα μέλη μεταξύ των όμο<ϊ>''λων της. ς _
"ο* οραδεϊον 5.Ο0Ο δολλάρια είς ενα διαγωνισμόν καλλονής.
Κιι οί Γ-ενίτσαρΌΐ £εν ήσαν άπο
έ/.ε:ν:·ος ι:οϋ σκγχωροϋν. Κατά την
εποχήν εκείνην τό στρατ'.ωτ'.-λον αΰ-
τό τώμα ήτο -ινίσχυρον. Τοταύτη·/
Βέ ΪΓνύν είχεν άποκτήσεί, ώστε νά
το ΐΐίήτζί ~/.ζ αύτάς άτχ,άιη ό Σουλ-
τάνος.
ΔΙετά τ:να αάλίσται ετη έγιναν
ΐ' Γενίτταρο: τόσον άπαιτητικοί. καϊ
άνζρ-/:κοί, ώστε ηναγκάσθη τότε ό
Σο^λτάνος διά πλϊ.7.τάνης νά ο·ον-
κεντρώστ, είς ,'χίαν πλατείαν, της
Κωντταντ!·/θ!Λ?όλεως δλους τού;
ά(?χη-/·ίΰς 7.2; όργανωτάς αυτών ν.οά
νά τοΰς έςοντώση.
Οί πχ/ίτγ^ροι, λθ'.-όν. Γενίτταρο:
εζήτησαν έχιϊίκησιν χα τιμωρίαν
των άχρείω; ρα-^'.άδων.
Τ* βχέδιά των
Την επομένην μετέδησιν είς τούς
Τοορκ'·Λούς στρατώνας καί ά^τ,γή-
Οψΐν είς τοί>ς στρατιώτας την —ρο-
ο-£ολήν την ·κρεσγΐνθ(Αένην είς την
εθνικήν Φιλοτιμίαν των Τ&ύρτ,ων,
ό'ίά τού ΐϋραξ'.ν.οπήματος τοΰ Έτ.:-
<τκ?7Γθο χ,7', των μετ1 αυτού ίερεων. Οί ΐτρατιώται άμαθεϊς όντες κ,α'ι ταντοχρόνως αφορμήν ζητοΰντες διά ταραχάς 7,αί πλίατσικολόγημα, έξ- ηγειρ-θησαν άτΜ τάς προτροιτάς των Γενιτΐάρων χαί απεφάσισαν νά έν.- δ'.κήσο^ν την χροσδληθείσαν Τουρ¬ κικήν εθνικήν τιμήν, και χορχθλοόν- τες την 'Επισκοπήν καί όλους τοίις ΐειρωμένιχ>ς οί όΐΓθίοι ετόλμησαν νά
εισέλθουν είς την —όλιν βφιι—οί, μη-
δέ τοϋ ΤΒττίστ,όΐποο έξαιρο'ομδνοα.
Ό Π ασσάς, ό διοικητής τής πό¬
λεως ενας πανοϋργος, όσον 7.αι βιΐ-
«ι>έστατος Τοΰρ'κος της έ-οχής έ-
κείνης, ματ)ών την απόφασιν των
Γενιτσάρων. -Λ,αί ότι ούτοι ή2η είχον
μα·ζε'όσεί έξωθεν τής ^Επισκοιτής τα
ξύλα διά ·ϊών όχοίων εμιελλον νά
καύσοον το οίκημα καί τοΰς "/.ληρι-
χούς, αατέφογεν είς εν «-ιί'έιξιον
τέχνασμα.
Έν πρώτοις, εμεσίτευσεν χλησί-
ον των Γενιτσάρων καί τοΰς εχε-.ϊΐ
νά αή έκτΐλέσοον το έργον των.
Ταυτοχρόνως έξέΐίιϊκεν έπειγόντως
οΐρμάν.ον 5ίά τοΰ όπσίοι» άχηγορεύ-
ετο είς δλους 'άνεξα^τως τοΰς άρ¬
ρενας Έλληνας νά ναχμώνται είς
την πόλιν.
Αυτήν την τιμωρίαν ·έθεώρησεν
ώς άρκετήν δ:ά την -προσίολήν την
γενομένην υπο των χληρΐκών εναν¬
τίον των Τουρκικών νόμων.
Τό άποτέλεαμα
Ή ί—αγόρε-'σις έτηρήιθη οώστη-
ρότατα. Καί αϋτά <ϋχ.όμη τα χαι'ϊ'.ά άχηγο?ί·>)η νά 7Λίμώνται είς την
πόλιν. Τό πρά-^ια μαζΰ με την λ>
πηΐράν αύτοΰ μορφήν ένεΐχε -/.αί κά¬
ποιαν κωζΑΐκότητα. Διότι τ-άθϊδρά-
δ» εγίνετο μία εςοδος, οΰτως ειπείν,
άπι·) την πόλιν καί δέν έαενον έκεί,
παρά μόνο αί γυναίκες είς τάς ο¬
ποίας επετράπη ή έντός των τεΐ-
χών ή
πρή
Έϊλεπε, >Λ:πΟΜ, τ,ανείς, κατά
σκλάδους νά 4γαίνθϋν ντροποαισμ ^
νο'. άπό τα πυλην της πόλεως χά:
νά μ,εταοαίνΓΛν είς αναζήτησιν άσυ¬
λον" είς τάς γΰρω έξοχάς...»
Κα; οί μέν π)Λύσίθ·., χάρις είς
τα χ?ημ*τά των, κατώρθωναν νά
εύρουν 7.ανέν δωμάτιον είς πτωχά
έξοχικά σπίτια άντί πληρωμάς έν-
οικίθΰ. Άλλ' ο! πτωχοί, οί εργάται,
ποϋ νά εύρουν άτΑον;
ΤΗ·σ«, λοιπόν, ήναγκασμένοι νά
κθ'.μώνταΐ είς τάς όζάς των δρά-
χων καί τα φ'^σικά σπηλαια.
Άλλοι, μή εύρίσκοντες οΰίέ αΰ-
τά, ήναγκάζοντο νά καταχλίνωντα!
κάτω άπό τα δένϊρα έχοντες το
λ
χώμα ώς πρφ
Αί γ^ναϊκες ίέν
ώ Τ ί
Αί γ^ς ρμ
το, ώς εΤπςΛίν, είς την διαταγήν
ο·ΰτην, τυνεπώς ήϊυνχ;το νά μενοϋν
Ή χορεύτρια Λε-
ώντα Νάπ, τής ο¬
ποίας έπρίσθη ή
σιαγών, έπειδή ό
οδοντοϊατρός τή;
έβγαλεν εν γερόν
δόντι άντί τοϋ πά¬
σχοντος.
είς την πόλιν, είς τα σπίτια των.
Άλλ' αύτη ή εξαίρεσις ή όποία,
κατά το περιηγητήν, εδωσεν αφορ¬
μήν είς τα δ'.άφορα άστεία, βεν ή¬
το εύχάρ'.στον διά τάς γυναίκας αί
οποίαι 8έν ηδύναντο νά συνηβίσοον
είς την γωρ'.στήν αυτήν ζωήν «πό
τό Ιτιιρον ήμκτύ των.
Δ'.ά τουτο έπανε'.λημμένως έκα¬
μαν ίίαδήματα είς- τον πασάν της
πόλεως, παριστώσ'αι την δντχεοή
θέσιν είς την οποίαν περιήλθον, λέ¬
γω της ελλείψεως των άΐνίρών, οί
όποίοι εφρόντιζαν άλλοτε βιαε «
σπίτ'. καί την διατροφήν, τώρα δέ
ήσαν αύται ύποχρεωμένζι νά φρον¬
τίζουν πεκί ολων αυτών.
ΪΙώς έληξεν ή κωμωδία.
Την στενοχωρίαν αυτών 5έν Βύ-
ν^τα: νά αντιληφθέν αί σημερι¬
ναί γ^ναίν,ες αί σννηθ'.σμένα'. πλέο*^
νά γηρίζουν όλην την "ηχίρχν είς
τοΰς ϊρό;ιο·ος ·καί νά ,άνοράζων τα
χρειώίη μ^αι των. Άλλ' α!
ν.ες των χρένων έκείνων δέν
ναν άπο -π σπίτ'. των, παρά ιιόνον
είς όλως έξαορετικάς περ»ΐτάκις,
ϊι' ολτ 5έ εφρόντιζαν οί άνδιρες.
Φχντάζεσθε, λοιπόν, την δυσκο-
λίαν είς την ό—οία>; ευρέθησαν α:
γ'οναΪ7.ες αυταί, χάνθΰσαί τ.άθε 4·ρά-
ϊυ τόν ανδρα των...
Μΐτά δ6ό> μήν^ς ν·Λ(.τερ'.νής ές-
ορίας ΐρχισζν χ'. Β'.απρα-,'ματε'όσε'.ς
πρός άνάκλησιν της δ'.αταγης. Ο:
Γενίτσζ;οί. φαίνεται, ότι κατεπρα-
ίνθησαν -/.αί έγιναν ντΧ/χω,ρητ'.κώ-
τβροι.
*Έπϊ'.τ7, κατά την άφή-γησ'.ν τοΰ
Γάλλον πιεΰΐηγητοΰ, τό χρίαα βπαΝ
ζε σπουϊαίον ρόλον κατά την εποχήν
εκείνην «.ίς τάς τουρκοκρατο<υμένας χώρας (άλλά μήπως σημερον άν.ό- |μη τό /ρήμ^ ϊέν ε'να; παντΰϊΰνα- μον κ·αί είς τάς ελευθέρας άκόμη χώρας;) φαίνεται δέ ότι είς την άνά/,λητίν τής άπαγορεύσεως αυ¬ τής επαιξΐν έπίσης μεγάλον ρόλον τό χρήαα τόσον είς τον πασάν, όσον κα: είς τοΰς άρχηγοΰς των Γενι¬ τσάρων. Εγένετο, λο·.πόν, χ,ρορίως σον- εισφορά καί έμαζ,εύθη σημαντιτΛν ποσόν, ν.ατά τον Γάλλον περιηγη¬ τήν. Καί ετσι έπληρώθη άχρι&ά ή τόλμη τοΰ Έπ'.σχόπ<χ> Χανίων.
ΕΝ ΚΟΛΛΕΓΙΟΝ
ί'Συνέχεια έκ τί)ς 2ας σελόδος.)
την (οοαν τοϊ» μα!>ήαατος φοορΐ τϋ
μπανιάτικο φόοεαά της. τό οποί¬
ον είναι ·κολλημένον είς τό σώμά
της. Μέ αντά τα <τοΟμματα τό κο- λν;ι6ηιια γίνεται εί>κολώτερον */λι
ώό
Αί άθ'/άοιαι κατά ποωταν
σκονττιι λ»« εχονν πεποίθησιν εις
τόν έαιτόν των ιιεσα είς τό νέ;»,
νά κΐΛΌΪη' τάς χεϊοάς τ(*ν κοι τοϋς;
πόδας των -/.αί νά ν.άμνοιν '.ιι.κοόν
6οΓ·τον. Ιδιαιτέρα πΐοοσοχή δίδε¬
ται εί: τάς δειλάς ν.αί νενοικας ίΐ<ι- ίΐητοίας, αί οποίαι οί·δί.τοτ€ ρί- ννονται Γ| σπιοίόχνονται είς τό νεοό. Βοαδίτερον διδάσν.ο·ται νά έ- πιπλ#Όυν ιιπ·οον^α»τα η ίΐνάσκελα εω; ότου νά έξοικειυίθνΰν ιιέ τό σνναίσθημα τη·: ϊ'πιπλεντϊρως τον σώαατος εί; το νεοό. "Οταν μά- ί)ονν ν.αί τουτο, δώά^κονται πι">ς
νά κλωτσοΡν, ?φ' δοον τό σίόιια εί¬
ναι είς την επιφάνειαν -λλ οί ?>";α-
χίονε- %ΐναι τεντιοιΐΕνοι πρός τα
έιιπρός. Τι'λος ιιοη·8άνου' πίκ; νά
/λίοτσοΰν καί νά κινονν τάς χείρας;
ό
όδηγοϊ·νται —:ος ν' άνα-
...........Ο.........■Χτ.ϊ..ο.....τ
• •■-•".■Αί
ΘΑ ΣΥΝΟΔΕΥΣΗ ΤΟΝ
.......................
ΑΠΟ ΤΑΣ ΤΡΑΓΟΔΙΑΣ ΤΗΣ ΖΟ.ΗΣ
η—τιιπιπηπϊι™—^
ΝΕΑΡΑ ΓΑΛΛΙΣ, Η ΑΛΙΚΗ ΜΕΣΤΟΡΙΝΟ- ΓΕΝΝΑΙΑ ΚΑΙ ΑΦΩΣΙΩΜΕΝΗ
ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΟί
ΤΑΦΕΡΘΗ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ· ΚΑΤΑΔΙΚΑΥΘΕΙΣ ΥΠΟ ΓΑΛΛΙΚΟ
τα άνεκτίιιητα κσσμήματά της καί
πολλάκις οί όφθαλμοί ής Ιπληροΰν-
το άπό δάκρυα. Ένίοτε διελογίζετο
μήποος τυχόν ήτο δυνατόν νά είναι
ά"/όμη ζωντανός ό Κάρολος.
'Επί τέλου; μίαν εσπέραν είς εν
καφενειον τόν συνήντησε καί διά
πρώτην φοράν άπό πολλών μηνών
έπαυσε νά είναι ζωντανόν πτώμα.
«Άγαπητέ μόν», εκραξεν ένω
έκεϊνος την εσφιγγεν είς τάς άγ-
κάλας τού ώς καί πρότερον, πόσον
Καταδικασμένη ν' αποθάνη μακράν των φίλων^ καί των συγγενών τού, ό
δυστύχής αύτός κατάδικος, παρηγορεϊται μέ την συντροφιάν ενός βατρά-
χου—ουντροφιάν τίιν οποίαν καί αΰτός ποτέ έφαντάσθη πρλύ διάφορον, σνν-
τροφιάν, ή όποία Ιβως θά τόν εσωζεν άπό τόν ζωντανόν θάνατον είς την
Νήσον τού Διαδόλου.
πάς θά πάω. "Οπου πε¬
θάνη;, θά πεθάνω καί έκεϊ θά τα-
φώ». Αί άθάνατοι αυταί λέξεις, αί
οποίαι διερμηνεΰουν τα α'ισθήματα
των είλικρινών έραστών, ερχονται
είς την μνήμην τοΰ κόσμον, μαν-
Οάνοντος ότι ή ώραία Άλίκη, Μΐ-
στορΐνο απεφάσισε ν' αφήση τό
ΓΙαρίσι, όπως κατοικήση πλησίον
τής Νήσου τοΰ Διάβολον, δπου ό
σΰζυγο; της κατεδικάσθη νά δι¬
έλθη την ζωην τού, ώς φονεύσας
ενα άλλον ά'νδρα «ν βρασμω ψυ-
χής.
Κατά την διάρκειαν τής δίκης,
ί| όποία προυξένηβε μεγίστην αί¬
σθησιν έν Παρισίοις, ή Άλίκη
απεπειράθη ν' αυτοκτονήση, πιοΰ-
σα. δηλητήριον καί επί τέσσαρας η¬
μέρας έπάλαιε μεταξΐ» ζωής καί
θανατον. "Οταν άνέκτησε τάς αί-
σθήσεις της, εκραξεν: «Ό σΰζν-
γός μου δέν είναι δολοφόνος. 'Ε-
φιλονίκησε καί δταν προσεβλήθη
εχασε τό λογικόν τού. Ή δίκη πρέ-
πβι ν' άναθεωρηθτ). "Εως ότου γί¬
νη αύτό, έγώ θά τόν άκολονθησω
καί θά είμαι όσον ήμπορώ πλησιέ¬
στερον ΐς χά.- σκηνάς τής τρίπιε-
ρά; έκείν^ς βασάνου, την οποίαν
δέν ημπορεί νά ύπομείνη άνθρω-
πος χωρίς νά <τυντριβΐ| τελείως ή- Οικόός καί σωματικώς». Καί ετσι, έν ;τλήρει γνώσει των τρομεράν κινδΰνων, οΐτινες έμφω· λεύονν είς τα αγρια δάση τής Γαλ¬ λικής Γονϊνέας, ή νεαρά όσον καί αξιεραστο; σύζυγος τοΰ καταδικα- σθέντος άνδρός Οά ζήση εις τα έ- πικίνδυνα παράλια, άπέναντι τής Νήσου τοΰ Διάβολον. "Ισως καθ* όλον τό υπόλοιπον τοΰ βίου της. Ή ό?.η ϊστοοία ταϋ εΊχοτος τής γενναίας Γαλλίδος πρός τόν νεα¬ ρόν Ίταλόν, όστις όφείλει τώρα ν' αντιμετωπίση ζωντανόν θάνατον, τρομερώτερον καί τοΰ πραγματι¬ κόν, είναι μελοδοαματικωτέρα καί άπό μυθιστόρημα. "Οταν διά πρώτην φοράν τόν σννήντησεν, αγονσα τό 17ον ετος τής ήλικίας της, οί ευκατάστατοι γονεΤς τη; ί';0ΐ/.αν ν< τίμ' ύ.Τ(ηΊδο?υ σονν μέ πλούσιον έμπορον, ένω ό Κάροολς Μεστορϊνο μόίας τότε ήρ¬ χισε τό στάδιον τον, ώς σχεδιαστής κοσμημάτων. Άλλ' ή Άλίκη έδρα- πετενσε μαζύ τού καί ήτο λίαν εΐ>
τυχής.
"Οταν ήλ·θεν ό πόλίμος καί ή
πατρίς τοΰ νεαροΰ Μεστορϊνο έ-
σύρθη είς αυτόν, ό Μεστορϊνο ε¬
στρατολογήθη, ύπηρέτησεν ώς ά-
εροπόρος υπό τόν Ντ' Άνονντσιο
καί δίς έπαραστιμοφορήθη έπ' άν-
δραγαθία."Αίφνης μίαν ημέραν ή
Άλίκη έλαβε την θλιβεράν είδη¬
σιν ότι τό άεροπλάνον τοϋ σύζυ¬
γον της είχε θεαθη καταπΐπτον είς
την γήν όπισθεν των έχθρικών
γραμμών καί ότι εΐχε καταλογι-
σθή μεταξΰ τόόν νεκρών.
Ήτο ώς νά εσβυσεν ό ήλιος διά
παντός καί τίποτε δέν ημπορεί νά
παρηγορήση την λυπημένην ι|η>χήν
της. Άλλά ταυτοχρόνως σχεδόν
εχασαν την περιουσίαν των οί γο-
νεϊς της καί ή εξάρτησίς των έκ
τής πρεσβυτερας Ουγατρός των έ-
πρ'βαλεν εις αύτην νά εξακολουθή¬
ση νά ζή χάριν τής συντηρήσεως
των. ΕΓ'οε λοιπόν εργασίαν ;ας μον-
τέλον γυναικείων φορεμάτων είς
ΓΙαρισινόν μοδιστράδικου, μέ την
έλπί'δα ότι ή έργασία θά την έβοή-
•θει νά λησμονήστ}.
( "Οταν τό κάλλος της εϊλκυσ*
τί]ν προσοχήν τοΰ Μιχαήλ Έσκομ-
πάρ, έ-κατομμνριούχου Νοτιοαμε-
ρικανοΰ έμπορον, όστις την εζή¬
τησεν είς γάμον, ή Άλίκη ενόμισεν
ότι διά τό καλόν των γονέων της
εΐχε χρέος νά δεχθή, άλλ' ή μέγα-
λη θλϊψις, ήτις κατεϊχε την ψυχήν
της καθ1 δν χρόνον ελάμβανε την
σχετικήν απόφασιν, την έκαμε νά
έννοήση ότι ή καρδία της ήτο θαμ-
μένη εις τόν τάφον μέ τόν Κάρο-
λον καί ότι ποτέ δέν θά έλησμόνει.
«Θά γίνω σύζυγός σου, Μιχα¬
ήλ, εΐπε, χωρίς περιφράσεις, άλ¬
λά ή καρδιά μου....συγχώρησέ με...
ή καρδιά μου είναι πεθαμμένη».
Μεγαλοπρεπής γάμος έλαβε χώ¬
ραν. Όεμπορος παρεχώρ^εν ί-
σόβιον έπίδομα είς την σύζυγον
τού καί έτερον τοιούτον ει? τούς
νονείς της. Καίτοι δέ εγνώριζεν
ότι ή Άλίκη. δέν ηδύνατο ποτε νά
παραδοθή είς αυτόν έξ ολοκλήρου,
έν τοι'τοις ελάτρριτ τό χΛιια, ~'"ίί
τοΰ όποίου έκείνη έπάτει, καί δέν
(έφείδετο χρημάτων προκειμένον νά
Ι τής δίδη τα πολυτελέστρα δώρα.
Ή Άλίκη όμως εβλεπε ίτερίλυπος
τάς πο/.υτελεϊς έσθητάς της καί
περίχωρα των Π αρισίων, δπου έ¬
λαβον καί την νεωτέραν άδελφήν
τή; Άλίκη;, την Πωλέτ, όπως ζή
μαζύ των. Άλλά μετά την έλευσιν
τής Πωλέτ ήρχισεν ή μεγάλη τρα-
γιοδία, ήτις τώρα επέφερε τύχην
χειροτέραν καί άπό τόν θάνατον
εις τούς δύο έραστάς καί ή όποία
έ'στειλε καί την μικράν άδελφήν
τη; είς την φυλακήν διά δύο ετη.
Ή Πωλέτ, μία καλή καί άφ-
ίθσιωΐϊέλη κόρη, Ι'βοηθει τον γαμ-
τόν τού εις τό γκαράζ /.αί νά
δώνη την ·θυραν. ΤΗτο ώχρό;!
καταβεβλημένος δταν εΐσηλθεν
την οικίαν καί χωρίς νά φάγη
γε κατ' ενθεϊαν είς την νΐίν
Περιεστρέφετο άνήσνχος καί ^
ρεκάλει την 'Αλίκην νά μή τον Ι
καταλείψη δ, τι δήποτε /αι άν υ
6ί}.
Ή 'Αίάκη δέν εγνώριζεν
τό σώμα τοΰ Γκαστών Τοοι^ίμ
το [,ιεσα εί; τό αυτοκίνητον
1
II
Η Άλίκη Μεστορϊνο, νεαρά Γαλλίς, ή όποία απεφάσισε νά διέλθη το υπόλοιπον τής ζωής της, έν.άνάγκ!1>
ζομένη υπέρ τής απελευθερώσεως τοϋ συζύγου της.
εΐμαι εύτυχής όσον σέ βλέπω πά¬
λιν!»
Είπε τότε πρό; τόν Μιχαήλ ότι
πρέπει νά την άφήστ, νά επιστρέ¬
ψη είς τόν ενα καί μόνον ανδρα
τόν οποίον ήγαπησεν είς την ζωήν
τη;. Ό εμπορο; σχεδόν έλιποθύ-
μησεν έκ τής ταραχής τού. "Εσω¬
σεν δμω; είς την 'Αλίκην την ε¬
λευθερίαν της καί περίλυπος επέ¬
στρεψεν εί; την πατρίδα τού.
Ή Άλίκη εΐχε τό ίσόβιον εΐσ-
όδημά της, καθώς καί οί γονεϊς
της. 'Εβοήθησε λοιπόν τόν Κάρο-
λον ν' ανοίξη κατάστημα χονδρι-
•/ή; πωλήσεως κοσμημάτων καί ε-
κτισαν μίαν μικράν οικίαν εί; τα
6ρόν της είς τό κατάστημα. Έκεΐ
έργαζομενη εϊλκυσε την προσοχήν
τοΰ Γκαστών Τρονφέμ, ενός δολί-
θν μεσίτου άδαμάντων. 'Η Άλίκη
καί ό Κάρολος εγνώριζεν ότι δ
Τρονφέμ ήτο νυμφευμένος καί ότι
έκαμνε τάς εμπορικάς τού εργα¬
σίας μέ τόν Κάρολον μόνον ώς
πρόφασιν δΐάνά κυνιγγα την* Πω¬
λέτ.
Μίαν νάν.τα ή Άλίκη έπερίμε-
νεν άνησνχος τόν σύζυγον της νά
επιστρέψη είς το σπίτι. Ό Κάρο-
λο- ποτέ α)1οτε δέν ήργησε τόσον
πολν καί ή άνησνχία της έφθασεν
είς τό κατακόρυφον, δταν τόν ή¬
κουσε νά έμβαίνη μέ τό αύτοκίνη-
Καρόλου, είς τό γκαράζ, ο&°
τής οικίας των καί είς μ«τ11^ < παρεκάλει νά τής είπη την αι Λ τής αιφνηδίας αύτη; ^^1 τον, εως δτον άπό τα; ριποιήσει; τη; έκεΤνο; ^ θη. Πρό τή; αΰγή;,, ο Καρ άνεπή'δησεν έκ τή; κλίνη; τ°ι' λιν καί ωρί; νά φάγη τι και χωρις να φ«γ>1
ήλθε δρομαίω; έκ τής
έτρεξε καί πάλιν πρός τα
νητον.
Μετά την ανακάλυψιν; "ΐ
κλήματος τοΰ Μεστορϊνο, ε")
ότι αύτός έχρεώστει εί; τον
ίφέμ 35.000 φράγκα δι' ενα β
'μαντα καί δτι δέν ηδύνατο να ^
• •■-•".■Αί
ΘΑ ΣΥΝΟΔΕΥΣΗ ΤΟΝ
.......................
ΑΠΟ ΤΑΣ ΤΡΑΓΟΔΙΑΣ ΤΗΣ ΖΟ.ΗΣ
η—τιιπιπηπϊι™—^
ΝΕΑΡΑ ΓΑΛΛΙΣ, Η ΑΛΙΚΗ ΜΕΣΤΟΡΙΝΟ- ΓΕΝΝΑΙΑ ΚΑΙ ΑΦΩΣΙΩΜΕΝΗ
ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΟί
ΤΑΦΕΡΘΗ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ· ΚΑΤΑΔΙΚΑΥΘΕΙΣ ΥΠΟ ΓΑΛΛΙΚΟ
τα άνεκτίιιητα κσσμήματά της καί
πολλάκις οί όφθαλμοί ής Ιπληροΰν-
το άπό δάκρυα. Ένίοτε διελογίζετο
μήποος τυχόν ήτο δυνατόν νά είναι
ά"/όμη ζωντανός ό Κάρολος.
'Επί τέλου; μίαν εσπέραν είς εν
καφενειον τόν συνήντησε καί διά
πρώτην φοράν άπό πολλών μηνών
έπαυσε νά είναι ζωντανόν πτώμα.
«Άγαπητέ μόν», εκραξεν ένω
έκεϊνος την εσφιγγεν είς τάς άγ-
κάλας τού ώς καί πρότερον, πόσον
Καταδικασμένη ν' αποθάνη μακράν των φίλων^ καί των συγγενών τού, ό
δυστύχής αύτός κατάδικος, παρηγορεϊται μέ την συντροφιάν ενός βατρά-
χου—ουντροφιάν τίιν οποίαν καί αΰτός ποτέ έφαντάσθη πρλύ διάφορον, σνν-
τροφιάν, ή όποία Ιβως θά τόν εσωζεν άπό τόν ζωντανόν θάνατον είς την
Νήσον τού Διαδόλου.
πάς θά πάω. "Οπου πε¬
θάνη;, θά πεθάνω καί έκεϊ θά τα-
φώ». Αί άθάνατοι αυταί λέξεις, αί
οποίαι διερμηνεΰουν τα α'ισθήματα
των είλικρινών έραστών, ερχονται
είς την μνήμην τοΰ κόσμον, μαν-
Οάνοντος ότι ή ώραία Άλίκη, Μΐ-
στορΐνο απεφάσισε ν' αφήση τό
ΓΙαρίσι, όπως κατοικήση πλησίον
τής Νήσου τοΰ Διάβολον, δπου ό
σΰζυγο; της κατεδικάσθη νά δι¬
έλθη την ζωην τού, ώς φονεύσας
ενα άλλον ά'νδρα «ν βρασμω ψυ-
χής.
Κατά την διάρκειαν τής δίκης,
ί| όποία προυξένηβε μεγίστην αί¬
σθησιν έν Παρισίοις, ή Άλίκη
απεπειράθη ν' αυτοκτονήση, πιοΰ-
σα. δηλητήριον καί επί τέσσαρας η¬
μέρας έπάλαιε μεταξΐ» ζωής καί
θανατον. "Οταν άνέκτησε τάς αί-
σθήσεις της, εκραξεν: «Ό σΰζν-
γός μου δέν είναι δολοφόνος. 'Ε-
φιλονίκησε καί δταν προσεβλήθη
εχασε τό λογικόν τού. Ή δίκη πρέ-
πβι ν' άναθεωρηθτ). "Εως ότου γί¬
νη αύτό, έγώ θά τόν άκολονθησω
καί θά είμαι όσον ήμπορώ πλησιέ¬
στερον ΐς χά.- σκηνάς τής τρίπιε-
ρά; έκείν^ς βασάνου, την οποίαν
δέν ημπορεί νά ύπομείνη άνθρω-
πος χωρίς νά <τυντριβΐ| τελείως ή- Οικόός καί σωματικώς». Καί ετσι, έν ;τλήρει γνώσει των τρομεράν κινδΰνων, οΐτινες έμφω· λεύονν είς τα αγρια δάση τής Γαλ¬ λικής Γονϊνέας, ή νεαρά όσον καί αξιεραστο; σύζυγος τοΰ καταδικα- σθέντος άνδρός Οά ζήση εις τα έ- πικίνδυνα παράλια, άπέναντι τής Νήσου τοΰ Διάβολον. "Ισως καθ* όλον τό υπόλοιπον τοΰ βίου της. Ή ό?.η ϊστοοία ταϋ εΊχοτος τής γενναίας Γαλλίδος πρός τόν νεα¬ ρόν Ίταλόν, όστις όφείλει τώρα ν' αντιμετωπίση ζωντανόν θάνατον, τρομερώτερον καί τοΰ πραγματι¬ κόν, είναι μελοδοαματικωτέρα καί άπό μυθιστόρημα. "Οταν διά πρώτην φοράν τόν σννήντησεν, αγονσα τό 17ον ετος τής ήλικίας της, οί ευκατάστατοι γονεΤς τη; ί';0ΐ/.αν ν< τίμ' ύ.Τ(ηΊδο?υ σονν μέ πλούσιον έμπορον, ένω ό Κάροολς Μεστορϊνο μόίας τότε ήρ¬ χισε τό στάδιον τον, ώς σχεδιαστής κοσμημάτων. Άλλ' ή Άλίκη έδρα- πετενσε μαζύ τού καί ήτο λίαν εΐ>
τυχής.
"Οταν ήλ·θεν ό πόλίμος καί ή
πατρίς τοΰ νεαροΰ Μεστορϊνο έ-
σύρθη είς αυτόν, ό Μεστορϊνο ε¬
στρατολογήθη, ύπηρέτησεν ώς ά-
εροπόρος υπό τόν Ντ' Άνονντσιο
καί δίς έπαραστιμοφορήθη έπ' άν-
δραγαθία."Αίφνης μίαν ημέραν ή
Άλίκη έλαβε την θλιβεράν είδη¬
σιν ότι τό άεροπλάνον τοϋ σύζυ¬
γον της είχε θεαθη καταπΐπτον είς
την γήν όπισθεν των έχθρικών
γραμμών καί ότι εΐχε καταλογι-
σθή μεταξΰ τόόν νεκρών.
Ήτο ώς νά εσβυσεν ό ήλιος διά
παντός καί τίποτε δέν ημπορεί νά
παρηγορήση την λυπημένην ι|η>χήν
της. Άλλά ταυτοχρόνως σχεδόν
εχασαν την περιουσίαν των οί γο-
νεϊς της καί ή εξάρτησίς των έκ
τής πρεσβυτερας Ουγατρός των έ-
πρ'βαλεν εις αύτην νά εξακολουθή¬
ση νά ζή χάριν τής συντηρήσεως
των. ΕΓ'οε λοιπόν εργασίαν ;ας μον-
τέλον γυναικείων φορεμάτων είς
ΓΙαρισινόν μοδιστράδικου, μέ την
έλπί'δα ότι ή έργασία θά την έβοή-
•θει νά λησμονήστ}.
( "Οταν τό κάλλος της εϊλκυσ*
τί]ν προσοχήν τοΰ Μιχαήλ Έσκομ-
πάρ, έ-κατομμνριούχου Νοτιοαμε-
ρικανοΰ έμπορον, όστις την εζή¬
τησεν είς γάμον, ή Άλίκη ενόμισεν
ότι διά τό καλόν των γονέων της
εΐχε χρέος νά δεχθή, άλλ' ή μέγα-
λη θλϊψις, ήτις κατεϊχε την ψυχήν
της καθ1 δν χρόνον ελάμβανε την
σχετικήν απόφασιν, την έκαμε νά
έννοήση ότι ή καρδία της ήτο θαμ-
μένη εις τόν τάφον μέ τόν Κάρο-
λον καί ότι ποτέ δέν θά έλησμόνει.
«Θά γίνω σύζυγός σου, Μιχα¬
ήλ, εΐπε, χωρίς περιφράσεις, άλ¬
λά ή καρδιά μου....συγχώρησέ με...
ή καρδιά μου είναι πεθαμμένη».
Μεγαλοπρεπής γάμος έλαβε χώ¬
ραν. Όεμπορος παρεχώρ^εν ί-
σόβιον έπίδομα είς την σύζυγον
τού καί έτερον τοιούτον ει? τούς
νονείς της. Καίτοι δέ εγνώριζεν
ότι ή Άλίκη. δέν ηδύνατο ποτε νά
παραδοθή είς αυτόν έξ ολοκλήρου,
έν τοι'τοις ελάτρριτ τό χΛιια, ~'"ίί
τοΰ όποίου έκείνη έπάτει, καί δέν
(έφείδετο χρημάτων προκειμένον νά
Ι τής δίδη τα πολυτελέστρα δώρα.
Ή Άλίκη όμως εβλεπε ίτερίλυπος
τάς πο/.υτελεϊς έσθητάς της καί
περίχωρα των Π αρισίων, δπου έ¬
λαβον καί την νεωτέραν άδελφήν
τή; Άλίκη;, την Πωλέτ, όπως ζή
μαζύ των. Άλλά μετά την έλευσιν
τής Πωλέτ ήρχισεν ή μεγάλη τρα-
γιοδία, ήτις τώρα επέφερε τύχην
χειροτέραν καί άπό τόν θάνατον
εις τούς δύο έραστάς καί ή όποία
έ'στειλε καί την μικράν άδελφήν
τη; είς την φυλακήν διά δύο ετη.
Ή Πωλέτ, μία καλή καί άφ-
ίθσιωΐϊέλη κόρη, Ι'βοηθει τον γαμ-
τόν τού εις τό γκαράζ /.αί νά
δώνη την ·θυραν. ΤΗτο ώχρό;!
καταβεβλημένος δταν εΐσηλθεν
την οικίαν καί χωρίς νά φάγη
γε κατ' ενθεϊαν είς την νΐίν
Περιεστρέφετο άνήσνχος καί ^
ρεκάλει την 'Αλίκην νά μή τον Ι
καταλείψη δ, τι δήποτε /αι άν υ
6ί}.
Ή 'Αίάκη δέν εγνώριζεν
τό σώμα τοΰ Γκαστών Τοοι^ίμ
το [,ιεσα εί; τό αυτοκίνητον
1
II
Η Άλίκη Μεστορϊνο, νεαρά Γαλλίς, ή όποία απεφάσισε νά διέλθη το υπόλοιπον τής ζωής της, έν.άνάγκ!1>
ζομένη υπέρ τής απελευθερώσεως τοϋ συζύγου της.
εΐμαι εύτυχής όσον σέ βλέπω πά¬
λιν!»
Είπε τότε πρό; τόν Μιχαήλ ότι
πρέπει νά την άφήστ, νά επιστρέ¬
ψη είς τόν ενα καί μόνον ανδρα
τόν οποίον ήγαπησεν είς την ζωήν
τη;. Ό εμπορο; σχεδόν έλιποθύ-
μησεν έκ τής ταραχής τού. "Εσω¬
σεν δμω; είς την 'Αλίκην την ε¬
λευθερίαν της καί περίλυπος επέ¬
στρεψεν εί; την πατρίδα τού.
Ή Άλίκη εΐχε τό ίσόβιον εΐσ-
όδημά της, καθώς καί οί γονεϊς
της. 'Εβοήθησε λοιπόν τόν Κάρο-
λον ν' ανοίξη κατάστημα χονδρι-
•/ή; πωλήσεως κοσμημάτων καί ε-
κτισαν μίαν μικράν οικίαν εί; τα
6ρόν της είς τό κατάστημα. Έκεΐ
έργαζομενη εϊλκυσε την προσοχήν
τοΰ Γκαστών Τρονφέμ, ενός δολί-
θν μεσίτου άδαμάντων. 'Η Άλίκη
καί ό Κάρολος εγνώριζεν ότι δ
Τρονφέμ ήτο νυμφευμένος καί ότι
έκαμνε τάς εμπορικάς τού εργα¬
σίας μέ τόν Κάρολον μόνον ώς
πρόφασιν δΐάνά κυνιγγα την* Πω¬
λέτ.
Μίαν νάν.τα ή Άλίκη έπερίμε-
νεν άνησνχος τόν σύζυγον της νά
επιστρέψη είς το σπίτι. Ό Κάρο-
λο- ποτέ α)1οτε δέν ήργησε τόσον
πολν καί ή άνησνχία της έφθασεν
είς τό κατακόρυφον, δταν τόν ή¬
κουσε νά έμβαίνη μέ τό αύτοκίνη-
Καρόλου, είς τό γκαράζ, ο&°
τής οικίας των καί είς μ«τ11^ < παρεκάλει νά τής είπη την αι Λ τής αιφνηδίας αύτη; ^^1 τον, εως δτον άπό τα; ριποιήσει; τη; έκεΤνο; ^ θη. Πρό τή; αΰγή;,, ο Καρ άνεπή'δησεν έκ τή; κλίνη; τ°ι' λιν καί ωρί; νά φάγη τι και χωρις να φ«γ>1
ήλθε δρομαίω; έκ τής
έτρεξε καί πάλιν πρός τα
νητον.
Μετά την ανακάλυψιν; "ΐ
κλήματος τοΰ Μεστορϊνο, ε")
ότι αύτός έχρεώστει εί; τον
ίφέμ 35.000 φράγκα δι' ενα β
'μαντα καί δτι δέν ηδύνατο να ^
,,ΤΟΓ. . ΟΟ
ΟΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ ΤΟΥ|ΔΙΑΒΟΛΟΥ !
ΓΓ.·■..·.·.·■·...■·....Ί«».».»««..ι».ι«.......,.-
■..*■.....................
(.Τ.
...·>·.*... ....
[αΛΟΥ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ. ΕΞ ΑΓΝΟΥ ΕΡΩΤΌΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΕΛΘΗ
ΝΑ ΒΛΕΠΗ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ ΝΗΣΟΝ, ΟΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΕ-
<ΡΙΟΥ ΔΙΑ ΦΟΝΟΝ ΔΙΑΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΕΝ ΒΡΑΣΜΩ ΨΥΧΗΣ αύτό τουτο τό ονοιιά τού καί έφρό-, &ρως των καί τόσον θαυαασίως νει δτΐ( δέν υπήρχεν άρκετή τιμω- έπέζησε τοϋ τρομερόν χωρισμόν οία δι' αυτόν, εί: την ν.γήν ΤΤ|- των, ώστε δ μέγας μυθιστοριογρά- Οταν όΤοουφέμ επήγε εις [χηιια δι« νά εισπράξη το όν εί; αυτόν χρήμα, ήτο Ιό:, ί^πειδη ό Μεστορινο Ι άταγοοεΰστ] νά έρωτρο- Π Συνάμα καί δ έδή Πίθ/κ Σμ ήτο ώργισμενος, έπειδή 1/αΚ'ψη ότι δ άδάμας, τόν θαλμους τής Αλικης Μεστορινο. ήσυχον κόρην, ήτις κατήντησε να Ή κ. Δρέύφους ήτο έκείνη, ή- ιωλήστ) δ μεσιτης, τις έ'σωσε την ζωήν καί τάς φρε- "αθα'ρος, ώς τοϋ είχεν εί- εί/ε ιηαν κηλίδα αέσα ιέν ήςι-? τα 35.000 φράγ- ι-ΐοΐα εί/εν υποσχεθή νά ταδαμάστου θάρρους της άπέναντι τής παντελοΰς άδιαφορίας όλοκλή- γίνη ή μεγαλειτέρα ήρωΐς τοϋ νό- σμου: ' «Ό οίνθρωπος, όστις εγραψε τάς επιστολάς αύτάς δέν ημπορεί: ποτέ νά είναι έγ<<ληματία;. Πάρε- ρου τοΰ κόσμου πρός τάς προσπα- τε τα; ενα βράδυ, διαβάσατέ τας θείας αύτη; δπως τόν έλευθερώση. κατ' επανάληψιν, όταν κάθησθε εις αυτόν. ιαί)ορς εφιλονί/ησαν καί ήσαν Ο Τρονφέιι ΰβρι- |Μεστοοΐνο, οταν έκεΐνος ( ..... ότι τοοσετάθησε νά πε-ί εκείνον. Ό αγων της εφαίνετο επί "-■—.....-...ϊ... -'«-:-------- μάλλον καί μάλλογ απελπις, έφόσον παρήρχοντο αί έβδομάδες ,ν.α.ί οί μήνες. ' Τόσον ώραΐος ήτο ο αμοιβαΐος : εί ατπυΐιατι/όν άδάμαντα ΙΙι6ρις ηύξησε περισ¬ σήν οο^ ΐ)ν τού εύεξάπτου όστις αι τάσας την μικράν Ι ραβιδον ήτις χρησιμεΰει Ιν τώ 5α/τυλιδίων, έκτύ- |αττ»| τον ιιεσίτην, όστις Τις το ιατίικΐα καθ' ήν ά- ρτπιιμ τεσσαρες έκ «των τοΓ Μεστοοϊνο είσήρ- τοιδή εις τό γραφείον. Ι οί ϋτΐί/ /1]/ οί, συιιπεριλαμ- ΐς 'αι της Πωλετ, πάντο- ■ρεφο το τυν Τρουφέιι και Ττθα<<ιιεοι λύπην διά τόν |ιεο τ<ον τόν έβοήθησαν το λε-'ρόν σώμα έντός δυνηθτί να τό ΰ- δαοο: "Ολοι οί έργά- ίιΐσιη )τι δέν θά προδώ- :το Μεστορινο, άλλά δέν ' το οο όν των. Ή Πο>
ο ί-λθη δύο έ'τη είς
'Φ "ώ ή 'Μίκη συν-
όν σινυ'ονγτης ι«ίς τάς
ΤΤ1' ισοβιου βασάνου επί
τοΰ ιαβόλον, των έ-
<■>) βράχων, έκ των
οί άδρες έπέστρεψαν
'τί| ειρήνην τοΰ πνεύ-
ι«ι ^αλόν ότι ή ελπίς
1 »εο.ν δίκην είναι τό-
"'οτι ό κόσμος δέν έ-
«ν α/οιιη τόν πολυετή καί
«Υ^α τής αλλης έκείνης,
[γεναιά- γυναικός, της κ!
ι0Τίι); Τ8"01! όπί<ΐω ενα τής τρομερω- τών φυλακών τοϋ 0 Κάρολος Μεστο- Όταν δ Ζολά άτέ&ανε, ή ζυγός τού άνέ7.αβε τόν άγώνα μα- ζΐ' μέ την κ. Δρέύφους καί είς τάς ηνωμένας προσπαθείας των δύο εύγενών αυτών γυναικών δφείλεται Χ«;,": Αρέυφους επεβιβά- «τί'οτνοί Σίτ Να- νοάρ έ. ίϊζ Καγέ Το κάθισμα επι τής Νήσου το Διαβόλου, δπου εί ςτάς πρώτας ημέρας τής άποιιονωσεώς τού είχε την άδειαν να καβεται ό περίφηωος Ίουδαίος λοχα- γός τοϋ Γαλλικο στρατοΰ, Δρευφοΰς, μέ τα βλεμματα έστραιιμένα πρός τό μέρος τής Γαλλίας. Ό Κάρολος Μεστορίνο, όστις έφόνευσε τόν ένοχλοΰντα την γυναιχαδελφην τού, καί πρόκειται τώ(?α νά σταλή είς την Νήσον τού Διαδολου, οπω; οιεΑ. , καί πρόκειται τώρα νά σταλή είς την Νήσον τοϋ Διαδολου, οπω; διεΑ. .„ τό υπόλοιπον τής ξωής τού, έκτός άν ό έρως τής συζυγου τού ό»νη#ΐΓ νά νικήστ) τόν νόμον, ώς συνέβη καί άλλοτε, και οτανα.ίτο^ επεστοεψεν εκ τοΰ τάφου ναχ την "Τ>™ν ί,ττ^δοι-υιιεντιν ιιε
υπό τοΰ πλοίου τού, έμεινεν άπο- δόν πιθανότης ότι θά έπανίδονν
/'λεισμένος επί τρείς μήνας επί τοϋ ποτέ τό £δαφος τής Γαλλίας, διό-
Αγίου Λαυρεντίου, ιιιάς έκ των | τι, δταν σνμπληρώσονν την ποινήν
άποικιών των καταδίκων. Ό ΐδιος ι των, όςρείλουν νά διανύσουν οίΛλο
διέτρεξε τόν κίνδυνον νά φυλακι- τόσον σχεδόν χρονικόν διάστηαα
ώς «προληπτικήν κράτησιν», μεθ'
ο είναι έλεύθεροι νά άπέλθουν, αν
εχουν χρήματα δπως πληρώσουν
τόν ναϋλόν των. Άλλ' έπειδή δέν
τοίς έπιτρέπεται νά εχουν χρήμα¬
τα, έφ' όσον κρατοννται έκεϊ, καί
έπειδή δέν υπάρχει εκεΐ έργασία,
©τεροννται χρημάτων καί παρ' ό¬
λην την ελευθερίαν των δέν υΊαρ-
χει σχεδίτν ελπίς νά φΰγουν».
Είς την 'Αλίκην Μεστορϊνο βε¬
βαίως δέν θά επιτραπή νά κατοι-
νήση επί τής νήσου των καταδί-
/ων, άλ).ά τό μέρος είς τό οποίον
ϋ καί εκλείσθη εί; εν ύπόγειον
επί όκτώ ημέρας προτσϋ νά δυνηθή
νά πείση τοΰς φυλακάς ότι δέν έ-
βοι'τ&ει τού; καταδίκου; πρός δρα-
πέτευσιν, άλ?.' άπλώ; είχε μΐίντ)
ίξω άπό τό πλοΐόν τού.
Ό Μπούθ διηγήθη ότι εί; Βέλ-
γο; κατάδικο;, ονόματι Πώλ Λα-
μόντ, έστάλη εις την Νήσον τοϋ
Διάβολον πρό 46 έτών καί ότι, ένω
ή ποινή τού ήτο μόνον διά 40 ε-
τη, αύτός δέν δύναται νά επιστρέ¬
ψη, εί; την χώραν τού, αν /αί παρ-
ήλθον 6 ετη άπό τή; συμπληρώσε-
ύπανδρευμενην μέ άλλον.
τί» γεγονός ότι ό Δρέύφους έφέρθη
οπίσω είς την γήν των £ώντων,
άφοΰ δ ύπουργός Βάλλ έκ^ νέον
παρέμπεμψε την υπόθεσιν εις τδ
ΓαλΛ/όν Τφετεΐον.
ως τής ποινής τού, έπειδή εστερεΐ- -θά μένη είναι τόσον φοβερόν, ώσ-
το χρηιιάτων διά τόν Λ'αΰλον τής' τε οί ξένοι διέρχονται εκείθεν μεθ'
επιστροφής τού! όλης τή; δυνατή; ταχύτητος, κρα-
Περιι,ρσφων περΐοΐιτΐρω τα μαο τοΰντες εις τάς χείρας των μεγά-
τύρια τής τρομεράς χώρας, είς λας επιγραφάς μέ τάς λέξεις «εί-
τήν όιοίαν ή 'Αλίκη Μεστορινο θε-1 μεθα φίλοι σας», δπως προφυλα-
?.ει ά/.ο/ ουθι'ιση τόν άνδρα, τόν δ- ^θοΰν άπό τάς ενδεχομένης έπιθέ-
ποίον άγαπα, ό Μπούθ λέγει: σεις έκ μέρους δραπετευόντων κα-
«Ό Βράχος, ώς κοινώ- άποκα- ταδίκων, οί δποΐοι κατόπιν πολυ-
λεΐται ή Νήσος τοΰ Διάβολον, εΤ- ε™ν βασάνων εχουν καταληφθή
ναι εΐδο; σνγκεντρωτικαύ στα·θ- 'υΤ10 παραφροσννης και ζουν είς
μοϋ. "Ολοι οί κατάοικοι μένουν έ-1 τα ^άσι1 ώ? «Υ9ια ^η?ια- «οιμα
>.εϊ τελείοος άπομονωμένοι' επί ώρι- να επιπεσουν επί τού πρώτου άν-
σμίνον χρονικόν διάστημα,νατάτδ θρωπον, όν ιγθελον αντικρύση.
Καί αύτη έ'τι ή σωιιατική καλ-
άλΑά'δέν είναι καί ζωντανοί. Ι δρα. ψιττακοΐ σκονζουν υπεράνω Ρ°«;, τί1? Ί*&,, Ερως όστις εγκα-
'Π Γ' Τ? -Αλΐί,σων-Μπούθΐτδν /.εφα?ών σας. Όλόκλη,ρον ταλε^ι τα παντα οίκον, οίκογέ-
°' ;Α η,ν«νλ 2) ΪΓΪοπίοί' στοατιωτινόν σΰνταγμα δύναται νειαν φ,λους καί δλας τάς γλυ-
νεαρο; ^1™Κ*Λ™*£* ν^κουφβη ε!; απόστασιν εκατόν ,"«ας άπολαύσε,ς των ζώντων-διά
ψ Ι εί ό ό άί
ν^κουφβη ε!; απόστασιν ε
Ι έ
()
" *Λ"*°(·')που, τον οποίον ή μοιρα κατεδίκασε νά
ην τού είς την Νήσον τοΰ Διαβόλου.
επέστρεψε έσχ; ;
μένας Πολιτεία; μετά διηγήσεων
πεοί τή; Νήσου τοϋ Διάβολον, αί
οποίαι είναι άπίστεντοι εις την ^ _
φρικαλεότητά των. Ό νεαρός ναν- σις των δια τουδασονς είναι
τι/ός, άτοΰ'εγκατελείφθη τυχαιως Ι δόν βδυνατος και δεν υπαρχει
κων ερχονται νά τό ξεφορτώσουν.
Είναι οί πλέον άπηλπισμένοι ά'ν-
θρωποι τής γής, διότι ή δραπε'τευ-
σίς των διά τοϋ δάσονς είναι σχε-
ΒΑΚΚΕ, ΡΑ. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πό τοΰ άντιπροσώπου μας Γεωργ,
Μπογδάνου, 72 Ε. ΜβΓΐίβΙ 81
ΟΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ ΤΟΥ|ΔΙΑΒΟΛΟΥ !
ΓΓ.·■..·.·.·■·...■·....Ί«».».»««..ι».ι«.......,.-
■..*■.....................
(.Τ.
...·>·.*... ....
[αΛΟΥ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ. ΕΞ ΑΓΝΟΥ ΕΡΩΤΌΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΕΛΘΗ
ΝΑ ΒΛΕΠΗ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ ΝΗΣΟΝ, ΟΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΕ-
<ΡΙΟΥ ΔΙΑ ΦΟΝΟΝ ΔΙΑΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΕΝ ΒΡΑΣΜΩ ΨΥΧΗΣ αύτό τουτο τό ονοιιά τού καί έφρό-, &ρως των καί τόσον θαυαασίως νει δτΐ( δέν υπήρχεν άρκετή τιμω- έπέζησε τοϋ τρομερόν χωρισμόν οία δι' αυτόν, εί: την ν.γήν ΤΤ|- των, ώστε δ μέγας μυθιστοριογρά- Οταν όΤοουφέμ επήγε εις [χηιια δι« νά εισπράξη το όν εί; αυτόν χρήμα, ήτο Ιό:, ί^πειδη ό Μεστορινο Ι άταγοοεΰστ] νά έρωτρο- Π Συνάμα καί δ έδή Πίθ/κ Σμ ήτο ώργισμενος, έπειδή 1/αΚ'ψη ότι δ άδάμας, τόν θαλμους τής Αλικης Μεστορινο. ήσυχον κόρην, ήτις κατήντησε να Ή κ. Δρέύφους ήτο έκείνη, ή- ιωλήστ) δ μεσιτης, τις έ'σωσε την ζωήν καί τάς φρε- "αθα'ρος, ώς τοϋ είχεν εί- εί/ε ιηαν κηλίδα αέσα ιέν ήςι-? τα 35.000 φράγ- ι-ΐοΐα εί/εν υποσχεθή νά ταδαμάστου θάρρους της άπέναντι τής παντελοΰς άδιαφορίας όλοκλή- γίνη ή μεγαλειτέρα ήρωΐς τοϋ νό- σμου: ' «Ό οίνθρωπος, όστις εγραψε τάς επιστολάς αύτάς δέν ημπορεί: ποτέ νά είναι έγ<<ληματία;. Πάρε- ρου τοΰ κόσμου πρός τάς προσπα- τε τα; ενα βράδυ, διαβάσατέ τας θείας αύτη; δπως τόν έλευθερώση. κατ' επανάληψιν, όταν κάθησθε εις αυτόν. ιαί)ορς εφιλονί/ησαν καί ήσαν Ο Τρονφέιι ΰβρι- |Μεστοοΐνο, οταν έκεΐνος ( ..... ότι τοοσετάθησε νά πε-ί εκείνον. Ό αγων της εφαίνετο επί "-■—.....-...ϊ... -'«-:-------- μάλλον καί μάλλογ απελπις, έφόσον παρήρχοντο αί έβδομάδες ,ν.α.ί οί μήνες. ' Τόσον ώραΐος ήτο ο αμοιβαΐος : εί ατπυΐιατι/όν άδάμαντα ΙΙι6ρις ηύξησε περισ¬ σήν οο^ ΐ)ν τού εύεξάπτου όστις αι τάσας την μικράν Ι ραβιδον ήτις χρησιμεΰει Ιν τώ 5α/τυλιδίων, έκτύ- |αττ»| τον ιιεσίτην, όστις Τις το ιατίικΐα καθ' ήν ά- ρτπιιμ τεσσαρες έκ «των τοΓ Μεστοοϊνο είσήρ- τοιδή εις τό γραφείον. Ι οί ϋτΐί/ /1]/ οί, συιιπεριλαμ- ΐς 'αι της Πωλετ, πάντο- ■ρεφο το τυν Τρουφέιι και Ττθα<<ιιεοι λύπην διά τόν |ιεο τ<ον τόν έβοήθησαν το λε-'ρόν σώμα έντός δυνηθτί να τό ΰ- δαοο: "Ολοι οί έργά- ίιΐσιη )τι δέν θά προδώ- :το Μεστορινο, άλλά δέν ' το οο όν των. Ή Πο>
ο ί-λθη δύο έ'τη είς
'Φ "ώ ή 'Μίκη συν-
όν σινυ'ονγτης ι«ίς τάς
ΤΤ1' ισοβιου βασάνου επί
τοΰ ιαβόλον, των έ-
<■>) βράχων, έκ των
οί άδρες έπέστρεψαν
'τί| ειρήνην τοΰ πνεύ-
ι«ι ^αλόν ότι ή ελπίς
1 »εο.ν δίκην είναι τό-
"'οτι ό κόσμος δέν έ-
«ν α/οιιη τόν πολυετή καί
«Υ^α τής αλλης έκείνης,
[γεναιά- γυναικός, της κ!
ι0Τίι); Τ8"01! όπί<ΐω ενα τής τρομερω- τών φυλακών τοϋ 0 Κάρολος Μεστο- Όταν δ Ζολά άτέ&ανε, ή ζυγός τού άνέ7.αβε τόν άγώνα μα- ζΐ' μέ την κ. Δρέύφους καί είς τάς ηνωμένας προσπαθείας των δύο εύγενών αυτών γυναικών δφείλεται Χ«;,": Αρέυφους επεβιβά- «τί'οτνοί Σίτ Να- νοάρ έ. ίϊζ Καγέ Το κάθισμα επι τής Νήσου το Διαβόλου, δπου εί ςτάς πρώτας ημέρας τής άποιιονωσεώς τού είχε την άδειαν να καβεται ό περίφηωος Ίουδαίος λοχα- γός τοϋ Γαλλικο στρατοΰ, Δρευφοΰς, μέ τα βλεμματα έστραιιμένα πρός τό μέρος τής Γαλλίας. Ό Κάρολος Μεστορίνο, όστις έφόνευσε τόν ένοχλοΰντα την γυναιχαδελφην τού, καί πρόκειται τώ(?α νά σταλή είς την Νήσον τού Διαδολου, οπω; οιεΑ. , καί πρόκειται τώρα νά σταλή είς την Νήσον τοϋ Διαδολου, οπω; διεΑ. .„ τό υπόλοιπον τής ξωής τού, έκτός άν ό έρως τής συζυγου τού ό»νη#ΐΓ νά νικήστ) τόν νόμον, ώς συνέβη καί άλλοτε, και οτανα.ίτο^ επεστοεψεν εκ τοΰ τάφου ναχ την "Τ>™ν ί,ττ^δοι-υιιεντιν ιιε
υπό τοΰ πλοίου τού, έμεινεν άπο- δόν πιθανότης ότι θά έπανίδονν
/'λεισμένος επί τρείς μήνας επί τοϋ ποτέ τό £δαφος τής Γαλλίας, διό-
Αγίου Λαυρεντίου, ιιιάς έκ των | τι, δταν σνμπληρώσονν την ποινήν
άποικιών των καταδίκων. Ό ΐδιος ι των, όςρείλουν νά διανύσουν οίΛλο
διέτρεξε τόν κίνδυνον νά φυλακι- τόσον σχεδόν χρονικόν διάστηαα
ώς «προληπτικήν κράτησιν», μεθ'
ο είναι έλεύθεροι νά άπέλθουν, αν
εχουν χρήματα δπως πληρώσουν
τόν ναϋλόν των. Άλλ' έπειδή δέν
τοίς έπιτρέπεται νά εχουν χρήμα¬
τα, έφ' όσον κρατοννται έκεϊ, καί
έπειδή δέν υπάρχει εκεΐ έργασία,
©τεροννται χρημάτων καί παρ' ό¬
λην την ελευθερίαν των δέν υΊαρ-
χει σχεδίτν ελπίς νά φΰγουν».
Είς την 'Αλίκην Μεστορϊνο βε¬
βαίως δέν θά επιτραπή νά κατοι-
νήση επί τής νήσου των καταδί-
/ων, άλ).ά τό μέρος είς τό οποίον
ϋ καί εκλείσθη εί; εν ύπόγειον
επί όκτώ ημέρας προτσϋ νά δυνηθή
νά πείση τοΰς φυλακάς ότι δέν έ-
βοι'τ&ει τού; καταδίκου; πρός δρα-
πέτευσιν, άλ?.' άπλώ; είχε μΐίντ)
ίξω άπό τό πλοΐόν τού.
Ό Μπούθ διηγήθη ότι εί; Βέλ-
γο; κατάδικο;, ονόματι Πώλ Λα-
μόντ, έστάλη εις την Νήσον τοϋ
Διάβολον πρό 46 έτών καί ότι, ένω
ή ποινή τού ήτο μόνον διά 40 ε-
τη, αύτός δέν δύναται νά επιστρέ¬
ψη, εί; την χώραν τού, αν /αί παρ-
ήλθον 6 ετη άπό τή; συμπληρώσε-
ύπανδρευμενην μέ άλλον.
τί» γεγονός ότι ό Δρέύφους έφέρθη
οπίσω είς την γήν των £ώντων,
άφοΰ δ ύπουργός Βάλλ έκ^ νέον
παρέμπεμψε την υπόθεσιν εις τδ
ΓαλΛ/όν Τφετεΐον.
ως τής ποινής τού, έπειδή εστερεΐ- -θά μένη είναι τόσον φοβερόν, ώσ-
το χρηιιάτων διά τόν Λ'αΰλον τής' τε οί ξένοι διέρχονται εκείθεν μεθ'
επιστροφής τού! όλης τή; δυνατή; ταχύτητος, κρα-
Περιι,ρσφων περΐοΐιτΐρω τα μαο τοΰντες εις τάς χείρας των μεγά-
τύρια τής τρομεράς χώρας, είς λας επιγραφάς μέ τάς λέξεις «εί-
τήν όιοίαν ή 'Αλίκη Μεστορινο θε-1 μεθα φίλοι σας», δπως προφυλα-
?.ει ά/.ο/ ουθι'ιση τόν άνδρα, τόν δ- ^θοΰν άπό τάς ενδεχομένης έπιθέ-
ποίον άγαπα, ό Μπούθ λέγει: σεις έκ μέρους δραπετευόντων κα-
«Ό Βράχος, ώς κοινώ- άποκα- ταδίκων, οί δποΐοι κατόπιν πολυ-
λεΐται ή Νήσος τοΰ Διάβολον, εΤ- ε™ν βασάνων εχουν καταληφθή
ναι εΐδο; σνγκεντρωτικαύ στα·θ- 'υΤ10 παραφροσννης και ζουν είς
μοϋ. "Ολοι οί κατάοικοι μένουν έ-1 τα ^άσι1 ώ? «Υ9ια ^η?ια- «οιμα
>.εϊ τελείοος άπομονωμένοι' επί ώρι- να επιπεσουν επί τού πρώτου άν-
σμίνον χρονικόν διάστημα,νατάτδ θρωπον, όν ιγθελον αντικρύση.
Καί αύτη έ'τι ή σωιιατική καλ-
άλΑά'δέν είναι καί ζωντανοί. Ι δρα. ψιττακοΐ σκονζουν υπεράνω Ρ°«;, τί1? Ί*&,, Ερως όστις εγκα-
'Π Γ' Τ? -Αλΐί,σων-Μπούθΐτδν /.εφα?ών σας. Όλόκλη,ρον ταλε^ι τα παντα οίκον, οίκογέ-
°' ;Α η,ν«νλ 2) ΪΓΪοπίοί' στοατιωτινόν σΰνταγμα δύναται νειαν φ,λους καί δλας τάς γλυ-
νεαρο; ^1™Κ*Λ™*£* ν^κουφβη ε!; απόστασιν εκατόν ,"«ας άπολαύσε,ς των ζώντων-διά
ψ Ι εί ό ό άί
ν^κουφβη ε!; απόστασιν ε
Ι έ
()
" *Λ"*°(·')που, τον οποίον ή μοιρα κατεδίκασε νά
ην τού είς την Νήσον τοΰ Διαβόλου.
επέστρεψε έσχ; ;
μένας Πολιτεία; μετά διηγήσεων
πεοί τή; Νήσου τοϋ Διάβολον, αί
οποίαι είναι άπίστεντοι εις την ^ _
φρικαλεότητά των. Ό νεαρός ναν- σις των δια τουδασονς είναι
τι/ός, άτοΰ'εγκατελείφθη τυχαιως Ι δόν βδυνατος και δεν υπαρχει
κων ερχονται νά τό ξεφορτώσουν.
Είναι οί πλέον άπηλπισμένοι ά'ν-
θρωποι τής γής, διότι ή δραπε'τευ-
σίς των διά τοϋ δάσονς είναι σχε-
ΒΑΚΚΕ, ΡΑ. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πό τοΰ άντιπροσώπου μας Γεωργ,
Μπογδάνου, 72 Ε. ΜβΓΐίβΙ 81
/ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
_ρ
*Αν καί λέει χώς χάθεται στήν όδο
9Λ1 έ'χεί σύζυγο γνωστο μεσ' στον
[ό δλ
Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΛΝΝΑΣ | ΕΥΒΥΜΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
ό κίέν' τ μάννα σου, δέν 'κ
οί φίλο'. σου δέν κ,ϊένεις;
Φϋϊάει οτγέρας δέν γροι-λώ
[κόσμον δλονα,
ομως χά" ατον Παρνασσό χάντα τ)ά
[τη β
γνωστο μεσ στον ν Τ, , , ' , ·—"_
[κόσμον δλονα, —*■«"«' —Τ·Ρ*« «εν γροικω,
_____ι _'._. λ? οδόν είναι και δεν δλεχω.
[τη βΡΤίί,
τον λογιον Έρμή καί μέ τον
[Άόλλ
[
* * *
ρμή μ
[Άχόλλωνα.
*
γιά το σχήτί της, όπως λάχη
[κι' όπως τυ!
[κι όπως τυχτ]!
Τρών, βλε'χεις, την άρα της τα
[χεζά κι' οί στίχοι.
Τί κ:' αν δλες ο! δοΛειές μνή-
[σκουνε <ττά ράφι; Ή Καρία.,.γράφειί • * * Τ' άχλυτα ττο σερδαν! στέκουν στι- [δαγμένα, άιτ' το χέρί δμως πθτέ δέν τής χέφτ' [ή χέννα. ΤΙ χοϊαία χράγματα τέντζερες καί [σκάφη! Ή Κι>ρία...γράφει!
δροχ' είναι καί δέν δλέχω,
είνα'. κι' άντάρα σνγνεφο
καί δέν καλογνωρΐζω.
—θεϊ μου, καί χόίψε την δροχή,
σκόρχ'.σε την άντάρα,
νά ίίοϋνε τα ματάκια τού,
νά άχούσϋυνε τ' αύτιά τού.
ν' ανοίξη τ' άχε'.λάκι τού
τη: «άννας τού νά κρίνη!
Η ΠΟΙΗΣΙΣ
Αί γυναίκες λέγουν: Άν κάποτε
χαντρε^Οώ Όά χ·άρω ενα εξυχνον άν-
δ«.
—Οί εξι/πνο'. ανδρες λέγουν: Δέν
Λώ έ!
Τ Ο ΜΤΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΓΪΑΑΟΪ
* * »
Ή Λιλίκα ξεφωνί, κλαίει κι' ό
[ Π ιπίνος
χι' ό μχαμχα'ς μαλλώνοντας, ξε-
[φωνά κι' έκείνος:
*—Βουδαθήτε τό λοπτόν, κάντε χιά
[ά
"Ενας ζαμπάλ
ϊ άά
γλάρος
χοϊ» άνάν.αρϊα χετά,
υτο άπειρο φ^έρνει βόλτα
χά! τούς βυθους χ
Στήν άχρη όγρής μιάς χέτρας
διχλώνει τα φτερά
χι' ϋψώνοντας—μ,ονοχόδι—
τό σώμα, χαρτερά.
θαλασσοψάχτη, άίέ
ά
χοτέ!
—Οί φι·λακ«ς ε-ίνα'. κλεισμέ«?
μερά καί νύ^τα, καί δμως τής δρί-
ϊς χάντοτε γεμάτες. Οί έκκλη-
σίες είνα; Λνοιχτές μέρ» καί νΰγτα,
λ»ι όυ.ως τής δρίστιε'.ς χάντοτε ά-
ίε-.ες.
* * *
Μΐταςί» 8ι>ο άίελφών:
—Ή γι/ναΐχά υ.ου εχε; την κα-
/.ή στηβίΐχ νά ξαγρνχνοττι δλη την
νίχτα.
—Κ α ι τί κάμνει:
— Πεοΐμένεί έμενα γιά νά μέ.
Γαραλάδτ;
Μί« ήλικιωμενη χΛ>ρία μχαίνϊ!
είς ενα μυροχωλεί&ν χλι ρωτάει τόν
1άλλλ
λ'.ά;
.....«■ ■- · ·
—Τί εχετε νία τα ;*—ρβ μαλ-
σέδας, κυρία μ,ςο!
[ίφι
ή Μαμά ο"ας...γράφεί!
• * *
Ηονχχή νοικοκυρά «την κορινα ή
[ά
■τού χλύνεί άχουραστη τ' άχλυτα
[χιάτα.
στή φωτία πάε! το χ1.-
Ι κι' ή Κυρία...γράφει!
* * *
{ίε'φωνίζίί ό σύζυγος: «Το φ^γί τί
[χρΐμα!»
καϋμενε
κι' έχασ«
μρτϋ μ-.άς σ·>μφοράς,
μέτ' στοϋ γιαλοΰ τα )
σάν τί, χές μθΰ, τηρας;
Σαργος μην είναι η Σπάρβς,
το χού θωρείς βαθείά,
Ζαργάνα, Σχέρχα ή Φρίσο-α
η τοϋ χελάθϋ ξωθιά;
^>ά?ε, ό βυθός τί ν.ρΰίν.;
Πό Γ χορφυρό;
δί έύ
Ή χΑ>;?.α στόν χΛδαλλϊέρο της:
Ό ατβρζς μου είναι χολί» ζηλιά-
ρης ν.χ γι' αύτό χορεύω με
λίγο άχλοϊνούς...
Ό •/.δλλέ
χρΓμα χορφυρό;
Πο:ά τραγωδία έσύ μόνο;
ξέρε:ς ά-6· ό
, , [τίι Ρ'ΐ1*.···
αί το5 νοϋ της σκάδοντχς τ' άγονο
[ά
γρφ
ΔΕΛΗΣ
ΤΟ
^ς πειναλέον ιδεολόγον
Γανγίζε'.ς μόνον σάν χεινάς
χι' οτγο^ φαΐ όσί
Σο5 ρίξαν ενα χ
Τό γλ!>3ε:ς κ,αί
Σκόκος.
Ποιέςνιές Γ.......
δετες άχ' τα μαλλία;
Κι' άργά μαρτύρια χόσα
είδες χωρίς λαλ;ά;
Πόσους μετράς καί χόσες;
Σ' Ινα τραχΰ ρυθμό,
γλαρίσίθ, χρ^ό^χλί μου
τον έχίκό χνιγμόϋ...
Τρ:χλό γ,ρρρρζ την χαρδιά μου
σά ^ρψος τ£ώει χικρος
κι' ό γέρο γλάρος γέρνει
χρός τον άφρο νεκρός!
ΑΠ. ΜΑΜΜΕΛΗΣ
Καί έμένα ή γ·χ»αίκά μου ζηλεύε:,
γ1.7 αΰτό άκολοο^ώ τό ίδ'.ο σύστημα
■αέ τας. .
* * »
— Π ώς γνώρισες τόν δ>εύτερο σύ¬
ζυγον σο>:
-Κατά τρόπον χολΰ ροχ».αντικόν
—Δηλαδή;, , , , ,
—"Εκοψε μέ τα αύτοκίνητό τού
τόν -ρώτό μου ανίρ.α...
* * *
Ένας βεατρίνος: "Οταν είμαι
ΐτήν σκηνή δέν δλέχω τίχοτε, δέ^
άκουω τίχ&τε. θϊατα! δέν ΰχάρχουν.
Καί ό ?ίλος: Ά! δσο γιά τό
).5.,^λ,τ^ .ϊ.------ ίίιδαιος...
—"Ακουσε τί γράφει: «Κινηματογραφικός άστίιρ έορτάζει τή
επέτειον των νάμων της».
—^Εννοεϊς ότι παντρεύτηκε δέκα .φορές ώς τώρα;
τον:
ό κόιριος στον ύ-
ηρ τον:
—Ξέρε'.ς Γιότ;ντ), ή γυναΐχά μου
πάχυνε τόσο ώυτε δέν μχορώ νά
την άγ-λαλίάσω μέ τό Ινα χέρ: μου.
—Κι' έγώ τό βίθ κύρΐε.
* * *
Ένας χ<*ρχηνλχχας όϊητγ'εΐ κά- χθ'.ον αεθυσμένο <τ' Ινα σχίτι. —Αύτός έ %ίοιος άντ)κει είς την ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ Ο γ <τας; —Όχΐ, τοΰς δικούς μας τοίις φέ- » * * —"ιΕνας ΒοΆευτής πρός τού π^ρακνοαζΑενονς έκλογεί'ς τού ώ έ —Τί φωνάζετε χώς δέν εκαμα τίχοτε γιά την έχαρχία, βφοδ έςώ- ^ευσα χϊνταν-οσίες χ-λ'.ά'ϊες γιά τή * * * —Δέν μοϋ λές. άΎαχγντή μου φί- ΐ). χώς τα κατάφερ*ες νά μή χη- αίντ; ό ανδ,: άς σον τό 'δράδυ στήν — Άχλούστατα. Τή^· τελευταία ιρά χοίι ξαναγύρισε στίς δυό ττό —Γοΐ'έλλ! ΤΗλθα νωρίς σήμερα τό πρωΐ γιά ποικιλία. ΕΧτε τίποτβίτ'; ά- ςρεντικό; —Ναί. Είπεν ότι θά περπατονσες στόν υπνο σου. ;ορα ^ . ^ ..., — ^, ■χίτ:, ρώτηισα, οταν χτύττησε τ^ τόρν7. «Συ είσαι Νίκο;» — Ε, και τι μ αυτο; —-Μά τόν άνίρχ μχα τον λένε Γιώργο! * * · - ε Ό χατέρας, χρος την κόρην τού: ^ —Κύτταξε, κόρη μου, χολυ καλά αυτόν τον κύριον, γιά νά μχ&ρ-ής νά τόν ·άναγνωρί<ϊτ;ς. Πρέ-χει νά χροσέχης. Είναι χολΐι έχικίνδυνος τνθρωτΛς! Ίί κόρη.—Τί, κονηγί τα κορί- Ό -χ-ζοχς.—"Οχ1., άΐλλά όδτ,- γεί αυτοκίνητον!... * * * Ό ταςείδιώτης έχίδιδαζ·άμενος μέ τής 6αλίτ<τες τού σ-' Ινα τας:. —Τα χηρα όλα; δ«ν άφησα τί- ποτε; Τό γκαρσόν ι τού ξενοϊοχείου. — -Τίχοτε. κόρ!ε... ορτε χΌυραχο,υ- «ρ; Ήτανε μ;ά φορά Ινα; διάσημος νελωτοχοιές, χοϊ» εχαιρνε 100 σκοί- ?α τάν μήνα, γ:ά νά γλεντάγ) τάν Βασίληά" ενός κράτους. Ό-δασιληΛς γελοΰσε, κα; ό πτωχάς λαος ε-Αλακ γιά τα ύχέρογκα Ίςοδα χού έδάρ'αι- ναν τα δημοσιο ταμείο. Έν α ώραίο 6αως χρωΐ ό γελω- ΐχοιος χαίρνε: τα χαχούτσια τί τη χί;·.. —Τί θά χή αΰτά; Μέ διώχνεις είχε στό Βαοι.ληια. Κ«ί σά φύγω άχ ώ χαλάτί, χθ'.ός θά κάντ; νά γελά ή κϊφαλη τοϋ χράτους; Κι' ό ·6ασιληας άχηντηχΓε: — Π·ρός το χαρον μοΰ 'άρκοΰν ο. άρχηγοί τής άντίχολιτεύσεως. Δέν δλεχεις μέ τόσο σειβασμο καί μέ τί τέχνη υ.&ΰ ψέλνίυν τάν ιάν&δαλλό- (.·«'«); Γιά την ώρα, λοιχόν, δένμ^ϋ χρεΐάζεσαΐ· έχω αύτους ·χόϊ» μοΰ κά¬ μουν νά γε)ώ... Η ΠΟΙΗΣΙΣ Α Π_Β_Κ_Ρ_Η Λ ΑΙΠ' ΤΟ ΚΑ_. ΜΙΑΣ ΚΟΛΟΜΙΠίίΛ Αί^τίρχ: Μοΰ συστήσανε ν.«οιί| [νεαρο χιε:?»τί χοϋ όλο μαζί τού χόρεψ» έχϊ:ντ| —"Οχοιος θέλει δάφνας χρέχει νά έχη άντοχήν σώματος καί ψυχής. Ή άθανασία είναι άνθος χοΰ φυτρώ- νεί ττά άγν.άβια. ίΐρωνεία είναι άνθος τού .. Διά νά έννοηιθή χρειάζε- ται άλλο Ινα χνεΰι;χα. Διά τουτο ό εΰφυής άντίμετωχίζιει την εΐρονεί- αν δ:ά τού χνεύματος. Ό άγροίκος την θίωρεί —ροτδολήν καί ί>6ρίζε:.
— Κάχοιο κερδος εχει καί τ>
ζωή άφοΰ έρνόματτε στόν κόσμο γυ-
μνοί καί ι^γωμ5··· νΓυμένοι.
—Ό Τολστόί- έλεγεν: 'Οταν έ-
ξετά^ω τόν άντ:κ^·υνό μου μέ χρο-
σοχή τόσο χε^ίσσότερο χείτ)οααιχώς
δύσκολον είναι %αί στήν χειο δυνατή
Τρίτη: Κρι/φά οτξ
[φιλί—το χρ
καί τού ιπερρότοΐ) σκλάδωΐ7 -^*
[καί την κ*;-1*·
Τετάρτη: Χόρεψα μέ κάχοιον Γ
[λεν.ίνθ
ήχ'.α σαμχάνια, μέθυσα και γλί
[λΐ
γίά έναν
ί στήν ιτειο δυνα
φρ: ν' άίντιληφθη την ήθιχή δυσ
α>βία χοί» έτΜτεμιςε'. ή άνθρωχίνη
/ή
—Ό *3εος χοτέ δέν άνο^ίγνύε
ται είς τάς ίδιωτικάς μι*ς ύχοθέ
τεις. συνεχώς δίχα'.Όϋταί! νά αξιοί
/.'^:ι, ">'· αγα-ησε μια φορά
ΤΟ ΤΡΑΓΟ,ΐΓ
"Ηίελα νάν 'ά-
τ.:' ό γάρος νά κοίμοΰνταν
νά γύ,ίίζΐ νάν έέλεχα
ός 6έ νά μέ λΐτποϋνταν.
Πε'μχτη: Άντίο, Πιερρότο μο»
[βαρέθτ,χ«, ν' άφίνω!
τού Άρλεκίνου μ' ελυσε τί οΙ>
[γβρδ ?'!■
Παρασκβυτ}: Γνωρίστηκα μ '-'«'■
[ξανθόν Ίχ-ό^·,
χοΰ μοΚωκε καί ραντεδοΰ στ: τρι
[το τό τα-,'/ό.
Σάδδατο: Ξεχαστήκανε Ίτ.~-ο~'·
[καί πιερρότο! Ι
Μεφ·.στοφελτ} γλυ/.ί > Ι
[ήδον./ί. Ι
Καί Κυρίακή: Άλλοίμονο! Οι??
[χώς βά τα μχλέίω
μ' έναν μαρκήσιο χόρεψα κ«'
[χαιδί χλωμο^,
κι' έναν χαληάτσο. Άχ' τού: ϊ*
[χ<3ίόν νά'χρωτοδιαλέςο: •αρρώ δμως ^δτι τής τζάζ-μ'^' [τον νέγρο χροτψ"· ΠΑΝΝΗΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΓ' Γ τρΙΓΒεσ Τρείς χδελφές, τριχλτ] τρείς άδελφές τριχλο - Κάχοία χαρδίά χού «τας βάφτϊσε ροδκίς ΚΓ είχε την χρώτ»)· άνοιχτο τριαντάφυλλο μ' έκατο φύλλ», γάάθ ύλλ ξώ μ φ γθε φύλλο ξενυχτώ μ' άχόκρυφη άνατριχίλα. —τό ϊδιο ή δεότ,ερη χλωνί μχουμχοΰκΐ άκόμα ίιιτλωμεν» δλοι έχείνο λαγταροΰν κι' ιέγώ ν' ανοίξη χεριμένω. Κι'^ ή χε'.ό μικρη—τί νά γεν» μ' οσα ή καρδιά μοο εχει τΜϊ· ή χειό μικρή—χονώ! χονώ!— ή τλ'Λ μΐκρή ήταν τ' άγχάθ:· .1 ΓΡΓΠΑΡΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
_ρ
*Αν καί λέει χώς χάθεται στήν όδο
9Λ1 έ'χεί σύζυγο γνωστο μεσ' στον
[ό δλ
Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΛΝΝΑΣ | ΕΥΒΥΜΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
ό κίέν' τ μάννα σου, δέν 'κ
οί φίλο'. σου δέν κ,ϊένεις;
Φϋϊάει οτγέρας δέν γροι-λώ
[κόσμον δλονα,
ομως χά" ατον Παρνασσό χάντα τ)ά
[τη β
γνωστο μεσ στον ν Τ, , , ' , ·—"_
[κόσμον δλονα, —*■«"«' —Τ·Ρ*« «εν γροικω,
_____ι _'._. λ? οδόν είναι και δεν δλεχω.
[τη βΡΤίί,
τον λογιον Έρμή καί μέ τον
[Άόλλ
[
* * *
ρμή μ
[Άχόλλωνα.
*
γιά το σχήτί της, όπως λάχη
[κι' όπως τυ!
[κι όπως τυχτ]!
Τρών, βλε'χεις, την άρα της τα
[χεζά κι' οί στίχοι.
Τί κ:' αν δλες ο! δοΛειές μνή-
[σκουνε <ττά ράφι; Ή Καρία.,.γράφειί • * * Τ' άχλυτα ττο σερδαν! στέκουν στι- [δαγμένα, άιτ' το χέρί δμως πθτέ δέν τής χέφτ' [ή χέννα. ΤΙ χοϊαία χράγματα τέντζερες καί [σκάφη! Ή Κι>ρία...γράφει!
δροχ' είναι καί δέν δλέχω,
είνα'. κι' άντάρα σνγνεφο
καί δέν καλογνωρΐζω.
—θεϊ μου, καί χόίψε την δροχή,
σκόρχ'.σε την άντάρα,
νά ίίοϋνε τα ματάκια τού,
νά άχούσϋυνε τ' αύτιά τού.
ν' ανοίξη τ' άχε'.λάκι τού
τη: «άννας τού νά κρίνη!
Η ΠΟΙΗΣΙΣ
Αί γυναίκες λέγουν: Άν κάποτε
χαντρε^Οώ Όά χ·άρω ενα εξυχνον άν-
δ«.
—Οί εξι/πνο'. ανδρες λέγουν: Δέν
Λώ έ!
Τ Ο ΜΤΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΓΪΑΑΟΪ
* * »
Ή Λιλίκα ξεφωνί, κλαίει κι' ό
[ Π ιπίνος
χι' ό μχαμχα'ς μαλλώνοντας, ξε-
[φωνά κι' έκείνος:
*—Βουδαθήτε τό λοπτόν, κάντε χιά
[ά
"Ενας ζαμπάλ
ϊ άά
γλάρος
χοϊ» άνάν.αρϊα χετά,
υτο άπειρο φ^έρνει βόλτα
χά! τούς βυθους χ
Στήν άχρη όγρής μιάς χέτρας
διχλώνει τα φτερά
χι' ϋψώνοντας—μ,ονοχόδι—
τό σώμα, χαρτερά.
θαλασσοψάχτη, άίέ
ά
χοτέ!
—Οί φι·λακ«ς ε-ίνα'. κλεισμέ«?
μερά καί νύ^τα, καί δμως τής δρί-
ϊς χάντοτε γεμάτες. Οί έκκλη-
σίες είνα; Λνοιχτές μέρ» καί νΰγτα,
λ»ι όυ.ως τής δρίστιε'.ς χάντοτε ά-
ίε-.ες.
* * *
Μΐταςί» 8ι>ο άίελφών:
—Ή γι/ναΐχά υ.ου εχε; την κα-
/.ή στηβίΐχ νά ξαγρνχνοττι δλη την
νίχτα.
—Κ α ι τί κάμνει:
— Πεοΐμένεί έμενα γιά νά μέ.
Γαραλάδτ;
Μί« ήλικιωμενη χΛ>ρία μχαίνϊ!
είς ενα μυροχωλεί&ν χλι ρωτάει τόν
1άλλλ
λ'.ά;
.....«■ ■- · ·
—Τί εχετε νία τα ;*—ρβ μαλ-
σέδας, κυρία μ,ςο!
[ίφι
ή Μαμά ο"ας...γράφεί!
• * *
Ηονχχή νοικοκυρά «την κορινα ή
[ά
■τού χλύνεί άχουραστη τ' άχλυτα
[χιάτα.
στή φωτία πάε! το χ1.-
Ι κι' ή Κυρία...γράφει!
* * *
{ίε'φωνίζίί ό σύζυγος: «Το φ^γί τί
[χρΐμα!»
καϋμενε
κι' έχασ«
μρτϋ μ-.άς σ·>μφοράς,
μέτ' στοϋ γιαλοΰ τα )
σάν τί, χές μθΰ, τηρας;
Σαργος μην είναι η Σπάρβς,
το χού θωρείς βαθείά,
Ζαργάνα, Σχέρχα ή Φρίσο-α
η τοϋ χελάθϋ ξωθιά;
^>ά?ε, ό βυθός τί ν.ρΰίν.;
Πό Γ χορφυρό;
δί έύ
Ή χΑ>;?.α στόν χΛδαλλϊέρο της:
Ό ατβρζς μου είναι χολί» ζηλιά-
ρης ν.χ γι' αύτό χορεύω με
λίγο άχλοϊνούς...
Ό •/.δλλέ
χρΓμα χορφυρό;
Πο:ά τραγωδία έσύ μόνο;
ξέρε:ς ά-6· ό
, , [τίι Ρ'ΐ1*.···
αί το5 νοϋ της σκάδοντχς τ' άγονο
[ά
γρφ
ΔΕΛΗΣ
ΤΟ
^ς πειναλέον ιδεολόγον
Γανγίζε'.ς μόνον σάν χεινάς
χι' οτγο^ φαΐ όσί
Σο5 ρίξαν ενα χ
Τό γλ!>3ε:ς κ,αί
Σκόκος.
Ποιέςνιές Γ.......
δετες άχ' τα μαλλία;
Κι' άργά μαρτύρια χόσα
είδες χωρίς λαλ;ά;
Πόσους μετράς καί χόσες;
Σ' Ινα τραχΰ ρυθμό,
γλαρίσίθ, χρ^ό^χλί μου
τον έχίκό χνιγμόϋ...
Τρ:χλό γ,ρρρρζ την χαρδιά μου
σά ^ρψος τ£ώει χικρος
κι' ό γέρο γλάρος γέρνει
χρός τον άφρο νεκρός!
ΑΠ. ΜΑΜΜΕΛΗΣ
Καί έμένα ή γ·χ»αίκά μου ζηλεύε:,
γ1.7 αΰτό άκολοο^ώ τό ίδ'.ο σύστημα
■αέ τας. .
* * »
— Π ώς γνώρισες τόν δ>εύτερο σύ¬
ζυγον σο>:
-Κατά τρόπον χολΰ ροχ».αντικόν
—Δηλαδή;, , , , ,
—"Εκοψε μέ τα αύτοκίνητό τού
τόν -ρώτό μου ανίρ.α...
* * *
Ένας βεατρίνος: "Οταν είμαι
ΐτήν σκηνή δέν δλέχω τίχοτε, δέ^
άκουω τίχ&τε. θϊατα! δέν ΰχάρχουν.
Καί ό ?ίλος: Ά! δσο γιά τό
).5.,^λ,τ^ .ϊ.------ ίίιδαιος...
—"Ακουσε τί γράφει: «Κινηματογραφικός άστίιρ έορτάζει τή
επέτειον των νάμων της».
—^Εννοεϊς ότι παντρεύτηκε δέκα .φορές ώς τώρα;
τον:
ό κόιριος στον ύ-
ηρ τον:
—Ξέρε'.ς Γιότ;ντ), ή γυναΐχά μου
πάχυνε τόσο ώυτε δέν μχορώ νά
την άγ-λαλίάσω μέ τό Ινα χέρ: μου.
—Κι' έγώ τό βίθ κύρΐε.
* * *
Ένας χ<*ρχηνλχχας όϊητγ'εΐ κά- χθ'.ον αεθυσμένο <τ' Ινα σχίτι. —Αύτός έ %ίοιος άντ)κει είς την ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ Ο γ <τας; —Όχΐ, τοΰς δικούς μας τοίις φέ- » * * —"ιΕνας ΒοΆευτής πρός τού π^ρακνοαζΑενονς έκλογεί'ς τού ώ έ —Τί φωνάζετε χώς δέν εκαμα τίχοτε γιά την έχαρχία, βφοδ έςώ- ^ευσα χϊνταν-οσίες χ-λ'.ά'ϊες γιά τή * * * —Δέν μοϋ λές. άΎαχγντή μου φί- ΐ). χώς τα κατάφερ*ες νά μή χη- αίντ; ό ανδ,: άς σον τό 'δράδυ στήν — Άχλούστατα. Τή^· τελευταία ιρά χοίι ξαναγύρισε στίς δυό ττό —Γοΐ'έλλ! ΤΗλθα νωρίς σήμερα τό πρωΐ γιά ποικιλία. ΕΧτε τίποτβίτ'; ά- ςρεντικό; —Ναί. Είπεν ότι θά περπατονσες στόν υπνο σου. ;ορα ^ . ^ ..., — ^, ■χίτ:, ρώτηισα, οταν χτύττησε τ^ τόρν7. «Συ είσαι Νίκο;» — Ε, και τι μ αυτο; —-Μά τόν άνίρχ μχα τον λένε Γιώργο! * * · - ε Ό χατέρας, χρος την κόρην τού: ^ —Κύτταξε, κόρη μου, χολυ καλά αυτόν τον κύριον, γιά νά μχ&ρ-ής νά τόν ·άναγνωρί<ϊτ;ς. Πρέ-χει νά χροσέχης. Είναι χολΐι έχικίνδυνος τνθρωτΛς! Ίί κόρη.—Τί, κονηγί τα κορί- Ό -χ-ζοχς.—"Οχ1., άΐλλά όδτ,- γεί αυτοκίνητον!... * * * Ό ταςείδιώτης έχίδιδαζ·άμενος μέ τής 6αλίτ<τες τού σ-' Ινα τας:. —Τα χηρα όλα; δ«ν άφησα τί- ποτε; Τό γκαρσόν ι τού ξενοϊοχείου. — -Τίχοτε. κόρ!ε... ορτε χΌυραχο,υ- «ρ; Ήτανε μ;ά φορά Ινα; διάσημος νελωτοχοιές, χοϊ» εχαιρνε 100 σκοί- ?α τάν μήνα, γ:ά νά γλεντάγ) τάν Βασίληά" ενός κράτους. Ό-δασιληΛς γελοΰσε, κα; ό πτωχάς λαος ε-Αλακ γιά τα ύχέρογκα Ίςοδα χού έδάρ'αι- ναν τα δημοσιο ταμείο. Έν α ώραίο 6αως χρωΐ ό γελω- ΐχοιος χαίρνε: τα χαχούτσια τί τη χί;·.. —Τί θά χή αΰτά; Μέ διώχνεις είχε στό Βαοι.ληια. Κ«ί σά φύγω άχ ώ χαλάτί, χθ'.ός θά κάντ; νά γελά ή κϊφαλη τοϋ χράτους; Κι' ό ·6ασιληας άχηντηχΓε: — Π·ρός το χαρον μοΰ 'άρκοΰν ο. άρχηγοί τής άντίχολιτεύσεως. Δέν δλεχεις μέ τόσο σειβασμο καί μέ τί τέχνη υ.&ΰ ψέλνίυν τάν ιάν&δαλλό- (.·«'«); Γιά την ώρα, λοιχόν, δένμ^ϋ χρεΐάζεσαΐ· έχω αύτους ·χόϊ» μοΰ κά¬ μουν νά γε)ώ... Η ΠΟΙΗΣΙΣ Α Π_Β_Κ_Ρ_Η Λ ΑΙΠ' ΤΟ ΚΑ_. ΜΙΑΣ ΚΟΛΟΜΙΠίίΛ Αί^τίρχ: Μοΰ συστήσανε ν.«οιί| [νεαρο χιε:?»τί χοϋ όλο μαζί τού χόρεψ» έχϊ:ντ| —"Οχοιος θέλει δάφνας χρέχει νά έχη άντοχήν σώματος καί ψυχής. Ή άθανασία είναι άνθος χοΰ φυτρώ- νεί ττά άγν.άβια. ίΐρωνεία είναι άνθος τού .. Διά νά έννοηιθή χρειάζε- ται άλλο Ινα χνεΰι;χα. Διά τουτο ό εΰφυής άντίμετωχίζιει την εΐρονεί- αν δ:ά τού χνεύματος. Ό άγροίκος την θίωρεί —ροτδολήν καί ί>6ρίζε:.
— Κάχοιο κερδος εχει καί τ>
ζωή άφοΰ έρνόματτε στόν κόσμο γυ-
μνοί καί ι^γωμ5··· νΓυμένοι.
—Ό Τολστόί- έλεγεν: 'Οταν έ-
ξετά^ω τόν άντ:κ^·υνό μου μέ χρο-
σοχή τόσο χε^ίσσότερο χείτ)οααιχώς
δύσκολον είναι %αί στήν χειο δυνατή
Τρίτη: Κρι/φά οτξ
[φιλί—το χρ
καί τού ιπερρότοΐ) σκλάδωΐ7 -^*
[καί την κ*;-1*·
Τετάρτη: Χόρεψα μέ κάχοιον Γ
[λεν.ίνθ
ήχ'.α σαμχάνια, μέθυσα και γλί
[λΐ
γίά έναν
ί στήν ιτειο δυνα
φρ: ν' άίντιληφθη την ήθιχή δυσ
α>βία χοί» έτΜτεμιςε'. ή άνθρωχίνη
/ή
—Ό *3εος χοτέ δέν άνο^ίγνύε
ται είς τάς ίδιωτικάς μι*ς ύχοθέ
τεις. συνεχώς δίχα'.Όϋταί! νά αξιοί
/.'^:ι, ">'· αγα-ησε μια φορά
ΤΟ ΤΡΑΓΟ,ΐΓ
"Ηίελα νάν 'ά-
τ.:' ό γάρος νά κοίμοΰνταν
νά γύ,ίίζΐ νάν έέλεχα
ός 6έ νά μέ λΐτποϋνταν.
Πε'μχτη: Άντίο, Πιερρότο μο»
[βαρέθτ,χ«, ν' άφίνω!
τού Άρλεκίνου μ' ελυσε τί οΙ>
[γβρδ ?'!■
Παρασκβυτ}: Γνωρίστηκα μ '-'«'■
[ξανθόν Ίχ-ό^·,
χοΰ μοΚωκε καί ραντεδοΰ στ: τρι
[το τό τα-,'/ό.
Σάδδατο: Ξεχαστήκανε Ίτ.~-ο~'·
[καί πιερρότο! Ι
Μεφ·.στοφελτ} γλυ/.ί > Ι
[ήδον./ί. Ι
Καί Κυρίακή: Άλλοίμονο! Οι??
[χώς βά τα μχλέίω
μ' έναν μαρκήσιο χόρεψα κ«'
[χαιδί χλωμο^,
κι' έναν χαληάτσο. Άχ' τού: ϊ*
[χ<3ίόν νά'χρωτοδιαλέςο: •αρρώ δμως ^δτι τής τζάζ-μ'^' [τον νέγρο χροτψ"· ΠΑΝΝΗΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΓ' Γ τρΙΓΒεσ Τρείς χδελφές, τριχλτ] τρείς άδελφές τριχλο - Κάχοία χαρδίά χού «τας βάφτϊσε ροδκίς ΚΓ είχε την χρώτ»)· άνοιχτο τριαντάφυλλο μ' έκατο φύλλ», γάάθ ύλλ ξώ μ φ γθε φύλλο ξενυχτώ μ' άχόκρυφη άνατριχίλα. —τό ϊδιο ή δεότ,ερη χλωνί μχουμχοΰκΐ άκόμα ίιιτλωμεν» δλοι έχείνο λαγταροΰν κι' ιέγώ ν' ανοίξη χεριμένω. Κι'^ ή χε'.ό μικρη—τί νά γεν» μ' οσα ή καρδιά μοο εχει τΜϊ· ή χειό μικρή—χονώ! χονώ!— ή τλ'Λ μΐκρή ήταν τ' άγχάθ:· .1 ΓΡΓΠΑΡΗΣ
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ε
ΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ Μ
Ι
■ ηΐΠΐΙΓ,ΙΙ,Ιί,,ΙΙ,
Γ*···Ι··||Ι
Νέα γνναικϊϊα (τορέματα διά σ.τόρτ,
[ ψ 0 ι
χρωματα κοκκινα, κ
άνσά[ΐπλ, φόρεμα έκ
άπό μεταΐωτά, η βαμδακερά ύ^ά
Προτιμώνται
χρ<.)ματα κοκκινα, κίτρινα, πράσινα, άσπρα καί ιιπλοΰ, σαρτρεζ, κτλ. 'Ες άριστερών πρός τα δε,ια: Γι>ναικεϊο
έκ τριών τεμαχίων, μεταξωτίι ζακέτα ντβμωτή, κοστοΰμι άπό κρέπ με μανδυ/ωτη ^-τλοϋζα,
^ Ι #» *■ *ϊ β ^ · - » -
σπόρτικο φόρεμα άπό χονδρη κρέπ μέ χωριστη σαρπα.
,οΗ,ρ^^Οΐοντοΰτελευ-
-""ι'· ««ο μαλλινη κρέπ.
Γυναικείον έπανωφόρι διά τό ερ¬
χόμενον θέρος. Κατασκευάζεταΐ
άπό )ετ·κήν φανέλλαν, ή μάλλινον
Άριστερά, γυναικείον φόρεμο
τ»?ες. Είς τό -£— α~·ϊ·«» "
οιβμένον
Ή μπέρτα έπίσης άπό σιττόν είναι κεντημένη μι χ«ν-
^^» κιτρίνωπό μετάξινον υφασμα. Τό έπανωφόοι είναι γαονι-
κΓ3ρτιίο γυναικείον αόρεμα μέ έσά(»π«ν εις τον λαιμόν.
Ε
ΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ Μ
Ι
■ ηΐΠΐΙΓ,ΙΙ,Ιί,,ΙΙ,
Γ*···Ι··||Ι
Νέα γνναικϊϊα (τορέματα διά σ.τόρτ,
[ ψ 0 ι
χρωματα κοκκινα, κ
άνσά[ΐπλ, φόρεμα έκ
άπό μεταΐωτά, η βαμδακερά ύ^ά
Προτιμώνται
χρ<.)ματα κοκκινα, κίτρινα, πράσινα, άσπρα καί ιιπλοΰ, σαρτρεζ, κτλ. 'Ες άριστερών πρός τα δε,ια: Γι>ναικεϊο
έκ τριών τεμαχίων, μεταξωτίι ζακέτα ντβμωτή, κοστοΰμι άπό κρέπ με μανδυ/ωτη ^-τλοϋζα,
^ Ι #» *■ *ϊ β ^ · - » -
σπόρτικο φόρεμα άπό χονδρη κρέπ μέ χωριστη σαρπα.
,οΗ,ρ^^Οΐοντοΰτελευ-
-""ι'· ««ο μαλλινη κρέπ.
Γυναικείον έπανωφόρι διά τό ερ¬
χόμενον θέρος. Κατασκευάζεταΐ
άπό )ετ·κήν φανέλλαν, ή μάλλινον
Άριστερά, γυναικείον φόρεμο
τ»?ες. Είς τό -£— α~·ϊ·«» "
οιβμένον
Ή μπέρτα έπίσης άπό σιττόν είναι κεντημένη μι χ«ν-
^^» κιτρίνωπό μετάξινον υφασμα. Τό έπανωφόοι είναι γαονι-
κΓ3ρτιίο γυναικείον αόρεμα μέ έσά(»π«ν εις τον λαιμόν.
ΑΡΚΙΙ. 21, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5108.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ
II
ΕΜ
II
ΧΟΝ.— Άριθμός Μ
ΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΔΕΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΙΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙ
• 'Η ύγεία είναι ό πολυτιμότερος
Φησαυρός τής ζωης.
Οί άσθενεΐς ευρίσκονται είς
ν διάστασιν πρός πάν δ, τι καθιστα
την ζωήν αξίαν λόγου.
Δι' αύτούς δέν ΰπάρχουν γοη-
τευτικαί συγκινήσεις έκ μεγάλων
ίίρνων. Ό έρως δ£ν ?"/?! θέλγη-
ΐρα. Αί πολλαπλαϊ άπολαΰσεις τοϋ
λοιπού κόσιιοι'.δέν εξαιτκοΓν γ.τ' αύ
των καμμίαν επίδρασιν.
. Έκατομμύρΐα δολλαρίων δαπα-
νωνται κατ' έ'τος έν τή χώρα ταύ¬
τη υπό ασθενών, έόπιζητούντων την
απολεσθείσαν υγείαν των.
Γνωστικοί ανθρωποι, έπιίτυμο"ν-
Τε; ν' άνακτήσουν απολεσθείσαν
μγείαν καί ζωτικοτητα, δέν άργσΰν
νά κατανοήσουν ότι ό μόνος τρο¬
φός διά την απόκτησιν τοΰ ποθου-
μένου είναι πιστή καί θετική τή-
ρησις των νόμων τής ζωής.
} 'Η ταχεΐα διάδοσις όδηγιών
περί τής θεραπείας καί τής προ-
λήψεως των νόσων άποφέρει πλού¬
σιον καρπόν διά τής αυξήσεως τής
ύγεία; είς όλην την Σνμπολιτείαν.
"Οσον δμως θλιδερά καί άν εί¬
ναι ή θέσις έκείνων οΐτινες είναι
πραγματικώς άσθενείς, θλιβερωτέ-
ρα είναι ή θέσις έκείνων, οΐτινες
φαντάζονται δτι είναι ασθενει;.
Οί τοιούτοι ά'νθρωποι είναι δ-
χληροί δχι μόνον είς τόν εαυτόν
των, άλλά καί είς δλους έκείνους,
μεθ' ών ερχονται είς επικοινωνίαν.
"Ολη ή συνομιλία των, άπ' άρ-
χής μέχρι τέλους, περιστρέφεται
είς τα συμπτώματα πότε τή; μιδ;
καί πότε τής αλλη; ασθενείας των.
«Δέν αίσθάνοιιαι καλο σή'ΐΓρα
Δέν ξεύρω τί εχω. Μοϋ πονοϋν τα
πόδια. Μοί- πονεϊ τό κεφάλι. "Εχω
πυρετόν». Είναι ολίγα άπό τα ά-
διάκοπα Γταράπονα τή; μεγάλτ^ς
καί άντιδημοτιν.ή; φνλή; των άσθε-
νολογούντων.
Μέ την διανοητικήν των αυτήν
ϋτάσιν οί ανθρωποι ούτοι τίθενται
έν δνσαρμονία πρό; τού; νόμους
τοΰ ορθώς ζήν, οί όποϊοι πρωτί-
στα>; στηρίζονται επί των νόμων
τοΰ ορθώς σκέπτεσθαι. '
Οί τοιούτοι ά'νθρωποι, δέον νά
όμολογηθ^, ευρίσκουν ευχαρίστη¬
σιν εί; την συζήτησιν περί των
πραγματικών ή φανταστικών πό¬
νον των.
ΊΞΙτιζητοΰν συμπάθειαν, -κατ' θυ¬
σίαν δμως προκαλοϋν την άντιπά-
ΐ'ειαν έκείνων μέ τού; όποίους δμι-
λοϋν.
Οί έργοδόται γνωρίζοιτν δτι οί
ύπάλληλοι, των οποίων δλη ή προ-
Γθχή συγκεντροΰται εί; τα σωμα-
τικά των νοσήματα, σπαταλοϋν το¬
σαύτην ενέργειαν επί ματαίω, ώσ-
τε ύπολείπονταιπολύ εις την εκτέ¬
λεσιν τή; εργασίας; των.
' Καί ό λόγος, δι' δν τοιούτοι αν-
θρωποι καθυστεροΰν εις την πρόο¬
δον των, είναι δχι αί σωματικαί
των ελλείψει;, ως τάς φαντάζονται
οί ϊδιοι, άλλ' ή εντύπωσις, την ο¬
ποίαν δημιονργοϋν εί; τού; αλλους
ότι είναι άσθενικοί, ένφ ή άλήθεια
είναι δτι τα νοσήματα των είναι τε¬
λείως φανταστικά.
"Οπισθεν τή; διανοητική; κατα-
στάσεω; των άνθρώπων, οΐτινες
νομίζουν δτι είναι ασθενει;, ευρί¬
σκεται μία άρνητική σωματική
κατάστασις στηριζομένη είς την
παρανόησιν μιά; άπλής, κεφαλαι-
ώδον; αντιλήψεως τής ζωης.
"Εχουν μικρά τίνα πραγαατικά
νοσήματα, τα όποΐα δμως είς την
φαντασίαν των εμεγαλοποιηδησαν
εως ότου κατέστησαν φοβεροί ορά-
κοντες τρόμου, έμφωλεύοντες είς
τάς κλίνας των έν καιρώ νυκτός
καί παρακολουθοΰντες τα βήματά
των έν καιρφ ημέρας.
Τό πρώτον 6ήΐιΐτ πρός την 5ι-
όρθωσιν μιας κακής πνευματικής
καταστάσεως είναι ή προσεκτική
έξέτασι; δλων των εξεων τή; ζω-
ής.
Συχνοτατα αί πνευματικαί αύ¬
ται στενοχωρίαι είναι άποτέλεσιια
κακή: λ<:ιτο»ργία; ?τό; βΓ'βαοι ιιέ- νου η:τατος. Πολί» πλουσία τροφή είναι ή α'ιτία πολλών έψιαλτών , <"1 νυκτός, καί πολλών ουναισ.ι·|ΐΐ"Τ ήττοπαθείας έν καιρφ Έξαγνίσατε τόν σας καί -θά αύξήσητε την γ τητά σας. Έγκαταλείψατε τάς <"'Ι)Τ1, άπολαύσεις καί θά νικήσητι το παισίως μορφάζον φάνταοαα τ φόβου. „ , Άλλ' δ.τοια δήποτε και αν ειν ί; σωματική ή διανοητική οα: ' ταστάσις, τηρεΐτε "1"ιηΡ"'!'· τα,ανωτέρω σοφά ταΰ.λόρδου Λάϋττων.^ _ Άκολουθέΐτε τάς (5λ?.#'' α; τού καί θά.κατανικησΊΐ^ ' πραγματικάς ασθενείας ?<«- ταΊ φαντασιώδεις μαζύ. Επί π>νέον, θά πρ^ }.
τοός γνωστού; σας την εντ
ότι είσθε άνθρωποι προο< καί θά εΰρητε δτι δλόκληρο; 1*Τ λαμβάνει εύτυχεστέραν, / χα(?! ωτέραν καί έ.-τιτνχεστεραν ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΕΝΑ ΑΔΗΦΑΓΟ ΨΑΡΙ Ό «λη«ττης των Βαλχβσών».— Τί γράφει έ'νας Γ&ρ- μανός έραβιτέχνης.— Πώς έτρΑογε τί» άγκίβτρι κ*1 τό δόλωμα.— ΊΓί βρ&θηκε μέβ' «την κοιλια ενός λούτοου.— Μ(ά «ερίεργη διαφορα μεταξυ δ ψαράδων, κλ-η. τα δσα άνα- έρα- Τό -ε;ό άίί)φάγο ψάρί, Ινα ψάρ; νο) μτΐορβόσε νά όνοτχαρτθγ) «ληστής των τ)αλασσών», «ΐναΐ τδ λίγόμ.ενί)ν λύχος ή λ^ΰτσος. Ή άϊηφαγία τοϋ όαρ',οΰ αύτοδ είναι άά ί Λ<ςίζε: νά -ιραθέτθ ^ίρν. <Γχετ;κώς Ινας σιτέχνιτ,ς ψτιΐάς. (Ήέρ'^ςί!, οταν ημ·.0!>ν ή §
*/-ή, έψάρεαα έ-ί ώριΐς, ενα -ρωί.
αέ το κχλάμι, χωρίς ν ά μπτ>ρ^σω
νά ζιάτω σχί'ϊόν τίποτε. Γιά νά
έάω τότε την τιΐχη μου, ά
νά ΰάλω στό άγκίστρ'. μ
δόλωαα ενα ζωντανο ψαράκ,!,
ίρχ^Α* τοί) μόνον έν έτχάτη άά
τό έ'χανα. ΛΙέσ' στό ν.αλάθί μο^ ό-
μως δέν ίρι-ωταν. ——ρ<χ Ινα αόνο 0;ά;1 ·/.«: αΰτό μοί» ^αιν&ταν ά τζον το ·ζ 5 ιτό τάλληλο γιά τό γ:ατί είχε μήχος οχεδόν 15 —όντων. Μολαταϋτα έττερασα τό ψάρι στό ίχ........ γκ-.ττρι Σε υ.'.σο ό Φΐ εί μιοϋ μόν) «ι&ούλίαξε. γιά μιά άλλά ά^σως κάλι ζτία^ά·ψ ς την Ιπίθάνειαν %ι' ετσι δέν άνησΐ- ένόμϊΦα, ότι θά τόν κανένα ψάρι. "Οταν ε- άγκίν.ρι μ«>, γιατί^τχχοαν '&έδαΐος,
ότι ό σ'.λχράκος' ζοίί μοΰ ■εί'χεν άρ-
πάξεί το ψ<άρι, 6ά έρχόταν ζάλΓνά ή Π ραγμΛτικως δέ, αόλις ν$ρό το άΚί £ ψαρι ·πκ» είχα ....... ρν. ν ά ττιάτω. Πόσο μεγάλή δαΐος ■ζταν ή ά-ο·Ότίτε·οσίς μο'^, δταν ώ ά ζταν ή άοΌτίτεοσίς μο^, δταν, ση- ν-ώνςντας το κιχλάμ'. μ,ου, εΓ8α τώς 5έ Τ ά ά Ι ί:ιάσει, τοΰ καλα-' 5 ;«ιίων Ινα λοΰ—ο ς των 100 Τήν ίύρ^ όν ως 7«>ΰ τόν είγαζα
άϊ» το <ΤΛ/.(ττρ! ζαρετήρητα, ότι ή κο-λιά :&> ε% χολί» χερϊ'εργο
[>χ ΤΗταν φοδερά φο·Λκω
[. ΤΗταν φοδερά φοΛτκωμεντ)
τετροτγωνη Περίεργος νά έξτ,γτ,
ττ,ν
Τ >
ηταν
γ—,Γ
Το
χοΐ» βιχα γιά δόλωμα, ειχε
!
?οΐ>ρν.α μόν γι' αύτό
Δέν ^
7?;ρ) μς ρ5
άλλά Ιδόλωσα, άμέΐως τδ
οτβν
μρρ τόν λοΰ-
τ'σο δρι-'Λταν έ-Αδϊ. Τό άνεγνώρισα
άπό το σιψ.ά2ι τ:δ «>ρί!^τριοΰ. Καί
6;/ως ό ά^ζάγος^ λοδτσβς, είχε κϊ-
-:ογτ!·5 κζϊ το ίίύτ&ρο 2όλωμα την
ώρα ά/,ιίαη τγο·> ή ούρά τοϋ ψαρ::ϋ
τγο!» είχ; ίάίΐ, στε/.όταν άν-ί^τ; στό
λα:μί τού. -
( Μ-.ά άλλη^φορά ψάρ,ευα πάλι μ.χ-
ζί> μ' έναν φίλο μ.οο ό ιόποΓος συνεί-
·.ζε μόλίς ενν^ίωθε τό τσίϋ.-ημΛ
τοϋ ψαρίοΰ νά τραδάη άμέσως 'τό'
άγκίστρι κα:ί μέ τό ίδιο κίνημα νά
βγάζη το φςίιρι εςω ιμο τό νερό. Έ-'
γώ πάλι γι» νά το τραδτ-ςω πείίμε-
να νά κατοτΐη πρώτα τό ψάρι %2-
λ* τό δ ό λ ω μ α μ έ τ ό ·ά γ-
κ ί σ-γ ρ ι Κά—<:α στιγμή, λοι- Λόν, Ιννοΐωσα Ινα ίυνατδ τίνα-/μα ττο άγκ'στρί μο^ καί -ΑθΛώς κα- τάλαιΕ'α, ότι τό ψάρι τραβώντας την τρίχ-.ά ί!εϋτ>ϋνόταν ττρός τό μ,έρος
τοϋ οιλοο μλ), τόν «αρϊ-Αχλεο-α νά
«ήν χΛΰνη·0ή γιά νά μην τρθζΐάςγ;.
Έτο:υ35;όνο^ν, λοιττό·/, νά τ'ρ*δτ>ξω
καί νά 3*.»εδάϊω το ψάρι μου έπ^ω
οταν α/Λ'ΜΐΛ Ινα δινχ-η «-λάφ!»
Τό ψάρι ?;/)ϋ ε:χε -ΛΟψει την τριχιά.
Συγχρόνως ό φίλος αα> εδαλε μιά
φωνή γ.ζ ίάζοντας δλη τα> ^ήν ίύ-
ναμ'. άνίιβατεν^ έτάνω έναν «λώρ'δ
λοϋτσο^-οΰ Οά εζύγιζε ·π··ρ!στότε'ρο
άκο τ8ΓΤ3'ρ«ς οκίδζς.
^ Μέ ο&Η) γ;ά την έ-'.τ-^χία το-ϋ
τάν^ έ-Αύττοοζα —βύ —ρο3—οΛοΰσβ νά
βγάλη τό <Γρΐί'στρ! άπό τό <ττ*α τού ψαριοδ. Αίφνης τόν λέΐβ υ.έ έ'·/-ληξι: —Τί είναι αύτό τγοι» ^.....αξα τότε %ζ έγώ ^ '* έργε'.α καί ·ίίΙ<χ, ότί^ττό ^^"3 ψζρίθϋ ίρισκόταν*αί το δ****** 1 άνκίττοι ααζί» μ-έ την νΑΚ^.τ< 'Λ γϊά. Ό άϊηφάγος λοϋτσος ε'ϊ* »1 ο·ως έ*Γΐ:τα είχεν Ξόλωαα τοΰ φίλον "Βττι 5τ,μίθρ μ α — ουθαίο. Σε !ή τό '- 'Α31! 'Τ ΟντΊ·/-5 ^ <ΐαρ;; ϋ,υτ^ως ιτου « ί , ·, ύ κι' έγω έν.ανονίσαμε φιλικα *. Ί αΐορά μας, εΐίίξχή. αν ^^Ιι 1 στά'δίκαστηρΐα, οί δ'^^'Δ ί] ι;.ας. Γιατί, γιά την ύχό&ϊσ! Ώ ζή ■/.αί :έν ίνα άι-' γ η με «λλβός νά ς μ3 έ-δεδαίωσα _ % ψάρ: ητ« ίικό μο-ν, ένω *Μ·°> Ί
ζ«ν, ότι 'θ'
είχε π'.ά
η τ' ε«6«νον 'θ
τελε'>τ«ος.
^Α^τIΕ^8ΟΝ>
θχικό; Κηρυξ» ηωλε1ω»ιαθ 1
τι πρόσωπον μας 1'«*Μ)ββΐίΊ»
5ιΓ6βΙ.
XV.
Νο. 5108.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ
II
ΕΜ
II
ΧΟΝ.— Άριθμός Μ
ΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΔΕΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΙΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙ
• 'Η ύγεία είναι ό πολυτιμότερος
Φησαυρός τής ζωης.
Οί άσθενεΐς ευρίσκονται είς
ν διάστασιν πρός πάν δ, τι καθιστα
την ζωήν αξίαν λόγου.
Δι' αύτούς δέν ΰπάρχουν γοη-
τευτικαί συγκινήσεις έκ μεγάλων
ίίρνων. Ό έρως δ£ν ?"/?! θέλγη-
ΐρα. Αί πολλαπλαϊ άπολαΰσεις τοϋ
λοιπού κόσιιοι'.δέν εξαιτκοΓν γ.τ' αύ
των καμμίαν επίδρασιν.
. Έκατομμύρΐα δολλαρίων δαπα-
νωνται κατ' έ'τος έν τή χώρα ταύ¬
τη υπό ασθενών, έόπιζητούντων την
απολεσθείσαν υγείαν των.
Γνωστικοί ανθρωποι, έπιίτυμο"ν-
Τε; ν' άνακτήσουν απολεσθείσαν
μγείαν καί ζωτικοτητα, δέν άργσΰν
νά κατανοήσουν ότι ό μόνος τρο¬
φός διά την απόκτησιν τοΰ ποθου-
μένου είναι πιστή καί θετική τή-
ρησις των νόμων τής ζωής.
} 'Η ταχεΐα διάδοσις όδηγιών
περί τής θεραπείας καί τής προ-
λήψεως των νόσων άποφέρει πλού¬
σιον καρπόν διά τής αυξήσεως τής
ύγεία; είς όλην την Σνμπολιτείαν.
"Οσον δμως θλιδερά καί άν εί¬
ναι ή θέσις έκείνων οΐτινες είναι
πραγματικώς άσθενείς, θλιβερωτέ-
ρα είναι ή θέσις έκείνων, οΐτινες
φαντάζονται δτι είναι ασθενει;.
Οί τοιούτοι ά'νθρωποι είναι δ-
χληροί δχι μόνον είς τόν εαυτόν
των, άλλά καί είς δλους έκείνους,
μεθ' ών ερχονται είς επικοινωνίαν.
"Ολη ή συνομιλία των, άπ' άρ-
χής μέχρι τέλους, περιστρέφεται
είς τα συμπτώματα πότε τή; μιδ;
καί πότε τής αλλη; ασθενείας των.
«Δέν αίσθάνοιιαι καλο σή'ΐΓρα
Δέν ξεύρω τί εχω. Μοϋ πονοϋν τα
πόδια. Μοί- πονεϊ τό κεφάλι. "Εχω
πυρετόν». Είναι ολίγα άπό τα ά-
διάκοπα Γταράπονα τή; μεγάλτ^ς
καί άντιδημοτιν.ή; φνλή; των άσθε-
νολογούντων.
Μέ την διανοητικήν των αυτήν
ϋτάσιν οί ανθρωποι ούτοι τίθενται
έν δνσαρμονία πρό; τού; νόμους
τοΰ ορθώς ζήν, οί όποϊοι πρωτί-
στα>; στηρίζονται επί των νόμων
τοΰ ορθώς σκέπτεσθαι. '
Οί τοιούτοι ά'νθρωποι, δέον νά
όμολογηθ^, ευρίσκουν ευχαρίστη¬
σιν εί; την συζήτησιν περί των
πραγματικών ή φανταστικών πό¬
νον των.
ΊΞΙτιζητοΰν συμπάθειαν, -κατ' θυ¬
σίαν δμως προκαλοϋν την άντιπά-
ΐ'ειαν έκείνων μέ τού; όποίους δμι-
λοϋν.
Οί έργοδόται γνωρίζοιτν δτι οί
ύπάλληλοι, των οποίων δλη ή προ-
Γθχή συγκεντροΰται εί; τα σωμα-
τικά των νοσήματα, σπαταλοϋν το¬
σαύτην ενέργειαν επί ματαίω, ώσ-
τε ύπολείπονταιπολύ εις την εκτέ¬
λεσιν τή; εργασίας; των.
' Καί ό λόγος, δι' δν τοιούτοι αν-
θρωποι καθυστεροΰν εις την πρόο¬
δον των, είναι δχι αί σωματικαί
των ελλείψει;, ως τάς φαντάζονται
οί ϊδιοι, άλλ' ή εντύπωσις, την ο¬
ποίαν δημιονργοϋν εί; τού; αλλους
ότι είναι άσθενικοί, ένφ ή άλήθεια
είναι δτι τα νοσήματα των είναι τε¬
λείως φανταστικά.
"Οπισθεν τή; διανοητική; κατα-
στάσεω; των άνθρώπων, οΐτινες
νομίζουν δτι είναι ασθενει;, ευρί¬
σκεται μία άρνητική σωματική
κατάστασις στηριζομένη είς την
παρανόησιν μιά; άπλής, κεφαλαι-
ώδον; αντιλήψεως τής ζωης.
"Εχουν μικρά τίνα πραγαατικά
νοσήματα, τα όποΐα δμως είς την
φαντασίαν των εμεγαλοποιηδησαν
εως ότου κατέστησαν φοβεροί ορά-
κοντες τρόμου, έμφωλεύοντες είς
τάς κλίνας των έν καιρώ νυκτός
καί παρακολουθοΰντες τα βήματά
των έν καιρφ ημέρας.
Τό πρώτον 6ήΐιΐτ πρός την 5ι-
όρθωσιν μιας κακής πνευματικής
καταστάσεως είναι ή προσεκτική
έξέτασι; δλων των εξεων τή; ζω-
ής.
Συχνοτατα αί πνευματικαί αύ¬
ται στενοχωρίαι είναι άποτέλεσιια
κακή: λ<:ιτο»ργία; ?τό; βΓ'βαοι ιιέ- νου η:τατος. Πολί» πλουσία τροφή είναι ή α'ιτία πολλών έψιαλτών , <"1 νυκτός, καί πολλών ουναισ.ι·|ΐΐ"Τ ήττοπαθείας έν καιρφ Έξαγνίσατε τόν σας καί -θά αύξήσητε την γ τητά σας. Έγκαταλείψατε τάς <"'Ι)Τ1, άπολαύσεις καί θά νικήσητι το παισίως μορφάζον φάνταοαα τ φόβου. „ , Άλλ' δ.τοια δήποτε και αν ειν ί; σωματική ή διανοητική οα: ' ταστάσις, τηρεΐτε "1"ιηΡ"'!'· τα,ανωτέρω σοφά ταΰ.λόρδου Λάϋττων.^ _ Άκολουθέΐτε τάς (5λ?.#'' α; τού καί θά.κατανικησΊΐ^ ' πραγματικάς ασθενείας ?<«- ταΊ φαντασιώδεις μαζύ. Επί π>νέον, θά πρ^ }.
τοός γνωστού; σας την εντ
ότι είσθε άνθρωποι προο< καί θά εΰρητε δτι δλόκληρο; 1*Τ λαμβάνει εύτυχεστέραν, / χα(?! ωτέραν καί έ.-τιτνχεστεραν ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΕΝΑ ΑΔΗΦΑΓΟ ΨΑΡΙ Ό «λη«ττης των Βαλχβσών».— Τί γράφει έ'νας Γ&ρ- μανός έραβιτέχνης.— Πώς έτρΑογε τί» άγκίβτρι κ*1 τό δόλωμα.— ΊΓί βρ&θηκε μέβ' «την κοιλια ενός λούτοου.— Μ(ά «ερίεργη διαφορα μεταξυ δ ψαράδων, κλ-η. τα δσα άνα- έρα- Τό -ε;ό άίί)φάγο ψάρί, Ινα ψάρ; νο) μτΐορβόσε νά όνοτχαρτθγ) «ληστής των τ)αλασσών», «ΐναΐ τδ λίγόμ.ενί)ν λύχος ή λ^ΰτσος. Ή άϊηφαγία τοϋ όαρ',οΰ αύτοδ είναι άά ί Λ<ςίζε: νά -ιραθέτθ ^ίρν. <Γχετ;κώς Ινας σιτέχνιτ,ς ψτιΐάς. (Ήέρ'^ςί!, οταν ημ·.0!>ν ή §
*/-ή, έψάρεαα έ-ί ώριΐς, ενα -ρωί.
αέ το κχλάμι, χωρίς ν ά μπτ>ρ^σω
νά ζιάτω σχί'ϊόν τίποτε. Γιά νά
έάω τότε την τιΐχη μου, ά
νά ΰάλω στό άγκίστρ'. μ
δόλωαα ενα ζωντανο ψαράκ,!,
ίρχ^Α* τοί) μόνον έν έτχάτη άά
τό έ'χανα. ΛΙέσ' στό ν.αλάθί μο^ ό-
μως δέν ίρι-ωταν. ——ρ<χ Ινα αόνο 0;ά;1 ·/.«: αΰτό μοί» ^αιν&ταν ά τζον το ·ζ 5 ιτό τάλληλο γιά τό γ:ατί είχε μήχος οχεδόν 15 —όντων. Μολαταϋτα έττερασα τό ψάρι στό ίχ........ γκ-.ττρι Σε υ.'.σο ό Φΐ εί μιοϋ μόν) «ι&ούλίαξε. γιά μιά άλλά ά^σως κάλι ζτία^ά·ψ ς την Ιπίθάνειαν %ι' ετσι δέν άνησΐ- ένόμϊΦα, ότι θά τόν κανένα ψάρι. "Οταν ε- άγκίν.ρι μ«>, γιατί^τχχοαν '&έδαΐος,
ότι ό σ'.λχράκος' ζοίί μοΰ ■εί'χεν άρ-
πάξεί το ψ<άρι, 6ά έρχόταν ζάλΓνά ή Π ραγμΛτικως δέ, αόλις ν$ρό το άΚί £ ψαρι ·πκ» είχα ....... ρν. ν ά ττιάτω. Πόσο μεγάλή δαΐος ■ζταν ή ά-ο·Ότίτε·οσίς μο'^, δταν ώ ά ζταν ή άοΌτίτεοσίς μο^, δταν, ση- ν-ώνςντας το κιχλάμ'. μ,ου, εΓ8α τώς 5έ Τ ά ά Ι ί:ιάσει, τοΰ καλα-' 5 ;«ιίων Ινα λοΰ—ο ς των 100 Τήν ίύρ^ όν ως 7«>ΰ τόν είγαζα
άϊ» το <ΤΛ/.(ττρ! ζαρετήρητα, ότι ή κο-λιά :&> ε% χολί» χερϊ'εργο
[>χ ΤΗταν φοδερά φο·Λκω
[. ΤΗταν φοδερά φοΛτκωμεντ)
τετροτγωνη Περίεργος νά έξτ,γτ,
ττ,ν
Τ >
ηταν
γ—,Γ
Το
χοΐ» βιχα γιά δόλωμα, ειχε
!
?οΐ>ρν.α μόν γι' αύτό
Δέν ^
7?;ρ) μς ρ5
άλλά Ιδόλωσα, άμέΐως τδ
οτβν
μρρ τόν λοΰ-
τ'σο δρι-'Λταν έ-Αδϊ. Τό άνεγνώρισα
άπό το σιψ.ά2ι τ:δ «>ρί!^τριοΰ. Καί
6;/ως ό ά^ζάγος^ λοδτσβς, είχε κϊ-
-:ογτ!·5 κζϊ το ίίύτ&ρο 2όλωμα την
ώρα ά/,ιίαη τγο·> ή ούρά τοϋ ψαρ::ϋ
τγο!» είχ; ίάίΐ, στε/.όταν άν-ί^τ; στό
λα:μί τού. -
( Μ-.ά άλλη^φορά ψάρ,ευα πάλι μ.χ-
ζί> μ' έναν φίλο μ.οο ό ιόποΓος συνεί-
·.ζε μόλίς ενν^ίωθε τό τσίϋ.-ημΛ
τοϋ ψαρίοΰ νά τραδάη άμέσως 'τό'
άγκίστρι κα:ί μέ τό ίδιο κίνημα νά
βγάζη το φςίιρι εςω ιμο τό νερό. Έ-'
γώ πάλι γι» νά το τραδτ-ςω πείίμε-
να νά κατοτΐη πρώτα τό ψάρι %2-
λ* τό δ ό λ ω μ α μ έ τ ό ·ά γ-
κ ί σ-γ ρ ι Κά—<:α στιγμή, λοι- Λόν, Ιννοΐωσα Ινα ίυνατδ τίνα-/μα ττο άγκ'στρί μο^ καί -ΑθΛώς κα- τάλαιΕ'α, ότι τό ψάρι τραβώντας την τρίχ-.ά ί!εϋτ>ϋνόταν ττρός τό μ,έρος
τοϋ οιλοο μλ), τόν «αρϊ-Αχλεο-α νά
«ήν χΛΰνη·0ή γιά νά μην τρθζΐάςγ;.
Έτο:υ35;όνο^ν, λοιττό·/, νά τ'ρ*δτ>ξω
καί νά 3*.»εδάϊω το ψάρι μου έπ^ω
οταν α/Λ'ΜΐΛ Ινα δινχ-η «-λάφ!»
Τό ψάρι ?;/)ϋ ε:χε -ΛΟψει την τριχιά.
Συγχρόνως ό φίλος αα> εδαλε μιά
φωνή γ.ζ ίάζοντας δλη τα> ^ήν ίύ-
ναμ'. άνίιβατεν^ έτάνω έναν «λώρ'δ
λοϋτσο^-οΰ Οά εζύγιζε ·π··ρ!στότε'ρο
άκο τ8ΓΤ3'ρ«ς οκίδζς.
^ Μέ ο&Η) γ;ά την έ-'.τ-^χία το-ϋ
τάν^ έ-Αύττοοζα —βύ —ρο3—οΛοΰσβ νά
βγάλη τό <Γρΐί'στρ! άπό τό <ττ*α τού ψαριοδ. Αίφνης τόν λέΐβ υ.έ έ'·/-ληξι: —Τί είναι αύτό τγοι» ^.....αξα τότε %ζ έγώ ^ '* έργε'.α καί ·ίίΙ<χ, ότί^ττό ^^"3 ψζρίθϋ ίρισκόταν*αί το δ****** 1 άνκίττοι ααζί» μ-έ την νΑΚ^.τ< 'Λ γϊά. Ό άϊηφάγος λοϋτσος ε'ϊ* »1 ο·ως έ*Γΐ:τα είχεν Ξόλωαα τοΰ φίλον "Βττι 5τ,μίθρ μ α — ουθαίο. Σε !ή τό '- 'Α31! 'Τ ΟντΊ·/-5 ^ <ΐαρ;; ϋ,υτ^ως ιτου « ί , ·, ύ κι' έγω έν.ανονίσαμε φιλικα *. Ί αΐορά μας, εΐίίξχή. αν ^^Ιι 1 στά'δίκαστηρΐα, οί δ'^^'Δ ί] ι;.ας. Γιατί, γιά την ύχό&ϊσ! Ώ ζή ■/.αί :έν ίνα άι-' γ η με «λλβός νά ς μ3 έ-δεδαίωσα _ % ψάρ: ητ« ίικό μο-ν, ένω *Μ·°> Ί
ζ«ν, ότι 'θ'
είχε π'.ά
η τ' ε«6«νον 'θ
τελε'>τ«ος.
^Α^τIΕ^8ΟΝ>
θχικό; Κηρυξ» ηωλε1ω»ιαθ 1
τι πρόσωπον μας 1'«*Μ)ββΐίΊ»
5ιΓ6βΙ.
5Ε0Τ10Ν Ι
, ΑΡΚΙί 21, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5108.
ΝΕΥ ΥΟΓΛΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άοιθμός 5108.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Βασιλεύς Γεωργιος, μετά τής Βασιλίσσης Μαρίας τής Αγγλίας, κατά την ήαέραν τοΰ Πάσχα. ΤΗτο
ή ιρώτη φορά καθ* ήν ό Βασιλεύς ενεφανίσθη δημοσία, κατόπιν της σοβαράς ασθενείας τού έκ περιπνευ- Ό Ποόεδρος Χοΰβερ ρίπτων την σφαίραν, μέ την οποίαν ένεκαινίασε
μανίας. Είς την ε'ικόνα (ταίνεται άνταποδίδων τόν χαιρετισμόν τοΰ πλήθους. τούς αγώνας της έφετεινης έποχής τοΰ μπέίζμ.'ύωλ έν Ούασιγκτόίνι.
Είς τό έν μέρος ή κ. Χοϋβερ, είς τό αλλο ό ύπουργός των θίκονομιχων,
κ. "ΑντρΛου Μέλλον.
Ή μεταφορά των λειψάνων τοΰ έν Παρισίοις αποθανόντος Πρεσβείας, Μύρωνος Τ. Χέρριχ. έκ τοϋ έν
Κλήβελαντ 'ΕπισκοπιανοΟ ναοβ της Άγίας Τριάδος είς τό Νεκροταφείον.
Ή Γερουσία της Πολιτείας Λουϊζιάνας, συζητοΰσα την δευτέραν έκ των
19 κατηγοριών, αΐτινες ύπεδλήθησαν χατά τοΰ Κυβερνητου Χούη Π.
Λόγκ. Ό Κυβερνήτης, όστις ήδη Ιχει καθαιρεθχί τοΰ άξιώματός τού, κα-
τηγορείται ώς δωροδοκήσας εν μελος τοΰ Νομοθετικόν Σώματος τής
Πολιτείας τού.
έχ Μεξικανών γεωργών ώπλτσμενος διά παντοειδών γεωργικων έργαλεί,ον καΐ τουφεκίων, έξερχό-
μενος είς καταδίωξιν των έπαναστατων.
Πέντε ώραΐαι ςρλάππερ τοΰ Λός "Αντζελες, τα'ςειδεύοικ5<α ΐι; τας νή- .............. -------- σους Χαγουαίη. ΑΊ ίδιαι λέγουν ότι άποτελοΰν τττν πρώτην θα/.ασσίαν 0 Γ«?λιχόν «Πτ«χ ! ~ «,λ ι» - -„.„« τίτ Νέαν Υόρκην τό λείψανον τού Π οέσβεως Μύ- φλαππεουατν σύνοδον τής ^Αμερικής, ήτις ποόκειται νά έπισνεφθτί τάς ν κ«ταδρομιχόν «Τουο61λλ>, τό οποίον εφ« ρβν εί* ΐΝεαν ΐ«ν« ι ιιακρυνάς νήσους τού ΕΙοηνικοΰ
φ ρ
Τ. Χερρικ.
ής ^μρής, ής
ιιακρυνάς νήσους τού ΕΙοηνικοΰ.
, ΑΡΚΙί 21, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5108.
ΝΕΥ ΥΟΓΛΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άοιθμός 5108.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Βασιλεύς Γεωργιος, μετά τής Βασιλίσσης Μαρίας τής Αγγλίας, κατά την ήαέραν τοΰ Πάσχα. ΤΗτο
ή ιρώτη φορά καθ* ήν ό Βασιλεύς ενεφανίσθη δημοσία, κατόπιν της σοβαράς ασθενείας τού έκ περιπνευ- Ό Ποόεδρος Χοΰβερ ρίπτων την σφαίραν, μέ την οποίαν ένεκαινίασε
μανίας. Είς την ε'ικόνα (ταίνεται άνταποδίδων τόν χαιρετισμόν τοΰ πλήθους. τούς αγώνας της έφετεινης έποχής τοΰ μπέίζμ.'ύωλ έν Ούασιγκτόίνι.
Είς τό έν μέρος ή κ. Χοϋβερ, είς τό αλλο ό ύπουργός των θίκονομιχων,
κ. "ΑντρΛου Μέλλον.
Ή μεταφορά των λειψάνων τοΰ έν Παρισίοις αποθανόντος Πρεσβείας, Μύρωνος Τ. Χέρριχ. έκ τοϋ έν
Κλήβελαντ 'ΕπισκοπιανοΟ ναοβ της Άγίας Τριάδος είς τό Νεκροταφείον.
Ή Γερουσία της Πολιτείας Λουϊζιάνας, συζητοΰσα την δευτέραν έκ των
19 κατηγοριών, αΐτινες ύπεδλήθησαν χατά τοΰ Κυβερνητου Χούη Π.
Λόγκ. Ό Κυβερνήτης, όστις ήδη Ιχει καθαιρεθχί τοΰ άξιώματός τού, κα-
τηγορείται ώς δωροδοκήσας εν μελος τοΰ Νομοθετικόν Σώματος τής
Πολιτείας τού.
έχ Μεξικανών γεωργών ώπλτσμενος διά παντοειδών γεωργικων έργαλεί,ον καΐ τουφεκίων, έξερχό-
μενος είς καταδίωξιν των έπαναστατων.
Πέντε ώραΐαι ςρλάππερ τοΰ Λός "Αντζελες, τα'ςειδεύοικ5<α ΐι; τας νή- .............. -------- σους Χαγουαίη. ΑΊ ίδιαι λέγουν ότι άποτελοΰν τττν πρώτην θα/.ασσίαν 0 Γ«?λιχόν «Πτ«χ ! ~ «,λ ι» - -„.„« τίτ Νέαν Υόρκην τό λείψανον τού Π οέσβεως Μύ- φλαππεουατν σύνοδον τής ^Αμερικής, ήτις ποόκειται νά έπισνεφθτί τάς ν κ«ταδρομιχόν «Τουο61λλ>, τό οποίον εφ« ρβν εί* ΐΝεαν ΐ«ν« ι ιιακρυνάς νήσους τού ΕΙοηνικοΰ
φ ρ
Τ. Χερρικ.
ής ^μρής, ής
ιιακρυνάς νήσους τού ΕΙοηνικοΰ.
«ΕΘΛΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
«Έ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗιΟ"
1913
81ΙΝΒΑΥ, ΑΡΚΙΙ. 21, 1929
V.
*!
ΧΗΛ'λΟΗ
ίΟΙΪ
ι ιν»
*
Α Ν 'ίμο*
μ ο»τ ■■ΡΐΒ·1»Η
1»Α?Ι)Ι11ΟΛΟ 1Ο1Λ<ΟΤ( V* ι—ό ΐ 2.Ρ Ι-βαοΗΒίΐ,, !}λο» ·«·** ·■ •Οί* ' εϊϊΙ "■ εοΗ " εο«* " ··♦* · •ο·»» ·' ·ο«τ* ' οο·ϊ* ·' οο»τ----- ίθΑΐιΛιβχ 3 00·ϊ# * ' * 50/ιΙιτηβχ Οβ'ϊί "■ 50Ι(3 ΪΟΑΐΐΙΙΐβχ Ι 00"«ί ■·' ίΟΑΐιΛν53. ΟΟ'ίί " " Ι ΖΟ1ΖΗ43ΚΗ Ι ΙΗΧΙ^ΙΙ» ΙΟεΙΟ ι«Λ ΣΟΙΣΗαΒΗΗ ΣθΝ3ΗθνΐνΧ3 ΙΟ>.ΙΝΘ3,,
οί α·βαυΐτίΐΙΟ Ρ"1»
"3Γ 8ΙΝνΧνΧ Λ 5ΟΗ13.Ι ""
ΛΠ Χθν 3ΗΧ Μ30ΝΠ ΧΜΟΑ *3Ν ΧβΟΛ
«3Ν
XV
ΊΟΙϋΟ 150<Ι 3ΗΧ XV ίΐβΐ Ι Τΐίυν Η3ΧΐνΠ 6$νΊ3 0Ν03*< 5ν Ο3Μ31Ν1 ιιιι οοϊ* βθ·5» 00»» Α1Η1Ν0Η οο· η οί·»* «οΐ| οο·ι< ΑνθΝΠδ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ ΣΕΛΙΓΚΜΑΝ Αί Δυνάμεις δέχονται την ανάληψιν τού ί«τό τοΰ Έ¬ λέγχου. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21 Απριλίου.—(Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθ-νικοΰ Κήρυκος»). — Ή Ίταλική κυβέρνησις εδωσεν όδηγίας είς τούς έν Αθήναις άντιπροσώπους της τοϋ ΔιευΗΌϋς έλέγχου όπως δεχθή" την υπό τοϋ έλέγχου ανάληψιν τής υπηρεσίας τοΰ Άμερικανικοΰ δανείον Σέλιγκμαν, πράγμα τό οποίον εζήτη¬ σεν ό κ. Βενιζέλος. Πιστεύεται ότι καί αί άλλαι Δυνάμεις θά δώσουν παρομοίας όδηγίας ε'ις τούς άντιπροσώπους των. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ Η ΕΛΛΑΣ ΠΡθΓτθΝ ΒΥΡΩΝΑ Έϊϊί τη 1Ο55η έπετείω τοΰ Θανάτου τού ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21 Απριλίου.—(Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος»).—Ό πρεσβευτής κ. Κακλαμάνος επί τη χθεσινχ} έκατοσϊη πέμπτ|] έπετείφ τοΰ θανάτου τοΰ Λόρδου Βύρωνος απέστειλεν έκ μέρους τοΰ Ελληνικοϋ εθνους στέφανον μέ την επιγραφήν «Αιωνίαν εύγνώμονα μνήμην τοΰ Ελληνικοϋ εθνους»" είς Χοΰκνολ δπου ευρίσκεται ό τάφος τοΰ Βύρωνος. Ό έφημέριος τοΰ έκεϊ ναοΰ αίδ. Μπαρκερ διεβίβασεν είς τόν κ. Κακλαμάνον θερμάς ευχαριστίας καί ευχάς υπέρ τοΰ Έλληνισμοΰ. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΫ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΊΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΙ.ΤΙΙ ΕΙΐΙΙΙίΣΤΟΝ ΑΙ ΒΕΣΕΙΣ Τ5Ν Ε •ε ν» «,« «<----- »Μ·"°Η < ».ιηΐ • 0 »ί 00 5Ι — " ν-ΜΙΗθΚ •ο όϊ «II χά 00 ΟΙ» · · ΑΊΐνα 0,4 Κ91Β1*ί Ρ*ι! :53ΐνΜ Νοιυιυ: • · · λο» 559 Π5 3110 ·ε««— ΪΙ*ί—ΟΙ 18 , ικθυοιια Α,έν Θ* γίνωνται τοΰ λοοποΰ προαγωγαι καθ' υπέρ- ρ βάσιν τοΰ άριθμοΰ των ΑΘΗΝΑΙ, 1 Απριλίου. —· Ό Έπιμελητείας: 00 Όθθ οοΐί 'ΚΟΗνΚΓΙ ΐν3 Ά Ν '*3Ν| «Μ 0»Ι 3ΝΙΗ3Π3η<ί 3Ι550Α 1 Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΠΣΣΑ ίΙΑ_ΓΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ Γράψατε καί ζητήσατε τό βυλ- λάδιον το ικρίγράφον τα μεταμε- σημβρινά κα! έσχερινα; μαθτβΐϋ-α των -ροκαταρκτικών και προκεχω- ρημένων τάςεων, ώς κα! τό δελ- τίον έ-ΐίτκέ-τοο ?:ά τακτικήν — αροΕ- δοτ:ν. Οί μαθηταί τι>γχάνοικτί ίίι-
αιτερας δίϊατκαλίας, ίξ·.2ΐτίρχ έμ-
φ«:ς δίδεται είς γομνάςρματα όρ-
Θής προφοράς, τα δέ δίδακτρα είνε
ηλά καΐ δύνανται νά πληρώσωσι
ά δά
Σοφούλης θά καταθέση ωσαύτως χ
2 σΐινταγματάρχαί
ά 10
γμ
10
τιγμα-
χγ,καί 7 άνθϋζολοχαγοί. . ...-,.„.-._____, « «
Διαχειρίσεως (οίασδτίχοτε είδικό- ΰχαρχίμοϋσ'.κοί 6'' τάξεω:
η
κατά δάσε:ς.
, ύθη πρό 30 έτών. Άχοτί-
θήτε: Εάποαίϊοηβΐ Οβρ&Γτιηβηί,
νβ8ί 8ίάβ Υ. Μ. Ο. Α., 318
., Νβνν ΓογΙσ
Τ Λ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ
ΡΑΔΙΑ
Πωλοΰμεν τάς καλλιτέρας
μάρκος ήλεκτρικών ραδίων
μέ πολύ εύνοϊκούς δρους
τληρο^μής.
ΜΑϋΕδΤΙΟ
ΑΤννΑΤΕΠ ΚΕΝΤ
ΡΒΕ3ΗΜΑΝ
ΚΟίδΤΕΗ
η. ε. α. νιετηοι-Α
00ΜΒΙΝΑΤΙ0Ν5
6ΗΕΕΚ Β εθ.
Π. ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ
Ίδιοκτήτης.
316-8ΤΗ ΑΥΕ. ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ
(πλησίον 40ής Όδοϋ).
Τΐ)?. Ρβηηχγΐναηϊβ 3759.
«•ωματων
νης ώς εξής: / γοί καί 61 :
Άντυτράτηγοι 8, ύποστράτηγοι Ι Έλέγχγου
28. Έκ των 28 αυτών θέϊεων αί 26 4 άντ:τ^ταγ,____,,,„, χυ >*:ν.*-
καταλαμδάνοντα! χαρά συνταγμα-' τάρχαι, 20 λοχαγοι, 30 ΰχολοχα-
ταρχών, προερχομένων έκ των δ- γοί, καί 34 άνθι>χολοχαγοί.
χλων τοΰ στρατοϋ χροαγομένων είς1 Χαρτογράφων: 3 λοχαγοί, 3 ό-
τϊν βαθμόν τοΰ ίιχοστρατήγθϋ κατ' [χολοχαγοί, καί 7 άνθιιχολοναγοί
αναλογίαν τ-οσοστοο κ*7 όχλον.αι ϊε
δΰ& άλλαι άνηκο'ον ή μέν είς το σώ¬
μα τοΰ ίιγεΐονομικοΰ, ή δέ είς τό
σώμα τής έχιμελητείας. Ή μέχ;ι |
τοΰδε θέσις τοΰ ΰχοστρατήγου είς
το σώμα τοΰ έλεγχον Υφίσταται έφ'
όσον χρόνον θά κατέχηται ΰχο τοϋ
| νυν ύχοστρατήγο.). Εφεξής ϊέν θά
Ι χροάγεταΐ έτερος σονταγματάρχης
'εΐς τόν βαθμόν τούτον.
ί Ό άρίθμός των ανωτέρων καί
κατωτέρων αξιωματικών έν εκάστω
δχλω καί σώματι ή εΐίικότητ! όρί-
ζετα-, ώς ακολούθως:
Γενικαί θέσεις των δχλων 13 συν-
ταγματάρχαι, 17 άντισυνταγματάρ-
χαι, 39 ταγματάρχαι.
"Οχλον χεζΐκοΰ 53 συνταγματάρ-
χαι, 53 άντισοντιγματάρχαι, 186
ταγματάρχαι, 620 λοχαγοί, 658 ύ¬
χολοχαγοί καί 675 άνθΰχολοχαγοί.
Όχλον χυροβολίκοΰ 21 συνταγ-
ματάρχαι, 25 άντισυνταγματάρχαι,
69 ταγματάρχ2ί, 182 λοχαγοί, 187
ύχολοχαγοί καί 227 άνθυχολοχαγοί.
"Οχλον τοΰ ίχπίκοϋ: 6 σκνταγμα:-
τάρχαι, 9 άντκτϋνταγματάρχαι, 26
ταγματάρχαί, 75 λοχαγοί, 70 όχο-
λοχαγοί, κίί 75 άνθ^ολοχαγοί.
'Αεροχορίας: 1 σιινταγματάρχης,
3 άντισυνταγματάρχαι, 8 ταγματάρ¬
χαι, 25 λοχαγοί, 50 ύχολοχαγοί, 36
άνθυχολοχαγοί.
Μεταγωγικού: 2 συνταγματάρ-
χιι, 6 άντισ^νταγματάρχαι, 7 ταγ-
ματάρχαι, 20^ λοχαγοί, 25 ύχολοχα¬
γοί καί 27 άντ).)χολοχαγοί.
'Υγειονομικοΰ: 12 Γεν. άρχία-
τροι, 20 άρχίατροι, 40 έχίατροι,
96 ίατροί, 126 ύχίατροι καί 137
άνθοχίατρθ!.
Κτηνιατρΐκοΰ: 1 Γενικος άρχι-
κτηνίατρος, 4 κτηνίατροι, 6 έχιχτη-
νίατροι, 13 κτηνίατροι, 18 ύχοκτη-
νίατροι, καί 17 άνθυχοκτηνίατροι.
Φαρμακεΐίτικοϋ: 1 Γενικάς άρ-
Ή κ. Ροζαλία Κάιιπελ, έξ 'Ελίζα μπεθ τής Νέας Ίερσέης, σύζυγος
τοϋ Χένρν Κάμπελ, όστις κατηίγο ρεϊται άός φονειντας μίαν άλλην
«σύζυγον» τού, την Μίλντρεντ Μά ουρυ, κάτω δεξια. Μετά τόν φό-
νον λέγεται ότι ό Κάμπελ περιέχχ» σε διά π-ετρελαίου και έθεσε τΰο
είς τό πτώμα τής Μάοι»ρυ.
τητος): 1 σϋντα·γματάρχης, 5 άν-
τισυνταγματάρχαι.
Είδικότης ύλικοΰ Λροδολικού:
6 ταγματάρχαι, 14 λοχαγοί, 16 ύ-
χολοχαγοί, χαί 19 άνθϋχολοχαγοί.
Είϊικότης τκε^ης μηχανικόν: 2
ταγματάρχαι, 4 λοχαγοί, 5 ύχολο¬
χαγοί, 6 άνδΰχολοχαγοί. Είίίχότης
ύγειονομικοΰ ύλ'.κοϋ: 3 ταγματάρχαι
8 λοχαγοί, 16 ύχολοχαγοί, 17 άνθυ-
πολοχαγοί, καί είϊικότης 'Εχιμελτ,-
τείας 12 ταγματάρχαι, 23 λοχαγοί,
36 ύχολοχαγοί, καί 49 άντ)οχολοχα-
γοί.
Στρΐτιωτική μουσικη: 1 Γεν. άρ-
χιμο^σικός (ταγμ.) 2 άρχίμ<υσ:·/.οί, ί ύχαρχιμοΰτικοί, α' τάξεως κα! 6 Άρχειοφύλακες: 3 λοχαγοί, 13 >
χολοχαγοί, καί 29 άνθΰχολοχαγοί
" " ίερείς: 2 λοχ2γο:
ρ ρ
4 ύχολοχαγοί, και 5 άθχγ
,Επίτης καθορίζετα: ό ά,::θαό:
των άρχιτεχνϊτών των 5:αφόρο>' Γ'-
Δία τοΰ νομοσχείίθϋ όρίζετα: ~>
ραιτέρω ό τρόχος τής σ^μχλη.ςώτ:-
ως των όργαν.κών θέσεων είς ~'^'
ϊ'.αφόρους βαθμοώς των όχλωΊ
ιιχηρεσιων.
ν η
/ Ί
ιι-----------
Άχαγορεύονται χροαγωγαί /
ύχέρβακΐιν τοΰ άριθμοΰ των όρν
κων 6έσεων.
Έχίσης καθορίζετα! ό^ 2:·Ί>.:
των άνθ^xασxιστών ν.αθ' οπλα ΐ'
σώματα.
ρμάς ρ
χ:φαρμακοχοιός, 2 άρνιφαρμακοζίΐ-
οί, 3 έχιφαρμακοχοιοι, 6 φαρμακο-
χοιοί, 13 ΰχοφαρμακοχοίοί καί 23
ά9ί
φμ
Στρατ'.ωτικής Δικαιθΐύντ,: 6 σ'μ
βοολοι α' τάξεως, 6 β' τάξεως, 8
γ' /.α: 18 3' τάξεως.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι^ΤΑΣΤΗΜΑΐΐΕΑίτΟΡΪΐ^
7 ΝΑΙ.Ι. δΤΚΕΕΤ
Τ6 Πρακτικώχερον
Πασχαλινόν Δώρον
Στους Συγγενείς Σας
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑΕΠΙΤΑΓΗ
'Ί ίΙΜΙΤΕϋ ΟΗΕΟΚ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΑΧΥΤΗΖ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΚΕΕΟΕ
δΤΚΕΕΤ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΙΑ. ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒίΟ6., δϋΙΤΕ 744
33 80. ΟίΑΒΚ 3ΤΒΕΕΤ, ΟΗΙΟΑΟΟ,
«Έ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗιΟ"
1913
81ΙΝΒΑΥ, ΑΡΚΙΙ. 21, 1929
V.
*!
ΧΗΛ'λΟΗ
ίΟΙΪ
ι ιν»
*
Α Ν 'ίμο*
μ ο»τ ■■ΡΐΒ·1»Η
1»Α?Ι)Ι11ΟΛΟ 1Ο1Λ<ΟΤ( V* ι—ό ΐ 2.Ρ Ι-βαοΗΒίΐ,, !}λο» ·«·** ·■ •Οί* ' εϊϊΙ "■ εοΗ " εο«* " ··♦* · •ο·»» ·' ·ο«τ* ' οο·ϊ* ·' οο»τ----- ίθΑΐιΛιβχ 3 00·ϊ# * ' * 50/ιΙιτηβχ Οβ'ϊί "■ 50Ι(3 ΪΟΑΐΐΙΙΐβχ Ι 00"«ί ■·' ίΟΑΐιΛν53. ΟΟ'ίί " " Ι ΖΟ1ΖΗ43ΚΗ Ι ΙΗΧΙ^ΙΙ» ΙΟεΙΟ ι«Λ ΣΟΙΣΗαΒΗΗ ΣθΝ3ΗθνΐνΧ3 ΙΟ>.ΙΝΘ3,,
οί α·βαυΐτίΐΙΟ Ρ"1»
"3Γ 8ΙΝνΧνΧ Λ 5ΟΗ13.Ι ""
ΛΠ Χθν 3ΗΧ Μ30ΝΠ ΧΜΟΑ *3Ν ΧβΟΛ
«3Ν
XV
ΊΟΙϋΟ 150<Ι 3ΗΧ XV ίΐβΐ Ι Τΐίυν Η3ΧΐνΠ 6$νΊ3 0Ν03*< 5ν Ο3Μ31Ν1 ιιιι οοϊ* βθ·5» 00»» Α1Η1Ν0Η οο· η οί·»* «οΐ| οο·ι< ΑνθΝΠδ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ ΣΕΛΙΓΚΜΑΝ Αί Δυνάμεις δέχονται την ανάληψιν τού ί«τό τοΰ Έ¬ λέγχου. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21 Απριλίου.—(Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθ-νικοΰ Κήρυκος»). — Ή Ίταλική κυβέρνησις εδωσεν όδηγίας είς τούς έν Αθήναις άντιπροσώπους της τοϋ ΔιευΗΌϋς έλέγχου όπως δεχθή" την υπό τοϋ έλέγχου ανάληψιν τής υπηρεσίας τοΰ Άμερικανικοΰ δανείον Σέλιγκμαν, πράγμα τό οποίον εζήτη¬ σεν ό κ. Βενιζέλος. Πιστεύεται ότι καί αί άλλαι Δυνάμεις θά δώσουν παρομοίας όδηγίας ε'ις τούς άντιπροσώπους των. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ Η ΕΛΛΑΣ ΠΡθΓτθΝ ΒΥΡΩΝΑ Έϊϊί τη 1Ο55η έπετείω τοΰ Θανάτου τού ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21 Απριλίου.—(Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος»).—Ό πρεσβευτής κ. Κακλαμάνος επί τη χθεσινχ} έκατοσϊη πέμπτ|] έπετείφ τοΰ θανάτου τοΰ Λόρδου Βύρωνος απέστειλεν έκ μέρους τοΰ Ελληνικοϋ εθνους στέφανον μέ την επιγραφήν «Αιωνίαν εύγνώμονα μνήμην τοΰ Ελληνικοϋ εθνους»" είς Χοΰκνολ δπου ευρίσκεται ό τάφος τοΰ Βύρωνος. Ό έφημέριος τοΰ έκεϊ ναοΰ αίδ. Μπαρκερ διεβίβασεν είς τόν κ. Κακλαμάνον θερμάς ευχαριστίας καί ευχάς υπέρ τοΰ Έλληνισμοΰ. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΫ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΊΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΙ.ΤΙΙ ΕΙΐΙΙΙίΣΤΟΝ ΑΙ ΒΕΣΕΙΣ Τ5Ν Ε •ε ν» «,« «<----- »Μ·"°Η < ».ιηΐ • 0 »ί 00 5Ι — " ν-ΜΙΗθΚ •ο όϊ «II χά 00 ΟΙ» · · ΑΊΐνα 0,4 Κ91Β1*ί Ρ*ι! :53ΐνΜ Νοιυιυ: • · · λο» 559 Π5 3110 ·ε««— ΪΙ*ί—ΟΙ 18 , ικθυοιια Α,έν Θ* γίνωνται τοΰ λοοποΰ προαγωγαι καθ' υπέρ- ρ βάσιν τοΰ άριθμοΰ των ΑΘΗΝΑΙ, 1 Απριλίου. —· Ό Έπιμελητείας: 00 Όθθ οοΐί 'ΚΟΗνΚΓΙ ΐν3 Ά Ν '*3Ν| «Μ 0»Ι 3ΝΙΗ3Π3η<ί 3Ι550Α 1 Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΠΣΣΑ ίΙΑ_ΓΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ Γράψατε καί ζητήσατε τό βυλ- λάδιον το ικρίγράφον τα μεταμε- σημβρινά κα! έσχερινα; μαθτβΐϋ-α των -ροκαταρκτικών και προκεχω- ρημένων τάςεων, ώς κα! τό δελ- τίον έ-ΐίτκέ-τοο ?:ά τακτικήν — αροΕ- δοτ:ν. Οί μαθηταί τι>γχάνοικτί ίίι-
αιτερας δίϊατκαλίας, ίξ·.2ΐτίρχ έμ-
φ«:ς δίδεται είς γομνάςρματα όρ-
Θής προφοράς, τα δέ δίδακτρα είνε
ηλά καΐ δύνανται νά πληρώσωσι
ά δά
Σοφούλης θά καταθέση ωσαύτως χ
2 σΐινταγματάρχαί
ά 10
γμ
10
τιγμα-
χγ,καί 7 άνθϋζολοχαγοί. . ...-,.„.-._____, « «
Διαχειρίσεως (οίασδτίχοτε είδικό- ΰχαρχίμοϋσ'.κοί 6'' τάξεω:
η
κατά δάσε:ς.
, ύθη πρό 30 έτών. Άχοτί-
θήτε: Εάποαίϊοηβΐ Οβρ&Γτιηβηί,
νβ8ί 8ίάβ Υ. Μ. Ο. Α., 318
., Νβνν ΓογΙσ
Τ Λ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ
ΡΑΔΙΑ
Πωλοΰμεν τάς καλλιτέρας
μάρκος ήλεκτρικών ραδίων
μέ πολύ εύνοϊκούς δρους
τληρο^μής.
ΜΑϋΕδΤΙΟ
ΑΤννΑΤΕΠ ΚΕΝΤ
ΡΒΕ3ΗΜΑΝ
ΚΟίδΤΕΗ
η. ε. α. νιετηοι-Α
00ΜΒΙΝΑΤΙ0Ν5
6ΗΕΕΚ Β εθ.
Π. ΠΡΟΔΡΟΜΙΔΗΣ
Ίδιοκτήτης.
316-8ΤΗ ΑΥΕ. ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ
(πλησίον 40ής Όδοϋ).
Τΐ)?. Ρβηηχγΐναηϊβ 3759.
«•ωματων
νης ώς εξής: / γοί καί 61 :
Άντυτράτηγοι 8, ύποστράτηγοι Ι Έλέγχγου
28. Έκ των 28 αυτών θέϊεων αί 26 4 άντ:τ^ταγ,____,,,„, χυ >*:ν.*-
καταλαμδάνοντα! χαρά συνταγμα-' τάρχαι, 20 λοχαγοι, 30 ΰχολοχα-
ταρχών, προερχομένων έκ των δ- γοί, καί 34 άνθι>χολοχαγοί.
χλων τοΰ στρατοϋ χροαγομένων είς1 Χαρτογράφων: 3 λοχαγοί, 3 ό-
τϊν βαθμόν τοΰ ίιχοστρατήγθϋ κατ' [χολοχαγοί, καί 7 άνθιιχολοναγοί
αναλογίαν τ-οσοστοο κ*7 όχλον.αι ϊε
δΰ& άλλαι άνηκο'ον ή μέν είς το σώ¬
μα τοΰ ίιγεΐονομικοΰ, ή δέ είς τό
σώμα τής έχιμελητείας. Ή μέχ;ι |
τοΰδε θέσις τοΰ ΰχοστρατήγου είς
το σώμα τοΰ έλεγχον Υφίσταται έφ'
όσον χρόνον θά κατέχηται ΰχο τοϋ
| νυν ύχοστρατήγο.). Εφεξής ϊέν θά
Ι χροάγεταΐ έτερος σονταγματάρχης
'εΐς τόν βαθμόν τούτον.
ί Ό άρίθμός των ανωτέρων καί
κατωτέρων αξιωματικών έν εκάστω
δχλω καί σώματι ή εΐίικότητ! όρί-
ζετα-, ώς ακολούθως:
Γενικαί θέσεις των δχλων 13 συν-
ταγματάρχαι, 17 άντισυνταγματάρ-
χαι, 39 ταγματάρχαι.
"Οχλον χεζΐκοΰ 53 συνταγματάρ-
χαι, 53 άντισοντιγματάρχαι, 186
ταγματάρχαι, 620 λοχαγοί, 658 ύ¬
χολοχαγοί καί 675 άνθΰχολοχαγοί.
Όχλον χυροβολίκοΰ 21 συνταγ-
ματάρχαι, 25 άντισυνταγματάρχαι,
69 ταγματάρχ2ί, 182 λοχαγοί, 187
ύχολοχαγοί καί 227 άνθυχολοχαγοί.
"Οχλον τοΰ ίχπίκοϋ: 6 σκνταγμα:-
τάρχαι, 9 άντκτϋνταγματάρχαι, 26
ταγματάρχαί, 75 λοχαγοί, 70 όχο-
λοχαγοί, κίί 75 άνθ^ολοχαγοί.
'Αεροχορίας: 1 σιινταγματάρχης,
3 άντισυνταγματάρχαι, 8 ταγματάρ¬
χαι, 25 λοχαγοί, 50 ύχολοχαγοί, 36
άνθυχολοχαγοί.
Μεταγωγικού: 2 συνταγματάρ-
χιι, 6 άντισ^νταγματάρχαι, 7 ταγ-
ματάρχαι, 20^ λοχαγοί, 25 ύχολοχα¬
γοί καί 27 άντ).)χολοχαγοί.
'Υγειονομικοΰ: 12 Γεν. άρχία-
τροι, 20 άρχίατροι, 40 έχίατροι,
96 ίατροί, 126 ύχίατροι καί 137
άνθοχίατρθ!.
Κτηνιατρΐκοΰ: 1 Γενικος άρχι-
κτηνίατρος, 4 κτηνίατροι, 6 έχιχτη-
νίατροι, 13 κτηνίατροι, 18 ύχοκτη-
νίατροι, καί 17 άνθυχοκτηνίατροι.
Φαρμακεΐίτικοϋ: 1 Γενικάς άρ-
Ή κ. Ροζαλία Κάιιπελ, έξ 'Ελίζα μπεθ τής Νέας Ίερσέης, σύζυγος
τοϋ Χένρν Κάμπελ, όστις κατηίγο ρεϊται άός φονειντας μίαν άλλην
«σύζυγον» τού, την Μίλντρεντ Μά ουρυ, κάτω δεξια. Μετά τόν φό-
νον λέγεται ότι ό Κάμπελ περιέχχ» σε διά π-ετρελαίου και έθεσε τΰο
είς τό πτώμα τής Μάοι»ρυ.
τητος): 1 σϋντα·γματάρχης, 5 άν-
τισυνταγματάρχαι.
Είδικότης ύλικοΰ Λροδολικού:
6 ταγματάρχαι, 14 λοχαγοί, 16 ύ-
χολοχαγοί, χαί 19 άνθϋχολοχαγοί.
Είϊικότης τκε^ης μηχανικόν: 2
ταγματάρχαι, 4 λοχαγοί, 5 ύχολο¬
χαγοί, 6 άνδΰχολοχαγοί. Είίίχότης
ύγειονομικοΰ ύλ'.κοϋ: 3 ταγματάρχαι
8 λοχαγοί, 16 ύχολοχαγοί, 17 άνθυ-
πολοχαγοί, καί είϊικότης 'Εχιμελτ,-
τείας 12 ταγματάρχαι, 23 λοχαγοί,
36 ύχολοχαγοί, καί 49 άντ)οχολοχα-
γοί.
Στρΐτιωτική μουσικη: 1 Γεν. άρ-
χιμο^σικός (ταγμ.) 2 άρχίμ<υσ:·/.οί, ί ύχαρχιμοΰτικοί, α' τάξεως κα! 6 Άρχειοφύλακες: 3 λοχαγοί, 13 >
χολοχαγοί, καί 29 άνθΰχολοχαγοί
" " ίερείς: 2 λοχ2γο:
ρ ρ
4 ύχολοχαγοί, και 5 άθχγ
,Επίτης καθορίζετα: ό ά,::θαό:
των άρχιτεχνϊτών των 5:αφόρο>' Γ'-
Δία τοΰ νομοσχείίθϋ όρίζετα: ~>
ραιτέρω ό τρόχος τής σ^μχλη.ςώτ:-
ως των όργαν.κών θέσεων είς ~'^'
ϊ'.αφόρους βαθμοώς των όχλωΊ
ιιχηρεσιων.
ν η
/ Ί
ιι-----------
Άχαγορεύονται χροαγωγαί /
ύχέρβακΐιν τοΰ άριθμοΰ των όρν
κων 6έσεων.
Έχίσης καθορίζετα! ό^ 2:·Ί>.:
των άνθ^xασxιστών ν.αθ' οπλα ΐ'
σώματα.
ρμάς ρ
χ:φαρμακοχοιός, 2 άρνιφαρμακοζίΐ-
οί, 3 έχιφαρμακοχοιοι, 6 φαρμακο-
χοιοί, 13 ΰχοφαρμακοχοίοί καί 23
ά9ί
φμ
Στρατ'.ωτικής Δικαιθΐύντ,: 6 σ'μ
βοολοι α' τάξεως, 6 β' τάξεως, 8
γ' /.α: 18 3' τάξεως.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι^ΤΑΣΤΗΜΑΐΐΕΑίτΟΡΪΐ^
7 ΝΑΙ.Ι. δΤΚΕΕΤ
Τ6 Πρακτικώχερον
Πασχαλινόν Δώρον
Στους Συγγενείς Σας
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑΕΠΙΤΑΓΗ
'Ί ίΙΜΙΤΕϋ ΟΗΕΟΚ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΑΧΥΤΗΖ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΚΕΕΟΕ
δΤΚΕΕΤ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΙΑ. ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒίΟ6., δϋΙΤΕ 744
33 80. ΟίΑΒΚ 3ΤΒΕΕΤ, ΟΗΙΟΑΟΟ,
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ο
•Η Ελλάς δ&ν β' Α
'^Οάνη «οτέ έ?' δβον
-εζ ζωντανην την
έλ ή δωνι< ώς της.--» , Μάρτιος.— είς τόν «ολίγον Κ ό οποίος θεωρεί εαυτόν ητ- έχείνος ποο χίττίυει εις πολεμιτϊβδ. «3 «λ-υ-.στο5 Φός^ τοΰ «ο», χώ θρηνεί απο τινος Γαλλία. Τό ε!χε κάμει οϊηγον ίίου τυ ώς στρατιώται, σ«ν* ττς ά-οττ<:λής τοα, ως άνθρωπον το» «Μ»». Κ» ώς τβκωτο το ε- " είς όσους τοϋ έν.ίπ'.στεύθη Γαλλία είς την με- μονον :·ς την Γαλλίαν... Είς την χλέον ιστορικήν /.α! κρ:'- τιιιον ίτιγυιήν τού μετωπον, είς την γιγα·/τ:'μ.ατχίαν τού Μάρνη, ό στρα- τηγο; 'ί>ός, έκαμε γνωστήν την θέ-
:ιν μ.) υ έ τέ έςης έχιγραμματικόν
ΐ ·
ίϊμένος δυνατά είς το ίεξι-
ον μ/.,, Λ^ιαμένος είς το κεντρον
,αο.1, έζ'τίθεμαι ο* τί) αριστεράν μου.
Ή "λζτάττασίς μοι> «ινα; λαμιτρ©-
ά
κανείς,
σήμερο <■ ν.αΐ -διατί θρηνεϊ μέ άί ή τί τ>ρηνεϊ
ό
ρ μ η
τής άττωλείας, ή Γαλ¬
λία.
Ή κηδεία τού Αμερικανόν Πρέσβεως, Μύρωνος Τ. Χέροικ, έν Παρισίοις. Άριστερςί ή νύμφη τοΰ αποθανόντος Πρέσβεως, κ. Παρμελή Χέρρικ, έν
δαθεί πίνθει, ώς παρηκολούθησε την κηδείαν. Δεξι £_.ωτον στάσιν τ*>, ποί» είς
βριηο/τβν» πολέμου,^ είτε ως β-;,_ββ χ:{σΙ(ΙΟν στιγμήν ε~.?τ*ν ώς
τα
την
τν>, την
ρ,Όήτε είς τάς θέσεις
Α?!α?ο.:ον πώς. Κρατηθήτε!
ΚαΊ:
^ Τίποτε 4λ/
ι «Κ?ατ·ηθήτε! Έπιτεθητε! Καΐ άν
Ι άκόμη π^ρχττή άνάγκη νά νποχω-
ρήτετε, νά τό κάμετε έπιτ?θ«μίν2!!
Είς καθ* 6ηχα ύποχω:ηιτεώς σας
νά ϊιΐγράΐετα! η?η ή θίληιτις "/.αί
π ίήμα τής ·άντεπιθ5σ·εως.!.ν..»
»έ·ϊη νά τόν συνανττσωαεν δ'.ς
είς
χργρμος τοϋ "Αρεως. Έ-
ϊΰ της 25ης Μΐρτίοο, είς ΐ
γ>*ρ:«ν Ελληνικόν γεϋμα, είς τί
γεΰμα τοϋ ρ
—Στρ^τάρχα, χώς
την ΈλλθκΒοί καΐ —ώς τροδλέπετε
τό αέλλον της;
Ό γη&αιες νικητής έχαμ,ογέλατε
μέ «γκίνησιν καί μάς είπεν:
% — Ή Ελλάς §έν «έβανε,^ιότι
ίέ·» ήθί/ηαε ν" άποβάνη. Καΐ δέν
Ο' ά-^θάνη -ποτέ, έφόσον ν^ατεΐ'ζων-
τανήν την &ίλησιν αυτήν ττις δ
ωνίσεώς της. Τί-οτε δέν ζ
Π
να, ΐυγκρατησας τό μέτωχον τοϋ
άδϊ.
Είς «ν Άγγλον στρατάρχην
ρέντς τοΰ όιτοί-οο είχεν άχοδεκ,ατι-
γ, το εξαίρετον Ίι—ιχόν, ό Φός
ήε μέχρι θανάτου 5?ς
;άς Θέσεις σας, αεχρις ότοι> φθάσω!
Και ε?τ)αο>ε καί έσ-ταιχάτητε τον
εχθρόν τού.
Είς τόν «τνχη Καντόρνα, ετοι-
. ..ι ·______-ι _»_·__λ..__ι____:
πάτ. κανεΐς πολύ μακράν—όσον άνέ-
ναθεν έπηγεν ή 'Ελλάς...
* * «
Κόώι άν'&ριωχος πρεχε·. νίχτ) τα
μάτια τοκ τέσσαρα είς την άναμονήν
τής «ώρας το'^'. Πολί> περισσότε¬
ρον ό ανθρωπος χοΰ έχει μιχ-* απάν¬
τησιν είς τό έρωτηματικόν της ώ¬
ρας αυτής, ή όχοία περνά μιά φορά
ή ώρα
φρούριον είς φ,ροϋριον. Καΐ
τω 3έν ήρχετο. Καΐ μαίζίι μέ τό γή-
ρβς έ'Α'.νδύνευε νά τεθή είς την ί-
κρην, νά παρ3με|?τ~ι διά τοί»ς νεοι-
τέρους. Τό 1914 υπήρξε διά τόν
Φός τό ετος της έτοΐμασίας τού ϊι'
αύτην την αποχώρησιν τού είς την
,μίνότονον ηρεμίαν τοΰ σπιτιοΰ και
ι τής έχϋοχιακής έςοχής. Ήμχοροΰ-
σχεδόν νά άρχίστ) τοΰς χαιρετι-
'" τού, την εγκατάλειψιν μιας
. ?ίχως λάμψιν, δίχως ενθου¬
σιασμόν, δίχως ίόξαν.
'Οτοτ/ ό πόλεμος έκρα»σε τάς θύ¬
ρας τής Εΰρώχης μέ πάταγον, ή ώ-
, ρα τοϋ στρατιώτοα είχε σημάνε:. Ό
|στρατιώτης την ήκο·>σε. Καΐ εσπευ-
-εν. ΤΗτο γραπτόν νά μή χγ&~'
σμούς
έ
άρ'.στερον
Παρ,σί,πς αποθανόντος Άμερικανοϋ Π ρεσβευτοΰ Μύ-
ί του ε1ί Κλήοελαντ, δπου και εταφη-
λαΐπ'ρ'οτάτή), άχό τόν Μάρνη είς
τί-ν Φλάνδρα Οπο^ δχι μονον ε< λ ______-«...ί.^Μ ' Α-Υ-Λ ΙΜ^ν 3 τόν «ντετρνμέν&ν ΓαλλΤκήν συνεργβϊίαν διά ακολούθως ιολ σώοτ) τ«ν ό {Ον λούθως ιο ) η καΐ άλλόφρονα στρατόν το3 Καν- "τοϋ Πιάδε! Κα: έμεΛαν. Καΐ εσωσοΐν την ά- θλιεστέραν κατάστασιν ποί» είδεν ό πόλεμος τοΰ 1914. Ό χόλεμος υπήρξεν ή ώρα τής άποστολής τοϋ στρατιωτικοΰ πεχρω- μένο τοϋ Φός. Ό πόλεμος υπήρξεν ό άποκαλαχτής τής δράσεώς, ποα ε!χε άχό τόσα χρόνια σωρβϋθη είς τα ένϊίμ·ϋοχα τοΰ στρατιώται. ' Ολίγον άκόμη καΐ ό στρατιώτης •/.αί ή ίποττολή τοο καΐ ή δράσις •νού θά περνοΰσαν είς την άιφάνειαν, ούχι ϊίχως πικρίαν ΐσως. Ό πόλε- ^ος εϊγαλεν είς την επιφάνειαν αύ- τό τό πλούσιον περιεχόμενον. Ό στρατιώτας δέ,ν υπήρξε μόνον εύγνώμων πρός την «ώραν τοϊΛ). πρός τόν πόλεμον. 'Τπηρξε άξιος τής μεγάλας εύνοίας καΐ άν&δαοε την αποστολήν του ·άψηλότερα, ε- σπ,ρωξε τό πεπρωμένον τθι>
τερα.
Ά! διέχραξα πολ-
λά», είπεν ό Γδιος στρατάρχης πρός
τόν ύποορ-γόν των Στρατιωτικών κ.
ργ ρ
Π 2',νΧζϋ τελενταίβς, οίλ.λά δίχως
τα σ>φάλμοιτά μου ·αύτά, δέν 6ά αοϋ
ήτο δΰνζτον νά κατορθώσω ό,τι κατ-
ώρθωσα κατά τδ 1918.»
Καΐ ό (διός πάλιν έξεμυστηρεύθη:
«Είναι άλλόικοτον νά είναι κανείς
άρχηγός. Καΐ ίίμως &έν ήμποροΰσα
νά κάμω δΐκψορΐτΓκά. "Είιτρεπε νά
περ-άσω άπ' αυτήν την δοκιμασίαν
είς την εκτέλεσιν τοΰ καιθτ/κοντός
μοα...»
Ό Φός «ίχε γεννηθτϊ διά τόν πό¬
λεμον. Καΐ έ>Χησε τόν πόλεμον ύλο-
>.ληρωτΓ/.ά. δώσας είς την φυσιο¬
γνωμίαν τον λάμψΐν και σημασίαν
ίστορϊχην
Τό Παχίσι και μαζύ μέ το Πα-
ρίσι ή Γαλλία όλοκληρος καριαρ-
χεί-τβι άπό τινος άπο την συγκίνησιν
αύτοϋ τοΰ νεγονότος. Τού τ}ανάτ^^
τοϋ στρατάριχου της. Καΐ ή έκτασις
τής συγχΓνησεως έξηγεΐ τόσον «ν
θάνατον, δσο πε^«ισότ6ρον ΐσως την
ζωήν τοΰ νικητοϋ. Είναι τόο»») νωπή
άκόμη ή αποκάλυψις ττ)ς. Δέν εχε·
τίποτε λησμονήση άπό την τραγική'
περίοδον είς τό σκότος τής οποίας
ελαμψί τό άστέρι πού έσ€οσε χθές
τό ιδράίχ..
Καΐ ίσια-ίσια τό γεγονός τοΰ 6α-
νάτοο παίρνει όλο τό φώς τοϋ άπό
τό γεγονός της δράσεώς «κείνοι;
Δράαιεως άστέρος ή άντανάκλασ:ς
τοϋ ποίοι» εχει άπλωθή άνά τόν κό¬
σμον.
«Είς την χώραν μα), γράφε! ση¬
μερον ό πρϊσδϋίτής της Αγγλίας,
2-ερ 1 ονιλλιαμ Ιυρελ, η οπο'.α ίεν
είχε τό προνόμιον νά συγκαταλέγγ)
τόν στρατάρχην μ^ταξύ των τεκνων
ρρχη μξ
της, ό Φός Οά Ορηνηθή ώς έθνικός
η?ο>ς.))
Τό Π α^ίσΐ, ή Γαλλία, ζή αυτήν
την 6#0είαν συγκίνησιν, ποΰ εμπνέη1
τό τέρμα μιας πάλης^—Ικείνης τοί
στρατ'.ώτοο -πρός τόν θάνατον. Πά-
λης μοιραίως είς την οποίαν ό ήτ·
τημένος δέν παύει νά διατηρή τό
γόητρον και την τιμήν του.
Είναι ή μεγάλη μάκη τής οποίας
κανείς δέν άγνοεί τό τέρμα, όσο κΛ·.
χ» παρχκολοιΛη μέ αγωνίαν τάς δι-
Άλλ' όπως είς τάς άλλας, είς
τάς μάχας των δαονών και τής 3ό-
ξης, ετσι καΐ είς αύτην ό στρατιώ-
της Ιγνώριιτε νά στοββη όρ-θιος, άν-
τιμέτωπος τοϋ άοράτου νικητοΰ τοο.
Καΐ ό Φός ττ:έθανεν όρ6ιος, μακράν
άπό τό κΐί'&ίάτι του, ένω άπό τα
άθά έθί ίλ
του έθεάτο τοϋς οίλους
ποΰ περνοΰσαν...
—*Α! ό θάνατος δέν είναι τίχοτ3
σποϋδαίο και άκόμη ολιγώτερον %
άρρώστεια, τοϋ Ιλεγε πρό ολίγων
ημερών ό έξομολογητής τον ιερεύς
Λάντ.
—Είναι δυνατόν, παρετήρησεν ό
"ς, νά είναι ασήμαντον
ό <^(κτής, άΐγαπητέ φίλ&, ό ούρανός, όπο» μάς περιμένει ό αί- ώνιος Δικαστής; Π ρός τόν Δικαστήν ό στρατιώ- της έχώρησε, χθές, άφοΐδος, δρθιος. Ο ΠΑΛΗΟΣ ΠΑΡΓΣΙΝΟΣ ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ς ήος φ Έργοστήοιόν μα=. ΜΚΓΑΛΟΣ ΜΙΣΘΟΣ—ΟΛΙΓΑΙ ΟΡΑΙ Γινϊτβ 'Οβηγός—Μηχανικάς. ΔίΒομεν οωρεαν ίογαλεϊα χαΐ ώβερολΐ, μ* ,τλή- ρη σειράν μανημάτων. Τάξει; Βιά Ιδι¬ οκτήτας, Όδηγούς, Ηηχανιχβϋ;, Λι- ειθυντάς Ο3.Γ3ΚΘ χαΐ Πωλητάς. Ίχανοποίησις—"Αδεία— Έγγίπισις. ΑΜΕΗΙΟΑΝ ΑΙΤΟ 5^ΗΟΟ^ ΑΝ1) ΕΜΡΙΛΥΜΕΝΤ ΑΟΕΝΟΥ Τί» ί6ΐ1πβΤ.ΟΠ Ανβ. (58—6} δΐβ.) Ίδθέ ο ϊδϊΐ ο ϊΐας. η δτι ίχεχε την ποβγματιχίιγ διεύθυνσιν. 'Οοαι »—» ίι. ι». Κυρια¬ κάς 10—12 λ. ιι. η; Κος 'Αβραμίδπ;
Ο
•Η Ελλάς δ&ν β' Α
'^Οάνη «οτέ έ?' δβον
-εζ ζωντανην την
έλ ή δωνι< ώς της.--» , Μάρτιος.— είς τόν «ολίγον Κ ό οποίος θεωρεί εαυτόν ητ- έχείνος ποο χίττίυει εις πολεμιτϊβδ. «3 «λ-υ-.στο5 Φός^ τοΰ «ο», χώ θρηνεί απο τινος Γαλλία. Τό ε!χε κάμει οϊηγον ίίου τυ ώς στρατιώται, σ«ν* ττς ά-οττ<:λής τοα, ως άνθρωπον το» «Μ»». Κ» ώς τβκωτο το ε- " είς όσους τοϋ έν.ίπ'.στεύθη Γαλλία είς την με- μονον :·ς την Γαλλίαν... Είς την χλέον ιστορικήν /.α! κρ:'- τιιιον ίτιγυιήν τού μετωπον, είς την γιγα·/τ:'μ.ατχίαν τού Μάρνη, ό στρα- τηγο; 'ί>ός, έκαμε γνωστήν την θέ-
:ιν μ.) υ έ τέ έςης έχιγραμματικόν
ΐ ·
ίϊμένος δυνατά είς το ίεξι-
ον μ/.,, Λ^ιαμένος είς το κεντρον
,αο.1, έζ'τίθεμαι ο* τί) αριστεράν μου.
Ή "λζτάττασίς μοι> «ινα; λαμιτρ©-
ά
κανείς,
σήμερο <■ ν.αΐ -διατί θρηνεϊ μέ άί ή τί τ>ρηνεϊ
ό
ρ μ η
τής άττωλείας, ή Γαλ¬
λία.
Ή κηδεία τού Αμερικανόν Πρέσβεως, Μύρωνος Τ. Χέροικ, έν Παρισίοις. Άριστερςί ή νύμφη τοΰ αποθανόντος Πρέσβεως, κ. Παρμελή Χέρρικ, έν
δαθεί πίνθει, ώς παρηκολούθησε την κηδείαν. Δεξι £_.ωτον στάσιν τ*>, ποί» είς
βριηο/τβν» πολέμου,^ είτε ως β-;,_ββ χ:{σΙ(ΙΟν στιγμήν ε~.?τ*ν ώς
τα
την
τν>, την
ρ,Όήτε είς τάς θέσεις
Α?!α?ο.:ον πώς. Κρατηθήτε!
ΚαΊ:
^ Τίποτε 4λ/
ι «Κ?ατ·ηθήτε! Έπιτεθητε! Καΐ άν
Ι άκόμη π^ρχττή άνάγκη νά νποχω-
ρήτετε, νά τό κάμετε έπιτ?θ«μίν2!!
Είς καθ* 6ηχα ύποχω:ηιτεώς σας
νά ϊιΐγράΐετα! η?η ή θίληιτις "/.αί
π ίήμα τής ·άντεπιθ5σ·εως.!.ν..»
»έ·ϊη νά τόν συνανττσωαεν δ'.ς
είς
χργρμος τοϋ "Αρεως. Έ-
ϊΰ της 25ης Μΐρτίοο, είς ΐ
γ>*ρ:«ν Ελληνικόν γεϋμα, είς τί
γεΰμα τοϋ ρ
—Στρ^τάρχα, χώς
την ΈλλθκΒοί καΐ —ώς τροδλέπετε
τό αέλλον της;
Ό γη&αιες νικητής έχαμ,ογέλατε
μέ «γκίνησιν καί μάς είπεν:
% — Ή Ελλάς §έν «έβανε,^ιότι
ίέ·» ήθί/ηαε ν" άποβάνη. Καΐ δέν
Ο' ά-^θάνη -ποτέ, έφόσον ν^ατεΐ'ζων-
τανήν την &ίλησιν αυτήν ττις δ
ωνίσεώς της. Τί-οτε δέν ζ
Π
να, ΐυγκρατησας τό μέτωχον τοϋ
άδϊ.
Είς «ν Άγγλον στρατάρχην
ρέντς τοΰ όιτοί-οο είχεν άχοδεκ,ατι-
γ, το εξαίρετον Ίι—ιχόν, ό Φός
ήε μέχρι θανάτου 5?ς
;άς Θέσεις σας, αεχρις ότοι> φθάσω!
Και ε?τ)αο>ε καί έσ-ταιχάτητε τον
εχθρόν τού.
Είς τόν «τνχη Καντόρνα, ετοι-
. ..ι ·______-ι _»_·__λ..__ι____:
πάτ. κανεΐς πολύ μακράν—όσον άνέ-
ναθεν έπηγεν ή 'Ελλάς...
* * «
Κόώι άν'&ριωχος πρεχε·. νίχτ) τα
μάτια τοκ τέσσαρα είς την άναμονήν
τής «ώρας το'^'. Πολί> περισσότε¬
ρον ό ανθρωπος χοΰ έχει μιχ-* απάν¬
τησιν είς τό έρωτηματικόν της ώ¬
ρας αυτής, ή όχοία περνά μιά φορά
ή ώρα
φρούριον είς φ,ροϋριον. Καΐ
τω 3έν ήρχετο. Καΐ μαίζίι μέ τό γή-
ρβς έ'Α'.νδύνευε νά τεθή είς την ί-
κρην, νά παρ3με|?τ~ι διά τοί»ς νεοι-
τέρους. Τό 1914 υπήρξε διά τόν
Φός τό ετος της έτοΐμασίας τού ϊι'
αύτην την αποχώρησιν τού είς την
,μίνότονον ηρεμίαν τοΰ σπιτιοΰ και
ι τής έχϋοχιακής έςοχής. Ήμχοροΰ-
σχεδόν νά άρχίστ) τοΰς χαιρετι-
'" τού, την εγκατάλειψιν μιας
. ?ίχως λάμψιν, δίχως ενθου¬
σιασμόν, δίχως ίόξαν.
'Οτοτ/ ό πόλεμος έκρα»σε τάς θύ¬
ρας τής Εΰρώχης μέ πάταγον, ή ώ-
, ρα τοϋ στρατιώτοα είχε σημάνε:. Ό
|στρατιώτης την ήκο·>σε. Καΐ εσπευ-
-εν. ΤΗτο γραπτόν νά μή χγ&~'
σμούς
έ
άρ'.στερον
Παρ,σί,πς αποθανόντος Άμερικανοϋ Π ρεσβευτοΰ Μύ-
ί του ε1ί Κλήοελαντ, δπου και εταφη-
λαΐπ'ρ'οτάτή), άχό τόν Μάρνη είς
τί-ν Φλάνδρα Οπο^ δχι μονον ε< λ ______-«...ί.^Μ ' Α-Υ-Λ ΙΜ^ν 3 τόν «ντετρνμέν&ν ΓαλλΤκήν συνεργβϊίαν διά ακολούθως ιολ σώοτ) τ«ν ό {Ον λούθως ιο ) η καΐ άλλόφρονα στρατόν το3 Καν- "τοϋ Πιάδε! Κα: έμεΛαν. Καΐ εσωσοΐν την ά- θλιεστέραν κατάστασιν ποί» είδεν ό πόλεμος τοΰ 1914. Ό χόλεμος υπήρξεν ή ώρα τής άποστολής τοϋ στρατιωτικοΰ πεχρω- μένο τοϋ Φός. Ό πόλεμος υπήρξεν ό άποκαλαχτής τής δράσεώς, ποα ε!χε άχό τόσα χρόνια σωρβϋθη είς τα ένϊίμ·ϋοχα τοΰ στρατιώται. ' Ολίγον άκόμη καΐ ό στρατιώτης •/.αί ή ίποττολή τοο καΐ ή δράσις •νού θά περνοΰσαν είς την άιφάνειαν, ούχι ϊίχως πικρίαν ΐσως. Ό πόλε- ^ος εϊγαλεν είς την επιφάνειαν αύ- τό τό πλούσιον περιεχόμενον. Ό στρατιώτας δέ,ν υπήρξε μόνον εύγνώμων πρός την «ώραν τοϊΛ). πρός τόν πόλεμον. 'Τπηρξε άξιος τής μεγάλας εύνοίας καΐ άν&δαοε την αποστολήν του ·άψηλότερα, ε- σπ,ρωξε τό πεπρωμένον τθι>
τερα.
Ά! διέχραξα πολ-
λά», είπεν ό Γδιος στρατάρχης πρός
τόν ύποορ-γόν των Στρατιωτικών κ.
ργ ρ
Π 2',νΧζϋ τελενταίβς, οίλ.λά δίχως
τα σ>φάλμοιτά μου ·αύτά, δέν 6ά αοϋ
ήτο δΰνζτον νά κατορθώσω ό,τι κατ-
ώρθωσα κατά τδ 1918.»
Καΐ ό (διός πάλιν έξεμυστηρεύθη:
«Είναι άλλόικοτον νά είναι κανείς
άρχηγός. Καΐ ίίμως &έν ήμποροΰσα
νά κάμω δΐκψορΐτΓκά. "Είιτρεπε νά
περ-άσω άπ' αυτήν την δοκιμασίαν
είς την εκτέλεσιν τοΰ καιθτ/κοντός
μοα...»
Ό Φός «ίχε γεννηθτϊ διά τόν πό¬
λεμον. Καΐ έ>Χησε τόν πόλεμον ύλο-
>.ληρωτΓ/.ά. δώσας είς την φυσιο¬
γνωμίαν τον λάμψΐν και σημασίαν
ίστορϊχην
Τό Παχίσι και μαζύ μέ το Πα-
ρίσι ή Γαλλία όλοκληρος καριαρ-
χεί-τβι άπό τινος άπο την συγκίνησιν
αύτοϋ τοΰ νεγονότος. Τού τ}ανάτ^^
τοϋ στρατάριχου της. Καΐ ή έκτασις
τής συγχΓνησεως έξηγεΐ τόσον «ν
θάνατον, δσο πε^«ισότ6ρον ΐσως την
ζωήν τοΰ νικητοϋ. Είναι τόο»») νωπή
άκόμη ή αποκάλυψις ττ)ς. Δέν εχε·
τίποτε λησμονήση άπό την τραγική'
περίοδον είς τό σκότος τής οποίας
ελαμψί τό άστέρι πού έσ€οσε χθές
τό ιδράίχ..
Καΐ ίσια-ίσια τό γεγονός τοΰ 6α-
νάτοο παίρνει όλο τό φώς τοϋ άπό
τό γεγονός της δράσεώς «κείνοι;
Δράαιεως άστέρος ή άντανάκλασ:ς
τοϋ ποίοι» εχει άπλωθή άνά τόν κό¬
σμον.
«Είς την χώραν μα), γράφε! ση¬
μερον ό πρϊσδϋίτής της Αγγλίας,
2-ερ 1 ονιλλιαμ Ιυρελ, η οπο'.α ίεν
είχε τό προνόμιον νά συγκαταλέγγ)
τόν στρατάρχην μ^ταξύ των τεκνων
ρρχη μξ
της, ό Φός Οά Ορηνηθή ώς έθνικός
η?ο>ς.))
Τό Π α^ίσΐ, ή Γαλλία, ζή αυτήν
την 6#0είαν συγκίνησιν, ποΰ εμπνέη1
τό τέρμα μιας πάλης^—Ικείνης τοί
στρατ'.ώτοο -πρός τόν θάνατον. Πά-
λης μοιραίως είς την οποίαν ό ήτ·
τημένος δέν παύει νά διατηρή τό
γόητρον και την τιμήν του.
Είναι ή μεγάλη μάκη τής οποίας
κανείς δέν άγνοεί τό τέρμα, όσο κΛ·.
χ» παρχκολοιΛη μέ αγωνίαν τάς δι-
Άλλ' όπως είς τάς άλλας, είς
τάς μάχας των δαονών και τής 3ό-
ξης, ετσι καΐ είς αύτην ό στρατιώ-
της Ιγνώριιτε νά στοββη όρ-θιος, άν-
τιμέτωπος τοϋ άοράτου νικητοΰ τοο.
Καΐ ό Φός ττ:έθανεν όρ6ιος, μακράν
άπό τό κΐί'&ίάτι του, ένω άπό τα
άθά έθί ίλ
του έθεάτο τοϋς οίλους
ποΰ περνοΰσαν...
—*Α! ό θάνατος δέν είναι τίχοτ3
σποϋδαίο και άκόμη ολιγώτερον %
άρρώστεια, τοϋ Ιλεγε πρό ολίγων
ημερών ό έξομολογητής τον ιερεύς
Λάντ.
—Είναι δυνατόν, παρετήρησεν ό
"ς, νά είναι ασήμαντον
ό <^(κτής, άΐγαπητέ φίλ&, ό ούρανός, όπο» μάς περιμένει ό αί- ώνιος Δικαστής; Π ρός τόν Δικαστήν ό στρατιώ- της έχώρησε, χθές, άφοΐδος, δρθιος. Ο ΠΑΛΗΟΣ ΠΑΡΓΣΙΝΟΣ ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ς ήος φ Έργοστήοιόν μα=. ΜΚΓΑΛΟΣ ΜΙΣΘΟΣ—ΟΛΙΓΑΙ ΟΡΑΙ Γινϊτβ 'Οβηγός—Μηχανικάς. ΔίΒομεν οωρεαν ίογαλεϊα χαΐ ώβερολΐ, μ* ,τλή- ρη σειράν μανημάτων. Τάξει; Βιά Ιδι¬ οκτήτας, Όδηγούς, Ηηχανιχβϋ;, Λι- ειθυντάς Ο3.Γ3ΚΘ χαΐ Πωλητάς. Ίχανοποίησις—"Αδεία— Έγγίπισις. ΑΜΕΗΙΟΑΝ ΑΙΤΟ 5^ΗΟΟ^ ΑΝ1) ΕΜΡΙΛΥΜΕΝΤ ΑΟΕΝΟΥ Τί» ί6ΐ1πβΤ.ΟΠ Ανβ. (58—6} δΐβ.) Ίδθέ ο ϊδϊΐ ο ϊΐας. η δτι ίχεχε την ποβγματιχίιγ διεύθυνσιν. 'Οοαι »—» ίι. ι». Κυρια¬ κάς 10—12 λ. ιι. η; Κος 'Αβραμίδπ;
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΙΓ Ε.Α. ΒΙΒΑΙ
ΕΝΑ ΣΚΙΤΣΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΑΙΤΕΙΩΗ
«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙ¬
ΑΝ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟΛΙΤΕΙΩΜ»
ΥΠΟ Ν. ΚΑΛΤΣΑ
Υπό τόν τίτλον «Είσαγωγή είς
Γήν Ιστορίαν των Ήνωμένων Πο-
λιτειών» εξεδόθη τελευταίως Εν
πρωτότυπον διά τό Ελληνικόν άνα·
γλ'ωστικόν κοινόν βιβλίον. Συγγρα¬
φεύς τού θιβλίου αύτοϋ είναι ό κ.
Νικόλαος Σ. Καλτσάς, ύφηγητή
τής Ίστορίας έν τώ Π ανεπκττημίω
Μίτσιγκαν. Ό συγγραφεύς έθεσε
ώς αντικειμενικόν τού σκοπόν: νά
δώση είς τούς αναγνώστας τού ενα
πεταχτό μέν, άλλά έξαιρετικώς πυ-
κνόγραμμο σκίτσο των έλατηρί
ών, των ίδεών, των κινημάτων κα'
των ρευμάτων πού άποτελοϋν τήι
βάσιν τής Άμερικανικής ίστορί
άς. Μολονότι ό κ. Ν. Καλτσά; έν
τί) διακρινούστι αυτόν μετριοφρο-
(Π'ντ) ίσχυρίζεται ότι τό βιβλίον τού
ώς εκ τής φύσεως τού δέν ημπο¬
ρεί νά είναι πρωτότυπον—καί έν-
νοεΐ μ' αύτό ότι δέν έμφανίζει κα-
νενα νέον στοιχείον ή νέον γεγονός
—θά μάς επιτρέψη νά διαφωνή-
σωαεν πρός αυτόν ώς πρός τόν αρι¬
θμόν τής πρωτοτυπίας καί νά έπι-
μείνω,μεν επί διαφόρου όρισμοΰ. Ή
πρωτοτυπία δέν συνίσταται μόνον
είς τα Ιστορικά στοιχεΐα καί είς
την εΰρεσιν καί παρουσίασιν νέον
γεγονότων. Ή πρωτοτυπία συνί¬
σταται καί είς την «συναρμολόγη-
καί έρμηνείαν», την πρώτην άπό
απόψεως, σάν νά λέμε, άρχιτε-
κτονικής παρουσιάσεως των γεγο-
νότων καί στοιχείων καί την δευ¬
τέραν άπό απόψεως πληρεστέραν
5ιαφωτίσεως επί της σημασίας των
στοιχείων. Τω οντι δέ η δόξα καί
ή πρωτοτυπία τής σημερινής έπι-
στήμης τής ίστορίας συνίσταται,
κυρίως, είς την τολμηρόν, επιστη¬
μονικήν, αντικειμενικήν καί έξαν-
Η ΕΠΟΙΚΙΣΙΣ— Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ— Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΠΑΛΗ.- Η ΟΙΚΟΝΟΜ!
ΚΗ ΚΑΙ ΕΔΑΦΙΚΗ ΕΞΑΠΛΩΣΙΣ.» ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ
ΗΝ. ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΠΟΙΚΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
θρωπιστικήν έρμηνείαν
των ίστορικών στοιχείων. Καί υπό
την εποψιν αύτην τό έργον τοΰ κ.
Καλτσά είναι πρωτότυπον δχι μό-
- νόν διά τό Ελληνικόν άναγνωστι-
ιόν κοινόν, τό οποίον έξ δσων γνω¬
ρίζομεν, εχει αμυδράν μόνον ιδέ¬
αν π»ρί τής γενέσεως, εξελίξεως
χαί άναπτύξεως τοΰ Νέου Κόσμον,
άλλά καί δι' οιονδήποτε κοινόν.
Τα έλατήτήρεα της 'Α-
μερικαν. μεταναοτεύ-
σ&ως. ,
Ώμιλήσαμεν παραπάνω περί
«συναρμολογήσεως» των στοιχεί¬
ων. Ό κ. Καλτσάς επέτυχε τό δυσ¬
χερέστατον των έργων—την συν-
αρμολόγησιν καί, σάν νά λεμε, ά-
Κσϋλιτζ ό σιω;ιηλός, τέως Πρόεδρος των Ήνωμ. Πολιτειών, έτιμήθη διά μεταλλίου δοθέντος είς αυτόν υπό τής
Έθνικής 'Επιτροπής των Φυλακών, διά τα έποικοδομητικά μέτρα τού. Έξ αριστεράν πρός τα δεξι4·* Ό βουλευτής
Φράγκ Χ. Φώς, ή Κα Κούλιτζ, ό' κ. Κούλιτζ, καί ό Δρ Ε. Στάγγ Οϋάίτιν.
τα περίπου αύθεντικών συγραμμά-
των περί τής Άαερικανικής Ίστο¬
ρίας. Ή άρχιτεκτονική τοΰ όλοιυ
έ'ργου παρσυσιάζει αυστηράν ένό-
τητα, έκτός ΐσως των τελευταίον
δύο κεφαλαίων, τα όποϊα είναι
μάλλον παραρτήματα— όιιογενή
πάντοτετοΰ όλου οίκοδομηματος
Δυτικη Εύρώπχι ό Έλληνοχριστια-
νικός πολιτισμός, περί τής έποικί-
σεως τοΰ Δυτικοΰ Ήμισφαιρίου
υπό των Άγγλοσαξόνων καί Ί-
πόσταξιν των στοιχείων πεντήκον¬
μ ρρήμ
πάντοτε—τοΰ όλου οίκοδομηματος,
μή άνήκοντα δμω; είς αύτό όργα-
νικώς ή μάλλον έν όργανιντ| δια-
τάξει. Τό μέρος αύτό τοΰ βιβλίον
(Μέρος Τρίτον) είναι τό περιλαμ-
βάνον τα κεφάλαια περί «Έξωτε-{ έχων τάς πηγάς τού είς την μεϋο-
σπανοπορτογάλων. Έδώ άναλύον-
ται τα δύο βασικά έλατήρια τής
έποικίσεως τής Βορειον Άμερι-
κής: ο άτομισμός, τοϋ δ-
ποίου την φιλοσοφίαν διεκήιρυξεν
δ "Αγγλος φιλόσοφος Λολ, ό οποί¬
ος θέτει τό άτομον υπεράνω τοϋ
Κράτσυς, καί 6 ώ φ ε λ
σεως καθώς καί την Τζεφφερσώ-
νειον θείορίαν περί Δημοκρατικής
Άτσμιστικής, τη συμμετοχή των
μαζών, διοικήσεως. Α! ■·-■-'-- -' —
τότέ
ι μ ι σ μ ός,
ρικής πολιτικάς των Ήνωμένων
Πολιτειών» καί περί «Προεδρίας
των Ήνωμένων Πολιτειών».
Το πρώτον μέρος τοΰ -βιβλίον ά-
ναφέρεται
κ ήν
δολογίαν τοΰ Ντεκάρτ καί την ε¬
πιστημονικήν φιλοσοφίαν τοΰ Μπέ-
ϋκον. Τα δύο αύτά έλατ»}ρια—τοΰ
πρώτου συμπΐριλα,μβάνοντος καί
την θρησκευτικήν συνείδτίσιν, τοΰ
φάσιν τής Άμερικής. Ό συγγρα¬
φεύς έντός τριών κεφα>ναίων ομι¬
λεί περί «εξαπλώσεως τής Εύρώ-
πης» κατά τόν 15ον αίώνα (τέλη
15ου καί αρχάς τοΰ 16ου), ότε
είχεν έκκολαφθη έν τί) Βορείφ καί
Ζ*^;Ι^^6Ά·±*^ μ-4* *·· -
των
ριτανιστικην φιλοσοφίαν περί ερ¬
γασίας καί ωφελείας ώς καθήκον-
τος θρησ/ευτικοΰ—-ώθησαν τούς
πρώτους άποίκους πρός τό Δυτι¬
κόν ημισφαίριον, βασικώς, έννοεΐ-
ται, χωρίς δμως νά είναι καί τα
μόνα. Τού άτομισμοΰ καί ώφελι-
σμοΰ αύτοΰ κήρυκες ήσαν οί πατέ-
ρες τής Άμερικανικής Έπαναστά-
σεως, Τζεφφερσων, Παίην, Πά-
τρικ Χένρυ, Σάμουελ "Ανταμς κλ.
Ή προσπαθεία της Αγγλίας ό¬
πως διοιν,ήση καί φορολογήση τούς
άποίκους ανευ άντιπροσωπευσεοος
καί συγν.αταθεσεως αυτών, εθιξε
τόν άταμισμόν /.αί ώφελψχσμόν αυ¬
τών. Δηλ. τα αύτά έλατήρια πού
επροκάλεσαν την μετανάστευσιν, ε¬
προκάλεσαν καί την επανάστασιν.
Ή έβωτ&βεκή πολιτική
και οίκονομική πάλη.
Τό δεύτερον μέρος τοΰ βιβλίον
τοΰ κ. Καλτσα περικλείει την άπ!6
τής Επαναστασεωσ καί άναγνωρί-
σεως των Ήνωμ. Πολιτειών ώς
ανεξαρτήτου Όμοσπονδιακής Δη¬
μοκρατίας μέχρι σήμερον περίο¬
δον. Ύποδιαιρεΐται δμως είς 4
διακεκριμένας άπ' αλλήλων περιό-
δους—ήτοι άπό τοΰ 1787 μέχρι
τοϋ 1828, άπό τοΰ 1828 μέχρι τοΰ
1860, άπό τοΰ 1860 μέχρι τοΰ
1900 καί άπό τοϋ 1900 μεχρι τοϋ
1929.
Άπό τοΰ 1787 μέχρι τοΰ 1828
περιγράφεται κυρίως ή Ισωτερι-
κή πάλη των άνεξαρτήτων πλέον
Ήνωμένων Πολιτειών. Κατά τό
διάστημα αύτό δημιουργοϋνται τα
δύο μεγάλα Κόμματα—τό Φεδε-
ραλιστικόν (σημερινόν Ρεπουμπλι-
κανικόν) καί τό Δημοκρατικόν (τό
οποίον τότε ώνομάζετο Ρεπουμπλι-
καντκόν). Ό κ. Καλτσάς σκιαγοα-
φεΐ την Χαμιλτώνειον κρατικήν
άραιαί καί άτομιστικαί.
Έδώ ό κ. Καλτσας έξηγεΐ τό
άληθώς περίεργον φαινόμενον τής
κυβερνήσεως μέν τής νέας Δημο¬
κρατικής Συμπολιτείας υπό έπιφα-
ς υπό έπιφα
ήγετών τοΰ Δημοκρατικοΰ κόμ-
ματος, ώς ό Τζεφφερσων, ό Μά-
δισων
[των καί ό Μόνρω, επί μίαν συν-
εχή είκοσιπενταετίαν περίπου, επι¬
κρατήσεως δμως των Χαμιλτωνεί-
ων θεωριών έν τ^ οίκονομικί} καί
κοινωνικϋ ΐξελίξει τής χώρας!
Άπό τοΰ 1828 δ Πρόεδρος
"Αντιιιου Τζάκσων, προερχομένας
άπό την μυστηριώθη, τυχόοιωκτι-
κήν, ήρωίκήν άλλά καί τεραστίως
δυναμικήν μεθόριον, έκπρόσωπος
των παλαιόντων τγπΑ- -^α -------'-
τα φυσικά
^^^ήρ
τα την περίοδον
τοιούτος ό κνΐεών
εί
νατά τόπους καί κατά _^ννι,ϊυϊΓ
τοΰ ορίζοντος, ωστε συχνότεοον νά
ίξαφανίζωνται παρά νά έιιφο "
ζωνται αί κομματικαί γοαιιμ
Καί έδώ ακριβώς οφείλομεν ,„
δώσωμεν απεριόριστον πίστωσιν
είς τόν κ. Καλτσάν διά τό /ατόρ.
θωμά τού νά μάς ξεδιαλνση την
έπικήν αΐτήν πολιτικήν κα'ι νεη.
κήν^ ίδεολογικήν^ πάλην, ή δτοία
κατέλΓ,ξεν είς τόν εμφύλιον .τό),ε·
μόν. Έν γενικαίς γραμμαί;, /αχα
την περίοδον ταύτην τα πο/ιτινα
στρατόπεδα ήσαν τρία, ύπήοχε δέ
καί ενα τέταρτον—τό τής συνδιαλ-
λαγής. Τό στρατόπεδόν τοϋ "Ησι
μέ τούς έμπόρους καί τραπε'ατας
τού καί μέ τόν διάσημον Δανιήλ
Γουέμπστερ, ώς διερμηνε'α αυτού,
το στρατόπεδόν τοΰ Σάουθ ιιε τούς
μεγάλους βαμβακοφυτειοκτήτ α ς
τού καί δουλοκτήτας καί ιιέ τον
Καλχούν, ώς υπέροχον διεραηνε'α
των ΰΐλεψεών των, τό Γουέστ ιιέ
τοις αγρότας καί σκαπανεϊς τής
Μεθορίου, μέ έκπρόσωπον αίτών
τόν «δπλαρχηγόν» Τζακσον Καί
τί'λος τό τέταρτον στρατόπεδόν—
τό της σΐ'νδιαλλαγής—είχεν έτι
κεφαλής τόν Κλάιϋ, έκπρόσαπον
τής άρμονικής συνεργασίας ιιετα-
ξύ ολων των τάξεων καί γεωγοαφι·
κων τμημάτων. Ό Κλάιϋ ήτο ντέο
τοΰ «'Αμερικανικού συστηιιατο;»
καί την ιδέαν αύτην τής σνιιπΌίί-
ξεως ναί συναρμονίσεως 67 ών των
συμφερόντων ένεσάρκωσεν ο Λίν·
κολν -/αί υπέρ αυτής, ούχι τοΰ τα-
ρεμπεσόντος καί έκ των ύστερον
υίο&ετττθέντος ζητήματος τής χει-
ραφετήχΐείος των Μαύρων, ηγωνί¬
σθη ούτος κατά τόν εμφύλιον πό¬
λεμον, δτε ή πολιτικοοικονοιιικη
πάλη εϊχε φθάσει είς τό άδιεςο-
δόν. Επί Τζακσον, τό άγροτι-/Λν
Γον&στ συνειργάσθη ιμέ τό φί»υ·
δαρχικόν Σάουθ κατά τοϋ κεΐαλαι-
οκρατικοΰ "Ηστ. Επί ΛίνζοΛ', τό
άγροτικον καί μεθοριακόν Γουέστ,
έξ ού προήρχετο ούτος, σννειργα·
σθη μέ τό κεφαλαισ-<.ρατι/χν /αι προλεταριακόν "Ηστ κατά τοαι χωριστικοϋ κινήματος τοΰ Σαουν. Ή «ερίοδος τής οίκονο- μικής άκμής και έΠ*'-?'" κης όλοκληρώβεως. 'Η τελευταία Είς τό 6σν καί τό 7ον κεφάλαι¬ ον δ κ. Καλτσάς καλύπτει την άπΰ τοΰ 1865 μεχρι τοΰ 1900 πεοίο- δόν, δτε παρατηρεΐται ή μεγα^ οικονομική, έμπορική καί 6ιοαη/α- νική ζύμωσις, δτε άρχίζει ή ανά¬ πτυξις των συγκοινωνίαν καί ή δή- μιουργία μονοπωλιακων έπι/ΐΐρη- σεων, δτε ή άπληστία τοϋ /Εφα- λαιοκρατικοϋ "Ηστ προκαλϊΐ την αντίδρασιν τοϋ άγροτικοϋ Γου¬ έστ, τοϋ τελευταίου καλύπτοντοί πλέον όλην την μέχρι τοϋ Εΐ(?ηνι- κοϋ χώραν, δι' εκδηλώσεως διαφό¬ ρων κινημάτων, ώς τό 0Γβη8βΓ και συμφέροντας κατά τάξεις χαί ^Σονέχει* είς την
ΙΓ Ε.Α. ΒΙΒΑΙ
ΕΝΑ ΣΚΙΤΣΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΑΙΤΕΙΩΗ
«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙ¬
ΑΝ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟΛΙΤΕΙΩΜ»
ΥΠΟ Ν. ΚΑΛΤΣΑ
Υπό τόν τίτλον «Είσαγωγή είς
Γήν Ιστορίαν των Ήνωμένων Πο-
λιτειών» εξεδόθη τελευταίως Εν
πρωτότυπον διά τό Ελληνικόν άνα·
γλ'ωστικόν κοινόν βιβλίον. Συγγρα¬
φεύς τού θιβλίου αύτοϋ είναι ό κ.
Νικόλαος Σ. Καλτσάς, ύφηγητή
τής Ίστορίας έν τώ Π ανεπκττημίω
Μίτσιγκαν. Ό συγγραφεύς έθεσε
ώς αντικειμενικόν τού σκοπόν: νά
δώση είς τούς αναγνώστας τού ενα
πεταχτό μέν, άλλά έξαιρετικώς πυ-
κνόγραμμο σκίτσο των έλατηρί
ών, των ίδεών, των κινημάτων κα'
των ρευμάτων πού άποτελοϋν τήι
βάσιν τής Άμερικανικής ίστορί
άς. Μολονότι ό κ. Ν. Καλτσά; έν
τί) διακρινούστι αυτόν μετριοφρο-
(Π'ντ) ίσχυρίζεται ότι τό βιβλίον τού
ώς εκ τής φύσεως τού δέν ημπο¬
ρεί νά είναι πρωτότυπον—καί έν-
νοεΐ μ' αύτό ότι δέν έμφανίζει κα-
νενα νέον στοιχείον ή νέον γεγονός
—θά μάς επιτρέψη νά διαφωνή-
σωαεν πρός αυτόν ώς πρός τόν αρι¬
θμόν τής πρωτοτυπίας καί νά έπι-
μείνω,μεν επί διαφόρου όρισμοΰ. Ή
πρωτοτυπία δέν συνίσταται μόνον
είς τα Ιστορικά στοιχεΐα καί είς
την εΰρεσιν καί παρουσίασιν νέον
γεγονότων. Ή πρωτοτυπία συνί¬
σταται καί είς την «συναρμολόγη-
καί έρμηνείαν», την πρώτην άπό
απόψεως, σάν νά λέμε, άρχιτε-
κτονικής παρουσιάσεως των γεγο-
νότων καί στοιχείων καί την δευ¬
τέραν άπό απόψεως πληρεστέραν
5ιαφωτίσεως επί της σημασίας των
στοιχείων. Τω οντι δέ η δόξα καί
ή πρωτοτυπία τής σημερινής έπι-
στήμης τής ίστορίας συνίσταται,
κυρίως, είς την τολμηρόν, επιστη¬
μονικήν, αντικειμενικήν καί έξαν-
Η ΕΠΟΙΚΙΣΙΣ— Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ— Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΠΑΛΗ.- Η ΟΙΚΟΝΟΜ!
ΚΗ ΚΑΙ ΕΔΑΦΙΚΗ ΕΞΑΠΛΩΣΙΣ.» ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ
ΗΝ. ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΠΟΙΚΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
θρωπιστικήν έρμηνείαν
των ίστορικών στοιχείων. Καί υπό
την εποψιν αύτην τό έργον τοΰ κ.
Καλτσά είναι πρωτότυπον δχι μό-
- νόν διά τό Ελληνικόν άναγνωστι-
ιόν κοινόν, τό οποίον έξ δσων γνω¬
ρίζομεν, εχει αμυδράν μόνον ιδέ¬
αν π»ρί τής γενέσεως, εξελίξεως
χαί άναπτύξεως τοΰ Νέου Κόσμον,
άλλά καί δι' οιονδήποτε κοινόν.
Τα έλατήτήρεα της 'Α-
μερικαν. μεταναοτεύ-
σ&ως. ,
Ώμιλήσαμεν παραπάνω περί
«συναρμολογήσεως» των στοιχεί¬
ων. Ό κ. Καλτσάς επέτυχε τό δυσ¬
χερέστατον των έργων—την συν-
αρμολόγησιν καί, σάν νά λεμε, ά-
Κσϋλιτζ ό σιω;ιηλός, τέως Πρόεδρος των Ήνωμ. Πολιτειών, έτιμήθη διά μεταλλίου δοθέντος είς αυτόν υπό τής
Έθνικής 'Επιτροπής των Φυλακών, διά τα έποικοδομητικά μέτρα τού. Έξ αριστεράν πρός τα δεξι4·* Ό βουλευτής
Φράγκ Χ. Φώς, ή Κα Κούλιτζ, ό' κ. Κούλιτζ, καί ό Δρ Ε. Στάγγ Οϋάίτιν.
τα περίπου αύθεντικών συγραμμά-
των περί τής Άαερικανικής Ίστο¬
ρίας. Ή άρχιτεκτονική τοΰ όλοιυ
έ'ργου παρσυσιάζει αυστηράν ένό-
τητα, έκτός ΐσως των τελευταίον
δύο κεφαλαίων, τα όποϊα είναι
μάλλον παραρτήματα— όιιογενή
πάντοτετοΰ όλου οίκοδομηματος
Δυτικη Εύρώπχι ό Έλληνοχριστια-
νικός πολιτισμός, περί τής έποικί-
σεως τοΰ Δυτικοΰ Ήμισφαιρίου
υπό των Άγγλοσαξόνων καί Ί-
πόσταξιν των στοιχείων πεντήκον¬
μ ρρήμ
πάντοτε—τοΰ όλου οίκοδομηματος,
μή άνήκοντα δμω; είς αύτό όργα-
νικώς ή μάλλον έν όργανιντ| δια-
τάξει. Τό μέρος αύτό τοΰ βιβλίον
(Μέρος Τρίτον) είναι τό περιλαμ-
βάνον τα κεφάλαια περί «Έξωτε-{ έχων τάς πηγάς τού είς την μεϋο-
σπανοπορτογάλων. Έδώ άναλύον-
ται τα δύο βασικά έλατήρια τής
έποικίσεως τής Βορειον Άμερι-
κής: ο άτομισμός, τοϋ δ-
ποίου την φιλοσοφίαν διεκήιρυξεν
δ "Αγγλος φιλόσοφος Λολ, ό οποί¬
ος θέτει τό άτομον υπεράνω τοϋ
Κράτσυς, καί 6 ώ φ ε λ
σεως καθώς καί την Τζεφφερσώ-
νειον θείορίαν περί Δημοκρατικής
Άτσμιστικής, τη συμμετοχή των
μαζών, διοικήσεως. Α! ■·-■-'-- -' —
τότέ
ι μ ι σ μ ός,
ρικής πολιτικάς των Ήνωμένων
Πολιτειών» καί περί «Προεδρίας
των Ήνωμένων Πολιτειών».
Το πρώτον μέρος τοΰ -βιβλίον ά-
ναφέρεται
κ ήν
δολογίαν τοΰ Ντεκάρτ καί την ε¬
πιστημονικήν φιλοσοφίαν τοΰ Μπέ-
ϋκον. Τα δύο αύτά έλατ»}ρια—τοΰ
πρώτου συμπΐριλα,μβάνοντος καί
την θρησκευτικήν συνείδτίσιν, τοΰ
φάσιν τής Άμερικής. Ό συγγρα¬
φεύς έντός τριών κεφα>ναίων ομι¬
λεί περί «εξαπλώσεως τής Εύρώ-
πης» κατά τόν 15ον αίώνα (τέλη
15ου καί αρχάς τοΰ 16ου), ότε
είχεν έκκολαφθη έν τί) Βορείφ καί
Ζ*^;Ι^^6Ά·±*^ μ-4* *·· -
των
ριτανιστικην φιλοσοφίαν περί ερ¬
γασίας καί ωφελείας ώς καθήκον-
τος θρησ/ευτικοΰ—-ώθησαν τούς
πρώτους άποίκους πρός τό Δυτι¬
κόν ημισφαίριον, βασικώς, έννοεΐ-
ται, χωρίς δμως νά είναι καί τα
μόνα. Τού άτομισμοΰ καί ώφελι-
σμοΰ αύτοΰ κήρυκες ήσαν οί πατέ-
ρες τής Άμερικανικής Έπαναστά-
σεως, Τζεφφερσων, Παίην, Πά-
τρικ Χένρυ, Σάμουελ "Ανταμς κλ.
Ή προσπαθεία της Αγγλίας ό¬
πως διοιν,ήση καί φορολογήση τούς
άποίκους ανευ άντιπροσωπευσεοος
καί συγν.αταθεσεως αυτών, εθιξε
τόν άταμισμόν /.αί ώφελψχσμόν αυ¬
τών. Δηλ. τα αύτά έλατήρια πού
επροκάλεσαν την μετανάστευσιν, ε¬
προκάλεσαν καί την επανάστασιν.
Ή έβωτ&βεκή πολιτική
και οίκονομική πάλη.
Τό δεύτερον μέρος τοΰ βιβλίον
τοΰ κ. Καλτσα περικλείει την άπ!6
τής Επαναστασεωσ καί άναγνωρί-
σεως των Ήνωμ. Πολιτειών ώς
ανεξαρτήτου Όμοσπονδιακής Δη¬
μοκρατίας μέχρι σήμερον περίο¬
δον. Ύποδιαιρεΐται δμως είς 4
διακεκριμένας άπ' αλλήλων περιό-
δους—ήτοι άπό τοΰ 1787 μέχρι
τοϋ 1828, άπό τοΰ 1828 μέχρι τοΰ
1860, άπό τοΰ 1860 μέχρι τοΰ
1900 καί άπό τοϋ 1900 μεχρι τοϋ
1929.
Άπό τοΰ 1787 μέχρι τοΰ 1828
περιγράφεται κυρίως ή Ισωτερι-
κή πάλη των άνεξαρτήτων πλέον
Ήνωμένων Πολιτειών. Κατά τό
διάστημα αύτό δημιουργοϋνται τα
δύο μεγάλα Κόμματα—τό Φεδε-
ραλιστικόν (σημερινόν Ρεπουμπλι-
κανικόν) καί τό Δημοκρατικόν (τό
οποίον τότε ώνομάζετο Ρεπουμπλι-
καντκόν). Ό κ. Καλτσάς σκιαγοα-
φεΐ την Χαμιλτώνειον κρατικήν
άραιαί καί άτομιστικαί.
Έδώ ό κ. Καλτσας έξηγεΐ τό
άληθώς περίεργον φαινόμενον τής
κυβερνήσεως μέν τής νέας Δημο¬
κρατικής Συμπολιτείας υπό έπιφα-
ς υπό έπιφα
ήγετών τοΰ Δημοκρατικοΰ κόμ-
ματος, ώς ό Τζεφφερσων, ό Μά-
δισων
[των καί ό Μόνρω, επί μίαν συν-
εχή είκοσιπενταετίαν περίπου, επι¬
κρατήσεως δμως των Χαμιλτωνεί-
ων θεωριών έν τ^ οίκονομικί} καί
κοινωνικϋ ΐξελίξει τής χώρας!
Άπό τοΰ 1828 δ Πρόεδρος
"Αντιιιου Τζάκσων, προερχομένας
άπό την μυστηριώθη, τυχόοιωκτι-
κήν, ήρωίκήν άλλά καί τεραστίως
δυναμικήν μεθόριον, έκπρόσωπος
των παλαιόντων τγπΑ- -^α -------'-
τα φυσικά
^^^ήρ
τα την περίοδον
τοιούτος ό κνΐεών
εί
νατά τόπους καί κατά _^ννι,ϊυϊΓ
τοΰ ορίζοντος, ωστε συχνότεοον νά
ίξαφανίζωνται παρά νά έιιφο "
ζωνται αί κομματικαί γοαιιμ
Καί έδώ ακριβώς οφείλομεν ,„
δώσωμεν απεριόριστον πίστωσιν
είς τόν κ. Καλτσάν διά τό /ατόρ.
θωμά τού νά μάς ξεδιαλνση την
έπικήν αΐτήν πολιτικήν κα'ι νεη.
κήν^ ίδεολογικήν^ πάλην, ή δτοία
κατέλΓ,ξεν είς τόν εμφύλιον .τό),ε·
μόν. Έν γενικαίς γραμμαί;, /αχα
την περίοδον ταύτην τα πο/ιτινα
στρατόπεδα ήσαν τρία, ύπήοχε δέ
καί ενα τέταρτον—τό τής συνδιαλ-
λαγής. Τό στρατόπεδόν τοϋ "Ησι
μέ τούς έμπόρους καί τραπε'ατας
τού καί μέ τόν διάσημον Δανιήλ
Γουέμπστερ, ώς διερμηνε'α αυτού,
το στρατόπεδόν τοΰ Σάουθ ιιε τούς
μεγάλους βαμβακοφυτειοκτήτ α ς
τού καί δουλοκτήτας καί ιιέ τον
Καλχούν, ώς υπέροχον διεραηνε'α
των ΰΐλεψεών των, τό Γουέστ ιιέ
τοις αγρότας καί σκαπανεϊς τής
Μεθορίου, μέ έκπρόσωπον αίτών
τόν «δπλαρχηγόν» Τζακσον Καί
τί'λος τό τέταρτον στρατόπεδόν—
τό της σΐ'νδιαλλαγής—είχεν έτι
κεφαλής τόν Κλάιϋ, έκπρόσαπον
τής άρμονικής συνεργασίας ιιετα-
ξύ ολων των τάξεων καί γεωγοαφι·
κων τμημάτων. Ό Κλάιϋ ήτο ντέο
τοΰ «'Αμερικανικού συστηιιατο;»
καί την ιδέαν αύτην τής σνιιπΌίί-
ξεως ναί συναρμονίσεως 67 ών των
συμφερόντων ένεσάρκωσεν ο Λίν·
κολν -/αί υπέρ αυτής, ούχι τοΰ τα-
ρεμπεσόντος καί έκ των ύστερον
υίο&ετττθέντος ζητήματος τής χει-
ραφετήχΐείος των Μαύρων, ηγωνί¬
σθη ούτος κατά τόν εμφύλιον πό¬
λεμον, δτε ή πολιτικοοικονοιιικη
πάλη εϊχε φθάσει είς τό άδιεςο-
δόν. Επί Τζακσον, τό άγροτι-/Λν
Γον&στ συνειργάσθη ιμέ τό φί»υ·
δαρχικόν Σάουθ κατά τοϋ κεΐαλαι-
οκρατικοΰ "Ηστ. Επί ΛίνζοΛ', τό
άγροτικον καί μεθοριακόν Γουέστ,
έξ ού προήρχετο ούτος, σννειργα·
σθη μέ τό κεφαλαισ-<.ρατι/χν /αι προλεταριακόν "Ηστ κατά τοαι χωριστικοϋ κινήματος τοΰ Σαουν. Ή «ερίοδος τής οίκονο- μικής άκμής και έΠ*'-?'" κης όλοκληρώβεως. 'Η τελευταία Είς τό 6σν καί τό 7ον κεφάλαι¬ ον δ κ. Καλτσάς καλύπτει την άπΰ τοΰ 1865 μεχρι τοΰ 1900 πεοίο- δόν, δτε παρατηρεΐται ή μεγα^ οικονομική, έμπορική καί 6ιοαη/α- νική ζύμωσις, δτε άρχίζει ή ανά¬ πτυξις των συγκοινωνίαν καί ή δή- μιουργία μονοπωλιακων έπι/ΐΐρη- σεων, δτε ή άπληστία τοϋ /Εφα- λαιοκρατικοϋ "Ηστ προκαλϊΐ την αντίδρασιν τοϋ άγροτικοϋ Γου¬ έστ, τοϋ τελευταίου καλύπτοντοί πλέον όλην την μέχρι τοϋ Εΐ(?ηνι- κοϋ χώραν, δι' εκδηλώσεως διαφό¬ ρων κινημάτων, ώς τό 0Γβη8βΓ και συμφέροντας κατά τάξεις χαί ^Σονέχει* είς την
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 192
ΓΙΡΟΣΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΤ.ΑΑΟΣ
Ίο /ειψανον τοΰ έν Παρισίοις αποθανόντος Άμερικανοΰ Πρεσβευτού, Μύρωνος Τ. Χέρρικ,
Ιπιδιβαζόμενον τοΰ Γαλλικοΰ καταδρομιχσϋ «ΤουρβΊλ» όπως μεταφερθή είς Αμερικήν. Τό φέ¬
ρετρον είναι τυλιγμενον διά τής Διαστέρου.
Άπο την κηδείαν τοΰ έν Παρισίοις αποθανόντος Αμερικανόν Πρεσβευτού", Μύρωνος Τ.
Χέρρικ. Ό "Οουεν Γιώγκ, ό στρατηγός Πέρσιγκ καί ό κ. Μπριάντ, κρατοΰντες τάς ταινίας
τοΰ φερέτρου.
Ό Χέλυ Φίσκ, θιασα>της τής ασφα¬
λείας τής μακοοζωΐας, όστις εύοεν
οίκτοόν θάνατον ύιό τούς τροχούς
αΰτοκινήτου έν ήλικία 77 έτών.
^στοατηγός Τζων 1. Ιΐερσιγκ
την έν Παρισίοις Ά-
«;„..·_·—1· Πρεσβείαν, δπου καί
|υν Λόγον πρός
^ αποθανόντος Πρεσβευ¬
τού, Μύρωνος Τ. Χέρρΐκ.
Ό κ. καί ή κ. Παρμαλή Χέρρικ, υιός καί νύμφη τοϋ έν Παρισίοις απο¬
θανόντος Άμερικανοΰ Πρεσβευτού, Μύρωνος Τ. Χέρρικ, κατα την δφι
ξιν τοΰ νεκροΰ είς την Νέαν Υόρκην.
Μ
ΓΙΡΟΣΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΤ.ΑΑΟΣ
Ίο /ειψανον τοΰ έν Παρισίοις αποθανόντος Άμερικανοΰ Πρεσβευτού, Μύρωνος Τ. Χέρρικ,
Ιπιδιβαζόμενον τοΰ Γαλλικοΰ καταδρομιχσϋ «ΤουρβΊλ» όπως μεταφερθή είς Αμερικήν. Τό φέ¬
ρετρον είναι τυλιγμενον διά τής Διαστέρου.
Άπο την κηδείαν τοΰ έν Παρισίοις αποθανόντος Αμερικανόν Πρεσβευτού", Μύρωνος Τ.
Χέρρικ. Ό "Οουεν Γιώγκ, ό στρατηγός Πέρσιγκ καί ό κ. Μπριάντ, κρατοΰντες τάς ταινίας
τοΰ φερέτρου.
Ό Χέλυ Φίσκ, θιασα>της τής ασφα¬
λείας τής μακοοζωΐας, όστις εύοεν
οίκτοόν θάνατον ύιό τούς τροχούς
αΰτοκινήτου έν ήλικία 77 έτών.
^στοατηγός Τζων 1. Ιΐερσιγκ
την έν Παρισίοις Ά-
«;„..·_·—1· Πρεσβείαν, δπου καί
|υν Λόγον πρός
^ αποθανόντος Πρεσβευ¬
τού, Μύρωνος Τ. Χέρρΐκ.
Ό κ. καί ή κ. Παρμαλή Χέρρικ, υιός καί νύμφη τοϋ έν Παρισίοις απο¬
θανόντος Άμερικανοΰ Πρεσβευτού, Μύρωνος Τ. Χέρρικ, κατα την δφι
ξιν τοΰ νεκροΰ είς την Νέαν Υόρκην.
Μ
-V
γμ
είσοδον
Ό Κρήτης τής Πολιτεία;
θυγατρός τού Τζαν, ^δε^
8|| τό άεροπλάνον «Νεμίσσα»,
έκΐ^υαρκ είς Βοστώνην.
Ό διευθυντης τής άστυνομίας Νέας "Υόρκης, κ. Γκρόβερ Γουαΐλεν, μεθ'
ενός άνωτέρου άξιωματικοΰ τού Άμερικανικοΰ ναυτικοΰ, άνερχομτνοι
είς τό Γαλλικόν καταδρομικόν, όπερ έκόμισε τό λείψανον τοΰ Πρεσβευ¬
τού, Μύρωνος Χέρρικ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΟΣ
ΣΟΒΑΡΑ καί σημαντικαί γ
νότα διεδραματίσιτησοτν χαΐ κατά
την δια'θιοεύσασαν έβδομάδα γ»'(χο
άπό τό φλέγον καί πρωτεΰον ζήτη
μας τής χώρα; ιιας, της &πΓι6ελή
τοϋ «Νόιιου Βόλστεντ» καί των
σνμπαρομαρτοΰντων νομοί)ετημά-
τοη δμοσπονδιακών. πολιτειακών,
δημοτικών ν.αί κοινοτικών. Πρώ¬
τον γεγονός παγκοσμίου ένδιαφέ-
ροντος καί τοΰ όποίου ή άνακοίναν
σις θά κατέπληξεν άνσυφισβητή-
τω; την ύφήλιον, κα$ώ; μαρτυοεϊ
τουλάχιστον ή εΰοντάτη δηιιοσίευ-
οις την οποίαν τοϋ εδωσαν αί Άμε-
ρικαντκαί συνιίοίλθΌΐ, είναι ή ά-
•θώωσις τής Χέλεν Μόργκαν της
δευτέρα; αυτής — μετά την Τέ-
£α; Γν.ίναν — βασιλίσσης των ννχ-
7 λ Νέ 'Υή
; η
τεριν(7)ν λεσχών τής Νέας 'ρ
Είχεν καταγγελθή καί ιαΰτή δτ
ρεοίασεν τόν
νάαον καί ότι μέ τα νυκτοπερ·π«τή-
ματά τη,; διετάρασσεν την ησυχίαν
τή; πόλεως. Τό δικαστήριον δμως
εΰρεν την κατηγορίαν άστήρτ/τον
καί την άπϊδωσεν ά&ώαν πρριοτε-
ράν είς τό Μττρόντγουαίη διά νά
συνεχίση τό άναμορφωηκον ?1ργον
της. Χάρις δμως είς την δίκην της,
εμάθαμεν δλ'ας τάς λεπτομερείας
τής ζο)ής της, άπό τάς στήλας τού
Αμερικανικόν τύπον καί ετσι τό
κοινόν κάτι ωφεληθή άπνΐΓ όλην αύ¬
την την υπόθεσιν. Ό κΌιΟένας γνω
ρίζει τώρα πότε κοιμάται. πότε £ν-
πνα. πότε τρίόνει καί πότε υειδΐο
η άξιρραστος δευτέρα Λασίλισσα
Ελένη Μόργκαν
ΤΟ ΠΡΟΕΧΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΕΝ ΤΩ μεταξΰ οέν εϊιειναν <χο- γοί οί πατροες τοΰ = Εθνους τοΰ; ο¬ ποίον; εκάλεσεν είς Γκτοτκτον σύνο δόν ό Π ροεδρος διά νά λνσονν τό γεο>ρνικόν ΛοόβληριΙαί καί τό τή~
άναθεωοήσεω; τοΰ τελωνειακόν
ίιασιιολογίου.
Ό Γερουσταστής τής Νοτιον
Καρολίνα; κ. Μπλής κατενΟΓσεν
ςταινεται ότι τα δνο αυτα μεγαλα συνήθη ώραν.
πΌθβλήματα τής χώρας είναι αδύ¬
νατον νά διακανονισθοϋν έφ' όσον
τα Άιιερικαντκά άτμόπλοια καί τό
διπλωματικόν σώμα τής Ονασιν-
κτώνος, οτννοοΰν τί|ν 18ην τροπο¬
ποίησιν τοϋ Συντάγματος. 'Ετί τον
σνμπεράσιιατο; τούτον όρμώμενος
ό κ. Μπλής υπέβαλεν είς την Γεοον
οίαν ψήφισμα διά τοϋ όποίου κα¬
λείται ό Πρόεδρος «νά εφαρμόση
είς την άνοικτήν θάλασσαν καί αε-
τά της μεγαλειτέρας αχ'στηρότη-
τος την ποτοαςτΰγόρευσιν έφ' όλων
των υπό Άιιερικανικήν σιςιιαίαν
πλοίων». Έντείνων ό έκ Σαουθ Κα
ρολάϊν Γερουσιαστή; τάς προσΐπα-
θείας τού πρός λύσιν των μεγαλων
πιροβλημάτων τη.; χώρας προτϊίνει
την άνατροποποίησιν της 18ης τρο
ποποιήσεο)ς τοϋ συντοτγιιατος «α-
τά τοιούτον τρόπον, ωοτε νά ύπ»-
χοεωθοϋν είς την αί«στηιράν τήρη¬
σιν της καί οί ξέναι διπλωιιατικοί
άντιποόσωποι. Καί έπειδή κατά
την αντίληψίν τού, τοΠτο ίσο>ς νά
ιιή είναι αρκετόν υπέβαλεν νόιιον
δυνάιιει τοϋ όποίου νά «διοτνπιο-
■ί>ή η σύστασις είς τάς Κυβερνήσει;
δό δ λ
ή η ς
των διαο,όοων
λ ί Ο
ρή;
δπω:; στελ-
, χρ
λοι·ν είς τό Ούάσιγκτοον ώς άντι-
προσώπω.); το}ν βυτλαχίάτας:. οί ό-
ά λά
ποΐοι θά άναλαιυβά'νουν ίκ των προ
τρρων την υποχρέωσιν ότι θά σέ¬
βωνται τόν άπανορεντΐ'κϊΊν νόμον».
Εάν αί προΐάσεις τοϋ Γεοουσια-
«τοϋ Μπλής ψηφισθοϋν, ή Άιιροι-
κή κατοχνρώνεται άπο •κΐάυ'ε
Λΐ·νον καί ι^ά τη; δοθή τότε καιοος
νά σκεφθή" καί διά τα δεντερβνού-
σης σηινασίας ζητήματι δπα>ς τό
τής άνακοτυφίσεονς τοϋ γτυ)ργι^ο?
πληυΗ'σμοϋ, τό της άνα·θεο>'->ήαε/·ινς
τοϋ δ«σιιολογίου καί τα παοόιιοια.
Ο ΙΕΡθΙΙΠθί'ΙΙΟΪ
ΓΕίΡΓίΟΓΕΟΡΜΙ
Σ/ιμΐρον Κυριακήν, 21τ»ν Α¬
πριλίου, καθώς καί την προσέχη Τρί¬
την, 2βην Απριλίου, ό φερώνυμος
ίεοος ναος τοΰ άγίου ενδόξου μεγα-
λομόρτυρος Γεωργίου τής Τροπαιοφό-
ρου 451 ν. 39(2ι δΙτββΓ, Νέας Υόρ¬
κης, έορτάξει την επέτειον αυτού πα-
νηγυριν μετ;ά πάσης έκκλησνοΜτικής
Λομπης Ή λεντοιννία άαχεται τττν
,Ν.1
Οί 'Εργατικοί ύποψήφιοι
είς τας ηροβεχεΐς Δη¬
μοτικάς εκλογάς.
ΝΕνΑΚΚ, Ν. 3., 16 'Αχριλ.
Είς τάς 14 Μαΐου 6ά γίνουν εν¬
ταύθα δημοτικαί εκλογαί καί <τψι- φώνως τω σίΜ-τηματι νΪ£ πόλεως Νιούαΐχ, 6ά έκ,λεγοΰν χέντε διοι¬ κήται (0ΟΜΜΙ88ΙΟΝΕΚ8), ε^ αυτών ϊέ 6ά έκλεγΊ) ζ-ψ,αφγρς, ϊ:- άί έΐ ή ά η άστυνομίας έιτΐ τής λείας, έιτΐ των φόρων κλι:. ; ίώνως τω προγράμμοττι τής Άμέ- ,ί'.καν Φεντεραίσιον όφ Ααίχμτχ.>ρ,
έφ' όσον μέν πρόκεϊται χερΐ 3ημο-
τΐκών έκλογών, ή ωργανωμένη έρ-
' οίνα-ται νά ΐ^οδείξη καί ψτ;-
η ΓΪίους έργατικοίις ΰί
ί Νύ
φ ργς ψηφ
Δ:ά τουτο καί τό Νιούαρκ τό οποί¬
ον εχε-. π&ρί τάς 50—55 χιλιάδας
έργατικων «ώργανωμένων έπαγ-
γΐλματικώς) ψή»φων νηϋειξε καί
πάλιν ώς χ,αϊ πρίν τόν ίδιον ΰχοψη-
φιον, τόν έντιμότ., VI^^IΑΜ 3.
ΒΕΕΝΝΑΝ όστις επί 12 συνΛ-τά
Ιτη 3ιαττ)ρεϊ την θέσιν τοΰ ΟΟ(Μ-
ΜΙ88Ι0ΝΕΚ ΟΚ ΡυΒίΙΟ 8Α-
ΡΕΤΪ' επαξίως. Έκτος ίέ το5 χ.
3ΚΒΧΝΑΝ ΟΚ ϋΙΚΕΟΤΟΚ
ΒΚΕΝΝΑΝ, ^ώς «Ιναι γνωστός,
ύά καί ετε,ροι 6—οψήφίοι έχ-
έ
έ* των σπλάγχνων των
έργατΐκών όργανώσεων, χ. χ., ό κ.
ν. ΌυΡϊΎ, Ρ. ΒίΕΚΤϋΡ-
άλλοι. Αΰτονόητον
Νύ
να; διατί τα Νιούαρκ ε·χει καλλι¬
τέρους δρΐος εργασίας, ύψηλοτβρους
Μΐτθοϋς καί άλλα στν-αφή τω έρ-
ά
στάσει ϊ·έ
νά ειπωαεν
στν-αφΐ) τω εο-
άτη εΰιεργετηματα. Επί τή περι-
χύτη νομίζομεν καλόν
. πρός τούς "Ελληνας
εργάτας, ότι ή τοιαύτη μ,έθοϊος εί¬
ναι ή καλλιτέρα καί αποτελεσμα¬
τικωτέρα, όσον καί άκίν·§ι>νος κα'ι
ανευ περιπέτειαν. Όταν αρχίσωμεν
άπο εκλογήν έργατικώ ντής περιφε¬
ρείας, επειτα πόλεως, κομητείας,
Πολΐτείας, τα έργατικά ϊΐ'καία ΰά
τΰγχάνο^ν πάντοτε περισσοτέρας ε¬
κτιμήσεως καί υποστηρίξεως.
8ΡΗIΝ^ΓIΕ^^, ΜΑ55.—Ό «'&
βνικός Κήρυ|> πωλεΐται παρά τού ά»·
τιπροσώπου μας Γεώργιον Άνανα-
ννώστου. 1785 Μβΐιι 51.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ
II
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΗ» Β18Ι
θά «αιχθη ή θαυμαβιωτέ'ρα όπερέττα τού μαέστρου
Χτχτζηα«οβτόλου «Οί Ά«άχηδες των Αθηνών»
Χτχτζηα«οβτόλου «Οί
Σήμερον, Κυριακήν, 21ην Α¬
πριλίου, ό θίασος τής Αθηναϊκήν
Όπερέττας θά δώση άπό τής
σκηνη; τοϋ Πάμ Γκάρντεν, (52α
όδός, πλησίον 8η; λεωφόρου), την
καλλιτέραν όπερέτταν τού μουσουρ
γοϋ Ν. Χατζηαποστόλου <Οί Ά- πάχηδες των Αθηνών», ώς τιμη¬ τικήν τής συμπαυ'ΐστάτη; σουμ¬ πρέττα; τού Κα; Κατίνα; Θύμι- ου. Ή πλοκή τοϋ εργου αΰτοΰ εί¬ ναι εξοχος, ή δέ μουσική τού γλυ- κντάτη. 'Εκεϊνο πού διακρίνει ι¬ διαιτέρως την παράστασιν αύτην των 'Απάχηδων είναι ότι θά παι- χθ/ούν διά πρώτην φοράν έν Ά- μερικί} όλόκληροι, όπως ακριβώς εγράφησαν καί μέ όλό- κληρο τό μουσικό των σπαρτίτο. Οί «Άπάχηδες των Αθηνών» εί¬ ναι άπό τα ολίγα έκεϊνα νεοελ>>η-
νικά όπερεττικά εργα πού εύρον
βαθείαν απήχησιν είς τό κοινόν
παντοΰ καί πάντοτε πού έπαίχθη-
σαν. Είς τάς Αθήνας εσημείωσαν
επί δύο συνεχή χρόνια αληθή κα¬
τακλυσμόν. Είς τάς σκηνάς τού
παρελαύνουν είκόνες κουτσαβακι-
σμοϋ καί ρωμαντικότητος των πε-
ριβοήτων έκείνων νταηλίδικων τύ-
πων τής Αθήνας, της οποίας ξε-
διπλώνεται μία ώραιόχρωμη πτυ-
χή ζωης τόσον είς τα άπόκρυφα,
δσον καί είς τα άρχοντόσπιτά της.
Διά την πλήρη απόδοσιν τοϋ έρ¬
γον τα στελέχη της ΆΟηναϊκής
Όπερέττας θά ευρίσκωνται είς γε¬
νικήν παράταξιν. 25 έν όλω πρό-
σωπα θά εμφανισθούν επί σκηνης,
μέ πολυάριθμο κόρο, άρτια δέ μου¬
σική υπό την διεύθυνσιν τοΰ μα-
έστρον κ. Βεργωτή θά άκομπα-
νιάρτ). Ή καλλιτεχνική έπιτνχία
των 'Απάχηδων είναι προκαταβο-
λικώς εξησφαλισμένη, δεδομένου
ότι ή Δώρου, ό Σβορώνος, ό Σα-
μουράκη;, ό Χρήστου, ή Θύμιου,
ΟΤΙΕΡΕπΑ
ΝΑΤΚΗ
των Αθηνών».
ό Πάτσης, ή Πάτση, ό Μαλλια-
ρός θά εμφανισθούν εί; τού; πειά
δυνατούς ρόλους των.
Ή
τιμωμένη σουμπρέττα έ'χει
ό
ΩΡΑ 8:30 Μ. Μ.
ΕΙΣ ΤΟ ΡΑΙ_Μ (3ΑΒ0ΕΝ ΤΗΕΑΤΚΕ
52ΝΟ 8ΤΠΕΕΤ, νΐ/ΕδΤ ΟΡ 8ΤΗ ΑνΕΝϋΕ
Ή γοητευτικη χαί μελωδικωτάτη Όπερέττα τοϋ Χατζηαποστόλου
3 ΠΡΑΞΕΙΣ—26 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Πρός τιμήν της συμπαθεστάτης σουμπρέττας
είς τό ενεργητικόν της μακράν
καί άδιάκοπον σχεδον καλλιτεννι-
κήν καριέραν. Είς τό θεατρον έν-
τεμπύταρε μικρούλα άκόμη, μόλι:
14 έτών, έν Κωνσταντινουπόλει,
ύποδυθεϊσα μέ πολλήν διά την ηλι¬
κίαν της επιτυχίαν τόν δύσκολον
ρόλον τής Μάρως είς τό είδΰλλ.ι-
όν τού Κορομηλα «Ό Άγαπητι-
κό; της Βοσκοπούλας». Ή πρώ-
τη αυτή έπιτυχία της έπέσπασρ τόν
θαυμασμόν των θεατών καί άρί-
στα; κρίσεις τοΰ Τύπον. Μέ τόν
Θίασον Π αρίση περιώδευσεν ολό¬
κληρον την παλαιάν καί νέαν Έλ-
λάδα επί σειράν έτών, αργότερον
δέ μέ τόν ίδιον θίασον περιήλθε
την Τουρκίαν, Ρουμανίαν, Σερβί¬
αν, Ιταλίαν καί Γαλλίαν, φθάσα-
σα πρό τεσσάρων έτών είς την
Νέαν Υόρκην, δπου επί μίαν ολό¬
κληρον χειμερινήν περίοδον ό θί¬
ασος Π αρίση εδωσεν έπιτυχεϊ; πά
ραστασεις. "Αργότερον συνειργά¬
σθη μετά τοϋ γίγαντος τη; "Ελλη¬
νικήν σκηνης, Εύτυχίου Βονασέ-
ρα. δημιουργήσασα ίνα ξεχωρι-
στόν ρόλον ώς Ίωάννα στο άρι-
στούργημα τής Γαλλικής φιλολο-
γίας, «Γέρω—Λεμπονάρ». Ό ά-
είμνηστος έκεϊνος μάστερ πολλά¬
κις επήνεσε μετ" ενθουσιασμόν τί|ν
καλλ.ιτεχνικήν επίδοσιν τή; Κα;
θύμιου, της οποίας έξετίμα την
ειλικρίνειάν καί την θερμήν αγά¬
πην της πρό; την άληθινήν τέχνην.
Κατά την εφετεινήν συνεργασί¬
αν τη; μέ την "Αθηναϊκήν Όπε¬
ρέτταν εσημείωσε πλείστα; όσα;
(επιτυχίας εί; τό ενεργητικόν τη;,
κατακτήσασα έπιζήλους συμπαθεί¬
ας των θεατροφίλων 'Ελλήνων τής
Μητροπόλεως. Ώς βασίλισσα Μα
ρία Τερέζα είς την «Ροζίταν>
ώς Κοντέσσα Στάζι είς την «Ποιγ
κίπισσαν τής Τσάρδας», ώς Κα-
τερινιώ είς τή; «Έκκεντρικές Έ-
νωματίες» καί ώ; Λίνα Άλτάο-
τη είς την «Μποεμικήν Αγάπην»
(είς τούς δύο αύτούς ρόλους άντι-
κατέστησε την πρωταγωνίστριαν
Λίνα Δώρου, άσθενοΰσαν), ώ?
Τοϋλα είς την «Γυναίκα τού Δρό-
μου», ώς Κατίνα είς τοΰς «'Ερα>-
τευμένους», ώς Μόντ είς την «Κά-
τια Χορεύτρια», ώς Κοντέσσα Λι-
ζα είς την <ίΚοντέσσα Μαρίτζαϊ·, ώς Ντεζιρέ Βιβεράν είς τόν «Χο¬ ρόν τής Τύχης», ώς πρωταγωνί- στρια εί; τό «Πρώτο Φιλί». κ?.Λ·, ! εδημιούργησεν ώραίους καί περι- παθείς ρόλους, άπήλαυσεν εύμενε- στάτων κρίσεων, επροκάλεσεν α- ςτθονα χειροκροτήματα καί Ιπευ- μέ άβίαστον ζωηρότητα· ΚΑΣ ΚΑΤΙΝΑΣ ΘΥΜΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ φημή] μ ζηρ Ή Όπερέττα τής άρέσει, τό δρά- μα δμως είναι ή κλίσις της. Ή φωνή της μετζο γλυκειά, εξελισσο¬ μένη. Τό ήθοποιΐκόν της στήλ εί: ναι 6ε?νθΰδινο καί πολΰ ά/£Υ^90· Ύούς ρόλους της πάντοτε τούς ν.α- ταπιάνεται μελετημένη, μέ έλευθε- ράδα άπόλυτη, μέ πολύ αύτοπε- ποίθησι, καί τούς αποδίδει στο α- κέραιο, εΰσυνείδητα καί μέ γ«υ' στο ποΰ πηγάζει κατ' ευθείαν α- πό την εκτακτο καλλιτεχνική τηί αίσθηματικότητα. Άνάμεσα στον ά'ρτιο καλλιτεχνικό γκρσΰπο τη^ Άθηναϊκής Όπερέττας ή νέα κα' χαριτωμένη σουμπρέττα πατινα>
ρει καί φαντάζει μέ πολλή
φιά καί ξεχωρίζει (ός ή π^
κάντικη αύτοΰ φυσιογνωμία—«λ*)"
θινό τού στολίδι. Ή προσωΛ1-340"
της της, γεμάτη μέ αΰθόρμητ1!
κα?Λιτεχνική δροσιά, συνέβαλε Λ0"
λύ είς τούς θριάμβους πού εσημεί¬
ωσεν ή Άθηναϊκή Όπερέττα,-;1!
όποία ταχυπορεΐ τώρα πρός την
οριστικήν επικράτησιν.
Σήμερον ή Κα θνμιου θά
ύποδυθη τόν δυνατόν ρόλον της
άνθοπώλιδος Τιτίκας.
ΜΑΥΡΟΝΕΡΗΣ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΤΟΣ
ΣΟΒΑΡΑ καί σημαντικαί γ
νότα διεδραματίσιτησοτν χαΐ κατά
την δια'θιοεύσασαν έβδομάδα γ»'(χο
άπό τό φλέγον καί πρωτεΰον ζήτη
μας τής χώρα; ιιας, της &πΓι6ελή
τοϋ «Νόιιου Βόλστεντ» καί των
σνμπαρομαρτοΰντων νομοί)ετημά-
τοη δμοσπονδιακών. πολιτειακών,
δημοτικών ν.αί κοινοτικών. Πρώ¬
τον γεγονός παγκοσμίου ένδιαφέ-
ροντος καί τοΰ όποίου ή άνακοίναν
σις θά κατέπληξεν άνσυφισβητή-
τω; την ύφήλιον, κα$ώ; μαρτυοεϊ
τουλάχιστον ή εΰοντάτη δηιιοσίευ-
οις την οποίαν τοϋ εδωσαν αί Άμε-
ρικαντκαί συνιίοίλθΌΐ, είναι ή ά-
•θώωσις τής Χέλεν Μόργκαν της
δευτέρα; αυτής — μετά την Τέ-
£α; Γν.ίναν — βασιλίσσης των ννχ-
7 λ Νέ 'Υή
; η
τεριν(7)ν λεσχών τής Νέας 'ρ
Είχεν καταγγελθή καί ιαΰτή δτ
ρεοίασεν τόν
νάαον καί ότι μέ τα νυκτοπερ·π«τή-
ματά τη,; διετάρασσεν την ησυχίαν
τή; πόλεως. Τό δικαστήριον δμως
εΰρεν την κατηγορίαν άστήρτ/τον
καί την άπϊδωσεν ά&ώαν πρριοτε-
ράν είς τό Μττρόντγουαίη διά νά
συνεχίση τό άναμορφωηκον ?1ργον
της. Χάρις δμως είς την δίκην της,
εμάθαμεν δλ'ας τάς λεπτομερείας
τής ζο)ής της, άπό τάς στήλας τού
Αμερικανικόν τύπον καί ετσι τό
κοινόν κάτι ωφεληθή άπνΐΓ όλην αύ¬
την την υπόθεσιν. Ό κΌιΟένας γνω
ρίζει τώρα πότε κοιμάται. πότε £ν-
πνα. πότε τρίόνει καί πότε υειδΐο
η άξιρραστος δευτέρα Λασίλισσα
Ελένη Μόργκαν
ΤΟ ΠΡΟΕΧΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΕΝ ΤΩ μεταξΰ οέν εϊιειναν <χο- γοί οί πατροες τοΰ = Εθνους τοΰ; ο¬ ποίον; εκάλεσεν είς Γκτοτκτον σύνο δόν ό Π ροεδρος διά νά λνσονν τό γεο>ρνικόν ΛοόβληριΙαί καί τό τή~
άναθεωοήσεω; τοΰ τελωνειακόν
ίιασιιολογίου.
Ό Γερουσταστής τής Νοτιον
Καρολίνα; κ. Μπλής κατενΟΓσεν
ςταινεται ότι τα δνο αυτα μεγαλα συνήθη ώραν.
πΌθβλήματα τής χώρας είναι αδύ¬
νατον νά διακανονισθοϋν έφ' όσον
τα Άιιερικαντκά άτμόπλοια καί τό
διπλωματικόν σώμα τής Ονασιν-
κτώνος, οτννοοΰν τί|ν 18ην τροπο¬
ποίησιν τοϋ Συντάγματος. 'Ετί τον
σνμπεράσιιατο; τούτον όρμώμενος
ό κ. Μπλής υπέβαλεν είς την Γεοον
οίαν ψήφισμα διά τοϋ όποίου κα¬
λείται ό Πρόεδρος «νά εφαρμόση
είς την άνοικτήν θάλασσαν καί αε-
τά της μεγαλειτέρας αχ'στηρότη-
τος την ποτοαςτΰγόρευσιν έφ' όλων
των υπό Άιιερικανικήν σιςιιαίαν
πλοίων». Έντείνων ό έκ Σαουθ Κα
ρολάϊν Γερουσιαστή; τάς προσΐπα-
θείας τού πρός λύσιν των μεγαλων
πιροβλημάτων τη.; χώρας προτϊίνει
την άνατροποποίησιν της 18ης τρο
ποποιήσεο)ς τοϋ συντοτγιιατος «α-
τά τοιούτον τρόπον, ωοτε νά ύπ»-
χοεωθοϋν είς την αί«στηιράν τήρη¬
σιν της καί οί ξέναι διπλωιιατικοί
άντιποόσωποι. Καί έπειδή κατά
την αντίληψίν τού, τοΠτο ίσο>ς νά
ιιή είναι αρκετόν υπέβαλεν νόιιον
δυνάιιει τοϋ όποίου νά «διοτνπιο-
■ί>ή η σύστασις είς τάς Κυβερνήσει;
δό δ λ
ή η ς
των διαο,όοων
λ ί Ο
ρή;
δπω:; στελ-
, χρ
λοι·ν είς τό Ούάσιγκτοον ώς άντι-
προσώπω.); το}ν βυτλαχίάτας:. οί ό-
ά λά
ποΐοι θά άναλαιυβά'νουν ίκ των προ
τρρων την υποχρέωσιν ότι θά σέ¬
βωνται τόν άπανορεντΐ'κϊΊν νόμον».
Εάν αί προΐάσεις τοϋ Γεοουσια-
«τοϋ Μπλής ψηφισθοϋν, ή Άιιροι-
κή κατοχνρώνεται άπο •κΐάυ'ε
Λΐ·νον καί ι^ά τη; δοθή τότε καιοος
νά σκεφθή" καί διά τα δεντερβνού-
σης σηινασίας ζητήματι δπα>ς τό
τής άνακοτυφίσεονς τοϋ γτυ)ργι^ο?
πληυΗ'σμοϋ, τό της άνα·θεο>'->ήαε/·ινς
τοϋ δ«σιιολογίου καί τα παοόιιοια.
Ο ΙΕΡθΙΙΠθί'ΙΙΟΪ
ΓΕίΡΓίΟΓΕΟΡΜΙ
Σ/ιμΐρον Κυριακήν, 21τ»ν Α¬
πριλίου, καθώς καί την προσέχη Τρί¬
την, 2βην Απριλίου, ό φερώνυμος
ίεοος ναος τοΰ άγίου ενδόξου μεγα-
λομόρτυρος Γεωργίου τής Τροπαιοφό-
ρου 451 ν. 39(2ι δΙτββΓ, Νέας Υόρ¬
κης, έορτάξει την επέτειον αυτού πα-
νηγυριν μετ;ά πάσης έκκλησνοΜτικής
Λομπης Ή λεντοιννία άαχεται τττν
,Ν.1
Οί 'Εργατικοί ύποψήφιοι
είς τας ηροβεχεΐς Δη¬
μοτικάς εκλογάς.
ΝΕνΑΚΚ, Ν. 3., 16 'Αχριλ.
Είς τάς 14 Μαΐου 6ά γίνουν εν¬
ταύθα δημοτικαί εκλογαί καί <τψι- φώνως τω σίΜ-τηματι νΪ£ πόλεως Νιούαΐχ, 6ά έκ,λεγοΰν χέντε διοι¬ κήται (0ΟΜΜΙ88ΙΟΝΕΚ8), ε^ αυτών ϊέ 6ά έκλεγΊ) ζ-ψ,αφγρς, ϊ:- άί έΐ ή ά η άστυνομίας έιτΐ τής λείας, έιτΐ των φόρων κλι:. ; ίώνως τω προγράμμοττι τής Άμέ- ,ί'.καν Φεντεραίσιον όφ Ααίχμτχ.>ρ,
έφ' όσον μέν πρόκεϊται χερΐ 3ημο-
τΐκών έκλογών, ή ωργανωμένη έρ-
' οίνα-ται νά ΐ^οδείξη καί ψτ;-
η ΓΪίους έργατικοίις ΰί
ί Νύ
φ ργς ψηφ
Δ:ά τουτο καί τό Νιούαρκ τό οποί¬
ον εχε-. π&ρί τάς 50—55 χιλιάδας
έργατικων «ώργανωμένων έπαγ-
γΐλματικώς) ψή»φων νηϋειξε καί
πάλιν ώς χ,αϊ πρίν τόν ίδιον ΰχοψη-
φιον, τόν έντιμότ., VI^^IΑΜ 3.
ΒΕΕΝΝΑΝ όστις επί 12 συνΛ-τά
Ιτη 3ιαττ)ρεϊ την θέσιν τοΰ ΟΟ(Μ-
ΜΙ88Ι0ΝΕΚ ΟΚ ΡυΒίΙΟ 8Α-
ΡΕΤΪ' επαξίως. Έκτος ίέ το5 χ.
3ΚΒΧΝΑΝ ΟΚ ϋΙΚΕΟΤΟΚ
ΒΚΕΝΝΑΝ, ^ώς «Ιναι γνωστός,
ύά καί ετε,ροι 6—οψήφίοι έχ-
έ
έ* των σπλάγχνων των
έργατΐκών όργανώσεων, χ. χ., ό κ.
ν. ΌυΡϊΎ, Ρ. ΒίΕΚΤϋΡ-
άλλοι. Αΰτονόητον
Νύ
να; διατί τα Νιούαρκ ε·χει καλλι¬
τέρους δρΐος εργασίας, ύψηλοτβρους
Μΐτθοϋς καί άλλα στν-αφή τω έρ-
ά
στάσει ϊ·έ
νά ειπωαεν
στν-αφΐ) τω εο-
άτη εΰιεργετηματα. Επί τή περι-
χύτη νομίζομεν καλόν
. πρός τούς "Ελληνας
εργάτας, ότι ή τοιαύτη μ,έθοϊος εί¬
ναι ή καλλιτέρα καί αποτελεσμα¬
τικωτέρα, όσον καί άκίν·§ι>νος κα'ι
ανευ περιπέτειαν. Όταν αρχίσωμεν
άπο εκλογήν έργατικώ ντής περιφε¬
ρείας, επειτα πόλεως, κομητείας,
Πολΐτείας, τα έργατικά ϊΐ'καία ΰά
τΰγχάνο^ν πάντοτε περισσοτέρας ε¬
κτιμήσεως καί υποστηρίξεως.
8ΡΗIΝ^ΓIΕ^^, ΜΑ55.—Ό «'&
βνικός Κήρυ|> πωλεΐται παρά τού ά»·
τιπροσώπου μας Γεώργιον Άνανα-
ννώστου. 1785 Μβΐιι 51.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ
II
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΗ» Β18Ι
θά «αιχθη ή θαυμαβιωτέ'ρα όπερέττα τού μαέστρου
Χτχτζηα«οβτόλου «Οί Ά«άχηδες των Αθηνών»
Χτχτζηα«οβτόλου «Οί
Σήμερον, Κυριακήν, 21ην Α¬
πριλίου, ό θίασος τής Αθηναϊκήν
Όπερέττας θά δώση άπό τής
σκηνη; τοϋ Πάμ Γκάρντεν, (52α
όδός, πλησίον 8η; λεωφόρου), την
καλλιτέραν όπερέτταν τού μουσουρ
γοϋ Ν. Χατζηαποστόλου <Οί Ά- πάχηδες των Αθηνών», ώς τιμη¬ τικήν τής συμπαυ'ΐστάτη; σουμ¬ πρέττα; τού Κα; Κατίνα; Θύμι- ου. Ή πλοκή τοϋ εργου αΰτοΰ εί¬ ναι εξοχος, ή δέ μουσική τού γλυ- κντάτη. 'Εκεϊνο πού διακρίνει ι¬ διαιτέρως την παράστασιν αύτην των 'Απάχηδων είναι ότι θά παι- χθ/ούν διά πρώτην φοράν έν Ά- μερικί} όλόκληροι, όπως ακριβώς εγράφησαν καί μέ όλό- κληρο τό μουσικό των σπαρτίτο. Οί «Άπάχηδες των Αθηνών» εί¬ ναι άπό τα ολίγα έκεϊνα νεοελ>>η-
νικά όπερεττικά εργα πού εύρον
βαθείαν απήχησιν είς τό κοινόν
παντοΰ καί πάντοτε πού έπαίχθη-
σαν. Είς τάς Αθήνας εσημείωσαν
επί δύο συνεχή χρόνια αληθή κα¬
τακλυσμόν. Είς τάς σκηνάς τού
παρελαύνουν είκόνες κουτσαβακι-
σμοϋ καί ρωμαντικότητος των πε-
ριβοήτων έκείνων νταηλίδικων τύ-
πων τής Αθήνας, της οποίας ξε-
διπλώνεται μία ώραιόχρωμη πτυ-
χή ζωης τόσον είς τα άπόκρυφα,
δσον καί είς τα άρχοντόσπιτά της.
Διά την πλήρη απόδοσιν τοϋ έρ¬
γον τα στελέχη της ΆΟηναϊκής
Όπερέττας θά ευρίσκωνται είς γε¬
νικήν παράταξιν. 25 έν όλω πρό-
σωπα θά εμφανισθούν επί σκηνης,
μέ πολυάριθμο κόρο, άρτια δέ μου¬
σική υπό την διεύθυνσιν τοΰ μα-
έστρον κ. Βεργωτή θά άκομπα-
νιάρτ). Ή καλλιτεχνική έπιτνχία
των 'Απάχηδων είναι προκαταβο-
λικώς εξησφαλισμένη, δεδομένου
ότι ή Δώρου, ό Σβορώνος, ό Σα-
μουράκη;, ό Χρήστου, ή Θύμιου,
ΟΤΙΕΡΕπΑ
ΝΑΤΚΗ
των Αθηνών».
ό Πάτσης, ή Πάτση, ό Μαλλια-
ρός θά εμφανισθούν εί; τού; πειά
δυνατούς ρόλους των.
Ή
τιμωμένη σουμπρέττα έ'χει
ό
ΩΡΑ 8:30 Μ. Μ.
ΕΙΣ ΤΟ ΡΑΙ_Μ (3ΑΒ0ΕΝ ΤΗΕΑΤΚΕ
52ΝΟ 8ΤΠΕΕΤ, νΐ/ΕδΤ ΟΡ 8ΤΗ ΑνΕΝϋΕ
Ή γοητευτικη χαί μελωδικωτάτη Όπερέττα τοϋ Χατζηαποστόλου
3 ΠΡΑΞΕΙΣ—26 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Πρός τιμήν της συμπαθεστάτης σουμπρέττας
είς τό ενεργητικόν της μακράν
καί άδιάκοπον σχεδον καλλιτεννι-
κήν καριέραν. Είς τό θεατρον έν-
τεμπύταρε μικρούλα άκόμη, μόλι:
14 έτών, έν Κωνσταντινουπόλει,
ύποδυθεϊσα μέ πολλήν διά την ηλι¬
κίαν της επιτυχίαν τόν δύσκολον
ρόλον τής Μάρως είς τό είδΰλλ.ι-
όν τού Κορομηλα «Ό Άγαπητι-
κό; της Βοσκοπούλας». Ή πρώ-
τη αυτή έπιτυχία της έπέσπασρ τόν
θαυμασμόν των θεατών καί άρί-
στα; κρίσεις τοΰ Τύπον. Μέ τόν
Θίασον Π αρίση περιώδευσεν ολό¬
κληρον την παλαιάν καί νέαν Έλ-
λάδα επί σειράν έτών, αργότερον
δέ μέ τόν ίδιον θίασον περιήλθε
την Τουρκίαν, Ρουμανίαν, Σερβί¬
αν, Ιταλίαν καί Γαλλίαν, φθάσα-
σα πρό τεσσάρων έτών είς την
Νέαν Υόρκην, δπου επί μίαν ολό¬
κληρον χειμερινήν περίοδον ό θί¬
ασος Π αρίση εδωσεν έπιτυχεϊ; πά
ραστασεις. "Αργότερον συνειργά¬
σθη μετά τοϋ γίγαντος τη; "Ελλη¬
νικήν σκηνης, Εύτυχίου Βονασέ-
ρα. δημιουργήσασα ίνα ξεχωρι-
στόν ρόλον ώς Ίωάννα στο άρι-
στούργημα τής Γαλλικής φιλολο-
γίας, «Γέρω—Λεμπονάρ». Ό ά-
είμνηστος έκεϊνος μάστερ πολλά¬
κις επήνεσε μετ" ενθουσιασμόν τί|ν
καλλ.ιτεχνικήν επίδοσιν τή; Κα;
θύμιου, της οποίας έξετίμα την
ειλικρίνειάν καί την θερμήν αγά¬
πην της πρό; την άληθινήν τέχνην.
Κατά την εφετεινήν συνεργασί¬
αν τη; μέ την "Αθηναϊκήν Όπε¬
ρέτταν εσημείωσε πλείστα; όσα;
(επιτυχίας εί; τό ενεργητικόν τη;,
κατακτήσασα έπιζήλους συμπαθεί¬
ας των θεατροφίλων 'Ελλήνων τής
Μητροπόλεως. Ώς βασίλισσα Μα
ρία Τερέζα είς την «Ροζίταν>
ώς Κοντέσσα Στάζι είς την «Ποιγ
κίπισσαν τής Τσάρδας», ώς Κα-
τερινιώ είς τή; «Έκκεντρικές Έ-
νωματίες» καί ώ; Λίνα Άλτάο-
τη είς την «Μποεμικήν Αγάπην»
(είς τούς δύο αύτούς ρόλους άντι-
κατέστησε την πρωταγωνίστριαν
Λίνα Δώρου, άσθενοΰσαν), ώ?
Τοϋλα είς την «Γυναίκα τού Δρό-
μου», ώς Κατίνα είς τοΰς «'Ερα>-
τευμένους», ώς Μόντ είς την «Κά-
τια Χορεύτρια», ώς Κοντέσσα Λι-
ζα είς την <ίΚοντέσσα Μαρίτζαϊ·, ώς Ντεζιρέ Βιβεράν είς τόν «Χο¬ ρόν τής Τύχης», ώς πρωταγωνί- στρια εί; τό «Πρώτο Φιλί». κ?.Λ·, ! εδημιούργησεν ώραίους καί περι- παθείς ρόλους, άπήλαυσεν εύμενε- στάτων κρίσεων, επροκάλεσεν α- ςτθονα χειροκροτήματα καί Ιπευ- μέ άβίαστον ζωηρότητα· ΚΑΣ ΚΑΤΙΝΑΣ ΘΥΜΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ φημή] μ ζηρ Ή Όπερέττα τής άρέσει, τό δρά- μα δμως είναι ή κλίσις της. Ή φωνή της μετζο γλυκειά, εξελισσο¬ μένη. Τό ήθοποιΐκόν της στήλ εί: ναι 6ε?νθΰδινο καί πολΰ ά/£Υ^90· Ύούς ρόλους της πάντοτε τούς ν.α- ταπιάνεται μελετημένη, μέ έλευθε- ράδα άπόλυτη, μέ πολύ αύτοπε- ποίθησι, καί τούς αποδίδει στο α- κέραιο, εΰσυνείδητα καί μέ γ«υ' στο ποΰ πηγάζει κατ' ευθείαν α- πό την εκτακτο καλλιτεχνική τηί αίσθηματικότητα. Άνάμεσα στον ά'ρτιο καλλιτεχνικό γκρσΰπο τη^ Άθηναϊκής Όπερέττας ή νέα κα' χαριτωμένη σουμπρέττα πατινα>
ρει καί φαντάζει μέ πολλή
φιά καί ξεχωρίζει (ός ή π^
κάντικη αύτοΰ φυσιογνωμία—«λ*)"
θινό τού στολίδι. Ή προσωΛ1-340"
της της, γεμάτη μέ αΰθόρμητ1!
κα?Λιτεχνική δροσιά, συνέβαλε Λ0"
λύ είς τούς θριάμβους πού εσημεί¬
ωσεν ή Άθηναϊκή Όπερέττα,-;1!
όποία ταχυπορεΐ τώρα πρός την
οριστικήν επικράτησιν.
Σήμερον ή Κα θνμιου θά
ύποδυθη τόν δυνατόν ρόλον της
άνθοπώλιδος Τιτίκας.
ΜΑΥΡΟΝΕΡΗΣ
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑθΛΗΤΙΚΑ
Οί «αλαεβτικοί άγώνες της προσεχούς Δεοτέρας. —
Ο Αόντος, ό Γκαρντίνι, ό Λΐόντ, 6 Μάκ ΛΙίλλαν,
ό ΛΙίΐέρλεμπατς, ο Ζαχαρίας καε άλλθί γίγαντες
επί τής παλαίστρας.
Τί|ν Δευτέραν, 22ην Απριλί¬
ου, ·9ά διεξαχθοΰν είς τόν στρατώ-
να τοΰ 71ου Συντάγματο; (3411ι
81. αηά Ρ&Γΐί Ανβ.) μεγάλοι πα-
λαιστικοί άγώνες, υπό την αϊγίδα
τοΰ 0απιρ&ηϊ& Α. Ο., προεδρευο-
μένον υπό τοϋ γνωστοτάτου ίαπρεσ
σάοιο «θλητικών άγώνων, κ. ,ΙβθΙί
Οογ1ρ . Κατά τοΰς αγώνας τού¬
του; θά πρωταγωνιστήσουν άρκε-
τοί έν των κορυφαίων άθλητών τής
χώρα;, μεταξύ των οποίων καί δ
πολύς Έλλην πρωταθλητής, Δημ.
Λόντος. Οί άγώνες ούτοι έ'χουν
προκαλέση ζωηρότατον τό ενδιαφέ¬
ρον των φιλάθλων της Μητροπόλε¬
ως, έπειδή διά πρώτην φοράν θά
έιαν?μφανισθτί επί τής παλαίστοας
κατ άτήν αυτήν εσπέραν τόν Λι-
ούης καί τόν ηνάγκασε διά των
έκσφενδονίσεων έκ τής παλαί-
στρας νά τραπτ| είς έπαίσχυντον
φυγήν. Είναι αναμφισβήτητον ό¬
τι ό ανθρωπος πού θά μπορέσϊ)
νά κάμτ| τόν στραγγαλιστήν Λιού-
ης νά τό «κόψη λάσπη» πρέπει νά
είναι σθλητής ύπερφυσικών δυνά-
μεων καί τοιούτος είναι ό Γίγας
ΜοηαΊ. Ό Μο ΜΠΙαη δμως εί¬
ναι καί αντός έκ των νεώτερον
καί Ίσχυροτάτων άθλητών, καί
θεωρεΐται δυσκατάβλητος. Ή πά-
λη των δύο τούτων γιγάντων θά
έχη ιιέγα ενδιαφέρον. Οί άντίπα-
λοι εχονν τόσας Ίσοπάλους όμοιό-
τητας, ώστε τό άποτέλεσμα τοΰ ά-
ό γνωστότατος άθλητής Ρβυ.11 γώνός των νά μένη αμφίβολον.
Βθ,ΐβηΐό&οη, πρώην παγκόσμιος| ό πρωταθληττ'; μας Λόντος,
πρωτοπυγμάχος τής κλασεως των ^ οποίος άφ' ότου επέστρεψεν ά-
175 λιτρων. Ό Ββΐΐθηίοαοη θά πο τήν Έλλάδα εχει «σκουπίση»
αντιμετωπίση τόν ισχυρόν Γερμα-! αρκετόν; προκλητάς πού ζητοϋν
νόν Γΐ'βά 0ΓϋΙ)ΐηβιβΓ. είς αγω-1 να φραξοι-ν τήν προέλασίν τού,
να τελειωτικόν. Ή άδιαφιλονικη-, ^ άντιπαλαίστ) τό/'Ιταλόν πρώ¬
τον δημοτικότης τοΰ ΒβΓΐθηΙο&θΙι | ταθλητήν Ρενάτο Γκαρντίνι. "Τό
ιιεταΐϋ τοϋ φιλάθλου κόσμου εί-, θερμόν αΐμα τοϋ Λατίνου άθλητοΰ
ν αι άσφαλής εγγύησις δτι τό πλη- «ρ^! καί διψα έκδίκησιν διά
ι)ο; τού θά παρευρέθη είς τονςΐγήγ ήτταν που ι^πέστη έκ μέρους
αγώνας τής Δευτέρας θά σημειώ-1 του· "Ελληνος Ηρακλέους πέρυ-
σΐ] ρεκόρ ανώτερον έκείνου πού σιν και νομίζει ότι τώρα εχει μίαν
έσχον αί έμφανίσεις τοϋ στραγ- ^α^ίαν νά άνταποδώστι τα ΐσα
γαλιστοΰ Λιουης καί αυτού άκό- ε'ις τον νικητήν τού. Ό Λόντος
μη τοΰ παγκοσμίου πρωτοπαλαι- §μω; παΟαμένει άτάραχος καί α¬
στοί. Οιΐδ 8οηβη1)βΓβ. ι συγκίνητος είς τάς απειλάς τοΰ
1ο κυρίον ζεΰγο; τής εσπέρας; Ιταλού πρωταθλητοΰ, καί άντί
ϋυ είναι ό πρωταθλητής τού παν-! πομπωδών"φοάσεων έτοιμάζεται
ετιστημίου Ίλλινόΐς, Τίπΐ Μθ-1 ν· απαντήση δι'έργων είς τόν θρα-
-ΜιΙΙαΐι. ο οποίος θ' αντιμετωπί¬
ΘΕΑΤΡΟΝ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ
ΤΟ ΑΛΑΝΑΚΙ;
Είνε τέ ώραιότερον καί νεώτε¬
ρον Αθηναϊκον έργον τοΰ Ζάχοι;
θάνο1.) ό οποίος εχει γράψει καί τί
έςής γνωστά σας Ιργα: «Ή γο-
ναίκα τοΰ δρόμον»—«Τ6 Φτωχο-
■ΑΟρ'.τσο»—«Τέ Κορίττι τής Γείτο¬
νος»—«Πώς περνοΰν οί Παντεε-
μένοι». Ή ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝ-
.Τ9Π0ΥΛ0Υ τό παίζει ώ; τελευ¬
ταίαν παράστασιν 5ίά νά μείνη άλτ,-
τυ-όνητος ή τελεοτιία έντύπωβις.
Είνε γραμυ.ένον έζάνω "άς θε-
;α.ελ:ώ5ε!ς αρχάς τής ο!κ«γενε·.ακής
438 Ε. 70111 δι., ή έκκύόευσις των
δύο λαχείων τοΰ Σωαατείου τής μη-
λοτής (γοΰνας) καί τοΰ Σταυροΰ. Πα-
ρομοαλοννται όθεν πάντες οί ένδια/φε-
οόμενοι Λήμ-νιοι καί ξένοι όπως παρ-
έυρΐθώσι. (ΈΧ. ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
ιοαϊτΙΓΙτοι καί
ση τον
ΜοικΙΙ, τόν άνθρωπον
πού τοό τίνων έτών συνέτριψε δίς
συν
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άυνιά (ΟΙΤΥ
βΡ>Ε85Εϋ), Κεφαλάκια, Σηκω-
^ια, Γλυκαδάκια, Πουλεοικά,
ρωιον κρέας καί Μοσχάοι τού νά-
'αι-τος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗνΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
' Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μεάαΐΐίοη Ϊ743.
ΐΌυ. Μολονότι δ
των δέν θά είναι τελειθ)τι-
■ν τούτοις άναμένεται μετά
ζωηροΰ ένδιαφέροντος, καθόσον ό
Λόντος καί ό Γκαρντίνι είναι δύο
έκ των Ίσχυροτάτων καί των καλ¬
λιτέρων τεχνιτών της πάλης. Τα
πολλά τεχνάσματά των πού θά έφ-
αρμόσουν κατ' αλλήλων άξίζουν
τ;όν κόπον νά ταξειδεΰση κανείς
πολύ μακρυά γιά νά τα άπολαύση.
Άλλο ενδιαφέρον ζεύγος τής
εσπέρας θά είναι ό Λιθουανός
Ο&γΙ ΡοιιβΗο, ό οποίος θά δια-
γωνισ&ί| τόν "Ελληνα άθλητήν Γε¬
ώργιον Ζαχαρίαν. Ό νεοφανείς
Ζαχαρίας θεωρεϊται ώς ενας πο¬
λύ δυνατάς καί πεπειραμένος άθλη-
ΕΛΕΧΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΝΙΑ
Έκ Ναζαρίο,;, Μεσσηντ,ς, καί κόρη
τοΰ έν ΝβνίΐΓΐί, Ν. ^. όμογίνοϋς
κ. Γεωργ(·οι» Ζίνΐζ, ητίς άπεδίωσΐ
-:ό ήΐΐεΐών είς τό ανθος τή; ήλι·
•/.ίας της.
τής, (ρέρεται δέ ώς δη/.ώσας έπα-
νειλημμένως ότι πολύ γρήγορα θά
κατορθώση νά αφαιρέση άπό τόν
Λόντον τό Ελληνικόν πρωτάθλη-
μα τής πάλης! Ημείς δέν γνωρί¬
ζομεν άνθρωπον επί τής γής πσύ
θά δυνήθη νά καταβάλη, τόν χα-
λΰβδινον Λόντον, ανεξαρτήτως ε¬
θνικότητος, ώς έκ τούτου είμεθα
περίεργοι νά ίδωμεν τί θά μπορέ-
ση νά κάμη τήν Δευτέραν ό στομ-
φώδης Ζαχαρίας, ό οποίος ετόλ¬
μησε ν ό ρίψτ) μίαν τόσον επικίν¬
δυνον πρόκλησιν.
Έπίσης ό παλαίμαχος Ίρ-
λανδός πρωταθλητής Ρ&Ι Μο
ΟΠΙ, γνωστ»ς ώς1 σκληρός καί
μυώδη: άθλητής, θά έμφανισθίί
άπέναντι τού έξ "Ομαχας άθλη-
τοϋ Κιιάν ϋυδθΐί.
Αί τιμαί είναι λαΐκαί, προβλέ-
πεται δέ κοσμοπλήμμυρα, καθόσον
ή ζήτησις εΐσιτηρίων είναι μεγάλη.
ή
"Ενα άλανάχι σώζε: την άϊελ-
;ήν τοο άχο τήν ατίμωσιν.
Καί ένω είνε τόσω ηθικόν έργον,
'α τουτο·.ς εχει ξε7.αρ3:ττικάς σκη¬
νάς—κωαικά έπεισόδια—καί όλα
τα νεώτερα Άθηναικά χαλαμπο·--
ρια τμ ξεκαρϊίζθΛ τόν Θεατήν κ>ί
14 τραγούδιε ιτοΰ γοητεΰο^ν. Παί-
ζεται τήν Κυριακήν είς τό Μαν-
χάτταν ώς τελεοταία παράστασις.
Τηλέφωνον Μεάαΐΐΐοη 5336.
ΜΕΙτ, ΐΊΐΟιΤΓ
Παλλημνιακή «1>ιλανΟρω
«ική Αδελφότης «Ό
"Ηφαιστος». — 'Κκκύ-
6ευαις λαχείου.
Σήιιερ·ον Κι.'ρια^'ήν. 21 ην όδεύ-
οντος και πε-ρί ωςοτν 3>^ν μ. α. γε-ν-
ντ'ισεται έν τίί αιθούση τοΰ Σωματείον,
ΠΑΠΡΟΣ ΣΑιΤΟΣ
ΠΡΑΚΤΩΡ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΔΙΑ
ΤΑΣ ΟΠΕΡΕΤΤΑΣ
"ΑΘΗΝΑΊΚΗΝ"
ΚΑΙ
"ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ"
Τηλεφωνήσατε νά σάς, φέρωαεν
έκλεκτάς θέσεις τιόρα καΐ άπο<ρΰ- γητε τόν οννοστισμολ' καί τα πα- ράποα είς τήν θύραν των θεά- τρων. Οί πελάται μου ,ταρακαλοϋνται νά τηλεφωνήσωσι δι' είσιτήρ'α Έστιατόοιον Πανελλήνιον 337 ν. 58111 δίΓθ^Ι Ττκέψωνον ΟθΕυΜΒυδ 0407 Εστιατόριον ' 35 Υ. 6511ι Τΐι/έα:ωνον ΤΚΑΡΑΕΟΑΚ 0904 Είναι τα -/.αλά δΐδλία καί τα καλϋ -ερ'.οίικά. Δύο τέτοιους φίλους ά- -ο-Ατο5ν δσοι έγγράφονται συνϊρο- μη.ταί είς τό «λΐπο^κέ'τθ») ή είς τήν <·Οίκ.?γένε·ζν». Τα δύο 'ΑΟηναικα -:ι?ιο5ι·*Λ αέ τα Θελτ,τικά καί αί- ΐθηματΐκά των ίιττγήματα, τα γλα- ^^ρά των λο-ρτεχνηματα, τής ά- γνωστες σκτ,νές καί έπεισόϊια ότΛ τοϋς έ^ν.χούς αας αγώνας, τα πε· ριχετειώϊτ; αυθιστορήμ.α:τα καί τότα λαί τόσα ά'λλα που περιλαμβά'/ονν αί σελίϊες των χ,αί με τα «ριστο>ρ-
γημ.ατ'."/.ά των έξώφυλλα.
Ή έττσία συνί-ρομή γιά τό κα-
Οένα είνα^πέντε ϊολλάρια. Τα 52
τεύχη των σχημιατίζουν τΟΑθν, πο!ι
γίνεται τό ώραιότερον στόλιτμα κά-
Γενικός άντιπρόσωπος διά τήν
Άαεριχΐν ό κ. Δ. Στιριοΰμτος
Δΐεΰθονσις: Μγ. ϋ. 8ίΓθΠ0θ8,
261 \'. 85ΤΗ 8Τ.,
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ.
ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑΙ
ΑΝΑΣΤΑΣΕΟΣ
Π αρβλτ,φδτ,σαν είς μεγάλην πο-
σότητα υπό των Κατασττ,μάτωκ
, Γ,ίΙΕΕΚ—-ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΝΕΛΥ8
00. καί προσφέροντα·. είς τοΰς Έλ¬
ληνας τής Άμ,ερικής είς τιυ.άς εύ-
Οηνοτάτας. Αί χαλχ,οιχανίαι, δρεχό-
μ,εναι καί έ~:·λθλλώμεναι επί των
, Π ίσχαλινών αύγών, άποτυποόνται
■ έν άρμον.χ,η τριχρωτιία. Είναι μία
θα'χιασία καινοτοαία, —ού θά ά.ρέο*η
«>λύ. Καταλληλότατα·. όπως ·κροσ-
φέρωνται υπό των ίερέων μας είς
τούς χρ'.στιανοΰς μέ τα Πά—(αλινά
αχ;ά. Τιμώνται 25 σέντς ή ντοο-
ζίνα, δολλ. 1.7δ αί 100. Δώσατε
τάς παραγγελίας σας εγκαίρως.
βΚΕΕΚ-ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ΝΕν$
48 ΜΑΒΙδΟΝ 8Τ. ΝΕνΓ ΥΟΚΚ
λΠΡΕ!
-5°αννίδτΐς Σεχ.λέτης καί ή Παν-
υλου Άλανάκι, γλεντοΰν είς τό
Μεταξονργϊϊο.
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΡΕΚΑ
34 ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ 8 ΑΒΕΝΙΟΥ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΠΡΏΤΗΝ ΦΟΡΑΝ
ΤΟ
ΑΑΑΙΑΚΙ
3 ΠΡΑΞΕΙΣ— 14 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΓΕΛΟΙΑ- ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ- ΝΕΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙΑ
•ΠΜΑΙ ΛΑ'ΓΚΑΙ.- ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
Τό ταμείον ανοικτόν από τήν μεσημβρίαν.
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΣΗΜΕΡΟΝ: ΜΕϋΑΙ-Ι-ΙΟΝ 2876
ΛΠΟΨΕ!
0 χ^λ^ς κοί τ0 Άλανάκι παίζουν πόκα.
—Έγώ Ιχω τέσσερους ασσους κι' ενα ρήγα!
—Έγώ τέσσερους ρηγάδε; κι' έναν άσσο!
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΕΝΩΡΙΣ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟΝ ΣΥΝΠΤΙΣΜΟΝ
ΔΥ»ΑΣΘΕ ΑΠΟΨΕ ΝΑ ΚΑΜΕΤΕ ΡΑΚΚ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ 34 ΔΡΟΜΟΥΣ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑθΛΗΤΙΚΑ
Οί «αλαεβτικοί άγώνες της προσεχούς Δεοτέρας. —
Ο Αόντος, ό Γκαρντίνι, ό Λΐόντ, 6 Μάκ ΛΙίλλαν,
ό ΛΙίΐέρλεμπατς, ο Ζαχαρίας καε άλλθί γίγαντες
επί τής παλαίστρας.
Τί|ν Δευτέραν, 22ην Απριλί¬
ου, ·9ά διεξαχθοΰν είς τόν στρατώ-
να τοΰ 71ου Συντάγματο; (3411ι
81. αηά Ρ&Γΐί Ανβ.) μεγάλοι πα-
λαιστικοί άγώνες, υπό την αϊγίδα
τοΰ 0απιρ&ηϊ& Α. Ο., προεδρευο-
μένον υπό τοϋ γνωστοτάτου ίαπρεσ
σάοιο «θλητικών άγώνων, κ. ,ΙβθΙί
Οογ1ρ . Κατά τοΰς αγώνας τού¬
του; θά πρωταγωνιστήσουν άρκε-
τοί έν των κορυφαίων άθλητών τής
χώρα;, μεταξύ των οποίων καί δ
πολύς Έλλην πρωταθλητής, Δημ.
Λόντος. Οί άγώνες ούτοι έ'χουν
προκαλέση ζωηρότατον τό ενδιαφέ¬
ρον των φιλάθλων της Μητροπόλε¬
ως, έπειδή διά πρώτην φοράν θά
έιαν?μφανισθτί επί τής παλαίστοας
κατ άτήν αυτήν εσπέραν τόν Λι-
ούης καί τόν ηνάγκασε διά των
έκσφενδονίσεων έκ τής παλαί-
στρας νά τραπτ| είς έπαίσχυντον
φυγήν. Είναι αναμφισβήτητον ό¬
τι ό ανθρωπος πού θά μπορέσϊ)
νά κάμτ| τόν στραγγαλιστήν Λιού-
ης νά τό «κόψη λάσπη» πρέπει νά
είναι σθλητής ύπερφυσικών δυνά-
μεων καί τοιούτος είναι ό Γίγας
ΜοηαΊ. Ό Μο ΜΠΙαη δμως εί¬
ναι καί αντός έκ των νεώτερον
καί Ίσχυροτάτων άθλητών, καί
θεωρεΐται δυσκατάβλητος. Ή πά-
λη των δύο τούτων γιγάντων θά
έχη ιιέγα ενδιαφέρον. Οί άντίπα-
λοι εχονν τόσας Ίσοπάλους όμοιό-
τητας, ώστε τό άποτέλεσμα τοΰ ά-
ό γνωστότατος άθλητής Ρβυ.11 γώνός των νά μένη αμφίβολον.
Βθ,ΐβηΐό&οη, πρώην παγκόσμιος| ό πρωταθληττ'; μας Λόντος,
πρωτοπυγμάχος τής κλασεως των ^ οποίος άφ' ότου επέστρεψεν ά-
175 λιτρων. Ό Ββΐΐθηίοαοη θά πο τήν Έλλάδα εχει «σκουπίση»
αντιμετωπίση τόν ισχυρόν Γερμα-! αρκετόν; προκλητάς πού ζητοϋν
νόν Γΐ'βά 0ΓϋΙ)ΐηβιβΓ. είς αγω-1 να φραξοι-ν τήν προέλασίν τού,
να τελειωτικόν. Ή άδιαφιλονικη-, ^ άντιπαλαίστ) τό/'Ιταλόν πρώ¬
τον δημοτικότης τοΰ ΒβΓΐθηΙο&θΙι | ταθλητήν Ρενάτο Γκαρντίνι. "Τό
ιιεταΐϋ τοϋ φιλάθλου κόσμου εί-, θερμόν αΐμα τοϋ Λατίνου άθλητοΰ
ν αι άσφαλής εγγύησις δτι τό πλη- «ρ^! καί διψα έκδίκησιν διά
ι)ο; τού θά παρευρέθη είς τονςΐγήγ ήτταν που ι^πέστη έκ μέρους
αγώνας τής Δευτέρας θά σημειώ-1 του· "Ελληνος Ηρακλέους πέρυ-
σΐ] ρεκόρ ανώτερον έκείνου πού σιν και νομίζει ότι τώρα εχει μίαν
έσχον αί έμφανίσεις τοϋ στραγ- ^α^ίαν νά άνταποδώστι τα ΐσα
γαλιστοΰ Λιουης καί αυτού άκό- ε'ις τον νικητήν τού. Ό Λόντος
μη τοΰ παγκοσμίου πρωτοπαλαι- §μω; παΟαμένει άτάραχος καί α¬
στοί. Οιΐδ 8οηβη1)βΓβ. ι συγκίνητος είς τάς απειλάς τοΰ
1ο κυρίον ζεΰγο; τής εσπέρας; Ιταλού πρωταθλητοΰ, καί άντί
ϋυ είναι ό πρωταθλητής τού παν-! πομπωδών"φοάσεων έτοιμάζεται
ετιστημίου Ίλλινόΐς, Τίπΐ Μθ-1 ν· απαντήση δι'έργων είς τόν θρα-
-ΜιΙΙαΐι. ο οποίος θ' αντιμετωπί¬
ΘΕΑΤΡΟΝ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ
ΤΟ ΑΛΑΝΑΚΙ;
Είνε τέ ώραιότερον καί νεώτε¬
ρον Αθηναϊκον έργον τοΰ Ζάχοι;
θάνο1.) ό οποίος εχει γράψει καί τί
έςής γνωστά σας Ιργα: «Ή γο-
ναίκα τοΰ δρόμον»—«Τ6 Φτωχο-
■ΑΟρ'.τσο»—«Τέ Κορίττι τής Γείτο¬
νος»—«Πώς περνοΰν οί Παντεε-
μένοι». Ή ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝ-
.Τ9Π0ΥΛ0Υ τό παίζει ώ; τελευ¬
ταίαν παράστασιν 5ίά νά μείνη άλτ,-
τυ-όνητος ή τελεοτιία έντύπωβις.
Είνε γραμυ.ένον έζάνω "άς θε-
;α.ελ:ώ5ε!ς αρχάς τής ο!κ«γενε·.ακής
438 Ε. 70111 δι., ή έκκύόευσις των
δύο λαχείων τοΰ Σωαατείου τής μη-
λοτής (γοΰνας) καί τοΰ Σταυροΰ. Πα-
ρομοαλοννται όθεν πάντες οί ένδια/φε-
οόμενοι Λήμ-νιοι καί ξένοι όπως παρ-
έυρΐθώσι. (ΈΧ. ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
ιοαϊτΙΓΙτοι καί
ση τον
ΜοικΙΙ, τόν άνθρωπον
πού τοό τίνων έτών συνέτριψε δίς
συν
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άυνιά (ΟΙΤΥ
βΡ>Ε85Εϋ), Κεφαλάκια, Σηκω-
^ια, Γλυκαδάκια, Πουλεοικά,
ρωιον κρέας καί Μοσχάοι τού νά-
'αι-τος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗνΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
' Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μεάαΐΐίοη Ϊ743.
ΐΌυ. Μολονότι δ
των δέν θά είναι τελειθ)τι-
■ν τούτοις άναμένεται μετά
ζωηροΰ ένδιαφέροντος, καθόσον ό
Λόντος καί ό Γκαρντίνι είναι δύο
έκ των Ίσχυροτάτων καί των καλ¬
λιτέρων τεχνιτών της πάλης. Τα
πολλά τεχνάσματά των πού θά έφ-
αρμόσουν κατ' αλλήλων άξίζουν
τ;όν κόπον νά ταξειδεΰση κανείς
πολύ μακρυά γιά νά τα άπολαύση.
Άλλο ενδιαφέρον ζεύγος τής
εσπέρας θά είναι ό Λιθουανός
Ο&γΙ ΡοιιβΗο, ό οποίος θά δια-
γωνισ&ί| τόν "Ελληνα άθλητήν Γε¬
ώργιον Ζαχαρίαν. Ό νεοφανείς
Ζαχαρίας θεωρεϊται ώς ενας πο¬
λύ δυνατάς καί πεπειραμένος άθλη-
ΕΛΕΧΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΝΙΑ
Έκ Ναζαρίο,;, Μεσσηντ,ς, καί κόρη
τοΰ έν ΝβνίΐΓΐί, Ν. ^. όμογίνοϋς
κ. Γεωργ(·οι» Ζίνΐζ, ητίς άπεδίωσΐ
-:ό ήΐΐεΐών είς τό ανθος τή; ήλι·
•/.ίας της.
τής, (ρέρεται δέ ώς δη/.ώσας έπα-
νειλημμένως ότι πολύ γρήγορα θά
κατορθώση νά αφαιρέση άπό τόν
Λόντον τό Ελληνικόν πρωτάθλη-
μα τής πάλης! Ημείς δέν γνωρί¬
ζομεν άνθρωπον επί τής γής πσύ
θά δυνήθη νά καταβάλη, τόν χα-
λΰβδινον Λόντον, ανεξαρτήτως ε¬
θνικότητος, ώς έκ τούτου είμεθα
περίεργοι νά ίδωμεν τί θά μπορέ-
ση νά κάμη τήν Δευτέραν ό στομ-
φώδης Ζαχαρίας, ό οποίος ετόλ¬
μησε ν ό ρίψτ) μίαν τόσον επικίν¬
δυνον πρόκλησιν.
Έπίσης ό παλαίμαχος Ίρ-
λανδός πρωταθλητής Ρ&Ι Μο
ΟΠΙ, γνωστ»ς ώς1 σκληρός καί
μυώδη: άθλητής, θά έμφανισθίί
άπέναντι τού έξ "Ομαχας άθλη-
τοϋ Κιιάν ϋυδθΐί.
Αί τιμαί είναι λαΐκαί, προβλέ-
πεται δέ κοσμοπλήμμυρα, καθόσον
ή ζήτησις εΐσιτηρίων είναι μεγάλη.
ή
"Ενα άλανάχι σώζε: την άϊελ-
;ήν τοο άχο τήν ατίμωσιν.
Καί ένω είνε τόσω ηθικόν έργον,
'α τουτο·.ς εχει ξε7.αρ3:ττικάς σκη¬
νάς—κωαικά έπεισόδια—καί όλα
τα νεώτερα Άθηναικά χαλαμπο·--
ρια τμ ξεκαρϊίζθΛ τόν Θεατήν κ>ί
14 τραγούδιε ιτοΰ γοητεΰο^ν. Παί-
ζεται τήν Κυριακήν είς τό Μαν-
χάτταν ώς τελεοταία παράστασις.
Τηλέφωνον Μεάαΐΐΐοη 5336.
ΜΕΙτ, ΐΊΐΟιΤΓ
Παλλημνιακή «1>ιλανΟρω
«ική Αδελφότης «Ό
"Ηφαιστος». — 'Κκκύ-
6ευαις λαχείου.
Σήιιερ·ον Κι.'ρια^'ήν. 21 ην όδεύ-
οντος και πε-ρί ωςοτν 3>^ν μ. α. γε-ν-
ντ'ισεται έν τίί αιθούση τοΰ Σωματείον,
ΠΑΠΡΟΣ ΣΑιΤΟΣ
ΠΡΑΚΤΩΡ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΔΙΑ
ΤΑΣ ΟΠΕΡΕΤΤΑΣ
"ΑΘΗΝΑΊΚΗΝ"
ΚΑΙ
"ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ"
Τηλεφωνήσατε νά σάς, φέρωαεν
έκλεκτάς θέσεις τιόρα καΐ άπο<ρΰ- γητε τόν οννοστισμολ' καί τα πα- ράποα είς τήν θύραν των θεά- τρων. Οί πελάται μου ,ταρακαλοϋνται νά τηλεφωνήσωσι δι' είσιτήρ'α Έστιατόοιον Πανελλήνιον 337 ν. 58111 δίΓθ^Ι Ττκέψωνον ΟθΕυΜΒυδ 0407 Εστιατόριον ' 35 Υ. 6511ι Τΐι/έα:ωνον ΤΚΑΡΑΕΟΑΚ 0904 Είναι τα -/.αλά δΐδλία καί τα καλϋ -ερ'.οίικά. Δύο τέτοιους φίλους ά- -ο-Ατο5ν δσοι έγγράφονται συνϊρο- μη.ταί είς τό «λΐπο^κέ'τθ») ή είς τήν <·Οίκ.?γένε·ζν». Τα δύο 'ΑΟηναικα -:ι?ιο5ι·*Λ αέ τα Θελτ,τικά καί αί- ΐθηματΐκά των ίιττγήματα, τα γλα- ^^ρά των λο-ρτεχνηματα, τής ά- γνωστες σκτ,νές καί έπεισόϊια ότΛ τοϋς έ^ν.χούς αας αγώνας, τα πε· ριχετειώϊτ; αυθιστορήμ.α:τα καί τότα λαί τόσα ά'λλα που περιλαμβά'/ονν αί σελίϊες των χ,αί με τα «ριστο>ρ-
γημ.ατ'."/.ά των έξώφυλλα.
Ή έττσία συνί-ρομή γιά τό κα-
Οένα είνα^πέντε ϊολλάρια. Τα 52
τεύχη των σχημιατίζουν τΟΑθν, πο!ι
γίνεται τό ώραιότερον στόλιτμα κά-
Γενικός άντιπρόσωπος διά τήν
Άαεριχΐν ό κ. Δ. Στιριοΰμτος
Δΐεΰθονσις: Μγ. ϋ. 8ίΓθΠ0θ8,
261 \'. 85ΤΗ 8Τ.,
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ.
ΧΑΛΚΟΜΑΝΙΑΙ
ΑΝΑΣΤΑΣΕΟΣ
Π αρβλτ,φδτ,σαν είς μεγάλην πο-
σότητα υπό των Κατασττ,μάτωκ
, Γ,ίΙΕΕΚ—-ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΝΕΛΥ8
00. καί προσφέροντα·. είς τοΰς Έλ¬
ληνας τής Άμ,ερικής είς τιυ.άς εύ-
Οηνοτάτας. Αί χαλχ,οιχανίαι, δρεχό-
μ,εναι καί έ~:·λθλλώμεναι επί των
, Π ίσχαλινών αύγών, άποτυποόνται
■ έν άρμον.χ,η τριχρωτιία. Είναι μία
θα'χιασία καινοτοαία, —ού θά ά.ρέο*η
«>λύ. Καταλληλότατα·. όπως ·κροσ-
φέρωνται υπό των ίερέων μας είς
τούς χρ'.στιανοΰς μέ τα Πά—(αλινά
αχ;ά. Τιμώνται 25 σέντς ή ντοο-
ζίνα, δολλ. 1.7δ αί 100. Δώσατε
τάς παραγγελίας σας εγκαίρως.
βΚΕΕΚ-ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ΝΕν$
48 ΜΑΒΙδΟΝ 8Τ. ΝΕνΓ ΥΟΚΚ
λΠΡΕ!
-5°αννίδτΐς Σεχ.λέτης καί ή Παν-
υλου Άλανάκι, γλεντοΰν είς τό
Μεταξονργϊϊο.
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΡΕΚΑ
34 ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ 8 ΑΒΕΝΙΟΥ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΠΡΏΤΗΝ ΦΟΡΑΝ
ΤΟ
ΑΑΑΙΑΚΙ
3 ΠΡΑΞΕΙΣ— 14 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΓΕΛΟΙΑ- ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ- ΝΕΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙΑ
•ΠΜΑΙ ΛΑ'ΓΚΑΙ.- ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
Τό ταμείον ανοικτόν από τήν μεσημβρίαν.
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΣΗΜΕΡΟΝ: ΜΕϋΑΙ-Ι-ΙΟΝ 2876
ΛΠΟΨΕ!
0 χ^λ^ς κοί τ0 Άλανάκι παίζουν πόκα.
—Έγώ Ιχω τέσσερους ασσους κι' ενα ρήγα!
—Έγώ τέσσερους ρηγάδε; κι' έναν άσσο!
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΕΝΩΡΙΣ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟΝ ΣΥΝΠΤΙΣΜΟΝ
ΔΥ»ΑΣΘΕ ΑΠΟΨΕ ΝΑ ΚΑΜΕΤΕ ΡΑΚΚ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ 34 ΔΡΟΜΟΥΣ
ΕΝ~ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΟΣ ΕΝ ΠΤΩΧΟΝ ΠΑΙΑΙΟΝ ΕΓΕΝΕΤΟ
ΟΗΑΜΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΚΠΑΦ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Τριετής μονογενής οίος τοΰ έν ΝθΓίοΙΙί, να. έγκατεστημβνου όμο-
γενοΰς κ. ΚΟΣΜΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ιρέρων την εθνικήν ένδημασίαν, κατά
τόν έορτασμον τής 'Εθνικής μας Εορτής, καθ1 ήν άπήγγειλε τό ωραίον
ποίημα «'Η Σημαία» ϊι' δ έπευφημήθη καί κ-ίτεχειροκροτήθη παρά των
έκεί όμογενών.
Γλυκό
Ε Ν ΑΙ ό τίτλος ενός α'ισθημα-ηκοΰ ταγχοΰ τοΰ Θέμη Νάλτσα, τού συν-
θέτου τής γνωστοτάτης «Γυναίκας Πού Σκοτώνει», τό οποίον εξε¬
δόθη είς ρόλλον Πιανόλας «Άλέκτωο». Κατωτέρω παραθέτομεν σειράν άλ-
λων νέων ρόλλων. Δώσατε την παραγγελίαν σαςσήμενθν διά νά Ιχετε τούς
νέους ρόλλους διά τάς Εορτάς τοΰ Πάσχα.
ΝΕΩΤΑΤΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΙΑΝΟΛΑΣ
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1 00
$ι.οο
515 Ή Περκττερά. Ι_α Ρ&Ιοπκϊ
535 Τα Κομμενα Μαλλιά ....
51.00 532 ΑΧΕΠΑ ('Εμβατήριον) .
)1.00 530 Τό Σιγαρεττο ..........
531 Τα Σταφύλια ..........
$1.00 516 Σφιχτά Σφιχτά ........
$1.00 517 Πάν" ή 'Ελπίδες .......
$1.00 601 Παιδικά Τραγούδια .....
$1.00 602 Χαράζει ή Αΰγούλα.....
$1.00 603 Ή Κοκέττα ............
$1.00 604 'Ενθυμήσου Σκληρά......
$1.00 606 Ή "Ελλη ...............
!1.000 ΧΟΡΟΙ
Ιΐ.οο. Λυι*ϋΐ
$1.00 541 Σηλυβριανός Συρτός..... $1.00
$1.00 540 Μανάκι Μου (Ζεϊμπεκικο) $1.00
$1.00 534 Πεντοζάλη (Κρητικός) .. $1.00
$1.00 522 Πολίτικος Συρτός ...... $1.00
$1.00 523 Ίτιά, Τσάμικο.......... $ι.οο
$1.00 504 Χασάπικο Πειραιώτικο .. $0.75
$1.00 505 Άζιζιέ, Συρτό .......... $0.75
$1.00 506 Μανταλένα (Ζεϊμπεκικο) . $0.75
$1.00 508 Χαμένη Ελπίς (Βάλς) .. $0.90
$1.00 509 Καλαματιανός Χορός .... $1.00
$1.00 514 Τριανταφυλλιά (Τσάμ»*ο) $1.00
$1.00 528 Ντουνεράκια (Χασάπικο) $1.00
Ο. άϊΐθβτέλλονται αυθημερόν
ΗΕΙίΕΝΙΟ ΡΗΟΝΟ 00.
336 τΥΕδΤ 34ΤΗ 5ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΠΚ, Ν. Τ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΜΕϋΑίίΙΟΝ 2831.
Μ Ε ΛΟΓΙΑ .
546 'Σδΰσαν τα δνειρά μας . ..
544 Τό Άλανάκι............
525 Χριστός Άνέστη. Άναστά
σεως Ήμέρα (μέ λόγια)
545 Γλυκό μου Άγόρι ......
543 Άργεντινό Ταγκό ......
542 'Η Γνναϊκα ποϋ Σκοτώ-νει .
538 Τοΰονα (Μέ 'Ελλ. Λόγια)
537 Τί σέ μέλει έσένανε .....
539 Ραμόνα (Μέ 'Ελλ. λόγια)
607 Κεφαλωνιτοποΰλά μου ..
605 Σ' Άγαπώ Σ' Άγαπώ ..
521 "Ελα Νά Ξαπλώστις ___
524 ΟΙ Γλεντζέδες .........
526 'Η Άγράμπελη .........
527 'Η Σπανιόλα ('Ελλ. λόγια)
501 Τής Κολομπίνας τό Φιλί ..
502 'Η Μοδιστροϋλα ........
507 Κελαϊδήστε Πουλάκια ..
503 Χωοισμοΰ σιμών' ή ώρα ..
510 Βιδίκα—Κική ..........
511 Φίλα με Φίλα με........
512 'Η Παιχνιδιάρα ........
513 Τα Δικά σου τα φιλιά ...
ι «Ο. Ο.
ΤοΗηην
Είς κανέν άλλο μέρος τοΰ κόσμου
δέν δύναται εν πτωχόν -παιδίαν νά
προοδεύση τόσον ταχέως όσον έν Ά-
μερικη. Εάν ό ΗβΓΧοβΓΙ ΗοονβΓ,
εν ορ^τηο παιδί, είναι εν πρόσφατον
πα:ά3ίΐγμα, ό ΙθΙΐΠ Ρβΐτβΐΐ, ό
Οηβηιρίοη τοΰ Ορθη ΟοΙΓ είναι
έξ ϊσου μία ζωντανή απόδειξις αΰ-
τοΰ.
Κατά τό "1901 ό μικρός Ιοηηηγ
Ραιτβΐΐ εγεννήθη είς Τιΐο1<αηοβ ουχί μτλράν των ννΊπΐΘ Ρ1&ΪΠ8 είς τό λνβδΐοΙΐθδΙβΓ ΟουπΙ^ τής Νέας Υόρκης. Ώς παιδίον μετέφερ τάς ρά6δ».)ς τοΰ Γκόλφ είς τ ΡαΪΓνίβνν Οοΐί Οΐαΐό. Κατόπι ήρχισε νά παίζη Γκόλφ κατά τό 1914 ό ίδιος. Άΐμέσως έφείλκυσε την προσοχήν τοΰ δϊννβηηογ Οΐιώ καί ό έπιθε- ωρητής τόν έκαμε βοηθόν τού. Μετά έπτά ετη εκέρδισε τό πρώτον τού Ορβη ΟοΙΓ, είς βνα είς τό ΟαΓάβη Οΐΐγ, τώ 1921. Με¬ τά παρέλευσιν έπτά έτών, τώ 1928 εκέρδισε τό Ορβη Οη&ΐηρίοηδηΐρ «'Ενα τρότζ^χ μβτά βεδαιότητος )—λέγει ό ΓβΓΓβΠ. «Διά νί τις καλό Γκόλφ πρέπει νά διά- Μ τόν εαυτόν τού πάντοτβ έν κα .„ καταστάσει. "Όθεν δέν τρώγα πλοι>σιες τροφές ή γλυκίσματα, διό
τι μέ παχαίνουν πολί» καί μέ κάμνουν
χονδρόν. Επι πλέον, μεταξύ τώ
φαγητών δέν τρώγω γλυκά, άλλς
καπνίζω οπόταν μοΰ άρέση. Άγαχί
πολί» την γεΰσιν των Ιιΐΐθΐίγδιπΐίβ.
τό τλοΰσιον άρτύμα τοΰ φρυγανισμέ-
νοο καπνοΰ των.
Ό μέλλων πρωταθλητής τού
Γκόλφ θά είναι βεβαίως είς έξ έχεί-
νων των άθλητών οίτινες διατηρ^ΰν
εαυτούς πάντοτε όγιείς. Ουδέν
καλλίτερον παράδειγμα τούτου δΰ^
ναται νά ευρεθή άπό τόν Φάρρελ
Δέν πίνει, ένώ τα ^θΐίγ 8ιπΙίθ?
είναι ό καίημερινός τού σύντροφο;
Ό Ρ&ΓΓβΙΙ έπήγεν βίς την Καλι-
φορνίαν τόν χειμώνα τοΰ 1927 καί
επέστρεψεν άσΦενής. Τό τοιούτον
τόν κατέστησεν ανίκανον νά παίξτ
Γκόλφ. Ό ϊ·δΐ3ς ό ίθΐΐηηγ διηγεί-
το δτι δταν ήλθεν βίς την Νέαν Υ¬
όρκην νά δή τόν ΑΓΐηιΐΓ Μοθε-
νβΓΠ, ό οποίος έξετάζει τόν Β&ΙοΡ
Β,ιιΙη κατ' ετος, ό ΜοΟονβΓη διέ-
γνίώσεν 2τι βίχβ πάθιρ άπό δηλητη-
ρίασιν έκ των άβρίων των αΰτοκινή-
των καί τφ συνάστησβ
καί θεραπείαν, άτινα
τόν νέον έκτάκτως υγιά ααί πάλιν
Ό ΓβΓΓβΠ λέγ« {τι ουδέποτε η¬
σθάνθη τόσον καλά «ΐς την ζωήν τού
Πλήν τής ί/,ανότητός τού ώς
-κόλφερ, ή έν γένει προσωπικάς
:ου συντελεί πολί» είς την μεγάλην
πιτοχίχ/ τού. Είναι είς των άπλ3>
•τέρων καί τα μάλιστα άγαπητών
'ίνθρώπων.
Είς διομήχανος κατασκευασ-ής
νίυμάτων προσφερει $1,000.00 έ-
■ήσιον βραβείον επί 2 σονεχή ετη είς
;όν ποιό καλά*έν?εδυμενον γκόλφερ.
Ο ΡαΓΓβΠ εκέρδισε τό βραβείον
'.ζι δύο συνεχή ετη ααί ό
τΓβηΙΙαηά Βίοβ καί οί άλλοι έξ
'.παγγέλματος συγγραφείς τοΰ άγω-
ίσματος, οίτινες παρακολοο-θοΕ»!
:ήν πρόο·δόν τού, θά συμφωνήσουν ότι
ΰδείς άλλος έχει συντελέση είς την
'ξύψωσιν τοΰ ήθικοΰ μεταξϋ των έξ
',παγγέλματος γ-ΛΟλφ«ρς άπό τόν
Γοηηηγ Γβΐτβΐΐ.
Ό Β&ΐοβ ΒυΙη χαί ό λΥ&ΙΙθΓ
ίΙβ§·βη έκαμον θαυμασίαν επίδειξιν,
*λλ' αί μέθοίΰί των είναι Οορνβώϊεί;
ταραβαλλόμεναι μέ την ήσυχον, γε-
λαστήν καί φιλικήν επίδειξιν τοό
Τοηηηγ ~
Ό Ρ&ΓΓβΠ είναι είς ρμ
ττής των ίυοΐίγ 8ΐΓΪΙί68. Δωρίζίΐ
τακέτα όλόκληρα είς τούς φίλους
*αί θαυμαστάς τοο, ΙκΜττον οέρον
ίντίγραφμασία. 'Υγιαίνετε. ^οηηηγ
Κ&ΓΓβΙΙ».
ΝΕΙΙΚ 0ΠΙΕΑΝ5. ΙΑ.
Κοινωνική κίνη<κς της παροικίαις. 'Ετελέτθη έν τη χοιν&τιχή μας Έκχληί·ία κατανυκτικόν τεσσαρα- κονθττμερον μνημόσυνον όπερ τοϋ άγρίως δολοφονηθέντος αλησμονή¬ του Παναγιώτοο Καπάνταη. Κατ' αύτό παρέστη ή (Ιαρυαλγοϋσα σύζυ- γός τοι> κυρία Αίμιλία Καπάνταη,
ή άδβλδή της Κα Γαρ^φαλλιά Χ.
Κωνσταντινίδου, ό έξάδελφός της
κ. Φώτιος Βλουτής καί πολλοί άλ¬
λοι συγγενείς καί φίλοι.
—Επί τχι έορτη τοΰ Πάσχα των
Καθολικών ίύρτασι μεγαλοπρεπώς
ό κ. Κωνστ. Καρατζάς έκ Κων¬
σταντινουπόλεως, ρέκτης άρχιμά-
γειρος τοΰ άριστοκρατικοΰ έστιατο-
ρίου Κΐ(Ι-0ατ των έπιχειρημ,ατιών
κ. κ. Φωτίου Βλουτή έκ Μυτιλη-
νης χ,αί Ν. Σπάχο:> έξ Άργοος.
Ή κ. Καρατζά τυγχάνει Ίταλίς
καί επί ττ] έορτη τοΰ Πάσχα των
Καθολικών πζρίΰζσιχν είς τον οί¬
κον των μεγαλοπρεπές δείπνον είς
πολλούς Έλληνας καί Ίτζλοΰς
έν συναδελφώσει. Μετά το δεί^ον
έπηκολοά&η^ταν Έλληνικοί καί Ί-
ταλΐκοί χοροί.
Ό έπιχε'.ρηματίας έστιατορίων
κ. Μιχαήλ Κουντουριώτης έκ Χίου
ήνοιξε νέον πολυτελές έττιατόριον
είς πολυσυχναστον κέντρον τής πό¬
λεως, έχων 3έ έμφυτον τό Χιακόν
εμπορικον δαιμόνιον πνεδμα κατέ¬
στησεν αύτό όλως πρωτότυπον είς
το είδός τού, χάρις δέ είς την άχα-
τάδλητον δραστηριότητά τού κά¬
μνει λαμπράς εργασίας.
ι —Εξήλθε τοΰ νοσοκομείοο κα¬
τόπιν μηνιαίας ασθενείας συνεπεία
έπιπλοκής έκ τοκετοϋ ή έρίτιμος
κ. Άννα Αναστασίου Κατσοΰλη, έκ
Μυτιλήνης, τό_ γένος Άλεξέλη,
πρός μεγάλην χαράν πάντων των
συγγενών καί φίλων τής διακεκρ:-
μενης οικογενείας των κ. κ. Άδελ-
φών Κατσούλη.
—Έκ Οιιΐί ΡθΓί, Μΐ88 ελή¬
φθη τηλεφωνικώξ λυπηρά είδησις
πρός τήόν Καν Πείσεβόντν Πβι'-
μο», Πρόεδρον τοΰ Σί>λλόγου των
Κυρίων τής πόλεώς μας, καί τούς
πολυπληθείς 'αΰτής συγγενείς: Ό
ι>Εός αυτής Άγγελος Πρίμος εΐκο-
σιεπταετής την ηλικίαν καί πατήρ
δυο τέκνων «ναμένων την άφιξιν
καί τρίτου τέκνου—καθ'ότι ή σύ-
ζυγός τού ευρίσκεται βίς τάς τε¬
λευταίας ημέρας τοκετοΰ, ο*ιατη-
ρών άρτοποιεΐον έν ώ διένειμε τα
ψωμιά καί τα κέηκς διά τού αύτο-
κινήτοι» τού συνεκρονο'θη μετ* άλ-
λου αύτοκινήτου. Συνεπεία τής συγ-
κρούσεως έθρυμματίσθη τό αυτοκί¬
νητον τού, ό δέ άτυχής Άγγελος
έτραυματίσθη σοβαρώς είς την κε¬
φαλήν διατρε'χων μέγα κίνδυνον.
Ήδη ευρίσκεται νοσηλευόμενος έν
τώ νοσσκομείω. "Δμα τη άναγγε-
λία τοΰ τρομεροΰ δυστυχήμα^ος έ¬
σπευσαν άναχωρήσΐϊσαι διά Οπΐί
Ρογϊ ή μήτηρ τοΰ άτυχοΰς Άγγε-
λου καί ή άδελφή αύτοΰ Κα Ου-
ρανία Ιωάννου Κόλλια, ό άδελφος
τού Βαλάσης καί πολλοί άλλοι συγ¬
γενείς. Ευχόμεθα ίνα ό "Γψιστος
φε:στ)ί) τής ζωής τού πρός «ωτη-
ρίαν τής οικογενείας τού.____
ΔΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚΗ
ΕΙΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓ02
ΙΑΤΡΟΣ
106 Οηίτβΐ ΡβΓΐί ν/ββτ
Νενν ΥοΓΐί Οϊΐν.
Τηλέφ. ΤΓ3ί3ΐ83Γ 2083·
Ώραι: Δεντ., Π έμ. καί Σά66. 7-
8 μ. μ. Τρίτην καί Παρ. 1—2 μ.μ·
Κυριακάς κατόπιν προηγουμένης
συνεννοήσεως.
ΑΓΙΑ
ΠΟΤΗΡΙΑ
Τα ωραιοτέρα σχέδια έκ καθαροΰ άργΰρου, ή έκ με-
τάλλου, μέ κοΰπαν άργυράν καί έπιχρυσωμένα μέ χρυ¬
σόν 18 Καρατίων μέ ολα των τα έξαρτήματα είς τιμάς
έκτός συναγωνισμοΰ. Έπίοης είς τόν «ΑΤΛΑΝΤΑ»
θά εΰρητε έν μεγάλη ποικιλία δλα τα 'Εκκλησιαστικα
ειδή καί πρίν δώσητε την παραγγελίαν σας σάς συνι¬
στώμεν νά ζητήσητε πληροφορίας καί τόν Γενικόν Τι-
μοκατάλογον, ό οποίος στέλλεται πανταχοΰ απολύτως
δωρεάν. Γράψατε ώς εξής:
ΑΤΙ.Α3
25 ΜΑΟΙ8ΟΝ8Τ,
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΠΟΣ ΕΝ ΠΤΩΧΟΝ ΠΑΙΑΙΟΝ ΕΓΕΝΕΤΟ
ΟΗΑΜΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΚΠΑΦ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Τριετής μονογενής οίος τοΰ έν ΝθΓίοΙΙί, να. έγκατεστημβνου όμο-
γενοΰς κ. ΚΟΣΜΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ιρέρων την εθνικήν ένδημασίαν, κατά
τόν έορτασμον τής 'Εθνικής μας Εορτής, καθ1 ήν άπήγγειλε τό ωραίον
ποίημα «'Η Σημαία» ϊι' δ έπευφημήθη καί κ-ίτεχειροκροτήθη παρά των
έκεί όμογενών.
Γλυκό
Ε Ν ΑΙ ό τίτλος ενός α'ισθημα-ηκοΰ ταγχοΰ τοΰ Θέμη Νάλτσα, τού συν-
θέτου τής γνωστοτάτης «Γυναίκας Πού Σκοτώνει», τό οποίον εξε¬
δόθη είς ρόλλον Πιανόλας «Άλέκτωο». Κατωτέρω παραθέτομεν σειράν άλ-
λων νέων ρόλλων. Δώσατε την παραγγελίαν σαςσήμενθν διά νά Ιχετε τούς
νέους ρόλλους διά τάς Εορτάς τοΰ Πάσχα.
ΝΕΩΤΑΤΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΙΑΝΟΛΑΣ
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1.00
$1 00
$ι.οο
515 Ή Περκττερά. Ι_α Ρ&Ιοπκϊ
535 Τα Κομμενα Μαλλιά ....
51.00 532 ΑΧΕΠΑ ('Εμβατήριον) .
)1.00 530 Τό Σιγαρεττο ..........
531 Τα Σταφύλια ..........
$1.00 516 Σφιχτά Σφιχτά ........
$1.00 517 Πάν" ή 'Ελπίδες .......
$1.00 601 Παιδικά Τραγούδια .....
$1.00 602 Χαράζει ή Αΰγούλα.....
$1.00 603 Ή Κοκέττα ............
$1.00 604 'Ενθυμήσου Σκληρά......
$1.00 606 Ή "Ελλη ...............
!1.000 ΧΟΡΟΙ
Ιΐ.οο. Λυι*ϋΐ
$1.00 541 Σηλυβριανός Συρτός..... $1.00
$1.00 540 Μανάκι Μου (Ζεϊμπεκικο) $1.00
$1.00 534 Πεντοζάλη (Κρητικός) .. $1.00
$1.00 522 Πολίτικος Συρτός ...... $1.00
$1.00 523 Ίτιά, Τσάμικο.......... $ι.οο
$1.00 504 Χασάπικο Πειραιώτικο .. $0.75
$1.00 505 Άζιζιέ, Συρτό .......... $0.75
$1.00 506 Μανταλένα (Ζεϊμπεκικο) . $0.75
$1.00 508 Χαμένη Ελπίς (Βάλς) .. $0.90
$1.00 509 Καλαματιανός Χορός .... $1.00
$1.00 514 Τριανταφυλλιά (Τσάμ»*ο) $1.00
$1.00 528 Ντουνεράκια (Χασάπικο) $1.00
Ο. άϊΐθβτέλλονται αυθημερόν
ΗΕΙίΕΝΙΟ ΡΗΟΝΟ 00.
336 τΥΕδΤ 34ΤΗ 5ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΠΚ, Ν. Τ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΜΕϋΑίίΙΟΝ 2831.
Μ Ε ΛΟΓΙΑ .
546 'Σδΰσαν τα δνειρά μας . ..
544 Τό Άλανάκι............
525 Χριστός Άνέστη. Άναστά
σεως Ήμέρα (μέ λόγια)
545 Γλυκό μου Άγόρι ......
543 Άργεντινό Ταγκό ......
542 'Η Γνναϊκα ποϋ Σκοτώ-νει .
538 Τοΰονα (Μέ 'Ελλ. Λόγια)
537 Τί σέ μέλει έσένανε .....
539 Ραμόνα (Μέ 'Ελλ. λόγια)
607 Κεφαλωνιτοποΰλά μου ..
605 Σ' Άγαπώ Σ' Άγαπώ ..
521 "Ελα Νά Ξαπλώστις ___
524 ΟΙ Γλεντζέδες .........
526 'Η Άγράμπελη .........
527 'Η Σπανιόλα ('Ελλ. λόγια)
501 Τής Κολομπίνας τό Φιλί ..
502 'Η Μοδιστροϋλα ........
507 Κελαϊδήστε Πουλάκια ..
503 Χωοισμοΰ σιμών' ή ώρα ..
510 Βιδίκα—Κική ..........
511 Φίλα με Φίλα με........
512 'Η Παιχνιδιάρα ........
513 Τα Δικά σου τα φιλιά ...
ι «Ο. Ο.
ΤοΗηην
Είς κανέν άλλο μέρος τοΰ κόσμου
δέν δύναται εν πτωχόν -παιδίαν νά
προοδεύση τόσον ταχέως όσον έν Ά-
μερικη. Εάν ό ΗβΓΧοβΓΙ ΗοονβΓ,
εν ορ^τηο παιδί, είναι εν πρόσφατον
πα:ά3ίΐγμα, ό ΙθΙΐΠ Ρβΐτβΐΐ, ό
Οηβηιρίοη τοΰ Ορθη ΟοΙΓ είναι
έξ ϊσου μία ζωντανή απόδειξις αΰ-
τοΰ.
Κατά τό "1901 ό μικρός Ιοηηηγ
Ραιτβΐΐ εγεννήθη είς Τιΐο1<αηοβ ουχί μτλράν των ννΊπΐΘ Ρ1&ΪΠ8 είς τό λνβδΐοΙΐθδΙβΓ ΟουπΙ^ τής Νέας Υόρκης. Ώς παιδίον μετέφερ τάς ρά6δ».)ς τοΰ Γκόλφ είς τ ΡαΪΓνίβνν Οοΐί Οΐαΐό. Κατόπι ήρχισε νά παίζη Γκόλφ κατά τό 1914 ό ίδιος. Άΐμέσως έφείλκυσε την προσοχήν τοΰ δϊννβηηογ Οΐιώ καί ό έπιθε- ωρητής τόν έκαμε βοηθόν τού. Μετά έπτά ετη εκέρδισε τό πρώτον τού Ορβη ΟοΙΓ, είς βνα είς τό ΟαΓάβη Οΐΐγ, τώ 1921. Με¬ τά παρέλευσιν έπτά έτών, τώ 1928 εκέρδισε τό Ορβη Οη&ΐηρίοηδηΐρ «'Ενα τρότζ^χ μβτά βεδαιότητος )—λέγει ό ΓβΓΓβΠ. «Διά νί τις καλό Γκόλφ πρέπει νά διά- Μ τόν εαυτόν τού πάντοτβ έν κα .„ καταστάσει. "Όθεν δέν τρώγα πλοι>σιες τροφές ή γλυκίσματα, διό
τι μέ παχαίνουν πολί» καί μέ κάμνουν
χονδρόν. Επι πλέον, μεταξύ τώ
φαγητών δέν τρώγω γλυκά, άλλς
καπνίζω οπόταν μοΰ άρέση. Άγαχί
πολί» την γεΰσιν των Ιιΐΐθΐίγδιπΐίβ.
τό τλοΰσιον άρτύμα τοΰ φρυγανισμέ-
νοο καπνοΰ των.
Ό μέλλων πρωταθλητής τού
Γκόλφ θά είναι βεβαίως είς έξ έχεί-
νων των άθλητών οίτινες διατηρ^ΰν
εαυτούς πάντοτε όγιείς. Ουδέν
καλλίτερον παράδειγμα τούτου δΰ^
ναται νά ευρεθή άπό τόν Φάρρελ
Δέν πίνει, ένώ τα ^θΐίγ 8ιπΙίθ?
είναι ό καίημερινός τού σύντροφο;
Ό Ρ&ΓΓβΙΙ έπήγεν βίς την Καλι-
φορνίαν τόν χειμώνα τοΰ 1927 καί
επέστρεψεν άσΦενής. Τό τοιούτον
τόν κατέστησεν ανίκανον νά παίξτ
Γκόλφ. Ό ϊ·δΐ3ς ό ίθΐΐηηγ διηγεί-
το δτι δταν ήλθεν βίς την Νέαν Υ¬
όρκην νά δή τόν ΑΓΐηιΐΓ Μοθε-
νβΓΠ, ό οποίος έξετάζει τόν Β&ΙοΡ
Β,ιιΙη κατ' ετος, ό ΜοΟονβΓη διέ-
γνίώσεν 2τι βίχβ πάθιρ άπό δηλητη-
ρίασιν έκ των άβρίων των αΰτοκινή-
των καί τφ συνάστησβ
καί θεραπείαν, άτινα
τόν νέον έκτάκτως υγιά ααί πάλιν
Ό ΓβΓΓβΠ λέγ« {τι ουδέποτε η¬
σθάνθη τόσον καλά «ΐς την ζωήν τού
Πλήν τής ί/,ανότητός τού ώς
-κόλφερ, ή έν γένει προσωπικάς
:ου συντελεί πολί» είς την μεγάλην
πιτοχίχ/ τού. Είναι είς των άπλ3>
•τέρων καί τα μάλιστα άγαπητών
'ίνθρώπων.
Είς διομήχανος κατασκευασ-ής
νίυμάτων προσφερει $1,000.00 έ-
■ήσιον βραβείον επί 2 σονεχή ετη είς
;όν ποιό καλά*έν?εδυμενον γκόλφερ.
Ο ΡαΓΓβΠ εκέρδισε τό βραβείον
'.ζι δύο συνεχή ετη ααί ό
τΓβηΙΙαηά Βίοβ καί οί άλλοι έξ
'.παγγέλματος συγγραφείς τοΰ άγω-
ίσματος, οίτινες παρακολοο-θοΕ»!
:ήν πρόο·δόν τού, θά συμφωνήσουν ότι
ΰδείς άλλος έχει συντελέση είς την
'ξύψωσιν τοΰ ήθικοΰ μεταξϋ των έξ
',παγγέλματος γ-ΛΟλφ«ρς άπό τόν
Γοηηηγ Γβΐτβΐΐ.
Ό Β&ΐοβ ΒυΙη χαί ό λΥ&ΙΙθΓ
ίΙβ§·βη έκαμον θαυμασίαν επίδειξιν,
*λλ' αί μέθοίΰί των είναι Οορνβώϊεί;
ταραβαλλόμεναι μέ την ήσυχον, γε-
λαστήν καί φιλικήν επίδειξιν τοό
Τοηηηγ ~
Ό Ρ&ΓΓβΠ είναι είς ρμ
ττής των ίυοΐίγ 8ΐΓΪΙί68. Δωρίζίΐ
τακέτα όλόκληρα είς τούς φίλους
*αί θαυμαστάς τοο, ΙκΜττον οέρον
ίντίγραφμασία. 'Υγιαίνετε. ^οηηηγ
Κ&ΓΓβΙΙ».
ΝΕΙΙΚ 0ΠΙΕΑΝ5. ΙΑ.
Κοινωνική κίνη<κς της παροικίαις. 'Ετελέτθη έν τη χοιν&τιχή μας Έκχληί·ία κατανυκτικόν τεσσαρα- κονθττμερον μνημόσυνον όπερ τοϋ άγρίως δολοφονηθέντος αλησμονή¬ του Παναγιώτοο Καπάνταη. Κατ' αύτό παρέστη ή (Ιαρυαλγοϋσα σύζυ- γός τοι> κυρία Αίμιλία Καπάνταη,
ή άδβλδή της Κα Γαρ^φαλλιά Χ.
Κωνσταντινίδου, ό έξάδελφός της
κ. Φώτιος Βλουτής καί πολλοί άλ¬
λοι συγγενείς καί φίλοι.
—Επί τχι έορτη τοΰ Πάσχα των
Καθολικών ίύρτασι μεγαλοπρεπώς
ό κ. Κωνστ. Καρατζάς έκ Κων¬
σταντινουπόλεως, ρέκτης άρχιμά-
γειρος τοΰ άριστοκρατικοΰ έστιατο-
ρίου Κΐ(Ι-0ατ των έπιχειρημ,ατιών
κ. κ. Φωτίου Βλουτή έκ Μυτιλη-
νης χ,αί Ν. Σπάχο:> έξ Άργοος.
Ή κ. Καρατζά τυγχάνει Ίταλίς
καί επί ττ] έορτη τοΰ Πάσχα των
Καθολικών πζρίΰζσιχν είς τον οί¬
κον των μεγαλοπρεπές δείπνον είς
πολλούς Έλληνας καί Ίτζλοΰς
έν συναδελφώσει. Μετά το δεί^ον
έπηκολοά&η^ταν Έλληνικοί καί Ί-
ταλΐκοί χοροί.
Ό έπιχε'.ρηματίας έστιατορίων
κ. Μιχαήλ Κουντουριώτης έκ Χίου
ήνοιξε νέον πολυτελές έττιατόριον
είς πολυσυχναστον κέντρον τής πό¬
λεως, έχων 3έ έμφυτον τό Χιακόν
εμπορικον δαιμόνιον πνεδμα κατέ¬
στησεν αύτό όλως πρωτότυπον είς
το είδός τού, χάρις δέ είς την άχα-
τάδλητον δραστηριότητά τού κά¬
μνει λαμπράς εργασίας.
ι —Εξήλθε τοΰ νοσοκομείοο κα¬
τόπιν μηνιαίας ασθενείας συνεπεία
έπιπλοκής έκ τοκετοϋ ή έρίτιμος
κ. Άννα Αναστασίου Κατσοΰλη, έκ
Μυτιλήνης, τό_ γένος Άλεξέλη,
πρός μεγάλην χαράν πάντων των
συγγενών καί φίλων τής διακεκρ:-
μενης οικογενείας των κ. κ. Άδελ-
φών Κατσούλη.
—Έκ Οιιΐί ΡθΓί, Μΐ88 ελή¬
φθη τηλεφωνικώξ λυπηρά είδησις
πρός τήόν Καν Πείσεβόντν Πβι'-
μο», Πρόεδρον τοΰ Σί>λλόγου των
Κυρίων τής πόλεώς μας, καί τούς
πολυπληθείς 'αΰτής συγγενείς: Ό
ι>Εός αυτής Άγγελος Πρίμος εΐκο-
σιεπταετής την ηλικίαν καί πατήρ
δυο τέκνων «ναμένων την άφιξιν
καί τρίτου τέκνου—καθ'ότι ή σύ-
ζυγός τού ευρίσκεται βίς τάς τε¬
λευταίας ημέρας τοκετοΰ, ο*ιατη-
ρών άρτοποιεΐον έν ώ διένειμε τα
ψωμιά καί τα κέηκς διά τού αύτο-
κινήτοι» τού συνεκρονο'θη μετ* άλ-
λου αύτοκινήτου. Συνεπεία τής συγ-
κρούσεως έθρυμματίσθη τό αυτοκί¬
νητον τού, ό δέ άτυχής Άγγελος
έτραυματίσθη σοβαρώς είς την κε¬
φαλήν διατρε'χων μέγα κίνδυνον.
Ήδη ευρίσκεται νοσηλευόμενος έν
τώ νοσσκομείω. "Δμα τη άναγγε-
λία τοΰ τρομεροΰ δυστυχήμα^ος έ¬
σπευσαν άναχωρήσΐϊσαι διά Οπΐί
Ρογϊ ή μήτηρ τοΰ άτυχοΰς Άγγε-
λου καί ή άδελφή αύτοΰ Κα Ου-
ρανία Ιωάννου Κόλλια, ό άδελφος
τού Βαλάσης καί πολλοί άλλοι συγ¬
γενείς. Ευχόμεθα ίνα ό "Γψιστος
φε:στ)ί) τής ζωής τού πρός «ωτη-
ρίαν τής οικογενείας τού.____
ΔΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚΗ
ΕΙΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓ02
ΙΑΤΡΟΣ
106 Οηίτβΐ ΡβΓΐί ν/ββτ
Νενν ΥοΓΐί Οϊΐν.
Τηλέφ. ΤΓ3ί3ΐ83Γ 2083·
Ώραι: Δεντ., Π έμ. καί Σά66. 7-
8 μ. μ. Τρίτην καί Παρ. 1—2 μ.μ·
Κυριακάς κατόπιν προηγουμένης
συνεννοήσεως.
ΑΓΙΑ
ΠΟΤΗΡΙΑ
Τα ωραιοτέρα σχέδια έκ καθαροΰ άργΰρου, ή έκ με-
τάλλου, μέ κοΰπαν άργυράν καί έπιχρυσωμένα μέ χρυ¬
σόν 18 Καρατίων μέ ολα των τα έξαρτήματα είς τιμάς
έκτός συναγωνισμοΰ. Έπίοης είς τόν «ΑΤΛΑΝΤΑ»
θά εΰρητε έν μεγάλη ποικιλία δλα τα 'Εκκλησιαστικα
ειδή καί πρίν δώσητε την παραγγελίαν σας σάς συνι¬
στώμεν νά ζητήσητε πληροφορίας καί τόν Γενικόν Τι-
μοκατάλογον, ό οποίος στέλλεται πανταχοΰ απολύτως
δωρεάν. Γράψατε ώς εξής:
ΑΤΙ.Α3
25 ΜΑΟΙ8ΟΝ8Τ,
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1»#.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
ΓβίΐΡΪ
Ο » ΒΟΣΚΘΙ
Την έποχή ποί ό ιιεγάλος Τρια-
κονταετης πόλεμοςε,χε άναοταΐαν
ση δλόκληρη την Ενοωβιη. τα Ισ-
«χνιχά στρατενοα™ Εεκινησαν ίΐια
αέοα νΐά νά κνοιενκτουν το ΙΙολα-
τινατο' τοϋ Ρήνου. Παντοϋ οποι
πτονοΰσαν, έΌψαζαν τους καιοι-
γ.ους λεηλατονσαν τα σπιτιΐα και ε-
χαιγαν τής πολιτεκς. "Ετσ·., π·ςο-
«οοώντα; μέο' τό αΐμα ν.αι μεσ
οτι|- φλόγες, πλησίασαν και στ ην
χωιΓόπολι Ότζερσχάϊμ τοϋ Ρήνου.
Οί "κάτοικον τού ποΰ ήξεραν ότι τα
τϊίχη τη: πόλεώς των δέν £ά μπν-
ροίσαν νά συνν.ρατηοσυν τΐ}ν δς-
μή των Ίσπανών, μόλ'.ς τονς άντί-
ν.ονσαν άπό μοτ/ρ^Ηΐ εγκατϊλειι,·αν
γοήγοο'α - γρήγοοα τα οηίτια τυΐ»ς,
πήοαντά πολιτιΊΟτερα πραγνιατάΐ
τοις κΐ' εφυναν ααο'.ρυά άπό την
πατοίδα τους. "Ενας μόνον 4πό ο-
λσι·ς ί-'αεινε ιιέσα στό Ότΐερσχάΐμ,
δ βοσκός Γιοχάν Βόας. Τό ε/.ανξ
αΐτό γιατί ή γτναϊν.ά ττι,' εΐχε γεν-
νήσν, πρό δύο ήιιερύόν -/.αί δ?ν μπίο-
ροΰσε νά μετακινηθη οί'τε αύτη,
όντε τό πκηδί της.
Ό Γιόχαν Βάρς ι;ταν γενναΐο
καΐ τίιιιο παλλην.άρι ν.αί δέν μ-το-
ροΐσο νά ι·γν.ατο?.είι|τι στό Ι7,:ο·:
των Ίσττανων την γντναΐν.ί τού πσΰ
την έλάτρευε ν.αί τό παιδί ταν. Γι'
αντό άπεφάοισε Λ'ά ι»ίί'Τ| κοντΛ
τον; ν.αί νά τούς -τοοστατεύστι δπ<.ος ιιποοοϋσε, ή τσι'λάχιστον νά σιο- τ(ο»-ή γιά χάρι το·ς μέ τήτν σννεί- δηοι ήσυχη 5τι εν.οΛ·ε δ,τι μπόοεσε γι' αύτούς. Ήταν δπως ζξΐ'.πνος ό Γιόχοη ν.αι ν.ατάλαβε πώς, δοο άνδοεΐος και αν ήταν, οέλ' Οά κατο>θτ}οηρ1Ρ
νά -τροστατεύση μόνΌς τού τονς; ά-
γατημέλτχις τού απρός στής χιλιά-
δίς των Ισπανών ρ.τιοοοιιέοϊν. Γι'
αΰτο σν,έφθηκε δτι εποεπε να νχΐ-
τΗφχ-ν'η στΊ|ν παλΌΐ'ογία.
"Οταν λοιπόν δλοι οί αλλοι κότοι
ν.οι εφν/αν ν.αί φάντρΑΐν ΐιέοα στήν
πεδιάδα οί Ίσπανοί, ό Βάρς §ζλει-
σε δλες τιΐς^ πΰλες τοϋ φρούριον,
κνεδηκε επάλ"ω οτήν
π^ξι μέ την παναπ/.ύα τού ν.αΐ πε-
Οΐ! κ νέ. Σέ λί-γο οί Ίσ?τανοί εν
σαν κάτω άπ' τά τείχη κιί στ'
<αν· 'Αμεσως ό >ήρχ·ξ τους λο..λ_
?[|σε καί φώναξε τόν Βάρς^ οια-
Ε«-0Λ·τος των νά τοΰ παοαδώστ·
[ην πολι μοζΰ μέ τή φρουρά της".
ηΓ" Μ φοονρά, αποκοίθηκί ό
Βα9ς με φωνή στΓτθεοή. είναι α-
"βφασισμένη ν' άαι-νίίή ί.ιέγοι=
I-
"------λ Μόνον δν δ στρατττ^ς 'οης
*■ οτήν τιαήν τού πώς δέν θά
.. ν.αΛ-εναν άπ* τούς χατοί-
ν·°ΐ'; καί πως ·θά σεβοσ-θρ τή ^οι'ι
^'ί. ττ|ς οίχογένεΐί'ς τσΐ'ς νθαΐ τής
ηάΤ''σΐεξ-τσυς· !αόν<ΛΙ τύΓε Μ ΦΡ^- *«~ ",^'^Ώ της πόρτες χαΐ Μ δ€- * τι Μλ£σα στήν πόλι τόν στοατΰ σ«: σαν Γηί).ο χαν να ιιέσ1 στήν ^ γενναία, Λέχνην.ε λοιπόν τλς ία τωνκατοί- μίσ' τ6σο την ΐ του· * Υένντ' ■*» νίνη αιτία «Α τΨ' λεηλασία τοχ- καί γλέν- έν τώ 8 ΣΥΓΚΡΙΣΙΣ ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΤΑ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΜΑΡΚΑΣ ((ΜΑΡΑΘΩΝ» ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΣΚΕΥΑΖΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ΕΙΣ ΚΟΜΨΟΤΗΤΑ- ΝΕΑ ΣΤΑ- ΙΛΣ. ΧΑΜΗΛΑΣ ΤΙΜΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ. ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ Δοκιμασατε ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. «25.00 Έμπεριεχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα- κη 36X50 5ΪΖ6. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ κρέπ ντέ σιν, χειροκεντητον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ οαμβακοφα- νέλλα κατάλληλον ν' άΐτοο- ρο<ρ4 τά νερά χαΐ τά λάδιο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ σίλκ) έρραμένο καί κεντημέ- νο μέ τό χέρι ΙπιροΓΐβά'. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνποιομένο μέ δαντέλλα. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ οίλκ μέ πλισσέ καί δαντέλλα γαρ- νηρισμενο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΟ- ί>ΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κίΛπη-
μένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙΐπρθΓΤβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕ2 ΟΙΐηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ οατιστέντα,
ναονιρισμένη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝ Α έκ βαμβακοςρανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάν
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μ*-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειοοκέν—ιτος ΙτηροΓΐεά.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λασηχένιο, μάρ¬
κος Ρ3Γ18.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
μία πολτηελώς στολισμίνη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτννα κουμδωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξαν
τή κορδελίτσα κθΐ Μοσχο-
σάπουνο.
ΑΡΙΘ. 2. 830.00
Έμπεριεχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
36X50 5Ϊζε ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ οάδιουμ
σίλχ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
α651§Π5.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλχ, κεντημένο καΐ έρραμέ-
νο με τό χέρι καί διάφοοα
μικρά κεντήματα είς τό μέ-
υον . ΙπιροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμενο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέοιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έστοφο-
ράκι βατιστένια, κτντημενα
καϊ ραμένα μέ τό χέρι Ιπΐ-
ροΓΐβά.
5ΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομετα|η
ίνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηϊοη.
Λ.ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένηα
ώοαιοτάτου σχεδίου, γαρνν·
ρισμένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
ΐ'^ΖΕΥΓΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μβ-
ταξωτές.
ΣΑΛΓΕΡΑ οατιστένια μέ
ωραίον χειροκέντημα Ιπι-
ροΓΤβ(1. . .
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντε-
λίτσα γαρντρισμενο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχενιο, μάρ-
«ΐς ΡαΓΪδ. ,
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
1 πολντελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
χα δερμάτινα κουμδωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω
τη κορδελίτσα καί Μοσχοσα-
ιτουνο.
ΑΡΙΘ. 3. $35.00
Έμπεριεχει:
ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο-
μάλλινο Σέτ, παντελονάκι,
γάντια, φανέλλα καί σκοΰ-
φια αρίστης ποιότητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολ.υτελές κέντημα
τής χειρός καί μέ Κινέξικο
μεταξωτό τουμπλαρισαένο.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σϊλκ μέ πολύ π>.ούσιο χειρο¬
κέντημα καί χειροκαμωμένο
ΙηιροΓΐβά. ι
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
έρραμένο μέ τό χέρι καΐ γαρ¬
νιρισμενο μέ ώραίες δαντελί¬
τσες Ίρλάν. ΙπιροΓτβά.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ. σιλκ
γαρνιρισμενο μέ διάφορα άν-
θάκια καί πλισαριβμένο. Ά-
ριστούργημα τέλειον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσοκρο-
ράκι βατιβτέναα, κεντημένα
καί έρραμένα μέ τό χέρι
ΙπιρθΓΐθά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙϊηΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια
γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα
καί άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμβακοςρανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μβ-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατκττένια μέ
Θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ-
ροΓτ,βά1.
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬
τελίτσα γαονιρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχέντο μαο-
κας ΡβΓΪβ.
ΛΑΜΠΛΔΕΣ 2 λευκές καΐ
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΠ'ΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξο>-
τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
πουνο.
ΑΡΙΘ. 4. 940.00
Έμπεριεχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου σίλκ) μέ όνειρώ-
δες κέντημα τής χειρός νύ-
ρω τού λαιμοΰ, κολλάρου
καί μανικίων. Τονμπλαρισμε-
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ ^ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τόχέρι ΙπιρθΓΐ6(1, μέ
μπλέ καΐ τριανταφυλλΐ κεν¬
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
έπίσης γαρνιρισμενο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι-
ρ
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρούγιου
σίλκ) χειροκεντημένο μέ
πολλές πλισέδες, γαρνιρισμε¬
γύρω μέ άνθάκια καί δαν¬
τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ βατιστέντα κεντη-
ιιένα καί έρραμένα μέ τό χέ-
ρι ΙπιρθΓΐβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλοιιέταξη
άριστοκρατικής ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐίηΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια,
γαρνιρισμένη μέ ώραίους φι-
ίγκους, δαντελίτσα καί άν-
θτίκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμβακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι-
νες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙτηροΓΐεά μέ
I-
δεώδες χειροκέντημα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχενιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τ& δνω
μέρος μεταξωτό, τό( κάτω
λουστρίνι γαρνιρισμενο, μέ
λευκό γουναρικό.
ΠΑσΝΙΔΑΚΙ πολυτελές
καΐ Μοσχοσάπουνο.
ΑΡΙΘ. 5. «45.00
Έμπεριεχει:
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬
δωτό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ β α ρ ύ
τρουγιού σίλκ, πολυτελώς
κεντημένο και θαυμασίως
γαρνιρισμενο είς κολλάρο
καΐ μανίκια μέ πλούσια δαν¬
τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι-
ομένο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
Λ ΑΔΟ Π ΑΝΟ δαμβακοφα-
νέλλα.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιοΰ
σίλκ ΙπιροΓΐβά, κεντημένο
καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ
πρωτοφανή καί πλούσια κεν¬
τήματα τής χειρός, άριστούρ
γημα τέλειον.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
ΙτηροΓΐβά1, γαονιρισιχένο μέ
βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ.
Χειροποίητον.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού
σιλκ χειροκαμωμενο καΐ πο¬
λυτελώς γαρνιρισμενο, μέ
φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ
καί μέ άνθη έπ' αυτής, καλ-
λιτεχνικώτατον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ δατιστένια, κεντη¬
μένα καΐ έρραμένα μέ τό
χέρι ΙπιροΓΐθά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη
ποιότης μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια.
Άπαράμιλλος είς ώραιότη-
τα γαρνιρισμένη μέ δαντελί-
τσες καΐ άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ Βαμδακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΐΓπροΠεά μέ
κομψόν χειροκέντημα, καλλι-
τεχνική.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχενιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τδ δν<ο μέρος μεταξωτό σατέν, τό δέ κάτω λουστρίνι καΐ γαρ- ναρισμένα μέ λευκό γουνα¬ ρικό. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καΐ Μοσχοσάπουνο. ΜΑΡΤΥΡ1ΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΔΟΧΟΥ Η ΒΑΙΓΤ1Ζ0 Μ ΕΝ Ο Υ $3.00 Η ΔΟΔΕΚΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85Ε Η ΔΟΑΕΚΑΣ ΠΟΜΡίΕΤΕ ΕΤΕΦΑΝΑ ΓΑΜί-Ν Είς πλφη ΣΕΤΣ, μέο- λα τά χρειώδη διά την Στέψιν: αριθ. ι —·~··~ |;59·5; 3 5 5 «-····«·♦· 7 Α·· .···«*··· Μέ έκαστον Σέτ Στεφά- νων δίδομεν μίαν Στεφα- νοθήκην δωρεάν. ΕΓΓΥΩΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΩΘΙ ΒΑΠΉΣΤΤΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩΜΕΝ ΤΙΜΑΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο "ΜΑΡΑΘΟιϊ 53 55 ΜΑϋΙδΟΝ 8Τ. ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ ΤΕ^ΕΡΗ0ΝΕ: ΟΚΥΙ300Κ 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τά μέρη τής Άμερικής Ο. Ο. Ό.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
ΓβίΐΡΪ
Ο » ΒΟΣΚΘΙ
Την έποχή ποί ό ιιεγάλος Τρια-
κονταετης πόλεμοςε,χε άναοταΐαν
ση δλόκληρη την Ενοωβιη. τα Ισ-
«χνιχά στρατενοα™ Εεκινησαν ίΐια
αέοα νΐά νά κνοιενκτουν το ΙΙολα-
τινατο' τοϋ Ρήνου. Παντοϋ οποι
πτονοΰσαν, έΌψαζαν τους καιοι-
γ.ους λεηλατονσαν τα σπιτιΐα και ε-
χαιγαν τής πολιτεκς. "Ετσ·., π·ςο-
«οοώντα; μέο' τό αΐμα ν.αι μεσ
οτι|- φλόγες, πλησίασαν και στ ην
χωιΓόπολι Ότζερσχάϊμ τοϋ Ρήνου.
Οί "κάτοικον τού ποΰ ήξεραν ότι τα
τϊίχη τη: πόλεώς των δέν £ά μπν-
ροίσαν νά συνν.ρατηοσυν τΐ}ν δς-
μή των Ίσπανών, μόλ'.ς τονς άντί-
ν.ονσαν άπό μοτ/ρ^Ηΐ εγκατϊλειι,·αν
γοήγοο'α - γρήγοοα τα οηίτια τυΐ»ς,
πήοαντά πολιτιΊΟτερα πραγνιατάΐ
τοις κΐ' εφυναν ααο'.ρυά άπό την
πατοίδα τους. "Ενας μόνον 4πό ο-
λσι·ς ί-'αεινε ιιέσα στό Ότΐερσχάΐμ,
δ βοσκός Γιοχάν Βόας. Τό ε/.ανξ
αΐτό γιατί ή γτναϊν.ά ττι,' εΐχε γεν-
νήσν, πρό δύο ήιιερύόν -/.αί δ?ν μπίο-
ροΰσε νά μετακινηθη οί'τε αύτη,
όντε τό πκηδί της.
Ό Γιόχαν Βάρς ι;ταν γενναΐο
καΐ τίιιιο παλλην.άρι ν.αί δέν μ-το-
ροΐσο νά ι·γν.ατο?.είι|τι στό Ι7,:ο·:
των Ίσττανων την γντναΐν.ί τού πσΰ
την έλάτρευε ν.αί τό παιδί ταν. Γι'
αντό άπεφάοισε Λ'ά ι»ίί'Τ| κοντΛ
τον; ν.αί νά τούς -τοοστατεύστι δπ<.ος ιιποοοϋσε, ή τσι'λάχιστον νά σιο- τ(ο»-ή γιά χάρι το·ς μέ τήτν σννεί- δηοι ήσυχη 5τι εν.οΛ·ε δ,τι μπόοεσε γι' αύτούς. Ήταν δπως ζξΐ'.πνος ό Γιόχοη ν.αι ν.ατάλαβε πώς, δοο άνδοεΐος και αν ήταν, οέλ' Οά κατο>θτ}οηρ1Ρ
νά -τροστατεύση μόνΌς τού τονς; ά-
γατημέλτχις τού απρός στής χιλιά-
δίς των Ισπανών ρ.τιοοοιιέοϊν. Γι'
αΰτο σν,έφθηκε δτι εποεπε να νχΐ-
τΗφχ-ν'η στΊ|ν παλΌΐ'ογία.
"Οταν λοιπόν δλοι οί αλλοι κότοι
ν.οι εφν/αν ν.αί φάντρΑΐν ΐιέοα στήν
πεδιάδα οί Ίσπανοί, ό Βάρς §ζλει-
σε δλες τιΐς^ πΰλες τοϋ φρούριον,
κνεδηκε επάλ"ω οτήν
π^ξι μέ την παναπ/.ύα τού ν.αΐ πε-
Οΐ! κ νέ. Σέ λί-γο οί Ίσ?τανοί εν
σαν κάτω άπ' τά τείχη κιί στ'
<αν· 'Αμεσως ό >ήρχ·ξ τους λο..λ_
?[|σε καί φώναξε τόν Βάρς^ οια-
Ε«-0Λ·τος των νά τοΰ παοαδώστ·
[ην πολι μοζΰ μέ τή φρουρά της".
ηΓ" Μ φοονρά, αποκοίθηκί ό
Βα9ς με φωνή στΓτθεοή. είναι α-
"βφασισμένη ν' άαι-νίίή ί.ιέγοι=
I-
"------λ Μόνον δν δ στρατττ^ς 'οης
*■ οτήν τιαήν τού πώς δέν θά
.. ν.αΛ-εναν άπ* τούς χατοί-
ν·°ΐ'; καί πως ·θά σεβοσ-θρ τή ^οι'ι
^'ί. ττ|ς οίχογένεΐί'ς τσΐ'ς νθαΐ τής
ηάΤ''σΐεξ-τσυς· !αόν<ΛΙ τύΓε Μ ΦΡ^- *«~ ",^'^Ώ της πόρτες χαΐ Μ δ€- * τι Μλ£σα στήν πόλι τόν στοατΰ σ«: σαν Γηί).ο χαν να ιιέσ1 στήν ^ γενναία, Λέχνην.ε λοιπόν τλς ία τωνκατοί- μίσ' τ6σο την ΐ του· * Υένντ' ■*» νίνη αιτία «Α τΨ' λεηλασία τοχ- καί γλέν- έν τώ 8 ΣΥΓΚΡΙΣΙΣ ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΤΑ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΜΑΡΚΑΣ ((ΜΑΡΑΘΩΝ» ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΣΚΕΥΑΖΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ΕΙΣ ΚΟΜΨΟΤΗΤΑ- ΝΕΑ ΣΤΑ- ΙΛΣ. ΧΑΜΗΛΑΣ ΤΙΜΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ. ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ Δοκιμασατε ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. «25.00 Έμπεριεχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα- κη 36X50 5ΪΖ6. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ κρέπ ντέ σιν, χειροκεντητον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ οαμβακοφα- νέλλα κατάλληλον ν' άΐτοο- ρο<ρ4 τά νερά χαΐ τά λάδιο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ σίλκ) έρραμένο καί κεντημέ- νο μέ τό χέρι ΙπιροΓΐβά'. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνποιομένο μέ δαντέλλα. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ οίλκ μέ πλισσέ καί δαντέλλα γαρ- νηρισμενο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΟ- ί>ΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κίΛπη-
μένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙΐπρθΓΤβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕ2 ΟΙΐηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ οατιστέντα,
ναονιρισμένη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝ Α έκ βαμβακοςρανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάν
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μ*-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειοοκέν—ιτος ΙτηροΓΐεά.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λασηχένιο, μάρ¬
κος Ρ3Γ18.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
μία πολτηελώς στολισμίνη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτννα κουμδωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξαν
τή κορδελίτσα κθΐ Μοσχο-
σάπουνο.
ΑΡΙΘ. 2. 830.00
Έμπεριεχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
36X50 5Ϊζε ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ οάδιουμ
σίλχ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
α651§Π5.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλχ, κεντημένο καΐ έρραμέ-
νο με τό χέρι καί διάφοοα
μικρά κεντήματα είς τό μέ-
υον . ΙπιροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμενο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέοιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έστοφο-
ράκι βατιστένια, κτντημενα
καϊ ραμένα μέ τό χέρι Ιπΐ-
ροΓΐβά.
5ΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομετα|η
ίνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηϊοη.
Λ.ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένηα
ώοαιοτάτου σχεδίου, γαρνν·
ρισμένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
ΐ'^ΖΕΥΓΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μβ-
ταξωτές.
ΣΑΛΓΕΡΑ οατιστένια μέ
ωραίον χειροκέντημα Ιπι-
ροΓΤβ(1. . .
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντε-
λίτσα γαρντρισμενο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχενιο, μάρ-
«ΐς ΡαΓΪδ. ,
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
1 πολντελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
χα δερμάτινα κουμδωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω
τη κορδελίτσα καί Μοσχοσα-
ιτουνο.
ΑΡΙΘ. 3. $35.00
Έμπεριεχει:
ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο-
μάλλινο Σέτ, παντελονάκι,
γάντια, φανέλλα καί σκοΰ-
φια αρίστης ποιότητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολ.υτελές κέντημα
τής χειρός καί μέ Κινέξικο
μεταξωτό τουμπλαρισαένο.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σϊλκ μέ πολύ π>.ούσιο χειρο¬
κέντημα καί χειροκαμωμένο
ΙηιροΓΐβά. ι
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
έρραμένο μέ τό χέρι καΐ γαρ¬
νιρισμενο μέ ώραίες δαντελί¬
τσες Ίρλάν. ΙπιροΓτβά.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ. σιλκ
γαρνιρισμενο μέ διάφορα άν-
θάκια καί πλισαριβμένο. Ά-
ριστούργημα τέλειον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσοκρο-
ράκι βατιβτέναα, κεντημένα
καί έρραμένα μέ τό χέρι
ΙπιρθΓΐθά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙϊηΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια
γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα
καί άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμβακοςρανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μβ-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατκττένια μέ
Θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ-
ροΓτ,βά1.
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬
τελίτσα γαονιρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχέντο μαο-
κας ΡβΓΪβ.
ΛΑΜΠΛΔΕΣ 2 λευκές καΐ
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΠ'ΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξο>-
τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
πουνο.
ΑΡΙΘ. 4. 940.00
Έμπεριεχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου σίλκ) μέ όνειρώ-
δες κέντημα τής χειρός νύ-
ρω τού λαιμοΰ, κολλάρου
καί μανικίων. Τονμπλαρισμε-
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ ^ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τόχέρι ΙπιρθΓΐ6(1, μέ
μπλέ καΐ τριανταφυλλΐ κεν¬
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
έπίσης γαρνιρισμενο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι-
ρ
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρούγιου
σίλκ) χειροκεντημένο μέ
πολλές πλισέδες, γαρνιρισμε¬
γύρω μέ άνθάκια καί δαν¬
τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ βατιστέντα κεντη-
ιιένα καί έρραμένα μέ τό χέ-
ρι ΙπιρθΓΐβά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλοιιέταξη
άριστοκρατικής ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐίηΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια,
γαρνιρισμένη μέ ώραίους φι-
ίγκους, δαντελίτσα καί άν-
θτίκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμβακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι-
νες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙτηροΓΐεά μέ
I-
δεώδες χειροκέντημα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχενιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τ& δνω
μέρος μεταξωτό, τό( κάτω
λουστρίνι γαρνιρισμενο, μέ
λευκό γουναρικό.
ΠΑσΝΙΔΑΚΙ πολυτελές
καΐ Μοσχοσάπουνο.
ΑΡΙΘ. 5. «45.00
Έμπεριεχει:
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬
δωτό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ β α ρ ύ
τρουγιού σίλκ, πολυτελώς
κεντημένο και θαυμασίως
γαρνιρισμενο είς κολλάρο
καΐ μανίκια μέ πλούσια δαν¬
τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι-
ομένο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
Λ ΑΔΟ Π ΑΝΟ δαμβακοφα-
νέλλα.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιοΰ
σίλκ ΙπιροΓΐβά, κεντημένο
καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ
πρωτοφανή καί πλούσια κεν¬
τήματα τής χειρός, άριστούρ
γημα τέλειον.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
ΙτηροΓΐβά1, γαονιρισιχένο μέ
βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ.
Χειροποίητον.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού
σιλκ χειροκαμωμενο καΐ πο¬
λυτελώς γαρνιρισμενο, μέ
φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ
καί μέ άνθη έπ' αυτής, καλ-
λιτεχνικώτατον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ δατιστένια, κεντη¬
μένα καΐ έρραμένα μέ τό
χέρι ΙπιροΓΐθά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη
ποιότης μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια.
Άπαράμιλλος είς ώραιότη-
τα γαρνιρισμένη μέ δαντελί-
τσες καΐ άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ Βαμδακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΐΓπροΠεά μέ
κομψόν χειροκέντημα, καλλι-
τεχνική.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχενιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τδ δν<ο μέρος μεταξωτό σατέν, τό δέ κάτω λουστρίνι καΐ γαρ- ναρισμένα μέ λευκό γουνα¬ ρικό. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καΐ Μοσχοσάπουνο. ΜΑΡΤΥΡ1ΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΔΟΧΟΥ Η ΒΑΙΓΤ1Ζ0 Μ ΕΝ Ο Υ $3.00 Η ΔΟΔΕΚΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85Ε Η ΔΟΑΕΚΑΣ ΠΟΜΡίΕΤΕ ΕΤΕΦΑΝΑ ΓΑΜί-Ν Είς πλφη ΣΕΤΣ, μέο- λα τά χρειώδη διά την Στέψιν: αριθ. ι —·~··~ |;59·5; 3 5 5 «-····«·♦· 7 Α·· .···«*··· Μέ έκαστον Σέτ Στεφά- νων δίδομεν μίαν Στεφα- νοθήκην δωρεάν. ΕΓΓΥΩΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΩΘΙ ΒΑΠΉΣΤΤΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩΜΕΝ ΤΙΜΑΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο "ΜΑΡΑΘΟιϊ 53 55 ΜΑϋΙδΟΝ 8Τ. ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ ΤΕ^ΕΡΗ0ΝΕ: ΟΚΥΙ300Κ 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τά μέρη τής Άμερικής Ο. Ο. Ό.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. 1929.
ι
το
99
ΑΘΗΝΑΙ, 29 Μβρτίο». — Τέ
κατωτέρω εμπνεομένον άρθρον
ίζι τή εύκαίρία τής έφετεινής έ-
πετείου τής Έ9νική ΠολιςΙΛ
νεϊίας έγραψεν ό ποιότης κ. Κώ-
5-ας Παλαμάς δ:ά τα «Νεα άπέ
την Έλλάδα», την λβμπράν αυ¬
τήν μηνιαίαν ελληνικήν επιθεώ¬
ρησιν, ήτις αποβλέπει είς την
καλλιέργειαν κα! διατήρησιν τού
έθνικοϋ αΐτθήματος ϊί'.ως μεταξύ
των άνά τον κόσμον διε—αρμένων
Έλλήνων.
Κάθε χρόνο μέ τον έρχομέ τής
άναξης μετα είς τα μαρτίάτίκ' άν-
θίσματα μάς περιμένει ενας β-ωμός.
Ή φύσις νομίζεις πώς —ροθικχο-—οι-
εϊτζί νά τόν καταίττολίση, ή ί?ία.
μέ τα πράσ:να κλαοιά της καί μέ τα
λοιιλούδία της, νά τέν έτοιμάση μέ
τα χέρια της γ;ά τέ πανηγΰρι πού
θά λειτοιιργηθή επάνω τού. Είναι ή
εΐχοστή πε'μπτη Μαρτίοο, ή Ιθνική
μας ((έορτή έορτών χ,αί πανήγυρις
πανηγυρεων». Κάθί χρονιά, δέν ά-
πολει'πομεν άπέ την λειτοιιργία αύ¬
τη. Άλλά ό προσεκ,τιχ,ός, ό ψυχολό-
γος παρατηρητής, κάθε φορά πού ή
ήμερα αύτη ξημερώνει, όσο περνοΰν
τα χρόνια, αίσθάνετί". τόσο ζωηρότε-
ρζ μέτα το^ μ:ά μελαγχολική δίά-
Οεσι νά τόν χυριεώη. Ό δωμος Οψώ-
νετα; καταστόλιστος σδν νά περιμέ¬
νη, μέ την ιδία ίερατική άνηηχία
κα! έπσημότητα. Στέφανα λάμχουν
•/.αί μοσχοβολοΰν στό βάθρο τού, χρ-
σά* γράμματα μ3ς άνακαλοϋν στή
μνήμη ήρωϊκά όνόματα. Είκόνες χι-
λίοτραγουδϊ/μένων πολεμιστών καί
χα-ετάνιων μάς άντικρύζουν άπο τα
βάθη τους, προσμένοντας ά'λλη μιά
α
Κλ Κλ Κδ Κ Κί Κί Κ Κ''
Εέτ.
Γ. ,Τί ' "·""»'·,""»ν·ΐι ν"ΐ«»·, ^·ιν«, *»»*ΐ|, ιυΐΗΐι», ναιινυχοινισυ—Λυοοιας;, αωάννινα Καδάλ)α
Καλαορυτα, Καλαμαι, Καρδιτσα, Καρπενησιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοεάνπ Κοιιο'τι'
νη, Κόρινθος, Κυθηρα, Κυμτ^ Κυπαρισσια Λαγχαβάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεδάδεια, Λευχάς Αήιϊνο-
Μεγαλόπολις, Μεσολογγιον, Μεσσηνη, Μυτιληνη, Λαυπαχτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα Εάνθη Π«£οί ™ '
τραι, Πειραιευς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πΰλος, Πυργος, Ρεθΰμνη, Σάμο^ ί'έοοαι *
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίχχαλα, Τρίπολις Φλώρινα Χαλκ'ίς Χανία Χι'
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχ,ται έντόκους καταθέσεις εί; δραχμάς χοί '
μισματα (Σιτνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, η διο
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται ιί; τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον ίγίνεν ή
ΟΙ τόχοι των καταβέσεων είναι έλεΰθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τή- ΪχΪκΪλΓΙ*".
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τ ή ς Τ ο β* Ι ζ η ς. «*"»«.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής ί-τόχια διά τάς παρ' αυτή
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
β') Είς Δραχαάς
(Γ) Είς Συνάλλαγμα
'Επί Ν. 'Υόρχη; (Δολλάρια)
"Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.) . .___,__.
"Επί Παρισίων (Φράγκα) 2ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) 2 1)2ο)ο ετησίως
•Επί Τουρχίας (Λίρας) 21)2 ο)ο ετησίως
'Επι Γερμαντας (ΚείδηπιαΓΐΟ 3 ο)ο ετησίως
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν 2 1)2ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο έτησίβ-
'ΕπΙ Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'_β Παρισίων ιΦ^άγχα) 2 ο)ο ετησίως
11)2 ο)οέΐηβίί»;
«1)2ο)οΙτησ<α>-
β1)2)ί< ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) β') ΕΙ; Σννάλλαγμα: |Επϊ Νέας# Υόρκης· (μέχρι $2 000) Επί Λονδίνον (μέχρι Λιρ. .Αγγλ. 400) Ε- Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) . « Ιταλίας (μέχρι ίπ 20.000) Υ ) ΕΙ; αύτούσιον χρυσόν (μέχρ* Χο. Δο. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ- α') Είς Δραχμάο Διαρκειας € μηνών 4 Διαρκεία; 1 Ιΐους Δκΐρχείας 2 {»*» δ ο)ο έτησίβ- Διαρχειας 4 έτων 6 1)2 ο)ο έτησίω*- Διαρκειας 5 έτων 6ο)οέτη^ίω Διαρχριας 10 έτων χαί ιύΑκη 0') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. 'Υόο* 'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ). Διαρχειβς β μηνδγ 4 1 )β ο)ο έτησίίβ- 1 ϊτονς 4 1)4 ο)ο ετησίως 2 «τ&γ 41)|ο)οίττ^ίω; * *τ** , 6ο)οίτησί»; 6 έτων χαί πλέον 5 1)ί ο)οέτησίω; Διαρκειας Διαρκειας Διαρχείας Διαρκειας 4 1)2 έτησί»; Ή 'ΥΛηο,οία τής Τραπέζης »Ιναι Λς την διάθεσιν τ6ν έν «ν^ατην πλΓ.ροφορίαν καί βννατην ευκολίαν. (, ζ,ελον 4 ο)ο Ιτησνε»- 4 ο)ο έτηστ'»ς 3 ο)ο ετησίως β ο) ο ετησίως 10.000) 4ο)οίττΚΛΚ διά νι Άντιπροσωπεία ίν Σικάγφ: ΡΙΚ5Τ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΒΑΝΚ Β^^^, 5ϋΐ«β 744, 88 δο. αβτΐς 51., Οηΐοββο, 111. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ2 ΕΛΛΑΔΟΣ Ό κ. καί ή κ. Ντάλλ, γαμβρός καί θυγάτηρ τού συνταγματάοχου Ροΰζβελτ, τίάν οποίων ή οίκία έκάη εσχάτως έν Ταρρυτάονν, Ν. Υ. σνγγένειες παρατηρούμεν. Ό μέγας |λες. !<ττορίες, άλλεςχαραίόσείς, άλ- κ-όλεμος καί μεταπολεμικ«ί καιροί λες άληθειες, μάς χαρο^σιάζουν το φαινόμενον τοΰ χατακλυομοϋ αύτοό, φαινόμενο ττού είνβ! μιά νιλιομΛίτημένη άλήθεια, μά πάντα με μιά χηγή άνεξάντλητη ρευμάτων καί κϋμάτων, ίδεών -/.αί πραγμάτων πού όλοένα καί άπλώνονται, λές, ν' ό Άλ τέ ρυδμέ τοΰ χόσμου. Άλλά ό μελε- τητής ποτέ δέν άπελπίζεται. Προσ- μένει καί άπέ τον καταχλ'^σμό τέ ξεφΰτρωμα ενός νέοι» κόσμοο. Ή ί- (στορία των άνθρωπίνων δέν είναι παρά μία άδιάκοπη διαϊοχή δαρδα- ροτήτων καί ώραιοτήτων. Σκοτει- νοί μεσαίωνες μάς φέρνουν τίς περί- λαμπρες άναγεννήσεις. Καί άνάπο- όα: Ό ξαναγεννηχος -Αοατεΐ μέσα τους τέ σπέρμα τής μεσα'.ωνικής φθοράς. "Ενας στι'χος ενός άπό τούς μεγίστους λ'^ριΐκούς, τοΰ Σέλλεδ, μάς λέει: «"Οταν έρχεται ό χε;μώ- νας. μπο;ε? νά είνα; μακρυά -/.αί ή ανοίξη;» Ή Μεγάλη Ίδέα, μέ την οποίαν « — ι - «ι άλλα παραμ^θια. Ί- ίεολογίες πού προσβλέπονταν χρο ό- λίγου ·<.αιροϋ ώς όνειρα αίο-ετιχών χαιρετίζοντα! ττμερζ ώς άθλο: χαί λν ώ ί ά ώς γίά κίνητρα την προκοπή καί την ευτυχία των λαών. Καί πθλιτίκοί κίδερνήτες σ^- νετοί λ'/γίζοντ' ενώπιον των καί ϊε- κ'.μάζουν χαί προσπαθοϋν νά συνϊιαλ λάξουν καί τα δσα φαίνονταί άφΐλι- ωτα. Φιλοτοφίες ί γίά κάλετμα καί γιά ^ ?ών. Λαΐί μεθοΰν, θρόνο·. ταΐ, 3',κτάτορες Ινεργοϋν, έ ά Πά στές άλαλάζουν, ό Πάπας δίνει το χέρι στέ Μοοσσολι'νι, ό χειμώνος μοναδικής άγριάδας, δέρνε·. καί κα- ταστρέ'φε;, ή έπιστήμη, προστασμί- νη, «φηρμοτμένη, προετθΐμάζϋ χ?^- φά τρομακτίκά τα δργανα έν_ές α- άπό την "Αλωση τής Πόλης εζη-1 _ σε καί παρηγορήθηκεν, εδρασε καί φατάΐτου σατανι/οΰ ξρμ γίά τόν ένδετ(ό;.ιενο μέλλοντα Χ°λε- μο, καί μέ δλο τό πλάτος, μέ οί« τό έ'ίαΐος ζού βαίνεταί μερά μέ την Ι έμεγαλούργησεν, τέ Ιθνος δέχτηκε [θανάσιμα τρχίματα στίς ήμέρες μας. Νεες ΐδέες δάλθηκαν νά την θανατώσο^ν νά την ύποκαταστήσουν. Καί· θά μποροΰσε κανείς νά την εΐ- ?: ροη Ιδεα, είναι Μ ι>παρξη
η Μεγαλη
το οραμα της ειρηνης τού
τος κόσμον. Ή ίστορία τής Μεγα-
λης Έλλην.7.ηις "Επ
,&ει μέ τέ 21. .... ^ ,
άναλίίεται στα χ^·-·
σοφών μελετημένων, ά πρίορί &?·■>'
, μέ την έπαΐνετή πρόθεση, ί"-~
?9ή χάτι καινοάργιο.
προίάλη κάποιοςάκ·όιμηδια?ωτΐ3ν·(;?
δνομα* τέ Τ5ιο κάνει. Τα Ιθνη δέν
μποροΰν νά ζήσοον χωρίς ίδανικά,
πού μέσα στίς άθλιότητες τής καθη-
μερινής ζωής, μεσα στίς άντιδρά-
σεις, στίς κενοϊοξίες, στίς σσγκρού-
σεις των κάθβ εΤδοκς συμφερόντων
στίς μικρόχαρες προσωπολατρείες,
στίς άδυναμίες, στίς άπθταχίες, στά
μίση, στούς φ'θόνους, στούς έμφΆί-
ους ίιχασμούς, στίς κακίες, συντη-
ροάν μιά όαυμαστή ένότητα, μίά τ)αιο-
ματουργή, άκατάδλητην άρετή, πού
δείχνεται θεος άχο μηχανής, στίς
κρίσίμες στιγμές, στής ώοες των
κινδύνων. Είναι τέ ΐδανικό. Είναι
! ή Μεγάλη Ίδέίΐ, πβντα. Ή άγάπη,
ό έντ>οϋσιασμός, ή καταφρόνηση τοΰ
θανάτοο, ή πειθαρχία, ή πρωτοδο>
λία, ήαύτοθ^ία, τα αίώνια, τα ά
καταμάχητα συστατικά της. Ό ίε-
ρός Αγώνας· ΐοΰ 21; ίρχισε καί κα¬
τέληξε θριαμδε^τίκός, μέσα σέ πό-
σες κακοιιχίες κβί άκατανότΐ'αστε;
άθλιότητες, μέ λάδαρό τού την Με-
γάλη Ίδέα. Σήμερα. στέ δράμα τής
έθν.κής ζωής πβιζοον· «λλοι πρω-
ταγωνισταί, οτλλοι άγωνισταί καί
κομπάρσθ!, άλλθί πόλιτεηές, μέ
άλλα σχηνικά μέσ« καί μηχανήμα-
τα, μέσα σε ίλλους τόπους, μέ άλ¬
λοις Οεατάς. Την έλληνική ψοχή
την πιέζουν ή την άναπτεβώνοι>ν άλ-
πορει να τραδηχτη γΐα>καιρο, η ^ σκοτε,νων) άαφ[60λων
και για παντα, απο την ατμοσφαι-Ι . , ,
ρά μας. "Ομως δέν πεθαίνει, «ά ξα- «"^λεγομένων ν»
νάρτ)γ] μέ τον καιρέ ή ώρα της. Οί τι ""'
δ'ονατοί θά μάς την ξαναπαρουσιά-
, μέ τέ ίδίό της ή καί μέ ά'λλο
τι διαφεΰγον, νά πληρωθή %α'^°
κενόν άλλά καί μέ την έλπίϊα ν«
λι»γί-ΐτ)ή, νά υπαχθή όλη ή κίνηο·'·ί
καί δλη ή φασιογνωμία των ιττορι-
χών ποατΐλάτων έκ των ττροτ=ι?ων
στήν ιδεολογίαν τοΰ φιλοσόφο; ίΐ«"
ρΐκοΰ διασκεϋαστοΰ. "Ετσι καί αγ2"
λια^άγάλια ή πραγματικότης "^
ήρώων, των προσώπων. των κινη-
τρων καί των θίυμάτων τοΰ 21 ημ¬
πορεί νά διαλ^ή είς τα έξ ών υ-
νετέ'θη, νά έξατμίαθή, νά όνειροπο;-
ηθη, νά καταφρονηδή, καί νά περά¬
ση μέ κεντρίσματα καί μέ άλματ^
άπο τάς Δέλτους τής Ί«ορί»ς ?τ*
τϋναξάρία τοΰ Μύθου. Πολύ καλα.
"Ομως οί μ^δοπλάστες άγνοοΰν η
λησμονοΰν ή δέν θέλουν.νά Χ3Ή^*~_
βουν τέ «έλγητρο καί τή δύναμι τθ'ο
παραϊομένθ'^ Ορύλοο, κι' έκείί ότ^'
μη δέν τα βοθί ή" ίστορική έξ*·
ρμ ρ
μη δέν τα βοηθεί ή" ίστορική
κρίδωση. Γιατί καί άγνάντια
έπιστημονική, άς την είποΰμε,^
ρία, στέκεται ή ίστορική παρα
λή
ή ρή
Καί αν είναι ή άλήθεια τοΰ γί
τ&ς, δ 6-ρΰλος «ίνα! ή άλήθεια τηί
ίϊέας· καί γιά κάποΐους αύτη άλη-
θινώτερη. 'Εγραψα κάποτε: γ
Μπότσαρης καί ό Κανάρης δεν ν··
ναι πρό^(ύτ:χ, είναι σύμδολα. Ό Μ1^
ύ η ίί *2'
θος έρωτεόθηκε την ίττορία,
γεννήθηκαν: Λιγώτερο
κά, στέκοϋν γιβ τούτο
στήν άλήθεια.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑ2.
ι
το
99
ΑΘΗΝΑΙ, 29 Μβρτίο». — Τέ
κατωτέρω εμπνεομένον άρθρον
ίζι τή εύκαίρία τής έφετεινής έ-
πετείου τής Έ9νική ΠολιςΙΛ
νεϊίας έγραψεν ό ποιότης κ. Κώ-
5-ας Παλαμάς δ:ά τα «Νεα άπέ
την Έλλάδα», την λβμπράν αυ¬
τήν μηνιαίαν ελληνικήν επιθεώ¬
ρησιν, ήτις αποβλέπει είς την
καλλιέργειαν κα! διατήρησιν τού
έθνικοϋ αΐτθήματος ϊί'.ως μεταξύ
των άνά τον κόσμον διε—αρμένων
Έλλήνων.
Κάθε χρόνο μέ τον έρχομέ τής
άναξης μετα είς τα μαρτίάτίκ' άν-
θίσματα μάς περιμένει ενας β-ωμός.
Ή φύσις νομίζεις πώς —ροθικχο-—οι-
εϊτζί νά τόν καταίττολίση, ή ί?ία.
μέ τα πράσ:να κλαοιά της καί μέ τα
λοιιλούδία της, νά τέν έτοιμάση μέ
τα χέρια της γ;ά τέ πανηγΰρι πού
θά λειτοιιργηθή επάνω τού. Είναι ή
εΐχοστή πε'μπτη Μαρτίοο, ή Ιθνική
μας ((έορτή έορτών χ,αί πανήγυρις
πανηγυρεων». Κάθί χρονιά, δέν ά-
πολει'πομεν άπέ την λειτοιιργία αύ¬
τη. Άλλά ό προσεκ,τιχ,ός, ό ψυχολό-
γος παρατηρητής, κάθε φορά πού ή
ήμερα αύτη ξημερώνει, όσο περνοΰν
τα χρόνια, αίσθάνετί". τόσο ζωηρότε-
ρζ μέτα το^ μ:ά μελαγχολική δίά-
Οεσι νά τόν χυριεώη. Ό δωμος Οψώ-
νετα; καταστόλιστος σδν νά περιμέ¬
νη, μέ την ιδία ίερατική άνηηχία
κα! έπσημότητα. Στέφανα λάμχουν
•/.αί μοσχοβολοΰν στό βάθρο τού, χρ-
σά* γράμματα μ3ς άνακαλοϋν στή
μνήμη ήρωϊκά όνόματα. Είκόνες χι-
λίοτραγουδϊ/μένων πολεμιστών καί
χα-ετάνιων μάς άντικρύζουν άπο τα
βάθη τους, προσμένοντας ά'λλη μιά
α
Κλ Κλ Κδ Κ Κί Κί Κ Κ''
Εέτ.
Γ. ,Τί ' "·""»'·,""»ν·ΐι ν"ΐ«»·, ^·ιν«, *»»*ΐ|, ιυΐΗΐι», ναιινυχοινισυ—Λυοοιας;, αωάννινα Καδάλ)α
Καλαορυτα, Καλαμαι, Καρδιτσα, Καρπενησιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοεάνπ Κοιιο'τι'
νη, Κόρινθος, Κυθηρα, Κυμτ^ Κυπαρισσια Λαγχαβάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεδάδεια, Λευχάς Αήιϊνο-
Μεγαλόπολις, Μεσολογγιον, Μεσσηνη, Μυτιληνη, Λαυπαχτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα Εάνθη Π«£οί ™ '
τραι, Πειραιευς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πΰλος, Πυργος, Ρεθΰμνη, Σάμο^ ί'έοοαι *
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίχχαλα, Τρίπολις Φλώρινα Χαλκ'ίς Χανία Χι'
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχ,ται έντόκους καταθέσεις εί; δραχμάς χοί '
μισματα (Σιτνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, η διο
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται ιί; τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον ίγίνεν ή
ΟΙ τόχοι των καταβέσεων είναι έλεΰθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τή- ΪχΪκΪλΓΙ*".
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τ ή ς Τ ο β* Ι ζ η ς. «*"»«.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής ί-τόχια διά τάς παρ' αυτή
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
β') Είς Δραχαάς
(Γ) Είς Συνάλλαγμα
'Επί Ν. 'Υόρχη; (Δολλάρια)
"Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.) . .___,__.
"Επί Παρισίων (Φράγκα) 2ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) 2 1)2ο)ο ετησίως
•Επί Τουρχίας (Λίρας) 21)2 ο)ο ετησίως
'Επι Γερμαντας (ΚείδηπιαΓΐΟ 3 ο)ο ετησίως
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν 2 1)2ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο έτησίβ-
'ΕπΙ Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'_β Παρισίων ιΦ^άγχα) 2 ο)ο ετησίως
11)2 ο)οέΐηβίί»;
«1)2ο)οΙτησ<α>-
β1)2)ί< ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) β') ΕΙ; Σννάλλαγμα: |Επϊ Νέας# Υόρκης· (μέχρι $2 000) Επί Λονδίνον (μέχρι Λιρ. .Αγγλ. 400) Ε- Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) . « Ιταλίας (μέχρι ίπ 20.000) Υ ) ΕΙ; αύτούσιον χρυσόν (μέχρ* Χο. Δο. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ- α') Είς Δραχμάο Διαρκειας € μηνών 4 Διαρκεία; 1 Ιΐους Δκΐρχείας 2 {»*» δ ο)ο έτησίβ- Διαρχειας 4 έτων 6 1)2 ο)ο έτησίω*- Διαρκειας 5 έτων 6ο)οέτη^ίω Διαρχριας 10 έτων χαί ιύΑκη 0') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. 'Υόο* 'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ). Διαρχειβς β μηνδγ 4 1 )β ο)ο έτησίίβ- 1 ϊτονς 4 1)4 ο)ο ετησίως 2 «τ&γ 41)|ο)οίττ^ίω; * *τ** , 6ο)οίτησί»; 6 έτων χαί πλέον 5 1)ί ο)οέτησίω; Διαρκειας Διαρκειας Διαρχείας Διαρκειας 4 1)2 έτησί»; Ή 'ΥΛηο,οία τής Τραπέζης »Ιναι Λς την διάθεσιν τ6ν έν «ν^ατην πλΓ.ροφορίαν καί βννατην ευκολίαν. (, ζ,ελον 4 ο)ο Ιτησνε»- 4 ο)ο έτηστ'»ς 3 ο)ο ετησίως β ο) ο ετησίως 10.000) 4ο)οίττΚΛΚ διά νι Άντιπροσωπεία ίν Σικάγφ: ΡΙΚ5Τ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΒΑΝΚ Β^^^, 5ϋΐ«β 744, 88 δο. αβτΐς 51., Οηΐοββο, 111. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ2 ΕΛΛΑΔΟΣ Ό κ. καί ή κ. Ντάλλ, γαμβρός καί θυγάτηρ τού συνταγματάοχου Ροΰζβελτ, τίάν οποίων ή οίκία έκάη εσχάτως έν Ταρρυτάονν, Ν. Υ. σνγγένειες παρατηρούμεν. Ό μέγας |λες. !<ττορίες, άλλεςχαραίόσείς, άλ- κ-όλεμος καί μεταπολεμικ«ί καιροί λες άληθειες, μάς χαρο^σιάζουν το φαινόμενον τοΰ χατακλυομοϋ αύτοό, φαινόμενο ττού είνβ! μιά νιλιομΛίτημένη άλήθεια, μά πάντα με μιά χηγή άνεξάντλητη ρευμάτων καί κϋμάτων, ίδεών -/.αί πραγμάτων πού όλοένα καί άπλώνονται, λές, ν' ό Άλ τέ ρυδμέ τοΰ χόσμου. Άλλά ό μελε- τητής ποτέ δέν άπελπίζεται. Προσ- μένει καί άπέ τον καταχλ'^σμό τέ ξεφΰτρωμα ενός νέοι» κόσμοο. Ή ί- (στορία των άνθρωπίνων δέν είναι παρά μία άδιάκοπη διαϊοχή δαρδα- ροτήτων καί ώραιοτήτων. Σκοτει- νοί μεσαίωνες μάς φέρνουν τίς περί- λαμπρες άναγεννήσεις. Καί άνάπο- όα: Ό ξαναγεννηχος -Αοατεΐ μέσα τους τέ σπέρμα τής μεσα'.ωνικής φθοράς. "Ενας στι'χος ενός άπό τούς μεγίστους λ'^ριΐκούς, τοΰ Σέλλεδ, μάς λέει: «"Οταν έρχεται ό χε;μώ- νας. μπο;ε? νά είνα; μακρυά -/.αί ή ανοίξη;» Ή Μεγάλη Ίδέα, μέ την οποίαν « — ι - «ι άλλα παραμ^θια. Ί- ίεολογίες πού προσβλέπονταν χρο ό- λίγου ·<.αιροϋ ώς όνειρα αίο-ετιχών χαιρετίζοντα! ττμερζ ώς άθλο: χαί λν ώ ί ά ώς γίά κίνητρα την προκοπή καί την ευτυχία των λαών. Καί πθλιτίκοί κίδερνήτες σ^- νετοί λ'/γίζοντ' ενώπιον των καί ϊε- κ'.μάζουν χαί προσπαθοϋν νά συνϊιαλ λάξουν καί τα δσα φαίνονταί άφΐλι- ωτα. Φιλοτοφίες ί γίά κάλετμα καί γιά ^ ?ών. Λαΐί μεθοΰν, θρόνο·. ταΐ, 3',κτάτορες Ινεργοϋν, έ ά Πά στές άλαλάζουν, ό Πάπας δίνει το χέρι στέ Μοοσσολι'νι, ό χειμώνος μοναδικής άγριάδας, δέρνε·. καί κα- ταστρέ'φε;, ή έπιστήμη, προστασμί- νη, «φηρμοτμένη, προετθΐμάζϋ χ?^- φά τρομακτίκά τα δργανα έν_ές α- άπό την "Αλωση τής Πόλης εζη-1 _ σε καί παρηγορήθηκεν, εδρασε καί φατάΐτου σατανι/οΰ ξρμ γίά τόν ένδετ(ό;.ιενο μέλλοντα Χ°λε- μο, καί μέ δλο τό πλάτος, μέ οί« τό έ'ίαΐος ζού βαίνεταί μερά μέ την Ι έμεγαλούργησεν, τέ Ιθνος δέχτηκε [θανάσιμα τρχίματα στίς ήμέρες μας. Νεες ΐδέες δάλθηκαν νά την θανατώσο^ν νά την ύποκαταστήσουν. Καί· θά μποροΰσε κανείς νά την εΐ- ?: ροη Ιδεα, είναι Μ ι>παρξη
η Μεγαλη
το οραμα της ειρηνης τού
τος κόσμον. Ή ίστορία τής Μεγα-
λης Έλλην.7.ηις "Επ
,&ει μέ τέ 21. .... ^ ,
άναλίίεται στα χ^·-·
σοφών μελετημένων, ά πρίορί &?·■>'
, μέ την έπαΐνετή πρόθεση, ί"-~
?9ή χάτι καινοάργιο.
προίάλη κάποιοςάκ·όιμηδια?ωτΐ3ν·(;?
δνομα* τέ Τ5ιο κάνει. Τα Ιθνη δέν
μποροΰν νά ζήσοον χωρίς ίδανικά,
πού μέσα στίς άθλιότητες τής καθη-
μερινής ζωής, μεσα στίς άντιδρά-
σεις, στίς κενοϊοξίες, στίς σσγκρού-
σεις των κάθβ εΤδοκς συμφερόντων
στίς μικρόχαρες προσωπολατρείες,
στίς άδυναμίες, στίς άπθταχίες, στά
μίση, στούς φ'θόνους, στούς έμφΆί-
ους ίιχασμούς, στίς κακίες, συντη-
ροάν μιά όαυμαστή ένότητα, μίά τ)αιο-
ματουργή, άκατάδλητην άρετή, πού
δείχνεται θεος άχο μηχανής, στίς
κρίσίμες στιγμές, στής ώοες των
κινδύνων. Είναι τέ ΐδανικό. Είναι
! ή Μεγάλη Ίδέίΐ, πβντα. Ή άγάπη,
ό έντ>οϋσιασμός, ή καταφρόνηση τοΰ
θανάτοο, ή πειθαρχία, ή πρωτοδο>
λία, ήαύτοθ^ία, τα αίώνια, τα ά
καταμάχητα συστατικά της. Ό ίε-
ρός Αγώνας· ΐοΰ 21; ίρχισε καί κα¬
τέληξε θριαμδε^τίκός, μέσα σέ πό-
σες κακοιιχίες κβί άκατανότΐ'αστε;
άθλιότητες, μέ λάδαρό τού την Με-
γάλη Ίδέα. Σήμερα. στέ δράμα τής
έθν.κής ζωής πβιζοον· «λλοι πρω-
ταγωνισταί, οτλλοι άγωνισταί καί
κομπάρσθ!, άλλθί πόλιτεηές, μέ
άλλα σχηνικά μέσ« καί μηχανήμα-
τα, μέσα σε ίλλους τόπους, μέ άλ¬
λοις Οεατάς. Την έλληνική ψοχή
την πιέζουν ή την άναπτεβώνοι>ν άλ-
πορει να τραδηχτη γΐα>καιρο, η ^ σκοτε,νων) άαφ[60λων
και για παντα, απο την ατμοσφαι-Ι . , ,
ρά μας. "Ομως δέν πεθαίνει, «ά ξα- «"^λεγομένων ν»
νάρτ)γ] μέ τον καιρέ ή ώρα της. Οί τι ""'
δ'ονατοί θά μάς την ξαναπαρουσιά-
, μέ τέ ίδίό της ή καί μέ ά'λλο
τι διαφεΰγον, νά πληρωθή %α'^°
κενόν άλλά καί μέ την έλπίϊα ν«
λι»γί-ΐτ)ή, νά υπαχθή όλη ή κίνηο·'·ί
καί δλη ή φασιογνωμία των ιττορι-
χών ποατΐλάτων έκ των ττροτ=ι?ων
στήν ιδεολογίαν τοΰ φιλοσόφο; ίΐ«"
ρΐκοΰ διασκεϋαστοΰ. "Ετσι καί αγ2"
λια^άγάλια ή πραγματικότης "^
ήρώων, των προσώπων. των κινη-
τρων καί των θίυμάτων τοΰ 21 ημ¬
πορεί νά διαλ^ή είς τα έξ ών υ-
νετέ'θη, νά έξατμίαθή, νά όνειροπο;-
ηθη, νά καταφρονηδή, καί νά περά¬
ση μέ κεντρίσματα καί μέ άλματ^
άπο τάς Δέλτους τής Ί«ορί»ς ?τ*
τϋναξάρία τοΰ Μύθου. Πολύ καλα.
"Ομως οί μ^δοπλάστες άγνοοΰν η
λησμονοΰν ή δέν θέλουν.νά Χ3Ή^*~_
βουν τέ «έλγητρο καί τή δύναμι τθ'ο
παραϊομένθ'^ Ορύλοο, κι' έκείί ότ^'
μη δέν τα βοθί ή" ίστορική έξ*·
ρμ ρ
μη δέν τα βοηθεί ή" ίστορική
κρίδωση. Γιατί καί άγνάντια
έπιστημονική, άς την είποΰμε,^
ρία, στέκεται ή ίστορική παρα
λή
ή ρή
Καί αν είναι ή άλήθεια τοΰ γί
τ&ς, δ 6-ρΰλος «ίνα! ή άλήθεια τηί
ίϊέας· καί γιά κάποΐους αύτη άλη-
θινώτερη. 'Εγραψα κάποτε: γ
Μπότσαρης καί ό Κανάρης δεν ν··
ναι πρό^(ύτ:χ, είναι σύμδολα. Ό Μ1^
ύ η ίί *2'
θος έρωτεόθηκε την ίττορία,
γεννήθηκαν: Λιγώτερο
κά, στέκοϋν γιβ τούτο
στήν άλήθεια.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑ2.
«ΕβΧΓΚθΣ ΚΗΡΥΞ.— ΚΥΡΤΑΚΤΤ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
1ί
ΚΑΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ
Η ΜΤΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ...
ς
ήρχισε παοακολονΰών
λ ί Σέ
Άγ-
λ
γλσν παίκτην, τόν Σέρ Οι«?λλιαΗ
Τζώνσον, ό οποίος εΐχε σχέ«τεις ίά
την Άντουάν. Έγενμάτιΐΐαν ιίαζν,
καί δ Άγγλος ενπατρίήη; επινε
πολΰ, καυχώμενος διαρκώς 5ια τα
μενάλα κέρδτΐ τού.
Κ.έοδη ϊ.5£ έ*ατομμύρ«χ
φράγκων.
"Ενα βράδυ, τό ζενγος των ται-
χτών έγκατέλεΐ'ψε τό Ιενοδοχεΐον
χοτά τα ιιεσάννντα. Ό "Λγγλο;
εκάλεσεν ενα άμάξι ν.εη ώδήγτ}σε
την κυρίαν εί; μίαν ωραίαν οίλλοΐν.
Κιτη>· την εκοληνυκτησε καί ϊϊοε-
'εν είς τό ξενοδοχείον τού.
Τό ά.τόγευμα της επομένης ό
Τζώνσον έ^τη^ε καί πάλιν είς τό
χαρτΓ,πΰίγνιον καί ήρχισε νά παί¬
ζη. ΈπΌντάριζε διαρκώς γϊ: τό ΐ-
διο ναίηιερο. Κατ' αρχάς εχανε.
Αλλά ιιετ' ολίγον, πρό: ιιεγαλην
έκπληξιν δ}.ατν των παικτών, το
νουμερό τού έβγηκε τέσσαρας φο-
6ας!
ΙΕντό; όλίγοαν λΈπτόΊν εΤχε κερ¬
δίση δώΐεκα εκατομμύρια φράγκα.
Την στιγαήν ποϋ έονΛθίίρ τα χρη-
(ιατα, ή πανοϋργος Βαλλερΰ τόν
'ταραν.ολοΐ'δοϋσε Λροσεκτιν.ά άπό
την αλλη δκρη τοϋ τραπεΐιοΰ. Ό
'^ΤΥλος τή νεΐδε καί εχαμογέλασΕ.
Μετ' ολίγον έθηκαν αα^ύ ·λΑ
επηοαν ϊνα άμάξι. Ό άστννομι-
ζ*; τού; παίράκολονθΌϋσε. 'Εστά-
^αν^εί; τον; «Κόκκινί/υς Βρα-
χους», ίνα είδο; προ'στοριν.οΰ σπη-
«ϋΐίϊϋ: Κατό:!Γιν έχάθη/ΐαν είς μίαν
νουινοΐ είχαν τυχαίίος ά·αναλύι[η'
είς μίαν εξοχήν τοϋ Μόντε Κάολο.
ενα •/απέλλο μέ τα αρχινά τον Τΐών
σον. "Ενας άστννομικός σκνλλος
ετέθη τότε είς ν.οτταδίωζιν το-ΰ να·
ό ΰ
τόχου τοΰ
λή
. Μετά -τολλάς
ά υέ
χ τά ολλάς
πεοιπλανήσεις, ό κάτοχος ευρέθη,
άλ>Λΐ.. . νεχοός!
"Ενα αιν,ρό ρροόλδερ ε{·ρίσκετο
μέσα στό δε&ί τού χέο7.. .* Οί ά
στι·νομι/.οί «ετέςρεραν τό πτώμα
'ΕτΓρόκεΐτο τώρία νά έ'Ρακρι'οωθϊΊ
αν ή κόιιησσα εΐχε καμμίαν σχέσιν
μέ την τραγωδίαν ε>.ρίνην. Λύο
«71οι "Αγγλοι έπίση; φίλοι της,
εΤχανενρε&η νεκοοί νπό τας αΓτάς;
οηη-ιτττχας... Τί σννέτοαινε αοά
γε;·..
"Εν* τέχναβμα άιτ—>νομι-
Τό μ στήριον ?π·ρεπρ νά
νθτ}. Ένας αλλος Άγγλος ά-
στυνοΜΐκός τότε, δ κ. "Αστον Βολά
προσποιοΰμενος; τόν μανιώδη παί-
κτην, ν.αί έν ση"ει·ν»)ήσει μέ τόν 6η-
ευθΐ'ντήν τής λέσχης, ό οποίος ίοΰ
έΛροαήθευε αε-ισλα ποία, Ώ.η&ζ
ΐίέοος είς τό χοτρτοπΐαίγνιον ί>ιά νά
ίΌη ναλλίτερον την τιχο-
Κ«ί το βλε'μμα ττις αστρσ;ψε Μ
ρίεργα. Ήτο φανερόν, ότι η γν-
ναΐχ.α αι',τή δέν εΐχα άλλον Θεόν
«πό τό χοήαα. >
Οί πηϊκται έδείπΛτκΐαν ικ&,ί.
Ό άστννομικός επαιζε ·ί>αυμπ!σια
τόν ρόλον τοΰ άιιερίιινου άέργου
πον δέ νΐίεύρει πώς Λ'ά γρησιμοποι-
ήστι τα χρήιιατά τού, ενω ή ·ψευδο-
νόαησσα 6έν εποτνε νά τόν τίαρα-
λθ ό
ΑΦΟΥ ΥΠΝΠΤΙΖΕ ΤΑ βΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΑ ΕΛΗΣΤΕΥΕ... 12.000.000 ΦΡΑΓΚΑ
ΠΑ ΒΙΙΑ ΒΡΑΔΥΑ.... ΜΙΑ Ρ«ΣΣΙΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΡΙΑ ΜΑΓΙΣΣΑ.- ΠΩΣ ΕΛΗΣΤΕΥΕ
61 ΤΑ ΘΥΒΙΑΤΑ ΤΗΣ.-ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΕΠΑΗΡίϊΝΑΝ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ.- Η ΩΜΟΡΦΙΑ
ΤΗΣ ΠΟΥ ΣΑΓΗΝΕΥΕ- ΠΩΣ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΗΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ.-
Ή Άντοΐ'άν Βαλλερύ μόλι; εί-
κοσι δνο έτών ^τάν.τον -/.α?/ονής
{(το πολν ννΐΌστή είς τοί·; χαρτο-
παιχτιν.οϋς κύκλον; τον Μόντε Κάο
λθ.
II
αρ' όλον το τρέ%·ο ποϋ κρα-
τοΐσε ναί αολονάτι ετιτλθίτορεΐτο
χόμησσα δέν εΐχε ν.αιιιιίαν ιτνγγί-
νείαν ιι? άριστοκρατικοας Λν.οκ.
Καί δέν -ηρνησϊ νά διαπιστ'βθΓ) ό¬
τι ίτο τι^οδιάτχ.τρια τον χει-ροτέ-
ρου είδοος. ^ ^
Ή ψενδοκόμησσα αι-τιι ει/ε προ
ξενήση την κίσταστροφήν ναί μαλι-
στα τόν -θάνατον πολ).ών νέ'υν. Τό
πρανιιατικόν της δνομα ττο Σόνια
Βιαλτώο,·.
Εις τό Μόντε Κάρλο είχε εφεύ¬
ρη μίαν σατανικήν μέθοδον τοί θά
την ε/αΛνε πλουσίαν, άν δέν την
άνεκάλνπταν εγκαίρως.
Πολλοί γνώριμοί τ<κ τταϊκται. άφοϋ ιεκέρδιζαν αΐγάλαι ."το< ά. αν- τοχτονοΐσαν κατόπιν κατά τρόπον όλως ά-/ατανόητον ν.αί μνίττηον- ώδη. Ή διεθΛ'ή; άστυνοιιία εκινη- τοποίησε δχ'ο ίκ των νχύΐιτ^νων λαγωνινών πρό; ε^ιχνίαπιν τον μν- οτηρίον. Είς έκ. των άστυνθιιικίΤΓν τούτων ρ διώκτριαν. 'Εκείνη ήρχισε νιΐ πορακΐ λουθΓ; τόν άστΐΆΧκιινον και νά τόν ιιαγνη- τίζη ιιέ τό βλε'αμα της ιιόνον δτα· ή τνχη τόν ηΐη'όει. "Ενα 6οάδυ ποα1 ό άστυνοινός εχανε, ή νόμηοσα Β)^ρΰ τόν Επλησίασε καί τού εί- πε: η. Ό άστη'ομι·κός έστάθηκεν αϋϊ1 ω; διά νά δϋ τι θ' άιογίντ>
^τερασαν δυό ΐυρες.
Οταν οί δύο αυστηριώδεις εϊα-
•^ίΓταΐτοί σπηλαίου Ί6γτ,ητν άπ?)
"ι* «ρν—την των, συνΓζι'ιτονν μέ
σο&οΐρωταττ,ν ΰφο; διά σπουδαίον
νΐοβεσιν. "Ησαν καί οί δύο χάτω-
γγΧος νεκρος
υ Αγ^'λος; έπέστρειΐτ κοτόπιν
*? ξε;ΐοδοΖεϊον -/αί ή κό.ιησσα
* ^ν 6ίλλαν της. Τό βράδυ είς
™ χαρτοπαίννιον δ Άγν?ος τίρχΓ-
ΪΙί_ χάνρ· "ΕΧασε δχι'μόνον τα
«Τ«η τον, άλλά καί 8λλα κολοσσι-
ποσα. Καθ1 δλον αντό τό διά-
"θ η ιιυστηριώδης γαη-αϊκα δέν
νάτόνΛαρακολουΟή
*3?
Λρακολο
ό "Αννλος ?σ^ψε νοΙ
ν άτ». Έν.είΛ-η έσήκωσε
ιοιιοι-ς νΛ1 Ιφν-. ·0 παίν.της
τωρα νά κερδίσΓ. 'Αλλ· ή
ε^τόν ιτϋνόηβΒ περισίτότί-
νά χάνη δι-
ί· τωρα
δε^τόν
τ?1 Τέλσϋ5 Ισλ'να-ε τα δλίγ«
ατα -,δ τοί; ?11ίΙΛαν κα, ^
τοί ?11ίΙΛαν κα,
εις τό Ιενοδοχεΐόν τού.
, 1)?ν ^λθε νά τύν ητ-ά
^ώδη;ν.όμησσακ«ίε>ί-
ναπο λίγας ώρας, «7^οι άατν
— Φί) ε ιιου, δέν Γχετε διόλου π'·-
χην άπόΐ«. Μην έπιμ·'ττϊ·, γιατί
θά !§ξα7θλο·θητϊ νά χάνετε. . . Αί·
τό τό εδοκίιιασα ?γ'Λ ποί-'ρνις νκχί
πιστενσατε ότι Γχω μεγάλην πεί¬
ραν.
—Όιιολογώ ότι ?χετε οίκαιθΛ-
είπεν ό άστυνομι^ός.
— Τότε άφΓ,στε τό παιγνίδι κα'ι
πηναίνομεν νά κάμωμεν ?να αικρόν
πεόδπατον...
Ή παίκτρια ώαιλοΰσί μέ τόν ά-
οτυνομιν.όν χοιοΐς -/ο/ζττηοία '
έ άλ ί5 ί ό 6
μ χς
μέ μεγάλην οί/€ΐ5τητα, είς τό 6λίμ-
αο της δαως ν-ιήρχε μία φλόγα
ποΰ εΐλκιε, ποΰ παρέσνρε, ιιιά φλό-
γα ακατονΟΓττη. ..
— Παίζετε ανριον. ΑΰριοΛ· πιά-
λιν θά κερδίσετε, είιιαι βεβαία. Θα
κερ&ίσετϊ δπχο; τίν τελευταία φο¬
ά
) μς
Ή γόησσα έ/είνη εφαίνετο σάν
νά Εΐιάντευε τάς (τκέ^ις τοϊ" άοτν-
νομιχοΰ. Τόν έκχπτταζε διαρκώς
σάν νά ήθελε κάτι νά τον ν-τοοά&τ;
σάν νά ήθρλε νά τόν ΐπναπίοη.
— Γιατί κατοΐδάλλεσθ'ε τόσον
γρήγορα δταν γά·νετε; Είσθ* πλοί'-
σιος δέν είναι ετσι;
Καί σηνώθΓ,νε γιά νά ψχγη. Ό
«στννοαι/.ό; την σΐ'νώδενσεν εως
την βίλλαν της. 'Εκεϊ έχωοίσθησαν.
— Κα}.ηνι'ντα φίλε (ΐου... Μην
όνειρεχ'θητε πάλιν την ρουλεττα!
Τό 6λέ-μμα τής μαγίβαης
Ό αστυνοαικός εσχημάτισε τ.ν
γνώμην, ότι ή {πικίνδννος έκείντι
ϊΐ ήτο ΐπτνίοτίστριΐα.
είχεν ύπο6ά).η είς τόν
ιδ ί ύί
ή θά χ η ς
'Γζώνσον την ιδέαν τί;ς αύτοκτονί-
ας καί έ-/?Τ Οά 7ατεληγε βεβαία -/οαί
ο ϊδιος. Τουτο άπεδείκννεν ή ι|α·-
χΐκή κατάστασις είς την οποίαν ?ΰ-
ρίο/ετο δταν ενωρίσθη άπό τή>
τρομεράν εκείνην γυναΐκα. ΕΤχε
χάση την επιβολήν επί τοϋ ίαντοΰ
τον καί οέν κατ(»ρν<>σεν νά κοιμη¬
θή ?υ>ς τό πρωϊ.
Έπρεπε νά στ,νεχίση τό έπικίν-
δννον εκεϊνο πείοααα; ΆτειράσΐΓ<ε τέλος ιιέ Επιμονήν άνΟρώ.ιον π»Γ· θέλει νά φέρη είς πέρας τό έργον έξλ θή Σ ρη ς ρ ί, νά έξα/.ολοη θήση> Σνη
Οη διιω; μέ τονς συναδέλφοΊ'ς τού
καί έλαβεν εντακτα ιιέτοα διά την
άσφά?ειάν τοΐ' Δι'ο αλλοι άττυ«ο-
ιιικοί θά τόν παρηκολσύδνιιν είς
τάς περιτ?.ανήσεις τού μέ τί»ν κό
μησσαν
— Είναι ικίνισσα τον ελεγιαν οί
σννάδελφοί τού.
Ηοέπει νά προσέΐης τχιΚ'.
—Μιί' δ?ν ·θά ιιέ ί
ράν.
.
, — Είναι ά/.ήνϊΐα είπεν ό άστι;-
νομικόΐ. "Εχο) νε^δίσει τόσσ χρή-
ματα. ί!στε δέν ξεΰιχο τί νά τα άο-
μω! ( ψ
— "Αχ' άνεστό"αξεν ή 7Χ»>χα-
σα, χρήιιατα δέν εχει •χαλ-ενοτ: άο-
κετα.
Μολι: δοκ.ιιιάστι άλλως τε νά τό κ«-
ιιη θά σφνρίξω ή θά πυοοβολι'^οχο.
Σεϊς δέ ν9ά είσθε ιιακουά.. .. "Ε-
πετα τί ονοησίε:1 Έτσι μ'Όν ν-
πν^οτί^εται ενα: ανθρωπο; ^αι ιιά-
λιοτα άστννοιιικός;
Τό βράδυ τ; κόιιησσα τ'κΤ" εί: τύ
χαρτοπαί^'νιον. Ύπεδέχΰη τόν ά-
στυνοαινόν ;ιΐ ίνα χαμόγελον ιον
εσήμαινε:
— Σέ ν.ρατώ. ά"οηιΐιιένο θΓμα!
Ό άστυΌί^ικός οέν νατώρ{*α>νε
Ό Δρ Μύρων Ι. Μόρρις, έκ Νέας Υόρκης οστκ έξακολουθει να κατοικη
Εί- τό αύτό πολντελές διαμίοιβμα είς την Λεωφορον Ουεστ( Εντ, με την
σύζυγον τού, άν καί ?χη κιν-ή- εναντίον της αγωγην περι διαζυγιου.
Ή Βέρνα Νάϊτ, έκ Σηάττλης, «ροιτήτρια τοΰ Κολλεγίου τής Πολιτείας Οΰ-
ασιγκτώνος, φημιζομενη ώς δραματογράφος.
νά άποκρνψτι την νενρινότπτά τοιν.
Ή κόιιησσα παρηη/.ολοί·{>ει καί τάς
μικροτέρας τού κινήσει; και τα
ίλέμιιατά αης, 6/έιωΙαΤΓα νυκτο6ίου
θηρίον, ήσοτ' κα-ρίτοχΐϊνα επάνα»
τυυ.
'ίΒκερδιζε δμ/ος.. ^ Έκγο^
διοερκώς. "Εξαφνα ή κόαησσα τόν
δ
ΐ
— 'ΒχέρδιοΈ όρΐχετά. οταΐια-
τήσατε. "Αν έξακχ.λσ>.»θήσητε θά
τα χάσετε δλα.
Καί έβγτοίαν ααζΰ.
Π η
ό
αίν~ με στό
είπεν ή κό;ιησσα.
Καί ε"δα>σεν εις τάν άιιαξάΛ' μί¬
αν διεύθυνσιν ενός έξοχικοΐ /Λ-
τρου.
— Ξει»ρετε γιατι σδς ειπια νά
μην έξακολουθήσετϊ;
Μισώ φο6ερά αντό το κϊΤΐιρα-
«ένο μέ^ος' Άφαιρεϊ άπό τόν αν-
θρωπον τό λογικόν τού... Είδα
τόσους νέονς, γειιατονς ζωήν, νά
κερδίζονν, νά (χεοδίζουν άκοτά-
πσνστα. . . Μιά αερβ ή τνχη δέν
τοΰς ηννόησε, τα έ'/οΜΐαΐν ο/.α καί
τούς εγινε βάοος ή ζωή. Ποίος
μπορεϊ νά νικήση την ρονλέττα;
'Γόσοι καί τόσοι έδοκάιασαν, κα-
νείς δμο>ς ^έν τό κατώρθωσε'
Τό ΰλέμιια τη,ς ίμαγνήτιϊε τόν
άστυνοιιικόν, τον άφαιροΰοε τίιν
θέλησιν, τόν άπεκοάιιζεν. 'Ενεΐνος
προσεπάθησε αέ όλην τοϋ την δν-
ναμν ν-ά άντΐιδράσΐ), ν" άποοιώξι*
την τρομεράν ίποβολήν.
— Ξει!»ρετ£, κι·ρία, ότι §χετε την
.περίίργον ίδιότητα νά μέ κάιινετε
μελανχολικόν. Έν τοΐτοις επρεπε
νά ήιιην πολν ενΙΚ'μος αύτην την
σηγμήν...
Ή «όμησσα ε'.τιασε τό χέρι τοϋ
άστυνοιυκον.
— Τότε ?χεις ίδιση—άς μέντι-
ουμ! Λέν εϊχα άόςτατηθη. "Εχο. τό
δώρον ττ,ς διοράσεως ,δχι 5ιιο>ς ιιΐ
δλοι·ς. "Αν θέλετε νά μέ βΌΓ,Όιίσε-
τε, θά κοττακτήσοχιεν τόν κοσιιον.
Θέλετε;
Τό άιιάξι ΐτερνοϋσε την στιγμήν
εκείνην άπό τό μέρος δπου εΐχε ευ¬
ρεθή τό πτώμα τοϋ Τζώνσον.. .
Ή κόαΓσσα άπέσυρε τό χέρι τη;
καί δέν όηιίλησεν ε(ος τό τέρμα τον
τα?ει5ίοχ>.
Ένα άλλο άιια|άκι εΤχε (ττλϊ
«ατήοη μΛροστά στό ίδιον έξοχι-
κσν κέντρον, μέ ενα ζενναράκι έ-
ρωτη.·μένων... Ήτο ξνχις συνά-
δελορο; τοϋ άοτυνομικοϋ ποΰ πααπ
ν.ολονθονσε τα νεγονότα ί·πό τό
πρόσχηαα εκεϊνο. διά νά μή προ¬
καλέση τάς ύποΛ)ήας τής
Είς τό μ·οβτηριώδ2.ς σπή¬
λαιον.
Τό γενινΐ υπηοξε πολύ ε^θνΐϊον
/αί η συνοαιλία έοτράφη είς διάφο-
ρα θέματτα. Κατόπιν άπεσχίσιοίαν
νά κσ"ΐ«οι·ν ενα ιατρόν περίπατον.
— Πάμε στούς κόκκινον; ^ρά-
χονς, είπϊν ή χόιιηοχΐα. 'Εκεΐ νπάν-
χονν ιοραΐαι νρ'ύπται που ά μαγεύ
ονν πολν. 'Εκεϊ ΙΤησχΐν προϊστΐ ρι-
χοί δνθοωποι, ΙλέφαΛτε; κα πίθη-
κοι.
Ό ρ.στννο'ΐιοώς δέν απήντησεν
αλλ' έδηλασίασδ την τϋχκογήν
τού. Τόν ίδιον δοόΐιον εΐχε περαστι
καί ό Τζώνσον πρό ολίγων ήνερών.
"Εστριξε τα δόντια καί ηκολούθη¬
σε την κόιιησϋΐαν είς τονς προϊιττο-
βά
χονς βρά^σΐς.
— ΦοβεϊσΌε λοιπόν, σεϊς, ;
Άγγλος ηρώτησεν ή κόμηοσα μέ
είρωνικό νέλοιο.
Μπήοοαν είς τα οντήλχΐια. Η κό-
μησαα στάθτρίε καί εκΰτΐαξΕ τόν
άστΐ'νοιιικόν καΤ'ίιιιιατα.
— Θέλετε νά δονιαάσωμεν; "Ή-
λ νά 6εβαιι<>θώ αν ιιπορώ νά ά-
'α·/νώσΧϋ τό αέλλον... ΕϊμΧΐι πολν
πει.ίεργρ. Είιιαι βεβαία δτι εϊίτθε
πριόιτης τάϊεω; μέντιου|ΐ. Καίτη-
στε επάνω σ' αντή ττ| πέτρα.
Ή κόιιησσα έΜαλε τα χέρια της
είς τού; ώμονς τον ν.αί τόν
έκι'τταξε μέ επιμονήν στά μάτια.
Ό άστυνοιιικός εκάθησεν έπονω
είς την πέτραν, άνίκανος νά κάαη
την παρσΑΐιν.ράν αντίστασιν. Ή
θέλησις τού εΐχε π«ρ»αλνση.
Γρ-ιγνορη σαν άστρϊαϊή, ή κόαηο*
πά ε'θγο^.ε κάτι άπό τό τσαντάκι
της, ιιιά Μρυστάλλινη οφαϊρα.
— Κυττάξετε έδώ καί πέοτε ιιοο
τί βλεπετε είς τό αέλλον.
Ή σφαιρα ήρχισε να μεγαλίό-
·η... Εΐχε γεμίση ολόκληρον τόν
χώρον. Μνστηριώδεις φανταστι-
καί μορηραί ενεφανίσίΗισαν μέσα
είς την κρΰχι:ην.
Ο άστυνοιιικός ώρΐΑΐατΐζετ».. .
Ευρέθη μέπα εί; τό οοομάτιόν τον,
εχ(ον ενώπιον τον την μυστηριώδη
γχη-αϊίϊα. Τό φάντασμα ταΰ δδϊΐα-
ζε τής τσέπες...
— Χρήιιατα, χρήματα' "Ολα
σας τα χρήματα'
Ή σνίηνη έκείνη διελνί>η καί
I-
νεφ—'ίσίττι ή οονλέτττα μέσα είς
τονς κατοπτριστιοα>ς τής ν.ρ<σταλ- λίΛτν; σφαίρα;. Ό άστννομικός 1^ παιζεν, εν.έρδιζε δισοτνώ; >ιαί ?δι-
δεν δλα τα χρή[ΐατα «ις την νόμηβ,
σαν.
Κατόπιν Ινεφανίσθη α?1η σκη-
νή... Ένας ώάαος στόν νάιι.πο.
Λ είς την 28—^
1ί
ΚΑΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ
Η ΜΤΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ...
ς
ήρχισε παοακολονΰών
λ ί Σέ
Άγ-
λ
γλσν παίκτην, τόν Σέρ Οι«?λλιαΗ
Τζώνσον, ό οποίος εΐχε σχέ«τεις ίά
την Άντουάν. Έγενμάτιΐΐαν ιίαζν,
καί δ Άγγλος ενπατρίήη; επινε
πολΰ, καυχώμενος διαρκώς 5ια τα
μενάλα κέρδτΐ τού.
Κ.έοδη ϊ.5£ έ*ατομμύρ«χ
φράγκων.
"Ενα βράδυ, τό ζενγος των ται-
χτών έγκατέλεΐ'ψε τό Ιενοδοχεΐον
χοτά τα ιιεσάννντα. Ό "Λγγλο;
εκάλεσεν ενα άμάξι ν.εη ώδήγτ}σε
την κυρίαν εί; μίαν ωραίαν οίλλοΐν.
Κιτη>· την εκοληνυκτησε καί ϊϊοε-
'εν είς τό ξενοδοχείον τού.
Τό ά.τόγευμα της επομένης ό
Τζώνσον έ^τη^ε καί πάλιν είς τό
χαρτΓ,πΰίγνιον καί ήρχισε νά παί¬
ζη. ΈπΌντάριζε διαρκώς γϊ: τό ΐ-
διο ναίηιερο. Κατ' αρχάς εχανε.
Αλλά ιιετ' ολίγον, πρό: ιιεγαλην
έκπληξιν δ}.ατν των παικτών, το
νουμερό τού έβγηκε τέσσαρας φο-
6ας!
ΙΕντό; όλίγοαν λΈπτόΊν εΤχε κερ¬
δίση δώΐεκα εκατομμύρια φράγκα.
Την στιγαήν ποϋ έονΛθίίρ τα χρη-
(ιατα, ή πανοϋργος Βαλλερΰ τόν
'ταραν.ολοΐ'δοϋσε Λροσεκτιν.ά άπό
την αλλη δκρη τοϋ τραπεΐιοΰ. Ό
'^ΤΥλος τή νεΐδε καί εχαμογέλασΕ.
Μετ' ολίγον έθηκαν αα^ύ ·λΑ
επηοαν ϊνα άμάξι. Ό άστννομι-
ζ*; τού; παίράκολονθΌϋσε. 'Εστά-
^αν^εί; τον; «Κόκκινί/υς Βρα-
χους», ίνα είδο; προ'στοριν.οΰ σπη-
«ϋΐίϊϋ: Κατό:!Γιν έχάθη/ΐαν είς μίαν
νουινοΐ είχαν τυχαίίος ά·αναλύι[η'
είς μίαν εξοχήν τοϋ Μόντε Κάολο.
ενα •/απέλλο μέ τα αρχινά τον Τΐών
σον. "Ενας άστννομικός σκνλλος
ετέθη τότε είς ν.οτταδίωζιν το-ΰ να·
ό ΰ
τόχου τοΰ
λή
. Μετά -τολλάς
ά υέ
χ τά ολλάς
πεοιπλανήσεις, ό κάτοχος ευρέθη,
άλ>Λΐ.. . νεχοός!
"Ενα αιν,ρό ρροόλδερ ε{·ρίσκετο
μέσα στό δε&ί τού χέο7.. .* Οί ά
στι·νομι/.οί «ετέςρεραν τό πτώμα
'ΕτΓρόκεΐτο τώρία νά έ'Ρακρι'οωθϊΊ
αν ή κόιιησσα εΐχε καμμίαν σχέσιν
μέ την τραγωδίαν ε>.ρίνην. Λύο
«71οι "Αγγλοι έπίση; φίλοι της,
εΤχανενρε&η νεκοοί νπό τας αΓτάς;
οηη-ιτττχας... Τί σννέτοαινε αοά
γε;·..
"Εν* τέχναβμα άιτ—>νομι-
Τό μ στήριον ?π·ρεπρ νά
νθτ}. Ένας αλλος Άγγλος ά-
στυνοΜΐκός τότε, δ κ. "Αστον Βολά
προσποιοΰμενος; τόν μανιώδη παί-
κτην, ν.αί έν ση"ει·ν»)ήσει μέ τόν 6η-
ευθΐ'ντήν τής λέσχης, ό οποίος ίοΰ
έΛροαήθευε αε-ισλα ποία, Ώ.η&ζ
ΐίέοος είς τό χοτρτοπΐαίγνιον ί>ιά νά
ίΌη ναλλίτερον την τιχο-
Κ«ί το βλε'μμα ττις αστρσ;ψε Μ
ρίεργα. Ήτο φανερόν, ότι η γν-
ναΐχ.α αι',τή δέν εΐχα άλλον Θεόν
«πό τό χοήαα. >
Οί πηϊκται έδείπΛτκΐαν ικ&,ί.
Ό άστννομικός επαιζε ·ί>αυμπ!σια
τόν ρόλον τοΰ άιιερίιινου άέργου
πον δέ νΐίεύρει πώς Λ'ά γρησιμοποι-
ήστι τα χρήιιατά τού, ενω ή ·ψευδο-
νόαησσα 6έν εποτνε νά τόν τίαρα-
λθ ό
ΑΦΟΥ ΥΠΝΠΤΙΖΕ ΤΑ βΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΑ ΕΛΗΣΤΕΥΕ... 12.000.000 ΦΡΑΓΚΑ
ΠΑ ΒΙΙΑ ΒΡΑΔΥΑ.... ΜΙΑ Ρ«ΣΣΙΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΡΙΑ ΜΑΓΙΣΣΑ.- ΠΩΣ ΕΛΗΣΤΕΥΕ
61 ΤΑ ΘΥΒΙΑΤΑ ΤΗΣ.-ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΕΠΑΗΡίϊΝΑΝ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ.- Η ΩΜΟΡΦΙΑ
ΤΗΣ ΠΟΥ ΣΑΓΗΝΕΥΕ- ΠΩΣ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΗΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ.-
Ή Άντοΐ'άν Βαλλερύ μόλι; εί-
κοσι δνο έτών ^τάν.τον -/.α?/ονής
{(το πολν ννΐΌστή είς τοί·; χαρτο-
παιχτιν.οϋς κύκλον; τον Μόντε Κάο
λθ.
II
αρ' όλον το τρέ%·ο ποϋ κρα-
τοΐσε ναί αολονάτι ετιτλθίτορεΐτο
χόμησσα δέν εΐχε ν.αιιιιίαν ιτνγγί-
νείαν ιι? άριστοκρατικοας Λν.οκ.
Καί δέν -ηρνησϊ νά διαπιστ'βθΓ) ό¬
τι ίτο τι^οδιάτχ.τρια τον χει-ροτέ-
ρου είδοος. ^ ^
Ή ψενδοκόμησσα αι-τιι ει/ε προ
ξενήση την κίσταστροφήν ναί μαλι-
στα τόν -θάνατον πολ).ών νέ'υν. Τό
πρανιιατικόν της δνομα ττο Σόνια
Βιαλτώο,·.
Εις τό Μόντε Κάρλο είχε εφεύ¬
ρη μίαν σατανικήν μέθοδον τοί θά
την ε/αΛνε πλουσίαν, άν δέν την
άνεκάλνπταν εγκαίρως.
Πολλοί γνώριμοί τ<κ τταϊκται. άφοϋ ιεκέρδιζαν αΐγάλαι ."το< ά. αν- τοχτονοΐσαν κατόπιν κατά τρόπον όλως ά-/ατανόητον ν.αί μνίττηον- ώδη. Ή διεθΛ'ή; άστυνοιιία εκινη- τοποίησε δχ'ο ίκ των νχύΐιτ^νων λαγωνινών πρό; ε^ιχνίαπιν τον μν- οτηρίον. Είς έκ. των άστυνθιιικίΤΓν τούτων ρ διώκτριαν. 'Εκείνη ήρχισε νιΐ πορακΐ λουθΓ; τόν άστΐΆΧκιινον και νά τόν ιιαγνη- τίζη ιιέ τό βλε'αμα της ιιόνον δτα· ή τνχη τόν ηΐη'όει. "Ενα 6οάδυ ποα1 ό άστυνοινός εχανε, ή νόμηοσα Β)^ρΰ τόν Επλησίασε καί τού εί- πε: η. Ό άστη'ομι·κός έστάθηκεν αϋϊ1 ω; διά νά δϋ τι θ' άιογίντ>
^τερασαν δυό ΐυρες.
Οταν οί δύο αυστηριώδεις εϊα-
•^ίΓταΐτοί σπηλαίου Ί6γτ,ητν άπ?)
"ι* «ρν—την των, συνΓζι'ιτονν μέ
σο&οΐρωταττ,ν ΰφο; διά σπουδαίον
νΐοβεσιν. "Ησαν καί οί δύο χάτω-
γγΧος νεκρος
υ Αγ^'λος; έπέστρειΐτ κοτόπιν
*? ξε;ΐοδοΖεϊον -/αί ή κό.ιησσα
* ^ν 6ίλλαν της. Τό βράδυ είς
™ χαρτοπαίννιον δ Άγν?ος τίρχΓ-
ΪΙί_ χάνρ· "ΕΧασε δχι'μόνον τα
«Τ«η τον, άλλά καί 8λλα κολοσσι-
ποσα. Καθ1 δλον αντό τό διά-
"θ η ιιυστηριώδης γαη-αϊκα δέν
νάτόνΛαρακολουΟή
*3?
Λρακολο
ό "Αννλος ?σ^ψε νοΙ
ν άτ». Έν.είΛ-η έσήκωσε
ιοιιοι-ς νΛ1 Ιφν-. ·0 παίν.της
τωρα νά κερδίσΓ. 'Αλλ· ή
ε^τόν ιτϋνόηβΒ περισίτότί-
νά χάνη δι-
ί· τωρα
δε^τόν
τ?1 Τέλσϋ5 Ισλ'να-ε τα δλίγ«
ατα -,δ τοί; ?11ίΙΛαν κα, ^
τοί ?11ίΙΛαν κα,
εις τό Ιενοδοχεΐόν τού.
, 1)?ν ^λθε νά τύν ητ-ά
^ώδη;ν.όμησσακ«ίε>ί-
ναπο λίγας ώρας, «7^οι άατν
— Φί) ε ιιου, δέν Γχετε διόλου π'·-
χην άπόΐ«. Μην έπιμ·'ττϊ·, γιατί
θά !§ξα7θλο·θητϊ νά χάνετε. . . Αί·
τό τό εδοκίιιασα ?γ'Λ ποί-'ρνις νκχί
πιστενσατε ότι Γχω μεγάλην πεί¬
ραν.
—Όιιολογώ ότι ?χετε οίκαιθΛ-
είπεν ό άστυνομι^ός.
— Τότε άφΓ,στε τό παιγνίδι κα'ι
πηναίνομεν νά κάμωμεν ?να αικρόν
πεόδπατον...
Ή παίκτρια ώαιλοΰσί μέ τόν ά-
οτυνομιν.όν χοιοΐς -/ο/ζττηοία '
έ άλ ί5 ί ό 6
μ χς
μέ μεγάλην οί/€ΐ5τητα, είς τό 6λίμ-
αο της δαως ν-ιήρχε μία φλόγα
ποΰ εΐλκιε, ποΰ παρέσνρε, ιιιά φλό-
γα ακατονΟΓττη. ..
— Παίζετε ανριον. ΑΰριοΛ· πιά-
λιν θά κερδίσετε, είιιαι βεβαία. Θα
κερ&ίσετϊ δπχο; τίν τελευταία φο¬
ά
) μς
Ή γόησσα έ/είνη εφαίνετο σάν
νά Εΐιάντευε τάς (τκέ^ις τοϊ" άοτν-
νομιχοΰ. Τόν έκχπτταζε διαρκώς
σάν νά ήθελε κάτι νά τον ν-τοοά&τ;
σάν νά ήθρλε νά τόν ΐπναπίοη.
— Γιατί κατοΐδάλλεσθ'ε τόσον
γρήγορα δταν γά·νετε; Είσθ* πλοί'-
σιος δέν είναι ετσι;
Καί σηνώθΓ,νε γιά νά ψχγη. Ό
«στννοαι/.ό; την σΐ'νώδενσεν εως
την βίλλαν της. 'Εκεϊ έχωοίσθησαν.
— Κα}.ηνι'ντα φίλε (ΐου... Μην
όνειρεχ'θητε πάλιν την ρουλεττα!
Τό 6λέ-μμα τής μαγίβαης
Ό αστυνοαικός εσχημάτισε τ.ν
γνώμην, ότι ή {πικίνδννος έκείντι
ϊΐ ήτο ΐπτνίοτίστριΐα.
είχεν ύπο6ά).η είς τόν
ιδ ί ύί
ή θά χ η ς
'Γζώνσον την ιδέαν τί;ς αύτοκτονί-
ας καί έ-/?Τ Οά 7ατεληγε βεβαία -/οαί
ο ϊδιος. Τουτο άπεδείκννεν ή ι|α·-
χΐκή κατάστασις είς την οποίαν ?ΰ-
ρίο/ετο δταν ενωρίσθη άπό τή>
τρομεράν εκείνην γυναΐκα. ΕΤχε
χάση την επιβολήν επί τοϋ ίαντοΰ
τον καί οέν κατ(»ρν<>σεν νά κοιμη¬
θή ?υ>ς τό πρωϊ.
Έπρεπε νά στ,νεχίση τό έπικίν-
δννον εκεϊνο πείοααα; ΆτειράσΐΓ<ε τέλος ιιέ Επιμονήν άνΟρώ.ιον π»Γ· θέλει νά φέρη είς πέρας τό έργον έξλ θή Σ ρη ς ρ ί, νά έξα/.ολοη θήση> Σνη
Οη διιω; μέ τονς συναδέλφοΊ'ς τού
καί έλαβεν εντακτα ιιέτοα διά την
άσφά?ειάν τοΐ' Δι'ο αλλοι άττυ«ο-
ιιικοί θά τόν παρηκολσύδνιιν είς
τάς περιτ?.ανήσεις τού μέ τί»ν κό
μησσαν
— Είναι ικίνισσα τον ελεγιαν οί
σννάδελφοί τού.
Ηοέπει νά προσέΐης τχιΚ'.
—Μιί' δ?ν ·θά ιιέ ί
ράν.
.
, — Είναι ά/.ήνϊΐα είπεν ό άστι;-
νομικόΐ. "Εχο) νε^δίσει τόσσ χρή-
ματα. ί!στε δέν ξεΰιχο τί νά τα άο-
μω! ( ψ
— "Αχ' άνεστό"αξεν ή 7Χ»>χα-
σα, χρήιιατα δέν εχει •χαλ-ενοτ: άο-
κετα.
Μολι: δοκ.ιιιάστι άλλως τε νά τό κ«-
ιιη θά σφνρίξω ή θά πυοοβολι'^οχο.
Σεϊς δέ ν9ά είσθε ιιακουά.. .. "Ε-
πετα τί ονοησίε:1 Έτσι μ'Όν ν-
πν^οτί^εται ενα: ανθρωπο; ^αι ιιά-
λιοτα άστννοιιικός;
Τό βράδυ τ; κόιιησσα τ'κΤ" εί: τύ
χαρτοπαί^'νιον. Ύπεδέχΰη τόν ά-
στυνοαινόν ;ιΐ ίνα χαμόγελον ιον
εσήμαινε:
— Σέ ν.ρατώ. ά"οηιΐιιένο θΓμα!
Ό άστυΌί^ικός οέν νατώρ{*α>νε
Ό Δρ Μύρων Ι. Μόρρις, έκ Νέας Υόρκης οστκ έξακολουθει να κατοικη
Εί- τό αύτό πολντελές διαμίοιβμα είς την Λεωφορον Ουεστ( Εντ, με την
σύζυγον τού, άν καί ?χη κιν-ή- εναντίον της αγωγην περι διαζυγιου.
Ή Βέρνα Νάϊτ, έκ Σηάττλης, «ροιτήτρια τοΰ Κολλεγίου τής Πολιτείας Οΰ-
ασιγκτώνος, φημιζομενη ώς δραματογράφος.
νά άποκρνψτι την νενρινότπτά τοιν.
Ή κόιιησσα παρηη/.ολοί·{>ει καί τάς
μικροτέρας τού κινήσει; και τα
ίλέμιιατά αης, 6/έιωΙαΤΓα νυκτο6ίου
θηρίον, ήσοτ' κα-ρίτοχΐϊνα επάνα»
τυυ.
'ίΒκερδιζε δμ/ος.. ^ Έκγο^
διοερκώς. "Εξαφνα ή κόαησσα τόν
δ
ΐ
— 'ΒχέρδιοΈ όρΐχετά. οταΐια-
τήσατε. "Αν έξακχ.λσ>.»θήσητε θά
τα χάσετε δλα.
Καί έβγτοίαν ααζΰ.
Π η
ό
αίν~ με στό
είπεν ή κό;ιησσα.
Καί ε"δα>σεν εις τάν άιιαξάΛ' μί¬
αν διεύθυνσιν ενός έξοχικοΐ /Λ-
τρου.
— Ξει»ρετε γιατι σδς ειπια νά
μην έξακολουθήσετϊ;
Μισώ φο6ερά αντό το κϊΤΐιρα-
«ένο μέ^ος' Άφαιρεϊ άπό τόν αν-
θρωπον τό λογικόν τού... Είδα
τόσους νέονς, γειιατονς ζωήν, νά
κερδίζονν, νά (χεοδίζουν άκοτά-
πσνστα. . . Μιά αερβ ή τνχη δέν
τοΰς ηννόησε, τα έ'/οΜΐαΐν ο/.α καί
τούς εγινε βάοος ή ζωή. Ποίος
μπορεϊ νά νικήση την ρονλέττα;
'Γόσοι καί τόσοι έδοκάιασαν, κα-
νείς δμο>ς ^έν τό κατώρθωσε'
Τό ΰλέμιια τη,ς ίμαγνήτιϊε τόν
άστυνοιιικόν, τον άφαιροΰοε τίιν
θέλησιν, τόν άπεκοάιιζεν. 'Ενεΐνος
προσεπάθησε αέ όλην τοϋ την δν-
ναμν ν-ά άντΐιδράσΐ), ν" άποοιώξι*
την τρομεράν ίποβολήν.
— Ξει!»ρετ£, κι·ρία, ότι §χετε την
.περίίργον ίδιότητα νά μέ κάιινετε
μελανχολικόν. Έν τοΐτοις επρεπε
νά ήιιην πολν ενΙΚ'μος αύτην την
σηγμήν...
Ή «όμησσα ε'.τιασε τό χέρι τοϋ
άστυνοιυκον.
— Τότε ?χεις ίδιση—άς μέντι-
ουμ! Λέν εϊχα άόςτατηθη. "Εχο. τό
δώρον ττ,ς διοράσεως ,δχι 5ιιο>ς ιιΐ
δλοι·ς. "Αν θέλετε νά μέ βΌΓ,Όιίσε-
τε, θά κοττακτήσοχιεν τόν κοσιιον.
Θέλετε;
Τό άιιάξι ΐτερνοϋσε την στιγμήν
εκείνην άπό τό μέρος δπου εΐχε ευ¬
ρεθή τό πτώμα τοϋ Τζώνσον.. .
Ή κόαΓσσα άπέσυρε τό χέρι τη;
καί δέν όηιίλησεν ε(ος τό τέρμα τον
τα?ει5ίοχ>.
Ένα άλλο άιια|άκι εΤχε (ττλϊ
«ατήοη μΛροστά στό ίδιον έξοχι-
κσν κέντρον, μέ ενα ζενναράκι έ-
ρωτη.·μένων... Ήτο ξνχις συνά-
δελορο; τοϋ άοτυνομικοϋ ποΰ πααπ
ν.ολονθονσε τα νεγονότα ί·πό τό
πρόσχηαα εκεϊνο. διά νά μή προ¬
καλέση τάς ύποΛ)ήας τής
Είς τό μ·οβτηριώδ2.ς σπή¬
λαιον.
Τό γενινΐ υπηοξε πολύ ε^θνΐϊον
/αί η συνοαιλία έοτράφη είς διάφο-
ρα θέματτα. Κατόπιν άπεσχίσιοίαν
νά κσ"ΐ«οι·ν ενα ιατρόν περίπατον.
— Πάμε στούς κόκκινον; ^ρά-
χονς, είπϊν ή χόιιηοχΐα. 'Εκεΐ νπάν-
χονν ιοραΐαι νρ'ύπται που ά μαγεύ
ονν πολν. 'Εκεϊ ΙΤησχΐν προϊστΐ ρι-
χοί δνθοωποι, ΙλέφαΛτε; κα πίθη-
κοι.
Ό ρ.στννο'ΐιοώς δέν απήντησεν
αλλ' έδηλασίασδ την τϋχκογήν
τού. Τόν ίδιον δοόΐιον εΐχε περαστι
καί ό Τζώνσον πρό ολίγων ήνερών.
"Εστριξε τα δόντια καί ηκολούθη¬
σε την κόιιησϋΐαν είς τονς προϊιττο-
βά
χονς βρά^σΐς.
— ΦοβεϊσΌε λοιπόν, σεϊς, ;
Άγγλος ηρώτησεν ή κόμηοσα μέ
είρωνικό νέλοιο.
Μπήοοαν είς τα οντήλχΐια. Η κό-
μησαα στάθτρίε καί εκΰτΐαξΕ τόν
άστΐ'νοιιικόν καΤ'ίιιιιατα.
— Θέλετε νά δονιαάσωμεν; "Ή-
λ νά 6εβαιι<>θώ αν ιιπορώ νά ά-
'α·/νώσΧϋ τό αέλλον... ΕϊμΧΐι πολν
πει.ίεργρ. Είιιαι βεβαία δτι εϊίτθε
πριόιτης τάϊεω; μέντιου|ΐ. Καίτη-
στε επάνω σ' αντή ττ| πέτρα.
Ή κόιιησσα έΜαλε τα χέρια της
είς τού; ώμονς τον ν.αί τόν
έκι'τταξε μέ επιμονήν στά μάτια.
Ό άστυνοιιικός εκάθησεν έπονω
είς την πέτραν, άνίκανος νά κάαη
την παρσΑΐιν.ράν αντίστασιν. Ή
θέλησις τού εΐχε π«ρ»αλνση.
Γρ-ιγνορη σαν άστρϊαϊή, ή κόαηο*
πά ε'θγο^.ε κάτι άπό τό τσαντάκι
της, ιιιά Μρυστάλλινη οφαϊρα.
— Κυττάξετε έδώ καί πέοτε ιιοο
τί βλεπετε είς τό αέλλον.
Ή σφαιρα ήρχισε να μεγαλίό-
·η... Εΐχε γεμίση ολόκληρον τόν
χώρον. Μνστηριώδεις φανταστι-
καί μορηραί ενεφανίσίΗισαν μέσα
είς την κρΰχι:ην.
Ο άστυνοιιικός ώρΐΑΐατΐζετ».. .
Ευρέθη μέπα εί; τό οοομάτιόν τον,
εχ(ον ενώπιον τον την μυστηριώδη
γχη-αϊίϊα. Τό φάντασμα ταΰ δδϊΐα-
ζε τής τσέπες...
— Χρήιιατα, χρήματα' "Ολα
σας τα χρήματα'
Ή σνίηνη έκείνη διελνί>η καί
I-
νεφ—'ίσίττι ή οονλέτττα μέσα είς
τονς κατοπτριστιοα>ς τής ν.ρ<σταλ- λίΛτν; σφαίρα;. Ό άστννομικός 1^ παιζεν, εν.έρδιζε δισοτνώ; >ιαί ?δι-
δεν δλα τα χρή[ΐατα «ις την νόμηβ,
σαν.
Κατόπιν Ινεφανίσθη α?1η σκη-
νή... Ένας ώάαος στόν νάιι.πο.
Λ είς την 28—^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΙΣΠ7ΈΝΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙ"
ΗΔΙΑΒΟΛΙΚΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ
Έταξείδευα μ' ενα Άγγλικό ο-
περωκεάνειο άπέ την Νότιο Άμερι-
κή γιά την Ισπανία. "Εν* βράδυ
ένω είμαστε καθισμένοι στήν κομψή
καί εΰρ·ύχωρη καμπίνα τού πλοιαρ-
χου καί παίζαμε μαζύ τού πόκερ,
μπή/.ε μέσα ενας άξιωματικός «5
πλοίου:
—Άϊ άμ σόρρυ, σέρ, (λυπθΰμαι
κύριε) είπεν άπευθ.ινόμενρς στον
πλοίαρχο, πού σίς δ-ακόπτω,^ άλλά
ενας έπιδάτης τής τρίτης θέσεως,
πού είναι αρρωστος βαρεία, σχεϊον
έτοιμθθάνατος, θέλει νά σίς μιλή-
ση.
'—Τί άνθρωπος εΐ^αι αύτός; ρώ-
τησε ό πλοίαρχος.
—Κίπθίο; Ίσπανές μετανάστης,
—Μά έγώ δέν ξέρω Ίσπανικά,
είπεν ό πλοίαρχος μή θέλοντας νά
διακόψη τέ παιγνίδι.
—Ό άνθρωπος αΰτός θέλει νά
σίς μιλήση, είναι έτο:μθ'θάνατος,
κύριε, είπεν ό άξιωματικός, χωρίς
, νά κατεδάση καθόλοο το χέρι άπ'
τέ γείσο τοΰ πηλικίου τού.
—Έλίτε μαζύ μου, μοί είπε το-
τε ό πλοίαρχος. θά μού χρησιμεύ-
σητε ώς διερμνεύς.
Σηκώθηκα καί τέν άκολούβησα
σιωπηλός, άλλά μέ κεντημένη ζω¬
ηρά την περιέργειά μοί). Άν-εβοκα-
τεδήκαμε ίίάιρορες στενόμακρες
σκάλες, περάσαμε δρώμικους, κα-
τραμωμένου; δ-.αδρόμους, καί τέλος
φ^&άσαμε σέ μιά μικροσκότεινη καμ-
χίνα τής τρίτης θέσεως, μέσ' την
©ποία σ' βπνιγε μιά όσμή άνάμΐκτη
άπέ λάδι, άπέ άρμύρα, άπέ κατρά-
μι καί άπο λαϊκόν, τελευταίας ποι¬
ότητος, έγγλέζικον καπνό.
Έκεί σέ μιά κουκέττα ήταν ξα-
κλωμένος ενας άνθρωπος πού στένα-
ζε καί φώναζε ζητώντας διαρκώς
τον πλοιαρχο.
Τον πλησιάσαμε κι' δταν τοΰ μί-
λησα Ίσπανικά καί τού έδήλωσα την
ταύτότητά μοο, έκαμε μιά ζωηρή κί-
νησι κα ίτό πρόσωχό τού πήρε μιά
ζωηρή Ικφραικ χαρίς.
—Σενιόρε, τραιίλΐσε, σενιόρε, «ΰ-
ναριστώ!...
Καί άπλωσε τα χέρια τού νά σφί-
ξγ) τα δικά μου. ΤΗταν όλόκληρος
μούσκεμμα στέν ΐδρώτα. Τέλος «ρ-
χισε νά μίς διηγήται;
—Ά, σενιόρε, είμαι Ίσπανός, εί-
ααι άπέ τέ Καλλάο. Νά με συμπα-
θίτε πού σίς «νησύχησα, μά δχου νά¬
νε Οά πε·θάνω. Δέν 0ά σέ ένοχλήσω
λοιπέν γιά πολλήν ώρα. Πρώτα-
πρωτζ, ύποσχεΰήτέ μου σενιόρε, πώς
θά παραδώστε στήν μητέρα μου αΰ-
τέ τέ δαχτυλίδι, αυτήν την φωτογρα
φία κι' αύτο τέ μΐκρέ δεματάκ(..θά
σίς βάλω σέ κόπο, σενιόρε, μά σάς
εύχαριστώ πολι>!... Ό θεές νά σίς
τέ άνταποδώση... έκατομμόρια φο-
ρές. , , ,
—Άπέ πού έρχόσαστε; τέν ρώ-
τησα.
—Άπ' τέ Ίνκουΐτος σενιόρε τοΰ
Περοϋ.
—Καί τί έκάνετε έκε?;
—Ό,τι κάνει όλος ό κόσμος, σε¬
νιόρε. Πηγά νά κερδίσω λεπτά. Ά,
σεν.όρε, μή ξεγελασθήτε ποτέ σας,
•/.αί πίτε σ' αΰτο τέ καταρααένο αέ¬
ρος. Τα ξέρετε τα παρθένζ δάση τού
Περοΰ; Σας εχοομε μίλιόσει γι' αι>
τα; Την πρώτη φορά οταν φθάνατε
έκεί πέρα, 6ράδι>, σίς πιάνει άπελπι-
σία καί φωνάζετε παρακαλώντας νά
σίς ξαναγυρίσουν πίσω. Νά μποροϋ-
σε τουλάχιστον κανείς νά κοιμηθή
τέ δράδυ στήν κατασκηνωσ!. Μά δέν
μπορεί, γιατί όλοι Ίρωνάζο^ν, όλοι
μοιρολογοϋν, όλοι παραπονιοϋνται,
Δεξιά καί ίριατζρα γυρω άπ' την
κατασκηνωσι, τρΐγυρίζουν αγρια 6η-
ρία. Καί δέν ίίν^ι μόνον αύτά, άλ¬
λά είναι χα,ι οί τρομεροί κροταλίαΐ,
χά φείδια, ποί» τ άτρέμοαν κι' αύτοι
άκόμη οί ΐθαγενείς. Ίνδιάνοι. Κι'
είναι άκόμη οί άγριοι παπαγάλλοι
κι' ή μαϊμοθδες πού σίς παραμονεί-
ουν σκαρ'φαλωμένοί επάνω στά κλα-
ριά των δένδρων. Καί μήπως μπο-
ρείτε νά τοΰς σκοτώστε; Ποιέν νά
χρωτοποροβολήστε; Ώστόσο τα δά-
ση αΰτά εχουν Ινα μεβΰστικο άρω-
μα, αν ναί, σενιόρε, Ινα άρωμα θείο,
ποΰ δέν τέ ξεχνάει κανείς ποτέ τοι>.
θά ημ°'^ ετοιμος, παρ' δλα δσβ ι>
χέφερα νά ξαναγορίσω έκεί κάτω,
μένο καί μόνο γιά ν' άναπνεύσω το
ΆριστερςΙ, ή κ. Μπέντζαμιν Σ. Μάουρυ, ή όποία εφονεύθη, καεϊσα, ώς λέγεται, υπό τοΰ Κώλιν Κάμπελ. Δεξιςί ή
νίάργκαρετ Μποάουν. ττί^ όποίαΓ τη <ϊ:π-ηνΛηηνίΛΐιόνη« λ/γ^.π ο.'.^^α« —^λ Λ..λ- χ-------ι- ■** ■' οποίας τό άπηνθρακωμενον σώιια ευρέθη πρό ενός ετους έν Μπέ-ρναρσβιλ, τής Νέας 'Ιερ- σέης, δχι μακράν τοΰ μέρους δπου ευρέθη καί ή Κάμπελ. άρωμα έχ.είνο... Μά τί όπέιρερα δ- μως έκεΐ κάτω, σενιόρε, τί τράδη- ξα δέν περιγράφεται. Τέ πρώτο πρωΐ μόλις ξεκίνησα μαζίι μέ τούς καί νά χορτάσουν μ' δτί ίήποτε κι' επειτα φ-εύγουν. Οί έργάτες μαζεύ- οταν μπορουν τετοια μΰρμηγκΐα τα ψήνοϋν καί τα τρώνε. "Εφαγα ζιλιανές προϊστάμενός μας, φωνά- με καταφυγιο αχ' τα μορμηγκια μιά ρα μαζύ μοα καί μ' έδοηθούσε ν' ά- νοίγω χαραμματιές, μέ τέ μαχαίρι ϊτά δέντρα τοΰ καουτσοΰκ. Κΐ' ε¬ πειτα ιτα, τέ 6ρά2υ, ξαναγυρίζαμε καί μαζεύαμε δσα δοχεία είχα γεμίσεΐ απο καουτσουκ. ζοντας: ■—«Προφυλαχθήτε!... "Ερχοντα'. τα μυρμηγκια!». Κάτι μκρμήγκια, σενιόρε, μεγάλα σάν τέ δάχτΛο, έ- κατομμύρια μι>ρμήγκ·.α, μιά σκοϋρ»
Θάλατσα ποί» προχώρει άργά-άργά
επάνω στέ εδαφος. Δέν μπορεΤτε νά
τούς κάνετε τίποτε. Πρεπϊ'. νά τα
- ^ ^ , . - - -- ΓΤΓ-11----ϊ-""
όχια δαγ/.ωσε τέν προϊστάμενό μας,
τέν βραζιλ'.ανό δέν Κριστομπάλ. Ά-
αέσως τοΰ κόψαμε τέ ίάκτΆο μ' Ι¬
να μαχαίρι!... Δέν ΰπάρχει άλλος
τρόπος γιά νά γλϋτώϊη κανείς δταν
τέν δαγκώσγ) όχ:ά, πχρά μόνον τέ μέ-
ΐον αΰτό. Δέν σίς περιγράφω την
τρεχάλα ποί» κάναμε κατόπιν κουβα-
Οί έργάτε ςτών φυτε<ών τα ζουν «ή άστυνομία», γατί στέ πέρα-' πτόμοονα κ^δόλου νά φυγω άπ' έκεί. σμά τους καταστρέφουν τίς φωλειές Καί μάλιστα επειτα άπέ λίγες δδο- τών φειδιών, τρώνε τ' αΰγά τους, Ιμάδες πί,ρα ν?·» ν^^τ·/» .!«■> ».Α
τρώνε κι' αΰτά τα ψείδια άκόιιτ κι'Ι να=ίτί.«ιενιη ί
«"Εχετε άκοάσει σενιόρε γ:ά την
«Τσικάλα Μαχακοόϊ;» Είνε μίά πε-
ταλοΰία χεφότερη κι' άπ' την ό^ίά!
Πώ ί Εί ώί
Πώς είπατε; Είνε ώραία; Βέβζια
*' * Ινα ώραίο πανώρηο λου-
Μά δταν σίς
είνα
λοΰδί,
που π
ϊαγκώση ομω?... Έκεί ποί» καΐόσα-
στε πετάει ξαφνικά επάνω σας ζ,α!
τίς καρφώνει στέ δερμα σας τέ δη-
λητηρ'.ασμένο κεντρί της. Δέν €γαί-
νει παρά μόνον τέ βραδάκι γιατί εί¬
νει
ναι
φ, ρ ΰγά τ
τρώνε κι' αΰτά τα ψείδΐα άκόμη κι
αύτοΰς τούς, ποντικούς. Όταν δέν
6ρί—',ουν οΰτε φείδια, ουτε ποντίκΐα,
νά φίνε, Θρονιάζονται σέ καμμιά
___->.'.» .» - · · - '
μς ήρ γιά γυναί/.ά μου μιά
χαρ:τωμέντ) ΐνδιάνα, άπ' τή φυλή
των Κάμπα, μέ την όποιαν άχόχτη-
σα κι' Ινα παιδάκι. Κυττίξτε, σε-
νιόρε, την φωτογρα·ίί2 αυτή. Είδα-
καλύβα καί τρώνε δ,τι δρούν φαγώ- τε πόσο μοΰ μοιάζει τέ καϋμένο. Ή
σιμο. Μένοον έκεί εως ποί» νά φίνε γυναίκά μου έρχόταν όλην την ήμέ-
παρά μόνον τέ δραδάκι, γιατί ει-
μισότυφλη. Μόλις πέφτει ή βρα¬
δύνη δροσι άδγαίνει άπ' τή φωληά
της, όπως ακριβώς ή νυχτερίδες
καί πετάει έκεί πού δλέπει φώς. "Ε-
να δράδυ μίς είχε πιάσει τέ σκο-
τείνιασμα μέσα στέ δάσος ένω μαζ«ύ
αμε τα δοχεία πού είχαν γεμίσε: άπέ
καουττούκ. Ή γυναίκά μου κρατοΰ-
σε στήν άγκαλιά της τέ παιδί μας
καί στέ δεξί της χέρι τέ φανάρι πού
τέ είχεν άνάψει γιά νά μοΰ φωτίζντ
στή δουλειά μου. Ξαφνικά έ'φθασεν ή
«Τσικάλα Μιχουκάϊ» καί άκούσαμε
τέ παιδί μας νά φωνάζγ} δυνατά, σχε
δέν νά «ΰίλιάΓν» 'Ρ.-Λ ϊΐ.....
οΰρλιάσματα άγρίων ζώων. Έγώ ?«
τρεςα ξοπίσω της εχοντας τα αάτι»
μου τε~ερα, μήπως μίς 6γη' κχμ.
μιά τίγρις στέ δρόμο. Ή καϋμένη
μου ή γυναίκα ίτρζχζ δσο μπορίύτί,
άλλά δέν μπόρεσε νά φθάση στέν ·/,>
ταυλιτμό. Σέ μ:ά στιγμή την είϊα
άπέ μακροά νά σωριάζεται χ^τά
γης. "Οπως μοΰ είπε άργότεϊΐ ό
προϊστάμενός μου, πέΰανε άπο πΐ-
ράλυσι τής καρδίας! Έπετε σφίγ-
γοντας τέ παιδί στήν άγκαλιά της.
Ι Έγώ Ιτρεξα νά πλησιάσω, άλλά έ-
'κείνη την στ:γμή, μία τίγρις" ποί»
φαίνεται πώς μίς παρακολοοθοϋτί
άπέ πίσω ώρμησε, μέ τρία πηϊημα-
τα, Ιφτασε κοντά στή γυναίκά μοϋ
κϊί άρπαξε μέσα άπ' την άγχαλιά"
της τέ παΐίί! Τέ σήκωσε μέ τα Βόν-
τιά της ·έπάνω καί πίθτοΰ προφ9ά-
σω κοντά της έ'φυγε πηδώντας καί
χάθηκε μεσ' τέ δάσος, πηγαίνοντας
νά φάτ) τέ καϋμένο μου τέ παιδάκ1.!...
»Ο5τε έγώ ξέρω πώς εφ^γα &ζ'
τέ Ίνκουΐτος. Δέν απορούσα πειά νά
μείνω έκεί κάτω καί κίνησα νά γ>
ρίσω στήν πατρίδα μου, κοντά στήν
[>.τιτίρ2 μου μά φαίνεται πώς οϋτε
έκεϊ τ)ά φθάσω. 'Ωστόσο δέν λυπάααι
—ού πε&αίνω. Δέν μοΰ χρειάζεται
πειά ή ζωή μου... Ά, ναί. ΤΗτχν
μιά ώραία πολύχρωμη πεταλούία
ή Τσ:κάλα μαχακού,Γ! Μά, πέττε
μου, στέ Θεό σας, σενιόρε, είναι σω-
στέ νά χάσω ετσί τέ άγγελοϋϊί μοϋ!
"Ώ, δέ&αια ήταν μΐά ώραία πετα-
λοϋδα... μιά ώραία πετα.......»
Τα καταϊδρωμένα, τρεμ<υλιάρΐ- κα χέρ: τού εσφιγγαν σπααμ(ι>δικά
τα δικά μου, ένω τα χείλη τού ψι-
θύρίζαν διαρκώς «Τσΐκάλα Μαχ*-
κο«»!.... "Επειτα τα χέριά τού χα-
λάρωσαν, τα χείλη τού βουβάθηκαν
■/.αί τα μάτια τού εκλε;σαν. Είχε πί-
θάνε'.!...
Πήρα τότε άχ' τα χέρια το.) τ4
δεμχτάκΐ, που κρατοΰσε μέ λαχτάρα,
τέ ότ^οιξα καί είδα μέσα Ινα ξεραμ-
μένο παιδικέ μπρατσάκι...
ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΛΟΞ
Τό
σα
δέν μποοοΰ-
σάκι τού ματωμενο καί τέ πρόσωπό
τη; πήρε μιά έ'κφρασι τρελλής ά-
πελπΐσίας. Γύρΐσε τα μάτια της δε¬
ξιά καί άριστερά, επειτα τα σήκωσε
στέν οΰρανό σαν νά ζητοϋσε βοηθεία
άπ' τοΰς άνδρώπους κι' άπ' τέ Θεό.
"Α, σενιόρε, αΰτο πού είδα μόνο μίά
ΐνδίάνα μητέρα μπορεί νά τέ κάντ;
Μέσα σέ δυο δευτερόλεπτα γονάτισί
οτό "Α'χπειρντην τής
Σκοκίας εγινε ό παραδοξότερος
γάιιος τοΰ κόσιιον. Κοίπΐοιος π?.ού-
σιος εΐσοδηματί'ας, ό οποίος είχε
ντρίση ά.τό την Άιιερική, 6 Χ'ίο-
ου Κάμϊτγονελ, π«Λτρευ&ΐ>"/ε μιά
κυρία ΤζενΛ'υ "Εντιστον. Τα χρό-
νια τοον ίΐΰο νεονύιΐφαη1 ίΊταν 14ο.
δηλα^ή ό ;ιέ γαμβρός ί;ταν 71 ε-
τών, ή δέ νύ)ΐφη 71!
Ό Κιίιιπογο''ελ άπ' τον κσιρό
πού ήταν άχό'ΐη Λΐος 20 Ιτων, εί¬
χε άγαπ-ήστι την αίς Έντμιστον καί
την εζήτησε εΐτ νάαιον άπ τοΰς γο-
νεϊς της, οί όποίοι οιιω; ήρντ|ί>ηραν
•κΐεΐί την έ'δ'^/.αν σέ κδποιον ά7.λον
ΓΤειό πλοι'σιον άπ' α&τόν. Ό Κά;υτ-
γοτ,'ελ άπονοητετΛΐένοις εφν/¥ γΐά
την Άμερική δπου κατώρι&ΐ'Κΐε νά
μεγαλώση την .τεριο-υσία χνν- 'Κν
Ό Κώλιν Κάμπελλ, έν μεσφ δύο μυστικών ^ άστυνόμων, έν τφ γραςρείφ τοΰ
Εισαγγελέως της Νέας Ίερσεης, μετά την όμολογίαν τού ότι έφόνευσε
την κ. Μπέντζαμιν Σ. Μάουρυ, έκ Τζέρσυ 2ίτυ, την οποίαν είχε ννμφευθή
παοανΛιι/ηΓ-
παρανόμως.
κάτω, πήρε τέ μαχαίρι, καί πάη...
εδωσε Ινα άποφασιστικέ κτύπημα
κι' Ικοψε τέ μπρατσάκι τοΰ παιδιοΰ
μας, άπ' τέν άγκώνα καί κάτω!...
Ά, σενιόρε! ΤΗταν σαν νά είχε κομ-
ματιάσει τέ ίικό μου τέ κορμί. "Ε-
&αλα τα κλάμματα καίΐ ίυνατές
φωνές πού άκούγονταν πέρα ώς την
κατασκήνωσι Μοΰ έρχόταν τρέλλα!
Ή γυναίκά μου έν τω μεταξύ, εδε
σε πρόχειρα μ' Ινα κομμάτι άπ' τέ
πουκάμισό της την πληγή τοΰ παι-
διοΰ καί άρχ^σε νά τρέχτ) μέ δλη της
δύναμι πρές την κατασκήνωσι,
δπου ό προίστάμενός μας, πού είχε
λίγες γνώσει; ίατρικής, θά μπο-
ροΰσε νά περιποιηθη την πληγή, τοΰ
μικροΰ μας. Μέ είχεν άφίσει πίσΐι)—
είχα κοντοσταθή γιά νά πάρω τέ
κομμάτι τού μπράτσου τοΰ παιδιοΰ
πού είχε πέσει κατά γής — κι' Ιτρε-
χε όλομόναχη, μέ τέ παιδί στήν άγ¬
καλιά της μεσ' τέ σκοτάδι τοΰ ίά-
σους, πού άντηχ^οϋσε σ' ολες τίς μ<-1 ριές άτο σφυρίγματα φε-.διών καί Μεγαλώση την .τεριουσία τοΐ. Έν τχο .μεταξύ πα'χοεί>{Η·/.ε κι' ούτος.
Έζησε μέ την γιταϊ/.ά χον ρΰτνηι-
σιιένΌς ίίκοσι χρόνια, δηλα5ή μ£-
χοι τοΰ 1840· όπότΐε πέθανε ή γΐ'·
ναΐ/.α τού.
Τότε άκοΐτοώς εμαθε δτι καί /Γ
μίς Έντμισ-τρν — τι προΊτη τοί. «
ναπη — εϊχε χηοεύση κι' εχεί%
' Εαιασε λοιπόν καί τΓ;ς: έ'γρτψί ά-
αέσω; ?να γοάιιμΐα, ποοτείνσντάς
της νά πααρεντΌΰν τώρα πού ήτΛ!
χήραι καί οί ί>ύο.
Άλλά τό γοάιιιια εφΰ-αοε άργά".
Ή κυρία "Ελ-τιιιστον είχε ξανα-
πατρενθή έν τό) μεταξύ. ΪΤεισίΐα-
τωιιένος δ Κσμτγοουελ |αναπσΛ'-
τοενθηκε ν.ι' αιττό; κι' εΐν^σε μ? τι»
οΐΐ'τερη γυναίκά τού τριάντα όλο-
κληρΐα χοόνια. Γτό δωοΤί|μ« αίτο
δέν εΐχε πάι|ηι όντε στιγμή ν' άγα-
πάη την ιιίς "Εντμιστον. Γι' αίαό
μόλις χήρεψε γιά δεύτερη φορ«,
εφνγε άέ ά' η Άρικί)
-Τ-,ί άμέσο)ς'άπ' την Άιιερική
καί γι'ρισε οτη Σκαπ'ία γιά νά βοίί
την ασπρομα^ίοϋ άναπημένη τον.
"Οταν έφθασε, ετιοτθε πώς κ' ή
μίς "Εντιιιστον είχε χηρε'ψτ) πάλι.
Τρεχει, την 6οί<7κ(η καί της ΐΓ(?ο- τείνει νά παντρευτοΰν. Ή αί; "Εντμιστον που κι' έ-<εί- ^•η εξαΓ/ολοι»θ%τήΤχτε νά τον άγαπάτΐ δεχθηκί τή πρότασί τον καί Ιτσι στής 30 Ίανοναρίου 1870 Ι'γινε 4 γάμος τους.
ΙΣΠ7ΈΝΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙ"
ΗΔΙΑΒΟΛΙΚΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ
Έταξείδευα μ' ενα Άγγλικό ο-
περωκεάνειο άπέ την Νότιο Άμερι-
κή γιά την Ισπανία. "Εν* βράδυ
ένω είμαστε καθισμένοι στήν κομψή
καί εΰρ·ύχωρη καμπίνα τού πλοιαρ-
χου καί παίζαμε μαζύ τού πόκερ,
μπή/.ε μέσα ενας άξιωματικός «5
πλοίου:
—Άϊ άμ σόρρυ, σέρ, (λυπθΰμαι
κύριε) είπεν άπευθ.ινόμενρς στον
πλοίαρχο, πού σίς δ-ακόπτω,^ άλλά
ενας έπιδάτης τής τρίτης θέσεως,
πού είναι αρρωστος βαρεία, σχεϊον
έτοιμθθάνατος, θέλει νά σίς μιλή-
ση.
'—Τί άνθρωπος εΐ^αι αύτός; ρώ-
τησε ό πλοίαρχος.
—Κίπθίο; Ίσπανές μετανάστης,
—Μά έγώ δέν ξέρω Ίσπανικά,
είπεν ό πλοίαρχος μή θέλοντας νά
διακόψη τέ παιγνίδι.
—Ό άνθρωπος αΰτός θέλει νά
σίς μιλήση, είναι έτο:μθ'θάνατος,
κύριε, είπεν ό άξιωματικός, χωρίς
, νά κατεδάση καθόλοο το χέρι άπ'
τέ γείσο τοΰ πηλικίου τού.
—Έλίτε μαζύ μου, μοί είπε το-
τε ό πλοίαρχος. θά μού χρησιμεύ-
σητε ώς διερμνεύς.
Σηκώθηκα καί τέν άκολούβησα
σιωπηλός, άλλά μέ κεντημένη ζω¬
ηρά την περιέργειά μοί). Άν-εβοκα-
τεδήκαμε ίίάιρορες στενόμακρες
σκάλες, περάσαμε δρώμικους, κα-
τραμωμένου; δ-.αδρόμους, καί τέλος
φ^&άσαμε σέ μιά μικροσκότεινη καμ-
χίνα τής τρίτης θέσεως, μέσ' την
©ποία σ' βπνιγε μιά όσμή άνάμΐκτη
άπέ λάδι, άπέ άρμύρα, άπέ κατρά-
μι καί άπο λαϊκόν, τελευταίας ποι¬
ότητος, έγγλέζικον καπνό.
Έκεί σέ μιά κουκέττα ήταν ξα-
κλωμένος ενας άνθρωπος πού στένα-
ζε καί φώναζε ζητώντας διαρκώς
τον πλοιαρχο.
Τον πλησιάσαμε κι' δταν τοΰ μί-
λησα Ίσπανικά καί τού έδήλωσα την
ταύτότητά μοο, έκαμε μιά ζωηρή κί-
νησι κα ίτό πρόσωχό τού πήρε μιά
ζωηρή Ικφραικ χαρίς.
—Σενιόρε, τραιίλΐσε, σενιόρε, «ΰ-
ναριστώ!...
Καί άπλωσε τα χέρια τού νά σφί-
ξγ) τα δικά μου. ΤΗταν όλόκληρος
μούσκεμμα στέν ΐδρώτα. Τέλος «ρ-
χισε νά μίς διηγήται;
—Ά, σενιόρε, είμαι Ίσπανός, εί-
ααι άπέ τέ Καλλάο. Νά με συμπα-
θίτε πού σίς «νησύχησα, μά δχου νά¬
νε Οά πε·θάνω. Δέν 0ά σέ ένοχλήσω
λοιπέν γιά πολλήν ώρα. Πρώτα-
πρωτζ, ύποσχεΰήτέ μου σενιόρε, πώς
θά παραδώστε στήν μητέρα μου αΰ-
τέ τέ δαχτυλίδι, αυτήν την φωτογρα
φία κι' αύτο τέ μΐκρέ δεματάκ(..θά
σίς βάλω σέ κόπο, σενιόρε, μά σάς
εύχαριστώ πολι>!... Ό θεές νά σίς
τέ άνταποδώση... έκατομμόρια φο-
ρές. , , ,
—Άπέ πού έρχόσαστε; τέν ρώ-
τησα.
—Άπ' τέ Ίνκουΐτος σενιόρε τοΰ
Περοϋ.
—Καί τί έκάνετε έκε?;
—Ό,τι κάνει όλος ό κόσμος, σε¬
νιόρε. Πηγά νά κερδίσω λεπτά. Ά,
σεν.όρε, μή ξεγελασθήτε ποτέ σας,
•/.αί πίτε σ' αΰτο τέ καταρααένο αέ¬
ρος. Τα ξέρετε τα παρθένζ δάση τού
Περοΰ; Σας εχοομε μίλιόσει γι' αι>
τα; Την πρώτη φορά οταν φθάνατε
έκεί πέρα, 6ράδι>, σίς πιάνει άπελπι-
σία καί φωνάζετε παρακαλώντας νά
σίς ξαναγυρίσουν πίσω. Νά μποροϋ-
σε τουλάχιστον κανείς νά κοιμηθή
τέ δράδυ στήν κατασκηνωσ!. Μά δέν
μπορεί, γιατί όλοι Ίρωνάζο^ν, όλοι
μοιρολογοϋν, όλοι παραπονιοϋνται,
Δεξιά καί ίριατζρα γυρω άπ' την
κατασκηνωσι, τρΐγυρίζουν αγρια 6η-
ρία. Καί δέν ίίν^ι μόνον αύτά, άλ¬
λά είναι χα,ι οί τρομεροί κροταλίαΐ,
χά φείδια, ποί» τ άτρέμοαν κι' αύτοι
άκόμη οί ΐθαγενείς. Ίνδιάνοι. Κι'
είναι άκόμη οί άγριοι παπαγάλλοι
κι' ή μαϊμοθδες πού σίς παραμονεί-
ουν σκαρ'φαλωμένοί επάνω στά κλα-
ριά των δένδρων. Καί μήπως μπο-
ρείτε νά τοΰς σκοτώστε; Ποιέν νά
χρωτοποροβολήστε; Ώστόσο τα δά-
ση αΰτά εχουν Ινα μεβΰστικο άρω-
μα, αν ναί, σενιόρε, Ινα άρωμα θείο,
ποΰ δέν τέ ξεχνάει κανείς ποτέ τοι>.
θά ημ°'^ ετοιμος, παρ' δλα δσβ ι>
χέφερα νά ξαναγορίσω έκεί κάτω,
μένο καί μόνο γιά ν' άναπνεύσω το
ΆριστερςΙ, ή κ. Μπέντζαμιν Σ. Μάουρυ, ή όποία εφονεύθη, καεϊσα, ώς λέγεται, υπό τοΰ Κώλιν Κάμπελ. Δεξιςί ή
νίάργκαρετ Μποάουν. ττί^ όποίαΓ τη <ϊ:π-ηνΛηηνίΛΐιόνη« λ/γ^.π ο.'.^^α« —^λ Λ..λ- χ-------ι- ■** ■' οποίας τό άπηνθρακωμενον σώιια ευρέθη πρό ενός ετους έν Μπέ-ρναρσβιλ, τής Νέας 'Ιερ- σέης, δχι μακράν τοΰ μέρους δπου ευρέθη καί ή Κάμπελ. άρωμα έχ.είνο... Μά τί όπέιρερα δ- μως έκεΐ κάτω, σενιόρε, τί τράδη- ξα δέν περιγράφεται. Τέ πρώτο πρωΐ μόλις ξεκίνησα μαζίι μέ τούς καί νά χορτάσουν μ' δτί ίήποτε κι' επειτα φ-εύγουν. Οί έργάτες μαζεύ- οταν μπορουν τετοια μΰρμηγκΐα τα ψήνοϋν καί τα τρώνε. "Εφαγα ζιλιανές προϊστάμενός μας, φωνά- με καταφυγιο αχ' τα μορμηγκια μιά ρα μαζύ μοα καί μ' έδοηθούσε ν' ά- νοίγω χαραμματιές, μέ τέ μαχαίρι ϊτά δέντρα τοΰ καουτσοΰκ. Κΐ' ε¬ πειτα ιτα, τέ 6ρά2υ, ξαναγυρίζαμε καί μαζεύαμε δσα δοχεία είχα γεμίσεΐ απο καουτσουκ. ζοντας: ■—«Προφυλαχθήτε!... "Ερχοντα'. τα μυρμηγκια!». Κάτι μκρμήγκια, σενιόρε, μεγάλα σάν τέ δάχτΛο, έ- κατομμύρια μι>ρμήγκ·.α, μιά σκοϋρ»
Θάλατσα ποί» προχώρει άργά-άργά
επάνω στέ εδαφος. Δέν μπορεΤτε νά
τούς κάνετε τίποτε. Πρεπϊ'. νά τα
- ^ ^ , . - - -- ΓΤΓ-11----ϊ-""
όχια δαγ/.ωσε τέν προϊστάμενό μας,
τέν βραζιλ'.ανό δέν Κριστομπάλ. Ά-
αέσως τοΰ κόψαμε τέ ίάκτΆο μ' Ι¬
να μαχαίρι!... Δέν ΰπάρχει άλλος
τρόπος γιά νά γλϋτώϊη κανείς δταν
τέν δαγκώσγ) όχ:ά, πχρά μόνον τέ μέ-
ΐον αΰτό. Δέν σίς περιγράφω την
τρεχάλα ποί» κάναμε κατόπιν κουβα-
Οί έργάτε ςτών φυτε<ών τα ζουν «ή άστυνομία», γατί στέ πέρα-' πτόμοονα κ^δόλου νά φυγω άπ' έκεί. σμά τους καταστρέφουν τίς φωλειές Καί μάλιστα επειτα άπέ λίγες δδο- τών φειδιών, τρώνε τ' αΰγά τους, Ιμάδες πί,ρα ν?·» ν^^τ·/» .!«■> ».Α
τρώνε κι' αΰτά τα ψείδια άκόιιτ κι'Ι να=ίτί.«ιενιη ί
«"Εχετε άκοάσει σενιόρε γ:ά την
«Τσικάλα Μαχακοόϊ;» Είνε μίά πε-
ταλοΰία χεφότερη κι' άπ' την ό^ίά!
Πώ ί Εί ώί
Πώς είπατε; Είνε ώραία; Βέβζια
*' * Ινα ώραίο πανώρηο λου-
Μά δταν σίς
είνα
λοΰδί,
που π
ϊαγκώση ομω?... Έκεί ποί» καΐόσα-
στε πετάει ξαφνικά επάνω σας ζ,α!
τίς καρφώνει στέ δερμα σας τέ δη-
λητηρ'.ασμένο κεντρί της. Δέν €γαί-
νει παρά μόνον τέ βραδάκι γιατί εί¬
νει
ναι
φ, ρ ΰγά τ
τρώνε κι' αΰτά τα ψείδΐα άκόμη κι
αύτοΰς τούς, ποντικούς. Όταν δέν
6ρί—',ουν οΰτε φείδια, ουτε ποντίκΐα,
νά φίνε, Θρονιάζονται σέ καμμιά
___->.'.» .» - · · - '
μς ήρ γιά γυναί/.ά μου μιά
χαρ:τωμέντ) ΐνδιάνα, άπ' τή φυλή
των Κάμπα, μέ την όποιαν άχόχτη-
σα κι' Ινα παιδάκι. Κυττίξτε, σε-
νιόρε, την φωτογρα·ίί2 αυτή. Είδα-
καλύβα καί τρώνε δ,τι δρούν φαγώ- τε πόσο μοΰ μοιάζει τέ καϋμένο. Ή
σιμο. Μένοον έκεί εως ποί» νά φίνε γυναίκά μου έρχόταν όλην την ήμέ-
παρά μόνον τέ δραδάκι, γιατί ει-
μισότυφλη. Μόλις πέφτει ή βρα¬
δύνη δροσι άδγαίνει άπ' τή φωληά
της, όπως ακριβώς ή νυχτερίδες
καί πετάει έκεί πού δλέπει φώς. "Ε-
να δράδυ μίς είχε πιάσει τέ σκο-
τείνιασμα μέσα στέ δάσος ένω μαζ«ύ
αμε τα δοχεία πού είχαν γεμίσε: άπέ
καουττούκ. Ή γυναίκά μου κρατοΰ-
σε στήν άγκαλιά της τέ παιδί μας
καί στέ δεξί της χέρι τέ φανάρι πού
τέ είχεν άνάψει γιά νά μοΰ φωτίζντ
στή δουλειά μου. Ξαφνικά έ'φθασεν ή
«Τσικάλα Μιχουκάϊ» καί άκούσαμε
τέ παιδί μας νά φωνάζγ} δυνατά, σχε
δέν νά «ΰίλιάΓν» 'Ρ.-Λ ϊΐ.....
οΰρλιάσματα άγρίων ζώων. Έγώ ?«
τρεςα ξοπίσω της εχοντας τα αάτι»
μου τε~ερα, μήπως μίς 6γη' κχμ.
μιά τίγρις στέ δρόμο. Ή καϋμένη
μου ή γυναίκα ίτρζχζ δσο μπορίύτί,
άλλά δέν μπόρεσε νά φθάση στέν ·/,>
ταυλιτμό. Σέ μ:ά στιγμή την είϊα
άπέ μακροά νά σωριάζεται χ^τά
γης. "Οπως μοΰ είπε άργότεϊΐ ό
προϊστάμενός μου, πέΰανε άπο πΐ-
ράλυσι τής καρδίας! Έπετε σφίγ-
γοντας τέ παιδί στήν άγκαλιά της.
Ι Έγώ Ιτρεξα νά πλησιάσω, άλλά έ-
'κείνη την στ:γμή, μία τίγρις" ποί»
φαίνεται πώς μίς παρακολοοθοϋτί
άπέ πίσω ώρμησε, μέ τρία πηϊημα-
τα, Ιφτασε κοντά στή γυναίκά μοϋ
κϊί άρπαξε μέσα άπ' την άγχαλιά"
της τέ παΐίί! Τέ σήκωσε μέ τα Βόν-
τιά της ·έπάνω καί πίθτοΰ προφ9ά-
σω κοντά της έ'φυγε πηδώντας καί
χάθηκε μεσ' τέ δάσος, πηγαίνοντας
νά φάτ) τέ καϋμένο μου τέ παιδάκ1.!...
»Ο5τε έγώ ξέρω πώς εφ^γα &ζ'
τέ Ίνκουΐτος. Δέν απορούσα πειά νά
μείνω έκεί κάτω καί κίνησα νά γ>
ρίσω στήν πατρίδα μου, κοντά στήν
[>.τιτίρ2 μου μά φαίνεται πώς οϋτε
έκεϊ τ)ά φθάσω. 'Ωστόσο δέν λυπάααι
—ού πε&αίνω. Δέν μοΰ χρειάζεται
πειά ή ζωή μου... Ά, ναί. ΤΗτχν
μιά ώραία πολύχρωμη πεταλούία
ή Τσ:κάλα μαχακού,Γ! Μά, πέττε
μου, στέ Θεό σας, σενιόρε, είναι σω-
στέ νά χάσω ετσί τέ άγγελοϋϊί μοϋ!
"Ώ, δέ&αια ήταν μΐά ώραία πετα-
λοϋδα... μιά ώραία πετα.......»
Τα καταϊδρωμένα, τρεμ<υλιάρΐ- κα χέρ: τού εσφιγγαν σπααμ(ι>δικά
τα δικά μου, ένω τα χείλη τού ψι-
θύρίζαν διαρκώς «Τσΐκάλα Μαχ*-
κο«»!.... "Επειτα τα χέριά τού χα-
λάρωσαν, τα χείλη τού βουβάθηκαν
■/.αί τα μάτια τού εκλε;σαν. Είχε πί-
θάνε'.!...
Πήρα τότε άχ' τα χέρια το.) τ4
δεμχτάκΐ, που κρατοΰσε μέ λαχτάρα,
τέ ότ^οιξα καί είδα μέσα Ινα ξεραμ-
μένο παιδικέ μπρατσάκι...
ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΛΟΞ
Τό
σα
δέν μποοοΰ-
σάκι τού ματωμενο καί τέ πρόσωπό
τη; πήρε μιά έ'κφρασι τρελλής ά-
πελπΐσίας. Γύρΐσε τα μάτια της δε¬
ξιά καί άριστερά, επειτα τα σήκωσε
στέν οΰρανό σαν νά ζητοϋσε βοηθεία
άπ' τοΰς άνδρώπους κι' άπ' τέ Θεό.
"Α, σενιόρε, αΰτο πού είδα μόνο μίά
ΐνδίάνα μητέρα μπορεί νά τέ κάντ;
Μέσα σέ δυο δευτερόλεπτα γονάτισί
οτό "Α'χπειρντην τής
Σκοκίας εγινε ό παραδοξότερος
γάιιος τοΰ κόσιιον. Κοίπΐοιος π?.ού-
σιος εΐσοδηματί'ας, ό οποίος είχε
ντρίση ά.τό την Άιιερική, 6 Χ'ίο-
ου Κάμϊτγονελ, π«Λτρευ&ΐ>"/ε μιά
κυρία ΤζενΛ'υ "Εντιστον. Τα χρό-
νια τοον ίΐΰο νεονύιΐφαη1 ίΊταν 14ο.
δηλα^ή ό ;ιέ γαμβρός ί;ταν 71 ε-
τών, ή δέ νύ)ΐφη 71!
Ό Κιίιιπογο''ελ άπ' τον κσιρό
πού ήταν άχό'ΐη Λΐος 20 Ιτων, εί¬
χε άγαπ-ήστι την αίς Έντμιστον καί
την εζήτησε εΐτ νάαιον άπ τοΰς γο-
νεϊς της, οί όποίοι οιιω; ήρντ|ί>ηραν
•κΐεΐί την έ'δ'^/.αν σέ κδποιον ά7.λον
ΓΤειό πλοι'σιον άπ' α&τόν. Ό Κά;υτ-
γοτ,'ελ άπονοητετΛΐένοις εφν/¥ γΐά
την Άμερική δπου κατώρι&ΐ'Κΐε νά
μεγαλώση την .τεριο-υσία χνν- 'Κν
Ό Κώλιν Κάμπελλ, έν μεσφ δύο μυστικών ^ άστυνόμων, έν τφ γραςρείφ τοΰ
Εισαγγελέως της Νέας Ίερσεης, μετά την όμολογίαν τού ότι έφόνευσε
την κ. Μπέντζαμιν Σ. Μάουρυ, έκ Τζέρσυ 2ίτυ, την οποίαν είχε ννμφευθή
παοανΛιι/ηΓ-
παρανόμως.
κάτω, πήρε τέ μαχαίρι, καί πάη...
εδωσε Ινα άποφασιστικέ κτύπημα
κι' Ικοψε τέ μπρατσάκι τοΰ παιδιοΰ
μας, άπ' τέν άγκώνα καί κάτω!...
Ά, σενιόρε! ΤΗταν σαν νά είχε κομ-
ματιάσει τέ ίικό μου τέ κορμί. "Ε-
&αλα τα κλάμματα καίΐ ίυνατές
φωνές πού άκούγονταν πέρα ώς την
κατασκήνωσι Μοΰ έρχόταν τρέλλα!
Ή γυναίκά μου έν τω μεταξύ, εδε
σε πρόχειρα μ' Ινα κομμάτι άπ' τέ
πουκάμισό της την πληγή τοΰ παι-
διοΰ καί άρχ^σε νά τρέχτ) μέ δλη της
δύναμι πρές την κατασκήνωσι,
δπου ό προίστάμενός μας, πού είχε
λίγες γνώσει; ίατρικής, θά μπο-
ροΰσε νά περιποιηθη την πληγή, τοΰ
μικροΰ μας. Μέ είχεν άφίσει πίσΐι)—
είχα κοντοσταθή γιά νά πάρω τέ
κομμάτι τού μπράτσου τοΰ παιδιοΰ
πού είχε πέσει κατά γής — κι' Ιτρε-
χε όλομόναχη, μέ τέ παιδί στήν άγ¬
καλιά της μεσ' τέ σκοτάδι τοΰ ίά-
σους, πού άντηχ^οϋσε σ' ολες τίς μ<-1 ριές άτο σφυρίγματα φε-.διών καί Μεγαλώση την .τεριουσία τοΐ. Έν τχο .μεταξύ πα'χοεί>{Η·/.ε κι' ούτος.
Έζησε μέ την γιταϊ/.ά χον ρΰτνηι-
σιιένΌς ίίκοσι χρόνια, δηλα5ή μ£-
χοι τοΰ 1840· όπότΐε πέθανε ή γΐ'·
ναΐ/.α τού.
Τότε άκοΐτοώς εμαθε δτι καί /Γ
μίς Έντμισ-τρν — τι προΊτη τοί. «
ναπη — εϊχε χηοεύση κι' εχεί%
' Εαιασε λοιπόν καί τΓ;ς: έ'γρτψί ά-
αέσω; ?να γοάιιμΐα, ποοτείνσντάς
της νά πααρεντΌΰν τώρα πού ήτΛ!
χήραι καί οί ί>ύο.
Άλλά τό γοάιιιια εφΰ-αοε άργά".
Ή κυρία "Ελ-τιιιστον είχε ξανα-
πατρενθή έν τό) μεταξύ. ΪΤεισίΐα-
τωιιένος δ Κσμτγοουελ |αναπσΛ'-
τοενθηκε ν.ι' αιττό; κι' εΐν^σε μ? τι»
οΐΐ'τερη γυναίκά τού τριάντα όλο-
κληρΐα χοόνια. Γτό δωοΤί|μ« αίτο
δέν εΐχε πάι|ηι όντε στιγμή ν' άγα-
πάη την ιιίς "Εντμιστον. Γι' αίαό
μόλις χήρεψε γιά δεύτερη φορ«,
εφνγε άέ ά' η Άρικί)
-Τ-,ί άμέσο)ς'άπ' την Άιιερική
καί γι'ρισε οτη Σκαπ'ία γιά νά βοίί
την ασπρομα^ίοϋ άναπημένη τον.
"Οταν έφθασε, ετιοτθε πώς κ' ή
μίς "Εντιιιστον είχε χηρε'ψτ) πάλι.
Τρεχει, την 6οί<7κ(η καί της ΐΓ(?ο- τείνει νά παντρευτοΰν. Ή αί; "Εντμιστον που κι' έ-<εί- ^•η εξαΓ/ολοι»θ%τήΤχτε νά τον άγαπάτΐ δεχθηκί τή πρότασί τον καί Ιτσι στής 30 Ίανοναρίου 1870 Ι'γινε 4 γάμος τους.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. 1929.
13
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗ- ΕΒΑΟΙνΤ.ΑΑΟ_:
ί*·"^ *'*«< Λ /■ Άπό την πώλησιν τοϋ «Λεβιάθαν». Ό Πώλ Γ. Τσαπμαν, προεδρος της ,ήϊττντ Στέιτο Λάϊνς», έγχειοίζων είς τους αντιπροσωπους της Α. ^Τ-^-β- Το^ιπϊ&τιχτιν έπιταγήνέκ 4. ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλ., μέρος τής όλικής αξιας τού ' · 16.300.000 δολλάρια. (ΔεξιςΟ Ή πριγ. κίπισσα Ντέ Μπβ- τέττο, πρώην ΜΙς Τέυλοο, «κ Του- ξήντο, τής Νέας Υόρκης, μιετά τοϋ υίοΰ της, κατά την πρόσφατον άναχο^- 'ρησίν των είς Ευ¬ ρώπην. Ή Λαίδη Ντροΰμμονδ Χαίη, ήτις εσχάτως €πέταξε μέ τό Γκράφ -Ζέππελιν είς την Παλαιστίνην, επέστρεψεν έξ Ευρωπης εις Νέαν Υόρκην. Ή Τζερμαίν Μοντέρριν, ή όποία ένήγαγε τόν Βελγον πνγμάχον, Πιέρ Τσάρλες, επί άθετήσει υποσχέσεως γάμου καί ζητεί αποζημίωσιν $50.000. Ή Φαίνη Ράκελ Μώζες, άριστερφ, 22 έτών, έκ Μπροΰ κλυν καί ή "Εσθερ Μανίσεβιτς, 15 έ¬ τών έκ Σινσινάτης, αί οποίαι εξελέγη¬ σαν ή μέν δασίλισ- σα, ή δέ πριγκίπισ- σα, καί Θά σταί^οΰν δωρεάν _ είς ^ την Π αλαιστίνην, απως άντιπροσωπεύσουν τους 'Εδςαίους τής Άμερικίκ κατά τάς εορτάς τσΰ Ε- βραϊκοϋ Πάσχα. «μμυριουχον υύϊλλιαμ Ζημαν. ιιιύ νά εύλογήσΐ) ό Δήμαρχος Γουώκερ. Ή Δνίς Ίιλισαδι^τ Γονιαντ, ή όποία πρό ολίγων ημε¬ ρών ύπανδοεύθη τόν Ουΐλλιαμ Ρώσσελ, έκ Βοστώνης. Έςρωτογραφήθη μέ την νυμφικήν έσθήτά της έν τώ πατρικφ της οϊκφ έν Νέα Ύόρκο
13
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗ- ΕΒΑΟΙνΤ.ΑΑΟ_:
ί*·"^ *'*«< Λ /■ Άπό την πώλησιν τοϋ «Λεβιάθαν». Ό Πώλ Γ. Τσαπμαν, προεδρος της ,ήϊττντ Στέιτο Λάϊνς», έγχειοίζων είς τους αντιπροσωπους της Α. ^Τ-^-β- Το^ιπϊ&τιχτιν έπιταγήνέκ 4. ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλ., μέρος τής όλικής αξιας τού ' · 16.300.000 δολλάρια. (ΔεξιςΟ Ή πριγ. κίπισσα Ντέ Μπβ- τέττο, πρώην ΜΙς Τέυλοο, «κ Του- ξήντο, τής Νέας Υόρκης, μιετά τοϋ υίοΰ της, κατά την πρόσφατον άναχο^- 'ρησίν των είς Ευ¬ ρώπην. Ή Λαίδη Ντροΰμμονδ Χαίη, ήτις εσχάτως €πέταξε μέ τό Γκράφ -Ζέππελιν είς την Παλαιστίνην, επέστρεψεν έξ Ευρωπης εις Νέαν Υόρκην. Ή Τζερμαίν Μοντέρριν, ή όποία ένήγαγε τόν Βελγον πνγμάχον, Πιέρ Τσάρλες, επί άθετήσει υποσχέσεως γάμου καί ζητεί αποζημίωσιν $50.000. Ή Φαίνη Ράκελ Μώζες, άριστερφ, 22 έτών, έκ Μπροΰ κλυν καί ή "Εσθερ Μανίσεβιτς, 15 έ¬ τών έκ Σινσινάτης, αί οποίαι εξελέγη¬ σαν ή μέν δασίλισ- σα, ή δέ πριγκίπισ- σα, καί Θά σταί^οΰν δωρεάν _ είς ^ την Π αλαιστίνην, απως άντιπροσωπεύσουν τους 'Εδςαίους τής Άμερικίκ κατά τάς εορτάς τσΰ Ε- βραϊκοϋ Πάσχα. «μμυριουχον υύϊλλιαμ Ζημαν. ιιιύ νά εύλογήσΐ) ό Δήμαρχος Γουώκερ. Ή Δνίς Ίιλισαδι^τ Γονιαντ, ή όποία πρό ολίγων ημε¬ ρών ύπανδοεύθη τόν Ουΐλλιαμ Ρώσσελ, έκ Βοστώνης. Έςρωτογραφήθη μέ την νυμφικήν έσθήτά της έν τώ πατρικφ της οϊκφ έν Νέα Ύόρκο
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΗΕ ΤΟ ΚΙΤΡΙΜΟ ΝΤΟΜΙΝΟ
Ή Τερέζα Σερζΰλ φοροΰσε έ-
Κεϊνο τα βράδϋ κοστοΰμι Κολομπί-
νας χρυσοκέντητο., χολΰ ντεκολτέ
στόν λαιμό καί χολΰ κοντό πρός τα
χάτω, χοΰ την εκανε άκόμτι χιο
γοητευτική άχά ό,τι ήτανε συνήθως.
Είχε την αφελεία νά πιστεύη ότι
ή μικρή προσωχίδα της, ττοί» μόλις
σκέχαζε τα μάτια, την μύτη κα! τό
έτάνω χεϊλος, ήταν άρκετή γιά νά
την προφυλάξη άπό τα άδ'άκρίτα
βλέμματα καί νά τής εξασφαλίση
τό Γλόγκνιτό της.
Άιτ' την πλάνη της αύτη την
είχε βγάλει καποιος προΐωζιδοφ ό¬
ρος ντυμένος σέ σωματοφύλακα,
—5ύ όταν την άπάντησε στον διά-
ϊρομο τού καζίνου τής εφώναξε εϋ-
&υμ2:
—Καλησπέρα κυρία Σερζύλ.
Καί την επήρε άπό χίσω.
Όταν είδ« ότι την είχαν άνα-
γνωρίτει έταράχθηκε. Έκείνη τή
ίτιγμή έ*να κΰμα μασκαράδων μχή-
χε στήν αίθουσα. Έδίασε τό βήμά
της, χώθηκε μέσα στο χλήθος των
προσκεκλημένων καί ίέν ήσύχασε
καρά μόνον όταν έννοιωσε ότι είχε
ξεφύγει ατο τό σωματοφύλακα. Τό-
τε κατέφυγε σ' ενα μικρο σαλονάκι,
χάθησε σέ μίά γωνία καί άνέντνεοιτε
μέ άνακοΰφίσι.
Άλλά τότε ακριβώς έφάνηκε
μπροστά της ενας άλλος χροσωπί-
δσφόρος πού φοροΰσε κίτρινο ντόμι-
νο. "Όρθιος μπροστά σ' έναν καθρε'-
φτη είχε άνασηκώσε! την μάσκα
το, μιά τρομερή χΐρτονένια μεγά-
λη μάσκα, μέ μιά τεραστία μύτη
παραμορφωμένη, καί σκούπιζε τόν
ίδρώτα τού προσώχοο τοο μ' ενα
κομψά μεταξωτά μαντήλί.
"Οταν είδε την Τερέζα έχαμή-
λωσε άμέτως την μάσκα τού, άλλά
έκείνη ■χρόγ&οισζ καί διέκρινε τα
λεχτά καί σιιμπαΰητικά χαρακτηρ:-
στικά τοΰ νεαροϋ προσώποΛ τού. Ό
προσωπίδοφόρος τό αντελήφθη αύτο
καί την επλησίασε.
—Χαριτωμένη μου Κολομπίνα,
τής είπε μέ ενα χαιδευτικόν τόνο
φωνής, άφοϋ κατωρβώσατε νά ίδητε,
έστω καί χωρίς νά τό θέλετε, την
πραγματική μου όψι είνε σωστά νά
ΐδώ κα! έγώ τό πραγματικό σας
προσωπάκι, το όποίο άν κρίνω άπά
3,τι άφίνει άσκέπαστα ή προσωπίδα
<:ας, πρδχει νά είνε τουλάχιστον κάμη παντοϋφλες καί φόρβμα σπι- τιοΰ καί άκθϋγα, ξαπλωμένη σ' I- ναν καναχέ τοΰ σαλονιοϋ μο^ τό γοητειοτικό. II ώς μποροόσε νά αντισταθή αί μ>. ά τόσο λεπτή καί εξυχνη πρόσ¬
κλησις Σκέφθηκε ότι αΰτός ό νέος
ό έ ά
κλησις Σκέφθηκε ότι αΰτός ό νέος
τής ήταν άγνωστος, ότι δέν 6ά τον
ξανάδλεχε ποτέ καί ότι σονεχώς δέν
διέτρεχε κανένα κίνδϋνο. "Α<ρησ« μόνο, έτσι γιά νά διατηρήση τα χροσχήμΐτα, νά την χαρακαλέση άκόαη χερισσότερο—πραγμα τώ έ- κείνος εκανε όλοενα μεγαλείτερη, άλλά χάντα εύγενική έπιμονή—καί τέλος εδγαλε γιά ενα λεπτό τή μάσκα της. Ό νέος εθαύμασε τό ώραίο χρό- σωχό της, την έκομπλίμεντάρίσε καί τέλος την χαρέσυρε στο χορό. Έπειτα την ωδήγησε στον μπονφέ, ό-5·ο χωρίς νά βγάλο^ν τίς μάσκες το^ς ήπιαν μέ καλαμάκια άρκιετά ποτήρια σαμχάνιας. Ή Τερέζα άρχισε νά εΰθυμή. Έξήγησε στόν σ^νοδό της ότι δ κ. Σερζΰλ, ό άνδρας της ήταν τρο¬ μερά ζηλιάρης καί ότι έχειδή άπό- ψε αύτάς ήταν άξίωματικός τής υπηρεσίας στο πολεμικο στο όχοΐο ύπηρετοϋσε—ήταν άξιωμ.ατικος τοΰ ναοτικοΰ—την είχε βάλει νά όρκι- σ&ή ότι δέν τ)ά έ'δγαινε άπά την βίλλα τους ποΰ είχαν στο Μπωλιέ. Ή Τερέζα τοΰ είχε όρκισθή πράγ- ματι^μέ την άπόφαση νά κρατήση τόν όρκο της. —Απόδειξις, χρόσβεσε, ότι στίς έννηά ή ώρα τό βράδ^ φοροϋσα ά- Μαίρη Γουαίλην, θνγάτηρ τοΰ Διευ¬ θυντού τής Άστυ- νομίας Νέας "Υόρ¬ κης, είς έκθεσιν αίσθητικών χορων έν τφ Ξενοδοχείφ Άστορ. ραδιόφωνό μου. Άλλά επειτα χ«- ρουσΐάσθηκε μπροστά μου ό πειρα- σμός μέ την μορφή τής καμαριέρας μου. «Πώς; μέ ρώτησε πονηρά, η κυρία δέν θά πάη στό χορό τοΰ κα- ζίνου;» Έγώ τής ειπα ότι δέν είχα άπόφασι νά βγώ έξω. «Κρίμα!, είπε Ιτότε έχείνη. θάναι τόσο ώραία.» 1 Κι' έξ άλλου έγώ είχα υποσχεθή στόν άρραδων,αστικό μου νά πάμε μαζύ σέ καποιον χορό...» «Νά πας, παιδί μου, δέν σέ %ρχτά>·», τής είχα.
«Μά, κυρία εφυγε καί ό σωφέρ
σας... Δέν φοδόσαστε νά μείνΐτε μο-
νη σας;.) Καί έπειδή σκέφθηκε ότι
άν φοδόμοον δέν τ)ά τής έδινα την
αδεία νά φύγη χρόσδεσε μέ χονη-
ρία: «Είνε άλήθεΐα ότι δέν έχετε
νά φοδητ)ήτε τίποτα γιατί όλος ό
κόσμος άπόψε είνε στήν Νίκαια».
Καί ή Τ«ρ·έζα ώμολόγησε στόν
συνοδό της ότι άναστέναξε όταν είδε
την καμαριέρα της νά φεύγη, ότι
έχειτα σκέφθηκε πώς ήταν χολύ
κουτή νά μένη κλεισμένη μέσα όταν
όλος ό κόσμος διασκεδάζει στήν Νί-,
καια, ότι μχοροϋσε μέ τό μικρά της]
αύτοκίνητο ποΰ τό ώϊηγοΰσε μόνη'
της^ νά τρέξη χωρίς νά την ίδη
κανένας, στήν Νίκαια κι' έκεί νά
νοϊχΐάση ενα κ,ουστοΰμι μέ τό όχοίο
θά έξασφαλιζόταν άχό τα άδΐάκρι-
τα βλέμματα. θά φρόντιζε νά γυ-
ρίση πρίν άπό τοΰς ΰπηρέτες της
καί έττ'. ό άνδρας της δέν θά μά-
θαινε τίποτε.
—Αΰτους τοΰς σϋλλογισμοΰς ε-
κανα, κ?ί νά με έδώ χέρα! Τώρα
όμως καταλαδαίνω τί κουταμάρα
έ'κανα. Κι' έκείνο; ό σωματοφύλα-
κας ποΰ μέ καλησπέρισε στόν διά-
δρομο...
Κοντοστάθηκε γιά μιά στιγμή
καί επειτα διώχνοντας τίς δυσάρε-
στες σκέψεις της <ρώναξε εΜυμα: —Μπά"! Τόσο τό χειρότερο. Ό κίνδονος είνε ή μεγαλεί-ΐρη από¬ λαυσις τής ζωής. Ένω έκείνη φλυαροΰσε όλα αϋ- τά, ό σύντροφός της την άκουγε σιωπηλός. Τής είχε είπη μόνο ότι τέ μικρά τού ονομα ήταν Έρρίκος. Έκτός άπέ τα συνειθισμένα κο- πλιμέντα κατά τα άλλα είχε δείξ«ι άπέναντί της διαγωγή άμεμπτη. Ή Τερέζα μάλίττα την εκρ:νε «ύπερ- δολικι άμεμχτη.» Έν τώ μεταξύ ή ώρα περνοϋσε. ΤΗταν 3η χρωινή. Ή χορ«ύτρίες άρχισαν νά ν^στάζοον. ΜερΊκά μά- λιστα ζευγάρια ροχάλιζαν ξαχλω- μένα στοΰς καναπέδες, καΓ οίτε ή κακοφωνίες τής τζάζ-μχάντ δέν κα- τώρίωναν νά τα ξ^πνήσουν. Στό τέλος μιά λάμψ: σωφροσύ- νης ελαμψε στό μοαλό τής Τερέ- ίας. Σκέφθηκε ότι ήταν ώρα νά γυρίση στό Μπωλίέ. —Άντίο, 'Ερρίκο· είπε. Ι ; —θά σας συνοίεάσω, άγαπητή Ι (1*ι ' οπου 2 ■ υ> *κ Κάν?°ς Σίτυ' ή δποία ε1? ^««αν 18 έχων είς τα
' ρ815,"* σχιΓντιν το° Μετροπόλιταν Όπεοα Χάουζ τής Νέας
ως Ριγολεττος, άριστερςί. Ή Ιδία είς την πατρικήν φάρμαν της,
επέστρεψε τώρα είς τό Κάνσας Σίτυ, ώς μαγείρισσσ.; όε|ιά.
σε σκότωσα.
-, , „ , , 'Αχο την βραίαά έκείνη ή Τε-
Τα χεριατης ετρεμαν καί δέν ρέζα ε'πετε στό κρεδάτ-.. Οί ΖΛ
χατωρθωνε^α ξεκλε.ίωση την πόρ- γιατροί ποΰ φώναξε ό τάζογός της
τα Ιοτε ο Ερρ,χος τής αρπαξ^δέν μποροΰσαν νά έξηγήσο^ν την
βαναυσα το κλ«ιδϊ. άνοι?ε. ™ν ι. »ΛΛΛ^.-.- —. ττ_7 ?..... ..ιά.
την έ-
νά περάση μέσα, πέρασε κ'.'
αύτός καί ξανακλείδωσε.
—Τα κοσμήματά σου, καί τα λε-
φτά σοι>! διέταξε. Καί κοτ^ε γρήγο-
ρα γιατί βιάζομαΐ.
Προσχάθησε νά τον ξεγελάση
άλλά δέν τό κατώρθωσε. Τής τα
χήρε όλα. Όταν τα εχωσβ στήν
τσέχη τού, την ωδήγησε στο ^ρ<χ- φείο κί' έκεί τής είχε: —Γράφ« ό,τι τ)ά σοϋ ΰπαγορ«ύσω. Καί τής ύπαγόρευσε. «Άγαπημέν€ μου 'Ερρίκο..., «Πρέπει άλήθεια νά σ' άγαπώ πάρα πολύ...» Όταν άκοασε την φράσΐ αύτη χαράτησε τόν κονδυλοφόρο καί δή- λωσε ότι μέ κανέναν τρόπο δέν έν- νοοϋσε νά γράψη τέτοια χράγματα. —Τότε, τής είχε έκείνος, είμαι ΰποχρε6)μένος νά σέ σκοτώσκω γιά νά έξαλείψω έναν μάρτυρα ένοχλη- / ·»ΧΤ Λ / , , ι της. Καί όμως καθ» μερά άδυνάτιζε χερισσότερο. Ειχε περάσει ενας μήνας άπο την βραϊυά έκείνη, όταν Ινα πρωΐ την ώρα χοΰ έλειπε ό σύζυγός της, ενας ά-/νωστος ζήτησε νά τής μιλη- ση, καί όταν βρέθηχε μπροστά της τής παρέδωσε εναδεματάκ; τυλιγμε- νο μέ έξαιρετική χροσ&χή. Τόά'- νο'.ξε με άδημονία, δ'.αιτδανομέντ] την άλήτ)ε!α. Τό δεματάκι περιείχε όλα τα κοσμήματά καί τα λεφτά ποΰ τής είχε πάρ«ι την βραδυά έκείνη ό άγνωστος καί τέ εξής λακωνίκό γραμματάκι: «Νά δυσταστητε πάντοτε στοϋς^ά- γνώστους καϊ νά κρατάτε τούς ορ- κους σας. Τό «άθημα Ττταν λίγο σκληρό, άλλά γι' αύτό άκ^.^ώς θο σάς μείνη γιά πάνττα άληβιαόνητο.» ( Τό Τί ιο βράδυ ό κ. Σερζΰλπήρβ την γοναϊκά τού καί πηγε στή 'Μί- όπως τής είχε θά —Ώς τό αυτοκίνητό μόν μόνο. Την συνώδευσε ώς τό αΰτοκίνητο άλλά την στΐγμή -ου έκ.είνο ξεκι- νοϋσε ό Έρρίκος πήδησε επάνω καί κάθησε δίχλα της. —Δέν μπορώ νά σάς άφίσω νά κάνετε μόνη σας όλον αυτόν τόν δρόμο... Είνε άλήθεια ότ; κι' ή Τερέζα φοδόταν λιγάκΐ τή μοναξϊά έκείνη την &ρχ. Τόν άφησε νά διευθύνη αύτος κι' έδυΦίσθηκε σέ μιά γλυκειά νάρκη ποΰ την μεγάλωνε ή ταχύ¬ της τοΰ αΰτοκινήτου. Δέν συνήλθε χα:ά μόνον όταν έφθασε στό Μχω- λίέ. —Ποΰ είνε ή βίλλα σας; την ρώτησε ό συνοδός της. Τοΰ την εδειξε. Όταν εσταμά¬ τησαν δίπλα στό κιγ-Λλίϊωμα τοΰ μι-1 κροΰ κήχου τής βίλλας ό Έρρίκος την ηκολούθησε μέσα στό σπίτι χα-' ρά τίς ζωηρές διαμαρτορίες της. Καί αίφνης σέ μ:ά στ:γμή ή Τε¬ ρέζα έννοιωσε τα γόνατά της νά λυγίζουν. Είχε διακρίνε: ενα περί- στροφο στό χέρι τοϋ σύντροφον της. —Πέρνα έμπρός! τής είπε τότε 'ξερά-ξίρά κί' άπότομα ·έ·λείνος. Άν βγάλης καί την παραμίκρή ίωνή ά σου—θά τα άναιφέρης όλα ένα-εν»—η κάνε την προσευχή σου. Καί έσήκωσε τό περίσ-ροφό τού κατ' επάνω της. Ή Τέρεζα—τί μπ&ροΰτε νά κά¬ νη—«γράψε τό γράμμα. Έκείνος πήρε τέ γράμμα, τό ϊίχλωσε, καί τέ εδαλε στήν τσέπη το.), λέγοντάς της. —"Αν ποτέ όχοδάλης μήνυσι δέν εχω παρά νά δείξω αύτέ τό γράμμα με τέ όχοίο τ)ά σέ έκθέσω σογχρό- νως στά μάτια τον άνδρός σου. "Ωστε...δέν έχεις χαρά νά κ»θήσης φρόνιμα.,.Άκόμη μΐά λέξ'.: θά χά- ρω προσωρινώς τό αΰτοκίνητό σου τέ όποίο επειτα άπό λίγες ώρες θά σοϋ τό φέρη στο γκχραζ ενας άν- θρωχος τής μπΐστοσύνης μου. Καί έφυγε. Ό σχ>νάδελφος τούς ·--,--,
σ' ενα άπέ τα άριστοκρατικώτερα
ρεστωράν τής Νικαίας.
—Νά σοΰ συστήσω τέ εέ μου! έψιθύρυε ή Τε¬
ρέζα κατακίτρινη, μόλις άντίκριχτβ
τον συνάδελφο τοΰ συζύγου της.
^ Έκρατήθηκβ άπέ τέ τραπέζι γ'*
νά μην πέτη, ένω συγχρόνως εδινί
τέ άλλο χ-έρι της στον άξιωματικό.
_ Ό Έρρίκος Ραδέλ, ήταν ό Έρ¬
ρίκος τής άποκρηάτικης βειδυάς,
ό άνθρωπος μέ τέ κίτρινο ντόμινο.
00Ν8ΤΑΝΤ
8ΤΟ»νΝ, ΡΑ.—
€Έθνικό; Κηρυξ» παι?.εϊται νΛΟ
τοϋ άντιπροσώπου μας Ι. Καρέτα,
104 ΡΓ_ι1<Πη 81 δΑΜΑΝΟδ ΙΜΡΟΚΤΙΝΟ 00. ΕΙΣΑΓΛΓΕΙΓ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΚΑΙΙΣΠΑΝΙΚΟΝΠΡΟΊΜΟΝ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ 12 ΜΟΝΒΟΕ 5Τ.. ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΗΕ ΤΟ ΚΙΤΡΙΜΟ ΝΤΟΜΙΝΟ
Ή Τερέζα Σερζΰλ φοροΰσε έ-
Κεϊνο τα βράδϋ κοστοΰμι Κολομπί-
νας χρυσοκέντητο., χολΰ ντεκολτέ
στόν λαιμό καί χολΰ κοντό πρός τα
χάτω, χοΰ την εκανε άκόμτι χιο
γοητευτική άχά ό,τι ήτανε συνήθως.
Είχε την αφελεία νά πιστεύη ότι
ή μικρή προσωχίδα της, ττοί» μόλις
σκέχαζε τα μάτια, την μύτη κα! τό
έτάνω χεϊλος, ήταν άρκετή γιά νά
την προφυλάξη άπό τα άδ'άκρίτα
βλέμματα καί νά τής εξασφαλίση
τό Γλόγκνιτό της.
Άιτ' την πλάνη της αύτη την
είχε βγάλει καποιος προΐωζιδοφ ό¬
ρος ντυμένος σέ σωματοφύλακα,
—5ύ όταν την άπάντησε στον διά-
ϊρομο τού καζίνου τής εφώναξε εϋ-
&υμ2:
—Καλησπέρα κυρία Σερζύλ.
Καί την επήρε άπό χίσω.
Όταν είδ« ότι την είχαν άνα-
γνωρίτει έταράχθηκε. Έκείνη τή
ίτιγμή έ*να κΰμα μασκαράδων μχή-
χε στήν αίθουσα. Έδίασε τό βήμά
της, χώθηκε μέσα στο χλήθος των
προσκεκλημένων καί ίέν ήσύχασε
καρά μόνον όταν έννοιωσε ότι είχε
ξεφύγει ατο τό σωματοφύλακα. Τό-
τε κατέφυγε σ' ενα μικρο σαλονάκι,
χάθησε σέ μίά γωνία καί άνέντνεοιτε
μέ άνακοΰφίσι.
Άλλά τότε ακριβώς έφάνηκε
μπροστά της ενας άλλος χροσωπί-
δσφόρος πού φοροΰσε κίτρινο ντόμι-
νο. "Όρθιος μπροστά σ' έναν καθρε'-
φτη είχε άνασηκώσε! την μάσκα
το, μιά τρομερή χΐρτονένια μεγά-
λη μάσκα, μέ μιά τεραστία μύτη
παραμορφωμένη, καί σκούπιζε τόν
ίδρώτα τού προσώχοο τοο μ' ενα
κομψά μεταξωτά μαντήλί.
"Οταν είδε την Τερέζα έχαμή-
λωσε άμέτως την μάσκα τού, άλλά
έκείνη ■χρόγ&οισζ καί διέκρινε τα
λεχτά καί σιιμπαΰητικά χαρακτηρ:-
στικά τοΰ νεαροϋ προσώποΛ τού. Ό
προσωπίδοφόρος τό αντελήφθη αύτο
καί την επλησίασε.
—Χαριτωμένη μου Κολομπίνα,
τής είπε μέ ενα χαιδευτικόν τόνο
φωνής, άφοϋ κατωρβώσατε νά ίδητε,
έστω καί χωρίς νά τό θέλετε, την
πραγματική μου όψι είνε σωστά νά
ΐδώ κα! έγώ τό πραγματικό σας
προσωπάκι, το όποίο άν κρίνω άπά
3,τι άφίνει άσκέπαστα ή προσωπίδα
<:ας, πρδχει νά είνε τουλάχιστον κάμη παντοϋφλες καί φόρβμα σπι- τιοΰ καί άκθϋγα, ξαπλωμένη σ' I- ναν καναχέ τοΰ σαλονιοϋ μο^ τό γοητειοτικό. II ώς μποροόσε νά αντισταθή αί μ>. ά τόσο λεπτή καί εξυχνη πρόσ¬
κλησις Σκέφθηκε ότι αΰτός ό νέος
ό έ ά
κλησις Σκέφθηκε ότι αΰτός ό νέος
τής ήταν άγνωστος, ότι δέν 6ά τον
ξανάδλεχε ποτέ καί ότι σονεχώς δέν
διέτρεχε κανένα κίνδϋνο. "Α<ρησ« μόνο, έτσι γιά νά διατηρήση τα χροσχήμΐτα, νά την χαρακαλέση άκόαη χερισσότερο—πραγμα τώ έ- κείνος εκανε όλοενα μεγαλείτερη, άλλά χάντα εύγενική έπιμονή—καί τέλος εδγαλε γιά ενα λεπτό τή μάσκα της. Ό νέος εθαύμασε τό ώραίο χρό- σωχό της, την έκομπλίμεντάρίσε καί τέλος την χαρέσυρε στο χορό. Έπειτα την ωδήγησε στον μπονφέ, ό-5·ο χωρίς νά βγάλο^ν τίς μάσκες το^ς ήπιαν μέ καλαμάκια άρκιετά ποτήρια σαμχάνιας. Ή Τερέζα άρχισε νά εΰθυμή. Έξήγησε στόν σ^νοδό της ότι δ κ. Σερζΰλ, ό άνδρας της ήταν τρο¬ μερά ζηλιάρης καί ότι έχειδή άπό- ψε αύτάς ήταν άξίωματικός τής υπηρεσίας στο πολεμικο στο όχοΐο ύπηρετοϋσε—ήταν άξιωμ.ατικος τοΰ ναοτικοΰ—την είχε βάλει νά όρκι- σ&ή ότι δέν τ)ά έ'δγαινε άπά την βίλλα τους ποΰ είχαν στο Μπωλιέ. Ή Τερέζα τοΰ είχε όρκισθή πράγ- ματι^μέ την άπόφαση νά κρατήση τόν όρκο της. —Απόδειξις, χρόσβεσε, ότι στίς έννηά ή ώρα τό βράδ^ φοροϋσα ά- Μαίρη Γουαίλην, θνγάτηρ τοΰ Διευ¬ θυντού τής Άστυ- νομίας Νέας "Υόρ¬ κης, είς έκθεσιν αίσθητικών χορων έν τφ Ξενοδοχείφ Άστορ. ραδιόφωνό μου. Άλλά επειτα χ«- ρουσΐάσθηκε μπροστά μου ό πειρα- σμός μέ την μορφή τής καμαριέρας μου. «Πώς; μέ ρώτησε πονηρά, η κυρία δέν θά πάη στό χορό τοΰ κα- ζίνου;» Έγώ τής ειπα ότι δέν είχα άπόφασι νά βγώ έξω. «Κρίμα!, είπε Ιτότε έχείνη. θάναι τόσο ώραία.» 1 Κι' έξ άλλου έγώ είχα υποσχεθή στόν άρραδων,αστικό μου νά πάμε μαζύ σέ καποιον χορό...» «Νά πας, παιδί μου, δέν σέ %ρχτά>·», τής είχα.
«Μά, κυρία εφυγε καί ό σωφέρ
σας... Δέν φοδόσαστε νά μείνΐτε μο-
νη σας;.) Καί έπειδή σκέφθηκε ότι
άν φοδόμοον δέν τ)ά τής έδινα την
αδεία νά φύγη χρόσδεσε μέ χονη-
ρία: «Είνε άλήθεΐα ότι δέν έχετε
νά φοδητ)ήτε τίποτα γιατί όλος ό
κόσμος άπόψε είνε στήν Νίκαια».
Καί ή Τ«ρ·έζα ώμολόγησε στόν
συνοδό της ότι άναστέναξε όταν είδε
την καμαριέρα της νά φεύγη, ότι
έχειτα σκέφθηκε πώς ήταν χολύ
κουτή νά μένη κλεισμένη μέσα όταν
όλος ό κόσμος διασκεδάζει στήν Νί-,
καια, ότι μχοροϋσε μέ τό μικρά της]
αύτοκίνητο ποΰ τό ώϊηγοΰσε μόνη'
της^ νά τρέξη χωρίς νά την ίδη
κανένας, στήν Νίκαια κι' έκεί νά
νοϊχΐάση ενα κ,ουστοΰμι μέ τό όχοίο
θά έξασφαλιζόταν άχό τα άδΐάκρι-
τα βλέμματα. θά φρόντιζε νά γυ-
ρίση πρίν άπό τοΰς ΰπηρέτες της
καί έττ'. ό άνδρας της δέν θά μά-
θαινε τίποτε.
—Αΰτους τοΰς σϋλλογισμοΰς ε-
κανα, κ?ί νά με έδώ χέρα! Τώρα
όμως καταλαδαίνω τί κουταμάρα
έ'κανα. Κι' έκείνο; ό σωματοφύλα-
κας ποΰ μέ καλησπέρισε στόν διά-
δρομο...
Κοντοστάθηκε γιά μιά στιγμή
καί επειτα διώχνοντας τίς δυσάρε-
στες σκέψεις της <ρώναξε εΜυμα: —Μπά"! Τόσο τό χειρότερο. Ό κίνδονος είνε ή μεγαλεί-ΐρη από¬ λαυσις τής ζωής. Ένω έκείνη φλυαροΰσε όλα αϋ- τά, ό σύντροφός της την άκουγε σιωπηλός. Τής είχε είπη μόνο ότι τέ μικρά τού ονομα ήταν Έρρίκος. Έκτός άπέ τα συνειθισμένα κο- πλιμέντα κατά τα άλλα είχε δείξ«ι άπέναντί της διαγωγή άμεμπτη. Ή Τερέζα μάλίττα την εκρ:νε «ύπερ- δολικι άμεμχτη.» Έν τώ μεταξύ ή ώρα περνοϋσε. ΤΗταν 3η χρωινή. Ή χορ«ύτρίες άρχισαν νά ν^στάζοον. ΜερΊκά μά- λιστα ζευγάρια ροχάλιζαν ξαχλω- μένα στοΰς καναπέδες, καΓ οίτε ή κακοφωνίες τής τζάζ-μχάντ δέν κα- τώρίωναν νά τα ξ^πνήσουν. Στό τέλος μιά λάμψ: σωφροσύ- νης ελαμψε στό μοαλό τής Τερέ- ίας. Σκέφθηκε ότι ήταν ώρα νά γυρίση στό Μπωλίέ. —Άντίο, 'Ερρίκο· είπε. Ι ; —θά σας συνοίεάσω, άγαπητή Ι (1*ι ' οπου 2 ■ υ> *κ Κάν?°ς Σίτυ' ή δποία ε1? ^««αν 18 έχων είς τα
' ρ815,"* σχιΓντιν το° Μετροπόλιταν Όπεοα Χάουζ τής Νέας
ως Ριγολεττος, άριστερςί. Ή Ιδία είς την πατρικήν φάρμαν της,
επέστρεψε τώρα είς τό Κάνσας Σίτυ, ώς μαγείρισσσ.; όε|ιά.
σε σκότωσα.
-, , „ , , 'Αχο την βραίαά έκείνη ή Τε-
Τα χεριατης ετρεμαν καί δέν ρέζα ε'πετε στό κρεδάτ-.. Οί ΖΛ
χατωρθωνε^α ξεκλε.ίωση την πόρ- γιατροί ποΰ φώναξε ό τάζογός της
τα Ιοτε ο Ερρ,χος τής αρπαξ^δέν μποροΰσαν νά έξηγήσο^ν την
βαναυσα το κλ«ιδϊ. άνοι?ε. ™ν ι. »ΛΛΛ^.-.- —. ττ_7 ?..... ..ιά.
την έ-
νά περάση μέσα, πέρασε κ'.'
αύτός καί ξανακλείδωσε.
—Τα κοσμήματά σου, καί τα λε-
φτά σοι>! διέταξε. Καί κοτ^ε γρήγο-
ρα γιατί βιάζομαΐ.
Προσχάθησε νά τον ξεγελάση
άλλά δέν τό κατώρθωσε. Τής τα
χήρε όλα. Όταν τα εχωσβ στήν
τσέχη τού, την ωδήγησε στο ^ρ<χ- φείο κί' έκεί τής είχε: —Γράφ« ό,τι τ)ά σοϋ ΰπαγορ«ύσω. Καί τής ύπαγόρευσε. «Άγαπημέν€ μου 'Ερρίκο..., «Πρέπει άλήθεια νά σ' άγαπώ πάρα πολύ...» Όταν άκοασε την φράσΐ αύτη χαράτησε τόν κονδυλοφόρο καί δή- λωσε ότι μέ κανέναν τρόπο δέν έν- νοοϋσε νά γράψη τέτοια χράγματα. —Τότε, τής είχε έκείνος, είμαι ΰποχρε6)μένος νά σέ σκοτώσκω γιά νά έξαλείψω έναν μάρτυρα ένοχλη- / ·»ΧΤ Λ / , , ι της. Καί όμως καθ» μερά άδυνάτιζε χερισσότερο. Ειχε περάσει ενας μήνας άπο την βραϊυά έκείνη, όταν Ινα πρωΐ την ώρα χοΰ έλειπε ό σύζυγός της, ενας ά-/νωστος ζήτησε νά τής μιλη- ση, καί όταν βρέθηχε μπροστά της τής παρέδωσε εναδεματάκ; τυλιγμε- νο μέ έξαιρετική χροσ&χή. Τόά'- νο'.ξε με άδημονία, δ'.αιτδανομέντ] την άλήτ)ε!α. Τό δεματάκι περιείχε όλα τα κοσμήματά καί τα λεφτά ποΰ τής είχε πάρ«ι την βραδυά έκείνη ό άγνωστος καί τέ εξής λακωνίκό γραμματάκι: «Νά δυσταστητε πάντοτε στοϋς^ά- γνώστους καϊ νά κρατάτε τούς ορ- κους σας. Τό «άθημα Ττταν λίγο σκληρό, άλλά γι' αύτό άκ^.^ώς θο σάς μείνη γιά πάνττα άληβιαόνητο.» ( Τό Τί ιο βράδυ ό κ. Σερζΰλπήρβ την γοναϊκά τού καί πηγε στή 'Μί- όπως τής είχε θά —Ώς τό αυτοκίνητό μόν μόνο. Την συνώδευσε ώς τό αΰτοκίνητο άλλά την στΐγμή -ου έκ.είνο ξεκι- νοϋσε ό Έρρίκος πήδησε επάνω καί κάθησε δίχλα της. —Δέν μπορώ νά σάς άφίσω νά κάνετε μόνη σας όλον αυτόν τόν δρόμο... Είνε άλήθεια ότ; κι' ή Τερέζα φοδόταν λιγάκΐ τή μοναξϊά έκείνη την &ρχ. Τόν άφησε νά διευθύνη αύτος κι' έδυΦίσθηκε σέ μιά γλυκειά νάρκη ποΰ την μεγάλωνε ή ταχύ¬ της τοΰ αΰτοκινήτου. Δέν συνήλθε χα:ά μόνον όταν έφθασε στό Μχω- λίέ. —Ποΰ είνε ή βίλλα σας; την ρώτησε ό συνοδός της. Τοΰ την εδειξε. Όταν εσταμά¬ τησαν δίπλα στό κιγ-Λλίϊωμα τοΰ μι-1 κροΰ κήχου τής βίλλας ό Έρρίκος την ηκολούθησε μέσα στό σπίτι χα-' ρά τίς ζωηρές διαμαρτορίες της. Καί αίφνης σέ μ:ά στ:γμή ή Τε¬ ρέζα έννοιωσε τα γόνατά της νά λυγίζουν. Είχε διακρίνε: ενα περί- στροφο στό χέρι τοϋ σύντροφον της. —Πέρνα έμπρός! τής είπε τότε 'ξερά-ξίρά κί' άπότομα ·έ·λείνος. Άν βγάλης καί την παραμίκρή ίωνή ά σου—θά τα άναιφέρης όλα ένα-εν»—η κάνε την προσευχή σου. Καί έσήκωσε τό περίσ-ροφό τού κατ' επάνω της. Ή Τέρεζα—τί μπ&ροΰτε νά κά¬ νη—«γράψε τό γράμμα. Έκείνος πήρε τέ γράμμα, τό ϊίχλωσε, καί τέ εδαλε στήν τσέπη το.), λέγοντάς της. —"Αν ποτέ όχοδάλης μήνυσι δέν εχω παρά νά δείξω αύτέ τό γράμμα με τέ όχοίο τ)ά σέ έκθέσω σογχρό- νως στά μάτια τον άνδρός σου. "Ωστε...δέν έχεις χαρά νά κ»θήσης φρόνιμα.,.Άκόμη μΐά λέξ'.: θά χά- ρω προσωρινώς τό αΰτοκίνητό σου τέ όποίο επειτα άπό λίγες ώρες θά σοϋ τό φέρη στο γκχραζ ενας άν- θρωχος τής μπΐστοσύνης μου. Καί έφυγε. Ό σχ>νάδελφος τούς ·--,--,
σ' ενα άπέ τα άριστοκρατικώτερα
ρεστωράν τής Νικαίας.
—Νά σοΰ συστήσω τέ εέ μου! έψιθύρυε ή Τε¬
ρέζα κατακίτρινη, μόλις άντίκριχτβ
τον συνάδελφο τοΰ συζύγου της.
^ Έκρατήθηκβ άπέ τέ τραπέζι γ'*
νά μην πέτη, ένω συγχρόνως εδινί
τέ άλλο χ-έρι της στον άξιωματικό.
_ Ό Έρρίκος Ραδέλ, ήταν ό Έρ¬
ρίκος τής άποκρηάτικης βειδυάς,
ό άνθρωπος μέ τέ κίτρινο ντόμινο.
00Ν8ΤΑΝΤ
8ΤΟ»νΝ, ΡΑ.—
€Έθνικό; Κηρυξ» παι?.εϊται νΛΟ
τοϋ άντιπροσώπου μας Ι. Καρέτα,
104 ΡΓ_ι1<Πη 81 δΑΜΑΝΟδ ΙΜΡΟΚΤΙΝΟ 00. ΕΙΣΑΓΛΓΕΙΓ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΚΑΙΙΣΠΑΝΙΚΟΝΠΡΟΊΜΟΝ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ 12 ΜΟΝΒΟΕ 5Τ.. ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ζι ΛΐιΠΛΐυι. ι»ζ».
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΑΝΤΡΕ ΤΕΡΙΕ
Ι- ΦΥΜΦΙΛΙΩΣΙΣ
ΐοΐ
ρα<τθΐ Ε,-εϊνο τό /αιρό ο. νονπς μόν θηντ^ στό ΖουοΊνν, στί> σπίτι
-ταίποΰ μόν, πού τό ?ίχαν ιοι-
θΐ τα δΰο παιδία τού, ό Βιδαν
Τ, ό 0-εΐο-, "/ότι ό Α.ρ<τέν Τονπίν, ό πατέοος αον Ή διαίτφ'η πού αγνν? τό ιιε- γαίείτΡΓΌ τιιίνια τοΰ σπιτιοΰ στο ί)εϊό κου ό οποίος ητννρ προπύτο- νο: ενινε αίτία νά μαλωσοι·ν? τα δνο αορ/φια καί νά κρατ.οΰνε ν.άκια ό ενσ: στόν άλλον οχοστά 25 χρό- νια Τα οιο στίτια ιιιΐ: (γωο&.ον- το άτό ενα αε<*όταιχο ή .τόρτα τον δαιο: ήταν πάντα /λειδίθΐι^νη κι' ετοι οέν ί'τήοχε κα'ΐμιά ίπικοινϊο- νία Καιιποσο χ.αιρό έ.ονσαιιε ήοι·)?η γιατί ό ΐ^εΐό; 'ιον!>τ«ν άςκ<χΐίχτικύς υομ νι-ριίε στ διάηΌθίς φραυοκ. Τα ποά·;ΐ(ατα "ίικος. εχριι,οτίιοε- |κζν οταν επήοε την σνντα£ί τον· /αί ίλδϊ καί κσήτησε στό σπιτι τού. ιια.ΰ αέ την κόοιτν τοι·, ΐτον την έ- τοάβη^ε άπό τής καλόν ρη+ς. Οί δύ,ο άδελφοί αόλις βοέθφαιν πα- λΐ ·'οντ?, $προσπατ)οΰοα νά (τγά- λοι ν τό ιΐάτια ό ενας τοϋ άλλον. Ό Λοτέοας μου ποΰ ίτον γρΊ«·χατενς της διιιιαρχίας τοϊ< ε/ίϊ6^ Ο'ασκ'ός ιοοπόκολλα νιά διάφορε: παοαι&ά- οεΐ- σέ Γητή'ΐατα καθαριότητος Ε"·ίνη την έπβ/ί; ε^ω ημονν 22 γρονίον καΐ σ,το.'^θίΛα ΐττοική στο Νανσν. ΓΓ αί·.τό ατν Γ.ξει·οα τί ά/οιίΐίο: 5·γίνΕτο. "Οταν επήαα ίήΐ',ς τό δίπλωμά ιιοι· κοι γΰρισα ι τατρι/ό μου στίτι. τα ο/α ;. Γο ΐτοίοΐ τΐς αλλη; ί[χέηα; δ- '<"'"■ ιιό/.ις πνοιξα τό ιαοάθιιρό ιιοι· γιά νά καααρώσω τό γιηνι, άν- τί/ουσα ενα χαοιτοκιενο ϋέαιια. "Ε ν_« /ηοίται πιολύ εννιοοφο, σκόρπι- {■ ψ/ ' άϊλ ί /.αλ.ό π»ΐ σοΰ ·θτλω νά μην κνττά- ζρς: τί κάνονν οί ΥΕίτονες! Καταλαβαίνετε τώοα τί εγινε. "Κτσι πού τιταν άπη-ορευΗή<ος /.αρτος νιά μίΛ·α ή ΚΆέττα, ιιοΰ φάνηκΕ έλχ,νστιν.ή. Περιυ.>ρι.:όιιονν
διΐ('>ς; νά την δλπρο άπο μακ<η·ά /«ι την ίαηιά^() -/.άθε αεοΐοό τεάσ- σότερο. "Υστεοαόπό λίνες αέτβς θά έ- ίνίδετχ» 6 έτήσιος φιλανίτρίοπικός χο ρό; στή δηιιαοχία. Ό ππτεοά; αον δ=ν μτόρεσε νά πάη. Ή ιιητέ· 0« 'ιου νπέφεοε άπό νευοαλγίες καί δέ νίυτάοεσε να εβ-',η εξω. Γίή- να λοιπόν ιιόνος μόν. Στή Ληιιαρχία έδοκίιιασα μιά ει'7.άριστη ίκπληϊι. Σέ μιά γθΛΟα άνίννοχιισα την έξαβρλφη μόν Κολίττα ~οΰ εν.ό^ητο ν.οντά σ? αιο ("•οιιιΐ' ν.ι ρία. Μοΰ φάνηκε ιυιιοΓΗρό ττοη άπό άλλοτε, μέ τό ντεκο/τέ πού φορονοε. Σέ λίγο ή ιιοι>σική ήργισε νά
παίζη Ιλό κοιιαάτι τοΰ χορόν. Μόν
ηλ«*ε ή ?πιθνμία νά στικωθώ νά
την χοοεύσω.. .'Εσνλλ'»γίσίτηκχΐ,
δαιος, τί θα ?λε"ναν οί γονείζ ιιου
καί ήθ
κβί σ' α).λα π»ι-λακια
ιοι την εΐχαν τρινυρίση κ«5 π^α-
ν? σχεδον ιιαΖό τος. Ή κΑρρ αύτη
'«!: τα ^ο ηρά ααϋιια μ ίτκιΐ^αίτοπο-
νηοό σηματάχι, 'ήτάν π« λν γαοι-
το'ΐένη Λ ~
, /η τή στιγιμί| μ έα
η ίΐητ^ρα ιιον νά πό<(0) τόν φ χ«ι τής 5ιηνή0ηκα οπίτό π»ο είδα — θο τττεΐν χ(οοίς οόλο ή ξα^έλ- «Ρρ σου ?. Κολρττα, μοΰ απιίντιτ)σε 1" αόκ τού αήν πϊ,ς τίτοτε τού πα- «Ρα οχ>ν νιατί ι)ά /ίν'η έξο> α θ€-
λιον Κι' οίλλη φοι-ά, πάι.Υι ι«>υ/τό
ρήη
Ό κόσιιος όλος έχάρενε.
γιά την Κολέττα δεν εϊχε 6ρεθτί
νανείς καοαλ>Λέοος. Τόττ ?εν έδί-
στασα πειά Έτρ?&α κοντά τΐ]ς, ε-
χχνα ιιιάν ί·πόκ?.ισι και διετΰϊτιοοα
την ποόσχλησί ιιον.
Ή Κολεττα ιιέ έ-<χ·τταξί νοκκί- νισε, δίοτασε λίγ« δευτερόΛεςττα αόνο κι' επειτα σην·ί>θηκ5.
Ελϊο έχορενααε, τή ()άηιγκι:
— Είναι ή πρώτη φοοά ποΐ> ερ-
χόσαστί στό χορό δέσποινας;
— Μι'Λιστα ή ποώτη. Πρίν ά¬
πό λίγο καιρο βγήκΐα άπ' το μ
στΓ|ρι καί ή νοννά μου άνέλα6ε νά
<ΐΐ σννοδεύση. — "Αν δέν άπατα>ιιαι είμί·9)αι γεί
τονες .
Ένα τσαχπίνικο χαμόνξλί) ά'0ι-
σε στό στομιατάίίΐ ττ>ς κοΑ απήν¬
τησε :
— Λέν απατάσθε διόλου, άφοΰ
ιιέ είί>ατ? μεοικές 'φορες Μην ξε-
χνιϊτε. πώς νονεϊς μας ε·?ναι ι«α·
λ''
ίΐινοι
__ΝαΊ... Μά τα παιδία πχ^
νά παρακολ(η·{Κ)νν τονς γονε
— ντής τής ΐδέας είμαι ·><ια έ- ,-ώ ;ζάδελφέ μου. Π' αΐ-τη έδέΐχ- Λη/α νά χορέψη) μαζύ σας'. ' Εχορεψαιιε άλλη μ»ά φορά άρ- νια; νια; ^ Μαί ,Μαίβη,Μάτ·ιους, <ροιτήτρΐα τοϋ Παντ-στημίσυ τή; Διττικής Βιργι- <«ο·α εξελέγη βασίλισσα των «νθισμένων μηλεών δια την εορτήν τη; 18ης ' Απριλίου, είς την πόλιν Ούϊνστεστεο. γότερα. Επάνω οτό χορό τής ϊπε- σε ενα ιαοοη.Γ/ετάκι αέ οιολέττες Τό σή-ηοσα, μέθνσα ά-τό τη αυοο1- ?ιά τού /.αι τής εΐπτι ίκετεναιχά: — Δώστέ αοιΊ το! — Μ ι τί θά ΤΓ,ς κάμετε; — Θά ιιοΰ θν<ιίζουν πάντα την άποψ,νή εντνχισιιέλη βραθυί' Χωρί- ν' άνοΰσο> τής ,ιιαααοτν-
οίε; της Γ/.ριη)>α τής βιολεττρς στήν
ε'πη τοΰ φράκου ιιου.
Την ά7λη Μερά όλη ή πόλις ιιι-
λοΰσε διά την σννπντψτί ιι·ίς καί
τού; χοοούς !ΐας. Έλεγον πό^ο όλη
τή βραδι ά εκανα κόρτε της Κολέτ-
τας. Εννοεΐται ότι τρ έ'υα^ε γρή-
νοοα τό σπίτι ιιου. Ό πάτερ τις αον
ήρχισε τονς; εΐραηικονς σαοκα-
οιιοΰς καί ιιέ εΐπε Δόν Κιχο'τη ποΐ !
ν.υνηγώ τούς άνειιομι'λος, ά(ροΐ'
κι' αν ά^ αποΰσα την εξ')^, λφη αου
ό ΟεΤός μου δέν ί)ά μοΰ την ε£ιδε
ποτέ
ΤΗταν, ?.οιπόν. τόσον άγοίιιι ό
Οεΐό: αον; Ημονν τολΐ' περίεο-νηος .
νά τόν δί> στό ποόσ(>>πο, γιατΐ, δέν |
τόν είχπ ν«ρ>ΓΪση η·1; τότε Γον
ολιυλπιπγ, ώστόσο ιιΐ πολν ττηΓ*"·**-
Ή ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου,
Βαρβάρα Στάνγουικ, τής οποίας πο-
νεϊ τό πόδι καί ώς έκ τούτου μενει
είς τό κρεβδάτι.
νες οανθίϊκες.
Μιά ίΐερα ποΰ ί{ταν κππχος καλ¬
λίτερος ό καιρός, εΐχα βγΐί περίπχχ-
το ώς τό γειτονικό οάσος, Έπλπσι-
αζε νά ννγτώοη, οταν ννο-Ια, ρο-
6ο?.ώτα^ τόν κατηφορικό δοόιιο.
Έτσι πον είχε παγώση το χιονι,
ό δρόμον ήταν πολΰ γλυστερός^καί
φοΰ φάνηνε πολύ παράξεν?, οταν
είδα «"ποίον κύριο ιιεσόκητο νά
ποογοορίϊ «έ γρηγορα, μά,λιστα, 6ή-
ό
ματα εμ.τοός αον. ( ^
Δέν έποόλαβα νά σχΐ^ τω τι ει-
δοι«; τρέλλα ί.ταν ό ΐίεινίπατοος τοϋ
αεσονόπου εκείνον κ»ρίο', δταν
τό νείδα νά πεφτη καταμεσης τοΰ
δρόιιον.
"Ετρε?>αι άμ^σως κοντά τού. Γον
ενοτγ/.α αισαζαλισμένον.
Πληγωθηκατε; ρώτησα τόν
Μθοτο. ^ ι
— 'Είπίζω πώς δχι, ποΰ να πά¬
ρη ήδρ-γή!
Τόν έτΐοττθησα να σηρ'.ίΛΐι·, εοα-
λε δ'χως άαέσο>ς φ(ονέ; τόνον.
_1 "Οσο ναναι. είπε, ιιον φαίνε-
ται πχϋς στρανκοχ'λιξα τό πόοι ηοΐ'!
__ Κάθεσθε αακρνά;
— Πήτε λεπτά άπό δώ.
__ Στηοιχθήτε τότε στο ν'^ρά-
τσο μου καί σάς συνοδεύω έγώ ώς
ΐό σπίτι σας!
Ή φοιτήτρια Ώντρυ Τζόνσων, έκ Νόρθ Καρολάιν, ή όπυια εξελέγη 6ασί
λισσα τοΰ Πανεπιστημίου Ντοΰη, διά τάς εορτάς τής Πρωτομαγιάς.
— Εν/αριστώ, αγΛ<(οοτέ μόν <τί-1 λε. Φαντασθήτε τςόοα την αον δταν τόν εϊδο νά σταματά επ- ■τοός στήν πόοτα τοΰ ■θείοπ >ιου.
— 'Ε5(Τ> /άυοααι, ιιοΰ εΐπε. Νέΐ
αου φίλε ρ&ς εύχοϋριστα.!
— Λέν Θά ιας άιρήσα» ετσι, τον
απήντησα. Εΐιιαι 'ιατοό;, δώστέ
ασν την ά'δί-ια νά σάς ίξετάποο τοο
σεν.τιν.ά!
— Πολί· γ.ώΑ. "Οπχ.,ς θέλετο ι
Ή καοδιά αον κτνποΰσε δινα-
τά, μέ την Ίδέα τί θά νλεγεν ή Κο¬
λέττα δταν ιιέ είτλεπε. "Ελειπτ. δ-
ιιως έκείνη τή στιγ·ιή η' η έϊαιΐέλ-
φη ιισν κ' ή ν.πηρέτοιά τη;. Άναν
κάσθηκα τότε νά τον ξαπλίόσκ «ό¬
νος μόν καί νά έξετάσω τό τόδι
τον. Επρόκειτο ·πεοί έξσοίΐοοαοε-
(ος.
— Νά πάρη ή ορνή νά ποίρι;!
Θά μείνω λοι,τόν, έββομάδ?ς στό
κρετ5άτι·,
— Ήσνχάστε. Ευτυχώς σήιιε-
ρον αέ αασσάϋ ι§1πιτννχάνο·ιιυε γοή-
γορη ■Οερα.πεία. 'ναλα{.ι6άνω αν-
τήν την ί"τόθεοι εγώ!
Σέ λίγο ήλθε ή Κολέττα. Έγύι
τραβήχθη/α λίγο ΐΒαράιιε,ρά.
— Μπά. Θεέ ιιου, μπαιΐκΓ·. τί ε
πάίΚχτε, εΐπε αόλις εΐδε τον πατ>'ρΐα
της Εαπλοιιένο -/αί μΐ 5εμίνο τό
πόδι.'
— ΕντΛΓχώς τίποτε παι^ αου. χά
ρις στόν κύριο άπ' έ!?<Ό, τόν οποί¬ ον σέ παρσκαλω νά εύχα>ιοτήθικ!
Άναγκάσ-θηκα τότε νά φανίο
Ή Κολέττα αόλις ιιέ εΐ6ε έ»ρώ-
ναξε σαστισιΐίλ'η:
— Μιά' Σεΐ; είο-αοθε, κνριρ
Μαρσιάλ;
Ό θεΐός αον άνασΐρ/ώυνηκρ
IV.·
.πλτ»κτο; καί την ριοτησε:
— ίό ξέοεις, λοιπόν, τ^ν κν-
ριο:
— Βε'δαια. ιιπαιιπα. Ε/όρενα
αάλιστα ααζύ τού στό χοοό τής
Δημαρχία;1
- — Νά πάρη ή οργή νά ■ταρ/(ΐ'
Είπαστε ?.οιπόν ό γνιός τσϋ Αρσέν
Τονπέν.
— Ναί θεΐέ αον. .
— Δέν εχει ·θεΐο, αέ κατάλαθες ·
Οντε θελω νά ιιέ περιποιτϊθ·ης πειά'
Σέ εϊχα σινμπαθήση ναί. Εί<*σ·. δ- αως ό ννιός: τον άί>ε?φον μόν κι'
αντό φτάνει!...
— Αονλός ασς, κνριε,
Άναγ/άοθηκα νά «ρύΛνο σάν
βρεγμένη κόττα, έ'ω ή Κολε'ττα ε-
χοΐιήλαιινε τό ν?<ρΛι ττς, ΐσο>- γκι
νά κον^'π τα ίνά/ριά της.
"Οταν έρχεται δνστυχ·ος ίνα -α
κό, πίιέπει νά πεοιιιενΐ; κ/ΐνίίς ίμέ-
σο)ς νι' αλλο. Την πας,ιααονή τόιν
Χοιστσΐ"/'ένλ·(ον ί'πιασε ενας φθ6ε-
ρόι; νιτοΐκλνσιιόΐ. Τό ιτπίτι αα; ίν
ταν .-τολύ πΌληό καί τό Λ'&ρό '
σε σ' ολα τα δοχιάτια, τα 6π>1α
τε6λτνθη(Τον σέ λίιινες. Οντε ν-5ΐ
τοχάααρα ν.α·ιιιιά, όντε ή τοαιπε-
Ζαρία ήσαν κατοικίσιιΐΕς. Μέ γ;.ου-
6ά6ες άδειπίοτιε τό Λ·ερό καί σνλλο
νιζόιιαστε πίός; θα ν ίναμε λρισιού
γεννα κιί πώ- θά καταφέρναμε νά
Μιά στινμή εξαιψνα άκ/νόστι)Τ'.ε
ς πσοάΕενο; κοότοσ στήν κλίΐ-
?ωαένη άπό αΜνηιιονείτον χρόνον
πόρτα τον αεσότοιχοι.. Σέ λί ,ό,
πρός αενάλρ αας εκ-πληξι. η πόρτα
ήνοιξε έντε?Λ): κα ίοτί» οΓ.«>ιγμα
ά^ε 6 Βιβάν Τονπέν, ό θείας
αον.
Αί. τί πιί*θατε; μάς φώνε'ξρ.
Τί ιιέ κυττ-ΐτε ετσι σσν οκιάχτοο·
Ό πατερας ιιον ουνηλδΐ ποΐπτο;
άπό την Ιταληξί τού καί Λιί μέ
πονηρία:
— Χά χά, χά ι 'ΗΜες νά χαρή;
τή δνστΐ7.ίο; ιια;, κνοιε ά&ε/φέ
αου;
— Άρσιν! διαμαοτυρήυ'ηκε σο-
6αοά αΰτός. Δέν εΐιιαι τ«';σο ν.α/ός
δσο <ταντάζεσαι... Ό γιιός σον αον ε'κανε καλό ιήν περκίσΜίνη ί- 6δοαάδα γ.ι' |γώ τρχοιιαι να οας τύ άντοαοδώσω, "ΐατί νά σας πόό καί την ά/.ήίτεια, 6αρέθη,κα νά 6λέ:κο την τόρη. ιιον νά κλαίΐ|!. . . "Κλα, άδελφέ ιιον, ελα! "Άς: ξεχάσουιΐί τα περκΜπιένα άτ δ(όσοχ·.ΐ£ τύ χέςκχ ιια; καί έλάτε δλοι νά σάς τχλοξε- Λ·ήοχο! Ενιιοροτότερα ΧρισταιΊ^ννα. ιιλή%ια δέν ϊκανα ποτέ μόν. Στό πλετρό ιιον ΐτταν πάντα ή Κολεττα, πον αέ ινοτοΰοε τσαχπίνικα άν εϊ¬ χα φνλάϊει τό ιιπον-^ετο μέ τή- 6ι- ολέττες. . ΑΝΤΡΕ ΓΕΡΙγ·: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι συνενττύξεων: Τρίτη κ.αί Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., ή γρά- ψατε: Κ. 58ΠΓΟ5, 18 ΟΙό Βγο ντ»γ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΗν. Τηλέφ. ϋηίν&Γβΐίγ 025!.
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΑΝΤΡΕ ΤΕΡΙΕ
Ι- ΦΥΜΦΙΛΙΩΣΙΣ
ΐοΐ
ρα<τθΐ Ε,-εϊνο τό /αιρό ο. νονπς μόν θηντ^ στό ΖουοΊνν, στί> σπίτι
-ταίποΰ μόν, πού τό ?ίχαν ιοι-
θΐ τα δΰο παιδία τού, ό Βιδαν
Τ, ό 0-εΐο-, "/ότι ό Α.ρ<τέν Τονπίν, ό πατέοος αον Ή διαίτφ'η πού αγνν? τό ιιε- γαίείτΡΓΌ τιιίνια τοΰ σπιτιοΰ στο ί)εϊό κου ό οποίος ητννρ προπύτο- νο: ενινε αίτία νά μαλωσοι·ν? τα δνο αορ/φια καί νά κρατ.οΰνε ν.άκια ό ενσ: στόν άλλον οχοστά 25 χρό- νια Τα οιο στίτια ιιιΐ: (γωο&.ον- το άτό ενα αε<*όταιχο ή .τόρτα τον δαιο: ήταν πάντα /λειδίθΐι^νη κι' ετοι οέν ί'τήοχε κα'ΐμιά ίπικοινϊο- νία Καιιποσο χ.αιρό έ.ονσαιιε ήοι·)?η γιατί ό ΐ^εΐό; 'ιον!>τ«ν άςκ<χΐίχτικύς υομ νι-ριίε στ διάηΌθίς φραυοκ. Τα ποά·;ΐ(ατα "ίικος. εχριι,οτίιοε- |κζν οταν επήοε την σνντα£ί τον· /αί ίλδϊ καί κσήτησε στό σπιτι τού. ιια.ΰ αέ την κόοιτν τοι·, ΐτον την έ- τοάβη^ε άπό τής καλόν ρη+ς. Οί δύ,ο άδελφοί αόλις βοέθφαιν πα- λΐ ·'οντ?, $προσπατ)οΰοα νά (τγά- λοι ν τό ιΐάτια ό ενας τοϋ άλλον. Ό Λοτέοας μου ποΰ ίτον γρΊ«·χατενς της διιιιαρχίας τοϊ< ε/ίϊ6^ Ο'ασκ'ός ιοοπόκολλα νιά διάφορε: παοαι&ά- οεΐ- σέ Γητή'ΐατα καθαριότητος Ε"·ίνη την έπβ/ί; ε^ω ημονν 22 γρονίον καΐ σ,το.'^θίΛα ΐττοική στο Νανσν. ΓΓ αί·.τό ατν Γ.ξει·οα τί ά/οιίΐίο: 5·γίνΕτο. "Οταν επήαα ίήΐ',ς τό δίπλωμά ιιοι· κοι γΰρισα ι τατρι/ό μου στίτι. τα ο/α ;. Γο ΐτοίοΐ τΐς αλλη; ί[χέηα; δ- '<"'"■ ιιό/.ις πνοιξα τό ιαοάθιιρό ιιοι· γιά νά καααρώσω τό γιηνι, άν- τί/ουσα ενα χαοιτοκιενο ϋέαιια. "Ε ν_« /ηοίται πιολύ εννιοοφο, σκόρπι- {■ ψ/ ' άϊλ ί /.αλ.ό π»ΐ σοΰ ·θτλω νά μην κνττά- ζρς: τί κάνονν οί ΥΕίτονες! Καταλαβαίνετε τώοα τί εγινε. "Κτσι πού τιταν άπη-ορευΗή<ος /.αρτος νιά μίΛ·α ή ΚΆέττα, ιιοΰ φάνηκΕ έλχ,νστιν.ή. Περιυ.>ρι.:όιιονν
διΐ('>ς; νά την δλπρο άπο μακ<η·ά /«ι την ίαηιά^() -/.άθε αεοΐοό τεάσ- σότερο. "Υστεοαόπό λίνες αέτβς θά έ- ίνίδετχ» 6 έτήσιος φιλανίτρίοπικός χο ρό; στή δηιιαοχία. Ό ππτεοά; αον δ=ν μτόρεσε νά πάη. Ή ιιητέ· 0« 'ιου νπέφεοε άπό νευοαλγίες καί δέ νίυτάοεσε να εβ-',η εξω. Γίή- να λοιπόν ιιόνος μόν. Στή Ληιιαρχία έδοκίιιασα μιά ει'7.άριστη ίκπληϊι. Σέ μιά γθΛΟα άνίννοχιισα την έξαβρλφη μόν Κολίττα ~οΰ εν.ό^ητο ν.οντά σ? αιο ("•οιιιΐ' ν.ι ρία. Μοΰ φάνηκε ιυιιοΓΗρό ττοη άπό άλλοτε, μέ τό ντεκο/τέ πού φορονοε. Σέ λίγο ή ιιοι>σική ήργισε νά
παίζη Ιλό κοιιαάτι τοΰ χορόν. Μόν
ηλ«*ε ή ?πιθνμία νά στικωθώ νά
την χοοεύσω.. .'Εσνλλ'»γίσίτηκχΐ,
δαιος, τί θα ?λε"ναν οί γονείζ ιιου
καί ήθ
κβί σ' α).λα π»ι-λακια
ιοι την εΐχαν τρινυρίση κ«5 π^α-
ν? σχεδον ιιαΖό τος. Ή κΑρρ αύτη
'«!: τα ^ο ηρά ααϋιια μ ίτκιΐ^αίτοπο-
νηοό σηματάχι, 'ήτάν π« λν γαοι-
το'ΐένη Λ ~
, /η τή στιγιμί| μ έα
η ίΐητ^ρα ιιον νά πό<(0) τόν φ χ«ι τής 5ιηνή0ηκα οπίτό π»ο είδα — θο τττεΐν χ(οοίς οόλο ή ξα^έλ- «Ρρ σου ?. Κολρττα, μοΰ απιίντιτ)σε 1" αόκ τού αήν πϊ,ς τίτοτε τού πα- «Ρα οχ>ν νιατί ι)ά /ίν'η έξο> α θ€-
λιον Κι' οίλλη φοι-ά, πάι.Υι ι«>υ/τό
ρήη
Ό κόσιιος όλος έχάρενε.
γιά την Κολέττα δεν εϊχε 6ρεθτί
νανείς καοαλ>Λέοος. Τόττ ?εν έδί-
στασα πειά Έτρ?&α κοντά τΐ]ς, ε-
χχνα ιιιάν ί·πόκ?.ισι και διετΰϊτιοοα
την ποόσχλησί ιιον.
Ή Κολεττα ιιέ έ-<χ·τταξί νοκκί- νισε, δίοτασε λίγ« δευτερόΛεςττα αόνο κι' επειτα σην·ί>θηκ5.
Ελϊο έχορενααε, τή ()άηιγκι:
— Είναι ή πρώτη φοοά ποΐ> ερ-
χόσαστί στό χορό δέσποινας;
— Μι'Λιστα ή ποώτη. Πρίν ά¬
πό λίγο καιρο βγήκΐα άπ' το μ
στΓ|ρι καί ή νοννά μου άνέλα6ε νά
<ΐΐ σννοδεύση. — "Αν δέν άπατα>ιιαι είμί·9)αι γεί
τονες .
Ένα τσαχπίνικο χαμόνξλί) ά'0ι-
σε στό στομιατάίίΐ ττ>ς κοΑ απήν¬
τησε :
— Λέν απατάσθε διόλου, άφοΰ
ιιέ είί>ατ? μεοικές 'φορες Μην ξε-
χνιϊτε. πώς νονεϊς μας ε·?ναι ι«α·
λ''
ίΐινοι
__ΝαΊ... Μά τα παιδία πχ^
νά παρακολ(η·{Κ)νν τονς γονε
— ντής τής ΐδέας είμαι ·><ια έ- ,-ώ ;ζάδελφέ μου. Π' αΐ-τη έδέΐχ- Λη/α νά χορέψη) μαζύ σας'. ' Εχορεψαιιε άλλη μ»ά φορά άρ- νια; νια; ^ Μαί ,Μαίβη,Μάτ·ιους, <ροιτήτρΐα τοϋ Παντ-στημίσυ τή; Διττικής Βιργι- <«ο·α εξελέγη βασίλισσα των «νθισμένων μηλεών δια την εορτήν τη; 18ης ' Απριλίου, είς την πόλιν Ούϊνστεστεο. γότερα. Επάνω οτό χορό τής ϊπε- σε ενα ιαοοη.Γ/ετάκι αέ οιολέττες Τό σή-ηοσα, μέθνσα ά-τό τη αυοο1- ?ιά τού /.αι τής εΐπτι ίκετεναιχά: — Δώστέ αοιΊ το! — Μ ι τί θά ΤΓ,ς κάμετε; — Θά ιιοΰ θν<ιίζουν πάντα την άποψ,νή εντνχισιιέλη βραθυί' Χωρί- ν' άνοΰσο> τής ,ιιαααοτν-
οίε; της Γ/.ριη)>α τής βιολεττρς στήν
ε'πη τοΰ φράκου ιιου.
Την ά7λη Μερά όλη ή πόλις ιιι-
λοΰσε διά την σννπντψτί ιι·ίς καί
τού; χοοούς !ΐας. Έλεγον πό^ο όλη
τή βραδι ά εκανα κόρτε της Κολέτ-
τας. Εννοεΐται ότι τρ έ'υα^ε γρή-
νοοα τό σπίτι ιιου. Ό πάτερ τις αον
ήρχισε τονς; εΐραηικονς σαοκα-
οιιοΰς καί ιιέ εΐπε Δόν Κιχο'τη ποΐ !
ν.υνηγώ τούς άνειιομι'λος, ά(ροΐ'
κι' αν ά^ αποΰσα την εξ')^, λφη αου
ό ΟεΤός μου δέν ί)ά μοΰ την ε£ιδε
ποτέ
ΤΗταν, ?.οιπόν. τόσον άγοίιιι ό
Οεΐό: αον; Ημονν τολΐ' περίεο-νηος .
νά τόν δί> στό ποόσ(>>πο, γιατΐ, δέν |
τόν είχπ ν«ρ>ΓΪση η·1; τότε Γον
ολιυλπιπγ, ώστόσο ιιΐ πολν ττηΓ*"·**-
Ή ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου,
Βαρβάρα Στάνγουικ, τής οποίας πο-
νεϊ τό πόδι καί ώς έκ τούτου μενει
είς τό κρεβδάτι.
νες οανθίϊκες.
Μιά ίΐερα ποΰ ί{ταν κππχος καλ¬
λίτερος ό καιρός, εΐχα βγΐί περίπχχ-
το ώς τό γειτονικό οάσος, Έπλπσι-
αζε νά ννγτώοη, οταν ννο-Ια, ρο-
6ο?.ώτα^ τόν κατηφορικό δοόιιο.
Έτσι πον είχε παγώση το χιονι,
ό δρόμον ήταν πολΰ γλυστερός^καί
φοΰ φάνηνε πολύ παράξεν?, οταν
είδα «"ποίον κύριο ιιεσόκητο νά
ποογοορίϊ «έ γρηγορα, μά,λιστα, 6ή-
ό
ματα εμ.τοός αον. ( ^
Δέν έποόλαβα νά σχΐ^ τω τι ει-
δοι«; τρέλλα ί.ταν ό ΐίεινίπατοος τοϋ
αεσονόπου εκείνον κ»ρίο', δταν
τό νείδα νά πεφτη καταμεσης τοΰ
δρόιιον.
"Ετρε?>αι άμ^σως κοντά τού. Γον
ενοτγ/.α αισαζαλισμένον.
Πληγωθηκατε; ρώτησα τόν
Μθοτο. ^ ι
— 'Είπίζω πώς δχι, ποΰ να πά¬
ρη ήδρ-γή!
Τόν έτΐοττθησα να σηρ'.ίΛΐι·, εοα-
λε δ'χως άαέσο>ς φ(ονέ; τόνον.
_1 "Οσο ναναι. είπε, ιιον φαίνε-
ται πχϋς στρανκοχ'λιξα τό πόοι ηοΐ'!
__ Κάθεσθε αακρνά;
— Πήτε λεπτά άπό δώ.
__ Στηοιχθήτε τότε στο ν'^ρά-
τσο μου καί σάς συνοδεύω έγώ ώς
ΐό σπίτι σας!
Ή φοιτήτρια Ώντρυ Τζόνσων, έκ Νόρθ Καρολάιν, ή όπυια εξελέγη 6ασί
λισσα τοΰ Πανεπιστημίου Ντοΰη, διά τάς εορτάς τής Πρωτομαγιάς.
— Εν/αριστώ, αγΛ<(οοτέ μόν <τί-1 λε. Φαντασθήτε τςόοα την αον δταν τόν εϊδο νά σταματά επ- ■τοός στήν πόοτα τοΰ ■θείοπ >ιου.
— 'Ε5(Τ> /άυοααι, ιιοΰ εΐπε. Νέΐ
αου φίλε ρ&ς εύχοϋριστα.!
— Λέν Θά ιας άιρήσα» ετσι, τον
απήντησα. Εΐιιαι 'ιατοό;, δώστέ
ασν την ά'δί-ια νά σάς ίξετάποο τοο
σεν.τιν.ά!
— Πολί· γ.ώΑ. "Οπχ.,ς θέλετο ι
Ή καοδιά αον κτνποΰσε δινα-
τά, μέ την Ίδέα τί θά νλεγεν ή Κο¬
λέττα δταν ιιέ είτλεπε. "Ελειπτ. δ-
ιιως έκείνη τή στιγ·ιή η' η έϊαιΐέλ-
φη ιισν κ' ή ν.πηρέτοιά τη;. Άναν
κάσθηκα τότε νά τον ξαπλίόσκ «ό¬
νος μόν καί νά έξετάσω τό τόδι
τον. Επρόκειτο ·πεοί έξσοίΐοοαοε-
(ος.
— Νά πάρη ή ορνή νά ποίρι;!
Θά μείνω λοι,τόν, έββομάδ?ς στό
κρετ5άτι·,
— Ήσνχάστε. Ευτυχώς σήιιε-
ρον αέ αασσάϋ ι§1πιτννχάνο·ιιυε γοή-
γορη ■Οερα.πεία. 'ναλα{.ι6άνω αν-
τήν την ί"τόθεοι εγώ!
Σέ λίγο ήλθε ή Κολέττα. Έγύι
τραβήχθη/α λίγο ΐΒαράιιε,ρά.
— Μπά. Θεέ ιιου, μπαιΐκΓ·. τί ε
πάίΚχτε, εΐπε αόλις εΐδε τον πατ>'ρΐα
της Εαπλοιιένο -/αί μΐ 5εμίνο τό
πόδι.'
— ΕντΛΓχώς τίποτε παι^ αου. χά
ρις στόν κύριο άπ' έ!?<Ό, τόν οποί¬ ον σέ παρσκαλω νά εύχα>ιοτήθικ!
Άναγκάσ-θηκα τότε νά φανίο
Ή Κολέττα αόλις ιιέ εΐ6ε έ»ρώ-
ναξε σαστισιΐίλ'η:
— Μιά' Σεΐ; είο-αοθε, κνριρ
Μαρσιάλ;
Ό θεΐός αον άνασΐρ/ώυνηκρ
IV.·
.πλτ»κτο; καί την ριοτησε:
— ίό ξέοεις, λοιπόν, τ^ν κν-
ριο:
— Βε'δαια. ιιπαιιπα. Ε/όρενα
αάλιστα ααζύ τού στό χοοό τής
Δημαρχία;1
- — Νά πάρη ή οργή νά ■ταρ/(ΐ'
Είπαστε ?.οιπόν ό γνιός τσϋ Αρσέν
Τονπέν.
— Ναί θεΐέ αον. .
— Δέν εχει ·θεΐο, αέ κατάλαθες ·
Οντε θελω νά ιιέ περιποιτϊθ·ης πειά'
Σέ εϊχα σινμπαθήση ναί. Εί<*σ·. δ- αως ό ννιός: τον άί>ε?φον μόν κι'
αντό φτάνει!...
— Αονλός ασς, κνριε,
Άναγ/άοθηκα νά «ρύΛνο σάν
βρεγμένη κόττα, έ'ω ή Κολε'ττα ε-
χοΐιήλαιινε τό ν?<ρΛι ττς, ΐσο>- γκι
νά κον^'π τα ίνά/ριά της.
"Οταν έρχεται δνστυχ·ος ίνα -α
κό, πίιέπει νά πεοιιιενΐ; κ/ΐνίίς ίμέ-
σο)ς νι' αλλο. Την πας,ιααονή τόιν
Χοιστσΐ"/'ένλ·(ον ί'πιασε ενας φθ6ε-
ρόι; νιτοΐκλνσιιόΐ. Τό ιτπίτι αα; ίν
ταν .-τολύ πΌληό καί τό Λ'&ρό '
σε σ' ολα τα δοχιάτια, τα 6π>1α
τε6λτνθη(Τον σέ λίιινες. Οντε ν-5ΐ
τοχάααρα ν.α·ιιιιά, όντε ή τοαιπε-
Ζαρία ήσαν κατοικίσιιΐΕς. Μέ γ;.ου-
6ά6ες άδειπίοτιε τό Λ·ερό καί σνλλο
νιζόιιαστε πίός; θα ν ίναμε λρισιού
γεννα κιί πώ- θά καταφέρναμε νά
Μιά στινμή εξαιψνα άκ/νόστι)Τ'.ε
ς πσοάΕενο; κοότοσ στήν κλίΐ-
?ωαένη άπό αΜνηιιονείτον χρόνον
πόρτα τον αεσότοιχοι.. Σέ λί ,ό,
πρός αενάλρ αας εκ-πληξι. η πόρτα
ήνοιξε έντε?Λ): κα ίοτί» οΓ.«>ιγμα
ά^ε 6 Βιβάν Τονπέν, ό θείας
αον.
Αί. τί πιί*θατε; μάς φώνε'ξρ.
Τί ιιέ κυττ-ΐτε ετσι σσν οκιάχτοο·
Ό πατερας ιιον ουνηλδΐ ποΐπτο;
άπό την Ιταληξί τού καί Λιί μέ
πονηρία:
— Χά χά, χά ι 'ΗΜες νά χαρή;
τή δνστΐ7.ίο; ιια;, κνοιε ά&ε/φέ
αου;
— Άρσιν! διαμαοτυρήυ'ηκε σο-
6αοά αΰτός. Δέν εΐιιαι τ«';σο ν.α/ός
δσο <ταντάζεσαι... Ό γιιός σον αον ε'κανε καλό ιήν περκίσΜίνη ί- 6δοαάδα γ.ι' |γώ τρχοιιαι να οας τύ άντοαοδώσω, "ΐατί νά σας πόό καί την ά/.ήίτεια, 6αρέθη,κα νά 6λέ:κο την τόρη. ιιον νά κλαίΐ|!. . . "Κλα, άδελφέ ιιον, ελα! "Άς: ξεχάσουιΐί τα περκΜπιένα άτ δ(όσοχ·.ΐ£ τύ χέςκχ ιια; καί έλάτε δλοι νά σάς τχλοξε- Λ·ήοχο! Ενιιοροτότερα ΧρισταιΊ^ννα. ιιλή%ια δέν ϊκανα ποτέ μόν. Στό πλετρό ιιον ΐτταν πάντα ή Κολεττα, πον αέ ινοτοΰοε τσαχπίνικα άν εϊ¬ χα φνλάϊει τό ιιπον-^ετο μέ τή- 6ι- ολέττες. . ΑΝΤΡΕ ΓΕΡΙγ·: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι συνενττύξεων: Τρίτη κ.αί Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., ή γρά- ψατε: Κ. 58ΠΓΟ5, 18 ΟΙό Βγο ντ»γ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΗν. Τηλέφ. ϋηίν&Γβΐίγ 025!.
16
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 81 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Η ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Μ1ΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ΠΩΣ Η ΑΣΠΑΣΙΑ
Ν ΒΑΣΙΛΙΧΧΑ ΤΗΣ
Ο ΠΡΙΓΚΙΨ ΑΑΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΙΟΝ ΤΗΣ ΣΤΑΣΑΣ— Η ίϊΡΛΙΑ ΣΟΥΖΥ.- ΜΙΑ ΝΥ
ΧΤΑ ΟΡΓΙΠΝ.- Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΗΣΜΟΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΝΔΑ, ΛΗΣΜΟΝΕΙ
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΠΑΣΙΑΝ.
τΗτο ή πρώτη φορά κατά την
οποίαν ή πανσιόν της Στάσα; 3ι>
εδέχετο την επίσκεψιν τοϋ πρίγ-
κιπο;. Ή άνχτ,Ύίλία έπΐΗΐένα,; τοϋ
τηλεφωνήματος άνεστάτωσε όλον
τόν κόσμον των ώραίων σνλιΐ*δων,
ποί, άποτίλοΰσαν τό ζωντανόν έιιπό
ρενμα της κσκκινομά-γονλη; Ρωσσί
δος. Τηλεφωνήματα εξακοντισθΐ'ν-
τα πΊΐός όλας τάς διενθόνσεις ά-
νήγγειλαν πρός τούς άναιιενομέ-
νονς την βραδυάν ΐ-/£ΐγΐγ επισκέ¬
πτας δτι διά λόγονς τοΐ-ς οποίον;
θά έμάνθανον όργότρρα, δέν θά ε¬
γίνοντο δεκτοί. Γιατί τό έπιχτιρη-
ματικόν ταλέντο τής Στάσο·; εσκέ¬
φθη ευθύς άμέσοος νά έκίιεταλλεΐ'-
θή την πριγκιπικήν επίσκεψιν. "Ε-
να; Πρίγκηψ στό σπίτι τη; άποτί:-
λονσε τίτλον τΐμή; γι' αυτήν. Έτσι
δταν άνήσυχοι κ«ί περίεργοι προσ¬
ήλθον την έποιιένην οί. τ«κτικοί πε¬
λάται τη; Στάσα; νιά νά πληοοφο-
ρηΐ9ονν τού; λόγον;, οί όποίοι την
ηνάγκασαν νά τούς κλείση γιά ·ιιο
βραδυά την πόρτα τοΰ σπ,ιτιοϋ της,
ήκονεν την φοβεράν Ρωσσία νά
τού; έκθέττ; λεπτομερώς τάς σι»ν-
Οτ|κα; υπό τα; οποίας όλόκληιρο; ό
γΐ'ναικεϊος θησανοό; τοϋ επιγείου
πΌοαδείσον τη; ρ,μονο.τχϋλήίτη γιά
μιά δλόκληρη βραΐδνά άπό τόι
Πρίγκιπα Αλέξανδρον καί τόν ν-
π«σπτστήν τού.
Λέγουν ότι ό Άγνλος έξ δλων
των έύνικοτήτων είναι τακ.τικώτε-
ρος στην ώραν τοΰ ραντεβον τού.
Διόλου απίθανον Την 6ρσδι·«ν
όμως Εκείνην ό π·ρΐγκιψ 'Αλέξαν-
δρος νπίρεξηκόντιοε στό ζήη,ιια
αίτό κάθε Άγνλον. Πέντε λεπτά
ττρο τοϋ αεσοννκτίον τό αυτοκίνη¬
τον τοΰ Πρίγν.ιπος έσταιιατοΡσε
πρό τή; έξα>0ι'·οα; τοΰ πανσιόν.
Ό Μπίσιιαριζ, ό οποίος οίλλοτε ε¬
λάμβανε μυρίας προφυλά|εις προ¬
κειμένον νά σύρη τολ' σνρτην τή;
πόοτας ναί νά ίπιτριέψτ), την εϊτο-
δον εί; επισκέπτας, την φυσιογνω¬
μίαν των οποίων διά ΐτροοτην φο¬
ράν άντί/ίρνζε, εί; τό αν.σΐ'σμ·.α τοϋ
σταματήματος τοΰ αυτοκίνητον ε-
τρε?ε βιαστική καί χ(ορίς νάλάβρ
καιιμίαν ποοίϊνλαξιν ήνοιξε την
πόρταν. Ό Άλέ|ανί>ρος ηιέςοη· πό
λιτικήν ενδυμασίαν ν.αί άκολονΐ/ον-
μεΌ; άπο ?να φίλον τού αξιωματι¬
κόν τοϋ πτ,'ροβολικοϋ, εΐοήλθϊ /((-
οί; νά καλησπΐρίση. Ό Μϊτϊσιι«ρκ
πθί' γιά πζΐοοτην φοράν ηΰτύχΐϊσε
ν' άντικοΐΌη πρίγν;ιπα. καί ή δ-
,τοία ιΐχεν άνατραφή μέ τα; Ρωσ-
σικά; πΐρί Οεϊκή; προελείσζοκ των
Αντοκρατόρων καί των ενκλρών
γόνβΛ' τοον παοαδόσεις, στό ·8·ί'αμα
τοϋ λεδένηι εκείνον Υίην, ποϋ πε-
ταχτό;, πεταχτός αΑτδαινε τα «τνα-
ίνθπίχτια, κατελήφθη άπό τόσηΛ' ου·/
κίνησιν, ι'όστε δέν ήιιπερεοΐ ν' ιϊρ-
Ορώση οίττε μίαν λέξιν. Αντιθέ¬
τως ή άδελτρή της ΣτάοΧϊ, ή όποία
μέ μεγα?νθπρεςτειαν α{τοκρ«τορίσ-
σης έττίρίμενε τόν Ύι[·ηλόν_της ?-
πισκέπτην στήν κοονφίϊν τής σκα-
λας έσπευσε νά εί<χπΐθτί τό «καλω; ώρισε» στόν πρήν.ιπα καί νά τόν οδηγήση σ' ενα όμορφσβαλμένο σπ λονάκι, τό οποίον ?φοκίζετο_ άπό χαμηλέ; ηλεκτριν.ες λάιιπες ποΰ ΐής έσκέπαζαν βνσσινιά άαπ·αζούρ. Ή Στάσα ή όποία εγνώριζε 5- τι ό ττρίγκιψ Άλέξανδοος εψίρε άπό τόν πατέρα τον ν.αί ρωσσικόν αΐμα στής φλέβες τσι· έπεχείθΓ(Γ" νό όμιλήσρ στήν Ρωσσικήν γλόκτ- σαν. Ό Αλεξάνδρα; δ}.ΐ(α; έσπευ¬ σε νά παοατηρήστ) στήν συνοιμιλί- τοιάν τον, δτι ή έκαάθησις τη; Ροοσσική; γλίόσση; οΐ'δέΛοτε τόν ά πησχόλησεν ιδιαιτέρα. — Μόν έλεγον άπό κιαιρό, προ¬ σέθεσε σέ λίγο, δτι τό οατίτι σου είναι τό κέντρον των γλεντζέδων καί πώς νπάρχει Γδώ ν.αί αία Γεο- μανιδούλα, πολύ χαριτοχιένη. Ή Στάσα αντελήφθη άιιέσο)ς πώ; άπ·έναντί της είχεν ά'ν-θω.τον πού όν δέν τ^το έχΐτ-ρό; πάντχος δ- μως δέν ήτο καί φίλος τώνλόγων. — 'ΕπτΟΐ'μεΐτε ιη[·ηίλ6τατε, η¬ ρώτησε, νά πϊράσητϊ κάτω; "Οταν ό Άλέξα'δρος όδηγούμε- νος άπό την κοκκη'ομάγοΐ'λην εκεί¬ νην γνναϊκα ευρέθη στό ιχτόγειον διααέρισμα τον σπιτιοΰ, δέν ήμπό- ρεσε νά άπ·οκρι'η1/τι την καλήν εντύ¬ πωσιν ποϋ τον έκαμεν έκ πρώτης δψεως δ διάκοσιιο; >οαί ή δλη έν γε
ντι διευθέτησις τοϋ μνστηριώδοΐ'ς
εκείνον καταγωγίον. Χαρτιά μέ τα
πΐιό χτνχητά γςκίχισχα ανονς τοί-
χονς, φώτα ποΰ ιιόλις έπρόδιδαν
την υπ-αρξίν τ<ον 7τολτ.η3ιρόνες, Ά6· κληροι θρόλΌΐ, ντιβάνια ιιέ σωρονς έπάλ'ω σ' αίτά ααξιλα.ριων, οί χπω- ματισυοί των οποίων μέ«α στό α- γρ.ιον άΛίνηλογρονθοκόπτΐΐίά των, έ- παρουσίαζαν έν τοντοις ενα σι'νο- λον, πού εΐχε την δύναμιν νά αϊχ- ϋα?.ωτίζτ; την προσοχήν καί νά ί- κανοποιτ» τό βλέμιια τοϊ' ' πτου. κατω άκρον τής ζακέττας. — Πρέπει νά έχη μεγαλο γοΰ- στο όντος ποϋ εφτειβοε ολα αθτά τα πΐίάγματα, είπεν ό Λο'ιγνη|> πε-
οιεργαζόμενΌς τό γ.άΰζ τι -νόν ν-
τήοχρ μίσα στό δωμάτιον. Καί τό
ό ό
'Η Πέγγυ "Αλλεν καί ή Μπέττη Μπεοκεοετ ί
.ταραμικρότερο «ηίόμη (ίντικείιιΕ-
νον εχει τόν λόγον τα' καί ίξν-
πηρετεΐ ιιίαν άνάγκηΛ' έ/.εΐ πον ε¬
χει τοποθετηθή.
— Είιιαι ντιτρτκρανη, απήντη¬
σεν ή Στάσα, γιατί ενας οίνθρωπος
όπως ή Ύψηλότης σις, μ·ιν /α;ρί(Γε
τόσοΐ'ς §παίνο>ι·ς. "Ο,τι.ΰπάρχει έ
5ώ μέοΐα. Ύ]ητλότατε, εχει γίνη ύ
πό τάς δδηγίας μου.
Ό Άλέξανδοος έξπ·πλώί!τ}/ε σ
αιά πολνθρόνα καί ά'ναψε τπγάρο,
Ή Στάσα διη*θι''νθη ατψ πάρτ*α
καί είπΣ κάτι Ροοσσικά στήν άδ?λ-
φήν της ποϋ πεοίμενε στον διάδρο-
μο.
— Μέ ποίον μιλάτε, έ{χίνιΐ|ορ ο
πρϊγκιψ, Ιπειγόιιενος νά γνχϋρίστ-
την τόσον ν:ινη&εΐσαν υπό τοΐ
φΰ.ου τού άξιωαατικοϋ γιά τα κάλ-
λη τη; Γεραανΐδπ.
— Είπον στόν Μπίσμοιρκ. . .
— Ποίος είναι δ Μπίαιιαρν:,
ηρώτησε γελώντας ήχηοά δ Άλέ-
ξαν&ρος.
— Είναι ή άδελφή μου, απήν¬
τησε ή Στάσα. Μπίσιιαρ·-; είναι τό
τταρατσοϋκλί της. Την εΰγαλε κα-
ποιος ετσι γιατί, λέει, μοιά'Ζει μέ
τόν άποθΌνόντα Γεριιανόν άρχι-
καγνίελλάριον.
— Μπίοτ,ιαρκ, έφώνοξε »ρ τή
βαρεία τον φωνή ό πρΐγκιψ.
Ή άδελφή τής Στάτας ένρφανί-
σθη στήν πόοταν.
— Σί' εΤσαι δ Μΐτίσμαρκ: ρρώ-
τησε δ ΆλέξαΛ«&ρος.
— 'Εσι·νήθισα καί έγώ νά «έ
φο)νά'£ουν ϊτσι, απήντησεν ρκείνη.
Μέ θέλετε τίπΌτε αλλο; ηρώτησε
σέ λίγο.
Ή Στάσα τής ρίπε κ·Τπ στηιν ιιγ-
τρ»χη της γλωσσα χαι ό Μπίσικΐρκ
εξηφανίσθη άφοϋ «ροτιγουαένοις
ΐν.αμε βαθιτάτην υπόκλισιν προ
τοϋ πρίγκυτος.
Σέ λίγο ενας &αφρός κτύ>το;
ποϋ άκονσθηκε στήν ηόρτα ΐφαν'έ"-
ρωνε πάό; καποιος ανέμενε τί]ν α-
ίειαν γιά νά εισέλθη.
— Έαπρός. είπεν δ πρίγκηψ.
Ή χαρηΛομένη Γεριΐανίδα εφό-
νηκε στήν πόρτα. "Ενα έρεννηνπκ
βλεμμα τοϋ πρίγκιπος ηρ-κϊσε δΐι
νά διν.αιώσρ τοίς έπ«ίνονς ποί' η
κουσέ λεγομενονς γι' αυτήν
τόν φίλον τού αξιωματικόν.
— Γιατί κάυΐστε στήν πόρτα
δεσποινίς, ήριύτησίν δ πρΐγκιψ.
— Περιμένω την αδειαν σα;
Ύψηλότατε. γιά να προχωρήσοο
απήντησεν έκείνη.
— Την στιγμήν οτι'τήν, έδώ ιιέ
σα, είπεν δ Άλέξανδοος, δέν ί·
πάρχουν πρίγκιπϊς καί μή πρίγκι
πες. "Ολοι είμαστιε ενα κσΑ τό «ί>-
τό, άφοΰ σκοπύς γιά τόν όποϊον
βρισν.όμαστε Ιδώ είναι νά γλεντη-
σονμε.
Ή χαριτωμεΛ'η Γερμανθδα επρο
χώοησε καί ««άίθησε στό ντιβάνι.
'Εφορονσε ενα άπλό, μεταξωτό φο-
ρειιατάκι χοκρίς μανίκια καί άρκε-
τά ντεκολτέ, ιυστε νά επιτρί'πτ, νά
φαίνεται ή άρχή τον κρυστΐσλλένιοΐ1
ρΐ'οικίοι» πον ί&ονλοϋσε άνά'μΓΡα
στούς άνθισμένονς λοφίσκου; τοΰ
στιίθοι'ς της
ζτης.
— Σύ εΤσαι ή Σοΰζη, ηρώτησεν
δ Άλέξανδοος κατατρώγοντάς την
μέ τα όλέαματά τού.
Μίλ ή
ματά τού.
Μιίλιστα απήντηΐσεν έΜΡΪνη.
Ή Στάσα εζήτησε την όίδειαν
νά απέλθη. Κανείς δέν εσκέφθη
νά την ^ιιπο·5ίστ|.
— Στϊίλατε μα; σαμπάνιες, εί¬
πεν ό πρΐγκιψ. Άν νπάρχ(η.ν κιαί
δλλες φιλενάδες της 2ο>όίη; την
στιγμήν αυτήν έδώ καί ίϊέλουν νά
πιοϋν ενα ποτήρι <τ<»υιάνια αο!ύ «α; άς έλθουν. Σέ λίγο τό δαιιά- τιον κατεκ^.νσθη άπό εΥα κόσμον κομιΐ'ών καί ά>ηαί/ον γνγαηων. Εν
θουσιασαένος ό Άλέξανδρο; ι'χ'ό
τό ύΜαιια όλω ν έ^είνων των ώοαί-
<ΰν ύπάρ|ε(υν, ήρχισε νάτσσυγκΓ'ί- ζη ιιαζύ τοΐ'ς τό ποτήρί τού, ίνω δ Μπίσιιαρκ δέν ι*πρό·ΐΑτ':ι'ε να φέρνη ατονκ'.ίλες· ααιυιήίνκς και δυό μαυροντυιι?«ς μέ λενκό ακοό ονουφακι στά ώιΐορψοκτϊνισμένα ιια?αά τοινς καιιαριέρες νά κοΐ'^α- λοϋν πιατέλες μέ γ,ούα φανητά. Το γλεΛ—ι δέν άργησε ν' άνάιμη· '^ Σοΰζη κατόπιν άξιο'σιεως; -ϋον πΰίγ κιπος ήρχισε μέ την 1->τ6·τχει»ιιέ'/ην
φοΛ»ήν της νά σνκοφαντή την ω¬
ραίαν μουσικήν των Γερμανν/.ο ν
τοαγοι^διοτν. Τό Γνα τρΐΐΛ'θνδι 5ιε-
δέχ?το τό αλλο, τό εναι π»τή>ι. γκλι-
πάνια; τό αλλο, ή αία μποχτ/.άλα
την βλλην. Μιά Ούγγαρέζ'ϊ -'Λ'-
νστη καί ψηλή σάν τα ι'ϊλογα τ?;
πατρίδος της έπροΌυΐιαπίοηΊθτ; να
χοοέψτ) χοροί·; δικής'τη^ έφει ρέ·
σεως. Γνναΐκτς κιαί ποΐΛ-χιπΡΓ ή>
χισαν νά τηορδονν τής' ποΑΓθρόνϊς
π·αοάιιερα γιά Λ'ά κάνοΐΛ' τόν άπσι-
τοναενο χώρο. Ή Στάΐσα Γνΐηθη
κοινί) βοί) νιά νά την συνοδει«τι
στό πιάνο. Τα πόδια της Οί7Υα'
ρέζας δέν έδράδνναν ν' άηγίσ'κν
καταφέροντα δεινά λακτιΊίτματα χ.ο>
τα τοϋ αέρος, χ,αί τα πλήκτρα τον
π-ιάνου ν' «ναδίΏονν πϊτρά
άομονίας. Ποίος διΐί&ς ^ρ
σέ τέτοιρς λε.ττοιιέοειες. Τό 'γλίπ
είχε φθάση στό κ«παικιΊριιφόν τού.
Ό πρΐγκιψ διεσκέδαζε. Τ« μάτια
τή; ωραίας Έλίετίδος δέν Γίοή-
κοΐν όντε μίαν σηναήν για ν' (ντα-
σχολήσονν την τον 'Αλεξάνδρου.
"Ολα είχαν ξεχαΓθτι. Ώς καί αίτ'Ι
άκόαη ή Άσπασία."
'Εκλ'κτά βι&λία έχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνικοΰ Κήουκορ.
ΑΠΊΠΙΠΓΤΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
Ζ
Ββ4 - 7ΤΗ
ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
»8.00 μττνιαίως. Διδασκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ελληνν-
—" Ι·· |Α·
(Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕνΥ ΥΟΠΚ
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 81 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Η ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Μ1ΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ΠΩΣ Η ΑΣΠΑΣΙΑ
Ν ΒΑΣΙΛΙΧΧΑ ΤΗΣ
Ο ΠΡΙΓΚΙΨ ΑΑΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΙΟΝ ΤΗΣ ΣΤΑΣΑΣ— Η ίϊΡΛΙΑ ΣΟΥΖΥ.- ΜΙΑ ΝΥ
ΧΤΑ ΟΡΓΙΠΝ.- Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΗΣΜΟΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΝΔΑ, ΛΗΣΜΟΝΕΙ
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΠΑΣΙΑΝ.
τΗτο ή πρώτη φορά κατά την
οποίαν ή πανσιόν της Στάσα; 3ι>
εδέχετο την επίσκεψιν τοϋ πρίγ-
κιπο;. Ή άνχτ,Ύίλία έπΐΗΐένα,; τοϋ
τηλεφωνήματος άνεστάτωσε όλον
τόν κόσμον των ώραίων σνλιΐ*δων,
ποί, άποτίλοΰσαν τό ζωντανόν έιιπό
ρενμα της κσκκινομά-γονλη; Ρωσσί
δος. Τηλεφωνήματα εξακοντισθΐ'ν-
τα πΊΐός όλας τάς διενθόνσεις ά-
νήγγειλαν πρός τούς άναιιενομέ-
νονς την βραδυάν ΐ-/£ΐγΐγ επισκέ¬
πτας δτι διά λόγονς τοΐ-ς οποίον;
θά έμάνθανον όργότρρα, δέν θά ε¬
γίνοντο δεκτοί. Γιατί τό έπιχτιρη-
ματικόν ταλέντο τής Στάσο·; εσκέ¬
φθη ευθύς άμέσοος νά έκίιεταλλεΐ'-
θή την πριγκιπικήν επίσκεψιν. "Ε-
να; Πρίγκηψ στό σπίτι τη; άποτί:-
λονσε τίτλον τΐμή; γι' αυτήν. Έτσι
δταν άνήσυχοι κ«ί περίεργοι προσ¬
ήλθον την έποιιένην οί. τ«κτικοί πε¬
λάται τη; Στάσα; νιά νά πληοοφο-
ρηΐ9ονν τού; λόγον;, οί όποίοι την
ηνάγκασαν νά τούς κλείση γιά ·ιιο
βραδυά την πόρτα τοΰ σπ,ιτιοϋ της,
ήκονεν την φοβεράν Ρωσσία νά
τού; έκθέττ; λεπτομερώς τάς σι»ν-
Οτ|κα; υπό τα; οποίας όλόκληιρο; ό
γΐ'ναικεϊος θησανοό; τοϋ επιγείου
πΌοαδείσον τη; ρ,μονο.τχϋλήίτη γιά
μιά δλόκληρη βραΐδνά άπό τόι
Πρίγκιπα Αλέξανδρον καί τόν ν-
π«σπτστήν τού.
Λέγουν ότι ό Άγνλος έξ δλων
των έύνικοτήτων είναι τακ.τικώτε-
ρος στην ώραν τοΰ ραντεβον τού.
Διόλου απίθανον Την 6ρσδι·«ν
όμως Εκείνην ό π·ρΐγκιψ 'Αλέξαν-
δρος νπίρεξηκόντιοε στό ζήη,ιια
αίτό κάθε Άγνλον. Πέντε λεπτά
ττρο τοϋ αεσοννκτίον τό αυτοκίνη¬
τον τοΰ Πρίγν.ιπος έσταιιατοΡσε
πρό τή; έξα>0ι'·οα; τοΰ πανσιόν.
Ό Μπίσιιαριζ, ό οποίος οίλλοτε ε¬
λάμβανε μυρίας προφυλά|εις προ¬
κειμένον νά σύρη τολ' σνρτην τή;
πόοτας ναί νά ίπιτριέψτ), την εϊτο-
δον εί; επισκέπτας, την φυσιογνω¬
μίαν των οποίων διά ΐτροοτην φο¬
ράν άντί/ίρνζε, εί; τό αν.σΐ'σμ·.α τοϋ
σταματήματος τοΰ αυτοκίνητον ε-
τρε?ε βιαστική καί χ(ορίς νάλάβρ
καιιμίαν ποοίϊνλαξιν ήνοιξε την
πόρταν. Ό Άλέ|ανί>ρος ηιέςοη· πό
λιτικήν ενδυμασίαν ν.αί άκολονΐ/ον-
μεΌ; άπο ?να φίλον τού αξιωματι¬
κόν τοϋ πτ,'ροβολικοϋ, εΐοήλθϊ /((-
οί; νά καλησπΐρίση. Ό Μϊτϊσιι«ρκ
πθί' γιά πζΐοοτην φοράν ηΰτύχΐϊσε
ν' άντικοΐΌη πρίγν;ιπα. καί ή δ-
,τοία ιΐχεν άνατραφή μέ τα; Ρωσ-
σικά; πΐρί Οεϊκή; προελείσζοκ των
Αντοκρατόρων καί των ενκλρών
γόνβΛ' τοον παοαδόσεις, στό ·8·ί'αμα
τοϋ λεδένηι εκείνον Υίην, ποϋ πε-
ταχτό;, πεταχτός αΑτδαινε τα «τνα-
ίνθπίχτια, κατελήφθη άπό τόσηΛ' ου·/
κίνησιν, ι'όστε δέν ήιιπερεοΐ ν' ιϊρ-
Ορώση οίττε μίαν λέξιν. Αντιθέ¬
τως ή άδελτρή της ΣτάοΧϊ, ή όποία
μέ μεγα?νθπρεςτειαν α{τοκρ«τορίσ-
σης έττίρίμενε τόν Ύι[·ηλόν_της ?-
πισκέπτην στήν κοονφίϊν τής σκα-
λας έσπευσε νά εί<χπΐθτί τό «καλω; ώρισε» στόν πρήν.ιπα καί νά τόν οδηγήση σ' ενα όμορφσβαλμένο σπ λονάκι, τό οποίον ?φοκίζετο_ άπό χαμηλέ; ηλεκτριν.ες λάιιπες ποΰ ΐής έσκέπαζαν βνσσινιά άαπ·αζούρ. Ή Στάσα ή όποία εγνώριζε 5- τι ό ττρίγκιψ Άλέξανδοος εψίρε άπό τόν πατέρα τον ν.αί ρωσσικόν αΐμα στής φλέβες τσι· έπεχείθΓ(Γ" νό όμιλήσρ στήν Ρωσσικήν γλόκτ- σαν. Ό Αλεξάνδρα; δ}.ΐ(α; έσπευ¬ σε νά παοατηρήστ) στήν συνοιμιλί- τοιάν τον, δτι ή έκαάθησις τη; Ροοσσική; γλίόσση; οΐ'δέΛοτε τόν ά πησχόλησεν ιδιαιτέρα. — Μόν έλεγον άπό κιαιρό, προ¬ σέθεσε σέ λίγο, δτι τό οατίτι σου είναι τό κέντρον των γλεντζέδων καί πώς νπάρχει Γδώ ν.αί αία Γεο- μανιδούλα, πολύ χαριτοχιένη. Ή Στάσα αντελήφθη άιιέσο)ς πώ; άπ·έναντί της είχεν ά'ν-θω.τον πού όν δέν τ^το έχΐτ-ρό; πάντχος δ- μως δέν ήτο καί φίλος τώνλόγων. — 'ΕπτΟΐ'μεΐτε ιη[·ηίλ6τατε, η¬ ρώτησε, νά πϊράσητϊ κάτω; "Οταν ό Άλέξα'δρος όδηγούμε- νος άπό την κοκκη'ομάγοΐ'λην εκεί¬ νην γνναϊκα ευρέθη στό ιχτόγειον διααέρισμα τον σπιτιοΰ, δέν ήμπό- ρεσε νά άπ·οκρι'η1/τι την καλήν εντύ¬ πωσιν ποϋ τον έκαμεν έκ πρώτης δψεως δ διάκοσιιο; >οαί ή δλη έν γε
ντι διευθέτησις τοϋ μνστηριώδοΐ'ς
εκείνον καταγωγίον. Χαρτιά μέ τα
πΐιό χτνχητά γςκίχισχα ανονς τοί-
χονς, φώτα ποΰ ιιόλις έπρόδιδαν
την υπ-αρξίν τ<ον 7τολτ.η3ιρόνες, Ά6· κληροι θρόλΌΐ, ντιβάνια ιιέ σωρονς έπάλ'ω σ' αίτά ααξιλα.ριων, οί χπω- ματισυοί των οποίων μέ«α στό α- γρ.ιον άΛίνηλογρονθοκόπτΐΐίά των, έ- παρουσίαζαν έν τοντοις ενα σι'νο- λον, πού εΐχε την δύναμιν νά αϊχ- ϋα?.ωτίζτ; την προσοχήν καί νά ί- κανοποιτ» τό βλέμιια τοϊ' ' πτου. κατω άκρον τής ζακέττας. — Πρέπει νά έχη μεγαλο γοΰ- στο όντος ποϋ εφτειβοε ολα αθτά τα πΐίάγματα, είπεν ό Λο'ιγνη|> πε-
οιεργαζόμενΌς τό γ.άΰζ τι -νόν ν-
τήοχρ μίσα στό δωμάτιον. Καί τό
ό ό
'Η Πέγγυ "Αλλεν καί ή Μπέττη Μπεοκεοετ ί
.ταραμικρότερο «ηίόμη (ίντικείιιΕ-
νον εχει τόν λόγον τα' καί ίξν-
πηρετεΐ ιιίαν άνάγκηΛ' έ/.εΐ πον ε¬
χει τοποθετηθή.
— Είιιαι ντιτρτκρανη, απήντη¬
σεν ή Στάσα, γιατί ενας οίνθρωπος
όπως ή Ύψηλότης σις, μ·ιν /α;ρί(Γε
τόσοΐ'ς §παίνο>ι·ς. "Ο,τι.ΰπάρχει έ
5ώ μέοΐα. Ύ]ητλότατε, εχει γίνη ύ
πό τάς δδηγίας μου.
Ό Άλέξανδοος έξπ·πλώί!τ}/ε σ
αιά πολνθρόνα καί ά'ναψε τπγάρο,
Ή Στάσα διη*θι''νθη ατψ πάρτ*α
καί είπΣ κάτι Ροοσσικά στήν άδ?λ-
φήν της ποϋ πεοίμενε στον διάδρο-
μο.
— Μέ ποίον μιλάτε, έ{χίνιΐ|ορ ο
πρϊγκιψ, Ιπειγόιιενος νά γνχϋρίστ-
την τόσον ν:ινη&εΐσαν υπό τοΐ
φΰ.ου τού άξιωαατικοϋ γιά τα κάλ-
λη τη; Γεραανΐδπ.
— Είπον στόν Μπίσμοιρκ. . .
— Ποίος είναι δ Μπίαιιαρν:,
ηρώτησε γελώντας ήχηοά δ Άλέ-
ξαν&ρος.
— Είναι ή άδελφή μου, απήν¬
τησε ή Στάσα. Μπίσιιαρ·-; είναι τό
τταρατσοϋκλί της. Την εΰγαλε κα-
ποιος ετσι γιατί, λέει, μοιά'Ζει μέ
τόν άποθΌνόντα Γεριιανόν άρχι-
καγνίελλάριον.
— Μπίοτ,ιαρκ, έφώνοξε »ρ τή
βαρεία τον φωνή ό πρΐγκιψ.
Ή άδελφή τής Στάτας ένρφανί-
σθη στήν πόοταν.
— Σί' εΤσαι δ Μΐτίσμαρκ: ρρώ-
τησε δ ΆλέξαΛ«&ρος.
— 'Εσι·νήθισα καί έγώ νά «έ
φο)νά'£ουν ϊτσι, απήντησεν ρκείνη.
Μέ θέλετε τίπΌτε αλλο; ηρώτησε
σέ λίγο.
Ή Στάσα τής ρίπε κ·Τπ στηιν ιιγ-
τρ»χη της γλωσσα χαι ό Μπίσικΐρκ
εξηφανίσθη άφοϋ «ροτιγουαένοις
ΐν.αμε βαθιτάτην υπόκλισιν προ
τοϋ πρίγκυτος.
Σέ λίγο ενας &αφρός κτύ>το;
ποϋ άκονσθηκε στήν ηόρτα ΐφαν'έ"-
ρωνε πάό; καποιος ανέμενε τί]ν α-
ίειαν γιά νά εισέλθη.
— Έαπρός. είπεν δ πρίγκηψ.
Ή χαρηΛομένη Γεριΐανίδα εφό-
νηκε στήν πόρτα. "Ενα έρεννηνπκ
βλεμμα τοϋ πρίγκιπος ηρ-κϊσε δΐι
νά διν.αιώσρ τοίς έπ«ίνονς ποί' η
κουσέ λεγομενονς γι' αυτήν
τόν φίλον τού αξιωματικόν.
— Γιατί κάυΐστε στήν πόρτα
δεσποινίς, ήριύτησίν δ πρΐγκιψ.
— Περιμένω την αδειαν σα;
Ύψηλότατε. γιά να προχωρήσοο
απήντησεν έκείνη.
— Την στιγμήν οτι'τήν, έδώ ιιέ
σα, είπεν δ Άλέξανδοος, δέν ί·
πάρχουν πρίγκιπϊς καί μή πρίγκι
πες. "Ολοι είμαστιε ενα κσΑ τό «ί>-
τό, άφοΰ σκοπύς γιά τόν όποϊον
βρισν.όμαστε Ιδώ είναι νά γλεντη-
σονμε.
Ή χαριτωμεΛ'η Γερμανθδα επρο
χώοησε καί ««άίθησε στό ντιβάνι.
'Εφορονσε ενα άπλό, μεταξωτό φο-
ρειιατάκι χοκρίς μανίκια καί άρκε-
τά ντεκολτέ, ιυστε νά επιτρί'πτ, νά
φαίνεται ή άρχή τον κρυστΐσλλένιοΐ1
ρΐ'οικίοι» πον ί&ονλοϋσε άνά'μΓΡα
στούς άνθισμένονς λοφίσκου; τοΰ
στιίθοι'ς της
ζτης.
— Σύ εΤσαι ή Σοΰζη, ηρώτησεν
δ Άλέξανδοος κατατρώγοντάς την
μέ τα όλέαματά τού.
Μίλ ή
ματά τού.
Μιίλιστα απήντηΐσεν έΜΡΪνη.
Ή Στάσα εζήτησε την όίδειαν
νά απέλθη. Κανείς δέν εσκέφθη
νά την ^ιιπο·5ίστ|.
— Στϊίλατε μα; σαμπάνιες, εί¬
πεν ό πρΐγκιψ. Άν νπάρχ(η.ν κιαί
δλλες φιλενάδες της 2ο>όίη; την
στιγμήν αυτήν έδώ καί ίϊέλουν νά
πιοϋν ενα ποτήρι <τ<»υιάνια αο!ύ «α; άς έλθουν. Σέ λίγο τό δαιιά- τιον κατεκ^.νσθη άπό εΥα κόσμον κομιΐ'ών καί ά>ηαί/ον γνγαηων. Εν
θουσιασαένος ό Άλέξανδρο; ι'χ'ό
τό ύΜαιια όλω ν έ^είνων των ώοαί-
<ΰν ύπάρ|ε(υν, ήρχισε νάτσσυγκΓ'ί- ζη ιιαζύ τοΐ'ς τό ποτήρί τού, ίνω δ Μπίσιιαρκ δέν ι*πρό·ΐΑτ':ι'ε να φέρνη ατονκ'.ίλες· ααιυιήίνκς και δυό μαυροντυιι?«ς μέ λενκό ακοό ονουφακι στά ώιΐορψοκτϊνισμένα ιια?αά τοινς καιιαριέρες νά κοΐ'^α- λοϋν πιατέλες μέ γ,ούα φανητά. Το γλεΛ—ι δέν άργησε ν' άνάιμη· '^ Σοΰζη κατόπιν άξιο'σιεως; -ϋον πΰίγ κιπος ήρχισε μέ την 1->τ6·τχει»ιιέ'/ην
φοΛ»ήν της νά σνκοφαντή την ω¬
ραίαν μουσικήν των Γερμανν/.ο ν
τοαγοι^διοτν. Τό Γνα τρΐΐΛ'θνδι 5ιε-
δέχ?το τό αλλο, τό εναι π»τή>ι. γκλι-
πάνια; τό αλλο, ή αία μποχτ/.άλα
την βλλην. Μιά Ούγγαρέζ'ϊ -'Λ'-
νστη καί ψηλή σάν τα ι'ϊλογα τ?;
πατρίδος της έπροΌυΐιαπίοηΊθτ; να
χοοέψτ) χοροί·; δικής'τη^ έφει ρέ·
σεως. Γνναΐκτς κιαί ποΐΛ-χιπΡΓ ή>
χισαν νά τηορδονν τής' ποΑΓθρόνϊς
π·αοάιιερα γιά Λ'ά κάνοΐΛ' τόν άπσι-
τοναενο χώρο. Ή Στάΐσα Γνΐηθη
κοινί) βοί) νιά νά την συνοδει«τι
στό πιάνο. Τα πόδια της Οί7Υα'
ρέζας δέν έδράδνναν ν' άηγίσ'κν
καταφέροντα δεινά λακτιΊίτματα χ.ο>
τα τοϋ αέρος, χ,αί τα πλήκτρα τον
π-ιάνου ν' «ναδίΏονν πϊτρά
άομονίας. Ποίος διΐί&ς ^ρ
σέ τέτοιρς λε.ττοιιέοειες. Τό 'γλίπ
είχε φθάση στό κ«παικιΊριιφόν τού.
Ό πρΐγκιψ διεσκέδαζε. Τ« μάτια
τή; ωραίας Έλίετίδος δέν Γίοή-
κοΐν όντε μίαν σηναήν για ν' (ντα-
σχολήσονν την τον 'Αλεξάνδρου.
"Ολα είχαν ξεχαΓθτι. Ώς καί αίτ'Ι
άκόαη ή Άσπασία."
'Εκλ'κτά βι&λία έχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνικοΰ Κήουκορ.
ΑΠΊΠΙΠΓΤΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
Ζ
Ββ4 - 7ΤΗ
ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
»8.00 μττνιαίως. Διδασκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ελληνν-
—" Ι·· |Α·
(Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕνΥ ΥΟΠΚ
17
ΚΗΡ-ΥΖ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Ιί'περωχεάνειον «Σαίντ Αιούης» τής Έταιρείας Χάμβουργ—Άμέρικαν Λάιν, τό μεγαλειτέρον ήλεκτροκίνητον Γερμανικόν σκάφος, μετά τόν καταπλουν τού είς
Υόρκης. Δεξιτος ήγ^^ν διατάσσει
»ν««*8φίλίζοϋν·..Νόμος,χ*.
^ολυτως δέν ύχάρχει στό ώ-
2ϋΤ0 δασίλειο καί μόνον ή θέ-
5 «« Βυατομάϊ είναι απολύτως
*·η στοκς ύπηκόους τού.
0 δασίλειο τοϋ
Η ΑΙΜΟΒΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΟΥ— ΚΑΙΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ ΤΟΥ ΣΑΝ ΤΟΝ ΝΕ-
ΡΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ— ΠΩΣ ΤΙΜΩΡΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥ— ΠΙΣΤΕΥ-
ΟΥΝ ΠΑ ΘΕΟ... ΤΡΕΙΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ!.. ΑΙ ΙΕΡΑΙ ΠΑΡΘΕΝΟΙ— ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΗΘΗ
ΚΑΙ ΕΟΙΙΗΑ— ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, ΚΛΠ.
μεσ' τά -σπίτια καίγοντζι χωρίς οί-ιέπλήρωνε τακτΐκά τούς φόρους στήν
κτο. Γέρθ'., γυναίκες, μικρά παιδία, αγγλικη χυδέρνησ! καί γι' αύτό οί
δλοι άδίακρίτως καί χωρίς έξαίρε-! Άγγλοι εΐσχράκτορες δέν έμειναν
σιν, έχον τήν ιδία τύχη. "Αμα τε- χολλές μερίς στήν χρωτεύοτά τού.
τό θέαμα, ό βασιλεύς εύχα-! "Ετσι δέν υπήρχαν άδιά-Αίίτα μάτια
ρ'.στημένος γυρίζει στά άνάκτορά |γιά νά δλέπουν πώς κυ€ερνά ό Βυα-
του καί τήν άλλη μερά βγάζει στή Ι τομάϊ τίς λίγες χιλίάδες των δυστο-
δημοχρασία τά οίκόπεδα πού ήσαν | χών μαύρων πού εχουν τήν κακή τύ-
Υτ'.σΐΐένα τα γ—[τι·* ιτηιι νίίνττΜ ά>ι- ί ν* >λ !ΐ«·>ι !»«««»! -~·< Τ1/»»» £...>-
χτισμένα τά σχίτια χού χάησαν. Φυ-
σίχά τό χροϊόν τής δημοχρασίας πη-
γαίνει στό δημόσιο ταμείο, δηλαδή
στή βασιλική τσέχη, πού είναι ενα
καί τό αύτό. "Οποίος τολμήση καί
διαμαρτυρηθή γιά τίς άγριότητες
αύτές χάνε·. τό κεφάλί τοο, χωρίς
καμμιά διατύπωσι.
Οί "Αγγλοι ύπάλληλθί χού εμέ-
τ,Τ/
««' μβγβλοπρεχείς έλέφαντες
«&ς μτϊνων ενας 'Αγγλος χε-
Ήί «νεκαλαψεν |
^λεια 5 ά
{λείο,Ινί,ίν/μ,
«, το οποίον όμως δέν Ιχε.
^?«μχ. Άλλάζε! κάθε ϊό-
έά
Κ' ·—^>-μ ΛΙΛ7& ^0-
-^ωναμέτάκαχρίτσιακαί
'·**'ες τοϋ δασ,λέως. Άχό
—? κβιρον, ο βασιλεύς δγαί-
». ,Αμα λοίπόν δέν τοϋ
*!« ή μ<ά όλόκληρη τα ύπα- ιόπη- σέ έν ^ ^ ών.^*"1,"0* 6^'λέαχερι- -^_απο τοΰς ένόπλο.ς αύ- ? : ^ ή Ν -ού Ησπ' .. τήν 5ο<: Ρ·τσινιοϋ πού παίρ- ?ωτ-.ά καί άΡχίνει & ά- ναν έκεί, άχηάθοναν χολλές ρές στήν κυ-βέρνησί τους, γιά τίς βαρδαρότητες αύτές τοϋ βασιλέως Βυατομάϊ. Γι' ·αύτό τελευταία ή άγ- γλ'.κή κυβέρνησις τοϋ παρήγγειλε μέ τόν άντιπρόσωπό της ότι αν δέν άλλάξϊ) τήν μέθοδον μέ τήν όποιαν κυδερνά τούς ύχτ,κόοος τού, Θά ά-, ναγκασθή νά τόν άντικαταστηση μέ κανένα άλλον άνθρωπινώτερο βασι- λέα. Ό Βυατομάϊ ΰπεσχέθηκε χώς θά συμμορφωθή μέ τήν αγγλικη 6- χόδειξι, άλλά καθώς φαίνεται ή Αγγλία δέν δίνει καμμιά χίστι στίς ΰχοσχέσεις τού. ΓΓ αύτό εστειλε δύο "Αγγλους άξκ>>ματ!κούς νά τόν έ-
πιτηροϋν. | άπ' αύτές χαρά μόνον άφοϋ ό κα
'Εως τώρα δ πονηρός Βυατομάϊ στικός ήλιος άποξηράνει τό χώμα
χη νά είναι ύπήκοοί τού. Τώρ-ι δμως
δύο "Αγγλο: άξ'.ωματικοί μένουν μο-
νίμως κοντά τοο καί χαρακολουθοϋν
κάθε τού χράξι.
Ή χωρ α τοϋ Βυατομάϊ ευρίσκε¬
ται στο τμήμα έκείνο τής Νοτίου
Άφρικής τού δέν εχει άκόμη καλά
-καλά ■εξερευνηθή άχό τούς Εύρω-
χαίους, τά δέ έθιμα των κατοίκων
της είναι παρά χολύ χερίεργα. Ά¬
χό την εκθεσι χού εστειλαν στήν χο-
δέρνησί τους οί δύο Άγγλοι άξ:ω-
ματικοί χού άνο'φέραμε παραχάνω
καί ή όχοία εδημοσιεύθη σέ άγγλι-
κά χεριοδίκά, χαραλαμβάνουμε τά
άκόλοϋθα ένδιαφέροντα χ^άγματα.
Οί ύχήκοο! τοϋ Βυατομάϊ χού εί¬
ναι δλοι μαϋροί, δρίσκοντα! άκόμη
σέ κατάστασι άγρία. Μόνον χού δέν
είναι άνθρωχοφάγοι. Φοβοϋνται τό
νερό καί χοτέ τους δέν χλύνοντα:,
δταν δρέχη δέ, χράγμα χού συμδαί-
ν»! σχανίως στά μέρη έκείνα, αχαί-
νοον μέσα στίς άθλίες καί άκάθαρ-
τες καλύβες τους καί δέν δγαίνουν
Είναι άγνωστο αν χιστεύουν /.ανέ-
να θεό, λϊτρεύουν όμως τρείς άγε-
λάϊες τίς όχοίες κανείς άλλος δέν
μχορεί νά έγγίση χαρά μόνον τρείς
Παρθένες οί όχοίες Οεωροϋνταί κι'
αύτές ίερες.
στηρά σέ κάθε άλλη γυναίκα τής
χώρας τοϋ Βυατομάϊ.
* * *
"Αμα χεθάνει καμμία Εερά παρ-
9-ενος ό ΰάνατός της θεωρείτα; ώς
προμήνομα μεγάλης συμφοράς. "Αν
συμβή ".·αμμ!α φορά νά πεθάνουν καί
ή τρείς μέσα σέ λίγες μέρες, τότε
ή συμφορά χού άχειλεί όλόκληρο τό
δασίλειο εϊνα: πολύ μεγάλη καί πρέ-
νά γίνοον χολλές θυσίες γιά ν'
ΐ^απή. Πρώτα-πρώτα ό βασι¬
λεύς νηστεύει πέντε ήμέρες καί κά¬
ι , , ,
μιαμανναγε^ηο-ηκοριτσι την στιγ
μη χου γεννά και μιά αχ' τις τρείς |
τους γιατί αύτές άχοτελοϋν
σύνταγμα τής χώρας,.
. . . . · ■ ■■· τ-·· ι ι» ν*ψ *·* ιρ* ιτ,ς χώρας,.
άγελάϊεί, ^τότε δλοι^ οί μαϋροι μα-1 Κατόχιν δλοι οί κάτοικοι άοχί-
ζεύοντα'. γάρω άχό τό σχίτι της καί!ζουν νά έξασν.οϋν αύστηρά έχίβλ'ε-
με τρομερούς άλαλαγμούς γ,ιορτά-'^ στίς ίερές χαρ·θίνες γιά νά γκ~
ζουν τό εύχάριστο «ύτό γεγονός. Ά-|χρίβώτοον μήπως καμμιά άπό 3Ϊ
απο την μαννα
,.Λ-Γ_______,.,...,. --^ Λρ.^ν«/^«^» μητ:ως καμμιά απο 3υτες
μεσως χαίρνουν τό καλότυχο αύτό, ηχρααχράττ,σε άπό τον ίσιο δρόμο
κοοίτσ! άχό τ«ν αάννί το·ο ν.ί! τοΰ ·ΑΧ εγιν» αίτία τοϋ θανάτου των συν-
τρόφων της καί -ής συμφοράς πού
άχειλεί τόν τόχον. Ή ιδία χιατγ,ρΐ)
έπίβλεψί έξασκεΐται καί στούς νέ-
ους, γιά νά εξακριβωθή μήπως αύ¬
τοι έμόλυν^ν μέ τά ίερόσυλα βλέμ-
αατα τευί- τίτν »·»Λίΐ,Μ»ί—-- —"
δίνουν στίς άλλες ίερές χαρθένες,
ή όχοίες τό τρέφουν μέ τό γάλα των
ίερών άγελάδων.
Κανείς, οίτε αϋτός ό βασιλεύς,
δέν μχορεί νά έγγίσγ] τα ίερά αύτά
ζώα τά όχοΐα. μένουν άχολύτως έ-'ματά τους την χαρθενικότητα τ'ο5
Χείιϋερχ καί κάνουν ό,τι θέλουν νω-1 π?οσώχου των ίερειών.
ρίς κανείς νά τά έμχοδίζη. Μονον > 'Επίσης κάθε γυναίκα, ή όποία
ή τρείς παρθένες «χούν τό οικαίωμα ι αντ!λαμβάνετα'. δτι ό άνδρας της
νά τίς έγγίζουν, νά τίς ποτίζουν έπαυσε νά τήν άγαπά, πρέπει νά τό
καί νά τίς χεριχοιούνται καί μόνον αναΓφέρϊ) άμέσως στον βασιλέα ό ό-
αύτές τίς άμέλγουν καί χίνουν τό "θίος χροσχαθεί νά έξίκριβώση μή-
γάλα τους χού θεωρείτα! ίερό καί ά-! πω? ό άχΐστος αΰτός σύζυγος εστρε-
λαδή χρ'.σμένες στό χρόσωχο καί τά
χέρια μέ χαχύ στρώμα άχό άσβέστι,
χράγμα τό όχοΐον άχαγορεύεται αύ-
. ,ΤΤ ." . ^ ' λ' -!ψε την χροσονή τού χρός τίς ίερές
γ,ααμένο. Ή τρε,ς ^"^««11^^ ^ γΰναίκες? ?!
είναι παντοτε ,ρτεασ,δωμενες,δη-^ ξ ^^ Ρ, ^ά^ χβ{
' μόνον οί τρείς χαρθένες δέν κόδουν
ποτέ τά μαλλ'.ά τους καί τούτο γιά
νά γνωρίζωντα! άπό μακρυά. Γένεια
μόνον ό δήμιος έχιτρέχετα! νά έχη
καί κανείς αλλος.
Ή κατάστασις, στήν όχοίαν ζοΰν
δλοι οί κάτοικοι τής γ,ύρ^ς αυτής
είναι άθλία. Πεθαίνουν δλοι νεώτα-
τοι καί τουτο γιατί δέν ύχάρχε: ού'τε
γιατρός, ού'τε κανείς γνωρίζε'. κα-
νένα φάρμακο. Συνήθως, γράφουν οί
διιό "Αγγλοι χεριηγηταί, ή συχνοτέ-
ρα αίτία των θανάτων είναι ή άκα-
θαρσία καί οί διάφορες μολυσματι-
κές άσθένειες τίς όχοίες αύτη προ-
καλεί.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ό Άμερικανός έκατομιιυριονχος
Τζέύ Γκούντ, μετά τής θυγατρός τού ".
έν Φρέντς Λήκ Σπρίγκςί της Ίνδιάνας.
Άννας, έςερχόμενοι είς πρωϊνόν περίπατον
Ό άβΐάς Μχουχοϋρο «ίχιε μετα-
φράσει είς τψ Γαλλικήν γλώσσαν
την Καινήν Διαθήκην, εναντίον δέ
τής αεταφράσΐώς τού έδτϊΛθσΐεύΟη-
σαν με-ραα: έχι-Λρίσεις. Μιά υ.έρα,
σννανττ)τας τΐν Μχοαλώ, τοϋ λέγει:
—Γνωρί'ζω άπό ·ποϋ προέρχοντα:
αί έπιάρίσεις, σέ δεδ-αιώ ομως, ότι
τ)ά έκδικτΛώ.
— Προτέξατε, τοϋ απήντησεν ό
Μχοαλώ, γιατί ετσι θά έδικακϊλο-
γοίοτατβ τούς έχιν,ριτάς σας, ότι δεν
έμχήκατε είς τό πν*ϋτΛα τοϋ π:ω-
τοτόχου. Είς τήν Καινήν Δϊαθή-λην
ίέν ύπάΐχε! πουθενά οΰτε λέξις χε-
ρί εκδικήσεως, άίλλά τουναντίον συν-
ιττάτατι ΐΕ·«ντηίϊ »ι (Γ»νν»ε.>ιι* τβί:
τούς έχθρούς...
ΚΗΡ-ΥΖ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Ιί'περωχεάνειον «Σαίντ Αιούης» τής Έταιρείας Χάμβουργ—Άμέρικαν Λάιν, τό μεγαλειτέρον ήλεκτροκίνητον Γερμανικόν σκάφος, μετά τόν καταπλουν τού είς
Υόρκης. Δεξιτος ήγ^^ν διατάσσει
»ν««*8φίλίζοϋν·..Νόμος,χ*.
^ολυτως δέν ύχάρχει στό ώ-
2ϋΤ0 δασίλειο καί μόνον ή θέ-
5 «« Βυατομάϊ είναι απολύτως
*·η στοκς ύπηκόους τού.
0 δασίλειο τοϋ
Η ΑΙΜΟΒΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΟΥ— ΚΑΙΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΝ ΤΟΥ ΣΑΝ ΤΟΝ ΝΕ-
ΡΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ— ΠΩΣ ΤΙΜΩΡΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥ— ΠΙΣΤΕΥ-
ΟΥΝ ΠΑ ΘΕΟ... ΤΡΕΙΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ!.. ΑΙ ΙΕΡΑΙ ΠΑΡΘΕΝΟΙ— ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΗΘΗ
ΚΑΙ ΕΟΙΙΗΑ— ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, ΚΛΠ.
μεσ' τά -σπίτια καίγοντζι χωρίς οί-ιέπλήρωνε τακτΐκά τούς φόρους στήν
κτο. Γέρθ'., γυναίκες, μικρά παιδία, αγγλικη χυδέρνησ! καί γι' αύτό οί
δλοι άδίακρίτως καί χωρίς έξαίρε-! Άγγλοι εΐσχράκτορες δέν έμειναν
σιν, έχον τήν ιδία τύχη. "Αμα τε- χολλές μερίς στήν χρωτεύοτά τού.
τό θέαμα, ό βασιλεύς εύχα-! "Ετσι δέν υπήρχαν άδιά-Αίίτα μάτια
ρ'.στημένος γυρίζει στά άνάκτορά |γιά νά δλέπουν πώς κυ€ερνά ό Βυα-
του καί τήν άλλη μερά βγάζει στή Ι τομάϊ τίς λίγες χιλίάδες των δυστο-
δημοχρασία τά οίκόπεδα πού ήσαν | χών μαύρων πού εχουν τήν κακή τύ-
Υτ'.σΐΐένα τα γ—[τι·* ιτηιι νίίνττΜ ά>ι- ί ν* >λ !ΐ«·>ι !»«««»! -~·< Τ1/»»» £...>-
χτισμένα τά σχίτια χού χάησαν. Φυ-
σίχά τό χροϊόν τής δημοχρασίας πη-
γαίνει στό δημόσιο ταμείο, δηλαδή
στή βασιλική τσέχη, πού είναι ενα
καί τό αύτό. "Οποίος τολμήση καί
διαμαρτυρηθή γιά τίς άγριότητες
αύτές χάνε·. τό κεφάλί τοο, χωρίς
καμμιά διατύπωσι.
Οί "Αγγλοι ύπάλληλθί χού εμέ-
τ,Τ/
««' μβγβλοπρεχείς έλέφαντες
«&ς μτϊνων ενας 'Αγγλος χε-
Ήί «νεκαλαψεν |
^λεια 5 ά
{λείο,Ινί,ίν/μ,
«, το οποίον όμως δέν Ιχε.
^?«μχ. Άλλάζε! κάθε ϊό-
έά
Κ' ·—^>-μ ΛΙΛ7& ^0-
-^ωναμέτάκαχρίτσιακαί
'·**'ες τοϋ δασ,λέως. Άχό
—? κβιρον, ο βασιλεύς δγαί-
». ,Αμα λοίπόν δέν τοϋ
*!« ή μ<ά όλόκληρη τα ύπα- ιόπη- σέ έν ^ ^ ών.^*"1,"0* 6^'λέαχερι- -^_απο τοΰς ένόπλο.ς αύ- ? : ^ ή Ν -ού Ησπ' .. τήν 5ο<: Ρ·τσινιοϋ πού παίρ- ?ωτ-.ά καί άΡχίνει & ά- ναν έκεί, άχηάθοναν χολλές ρές στήν κυ-βέρνησί τους, γιά τίς βαρδαρότητες αύτές τοϋ βασιλέως Βυατομάϊ. Γι' ·αύτό τελευταία ή άγ- γλ'.κή κυβέρνησις τοϋ παρήγγειλε μέ τόν άντιπρόσωπό της ότι αν δέν άλλάξϊ) τήν μέθοδον μέ τήν όποιαν κυδερνά τούς ύχτ,κόοος τού, Θά ά-, ναγκασθή νά τόν άντικαταστηση μέ κανένα άλλον άνθρωπινώτερο βασι- λέα. Ό Βυατομάϊ ΰπεσχέθηκε χώς θά συμμορφωθή μέ τήν αγγλικη 6- χόδειξι, άλλά καθώς φαίνεται ή Αγγλία δέν δίνει καμμιά χίστι στίς ΰχοσχέσεις τού. ΓΓ αύτό εστειλε δύο "Αγγλους άξκ>>ματ!κούς νά τόν έ-
πιτηροϋν. | άπ' αύτές χαρά μόνον άφοϋ ό κα
'Εως τώρα δ πονηρός Βυατομάϊ στικός ήλιος άποξηράνει τό χώμα
χη νά είναι ύπήκοοί τού. Τώρ-ι δμως
δύο "Αγγλο: άξ'.ωματικοί μένουν μο-
νίμως κοντά τοο καί χαρακολουθοϋν
κάθε τού χράξι.
Ή χωρ α τοϋ Βυατομάϊ ευρίσκε¬
ται στο τμήμα έκείνο τής Νοτίου
Άφρικής τού δέν εχει άκόμη καλά
-καλά ■εξερευνηθή άχό τούς Εύρω-
χαίους, τά δέ έθιμα των κατοίκων
της είναι παρά χολύ χερίεργα. Ά¬
χό την εκθεσι χού εστειλαν στήν χο-
δέρνησί τους οί δύο Άγγλοι άξ:ω-
ματικοί χού άνο'φέραμε παραχάνω
καί ή όχοία εδημοσιεύθη σέ άγγλι-
κά χεριοδίκά, χαραλαμβάνουμε τά
άκόλοϋθα ένδιαφέροντα χ^άγματα.
Οί ύχήκοο! τοϋ Βυατομάϊ χού εί¬
ναι δλοι μαϋροί, δρίσκοντα! άκόμη
σέ κατάστασι άγρία. Μόνον χού δέν
είναι άνθρωχοφάγοι. Φοβοϋνται τό
νερό καί χοτέ τους δέν χλύνοντα:,
δταν δρέχη δέ, χράγμα χού συμδαί-
ν»! σχανίως στά μέρη έκείνα, αχαί-
νοον μέσα στίς άθλίες καί άκάθαρ-
τες καλύβες τους καί δέν δγαίνουν
Είναι άγνωστο αν χιστεύουν /.ανέ-
να θεό, λϊτρεύουν όμως τρείς άγε-
λάϊες τίς όχοίες κανείς άλλος δέν
μχορεί νά έγγίση χαρά μόνον τρείς
Παρθένες οί όχοίες Οεωροϋνταί κι'
αύτές ίερες.
στηρά σέ κάθε άλλη γυναίκα τής
χώρας τοϋ Βυατομάϊ.
* * *
"Αμα χεθάνει καμμία Εερά παρ-
9-ενος ό ΰάνατός της θεωρείτα; ώς
προμήνομα μεγάλης συμφοράς. "Αν
συμβή ".·αμμ!α φορά νά πεθάνουν καί
ή τρείς μέσα σέ λίγες μέρες, τότε
ή συμφορά χού άχειλεί όλόκληρο τό
δασίλειο εϊνα: πολύ μεγάλη καί πρέ-
νά γίνοον χολλές θυσίες γιά ν'
ΐ^απή. Πρώτα-πρώτα ό βασι¬
λεύς νηστεύει πέντε ήμέρες καί κά¬
ι , , ,
μιαμανναγε^ηο-ηκοριτσι την στιγ
μη χου γεννά και μιά αχ' τις τρείς |
τους γιατί αύτές άχοτελοϋν
σύνταγμα τής χώρας,.
. . . . · ■ ■■· τ-·· ι ι» ν*ψ *·* ιρ* ιτ,ς χώρας,.
άγελάϊεί, ^τότε δλοι^ οί μαϋροι μα-1 Κατόχιν δλοι οί κάτοικοι άοχί-
ζεύοντα'. γάρω άχό τό σχίτι της καί!ζουν νά έξασν.οϋν αύστηρά έχίβλ'ε-
με τρομερούς άλαλαγμούς γ,ιορτά-'^ στίς ίερές χαρ·θίνες γιά νά γκ~
ζουν τό εύχάριστο «ύτό γεγονός. Ά-|χρίβώτοον μήπως καμμιά άπό 3Ϊ
απο την μαννα
,.Λ-Γ_______,.,...,. --^ Λρ.^ν«/^«^» μητ:ως καμμιά απο 3υτες
μεσως χαίρνουν τό καλότυχο αύτό, ηχρααχράττ,σε άπό τον ίσιο δρόμο
κοοίτσ! άχό τ«ν αάννί το·ο ν.ί! τοΰ ·ΑΧ εγιν» αίτία τοϋ θανάτου των συν-
τρόφων της καί -ής συμφοράς πού
άχειλεί τόν τόχον. Ή ιδία χιατγ,ρΐ)
έπίβλεψί έξασκεΐται καί στούς νέ-
ους, γιά νά εξακριβωθή μήπως αύ¬
τοι έμόλυν^ν μέ τά ίερόσυλα βλέμ-
αατα τευί- τίτν »·»Λίΐ,Μ»ί—-- —"
δίνουν στίς άλλες ίερές χαρθένες,
ή όχοίες τό τρέφουν μέ τό γάλα των
ίερών άγελάδων.
Κανείς, οίτε αϋτός ό βασιλεύς,
δέν μχορεί νά έγγίσγ] τα ίερά αύτά
ζώα τά όχοΐα. μένουν άχολύτως έ-'ματά τους την χαρθενικότητα τ'ο5
Χείιϋερχ καί κάνουν ό,τι θέλουν νω-1 π?οσώχου των ίερειών.
ρίς κανείς νά τά έμχοδίζη. Μονον > 'Επίσης κάθε γυναίκα, ή όποία
ή τρείς παρθένες «χούν τό οικαίωμα ι αντ!λαμβάνετα'. δτι ό άνδρας της
νά τίς έγγίζουν, νά τίς ποτίζουν έπαυσε νά τήν άγαπά, πρέπει νά τό
καί νά τίς χεριχοιούνται καί μόνον αναΓφέρϊ) άμέσως στον βασιλέα ό ό-
αύτές τίς άμέλγουν καί χίνουν τό "θίος χροσχαθεί νά έξίκριβώση μή-
γάλα τους χού θεωρείτα! ίερό καί ά-! πω? ό άχΐστος αΰτός σύζυγος εστρε-
λαδή χρ'.σμένες στό χρόσωχο καί τά
χέρια μέ χαχύ στρώμα άχό άσβέστι,
χράγμα τό όχοΐον άχαγορεύεται αύ-
. ,ΤΤ ." . ^ ' λ' -!ψε την χροσονή τού χρός τίς ίερές
γ,ααμένο. Ή τρε,ς ^"^««11^^ ^ γΰναίκες? ?!
είναι παντοτε ,ρτεασ,δωμενες,δη-^ ξ ^^ Ρ, ^ά^ χβ{
' μόνον οί τρείς χαρθένες δέν κόδουν
ποτέ τά μαλλ'.ά τους καί τούτο γιά
νά γνωρίζωντα! άπό μακρυά. Γένεια
μόνον ό δήμιος έχιτρέχετα! νά έχη
καί κανείς αλλος.
Ή κατάστασις, στήν όχοίαν ζοΰν
δλοι οί κάτοικοι τής γ,ύρ^ς αυτής
είναι άθλία. Πεθαίνουν δλοι νεώτα-
τοι καί τουτο γιατί δέν ύχάρχε: ού'τε
γιατρός, ού'τε κανείς γνωρίζε'. κα-
νένα φάρμακο. Συνήθως, γράφουν οί
διιό "Αγγλοι χεριηγηταί, ή συχνοτέ-
ρα αίτία των θανάτων είναι ή άκα-
θαρσία καί οί διάφορες μολυσματι-
κές άσθένειες τίς όχοίες αύτη προ-
καλεί.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ό Άμερικανός έκατομιιυριονχος
Τζέύ Γκούντ, μετά τής θυγατρός τού ".
έν Φρέντς Λήκ Σπρίγκςί της Ίνδιάνας.
Άννας, έςερχόμενοι είς πρωϊνόν περίπατον
Ό άβΐάς Μχουχοϋρο «ίχιε μετα-
φράσει είς τψ Γαλλικήν γλώσσαν
την Καινήν Διαθήκην, εναντίον δέ
τής αεταφράσΐώς τού έδτϊΛθσΐεύΟη-
σαν με-ραα: έχι-Λρίσεις. Μιά υ.έρα,
σννανττ)τας τΐν Μχοαλώ, τοϋ λέγει:
—Γνωρί'ζω άπό ·ποϋ προέρχοντα:
αί έπιάρίσεις, σέ δεδ-αιώ ομως, ότι
τ)ά έκδικτΛώ.
— Προτέξατε, τοϋ απήντησεν ό
Μχοαλώ, γιατί ετσι θά έδικακϊλο-
γοίοτατβ τούς έχιν,ριτάς σας, ότι δεν
έμχήκατε είς τό πν*ϋτΛα τοϋ π:ω-
τοτόχου. Είς τήν Καινήν Δϊαθή-λην
ίέν ύπάΐχε! πουθενά οΰτε λέξις χε-
ρί εκδικήσεως, άίλλά τουναντίον συν-
ιττάτατι ΐΕ·«ντηίϊ »ι (Γ»νν»ε.>ιι* τβί:
τούς έχθρούς...
18
«ϊ,ΗΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΠΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Π
ϋ
Π
Π
1
II
1
11
Π
Π
Π
Π
11
π
ϋ
α
π
ϋ
α
π
Β
π
π
ι!
π
π
π
π
1
π
π
ιΊ
11
Π
Π
ΝΑ ΕΝΔΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ
Ό Κο^ψότατος Χρυσοδεμ,ένος
ΜΕ448ΣΕΛΙΑΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοϋς θαυμαστάς τοθ «'ΚθνκοΟ Κήρυκος»
ΟΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟ.ΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Κ0ΜΨ3ΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟί
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
'Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μέ νπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι εξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εΰρωπαίαη'. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσική Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, τής Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ϊστορία τοϋ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισιωΰ πλοΐίσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπεΰει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκιτν
δλων των αίώνο)ν καί δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα εντύπω¬
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι απαραμίλλους
πλουσία.
Καί όλος αϋτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, μέ ύπερτριακοσίας είκσνας, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τού καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τόμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, άντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίσητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικούς
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαύσουν καί αύτοι και νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμπατριωτας σας, τούς συγγενείς σας, τούς φίλους σας. Τό εύθηνότερον καί πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ιΐ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
.: ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
• ΗΕΚΑΙ_» ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝΟΙΟΑΤΕ,
! ,. ν , . , 140 Υβ3ΐ 26ίη δΐΓββΙ Ν. Υ. ΟΐΙγ.
ϊ Αξιοτιμοι Κυριοι:— Σας έσωκλείω δολλ. 1.00, επί ΐϊλέον καί τα
ϊ Γ^ν^Τί0^0.^* μ* τΐ)ν παθάκλησιν όπως μοί αποστείλιιτβ τό
: «ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τού 1929.
β
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
'Ονομα
Διεύθυνσις
Πολιτεία
εα ......................
ξ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.-Τά εξοδα αποστολής, ήτοι 25 σέντς «Γ ίκαστσν
. αντίτυπον, είναι είς 6άρος τοϋ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομτν νά τό τα- =
^ χυβρομησωμβν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος *
* τού κοσμου. Ζ
· · ■ (Ι1_· *['·· ·» ■
«ϊ,ΗΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΠΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Π
ϋ
Π
Π
1
II
1
11
Π
Π
Π
Π
11
π
ϋ
α
π
ϋ
α
π
Β
π
π
ι!
π
π
π
π
1
π
π
ιΊ
11
Π
Π
ΝΑ ΕΝΔΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ
Ό Κο^ψότατος Χρυσοδεμ,ένος
ΜΕ448ΣΕΛΙΑΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοϋς θαυμαστάς τοθ «'ΚθνκοΟ Κήρυκος»
ΟΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟ.ΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Κ0ΜΨ3ΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟί
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
'Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μέ νπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι εξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εΰρωπαίαη'. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσική Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, τής Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ϊστορία τοϋ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισιωΰ πλοΐίσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπεΰει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκιτν
δλων των αίώνο)ν καί δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα εντύπω¬
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι απαραμίλλους
πλουσία.
Καί όλος αϋτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, μέ ύπερτριακοσίας είκσνας, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τού καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τόμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, άντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίσητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικούς
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαύσουν καί αύτοι και νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμπατριωτας σας, τούς συγγενείς σας, τούς φίλους σας. Τό εύθηνότερον καί πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ιΐ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
.: ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
• ΗΕΚΑΙ_» ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝΟΙΟΑΤΕ,
! ,. ν , . , 140 Υβ3ΐ 26ίη δΐΓββΙ Ν. Υ. ΟΐΙγ.
ϊ Αξιοτιμοι Κυριοι:— Σας έσωκλείω δολλ. 1.00, επί ΐϊλέον καί τα
ϊ Γ^ν^Τί0^0.^* μ* τΐ)ν παθάκλησιν όπως μοί αποστείλιιτβ τό
: «ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τού 1929.
β
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
'Ονομα
Διεύθυνσις
Πολιτεία
εα ......................
ξ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.-Τά εξοδα αποστολής, ήτοι 25 σέντς «Γ ίκαστσν
. αντίτυπον, είναι είς 6άρος τοϋ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομτν νά τό τα- =
^ χυβρομησωμβν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος *
* τού κοσμου. Ζ
· · ■ (Ι1_· *['·· ·» ■
«ΕβΧΙΚΟΣ ΗΗΡν&._ ΚΥΡΙΑΚΗ „ .τ,Ρ,.,ην 19!5.
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ'
ΤΌ
** { /-ν .__. _* Λ . . ^*λ. 1 Λ*# λ* *^ν/_
«,ο ρωααλέοι, γε«3τοΐ ί>·
^5ίνίι«ι: Στό χωρώ τοίς τ.
οΐ'οαν δλοι, γιαη ηΕϊραν πο-
κλη?οί καί τί τσιγκουνηδβ; η-
ΙθΓαν έφθασαν ιιπρό; στόν »{—-
ΙΐΓοαΛη χον περιβάλλει τα πε-
Ιχια τού Έα.τερίίλ. ό απάρμπα
ΡογΙ εβγσλε άπΰ την τβίπτ
Ιενα αενάλο κλειδί, άνοιςε^τήν
]ϊιο σιδίοένια π»οτα, κι' άφοϊ
)/αν δλοι στό χττΗΐα. τίιν ξα·α-
ΐ. Οί πΐντε ανδρες προ-
:ν ιιεσ' άήό τό (Ττενό δρο-
|ο, πρός το αέσον τής περιοχης
ϊ βοισνότσν ή στάνη τοϋ^μπάρ-
ϊώ. Ένας άπό τ,ούς
κ; χον ειπε:
-Φΐά·ει ναχη ρίξει ή μάνα τί-
τ ηλα στό τίά/.ι.
- Καί βίβαια ■9(<χϊΐ ρίξει.. .ά- ■ησεν ό γέοος. Δέν βλέπεις τόν —Ιρά-,ιιατι άπό την ^αμινάδα |ϊαιιη/οΰ σπιτιοϋ ευγαινεν ενας Ρ50; τία.τΛ'ός. - Τώ τουφεκια είναι αδεία .. (4-τε ό μτιίοαπα Γ/.ουσσ.». -'Ο/ιτό δικό μοτ, άτήτηπεν γαλείτ^οο- γυιός. ΤΙ>χα γρμί-
νια νά ν.-η'πήσω ενα τελευταϊο
Ι17!. . Λέν βαριέααι ο;ι ος...
|οί γιά νά δείξη την οτ/ο.τη'τι-
πδεςιότητά τον:
■ Νά. ..βλέπετε κεΐο κεΐ τ
κια ίαηυ στήν κερασιά;..
[ϊΠ'τάω ο·σπου νσ πϋς άμήν..
ι1·η?(> αντό νλαδί τή; κε·^α
ιισνάϊον ενα οκιάχτρο μί
να τα χέοια ά.τό τή"ν πε·
Ι ανοίγη. Ό νεο- σν.όπϊυσ{
ΐΛ»οο6ό/ησε. Τό κλαδί επεσί
■το σνΐάχτοο κνλώντα-, πιά-
; "ε νάτι ~;ιό χαιιηλά κλα5ιά
Ο Τζων Τομας Χέφλιν, υιός τού «στεγνοϋ> Γερουσιαστοϋ Χέφλιν, τής Πολιτείας Άλαμπάμας, περί τοϋ όποίου πο¬
λύς εγινε λογος είς τάς εφημερίδας, δταν εσχάτως επέστρεψεν έκ Παναμα είς την Νέαν Υόρκην, διατελών έν
«ύγροτάτη» καταστάσει.
ι ηντρ-οί βάλαν τα νέλοια. Ό
5 χειροκοοτησε.
■Αΐποαβο λεβέντη ιιου' Χαοα
ιιαη σοιΊ
^Ρ^αν λίγο άχό,ιη. Λέν
Λ
• στααάτησε άπότομα «αί
Β(ίε,τ αύΐί τον.
Τ0
^Ο'οΰ.'.
ϊίμαστε'...
γνιο;
Ιήτον
μέσα. Λί-
«ά τη α'
Τ " ''
-,'Α-Λ έδώ
ι
ς
? την -6ο
^
οί όποΐοι κατέφθασαν τοέχοντας.
— Τόν είδα! Τόν είδα. Φών:ϊξε
ό Ινας.
— Κι' έ"νώ!. .. είπεν ό αλλθΓ
άνέβηκε την σκ<ί>.α!...
— "Οχι νιΐτος! Ξανανεβαίνει'
Οί πέντε ωριιησαν. Ό γέοω
Γν.0Λ.·σσώ, φθΐηΌ*τα; στό πλνστα-
οιό, άντίκρυσεν εςαφ·α έναν άλ-
θθ(οπο πού ποοσ.τα!)οϋσε ν' άνοί-
ξ την πόρτα. "Αν τό ■/ατώοθ'.ονί
αύτό, Ό« σιοζόταν, Οά τοϋ τραν εδ-
κολώτατο νά ξεφΐ /η, πρρνοντα;
τόν δοο.ιάν.0 τής έκκ?.ησία;. Βλί-
ποντας οαως πώς είχρ ά'αχα?ΛΌ0|3Γ]
ό άνθοίϋπος τδ/ασε. "Ωομησ^ν έ-
ναντίον τοΰ ιιπάοιχπ'χ Γνονσσ'Ό,
τον παραμερισε λτΐ'πχΐ'ντάς τον μ?
τό ".εφάλι, ετοεςεν ώς το διπί.αλ'ο
δωμάτιο πήδησε άπ' τ' άνοιχτό πα-
οάθΐ'ρο καί χάθΐγκε.
Ο! γυιοί, λοι' εϊχην φ*άστ; έν το.
μεταξύ, τόν κατεδί(θξαν ιιε'Λΐ στό
κτήμα.
— Λέν Όά νλιτ(ιοσι-| ό κακοτνρ-
γο.-! Έσάονίοίοτν ό γέοως. 'Επεσε
με'σ' τη φάκα. Ό τοίχος τοι" φρά-
χτη είναι Ί,·ηλός. Καί ί>έν εχπ «πό
ποΰ νά τό σκάση! .. ·
Την στιγιιί| ΐκείνη έφθασαν οί
δ'κ) νπηοεΊες χον άπό τό χ*χ.)ΐό
ΤΌύς ?θί·>κε σιιεοίβς τονιρέν.ια χκΐ
τονς εί.τε μέ 5'ό λόνια τα διατρε-
ξαντα.
— "Αν ό ,ίλέφτη:, το?4ΐήοτί ^
πλησιάστ] πρός τό σπίτι, τοι; είπΕ,
ρΤχτέ τού άλνπητα!
Γούς ώρισε ποΓ' νά σταδνΰν ν.α-
ραοΰλι, πήγε (ί)ς την μεγάλη ;Λγ-
ν.Γ)λένια πόρτα γιά νά (
,τώς νταν άμπαρωμένη καί μολις
τότε συλ/.ογίσθητ^ τι&ς ή γιη'αΐκά
τον μπορεϊ νδχε αΛΐίγχη βοηθείας.
— "Ε, πώς τα πάς νρηά;...
— Ποΰ 'ντος;... Τόν πιάσσνε ·
Ρώτησε αυτή μέ άγωηα.
— Λέν μποοεΐ νά ξεφ",'Τ.· "Ο-
πον ναναι θά υάς τόν «ρεροιν.
Ή ν,αλή αί·τί| είδησις, κα^άκ:
καί μιά οουφηξιά οώμι ίήν σΐ'λ'έ-
φίραν εΛ'τελί-;. Ξαιύ.ώ^ψ.ε .ττί
στρώμά της ζαί άφη'/ήί)ηνε οτ'ΐν
ανοοα ττ,ς τί αν.οιβώς εΐχε σνμβΓ.
ΕΓχε άνάψη ιιευΐ/'.ά ξύλα στό
τϋάν.ι κι' δ.τι είνε >Ό·θήστ στό -τα-
οα3-ί«ρι γιά νά πΓθΐιιένη την ίπι-
οτςκκίή των άν^δοών, δταν της φά-
νηκε πώ; αχο·σε θόρνβο στό τλυ-
«ταριό.
— Θ«Λ-αι ή ^,άτα σνέσ/Πη,νε
Χιορις νά νπαψ ασ'θΓλοιπύντί-
ποτε προχώρησε ο>: τό πλνστοοτιό,
δταν μέ μεγάΛη της εκπληςΐ ί,ίθί.
τό ιιενάλο ερμάοι. δπσΐ' εκρυβαν
τα λεπτά, όο&άνοι-ιτο. ίτλα α
010:0 βρισνόΐαν ενας ανθ·»ω-ος.
Θάχε μπϋ άπό την πόρτα τοΰ διά¬
δρομον.
Ή γρηά Γνουσσώ, χωοί: νά τα
χάση διόλου, διχιηοΐ κατά πάνο;-
τού. Ό αίν·Ορο;πος, ιιέ τα χαρτονο-
ιιίΌΐιατα στά χέρια. ποο,5παυΧ>5σ>
νά τό σκάση Κι' ?ππδή ή γ^ηα
τόν Γΐ.τόδιζε, την δάγ/.ασε στό χέ-
ρι την ?ρριξε στό διπλίτνη δωμά-
τιο καί χάί}η«.. .
__ Τόν άναγνώρισες;
— θαροώ πώς ήταν δ
Τραινάρ. ..
— Ό μπαραπα Ταιονάρ·. .. δ
ζητιάνος;... Μά ε/εις δίκηο, ν«χ
λέ... Και μενά μοϋ φάνηκε πώς
τόν άνεγνώρισα. . .Βρέ τύν παλη-
άν[)ρ<ι»το!... Μνρ!σττ»κί τα λε- φτά, φαίνΐται... Ποΐ θά κου πά- τ] διιως... Γοή*, σραι, να εΊδο.νιχ- ήσονιιε την αστιητοιιία., . Ό γέοο) Ρ/.<η.'σσί·> εί'ρισνε τώ-
ρα τ»ιν περιπετεια διασκεδοστικω-
τάτ'ΐ|. Τί είχε νά χάση; . . Κιιι-
μιά «νθ-ρώπινη δύνααις δέν μπ»-
ροΰσε νά ν.άαη ωστε ό αιάρμΐΓα
Τραινάο νά το σκάση άπό τή στά¬
νη καί νά την νποστη την τιιιωιρία
ποϋ τοϋ ήξιϊε.
Ό γέρω Ρ/ίουσσώ πήζ>ε ενα γγτ-
(^έκι καί πήγε ν' άνΓΊμώσ.ι τονς
ννιοι'ς τού:
— Τόν πιάσατε;
— Κάπου εΐΛ"αι ν.οαιΐίΐρνος. Ώσ-
τόσο.. . Τί διάβολο!. . Γό ποωϊ,
μόλις φεξτ] θά τόν βρ'ίΰιιε.
Περίμεναν τό π<κοϊ. Άλ/ά καί τότε, μολονότι ψιίξαν δλη την πε- ριοχή, ό μπάρμπα Τρΐοι,νάρ δέν ορέ-9-η/ε πονθενά. Έν τ.ϊ) ιΐίταξύ εϊχαν φτάση καί οί χιθιροΓΤΑν.ακες, ο! όποΤοι βοηθοϋσαν ν.ι' αύτοι την ερει·ναΛ'. Ό γέρω Γν.συσσΓ'ΐ ί)«ν- κωνόταν άπό τή λύσΐσα τού. .. — Κι' δικυς, αόΌν ό διάβολος ιιπορεϊ Λ'ά τόν βγάλη άπό δ<ο μρσα, Γλεγε μέ: στά δόντια τοιυ κχΐθί τό¬ σο... — θα/η «τιγει άπό τό κιήκα... τοϋ εΐπε ό ένοκιοτάοχης — Αδύνατον! Τα τιποτελέσματα τοΰ «ληταίον των μεγάλον υλικών ζημιών, 50 γΙγ τό οοοειοανατολικόν διαμέρισμα τής Πολιτείας Άρκανσω, δ.του έκτός ίίοον τόν θάνατον. Έρϊί.-τια σκηνών εί; τας κωμοπόλεις Σνήντ καί Πόσσοννιι Τρώστ. —Τότε τί εγινε;... Καπνός; Λέν ξέοοι τί ΙΎινε, άπό δώ μέ- σα δμοκ δέν ρχει φνγει... —*1Γά;ε μοναχός σου μπάρμπα Γν.συσσώ. είπεν ό ενοχιθτάρχης. Έ- γώ θά φΐΌ/οι. Λέν εχω ·:οιρό γιά χάσιμο.. . Καί θυμωμένος ποΐ τόν εί^αν ενοχλήστ) άδίκως, πηρε τοΰς άν¬ δρας τού καί εφηγε. — Καί διιως βρίοΐκετιαι έδω ν£- σα!. . μονολογοϋσε ό γεοοο ΓνοΊΐο σώ. II οί ·θά μού πάη" Θά τόν εν- ρω... Λέν θά χάσω ετσι τα εΕ χι- λιάρικά αου, την πτοΐντυοία πσό ε- βγαλα μέ τόσον ίδρό/Γα. Κι' έξηκο?.ούι>ηΗΓε τΐί' ερεΐλ'ες
τού. Δέν αφησε δένδρο γΐ7 δένδρο,
ίάιινχι νιά Θάμνο, βάτο γιά 6α>·ο
πον νά ·ιήν τα εξετάση λετΓ<4ΐε- ρώς. ΟΊ ιΐίρες περνοϋσαν διιο>ς και
Τραινάρ δέν βριοαοταν. ..
— Μπάς -/.αί ψάρηοε;... ήρχι¬
σε ν' άναοραπιέται ό γέρω Γκουσ-
σώ.
Τό πά!)ηαά τού «ν τΛ μίΐαΕν εΐ¬
χε ααδνιτή στό χοιριρ, καί οί χω·
ριάτε; έοχΟΛΤουσαν σέ περιέργεια
καί τόν ροιτοϋσαν άν επκισε τόν
κλέφτη. Οί είρωντκές αύκ; έοω-
τήσεις είχαν ■έκνευρίστ) τιο^ιερά τό
γέρω, κι' έλεισε την πόρτα τα», σ'
οΐους. Δέν αποροϋσε νά τό χ ο^εστι
ό νοΐς τού πώς εΐχε γίντ· αν(θΛτος
δ γερω Τ(κανάρ. Αϋτός, ή γν«»αί-
κά τού, κι' οί γυιοί τού εϊχαν πάθη
νψύχοίση πειά αέ τό ζήτημα αίτό
Τή νι'<χτα βγαίνίοΐν, κι' 'όλοι μαζϊι σ/ώναίαν: — Έ, Τραινάρ!. .. "Οχσν κι' «ν είσαι βντς, δός μας τα λεχρτά.. καί ·0« σ' αφίσοαιιε νά ςτνγης. .. Άλλοιώτικα θά πεθάνης άπό την πϊίνα %αί τή όίι|»α. .. Κανενας δ-κος δέν τοΰς ά-τ»ν· τοΰοτ. Πέρασαν ετσι γάμτύαοζς ιώοες. Καποιο πΐρίΰΐ, ενα ΐαχτο-'ίνητο, ένώ περνοΰσε άπό τήλ' τύ^,ατ· ΐα τοΰ χωρίου, σταμάτησε ξοϋφνι/.ά. Ό σο)φέρ κατεβηκρ, εξήτασε την μη- χανή, κι' έδή/.ωσε στίιν κύοιό τον ότι τό αντοκίνητο εΐχε πάΰη νιΐτοια βλάΰη, καί μόνον ΰστερι' άπό 5υο ώρες τουλάχιστον θά μποροΐσε νά «^ιορθωθή.. Ό κνοιος τοΰ αίτακι- Λ·ήτον "/χι.τ?6ψ( καί ιιπήκε στό παν- ιίοχείο τοϋ χωρίου γιά νά -τερυμέ- >"η ώς ότου έτοιαασθί) τό αύΐονάνη-
τό τού. 'Ηταν ενσς ψί{λύς ξανύός
νέος, μέ φαβορΐτες, ο*ι·μπαί3ητΓ/ώ-
ταττος, δ όπΐ,ϊος δέν αργηοε νά τιά-
ση κοΐ'βέντα μέ τόν ξενοδόχο. Ό
Ιενοδόχος τοϋ διηγήθττκ£ ς.τσ·χά,
την περυτετεια τοϋ Γκο·σσώ. Ό
ξένος φόνηκε νά ΐνδιαφίοεται γιά
την ί'πόΛεσι αυτή. Ένφ ΐ!τρο>γε
άντήλλαξε μεοικές νίθΐΐοέΛ'τΓς μέ
τοΰς άλ).ους πελάτας τοϋ ■τα·.'δοχεί-
ου καί στό τελος ε^ε:
— Μπά!. .. δέν ·θνΙνε καί τόσο
μπερδεμενα τα πράγιιατα. . . Καΐ
άν ήμουν επί τόπου...Έχο> κά'-
ΐτοια εΊδικότητα σέ τέτοιον εϊδονς
ίτπχχθεσεις.
— Μά αίτό είναι είν.ολιότατΛ)!
είπεν ό π1α·νδοχει>ς. Γνυ^οί^ι) τόν
μπάρ^ιπα ΓΛιονσσώ . . Λέν ·<ά φέ¬ ρη κοιιμιά δνον.ολία. .. Ό ιιπάομπα Γν.σι»σσο·, όταν έ- μαθε τί τόν ήθελε ό ξίνος, τ(>ν δέ-
χθηκε μέ άνοιχτή άγκαλιά. Ό ξέ-
νος, πρίν άρχίσει την είρίννά ιον,
ρώναςε τόν σωφέρ τού κιί τοϋ «ΐ-
πε μόλις έτοιαάση τό αΐ·το"/ίνΓτο.
νά π«)] νά τόν πεοιμεντ) στο δημό-
σιο δρόιιο. Κατόπιν Ιϊτλήρ<ικ5ϊ τόν ξενοδόχο ναί εΐπε στόν ιιπάριυτα Γκουσσώ: — Σέ μιά ιορα Λαχο) λι'οει ιό πρόδληιια ποΰ σάς ά.ταΓχο/ν?ί τό» σο... δέν μοϋ χοειάζεται πι?ρι<τ- σύτερο. Καί κατόπιν ήρχισε την "οεονά τού. Ό μπάρμΛα Γκοι*σηΐ(Ό τύν ω¬ δήγησε πσντοΰ, τον νύοιοιε σέ δλο τό κτήιια Ό ξένος παΓατιρ^ύσε .τροσεχτικά γίτκο τον, χορί; νά λέη λέξι. "Ηπειτα ηοχισΓ νά χντ- τάη |·ηλά. Στά τέλος ό μπίρ»ιςτ>α
Γκονσσω τόν ρώτησε:
— Βρήσκετε τίττοτε;. ..
— Τίτοτε! Απήντησε ό δένο;.
— *Αα βεβαία!. . Ποϋ νά
βρήτε. . Θέλετε καί τή ?ι/ι; ιιον
'ιδέα;. . . Ό Τραινάρ κά,του τ^ν-
(Σέ είς την 28ην Τίλίίχ)
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ'
ΤΌ
** { /-ν .__. _* Λ . . ^*λ. 1 Λ*# λ* *^ν/_
«,ο ρωααλέοι, γε«3τοΐ ί>·
^5ίνίι«ι: Στό χωρώ τοίς τ.
οΐ'οαν δλοι, γιαη ηΕϊραν πο-
κλη?οί καί τί τσιγκουνηδβ; η-
ΙθΓαν έφθασαν ιιπρό; στόν »{—-
ΙΐΓοαΛη χον περιβάλλει τα πε-
Ιχια τού Έα.τερίίλ. ό απάρμπα
ΡογΙ εβγσλε άπΰ την τβίπτ
Ιενα αενάλο κλειδί, άνοιςε^τήν
]ϊιο σιδίοένια π»οτα, κι' άφοϊ
)/αν δλοι στό χττΗΐα. τίιν ξα·α-
ΐ. Οί πΐντε ανδρες προ-
:ν ιιεσ' άήό τό (Ττενό δρο-
|ο, πρός το αέσον τής περιοχης
ϊ βοισνότσν ή στάνη τοϋ^μπάρ-
ϊώ. Ένας άπό τ,ούς
κ; χον ειπε:
-Φΐά·ει ναχη ρίξει ή μάνα τί-
τ ηλα στό τίά/.ι.
- Καί βίβαια ■9(<χϊΐ ρίξει.. .ά- ■ησεν ό γέοος. Δέν βλέπεις τόν —Ιρά-,ιιατι άπό την ^αμινάδα |ϊαιιη/οΰ σπιτιοϋ ευγαινεν ενας Ρ50; τία.τΛ'ός. - Τώ τουφεκια είναι αδεία .. (4-τε ό μτιίοαπα Γ/.ουσσ.». -'Ο/ιτό δικό μοτ, άτήτηπεν γαλείτ^οο- γυιός. ΤΙ>χα γρμί-
νια νά ν.-η'πήσω ενα τελευταϊο
Ι17!. . Λέν βαριέααι ο;ι ος...
|οί γιά νά δείξη την οτ/ο.τη'τι-
πδεςιότητά τον:
■ Νά. ..βλέπετε κεΐο κεΐ τ
κια ίαηυ στήν κερασιά;..
[ϊΠ'τάω ο·σπου νσ πϋς άμήν..
ι1·η?(> αντό νλαδί τή; κε·^α
ιισνάϊον ενα οκιάχτρο μί
να τα χέοια ά.τό τή"ν πε·
Ι ανοίγη. Ό νεο- σν.όπϊυσ{
ΐΛ»οο6ό/ησε. Τό κλαδί επεσί
■το σνΐάχτοο κνλώντα-, πιά-
; "ε νάτι ~;ιό χαιιηλά κλα5ιά
Ο Τζων Τομας Χέφλιν, υιός τού «στεγνοϋ> Γερουσιαστοϋ Χέφλιν, τής Πολιτείας Άλαμπάμας, περί τοϋ όποίου πο¬
λύς εγινε λογος είς τάς εφημερίδας, δταν εσχάτως επέστρεψεν έκ Παναμα είς την Νέαν Υόρκην, διατελών έν
«ύγροτάτη» καταστάσει.
ι ηντρ-οί βάλαν τα νέλοια. Ό
5 χειροκοοτησε.
■Αΐποαβο λεβέντη ιιου' Χαοα
ιιαη σοιΊ
^Ρ^αν λίγο άχό,ιη. Λέν
Λ
• στααάτησε άπότομα «αί
Β(ίε,τ αύΐί τον.
Τ0
^Ο'οΰ.'.
ϊίμαστε'...
γνιο;
Ιήτον
μέσα. Λί-
«ά τη α'
Τ " ''
-,'Α-Λ έδώ
ι
ς
? την -6ο
^
οί όποΐοι κατέφθασαν τοέχοντας.
— Τόν είδα! Τόν είδα. Φών:ϊξε
ό Ινας.
— Κι' έ"νώ!. .. είπεν ό αλλθΓ
άνέβηκε την σκ<ί>.α!...
— "Οχι νιΐτος! Ξανανεβαίνει'
Οί πέντε ωριιησαν. Ό γέοω
Γν.0Λ.·σσώ, φθΐηΌ*τα; στό πλνστα-
οιό, άντίκρυσεν εςαφ·α έναν άλ-
θθ(οπο πού ποοσ.τα!)οϋσε ν' άνοί-
ξ την πόρτα. "Αν τό ■/ατώοθ'.ονί
αύτό, Ό« σιοζόταν, Οά τοϋ τραν εδ-
κολώτατο νά ξεφΐ /η, πρρνοντα;
τόν δοο.ιάν.0 τής έκκ?.ησία;. Βλί-
ποντας οαως πώς είχρ ά'αχα?ΛΌ0|3Γ]
ό άνθοίϋπος τδ/ασε. "Ωομησ^ν έ-
ναντίον τοΰ ιιπάοιχπ'χ Γνονσσ'Ό,
τον παραμερισε λτΐ'πχΐ'ντάς τον μ?
τό ".εφάλι, ετοεςεν ώς το διπί.αλ'ο
δωμάτιο πήδησε άπ' τ' άνοιχτό πα-
οάθΐ'ρο καί χάθΐγκε.
Ο! γυιοί, λοι' εϊχην φ*άστ; έν το.
μεταξύ, τόν κατεδί(θξαν ιιε'Λΐ στό
κτήμα.
— Λέν Όά νλιτ(ιοσι-| ό κακοτνρ-
γο.-! Έσάονίοίοτν ό γέοως. 'Επεσε
με'σ' τη φάκα. Ό τοίχος τοι" φρά-
χτη είναι Ί,·ηλός. Καί ί>έν εχπ «πό
ποΰ νά τό σκάση! .. ·
Την στιγιιί| ΐκείνη έφθασαν οί
δ'κ) νπηοεΊες χον άπό τό χ*χ.)ΐό
ΤΌύς ?θί·>κε σιιεοίβς τονιρέν.ια χκΐ
τονς εί.τε μέ 5'ό λόνια τα διατρε-
ξαντα.
— "Αν ό ,ίλέφτη:, το?4ΐήοτί ^
πλησιάστ] πρός τό σπίτι, τοι; είπΕ,
ρΤχτέ τού άλνπητα!
Γούς ώρισε ποΓ' νά σταδνΰν ν.α-
ραοΰλι, πήγε (ί)ς την μεγάλη ;Λγ-
ν.Γ)λένια πόρτα γιά νά (
,τώς νταν άμπαρωμένη καί μολις
τότε συλ/.ογίσθητ^ τι&ς ή γιη'αΐκά
τον μπορεϊ νδχε αΛΐίγχη βοηθείας.
— "Ε, πώς τα πάς νρηά;...
— Ποΰ 'ντος;... Τόν πιάσσνε ·
Ρώτησε αυτή μέ άγωηα.
— Λέν μποοεΐ νά ξεφ",'Τ.· "Ο-
πον ναναι θά υάς τόν «ρεροιν.
Ή ν,αλή αί·τί| είδησις, κα^άκ:
καί μιά οουφηξιά οώμι ίήν σΐ'λ'έ-
φίραν εΛ'τελί-;. Ξαιύ.ώ^ψ.ε .ττί
στρώμά της ζαί άφη'/ήί)ηνε οτ'ΐν
ανοοα ττ,ς τί αν.οιβώς εΐχε σνμβΓ.
ΕΓχε άνάψη ιιευΐ/'.ά ξύλα στό
τϋάν.ι κι' δ.τι είνε >Ό·θήστ στό -τα-
οα3-ί«ρι γιά νά πΓθΐιιένη την ίπι-
οτςκκίή των άν^δοών, δταν της φά-
νηκε πώ; αχο·σε θόρνβο στό τλυ-
«ταριό.
— Θ«Λ-αι ή ^,άτα σνέσ/Πη,νε
Χιορις νά νπαψ ασ'θΓλοιπύντί-
ποτε προχώρησε ο>: τό πλνστοοτιό,
δταν μέ μεγάΛη της εκπληςΐ ί,ίθί.
τό ιιενάλο ερμάοι. δπσΐ' εκρυβαν
τα λεπτά, όο&άνοι-ιτο. ίτλα α
010:0 βρισνόΐαν ενας ανθ·»ω-ος.
Θάχε μπϋ άπό την πόρτα τοΰ διά¬
δρομον.
Ή γρηά Γνουσσώ, χωοί: νά τα
χάση διόλου, διχιηοΐ κατά πάνο;-
τού. Ό αίν·Ορο;πος, ιιέ τα χαρτονο-
ιιίΌΐιατα στά χέρια. ποο,5παυΧ>5σ>
νά τό σκάση Κι' ?ππδή ή γ^ηα
τόν Γΐ.τόδιζε, την δάγ/.ασε στό χέ-
ρι την ?ρριξε στό διπλίτνη δωμά-
τιο καί χάί}η«.. .
__ Τόν άναγνώρισες;
— θαροώ πώς ήταν δ
Τραινάρ. ..
— Ό μπαραπα Ταιονάρ·. .. δ
ζητιάνος;... Μά ε/εις δίκηο, ν«χ
λέ... Και μενά μοϋ φάνηκε πώς
τόν άνεγνώρισα. . .Βρέ τύν παλη-
άν[)ρ<ι»το!... Μνρ!σττ»κί τα λε- φτά, φαίνΐται... Ποΐ θά κου πά- τ] διιως... Γοή*, σραι, να εΊδο.νιχ- ήσονιιε την αστιητοιιία., . Ό γέοο) Ρ/.<η.'σσί·> εί'ρισνε τώ-
ρα τ»ιν περιπετεια διασκεδοστικω-
τάτ'ΐ|. Τί είχε νά χάση; . . Κιιι-
μιά «νθ-ρώπινη δύνααις δέν μπ»-
ροΰσε νά ν.άαη ωστε ό αιάρμΐΓα
Τραινάο νά το σκάση άπό τή στά¬
νη καί νά την νποστη την τιιιωιρία
ποϋ τοϋ ήξιϊε.
Ό γέρω Ρ/ίουσσώ πήζ>ε ενα γγτ-
(^έκι καί πήγε ν' άνΓΊμώσ.ι τονς
ννιοι'ς τού:
— Τόν πιάσατε;
— Κάπου εΐΛ"αι ν.οαιΐίΐρνος. Ώσ-
τόσο.. . Τί διάβολο!. . Γό ποωϊ,
μόλις φεξτ] θά τόν βρ'ίΰιιε.
Περίμεναν τό π<κοϊ. Άλ/ά καί τότε, μολονότι ψιίξαν δλη την πε- ριοχή, ό μπάρμπα Τρΐοι,νάρ δέν ορέ-9-η/ε πονθενά. Έν τ.ϊ) ιΐίταξύ εϊχαν φτάση καί οί χιθιροΓΤΑν.ακες, ο! όποΤοι βοηθοϋσαν ν.ι' αύτοι την ερει·ναΛ'. Ό γέρω Γν.συσσΓ'ΐ ί)«ν- κωνόταν άπό τή λύσΐσα τού. .. — Κι' δικυς, αόΌν ό διάβολος ιιπορεϊ Λ'ά τόν βγάλη άπό δ<ο μρσα, Γλεγε μέ: στά δόντια τοιυ κχΐθί τό¬ σο... — θα/η «τιγει άπό τό κιήκα... τοϋ εΐπε ό ένοκιοτάοχης — Αδύνατον! Τα τιποτελέσματα τοΰ «ληταίον των μεγάλον υλικών ζημιών, 50 γΙγ τό οοοειοανατολικόν διαμέρισμα τής Πολιτείας Άρκανσω, δ.του έκτός ίίοον τόν θάνατον. Έρϊί.-τια σκηνών εί; τας κωμοπόλεις Σνήντ καί Πόσσοννιι Τρώστ. —Τότε τί εγινε;... Καπνός; Λέν ξέοοι τί ΙΎινε, άπό δώ μέ- σα δμοκ δέν ρχει φνγει... —*1Γά;ε μοναχός σου μπάρμπα Γν.συσσώ. είπεν ό ενοχιθτάρχης. Έ- γώ θά φΐΌ/οι. Λέν εχω ·:οιρό γιά χάσιμο.. . Καί θυμωμένος ποΐ τόν εί^αν ενοχλήστ) άδίκως, πηρε τοΰς άν¬ δρας τού καί εφηγε. — Καί διιως βρίοΐκετιαι έδω ν£- σα!. . μονολογοϋσε ό γεοοο ΓνοΊΐο σώ. II οί ·θά μού πάη" Θά τόν εν- ρω... Λέν θά χάσω ετσι τα εΕ χι- λιάρικά αου, την πτοΐντυοία πσό ε- βγαλα μέ τόσον ίδρό/Γα. Κι' έξηκο?.ούι>ηΗΓε τΐί' ερεΐλ'ες
τού. Δέν αφησε δένδρο γΐ7 δένδρο,
ίάιινχι νιά Θάμνο, βάτο γιά 6α>·ο
πον νά ·ιήν τα εξετάση λετΓ<4ΐε- ρώς. ΟΊ ιΐίρες περνοϋσαν διιο>ς και
Τραινάρ δέν βριοαοταν. ..
— Μπάς -/.αί ψάρηοε;... ήρχι¬
σε ν' άναοραπιέται ό γέρω Γκουσ-
σώ.
Τό πά!)ηαά τού «ν τΛ μίΐαΕν εΐ¬
χε ααδνιτή στό χοιριρ, καί οί χω·
ριάτε; έοχΟΛΤουσαν σέ περιέργεια
καί τόν ροιτοϋσαν άν επκισε τόν
κλέφτη. Οί είρωντκές αύκ; έοω-
τήσεις είχαν ■έκνευρίστ) τιο^ιερά τό
γέρω, κι' έλεισε την πόρτα τα», σ'
οΐους. Δέν αποροϋσε νά τό χ ο^εστι
ό νοΐς τού πώς εΐχε γίντ· αν(θΛτος
δ γερω Τ(κανάρ. Αϋτός, ή γν«»αί-
κά τού, κι' οί γυιοί τού εϊχαν πάθη
νψύχοίση πειά αέ τό ζήτημα αίτό
Τή νι'<χτα βγαίνίοΐν, κι' 'όλοι μαζϊι σ/ώναίαν: — Έ, Τραινάρ!. .. "Οχσν κι' «ν είσαι βντς, δός μας τα λεχρτά.. καί ·0« σ' αφίσοαιιε νά ςτνγης. .. Άλλοιώτικα θά πεθάνης άπό την πϊίνα %αί τή όίι|»α. .. Κανενας δ-κος δέν τοΰς ά-τ»ν· τοΰοτ. Πέρασαν ετσι γάμτύαοζς ιώοες. Καποιο πΐρίΰΐ, ενα ΐαχτο-'ίνητο, ένώ περνοΰσε άπό τήλ' τύ^,ατ· ΐα τοΰ χωρίου, σταμάτησε ξοϋφνι/.ά. Ό σο)φέρ κατεβηκρ, εξήτασε την μη- χανή, κι' έδή/.ωσε στίιν κύοιό τον ότι τό αντοκίνητο εΐχε πάΰη νιΐτοια βλάΰη, καί μόνον ΰστερι' άπό 5υο ώρες τουλάχιστον θά μποροΐσε νά «^ιορθωθή.. Ό κνοιος τοΰ αίτακι- Λ·ήτον "/χι.τ?6ψ( καί ιιπήκε στό παν- ιίοχείο τοϋ χωρίου γιά νά -τερυμέ- >"η ώς ότου έτοιαασθί) τό αύΐονάνη-
τό τού. 'Ηταν ενσς ψί{λύς ξανύός
νέος, μέ φαβορΐτες, ο*ι·μπαί3ητΓ/ώ-
ταττος, δ όπΐ,ϊος δέν αργηοε νά τιά-
ση κοΐ'βέντα μέ τόν ξενοδόχο. Ό
Ιενοδόχος τοϋ διηγήθττκ£ ς.τσ·χά,
την περυτετεια τοϋ Γκο·σσώ. Ό
ξένος φόνηκε νά ΐνδιαφίοεται γιά
την ί'πόΛεσι αυτή. Ένφ ΐ!τρο>γε
άντήλλαξε μεοικές νίθΐΐοέΛ'τΓς μέ
τοΰς άλ).ους πελάτας τοϋ ■τα·.'δοχεί-
ου καί στό τελος ε^ε:
— Μπά!. .. δέν ·θνΙνε καί τόσο
μπερδεμενα τα πράγιιατα. . . Καΐ
άν ήμουν επί τόπου...Έχο> κά'-
ΐτοια εΊδικότητα σέ τέτοιον εϊδονς
ίτπχχθεσεις.
— Μά αίτό είναι είν.ολιότατΛ)!
είπεν ό π1α·νδοχει>ς. Γνυ^οί^ι) τόν
μπάρ^ιπα ΓΛιονσσώ . . Λέν ·<ά φέ¬ ρη κοιιμιά δνον.ολία. .. Ό ιιπάομπα Γν.σι»σσο·, όταν έ- μαθε τί τόν ήθελε ό ξίνος, τ(>ν δέ-
χθηκε μέ άνοιχτή άγκαλιά. Ό ξέ-
νος, πρίν άρχίσει την είρίννά ιον,
ρώναςε τόν σωφέρ τού κιί τοϋ «ΐ-
πε μόλις έτοιαάση τό αΐ·το"/ίνΓτο.
νά π«)] νά τόν πεοιμεντ) στο δημό-
σιο δρόιιο. Κατόπιν Ιϊτλήρ<ικ5ϊ τόν ξενοδόχο ναί εΐπε στόν ιιπάριυτα Γκουσσώ: — Σέ μιά ιορα Λαχο) λι'οει ιό πρόδληιια ποΰ σάς ά.ταΓχο/ν?ί τό» σο... δέν μοϋ χοειάζεται πι?ρι<τ- σύτερο. Καί κατόπιν ήρχισε την "οεονά τού. Ό μπάρμΛα Γκοι*σηΐ(Ό τύν ω¬ δήγησε πσντοΰ, τον νύοιοιε σέ δλο τό κτήιια Ό ξένος παΓατιρ^ύσε .τροσεχτικά γίτκο τον, χορί; νά λέη λέξι. "Ηπειτα ηοχισΓ νά χντ- τάη |·ηλά. Στά τέλος ό μπίρ»ιςτ>α
Γκονσσω τόν ρώτησε:
— Βρήσκετε τίττοτε;. ..
— Τίτοτε! Απήντησε ό δένο;.
— *Αα βεβαία!. . Ποϋ νά
βρήτε. . Θέλετε καί τή ?ι/ι; ιιον
'ιδέα;. . . Ό Τραινάρ κά,του τ^ν-
(Σέ είς την 28ην Τίλίίχ)
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Γ7ΪΛΛΙΚΜ ΑΟΓΟΤΕΧΝΙ"
ή: αρκουδα
ΤΟΥ ΑΡΒΟΥΡΟΥ ΛΕΒΥ
Στό αενάΊλο χορό ποΐ· έγινεν έ-
ν.εΐν.) τό βράδυ ή κυοία Χάνκνς, ή
γνναϊκα τού φημισιιέλου τ-'ΐοΛτεζί-
του της όδοϋ Άγίου Γεώργιον, ό
'Οκτε διός Χαρδέλ στε/.όταν στί α-
νοιγαα ενός παραθύρου καί χντα-
ζε τα ζευγάοια των χοοεντών ιιέ
όνειροιό^α ιιάτια.
Μιά στιγιιήν έξαφνα τόν επλη¬
σίασε ή κνρία ντε Ρίντ. Ή όόραία
αυτή γιη'αΐκα, πού ηταν μόλις τρι-
αντα ίΐα>ν, ήταν παίηά φίλη τού
Χαρδέλ Τόν σιιιπαί,οΐοΐ πολύ,
άστειενότανε σνχνά γιά την σγ(>ια
ζωή τού. τόν ί-λεγε «άρ*-Όνδα» ν.αϊ
είνε βάλη- .τεΐσμα νά τόν πΐιντρε-
3ψτ| ι'έ ιιια νΛρη τής έίκλοντϊς; τηί
Ό Χά'οδέλ εΐχε την πσΐράξενη
προπυτιτπα ποΰ δείχνη πτίντα ό
εγοηοτι·/ά νποχόνδριος. Έθυσιο
ζετο γιά τούς φίλοΐ'ς τοι, τταν ό-
ϊκος, 1"/.τ5·<χα>ζ ιΐ'υχρό; "τής αγέ-
σεις τού καί γιά τουτο πολλοί οέν
τό ναγΐαπσΰσαν καί τόσο πΌλύ. Ή
ύπερηφανειά χον καί ή επιφυλα-
κτικότης τού ίτΰοατσΰσαν σέ ίΐπό-
στασι πΌ?λούς άνθρωπον:;. Εϊχε δ-
μως, ιιιάν νπέοοχη κορδιο καί τυμ-
Πυνονσε τής άτυχίες των αλλων, μέ
Τρόπο, δμως, παντα διαχρπτκ©
"Ανθροπος νπϊρόχου δράσΐοις
δταν ανελάμβανε κανενα αγώνα,
εΐχε προ·<ωοήστ) σέ ή?ικία 28 έτών δύο φορες ώς την ναρΐδιά τΐκ; Ά- φριν.ής; ν.ι' εδειξε &άρρος μέχρις άσυνεσίας. Ή κνρία ντέ Ρΐντ τόν ρώττ,σε ό μοΰ άρέσει, θά πΏίρνατε πΌ/ύ δρό-' μα! — Τό ξερεις πας ιιοΰ άρέσονν τα ταξΐίδια... — Αύτό, δικο;. πού θ?λω νά σσς βόλον νά κάιιετε έγώ δέν εχει τίτο- τε τό τοομακτικό. .. ά.τ' ΐναντΉα: — Χά... Τα λόγια (*ας είναι γειιάτα ιιέλι... Τό ξερετε, ομω; πας τροτιαω νά ύπάγω πεοισσΟΓτ (>ο στόν Βόοειο Πίλο παοά στήν
Ιταλία, νά πηδήσω σέ ι·ιά -προνα
παοά νά νατέδω είττ« ναί σε μια
γόνδο?α στολισμέλΊΤ] μέ ο'νθη πορ-
τοναλλιάς...
4 — Π ητε ιιου, δηοκ καμάρα, ή
δεσ.ποινίς" Μανδαληνή ΣεΓ-ιΐΓάν σώ. Μί1^ τής
τό πήτε δικος, παρακαλώ!
, — Κι' άν της τό πω τί 6λαπτΐΐ;
"Ρνα ρΐλι^ρινες καπλιμένιο δέν
προκαλεϊ ποτέ Όι^ιό σέ ί« τιιχία
γυναΐκα. Σάς έχον πή, άΛήΰεια,
πώς ή Ματν^αί.τρ'ή εχει αεγάί.η
θό%λα νά σέ βιίλω νά /α-,όσσυν
επάνιο σέ άν«ιιαένα κάρβουνα, δέν
α' άοε'σει δ'ΐως νά ττοανΛώ τόν^άλ¬
λον '/αι προτιιιώ Λ'ά σοϋ τα πώ δ-
λα ώιέσως.
— ΈΛάτε ίλάτε μιληοτε. άγα-
πητή κου, ίιΐΓ/οΙ·εν ή Μοτνίαί ηνίι
ό
— Π ώς βρίσκετε, φίλε ιιου, αν-
τή τή νία ιιέ τό μπλέ φόρε·ιια πού
εχει κιάν αίγν.ρέττα καρφωένη στά
ξανθά τη: ιιαλλιά;
— Την βρίσκω όπως θά ή3®?ατε
σεϊς καλή ιιου φίλη
— "Ω, λά, λά' Άν κάνατε δ,τι
— Άκρνβω; δηλαδή, δ τι ,ν_
ζετσι γιά νά ιιτ*ν ύππΌχη τίποτε
κοινόν αεταξύ αας. Πήτέ ''ου, δ-
ιιως, άναοτητι'ι μου Κ?.ωτί?οη, πί
παίανετε γιά τοε?λό;
— Ναί, άφοΰ δέν παί.τνττε άπό
λόγια. .. Ή δεσποινίς Στριζάν ρΙ-
ναι μιά νυφοΰλα πρώτιρ χ<χξ?ως Καί σάς ιιιλώ νι' αυτήν νιατ. έ αάτρνσα . . την σνιιπάίΗ-ά σας.. Έχω άκόμη την νπυνοια Ττι κι' αν τή σάς σνμταθεϊ πολύ.. . Ή κνρΐία ντέ Γίντ π.ψ>ΰ 8,. „
τό ΙΙάΊοθιο αύτό 6ίλο: άποιια-
κούΛ'9'τρ'.ε. Σέ λίγο έπ/ι.τ>σίασε την
δεσποινίδα Σεριζάν καί ττκ; είπε:
— Άγαπημέντ> μου ιανριοΰλα θά
σοΰ διηγηθώ κατι πιολύ έκταβ.το
Ή Έ/.ενη Μόργκαν, ή όποια
δες νυκτερινόν κέντρον έν
οια εσχάτως κατηγγέλθη ώς διατηρούσα θορυβώ-
Νέςι 'Ϋόρκη. Άριστερή ό δικηγόρος της Ι. "Αρ-
Θουρ "Αντλερ.
— Μά-Οε, ?.οπόλ', χςνσή ιμλ',
πώς κατέκτησες τόν πϊΐό δυσνολο
ανθοω.το τοΰ κόστιου.
— Τόν κί-ριο Χαΐρδέλ; Την άρ-
νοΐδα, δ'πως τόν λένε · Λέν ΐντον δα
ούον.ολο νά τό μα·ντε·Λη; νανείς'
Σοβαροτέρα έ'τειτα έπρόσθεσε:
— Είναι, τοίλάχιστον βέβαιον;
— Τί νά σοΰ κόνω, 6ί·ιω:, -χον
είναι παντα άρι/οΐΰα Ή μεγά?η
σου προϊνα τοΰ ποοΞενεϊ ιρόβον...
— "Ά!
— Τί Μλεγρς, λοιπιόν, αν κα-
χώ^Ουη'ε: νά '/άμτζ ονδοα σον αν-
τόν τόν ζωγοάφο κιαί έξερευντιττ;
Όκτάβιο Χαοδελ; Είναι άπο καλή
οίκογενεια, ώ·ιοο<ρο παλλητ/Ίίρι κι' αν σοί δώσπ τό χίίρι θά π?| π»ς σοΰ δίνει χ αί τΐ|ν κΐοιρδιά! — Λέν θέλω νά πανδιρευδά)! Εί- πϊ τότε άπότο'ΐα ή Μαγδαληνη. Ό Όκτάβιος Χαοίνέλ ώστόσο Γταρακοί.ονθοΰσε τό μ;ελρ ίρόριμα καί την α'ινκοέττα την ά>ρα Τθύ
χόρενε άπ·λή, κοαι|·ή. ϊδκοδόκ ό)-
ραΐα καί τοΓ· φάνηκε πόκ νύριζε
κι' αίτος ιιαΐΐύ της κα% ιιίχραινε,
δλο ιιίκραινε, μκ ποΰ ιγινε μια ιιε-
νάλη καοδιά, πού γύριζε κι αυτή
άδιάκοπα τοιγύρω στή Μαγδαλη-
ή.
Κδ'ποιος τόν ώθησε ν.ατά τνχη
ναί τόν άπέστασε άτό την μέθη
τού. Έλτοκοοέ τότε π«ς ή άναπνο-
ή τού ίίταν πολύ γρήγορη /χά τα
πόδια τον νοιιμένα σάν νά είχα χο-
ρή|Τ| κ' έκεΐνος. Έσνούτισϊ τότε
μ' ενα μοτντί>λι τό ^ιιαχο ίδράντα
μετο>πό τού καί ψιθύοισε:
— Τι δογή, ιέφιάλτες βλέ-τω τώ-
ρα;
Καί κατΐίβηκε στό περΐιβόλι γε-
μάτος χαοαγϊ).
Την ωρα τοΰ κοτιγιόν, δμως.
βρέθηκε πά^νΐ στή σάλα κο' ί'ξτ/ο-
[λοίθησε νά θαυμάζη τ?>ν Μαγδαλη-
λ"ή. Ή νεα, δμοος, έπ!ρο/«ΐλοΰσε δ-
χι ιιόνο τό δικό τού 'ίλλά ?·αί το
γενικό θανμασμό. ΚΓ ό Χ«(>δίλ
στενοχωοηιιένος εφΐΎε στί|ν τρί-
τη φιγοΰρα.
Ύστερ' άπό λίγρς ρβδομάδες δ
νεαρός έξερευνητής Ϊ7.α!βε πρόσκ?.η
σι γιά ενα γκάρντεν - πίρτυ ποΰ
ε'δινεν ή Σεριζάν στήν |*παυ"'ί τους
στό Σαίν - Βεριιαίν. ΈτήΙγρ γιατί
τοΰ ήταν άδύ"ατο νά ξρχάστι τή
Μαγδαληλ'η.
Τό πιρώτο πριόσωαβ) πού σι·νήν-
νη<Γε ή"ταν ή ννρία νχε Ρίντ. 'ΕΝοκ- κίνισε ά.τό την ντροπήν χον. Αί τή, δ'ΐοις, εόειξε πώς δέν εννοκοοΐ τί- ποτε. Ή δεσποινίς Σεριζάν τόν έ- δέχθηκε μέ ενα όφίλές ν.-χί είλικρι- νές χαιιόνελο κοα τοΰ εΐπε: — Καληιιεοα σας, κύοιε. Τι κα- λός είσασθε .τού τίλθατρ! ΚυττάΓ;ε... 'Βτοιμάζοΐ'ΐιε τό τεοοαίν γιά τό τέ- νυς. Θά ρθήτε μαζν μας; 'Υποχρεάθηικε νά παίξη μαζύ της ν,αϊ οί δι'ο τονς έθρι ίμβενσαν στό παιννίοι. Σιγά, σινά έδ^ιιιιουρ νήί)ηκί μιά οίκπότηζ ιιεταξν τίΟΛ·. "ΡΙπιασαν άργότεοα καποιΐσ συνο- ιιιλία καί την εξακολσι'ίθησαν :_«- ■τατώντα; πλάϊ - πλά:, δταν παρε- χοορησαν την -Οτσι τονς σέ ιΐλλοΐ'ς. — Έλάτε, πεστε μου τόν ρώ- τησε αιά στιγιΐί) ή ΜίΐγδαλΐΊνή, σκεπτεσθε πάντα τόν Νίγηοα, τάς έοήιιονς καί τα 5άση, λνπάκτασθε πού >έν βοίσκεσθε ένεϊ;
— "Οχι αυτή τή στιγμή, δεσποι¬
νίς.
Ή νέα έπ·ροσποιή·9ηρΐε π% δέν
:οι»σε τό κοπλιυεηο καί εΐπε πά-
λι:
( — Όμολογήστε πώς λυπώσαατε
τόν καιρό πού χάνετε στόν πολιτι-
σμένο κόσιιο!
Ό κ. Χαρδέλ έχαμογε'λασε κι'
άπι'τντησε:
— Είναι άλήθεια αΓτό πΐού λέτε.
Πήτέ ιιου δα(ορ, ποία ψιλία. πτιός
δεσμός — τή στιγιιπ π">ύ εΐίΐαι νο)-
ρίς οίκογενεια — ιιποροΰν νά >ιέ
κάιιονν νά &ίχάσω τό μεγαλΓΪον
ής άγρίας φί&οκ πού μέ τοιϊβά
Ή 'Ελένη^ "Αρμστρογκ καί ή Ρούθ Σιάνξ, έκ Λός "Αντζελες, αί όποϊαι'
μαζονται υπο των κατοίκων των νήσων Χαγουαίη διά τή ντόλμην των. '<| ταν αί δύο κόραι τής Καλιςρορνίας είδοποιήθησαν ότι τό σπίτι των εμίλϊ νά καταστραφχί^ άπό έπερχόμενον πελώριον κΰμα, δέν τό έκούνησαν, άλλ' | μειναν έκεί άτρόμητοι καί τό κΰμα έστράφη πρός τα οπίσω. τόσο πολύ; — Ή ν.υρία λτ·ϊ ΡίλΤ, αιιως. εΐ¬ πε ή κόρη χαηηλίίννοντας τα ιιάτια, μοΰ ο^αιίνεται πΊΪις Λροσπα^ΐ νά σάς δημιοΐ'ρνήση καποια αυιιπά- ί)εια ... κάποιιο έεσιιό . . . Μοί Είπεν τοί'λάχιστον, πϊος ηθΓλε Λ'ά σάς πα%τρεύση..· — Μπορεΐ νά σδς είπεν άκοιια καί τό ονοιια καπσιας κόρος, σ«αορ- Φη< φυσικά, /ουψής ν.αί μονταιν ά'φθαστης οτό χορό, αφ$αοχτ)ζ κ«ι στό τεννυς, πλοα σίας, πολύ πλου- αίας ιιάίαστΌ!, καί νι' αυτό εϊλινρι- νώς τή λυποΰιιαι, νιατί ποτέ ττ)ς δέν -θά απορέση νά μοοθρ αν την άγαπώ άληθινά ή δχι.. . — Λουτόν, σ*ΐζ; — Έγώ. λοιπόν, άπ»διο)δα μ' δλη αου τή ■θΐληοα α6τ6 τό χιιιαι- ρινό δνειρο.. Γ — Κι' αν αύτη ή κόρη έρχύτα- νε σέ σας ν.αί σάς ελεγε: «Ί1 <ρ«ν νή μου δέ σά; φαιίνεταιι ράν τόν ψί'Ονοο τής ζούνγλας; Ή ν«ρί>ιά
μσν δέν μπορεϊ νά γίνη ασινΌ ά-
σφαλές καί γσλήνιο σάν τό δάσος
κ«ί την Γθηαο; "Αν σάς ελεγε επί
τέλονς: «Σδς αγαπ'ύ^·
— Θά έφοίναζα σ' «τύτήν την κό¬
ρην: Εϊσασθϊ νΐτέροχη! Σός χρ^^-
(ττώ ιιίαν άξέχαστη συγν.ίνησι, θά
τίιιουν «Μΐίιϊς πολύ εΛΐπκλαιος αν
αφηνα νά παοασυρθω άπο μιά τέ-
τοια ιιέθη!
Ή δέσποινας Σεαιζάν έγΰαι.σε άλ
λοϋ τό κΗφάλι της, τόσο σιτ1, χυοιιέ-
νη. (οστε τη^ ήλθον στά μάτια
δάκρυα
Σέ λίγες αερες δ ΌκτΓίβιος Χαρ
δέλ ξανήφυγε γιά την ερηαο, άφΓ-
νοντας ξοπίσοί τού για μιά ελττιοα
αύτό τό μελα^-χολικό γράμιια παν
άπτγί·θυΐ στή φίλη τού κυν>ία Ρίντ.
«'Αναπητήμον Κ/Λ>τίλδη,
"Οταν διαβάστς αιτό τό γράμ-
αα μου, θά βρίαίκουμαι μακιουα.
Άπό τό φοβο ιιον γιά ενα κίνδυνο,
3ά πήτε. Γίχνοιιαι σί χειρότερο.
Αύτό εΪΛ-αι λινάκι αλήθεια. Έ/ω,
διιοος ,το δικαίωμα νά £νΐ.ρνησω
ΓΓσι, γιατί ιιόνον στόν έαττό μου
κανω κακό.
^ Ποΰ τό ξε£.ω δν ή κόρτ» αί'Τ)]
δέν είναι θνμα μιάς στιγμιαίας πλά
νης;
Άν, δμως μ' άναπα άλΓτθινά,
δέν θά μπορέστι, άοά γε, νά πε¬
ριμένη ενα χρόνο, αίτή μονταίν,
μάλιστα, ποΰχει τοϋ κόκΤμου τάς δι
"Ο,τι κ' .'ν σχχώ^, αμως, ?γο·
μείνω πιοτό: γιά πάντα τέ ωα ί
κόνα πού ·ιοΰ είναι τώρα πγριο αγ1
πηιιένη νι' άπό τή ^ωί; ιϊκοιιη'
ΟΚΤλΒΙΟ'Σ ΧΑΡΛθ
Ή άλήθεια ρταν ι«ϋς δ έ "ως«
στήν άνν-ή άτιιόσίρΐαιρα "ηΰ Φ'"
(ος ΙΎινε πειό Ίδανιν.ός. "Οτανί
ρασε ό χοόνος, ξαναγι^ρι^ ίίΟΓΜ
λα πειά ίοωτευιιένο; ιιέ τή Μα',54
Ι ληνη.
Ι "Ετρίτξε τοώτα στής γνο_ϊα;'
| Ρίντ, ιιά δέν την
' "Επϊιτα πήνε στό ίΓάσος την ("!
τοΰ πρ.οιπάτου. Παραΐαόνΐΐιει&
τάιίαάξια πού περ^ονσαν λοι
κάθε γιη»αινεϋο πρόι*>πο ν»^
πώς άναγνώριϊε την άγα-τη'
τού .
Τι ήταν, δαως ή ά^ωνία εχ
Ηΐπρό; στόν πόνο πϊ>ύ Ιδνν
ΤΓάίη
ρ
δταν την εΐδε ^αφνικά, ά
εϊδοΛο, νά π?ρνά νοντά^τοΐ'
νά δείξη την παοααινοή ου
σι, κ«θισμένη σ' ενα πολυΐΡ/
άμάξι, στό πλευοό τοΰ αί λαιφ
τούς τζέτλ8ασν"της Άγγιλη^
ροικίας τοϋ Παρισιοι),
Χέρς;
ΆνανακτημτνΌς τόττ
γιά τό σπίη τής κνρίας ™ |
Αυτή, νε.ιάτη συχιπάθϊΐα και^
τοΰ εσίφΐΗε τα χέρια καί τού ε1
— "ΉΙλθατε, λ'οιτΟΛ, ^ ';
ϊϊλθατε καί· τα §υάΐ<)ατ? 3λα: — Θεέ αου, ναί' άίτήνηΐ* τός-ιιέ ψει'πκη ά^ιαφοαία Δ&τ τό είχα π»). Λέν είχα δίκαιο — Λοιπόν δέν σά; μ^·ει ■ — Δΐί'λου! — Ά λέτε .(«Ηιιΐπτα «ι>
εξαφνικά, ηττο£οντάς τον/-
ιιατα .Νά ίνα δάκον π»ΐ· «ν
άπό την καρδιά σας ΰπρρήΦ"
λε ιιου.
Μέ ιιεγαλείτιρρη επειτα τ
ρότοπα επρόσθεσε: .
— Φτωνρ ιιου φίλε τ<*ι? τρελλέ, τί ήθελες νά κάνΐις στήν εύτ·χία, τή στιγιι>1 ^
γι·ναΙχα σοΰ εΐπε: «Σ' άγ
ΟΥΡΟ
Α8ΤΟΒΙΑ %
Ό «Έθνικος Κήρ«4»
δλαι λΙ έκδόβεις «υ
λουνται Λάρα τφ
ηλαβτείφ τού κ.
άδου Αάδου
Ι»ΟΤΓΧΈΙτ»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Γ7ΪΛΛΙΚΜ ΑΟΓΟΤΕΧΝΙ"
ή: αρκουδα
ΤΟΥ ΑΡΒΟΥΡΟΥ ΛΕΒΥ
Στό αενάΊλο χορό ποΐ· έγινεν έ-
ν.εΐν.) τό βράδυ ή κυοία Χάνκνς, ή
γνναϊκα τού φημισιιέλου τ-'ΐοΛτεζί-
του της όδοϋ Άγίου Γεώργιον, ό
'Οκτε διός Χαρδέλ στε/.όταν στί α-
νοιγαα ενός παραθύρου καί χντα-
ζε τα ζευγάοια των χοοεντών ιιέ
όνειροιό^α ιιάτια.
Μιά στιγιιήν έξαφνα τόν επλη¬
σίασε ή κνρία ντε Ρίντ. Ή όόραία
αυτή γιη'αΐκα, πού ηταν μόλις τρι-
αντα ίΐα>ν, ήταν παίηά φίλη τού
Χαρδέλ Τόν σιιιπαί,οΐοΐ πολύ,
άστειενότανε σνχνά γιά την σγ(>ια
ζωή τού. τόν ί-λεγε «άρ*-Όνδα» ν.αϊ
είνε βάλη- .τεΐσμα νά τόν πΐιντρε-
3ψτ| ι'έ ιιια νΛρη τής έίκλοντϊς; τηί
Ό Χά'οδέλ εΐχε την πσΐράξενη
προπυτιτπα ποΰ δείχνη πτίντα ό
εγοηοτι·/ά νποχόνδριος. Έθυσιο
ζετο γιά τούς φίλοΐ'ς τοι, τταν ό-
ϊκος, 1"/.τ5·<χα>ζ ιΐ'υχρό; "τής αγέ-
σεις τού καί γιά τουτο πολλοί οέν
τό ναγΐαπσΰσαν καί τόσο πΌλύ. Ή
ύπερηφανειά χον καί ή επιφυλα-
κτικότης τού ίτΰοατσΰσαν σέ ίΐπό-
στασι πΌ?λούς άνθρωπον:;. Εϊχε δ-
μως, ιιιάν νπέοοχη κορδιο καί τυμ-
Πυνονσε τής άτυχίες των αλλων, μέ
Τρόπο, δμως, παντα διαχρπτκ©
"Ανθροπος νπϊρόχου δράσΐοις
δταν ανελάμβανε κανενα αγώνα,
εΐχε προ·<ωοήστ) σέ ή?ικία 28 έτών δύο φορες ώς την ναρΐδιά τΐκ; Ά- φριν.ής; ν.ι' εδειξε &άρρος μέχρις άσυνεσίας. Ή κνρία ντέ Ρΐντ τόν ρώττ,σε ό μοΰ άρέσει, θά πΏίρνατε πΌ/ύ δρό-' μα! — Τό ξερεις πας ιιοΰ άρέσονν τα ταξΐίδια... — Αύτό, δικο;. πού θ?λω νά σσς βόλον νά κάιιετε έγώ δέν εχει τίτο- τε τό τοομακτικό. .. ά.τ' ΐναντΉα: — Χά... Τα λόγια (*ας είναι γειιάτα ιιέλι... Τό ξερετε, ομω; πας τροτιαω νά ύπάγω πεοισσΟΓτ (>ο στόν Βόοειο Πίλο παοά στήν
Ιταλία, νά πηδήσω σέ ι·ιά -προνα
παοά νά νατέδω είττ« ναί σε μια
γόνδο?α στολισμέλΊΤ] μέ ο'νθη πορ-
τοναλλιάς...
4 — Π ητε ιιου, δηοκ καμάρα, ή
δεσ.ποινίς" Μανδαληνή ΣεΓ-ιΐΓάν σώ. Μί1^ τής
τό πήτε δικος, παρακαλώ!
, — Κι' άν της τό πω τί 6λαπτΐΐ;
"Ρνα ρΐλι^ρινες καπλιμένιο δέν
προκαλεϊ ποτέ Όι^ιό σέ ί« τιιχία
γυναΐκα. Σάς έχον πή, άΛήΰεια,
πώς ή Ματν^αί.τρ'ή εχει αεγάί.η
θό%λα νά σέ βιίλω νά /α-,όσσυν
επάνιο σέ άν«ιιαένα κάρβουνα, δέν
α' άοε'σει δ'ΐως νά ττοανΛώ τόν^άλ¬
λον '/αι προτιιιώ Λ'ά σοϋ τα πώ δ-
λα ώιέσως.
— ΈΛάτε ίλάτε μιληοτε. άγα-
πητή κου, ίιΐΓ/οΙ·εν ή Μοτνίαί ηνίι
ό
— Π ώς βρίσκετε, φίλε ιιου, αν-
τή τή νία ιιέ τό μπλέ φόρε·ιια πού
εχει κιάν αίγν.ρέττα καρφωένη στά
ξανθά τη: ιιαλλιά;
— Την βρίσκω όπως θά ή3®?ατε
σεϊς καλή ιιου φίλη
— "Ω, λά, λά' Άν κάνατε δ,τι
— Άκρνβω; δηλαδή, δ τι ,ν_
ζετσι γιά νά ιιτ*ν ύππΌχη τίποτε
κοινόν αεταξύ αας. Πήτέ ''ου, δ-
ιιως, άναοτητι'ι μου Κ?.ωτί?οη, πί
παίανετε γιά τοε?λό;
— Ναί, άφοΰ δέν παί.τνττε άπό
λόγια. .. Ή δεσποινίς Στριζάν ρΙ-
ναι μιά νυφοΰλα πρώτιρ χ<χξ?ως Καί σάς ιιιλώ νι' αυτήν νιατ. έ αάτρνσα . . την σνιιπάίΗ-ά σας.. Έχω άκόμη την νπυνοια Ττι κι' αν τή σάς σνμταθεϊ πολύ.. . Ή κνρΐία ντέ Γίντ π.ψ>ΰ 8,. „
τό ΙΙάΊοθιο αύτό 6ίλο: άποιια-
κούΛ'9'τρ'.ε. Σέ λίγο έπ/ι.τ>σίασε την
δεσποινίδα Σεριζάν καί ττκ; είπε:
— Άγαπημέντ> μου ιανριοΰλα θά
σοΰ διηγηθώ κατι πιολύ έκταβ.το
Ή Έ/.ενη Μόργκαν, ή όποια
δες νυκτερινόν κέντρον έν
οια εσχάτως κατηγγέλθη ώς διατηρούσα θορυβώ-
Νέςι 'Ϋόρκη. Άριστερή ό δικηγόρος της Ι. "Αρ-
Θουρ "Αντλερ.
— Μά-Οε, ?.οπόλ', χςνσή ιμλ',
πώς κατέκτησες τόν πϊΐό δυσνολο
ανθοω.το τοΰ κόστιου.
— Τόν κί-ριο Χαΐρδέλ; Την άρ-
νοΐδα, δ'πως τόν λένε · Λέν ΐντον δα
ούον.ολο νά τό μα·ντε·Λη; νανείς'
Σοβαροτέρα έ'τειτα έπρόσθεσε:
— Είναι, τοίλάχιστον βέβαιον;
— Τί νά σοΰ κόνω, 6ί·ιω:, -χον
είναι παντα άρι/οΐΰα Ή μεγά?η
σου προϊνα τοΰ ποοΞενεϊ ιρόβον...
— "Ά!
— Τί Μλεγρς, λοιπιόν, αν κα-
χώ^Ουη'ε: νά '/άμτζ ονδοα σον αν-
τόν τόν ζωγοάφο κιαί έξερευντιττ;
Όκτάβιο Χαοδελ; Είναι άπο καλή
οίκογενεια, ώ·ιοο<ρο παλλητ/Ίίρι κι' αν σοί δώσπ τό χίίρι θά π?| π»ς σοΰ δίνει χ αί τΐ|ν κΐοιρδιά! — Λέν θέλω νά πανδιρευδά)! Εί- πϊ τότε άπότο'ΐα ή Μαγδαληνη. Ό Όκτάβιος Χαοίνέλ ώστόσο Γταρακοί.ονθοΰσε τό μ;ελρ ίρόριμα καί την α'ινκοέττα την ά>ρα Τθύ
χόρενε άπ·λή, κοαι|·ή. ϊδκοδόκ ό)-
ραΐα καί τοΓ· φάνηκε πόκ νύριζε
κι' αίτος ιιαΐΐύ της κα% ιιίχραινε,
δλο ιιίκραινε, μκ ποΰ ιγινε μια ιιε-
νάλη καοδιά, πού γύριζε κι αυτή
άδιάκοπα τοιγύρω στή Μαγδαλη-
ή.
Κδ'ποιος τόν ώθησε ν.ατά τνχη
ναί τόν άπέστασε άτό την μέθη
τού. Έλτοκοοέ τότε π«ς ή άναπνο-
ή τού ίίταν πολύ γρήγορη /χά τα
πόδια τον νοιιμένα σάν νά είχα χο-
ρή|Τ| κ' έκεΐνος. Έσνούτισϊ τότε
μ' ενα μοτντί>λι τό ^ιιαχο ίδράντα
μετο>πό τού καί ψιθύοισε:
— Τι δογή, ιέφιάλτες βλέ-τω τώ-
ρα;
Καί κατΐίβηκε στό περΐιβόλι γε-
μάτος χαοαγϊ).
Την ωρα τοΰ κοτιγιόν, δμως.
βρέθηκε πά^νΐ στή σάλα κο' ί'ξτ/ο-
[λοίθησε νά θαυμάζη τ?>ν Μαγδαλη-
λ"ή. Ή νεα, δμοος, έπ!ρο/«ΐλοΰσε δ-
χι ιιόνο τό δικό τού 'ίλλά ?·αί το
γενικό θανμασμό. ΚΓ ό Χ«(>δίλ
στενοχωοηιιένος εφΐΎε στί|ν τρί-
τη φιγοΰρα.
Ύστερ' άπό λίγρς ρβδομάδες δ
νεαρός έξερευνητής Ϊ7.α!βε πρόσκ?.η
σι γιά ενα γκάρντεν - πίρτυ ποΰ
ε'δινεν ή Σεριζάν στήν |*παυ"'ί τους
στό Σαίν - Βεριιαίν. ΈτήΙγρ γιατί
τοΰ ήταν άδύ"ατο νά ξρχάστι τή
Μαγδαληλ'η.
Τό πιρώτο πριόσωαβ) πού σι·νήν-
νη<Γε ή"ταν ή ννρία νχε Ρίντ. 'ΕΝοκ- κίνισε ά.τό την ντροπήν χον. Αί τή, δ'ΐοις, εόειξε πώς δέν εννοκοοΐ τί- ποτε. Ή δεσποινίς Σεριζάν τόν έ- δέχθηκε μέ ενα όφίλές ν.-χί είλικρι- νές χαιιόνελο κοα τοΰ εΐπε: — Καληιιεοα σας, κύοιε. Τι κα- λός είσασθε .τού τίλθατρ! ΚυττάΓ;ε... 'Βτοιμάζοΐ'ΐιε τό τεοοαίν γιά τό τέ- νυς. Θά ρθήτε μαζν μας; 'Υποχρεάθηικε νά παίξη μαζύ της ν,αϊ οί δι'ο τονς έθρι ίμβενσαν στό παιννίοι. Σιγά, σινά έδ^ιιιιουρ νήί)ηκί μιά οίκπότηζ ιιεταξν τίΟΛ·. "ΡΙπιασαν άργότεοα καποιΐσ συνο- ιιιλία καί την εξακολσι'ίθησαν :_«- ■τατώντα; πλάϊ - πλά:, δταν παρε- χοορησαν την -Οτσι τονς σέ ιΐλλοΐ'ς. — Έλάτε, πεστε μου τόν ρώ- τησε αιά στιγιΐί) ή ΜίΐγδαλΐΊνή, σκεπτεσθε πάντα τόν Νίγηοα, τάς έοήιιονς καί τα 5άση, λνπάκτασθε πού >έν βοίσκεσθε ένεϊ;
— "Οχι αυτή τή στιγμή, δεσποι¬
νίς.
Ή νέα έπ·ροσποιή·9ηρΐε π% δέν
:οι»σε τό κοπλιυεηο καί εΐπε πά-
λι:
( — Όμολογήστε πώς λυπώσαατε
τόν καιρό πού χάνετε στόν πολιτι-
σμένο κόσιιο!
Ό κ. Χαρδέλ έχαμογε'λασε κι'
άπι'τντησε:
— Είναι άλήθεια αΓτό πΐού λέτε.
Πήτέ ιιου δα(ορ, ποία ψιλία. πτιός
δεσμός — τή στιγιιπ π">ύ εΐίΐαι νο)-
ρίς οίκογενεια — ιιποροΰν νά >ιέ
κάιιονν νά &ίχάσω τό μεγαλΓΪον
ής άγρίας φί&οκ πού μέ τοιϊβά
Ή 'Ελένη^ "Αρμστρογκ καί ή Ρούθ Σιάνξ, έκ Λός "Αντζελες, αί όποϊαι'
μαζονται υπο των κατοίκων των νήσων Χαγουαίη διά τή ντόλμην των. '<| ταν αί δύο κόραι τής Καλιςρορνίας είδοποιήθησαν ότι τό σπίτι των εμίλϊ νά καταστραφχί^ άπό έπερχόμενον πελώριον κΰμα, δέν τό έκούνησαν, άλλ' | μειναν έκεί άτρόμητοι καί τό κΰμα έστράφη πρός τα οπίσω. τόσο πολύ; — Ή ν.υρία λτ·ϊ ΡίλΤ, αιιως. εΐ¬ πε ή κόρη χαηηλίίννοντας τα ιιάτια, μοΰ ο^αιίνεται πΊΪις Λροσπα^ΐ νά σάς δημιοΐ'ρνήση καποια αυιιπά- ί)εια ... κάποιιο έεσιιό . . . Μοί Είπεν τοί'λάχιστον, πϊος ηθΓλε Λ'ά σάς πα%τρεύση..· — Μπορεΐ νά σδς είπεν άκοιια καί τό ονοιια καπσιας κόρος, σ«αορ- Φη< φυσικά, /ουψής ν.αί μονταιν ά'φθαστης οτό χορό, αφ$αοχτ)ζ κ«ι στό τεννυς, πλοα σίας, πολύ πλου- αίας ιιάίαστΌ!, καί νι' αυτό εϊλινρι- νώς τή λυποΰιιαι, νιατί ποτέ ττ)ς δέν -θά απορέση νά μοοθρ αν την άγαπώ άληθινά ή δχι.. . — Λουτόν, σ*ΐζ; — Έγώ. λοιπόν, άπ»διο)δα μ' δλη αου τή ■θΐληοα α6τ6 τό χιιιαι- ρινό δνειρο.. Γ — Κι' αν αύτη ή κόρη έρχύτα- νε σέ σας ν.αί σάς ελεγε: «Ί1 <ρ«ν νή μου δέ σά; φαιίνεταιι ράν τόν ψί'Ονοο τής ζούνγλας; Ή ν«ρί>ιά
μσν δέν μπορεϊ νά γίνη ασινΌ ά-
σφαλές καί γσλήνιο σάν τό δάσος
κ«ί την Γθηαο; "Αν σάς ελεγε επί
τέλονς: «Σδς αγαπ'ύ^·
— Θά έφοίναζα σ' «τύτήν την κό¬
ρην: Εϊσασθϊ νΐτέροχη! Σός χρ^^-
(ττώ ιιίαν άξέχαστη συγν.ίνησι, θά
τίιιουν «Μΐίιϊς πολύ εΛΐπκλαιος αν
αφηνα νά παοασυρθω άπο μιά τέ-
τοια ιιέθη!
Ή δέσποινας Σεαιζάν έγΰαι.σε άλ
λοϋ τό κΗφάλι της, τόσο σιτ1, χυοιιέ-
νη. (οστε τη^ ήλθον στά μάτια
δάκρυα
Σέ λίγες αερες δ ΌκτΓίβιος Χαρ
δέλ ξανήφυγε γιά την ερηαο, άφΓ-
νοντας ξοπίσοί τού για μιά ελττιοα
αύτό τό μελα^-χολικό γράμιια παν
άπτγί·θυΐ στή φίλη τού κυν>ία Ρίντ.
«'Αναπητήμον Κ/Λ>τίλδη,
"Οταν διαβάστς αιτό τό γράμ-
αα μου, θά βρίαίκουμαι μακιουα.
Άπό τό φοβο ιιον γιά ενα κίνδυνο,
3ά πήτε. Γίχνοιιαι σί χειρότερο.
Αύτό εΪΛ-αι λινάκι αλήθεια. Έ/ω,
διιοος ,το δικαίωμα νά £νΐ.ρνησω
ΓΓσι, γιατί ιιόνον στόν έαττό μου
κανω κακό.
^ Ποΰ τό ξε£.ω δν ή κόρτ» αί'Τ)]
δέν είναι θνμα μιάς στιγμιαίας πλά
νης;
Άν, δμως μ' άναπα άλΓτθινά,
δέν θά μπορέστι, άοά γε, νά πε¬
ριμένη ενα χρόνο, αίτή μονταίν,
μάλιστα, ποΰχει τοϋ κόκΤμου τάς δι
"Ο,τι κ' .'ν σχχώ^, αμως, ?γο·
μείνω πιοτό: γιά πάντα τέ ωα ί
κόνα πού ·ιοΰ είναι τώρα πγριο αγ1
πηιιένη νι' άπό τή ^ωί; ιϊκοιιη'
ΟΚΤλΒΙΟ'Σ ΧΑΡΛθ
Ή άλήθεια ρταν ι«ϋς δ έ "ως«
στήν άνν-ή άτιιόσίρΐαιρα "ηΰ Φ'"
(ος ΙΎινε πειό Ίδανιν.ός. "Οτανί
ρασε ό χοόνος, ξαναγι^ρι^ ίίΟΓΜ
λα πειά ίοωτευιιένο; ιιέ τή Μα',54
Ι ληνη.
Ι "Ετρίτξε τοώτα στής γνο_ϊα;'
| Ρίντ, ιιά δέν την
' "Επϊιτα πήνε στό ίΓάσος την ("!
τοΰ πρ.οιπάτου. Παραΐαόνΐΐιει&
τάιίαάξια πού περ^ονσαν λοι
κάθε γιη»αινεϋο πρόι*>πο ν»^
πώς άναγνώριϊε την άγα-τη'
τού .
Τι ήταν, δαως ή ά^ωνία εχ
Ηΐπρό; στόν πόνο πϊ>ύ Ιδνν
ΤΓάίη
ρ
δταν την εΐδε ^αφνικά, ά
εϊδοΛο, νά π?ρνά νοντά^τοΐ'
νά δείξη την παοααινοή ου
σι, κ«θισμένη σ' ενα πολυΐΡ/
άμάξι, στό πλευοό τοΰ αί λαιφ
τούς τζέτλ8ασν"της Άγγιλη^
ροικίας τοϋ Παρισιοι),
Χέρς;
ΆνανακτημτνΌς τόττ
γιά τό σπίη τής κνρίας ™ |
Αυτή, νε.ιάτη συχιπάθϊΐα και^
τοΰ εσίφΐΗε τα χέρια καί τού ε1
— "ΉΙλθατε, λ'οιτΟΛ, ^ ';
ϊϊλθατε καί· τα §υάΐ<)ατ? 3λα: — Θεέ αου, ναί' άίτήνηΐ* τός-ιιέ ψει'πκη ά^ιαφοαία Δ&τ τό είχα π»). Λέν είχα δίκαιο — Λοιπόν δέν σά; μ^·ει ■ — Δΐί'λου! — Ά λέτε .(«Ηιιΐπτα «ι>
εξαφνικά, ηττο£οντάς τον/-
ιιατα .Νά ίνα δάκον π»ΐ· «ν
άπό την καρδιά σας ΰπρρήΦ"
λε ιιου.
Μέ ιιεγαλείτιρρη επειτα τ
ρότοπα επρόσθεσε: .
— Φτωνρ ιιου φίλε τ<*ι? τρελλέ, τί ήθελες νά κάνΐις στήν εύτ·χία, τή στιγιι>1 ^
γι·ναΙχα σοΰ εΐπε: «Σ' άγ
ΟΥΡΟ
Α8ΤΟΒΙΑ %
Ό «Έθνικος Κήρ«4»
δλαι λΙ έκδόβεις «υ
λουνται Λάρα τφ
ηλαβτείφ τού κ.
άδου Αάδου
Ι»ΟΤΓΧΈΙτ»
>.— ΛϊΠΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
21
Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ
Το
τ
,,,δλοί
τοι ζω». Μ
τόσο ουτβ τα
|, ίλβγϊ οϊτε τής «αχειες β-
Ιμ- Το «ιο άξιοθαυμ-χστο η-
:! Ό *ι>3 Μεντιος
να
την θαου.ατοοργ
ύ νβμιΧΐ ^άθβ «ράδ»/ την
:ν μέ ώραία χρκβ νομισμβ-
ί άθ τοΰ Βασι-
[ϊ ττο7 ο ρ
ίαίζεοαν *ά6ε χρωΐ. ^
άήτε τ; &ζσίλισσα «ρρωυτησε
Μ! κ'ζνένας γιατρος δέν εΐμ-
Κα' *■
να
;:ην τελεοται* της στιγμη ε-
τον δασιληβ νά τής ύχοσχε^ϊ;
ίέν θα ξαν™ανδρειώτανε, αν
;3ρ<πε μ,ιά χριγκήχισσαώραιό- άΐο έχε'ίνη. Αυτή ήταν ή τελεο Ι της θέλησις καί ό^ δασιληάς ' ηβνεθητλεν ότι θά την τηρηστ; ίκτ-ληας .έχένθησε χολύ, μ.ά ιέλος, οί άρχοντες τοΰ Κράτους επρότεινεν νά ξαναχανδρευβη, ιςήση >αί διάϊοχο στόν θρό-
άφο3 άχέ τήν πρώτη τού
,χα ίέν είχε κάνει ά-^όρι.^ Ό
ηάς ζοό ήταν χολί) λ'οχημένος
, στήν άρχή άρνήβη/.ε. Μά
■ιγα, ή λύχη τον χερνοόσε καί
?: νά σκέπτεται χοιά άχο τής
των γειτονι"Λων δασι-
ιν ήταν ή ώραιότερη γιά νά
"'ϋναϊνΛ τοο.
ίασιληάς είχεν ·άχοκτήσει ά-
—Θαμμενη γυναίκά τού μιά
τνέμοροη. Κι' όσο χερι—τό-
τίι σώλογιζότανε, τόσο ισερυ-
ί'όθ'σχε χώς ή κόρη τοο ή-
ί_ώ?αιότερτ) άχό δλε,ς τής 6ο-
»)^ς ένείνοο τοΰ ^αιροΰ. "Ε·
μ:τι·/.θΓΟμ5ο>λός τού μάλιστα
" τότε νά τόν σ·ομ6ουλεύτ) χώς
"άπος γιά νά' κρατηστί την
«ο εί^ε δώσ-ει στή μακαι-
δασιλισσα, ήτχ^ νά χτν-
:ήν ί3ια το·ο τήν κόρη!
(ϊ|λτ,5ς ίφριξε στήν άρχή
την ΙΗχ. Μά εχειτα σιγά-
'τονεί«ισ6. Τό'&:«·ίλειό τού
*· η αποκτήση διάδοχον καί
! τ:<χος δεν ύχηρχε. Καί έ- στήν δασιλο-οΰλα τήν Βτ τ τότε ή ^ρη-ρΙΤ. ι,^ 1ΓΓίε %αι β·«ν·6β»λ«ΰβιρΐ8 ρ>««, ?ιλη τής μητέρ-ας της.
,
ΓΤ, "όν γάμο —„
σου
Κ «τρ. χαΐ το ^γγΥρ,
Ι ;-/ ,θα μχορεση νά σού τέ
"' * *« χοτέ δέν 6ά γίνη
τ*
^ς. Ό βασιλεύς
τ0υς άνθρώ-ους
λ νά *Λ το
Ρ' ·ώ
Ι'ν· ϊ '
ρ
το «6-
'
-"Ωι τί* ε,!1υ^ τ' ε'Χ5 γίνε·,.
>.ηϊ- ; " ^^^η^εν αύτη, ό
εν2
Κς,' 'ιΤ5τιΊ''!!ς τ6 ίέρμα -χ
Ι^έ-,
ανεκοίνωσε
Λ. Μά έκείνος
> Δέε καί
«ν ίγί»-
·!στή
5
στήν
~ρατκολο»-
τότε
Χά! χά! χά! χά! γελ$ άχόμη ή Τέξας Γκουΐναν, βασίλισσα των νυκτερινήν
κέντοων τσΰ Μπροντγουαίη, άφ' δταυ τό δικαστήριον τήν ήθώωσε τής κα-
τηγορίας τοΰ δτ» επώλει ο'ινοπνενματώδη ποτά. Ή Τέξας εξήλθε τού δικα-
οτηρίου έν θριαμβφ.
, χωρίς νά την γνω-
μαγική
γισιτα καί
ρίση κανείς.
Έγύρισε ■&««« καί λοτρ<.ά8ι<*· Σ' αύτο τό άναμ^»^ ό (ϊατιληάς, ό χατέρας της ήταν άχαρηγόρητος. Τέλος ίφνχ. σε μιά ώραία πολι- τείζ. Μΐά γυναίκα τήν έτήρε ά^ό έλετϊλ&ΐύνη στό α-ίτι της καί την εδαλε, ετσι βρώμικη όπως ήταν, νά πλαγ(άττ) σέ μ:ά γωνιά. Πέρασαν μέ,ρες ·κολλές χαί ή '6ασιλοχούλα εκάνε τής ικιο βοίρίΐβς δουλειές μ έ αίγάλη 6~αμ.ονή. Μιά μερά γινόταν μιά γιορτή είς τήν χολιτεία. Ή "δοίσιλοπούλα ε- δγαλε τό ίέρμα τοϋ γαϊδάρα, «- τ?Θτ7Λε κι' έχτύπηισε τήμαγικη βέργα της υ.άγί—τας. ^Β/Κ^ητότε π*ρουσιάσι0τί'κε μπροστά της ·κ.αΐ τής εφερε μιά ώραία φορ^σιά. Ή 6ασ;- λοχονλζ τήν φόρεσε καί πηγε στή γιορτη. Τό 6ασιλόχοί/λδ της ιτολι- τείας την είδε μ' αύτη καί έμεινε θαμιτωμένο άιτο την ώμορφ^ της. "Οταν έγύρισε <—3 χαλάτι ειρεσεν άρριύστο ά%Ό τόν ερωτά τοο. Πα- ρ-αμιλοΰσ-ε *αί ι"ψ. ι»λύ ->ρ«τό. Ό
δασιληάς δ τχτερας τού καί ή βα-
εξ*φνα, τήν τρίτη μερά, ή καλή
αάγισσα όχηγε ενα δαχΓθλίδι άχο
τέ δάχτολο της δοσιλοχούλας, τό
εδ^λε μεσα σ' ενα γλύκισμα καί έ-
χηγε στό χαλάτι.
—Καλέ μου άνθρωχβ, είχε στόν
άρχηγότης·φρουρίς τοΰ χαλατιοΰ, ε-
μαΰα χώς τέ 'δασιλόχουλό μας «ίνε
άρρωστο. Τοΰ έ'φ&ρα Ινα γλ'θ-λό καί
σέ χαρακαλω νά τοΰ τό δώσης.
Τό εασιλόχθΌλο δέν ν.χζ 7.ατ)όλθΌ
όρεξι νά φάγη. ΛΙά τό γλ&κισμα
ζταν τόσο ωραίον, ώστε το χηρε
και τό εκοψε. "Εξαφνα ειδε νά χέ-
φτη χνό μ.έσα τό δαχτυλίδι. Τό έ-
•λ'ότταιξε μέ χεριέργεια, %<χ χόση ή¬ το ή κατάτληιξί τοο, δταν μεσα «ΐς τήν τίχζΛ τοΰ &ΓΛτΆι3ιοΰ είιϊ® τήν μορφή τής άγαχημένης τοο! Έ-?ώναξε άμεσως τόν χβτέρα το- καί τοΰ είχε: — Πατερα, άγαχημ.ένεμ<κ>, μθ-
νάχα ενα χαιίγμα αχορεί νά μέ γλο-
τώστι άχό τόν βάνατο. Πρεχει νά
κάρω γυναίκά μ-ου την ν4α χού θά
Ή Δεσποινίς ΚλαΙ,νορ Στίννες, θυγάτηρ ^/^
γαλοδ^μηχάνου Οίγκο Στιννες μετα ««"· ,Αντζελίς ^ς
σκύλλου της «Αί^χ %£% ίόσίου' δι' «ντοκινήτου.
ταιριάση στό δάκτυιλό της τδ ϊα-
χτυλίβί αΰτό!
Ό &ασιληάς ήταν ετοιμος νά
•/.άμη δ,τι Οά τού ζητοίσε τό Χ2·3ί
το^. Διέταξε «μέσως νά χοΤνε στό
παλάτ; όλα τα κορίτσια τοΰ βασί¬
λειον. Έκεί άρχισαν νά τσός δοκ1.-
μάζθ'ον στό οάχτυλό τοος τό δα-χτϋ-
λίϊι. Μά δέν έταίιριοίΐε ο!»τε στής
χιριγκιχισσες, οΰτε στής άΐ'/οντα-
χοΰλες, οοτε στά κορίτσια τοΰ λα-
οό...
Τέλος ήοθε ή ·σε·.ρά της δασιλΐ-
χούλας μ,έ τό Ιίρ^ζ τοΰ γαίίάρου.
Οί ά'νθρωχοι τοΰ δΌσ-,ληά μόλΐς συγ-
■/.ρατοΰίταν τα γέλοιά τοος δλεχον-
τάς την έ'τ™. ΤΗταν δυνατέ νά χά-
ρν, γιά γυναίκά τον αυτήν τό άοεν-
~όχοι>λό τους; Τό βασιλάχο·ολο χοθ
ζαρ ακολθ'Λοΰσιε τήν δοχιμή &έλησε
νά φΰγτ;, δταν έξαφνα ό ύχηρέτης
τού εφώναξε. Τό οαχτ·ολίίι έ'χει ται-
Ρ'.άξει στό δά-χτυ-λο αύτοό τοΰ 6ρώ-
μικο·ο %χ ν.οι>ρελλιάρικοο κοριτσι^ΰ
ιιέ τό δερμα τοΰ γαιδάρου!
—Δείξέ μοο τό χέρι σο*ο, της
ειχε τότιε τό βασΐλόπουλο ταρα-(τχένο.
Ποία ήταν δμως ή εκχληςίς τοο,
δταν κάτω άχό τό δέρμα τοΰ γαι-
δάορυ, τό βρωμικθ, ειδδ νά δγαίνη
ενα όλόαιτΓρο, λεχτό -Λαι ώραΐο χε-
ράκί! Στό ρόδινο δάχτολό της ή
δασιλοχο'όλα έφοροόσε τό βαχτολίϊι
χοί» τής χηγαινε Θαιιμάσια.
—ΊΙίσύ!... ε-κανε το δατσιλόχο'ολο.
Μά τήν ί?ια στιγμή τό δέρμχ
τοΰ γαιϊάοοιι εχεσεν άχό χάνω της,
το χρόσωχό της άλλοτε, καί μχρο-
στά <χτό κατάχληκτο δασιλόχο'ολο έχράβαλε ή χαρ'αμ.ι>&ένια χεντάμορ-
φη χοΰ εΐ/εν ίδη στό χορό.
Τό δασιλόχουλο δέν μχοροΰσε νά
<κον·έλΟη. Μά ή δασιλοχούλα χοϋ δι- ηγηθηκε τήν ΐστορία της καί ό πρίγκηχας τήν άρχαξε καί τήν εσφιξε στήν άγκαλιά τοο. "Υστειρ' άχό λίγο έγιναν οί γά- αθ'. τθ'ος. Καί έΐζηοιαν μοίζΰ χρόνΐί χολλά ι' εύτοχισμενα. ΤΙΙθβΊϋΗ ΑΘΥΔΟΒΙΚΟΙ 180Σ Ό Λου5ο6ϊ>όος 18ος ροχτο~νε
αιά ιιρο·α τόν πεοίο;ημο πολιτινό
^αί πρωθϊ.'πουΓγό τού Ταλλενράνδο
πϋκ τα χατάφεοε κι' άνΐΤρΗΐΐΈ τϋ
ΔιειηΉΎτήοιο καί κιατόπιν τί ν Βο-
ναπάοτη.
Ό πονηρός Τα^λεϋοόνδος; Λοό;
τόν οποίον ή εΰνοια τοΰ 6ασιλέο>ς
εΐχε άίτ/ίστ) να ·κλο.νίζεται τάτε,
τοΰ απήντησε κυττάζοντάς τον κα-
τάματα.
— Μενα?.ριότατϊ, σ·ϊς όον.ίζα,ιαι
στό θεό πώς δέν εκανα τί&εθτε νιά
νά τό πετι'χω αύτό. "Έγα φΐαίνε-
ται, μ^σα ιιον ·κάποια ιιν-στηριάιδη
•/χά άΈξήνητη 5ύναιιι, τΐον προ-
"/.α?>εΤτήν δυστυχίαν τίϋν <ϊριχόντο)ν οί όποΤοι φερονται δυσιιενόος πρός έιιένα!. .. Ό Βολταϊοος καί ί» π?οίφτιμος κατασζευαστής αυτομάτως Βθ)/.σν- σόν ετ7.ε καποτε νά βοίσν.οηται σ ενα σολάνι, όπου παρευρίσ/Γτο κιαί κά'ποιος ξένος πρϊνκιψ. Ό πΊ?ΐγκι|', ιιόλις έγνΓΟριοΐ τόν Βωκανσον, τίν πήρε κατά μέ;ος: κι' σρχισε νά τοϋ 6μι?ί} μέ μεγάλο ένδιαφριΐον, ναί νά τοϋ ζητάΐ] δι- άφορες πληροφορίες σχεττκώς μέ τα αΐτόιιατα ποΰ κατεονεΰαζε μέ μοναδική πράγιιατι έπιτι^ία. Τον Βολταΐρο, οΰτε γνρισε κδν νά τόν κυττάξη. Ό Βίονανσόν ΛΤθάπηνε γιά τό Φερσιμο τοΰ ποίγκιπος, καί, θε- λοντας νά διοριθώση κοπτοις την γκάφα τον, επλησίασε τον Βολταΐ- ρο καί τοϋ εΐττε: — Ό πρΐννιψ ιιοϋ εΐπε πά>ς
μά^ει τήν ιιεγαλοφΐΐα σας.
Ό Βολταΐρος διιο>ς δέν πχάστι-
κε στήν παγίδα. *!Ε]ννότΓσ€ ότι ό
Βθίκανσόν άπό ει'Ύενρια μόνο τοΰ
εΐχε μιλήστ| ετσι.
— Κι' εγώ, τοϋ α3Γήντη<ΐε χαμο- νελώταιΓ πονηρά, ναυιιάζω την δική σα; ΐδιοφυΐα, εφ' όσον κόαε- τε νά ιιιλάν δχι μόνον τα αυτόμα- τα άλλά.. καί οί ίβρίγκντες'.., Η ΕΡαΤΗΣΙΣ Άγαπητή μου Νίνα, θά μοΰ επι· ΐρέψης μιά έρώτησι; Ευχαρίστως δ,τι θέλεις. Θά σέ ρωτοΰσα κατά τήν προηγου» αενην επίσκεψιν, άνέβαλλα όμως διά νά μή φανώ άδιάκριτος. Πρό καιροΰ ήγόρασα^ Ινα Κανδήλι καί μόλις τό επλννα πρώτη φορά άπό κόκκινο εγινε άσπρο. Πώς τό δικό σου διατηρεΐται στό χοώμά τού; Καυμένη αύτό είναι ε5κολο, πι'ιγαι- νε στά Εμπορικόν «Μαραΰών» κ.αί έ- κεϊ θά βρχίς Κανδήλια ΙιηροΓΙβά', των οποίων ό χρωματισμός διατηρε& ται έπ' άπειρον. ΑΡΙΘ. 1 Χρωμα βυσσινί, τ πορτοκαλΐ 6α» ου. Χρυσοποίκιλ τον $5.00 εκ» στον. ΑΡΙΘ. 2 Χρωμα μπλέ, μΙ ώραϊα χρυσάνθε μα σΐολισμενο,· $3.95 έκαστον· ΑΡΙΘ. 1 ΑΡΙΘ. Β ΑΡΙΘ. 3 Τό ήμισυ τξανΐ έλαφρ* "«1 βαθύ. Το δλλο ήμισυ Ο· ορομυλος, τα χ· .ήν "Ηλί¬
ου. Πανόραμα
τέλειον. $3.95
ίκαστον.
"Εκαστον καν>
δύλι συνοθεΰβ-
ται μέ ποτηοαια
—ιλέ τ βυσσινί.
ΧΟΝΑΡίΚΗ
ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΗ
ΠΠΛΗΣΙΣ
Παραγγελίαι σΛοστέλλιονται είς δλα
τα μένη τής Άμερικής Ο. Ο. ϋ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι30Ν $Τ.
(Ι Υ. ΟΙΤΎ
21
Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ
Το
τ
,,,δλοί
τοι ζω». Μ
τόσο ουτβ τα
|, ίλβγϊ οϊτε τής «αχειες β-
Ιμ- Το «ιο άξιοθαυμ-χστο η-
:! Ό *ι>3 Μεντιος
να
την θαου.ατοοργ
ύ νβμιΧΐ ^άθβ «ράδ»/ την
:ν μέ ώραία χρκβ νομισμβ-
ί άθ τοΰ Βασι-
[ϊ ττο7 ο ρ
ίαίζεοαν *ά6ε χρωΐ. ^
άήτε τ; &ζσίλισσα «ρρωυτησε
Μ! κ'ζνένας γιατρος δέν εΐμ-
Κα' *■
να
;:ην τελεοται* της στιγμη ε-
τον δασιληβ νά τής ύχοσχε^ϊ;
ίέν θα ξαν™ανδρειώτανε, αν
;3ρ<πε μ,ιά χριγκήχισσαώραιό- άΐο έχε'ίνη. Αυτή ήταν ή τελεο Ι της θέλησις καί ό^ δασιληάς ' ηβνεθητλεν ότι θά την τηρηστ; ίκτ-ληας .έχένθησε χολύ, μ.ά ιέλος, οί άρχοντες τοΰ Κράτους επρότεινεν νά ξαναχανδρευβη, ιςήση >αί διάϊοχο στόν θρό-
άφο3 άχέ τήν πρώτη τού
,χα ίέν είχε κάνει ά-^όρι.^ Ό
ηάς ζοό ήταν χολί) λ'οχημένος
, στήν άρχή άρνήβη/.ε. Μά
■ιγα, ή λύχη τον χερνοόσε καί
?: νά σκέπτεται χοιά άχο τής
των γειτονι"Λων δασι-
ιν ήταν ή ώραιότερη γιά νά
"'ϋναϊνΛ τοο.
ίασιληάς είχεν ·άχοκτήσει ά-
—Θαμμενη γυναίκά τού μιά
τνέμοροη. Κι' όσο χερι—τό-
τίι σώλογιζότανε, τόσο ισερυ-
ί'όθ'σχε χώς ή κόρη τοο ή-
ί_ώ?αιότερτ) άχό δλε,ς τής 6ο-
»)^ς ένείνοο τοΰ ^αιροΰ. "Ε·
μ:τι·/.θΓΟμ5ο>λός τού μάλιστα
" τότε νά τόν σ·ομ6ουλεύτ) χώς
"άπος γιά νά' κρατηστί την
«ο εί^ε δώσ-ει στή μακαι-
δασιλισσα, ήτχ^ νά χτν-
:ήν ί3ια το·ο τήν κόρη!
(ϊ|λτ,5ς ίφριξε στήν άρχή
την ΙΗχ. Μά εχειτα σιγά-
'τονεί«ισ6. Τό'&:«·ίλειό τού
*· η αποκτήση διάδοχον καί
! τ:<χος δεν ύχηρχε. Καί έ- στήν δασιλο-οΰλα τήν Βτ τ τότε ή ^ρη-ρΙΤ. ι,^ 1ΓΓίε %αι β·«ν·6β»λ«ΰβιρΐ8 ρ>««, ?ιλη τής μητέρ-ας της.
,
ΓΤ, "όν γάμο —„
σου
Κ «τρ. χαΐ το ^γγΥρ,
Ι ;-/ ,θα μχορεση νά σού τέ
"' * *« χοτέ δέν 6ά γίνη
τ*
^ς. Ό βασιλεύς
τ0υς άνθρώ-ους
λ νά *Λ το
Ρ' ·ώ
Ι'ν· ϊ '
ρ
το «6-
'
-"Ωι τί* ε,!1υ^ τ' ε'Χ5 γίνε·,.
>.ηϊ- ; " ^^^η^εν αύτη, ό
εν2
Κς,' 'ιΤ5τιΊ''!!ς τ6 ίέρμα -χ
Ι^έ-,
ανεκοίνωσε
Λ. Μά έκείνος
> Δέε καί
«ν ίγί»-
·!στή
5
στήν
~ρατκολο»-
τότε
Χά! χά! χά! χά! γελ$ άχόμη ή Τέξας Γκουΐναν, βασίλισσα των νυκτερινήν
κέντοων τσΰ Μπροντγουαίη, άφ' δταυ τό δικαστήριον τήν ήθώωσε τής κα-
τηγορίας τοΰ δτ» επώλει ο'ινοπνενματώδη ποτά. Ή Τέξας εξήλθε τού δικα-
οτηρίου έν θριαμβφ.
, χωρίς νά την γνω-
μαγική
γισιτα καί
ρίση κανείς.
Έγύρισε ■&««« καί λοτρ<.ά8ι<*· Σ' αύτο τό άναμ^»^ ό (ϊατιληάς, ό χατέρας της ήταν άχαρηγόρητος. Τέλος ίφνχ. σε μιά ώραία πολι- τείζ. Μΐά γυναίκα τήν έτήρε ά^ό έλετϊλ&ΐύνη στό α-ίτι της καί την εδαλε, ετσι βρώμικη όπως ήταν, νά πλαγ(άττ) σέ μ:ά γωνιά. Πέρασαν μέ,ρες ·κολλές χαί ή '6ασιλοχούλα εκάνε τής ικιο βοίρίΐβς δουλειές μ έ αίγάλη 6~αμ.ονή. Μιά μερά γινόταν μιά γιορτή είς τήν χολιτεία. Ή "δοίσιλοπούλα ε- δγαλε τό ίέρμα τοϋ γαϊδάρα, «- τ?Θτ7Λε κι' έχτύπηισε τήμαγικη βέργα της υ.άγί—τας. ^Β/Κ^ητότε π*ρουσιάσι0τί'κε μπροστά της ·κ.αΐ τής εφερε μιά ώραία φορ^σιά. Ή 6ασ;- λοχονλζ τήν φόρεσε καί πηγε στή γιορτη. Τό 6ασιλόχοί/λδ της ιτολι- τείας την είδε μ' αύτη καί έμεινε θαμιτωμένο άιτο την ώμορφ^ της. "Οταν έγύρισε <—3 χαλάτι ειρεσεν άρριύστο ά%Ό τόν ερωτά τοο. Πα- ρ-αμιλοΰσ-ε *αί ι"ψ. ι»λύ ->ρ«τό. Ό
δασιληάς δ τχτερας τού καί ή βα-
εξ*φνα, τήν τρίτη μερά, ή καλή
αάγισσα όχηγε ενα δαχΓθλίδι άχο
τέ δάχτολο της δοσιλοχούλας, τό
εδ^λε μεσα σ' ενα γλύκισμα καί έ-
χηγε στό χαλάτι.
—Καλέ μου άνθρωχβ, είχε στόν
άρχηγότης·φρουρίς τοΰ χαλατιοΰ, ε-
μαΰα χώς τέ 'δασιλόχουλό μας «ίνε
άρρωστο. Τοΰ έ'φ&ρα Ινα γλ'θ-λό καί
σέ χαρακαλω νά τοΰ τό δώσης.
Τό εασιλόχθΌλο δέν ν.χζ 7.ατ)όλθΌ
όρεξι νά φάγη. ΛΙά τό γλ&κισμα
ζταν τόσο ωραίον, ώστε το χηρε
και τό εκοψε. "Εξαφνα ειδε νά χέ-
φτη χνό μ.έσα τό δαχτυλίδι. Τό έ-
•λ'ότταιξε μέ χεριέργεια, %<χ χόση ή¬ το ή κατάτληιξί τοο, δταν μεσα «ΐς τήν τίχζΛ τοΰ &ΓΛτΆι3ιοΰ είιϊ® τήν μορφή τής άγαχημένης τοο! Έ-?ώναξε άμεσως τόν χβτέρα το- καί τοΰ είχε: — Πατερα, άγαχημ.ένεμ<κ>, μθ-
νάχα ενα χαιίγμα αχορεί νά μέ γλο-
τώστι άχό τόν βάνατο. Πρεχει νά
κάρω γυναίκά μ-ου την ν4α χού θά
Ή Δεσποινίς ΚλαΙ,νορ Στίννες, θυγάτηρ ^/^
γαλοδ^μηχάνου Οίγκο Στιννες μετα ««"· ,Αντζελίς ^ς
σκύλλου της «Αί^χ %£% ίόσίου' δι' «ντοκινήτου.
ταιριάση στό δάκτυιλό της τδ ϊα-
χτυλίβί αΰτό!
Ό &ασιληάς ήταν ετοιμος νά
•/.άμη δ,τι Οά τού ζητοίσε τό Χ2·3ί
το^. Διέταξε «μέσως νά χοΤνε στό
παλάτ; όλα τα κορίτσια τοΰ βασί¬
λειον. Έκεί άρχισαν νά τσός δοκ1.-
μάζθ'ον στό οάχτυλό τοος τό δα-χτϋ-
λίϊι. Μά δέν έταίιριοίΐε ο!»τε στής
χιριγκιχισσες, οΰτε στής άΐ'/οντα-
χοΰλες, οοτε στά κορίτσια τοΰ λα-
οό...
Τέλος ήοθε ή ·σε·.ρά της δασιλΐ-
χούλας μ,έ τό Ιίρ^ζ τοΰ γαίίάρου.
Οί ά'νθρωχοι τοΰ δΌσ-,ληά μόλΐς συγ-
■/.ρατοΰίταν τα γέλοιά τοος δλεχον-
τάς την έ'τ™. ΤΗταν δυνατέ νά χά-
ρν, γιά γυναίκά τον αυτήν τό άοεν-
~όχοι>λό τους; Τό βασιλάχο·ολο χοθ
ζαρ ακολθ'Λοΰσιε τήν δοχιμή &έλησε
νά φΰγτ;, δταν έξαφνα ό ύχηρέτης
τού εφώναξε. Τό οαχτ·ολίίι έ'χει ται-
Ρ'.άξει στό δά-χτυ-λο αύτοό τοΰ 6ρώ-
μικο·ο %χ ν.οι>ρελλιάρικοο κοριτσι^ΰ
ιιέ τό δερμα τοΰ γαιδάρου!
—Δείξέ μοο τό χέρι σο*ο, της
ειχε τότιε τό βασΐλόπουλο ταρα-(τχένο.
Ποία ήταν δμως ή εκχληςίς τοο,
δταν κάτω άχό τό δέρμα τοΰ γαι-
δάορυ, τό βρωμικθ, ειδδ νά δγαίνη
ενα όλόαιτΓρο, λεχτό -Λαι ώραΐο χε-
ράκί! Στό ρόδινο δάχτολό της ή
δασιλοχο'όλα έφοροόσε τό βαχτολίϊι
χοί» τής χηγαινε Θαιιμάσια.
—ΊΙίσύ!... ε-κανε το δατσιλόχο'ολο.
Μά τήν ί?ια στιγμή τό δέρμχ
τοΰ γαιϊάοοιι εχεσεν άχό χάνω της,
το χρόσωχό της άλλοτε, καί μχρο-
στά <χτό κατάχληκτο δασιλόχο'ολο έχράβαλε ή χαρ'αμ.ι>&ένια χεντάμορ-
φη χοΰ εΐ/εν ίδη στό χορό.
Τό δασιλόχουλο δέν μχοροΰσε νά
<κον·έλΟη. Μά ή δασιλοχούλα χοϋ δι- ηγηθηκε τήν ΐστορία της καί ό πρίγκηχας τήν άρχαξε καί τήν εσφιξε στήν άγκαλιά τοο. "Υστειρ' άχό λίγο έγιναν οί γά- αθ'. τθ'ος. Καί έΐζηοιαν μοίζΰ χρόνΐί χολλά ι' εύτοχισμενα. ΤΙΙθβΊϋΗ ΑΘΥΔΟΒΙΚΟΙ 180Σ Ό Λου5ο6ϊ>όος 18ος ροχτο~νε
αιά ιιρο·α τόν πεοίο;ημο πολιτινό
^αί πρωθϊ.'πουΓγό τού Ταλλενράνδο
πϋκ τα χατάφεοε κι' άνΐΤρΗΐΐΈ τϋ
ΔιειηΉΎτήοιο καί κιατόπιν τί ν Βο-
ναπάοτη.
Ό πονηρός Τα^λεϋοόνδος; Λοό;
τόν οποίον ή εΰνοια τοΰ 6ασιλέο>ς
εΐχε άίτ/ίστ) να ·κλο.νίζεται τάτε,
τοΰ απήντησε κυττάζοντάς τον κα-
τάματα.
— Μενα?.ριότατϊ, σ·ϊς όον.ίζα,ιαι
στό θεό πώς δέν εκανα τί&εθτε νιά
νά τό πετι'χω αύτό. "Έγα φΐαίνε-
ται, μ^σα ιιον ·κάποια ιιν-στηριάιδη
•/χά άΈξήνητη 5ύναιιι, τΐον προ-
"/.α?>εΤτήν δυστυχίαν τίϋν <ϊριχόντο)ν οί όποΤοι φερονται δυσιιενόος πρός έιιένα!. .. Ό Βολταϊοος καί ί» π?οίφτιμος κατασζευαστής αυτομάτως Βθ)/.σν- σόν ετ7.ε καποτε νά βοίσν.οηται σ ενα σολάνι, όπου παρευρίσ/Γτο κιαί κά'ποιος ξένος πρϊνκιψ. Ό πΊ?ΐγκι|', ιιόλις έγνΓΟριοΐ τόν Βωκανσον, τίν πήρε κατά μέ;ος: κι' σρχισε νά τοϋ 6μι?ί} μέ μεγάλο ένδιαφριΐον, ναί νά τοϋ ζητάΐ] δι- άφορες πληροφορίες σχεττκώς μέ τα αΐτόιιατα ποΰ κατεονεΰαζε μέ μοναδική πράγιιατι έπιτι^ία. Τον Βολταΐρο, οΰτε γνρισε κδν νά τόν κυττάξη. Ό Βίονανσόν ΛΤθάπηνε γιά τό Φερσιμο τοΰ ποίγκιπος, καί, θε- λοντας νά διοριθώση κοπτοις την γκάφα τον, επλησίασε τον Βολταΐ- ρο καί τοϋ εΐττε: — Ό πρΐννιψ ιιοϋ εΐπε πά>ς
μά^ει τήν ιιεγαλοφΐΐα σας.
Ό Βολταΐρος διιο>ς δέν πχάστι-
κε στήν παγίδα. *!Ε]ννότΓσ€ ότι ό
Βθίκανσόν άπό ει'Ύενρια μόνο τοΰ
εΐχε μιλήστ| ετσι.
— Κι' εγώ, τοϋ α3Γήντη<ΐε χαμο- νελώταιΓ πονηρά, ναυιιάζω την δική σα; ΐδιοφυΐα, εφ' όσον κόαε- τε νά ιιιλάν δχι μόνον τα αυτόμα- τα άλλά.. καί οί ίβρίγκντες'.., Η ΕΡαΤΗΣΙΣ Άγαπητή μου Νίνα, θά μοΰ επι· ΐρέψης μιά έρώτησι; Ευχαρίστως δ,τι θέλεις. Θά σέ ρωτοΰσα κατά τήν προηγου» αενην επίσκεψιν, άνέβαλλα όμως διά νά μή φανώ άδιάκριτος. Πρό καιροΰ ήγόρασα^ Ινα Κανδήλι καί μόλις τό επλννα πρώτη φορά άπό κόκκινο εγινε άσπρο. Πώς τό δικό σου διατηρεΐται στό χοώμά τού; Καυμένη αύτό είναι ε5κολο, πι'ιγαι- νε στά Εμπορικόν «Μαραΰών» κ.αί έ- κεϊ θά βρχίς Κανδήλια ΙιηροΓΙβά', των οποίων ό χρωματισμός διατηρε& ται έπ' άπειρον. ΑΡΙΘ. 1 Χρωμα βυσσινί, τ πορτοκαλΐ 6α» ου. Χρυσοποίκιλ τον $5.00 εκ» στον. ΑΡΙΘ. 2 Χρωμα μπλέ, μΙ ώραϊα χρυσάνθε μα σΐολισμενο,· $3.95 έκαστον· ΑΡΙΘ. 1 ΑΡΙΘ. Β ΑΡΙΘ. 3 Τό ήμισυ τξανΐ έλαφρ* "«1 βαθύ. Το δλλο ήμισυ Ο· ορομυλος, τα χ· .ήν "Ηλί¬
ου. Πανόραμα
τέλειον. $3.95
ίκαστον.
"Εκαστον καν>
δύλι συνοθεΰβ-
ται μέ ποτηοαια
—ιλέ τ βυσσινί.
ΧΟΝΑΡίΚΗ
ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΗ
ΠΠΛΗΣΙΣ
Παραγγελίαι σΛοστέλλιονται είς δλα
τα μένη τής Άμερικής Ο. Ο. ϋ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι30Ν $Τ.
(Ι Υ. ΟΙΤΎ
9.9
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟ2
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΕηροχώρΟ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοίας)
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛ0ΚΑ2ΤΡ0Ν
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθίι)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ .
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Λ
ΕΝ ΚΥΠΡίϊ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψ«, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν
Μέ δβκαπενθήμερον προειδοποίησιν
Επι προθεσμία 6 μηνών
4Ε%% Επί προβεβμία » έτών
» 9 Λ, έτών
» » & έτών
» » 1 £τους.................. 85%% » » 1Ο έτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεις έν δψεβ **ι έ«ι προθεβμία είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, ^^ράγκα Γαλλικα ««Ι
λικας Αιρέττας, άποδοτέας εις τό ίδιον νόμιβμα είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεοις, ί»πό το>ς καλλιτέρους δρους.
Ι ΑΡΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤϋΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕϋ 5ΤΑΤΕ5 |
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕι^δ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν» ΜΑ88.
■Τεΐερηοηε: Ηαηεοε*: 0675 αηά 067$
·_■%/*'
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΑΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.ΟΟΟ.ΟΟΟ. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΠ ΤΠΝ «5.8ΟΟ.ΟΟΟ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιρουηά ΙπΙβΓ68ΐ ϋερ&ΓΐπιβΐιΙ
είς Δολλάρια πρός 4^% και Δραχμάς πρός 4%.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάρια. Δραχμάς καί δλλα ξένα νομίσματα,
υπό τούς καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (^116^1ί^η8 ΑοοοιιηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσισν Αμερικανικόν νομισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί ΟβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ;
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒΙΙ3Τ 00.
205
33*° 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΟΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΗΙΝΟ 6271 - β
ΝΕΙΛί ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟ2
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΕηροχώρΟ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοίας)
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΕΥΛ0ΚΑ2ΤΡ0Ν
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθίι)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ .
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Λ
ΕΝ ΚΥΠΡίϊ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψ«, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν
Μέ δβκαπενθήμερον προειδοποίησιν
Επι προθεσμία 6 μηνών
4Ε%% Επί προβεβμία » έτών
» 9 Λ, έτών
» » & έτών
» » 1 £τους.................. 85%% » » 1Ο έτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεις έν δψεβ **ι έ«ι προθεβμία είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, ^^ράγκα Γαλλικα ««Ι
λικας Αιρέττας, άποδοτέας εις τό ίδιον νόμιβμα είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεοις, ί»πό το>ς καλλιτέρους δρους.
Ι ΑΡΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤϋΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕϋ 5ΤΑΤΕ5 |
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕι^δ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν» ΜΑ88.
■Τεΐερηοηε: Ηαηεοε*: 0675 αηά 067$
·_■%/*'
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΑΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.ΟΟΟ.ΟΟΟ. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΠ ΤΠΝ «5.8ΟΟ.ΟΟΟ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιρουηά ΙπΙβΓ68ΐ ϋερ&ΓΐπιβΐιΙ
είς Δολλάρια πρός 4^% και Δραχμάς πρός 4%.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάρια. Δραχμάς καί δλλα ξένα νομίσματα,
υπό τούς καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (^116^1ί^η8 ΑοοοιιηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσισν Αμερικανικόν νομισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί ΟβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ;
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒΙΙ3Τ 00.
205
33*° 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΟΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΗΙΝΟ 6271 - β
ΝΕΙΛί ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. 1929.
23
Ι Τ Α Λ Ι Κ Η
II
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΤΟΥ 6.
[αθώς μπήκε στή φωτοπλημμυ-
υένη και άνθοστόλιστη σάλα ό
η- Άρθοϋρος Άσέγγι, εννοιω-
α,α βαρεία ζάλη νά περνάη απ
Ικεφάλι τού. %
[Ηταν χλωμός και στα χειλη
] ζωγραφιζόταν Ινα χαμόγελο
[άς. Δέν μπορσϋσε νά ξεχάση
1 οκληρό άποχωρισμό τού άπό
μικρούλα Βρεττόνη, η όποία
φύγει την ήμέρα έκεινη γιά
ΙΠαρίσι. "Εφαγαν μαζύ τό με-
Ιιερι κι' νστερα χωρίσανε Τσως
Ι παντα. Ό Άρθοϋρος εννοιω-
[πώ; τό ε'ιδύλλιό τού έκεΐνο εΐ-
1 σβύσει, όριστικά πειά, άφοϋ
(τταξε ενα όλόκληρο χρόνο.
Εί άλήθεια είναι πώς ό Άρθοΰ-
δέν συνήθιζε νά κρατάη μιά
[·ώ·/.α κοντά τού τόσο -οολν και·
Κι' όμως ή Βρεττόνη εΐχε κα-
|>θώσει νά τοΰ πάρη την καρδιά
νά την κρατήση έναν όλόκλητ
| χρόνο μέσ' στά άπαλά ν.αί κρι-
χεράκια της. Καί τώρα πού
χρδιά τού βρισκόταν πειά, σχε-
άνέλπιστα, έλεύθερη άπ' αυ¬
τόν δεσμό, λνπότανε λίγο, σάν
Ι(Ρ φύγει άπό κοντά τού κάτι πο-
[ώραΐο και γλυκό, στό όποΐο εΐ-
άφοσιωθί). Γι' αύτό, προτοΰ την
οχωριστί) ό Άρθοϋρος, -θέλησε
[οώστ) στή φίλη τού τής τελευ-
ε; αποδείξει; τής άγάπης τού.
ν έβοήθησε νά έτοιμάση τής
οσκευές της, την συνοίοευσε ώς
|σταθμό, έμπήκε μαζύ της στό
γόνι δπου κάθησαν πλάϊ—πλάϊ,
Ιοντας ετσι νά γορτάση την συν-
ρφιά της ώς την τελευταία στιγ-
. Μά δέν άργτκτε νά άκουσττ)
ι βροντερή φωνή ποΰ ελεγε:
Ιάς θέσεις σας!» Μέ μάτια 6ουρ-
|μένα άπ' τα δάκρυα, εσφιξε
φίλη τού στήν άγκαλιά τού ό
-δΌΰρος καί κατεδαίνοντας άπ'
[βαγόνι, εμεινε κάτω στό πλάτ
, ως που τό τθΊ(ΐνο χάθηνρ
•ρνα στόν όρίζοντα.
ίαί τώρα, με τό μυαλό τού θο-
|·?νο, μέ την καρδιά αδειανή,
φαινόταν σάν νά ξανάκουγε
λπτΐ λόλ Β
ξγ
αΐα γλι«νόλονα της; Β< ρτ- |η:. -τού τοΰ ψιθύριζε 'παθητι- Ιτην τελευταία στιγιιή τοϋ γω- |ιιοΰ τους: Άντίο! Άντίο, Αρδούρε καί ° λησμονή έ! " [Ησαν Άντίο, Αρδούρε λησμονήση; ποτέ!.... " ην τΛ ——γ-___λ ιι... - τα στερνά λόγια τής·ά- Τ·ΐμενης τού φίλη-, πού ταξεί- Ρ τωρα γιά τόσο μακρυνά μέρτ). Υστίρα «πό λίγες στιγμές ή Ι1 α αουρα ντί Πιετρασίλάοα, «τεροηας τό μπράτσο τη; στόν ίθουοο τον ωδήγησε ώς τό 6ά- λέ σα. "Ανω δεξιφ, ό Χάρου Φ. Σινχλαίρ, πλοΰσιος πετρελαιογαι οκτήμων, όστις κατεδικάσθη είς τρίμηνον φυλάκισιν, επί περΐφρονήσει τής Άμερικανικής Γερουσίας, καλέσασαν αυτόν όπως προσέλθη καί δώση έξηγήσεις σχετικώς μέ τα σκανδαλα τοΰ Τήποτ Ντώμ. Αί άλλαι είκόνες δεικνύουν τό εξωτερικόν καΐ τό εσωτερικόν της φυλακής, δπου πρόκει- ται νά έκτίοη την ποινήν ό καταδικασθείς. κάποια μυστηριώδης γοητεία, άπ' την όποία ό Άρθοϋρος άσιτνείδη- τα, δέν μπόρεσε νά μείνη άσυγκί- νητος. Είχε βρεθή, μά την άλή- θ άί ί Σέ μιά στιγμή τοΰ φάνηκε ξαναβλέπει την χαμε'νη τού φιλε- νάδα, συμμαζεμενη σέ μιά γωνιά τού, πήρε κάποιο βιτόλίο στά χέρια τού, τό ά'νοιξε στήν τύχη κι' άμέ- σως τό πέταξε νευρικά πάνω στό τοΰ τραίνου σκεφτική καί νόμισε ' τραπέζι. Άποκαμωμενος άπό την ώ τ χέρ ης ά'νοιγα άκόμα ι ι|ΐι·χική το αυτή τρινυμία τραβή ης χ ρή, μ η ή ρ φή μ ρζ μμς η θεια, άπροετοίμαστος, χωρίς καμ-|πώς τα χέρια της ά'νοιγαν άκόμα ι ι|ΐι·χική τού αυτή τρινυμία τραβή- μιά ύποψία μπροστά σ' ενα άνα-1 μιά φορά γιά νά τόν σφίξουν στήν χτηκε στήν κάμαρή τού κα ρίχτη- πάντεχο κίνδυνο, σέ μιά στιγμήάγκαλιά τΓ,ς, σ' ενα τελευταΐο άπ- κε σέ μιά πολυθρόνα άκίνητος!... υπερτάτης άδυναμίας καί βαν^ιδς ^ ελπισμένο σψίξιμο. Καί σάν νά τόν ] λύπης, σάν ενα άθώο &ϋμα πού εσπρωχνε κάποια κρυφή κι' άόρι- προσφερεται γιά θυσία. ΕΙχε άποφασίσει νδναι στη δύναμι, δοκίμασε νά κρυφτίϊ πάντα ] πίσα) άπ' τής βαρειές κουρτίνες Στό 6αθΰ σκοτάδι τής νύχτα;, πό ΰάπλωνόταν τριγύρω τού, δ Λΐχε αποφασισει ναναι παντα ι πισα> απ της οαρειε; κσυρτιν*; 'Αρθοϋοο; εβλεπε μποοστά τού ιιε
συντηρητικο; στη; αισθηματικες | ενο; ανοιχτοΰ παράθυρον, οπου οί τό φώςής σκέψης τού σαν α'α-
του εκδηλώσει; καί γι' αύτό τώρα γλυκόηχες νότε; τού τραγουδιου, κρυν£; δπτασίες, σαν εϊκονϊτσες,
θέλησε νά νικήσιι τόν πειρασμό τής Τζιορνέλλας φτάνανε μισοσδυ- '
καί νά Εαναύρη τόν έαυτό τού καί ι σμένες, άπ' την άπάσταση.
νά τονώστ) κάθε τού ψυχική έν-1 "Οταν επαψε πειά ή φωνή κι"
έργεια καί την αντοπεποίθησί τον. άν,ουσε ν' άντηχούν στή σάλα οί
Ζήτησε νά διασκέδασις τό νοϋ ι έπρυφημίες βγήκε άπ' τό καταφΰ-
δλες τής γυναϊκες π' άγάπησε ενα
μί]να, μιά ήμερα, μιά ωρα, στά
χρόνια τής τυχοδιωκτικής νειότης
τού, ποΰ τόν κύτταζαν χαμογελων-
τας μ' ενα μειδίαμα έκπληκτικό,
[- °·™υ ή μικρούλα άνεψιά της
£<Μταν νά τραγουδήστ,. |« ^α στεκόταν κοντά στό πιά- ωαορφη Μ· &κυ_ι1(ή έ ό, - - -. , λ^ο μέτωπό τη; ποΰ τ6 «—ε- ί ?ϊ?ΐλ/α Της Τ1" Τ° Ι^ναντάπυκνάΐαΰραμΧά Μπ°ίτ0' πθύ ϊ Χατω απ' τα όποΐα — τού άνοίγοντα; κουβέντα, πάνω σέ | γιό τού καί γύρισε άνάμεσα στό ' που χΙν πλήγοχνα κατάκαρδα-. "Η- κάποιο θέμα τής τέχνης. Μίλησε πλήθος των καλεσμενων. Ξανάειδε | τανρ μιά λιτανεία μακρυνη, μιά ά- γιά την παληά^ μογσική κι' έπειδή τότε την Τζιορνέλλα περιτριγυρι- τελείωτη όπττασία άπό χαρούμενα έρχόταν άπ' τό Μι-, σμένη άπό τους θαυμαστές της λάνο, στράφηκε άκαλούθως ή σνν- καί δοκίαασε Ινα παράξενο αϊσθη- τα όπ ζωηρά κα1 Μίλησε άκόμη γιά χί- λ) δ τοϋ μα πού εμοιαζε σάν άηδία καί πε- τελενταϊα ριφρόνησι, σάν ζήλεια! σου της είπε ί, θεία παρουσΜίςα, τόν κόαητα ^^γ, γιά τόν δποΤο 1 .^εκαμε μιά βαθε.ά ύπό- χαριτω- λ ι, ττ)? κεφαλής: !Υα χρό καί μέ μιά έλαφρυά της ομως διατηροί:σε Α_ έκεΐνο εκανε να τα Ι* ό κάμης Άρ- τα λια—δυό αλλα πράμματα διχως ση- μασία κι' επειτα, σέ μιά στιγμή πειά δέν εϊχρ τί νσ πή. Σο')παοΐ, εμεινε εκστατικόν μπροστά την ώ¬ μορφη έκείνη χήρα, γοητευμένος μέ την άρμονία τής φωνής της, άπό την φλόγα των ζωηρών ματι- ών της κι' άπ' τό σαγηνευτικο της μριδίαμα, πού αφηνε νά φαίνωνται μρσα άπ' τα κερασένια χείλη της δνο σειρέ; πάλλενκνων δοντιών, πού αστραφταν σάν μαργαριτάρια, φυλαγμενα μέσα σέ μιά όλοπόρφν- ρη βελούδινη θηκη. * * · ^Ιέ λίγο πλησίαισΐ την άνεψιά της ή ντόνα Λάουρα καί τής εΐπε: —Θέλει; νά τραγουδής;, Τζι- Μερικοί φίλοι τού, μεθνσμένοι άπ' την ώμορφιά καί το τραγοΰδι της Τζιορνέλλας, τόν έπλησίασαν καί τοϋ ζητοΰσαν έπίμονα την γνώ- μη τού, γιά τή φωνή καί τό ταλεν- το τής ώμορφης χήρας, μά έκεΐ- νος προφασίσθηκε πώς είναι άδιά- θετος, τους ζήτησε σνγγνοίμη καί εφυγε άχο την έσπερίδα. Λίγες στιγμέ; αν παρέμενε άκόμα, θά λι- ποθυμοϋσε μπροστά στά μάτια τής Τζιορνέλλας. "Οταν βρέθηκε, ετσι καθώς ή- ταν ζαλισϊΐένος, γ,άτο) στό δρόιιο, αρχισε νά περπατάη μέ γρήγορο βημα, παίρνοντας την κατεύθυνσι τοΰ σπιτιοϋ τού, δπου δέν αργησε νά φτάση. Ό λόκλτ)ρη ττΓν νύχτα δέν μπό- ορνέλλα; Βλέπεις πολύ καλά πως|ρεσε νά κλείση Τ""1· "Εννοιωΰε ΠΙ νίΐΐ ΡΓΠΙΡνίΐΙ II ~ Γ ΛΡ ΤΤΡ ^Μ^I^Λ»Λτ»Λ· II —. ~._ ί. —«·η»—Χ_ — Λ.?ί —^^. ..*.— __■?.____ οί καλεσμενοι μας σέ περΐ|ΐένουν μ άγωνία. πα>ς ο πυρετος τουσφιγγε τα μη-
νίγγια, οί σφυγμοί τού χτιτποΰσανε
Ό Άρθοϋρος βρήκε τότε την δυνατά. *Ένας σωρό άπό άναμνή-
εύκαιρία ν' απομακρννθή. Υπό- σεις, άλλόκοτες, γιγαντωμενες, ά-
φερε φρικτά. "Εννοιοίθε πώς εΐχε νοτκατωμένες στριφογύριζαν άνε-
άπόλί.υτη άνάγκη άπό άέρα καί σι- ξάντλητες μεσα στό μυαλό τού.
ωπή. Στ' αύτιά τοι? έβονϊζε άκόμα "Εδιωξε τόν ύπηρέτη τού, πού
δ ΰόρυδος τοΰ τραίνου πονφεγε ι περίμενε ΰποταχτικά τής διαταγές
πέρνοντας μαζύ τού την Βρεττό-|του, κι' εμεινε υστερα μόνος τον,
ΛΙ'η ->ί-«Ι ητ * —λ ■■<*< — ■ Λ -ϊ-/ν»» 5ί·ΐί II—» Λ ·>1 Π /ΓΙΙονΛ- ΛΤΛ ^/ΛΓίΓΓθΤΛ ΤΠΛΙ Δ ΐ»Γί_
νη καί άπ' τό μυαλό τού δέν μπο-
ροΰσαν νά σβύσουν τα τελευταία
λόγια που άκουσε άπ' τό γλυκό της
στόιια: «Άντίο, Άριθοϋρε, καί μή
ιιατια της ξέφενγε μέ λτγσιιονήστ|ς ποτέ!»
κλεισμενος στό γραφεϊό τού. "Ανα-
ψε ενα τσιγάρο, ετσι γιά νά βρί-
σκεται σέ δου^ιά, άνακάτεψε χω¬
ρίς κέφι μερικά χαρτιά πού βρι-
σνόντουσαν πάνω στά τραπεζι
προσωπα και σκεπτικε; μορφές.
Μάτια καστανόμαυρα καί γαλανά,
μαλλιά μέ ξανθέ; μποΰκλε; καί αλ¬
λα σγουρά '-ιαί μαΰρα.
βΌμόταν μερικά όνόματα: "Αϊν-
τα, Λεονώρα, Άντέλλα, Μαρία....
Κάθε όπτασία κι' Ινα δνομα, κάθε
δνομα καί μιά άνάμνιτ.σι;, πολύ ή
λίγο συγκεχυμένη, πρόσφατη ή μα-
κρυνή...
Μέ μιά γρήγορη κι' άπότομη
χειρονομία πάνω άπ' τό μέτωπό
τού, θέλησε νά διώξτ] τής Νεράϊ-
δες έκεϊνες πού χόρεναν ειρωνικά
μπροστά τού. Σψ.ώ&ψ£ καί γύρι-
σε τό βλέμμα τού τριγύρω τού άν-
ήουχα. "Εΐψαξε μέσα σέ μιά κασ-
σετίνα πού φΰλαγε μερικά γράα-
ματα. Ξανάΰρε λουλούδια μαραμέ-
να, Ινα ζευγάρι παληά γυναικεΐα
γάντια, Ινα μαντηλάκι μεταξωτό,
στήν ακρη τοϋ όποίου ήταν κεν-
τημένα τα άρχικά τοΰ όνόματός
τού, σ' Ινα ώμορφο σύμπλεγμα,
μιά καρφίτσα, Ινα δακτυλιδάκι,
Ινα χρυσο κουμπάκι!
Ξανάπεσε στό κρεοάτι τού καί
προσπά8ΐ)σε νά κοιμηθή. Μά ό σω-
ρός των άναμνήσεων τόν πο).ιορ-
κοϋσε πάλιν, άδυσώπητα. "Οταν
το παληό ρολόϊ τή; τραπεζαρίας
χτύπτ)σε τέσσαρες, ό κό^ιης κον-
ρασμενος, στενοχωρημένο;, νικη-
μένος άπό τόν πυρετό καί άπό την
άϋπνία, στριώθηκε κι' αναΨε Ινα
τσιγάρο.
Άιδ η'α δαιζάκι, πιουχε Ίποιιρί-
ν?ι έπάηο οτίτΛ' τουα/^ττα τον ο-
νοιχτό, ξέφ·γε ενα λεπτό ά'ρωμα
γιασεμιοΰ. Γύρο)—γύρω στά τρα·
πεζά-/ια. στής γ(->νίίς;. π»ντοΐ νπ-
ήρχαν βιβλία, άγαλματάκια, πολυ-
τΐ'ΐα ιιπΐ'ΐπελώ, αχοΐΓστα αι; ρο-
πράγματα, μικρές άναμνήσει; προ-
σώπων χαιιένα>ν ή μακρυσμένες,
ενα α/.μ.τουμ άφημένο άνοιχτό σ'"
Ινα άναλόγιο, ενα μεγάλο πορτραΐ-
το, κοντά στό κρεβάτι τού μ' ενα
ύπέροχο προφίλ γυναίκας, εργο
ενός διασήμου καλλιτέχνου κι' άπδ
κάτω τό δνοιμα, μιά χρονολογία:
«Ή Ευα—18 Αύγούστου 19...».
Τής ιδίας είκόνας ό ΆρθοΓ'ρος
είχε καί μιά ώμορφη έκ τοϋ φυσι¬
κόν φωτογραφία, απάνω στό τρα¬
πέζι τού. Τράβηξε την /.αρέ,ίλα
τού καί κάθησε μπροστά στήν φω¬
τογραφία έκείν») σκεπτικό;. Πό-
σες άναμνήσεις τοΰφερνε τώρα τό
πορτραϊτο τής ώμορφη; εκείνης
καί νεας γυναίκας, πού τόν εΐχε
άγαπήσει μ' δλη τή θέρμη καί τό
πάθος τής καρδίας τού. Στό κάτω
μέρος τής φωτογραφίας, μέσ' άπο
τό γυαλί τής κορνίζας, βρισκότανε
μιά μπονκλίτσα άπ' τα μαλλιά της,
δεμένη μέ μιά χρυσί) κλωστή σί
φιόγκο κι' Ινα μπονκετά/ι άπτο 6ιό-
λες. Ό Άρθοϋρος, θυαήθηκε τή
μερά έκείνη τοΰ Άπρίλη, πού εί-
χανε μαζέψει μαζύ μέ την φιλενά-
δα τον, έ'ξω στήν Άπία όδο, έκεϊ¬
νες τής βιόλες....
Ό Άρθοϋρος, ά<Γοΰ είμεινε γιά πολλές στιγμές μέ τα μάτια τού καρφωμένα κι' άκίνητα στή φ<οτο- γραφία τής Ευα;, σηκώιτηκε ΰ- στερα άπ' την καρέκλα τού και γονατίζοντα;, σάν μπρό; σέ 6ω- μό, προσευχήθηκε στήν ψνχή τη; πεθαμμένης φιλενάδας τού, ζητών- τα; άπ' αύτην νά γαληνέψη την ταρα>/νιένη τού διάνοια και φσντα-
σία.
"Ένα ύπέροχο δραμα πέρασε τό¬
τε μπροστά άπ' τα κουρασμένα μά¬
τια τοΰ κόμητο;. ΟΊ καθαοέ; γρ'αιμ-
μές τού λευκοϋ έκείνΌυ γυναικρϊου
πρόσωπον, τό ήρεμο βλέμμα των
μεγάλων μαΰρων ματιών, τό πικαν-
τικο τόξο των βλεφάρων, τα πυκνά
ϋαϋοα κι' ίταναστιπ.νο ■/(π'τ'ο;
αα/>λιά, ί)έν Γδειχναν Τίΐά τή Ρι'ό-
να τής Ενας, η/Χη τη: Πι<>ρν-/Λας
τή; άνεψιά; τής ντόνα; Λαοουρας'
—Ναί, ναί! ψιίτύρισε. Η Τζι¬
ορνέλλα!.... Την βλε.τω /αθαρά!...
Καί σηκώθηκε ιιέ τρειιοη'.ιασ'αέ-
να πόδια, νά την πάρη στήν άγ-
καλιά τού, νά την σφίΗη ιι' δλΐ} τή
δύναμι τή; άγάπη; τον, μ' δση δέν
εΐχε ποτέ φανεροχτει στήν Ευα.
Κι' δταν ή αί·γή τή; καινθι'ργι-
ας ήμερα; μπή/.ε ρόδινη ητ' τα
τΐΐάμια τή; κρεβατθ/ίάμαρη; νά
φ<·:τίση τό Ο'ίΐο να'ΐόνϊλο ΤΓ,- Κν- ας, βρήκε τόν κόμητα Άρθοΰρο Άρσέγγι καθισμένο άκόμα ιιπρο- στά στην είκόνα τη; νά γράφη στόν πατέρα τής; Τζιορνελλα; γιά να ζητήση την κόρη τού είς γάμο... ΑΣ Μ Α ΑΣ Μ ΑΓΩΝ ' '.ιό ^.π. 1Ιοτααιαοΐ', ιιμ· ιχ>ν%
γνωοτοΓι ναι άγαπητοΰ λογίυι· χηι 5ο.
«ίμου σνγγραφέως μα: ΙϊλίΛρ; «υ.
| Γ0»·οόδίτον....... (ι ο·
*Η ΕΠΙΤΥΧΤΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ
ΕΤ Ε
ΤΡΙΧΟΠΓΠίιΝ
γουραν η τρι/ο
φ(ΐγον οτό 'λϊ
Ι ιτάλι, ή δ) λ ην ε·
τιδερμΐ/'ήν .τα
βηπιν;
—Είσθε ί^οι/α-
νρός;
ΓΟΤΕ ΖΗΤΗ
Λ·«, Γ. 5./>ο/. <ΗΤ -ΑΤΕ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΚΑϋΕ ΜΑΒΚ όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό οποίον δέν άποτυγχάνει άτό τοϋ νά Θεραπεύΐ) πάσας τάς άνω παθήσεις. Δέν περιέχει οίνόπνευμα. Πλεΐστοι έθεραπεΰθησαν. Πλείστοι άπέκτη- σαν την κόμην των. Διατί δχι χαι σεϊς; Γράψατέ μου ή επισκεφθήτε ιιε. Τιμή φιάλης 16 ούγ. $4.00, 8 οϋγγ. $2.00. Ν. Ό. ΡΑΚΑΟΟδ Έφευρέτης καί κατασκευβστής. 230 νν. 281η 5»., Χβνν ΥοΓΐν. Ρηοηε: Ε3ο1ΐ3ν3ηηα 5525. ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΌΙΣ, πω- λεΐται καί παρά τώ μεγάλφ Κα ταστήματι: ΜατχΗαΙΙ Ρΐβΐτΐ αηά
23
Ι Τ Α Λ Ι Κ Η
II
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΤΟΥ 6.
[αθώς μπήκε στή φωτοπλημμυ-
υένη και άνθοστόλιστη σάλα ό
η- Άρθοϋρος Άσέγγι, εννοιω-
α,α βαρεία ζάλη νά περνάη απ
Ικεφάλι τού. %
[Ηταν χλωμός και στα χειλη
] ζωγραφιζόταν Ινα χαμόγελο
[άς. Δέν μπορσϋσε νά ξεχάση
1 οκληρό άποχωρισμό τού άπό
μικρούλα Βρεττόνη, η όποία
φύγει την ήμέρα έκεινη γιά
ΙΠαρίσι. "Εφαγαν μαζύ τό με-
Ιιερι κι' νστερα χωρίσανε Τσως
Ι παντα. Ό Άρθοϋρος εννοιω-
[πώ; τό ε'ιδύλλιό τού έκεΐνο εΐ-
1 σβύσει, όριστικά πειά, άφοϋ
(τταξε ενα όλόκληρο χρόνο.
Εί άλήθεια είναι πώς ό Άρθοΰ-
δέν συνήθιζε νά κρατάη μιά
[·ώ·/.α κοντά τού τόσο -οολν και·
Κι' όμως ή Βρεττόνη εΐχε κα-
|>θώσει νά τοΰ πάρη την καρδιά
νά την κρατήση έναν όλόκλητ
| χρόνο μέσ' στά άπαλά ν.αί κρι-
χεράκια της. Καί τώρα πού
χρδιά τού βρισκόταν πειά, σχε-
άνέλπιστα, έλεύθερη άπ' αυ¬
τόν δεσμό, λνπότανε λίγο, σάν
Ι(Ρ φύγει άπό κοντά τού κάτι πο-
[ώραΐο και γλυκό, στό όποΐο εΐ-
άφοσιωθί). Γι' αύτό, προτοΰ την
οχωριστί) ό Άρθοϋρος, -θέλησε
[οώστ) στή φίλη τού τής τελευ-
ε; αποδείξει; τής άγάπης τού.
ν έβοήθησε νά έτοιμάση τής
οσκευές της, την συνοίοευσε ώς
|σταθμό, έμπήκε μαζύ της στό
γόνι δπου κάθησαν πλάϊ—πλάϊ,
Ιοντας ετσι νά γορτάση την συν-
ρφιά της ώς την τελευταία στιγ-
. Μά δέν άργτκτε νά άκουσττ)
ι βροντερή φωνή ποΰ ελεγε:
Ιάς θέσεις σας!» Μέ μάτια 6ουρ-
|μένα άπ' τα δάκρυα, εσφιξε
φίλη τού στήν άγκαλιά τού ό
-δΌΰρος καί κατεδαίνοντας άπ'
[βαγόνι, εμεινε κάτω στό πλάτ
, ως που τό τθΊ(ΐνο χάθηνρ
•ρνα στόν όρίζοντα.
ίαί τώρα, με τό μυαλό τού θο-
|·?νο, μέ την καρδιά αδειανή,
φαινόταν σάν νά ξανάκουγε
λπτΐ λόλ Β
ξγ
αΐα γλι«νόλονα της; Β< ρτ- |η:. -τού τοΰ ψιθύριζε 'παθητι- Ιτην τελευταία στιγιιή τοϋ γω- |ιιοΰ τους: Άντίο! Άντίο, Αρδούρε καί ° λησμονή έ! " [Ησαν Άντίο, Αρδούρε λησμονήση; ποτέ!.... " ην τΛ ——γ-___λ ιι... - τα στερνά λόγια τής·ά- Τ·ΐμενης τού φίλη-, πού ταξεί- Ρ τωρα γιά τόσο μακρυνά μέρτ). Υστίρα «πό λίγες στιγμές ή Ι1 α αουρα ντί Πιετρασίλάοα, «τεροηας τό μπράτσο τη; στόν ίθουοο τον ωδήγησε ώς τό 6ά- λέ σα. "Ανω δεξιφ, ό Χάρου Φ. Σινχλαίρ, πλοΰσιος πετρελαιογαι οκτήμων, όστις κατεδικάσθη είς τρίμηνον φυλάκισιν, επί περΐφρονήσει τής Άμερικανικής Γερουσίας, καλέσασαν αυτόν όπως προσέλθη καί δώση έξηγήσεις σχετικώς μέ τα σκανδαλα τοΰ Τήποτ Ντώμ. Αί άλλαι είκόνες δεικνύουν τό εξωτερικόν καΐ τό εσωτερικόν της φυλακής, δπου πρόκει- ται νά έκτίοη την ποινήν ό καταδικασθείς. κάποια μυστηριώδης γοητεία, άπ' την όποία ό Άρθοϋρος άσιτνείδη- τα, δέν μπόρεσε νά μείνη άσυγκί- νητος. Είχε βρεθή, μά την άλή- θ άί ί Σέ μιά στιγμή τοΰ φάνηκε ξαναβλέπει την χαμε'νη τού φιλε- νάδα, συμμαζεμενη σέ μιά γωνιά τού, πήρε κάποιο βιτόλίο στά χέρια τού, τό ά'νοιξε στήν τύχη κι' άμέ- σως τό πέταξε νευρικά πάνω στό τοΰ τραίνου σκεφτική καί νόμισε ' τραπέζι. Άποκαμωμενος άπό την ώ τ χέρ ης ά'νοιγα άκόμα ι ι|ΐι·χική το αυτή τρινυμία τραβή ης χ ρή, μ η ή ρ φή μ ρζ μμς η θεια, άπροετοίμαστος, χωρίς καμ-|πώς τα χέρια της ά'νοιγαν άκόμα ι ι|ΐι·χική τού αυτή τρινυμία τραβή- μιά ύποψία μπροστά σ' ενα άνα-1 μιά φορά γιά νά τόν σφίξουν στήν χτηκε στήν κάμαρή τού κα ρίχτη- πάντεχο κίνδυνο, σέ μιά στιγμήάγκαλιά τΓ,ς, σ' ενα τελευταΐο άπ- κε σέ μιά πολυθρόνα άκίνητος!... υπερτάτης άδυναμίας καί βαν^ιδς ^ ελπισμένο σψίξιμο. Καί σάν νά τόν ] λύπης, σάν ενα άθώο &ϋμα πού εσπρωχνε κάποια κρυφή κι' άόρι- προσφερεται γιά θυσία. ΕΙχε άποφασίσει νδναι στη δύναμι, δοκίμασε νά κρυφτίϊ πάντα ] πίσα) άπ' τής βαρειές κουρτίνες Στό 6αθΰ σκοτάδι τής νύχτα;, πό ΰάπλωνόταν τριγύρω τού, δ Λΐχε αποφασισει ναναι παντα ι πισα> απ της οαρειε; κσυρτιν*; 'Αρθοϋοο; εβλεπε μποοστά τού ιιε
συντηρητικο; στη; αισθηματικες | ενο; ανοιχτοΰ παράθυρον, οπου οί τό φώςής σκέψης τού σαν α'α-
του εκδηλώσει; καί γι' αύτό τώρα γλυκόηχες νότε; τού τραγουδιου, κρυν£; δπτασίες, σαν εϊκονϊτσες,
θέλησε νά νικήσιι τόν πειρασμό τής Τζιορνέλλας φτάνανε μισοσδυ- '
καί νά Εαναύρη τόν έαυτό τού καί ι σμένες, άπ' την άπάσταση.
νά τονώστ) κάθε τού ψυχική έν-1 "Οταν επαψε πειά ή φωνή κι"
έργεια καί την αντοπεποίθησί τον. άν,ουσε ν' άντηχούν στή σάλα οί
Ζήτησε νά διασκέδασις τό νοϋ ι έπρυφημίες βγήκε άπ' τό καταφΰ-
δλες τής γυναϊκες π' άγάπησε ενα
μί]να, μιά ήμερα, μιά ωρα, στά
χρόνια τής τυχοδιωκτικής νειότης
τού, ποΰ τόν κύτταζαν χαμογελων-
τας μ' ενα μειδίαμα έκπληκτικό,
[- °·™υ ή μικρούλα άνεψιά της
£<Μταν νά τραγουδήστ,. |« ^α στεκόταν κοντά στό πιά- ωαορφη Μ· &κυ_ι1(ή έ ό, - - -. , λ^ο μέτωπό τη; ποΰ τ6 «—ε- ί ?ϊ?ΐλ/α Της Τ1" Τ° Ι^ναντάπυκνάΐαΰραμΧά Μπ°ίτ0' πθύ ϊ Χατω απ' τα όποΐα — τού άνοίγοντα; κουβέντα, πάνω σέ | γιό τού καί γύρισε άνάμεσα στό ' που χΙν πλήγοχνα κατάκαρδα-. "Η- κάποιο θέμα τής τέχνης. Μίλησε πλήθος των καλεσμενων. Ξανάειδε | τανρ μιά λιτανεία μακρυνη, μιά ά- γιά την παληά^ μογσική κι' έπειδή τότε την Τζιορνέλλα περιτριγυρι- τελείωτη όπττασία άπό χαρούμενα έρχόταν άπ' τό Μι-, σμένη άπό τους θαυμαστές της λάνο, στράφηκε άκαλούθως ή σνν- καί δοκίαασε Ινα παράξενο αϊσθη- τα όπ ζωηρά κα1 Μίλησε άκόμη γιά χί- λ) δ τοϋ μα πού εμοιαζε σάν άηδία καί πε- τελενταϊα ριφρόνησι, σάν ζήλεια! σου της είπε ί, θεία παρουσΜίςα, τόν κόαητα ^^γ, γιά τόν δποΤο 1 .^εκαμε μιά βαθε.ά ύπό- χαριτω- λ ι, ττ)? κεφαλής: !Υα χρό καί μέ μιά έλαφρυά της ομως διατηροί:σε Α_ έκεΐνο εκανε να τα Ι* ό κάμης Άρ- τα λια—δυό αλλα πράμματα διχως ση- μασία κι' επειτα, σέ μιά στιγμή πειά δέν εϊχρ τί νσ πή. Σο')παοΐ, εμεινε εκστατικόν μπροστά την ώ¬ μορφη έκείνη χήρα, γοητευμένος μέ την άρμονία τής φωνής της, άπό την φλόγα των ζωηρών ματι- ών της κι' άπ' τό σαγηνευτικο της μριδίαμα, πού αφηνε νά φαίνωνται μρσα άπ' τα κερασένια χείλη της δνο σειρέ; πάλλενκνων δοντιών, πού αστραφταν σάν μαργαριτάρια, φυλαγμενα μέσα σέ μιά όλοπόρφν- ρη βελούδινη θηκη. * * · ^Ιέ λίγο πλησίαισΐ την άνεψιά της ή ντόνα Λάουρα καί τής εΐπε: —Θέλει; νά τραγουδής;, Τζι- Μερικοί φίλοι τού, μεθνσμένοι άπ' την ώμορφιά καί το τραγοΰδι της Τζιορνέλλας, τόν έπλησίασαν καί τοϋ ζητοΰσαν έπίμονα την γνώ- μη τού, γιά τή φωνή καί τό ταλεν- το τής ώμορφης χήρας, μά έκεΐ- νος προφασίσθηκε πώς είναι άδιά- θετος, τους ζήτησε σνγγνοίμη καί εφυγε άχο την έσπερίδα. Λίγες στιγμέ; αν παρέμενε άκόμα, θά λι- ποθυμοϋσε μπροστά στά μάτια τής Τζιορνέλλας. "Οταν βρέθηκε, ετσι καθώς ή- ταν ζαλισϊΐένος, γ,άτο) στό δρόιιο, αρχισε νά περπατάη μέ γρήγορο βημα, παίρνοντας την κατεύθυνσι τοΰ σπιτιοϋ τού, δπου δέν αργησε νά φτάση. Ό λόκλτ)ρη ττΓν νύχτα δέν μπό- ορνέλλα; Βλέπεις πολύ καλά πως|ρεσε νά κλείση Τ""1· "Εννοιωΰε ΠΙ νίΐΐ ΡΓΠΙΡνίΐΙ II ~ Γ ΛΡ ΤΤΡ ^Μ^I^Λ»Λτ»Λ· II —. ~._ ί. —«·η»—Χ_ — Λ.?ί —^^. ..*.— __■?.____ οί καλεσμενοι μας σέ περΐ|ΐένουν μ άγωνία. πα>ς ο πυρετος τουσφιγγε τα μη-
νίγγια, οί σφυγμοί τού χτιτποΰσανε
Ό Άρθοϋρος βρήκε τότε την δυνατά. *Ένας σωρό άπό άναμνή-
εύκαιρία ν' απομακρννθή. Υπό- σεις, άλλόκοτες, γιγαντωμενες, ά-
φερε φρικτά. "Εννοιοίθε πώς εΐχε νοτκατωμένες στριφογύριζαν άνε-
άπόλί.υτη άνάγκη άπό άέρα καί σι- ξάντλητες μεσα στό μυαλό τού.
ωπή. Στ' αύτιά τοι? έβονϊζε άκόμα "Εδιωξε τόν ύπηρέτη τού, πού
δ ΰόρυδος τοΰ τραίνου πονφεγε ι περίμενε ΰποταχτικά τής διαταγές
πέρνοντας μαζύ τού την Βρεττό-|του, κι' εμεινε υστερα μόνος τον,
ΛΙ'η ->ί-«Ι ητ * —λ ■■<*< — ■ Λ -ϊ-/ν»» 5ί·ΐί II—» Λ ·>1 Π /ΓΙΙονΛ- ΛΤΛ ^/ΛΓίΓΓθΤΛ ΤΠΛΙ Δ ΐ»Γί_
νη καί άπ' τό μυαλό τού δέν μπο-
ροΰσαν νά σβύσουν τα τελευταία
λόγια που άκουσε άπ' τό γλυκό της
στόιια: «Άντίο, Άριθοϋρε, καί μή
ιιατια της ξέφενγε μέ λτγσιιονήστ|ς ποτέ!»
κλεισμενος στό γραφεϊό τού. "Ανα-
ψε ενα τσιγάρο, ετσι γιά νά βρί-
σκεται σέ δου^ιά, άνακάτεψε χω¬
ρίς κέφι μερικά χαρτιά πού βρι-
σνόντουσαν πάνω στά τραπεζι
προσωπα και σκεπτικε; μορφές.
Μάτια καστανόμαυρα καί γαλανά,
μαλλιά μέ ξανθέ; μποΰκλε; καί αλ¬
λα σγουρά '-ιαί μαΰρα.
βΌμόταν μερικά όνόματα: "Αϊν-
τα, Λεονώρα, Άντέλλα, Μαρία....
Κάθε όπτασία κι' Ινα δνομα, κάθε
δνομα καί μιά άνάμνιτ.σι;, πολύ ή
λίγο συγκεχυμένη, πρόσφατη ή μα-
κρυνή...
Μέ μιά γρήγορη κι' άπότομη
χειρονομία πάνω άπ' τό μέτωπό
τού, θέλησε νά διώξτ] τής Νεράϊ-
δες έκεϊνες πού χόρεναν ειρωνικά
μπροστά τού. Σψ.ώ&ψ£ καί γύρι-
σε τό βλέμμα τού τριγύρω τού άν-
ήουχα. "Εΐψαξε μέσα σέ μιά κασ-
σετίνα πού φΰλαγε μερικά γράα-
ματα. Ξανάΰρε λουλούδια μαραμέ-
να, Ινα ζευγάρι παληά γυναικεΐα
γάντια, Ινα μαντηλάκι μεταξωτό,
στήν ακρη τοϋ όποίου ήταν κεν-
τημένα τα άρχικά τοΰ όνόματός
τού, σ' Ινα ώμορφο σύμπλεγμα,
μιά καρφίτσα, Ινα δακτυλιδάκι,
Ινα χρυσο κουμπάκι!
Ξανάπεσε στό κρεοάτι τού καί
προσπά8ΐ)σε νά κοιμηθή. Μά ό σω-
ρός των άναμνήσεων τόν πο).ιορ-
κοϋσε πάλιν, άδυσώπητα. "Οταν
το παληό ρολόϊ τή; τραπεζαρίας
χτύπτ)σε τέσσαρες, ό κό^ιης κον-
ρασμενος, στενοχωρημένο;, νικη-
μένος άπό τόν πυρετό καί άπό την
άϋπνία, στριώθηκε κι' αναΨε Ινα
τσιγάρο.
Άιδ η'α δαιζάκι, πιουχε Ίποιιρί-
ν?ι έπάηο οτίτΛ' τουα/^ττα τον ο-
νοιχτό, ξέφ·γε ενα λεπτό ά'ρωμα
γιασεμιοΰ. Γύρο)—γύρω στά τρα·
πεζά-/ια. στής γ(->νίίς;. π»ντοΐ νπ-
ήρχαν βιβλία, άγαλματάκια, πολυ-
τΐ'ΐα ιιπΐ'ΐπελώ, αχοΐΓστα αι; ρο-
πράγματα, μικρές άναμνήσει; προ-
σώπων χαιιένα>ν ή μακρυσμένες,
ενα α/.μ.τουμ άφημένο άνοιχτό σ'"
Ινα άναλόγιο, ενα μεγάλο πορτραΐ-
το, κοντά στό κρεβάτι τού μ' ενα
ύπέροχο προφίλ γυναίκας, εργο
ενός διασήμου καλλιτέχνου κι' άπδ
κάτω τό δνοιμα, μιά χρονολογία:
«Ή Ευα—18 Αύγούστου 19...».
Τής ιδίας είκόνας ό ΆρθοΓ'ρος
είχε καί μιά ώμορφη έκ τοϋ φυσι¬
κόν φωτογραφία, απάνω στό τρα¬
πέζι τού. Τράβηξε την /.αρέ,ίλα
τού καί κάθησε μπροστά στήν φω¬
τογραφία έκείν») σκεπτικό;. Πό-
σες άναμνήσεις τοΰφερνε τώρα τό
πορτραϊτο τής ώμορφη; εκείνης
καί νεας γυναίκας, πού τόν εΐχε
άγαπήσει μ' δλη τή θέρμη καί τό
πάθος τής καρδίας τού. Στό κάτω
μέρος τής φωτογραφίας, μέσ' άπο
τό γυαλί τής κορνίζας, βρισκότανε
μιά μπονκλίτσα άπ' τα μαλλιά της,
δεμένη μέ μιά χρυσί) κλωστή σί
φιόγκο κι' Ινα μπονκετά/ι άπτο 6ιό-
λες. Ό Άρθοϋρος, θυαήθηκε τή
μερά έκείνη τοΰ Άπρίλη, πού εί-
χανε μαζέψει μαζύ μέ την φιλενά-
δα τον, έ'ξω στήν Άπία όδο, έκεϊ¬
νες τής βιόλες....
Ό Άρθοϋρος, ά<Γοΰ είμεινε γιά πολλές στιγμές μέ τα μάτια τού καρφωμένα κι' άκίνητα στή φ<οτο- γραφία τής Ευα;, σηκώιτηκε ΰ- στερα άπ' την καρέκλα τού και γονατίζοντα;, σάν μπρό; σέ 6ω- μό, προσευχήθηκε στήν ψνχή τη; πεθαμμένης φιλενάδας τού, ζητών- τα; άπ' αύτην νά γαληνέψη την ταρα>/νιένη τού διάνοια και φσντα-
σία.
"Ένα ύπέροχο δραμα πέρασε τό¬
τε μπροστά άπ' τα κουρασμένα μά¬
τια τοΰ κόμητο;. ΟΊ καθαοέ; γρ'αιμ-
μές τού λευκοϋ έκείνΌυ γυναικρϊου
πρόσωπον, τό ήρεμο βλέμμα των
μεγάλων μαΰρων ματιών, τό πικαν-
τικο τόξο των βλεφάρων, τα πυκνά
ϋαϋοα κι' ίταναστιπ.νο ■/(π'τ'ο;
αα/>λιά, ί)έν Γδειχναν Τίΐά τή Ρι'ό-
να τής Ενας, η/Χη τη: Πι<>ρν-/Λας
τή; άνεψιά; τής ντόνα; Λαοουρας'
—Ναί, ναί! ψιίτύρισε. Η Τζι¬
ορνέλλα!.... Την βλε.τω /αθαρά!...
Καί σηκώθηκε ιιέ τρειιοη'.ιασ'αέ-
να πόδια, νά την πάρη στήν άγ-
καλιά τού, νά την σφίΗη ιι' δλΐ} τή
δύναμι τή; άγάπη; τον, μ' δση δέν
εΐχε ποτέ φανεροχτει στήν Ευα.
Κι' δταν ή αί·γή τή; καινθι'ργι-
ας ήμερα; μπή/.ε ρόδινη ητ' τα
τΐΐάμια τή; κρεβατθ/ίάμαρη; νά
φ<·:τίση τό Ο'ίΐο να'ΐόνϊλο ΤΓ,- Κν- ας, βρήκε τόν κόμητα Άρθοΰρο Άρσέγγι καθισμένο άκόμα ιιπρο- στά στην είκόνα τη; νά γράφη στόν πατέρα τής; Τζιορνελλα; γιά να ζητήση την κόρη τού είς γάμο... ΑΣ Μ Α ΑΣ Μ ΑΓΩΝ ' '.ιό ^.π. 1Ιοτααιαοΐ', ιιμ· ιχ>ν%
γνωοτοΓι ναι άγαπητοΰ λογίυι· χηι 5ο.
«ίμου σνγγραφέως μα: ΙϊλίΛρ; «υ.
| Γ0»·οόδίτον....... (ι ο·
*Η ΕΠΙΤΥΧΤΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ
ΕΤ Ε
ΤΡΙΧΟΠΓΠίιΝ
γουραν η τρι/ο
φ(ΐγον οτό 'λϊ
Ι ιτάλι, ή δ) λ ην ε·
τιδερμΐ/'ήν .τα
βηπιν;
—Είσθε ί^οι/α-
νρός;
ΓΟΤΕ ΖΗΤΗ
Λ·«, Γ. 5./>ο/. <ΗΤ -ΑΤΕ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΚΑϋΕ ΜΑΒΚ όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό οποίον δέν άποτυγχάνει άτό τοϋ νά Θεραπεύΐ) πάσας τάς άνω παθήσεις. Δέν περιέχει οίνόπνευμα. Πλεΐστοι έθεραπεΰθησαν. Πλείστοι άπέκτη- σαν την κόμην των. Διατί δχι χαι σεϊς; Γράψατέ μου ή επισκεφθήτε ιιε. Τιμή φιάλης 16 ούγ. $4.00, 8 οϋγγ. $2.00. Ν. Ό. ΡΑΚΑΟΟδ Έφευρέτης καί κατασκευβστής. 230 νν. 281η 5»., Χβνν ΥοΓΐν. Ρηοηε: Ε3ο1ΐ3ν3ηηα 5525. ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΌΙΣ, πω- λεΐται καί παρά τώ μεγάλφ Κα ταστήματι: ΜατχΗαΙΙ Ρΐβΐτΐ αηά
24
"«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ι
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙΈ ί
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γινεται τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
διδλιον, το οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινωσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξετασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. ·Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναικών. 'Εξαιρετιχή
ιΐολιτογράφησις. Στρατιώται καΐ
Ναυται τοϋ Πανχοσμίου Πολέ¬
μου. Ναυται έμπορικών πλοίων.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ^-
6ος. Άλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαικαΐ ,'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάσταοϊς κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. Αί πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοθ Συντάγματος.
Αί Δεκατρεϊς άρχικαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας, Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΧΗΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν «ρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕΟ (Τό
Πιστύεω τοϋ Αμερικανόν).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ϋπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (φιοΐα ΪΓηηιϊ£Γ3ηΐ8).
ΠροτιμητέΌι άναλογίας Μετανά-
ΓΤΤαΐ (φ!0*3 ρΓβίβΓΓ6(1 ίπΐΓηί-
(?Γ3ηΐ5). Μετανάσται έχτός άνα-
Ιογίας (ποη-ίτιιοΐβ ίπΐΓηϊβΓαηΙδ)
Θετά τέκνα. Άναλογία (Οαοΐ3).
Οί μή μετανάσται δέν ΰπάγονται
ής την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
Γθύς μέλλοντας νά άναχωρήοουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα-
ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλετόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίβη νεΙβΓβπδ).
Πρόσκλησις μεταναστόνν έκτός ά¬
ναλογίας. Διάκρισΐς μεταξύ έξαιοέ-
σείος καί προτιμήσεως. Άμερικα¬
νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
ι>ώοτν έν τω έξωτεοικφ. Αίτησις
τρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ?] δδειαι έπι<ττο.ο<ρής. ΪΙΰκ έκδίδονται τα Πιστοποιητι- κά 'Επιστροφής, Πόλεις ή μέρη όπου έδρεύουν Μεταναστευτικαι Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς παραβά- τας τού Μεταναστευττκοϋ Νόμου. Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τού< μεταβαίνοντος είς Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοϋν. Άποκλειόμενοι της Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχύει δια τούς Εητήσαντας άπαλλαγην άπό τής στραττοτικής υποχρεώσεως κα- τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- ) ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο- λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε- ως καϊ πρωτα Ιγγραφα. Πιστοποι- ητικ.όν άφίξεως. Αίτησις διά τα μου. Ναϋται έμπορικών πλοίων. Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον- τα Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά είναι τοιοΰτοι. Άνήλικα τέκνα των ΐΓολιτογραςρομένων. Τέκνα Άμερι- κανών πολιτών γεννώμενα έν τψ Εξωτερικώ. Άκύρωοας εγγράφων τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα¬ σις διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε- ρωτήσεις καί άποχρίσεις Άγγλιστί καΐ Έλληνιστί. 'ΕρωτνΊσεις καί ά- παντήσεις σχετικώς μί την Ιστο¬ ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών. 'Ερωτήσεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬ τειών. 'Ερωτήσεις κάί άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. 'Ερωτήσεις καί άπαντή¬ σεις σχετικώς( μέ την Κυβερνησιν των δ ημών καΐ πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ ΡΙΩΝ.—■ "Εκδοσις διαβατηρίων είς πολίτας διαμένοντας έν τφ εξω¬ τερικώ. Προαπαιτούμεναι διατυ¬ πώσεις. ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η- ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ. ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Ε*- τελεστική 'Εξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουργΐκόν Συμβούλιον. Νομοθετι- κή 'Εξουσία. Βουλή καΐ Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρε'σσου. Δικαστική 'Εξουσία. Ανώτατον Δι καστήριον (δυρΓβπιβ (ϋουτΐ οί ίηβ ϋηϋβά διβΐεβ) «αί διάφορα δλλα εθιιοσπονβιακά Δικαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θβττκή αυτών ίξουσία- Βουλή καΐ Γερουσία. 'Εκτελεστική 'Εξουσία. Κυβερνήτης (ΟονεΓηοΓ) καΐ σύμ- βουλοι αΰτοδ. Δικαστική έξουσία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (5*3ΐβ δυρΓβΐπβ ΟοογΙ) καΐ κατωτέρα δικαστήρια. Κομη- τεΓαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναςρερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφίαν των Ηνωμέ¬ νον Πολιτειών (Έλληνιστί καί Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναςρερόμεναι είς τό Σύν¬ ταγμα καΐ την Όμοσπσνδιακην Κυ¬ βέρνησιν (Έλληνιστί καΐ Άγγλι- στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ Ρ^ΑΟ). ____ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘίΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον αμ^σως. ΓΡΑΨΑΤΈ: ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚθ] ΨΗΦΙΔΩΤΟΝ ΤΟΤ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧθ1 ΤΟΥΡΚΟΙ, ΕΒΡΑΪΟΙ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ.- ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΝΟΜηΤΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΑΙ.- ΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΑΝΗΓΥρρ ΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΥΟ ΟΧΘΑΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ. ΔΙΔΓΜΟΤΕΙΧΟΝ, Μάρτιος.} —Το άχόγε^α, πθΰ άφηταμβ την Όρεστείάδα νά συνεχίση τη ζωη της, τονο)αένη δσο μπορεί νά τονώ- ση Ινα ύπουργ'.χό χέραΐμα, ήτα^ενα ηθιΐμένο θαμχό μαρτιάτικο άχό- γ^α, γεμιίτο άπό άσημένιες άχτί- 5ες, στον χαγωμένο *άυ.πο, μουντό •/.αί σχ.υθ?ωπό, στά κλωθογ^ρίοτχα- τα «5 Π^Οίου, γελβστό πάλι ττίς ά ΰ Δδί -Αθντορράχες τοΰ Δΐί'υμοτϊίχθ'υ, ό'σο μτορε'ι νά'είναι -γελαστόςό χρωμα- τισμός των άψύχων έκτάσεων ποο δέν τις ταράζει καμμιά μελωδία, καμμιά κραυγή, κανένα άκόμη σκίρ- τημα τής ζωής. Τό βόρειον πλάτθί τής έλληνικής ταύτης έποχης, με^ ταξύ Βουλγαρίας καί Τουρκίας καί ή όρεινή ίϊιοσύστασις τοϋ έδάφους της την κάμνει, χωρίς νά τό Οέλφ, λάτριν τοϋ παλαιοϋ ημερολόγιον. Οί αΰτόχθονες, Έλληνες κατά τό πλείστον, χαρακτηρίζονται διά την μέχρΐ δειλίας παρθενικότητα καί φίλονομίαν των, την οποίαν κά¬ μνει περισσότερον αΐσθητήν ή γειτ- νίασ:ς μέ τούς εΰέξαπτους *αί εύε- ρέ9:στους Σουφλίώτίς. Ή ζωή των, υπό 5:χρ·ΑΪί στρατοκρατικήν πίεσιν, μέ συχνήν μεταβολήν καθεστώτων, (Τοϋρκο', Ρώτσοί, Βίύλγαροι, "Ελ ληνες) μέ κοσμοΊστορικάς μάχας κάτω άπό τα παράθυρά των, τούς «- δίδας» τό έφημερον πάσης κυριαρ- χίας καί τούς ένεπνε.Λ·ε τόν σκεπτΐ- κΐσμόν .%χ την έγωσυγκεντρωσιν. Έν τούτοις κάτω άπό την Ιπιφυλα- κτικότητα ταύτην καί την άτονίαν πρός είκολους ένθουσιασμούς κρύ- πτοντα' οί καλλίτερο: καί συνειδη- τότϊροί πολίται μέ δωρικήν πράγ- αατι εύπρέπειαν. Μίς έλεγεν ό άν- τάς;ος Δ^αργος κ. Ταπάρτας δτ: άντετάχθη πρό ημερών είς αίτησιν των έπαγγελματ'ών περί άναστο- λης των ·φόρων η ζχροχΐις διευκο- λύνσεων, διότι τό Κράτος εχει πολ¬ λάς ανάγκας, διότι άπό τόν προϋπο¬ λογισμόν προέρχονται τα βοτ/θήματα πρός τούς πλημμυροπαθείς καί χιο- νοπλήκτους, εάν δέ δέν πληρώνω¬ μεν τούς φόρους, τότε τό Κράτος ή δέν θά έλθη άρωγόν πρός τούς πά- σχοντας ή θά καταστιρ'έψη την ί σοσκέλίσϊν τοΰ ·προϋπολογισμοΰ τα χαί έπομένως 6ά όπ&φέρ-ουν δλοι οί πολίται άπο τα δεινά ενός άνισοσκε- λοΰς προϋπολογισμοΰ! Πού νά ό- πήρχε τοιαύτη συναίσθησις καθηκόν- των καί ολίγον πλη-σιέστερα πρός τό κεντρον, καί είς αυτήν την πρωτεύ¬ ουσαν... Τό ύπερωκεάνειον «Πρόεδρος Ροΰζδελτ» τό οποίον εβλάβη έκ πνρχαιί; την αποβάθραν τοΰ Χομπόκεν, Ν. Ίερσέης, καί ό Πάντυ Μάκ ΝτόνεΙ διευθυντής τοϋ πυροσβεστικοϋ σώματος. ·« ΝΑΤΙΟΝΑΙ. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 ννΕδΤ 26ΤΗ δΤ., 'Εθνολογικόν ψηφιδωτον Είς τό Δ'δυμότειχον δέν κατοι- κοΰν μόνον Έλληνες. Ύπάρχει τε- λε«ν έΐνολογικόν ψηφΐδωτόν. Οί Αρμένιοι διατηροίίν καλήν παροικί- αν, οί Τοΰρκοι γεμίζουν την αγοράν κ'»; τόν κάμπον μέ τάς άειθαλείς π—ταροϊίνες τής κεφαλής των καί οί Εβραϊοι δ'θχετεόοι>ν τόν πολιτισμόν
καί την τοκογλαφίαν των. Περί
τής δράσεώς των τελευταίων είς τό
ζήτη{Λα τής παροχης δανείων και
είς την προσπάθειαν τοΰ νά κατέ-
χουν τα σκήπτρα τής άγορίς, 6ά
ηδύναντο νά γραφοΰν πολλά ηκιστα
κολακεϋτοιά διά την κρατικήν μας
υπόστασιν ώς πολιτείας άνθρωπι-
σμοΰ. Τό ζήτημα τουτο, αναγόμενον
κορι'ως είς την όργ^ωσιν τής άγρο-
τικής πίστεως, διαφείγει τής εξο-
νϋχιστικής επεξεργασίας είς τάς έ-
τϋπωσΐακάς παρατηρήσεις μοί» άπό
κάθε θρακικήν πόλιν. Άλλά θά ήτο
παράλειψιν εάν 3έν ΰπεγραμμίζετο
καί έδώ ότι ή τοκογλυφία όργιάζε!
είς τό Δίδυμότειχον, ότι διαπρεπείς
της ίεροφάνται είναι οί έδώ έγκατε-
στημένοι .Ισραηλιται καί ότι εναν¬
τίον τοιν έπιίάλλονται σύντονα μ£-
τρα, δ:ότ; άποτελοΰν «μφανη δημο¬
σία κίνδυνον.
Δέν είμεθα ημείς «κείνοι οί όποΤ-
οι 6ά παραγνωρίσωμεν τάς άρετάς
καί τα προτερήματα τής Ίσραηλιτι-
κής φΰλής, τα συντελέσαντα, κατά
τό πλείστον, είς την ανάπτυξιν καί
την πρόοδον, οίκονομι-Λως καί κοινω¬
νικάς, πολλών πόλεων. Ο5τε τ)ά μας
Ιώθησουν γεγονότ» περιωρι«υ.ένης ά-
χτίνος είς τό νά έγκολπωΌώμεν κ«ΐ
ύψώσωμεν σταυροφορίαν άντισημιτι-
κήν. Άλλ' ή πολιτεία, ή τακτική
:αί ή άπληστία των Εβραίων τοΰ
Διϊυαοτείχου, είναι κάτι ανωτέρα
άπό την -^τ^θη εμπορικήν δολιότη¬
τα παντός; λαοΰ, είναι χροσδολή αΰ-
τοΰ τοΰ άνθρωπισμοΰ, καί δ'.ά τόν λό¬
γον τούτον ό στιγαατισμός καί ή
στηλίτευσις άποτελοΰν υψηλόν κα¬
θήκον παντός φιλελευθέρου άτόμο».
Ή «έρίθαλψτ,ς των «*■
Οόντων.
Τα ζητήματα, τα όποία άπησχό-
λη^αν τόν κ. Κανναδόν ένταΰθα, ά-
νάγονταΐ είς τάς γενίκάς γραμμάς
τής περι6άλψεως των παθόντων έκ
των τ)εομηνιών. Πρόκειται νά ΰπο-
στηριχθοΰν οί κτηνοτρόφοι είς την
διάσωσιν των ό—ολειφ'θέντων κτηνών
καί νά ενίσχυον οί γεωργοί διά ι
την άνασποράν των άγρών των. Καί
οί πρώτοι ·καί οί δευτεροι είναι πολ-
,λοί. Άκόμη διατηρείται έντός τής
πόλεως τό χιόνι, τα δουνά τα δέρνει
άγριο ξεροδόρρί, — μή λησαονώμεν
ότι έδώ έτοποθέτουν οί άρχαίοι τα
δασίλεια τοΰ Αίόλου, — ή δέ πεδι- {
άς, άπό τού σιδηροδρομΐ'λοΰ σταήμοΰ '
μέχρις «υ σδύνη ή κυρϊαρχία των ό-1
φθαλμών, είναι ενας στιλπνότατοςι
κρΰσταλλος, διαστίζόμενος άπό τούς
λόφους των δγκοπάγων, τούς όποί-
ους έξέδρασεν ό "Εδ!ρ«ς, ότε άκόμη
δέν τόν είχεν, άκινητήσει τό δριμύ¬
τατον ψΰχος.
Γεννάται νέον πρόδλημα χαί νέα
άγωνία βταν θ! άρχίσουν νά λυώνοον
οί πάγοι καί ν! άπελευθεροϋνται τα
αίχμαλωτισθέντα δορειότερον παγό-
δουνα. θά εχωμεν ίσως τότε μεγα¬
λήτερον πλημμυραν διά την εύπαθή
πεδ'.άδα το ΰΔιδυμοτείχοΐ), των Λα-
δάρων καί τοΰ Σόυφλίο». Άλλ' έφ'
διον τουτο έξαρτδται άπο την απότο¬
μον καί δαθμιαίαν τήξιν των χιό-
νων, δέν είναι ζήτημα όποκείΐλενον
είς την κρατικήν ή ιδιωτικήν ένερ-
γόν φροντίδα. Άνάγεται αποκλει¬
στικώς είς τάς μετεωρολογικάς με-
ταπτώσε:ς καί μόνον ιταθητικώς ΰά
τό άντ:μετωπίσωμεν. Ή παήητική
αδτη «ντίστασιςι συνίσταται είς τό
νά ά(?ετ>5 πρός τό παρόν άκαλλιέρ-
γητος ή πεδιάς, μέχρις δτου άπε-
λευθερωθή άπό τούς σημερινούς άνε-
. πΛυμήτους ξενοι>ς κ«ί άπό τα ανα¬
μένομεν* δδατα της έαρινής πλημ-
μίρας. 'Αμα παρέλβουν ναΐίΐ
τότε θά γίνη σκέψις χερί Ζ'ύ
ράς διά δάμβακος, &ρχΙπ'·?< κου καί αλλων καλλιέργειαν σχέθη δέ ό άπεστα^-^ί "V δερνήσεως ότι θά σπεύστ] ·α~ ώραν εκείνην νά παράσχτ; ολα « σα διά νά μή συναντήσοΛ έμ^ ο! καλλιεργηταί είς την έπεί εργασίαν των. Πρός τό παρόν όλοκληρωθ* κυδερνητική μέριμνα είς την !3Ι χήν ζωοτροφιών διά την ^χη φίαν καί μΐκρών δοηίημάτων «] τούς χενομένους όρεινοΰ; ^ σμούς τής Άνατολικής Ρ«0Τ Βραδύτερον όταν κατέλΰτ) ό ψ γός είς. Αθήνας θά ^βίσηγτ,βί | χορήγησιν μακρ^ρσθέσμων ί^« χρός τούς πληγέντας, ίνα **?<>?
σουν καί συμπληρώσουν τόν 3?'Μ
των ζώων τα όποία άπωλε
Την νύκτα τό Διδυμότειχ&ν Λ
χεί άπό τόν έορτασμόν τοΰ ^"αι"
μίου. Οί κατάφωτοι μιναρεΐες
φαίνονται μεγαλοπρεπέστιρο·
σταθερώτεροι άπό τούς τήζ ανΤτ
ραν όχθης οπου αίωρείται ατα]/
κή ή νεωτεριστΐκή μανία «ο
κάλ. Οί ηρεμοι καί 1<ΉΨΛ'' κοι έπΐτελοΰν μέ άταραξ-.αν τί^ σκευτΐκά τους καθήκοντα, μ- τα| σμια καί τάς άγνάς παρα5οβ·-ι?.; Ίσλάμ, μέ τούς ·ερω»«νθ!)ς ?^ τας την πατροπαράδοτον τούς όμοθρήσκους των τας, ένφ άντίπεραν * σκληρότης... τοΰ μου. 'Απδ την πανηγυρικήν φάνισιν τοΰ τοορκικοΰ στσ νείς δέν όπτασιάζετατ ότι ^ άσυναισθήτως είς την Π·*λ' Τουρκίαν. Τχίρχβον έχδηλ^ ^ μεία τοΰ άρχαΐοτέρου κ*( _5°' χρόνου Έλληνισμοΰ πρός *<&■ νίαν, ώστε νά μή δύναται^νβτ σιωθη έκ τής πραγματί^οτ·" ή τολμηροτέρα φαντασία. άνάμικτος αυτή εικών με την αν άποχα-.ρετώμεν τό Δΐδΐμο^ μας άνθυμίζει εΰκλεείς ψ**3,*^ σ^θήκης των Σεδρών, οτβ ΐ ι λάς. είχεν άποίη ή τρίτη μΛυθ»^ ν:κή δύναμις βίς τη'*°$χ>$
"«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ι
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙΈ ί
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γινεται τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
διδλιον, το οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινωσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξετασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. ·Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναικών. 'Εξαιρετιχή
ιΐολιτογράφησις. Στρατιώται καΐ
Ναυται τοϋ Πανχοσμίου Πολέ¬
μου. Ναυται έμπορικών πλοίων.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ^-
6ος. Άλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαικαΐ ,'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάσταοϊς κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. Αί πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμερικανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοθ Συντάγματος.
Αί Δεκατρεϊς άρχικαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας, Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροϋσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΧΗΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν «ρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕΟ (Τό
Πιστύεω τοϋ Αμερικανόν).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ϋπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (φιοΐα ΪΓηηιϊ£Γ3ηΐ8).
ΠροτιμητέΌι άναλογίας Μετανά-
ΓΤΤαΐ (φ!0*3 ρΓβίβΓΓ6(1 ίπΐΓηί-
(?Γ3ηΐ5). Μετανάσται έχτός άνα-
Ιογίας (ποη-ίτιιοΐβ ίπΐΓηϊβΓαηΙδ)
Θετά τέκνα. Άναλογία (Οαοΐ3).
Οί μή μετανάσται δέν ΰπάγονται
ής την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
Γθύς μέλλοντας νά άναχωρήοουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα-
ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλετόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίβη νεΙβΓβπδ).
Πρόσκλησις μεταναστόνν έκτός ά¬
ναλογίας. Διάκρισΐς μεταξύ έξαιοέ-
σείος καί προτιμήσεως. Άμερικα¬
νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
ι>ώοτν έν τω έξωτεοικφ. Αίτησις
τρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ?] δδειαι έπι<ττο.ο<ρής. ΪΙΰκ έκδίδονται τα Πιστοποιητι- κά 'Επιστροφής, Πόλεις ή μέρη όπου έδρεύουν Μεταναστευτικαι Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς παραβά- τας τού Μεταναστευττκοϋ Νόμου. Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τού< μεταβαίνοντος είς Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοϋν. Άποκλειόμενοι της Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχύει δια τούς Εητήσαντας άπαλλαγην άπό τής στραττοτικής υποχρεώσεως κα- τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- ) ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο- λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε- ως καϊ πρωτα Ιγγραφα. Πιστοποι- ητικ.όν άφίξεως. Αίτησις διά τα μου. Ναϋται έμπορικών πλοίων. Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον- τα Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά είναι τοιοΰτοι. Άνήλικα τέκνα των ΐΓολιτογραςρομένων. Τέκνα Άμερι- κανών πολιτών γεννώμενα έν τψ Εξωτερικώ. Άκύρωοας εγγράφων τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα¬ σις διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε- ρωτήσεις καί άποχρίσεις Άγγλιστί καΐ Έλληνιστί. 'ΕρωτνΊσεις καί ά- παντήσεις σχετικώς μί την Ιστο¬ ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών. 'Ερωτήσεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι¬ τειών. 'Ερωτήσεις κάί άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. 'Ερωτήσεις καί άπαντή¬ σεις σχετικώς( μέ την Κυβερνησιν των δ ημών καΐ πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ ΡΙΩΝ.—■ "Εκδοσις διαβατηρίων είς πολίτας διαμένοντας έν τφ εξω¬ τερικώ. Προαπαιτούμεναι διατυ¬ πώσεις. ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η- ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ. ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Ε*- τελεστική 'Εξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουργΐκόν Συμβούλιον. Νομοθετι- κή 'Εξουσία. Βουλή καΐ Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρε'σσου. Δικαστική 'Εξουσία. Ανώτατον Δι καστήριον (δυρΓβπιβ (ϋουτΐ οί ίηβ ϋηϋβά διβΐεβ) «αί διάφορα δλλα εθιιοσπονβιακά Δικαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΙ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θβττκή αυτών ίξουσία- Βουλή καΐ Γερουσία. 'Εκτελεστική 'Εξουσία. Κυβερνήτης (ΟονεΓηοΓ) καΐ σύμ- βουλοι αΰτοδ. Δικαστική έξουσία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (5*3ΐβ δυρΓβΐπβ ΟοογΙ) καΐ κατωτέρα δικαστήρια. Κομη- τεΓαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναςρερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφίαν των Ηνωμέ¬ νον Πολιτειών (Έλληνιστί καί Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναςρερόμεναι είς τό Σύν¬ ταγμα καΐ την Όμοσπσνδιακην Κυ¬ βέρνησιν (Έλληνιστί καΐ Άγγλι- στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ Ρ^ΑΟ). ____ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘίΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον αμ^σως. ΓΡΑΨΑΤΈ: ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚθ] ΨΗΦΙΔΩΤΟΝ ΤΟΤ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧθ1 ΤΟΥΡΚΟΙ, ΕΒΡΑΪΟΙ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ.- ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΝΟΜηΤΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΑΙ.- ΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΑΝΗΓΥρρ ΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΥΟ ΟΧΘΑΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ. ΔΙΔΓΜΟΤΕΙΧΟΝ, Μάρτιος.} —Το άχόγε^α, πθΰ άφηταμβ την Όρεστείάδα νά συνεχίση τη ζωη της, τονο)αένη δσο μπορεί νά τονώ- ση Ινα ύπουργ'.χό χέραΐμα, ήτα^ενα ηθιΐμένο θαμχό μαρτιάτικο άχό- γ^α, γεμιίτο άπό άσημένιες άχτί- 5ες, στον χαγωμένο *άυ.πο, μουντό •/.αί σχ.υθ?ωπό, στά κλωθογ^ρίοτχα- τα «5 Π^Οίου, γελβστό πάλι ττίς ά ΰ Δδί -Αθντορράχες τοΰ Δΐί'υμοτϊίχθ'υ, ό'σο μτορε'ι νά'είναι -γελαστόςό χρωμα- τισμός των άψύχων έκτάσεων ποο δέν τις ταράζει καμμιά μελωδία, καμμιά κραυγή, κανένα άκόμη σκίρ- τημα τής ζωής. Τό βόρειον πλάτθί τής έλληνικής ταύτης έποχης, με^ ταξύ Βουλγαρίας καί Τουρκίας καί ή όρεινή ίϊιοσύστασις τοϋ έδάφους της την κάμνει, χωρίς νά τό Οέλφ, λάτριν τοϋ παλαιοϋ ημερολόγιον. Οί αΰτόχθονες, Έλληνες κατά τό πλείστον, χαρακτηρίζονται διά την μέχρΐ δειλίας παρθενικότητα καί φίλονομίαν των, την οποίαν κά¬ μνει περισσότερον αΐσθητήν ή γειτ- νίασ:ς μέ τούς εΰέξαπτους *αί εύε- ρέ9:στους Σουφλίώτίς. Ή ζωή των, υπό 5:χρ·ΑΪί στρατοκρατικήν πίεσιν, μέ συχνήν μεταβολήν καθεστώτων, (Τοϋρκο', Ρώτσοί, Βίύλγαροι, "Ελ ληνες) μέ κοσμοΊστορικάς μάχας κάτω άπό τα παράθυρά των, τούς «- δίδας» τό έφημερον πάσης κυριαρ- χίας καί τούς ένεπνε.Λ·ε τόν σκεπτΐ- κΐσμόν .%χ την έγωσυγκεντρωσιν. Έν τούτοις κάτω άπό την Ιπιφυλα- κτικότητα ταύτην καί την άτονίαν πρός είκολους ένθουσιασμούς κρύ- πτοντα' οί καλλίτερο: καί συνειδη- τότϊροί πολίται μέ δωρικήν πράγ- αατι εύπρέπειαν. Μίς έλεγεν ό άν- τάς;ος Δ^αργος κ. Ταπάρτας δτ: άντετάχθη πρό ημερών είς αίτησιν των έπαγγελματ'ών περί άναστο- λης των ·φόρων η ζχροχΐις διευκο- λύνσεων, διότι τό Κράτος εχει πολ¬ λάς ανάγκας, διότι άπό τόν προϋπο¬ λογισμόν προέρχονται τα βοτ/θήματα πρός τούς πλημμυροπαθείς καί χιο- νοπλήκτους, εάν δέ δέν πληρώνω¬ μεν τούς φόρους, τότε τό Κράτος ή δέν θά έλθη άρωγόν πρός τούς πά- σχοντας ή θά καταστιρ'έψη την ί σοσκέλίσϊν τοΰ ·προϋπολογισμοΰ τα χαί έπομένως 6ά όπ&φέρ-ουν δλοι οί πολίται άπο τα δεινά ενός άνισοσκε- λοΰς προϋπολογισμοΰ! Πού νά ό- πήρχε τοιαύτη συναίσθησις καθηκόν- των καί ολίγον πλη-σιέστερα πρός τό κεντρον, καί είς αυτήν την πρωτεύ¬ ουσαν... Τό ύπερωκεάνειον «Πρόεδρος Ροΰζδελτ» τό οποίον εβλάβη έκ πνρχαιί; την αποβάθραν τοΰ Χομπόκεν, Ν. Ίερσέης, καί ό Πάντυ Μάκ ΝτόνεΙ διευθυντής τοϋ πυροσβεστικοϋ σώματος. ·« ΝΑΤΙΟΝΑΙ. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 ννΕδΤ 26ΤΗ δΤ., 'Εθνολογικόν ψηφιδωτον Είς τό Δ'δυμότειχον δέν κατοι- κοΰν μόνον Έλληνες. Ύπάρχει τε- λε«ν έΐνολογικόν ψηφΐδωτόν. Οί Αρμένιοι διατηροίίν καλήν παροικί- αν, οί Τοΰρκοι γεμίζουν την αγοράν κ'»; τόν κάμπον μέ τάς άειθαλείς π—ταροϊίνες τής κεφαλής των καί οί Εβραϊοι δ'θχετεόοι>ν τόν πολιτισμόν
καί την τοκογλαφίαν των. Περί
τής δράσεώς των τελευταίων είς τό
ζήτη{Λα τής παροχης δανείων και
είς την προσπάθειαν τοΰ νά κατέ-
χουν τα σκήπτρα τής άγορίς, 6ά
ηδύναντο νά γραφοΰν πολλά ηκιστα
κολακεϋτοιά διά την κρατικήν μας
υπόστασιν ώς πολιτείας άνθρωπι-
σμοΰ. Τό ζήτημα τουτο, αναγόμενον
κορι'ως είς την όργ^ωσιν τής άγρο-
τικής πίστεως, διαφείγει τής εξο-
νϋχιστικής επεξεργασίας είς τάς έ-
τϋπωσΐακάς παρατηρήσεις μοί» άπό
κάθε θρακικήν πόλιν. Άλλά θά ήτο
παράλειψιν εάν 3έν ΰπεγραμμίζετο
καί έδώ ότι ή τοκογλυφία όργιάζε!
είς τό Δίδυμότειχον, ότι διαπρεπείς
της ίεροφάνται είναι οί έδώ έγκατε-
στημένοι .Ισραηλιται καί ότι εναν¬
τίον τοιν έπιίάλλονται σύντονα μ£-
τρα, δ:ότ; άποτελοΰν «μφανη δημο¬
σία κίνδυνον.
Δέν είμεθα ημείς «κείνοι οί όποΤ-
οι 6ά παραγνωρίσωμεν τάς άρετάς
καί τα προτερήματα τής Ίσραηλιτι-
κής φΰλής, τα συντελέσαντα, κατά
τό πλείστον, είς την ανάπτυξιν καί
την πρόοδον, οίκονομι-Λως καί κοινω¬
νικάς, πολλών πόλεων. Ο5τε τ)ά μας
Ιώθησουν γεγονότ» περιωρι«υ.ένης ά-
χτίνος είς τό νά έγκολπωΌώμεν κ«ΐ
ύψώσωμεν σταυροφορίαν άντισημιτι-
κήν. Άλλ' ή πολιτεία, ή τακτική
:αί ή άπληστία των Εβραίων τοΰ
Διϊυαοτείχου, είναι κάτι ανωτέρα
άπό την -^τ^θη εμπορικήν δολιότη¬
τα παντός; λαοΰ, είναι χροσδολή αΰ-
τοΰ τοΰ άνθρωπισμοΰ, καί δ'.ά τόν λό¬
γον τούτον ό στιγαατισμός καί ή
στηλίτευσις άποτελοΰν υψηλόν κα¬
θήκον παντός φιλελευθέρου άτόμο».
Ή «έρίθαλψτ,ς των «*■
Οόντων.
Τα ζητήματα, τα όποία άπησχό-
λη^αν τόν κ. Κανναδόν ένταΰθα, ά-
νάγονταΐ είς τάς γενίκάς γραμμάς
τής περι6άλψεως των παθόντων έκ
των τ)εομηνιών. Πρόκειται νά ΰπο-
στηριχθοΰν οί κτηνοτρόφοι είς την
διάσωσιν των ό—ολειφ'θέντων κτηνών
καί νά ενίσχυον οί γεωργοί διά ι
την άνασποράν των άγρών των. Καί
οί πρώτοι ·καί οί δευτεροι είναι πολ-
,λοί. Άκόμη διατηρείται έντός τής
πόλεως τό χιόνι, τα δουνά τα δέρνει
άγριο ξεροδόρρί, — μή λησαονώμεν
ότι έδώ έτοποθέτουν οί άρχαίοι τα
δασίλεια τοΰ Αίόλου, — ή δέ πεδι- {
άς, άπό τού σιδηροδρομΐ'λοΰ σταήμοΰ '
μέχρις «υ σδύνη ή κυρϊαρχία των ό-1
φθαλμών, είναι ενας στιλπνότατοςι
κρΰσταλλος, διαστίζόμενος άπό τούς
λόφους των δγκοπάγων, τούς όποί-
ους έξέδρασεν ό "Εδ!ρ«ς, ότε άκόμη
δέν τόν είχεν, άκινητήσει τό δριμύ¬
τατον ψΰχος.
Γεννάται νέον πρόδλημα χαί νέα
άγωνία βταν θ! άρχίσουν νά λυώνοον
οί πάγοι καί ν! άπελευθεροϋνται τα
αίχμαλωτισθέντα δορειότερον παγό-
δουνα. θά εχωμεν ίσως τότε μεγα¬
λήτερον πλημμυραν διά την εύπαθή
πεδ'.άδα το ΰΔιδυμοτείχοΐ), των Λα-
δάρων καί τοΰ Σόυφλίο». Άλλ' έφ'
διον τουτο έξαρτδται άπο την απότο¬
μον καί δαθμιαίαν τήξιν των χιό-
νων, δέν είναι ζήτημα όποκείΐλενον
είς την κρατικήν ή ιδιωτικήν ένερ-
γόν φροντίδα. Άνάγεται αποκλει¬
στικώς είς τάς μετεωρολογικάς με-
ταπτώσε:ς καί μόνον ιταθητικώς ΰά
τό άντ:μετωπίσωμεν. Ή παήητική
αδτη «ντίστασιςι συνίσταται είς τό
νά ά(?ετ>5 πρός τό παρόν άκαλλιέρ-
γητος ή πεδιάς, μέχρις δτου άπε-
λευθερωθή άπό τούς σημερινούς άνε-
. πΛυμήτους ξενοι>ς κ«ί άπό τα ανα¬
μένομεν* δδατα της έαρινής πλημ-
μίρας. 'Αμα παρέλβουν ναΐίΐ
τότε θά γίνη σκέψις χερί Ζ'ύ
ράς διά δάμβακος, &ρχΙπ'·?< κου καί αλλων καλλιέργειαν σχέθη δέ ό άπεστα^-^ί "V δερνήσεως ότι θά σπεύστ] ·α~ ώραν εκείνην νά παράσχτ; ολα « σα διά νά μή συναντήσοΛ έμ^ ο! καλλιεργηταί είς την έπεί εργασίαν των. Πρός τό παρόν όλοκληρωθ* κυδερνητική μέριμνα είς την !3Ι χήν ζωοτροφιών διά την ^χη φίαν καί μΐκρών δοηίημάτων «] τούς χενομένους όρεινοΰ; ^ σμούς τής Άνατολικής Ρ«0Τ Βραδύτερον όταν κατέλΰτ) ό ψ γός είς. Αθήνας θά ^βίσηγτ,βί | χορήγησιν μακρ^ρσθέσμων ί^« χρός τούς πληγέντας, ίνα **?<>?
σουν καί συμπληρώσουν τόν 3?'Μ
των ζώων τα όποία άπωλε
Την νύκτα τό Διδυμότειχ&ν Λ
χεί άπό τόν έορτασμόν τοΰ ^"αι"
μίου. Οί κατάφωτοι μιναρεΐες
φαίνονται μεγαλοπρεπέστιρο·
σταθερώτεροι άπό τούς τήζ ανΤτ
ραν όχθης οπου αίωρείται ατα]/
κή ή νεωτεριστΐκή μανία «ο
κάλ. Οί ηρεμοι καί 1<ΉΨΛ'' κοι έπΐτελοΰν μέ άταραξ-.αν τί^ σκευτΐκά τους καθήκοντα, μ- τα| σμια καί τάς άγνάς παρα5οβ·-ι?.; Ίσλάμ, μέ τούς ·ερω»«νθ!)ς ?^ τας την πατροπαράδοτον τούς όμοθρήσκους των τας, ένφ άντίπεραν * σκληρότης... τοΰ μου. 'Απδ την πανηγυρικήν φάνισιν τοΰ τοορκικοΰ στσ νείς δέν όπτασιάζετατ ότι ^ άσυναισθήτως είς την Π·*λ' Τουρκίαν. Τχίρχβον έχδηλ^ ^ μεία τοΰ άρχαΐοτέρου κ*( _5°' χρόνου Έλληνισμοΰ πρός *<&■ νίαν, ώστε νά μή δύναται^νβτ σιωθη έκ τής πραγματί^οτ·" ή τολμηροτέρα φαντασία. άνάμικτος αυτή εικών με την αν άποχα-.ρετώμεν τό Δΐδΐμο^ μας άνθυμίζει εΰκλεείς ψ**3,*^ σ^θήκης των Σεδρών, οτβ ΐ ι λάς. είχεν άποίη ή τρίτη μΛυθ»^ ν:κή δύναμις βίς τη'*°$χ>$
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΓΡΥ&·.—
Α-
25
Ινα σκιτσο της ιστοριασ των ην. πολιτειων
Ικ τής 4ης σελίδος.)
καί τό Ποπουλιστι-
|κίνημα, ότε τα δασμολογικά
Ισνγκ'οινωνκχκά. ζητήματα είναι
ών μάλλον φ?νεγόντων, ότε τε-
οί κάπως Μεσαιωνικαί 'Ιππό*
τή; Εργασίας δημισυργοΰν
Άμερικανικήν Όμοσπονδίαν
'Ερ'γατών (1881), τής οποίας
ιρχαί συμπίπτουν δχι_πρός την
ιξικήν φιλοσοφίαν τής ταξι-
■ιδησίας, άλλά πρός την φιλο-
!αν τοΰ Κλάιϋ περί συνταξι-
ιδη-σίας. Καί πάλιν θριαιμβεύ-
'/εοραλαιοκρατία, καθ' δν χρό-
ιή πολιτική κατάπτωσις, έξα-
|ωσις, συναλλαγή άποτελοΰν
μελανωτέρας ηθικάς σελίδας
χώρας.
*ιπό τοΰ 1900 μεχρι τοΰ 1928,
ατηρεΐ ό κ. Ν. Καλτσάς, μολο-
έπικρατεϊ καί πάλιν ή κεφα-
/.ρατία, δηλ. ή Χαμιλτώνειος
ία, έν τούτοις, ή πολιτική ζωή
ρχεται είς νψηλότερον έπιπε-
Ιον, διότι ένεΦανίσ-ίτησαν επί
Ι σνηνης ισχυραί προσωπικότη-
|ώς ό Ροΰζβίλτ καί δ Ούίλσων,
διότι, άνεπτύχθησαν διάφορα
|παγανδιστικά ή έκπαιδευτικά
ματα, ώς τό τής πολιτικής καί
ρνοαικής χειραφετήσεως της
ρι/.ανίδος, καθώς καί ή κοι-
[ιν.η δράσις (πότε εύεργετική
νάποτε έπιζημία) τοΰ κλήρον,
•οτεσταντικοϋ καί Καθολικοϋ,
διότι επετεύχθη κοινωνική νο-
:σία δφειλομένη εις την π,ρωτο-
?ίαν καί τοΰς αγώνας άνθρώ-
ύ Λαφολλέτ, δ Ούίλσων, δ
ο Σμίθ, ώς λ. χ. ή έκλογή
ινσιαστών διά λαΐκής ψηφοφο-
:: ή ν.αΜρωσις των προκαταρ-
Ι'η· έ/.λογών, ή υίοθ-έτησΐς τοΰ
' ίσαατος, δ νόμος περί τρο-
Σύστη-
η
των κεφαλαιοκρατών
ημερώ
Ή πλειάς των έπτά μητέρων τοϋ Αμερικανικόν "Εθνους είς την έκτακτον Σύνοδον το-0 Κογκρέσσου. Κάτω σειρά,
έξ αριστεράν πρός τάίεξιά: κ. Γ. Α. "Ολντφιλδ, έξ Άρκανσω, κ. Ε. Ν. Ρότζερς, έκ Μασσαχουσέττης, κ. Ρούθ
Πράττ, έκ Νέας Υόρκης καΐ κ. Ρ. Χ. Μάκ Κόρμικ, έξ Ίλλινόϊς. "Ορθιαι, έξ άριστερων πρός τα δεξιά: κ. Ρ. Β.
"Όουενς, έκ Φλωρίδος, κ. Μ. Τ. Νόρτων, έκ Νέας 'ίερσέης, καί κ. Φ. Π. Κάν, έκ Καλιφορνίας, δλες βουλευτίνες.
καί Ροϋζβελτ—πολιτικήν ρ
φομένην κυρίως είς προβλήιματα
έοαφικής επεκτάσεως, είς τό δόγ-
μα τοΰ Μόνρω, είς τό ζήτημα της
ελευθερίας των θαλασσών, εις ΐο
πρόβλημα τής «άνοικτης θύρας»
καί τέλος, επί Ούίλσων, είς τό «ζή¬
τημα τής - - - -
σμοχ»
«δλονέν μεταβάλλεται όργανικως
υπό την πίεσιν της πολιτικάς καί
κοινωνι-κής εξελίξεως τής χώρας»,
όσον άφορά τό πνεΰμά της, καίτοι
«τό γράμμα τοΰ Συντάγματος μέ-
νει αθικτον», ή δέ «πεΐρα των τε- πού θά κάιμη
ή ρ μη η, σς
λί,υταίων ιδίως έτών κατέ·δ€ΐξεν δ- άναγινώσκη μίαν σελίδα τίίς Ά-
σμιον πόλεαον καί είσήγτνσιν Κ. Τ. Ι στερος των ξενων σχολιαστών,
π , »' _^'ο_____ _ «_ _Λ.. _„!. Ι ΊΑ«Χ«. Λ/Γ____;.·___
Ε.) κατ' άντί-θεσιν πρός την πθλι- λορδος Μπραΰς».
τικήν τοΰ Ούάσιγκτων καί Μόνρω' Καί τ» άΐλο πρόβλημα, τό σύγ- ρίου—τό σύγγραμμα αύτό είναι
Ά«ό λογοτεχνικής από¬
ψεως.
Άπό καθαρώς λογοτεχνικής α¬
πόψεως καί άπό απόψεως ίδεών
καί γνωμών καί έρμηνειών τοΰ
συγγραφέως σημειοΰμεν ότι δ κ.
Ν. Καλτσάς καί λόγω τής φύσε¬
ως τοΰ εργου καί λόγω ίδιοσυγκρα.
σίας τού ανέπτυξε την αρετήν τής
έκλεκτικότητος, τής βραχυλογίας
καί τής συγγραφικής οίκονομίας
είς βαθμόν πού θά έζήλενον καί
αύτοι οί άρχαϊοι έπιγραμματογρά-
φοι. Δεν ύπάρχει πονθενά σχεδον
ή παράθεσις δύο επίθετον πού στ£
μαίνουν τό ΐδιο π,ραγμα, καμμιά
περιττή κοσμηματολογία τής φρά·
σεως, τίποτε τό πομπώδες, τό ρη·
τορικόν, τό αίσθηιματολογικόλν
Παντοΰ ή άκρίβεια, ή στάθμισις»
ή σχεδον μαθηματική διάταξις^
των σκεψεων καί των λέξεων, παν·
ταχοΰ δέ παροΰσα ή κεντρική γραιΧ
μή τοΰ εργου καί ό γενικάς ρυθ·
μός.
Καί διά νά μή υποτεθή ότι Τό
βιβλίον πιθανόν νά είναι μονότο*
νο, φορτικόν καί στρυφνόν, έφ*
όσον εχει νά κάμη μέ τόσον πολ·
λάς ίδεας, γεγονότα, ρεύματα 4
αίώνων, σέ τόσο στενό χώρο (200
σελ. σχήματος 8ου), παρατηροΰ·
μέν ότι άπεναντίας κάμνει την έν·
τύπωσιν έπικού δράματος. Μόνο^
ό τίτλος τού είναι κάπως δασκαλι»
κός. "Αλλως, δ άναγνώστης ·&<} εύρη είς τάς σελίδας τού άφηγη* ματικήν χάριν, έντονον χρωματ*· αν κάθε συγχρόνου γεγονότος έν ' ^ν τών,»ιαφόοα»ν καταστάσεων, 'Αμεριχϋ οιά τοϋ ίστοο.κοΰ κοιτη-1 δ^ατι5Τ Φφ«νισιν των πρόσω- ο'κηι—Λ «,'^^,Η.^^ίΛ "ι". Ι πων- ε.~κην διαδοχην των έποχων, άλλ' άκόμη καί διά ΐόν λόγιον καί αυτόν τόν ειδικόν εις τα ίστορικά, τόν σχετικώς άγνωστον είς τούς "Ελληνας ωκεανόν τής Άμρικανι- κής ίστορίας. Τό σύγγραμμα αύτό ,τηιι ΑΑ νΛ.,« ««.ΐο "Ελληνα, οσάκις περί άποφυγής συμμαχικών περι- χρόνον άμα δέ καί μελλοντικόν εί-1 γραμμένο κατά τρόπον ποΰ αύτός πί^οκών. Αιαφωτ'στικόν έν τη συν- τομία τού είναι καί το κεφάλαιον περί «Προεδρίας των Ήνωμέ- νων Πολιτειων», έξεταζόμενον έν άντιδιαστολτ) πρός τα Εύρωπαϊκά Κοινοιβουλευτικά συστήματα. Καί έδώ δ συγγραφεύς μάς δίδει τό ι¬ εναλλαγην στορικόν διάγραμμα τής εξελίξεως Ι τονωτέραν, υλικών άπολαύσεων, τλΓ, ιτηΙιιηι,νΛΐτηιι 'Λιι«πι.ν<τν»<ί>ϊί των οποίων ιιά~ είναι τίδη ννωστίι
τοΰ πολυσυνθέτου Άμερικανικοΰ
πολιτεύματος.
Τα δΰο αΰτά τελενταΐα κεφά-
[/.αι φαρμακων, τό
νδιακον Άποθεματικον
ι νομος περί γεωργικών δανεί-
" περιορισμός των Τράστ, τό
Ι φορολογικόν σύστημα κλπ.,
4ον, διότι -ή κεφαλαιοκρατική
ι? ήρχισε^νά άναπτύσση αΐσθη-
ευί>ι»νης έναντι της κοΐνωνίαζ
™^ηΙΙ£!^1.™^Α™™ θίγουν δύο 'Αμερικανικά προ-
βλήματα <τυγχρόνου καί μελλοντι- κοΰ ένδιαφέροντος. Ευρίσκεται σή¬ μερον ή Άμερικη επί ίστορικού σταυροδρομίον, ετοίμη, νά άλλάξτι διεύθυνσιν έξωτερικήν -καί εσωτε¬ ρικήν; Τό ενα έκ των δύο κεφα¬ λαίων τοΰ βιβλίου τοΰ κ. Καλτσά δεικνύει ότι αί Ηνωμεναι Πολιτει¬ αι βαθμιαίίος έγκαταλείπουν την πολιτικήν τής λαμπράς άπομονώ- σεως, μο?Λνότι αύτοτελίζονν άκό¬ μη. Τό δεύτερον κεφάλαιον δεικνύ¬ ει δτι ή Άμερικανική Κτΐοέρνησις (*τό σύστημα τής κυβερνήσεως) ναι αν δ Άμερικανικός πολιττσμός καθ1 εαυτόν αποτελεί συνδοομήν ί Ρατηοηοεων, με περιγραφάς γεγσ- ίΑ Ά,,ρηιναν,·^ ηιΙΜηατΙη ΛΑ ' είε τίιν Έλληνν^ !«,,«—ίΧ . ι Λ'οτων- "απού—κόπον αξιωματικά (ή Άμερικανική Δημοκρατία), λογοτεχνιαν. | έπιτ[μια κα« ούχ1 <αίωΛως χιου. πως «μάς ώθεΐ είς άναζήττΐσιν έν- ημερών. «αρόν και τό μέλλον ίων Ηρωμένων ΙΙολι- 'ειων. [Ενδιαφέρον είναι ■ταραρτηματικόν μερος τοϋ βι- ?υ, το αποτελούμενον έκ δύο κε- ;.αιων. Είς τό πρώτον σκιαγοα- Ιται Λ ^ · - ίν^ ί τό τρίτον ρ σκιαγρα | ή έξωτερνκή πολιτική των Πολιτειων άπό τοΰ Ούά- τοϋ Τζέφφερσων, τοΰ ν9ω μέχρι τοΰ Λίνκολν καί 1 τούτου μεχρι τού Κλήβελαντ Αυστοηλίη- ι οποίων μάς είναι ήδη γνωστή ή γεΰσις», ώς φοβείται ή κοινω- νιολόγος Κάθεριν Τζέροι,νϊντ. Έν τω επιλόγω τού δ κ. Καλτσάς, ά- φοΰ άναφέοη τούς δύο αύτούς άν- τιπροσωπεντικούς διανοουμένονς, λέγει: «Κατά βάθος τό Αμερικανικόν Δημοκρατικόν ιδεώδες μένει άναλ- λοίωτον. Τό αΐσιόδοξον κήρνγμα τοΰ Ντούη, τοΰ άντιπροσωπευτι- κωτέρου Άμερικανοΰ διανοουμέ- νου τοΰ 20οΰ αιώνος, δέν διαφέρει βασικώς άπό τό έξίσου αΐσιόδοξον κήρυγμα τοΰ Φραγκλίνου καί τοΰ Τζέφφερσων, των εκπροσωπών τοΰ Άμερικανικοΰ πνεύματος κατά τόν 18ον αιώνα. Ή παγίωσις ενός δη- ^ισκρατικοΰ ποίατισμοΰ μέ τα κή- ρνγα τουτο ώς ίδεολογικήν βάσιν •θ' άποτελεστ) την κυριώτερον συμ- βολήν της Άμερικής είς την εξ¬ έλιξιν τοΰ ανθρωπίνου γένους». Ό κ. Καλτσάς δέν είναι άκόμη βέΰαιος αν θά μπορέση νά γίνη ΐο κήρυγμα αύτό Ίδεολογική βάσις τοΰ δημοκρατικοΰ πολιτιοτμοΰ, έν Άμερική· Ή στάσις τού δμως ή ψι»χολογική έναντι τοΰ Άμερικανι¬ κοΰ πολιτισμόν είναι μάλλον στά¬ σις συμπαθείας, οί δέ λεπτοί σαρ- κασμοί τού έδώ καί έκεΐ εχουν καί αύτοι τόν τόνον τής συμπ:α·θείας. Καθ' δλτν την διαδρομήν τού διά των σελίδων αυτών δ άναγνώστης θ' άντιληφθτί την ά'γρυπνον προσο¬ χήν τοΰ συγγραφέως μή τυχόν καί τοΰ διαφύγη κααμία αονομερής καί μονόπλευρος παρατήρησις, μή- πως τόν παρασύρη τό ίδιόν τού αϊσθημα. Λ. χ., ένφ άναγνωρίζει τα άγαθά τής πολχ·πραγμίι>σύνης
τής στρατενομενης Άμερικανίδος,
δέν τοΰ διαφεύγουν καί τα δεινά
τή; αυτής άρετής: «Πολυπράγμο-
νες μητέρες καί σύϊυγοι, λέγει, ά-
σχολοΰνται μέ σννέδρια, συζητή-
σεις, ψηφίσματα—νά σώσουν δ-
λόκληρον τόν κόσμον έκτός άπό τα
παιδία καί τούς σύζυγον; των, πο!ι
εχουν συχνά μεγαλειτέραν ανάγ¬
κην σωτηρίας».
Χ.αρτθγράφη«ις τής 'Α-
μερικανικής ίστορίας
δια τόν "Ελληνα.
Ιδιαιτέραν σημασίαν εχει διά
τό Ελληνικόν κοινόν τό βιβλίον,
τοΰ κ. Καλτσά. Ό συγγραφεύς ε-
Φάϊντελ Λαμπάρμπα, όστις επέστρεψε ' Χ** χαρΤΟγραφήσει δχι μόνον διά
-- -- · Τον κοίνον Ελληνα αναννωσττιν.
ς
ακρως; Δντικοΰ χαρακτήρος. Την
α/.ραν αύτην Δύσιν, την Άμερι-
κανικήν Δυτικότητα, ή δποία δια-
φέρει ριζικως άκόμη καί άπό την
Εύρωπαϊκήν όίκραν Δύσιν—την
Αγγλικήν—-δυσκόλως την εννοεϊ ό
Μεσόγειος καί ό άρκετά Άνατο-
λίτης "Ελλην μέ νστορικό καί φιλο-
σοφικό καί οίκονομικίό καί κλυμα-
τολογικό πλαίσιο εντελώς διάφορο,
δτ'σκολώτερον δέ την αίσθάνεται.
Έπομενως -ύπκίρχουν καί εξαιρετι-
καί δνσκολίαι έν τη ένδύσει τής
Λυτικής ταύτης ζωης δι' Έλληνι-
κής γίλωσσικής περιβολής. Λοι-
πόν, ό κ. Καλτσάς εχει έξελληνί-
σει τό θέμα τού, μολονότι κάποτε
ήτο ύποχρεωμενος καί νά έξαμε-
ρικανίστ] κάπως τάς μεθόδους τού
έλαφρως, έκεϊ δπου ό "Ελλην θά
εποεπε νά 6λεπτ| τα πράγματα άπ'
ε υ θ ε ί α ζ, έφόσον δέν υπήρχεν
Ελληνικόν διάμεσον.
νούν ώς μόνιμος συμβολή είς την
Ελληνικήν Σκέψιν έκ τοϋ Νέοι)
Κόσμου.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
πόλις είς την _ημο*
«ραβίαν.
Μία ·αι·'οά πόλις της Άγγλ'ας,
ή Γονέστ Βάν·)Όΐιπ, ποό/.ριται νά
λΗ} την προσέχη έβδοκιάδα είς
ή δί ό
ρ} η ρχη ς
πλειοδοπκήν δηίΐοκρα'σίαν. Ή πό¬
λις; Ψγβΐ πλτϊθυσιιον 3.210. Ή πώ·
?^ησις γίνεται υπό τοΰ στιμί-ρινοΰ ί·
διο,κτήτον Σέρ Τζών Ντάσγουνΐ,
τοΰ δποίοΐ' ή οίκογή'ειαι την ρίχεν
αγοράση πρό δύο περίπου αιώνιον,
"Ολαι αί οικίαι καί τα καταστήμα·
τα τής πόλεως είναι ίδισ/.τησία τοΰ
Σέρ Ιΐών. "Εν πανδοχείον τής πό¬
λεως ταύτης «Τό Π ανδοχεΤον τοϋ
ιιαύρου πΌΐδιοΰ», εχει ίΐδ^υθη προ
700 έτών. Ή πόλις είναι αρχαιο¬
τάτη.
Ή Ιδέτις Δνίς Ρόζαμοντ Μόρς, ή όποία δρο-πετεύσασα πρό τριών μηνών
έκ τοϋ οίκου των πλουσίων γονέων της έν Βοστώνη, ευρέθη εσχάτως έργα-
ζομένη ώς σεοδιτόρα, είς εν ξενοδοχείον τής ΜαΧάμης. Δεξιςί, ό πατύρ της,
Ε Γ Μόο^ οστΐΓ την παοέλαβεν ε^ την οικίαν τού
ς ρ, ς
χ. Ε. Γ. Μόο^.
χ ής μης ξς,
την παοέλαβεν ε^ την οικίαν τού.
Α-
25
Ινα σκιτσο της ιστοριασ των ην. πολιτειων
Ικ τής 4ης σελίδος.)
καί τό Ποπουλιστι-
|κίνημα, ότε τα δασμολογικά
Ισνγκ'οινωνκχκά. ζητήματα είναι
ών μάλλον φ?νεγόντων, ότε τε-
οί κάπως Μεσαιωνικαί 'Ιππό*
τή; Εργασίας δημισυργοΰν
Άμερικανικήν Όμοσπονδίαν
'Ερ'γατών (1881), τής οποίας
ιρχαί συμπίπτουν δχι_πρός την
ιξικήν φιλοσοφίαν τής ταξι-
■ιδησίας, άλλά πρός την φιλο-
!αν τοΰ Κλάιϋ περί συνταξι-
ιδη-σίας. Καί πάλιν θριαιμβεύ-
'/εοραλαιοκρατία, καθ' δν χρό-
ιή πολιτική κατάπτωσις, έξα-
|ωσις, συναλλαγή άποτελοΰν
μελανωτέρας ηθικάς σελίδας
χώρας.
*ιπό τοΰ 1900 μεχρι τοΰ 1928,
ατηρεΐ ό κ. Ν. Καλτσάς, μολο-
έπικρατεϊ καί πάλιν ή κεφα-
/.ρατία, δηλ. ή Χαμιλτώνειος
ία, έν τούτοις, ή πολιτική ζωή
ρχεται είς νψηλότερον έπιπε-
Ιον, διότι ένεΦανίσ-ίτησαν επί
Ι σνηνης ισχυραί προσωπικότη-
|ώς ό Ροΰζβίλτ καί δ Ούίλσων,
διότι, άνεπτύχθησαν διάφορα
|παγανδιστικά ή έκπαιδευτικά
ματα, ώς τό τής πολιτικής καί
ρνοαικής χειραφετήσεως της
ρι/.ανίδος, καθώς καί ή κοι-
[ιν.η δράσις (πότε εύεργετική
νάποτε έπιζημία) τοΰ κλήρον,
•οτεσταντικοϋ καί Καθολικοϋ,
διότι επετεύχθη κοινωνική νο-
:σία δφειλομένη εις την π,ρωτο-
?ίαν καί τοΰς αγώνας άνθρώ-
ύ Λαφολλέτ, δ Ούίλσων, δ
ο Σμίθ, ώς λ. χ. ή έκλογή
ινσιαστών διά λαΐκής ψηφοφο-
:: ή ν.αΜρωσις των προκαταρ-
Ι'η· έ/.λογών, ή υίοθ-έτησΐς τοΰ
' ίσαατος, δ νόμος περί τρο-
Σύστη-
η
των κεφαλαιοκρατών
ημερώ
Ή πλειάς των έπτά μητέρων τοϋ Αμερικανικόν "Εθνους είς την έκτακτον Σύνοδον το-0 Κογκρέσσου. Κάτω σειρά,
έξ αριστεράν πρός τάίεξιά: κ. Γ. Α. "Ολντφιλδ, έξ Άρκανσω, κ. Ε. Ν. Ρότζερς, έκ Μασσαχουσέττης, κ. Ρούθ
Πράττ, έκ Νέας Υόρκης καΐ κ. Ρ. Χ. Μάκ Κόρμικ, έξ Ίλλινόϊς. "Ορθιαι, έξ άριστερων πρός τα δεξιά: κ. Ρ. Β.
"Όουενς, έκ Φλωρίδος, κ. Μ. Τ. Νόρτων, έκ Νέας 'ίερσέης, καί κ. Φ. Π. Κάν, έκ Καλιφορνίας, δλες βουλευτίνες.
καί Ροϋζβελτ—πολιτικήν ρ
φομένην κυρίως είς προβλήιματα
έοαφικής επεκτάσεως, είς τό δόγ-
μα τοΰ Μόνρω, είς τό ζήτημα της
ελευθερίας των θαλασσών, εις ΐο
πρόβλημα τής «άνοικτης θύρας»
καί τέλος, επί Ούίλσων, είς τό «ζή¬
τημα τής - - - -
σμοχ»
«δλονέν μεταβάλλεται όργανικως
υπό την πίεσιν της πολιτικάς καί
κοινωνι-κής εξελίξεως τής χώρας»,
όσον άφορά τό πνεΰμά της, καίτοι
«τό γράμμα τοΰ Συντάγματος μέ-
νει αθικτον», ή δέ «πεΐρα των τε- πού θά κάιμη
ή ρ μη η, σς
λί,υταίων ιδίως έτών κατέ·δ€ΐξεν δ- άναγινώσκη μίαν σελίδα τίίς Ά-
σμιον πόλεαον καί είσήγτνσιν Κ. Τ. Ι στερος των ξενων σχολιαστών,
π , »' _^'ο_____ _ «_ _Λ.. _„!. Ι ΊΑ«Χ«. Λ/Γ____;.·___
Ε.) κατ' άντί-θεσιν πρός την πθλι- λορδος Μπραΰς».
τικήν τοΰ Ούάσιγκτων καί Μόνρω' Καί τ» άΐλο πρόβλημα, τό σύγ- ρίου—τό σύγγραμμα αύτό είναι
Ά«ό λογοτεχνικής από¬
ψεως.
Άπό καθαρώς λογοτεχνικής α¬
πόψεως καί άπό απόψεως ίδεών
καί γνωμών καί έρμηνειών τοΰ
συγγραφέως σημειοΰμεν ότι δ κ.
Ν. Καλτσάς καί λόγω τής φύσε¬
ως τοΰ εργου καί λόγω ίδιοσυγκρα.
σίας τού ανέπτυξε την αρετήν τής
έκλεκτικότητος, τής βραχυλογίας
καί τής συγγραφικής οίκονομίας
είς βαθμόν πού θά έζήλενον καί
αύτοι οί άρχαϊοι έπιγραμματογρά-
φοι. Δεν ύπάρχει πονθενά σχεδον
ή παράθεσις δύο επίθετον πού στ£
μαίνουν τό ΐδιο π,ραγμα, καμμιά
περιττή κοσμηματολογία τής φρά·
σεως, τίποτε τό πομπώδες, τό ρη·
τορικόν, τό αίσθηιματολογικόλν
Παντοΰ ή άκρίβεια, ή στάθμισις»
ή σχεδον μαθηματική διάταξις^
των σκεψεων καί των λέξεων, παν·
ταχοΰ δέ παροΰσα ή κεντρική γραιΧ
μή τοΰ εργου καί ό γενικάς ρυθ·
μός.
Καί διά νά μή υποτεθή ότι Τό
βιβλίον πιθανόν νά είναι μονότο*
νο, φορτικόν καί στρυφνόν, έφ*
όσον εχει νά κάμη μέ τόσον πολ·
λάς ίδεας, γεγονότα, ρεύματα 4
αίώνων, σέ τόσο στενό χώρο (200
σελ. σχήματος 8ου), παρατηροΰ·
μέν ότι άπεναντίας κάμνει την έν·
τύπωσιν έπικού δράματος. Μόνο^
ό τίτλος τού είναι κάπως δασκαλι»
κός. "Αλλως, δ άναγνώστης ·&<} εύρη είς τάς σελίδας τού άφηγη* ματικήν χάριν, έντονον χρωματ*· αν κάθε συγχρόνου γεγονότος έν ' ^ν τών,»ιαφόοα»ν καταστάσεων, 'Αμεριχϋ οιά τοϋ ίστοο.κοΰ κοιτη-1 δ^ατι5Τ Φφ«νισιν των πρόσω- ο'κηι—Λ «,'^^,Η.^^ίΛ "ι". Ι πων- ε.~κην διαδοχην των έποχων, άλλ' άκόμη καί διά ΐόν λόγιον καί αυτόν τόν ειδικόν εις τα ίστορικά, τόν σχετικώς άγνωστον είς τούς "Ελληνας ωκεανόν τής Άμρικανι- κής ίστορίας. Τό σύγγραμμα αύτό ,τηιι ΑΑ νΛ.,« ««.ΐο "Ελληνα, οσάκις περί άποφυγής συμμαχικών περι- χρόνον άμα δέ καί μελλοντικόν εί-1 γραμμένο κατά τρόπον ποΰ αύτός πί^οκών. Αιαφωτ'στικόν έν τη συν- τομία τού είναι καί το κεφάλαιον περί «Προεδρίας των Ήνωμέ- νων Πολιτειων», έξεταζόμενον έν άντιδιαστολτ) πρός τα Εύρωπαϊκά Κοινοιβουλευτικά συστήματα. Καί έδώ δ συγγραφεύς μάς δίδει τό ι¬ εναλλαγην στορικόν διάγραμμα τής εξελίξεως Ι τονωτέραν, υλικών άπολαύσεων, τλΓ, ιτηΙιιηι,νΛΐτηιι 'Λιι«πι.ν<τν»<ί>ϊί των οποίων ιιά~ είναι τίδη ννωστίι
τοΰ πολυσυνθέτου Άμερικανικοΰ
πολιτεύματος.
Τα δΰο αΰτά τελενταΐα κεφά-
[/.αι φαρμακων, τό
νδιακον Άποθεματικον
ι νομος περί γεωργικών δανεί-
" περιορισμός των Τράστ, τό
Ι φορολογικόν σύστημα κλπ.,
4ον, διότι -ή κεφαλαιοκρατική
ι? ήρχισε^νά άναπτύσση αΐσθη-
ευί>ι»νης έναντι της κοΐνωνίαζ
™^ηΙΙ£!^1.™^Α™™ θίγουν δύο 'Αμερικανικά προ-
βλήματα <τυγχρόνου καί μελλοντι- κοΰ ένδιαφέροντος. Ευρίσκεται σή¬ μερον ή Άμερικη επί ίστορικού σταυροδρομίον, ετοίμη, νά άλλάξτι διεύθυνσιν έξωτερικήν -καί εσωτε¬ ρικήν; Τό ενα έκ των δύο κεφα¬ λαίων τοΰ βιβλίου τοΰ κ. Καλτσά δεικνύει ότι αί Ηνωμεναι Πολιτει¬ αι βαθμιαίίος έγκαταλείπουν την πολιτικήν τής λαμπράς άπομονώ- σεως, μο?Λνότι αύτοτελίζονν άκό¬ μη. Τό δεύτερον κεφάλαιον δεικνύ¬ ει δτι ή Άμερικανική Κτΐοέρνησις (*τό σύστημα τής κυβερνήσεως) ναι αν δ Άμερικανικός πολιττσμός καθ1 εαυτόν αποτελεί συνδοομήν ί Ρατηοηοεων, με περιγραφάς γεγσ- ίΑ Ά,,ρηιναν,·^ ηιΙΜηατΙη ΛΑ ' είε τίιν Έλληνν^ !«,,«—ίΧ . ι Λ'οτων- "απού—κόπον αξιωματικά (ή Άμερικανική Δημοκρατία), λογοτεχνιαν. | έπιτ[μια κα« ούχ1 <αίωΛως χιου. πως «μάς ώθεΐ είς άναζήττΐσιν έν- ημερών. «αρόν και τό μέλλον ίων Ηρωμένων ΙΙολι- 'ειων. [Ενδιαφέρον είναι ■ταραρτηματικόν μερος τοϋ βι- ?υ, το αποτελούμενον έκ δύο κε- ;.αιων. Είς τό πρώτον σκιαγοα- Ιται Λ ^ · - ίν^ ί τό τρίτον ρ σκιαγρα | ή έξωτερνκή πολιτική των Πολιτειων άπό τοΰ Ούά- τοϋ Τζέφφερσων, τοΰ ν9ω μέχρι τοΰ Λίνκολν καί 1 τούτου μεχρι τού Κλήβελαντ Αυστοηλίη- ι οποίων μάς είναι ήδη γνωστή ή γεΰσις», ώς φοβείται ή κοινω- νιολόγος Κάθεριν Τζέροι,νϊντ. Έν τω επιλόγω τού δ κ. Καλτσάς, ά- φοΰ άναφέοη τούς δύο αύτούς άν- τιπροσωπεντικούς διανοουμένονς, λέγει: «Κατά βάθος τό Αμερικανικόν Δημοκρατικόν ιδεώδες μένει άναλ- λοίωτον. Τό αΐσιόδοξον κήρνγμα τοΰ Ντούη, τοΰ άντιπροσωπευτι- κωτέρου Άμερικανοΰ διανοουμέ- νου τοΰ 20οΰ αιώνος, δέν διαφέρει βασικώς άπό τό έξίσου αΐσιόδοξον κήρυγμα τοΰ Φραγκλίνου καί τοΰ Τζέφφερσων, των εκπροσωπών τοΰ Άμερικανικοΰ πνεύματος κατά τόν 18ον αιώνα. Ή παγίωσις ενός δη- ^ισκρατικοΰ ποίατισμοΰ μέ τα κή- ρνγα τουτο ώς ίδεολογικήν βάσιν •θ' άποτελεστ) την κυριώτερον συμ- βολήν της Άμερικής είς την εξ¬ έλιξιν τοΰ ανθρωπίνου γένους». Ό κ. Καλτσάς δέν είναι άκόμη βέΰαιος αν θά μπορέση νά γίνη ΐο κήρυγμα αύτό Ίδεολογική βάσις τοΰ δημοκρατικοΰ πολιτιοτμοΰ, έν Άμερική· Ή στάσις τού δμως ή ψι»χολογική έναντι τοΰ Άμερικανι¬ κοΰ πολιτισμόν είναι μάλλον στά¬ σις συμπαθείας, οί δέ λεπτοί σαρ- κασμοί τού έδώ καί έκεΐ εχουν καί αύτοι τόν τόνον τής συμπ:α·θείας. Καθ' δλτν την διαδρομήν τού διά των σελίδων αυτών δ άναγνώστης θ' άντιληφθτί την ά'γρυπνον προσο¬ χήν τοΰ συγγραφέως μή τυχόν καί τοΰ διαφύγη κααμία αονομερής καί μονόπλευρος παρατήρησις, μή- πως τόν παρασύρη τό ίδιόν τού αϊσθημα. Λ. χ., ένφ άναγνωρίζει τα άγαθά τής πολχ·πραγμίι>σύνης
τής στρατενομενης Άμερικανίδος,
δέν τοΰ διαφεύγουν καί τα δεινά
τή; αυτής άρετής: «Πολυπράγμο-
νες μητέρες καί σύϊυγοι, λέγει, ά-
σχολοΰνται μέ σννέδρια, συζητή-
σεις, ψηφίσματα—νά σώσουν δ-
λόκληρον τόν κόσμον έκτός άπό τα
παιδία καί τούς σύζυγον; των, πο!ι
εχουν συχνά μεγαλειτέραν ανάγ¬
κην σωτηρίας».
Χ.αρτθγράφη«ις τής 'Α-
μερικανικής ίστορίας
δια τόν "Ελληνα.
Ιδιαιτέραν σημασίαν εχει διά
τό Ελληνικόν κοινόν τό βιβλίον,
τοΰ κ. Καλτσά. Ό συγγραφεύς ε-
Φάϊντελ Λαμπάρμπα, όστις επέστρεψε ' Χ** χαρΤΟγραφήσει δχι μόνον διά
-- -- · Τον κοίνον Ελληνα αναννωσττιν.
ς
ακρως; Δντικοΰ χαρακτήρος. Την
α/.ραν αύτην Δύσιν, την Άμερι-
κανικήν Δυτικότητα, ή δποία δια-
φέρει ριζικως άκόμη καί άπό την
Εύρωπαϊκήν όίκραν Δύσιν—την
Αγγλικήν—-δυσκόλως την εννοεϊ ό
Μεσόγειος καί ό άρκετά Άνατο-
λίτης "Ελλην μέ νστορικό καί φιλο-
σοφικό καί οίκονομικίό καί κλυμα-
τολογικό πλαίσιο εντελώς διάφορο,
δτ'σκολώτερον δέ την αίσθάνεται.
Έπομενως -ύπκίρχουν καί εξαιρετι-
καί δνσκολίαι έν τη ένδύσει τής
Λυτικής ταύτης ζωης δι' Έλληνι-
κής γίλωσσικής περιβολής. Λοι-
πόν, ό κ. Καλτσάς εχει έξελληνί-
σει τό θέμα τού, μολονότι κάποτε
ήτο ύποχρεωμενος καί νά έξαμε-
ρικανίστ] κάπως τάς μεθόδους τού
έλαφρως, έκεϊ δπου ό "Ελλην θά
εποεπε νά 6λεπτ| τα πράγματα άπ'
ε υ θ ε ί α ζ, έφόσον δέν υπήρχεν
Ελληνικόν διάμεσον.
νούν ώς μόνιμος συμβολή είς την
Ελληνικήν Σκέψιν έκ τοϋ Νέοι)
Κόσμου.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
πόλις είς την _ημο*
«ραβίαν.
Μία ·αι·'οά πόλις της Άγγλ'ας,
ή Γονέστ Βάν·)Όΐιπ, ποό/.ριται νά
λΗ} την προσέχη έβδοκιάδα είς
ή δί ό
ρ} η ρχη ς
πλειοδοπκήν δηίΐοκρα'σίαν. Ή πό¬
λις; Ψγβΐ πλτϊθυσιιον 3.210. Ή πώ·
?^ησις γίνεται υπό τοΰ στιμί-ρινοΰ ί·
διο,κτήτον Σέρ Τζών Ντάσγουνΐ,
τοΰ δποίοΐ' ή οίκογή'ειαι την ρίχεν
αγοράση πρό δύο περίπου αιώνιον,
"Ολαι αί οικίαι καί τα καταστήμα·
τα τής πόλεως είναι ίδισ/.τησία τοΰ
Σέρ Ιΐών. "Εν πανδοχείον τής πό¬
λεως ταύτης «Τό Π ανδοχεΤον τοϋ
ιιαύρου πΌΐδιοΰ», εχει ίΐδ^υθη προ
700 έτών. Ή πόλις είναι αρχαιο¬
τάτη.
Ή Ιδέτις Δνίς Ρόζαμοντ Μόρς, ή όποία δρο-πετεύσασα πρό τριών μηνών
έκ τοϋ οίκου των πλουσίων γονέων της έν Βοστώνη, ευρέθη εσχάτως έργα-
ζομένη ώς σεοδιτόρα, είς εν ξενοδοχείον τής ΜαΧάμης. Δεξιςί, ό πατύρ της,
Ε Γ Μόο^ οστΐΓ την παοέλαβεν ε^ την οικίαν τού
ς ρ, ς
χ. Ε. Γ. Μόο^.
χ ής μης ξς,
την παοέλαβεν ε^ την οικίαν τού.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 Απριλίου.—Ε' Νη-
εών. Ίανουαρίου καί Άλεξάνδρας
ύ
μαρτύρων.
.ΔΕΥΤΕΡΑ, 22 Απριλίου___θεο-
οώρου τοϋ Σχΐκεώτου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29 1)4ο ή -ν-*
•Επί Λονδίνον $4.84 3)4 ή λιοα.
'ΕλΙ Παρισίων 8.9β 18)16- τό φο·
'Επί Γερμανία; 23.76 1)2 τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.ϊ3β ή λιρέτο.
"Επί Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάρι—
"Επί Ρουμανίας 0.601) 2ο τό λέΐ
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ί| *<*>
ΑΕΛΤΙΠΝ ΣΥΝΛΛΛΛΓΜΑΤ05
ΝΠΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
. ΠΑρΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό
βιε^ύνσει, των Βλί
Κοστανδέλου η Δασκάλου,'Λ*
εμενον εις Υουη88ϋοτνη λαί Π
Ιπηβ ΟΜο, μάγ^ροι, νά τά ΐ
(στειλη εις τόν θεολόγον Κώ*
-τριωτην των, έκ Το^,ον^'
Προύσσης, Μικράς Άοίβ- 711
(19854—19-
205 *νΕ8Τ 33ΒΒ 5ΤΒΕΕΤ
Λίραι ΆγγΛίας^**1*1*
Γαλλ. Φράγκα 3.93*
ΛροκχμαΙ είς την καλλι¬
τέραν τςμήν.
Τηλεφωνήαατε δι» τι¬
ά
Λ
ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ
Δέν έορτάζει όντε δέχεται έπισκί-
ψεις λόγιρ τοΰ θανάτου τοϋ άετμνή-
στου έξαδέλφου τού λοχαγοΰ Πανα-
γάκη ό διευθυντής τοϋ Εκπαιδευτή¬
ριον κ. Γεώργιος 'Ηλ. Ίατρίδης.
(19867—20—22)
^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
μάς
Τ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάβττίΐα είς
την κεντρικωτέραν τοποθεσίαν τής 8ης
Λεαχρόρου τοΰ Μπροΰκλνν, κατάλληλον
διά ΟαίβΤβτϊβ. ΆΛοταθήτΐ-: 6808
811ι Αν&. ΒγοοΚ1~ι, Ν. Υ. Τηλέ<ρα>-
ΓζΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛ'ΐΛ
ΕΛΛΗΜΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς κατώλ,Ληλος
διά ΒηΙτθγ καΐ ΙΛ8ΙΛ _.ιιηο1ι. 'Εκτός
τοΰ μκτθοϋ θά έχη κ«ΐ ποβοστά επί
τής πωλήσεως. Τάς Κυριακάς άργία.
Άποταθητε: 1045 ΝθΓΐΙι ΒΓθβά 5ι.,
ΕΗζ&ΙμϊγΙι, Ν. .1. (19878—21)
ε»71—·
ΜΑΙ1Ι1Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ Βθνν
ΝΕνν υοπκ οιτυ
«Πλησίον της δδοΰ Μβάΐβοη
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς όπως βοηθεί
την οί-οαδέσποινβ. Μιοθός καλός καί,
τροφη. Άπσταθήτε: 428 ν. 42η<1 51. Νενν ΥογΙε αΐν. (19876—20—22) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Α5ΤΟΚΙΑ, ι. Ι. ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Δΰο οίκογενειών τοΰδλινο σπή¬ τι μέ έννεα δων.άτια καϊ όλας ,χ,___-,_._■-.- __·_.-.ι.'_. _ι—:— ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό δτεύ&υνσ,ν τοΰ έξ Οίν Ασια; Κω™ταντίνου Άί)^ σκου να ειδοποιηθη τόν ίλ ^ •Ιωάννην Γεωργ. Φίοχ(η εί- ι ^?^(Δ^ Τ _____ _-_. ι, , τ0" Κωνσταντίνον Ε τάς τελίυταίας ευκολίας, πλησίον Ι ι**011 ,™ Τ»> άποστίίλη είς τόν' Χ,
·"" ■" "■ ·"" ^ΐ/Βο^νΪΓΓγ301-11 5-
(19825—17-9
τάς ------------„ ---------,......,-----
Ελληνικόν Σχολείον καί Πάρκου
είς τό ΟϊΙπιβδ Ανβ 5ιαίίοη.
ΊΊΜΗ $10,500.
ΤΐΐΒοά. Κοηϊββ, 2709 Ροτγθγ Αν.
Τηλέςρωνον: Κανβηδντοοά 0992
(19870—20—22)
. ΒθΚΙ
νον ΑΜαπίϊο 1835.
(19871—20— 82)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ Αρ68 άπό 3 καί
4 όωιιάτια. Ζεστο νερό, ο*τήμ χήτ.
Πλησίον οταθμοΰ δοΐιντβν. —9501
ΚοοβενβΙΙ: Ατθ., ΕΐΐηΙιυΓδΓ, .. Ι.
(20)
" ΈκδίδομβΎ έπιταγάς ίίς ΔοαΧ'ό;
ίΐϊΐ ίλβν των πόλεων τή; Ελλάδος
είς τά; καλλιτέρας τιμάς τής ημέραι
Τηλέφωνον: Υν'θΓΤΐ» 8943. β. Τ
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ^
' «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
•ϊεγάλο Καφενειον καί Σφαιρκπήριον
490—8ΤΗ ΑΥΕ., ΝΕΥν' Γ0ΗΚ
ΡΙιοιιθ 0ΗΙΟΚΕΒΙΝ0 9142
(10872—Α-10—Μ-10)
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλικής. 'Επίσης τώς
ίύνασθε νά γίνετε ΆμερικανοΙ πολί¬
ται. Άποταΰήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην.
Ενεηΐηβ δοήοοΐ Νο. 17, οη 4811)
δΐΓββΙ (ΒεΙ. 81Η—91η Ανβ.)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ «ωμάτια μέ ό¬
λας τάς ευκολίας καΐ χρήσιν κοιζίνας.
Ενοίκιον εύτΚ'νόν. Άιπχτταιθητε ναββοβ
Εοιιί9, 6—10 μ. μ. Ιδδ Ε. 75τΙι 8ί.,
Χε~ Υογ1£ 0ΪΓ7. (19875—20—22)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ςρ
διά 6ύο άτομα. ' Αποταθήτ* : 417 νν.
42ηά 51., (3πΙ ίΙοθΓ) Νβνν ΥοΓΐε
Οίΐχ. (19872—20—24)
ΕΝΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνικ-β οίκογΐνείο μέ όλας τάς ευ¬
κολίας διά δεσΐκκνίδα η κυρίαν. 323
νν. 2611ι 51. (Τορ ίΐοοτ) Νβ%ν ΥθΓΐί
Ιγ __ (19859—19—21)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς κατάλληλος! 0Γ095ε3'
δι' όλαε τάς οίκιακάς εργασίας διά
την οιχογένειαν τού κ. Ιωάννου Άν- ,
τωνα-τούλον, είς την έξοχικήν αύτοΰ |
επαιΐλ.ν.
Πληροφορίαι είς τό γραφείον τοϋ
κ. Ίφάννου Αντωνοπούλου, 2 δοιΐ-Ι»
5-Γ6θί, Νέ" ΥθΓ_ (,ΪΕΤ.
(19828—17—19)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος π-λοκαθα-
ριστής. Έργ_οία δι_ρ_ής. Απευθυν¬
τέον είς: Αΐηβ-ϊθίΐη Ηηγ Οεβη_η£,
1602—11ώ Ανε., ΑΙΙοοπκι, Ρα.
Ν· Μ»«ΙιαΙ1
ΘΕΡΜΩΣ —ιρακαλεϊται ό γ
ξων την διεύθυνσιν τοΰ κ. Εΐ'στι
Παπαγεωργίου, ή __3γ1(>
πρ«ώην διαμένοντος είς
, Μ.€Π., κατα-.'θμένου έκ 1
Ρπ>ββ8ϊοηα11 τού Βόλου, νά τί
Ιίίηιΐδ βΐ _ ι ΟεοΓ^ε ^. Ρ3Γ_:«
ΑΗ Βιΐ85Ϊ3η 5«Γ3ίθ83, γ>0.
Ρ».
(19864—20)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά ______
Οοίί&β ΡοΙβ, Οοίίθβ Ηοιι$εβ,
ΟΟίίθβ
106
Γ6-
, ΐ^ε ουΐίϋί, οΐιβαρ.—
313 ν. 39«ι· 51., Ν. Υ. Οΐίν.
(19868—20—26)
(19798—13-11
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ θερμώς ό
ρίζων_τήν διεύθυνσιν " "
τοϋ Ζτα,ι
Δημ. Τζανετοπούλου, έκ χωρίον
λιάγα, των Καλαμών, η ό ϊδιο;,
την αποστείλη είς τόν αδελφόν
Κωνσταντίνον Δ. ΤζανετΟΛονλον,
' ' - Ανε., Ν. Υ. αΐ>.
κείται περί σπονδαίας οικογένειαι
υποθέσεως.
(19796—13—191
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωριζων
ΔΟΡΚΑΝ
ΙΙαΘήματα Άγγλικής. 'Επίσης ΛΛς 8»·
νασθε νά γίνηε Άμερικανοί πολίται.
"Εκάστην Δευτέραν Ι—5 μ. μ., Τπ-
τάρτην >—δ μ. α καί Παρασκευήν
».ίθ —11.80 Λ. μ. —Άποταθητ*: Ρπ
|>1ϊο δοίιοοΐ Νο. 27. 115 Ε. 41 εί ϋτ.
Κ Υ Πιτ.
ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ.
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παχδείας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τής
ημέρας είς δνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καί πως να γίνουν Άμερι-
κανοΐ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοϋν
νά χαταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ¬
νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬
ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409 ΡιιΜϊο δεηοοϊ
Ϊ7, αριθ. 215 Ε3δΙ 4181 81. Πάντες
Κροσκαλοννται δπως προσέλθωβιν.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μσδετε
αίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ-
σάρων έδδομαδων, ή ό.τοία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατριδα σας. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
αθΕΌΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ €ΟΕΕΕΟΕ
350 Εϊβ_ί_ Ανβ. Νέ™ Υ
Μεταξύ 27ης καί 28ης όδοΰ.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντ; Ι*
5 μεγά>>ων δωματίων, μέ ηλεκτρισμόν,
στήμη, ζεστό νερό καί μπάντο, άντϊ
μόνον $45. Άποταΰήτε: εί; τόν ]αη1-
ιογ 'Ελληνιστί: 502 Υν .130ιΐ> $Γ.,
χ. υ. αιτ. (Δ. χ·)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙ*
ΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος, υπηρετήσας
είς τάς καλλιτέρας έκκλησας τής Νέ-
ας Υόρκης, ζητεί έκτακτον θέσιν διά
τάς εορτάς τοϋ Πάσχα, όχι μακράν
τοΰ ΙΠΐηοϊδ δΐ3ΐε. Γράψατε: ΝϊοΙίο-
135, ΟεηεΓβΙ ϋεΙϊνεΓγ, Κβηδβδ α-
Ιν, Μο. (Δ. 16—23)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ πρώτης τά¬
ξεως. Παγοτοποιός, δβςρεύς σοκολα-
τών γνωρίζων καί την πώλησιν σόδας
ζητεί εργασίαν. Άποταθήτε: 0αη_ν
ΜβΙ,βΓ, 3399—3πΙ Ανε., Βγοπχ, Νεντ
Υογ1_. (19792—12—15)
ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ. Ν. Υ.—Ό «'Ε-
θνπκάς Κηρυξ>, 'Ημερήσιος, Κκριακά-
τιχος καΐ Μηνΐίΐΐο' ΕΙχονογραφημέ-
νος, πωλείται παρά τοϋ άντιπροσώ-
που μας Α. ΒΗΓηον??8ΐιτ, 10 8οα_ι
Μβΐη δίΓθβΙ
£ΛΛΗκ€_ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό ρόνον 'Ελληνικότ·
Σχολείον έν Νέσ Ύόρκτ-], διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ χον·
ρέο»ς.
α«ΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ— ΕΚΝΑ·
βΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕ1Υ 8Υ8ΤΕΜ ΒΑΗΒΕΒ
80ΗΟΟΕ
Βδίί —81_ Ανβ., (ΓωνΙα 28η;
Όδοϋ). ΝβΛν ΥοΓΐί ΟΗν
Αΐ.—Μ.ΐ.
£Ι·ΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΑΕΙ&Ν
ΟΗΑΗίΕ$ ΒΑΟ6ΑίυΡ0, ΙΝΟ.
'Εογολάβο< 'Ελληνχ* ΑΣ •Εχχληβί, Η ΑΓ1Α ΤΡΙΑ Ύχοχαταστήματα Ι Κεντρ. Γοοφιίιτ ϊοε-ιο δρΓΐηβ δι Ι .ε Μα11>«~ 81
Τηλ. _&π_1 9816, 9817, 05$5.
ΟΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ
(ΟθΓπεΓ 2πά Ανβηπε)
Α5ΤΟΚΙΑ, Ι.. Ι.
Έν συνεργασιαι μετά τοΰ Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ραΐβζζο.
Τηλέφ. Κ3νεΠ5νοθ<1 3266. ζν καλώς την εργασίαν. Εργαστα τακτική. Άργότίρα δύναται νά προσ- ληφθχί ώς σννέταιρος. Π ληροφορίβί , ΡβίβΓβ αιΐ(1 Οο., 549 Εβδθχ δΐΓββΙ, Ι 1-ΛννΓβηθθ, Μΐ188. (19865—20—22) .. „ , ΠΩΛΕΓΤΑΙ 0γοο«τ 5_οτβ. 'Ε-(διεΰβυνσιν των άδίλφών Ιωάν™ ί^βββ_9Λ_9_ι. νοίκιον $50. 'Ενοικιαστήριον 3 «ών. ι Ελευθερίαν Βουλγαρέλη νά την 11 "" ίΚ>—^} ! 'Εβδομαδιαϊαι πωλήο€ΐς $300. "Εχει ι ατελΤι είς τόν αδελφόν αΐτιον _,.
λ«ιαν Βουλγαρέλη, ΟΙ^Π-ΡΪρ Τϊββ
ΖΗΤΕΙΓΑΙ Ζαχαροπλάστης Γτ__νι.-ι ,
ζων καλώς την εργασίαν. 'Εργασία Ιρΐας
51., Χονν ΥοΛ
(19874—20—22)
ΥνΆΝΤΕϋ
π8ίΐ§θΓ3 »η<1 δΐβδΐηβη Ιο ββΐΐ α Ιϊδΐβίΐ 1ον ρηοβά Ανΐίΐίϊοη διοο^. νβ Ιιβνβ οπθ οί 1 1[ [ ρΐΌροβίιϊοη ίυΐΐ οοορβΓβτίοη. Τΐιβ 1 Μ οη 8 ίδ ΙίδΙβά β ΒΐοοΚ ίδ ΙίδΙβά αι 9.50 η 8ΐι&Γ6. νε κγπηΙΙ ^νιηθηίδ 5ββ ΑνΐΑΊΊΟΧ δΡΕεΐΑ Μγ. ΡΚΕΕΜΑΝ 8Οι ΡΙοογ, 55 ννϊΐΐίαΐηβ δι., Νβνν ΥοΛ 0ΪΙ7. (19840—18—2υ) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος 5οά3 Ϊ5ρ6Π56Γ έπίσης Οχ6Ϊ Άποταθή έπίσης Ιί δ ς 5οά3 Άποταθή¬ Τ 5ρ6Π56Γ, έπίσης Οχ6Ϊ. ποταθή τε: θΓΐοοοΙβίε δηορ, 209 Τεχ»8 51., ΕΙ Ρβδο, Τεχ35. (19812—16—19) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νίος διά την κατασκευ¬ ήν γλυκών καί την πώλησιν σόδας καί γλυκών, μισθός $120 τόν μήνα καί φαγητόν. 'Εργασία διαρκής διά τόν κατάλληλον. Απευθυντέον: 63α(1γ 1_&ηά, 225 δοιιΐη δββϊπΒννΓ 51., "Ιϊηί, Μϊοΐι. (19810—16—19) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Π ΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον είς αρίστην τοποθΐσίαν, μέ καλήΛ· πελα- τείιτν, τοΰ Ιδιόκτητον ά-τοχωροΰντος των εργασιών. Όροι λογικοί. Άπο- ταθητε: 50 Ρ8γ_ Ανβ., ΚυΙ&ετ- α, Ν. Ι. (19877—21) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ—ΕΥΊίΑΙΡΙΑ ΟΙΚΙΑΙ, διά μίαν καί δύο οικογε¬ νείας· καΐΛΌυργή πλίνθιναι, πληοίον Οοηεν Ικΐαηά, μέ 500 δολλ. προκα- τα^ολ.ήν. Π ο^έχονται εύκολίοη. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, 'Ενοικιαστήριον 8 έτών. Ενοίκιον 80 δολλ. τόν μήνα. 'Ημΐρησιαι ε'ισπράξεις $60 καί ανθ). Μετρητά ?1,500. ΟΑΡΡΕΤΕΚΙΑ, "Ενοίκιον $325. 'Ενοικι«στήριο·ν 8ετές. Είσπράξεις $1000 καί άνω την έ&δομάδα, μέ $4,000 μετρητά. Τιμή $10,000. ΟΑΚΑΟΕ διά 200 κάρα. 'Ενοιν.ια- οτηριον 12 έτών. Άςρήνει καθαρά κερδη ανω των $1,500 τόν μήνα. Χρΐΐάζονται $6,000 μετρητά. Άπο¬ ταθήτε : ΙΟΗΝ 5ΤΕνΑδΟΝ 266 ν. 4131 δι., Ν&- ΥθΓΐί Σϊ (19851—19—25) Μηηεββεη, Ρβ. ΙΙΑΡΧΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρι;ω»-| ■ΰθποιν τοϋ Σταύρον (Στίψ) Πε ΐερμαράχη η Γραμαατιχάχη, ί οντος κατά τό 1921 είς την ΙΙβπι, Ιτκΐίβηβ, καί διατηροϋντι στιλδαιτήρΌν χαί αφαιριστήριογ. ι την άπευβι·νη εί: τόν κ. Στέργι»» 1 Σπανάκην, "Εφορον τής Βικελ ' Βιβλιοθήκην €8η(1ί8. ^*:ίβ, (τ( η ιίς τόν κ. Δημ. Άσημινάχτιν, .. ύη1νθΓ88ΐ Ι-αηο1>, 16028 Υοο(1μι|
Ατ«.. ΙΙϊίϊΙιίΒηϋ ΡηγΙι. Μίοΐι.
Τηλέφατνον: ΟβΙβαΌηΙβ «ι»
ΊβοοΜν τφ 1»0Τ.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΝ ΓΑΥΚΟΝ
ΑΔΕΑΦΠΝ ΖΙΡΙΜΗ
•«ε Ε. 841_ 5Τ. ΝΕνν ΥΟΗΚ
(Παρά την ελεοέταν ίαά Ανβ.)
ΠΩΛΕΓΤΑΙ ΕυηοΙιϊοηβτιβ μέ 5ο-
, ά& Ρουηιβΐπ. Φρούτα, γλυκά καί πι-
νότσια. Κίίται είς κεντρ«ίήν ·θ«σνν τοΰ
Ρβ.ίβΤ8θη. θν,ισιάζεται, τοΰ ΊδΐΛζτήτου
άσχολοΐίμεΛ'ου είς άλιλας εργασίας. Ά-
ποταθήτε: Ραρρ&ίΐοροαΐοβ νΐιο1β-
δαΐβ ΟοηίθοΐΙοηβΓν, Νβτν ΥοΛ, η
Ο. Ο. Π. Ι,ιιηοΐι, 4«7 Βπχκΐ 5ί,,
ΝβντβΓΐί, Χ. ^. (19«79—21—22)
ΜΟΧΑΛΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ξενοδοχείον ΰπνου καί
φαγητον, έν καλλίστη τοποθεσίίΐ, συ-
στημενον επί τετρ_ετίαν, μέ 10 έπν-
πλϋ»μένα δωμάτιβ. Ενοίκιον εΰθηνόν
έξ $150 μηΛΐβίως. Λίστ'α διά 5 άκόμη
ετη. Τιμή $2,500 μέ ήγγνημένας έρ-
γαισίας. Άποταθητε δΙ&Γΐΐηκ ΚεβΙβυ-
—ί, 93 Μίτΐΐε Ανε. ΒΓθθ_1>;η. Ν. Υ.
(19847—
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί γ
τες τάς διευθΰνσεις των κ. κ. Γι
γίο Δαμιανυοϋ, Χρήστου κα'ι ' Ι'οά
Παπαοικονόμου (Κλιόσην) ΐν. χωρί
Λίμναις, επαρχίας "Αργους, Ι'
τάς αποστείλη είς ίύν άνεψιόν ο
Γεώργιον Μ. Μελέτην, Οεοτ£!0
ΙεΙίδ, ΟβΙΙε 0η5Τ3Πθπ 1412, Βιι
Αΐτεδ, Κ. 5. Α.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωριζιυν
διεύθυνσιν τοΰ Κωνσταντίνου 'Ι'
Βιβιλάκη, δλλοτε διαμένοντος εί;
ΟογοΙ_>, Υ. να., νά την άποσΐει*
εί; τόν αδελφόν τού Γεώργιον Ι.
διλάκην, είς Καστέλλισν Ρεβυμ1
Κρήτης.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ -τνλβωτήρίον κβί Πι-
λοκαθαριστήριον είς αξίαν συγκατα&α-
τικήν. 320 δ. 5ΐ3ΐβ δι., ΒβΙνίαβΓε,
(19692—2—Μΐθ)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
ι διεύθυνσιν τοΰ Δημητρίου Έςος
[πούλου, ή (Τζέίμς "Εξαρχος),ο οπ< ος διαμένει είς Φιλαδέλφειαν η Λ« "Υόρκην, νά είδοποτήση την αΟι'Λ τού, "Ανναν Κοοβέση, Όδός *<* 111. ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΰποδηματοποΐιεΐον, οτιλ- δωτήριον κοί πιλοκαθαρκπήριον. Ά- νάγκη νά πωληθή άμέσως. Άπον,α- Θήτε 66 ννββΐ ΒΓθβάννβν (Μ«ταξύ Μ ν δ) Ν ΥθΓΐί ΒΓθβάν ν»ΓΓθΐι δΓΒ) Ν (19845—18—20) ΡΕΑΤΒυδΗ ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατθϋίία τούβλι- νος έπτά δωματίων, συμπεο(λαμ6«τνο- μένου ΡογρΙι, μέ όλας τάς ευκολίας. δθτηΐάθΓίΐοΐΗΧΙ ί ί 24 )X είς Αε1ΑΡΤ&Λ_Ν Σ&ΤΗΡΙΑ ϋβίον ελοβιότεττ, ·ντταχ·ετ *· #ά Άγαπίβτ» Μοναχοβ, το· Κρι,τες •σχήβαντο; έν Άγκε 'Οοε*. Πεοιλε^» Ιάνετ νου#«σί«ς. έξΐτάζΐι τά Μοί 4 #·τής καί «ακίας, ίξηγ»1 τας 1β έν «όλας «αί —ιριγράφη τα ΑΙ 9ανμ«τ· 9%ί θΜτόκοΜ. Είς μέγ« % ^^ΕVΕ^ΑΝ^, ΟΗΙΟ.— Ό «Έβνν κός Κηρυξ» πωλεϊτα ταρά τοϋ άντν «ροσώπου μας Π. Άντωνέλλου. 704 ΕοΙιν_τ ϋοβά ο. ο. α τοϋ «'ϋθνικοϋ 1-ηρυ. κος» άναλαμβάνει ν* βας αποστείλη οΐονδή. «ότε βιβλίον τί,ς *ρ». βκείας σας 4ντδς τώ^ Ήνοιμένων Ι1θλίτε:ών Ο. Ο. Ο. Δέν «χβ,τζ 6£. μη να μάς δώσητε την τϊαραγγελίαν β«ς, το δ. νομα κ*1 διβ^θ β«ς, βεβαιοί όντες 6* εκτελεσθή μέ άπ ο άκρίοειαιν. ες *οί 2 ίΛΙοη Εϊηε. (Ανβ. ϋ. 1966 Ε. 9γ1ι 5ΐ- Βτοοΐιΐί-η, Τηλε<ρο>νον ϋβτί·ε7 0801.
(19880— 21
ς ς.
24 1)2X100.
)
Ν. Υ.
_ _ _ _ , „.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοοαα εξ δωμα-
τιων οτιιπΐριλομβανομενου ρθΓθΐι έ
όλας τάς νεωτέρ«ς ευκολίας. ^οί
25X100. Άποταθητε: 2111 Ε, 3Γά
51. Τηλ_-φ_Λ«ν Όβντφ 9110 ΒγοοΙι-
Ιΐνη, Ν. Υ. (192881—21—28)
νος, Αριθ. 3, Αθήνας.
(Δ. 28—5)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τι
διεύθυνσιν τού Γεώργιον Τοοκ/Ί.,
ΟεοΓβε νεηο, έκ χωρίου Μεση
'Εδέσσης, άλλοτε διαμένοντος εις
Ιεάο, θήϊο, νά την άποστει/ιΐ ;
τι'ιν αδελφόν- τον, ήτις άπό τριετ«
εχασε την διεύθυνσίν τού και δεν Υ
ίζ ϋ υίι Γραψατε:
ποϋ
σφαλισμενα κέρδη. Άποταθητε: 388
Μαίη 51., 5-οηεΙιαπ_, Μαββ.
(19843—18—22)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
άξίας $6,000
Ά
> ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕαηυΙι άξίας $6,000
είς εΰ^ηρνοτάτην τιμήν. Άπνταθητε:
ΟοίΓεε ΡοΙ, 4545—3π1 Ανε. (Πλη¬
σίον 185ης Όδοΰ, Νέα 'Υόρκη) η
είς τό Ραΐΐί ΕυπΛ 13123 Κ
ον 85ης
είς τό Ραΐΐί
Β
όρκη) η
131—23 ΚοοΚ-
ς τ Ραΐΐί ΕυπΛ, 131—23 ΚοοΚ-
βννβν Βΐνά. 5ο. Οζοηβ ΡβΛ, ι. Ι.
(19838—18—21)
ς
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοοαα εξ δωμα- $δθ μηνιβίως, Ι6δομαδιαΙαι
τιων οτ,ιιπΐριλομβανομενου ρθΓθΐι μέ |εις $240—250. Παρέχεται
όλας τάς νεωτερβς ευκολίας. _οΙ ι ΆπηΑ—ί»» -----.'- —ι---------
25X100 Άθ
ΠΩΛΕΓΤΑΙ Εαηοΐι. Τάς εσπέρας
καί τάς Κυριακάς κλειστόν. Ενοίκιον
$δθ μηνιβίως, Ι6δομαδιαΙαι είβπρά-
|εις $240250 Πέ ή
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΝ"
ΒΕΑΙΣΣΑΡΙΟΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ
Κατασκευάζομεν παντός είδους
Γλυκισματα, ώς Μπακλαβάδες
Τρίγωνα, Κανταίφι, Γαλακτομπού-
ρεκα, Κουραμπιέδες, (Κροϋστα)
και Κανταίφι καί Λουκούμιον ό¬
μοιον Συρου. Παραγγελίαι Κου-
φετων διά Γάμους, βαπτίσεις χλπ
357 %¥. 39ΤΗ 5Τ., Ν. υ!
Τηλέφ. Μεεΐαΐϋοη 0836.
γατνία Τΐιοΐηρβοη Ανε.
καί Μβηΐ^ 51., ίοη^ Ιώαηά Οίΐν,
^ Ι. Ν. Υ. ("Εναντι τοϋ Α_εΗο8η
Οΐιΐοΐεΐβ Ο.) (19839—18—20)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίεε Ροί είς κα¬
λήν τοποθεσίαν τοΰ ΒΓθθ1_νη, τοΰ
ιδιόκτητον μή γνωρίζοντος την εργα¬
σίαν. Άποταθήτε μεταξύ 11—1 μ.
μ,, 11Γ·8 Μ3πηα1ΐ3η Ανε., Βγοο-
Ιίΐν-π, Ν. Υ. (19820—16—22)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ, λόγφ ασθενείας,
απεΙΐβοηεΙΙε καί στάντζα άναψυ-
κτικών είς κεντρικήν τοποθεσίαν τοΰ
Βθ3ΐοη ΡοβΙ Κοαα. Άνοικτη όλον
τό ετος. Ενοίκιον $100 μηνιαίως. Τι-
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ 6 γνωρΐ'ο>ν
διεύθυνσιν τού Στέλιον Σ. ΛιμοΥ'»
νη, έκ Βονρλά, δπως ειδοποιηθη ν
κ. Μίνωα Σ. Τσίχλην, ή Παπαδα*
διευθυντήν γραφείου
είς Χανιά, Κρήτης.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό ,·
διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Σ
νά την αποστείλη είς την °
τού Στνλιανήν Σ. Κωσταρά,
Καγτάνη. Μυττλήνη, 0Γεε££^
1Χ>νΕ«, Ν. Η. — Ό «
ί»ήρυξ> πωλιϊται παρά τψ ανΐ
οώπω μας, κ. Αθαν. Κωσταοα*^
ς,
Ανβ.,
<αΙ μεγάλας άγγελ-ας, καθώ» αννβρομητ-*- 'Εκλεκτά βιβλία Εχ« Ι*™?, --3 6λιο ,λείον τοΰ_€ΈθνικοΰΚη£^ μή $6.500. Εϋνοϊκοΐ όροι διά ςρερέγ- γνον αγοραστήν. Διά συνέντευξιν τη- λεφωνήσατε: ΜβΐιΐίΐΓθΠΟθΙ-, 598 Β-ΙΙν'ϋ ΜοΙογ ΚεχΙβυταηΙ. (19821—1Κ—5>*>
ΖΑΧΑΡΟΠΑΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΑΝΑΤβΛΗ'
ΡΕΗΚ.Ι.Ε5 ΒΙΤ5ΙΚΑ5, ο"Λΐ
Κατασκευάζομεν «αντός
Γλυκισματα, ώς μπακλαδαθ-,.
γωνα, Κανταίφι, γαλα>|τ<— χά, κοβοαμπιέββς κλπ. -« παραγγελίας διά γάμους, σεις, κλπ. 213 %¥. 1·ΤΗ ·Τ. Ι·-»*· 1 Ρΐιοηβ: 01ιβΐ5ββ 0754
ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 Απριλίου.—Ε' Νη-
εών. Ίανουαρίου καί Άλεξάνδρας
ύ
μαρτύρων.
.ΔΕΥΤΕΡΑ, 22 Απριλίου___θεο-
οώρου τοϋ Σχΐκεώτου.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29 1)4ο ή -ν-*
•Επί Λονδίνον $4.84 3)4 ή λιοα.
'ΕλΙ Παρισίων 8.9β 18)16- τό φο·
'Επί Γερμανία; 23.76 1)2 τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.ϊ3β ή λιρέτο.
"Επί Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάρι—
"Επί Ρουμανίας 0.601) 2ο τό λέΐ
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ί| *<*>
ΑΕΛΤΙΠΝ ΣΥΝΛΛΛΛΓΜΑΤ05
ΝΠΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
. ΠΑρΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό
βιε^ύνσει, των Βλί
Κοστανδέλου η Δασκάλου,'Λ*
εμενον εις Υουη88ϋοτνη λαί Π
Ιπηβ ΟΜο, μάγ^ροι, νά τά ΐ
(στειλη εις τόν θεολόγον Κώ*
-τριωτην των, έκ Το^,ον^'
Προύσσης, Μικράς Άοίβ- 711
(19854—19-
205 *νΕ8Τ 33ΒΒ 5ΤΒΕΕΤ
Λίραι ΆγγΛίας^**1*1*
Γαλλ. Φράγκα 3.93*
ΛροκχμαΙ είς την καλλι¬
τέραν τςμήν.
Τηλεφωνήαατε δι» τι¬
ά
Λ
ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ
Δέν έορτάζει όντε δέχεται έπισκί-
ψεις λόγιρ τοΰ θανάτου τοϋ άετμνή-
στου έξαδέλφου τού λοχαγοΰ Πανα-
γάκη ό διευθυντής τοϋ Εκπαιδευτή¬
ριον κ. Γεώργιος 'Ηλ. Ίατρίδης.
(19867—20—22)
^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
μάς
Τ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάβττίΐα είς
την κεντρικωτέραν τοποθεσίαν τής 8ης
Λεαχρόρου τοΰ Μπροΰκλνν, κατάλληλον
διά ΟαίβΤβτϊβ. ΆΛοταθήτΐ-: 6808
811ι Αν&. ΒγοοΚ1~ι, Ν. Υ. Τηλέ<ρα>-
ΓζΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛ'ΐΛ
ΕΛΛΗΜΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς κατώλ,Ληλος
διά ΒηΙτθγ καΐ ΙΛ8ΙΛ _.ιιηο1ι. 'Εκτός
τοΰ μκτθοϋ θά έχη κ«ΐ ποβοστά επί
τής πωλήσεως. Τάς Κυριακάς άργία.
Άποταθητε: 1045 ΝθΓΐΙι ΒΓθβά 5ι.,
ΕΗζ&ΙμϊγΙι, Ν. .1. (19878—21)
ε»71—·
ΜΑΙ1Ι1Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ Βθνν
ΝΕνν υοπκ οιτυ
«Πλησίον της δδοΰ Μβάΐβοη
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς όπως βοηθεί
την οί-οαδέσποινβ. Μιοθός καλός καί,
τροφη. Άπσταθήτε: 428 ν. 42η<1 51. Νενν ΥογΙε αΐν. (19876—20—22) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Α5ΤΟΚΙΑ, ι. Ι. ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Δΰο οίκογενειών τοΰδλινο σπή¬ τι μέ έννεα δων.άτια καϊ όλας ,χ,___-,_._■-.- __·_.-.ι.'_. _ι—:— ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό δτεύ&υνσ,ν τοΰ έξ Οίν Ασια; Κω™ταντίνου Άί)^ σκου να ειδοποιηθη τόν ίλ ^ •Ιωάννην Γεωργ. Φίοχ(η εί- ι ^?^(Δ^ Τ _____ _-_. ι, , τ0" Κωνσταντίνον Ε τάς τελίυταίας ευκολίας, πλησίον Ι ι**011 ,™ Τ»> άποστίίλη είς τόν' Χ,
·"" ■" "■ ·"" ^ΐ/Βο^νΪΓΓγ301-11 5-
(19825—17-9
τάς ------------„ ---------,......,-----
Ελληνικόν Σχολείον καί Πάρκου
είς τό ΟϊΙπιβδ Ανβ 5ιαίίοη.
ΊΊΜΗ $10,500.
ΤΐΐΒοά. Κοηϊββ, 2709 Ροτγθγ Αν.
Τηλέςρωνον: Κανβηδντοοά 0992
(19870—20—22)
. ΒθΚΙ
νον ΑΜαπίϊο 1835.
(19871—20— 82)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ Αρ68 άπό 3 καί
4 όωιιάτια. Ζεστο νερό, ο*τήμ χήτ.
Πλησίον οταθμοΰ δοΐιντβν. —9501
ΚοοβενβΙΙ: Ατθ., ΕΐΐηΙιυΓδΓ, .. Ι.
(20)
" ΈκδίδομβΎ έπιταγάς ίίς ΔοαΧ'ό;
ίΐϊΐ ίλβν των πόλεων τή; Ελλάδος
είς τά; καλλιτέρας τιμάς τής ημέραι
Τηλέφωνον: Υν'θΓΤΐ» 8943. β. Τ
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ^
' «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
•ϊεγάλο Καφενειον καί Σφαιρκπήριον
490—8ΤΗ ΑΥΕ., ΝΕΥν' Γ0ΗΚ
ΡΙιοιιθ 0ΗΙΟΚΕΒΙΝ0 9142
(10872—Α-10—Μ-10)
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλικής. 'Επίσης τώς
ίύνασθε νά γίνετε ΆμερικανοΙ πολί¬
ται. Άποταΰήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην.
Ενεηΐηβ δοήοοΐ Νο. 17, οη 4811)
δΐΓββΙ (ΒεΙ. 81Η—91η Ανβ.)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ «ωμάτια μέ ό¬
λας τάς ευκολίας καΐ χρήσιν κοιζίνας.
Ενοίκιον εύτΚ'νόν. Άιπχτταιθητε ναββοβ
Εοιιί9, 6—10 μ. μ. Ιδδ Ε. 75τΙι 8ί.,
Χε~ Υογ1£ 0ΪΓ7. (19875—20—22)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ςρ
διά 6ύο άτομα. ' Αποταθήτ* : 417 νν.
42ηά 51., (3πΙ ίΙοθΓ) Νβνν ΥοΓΐε
Οίΐχ. (19872—20—24)
ΕΝΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνικ-β οίκογΐνείο μέ όλας τάς ευ¬
κολίας διά δεσΐκκνίδα η κυρίαν. 323
νν. 2611ι 51. (Τορ ίΐοοτ) Νβ%ν ΥθΓΐί
Ιγ __ (19859—19—21)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς κατάλληλος! 0Γ095ε3'
δι' όλαε τάς οίκιακάς εργασίας διά
την οιχογένειαν τού κ. Ιωάννου Άν- ,
τωνα-τούλον, είς την έξοχικήν αύτοΰ |
επαιΐλ.ν.
Πληροφορίαι είς τό γραφείον τοϋ
κ. Ίφάννου Αντωνοπούλου, 2 δοιΐ-Ι»
5-Γ6θί, Νέ" ΥθΓ_ (,ΪΕΤ.
(19828—17—19)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος π-λοκαθα-
ριστής. Έργ_οία δι_ρ_ής. Απευθυν¬
τέον είς: Αΐηβ-ϊθίΐη Ηηγ Οεβη_η£,
1602—11ώ Ανε., ΑΙΙοοπκι, Ρα.
Ν· Μ»«ΙιαΙ1
ΘΕΡΜΩΣ —ιρακαλεϊται ό γ
ξων την διεύθυνσιν τοΰ κ. Εΐ'στι
Παπαγεωργίου, ή __3γ1(>
πρ«ώην διαμένοντος είς
, Μ.€Π., κατα-.'θμένου έκ 1
Ρπ>ββ8ϊοηα11 τού Βόλου, νά τί
Ιίίηιΐδ βΐ _ ι ΟεοΓ^ε ^. Ρ3Γ_:«
ΑΗ Βιΐ85Ϊ3η 5«Γ3ίθ83, γ>0.
Ρ».
(19864—20)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά ______
Οοίί&β ΡοΙβ, Οοίίθβ Ηοιι$εβ,
ΟΟίίθβ
106
Γ6-
, ΐ^ε ουΐίϋί, οΐιβαρ.—
313 ν. 39«ι· 51., Ν. Υ. Οΐίν.
(19868—20—26)
(19798—13-11
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ θερμώς ό
ρίζων_τήν διεύθυνσιν " "
τοϋ Ζτα,ι
Δημ. Τζανετοπούλου, έκ χωρίον
λιάγα, των Καλαμών, η ό ϊδιο;,
την αποστείλη είς τόν αδελφόν
Κωνσταντίνον Δ. ΤζανετΟΛονλον,
' ' - Ανε., Ν. Υ. αΐ>.
κείται περί σπονδαίας οικογένειαι
υποθέσεως.
(19796—13—191
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωριζων
ΔΟΡΚΑΝ
ΙΙαΘήματα Άγγλικής. 'Επίσης ΛΛς 8»·
νασθε νά γίνηε Άμερικανοί πολίται.
"Εκάστην Δευτέραν Ι—5 μ. μ., Τπ-
τάρτην >—δ μ. α καί Παρασκευήν
».ίθ —11.80 Λ. μ. —Άποταθητ*: Ρπ
|>1ϊο δοίιοοΐ Νο. 27. 115 Ε. 41 εί ϋτ.
Κ Υ Πιτ.
ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗ.
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παχδείας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τής
ημέρας είς δνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καί πως να γίνουν Άμερι-
κανοΐ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοϋν
νά χαταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ¬
νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬
ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409 ΡιιΜϊο δεηοοϊ
Ϊ7, αριθ. 215 Ε3δΙ 4181 81. Πάντες
Κροσκαλοννται δπως προσέλθωβιν.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μσδετε
αίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ-
σάρων έδδομαδων, ή ό.τοία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατριδα σας. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
αθΕΌΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ €ΟΕΕΕΟΕ
350 Εϊβ_ί_ Ανβ. Νέ™ Υ
Μεταξύ 27ης καί 28ης όδοΰ.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντ; Ι*
5 μεγά>>ων δωματίων, μέ ηλεκτρισμόν,
στήμη, ζεστό νερό καί μπάντο, άντϊ
μόνον $45. Άποταΰήτε: εί; τόν ]αη1-
ιογ 'Ελληνιστί: 502 Υν .130ιΐ> $Γ.,
χ. υ. αιτ. (Δ. χ·)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙ*
ΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος, υπηρετήσας
είς τάς καλλιτέρας έκκλησας τής Νέ-
ας Υόρκης, ζητεί έκτακτον θέσιν διά
τάς εορτάς τοϋ Πάσχα, όχι μακράν
τοΰ ΙΠΐηοϊδ δΐ3ΐε. Γράψατε: ΝϊοΙίο-
135, ΟεηεΓβΙ ϋεΙϊνεΓγ, Κβηδβδ α-
Ιν, Μο. (Δ. 16—23)
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ πρώτης τά¬
ξεως. Παγοτοποιός, δβςρεύς σοκολα-
τών γνωρίζων καί την πώλησιν σόδας
ζητεί εργασίαν. Άποταθήτε: 0αη_ν
ΜβΙ,βΓ, 3399—3πΙ Ανε., Βγοπχ, Νεντ
Υογ1_. (19792—12—15)
ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ. Ν. Υ.—Ό «'Ε-
θνπκάς Κηρυξ>, 'Ημερήσιος, Κκριακά-
τιχος καΐ Μηνΐίΐΐο' ΕΙχονογραφημέ-
νος, πωλείται παρά τοϋ άντιπροσώ-
που μας Α. ΒΗΓηον??8ΐιτ, 10 8οα_ι
Μβΐη δίΓθβΙ
£ΛΛΗκ€_ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό ρόνον 'Ελληνικότ·
Σχολείον έν Νέσ Ύόρκτ-], διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ χον·
ρέο»ς.
α«ΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ— ΕΚΝΑ·
βΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕ1Υ 8Υ8ΤΕΜ ΒΑΗΒΕΒ
80ΗΟΟΕ
Βδίί —81_ Ανβ., (ΓωνΙα 28η;
Όδοϋ). ΝβΛν ΥοΓΐί ΟΗν
Αΐ.—Μ.ΐ.
£Ι·ΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΑΕΙ&Ν
ΟΗΑΗίΕ$ ΒΑΟ6ΑίυΡ0, ΙΝΟ.
'Εογολάβο< 'Ελληνχ* ΑΣ •Εχχληβί, Η ΑΓ1Α ΤΡΙΑ Ύχοχαταστήματα Ι Κεντρ. Γοοφιίιτ ϊοε-ιο δρΓΐηβ δι Ι .ε Μα11>«~ 81
Τηλ. _&π_1 9816, 9817, 05$5.
ΟΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ
(ΟθΓπεΓ 2πά Ανβηπε)
Α5ΤΟΚΙΑ, Ι.. Ι.
Έν συνεργασιαι μετά τοΰ Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ραΐβζζο.
Τηλέφ. Κ3νεΠ5νοθ<1 3266. ζν καλώς την εργασίαν. Εργαστα τακτική. Άργότίρα δύναται νά προσ- ληφθχί ώς σννέταιρος. Π ληροφορίβί , ΡβίβΓβ αιΐ(1 Οο., 549 Εβδθχ δΐΓββΙ, Ι 1-ΛννΓβηθθ, Μΐ188. (19865—20—22) .. „ , ΠΩΛΕΓΤΑΙ 0γοο«τ 5_οτβ. 'Ε-(διεΰβυνσιν των άδίλφών Ιωάν™ ί^βββ_9Λ_9_ι. νοίκιον $50. 'Ενοικιαστήριον 3 «ών. ι Ελευθερίαν Βουλγαρέλη νά την 11 "" ίΚ>—^} ! 'Εβδομαδιαϊαι πωλήο€ΐς $300. "Εχει ι ατελΤι είς τόν αδελφόν αΐτιον _,.
λ«ιαν Βουλγαρέλη, ΟΙ^Π-ΡΪρ Τϊββ
ΖΗΤΕΙΓΑΙ Ζαχαροπλάστης Γτ__νι.-ι ,
ζων καλώς την εργασίαν. 'Εργασία Ιρΐας
51., Χονν ΥοΛ
(19874—20—22)
ΥνΆΝΤΕϋ
π8ίΐ§θΓ3 »η<1 δΐβδΐηβη Ιο ββΐΐ α Ιϊδΐβίΐ 1ον ρηοβά Ανΐίΐίϊοη διοο^. νβ Ιιβνβ οπθ οί 1 1[ [ ρΐΌροβίιϊοη ίυΐΐ οοορβΓβτίοη. Τΐιβ 1 Μ οη 8 ίδ ΙίδΙβά β ΒΐοοΚ ίδ ΙίδΙβά αι 9.50 η 8ΐι&Γ6. νε κγπηΙΙ ^νιηθηίδ 5ββ ΑνΐΑΊΊΟΧ δΡΕεΐΑ Μγ. ΡΚΕΕΜΑΝ 8Οι ΡΙοογ, 55 ννϊΐΐίαΐηβ δι., Νβνν ΥοΛ 0ΪΙ7. (19840—18—2υ) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος 5οά3 Ϊ5ρ6Π56Γ έπίσης Οχ6Ϊ Άποταθή έπίσης Ιί δ ς 5οά3 Άποταθή¬ Τ 5ρ6Π56Γ, έπίσης Οχ6Ϊ. ποταθή τε: θΓΐοοοΙβίε δηορ, 209 Τεχ»8 51., ΕΙ Ρβδο, Τεχ35. (19812—16—19) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νίος διά την κατασκευ¬ ήν γλυκών καί την πώλησιν σόδας καί γλυκών, μισθός $120 τόν μήνα καί φαγητόν. 'Εργασία διαρκής διά τόν κατάλληλον. Απευθυντέον: 63α(1γ 1_&ηά, 225 δοιιΐη δββϊπΒννΓ 51., "Ιϊηί, Μϊοΐι. (19810—16—19) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Π ΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον είς αρίστην τοποθΐσίαν, μέ καλήΛ· πελα- τείιτν, τοΰ Ιδιόκτητον ά-τοχωροΰντος των εργασιών. Όροι λογικοί. Άπο- ταθητε: 50 Ρ8γ_ Ανβ., ΚυΙ&ετ- α, Ν. Ι. (19877—21) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ—ΕΥΊίΑΙΡΙΑ ΟΙΚΙΑΙ, διά μίαν καί δύο οικογε¬ νείας· καΐΛΌυργή πλίνθιναι, πληοίον Οοηεν Ικΐαηά, μέ 500 δολλ. προκα- τα^ολ.ήν. Π ο^έχονται εύκολίοη. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, 'Ενοικιαστήριον 8 έτών. Ενοίκιον 80 δολλ. τόν μήνα. 'Ημΐρησιαι ε'ισπράξεις $60 καί ανθ). Μετρητά ?1,500. ΟΑΡΡΕΤΕΚΙΑ, "Ενοίκιον $325. 'Ενοικι«στήριο·ν 8ετές. Είσπράξεις $1000 καί άνω την έ&δομάδα, μέ $4,000 μετρητά. Τιμή $10,000. ΟΑΚΑΟΕ διά 200 κάρα. 'Ενοιν.ια- οτηριον 12 έτών. Άςρήνει καθαρά κερδη ανω των $1,500 τόν μήνα. Χρΐΐάζονται $6,000 μετρητά. Άπο¬ ταθήτε : ΙΟΗΝ 5ΤΕνΑδΟΝ 266 ν. 4131 δι., Ν&- ΥθΓΐί Σϊ (19851—19—25) Μηηεββεη, Ρβ. ΙΙΑΡΧΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρι;ω»-| ■ΰθποιν τοϋ Σταύρον (Στίψ) Πε ΐερμαράχη η Γραμαατιχάχη, ί οντος κατά τό 1921 είς την ΙΙβπι, Ιτκΐίβηβ, καί διατηροϋντι στιλδαιτήρΌν χαί αφαιριστήριογ. ι την άπευβι·νη εί: τόν κ. Στέργι»» 1 Σπανάκην, "Εφορον τής Βικελ ' Βιβλιοθήκην €8η(1ί8. ^*:ίβ, (τ( η ιίς τόν κ. Δημ. Άσημινάχτιν, .. ύη1νθΓ88ΐ Ι-αηο1>, 16028 Υοο(1μι|
Ατ«.. ΙΙϊίϊΙιίΒηϋ ΡηγΙι. Μίοΐι.
Τηλέφατνον: ΟβΙβαΌηΙβ «ι»
ΊβοοΜν τφ 1»0Τ.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΝ ΓΑΥΚΟΝ
ΑΔΕΑΦΠΝ ΖΙΡΙΜΗ
•«ε Ε. 841_ 5Τ. ΝΕνν ΥΟΗΚ
(Παρά την ελεοέταν ίαά Ανβ.)
ΠΩΛΕΓΤΑΙ ΕυηοΙιϊοηβτιβ μέ 5ο-
, ά& Ρουηιβΐπ. Φρούτα, γλυκά καί πι-
νότσια. Κίίται είς κεντρ«ίήν ·θ«σνν τοΰ
Ρβ.ίβΤ8θη. θν,ισιάζεται, τοΰ ΊδΐΛζτήτου
άσχολοΐίμεΛ'ου είς άλιλας εργασίας. Ά-
ποταθήτε: Ραρρ&ίΐοροαΐοβ νΐιο1β-
δαΐβ ΟοηίθοΐΙοηβΓν, Νβτν ΥοΛ, η
Ο. Ο. Π. Ι,ιιηοΐι, 4«7 Βπχκΐ 5ί,,
ΝβντβΓΐί, Χ. ^. (19«79—21—22)
ΜΟΧΑΛΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ξενοδοχείον ΰπνου καί
φαγητον, έν καλλίστη τοποθεσίίΐ, συ-
στημενον επί τετρ_ετίαν, μέ 10 έπν-
πλϋ»μένα δωμάτιβ. Ενοίκιον εΰθηνόν
έξ $150 μηΛΐβίως. Λίστ'α διά 5 άκόμη
ετη. Τιμή $2,500 μέ ήγγνημένας έρ-
γαισίας. Άποταθητε δΙ&Γΐΐηκ ΚεβΙβυ-
—ί, 93 Μίτΐΐε Ανε. ΒΓθθ_1>;η. Ν. Υ.
(19847—
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί γ
τες τάς διευθΰνσεις των κ. κ. Γι
γίο Δαμιανυοϋ, Χρήστου κα'ι ' Ι'οά
Παπαοικονόμου (Κλιόσην) ΐν. χωρί
Λίμναις, επαρχίας "Αργους, Ι'
τάς αποστείλη είς ίύν άνεψιόν ο
Γεώργιον Μ. Μελέτην, Οεοτ£!0
ΙεΙίδ, ΟβΙΙε 0η5Τ3Πθπ 1412, Βιι
Αΐτεδ, Κ. 5. Α.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωριζιυν
διεύθυνσιν τοΰ Κωνσταντίνου 'Ι'
Βιβιλάκη, δλλοτε διαμένοντος εί;
ΟογοΙ_>, Υ. να., νά την άποσΐει*
εί; τόν αδελφόν τού Γεώργιον Ι.
διλάκην, είς Καστέλλισν Ρεβυμ1
Κρήτης.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ -τνλβωτήρίον κβί Πι-
λοκαθαριστήριον είς αξίαν συγκατα&α-
τικήν. 320 δ. 5ΐ3ΐβ δι., ΒβΙνίαβΓε,
(19692—2—Μΐθ)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
ι διεύθυνσιν τοΰ Δημητρίου Έςος
[πούλου, ή (Τζέίμς "Εξαρχος),ο οπ< ος διαμένει είς Φιλαδέλφειαν η Λ« "Υόρκην, νά είδοποτήση την αΟι'Λ τού, "Ανναν Κοοβέση, Όδός *<* 111. ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΰποδηματοποΐιεΐον, οτιλ- δωτήριον κοί πιλοκαθαρκπήριον. Ά- νάγκη νά πωληθή άμέσως. Άπον,α- Θήτε 66 ννββΐ ΒΓθβάννβν (Μ«ταξύ Μ ν δ) Ν ΥθΓΐί ΒΓθβάν ν»ΓΓθΐι δΓΒ) Ν (19845—18—20) ΡΕΑΤΒυδΗ ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατθϋίία τούβλι- νος έπτά δωματίων, συμπεο(λαμ6«τνο- μένου ΡογρΙι, μέ όλας τάς ευκολίας. δθτηΐάθΓίΐοΐΗΧΙ ί ί 24 )X είς Αε1ΑΡΤ&Λ_Ν Σ&ΤΗΡΙΑ ϋβίον ελοβιότεττ, ·ντταχ·ετ *· #ά Άγαπίβτ» Μοναχοβ, το· Κρι,τες •σχήβαντο; έν Άγκε 'Οοε*. Πεοιλε^» Ιάνετ νου#«σί«ς. έξΐτάζΐι τά Μοί 4 #·τής καί «ακίας, ίξηγ»1 τας 1β έν «όλας «αί —ιριγράφη τα ΑΙ 9ανμ«τ· 9%ί θΜτόκοΜ. Είς μέγ« % ^^ΕVΕ^ΑΝ^, ΟΗΙΟ.— Ό «Έβνν κός Κηρυξ» πωλεϊτα ταρά τοϋ άντν «ροσώπου μας Π. Άντωνέλλου. 704 ΕοΙιν_τ ϋοβά ο. ο. α τοϋ «'ϋθνικοϋ 1-ηρυ. κος» άναλαμβάνει ν* βας αποστείλη οΐονδή. «ότε βιβλίον τί,ς *ρ». βκείας σας 4ντδς τώ^ Ήνοιμένων Ι1θλίτε:ών Ο. Ο. Ο. Δέν «χβ,τζ 6£. μη να μάς δώσητε την τϊαραγγελίαν β«ς, το δ. νομα κ*1 διβ^θ β«ς, βεβαιοί όντες 6* εκτελεσθή μέ άπ ο άκρίοειαιν. ες *οί 2 ίΛΙοη Εϊηε. (Ανβ. ϋ. 1966 Ε. 9γ1ι 5ΐ- Βτοοΐιΐί-η, Τηλε<ρο>νον ϋβτί·ε7 0801.
(19880— 21
ς ς.
24 1)2X100.
)
Ν. Υ.
_ _ _ _ , „.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοοαα εξ δωμα-
τιων οτιιπΐριλομβανομενου ρθΓθΐι έ
όλας τάς νεωτέρ«ς ευκολίας. ^οί
25X100. Άποταθητε: 2111 Ε, 3Γά
51. Τηλ_-φ_Λ«ν Όβντφ 9110 ΒγοοΙι-
Ιΐνη, Ν. Υ. (192881—21—28)
νος, Αριθ. 3, Αθήνας.
(Δ. 28—5)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τι
διεύθυνσιν τού Γεώργιον Τοοκ/Ί.,
ΟεοΓβε νεηο, έκ χωρίου Μεση
'Εδέσσης, άλλοτε διαμένοντος εις
Ιεάο, θήϊο, νά την άποστει/ιΐ ;
τι'ιν αδελφόν- τον, ήτις άπό τριετ«
εχασε την διεύθυνσίν τού και δεν Υ
ίζ ϋ υίι Γραψατε:
ποϋ
σφαλισμενα κέρδη. Άποταθητε: 388
Μαίη 51., 5-οηεΙιαπ_, Μαββ.
(19843—18—22)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
άξίας $6,000
Ά
> ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕαηυΙι άξίας $6,000
είς εΰ^ηρνοτάτην τιμήν. Άπνταθητε:
ΟοίΓεε ΡοΙ, 4545—3π1 Ανε. (Πλη¬
σίον 185ης Όδοΰ, Νέα 'Υόρκη) η
είς τό Ραΐΐί ΕυπΛ 13123 Κ
ον 85ης
είς τό Ραΐΐί
Β
όρκη) η
131—23 ΚοοΚ-
ς τ Ραΐΐί ΕυπΛ, 131—23 ΚοοΚ-
βννβν Βΐνά. 5ο. Οζοηβ ΡβΛ, ι. Ι.
(19838—18—21)
ς
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μονοκατοοαα εξ δωμα- $δθ μηνιβίως, Ι6δομαδιαΙαι
τιων οτ,ιιπΐριλομβανομενου ρθΓθΐι μέ |εις $240—250. Παρέχεται
όλας τάς νεωτερβς ευκολίας. _οΙ ι ΆπηΑ—ί»» -----.'- —ι---------
25X100 Άθ
ΠΩΛΕΓΤΑΙ Εαηοΐι. Τάς εσπέρας
καί τάς Κυριακάς κλειστόν. Ενοίκιον
$δθ μηνιβίως, Ι6δομαδιαΙαι είβπρά-
|εις $240250 Πέ ή
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΝ"
ΒΕΑΙΣΣΑΡΙΟΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ
Κατασκευάζομεν παντός είδους
Γλυκισματα, ώς Μπακλαβάδες
Τρίγωνα, Κανταίφι, Γαλακτομπού-
ρεκα, Κουραμπιέδες, (Κροϋστα)
και Κανταίφι καί Λουκούμιον ό¬
μοιον Συρου. Παραγγελίαι Κου-
φετων διά Γάμους, βαπτίσεις χλπ
357 %¥. 39ΤΗ 5Τ., Ν. υ!
Τηλέφ. Μεεΐαΐϋοη 0836.
γατνία Τΐιοΐηρβοη Ανε.
καί Μβηΐ^ 51., ίοη^ Ιώαηά Οίΐν,
^ Ι. Ν. Υ. ("Εναντι τοϋ Α_εΗο8η
Οΐιΐοΐεΐβ Ο.) (19839—18—20)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίεε Ροί είς κα¬
λήν τοποθεσίαν τοΰ ΒΓθθ1_νη, τοΰ
ιδιόκτητον μή γνωρίζοντος την εργα¬
σίαν. Άποταθήτε μεταξύ 11—1 μ.
μ,, 11Γ·8 Μ3πηα1ΐ3η Ανε., Βγοο-
Ιίΐν-π, Ν. Υ. (19820—16—22)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ, λόγφ ασθενείας,
απεΙΐβοηεΙΙε καί στάντζα άναψυ-
κτικών είς κεντρικήν τοποθεσίαν τοΰ
Βθ3ΐοη ΡοβΙ Κοαα. Άνοικτη όλον
τό ετος. Ενοίκιον $100 μηνιαίως. Τι-
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ 6 γνωρΐ'ο>ν
διεύθυνσιν τού Στέλιον Σ. ΛιμοΥ'»
νη, έκ Βονρλά, δπως ειδοποιηθη ν
κ. Μίνωα Σ. Τσίχλην, ή Παπαδα*
διευθυντήν γραφείου
είς Χανιά, Κρήτης.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό ,·
διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Σ
νά την αποστείλη είς την °
τού Στνλιανήν Σ. Κωσταρά,
Καγτάνη. Μυττλήνη, 0Γεε££^
1Χ>νΕ«, Ν. Η. — Ό «
ί»ήρυξ> πωλιϊται παρά τψ ανΐ
οώπω μας, κ. Αθαν. Κωσταοα*^
ς,
Ανβ.,
<αΙ μεγάλας άγγελ-ας, καθώ» αννβρομητ-*- 'Εκλεκτά βιβλία Εχ« Ι*™?, --3 6λιο ,λείον τοΰ_€ΈθνικοΰΚη£^ μή $6.500. Εϋνοϊκοΐ όροι διά ςρερέγ- γνον αγοραστήν. Διά συνέντευξιν τη- λεφωνήσατε: ΜβΐιΐίΐΓθΠΟθΙ-, 598 Β-ΙΙν'ϋ ΜοΙογ ΚεχΙβυταηΙ. (19821—1Κ—5>*>
ΖΑΧΑΡΟΠΑΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΑΝΑΤβΛΗ'
ΡΕΗΚ.Ι.Ε5 ΒΙΤ5ΙΚΑ5, ο"Λΐ
Κατασκευάζομεν «αντός
Γλυκισματα, ώς μπακλαδαθ-,.
γωνα, Κανταίφι, γαλα>|τ<— χά, κοβοαμπιέββς κλπ. -« παραγγελίας διά γάμους, σεις, κλπ. 213 %¥. 1·ΤΗ ·Τ. Ι·-»*· 1 Ρΐιοηβ: 01ιβΐ5ββ 0754
0 ΗΛ
&>·— ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Δ1ΕΥΘΥΝΣΕΙΣΙΕΡΕΟΝ
"ρΟΣφΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
ΣΥ!Τ_
ΕΛΛΑΔΙ
ΠΡΟ-
ν «ί «τι;»
ΕΒΤΚ—*
Αν·»..
ΥοΛ _
ι^,,.,.η. ΡογθΙ— Π*!*
χ θεόδωρος Τσάκος, Ηθΐβΐ
Λ πανά τής μη.Ρ*? τού Πασου-
Τσάχου, διαμενούσης έν Πβν
η χ Ιωάννης Άνθούλη Κομνια-
δλλοτε δ,ομένων έν Ρί«5ΐ>πΓβ1ΐ,
' παρά τής έν Καβάλλα βιαμενου-
■ ιιτιτοός τού, Μαρίας Κοιινιανοΰ.
'■)%. Γεώργ- Κ. Πσάθας, άλλοτε
ενταύθα, παρά τοϋ έν Κρή-
Ιί,ομ^οντ"; άδελφοΰ τού Γοηγο-
) χ. Χοοάλαμπος Καρατζάς, Λλ-
« ίιαιιίνών έν Νέα 'Υόοχτι, πάρά
ι έν Κωνσταντινονπόλει διαμένοντος
Λ; τον. ΤοιανταΓτύλου Καρατζδ.
) κ. Ιωάννης Τζονοβιτ; Άλί«άν
τ)ιιχ(α: ιτίριπου 80 έτ&ν. Ιργα-
ί: πο5 {των είς δονχϊΐο τή; Π·ν·
Ιίονίο:. ϊητείται υπό τοΰ έν Β«.
V
Αδίί.φοΰ το» κ. Αντώνιον Τζό.
Εκ ΆΈΙώνη.
Κα 'Ανασασια Άστοάχη. *©*
ι5 ίιαιιένουσα Ιν Υοαΐ:—(ο—ο
"{ίΛ τή: έν Αθήναι; σνγγ~ον|
Κο; Πίρρη.
Ο χ. 'Αποστολθϊ Μπανΐχα- Ι*
«οΑίί τής Μ. Άσίας, υπό τ*- έν"
κσαλ.ονίχ^ Θείας τον Κα: Κνοισ>
9ίας Μ.τσνίκα.
Ο χ. Παϋλος Βάνης. ίξ Άΐ&«λ|
; Μιχοθ; Άσίας.
"Ι Ιχ Σιιΐονη: κ. Ίωόιννη; Ίοαν
;, πρ4 χαιροθ διαμέντον ίν Νβ—■
Νβνβ.
V»..
υπό τή; έν Θβσβα-
θίΐα; τον Κα; Κυς,ιαχονλ··
[χά. '
χ. Κίον—. Κατστχι'δη; Λ, Τν
,ίίον ττ): Καλλιπόλίβ;. θοάχτι-
• τοϋ ίν Λυ&ν. ττίί Γαλλία; άο»Α.
ί χον χ. Γίίοργίου Κατσικ{5οο
0 χ. Ληιι. Πανβγιωτίδης. πρό ,αν
διαιιένων έν ΟΙΙνβΓ 8(·. τΚ- ?
Υδρχτι:, λτο τού έν Κβνβιν *Κ(
ατρο; τού χ. Παναγιωτίδ—
ίχ Π. Φωχέας. Σμύρνη; χ. ,,
ισταντρο;. Νικόλαος χαί Ά
-»..««οη;. υπό τή; εΕοοίλτ—;
Κα; Αφροδΐτη; Μιχόοη Ι»
»««.« τή: θϊσσσΑία; ίαΠτυζ"
^το« χ· Δηιιητρίου ΓαΑβνθΛοΰλοτ·.
<κ Σιιΐ'ρνης χ. Γϊώργιο; Πα· |[:, πρό καιρόν διαμένων έν 'Α- 7βν*ί??· -Καλ- υπό »*» «ν Α^: Π^Τοο^^^"·· *· Π. Βοτάλης. βιανίνβν «V ίν <Λ>α<ηγχτωνι υπό τί|; έν 'Α· τού «'Εθν. Κήρυκος». 27 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 360 ν. 125111 δί., Νεν/ ΥοΛ Γηλϊφ. Εκκλησίας ΜοηυπιεηΙ 9845 Κατοικία Ίερέως: 501 νΥεβΙ 1351η 81Γ661. Τηλέφωνον: ΒΓ8άΊΐϋΓ5ΐ 8636. ΚΟ1.ΝΌΤΗΣ Λ8ΤΟΒ1Α. ι. Ι. «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» ΟοπιβΓ Εί- 5ί. 4 Ιηί Αν«Λ· Τηλέφωνα: Ήι·έρα; ΑϊιογΙ» Μ» Νυκτός: Ηβνθ—«τβί 0614. ΝΕν υοβκ αττ ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΤλ αιεννννσις: 451 νΥ. 59ϋι 5ΐΧ6β(. 'Εφημίριος: . ΚΥΡΙΛΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΏΠ λέ: ΜβιΙβΙΗοη ΕΛΛ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Κ0ΙΝ0ΊΉ3 €ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΝ>
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
οαΜννσις "Ιερέω; Άρχιμ. Δαοί·
Λεονταρίδου χαί 'Εχχλησίας»
108 Ε. 84(1ι 51., Νβ~ Υογκ αί».
Τλν βΤ»1.
ΚΚΚΛΗΣΙΑ €θ ΕΥΑΠΈΛΙΣΜΟΖ
ΤΉΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
108—81 ϊ νΥββΐ 54τίι 5ί., Ν. Υ.
Ί«ρΓί)ς: ΑΙΒ. Νιχόλαο; Λάζα
Διβάχτορ τή; θεολογίας.
Τηλέφ. 'Εκχληοίας ΟοΙϋΓΠΟΟϊ 858».
Τλέ. ΙΕοχη;: Ποεβη ΗΙΠπ 1084
ΝΕνΥΑΒΚ. Ν. Ι.
Έκχλησία «ΑΠΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
555 ΗΙ&τι 5ίΓβ«ί.
Τηλέα>. 'Εχκληβία.-: Μυ11)6Γ— (311
Κατοιχϊα Ιερέο;: 53 ίΐηάβΐβτ Αν»
Τλέ Ιερέω: : Εββρχ 2637.
ΜΕΤΟΧ1ΟΝ ΙΙΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
«Ό ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤ1ΣΤΗΣ>
282 ΡΙγβΙ Ανβαπβ,
ΐΜίταξ»» 15ης χαί 17ης όόοβ)
Νβ- Υοϊκ Ου.
Τηλί<ρβτνον: δΓπττθββηΙ Τ881 ΟΠΟ. Τοβ βΐδεσ. Κώστα Χατζηδηα—οί«β, Διοασν.άλου τού ΟΙκουιιενικοΟ θρόνσβ. η μέν διεύθυνσις είναι 7539 Κ1ά~ ΒοπΙβνβΓβ.. το δέ τηλέφωνον Κοκ»π ΡβΓ*: 0051. Α5ΤΟΒΙΑ, „ Ί. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΠΟΣ ΑΘΝΆΣΙΟΣ» ('Αρχιεπισκοπη;) 278 Εΐτη 5(γθ«*. Έςρηαέριο;: Γ. Μενεΐόπσολ·; Τηλέφωνον: ΑδΙθΓΐ» Ιβδί. Εατοιχία;: ΗβτβπιβτβΓ 28Τ·. ΟΚΙ.ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. ΟΚ^Α. Διεύθυνσις προίσταϋένοϋ έφημιρΐο» τής Κοινότητος Ο1ί1»1ιοΐη3 Οΐΐ. Ο- κΐβ.. είναι: 102 Ν. ΒΐΌβά Τηλέφωνον: Μβρΐβ 8105. ίθίί ΑΝ0ΕΙ_;·>. ϋΑ^— Ό «'Β-
Ονιχός Κήρυξ> πωλεϊται είς τό ©ιδλι-
•.ιωλείον ό «*Ομηοος>. Ι'5. — *1*1
81., ίνθα γίνονται οεχταί οηΐιοσιε»
Μις άγγελιών καί εγγραφαί σννοο·-
ιιητών παρά τοΰ μόνου άντιπροσώπ*·,
ε>ας ». Π. Άνιαννιώτοοΐι
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
Η ΒΙΒΛΙΟΟΙίλΕΙΟΝ "Ε8ΝΙΚ0Υ ΗΟΓ
*£δΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ. »»ε»ν ΥΟΒΚ, Ν, Υ.
ΟΟΣΤΗΣ ΠΙΛΑΜαΙ
ί]ΝΑ1 Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΤΟΜΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙ¬
ΚΟΝ «ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ»
ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
τοί!Γτ £γμα καί μελέτας των Καθηγητών
νλΛ ανεπισχημίου Σικάγου, περί' τής Έλληνικης
■^σσης κα1 ^ Νεοελληνικής ποιήσεως καί ειδικώς
««-τοι•μνημαώδους εργουτοϋ Παλαμά.
, υ· Δειλοι καί Σκληοοί Στίχοι» είναι τό άρτιώτερον
ΐά Φ ^ί0^ τοϋ ϊΐοιητοϋ πού ψάλλει την Έλλη-
ώ ό
",Αα°ςα επι πενηντα τώρα χρόνια.
πολι π?κτησατε το ?0Υβν· Ό τόμ°5 αύτί)ζ έπ1 ^άρτου
«-υτελοι-, δεδεμένος τιμάται 3 Δολλ. Συμπληρώσατε
Δελτίον.
Τ4ΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΗΕΒΑίΟ,
261η δί., Νενν
14°
ί5^Γ)ολεί?Χως λ«μ6άνετε $3.00 καί παρακαλώ νά μοί άπο-
· ιτε τους «Δειλούς καί Σκληρούς Στίχους» τοΰ Πα>.αμά.
"τειλατε τό Ιργαν Ο. Ο. ϋ.
Πολι
τεία
ΕΧΟΜΕΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΑΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ είς άκμάζουσαν
τοποθεσιαν ΒΓθοΙίΙγη, μέ είσπρα¬
ξις δοκιμαστικάς $2.000 έβδομαδι
βιως. Ενοικιαστήριον 8 1)2 ετών,
ενοίκιον $δθθ μηνιαίως. 200 καβί-
σματα. Είναι τέλειον καθ* δλα. Τι-
{"I
$28.000 μέ $10.000 μετρητά.
Αμεριχανός ιδιοκτήτης
εΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Κβ5ΐ3υΓ3ηί, προ
•ομιουχος τοποθεσία άκμαζοΰσης
ν- Τ-Οη§ ΙδΐΗπά, τέλειον
ολα, εΐνχολοδούλειηον καί ί-
"^ερδές, είσπράξεις καθ' οιονδή¬
ποτε τρόπον θέλοιτν οί άγορασταί,
°νω των $1.500 έβδομαδιαίως. Δε-
"«ετες ενοικιαστήριον, ενοίκιον
Φ^ΟΟ. Τιμή §14.500, μέ $6.500 με-
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ, Οοηη., πλησί-
°Υ τη; Νεας "Υόρκης, τό μόνον καί
το αοίστοκρατικώτερον τής πόλεως
Με βαυμασΐαν έπ^λωσιν καί μέ δλα
τα συγχρονα μηχανήματα. Είσπρά-
ζεις $2.δθθ—$2.600 έδδοααδιαί-
<»ς, μακρόν ενοικιαστήριον, εύθη- νον ενοίκιον, είναι πραγματικής ά- |'ας $55.000. θυσιάζεται διά σο- οαρους λόγους άντί $36.000, μέ «15.000 μετρητά. Μοναδική ευκαι- ^1<α ζι(, τ°ε'? σννεταίρους. Μόνον Μ*α επίσκεψις θά σάς πείσγ) τε¬ λείως. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Ββ8ΐ3ΐΐΓ3ηι, 30 «πτα έκτός τής Νέας "Υόρκης, τέ¬ λειον καθ' δλα, έκλεκτή τοποθεσία μέ ήγγιτημένα κέρδη. ΕΙβπράξεις Φ2.000 έβδομαδιαίως, ΙΟετές ενοι¬ κιαστήριον, ενοίκιον $500 μηνιαίως, τιμη. $23.000, μέ §10.000 μετρητά. Ελθετε άμέσως. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνααίον, 5ηοντ ΟοππΙθγ, εύκολοδοΰλευτον, τέλει¬ ον καθ* ολα, είσπράξεις $1000 έ- οβομαδιαίως, 7ετές ενοικιαστήριον, ενοίκιον $225, τιμή $7.500, μέ $5.000 μετρητά. ΕϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, πλησίον θε- άτρων, σταθμών καί τραπεζών, προ νομιοΰχος τοποθεσία, μέ θαυμασίαν έπίπλωσιν καί τελεία μηχανήματα, έργαζόμενον δνευ σνναγωνισμοΰ, μέ είσπράξεις $1.400—1.500 έόδο- μαδιαίως, τιμί) $36.000, με $12. 000 μετρητά. Άριστοκρατικόν κέν¬ τρον τοΰ Εοη§ Ιβΐβηό!. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ Επποΐι- βοπεΐίθ, Βγοπχ. ίθ έτών ενοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $250. Είσπρά¬ ξεις $40.000 -ώ έτος. Έκλεκτή γω- νία μιταξύ δύο θεάτρων, τιμή $12.000, μέ $3.500 μετρητά. ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, θαυαασία τοποθε¬ σία, μέ σύγχρονον έπίπλωσιν, είσ- «ςάξεις $3.000 έβδομαβιαίως, εν¬ οικιαστήριον 13 έτών, ενοίκιον $500 τιμή $65.000, μέ $16.000 μετρητά. Αμερικανικόν. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τέλειον καθ' δλα, Άμερικανός Ιδιοκτήτης, είσπράξεις $1.200 έβδομαδιαίως, ΙΟετές ενοι¬ κιαστήριον, ένοίκιο ν$175, τιμή $10.000 μέ $4.500 μετρητά. Εΰκαι- ρία δια δΰο. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ θαυμά¬ σιον έπίπλωσιν, τέλειον εργοστάσι¬ ον. ΟΙ άγορασταί δύνανται νά προσθέσουν καί Ι-,υηοηΘοηεΙιε χαί νά άνοίξουν είσοδον έντδς τοΰ θε- άτρου. ΕΊσπράξεις $40.000 τό ε- τος, 8ετές ένοικιαστήριθ", εύθηνόν ενοίκιον. Τιμή $23.000, μέ $5.000 μβτρητά. 'ΕΕαιρετική εύκατρία διά 2 η 3 ^ηινεταίρου^. ^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ γωνιαίον, τέλειον καθ" δλα, εύκολοδοΰλευτον καί ρπικερδές, μέ δοκιμαστικάς εΐσ- πράξεις, 5 1)2 ημέρας εδδομαδιαί- ως $800, Ιθετές ενοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον $275, τιμή $13.500, μέ $4.000 μετρητά, παρ' εΐδιχών αί εργασίαι ανξάνουν. ΟΌΡΤΈΕ ΡΟΤ, είς άκμάζουσαν πόλιν τοΰ Νενν ΙβΓ5εν, προνομιοΰ- χος τοποθεσία, μία άπό τάς καλλιτέ ραί γωνίας τής πόλεως, τέλειον καθ' δλα, εύκολοδοΰλευτον, μέ εΐσ- πράξεις $2.000 έβδομαδιαίως, ΙΟε¬ τές ενοικιαστήριον, ενοίκιον $6.600 τδ Ιτος, τιμή $25.000 μέ $8.000 Ετρητα. ΠΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, Ι,οη£ Ιεΐπηά, τέλειον καθ' δλα, 6ετές ενοικιαστή¬ ριον, ενοίκιον $250, εΐσποάξεις |6ΟΟ__$7θθ έβδομαδιαίως, όπα:- τοΰνται μόνον $1.300 μετρητά. Σπεύσατε. ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, έ-κλεκτή τοποθε¬ σία ΒΓθθΙίΙν'Π, είσπράξεις $800— $900 ίβδομαδιαίως. ΙΟετές ένοι- κιαστήριθΛ·, ενοίκιον $125, τιμή $7.000, μέ' $3.000 μετρητά. Άμε- οικανόο Ιδιοκτήτης. 8ΤΟΚΕ5 ΡΟΒ ΒΕΝΤ είς έκλε- άς τα-τοθεσίας, πρό παντός γωνί¬ ν πληοίον ΛεΑτρων, τραπεζών καί σταθμών. ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠΩ- ΛΗΣΙΑΣ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗ- ΤΕ ΜΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ¬ ΘΗΣΕΩΣ ΣΤΟΝ 0. Ι. νΚΕΤ- ΤΟ5, δ μόνος στό 'εΐδός τού άν- εγνωρισμέος ΕίθθΤ18θ<1 Β β 3 1 Ε«1ί<ίε Βτΐ5ΐηε55 Βγο^ργ. ΕδΙβ- οϊΐΒΓΐεά 1916. ΟΗΡΙ5ΤΟ3 ^ νΠΕΤΤΟΒ Ε 1482 ΒΓθβά-β/. β: 42πά 5τ. ιΗοοπΐ 618) Νβτ» Υογκ Οη. Τβΐ.: ΒΐτβηΙ 6482. 8641. ΤΑ ΗΑΑΑΙΑ ΚΑ! Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟ ΡΒΟΓ. Ρ. ΡΑΝΑ6ΑΚΙ5 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΡΜΟΚΑΠΕΛΛΟΥ Αίτίαε τής πτο>σε.ως των μαλλιών είναι τα, αφικτθ.
καπέλλα -χαι τα βκηρα κολλάρα.
Ή κεφαλή ΐσως νά ήδΐ»νατο νά έχη άρκετήν κυκλοφορίαν τοΰ αΐμα-
τος, εάν δέν υπήρχον τα καπέλλα, τα όποΐα πιέζουν τάς κυρίας άρτη-
ρίας και φλέβας είς τόν λαιμόν καί τό αίμα χάνει την δύναμίν τού καί
δέν φθάνει είς τό ά'νω μέρος τής κεφαλής. Ώς παράδειγμα άς λάβω¬
μεν τους πυράοΐΰέστας, δταν έ-χραγΐ) μία πυρκαϊά. Έρχονται οί πι»ρο-
σβέσται νά την σβύσουν μέ τοϋς σοόλήνας, όταν όμως περάση ενα αυτο¬
κίνητον επί τοϋ σωλήνος, τότε παρατηροΰμεν ότι τό νερόν χάνει την
δύναμίν τού καί γυρίζει πρός τα κάτω. "Ακριβώς τό ίδιον συμβαίνει
καί μέ τάς πιεζσμένας άρτηρίας τής κεφαλής καί παρουσιάζεται ή πτώ-
σις καί ή λεύκανσις των μαλλιών.
Τί είναι τό ^ερμοκά·«ελλ.ον;
Τό θερμοκαπέ?Λον είναι ενας μάλλινος σκοΰφος, κατασκευασμένος
άπό διάφορα θερμογόνα σύριιατα καί εχει την ίδιότητα νά τραβα τό
αίμα πρός τό ά'νω μέρος τής κεφαλής καί νά ανοίγη τα; άποξηραμένας
άρτηρίας. Άναζωογονεΐ τα διψασμενα κύτταρα τοΰ δέρματος καί ά-
μέσως άρχίζει μία μεγάλη μεταβολή είς την έπι5ερμίδα τής κεφαλής.
Τότε άρχίζουν αί μικραί καί άδύνατοι τρίχες νά φύωνται ώς ή χλόη
την άνοιξιν. "Οταν αρχίση ή θερμοκρασία ύποκάτω τής γής καί αί
βροχαί, τότε βλέπομεν ολα τα ά'νθη καί φυτά νά αύξάνουν άλματικώς.
Τ6 ίδιον συμΐβαίνει καί μέ την κόμην (μαλλιά). Δέν μέ ένδιαφέρει πό¬
σον καιρόν εχουν πέσΐ"). "Οταν αί ρίζαι ύπάρχουν, τότε δύνασθε δια
τοΰ ·θερμοκαπέλλου νά τα έπαναο^έρετε.
Πώς αί τρίχες λευκαένονται
Περιγράψαντες ανωτέρω την αιτίαν των άρτηριών, είπομεν ότι ά-
δένες τινές εκκρίνουσι χρώμα πρός χρα>ματισμόν των τριχών. 'Εάν οί
άδένες οΰτοι βλαψθώσι, κατόπιν λΰπης, αίφνιδίας ταραχής ή νόσον τι¬
νός, ή ελλείψεως αΐματος, τό χρώμα παύει νά έκκρίνεται, ή δέ τρίχα
χάνΐΐ την φυσικήν χροιάν αυτής καί γίνεται λευκή. Τα μαλλιά άσπρί-
ζουν απλώς διότι οί άδένες παύουσι νά έφοδιάζουν τάς τρίχας διά χρώ·
ματος. Εάν ήδυνάμεύνα ν' αποφύγωμεν δλα τα ανωτέρω, τα μαλλιά μας
ουδέποτε θά έλευκαίνοντο.
Ή κεφαλή δέν γυμνάζεται
Ή κεφαλή είναι τό μόνον μέρος τοΰ ανθρωπίνου σώματος, τό οποίον
δέν γυμνάζεται. Ή γυμνα<ΐτική είναι τό μόνον φυσικόν πράγμα είς τδ σώμα καί δύναται νά κάμνη τό αΐμα νά κυκλοφορή κανονικώς είς όλον τόν οργανισμόν. Ώς γνωρίζομεν, ή κεφαλή είναι τοποθΐτημένη είς τό ανω μέρος τοΰ σώματο; καί δταν αί άρτηρίαι πιέζωνται είς τόν τράχηλον καί γύρωθεν τής κεφαλής παρά τοΰ σορυκτοϋ καπέλλου, τότε είναι πάρα πολύ δύσκολον νά γίνεται ή κνκλοφορία τοΰ αΐματος καί τό δέρμα άρχίζει ν' άποξηραίνεται. Τό άποτέλεσμα δέ είναι ή φαλά- κρα καί ή λεύκανσις των μαλλιών. Διατί αί γυναΐκες δεν γίνονται φαλακραί; Αυτή ή ερώτησις εχει γίνει πολλάκις καί ή απάντησις είναι: «Διότι δέν φοροΰν σφνκτά καπέλλα καί κολλάρα διά νά πιέζουν τάς άρτηρί¬ ας καί τάς φλέβας, αί οποίαι προχωροΰν πρός τό ανω μέρος τής κε¬ φαλής καί δέν εμποδίζονν την κανονικήν κυκλοφορίαν τοΰ αΐματος. - Έπίσης ΰπάρχονν καί άλλαι φυσικαί αίτιολογίαι περί τούτου: Πολλοί ανθρωποι, οί όποΐοι έργάζονται είς εσωτερικάς εργασίας, αΐτινες δέν έπιτρέπουν εί; τό σώμα νά κινήται ή μάλλον νά γνμνάζε- ται, παθαίνουν άπό μεγά/.ην άτονίαν των μυών καί δέν δύνανται νά κάμνουν τό αΐμα νά κυκλοφορή είς όλον τόν οργανισμόν, ιδιαιτέρως δέ είς την κεφαλήν, ή όποία ευρίσκεται είς τό ά'νω μέρος τοϋ σώματος. Π ολλοί είδικοί φρονούν ότι ή άπώλεια των τριχών τής κεφαλής όφεί- λεται είς την εξάντλησιν τοϋ σώματος καί φαίνεται νά είναι τουτο άλη- θές. Διότι δταν τό σώμα είναι άσθενές έξ αίτία; διαφόρων έρεθισμών, οΐτινες έπικρατοϋν έν αύτω, τό άποτέλεσμα είναι ότι δχι μόνον φθεί- ρεται τό δέρμα άλλά καί καθίσταται τουτο σκληρόν καί συνεπώς Λ- κατάλλΓλον πρός διατήρησιν των τριχών. Τό δέρμα τής κεφαλής τότε όμοιάζει πρός αγονον γήν. Τό άγονον δέρμα είναι τό άποτέλεσμα τοΰ δυσαρμονίμου έρεθισμοΰ, ή αλ^ιων νοσηρων παθησεων τοϋ όργανισιιον, αΐτινες παροξύνουσι τό δέρμα .τής κεφαλής διά των νεύρων. Πολλοί ίάγύρται μέ. διάφορα ψευ3»θΐράρμακα Καί τί <ροονεΐτε περί ενός, όστις παρουσιάζεται ώς ΗΑΙΚ 8ΡΡΧΊΑ- ΕΙ8Τ, δηλαδή ώς είδικός ίατρός των μαλλιών καί τοΰ δέρματος μέ τα δηλητήριώδη φάρμαν.ά τον, ένω γνωρίζβι κάλλιστα ότι ταυτα βλά- πτουσι καί καταστρέφονσι τα μαλλιά άντί νά τα ώφελήσωσιν; Π άρα πολλοί άνθρωποι εχασαν τα μα)Λιά τους λόγω της χρήσεως τοιούτων φάρμακον. Άφήσατε τουτο νά έντνπωθη μέσα είς την διάνοιαν σας, ότι ουδέποτε κατώρθωσε κανείς νά φυτρώση οΰτε μία μόνον τρίχα διά τής χρήσεως τοιούτων φ>αρμάκων.
"Ισως νά εχετε δοκιμάστι πολλά τοιαϋτα καί γνωρίζετε έκ πείρας την
καθτΐράν αλήθειαν. Τα μαλ/.ιά ουδέποτε δύνανται νά φυτρώσουν, δ¬
ταν οί πόροι τοϋ δέρματος τής κεφαλής κλείσουν άπό την χρήσιν των
διαφόρων χημικών τούτων φαρμάκων. Αί τρίχες τής κεφα^.ή; άνα-
ζωογονοϋνται μόνον άπό καθαρόν καί έρυθρόν αΐμα καί οχι άπό το-
νωτικά φάρμακα. Μία ώρισμένη ποσότης καθαρού αΐματος χρΐΐάζεται
διά νά αύξηθοΰν καί νά έπανέλθουν είς την προτέραν των θέσιν. Βοη-
θήσατε τό αίμα νά κνκλοφορήση καί άφήσατε την φύσιν νά κάμη τα
έπίλοιπα.
Είναι πασίγνωστον άπό αίώνων δτι ή έλλειψις αΐματος είναι ή πραγ-
ματική αίτία τής πτώσεως καί λευκάνσεως των μαλλιών. Έν τούτοις,
εχονν χιλιάδας συσκευασίας είς την αγοράν, άλοιφάς, τονωτικά καί
αλλα πολλά βλαβερά πράγματα καί προσπαθοϋν νά κάμουν τό αΐμα
νά κνκλοφορήστ), άλλά κατέστη αδύνατον τοΜτο, διότι πολλά των φαρ¬
μάκων αυτών βλάπτουν άντί νά ώφελοΰν τό δέρμα. Δυνατόν μερικά
τούτων νά &οηδνοΰν έφόσον γίνεται ή χρήσις των, άλλ' ευθύς ώ; στα-
ματήσετε τα φάρμακα, άρχίζει πάλιν ή πρώην κατάστασις.
Τό θερμοκαπέλλον είναι ΐο μόνον πρακτικόν μέσον διά τοϋ όποίου
δύνασθε νά δώσητε ωρισμένην θερμοικρασίαν είς την κεφαλήν, είς
τρόπον ώστε νά αρχίση τό αΐμα την κανονικήν πρός τα ανω κυκλοφο-
! ρίαν τού. Άμέσως δέ δίδει νέαν ζωήν είς τάς διψασμένας τρίχας, αί
οποίαι ούτως άρχίζουν νά φύωνται αλματωδόός.
ΟΑΒΥ, ΙΝΟ.— Ό «'Εθνικδς Κή-
0»-ξ> καί όλαι αί έκδόσεις τού ηωλοθν·
ται παοά τφ άντιπροσώπφ μας. κ. Δ.
Πετρίδη, 109 ν. 13- Ανβ-, Ο*-.
Ιπό". ϊνθα γίνονται δεκταί εγγραφαί
«ηη-ορομττρών κοΐ καταχωρήσεις μ*·
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜ>."Α ΤΗΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΛΟΠΑΣ
ΤΙΜΑΤΑΙ
$1,25
Γράψατ»: ΝΑΤ^ΟΝΑ^ ΗΕΒΑΙΙ),
140 νν. 2«Λ 81., Νβν Υογκ, Ν. Υ.
&>·— ΚΥΡΙΑΚΗ. 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Δ1ΕΥΘΥΝΣΕΙΣΙΕΡΕΟΝ
"ρΟΣφΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
ΣΥ!Τ_
ΕΛΛΑΔΙ
ΠΡΟ-
ν «ί «τι;»
ΕΒΤΚ—*
Αν·»..
ΥοΛ _
ι^,,.,.η. ΡογθΙ— Π*!*
χ θεόδωρος Τσάκος, Ηθΐβΐ
Λ πανά τής μη.Ρ*? τού Πασου-
Τσάχου, διαμενούσης έν Πβν
η χ Ιωάννης Άνθούλη Κομνια-
δλλοτε δ,ομένων έν Ρί«5ΐ>πΓβ1ΐ,
' παρά τής έν Καβάλλα βιαμενου-
■ ιιτιτοός τού, Μαρίας Κοιινιανοΰ.
'■)%. Γεώργ- Κ. Πσάθας, άλλοτε
ενταύθα, παρά τοϋ έν Κρή-
Ιί,ομ^οντ"; άδελφοΰ τού Γοηγο-
) χ. Χοοάλαμπος Καρατζάς, Λλ-
« ίιαιιίνών έν Νέα 'Υόοχτι, πάρά
ι έν Κωνσταντινονπόλει διαμένοντος
Λ; τον. ΤοιανταΓτύλου Καρατζδ.
) κ. Ιωάννης Τζονοβιτ; Άλί«άν
τ)ιιχ(α: ιτίριπου 80 έτ&ν. Ιργα-
ί: πο5 {των είς δονχϊΐο τή; Π·ν·
Ιίονίο:. ϊητείται υπό τοΰ έν Β«.
V
Αδίί.φοΰ το» κ. Αντώνιον Τζό.
Εκ ΆΈΙώνη.
Κα 'Ανασασια Άστοάχη. *©*
ι5 ίιαιιένουσα Ιν Υοαΐ:—(ο—ο
"{ίΛ τή: έν Αθήναι; σνγγ~ον|
Κο; Πίρρη.
Ο χ. 'Αποστολθϊ Μπανΐχα- Ι*
«οΑίί τής Μ. Άσίας, υπό τ*- έν"
κσαλ.ονίχ^ Θείας τον Κα: Κνοισ>
9ίας Μ.τσνίκα.
Ο χ. Παϋλος Βάνης. ίξ Άΐ&«λ|
; Μιχοθ; Άσίας.
"Ι Ιχ Σιιΐονη: κ. Ίωόιννη; Ίοαν
;, πρ4 χαιροθ διαμέντον ίν Νβ—■
Νβνβ.
V»..
υπό τή; έν Θβσβα-
θίΐα; τον Κα; Κυς,ιαχονλ··
[χά. '
χ. Κίον—. Κατστχι'δη; Λ, Τν
,ίίον ττ): Καλλιπόλίβ;. θοάχτι-
• τοϋ ίν Λυ&ν. ττίί Γαλλία; άο»Α.
ί χον χ. Γίίοργίου Κατσικ{5οο
0 χ. Ληιι. Πανβγιωτίδης. πρό ,αν
διαιιένων έν ΟΙΙνβΓ 8(·. τΚ- ?
Υδρχτι:, λτο τού έν Κβνβιν *Κ(
ατρο; τού χ. Παναγιωτίδ—
ίχ Π. Φωχέας. Σμύρνη; χ. ,,
ισταντρο;. Νικόλαος χαί Ά
-»..««οη;. υπό τή; εΕοοίλτ—;
Κα; Αφροδΐτη; Μιχόοη Ι»
»««.« τή: θϊσσσΑία; ίαΠτυζ"
^το« χ· Δηιιητρίου ΓαΑβνθΛοΰλοτ·.
<κ Σιιΐ'ρνης χ. Γϊώργιο; Πα· |[:, πρό καιρόν διαμένων έν 'Α- 7βν*ί??· -Καλ- υπό »*» «ν Α^: Π^Τοο^^^"·· *· Π. Βοτάλης. βιανίνβν «V ίν <Λ>α<ηγχτωνι υπό τί|; έν 'Α· τού «'Εθν. Κήρυκος». 27 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ 360 ν. 125111 δί., Νεν/ ΥοΛ Γηλϊφ. Εκκλησίας ΜοηυπιεηΙ 9845 Κατοικία Ίερέως: 501 νΥεβΙ 1351η 81Γ661. Τηλέφωνον: ΒΓ8άΊΐϋΓ5ΐ 8636. ΚΟ1.ΝΌΤΗΣ Λ8ΤΟΒ1Α. ι. Ι. «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» ΟοπιβΓ Εί- 5ί. 4 Ιηί Αν«Λ· Τηλέφωνα: Ήι·έρα; ΑϊιογΙ» Μ» Νυκτός: Ηβνθ—«τβί 0614. ΝΕν υοβκ αττ ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΤλ αιεννννσις: 451 νΥ. 59ϋι 5ΐΧ6β(. 'Εφημίριος: . ΚΥΡΙΛΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΏΠ λέ: ΜβιΙβΙΗοη ΕΛΛ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Κ0ΙΝ0ΊΉ3 €ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΝ>
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
οαΜννσις "Ιερέω; Άρχιμ. Δαοί·
Λεονταρίδου χαί 'Εχχλησίας»
108 Ε. 84(1ι 51., Νβ~ Υογκ αί».
Τλν βΤ»1.
ΚΚΚΛΗΣΙΑ €θ ΕΥΑΠΈΛΙΣΜΟΖ
ΤΉΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
108—81 ϊ νΥββΐ 54τίι 5ί., Ν. Υ.
Ί«ρΓί)ς: ΑΙΒ. Νιχόλαο; Λάζα
Διβάχτορ τή; θεολογίας.
Τηλέφ. 'Εκχληοίας ΟοΙϋΓΠΟΟϊ 858».
Τλέ. ΙΕοχη;: Ποεβη ΗΙΠπ 1084
ΝΕνΥΑΒΚ. Ν. Ι.
Έκχλησία «ΑΠΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
555 ΗΙ&τι 5ίΓβ«ί.
Τηλέα>. 'Εχκληβία.-: Μυ11)6Γ— (311
Κατοιχϊα Ιερέο;: 53 ίΐηάβΐβτ Αν»
Τλέ Ιερέω: : Εββρχ 2637.
ΜΕΤΟΧ1ΟΝ ΙΙΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
«Ό ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤ1ΣΤΗΣ>
282 ΡΙγβΙ Ανβαπβ,
ΐΜίταξ»» 15ης χαί 17ης όόοβ)
Νβ- Υοϊκ Ου.
Τηλί<ρβτνον: δΓπττθββηΙ Τ881 ΟΠΟ. Τοβ βΐδεσ. Κώστα Χατζηδηα—οί«β, Διοασν.άλου τού ΟΙκουιιενικοΟ θρόνσβ. η μέν διεύθυνσις είναι 7539 Κ1ά~ ΒοπΙβνβΓβ.. το δέ τηλέφωνον Κοκ»π ΡβΓ*: 0051. Α5ΤΟΒΙΑ, „ Ί. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΠΟΣ ΑΘΝΆΣΙΟΣ» ('Αρχιεπισκοπη;) 278 Εΐτη 5(γθ«*. Έςρηαέριο;: Γ. Μενεΐόπσολ·; Τηλέφωνον: ΑδΙθΓΐ» Ιβδί. Εατοιχία;: ΗβτβπιβτβΓ 28Τ·. ΟΚΙ.ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. ΟΚ^Α. Διεύθυνσις προίσταϋένοϋ έφημιρΐο» τής Κοινότητος Ο1ί1»1ιοΐη3 Οΐΐ. Ο- κΐβ.. είναι: 102 Ν. ΒΐΌβά Τηλέφωνον: Μβρΐβ 8105. ίθίί ΑΝ0ΕΙ_;·>. ϋΑ^— Ό «'Β-
Ονιχός Κήρυξ> πωλεϊται είς τό ©ιδλι-
•.ιωλείον ό «*Ομηοος>. Ι'5. — *1*1
81., ίνθα γίνονται οεχταί οηΐιοσιε»
Μις άγγελιών καί εγγραφαί σννοο·-
ιιητών παρά τοΰ μόνου άντιπροσώπ*·,
ε>ας ». Π. Άνιαννιώτοοΐι
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
Η ΒΙΒΛΙΟΟΙίλΕΙΟΝ "Ε8ΝΙΚ0Υ ΗΟΓ
*£δΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ. »»ε»ν ΥΟΒΚ, Ν, Υ.
ΟΟΣΤΗΣ ΠΙΛΑΜαΙ
ί]ΝΑ1 Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΤΟΜΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙ¬
ΚΟΝ «ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ»
ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
τοί!Γτ £γμα καί μελέτας των Καθηγητών
νλΛ ανεπισχημίου Σικάγου, περί' τής Έλληνικης
■^σσης κα1 ^ Νεοελληνικής ποιήσεως καί ειδικώς
««-τοι•μνημαώδους εργουτοϋ Παλαμά.
, υ· Δειλοι καί Σκληοοί Στίχοι» είναι τό άρτιώτερον
ΐά Φ ^ί0^ τοϋ ϊΐοιητοϋ πού ψάλλει την Έλλη-
ώ ό
",Αα°ςα επι πενηντα τώρα χρόνια.
πολι π?κτησατε το ?0Υβν· Ό τόμ°5 αύτί)ζ έπ1 ^άρτου
«-υτελοι-, δεδεμένος τιμάται 3 Δολλ. Συμπληρώσατε
Δελτίον.
Τ4ΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΗΕΒΑίΟ,
261η δί., Νενν
14°
ί5^Γ)ολεί?Χως λ«μ6άνετε $3.00 καί παρακαλώ νά μοί άπο-
· ιτε τους «Δειλούς καί Σκληρούς Στίχους» τοΰ Πα>.αμά.
"τειλατε τό Ιργαν Ο. Ο. ϋ.
Πολι
τεία
ΕΧΟΜΕΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΑΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ είς άκμάζουσαν
τοποθεσιαν ΒΓθοΙίΙγη, μέ είσπρα¬
ξις δοκιμαστικάς $2.000 έβδομαδι
βιως. Ενοικιαστήριον 8 1)2 ετών,
ενοίκιον $δθθ μηνιαίως. 200 καβί-
σματα. Είναι τέλειον καθ* δλα. Τι-
{"I
$28.000 μέ $10.000 μετρητά.
Αμεριχανός ιδιοκτήτης
εΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Κβ5ΐ3υΓ3ηί, προ
•ομιουχος τοποθεσία άκμαζοΰσης
ν- Τ-Οη§ ΙδΐΗπά, τέλειον
ολα, εΐνχολοδούλειηον καί ί-
"^ερδές, είσπράξεις καθ' οιονδή¬
ποτε τρόπον θέλοιτν οί άγορασταί,
°νω των $1.500 έβδομαδιαίως. Δε-
"«ετες ενοικιαστήριον, ενοίκιον
Φ^ΟΟ. Τιμή §14.500, μέ $6.500 με-
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ, Οοηη., πλησί-
°Υ τη; Νεας "Υόρκης, τό μόνον καί
το αοίστοκρατικώτερον τής πόλεως
Με βαυμασΐαν έπ^λωσιν καί μέ δλα
τα συγχρονα μηχανήματα. Είσπρά-
ζεις $2.δθθ—$2.600 έδδοααδιαί-
<»ς, μακρόν ενοικιαστήριον, εύθη- νον ενοίκιον, είναι πραγματικής ά- |'ας $55.000. θυσιάζεται διά σο- οαρους λόγους άντί $36.000, μέ «15.000 μετρητά. Μοναδική ευκαι- ^1<α ζι(, τ°ε'? σννεταίρους. Μόνον Μ*α επίσκεψις θά σάς πείσγ) τε¬ λείως. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Ββ8ΐ3ΐΐΓ3ηι, 30 «πτα έκτός τής Νέας "Υόρκης, τέ¬ λειον καθ' δλα, έκλεκτή τοποθεσία μέ ήγγιτημένα κέρδη. ΕΙβπράξεις Φ2.000 έβδομαδιαίως, ΙΟετές ενοι¬ κιαστήριον, ενοίκιον $500 μηνιαίως, τιμη. $23.000, μέ §10.000 μετρητά. Ελθετε άμέσως. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνααίον, 5ηοντ ΟοππΙθγ, εύκολοδοΰλευτον, τέλει¬ ον καθ* ολα, είσπράξεις $1000 έ- οβομαδιαίως, 7ετές ενοικιαστήριον, ενοίκιον $225, τιμή $7.500, μέ $5.000 μετρητά. ΕϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, πλησίον θε- άτρων, σταθμών καί τραπεζών, προ νομιοΰχος τοποθεσία, μέ θαυμασίαν έπίπλωσιν καί τελεία μηχανήματα, έργαζόμενον δνευ σνναγωνισμοΰ, μέ είσπράξεις $1.400—1.500 έόδο- μαδιαίως, τιμί) $36.000, με $12. 000 μετρητά. Άριστοκρατικόν κέν¬ τρον τοΰ Εοη§ Ιβΐβηό!. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ Επποΐι- βοπεΐίθ, Βγοπχ. ίθ έτών ενοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $250. Είσπρά¬ ξεις $40.000 -ώ έτος. Έκλεκτή γω- νία μιταξύ δύο θεάτρων, τιμή $12.000, μέ $3.500 μετρητά. ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, θαυαασία τοποθε¬ σία, μέ σύγχρονον έπίπλωσιν, είσ- «ςάξεις $3.000 έβδομαβιαίως, εν¬ οικιαστήριον 13 έτών, ενοίκιον $500 τιμή $65.000, μέ $16.000 μετρητά. Αμερικανικόν. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ τέλειον καθ' δλα, Άμερικανός Ιδιοκτήτης, είσπράξεις $1.200 έβδομαδιαίως, ΙΟετές ενοι¬ κιαστήριον, ένοίκιο ν$175, τιμή $10.000 μέ $4.500 μετρητά. Εΰκαι- ρία δια δΰο. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ θαυμά¬ σιον έπίπλωσιν, τέλειον εργοστάσι¬ ον. ΟΙ άγορασταί δύνανται νά προσθέσουν καί Ι-,υηοηΘοηεΙιε χαί νά άνοίξουν είσοδον έντδς τοΰ θε- άτρου. ΕΊσπράξεις $40.000 τό ε- τος, 8ετές ένοικιαστήριθ", εύθηνόν ενοίκιον. Τιμή $23.000, μέ $5.000 μβτρητά. 'ΕΕαιρετική εύκατρία διά 2 η 3 ^ηινεταίρου^. ^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ γωνιαίον, τέλειον καθ" δλα, εύκολοδοΰλευτον καί ρπικερδές, μέ δοκιμαστικάς εΐσ- πράξεις, 5 1)2 ημέρας εδδομαδιαί- ως $800, Ιθετές ενοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον $275, τιμή $13.500, μέ $4.000 μετρητά, παρ' εΐδιχών αί εργασίαι ανξάνουν. ΟΌΡΤΈΕ ΡΟΤ, είς άκμάζουσαν πόλιν τοΰ Νενν ΙβΓ5εν, προνομιοΰ- χος τοποθεσία, μία άπό τάς καλλιτέ ραί γωνίας τής πόλεως, τέλειον καθ' δλα, εύκολοδοΰλευτον, μέ εΐσ- πράξεις $2.000 έβδομαδιαίως, ΙΟε¬ τές ενοικιαστήριον, ενοίκιον $6.600 τδ Ιτος, τιμή $25.000 μέ $8.000 Ετρητα. ΠΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, Ι,οη£ Ιεΐπηά, τέλειον καθ' δλα, 6ετές ενοικιαστή¬ ριον, ενοίκιον $250, εΐσποάξεις |6ΟΟ__$7θθ έβδομαδιαίως, όπα:- τοΰνται μόνον $1.300 μετρητά. Σπεύσατε. ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, έ-κλεκτή τοποθε¬ σία ΒΓθθΙίΙν'Π, είσπράξεις $800— $900 ίβδομαδιαίως. ΙΟετές ένοι- κιαστήριθΛ·, ενοίκιον $125, τιμή $7.000, μέ' $3.000 μετρητά. Άμε- οικανόο Ιδιοκτήτης. 8ΤΟΚΕ5 ΡΟΒ ΒΕΝΤ είς έκλε- άς τα-τοθεσίας, πρό παντός γωνί¬ ν πληοίον ΛεΑτρων, τραπεζών καί σταθμών. ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠΩ- ΛΗΣΙΑΣ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗ- ΤΕ ΜΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ¬ ΘΗΣΕΩΣ ΣΤΟΝ 0. Ι. νΚΕΤ- ΤΟ5, δ μόνος στό 'εΐδός τού άν- εγνωρισμέος ΕίθθΤ18θ<1 Β β 3 1 Ε«1ί<ίε Βτΐ5ΐηε55 Βγο^ργ. ΕδΙβ- οϊΐΒΓΐεά 1916. ΟΗΡΙ5ΤΟ3 ^ νΠΕΤΤΟΒ Ε 1482 ΒΓθβά-β/. β: 42πά 5τ. ιΗοοπΐ 618) Νβτ» Υογκ Οη. Τβΐ.: ΒΐτβηΙ 6482. 8641. ΤΑ ΗΑΑΑΙΑ ΚΑ! Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟ ΡΒΟΓ. Ρ. ΡΑΝΑ6ΑΚΙ5 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΡΜΟΚΑΠΕΛΛΟΥ Αίτίαε τής πτο>σε.ως των μαλλιών είναι τα, αφικτθ.
καπέλλα -χαι τα βκηρα κολλάρα.
Ή κεφαλή ΐσως νά ήδΐ»νατο νά έχη άρκετήν κυκλοφορίαν τοΰ αΐμα-
τος, εάν δέν υπήρχον τα καπέλλα, τα όποΐα πιέζουν τάς κυρίας άρτη-
ρίας και φλέβας είς τόν λαιμόν καί τό αίμα χάνει την δύναμίν τού καί
δέν φθάνει είς τό ά'νω μέρος τής κεφαλής. Ώς παράδειγμα άς λάβω¬
μεν τους πυράοΐΰέστας, δταν έ-χραγΐ) μία πυρκαϊά. Έρχονται οί πι»ρο-
σβέσται νά την σβύσουν μέ τοϋς σοόλήνας, όταν όμως περάση ενα αυτο¬
κίνητον επί τοϋ σωλήνος, τότε παρατηροΰμεν ότι τό νερόν χάνει την
δύναμίν τού καί γυρίζει πρός τα κάτω. "Ακριβώς τό ίδιον συμβαίνει
καί μέ τάς πιεζσμένας άρτηρίας τής κεφαλής καί παρουσιάζεται ή πτώ-
σις καί ή λεύκανσις των μαλλιών.
Τί είναι τό ^ερμοκά·«ελλ.ον;
Τό θερμοκαπέ?Λον είναι ενας μάλλινος σκοΰφος, κατασκευασμένος
άπό διάφορα θερμογόνα σύριιατα καί εχει την ίδιότητα νά τραβα τό
αίμα πρός τό ά'νω μέρος τής κεφαλής καί νά ανοίγη τα; άποξηραμένας
άρτηρίας. Άναζωογονεΐ τα διψασμενα κύτταρα τοΰ δέρματος καί ά-
μέσως άρχίζει μία μεγάλη μεταβολή είς την έπι5ερμίδα τής κεφαλής.
Τότε άρχίζουν αί μικραί καί άδύνατοι τρίχες νά φύωνται ώς ή χλόη
την άνοιξιν. "Οταν αρχίση ή θερμοκρασία ύποκάτω τής γής καί αί
βροχαί, τότε βλέπομεν ολα τα ά'νθη καί φυτά νά αύξάνουν άλματικώς.
Τ6 ίδιον συμΐβαίνει καί μέ την κόμην (μαλλιά). Δέν μέ ένδιαφέρει πό¬
σον καιρόν εχουν πέσΐ"). "Οταν αί ρίζαι ύπάρχουν, τότε δύνασθε δια
τοΰ ·θερμοκαπέλλου νά τα έπαναο^έρετε.
Πώς αί τρίχες λευκαένονται
Περιγράψαντες ανωτέρω την αιτίαν των άρτηριών, είπομεν ότι ά-
δένες τινές εκκρίνουσι χρώμα πρός χρα>ματισμόν των τριχών. 'Εάν οί
άδένες οΰτοι βλαψθώσι, κατόπιν λΰπης, αίφνιδίας ταραχής ή νόσον τι¬
νός, ή ελλείψεως αΐματος, τό χρώμα παύει νά έκκρίνεται, ή δέ τρίχα
χάνΐΐ την φυσικήν χροιάν αυτής καί γίνεται λευκή. Τα μαλλιά άσπρί-
ζουν απλώς διότι οί άδένες παύουσι νά έφοδιάζουν τάς τρίχας διά χρώ·
ματος. Εάν ήδυνάμεύνα ν' αποφύγωμεν δλα τα ανωτέρω, τα μαλλιά μας
ουδέποτε θά έλευκαίνοντο.
Ή κεφαλή δέν γυμνάζεται
Ή κεφαλή είναι τό μόνον μέρος τοΰ ανθρωπίνου σώματος, τό οποίον
δέν γυμνάζεται. Ή γυμνα<ΐτική είναι τό μόνον φυσικόν πράγμα είς τδ σώμα καί δύναται νά κάμνη τό αΐμα νά κυκλοφορή κανονικώς είς όλον τόν οργανισμόν. Ώς γνωρίζομεν, ή κεφαλή είναι τοποθΐτημένη είς τό ανω μέρος τοΰ σώματο; καί δταν αί άρτηρίαι πιέζωνται είς τόν τράχηλον καί γύρωθεν τής κεφαλής παρά τοΰ σορυκτοϋ καπέλλου, τότε είναι πάρα πολύ δύσκολον νά γίνεται ή κνκλοφορία τοΰ αΐματος καί τό δέρμα άρχίζει ν' άποξηραίνεται. Τό άποτέλεσμα δέ είναι ή φαλά- κρα καί ή λεύκανσις των μαλλιών. Διατί αί γυναΐκες δεν γίνονται φαλακραί; Αυτή ή ερώτησις εχει γίνει πολλάκις καί ή απάντησις είναι: «Διότι δέν φοροΰν σφνκτά καπέλλα καί κολλάρα διά νά πιέζουν τάς άρτηρί¬ ας καί τάς φλέβας, αί οποίαι προχωροΰν πρός τό ανω μέρος τής κε¬ φαλής καί δέν εμποδίζονν την κανονικήν κυκλοφορίαν τοΰ αΐματος. - Έπίσης ΰπάρχονν καί άλλαι φυσικαί αίτιολογίαι περί τούτου: Πολλοί ανθρωποι, οί όποΐοι έργάζονται είς εσωτερικάς εργασίας, αΐτινες δέν έπιτρέπουν εί; τό σώμα νά κινήται ή μάλλον νά γνμνάζε- ται, παθαίνουν άπό μεγά/.ην άτονίαν των μυών καί δέν δύνανται νά κάμνουν τό αΐμα νά κυκλοφορή είς όλον τόν οργανισμόν, ιδιαιτέρως δέ είς την κεφαλήν, ή όποία ευρίσκεται είς τό ά'νω μέρος τοϋ σώματος. Π ολλοί είδικοί φρονούν ότι ή άπώλεια των τριχών τής κεφαλής όφεί- λεται είς την εξάντλησιν τοϋ σώματος καί φαίνεται νά είναι τουτο άλη- θές. Διότι δταν τό σώμα είναι άσθενές έξ αίτία; διαφόρων έρεθισμών, οΐτινες έπικρατοϋν έν αύτω, τό άποτέλεσμα είναι ότι δχι μόνον φθεί- ρεται τό δέρμα άλλά καί καθίσταται τουτο σκληρόν καί συνεπώς Λ- κατάλλΓλον πρός διατήρησιν των τριχών. Τό δέρμα τής κεφαλής τότε όμοιάζει πρός αγονον γήν. Τό άγονον δέρμα είναι τό άποτέλεσμα τοΰ δυσαρμονίμου έρεθισμοΰ, ή αλ^ιων νοσηρων παθησεων τοϋ όργανισιιον, αΐτινες παροξύνουσι τό δέρμα .τής κεφαλής διά των νεύρων. Πολλοί ίάγύρται μέ. διάφορα ψευ3»θΐράρμακα Καί τί <ροονεΐτε περί ενός, όστις παρουσιάζεται ώς ΗΑΙΚ 8ΡΡΧΊΑ- ΕΙ8Τ, δηλαδή ώς είδικός ίατρός των μαλλιών καί τοΰ δέρματος μέ τα δηλητήριώδη φάρμαν.ά τον, ένω γνωρίζβι κάλλιστα ότι ταυτα βλά- πτουσι καί καταστρέφονσι τα μαλλιά άντί νά τα ώφελήσωσιν; Π άρα πολλοί άνθρωποι εχασαν τα μα)Λιά τους λόγω της χρήσεως τοιούτων φάρμακον. Άφήσατε τουτο νά έντνπωθη μέσα είς την διάνοιαν σας, ότι ουδέποτε κατώρθωσε κανείς νά φυτρώση οΰτε μία μόνον τρίχα διά τής χρήσεως τοιούτων φ>αρμάκων.
"Ισως νά εχετε δοκιμάστι πολλά τοιαϋτα καί γνωρίζετε έκ πείρας την
καθτΐράν αλήθειαν. Τα μαλ/.ιά ουδέποτε δύνανται νά φυτρώσουν, δ¬
ταν οί πόροι τοϋ δέρματος τής κεφαλής κλείσουν άπό την χρήσιν των
διαφόρων χημικών τούτων φαρμάκων. Αί τρίχες τής κεφα^.ή; άνα-
ζωογονοϋνται μόνον άπό καθαρόν καί έρυθρόν αΐμα καί οχι άπό το-
νωτικά φάρμακα. Μία ώρισμένη ποσότης καθαρού αΐματος χρΐΐάζεται
διά νά αύξηθοΰν καί νά έπανέλθουν είς την προτέραν των θέσιν. Βοη-
θήσατε τό αίμα νά κνκλοφορήση καί άφήσατε την φύσιν νά κάμη τα
έπίλοιπα.
Είναι πασίγνωστον άπό αίώνων δτι ή έλλειψις αΐματος είναι ή πραγ-
ματική αίτία τής πτώσεως καί λευκάνσεως των μαλλιών. Έν τούτοις,
εχονν χιλιάδας συσκευασίας είς την αγοράν, άλοιφάς, τονωτικά καί
αλλα πολλά βλαβερά πράγματα καί προσπαθοϋν νά κάμουν τό αΐμα
νά κνκλοφορήστ), άλλά κατέστη αδύνατον τοΜτο, διότι πολλά των φαρ¬
μάκων αυτών βλάπτουν άντί νά ώφελοΰν τό δέρμα. Δυνατόν μερικά
τούτων νά &οηδνοΰν έφόσον γίνεται ή χρήσις των, άλλ' ευθύς ώ; στα-
ματήσετε τα φάρμακα, άρχίζει πάλιν ή πρώην κατάστασις.
Τό θερμοκαπέλλον είναι ΐο μόνον πρακτικόν μέσον διά τοϋ όποίου
δύνασθε νά δώσητε ωρισμένην θερμοικρασίαν είς την κεφαλήν, είς
τρόπον ώστε νά αρχίση τό αΐμα την κανονικήν πρός τα ανω κυκλοφο-
! ρίαν τού. Άμέσως δέ δίδει νέαν ζωήν είς τάς διψασμένας τρίχας, αί
οποίαι ούτως άρχίζουν νά φύωνται αλματωδόός.
ΟΑΒΥ, ΙΝΟ.— Ό «'Εθνικδς Κή-
0»-ξ> καί όλαι αί έκδόσεις τού ηωλοθν·
ται παοά τφ άντιπροσώπφ μας. κ. Δ.
Πετρίδη, 109 ν. 13- Ανβ-, Ο*-.
Ιπό". ϊνθα γίνονται δεκταί εγγραφαί
«ηη-ορομττρών κοΐ καταχωρήσεις μ*·
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜ>."Α ΤΗΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΛΟΠΑΣ
ΤΙΜΑΤΑΙ
$1,25
Γράψατ»: ΝΑΤ^ΟΝΑ^ ΗΕΒΑΙΙ),
140 νν. 2«Λ 81., Νβν Υογκ, Ν. Υ.
28
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΜΑ0Ι80Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ρακκ κονν
ΝΕν ΥΟΠΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ. ΟιΐΗπηΙ
Τβΐερηοηβ:
2494.
ϋεαη Αΐίαη§β
αυΑΗΐΝΐεο
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΠνΐΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓνΙΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ Μ Ε ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
5(3(6
ιοο ρακκ ηονν. ΝΕνν υοπκ. ν. υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΙΤΝΙΟΗ^
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΛΠ ΤΗΣ
Μ.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΓΕ1, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ιβαι αί τρα·η*ζιτικαΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των (>«οκΛτα-
βτημάτων καΐ άνταινοκοιτών αυτής, ή Τραπέζα
εξυ—ηρ*τεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΛί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΙ. ΕΑ8Τ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑ__ ΒΙΜ-ΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ12ΝΣΤΑΝΤΙΝ0ΥΠ0ΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετούνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχοντ,αι καί δι' άλληλο-
γραφίας.
το
ζ έκ τής 19ης σελίδος.)) __
πασε καί ψόφηο*.. . Κι' ϊτσι πά-
νε καί τα λεφτου>άκια μοί»...
— Ό ξ?νος ήρεμώτατα είπε:
— "Ενα ση'ίεΐο ιιόνο μ' ένδιαφέ
«εί. Ό γεροζητιάνος, τή νΰχτία, ι)ά
/ατιόοθωνε νά θρεο^ται μέ τα
ψ'ιΛΐιύ πον εΐ/ε στό δισακκι τού
Π ώς ετινε όιιως, όταν διιίΐοΰσί;;...
-— Λέν υπάρχη πα^ά ιιόνον αυ¬
τή ή στί'ρνα.. .Αδύνατον νά ε¬
πλησίασε εως αντήν, γιατί την πα-
ραιμΐ'ίάγαιιε δλ?ς αντές τ·,ς νΰ-
Χτες.
— Μήπως εβ[·ε'£ε τώρα τελεν-
— Οντε μιά ψορά!
— Καί είναι βα3ύ τό νε{.ό;. ..
ρώτησεν ό ξ?νο; Σννχρόνίος, έ-
, μά·.ει|ε υπό κάτω ενα άν.ΐ'ρένΐο κα-
I
λαιιάκι καί τό βύίΐισε μέσ' τή στέρ-
να γιά νά μετρήση τό οάθος τοθ
ντροΓ.
— Περίεργον!. . . είτε ξαητνι-
κά, £?σπώτας σέ γέλοια...
— Τόν εϊοατε,. .. ραητ,σαν !
νρρω Γκονσσιο καί ή γυναΐ/.ά τού
— Λέν τόν εΐδα, αλλά.,.
Καί ό ξένος, γελώντας -τάντα
παρέσνρε τοΐ»; κκταπλι'ρατους
Γτοουσσώ εις τό σντίτι τους. Σάν
έφθασαν έκεί είπϊ:
— Όσ9ά είχα σ/.εφθί;. Ό αν-
τ)ρο)πός μας ηταν
νά πίνχ' ΛΈρό κι' επινε άπό τή
στερΛ'α...
— Πως:
— Μ' αύτό δώ τό άχΐ'οβνιο
λαμάκι.. . Κατόπιν ξίκυε)
ίνα τοι*<,"έκι άπό τον τοΐχο σε: — Είναι γειιάτο: — Μέ σκάγια μόνον. — Θανιιάσια.. . Λίγα σν.ργια στά δπκτθεν δέν θλάπτουν!. .. Άλ- )ά έπρόσθΐσε σοβαρά. θιΊ μοϋ υπο σχεθήτε ότι δέν θά παοαδώσετι τόν κακοαοίρη αυτόν στί|ν άστννο ιιία. Άρκεΐ ό τοόαος τού, τόσες μέρες διαίτης καί. . . τα σκάγια... — "1>/ετε τόν λόγον μας ειπναν
οί Γκουσσώ.
Ό ξένος έσκόπευσε καί πι»ρο-
βόλησε. Μιά κραι»γή πόνοα» απήν¬
τησε. Καί τότε, τό . .. σ>ιάγτρο
ποϋ επί τόσες αέρες ί;ταν πεσμΐνο
μπρούιιι-τα πάνω στήν κίραιτιά,
κατραν.ύλισε στήν γήν κ!οί... τώ-
οκασε τρέχοντας. Οί Γκουσσώ, φν-
σικά, τρί'ξαν τό κατόπιν ν.αί τσά-
κωσαν τόν αμοιρο σκκίχτρο ποΰ ε-
τρειιε άπό τόν φόβον τού.. *Ηταν
πράγματι δ ιιπάουπα Γοαινά». Ό
Ιένος τόν Ιτλησύασε, τόν καιτησι-
χασε. καί εκοψε ιιέ τον σονγιά τοΐ1
τής δεσκίδες άπό αχυρα ιιέ τής ό-
.τοΐες ?ΐχε τΐ'λιχθτί ό πτοχός 1αι-
νάρ.
— 'Εκεϊνο τό καλαμάχι μαΰ ά-
πεκάλνψε την άλήθεια' είτε. τΗταν
δι» αχι»α, βαλμένα τονα ιιίσα στ'
α?Λο. .. Μόνον άνθρώ.τινο χέρι
ιι.τορονσϊ νά τό "/.ατοφέρτ; αίτό ..
ΚΓ εΐκειδή μόνον τό σκιάχτρο εΐ-
χε αχνρα έπάνα) τού, άρα ό κλέ-
φτης ΐνταν τό οτ.ιάχτρο!. ,. Δέν εΐ-
σαι καί πολΰ κοντός, γεραί μόν!...
Καί γελώντας ό ξένος άποΐΑα-
— Τα λεφτά! ούρλίΐοΐααν οί
Γκοι»σσώ όοαιυντας πάνχο στόν «ι-
σολνποΊΤΐ'μισιιένο Τρ«ινάρ. Τόν έ¬
ψεξαν καλά, δέν <5ρη"αν αιχας όν¬ τε δεκάρα επάνω τού. "Ολαι ήσαν κατάπλη/.τοι σν^τΕθιΐλααβανοΐιένον ■/αί τοΰ ίδίου. "Εξαφνα δμως υ ξΐ- νοδόχος είπε:. — Καλέ... Μ ήπίος ό ΪΞενος κύ- ριος:, ν.εΐ ποΰ ί/.οτοε τσΐ·ς σπά-^ους · ... II ου είναι τος;... Τρέξαν δλοι στή στάνη. Ή μι- κρή πόρτα ήταν δρθάχΌΐχτη. ΐϊέ- ρα φάνηκε ή έξάτιιισις ενός αύ- τακινήτου ποϋ εφευγε μέ μεγάλ)1 ταχντη·Λι. Κα ίστό κάγν.ελλο τη; πόρτας δέν βρηκίτν πναριά ενα μπχ- λιέτο ιιέ τό δννμα: «ΑΡΣΡΝ ΛΟΫΠΕΝ». Παο' δλη τή λύσσα τάόν Γκουσ¬ σώ, έστά'θη αδύνατον νσ άποδει- χυ^ ότι ό μπάρμπα Τροΐνάρ εΐχε κλεψτ; τα χοή'ΐατα. Κατεδικ«σι)η αεριν.ούς μήνας φυλάξη μόνο. .. Δέν λνπήΰηκε διιίι>ς γι' αύτό.
Γιατί μόλις 6γτ*χε άπ' τίι φΐ'λακή,
ίΊδοποιή8τρ/.ε αυστηριωοώς ότι κα-
■Οε τριιιηΛ'ία, μές στήν κΧΛ.^αλ.α ε¬
νός δενδρου, θτ36οισ>οε από τρία
χρυσά ναπολεάνια.
Γιά τόν γέριο ζητιανο. τό ποσόν
αι"τό ίταν οΥ')στη πεηιονσίβ
Μεξικανοί στρατιώται, οί όποΐοι μετατκΐίναυν εις τόν κατά των έιβ
ναστατών πόλεμον, συνοδευόιμενοι άπό τάς οικογενείας των.
Η ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑ
ΤΟΥ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ,,Ι
(Σονέχεια έκ της 11ης σελίίος.)
Ένα οεβόλβεο, ενας ανθοοοπος ποϋ
πεφτει χάμω, σνοτοπιένο:. ..
"Επειτα δία έξηΓρανίσθησον .
Ο άστυνομικός εί'θέ-θη ιίκθισ
στήν ιδία πε'τρα τοΰ σπηλαίου,
?.ό; άπό τόν τράμον.. .
Σιρ.ώθηκε σαν άν&ρο^πος ^ιοΰ
ξνπνά άπό τρομερόν εφιάλτη/ και
ίβγήκεν άπό τό σπήλαιον. Σν ήλ¬
θε λιγάνι μέ τόν δροσερόν άρρα
ν.αί είιηήθηκε... Τότε ήρχισε νά
σφυρίζη δυνατά σάν δαιμονισμέ-
νος..
Ένα αλ?.ο σφύριγαα τοΰ άη.ήν
τησε καί οί σύντοοφοί τού εύρβδτ-
σαν πλησίον τού.
— Σνμβαίνει τίποτε;
ΊΙ «ύλληψες τής ψευΠο-
χομήββης.
Ό άστυνοιιικό; αετεχρερβ-τ) άιιε-
σο)ς είς τό ξενοδοχείον, δατου τόν
Ιπεσκε'φθη ό ίατρός. Δέν εΐ/8 τΐ'θθ
τε, άλλ' ήτι άναμφισ6ι'|τητον ότι ε-
πιε ναρνίΰϊτνκόν.
— Διάβολε! Καί πώς το /ί«τώο-
σε άοά γε;
—ΆσφαίΛς την α>οαν ποϊ έ-
δειπνοι.'σατε ααζν. Τ6 Γρριξϊι μί-
σα στό κρασί σας έξαφνα.
— Διαβολεμένη γυνσΐκα'. .
"Ωστε δέν εχω ίδιότητας μειτιου^
ίατρέ;
— Κάθε α/.λο μά).ιστα. Θά πάς
σΊ'νεθούλειχι τότε ν' άλ/.άξετ? έτάν
γελμα.
— Καί τα χς·ήματά ιχου;
— Μην άνησι-χεΐτε. Τα επήρεν
δλα ή κόμησσα.
— Ά καταλα€αίνο>... Στή
σπηληά.... Καί τί άπεγινεν ή φο-
6ε ρή αυτή γ-υναίκα;
ΧΑΛΒΑΣ
ΤΑΡΑΜΑΣ
ΜΑΥΡΟ ΧΑΒΙΑΡΙ
ΓΛΩΣΣΕΣ
ήίη
Εις την ανάκρισιν ή ττχοδιο'ΐτί
διϊσχιρίο-ΐΤη, ότι δέν ε>.α&εν οΐι]
τα χο ήιιατα τον άοτΐ'νομιζοϊί, ι
ότι της τα έ'δι·:σε ιιόνος τού. Π{
ματι αΜριβέστοΓΓον, διότι ό ϊο
ιηκος εΐχε, πράγιιατι, ίΐώσιι ιιο«
τού τα χρήαατα έν ν.αταστσσει
πο6ο?.ής εΐ'ρισκό;ΐίνος.
Ή νόμησσα τ^ονήθ-η έντε/ώ;ό
μετήρχετο τί,ν ααγίία'ν
;/9η δέ ίίτι δέν ίτο'οιτε Ί
όντε κό"ΐησσα αλλά Ρίοτά
ώνοιιάζετο Σόνια Βια9.τ(όφ
Ή Σκνια εχει πολλά εί; τό ι
9ητικόν τι]ς - Υπήρξε σπένο)
διά τόν φόν«ν ενός Ρίίκτσου άου
κριίτον. Ή τ|ιει.'τοκό(αησο'α εΙ"/? ϊ
^Γτταν -/αί εις την Ιδιαιτέραν ι
6ι7λαν. Εκεϊ τα &ΰιιατά τη: ?τ
ζαν καί εχαναν. Κατόπιν δια "
οι·νάμ«ος- τής ύποβολής αι
νοΛταν.
Την στιγμήν .ΜιΐΛς ποΐ' (Ί^
το εί ςτάς φΐ'λ'οο'.άς ή _όνισ.
σΧ)η άπό την άμαξοοτοιχίαν
ευρήκεν οϊκτρόν ■θάνατον.
Αί-τό υπήρξεν το αδο'ίον π
τής με·'ά7.ης τνχοδΐ(ι>·/.τοίβ:, 1
Κΰοιο: υΐδε πόσα άνόιιη &Λ
τα Οά εκαανεν, άν ή διεθνή- «
νομία δέν ^τε τελος είς την εί
κίνδανον δράσιν της.
ΑΤίΑΝΤΙΟ ΟΙΤΤ. Ν.
Ό «Έθνικός Κήρι*» «·.
3ΐ έκίόσε-.ς «ϊ «ωλοίΛΐτοι ·ι«,
κατάστημα τοΰ κ. Γ. Ε. -
8 8ο. ΙΠΐηοίβ Ανβ., .
0Γ006Γ7 Οο., ένθα γίνονται ί«·
καταχωρήτεις βγγελιών — "
γραφαϊ συνϊροατ;τών.
ΤΟΥΡΣΙΑ
ΒΟΡΒΟΙ
ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΚΙΑ
ΚΟΥΚΙΑ
Γνήσιον Έλαιόλαδον
ΑΚΙ8ΤΟΝ ΒΡΑΝϋ
_____ Ήγγυημένον
Παραγγελίαι έκτελοΰνται αυθημερόν
Οί ολα τα μερη.
ΟΕΟΚΟΕ α ΤΖΑνΑΚΑδ
33 ΟίΐνΕΠ 8ΤΗΕΕΤ, ΝΕιΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τβΐβρηοπε: θΓοη&τά 5386.
ΚΑΣΣΕΡΙ
ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΙ
ΦΕΤΕΣ—ΜΙΖΥΘΡΕΣ
ΚΤΛ. ΚΤΛ.
ΕΛΑΙΑΙ
ΚΑΛΑΜΩΝ
ΕΛΑΙΑΙ ΣΑΛΩΝΠΝ
ΑΛΦΟΝΣΟΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΜΑ0Ι80Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ρακκ κονν
ΝΕν ΥΟΠΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ. ΟιΐΗπηΙ
Τβΐερηοηβ:
2494.
ϋεαη Αΐίαη§β
αυΑΗΐΝΐεο
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΠνΐΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓνΙΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ Μ Ε ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
5(3(6
ιοο ρακκ ηονν. ΝΕνν υοπκ. ν. υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΙΤΝΙΟΗ^
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΛΠ ΤΗΣ
Μ.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΓΕ1, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ιβαι αί τρα·η*ζιτικαΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των (>«οκΛτα-
βτημάτων καΐ άνταινοκοιτών αυτής, ή Τραπέζα
εξυ—ηρ*τεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΛί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΙ. ΕΑ8Τ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑ__ ΒΙΜ-ΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ12ΝΣΤΑΝΤΙΝ0ΥΠ0ΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετούνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχοντ,αι καί δι' άλληλο-
γραφίας.
το
ζ έκ τής 19ης σελίδος.)) __
πασε καί ψόφηο*.. . Κι' ϊτσι πά-
νε καί τα λεφτου>άκια μοί»...
— Ό ξ?νος ήρεμώτατα είπε:
— "Ενα ση'ίεΐο ιιόνο μ' ένδιαφέ
«εί. Ό γεροζητιάνος, τή νΰχτία, ι)ά
/ατιόοθωνε νά θρεο^ται μέ τα
ψ'ιΛΐιύ πον εΐ/ε στό δισακκι τού
Π ώς ετινε όιιως, όταν διιίΐοΰσί;;...
-— Λέν υπάρχη πα^ά ιιόνον αυ¬
τή ή στί'ρνα.. .Αδύνατον νά ε¬
πλησίασε εως αντήν, γιατί την πα-
ραιμΐ'ίάγαιιε δλ?ς αντές τ·,ς νΰ-
Χτες.
— Μήπως εβ[·ε'£ε τώρα τελεν-
— Οντε μιά ψορά!
— Καί είναι βα3ύ τό νε{.ό;. ..
ρώτησεν ό ξ?νο; Σννχρόνίος, έ-
, μά·.ει|ε υπό κάτω ενα άν.ΐ'ρένΐο κα-
I
λαιιάκι καί τό βύίΐισε μέσ' τή στέρ-
να γιά νά μετρήση τό οάθος τοθ
ντροΓ.
— Περίεργον!. . . είτε ξαητνι-
κά, £?σπώτας σέ γέλοια...
— Τόν εϊοατε,. .. ραητ,σαν !
νρρω Γκονσσιο καί ή γυναΐ/.ά τού
— Λέν τόν εΐδα, αλλά.,.
Καί ό ξένος, γελώντας -τάντα
παρέσνρε τοΐ»; κκταπλι'ρατους
Γτοουσσώ εις τό σντίτι τους. Σάν
έφθασαν έκεί είπϊ:
— Όσ9ά είχα σ/.εφθί;. Ό αν-
τ)ρο)πός μας ηταν
νά πίνχ' ΛΈρό κι' επινε άπό τή
στερΛ'α...
— Πως:
— Μ' αύτό δώ τό άχΐ'οβνιο
λαμάκι.. . Κατόπιν ξίκυε)
ίνα τοι*<,"έκι άπό τον τοΐχο σε: — Είναι γειιάτο: — Μέ σκάγια μόνον. — Θανιιάσια.. . Λίγα σν.ργια στά δπκτθεν δέν θλάπτουν!. .. Άλ- )ά έπρόσθΐσε σοβαρά. θιΊ μοϋ υπο σχεθήτε ότι δέν θά παοαδώσετι τόν κακοαοίρη αυτόν στί|ν άστννο ιιία. Άρκεΐ ό τοόαος τού, τόσες μέρες διαίτης καί. . . τα σκάγια... — "1>/ετε τόν λόγον μας ειπναν
οί Γκουσσώ.
Ό ξένος έσκόπευσε καί πι»ρο-
βόλησε. Μιά κραι»γή πόνοα» απήν¬
τησε. Καί τότε, τό . .. σ>ιάγτρο
ποϋ επί τόσες αέρες ί;ταν πεσμΐνο
μπρούιιι-τα πάνω στήν κίραιτιά,
κατραν.ύλισε στήν γήν κ!οί... τώ-
οκασε τρέχοντας. Οί Γκουσσώ, φν-
σικά, τρί'ξαν τό κατόπιν ν.αί τσά-
κωσαν τόν αμοιρο σκκίχτρο ποΰ ε-
τρειιε άπό τόν φόβον τού.. *Ηταν
πράγματι δ ιιπάουπα Γοαινά». Ό
Ιένος τόν Ιτλησύασε, τόν καιτησι-
χασε. καί εκοψε ιιέ τον σονγιά τοΐ1
τής δεσκίδες άπό αχυρα ιιέ τής ό-
.τοΐες ?ΐχε τΐ'λιχθτί ό πτοχός 1αι-
νάρ.
— 'Εκεϊνο τό καλαμάχι μαΰ ά-
πεκάλνψε την άλήθεια' είτε. τΗταν
δι» αχι»α, βαλμένα τονα ιιίσα στ'
α?Λο. .. Μόνον άνθρώ.τινο χέρι
ιι.τορονσϊ νά τό "/.ατοφέρτ; αίτό ..
ΚΓ εΐκειδή μόνον τό σκιάχτρο εΐ-
χε αχνρα έπάνα) τού, άρα ό κλέ-
φτης ΐνταν τό οτ.ιάχτρο!. ,. Δέν εΐ-
σαι καί πολΰ κοντός, γεραί μόν!...
Καί γελώντας ό ξένος άποΐΑα-
— Τα λεφτά! ούρλίΐοΐααν οί
Γκοι»σσώ όοαιυντας πάνχο στόν «ι-
σολνποΊΤΐ'μισιιένο Τρ«ινάρ. Τόν έ¬
ψεξαν καλά, δέν <5ρη"αν αιχας όν¬ τε δεκάρα επάνω τού. "Ολαι ήσαν κατάπλη/.τοι σν^τΕθιΐλααβανοΐιένον ■/αί τοΰ ίδίου. "Εξαφνα δμως υ ξΐ- νοδόχος είπε:. — Καλέ... Μ ήπίος ό ΪΞενος κύ- ριος:, ν.εΐ ποΰ ί/.οτοε τσΐ·ς σπά-^ους · ... II ου είναι τος;... Τρέξαν δλοι στή στάνη. Ή μι- κρή πόρτα ήταν δρθάχΌΐχτη. ΐϊέ- ρα φάνηκε ή έξάτιιισις ενός αύ- τακινήτου ποϋ εφευγε μέ μεγάλ)1 ταχντη·Λι. Κα ίστό κάγν.ελλο τη; πόρτας δέν βρηκίτν πναριά ενα μπχ- λιέτο ιιέ τό δννμα: «ΑΡΣΡΝ ΛΟΫΠΕΝ». Παο' δλη τή λύσσα τάόν Γκουσ¬ σώ, έστά'θη αδύνατον νσ άποδει- χυ^ ότι ό μπάρμπα Τροΐνάρ εΐχε κλεψτ; τα χοή'ΐατα. Κατεδικ«σι)η αεριν.ούς μήνας φυλάξη μόνο. .. Δέν λνπήΰηκε διιίι>ς γι' αύτό.
Γιατί μόλις 6γτ*χε άπ' τίι φΐ'λακή,
ίΊδοποιή8τρ/.ε αυστηριωοώς ότι κα-
■Οε τριιιηΛ'ία, μές στήν κΧΛ.^αλ.α ε¬
νός δενδρου, θτ36οισ>οε από τρία
χρυσά ναπολεάνια.
Γιά τόν γέριο ζητιανο. τό ποσόν
αι"τό ίταν οΥ')στη πεηιονσίβ
Μεξικανοί στρατιώται, οί όποΐοι μετατκΐίναυν εις τόν κατά των έιβ
ναστατών πόλεμον, συνοδευόιμενοι άπό τάς οικογενείας των.
Η ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑ
ΤΟΥ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ,,Ι
(Σονέχεια έκ της 11ης σελίίος.)
Ένα οεβόλβεο, ενας ανθοοοπος ποϋ
πεφτει χάμω, σνοτοπιένο:. ..
"Επειτα δία έξηΓρανίσθησον .
Ο άστυνομικός εί'θέ-θη ιίκθισ
στήν ιδία πε'τρα τοΰ σπηλαίου,
?.ό; άπό τόν τράμον.. .
Σιρ.ώθηκε σαν άν&ρο^πος ^ιοΰ
ξνπνά άπό τρομερόν εφιάλτη/ και
ίβγήκεν άπό τό σπήλαιον. Σν ήλ¬
θε λιγάνι μέ τόν δροσερόν άρρα
ν.αί είιηήθηκε... Τότε ήρχισε νά
σφυρίζη δυνατά σάν δαιμονισμέ-
νος..
Ένα αλ?.ο σφύριγαα τοΰ άη.ήν
τησε καί οί σύντοοφοί τού εύρβδτ-
σαν πλησίον τού.
— Σνμβαίνει τίποτε;
ΊΙ «ύλληψες τής ψευΠο-
χομήββης.
Ό άστυνοιιικό; αετεχρερβ-τ) άιιε-
σο)ς είς τό ξενοδοχείον, δατου τόν
Ιπεσκε'φθη ό ίατρός. Δέν εΐ/8 τΐ'θθ
τε, άλλ' ήτι άναμφισ6ι'|τητον ότι ε-
πιε ναρνίΰϊτνκόν.
— Διάβολε! Καί πώς το /ί«τώο-
σε άοά γε;
—ΆσφαίΛς την α>οαν ποϊ έ-
δειπνοι.'σατε ααζν. Τ6 Γρριξϊι μί-
σα στό κρασί σας έξαφνα.
— Διαβολεμένη γυνσΐκα'. .
"Ωστε δέν εχω ίδιότητας μειτιου^
ίατρέ;
— Κάθε α/.λο μά).ιστα. Θά πάς
σΊ'νεθούλειχι τότε ν' άλ/.άξετ? έτάν
γελμα.
— Καί τα χς·ήματά ιχου;
— Μην άνησι-χεΐτε. Τα επήρεν
δλα ή κόμησσα.
— Ά καταλα€αίνο>... Στή
σπηληά.... Καί τί άπεγινεν ή φο-
6ε ρή αυτή γ-υναίκα;
ΧΑΛΒΑΣ
ΤΑΡΑΜΑΣ
ΜΑΥΡΟ ΧΑΒΙΑΡΙ
ΓΛΩΣΣΕΣ
ήίη
Εις την ανάκρισιν ή ττχοδιο'ΐτί
διϊσχιρίο-ΐΤη, ότι δέν ε>.α&εν οΐι]
τα χο ήιιατα τον άοτΐ'νομιζοϊί, ι
ότι της τα έ'δι·:σε ιιόνος τού. Π{
ματι αΜριβέστοΓΓον, διότι ό ϊο
ιηκος εΐχε, πράγιιατι, ίΐώσιι ιιο«
τού τα χρήαατα έν ν.αταστσσει
πο6ο?.ής εΐ'ρισκό;ΐίνος.
Ή νόμησσα τ^ονήθ-η έντε/ώ;ό
μετήρχετο τί,ν ααγίία'ν
;/9η δέ ίίτι δέν ίτο'οιτε Ί
όντε κό"ΐησσα αλλά Ρίοτά
ώνοιιάζετο Σόνια Βια9.τ(όφ
Ή Σκνια εχει πολλά εί; τό ι
9ητικόν τι]ς - Υπήρξε σπένο)
διά τόν φόν«ν ενός Ρίίκτσου άου
κριίτον. Ή τ|ιει.'τοκό(αησο'α εΙ"/? ϊ
^Γτταν -/αί εις την Ιδιαιτέραν ι
6ι7λαν. Εκεϊ τα &ΰιιατά τη: ?τ
ζαν καί εχαναν. Κατόπιν δια "
οι·νάμ«ος- τής ύποβολής αι
νοΛταν.
Την στιγμήν .ΜιΐΛς ποΐ' (Ί^
το εί ςτάς φΐ'λ'οο'.άς ή _όνισ.
σΧ)η άπό την άμαξοοτοιχίαν
ευρήκεν οϊκτρόν ■θάνατον.
Αί-τό υπήρξεν το αδο'ίον π
τής με·'ά7.ης τνχοδΐ(ι>·/.τοίβ:, 1
Κΰοιο: υΐδε πόσα άνόιιη &Λ
τα Οά εκαανεν, άν ή διεθνή- «
νομία δέν ^τε τελος είς την εί
κίνδανον δράσιν της.
ΑΤίΑΝΤΙΟ ΟΙΤΤ. Ν.
Ό «Έθνικός Κήρι*» «·.
3ΐ έκίόσε-.ς «ϊ «ωλοίΛΐτοι ·ι«,
κατάστημα τοΰ κ. Γ. Ε. -
8 8ο. ΙΠΐηοίβ Ανβ., .
0Γ006Γ7 Οο., ένθα γίνονται ί«·
καταχωρήτεις βγγελιών — "
γραφαϊ συνϊροατ;τών.
ΤΟΥΡΣΙΑ
ΒΟΡΒΟΙ
ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΚΙΑ
ΚΟΥΚΙΑ
Γνήσιον Έλαιόλαδον
ΑΚΙ8ΤΟΝ ΒΡΑΝϋ
_____ Ήγγυημένον
Παραγγελίαι έκτελοΰνται αυθημερόν
Οί ολα τα μερη.
ΟΕΟΚΟΕ α ΤΖΑνΑΚΑδ
33 ΟίΐνΕΠ 8ΤΗΕΕΤ, ΝΕιΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τβΐβρηοπε: θΓοη&τά 5386.
ΚΑΣΣΕΡΙ
ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΙ
ΦΕΤΕΣ—ΜΙΖΥΘΡΕΣ
ΚΤΛ. ΚΤΛ.
ΕΛΑΙΑΙ
ΚΑΛΑΜΩΝ
ΕΛΑΙΑΙ ΣΑΛΩΝΠΝ
ΑΛΦΟΝΣΟΥ
-™,........„„.,„,
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
[»γ ΕΝ ΛΟΧΔΙΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗ
Ι ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Μάρτιος, 1929.
Ι'ΕΗί^Οη /.ατ' αύτάς λίαν -ΐνδια-
Ιρονρίέλίον περί των Ελληνικήν
κνδν, το οποίον μάς δίδει εύλθ-
ίτάττ,'ν «ορμήν νά γράφωμεν —-
«3 χατνοΰ έν Ελλαδι, όστις
Ιός ιο ~α?ον αποτελεί τέν κυριώ-
ι ^λώτον αυτής. Άς «ύχτ,Οω-
ι ΐίιν τω χρόνω νά ΰπερτερήσουν
ι πλούτω τον κιπνόν, άλλα ζωτι-
χροιόντα.
Ι Το -φ ου ό λόγος βιβλίον έγρά-
ι;1ΐο "ύ οίλου χ. Άχ. Μάντζαρη,
ν.; ιατέχει τέ ζητημα όσον όλί-
Ιΐτοι, έ5ραδ»ύθη δέ ΰπέ τής έν
■Αθήναις Άκαδημίας διά δώδεκα
Ιλίάδων ϊραχμών, τού μ«ίζονος
5ή μέρο,ις τού έξ 20 χιλ. δρχ.
•λ; τής^ Έθνικής Τραπέζης,
Ιί έτίροο μέρους δοθέντος είς άλ-
Ινμονογρϊφάν περί τοϋ αυτού θέ-
ρτος, τού ·/.. Καλ'.τσουνάκη, ήτις
•όην γνωρίζομεν δέν εξεδόθη εί-
Το βιίλιάριον τού κ. Μάντζαρη
|να! υπό πολλάς έπόεις πλήρες'
ι! ΐξαν-λητικόν, μεθοδικώς γραμ-
ίνον Άαί^ ομιλεί προ πάντες την
.ϊ2ΛίΤΤ''/ΤΜ ν * /.ι*^<ν«ι _,"ι.ι .«,_ .Λ .. "Τ .. ΕΙΣ ΟΛΑΣ Ι ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Μέοος των 2.000 έπαναστατών, οίτινες ήχμαλωτίσθησαν έν Μεξικφ υπό των Κυβερνητικών στοατευματων είς την εν Χιμπινεζ μάχην. εξαγωγήν σταφίδος μόνον 785 έκατ. έ έ 1928 99 έ γγή φ τέ δέ 1928, 959 δραχ. Ά- Ι μί Χ2ο παντό ττν ι ρα ί«-'·/.ήν γλώτσα'ν των αριθμών | σχολ«ϋντας δέ είς τάς διαφόρους ΐχριίεΐτάτας καί λίαν διδακτι- βπιχειρησεις τούκαπνού ύπέρ^ τάς 150 χιλ. εργάτην, μΐσιτών, έμπό- 11 έκατ. χερίπου χιλιόγραμμα. Συναγωνιστάς εχομεν είς τα καπνά μας την Τουρκίαν καί την Βουλ¬ γαρίαν, άλλά τάς ύπεσκελίσαμεν ηδη είς την διεθνή κατανάλωσιν, 1»ς α-πτιστικάς, αί οποίαι, Οαΰμα 1; .. .,. ... ..,..,. Ι (Μληνιχα βιιδλία, δέν έχοον ί ?ων *τλ· Οιτινε? αντιπροσωπΐυουν ] ν,αι σιγα-σιγα αυτών μέν ή έξα- τνίνι σφάλμα. Καί λέγομεν τού- '<" τ*? οικογενείας των πληθυσμόν γωγη έλαττοϋται ένή ή ίδική μας ι,-?ος έβαινον τού κ. Μάντζαρη, Ι ^ω τών 800 χιλιάδων! Τέ Δη-| αΐίξάνει. Τέ 1927 ένώ ή Ελλάς ότι χρειάζεται^τριπλάσιον και χολ- λαπλασιον ποσόν διά νά στρέψωμεν τα γοίίστα των κα—^στών πρός"τα Ελληνικά καπνά, είναι δέ άπαραί- άπαραί- ίό Ιοϊι ϋχαιρχουν φεϋ '^'μόσ'.ον χωρ'.στά, είσπράττει έκ τής εξήγαγεν είς Γερμζνίαν 18 έκατ. λεμον αύξησιν τού καχνίσματος των έ '*'"> ςινζι ρ μεγαλήτερος ·πλοΰ-1τή^η τέ δίαμέρ-.σμα Ξάνθης ή Έλ-
ϊ^της Ελλάδος.^ Τέ 1912 έκαλ- >>άς εγινε—/.ατά την παρατήρησιν
"Ρ^'τ« εν ^ τ°τε Ελλάδι, ήτις τ0" Χ· Μάντζαρη—ή κυριώτερα
ι-, ; α"°?ε?«ντα περί
'^ΪΡζμμα καπνοί"
^?Τ«·* έπεξετάθη
Α· ίτ?εμματα Μ ί
'1 το α,έν ίαος · "'ζΤ'^ΐ'ί '".
,αρη—ή κυριώτερα
ής των καλλιτέρων
Ανατολικήν λεγομένων καπνών, ή
____ δέ προσθήκη είς τέν πληθυσμόν των
τέ 1927 ή έξ 'ίωνίας καί Πόντου προσφύγων,
τα 9
εκατ.
είς 863 ίίδίκών χαλλιεργητων έκλίκτων
ιείδών Τουρκικοΰ καπνού έ-
ς
1927
νέαν δύναμιν άχαράμιλλον
ό ή 'Ελλη-
ϊ'ς
3222
μοναι ικο-ητα της
νίκης καπνοπαραγωγής.
Ό Έλληνικος καπνος έξάγετβι
παντού, διότι είς άρα^χ, κ-αυστι-
'- ν>> ' πΡ°σέγγισιν τα , κότητα καί γεύσιν είναι
Ι^ίόί;^*^3)· Κατά τέ,μοναδικός, ούδαμού 5έ τού
Ι ^νολίχ-α«---.. «----- ^ράγεται ζμ,Γος. Αί ΐδιότητές
τού «ίναι μυστικά τής Έλληνικής
γής, όπως καί διά την σταφίδα
υμδαίνει, όλαι δ' αί προσπαθεία^
_ ("*λ· / ϋ«ς αυτών δέ
άχο τον
μ ξη μς
τ'γαρέττων, σϋμδάλλοντος είς του¬
το καί τού ώραίου φύλου, το όχοΪΌν
έν τω καχνίσματι θέλει νά έχιδείξη
ανδρισμόν καί σημείον χειραφετή-
«ως. Διά νά λάίετε άμυδράν ιδέαν
τής αυξήσεως είς την κατανάλωσιν
των σιγαρέττων αναφέρομεν |χ των
χινάκων τού κ. Μάντζαρη τοίις ε¬
ξής άριθμούς: Το 1914 είς την
Αμερικην, την Αγγλίαν, την Γαλ¬
λίαν, την Γερμανί*ν καί "Ιταλίαν
ή κατανάλωσις σιγαρέττων άνήρ-
φίλος, πάσχων χρόνιόν τι νόσημ»,
συνεδουλεύΌη καθηγητήν των Πα¬
ρισίων περί δ-αίτης κ.τ.λ. «Μή
πινεις οϋ'τε σταγόνα οίνόπνευμα» τοΰ
εϊπε. «Κάπνιζε δμω? όσον θελεις.
Όταν αίςτθανθής κακοστομαχιά η
θόλωμα οράσεως είναι προμήνυμα
τής φύσεως νά τέ κόψης τέ "/άπνι-
σμα καί πρέχει νά τέ κόψης διά
με::·λθυς μήνας, άν δχ[ διά πάν-
τοτε. "Αν μέ την κατά καιρούς
διακοπήν ζν/.ο^ρά^ς τέν όργανι-
σμό σου δέν 6ά πάθης τίπ&τε».
Πρά-^ατι ό καχνές εχει αΰτο τέ
μέγα πλεονέκτημα άπέναντ·. τού άλ-
κοέλ καί των άλλων ναρκωτι/,ών
ότι δέν άφίνει κανέν
στίγμα είς τέν ό ρ γ β ν ι-
σμ ό ν.^Έχομεν παραδείγματα χολ-
λών, οί όχοίθ! έκινδύνεοσαν νά πά-
θαυν τύφλωσιν άπό τέ κάπνισμα,
οί όποίοι δμως 3μα το διέκοψαν
έχανήλθαν είς την ύγιά" κατάστα¬
σιν. Ό γράφων εχει την ίκΐνότητα
νά διαχ,όπτη- τέ έρασιτεχνικέν κά-
πνυμα^ επί τινάς μήνας καί ήτυ-
χάζει άπέ τον βήχά τού 3ιά νά τέν
ξαναποχτήση άμα έπαναλάδη τέ
κάπνισμα! Σημειώσατ« ίέ ότι τέ
μέτρίον κάπνισμα μετά τέ φαγητέν
δίεγείρε! την πέψιν, κεντά δέ τέ
κατέδασμα των ίδεών είς τέν γρά-'
φοντα. 'Αν αί ιδέαι, τάς οποίας
κατεστρώσαμεν είς τέ παρον άρθρον
δέν είναι ίσως καί τόσον διαυγείς
άποδώσατέ το είς την άφωρ-σμέ
την απόϊ αν καπνι-
οτι ό φίλος κ.
τητος^ καί ή έιξεύρίσις μ,ίγματός
τινος Ελληνικήν καπνών εύθηνών,
ωστε νά είναι ό καπνός μας προσι-
τος καί είς τούς πολλους. Ή δέ
ρ^εκλάμα σημερον είναι έπιστήμη,
είναι ανωτέρα φιλολογία, χαί νΐει-1 λ,γ' ν · ί ."" ' ■"■"■= '""
αζεται μεγάλη περίσκεψΐς είς την ,&'ς %Λι οι *?°""ευόμϊνοί
εφαρμογήν της. Ζήσαντες επί τόσαΐ"" Ελλγίνε« ^^νοπαραγωγοί 5έν
•"τη ·1ς τέ μέγιστον τής Εύρώπης ™21 «Ρ0""1-
κεντρον ρεκλάμας καί παρακολου¬
θήσαντες εκ τού σύνεγγυς την εξέ¬
λιξιν της θ' άφιερώσωμεν ιδιαίτε¬
ρον αρθρον περί αυτής, δταν ίδωμεν
ότι γινεται κάποια προσπαθεία έκ
μερους των έν Ελλάδι πρός την
κατεύθυνσιν ταύτην.
Τελειώνοντες έχομεν νά παοβ-
τηρησωαεν είς τέ λαμπρέν βιβλίον
τού κ. Μάντζαρη μί'α Ο4σιώ3τ) ελ-
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗΣ
ΕΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΚΟΥΤΑ
Ό ενας σύζυγος λέγ«ι «ίς
άλλο
^γ."^^;, δ^ς " ^Γ3ί*», <ρίλβ· μοϊ. Εν άς ανεμ.ος έττήρε κάτοιο -Λαπέλ- λο κα' χτύπτρε. στής γυναίκας ..... λυσεως Ελληνικών τε ιτερι ανα- ( καπνών καί ι ι τής - ^&1 τ* δύο τρίτα τού έγκληματισμού αλλαχού απέτυχαν ^τος 03 'Ι"^5 , ει'σεΡΖ!>μένου' Ή -άνθη παράγει τέ άριστον εί-
,« 1927
^αϊ 6282
^βν εις τέν καπνόν ^°? όλων. Αί χώραι ομως είς τάς
επι
«Χ.ατ.
2γωγής όλικής ! οποίας έξαγεται ό Έλληνικές κα
δραχ. ό καπνές ^'-ί €'ί μεγάλην ποσότητΐ είνα
β τέ γιγάντειον ή Γερμ,ανία, ή Ιταλία καί ή Άμε
εκΛτ.! Έκ παραλ- ρική, δπθυ κατά σειράν τέ 1927
εν άχδ έξήχθθησαν 18 έχατ., 14 έκ«τ. κα"
Ι
9|9
εεεε—εε—εε—ε—^1^11
Ι^^^^^Η
Ιΐΐπ^ρ*|:*ί
^]
ι|^ΗΒ:
ΐ1ΐ^ΐ1^ΗεΝ9Βτν
*^ "^
-#
ύ
ΜΗΗ
«ΜΐΜΐΐε^ε^ΒβΒ' ^ ;
■ΗΙΕ^^^η»
Ρ|
ΐίκίεΐ
Τ»
«**
μίαν
ΪΟ)νε1ς
τώρα
ν«--·-νν, όργανωτής τής Έογατικής Ενώσεως τών
Εδουαοδ Μάκ Γκράντυ, δεξιν, άντιπρόεδρος τής Ά-
'θιας των Έργατών, οί όποίοι είχον άπαχθη καϊ κρα-
Ή υπ° °^Υνώστων έν τη πόλει Έλίζααπεθτάονν τής Πο-
'" ί Φωτογραφία ελήφθη μετά την απόλυσιν καί έπιστρο-
Οηθεισαν πόλιν. Ό Γ. Φ. Σολόμών, είς τό μέσον, διωρίσθη
των υπό τής έκεί Έργατικής Ενώσεως.
εκατομμυριων καί ή αύξησις διαρ-
χ.ώς έξχκολουθεϊ! Ό κ. Μάντζα-
οης άφιερώνεΐ πολλά κ€!φάλαια έν
επιλόγω τού βιβλίου ώς γνώμα
περ ι τού πώς 6ά ^ελτιωΒή ή χ>α-
ραγωγή; πώς θά μετριασθοϋν τα
ίξοδα αυτής, πώς θά δΐ'αδοθή περισ¬
σότερον ό καπνός μας; καί πώς Οά
συν αγων ισθώμεν την Β ι ρ τ ζ ί -
ν ι α ν ή όποία μέ την φ & ή ν ε ι α
της πλησιάζει νά κατακτήση τέν
Κόσμον. ^ Ό Έλληνικές καπνός,
όπως καί ή σταφίς ένεκα τής ΰψη-
λής τιμής, κατήντησε «ίδος πολυ¬
τελείας. Ένώ δέ ή γεΰσίς τού καί
τέ άρωμα είναι πράγματι μεγάλα
πλεονεκτήματα, δέν ευρίσκομεν ότι
ή εύ·λαψία τού είναι πλεονέκτημα.
Ό καπνιστής θέλ-ει νά γ ου στ ά-
ρ η την άμαρτία αιότήν όσον τέ
δυνατόν μακρότερον καί τέ Έλλη-
νικέ σιγαρέττο τον στερεΐ τής δι-
αρκεστέρας ήδονής πού τού δίδει ή
βρζΖίως καιομένη Βιρτζίνια. Λά-
6ετέ το ύπ' όψιν αΰτό, κ. Μάντζαρη,
καί άκούσατέ το άπέ Ινα καπνιστήν
έστω έρασιτέχνην καί δχι θ ε ρ -
γ ι α κ λ ή ν.
Ό α. Μάντζαρης Οίγει και τέ
',ήτημα τής ρεκλάμας είς τέ
Εξωτερικόν, άλλά τέ 'θίγει μέ κά-
ποια δειλίαν καί επιφύλαξιν ώς
πρές την άποψιν ιδίως τής δαπά-
νης. Μέ ύπολογισμούς Έλληνικής
στρυφνής ο'αονομολογίας έξευρίσκβι
τέ χοσον 30—40 έκατομ. δραχμών
ιά τέν μέγαν αυτόν καί κεφαλαι-
ώδη σκοπόν. Τα έκατομμύρι·α αύτά
Ιμετατρεπόμενα ε!;, χρυσόν δίδουν
περίπου 60 χιλ. λίρες, μία σταγών
έν ώκεανω προκειμένου ν' άντεπε-
ξέλθωσι κατά την πολυδαπάνων
άγγελιήν τών διαφόρων είδών σι¬
γαρέττων β ι ρ τ ζ ί ν ι α ς ποϋ κα-
τακλύζουν τέν παγκόσμιον
. λ <ν και γιατριχα. Καί ό άλλος άπαντα: --Αύτέ δεν είναι τίποτε! Τί;ς ' Υ.ΎΪΖ. [ίΠ?1 ΤΚΊί· «ι/ι·ϊ»ι/ν·^» >ν_ __1 _ .__'
περιεκτικοτητος αυτών είς νικοτί-
νΥΐν #Μ ίΤΛ/ι?Λ·ί·. ..ί _>.. Τί .»*
ς μγ
πλουτου τής Ελλάδος
χτυ-
μάτι στέ κα-
900
.^«^ της ΐ^Λλαόος, Ίσως νά. ________
δια τουτο, θα^πωμεν ολίγα τινά' τ-.ον τής άναμονής ή σκόνη 3ναι
ες ε,,ασιτεχνικης πειρας καπνιστη.1 1<><, ϊήτΛη ί-Α*,.* ~~λ ..~α!_____ και σαμεν. ,ασιτεχν:κης -είρας Χϊ-,{στο5 &Λ ξάντΛο επάνω στά -/.αθίστχατα. βξ οσων €δω καί έκεί έδιαδά- Ή ά-β*™·..: οσων έδώ Ό κυπνος τέδ: είναι φο- μ. Ο κ*πνος λο-πέν είνα( φ0- δερον ίηλη-ήρΐον, χύριο: καπνισται Προσδαλλει την καρδίαν, ϊ* ™ μ η έ τα νεύ- ρ, μαΐ:α, την σκέψιν Μν εί χρένιον βήχα Χ.τ.λ. Άλλ1 α( τα καλά τού Φίλος ία εχεί κα( τα καλά τού. Φίλος ία- ■τ?ος,( τέν ^χο?ον έσυμδουλεύθημεν δια τον βηχα, χαπν.στής κ*ί αύτός, μαςΐίπε: «Κάπνίζε γ.χ βήχ5 γυ. ν«ζ ύ μ άπίζε γ.χ βήχ5 γ μν«ζεις τους πνεύμονας». Άλλ ος Γ»?€τρ·.α: τί φταίω έγώ, χόρίε, εάν 2εν έ'χ&τ,ε ·π·ελατείαν; —Σάς φαίνεται άτ,ριοέ τέ ένοί- κ-.ο. κόριε; Καί ομως το σ-πίτι έ'χει θαυμασία ^εα. -—Τί μοϋ χρ·ειάί^ται, /..ρία, ή Οεα;... Είμαι μύωψ! —Ή σμητικόν! γυναί/.α είναι... ζώον δια- νθι πρεπει να το παρου
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
[»γ ΕΝ ΛΟΧΔΙΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗ
Ι ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Μάρτιος, 1929.
Ι'ΕΗί^Οη /.ατ' αύτάς λίαν -ΐνδια-
Ιρονρίέλίον περί των Ελληνικήν
κνδν, το οποίον μάς δίδει εύλθ-
ίτάττ,'ν «ορμήν νά γράφωμεν —-
«3 χατνοΰ έν Ελλαδι, όστις
Ιός ιο ~α?ον αποτελεί τέν κυριώ-
ι ^λώτον αυτής. Άς «ύχτ,Οω-
ι ΐίιν τω χρόνω νά ΰπερτερήσουν
ι πλούτω τον κιπνόν, άλλα ζωτι-
χροιόντα.
Ι Το -φ ου ό λόγος βιβλίον έγρά-
ι;1ΐο "ύ οίλου χ. Άχ. Μάντζαρη,
ν.; ιατέχει τέ ζητημα όσον όλί-
Ιΐτοι, έ5ραδ»ύθη δέ ΰπέ τής έν
■Αθήναις Άκαδημίας διά δώδεκα
Ιλίάδων ϊραχμών, τού μ«ίζονος
5ή μέρο,ις τού έξ 20 χιλ. δρχ.
•λ; τής^ Έθνικής Τραπέζης,
Ιί έτίροο μέρους δοθέντος είς άλ-
Ινμονογρϊφάν περί τοϋ αυτού θέ-
ρτος, τού ·/.. Καλ'.τσουνάκη, ήτις
•όην γνωρίζομεν δέν εξεδόθη εί-
Το βιίλιάριον τού κ. Μάντζαρη
|να! υπό πολλάς έπόεις πλήρες'
ι! ΐξαν-λητικόν, μεθοδικώς γραμ-
ίνον Άαί^ ομιλεί προ πάντες την
.ϊ2ΛίΤΤ''/ΤΜ ν * /.ι*^<ν«ι _,"ι.ι .«,_ .Λ .. "Τ .. ΕΙΣ ΟΛΑΣ Ι ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Μέοος των 2.000 έπαναστατών, οίτινες ήχμαλωτίσθησαν έν Μεξικφ υπό των Κυβερνητικών στοατευματων είς την εν Χιμπινεζ μάχην. εξαγωγήν σταφίδος μόνον 785 έκατ. έ έ 1928 99 έ γγή φ τέ δέ 1928, 959 δραχ. Ά- Ι μί Χ2ο παντό ττν ι ρα ί«-'·/.ήν γλώτσα'ν των αριθμών | σχολ«ϋντας δέ είς τάς διαφόρους ΐχριίεΐτάτας καί λίαν διδακτι- βπιχειρησεις τούκαπνού ύπέρ^ τάς 150 χιλ. εργάτην, μΐσιτών, έμπό- 11 έκατ. χερίπου χιλιόγραμμα. Συναγωνιστάς εχομεν είς τα καπνά μας την Τουρκίαν καί την Βουλ¬ γαρίαν, άλλά τάς ύπεσκελίσαμεν ηδη είς την διεθνή κατανάλωσιν, 1»ς α-πτιστικάς, αί οποίαι, Οαΰμα 1; .. .,. ... ..,..,. Ι (Μληνιχα βιιδλία, δέν έχοον ί ?ων *τλ· Οιτινε? αντιπροσωπΐυουν ] ν,αι σιγα-σιγα αυτών μέν ή έξα- τνίνι σφάλμα. Καί λέγομεν τού- '<" τ*? οικογενείας των πληθυσμόν γωγη έλαττοϋται ένή ή ίδική μας ι,-?ος έβαινον τού κ. Μάντζαρη, Ι ^ω τών 800 χιλιάδων! Τέ Δη-| αΐίξάνει. Τέ 1927 ένώ ή Ελλάς ότι χρειάζεται^τριπλάσιον και χολ- λαπλασιον ποσόν διά νά στρέψωμεν τα γοίίστα των κα—^στών πρός"τα Ελληνικά καπνά, είναι δέ άπαραί- άπαραί- ίό Ιοϊι ϋχαιρχουν φεϋ '^'μόσ'.ον χωρ'.στά, είσπράττει έκ τής εξήγαγεν είς Γερμζνίαν 18 έκατ. λεμον αύξησιν τού καχνίσματος των έ '*'"> ςινζι ρ μεγαλήτερος ·πλοΰ-1τή^η τέ δίαμέρ-.σμα Ξάνθης ή Έλ-
ϊ^της Ελλάδος.^ Τέ 1912 έκαλ- >>άς εγινε—/.ατά την παρατήρησιν
"Ρ^'τ« εν ^ τ°τε Ελλάδι, ήτις τ0" Χ· Μάντζαρη—ή κυριώτερα
ι-, ; α"°?ε?«ντα περί
'^ΪΡζμμα καπνοί"
^?Τ«·* έπεξετάθη
Α· ίτ?εμματα Μ ί
'1 το α,έν ίαος · "'ζΤ'^ΐ'ί '".
,αρη—ή κυριώτερα
ής των καλλιτέρων
Ανατολικήν λεγομένων καπνών, ή
____ δέ προσθήκη είς τέν πληθυσμόν των
τέ 1927 ή έξ 'ίωνίας καί Πόντου προσφύγων,
τα 9
εκατ.
είς 863 ίίδίκών χαλλιεργητων έκλίκτων
ιείδών Τουρκικοΰ καπνού έ-
ς
1927
νέαν δύναμιν άχαράμιλλον
ό ή 'Ελλη-
ϊ'ς
3222
μοναι ικο-ητα της
νίκης καπνοπαραγωγής.
Ό Έλληνικος καπνος έξάγετβι
παντού, διότι είς άρα^χ, κ-αυστι-
'- ν>> ' πΡ°σέγγισιν τα , κότητα καί γεύσιν είναι
Ι^ίόί;^*^3)· Κατά τέ,μοναδικός, ούδαμού 5έ τού
Ι ^νολίχ-α«---.. «----- ^ράγεται ζμ,Γος. Αί ΐδιότητές
τού «ίναι μυστικά τής Έλληνικής
γής, όπως καί διά την σταφίδα
υμδαίνει, όλαι δ' αί προσπαθεία^
_ ("*λ· / ϋ«ς αυτών δέ
άχο τον
μ ξη μς
τ'γαρέττων, σϋμδάλλοντος είς του¬
το καί τού ώραίου φύλου, το όχοΪΌν
έν τω καχνίσματι θέλει νά έχιδείξη
ανδρισμόν καί σημείον χειραφετή-
«ως. Διά νά λάίετε άμυδράν ιδέαν
τής αυξήσεως είς την κατανάλωσιν
των σιγαρέττων αναφέρομεν |χ των
χινάκων τού κ. Μάντζαρη τοίις ε¬
ξής άριθμούς: Το 1914 είς την
Αμερικην, την Αγγλίαν, την Γαλ¬
λίαν, την Γερμανί*ν καί "Ιταλίαν
ή κατανάλωσις σιγαρέττων άνήρ-
φίλος, πάσχων χρόνιόν τι νόσημ»,
συνεδουλεύΌη καθηγητήν των Πα¬
ρισίων περί δ-αίτης κ.τ.λ. «Μή
πινεις οϋ'τε σταγόνα οίνόπνευμα» τοΰ
εϊπε. «Κάπνιζε δμω? όσον θελεις.
Όταν αίςτθανθής κακοστομαχιά η
θόλωμα οράσεως είναι προμήνυμα
τής φύσεως νά τέ κόψης τέ "/άπνι-
σμα καί πρέχει νά τέ κόψης διά
με::·λθυς μήνας, άν δχ[ διά πάν-
τοτε. "Αν μέ την κατά καιρούς
διακοπήν ζν/.ο^ρά^ς τέν όργανι-
σμό σου δέν 6ά πάθης τίπ&τε».
Πρά-^ατι ό καχνές εχει αΰτο τέ
μέγα πλεονέκτημα άπέναντ·. τού άλ-
κοέλ καί των άλλων ναρκωτι/,ών
ότι δέν άφίνει κανέν
στίγμα είς τέν ό ρ γ β ν ι-
σμ ό ν.^Έχομεν παραδείγματα χολ-
λών, οί όχοίθ! έκινδύνεοσαν νά πά-
θαυν τύφλωσιν άπό τέ κάπνισμα,
οί όποίοι δμως 3μα το διέκοψαν
έχανήλθαν είς την ύγιά" κατάστα¬
σιν. Ό γράφων εχει την ίκΐνότητα
νά διαχ,όπτη- τέ έρασιτεχνικέν κά-
πνυμα^ επί τινάς μήνας καί ήτυ-
χάζει άπέ τον βήχά τού 3ιά νά τέν
ξαναποχτήση άμα έπαναλάδη τέ
κάπνισμα! Σημειώσατ« ίέ ότι τέ
μέτρίον κάπνισμα μετά τέ φαγητέν
δίεγείρε! την πέψιν, κεντά δέ τέ
κατέδασμα των ίδεών είς τέν γρά-'
φοντα. 'Αν αί ιδέαι, τάς οποίας
κατεστρώσαμεν είς τέ παρον άρθρον
δέν είναι ίσως καί τόσον διαυγείς
άποδώσατέ το είς την άφωρ-σμέ
την απόϊ αν καπνι-
οτι ό φίλος κ.
τητος^ καί ή έιξεύρίσις μ,ίγματός
τινος Ελληνικήν καπνών εύθηνών,
ωστε νά είναι ό καπνός μας προσι-
τος καί είς τούς πολλους. Ή δέ
ρ^εκλάμα σημερον είναι έπιστήμη,
είναι ανωτέρα φιλολογία, χαί νΐει-1 λ,γ' ν · ί ."" ' ■"■"■= '""
αζεται μεγάλη περίσκεψΐς είς την ,&'ς %Λι οι *?°""ευόμϊνοί
εφαρμογήν της. Ζήσαντες επί τόσαΐ"" Ελλγίνε« ^^νοπαραγωγοί 5έν
•"τη ·1ς τέ μέγιστον τής Εύρώπης ™21 «Ρ0""1-
κεντρον ρεκλάμας καί παρακολου¬
θήσαντες εκ τού σύνεγγυς την εξέ¬
λιξιν της θ' άφιερώσωμεν ιδιαίτε¬
ρον αρθρον περί αυτής, δταν ίδωμεν
ότι γινεται κάποια προσπαθεία έκ
μερους των έν Ελλάδι πρός την
κατεύθυνσιν ταύτην.
Τελειώνοντες έχομεν νά παοβ-
τηρησωαεν είς τέ λαμπρέν βιβλίον
τού κ. Μάντζαρη μί'α Ο4σιώ3τ) ελ-
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗΣ
ΕΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΚΟΥΤΑ
Ό ενας σύζυγος λέγ«ι «ίς
άλλο
^γ."^^;, δ^ς " ^Γ3ί*», <ρίλβ· μοϊ. Εν άς ανεμ.ος έττήρε κάτοιο -Λαπέλ- λο κα' χτύπτρε. στής γυναίκας ..... λυσεως Ελληνικών τε ιτερι ανα- ( καπνών καί ι ι τής - ^&1 τ* δύο τρίτα τού έγκληματισμού αλλαχού απέτυχαν ^τος 03 'Ι"^5 , ει'σεΡΖ!>μένου' Ή -άνθη παράγει τέ άριστον εί-
,« 1927
^αϊ 6282
^βν εις τέν καπνόν ^°? όλων. Αί χώραι ομως είς τάς
επι
«Χ.ατ.
2γωγής όλικής ! οποίας έξαγεται ό Έλληνικές κα
δραχ. ό καπνές ^'-ί €'ί μεγάλην ποσότητΐ είνα
β τέ γιγάντειον ή Γερμ,ανία, ή Ιταλία καί ή Άμε
εκΛτ.! Έκ παραλ- ρική, δπθυ κατά σειράν τέ 1927
εν άχδ έξήχθθησαν 18 έχατ., 14 έκ«τ. κα"
Ι
9|9
εεεε—εε—εε—ε—^1^11
Ι^^^^^Η
Ιΐΐπ^ρ*|:*ί
^]
ι|^ΗΒ:
ΐ1ΐ^ΐ1^ΗεΝ9Βτν
*^ "^
-#
ύ
ΜΗΗ
«ΜΐΜΐΐε^ε^ΒβΒ' ^ ;
■ΗΙΕ^^^η»
Ρ|
ΐίκίεΐ
Τ»
«**
μίαν
ΪΟ)νε1ς
τώρα
ν«--·-νν, όργανωτής τής Έογατικής Ενώσεως τών
Εδουαοδ Μάκ Γκράντυ, δεξιν, άντιπρόεδρος τής Ά-
'θιας των Έργατών, οί όποίοι είχον άπαχθη καϊ κρα-
Ή υπ° °^Υνώστων έν τη πόλει Έλίζααπεθτάονν τής Πο-
'" ί Φωτογραφία ελήφθη μετά την απόλυσιν καί έπιστρο-
Οηθεισαν πόλιν. Ό Γ. Φ. Σολόμών, είς τό μέσον, διωρίσθη
των υπό τής έκεί Έργατικής Ενώσεως.
εκατομμυριων καί ή αύξησις διαρ-
χ.ώς έξχκολουθεϊ! Ό κ. Μάντζα-
οης άφιερώνεΐ πολλά κ€!φάλαια έν
επιλόγω τού βιβλίου ώς γνώμα
περ ι τού πώς 6ά ^ελτιωΒή ή χ>α-
ραγωγή; πώς θά μετριασθοϋν τα
ίξοδα αυτής, πώς θά δΐ'αδοθή περισ¬
σότερον ό καπνός μας; καί πώς Οά
συν αγων ισθώμεν την Β ι ρ τ ζ ί -
ν ι α ν ή όποία μέ την φ & ή ν ε ι α
της πλησιάζει νά κατακτήση τέν
Κόσμον. ^ Ό Έλληνικές καπνός,
όπως καί ή σταφίς ένεκα τής ΰψη-
λής τιμής, κατήντησε «ίδος πολυ¬
τελείας. Ένώ δέ ή γεΰσίς τού καί
τέ άρωμα είναι πράγματι μεγάλα
πλεονεκτήματα, δέν ευρίσκομεν ότι
ή εύ·λαψία τού είναι πλεονέκτημα.
Ό καπνιστής θέλ-ει νά γ ου στ ά-
ρ η την άμαρτία αιότήν όσον τέ
δυνατόν μακρότερον καί τέ Έλλη-
νικέ σιγαρέττο τον στερεΐ τής δι-
αρκεστέρας ήδονής πού τού δίδει ή
βρζΖίως καιομένη Βιρτζίνια. Λά-
6ετέ το ύπ' όψιν αΰτό, κ. Μάντζαρη,
καί άκούσατέ το άπέ Ινα καπνιστήν
έστω έρασιτέχνην καί δχι θ ε ρ -
γ ι α κ λ ή ν.
Ό α. Μάντζαρης Οίγει και τέ
',ήτημα τής ρεκλάμας είς τέ
Εξωτερικόν, άλλά τέ 'θίγει μέ κά-
ποια δειλίαν καί επιφύλαξιν ώς
πρές την άποψιν ιδίως τής δαπά-
νης. Μέ ύπολογισμούς Έλληνικής
στρυφνής ο'αονομολογίας έξευρίσκβι
τέ χοσον 30—40 έκατομ. δραχμών
ιά τέν μέγαν αυτόν καί κεφαλαι-
ώδη σκοπόν. Τα έκατομμύρι·α αύτά
Ιμετατρεπόμενα ε!;, χρυσόν δίδουν
περίπου 60 χιλ. λίρες, μία σταγών
έν ώκεανω προκειμένου ν' άντεπε-
ξέλθωσι κατά την πολυδαπάνων
άγγελιήν τών διαφόρων είδών σι¬
γαρέττων β ι ρ τ ζ ί ν ι α ς ποϋ κα-
τακλύζουν τέν παγκόσμιον
. λ <ν και γιατριχα. Καί ό άλλος άπαντα: --Αύτέ δεν είναι τίποτε! Τί;ς ' Υ.ΎΪΖ. [ίΠ?1 ΤΚΊί· «ι/ι·ϊ»ι/ν·^» >ν_ __1 _ .__'
περιεκτικοτητος αυτών είς νικοτί-
νΥΐν #Μ ίΤΛ/ι?Λ·ί·. ..ί _>.. Τί .»*
ς μγ
πλουτου τής Ελλάδος
χτυ-
μάτι στέ κα-
900
.^«^ της ΐ^Λλαόος, Ίσως νά. ________
δια τουτο, θα^πωμεν ολίγα τινά' τ-.ον τής άναμονής ή σκόνη 3ναι
ες ε,,ασιτεχνικης πειρας καπνιστη.1 1<><, ϊήτΛη ί-Α*,.* ~~λ ..~α!_____ και σαμεν. ,ασιτεχν:κης -είρας Χϊ-,{στο5 &Λ ξάντΛο επάνω στά -/.αθίστχατα. βξ οσων €δω καί έκεί έδιαδά- Ή ά-β*™·..: οσων έδώ Ό κυπνος τέδ: είναι φο- μ. Ο κ*πνος λο-πέν είνα( φ0- δερον ίηλη-ήρΐον, χύριο: καπνισται Προσδαλλει την καρδίαν, ϊ* ™ μ η έ τα νεύ- ρ, μαΐ:α, την σκέψιν Μν εί χρένιον βήχα Χ.τ.λ. Άλλ1 α( τα καλά τού Φίλος ία εχεί κα( τα καλά τού. Φίλος ία- ■τ?ος,( τέν ^χο?ον έσυμδουλεύθημεν δια τον βηχα, χαπν.στής κ*ί αύτός, μαςΐίπε: «Κάπνίζε γ.χ βήχ5 γυ. ν«ζ ύ μ άπίζε γ.χ βήχ5 γ μν«ζεις τους πνεύμονας». Άλλ ος Γ»?€τρ·.α: τί φταίω έγώ, χόρίε, εάν 2εν έ'χ&τ,ε ·π·ελατείαν; —Σάς φαίνεται άτ,ριοέ τέ ένοί- κ-.ο. κόριε; Καί ομως το σ-πίτι έ'χει θαυμασία ^εα. -—Τί μοϋ χρ·ειάί^ται, /..ρία, ή Οεα;... Είμαι μύωψ! —Ή σμητικόν! γυναί/.α είναι... ζώον δια- νθι πρεπει να το παρου
30
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΌ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟ
Πρίν ά<πό λίγα χρόνια έπτίγα μ;ά μερά νά έτΐΓΑϊφΌώ τό ασολον των ©ρεν&παθών τοΰ <ρίλα* μου γιατροΰ Μχουρεγτ-άρ. "Οτχν εφθασα στό !διωτ!χ.ό αύτό φρενοκο>ν.εϊο, ό Ουρωρός μ' ωδήγησε
στό μικοό σαλόν-ι τής ύπο'δοχης κι'
εφρόντισε νά κάνη άμέσως γνωστή
την άφιξί ιιο) στό γιατρό. Ό φιλος
μ.ο·> ό Μπουιρ-εγκάρ 5μως ήτο απη¬
σχολημένος έκείνη την στιγμή μέ
κάποίθν αρρώστου τού, γι' αύτό μοί
εζήτησε σ^^γνώμην καί μοΰ παρήγ¬
γειλε νά πξριμενω λίγα λεπτά.
ΈκάΟ-.σα κοντά σ' Ινα μικρά, τρα-
χέζι γεαάτο τ>ιβλία καί πΐριαδ'.κά
καί πηΐα νά διαιδάσω τα «'Ε-πιστη-
μον.κά Χρονικά» γιά νά περάση ή
ωρα μα>. Σέ λίγο δμως μέ διέκοψβ
ενας χοντ:ός καί κοντός κύριος πού
μπηκε μέσα στο σαλονάκί καί μ' έ-
ρώτησε:
— Περιμενετε νά δΫ/κ κανέναν,
ύ
ρ;
—Μάλιστα, τόν γιατρό Μχο>
Ρ·Ϊ*«Ρ· , . _ ,
—Ό γιατρος είναι πολυ απη¬
σχολημένος αυτήν την στιγμή, καΐ
δεν χιστεύω νά είναι έλεύθερος πρίν
άπό μιά ωρα. Μήπως θέλετε νά
επισκευθητε έν τψ μετα^ύ τό άσυ¬
λον ;
Απήντησα πώς αΰτό Οά μ' «ύ*
χαριστοΰσί πολύ, καί €γΐ7καμε μα¬
ζύ 3*0 τό μικρό σαλόνι.
—Είμαι ενας άπό τούς έσωτερι-
χούς γΐατροΰς τοΰ άσύλου, μοΰ έξη-
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
ΚΑΦΦΕΤΕΡΙΑΝ
ιΜΊΝυΉ ΒΟΟΜ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ "Η
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ
"Η ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ
Καί ημείς θά σάς δώσωμεν
τάς διενίτύνσεις των άνά την Νέ
αν Υόρκην Καταστημάτων ά¬
τινα ή Έταιρεία μας κατήρ-
τισεν.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΟΕΩΡΗΣΗΤΕ
Θά σχηματίσητε γενικήν ιδέ¬
αν περί τής ίκανότητός μας καί
θά πεισθήτε ότι
ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ
ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ ΜΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΙ
"Οτι ή ΤΑΧΥΤΗΣ περί την
εκτέλεσιν των εργασιών είναι
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ
ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ
. "Οτι μέλημα καί κυρίως
φροντίς μας είναι νά σάς πα¬
ραδώσωμεν ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ, τοϋ όποίου
θό νπερηφανεύεσθε νά είσθε ί-
διοκτήτης.
ΟΤΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ
ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚΑΣ
Καί ότι άπεναντι των τιμών
αυτών εννοούμεν νά παραδώ-
σοομεν
ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΛΕΠΤΗΝ ΚΑΙ
ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑΙ ΠΟΙ-
ΟΤΗΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ
ΙΝ&
ΗΟΤΕΙ. & ΒΕ5ΤΑυΚΑΝΤ
ΕθυΐΡΜΕΝΤ
βΕΝΕΒΑΙ. 00ΝΤΒΑ0Τ0Η8
ΙΝΤΕΒΙΟΗ 0Ε00ΒΑΤ0Κ8
ΓΡΑΦΕΙΑ, 8ΗΌΤν" ΕΟΟΜ8
ΑΠΟΘΗΚΑΙ, 8ΤϋϋΙΟ '
297 3ΒΟ ΑΥΕΝΙΙΕ
202 ΕΑ3Τ 23ΚΟ 5Τ.,
ΝΕΥν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφ. Α1§οηαιιίη 8106-8107
γηβιεν ό σκνοδός μοί). Ξεύρω *ατα
βάθος την μέθοδο τοΰ Δρος Μπου-
ρζγ%α.ρ καί είμαι ό κυριώτερος συν-
εργάτης τού
Ό γ-προς αυτος μ (ωδήγησεν
είς 5λα τα τα περισσότεΐον ένδια-
φέροντα ιξΐ3μερίσματα· Μοΰκανε έν-
τόττωσι το ότι οί περισσότερον άρρω-
στοι ειχαν άρκετήν ελευθερίαν ^καί
γύρίζαν έλεύθ&ρα στό μεγάλο πάρκο
τού άσυλον.
—Κ'οττάτε, μοό είπε ξαφνικά ό
έσωτ«ρι/.ος γιατρός, δείχνοντας με
τό ϊάχτολό τού Ινα άνθρωχο π«ύ
ν,αθότανε στό ".ρΛόλι, αύτός είνοτ·.
όνας «τό τούς επικινδύνους τρελ-
λούς μας. ( > .
Ά δεν φαινεται οιολου
παρετηρ^σα.
—Μέ τοΰς τρΐλλοΰς τα ρ
μενα συνηθως άτατοάν. Εί·χαμε έίω
μιά νεα ποΰ ή χΛλονσύνη της καί ή
£πα*.οτ; της ήχταν χα^ΛΪδΐγμ-ατΓΑες.
Σιγά-σιγά, εϊ·χε κατθιϊυώσΐΐ νά γίνη
ίλ'.ά άπο τάς προνομιούχον τοΰ ά-
σόλου. Αί. λοιπόν, ή τρ«λλή αυτή
μπόρεσε νά προμ.ηβε'Λη μιά >£ρ<χ Ι¬ να ααχ2Ϊ£ΐ κι' £κοψε τοΰς λαιμιοΰς 5ύο σύντροφον της. —Δέν είναι έπιχ,ίνίονο. ρώτησα τότε, νά αφίνετο τότη,ν ί»ς τ φ ελλούς; Άπεργοΰντες εργάται ύφαντουργείων τής πόλεως Έλίζαμπεθ, τής Τεννεσοή. ς ρς; —Αΰτό «ίναι τό σύττημά μας. οϋα.ε πάντοτε νά υΛτατχει- ζμ τοΰς τρελλοΰς σάν νά ν ταν γνωστ'.κθί'. "Ετσι, πόλί» άχ' αύ- τους, κατορθώνοκν σιγά-σιγά, νά ξα- ναυρί—<ο'ον τό λογικό τους. Μερ·!·/οί, έννοείται, κάνουν κΛτάχρησιν τής ελε'Λερίας των, οί περι-σσότϊροι δ- ;Λως φέρονται καλά. Ένώ ώ(ΐιλοΰσ*με ετσι. φΐθάτοιμεν είς την άκρη τοό πάρικον. Κΰτταξα τότε τό ώρολόγι μοί) καί είπα: Μ φαίνεται πως είναι ώρα νά γυρίσωμε. Ό γιατρός, 6έδαια, 6ά μέ περιμένη. —"Ω, 3χι, ϊέν πιστεύω νά είναι άκόμη έλειί&ερος. "Εχοκμε καιρό νά άν66οϋμ£ στήν ταράτσα. Ή τ}εα, ξέρετε, είναι πανοραματική άπ' 1- κεΐ. 'ί^τηκ.ααε τότβ μέσβ σ' Ινα ρτίφο αέ τρία πατώματα καί φβά- σαμε στήν τοβράτσα. Ό συνοδός μου εκλείσ-ε ξωπίσω μοι> την πόρτα και
■έπροχωρησαμε στό άκρο της γιά νά
άχολαύσωμε την θε α, πού ηταν πραγ
ματίκ,ώς ύχέραχη.
—Ώρα?α! πυλύ ώραία! Είτα στό
συνοδό ;ιοο.
'Ναί, εχετε δίκηο, απήντησεν
ούτος. Γιά πέστε μο^ δμως, κύρ·!«,
εΤσι»ττ·ε παντρεμμένος ή έλεύθ&ρος;
Τόν κύτταξα με εκ,-ληξ! καί ά-
ντησ-α χαμογε,λαστός:
ι—Π αντ,ρβύθηοία πρίν άπό Ινα
χρόνο. Γιχπ μοΰ κάνετε, δμω?, αυ¬
τήν την ερώτησιν;
—·Μή γελάτε, μοΰ ειπε τότε. Ό-
μ:λώ σοβαρά. Κλι άγοπτατε την γι>-
ναίκά σας;
—Τί !£έα! απήντησα πάλιν, νο-
μίζοντας χώς^επρόκειτο γιά άστεΐ-
ότητα. Καί ιδβ&αια την 4τγα-ω!
;—Ά, την άγαπάτε; "Εχετε, λοι-
χόν, χζρζιά;
—·Καί
διο χαμόγ«λο.
—Σάς παρακαλώ μή γελάτε, εί¬
τε πάλιν ό συνομιληττ)ς μου. Π ήτέ
με καλλίτερα, χο!·ές είναι ακριβώς
αί οΊαστώχεις της καρδίας σας;
Μέ κΰτταξε κατά τυρόσωπον, καί
τα μανρά τού μάτια πού ήσαν χρο-
σηλωμένα στά δικά μοο, Ιλαμπαν χά
ράξενα. Τότε εννοιωσα την τρομα-
•Λτΐκή άλήυεια...
Ό σ··>νοϊ>ός μοο ήταν τρ*λλός!
Μόλ'.ς έκατάλαΛα σέ ποία δύσ-
κολη θέσι δρκτκόμουν, εγινα άμέσως
κάτωχρος καί μιά στιγμ,ή δεν μπο-
ροΰσα νά κάνω οότε την χαραμικρή
σκέΦί. Κατώρβωσα όμως νά ξαναό-
ρω την «{«χραιμία μοο. Δέν 'άμφε-
6αλλα βιόλου τώρβ χώς ό τρελλός
μοί^είχε παρασύρη ι στήν ταράτσα
έκεί γιά νά μ' επιτεθή. "Οπως είχα
καί χρίν, ή-0Μ ενας κοντός άνθρω-
πάκος. ΤΗταν, λοιπόν, δυνατώτερός
μο:). Μιά στιγμή μού π4ρασε ώκό
τόν νοί μοί» ή Κέα νά όρμήσω κατ'
επάνω τού καί νά τόνκαταδάλω· «·>
ήταν όαως^ ώχλίτμένος; Το καλλί-
τε^ίθ γι' αύτό ήταν νά χρησιμοποι-
ήσω Ινα όποιοδή—ότε στρατηγημα.
( —Άγαπητέ μου φίλε, είπα, κα-
νεις ώς τώρα δέν είδε την καρδιά
μου καί βέν ξεύρεΐ τί διαστάσεις
Ινεΐ. Μοΰ ψαίνεται. ώς τόσο, πώς
ε'να; πολύ μικρή καί δέν θά σάς
είναι δ'-όλου γρήσιμτ). Καλά, λοιπόν,
Οά κάναμε νά κατ®δαίναμε, γιά νά
μην τύχη καί σάς παρεξηγηση ό
γιατρός.
—Ά~' εναντίας, ϊίμαι 'δβδαιος,
είτε -ότε ό τρελλός, πώς είμπορείτε
νά μοΰ χοησωεύσετε θαυμασία γι'|
αύτό πού σάς χρειάΚ*:;.ια!. Άκοΰστ»
νά σάς πώ. Ποτέ μοί) δέν άγάπησα
χανένα, δέν έχω. λοιπόν, καρδιά.
Τό ςέρετε καί σίϊς δμως, πώς είναι
Μτόλυτος ιάνάγκη νά έχη κανείς ν.χρ
διά, γ>.ά νά ζήση. Ά,φοΰ, λοιπόν,
έγώ δέν εχω, Οά πή πώς είμαι πε-
Οαμμένος... Δέν είναι λογιχό αύτό;
—Καί ίέβαια, είπα, άποφασισμέ-
νβς νά συμφωνώ σ' δλα μαζύ τού.
—ΝοιωΌετε καί σεϊς, όμως, πι-
στεύω, πώς δέν βχω όρϊεξι νά μένω
αιωνίως νεκρός. Γι' αύτό χηρα ά-
πάφα- νά κάμω ϊική μου την καρ¬
διά σας...
Ό τρελλός έσώπασε κι' ϋγιχλα
άπό την τσέχη τοι> Ινα μαχαίρι.
"Ηξειρ'χ τώρα τί μέ χερίμενε ν.ι'
ερ,ριξα^ τριγύρω μοο μιά ματιά γε-
υάτη άπελπΐσία.
—Είσασθε άκριδώς ό άνθρωπον
πού με χρείάΊζιεται, είπε πάλιν ό
τρελλός.
^ 'ΒπροσπάΘησα τότε να κρατησω
τότε ήρεμη τή <ρωνή μου καί είπα: —,ΝΌμβζω πώς κάποιο λάθος κά- μνετε. Π αραδεχομαι χώς ή ίϊέΛ σας είναι πρώτη,ς τάξεως, θά ήταν εχω, είπα μέ τί) ή προτιμότε,ρο, κατά την γνώμη αο>, νά έΒιαλεγατε ενα( άνθρωπο
γε,ρό, γιατί έγο*—αύτό άΐληίθεια, ξέ-
χασα νά σάς τό χώ προττ/τ^ρα—πά-
άπό καρίιακό νόσημα...
^ —Τι μέ μέλει, μέ διέχοψε. 'Εγώ
θελω την καρίιά σας καί θάτήν
κάνω δική μου. Σάς έψερα ■έδώ,
σ' αυτήν την ταράτσα, γιά νά μή
σίς άνησυχηση κανείς. Εμπρός,
λοιπόν, λ«ίετε την καλωσύνην, γιά
νά μή αά!ς άνητνχησγ) κανείς. Έμ-
πρός, λθ'.πόν. λά!»ετε την καλωσύ¬
νην νά πέσετε κατά γής!
Δέν εχασα την δ'ΐαύγεια τού πνεύ-
ματός αου καί εξήτασα ψνχρα'ιμ,ΐύς
την κατά—ασι. Βρ-ισκί^χουν μόνος
μοο μ' Ινα τρελλόν άπέναντί μοί>,
ώπλισμένο μέ μαχαίρι καί ά—χρα-
σραμενο νά μέ σκοτώσιρ. Κι' άν έκρώ-
ναζα άκόμη ζητώντας δοήθεκζ, κα¬
νείς δέν Οά μάκοοΓΛε. Νά φύγω πά-
λι, μοΰ ·ρταν «δυνατόν. Ουτε ήμ-
τνριοϋνα νά νφτ/χύ κ,άτω άπ' την
ταράτσα, γιατί ήμαστε, όπως είπα
στήν άΐρχή, σέ ίψος τριών χατωμά-
των. νΗμο>ν, λοιπόν, κυριολεκτικώς
χαμένος.
Ξαφνικά ι0ϋμη|Οηίκα χώς ό γιατρός
Μχοορεγκάρ μοΰ είχε -αραγγείλεΓ
μιά φο?ά πού Οά ίχα^α έχίονΛΐψι στό
ά'συλό τού, νά τού χήγαινα ΐ^α μχου-
κάλι με χλωροφόρμιο.
— Πρίν ύχοδλτ^Οώ στήν έγχ*;-
ρισιν, είπα τότε στόν τρελλό:
—"Εχω νά σάς γυρέψω μιά χά-
ρι. θά τφδλα νά Ιγραφβ Ινα γραμ-
ματάκι πού Οά σάς χαρακαλέσω νά
νό στεί).ετβ σείς.
— Πολύ ευχαρίστως,
κάμετε δμως γρήγορα.
'Εγονάτισα τότε μέ τρόπο, ώστε
νά τοϋ γΐίρίσω την ρ>άχι μοο καί χω-
ρίς νά τό ιάντ-.ληίίθη αύτός, εδγαλα
τό μχο'Λΐαλάκ! καί έμούσκε»]Μ( >:
το πΐ,ρίεχόμενό ταο τό μαντηλί μου.
"Επ£ΐτα ά<ροΰ Ιγραψα δι>ο λ&για ι
Ινα ψάχζλλζ, έσηρςωθηκα ·*αί ύ%
•Κάνετε μου την χαρ: νά
δάσετΐ τί γράφω!
Ό τρελλός ήλθε τότε ν.οντά ι
■/.αί την στιγμή πού εσκυέε, γι
διαβάστ;, άρπαξα ξαφνικά τό
τού πού ήταν ώχλισμενο %<χ ιδία στιγμή έ6αλα τό μανττ,λ'. από την μύτη τού. Άντίσταθηκε λίγα δεοτ κι' επείτα σωριάστηκε χ ΐ'πτ>3«ϋαισχένος ·6α0εΐά.
Ε5-/α σωθή επί τέλα/ς!
"Ετρε^α άμέσως στήν σνΛ/.α,
κατέβηκα μέ τα τέσσαρ-α %χ ~
στό κύρι-ο οίκοδόμημα τ«ϋ
αί ?ύο νοσοκΐμοι
ταράτσα. γ: ά νά
τοίλλο.
Άπό τότε ό φίλος ψοο ί
τής τοΰ άσύλου άΐφηνει ιτολϋ
τερη έλε-θ&ρία στούς τρελλον; τ«ι
ΡΟΖ/Ε ΣΑΛΑΡΧΤΕΝ
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ΔΐΛλωμοτοίχοί]
ώ
Βιβλιάριον μου, άποσιέλλετοι ^
άν. τΩραι Γραςρείου 5—8 μ· ε··ι
12 τάς Κυριακάς. ,. ,
326-8 \'. 551η 51., Νβν/ ΥοΛ
Ρηοηβ: Οοΐαηιοιΐϊ 585»·
ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ
ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ
ΚΑΙ
ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ
Τί» ώοαιότερον, ψυχωφελ^στεοον καί χρησιμώτατον βιβλίον διά κάθί ·Ελληνα Όρθόδοξον.
ΙΙεριέχει όλας τας Ακολουθιας ττίς Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τοϋ Πάσχα καί της Δεντέοας **
ναστασεως την Ακολουθίαν τοϋ Άκαθίστου 'Υμνου, τόν 'Επιτάφιον θοηνον, καθώς κσΐ πάντα «
»εια καί Ιερα Ευαγγέλια, ως άναγινώσκονται ταυτα κατά Κυριακήν. 'Επίσης Ιχονν προστεθδ "οι ^
νακες Πασχαλίων Παλαιοΰ καί Νέον 'Ημερολογίου καί «5λων των κτνητών έορτων.
ΤτΥν έκδοσιν ταύτην, την οποίαν οννιστβθν Ιδιαιτέρως οί Πατριάρχου τής Άνατολίίς, διά θαυμαστήν
γραμμάτων, δηαοσιβυομένων, κοβμοθν καί σειραί εΐκόνΐον, πρώτην φοοάν δημοσιεύομεν είς Ελληνι¬
κήν ΣυνοιΙην. Είναι αναπαραγωγή των οιασημοτέ'ρων Βυζαγτινών Άγιογοαφιών τοΰ Μιστρά, των Μίτεω-
ρων καί δλλων έθντκών μας μεσαιωνικών μνημείων.
Πολυτελεστάτη Ιχβοοτς,
λαμπρός χάρτης, αρίστη έκ-
τΰποαοτς, εΐχονογραφημένη.
ΣΕΛΙΔΕΣ 550
Χρυσόδετος, μέ 6έρμα
πολυτελείας
ΊΊΜΑΤΑΙ 92.00
Γράψατε σήμβρον
σίς άποσταλτί Ο- Ο. Ό., %
έμβάσατε συμπληροθνης τέ
έναντι δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^,
14# "7. 261ίι 5ί>, Νβ— γ0Γ^ Νί -^
'ΕΛθκλίίστβς ίύρίβκ—ε $8.00 μέ την «αράκλησιν &ΐ»ς ^Ια'
χυδοομήσητ· την «ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ>·
"Ονομε».......**.*.„*„.......^.—.^..-—-...........
Διεύθυνσις ·»...«.———..·..,,„„.„..,....................·
.................... Πολιτβία .........»..........
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929
ΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΣΤΌ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟ
Πρίν ά<πό λίγα χρόνια έπτίγα μ;ά μερά νά έτΐΓΑϊφΌώ τό ασολον των ©ρεν&παθών τοΰ <ρίλα* μου γιατροΰ Μχουρεγτ-άρ. "Οτχν εφθασα στό !διωτ!χ.ό αύτό φρενοκο>ν.εϊο, ό Ουρωρός μ' ωδήγησε
στό μικοό σαλόν-ι τής ύπο'δοχης κι'
εφρόντισε νά κάνη άμέσως γνωστή
την άφιξί ιιο) στό γιατρό. Ό φιλος
μ.ο·> ό Μπουιρ-εγκάρ 5μως ήτο απη¬
σχολημένος έκείνη την στιγμή μέ
κάποίθν αρρώστου τού, γι' αύτό μοί
εζήτησε σ^^γνώμην καί μοΰ παρήγ¬
γειλε νά πξριμενω λίγα λεπτά.
ΈκάΟ-.σα κοντά σ' Ινα μικρά, τρα-
χέζι γεαάτο τ>ιβλία καί πΐριαδ'.κά
καί πηΐα νά διαιδάσω τα «'Ε-πιστη-
μον.κά Χρονικά» γιά νά περάση ή
ωρα μα>. Σέ λίγο δμως μέ διέκοψβ
ενας χοντ:ός καί κοντός κύριος πού
μπηκε μέσα στο σαλονάκί καί μ' έ-
ρώτησε:
— Περιμενετε νά δΫ/κ κανέναν,
ύ
ρ;
—Μάλιστα, τόν γιατρό Μχο>
Ρ·Ϊ*«Ρ· , . _ ,
—Ό γιατρος είναι πολυ απη¬
σχολημένος αυτήν την στιγμή, καΐ
δεν χιστεύω νά είναι έλεύθερος πρίν
άπό μιά ωρα. Μήπως θέλετε νά
επισκευθητε έν τψ μετα^ύ τό άσυ¬
λον ;
Απήντησα πώς αΰτό Οά μ' «ύ*
χαριστοΰσί πολύ, καί €γΐ7καμε μα¬
ζύ 3*0 τό μικρό σαλόνι.
—Είμαι ενας άπό τούς έσωτερι-
χούς γΐατροΰς τοΰ άσύλου, μοΰ έξη-
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
ΚΑΦΦΕΤΕΡΙΑΝ
ιΜΊΝυΉ ΒΟΟΜ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ "Η
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ
"Η ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ
Καί ημείς θά σάς δώσωμεν
τάς διενίτύνσεις των άνά την Νέ
αν Υόρκην Καταστημάτων ά¬
τινα ή Έταιρεία μας κατήρ-
τισεν.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΟΕΩΡΗΣΗΤΕ
Θά σχηματίσητε γενικήν ιδέ¬
αν περί τής ίκανότητός μας καί
θά πεισθήτε ότι
ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ
ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ ΜΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΙ
"Οτι ή ΤΑΧΥΤΗΣ περί την
εκτέλεσιν των εργασιών είναι
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ
ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ
. "Οτι μέλημα καί κυρίως
φροντίς μας είναι νά σάς πα¬
ραδώσωμεν ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ, τοϋ όποίου
θό νπερηφανεύεσθε νά είσθε ί-
διοκτήτης.
ΟΤΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ
ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚΑΣ
Καί ότι άπεναντι των τιμών
αυτών εννοούμεν νά παραδώ-
σοομεν
ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΛΕΠΤΗΝ ΚΑΙ
ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑΙ ΠΟΙ-
ΟΤΗΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ
ΙΝ&
ΗΟΤΕΙ. & ΒΕ5ΤΑυΚΑΝΤ
ΕθυΐΡΜΕΝΤ
βΕΝΕΒΑΙ. 00ΝΤΒΑ0Τ0Η8
ΙΝΤΕΒΙΟΗ 0Ε00ΒΑΤ0Κ8
ΓΡΑΦΕΙΑ, 8ΗΌΤν" ΕΟΟΜ8
ΑΠΟΘΗΚΑΙ, 8ΤϋϋΙΟ '
297 3ΒΟ ΑΥΕΝΙΙΕ
202 ΕΑ3Τ 23ΚΟ 5Τ.,
ΝΕΥν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφ. Α1§οηαιιίη 8106-8107
γηβιεν ό σκνοδός μοί). Ξεύρω *ατα
βάθος την μέθοδο τοΰ Δρος Μπου-
ρζγ%α.ρ καί είμαι ό κυριώτερος συν-
εργάτης τού
Ό γ-προς αυτος μ (ωδήγησεν
είς 5λα τα τα περισσότεΐον ένδια-
φέροντα ιξΐ3μερίσματα· Μοΰκανε έν-
τόττωσι το ότι οί περισσότερον άρρω-
στοι ειχαν άρκετήν ελευθερίαν ^καί
γύρίζαν έλεύθ&ρα στό μεγάλο πάρκο
τού άσυλον.
—Κ'οττάτε, μοό είπε ξαφνικά ό
έσωτ«ρι/.ος γιατρός, δείχνοντας με
τό ϊάχτολό τού Ινα άνθρωχο π«ύ
ν,αθότανε στό ".ρΛόλι, αύτός είνοτ·.
όνας «τό τούς επικινδύνους τρελ-
λούς μας. ( > .
Ά δεν φαινεται οιολου
παρετηρ^σα.
—Μέ τοΰς τρΐλλοΰς τα ρ
μενα συνηθως άτατοάν. Εί·χαμε έίω
μιά νεα ποΰ ή χΛλονσύνη της καί ή
£πα*.οτ; της ήχταν χα^ΛΪδΐγμ-ατΓΑες.
Σιγά-σιγά, εϊ·χε κατθιϊυώσΐΐ νά γίνη
ίλ'.ά άπο τάς προνομιούχον τοΰ ά-
σόλου. Αί. λοιπόν, ή τρ«λλή αυτή
μπόρεσε νά προμ.ηβε'Λη μιά >£ρ<χ Ι¬ να ααχ2Ϊ£ΐ κι' £κοψε τοΰς λαιμιοΰς 5ύο σύντροφον της. —Δέν είναι έπιχ,ίνίονο. ρώτησα τότε, νά αφίνετο τότη,ν ί»ς τ φ ελλούς; Άπεργοΰντες εργάται ύφαντουργείων τής πόλεως Έλίζαμπεθ, τής Τεννεσοή. ς ρς; —Αΰτό «ίναι τό σύττημά μας. οϋα.ε πάντοτε νά υΛτατχει- ζμ τοΰς τρελλοΰς σάν νά ν ταν γνωστ'.κθί'. "Ετσι, πόλί» άχ' αύ- τους, κατορθώνοκν σιγά-σιγά, νά ξα- ναυρί—<ο'ον τό λογικό τους. Μερ·!·/οί, έννοείται, κάνουν κΛτάχρησιν τής ελε'Λερίας των, οί περι-σσότϊροι δ- ;Λως φέρονται καλά. Ένώ ώ(ΐιλοΰσ*με ετσι. φΐθάτοιμεν είς την άκρη τοό πάρικον. Κΰτταξα τότε τό ώρολόγι μοί) καί είπα: Μ φαίνεται πως είναι ώρα νά γυρίσωμε. Ό γιατρός, 6έδαια, 6ά μέ περιμένη. —"Ω, 3χι, ϊέν πιστεύω νά είναι άκόμη έλειί&ερος. "Εχοκμε καιρό νά άν66οϋμ£ στήν ταράτσα. Ή τ}εα, ξέρετε, είναι πανοραματική άπ' 1- κεΐ. 'ί^τηκ.ααε τότβ μέσβ σ' Ινα ρτίφο αέ τρία πατώματα καί φβά- σαμε στήν τοβράτσα. Ό συνοδός μου εκλείσ-ε ξωπίσω μοι> την πόρτα και
■έπροχωρησαμε στό άκρο της γιά νά
άχολαύσωμε την θε α, πού ηταν πραγ
ματίκ,ώς ύχέραχη.
—Ώρα?α! πυλύ ώραία! Είτα στό
συνοδό ;ιοο.
'Ναί, εχετε δίκηο, απήντησεν
ούτος. Γιά πέστε μο^ δμως, κύρ·!«,
εΤσι»ττ·ε παντρεμμένος ή έλεύθ&ρος;
Τόν κύτταξα με εκ,-ληξ! καί ά-
ντησ-α χαμογε,λαστός:
ι—Π αντ,ρβύθηοία πρίν άπό Ινα
χρόνο. Γιχπ μοΰ κάνετε, δμω?, αυ¬
τήν την ερώτησιν;
—·Μή γελάτε, μοΰ ειπε τότε. Ό-
μ:λώ σοβαρά. Κλι άγοπτατε την γι>-
ναίκά σας;
—Τί !£έα! απήντησα πάλιν, νο-
μίζοντας χώς^επρόκειτο γιά άστεΐ-
ότητα. Καί ιδβ&αια την 4τγα-ω!
;—Ά, την άγαπάτε; "Εχετε, λοι-
χόν, χζρζιά;
—·Καί
διο χαμόγ«λο.
—Σάς παρακαλώ μή γελάτε, εί¬
τε πάλιν ό συνομιληττ)ς μου. Π ήτέ
με καλλίτερα, χο!·ές είναι ακριβώς
αί οΊαστώχεις της καρδίας σας;
Μέ κΰτταξε κατά τυρόσωπον, καί
τα μανρά τού μάτια πού ήσαν χρο-
σηλωμένα στά δικά μοο, Ιλαμπαν χά
ράξενα. Τότε εννοιωσα την τρομα-
•Λτΐκή άλήυεια...
Ό σ··>νοϊ>ός μοο ήταν τρ*λλός!
Μόλ'.ς έκατάλαΛα σέ ποία δύσ-
κολη θέσι δρκτκόμουν, εγινα άμέσως
κάτωχρος καί μιά στιγμ,ή δεν μπο-
ροΰσα νά κάνω οότε την χαραμικρή
σκέΦί. Κατώρβωσα όμως νά ξαναό-
ρω την «{«χραιμία μοο. Δέν 'άμφε-
6αλλα βιόλου τώρβ χώς ό τρελλός
μοί^είχε παρασύρη ι στήν ταράτσα
έκεί γιά νά μ' επιτεθή. "Οπως είχα
καί χρίν, ή-0Μ ενας κοντός άνθρω-
πάκος. ΤΗταν, λοιπόν, δυνατώτερός
μο:). Μιά στιγμή μού π4ρασε ώκό
τόν νοί μοί» ή Κέα νά όρμήσω κατ'
επάνω τού καί νά τόνκαταδάλω· «·>
ήταν όαως^ ώχλίτμένος; Το καλλί-
τε^ίθ γι' αύτό ήταν νά χρησιμοποι-
ήσω Ινα όποιοδή—ότε στρατηγημα.
( —Άγαπητέ μου φίλε, είπα, κα-
νεις ώς τώρα δέν είδε την καρδιά
μου καί βέν ξεύρεΐ τί διαστάσεις
Ινεΐ. Μοΰ ψαίνεται. ώς τόσο, πώς
ε'να; πολύ μικρή καί δέν θά σάς
είναι δ'-όλου γρήσιμτ). Καλά, λοιπόν,
Οά κάναμε νά κατ®δαίναμε, γιά νά
μην τύχη καί σάς παρεξηγηση ό
γιατρός.
—Ά~' εναντίας, ϊίμαι 'δβδαιος,
είτε -ότε ό τρελλός, πώς είμπορείτε
νά μοΰ χοησωεύσετε θαυμασία γι'|
αύτό πού σάς χρειάΚ*:;.ια!. Άκοΰστ»
νά σάς πώ. Ποτέ μοί) δέν άγάπησα
χανένα, δέν έχω. λοιπόν, καρδιά.
Τό ςέρετε καί σίϊς δμως, πώς είναι
Μτόλυτος ιάνάγκη νά έχη κανείς ν.χρ
διά, γ>.ά νά ζήση. Ά,φοΰ, λοιπόν,
έγώ δέν εχω, Οά πή πώς είμαι πε-
Οαμμένος... Δέν είναι λογιχό αύτό;
—Καί ίέβαια, είπα, άποφασισμέ-
νβς νά συμφωνώ σ' δλα μαζύ τού.
—ΝοιωΌετε καί σεϊς, όμως, πι-
στεύω, πώς δέν βχω όρϊεξι νά μένω
αιωνίως νεκρός. Γι' αύτό χηρα ά-
πάφα- νά κάμω ϊική μου την καρ¬
διά σας...
Ό τρελλός έσώπασε κι' ϋγιχλα
άπό την τσέχη τοι> Ινα μαχαίρι.
"Ηξειρ'χ τώρα τί μέ χερίμενε ν.ι'
ερ,ριξα^ τριγύρω μοο μιά ματιά γε-
υάτη άπελπΐσία.
—Είσασθε άκριδώς ό άνθρωπον
πού με χρείάΊζιεται, είπε πάλιν ό
τρελλός.
^ 'ΒπροσπάΘησα τότε να κρατησω
τότε ήρεμη τή <ρωνή μου καί είπα: —,ΝΌμβζω πώς κάποιο λάθος κά- μνετε. Π αραδεχομαι χώς ή ίϊέΛ σας είναι πρώτη,ς τάξεως, θά ήταν εχω, είπα μέ τί) ή προτιμότε,ρο, κατά την γνώμη αο>, νά έΒιαλεγατε ενα( άνθρωπο
γε,ρό, γιατί έγο*—αύτό άΐληίθεια, ξέ-
χασα νά σάς τό χώ προττ/τ^ρα—πά-
άπό καρίιακό νόσημα...
^ —Τι μέ μέλει, μέ διέχοψε. 'Εγώ
θελω την καρίιά σας καί θάτήν
κάνω δική μου. Σάς έψερα ■έδώ,
σ' αυτήν την ταράτσα, γιά νά μή
σίς άνησυχηση κανείς. Εμπρός,
λοιπόν, λ«ίετε την καλωσύνην, γιά
νά μή αά!ς άνητνχησγ) κανείς. Έμ-
πρός, λθ'.πόν. λά!»ετε την καλωσύ¬
νην νά πέσετε κατά γής!
Δέν εχασα την δ'ΐαύγεια τού πνεύ-
ματός αου καί εξήτασα ψνχρα'ιμ,ΐύς
την κατά—ασι. Βρ-ισκί^χουν μόνος
μοο μ' Ινα τρελλόν άπέναντί μοί>,
ώπλισμένο μέ μαχαίρι καί ά—χρα-
σραμενο νά μέ σκοτώσιρ. Κι' άν έκρώ-
ναζα άκόμη ζητώντας δοήθεκζ, κα¬
νείς δέν Οά μάκοοΓΛε. Νά φύγω πά-
λι, μοΰ ·ρταν «δυνατόν. Ουτε ήμ-
τνριοϋνα νά νφτ/χύ κ,άτω άπ' την
ταράτσα, γιατί ήμαστε, όπως είπα
στήν άΐρχή, σέ ίψος τριών χατωμά-
των. νΗμο>ν, λοιπόν, κυριολεκτικώς
χαμένος.
Ξαφνικά ι0ϋμη|Οηίκα χώς ό γιατρός
Μχοορεγκάρ μοΰ είχε -αραγγείλεΓ
μιά φο?ά πού Οά ίχα^α έχίονΛΐψι στό
ά'συλό τού, νά τού χήγαινα ΐ^α μχου-
κάλι με χλωροφόρμιο.
— Πρίν ύχοδλτ^Οώ στήν έγχ*;-
ρισιν, είπα τότε στόν τρελλό:
—"Εχω νά σάς γυρέψω μιά χά-
ρι. θά τφδλα νά Ιγραφβ Ινα γραμ-
ματάκι πού Οά σάς χαρακαλέσω νά
νό στεί).ετβ σείς.
— Πολύ ευχαρίστως,
κάμετε δμως γρήγορα.
'Εγονάτισα τότε μέ τρόπο, ώστε
νά τοϋ γΐίρίσω την ρ>άχι μοο καί χω-
ρίς νά τό ιάντ-.ληίίθη αύτός, εδγαλα
τό μχο'Λΐαλάκ! καί έμούσκε»]Μ( >:
το πΐ,ρίεχόμενό ταο τό μαντηλί μου.
"Επ£ΐτα ά<ροΰ Ιγραψα δι>ο λ&για ι
Ινα ψάχζλλζ, έσηρςωθηκα ·*αί ύ%
•Κάνετε μου την χαρ: νά
δάσετΐ τί γράφω!
Ό τρελλός ήλθε τότε ν.οντά ι
■/.αί την στιγμή πού εσκυέε, γι
διαβάστ;, άρπαξα ξαφνικά τό
τού πού ήταν ώχλισμενο %<χ ιδία στιγμή έ6αλα τό μανττ,λ'. από την μύτη τού. Άντίσταθηκε λίγα δεοτ κι' επείτα σωριάστηκε χ ΐ'πτ>3«ϋαισχένος ·6α0εΐά.
Ε5-/α σωθή επί τέλα/ς!
"Ετρε^α άμέσως στήν σνΛ/.α,
κατέβηκα μέ τα τέσσαρ-α %χ ~
στό κύρι-ο οίκοδόμημα τ«ϋ
αί ?ύο νοσοκΐμοι
ταράτσα. γ: ά νά
τοίλλο.
Άπό τότε ό φίλος ψοο ί
τής τοΰ άσύλου άΐφηνει ιτολϋ
τερη έλε-θ&ρία στούς τρελλον; τ«ι
ΡΟΖ/Ε ΣΑΛΑΡΧΤΕΝ
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ΔΐΛλωμοτοίχοί]
ώ
Βιβλιάριον μου, άποσιέλλετοι ^
άν. τΩραι Γραςρείου 5—8 μ· ε··ι
12 τάς Κυριακάς. ,. ,
326-8 \'. 551η 51., Νβν/ ΥοΛ
Ρηοηβ: Οοΐαηιοιΐϊ 585»·
ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ
ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ
ΚΑΙ
ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ
Τί» ώοαιότερον, ψυχωφελ^στεοον καί χρησιμώτατον βιβλίον διά κάθί ·Ελληνα Όρθόδοξον.
ΙΙεριέχει όλας τας Ακολουθιας ττίς Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τοϋ Πάσχα καί της Δεντέοας **
ναστασεως την Ακολουθίαν τοϋ Άκαθίστου 'Υμνου, τόν 'Επιτάφιον θοηνον, καθώς κσΐ πάντα «
»εια καί Ιερα Ευαγγέλια, ως άναγινώσκονται ταυτα κατά Κυριακήν. 'Επίσης Ιχονν προστεθδ "οι ^
νακες Πασχαλίων Παλαιοΰ καί Νέον 'Ημερολογίου καί «5λων των κτνητών έορτων.
ΤτΥν έκδοσιν ταύτην, την οποίαν οννιστβθν Ιδιαιτέρως οί Πατριάρχου τής Άνατολίίς, διά θαυμαστήν
γραμμάτων, δηαοσιβυομένων, κοβμοθν καί σειραί εΐκόνΐον, πρώτην φοοάν δημοσιεύομεν είς Ελληνι¬
κήν ΣυνοιΙην. Είναι αναπαραγωγή των οιασημοτέ'ρων Βυζαγτινών Άγιογοαφιών τοΰ Μιστρά, των Μίτεω-
ρων καί δλλων έθντκών μας μεσαιωνικών μνημείων.
Πολυτελεστάτη Ιχβοοτς,
λαμπρός χάρτης, αρίστη έκ-
τΰποαοτς, εΐχονογραφημένη.
ΣΕΛΙΔΕΣ 550
Χρυσόδετος, μέ 6έρμα
πολυτελείας
ΊΊΜΑΤΑΙ 92.00
Γράψατε σήμβρον
σίς άποσταλτί Ο- Ο. Ό., %
έμβάσατε συμπληροθνης τέ
έναντι δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^,
14# "7. 261ίι 5ί>, Νβ— γ0Γ^ Νί -^
'ΕΛθκλίίστβς ίύρίβκ—ε $8.00 μέ την «αράκλησιν &ΐ»ς ^Ια'
χυδοομήσητ· την «ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ>·
"Ονομε».......**.*.„*„.......^.—.^..-—-...........
Διεύθυνσις ·»...«.———..·..,,„„.„..,....................·
.................... Πολιτβία .........»..........
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΓ ΑΝΑ ΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΤΣΑΜΛΝΤΑ ΤΉΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΐ? τ* 'Αλ6*νοκρχτούμδν* Έλλην, χωρία
ΓΆΜΑΝΓΑ, Ήπειρον, 27
„. 1129.— . .
Ν'Η νώιη ™« Τονηιαντα, τη>: ο-
& τό όνοαα εχει την τιιιήν ν
τόσον σννεχώ: εί:
ιοτ·'ρκριμέν«.ν όιιογε-
»ϋ όρνίίνοί
■'άΑ?.οποπή:' οϊο; ό αατοιωτιχώ
ίος«'Είτν. Κήονξ», κείται εί; τί.
[αί/ιιιον τή: όοοθετιν.ή: γραιι-
ς ιΐΕταξύ Ελλάδος καί Άλβανί-
<η·νοηεύουσα ιιέ πολνάρινΐμα κα όϋ: Έλ/.ηνορθόδοϊα χο)οία, §3Π- Κασ^έντα Γινση7.ώ= παρά τη: 9νοι"; Έτιτοο.της εί' τό Βαοί- αν τής Σ-'ΐπεταοίας. Μί τά 'Ε).- ηζώτατα αΰτά χορία σννδεόμε- ίη/^αχώ; -/αί παρ(τκολοι·υ)ϋμεν |εν αύτοι: εχτ^οττα της; Άλβ.τνι- ;Λιοι·Ί'ισε(ο: ιιετά έ-θνικοΓ* πόνον ή; στοργής. Κ'ς προ ιστολάς ιιου παιρέτα- |;άΉθιΐόν τίνα .τιέοτ<ον. παρανο- ι ζαχ αί ί)αι οεσιών, είς άς έκτρέ ται το δογανα τής Κ·6ερνήσΓ- [τής Λ Μ. Ζώγοχι ΐοί· Α'. Σά ί'νετο ίίοτ' γνΐικιτός ό τρό.τος, δ |τί/.ειταί(ο: ΊδΓιίΌη αντθΓ'ϊφίίλο " ''}6ανι·/.ή*Όρί)ό?οξο; Κχ. ησια -τί ,ταραβιίσει '5λίΐ·ν τώ ιτλκοδιον κοΓνόνων τής Όρθοθο Οί /ιίτοικοι των π?ραν τή ωιιιή: Έλληνικιοτάτων τούτον. τροσ'.είιΐ5νοι εί ςτό Ο«ο. Παρτιαοχεΐον, _>έν ρυλό-
ν' <χ αγνωρίσονν τίγν 'Εκκλησι τιχην 'Αοχήν, την όςτχ.ίαν θίλε· ι τοίς ;-ΐι«(ίλη ή Άλβανν/.ή Κ »τ)σι: Οίίτο): είς τά: .ι>1ας παν
:ιδά; ,τιέσεις π^οπτίθεται Γιοη
: ·ί εΌιαπαο: τή: θρι>ο,'χυτι/ή:
ί'ΐσρΐ' ς. Έκβιάζονται καί ο>
/ληΌθόδοξοι ίΓοεΐς το;ν νά μνη-
νειηΐ'ν την άντι,κανονικήν σί'τήν
■<-'·?ησιαοτικήν Άλ6ανικήν 'Αρ- Μιο/όιτοντρ; ,ιάσαν σχέσιν ·4 ,Οι·-Όΐ·αενικόν ΠοτΓ(.ιαηχειον' «' β ? Γ'ναν-Λΐσθονν νά" πό«Εουν 'ΐβ,^οχι'πϊονττς εί: την οίαν |Νθ|Γντηη«.,./.^ΐδι·ινητοννΛ ί ^η,η Μλ0[αν πδοα ιρ/^η. 9»«θο;ο; καοΜα δ,ά τί ν άνε-λι- 1νη -<αι .τ-ονν.—ικον τρόπον, ιιεθ' ,', Α>.6ανία πρό:
ενδ ή τελευταία τοσά-
^α της αϊσθήΐατα. ρε.
^δεν οναιιή-ε, τις'νά έφαο-
«Π! ;ι ιν ταίς ί6!0>τικαϊς σχέσε-
;?«?» χαΐίν τή ηΒλι^ηΔι-
1°
ή κατισνύει
. 1 ^"Τέρον χον Κί,άτον;
'τ,ο αηιλααβάνσνται οί πον.ιη-
«»ι·ντοο?ς τον. ^ Γϊ
'ν την «μπέσαν»' αμα α! πεο>-
πτκσεις άπωτυϋν τό τοιούτον. Άίλ'
αφ' ετέρου δέν ποςπίΐ νά ληομονή-
ται ότι χαί έν τί· πο^.ιτι/.ή πρΐπει
νά ί'πάο/η 6«ΓΚιός τι;, πέραν τοί
ό.τοίου ΛΐΊ >ιή ΙπιτοεΛηται ή «ιιπα-
ιιπεσιά'» Μετά λνπης δμίι>ς όλαι οί
έπιθυμονντεΓ τΗν διατήρησιν ολι-
κρινών οχέ·—-ών ιιεταξΰ Ελλάδος
ν.αί 'Αλίανίας είναι ήναγκβσαενοι
να όμολογι'ίσονν ότι ή δϊυτεοο έν
ταίς πρός την .ιρ<>ηην σχέσεσιν αυ¬
τής φεοεται ιιέ «ϊτοκΐανή «ιιπιμ-
—τοιάν». την οποίαν ν.αί 6 χεϊοι-
ατο: Μα/ν.ια6?λισιιός ά:χοκρο·'νι.
ΏρισμεΛ·(ος .100^ οαυιια της 'Α/.βα
νίκης Κυβεονήσείος εΐν—ι ν« :·.ατ«ΐ-
Ολίψη θΓστΐΗΐατικώς καί νά ι'ξα-
ςΌνίσρ τ»(ν ί·—ίρνουσαν εν τω Κρά
τει της 'Ελί.ητορΰόδοξον {«ειθΛΌ-
}Ί]φίίΓν. Κ: τονς Κΐ'βεΛντρπς ).οι-
πόν τής 'Ελί.ην. Ποίατεί'ας είναι
χαιοό: λό ύπο'ΐνησΊθτί ΐό: ΟΑΛΈ-
ΑΝ ΟΟΝ«ίΙΊΈ8("
— Την παρ?λ0οά5σαν Κυριακήν
η: Ό«όοδο|ία; «τελεσθή πανδή-
ί(ο: έν τώ Κεντοιχω ΝαΛ τ?>ς Κοι
ότητό: μας τό κα{"Ηεο(ΛΐΓνον ^τή-
ιον ιιντΜΐόσννον τοϋ ΠΌΟς .ιατοό;
ι.-ν εκ. ΐίόβ?.ας πρός; ιιη-'ρός: δέ ίν
Γοαμαντά καταγ«ΐί'νου άδί
ίΓ,τοοπολίτον Νικοπ-όλεοχ κηί
11 «.·ε6ρζη; Να»τ«ναήλ τον Π
•ί/α, τοίϊ πασρ'νώστου γενσ;ΐ<·.·νοι» ινα αέσον τή: Έλληνικής; ΌοΛο- "ίία: ώ; Μητροπολίτην Προι»της '.αι δι" ώ: ΤοποΓΓ,ρητον τον Οίν.ου ιενι/.οΰ θοόλΌυ. Ό άΗίανηιττρς ε- <ει έ'5ασφα?άσει .τπρ« τΐί Έθϋ Γραπεζη τής 'Ελλάδο: ττιν -ιικοάν 7<τ·< χοηιιατικήν πϊθΐοτσίαν ΙΗ ή ιίοείας υπέρ τιον Κοινοτήτων Τσα- 'ΐηντά καί Πολλάς, αΐτινες '/οα ίί· νν(Ήΐονονσαι τελρϋσιν ρτηοίοκ τΓ; Κνρισν.ή τί".: Όρθοδοϊίας '.Ο οννον ίνπέρ τή: μαν.αρία^ τού χής. Κατάλληλον έπαινηιιόσ λονον άπίιννειλεν ό διε^ΤΛτής τί): Σχολής ιιας ν.. Άθ. Π αιρτπλη:. — Την επιοϋσαν Δευτεοσν τοϋ ΕΐΗΐνγελιοιιοϋ επι τή Εθνιν.τ} ιια: έορτγϊ έψάϊ.η πανη^,τρική ΛοΗο/.ο- γία «ν το Κεντριζώ Ναώ, άσ<τ·ν/.τι κώς πεπληο<Λΐένίθ έκτ,'.λΐΊσιάσιι,ετος .■ταραπτάντ<.ον ?ν όπί.ιοίΐω ·κοί φοοχ ροΰντων τιμητικώς την ποορ<'< μ<ίθη τοϋ σεροιιενην Ιεράν σί7!·αί«ν μ«ς. των άνδοων τοϋ ένταϋθα φνλακίον. πατοκοτικοΐ· καί ένθονσιο'Λ'ίυς λο- γου, όν ϋιήνθισε ;ιε γεγονότα ίστο- ριν.ά νπεοόχαυ άνδοείπς καί π«τρι- ωτϊοτ.ιοΰ άπαοαμίλ>.ου άνδοιον καί
ςΜΟΥΣΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Β«11<» είς χολίχν»!»* χαί εκτάχτας ΪΦ «δρ-,, Δι. -Ααμα> ΜανδοΙΊνο, Β«>λϊ η Κλαρινσ.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ί Γυναϊχα Ποΰ _χοτώνει, ΓΑγίρι
ι?^« ^
ίίν*Τ··Λ»-*~έβ« *Μο^ΊΝά"ΠΐώΤ "'Αηάχ'χο Τραγονδι,-
Ζΐ^Ι6 Τής Άγάπης,—- Γλυχειά Ρετζίνα,-Τό Πβωτο Ε-
Εγ ίΐί- -*λάβϊ Τοβ Τδανοτ5 Πασά, Ά^χοΡοχ Τη*,
«β ΓιατΙ Πίνω Καί Μεθδ!,- Καρδερίνα ΚαΙ ό Φλωρος, Α-
ϊ Μ' Ροίί>"- "Αχι Γιατρέ Μου,— Μάννα ΚαΙ Γ^ζΓ-Μι-
^0νη^Πο*«>- Τό Μορτά«--Τό ·Α1ανάχι-Π6ΐσματαρο,
π,/νΟί>—■ Ο Γέ<Μν-__νΑ~~Γ·-^Α— .»1Α_ΤΑ Μ«ηοιιιτίθακια,- Στό ΤΛαΥό,— 670 656 652 Ι»*· |ΓΦ'ε(ίωΑ^άηελο, Κεινη Τή Βραδυάί ΔΙΑ ΤΓΤΑΝΠ ΚΑΊ 4ΥΜΑ ΓΓ'Αγάπη ΔοΙ. 1.00 25» Ποΐ -κοτώνει Τ;ΟΜ (Κατινάκι έ λόγια ?'Ι™ 648 Πρδτο Έρωτιχό Φιλΐ 650 Ταγκό Τής 'Αγάπης 657 Ι,Β.βοτβΙΙ&ίΖ&Λ*"0*) &53 Τρελλες Καί Χορό 662 Μίαν Μόνην Ποθώ 655 Τό 'Αλανάκι 666 Νά Γιατί Πίνω χοι Μενώ 652 Μ"Ένα Φιλΐ Σου. ·"°ν «^«βτάλογον τού οΓχον "ΑΠΟΛΛΩΝ". Ο. Ο. Ό- «ββί στελλονται αυθημερόν, παρά τον μονσιχοηώλον σας η απεν- 00., 301 8ίτ., ΝΕΐν ΥΟΚΚ, Ό Κλάρενς Τσάμπερλαιν, όστις έκαμε την γνωστήν χτήσιν έκ Νέας 'Υό©κης είς Γεομανίαν, άνευ διαμέσου σταθ- μοΰ, ίσχάτοις έπέταξε μέ τα μιονόπλανόν τον «Ήμισεληνος» έκ Ντητρόϊτ είς Λόγκ Άΐλαντ, έντός πέντε ώρών, γννοικάη· τής 'ΕΙπαναστοσΕιύς, το¬ νίσας Ιν §πιλόνοι νιινον πρός την κυ»ιατίζονσ«Λ' κΐ'αν^ΐ'κον, το Ιε¬ ρόν τουτο εθνικόν σ'ΐΐβολον το φέ- ρον τα. χροκιοττα τοΰοί·ρανον·<<αί λά Έλξ ή άίΐ ρον ρον τ χροοα ρ τή: Οαλάσση·:. Έληξεν ή άοαίΐσ καί πατριωτΓίη αί τή τε.λίτ'ή διά τοϋ Έθνΐ7.οϋ "Υμνον. ττ.ν οποίον ειΐίλ1"εν ή μαϋητιώοα νειΐλαία καί (Τιν ν.τνο τη: Πα¬ & λί ?>ιά ^ η
τρίδος ν.αί τού Ή&ντκοΰ υενιλείου.
Ν. Ν1 ΓΣΟΣ
ΕΚ ΒΟΑΙΙΣΟΥ, ΤΗΣ Χ10Υ
Κοινοτική κίνησις
ΒΟΛΙΣΣΟΣ. Χίθ'., ?0 Μάρ¬
τιον— Τό παρίλύν>ν Σήββίτον ε¬
ά ϊϊ
Τί
Κοινοτική χένηαις
ΤΡΙΚΚΑΛΑ, 28 Μαοτίου.—
Μέ έςαιρετική έπιτυχία καί με¬
γαλοπρεπεία έωρτάσθη καί στήν
πόλι μας ή έπέτειος τής Έθνικής
μας άνεξαρτησίας. Καί αύτός ά-
κόμα ό Έλληνικός ούρανος μαζύ
μέ τοΰς "Ελλη,νας καί μέ την φύση
εχαιρε καί μάς παρουσίασε τον
γα>>άζιο θόλο τού γελαστό, λές κι'
εδινε θάρρος στής ψυχές των ή-
ρώων τού 21.
Άπό τό πρωί δ κοσαος αρχισε
νά προσέρχεται στόν Μητροπολιτι-
κό μας Ναό δπου θά εγίνετο ή δο-
ξολογία γιά την μεγάλη Γιορτή
τού "Βθνους μας. Οί ν-αμπάνες ά-
ναγγέλλσυν την χαρά καί χαιρετί-
ζουν τής αψυχες εικόνος των προ-
γόνων μας. Σιγά, σιγά φθάνουν
τά άμάξια μέ τσύς έπισήμους. Τά
σχολεΐα τής πόλεώς μας πιάνουν
τάς καθωρισμένας θεπεις τον με
επί κεφαλής την Φιλαρμονική τοϋ
Μουσικογυμναστικοϋ μας Συλλό-
νοιν άκολουθοΰντος τοϋ Γνμνασί-
ρ
δόθη εί: τί.;ν εύρντάτην αϊϊιονσ'αν
τοϋ νεοίοοχ·θεντος σχολείοα· μσς, ό
προανανγελθεις μέγα: χοοος εί:
τόν οποίον προσήλθον π·λρΤσΐΧ«>τό")ν
'/ατοίνοϊν. "Απ' άρχής '.ιι'χρι τε-
λοις τοϋ χοροΰ παρΐίτηιρήθη ζΐαι-
ρετική τάξις. Ή αΐ3ο»%σα ήτο κολ-
λιτεχνικώς διαίκοσμημένη. χάρις
είς την θ^αστηριότητπ τον πνροέ-
ίνρου τή; Σχολικής Έπιτ,ροπής ία-
τροϋ κ. Νικολούδη, εισ το αί.τον
τής οποίας είχον άναρτηΗή *>ύο
Ιοχΐ'οοΙ λαμπττοες οί δπ«>Τοι οι' ά-
πί.έτον ({"(θτός εφοιτΐιΐον την αΐΐίον-
οαν. έτερος δέ τοιοϋτος είχεν άναρ-
τηβή εις τον διάδρομον τοί Σχο¬
λείον. Ό μπονφές εϊχε δοθ·· εί;
τον; κ. κ. Ν. Φωτιον, Π Ινακά-
νην καϊ Δ. Κοτσακάν.
Ό χορός ήρχισε την 10ην μ. μ
κα&' όν ϊχοοεύθησαν διάροροι '¥).
ληνι/οί καί Ενρίι>.ταϊκοί χοοοί.
την Φιλαρμονικήν, στήν όποία έ¬
λαβε μερος όλος ό λαός των Τρικ-
/.άλων γεμάτος πατριωτισμό καί
αΐσθημα γιά την πατρίδα μας Έλ-
Τό ποόγραιιμα τον χοοον
θη καί ιιέ οιήφορα τρανοΰ<ιια τοί διιλον κατά τά οιαλπ'ματα. Τόσον δέ ειιειναν εΐ^'ϊριστηιιέ- νοι πάντες, ωστε λτνετ·ιι ότι θά επαναληφθή αία τέτοια σΐ'γκέν τροχΐις ,ΐσί·*; δέ νά είναι καί δό λλί ή ρς ,; μ λϊΐτερα, διότι πολλαί ιιή προ.τε? θόντες ό-ιολογοΰν μέ λύπην την α- ποχήν το>ν ν.αί ποοίτοστ'ΐτοΓ'ν είς
την διοργάνοχϊΐν νεον τοιούτον. Κα
τά τουτο ιιοΌν ΰστέρητε'· 6 χορός
μα: ότι δέν ίξελέξαμίν την ιιί:;
Βλϋ έ^έ ί λλ
μ ξ
Βολισσοϋ, όπως
άρρη.
Τ
η
είς αλλα
ρη
Την 5ην πρΌΪνήν, ηρχισαν ν ι ά
ποχ(>>ρονν οί πεοισσότεοοι παρ?<Λει- νεν οικ»ς ή καλή κπ'ι εΰδΐ'ΐιος <τυ- τροφιά τίον ν., ν.· Μαδιανοϋ, Λι6α- ΐ Νλύ Θδώ Γ ρφ νοΐ. Νικολούοη Θεοδώρου, Γ·-α>ρ-
γιλά ν.αί ή&λτον μιρχοι τής 8 χ μ.
Γτεοίπου της Κυριανής.
ΠΑΡΑΤΉΡΪΓΤΗΤ
Υ. Γ. Παοίλε·.·ψα νά σηιιειώοω
ίτΊ εξαιρετικην επιτνχίαν είς τό
Ταννό είχεν τό ζεϋ"/τ>; Μαί)ιοιδη
ιιετά τής; δείΤποινίοος Κουτσοηι-
πτ/η.
λάδα.
Γώγος Ματούσης.
'Επιστρέφεται είς την 'Ελλάδα στό
Άμ;ροία·ννκον βεραπεντήριον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδδς Σωκράτους αριθ. 31 Άθή·αι
βΕραπεύονται ασφαλώς καί άτωδι·-
^ω; παθολογικά, γυναικο) ογιχά χά.
δΕραατικά νοοήμα-τα.
Μέθοδο; νεωτάτη.
γσυ
όν.
Ενα μουσικό κομμάτι εκανε το'
πλήθος νά άνατριχιάστ) μέ τό χά-1
μόγελο καί την συγκίνησι ζωγρα-'
φισμενη στό πρόσωπό τού. ΤΗταν
ό 'Βθνικός μας νμνος πού εσήμαι¬
νε τό τέλος της Δοξολογίας. "Ολο ,
έκεϊνο τό πλήθος έξεχύθηκε νστε-|
ρα πρός την Δημαρχία, άπΐ> τόν ,
έξώστη τής οποίας ό Νομάρχης, |
κ. Λάππας, εδγαλε τόν πανηγνρι-'
κό τής ημέρας, εξάρας την δρδσι |
, των καρτεροψύχων πολεμιστών ι
τον 1821 καί εύχηθείς όπως ή νέα .
γενεά άξιωθη καί πραγματοποιήση
Ι τά δνειρα τοΰ "Ελληνικόν Γένους.
"Υοτερα έλαβε τόν λόγον ό Μητρο-
πολίτπς Πολ'·καρπος. ό μελίιρρν-
τος αύτός ρήτωρ, τονίσας την ά-
νάγκη τής άφοσιώσεώς αας πρός
τόν Θεόν καί την Πατριδα. Τονς
λόγους των ρητόρων εκάλυψαν ού-
ρανομήκεΐς ζωτοκρανγαί τοϋ πλή-
Οονς.
Τό άπόγευμα εδόθη υπό των μα¬
θητήν τοΰ Γυμνασίου μας παρά¬
στασις μέ τό εργο «'Εσμέ ήΤονρ-
κοποίλα» είς τό κεντρον «Πανελ¬
λήνιον».
Τόσον ό γυμνασιάρχης κ. Πα-
πανδρέον όσον καί οί ύποδυθεντες
τούς ήρωας τοϋ &ργον μαθΓ,ταί καί
δεσποινίδες είναι αξιοί σνγχαρη-
τηρίων διά τάς προσπαθείας πσίι
κατέδαλαν πρός επιτυχίαν τής πα-
ραστάσεως.
Τό εσπέρας εγινε λαμπαδηφο-
ρία των σχολείων μέ επί κεφαλής
ΤΟΥ
ΒΙΒΛΙΟΠΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΐΒί ΚΗΡΥΚΒΓ
ΟΓΕΝΙΚΟΣ ΤΙΜΟΚΑΤΑΑΟΓΟΣ τοϋ 1929 τού Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «Εθνικον Κήρνκος» εξεδόθη καί άπο-
στέλλεται ΔΩΡΕΑΝ είς πάντας τονς ένδιαφερομένονς
ίνα άπσκτήσονν μέρος της πλουσιωτάτης συλλογής των 6ι6λί-
<ον μας. Είναι 6 πολντελέστερος καί 6 τελειότερος δλων των μέ- χρι σημερον έκδοθέντων άπό οιονδήποτε Ελληνικόν Έκδοτι- κόν Κατάστημα. Πολύχρωμος, καλλιτεχνικώτατα δεδεμένος, μέ την πλέον εύμέθοδον ταξινόμησιν των 6ι6λίων τον, μέ εν- ρετήρια πον ύποδεικνΰονν καί είς τόν πλέον άπειρον πώς νά ενρη τό βιβλίον πον χρειάζεται. Είναι θαΰμα ίδέσθαι, φνλί.ο- μετρήσατέ τον καί θά πεισθήτε. Κατόπιν δέ γράψατέ μας τάς έντνπώσεις σας. Έξ αύτοϋ θα άντιλητρθήτε μέ ποίον πλούτον βιβλίων εχει έφοδιασθή τό Βιβλιοπωλείον μας. Καί ποίων βιβλίων! "Ολων χρησιμωτάτων καί ώφελιμωτάτων δι' όλας τάς τάξεις των άν- θρώποτν. Άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ άμα τη αΐτήσει. Συμπ?.ηρώσατε καί ταχνδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον: ΔΩΡΕΑΝ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ. 140 >Υ. 26ΤΗ 6Τ.. ΜΕΥν ΥΟΗΚ
Παοακαλω νά μοΰ ταχυδρομήσητε ϊν αντίτυπον τού Τιμο-
καταλόγου σας τού 1929.
ΟΝΌΜΑ ...............................................
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ..........................................
ΠΟΛΙΣ .................... ΠΟΑΙΤΕΙΑ...............
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΓ ΑΝΑ ΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΤΣΑΜΛΝΤΑ ΤΉΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΐ? τ* 'Αλ6*νοκρχτούμδν* Έλλην, χωρία
ΓΆΜΑΝΓΑ, Ήπειρον, 27
„. 1129.— . .
Ν'Η νώιη ™« Τονηιαντα, τη>: ο-
& τό όνοαα εχει την τιιιήν ν
τόσον σννεχώ: εί:
ιοτ·'ρκριμέν«.ν όιιογε-
»ϋ όρνίίνοί
■'άΑ?.οποπή:' οϊο; ό αατοιωτιχώ
ίος«'Είτν. Κήονξ», κείται εί; τί.
[αί/ιιιον τή: όοοθετιν.ή: γραιι-
ς ιΐΕταξύ Ελλάδος καί Άλβανί-
<η·νοηεύουσα ιιέ πολνάρινΐμα κα όϋ: Έλ/.ηνορθόδοϊα χο)οία, §3Π- Κασ^έντα Γινση7.ώ= παρά τη: 9νοι"; Έτιτοο.της εί' τό Βαοί- αν τής Σ-'ΐπεταοίας. Μί τά 'Ε).- ηζώτατα αΰτά χορία σννδεόμε- ίη/^αχώ; -/αί παρ(τκολοι·υ)ϋμεν |εν αύτοι: εχτ^οττα της; Άλβ.τνι- ;Λιοι·Ί'ισε(ο: ιιετά έ-θνικοΓ* πόνον ή; στοργής. Κ'ς προ ιστολάς ιιου παιρέτα- |;άΉθιΐόν τίνα .τιέοτ<ον. παρανο- ι ζαχ αί ί)αι οεσιών, είς άς έκτρέ ται το δογανα τής Κ·6ερνήσΓ- [τής Λ Μ. Ζώγοχι ΐοί· Α'. Σά ί'νετο ίίοτ' γνΐικιτός ό τρό.τος, δ |τί/.ειταί(ο: ΊδΓιίΌη αντθΓ'ϊφίίλο " ''}6ανι·/.ή*Όρί)ό?οξο; Κχ. ησια -τί ,ταραβιίσει '5λίΐ·ν τώ ιτλκοδιον κοΓνόνων τής Όρθοθο Οί /ιίτοικοι των π?ραν τή ωιιιή: Έλληνικιοτάτων τούτον. τροσ'.είιΐ5νοι εί ςτό Ο«ο. Παρτιαοχεΐον, _>έν ρυλό-
ν' <χ αγνωρίσονν τίγν 'Εκκλησι τιχην 'Αοχήν, την όςτχ.ίαν θίλε· ι τοίς ;-ΐι«(ίλη ή Άλβανν/.ή Κ »τ)σι: Οίίτο): είς τά: .ι>1ας παν
:ιδά; ,τιέσεις π^οπτίθεται Γιοη
: ·ί εΌιαπαο: τή: θρι>ο,'χυτι/ή:
ί'ΐσρΐ' ς. Έκβιάζονται καί ο>
/ληΌθόδοξοι ίΓοεΐς το;ν νά μνη-
νειηΐ'ν την άντι,κανονικήν σί'τήν
■<-'·?ησιαοτικήν Άλ6ανικήν 'Αρ- Μιο/όιτοντρ; ,ιάσαν σχέσιν ·4 ,Οι·-Όΐ·αενικόν ΠοτΓ(.ιαηχειον' «' β ? Γ'ναν-Λΐσθονν νά" πό«Εουν 'ΐβ,^οχι'πϊονττς εί: την οίαν |Νθ|Γντηη«.,./.^ΐδι·ινητοννΛ ί ^η,η Μλ0[αν πδοα ιρ/^η. 9»«θο;ο; καοΜα δ,ά τί ν άνε-λι- 1νη -<αι .τ-ονν.—ικον τρόπον, ιιεθ' ,', Α>.6ανία πρό:
ενδ ή τελευταία τοσά-
^α της αϊσθήΐατα. ρε.
^δεν οναιιή-ε, τις'νά έφαο-
«Π! ;ι ιν ταίς ί6!0>τικαϊς σχέσε-
;?«?» χαΐίν τή ηΒλι^ηΔι-
1°
ή κατισνύει
. 1 ^"Τέρον χον Κί,άτον;
'τ,ο αηιλααβάνσνται οί πον.ιη-
«»ι·ντοο?ς τον. ^ Γϊ
'ν την «μπέσαν»' αμα α! πεο>-
πτκσεις άπωτυϋν τό τοιούτον. Άίλ'
αφ' ετέρου δέν ποςπίΐ νά ληομονή-
ται ότι χαί έν τί· πο^.ιτι/.ή πρΐπει
νά ί'πάο/η 6«ΓΚιός τι;, πέραν τοί
ό.τοίου ΛΐΊ >ιή ΙπιτοεΛηται ή «ιιπα-
ιιπεσιά'» Μετά λνπης δμίι>ς όλαι οί
έπιθυμονντεΓ τΗν διατήρησιν ολι-
κρινών οχέ·—-ών ιιεταξΰ Ελλάδος
ν.αί 'Αλίανίας είναι ήναγκβσαενοι
να όμολογι'ίσονν ότι ή δϊυτεοο έν
ταίς πρός την .ιρ<>ηην σχέσεσιν αυ¬
τής φεοεται ιιέ «ϊτοκΐανή «ιιπιμ-
—τοιάν». την οποίαν ν.αί 6 χεϊοι-
ατο: Μα/ν.ια6?λισιιός ά:χοκρο·'νι.
ΏρισμεΛ·(ος .100^ οαυιια της 'Α/.βα
νίκης Κυβεονήσείος εΐν—ι ν« :·.ατ«ΐ-
Ολίψη θΓστΐΗΐατικώς καί νά ι'ξα-
ςΌνίσρ τ»(ν ί·—ίρνουσαν εν τω Κρά
τει της 'Ελί.ητορΰόδοξον {«ειθΛΌ-
}Ί]φίίΓν. Κ: τονς Κΐ'βεΛντρπς ).οι-
πόν τής 'Ελί.ην. Ποίατεί'ας είναι
χαιοό: λό ύπο'ΐνησΊθτί ΐό: ΟΑΛΈ-
ΑΝ ΟΟΝ«ίΙΊΈ8("
— Την παρ?λ0οά5σαν Κυριακήν
η: Ό«όοδο|ία; «τελεσθή πανδή-
ί(ο: έν τώ Κεντοιχω ΝαΛ τ?>ς Κοι
ότητό: μας τό κα{"Ηεο(ΛΐΓνον ^τή-
ιον ιιντΜΐόσννον τοϋ ΠΌΟς .ιατοό;
ι.-ν εκ. ΐίόβ?.ας πρός; ιιη-'ρός: δέ ίν
Γοαμαντά καταγ«ΐί'νου άδί
ίΓ,τοοπολίτον Νικοπ-όλεοχ κηί
11 «.·ε6ρζη; Να»τ«ναήλ τον Π
•ί/α, τοίϊ πασρ'νώστου γενσ;ΐ<·.·νοι» ινα αέσον τή: Έλληνικής; ΌοΛο- "ίία: ώ; Μητροπολίτην Προι»της '.αι δι" ώ: ΤοποΓΓ,ρητον τον Οίν.ου ιενι/.οΰ θοόλΌυ. Ό άΗίανηιττρς ε- <ει έ'5ασφα?άσει .τπρ« τΐί Έθϋ Γραπεζη τής 'Ελλάδο: ττιν -ιικοάν 7<τ·< χοηιιατικήν πϊθΐοτσίαν ΙΗ ή ιίοείας υπέρ τιον Κοινοτήτων Τσα- 'ΐηντά καί Πολλάς, αΐτινες '/οα ίί· νν(Ήΐονονσαι τελρϋσιν ρτηοίοκ τΓ; Κνρισν.ή τί".: Όρθοδοϊίας '.Ο οννον ίνπέρ τή: μαν.αρία^ τού χής. Κατάλληλον έπαινηιιόσ λονον άπίιννειλεν ό διε^ΤΛτής τί): Σχολής ιιας ν.. Άθ. Π αιρτπλη:. — Την επιοϋσαν Δευτεοσν τοϋ ΕΐΗΐνγελιοιιοϋ επι τή Εθνιν.τ} ιια: έορτγϊ έψάϊ.η πανη^,τρική ΛοΗο/.ο- γία «ν το Κεντριζώ Ναώ, άσ<τ·ν/.τι κώς πεπληο<Λΐένίθ έκτ,'.λΐΊσιάσιι,ετος .■ταραπτάντ<.ον ?ν όπί.ιοίΐω ·κοί φοοχ ροΰντων τιμητικώς την ποορ<'< μ<ίθη τοϋ σεροιιενην Ιεράν σί7!·αί«ν μ«ς. των άνδοων τοϋ ένταϋθα φνλακίον. πατοκοτικοΐ· καί ένθονσιο'Λ'ίυς λο- γου, όν ϋιήνθισε ;ιε γεγονότα ίστο- ριν.ά νπεοόχαυ άνδοείπς καί π«τρι- ωτϊοτ.ιοΰ άπαοαμίλ>.ου άνδοιον καί
ςΜΟΥΣΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Β«11<» είς χολίχν»!»* χαί εκτάχτας ΪΦ «δρ-,, Δι. -Ααμα> ΜανδοΙΊνο, Β«>λϊ η Κλαρινσ.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ί Γυναϊχα Ποΰ _χοτώνει, ΓΑγίρι
ι?^« ^
ίίν*Τ··Λ»-*~έβ« *Μο^ΊΝά"ΠΐώΤ "'Αηάχ'χο Τραγονδι,-
Ζΐ^Ι6 Τής Άγάπης,—- Γλυχειά Ρετζίνα,-Τό Πβωτο Ε-
Εγ ίΐί- -*λάβϊ Τοβ Τδανοτ5 Πασά, Ά^χοΡοχ Τη*,
«β ΓιατΙ Πίνω Καί Μεθδ!,- Καρδερίνα ΚαΙ ό Φλωρος, Α-
ϊ Μ' Ροίί>"- "Αχι Γιατρέ Μου,— Μάννα ΚαΙ Γ^ζΓ-Μι-
^0νη^Πο*«>- Τό Μορτά«--Τό ·Α1ανάχι-Π6ΐσματαρο,
π,/νΟί>—■ Ο Γέ<Μν-__νΑ~~Γ·-^Α— .»1Α_ΤΑ Μ«ηοιιιτίθακια,- Στό ΤΛαΥό,— 670 656 652 Ι»*· |ΓΦ'ε(ίωΑ^άηελο, Κεινη Τή Βραδυάί ΔΙΑ ΤΓΤΑΝΠ ΚΑΊ 4ΥΜΑ ΓΓ'Αγάπη ΔοΙ. 1.00 25» Ποΐ -κοτώνει Τ;ΟΜ (Κατινάκι έ λόγια ?'Ι™ 648 Πρδτο Έρωτιχό Φιλΐ 650 Ταγκό Τής 'Αγάπης 657 Ι,Β.βοτβΙΙ&ίΖ&Λ*"0*) &53 Τρελλες Καί Χορό 662 Μίαν Μόνην Ποθώ 655 Τό 'Αλανάκι 666 Νά Γιατί Πίνω χοι Μενώ 652 Μ"Ένα Φιλΐ Σου. ·"°ν «^«βτάλογον τού οΓχον "ΑΠΟΛΛΩΝ". Ο. Ο. Ό- «ββί στελλονται αυθημερόν, παρά τον μονσιχοηώλον σας η απεν- 00., 301 8ίτ., ΝΕΐν ΥΟΚΚ, Ό Κλάρενς Τσάμπερλαιν, όστις έκαμε την γνωστήν χτήσιν έκ Νέας 'Υό©κης είς Γεομανίαν, άνευ διαμέσου σταθ- μοΰ, ίσχάτοις έπέταξε μέ τα μιονόπλανόν τον «Ήμισεληνος» έκ Ντητρόϊτ είς Λόγκ Άΐλαντ, έντός πέντε ώρών, γννοικάη· τής 'ΕΙπαναστοσΕιύς, το¬ νίσας Ιν §πιλόνοι νιινον πρός την κυ»ιατίζονσ«Λ' κΐ'αν^ΐ'κον, το Ιε¬ ρόν τουτο εθνικόν σ'ΐΐβολον το φέ- ρον τα. χροκιοττα τοΰοί·ρανον·<<αί λά Έλξ ή άίΐ ρον ρον τ χροοα ρ τή: Οαλάσση·:. Έληξεν ή άοαίΐσ καί πατριωτΓίη αί τή τε.λίτ'ή διά τοϋ Έθνΐ7.οϋ "Υμνον. ττ.ν οποίον ειΐίλ1"εν ή μαϋητιώοα νειΐλαία καί (Τιν ν.τνο τη: Πα¬ & λί ?>ιά ^ η
τρίδος ν.αί τού Ή&ντκοΰ υενιλείου.
Ν. Ν1 ΓΣΟΣ
ΕΚ ΒΟΑΙΙΣΟΥ, ΤΗΣ Χ10Υ
Κοινοτική κίνησις
ΒΟΛΙΣΣΟΣ. Χίθ'., ?0 Μάρ¬
τιον— Τό παρίλύν>ν Σήββίτον ε¬
ά ϊϊ
Τί
Κοινοτική χένηαις
ΤΡΙΚΚΑΛΑ, 28 Μαοτίου.—
Μέ έςαιρετική έπιτυχία καί με¬
γαλοπρεπεία έωρτάσθη καί στήν
πόλι μας ή έπέτειος τής Έθνικής
μας άνεξαρτησίας. Καί αύτός ά-
κόμα ό Έλληνικός ούρανος μαζύ
μέ τοΰς "Ελλη,νας καί μέ την φύση
εχαιρε καί μάς παρουσίασε τον
γα>>άζιο θόλο τού γελαστό, λές κι'
εδινε θάρρος στής ψυχές των ή-
ρώων τού 21.
Άπό τό πρωί δ κοσαος αρχισε
νά προσέρχεται στόν Μητροπολιτι-
κό μας Ναό δπου θά εγίνετο ή δο-
ξολογία γιά την μεγάλη Γιορτή
τού "Βθνους μας. Οί ν-αμπάνες ά-
ναγγέλλσυν την χαρά καί χαιρετί-
ζουν τής αψυχες εικόνος των προ-
γόνων μας. Σιγά, σιγά φθάνουν
τά άμάξια μέ τσύς έπισήμους. Τά
σχολεΐα τής πόλεώς μας πιάνουν
τάς καθωρισμένας θεπεις τον με
επί κεφαλής την Φιλαρμονική τοϋ
Μουσικογυμναστικοϋ μας Συλλό-
νοιν άκολουθοΰντος τοϋ Γνμνασί-
ρ
δόθη εί: τί.;ν εύρντάτην αϊϊιονσ'αν
τοϋ νεοίοοχ·θεντος σχολείοα· μσς, ό
προανανγελθεις μέγα: χοοος εί:
τόν οποίον προσήλθον π·λρΤσΐΧ«>τό")ν
'/ατοίνοϊν. "Απ' άρχής '.ιι'χρι τε-
λοις τοϋ χοροΰ παρΐίτηιρήθη ζΐαι-
ρετική τάξις. Ή αΐ3ο»%σα ήτο κολ-
λιτεχνικώς διαίκοσμημένη. χάρις
είς την θ^αστηριότητπ τον πνροέ-
ίνρου τή; Σχολικής Έπιτ,ροπής ία-
τροϋ κ. Νικολούδη, εισ το αί.τον
τής οποίας είχον άναρτηΗή *>ύο
Ιοχΐ'οοΙ λαμπττοες οί δπ«>Τοι οι' ά-
πί.έτον ({"(θτός εφοιτΐιΐον την αΐΐίον-
οαν. έτερος δέ τοιοϋτος είχεν άναρ-
τηβή εις τον διάδρομον τοί Σχο¬
λείον. Ό μπονφές εϊχε δοθ·· εί;
τον; κ. κ. Ν. Φωτιον, Π Ινακά-
νην καϊ Δ. Κοτσακάν.
Ό χορός ήρχισε την 10ην μ. μ
κα&' όν ϊχοοεύθησαν διάροροι '¥).
ληνι/οί καί Ενρίι>.ταϊκοί χοοοί.
την Φιλαρμονικήν, στήν όποία έ¬
λαβε μερος όλος ό λαός των Τρικ-
/.άλων γεμάτος πατριωτισμό καί
αΐσθημα γιά την πατρίδα μας Έλ-
Τό ποόγραιιμα τον χοοον
θη καί ιιέ οιήφορα τρανοΰ<ιια τοί διιλον κατά τά οιαλπ'ματα. Τόσον δέ ειιειναν εΐ^'ϊριστηιιέ- νοι πάντες, ωστε λτνετ·ιι ότι θά επαναληφθή αία τέτοια σΐ'γκέν τροχΐις ,ΐσί·*; δέ νά είναι καί δό λλί ή ρς ,; μ λϊΐτερα, διότι πολλαί ιιή προ.τε? θόντες ό-ιολογοΰν μέ λύπην την α- ποχήν το>ν ν.αί ποοίτοστ'ΐτοΓ'ν είς
την διοργάνοχϊΐν νεον τοιούτον. Κα
τά τουτο ιιοΌν ΰστέρητε'· 6 χορός
μα: ότι δέν ίξελέξαμίν την ιιί:;
Βλϋ έ^έ ί λλ
μ ξ
Βολισσοϋ, όπως
άρρη.
Τ
η
είς αλλα
ρη
Την 5ην πρΌΪνήν, ηρχισαν ν ι ά
ποχ(>>ρονν οί πεοισσότεοοι παρ?<Λει- νεν οικ»ς ή καλή κπ'ι εΰδΐ'ΐιος <τυ- τροφιά τίον ν., ν.· Μαδιανοϋ, Λι6α- ΐ Νλύ Θδώ Γ ρφ νοΐ. Νικολούοη Θεοδώρου, Γ·-α>ρ-
γιλά ν.αί ή&λτον μιρχοι τής 8 χ μ.
Γτεοίπου της Κυριανής.
ΠΑΡΑΤΉΡΪΓΤΗΤ
Υ. Γ. Παοίλε·.·ψα νά σηιιειώοω
ίτΊ εξαιρετικην επιτνχίαν είς τό
Ταννό είχεν τό ζεϋ"/τ>; Μαί)ιοιδη
ιιετά τής; δείΤποινίοος Κουτσοηι-
πτ/η.
λάδα.
Γώγος Ματούσης.
'Επιστρέφεται είς την 'Ελλάδα στό
Άμ;ροία·ννκον βεραπεντήριον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδδς Σωκράτους αριθ. 31 Άθή·αι
βΕραπεύονται ασφαλώς καί άτωδι·-
^ω; παθολογικά, γυναικο) ογιχά χά.
δΕραατικά νοοήμα-τα.
Μέθοδο; νεωτάτη.
γσυ
όν.
Ενα μουσικό κομμάτι εκανε το'
πλήθος νά άνατριχιάστ) μέ τό χά-1
μόγελο καί την συγκίνησι ζωγρα-'
φισμενη στό πρόσωπό τού. ΤΗταν
ό 'Βθνικός μας νμνος πού εσήμαι¬
νε τό τέλος της Δοξολογίας. "Ολο ,
έκεϊνο τό πλήθος έξεχύθηκε νστε-|
ρα πρός την Δημαρχία, άπΐ> τόν ,
έξώστη τής οποίας ό Νομάρχης, |
κ. Λάππας, εδγαλε τόν πανηγνρι-'
κό τής ημέρας, εξάρας την δρδσι |
, των καρτεροψύχων πολεμιστών ι
τον 1821 καί εύχηθείς όπως ή νέα .
γενεά άξιωθη καί πραγματοποιήση
Ι τά δνειρα τοΰ "Ελληνικόν Γένους.
"Υοτερα έλαβε τόν λόγον ό Μητρο-
πολίτπς Πολ'·καρπος. ό μελίιρρν-
τος αύτός ρήτωρ, τονίσας την ά-
νάγκη τής άφοσιώσεώς αας πρός
τόν Θεόν καί την Πατριδα. Τονς
λόγους των ρητόρων εκάλυψαν ού-
ρανομήκεΐς ζωτοκρανγαί τοϋ πλή-
Οονς.
Τό άπόγευμα εδόθη υπό των μα¬
θητήν τοΰ Γυμνασίου μας παρά¬
στασις μέ τό εργο «'Εσμέ ήΤονρ-
κοποίλα» είς τό κεντρον «Πανελ¬
λήνιον».
Τόσον ό γυμνασιάρχης κ. Πα-
πανδρέον όσον καί οί ύποδυθεντες
τούς ήρωας τοϋ &ργον μαθΓ,ταί καί
δεσποινίδες είναι αξιοί σνγχαρη-
τηρίων διά τάς προσπαθείας πσίι
κατέδαλαν πρός επιτυχίαν τής πα-
ραστάσεως.
Τό εσπέρας εγινε λαμπαδηφο-
ρία των σχολείων μέ επί κεφαλής
ΤΟΥ
ΒΙΒΛΙΟΠΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΐΒί ΚΗΡΥΚΒΓ
ΟΓΕΝΙΚΟΣ ΤΙΜΟΚΑΤΑΑΟΓΟΣ τοϋ 1929 τού Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «Εθνικον Κήρνκος» εξεδόθη καί άπο-
στέλλεται ΔΩΡΕΑΝ είς πάντας τονς ένδιαφερομένονς
ίνα άπσκτήσονν μέρος της πλουσιωτάτης συλλογής των 6ι6λί-
<ον μας. Είναι 6 πολντελέστερος καί 6 τελειότερος δλων των μέ- χρι σημερον έκδοθέντων άπό οιονδήποτε Ελληνικόν Έκδοτι- κόν Κατάστημα. Πολύχρωμος, καλλιτεχνικώτατα δεδεμένος, μέ την πλέον εύμέθοδον ταξινόμησιν των 6ι6λίων τον, μέ εν- ρετήρια πον ύποδεικνΰονν καί είς τόν πλέον άπειρον πώς νά ενρη τό βιβλίον πον χρειάζεται. Είναι θαΰμα ίδέσθαι, φνλί.ο- μετρήσατέ τον καί θά πεισθήτε. Κατόπιν δέ γράψατέ μας τάς έντνπώσεις σας. Έξ αύτοϋ θα άντιλητρθήτε μέ ποίον πλούτον βιβλίων εχει έφοδιασθή τό Βιβλιοπωλείον μας. Καί ποίων βιβλίων! "Ολων χρησιμωτάτων καί ώφελιμωτάτων δι' όλας τάς τάξεις των άν- θρώποτν. Άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ άμα τη αΐτήσει. Συμπ?.ηρώσατε καί ταχνδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον: ΔΩΡΕΑΝ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ. 140 >Υ. 26ΤΗ 6Τ.. ΜΕΥν ΥΟΗΚ
Παοακαλω νά μοΰ ταχυδρομήσητε ϊν αντίτυπον τού Τιμο-
καταλόγου σας τού 1929.
ΟΝΌΜΑ ...............................................
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ..........................................
ΠΟΛΙΣ .................... ΠΟΑΙΤΕΙΑ...............
*_1
"Κ_» 4»
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕ
ΝϋΑΥ, ΑΡΒΙΙ. 21, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5108.
ιΈΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
■; μοί
Τ8_ ΕΒ_ΑΟ|ΗΑΑΟΣ
Ή κ.. Φοίβη "θμλη, έκ Μέμψιδος, τής Τεν-νεσσή, ή πρώτη γυνή ήτις έλαβεν δδειαν όδηγοΰ άεοοπλάνου κα
σχεθιαζει να σπάση το έξ 22 ωρών ρεκορ αντοχής τής Δεσποινίδος Λουΐζης Μάκ Φέτριτζ, έκ Καλκτορνία;.
ι Όδός τής Μεξικανικής πόλεως Νάκο, πέραν τής Άμερικανικής μεθορίου, δπου επίκειται μάχη μεταςΰ ΜεΗ
' καντκοΰ στρατοΰ καί έπαναστατών.
Ό περίφημος παίκτης τού μπεϊζμπωλ, Μπέμπη Ρούθ, μέ την νεόνυμφόν
τού, πρώην κ. Κλαίρ Χόγγσων.
Εταιρειας, τό οποίον μή έχον τι αλλο νά κάμτι την παρελθούσαν Κ
ής νήσου Μανχατταν τής Νέας Υόρκης Χα1 εβυθίσθη παρά τό Χ*'
ρυμουλκα προσπαθοϋν νά τό ρυμουλκήσουν.
λιμένα τής Νέας
"Κ_» 4»
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕ
ΝϋΑΥ, ΑΡΒΙΙ. 21, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5108.
ιΈΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
■; μοί
Τ8_ ΕΒ_ΑΟ|ΗΑΑΟΣ
Ή κ.. Φοίβη "θμλη, έκ Μέμψιδος, τής Τεν-νεσσή, ή πρώτη γυνή ήτις έλαβεν δδειαν όδηγοΰ άεοοπλάνου κα
σχεθιαζει να σπάση το έξ 22 ωρών ρεκορ αντοχής τής Δεσποινίδος Λουΐζης Μάκ Φέτριτζ, έκ Καλκτορνία;.
ι Όδός τής Μεξικανικής πόλεως Νάκο, πέραν τής Άμερικανικής μεθορίου, δπου επίκειται μάχη μεταςΰ ΜεΗ
' καντκοΰ στρατοΰ καί έπαναστατών.
Ό περίφημος παίκτης τού μπεϊζμπωλ, Μπέμπη Ρούθ, μέ την νεόνυμφόν
τού, πρώην κ. Κλαίρ Χόγγσων.
Εταιρειας, τό οποίον μή έχον τι αλλο νά κάμτι την παρελθούσαν Κ
ής νήσου Μανχατταν τής Νέας Υόρκης Χα1 εβυθίσθη παρά τό Χ*'
ρυμουλκα προσπαθοϋν νά τό ρυμουλκήσουν.
λιμένα τής Νέας