184109
Αριθμός τεύχους
5122
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
5/5/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙΙΙϋοΤβλΤΕΒ
ΜΑ6ΑΖ1ΝΕ $££ΠΟΙ
ΤΝΌ 8Ε0ΤΙΟΝ5
5Ε0ΤΙ0Ν Τ\Ό
Τι ι)υ. μλυ ο, 1929.— υοε. χν. χ». 5122.
ΝΈν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμάς 5122.
ΤΟ ΞΙΦΟΣ
ΛΥΗ ΤΑΣ ΓΤΝΑΙΚΕΙΑΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ»
ν< τι ' τ ικ τ>
τ
τι )
1
,ΑΡΗΛΘΕ ΠΛΕΟΝ Η ΕΠΟΧΗ, ΚΑΘ' ΗΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΕΡΙΩΡΙΖΟΝΤΟ ΕΙΣ ΑΠΛΟΥΝ ΜΑΛΛΟΤΡΑΒΗΓΜΑ, ΧΑΡΙΝ ΕΝΟΣ ΕΡΑΣΤΟΥ.-- ΜΙΑ ΕΤΥΜΗ-
ΓΟΡΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΟΡΚΩΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Ο ΤΡΑΥΗΙΑΤΙΖΩΝ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑΝ ΔΕΝ
ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΟΙΝΙΚΗΝ ΚΑΤΑΔΙΩΞΙΝ— ΜΕΡΙΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑΙ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑΙ.
Ή πεοίφηυο: τοϊ· Έιιίλ Μπα-|
γκ.ο είνών «Μια 'ΥπόΟεη; Τι-
|ΐΓ:>> δει/.ννονσα δνθ γυνΛΪ-Λ'ΐς ι«ο-
νο ιαχοίσα:, δ^ατόν νά κατΐαστί;
ΐτη χγυατινότη;, ίάν τα όρν.ωτά δι-
η> «τηοια έΞα/.ολθι>θήσ·σνν νά εί-
σΐ"'/.αταβατικά, ώς τό δρ ιω-
ιδι/αστήριον τη; Κθιΐν,Τϊίίΐ;
(ντιχ, τό ότοΐον ηρνήθη νά
αέικΐιη εί; δίνην δΰο άρρενας
οιι^χους" τή: πόλεως Κο?ώ-η;
έα; Ίερσρϊ»:. επί τοι λό,·ω
ότι αν ηθΐλον λνσονν τι" £ήτη·
τή: τιιιής; των διά των ομιλών.
αι - > ΰτο δική των δουλειά κοι /.ά¬
ς άλλον.
• ι δύο Ηπόται ο?τιντς άνενίω-
τόν ρο>'ΐαντισμόν ΐοΰ παλαίον
ιου εί; ιιίαν ιιινοάν «γροτινήν
ιν ένγύς τοϋ 'Λτλάντι/ Σιη·,
Ί7 τό ν γ, ονο; ότι ή οριστοκ^α-
της ΉπεΐΓ^οτικτ": Είοώτης
•α ιοοσπαθεΐ νά τόν καταργήση
εί α δ Τσάο?Γς; Σί"'ωρτ, ενα έρθ)-
/ ι ΐΊΐ'ΐενο πα?λινάοι 05 έτ'Τιν, και
ί < Ί '/^ιαιι λιοντηί>ν, νεριηό: ρρω-
τ : ιΐόλι: {«πί,ρβσ: τό 2Οόν ε-
ΤΓ; ήλινίας τον
3ΐΐτον, ζτρτησο«« τί,ν γυναΐ-
" ' Λντη είναι ή "νΐσίοη Ρά;; Μί-
') νί'^τα την ΙπεσκέίτθΓ, ό Σί-
'^τ^ Ά?λά τότε έτΓνε νά την ί-
~ <ό ό νεαοός Χιοΰστχιΐν. Ό Χι- ■ισκον διέταξε τόν άσποο'ΐάλλην «ντίΐηλον νά πάοτι α?οα 'αΊ νά ".νοειιισίΐή απ' έ/ρϊ* Ό'Σίγθίθΐ ?- ΓΓν/εν άλλά πρό τοντου συν?οχο- ν',ηη ιιρταξτ;. των νά λνσουν την οιιι^ρύν διά τ.νφενίων. Αίΐ οί δι'·ο επήροΛ' τα τοιφέκιά Τ"^. τό ένέαισαν καΐ εσυρον και 01 οί ο ταντογρόνω: τα: σ.<ανδά- ' '" Η κοιΚα τοϋ Χιοντο>ν εγ'ιιιι-
σ? ατό '/ονδοά ανάγια. Έν κο«Γ|
♦'αταστάσει μετείρέοιθη εί: τό νο-
οο/οιιεϊον τοϋ Άτλάντικ Σ'ίπ'. Και
Ί Ί'νη, Αντή περιορΚρται νύ λέ-
^ «Αδιαφοο» τελρκο: «'ϊν δνο
ονΛρε; θέλουν νά σ(/χ>τω·0τ;ϋν χά-
'ΐοϋ».
Εί; την ΠολιτειΊαν τή: Νγο; Ί-
?9σεη: ,'πάονει λτηο; κοτΓα τής
υονοαα'/ίας, άλλ' δ νόιιο; αντό: ρ-
ιιενεν εν άχρηστία άτ«Ί εκατόν κοΊ
πλϊον ετών, ή δέ ννώμη των ενό,ρ-
^')ν τώρα είναι δτι, ώροϋ ό τραυ-
«ατισ&εΐς 2ρ(οτιδεί·= ουΓθΟελήτω;
Ρ!?οΐψο>ανδύνευ<τε την ίκοήν τού. δ • —ιγωιρτ, 6 νικητής, δέν ύπέ- '/ϊΐ ναιιιιίαν εϋιτύλην καΐ πρέπει νά 'ΐειντ. ίλεύθεοος ^'Η ένθάορι,νσι; αυτή ίκ μτρον; τ'^ν ορκο)τ(Τίν δικαστηρίων τής Ά- «ερινη- είναι τό ιιόνον ποάγιι 1 τό Τίς οίδεν αν ή περίφημος αυτή εικών διεκδικεί έντός ολίγων έτών την τιαήν τού 'Εαιλ Μπάγιαρδ «Μια Υπόθεσις Τιιιής», δέν προοιωνίζει τόν τρόπον μέ τόν οποίον ή σύγχρονος γυνή Θέλει ■ της; 'Υπάοχουν σπουδασταί τοΰ φεμι νισμοΰ ρητώς διακηρύττοντες ότι δέν άπέχει ίι εποχή καθ" ίγν θεαματα, ώς θά είναι κοινά. τό ανωτέρω, οποίον νρειάίονται αί πνευιιατώ- δει; Άιιερο50Λ'ίδε; δποις καταίτη!1- γοι·ν είς ιιονοηαχίος, οσάκις /ιν- Νυνενουν νά χη'σΌΐ'ν τοΰς άγιοοτη- τινοί»; των, άντί νά χαΛ·(ονται ιιέ τής αόδε; και μέ τής μπογιέ: τον πρόσωπον. Τό έ'θιμον τής «ονομαχίας διετη- ρήίίη ?ί; δ) άς τα; χώξος ολο των αρχαιοτάτων -/οόνων ιιέχρι τίν; οή- μεοον, αν και πολλαί νοτεβλήθ'η- σαν πρΌσπά'θ'ειαι τρό; νατάργησίν τού. 'Η μονοΉαιχί,οϋ κατϊοτη τ-Ήνή Ιν Γαλ>.ία υετά την περίφιπιον
πρόσίκλτ>(Τΐν τοϋ Φρ·αγκίο%Λ> τοΰ
Ιου πρός τόν αντίπαλον τοι· Κάρο-
λον 5ον νατά τα 1528. Έν διαοτή-
ιιατι 18 έτών, κατά τή)ν &αοι?είαν
τοΰ Έρρί/ου 4ου, πεοίπου 4.000
πρόσωπνα επεσαν εις αο«ο;ιαχίας.
Οί
τοϋΓιόρκ, τοϋ Νάρφοί.ν
Γλ
τοϋ Ρίτσιιοντ, τοΰ γ
και οί Λόοδοι Σέλμπονρν, Τά?.-
'ΐποτ, Λάντεοδί?λ,
II
στΐΐε ναί Λον
τόνιτρΐ1 67ιθΐ ίιιονοιιαχησαν. Εί:
νανέν ιΐί'ρος τοΰ *<('σιιου αί Λ ιοα- δόσεις ΐρς; ιιονομσχίας ίνέν ήσαν τόσον σεοασταί όσον ίν ΆμερινΓ' ς ; μχ τόσον σεοασταί, όσον ίν μρ νατάτήν Επαναστατικήν Εποχήν, οταν ό Τσάρλες ή ·οαι ό Τΐών Λώρενς, ό στρατηνό; Μάκ Ίντό; ν.αί ό Γ/ονΐννετ, εκαηον τάς; πεοι- ν.αί τοϋ Ράντολφ. Έϋς τα 1000 διωργαντόθη ή «Λι- εθνής Λε'οχη» υπό τοΰ Πρίγκι- ιτλ- '/νΐίτόνηηιι τίΐη' ΤΪΓ,υο8όνίιΐν λία» καΐ «Οάρρος;», αΐτινες; 'ΐναι τόσον χοιναί είς τε»; ιιονομαχίας. Μία Γαλ? ική δια/λάδωσις τή; Λε- σχης ΐ·πεστΓρίχίΗι εν Γτιλλία διά τής ίστορΐ'/ίϊς άρνήοτο); τοϋ Μαρ- κησίον Ντέ Σω^ελέν. 'Κριύθη τό τε έν Παρισίοις δικαστήριον πρός λνσιν ποοσολτικών διαφοη(7·ν. "Ο- ή δόθ Χ«^λτων και ό Μποϋρ είς την περίφημον μονομαχίαν, ήτις .-τροΰΐένησε τ«ν Θανατον τοΰ μεγάλου Άμερικανσΰ πολιτευτοΰ και οικονομολογου. αοια δικαιστήρια ρ είς τάς Γαλλικής έπΛοχία;. Ούχ ήττον παρ' όλας αύτάς τάς Αέ Λοοπθείας πρός πρός τοι δέ ΰ-τενοσι|χχν εγγρα(Γ0Λ συιι- φωνίον 3τι είς έξ αντιϋν ώφειλε λό επαναλάβη τα; λέξεις, «τιροσοχή, ετοιηος .τϋρ». Οί δί·ο άδελ/ΤΌΐ ίί- σαν αο;ίοσιθΛΐένοι προ; άλλή/ιΛΊ>;
Ε6θ ό ί
ρ ή
ΣΕΐ(κρι·6ο>θη τό αίτ1·
ί Αλίό ί
,ός την πρόσκλησιν τή: διδα-
ί ί
^ η ρη
σκαλίσσης είς ιιονομΌΓ/ίσν.
Ή σι''ζυνος εδέχθη την
νλησιν και ώρισε την ιιάρτνοά της
ο-νο>ς κανονίση τά^ λί
ή ί
η ρ
ιής ιιονοΊΐχίας ά?λά καίτοι αί
ί ή Ο
αονΛΐΓΐχιών, σϊτινε; είνε γραιι
ιιέναι είς τάς; δέλτοτς τής ίστορίας
ος είδΰλλιια ιιά?.λον πα^ά <ος έν- νΛήιιατα Εάν ιιεταξΰ των μονο- ιιάχοον αυτών δέν συί.ιτεριλαμ·3ά- νιονΐαι γυναΐ-«ς τουτο όφεί/ε-α εις τό δτι αί γυναϊ>ες δέν σιντ»γο>
νίΐοντο πρός τοΐ,ς άνδρας τότε.
Α>Λά τώρα ότε αί γνναϊ/$ς συνοτ-
γίονίζονται εις τον; Όλχιιπια*·.ίνΰς
Λ^'ώνσς και ότε έγνατϊλείφθη κατά
τό μάλί,ον ναί ήττον ή χωρι'ϋοι.σ'α
αυτάς άπό τούς άνδρας βιαφοοά,
δέν ντάοχει λόγος όπως μή μονο-
ιιαχοϋν και αυταί.
Πρά-νιιατι τόν παρελθόντα Ι¬
ανουάριον είχον γίνη όλαι αί προ¬
ετοιμασίαι διά ιιίαν αονοιιαχίοΛ μί-
ταξϋ δι'ο νυναικων έν Βιέννη. Μί-
ά έΐξ αυτών οΰζυγος ίτλουσίου έιι-
πόρου, τ[το εις ?ν άριστοκρατι-'.όν
ξενοδοχείον, δταν άαελήφ{ήι δτι
μία νεαρά διδοίσκάλιιο'σα τη; ιιοα?-
σικής εζοτχάροονε μέ τόν σύζυγον
της. Πλήρης υπό ΐ'Πίοψίοις «αι α-
γαναζτήσεως ή σύζυνος τοϋ έμπό-
ρου κατηΎόρηοΐ ττ|ν διδαοκαλισ-
σαν ώς έχουσαν άθειιίτοΐ'ς σνέοει;
ό ύζο Λέ ήθ
Ό
'ξιφοαάχος τοΐ
ί
γνναικων
ιιι·στικά.
ϊ Σάντζ, ό έ—φαή;
ΐ ό '
'<ατστΐ|σε δ έ ξφχς | την 'ΐονοααχίαν διασκεδασιν. Μέ την σπόθην τού κπί αέ τίιν <Ληρο- νοιακήν τού έπιτηδειότητα είς τί·ν οπα&αβ/ίαν. έςε/ίνηηεν οπ·Λς κυ- ρΐΓΰστ] τον κόσωον, ιιονοιιαχίόν χά- Γΐν διασ"<ε?άσεως. 'Αο^ού ρςμ^.Λ'έρω- σε την ΓπιτΓδειότη-ά τού, άποδε- ό λή ή π«ρ' δλουντ'ον ιφουιίχων εν Λονδίνω, Αργανωΐιένας ρ κατάογτσιν τοϊ έθίιιου πολλαί σποΰδαΐαι ιιονοιιαχίαιι έλαβον χώ¬ ραν -/ίατά τα τλίνταία &τη. έδώ ι<χή είς τό εξωτεοικόν. 'ΑλλΛ και ι·ις τόν παλαιόν άκό- ιιη καιοον δέν υπήρξε σπΌυδαιο- τέρα αονοιιαχία ΐν.είνης ήτις έτεο- μάτισε την ζωήν των τϊλευταίων νομήτων τοϋ Τάρνχοφ ποό ολίγων Ι έτών. Μαοτυρΐς, δέν ΰπήρινον, αυ-έμπόρου έλαβε, μέσον μιάς τρίτης' 'Ϋόρν.ης εί;"ήλιν.ίαν 10 ?τών. χ τόν σύζυγον της λί ί Λέν ΐ ζγ ς ρή πολλαί στιγμαί και ή σύζιτγος τοϋ γνωστών Παρισίοΐ'ς Βερο/.ίνχ.), . ναί Καΐοω' συνετέλεσεν είς τό ν* αύ'Ξήση η δηαοαπν.οτης: τή; ξιφο- ιια/ίσς, εν Άιιεοι·'ή, άποτϊλεσιια δέ τούτο»· είναι ότι πολλαί γυ—ΐ- '/.ΐζ ηδη εγουν έπιδοιθή είς αϊ'τήν μέ ιιργ-^ην επιτι·χίαν. Ύπάςχει ονν. ολίγο: ές έ.ταγ-ν έλματος ςΐΓ^οκι/ γ ναικών έν Άιιερινή Ή Έτσιρεία Μποονκλνν *ΕΛ·τι««?ν Κιίΐυτανυ ε- χει δ'-ΐιλον ξιο;οιιάχ(ον «ιεταςίύ των ιιελών τού π»/1άς ΛΈαήδας έρναζο- μένας εί ςτήν έταιρτ'αν. Μία έξ σιτών ή Μ«ριον Λό·δ ενίκησεν είς «γώνα: ξΐφθίΐαχία·, εί; την Λί- σχην τΐιν |ι:ροιιάχων τή;- Ν^
ΜΑ6ΑΖ1ΝΕ $££ΠΟΙ
ΤΝΌ 8Ε0ΤΙΟΝ5
5Ε0ΤΙ0Ν Τ\Ό
Τι ι)υ. μλυ ο, 1929.— υοε. χν. χ». 5122.
ΝΈν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμάς 5122.
ΤΟ ΞΙΦΟΣ
ΛΥΗ ΤΑΣ ΓΤΝΑΙΚΕΙΑΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ»
ν< τι ' τ ικ τ>
τ
τι )
1
,ΑΡΗΛΘΕ ΠΛΕΟΝ Η ΕΠΟΧΗ, ΚΑΘ' ΗΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΕΡΙΩΡΙΖΟΝΤΟ ΕΙΣ ΑΠΛΟΥΝ ΜΑΛΛΟΤΡΑΒΗΓΜΑ, ΧΑΡΙΝ ΕΝΟΣ ΕΡΑΣΤΟΥ.-- ΜΙΑ ΕΤΥΜΗ-
ΓΟΡΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΟΡΚΩΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Ο ΤΡΑΥΗΙΑΤΙΖΩΝ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑΝ ΔΕΝ
ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΟΙΝΙΚΗΝ ΚΑΤΑΔΙΩΞΙΝ— ΜΕΡΙΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑΙ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑΙ.
Ή πεοίφηυο: τοϊ· Έιιίλ Μπα-|
γκ.ο είνών «Μια 'ΥπόΟεη; Τι-
|ΐΓ:>> δει/.ννονσα δνθ γυνΛΪ-Λ'ΐς ι«ο-
νο ιαχοίσα:, δ^ατόν νά κατΐαστί;
ΐτη χγυατινότη;, ίάν τα όρν.ωτά δι-
η> «τηοια έΞα/.ολθι>θήσ·σνν νά εί-
σΐ"'/.αταβατικά, ώς τό δρ ιω-
ιδι/αστήριον τη; Κθιΐν,Τϊίίΐ;
(ντιχ, τό ότοΐον ηρνήθη νά
αέικΐιη εί; δίνην δΰο άρρενας
οιι^χους" τή: πόλεως Κο?ώ-η;
έα; Ίερσρϊ»:. επί τοι λό,·ω
ότι αν ηθΐλον λνσονν τι" £ήτη·
τή: τιιιής; των διά των ομιλών.
αι - > ΰτο δική των δουλειά κοι /.ά¬
ς άλλον.
• ι δύο Ηπόται ο?τιντς άνενίω-
τόν ρο>'ΐαντισμόν ΐοΰ παλαίον
ιου εί; ιιίαν ιιινοάν «γροτινήν
ιν ένγύς τοϋ 'Λτλάντι/ Σιη·,
Ί7 τό ν γ, ονο; ότι ή οριστοκ^α-
της ΉπεΐΓ^οτικτ": Είοώτης
•α ιοοσπαθεΐ νά τόν καταργήση
εί α δ Τσάο?Γς; Σί"'ωρτ, ενα έρθ)-
/ ι ΐΊΐ'ΐενο πα?λινάοι 05 έτ'Τιν, και
ί < Ί '/^ιαιι λιοντηί>ν, νεριηό: ρρω-
τ : ιΐόλι: {«πί,ρβσ: τό 2Οόν ε-
ΤΓ; ήλινίας τον
3ΐΐτον, ζτρτησο«« τί,ν γυναΐ-
" ' Λντη είναι ή "νΐσίοη Ρά;; Μί-
') νί'^τα την ΙπεσκέίτθΓ, ό Σί-
'^τ^ Ά?λά τότε έτΓνε νά την ί-
~ <ό ό νεαοός Χιοΰστχιΐν. Ό Χι- ■ισκον διέταξε τόν άσποο'ΐάλλην «ντίΐηλον νά πάοτι α?οα 'αΊ νά ".νοειιισίΐή απ' έ/ρϊ* Ό'Σίγθίθΐ ?- ΓΓν/εν άλλά πρό τοντου συν?οχο- ν',ηη ιιρταξτ;. των νά λνσουν την οιιι^ρύν διά τ.νφενίων. Αίΐ οί δι'·ο επήροΛ' τα τοιφέκιά Τ"^. τό ένέαισαν καΐ εσυρον και 01 οί ο ταντογρόνω: τα: σ.<ανδά- ' '" Η κοιΚα τοϋ Χιοντο>ν εγ'ιιιι-
σ? ατό '/ονδοά ανάγια. Έν κο«Γ|
♦'αταστάσει μετείρέοιθη εί: τό νο-
οο/οιιεϊον τοϋ Άτλάντικ Σ'ίπ'. Και
Ί Ί'νη, Αντή περιορΚρται νύ λέ-
^ «Αδιαφοο» τελρκο: «'ϊν δνο
ονΛρε; θέλουν νά σ(/χ>τω·0τ;ϋν χά-
'ΐοϋ».
Εί; την ΠολιτειΊαν τή: Νγο; Ί-
?9σεη: ,'πάονει λτηο; κοτΓα τής
υονοαα'/ίας, άλλ' δ νόιιο; αντό: ρ-
ιιενεν εν άχρηστία άτ«Ί εκατόν κοΊ
πλϊον ετών, ή δέ ννώμη των ενό,ρ-
^')ν τώρα είναι δτι, ώροϋ ό τραυ-
«ατισ&εΐς 2ρ(οτιδεί·= ουΓθΟελήτω;
Ρ!?οΐψο>ανδύνευ<τε την ίκοήν τού. δ • —ιγωιρτ, 6 νικητής, δέν ύπέ- '/ϊΐ ναιιιιίαν εϋιτύλην καΐ πρέπει νά 'ΐειντ. ίλεύθεοος ^'Η ένθάορι,νσι; αυτή ίκ μτρον; τ'^ν ορκο)τ(Τίν δικαστηρίων τής Ά- «ερινη- είναι τό ιιόνον ποάγιι 1 τό Τίς οίδεν αν ή περίφημος αυτή εικών διεκδικεί έντός ολίγων έτών την τιαήν τού 'Εαιλ Μπάγιαρδ «Μια Υπόθεσις Τιιιής», δέν προοιωνίζει τόν τρόπον μέ τόν οποίον ή σύγχρονος γυνή Θέλει ■ της; 'Υπάοχουν σπουδασταί τοΰ φεμι νισμοΰ ρητώς διακηρύττοντες ότι δέν άπέχει ίι εποχή καθ" ίγν θεαματα, ώς θά είναι κοινά. τό ανωτέρω, οποίον νρειάίονται αί πνευιιατώ- δει; Άιιερο50Λ'ίδε; δποις καταίτη!1- γοι·ν είς ιιονοηαχίος, οσάκις /ιν- Νυνενουν νά χη'σΌΐ'ν τοΰς άγιοοτη- τινοί»; των, άντί νά χαΛ·(ονται ιιέ τής αόδε; και μέ τής μπογιέ: τον πρόσωπον. Τό έ'θιμον τής «ονομαχίας διετη- ρήίίη ?ί; δ) άς τα; χώξος ολο των αρχαιοτάτων -/οόνων ιιέχρι τίν; οή- μεοον, αν και πολλαί νοτεβλήθ'η- σαν πρΌσπά'θ'ειαι τρό; νατάργησίν τού. 'Η μονοΉαιχί,οϋ κατϊοτη τ-Ήνή Ιν Γαλ>.ία υετά την περίφιπιον
πρόσίκλτ>(Τΐν τοϋ Φρ·αγκίο%Λ> τοΰ
Ιου πρός τόν αντίπαλον τοι· Κάρο-
λον 5ον νατά τα 1528. Έν διαοτή-
ιιατι 18 έτών, κατά τή)ν &αοι?είαν
τοΰ Έρρί/ου 4ου, πεοίπου 4.000
πρόσωπνα επεσαν εις αο«ο;ιαχίας.
Οί
τοϋΓιόρκ, τοϋ Νάρφοί.ν
Γλ
τοϋ Ρίτσιιοντ, τοΰ γ
και οί Λόοδοι Σέλμπονρν, Τά?.-
'ΐποτ, Λάντεοδί?λ,
II
στΐΐε ναί Λον
τόνιτρΐ1 67ιθΐ ίιιονοιιαχησαν. Εί:
νανέν ιΐί'ρος τοΰ *<('σιιου αί Λ ιοα- δόσεις ΐρς; ιιονομσχίας ίνέν ήσαν τόσον σεοασταί όσον ίν ΆμερινΓ' ς ; μχ τόσον σεοασταί, όσον ίν μρ νατάτήν Επαναστατικήν Εποχήν, οταν ό Τσάρλες ή ·οαι ό Τΐών Λώρενς, ό στρατηνό; Μάκ Ίντό; ν.αί ό Γ/ονΐννετ, εκαηον τάς; πεοι- ν.αί τοϋ Ράντολφ. Έϋς τα 1000 διωργαντόθη ή «Λι- εθνής Λε'οχη» υπό τοΰ Πρίγκι- ιτλ- '/νΐίτόνηηιι τίΐη' ΤΪΓ,υο8όνίιΐν λία» καΐ «Οάρρος;», αΐτινες; 'ΐναι τόσον χοιναί είς τε»; ιιονομαχίας. Μία Γαλ? ική δια/λάδωσις τή; Λε- σχης ΐ·πεστΓρίχίΗι εν Γτιλλία διά τής ίστορΐ'/ίϊς άρνήοτο); τοϋ Μαρ- κησίον Ντέ Σω^ελέν. 'Κριύθη τό τε έν Παρισίοις δικαστήριον πρός λνσιν ποοσολτικών διαφοη(7·ν. "Ο- ή δόθ Χ«^λτων και ό Μποϋρ είς την περίφημον μονομαχίαν, ήτις .-τροΰΐένησε τ«ν Θανατον τοΰ μεγάλου Άμερικανσΰ πολιτευτοΰ και οικονομολογου. αοια δικαιστήρια ρ είς τάς Γαλλικής έπΛοχία;. Ούχ ήττον παρ' όλας αύτάς τάς Αέ Λοοπθείας πρός πρός τοι δέ ΰ-τενοσι|χχν εγγρα(Γ0Λ συιι- φωνίον 3τι είς έξ αντιϋν ώφειλε λό επαναλάβη τα; λέξεις, «τιροσοχή, ετοιηος .τϋρ». Οί δί·ο άδελ/ΤΌΐ ίί- σαν αο;ίοσιθΛΐένοι προ; άλλή/ιΛΊ>;
Ε6θ ό ί
ρ ή
ΣΕΐ(κρι·6ο>θη τό αίτ1·
ί Αλίό ί
,ός την πρόσκλησιν τή: διδα-
ί ί
^ η ρη
σκαλίσσης είς ιιονομΌΓ/ίσν.
Ή σι''ζυνος εδέχθη την
νλησιν και ώρισε την ιιάρτνοά της
ο-νο>ς κανονίση τά^ λί
ή ί
η ρ
ιής ιιονοΊΐχίας ά?λά καίτοι αί
ί ή Ο
αονΛΐΓΐχιών, σϊτινε; είνε γραιι
ιιέναι είς τάς; δέλτοτς τής ίστορίας
ος είδΰλλιια ιιά?.λον πα^ά <ος έν- νΛήιιατα Εάν ιιεταξΰ των μονο- ιιάχοον αυτών δέν συί.ιτεριλαμ·3ά- νιονΐαι γυναΐ-«ς τουτο όφεί/ε-α εις τό δτι αί γυναϊ>ες δέν σιντ»γο>
νίΐοντο πρός τοΐ,ς άνδρας τότε.
Α>Λά τώρα ότε αί γνναϊ/$ς συνοτ-
γίονίζονται εις τον; Όλχιιπια*·.ίνΰς
Λ^'ώνσς και ότε έγνατϊλείφθη κατά
τό μάλί,ον ναί ήττον ή χωρι'ϋοι.σ'α
αυτάς άπό τούς άνδρας βιαφοοά,
δέν ντάοχει λόγος όπως μή μονο-
ιιαχοϋν και αυταί.
Πρά-νιιατι τόν παρελθόντα Ι¬
ανουάριον είχον γίνη όλαι αί προ¬
ετοιμασίαι διά ιιίαν αονοιιαχίοΛ μί-
ταξϋ δι'ο νυναικων έν Βιέννη. Μί-
ά έΐξ αυτών οΰζυγος ίτλουσίου έιι-
πόρου, τ[το εις ?ν άριστοκρατι-'.όν
ξενοδοχείον, δταν άαελήφ{ήι δτι
μία νεαρά διδοίσκάλιιο'σα τη; ιιοα?-
σικής εζοτχάροονε μέ τόν σύζυγον
της. Πλήρης υπό ΐ'Πίοψίοις «αι α-
γαναζτήσεως ή σύζυνος τοϋ έμπό-
ρου κατηΎόρηοΐ ττ|ν διδαοκαλισ-
σαν ώς έχουσαν άθειιίτοΐ'ς σνέοει;
ό ύζο Λέ ήθ
Ό
'ξιφοαάχος τοΐ
ί
γνναικων
ιιι·στικά.
ϊ Σάντζ, ό έ—φαή;
ΐ ό '
'<ατστΐ|σε δ έ ξφχς | την 'ΐονοααχίαν διασκεδασιν. Μέ την σπόθην τού κπί αέ τίιν <Ληρο- νοιακήν τού έπιτηδειότητα είς τί·ν οπα&αβ/ίαν. έςε/ίνηηεν οπ·Λς κυ- ρΐΓΰστ] τον κόσωον, ιιονοιιαχίόν χά- Γΐν διασ"<ε?άσεως. 'Αο^ού ρςμ^.Λ'έρω- σε την ΓπιτΓδειότη-ά τού, άποδε- ό λή ή π«ρ' δλουντ'ον ιφουιίχων εν Λονδίνω, Αργανωΐιένας ρ κατάογτσιν τοϊ έθίιιου πολλαί σποΰδαΐαι ιιονοιιαχίαιι έλαβον χώ¬ ραν -/ίατά τα τλίνταία &τη. έδώ ι<χή είς τό εξωτεοικόν. 'ΑλλΛ και ι·ις τόν παλαιόν άκό- ιιη καιοον δέν υπήρξε σπΌυδαιο- τέρα αονοιιαχία ΐν.είνης ήτις έτεο- μάτισε την ζωήν των τϊλευταίων νομήτων τοϋ Τάρνχοφ ποό ολίγων Ι έτών. Μαοτυρΐς, δέν ΰπήρινον, αυ-έμπόρου έλαβε, μέσον μιάς τρίτης' 'Ϋόρν.ης εί;"ήλιν.ίαν 10 ?τών. χ τόν σύζυγον της λί ί Λέν ΐ ζγ ς ρή πολλαί στιγμαί και ή σύζιτγος τοϋ γνωστών Παρισίοΐ'ς Βερο/.ίνχ.), . ναί Καΐοω' συνετέλεσεν είς τό ν* αύ'Ξήση η δηαοαπν.οτης: τή; ξιφο- ιια/ίσς, εν Άιιεοι·'ή, άποτϊλεσιια δέ τούτο»· είναι ότι πολλαί γυ—ΐ- '/.ΐζ ηδη εγουν έπιδοιθή είς αϊ'τήν μέ ιιργ-^ην επιτι·χίαν. Ύπάςχει ονν. ολίγο: ές έ.ταγ-ν έλματος ςΐΓ^οκι/ γ ναικών έν Άιιερινή Ή Έτσιρεία Μποονκλνν *ΕΛ·τι««?ν Κιίΐυτανυ ε- χει δ'-ΐιλον ξιο;οιιάχ(ον «ιεταςίύ των ιιελών τού π»/1άς ΛΈαήδας έρναζο- μένας εί ςτήν έταιρτ'αν. Μία έξ σιτών ή Μ«ριον Λό·δ ενίκησεν είς «γώνα: ξΐφθίΐαχία·, εί; την Λί- σχην τΐιν |ι:ροιιάχων τή;- Ν^
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ1 ΟΥ, Ι>29.
πον
ΤΟΥ ΠΟΛΜΠΟΥΡΖΕ'
ο··
Χιοιΐίνος ανάι<εσα οε ιιαΞι/.άρια ο /άν Μαοχ δκϊβαζε. Διά6ι£ε ιιέ τα ιιατΐα τού, ιιέ τή; άκοεςτών •ιαπων τού ό νονς τοι. όμως; ί ^αν άλλοΰ πετονσε στά ςτερασμένα. Λιά6σ';ε άπό σννήθεια γιά Λ'ά ϊϊχάου. Τοΐ· ήταν όΊιω;, αδύνατον αντό κι' ήταν ?τοΐ'ΐο; νά Ίττι'ΐΕη τό 6ι6λίο. οταν *.αηνι/Α τα ιιο'τια τον εςτεσαν σ' αντές τής; γοαιιμες ίτού επροκάλεσαν την προσοχή τον. «Έίνοι λάί)ος νά ντ'ΐί^η /αντ!; 3ΐο>ς ή φύσις δέν φροντίση * ά 'ο
νη κόίτοια έπανάληια στά δημιοΐ'θ-
γήιιατά τη,;. Πολλάς: φουέ; άπ'
εναντίας 6οίσ/ει ΐίχαρίστησι νά
ξαναφτιάστ) πανο'ΐοιότνπο εντελώς
ΐι' όλα τού τα χαοα-'τηριστι/ά, ιι'
«λίς τού τής ιδ;αίΐερε; λεπτΛΐέ-
ρει?Γ, ίνα πλ.ίσιια' πού εΐησε οτά
πεοασυενα η γ.η άκόαα. Τα δνο αύ-
τά 7Γλά·αιιατα δέν ?χονν καμμιά
οί", γέντΊα μεταζύ τού: Είναι ά.τό
ρότσα διαψοοετν/ί) καί άιο ^φ
ρετι^ό περιβάλλον. Ώς: τόαο ιΐί>ιά-
έθΐ ν τόσο πολι', ωστε δταν τα ΓΛε-
πΐ] κανεϊς πιστενπ πάς
ίει σ' έναν /αθοέατη τό μ
τοΰ>έλ·ός τλάοαατο; στό («λλο.
—·,Ώοιοι»ε«ο;, είναι τρίλλος; αί
τό; τού ?7(αψε τέτοια πράγματα!
ϊΐ|ινΚ'ρισε ό νεος
*„ Κι' εκλεισε άπότομσ τό βιβλίο,
οηκώθϊϊκε, πε'κτάτησε κατά «ήνρ-
ναί άλατος τον δο ιιατίοη' νΓ ύ νοΓς
τον ίταναατήνε αθελα σ' έχείνην
πον δΐν ύπηρνε πΕΐά, ξανάδε μέ τα
μιίτια της ψΐ7Μ5 της όλοζώναανΓ
την ύ.τεροχη νέα πον Ίγε «γ«τή-
ση. Ίϊ Σον.άνα ισυλδύαζρ μοζΐ-' ιιέ
την άτιλείωτη χάοι τής νρότϊΐτό;
τη,ς; καί τ^ν εί·μορφιά, πο>Λα αλλα
προσόντα, πού χαρίζουν ενα φίυτο
οΓΓφίηΌ στην καίΛονή. τΙΙτο.ν ξσν-
θήΓ<*' Ινα διάφανο δέραα μέ ιιές τοϋ /οοιιιοΰ άομονιχέ;. νινήοεις καί αουσική ακονι',. Ε7χε ό*, ά/ίόιια άγνί| ,ΐ'Χ,ΐ}, ν«ρ5ΐα τρνφερό καί λεπτότατο χαρα- Πε'ρασε καιρύς. Ό νέο;:. ί |~ β βυθι- Α!σ- στίιν στό; στή χηοεία τού, έ^ησί- οιιένο; σέ φοθερή ότε).—σία, θσνίτφίε κάποιαν ίΐέγερση ψυχή τον γιά τα κτν-τήαατα τής ""' "):. έ'·/λαιγε άν,όφελα είχε άη- ττν ζωήν τοι·. ίΐα'ΐαένη τρίλη τον. Καί ό 7άν Μάρν. ταραγιιενο; τοχ>α περιοσ^
τερο, έ·Ό·ιιζε .τω: εβλ?πε άναστη·
μένη την ιδία την αγαπηιΐίνΐ} τού
νεζοή.
— Εί'ΐαι τοε·λ/.ός;, εσκέφθη/».
"Οταν την βλέπη ν^·ϊίς ετσι .1—ό
Άνα.τολονοΐ άδιάνοπα τα λεχτθ ι πί«ο, ό?ες ή χΌΐριτωιιένί- και
[ανατολή·» αύτη, εΡρισ/.ε ευχάριστος Ίώΐέσιεισε τότε τό οΓ,πα ν.ι ο-
Λίλν.τρο -ιίθε φοαά ;ηύ πΐσίϊανό-' ταν ί^α^ έαπρός στήν'πτραίίΠ-
τανε νά τόν ' ' ' " ' ' ' * " " '
ιήν πρώτη
όν πνί-,τι ό πτλό; δ.το»: ι ν.ή νε'α την -/ίττπξε καί τα ιιτΐτια
ήιιέρα. Ζονστ επί τέλθν; ι του έγ^ιισαν ά>τινηβολία γο; Λ-
.Λ-.Γ^ £— ...λ.λ..»«λ (ΐέ -ίι· Ι______*-______ ν_Ό___ _ '._______. _
ί^ρα.
Είχα νανοιτηΰχΙ παράα-ορα μύλις
νίοοίσθκαν
η
Δυό όλόκληρα χρόνια ή ζντν/Ια.
τους ίγΓαν άπό ίτεΐνες, ποΰ έξνι,'ώ-
νοι·ν τον; άνθρωπον; εξο> ,'λο τή
ζο)ή ν.αί κάνουν τοχ»ς; έοθ)τειιί·τη·;
να γίνωνται Λεοί άλτ<9ινοί σέ αιά "/ϋΐνούονια Έδειι. Ή 'ΕΤϊίιι, δϊκο; αί*τή άλ/,οίιιονο ϊϊναι 6 καθρεττισιιός ιιια; ημέρας Ιΐόνο καί χάνεΐαι νρήγορα Ή Σου- ϊπνα πέθανε σέ λίγε; έβδοαάΐν:; μΐ'σα. Την ελνοχ^ε ή φ?.όγα πηυ ?- και^'ε οτη στήθη τί^ς. , εϊχε πϊάτα σο πλενρρ τον. | ,Τ,Ταν „,',„ ,'^ή ί)αουοτη-; Την ήιιέρα έκείνιτ, όμως, ό /.άν Μάρ* ά-τετίναξΐ την έπί·«ονΓ, ίνει- ταν ή (}<Γιί·ταστ« τ^«νΐε.ρη <5να- ροπόλησί τον. , , . παράστασις Τό ΐδιο διόφανο ν<ρ- Τό -/αλοκαϊοι γέΐαζε άπό φΛς: ·ια, τιΊίοια ?ϋ.ΐΛρινΓ|-/Γ· δια^γΓ, αι; τί|( 6ίλ>Λ. Πήρε^τό πψϊλο τουΓτια το τ^,ο τς^,τρί, γαΐΛΟγελο. ..
καί 6γή/ε έ'Εω. Γνριίε 姫 >
κεΐ, δπο^ς τοΰ τι'χαινε, άντο ήιρί'ηιο
σέ δρόυο, ά.ιό βονλεβαοτο' σέ βο^
θεια, ειιτρΟΓ τόγ! '
ΆΛυ()Χοζ, άνήίί-σα στό
*Ήταν ή ωρα .τού ϊνΐχίναν τα
καταοτήματα νο τα γς»φεΐα.
"Εφευγαν 6ιπστι/οί στα πι.ο-|
οΓΟιιια νέοι /αί νέες. Π(ν.ύ όλί /ο» [
άπ' τοΰς διαβάτε; αύτοι; .τήγαι- ·
ναν ιιοι!χοι Ό Ζαν Μΐ'οιχ. ί'6/Λ-κ-
γιλιν.ί; σνντροίΡΐέ;, έκιτΓτα^ε, γ-
ικο; ΐτερισσότερο, ιιέ ζήλίια καϊ
σχεδόν ;·έ πόνο τα Ιρ/οτικά ζινγά
ρια. Τα λόνια τον>ς τόν 'ααοτίγο)
ναν δταν -ΐερνοΰοαν στό πλιΐΌ«'
τού. Καί δ·αο; ΰσαν τόπον άπ/,ν
— Ήλθε; επί τέλο.·ς!
— Μέ περίιιενες πολΰ, «γΓεΐ'ΐ
αον; Ε3σαι /οι·ρασιιένη ■
Τα ?όγια βαως; αιαά, ετ<ίΐ τρν- φερά ποΰ τα έτρόίρεοαν, επ.ιιρναν η τή 'ΐαγιζή άκτΐΛΌβολία τής, ά- γαπης. Ό Ζάν Μάρ/ αίσθαν-ίτανε ι V ρα νά τόν πνίγη ιιιά φο6ερί| άν*» νία. Καί δαίβς δεν ιττοροΰοε νά ά- τοστάση την πνοσοχή τού άπό τό θεχΛΐα αΰτό. Χως.ίς νά τό άντιληφΰτ) ιεριπατονσε πρίν άπίι λι· πίσοο άτό ιιίαν άννιοστη καϊ (ρ«ι νότανε σάν νά τ»|ν παοα/ολ^Γθον- σε. Μιά στιγιή την -τροοε'τΐ. 'Η <αρΐδιά τον τότε χτΰ.τησε δι>·ατά
Εκεϊνο τό ά-ταλό ίϊαδισΊα, τό ά<,- ιιονΓ/ό Λθριιί, ό κνκνγιο; λαιμό; τα χρυσαφί'νια αα>^·.ια, εχ<χ,·α>
την /οπ. Λ?λ ςτού πήναιν
τού νά μοιάζη εντΐ/ω; μέ τ'ί)
νε νι' ε/α τοΰ Λ?ή8οΐ'; 6 ,
ατει·ε ,τΰς ίίρισ/ττανε ιυοι
Ή Μ.-τεττη Μόρρισων, χορεύτρια, μέ Ινδικήν ενδυαασίαν, κ
διον νι,πιι»ιιιχίΤίιΛ γΪ- τλ μοτ.*θιχό4' ^Ϊλ»·λ»1 '-'Τ'- λ-' —--------
προοεχώ
δ.ον κοσμημάτων είς τό μουσιχόν έργον «Τό «ίμα>, δ.τερ
ρατοϋσα χιβωτί·
μέλλει ν α δοβτί
Ποία έχη κού.λίτερες γάαπες;· 'Η
Βαοβάοα Χιονμπερυ, ήθοποιός έ^ Χί¬
ος Υόρκης. Αύτη είναι ή έτυμηγορία
τοΰ Φλώοενζ Ζήγκφηλντ, Θϊατρώνον,
όστι; κατ* πρέ.ιει νά ξευρη άπό τέ-
τοι« πράνματα.
δνειρο. 'Η τρα·"«οτικότη); εϊ/ε πα{
ση νά υπάρχη πειά γι' αυτόν.. ΤοΓ
<ταη·όταν Γ.ώς τα μάτια τι>υ τόν
γεί,οϋσαν έξεπίτρδες;, σάν ν«9ε/αν
■κι' αίτά νά έπιτείνοιτ τήλ' ιτνγ^ί-
Λ·τ|σί τοΐ'. "Επί τελοι·ς πίοτε>;·ε τώς
εΤχε εΊυιρό; τού Ινα πλάσι«α τρ;
τρελλής τον φατ)ασία; /αί ^ΐιθύ-
ρισε:
— Δέν είναι δυνατόν! *Όχι, Λ'-ν
είναι δννατόν!
'Η αγνωστή ώς τόσο ποοχωοον-
σε μέ τό ΐδιο τής Σοιΐίίνας 6αοι-
σμα. Άπό ιιακονά ό Ζάν Μάο/
την εΐδε ποϋ ?παιρνε ενχΐ δ<·όιιο πρό-: τόν Σηκουάνα. ΈτίθΛΠ'σε τότε τό (>νμά τον γιά νά μή χάση,
γιά νά την .-τρολάβη πΙλι.
"Οταν ΙΙφθασε λί*'α 6ήιιιιατ<ϊ _ ιτίσω της, 6έβαιος πωτ ίταν α¬ δύνατον νά τοΰ γιτγτ) τώρα, ρκανό- νι σε τό πϊρπάτη·ιά τού σνμφοϊνα μέ τό δικ ότης. "Οσο -τοοχωροϋσαν τόσο τό π) ι"; ος αιλιγόστευε. Τίςτοτί δέν έ·χτό· τώοα τό Λ·εο νά πιροσι-'χη σέ λεπτοιιέρεια. Κι' δσο περκπ σότεςο επρόσεχε τίν ίΊιΐΓπνισι, τόσο ιιε^αλείτ· ρε; όιιοι- ότητϊς «νεκάλν-ττε άντίιιεσν σ' αι* ■ τή -/αί στήν πεθαΜΜενη | 'Οχι δέν ήταν δ'-ειρο Ίίΐά. Κι' | δ'κο; ΐορέρετο σάν νά ορισκότανε σέ ονειρο "Εβί.επ:5 τή σνιά της Σθι ! ίάνας. Όλη τγ- ή ίτταρξι τόν ε- σποω/λ-ε πρ"·ς τή σνιά έκείνη Τρε/^ή ε.τηίτΐΊΐία τόν είνε «ατα/β- I βει νά τρίξη κθτά της, νά την ! κλείση στην αγ/ί!ϊλιά το» ναι νά τή: πή: — Σέ ξαναβρίσ'Ό) επι ΐτϊσαι δινή μόν! Δέν θά σ' νά ιιοΰ ?ανσ<$νγρ.? πάλι! Ό ενα; πίσο) ά.τ' τόν άλ?ον ε*- ιν στήν π'ρο/Λ^ιαία τοΰ Ση- /Γΐάνα. Άραιοί —ίοι-τατηταί τ^νς ί«Γστανοο)ναν στό δρόιιο τοι·τ. Μιο χλιαοή πάχνη άν?6αινε έπ' τα " οι- ιιισμένα ·νϊρά ΚΓ ό ήλιος πού ε- •/λεινε στή δνσι τον. ξαπλίυνε στή νή αοτ/.ρυέΐ; σιλονέττες. Τό με'οος εκεϊνο ήταν αοναχικό, ήρειιο-, ροι παντικό! Πά νά εξάλειψη ^ί τέλονς τ?>ν
παθητική αύταπάτη ό Ζάν Μάο/
έ.τεχείοησε αιά τελέιταία δοκιμή
Λινοττσ, μέ τρόαο πον νά ά·*
Εφώναξε:
— Σοιάνα!
Ή α>«οστ»|£ .._______.„ .„.
φά>νΐ της. Μέ ιιονσι/ή φίονή, εντε¬
λώς &ιοια μέ την φωνή τής Γΰτθαμ-
»ένης, απήντησε, σάν νόταν δικό
της τό δνομα εκεϊνο ?
— Τι
πίσίυ τό κε·
Ο Ζάν Μάον. εχασε εντι-λο; τί
λονι/ό τοι·. "Ετρεξέ όρητ·τι/ά νΐν·
"*1 της ναί ψΐθνοισε:
— Σν ή Ίδία' δέν είν' άλ.ιθπ
ιέ": ιιοι·,
^ντί> <ρ(ίνη/.ε σάν νά ·χ καί μ' Ρνα χτΜΟνελο απήντησε ί — Ναί, έ-;ώ είιΐαν' Κ«' επιαηε ιιέ τό μπΐράττσ© 'Λπράτσο τοϋ ίντυχισιιένου νέοχ'. ΠΩΛΜΠΟΥΡΖΒ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Τ Κ ί"!τη. Είς ΡολδέρχΛμ—όν ττ,ς 'ΑϊΤ^ χς έώρτϊτε την 95ην έχέτειον ττ,-. 'ϊννΐσεώς τού ό Τζάις Οδνΐε?ϊ'λ' ής το» νω. Ή πελατίία τ<χ>
αεγ,λητερβ ή άλλοτε.
ίτη ττ,ς (Γ^ίΛολα'.ογρατφικής τ ,
ής, ώς έίτ,λωο-εν, άχαντών €»? τ
σ^γχΐΐηττίρια τού Δτχχβραου,
ρίσβη χδίΐθΛΐ'ας των «ελβτων
ανερχομένας έν όλφ είς *»,ί
•/.ϊτοαιι,ύρια στερλίνας. Γελων
5ρο«·ε»ν, ότι ή- το 13ον τε*νθ'
τοϋ πατρός τού %* 3«ά τούτο ο*1"
,ττ,ρ^ «υ Ιίθδίίτο μττχωί ϊεΛϊΡΌ
τολύ.
πον
ΤΟΥ ΠΟΛΜΠΟΥΡΖΕ'
ο··
Χιοιΐίνος ανάι<εσα οε ιιαΞι/.άρια ο /άν Μαοχ δκϊβαζε. Διά6ι£ε ιιέ τα ιιατΐα τού, ιιέ τή; άκοεςτών •ιαπων τού ό νονς τοι. όμως; ί ^αν άλλοΰ πετονσε στά ςτερασμένα. Λιά6σ';ε άπό σννήθεια γιά Λ'ά ϊϊχάου. Τοΐ· ήταν όΊιω;, αδύνατον αντό κι' ήταν ?τοΐ'ΐο; νά Ίττι'ΐΕη τό 6ι6λίο. οταν *.αηνι/Α τα ιιο'τια τον εςτεσαν σ' αντές τής; γοαιιμες ίτού επροκάλεσαν την προσοχή τον. «Έίνοι λάί)ος νά ντ'ΐί^η /αντ!; 3ΐο>ς ή φύσις δέν φροντίση * ά 'ο
νη κόίτοια έπανάληια στά δημιοΐ'θ-
γήιιατά τη,;. Πολλάς: φουέ; άπ'
εναντίας 6οίσ/ει ΐίχαρίστησι νά
ξαναφτιάστ) πανο'ΐοιότνπο εντελώς
ΐι' όλα τού τα χαοα-'τηριστι/ά, ιι'
«λίς τού τής ιδ;αίΐερε; λεπτΛΐέ-
ρει?Γ, ίνα πλ.ίσιια' πού εΐησε οτά
πεοασυενα η γ.η άκόαα. Τα δνο αύ-
τά 7Γλά·αιιατα δέν ?χονν καμμιά
οί", γέντΊα μεταζύ τού: Είναι ά.τό
ρότσα διαψοοετν/ί) καί άιο ^φ
ρετι^ό περιβάλλον. Ώς: τόαο ιΐί>ιά-
έθΐ ν τόσο πολι', ωστε δταν τα ΓΛε-
πΐ] κανεϊς πιστενπ πάς
ίει σ' έναν /αθοέατη τό μ
τοΰ>έλ·ός τλάοαατο; στό («λλο.
—·,Ώοιοι»ε«ο;, είναι τρίλλος; αί
τό; τού ?7(αψε τέτοια πράγματα!
ϊΐ|ινΚ'ρισε ό νεος
*„ Κι' εκλεισε άπότομσ τό βιβλίο,
οηκώθϊϊκε, πε'κτάτησε κατά «ήνρ-
ναί άλατος τον δο ιιατίοη' νΓ ύ νοΓς
τον ίταναατήνε αθελα σ' έχείνην
πον δΐν ύπηρνε πΕΐά, ξανάδε μέ τα
μιίτια της ψΐ7Μ5 της όλοζώναανΓ
την ύ.τεροχη νέα πον Ίγε «γ«τή-
ση. Ίϊ Σον.άνα ισυλδύαζρ μοζΐ-' ιιέ
την άτιλείωτη χάοι τής νρότϊΐτό;
τη,ς; καί τ^ν εί·μορφιά, πο>Λα αλλα
προσόντα, πού χαρίζουν ενα φίυτο
οΓΓφίηΌ στην καίΛονή. τΙΙτο.ν ξσν-
θήΓ<*' Ινα διάφανο δέραα μέ ιιές τοϋ /οοιιιοΰ άομονιχέ;. νινήοεις καί αουσική ακονι',. Ε7χε ό*, ά/ίόιια άγνί| ,ΐ'Χ,ΐ}, ν«ρ5ΐα τρνφερό καί λεπτότατο χαρα- Πε'ρασε καιρύς. Ό νέο;:. ί |~ β βυθι- Α!σ- στίιν στό; στή χηοεία τού, έ^ησί- οιιένο; σέ φοθερή ότε).—σία, θσνίτφίε κάποιαν ίΐέγερση ψυχή τον γιά τα κτν-τήαατα τής ""' "):. έ'·/λαιγε άν,όφελα είχε άη- ττν ζωήν τοι·. ίΐα'ΐαένη τρίλη τον. Καί ό 7άν Μάρν. ταραγιιενο; τοχ>α περιοσ^
τερο, έ·Ό·ιιζε .τω: εβλ?πε άναστη·
μένη την ιδία την αγαπηιΐίνΐ} τού
νεζοή.
— Εί'ΐαι τοε·λ/.ός;, εσκέφθη/».
"Οταν την βλέπη ν^·ϊίς ετσι .1—ό
Άνα.τολονοΐ άδιάνοπα τα λεχτθ ι πί«ο, ό?ες ή χΌΐριτωιιένί- και
[ανατολή·» αύτη, εΡρισ/.ε ευχάριστος Ίώΐέσιεισε τότε τό οΓ,πα ν.ι ο-
Λίλν.τρο -ιίθε φοαά ;ηύ πΐσίϊανό-' ταν ί^α^ έαπρός στήν'πτραίίΠ-
τανε νά τόν ' ' ' " ' ' ' * " " '
ιήν πρώτη
όν πνί-,τι ό πτλό; δ.το»: ι ν.ή νε'α την -/ίττπξε καί τα ιιτΐτια
ήιιέρα. Ζονστ επί τέλθν; ι του έγ^ιισαν ά>τινηβολία γο; Λ-
.Λ-.Γ^ £— ...λ.λ..»«λ (ΐέ -ίι· Ι______*-______ ν_Ό___ _ '._______. _
ί^ρα.
Είχα νανοιτηΰχΙ παράα-ορα μύλις
νίοοίσθκαν
η
Δυό όλόκληρα χρόνια ή ζντν/Ια.
τους ίγΓαν άπό ίτεΐνες, ποΰ έξνι,'ώ-
νοι·ν τον; άνθρωπον; εξο> ,'λο τή
ζο)ή ν.αί κάνουν τοχ»ς; έοθ)τειιί·τη·;
να γίνωνται Λεοί άλτ<9ινοί σέ αιά "/ϋΐνούονια Έδειι. Ή 'ΕΤϊίιι, δϊκο; αί*τή άλ/,οίιιονο ϊϊναι 6 καθρεττισιιός ιιια; ημέρας Ιΐόνο καί χάνεΐαι νρήγορα Ή Σου- ϊπνα πέθανε σέ λίγε; έβδοαάΐν:; μΐ'σα. Την ελνοχ^ε ή φ?.όγα πηυ ?- και^'ε οτη στήθη τί^ς. , εϊχε πϊάτα σο πλενρρ τον. | ,Τ,Ταν „,',„ ,'^ή ί)αουοτη-; Την ήιιέρα έκείνιτ, όμως, ό /.άν Μάρ* ά-τετίναξΐ την έπί·«ονΓ, ίνει- ταν ή (}<Γιί·ταστ« τ^«νΐε.ρη <5να- ροπόλησί τον. , , . παράστασις Τό ΐδιο διόφανο ν<ρ- Τό -/αλοκαϊοι γέΐαζε άπό φΛς: ·ια, τιΊίοια ?ϋ.ΐΛρινΓ|-/Γ· δια^γΓ, αι; τί|( 6ίλ>Λ. Πήρε^τό πψϊλο τουΓτια το τ^,ο τς^,τρί, γαΐΛΟγελο. ..
καί 6γή/ε έ'Εω. Γνριίε 姫 >
κεΐ, δπο^ς τοΰ τι'χαινε, άντο ήιρί'ηιο
σέ δρόυο, ά.ιό βονλεβαοτο' σέ βο^
θεια, ειιτρΟΓ τόγ! '
ΆΛυ()Χοζ, άνήίί-σα στό
*Ήταν ή ωρα .τού ϊνΐχίναν τα
καταοτήματα νο τα γς»φεΐα.
"Εφευγαν 6ιπστι/οί στα πι.ο-|
οΓΟιιια νέοι /αί νέες. Π(ν.ύ όλί /ο» [
άπ' τοΰς διαβάτε; αύτοι; .τήγαι- ·
ναν ιιοι!χοι Ό Ζαν Μΐ'οιχ. ί'6/Λ-κ-
γιλιν.ί; σνντροίΡΐέ;, έκιτΓτα^ε, γ-
ικο; ΐτερισσότερο, ιιέ ζήλίια καϊ
σχεδόν ;·έ πόνο τα Ιρ/οτικά ζινγά
ρια. Τα λόνια τον>ς τόν 'ααοτίγο)
ναν δταν -ΐερνοΰοαν στό πλιΐΌ«'
τού. Καί δ·αο; ΰσαν τόπον άπ/,ν
— Ήλθε; επί τέλο.·ς!
— Μέ περίιιενες πολΰ, «γΓεΐ'ΐ
αον; Ε3σαι /οι·ρασιιένη ■
Τα ?όγια βαως; αιαά, ετ<ίΐ τρν- φερά ποΰ τα έτρόίρεοαν, επ.ιιρναν η τή 'ΐαγιζή άκτΐΛΌβολία τής, ά- γαπης. Ό Ζάν Μάρ/ αίσθαν-ίτανε ι V ρα νά τόν πνίγη ιιιά φο6ερί| άν*» νία. Καί δαίβς δεν ιττοροΰοε νά ά- τοστάση την πνοσοχή τού άπό τό θεχΛΐα αΰτό. Χως.ίς νά τό άντιληφΰτ) ιεριπατονσε πρίν άπίι λι· πίσοο άτό ιιίαν άννιοστη καϊ (ρ«ι νότανε σάν νά τ»|ν παοα/ολ^Γθον- σε. Μιά στιγιή την -τροοε'τΐ. 'Η <αρΐδιά τον τότε χτΰ.τησε δι>·ατά
Εκεϊνο τό ά-ταλό ίϊαδισΊα, τό ά<,- ιιονΓ/ό Λθριιί, ό κνκνγιο; λαιμό; τα χρυσαφί'νια αα>^·.ια, εχ<χ,·α>
την /οπ. Λ?λ ςτού πήναιν
τού νά μοιάζη εντΐ/ω; μέ τ'ί)
νε νι' ε/α τοΰ Λ?ή8οΐ'; 6 ,
ατει·ε ,τΰς ίίρισ/ττανε ιυοι
Ή Μ.-τεττη Μόρρισων, χορεύτρια, μέ Ινδικήν ενδυαασίαν, κ
διον νι,πιι»ιιιχίΤίιΛ γΪ- τλ μοτ.*θιχό4' ^Ϊλ»·λ»1 '-'Τ'- λ-' —--------
προοεχώ
δ.ον κοσμημάτων είς τό μουσιχόν έργον «Τό «ίμα>, δ.τερ
ρατοϋσα χιβωτί·
μέλλει ν α δοβτί
Ποία έχη κού.λίτερες γάαπες;· 'Η
Βαοβάοα Χιονμπερυ, ήθοποιός έ^ Χί¬
ος Υόρκης. Αύτη είναι ή έτυμηγορία
τοΰ Φλώοενζ Ζήγκφηλντ, Θϊατρώνον,
όστι; κατ* πρέ.ιει νά ξευρη άπό τέ-
τοι« πράνματα.
δνειρο. 'Η τρα·"«οτικότη); εϊ/ε πα{
ση νά υπάρχη πειά γι' αυτόν.. ΤοΓ
<ταη·όταν Γ.ώς τα μάτια τι>υ τόν
γεί,οϋσαν έξεπίτρδες;, σάν ν«9ε/αν
■κι' αίτά νά έπιτείνοιτ τήλ' ιτνγ^ί-
Λ·τ|σί τοΐ'. "Επί τελοι·ς πίοτε>;·ε τώς
εΤχε εΊυιρό; τού Ινα πλάσι«α τρ;
τρελλής τον φατ)ασία; /αί ^ΐιθύ-
ρισε:
— Δέν είναι δυνατόν! *Όχι, Λ'-ν
είναι δννατόν!
'Η αγνωστή ώς τόσο ποοχωοον-
σε μέ τό ΐδιο τής Σοιΐίίνας 6αοι-
σμα. Άπό ιιακονά ό Ζάν Μάο/
την εΐδε ποϋ ?παιρνε ενχΐ δ<·όιιο πρό-: τόν Σηκουάνα. ΈτίθΛΠ'σε τότε τό (>νμά τον γιά νά μή χάση,
γιά νά την .-τρολάβη πΙλι.
"Οταν ΙΙφθασε λί*'α 6ήιιιιατ<ϊ _ ιτίσω της, 6έβαιος πωτ ίταν α¬ δύνατον νά τοΰ γιτγτ) τώρα, ρκανό- νι σε τό πϊρπάτη·ιά τού σνμφοϊνα μέ τό δικ ότης. "Οσο -τοοχωροϋσαν τόσο τό π) ι"; ος αιλιγόστευε. Τίςτοτί δέν έ·χτό· τώοα τό Λ·εο νά πιροσι-'χη σέ λεπτοιιέρεια. Κι' δσο περκπ σότεςο επρόσεχε τίν ίΊιΐΓπνισι, τόσο ιιε^αλείτ· ρε; όιιοι- ότητϊς «νεκάλν-ττε άντίιιεσν σ' αι* ■ τή -/αί στήν πεθαΜΜενη | 'Οχι δέν ήταν δ'-ειρο Ίίΐά. Κι' | δ'κο; ΐορέρετο σάν νά ορισκότανε σέ ονειρο "Εβί.επ:5 τή σνιά της Σθι ! ίάνας. Όλη τγ- ή ίτταρξι τόν ε- σποω/λ-ε πρ"·ς τή σνιά έκείνη Τρε/^ή ε.τηίτΐΊΐία τόν είνε «ατα/β- I βει νά τρίξη κθτά της, νά την ! κλείση στην αγ/ί!ϊλιά το» ναι νά τή: πή: — Σέ ξαναβρίσ'Ό) επι ΐτϊσαι δινή μόν! Δέν θά σ' νά ιιοΰ ?ανσ<$νγρ.? πάλι! Ό ενα; πίσο) ά.τ' τόν άλ?ον ε*- ιν στήν π'ρο/Λ^ιαία τοΰ Ση- /Γΐάνα. Άραιοί —ίοι-τατηταί τ^νς ί«Γστανοο)ναν στό δρόιιο τοι·τ. Μιο χλιαοή πάχνη άν?6αινε έπ' τα " οι- ιιισμένα ·νϊρά ΚΓ ό ήλιος πού ε- •/λεινε στή δνσι τον. ξαπλίυνε στή νή αοτ/.ρυέΐ; σιλονέττες. Τό με'οος εκεϊνο ήταν αοναχικό, ήρειιο-, ροι παντικό! Πά νά εξάλειψη ^ί τέλονς τ?>ν
παθητική αύταπάτη ό Ζάν Μάο/
έ.τεχείοησε αιά τελέιταία δοκιμή
Λινοττσ, μέ τρόαο πον νά ά·*
Εφώναξε:
— Σοιάνα!
Ή α>«οστ»|£ .._______.„ .„.
φά>νΐ της. Μέ ιιονσι/ή φίονή, εντε¬
λώς &ιοια μέ την φωνή τής Γΰτθαμ-
»ένης, απήντησε, σάν νόταν δικό
της τό δνομα εκεϊνο ?
— Τι
πίσίυ τό κε·
Ο Ζάν Μάον. εχασε εντι-λο; τί
λονι/ό τοι·. "Ετρεξέ όρητ·τι/ά νΐν·
"*1 της ναί ψΐθνοισε:
— Σν ή Ίδία' δέν είν' άλ.ιθπ
ιέ": ιιοι·,
^ντί> <ρ(ίνη/.ε σάν νά ·χ καί μ' Ρνα χτΜΟνελο απήντησε ί — Ναί, έ-;ώ είιΐαν' Κ«' επιαηε ιιέ τό μπΐράττσ© 'Λπράτσο τοϋ ίντυχισιιένου νέοχ'. ΠΩΛΜΠΟΥΡΖΒ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Τ Κ ί"!τη. Είς ΡολδέρχΛμ—όν ττ,ς 'ΑϊΤ^ χς έώρτϊτε την 95ην έχέτειον ττ,-. 'ϊννΐσεώς τού ό Τζάις Οδνΐε?ϊ'λ' ής το» νω. Ή πελατίία τ<χ>
αεγ,λητερβ ή άλλοτε.
ίτη ττ,ς (Γ^ίΛολα'.ογρατφικής τ ,
ής, ώς έίτ,λωο-εν, άχαντών €»? τ
σ^γχΐΐηττίρια τού Δτχχβραου,
ρίσβη χδίΐθΛΐ'ας των «ελβτων
ανερχομένας έν όλφ είς *»,ί
•/.ϊτοαιι,ύρια στερλίνας. Γελων
5ρο«·ε»ν, ότι ή- το 13ον τε*νθ'
τοϋ πατρός τού %* 3«ά τούτο ο*1"
,ττ,ρ^ «υ Ιίθδίίτο μττχωί ϊεΛϊΡΌ
τολύ.
- <ΕβΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗΝ
Α1ΤΟ ΤΗΝ ΑΡ1ΣΤΟΚΡΑΤΙΑΝ ΤΗΣ ΟΥΑΠΓΚΤΩΝθε
ΕΞΗΣΦΑΛΙΣΟΗ ΚΝ10 ΓΟΗΤΡΟΝ ΤΗΣ
Η ΥΠΑΝΔΡΟΣ ΑΔΕΑΦΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΣΑΡΑΕΣ ΚΟΥΡΉΣ. ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΟΗ ί!Σ ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ
ΓΕΥΜΑΤΑ ΟΑ ΚΑΘΗΤΑΙ ΠΡΟ Τ»Ν ΣΥΖΥΓΗΝ ΤΒΝ ΞΕΝΪΙΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ.- Ο *■ ΚΟΥΡΤΙΣ ΟΕΠΡΕΙΤΑΙ ΩΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΑΛΙΕΡΐκΑΝΟΣ, Ε-
ΠΕΙΔΗ Η ΕΚ ΛΙΗΤΡΟΣ ΜΑΜΜΗ ΤΟΥ ΗΤΟ ΙΝΔΙΑΝΑ.- ΜΕΝΕΙ ΑΜΦΙΒΟΑΟΣ Η- ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ «■ ΓΚΑΝΝ. '
Ι (Τ) ί) διπΑΐοιιατΐί'ή Οί·αη"«-
χτ« ν εβ^αζεν άπό την φοβοθον ε-
ίοι ·ιν δια τό ζήτηΚαι τή; *π·σήμου
6«ι1αίδος. είς την οποίαν Ιπιρρ.τε
ν < τεθΓι ή κ. Ντάλλη Κονρτις
Γ>ανν, άδελφίι κοί έπίσιμιος οί/ο-
νχι τοΰ ΆντηοοεΛ-,ον
ε; Κούρτις, ή Κΰςώπη πά
ηη/ολοι'Οει ;ιέ εϊοίονείαν τιν πβ-
ς,νιδίην τοικΐΛΐίαν, ήτις ές αϊτία;
τη- ντουέσεω: ταύτης ίιη^ισε ν*
ταράσση την ησυχίαν τή;
ν^νινΓι; ιυ^στοκοατία;.
Επί τοεϊς αίώνίος ή
ί/αυχάτο διά την κοινωνΊκήν της
ϊσοτητα Καί τ(ί*πα — ή Ενοώπη
-, /ά διά τά σ·]ΐ(>αίνοντα. Ή ?ττί-
οηιιο; Οΐ'άοιγκτων έταοαχβη οΰη-
γόιιο; ^πει&^ό ττο>; νπονργός των
Έίωτεοικίόν 'ν..~ Κελλονκ, ολίγον
~οο τρ; ένκαταλεί*|?εως τής ύτη-
οεσίας τού, εις τάς 4 Νοέμβριον,
οτεφάνιτη ότι ή Ντάλλη Γνάνν, ί;
οδίλφή /αί έ.τίσηαος οί·/ο5έσποινα
τού Άντιπαοέδρου όφείλει νο ργ-
νατα/είπη την τιιιηηκήν της ·9ία«ν
ρι; τάέπισημα νείηιατο. κιαί >οι.τά;
κοινωνικάς συνίοΐναστρ'ΐφά; καί νά
καθηται τατϊΐνχο; όπισθεν των συ-
Ιύγιον των ξένον* πρέσβεων καί ί'-
Ό ν. Κ**ί«ρτι; δι' άνοικτΓ,ς έπι-
στολτ·; εζήτησεν άπό τόν νέον ν-
πυι·ρ->»όν των 'Εξο^ρικών-κ. Χέν
Ου Α Σιίιιοχον ν« λμση τόν νόρδι·
όν οεσιιθΛ'. ~7Λλλ' 4 «. Στίιισοη' μη
0°/.(ον ν' αναλάβη εί'θΰνπ" διά αί
όν τόσον αοβαοι ό
στίοιβαϊα έςωτερικά ίΐΒτήιιαχα άνα
ΐΐϊνοντα την προσοχήν τού, παρε·
πειιψε τό ζητηϋα είς τό 6α/οκιατι-
"/ )ν σοχια, πρύτοτνις τοΰ όποίοι· εΐ·
ιοι ό Άνν/ο; .τρεσβυ; Σέρ "Εσα
λαοναρδ
Ρπί ποίλάς ήιιέρας ή Ονάοιγ
'/το>ν διετέλει εις απορίαν πεαί τοί
^ιιελλε νι σναβή. ΤΑρά γε οί Εγο(Ο-
^αϊοι άτ:ιτοόσ(οτοι θά ά—?φαίνον-
το εναντίον τΐίς νελήον.ν; τσΰ πρ(·>-
του «γνησίοΐ'» Ά«εοι/ανοΰ; Λιοη
ως είναι πΐοσίγνΐ^στον, ή εκ μητρό.
«ά"ΐ·ΐη τοΰ κ. Κοΰοτις ί>το ή Π^ι-
ηπισσα Γζονλη. ννησί'α Ίνδκίνι
ι/ τή; φΐ.).ης Κ-'οσν, οί ί>έ ?ν. πά
ΓΡ^; π(κ»γονοί τού είχον την ι**-)
«)ν άπο τοΰ ετονς 1621. Καί ΐ:
[ νίνδι·νο τή; ζωή; τού καί αέ μιγά·
>η δεξιότηπια "/.ατώοι9ωσ'Ξ νά ς«ι-
πλέξη τό πόδι τής βοκΐίλισσι; απά
τόν άναιβολέα καί νά την σοοσιι ά-
πό βέβαιο Οάνατο.
Άαεσίος δυω; κττιηιν εί
νίοθη ναλπάζοντα; καί
σ' ενα ιιοναστήρι νιά νά νρν({ΒΓ|,
ν·ιατί σ6ιιςρ(ονα ιιέ την έΒιμοτι πία
τοΰ ?πι/ρατοϊσρ τότε στήν Ανλή
της Ίστανίας, οποίος ΜΤ>,ΐνε τί:
πόδι τή; 6ησιλίσσης
σέ 0<ίνατοΤ.. . Έξηβφαλίβθη ή ύθρώ Ό /.α&^γητής Κάολ Πήιοαον, ς στατιστικός τής 'Λ,νγλί- Τ,ο /αιρώ έκείν(ι> ή ρτίσιιμος ε-
τικεττσ ήτο άπί.ώς καί έτι-'ίττα
■,«.- οϊ/ίη- ?νό: εν-τόοον <ιν«Ιρ'θ- >'θατίαν ποίος εχει —ρι_____
οι/αιώιιατα εί "ςτι^,ν τιΐίίτν αύτην ά-
το τού; Άαερικανου; ΊνΝισνονς:
Τοουτοτοότως ιιέ τήν {Γτουήαι
οφανειο-ν συνδιασνϊι^ως ττ,ς ί>ιε-
3νρί"·; εϊοήνης οί Εελόι διπλο>·ιά-
ται σ·ν»λθον έν όλγτ τή 4πισηρ.ιοτρ-
τι των πρό ολίγοι" ήαρριΤ>ν ·λο ά
^φπνθπσαν δτι ή -ο. Γγ.ανν Λρεπει
ν;ι ?>)1 την νά-ιιμον θέσιν της ώ:
οι/.οδεσ-ο.να τοΰ ΆντιπροέΤο.;οΐ!
των 'ΗνκΜΐένοον Πολιτειών
Ε-τί τής Π ροεδρίας τον Ονΐλ
«αιι 1όκ ΚίνΑυ είχεν ορισθή δτι
αι σικννοι των Άντιπροέδρων ε-
~?επϊ νά προηγονΛτ«< "ίίς τάς ί- πίσι1ιι<Λ·" τελετάζ, των σύζυγον των ξενίον ποίσβεων καί τροσέ- δ&'ον ύ.τοιιργών. 'Οταν ^Τ0 πτόεδοος ό Τόμα; ΙνΤΦίοσι,.ν, ή Νταλλη Μάντι- σύζυγος τοΰ υπουργόν —*■■ . - (-° οίκοδεσπ»χνη; τοΓ II οί ίδροι·. Ό Τίέφφερσων ίτο /ΰ- θος, δταν εισήλθεν είς τόν Λευ-/όν Οίκον. Ι Ήνοαεναι Πολιτειαι ηβαν ά/όιιη νήπιον ώ; κοώτος. Ή Ενοώπη τό παρετήρει αέ βλάιικπα ειοίονινά Ή 'Λμροική ^το χο'.?σ οαρδάρίΰν, οί ύ-τιοΐο» ΐνδνναντό νά παρακ«Οηνται είς τά γείιιοτα ι»έ πτϊ·)ά Ίνδιάνων είς τά κ'οτελλσ Των. Βεβαίως αί είκόνε; τι^ν Ίν θ·«ν<.,ν τή; 'Αιιροΐ/.ήε {&αν άο- λο; Νέ Αγγλία εσίειλε ου καί την ίτΐζιγόν τον. «ΦοίϊοΓΊΐαι δτι ί>ά στενοχρΊ
τε», ΰ.τΏτίθεται δτι ^ί.τε "ϊρος τόν
άναγ/οροϋντα πρ^ίΤδνν καί την συ
ζννόν τού ό άγαιίος ,'έροϊν 6αοι-
λεν; τής Αγγλία;. «' λ/ά πηγαι-
·ετε ένεΐ καί ϊί>ετΐ: αν πινουν άνό:ιτ>
τό τέίον εί; τα; ·ι ι», ναί άν ιΐί-
τα>χΡΐί?*ζ'^νται εί; τό οραγητιν τω·
.-τειρούνια τής σαλατ·'ς καί νον-
τάλια τοΰ βουτνρον. Άκουω δτι
ιιεταχειρΚονται «ιαχαιροπήρουνα
ένό; εϊδι ν; μόνον δι' όλα τα φο·(η-
τά των εί; τό τραπίζι καί δτι οί
-τοοσνεν?ηΐιένοι είναι άναγκασιιρ-
νοι νά γ}είγσι»ν τα ■κουΓ.άλΐυι τή:
σονπο; τ<ον γάοιν τοϋ καφο^. Ν ά αοΰ ·>'θόι1·ητε αν αντό ε'ναι άλτ,
Τα.
^ ρ
αντι|ΐοισικής!
Ίνδιανω'
ι
"Οταν λοιπόν τν>θϊν ό Μ^οχη
ευρεν δτι ό ΓΙσ.τανός ευγενώς; ειχί
.-τροηγηΟΓι αύτοΰ καί ό>; Γ κ τή>
ιαλαιοτΓοα; ντι,ρεσία; τον <·7νΐ δοθτί εί; αίαον ποοτεραιότης ^ι; τάς νοι(·)νι/·ΐς σν^'ναστρο·ρβς Σ.Ύε&η ωστε ή /. ΝΙίορ-ι γ'ιγ ιιίον "τερίστασιν εν'_»;^»ι είς την ονάγ'Ίΐν νά αΛαπανί*^ ?ντό; τΓ.ς αίίίοίοηΓ τοΰ δείπνου, ΪΛειόί] ϊΊτο σχεδον νο;- ι»ίς σΐΛτροφιάν, καθόσον ό ΤΖίτρ- «ρεροχον είχε λψΗΐονήσητο μικρόν ταΐγνίδιόν τον «>ιονά Γ] »άνά>. Τα-
ποια τα">οτχιι επηκαλονθι.ε καί α-
.τό τότε ό ΤΪρ-φφ?ρΛ(ον ά.τεΐι.ά(τισ'"·"
ότι ν.ιΐποια Ιποεπε ι ά έν.τελϊ; χ"»
ίπισή)ΐ«)ν· οΊκοδεσ-τοίνης. Τα χοέι,
αι'-τά ανετέθησαν εις την -Ντά/ λη
Μάντισων.
Α?λ' αν καΐ ό δαθμό; τϊ»ς /οι-
νωνιαή; ·θέσεο>; τής Νηίλλιις
Γ·/άνν έτανονίσθη όριστι/ώς. εν
τούτο!; άτοαένει σοβαρόν κια! περί-
πλοκον ζήτηιϊα.
Διότι ί) Ντάλλη Γνάνν έχη ον-
ίν/ον -/αί ή ιδία εδήλωσε ρητώς
δτι δέν σκοπΐεύει νά τόν οΐφήσιι ±κ
την οικίαν μόνον τού ϋσάνις αυτή
εχει νά παίξη τό πρόσωτον «ϊπι-
σήαον οίκοδεσποίν)^» διά τόν ά-
ίείφόν της, τόν Άντυτρόρορον των
Ηνοχιένχον Πολιτειί,ν. Αί <1κοδό σποιναι τής Ον<ασι>'·/τ(ονο; κατα-
γίνονται άνυΐτοιιόνίος τώρα μέ /«.ό¬
τι καί αέ αολύβι είς τό γεοι. ττροσ-
ταθονσαι νά έ'ξανανκάσουν κατοι
αν, ν.οινο)νι/ώς άποδί7τήν, .Ιν /αί
χωρίς τοΐρι, •κυρίαν, ή όποία νά
δύλ·αται νά συντροφει·θ? ήσίγως
μετ ότου συ.ννου τής Ντά/ν/.τν:
Γν.άνν είς τάς σ,τονδαία; αίτάττ .τ?-
ριστάσεις ν.αί ν' αποκαταστήση την
πτνιιατΛκήν ησυχίαν τί·; άριστο-
κρατίας, τηροΐ'ΐιένων οί>τω; Ισα-
'5ί«ν ζει·γών πέριξ της τραπϊί·»*;.
Είναι πεοιττόν νά λεχθΐί ότι ά κ
ΓΛάνν δέν.δίνι σηα'αΛΪαν «ϊς τό
π(·ΰ 9ά °'.αύτθϊ) αν καί ^έν δύνα¬
ται Λάρα νά έναντιοΰται /ατά τοό-
ιον ήσν/ον, ένατίον της δύσκολον
Οέσείυς, εί; ην ."τεθή ή ■9τλ/τι·'ή
σίνΐ'γός τού ένεκα τής ποωτα/οι'-
στου οιαταγίι; ενός τ^ως !'τοιτ<- νοΰ των Έ|ωτεριν»Τ>ν, όστις άνε-
/α6ε νά ιιεταβσλτι εν π·ροη·"<»ήιενον σΐ'οτηιια -/οινοινι/ϊ^ διαθβθί.ιίσ<:ως. σχεδον έξ ΐσου πολαιόν £ς κσΐ 'ϊί' τή αί'τη ΐ) Κι·β?ρνησι; τ«όν Ίί·<·)· »ΐ£«ον Πολιτειών. Ανω, ό άντιπρόε- δρος των Ήνωμ. Πολιτειών, Τσάο- λες Κοΰοτις, όστις κατήγαγε σπουδαί- αν κοινωνικήν νί¬ κην, κεοδίσας δι- καιωματα προτεραι ότητος δια τί>ν ά-
δελφήν καί οϊκοδέ-
στοινάν το««, Καν
Ντάλλην Γκάνν, δέ
ςΐά, ή όποία πρός
στιγμήν έκινδύνευ-
σε νά χάση. την
κοινωνικήν Θέαιν
της, καθημϊνη Ας
τα μετά τάς συζυ-
τα έπίσημα γενμο·-
γους των ξένων άν
■η.τοοσώπων.
1ίΕ^Πι^ΌΐνΌθΐ4Λ3θ^1Γν-Γ
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται ύ-
πό τού άντιπροσώπου μας Τ. Καη
σττιντίνου, Οογ. δΐαΐβ βΛίΙ Βααΐί
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Η τρομερή Ίβπανικη 4-
Θιμοτοπί*.
Κατά την διάρκειαν ιιι-ΐς π" ·]νε
τινής έ/Λοορΐής οτι'ιν όιοία ουμιΐ£-
τε'χε ό 6ασιλ£νς τής ΙθΓτο/ας
Φί5α~το; ό 5ο; -χσι ή γνναϊ'ά τον,
σέ αιά στιγαή τό άί.ογο τής 6α'ν-
Ησσης άφηνίασε. Ή 6α»5ίλιοσα
προταά&ησε νά το σι·γκοατι'|ση.
ά/λ' εχααε την ϊ^οορίντίο τηί /αί
ΐ'.τεσε κάτοι ιΐΐ τό πόδι ιιπλ'^νμενο
;ι:ς οτον άναβοΐ'.σ. Κι' ϊ'τσι το ά
Φηνιαηιιένο αλονο έ£ηϊ/ο)οΰι'·νιπ?;
νά τρεχη, σϊ'ρνοντας τή (^ααίλι^σα
πανθ) στ άγνάθιακαί πτή; πέτο*-.
"Ρνα; άπό τού; ενΛ'εν?ι; τότε τί{·
συνώδεναν τή δασίλισσι, <> Δόν
"Αλόν'Ιο ντ?λ Άρκο, οΐΓΉησΐ αέ
α; ναί καθηγητής «των εί'γί,νι/Τίν
αα{>ι><ιάτ(.>γ» (τρότος τής έπι?.ο·^ Γ»;
των άνθοωπίνίον Ιΐει·νίϊιν -?οός υ:-λ-
τίωσιν τΓς πνθρο>τ6τ»τος) είς τό
Πανεπιστήιιιον τοΰ ΛονοίιΟι. ?·
νυΉτεΰβη είς ή>ι/ίαν 72 ετιΰν Μ
σιίννός τού. ·αί;ς Μάργ/.αρ=τ δέν
"ττρ?ί>η άτ/όιιη τό τεσσαοακοοτή*.
Οί γιίιΐ'Μ ετ?λίσ&Γ)σαν εν στΓ'^,
οϊν.ινν{.ν:ΐ2νίο. ν.ννλί·, ν.αί ειςΓ}ιίαν
ί/ζληβίιν τ(όν τεοίχώρων τοΐ' Χ^ν
δίνστ». "*0 να&τν.'ηττ^; Πή)ρ36ν Λ-
ναι. ώ; εδήλίασε Οί&αιος, ότι γ;.
τοΰ γιήιον ηθτοϋ θά νρννηθοΪΛ τέ-
ννα «τοίν άν(ότ?Γ«')( τοΰ ]τατθι'·ς»,
γιίρι; εις την *ο·<"οιιατι·/ί,ν ά/-"ήν καί πνττΐ.ιθ'τινίιν νπτροχί;ν τ"- 'τ- ναικό; τοΐ'». Άγοοάζετε τά βιβ/ ία σας άπό τβ δλΑ τού «Έθν. Κή
νχι τοΰ ΆντηοοεΛ-,ον
ε; Κούρτις, ή Κΰςώπη πά
ηη/ολοι'Οει ;ιέ εϊοίονείαν τιν πβ-
ς,νιδίην τοικΐΛΐίαν, ήτις ές αϊτία;
τη- ντουέσεω: ταύτης ίιη^ισε ν*
ταράσση την ησυχίαν τή;
ν^νινΓι; ιυ^στοκοατία;.
Επί τοεϊς αίώνίος ή
ί/αυχάτο διά την κοινωνΊκήν της
ϊσοτητα Καί τ(ί*πα — ή Ενοώπη
-, /ά διά τά σ·]ΐ(>αίνοντα. Ή ?ττί-
οηιιο; Οΐ'άοιγκτων έταοαχβη οΰη-
γόιιο; ^πει&^ό ττο>; νπονργός των
Έίωτεοικίόν 'ν..~ Κελλονκ, ολίγον
~οο τρ; ένκαταλεί*|?εως τής ύτη-
οεσίας τού, εις τάς 4 Νοέμβριον,
οτεφάνιτη ότι ή Ντάλλη Γνάνν, ί;
οδίλφή /αί έ.τίσηαος οί·/ο5έσποινα
τού Άντιπαοέδρου όφείλει νο ργ-
νατα/είπη την τιιιηηκήν της ·9ία«ν
ρι; τάέπισημα νείηιατο. κιαί >οι.τά;
κοινωνικάς συνίοΐναστρ'ΐφά; καί νά
καθηται τατϊΐνχο; όπισθεν των συ-
Ιύγιον των ξένον* πρέσβεων καί ί'-
Ό ν. Κ**ί«ρτι; δι' άνοικτΓ,ς έπι-
στολτ·; εζήτησεν άπό τόν νέον ν-
πυι·ρ->»όν των 'Εξο^ρικών-κ. Χέν
Ου Α Σιίιιοχον ν« λμση τόν νόρδι·
όν οεσιιθΛ'. ~7Λλλ' 4 «. Στίιισοη' μη
0°/.(ον ν' αναλάβη εί'θΰνπ" διά αί
όν τόσον αοβαοι ό
στίοιβαϊα έςωτερικά ίΐΒτήιιαχα άνα
ΐΐϊνοντα την προσοχήν τού, παρε·
πειιψε τό ζητηϋα είς τό 6α/οκιατι-
"/ )ν σοχια, πρύτοτνις τοΰ όποίοι· εΐ·
ιοι ό Άνν/ο; .τρεσβυ; Σέρ "Εσα
λαοναρδ
Ρπί ποίλάς ήιιέρας ή Ονάοιγ
'/το>ν διετέλει εις απορίαν πεαί τοί
^ιιελλε νι σναβή. ΤΑρά γε οί Εγο(Ο-
^αϊοι άτ:ιτοόσ(οτοι θά ά—?φαίνον-
το εναντίον τΐίς νελήον.ν; τσΰ πρ(·>-
του «γνησίοΐ'» Ά«εοι/ανοΰ; Λιοη
ως είναι πΐοσίγνΐ^στον, ή εκ μητρό.
«ά"ΐ·ΐη τοΰ κ. Κοΰοτις ί>το ή Π^ι-
ηπισσα Γζονλη. ννησί'α Ίνδκίνι
ι/ τή; φΐ.).ης Κ-'οσν, οί ί>έ ?ν. πά
ΓΡ^; π(κ»γονοί τού είχον την ι**-)
«)ν άπο τοΰ ετονς 1621. Καί ΐ:
[ νίνδι·νο τή; ζωή; τού καί αέ μιγά·
>η δεξιότηπια "/.ατώοι9ωσ'Ξ νά ς«ι-
πλέξη τό πόδι τής βοκΐίλισσι; απά
τόν άναιβολέα καί νά την σοοσιι ά-
πό βέβαιο Οάνατο.
Άαεσίος δυω; κττιηιν εί
νίοθη ναλπάζοντα; καί
σ' ενα ιιοναστήρι νιά νά νρν({ΒΓ|,
ν·ιατί σ6ιιςρ(ονα ιιέ την έΒιμοτι πία
τοΰ ?πι/ρατοϊσρ τότε στήν Ανλή
της Ίστανίας, οποίος ΜΤ>,ΐνε τί:
πόδι τή; 6ησιλίσσης
σέ 0<ίνατοΤ.. . Έξηβφαλίβθη ή ύθρώ Ό /.α&^γητής Κάολ Πήιοαον, ς στατιστικός τής 'Λ,νγλί- Τ,ο /αιρώ έκείν(ι> ή ρτίσιιμος ε-
τικεττσ ήτο άπί.ώς καί έτι-'ίττα
■,«.- οϊ/ίη- ?νό: εν-τόοον <ιν«Ιρ'θ- >'θατίαν ποίος εχει —ρι_____
οι/αιώιιατα εί "ςτι^,ν τιΐίίτν αύτην ά-
το τού; Άαερικανου; ΊνΝισνονς:
Τοουτοτοότως ιιέ τήν {Γτουήαι
οφανειο-ν συνδιασνϊι^ως ττ,ς ί>ιε-
3νρί"·; εϊοήνης οί Εελόι διπλο>·ιά-
ται σ·ν»λθον έν όλγτ τή 4πισηρ.ιοτρ-
τι των πρό ολίγοι" ήαρριΤ>ν ·λο ά
^φπνθπσαν δτι ή -ο. Γγ.ανν Λρεπει
ν;ι ?>)1 την νά-ιιμον θέσιν της ώ:
οι/.οδεσ-ο.να τοΰ ΆντιπροέΤο.;οΐ!
των 'ΗνκΜΐένοον Πολιτειών
Ε-τί τής Π ροεδρίας τον Ονΐλ
«αιι 1όκ ΚίνΑυ είχεν ορισθή δτι
αι σικννοι των Άντιπροέδρων ε-
~?επϊ νά προηγονΛτ«< "ίίς τάς ί- πίσι1ιι<Λ·" τελετάζ, των σύζυγον των ξενίον ποίσβεων καί τροσέ- δ&'ον ύ.τοιιργών. 'Οταν ^Τ0 πτόεδοος ό Τόμα; ΙνΤΦίοσι,.ν, ή Νταλλη Μάντι- σύζυγος τοΰ υπουργόν —*■■ . - (-° οίκοδεσπ»χνη; τοΓ II οί ίδροι·. Ό Τίέφφερσων ίτο /ΰ- θος, δταν εισήλθεν είς τόν Λευ-/όν Οίκον. Ι Ήνοαεναι Πολιτειαι ηβαν ά/όιιη νήπιον ώ; κοώτος. Ή Ενοώπη τό παρετήρει αέ βλάιικπα ειοίονινά Ή 'Λμροική ^το χο'.?σ οαρδάρίΰν, οί ύ-τιοΐο» ΐνδνναντό νά παρακ«Οηνται είς τά γείιιοτα ι»έ πτϊ·)ά Ίνδιάνων είς τά κ'οτελλσ Των. Βεβαίως αί είκόνε; τι^ν Ίν θ·«ν<.,ν τή; 'Αιιροΐ/.ήε {&αν άο- λο; Νέ Αγγλία εσίειλε ου καί την ίτΐζιγόν τον. «ΦοίϊοΓΊΐαι δτι ί>ά στενοχρΊ
τε», ΰ.τΏτίθεται δτι ^ί.τε "ϊρος τόν
άναγ/οροϋντα πρ^ίΤδνν καί την συ
ζννόν τού ό άγαιίος ,'έροϊν 6αοι-
λεν; τής Αγγλία;. «' λ/ά πηγαι-
·ετε ένεΐ καί ϊί>ετΐ: αν πινουν άνό:ιτ>
τό τέίον εί; τα; ·ι ι», ναί άν ιΐί-
τα>χΡΐί?*ζ'^νται εί; τό οραγητιν τω·
.-τειρούνια τής σαλατ·'ς καί νον-
τάλια τοΰ βουτνρον. Άκουω δτι
ιιεταχειρΚονται «ιαχαιροπήρουνα
ένό; εϊδι ν; μόνον δι' όλα τα φο·(η-
τά των εί; τό τραπίζι καί δτι οί
-τοοσνεν?ηΐιένοι είναι άναγκασιιρ-
νοι νά γ}είγσι»ν τα ■κουΓ.άλΐυι τή:
σονπο; τ<ον γάοιν τοϋ καφο^. Ν ά αοΰ ·>'θόι1·ητε αν αντό ε'ναι άλτ,
Τα.
^ ρ
αντι|ΐοισικής!
Ίνδιανω'
ι
"Οταν λοιπόν τν>θϊν ό Μ^οχη
ευρεν δτι ό ΓΙσ.τανός ευγενώς; ειχί
.-τροηγηΟΓι αύτοΰ καί ό>; Γ κ τή>
ιαλαιοτΓοα; ντι,ρεσία; τον <·7νΐ δοθτί εί; αίαον ποοτεραιότης ^ι; τάς νοι(·)νι/·ΐς σν^'ναστρο·ρβς Σ.Ύε&η ωστε ή /. ΝΙίορ-ι γ'ιγ ιιίον "τερίστασιν εν'_»;^»ι είς την ονάγ'Ίΐν νά αΛαπανί*^ ?ντό; τΓ.ς αίίίοίοηΓ τοΰ δείπνου, ΪΛειόί] ϊΊτο σχεδον νο;- ι»ίς σΐΛτροφιάν, καθόσον ό ΤΖίτρ- «ρεροχον είχε λψΗΐονήσητο μικρόν ταΐγνίδιόν τον «>ιονά Γ] »άνά>. Τα-
ποια τα">οτχιι επηκαλονθι.ε καί α-
.τό τότε ό ΤΪρ-φφ?ρΛ(ον ά.τεΐι.ά(τισ'"·"
ότι ν.ιΐποια Ιποεπε ι ά έν.τελϊ; χ"»
ίπισή)ΐ«)ν· οΊκοδεσ-τοίνης. Τα χοέι,
αι'-τά ανετέθησαν εις την -Ντά/ λη
Μάντισων.
Α?λ' αν καΐ ό δαθμό; τϊ»ς /οι-
νωνιαή; ·θέσεο>; τής Νηίλλιις
Γ·/άνν έτανονίσθη όριστι/ώς. εν
τούτο!; άτοαένει σοβαρόν κια! περί-
πλοκον ζήτηιϊα.
Διότι ί) Ντάλλη Γνάνν έχη ον-
ίν/ον -/αί ή ιδία εδήλωσε ρητώς
δτι δέν σκοπΐεύει νά τόν οΐφήσιι ±κ
την οικίαν μόνον τού ϋσάνις αυτή
εχει νά παίξη τό πρόσωτον «ϊπι-
σήαον οίκοδεσποίν)^» διά τόν ά-
ίείφόν της, τόν Άντυτρόρορον των
Ηνοχιένχον Πολιτειί,ν. Αί <1κοδό σποιναι τής Ον<ασι>'·/τ(ονο; κατα-
γίνονται άνυΐτοιιόνίος τώρα μέ /«.ό¬
τι καί αέ αολύβι είς τό γεοι. ττροσ-
ταθονσαι νά έ'ξανανκάσουν κατοι
αν, ν.οινο)νι/ώς άποδί7τήν, .Ιν /αί
χωρίς τοΐρι, •κυρίαν, ή όποία νά
δύλ·αται νά συντροφει·θ? ήσίγως
μετ ότου συ.ννου τής Ντά/ν/.τν:
Γν.άνν είς τάς σ,τονδαία; αίτάττ .τ?-
ριστάσεις ν.αί ν' αποκαταστήση την
πτνιιατΛκήν ησυχίαν τί·; άριστο-
κρατίας, τηροΐ'ΐιένων οί>τω; Ισα-
'5ί«ν ζει·γών πέριξ της τραπϊί·»*;.
Είναι πεοιττόν νά λεχθΐί ότι ά κ
ΓΛάνν δέν.δίνι σηα'αΛΪαν «ϊς τό
π(·ΰ 9ά °'.αύτθϊ) αν καί ^έν δύνα¬
ται Λάρα νά έναντιοΰται /ατά τοό-
ιον ήσν/ον, ένατίον της δύσκολον
Οέσείυς, εί; ην ."τεθή ή ■9τλ/τι·'ή
σίνΐ'γός τού ένεκα τής ποωτα/οι'-
στου οιαταγίι; ενός τ^ως !'τοιτ<- νοΰ των Έ|ωτεριν»Τ>ν, όστις άνε-
/α6ε νά ιιεταβσλτι εν π·ροη·"<»ήιενον σΐ'οτηιια -/οινοινι/ϊ^ διαθβθί.ιίσ<:ως. σχεδον έξ ΐσου πολαιόν £ς κσΐ 'ϊί' τή αί'τη ΐ) Κι·β?ρνησι; τ«όν Ίί·<·)· »ΐ£«ον Πολιτειών. Ανω, ό άντιπρόε- δρος των Ήνωμ. Πολιτειών, Τσάο- λες Κοΰοτις, όστις κατήγαγε σπουδαί- αν κοινωνικήν νί¬ κην, κεοδίσας δι- καιωματα προτεραι ότητος δια τί>ν ά-
δελφήν καί οϊκοδέ-
στοινάν το««, Καν
Ντάλλην Γκάνν, δέ
ςΐά, ή όποία πρός
στιγμήν έκινδύνευ-
σε νά χάση. την
κοινωνικήν Θέαιν
της, καθημϊνη Ας
τα μετά τάς συζυ-
τα έπίσημα γενμο·-
γους των ξένων άν
■η.τοοσώπων.
1ίΕ^Πι^ΌΐνΌθΐ4Λ3θ^1Γν-Γ
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται ύ-
πό τού άντιπροσώπου μας Τ. Καη
σττιντίνου, Οογ. δΐαΐβ βΛίΙ Βααΐί
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Η τρομερή Ίβπανικη 4-
Θιμοτοπί*.
Κατά την διάρκειαν ιιι-ΐς π" ·]νε
τινής έ/Λοορΐής οτι'ιν όιοία ουμιΐ£-
τε'χε ό 6ασιλ£νς τής ΙθΓτο/ας
Φί5α~το; ό 5ο; -χσι ή γνναϊ'ά τον,
σέ αιά στιγαή τό άί.ογο τής 6α'ν-
Ησσης άφηνίασε. Ή 6α»5ίλιοσα
προταά&ησε νά το σι·γκοατι'|ση.
ά/λ' εχααε την ϊ^οορίντίο τηί /αί
ΐ'.τεσε κάτοι ιΐΐ τό πόδι ιιπλ'^νμενο
;ι:ς οτον άναβοΐ'.σ. Κι' ϊ'τσι το ά
Φηνιαηιιένο αλονο έ£ηϊ/ο)οΰι'·νιπ?;
νά τρεχη, σϊ'ρνοντας τή (^ααίλι^σα
πανθ) στ άγνάθιακαί πτή; πέτο*-.
"Ρνα; άπό τού; ενΛ'εν?ι; τότε τί{·
συνώδεναν τή δασίλισσι, <> Δόν
"Αλόν'Ιο ντ?λ Άρκο, οΐΓΉησΐ αέ
α; ναί καθηγητής «των εί'γί,νι/Τίν
αα{>ι><ιάτ(.>γ» (τρότος τής έπι?.ο·^ Γ»;
των άνθοωπίνίον Ιΐει·νίϊιν -?οός υ:-λ-
τίωσιν τΓς πνθρο>τ6τ»τος) είς τό
Πανεπιστήιιιον τοΰ ΛονοίιΟι. ?·
νυΉτεΰβη είς ή>ι/ίαν 72 ετιΰν Μ
σιίννός τού. ·αί;ς Μάργ/.αρ=τ δέν
"ττρ?ί>η άτ/όιιη τό τεσσαοακοοτή*.
Οί γιίιΐ'Μ ετ?λίσ&Γ)σαν εν στΓ'^,
οϊν.ινν{.ν:ΐ2νίο. ν.ννλί·, ν.αί ειςΓ}ιίαν
ί/ζληβίιν τ(όν τεοίχώρων τοΐ' Χ^ν
δίνστ». "*0 να&τν.'ηττ^; Πή)ρ36ν Λ-
ναι. ώ; εδήλίασε Οί&αιος, ότι γ;.
τοΰ γιήιον ηθτοϋ θά νρννηθοΪΛ τέ-
ννα «τοίν άν(ότ?Γ«')( τοΰ ]τατθι'·ς»,
γιίρι; εις την *ο·<"οιιατι·/ί,ν ά/-"ήν καί πνττΐ.ιθ'τινίιν νπτροχί;ν τ"- 'τ- ναικό; τοΐ'». Άγοοάζετε τά βιβ/ ία σας άπό τβ δλΑ τού «Έθν. Κή
..........................··>····················'·.....»■···■· ..ο··.···········1·"1
:ΑΓΐθ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ
ΈΠ1ΣΗΜ0Ι ΚΑΙΑΝΕΠΙΣΗΚΜ3Ι
ί··········.·.··················/··*·*· «ν» ■¥■···'········· · · · · · · · ·ι
-,τ»«ϊ*—τ»«Μ¥-.τ.ν.τϊθτ.ι»™^^
ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΚΡΥΦΑ ΠΟΤΟΠΩΛΕΙΑ ΩΣ ΚΕΝΤΡΑ ΚΟΙΝΩΙΜΙΚΗΣ ΕΞΙΣΩΣΕΩΪ
ΞΕβΝ.-ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΤΩΧΟΙ ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΟΑΣΙν]
ΝΟΜΟΥ.--ΜΕΡΙΚΑ, Δ-ΥΣΑΡΕΣΤ^ ξΠΕΙΣΟΔΙΑ- γΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑ ΠΑΛ
ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΐΐΕΡΙΠΛθΚΑΣ.-ΟΙ ΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΠΟΤΑΙ
((ΧΤΕΓΝΩΝ» Β0ΥΛΕΥΤΩΝ.--0 ΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΙ Μθ|
τώ νσερίιτόρων καί την πρεΓι»υσαν
ρωααντικήν έπίπλώσιν διά τού; εύ
γεντΐς λάτρας τοΰ Βάκνα>. - ; . ,
'<'.Άχάμή /αί αΐτός ό Τώμ Χέσ,λιν νίό;, όστις εσχάτως, Ί'μεινε κλινη- ρης εί; -τό Χοτελ Μάκ Άλπιν ίιέ "ιιπ'ρααο - σΛτζα ώς"τό κυριώτερον άρδρον τοΰ ιιενιοΰ τοί· δεν ιΐοννά- το νά γλεντήστίκάτά τόν ωραίον ιχρχοντικόν τρόπον όστις έμπιοίπιει Ή κ. Ντέ Κίγκ, έξ Ώρόρας, τής ΙΙολιτείας Ίλλινόις, τής οποίας ό φόνος, γενόμενος διά σςραίρας «στεγνοΰ» έπιδρομέως έντός τής οικίας της, συνεκί- νησεν ολόκληρον τό Αμερικανικόν "Εθνος. Άριστερφό δεκατετραετής υι¬ ός της Γκέραρδ, όστις έπυροβόλησε τόν φονέα τής μητρός τού. Ό πόλεμος πάντοτε κάμνει ά- δελφθΰς. Καί καΟΥος'εις τα πεδία των ααχών τοΰ μεγάλου Παγκο¬ σμίου II ολ&ιου πλούσιοι καί πτο>
χοί, έ'νδοξοι καί άφανεϊς:, ?λοι 6-
μοΰ έληομόνουν πΐρός στΐγιιήν τονς
διαφόρους βαύΗΐοΰς νταί τάς ταφείς
των, ε'τσι καί τώρα ό ιιεγας πόλε-
μος τής ποτο«πΙωγορεύ<τε(ος κατ?ρ- ριψεν ομοίως τούς φραγμού; τής κοινωντκης τάξεως καί τοΰ χρήμα- τος. Γραφιάς καί έργάτης. καλλι Γί- χνης νχά εμπορος, άριστοκράΐη; καί μαγαζάτορας καθτσταντσι τώ¬ ρα νίός μιάς καί τής α^τής μητρός. άν τείττί ειιπρός τίον επί τής τρα.τ*- ζης μία1 φιάλη. Διότι, δσο·ν πυκνό- τερον καί άν είναι τό αΐιια ι^,τό τό νερόν, τό σΐνό.τνευμα, φεϋ! εγινε αίφνης πυκνότερον καί τοϋ άλα¬ τος. 'Εχει; κοηιιιιαν μικρόν φιάλην ονΐσκη εις την τσέπην σου; Γνωοί- ζεις κανέναν καλόν λαθρέμπορο" ίδώ Γϊ ζ οίνοπΛΐΐ'ΐΐιατυίδών ΕΓιπϊ ριστοκρΐατιας, όπου ή μρργ^ τή; σαιιπΟΛΊα; κιοΐί 5 κίυδίονι'σμό; των ποτορίοον τοΰ κοκτίϊλ, μί τιΐ ?.επτά πόδια ·0ά εχανον ϋέγα |ΐερο; τοΰ άκατα'ΐα/.ήτοι» Όελγήτοου των σνεχ» τής συνοοείσ; νλΐΓ/.είας μουσι- κή; καί γυναιχών μέ γυιινοΰ; 6ρα- χίονας. Τα ποτοπο>?.ΐΐα εις την χή
εκείνην είχον «είσόιδουζ διά τα;
κυρίας». 'Αλλ' αί βαμμεναι καϊ
6ραχόφ<ονοι νι·ναϊκες, αΐτινες εκα- ιινον χρήσιν αυτών, .τόροο) άπρϊ· χον τοΰ νά είνε «κυρίαι» καί πάς όστις ήθελεν ίδη την μνηοτήν τού εξερχοιιίνην «πό μίαν ;"ξ αί των θά επυττε νεκοό; έκ συγν.οπης καρ¬ δίας. Ακιχιη καί κατά τό πρώτον ε- τος τής ποτοωϊαγορ€ΐσεΓος, ό νό- μο; τοϋ Βόλστεντ δέν εϊχε καιιμί- αν "σηιιασίαν διά τούς πλουσίοι1;, καί τού; εχοντα; τα με'σα. Καί όί>-
τε θά τούς Ιπηοίαίέ ποτε. . .κατά
τό φαινόιΐΕνον. Τό άντίτιιιον τή;
προστασίας ήτο τό ιιόλΌν όπερ έ-
ά δά λί
νεον ενο
«στεγνρί;» γεροΐ'οιαστου, ,
Ή ανααιξίς τού μέ την καλλιρ
τίραν άρίστοκρατίαν' τής Οΰο*σιγ-
κτώνος καί τής ΆλοΜΐπάιιαΓ ί*έ'·
τόν έ'σοοσεν άπό εν μαύοισιια των
όφθαλμιϋν τον |κ υερουτ ελ*ό; α-
στυφΰλακος είς τό Μπρόντγουαίη
έμπσδίζει αύτοϋς νά έχφι>άζου'
κατ' Ιδίαν τα παράπΌνά των διά τα
τρομερά εξοδα των Σα66ατο>6ρα-
δυνών διασκεδάσεων. Έξ άλλου
οί πλοΰσιοι τρίζούλ' τού; οδόντας
καί τοαβοϋν τα <ια}λΐίΐ το>ν, διότι,
όσον πλούσιοι "καί άν είναι, δέν δύ¬
νανται πλέον νά πτνουν αί>τθΐ]ΐ(α-
τΓκ£&ς καί, μέ εΐ»χαρίστιΐσιν οχ; ^ιι-
πρέπει είς ευγενεί; __ άνθρώπους.
Άλλά πτίοχοί καί πλοιΉκοι αίοθά-
νόταΐ' μίαν κοινήν αγανάκτησιν.
ον σμε/ώς καί ό'ν έ^ηιριιό-
κατά τα .τ»5τα^ε'τη τή; άπα-
εισρω; ήΛε''άτη Όγδό)] Τρο-
γορεισρω; ήΛ
ί
η ή;
Όγδό)] Τρο-
ί Σ
γρ ήη γ] ρ
ποποίησις τοΰ Άαερικανικοί· Συν-_.
τάγιιπτος, οί «στη/νοί» άτκίημιώ-
τ3ησαν διά τόν άπολεσθέντα χρό-
στυφΰλακος εί; τό Μπρτγη
καί άτό τοό νά ονρΰρ είς τόν ά- νόν κατάτήν διάρκειαν των τε/.ίυ-
«ναί» καί αδιάφορον ποιό.ς ειααι χρειάζετο διά την λειτουργίαν ί-
ή τί έργον κάμνεις ή ποία είναι
καταγωγή σου, εύρες άμέσο>ς την
κλεΐδα, οιά τής οποίας θά είσέλ
, ής ς
είς την Λ·εαν Δτ^ιακρατίαν των
πινόντων.
Π ρό της άπΌγοιοεύσϊως τό γοΰ-
στο ενός άνΟ>ρώ.τοι· εί; ταντο ή
I-
κιεΐνο τό έΐδος τοϋ ποτοΰ τόν διε-
κρινεν από τοΰ; άλλον; ώ; τόν δτ-
έκρινε τό "/.όι[ιιιον των εΛ<διι;ιάτο)ν τοι; ή ή μάςκα των σινάρων, άτινα εκάπνιζε. Τό πν?ΰιια τής συναδελ- φώσεο);, τό οποίον πάντοτε Λοί δοιη' ολίγα ποτά εις πάσαν συνά- ■&ροισιν, συνετέλει πολλάκις είς την δηιιιονρνίαν στενής φιλίας μίτα- ?ΰ των αελων μιας κοινωνικήν: τά- |εως. Τότε, κανΝος; καί τώρα: Ό καιρό; είναι πΐχντα κα?.ό^, "Οταν νσλοί «ςρίλοι είναι μα-ύ "Οταν τό ιΐΓΓΟΓκάλι είναι στό τραπεζι καί τρα^Όϋδι γαί?ά? άντη^Γ Αλλ' ό ν.αλό; κ.όσΊιοο άπηχθάνε- το τότρ τού; κρότον; ούς άνεδιδον αί φΐάλαι καί τα χοΛ»δρά ποτήρια, ριπτόιιενα είς το διά ποιονιοίοιν σκεπασιιένον πάτωμα, ώς άπηχθίί- νετο ν.αί ΐήν $% ξύλου άοαιβοσίτοΐ' κατασκευασμένην πί.το.ν ή τα άσι- δέρίοτα παντολόνια. Ή ά"Τι)τ:;ρ« κοινωνιχή τά£ις δέν εο·ΰχνα.Γ.ε τότϊ Ης τα ποτοπϊι'λεΓα εϊ μή εις εδαι- ριετικάς -περιστάσεΐ', ό δέ κοινάς λαός ιττϊ) εύχσΐριστηηένθς μέ τή; πήλινϊς πατσονρες; ξεχειλ·ΐίΓαένγ; «πό άφρίζονσαν απι'»οαν κα'ι μέ ο¬ λίγα ποτηράκια τοΰ ρακιοΰ άτά κτως ριχιιενα επί τοΰ βοεγατνου πάγνου, όκΐτϊ νά «η θέλη νά χοιθΐ; εις τα πυλυτε^ή εστιατόρια τή; σ-' χρζ η ργ νό; κουφοΰ πΌτοπωλείσι». Μία γεν- ναίοο χοηαατιχή δο>οοδοκία ποό;
τούς φαιλακας των παραλίαν ήτο 1-
κοΛ·ί| σποιζ φάοχ λαθοαίως αστιγο-
ιιένους οίνου; τοϋ Πα?.αιοΰ Κό-
σιιο·ι>. -/.αί πιραπολειιικά ποτά χάοιν
των χορτασιιενοον γοίοτων έκείνων
όσοι ήονναντο οκόαη ν' άπε-/ο·ι·'
τή; τραχείας έπαφής τσϋ άβράστου
'Ρζιν η τοΰ καθΌρΌΰ οίνοπ-·εύι:α-
τος. 'Αλλ' αίφνης ή ά*φή τοΰ χοι>
σοϋ έ'χασϊ'τήν μαγικήν της; ίοιό-
τητα... πρλύ αίφνιδίω:, θά έλεγεν
ό Γεοονσιαστή; Μιχάηλσ(ον.
Οί ολίγοι λαθοίΐιποαοι, οΐτινες
ηατηξ)%άναυν άκό'ΐη τό έ'ονον των
:ταρ' ό'λ(«ς τάς δνσκον'.ίας έ'χουν ν'
«ντιπαλαίσουν κ:ατά τοιοι'τα^ν φο-
6ερών θό
στΐ'νομικόν σταθι,ιόν τής δυτικής
ίθη; όδοϋ, άίροϋ πρότερον εχαμί
μέ πολλοι>ς>διοτβγμούς την άπο/.ά-
δτι, καίτοι άπεΤχε των τεο-
^ί; την 'ώΐΛ'τέραν τοι« πιατοί-
δα, δέν ίπήρνε λόγος όπως μή εί¬
ναι «ΰνοότερο;» όπο τόν,' ποταιιον
Χόδσο>ν £Ϊ: την εΙΗΗιμον πόλιν τής
Νέας Υόρκης. Οντε καί αίτο τΰ
ΐΜκαίωμα της «έλενθεοαί εισαγαι-
νής» τό οποίον έπετρεψεν ·ίί; με-
ύς σιη'αδέλφου; τοΰ π·ατρός τού
ά ά έ έ ΰ
I
ρ φ ρ
Γεροι·σιαστάς νά φέιρουν έκ τοΰ
Ηωτερικοϋ άρκετήν ποσότητα πα¬
λαιών πο·τών διά τοΰ ύπερονκίσνεί-
ου «Κρίστομπαλ» εδιδεν είς τόν
οΐ'οτι/Γ Το-.ι περισσοτϊρας άπαι-
τήσιεις άπό έχείνα; τας άτοία»; ί-
χει ό καθίίς επί της τκκιότητος των
λθό ^
ρμρ ρ^
διότι, οταν 6 πιοτός γ,οαμματεν
ταίων όλίγοον έ6οομάδ«>ν.
Την πρώτην Απριλίου, νπο την
σκιάν τοΰ σγάλματο; τής Έλευθε-
ρίσς. ή Ιδκοτικΐ] υΝχ?.αιιτ|ιν{); τοΰ
Στάυβεσαντ Φίς, πλουσίου Άιιε-
ρικανοΰ άοιστακιοάτου,
ί
καί
ν:τό
)ρήη ρ]
πρά'/.τοοος. όστις, κατά την εν Ον-
ασιγκτώνι έπιδο8εϊσαν διαμαρτι·-
ρίαν ν,τό τοΰ κ. Φί;. προΛε6αλε
οκ·χοόνης την σύζυγον τού και
τού; δύο υίοί·ς τού.
«'Ότίν ό πιλότο; μοί!, είπεν ό
κ. Φίς, εστοετ1>εν αίφντδίω; τό πλοΐ
όν παρά τό Άγαλαα τής 'Ελε
ρί, τόν ηρώτησα διατί τό ί'πρ
ί έΐ ί αή
ρ, ρη ρξ
ν.αί έκεΐνος ιιοί απήντησεν ότι μίτ*
κι»6ερνΐηιν.ή άκτακΰρός επ^ροΐκ-
λει καθ1 ή'ΐών. Οί φι'ιλτ/'.ες τότε
ίλθον παρά τό πλευρόν μσς καί
μάς ηπείλησαν διά πέντε ή ?ξ πε-
ποινι·|
των τϊλωνειαχών νπσ)1{*ηύν ο[
τίνες έπΐ'θοβόλησαν κατ'χ τ^ ■
λ—ι—,-οΓ' τοϋ κ. 'Μς, καί ?ΐ|'
αί'τύς Ιΐήτει δπω; οί ενο^ηι -0,
σαχθώσι ένιόπιον Όμοσπΐΐνδ-ι
Όρκί-ατοΰ Δικαστηρίου π »ΰς ^
•/ήν καταδίωξιν, ό Καναιδ'ίς ^γ
μέγαν θόρυβον δι άτήν- βιΊΊισιν
«Άη' 'Αλόν» υπό τιον Άμεοιναγι-
κων άκταιωρ&ν εί ςτόν Κ'ΐΛπον τοίί
Μεξικοΰ κατά τη,ν 20ΐ|ν ?
Τό Αγγλικόν λαδιρεαΜοιχόνί
,π^.οΐον, λέγουν οί'«υγοοί», ήτο μ'
ρ5<·) άπό τα ίί-Τΐα'α των ΊτΚοχιένων ΐϊολχτειών, οταν ί'βτιίίσίτι π«- -(ξ·τος καί ένό; Γάλλοι· ^ /ύτοτ.· — ■πράγμα τό όποϊον ένδΕγεται να κάμη την Γαλλίαν δπ(ο: ". καί αύτί| απολογίαν καί «' (οοιν. - Τό τπεισόδιον όλινον ^''.?ι(ΐ να δη'ΐιουρ-γήση σοβαβάν διένρΞιναε· ταξύ Αγγλία; καί Γαλλία:, ιδία»;! κ»)θόσον ή Μιτγάί.η Βρετανία εί*| γε σιιιπράς;τ] μενάλω; ϋρτά τώ1 Ήνακιένων ΙΤο/.ιτειών ε : την ε¬ φαρμογήν τοΰ Άμε(Μνα. ηί περΐι υίνοπνει.'ΐιατωδων ποτών νόαοτ. Τα γεγονότα αΐτά, ή ούίιιη; τοϋ Καναδικοΰ πλοίου -καί ή επίθε¬ σις κατά τή; ^ιΛαιιηγοΐ τού χ Στόΐ'βεααντ Φί;, ήσαν αθΑϊάό- ερών ;θόδων, «δστε είναι ύποχρε- ιμενοι νά τξαρτιολ'Τσι έκ της νπο- τηρίξεοκ παντός .τελάτου δυνάμε¬ να πΡιηιρώντ) τίτ/ν (ΤΓ·ιι?ρι/ήν τι- Τ(ο νποτων, άσχετνος π'ρός την νού ιι ήν ττοΐα πρό ολίγον εκάθηντο κονμ- πουροφόροι η όδηγοί αΓ'ταχινήτΛΠ'. Άδιαφανεΐς κοΰπαι ττμποροΰν νά (Γαίνονται είς τα δ'ΐΐιατα των ξένων ώς περιέχουσαι καφέ ή τσάϊ. Χο- ρός καί μονσική ενδεχεται περισ¬ σότερον νά έλκί·σουν πράκτορας τϊ>; ποτΰαπΐοεγορεύσεοί; παρά εν
σκότει νόν καί άκάθΏοτον ύ.τόγειον
διά των ^ονδριον ι,υρών τοϊ· όποίου
δέν δύνανται ν' (τκοΐ'οιθοΰν νε'λθϊ-
τε; καί συνομιλίαι. ΙΙανΈ τα λε-
πτο·τόδα?α ύάλινα ποτιίοια τοϋ νοκ
τεϊλ. Πάνε αί μργάλαι απσιτήσει;
δια την ενγενικήν
Ο Γιοντζην Μπουδ Φαιρσαιλντ, ΰΐτάλληλος τής ποτοαπαγορεΰσεως, ««τις
ωμολογησεν, ως λεγεται, ότι είχε λάβη την διαταγήν διά την κατ' οίκον έ¬
ρευναν κατα τής οικογενείας Ντέ Κίγκ, δυνάμει ψενδοΰς μαρτυοικής κατα-
θεσεως. Δεξια, ο 6οη«ος τοΰ Σέριφ, Ρόύ Σμί*, όστις έφόνευσε την Ντέ Κίγκ
τού τόν έσωσεν άπό τοΐ ν« διελ
%Ύ[ τ]ν Λΐν.τα εντό; τοΰ κρατητη-
ρίου, ό ρπιστάτης τοΐ ξενοδοχείον:
παρεκλήθη νά καλΣστ] ιατρόν έν
σπουδή έφόσον ό άτακτο; υίό; τοΰ
έ? ΆλαμπΟΗΐα; Γερονσιαστον η¬
σθάνετο φοβεράν ταραχίΐΛ' έντό;
τοΐ"· στομάχου τού.
Οί πτίοχοΐ τρίζοΐ'ν τού; οδόν¬
τας των καί τοοΐβοΰν τα μαλλιά
των .έπαδή ή Ιπιδοομή των πλ^ΐ'-
«ίων εις τα :τα>,αιά ληβιές,ια πον
ριστρόφων, «ειτ' δ άνήλ·θον επί τή;
ιΐαλαιιηνοϋ... Έσιιμε>'ωτα τόν ά-
ρι-ίΗιον έΛΌς έκ των επι δρομέων, οί
ό.τοϊοι τιριεννηκίαν τό πλοϊον πρός;
εϋρεσιν οίντκΐνειιιατωδιον πθτών,
γορις νά εύρουν κανέν. Μά; έ-
ηληροφόιρη,σαν τότε ότι πμεθα εν-
τυχεΤς, οποι· δέν εστρε|Λΐν νατ' ε¬
πάνω μας τό τηλεβόλον των δταν
μά; εκαιιον σηιιεϊον νά σταθωιμεν».
Ό 6σι·λΐΐ~ής Φ. Χ. Λαγκάροια
εζήτησε την εί; δίκην παραπομπήν
:ΑΓΐθ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ
ΈΠ1ΣΗΜ0Ι ΚΑΙΑΝΕΠΙΣΗΚΜ3Ι
ί··········.·.··················/··*·*· «ν» ■¥■···'········· · · · · · · · ·ι
-,τ»«ϊ*—τ»«Μ¥-.τ.ν.τϊθτ.ι»™^^
ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΚΡΥΦΑ ΠΟΤΟΠΩΛΕΙΑ ΩΣ ΚΕΝΤΡΑ ΚΟΙΝΩΙΜΙΚΗΣ ΕΞΙΣΩΣΕΩΪ
ΞΕβΝ.-ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΤΩΧΟΙ ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΟΑΣΙν]
ΝΟΜΟΥ.--ΜΕΡΙΚΑ, Δ-ΥΣΑΡΕΣΤ^ ξΠΕΙΣΟΔΙΑ- γΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑ ΠΑΛ
ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΐΐΕΡΙΠΛθΚΑΣ.-ΟΙ ΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΠΟΤΑΙ
((ΧΤΕΓΝΩΝ» Β0ΥΛΕΥΤΩΝ.--0 ΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΙ Μθ|
τώ νσερίιτόρων καί την πρεΓι»υσαν
ρωααντικήν έπίπλώσιν διά τού; εύ
γεντΐς λάτρας τοΰ Βάκνα>. - ; . ,
'<'.Άχάμή /αί αΐτός ό Τώμ Χέσ,λιν νίό;, όστις εσχάτως, Ί'μεινε κλινη- ρης εί; -τό Χοτελ Μάκ Άλπιν ίιέ "ιιπ'ρααο - σΛτζα ώς"τό κυριώτερον άρδρον τοΰ ιιενιοΰ τοί· δεν ιΐοννά- το νά γλεντήστίκάτά τόν ωραίον ιχρχοντικόν τρόπον όστις έμπιοίπιει Ή κ. Ντέ Κίγκ, έξ Ώρόρας, τής ΙΙολιτείας Ίλλινόις, τής οποίας ό φόνος, γενόμενος διά σςραίρας «στεγνοΰ» έπιδρομέως έντός τής οικίας της, συνεκί- νησεν ολόκληρον τό Αμερικανικόν "Εθνος. Άριστερφό δεκατετραετής υι¬ ός της Γκέραρδ, όστις έπυροβόλησε τόν φονέα τής μητρός τού. Ό πόλεμος πάντοτε κάμνει ά- δελφθΰς. Καί καΟΥος'εις τα πεδία των ααχών τοΰ μεγάλου Παγκο¬ σμίου II ολ&ιου πλούσιοι καί πτο>
χοί, έ'νδοξοι καί άφανεϊς:, ?λοι 6-
μοΰ έληομόνουν πΐρός στΐγιιήν τονς
διαφόρους βαύΗΐοΰς νταί τάς ταφείς
των, ε'τσι καί τώρα ό ιιεγας πόλε-
μος τής ποτο«πΙωγορεύ<τε(ος κατ?ρ- ριψεν ομοίως τούς φραγμού; τής κοινωντκης τάξεως καί τοΰ χρήμα- τος. Γραφιάς καί έργάτης. καλλι Γί- χνης νχά εμπορος, άριστοκράΐη; καί μαγαζάτορας καθτσταντσι τώ¬ ρα νίός μιάς καί τής α^τής μητρός. άν τείττί ειιπρός τίον επί τής τρα.τ*- ζης μία1 φιάλη. Διότι, δσο·ν πυκνό- τερον καί άν είναι τό αΐιια ι^,τό τό νερόν, τό σΐνό.τνευμα, φεϋ! εγινε αίφνης πυκνότερον καί τοϋ άλα¬ τος. 'Εχει; κοηιιιιαν μικρόν φιάλην ονΐσκη εις την τσέπην σου; Γνωοί- ζεις κανέναν καλόν λαθρέμπορο" ίδώ Γϊ ζ οίνοπΛΐΐ'ΐΐιατυίδών ΕΓιπϊ ριστοκρΐατιας, όπου ή μρργ^ τή; σαιιπΟΛΊα; κιοΐί 5 κίυδίονι'σμό; των ποτορίοον τοΰ κοκτίϊλ, μί τιΐ ?.επτά πόδια ·0ά εχανον ϋέγα |ΐερο; τοΰ άκατα'ΐα/.ήτοι» Όελγήτοου των σνεχ» τής συνοοείσ; νλΐΓ/.είας μουσι- κή; καί γυναιχών μέ γυιινοΰ; 6ρα- χίονας. Τα ποτοπο>?.ΐΐα εις την χή
εκείνην είχον «είσόιδουζ διά τα;
κυρίας». 'Αλλ' αί βαμμεναι καϊ
6ραχόφ<ονοι νι·ναϊκες, αΐτινες εκα- ιινον χρήσιν αυτών, .τόροο) άπρϊ· χον τοΰ νά είνε «κυρίαι» καί πάς όστις ήθελεν ίδη την μνηοτήν τού εξερχοιιίνην «πό μίαν ;"ξ αί των θά επυττε νεκοό; έκ συγν.οπης καρ¬ δίας. Ακιχιη καί κατά τό πρώτον ε- τος τής ποτοωϊαγορ€ΐσεΓος, ό νό- μο; τοϋ Βόλστεντ δέν εϊχε καιιμί- αν "σηιιασίαν διά τούς πλουσίοι1;, καί τού; εχοντα; τα με'σα. Καί όί>-
τε θά τούς Ιπηοίαίέ ποτε. . .κατά
τό φαινόιΐΕνον. Τό άντίτιιιον τή;
προστασίας ήτο τό ιιόλΌν όπερ έ-
ά δά λί
νεον ενο
«στεγνρί;» γεροΐ'οιαστου, ,
Ή ανααιξίς τού μέ την καλλιρ
τίραν άρίστοκρατίαν' τής Οΰο*σιγ-
κτώνος καί τής ΆλοΜΐπάιιαΓ ί*έ'·
τόν έ'σοοσεν άπό εν μαύοισιια των
όφθαλμιϋν τον |κ υερουτ ελ*ό; α-
στυφΰλακος είς τό Μπρόντγουαίη
έμπσδίζει αύτοϋς νά έχφι>άζου'
κατ' Ιδίαν τα παράπΌνά των διά τα
τρομερά εξοδα των Σα66ατο>6ρα-
δυνών διασκεδάσεων. Έξ άλλου
οί πλοΰσιοι τρίζούλ' τού; οδόντας
καί τοαβοϋν τα <ια}λΐίΐ το>ν, διότι,
όσον πλούσιοι "καί άν είναι, δέν δύ¬
νανται πλέον νά πτνουν αί>τθΐ]ΐ(α-
τΓκ£&ς καί, μέ εΐ»χαρίστιΐσιν οχ; ^ιι-
πρέπει είς ευγενεί; __ άνθρώπους.
Άλλά πτίοχοί καί πλοιΉκοι αίοθά-
νόταΐ' μίαν κοινήν αγανάκτησιν.
ον σμε/ώς καί ό'ν έ^ηιριιό-
κατά τα .τ»5τα^ε'τη τή; άπα-
εισρω; ήΛε''άτη Όγδό)] Τρο-
γορεισρω; ήΛ
ί
η ή;
Όγδό)] Τρο-
ί Σ
γρ ήη γ] ρ
ποποίησις τοΰ Άαερικανικοί· Συν-_.
τάγιιπτος, οί «στη/νοί» άτκίημιώ-
τ3ησαν διά τόν άπολεσθέντα χρό-
στυφΰλακος εί; τό Μπρτγη
καί άτό τοό νά ονρΰρ είς τόν ά- νόν κατάτήν διάρκειαν των τε/.ίυ-
«ναί» καί αδιάφορον ποιό.ς ειααι χρειάζετο διά την λειτουργίαν ί-
ή τί έργον κάμνεις ή ποία είναι
καταγωγή σου, εύρες άμέσο>ς την
κλεΐδα, οιά τής οποίας θά είσέλ
, ής ς
είς την Λ·εαν Δτ^ιακρατίαν των
πινόντων.
Π ρό της άπΌγοιοεύσϊως τό γοΰ-
στο ενός άνΟ>ρώ.τοι· εί; ταντο ή
I-
κιεΐνο τό έΐδος τοϋ ποτοΰ τόν διε-
κρινεν από τοΰ; άλλον; ώ; τόν δτ-
έκρινε τό "/.όι[ιιιον των εΛ<διι;ιάτο)ν τοι; ή ή μάςκα των σινάρων, άτινα εκάπνιζε. Τό πν?ΰιια τής συναδελ- φώσεο);, τό οποίον πάντοτε Λοί δοιη' ολίγα ποτά εις πάσαν συνά- ■&ροισιν, συνετέλει πολλάκις είς την δηιιιονρνίαν στενής φιλίας μίτα- ?ΰ των αελων μιας κοινωνικήν: τά- |εως. Τότε, κανΝος; καί τώρα: Ό καιρό; είναι πΐχντα κα?.ό^, "Οταν νσλοί «ςρίλοι είναι μα-ύ "Οταν τό ιΐΓΓΟΓκάλι είναι στό τραπεζι καί τρα^Όϋδι γαί?ά? άντη^Γ Αλλ' ό ν.αλό; κ.όσΊιοο άπηχθάνε- το τότρ τού; κρότον; ούς άνεδιδον αί φΐάλαι καί τα χοΛ»δρά ποτήρια, ριπτόιιενα είς το διά ποιονιοίοιν σκεπασιιένον πάτωμα, ώς άπηχθίί- νετο ν.αί ΐήν $% ξύλου άοαιβοσίτοΐ' κατασκευασμένην πί.το.ν ή τα άσι- δέρίοτα παντολόνια. Ή ά"Τι)τ:;ρ« κοινωνιχή τά£ις δέν εο·ΰχνα.Γ.ε τότϊ Ης τα ποτοπϊι'λεΓα εϊ μή εις εδαι- ριετικάς -περιστάσεΐ', ό δέ κοινάς λαός ιττϊ) εύχσΐριστηηένθς μέ τή; πήλινϊς πατσονρες; ξεχειλ·ΐίΓαένγ; «πό άφρίζονσαν απι'»οαν κα'ι μέ ο¬ λίγα ποτηράκια τοΰ ρακιοΰ άτά κτως ριχιιενα επί τοΰ βοεγατνου πάγνου, όκΐτϊ νά «η θέλη νά χοιθΐ; εις τα πυλυτε^ή εστιατόρια τή; σ-' χρζ η ργ νό; κουφοΰ πΌτοπωλείσι». Μία γεν- ναίοο χοηαατιχή δο>οοδοκία ποό;
τούς φαιλακας των παραλίαν ήτο 1-
κοΛ·ί| σποιζ φάοχ λαθοαίως αστιγο-
ιιένους οίνου; τοϋ Πα?.αιοΰ Κό-
σιιο·ι>. -/.αί πιραπολειιικά ποτά χάοιν
των χορτασιιενοον γοίοτων έκείνων
όσοι ήονναντο οκόαη ν' άπε-/ο·ι·'
τή; τραχείας έπαφής τσϋ άβράστου
'Ρζιν η τοΰ καθΌρΌΰ οίνοπ-·εύι:α-
τος. 'Αλλ' αίφνης ή ά*φή τοΰ χοι>
σοϋ έ'χασϊ'τήν μαγικήν της; ίοιό-
τητα... πρλύ αίφνιδίω:, θά έλεγεν
ό Γεοονσιαστή; Μιχάηλσ(ον.
Οί ολίγοι λαθοίΐιποαοι, οΐτινες
ηατηξ)%άναυν άκό'ΐη τό έ'ονον των
:ταρ' ό'λ(«ς τάς δνσκον'.ίας έ'χουν ν'
«ντιπαλαίσουν κ:ατά τοιοι'τα^ν φο-
6ερών θό
στΐ'νομικόν σταθι,ιόν τής δυτικής
ίθη; όδοϋ, άίροϋ πρότερον εχαμί
μέ πολλοι>ς>διοτβγμούς την άπο/.ά-
δτι, καίτοι άπεΤχε των τεο-
^ί; την 'ώΐΛ'τέραν τοι« πιατοί-
δα, δέν ίπήρνε λόγος όπως μή εί¬
ναι «ΰνοότερο;» όπο τόν,' ποταιιον
Χόδσο>ν £Ϊ: την εΙΗΗιμον πόλιν τής
Νέας Υόρκης. Οντε καί αίτο τΰ
ΐΜκαίωμα της «έλενθεοαί εισαγαι-
νής» τό οποίον έπετρεψεν ·ίί; με-
ύς σιη'αδέλφου; τοΰ π·ατρός τού
ά ά έ έ ΰ
I
ρ φ ρ
Γεροι·σιαστάς νά φέιρουν έκ τοΰ
Ηωτερικοϋ άρκετήν ποσότητα πα¬
λαιών πο·τών διά τοΰ ύπερονκίσνεί-
ου «Κρίστομπαλ» εδιδεν είς τόν
οΐ'οτι/Γ Το-.ι περισσοτϊρας άπαι-
τήσιεις άπό έχείνα; τας άτοία»; ί-
χει ό καθίίς επί της τκκιότητος των
λθό ^
ρμρ ρ^
διότι, οταν 6 πιοτός γ,οαμματεν
ταίων όλίγοον έ6οομάδ«>ν.
Την πρώτην Απριλίου, νπο την
σκιάν τοΰ σγάλματο; τής Έλευθε-
ρίσς. ή Ιδκοτικΐ] υΝχ?.αιιτ|ιν{); τοΰ
Στάυβεσαντ Φίς, πλουσίου Άιιε-
ρικανοΰ άοιστακιοάτου,
ί
καί
ν:τό
)ρήη ρ]
πρά'/.τοοος. όστις, κατά την εν Ον-
ασιγκτώνι έπιδο8εϊσαν διαμαρτι·-
ρίαν ν,τό τοΰ κ. Φί;. προΛε6αλε
οκ·χοόνης την σύζυγον τού και
τού; δύο υίοί·ς τού.
«'Ότίν ό πιλότο; μοί!, είπεν ό
κ. Φίς, εστοετ1>εν αίφντδίω; τό πλοΐ
όν παρά τό Άγαλαα τής 'Ελε
ρί, τόν ηρώτησα διατί τό ί'πρ
ί έΐ ί αή
ρ, ρη ρξ
ν.αί έκεΐνος ιιοί απήντησεν ότι μίτ*
κι»6ερνΐηιν.ή άκτακΰρός επ^ροΐκ-
λει καθ1 ή'ΐών. Οί φι'ιλτ/'.ες τότε
ίλθον παρά τό πλευρόν μσς καί
μάς ηπείλησαν διά πέντε ή ?ξ πε-
ποινι·|
των τϊλωνειαχών νπσ)1{*ηύν ο[
τίνες έπΐ'θοβόλησαν κατ'χ τ^ ■
λ—ι—,-οΓ' τοϋ κ. 'Μς, καί ?ΐ|'
αί'τύς Ιΐήτει δπω; οί ενο^ηι -0,
σαχθώσι ένιόπιον Όμοσπΐΐνδ-ι
Όρκί-ατοΰ Δικαστηρίου π »ΰς ^
•/ήν καταδίωξιν, ό Καναιδ'ίς ^γ
μέγαν θόρυβον δι άτήν- βιΊΊισιν
«Άη' 'Αλόν» υπό τιον Άμεοιναγι-
κων άκταιωρ&ν εί ςτόν Κ'ΐΛπον τοίί
Μεξικοΰ κατά τη,ν 20ΐ|ν ?
Τό Αγγλικόν λαδιρεαΜοιχόνί
,π^.οΐον, λέγουν οί'«υγοοί», ήτο μ'
ρ5<·) άπό τα ίί-Τΐα'α των ΊτΚοχιένων ΐϊολχτειών, οταν ί'βτιίίσίτι π«- -(ξ·τος καί ένό; Γάλλοι· ^ /ύτοτ.· — ■πράγμα τό όποϊον ένδΕγεται να κάμη την Γαλλίαν δπ(ο: ". καί αύτί| απολογίαν καί «' (οοιν. - Τό τπεισόδιον όλινον ^''.?ι(ΐ να δη'ΐιουρ-γήση σοβαβάν διένρΞιναε· ταξύ Αγγλία; καί Γαλλία:, ιδία»;! κ»)θόσον ή Μιτγάί.η Βρετανία εί*| γε σιιιπράς;τ] μενάλω; ϋρτά τώ1 Ήνακιένων ΙΤο/.ιτειών ε : την ε¬ φαρμογήν τοΰ Άμε(Μνα. ηί περΐι υίνοπνει.'ΐιατωδων ποτών νόαοτ. Τα γεγονότα αΐτά, ή ούίιιη; τοϋ Καναδικοΰ πλοίου -καί ή επίθε¬ σις κατά τή; ^ιΛαιιηγοΐ τού χ Στόΐ'βεααντ Φί;, ήσαν αθΑϊάό- ερών ;θόδων, «δστε είναι ύποχρε- ιμενοι νά τξαρτιολ'Τσι έκ της νπο- τηρίξεοκ παντός .τελάτου δυνάμε¬ να πΡιηιρώντ) τίτ/ν (ΤΓ·ιι?ρι/ήν τι- Τ(ο νποτων, άσχετνος π'ρός την νού ιι ήν ττοΐα πρό ολίγον εκάθηντο κονμ- πουροφόροι η όδηγοί αΓ'ταχινήτΛΠ'. Άδιαφανεΐς κοΰπαι ττμποροΰν νά (Γαίνονται είς τα δ'ΐΐιατα των ξένων ώς περιέχουσαι καφέ ή τσάϊ. Χο- ρός καί μονσική ενδεχεται περισ¬ σότερον νά έλκί·σουν πράκτορας τϊ>; ποτΰαπΐοεγορεύσεοί; παρά εν
σκότει νόν καί άκάθΏοτον ύ.τόγειον
διά των ^ονδριον ι,υρών τοϊ· όποίου
δέν δύνανται ν' (τκοΐ'οιθοΰν νε'λθϊ-
τε; καί συνομιλίαι. ΙΙανΈ τα λε-
πτο·τόδα?α ύάλινα ποτιίοια τοϋ νοκ
τεϊλ. Πάνε αί μργάλαι απσιτήσει;
δια την ενγενικήν
Ο Γιοντζην Μπουδ Φαιρσαιλντ, ΰΐτάλληλος τής ποτοαπαγορεΰσεως, ««τις
ωμολογησεν, ως λεγεται, ότι είχε λάβη την διαταγήν διά την κατ' οίκον έ¬
ρευναν κατα τής οικογενείας Ντέ Κίγκ, δυνάμει ψενδοΰς μαρτυοικής κατα-
θεσεως. Δεξια, ο 6οη«ος τοΰ Σέριφ, Ρόύ Σμί*, όστις έφόνευσε την Ντέ Κίγκ
τού τόν έσωσεν άπό τοΐ ν« διελ
%Ύ[ τ]ν Λΐν.τα εντό; τοΰ κρατητη-
ρίου, ό ρπιστάτης τοΐ ξενοδοχείον:
παρεκλήθη νά καλΣστ] ιατρόν έν
σπουδή έφόσον ό άτακτο; υίό; τοΰ
έ? ΆλαμπΟΗΐα; Γερονσιαστον η¬
σθάνετο φοβεράν ταραχίΐΛ' έντό;
τοΐ"· στομάχου τού.
Οί πτίοχοΐ τρίζοΐ'ν τού; οδόν¬
τας των καί τοοΐβοΰν τα μαλλιά
των .έπαδή ή Ιπιδοομή των πλ^ΐ'-
«ίων εις τα :τα>,αιά ληβιές,ια πον
ριστρόφων, «ειτ' δ άνήλ·θον επί τή;
ιΐαλαιιηνοϋ... Έσιιμε>'ωτα τόν ά-
ρι-ίΗιον έΛΌς έκ των επι δρομέων, οί
ό.τοϊοι τιριεννηκίαν τό πλοϊον πρός;
εϋρεσιν οίντκΐνειιιατωδιον πθτών,
γορις νά εύρουν κανέν. Μά; έ-
ηληροφόιρη,σαν τότε ότι πμεθα εν-
τυχεΤς, οποι· δέν εστρε|Λΐν νατ' ε¬
πάνω μας τό τηλεβόλον των δταν
μά; εκαιιον σηιιεϊον νά σταθωιμεν».
Ό 6σι·λΐΐ~ής Φ. Χ. Λαγκάροια
εζήτησε την εί; δίκην παραπομπήν
.....
ήτο ααϊτ
ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΔΩΝ ΠΟΤΩΝ |
.,οτ»».»»»»»""»»""*"»***1*"*""**"*·***"*****"*·**
[γ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑ-
1ΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟΥ
ΙΑΤΕΙΑΣ. ΚΑΙ
5ΑΛΙΤΣΕΣ
>ν τ ούς «ΰγροΰς» νο> έννο-
οι «στεννοί» ίγ-Λατέλει-
τά ήιιίιιετρα. Άλλ' έ/.τός
νέβηοαν αλλα· σοδαοα',τε-
ιατα.
οοοα τής Πολιτείας Ίλ-
στ'-γνοί» ΐΐρακτοορς τής
ς ^ετέθησαν κατά τής
/ατοικίαί τού Τζ(ϊ£εφ
·/, ίτογάτου. καί άφοϋ την
ιισαν ιιέ βόιιβας άσφυκτι-
>ν εφόνευσαν την κ. Ντέ
Ησυένος ιιέ αδείας οτ?ί>;
οτ' οίκον ιοί,νναν ν.οΑ
,1 ιο ιιέοο; λαθοειιπορΐν.όν
ΐον (σπΐΓ/ΐήΐι), ό (5οη9ός
φ Ρόΰ Σΐ'ίθ εζήτησε νά
εί: την οικίαν. "Οταν ή
α Ντέ Κίγκ ί]<>νήθ·η νά
Ι ιίς τοΰς έπιδρομεϊς νά
ί. ό ΣαίΡ ν αί τέσσαρες σλ-
οί τοΰ Σ^οιφ 57τέσΐρει|·αν
ις ιιουστάρ!>ας καί δταν ό
·/ ίτεοήιΐπισίν εαυτόν /αί
/ενΕΐάν τού δι' έ,νος τουφρ-
εκίθ τόν έ'ροιι|Γε χαιιαί δι'
ΟΓοϋ κτι·πήιιατος: είς την
Η κ. Ντέ Κίγκ, δταν εΐ-
Τό εΐδος αύτό των
θαλαμηγών ( δέχε-
ται έπιδοοιιάς έκ
μερους των τελω¬
νειακόν φυλάκων,
ζητούντων ν' άνα-
καλύψονν λαθρεμ-
πόριον οΐνοπνευμα-
τωδών ποτών. 'Η
θα? ααηγός «Ρέστ-
λες» ήρευνήθη άφ'
ού πρώτον έπυρο-
βολήθη υπό _ πρα-
κτόρων τή^ Κυβερ¬
νήσεως, καί ό έκα-
τομμυριοϋχος ίδιο-
κτήτης αυτής, κ.
Στόυβενσαν Φίς ζή
τεί μεγάλην άποζη
μίωσιν δι' αύτο
άπό την Κυβέρνη¬
σιν.
•αον,καιρόν, δταν πε,ραταί είσήρχοντο/ις εν πλοϊον, ό, καθείς ^ν« ^
■ο.,λάμβανον άρκετήν δόσιν είδυλλίου, ώς δύναται τιςνα λ^^Γ^ή^ αί θα? αμηγοί δεχονται έπιδοομάς των «στεγνων».
ω/οά<του Φρέντερικ Βώχ. Άλλά σήμερον; έρωτησατε εκεινους των οποίων αι ττα/.αμηγοι λ ^____ "υγόν τΐ^ς κυλισθέντα είς ια, έφοβηδη κσί ετρεξί ο τηλέφωνον όπκος καλέστι ηνόοόν της. άλλά την στιν- ου Ιλά»6αεν είς τάς χε^άς τηλέφωνον, ιιία σφαϊρΛ την |' άναίσθητον. 'Η ν. Ντέ ίθανε καθ' οδόν, ένώ μΐ- εί ςτό νοΓοκοι,ιειΌν. 'Ροάλδ, δοιδιεκαετής υιός *νς Ντέ Κίνν, ί,το -παοων ίγινεν ή έπιδροοή'^Ι-οταν 1ν μιΐτέτηίτου ποοσβαλλοαέ- !(Πασεν εν περίστροφον ναί 'άτησϊ τόν Σμίθ είς τόν πό- '/άτοιν.οι της 'Ωρόοας κατε- |σαν νπό άγανακτήσεως έξ τοϋ φόν ου τής κ. Ντέ Κίγκ Ι οταν εγινε γνωστόν ότι δ ^ιν Μτόνντ Φαίρτσάίλντ, δσ- ϊβ δοοση την πληροφορίαν δ- )εν είχεν άνοράση οίνοττνεν- >*} ποτά άπό την οικίαν τοϋ
γΥκ, πληροφορίαν ήτις ϋγέ
αιτια τοΰ φόνου, εΐχε ψενσ-θή
1 ?ίχε διατοιί^η καθαοάν ψευ
■*ν. Τοιαϋτα πράγιιατα δέν
ίΐ νά σν'ΐβαίνονν. λ>γιΛ)ν_ο]
Ρκτησμένοι κάτοικοι τής 'Ω-
δλων σχεδόν των κατοίκων της
πόλεως, τα «ύγρά» μελη τοΰ Κογ-
κοέσσον εκάγχαζον εύίΚϊμως, οταν
έγνώσ·9η ότι μία προοωπικοτης
ούχι κατωτέρα τής τοϋ βουλευτού
ταν όμως τό θυμα των επι-
ωΥ- τής 'Ωρορας ώδηγεΐτο
η τελευταίαν τού κατοικίαν
[των δακρυ6ρέκτων ομμάτων
κ. "Αλφρεδ Μιχάελσων, ενός έκ
των ένθουσιωδεστέρων υποστή ρι-
κτών τοΰ νέου περί «πέντε καί δέ-
>.α έτών» νόιιον τοΰ Τζόουνς, παρ¬
επέμφθη είς δίκην επί λαθραία εί-
σαγωγη οΐνοπνευιιατωδών ποτών,
καί ότι ό κ. Ουΐλλιαμ Μόργκαν,
«στεγνός μέχρις όστέων», βουλευ-
τής έκ τής Πολιτείας Όχάιο, κέν¬
τρον τής ποτοαπαγορευτικής ένώ-
οεως, ευρίσκετο επί τοϋ αύτοΰ
«στεγνοΰ» ατμόπλοιον.
Τό κατηγορΓ,τήριον δι' ού παρ¬
επέμφθη είς δίκην ό Μιχάελσων,
λέγει δτι ούτος επεχείρησε νά εισ¬
έλθη είς τάς Ηνωμένας Πολιτεί¬
ας έν Κή Ούέστ κατά την 3ην
Ίανοναρίου φέρων μαζύ τού τα
άκόλουθα οίνοπνευματώδη ποτά:
β φιάλας ουίσκυ Τζών Χέηγκ, 2
φιάλας κρέμ ντέ μέντ, 1 φιάλην
>:ρέμ ντέ κόκο, 1 φιάλην τάφφελ
άκαβιτ, 1 φιάλην τσέρρυ μπράντυ
και 1 φιάλην πλώμ μπάρμπουο-
κουρτ.
Τΰΐ κατηγορητήλοιον, ιάντίγρα-
φον τοΰ δποίου ευρίσκεται είς την
κατοχήν τής Κυβερνήσεως, κατη-
γορεΐ τόν βουλευτήν δτι είχεν είς
την κατοχήν τού, μετέφερε καί
εισήγαγεν είς τάς Ήν-ωμένας Πο-
λιτειας μεθυστικά ποτά χωρτς να
πίνηοώστ] τελωνειακόν δασμόν.
Ή κατάστασις περιεπλάκη πε¬
ρισσότερον έκ τής δηλώσεω; τού
βουλευτού Φ. Χ· Λαγ/.άρντια, ότι
είς εν πρόσφατον ταξείδιον εκ
Παναμά καί των Δντικών Ίνδι-
ών εδόθη «ελευθερία τοΰ λιμένος»
είς κάποιονς βουλευτάς, ένίρ είς
αλλους δέν εδόθη τοιαύτη.
Ώς συνεπεία τοΰ ταξειδιον τού¬
τον ό βουλευτής Μόργκαν προέβη
είς διάλυσιν των διαδόσεων δτι
τελωλΈΐακοί νπάλληλοι έρευνήσαν-
τες εύρον ποτά είς τάς άποσκευάς
τού.
ύ.
Κατά τάς διαδόσεις έκδίνας, γε¬
νομένας υπό των έπιθεωρητών Λ.
Ε. Κρόουφορδ καί Τζ. Μάκ Κέ-
ιμπ, οΐτινες ήνοιξαν μίαν άπό τάς
τρείς τσάντας τοϋ Μόργκαν επι
τής αποβάθοας τοΰ. «Κρίστομ
παλ» κατά την έκ Παναμά επι
στροφήν τοϋ ατμόπλοιον, ούτοι εύ¬
ρον τέσσαρας φιάλας ούΐσκυ είς
την κατοχήν τοΰ «στεγνοϋ βουλευ¬
τού». ΟΙ επιθεωρηταί είπον ότι ό
κ. Μόργκαν εΐχ€ν ομολογήση, ν.αθ'
δν χρόνον ήνοιγετο ή βαλιτσα τού,
ότι είχεν εντός αυτής τέσσαρας
φιάλας λικΐρ.
Είς έκ των Ιπιθεωρητών ΰπέδει-
ξεν είς τόν κ. Μόργκαν ότι έ'πρε-
πε νά παρουσιασθή πρό τοϋ οίκεί-
«υ τελωνειακοϋ ύπα?>λήλου, όπως
κάμη την σχετικήν δήλωσιν. Ό
οουλευττν άναέταξεν δτι εΐχε δι-
καίωμα ελευθέρας είσοδον, άλλ'
^παρουσιάσθη μετά τοΰ επιθεωρη-
τοϋ ενώπιον ενός τελωνειακοϋ ύπ-
αλλήλου επί τής άποβάθρας.
Άπ' έκεΐ, ώς λέγεται, ό κ. Μόρ¬
γκαν έτηλεφώνησε πρός την δι¬
εύθυνσιν τοϋ τελωνείον λέγων δτι
ευρισκόμενος είς έπίσΓ,αον υπηρε¬
σίαν τής Κυβερνήκΐεοος εΐχε τό δι-
καίωμα τής έ).ευθέρας είσοδον, έφ'
ώ καί εδόθη είς αυτόν ή αδεία νά
εισέλθη είς τόν λιμένα μέ δλα δσα
είχεν είς τάς άποσκευάς τού, σνμ-
περιλαμβανομένον καί τοϋ ούΐσκν.
Ό Μόργκαν άπέκρουσεν εντό¬
νως τάς κατ' αυτού κατηγορίας.
Ό Μιχάελσων Ίσχυρίσθη δτι, καί¬
τοι ή βαλίτσα, έντος τής οποίας
εύρέθΓ,σαν τα ποτά, άνήκίν είς αυ¬
τόν, τα ποτά άνηκον είς ενα φίλον
αναγέννησιν τής (} ιλικής πειρατεί-
ας των θαλασσών. 'Η κυβέρνησις
τής 'Επικρατείας εκάλεσεν έντονώ-
τατα τάς Ηνωμένας Πολιτείας
όπως δώσουν λόγον διά την βύθι-
σιν τοϋ «"Αμ 'Αλόν» καί ηρώτησε
άνευ περιφράσεων αν ό Κανα"δας
πρέπη νά περιμένη καί άλλας ομοί¬
ας προσβολάς εναντίον Καναδικόόν
πλοίων είς τό μέλλον.
Κατά την συνθήκην τοΰ 1924
αί Ηνωμεναι Πολιτειαι έ'χουν .τό
δικαίωμα μόνον νά συλλαμβάνουν
καί νά έρευνοϋν Καναδικά λαθρεμ-
πορικά πλοΐα έντός τοΰ όριον των
τριών μιλίων καί άν *τά πλοΐα αύ-
τά δραπετεύουν πέραν τοϋ είρημέ-
νου όρίου πρέπει νά μένουν ελευ¬
θέρα καί άκαταδίωκτα.
Οί παλαιοί πειραταί Μόργκαν
καί Κάπταιν Κίντ—-διατείνονται οί
«ύγροί»—μετεχειρίζοντο τάς αύτάς
μεθόδονς, τάς οποίας μετοιχειρί-
ζονται τώρα οί «στεγνοί». Μόνον
δταν νψώνετο ή μαύρη σημαία μέ
την νεκρσ/εφαλήν καί τα διασταυ-
ρωμένα όστα, ό καθείς εγνώριζε τί
επρεπε νά περιμένη.
"Οταν δμως τώρα ·βλέπτ| τις εν
πολεμικόν πλοϊον,μιάς μεγάλης χώ¬
ρας νά πλησιάζη, βεβαίως δέν πε-
ριμένει έπιδρομεϊς μέ τα πιστόλια
εις τα χέρια, άκόμη καί δταν προ¬
ηγουμένως έρρίφθη υπεράνω τοϋ
σκάφους τού μία γεμάτη σφαΐρα
τηλεβόλον.
ΤΟ ΓΙίΤΙ:
τό, τα η
τον, πρός δν αύΐός εΐχε δανείστ
την βαλίτσαν, χωρίς νά γνωρίζη
είς τί έμελλε νά χρτ,σιμοποΐίγθη αυ¬
τή.
Άλλ' αν οί «στεγνοί» νομίζουν
ότι δύνανται νά βουλώσουν τα μά-
τια των «ύγρων» τής Άμερικής,
οΐτινες τώρα άποτελοΰν περιέργως
-έτερογενή στρατιάν, ό Καναδάς
δέν δίδει καμμίαν προσοχήν είς τάς
προβαλλομένας προφάσεις διά την
Κραξω, ςρωνάζω, ρωτάω
νά μάθω θέλοντας τό «γιατί;»
πλανήτες σχίζουν τόν αιθέρα, τδ
χάος ^
μέ κόσμους· μά τή δική μου κραυγή
κανείς δέν άκούει. Τα χέρια πάνου
σηκώνω, κράζοντας στή 6ου6αοά:
γιατί;...
Ίστοί άράχνης μέ ζώνονν Άμφιδο-
λίας;
Τό 6αθύ μυστήριο τίποτε δέν μόν
λεϊ!
Άπ' τής κρανγές βραχνιασμένοις,
άρρωστημένος
άπ' τό ·θοή·νο, την άγοονία· Θάνατο
ποθώ.
Της σκοτεινιάς τό πέπλο, ώ οο((οΐ,
σχΐστβ·
φώς ζητάω καί λυτρωμό!
Σικάγο, 1929.
ΤΑΚΗΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ
ήτο ααϊτ
ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΔΩΝ ΠΟΤΩΝ |
.,οτ»».»»»»»""»»""*"»***1*"*""**"*·***"*****"*·**
[γ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑ-
1ΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟΥ
ΙΑΤΕΙΑΣ. ΚΑΙ
5ΑΛΙΤΣΕΣ
>ν τ ούς «ΰγροΰς» νο> έννο-
οι «στεννοί» ίγ-Λατέλει-
τά ήιιίιιετρα. Άλλ' έ/.τός
νέβηοαν αλλα· σοδαοα',τε-
ιατα.
οοοα τής Πολιτείας Ίλ-
στ'-γνοί» ΐΐρακτοορς τής
ς ^ετέθησαν κατά τής
/ατοικίαί τού Τζ(ϊ£εφ
·/, ίτογάτου. καί άφοϋ την
ιισαν ιιέ βόιιβας άσφυκτι-
>ν εφόνευσαν την κ. Ντέ
Ησυένος ιιέ αδείας οτ?ί>;
οτ' οίκον ιοί,νναν ν.οΑ
,1 ιο ιιέοο; λαθοειιπορΐν.όν
ΐον (σπΐΓ/ΐήΐι), ό (5οη9ός
φ Ρόΰ Σΐ'ίθ εζήτησε νά
εί: την οικίαν. "Οταν ή
α Ντέ Κίγκ ί]<>νήθ·η νά
Ι ιίς τοΰς έπιδρομεϊς νά
ί. ό ΣαίΡ ν αί τέσσαρες σλ-
οί τοΰ Σ^οιφ 57τέσΐρει|·αν
ις ιιουστάρ!>ας καί δταν ό
·/ ίτεοήιΐπισίν εαυτόν /αί
/ενΕΐάν τού δι' έ,νος τουφρ-
εκίθ τόν έ'ροιι|Γε χαιιαί δι'
ΟΓοϋ κτι·πήιιατος: είς την
Η κ. Ντέ Κίγκ, δταν εΐ-
Τό εΐδος αύτό των
θαλαμηγών ( δέχε-
ται έπιδοοιιάς έκ
μερους των τελω¬
νειακόν φυλάκων,
ζητούντων ν' άνα-
καλύψονν λαθρεμ-
πόριον οΐνοπνευμα-
τωδών ποτών. 'Η
θα? ααηγός «Ρέστ-
λες» ήρευνήθη άφ'
ού πρώτον έπυρο-
βολήθη υπό _ πρα-
κτόρων τή^ Κυβερ¬
νήσεως, καί ό έκα-
τομμυριοϋχος ίδιο-
κτήτης αυτής, κ.
Στόυβενσαν Φίς ζή
τεί μεγάλην άποζη
μίωσιν δι' αύτο
άπό την Κυβέρνη¬
σιν.
•αον,καιρόν, δταν πε,ραταί είσήρχοντο/ις εν πλοϊον, ό, καθείς ^ν« ^
■ο.,λάμβανον άρκετήν δόσιν είδυλλίου, ώς δύναται τιςνα λ^^Γ^ή^ αί θα? αμηγοί δεχονται έπιδοομάς των «στεγνων».
ω/οά<του Φρέντερικ Βώχ. Άλλά σήμερον; έρωτησατε εκεινους των οποίων αι ττα/.αμηγοι λ ^____ "υγόν τΐ^ς κυλισθέντα είς ια, έφοβηδη κσί ετρεξί ο τηλέφωνον όπκος καλέστι ηνόοόν της. άλλά την στιν- ου Ιλά»6αεν είς τάς χε^άς τηλέφωνον, ιιία σφαϊρΛ την |' άναίσθητον. 'Η ν. Ντέ ίθανε καθ' οδόν, ένώ μΐ- εί ςτό νοΓοκοι,ιειΌν. 'Ροάλδ, δοιδιεκαετής υιός *νς Ντέ Κίνν, ί,το -παοων ίγινεν ή έπιδροοή'^Ι-οταν 1ν μιΐτέτηίτου ποοσβαλλοαέ- !(Πασεν εν περίστροφον ναί 'άτησϊ τόν Σμίθ είς τόν πό- '/άτοιν.οι της 'Ωρόοας κατε- |σαν νπό άγανακτήσεως έξ τοϋ φόν ου τής κ. Ντέ Κίγκ Ι οταν εγινε γνωστόν ότι δ ^ιν Μτόνντ Φαίρτσάίλντ, δσ- ϊβ δοοση την πληροφορίαν δ- )εν είχεν άνοράση οίνοττνεν- >*} ποτά άπό την οικίαν τοϋ
γΥκ, πληροφορίαν ήτις ϋγέ
αιτια τοΰ φόνου, εΐχε ψενσ-θή
1 ?ίχε διατοιί^η καθαοάν ψευ
■*ν. Τοιαϋτα πράγιιατα δέν
ίΐ νά σν'ΐβαίνονν. λ>γιΛ)ν_ο]
Ρκτησμένοι κάτοικοι τής 'Ω-
δλων σχεδόν των κατοίκων της
πόλεως, τα «ύγρά» μελη τοΰ Κογ-
κοέσσον εκάγχαζον εύίΚϊμως, οταν
έγνώσ·9η ότι μία προοωπικοτης
ούχι κατωτέρα τής τοϋ βουλευτού
ταν όμως τό θυμα των επι-
ωΥ- τής 'Ωρορας ώδηγεΐτο
η τελευταίαν τού κατοικίαν
[των δακρυ6ρέκτων ομμάτων
κ. "Αλφρεδ Μιχάελσων, ενός έκ
των ένθουσιωδεστέρων υποστή ρι-
κτών τοΰ νέου περί «πέντε καί δέ-
>.α έτών» νόιιον τοΰ Τζόουνς, παρ¬
επέμφθη είς δίκην επί λαθραία εί-
σαγωγη οΐνοπνευιιατωδών ποτών,
καί ότι ό κ. Ουΐλλιαμ Μόργκαν,
«στεγνός μέχρις όστέων», βουλευ-
τής έκ τής Πολιτείας Όχάιο, κέν¬
τρον τής ποτοαπαγορευτικής ένώ-
οεως, ευρίσκετο επί τοϋ αύτοΰ
«στεγνοΰ» ατμόπλοιον.
Τό κατηγορΓ,τήριον δι' ού παρ¬
επέμφθη είς δίκην ό Μιχάελσων,
λέγει δτι ούτος επεχείρησε νά εισ¬
έλθη είς τάς Ηνωμένας Πολιτεί¬
ας έν Κή Ούέστ κατά την 3ην
Ίανοναρίου φέρων μαζύ τού τα
άκόλουθα οίνοπνευματώδη ποτά:
β φιάλας ουίσκυ Τζών Χέηγκ, 2
φιάλας κρέμ ντέ μέντ, 1 φιάλην
>:ρέμ ντέ κόκο, 1 φιάλην τάφφελ
άκαβιτ, 1 φιάλην τσέρρυ μπράντυ
και 1 φιάλην πλώμ μπάρμπουο-
κουρτ.
Τΰΐ κατηγορητήλοιον, ιάντίγρα-
φον τοΰ δποίου ευρίσκεται είς την
κατοχήν τής Κυβερνήσεως, κατη-
γορεΐ τόν βουλευτήν δτι είχεν είς
την κατοχήν τού, μετέφερε καί
εισήγαγεν είς τάς Ήν-ωμένας Πο-
λιτειας μεθυστικά ποτά χωρτς να
πίνηοώστ] τελωνειακόν δασμόν.
Ή κατάστασις περιεπλάκη πε¬
ρισσότερον έκ τής δηλώσεω; τού
βουλευτού Φ. Χ· Λαγ/.άρντια, ότι
είς εν πρόσφατον ταξείδιον εκ
Παναμά καί των Δντικών Ίνδι-
ών εδόθη «ελευθερία τοΰ λιμένος»
είς κάποιονς βουλευτάς, ένίρ είς
αλλους δέν εδόθη τοιαύτη.
Ώς συνεπεία τοΰ ταξειδιον τού¬
τον ό βουλευτής Μόργκαν προέβη
είς διάλυσιν των διαδόσεων δτι
τελωλΈΐακοί νπάλληλοι έρευνήσαν-
τες εύρον ποτά είς τάς άποσκευάς
τού.
ύ.
Κατά τάς διαδόσεις έκδίνας, γε¬
νομένας υπό των έπιθεωρητών Λ.
Ε. Κρόουφορδ καί Τζ. Μάκ Κέ-
ιμπ, οΐτινες ήνοιξαν μίαν άπό τάς
τρείς τσάντας τοϋ Μόργκαν επι
τής αποβάθοας τοΰ. «Κρίστομ
παλ» κατά την έκ Παναμά επι
στροφήν τοϋ ατμόπλοιον, ούτοι εύ¬
ρον τέσσαρας φιάλας ούΐσκυ είς
την κατοχήν τοΰ «στεγνοϋ βουλευ¬
τού». ΟΙ επιθεωρηταί είπον ότι ό
κ. Μόργκαν εΐχ€ν ομολογήση, ν.αθ'
δν χρόνον ήνοιγετο ή βαλιτσα τού,
ότι είχεν εντός αυτής τέσσαρας
φιάλας λικΐρ.
Είς έκ των Ιπιθεωρητών ΰπέδει-
ξεν είς τόν κ. Μόργκαν ότι έ'πρε-
πε νά παρουσιασθή πρό τοϋ οίκεί-
«υ τελωνειακοϋ ύπα?>λήλου, όπως
κάμη την σχετικήν δήλωσιν. Ό
οουλευττν άναέταξεν δτι εΐχε δι-
καίωμα ελευθέρας είσοδον, άλλ'
^παρουσιάσθη μετά τοΰ επιθεωρη-
τοϋ ενώπιον ενός τελωνειακοϋ ύπ-
αλλήλου επί τής άποβάθρας.
Άπ' έκεΐ, ώς λέγεται, ό κ. Μόρ¬
γκαν έτηλεφώνησε πρός την δι¬
εύθυνσιν τοϋ τελωνείον λέγων δτι
ευρισκόμενος είς έπίσΓ,αον υπηρε¬
σίαν τής Κυβερνήκΐεοος εΐχε τό δι-
καίωμα τής έ).ευθέρας είσοδον, έφ'
ώ καί εδόθη είς αυτόν ή αδεία νά
εισέλθη είς τόν λιμένα μέ δλα δσα
είχεν είς τάς άποσκευάς τού, σνμ-
περιλαμβανομένον καί τοϋ ούΐσκν.
Ό Μόργκαν άπέκρουσεν εντό¬
νως τάς κατ' αυτού κατηγορίας.
Ό Μιχάελσων Ίσχυρίσθη δτι, καί¬
τοι ή βαλίτσα, έντος τής οποίας
εύρέθΓ,σαν τα ποτά, άνήκίν είς αυ¬
τόν, τα ποτά άνηκον είς ενα φίλον
αναγέννησιν τής (} ιλικής πειρατεί-
ας των θαλασσών. 'Η κυβέρνησις
τής 'Επικρατείας εκάλεσεν έντονώ-
τατα τάς Ηνωμένας Πολιτείας
όπως δώσουν λόγον διά την βύθι-
σιν τοϋ «"Αμ 'Αλόν» καί ηρώτησε
άνευ περιφράσεων αν ό Κανα"δας
πρέπη νά περιμένη καί άλλας ομοί¬
ας προσβολάς εναντίον Καναδικόόν
πλοίων είς τό μέλλον.
Κατά την συνθήκην τοΰ 1924
αί Ηνωμεναι Πολιτειαι έ'χουν .τό
δικαίωμα μόνον νά συλλαμβάνουν
καί νά έρευνοϋν Καναδικά λαθρεμ-
πορικά πλοΐα έντός τοΰ όριον των
τριών μιλίων καί άν *τά πλοΐα αύ-
τά δραπετεύουν πέραν τοϋ είρημέ-
νου όρίου πρέπει νά μένουν ελευ¬
θέρα καί άκαταδίωκτα.
Οί παλαιοί πειραταί Μόργκαν
καί Κάπταιν Κίντ—-διατείνονται οί
«ύγροί»—μετεχειρίζοντο τάς αύτάς
μεθόδονς, τάς οποίας μετοιχειρί-
ζονται τώρα οί «στεγνοί». Μόνον
δταν νψώνετο ή μαύρη σημαία μέ
την νεκρσ/εφαλήν καί τα διασταυ-
ρωμένα όστα, ό καθείς εγνώριζε τί
επρεπε νά περιμένη.
"Οταν δμως τώρα ·βλέπτ| τις εν
πολεμικόν πλοϊον,μιάς μεγάλης χώ¬
ρας νά πλησιάζη, βεβαίως δέν πε-
ριμένει έπιδρομεϊς μέ τα πιστόλια
εις τα χέρια, άκόμη καί δταν προ¬
ηγουμένως έρρίφθη υπεράνω τοϋ
σκάφους τού μία γεμάτη σφαΐρα
τηλεβόλον.
ΤΟ ΓΙίΤΙ:
τό, τα η
τον, πρός δν αύΐός εΐχε δανείστ
την βαλίτσαν, χωρίς νά γνωρίζη
είς τί έμελλε νά χρτ,σιμοποΐίγθη αυ¬
τή.
Άλλ' αν οί «στεγνοί» νομίζουν
ότι δύνανται νά βουλώσουν τα μά-
τια των «ύγρων» τής Άμερικής,
οΐτινες τώρα άποτελοΰν περιέργως
-έτερογενή στρατιάν, ό Καναδάς
δέν δίδει καμμίαν προσοχήν είς τάς
προβαλλομένας προφάσεις διά την
Κραξω, ςρωνάζω, ρωτάω
νά μάθω θέλοντας τό «γιατί;»
πλανήτες σχίζουν τόν αιθέρα, τδ
χάος ^
μέ κόσμους· μά τή δική μου κραυγή
κανείς δέν άκούει. Τα χέρια πάνου
σηκώνω, κράζοντας στή 6ου6αοά:
γιατί;...
Ίστοί άράχνης μέ ζώνονν Άμφιδο-
λίας;
Τό 6αθύ μυστήριο τίποτε δέν μόν
λεϊ!
Άπ' τής κρανγές βραχνιασμένοις,
άρρωστημένος
άπ' τό ·θοή·νο, την άγοονία· Θάνατο
ποθώ.
Της σκοτεινιάς τό πέπλο, ώ οο((οΐ,
σχΐστβ·
φώς ζητάω καί λυτρωμό!
Σικάγο, 1929.
ΤΑΚΗΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 192».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔ0ΗΑΑ02
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΙΕ__ΙΑΙ
'Αικ τό ΟΙΟΤΙΟΝΝΑΙΚΕ ΡΗΙ-
Ι,Ο80ΡΗΙ0,υΕ. χ
Κ:*τά τα έ'τη 178 καί 179 μ. Χ.,
έτί Αότοκράτοβος 'Αίρίανοδ. βάνη-
κρν ό ψχ>3ομε~ίας Μχά&χο Κεμχάί
έ*5 κεφαλής ενός στοατοΰ. ι
[,'Ο Αΰτο/.ράτωρ Ιξα'χέστείλεν έν[
αντίον το τόν Ιούλιον Σεδέίίον ι
ότόίος νττερα άπό χολλές συναντη
3>εις απέκλεισε τούς έχαναστάτα:
σ-ήν χόλι Β ΠΉ ΕΚ. Διω,ρ
ώ
δ~ως αύτοι, στήν ί^
Κ'.' ά'λλθί ττολλοί ψευτ^Αεσσία:
φάνηκαν κατά τον 12ον αΐώνα. 'Ε-
νας τέτοιος φάνη,χε κα! στή Γαλλία
εί! Λ3!>ϊοβίκοι> τοϋ Νβου. Κά
σθη/.ε κι' αΰτές κ,αί οί όπα5οί
^ ο5τε
τ ο ΰ
οΰ'τε κ*·.
',^ΐ ΐέλος έκορίε·>σ·ε την «βλι.
ι (Ό Μχάρκο Κεμχά" σ^ελ^φθηκ
:ίζΐ Φανατώαηκεν άμέσως.
Ι'Ό_ Άϊρίανός χίστει>ε χύς δέ'
χοροΰ" καλλίτερα νά προλά&β τίς
^•/.ολχϊητικές έχαναστάσεις, ή
Ιπαγορί'.Λντας μέ. αύτοκρατορικίν
τάταγαα την μΐτάδασι των Έδραί-
γ την μετάδασ. τ
ων είς την Ίε.ρουσαλήμ.
ι "Είτ/ί μάλιστα καί φρουρές είς
την χόίτα τ^ς πόλεως, πού έμ-χόϊ'.-
ζδ την ε'σοίο σέ κάθε Έβΰαίο χοί>
έρχόταν» άπ' άλλοΰ.
ί Άναγ'νώσκομεν «ΐς τόν Σωκρά¬
την, !κκλη«3~τ!κον ιστορικόν, ότι
τή 434 άνεφάντ/κε στήν Κρήτϊ) ε-
ν^ς Φΐτεν' όνομαζέμενος Μω-
χωρίς χοτε νά
ίΐ·σσία αΰτοΰ τό
;ών μαθτ-,τών το.).
Ό 13ος οτίών ύχτ;ρ·ξε γόνίίχος είς
την παραγωγήν ψευτομεσσιών. Έ-
χτά γ, ό/.τώ αναμένονται στήν Ά-
ραδί*, στήν Περσία, στήν Ισπα¬
νία, στήν Μορϊδίχ. Ό εν άς άχ'
αυτού; χοϋ όνομαζότανε ϋΑνΐϋ,
ΕΓι ΙδΕ. χερασεν ώς ενας μεγάλος]
•ος. Προσηλύτίσε τοίις '
7.ζ·. έτέτ>τ/ έχί κεφαλής μιίς
ς μερίϊος, Άλλά ό Μεσ-
___ _ ^^.^, β^μ^ΛΜ^Μ^.^ Π-^«-^ΐχν«ί 1 · *
ι^ς Μοοοτίίας υου εζηΐϊε κατά τα
«.έσχ τοΰ 1τ»οο αιώνος, ά^,^'.λε
%*ΐ* ^ροΐεχή έαφάνισι τοΰ Μεσσίοο.
γεννημμένου όχως έδεδα'.ούσε, χριν
ά-ό 1 Ί ·χ;όν!α.
σί
, 'Ε/.ήί»υττε χώς ί,ταν ό χαλαιός
Ιίσσίας των 'Εδραίων, χού άνα-
-~Λς·/.: γΐά νά σώση τό 'Βίραίκόν
Ένΐ ϊίώνα κατόχίν. στά 530,
ύχτϊΐξε στήν Π αλαίστίντ) ένας άλ-
λος ψΐ^τομΐσσίας όνομΛζότχενος Ί-!
χοί» ")ά τ*3;νε. μ·όλ:ς ^αταν σέ ή-
ΒΟΥΡΛΟΓΛΕΩΣ
>
να
ΙΠΟΡΙΕΣ ΚΥΝΗΓΙΟΥ
Πολΰ γλήγορα έίοκίμχσα τή·,
Π αρο^σίαζε τόν έχυτόν τοο ώς
μ«γάλο κϊτακτηττ) ό όχοίος έχί ν.ε-
«Λλής τού στρατοί το« βά κατέ-
τόν Χρίστιανίκό λαό.
'Υχνωτίομενθί άπό τής ΰχοο-χί-
■εις το> ο: Έδραίοι ώχλ'.σμένοι κα-
ίσρ3ΐΓ!7ν Χ&λλ·ώί Υλ^,ί»."»-
τ^ίίΓίΥν χ&λλοΰς Χριστιανούς.
'Ο Αΰτοκράτωρ 1οι>στιν:α[νος ά-
ττίίλε στρατεύματΛ εναντίον τοι>,
κι' έϊόθτ,κ* μάχη με τόν ψευϊτ>χρ!-
ϊν^^^γ τυΐσω αχο την χρώτη, καί
όταν, χάρ? στής ρπζρΐς ίϊίότητες
τοΰ λαίϊ'θϋ, τό ίόλω.χά μοο χέρατε
μέ·σα άχό την χάχία κα! δγήκε ά—
την χίσω χόρτα, μιά άλλη τό κα-
τάχ'ε, κι' ίστερχ αιάν άλλη· κ«ί
ο5τω κτθ' εξής, ώς χού, σέ λίγχ
λεχτά. τό λαρέί χΐ'ΐασε άχ' δλ?
—Ή Μαο* λέγει ό'τι την εφίλησαν μόνον δυό φορές.
—Μάλιστα, δυό φορές. Την μιά φορά άπό
_,.- -.. .·,. Γ^ΐλ,ηυαν μονον Οι>ό φορές.
—Μάλιστα, δυό φορές. Την μιά φορά άπό τονς φοιτητάς τοί Γαίηλ, καί
ήν άλλη φορά άπό τοΰς φοιτητάς τού Χάρβαρδ.
/«τ,!
τα στιμίχία. σέρνοντας μχζν τ&ν)
τόν τχάγγο. χού, λίγο-λίγο, ξυϊί-
•χλωνα έγω άχό την τ/βτ,, /.αί νπν.
τΑζητ:-!» Λΐ.ίςΐ σ^ν χάντρες
Στήν βΐ
—, ί, ή^^, κοσ;χοχλημ.
„ μ.!>ρ!-ιένη
ενας μ—χαρίς, φο?ών·
ά'
μ· ενα ζοιη»αρ( εχοντας τή μέση το^
λογιο3.
"Εχ-.ζτα άμέσως τής ί^ άκρες
Τόν τονέλατδαν «ΐχμάλωτο καί τέσσερες ή χέντε- φο?ές γύρίί άχό
τόν έθανάτωσαν. τα μχ,ΐλτσα μ ου καί τούς ωμ<νς μο γΰρίσα σχίτί εύχζρίστ-Αένος άρκ τα άχι τό κυνήγί μο'^. δχως &έδα! καί σείς θά φαντάζεσ'θε-. ΜΟΓΛΧΑΌΤΖΕΝ 2ΐ κρυίοντας το χρόσωχο χίσω άχι Τί γέλθίο άχό ή φά- έ ια, χαοες και χάχανα σέ 6λο·>ς
έ
έσχ,ο
ίεν την Ιδλεχε, νά ·
κ»&ε —ο εννοια,
τή ί
ά χειράγματα κι' έδί-
& α
«Ή
Μ' ΤΗΣ ΕΣΤΙΑίΕΣ
Ύψώθτ>.ε
Άχό μ·ά
ν* νεϊίωνίκτίκό εργο
— Ο Πλάτων λέγε-
χϊκ&νργου άνϊρος
:όν το^ χηγαίνε· τ* μίί
ναϊκα». Αλλά χο5 χηγΐίνει ή
μ'.ϋς γυναίκας.
ίιοτ: εάν ε·ναι καλός. ή οΐνογένς
ίί ίο ά έ
Μύρΐα χοκλάκία αύγή κι' άχόδίβτϊ
στήνο^ν χχράς κι' άγάπ»;ς χτ/ττγϋρ
τί κί ό
τί κ,ΐίυια χού ό κίσσός *:ν' άναν&ος
χ;' οί κλώνοί το^ είναι στίί!
είναι στ
Ξοτφν» μιά κόρτ, κρίνοχρόσωχτ;
ζροδάλλε: στό ψηλό τό τζρχθΰφΐ
Ποίος λέε: πώς ό κισσός ειν' άν-
ς ή
,^ ενα οίον, εάν 8έν
λ«ς χάν»! μίαν κόρην.
—Αί γυναΐκες είνα'. όχως -ι
ά α ύ
ς ς
γμττίτ άτβν τα λύσωμε, -ι
νά αίς ένϊι*φ£ρτ>ον.
* * «
Μόνοΐ μας
«..Αλον μας ν.α!
την νιχφ μας.
—'Αλτ^ως έλβόόθίροι είναι ε/ε>-
νοι ίΓ&ϋ μενο^ν σκλάδοι εί; το,:
—Είναι μεγάλο πράγμα, άλήθίΐα, νά
ριφρονήοτις τόν πλονσιο καί νά παν-
ρεΐΓ#χ)ς έμένα τόν <ττωχό, -ιοϋ δέν μπι>
ρώ νά σέ δώοχη οζΐε ενα απίτι. _ *
—ΤΗταν, άλήθι'βα, θυβια. Βασιλάκη
μόν, άλλ' ετσι 6έν αποχιο^ί-οιιαι ίΊ--τό την
ιιητέρα μόν. -1
Αντρες, γνναΐχες χαί
- Λέν ,τριράξϊΐ ότι είναι στ£νά,
Οά άνοίξοΐ'ν όταν άρχίσω νά
ριπβτώ. ~
—"β! ναί, δέν άμφι6άΜ.ύ> χυ-
θία μοί·.,. Τό κατ<ιλα.ι<β«νη)... , Λ**ί μάτ-.ζ μύ ματικ το.» χθίός «?ό-ξβι 'τά^ λί» χοίι 5ακ.?6ζατν; ν τό γλέντι τον>ς... Κ-.'
άν τό ζ^στό ^ ^ '
ε το μασκάρα νά
ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ
Το τζ2,Λ: .-^6ν ^
Ιτπερινός.
Ό κό,ος χα[τ£ίς
στ, ναο γίά νά ^
ής αγίϊς είκόνες.
Κ» ΐτ» —γκ,νητιχέ- οί „,.,_
βν μέ τ^-ί
ΐτ»,*^ σ-,γκίνησι τά^ε {η^ά
την ίΑ ' τίΓ'* -
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔ0ΗΑΑ02
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΙΕ__ΙΑΙ
'Αικ τό ΟΙΟΤΙΟΝΝΑΙΚΕ ΡΗΙ-
Ι,Ο80ΡΗΙ0,υΕ. χ
Κ:*τά τα έ'τη 178 καί 179 μ. Χ.,
έτί Αότοκράτοβος 'Αίρίανοδ. βάνη-
κρν ό ψχ>3ομε~ίας Μχά&χο Κεμχάί
έ*5 κεφαλής ενός στοατοΰ. ι
[,'Ο Αΰτο/.ράτωρ Ιξα'χέστείλεν έν[
αντίον το τόν Ιούλιον Σεδέίίον ι
ότόίος νττερα άπό χολλές συναντη
3>εις απέκλεισε τούς έχαναστάτα:
σ-ήν χόλι Β ΠΉ ΕΚ. Διω,ρ
ώ
δ~ως αύτοι, στήν ί^
Κ'.' ά'λλθί ττολλοί ψευτ^Αεσσία:
φάνηκαν κατά τον 12ον αΐώνα. 'Ε-
νας τέτοιος φάνη,χε κα! στή Γαλλία
εί! Λ3!>ϊοβίκοι> τοϋ Νβου. Κά
σθη/.ε κι' αΰτές κ,αί οί όπα5οί
^ ο5τε
τ ο ΰ
οΰ'τε κ*·.
',^ΐ ΐέλος έκορίε·>σ·ε την «βλι.
ι (Ό Μχάρκο Κεμχά" σ^ελ^φθηκ
:ίζΐ Φανατώαηκεν άμέσως.
Ι'Ό_ Άϊρίανός χίστει>ε χύς δέ'
χοροΰ" καλλίτερα νά προλά&β τίς
^•/.ολχϊητικές έχαναστάσεις, ή
Ιπαγορί'.Λντας μέ. αύτοκρατορικίν
τάταγαα την μΐτάδασι των Έδραί-
γ την μετάδασ. τ
ων είς την Ίε.ρουσαλήμ.
ι "Είτ/ί μάλιστα καί φρουρές είς
την χόίτα τ^ς πόλεως, πού έμ-χόϊ'.-
ζδ την ε'σοίο σέ κάθε Έβΰαίο χοί>
έρχόταν» άπ' άλλοΰ.
ί Άναγ'νώσκομεν «ΐς τόν Σωκρά¬
την, !κκλη«3~τ!κον ιστορικόν, ότι
τή 434 άνεφάντ/κε στήν Κρήτϊ) ε-
ν^ς Φΐτεν' όνομαζέμενος Μω-
χωρίς χοτε νά
ίΐ·σσία αΰτοΰ τό
;ών μαθτ-,τών το.).
Ό 13ος οτίών ύχτ;ρ·ξε γόνίίχος είς
την παραγωγήν ψευτομεσσιών. Έ-
χτά γ, ό/.τώ αναμένονται στήν Ά-
ραδί*, στήν Περσία, στήν Ισπα¬
νία, στήν Μορϊδίχ. Ό εν άς άχ'
αυτού; χοϋ όνομαζότανε ϋΑνΐϋ,
ΕΓι ΙδΕ. χερασεν ώς ενας μεγάλος]
•ος. Προσηλύτίσε τοίις '
7.ζ·. έτέτ>τ/ έχί κεφαλής μιίς
ς μερίϊος, Άλλά ό Μεσ-
___ _ ^^.^, β^μ^ΛΜ^Μ^.^ Π-^«-^ΐχν«ί 1 · *
ι^ς Μοοοτίίας υου εζηΐϊε κατά τα
«.έσχ τοΰ 1τ»οο αιώνος, ά^,^'.λε
%*ΐ* ^ροΐεχή έαφάνισι τοΰ Μεσσίοο.
γεννημμένου όχως έδεδα'.ούσε, χριν
ά-ό 1 Ί ·χ;όν!α.
σί
, 'Ε/.ήί»υττε χώς ί,ταν ό χαλαιός
Ιίσσίας των 'Εδραίων, χού άνα-
-~Λς·/.: γΐά νά σώση τό 'Βίραίκόν
Ένΐ ϊίώνα κατόχίν. στά 530,
ύχτϊΐξε στήν Π αλαίστίντ) ένας άλ-
λος ψΐ^τομΐσσίας όνομΛζότχενος Ί-!
χοί» ")ά τ*3;νε. μ·όλ:ς ^αταν σέ ή-
ΒΟΥΡΛΟΓΛΕΩΣ
>
να
ΙΠΟΡΙΕΣ ΚΥΝΗΓΙΟΥ
Πολΰ γλήγορα έίοκίμχσα τή·,
Π αρο^σίαζε τόν έχυτόν τοο ώς
μ«γάλο κϊτακτηττ) ό όχοίος έχί ν.ε-
«Λλής τού στρατοί το« βά κατέ-
τόν Χρίστιανίκό λαό.
'Υχνωτίομενθί άπό τής ΰχοο-χί-
■εις το> ο: Έδραίοι ώχλ'.σμένοι κα-
ίσρ3ΐΓ!7ν Χ&λλ·ώί Υλ^,ί»."»-
τ^ίίΓίΥν χ&λλοΰς Χριστιανούς.
'Ο Αΰτοκράτωρ 1οι>στιν:α[νος ά-
ττίίλε στρατεύματΛ εναντίον τοι>,
κι' έϊόθτ,κ* μάχη με τόν ψευϊτ>χρ!-
ϊν^^^γ τυΐσω αχο την χρώτη, καί
όταν, χάρ? στής ρπζρΐς ίϊίότητες
τοΰ λαίϊ'θϋ, τό ίόλω.χά μοο χέρατε
μέ·σα άχό την χάχία κα! δγήκε ά—
την χίσω χόρτα, μιά άλλη τό κα-
τάχ'ε, κι' ίστερχ αιάν άλλη· κ«ί
ο5τω κτθ' εξής, ώς χού, σέ λίγχ
λεχτά. τό λαρέί χΐ'ΐασε άχ' δλ?
—Ή Μαο* λέγει ό'τι την εφίλησαν μόνον δυό φορές.
—Μάλιστα, δυό φορές. Την μιά φορά άπό
_,.- -.. .·,. Γ^ΐλ,ηυαν μονον Οι>ό φορές.
—Μάλιστα, δυό φορές. Την μιά φορά άπό τονς φοιτητάς τοί Γαίηλ, καί
ήν άλλη φορά άπό τοΰς φοιτητάς τού Χάρβαρδ.
/«τ,!
τα στιμίχία. σέρνοντας μχζν τ&ν)
τόν τχάγγο. χού, λίγο-λίγο, ξυϊί-
•χλωνα έγω άχό την τ/βτ,, /.αί νπν.
τΑζητ:-!» Λΐ.ίςΐ σ^ν χάντρες
Στήν βΐ
—, ί, ή^^, κοσ;χοχλημ.
„ μ.!>ρ!-ιένη
ενας μ—χαρίς, φο?ών·
ά'
μ· ενα ζοιη»αρ( εχοντας τή μέση το^
λογιο3.
"Εχ-.ζτα άμέσως τής ί^ άκρες
Τόν τονέλατδαν «ΐχμάλωτο καί τέσσερες ή χέντε- φο?ές γύρίί άχό
τόν έθανάτωσαν. τα μχ,ΐλτσα μ ου καί τούς ωμ<νς μο γΰρίσα σχίτί εύχζρίστ-Αένος άρκ τα άχι τό κυνήγί μο'^. δχως &έδα! καί σείς θά φαντάζεσ'θε-. ΜΟΓΛΧΑΌΤΖΕΝ 2ΐ κρυίοντας το χρόσωχο χίσω άχι Τί γέλθίο άχό ή φά- έ ια, χαοες και χάχανα σέ 6λο·>ς
έ
έσχ,ο
ίεν την Ιδλεχε, νά ·
κ»&ε —ο εννοια,
τή ί
ά χειράγματα κι' έδί-
& α
«Ή
Μ' ΤΗΣ ΕΣΤΙΑίΕΣ
Ύψώθτ>.ε
Άχό μ·ά
ν* νεϊίωνίκτίκό εργο
— Ο Πλάτων λέγε-
χϊκ&νργου άνϊρος
:όν το^ χηγαίνε· τ* μίί
ναϊκα». Αλλά χο5 χηγΐίνει ή
μ'.ϋς γυναίκας.
ίιοτ: εάν ε·ναι καλός. ή οΐνογένς
ίί ίο ά έ
Μύρΐα χοκλάκία αύγή κι' άχόδίβτϊ
στήνο^ν χχράς κι' άγάπ»;ς χτ/ττγϋρ
τί κί ό
τί κ,ΐίυια χού ό κίσσός *:ν' άναν&ος
χ;' οί κλώνοί το^ είναι στίί!
είναι στ
Ξοτφν» μιά κόρτ, κρίνοχρόσωχτ;
ζροδάλλε: στό ψηλό τό τζρχθΰφΐ
Ποίος λέε: πώς ό κισσός ειν' άν-
ς ή
,^ ενα οίον, εάν 8έν
λ«ς χάν»! μίαν κόρην.
—Αί γυναΐκες είνα'. όχως -ι
ά α ύ
ς ς
γμττίτ άτβν τα λύσωμε, -ι
νά αίς ένϊι*φ£ρτ>ον.
* * «
Μόνοΐ μας
«..Αλον μας ν.α!
την νιχφ μας.
—'Αλτ^ως έλβόόθίροι είναι ε/ε>-
νοι ίΓ&ϋ μενο^ν σκλάδοι εί; το,:
—Είναι μεγάλο πράγμα, άλήθίΐα, νά
ριφρονήοτις τόν πλονσιο καί νά παν-
ρεΐΓ#χ)ς έμένα τόν <ττωχό, -ιοϋ δέν μπι>
ρώ νά σέ δώοχη οζΐε ενα απίτι. _ *
—ΤΗταν, άλήθι'βα, θυβια. Βασιλάκη
μόν, άλλ' ετσι 6έν αποχιο^ί-οιιαι ίΊ--τό την
ιιητέρα μόν. -1
Αντρες, γνναΐχες χαί
- Λέν ,τριράξϊΐ ότι είναι στ£νά,
Οά άνοίξοΐ'ν όταν άρχίσω νά
ριπβτώ. ~
—"β! ναί, δέν άμφι6άΜ.ύ> χυ-
θία μοί·.,. Τό κατ<ιλα.ι<β«νη)... , Λ**ί μάτ-.ζ μύ ματικ το.» χθίός «?ό-ξβι 'τά^ λί» χοίι 5ακ.?6ζατν; ν τό γλέντι τον>ς... Κ-.'
άν τό ζ^στό ^ ^ '
ε το μασκάρα νά
ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ
Το τζ2,Λ: .-^6ν ^
Ιτπερινός.
Ό κό,ος χα[τ£ίς
στ, ναο γίά νά ^
ής αγίϊς είκόνες.
Κ» ΐτ» —γκ,νητιχέ- οί „,.,_
βν μέ τ^-ί
ΐτ»,*^ σ-,γκίνησι τά^ε {η^ά
την ίΑ ' τίΓ'* -
ΐνχχτ ι α».— ηΐΠΛΐνπ, α ΗΛΐνι,
Τ^>-« — ——«——■■■■■«»■■«—»«.■■■■1»Μ.....ι.||ιιι»ΐηιιι|Ιι>ιΙΜ·1Μ««»«>ι»»ΙΙΙ»«»ΙΙ«<ΙΜ ΕΒΔ01Μ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΙ ■ · ■ · <-»^«εει»εειειεεεεεεε«εεεε~»εεεεεεεεε»ιιεε«εεε«εεεει»οεεει*»εεεει «Ο·······Β ■···· — Τί θά φορέσουν αί κυρίαι εφέτος.— Νεαροί Δεσποινίδες ποζάρουσαι ώς μοντέλα κατά την έκθεσιν τή; ιιόδας, ήτις διενηργήθη εσχάτως έν Νέςι Ύόρκη, χάριν φιλανθρωπικών σκα-ΐών. 'Ε| άριστερών πρός τα δϊξιά: "Αννα Γκίολε.α διά σ.-ώρτ και
διά την παραλίαν, κυανοΰ χ^ώματος, και εις τό «-
λσύς «ρ.όγκους χώ χωρίς μαν^ια.
Τ^>-« — ——«——■■■■■«»■■«—»«.■■■■1»Μ.....ι.||ιιι»ΐηιιι|Ιι>ιΙΜ·1Μ««»«>ι»»ΙΙΙ»«»ΙΙ«<ΙΜ ΕΒΔ01Μ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΙ ■ · ■ · <-»^«εει»εειειεεεεεεε«εεεε~»εεεεεεεεε»ιιεε«εεε«εεεει»οεεει*»εεεει «Ο·······Β ■···· — Τί θά φορέσουν αί κυρίαι εφέτος.— Νεαροί Δεσποινίδες ποζάρουσαι ώς μοντέλα κατά την έκθεσιν τή; ιιόδας, ήτις διενηργήθη εσχάτως έν Νέςι Ύόρκη, χάριν φιλανθρωπικών σκα-ΐών. 'Ε| άριστερών πρός τα δϊξιά: "Αννα Γκίολε.α διά σ.-ώρτ και
διά την παραλίαν, κυανοΰ χ^ώματος, και εις τό «-
λσύς «ρ.όγκους χώ χωρίς μαν^ια.
Τν»Ό 5ΕΓΤΤΟΝ5
{, ΜΑΥ 5, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5122.
1νΈ\' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1329.
ΕΊΌΣ ΑΕΚΑΊΌΧ ΠΕΜΠΤΟΧ.— ΆππΗ^Γμ
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΎ ΦΩΤΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑ
"· —* ^—"^ «*». Α, ,-....„ Η ι ■■•■■ι ΐΜΐηίίΙιΙΙ.ΙΙΙΙ Μ Μ ΙιΙιΚ [ίΤΤΝ11Ιΐ·% Μ Ι
II
·........
5υ_Ν.ν__ΗΤ
ΗΕΑΙΤγ
Κάιινίτε καλήν χρήσιν τής οί-
υονομίας τού Γρίΰτό;.
Είναι μί'α πολι'τιΐίοςενκαιρία
11 ■> διά σάς.
Εν/ηιοία δτηο; ανανεώσητε την
υγείαν σας, την είιρωστίαν οος,
την ζο>τικότητά σας καί την φι?χ>·
6ο|ίαν σας.
'Όλον τόν χειμίόνα, σχεδον !μέ-
νατε περιωρισιιένοι μέσα;.
' 'Επί ολοκλήρους ώρας έμενατε
μακρόν τοΓ ζωογόνου
ί-ρος καί τοΰ ηλιάδου φωτός
Διήλθατε !ΐο>ήν ί·*ϊ·>γείυι> σπη¬
λαίου, ή όποία έξήντλησε την σω¬
ματικήν σας δύναμιν, ωστε νά μή
είσδε πλέον είς την ωραίαν εκείνην
κατάστασιν, ήτις καυΊστά τϊ,ΐν £<·■>
ην εί·χάί·ιστον. ■
* * *
Ή Γωή διά .-τολλαΐ»; άν&οιόπΜ·;
είναι άνιαρά καί μονότονθς ροντί-
να όλ) επϊΡ.λήλων γεγονότι»»·.
Οί τοιούτοι ιδΐΕ'ο/ονται την θο-
ρυβώοη ζοοήν των, την οποίαν οτο-
καλονν «Εργασίαν» καί Γ.τιστρΐί-
Φ τό εσπέρας εί; την έ': ί<"·θί Οορΐ'βο'ϊδη καί ονιαράν ζωήν τή.' λί έ ς &έν ί- λεγομίνη:# τέρψεως. Ημέραι ιιονοτονίας. Νίν.τες άνιαρότητος. Πραγιιοΐΐ:'ή άόλ πάοχει. Πρανματικά κ'ατορ^ώμστα δέν ΰπάρχουν. ΓΪολλοί άνθρωσοι δέν έ ί την αιτίαν τή; άποτνγίας το^ν. -καί δματς ή αϊτία είναι φα":ρά εί; δ /.ούς δσοι στεκοντοιι δια νά σκε- ψϋοϋ Σχεδον ανευ έξαιοίσεως ι', ζ">ή
είναι άνιαρά είς έχείνοΐ'-:, οΐτη'εΓ
την νίθίθιστοΰν άνιαράν. ι·.ή ίδοχ'ον-
τες εντό: χον σώματός τθΆ' άληθι-
νήν πηγήν φ·ι?.οδοξία- κο ίιράσε-
(ας.
* * *
Ή σωιιατική ζωτικότη; παράγει
ίκανότητα πρό; έκτέλε<7ΐν μρνάλων εθΛΐϋν. Τουτο Γ'χει άποδειχθίί κατά ΐ'ραματικόν τρόπον έκ των πΊοο?ε- ■/.τικών έοεννών επι οτηαονικών αΐ< Οεντιών σι·"δίθΐιέ«ον μετά τής Έ- -.ή; Α,'καΐδημία- τόν Έτηστη Γ1***· Λ Λιοτκόσιοι πεντήκοντα εκ των ?- πιφανείΤτί'ρων διαΛ'οοτμένων της Άμερικής έτέθι^σαλ υπο συνΐχΓι π:Χ ρατήρησιν επί πένιΐ Ζτχ ΆΙλύΟ ό δ φη τότε δτι έκαστος έκ των άν&ρων τούτων ύ.'Έρέχει τοΡ κοινοΰ ττολίτσυ κατσ την δύνα¬ μιν, τ.ήν ννείαν καί την β ότητα. Ό Λρ. Χαοντλίκα λένει « ριΐ της; ^οεύνρ; ταύτης ό ; της; ρ; ταύτ,ης ότι λέ ' ρ στοιχειο'δη αΛοΐτελέσιιστα αι' γτϊ- ιίναι ή άπόδειΕις ότι, είς την ίπΊ- τήν πρόοδον τή; άρ, Ανέπτυξε μΓίχαν,'ίΐιοτα μεγίστης σπουδαιότητος διά την ευημερίαν καί την >?νεσιν άιιφοτέρων των <(ν- λοον Ον^εμία άνακάλυ»[η; δύλ'οται νά νπορβΓ» ίί; την αξίαν την αχην- δαιοτάτην άνακάλυι(ιιν τήΐς Έθνι- κτ;; Άκαδηιιίας των επχοττ,αων ό¬ τι ννιή πνεΐ;'μαΤα ευρίσκονται μό- ν·ον είς υνιή σοάματα. «Νόν; ·ύνιή3 έν σώαατι ΰγιεϊ*, έ¬ λεγον οί οοχαϊοι "Ελληνε;. ΈκεΓνο τό οποίον εχει σπονδαι- όη-|τα δΓ Ινα έπιοτήμονα είς τό ζή- τηαα τοΰ δρθίος ζήν είναι ε'ξ ΐ ουντεινει εις την σι·ντοιιευ(<·ν "ή Ή επιστήηη εΛαρουσίασε πολ¬ λάς καί Μεγάλας νίας άλιιθείας ίΐιά λοΓντα; είς την δηιιιουργίαν ί)ΐ» νατών νενρΓον καί μιώνων, νά κα- τα.ιτίί καλλίτερος διανοοινμί,νο; •/.<ι ?λί ά ρς μ; κα?.λίτερος εργάτης ΐταο' δ,τι ήτο ποοτερον. Τώρα δτε εί; τίμ' ^'" άρνίειαν της έογτισίι«Μ προσετέθη μία έ-τί πλέον οοα θη μία ε ωτΑί, ΓΤί??πει νά ^^ ίιον πάντες δο-ο- *»'- ακου ,--.., Οοΰν αΐιον πάντες ο<τοι οοτται καί διά το ι*ίλλθΛ τ.->ν
Άφιερώσατε την ω ^ , τό τά
μα τής έγκρατεία;,.
Την Σαρακοττή' κανενας αλλος
δέν νή^τε'^ε, μέ τόσην αύττηνρ<ότητβ 5ϊο αύτός. Κλ! δχι μ»νον δέν ζτρωγζ ρς, άλλ' «Οτε οίάγά άγγίζε κχΐ τίς σα- ράντα μέ:ες τής ντρτείας, άν καΐ τρελλαινότανε κυριολεκτικώς γιά τ'αύγά. 'Εί μεγάλο -άθος ειχ$ γιβ τό ζαμχόν. Τό ζαμχόν καί τ' αυγά ί ή τροφή το^ δλες τις άλλες ? Μιά χρονΐά δταν άρχιζίν ή άγία ϊομάς, ό καλόγτ,ρο;. ποί» ήταν ά- τττααμένος κοντά στο Ρήγα αυ¬ τόν ώς μάγειρος, τον δρήκε χολί» ώχρον και τοί ΰπαΐχέθηκε, δτ; μιά κα! ή ταοακοττή τελείωνε, θά τόν ί- κανοχοιοότε, γιά δλα δσα νζίγζρζ ΐύ, έτοιμάζοντάς τοο κατΐ έκλεκτό γ:ά την ήμέρα τής Λαμ- ή ή —Δέν θά μέ (%ζντ>σοιήσης τοϋ
άιτάνττ)σε ό Κάρολος, αν δέν β
τα μέσον, νά μοΰ φκιάσγίς ενα
τ6 μέ τα δυό άγαζητά μοο
τα αυγά καί τό ζα,μ.τόν,
Ό μαγειροκαλόγηρος Ι-ίτεσε τότε
σέ μεγάλτ) σκέψιΙ
Π ώς 'δάφκΐανε Ινα <ραΐ μέ δόο άντί&ετα πράγματϊ; Τα βΰγά καί τό ζαμ-όν; Σ-Λεφ·θτ}κει ΐτκεφθη,κε δ- λες τής ήμέρε ςτής μεγάλης εβδο¬ μάδος καί τέλος τό μεγάλο Σοτββατο το ανεκάλυψε. Άνακάλυψδ την όμεί ε'ττα μέ ζαμ χον. Καί ξέδετε ; "Ενας δοηΌός τον ετρωγε κρυ<ρά σαλάμί. Μόλ:ς ε,ίδε τόν καλόγηρο, τό ττέταςε σέ μ:ά κατ^αρόλα, δπου χω,ΐϊς νά τό χροσέςρ είχε — άσε: καί είχε^ δάλει καί τοίις κρόκοος των α^γων γιά τα γλι>κό τοΰ Πάσχα.
^ "Οταν έ'δαλαν την κατσαρόλα γιά
νά ψη&οϋν λίγο οί χ,ρόκοι των αδγών
καί νά τ?:φ·θοϋν «τειτα Ιχάνω ή
γεμισ
σχ, χ
καλογήρου.
^ Κϋττάζει δλέπει ζαμχόν
μέ αΰγά!...
Καί άμέσως τοϋ ήλθεν ή Ε3έα το5
θ ϋ
ΙΙαοχαλια τού
6
Ή ίττορία δέν δί&φύλαςε τό δνο-
μα τοϋ /3τλ&γτ)ροο αυτού, -ροΰ έφεό-
ρε αυτήν την όμελέττα, άλλά ή
I-
της, ·τνΓαν τέτοια, ποΰ καί
τημερα άκ,όμη δέν μένε'. χωριό στή
ΜεσϊχΛβρινή Γαλλία, διτοο κ«ί ότειο
φΐωχος άκόμα χωρικός, νά μην φ«η
την Πασχαλΐνή τ«!> «ύτήν όμ«λέτ-
ς δέν ξ£ρε.'. την ίσταίία τή;
μίγάλης έκείνης όλάνθΐστης Πα-
σχαλιάς ποΐι είνί έ'ξώ άιτο τόν σταθ-
μό τοϋ Λούβρου των Παρισίων;
Ή ίστορία της άρχίζει άχό τό
1871, άχό την «~οχή, δπου γύρίζαν
τ; μεγάλες συνοϊεΐες των Γάλλων
αΐχμαλώτων, οπτο τή Γεραμνία στή
Γαλλία.
Ένα νεαρο κορίτσι, κατέδηκί τό¬
τε κάτ ωττ οσταθμό, μαζύ μέ τίς
άλλες τίς γυναίκας, ζοΰ περιμέναν
τοΰς δικοός της. Περίμενε καί αύ¬
τη τόν άρραδωνιαστΐκό της καί τού
έφερνε γιά δώρό καί μιά μικρή γλα-
στρ&ϋλα, μέ μίά πασχαλίά.
Έκε? δμως, έμα&ε άΐέ 'τοθς αλ-
λοιις τοίις στρατιώτες, δτί ό άρρα-
βωνιαττικός της χέθανε στήν αίχ-
μαλωτία.
Τα χτύττημα ήταν τόσο δι/νατό γι'
αυτή ζοι> λίχοθύμησε καί τής ειτεσε
καί ή γλάστρα άπό τα χέρ-ι.
Ένας ΰττάλληλος τού στ«6μοί),
την δρήκε κατόχιν καί την
ίν.5'.δώς στό μ
θυμίσει τό κορί
Τό
να στ',με:α Ινα γ'Τ
μέ ϊι»«τουςχ«.μ«Τ«
χου άνθίζε-, καβε ^^
δλά το μ6>?
ίά, το
ΑΥΟ ΚΡΙ
Οί νίτες άντητ/οΰσαν
τή Οείο
χι'
* * *
Βαρε-.όλαλες ο! νοτβί
—λ..;—. ,,' άοιχονΐ
τ* "™ ι
Καατ<Ν ϊ* ή>>ν έγώ ««
Οί νότες, ω β"Λο»Μ
στοϋ μαιίροΐ) ιτονθ'-> τ
Γ χλωμοί «^ ^ι
«να
χι'
μ
Μ.
{, ΜΑΥ 5, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5122.
1νΈ\' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1329.
ΕΊΌΣ ΑΕΚΑΊΌΧ ΠΕΜΠΤΟΧ.— ΆππΗ^Γμ
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΎ ΦΩΤΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑ
"· —* ^—"^ «*». Α, ,-....„ Η ι ■■•■■ι ΐΜΐηίίΙιΙΙ.ΙΙΙΙ Μ Μ ΙιΙιΚ [ίΤΤΝ11Ιΐ·% Μ Ι
II
·........
5υ_Ν.ν__ΗΤ
ΗΕΑΙΤγ
Κάιινίτε καλήν χρήσιν τής οί-
υονομίας τού Γρίΰτό;.
Είναι μί'α πολι'τιΐίοςενκαιρία
11 ■> διά σάς.
Εν/ηιοία δτηο; ανανεώσητε την
υγείαν σας, την είιρωστίαν οος,
την ζο>τικότητά σας καί την φι?χ>·
6ο|ίαν σας.
'Όλον τόν χειμίόνα, σχεδον !μέ-
νατε περιωρισιιένοι μέσα;.
' 'Επί ολοκλήρους ώρας έμενατε
μακρόν τοΓ ζωογόνου
ί-ρος καί τοΰ ηλιάδου φωτός
Διήλθατε !ΐο>ήν ί·*ϊ·>γείυι> σπη¬
λαίου, ή όποία έξήντλησε την σω¬
ματικήν σας δύναμιν, ωστε νά μή
είσδε πλέον είς την ωραίαν εκείνην
κατάστασιν, ήτις καυΊστά τϊ,ΐν £<·■>
ην εί·χάί·ιστον. ■
* * *
Ή Γωή διά .-τολλαΐ»; άν&οιόπΜ·;
είναι άνιαρά καί μονότονθς ροντί-
να όλ) επϊΡ.λήλων γεγονότι»»·.
Οί τοιούτοι ιδΐΕ'ο/ονται την θο-
ρυβώοη ζοοήν των, την οποίαν οτο-
καλονν «Εργασίαν» καί Γ.τιστρΐί-
Φ τό εσπέρας εί; την έ': ί<"·θί Οορΐ'βο'ϊδη καί ονιαράν ζωήν τή.' λί έ ς &έν ί- λεγομίνη:# τέρψεως. Ημέραι ιιονοτονίας. Νίν.τες άνιαρότητος. Πραγιιοΐΐ:'ή άόλ πάοχει. Πρανματικά κ'ατορ^ώμστα δέν ΰπάρχουν. ΓΪολλοί άνθρωσοι δέν έ ί την αιτίαν τή; άποτνγίας το^ν. -καί δματς ή αϊτία είναι φα":ρά εί; δ /.ούς δσοι στεκοντοιι δια νά σκε- ψϋοϋ Σχεδον ανευ έξαιοίσεως ι', ζ">ή
είναι άνιαρά είς έχείνοΐ'-:, οΐτη'εΓ
την νίθίθιστοΰν άνιαράν. ι·.ή ίδοχ'ον-
τες εντό: χον σώματός τθΆ' άληθι-
νήν πηγήν φ·ι?.οδοξία- κο ίιράσε-
(ας.
* * *
Ή σωιιατική ζωτικότη; παράγει
ίκανότητα πρό; έκτέλε<7ΐν μρνάλων εθΛΐϋν. Τουτο Γ'χει άποδειχθίί κατά ΐ'ραματικόν τρόπον έκ των πΊοο?ε- ■/.τικών έοεννών επι οτηαονικών αΐ< Οεντιών σι·"δίθΐιέ«ον μετά τής Έ- -.ή; Α,'καΐδημία- τόν Έτηστη Γ1***· Λ Λιοτκόσιοι πεντήκοντα εκ των ?- πιφανείΤτί'ρων διαΛ'οοτμένων της Άμερικής έτέθι^σαλ υπο συνΐχΓι π:Χ ρατήρησιν επί πένιΐ Ζτχ ΆΙλύΟ ό δ φη τότε δτι έκαστος έκ των άν&ρων τούτων ύ.'Έρέχει τοΡ κοινοΰ ττολίτσυ κατσ την δύνα¬ μιν, τ.ήν ννείαν καί την β ότητα. Ό Λρ. Χαοντλίκα λένει « ριΐ της; ^οεύνρ; ταύτης ό ; της; ρ; ταύτ,ης ότι λέ ' ρ στοιχειο'δη αΛοΐτελέσιιστα αι' γτϊ- ιίναι ή άπόδειΕις ότι, είς την ίπΊ- τήν πρόοδον τή; άρ, Ανέπτυξε μΓίχαν,'ίΐιοτα μεγίστης σπουδαιότητος διά την ευημερίαν καί την >?νεσιν άιιφοτέρων των <(ν- λοον Ον^εμία άνακάλυ»[η; δύλ'οται νά νπορβΓ» ίί; την αξίαν την αχην- δαιοτάτην άνακάλυι(ιιν τήΐς Έθνι- κτ;; Άκαδηιιίας των επχοττ,αων ό¬ τι ννιή πνεΐ;'μαΤα ευρίσκονται μό- ν·ον είς υνιή σοάματα. «Νόν; ·ύνιή3 έν σώαατι ΰγιεϊ*, έ¬ λεγον οί οοχαϊοι "Ελληνε;. ΈκεΓνο τό οποίον εχει σπονδαι- όη-|τα δΓ Ινα έπιοτήμονα είς τό ζή- τηαα τοΰ δρθίος ζήν είναι ε'ξ ΐ ουντεινει εις την σι·ντοιιευ(<·ν "ή Ή επιστήηη εΛαρουσίασε πολ¬ λάς καί Μεγάλας νίας άλιιθείας ίΐιά λοΓντα; είς την δηιιιουργίαν ί)ΐ» νατών νενρΓον καί μιώνων, νά κα- τα.ιτίί καλλίτερος διανοοινμί,νο; •/.<ι ?λί ά ρς μ; κα?.λίτερος εργάτης ΐταο' δ,τι ήτο ποοτερον. Τώρα δτε εί; τίμ' ^'" άρνίειαν της έογτισίι«Μ προσετέθη μία έ-τί πλέον οοα θη μία ε ωτΑί, ΓΤί??πει νά ^^ ίιον πάντες δο-ο- *»'- ακου ,--.., Οοΰν αΐιον πάντες ο<τοι οοτται καί διά το ι*ίλλθΛ τ.->ν
Άφιερώσατε την ω ^ , τό τά
μα τής έγκρατεία;,.
Την Σαρακοττή' κανενας αλλος
δέν νή^τε'^ε, μέ τόσην αύττηνρ<ότητβ 5ϊο αύτός. Κλ! δχι μ»νον δέν ζτρωγζ ρς, άλλ' «Οτε οίάγά άγγίζε κχΐ τίς σα- ράντα μέ:ες τής ντρτείας, άν καΐ τρελλαινότανε κυριολεκτικώς γιά τ'αύγά. 'Εί μεγάλο -άθος ειχ$ γιβ τό ζαμχόν. Τό ζαμχόν καί τ' αυγά ί ή τροφή το^ δλες τις άλλες ? Μιά χρονΐά δταν άρχιζίν ή άγία ϊομάς, ό καλόγτ,ρο;. ποί» ήταν ά- τττααμένος κοντά στο Ρήγα αυ¬ τόν ώς μάγειρος, τον δρήκε χολί» ώχρον και τοί ΰπαΐχέθηκε, δτ; μιά κα! ή ταοακοττή τελείωνε, θά τόν ί- κανοχοιοότε, γιά δλα δσα νζίγζρζ ΐύ, έτοιμάζοντάς τοο κατΐ έκλεκτό γ:ά την ήμέρα τής Λαμ- ή ή —Δέν θά μέ (%ζντ>σοιήσης τοϋ
άιτάνττ)σε ό Κάρολος, αν δέν β
τα μέσον, νά μοΰ φκιάσγίς ενα
τ6 μέ τα δυό άγαζητά μοο
τα αυγά καί τό ζα,μ.τόν,
Ό μαγειροκαλόγηρος Ι-ίτεσε τότε
σέ μεγάλτ) σκέψιΙ
Π ώς 'δάφκΐανε Ινα <ραΐ μέ δόο άντί&ετα πράγματϊ; Τα βΰγά καί τό ζαμ-όν; Σ-Λεφ·θτ}κει ΐτκεφθη,κε δ- λες τής ήμέρε ςτής μεγάλης εβδο¬ μάδος καί τέλος τό μεγάλο Σοτββατο το ανεκάλυψε. Άνακάλυψδ την όμεί ε'ττα μέ ζαμ χον. Καί ξέδετε ; "Ενας δοηΌός τον ετρωγε κρυ<ρά σαλάμί. Μόλ:ς ε,ίδε τόν καλόγηρο, τό ττέταςε σέ μ:ά κατ^αρόλα, δπου χω,ΐϊς νά τό χροσέςρ είχε — άσε: καί είχε^ δάλει καί τοίις κρόκοος των α^γων γιά τα γλι>κό τοΰ Πάσχα.
^ "Οταν έ'δαλαν την κατσαρόλα γιά
νά ψη&οϋν λίγο οί χ,ρόκοι των αδγών
καί νά τ?:φ·θοϋν «τειτα Ιχάνω ή
γεμισ
σχ, χ
καλογήρου.
^ Κϋττάζει δλέπει ζαμχόν
μέ αΰγά!...
Καί άμέσως τοϋ ήλθεν ή Ε3έα το5
θ ϋ
ΙΙαοχαλια τού
6
Ή ίττορία δέν δί&φύλαςε τό δνο-
μα τοϋ /3τλ&γτ)ροο αυτού, -ροΰ έφεό-
ρε αυτήν την όμελέττα, άλλά ή
I-
της, ·τνΓαν τέτοια, ποΰ καί
τημερα άκ,όμη δέν μένε'. χωριό στή
ΜεσϊχΛβρινή Γαλλία, διτοο κ«ί ότειο
φΐωχος άκόμα χωρικός, νά μην φ«η
την Πασχαλΐνή τ«!> «ύτήν όμ«λέτ-
ς δέν ξ£ρε.'. την ίσταίία τή;
μίγάλης έκείνης όλάνθΐστης Πα-
σχαλιάς ποΐι είνί έ'ξώ άιτο τόν σταθ-
μό τοϋ Λούβρου των Παρισίων;
Ή ίστορία της άρχίζει άχό τό
1871, άχό την «~οχή, δπου γύρίζαν
τ; μεγάλες συνοϊεΐες των Γάλλων
αΐχμαλώτων, οπτο τή Γεραμνία στή
Γαλλία.
Ένα νεαρο κορίτσι, κατέδηκί τό¬
τε κάτ ωττ οσταθμό, μαζύ μέ τίς
άλλες τίς γυναίκας, ζοΰ περιμέναν
τοΰς δικοός της. Περίμενε καί αύ¬
τη τόν άρραδωνιαστΐκό της καί τού
έφερνε γιά δώρό καί μιά μικρή γλα-
στρ&ϋλα, μέ μίά πασχαλίά.
Έκε? δμως, έμα&ε άΐέ 'τοθς αλ-
λοιις τοίις στρατιώτες, δτί ό άρρα-
βωνιαττικός της χέθανε στήν αίχ-
μαλωτία.
Τα χτύττημα ήταν τόσο δι/νατό γι'
αυτή ζοι> λίχοθύμησε καί τής ειτεσε
καί ή γλάστρα άπό τα χέρ-ι.
Ένας ΰττάλληλος τού στ«6μοί),
την δρήκε κατόχιν καί την
ίν.5'.δώς στό μ
θυμίσει τό κορί
Τό
να στ',με:α Ινα γ'Τ
μέ ϊι»«τουςχ«.μ«Τ«
χου άνθίζε-, καβε ^^
δλά το μ6>?
ίά, το
ΑΥΟ ΚΡΙ
Οί νίτες άντητ/οΰσαν
τή Οείο
χι'
* * *
Βαρε-.όλαλες ο! νοτβί
—λ..;—. ,,' άοιχονΐ
τ* "™ ι
Καατ<Ν ϊ* ή>>ν έγώ ««
Οί νότες, ω β"Λο»Μ
στοϋ μαιίροΐ) ιτονθ'-> τ
Γ χλωμοί «^ ^ι
«να
χι'
μ
Μ.
Μ'ΝΌΑΥ, ΜΑΥ 5, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5122.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5122.
ΙΣΤΟΣ ΑΝ
Χ έ ζητεΐτε τόν ζώντα μετ» των νεχρών; Ού* £βτιν ώδ>ε, άλΧ. ηγέρθη.
ΤΟ ΟΕΙΟΙνΓ ®
ΤΝΓ
Χ
Ι
Εχουν χεράσει τα μεσάνυχτα τοδ
Σαδδάτου χρδς την Κυριτκή. Οί
{λατθηταί τού τρομαγμένοι είναι μα-
ζείΐ,ενοι στδ ύχερώο τής Ίερουσαλήμ
Υ^άτρι άχογοήτευσι καί έτοιμάζον-
τ^ι μολις χεράσγ) ή μχόρα τής. δρ-
.Υΐί τ,ο!3 λαοΰ, 7(ϊ ξανογυρίσουν χάλι
σΙα ^ι*τυα καί στί ςάκρο&αλασσιές
Ψ" Τίδεριάδος. Μά δέν «ίχαν τίς
γ γ
^?7 άγ^οίσίΐν τδ Χριστό. Οδτε
««ες δέν ήξεραν χώς Αύτός «ά ά-
ναττ-τ,Οη %3 ι9ά «Λσιλέψη στίς χ«ρ-
««5 δλοο τού κόσμοο, οδτε τίς εν-
νο'·9ζβ αύτό τδ πράγμα. Στίς; ίικές
^ς καρ$[.|ς τ^ταν Έκείνος Βασι-
λ?1«ς. Τόν άγαχοΰσαν μέ όλη την
«ί^ τοος. Γι' <ώτο ά—λ τό δράίο ά ^φψ^ μρ ?« τα ξημερώματΐ στον ταφο *« ^ροσκυνήσοαν βΰλαδικά τό Πβ- ***1Ρβτο τοϋ Διδασχάλοο Σωμα καί 2 "ο άλείψοον μέ μϋρα και μέ ϊά- ^Ρ»*. ΤΗτ«ν άκέμη νάχτβ «α«8ΐά, ^2ν δλες μβζο ξεχίνησβν γιά τή 6οο 5» τοδ Γολγοθά. Τί«κβ κακό δέν I- *«λατν — 0 ν05 ,^^ ()·„ πως «5-Λβτες γυναίκβς, οδτε τδ —■ «οτάβι, θυτβ την έρημιά τού τδ- οατβ τοί»ς ίιεχρθαρμένους Ρω- ς στρατιώτας, τίχοτε κοτΑΟ δέν αν λ δ τοος, μά οδτ& **ι «>>« «δτά ί>ταν ίκανό νά
«μπο5ί<η, άχό τό νά ίείξθϋν την <^οουνη τοος, χρλς τον σίη-ν«ο ^ ^!*α"*λο. Αύτές άγίΠΓθϋσαν 3* ,τ* *αΐ οποίος άγατάει, έμχόίια ™ 5?ομο της άγάχιτ,ς τοΰ ίέν γνω- ·"-'. βοτ$ φ660, όντε άίϋναμία, ο5- τβ κίνδονο. "Ό,τι τό λογικό καί ή θέλησις Όεωροϋν άκατόρθωτα, τό κα τορΐθώνίΐ ή άιγάχη. Οί μ^ροφόρβς Ι¬ να μόνον εδλειταν έυ.ιτρ«ς το·ος, τό τανακτίραττο τοϋ Διδασκάλου Σώμα, χοί» θά άλειφοτν με μ5ρα καί μέ ίά- κρυα, καί αύτό τοί>ς Ιδινβ τδ ιθάρρος
καΐ τη ίύνβμι. Δέν κατάλαδβν καν
ΐϊότενβ?/έδτ7κΛν τόν άντ/φορικό δ,ρόμο
%α —ότε- Ιιρθασαν στδ Γολγοθά, τό-
(τη ήταν ή λαχτάρα τοας. Π ώς β-
γειναν δμω? μόλις ίγ&ασχ* βκεί!
Ό τάφος τ>ταν άνοικτός καί άδειος.
οί στρατιώτες φεΰγίτοι, έρτ^ιιά και
ήσυχία ά~λωμένη. Δέν μχοροθσαν
νά καταλάδονν τί ήταν δυνατόν νά
είχε συμ&ό, ιΐώς Ιλειχε τδ Σώμα -ου
Διδασκάλου. Άλλοΰ τό μετέφερον;
Καί έξέσπασαν σ' ενα κλάμμο! Μά
ξα«?ν!κά έχάνω στην πέτρα τού τά-
φοα 6λέχουν κοθΐΰμένο ενο χαλλη-
κάρί, ποΰ ελαμιτε σαν φώς μέσα στδ
σκοτάδι καί τραδηχ&ηκαν τρομοσμέ-
νες. «Μην τρομάζετε, τούς λέγει ό
αγγελος ("·« όλόγλ'Λ^εια ^ωνή. Ποί¬
ον ζητίτε; Τον Ίησοΰν τον Ναζαιρη-
νδν τδν 'Εστ^ωμένον; Δέν είναι
έδω. Δέν σόξς τδ &ίχ« τγυ] ; 'Ανέστη!»
Οί γ^ναίκβς τίχοτε δέν κατάλο¬
γον βχδ ούτά τα λόγια, μόνον μιά α-
νερμήνειιτη γλτΛ'.ειάέπί&ρασ'. αΐβΐθαΓ·/-
θηκον μεσ' την κορδιά τους σατν
θεία Χαρ ι, ετσι σαν δροσιά άχδ τδν
Σαητισμενες ·οχό την ·άί~>
μέ 6ρήνο αρχιζαν νά γυρί-
ζ στδ λόφο στ) νάβελαν νά ψαξθ'Λ
γιά νά δροΰν τδ Χριστό. "Ολο είναι
άνα—ατωμένα «χάνω στδ Γολγοθό
άχδ την χροχδεσινή ταροχη τοδ
δράματος. Οί τρείς στουροί άκόμη ΐε-
ψωμένοι Φβντάζοτν τίς χρώτες σδΐε-
σμένες άντιφεγγιέί; τής άνατολής
ΔΙΠΛΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ
Πάσχα ψηλό. ΑΙμα Χριστοΰ
τρισάγιο τό ραντίζει,
—εΐναι τού κόσμου ή ανάστασις—
κι' αίμα γενναίων μαρτύρων
—ανάστασι της λευτεριάς—πού ό
ήλιός της λαμπυρίζεΐ'
μοο^υά μέ των ματιών τό φώς
κι' δχι χρυσών όνείρων.·....
Και πότε ναρθη ή σνάστασι
μέ μιά βαρεία καμαάνα,
■/ αντιλαλήσουν στής κλαγγές·
βροντώντας τα κανόνια·
Πότε νά γίνη ανάστασις
μ' ένα γλυκδ παιάνα,
στή γαλανη Βασίλισσα
μετά άπό τόσα χρόνια,
* ν ν ν ■.—^—4— *^ ^ — τ^ ^ ' ν ν -β^τ^ «ν.*^ ^ -^ γ ^ -^ν υενρε^^ι
Κ' ΰστερα άς ερθχ) ή ανάστασις,
ή Ανάστασις ή πρώτη.-—»
Στά δάφνινα προσκεφαλα
άς ερθγι έκείνη ή 'μέραΙ
ν* άπλώση ή λευτεριά ή σωστή
κ' ειρήνη πέρα ώς πέρα. -^
ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑ2
• «113
σαν μ.αΰρες στήλες καί μόνον ό με'-
σαΓος στανρός εχει έχάνω τού Ινα
φωτεινδ στε^άνι άχδ λεχτές άκτί-
νες. Ζυγώνο^ν κοντά τού, γονοτίζθ'^ν
εύλοβικά κοί φίλοΰν μέ σχορογμό
τα χηγμένα αίματα καί Θρηνοΰν άδ'ιά
κοχα κρατώντος τα χολύτΐμΐ βάζα
;« τα μθραστά χί?«χ του'ς. Ένό-
μιζαν χως τδν εδλεχαν κρεμοβμένον
χώς άκοιτταν τα -αραπονεπκά το^
λόγιο,χώςα'ισθάνονταν την ϊίψο τού.
Μά χάλι τρόμαξϊν. Κάχοιος άγνω-
στος χέλροτε άχ' έκεΐ σαν σκιά μεσ'
στδ σκοτόδι κοί στάΦηκε κοντό τοος
...«Χαίρετε» τούς είχε μέ μιά γλιι-
κειά φωνή, χού ΐνέχνεε έμ'ΐστοσύν*)
κοί στοργή, κοί άμέσως ρωτά την
Μογδαληνή, χοί» εκλοίε άχορηγό-
ρητο: «Γννοι τί κλαίεις; τίνα ζη-
τείς;» Κοί κείνη σκέ-φίηκε χώς θό:·
ναι ό ·κηχοι>ρός τοϋ κήπον έδώ, φιί-
νετοι, καί θά ξέρη ούτος χοί» έχή-
γ.χν «τδ Σώμα τού Διδασκάλου» καΐ
πήρ« 4)άρρος, ζυγωσε κοντά τού,
I-
γονάτισε μχρός τού κοί άρχ'.σε μέ
σρήνο νά τδν «αρακαλή: «Κύριε, εί
σΰ έδάστασας ούτον, εΐχέ μου, χού ε-
θηκος αυτόν, καγώ αύτδν άρώ —·
(Ιωάν. χ' 13-17). Μή μοϋ αρνήται,
Κΰριε αυτή τή χαρ1.. Ήλθαμε μέ
λαχτάρα νά «λείψονμ* μέ ι^ρα ααί
μέ δάκρυα τδ νεκρδ σώμα τού Διδα¬
σκάλου μας καί δέν «λογαριάσαμϊ
τίχοτε, τίποτε τέτοιο ώ,ρα νύχτι.
Άν σΰ τδν εφερες σέ άλλον τάφο,
χέστο μος, κυριε, νά χάμε νά τδν
σηκώσουμε εμείς. Μή μί; άρνττθής,
κύριε αυτή τή χόρι...» Ό ξένος
(Συνέχε-.α βίς την 28ην )
XV.
Νο. 5122.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5122.
ΙΣΤΟΣ ΑΝ
Χ έ ζητεΐτε τόν ζώντα μετ» των νεχρών; Ού* £βτιν ώδ>ε, άλΧ. ηγέρθη.
ΤΟ ΟΕΙΟΙνΓ ®
ΤΝΓ
Χ
Ι
Εχουν χεράσει τα μεσάνυχτα τοδ
Σαδδάτου χρδς την Κυριτκή. Οί
{λατθηταί τού τρομαγμένοι είναι μα-
ζείΐ,ενοι στδ ύχερώο τής Ίερουσαλήμ
Υ^άτρι άχογοήτευσι καί έτοιμάζον-
τ^ι μολις χεράσγ) ή μχόρα τής. δρ-
.Υΐί τ,ο!3 λαοΰ, 7(ϊ ξανογυρίσουν χάλι
σΙα ^ι*τυα καί στί ςάκρο&αλασσιές
Ψ" Τίδεριάδος. Μά δέν «ίχαν τίς
γ γ
^?7 άγ^οίσίΐν τδ Χριστό. Οδτε
««ες δέν ήξεραν χώς Αύτός «ά ά-
ναττ-τ,Οη %3 ι9ά «Λσιλέψη στίς χ«ρ-
««5 δλοο τού κόσμοο, οδτε τίς εν-
νο'·9ζβ αύτό τδ πράγμα. Στίς; ίικές
^ς καρ$[.|ς τ^ταν Έκείνος Βασι-
λ?1«ς. Τόν άγαχοΰσαν μέ όλη την
«ί^ τοος. Γι' <ώτο ά—λ τό δράίο ά ^φψ^ μρ ?« τα ξημερώματΐ στον ταφο *« ^ροσκυνήσοαν βΰλαδικά τό Πβ- ***1Ρβτο τοϋ Διδασχάλοο Σωμα καί 2 "ο άλείψοον μέ μϋρα και μέ ϊά- ^Ρ»*. ΤΗτ«ν άκέμη νάχτβ «α«8ΐά, ^2ν δλες μβζο ξεχίνησβν γιά τή 6οο 5» τοδ Γολγοθά. Τί«κβ κακό δέν I- *«λατν — 0 ν05 ,^^ ()·„ πως «5-Λβτες γυναίκβς, οδτε τδ —■ «οτάβι, θυτβ την έρημιά τού τδ- οατβ τοί»ς ίιεχρθαρμένους Ρω- ς στρατιώτας, τίχοτε κοτΑΟ δέν αν λ δ τοος, μά οδτ& **ι «>>« «δτά ί>ταν ίκανό νά
«μπο5ί<η, άχό τό νά ίείξθϋν την <^οουνη τοος, χρλς τον σίη-ν«ο ^ ^!*α"*λο. Αύτές άγίΠΓθϋσαν 3* ,τ* *αΐ οποίος άγατάει, έμχόίια ™ 5?ομο της άγάχιτ,ς τοΰ ίέν γνω- ·"-'. βοτ$ φ660, όντε άίϋναμία, ο5- τβ κίνδονο. "Ό,τι τό λογικό καί ή θέλησις Όεωροϋν άκατόρθωτα, τό κα τορΐθώνίΐ ή άιγάχη. Οί μ^ροφόρβς Ι¬ να μόνον εδλειταν έυ.ιτρ«ς το·ος, τό τανακτίραττο τοϋ Διδασκάλου Σώμα, χοί» θά άλειφοτν με μ5ρα καί μέ ίά- κρυα, καί αύτό τοί>ς Ιδινβ τδ ιθάρρος
καΐ τη ίύνβμι. Δέν κατάλαδβν καν
ΐϊότενβ?/έδτ7κΛν τόν άντ/φορικό δ,ρόμο
%α —ότε- Ιιρθασαν στδ Γολγοθά, τό-
(τη ήταν ή λαχτάρα τοας. Π ώς β-
γειναν δμω? μόλις ίγ&ασχ* βκεί!
Ό τάφος τ>ταν άνοικτός καί άδειος.
οί στρατιώτες φεΰγίτοι, έρτ^ιιά και
ήσυχία ά~λωμένη. Δέν μχοροθσαν
νά καταλάδονν τί ήταν δυνατόν νά
είχε συμ&ό, ιΐώς Ιλειχε τδ Σώμα -ου
Διδασκάλου. Άλλοΰ τό μετέφερον;
Καί έξέσπασαν σ' ενα κλάμμο! Μά
ξα«?ν!κά έχάνω στην πέτρα τού τά-
φοα 6λέχουν κοθΐΰμένο ενο χαλλη-
κάρί, ποΰ ελαμιτε σαν φώς μέσα στδ
σκοτάδι καί τραδηχ&ηκαν τρομοσμέ-
νες. «Μην τρομάζετε, τούς λέγει ό
αγγελος ("·« όλόγλ'Λ^εια ^ωνή. Ποί¬
ον ζητίτε; Τον Ίησοΰν τον Ναζαιρη-
νδν τδν 'Εστ^ωμένον; Δέν είναι
έδω. Δέν σόξς τδ &ίχ« τγυ] ; 'Ανέστη!»
Οί γ^ναίκβς τίχοτε δέν κατάλο¬
γον βχδ ούτά τα λόγια, μόνον μιά α-
νερμήνειιτη γλτΛ'.ειάέπί&ρασ'. αΐβΐθαΓ·/-
θηκον μεσ' την κορδιά τους σατν
θεία Χαρ ι, ετσι σαν δροσιά άχδ τδν
Σαητισμενες ·οχό την ·άί~>
μέ 6ρήνο αρχιζαν νά γυρί-
ζ στδ λόφο στ) νάβελαν νά ψαξθ'Λ
γιά νά δροΰν τδ Χριστό. "Ολο είναι
άνα—ατωμένα «χάνω στδ Γολγοθό
άχδ την χροχδεσινή ταροχη τοδ
δράματος. Οί τρείς στουροί άκόμη ΐε-
ψωμένοι Φβντάζοτν τίς χρώτες σδΐε-
σμένες άντιφεγγιέί; τής άνατολής
ΔΙΠΛΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ
Πάσχα ψηλό. ΑΙμα Χριστοΰ
τρισάγιο τό ραντίζει,
—εΐναι τού κόσμου ή ανάστασις—
κι' αίμα γενναίων μαρτύρων
—ανάστασι της λευτεριάς—πού ό
ήλιός της λαμπυρίζεΐ'
μοο^υά μέ των ματιών τό φώς
κι' δχι χρυσών όνείρων.·....
Και πότε ναρθη ή σνάστασι
μέ μιά βαρεία καμαάνα,
■/ αντιλαλήσουν στής κλαγγές·
βροντώντας τα κανόνια·
Πότε νά γίνη ανάστασις
μ' ένα γλυκδ παιάνα,
στή γαλανη Βασίλισσα
μετά άπό τόσα χρόνια,
* ν ν ν ■.—^—4— *^ ^ — τ^ ^ ' ν ν -β^τ^ «ν.*^ ^ -^ γ ^ -^ν υενρε^^ι
Κ' ΰστερα άς ερθχ) ή ανάστασις,
ή Ανάστασις ή πρώτη.-—»
Στά δάφνινα προσκεφαλα
άς ερθγι έκείνη ή 'μέραΙ
ν* άπλώση ή λευτεριά ή σωστή
κ' ειρήνη πέρα ώς πέρα. -^
ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑ2
• «113
σαν μ.αΰρες στήλες καί μόνον ό με'-
σαΓος στανρός εχει έχάνω τού Ινα
φωτεινδ στε^άνι άχδ λεχτές άκτί-
νες. Ζυγώνο^ν κοντά τού, γονοτίζθ'^ν
εύλοβικά κοί φίλοΰν μέ σχορογμό
τα χηγμένα αίματα καί Θρηνοΰν άδ'ιά
κοχα κρατώντος τα χολύτΐμΐ βάζα
;« τα μθραστά χί?«χ του'ς. Ένό-
μιζαν χως τδν εδλεχαν κρεμοβμένον
χώς άκοιτταν τα -αραπονεπκά το^
λόγιο,χώςα'ισθάνονταν την ϊίψο τού.
Μά χάλι τρόμαξϊν. Κάχοιος άγνω-
στος χέλροτε άχ' έκεΐ σαν σκιά μεσ'
στδ σκοτόδι κοί στάΦηκε κοντό τοος
...«Χαίρετε» τούς είχε μέ μιά γλιι-
κειά φωνή, χού ΐνέχνεε έμ'ΐστοσύν*)
κοί στοργή, κοί άμέσως ρωτά την
Μογδαληνή, χοί» εκλοίε άχορηγό-
ρητο: «Γννοι τί κλαίεις; τίνα ζη-
τείς;» Κοί κείνη σκέ-φίηκε χώς θό:·
ναι ό ·κηχοι>ρός τοϋ κήπον έδώ, φιί-
νετοι, καί θά ξέρη ούτος χοί» έχή-
γ.χν «τδ Σώμα τού Διδασκάλου» καΐ
πήρ« 4)άρρος, ζυγωσε κοντά τού,
I-
γονάτισε μχρός τού κοί άρχ'.σε μέ
σρήνο νά τδν «αρακαλή: «Κύριε, εί
σΰ έδάστασας ούτον, εΐχέ μου, χού ε-
θηκος αυτόν, καγώ αύτδν άρώ —·
(Ιωάν. χ' 13-17). Μή μοϋ αρνήται,
Κΰριε αυτή τή χαρ1.. Ήλθαμε μέ
λαχτάρα νά «λείψονμ* μέ ι^ρα ααί
μέ δάκρυα τδ νεκρδ σώμα τού Διδα¬
σκάλου μας καί δέν «λογαριάσαμϊ
τίχοτε, τίποτε τέτοιο ώ,ρα νύχτι.
Άν σΰ τδν εφερες σέ άλλον τάφο,
χέστο μος, κυριε, νά χάμε νά τδν
σηκώσουμε εμείς. Μή μί; άρνττθής,
κύριε αυτή τή χόρι...» Ό ξένος
(Συνέχε-.α βίς την 28ην )
2
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
.«·
ΤΗΕ Έ1Μ ΗΕΗΑίΟ"
1913__________
, ΜΑΥ 5, 1929_____
ΡιιΙ>11«η«<1 Ό*Ητ ηηά 8οη<1·τ 1>7 **·
ΕΝΟ35Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΙΚ.
140 νν>5ΐ ί«11ι 51—«Ι
Νβ« Υογκ. Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓ€8.-Ττεαϊ.
βΕΜΕΓΚΐυΧ ΟΑΙΧΪΜΑΗΟδ, 5βΟΓβΐ8Γ7
ΟΑΡΙΤΑί ΪΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Τί1β~βρϊι ΑύάΓβν£< "ΝπίΠι·—Μ" »81Β—8*11—ΜΙ>
ΚΑΤΕ5:
5ΐ3ΐε5 ΡθΓβίβη
ΡΑΙίΥ
Οηβ Υ««ρ ...... Ιΐο.βε $1».··
Βΐχ Μοηϋιβ ..... $5.00 ·····
ΠΐΓβο Μοηΐηβ___Ιβ.β* Φ«···
βυΝΡΑΥ
Οηβ Υθ&γ ....... Ιΐ.οε »····
51χ ΜοηΤΙιβ......$8.60 *ΐ;«
ΙΙίυβΤΚΑΤΕΡ ΜθΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... «ιοο »»···
ϊΤχ ΜοηΙΙιβ...... Ιζ.οο_________»»·8>
ΕΝΤΕΗΕΟ *8 ΒΓΧΟΝΟ 0ίΛ&5 "ΑΤΤΕΒ ΑΡΚΙΙ
1. »»15. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΡ10Ε. ΑΤ ΗΕ*
ΥΟΚΚ. ΝΕ* ΤΟΡΚ. 11ΝΟΕ» ΤΗΕ ΑΟΤ Ο'
______________ΜΑΡΟΗ ». 1879
οί ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Όϊ ΚουηάβΓ βη< ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ* ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *»' ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΣΥΜΔΡθΐεηΐΙι ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΞΟΤΕΜΚΟΤ ΗΜΕΡΗΤ1ΟΣ •Εξάμηνβς Τρΐμηνβς . $10.10 Ι ΈτιιοΐΒ .. . $1.00 ΈξΑμτιν·ς . $8.00 Ι Τρίμηνος . ΚΥΡΙΛΚΛΤΙΚΟΣ ■Ετησία$ Έξάμηνος .. $8. Τίος ... $2. Τρίμηνος $7.00 $60 00 Έτηβία ΈΕάμηνος Τί Ι μηνός ΚΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΧ ΕτηοΙο____$1.00 ■Εξάμητβς .. $1.00 ΈτησΙα ... Έξάμηνος . $».οο $4.·· Ι».60 $5.0· Ιϊ.ββ Άχ·οιέλλετ· τα έμβάσματά οας 6ια "- νιίρομιχώ·» *, τβαπίζιτιχΛ* ΙπιτβγΛν «ϊ α·λλά»ια «ληβητέα είς Νέον "Υ4»ΧΤ' Οια- ταγή "ΝαΙΙοπαΙ ΗβΓ»1<Γ Επιστολαί —- «ιίχουσαι χαςτονομΐοματα ίίβν νά άηοστίλ- λονται ουστημέναι είς ίιατ«γί|ν "Νβ.ΤΙθΠΒ.1 ΗβΓΒΐά", 140 ννββΐ »εϋι δΐΓββΙ, Νβ« "ογΚ, Ν. Υ., ίλλως δίν φέοομεν ·4·λ>—ν
{γ Ατιολΐοθίιθίγ._______________________
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
01ΚΙΒΙΙΤ1ΙΥΜΝΟΣ
ΙΙώς καί διατί καθιορώθη ή έορτή.—Διατί ώνομάβθη
οΰτω.— Πολεορκία τής Κων)πόλεως ύ«ο των Α-
ράβων χαι Περσών.— Κ.αταατροφή τούτων.— Ό
Αύτοκράτωρ Ήράκλειος.
«ΈΙνιχοϋ Κήονχος» Ιν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι ε.
Κατά τώ 626 ιι. Χ. ό αντο>.οά-
το>ρ τοϋ Βνζαντίοι·. Ήοάχλειος,
ήνωνί'Ζετο εναντίον τοϋ Χόγ^οοιλ'.
Τα έσοχτερικκ τοΰ Κράτους ΐίι«ί-
κοιν ό Π ρωιτνπονργός Βώνος νπί
ό Πατςιάοχης Σέςγιος. Ό_πό?ε-
μος οδτος τόν οποίον διεξήγρ ό
μεγαλοττυής και στοοτηγικός Ήο«
κλειος, ο"το φυσικόν αΛοτΐλεομα
τής κι·/.το£χοϋ- άδοανοϋς και «Πλί-
ας διοικήσεο)ς τοΰ προζοίΐόχοΐ-' τού
Βασιλέως Φωκά.
Η άσΐΎταξία τοϋ Κράτους, ή
άδιαφορία των πολιτών, τό ν.ίνόν
ταιιεϊον και ή ΐταραλΐ'σία τοΐ; στοα-
τοϋ, τοσοντον κατ' αρχάς α-τεδάρ-
ρυναν τόν Ηράκλειον, ώστΕ τίϋ
618 προετίμηισε αάλλον νά έπΐΓτρέ
τ|>η είς την προτέραν το·υ θέτην τοϋ
έν 'λφθικη 'Εξάοχου, ή νά «οχη
Κράτους τοιοίτον. Άλί.' ό φιίότι-
ιιος και φΐλόπατρις οΐ'τος βασιλεύς
Οέλων νά ανυψώστ) τύ ίθνπ; ίπ».
είς μέν τον στρατόν ό>ρισεν αυστη¬
ράς τάς ώρας τήο εργασίας κο'ι ά-
ναπαύσΕθ)ς, εί; δέ τοΐ"ς εί; τάς Μο¬
νάς όκνηρως ί,ώντας, έντιοιυςεν, ότι
ό Υιός τίίζ Παο-Οίνου λατςενετιαι
«ΓιίΛον είς τα πεδία γ/λ· ααχών ?< εις τα κελλιά. Ήλ«αγ!κάσθη νά ι5ίστ>
χείρα επί των θησανρών τής Ά-
νίας Σοφίας, νποσχόμενος νά ά-
ποδίόστ) πΟΛτα λααπρότερα Ι άν ό
θεός εύδσ"<ήτρ. Από τον ενός δν άκρου τοϋ Κοάττη,·ς τού αέχο* τ&ν αλ)οου διεσάλπιζεν, ότι ή είς Χοι- στόν πίστις διατρεχει τόν εσχατσν | κίνδυνον. Και δέν εψενδετο. διότι ηδη δχ'ο ιιεγάλοι τοΰ Χριστιανισμοϋ και τοϋ Έ7Ληνισ;ιοΰ εχθ'ροί, ό Χονάνος; των Άράτχον καΐ δ Χοσοόης των Περσών περίσταντο τή Βασιλευ- Σέργιος ΤΑ ΣΟΝΝΕΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΜΕΓ. ΚΥΡΙΙ1Τ0, ΠΑΣΧΑ —Οΰκ ϊστιν ώδε· άλλ' έγή- γερται. Ίδε ό τόπος όπου έθηκαν αυτόν. Προτοΰ άκόμα ό Βασιληάς της Μέρας—"Ηλιος—·&γίί, Γό μνημα, δπου εκλεινε τόν Ίησοΰ, άνοίγει· Τοΰς φύλακες μιά ε%στασι άνέλπι- στη τούς πνίγει, Και αγγελος μέσ' στά λευκά φαίνε- ται τώρα έκεΐ. Χριστός Άνέστη! ό Νικητής τό Χάρο τόν νικά* Στόν κόσμο τώρα Φαίνεται πειό Δυνατό;. Και πάλι Κλείνει μέσ' στήν άπεραντη, φι- λάνθρωπη άγκάλη, Κάθε Λαό, χάθε Φν·λή, ποΰ 'Κεΐνον προσκυνα! Χριστός Άνέστη! Νά, Λαμπρή ή- μέρα στή ζωή, Π ού κάθ' εχθρά τού, φίλο τού μπο- ρεΐ νά αποκτήση Μέ τής Άγάπης τό φιλί! Συγγνώ- μη νά θρεθή. Χριστός Άνέστη! Ή χαρά τόν κόσμο κυβερνα. Κάτω τό πάθος, ό θυμός, ή ?χτρα καΐ τα μίση, "Ας 6ασιλε·»(η] στήν ψ^χή άπ' δλους μας Χαοά! ΧΡ. Κ. ΠΑΠΠΑΣ Ι ι ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΗ ΚίβΕΟΡβΟΑΟ ΞΟ Υ Εάν θέλετε νά γνωρίζετε τάς βάσεις τής .-τίστεώς μας ώς Όοθό- οοξ« Χριστιανοί. 'Εάν θίλετε νά γνιοοίζετι. δλα τα άναφερόμενα είς τό Τβ)^τουργΐ3<όν τής 'Εκχληο-ίας μαε, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ. Χρυσόδετος μέ δέρμα πολντελεί- ας. Τιμάτοι $2.00. Γά ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.0 14· «V. 2·ΤΗ ·Τ., ΝΕ%ν ΥΟΚΚ Ό Χοσρόης Λολιοοκεί ταύτην έξ Άνατολών, ό δέ Χογάνος έκ Λν- σμών, κοινόν συιιςρερον σννδέει αμ¬ φοτέρους τονς οαρΛάρουο ί( $ιανο- μή τοΐ« ΒυζαντιντΛί Κράτους. Ό Χοποόης δέν ένν,Όεϊ νά καθν- .■τοτάξη μόνον τό ΒνζάντΛον, θέλει νά άνανκιίση τούς Χριστ'ΐαιντ>ΰς
είς ϊξώμοσιν, καί &ή τόν Ήοιάκλει-
ον, πΕμψαντα ποτέ πρός αί-τον
πρέσβεις περί εΐοττνης; (τω 612^,
Γι Χοσοόης ύτπερηφάνιος απήντη¬
σεν, ότι «δέν δύναται νά ελθχι εί;
καμμίαν συνεννόησιν, άν οί εν ιλ:
Βι>ζαντί<ο δέν άφησωσι την είς τί»ν Έβτανρίθΐιένον πίστιν, ίνα λατρεύ- σοοσι τόν "Ηλιον*. Πρό 12 έτών έξεπόρθ/ησαν τα Ίεοοσόλι·αα, καί ό γέιρο)ν Πατρι- άρχης Ζαχαοίας εστέναζε μεταϊΐ. των αίχ'ΐαλώτΜν, τό δέ τίμιθΛ' 5τ>
λον ήτο έρρυ,κιένον χαιιαι μετά τιον
αλλίιη' λαφνρίον. Τό στοιίττνιΐβ
τοϋ Χανάνου 110.000 παοΐατσυ''ε-
ται Γ|ί>η πρό των τΈΐχών τής πόλε¬
ως. Τή 29χι Μαΐου σννεννοεϊται
ιιετά τοϋ Ιν ' σία ττρατηγον των
Περσών πρός ?πί3·εσιν. Τη 31τ·
Ιουλίου έπιχειρεΐ την π;οά.την ?-
φοδον, καθ1 ής; 7ε^'ναίω; άνΛί-
στανται οί εντός της πόλ«ος.
Τή 2α ί·γού<ττου πεμπουσιν ρί; τόν Χογάνον, τόν Πατρίΐκ'χν Γε- ώογιον μεθ' ετέιχον τινωτν. δπω; τώ όιιιλήίΤΜΟι, καί ο!«Λ>ς Ίδο· τί λέ¬
γει ποός αΰτοΰς ό ν.τϊρόπτης βιίο
βαρο;.
| «Άν θελετε νά λό<&η ?·>ϊαστί>:
Ι των έν τή πόλρι εν ίαάτιον κ«ί εν
νποκάμισον, τότε καί μόνον δνν
σ-θϊ νά μεταβήτε είς την Ασίαν,
αφίνοντες; είς έπέ την πόλιν ναί
την περιουσίαν σας. ΟΊ σύιυ«?.ιν
καί φίλοι «ου Πέρσαι (ών οί ποί'-
| σ6εις ήσαν .ταρόντΕς) οΐν θέλουσι
1 σας άδι/ήσει· !>?λουσι επιτοεψει νά
νπάγητε, δπου θέλητε. "Αλ/.οις δέν
είναι δυνατόν νά (Κ·,>0ητρ, έκτό; αν
γίνητε »"/9ϊΤς. ίνα ίτύνητε διά θα¬
λάσσης η .ττερ<ι)τοί, ίνα άπέλθ.ιτε εις τον ουρανόν. Ό Βασιλενς τας, μοί λέγονσιν ίίίνη οί Πέρσαι. ή γγ»- γί'ς είναι ή αίχιιάλοπος». ! Ίδοΰ ό.τοί'ον θλιβεράν είκόνα κπ- τά τό ετος τουτο 626, παριατο εις ήιιΓχς τό Βυζάντιον. Οί κάτοικοι ϊσοτεριν.ώς άοθν- νεΐ; δντίς, είναι περίφοοοι. <Ίπό ; είς (ορα; «ν«ιι?νο»·σι θάνα¬ τον η σκληρόν Ό Πατριάοχης ερχόμενος την η»λιν, τόν λαόν δ.τχος γενναίως; άνίΚσΎ.Γ'- ται, εχχχν θάρρος είς την προστα¬ σίαν τής Θεοαήτορο;. Ό ΧογάΌ: διά τίλειταίαν φοράν αγγέλλει εις τούς πολυαρκοιιμενθΛ»;: <*Λ1ί| σ"το- σδε επί τώ θϊφ είς δν πιστρνε- τε Άφενκτως αυριον κυοιείω την όλιν σας». Και δ·ΐίι·ς όπίΜα '-ΐε- ταβολή των πΌαγμάτων! Ό ΧαγαΛΌς προσβΓί7,)ίΐ τίτν πό¬ λιν, άλλά νικάται κατά κράτο;. Σιφοδρά καταιγΛς, θνελλα κσι άνε- ιοζά?.η ί.τιπεσοϋσακ διαστοί. ~/ατα- στρρφει καί κατα&ιηΚζει ττιν κατά θάλασσαν τοϋ έχθροΰ δύναιιιν. Γά συντοίαιιατα των πλοίοον καί τα αο>
ματα τ<ον βαρδιϊρανν ίΐκβράζονται είς τόν Κεράτιον Κόλπαν, δπον ν.αί ό έν Βλαγ.έρναις ναός τής θεοτό- κου. Ό λαός τοϋ Βυζαντΐαυ αΐ- 'Τ)Ζ άπό καταδίχοτ» ευρίπν.εται ν*.- κητής »η άπ» δοι'λου, κύριος. Υ¬ πό πάντων ή νίκη άποδίδεται ?ϊΐ την θεοτόκον, ην συνεχώς κατά την πολιαρκίαν έπεκαλοΰντο. Πάσα _ή πόλις τρέχει >ν.η είς
τόν έν Βλαχέ[<ναις ·Όον της; Θεο¬ τόκου. Άνδρες, νΐΛ·αϊκΐς, παιδία, νέοι, γέοοντες, χΐ'νοΛ'τε; ^φθονο: οάκρΐ'α χαοάς, σι<ν«>θοϋνται εκίΐ
πρός δοΕιΐλογίαν. Όναμάζουσχ ται'·-
ΐην ύπέριιΰχον Στρατττγόν. καί ή
Πόλις, ώς λυτροϊθεϊσα τ<">ν νινών
τη θεοτόκιο άνοτ^ρι«Γΐΐ τα τε νι-
κητήρια καί ενχαριστήρια.
<Τή ΰΛεριιάχφ στρατηνω τα Λΐκητήρια Ώς λυτρίιϊθεϊσα των ίϊεινών εΐ·χαριστήρισ Άνανράςχο σοι ή Πόλις σου θεοτοκε. Άλ>.' ώς έχουσα τό Κρότος ά-
ποοσιιάχητον
Ε'. παντοίοον με ν.ινδννων έ-
λευθέρ<ι)ι?ον "Ινα κοάζω Σοι. Χαϊρ? ννιιφη άνύιιφει·τε Κΐατά την όλονι'κτιον έ-/ρίσθη. όπως τελήται ή μνήιιη
τοϋ μεγάλον τούτου νεγονότος, τ.Τ'
Σαββάτω, τής Ε' Έδδοιιάδο; τδν
Νηστειο,ν, δπϊο καί Σάί>6ατον τον
'Ακαθίστου λέγεται.
Αυτή. λοιπόν, είναι ή αίΐία, έ;
ής ή έορτή αί'»τη καθιερώΰη καί
ής ένεκα άκοςθιστος ΰνινος: εκλήθη.
Ή άκολονθία αντη πλήοιις -^ίίλ-
λετοι την Π αοαΌν.ενήν έ<τ.τερας τής πέμπτης εβδομάδος, εΐνςπ ί)έ κιν>ίως ό ορθρος τοϋ Σαββάτοΐ'.
Χάριν δέ εύλαβείας καί νχΐτά τάς
Π αραον.ενάς των τεοΌάλροον πρώ-
των έδδοιιάδων άναγινώσ/.ονται
άνα ?Ε τμήιΚΓΓα χον Ά'Μα-θίστον
Υ!»νο{.
Έξ αρχαίον έθιμον, εις τάς εν
ΚωνσταντΐΛΌχ-π'όλει έκκλησίσς, /.α
τα την ακολουθίαν τοΰ ΆκσθίοΤΌΤ'
"Υμνου, οί ίεοεΐς διένεμον είς τυχκς
πιστούς ανθη κΐοΐ ροδα ένεκα τοϋ
κατά την ακολουθίαν ταύτην ψαλ-
λομένου υΊνου: «Ρόδον τό άιιά-
οαντθν, χαϊρε ή μόνη βλαοτΓΐβασο:
κ. λ. π.
ΜΕ $3111 ΤΟ ΕΤΟΣ
Γίνεσθε συνδΐομτ,τη-ς είς το Ά6τΓ
ναϊκόν Έ&ίοααϊιαίον Περιοδικόν
«Μιτο·>κέτο» ή είς την «Οικογέ¬
νειαν».
Είναι καί τί δνο ΐ«:έροχα '-';
έκλεκ,τικότητα,
καϊ έχικαιρότητα
μαντικώτερα μιΛιστορτίματα, τα όί-
ριχλοκώτερα άνχγνώσματα, τα χλί-
ον ένδειαφέροντα έπεισόδια χ^ί άν-
έκίοτα τής έθνικής μας ίστορίΐς
θά τα ϊυδάσετε είς τό «ΜιτΛχέ-
το» κΐί την «Οΐκογένεΐίν».
Μέ χέντε μόνον δολλάρια :ο
Γενικ«ς χ
Αμερικήν ό κ. Δ. _.Γ .
Διεύθυνσις: Ό. 8ΤΚ0ϋΜΒίΐ>;
261 ν. 85ΤΗ δΤ., ΝΕν ΥΌΙΐΚ
0ΙΤΓ. ___.
^ΚΕ8 ΒΑΚΚΕ, ΡΑ. -
Ό «Έθνικός Κήρυξι παΛεϊται υ¬
πό τοϋ αντιπρόσωπον μας Γ*ωρν,
Μπογδάνου, 72 Ε. ΜβΓΐίβΙ ί3*-
ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΜΕΤΕΦΕΡΘΗΣΑΝ ΕΙΣ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
Άπέναντι τοϋ κτιρίου
ΤΗΕ ΡΕΡΕΡΑί ΡΕδΕΡνΕ ΒΑΝΚ
ΐοη ΡυΙΙοη δι., ΕβδΙ ογ νβδ! δΐάβ _.η€.
Τηλέφωνον ΙΟΗΝ 5763
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
.«·
ΤΗΕ Έ1Μ ΗΕΗΑίΟ"
1913__________
, ΜΑΥ 5, 1929_____
ΡιιΙ>11«η«<1 Ό*Ητ ηηά 8οη<1·τ 1>7 **·
ΕΝΟ35Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΙΚ.
140 νν>5ΐ ί«11ι 51—«Ι
Νβ« Υογκ. Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓ€8.-Ττεαϊ.
βΕΜΕΓΚΐυΧ ΟΑΙΧΪΜΑΗΟδ, 5βΟΓβΐ8Γ7
ΟΑΡΙΤΑί ΪΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Τί1β~βρϊι ΑύάΓβν£< "ΝπίΠι·—Μ" »81Β—8*11—ΜΙ>
ΚΑΤΕ5:
5ΐ3ΐε5 ΡθΓβίβη
ΡΑΙίΥ
Οηβ Υ««ρ ...... Ιΐο.βε $1».··
Βΐχ Μοηϋιβ ..... $5.00 ·····
ΠΐΓβο Μοηΐηβ___Ιβ.β* Φ«···
βυΝΡΑΥ
Οηβ Υθ&γ ....... Ιΐ.οε »····
51χ ΜοηΤΙιβ......$8.60 *ΐ;«
ΙΙίυβΤΚΑΤΕΡ ΜθΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... «ιοο »»···
ϊΤχ ΜοηΙΙιβ...... Ιζ.οο_________»»·8>
ΕΝΤΕΗΕΟ *8 ΒΓΧΟΝΟ 0ίΛ&5 "ΑΤΤΕΒ ΑΡΚΙΙ
1. »»15. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΡ10Ε. ΑΤ ΗΕ*
ΥΟΚΚ. ΝΕ* ΤΟΡΚ. 11ΝΟΕ» ΤΗΕ ΑΟΤ Ο'
______________ΜΑΡΟΗ ». 1879
οί ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Όϊ ΚουηάβΓ βη< ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ* ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *»' ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΣΥΜΔΡθΐεηΐΙι ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΞΟΤΕΜΚΟΤ ΗΜΕΡΗΤ1ΟΣ •Εξάμηνβς Τρΐμηνβς . $10.10 Ι ΈτιιοΐΒ .. . $1.00 ΈξΑμτιν·ς . $8.00 Ι Τρίμηνος . ΚΥΡΙΛΚΛΤΙΚΟΣ ■Ετησία$ Έξάμηνος .. $8. Τίος ... $2. Τρίμηνος $7.00 $60 00 Έτηβία ΈΕάμηνος Τί Ι μηνός ΚΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΧ ΕτηοΙο____$1.00 ■Εξάμητβς .. $1.00 ΈτησΙα ... Έξάμηνος . $».οο $4.·· Ι».60 $5.0· Ιϊ.ββ Άχ·οιέλλετ· τα έμβάσματά οας 6ια "- νιίρομιχώ·» *, τβαπίζιτιχΛ* ΙπιτβγΛν «ϊ α·λλά»ια «ληβητέα είς Νέον "Υ4»ΧΤ' Οια- ταγή "ΝαΙΙοπαΙ ΗβΓ»1<Γ Επιστολαί —- «ιίχουσαι χαςτονομΐοματα ίίβν νά άηοστίλ- λονται ουστημέναι είς ίιατ«γί|ν "Νβ.ΤΙθΠΒ.1 ΗβΓΒΐά", 140 ννββΐ »εϋι δΐΓββΙ, Νβ« "ογΚ, Ν. Υ., ίλλως δίν φέοομεν ·4·λ>—ν
{γ Ατιολΐοθίιθίγ._______________________
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
01ΚΙΒΙΙΤ1ΙΥΜΝΟΣ
ΙΙώς καί διατί καθιορώθη ή έορτή.—Διατί ώνομάβθη
οΰτω.— Πολεορκία τής Κων)πόλεως ύ«ο των Α-
ράβων χαι Περσών.— Κ.αταατροφή τούτων.— Ό
Αύτοκράτωρ Ήράκλειος.
«ΈΙνιχοϋ Κήονχος» Ιν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι ε.
Κατά τώ 626 ιι. Χ. ό αντο>.οά-
το>ρ τοϋ Βνζαντίοι·. Ήοάχλειος,
ήνωνί'Ζετο εναντίον τοϋ Χόγ^οοιλ'.
Τα έσοχτερικκ τοΰ Κράτους ΐίι«ί-
κοιν ό Π ρωιτνπονργός Βώνος νπί
ό Πατςιάοχης Σέςγιος. Ό_πό?ε-
μος οδτος τόν οποίον διεξήγρ ό
μεγαλοττυής και στοοτηγικός Ήο«
κλειος, ο"το φυσικόν αΛοτΐλεομα
τής κι·/.το£χοϋ- άδοανοϋς και «Πλί-
ας διοικήσεο)ς τοΰ προζοίΐόχοΐ-' τού
Βασιλέως Φωκά.
Η άσΐΎταξία τοϋ Κράτους, ή
άδιαφορία των πολιτών, τό ν.ίνόν
ταιιεϊον και ή ΐταραλΐ'σία τοΐ; στοα-
τοϋ, τοσοντον κατ' αρχάς α-τεδάρ-
ρυναν τόν Ηράκλειον, ώστΕ τίϋ
618 προετίμηισε αάλλον νά έπΐΓτρέ
τ|>η είς την προτέραν το·υ θέτην τοϋ
έν 'λφθικη 'Εξάοχου, ή νά «οχη
Κράτους τοιοίτον. Άλί.' ό φιίότι-
ιιος και φΐλόπατρις οΐ'τος βασιλεύς
Οέλων νά ανυψώστ) τύ ίθνπ; ίπ».
είς μέν τον στρατόν ό>ρισεν αυστη¬
ράς τάς ώρας τήο εργασίας κο'ι ά-
ναπαύσΕθ)ς, εί; δέ τοΐ"ς εί; τάς Μο¬
νάς όκνηρως ί,ώντας, έντιοιυςεν, ότι
ό Υιός τίίζ Παο-Οίνου λατςενετιαι
«ΓιίΛον είς τα πεδία γ/λ· ααχών ?< εις τα κελλιά. Ήλ«αγ!κάσθη νά ι5ίστ>
χείρα επί των θησανρών τής Ά-
νίας Σοφίας, νποσχόμενος νά ά-
ποδίόστ) πΟΛτα λααπρότερα Ι άν ό
θεός εύδσ"<ήτρ. Από τον ενός δν άκρου τοϋ Κοάττη,·ς τού αέχο* τ&ν αλ)οου διεσάλπιζεν, ότι ή είς Χοι- στόν πίστις διατρεχει τόν εσχατσν | κίνδυνον. Και δέν εψενδετο. διότι ηδη δχ'ο ιιεγάλοι τοΰ Χριστιανισμοϋ και τοϋ Έ7Ληνισ;ιοΰ εχθ'ροί, ό Χονάνος; των Άράτχον καΐ δ Χοσοόης των Περσών περίσταντο τή Βασιλευ- Σέργιος ΤΑ ΣΟΝΝΕΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΜΕΓ. ΚΥΡΙΙ1Τ0, ΠΑΣΧΑ —Οΰκ ϊστιν ώδε· άλλ' έγή- γερται. Ίδε ό τόπος όπου έθηκαν αυτόν. Προτοΰ άκόμα ό Βασιληάς της Μέρας—"Ηλιος—·&γίί, Γό μνημα, δπου εκλεινε τόν Ίησοΰ, άνοίγει· Τοΰς φύλακες μιά ε%στασι άνέλπι- στη τούς πνίγει, Και αγγελος μέσ' στά λευκά φαίνε- ται τώρα έκεΐ. Χριστός Άνέστη! ό Νικητής τό Χάρο τόν νικά* Στόν κόσμο τώρα Φαίνεται πειό Δυνατό;. Και πάλι Κλείνει μέσ' στήν άπεραντη, φι- λάνθρωπη άγκάλη, Κάθε Λαό, χάθε Φν·λή, ποΰ 'Κεΐνον προσκυνα! Χριστός Άνέστη! Νά, Λαμπρή ή- μέρα στή ζωή, Π ού κάθ' εχθρά τού, φίλο τού μπο- ρεΐ νά αποκτήση Μέ τής Άγάπης τό φιλί! Συγγνώ- μη νά θρεθή. Χριστός Άνέστη! Ή χαρά τόν κόσμο κυβερνα. Κάτω τό πάθος, ό θυμός, ή ?χτρα καΐ τα μίση, "Ας 6ασιλε·»(η] στήν ψ^χή άπ' δλους μας Χαοά! ΧΡ. Κ. ΠΑΠΠΑΣ Ι ι ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΗ ΚίβΕΟΡβΟΑΟ ΞΟ Υ Εάν θέλετε νά γνωρίζετε τάς βάσεις τής .-τίστεώς μας ώς Όοθό- οοξ« Χριστιανοί. 'Εάν θίλετε νά γνιοοίζετι. δλα τα άναφερόμενα είς τό Τβ)^τουργΐ3<όν τής 'Εκχληο-ίας μαε, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ. Χρυσόδετος μέ δέρμα πολντελεί- ας. Τιμάτοι $2.00. Γά ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.0 14· «V. 2·ΤΗ ·Τ., ΝΕ%ν ΥΟΚΚ Ό Χοσρόης Λολιοοκεί ταύτην έξ Άνατολών, ό δέ Χογάνος έκ Λν- σμών, κοινόν συιιςρερον σννδέει αμ¬ φοτέρους τονς οαρΛάρουο ί( $ιανο- μή τοΐ« ΒυζαντιντΛί Κράτους. Ό Χοποόης δέν ένν,Όεϊ νά καθν- .■τοτάξη μόνον τό ΒνζάντΛον, θέλει νά άνανκιίση τούς Χριστ'ΐαιντ>ΰς
είς ϊξώμοσιν, καί &ή τόν Ήοιάκλει-
ον, πΕμψαντα ποτέ πρός αί-τον
πρέσβεις περί εΐοττνης; (τω 612^,
Γι Χοσοόης ύτπερηφάνιος απήντη¬
σεν, ότι «δέν δύναται νά ελθχι εί;
καμμίαν συνεννόησιν, άν οί εν ιλ:
Βι>ζαντί<ο δέν άφησωσι την είς τί»ν Έβτανρίθΐιένον πίστιν, ίνα λατρεύ- σοοσι τόν "Ηλιον*. Πρό 12 έτών έξεπόρθ/ησαν τα Ίεοοσόλι·αα, καί ό γέιρο)ν Πατρι- άρχης Ζαχαοίας εστέναζε μεταϊΐ. των αίχ'ΐαλώτΜν, τό δέ τίμιθΛ' 5τ>
λον ήτο έρρυ,κιένον χαιιαι μετά τιον
αλλίιη' λαφνρίον. Τό στοιίττνιΐβ
τοϋ Χανάνου 110.000 παοΐατσυ''ε-
ται Γ|ί>η πρό των τΈΐχών τής πόλε¬
ως. Τή 29χι Μαΐου σννεννοεϊται
ιιετά τοϋ Ιν ' σία ττρατηγον των
Περσών πρός ?πί3·εσιν. Τη 31τ·
Ιουλίου έπιχειρεΐ την π;οά.την ?-
φοδον, καθ1 ής; 7ε^'ναίω; άνΛί-
στανται οί εντός της πόλ«ος.
Τή 2α ί·γού<ττου πεμπουσιν ρί; τόν Χογάνον, τόν Πατρίΐκ'χν Γε- ώογιον μεθ' ετέιχον τινωτν. δπω; τώ όιιιλήίΤΜΟι, καί ο!«Λ>ς Ίδο· τί λέ¬
γει ποός αΰτοΰς ό ν.τϊρόπτης βιίο
βαρο;.
| «Άν θελετε νά λό<&η ?·>ϊαστί>:
Ι των έν τή πόλρι εν ίαάτιον κ«ί εν
νποκάμισον, τότε καί μόνον δνν
σ-θϊ νά μεταβήτε είς την Ασίαν,
αφίνοντες; είς έπέ την πόλιν ναί
την περιουσίαν σας. ΟΊ σύιυ«?.ιν
καί φίλοι «ου Πέρσαι (ών οί ποί'-
| σ6εις ήσαν .ταρόντΕς) οΐν θέλουσι
1 σας άδι/ήσει· !>?λουσι επιτοεψει νά
νπάγητε, δπου θέλητε. "Αλ/.οις δέν
είναι δυνατόν νά (Κ·,>0ητρ, έκτό; αν
γίνητε »"/9ϊΤς. ίνα ίτύνητε διά θα¬
λάσσης η .ττερ<ι)τοί, ίνα άπέλθ.ιτε εις τον ουρανόν. Ό Βασιλενς τας, μοί λέγονσιν ίίίνη οί Πέρσαι. ή γγ»- γί'ς είναι ή αίχιιάλοπος». ! Ίδοΰ ό.τοί'ον θλιβεράν είκόνα κπ- τά τό ετος τουτο 626, παριατο εις ήιιΓχς τό Βυζάντιον. Οί κάτοικοι ϊσοτεριν.ώς άοθν- νεΐ; δντίς, είναι περίφοοοι. <Ίπό ; είς (ορα; «ν«ιι?νο»·σι θάνα¬ τον η σκληρόν Ό Πατριάοχης ερχόμενος την η»λιν, τόν λαόν δ.τχος γενναίως; άνίΚσΎ.Γ'- ται, εχχχν θάρρος είς την προστα¬ σίαν τής Θεοαήτορο;. Ό ΧογάΌ: διά τίλειταίαν φοράν αγγέλλει εις τούς πολυαρκοιιμενθΛ»;: <*Λ1ί| σ"το- σδε επί τώ θϊφ είς δν πιστρνε- τε Άφενκτως αυριον κυοιείω την όλιν σας». Και δ·ΐίι·ς όπίΜα '-ΐε- ταβολή των πΌαγμάτων! Ό ΧαγαΛΌς προσβΓί7,)ίΐ τίτν πό¬ λιν, άλλά νικάται κατά κράτο;. Σιφοδρά καταιγΛς, θνελλα κσι άνε- ιοζά?.η ί.τιπεσοϋσακ διαστοί. ~/ατα- στρρφει καί κατα&ιηΚζει ττιν κατά θάλασσαν τοϋ έχθροΰ δύναιιιν. Γά συντοίαιιατα των πλοίοον καί τα αο>
ματα τ<ον βαρδιϊρανν ίΐκβράζονται είς τόν Κεράτιον Κόλπαν, δπον ν.αί ό έν Βλαγ.έρναις ναός τής θεοτό- κου. Ό λαός τοϋ Βυζαντΐαυ αΐ- 'Τ)Ζ άπό καταδίχοτ» ευρίπν.εται ν*.- κητής »η άπ» δοι'λου, κύριος. Υ¬ πό πάντων ή νίκη άποδίδεται ?ϊΐ την θεοτόκον, ην συνεχώς κατά την πολιαρκίαν έπεκαλοΰντο. Πάσα _ή πόλις τρέχει >ν.η είς
τόν έν Βλαχέ[<ναις ·Όον της; Θεο¬ τόκου. Άνδρες, νΐΛ·αϊκΐς, παιδία, νέοι, γέοοντες, χΐ'νοΛ'τε; ^φθονο: οάκρΐ'α χαοάς, σι<ν«>θοϋνται εκίΐ
πρός δοΕιΐλογίαν. Όναμάζουσχ ται'·-
ΐην ύπέριιΰχον Στρατττγόν. καί ή
Πόλις, ώς λυτροϊθεϊσα τ<">ν νινών
τη θεοτόκιο άνοτ^ρι«Γΐΐ τα τε νι-
κητήρια καί ενχαριστήρια.
<Τή ΰΛεριιάχφ στρατηνω τα Λΐκητήρια Ώς λυτρίιϊθεϊσα των ίϊεινών εΐ·χαριστήρισ Άνανράςχο σοι ή Πόλις σου θεοτοκε. Άλ>.' ώς έχουσα τό Κρότος ά-
ποοσιιάχητον
Ε'. παντοίοον με ν.ινδννων έ-
λευθέρ<ι)ι?ον "Ινα κοάζω Σοι. Χαϊρ? ννιιφη άνύιιφει·τε Κΐατά την όλονι'κτιον έ-/ρίσθη. όπως τελήται ή μνήιιη
τοϋ μεγάλον τούτου νεγονότος, τ.Τ'
Σαββάτω, τής Ε' Έδδοιιάδο; τδν
Νηστειο,ν, δπϊο καί Σάί>6ατον τον
'Ακαθίστου λέγεται.
Αυτή. λοιπόν, είναι ή αίΐία, έ;
ής ή έορτή αί'»τη καθιερώΰη καί
ής ένεκα άκοςθιστος ΰνινος: εκλήθη.
Ή άκολονθία αντη πλήοιις -^ίίλ-
λετοι την Π αοαΌν.ενήν έ<τ.τερας τής πέμπτης εβδομάδος, εΐνςπ ί)έ κιν>ίως ό ορθρος τοϋ Σαββάτοΐ'.
Χάριν δέ εύλαβείας καί νχΐτά τάς
Π αραον.ενάς των τεοΌάλροον πρώ-
των έδδοιιάδων άναγινώσ/.ονται
άνα ?Ε τμήιΚΓΓα χον Ά'Μα-θίστον
Υ!»νο{.
Έξ αρχαίον έθιμον, εις τάς εν
ΚωνσταντΐΛΌχ-π'όλει έκκλησίσς, /.α
τα την ακολουθίαν τοΰ ΆκσθίοΤΌΤ'
"Υμνου, οί ίεοεΐς διένεμον είς τυχκς
πιστούς ανθη κΐοΐ ροδα ένεκα τοϋ
κατά την ακολουθίαν ταύτην ψαλ-
λομένου υΊνου: «Ρόδον τό άιιά-
οαντθν, χαϊρε ή μόνη βλαοτΓΐβασο:
κ. λ. π.
ΜΕ $3111 ΤΟ ΕΤΟΣ
Γίνεσθε συνδΐομτ,τη-ς είς το Ά6τΓ
ναϊκόν Έ&ίοααϊιαίον Περιοδικόν
«Μιτο·>κέτο» ή είς την «Οικογέ¬
νειαν».
Είναι καί τί δνο ΐ«:έροχα '-';
έκλεκ,τικότητα,
καϊ έχικαιρότητα
μαντικώτερα μιΛιστορτίματα, τα όί-
ριχλοκώτερα άνχγνώσματα, τα χλί-
ον ένδειαφέροντα έπεισόδια χ^ί άν-
έκίοτα τής έθνικής μας ίστορίΐς
θά τα ϊυδάσετε είς τό «ΜιτΛχέ-
το» κΐί την «Οΐκογένεΐίν».
Μέ χέντε μόνον δολλάρια :ο
Γενικ«ς χ
Αμερικήν ό κ. Δ. _.Γ .
Διεύθυνσις: Ό. 8ΤΚ0ϋΜΒίΐ>;
261 ν. 85ΤΗ δΤ., ΝΕν ΥΌΙΐΚ
0ΙΤΓ. ___.
^ΚΕ8 ΒΑΚΚΕ, ΡΑ. -
Ό «Έθνικός Κήρυξι παΛεϊται υ¬
πό τοϋ αντιπρόσωπον μας Γ*ωρν,
Μπογδάνου, 72 Ε. ΜβΓΐίβΙ ί3*-
ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΜΕΤΕΦΕΡΘΗΣΑΝ ΕΙΣ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
Άπέναντι τοϋ κτιρίου
ΤΗΕ ΡΕΡΕΡΑί ΡΕδΕΡνΕ ΒΑΝΚ
ΐοη ΡυΙΙοη δι., ΕβδΙ ογ νβδ! δΐάβ _.η€.
Τηλέφωνον ΙΟΗΝ 5763
«Ε.ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Α. Χ Γ- Ε Ι Α
°Όταν ελιττι τό Πάσχσ "λοι οί
Χρισπανοί έτοιιιάζονται να πάν
στήν Έχ.κλησία. ΐίηνοτίνουν ο?.οϊ
όπως λατρει'σονν τόν θεάνθοω.τον
δ οποίος άνείττ-ήθηκεν άκτοΰ προη¬
γουμένως υπέστη τα μαρτύρια /.αί
εθυσίασε την ζωήν τού διά την «πο-
τηοίαν των ανθθίάπκον.
Έν τοντοΐς λατρεία άπό λατςεία
εχει διατρορσ. Ύπάρχσυν ι'ή·5οες
καί γι·ναΐκες οί οποίον δταν πάν
την Ααμπρή στήν Έικζλησία εχονν
προσηλωμένο τό νοϋν ■·
νά έλθη τα ΪΙάσχα γιά νά ςρ'.ρέ-
οονν τα κβλά των φορεματα, τή:
ν^ε; των μόδες, τα καινοΐ'ργ·.α τοιν
γοιβάκια /.αί τα άοαχνοθφαντα
στάνια των καί τη; μεταξοηές τϋ)ν
κάλτοες, γιά νά προοτελν.ύσονν τό
ενδιαφέί>ον καί τόν θαναασμον τ'οα
αλλων. Προτον άκόμη φ>3ΐίοη ή έ-
ορτή, τή,ν Μεγάλη 'Κβδομάδα, της
'Ωοες των Παθών και τοϋ νιας—.'
οίου τού Χριστοΰ ευρίσκονται ?'-
?ω άπό τής 6ιτρίνες των καταστη-
μάτων καί μέ"σα είς τα ν.αταστήμισ-
τα ΰλετϊοντες και βλέπουσαι, διαλε-
νοντα; τα κτυπητότερΐα και σκανδσ
λιστινώτερα φορεαατβ γι« να τα
φορέσονν στήν εκκλησία καΐ εί"
την περιιροοά της Άναστάοτο>ς;.
|«έ τίιν συνείδησιν άνΙο1παυ(.ιέΛηιν δ-
τι σάν ν.αλοί χριστιανοΐ καΐ σάν */α-
λέ; χοιστιαλΐς εξετέλεσαν τό κα·9ί'|-
κόν των πρός τόν Θεόν. Κ" δα»;
ΊκανοποίησαΛ' την φι?>,αυτίαν ν.«ι
τή νΛαταιοδοξίαν των. 'Ελάτοει»-
σαν τόν νλισμό εν ονόματι τον Οεί-
ου πνεύαατος.
ΕΙΣ ΤΟΝ" ΤΟΠΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΐΣ
Ύ Χ Ε, ΛΑΒΕΧΕ
«Φωτίζου, ςρωτίξσυ ή Νέα Ίε-
ρουσαλήμ....» «Νυν πάντα πε-
πληρωται φωτός, οΰρανός τε
και γή χαΐ τα καταχθόνια».
Ή Έκκλησία
«...Άλλά τό φώς, τό Άγιον
*ϊω;> αγγελος των ώριΰν τής χα-
ρας αυτών, θ' άνεβλυζε πρώτον.
Ο Δεσπότης θά τό άπέμασσβ ίάν-
υινον έκ τής φρικτής πλακός και
μία φωνών Χριστιανική ε'ιδωλολα-
τρεία θ' άνεβρόντα εως των θόλων
ά'νω, τόν θρίαμβον τού.
—φραγισμένος ό Τάφος την
πρωΐαν έπυσήμως υπό τοϋ διοικη-
τοϋ άναμένει την στιγμήν τής λ·ίιι-
ψεως.
'Ο Άρχιερεύς εϊσέρχεται ν.αχα-
φιλούμενος άπό χιλιάδας βλέαμα-
τα. Τό Φώς άναρπάζεται μυστικόν
^αί αόρατον. Και έξωθεν χιλιάδες
°ω5εκα καί πέον πιστών άναμέ-
νουν έναγώνιοι την Ανατολήν τού.
Είνα ή στιγμή κρίσιμος, τοΰ Πα-
χου των Άρμενίων επί τόπον
ΐ διεκδικήσαντος πολλάκις την
στιβαροί τοϋ μεγαλείο
13*
Αίφνης έκ τής μιάς των δύο ό-
υν, αΐτινες ένθεν καί ένθεν των
εκατέρωθεν τοϋ άγίου Κουβονκλί-
^ τοιχωμάτων χαίνουν, άναδεύε-
ται χειρ Ιερά, κρατοϋσα λαμπάδα
οΐαφλογον. Άναρπάζεται νπί> τοϋ
έξωθεν ίσταμένου των Όρθοδόξων
ιερεω; έδώ, υπό τοΰ Πατριάρχου
των Άρμενίων αντιθέτως, κι' έν
^«Οεΐ, ώ; διά μαγείας, ό Ναό;
0Λ0; Τωταν(ονεΐται π·αΛ·οοαματι*ώ-
τατος |ως των Ούρανών τον.
Ιηΐ Χαλιμάς τα μυθικά παλά-
τι«. πού ενας θαλπερός έρως τα
^'ογωνει σέ καρδιές πού επαθαν,
<* φαντασίες πού ήνθισαν άπ' δλα ™υ τα φώτα καί τής εύμορφιές, Τ^Ο-'τερον δέν φωταγωγοϋνται καί οεν ακτιΌ6ολοϋν καί δέν άστρά- ι'ν, ή όσον τό τέμενος αύτό υπο τα φώτα τής πίστεως έκεΐνα, υπό την λάμψιν εκείνην της λατρείας, υπό τούς θαμβοΰντας εκείνους πα- νηγυρισμούς καί διϊτυράμβους πρός τόν Ούράνιον, τόν, δν φαν τάζονται, έκϊΐνον μέγαν Μυσταγο γόν τοϋ Έρωτος. Σαν ('άριμοι καοΐτοι τα φώτα άποδρέπονται παντοϋ. Σάν φιλή- ματα γλυκά ώραίων γυναικων άνα- πίπι:ουν αί άνταύγειαί των είς τα χείλη πού νποτρεμουν άπό προσευ- χάς άγάπης καί μειδιοϋν άπό ήδεΐ- αν εκστασιν καί άγνεί'θνται άπό Παραδείσων άγιόττ]ιτα... Τριακόσιαι πεντήκοντα χιλιάδες φλογών σκορπίζσυν καθ' ολα τα σημεϊα τάς λάμψεις των. Έχετε ίδη άνθοκομοϋντα δένδρα, κατά τό ψ&Ηνάπωρον καταιονοΰντα τ' ανθι) των επί τάς καρδίας καί επί τα μέτωπα ερωτευμένον; Έχετε ίδη άναλικνίσματα ξανθά άλωνι- σθέντων σταχύων είς τ' άλώνια, πώς άναπίπτουν σάν χρυσή 6ρο- χή έδω οί πνροί των καί πώς σάν χρυσα μετέωρα εκεΐ αί αΰραι άρ-! πάζουν επί πτερΰγων την καλάμην των; "Ετσι άπό παντοϋ, άπό τοΰς θύ- λους, άπό τούς μύακας, άτία τάς ν.ανοήλας, άπό τοΰς πΌλυελαίους, άπό τάς μετόπας, άπό τα διαζώ- ματα, άπό τάς κρύπτας, άπό τοΰς άμδωνας, άπό τάς αψίδας, άπό τάς στοάς, άπό τούς πΐνσοΰς, άπό τάς κλίμακας, ετσι τό φώς, μεταλαμ- παδευθέν, ετσι ραδινόν, ετσι χρυ¬ σουν, ετσι φοινΐσσον, άνέπιπτε σάν χρυσό<κονις παντοϋ, έλάμπρυνε εί- κόνας, έφώτιζε μέτωπα, κατηύγαζε νάρθηκας, ώράΐζε πύλας, έπλαισί- ου ώραιότητας, ένηγκαλίζετο ίερά, βωμούς, άίιφνα, σταυρονς, τρσύλ- λους, προ<Γκυνήματα, ήωρεϊτο «>ς
φωτονεφέλη, έκυματίζετο ώς πόν-
τος πυρινος, διέτρεχεν ώς ποταμδς
χρυσόχρωμος, είλίσσετο, ίξειλίσσε-
το, άνειλίσσετο, άνεΐρπεν, εβάδι¬
ζεν, άνήρχετο, ύφεΐρπεν, έθώπευ-
εν, έφύσα, ερριπιζέτο, έλικνίζετο,
έσπειροϋτο, Ιΐειχεν, έκάμπτετο, ε¬
τσι αί φλόγες τού, αί γλώσσαι τον, ]
ως τόσαι δρακόντων γλώσσαι φω-
τειναί, έξ δλων των έσχατιών καί
έξ δλων των σπλάγχνων τοΰ ναοϋ,
ετσι άπό περάτων εως περάτων,
κοΓτεχιονίζοντχ) άβοά, μαλΌ'α'-'ά,
μακάρια, ετσι σάν ανθη, πυρινα
ανθη, ϊχβ. σάν ραδινοί πνροί πού
πρός την γήν τούς σνρϊΐ ή αγά¬
πην.....ΙνόόΙ άνηρπάζοντσ πρίος τα
νψη οί καπνοί ώσάν τελώνι, ένω
ένεφελοϋντο οί Ούρανοί, καί έσκι-
άζοντο οί γλόμποι καί άνεδινοϋντο
υπό τάς ριπάς φαιαί καί σπινθηρί-
ζουσαι τόοχχι τολνπαι κάπνιναι,
καί ετσι μία φαντασμαγορία μα-
γενμένη ώσει ύπερψυων Κολάσε-
ων καί Παραδείσων έσυμτοολίζετο
δεινή, Ινα τι εϊδωλον της Δεντέρας
Παρουσίας έκ φλογών καί μύρων
καί άνθρώπων, των Κολάσεων όί-
να> μέ τα έρέβη των, των Παρα¬
δείσων κάτω μέ τα φόίτά των, ώ!
τ ίΚολάσεων άνθρωπίνων μέ τάς
ά&ύσσους των είς την διάνοιαν, ω!
τί Παραδείσων έξωτικων μέ ώκε-
ανε
Άνοιξιάτικη αύγή χαμογέλασε
Τό πετρόχιονο γέρνει συντρίμμι
Κρουσταλλένιες κορφές έλυθήκα
Καί στσν κάμπο έχύθηχε άσημι.
Στής πλαγιές οί φλογέρες |υπντ']σανε
Τόν κα3μό τοΰ τσοπάνη
Τα τροκάνια άργομίλητα άπάντησαν
Άπ' την πέρα τη στάνη.
Τής άγάπης τραγούδια οί ανεμοι
"Ενα γΰρο σκορπάνε καί μύρα
Νά ή ρόδινη ώρα πού οί αγγελοι
Την όλόχρυση άνοίγουνε θιδρα.
Στό φτωχό έρμοκκλήσι θυμίαμα
Εύωδιές άνεβαίνουν τ' Άπρίλη
Μ' ενός κρίνου τα φΰλλα τ' άνέγγιχτα
"Ενας αγγελος σμίγει τα χείλη.
Τοΰ Ώραίου τή μοίρα θυμίζοντας
—Θλιβερή Ίστορία—αρχινάει
Μέσ' τα κρίνα τα κάτασπρα κ' ΰστερα
Μέσ' τ' άγκάθια πεθαίνει καί πάει....
Τ. Μ.
ανοκόσμους στάς καρδίας των..,
♦ * *
Παρανάλωμα τοϋ πυρός τοϋ
μαινομένου αΰτοϋ νομίζεις ότι θά
γίνη όλος ό ναός. Έκαστος κράτει
λαμπάδα, μέ δα"δα φαντάζων 'Ε-
στιάδα αρχαίαν, άπό κεριά δέσμην
δηλαδή, δσα τα έτη τοϋ Χριστοΰ,
κ«ί έκαστος άνασείει μεγαλωστί
αυτήν, καί έκαστος, ώσει άρχαΐος
βροντόφωνος Κορνβας, έξαγγέλ-
λει διά φωνών καί άλαλαγμών ε¬
ως των άπωτάτων θριαμβευτικίτ,ν
την δόξαν Τον.
Κραυγαί διάτοροι, κραυγαί ά-
ναστατικαί, πανηγυρίζουσαι, παρά
τόν Πατριάρχην καί τόν Σουλτά-
νον έξ δλων των 'Αράβων, εύχαί
καί Ιναβρύνσεις στιχηραί καί εμ-
μελεΐς, είς την διαπασών έπιβοού-
μεναι, νομίζεις ότι θά ■θραΰσουν
μέ τόν βρόντον τοιν τό καταπν'Γθτ-
σμα καί δτι Ρωμαΐός τις θριαμβεν-
τής τώρα νά! έκεϊ εϊσήλασε τρο-
παιοϋχος, χιλιάδων πληθη σύρων
δπι<τθεν τού, ώς μέ κερατινας έξ- νμνούντων σάλπιγγας, αθλους καί τροπάς καί τρόπαιχχ. Χιλιάδες Ρωσσίδων, χιλιάδες Ρώσσων, χιλιάδες ίθαγενών, 'Α¬ ράβων Βεδουΐνων ή Φελάχων, αλ¬ λων έκ Αιβάνον, αλλων έκ Βηρυτ- τοϋ ή Ναζαρέτ ή Δαμασκού, έκ των έσχατιών τής πέραν τοΰ Ίορ- δάνου χώρας, έκ των έσχατιών των Συριακών καί 'Αραβικών έρήμων, χιλιάδες άνθρώπων άδυνάτων κρσ- τοϋν την πίστιν των είς χείρας έπι- δεικτικήν καί φρίσσουσαν, ώοάν ν' άπειλοϋν μ' αύτην καί μέ τάς φαύσεις της καί μέ τα κύματά τη; καί μέ την εύτροσύνην της τα Σύμ¬ παντα! Άρχαϊοι ΠρομηθεΤς, οί ίτονα- τικοί αύτοι φαντάζουν έκεΐ δλοι, ετσι μέ τάς δαδάς των, σύμβο- λα τοϋ μέλ?ι.οντος πολιτισμόν τοϋ κόσμον. Πολιτισμόν μέ τού; αΐω- (Στ.Ίχϊΐα είς την 28ην ■
Α. Χ Γ- Ε Ι Α
°Όταν ελιττι τό Πάσχσ "λοι οί
Χρισπανοί έτοιιιάζονται να πάν
στήν Έχ.κλησία. ΐίηνοτίνουν ο?.οϊ
όπως λατρει'σονν τόν θεάνθοω.τον
δ οποίος άνείττ-ήθηκεν άκτοΰ προη¬
γουμένως υπέστη τα μαρτύρια /.αί
εθυσίασε την ζωήν τού διά την «πο-
τηοίαν των ανθθίάπκον.
Έν τοντοΐς λατρεία άπό λατςεία
εχει διατρορσ. Ύπάρχσυν ι'ή·5οες
καί γι·ναΐκες οί οποίον δταν πάν
την Ααμπρή στήν Έικζλησία εχονν
προσηλωμένο τό νοϋν ■·
νά έλθη τα ΪΙάσχα γιά νά ςρ'.ρέ-
οονν τα κβλά των φορεματα, τή:
ν^ε; των μόδες, τα καινοΐ'ργ·.α τοιν
γοιβάκια /.αί τα άοαχνοθφαντα
στάνια των καί τη; μεταξοηές τϋ)ν
κάλτοες, γιά νά προοτελν.ύσονν τό
ενδιαφέί>ον καί τόν θαναασμον τ'οα
αλλων. Προτον άκόμη φ>3ΐίοη ή έ-
ορτή, τή,ν Μεγάλη 'Κβδομάδα, της
'Ωοες των Παθών και τοϋ νιας—.'
οίου τού Χριστοΰ ευρίσκονται ?'-
?ω άπό τής 6ιτρίνες των καταστη-
μάτων καί μέ"σα είς τα ν.αταστήμισ-
τα ΰλετϊοντες και βλέπουσαι, διαλε-
νοντα; τα κτυπητότερΐα και σκανδσ
λιστινώτερα φορεαατβ γι« να τα
φορέσονν στήν εκκλησία καΐ εί"
την περιιροοά της Άναστάοτο>ς;.
|«έ τίιν συνείδησιν άνΙο1παυ(.ιέΛηιν δ-
τι σάν ν.αλοί χριστιανοΐ καΐ σάν */α-
λέ; χοιστιαλΐς εξετέλεσαν τό κα·9ί'|-
κόν των πρός τόν Θεόν. Κ" δα»;
ΊκανοποίησαΛ' την φι?>,αυτίαν ν.«ι
τή νΛαταιοδοξίαν των. 'Ελάτοει»-
σαν τόν νλισμό εν ονόματι τον Οεί-
ου πνεύαατος.
ΕΙΣ ΤΟΝ" ΤΟΠΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΐΣ
Ύ Χ Ε, ΛΑΒΕΧΕ
«Φωτίζου, ςρωτίξσυ ή Νέα Ίε-
ρουσαλήμ....» «Νυν πάντα πε-
πληρωται φωτός, οΰρανός τε
και γή χαΐ τα καταχθόνια».
Ή Έκκλησία
«...Άλλά τό φώς, τό Άγιον
*ϊω;> αγγελος των ώριΰν τής χα-
ρας αυτών, θ' άνεβλυζε πρώτον.
Ο Δεσπότης θά τό άπέμασσβ ίάν-
υινον έκ τής φρικτής πλακός και
μία φωνών Χριστιανική ε'ιδωλολα-
τρεία θ' άνεβρόντα εως των θόλων
ά'νω, τόν θρίαμβον τού.
—φραγισμένος ό Τάφος την
πρωΐαν έπυσήμως υπό τοϋ διοικη-
τοϋ άναμένει την στιγμήν τής λ·ίιι-
ψεως.
'Ο Άρχιερεύς εϊσέρχεται ν.αχα-
φιλούμενος άπό χιλιάδας βλέαμα-
τα. Τό Φώς άναρπάζεται μυστικόν
^αί αόρατον. Και έξωθεν χιλιάδες
°ω5εκα καί πέον πιστών άναμέ-
νουν έναγώνιοι την Ανατολήν τού.
Είνα ή στιγμή κρίσιμος, τοΰ Πα-
χου των Άρμενίων επί τόπον
ΐ διεκδικήσαντος πολλάκις την
στιβαροί τοϋ μεγαλείο
13*
Αίφνης έκ τής μιάς των δύο ό-
υν, αΐτινες ένθεν καί ένθεν των
εκατέρωθεν τοϋ άγίου Κουβονκλί-
^ τοιχωμάτων χαίνουν, άναδεύε-
ται χειρ Ιερά, κρατοϋσα λαμπάδα
οΐαφλογον. Άναρπάζεται νπί> τοϋ
έξωθεν ίσταμένου των Όρθοδόξων
ιερεω; έδώ, υπό τοΰ Πατριάρχου
των Άρμενίων αντιθέτως, κι' έν
^«Οεΐ, ώ; διά μαγείας, ό Ναό;
0Λ0; Τωταν(ονεΐται π·αΛ·οοαματι*ώ-
τατος |ως των Ούρανών τον.
Ιηΐ Χαλιμάς τα μυθικά παλά-
τι«. πού ενας θαλπερός έρως τα
^'ογωνει σέ καρδιές πού επαθαν,
<* φαντασίες πού ήνθισαν άπ' δλα ™υ τα φώτα καί τής εύμορφιές, Τ^Ο-'τερον δέν φωταγωγοϋνται καί οεν ακτιΌ6ολοϋν καί δέν άστρά- ι'ν, ή όσον τό τέμενος αύτό υπο τα φώτα τής πίστεως έκεΐνα, υπό την λάμψιν εκείνην της λατρείας, υπό τούς θαμβοΰντας εκείνους πα- νηγυρισμούς καί διϊτυράμβους πρός τόν Ούράνιον, τόν, δν φαν τάζονται, έκϊΐνον μέγαν Μυσταγο γόν τοϋ Έρωτος. Σαν ('άριμοι καοΐτοι τα φώτα άποδρέπονται παντοϋ. Σάν φιλή- ματα γλυκά ώραίων γυναικων άνα- πίπι:ουν αί άνταύγειαί των είς τα χείλη πού νποτρεμουν άπό προσευ- χάς άγάπης καί μειδιοϋν άπό ήδεΐ- αν εκστασιν καί άγνεί'θνται άπό Παραδείσων άγιόττ]ιτα... Τριακόσιαι πεντήκοντα χιλιάδες φλογών σκορπίζσυν καθ' ολα τα σημεϊα τάς λάμψεις των. Έχετε ίδη άνθοκομοϋντα δένδρα, κατά τό ψ&Ηνάπωρον καταιονοΰντα τ' ανθι) των επί τάς καρδίας καί επί τα μέτωπα ερωτευμένον; Έχετε ίδη άναλικνίσματα ξανθά άλωνι- σθέντων σταχύων είς τ' άλώνια, πώς άναπίπτουν σάν χρυσή 6ρο- χή έδω οί πνροί των καί πώς σάν χρυσα μετέωρα εκεΐ αί αΰραι άρ-! πάζουν επί πτερΰγων την καλάμην των; "Ετσι άπό παντοϋ, άπό τοΰς θύ- λους, άπό τούς μύακας, άτία τάς ν.ανοήλας, άπό τοΰς πΌλυελαίους, άπό τάς μετόπας, άπό τα διαζώ- ματα, άπό τάς κρύπτας, άπό τοΰς άμδωνας, άπό τάς αψίδας, άπό τάς στοάς, άπό τούς πΐνσοΰς, άπό τάς κλίμακας, ετσι τό φώς, μεταλαμ- παδευθέν, ετσι ραδινόν, ετσι χρυ¬ σουν, ετσι φοινΐσσον, άνέπιπτε σάν χρυσό<κονις παντοϋ, έλάμπρυνε εί- κόνας, έφώτιζε μέτωπα, κατηύγαζε νάρθηκας, ώράΐζε πύλας, έπλαισί- ου ώραιότητας, ένηγκαλίζετο ίερά, βωμούς, άίιφνα, σταυρονς, τρσύλ- λους, προ<Γκυνήματα, ήωρεϊτο «>ς
φωτονεφέλη, έκυματίζετο ώς πόν-
τος πυρινος, διέτρεχεν ώς ποταμδς
χρυσόχρωμος, είλίσσετο, ίξειλίσσε-
το, άνειλίσσετο, άνεΐρπεν, εβάδι¬
ζεν, άνήρχετο, ύφεΐρπεν, έθώπευ-
εν, έφύσα, ερριπιζέτο, έλικνίζετο,
έσπειροϋτο, Ιΐειχεν, έκάμπτετο, ε¬
τσι αί φλόγες τού, αί γλώσσαι τον, ]
ως τόσαι δρακόντων γλώσσαι φω-
τειναί, έξ δλων των έσχατιών καί
έξ δλων των σπλάγχνων τοΰ ναοϋ,
ετσι άπό περάτων εως περάτων,
κοΓτεχιονίζοντχ) άβοά, μαλΌ'α'-'ά,
μακάρια, ετσι σάν ανθη, πυρινα
ανθη, ϊχβ. σάν ραδινοί πνροί πού
πρός την γήν τούς σνρϊΐ ή αγά¬
πην.....ΙνόόΙ άνηρπάζοντσ πρίος τα
νψη οί καπνοί ώσάν τελώνι, ένω
ένεφελοϋντο οί Ούρανοί, καί έσκι-
άζοντο οί γλόμποι καί άνεδινοϋντο
υπό τάς ριπάς φαιαί καί σπινθηρί-
ζουσαι τόοχχι τολνπαι κάπνιναι,
καί ετσι μία φαντασμαγορία μα-
γενμένη ώσει ύπερψυων Κολάσε-
ων καί Παραδείσων έσυμτοολίζετο
δεινή, Ινα τι εϊδωλον της Δεντέρας
Παρουσίας έκ φλογών καί μύρων
καί άνθρώπων, των Κολάσεων όί-
να> μέ τα έρέβη των, των Παρα¬
δείσων κάτω μέ τα φόίτά των, ώ!
τ ίΚολάσεων άνθρωπίνων μέ τάς
ά&ύσσους των είς την διάνοιαν, ω!
τί Παραδείσων έξωτικων μέ ώκε-
ανε
Άνοιξιάτικη αύγή χαμογέλασε
Τό πετρόχιονο γέρνει συντρίμμι
Κρουσταλλένιες κορφές έλυθήκα
Καί στσν κάμπο έχύθηχε άσημι.
Στής πλαγιές οί φλογέρες |υπντ']σανε
Τόν κα3μό τοΰ τσοπάνη
Τα τροκάνια άργομίλητα άπάντησαν
Άπ' την πέρα τη στάνη.
Τής άγάπης τραγούδια οί ανεμοι
"Ενα γΰρο σκορπάνε καί μύρα
Νά ή ρόδινη ώρα πού οί αγγελοι
Την όλόχρυση άνοίγουνε θιδρα.
Στό φτωχό έρμοκκλήσι θυμίαμα
Εύωδιές άνεβαίνουν τ' Άπρίλη
Μ' ενός κρίνου τα φΰλλα τ' άνέγγιχτα
"Ενας αγγελος σμίγει τα χείλη.
Τοΰ Ώραίου τή μοίρα θυμίζοντας
—Θλιβερή Ίστορία—αρχινάει
Μέσ' τα κρίνα τα κάτασπρα κ' ΰστερα
Μέσ' τ' άγκάθια πεθαίνει καί πάει....
Τ. Μ.
ανοκόσμους στάς καρδίας των..,
♦ * *
Παρανάλωμα τοϋ πυρός τοϋ
μαινομένου αΰτοϋ νομίζεις ότι θά
γίνη όλος ό ναός. Έκαστος κράτει
λαμπάδα, μέ δα"δα φαντάζων 'Ε-
στιάδα αρχαίαν, άπό κεριά δέσμην
δηλαδή, δσα τα έτη τοϋ Χριστοΰ,
κ«ί έκαστος άνασείει μεγαλωστί
αυτήν, καί έκαστος, ώσει άρχαΐος
βροντόφωνος Κορνβας, έξαγγέλ-
λει διά φωνών καί άλαλαγμών ε¬
ως των άπωτάτων θριαμβευτικίτ,ν
την δόξαν Τον.
Κραυγαί διάτοροι, κραυγαί ά-
ναστατικαί, πανηγυρίζουσαι, παρά
τόν Πατριάρχην καί τόν Σουλτά-
νον έξ δλων των 'Αράβων, εύχαί
καί Ιναβρύνσεις στιχηραί καί εμ-
μελεΐς, είς την διαπασών έπιβοού-
μεναι, νομίζεις ότι θά ■θραΰσουν
μέ τόν βρόντον τοιν τό καταπν'Γθτ-
σμα καί δτι Ρωμαΐός τις θριαμβεν-
τής τώρα νά! έκεϊ εϊσήλασε τρο-
παιοϋχος, χιλιάδων πληθη σύρων
δπι<τθεν τού, ώς μέ κερατινας έξ- νμνούντων σάλπιγγας, αθλους καί τροπάς καί τρόπαιχχ. Χιλιάδες Ρωσσίδων, χιλιάδες Ρώσσων, χιλιάδες ίθαγενών, 'Α¬ ράβων Βεδουΐνων ή Φελάχων, αλ¬ λων έκ Αιβάνον, αλλων έκ Βηρυτ- τοϋ ή Ναζαρέτ ή Δαμασκού, έκ των έσχατιών τής πέραν τοΰ Ίορ- δάνου χώρας, έκ των έσχατιών των Συριακών καί 'Αραβικών έρήμων, χιλιάδες άνθρώπων άδυνάτων κρσ- τοϋν την πίστιν των είς χείρας έπι- δεικτικήν καί φρίσσουσαν, ώοάν ν' άπειλοϋν μ' αύτην καί μέ τάς φαύσεις της καί μέ τα κύματά τη; καί μέ την εύτροσύνην της τα Σύμ¬ παντα! Άρχαϊοι ΠρομηθεΤς, οί ίτονα- τικοί αύτοι φαντάζουν έκεΐ δλοι, ετσι μέ τάς δαδάς των, σύμβο- λα τοϋ μέλ?ι.οντος πολιτισμόν τοϋ κόσμον. Πολιτισμόν μέ τού; αΐω- (Στ.Ίχϊΐα είς την 28ην ■
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΜΑ-ΙΟΥ,
ΚΑί Β./_-ΡζΟ1
Μέ την Έπανάστασι τοϋ21, ξα-
νάζησε καϊ μιά παληό γραφική συ-
νήθεια, των αρχαίον έλληνικών
χρόνον ξαναφάνηκτν δηλαδή οί αύ-
τοσχέΐίθΐ καί λαΐκοί τραγοΛδισταί
πού γυρνοΰσαν άπδ χωρ» σέ χωριό,
διαλαλώντας «έ στίχους άγνοάς
καϊ ρωμζλέους τα κατορθώματα
των ήρώων. Οί πλανόϊιοι αύτοι
Τυρταΐοι προσεφέρον άνεκτίμητες 6-
πηρεσίες στον άγώνα, έντυπώνοντας
στή μνήμΌ των παιδιών τις άνδρα-
γαθίες των πατέρων τους καί δίνον-
τας θάρρος στους πολεμιστάς, μέ
τα φλογερά κελεύσματά τού ς, ν ά σι>
νεχισουν τίς άπελευθερωτικές προ¬
σπάθειας τους. Πολλοΐ άχ' αύτους
τούς χοιητάς ήτανε τνφλοί. Καί, τί
σύμπτωση: μήπως ή παράδοσις δέν
χαρουσίάζει καί τδν "Ομηρο τυφλό;
νά τΐαγουδάτ; τόν Οι>μό τοΰ Άχιλλέα
«π' δλους πότισε τούς Άχαίθύς φαρ
μάκια καί πλήθος έ'στειλε ψυχές
λεδέντικες στόν Άδη»; Ό Γαλλος
μεσαιωνοδίφης Βιιοηοη, πού ήτανε
στήν Αθηνά κατά τα πρώτα χρόνα
της δασιλείας τοΰ Όθωνος, διηγεΐ-
ται πώς συχνά άπαντοΰσε στο δρόμο
ενα τέτοιο γέρο τυφλό τραγοδιστή
πού ύμνοϋτε τα στρατιωτικά κατορ¬
θώματα των εύνοουμένων τού όπλαρ-
χηγών. Πολλοί ομως όπλΐιρχηγοί
καί καπεταναίο·, είχαν ραψωδους
I-
χι γέρους καί τυφλούς, μά νεαροίς
στρατιώτας. Ό Θείρσιος άναφέρει
πώς είχε ά-λθ6σει, μιά μερά, στήν
Πρόνοΐα, κοντά στό Ναύχλιο, δπου
έστρ»τοχέδευον τότε οί Ρουμελιώ-
τες τοΰ Κωλέττη, κάποι© παλληκά-
ρ', χαΐισμένο τέ μιά πέτρ-α, νά λέη
τό καινούργιο τραγοϋδΐ τοϋ καπετά-
νιου τού, παίζοντας μ:ά παληά λύ-
ρα, ενω οί αλλοι είχανε στησει χο-
ρό τριγύρω το...
Πολλές <ρ«ρές δμως καί αύτοι οί %α—εταναΐοι παρατούσανε γιά μιά στιγμή τ' οπλο τοΰ πολεμιστή γιά νά πάρουν τή λάρα τοΰ τραγουδιστή. Τέ δί λλά ΟΙ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΟΙ ΛΑΊ'ΚΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΑΙ- ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΥΡΤΑΪΟΙ- ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡίϊΝΗ- ΠΠΣ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕ ΤΑ ΠΑΛΑΗΚΑΡΙΑ ΤΟΥ- ΜΙΑ ΣΥΜΠΑΟΚΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ- ΕΝ« ΕΨΗΝΑΝ Τ' ΑΡΝΙΑ- Η ΑΠΕΑΕΥΟΕΡΠΣΙΣ Τ«Ν ΣΚΛΑΒΩΝ— Ο ΟΡΥΛΙΚΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ.-ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ. Ο θθΔίίΡΑΚΗΣ ΓΡΙΒΑΣ ΚΛΠ. ρ ή ρ Τέτοια παραδείγματα ή πολλά. ργμ χμ Καί σάς παραβετο^ε τα χαρακτη- ριστίκώτεραι. * * * Ό Κολοκοτρώντ,ς, ό γέρος τοΰ Μωρτ;5, λίγα χρόνια πριν «π' την Έλληνική 'Ε>!Γανάσταση, ήτανε κλέ-
φτης στά δοονά. Μιά Κυριακή τοΰ
Πάσχα, δρισκότχ^ε μέ όγδόντα συν-
τρόφους τοΰ σ' ενα δο^νό της Πε-
λσποννήσου. Είχε μάθει πώς έπρό-
κε·.το νά περάση άπό ν.εί κοντά ενα
«πόσπασμα Τούρκων μέ έκαιτάν^πε-
ά Χύ ί ά
«πόσπμ ρ μ ^
»ήντα σκλάβους Χρίστιανούς καί ά-
Ερλ Πήκοξ, 21 έτών, όστις ώμολόγησεν ότι άφοΰ έφόνευσε την σύζυγον τού Ντόροθυ, 20 έτών, δεξι^, πεοιέχυ
σε τό σώμά της διά νκαζολίνης καί τό έκαυσεν είς εν δάσος πλησίον τοϋ Γκοήνμπουργ, τής Νέας Υόρκης. Είς τό
μέσον ή Φράνσις Νιούμαν, 22 έτών, φίλη τοΰ ςρονέως, ή όποία κατηγορεϊται σχετικώς μέ τό Ιγκλημα.
Τοάρκους 2000, οί 87 έμειναν στδ
πεδίο τής μάχης. Άπ' τούς δ
ώ ό
μη.
ή μχη
μας σκοτώτΤηκ-ε μόνον εν^ις, ό πρώ-
τος ξάδερφος τοΰ Κολοκοτρώνη, καί
λαδώθηκε έλαφρά κάπθ'.ος αλλος.
Έννοείται πώς οί σκλάδθ! Χριστια-
νοί έλεοθερώτ)ηκαν «πό τους Τούρ-
κους, πού τώδαλαν στά πόδί μπρός
στήν όρμή των χαλλη·/.αρίών τοΰ
Κολοκοτρώνη.
Άλλος καπετάνιος ποιητης «τα-
ν ν ε *■'< Ι" " ι~ νέ και ό θρυλικος στρατηγός Μα- λεϊ; καί ά ό ο υξ ί ' ζέ καί τοίος άπάγγειλε ενα τραγοΰοΊ, ποΰ τό είχε τχείιάσει έκείνη τήστιγ «Τότε — λεει ό Μακρυγιάννης —Ικατσε ό Γκούρας καί οί αλλοι καί φάγαμεν ψωμι'· τραγοϋδησαμεν 6α>τημένΛ.
καϊ μέσ' τέ αίμαι τό πολί» είν' δλα
Τδουτημένα.
Γιά την ποττρίδα πήγανε σ' τόν Ά-
[2η τα καϋμένα».
«Ό μαΰρος. ό Γκούρας άνεστένα-
ρο οπο·^ ίεν^είχαμεν τραγο^ηση, το-!?ορα οεν τραγοο3^ες τόσο π:ιρααο-
Γθν •/.'/'.ΐό δπο^ ϊέν έ'βαλαν ο! ϊιοτε- νεμένα. Αύτό τό τραγοϋδ
ό οποίος υπήρξε, έπί-
σης, κΜ εύσυνείδητος ίστορικός, ό¬
πως φαίνεται άπ' τα άπομνημονεύ-
ματά το^, -ού τα εχει έκδώσει ό ί-
στοριοϊίφης κ. Γιάννης Βλαχογιάν-
κοφάσισε νά έλευθερώστί, μέ καοε
πομνημονεύματά τού πώς, τό Σε-
οί αλλοι τή λ:ΓΑπρή μέ
την ήσνχία τους.
■—Άς είματτε μαζεμένοι, ρ
^οί Χριστιανοί, τούς είπε νά έλευτ)ε-
ρώσουμε τούς σκλάδο^ς. Καί, δν Οέ-
λετε νά μ' -άκοΰστε, δς κρεμάσοΰμε
τα χαϊμαλιά μας στά ελατα. Αΰτά
ίίναι, σημερα, ή έκκλησία μ,ςης. Άς
Λημ τώρα κ,ι' άς ειμαστε ετοι-
ρί νά λεΰτερώσουμε, τ άδέρφιά μας
"ύ τα παν* οί Τοΰρκοι σέ παντοτει-
νή σκλαδιά.
Άφοΰ τοΰς είχε αΰτά τα λόγια,
εκατσε — γιά νά τοίις δώση πε-
ρισσότερο κουράγΐο καί σχεδίασε στδ
ΒΟδι τδ παρακάτω τραγουδι:
Καλά τρώμδ καϊ πίνουμε καί λιανο-
[τραγοοδάμε,
!εν κάνουμε κι' έ"να καλό, καλδ γιά
[ήή
[ήψχήμ;
Ό κότμος ·φκείάνουν έκκλησιές,
[φκειάνο^ν καί μοναστηρια
»ά πάμε νά φΆάξουμε στής Τρίχας
[τδ γιοφύρι
—ι» θά περάση ό δόϊδοντας μέ τοίις
(άλυσωμένους
νά κόψουμε τοί»ς δλι>σκ>ς νά 6γο3ν
(οί σκλαδωαένοι.
Τδ τραγοΰδι αυτδ εφερε τα άποτε-
λέσματα ποΰ περίμενε ό Κολοκο-
τρώνης. Τα παλληκάρια τοι> τοΰ
ώρκίχθτρι-αν νά μή άφησοον τούς
Τούρκοϋς νά πάρουν μαζύ τοος τούς
Χριστιχ>ούς. "Γστερα, εκατσαν νά
κοψουνε τα ψημένα άρνιά. Απάνω
δμως πώ ήταν ετοιμοι ν' άρχίσοον
νά τρώνε, τα καραοόλια τούς είδο-
ιιοίησαν πώς οί Τοΰρκοι πλησίαζαν.
Οί κλέφτες άρπαξαν τα ίΐματά
' τα πόστα. Ή συμ-
πτέμδριο τοϋ 1826 — ότ;τν έχολιορ-
κείτο μαζύ μέ τον Γκο^ρα άπ' τούς
Τουρ-λους στήν Άκρόχολη,—εκάλε¬
σε σέ τραπέζι τδ σ^μπολεμιστη τού
καί δικ> αλλους όχλαργηγούς στή
θέση πού ύπεράσπιζε, το Σερπεντ-
τραγοΰδι:
Ό "
διά νά κάνουν
τούς χ.3η«)ύς τος σκοποός.
καλά. Τότε λέγω ενα
τραγοϋδι σέ καλδ
νά μάς 6γή. Είχα ν,έφι, τοΰ εί-α, 3-
τοο δέν τραγο^δήσαμ«ν τόσον και
γή χ φ, ΰ α, 3
δέν τραγο^δήσαμ«ν τόσον και-
Μέσο στά χειρόγραφα τού στρα-
τηγοΰ, ποί> δρέθηκαν μετά τδν βά-
τθ- υπήρχον καί δόο δημοτικβ
Γ - ■, -, „ , ■ · '^'2- γρζμμένα άπ' τδ χέει
ι [κοντα -ην ποολ-.α, τοο. Το ενα γιά τή μάχη τής Ά-
τα τεςτσερα κο^εντιαζον ·χ.αϊ κουβο-! ζάη+&*ε ·/-»! ^ ,ϊΊν. ...ι _>. ».-____
Ό"Ηλ!οςέδ«σί)-εφε (Έλληνάμο;
ίασίλεψε) καϊ τδ φεγγάρΐ έχά^η νατό τ
κι' δ καθαρδς1 Αΰγερινός χο!» αάει ι τρ2-γοί
ίκοοδεντιάζουν
Γυρίζει ό ήλιος %ύ τούς λεει, γα-
{ρίζε! 7λ τούς κρίνε:.
«'Εψές όπού δασίλεψα πίσω ά-δ μιά
[ραχοΰλα
ίκ'σα γυναίκεια κλάμματα κι' άν-
6ρών τα μοιρολόγια,
γ:' αύτά τα ήρωϊκά κορμΐά στδν κάμ
-'-%βας -/αί
τοί
ετσ'.:
άλλο γιά τδ θάνατο
Τδ δεΰτερο άρχι-
Τρεϊς περδί7.δΰλες κάθουντχ^ στδ
ι [κάστρο τής "Αθήνας,
είχον τα νυχιο κόκκινα καί τα φτ«-
, , ,, [Ρ« βαμμένα,
και τα κεφολια τους στδ αί-
[μα δουτημένα.
Γνωστος επισης ως ποιητή-ς ;-„.
νέ και ό θεοίω,ΐάκης Γρίδας.Σε ν ά-
ποιο^ τραγοΰϊι τού έξιστορεί Ινα λ>
πηρδ έπεισόδιο των έμφΛίων ντχ.
ραγμών, τή συμπλοκή χού ί;.τ»: $
Μοϊο τοϋ 1823 μέ πολλούς Έ/λτν
νος^όχλαρχηγούς μετχξύ των ό-ι-
ών ήτανε και ό Κιιραϊσκάάη; ν αί ό
Μάρκος Μπότααρης.
Τ εΤν' τδ κακδ «ού γίνεται *ι' ή
[ήή
, , , ^[«ραχήήμενά/η,
στη μεση στο ώερομβρο, στήν Κ*.
' , [,τοΧή τή χωρ ι;
Το Θο5(ΐ>ράκτ) κλείσανε τα ζε^τί
[6Γλ2ίΤ·2.
τΗρθ' ό Μαχρής άχ' τδ Ζογο, χι'
^Πισιλής άτός -μ,
ηρβεν κι' άχδ τ' Άγραφα άτός τοϋ
[δ Καίραϊτκά/η:,
ήρθε κι' άπ' τή Βόνιτσα, άτός το^'ό
[Βλαχοτσόγν,α;,
κι' δ Μάρχο Μπότσαρτ,; αέ
(χιλίους πεντα/ός·^,^ς.
Τδ θοϊωράκη —ολεμοΰν τα -,^τί
[6ίλ«τϊ
_ < ^ ^ [6ίλ«τϊ . ΆκολθΛθεί ή άφήγησι τής αά ς Τριβντα χρόνια πέρασαν τ:.-, -.>
τε. Ό Γρίβας, γέρος πειά, 7Τ,:<. την άκόπειρα νά ξε σηκώση την ίΐ- πειρο. Μεταςύ των τραγο'υδ-.ώ/ -οί έξιστοροΰν έπεισόί:» τή ςέπ^κ-ϊ- σεως έκείνης, (πού δέν είχε, ί^τ>
χώς, καλδ τέλος γιά μβΤς) ίι-α;7:ι
κι' Ινα τραγοϋδι τοΰ Γρίδα γ1 α τή
μάχη τοΰ Κοοτσελιοΰ (26 Φίέ:^α-
ρίου 1854) ενα πραγματικο ά:1-
στούργημα παραστατικότητος καϊ
άνϊρικοΰ πόνου, τδ παρακάτω:
"Ηαβυν παιδί καί γέρασα άρματο-
[λδς κοί κλέ?ττ;ς,
κι' όσο>ς πολέμους εκανα έγώ "Ααι
(τ' άρματά ο,ο.)
πβενά δέν άντροπιάστηχΛ κι' έγώ
(χαί τ' άρματά αθϋ
και τώρα στά γ·εράματα, στδν τόχο
[τού Γι:ννινβϋ
'ς «ΰτδ τδ ερμο Κο·ατσελιό, σ' α'ΐ-
[νοϋ παπά τδ σπίτ '..
κι' άλλος παπά'ς μέ πρόδωσε 'ς τ'
['Α63ή πασά τδ στό.ιϊ.
τα καραούλιο νεχιασε καί στ-.ά:: 'Λ
[μπαϊράν.ια
Καϊ μ'.β γ-,ορτή ξημέρωνε, ήταν -/.α!
[τ' δνομά υ^.
Άη θόϊωρος μ' έξύπνησε ν τ '>
ι [άνοιξε την πό:τΐ.
Γλέπω τούς Τούρκους όμπροστά, ν:-
[ζάμι κι' 'Αρδανίταις, ν./-
* · ·
Ό Μεσολογγίτης Στασινδς Μ^-
κρούλης, τοϋ όχοίου ό άϊελφός ν·
■ - -.....-, κροταιοτερους .- .
ρωϊκών εκείνον χρόνον, συνέθεσε-
ά την πολιορ-κία έκείνη ενα μεγά-
)_ποίημα άπδ έκατδ στίχο^ί· 9!
πρώ,τοί το» στίχοι είναι οί πα:α*2-
τω:
Νά μουν —ιΆι νά πέταγα, νά τ{·
[γαΐνα τοϋ ι!τ]λθΛ
ν' άγνάντίυα τή Ρούμελη τδ μ^?«
[Μεσολόγγ^'.
ού πολεμεί μέ την Τθΰρκιά, με^ΐ
Γσερους πασά5εξ>
·'■ ο! -ρώτθί τής 'Αρββνιτιάί. ^
[δώδεκα χιλιάί«ί'
στενοον τόπια τής στεριάς,^ Μ-
ι [ράίια τοΰ πίλάγο^;
Ιΐεφτουν οί μπάλαις σαν (>?οχ°ι
[μπόμπαίς σάν χαλα^Ί
κι αυτά τα λίατνοτούφεκα σά"^ 'ί^-^
[τής θβλάϊΐΐί·
Είχε δίκηο, άλή6ε!0, έκείνος ό
ξενος χού χαρακτήρΐσε τον ίΙΜ'
νΐκδ λαό «ττολεμιστή κοι -"^
μαζύ».
Ν.
ΜΙΚΡΕΠΛΙΒΕΙβ
Μην εχετε καμμίαν είίΐ:1·
σΰνη στήν γ^αίκα πού ϊέν άγ
τα παιδία. Ή γυναίκα αυτή
θά είναι ποτέ καλή κ»ί πΐστή
γος.
—Τδ πνεΰμα των
ώ ύ
*■
V
9* Τ ^^Μ^ΜΜ
V
νν ε* ϊ
γυναικών χρησιμεΰει πειδ »ολυ ".'·
νά υποστηρίζη την τρέλλα των »*'
ρο την λογικήν των.
—Ό άντρος είναι πείδ πΐ^·0^
στή φ',λία παρά στδν ερωτα, τ, .
ναΐκα: πειδ χιστή στδν ίρα·:^ ^
στή φιλία.
Άγοράζετε τα 6ι6λία β
Β·4»«ΝΚίΐΛείον τοΰ «'Εθν.
ΚΑί Β./_-ΡζΟ1
Μέ την Έπανάστασι τοϋ21, ξα-
νάζησε καϊ μιά παληό γραφική συ-
νήθεια, των αρχαίον έλληνικών
χρόνον ξαναφάνηκτν δηλαδή οί αύ-
τοσχέΐίθΐ καί λαΐκοί τραγοΛδισταί
πού γυρνοΰσαν άπδ χωρ» σέ χωριό,
διαλαλώντας «έ στίχους άγνοάς
καϊ ρωμζλέους τα κατορθώματα
των ήρώων. Οί πλανόϊιοι αύτοι
Τυρταΐοι προσεφέρον άνεκτίμητες 6-
πηρεσίες στον άγώνα, έντυπώνοντας
στή μνήμΌ των παιδιών τις άνδρα-
γαθίες των πατέρων τους καί δίνον-
τας θάρρος στους πολεμιστάς, μέ
τα φλογερά κελεύσματά τού ς, ν ά σι>
νεχισουν τίς άπελευθερωτικές προ¬
σπάθειας τους. Πολλοΐ άχ' αύτους
τούς χοιητάς ήτανε τνφλοί. Καί, τί
σύμπτωση: μήπως ή παράδοσις δέν
χαρουσίάζει καί τδν "Ομηρο τυφλό;
νά τΐαγουδάτ; τόν Οι>μό τοΰ Άχιλλέα
«π' δλους πότισε τούς Άχαίθύς φαρ
μάκια καί πλήθος έ'στειλε ψυχές
λεδέντικες στόν Άδη»; Ό Γαλλος
μεσαιωνοδίφης Βιιοηοη, πού ήτανε
στήν Αθηνά κατά τα πρώτα χρόνα
της δασιλείας τοΰ Όθωνος, διηγεΐ-
ται πώς συχνά άπαντοΰσε στο δρόμο
ενα τέτοιο γέρο τυφλό τραγοδιστή
πού ύμνοϋτε τα στρατιωτικά κατορ¬
θώματα των εύνοουμένων τού όπλαρ-
χηγών. Πολλοί ομως όπλΐιρχηγοί
καί καπεταναίο·, είχαν ραψωδους
I-
χι γέρους καί τυφλούς, μά νεαροίς
στρατιώτας. Ό Θείρσιος άναφέρει
πώς είχε ά-λθ6σει, μιά μερά, στήν
Πρόνοΐα, κοντά στό Ναύχλιο, δπου
έστρ»τοχέδευον τότε οί Ρουμελιώ-
τες τοΰ Κωλέττη, κάποι© παλληκά-
ρ', χαΐισμένο τέ μιά πέτρ-α, νά λέη
τό καινούργιο τραγοϋδΐ τοϋ καπετά-
νιου τού, παίζοντας μ:ά παληά λύ-
ρα, ενω οί αλλοι είχανε στησει χο-
ρό τριγύρω το...
Πολλές <ρ«ρές δμως καί αύτοι οί %α—εταναΐοι παρατούσανε γιά μιά στιγμή τ' οπλο τοΰ πολεμιστή γιά νά πάρουν τή λάρα τοΰ τραγουδιστή. Τέ δί λλά ΟΙ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΟΙ ΛΑΊ'ΚΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΑΙ- ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΥΡΤΑΪΟΙ- ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡίϊΝΗ- ΠΠΣ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕ ΤΑ ΠΑΛΑΗΚΑΡΙΑ ΤΟΥ- ΜΙΑ ΣΥΜΠΑΟΚΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ- ΕΝ« ΕΨΗΝΑΝ Τ' ΑΡΝΙΑ- Η ΑΠΕΑΕΥΟΕΡΠΣΙΣ Τ«Ν ΣΚΛΑΒΩΝ— Ο ΟΡΥΛΙΚΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ.-ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ. Ο θθΔίίΡΑΚΗΣ ΓΡΙΒΑΣ ΚΛΠ. ρ ή ρ Τέτοια παραδείγματα ή πολλά. ργμ χμ Καί σάς παραβετο^ε τα χαρακτη- ριστίκώτεραι. * * * Ό Κολοκοτρώντ,ς, ό γέρος τοΰ Μωρτ;5, λίγα χρόνια πριν «π' την Έλληνική 'Ε>!Γανάσταση, ήτανε κλέ-
φτης στά δοονά. Μιά Κυριακή τοΰ
Πάσχα, δρισκότχ^ε μέ όγδόντα συν-
τρόφους τοΰ σ' ενα δο^νό της Πε-
λσποννήσου. Είχε μάθει πώς έπρό-
κε·.το νά περάση άπό ν.εί κοντά ενα
«πόσπασμα Τούρκων μέ έκαιτάν^πε-
ά Χύ ί ά
«πόσπμ ρ μ ^
»ήντα σκλάβους Χρίστιανούς καί ά-
Ερλ Πήκοξ, 21 έτών, όστις ώμολόγησεν ότι άφοΰ έφόνευσε την σύζυγον τού Ντόροθυ, 20 έτών, δεξι^, πεοιέχυ
σε τό σώμά της διά νκαζολίνης καί τό έκαυσεν είς εν δάσος πλησίον τοϋ Γκοήνμπουργ, τής Νέας Υόρκης. Είς τό
μέσον ή Φράνσις Νιούμαν, 22 έτών, φίλη τοΰ ςρονέως, ή όποία κατηγορεϊται σχετικώς μέ τό Ιγκλημα.
Τοάρκους 2000, οί 87 έμειναν στδ
πεδίο τής μάχης. Άπ' τούς δ
ώ ό
μη.
ή μχη
μας σκοτώτΤηκ-ε μόνον εν^ις, ό πρώ-
τος ξάδερφος τοΰ Κολοκοτρώνη, καί
λαδώθηκε έλαφρά κάπθ'.ος αλλος.
Έννοείται πώς οί σκλάδθ! Χριστια-
νοί έλεοθερώτ)ηκαν «πό τους Τούρ-
κους, πού τώδαλαν στά πόδί μπρός
στήν όρμή των χαλλη·/.αρίών τοΰ
Κολοκοτρώνη.
Άλλος καπετάνιος ποιητης «τα-
ν ν ε *■'< Ι" " ι~ νέ και ό θρυλικος στρατηγός Μα- λεϊ; καί ά ό ο υξ ί ' ζέ καί τοίος άπάγγειλε ενα τραγοΰοΊ, ποΰ τό είχε τχείιάσει έκείνη τήστιγ «Τότε — λεει ό Μακρυγιάννης —Ικατσε ό Γκούρας καί οί αλλοι καί φάγαμεν ψωμι'· τραγοϋδησαμεν 6α>τημένΛ.
καϊ μέσ' τέ αίμαι τό πολί» είν' δλα
Τδουτημένα.
Γιά την ποττρίδα πήγανε σ' τόν Ά-
[2η τα καϋμένα».
«Ό μαΰρος. ό Γκούρας άνεστένα-
ρο οπο·^ ίεν^είχαμεν τραγο^ηση, το-!?ορα οεν τραγοο3^ες τόσο π:ιρααο-
Γθν •/.'/'.ΐό δπο^ ϊέν έ'βαλαν ο! ϊιοτε- νεμένα. Αύτό τό τραγοϋδ
ό οποίος υπήρξε, έπί-
σης, κΜ εύσυνείδητος ίστορικός, ό¬
πως φαίνεται άπ' τα άπομνημονεύ-
ματά το^, -ού τα εχει έκδώσει ό ί-
στοριοϊίφης κ. Γιάννης Βλαχογιάν-
κοφάσισε νά έλευθερώστί, μέ καοε
πομνημονεύματά τού πώς, τό Σε-
οί αλλοι τή λ:ΓΑπρή μέ
την ήσνχία τους.
■—Άς είματτε μαζεμένοι, ρ
^οί Χριστιανοί, τούς είπε νά έλευτ)ε-
ρώσουμε τούς σκλάδο^ς. Καί, δν Οέ-
λετε νά μ' -άκοΰστε, δς κρεμάσοΰμε
τα χαϊμαλιά μας στά ελατα. Αΰτά
ίίναι, σημερα, ή έκκλησία μ,ςης. Άς
Λημ τώρα κ,ι' άς ειμαστε ετοι-
ρί νά λεΰτερώσουμε, τ άδέρφιά μας
"ύ τα παν* οί Τοΰρκοι σέ παντοτει-
νή σκλαδιά.
Άφοΰ τοΰς είχε αΰτά τα λόγια,
εκατσε — γιά νά τοίις δώση πε-
ρισσότερο κουράγΐο καί σχεδίασε στδ
ΒΟδι τδ παρακάτω τραγουδι:
Καλά τρώμδ καϊ πίνουμε καί λιανο-
[τραγοοδάμε,
!εν κάνουμε κι' έ"να καλό, καλδ γιά
[ήή
[ήψχήμ;
Ό κότμος ·φκείάνουν έκκλησιές,
[φκειάνο^ν καί μοναστηρια
»ά πάμε νά φΆάξουμε στής Τρίχας
[τδ γιοφύρι
—ι» θά περάση ό δόϊδοντας μέ τοίις
(άλυσωμένους
νά κόψουμε τοί»ς δλι>σκ>ς νά 6γο3ν
(οί σκλαδωαένοι.
Τδ τραγοΰδι αυτδ εφερε τα άποτε-
λέσματα ποΰ περίμενε ό Κολοκο-
τρώνης. Τα παλληκάρια τοι> τοΰ
ώρκίχθτρι-αν νά μή άφησοον τούς
Τούρκοϋς νά πάρουν μαζύ τοος τούς
Χριστιχ>ούς. "Γστερα, εκατσαν νά
κοψουνε τα ψημένα άρνιά. Απάνω
δμως πώ ήταν ετοιμοι ν' άρχίσοον
νά τρώνε, τα καραοόλια τούς είδο-
ιιοίησαν πώς οί Τοΰρκοι πλησίαζαν.
Οί κλέφτες άρπαξαν τα ίΐματά
' τα πόστα. Ή συμ-
πτέμδριο τοϋ 1826 — ότ;τν έχολιορ-
κείτο μαζύ μέ τον Γκο^ρα άπ' τούς
Τουρ-λους στήν Άκρόχολη,—εκάλε¬
σε σέ τραπέζι τδ σ^μπολεμιστη τού
καί δικ> αλλους όχλαργηγούς στή
θέση πού ύπεράσπιζε, το Σερπεντ-
τραγοΰδι:
Ό "
διά νά κάνουν
τούς χ.3η«)ύς τος σκοποός.
καλά. Τότε λέγω ενα
τραγοϋδι σέ καλδ
νά μάς 6γή. Είχα ν,έφι, τοΰ εί-α, 3-
τοο δέν τραγο^δήσαμ«ν τόσον και
γή χ φ, ΰ α, 3
δέν τραγο^δήσαμ«ν τόσον και-
Μέσο στά χειρόγραφα τού στρα-
τηγοΰ, ποί> δρέθηκαν μετά τδν βά-
τθ- υπήρχον καί δόο δημοτικβ
Γ - ■, -, „ , ■ · '^'2- γρζμμένα άπ' τδ χέει
ι [κοντα -ην ποολ-.α, τοο. Το ενα γιά τή μάχη τής Ά-
τα τεςτσερα κο^εντιαζον ·χ.αϊ κουβο-! ζάη+&*ε ·/-»! ^ ,ϊΊν. ...ι _>. ».-____
Ό"Ηλ!οςέδ«σί)-εφε (Έλληνάμο;
ίασίλεψε) καϊ τδ φεγγάρΐ έχά^η νατό τ
κι' δ καθαρδς1 Αΰγερινός χο!» αάει ι τρ2-γοί
ίκοοδεντιάζουν
Γυρίζει ό ήλιος %ύ τούς λεει, γα-
{ρίζε! 7λ τούς κρίνε:.
«'Εψές όπού δασίλεψα πίσω ά-δ μιά
[ραχοΰλα
ίκ'σα γυναίκεια κλάμματα κι' άν-
6ρών τα μοιρολόγια,
γ:' αύτά τα ήρωϊκά κορμΐά στδν κάμ
-'-%βας -/αί
τοί
ετσ'.:
άλλο γιά τδ θάνατο
Τδ δεΰτερο άρχι-
Τρεϊς περδί7.δΰλες κάθουντχ^ στδ
ι [κάστρο τής "Αθήνας,
είχον τα νυχιο κόκκινα καί τα φτ«-
, , ,, [Ρ« βαμμένα,
και τα κεφολια τους στδ αί-
[μα δουτημένα.
Γνωστος επισης ως ποιητή-ς ;-„.
νέ και ό θεοίω,ΐάκης Γρίδας.Σε ν ά-
ποιο^ τραγοΰϊι τού έξιστορεί Ινα λ>
πηρδ έπεισόδιο των έμφΛίων ντχ.
ραγμών, τή συμπλοκή χού ί;.τ»: $
Μοϊο τοϋ 1823 μέ πολλούς Έ/λτν
νος^όχλαρχηγούς μετχξύ των ό-ι-
ών ήτανε και ό Κιιραϊσκάάη; ν αί ό
Μάρκος Μπότααρης.
Τ εΤν' τδ κακδ «ού γίνεται *ι' ή
[ήή
, , , ^[«ραχήήμενά/η,
στη μεση στο ώερομβρο, στήν Κ*.
' , [,τοΧή τή χωρ ι;
Το Θο5(ΐ>ράκτ) κλείσανε τα ζε^τί
[6Γλ2ίΤ·2.
τΗρθ' ό Μαχρής άχ' τδ Ζογο, χι'
^Πισιλής άτός -μ,
ηρβεν κι' άχδ τ' Άγραφα άτός τοϋ
[δ Καίραϊτκά/η:,
ήρθε κι' άπ' τή Βόνιτσα, άτός το^'ό
[Βλαχοτσόγν,α;,
κι' δ Μάρχο Μπότσαρτ,; αέ
(χιλίους πεντα/ός·^,^ς.
Τδ θοϊωράκη —ολεμοΰν τα -,^τί
[6ίλ«τϊ
_ < ^ ^ [6ίλ«τϊ . ΆκολθΛθεί ή άφήγησι τής αά ς Τριβντα χρόνια πέρασαν τ:.-, -.>
τε. Ό Γρίβας, γέρος πειά, 7Τ,:<. την άκόπειρα νά ξε σηκώση την ίΐ- πειρο. Μεταςύ των τραγο'υδ-.ώ/ -οί έξιστοροΰν έπεισόί:» τή ςέπ^κ-ϊ- σεως έκείνης, (πού δέν είχε, ί^τ>
χώς, καλδ τέλος γιά μβΤς) ίι-α;7:ι
κι' Ινα τραγοϋδι τοΰ Γρίδα γ1 α τή
μάχη τοΰ Κοοτσελιοΰ (26 Φίέ:^α-
ρίου 1854) ενα πραγματικο ά:1-
στούργημα παραστατικότητος καϊ
άνϊρικοΰ πόνου, τδ παρακάτω:
"Ηαβυν παιδί καί γέρασα άρματο-
[λδς κοί κλέ?ττ;ς,
κι' όσο>ς πολέμους εκανα έγώ "Ααι
(τ' άρματά ο,ο.)
πβενά δέν άντροπιάστηχΛ κι' έγώ
(χαί τ' άρματά αθϋ
και τώρα στά γ·εράματα, στδν τόχο
[τού Γι:ννινβϋ
'ς «ΰτδ τδ ερμο Κο·ατσελιό, σ' α'ΐ-
[νοϋ παπά τδ σπίτ '..
κι' άλλος παπά'ς μέ πρόδωσε 'ς τ'
['Α63ή πασά τδ στό.ιϊ.
τα καραούλιο νεχιασε καί στ-.ά:: 'Λ
[μπαϊράν.ια
Καϊ μ'.β γ-,ορτή ξημέρωνε, ήταν -/.α!
[τ' δνομά υ^.
Άη θόϊωρος μ' έξύπνησε ν τ '>
ι [άνοιξε την πό:τΐ.
Γλέπω τούς Τούρκους όμπροστά, ν:-
[ζάμι κι' 'Αρδανίταις, ν./-
* · ·
Ό Μεσολογγίτης Στασινδς Μ^-
κρούλης, τοϋ όχοίου ό άϊελφός ν·
■ - -.....-, κροταιοτερους .- .
ρωϊκών εκείνον χρόνον, συνέθεσε-
ά την πολιορ-κία έκείνη ενα μεγά-
)_ποίημα άπδ έκατδ στίχο^ί· 9!
πρώ,τοί το» στίχοι είναι οί πα:α*2-
τω:
Νά μουν —ιΆι νά πέταγα, νά τ{·
[γαΐνα τοϋ ι!τ]λθΛ
ν' άγνάντίυα τή Ρούμελη τδ μ^?«
[Μεσολόγγ^'.
ού πολεμεί μέ την Τθΰρκιά, με^ΐ
Γσερους πασά5εξ>
·'■ ο! -ρώτθί τής 'Αρββνιτιάί. ^
[δώδεκα χιλιάί«ί'
στενοον τόπια τής στεριάς,^ Μ-
ι [ράίια τοΰ πίλάγο^;
Ιΐεφτουν οί μπάλαις σαν (>?οχ°ι
[μπόμπαίς σάν χαλα^Ί
κι αυτά τα λίατνοτούφεκα σά"^ 'ί^-^
[τής θβλάϊΐΐί·
Είχε δίκηο, άλή6ε!0, έκείνος ό
ξενος χού χαρακτήρΐσε τον ίΙΜ'
νΐκδ λαό «ττολεμιστή κοι -"^
μαζύ».
Ν.
ΜΙΚΡΕΠΛΙΒΕΙβ
Μην εχετε καμμίαν είίΐ:1·
σΰνη στήν γ^αίκα πού ϊέν άγ
τα παιδία. Ή γυναίκα αυτή
θά είναι ποτέ καλή κ»ί πΐστή
γος.
—Τδ πνεΰμα των
ώ ύ
*■
V
9* Τ ^^Μ^ΜΜ
V
νν ε* ϊ
γυναικών χρησιμεΰει πειδ »ολυ ".'·
νά υποστηρίζη την τρέλλα των »*'
ρο την λογικήν των.
—Ό άντρος είναι πείδ πΐ^·0^
στή φ',λία παρά στδν ερωτα, τ, .
ναΐκα: πειδ χιστή στδν ίρα·:^ ^
στή φιλία.
Άγοράζετε τα 6ι6λία β
Β·4»«ΝΚίΐΛείον τοΰ «'Εθν.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΜΆ-ΙΟΥ. 1929.
ΖΗΤΗ]νΊΑΤΑ ΤΗΖ
Ό Άγγλος λοχαγός Μάλκωλμ Κάμπελλ, δσΐις απέτυχεν είς τάς προσπαθείας τού δπως σπάση τό ρεκόρ τα¬
χύτητος τού συμπατριωτου τού ταγματάρχου Χ. Ο. Σηγκρέϊβ, είς τούς αγώνας αύτοκινήτων τοϋ Βέρνε/.
Πάν, τής Αφρικής. Το αυτοκίνητον τοΰ Κάμπελλ ίτρεξε με ταχΰτητα 218 1)2 μιλιων την ώραν. Τό αυτοκίνη¬
τον τού Σηγκρέϊβ προηγουμένως είχε τρε'ξχι μέ ταχύτητα 231 μιλίων την ώραν.
Το ατμόπλοιον «Ούέστ Χάικαΐ», τό οποίον εβλάβη εξω &εν τής Βοστωνης και ερριμον?κήθη υπό τής Κυβεο-
νητικής ακταιωροϋ «Μοχάβε».
^________ —————^——^——^——--------------------
£* την 21 Μάϊον είς τό Κολοσσαίον τής Νέας Υόρκης. Ό ΚΙντ Τ«^^τ^"Γ^Χ^^ώ^τεοδν
Φαιντελ Λαιιπάρμα, πυγμάχου, ύπογράψαντες τα συμφωνητικα της νεας πυγμαχιας. Ορθιοι εξ «β«»"«ων
«Ρός τα δε|ιά: ·Ο κ. Μπλέϊκ, ό κ. Τζές Μάκ Μαών, διοργανοτής της πυγμαχιας, και Λουής Γκιτερεζ, δι-
ενθυνίηςΤοΰ Τσόκολατ. Ό Λαμπάραπα εσχάτως επέστρεψεν εξ Αυστραλτας.
Ή Δνίς "Ελινωρ Σμίθ, 17 έτών, έκ Φρήπορτ, τοϋ Λόγκ "Αϊλαντ, άεροπό-
ρος, μείνασα εσχάτως είς χον άέρα άνω των 22 ώρών. Δεξιόί ό πατήρ της
Φρεντ Στόν, ήθοποιός, εΰχόμενος είς αύτην καλό ταξεΐδι πρό τής άπο-
γειώσεως.
'Η κ. Δαβίδ Στάινχαρτ, σύζυγος τοΰ έν Φιλαδελςρεία αΰτοκτονήσαντος δι-
κηγόρου Στάινχαρτ, έξεταζομενη υπό τοϋ μυστικοΰ, Ρέιιμοντ Ι. Χάρτ,
σχετικώς μέ την αύτοκτονίαν.
Ή μικρά Βαρβάρα Τζάντ Κλάουξ, έκ Λός "Αγγελες, ή όποία κατεδόθη
εις το δικαστήριον^ ώς άποδεικτική μαρτυρία. Ό γραμματεύς τοϋ δικα-
Οτηρΐθυ, Χ. Σ. Σνόθυ. εί^ δν ανετέθη ή (τ,ήλα£ΐΓ τηίί βπΓΓτηιΐΓ πηηαίη.
*>··. '» υΐΛ«υιΐ|ριοτ ως αΐτοοεικτικη μαρτυρία. υ γραμματεύς τοϋ δικα
Ό Δίκ Γχλέντων παττ'ιο άοιστερα ναί ό Δίκ Γκλέντων, υιός, δεΐιά, άρχηγοί αντιθέτων κωπηλατικών ομι- στηριου, Χ. Σ. Σνόου, είς δν ανετέθη ή φύλαξις τοϋ βρέφους, προσέλα
λων, οί οποϊοι^θά σ^αγ^σθοϋί κατ' αύτάς, είς τάς λεμβοβοομίας τής Νεας 'Υοακης. 6εν ώ; βοηθόν τού την μητέοα τής μικράς, κ. Ρονθ Κλάουζ.
ΖΗΤΗ]νΊΑΤΑ ΤΗΖ
Ό Άγγλος λοχαγός Μάλκωλμ Κάμπελλ, δσΐις απέτυχεν είς τάς προσπαθείας τού δπως σπάση τό ρεκόρ τα¬
χύτητος τού συμπατριωτου τού ταγματάρχου Χ. Ο. Σηγκρέϊβ, είς τούς αγώνας αύτοκινήτων τοϋ Βέρνε/.
Πάν, τής Αφρικής. Το αυτοκίνητον τοΰ Κάμπελλ ίτρεξε με ταχΰτητα 218 1)2 μιλιων την ώραν. Τό αυτοκίνη¬
τον τού Σηγκρέϊβ προηγουμένως είχε τρε'ξχι μέ ταχύτητα 231 μιλίων την ώραν.
Το ατμόπλοιον «Ούέστ Χάικαΐ», τό οποίον εβλάβη εξω &εν τής Βοστωνης και ερριμον?κήθη υπό τής Κυβεο-
νητικής ακταιωροϋ «Μοχάβε».
^________ —————^——^——^——--------------------
£* την 21 Μάϊον είς τό Κολοσσαίον τής Νέας Υόρκης. Ό ΚΙντ Τ«^^τ^"Γ^Χ^^ώ^τεοδν
Φαιντελ Λαιιπάρμα, πυγμάχου, ύπογράψαντες τα συμφωνητικα της νεας πυγμαχιας. Ορθιοι εξ «β«»"«ων
«Ρός τα δε|ιά: ·Ο κ. Μπλέϊκ, ό κ. Τζές Μάκ Μαών, διοργανοτής της πυγμαχιας, και Λουής Γκιτερεζ, δι-
ενθυνίηςΤοΰ Τσόκολατ. Ό Λαμπάραπα εσχάτως επέστρεψεν εξ Αυστραλτας.
Ή Δνίς "Ελινωρ Σμίθ, 17 έτών, έκ Φρήπορτ, τοϋ Λόγκ "Αϊλαντ, άεροπό-
ρος, μείνασα εσχάτως είς χον άέρα άνω των 22 ώρών. Δεξιόί ό πατήρ της
Φρεντ Στόν, ήθοποιός, εΰχόμενος είς αύτην καλό ταξεΐδι πρό τής άπο-
γειώσεως.
'Η κ. Δαβίδ Στάινχαρτ, σύζυγος τοΰ έν Φιλαδελςρεία αΰτοκτονήσαντος δι-
κηγόρου Στάινχαρτ, έξεταζομενη υπό τοϋ μυστικοΰ, Ρέιιμοντ Ι. Χάρτ,
σχετικώς μέ την αύτοκτονίαν.
Ή μικρά Βαρβάρα Τζάντ Κλάουξ, έκ Λός "Αγγελες, ή όποία κατεδόθη
εις το δικαστήριον^ ώς άποδεικτική μαρτυρία. Ό γραμματεύς τοϋ δικα-
Οτηρΐθυ, Χ. Σ. Σνόθυ. εί^ δν ανετέθη ή (τ,ήλα£ΐΓ τηίί βπΓΓτηιΐΓ πηηαίη.
*>··. '» υΐΛ«υιΐ|ριοτ ως αΐτοοεικτικη μαρτυρία. υ γραμματεύς τοϋ δικα
Ό Δίκ Γχλέντων παττ'ιο άοιστερα ναί ό Δίκ Γκλέντων, υιός, δεΐιά, άρχηγοί αντιθέτων κωπηλατικών ομι- στηριου, Χ. Σ. Σνόου, είς δν ανετέθη ή φύλαξις τοϋ βρέφους, προσέλα
λων, οί οποϊοι^θά σ^αγ^σθοϋί κατ' αύτάς, είς τάς λεμβοβοομίας τής Νεας 'Υοακης. 6εν ώ; βοηθόν τού την μητέοα τής μικράς, κ. Ρονθ Κλάουζ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΟΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
ΣΥΜΠΟΝΈΤΙΚΑΙ νυναϊ/ες
έπήγαν νά μυρώσουν τό σώμα
τοΰ νεκροΰ Ίησοΰ. Εΰρήκαν δμως
κνλισμένον τόν ?.ίθον τοΰ μνήμα-
τος ν.αί τόν τάφον «νόν. Κ αί μέ-
σα είς τόν γλχν.ΰτατον άνοιξιάτι-
κον ορθρον άνεδόθη άπό τα
σπλάγχνα των άνθρωπον καί
άπό κάθε πόρον της τνραννι-
ομένης Γής διά νά υψώθη σνμ-
μικτος μέ την έωθινήν άρμο-
νίαν των κοριααλών. δ νικηφόρος
παιάν πρός τόν ουρανόν. Άνέστη ό
Χριστός! Τοιο·τοτρόπως συνετελέ¬
σθη ή θεία εύδοκία. Άνέστη ό
Θεάνθρωπο;! Ή ανάστασις τού
έσν.όρπισεν εκλοτ.πτρον φώς είς τάς
καρδίας των άνθρώττων. Μετέ·»ο>
σεν πανταχοΐ< την χαράν τοΰ Θε¬ όν. Άπό ενα τάφον εξεχύθη άφάν- ταοτος πλήιιμυοα χαράς άνά τόν κόσμον! Ό άκάνθΊνος στέφανος μετρβλήθη είς όλόχρνσυν άκτινω- τόν. ή λόγχη τοϋ μαρτύριον είς σύμβολον ζοαης, δ στεναγμός τοΰ πάθους είς παιάνα θρίαμβον, τό αί;ιά τον είς δρόσον ζο»γόνον. Τό Φώς μιάς άπτσΓεύτου νί/ΐης διαλΐ*- ει τα οκότη τοϋ "Αδον. 'Επατήθη ό θάινατος. Ιδού τό μενά, τό Ιν.- πληκτικόν θαίηα τής Άναστάίτε- ως, τό οποίον διακηρνσσει καί πα- νηννρίζει σήμεοον ή Όρ>θύδοξ(ς
Έκκλησία μέ τόν χαρμόσυνον χαι¬
ρετισμόν Χριστός 'Ανεστη'
ΕΙΣ ΤΟ ΕΘΝΟΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΗΕΚΤΑΚΤΟΣ σύνοδο; τοΰ
Κονκρέκτσον ϊταρ' ο'λον ότι συνε-
κλήθη αποκλειστικώς διά την ρύθ¬
μισιν τοϋ προβλήματος τής ανα¬
κουφίσεως των γρ<»ργών καί τής α¬ ναθεωρήσεως τοΰ τελωνειακόν δα¬ σμολογιον, φαίνεται ότι ί)ά συμπΓ- ριλάίοη είς τό πρόνραμμά της καί άλλα ζωτικά τής χώρας ποοβλήμα- τα μεταξύ των όποίοχν και τό τής άπαγορενσεως. Τό ζήτημα τουτο ανακίνησιν είς την Όαοσ.τονδισ- •κήν Βουλήν δ Ρεπουμπλιν.ανός βονλεντής Νέας Υόρκης κ.Λαγ- κάρντια, ζητήσας την &ιι!?ηφιοιν πιστώσεως εξ εκατόν πεντήκοντα §κατοαμυρίων δολλαρκον διά την ^(τχϊΐρΐΜϊγιΐν τοϋ ποτοαπαγορευτι- σιιον, συαφώνως μέ τάς σχετικάς νπ)οδείξεις τον Π ροέδρου κ. Χον- 6ερ». Ό ίΐ ρόεδρος. είπεν δ κ. Λα- γκάρντια, εδήλωσεν είς ιιίαν ποό- σφατον άγόρενσίν τον ότι εάν ενας νόμος δέν είναι δίκαιος τό μόνον μέσον διά νά επιταχυνθή ή κατάρ¬ γησις τού είναι ή ανστηοά εφαο- υογή τού. Ή πλειονοψηφία των ε·κλογ«ι>ν τής χώρας είναι εναντί¬
ον τοϋ ά.τχχνορευτισμον. ΑΙ ψήφοι
αΐτινες εδόθησαν υπέρ τοΐ Χοΰ-
6ερ η υπέρ τοϋ Σμι-9 δέν δύνανται
νά θεα>ρτ»θΏνν ώς Ί['ηφοι υπέρ ή
κατά τής άπαγορενσεος διότι ν.α-
νείς δέν ημπορεί* νά αρνηθή ότι τα
05 τοίς εκατόν των νγρων Ρ?ποιμ
πλικανων έ'«1/ιτφιο'αν τόν Χοΰβεο.
το αποχαΊρεήστηριον
ΤΟ ΒΡΑΔΥ της παοεΜούπτις
Τετάρτης παρετέθη είς τό Οΰόλ-
δορφ Άστόρια τό τελευταίον συμ¬
πόσιον. Ό "Οστθοτρ, ό ίστοριν.ός
καί άγαπητός διευθυντήν τοΰ άρι-
στοκρατικον ξενοοοχιείθυ είχεν πττ-
ρασκευάσει Ιδεσματολόγιον άπό τα
πλουσιώτερα καί έκλεκτώτερα. Σα-
ράντα όρ-νανώσεις άπό τάς ίσχνρο-
τέρβις τής πό?ΛΚος άντ?προ;κι>πίν-
θησαν είς τό τελευταίον έκεΐνο γεΰ-
μα τοΰ Ούόλδορφ-Άστόρια. Οί
:ταοακο.ιτήσαντες άνήλθον είς επτα¬
κοσίας περίπου, δ?-οιδέ οί οήτορε:
εξέφρασαν την θλίψιν των διά την
εξαφάνισιν τοΰ μενολοπρεποϋς; ξε¬
νοδοχείον. "Ολοι είχον νχχτοληη. Οί
άπό καταφανη συγκίνησιν. Αυριον
άρχίζει ή κατεδάφισις τοΰ ιστορι¬
κόν Ότελ της Νέας Υόρκης. "Ενα
άκόμη άπό τα ώραϊά της παλαιά
κτίρια έξοΐφανίζεται διά νά παρα¬
χωρήση την θέσιν τού είς νεον πε-
λα>ριον ΰξΰ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΟΝ
ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
•Ο Μηνιαΐος Ι_αλΧιτ6χνικός «Έθνικος ^Ρ^Λ·^^Γ-Γκ6^ Απ,ρΐλ£θ^
Έξετάζει δλα τα ρεύματα των βημερινων «ροοδων έν '^*^%'~
βτήμη, φιλολογία, τέχνη, πολιτική, κοινωνιολογια.— -««νη ζητη5
Τ.-ΑΙ νέαι ιδέαι κα! αί νέαι ανακαλύψεως. - Ή άνθίχοποτης
είναι βήμδρον.
ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ
ΤΙ)6 Νονβ
8.
. ΜΑΝΑΟΕΚ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Άξιότιμοι Κύριοι Όμογενείς,
Λαμδάνω την τιμήν νά σάς γνωστοποιήσω ότι, κατόίαν τρΛαχονταε-
τοΰς πείρας, έπιστημονικής καί πραχττχής έν Ελλάδι καί έν Άμερική,
επί ενδεκα συναπτά Ιτη, πειραματιζόμενος, έπέτνχα την θαυμάσιον τε¬
λειοποίησιν τής ποιότητος απάντων των -Ευρών, καί ύπόσχομαι νά εύ-
χαριστήσω καί τόν πλέον Ιδιότροπον. "Εχομεν πάντοτε άνάλατσν τυ¬
ρόν, φρέσκον, διά τούς κοιλιοδούλους καί τάς έγκύους Κυρίας, τρωγό-
μενον μέ ξάχαριν, πολύ δέ ευγεστον μετά φρούτων καί τυρόπηττας.
'Επίσης διατηρούμεν φοέσκην άνάλατην, ζεστίτν καί κρΰαν Μυζήθραν
τυρόν, φέτα καί βαρελίσιον, ώς καϊ Γιαοΰοτι βυ καοδαοάχια, ίφάμιλλον
τής Λειβαδιάς, διά πτωχάς οικογενείας· ομοίως Γιαοϋρτι σαχκούλας,
όμοιον Παρνασσοϋ καί Μανωλάδος, είς πολυτελέστατα^ καρτόνια των
ενός, 1)2 καί 1)4 πάουντς. Προσεχώς θά εχωμεν καί κεφαλοτύοια,
εφάμιλλα Κεφαλληνίας, άπό 1>2 ίως 65 πάονντς τό κεφάλι. Όμοίως
κασέρια παντός μεγέθους, εφάμιλλα ΆδριανΌυπόλεως, άπαντα ανω¬
τέρας ποιότητος των προερχομένην έξ "Ελλάδος καί Άμερικής.— Μία
δοκιμή θά πείση τούς πάντας.
ΑΙ τιμαί μας είναι άνεπιδεκτοι συναγωνισμου. Πωλοΰμεν, χονδρι
κώς καί λιανικώς, καί καταδάλλομεν πάσαν προσπάθειαν διά νά ευχα¬
ριστήσωμεν τοΰς πελάτας μας.—Τό Γιαοϋρτί μας είναι θοεπτικάν, δροσι-
στικόν, έλαφροστόμαχον, ενεργητικόν, διά δέ τούς άσθενεϊς είναι ή καλ¬
λιτέρα τροφή, οΐασδηποτε ήλικίας καί άν εΐναι^ ούτοι.—Ζητούμεν πωλη-
τάς ίκανούς μέ κομίσσιον άρκετά καλόν. 'Επίσης πωλήτριαν διά την
λιανικτιν πώλησιν.
Μεθ' ύπολήψείος, δΤΕνΕ Ρθυίθδ, Διευθυντής.
ΛΙΑΝΙΚΩΣ: Γιαοΰρτι σακκούλας 25ο τό πάουντ.—Βας ποιό¬
τητος 20ο τό πάουντ. Φρέσκο άνάλατο τυρί 20ε—άλατισμένο
35ο τό πάουντ—Φρέσκα Μυζήθρα 40ο τό πάουντ.
715 501ΠΉ ΗΑΙδΤΈΟ δΤΚΕΕΤ
0ΗΙ0ΑΟΌ,
III.
ΡΗΟΝΕ: ΜΟΝΕ0Ε 2676
Τό τεϋχος τοΰ Απριλίου τοΰ «Μηνιαίου Καλλι-
τεχνικοϋ Έθνικοΰ Κήρυκος» είναι όλως εξαιρετι¬
κόν. Πλουσιώτατον καί είς ΰλην καί είς αυστηρώς
•/αλλιτεχνικάς εικόνος.
Παρουσιάζει καί μίαν άνακαίνισιν είς τό έξώ-
φυλλόν τού, κοσμούμενον μέ μίαν θαυμασίαν τετρά-
χρωμον ε'ικόνα κατάλληλον διά κορνιζάρισμα.
Τα θέματά τού άναφέρονται είς δ7..α τα ζητήματα
τής προοδον τού κόσμου. Σΰγχρονα ζητήματα της
έπιστήμης, τής φιλολογας, τής τέχνης, τής κοινω-
νιολογίας, τής ίστορίας, τής πολιτικης.
Ιδού τα κυριώτερα θέματα τα δποΐα μέ σχετικάς
εικόνος στολίζουν τό τεϋχος τοΰ Απριλίου.
Ή νέα οίκοδέσΐτοινα τοΰ Λευκού ΟΤκου. Σκια-
γραφία της Κυρίας Χοϋδερ.
Σημερινά έκπαιδευτικά προβλήματα. Ή σπουδά-
ζουσα νεολαία τής Σοβιετικής Ραχίίάας.
Σύγχρονοι μεγάλαι Εύρωπαϊκαί φνσιογνωμίαι.
Γουσταΰος Στρέσεμαν, δ Καγκελλάριος τής Γερ-
μανίας. Αί διάσημοι γυΛ·αΐκες τοΰ αίώνός μας: Ή
Κυρία Σαροζίνι Ναΐντου, ποιήτρια, απόστολος άν-
θρωπιστικών κινημάτων, πρόεδρος τοΰ Έθνικοΰ
Συνεδρίου των Ίνδιών.
Ψυχικαί επιστήμαι: Ό πνευματισμός υπό τα κρι-
τικά πυρά τής νεωτέρας έπιστήμης. Τα μεγάλα
πνεύματα τοΰ αίώνός μας. Ό διάσημος Άϊνστάϊν
ώς φιλόσοφος καί ώς άνθρωπος.
"Ηθη καί εθιμα τοΰ Μεσαιωνικοΰ 'Ελληνισμοΰ,
Ό γάμος παρά τοίς Βυζαντινοΐς.
Άστική ζωή: Ή νεαπέρα ζωή καί κίνησις κατά
πλήθη.
Άπό την Ιστορίαν τοΰ νεώτερον Έλληνισμοΰ:
Ό χαρακτήρ καί ή ζωή τής Κυρά Βασιλικής τοΰ
Άλή Πασά.
Ζωή καί τέχνη έν Άμερική: Κλεμέντε Όρόσ/.ο,
ό διάσημος Μεξικανός έπαναστάτης τής τέχνης.
Αί γνωμαι των κορνφαίων τής έποχής μας: Ό
Μπέρναρδ Σώ καί ή Ίατρική έπιστήμη.
Κοινωνιολογικά προβλήματα: Ή μεταμόρφωσις
τής οικογενείας είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή φθισική: θαυμάσιον Νεοελληνιχόν διήγτ[μα.
Τα δράματα τής φύσεως: Ό αγών τής υπάρξε¬
ως μεταξΰ έντομον καί άνθρωπον. Περιεργοτάτη
μελέτη.
Κάτω άπό την μοΤρα: θανμάσιο Νεοελληνικό διή-
γημα.
Τό άγωηζόμενον "Εθνος: Υπό ποίας συνθήκας
έξερράγη ή 'Ελ)>ηνική Έπανάστασις.
Π ου βαδίζει ό Νέος Κόσμος: Αί παιδικαί λέ-
σχαι καί τό εγ^ημα έν Άμερική. Επιθεώρησις των
ονγχρόνων ζητημάτων.
Τα περισσότερα θέματα είναι εικονογραφημένα.
Πλήθος αλλο εικόνων θαυαασίων άπό την παγκό¬
σμιον ζαχήν τοΰ μηνός.
Ό «Έθνικός Κηρυξ» σνναγωνίζεται μέ τα αρί¬
στα των ξένων περιοδικόν καί είς καλλιτεχνικήν
εμφάνισιν καί είς πλοντον νλης έκλεκτης επί δλων
των προβλημάτων τοΰ σνγχρόνου πολιτισμοΰ.
Τό περιοδικόν μας, παρακολουθοϋν τάς προόδους
τής σημερινής πνευματικής ζωής, φιλολογικής, /αλ-
λιτεχνικής, κοινωνιολογικής, είναι ΐδρυμα μορφ<ι)· τι κόν. Έξασφα)άσατε τό τεϋχος εγκαίρως καί στέλλετέ το καί εις τούς ίδικούς σας είς την Πατρίδα. Ζητήσατε τί> τεϋχος άπό δλες τής στάντζες.
Μέ 35 μόνον σέντς άποκτάτε Ινα πνευματικόν
θησαυρόν.
Ελληνικόν Θεατρον
«Ό ' Αρχιβιδηρουργός».— "Εκτακτος μεταπασχαλι-
νη καλλιτεχνική «αράβταοις είς τό Οαμ Γκάρντεν
της πόλεώς μας.— Ή Δνις Ήρώ Τιβερίου «ρωτ-
αγωνιβτει είς το υπέροχον δραμα τοθ Γ. Όνέ.
Την προσέχη Τρίτην, 7 Μάϊον,
ώραν 8:30 μ. μ., θά δοθ^ μία εν¬
τελώς έξαιρετική παράστασις είς
τό Πάμ Γκάρντεν τής πόλεώς μας,
58 Δοόμοι καί 8η Λεωφόρος, είς
την οποίαν λαμδάνονν μέρος οί
τέως έργαζόμενοι μετά θιάσου
Πανταπουλου ήθοποιοί, καλλιτε-
χνικαί φνσιογνωμίαι γνωσταί είς
την παροοάαν μας έκ τής ληξά¬
σης χεψεριντ,ς θεατρικης περίο¬
δον.
Κατά την περί ου ό ^Λγος παρά¬
θά άββδ ό θέ
η ρ γς ρ
στασιν, θά άναβιβασδΐ) τό θεσπέ-
σιον δραματικόν άριστούργημα τοΰ
ψημισμένον Γά7Λου συγγραφέως
Γεώργιον Όνέ, «Ό Άρχισιδη-
ρσνργός», τοΰ οποίον πάντοτε ή
άναπαράστασις πο<ηωλεϊ τα βαθύ- τερα καί ενγενέστεοα των ανθρω- πίνων σνναισθημάτων είς τάς ψυ¬ χάς των άκροατών. Τό γεγονός ότι ή δίς Ήρώ Τι¬ βερίου θά ερμηνεύσχι τόν ρόλον τής Κλαίρης, ό κ. Γ. Κονρονκλης τόν άρχισιδηρονργόν καί δ κ. Κώστος Καζής τόν δοΰχ.α είναι αρκετόν αύτό καί μόνον νά προκαλέση, την ακλόνητον πεποίθησιν είς οιονδή¬ ποτε περί τής ανωτέρας επιτυχίας τοΰ έργον. Εις την εξέλιξιν τοϋ δράματος λαμιβάνονν μέρος οί εξής, κυρίαι καί κύριοι, οί όποϊοι πιστώς καί άξιοπρεπως ΰπτιρέτησαν την Ελ¬ ληνικήν σκηνήν κατά την παρελ- θοΰσαν θεατρικήν σαιζόν: Δίς Κ. Χρήστου, Κα Λίζα Κουρούκλη, Κα Καρνέρη, Κα Άναστασιάδου, Κα Χρηστίδου, Α. Βεράρδος, Α. Άναστασιάδης, Α. Μαυρογΐάννης, Α. Μανωλιάκης, Χ. Δημητρακό- πουλος καί Π. Ζοΰλης. Ό συμπσθής κωμικός τοΰ θιά¬ σου, κ. Ι. Ιωαννίδης, συνεργαζό- μενος ήδη μετά τοΰ ώς δνω κα>1ι-
τεχνικοΰ γκρονπον, άνεχώρΓ^ε
διά τάς Μεσοδντικάς Πολιτείας,
δπου δ θίασος πρόκειται νά μετα¬
βή χάριν καλλιτεχννκής περιοδεί-
ας, μέλλων νά έπιστρέψτ) τό προ¬
σεχές φθινόπωρον είς την πόλιν
μας, δπότε θά <τυμπληρωθτ| διά νέων ήθΌποιητικών δυΛ'αμικοτή- των, άνεγνωρνσιχένης άξίας, αί 6- ποϊαι ερχονται έξ Αθηνών, όπως οτηΐργασθώσι διά την προσέχη θϊατρικήν περίοδον μετά τοΰ άνα- διορνανωθέΛτος καί τίοη επονομα- ζέ 'ΚΙ Θ η μ η Θεατρον*. Ας μή λείψη κανείς άπύ την εξαιρετικήν αυτήν παράστασιν της προσεχούς Τρίτης είς τό Πάμ Γκάρντεν, άφ' ενός διά νά άπο- λαύστι ενα ανώτερον καί ηθικόν έργον, άφ' ετέρου διά νά υποστη¬ ρίξη την νεαν προσπάθειαν τοΰ ΐΙλΛ Θα ρ ηΰ Θεατρον. Δυνατάς καί έπάξιο; συμπαρα- στάτης τοΰ καλλιτεχνικοΰ αΰτοΰ όμίλου είναι καί ό κ. Δημοσθένης Ζάττας, δ γνωστός μουσικοσυνθε- της, δ οποίος έγγυάται διά τής οτιιδαράς μουσικής ίδιοφυΐας τον την απόλυτον καί πλήρη επιτυχί¬ αν των μουσικών έργων τα δποϊα διά πρώτην φοράν θά άναβιβα- σθοΰν είς τό προσεχές μέλλον. Αί τιμαί τής παραστάσεως τοΰ «Άρχισώηρουργοΰ» ώρίσθησ α ν διά μέν την πλατείαν δολλ. 1.50, διά δέ τα θεωρεϊα δολλ. 2.00 εκά¬ στη θέσις. Τηλεφωνήσατε νά σάς κρατήσουν έκλεκτάς θεσεις είς τδ ΜΕϋΑΙ,υθΝ 5336. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ ϋΚΕδδΕϋ), Κεφαλάκτα, Σηκω- τάκια, Γλυκαδάχια, Πουλερικά, Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τοΰ γά¬ λακτος. ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ 510 - 9ΤΗ ΑνΕ., Ν. Υ. (Μεταξΰ 38 καί 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: ΜεάαΙΗοη 374$. ΚΟΙΝΟΝΙΚΑ Βάπτισις Την παρελθούσαν Κυριαατ,ν, 23 'Αχριλίοϊ, έν τω ΙνταΜα «ε?Φ ν»? «"Αγιος Δημτϊτ.ριος», 201 ΕΑλ,1 107ΤΉ 8Τ., έ6αχτίστ)ίΐ το #:<>?2;
κι τοθ κ. Γ. Ν. Πεΐάκτ}, γβ» «■;
α». οΐ/Λνό;;.ου Γ. Ν. Περάση *»■
τής Αϊχατίρίνης Γ. Περάκη «
νένος Δημοτάα.τ>, α^^ΐ^' ";
Κρήτης. Τό υα>7ττ,?ιον έτίλεσ^ ο
τανοτιολ. Λ?·χιμ. Βασίλειος Λ-—
της. 'Ανάδβχος πζ?«ττη Χ γ&'Φ
μένη Δνίς Μ*?ία Γ. Χα?^τ»*1·^ω'
σατα τω 4—τισθέντι τό ον«ϋ.α -ω'
χΐάτης. , ·
Μετά την έν τω ναώ βοατισιν λ
γονείς καί ή μ.ικρά άναίοχος εί-'
χθτραν τα «υγχαρητήρκχ των ^^
γενών χ,αΐ των ^ιίλων είς την »·-
τ^-^ν τοϋ Σύλλογον Κρητων « "-
μόνοια» τοϋ όχοίο» έπίλεκτα £*'·>
τντμην». Είς τοΰς χροσελθοντΚ
ϊροσεφέρΐδησα ίιάφορα άναψΛΐ'1**
των χΐωΐνών
Η ΑΓΓΙΙΐΙΙίϊί
ϊ
Γράψατε καί ζητήσατε το ^
λάίιον τό χε?ιγρά?ον τα **?*?
σημδρινά καί έσχερινά %
των χροκαταρκτικών κ»ι
ρημένων τάξεων, ώς *αι,«
τίον έΐΜΜχτο» διά τακτικήν
ίοσιν. Οί μαθηταί
έ λί
ρς
φασις δίδεται είς
θης χροφοράς, τα ίέ
χάμηλά καί δύνανται νά
χ,ατά δόΐεις.
Ίίρόθη χρο 30 έχων
&ήτε: Εάιιοατΐοηαΐ ϋβρ^
νββτ δίάβ Υ. Μ. Ο- Α.,
57ίη 5τ-, ^^ΐ
^ΑΝIΕ^ί^ΟΝ, οονν.—/
•νικό; Κήουξ> πωλείται «ββ
τιπροσώπου μας Γ. Μΐ
κός Κηρυξ»
αροσώπου μας Π.
Βοΐίνατ Βοαα.
ΟΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
ΣΥΜΠΟΝΈΤΙΚΑΙ νυναϊ/ες
έπήγαν νά μυρώσουν τό σώμα
τοΰ νεκροΰ Ίησοΰ. Εΰρήκαν δμως
κνλισμένον τόν ?.ίθον τοΰ μνήμα-
τος ν.αί τόν τάφον «νόν. Κ αί μέ-
σα είς τόν γλχν.ΰτατον άνοιξιάτι-
κον ορθρον άνεδόθη άπό τα
σπλάγχνα των άνθρωπον καί
άπό κάθε πόρον της τνραννι-
ομένης Γής διά νά υψώθη σνμ-
μικτος μέ την έωθινήν άρμο-
νίαν των κοριααλών. δ νικηφόρος
παιάν πρός τόν ουρανόν. Άνέστη ό
Χριστός! Τοιο·τοτρόπως συνετελέ¬
σθη ή θεία εύδοκία. Άνέστη ό
Θεάνθρωπο;! Ή ανάστασις τού
έσν.όρπισεν εκλοτ.πτρον φώς είς τάς
καρδίας των άνθρώττων. Μετέ·»ο>
σεν πανταχοΐ< την χαράν τοΰ Θε¬ όν. Άπό ενα τάφον εξεχύθη άφάν- ταοτος πλήιιμυοα χαράς άνά τόν κόσμον! Ό άκάνθΊνος στέφανος μετρβλήθη είς όλόχρνσυν άκτινω- τόν. ή λόγχη τοϋ μαρτύριον είς σύμβολον ζοαης, δ στεναγμός τοΰ πάθους είς παιάνα θρίαμβον, τό αί;ιά τον είς δρόσον ζο»γόνον. Τό Φώς μιάς άπτσΓεύτου νί/ΐης διαλΐ*- ει τα οκότη τοϋ "Αδον. 'Επατήθη ό θάινατος. Ιδού τό μενά, τό Ιν.- πληκτικόν θαίηα τής Άναστάίτε- ως, τό οποίον διακηρνσσει καί πα- νηννρίζει σήμεοον ή Όρ>θύδοξ(ς
Έκκλησία μέ τόν χαρμόσυνον χαι¬
ρετισμόν Χριστός 'Ανεστη'
ΕΙΣ ΤΟ ΕΘΝΟΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΗΕΚΤΑΚΤΟΣ σύνοδο; τοΰ
Κονκρέκτσον ϊταρ' ο'λον ότι συνε-
κλήθη αποκλειστικώς διά την ρύθ¬
μισιν τοϋ προβλήματος τής ανα¬
κουφίσεως των γρ<»ργών καί τής α¬ ναθεωρήσεως τοΰ τελωνειακόν δα¬ σμολογιον, φαίνεται ότι ί)ά συμπΓ- ριλάίοη είς τό πρόνραμμά της καί άλλα ζωτικά τής χώρας ποοβλήμα- τα μεταξύ των όποίοχν και τό τής άπαγορενσεως. Τό ζήτημα τουτο ανακίνησιν είς την Όαοσ.τονδισ- •κήν Βουλήν δ Ρεπουμπλιν.ανός βονλεντής Νέας Υόρκης κ.Λαγ- κάρντια, ζητήσας την &ιι!?ηφιοιν πιστώσεως εξ εκατόν πεντήκοντα §κατοαμυρίων δολλαρκον διά την ^(τχϊΐρΐΜϊγιΐν τοϋ ποτοαπαγορευτι- σιιον, συαφώνως μέ τάς σχετικάς νπ)οδείξεις τον Π ροέδρου κ. Χον- 6ερ». Ό ίΐ ρόεδρος. είπεν δ κ. Λα- γκάρντια, εδήλωσεν είς ιιίαν ποό- σφατον άγόρενσίν τον ότι εάν ενας νόμος δέν είναι δίκαιος τό μόνον μέσον διά νά επιταχυνθή ή κατάρ¬ γησις τού είναι ή ανστηοά εφαο- υογή τού. Ή πλειονοψηφία των ε·κλογ«ι>ν τής χώρας είναι εναντί¬
ον τοϋ ά.τχχνορευτισμον. ΑΙ ψήφοι
αΐτινες εδόθησαν υπέρ τοΐ Χοΰ-
6ερ η υπέρ τοϋ Σμι-9 δέν δύνανται
νά θεα>ρτ»θΏνν ώς Ί['ηφοι υπέρ ή
κατά τής άπαγορενσεος διότι ν.α-
νείς δέν ημπορεί* νά αρνηθή ότι τα
05 τοίς εκατόν των νγρων Ρ?ποιμ
πλικανων έ'«1/ιτφιο'αν τόν Χοΰβεο.
το αποχαΊρεήστηριον
ΤΟ ΒΡΑΔΥ της παοεΜούπτις
Τετάρτης παρετέθη είς τό Οΰόλ-
δορφ Άστόρια τό τελευταίον συμ¬
πόσιον. Ό "Οστθοτρ, ό ίστοριν.ός
καί άγαπητός διευθυντήν τοΰ άρι-
στοκρατικον ξενοοοχιείθυ είχεν πττ-
ρασκευάσει Ιδεσματολόγιον άπό τα
πλουσιώτερα καί έκλεκτώτερα. Σα-
ράντα όρ-νανώσεις άπό τάς ίσχνρο-
τέρβις τής πό?ΛΚος άντ?προ;κι>πίν-
θησαν είς τό τελευταίον έκεΐνο γεΰ-
μα τοΰ Ούόλδορφ-Άστόρια. Οί
:ταοακο.ιτήσαντες άνήλθον είς επτα¬
κοσίας περίπου, δ?-οιδέ οί οήτορε:
εξέφρασαν την θλίψιν των διά την
εξαφάνισιν τοΰ μενολοπρεποϋς; ξε¬
νοδοχείον. "Ολοι είχον νχχτοληη. Οί
άπό καταφανη συγκίνησιν. Αυριον
άρχίζει ή κατεδάφισις τοΰ ιστορι¬
κόν Ότελ της Νέας Υόρκης. "Ενα
άκόμη άπό τα ώραϊά της παλαιά
κτίρια έξοΐφανίζεται διά νά παρα¬
χωρήση την θέσιν τού είς νεον πε-
λα>ριον ΰξΰ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΟΝ
ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
•Ο Μηνιαΐος Ι_αλΧιτ6χνικός «Έθνικος ^Ρ^Λ·^^Γ-Γκ6^ Απ,ρΐλ£θ^
Έξετάζει δλα τα ρεύματα των βημερινων «ροοδων έν '^*^%'~
βτήμη, φιλολογία, τέχνη, πολιτική, κοινωνιολογια.— -««νη ζητη5
Τ.-ΑΙ νέαι ιδέαι κα! αί νέαι ανακαλύψεως. - Ή άνθίχοποτης
είναι βήμδρον.
ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ
ΤΙ)6 Νονβ
8.
. ΜΑΝΑΟΕΚ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Άξιότιμοι Κύριοι Όμογενείς,
Λαμδάνω την τιμήν νά σάς γνωστοποιήσω ότι, κατόίαν τρΛαχονταε-
τοΰς πείρας, έπιστημονικής καί πραχττχής έν Ελλάδι καί έν Άμερική,
επί ενδεκα συναπτά Ιτη, πειραματιζόμενος, έπέτνχα την θαυμάσιον τε¬
λειοποίησιν τής ποιότητος απάντων των -Ευρών, καί ύπόσχομαι νά εύ-
χαριστήσω καί τόν πλέον Ιδιότροπον. "Εχομεν πάντοτε άνάλατσν τυ¬
ρόν, φρέσκον, διά τούς κοιλιοδούλους καί τάς έγκύους Κυρίας, τρωγό-
μενον μέ ξάχαριν, πολύ δέ ευγεστον μετά φρούτων καί τυρόπηττας.
'Επίσης διατηρούμεν φοέσκην άνάλατην, ζεστίτν καί κρΰαν Μυζήθραν
τυρόν, φέτα καί βαρελίσιον, ώς καϊ Γιαοΰοτι βυ καοδαοάχια, ίφάμιλλον
τής Λειβαδιάς, διά πτωχάς οικογενείας· ομοίως Γιαοϋρτι σαχκούλας,
όμοιον Παρνασσοϋ καί Μανωλάδος, είς πολυτελέστατα^ καρτόνια των
ενός, 1)2 καί 1)4 πάουντς. Προσεχώς θά εχωμεν καί κεφαλοτύοια,
εφάμιλλα Κεφαλληνίας, άπό 1>2 ίως 65 πάονντς τό κεφάλι. Όμοίως
κασέρια παντός μεγέθους, εφάμιλλα ΆδριανΌυπόλεως, άπαντα ανω¬
τέρας ποιότητος των προερχομένην έξ "Ελλάδος καί Άμερικής.— Μία
δοκιμή θά πείση τούς πάντας.
ΑΙ τιμαί μας είναι άνεπιδεκτοι συναγωνισμου. Πωλοΰμεν, χονδρι
κώς καί λιανικώς, καί καταδάλλομεν πάσαν προσπάθειαν διά νά ευχα¬
ριστήσωμεν τοΰς πελάτας μας.—Τό Γιαοϋρτί μας είναι θοεπτικάν, δροσι-
στικόν, έλαφροστόμαχον, ενεργητικόν, διά δέ τούς άσθενεϊς είναι ή καλ¬
λιτέρα τροφή, οΐασδηποτε ήλικίας καί άν εΐναι^ ούτοι.—Ζητούμεν πωλη-
τάς ίκανούς μέ κομίσσιον άρκετά καλόν. 'Επίσης πωλήτριαν διά την
λιανικτιν πώλησιν.
Μεθ' ύπολήψείος, δΤΕνΕ Ρθυίθδ, Διευθυντής.
ΛΙΑΝΙΚΩΣ: Γιαοΰρτι σακκούλας 25ο τό πάουντ.—Βας ποιό¬
τητος 20ο τό πάουντ. Φρέσκο άνάλατο τυρί 20ε—άλατισμένο
35ο τό πάουντ—Φρέσκα Μυζήθρα 40ο τό πάουντ.
715 501ΠΉ ΗΑΙδΤΈΟ δΤΚΕΕΤ
0ΗΙ0ΑΟΌ,
III.
ΡΗΟΝΕ: ΜΟΝΕ0Ε 2676
Τό τεϋχος τοΰ Απριλίου τοΰ «Μηνιαίου Καλλι-
τεχνικοϋ Έθνικοΰ Κήρυκος» είναι όλως εξαιρετι¬
κόν. Πλουσιώτατον καί είς ΰλην καί είς αυστηρώς
•/αλλιτεχνικάς εικόνος.
Παρουσιάζει καί μίαν άνακαίνισιν είς τό έξώ-
φυλλόν τού, κοσμούμενον μέ μίαν θαυμασίαν τετρά-
χρωμον ε'ικόνα κατάλληλον διά κορνιζάρισμα.
Τα θέματά τού άναφέρονται είς δ7..α τα ζητήματα
τής προοδον τού κόσμου. Σΰγχρονα ζητήματα της
έπιστήμης, τής φιλολογας, τής τέχνης, τής κοινω-
νιολογίας, τής ίστορίας, τής πολιτικης.
Ιδού τα κυριώτερα θέματα τα δποΐα μέ σχετικάς
εικόνος στολίζουν τό τεϋχος τοΰ Απριλίου.
Ή νέα οίκοδέσΐτοινα τοΰ Λευκού ΟΤκου. Σκια-
γραφία της Κυρίας Χοϋδερ.
Σημερινά έκπαιδευτικά προβλήματα. Ή σπουδά-
ζουσα νεολαία τής Σοβιετικής Ραχίίάας.
Σύγχρονοι μεγάλαι Εύρωπαϊκαί φνσιογνωμίαι.
Γουσταΰος Στρέσεμαν, δ Καγκελλάριος τής Γερ-
μανίας. Αί διάσημοι γυΛ·αΐκες τοΰ αίώνός μας: Ή
Κυρία Σαροζίνι Ναΐντου, ποιήτρια, απόστολος άν-
θρωπιστικών κινημάτων, πρόεδρος τοΰ Έθνικοΰ
Συνεδρίου των Ίνδιών.
Ψυχικαί επιστήμαι: Ό πνευματισμός υπό τα κρι-
τικά πυρά τής νεωτέρας έπιστήμης. Τα μεγάλα
πνεύματα τοΰ αίώνός μας. Ό διάσημος Άϊνστάϊν
ώς φιλόσοφος καί ώς άνθρωπος.
"Ηθη καί εθιμα τοΰ Μεσαιωνικοΰ 'Ελληνισμοΰ,
Ό γάμος παρά τοίς Βυζαντινοΐς.
Άστική ζωή: Ή νεαπέρα ζωή καί κίνησις κατά
πλήθη.
Άπό την Ιστορίαν τοΰ νεώτερον Έλληνισμοΰ:
Ό χαρακτήρ καί ή ζωή τής Κυρά Βασιλικής τοΰ
Άλή Πασά.
Ζωή καί τέχνη έν Άμερική: Κλεμέντε Όρόσ/.ο,
ό διάσημος Μεξικανός έπαναστάτης τής τέχνης.
Αί γνωμαι των κορνφαίων τής έποχής μας: Ό
Μπέρναρδ Σώ καί ή Ίατρική έπιστήμη.
Κοινωνιολογικά προβλήματα: Ή μεταμόρφωσις
τής οικογενείας είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή φθισική: θαυμάσιον Νεοελληνιχόν διήγτ[μα.
Τα δράματα τής φύσεως: Ό αγών τής υπάρξε¬
ως μεταξΰ έντομον καί άνθρωπον. Περιεργοτάτη
μελέτη.
Κάτω άπό την μοΤρα: θανμάσιο Νεοελληνικό διή-
γημα.
Τό άγωηζόμενον "Εθνος: Υπό ποίας συνθήκας
έξερράγη ή 'Ελ)>ηνική Έπανάστασις.
Π ου βαδίζει ό Νέος Κόσμος: Αί παιδικαί λέ-
σχαι καί τό εγ^ημα έν Άμερική. Επιθεώρησις των
ονγχρόνων ζητημάτων.
Τα περισσότερα θέματα είναι εικονογραφημένα.
Πλήθος αλλο εικόνων θαυαασίων άπό την παγκό¬
σμιον ζαχήν τοΰ μηνός.
Ό «Έθνικός Κηρυξ» σνναγωνίζεται μέ τα αρί¬
στα των ξένων περιοδικόν καί είς καλλιτεχνικήν
εμφάνισιν καί είς πλοντον νλης έκλεκτης επί δλων
των προβλημάτων τοΰ σνγχρόνου πολιτισμοΰ.
Τό περιοδικόν μας, παρακολουθοϋν τάς προόδους
τής σημερινής πνευματικής ζωής, φιλολογικής, /αλ-
λιτεχνικής, κοινωνιολογικής, είναι ΐδρυμα μορφ<ι)· τι κόν. Έξασφα)άσατε τό τεϋχος εγκαίρως καί στέλλετέ το καί εις τούς ίδικούς σας είς την Πατρίδα. Ζητήσατε τί> τεϋχος άπό δλες τής στάντζες.
Μέ 35 μόνον σέντς άποκτάτε Ινα πνευματικόν
θησαυρόν.
Ελληνικόν Θεατρον
«Ό ' Αρχιβιδηρουργός».— "Εκτακτος μεταπασχαλι-
νη καλλιτεχνική «αράβταοις είς τό Οαμ Γκάρντεν
της πόλεώς μας.— Ή Δνις Ήρώ Τιβερίου «ρωτ-
αγωνιβτει είς το υπέροχον δραμα τοθ Γ. Όνέ.
Την προσέχη Τρίτην, 7 Μάϊον,
ώραν 8:30 μ. μ., θά δοθ^ μία εν¬
τελώς έξαιρετική παράστασις είς
τό Πάμ Γκάρντεν τής πόλεώς μας,
58 Δοόμοι καί 8η Λεωφόρος, είς
την οποίαν λαμδάνονν μέρος οί
τέως έργαζόμενοι μετά θιάσου
Πανταπουλου ήθοποιοί, καλλιτε-
χνικαί φνσιογνωμίαι γνωσταί είς
την παροοάαν μας έκ τής ληξά¬
σης χεψεριντ,ς θεατρικης περίο¬
δον.
Κατά την περί ου ό ^Λγος παρά¬
θά άββδ ό θέ
η ρ γς ρ
στασιν, θά άναβιβασδΐ) τό θεσπέ-
σιον δραματικόν άριστούργημα τοΰ
ψημισμένον Γά7Λου συγγραφέως
Γεώργιον Όνέ, «Ό Άρχισιδη-
ρσνργός», τοΰ οποίον πάντοτε ή
άναπαράστασις πο<ηωλεϊ τα βαθύ- τερα καί ενγενέστεοα των ανθρω- πίνων σνναισθημάτων είς τάς ψυ¬ χάς των άκροατών. Τό γεγονός ότι ή δίς Ήρώ Τι¬ βερίου θά ερμηνεύσχι τόν ρόλον τής Κλαίρης, ό κ. Γ. Κονρονκλης τόν άρχισιδηρονργόν καί δ κ. Κώστος Καζής τόν δοΰχ.α είναι αρκετόν αύτό καί μόνον νά προκαλέση, την ακλόνητον πεποίθησιν είς οιονδή¬ ποτε περί τής ανωτέρας επιτυχίας τοΰ έργον. Εις την εξέλιξιν τοϋ δράματος λαμιβάνονν μέρος οί εξής, κυρίαι καί κύριοι, οί όποϊοι πιστώς καί άξιοπρεπως ΰπτιρέτησαν την Ελ¬ ληνικήν σκηνήν κατά την παρελ- θοΰσαν θεατρικήν σαιζόν: Δίς Κ. Χρήστου, Κα Λίζα Κουρούκλη, Κα Καρνέρη, Κα Άναστασιάδου, Κα Χρηστίδου, Α. Βεράρδος, Α. Άναστασιάδης, Α. Μαυρογΐάννης, Α. Μανωλιάκης, Χ. Δημητρακό- πουλος καί Π. Ζοΰλης. Ό συμπσθής κωμικός τοΰ θιά¬ σου, κ. Ι. Ιωαννίδης, συνεργαζό- μενος ήδη μετά τοΰ ώς δνω κα>1ι-
τεχνικοΰ γκρονπον, άνεχώρΓ^ε
διά τάς Μεσοδντικάς Πολιτείας,
δπου δ θίασος πρόκειται νά μετα¬
βή χάριν καλλιτεχννκής περιοδεί-
ας, μέλλων νά έπιστρέψτ) τό προ¬
σεχές φθινόπωρον είς την πόλιν
μας, δπότε θά <τυμπληρωθτ| διά νέων ήθΌποιητικών δυΛ'αμικοτή- των, άνεγνωρνσιχένης άξίας, αί 6- ποϊαι ερχονται έξ Αθηνών, όπως οτηΐργασθώσι διά την προσέχη θϊατρικήν περίοδον μετά τοΰ άνα- διορνανωθέΛτος καί τίοη επονομα- ζέ 'ΚΙ Θ η μ η Θεατρον*. Ας μή λείψη κανείς άπύ την εξαιρετικήν αυτήν παράστασιν της προσεχούς Τρίτης είς τό Πάμ Γκάρντεν, άφ' ενός διά νά άπο- λαύστι ενα ανώτερον καί ηθικόν έργον, άφ' ετέρου διά νά υποστη¬ ρίξη την νεαν προσπάθειαν τοΰ ΐΙλΛ Θα ρ ηΰ Θεατρον. Δυνατάς καί έπάξιο; συμπαρα- στάτης τοΰ καλλιτεχνικοΰ αΰτοΰ όμίλου είναι καί ό κ. Δημοσθένης Ζάττας, δ γνωστός μουσικοσυνθε- της, δ οποίος έγγυάται διά τής οτιιδαράς μουσικής ίδιοφυΐας τον την απόλυτον καί πλήρη επιτυχί¬ αν των μουσικών έργων τα δποϊα διά πρώτην φοράν θά άναβιβα- σθοΰν είς τό προσεχές μέλλον. Αί τιμαί τής παραστάσεως τοΰ «Άρχισώηρουργοΰ» ώρίσθησ α ν διά μέν την πλατείαν δολλ. 1.50, διά δέ τα θεωρεϊα δολλ. 2.00 εκά¬ στη θέσις. Τηλεφωνήσατε νά σάς κρατήσουν έκλεκτάς θεσεις είς τδ ΜΕϋΑΙ,υθΝ 5336. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ ϋΚΕδδΕϋ), Κεφαλάκτα, Σηκω- τάκια, Γλυκαδάχια, Πουλερικά, Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τοΰ γά¬ λακτος. ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ 510 - 9ΤΗ ΑνΕ., Ν. Υ. (Μεταξΰ 38 καί 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: ΜεάαΙΗοη 374$. ΚΟΙΝΟΝΙΚΑ Βάπτισις Την παρελθούσαν Κυριαατ,ν, 23 'Αχριλίοϊ, έν τω ΙνταΜα «ε?Φ ν»? «"Αγιος Δημτϊτ.ριος», 201 ΕΑλ,1 107ΤΉ 8Τ., έ6αχτίστ)ίΐ το #:<>?2;
κι τοθ κ. Γ. Ν. Πεΐάκτ}, γβ» «■;
α». οΐ/Λνό;;.ου Γ. Ν. Περάση *»■
τής Αϊχατίρίνης Γ. Περάκη «
νένος Δημοτάα.τ>, α^^ΐ^' ";
Κρήτης. Τό υα>7ττ,?ιον έτίλεσ^ ο
τανοτιολ. Λ?·χιμ. Βασίλειος Λ-—
της. 'Ανάδβχος πζ?«ττη Χ γ&'Φ
μένη Δνίς Μ*?ία Γ. Χα?^τ»*1·^ω'
σατα τω 4—τισθέντι τό ον«ϋ.α -ω'
χΐάτης. , ·
Μετά την έν τω ναώ βοατισιν λ
γονείς καί ή μ.ικρά άναίοχος εί-'
χθτραν τα «υγχαρητήρκχ των ^^
γενών χ,αΐ των ^ιίλων είς την »·-
τ^-^ν τοϋ Σύλλογον Κρητων « "-
μόνοια» τοϋ όχοίο» έπίλεκτα £*'·>
τντμην». Είς τοΰς χροσελθοντΚ
ϊροσεφέρΐδησα ίιάφορα άναψΛΐ'1**
των χΐωΐνών
Η ΑΓΓΙΙΐΙΙίϊί
ϊ
Γράψατε καί ζητήσατε το ^
λάίιον τό χε?ιγρά?ον τα **?*?
σημδρινά καί έσχερινά %
των χροκαταρκτικών κ»ι
ρημένων τάξεων, ώς *αι,«
τίον έΐΜΜχτο» διά τακτικήν
ίοσιν. Οί μαθηταί
έ λί
ρς
φασις δίδεται είς
θης χροφοράς, τα ίέ
χάμηλά καί δύνανται νά
χ,ατά δόΐεις.
Ίίρόθη χρο 30 έχων
&ήτε: Εάιιοατΐοηαΐ ϋβρ^
νββτ δίάβ Υ. Μ. Ο- Α.,
57ίη 5τ-, ^^ΐ
^ΑΝIΕ^ί^ΟΝ, οονν.—/
•νικό; Κήουξ> πωλείται «ββ
τιπροσώπου μας Γ. Μΐ
κός Κηρυξ»
αροσώπου μας Π.
Βοΐίνατ Βοαα.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΌΥ,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΙ ΔΥΟ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΑθΗΝΑΤΚΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΠΟΥΑΟΥ, ΗΗΩΘΗΣΑΝ
Προκαταρκτικαί ενέργειαι δια τόν προβεχή χειμώνα.— Ή 'Αθηναϊκή '
ρέττα και ΠαντοπούΧου ήνώθηβαν.—Θα βυμηληρωθοΰν με νέα «ρωταγω·
νιβτουντα βτοιχεΐα.— Ιλϊεγαλοπρ&πής εμφάνισις είς τί» Λϊανχάτταν "Ο- ι
περα των δύο Όπερεττών* —Την μεταπροβεχή Κυριακήν Ιβην
ί— Οα «αιχθη τό «ϋικ-Νίκ». ί
Μετά νιεγάλης ευχαριστήσεως
ηκούσθη υπο την Ελληνικήν όμθ-
γένειαν, ότι υπεγράφη σιιμιδόλαιον
ϊ-»νεργχσίας των δύο ·έν Ν. 'Τόρ-ΛΤ)
έπερεττών, Άθηναικής καί Παν-
τοπούλου. Το'.ο,ιτοτρόπως τ)ά ίδωμεν
σχηματιζέαενον Ινα μεγάλον Ελ¬
ληνικόν θίασον έν Ν. Ύόρκη, όστις
Οά περιλάβη υπό τάς χτέρ.ιγάς τού
άπαντα τα έν Ν. Ύόρ-λη ευρισκό¬
μενα έκλεκτά ·Ααλλ'.τεχν!λά στο-.-
γεία, έφόσον ταυτα δέν άντιδράσουν
είς τάς ένωτι·/-άς ενεργείας τοΰ^ κ.
Τατδουλαρίδη όστις δ-.επραγματεύθη
/.αί υπέγραψε την ένωσιν, «άντιλη-
φθ-εί;;, ότι τούτο ήτο χαί ή έτιθυμία
τοΰ Έλληνικοϋ κοιν&3 κ»! τό έϋ·.-
ιρημϊτι-λόν σ'χ^φέρον. Ό μέγας
τος Ελληνικάς θίασος σ,μπληοοό-
μενος τόν προσέχη χειμώνα ν.αί άτί
τα νέα π-ρόσωπα τα όποί"α θά φέΐη
έξ Αθηνών, ό επί τούτω αναχωρών
κ. Ταδουλαρίδης καί μέ όλα τα νε-
ώτερα Αθηναικώ εργζ, θά πζροο-
(τιχτθη πάνοπλος τόν "Οκτώβριον
είς εν έκ των μεγαλητέρων θεάτρων
της Ν. Υόρκης.
Πρό τής χειμ£?ινής όαως περι-
όϊου αί ^Ηνωμεναι Όπερέτται» έ-
Ή Ρΐ-αηεθβ ΟβΓΒοη και ό ΕθοπηΙ 5ηβ£θΓί οί όποίοι πρωτοστατοθν είς
τέ ε©γον «Ό Πρώτο; Ν«*ιος> είς τό Μβδα,ιΐθ ΤΊΐθίΐΐΓβ, 45τΙϊ δίί
αηά Βγο «άνναν.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΙΟΒΙΕΤΙΗΙΙΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Τί» έργον «Ό Πρώτας Λϊόμος» «αίζβται είς -Λ
λιλ.«»οί ι; τηεατβε.
Είς τό Μαβσ,ηβ Τηβαίτθ, 45ΐη
8τ. κα: ΒΓ0Ηάντ&7 ήρχισε νά χαρι-
στάνετ·7·ι το πρώτον Σοβιετικήν
Ρωσσ·.κόν Δράμα τό οποίον παίζε-
τα: είς την Άμερίκήν. Είνε έργον
τοΰ Δημήτρη Σεγκλώφφ μέ πρωτ-
αγωνιστήν τόν Λεωνίδαν Σνεγκώφ.
Ό «Πρώτος Νόμος», καί ώς
μεταφράζεται Άγγλιστί «Τΐιβ
> πραγματεύεται περί
. . ής, λίμοκτονίας καί ερωτος.
Ποίον είνε το ισχυρότερον; Ιδού
Τ" έρώτημα τ6 οποίον ζητεί ό 3νγ-
άπό τόν θ'εατήν, μετά την
σιν τοΰ εργου.
Τό έργον έξελίσσεται είς μίαν
«γ'/.ϊταλελειμμένην καλύδην είς τάς
ο-τέππας τής Σιδηρίας. Ό Στή-
--νς, διε^θυντής τής Άγγλικής
Μετΐλλουργικής Έταιρείας, φεύ-
Υ-ι διά μέσου
μοθ^έλλης
εκτυφλωτικης ανε-
ς καί σώση τόν χρ·>σόν
τής Έταιρΐίας. Είς τό καραίά-
νιον^ τοϋ ένρίτκεται ή Ό^γάτηρ τού
Αλλαν, ό άρρ^^ωνιαστίκός της
Χενρ^^ Γο^ντχάο·>ζ, ό γραμματεύς
το; Εΰγένιος Χέντερ, φόλακες και
«λλ&ί. Έν ώ ή χ-.ονοθύελλα εόρί-
«ΓΑίτο είς τό δψος —;ς ή Όλλάν
>.ι^ ό Χενρϋ χΐώρίζονται άχό τό
ε~:λο:τ:ον^ καρχδάνιον χ;ί κατόπιν
^ερί-λ^ησεων είς τάς έκτυφλω-
"''/ας χ:ονας έπυτρέφοον είς την
λκαλύδην.
Εν τή άμηχανία των, μή 8υνά-
ενο'. να έξασφολίσωσϊ τροφήν καί
έρχεται είς Μπολσεδίκος
μόνον οταν
Ή Όλλάν
ββγουν το
ί καί βλέ-
ξί ί β
ο Μ-ολσείίκον Βλαδίαηρον.
Λΐϊνθβνει ότι έ Βλζδίμηρος ε·χ£
^ναντήτη τό καραδάνιον το5 πατρός
~ΤΛ Χ2ΐ δτ: είχον πολεμήση μέ τόν
«^τροφον το·^ " ό οποίος εφονεύθη
ξ
"■»-■* τη
Αύτη είνε ή άρχή τού εργθϊ ή
έκτϋλίσσεται μέ κΛταπληκτι-
μ η
κήν δρΛματικήν τέχνην και πρωτο-
ΑΘΗΝ. ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΙνίΑΤΑ
τώρ·α ποΰ είναι μα-
νά δώσουν εν περιφανές
δεΐγμα τής ενώσεως των, θά έμφο:-
νισθοϋν την προσΐίνή Κυριακήν, 12
Μαΐου, προ τοΰ 'Ελληνικβό κοινοΰ
είς μίαν %ζ μόνην μεγάλην παίά-
στασιν. Ή παράστασις αίίτη Θά δο-
6?; είς τέ γνωστόν πολι»τελες Θέα-
τοον τής 34ης όδοΰ, «ΜΛνχάτταν
Όπερα». θά παιχθή δέ ίιά ιερώ-
την φοράν ή ξεκαρίιστική ίτπ'ο ε-
τοψ'.ν Α&χιωδίας καί γλΛωτάτη υ¬
πό εποψιν μοι>τική«ς όπερ έ" α τΜν
α. κ. Ν. Λάσκαρη και β. Σακελ-
λαρίδα.» «Το Πιτ^Νικ». Αί δύο
ττρωτΛγωνκττρ'.αι των ηνωμένον 6-
"?ΐ·ρεττών, ή Δνίς Δώροι» και ή Κα
Π αν·:^5;ούλο^, θά π,ρωτοτγωνΐστή-
οΐυν καί αί δύο είς το «Πίκ Ν:κ»ι
είς δύο ώραίους ρόλους. Ό κω^χ!-
•/ος πρωταγωνιστής κ. Σίο·ρώνος
6ά έμφαν.σίή είς τό « Π ίκ-Νίκ» είς
κν μεγαλήτερΐίν καί ώρ·α'.ότερον ρό¬
λον, έξ οσων επαιξε μέχρι τούδε.
Ό τενόρος τής όπερέτας Π αντο-
ταύλθ'ο ν.. Κριωνας καί ή κ. θύ»ιιεΰ
πρωταγωνιστοϋν κ·αί αύτοι έπίσης
είς τό ν(Πίκ-Νίκ». Ό κωμ-.κος χα¬
ρ ακτηρ (στής κ. Πάτσης, ό κ. Ζ
πνου/,αγιίς, ό γλι>κϋς δ
έραστής κ. Σκιαιδάς. ό κ. Χρηστοί
■/.αί λοιποί γνωστοί καλλιτέχναι θα
έμφαν.τθοΰν άπαντες είς νέους ώ·
ραίους οόλθί>ς. Καί πλησίον των
γνωσ;ών καλλ'.τεχνών Θά έμφανι^θ^
ΜΠΑΛΕΠΟ εξ δεσποινίδων καί
0ΗΟΙΙϋ5 άπό ϊξ χ*λλιφών<»ς νέ- τος, όρχήστρα δέ πολοόργοτνος άπή εκΛεκτοος μο'οσικους υπο την οινχ- την διεύθυνσιν τοϋ "Ελληνος μ».*· τουργοΰ κ. Βεργωτή, όστις πρό κν· ταετίας έργαζόμενος έν Ν. 'Υόρκη [ΐι Άμεϊ'.ν.ανίΆοΰς μόνον Θιάσους απεφάσισε νά άνχχιχθή πλέον ένερ- γώς 7.αί νά σ^ιδάλτ; είς την ανύ¬ ψωσιν τ:3 έν Ν. Ύάρ-χ,η 'Ελληνιχοϋ βεάτρο, άναλαμδάνων την αο.ΐι- ή ί Ή έ */ήν <ί.αεστρίαν των νω'» ένω-ν ή ρ Όπερεττών». Κρίνοντες περιττόν νά ε τό γεγονος τής ενώσεως των Οιάσων—γε-;ονος άνταπϋό τε/>«!6>ς είς την γενικήν επιθυμίαν
— Γονιστώαεν θ«ρα·ότατα την πα:3τ-
ό-τασιν τοό <' Π ί/,-Νίκ», είς τό Μϊν- χάτταν "Οπερα, την Κυριακήν το3 θωμά. 12 Μαία). Τηλε-φωνον: ΜΕ- ΡΑΪ,ΙιΙΟΝ. 5336. Νά α! λέξεις ποΰ σέ καταδί παντοΰ. στό δ^όμο, στό καφε- νείο. στό ζαχαροπλαστείο, στο ξε- νοδοχείο, στό τράμ, στο αυτοκίνητον, ;τή φίλική συγκεντρώση μέ λίγα λόγια, όπθ'^ σταθής κι' δπθϋ 6ρεθής. Π άς στό Ζάππ·ειο νά καθήσχς, νά πιής Ινα κα·φέ καί νά •/.απνίστ,ς Ινα τσιγάρο ησυχα, κάτω άπό τον άκτ-.νσίόλον Άττικόν ήλιον, άλλά /.αβ' οδόν «νοτκαλύπτε'.ς μετά με- γάλης π!5['ας, ότι τό πακέττο των σιγαρέττων σο« είναι κενόν καί σπεύ- ϊεις είς τό πλησιέστερον περίπτερον νά άγοράσης Ινα άλλο. —Μοί ιδίνεις εν» πακεττο τσι- γάρα; μακροά. Διασχίζεις τόν γ,νη>ν τού
Ζαππείοο μέ μεγάλην ταχύτητα καί
κρατών διά των χειρών τα ώτά σου,
διότι δλες οί π-αραμάνες νανουρίζθ'Λ
τούς μικροΰς μπεμπέίες τραγωδοδ-
σαι:
—·Ρ~χάνοί τώρα ποΰ είσαι μακρυα!
Καί φθάνεις, έχί τέλοος, νττήν
«Αίγλη».
—^Γκαρσόν, Ινα καφέ.
—Π ώς τόν πίνετε;
—'Ελαφρΐ» γλυκόν.
—ΆμέσοΜΛως... («Ραμόνα τώρα
ποΰ είσαι μακροά...» ^ >ι
Φεύγείς χωρίς νά πιής χαφέ και
πηγαίνε·.ς τρός τα στενάχια· ποϊ)
είναι κάτω άπό τόν 'Αρδητό. Πιερ-
νώντας δμως άπό μιά αι>λή, άκοΰς
χά: πάλιν τάς καταραιένοίς λέξεις.
—Ρ'αμόνα, τώρα ποΰ είσαι μακρυα!
Π ου τάς τρ-αγουϊά μιά ίιακεκρ
μένη πλύστρα τής πόλεώς μας χβθ'
ήν στι^τλήν άπλωνει μέ τέμπο ·6<άλς έζιτΛκϊόν τα πλ^να ρούχα έπά<;ω στά σχΐ'.νιά τής αύλής. ^ Κι' άφο5 ετσι ταλαιπωρηθής ολη την ήμέρα, πάς νά κοιαηθής, γιά νά ήσ-ινάστις. Άλλά καί πάλιν β- νας φάλτσος τραγουδιστής μέ την δεκούρίί—η κ'.Θάρα τού «ρ' έναχλεί Κι' ένω ό καπνοπώλης έτοΐμάζβ'. νά σοΰ δώση τα ρέστα άπό τδ μονα¬ δικόν σου είκοσιπεντάδ,ραχμο, τρα- γευδά: —Ραμόνα, τώρα πΌΰ 6?<ται μβκροά! Τ' άρπάζεις καί φεύγείς ίρομαί- ως. Φθίνεις στό Ζάππειο, <χτήν ν- σοδ·3 το3 κή~ο^ άποφασίζε^ις ν ά. κάμης φοβεράς σπατάλας, άγοράζοντας 50 λεπτών ιττραγάλ!*. Πρός τούτο πλησ'.ά11>'.ς
τόν στραγαλατζή·.
—^Δωσέ μου 50 λεπτών στρχγ/ά-
λιϊ.
Κ Γ έκείνος ένω ίο^τά τό άτρο-
ραγο-δώντς:
__Ροτμόνα τώρα π^ΰ είσαι μ
Κα! 'ό βεύς άς δάλη τό χέρ·. το^.
Ο ΧΑΣΟΜιΕΡΗΣ
ΝΕ«ΑΗΚ. Ν. 1
ΗΕΙ.Ι.ΕΝΙΟ ΑΜΕΒΙΟΑΝ
ΗΕΡϋΒίΙΟΑΝ Α55'Ν
Την 7ην Μαίον, ημέραν Τρίτην, καί
ώραν 7 :30 μ. μ. ή 'Ελληνοαμερικανι-
κή Ρεπουμπλικανική Λέσχη δίδει την
δευτέραν χοροεσπερίδα της είς τό
\Γϊ ΒΠ Κ 559
Βγοπ(1
ρ ης
ΒβΠ Κοοπι,
ΝβΛναΓΐί, Ν. ^.
θά ή
559
ο(1 8, ,
Την έσπερίδα θά τιμήσουν ό Δή-
μαρχος Νελνατΐί, έντιμότατος,_ κ.
Οοηβΐεΐοη, μετά των οοΓπηιϊδβίοη-
βΓ5 Ηοννβ Άίΐά ΜιΐΓΓβγ, καί τοϋ κ.
Οβνίεεΐιϊα, Πρόεδρον τοΰ Βο3Γί1 οί
ΕίΙαεΗΐίοπ, οίτινες είναι οί ΰποψή-
φ-.οι τή; Λέσχης κατά τάς προσεχεϊς
εκλογάς της πόλεως ΝβΛγΗΓΐί, διεξα-
χθησομένα; την 14τ»ν Μαΐου. 'Επίισης
θά παβαστή καί ό πρώην Δήωαρχος
κ. ΒΓ6ΐηίβηΙ)θΓΐ£.
Μετά τάς εκλογάς θά επακολουθήση
χορός καί θά προσφερθοΰν άναψυκτι-
κά. Εΐσοδος έλευθέοα είς πάντας.
(20005—3—7)
Το3 άίίνίίς καί τό μικροσκοπικόν ΟθδΠΐοροΙϊ
: καί τα <ττρ«γάλια καί φεύγεΐς ΟοαιΐηβΓΟθ αηά ΑκβΓα δΐβ. 12 ΛΕΠΤΑ απο το τΐΜΕδ δουαβε ΕΙΣ ΤΟ ννΑ8ΗΙΝ6Τ0Ν Α8ΤΟΡΙΑ, ί. Ι ΚΑΙ Προκαταβολή Όταν λάβετ* τόν τίτλον. ΤΟΥΒΛΕΝΙΑ ΜΕ ΔΥΟ ΟΑΡΑΟΕδ ΤΙΜΗ $13.500 Ποτέ άλλοτε δέν προσεφέρθησαν τόσον εΰκολοι οροι. 'Εκ 47 σπιτιών τα 40 έπωλήθησαν ήδη. Μΐ| ριψοκινδυνεύ- ετε την ζωήν των παιδιών σας είς τα νοικαρικα σπίτια, ένφ μέ ολίγα δολλάρια ήμπορείτε νά εχετε ιδικόν σας ΣΠΙΤΙ έντός οίκοπέδου 150 ποδών βαθους. "Ελθετε νά τα ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΤΕ ΦΕΡΕΤΕ καί την οικογένειαν σας 'Εχουν όλας τάς ευκολίας. ΔΡΟΜΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ, ΜΕ ΥΠΟΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ. 0ΚΕ80ΕΝΤ ΟΑΚΟΕΝ Η0ΜΕ5 ίϋΕΚδ ΟνΝΕΓδ— 34-22 0ΡΕ80ΕΝΤ 5Τ.. Α5ΤΟΚΙΑ, ί. Ι. ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ Α5ΤΟΚΙΑ 7849. Πάρετε τόν ύπόγειον τής Αδίοπα Είηε άπό τό Τιιτιεδ δο,ααΓε /αι έ|έλθετε είς τό λΓα5Γΐίπ3ΐοη Ανε. 5ΐ3ίΐοη. Βαδίσατε 4 δοόμου; διτι- χά ΐτοός τό ΟθΒθεπΙ 51. Έκεϊ είναι τα σπίτια.____________________
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΙ ΔΥΟ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΑθΗΝΑΤΚΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΠΟΥΑΟΥ, ΗΗΩΘΗΣΑΝ
Προκαταρκτικαί ενέργειαι δια τόν προβεχή χειμώνα.— Ή 'Αθηναϊκή '
ρέττα και ΠαντοπούΧου ήνώθηβαν.—Θα βυμηληρωθοΰν με νέα «ρωταγω·
νιβτουντα βτοιχεΐα.— Ιλϊεγαλοπρ&πής εμφάνισις είς τί» Λϊανχάτταν "Ο- ι
περα των δύο Όπερεττών* —Την μεταπροβεχή Κυριακήν Ιβην
ί— Οα «αιχθη τό «ϋικ-Νίκ». ί
Μετά νιεγάλης ευχαριστήσεως
ηκούσθη υπο την Ελληνικήν όμθ-
γένειαν, ότι υπεγράφη σιιμιδόλαιον
ϊ-»νεργχσίας των δύο ·έν Ν. 'Τόρ-ΛΤ)
έπερεττών, Άθηναικής καί Παν-
τοπούλου. Το'.ο,ιτοτρόπως τ)ά ίδωμεν
σχηματιζέαενον Ινα μεγάλον Ελ¬
ληνικόν θίασον έν Ν. Ύόρκη, όστις
Οά περιλάβη υπό τάς χτέρ.ιγάς τού
άπαντα τα έν Ν. Ύόρ-λη ευρισκό¬
μενα έκλεκτά ·Ααλλ'.τεχν!λά στο-.-
γεία, έφόσον ταυτα δέν άντιδράσουν
είς τάς ένωτι·/-άς ενεργείας τοΰ^ κ.
Τατδουλαρίδη όστις δ-.επραγματεύθη
/.αί υπέγραψε την ένωσιν, «άντιλη-
φθ-εί;;, ότι τούτο ήτο χαί ή έτιθυμία
τοΰ Έλληνικοϋ κοιν&3 κ»! τό έϋ·.-
ιρημϊτι-λόν σ'χ^φέρον. Ό μέγας
τος Ελληνικάς θίασος σ,μπληοοό-
μενος τόν προσέχη χειμώνα ν.αί άτί
τα νέα π-ρόσωπα τα όποί"α θά φέΐη
έξ Αθηνών, ό επί τούτω αναχωρών
κ. Ταδουλαρίδης καί μέ όλα τα νε-
ώτερα Αθηναικώ εργζ, θά πζροο-
(τιχτθη πάνοπλος τόν "Οκτώβριον
είς εν έκ των μεγαλητέρων θεάτρων
της Ν. Υόρκης.
Πρό τής χειμ£?ινής όαως περι-
όϊου αί ^Ηνωμεναι Όπερέτται» έ-
Ή Ρΐ-αηεθβ ΟβΓΒοη και ό ΕθοπηΙ 5ηβ£θΓί οί όποίοι πρωτοστατοθν είς
τέ ε©γον «Ό Πρώτο; Ν«*ιος> είς τό Μβδα,ιΐθ ΤΊΐθίΐΐΓβ, 45τΙϊ δίί
αηά Βγο «άνναν.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΙΟΒΙΕΤΙΗΙΙΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Τί» έργον «Ό Πρώτας Λϊόμος» «αίζβται είς -Λ
λιλ.«»οί ι; τηεατβε.
Είς τό Μαβσ,ηβ Τηβαίτθ, 45ΐη
8τ. κα: ΒΓ0Ηάντ&7 ήρχισε νά χαρι-
στάνετ·7·ι το πρώτον Σοβιετικήν
Ρωσσ·.κόν Δράμα τό οποίον παίζε-
τα: είς την Άμερίκήν. Είνε έργον
τοΰ Δημήτρη Σεγκλώφφ μέ πρωτ-
αγωνιστήν τόν Λεωνίδαν Σνεγκώφ.
Ό «Πρώτος Νόμος», καί ώς
μεταφράζεται Άγγλιστί «Τΐιβ
> πραγματεύεται περί
. . ής, λίμοκτονίας καί ερωτος.
Ποίον είνε το ισχυρότερον; Ιδού
Τ" έρώτημα τ6 οποίον ζητεί ό 3νγ-
άπό τόν θ'εατήν, μετά την
σιν τοΰ εργου.
Τό έργον έξελίσσεται είς μίαν
«γ'/.ϊταλελειμμένην καλύδην είς τάς
ο-τέππας τής Σιδηρίας. Ό Στή-
--νς, διε^θυντής τής Άγγλικής
Μετΐλλουργικής Έταιρείας, φεύ-
Υ-ι διά μέσου
μοθ^έλλης
εκτυφλωτικης ανε-
ς καί σώση τόν χρ·>σόν
τής Έταιρΐίας. Είς τό καραίά-
νιον^ τοϋ ένρίτκεται ή Ό^γάτηρ τού
Αλλαν, ό άρρ^^ωνιαστίκός της
Χενρ^^ Γο^ντχάο·>ζ, ό γραμματεύς
το; Εΰγένιος Χέντερ, φόλακες και
«λλ&ί. Έν ώ ή χ-.ονοθύελλα εόρί-
«ΓΑίτο είς τό δψος —;ς ή Όλλάν
>.ι^ ό Χενρϋ χΐώρίζονται άχό τό
ε~:λο:τ:ον^ καρχδάνιον χ;ί κατόπιν
^ερί-λ^ησεων είς τάς έκτυφλω-
"''/ας χ:ονας έπυτρέφοον είς την
λκαλύδην.
Εν τή άμηχανία των, μή 8υνά-
ενο'. να έξασφολίσωσϊ τροφήν καί
έρχεται είς Μπολσεδίκος
μόνον οταν
Ή Όλλάν
ββγουν το
ί καί βλέ-
ξί ί β
ο Μ-ολσείίκον Βλαδίαηρον.
Λΐϊνθβνει ότι έ Βλζδίμηρος ε·χ£
^ναντήτη τό καραδάνιον το5 πατρός
~ΤΛ Χ2ΐ δτ: είχον πολεμήση μέ τόν
«^τροφον το·^ " ό οποίος εφονεύθη
ξ
"■»-■* τη
Αύτη είνε ή άρχή τού εργθϊ ή
έκτϋλίσσεται μέ κΛταπληκτι-
μ η
κήν δρΛματικήν τέχνην και πρωτο-
ΑΘΗΝ. ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΙνίΑΤΑ
τώρ·α ποΰ είναι μα-
νά δώσουν εν περιφανές
δεΐγμα τής ενώσεως των, θά έμφο:-
νισθοϋν την προσΐίνή Κυριακήν, 12
Μαΐου, προ τοΰ 'Ελληνικβό κοινοΰ
είς μίαν %ζ μόνην μεγάλην παίά-
στασιν. Ή παράστασις αίίτη Θά δο-
6?; είς τέ γνωστόν πολι»τελες Θέα-
τοον τής 34ης όδοΰ, «ΜΛνχάτταν
Όπερα». θά παιχθή δέ ίιά ιερώ-
την φοράν ή ξεκαρίιστική ίτπ'ο ε-
τοψ'.ν Α&χιωδίας καί γλΛωτάτη υ¬
πό εποψιν μοι>τική«ς όπερ έ" α τΜν
α. κ. Ν. Λάσκαρη και β. Σακελ-
λαρίδα.» «Το Πιτ^Νικ». Αί δύο
ττρωτΛγωνκττρ'.αι των ηνωμένον 6-
"?ΐ·ρεττών, ή Δνίς Δώροι» και ή Κα
Π αν·:^5;ούλο^, θά π,ρωτοτγωνΐστή-
οΐυν καί αί δύο είς το «Πίκ Ν:κ»ι
είς δύο ώραίους ρόλους. Ό κω^χ!-
•/ος πρωταγωνιστής κ. Σίο·ρώνος
6ά έμφαν.σίή είς τό « Π ίκ-Νίκ» είς
κν μεγαλήτερΐίν καί ώρ·α'.ότερον ρό¬
λον, έξ οσων επαιξε μέχρι τούδε.
Ό τενόρος τής όπερέτας Π αντο-
ταύλθ'ο ν.. Κριωνας καί ή κ. θύ»ιιεΰ
πρωταγωνιστοϋν κ·αί αύτοι έπίσης
είς τό ν(Πίκ-Νίκ». Ό κωμ-.κος χα¬
ρ ακτηρ (στής κ. Πάτσης, ό κ. Ζ
πνου/,αγιίς, ό γλι>κϋς δ
έραστής κ. Σκιαιδάς. ό κ. Χρηστοί
■/.αί λοιποί γνωστοί καλλιτέχναι θα
έμφαν.τθοΰν άπαντες είς νέους ώ·
ραίους οόλθί>ς. Καί πλησίον των
γνωσ;ών καλλ'.τεχνών Θά έμφανι^θ^
ΜΠΑΛΕΠΟ εξ δεσποινίδων καί
0ΗΟΙΙϋ5 άπό ϊξ χ*λλιφών<»ς νέ- τος, όρχήστρα δέ πολοόργοτνος άπή εκΛεκτοος μο'οσικους υπο την οινχ- την διεύθυνσιν τοϋ "Ελληνος μ».*· τουργοΰ κ. Βεργωτή, όστις πρό κν· ταετίας έργαζόμενος έν Ν. 'Υόρκη [ΐι Άμεϊ'.ν.ανίΆοΰς μόνον Θιάσους απεφάσισε νά άνχχιχθή πλέον ένερ- γώς 7.αί νά σ^ιδάλτ; είς την ανύ¬ ψωσιν τ:3 έν Ν. Ύάρ-χ,η 'Ελληνιχοϋ βεάτρο, άναλαμδάνων την αο.ΐι- ή ί Ή έ */ήν <ί.αεστρίαν των νω'» ένω-ν ή ρ Όπερεττών». Κρίνοντες περιττόν νά ε τό γεγονος τής ενώσεως των Οιάσων—γε-;ονος άνταπϋό τε/>«!6>ς είς την γενικήν επιθυμίαν
— Γονιστώαεν θ«ρα·ότατα την πα:3τ-
ό-τασιν τοό <' Π ί/,-Νίκ», είς τό Μϊν- χάτταν "Οπερα, την Κυριακήν το3 θωμά. 12 Μαία). Τηλε-φωνον: ΜΕ- ΡΑΪ,ΙιΙΟΝ. 5336. Νά α! λέξεις ποΰ σέ καταδί παντοΰ. στό δ^όμο, στό καφε- νείο. στό ζαχαροπλαστείο, στο ξε- νοδοχείο, στό τράμ, στο αυτοκίνητον, ;τή φίλική συγκεντρώση μέ λίγα λόγια, όπθ'^ σταθής κι' δπθϋ 6ρεθής. Π άς στό Ζάππ·ειο νά καθήσχς, νά πιής Ινα κα·φέ καί νά •/.απνίστ,ς Ινα τσιγάρο ησυχα, κάτω άπό τον άκτ-.νσίόλον Άττικόν ήλιον, άλλά /.αβ' οδόν «νοτκαλύπτε'.ς μετά με- γάλης π!5['ας, ότι τό πακέττο των σιγαρέττων σο« είναι κενόν καί σπεύ- ϊεις είς τό πλησιέστερον περίπτερον νά άγοράσης Ινα άλλο. —Μοί ιδίνεις εν» πακεττο τσι- γάρα; μακροά. Διασχίζεις τόν γ,νη>ν τού
Ζαππείοο μέ μεγάλην ταχύτητα καί
κρατών διά των χειρών τα ώτά σου,
διότι δλες οί π-αραμάνες νανουρίζθ'Λ
τούς μικροΰς μπεμπέίες τραγωδοδ-
σαι:
—·Ρ~χάνοί τώρα ποΰ είσαι μακρυα!
Καί φθάνεις, έχί τέλοος, νττήν
«Αίγλη».
—^Γκαρσόν, Ινα καφέ.
—Π ώς τόν πίνετε;
—'Ελαφρΐ» γλυκόν.
—ΆμέσοΜΛως... («Ραμόνα τώρα
ποΰ είσαι μακροά...» ^ >ι
Φεύγείς χωρίς νά πιής χαφέ και
πηγαίνε·.ς τρός τα στενάχια· ποϊ)
είναι κάτω άπό τόν 'Αρδητό. Πιερ-
νώντας δμως άπό μιά αι>λή, άκοΰς
χά: πάλιν τάς καταραιένοίς λέξεις.
—Ρ'αμόνα, τώρα ποΰ είσαι μακρυα!
Π ου τάς τρ-αγουϊά μιά ίιακεκρ
μένη πλύστρα τής πόλεώς μας χβθ'
ήν στι^τλήν άπλωνει μέ τέμπο ·6<άλς έζιτΛκϊόν τα πλ^να ρούχα έπά<;ω στά σχΐ'.νιά τής αύλής. ^ Κι' άφο5 ετσι ταλαιπωρηθής ολη την ήμέρα, πάς νά κοιαηθής, γιά νά ήσ-ινάστις. Άλλά καί πάλιν β- νας φάλτσος τραγουδιστής μέ την δεκούρίί—η κ'.Θάρα τού «ρ' έναχλεί Κι' ένω ό καπνοπώλης έτοΐμάζβ'. νά σοΰ δώση τα ρέστα άπό τδ μονα¬ δικόν σου είκοσιπεντάδ,ραχμο, τρα- γευδά: —Ραμόνα, τώρα πΌΰ 6?<ται μβκροά! Τ' άρπάζεις καί φεύγείς ίρομαί- ως. Φθίνεις στό Ζάππειο, <χτήν ν- σοδ·3 το3 κή~ο^ άποφασίζε^ις ν ά. κάμης φοβεράς σπατάλας, άγοράζοντας 50 λεπτών ιττραγάλ!*. Πρός τούτο πλησ'.ά11>'.ς
τόν στραγαλατζή·.
—^Δωσέ μου 50 λεπτών στρχγ/ά-
λιϊ.
Κ Γ έκείνος ένω ίο^τά τό άτρο-
ραγο-δώντς:
__Ροτμόνα τώρα π^ΰ είσαι μ
Κα! 'ό βεύς άς δάλη τό χέρ·. το^.
Ο ΧΑΣΟΜιΕΡΗΣ
ΝΕ«ΑΗΚ. Ν. 1
ΗΕΙ.Ι.ΕΝΙΟ ΑΜΕΒΙΟΑΝ
ΗΕΡϋΒίΙΟΑΝ Α55'Ν
Την 7ην Μαίον, ημέραν Τρίτην, καί
ώραν 7 :30 μ. μ. ή 'Ελληνοαμερικανι-
κή Ρεπουμπλικανική Λέσχη δίδει την
δευτέραν χοροεσπερίδα της είς τό
\Γϊ ΒΠ Κ 559
Βγοπ(1
ρ ης
ΒβΠ Κοοπι,
ΝβΛναΓΐί, Ν. ^.
θά ή
559
ο(1 8, ,
Την έσπερίδα θά τιμήσουν ό Δή-
μαρχος Νελνατΐί, έντιμότατος,_ κ.
Οοηβΐεΐοη, μετά των οοΓπηιϊδβίοη-
βΓ5 Ηοννβ Άίΐά ΜιΐΓΓβγ, καί τοϋ κ.
Οβνίεεΐιϊα, Πρόεδρον τοΰ Βο3Γί1 οί
ΕίΙαεΗΐίοπ, οίτινες είναι οί ΰποψή-
φ-.οι τή; Λέσχης κατά τάς προσεχεϊς
εκλογάς της πόλεως ΝβΛγΗΓΐί, διεξα-
χθησομένα; την 14τ»ν Μαΐου. 'Επίισης
θά παβαστή καί ό πρώην Δήωαρχος
κ. ΒΓ6ΐηίβηΙ)θΓΐ£.
Μετά τάς εκλογάς θά επακολουθήση
χορός καί θά προσφερθοΰν άναψυκτι-
κά. Εΐσοδος έλευθέοα είς πάντας.
(20005—3—7)
Το3 άίίνίίς καί τό μικροσκοπικόν ΟθδΠΐοροΙϊ
: καί τα <ττρ«γάλια καί φεύγεΐς ΟοαιΐηβΓΟθ αηά ΑκβΓα δΐβ. 12 ΛΕΠΤΑ απο το τΐΜΕδ δουαβε ΕΙΣ ΤΟ ννΑ8ΗΙΝ6Τ0Ν Α8ΤΟΡΙΑ, ί. Ι ΚΑΙ Προκαταβολή Όταν λάβετ* τόν τίτλον. ΤΟΥΒΛΕΝΙΑ ΜΕ ΔΥΟ ΟΑΡΑΟΕδ ΤΙΜΗ $13.500 Ποτέ άλλοτε δέν προσεφέρθησαν τόσον εΰκολοι οροι. 'Εκ 47 σπιτιών τα 40 έπωλήθησαν ήδη. Μΐ| ριψοκινδυνεύ- ετε την ζωήν των παιδιών σας είς τα νοικαρικα σπίτια, ένφ μέ ολίγα δολλάρια ήμπορείτε νά εχετε ιδικόν σας ΣΠΙΤΙ έντός οίκοπέδου 150 ποδών βαθους. "Ελθετε νά τα ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΤΕ ΦΕΡΕΤΕ καί την οικογένειαν σας 'Εχουν όλας τάς ευκολίας. ΔΡΟΜΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ, ΜΕ ΥΠΟΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ. 0ΚΕ80ΕΝΤ ΟΑΚΟΕΝ Η0ΜΕ5 ίϋΕΚδ ΟνΝΕΓδ— 34-22 0ΡΕ80ΕΝΤ 5Τ.. Α5ΤΟΚΙΑ, ί. Ι. ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ Α5ΤΟΚΙΑ 7849. Πάρετε τόν ύπόγειον τής Αδίοπα Είηε άπό τό Τιιτιεδ δο,ααΓε /αι έ|έλθετε είς τό λΓα5Γΐίπ3ΐοη Ανε. 5ΐ3ίΐοη. Βαδίσατε 4 δοόμου; διτι- χά ΐτοός τό ΟθΒθεπΙ 51. Έκεϊ είναι τα σπίτια.____________________
Γ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 5 ΜΑΙΌΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ
ΥΠΟ ΡΒΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΡΜΟΚΑΠΕΛΛΟΥ
Πώς γίνεται χρήβις τού ©ερμοκαπέλλου
Ή φωτογραφία μου είς την αρχήν τοϋ βιβλίον δεικνύει πώς πρέπει
νά μεταχειρίζεσθε αύτό:
1). Τρίβομεν τό μέρος, άπό τό οποίον εχουν πέ<5Τ) τα μαλλιά διά μι- ας είδικης άλοιφής, κατόπιν έπιθέτομεν τό Θερμοκαπέλλον, τό συνδέο- μεν' διά τοΰ ηλεκτρισμόν καί τό αφίνομεν άπό 45—60 λεπτά τής ώρας. Τό Θερμοκαπέλλον είναι κατασκευασμένον ώς εΐδος Ρώσσικου σκού- φου καί έφαρμόζει καλώς επί τής κεφαλής. Είναι δέ ν.ατασκευασμένον άπό μάλλινο ΰφασμα καί διάφορα θερμογόνα ήλεκτρικά σύρματα, τα όποΐα εχουν την ίδιότητα νά παράγουν ωρισμένην θερμοκρασίαν καί άφοϋ άνοίξουν αί άρτηρίαι τα αίμα άρχίζει νά κυκλοφορή είς όλην την κεφαλήν καί τα μικρά καί άδύνατα μαλλιά μεγαλώνονν, ακριβώς όπως θά έβάζαμεν μίαν γλάστραν είς ωρισμένην ύ^ρμοκρασίαν^καί θ' άρχίζαμεν νά την ποτίζωμεν, όπότε παρατηρούμεν κανονικήν ανά¬ πτυξιν τοΰ φυτοϋ. Τό μόνον τό οποίον δύναται νά κάμη είναι νά προξενήση κανονικήν κυκλοφορίαν τοϋ αιματος είς την κεφαλήν. Μόνον διά τοϋ θερμοκαπέλ- λου, τό οποίον άναγνωρίζει όλος ό έπιστημονικός κόσμος καί τό οποίον δύναται νά φέρη ωρισμένην ■θεομοκ.ρασίαν είς την κεφαλήν χωρίς νά καύση τό δέρμα καί χωρίς ό άνθρωπος νά μεταχειρίζεται φάρμακα καί αλλα έπιβλαβή τονωτικά, διότι ή πεΐρα μάς έδίδαξε μέχρι τούδε δτι ου¬ δείς κατώρθωσε νά έπαναφέρη τα μαλλιά τού ή νά σταματήση την πτώσιν καί την λεύκανσιν αυτών. "Οταν δέ τό Θερμοκαπέλλον μεταχειρίζεται ολίγα λεπτά εκάστην ημέραν θ' αρχίση /βεβαίως ή κανονική λειτουργία τού αιματος πρός τό ανω μέρος της κεφαλής καί άμέσως θά δώση την κανονικήν τόνωσιν είς τάς ρίζας των τριχών καθώς καί είς τα κύτταρα αυτών καί άμέσως αί τρίχες θ' άρχίσουν νά φύωνται πολί» ζωηρότερσι καί δυνατώτεραι «.αί είς μικρόν χρονικόν διάστΓμα θά απαν·έλθτ1 ή κόμη είς την προτέ¬ ραν αυτής θέσιν. "Οταν θά αρχίση ή χρήσις τοϋ θερμοκαπέλλου μέ ωρισμένην θερ- αοκρασίαν καί μέ πολυ ολίγας έντριβάς τότε άρχίζουσιν όλαι αί άρτη- ρίαι καί όλαι αί φλέβες νά άνοίγωσιν καί ν' άρχίζτ] ή τακτική κυκλοφο- οία τοΰ αιματος είς δλην την κεφαλήν, οπόταν πασιφανώς δέν παρα- τηρεΐται πλέον ή άτροφία των φλεβων καί άρτηριών τής κεφαλής. Κατά την πρώτην φοράν πού θά έπιθεσετε τό Θερμοκαπέλλον είς την ιεφαλήν σας άμεσως -θά α'ισθανθήτε τό αίμα είς ολόκληρον την κεφα¬ λήν σας νά άρχίζη νά κυκλοφορή. Λεοκα ΛΙαλλιά Ή παρουσία των λευκών μαλλιών είναι σημείον γήρατος καί δέν !»τάρχει άμφιβολία δτι ουδείς έξ ημών έπιτθυμεΐ μίαν τοιαύτην κατά¬ στασιν καί πρ& πάντων αί γνναΐκες, αί, οποίαι προσπαθοϋν μέ παντοί- )υς τρόπους νά κρύψουν την ηλικίαν των. Τό άληθές είναι δτι είναι πα¬ δά πολύ άσχημον τό νά βλέπομεν μίαν νέαν ή ενα νέον νά εχουν λευ- ΐά μαλλιά. Δέν είναι φυσικόν νά άσπρίζουν τα μαλλιά είς τοιαύτην /εαράν ηλικίαν. Τα λευκά ιμαλλιά, ώς έγράψαμεν καί είς την προηγου- ιενην παράγραφον, δέν προέρχονται άπό την ηλικίαν, άλλά άπό την χδυναμίαν των χρωματιστικών άδένων υπό κάτω τής έπιδερμίδος καί ώ κύτταρα των τριχών, τα όποΐα άποξηραίνονται καθώς είς άγρός >ταν έχη ύγρασίαν, έπαρκοϋν τότε καί ό άραιβόσιτος είναι πάντοτε δρο-
ΐερός. "Οταν δμως ξηρανθΐ) τοϋτος έξαντλεΐται καί χάνει τό φυσινόν
χον χρώμα. "Οταν τα μαλλιά άσπρίζουν είναι σημείον δτι ό όργανι-
»μός δέν έργάζεται ή ένεκεν στενοχωρίας ή λόγω όίλλων παθήσίων,
ΐί όλποΐαι άδυνατοΰσιν όλον τό ανθρώπινον σύστημα. Τό μόνον δπου δύ¬
ναται νά διορθώση οίανδήποτε σωματικήν πάθησιν είναι τό ν' αρχίση
ίό αίμα νά κυκλοφορή καί τό άποτέλεσμα θά είναι τα μαλλιά νά έπα-
Γελθωσιν είς τό φυσικόν των χρώμα.
Τό ©ερμοκά-πελλον καί δια γυναίκας
Πολλαί γυναίκες αί οποίαι ύπάγονται είς τόν κλάδον τής φαλά-
^ρας δύνανται νά μεταχειρισθούν τό θερμοκαπέλλον, τό οποίον δύνα¬
ται νά σταματήση την πτώσιν καί την λεύκανσιν των μαλλιών των.
Τό Θερμοκαπέλλον δύναται δέ νά μετανειρισθη καί δια πονσκεφά-
ϊονς, διά νευραλγίαν, όδοντόπονον, ίρυσιπελας καί άλλα πολλά. Τα
στιλπνά καί πυκνά μαλλιά είναι ή ώραιότης κάθε γυναικός. Τα δέ ά¬
δύνατα καί λευκά μαλλιά τής γυναικός άφαιροϋν πάν Τχνος ώραιότη-
Γος αυτής.
Όλετήρ Πετορίο'ας
Ή πιτυρίδα δέν είναι τίποτε αλλο ειμή πάθησις τοϋ δέρματος, ένε¬
κα της ελλείψεως τοΰ αιματος, όπότε άρχίζη τό δέρμα νά ξηροσκάζη,
ακριβώς όπως η γη, δταν ξηραίνεται.καί άρχίζουν νά πίπτωσιν αί
φλΐδες άπό τό δερμα, καθώς ακριβώς καθαρίζομεν τό ψάρι. "Οταν τό
δέρμα είναι λαδερόν τούτο σημαίνει δτι τα κύτταρα ήρχισαν νά άπο-
Ιηραίνωνται καί τό δέρμα άρχίζει ν' άπονεκροΰται άπΐο. την άκανόν.-
οτον κυκλοφορίαν τοϋ αιματος. Ή πιτυρίδα είναι ό θανάσιμος έχθρός
1% κόμης καί αύτη κυρίως είναι ή μόνη αίτία τής πτώσεως των τρι¬
χών. Ή πιτυρίδα εχει την αιτίαν της είς τό δτι τό αίμα δέν δύναται
νά κυκλοφορή επί τοϋ δέρματος τής κεφαλής καί έπομένως ή κνκλο-
φορία τοΰ αιματος είναι καί τό μόνον φάρμακον εναντίον τής ασθενεί¬
ας ταύτης. Τό Θερμοκαπέλλον είναι τό μόνον λογικόν μέσον είς τό
οποίον δύναται διά τοϋ ήλεκτρικοΰ ρεύματος νά τραβα τό αΤμα πρός
τό ανω μέρος τής κεφαλής καί όντως κυκλοφορεΐ έκεϊ.
Τα κύττα·ρα τα όποΐα παράγωσι τό ελαιον προορίζουσι τούτο είς
τό ν' άναζωογονη τάς τρίχας καί έπομένως θεραπευομένης της πιτυ-
ρίοας καί τα μαλλιά Ιπανερχοντσι είς την προτέραν των κατάστασιν.
Φαγουρα τοΰ δέρματος
Ή φαγούρα τού δέρματος τής κεφαλής δέν είναι αλλο τι παρά ή
άποξήρανσις τοΰ δέρματος ήτις καταλείγει είς πιτυρίδα, ή όςτοία είναι
τν καταστροφή των μαλλιών. 'Η δέ πραγματική αίτία των δύο τούτων
είναι ή έλλειψις τοΰ μή κυκλοφορούντος αιματος, τ1» οποίον κάμνει την
άπυξήρανοτν των κνττάρων καί τό άποτέλε<*μα είναι ή φαγούρα είς την κεφαλήν καί έρεθιζομένον τοΰ δέρματος άρχίζει ή πιτυρίδα καί τό άποτέλεσμα είναι ή λεγομένη φαλάκρα καί τα λευκά μαλλιά. Πώς ανεκαλύφθη τό Οεομθκά«ελλον Ό εφευρέτηις τοΰ Θερμοκαπέλλου, ό όποΐο; τιη,τχάΛ'ει νά είναι καί έπι^ττημων χειροπράκτωρ καί γνωρίζει τό σώμα τοΰ άνθρώπου άπό τούς δνυχας μεχρι τής κεφαλής, ανεκάλυψεν δι' είδικοϋ μττ-χανήματος δτι είς τον τράχηλον ύπάρχουν ωρισμέναι άρτηρίαι, αί οποίαι έμποδί- ζουν την κυκλοφορίαν τού αιματος πρός την κεφαλήν καί δταν αί άρ¬ τηρίαι αύται είναι έλεύθεραι, τότε τό αϊμα κυκλοφορή έλευθέρως καθ1 όλην την κεφαλήν. "Οταν δμως διορθώσωμεν την πίεσιν ταύτην δι' εϊδικών έντριβών κα μεταχειρισθώμεν τό Θερμοκαπέλλον, τότε άρχίζει τό αίμα καί άναλαμδάνει την κυκλοοφρίαν τού καί συνεπώς φθάνει ώς τό δνω αέρος τής κεφαλής καί άμέσως άρχίζουν τα μαλλιά νά φύ- ΑΝΟ ΤΟΝ 5.000.000 ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ Ο ΟΙΚΟΣ Ι. Ι_Εννΐ3 & δΟΝ Άπό 3Οετίας γνωστός είς τούς Έλληνας τής Άμερικής ώς Ο 1-θυΐ5 ΤΩΝ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ επρομήθευσεν είς τόν Ελληνισμόν τής Άμερικής Χρυσαφικά καί Διαμαντικά άξίας άνω των 5,000,000 δολλαρίων. Καί πρός καλλιτέραν εξυπηρέτησιν τής πελατείας τού μετεκομισεν άπό τό Κατάστημα ύπ' αριθμόν 379—6ίη Ανβ., είς νέον εύρύχωρον καί υρ Ιθ ά&ίβ Κατάστημα ύπ' αριθ. 211 Αν". 3411ι 81., Νβνν ΥθΓΐί, πρώτον πάτωμα. Πλησίον 711α Ανβ. Προσκαλεΐ δέ τούς πολυπληθεΐς φίλους τού όπως τόν έπισκεφθώσιν, ΰποσχόμενος όπως είς τό μέλλον τούς εξυπηρετήση, ώς καί κατά τό παρελθόν. Ι. 1_Εννΐ5 & 8ΟΝ 211 νν. 34τη 3ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ 8ΕΑΤΡ.ΝΗΣ Ο ΜΕΓΜΕΙΤΕΡΟΣ Ρ1θΓ«ηΐ Ό ΡΐθΓβηβ Ζΐβίΐεΐά, Ιχ» τόσον —ριπετειώδη Ιστορίαν, ώστε θά ηδύ¬ νατο νά παρουσιάση ττς Ιν πλέον θαυ- ^ιάσιον έργον όκόμη καί άπό την λαμ- πράν ότερέτταν τού «δΐιονν Βοατ». Αί λεπτομέοίΐαι δμως τής ζωής τού δέν ϊχουν ποτέ δημοσιευθή, θά επρε- πε δέ νά ανατρέξωμεν είς τό Εργον «Τ1ι« ΤίΐΓββ Μυ8ΐίθ[θβΓ8> διά νά εδ-
ρωμεν εν παρόμοιον δραματικόν θέ-
αμα.
Ό δο|άσας την ΆμερικαΛίδα, δέν
θά ηδύνατο νά φβάστ^ είς την πίρί-
δλεπτον θέσιν την οποίαν κατέχει έν
τφ θεατρικφ κόσμφ, χωρίς νά ?χχ)
ωρισμένας αρχάς έν τή έργασία. τού
νά τόν όοηγήσονν. _ Τό π6>ς να δια-
ή τάς Άίνερικανίδας καλλονάς είς
Αρίστην πάντοτε νΛηάστασιν είναι έο-
γαοία νψίστης σπουδαιότητος.
«Πολλαί νεάνιοβ* άς τα ίργα μου
εζήτησαν την γνώμην μου «ρΐ τής
καλλιτέρας μέθοδον όπως διατηρών¬
ται λευκαΐ καί ευμορφοι» λέγει ό κ.
ΖβείθΙΛ. «Πάντοτε τοίς λέγω, προ-
ττμήσοττε Ιν ^π^1^ν δταν βΙσθάΛ*εσθε
επιθυμίαν διά κανένα γλυκόν. Αύτός
είναι ό εύκολώτερος τρόπος διά νά
άποφύγετε την ύΐτερβαρκίαν· Τό φρυ-
γάνκτμα τοϋ καπνοθ των ΕποΙίίΜ
προσδίδει σπανίαν 8ΰχαρίβτη<πν καί Ικανοποιεί τελείως την γεϋονν. Φυσικά, τό φρυγάνιβμα άφαιρεί ωσαύτως τάς άκαθαρσίας χαί δέν νπάρχίΐ φόοος έρεθισμοθ τού λαιμόν». ΓεννηθεΙς έν Σικάγφ τφ 1869, πρέ¬ πη δλαΐ( αί νεράϊδις νά ήσαν παροϋ- σ«ι κατά την στιγμήν εκείνην διότι ό ΡΐθΓβηζ Ζίε^ίβΐά έκληρσνόμησε παρά τό»ν νονέων τού έκτακτον καλλιτεχνι¬ κόν τάλαντον. Ό πατήρ τού, Ι)γ. ΡΙθΓβηζ Ζίβκίβΐά ήτο πρόεδρος τοΰ Καλλεγίου τής Μουσικής έν Σικάγφ, λίαν άγα—τή φυοτογνωμία. Ό υιός ανετράφη δεόντως υπο την ένεργητιχήν έπίβλέ-ψιν τό»ν γονεων τού καί ήμποροΰσε νά γίν— μέγας ζωγρά· φός, συγγραφεύς, άρχιτέκτων η μου- σικός εάν τό έ—δίωχε. Ή άρμονία των χρωμάτων τα όποία πλημμυριζουν τα διάφορα θεαματα τα όποΐα σκηνο- θετεί είναι απόδειξις τοϋ μο-ναδικοϋ έμφύτου τό νόποίον ΰπάρχει έν αύτφ διά την ζωγραφικήν καί την τέχνην των χρωμάτων. Καί ή άρχιτεκτον ΐ/<ή τού θεατρον Ζίε^ίβΐΰ, ενός έκ των ώραιοτέρων θεάτρων έν τφ κόσμφ, αποδεικνύη δή. θά επετύγχανε καί είς την άρχιτεκτονικήν εάν έπεδίδετο Ης αυτήν. 'Αλο ενωρίς έπέδειΐεν ιδιαι¬ τέραν κλίσιν είς την μουσικήν, ϊγινβ καλός *Χεκ&οχ*ι6αλ{οτ}ς καί θά άνε- δβιχννετο διαχεχρΐμένος μουβιχός ίάτ έπέμοε. Κατά την εποχήν καθ* ην δ πατιίρ τού ά—φάσι— νά τόν στίίλΐ] είς το Κολλε'γιον, τοΰ όποίου ήτο ^πρόεδρος, συνήντησβ δύο άνθρώπους οίτινες έπέ- πρωτο νά έξβ-σκήοουν μεγίοτην επιρ¬ ροήν είς την ζωήν τού. Ό είς ήτο δ θεατρώνης ΙπΐΓβ ΚθΓατίν, δστΐί έτε- δείκνυε τότβ τό τεράστιον θέαμά τού «Α—βπο3>. Ό έτερος ήτο ό Ηθπγτ
Ε. ΑΙ)1)θΓ τού Οίκον ΑΙΛβΓ 5ο1ιβ«£-
ίβΐ ιιτκΐ Ογηπ, οίτινες έπαρουσιαζον
θεατρικά ?ργα της έποχής. Ό ΑΙ>-
τ>€7 ήτο έκεϊνος δστις ϋγειρεν εις τον
Ζϊβ£ίε1<1 την επιθυμίαν νά οννταιττιση την ζωην τού μέ τό θέατρον καΐ έκτο¬ τε ανήλθεν άηό επιτυχίας ίίς έπιτυ- χίαν. Τα Ζΐβείβΐά ήρχισεν 6 «Ρ, ίχει δέ παρουσιάσει μέχρι σημερον εϊκοσι τρείς έκδόσεις αυτών. Κατα τα παρελθόντα πέντε ετη ό Ζιβείβ^α εΐχε πέντε μεγάλα ίργα τα όποϊα έπαίζοντο ταυτοχρόνως. Ό 1<ε°η Ετ- το ίπαιζεν είς τό «Εοιιιβ ΧΙΥ>. «
νν. Ο. Ρΐθΐά, νΥΐΗ ΚορβΓ3 και η
Ρ&ππίβ ϋποε είς τα «Ροΐϋθδ», και ο
Εαάΐβ ΟβπτοΓ είς τό «ΚΙά Βοογβκ
Τοταντη έπύΐονο; έργασία ΰποχρεω-
νει τόν ΖίβΒίεΙά νά λαμβάνη συχνας
άργίος άναψνχής διά νά δύναται να
άναπαύεται. 'Οταν πρό τινος χρόνον
ήτο ιίς Χαβάναν μετά τής <η.<νγου τού ΒΪΙΙίβ ΒθΓΐτβ, έτηλεγράφησίν εις μεριχούς φίλον; τού είς Νέαν Υόρ¬ κην: «ΤΑ ΦΡΥΓΑΝΙΣΜΕΝΑ -Ι^ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟΝ ΛΑΜΠΡΑ, ΟΣΟΝ ΚΑΙ Η ΛΙΑΚΑΔΑ ΤΗΣ ΧΑΒΑΝΆΣ- Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ίυθΚΙΕδ ΜΑΣ Π ΑΡΕΧΟΥΝ ΜΙ¬ ΑΝ ΙΔΕΩΔΗ ΑΝΑΨΥΧΗΝ. ΥΠΑΙ· ΝΕΤΕ. ΓίθΗΕΝΖ ΐΕΟΡΕίϋ>
ωνται άλματωοως^αί Μμένουν πάντοτε είς την κεφαλήν, διότι διορ-
θωθη ή αίτία ή όποία ουδέποτε ηδύνατο νά εξαλειφθή μέ φάρμακα
καί έπιολαβή τονωτικά.
Μόνον τό καθαρόν α£μίχ δύναται να κάμη τα μαλλιά
να φΌτρώσουν.
Αί οίζαι των τριχών τροφοδοτοϋνται άπό τό αίμα, οταν τουτο είναι
κα&αρΰν καί κυκλοφορή άνενοχλήτως είς όλας τάς άρτηρίας καί φλέ-
6ας, αί οποίαι τρέφουσι τάς τρίχας, δπου δήποτε παρατηρεϊται ή φαλά-
κραεκεΐ είναι άσφαλώ; καί πτωχόν αίμα. Πρό παντός οί ανθρωποι οί!
όποΐοι είναι πάντοτε δνσκοϋνΐοι καί εχουν πάντοτε άθύνατον οργανι¬
σμόν. Ή ουσκοιλιότης είναι ή μήτηρ δλων σχεδόν των άσθενειών.
Φροντίσατε όθεν νά άπαλλαγήτε της δυσκοιλιότητος, δχι διά φαριιά-
κων, άλλά διά φυσικων βοτάνων, μεταχειριζόμενοι Ιδίως τάς ΟΚΕΕΚ
ΙΝϋΙΑΝ ΝΑΤϋΒιΕδ ΗΕΚΒ8, άτινα είναι τα πλέον κατάλληλα
καθαρτικά τοϋ δ>.ου όργανισμοϋ. Γράψατε διά περισοΌτέρας πληροφο¬
ρίας. Καί εχομεν άρκετήν παρακαταθήκην καθώς καί σχετικάς ο5γγ
γίας πρός ■θεραπείαν τής τρομεράς ουσκοιλιότητος. Τιμή εκάστου πα-
κέτου δολλάρια 3.00.
ΤΑ ΛΥΟΑΛΕΡΦΙΑ
ΙΜΙία τιμή δι' ς
^ Ή έπιθυμία τοϋ εφευρέτου είναι όπως τοποθετηθή ενα Θερμοκοί"
πέλλονε'ις κάθε οικογένειαν καί διά τουτο εβαλε μίαν τιμήν δι1 δλους,
πτωχούς καί πλουσίους. Ή τιιμή τοϋ θερμοκαπέλλου είναι δολ. 20.00
Δέκ« δολλάρια προν.ατα6ολικώς καί δέκα δολλάρια μετά 60 ημέρας,
δταν ίδητε τα άποτελέσιιατα. "Εάν δχι τότε έπιστρέψατε τό Θερμσκα-
πελλον είς τό γραφείον μας Ο. Ο. Ό. διά νά σας έόπιστρεψοομεν τα
δέκα δολλάρια. Δύναται νά αποφασίση »°-· ό πλέον σκεπτικώτερος
περί τούτου καί εάν- χρειασθχί ενα τοιοντον πρόγιμα τέλετον, δπως τό
Θερμοκαπέλλον, καί δταν τό μεταχειρισθήτε μόνον μίαν έοδομάδα, εΐ-
μεθα 6έβαιοι δτι άν σάς προσφερουν 500 δολλάρια ουδέποτε θά άπο-
φασίσετε νά άποαακρννθήτε τοΰ μηχανήματος τούτου. "Οταν τό μετα-
χειρισθήτε, θά πεισθήτε άσφα>.ώς δτι τούτο φέρει τα άποτελέοματα
περι των οποίων έγγνωμεθα. Γνωρίζομεν δτι μεχρι τούδε εχουν γίνει
τοσαι^ πολλαί άπάται καί οί ανθρωποι δέν δύνανται νά πιστεύσωσι π>*ον
καί είς τόν ίδιον τόν εαυτόν των.
ΤΕΛΟΣ
Είνε τα δύο Άθτ,ναϊκά περ
«Μπουκβτο» καί «Οίκογένεια», *ο«
ϊιαδάζονται άπό όαοος. άγαπο^ τ«
έκλεκτά δΐϊτγήματα, τα ιτερίχετειω-
ίη μ^θιίτορήματα, τα άγνωστα ε-
πεισόίία των 'Εθνικών άγώνων μϊ?>
τα ίττορίκά άνέκίοτϊ., τα αίσθτίΐα-
τικά χεζογραφήματα: καί χάθε 5ι«-
λεχτό τί;ς Ϊ3:κής αας καί της ξενηζ
λογοτεχνίας.
Είνε οί καλλίτερο! φίλοε Χ«θ£
Ελληνικάς οικογενείας ^'^' τε?*
πνότεροι σύντροφοι γιά κάθε *Ελλ»ί-
να τής Άαερίκής. ,
Ή έτησία συνδρομή γι« το *«-"
να «ίνε ιτεντε δολλάρια. ^ ,
Γενικός άντίΤνρόσωπος ί'* ^
Αμερικήν «Ινε ό κ. Δημή
Στροϋμχος,
Διεύθυνσις: ϋ. 8ττοπ_1)θ8
261 ν. 85ί_
Νβν ΤθΓΐί 007
Θεατρικα
55ΤΗ 5Τ. ΡίΑΥΗΟϋβΕ
θ
χομένην μ
ταινίας «Αί Πΐριπέτειζι τού
για». Τ6 τρόγραμμ* λ
νοον άλλα έκλεκτά νούμερ».
55ΤΗ 5Τ. ΡίΑΥΗΟϋβΕ
θά συνεχισθή καί κατά την βρ-
ένην έδίομάδα ή ένδειξις τηί
νίς Αί Πΐριπέτειζι τού Μ«-
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 5 ΜΑΙΌΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ
ΥΠΟ ΡΒΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΘΕΡΜΟΚΑΠΕΛΛΟΥ
Πώς γίνεται χρήβις τού ©ερμοκαπέλλου
Ή φωτογραφία μου είς την αρχήν τοϋ βιβλίον δεικνύει πώς πρέπει
νά μεταχειρίζεσθε αύτό:
1). Τρίβομεν τό μέρος, άπό τό οποίον εχουν πέ<5Τ) τα μαλλιά διά μι- ας είδικης άλοιφής, κατόπιν έπιθέτομεν τό Θερμοκαπέλλον, τό συνδέο- μεν' διά τοΰ ηλεκτρισμόν καί τό αφίνομεν άπό 45—60 λεπτά τής ώρας. Τό Θερμοκαπέλλον είναι κατασκευασμένον ώς εΐδος Ρώσσικου σκού- φου καί έφαρμόζει καλώς επί τής κεφαλής. Είναι δέ ν.ατασκευασμένον άπό μάλλινο ΰφασμα καί διάφορα θερμογόνα ήλεκτρικά σύρματα, τα όποΐα εχουν την ίδιότητα νά παράγουν ωρισμένην θερμοκρασίαν καί άφοϋ άνοίξουν αί άρτηρίαι τα αίμα άρχίζει νά κυκλοφορή είς όλην την κεφαλήν καί τα μικρά καί άδύνατα μαλλιά μεγαλώνονν, ακριβώς όπως θά έβάζαμεν μίαν γλάστραν είς ωρισμένην ύ^ρμοκρασίαν^καί θ' άρχίζαμεν νά την ποτίζωμεν, όπότε παρατηρούμεν κανονικήν ανά¬ πτυξιν τοΰ φυτοϋ. Τό μόνον τό οποίον δύναται νά κάμη είναι νά προξενήση κανονικήν κυκλοφορίαν τοϋ αιματος είς την κεφαλήν. Μόνον διά τοϋ θερμοκαπέλ- λου, τό οποίον άναγνωρίζει όλος ό έπιστημονικός κόσμος καί τό οποίον δύναται νά φέρη ωρισμένην ■θεομοκ.ρασίαν είς την κεφαλήν χωρίς νά καύση τό δέρμα καί χωρίς ό άνθρωπος νά μεταχειρίζεται φάρμακα καί αλλα έπιβλαβή τονωτικά, διότι ή πεΐρα μάς έδίδαξε μέχρι τούδε δτι ου¬ δείς κατώρθωσε νά έπαναφέρη τα μαλλιά τού ή νά σταματήση την πτώσιν καί την λεύκανσιν αυτών. "Οταν δέ τό Θερμοκαπέλλον μεταχειρίζεται ολίγα λεπτά εκάστην ημέραν θ' αρχίση /βεβαίως ή κανονική λειτουργία τού αιματος πρός τό ανω μέρος της κεφαλής καί άμέσως θά δώση την κανονικήν τόνωσιν είς τάς ρίζας των τριχών καθώς καί είς τα κύτταρα αυτών καί άμέσως αί τρίχες θ' άρχίσουν νά φύωνται πολί» ζωηρότερσι καί δυνατώτεραι «.αί είς μικρόν χρονικόν διάστΓμα θά απαν·έλθτ1 ή κόμη είς την προτέ¬ ραν αυτής θέσιν. "Οταν θά αρχίση ή χρήσις τοϋ θερμοκαπέλλου μέ ωρισμένην θερ- αοκρασίαν καί μέ πολυ ολίγας έντριβάς τότε άρχίζουσιν όλαι αί άρτη- ρίαι καί όλαι αί φλέβες νά άνοίγωσιν καί ν' άρχίζτ] ή τακτική κυκλοφο- οία τοΰ αιματος είς δλην την κεφαλήν, οπόταν πασιφανώς δέν παρα- τηρεΐται πλέον ή άτροφία των φλεβων καί άρτηριών τής κεφαλής. Κατά την πρώτην φοράν πού θά έπιθεσετε τό Θερμοκαπέλλον είς την ιεφαλήν σας άμεσως -θά α'ισθανθήτε τό αίμα είς ολόκληρον την κεφα¬ λήν σας νά άρχίζη νά κυκλοφορή. Λεοκα ΛΙαλλιά Ή παρουσία των λευκών μαλλιών είναι σημείον γήρατος καί δέν !»τάρχει άμφιβολία δτι ουδείς έξ ημών έπιτθυμεΐ μίαν τοιαύτην κατά¬ στασιν καί πρ& πάντων αί γνναΐκες, αί, οποίαι προσπαθοϋν μέ παντοί- )υς τρόπους νά κρύψουν την ηλικίαν των. Τό άληθές είναι δτι είναι πα¬ δά πολύ άσχημον τό νά βλέπομεν μίαν νέαν ή ενα νέον νά εχουν λευ- ΐά μαλλιά. Δέν είναι φυσικόν νά άσπρίζουν τα μαλλιά είς τοιαύτην /εαράν ηλικίαν. Τα λευκά ιμαλλιά, ώς έγράψαμεν καί είς την προηγου- ιενην παράγραφον, δέν προέρχονται άπό την ηλικίαν, άλλά άπό την χδυναμίαν των χρωματιστικών άδένων υπό κάτω τής έπιδερμίδος καί ώ κύτταρα των τριχών, τα όποΐα άποξηραίνονται καθώς είς άγρός >ταν έχη ύγρασίαν, έπαρκοϋν τότε καί ό άραιβόσιτος είναι πάντοτε δρο-
ΐερός. "Οταν δμως ξηρανθΐ) τοϋτος έξαντλεΐται καί χάνει τό φυσινόν
χον χρώμα. "Οταν τα μαλλιά άσπρίζουν είναι σημείον δτι ό όργανι-
»μός δέν έργάζεται ή ένεκεν στενοχωρίας ή λόγω όίλλων παθήσίων,
ΐί όλποΐαι άδυνατοΰσιν όλον τό ανθρώπινον σύστημα. Τό μόνον δπου δύ¬
ναται νά διορθώση οίανδήποτε σωματικήν πάθησιν είναι τό ν' αρχίση
ίό αίμα νά κυκλοφορή καί τό άποτέλεσμα θά είναι τα μαλλιά νά έπα-
Γελθωσιν είς τό φυσικόν των χρώμα.
Τό ©ερμοκά-πελλον καί δια γυναίκας
Πολλαί γυναίκες αί οποίαι ύπάγονται είς τόν κλάδον τής φαλά-
^ρας δύνανται νά μεταχειρισθούν τό θερμοκαπέλλον, τό οποίον δύνα¬
ται νά σταματήση την πτώσιν καί την λεύκανσιν των μαλλιών των.
Τό Θερμοκαπέλλον δύναται δέ νά μετανειρισθη καί δια πονσκεφά-
ϊονς, διά νευραλγίαν, όδοντόπονον, ίρυσιπελας καί άλλα πολλά. Τα
στιλπνά καί πυκνά μαλλιά είναι ή ώραιότης κάθε γυναικός. Τα δέ ά¬
δύνατα καί λευκά μαλλιά τής γυναικός άφαιροϋν πάν Τχνος ώραιότη-
Γος αυτής.
Όλετήρ Πετορίο'ας
Ή πιτυρίδα δέν είναι τίποτε αλλο ειμή πάθησις τοϋ δέρματος, ένε¬
κα της ελλείψεως τοΰ αιματος, όπότε άρχίζη τό δέρμα νά ξηροσκάζη,
ακριβώς όπως η γη, δταν ξηραίνεται.καί άρχίζουν νά πίπτωσιν αί
φλΐδες άπό τό δερμα, καθώς ακριβώς καθαρίζομεν τό ψάρι. "Οταν τό
δέρμα είναι λαδερόν τούτο σημαίνει δτι τα κύτταρα ήρχισαν νά άπο-
Ιηραίνωνται καί τό δέρμα άρχίζει ν' άπονεκροΰται άπΐο. την άκανόν.-
οτον κυκλοφορίαν τοϋ αιματος. Ή πιτυρίδα είναι ό θανάσιμος έχθρός
1% κόμης καί αύτη κυρίως είναι ή μόνη αίτία τής πτώσεως των τρι¬
χών. Ή πιτυρίδα εχει την αιτίαν της είς τό δτι τό αίμα δέν δύναται
νά κυκλοφορή επί τοϋ δέρματος τής κεφαλής καί έπομένως ή κνκλο-
φορία τοΰ αιματος είναι καί τό μόνον φάρμακον εναντίον τής ασθενεί¬
ας ταύτης. Τό Θερμοκαπέλλον είναι τό μόνον λογικόν μέσον είς τό
οποίον δύναται διά τοϋ ήλεκτρικοΰ ρεύματος νά τραβα τό αΤμα πρός
τό ανω μέρος τής κεφαλής καί όντως κυκλοφορεΐ έκεϊ.
Τα κύττα·ρα τα όποΐα παράγωσι τό ελαιον προορίζουσι τούτο είς
τό ν' άναζωογονη τάς τρίχας καί έπομένως θεραπευομένης της πιτυ-
ρίοας καί τα μαλλιά Ιπανερχοντσι είς την προτέραν των κατάστασιν.
Φαγουρα τοΰ δέρματος
Ή φαγούρα τού δέρματος τής κεφαλής δέν είναι αλλο τι παρά ή
άποξήρανσις τοΰ δέρματος ήτις καταλείγει είς πιτυρίδα, ή όςτοία είναι
τν καταστροφή των μαλλιών. 'Η δέ πραγματική αίτία των δύο τούτων
είναι ή έλλειψις τοΰ μή κυκλοφορούντος αιματος, τ1» οποίον κάμνει την
άπυξήρανοτν των κνττάρων καί τό άποτέλε<*μα είναι ή φαγούρα είς την κεφαλήν καί έρεθιζομένον τοΰ δέρματος άρχίζει ή πιτυρίδα καί τό άποτέλεσμα είναι ή λεγομένη φαλάκρα καί τα λευκά μαλλιά. Πώς ανεκαλύφθη τό Οεομθκά«ελλον Ό εφευρέτηις τοΰ Θερμοκαπέλλου, ό όποΐο; τιη,τχάΛ'ει νά είναι καί έπι^ττημων χειροπράκτωρ καί γνωρίζει τό σώμα τοΰ άνθρώπου άπό τούς δνυχας μεχρι τής κεφαλής, ανεκάλυψεν δι' είδικοϋ μττ-χανήματος δτι είς τον τράχηλον ύπάρχουν ωρισμέναι άρτηρίαι, αί οποίαι έμποδί- ζουν την κυκλοφορίαν τού αιματος πρός την κεφαλήν καί δταν αί άρ¬ τηρίαι αύται είναι έλεύθεραι, τότε τό αϊμα κυκλοφορή έλευθέρως καθ1 όλην την κεφαλήν. "Οταν δμως διορθώσωμεν την πίεσιν ταύτην δι' εϊδικών έντριβών κα μεταχειρισθώμεν τό Θερμοκαπέλλον, τότε άρχίζει τό αίμα καί άναλαμδάνει την κυκλοοφρίαν τού καί συνεπώς φθάνει ώς τό δνω αέρος τής κεφαλής καί άμέσως άρχίζουν τα μαλλιά νά φύ- ΑΝΟ ΤΟΝ 5.000.000 ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ Ο ΟΙΚΟΣ Ι. Ι_Εννΐ3 & δΟΝ Άπό 3Οετίας γνωστός είς τούς Έλληνας τής Άμερικής ώς Ο 1-θυΐ5 ΤΩΝ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ επρομήθευσεν είς τόν Ελληνισμόν τής Άμερικής Χρυσαφικά καί Διαμαντικά άξίας άνω των 5,000,000 δολλαρίων. Καί πρός καλλιτέραν εξυπηρέτησιν τής πελατείας τού μετεκομισεν άπό τό Κατάστημα ύπ' αριθμόν 379—6ίη Ανβ., είς νέον εύρύχωρον καί υρ Ιθ ά&ίβ Κατάστημα ύπ' αριθ. 211 Αν". 3411ι 81., Νβνν ΥθΓΐί, πρώτον πάτωμα. Πλησίον 711α Ανβ. Προσκαλεΐ δέ τούς πολυπληθεΐς φίλους τού όπως τόν έπισκεφθώσιν, ΰποσχόμενος όπως είς τό μέλλον τούς εξυπηρετήση, ώς καί κατά τό παρελθόν. Ι. 1_Εννΐ5 & 8ΟΝ 211 νν. 34τη 3ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ 8ΕΑΤΡ.ΝΗΣ Ο ΜΕΓΜΕΙΤΕΡΟΣ Ρ1θΓ«ηΐ Ό ΡΐθΓβηβ Ζΐβίΐεΐά, Ιχ» τόσον —ριπετειώδη Ιστορίαν, ώστε θά ηδύ¬ νατο νά παρουσιάση ττς Ιν πλέον θαυ- ^ιάσιον έργον όκόμη καί άπό την λαμ- πράν ότερέτταν τού «δΐιονν Βοατ». Αί λεπτομέοίΐαι δμως τής ζωής τού δέν ϊχουν ποτέ δημοσιευθή, θά επρε- πε δέ νά ανατρέξωμεν είς τό Εργον «Τ1ι« ΤίΐΓββ Μυ8ΐίθ[θβΓ8> διά νά εδ-
ρωμεν εν παρόμοιον δραματικόν θέ-
αμα.
Ό δο|άσας την ΆμερικαΛίδα, δέν
θά ηδύνατο νά φβάστ^ είς την πίρί-
δλεπτον θέσιν την οποίαν κατέχει έν
τφ θεατρικφ κόσμφ, χωρίς νά ?χχ)
ωρισμένας αρχάς έν τή έργασία. τού
νά τόν όοηγήσονν. _ Τό π6>ς να δια-
ή τάς Άίνερικανίδας καλλονάς είς
Αρίστην πάντοτε νΛηάστασιν είναι έο-
γαοία νψίστης σπουδαιότητος.
«Πολλαί νεάνιοβ* άς τα ίργα μου
εζήτησαν την γνώμην μου «ρΐ τής
καλλιτέρας μέθοδον όπως διατηρών¬
ται λευκαΐ καί ευμορφοι» λέγει ό κ.
ΖβείθΙΛ. «Πάντοτε τοίς λέγω, προ-
ττμήσοττε Ιν ^π^1^ν δταν βΙσθάΛ*εσθε
επιθυμίαν διά κανένα γλυκόν. Αύτός
είναι ό εύκολώτερος τρόπος διά νά
άποφύγετε την ύΐτερβαρκίαν· Τό φρυ-
γάνκτμα τοϋ καπνοθ των ΕποΙίίΜ
προσδίδει σπανίαν 8ΰχαρίβτη<πν καί Ικανοποιεί τελείως την γεϋονν. Φυσικά, τό φρυγάνιβμα άφαιρεί ωσαύτως τάς άκαθαρσίας χαί δέν νπάρχίΐ φόοος έρεθισμοθ τού λαιμόν». ΓεννηθεΙς έν Σικάγφ τφ 1869, πρέ¬ πη δλαΐ( αί νεράϊδις νά ήσαν παροϋ- σ«ι κατά την στιγμήν εκείνην διότι ό ΡΐθΓβηζ Ζίε^ίβΐά έκληρσνόμησε παρά τό»ν νονέων τού έκτακτον καλλιτεχνι¬ κόν τάλαντον. Ό πατήρ τού, Ι)γ. ΡΙθΓβηζ Ζίβκίβΐά ήτο πρόεδρος τοΰ Καλλεγίου τής Μουσικής έν Σικάγφ, λίαν άγα—τή φυοτογνωμία. Ό υιός ανετράφη δεόντως υπο την ένεργητιχήν έπίβλέ-ψιν τό»ν γονεων τού καί ήμποροΰσε νά γίν— μέγας ζωγρά· φός, συγγραφεύς, άρχιτέκτων η μου- σικός εάν τό έ—δίωχε. Ή άρμονία των χρωμάτων τα όποία πλημμυριζουν τα διάφορα θεαματα τα όποΐα σκηνο- θετεί είναι απόδειξις τοϋ μο-ναδικοϋ έμφύτου τό νόποίον ΰπάρχει έν αύτφ διά την ζωγραφικήν καί την τέχνην των χρωμάτων. Καί ή άρχιτεκτον ΐ/<ή τού θεατρον Ζίε^ίβΐΰ, ενός έκ των ώραιοτέρων θεάτρων έν τφ κόσμφ, αποδεικνύη δή. θά επετύγχανε καί είς την άρχιτεκτονικήν εάν έπεδίδετο Ης αυτήν. 'Αλο ενωρίς έπέδειΐεν ιδιαι¬ τέραν κλίσιν είς την μουσικήν, ϊγινβ καλός *Χεκ&οχ*ι6αλ{οτ}ς καί θά άνε- δβιχννετο διαχεχρΐμένος μουβιχός ίάτ έπέμοε. Κατά την εποχήν καθ* ην δ πατιίρ τού ά—φάσι— νά τόν στίίλΐ] είς το Κολλε'γιον, τοΰ όποίου ήτο ^πρόεδρος, συνήντησβ δύο άνθρώπους οίτινες έπέ- πρωτο νά έξβ-σκήοουν μεγίοτην επιρ¬ ροήν είς την ζωήν τού. Ό είς ήτο δ θεατρώνης ΙπΐΓβ ΚθΓατίν, δστΐί έτε- δείκνυε τότβ τό τεράστιον θέαμά τού «Α—βπο3>. Ό έτερος ήτο ό Ηθπγτ
Ε. ΑΙ)1)θΓ τού Οίκον ΑΙΛβΓ 5ο1ιβ«£-
ίβΐ ιιτκΐ Ογηπ, οίτινες έπαρουσιαζον
θεατρικά ?ργα της έποχής. Ό ΑΙ>-
τ>€7 ήτο έκεϊνος δστις ϋγειρεν εις τον
Ζϊβ£ίε1<1 την επιθυμίαν νά οννταιττιση την ζωην τού μέ τό θέατρον καΐ έκτο¬ τε ανήλθεν άηό επιτυχίας ίίς έπιτυ- χίαν. Τα Ζΐβείβΐά ήρχισεν 6 «Ρ, ίχει δέ παρουσιάσει μέχρι σημερον εϊκοσι τρείς έκδόσεις αυτών. Κατα τα παρελθόντα πέντε ετη ό Ζιβείβ^α εΐχε πέντε μεγάλα ίργα τα όποϊα έπαίζοντο ταυτοχρόνως. Ό 1<ε°η Ετ- το ίπαιζεν είς τό «Εοιιιβ ΧΙΥ>. «
νν. Ο. Ρΐθΐά, νΥΐΗ ΚορβΓ3 και η
Ρ&ππίβ ϋποε είς τα «Ροΐϋθδ», και ο
Εαάΐβ ΟβπτοΓ είς τό «ΚΙά Βοογβκ
Τοταντη έπύΐονο; έργασία ΰποχρεω-
νει τόν ΖίβΒίεΙά νά λαμβάνη συχνας
άργίος άναψνχής διά νά δύναται να
άναπαύεται. 'Οταν πρό τινος χρόνον
ήτο ιίς Χαβάναν μετά τής <η.<νγου τού ΒΪΙΙίβ ΒθΓΐτβ, έτηλεγράφησίν εις μεριχούς φίλον; τού είς Νέαν Υόρ¬ κην: «ΤΑ ΦΡΥΓΑΝΙΣΜΕΝΑ -Ι^ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟΝ ΛΑΜΠΡΑ, ΟΣΟΝ ΚΑΙ Η ΛΙΑΚΑΔΑ ΤΗΣ ΧΑΒΑΝΆΣ- Ο ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ίυθΚΙΕδ ΜΑΣ Π ΑΡΕΧΟΥΝ ΜΙ¬ ΑΝ ΙΔΕΩΔΗ ΑΝΑΨΥΧΗΝ. ΥΠΑΙ· ΝΕΤΕ. ΓίθΗΕΝΖ ΐΕΟΡΕίϋ>
ωνται άλματωοως^αί Μμένουν πάντοτε είς την κεφαλήν, διότι διορ-
θωθη ή αίτία ή όποία ουδέποτε ηδύνατο νά εξαλειφθή μέ φάρμακα
καί έπιολαβή τονωτικά.
Μόνον τό καθαρόν α£μίχ δύναται να κάμη τα μαλλιά
να φΌτρώσουν.
Αί οίζαι των τριχών τροφοδοτοϋνται άπό τό αίμα, οταν τουτο είναι
κα&αρΰν καί κυκλοφορή άνενοχλήτως είς όλας τάς άρτηρίας καί φλέ-
6ας, αί οποίαι τρέφουσι τάς τρίχας, δπου δήποτε παρατηρεϊται ή φαλά-
κραεκεΐ είναι άσφαλώ; καί πτωχόν αίμα. Πρό παντός οί ανθρωποι οί!
όποΐοι είναι πάντοτε δνσκοϋνΐοι καί εχουν πάντοτε άθύνατον οργανι¬
σμόν. Ή ουσκοιλιότης είναι ή μήτηρ δλων σχεδόν των άσθενειών.
Φροντίσατε όθεν νά άπαλλαγήτε της δυσκοιλιότητος, δχι διά φαριιά-
κων, άλλά διά φυσικων βοτάνων, μεταχειριζόμενοι Ιδίως τάς ΟΚΕΕΚ
ΙΝϋΙΑΝ ΝΑΤϋΒιΕδ ΗΕΚΒ8, άτινα είναι τα πλέον κατάλληλα
καθαρτικά τοϋ δ>.ου όργανισμοϋ. Γράψατε διά περισοΌτέρας πληροφο¬
ρίας. Καί εχομεν άρκετήν παρακαταθήκην καθώς καί σχετικάς ο5γγ
γίας πρός ■θεραπείαν τής τρομεράς ουσκοιλιότητος. Τιμή εκάστου πα-
κέτου δολλάρια 3.00.
ΤΑ ΛΥΟΑΛΕΡΦΙΑ
ΙΜΙία τιμή δι' ς
^ Ή έπιθυμία τοϋ εφευρέτου είναι όπως τοποθετηθή ενα Θερμοκοί"
πέλλονε'ις κάθε οικογένειαν καί διά τουτο εβαλε μίαν τιμήν δι1 δλους,
πτωχούς καί πλουσίους. Ή τιιμή τοϋ θερμοκαπέλλου είναι δολ. 20.00
Δέκ« δολλάρια προν.ατα6ολικώς καί δέκα δολλάρια μετά 60 ημέρας,
δταν ίδητε τα άποτελέσιιατα. "Εάν δχι τότε έπιστρέψατε τό Θερμσκα-
πελλον είς τό γραφείον μας Ο. Ο. Ό. διά νά σας έόπιστρεψοομεν τα
δέκα δολλάρια. Δύναται νά αποφασίση »°-· ό πλέον σκεπτικώτερος
περί τούτου καί εάν- χρειασθχί ενα τοιοντον πρόγιμα τέλετον, δπως τό
Θερμοκαπέλλον, καί δταν τό μεταχειρισθήτε μόνον μίαν έοδομάδα, εΐ-
μεθα 6έβαιοι δτι άν σάς προσφερουν 500 δολλάρια ουδέποτε θά άπο-
φασίσετε νά άποαακρννθήτε τοΰ μηχανήματος τούτου. "Οταν τό μετα-
χειρισθήτε, θά πεισθήτε άσφα>.ώς δτι τούτο φέρει τα άποτελέοματα
περι των οποίων έγγνωμεθα. Γνωρίζομεν δτι μεχρι τούδε εχουν γίνει
τοσαι^ πολλαί άπάται καί οί ανθρωποι δέν δύνανται νά πιστεύσωσι π>*ον
καί είς τόν ίδιον τόν εαυτόν των.
ΤΕΛΟΣ
Είνε τα δύο Άθτ,ναϊκά περ
«Μπουκβτο» καί «Οίκογένεια», *ο«
ϊιαδάζονται άπό όαοος. άγαπο^ τ«
έκλεκτά δΐϊτγήματα, τα ιτερίχετειω-
ίη μ^θιίτορήματα, τα άγνωστα ε-
πεισόίία των 'Εθνικών άγώνων μϊ?>
τα ίττορίκά άνέκίοτϊ., τα αίσθτίΐα-
τικά χεζογραφήματα: καί χάθε 5ι«-
λεχτό τί;ς Ϊ3:κής αας καί της ξενηζ
λογοτεχνίας.
Είνε οί καλλίτερο! φίλοε Χ«θ£
Ελληνικάς οικογενείας ^'^' τε?*
πνότεροι σύντροφοι γιά κάθε *Ελλ»ί-
να τής Άαερίκής. ,
Ή έτησία συνδρομή γι« το *«-"
να «ίνε ιτεντε δολλάρια. ^ ,
Γενικός άντίΤνρόσωπος ί'* ^
Αμερικήν «Ινε ό κ. Δημή
Στροϋμχος,
Διεύθυνσις: ϋ. 8ττοπ_1)θ8
261 ν. 85ί_
Νβν ΤθΓΐί 007
Θεατρικα
55ΤΗ 5Τ. ΡίΑΥΗΟϋβΕ
θ
χομένην μ
ταινίας «Αί Πΐριπέτειζι τού
για». Τ6 τρόγραμμ* λ
νοον άλλα έκλεκτά νούμερ».
55ΤΗ 5Τ. ΡίΑΥΗΟϋβΕ
θά συνεχισθή καί κατά την βρ-
ένην έδίομάδα ή ένδειξις τηί
νίς Αί Πΐριπέτειζι τού Μ«-
ΠΕΘΑΜΜΕΝΑ ΕΘΙΜΑ
ΤΟΥ κ. Γ. ΑΣΠΡΕΑ
"Ενα «πό τα παληά θρησκολη-
πτιν.ά εί)ιμα, τό οποίον έστοίχιίΓρ
πολύν κρότον, Ικανήν πυρίτιοα, ··*-
γαν θόρυβον, ιιεγίστην βα^βαρό-
τητα καί πολύ ή ολίγον αΐιια άνοή-
τυ/ν ή μωρϊον Χριστιανών, ΐχτο τί»
«κάψιμο τοθ Ίούδα». Ή μετ" επαιο
νής ΐπέμβασις τοΰ κοάτονς καί ή
προϊοΰσα ανάπτυξις τοϋ λαοΰ συ-
νέτειναν ωστε νά αποθάνη είς την
θρηον.εντιτκήν τυ-τολατρείαν, πολϋ
πρό των άλλων ήιιιβαοβάρων ρθί-
μων των έορτώ ντοϋ Πάσχα. τό
Ι'νΥ.ιον τοΰ ν.αψίιιΐαΐτος τού τροδό-
τη £/. των μαθ·«τνν τοϋ Ίησοί, ή
βιαία παρεμπόδισιν τοΰ οποίον καί
τι άντισνιιιτική έξαψις τοΰ οχ'ον
των Αθηνών, έστΐΐοίχισε χάπ^ιε
είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν άλ-
γεινάς ταπεινώσει;. ε·θ·ντκοί>ς έξευ-
τίλισμοΰς καί 386 χιλ. φράγκων
χρνσ<ον. Ό τρόπος τής εκτελέσεως τής βαρβάρου ταύτης ■θοησν.οληπ-ηκη; εορτής εγίνετο έν τί) διεξαγάγη αυτής κατά λίαν παρ«δόξους φά- σεις καί περιπετείας /-αί εις την πρωτεύονσαν καί εί: τάς επαρχίας. Τό έθιμον επέ'βαλλεν όπως έκά- στη οι*νοικία τίοχ εκάστη Έκκλη- σία καίτ) τόν Ίσΰδα της. οΐχονν- ραΐοι δέ ενϋπόλη:ΐτοι ιιαζύ μέ τοίς ίεριεΐς; καί με τόν όχλον και όίκόμη μέ τάς γυναίκας της σινοι-χίας, χά τεγίνοντο νά κατασκει,άσουν το πάνινον όμοίοχια τοΰ «προδοτου*, τό ν,ρέμααμα, τό τουφέν.ι«μα, την περιΐαγωγήν ■κατόπιν τού οάκρνς καί τό κάψιμο καί τό θάιΐπμο τής κατηραμένης τεφρατ;! Ή —ροπαρ-χσκευή Άπό τής Μεγαλης ΠέΐΛτ·|ς, ήτοι άπό τής νυκτός της ποοδοσίας ήρχιζε ή προπιαρασκηηι τΓ.ς 'ο·ς- τής της ■θοηο^ολητππκή> τνττολα-
τρ·τίας. ΟΙ έντεταλμένοι τής γει-
τονιάς νά «φχιάσονν τόν Ίσΰδα'»
περισννέλεγον τα κατάλί.ηλα ρά-
κη τ?αί ποτντά καί οτονπία καί πίτι-
ρα καί άχυοα, διά των οποίων κα-
τεσοοεύαζον εν οικτρόν όίΐοίιωμα άν¬
θρωπον, είς φυσικόν καί συνήϋως
εις ·υ~?Γ.φυσικόν αεγεύνος. Κατε-
σκεύαζον ϊσχιιρότερον τόν λαιμόν
καί εοαηρον την κεφαλήν καί τό
πρόσωπον μέ την βαφήν των αΐ-
γών τοΰ Πάσχα, Λροσέ-θετον δέ
εις την κεφαλήν τοΰ όιιοιματος καί
[ΐαλλιά άρνιων, προσπαθούντες να
?ώοουν είς αί«τήν καί σχήμα καί
έκφρασιν άλλάκοτον καί τερ'ατώδη
5 Τό^ ελίεινόν έ'κεϊνυ δμοίοηια τό
ενίφάνιζον την Κυριακήν τής Ά-
ναΐοτάσεως -/αί τό έκιρεμοΰσαν <5πδ τόν λαιμόν διά σχοινίοϊ» έγννς της Εκκλησίας ή από τόν ■κλάδον τον νψηλοτέρου δένδρου η άπό τό ΰ- ψος ίκριώματος, δίυερ έστήνεΐο επί- τηδες διά την ωραίαν τελετήν. Οί ειΐλαβεΐς Χριστιανοί καί αί καλαί οίκοκι,'ραί επρεπε νά δώσονν εις τονς καταον.ευαστάς τοϋ όμοιώ- Ματος τοΰ "Ισκαιριώτη δ,τι έ>^εινόν,
ρι»παοόν κια! μαγαιριοτ.ιέ'νον κχχυ-
(?ελιον είχον, ό δέ' ιερεύς ή οί είτί-
τροποι της Έκκλτ.σίας ώφειλον νά
δωσουν το σχοινί τοΓ άπαγχονι-
σμοΰ.
, Την τ^ιέραν τής Άνακ—άσεως
οί καλοί χριστιανοί, μαζύ μέ τό
χαρμόσυνον τραπέΤμ τού Πάσχα,
επρεπε νά ίδο»ν καί τό !£ ΐσοχ»
χαραόσινον ■θεαιια τοΰ κρεμασμέ-
νου Ίού&α, τοϋ όποίοι» τό όμοίωμα
■>:ρεμασμενον άπό τα νψ»ι τοϋ δίν
δοου η τοϋ ίκριώαατος, θά άπετέλει
μετ ολίγον τόν στόχον των δπλαη
και το)ν πιστολίων των πιστών χρι¬
στιανών καί θα διεπεράτο άπό χι-
ή Τί
ρ χ
ς Λφαιοων μεχρι τής Τρίτης
1ΐ»ερα; τοΰ Πάσχα.
ς
% Κατά τοΰ Ίσν.αριώτοι· Ι-'π'ρεπε
να βάλγι πρωτος ό ίερεόο.
Συνιγ&ροίζοντο τα πλήθιι πάΌ-
α, δλη ή γειτονιά μέ πιστόλες
με καριοφΰλια -/.αί καραίΐτιίνες και
^ αφθονίαν πυοοιιΐαχικων είς τα
,ίη'λίτ/.ΐα ή είς τάς (ρυσιγγιοθή/α:.
υ ιεοεΰς ?νοπλος καί αιάός, άοχη-
ϊςεφώνει στεντορή(ΰ^ τό «άπελθών
«πηγξοχο» καί ά.ττιύϊ>υνε τραιγικάς
ναταοας κατά τοΰ πρσδότον «αί
Π ώς φαντάζονται τόν έορτασμον τοΰ Πάσχα μερικαί Άμερικανίδες.
ούχί σΛανίως καί κατά της φνλής
τού, ετίαλε, μέσω φαβεροϋ θορΰβοΐ1
κρκτυγών, καταρ/όν κΐαλ άνα.θεματι-
σιιών τοϋ έ&τ^ρ«ομένον δχλου, την
ό βολήν ν.ατά χον κρεμθ-
Ίσκοριώτου.
Τουτο άπετέλει τό σΰνθημα τής
ενάρξεως άλη,Οοΰς πανϋαιμονήου
κς.·ότων, συριγμών, σφαιρών. υόριε-
ίον, άρων, άλαλαγμών καί ά.ναθ?-
ματΛθ^Λών. Παϊδες καί πάση; ή-
λινΐας ανδρες καί γέροντες κοΑ γυ-
ναϊκες άκόμη, έπΐ'ρσδόλσυν δι' δ-
πλιον καί πιστολίων. Ή φαντασίί»
-/αί ή όογή τοΰ λαοΰ έξι'ιρτ.τετο έκ
τιΐν κοότθ)ν καί των άοώνκαίτΛος
ό άό
εγε·νατο ό ηιφ
σιιός, δέν είναι δέ ολίγα τα παρα-
δείγματα της Ινίμειίαλλεύσεως· τχ>ν
φανατιο^ιοΰ τοντου ά.τό πανονρ-
γους καί ίοιοτελεΐς άσυνειδήτοντ,
πρός δτμιιουργίαν καταστρκχτϋύτν
καί κχτκώσϊων κατά των Εβραίων
είς Ίκανά; πόλεις τής "Ελλάδος.
Την Τρίτην ημέραν τοΰ
ά ί ύ ό
Χριστιανοί, διρρχόμενοι μακοδθεν,
ί ά ίξ ό
ρ
€:τσίουν
ρχμ μ
κατανί'ξεως τό (?η
' ί ό
μ ξς η
μεΐον τοΰ στσα'ροΰ, ε'πτιτον είς τόν
κόρφον των καί άΛΤΐπ'αοήριχοΛ'τ!) μϊ
τα δεους. Ή ήμιβάρβαρος αυτή
τϊλετή αφινε δπισθέντης πΟΛΤοτε
πολλά η ολίγα θι'ιιατα.
"ΑνθΓχοποι έφθΛ'ΕΜονΓθ ή έτραυ-
ματίζοντο άπό τάς πεττ-λαινινΐΛ^νας
σφαίρας ή άπό τα τνχσ.ία δυοτΐΛ[τι-
τα έΐςήΗεω; πα?αιόν έα/ωρΐ«
ιιατα
χ
:; πα?.αιόν έ
τό πάνινον καί στύπι.νόν όμοίωμα.
διάτοητον άπό χιλιάδας σφαιρών.
κατββιβίζετο άπό τό Ικρίωκα καί
συρόμενον έκρέρετο &οτος της πό¬
λεως ή τ(ή> χωρίου, μακράν άχι πά¬
σης; νθαττοικίας άλλά καί Λαντός ά-
γροτικοΰ κτήαατος;, έκεΐ δέ έθ&ττε-
το μεσα εις λάκκον καί ■κατεκαλύ-
πτετο δια πετρων διά νά χοίθχΐ ό
«καταΐρΛ'αενος» άπό τό πρόσωπον ...
ής γής.' "Υπεράνω των λβθων δρ- ζόμενα. έπίσα?υσ>α,ν δτι τουτο
ριπτον τό σχοινί καί οί είλαδεϊςλετο είς τίνα Έ6ραιοποΐ>τογά-
ςή
σι.ενων δπλων ή άπό τάς
μοα»ς «να(Γ?.έξειζ ΐα·ρ·ίτιθος υμ
πολλά η όλί"*»α σπίτια ^πενθΌ'η* ■'.οΊ
άνεθεμάτιζον τόν Ίοίήαν ώ; αίτί-
αν της δυστυχίας των η της αΐμιρο-
ς·ϋς τιον.
Ό τραγικός Ίούδας
Τό κάψναο τοϋ Ίούδα άπέβη
πάντοτε τραγικον, θά 7$το δέ παρά-
ί>ο;ον αν ^έν άπεβαινΐν τοιούτον,
ολλ' ό τραγικοότεριος Ίονδας, όσ¬
τις κατέλαβε ·θΐσιν είς Χι(ν τπ? ιτι-
κήν ιστορίαν της Ελλάδος, ήτο δ
τοϋ Ναοϋ τοϋ Άν. Φιλί!πποα.< τό Πάσχα τοϋ 1849. Οί Ψνριριώται έϊΕεμεναν νά κά- )·συν τόν Ίοχ>δαν είς την πλατείαν
τοϋ Ψνρρή, ή άστΐνομία τι άπη-
γόοευσε διότι τα θυστι.'χήαατα θά
ήσαν πολλά καί μεγάλα, καί τονς
εστειλε ι'Ηω της πόλεως, είς την
πλατείαν τοϋ Κουμουνδονρου κπί
ό Π ά
μ
την οδόν Πειραιώς,
^ ό α
τόχε μαρή.
έί
ς
Οί
λον, όστις κστώκει περαιτίρω της
πλατείας επί τής όόδοΰ Καραϊσκάκη
καί έν τί) έξάψει τοϋ ·&ρησκενηκοΰ
Φανατισμοΰ των ?—τέ^τσαν κατά
της οικίας τού ν-αί κ«τεστρετ;νον
πάν τό έν αντη προστιχόν, ό δέ ε-
νοικος εσώθη -/.α>ώς κακώς πηίών
άπο στχγης είς στέγην.
Πναι ννίοστόν τί εξέλιξιν έλα¬
βεν ή υπόθεσις έκείνη. Ό Π ατσί-
φινο; εζήτησεν αποζημίωσιν 350
χιλκίοων φρά^ν.ίον -χρυσών καί ή
ά.ταίτησίς τού σΐΛΐΛεριελήτΓθη είς
αό Άνγλυκόν τηλεσίνοΐοχρον τοΰ
θ ήθ 6έ
ή1
ή ςττιτχή Ελλάς;, -ίποσΐάσα σκλη¬
ρόν ναυτικόν ·3ποχί.ειο':ιόν. ά πλη¬
ρώση τάς 350 χιλ. φράγκον.
Ό τελβ'υταΐος Ίούδ*ς
Ή βιαία παρεαπόδισις τοϋ έθί-
μου τοίασυ άπέβαινε καί δυσχερής
καί επικίνδυνον, διότι π1ροσέ%α/λε
καί έξτΐπτε τόν ■θρησκευτικόν φανα¬
τισμόν τον δχλαυ, τοϋτυ δέ τ(αη. διό¬
τι νπερ των βαοβάρων αύτίό/ν καί
αιιιατηρων έορτών άπέίχλιε καί
μερίς των κατά πλάσμα άνεχηημέ-
ν·ο;ν .τολιτικων ν.αί στρατιωτικών,
οΐτινες εί'ρισκον δτι δ Ελληνικάς
λαός θά άπέβαλλε τό μαχητικόντον
ιιένος αν παρημποδίζετο νά εκτελή
εορτάς δπ9-ων, κ,ρότων καί Γρόνχον.
Ή παοαδοξο; αυτή καί πεπλΐινη-
αένη διανόησις διετηρήθη άτ.όαη
μίχοΐΰ εσχάτων κ·οίί παρεσυρϊ -/χύ
πολλούς τοΰ λαοΰ, όστις σήρεται
σννήθως όπισθεν τιΐν παλαιών εθί-
μων, όσον καί άν εχονν προ πολ-
λοΰ έκλεί·ψει τα δτ^ιιαΐ'ρνικα τού¬
των αΐτια.
Άλλά άπό αύτά άκόμη τα ιε-
λευταΐα έ'τη τής Α' Δνναστείας,
τό βάρβαρον έθιμον κατιορίίώθΐ}
νά έκτοπισθη των πόλεων κα5 νά
τελήται τό κάψιμο είς Ικανήν άπ>
στάσιν άπό των κατωκηιιένιον ά-
<ον. 'Επι μΐ&κράν σειράν έτών έ- καίετο ό Ίσκαρ·ιά)της συνήθο»; είς τό Θησείον, τοίς Στνλου;, τούς 'Α)ζπελοκήμτονς καί είς την σημερι¬ νήν πλατείαν της Βάθης, δπαυ ?ρ- ρεεν άσκεςαίής ό Κτ.·κλο6όρος κιαί ύ- πηρχε γέρτρα μονότοξος Όλίνον κατ' ολίγον τό βάρβα¬ ρον ευ^κμΛν, διά τής προϊούσης άνα- πτυξεως τοϋ λαοΰ καί τής έπιβολής των άρχών, έξεμηδενίσθη καί ε- ξέλιπεν.' Ό τελε-ιταΐος Ίοιίδας έ- κάη εις τόν "Αγ. Π ανλον κατά τό ετος 1887 ή 1888. Ή εκκλησία τό- τε εΐχε σττνθή, μικρά, ο/πί.ή, ιιέ την Λ/ραφικότητα; των κιτρίντον καί έ ρυθοών ζωνών των χωρικών έκ- κλησιών, είχε τό άΛαριαίτητον «φοέ αρ» >ίαί κ«?>όν π«νκό>να. τοΰ όπΐοί
ου μία πχ»κνή συστάς νπήρχε με
σηιιβρινως τοΰ σημερινον ναοΰ.
Ό Ίονϊδας έκήη παρά τόν πεν
-/ώνα καί τα πλήθη τα όποϊα συ
νεριρευσαν καί έπυραβόλουν κσί>'
όλην την ι^ ιεράν εσβΐ'νον τή πολε-
μοχαρή δί^ιΐαν τ(ον καί την φλόγα
τής έξώΐ>εως τοΰ Χριστιανισιιοΐ
των άπό το «φρέαρ τοϋ ναοΰ».
Κα-θ' όλην την ήιιέραν τής σε
μνής εορτής έδούλευε τό παγκάρι
ΐοϋ ναοϋ καί εκ/Αΐινε χρνσέ; δοιΐ'-
λειές άπ» τοιύς όβολονς των πι-
στών. Τό επόμενον ?τος όπιγγορεύ-
" 1 γενικώς τό έθιμον καί έλτκρϊη-
σαν αυστηρότατα μίτρα τής άστΐ'
νομίας καί της χωροφυλακήν. ΟΊ
πιστοί κιατεδιώχθη,σαν, διε;ϋαρτυ-
(ΐήθησαν, ίπάλαι σαν, άλλ' ό 'ϊοΰ
5ας: δέν έκάη πλέον έκτοτε εις τυζ
•Αθήνας
Γ. ΑΣΠΡΓΑΣ
Άπό την πρόβφατσν καθέλχυσιν εν Μπρβϋκλνν τοϋ νέου Άμερικανπκοϋ καταδρομικοΰ «Πεε-νσακολα». Άνάδχοος
τοθ νέον καταδρομικοΰ εγένετο ή Κα Τζέσση Νώλες Σελιγκμαν, άριστερ^. Είς την είκόνα φαίνεται δ ύπουργός των
Ναυτικόν, Τσάρλες Φ. "Αδαμς καΐ ό Ναύαρχος Ντέ Στάϊγχεο.
ΑΗΤΟΣ ΚΑΙ ΒΑΑΧΟΠΟΥΑΑ
"Ενας αητός καθότανε άπάνον σ"
> ενα δράχο,
κ' έκυτταζε στή ρ«μματιά, κοντά
στό κεφαλάρι,
μιά 6οσκοπο«λα πδπλενε τα πόδια,
τα μαλλιά της;.
Τής ζήλεψε τή νειότη της καί τή
κοομοστασιά της.
Φτερό άπλώνει καί πετάει σιμά στή
βλαχοπούλα,
καί με φωνή ώς έπρ.επε στό δασιληά
τ' άγέρα:
—Βλαχούλα, τής λέει, σ' όγαπώ,
κόρη ροδοστήθα,
πειο ζηλιευτό τριαντάφυλλο στής άι-
μορφιάς τό κήπο,
άλόδροση σάν τό νερό, γλυκειά σάν
τό λουλοΰδι,
ίπου φυτρώνει μοναχό στής ακρες
των γκριειμωνε.
Στέργεις νά γένχις ταΐρί μου, γυ-
ναϊκα, συντροφιά μου,
.Υά σέ σηκώσω <ττά δουνά, τα χιονο- στολΐισμένα, κπάνου άπό τα σΰγνεφα, νά σέ φιλχί ό Ήλιος, 54 σέ χα,ϊδεύ,ι ό ζέφυρος, τής άνοι- ξης τ' άγέρι, νά σ' εχω γιά καμάρι μου καί γιά δασίλισσά μ<ου, νά Ιχης της φτεοοΰγές μου στέγη χι' άκοΰμπισμά σου; Δέν πρέπει σύ στή λαγκαδιά τη νεότη σου νά χάγης, χλωμαίνεις την ώμορφάδα σσυ, δ- που καρδιές οαΐζει, παλάτι πρέπι γιατ' έσέ, κι' δχι 6ο- σκοϋ χαλύδι, μάννα νά γίν—ς νηάς γενιάς παλλη- κ.αριών—νεράϊ&ων! ΣΙΚΑΓΟΝ. ΤΑΚΗΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ ΑΓ ΤΠίΗ *0—-ααχ,ρυα χι' αν στείλί μας Ινα γράζν, Νά -άψο·ν>ν τα ματάκια μα
μ,'.ά &ρα άΐο το κλ<5μμα Το φβγγαράκι ρώτησε, τάττρα νά οοΰ το 7Κ>ΰν6,
Π ώς τ?4χοονε τα αάτιβ
δταν τ θΰ
ΤΟΥ κ. Γ. ΑΣΠΡΕΑ
"Ενα «πό τα παληά θρησκολη-
πτιν.ά εί)ιμα, τό οποίον έστοίχιίΓρ
πολύν κρότον, Ικανήν πυρίτιοα, ··*-
γαν θόρυβον, ιιεγίστην βα^βαρό-
τητα καί πολύ ή ολίγον αΐιια άνοή-
τυ/ν ή μωρϊον Χριστιανών, ΐχτο τί»
«κάψιμο τοθ Ίούδα». Ή μετ" επαιο
νής ΐπέμβασις τοΰ κοάτονς καί ή
προϊοΰσα ανάπτυξις τοϋ λαοΰ συ-
νέτειναν ωστε νά αποθάνη είς την
θρηον.εντιτκήν τυ-τολατρείαν, πολϋ
πρό των άλλων ήιιιβαοβάρων ρθί-
μων των έορτώ ντοϋ Πάσχα. τό
Ι'νΥ.ιον τοΰ ν.αψίιιΐαΐτος τού τροδό-
τη £/. των μαθ·«τνν τοϋ Ίησοί, ή
βιαία παρεμπόδισιν τοΰ οποίον καί
τι άντισνιιιτική έξαψις τοΰ οχ'ον
των Αθηνών, έστΐΐοίχισε χάπ^ιε
είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν άλ-
γεινάς ταπεινώσει;. ε·θ·ντκοί>ς έξευ-
τίλισμοΰς καί 386 χιλ. φράγκων
χρνσ<ον. Ό τρόπος τής εκτελέσεως τής βαρβάρου ταύτης ■θοησν.οληπ-ηκη; εορτής εγίνετο έν τί) διεξαγάγη αυτής κατά λίαν παρ«δόξους φά- σεις καί περιπετείας /-αί εις την πρωτεύονσαν καί εί: τάς επαρχίας. Τό έθιμον επέ'βαλλεν όπως έκά- στη οι*νοικία τίοχ εκάστη Έκκλη- σία καίτ) τόν Ίσΰδα της. οΐχονν- ραΐοι δέ ενϋπόλη:ΐτοι ιιαζύ μέ τοίς ίεριεΐς; καί με τόν όχλον και όίκόμη μέ τάς γυναίκας της σινοι-χίας, χά τεγίνοντο νά κατασκει,άσουν το πάνινον όμοίοχια τοΰ «προδοτου*, τό ν,ρέμααμα, τό τουφέν.ι«μα, την περιΐαγωγήν ■κατόπιν τού οάκρνς καί τό κάψιμο καί τό θάιΐπμο τής κατηραμένης τεφρατ;! Ή —ροπαρ-χσκευή Άπό τής Μεγαλης ΠέΐΛτ·|ς, ήτοι άπό τής νυκτός της ποοδοσίας ήρχιζε ή προπιαρασκηηι τΓ.ς 'ο·ς- τής της ■θοηο^ολητππκή> τνττολα-
τρ·τίας. ΟΙ έντεταλμένοι τής γει-
τονιάς νά «φχιάσονν τόν Ίσΰδα'»
περισννέλεγον τα κατάλί.ηλα ρά-
κη τ?αί ποτντά καί οτονπία καί πίτι-
ρα καί άχυοα, διά των οποίων κα-
τεσοοεύαζον εν οικτρόν όίΐοίιωμα άν¬
θρωπον, είς φυσικόν καί συνήϋως
εις ·υ~?Γ.φυσικόν αεγεύνος. Κατε-
σκεύαζον ϊσχιιρότερον τόν λαιμόν
καί εοαηρον την κεφαλήν καί τό
πρόσωπον μέ την βαφήν των αΐ-
γών τοΰ Πάσχα, Λροσέ-θετον δέ
εις την κεφαλήν τοΰ όιιοιματος καί
[ΐαλλιά άρνιων, προσπαθούντες να
?ώοουν είς αί«τήν καί σχήμα καί
έκφρασιν άλλάκοτον καί τερ'ατώδη
5 Τό^ ελίεινόν έ'κεϊνυ δμοίοηια τό
ενίφάνιζον την Κυριακήν τής Ά-
ναΐοτάσεως -/αί τό έκιρεμοΰσαν <5πδ τόν λαιμόν διά σχοινίοϊ» έγννς της Εκκλησίας ή από τόν ■κλάδον τον νψηλοτέρου δένδρου η άπό τό ΰ- ψος ίκριώματος, δίυερ έστήνεΐο επί- τηδες διά την ωραίαν τελετήν. Οί ειΐλαβεΐς Χριστιανοί καί αί καλαί οίκοκι,'ραί επρεπε νά δώσονν εις τονς καταον.ευαστάς τοϋ όμοιώ- Ματος τοΰ "Ισκαιριώτη δ,τι έ>^εινόν,
ρι»παοόν κια! μαγαιριοτ.ιέ'νον κχχυ-
(?ελιον είχον, ό δέ' ιερεύς ή οί είτί-
τροποι της Έκκλτ.σίας ώφειλον νά
δωσουν το σχοινί τοΓ άπαγχονι-
σμοΰ.
, Την τ^ιέραν τής Άνακ—άσεως
οί καλοί χριστιανοί, μαζύ μέ τό
χαρμόσυνον τραπέΤμ τού Πάσχα,
επρεπε νά ίδο»ν καί τό !£ ΐσοχ»
χαραόσινον ■θεαιια τοΰ κρεμασμέ-
νου Ίού&α, τοϋ όποίοι» τό όμοίωμα
■>:ρεμασμενον άπό τα νψ»ι τοϋ δίν
δοου η τοϋ ίκριώαατος, θά άπετέλει
μετ ολίγον τόν στόχον των δπλαη
και το)ν πιστολίων των πιστών χρι¬
στιανών καί θα διεπεράτο άπό χι-
ή Τί
ρ χ
ς Λφαιοων μεχρι τής Τρίτης
1ΐ»ερα; τοΰ Πάσχα.
ς
% Κατά τοΰ Ίσν.αριώτοι· Ι-'π'ρεπε
να βάλγι πρωτος ό ίερεόο.
Συνιγ&ροίζοντο τα πλήθιι πάΌ-
α, δλη ή γειτονιά μέ πιστόλες
με καριοφΰλια -/.αί καραίΐτιίνες και
^ αφθονίαν πυοοιιΐαχικων είς τα
,ίη'λίτ/.ΐα ή είς τάς (ρυσιγγιοθή/α:.
υ ιεοεΰς ?νοπλος καί αιάός, άοχη-
ϊςεφώνει στεντορή(ΰ^ τό «άπελθών
«πηγξοχο» καί ά.ττιύϊ>υνε τραιγικάς
ναταοας κατά τοΰ πρσδότον «αί
Π ώς φαντάζονται τόν έορτασμον τοΰ Πάσχα μερικαί Άμερικανίδες.
ούχί σΛανίως καί κατά της φνλής
τού, ετίαλε, μέσω φαβεροϋ θορΰβοΐ1
κρκτυγών, καταρ/όν κΐαλ άνα.θεματι-
σιιών τοϋ έ&τ^ρ«ομένον δχλου, την
ό βολήν ν.ατά χον κρεμθ-
Ίσκοριώτου.
Τουτο άπετέλει τό σΰνθημα τής
ενάρξεως άλη,Οοΰς πανϋαιμονήου
κς.·ότων, συριγμών, σφαιρών. υόριε-
ίον, άρων, άλαλαγμών καί ά.ναθ?-
ματΛθ^Λών. Παϊδες καί πάση; ή-
λινΐας ανδρες καί γέροντες κοΑ γυ-
ναϊκες άκόμη, έπΐ'ρσδόλσυν δι' δ-
πλιον καί πιστολίων. Ή φαντασίί»
-/αί ή όογή τοΰ λαοΰ έξι'ιρτ.τετο έκ
τιΐν κοότθ)ν καί των άοώνκαίτΛος
ό άό
εγε·νατο ό ηιφ
σιιός, δέν είναι δέ ολίγα τα παρα-
δείγματα της Ινίμειίαλλεύσεως· τχ>ν
φανατιο^ιοΰ τοντου ά.τό πανονρ-
γους καί ίοιοτελεΐς άσυνειδήτοντ,
πρός δτμιιουργίαν καταστρκχτϋύτν
καί κχτκώσϊων κατά των Εβραίων
είς Ίκανά; πόλεις τής "Ελλάδος.
Την Τρίτην ημέραν τοΰ
ά ί ύ ό
Χριστιανοί, διρρχόμενοι μακοδθεν,
ί ά ίξ ό
ρ
€:τσίουν
ρχμ μ
κατανί'ξεως τό (?η
' ί ό
μ ξς η
μεΐον τοΰ στσα'ροΰ, ε'πτιτον είς τόν
κόρφον των καί άΛΤΐπ'αοήριχοΛ'τ!) μϊ
τα δεους. Ή ήμιβάρβαρος αυτή
τϊλετή αφινε δπισθέντης πΟΛΤοτε
πολλά η ολίγα θι'ιιατα.
"ΑνθΓχοποι έφθΛ'ΕΜονΓθ ή έτραυ-
ματίζοντο άπό τάς πεττ-λαινινΐΛ^νας
σφαίρας ή άπό τα τνχσ.ία δυοτΐΛ[τι-
τα έΐςήΗεω; πα?αιόν έα/ωρΐ«
ιιατα
χ
:; πα?.αιόν έ
τό πάνινον καί στύπι.νόν όμοίωμα.
διάτοητον άπό χιλιάδας σφαιρών.
κατββιβίζετο άπό τό Ικρίωκα καί
συρόμενον έκρέρετο &οτος της πό¬
λεως ή τ(ή> χωρίου, μακράν άχι πά¬
σης; νθαττοικίας άλλά καί Λαντός ά-
γροτικοΰ κτήαατος;, έκεΐ δέ έθ&ττε-
το μεσα εις λάκκον καί ■κατεκαλύ-
πτετο δια πετρων διά νά χοίθχΐ ό
«καταΐρΛ'αενος» άπό τό πρόσωπον ...
ής γής.' "Υπεράνω των λβθων δρ- ζόμενα. έπίσα?υσ>α,ν δτι τουτο
ριπτον τό σχοινί καί οί είλαδεϊςλετο είς τίνα Έ6ραιοποΐ>τογά-
ςή
σι.ενων δπλων ή άπό τάς
μοα»ς «να(Γ?.έξειζ ΐα·ρ·ίτιθος υμ
πολλά η όλί"*»α σπίτια ^πενθΌ'η* ■'.οΊ
άνεθεμάτιζον τόν Ίοίήαν ώ; αίτί-
αν της δυστυχίας των η της αΐμιρο-
ς·ϋς τιον.
Ό τραγικός Ίούδας
Τό κάψναο τοϋ Ίούδα άπέβη
πάντοτε τραγικον, θά 7$το δέ παρά-
ί>ο;ον αν ^έν άπεβαινΐν τοιούτον,
ολλ' ό τραγικοότεριος Ίονδας, όσ¬
τις κατέλαβε ·θΐσιν είς Χι(ν τπ? ιτι-
κήν ιστορίαν της Ελλάδος, ήτο δ
τοϋ Ναοϋ τοϋ Άν. Φιλί!πποα.< τό Πάσχα τοϋ 1849. Οί Ψνριριώται έϊΕεμεναν νά κά- )·συν τόν Ίοχ>δαν είς την πλατείαν
τοϋ Ψνρρή, ή άστΐνομία τι άπη-
γόοευσε διότι τα θυστι.'χήαατα θά
ήσαν πολλά καί μεγάλα, καί τονς
εστειλε ι'Ηω της πόλεως, είς την
πλατείαν τοϋ Κουμουνδονρου κπί
ό Π ά
μ
την οδόν Πειραιώς,
^ ό α
τόχε μαρή.
έί
ς
Οί
λον, όστις κστώκει περαιτίρω της
πλατείας επί τής όόδοΰ Καραϊσκάκη
καί έν τί) έξάψει τοϋ ·&ρησκενηκοΰ
Φανατισμοΰ των ?—τέ^τσαν κατά
της οικίας τού ν-αί κ«τεστρετ;νον
πάν τό έν αντη προστιχόν, ό δέ ε-
νοικος εσώθη -/.α>ώς κακώς πηίών
άπο στχγης είς στέγην.
Πναι ννίοστόν τί εξέλιξιν έλα¬
βεν ή υπόθεσις έκείνη. Ό Π ατσί-
φινο; εζήτησεν αποζημίωσιν 350
χιλκίοων φρά^ν.ίον -χρυσών καί ή
ά.ταίτησίς τού σΐΛΐΛεριελήτΓθη είς
αό Άνγλυκόν τηλεσίνοΐοχρον τοΰ
θ ήθ 6έ
ή1
ή ςττιτχή Ελλάς;, -ίποσΐάσα σκλη¬
ρόν ναυτικόν ·3ποχί.ειο':ιόν. ά πλη¬
ρώση τάς 350 χιλ. φράγκον.
Ό τελβ'υταΐος Ίούδ*ς
Ή βιαία παρεαπόδισις τοϋ έθί-
μου τοίασυ άπέβαινε καί δυσχερής
καί επικίνδυνον, διότι π1ροσέ%α/λε
καί έξτΐπτε τόν ■θρησκευτικόν φανα¬
τισμόν τον δχλαυ, τοϋτυ δέ τ(αη. διό¬
τι νπερ των βαοβάρων αύτίό/ν καί
αιιιατηρων έορτών άπέίχλιε καί
μερίς των κατά πλάσμα άνεχηημέ-
ν·ο;ν .τολιτικων ν.αί στρατιωτικών,
οΐτινες εί'ρισκον δτι δ Ελληνικάς
λαός θά άπέβαλλε τό μαχητικόντον
ιιένος αν παρημποδίζετο νά εκτελή
εορτάς δπ9-ων, κ,ρότων καί Γρόνχον.
Ή παοαδοξο; αυτή καί πεπλΐινη-
αένη διανόησις διετηρήθη άτ.όαη
μίχοΐΰ εσχάτων κ·οίί παρεσυρϊ -/χύ
πολλούς τοΰ λαοΰ, όστις σήρεται
σννήθως όπισθεν τιΐν παλαιών εθί-
μων, όσον καί άν εχονν προ πολ-
λοΰ έκλεί·ψει τα δτ^ιιαΐ'ρνικα τού¬
των αΐτια.
Άλλά άπό αύτά άκόμη τα ιε-
λευταΐα έ'τη τής Α' Δνναστείας,
τό βάρβαρον έθιμον κατιορίίώθΐ}
νά έκτοπισθη των πόλεων κα5 νά
τελήται τό κάψιμο είς Ικανήν άπ>
στάσιν άπό των κατωκηιιένιον ά-
<ον. 'Επι μΐ&κράν σειράν έτών έ- καίετο ό Ίσκαρ·ιά)της συνήθο»; είς τό Θησείον, τοίς Στνλου;, τούς 'Α)ζπελοκήμτονς καί είς την σημερι¬ νήν πλατείαν της Βάθης, δπαυ ?ρ- ρεεν άσκεςαίής ό Κτ.·κλο6όρος κιαί ύ- πηρχε γέρτρα μονότοξος Όλίνον κατ' ολίγον τό βάρβα¬ ρον ευ^κμΛν, διά τής προϊούσης άνα- πτυξεως τοϋ λαοΰ καί τής έπιβολής των άρχών, έξεμηδενίσθη καί ε- ξέλιπεν.' Ό τελε-ιταΐος Ίοιίδας έ- κάη εις τόν "Αγ. Π ανλον κατά τό ετος 1887 ή 1888. Ή εκκλησία τό- τε εΐχε σττνθή, μικρά, ο/πί.ή, ιιέ την Λ/ραφικότητα; των κιτρίντον καί έ ρυθοών ζωνών των χωρικών έκ- κλησιών, είχε τό άΛαριαίτητον «φοέ αρ» >ίαί κ«?>όν π«νκό>να. τοΰ όπΐοί
ου μία πχ»κνή συστάς νπήρχε με
σηιιβρινως τοΰ σημερινον ναοΰ.
Ό Ίονϊδας έκήη παρά τόν πεν
-/ώνα καί τα πλήθη τα όποϊα συ
νεριρευσαν καί έπυραβόλουν κσί>'
όλην την ι^ ιεράν εσβΐ'νον τή πολε-
μοχαρή δί^ιΐαν τ(ον καί την φλόγα
τής έξώΐ>εως τοΰ Χριστιανισιιοΐ
των άπό το «φρέαρ τοϋ ναοΰ».
Κα-θ' όλην την ήιιέραν τής σε
μνής εορτής έδούλευε τό παγκάρι
ΐοϋ ναοϋ καί εκ/Αΐινε χρνσέ; δοιΐ'-
λειές άπ» τοιύς όβολονς των πι-
στών. Τό επόμενον ?τος όπιγγορεύ-
" 1 γενικώς τό έθιμον καί έλτκρϊη-
σαν αυστηρότατα μίτρα τής άστΐ'
νομίας καί της χωροφυλακήν. ΟΊ
πιστοί κιατεδιώχθη,σαν, διε;ϋαρτυ-
(ΐήθησαν, ίπάλαι σαν, άλλ' ό 'ϊοΰ
5ας: δέν έκάη πλέον έκτοτε εις τυζ
•Αθήνας
Γ. ΑΣΠΡΓΑΣ
Άπό την πρόβφατσν καθέλχυσιν εν Μπρβϋκλνν τοϋ νέου Άμερικανπκοϋ καταδρομικοΰ «Πεε-νσακολα». Άνάδχοος
τοθ νέον καταδρομικοΰ εγένετο ή Κα Τζέσση Νώλες Σελιγκμαν, άριστερ^. Είς την είκόνα φαίνεται δ ύπουργός των
Ναυτικόν, Τσάρλες Φ. "Αδαμς καΐ ό Ναύαρχος Ντέ Στάϊγχεο.
ΑΗΤΟΣ ΚΑΙ ΒΑΑΧΟΠΟΥΑΑ
"Ενας αητός καθότανε άπάνον σ"
> ενα δράχο,
κ' έκυτταζε στή ρ«μματιά, κοντά
στό κεφαλάρι,
μιά 6οσκοπο«λα πδπλενε τα πόδια,
τα μαλλιά της;.
Τής ζήλεψε τή νειότη της καί τή
κοομοστασιά της.
Φτερό άπλώνει καί πετάει σιμά στή
βλαχοπούλα,
καί με φωνή ώς έπρ.επε στό δασιληά
τ' άγέρα:
—Βλαχούλα, τής λέει, σ' όγαπώ,
κόρη ροδοστήθα,
πειο ζηλιευτό τριαντάφυλλο στής άι-
μορφιάς τό κήπο,
άλόδροση σάν τό νερό, γλυκειά σάν
τό λουλοΰδι,
ίπου φυτρώνει μοναχό στής ακρες
των γκριειμωνε.
Στέργεις νά γένχις ταΐρί μου, γυ-
ναϊκα, συντροφιά μου,
.Υά σέ σηκώσω <ττά δουνά, τα χιονο- στολΐισμένα, κπάνου άπό τα σΰγνεφα, νά σέ φιλχί ό Ήλιος, 54 σέ χα,ϊδεύ,ι ό ζέφυρος, τής άνοι- ξης τ' άγέρι, νά σ' εχω γιά καμάρι μου καί γιά δασίλισσά μ<ου, νά Ιχης της φτεοοΰγές μου στέγη χι' άκοΰμπισμά σου; Δέν πρέπει σύ στή λαγκαδιά τη νεότη σου νά χάγης, χλωμαίνεις την ώμορφάδα σσυ, δ- που καρδιές οαΐζει, παλάτι πρέπι γιατ' έσέ, κι' δχι 6ο- σκοϋ χαλύδι, μάννα νά γίν—ς νηάς γενιάς παλλη- κ.αριών—νεράϊ&ων! ΣΙΚΑΓΟΝ. ΤΑΚΗΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ ΑΓ ΤΠίΗ *0—-ααχ,ρυα χι' αν στείλί μας Ινα γράζν, Νά -άψο·ν>ν τα ματάκια μα
μ,'.ά &ρα άΐο το κλ<5μμα Το φβγγαράκι ρώτησε, τάττρα νά οοΰ το 7Κ>ΰν6,
Π ώς τ?4χοονε τα αάτιβ
δταν τ θΰ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ¥ΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-ΙΌΥ, 1529.
ΑΠΟ ΤΈΙΙνΓ ©ΡΗΣΚΕΙΑΝ ΜΑΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ
Άρθρον τοΰ 'Αρχιεπι-
βχόπου Αθηνών, ϋου
ό
Ή έορτή τοΰ Πάσχα είναι ή
αρχαιοτάτη καί έπιφανροτάπ} των
χριστιανικών έοοτών. Π οΐράγε-
ται δέ ή λέξις Πάσχα έκ τοΐ εβρα¬
ϊκαί πεσάχ καί σημαίνει διάβασις.
Διότι ή εοοτή αντή ετελεΓτο υπό
των Ίουδαίων είς ανάμνησιν τής
έζόδου των έκ της Αιγυπτου καί
τή; διασώσεως τά> πηωτοτΟΛων τέ
κνων άπό τοϋ έξολο^ρεΰσαντος τα
-ρωτότοκα των Αίγνπτίίον ««τι1
άνθρωπον ?ω; κτήνον;» υπό τοΐ
εεολοθρευτυΡ άγγελον.
Κατά τάς; διάταξις ττϊς Γοα-
φης οί Ίονοαΐοι έο')ρταζον την έ-
ορΐήν τού Πάσχα, την κ·αί άλλως
εορτήν των άζύμων νίαλουμίνην
ν.ατά την 14ην τοΰ μηνός Νιαάν
(σΐ'μπίπτοντος ιιεταΕύ Μάρτιον
— Άποιλίου)* κατά την εσπέραν
τής οποίας έθνσιάΐ'ετο υπό εκάστη;
οικογενείας άοπμτλής ένταΐ'σιο; ά-
μνό; καί έψήνετο χο>ρίς νά σνντρι-
βώσι τα όστά αυτόν, καΐτεσθίετο δέ
υπο πάντων των ιΐίλών της οιτο-
νενείας χωρίς νά έναπολεκρθή τι.
ίνίίτά τοΐ· άμνοΰ, ίστάυΓνοι ορθιοι
νπΜΐοίδειιένοι τα σανδάλιά των μ
Ιΐέ τάς όδοιπορικάς άνα χείρας ρά-
βδους, ώς ότε εξήρχοντο έξ Αιγυ¬
πτου, έκτός τοΐ ζωμον —αροσέθ.*
έκ σύκο>ν, εβιυ-νιδαλων, φοινίκο>ν
καί αίλλων, ετρωγον καί πικρίόας
καί άρτον σΐυυον. Άζνμα ?τοωγον
οί Ίοΐ'δαΐοι επί έπτά ή.ιέρας είς
άνάηνησιν των στεοήσεοη1 >αί κο-
νώσεών των εν Αιγύπτω ναί τΤ,ς
6ίας αεθ' τίς: εκείθεν ενττγον. Κ ντά
ττΐ)ν δευτέραν ήιιεραν των άζνιιων
προσεφερετο δοάγμα κριθης ώς α¬
παρχή τοΰ θερισαοΰ.
Τό χριστιαΛ'ΐκόν Πάσχσ ετε/.ρΐ-
το είς ανάμνησιν τής στανρώσίως
καί τής άναστάσεως τον Κνρί'η'.
ΤΗτο δέ ή «αεγίστη νχα. έπισι^ΐΑοτά-
τη των έορτών. Άλλά περί τοΰ
ςτότε εποεπε νά £ορτάΓηται αί'τη
δέν υπήρξεν ενθνς έξ άοχή; (ηκ.>-
φίανία έν τη έκκλησία. Λιότι τινέ'·;
ιιέν εφρόνοι'ν ότι ϊ-τρε~- νά συνε-
ορτάζηται ιιετά των Ίουδαίων, /α-
τά την 14ην τοΰ ηηΌς Νισάν, είς"
οιανδήποτε ημέραν της εβδομάδος
καί δν σννεΓτιπτεν αυτή. ολλοι δέ
κατά την μετ" αύτην Κυρίον ήν.
Καί αλλοι ιιέν ένόιιιζον ότι ή θε-
Μελκόδης εννοια τοΰ χριστιανικόν
Πάσχα σννίσταται ε>ς την Στανρο.)
σιν, αλλοι δέ είς την Αντίστασιν
τοϋ Σωτήρος. Τό ζήτηιια απησχό¬
λησε καί την Α' Οικουμενικήν >2ύ-
νοοον. (325), άποφαν9εΐα«ν ότι τ< Π άσχα επρεπε νά έορτάίηται πάν- τοτε κατά Κνριοΐκήν, μετά την !α- ρινήν ίσηιιίοίαν καί μετ» την ιιετ' αί·ιήν πρώτην Ηανσέληνον. ' ).- λά μόλις κατά τόν στ' αΐώνα έφτ*ρ- μόσθη πανααχοϋ ή δΐιίταξις αί'τη όμοιομόοφίΐις, επικρατήσάσης τής γνώμης πε(Α τοΰ ότι ή ση;ιεο!νή ϊσηιιερία σι·ιηί—τει κατά την 21 Μαοτίου. 'βτοιΐί'νχος τό ΙΙάοχα είορτάζετο πάλΤΏΤε αετά την 2! η Μάρτιον, εάν δέ σΐ'Λ'έπυΓΓεν ή Πανσέληνος ν.ατ' αΐτήν την 21 ην Μάρτιον έν ήμέοα Σσί'βάτΜ, το Π άσχα ήδχινατο νά εορτασίτν την Ιπα>ριον Κνριακήν.
Τής ίορτή:; τοϋ Πάσχα ΐτροη-
γεΐτο ή νηοτεία τή: Μ. Τεσσα^α-
κοστής, περί τής διεξαγ^ογής της
οποίας, τοΰ χρόνου καί τοΰ τρΟΓΤου
της νηστείας; νπηργον ίν τη (Ίρχαίο
Έκκληοια άιιφισθιητήσεις, χωοίς
δμως έξ αίτίας οΰτων νά διασ.τα-
ται ή έλ'ότης αυτής. "Εληιγς δ.^ τ'
Μ. Τεσΐταροικοστή είς την Μ. '06-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Μ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΡΥ·ΕΙΣΑ ΤΩ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Αιοικητής: Ιβ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποοιοικητής: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ.....
δρχ. Ι.2Ο5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
αρχ. 5.7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΙΜΑΙΟΕΝ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντριχότ. ΎΛοκατάσττιμα Όδοδ Μητροπόλιβς. Ποαχτοοείον Καλλιθέας. Πραχτορεΐον Ν<- ράχλειον, θΝτσσαλονίκη, θήδαι, θηρα, Ίθάχη, Ίστιαία, (Ξηροχορίου—Εύβοίας), Ίίοάννινα, Κα6άλ>.α,
Καλάβρντα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπβιρισσΐα, Λαγκαβάς, Λαμία, Λάρ»σσα, Λεδάδεια, Αευχάς, Αήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπαχτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Πειξοί Πά-
τραι, Πειοαιεύς, Πόρος, Πράβιον, Πρέδεζα, Πώλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σονφλίον, Σπάρτη, Σνρος, Τρίκχαλα, Τρίπολις. Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΑΑΔΟΣ οέζΐται Ιντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα »ε»
μισματα (Συνβλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, η μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, η οταρκεϊς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποβίδονται «ίς τό Ιβιβν νόμισμα, είς τό οποίον ίγινεν ή κατάθίβν^.
ΟΙ τόκοι των καταθέσεων είναι Ιλ·ύ»εοον φόβον, τβδέ χαρτόοημβν τής έχοό*«β;
των όμολογιών είναι εί; 6 ά ρ ο ς τής Τ ο «τ έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χβρηγεϊ τα εξής έπιτόκια «ιά τάς παρ' αντή
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
β') Είς Δραχμάς
(Γ) Είς Συνάλλαγμα
•Επί Ν. Ύάρκη; (Δολλάρια)
•Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'ΕπΙ Παρισίων (Φράγκα)
'ΕπΙ Ιταλία; (Λιρέττας)
"Επί Τονρχίας (Αίρας)
'ΕπΙ Γερμανίας (Κεΐδΐι—3γ10
γ' Ε2ς αϋτούτιον χουβον !
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15
•Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάοια)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ).
"Επί Παβνβίβτ» "" '
11)»ο)οίττ>σίε»;
Ι1)1ο)οέτηβ(·ς
1 1)2 ο)ο ετησίως
2 ο)ο ετησίως
ί1)!ο)οέτηβί«ς
2·1)»ο)οέτηβί·ς
3 ο)οέτηβίε»ς
1)1 ο)ο έτησίεες
ΗΜΕΡΩΝ:
4 ο)ο έτηαίει;
4ο)οέτηαίε*ς
2ο)ο * '
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ετ') Είς Δραχμάς
Λιαρχίίας ( μην&ν 4 1)4ο)·1τηβί·;
ί 1 Ιτονς 41)»ο)ο{τηβ{«εΐ
2 έτ&ν 5ο)οίτησίβί
4 έτ&ν $ 1)1 ο)<*ίτη<τία>;
ρς 5 έχβν <ο)σέτησίχβ; Διαρχείας 10 Ιτβν «αί πλέον ?ο)οέτησ(ε>-
Ρ') Είς Συνάλλ: ΈΜ Ν. ·Υ6οη (Δολ.) *
'Εχί Λονδίνο» (Αίς. Αγ).
Λαρχίας
Διαρχείας
Διαοχεία;
Διαρχείας
Διαρχειας
Δί
μηνών
Ιτσυς
έτ*ν
ίτ*ν
{τΑν χ«α πλέον
4 Ο* έτηβίε»;
41)·ο)οέτ«|βίεο;
4 1)4ο)οέτηο(·;
41)»ο)οέττκ»<·; δο)β|—βίε»; 11)>ο)οέτηοίι»;
4 ο)ο .
8 ο)ο ετησίως
> β)ο
4 ο).
Λιβρχΐία;
Διαρχείας
Λιαρχα'ας
Διαρχείας
Αιαρχείας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΚΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
ί') Είς Συνάλλα——:
'Επί Κέας Ύό—ης (μέχρι $2.0θβ)
'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιβ. ,Αγγλ. 40·)
'Επί Παρισίων (μεχρι Ρμ. 20.000)
'ΕπΙ Ιταλίας (μϊχοι λ. 20.000)
γ') Ης αντονκΜν χονβθν (μέχο» Χο. Δ*. 10.0*0)
Ή Ύ—χΐίσία τής Τοαπέζης ΐΐνεα Λβ την ·*ε*εΗσιν τ*ν έν 'Δμεοιχβ όμβγβνβν *ιά νά τοίς καρά—η
•αν οννατην (ΐληροφοοίβν χαί βννβτήν ΐΐκΑίαψ, *$ν (ΊΙιλον ζπττισοι. ΆπτνΟννθητε βι' ίπιοτό! ϊι: "
Άντιπφοοο»—ία ί> Σιχάγφ:
ΡΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΙΧΚΪ, δαΐίβ 744.
Μ 8ο. α«Γ·; $1Μ €ηίο«ο, Ι_
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ. ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
Αί φοττήτριαι Μάρσια Μάστερς, άριστερςΐ, χαί Λοϊας Ντώντ, δεξιφ, αμφότε¬
ραι έκ Σικάγου, σνγχαίοουσαι τόν φοιτητήν Βιργίλιον Γουήβτ, όστις ενίκησεν
είς πρόσφατον διαγωνισμόν χάλλους μεταξύ των ςροιτητών τοΰ Πανεπισττ)-
μίων τού Σικάγου.
δοιιάδα, άς αντη Ιν.αλεΐτο ηδη ογγο
τοϋ γ' αίωνος, άρχοαένην άπό τής
έοςτης τής ■θοιαιι'βει.ητΐ'κτις εισ^^ον
τού" Ίησοΰ είς Ίερουσαλήμ. Ή έ
ορτή αίπη τίνς Κτ»ρια&ϊής τον ^α-
ΐων έγενι/εί·θη άπο τον 6'αΊώνοζ
ΛΌΟτητος Ιν Κων)πόλει ττί τνμ'ΐε-
τοχή τοϋ αΰτοτκράτοοος. "ΐ-κολίΤτο
δέ Μεγάλη 'Εβδοιιάς ή πρό τοϋ
Πάσχα, ένεκα των μεγάλον κατ'
αυτήν άνα·λνήσε(ι>ν των Παθών
τού Κυτίον, (ΰΐ' αί νϋ-.' τελοΰιιεναι
ίεοαΐ άκολθΊ·θίαι ΐμοοφιί^ησαΐν συν
τώ χοόντο, άπό της; Ίεοου<τα/.ήμ μεταοοθεΐσαι εις τάς λοΐΛα; Έκ- κλησίας. Κατά τόν δ' αίώλ'β δίς κα·ί>" έ¬
καστην ήαέοαν τή; Μ. Εβδομά¬
δος σΐΛ'ήίΤ/οντο είς τόν ναόν οί
χριστιανοί είς έοΐθννάς ΐΐαί ^ίΛτ.'οι-
νός συνάΞπς. ίξετίλονν δέ <ηιντο- νχότερον τα εσνα της |)χημοσή·ης χά ίτ% φ^λ^οοτίας, όπήχο-ΐϊ.- τόϊν βιοποοιστΛκων ερ»ν(ον, Χιο να'ι αΛρακτος 'Εβδοαάς Ικαλείτο. Τα δικαστήρια καί πάσαι αί σημόοια· ί'πηρεσίαι έσχάλαζον, «πρλυον δέ οί «Γυπ»κράτορΐίς τοΰς οιά μΐ'Όα ε-, νλήαατα κο^πχ>ι·μέΌ'ς. ΜετοΗ
των ημερών τής Μ. Εβδομάδος
οιετ.ρίνετο ή Πέμπτη, ί'ος ήμι'ί>«
τής συστάσεως; τοϋ Μυιτητνοίου τίς
Εύχϋΐριστίας. Έτελερτο δέ «οτ' πν-
τήν «αι ο Νιπτήο. Έν Κων ■πόλει
ό αδτοκράτο>ρ ενιττε τοΰς πόοσΐτ
δίβδεκα -ποχών. Ή τελετή α"*τ»'
έξατκολουθεΤ -/αί σήιΐβρον τελουιιέ-
νη μετά μεγά?.ης ποιιπής νπδ τον
Π ατριάοχοχι Ίεροχτο>.ί·μ(ον χα> αλ-
λαχον. Μέχρι τοΰ ιζ' αιώνος ίτε-
λεΐτο καί έν Ά·θήναις ή έορτή τοΰ
Νιπτήρος. Ή δέ Παραοκευή τής
Μ. 'Βοοοαάδος ιτό άφιεοοχιιντ]
είς την ανάμνησιν τής Σται-ρώσε-
(ος *αί τσϋ θανατον τοΰ Κ»ρ(ο',
άπΐ> των πρώτιων ημερών τΓ|ς 'Γχ-
κλησίας, πηρ' έχείνοις των χριστι¬
ανών, «χρ' οΐς έτελ&ΐτο τό Πάσχα
κατά Κυριακήν, εως οΕ γενικώς: έ-
πεκράτησεν ά)ς τοιαντη. * Αλλως τε
χαί Ικάστης έοδομάδΐοζ ή Παρ^ι-
σκενή Μο άφιίροιμένη είς την ά-
νάμνησχν τοΰ Στανρικοΰ Ϊ9αιίτου
τοΰ Σωτήρος, χαθ^βρωΐθεϊοΐο ώ; το;
αύτη καί δι' αύτοκρατορικών δικ-
ταγματτϊν τοϋ Μ. ΚΐυΛΌτα-ντίνον.
Κατά την Παρασκευήν τήί Μ.
Εβδομάδος έν τή 'Ανατολή," Έκ-
χλησία ιΐ'άλλεται ή άκολσιΌία τΛν
άρων, τον καλουμένον Έ-πταφίοιτ
Θρηνου καί της έΕόδου τοϋ 'Επτ-
ταφιον.
Τό Μ. Σάββατον είχεν εξαιρετι¬
κήν σημασίαν εν τη άρχαία Ξκκλη-
σίακαί (ός ήμέρα ανστηρας νη-
στεία^ άλλά και διότι νατ' αντό ε
γίνετο τό δάπτισμα των Κίατηγσν-
μένων, δποις καί κατά τάς ίορτάς
των θεοφανείων καί τή_ς Πεντη-
κοστής. Κατά δέ την νύκτα τον
Μ. Σαόοάτου αί αέν οϊτ'ίαι και αι
οδοί έφωταγοιγοΰντο λαα.τρ'ΰς. οί
δέ νριστιανοί (τννοτθβοιζΟΊΓϊθΐ εί;
τούτ ναο>ς §γρΐγ>'όρονν μέχοις ν-
/.εκτοροίροϊνίας, έν άπλτΓθ) ψύχα^-
α άκροώιιενοι τόν Ι·/, της 'Αγίσς
Γραφής άναννωσμάτων.
Τέ7.ος η Κυοιακή τον Π ^.τχ« ί-
θεωρεϊτο οιγ ή ά ν α σ τ ά « ι-
μ ο ς έοοτή. ή ιιεγίστη τϋν κοι¬
τών τοΐ' ΧριστιανισιιοΓ·. νπεο6α!-
νουσα τάς λοιπάς, κατά την έκφρα¬
σιν τοΰ ΓρηΛ/ορίου Ναίηανζηννοτ,
(ός ό ήλιος τού; (Ίστέρας. διότι
πάσαι αί λοιπαί έορταί λαμ6άνσυ-
οσνα Κατά την ήαέραν
σχα οί αΰτοκοάτορε; είχον την σΐ'·
νήβειαν νά διανειΐίοσι πί.ονσια Λω-
ρα, λίαν δ' ενωρίς ?πτχρστ»ττε λοχ
ή οννηθεια ττς διανσιιτίς έρυθοών
ιόών αεταξϋ των πιοτών. Ή ρο?τή
τοϋ Πάσγα παρετϊήΐτο επί ολό¬
κληρον έτ35οαάδα, οιαικαινήο"ΐμον
λεγομενην, είτε διότι κατά ταύτην
οί Χριστιανοί καθαοιΐέντϊς ·«*■
των άιιαοτιών ένένοντο <χα«^Ί>
άνθο<οποι, ε?τε διότι άπό ταύτη; τής εβδομάδος ίρχετο ό πϊρί το Πάσχα συγκεΛτρούαενο; νΛ'κλο: των έχκλησιαστικίόν κινΐι,τών ίοο των. Ή διακαινήσιιιος 'Ββδουάί εθεωρείτο ώς ιιίίΐ σι·νεχής έορτή. ην διήρχοντο οί Χριστιανοί έν ι),α?- αοϊ; κχιί {«νοις καθ" εκάστην οτ- λ·εοχόμενοι εί ςσυντάξεις «αί μετ°' λατϊδάνοντϊς τωΛ- άχράντων Μν"ττ ρίο)ν. Οί βαπτιοΰΐντί; κατά τα Μ Σάββατον εφεοον καθ" δ7.ην την δί- ητκαινησιιιον 'ΕΛ5οαάδα την λευκήν στολή ντών νεοφντων. Οϊκοθεν έννοεΐται ?,τι μετ' Ιδι¬ αιτέρας λαμΛοότητος; έτελονντο α' τελετοΑ τής Μ. 'ΡΧδοιιάδος χαί η έοοτή τοΰ Πάσνα έν ΊΓροκταλή!«, διεξ3εγόιιενπι έν εκάστω τόπω ·νκ- δεθεντι πρός τα νίγονότα των Πα¬ θών γ.α τη; Άναστάσεως τον Ί- ηβθν Χριστοϋ. Έν Ίερσυσηλή|ΐ το πρ(7»τον έμορφώθησαν ογ&τΧπ. *°ι εκείθεν μετεδόθτκταν είς τάς λοι¬ πάς Έκκλησίας. Πάνπικ δέ έκ τού καταφώτο» κατά την ν»'κτα το^ Πάσχα νπερλάιυτρου Ναοΰ ττί Αναστάσεως Ιντ~·εϊ'βθη 6 ττρον ό κορυφαΐος τά>ν ύμνογ
φων τον «κανόνα» της εορτής τού
Πάσχα, ένώ άναφίι>νεΐ: ,
«Νυν πάντα πϊπλήρωται «τωτο-
ονοαΛ-όχ: τί καί γη και το- κατο-
* ' χθόνια^
* Ό 'Αθηνχόν
ΑΠΟ ΤΈΙΙνΓ ©ΡΗΣΚΕΙΑΝ ΜΑΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ
Άρθρον τοΰ 'Αρχιεπι-
βχόπου Αθηνών, ϋου
ό
Ή έορτή τοΰ Πάσχα είναι ή
αρχαιοτάτη καί έπιφανροτάπ} των
χριστιανικών έοοτών. Π οΐράγε-
ται δέ ή λέξις Πάσχα έκ τοΐ εβρα¬
ϊκαί πεσάχ καί σημαίνει διάβασις.
Διότι ή εοοτή αντή ετελεΓτο υπό
των Ίουδαίων είς ανάμνησιν τής
έζόδου των έκ της Αιγυπτου καί
τή; διασώσεως τά> πηωτοτΟΛων τέ
κνων άπό τοϋ έξολο^ρεΰσαντος τα
-ρωτότοκα των Αίγνπτίίον ««τι1
άνθρωπον ?ω; κτήνον;» υπό τοΐ
εεολοθρευτυΡ άγγελον.
Κατά τάς; διάταξις ττϊς Γοα-
φης οί Ίονοαΐοι έο')ρταζον την έ-
ορΐήν τού Πάσχα, την κ·αί άλλως
εορτήν των άζύμων νίαλουμίνην
ν.ατά την 14ην τοΰ μηνός Νιαάν
(σΐ'μπίπτοντος ιιεταΕύ Μάρτιον
— Άποιλίου)* κατά την εσπέραν
τής οποίας έθνσιάΐ'ετο υπό εκάστη;
οικογενείας άοπμτλής ένταΐ'σιο; ά-
μνό; καί έψήνετο χο>ρίς νά σνντρι-
βώσι τα όστά αυτόν, καΐτεσθίετο δέ
υπο πάντων των ιΐίλών της οιτο-
νενείας χωρίς νά έναπολεκρθή τι.
ίνίίτά τοΐ· άμνοΰ, ίστάυΓνοι ορθιοι
νπΜΐοίδειιένοι τα σανδάλιά των μ
Ιΐέ τάς όδοιπορικάς άνα χείρας ρά-
βδους, ώς ότε εξήρχοντο έξ Αιγυ¬
πτου, έκτός τοΐ ζωμον —αροσέθ.*
έκ σύκο>ν, εβιυ-νιδαλων, φοινίκο>ν
καί αίλλων, ετρωγον καί πικρίόας
καί άρτον σΐυυον. Άζνμα ?τοωγον
οί Ίοΐ'δαΐοι επί έπτά ή.ιέρας είς
άνάηνησιν των στεοήσεοη1 >αί κο-
νώσεών των εν Αιγύπτω ναί τΤ,ς
6ίας αεθ' τίς: εκείθεν ενττγον. Κ ντά
ττΐ)ν δευτέραν ήιιεραν των άζνιιων
προσεφερετο δοάγμα κριθης ώς α¬
παρχή τοΰ θερισαοΰ.
Τό χριστιαΛ'ΐκόν Πάσχσ ετε/.ρΐ-
το είς ανάμνησιν τής στανρώσίως
καί τής άναστάσεως τον Κνρί'η'.
ΤΗτο δέ ή «αεγίστη νχα. έπισι^ΐΑοτά-
τη των έορτών. Άλλά περί τοΰ
ςτότε εποεπε νά £ορτάΓηται αί'τη
δέν υπήρξεν ενθνς έξ άοχή; (ηκ.>-
φίανία έν τη έκκλησία. Λιότι τινέ'·;
ιιέν εφρόνοι'ν ότι ϊ-τρε~- νά συνε-
ορτάζηται ιιετά των Ίουδαίων, /α-
τά την 14ην τοΰ ηηΌς Νισάν, είς"
οιανδήποτε ημέραν της εβδομάδος
καί δν σννεΓτιπτεν αυτή. ολλοι δέ
κατά την μετ" αύτην Κυρίον ήν.
Καί αλλοι ιιέν ένόιιιζον ότι ή θε-
Μελκόδης εννοια τοΰ χριστιανικόν
Πάσχα σννίσταται ε>ς την Στανρο.)
σιν, αλλοι δέ είς την Αντίστασιν
τοϋ Σωτήρος. Τό ζήτηιια απησχό¬
λησε καί την Α' Οικουμενικήν >2ύ-
νοοον. (325), άποφαν9εΐα«ν ότι τ< Π άσχα επρεπε νά έορτάίηται πάν- τοτε κατά Κνριοΐκήν, μετά την !α- ρινήν ίσηιιίοίαν καί μετ» την ιιετ' αί·ιήν πρώτην Ηανσέληνον. ' ).- λά μόλις κατά τόν στ' αΐώνα έφτ*ρ- μόσθη πανααχοϋ ή δΐιίταξις αί'τη όμοιομόοφίΐις, επικρατήσάσης τής γνώμης πε(Α τοΰ ότι ή ση;ιεο!νή ϊσηιιερία σι·ιηί—τει κατά την 21 Μαοτίου. 'βτοιΐί'νχος τό ΙΙάοχα είορτάζετο πάλΤΏΤε αετά την 2! η Μάρτιον, εάν δέ σΐ'Λ'έπυΓΓεν ή Πανσέληνος ν.ατ' αΐτήν την 21 ην Μάρτιον έν ήμέοα Σσί'βάτΜ, το Π άσχα ήδχινατο νά εορτασίτν την Ιπα>ριον Κνριακήν.
Τής ίορτή:; τοϋ Πάσχα ΐτροη-
γεΐτο ή νηοτεία τή: Μ. Τεσσα^α-
κοστής, περί τής διεξαγ^ογής της
οποίας, τοΰ χρόνου καί τοΰ τρΟΓΤου
της νηστείας; νπηργον ίν τη (Ίρχαίο
Έκκληοια άιιφισθιητήσεις, χωοίς
δμως έξ αίτίας οΰτων νά διασ.τα-
ται ή έλ'ότης αυτής. "Εληιγς δ.^ τ'
Μ. Τεσΐταροικοστή είς την Μ. '06-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Μ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΡΥ·ΕΙΣΑ ΤΩ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Αιοικητής: Ιβ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποοιοικητής: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ.....
δρχ. Ι.2Ο5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
αρχ. 5.7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΙΜΑΙΟΕΝ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντριχότ. ΎΛοκατάσττιμα Όδοδ Μητροπόλιβς. Ποαχτοοείον Καλλιθέας. Πραχτορεΐον Ν<- ράχλειον, θΝτσσαλονίκη, θήδαι, θηρα, Ίθάχη, Ίστιαία, (Ξηροχορίου—Εύβοίας), Ίίοάννινα, Κα6άλ>.α,
Καλάβρντα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπβιρισσΐα, Λαγκαβάς, Λαμία, Λάρ»σσα, Λεδάδεια, Αευχάς, Αήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπαχτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Πειξοί Πά-
τραι, Πειοαιεύς, Πόρος, Πράβιον, Πρέδεζα, Πώλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σονφλίον, Σπάρτη, Σνρος, Τρίκχαλα, Τρίπολις. Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΑΑΔΟΣ οέζΐται Ιντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα »ε»
μισματα (Συνβλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, η μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, η οταρκεϊς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποβίδονται «ίς τό Ιβιβν νόμισμα, είς τό οποίον ίγινεν ή κατάθίβν^.
ΟΙ τόκοι των καταθέσεων είναι Ιλ·ύ»εοον φόβον, τβδέ χαρτόοημβν τής έχοό*«β;
των όμολογιών είναι εί; 6 ά ρ ο ς τής Τ ο «τ έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χβρηγεϊ τα εξής έπιτόκια «ιά τάς παρ' αντή
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
β') Είς Δραχμάς
(Γ) Είς Συνάλλαγμα
•Επί Ν. Ύάρκη; (Δολλάρια)
•Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'ΕπΙ Παρισίων (Φράγκα)
'ΕπΙ Ιταλία; (Λιρέττας)
"Επί Τονρχίας (Αίρας)
'ΕπΙ Γερμανίας (Κεΐδΐι—3γ10
γ' Ε2ς αϋτούτιον χουβον !
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15
•Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάοια)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ).
"Επί Παβνβίβτ» "" '
11)»ο)οίττ>σίε»;
Ι1)1ο)οέτηβ(·ς
1 1)2 ο)ο ετησίως
2 ο)ο ετησίως
ί1)!ο)οέτηβί«ς
2·1)»ο)οέτηβί·ς
3 ο)οέτηβίε»ς
1)1 ο)ο έτησίεες
ΗΜΕΡΩΝ:
4 ο)ο έτηαίει;
4ο)οέτηαίε*ς
2ο)ο * '
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ετ') Είς Δραχμάς
Λιαρχίίας ( μην&ν 4 1)4ο)·1τηβί·;
ί 1 Ιτονς 41)»ο)ο{τηβ{«εΐ
2 έτ&ν 5ο)οίτησίβί
4 έτ&ν $ 1)1 ο)<*ίτη<τία>;
ρς 5 έχβν <ο)σέτησίχβ; Διαρχείας 10 Ιτβν «αί πλέον ?ο)οέτησ(ε>-
Ρ') Είς Συνάλλ: ΈΜ Ν. ·Υ6οη (Δολ.) *
'Εχί Λονδίνο» (Αίς. Αγ).
Λαρχίας
Διαρχείας
Διαοχεία;
Διαρχείας
Διαρχειας
Δί
μηνών
Ιτσυς
έτ*ν
ίτ*ν
{τΑν χ«α πλέον
4 Ο* έτηβίε»;
41)·ο)οέτ«|βίεο;
4 1)4ο)οέτηο(·;
41)»ο)οέττκ»<·; δο)β|—βίε»; 11)>ο)οέτηοίι»;
4 ο)ο .
8 ο)ο ετησίως
> β)ο
4 ο).
Λιβρχΐία;
Διαρχείας
Λιαρχα'ας
Διαρχείας
Αιαρχείας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΚΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
ί') Είς Συνάλλα——:
'Επί Κέας Ύό—ης (μέχρι $2.0θβ)
'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιβ. ,Αγγλ. 40·)
'Επί Παρισίων (μεχρι Ρμ. 20.000)
'ΕπΙ Ιταλίας (μϊχοι λ. 20.000)
γ') Ης αντονκΜν χονβθν (μέχο» Χο. Δ*. 10.0*0)
Ή Ύ—χΐίσία τής Τοαπέζης ΐΐνεα Λβ την ·*ε*εΗσιν τ*ν έν 'Δμεοιχβ όμβγβνβν *ιά νά τοίς καρά—η
•αν οννατην (ΐληροφοοίβν χαί βννβτήν ΐΐκΑίαψ, *$ν (ΊΙιλον ζπττισοι. ΆπτνΟννθητε βι' ίπιοτό! ϊι: "
Άντιπφοοο»—ία ί> Σιχάγφ:
ΡΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΙΧΚΪ, δαΐίβ 744.
Μ 8ο. α«Γ·; $1Μ €ηίο«ο, Ι_
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ. ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
Αί φοττήτριαι Μάρσια Μάστερς, άριστερςΐ, χαί Λοϊας Ντώντ, δεξιφ, αμφότε¬
ραι έκ Σικάγου, σνγχαίοουσαι τόν φοιτητήν Βιργίλιον Γουήβτ, όστις ενίκησεν
είς πρόσφατον διαγωνισμόν χάλλους μεταξύ των ςροιτητών τοΰ Πανεπισττ)-
μίων τού Σικάγου.
δοιιάδα, άς αντη Ιν.αλεΐτο ηδη ογγο
τοϋ γ' αίωνος, άρχοαένην άπό τής
έοςτης τής ■θοιαιι'βει.ητΐ'κτις εισ^^ον
τού" Ίησοΰ είς Ίερουσαλήμ. Ή έ
ορτή αίπη τίνς Κτ»ρια&ϊής τον ^α-
ΐων έγενι/εί·θη άπο τον 6'αΊώνοζ
ΛΌΟτητος Ιν Κων)πόλει ττί τνμ'ΐε-
τοχή τοϋ αΰτοτκράτοοος. "ΐ-κολίΤτο
δέ Μεγάλη 'Εβδοιιάς ή πρό τοϋ
Πάσχα, ένεκα των μεγάλον κατ'
αυτήν άνα·λνήσε(ι>ν των Παθών
τού Κυτίον, (ΰΐ' αί νϋ-.' τελοΰιιεναι
ίεοαΐ άκολθΊ·θίαι ΐμοοφιί^ησαΐν συν
τώ χοόντο, άπό της; Ίεοου<τα/.ήμ μεταοοθεΐσαι εις τάς λοΐΛα; Έκ- κλησίας. Κατά τόν δ' αίώλ'β δίς κα·ί>" έ¬
καστην ήαέοαν τή; Μ. Εβδομά¬
δος σΐΛ'ήίΤ/οντο είς τόν ναόν οί
χριστιανοί είς έοΐθννάς ΐΐαί ^ίΛτ.'οι-
νός συνάΞπς. ίξετίλονν δέ <ηιντο- νχότερον τα εσνα της |)χημοσή·ης χά ίτ% φ^λ^οοτίας, όπήχο-ΐϊ.- τόϊν βιοποοιστΛκων ερ»ν(ον, Χιο να'ι αΛρακτος 'Εβδοαάς Ικαλείτο. Τα δικαστήρια καί πάσαι αί σημόοια· ί'πηρεσίαι έσχάλαζον, «πρλυον δέ οί «Γυπ»κράτορΐίς τοΰς οιά μΐ'Όα ε-, νλήαατα κο^πχ>ι·μέΌ'ς. ΜετοΗ
των ημερών τής Μ. Εβδομάδος
οιετ.ρίνετο ή Πέμπτη, ί'ος ήμι'ί>«
τής συστάσεως; τοϋ Μυιτητνοίου τίς
Εύχϋΐριστίας. Έτελερτο δέ «οτ' πν-
τήν «αι ο Νιπτήο. Έν Κων ■πόλει
ό αδτοκράτο>ρ ενιττε τοΰς πόοσΐτ
δίβδεκα -ποχών. Ή τελετή α"*τ»'
έξατκολουθεΤ -/αί σήιΐβρον τελουιιέ-
νη μετά μεγά?.ης ποιιπής νπδ τον
Π ατριάοχοχι Ίεροχτο>.ί·μ(ον χα> αλ-
λαχον. Μέχρι τοΰ ιζ' αιώνος ίτε-
λεΐτο καί έν Ά·θήναις ή έορτή τοΰ
Νιπτήρος. Ή δέ Παραοκευή τής
Μ. 'Βοοοαάδος ιτό άφιεοοχιιντ]
είς την ανάμνησιν τής Σται-ρώσε-
(ος *αί τσϋ θανατον τοΰ Κ»ρ(ο',
άπΐ> των πρώτιων ημερών τΓ|ς 'Γχ-
κλησίας, πηρ' έχείνοις των χριστι¬
ανών, «χρ' οΐς έτελ&ΐτο τό Πάσχα
κατά Κυριακήν, εως οΕ γενικώς: έ-
πεκράτησεν ά)ς τοιαντη. * Αλλως τε
χαί Ικάστης έοδομάδΐοζ ή Παρ^ι-
σκενή Μο άφιίροιμένη είς την ά-
νάμνησχν τοΰ Στανρικοΰ Ϊ9αιίτου
τοΰ Σωτήρος, χαθ^βρωΐθεϊοΐο ώ; το;
αύτη καί δι' αύτοκρατορικών δικ-
ταγματτϊν τοϋ Μ. ΚΐυΛΌτα-ντίνον.
Κατά την Παρασκευήν τήί Μ.
Εβδομάδος έν τή 'Ανατολή," Έκ-
χλησία ιΐ'άλλεται ή άκολσιΌία τΛν
άρων, τον καλουμένον Έ-πταφίοιτ
Θρηνου καί της έΕόδου τοϋ 'Επτ-
ταφιον.
Τό Μ. Σάββατον είχεν εξαιρετι¬
κήν σημασίαν εν τη άρχαία Ξκκλη-
σίακαί (ός ήμέρα ανστηρας νη-
στεία^ άλλά και διότι νατ' αντό ε
γίνετο τό δάπτισμα των Κίατηγσν-
μένων, δποις καί κατά τάς ίορτάς
των θεοφανείων καί τή_ς Πεντη-
κοστής. Κατά δέ την νύκτα τον
Μ. Σαόοάτου αί αέν οϊτ'ίαι και αι
οδοί έφωταγοιγοΰντο λαα.τρ'ΰς. οί
δέ νριστιανοί (τννοτθβοιζΟΊΓϊθΐ εί;
τούτ ναο>ς §γρΐγ>'όρονν μέχοις ν-
/.εκτοροίροϊνίας, έν άπλτΓθ) ψύχα^-
α άκροώιιενοι τόν Ι·/, της 'Αγίσς
Γραφής άναννωσμάτων.
Τέ7.ος η Κυοιακή τον Π ^.τχ« ί-
θεωρεϊτο οιγ ή ά ν α σ τ ά « ι-
μ ο ς έοοτή. ή ιιεγίστη τϋν κοι¬
τών τοΐ' ΧριστιανισιιοΓ·. νπεο6α!-
νουσα τάς λοιπάς, κατά την έκφρα¬
σιν τοΰ ΓρηΛ/ορίου Ναίηανζηννοτ,
(ός ό ήλιος τού; (Ίστέρας. διότι
πάσαι αί λοιπαί έορταί λαμ6άνσυ-
οσνα Κατά την ήαέραν
σχα οί αΰτοκοάτορε; είχον την σΐ'·
νήβειαν νά διανειΐίοσι πί.ονσια Λω-
ρα, λίαν δ' ενωρίς ?πτχρστ»ττε λοχ
ή οννηθεια ττς διανσιιτίς έρυθοών
ιόών αεταξϋ των πιοτών. Ή ρο?τή
τοϋ Πάσγα παρετϊήΐτο επί ολό¬
κληρον έτ35οαάδα, οιαικαινήο"ΐμον
λεγομενην, είτε διότι κατά ταύτην
οί Χριστιανοί καθαοιΐέντϊς ·«*■
των άιιαοτιών ένένοντο <χα«^Ί>
άνθο<οποι, ε?τε διότι άπό ταύτη; τής εβδομάδος ίρχετο ό πϊρί το Πάσχα συγκεΛτρούαενο; νΛ'κλο: των έχκλησιαστικίόν κινΐι,τών ίοο των. Ή διακαινήσιιιος 'Ββδουάί εθεωρείτο ώς ιιίίΐ σι·νεχής έορτή. ην διήρχοντο οί Χριστιανοί έν ι),α?- αοϊ; κχιί {«νοις καθ" εκάστην οτ- λ·εοχόμενοι εί ςσυντάξεις «αί μετ°' λατϊδάνοντϊς τωΛ- άχράντων Μν"ττ ρίο)ν. Οί βαπτιοΰΐντί; κατά τα Μ Σάββατον εφεοον καθ" δ7.ην την δί- ητκαινησιιιον 'ΕΛ5οαάδα την λευκήν στολή ντών νεοφντων. Οϊκοθεν έννοεΐται ?,τι μετ' Ιδι¬ αιτέρας λαμΛοότητος; έτελονντο α' τελετοΑ τής Μ. 'ΡΧδοιιάδος χαί η έοοτή τοΰ Πάσνα έν ΊΓροκταλή!«, διεξ3εγόιιενπι έν εκάστω τόπω ·νκ- δεθεντι πρός τα νίγονότα των Πα¬ θών γ.α τη; Άναστάσεως τον Ί- ηβθν Χριστοϋ. Έν Ίερσυσηλή|ΐ το πρ(7»τον έμορφώθησαν ογ&τΧπ. *°ι εκείθεν μετεδόθτκταν είς τάς λοι¬ πάς Έκκλησίας. Πάνπικ δέ έκ τού καταφώτο» κατά την ν»'κτα το^ Πάσχα νπερλάιυτρου Ναοΰ ττί Αναστάσεως Ιντ~·εϊ'βθη 6 ττρον ό κορυφαΐος τά>ν ύμνογ
φων τον «κανόνα» της εορτής τού
Πάσχα, ένώ άναφίι>νεΐ: ,
«Νυν πάντα πϊπλήρωται «τωτο-
ονοαΛ-όχ: τί καί γη και το- κατο-
* ' χθόνια^
* Ό 'Αθηνχόν
«ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, δ ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕ1Σ ΤΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΛΛΗΝΟΝ
ΤΌ ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΚΑΛΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
Ή Δνίς Μαρία Κωνσταντίνογλου,
Έλληνίς ανωτέρας μορφώσεως, Λλ-
)οτε διενθύντρια· τοϋ Ελληνικόν Έκ-
παιδευτηρίου τής Νέας Υόρκης, ωμί¬
λησε τελευταίως είς τίνα εορτήν τής
Γνναικείας Στοάς «Πυθία» τής Νεας
•Υόρκης, περί τής έκπολιτκττικής ση-
μασίας των ^ Ελληνικήν Γραμματων,
εΐποϋσα τα εξής ι
θά είπω ολίγα τινά Κυρίαι κα¬
ίτοι περί τής Έλληνικής έκ-
παιδευσεως; χωρίς νά διεκδικω τον
τίτλον ρτ,το.ρος, χολί» δέ ολιγώτερον
Μέντορος. Πρίν δμως άρχίσω, άς
σάς ύχενθυμίσω τούς λόγους τοΰς ο-
ποίους είχε κατά τδ τελευταίον τού
ταξείδιον είς την Νότιον Αμερικήν
ό- Πρόεδρος Χούδερ, όταν επεσκέ¬
φθη την Ούραγουάην. Ειχεν είπη
όϊ-, ή τ,θ'.κή άΐξία ενός λαοϋ 2έν έξα?-
τάται άπδ την έκτασιν τής χώρας
ούτε πάλιν άχδ τδν αριθμόν των
κατοίκων της. Οί όρθοί ούτοι λόγοι
έ<ραρμόζονται έπίσης είς την Έλ- λάδα μας. Πράγματι, ό,τι αποτελεί την δυ¬ ναμιν τού ανθρωπίνου χνεύματος, δηλίδή τα γράμματα,^ αί ώρ-αίαι τέχναι, ή φιλοσοφία, αί επιστήμαι, είχον έστίαν την φίλην πατρίδα μας. Ή ·δέ γνώσις τής άτομικής άξίας τού άρχαίου Έλληνος τφ έδωκε τδ δικαίωμ·* νά θεωρή πάντα μή Έλληνα Βάρβαρον. Είχε τόϊβ ακεραίαν την εθνικήν το υ συνείδησιν ό Έλλην. Τδ γβγο- νδς ότι ή Άρχαία Έλληνιχή γλώσ- σα είναι «ίσηιγμένη είς τα κλασσι- κά γυανάσια καί είς τα χανεχιστή- μια των ξένων χρατών βίναι άλάν- Θ·αστον τεκμήριον τής άξίας καί τής βύεργετικής επιδράσεως- των Έλλη- νιχ,ών γραμμάτων των. Ή έχιχή ποίηιτ'.ς αέ την Ί λ ι ά ί α α.αί την Όδύσσειαν τού Ό- μήρου, τα ι:ρΰ>τ(χ αύτά ίστορικά ά-
ρκττουργηματα τής άρχαίας φιλολο-
γίας μας έξακολουθεί καί τώρα νά
χαρέχη την μορφωτικήν αυτής δύ¬
ναμίν. Αί είς τα (οέργα καί ημέραι»
τού Ήσιάδου χαρεχόμεναι ηθικαι καί
διδαχ,τικαί χερί εργασίας ιδία αρ¬
χαί καί σήμερον άκάμη θά ηδύναν¬
το ν άΐΓοτελέσωσι την βάσιν χάσης
λαϊκής «ύημβρίας. Ή λυρική χοίη-
σις μέ τδν Τυρταίον καί Πίνδαρον,
ό χεζδς λόγος μέ τούς] έχτά σο-
ψ°ύς, ή τραγφδία μέ τδν Αίσχύλον,
Σοφοκλήν καί Εύριχίοην, ή κωμφ-
δοα μέ τδν Άριστοφάνην, ή ίστορία
μέ τον Ήρόδοτον, τ·ον Θοϋκοδίδην,
τον Ξενοφώντα, ή ρητορική μέ τδν
Δημοσθένην, ή φιλοσοφία μέ τδν
ΠυΘαγόραν, τδν Σωκράτην, τδν
Πλάτωνα^ τον 'Αριστοτέλην, ή ία-
τριχή μέ τδν Ίχχοκράτην, καί 2λα
εν γένει τα βργα τής Τέχνης τοΰ
Χρυσοϋ χρό χάντων αιώνος τού Π«-
ρικλέους χχρφυσιάζουσι τδ Ελληνι¬
κόν χνεϋμα έν όλτ) αυτού τή αίγλγ).
λ 'Αλλά καί ή Άλεξανδ,ρινή έχο-
Χη εχει ύχδ τούς Πτολεμαίους την
φΐλολογιχήν άκμήν της. Κατά την
ετοχην αύτην άρχίζουν οί άνθρωποι
να ένδιαφέρωνται διά τάς) χεριηγη-
ο·εις; Γεννώνται έχομένως ή άρχαιο-
λογΐί, ή χρονολογία ήτοι ή χρονο-
λθγικη κατάταίξις των ίστορικών
γεγονότων καί ή γδωγρα>φία. Ή ί-
βεολογία τού Έλληνικοΰ χνεύματος
«ντικαθίστατϊΐ κατά την έχοχίνν
ιτδ θετικωτέρας έχιστημονι-
I
εργο-ίας. Ή χεριώνυμΛς 6ι6λι-
*»1 χ<χ τδ Μουσείον τής Άλβ- δΡ«'»ς χρτριμεύουσιν ώς δάσεις Ρωμαϊκής έτιστήμης, τής τοΰ ^αιώνος καί έν μέρει της των μεταγενεστέρων χρόνων. Έρχεται ή ^«μαϊκή 4-^, Χα$· ^ ά^άζοαν «ολλοι Ελλψες, Στράβων ό γεω- γραφος,Διονύσίος ό Άλικαρνασσεύς, « -Λτρος Γαληνός χαί δλλοι. Καί ^λ-θς ο βκχνέων Παγανισμός διά των αντιπρόσωπον τού Νεοχλατωνι- β"~'^εξασκβί _άρκετά μεγάλην έ- βχΐ^ τής χν«υμΐ2ηικής άνα- ; τής άνθρωχότητος. Έρ- „ « κατόχιν ή Χριστιανική έχο- ^) το ΙίΛαγγελίον γράφεται δία την Λλλην,κην γλώσσαν. Έχομεν καί *«τα την εποχήν αύτην έκκλησιαστι- Ϊ9υς ρη-^ς χαί «π,γγρβ^^ Διβ. ■νυσιον -ίΟν 'Αρ^οχαγίτην, τδν Μέ- Τ«ν Αθανασιον, Γρηγόριον τδν Να- ζ««νζηνόν, Γρηγόριον τδν Νύσσης, «· Μέγαν Βασίλειον καί Ιωάννην Η ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΙΝ ΤΉΣ ΧΠΡΑΓ, ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟΝ ΤίΙΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΗΣ— Η ΕΛΛΑΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ. Η ττ}ς -ία; είναι όλ'.γώτερον -λο^τ'.α·. είς φιλολογικά χρο'ιόντα. Τό τελ'.κόν δέ χλήγμα έχιφέρει ή ΰχό των Τούρκων κατά τδ 1453 άλωΐις τής Κωνσταντινουπόλεως. Ή διά τής άλώσεως τής Κωντταν- τινοοχόλεως έχελθοϋσα κατάλυσις τής; Έλληνικής Αύτοκρατορίας 6«- Οί-.ε-. τόν έλ/ηνικ. κό—χον ατδ σκότος τής σχ-λτίιάς. Άρχίζει ^<ιως τότε ή άνίτγέννητις των γρ ομμάτων είς την Δύτιν. Τα οεάγοντα τό ξίιρος τού τ^ράννου πλήβη μεταφέρουσιν είς ξένας χώρας τδ Ελληνικόν Ίΐνεύμα. Άθρόει οί Έλληνες Δ'.ίάσΆαλο: μας ίϊρύο-ιχτι σχολεία είς την Ιτα¬ λίαν, Γαλλίαν καί άλλας Εΰρωχαΐ- κάς τής Δύτεως χώρας. Τό κ-άλλος των Ελληνικόν σ-ογγρβμμάτων φω- τίζε: καί έμχνέει τοίις ξένους. Ή Πληίάς των Γάλλων σ^γγι:αφέων έκ τής Έλλην ι κης γλώσσης άρύε- ται τα άχαϊτούμενα στοΓχεία χρδς τελειοποίησιν τής Γαλλικής γλώσ¬ σης. Ο! χ,λατσίκοί σνγγραφεΐς χολ- )^όν ςένων κρατών έμχνέονται άχδ τα φιλολογικά Ιργαι των Έλλήνων. Σχηματίζεται δέ βαθμηδόν ή τάξις των Φιλελλήνων. 'Αλλ' είς τά? 6- χοίοΑωθείσας Ελληνικάς χώρας τδ ζείίωρον 'Ελληνίκδν χνείμα φθί- νει 6χδ την χτέρναν των Βζρίάρων. Τότδ τα κρφά σχολβία σώζουν την θρησκείαν καί την γλώυσάν μας! 400 /ίόν.α ααύρης σχλ,τίίιάςΐ Οί :*- ρείς άφ' ένδς, οί μεγάλθϊ διδάσκα- λοι τοΰ Γένους, ώς ό Εύγένιος Βοώλ- γαρις, ό Άνθιμος Γαζής, ό Νικη- φόρος Θεοτόκης, ό Κωνσταντίνος Οίκονόμου, ό Γεώργιος Γεννάίιος καί άλλο'., άφ' ετέρου, σώζουν ψυ- ί ά ή ί Έλλ Μπόγγαν, Χ. Γ. Κάλντγουελλ καί Τζώρτζ Γ ι . χία τινά τής χαιδδίας. ψ Έλληνικής Ό Άδαμάντιος Κοραής καί ό Ρήγας ό Φεραΐος χροετοιμάζουν τό εβνος διά την ελευθερίαν. Ή Φιλική 'Εταιρεία καταστρώ- νει τδ σχέδιον τής 'Εχαναστάσεως. Οί άρματωλοί καί κλέφταί άχοτε- λούν τδν χρόχειρον στρατόν καί ή έ- χί τέσσαρας σχεδον αΐώνας κυρ-6)- μένη ράχιςι τοδ Ραγιά βαθμηδόν ά- νυψοόταΐ. Ή 25η Μαρτίοι> έξημε-
ρώνει. Ό Παλαιών Πατρών Γερ-
μανός όψώνε'. τδ λάδαρον είς την
Αγίαν Λαύραν. Το σύνθημα δίδε¬
ται. Ρίΰμα άνθρώχινον, άκατάσχδ-
τον, ώδοιίμενον 6χδ των εύιγενεστέ-
ρων έλατηρίων ξεκινί.... Άχδ τδν
Μωρηά ώς τή Ρούμελη καί άχδ τδν
Ίστρον Ιως τδ Αδριατικόν μία μό-
νη φωνή ακούεται «ΈλεΛερία ή
θάνατος». Ή θάλασσασσα άνατα-
ράσσεται, ή ξηρά χοτίζεται μέ τδ
αίμα των ήρώων μας καί γράφονται
τότε αί χρυσαί σελίδες τής ίστο-
ρίας μας. Δέν θέλω όμως νά έξέλ-
Θω τοϋ θέματός μοί». Τούς όκταετείς
αγώνας έχίστέφει ή νίκη. Μέρος
τής Ελλάδος έλείΛεροΰταί, κατά
δέ τα τελευταία ετη χροστίιδδνται,
ώς γνωστόν, .καί νέαι χώραι. Χα-
ρακτηριστικδιν είναι ότι έλεύθερος
ή ύχόδουλος ό Έλλην βχει σχεδόν
πάντοτε ριζωμένην είς την καρδ'.ά
τού την χρδς την θρησκείαν χαί την
χατρίδα άγάχην.
Ή Ελλάς έχί Ινα τώρα αίώνα
είναι ελευθέρα. Ειργάσθη καί έρ-
γάζεται διά την χνευματικήν της
αποκατάστασιν μετ' άξιοθαυμάστου
έπ'.τι^ίας είς δλους τοΰς κλάϊους.
Άλλ' 5ς έλθωμεν είςι τδ εκπαι¬
δευτικήν ζήτημα τοΰ Έλλην ισμθϋ
τής Άμερικής.
Είναι τδ σοβαρόν ζήτημα τής έ*-
λόχουλο; κα: τόσοι αλλοι οί όποίο:
νά ρδρύσωσι καί προ παντός νά συν-
τηρήσωσιν Έλληνο-αμερικανικά σχο
λεία; Ποίοι όμογενείς τής Νέας
Υόρκης θά φιλοδοξήσουν νά συνδέ-
σουν έσαεί τδ όνομά των μέ την Ελ¬
ληνικήν εκπαίδευσιν, έξασφαλίζον-
τες διά γενναίων δωρεών την άχρό-
σκοχτον λειτο>ργίαν των έκπαιδευ-
τηρίων μας; Εύχομαι νά συμβή πα-
ραπλήσιόν τι θαύμα είς λίαν προσε¬
χές μέλλον μάλιστα.
Άλλ' αύτδ θά είναι μία εύχάρί-
Ή έργασία έν αυτοίς υπολείπετο»
τής των ήμερησίων 1) διότι οί 5»·
δασκάλοι καί αί διδασκάλισσαι χ«·
ραλαμδάνουν κουρϊσμένα πνεύματβ
άχδ την ημερησίαν σχολικήν έργ*·
σίαν των Άμερικανικών σχολείων
καί 2) διότι ολίγαι είναι α! ώραι
τής διδασκαλίας. Περιττόν νά εί¬
πωμεν ότι καί οί κόποι των διδασκά-
λων είναι περισσότεροι.
Υφ' άς; όμως συνθήκας ευρισκό¬
μεθα τώρα, πρός τα άπογευματινά
ς σχολεία δέον ν' άποδλέ-
ψωμεν διά την διατήρησιν τής γλώσ
σης μας. Ή Ο.Α.Ρ.Α., τής οποίας
αί ενέργειαι τείνουσιν είς την δια¬
τήρησιν τής Όρθοδόξου ημών θρη-
σκείας καί τής άθανάτου ημών
γλώσσης, πιθανόν νά ενισχύση τ/Θι-
κώς καί υλικώς τα άπογευματινά
σχολεία συνεργαζομένη μέ τα σχο-
λικά συμβούλίω των διαφόρων κοι-
νοτήτων καί ίδρύουσα έν αυτοίς Κυ-
ριακά σχολείϊ. Μία στενή συνερ-
γασία δύναται νά έχη λαμπρά άπο-
τδλέσματα.
Ή τέλειοχοίησις εκάστου άπογευ-
ματινού σχολείου καί ή είς αύτά δω-
ρεάν φοίτησιν των Έλληνοπαίδων
μας θά συντελέσωσιν είς την αύξη¬
σιν των μελών τής οργανώσεως μας
9τά τής προσελεύσεως «ύχί μόνον
των γονέων, άλλά κα,ί πάντων των
ενδιαφερομένων διά την Έλληνοχρ«-
πή μόρφωσιν των χαιδιών μας. "Ο¬
σον άφορά τα Κυριακά σχολεία τής
Ο.Α.Ρ.Α., θά έκτελώσι ταύτα καλ¬
λίτερον τδν χροορισμόν των, εάν χάν
τοτε λειτουργώσιν βντδς ββίθούσης
άρθοίόξου Έλληνικής έκκλησίας.
Τοιουτοτρόπως τα χαιδιά μβτά την
πρωϊνήν διδασκαλίαν, θά μεταδαί-
νωσιν άμέσως είς την εκκλησίαν, ό¬
πως συμδαίνει είς; τδ Κυριακδν σχο¬
λείον τής Άγίας Τριάδος, άν δέν
απατώμαι καί άλλων τινών ίσως
έκκλησιών.
Ή Άμερικανική έκπαίδευσις θά
φυσικώ τώ λόγω, ώστε
μερΐκανος χολιτης τής αυριον
τύχην σχανιως χρεχει τις να δασι
κοθρησκευτικοϋ μα; ενταύθα ίδρυ-
ματος.
Αύτδ είναι επί τοΰ παρόντος τόΐ
ν , . - « ΛΤ( βΛίΙΛΙΜ&^Μ·.^ ί^513Λ*ΤϊΙ ί» Ύ5Υ51
φλεγον ζήτημα, το οποίον μας αχα-|μέν £,ς χάς -Ηνωμέ^ς Πολιτείας,
σχολεί. Αυτο είναι το προδλημα της ^(-
Έθνικής μας ύποστάσεωρ, όχι ό-1
ζητα;, άς λάβωμεν ύχ' όψιν την
■θέσιν, έν ή ή Έλληνι-
;ς ευρίσκεται έν γένει
£.
Φ^σ·κώ τώ λόγω τδ ζήτταα τής
τόν,ΐδρυσ-.ν νεων τοιούτων κζι χοεχε·. " ,
νά τολαήσω νά τδ ε'χω: χρδ χάν- .
-V
σχολειον εςαρτωμενον εκ τής
των είς την εξασφάλισιν μονίμων | έκκλησίας ώς έχί τδ χλείστον, καί
-ί-..^ *,Λ ™μ ^-νντί'ν.ήν λειτβ-οβνίαν 'εν χεριχτωσει κοινοτικίί ςδινονοίας
την τακτικήν λειτουργίαν
ί ί ά>ά ί
μακρών πόλεων είνα'. συγ-
ή
καλλιτέρων ημερών διά τα ταλαί-
χωρα έκχαι3ευτήριά μας; Δέν θά
παρουσιασθώσιν αρά γε άχδ μηχανής
θεοί δχως σώσωσι τδ κλυδωνιζόμε-
νον αύτδ σκάφος, τδ όχοίον καλείται
Ελληνικόν σχολείον; Π οί» κρύχτον-
ται έν Νέα Ύόρκη άνδρες ώς ό
Ζαρίφης, ό Άρσάκης, ό Ζάχχας,
ό Αβέρωφ, δ Μαρασλής, ό Άχιλ-
δέν υφίσταται.
Δέν
γ
ζήτημα άποστάσεων
τδ
είς
κατέλθη θαρραλέως είς την διεθνή
κονίστραν τής ίιοχάλης, είτδ ώς ε¬
πιστήμων, είτε ώς έμχορος, είτε ώς
τεχνίτης, είτε καί ώς πολιτευόμε-
νος, ή γνώσις τής Άγγλικής γλώσ¬
σης, λέγω, θά τω εξασφαλίση τη< έκ τής δραστηριότητος τού, κατί μέγα μέρος, έξαρτωμένην επιτυχί¬ αν. Θά έχη όμως τδ θάρρος, ώς τυχών ταυτοχρόνως Έλληνοπρβποΰς μθρ·φώσεως, νά παρουσιάζηται ώς Έλληνο-αμερ ικανός ύπερήφανος διά την Ελληνικήν τού καταγωγην. Εάν, τή συνεργασία τής Ο.Α.Ρ. Α. καί των διαφόρων κοινοτικών τής πόλεώς μας συμδολίων, άντι- καθιστωμένων των διδάκτρων διά συνδρομών καί δωρεών, ήτο δυνατόν νά επιτευχθή ή ίωρεάν φοίτησις των Έλληνοπαίδων μας είς τε τα τας μ.εγαλ&-ολε-ς ν.αι «η εις την Κ ά λεί Νεαν Γορκην. Εοω τα συμφεροντα | » · Χί^ιι Νέαν 'Ϋόρκην. 'Εδώ τα συμφέροντα των ομογενων, οιασίηποτε φύσεως "α, τους άνα-ρίάζουν Ι ί-----μέρη τής ά-1 καί 3ν { νά ζώσιν είς φρ μρη ής περάντου ταύτης πόλεως. Αί άπο- στάσεις είναι μεγάλαι, καί, καίτοι σχετικώς συγκοινωνία ύπάρχει, ή μετάβασις είς εν καί μόνον σχολείον έστω καί εύρυχωρον, άχοδαίνει δυ- λά 'Αΰ ό όπως ό Μοΐίΐίβ, μετά τον Γαλλο^ όν πόλεμον, είχε τοΰς Γάλ- σκολωτάτη. Άπαιτοϋνται όθεν ρισσότερα σχολεία. Είς τό Σικί- γον τρία ήμερήσια Έλληνο-αμερι¬ κανικά σχολεία λειτουργοΰν βντδς ΐδιοκτήτων έκπαιδευτικών κτιρίων. Τα δύο μάλιστα είναι νεόκτιστα, ό «Σόλων» τοϋ ΝογΙΙι 8ίάβ καί ό >,Κδοαής τού 80. 8Ι0Ε. Κατά
την ταπεινήν μου γνώμην έν Νέα
Τόρκη επρεπε νά ύπάρχουν τέσσαρα
τί'ύλάχιστον ήμερήσια Έλληνο-Άμΐ
ρικανικά έκπαιδευτήρια1.
Τδ Ιν μδτ' οίκοτροφείου, δχερ άλ¬
λως τε καί τώρα λειτουργδί, είς
τδ Βγοπι, τα τρία άλλα άνευ οίκο-
τροφείοο. Έν είς τδ ν"β8τ 8ΐάβ,
ΐϊρ ίο~ι, έτερον είς τδ Ε&βτ 8ί<ϊβ ϋονη ίονη καί τδ τελευταίον είς τδ νβ8ί δίάβ ϋονΐι Ιονη. Ά- ■/.ατόρθωτον δμως καί τούτο.Ώς λέ¬ γουν ύπάρχουν βΐς την πόλιν μας 18 Έλλην ρκα σχολβία έξαρτώμβνα λους», θά δ*υνηθώμεν νά είπωμεν ότι τα σχολεία μας χεριώρισαν ση¬ μαντικώς τδ άχρομοιωματικδν ρεΰμαι, ή ίέ νέα μας Έλληνο-αμερικανιχή Γενεά προώρίσται νά ζήσ« καί θί ζή^Τ) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΓΛΟΤ . „. . - . ,1ο Λλληνιαα σχολβια εξαρτωμβν Ή Μάρτζορη Μέρριλλ καί ή "Εντιθ Κριος, εκ Σαν Φραντσισκο, αΐτινες ανε-^ ^αοακεθΐένζΰ έκκλϊΐσιαε νώοησαν είς Εΰριόπην όπως λάβουν μέρο-ς είς τονς αγώνας τεννις. α«0 τας παρακειμένας εκκλησιας. 'Επιστρέφεται είς την 'Ελλάβα στο Αμερικανικόν ίεραπεντήρτον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδο; Σωκράτους αριθ. 31 Άθήνα» θεραπΐύονται ασφαλώς καί άνωδύ· ν ως παθολογικά, γυναυιολογιχά χά! όερματιχά νοσήματτα. Μέθοδος νεωτάτη. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί Πέμπ—), άπό 6—9 μ. μ., η γρά- ψατ«: Κ. 58ΠΓΟ5, 18 ΟΙά Βγο3(1- νβγ, Αρ^ 4, Ν. Υ. Οίίγ. Τηλέφ. ϋηίνεΓδίΙν 02ί?. Α
ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕ1Σ ΤΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΛΛΗΝΟΝ
ΤΌ ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΚΑΛΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
Ή Δνίς Μαρία Κωνσταντίνογλου,
Έλληνίς ανωτέρας μορφώσεως, Λλ-
)οτε διενθύντρια· τοϋ Ελληνικόν Έκ-
παιδευτηρίου τής Νέας Υόρκης, ωμί¬
λησε τελευταίως είς τίνα εορτήν τής
Γνναικείας Στοάς «Πυθία» τής Νεας
•Υόρκης, περί τής έκπολιτκττικής ση-
μασίας των ^ Ελληνικήν Γραμματων,
εΐποϋσα τα εξής ι
θά είπω ολίγα τινά Κυρίαι κα¬
ίτοι περί τής Έλληνικής έκ-
παιδευσεως; χωρίς νά διεκδικω τον
τίτλον ρτ,το.ρος, χολί» δέ ολιγώτερον
Μέντορος. Πρίν δμως άρχίσω, άς
σάς ύχενθυμίσω τούς λόγους τοΰς ο-
ποίους είχε κατά τδ τελευταίον τού
ταξείδιον είς την Νότιον Αμερικήν
ό- Πρόεδρος Χούδερ, όταν επεσκέ¬
φθη την Ούραγουάην. Ειχεν είπη
όϊ-, ή τ,θ'.κή άΐξία ενός λαοϋ 2έν έξα?-
τάται άπδ την έκτασιν τής χώρας
ούτε πάλιν άχδ τδν αριθμόν των
κατοίκων της. Οί όρθοί ούτοι λόγοι
έ<ραρμόζονται έπίσης είς την Έλ- λάδα μας. Πράγματι, ό,τι αποτελεί την δυ¬ ναμιν τού ανθρωπίνου χνεύματος, δηλίδή τα γράμματα,^ αί ώρ-αίαι τέχναι, ή φιλοσοφία, αί επιστήμαι, είχον έστίαν την φίλην πατρίδα μας. Ή ·δέ γνώσις τής άτομικής άξίας τού άρχαίου Έλληνος τφ έδωκε τδ δικαίωμ·* νά θεωρή πάντα μή Έλληνα Βάρβαρον. Είχε τόϊβ ακεραίαν την εθνικήν το υ συνείδησιν ό Έλλην. Τδ γβγο- νδς ότι ή Άρχαία Έλληνιχή γλώσ- σα είναι «ίσηιγμένη είς τα κλασσι- κά γυανάσια καί είς τα χανεχιστή- μια των ξένων χρατών βίναι άλάν- Θ·αστον τεκμήριον τής άξίας καί τής βύεργετικής επιδράσεως- των Έλλη- νιχ,ών γραμμάτων των. Ή έχιχή ποίηιτ'.ς αέ την Ί λ ι ά ί α α.αί την Όδύσσειαν τού Ό- μήρου, τα ι:ρΰ>τ(χ αύτά ίστορικά ά-
ρκττουργηματα τής άρχαίας φιλολο-
γίας μας έξακολουθεί καί τώρα νά
χαρέχη την μορφωτικήν αυτής δύ¬
ναμίν. Αί είς τα (οέργα καί ημέραι»
τού Ήσιάδου χαρεχόμεναι ηθικαι καί
διδαχ,τικαί χερί εργασίας ιδία αρ¬
χαί καί σήμερον άκάμη θά ηδύναν¬
το ν άΐΓοτελέσωσι την βάσιν χάσης
λαϊκής «ύημβρίας. Ή λυρική χοίη-
σις μέ τδν Τυρταίον καί Πίνδαρον,
ό χεζδς λόγος μέ τούς] έχτά σο-
ψ°ύς, ή τραγφδία μέ τδν Αίσχύλον,
Σοφοκλήν καί Εύριχίοην, ή κωμφ-
δοα μέ τδν Άριστοφάνην, ή ίστορία
μέ τον Ήρόδοτον, τ·ον Θοϋκοδίδην,
τον Ξενοφώντα, ή ρητορική μέ τδν
Δημοσθένην, ή φιλοσοφία μέ τδν
ΠυΘαγόραν, τδν Σωκράτην, τδν
Πλάτωνα^ τον 'Αριστοτέλην, ή ία-
τριχή μέ τδν Ίχχοκράτην, καί 2λα
εν γένει τα βργα τής Τέχνης τοΰ
Χρυσοϋ χρό χάντων αιώνος τού Π«-
ρικλέους χχρφυσιάζουσι τδ Ελληνι¬
κόν χνεϋμα έν όλτ) αυτού τή αίγλγ).
λ 'Αλλά καί ή Άλεξανδ,ρινή έχο-
Χη εχει ύχδ τούς Πτολεμαίους την
φΐλολογιχήν άκμήν της. Κατά την
ετοχην αύτην άρχίζουν οί άνθρωποι
να ένδιαφέρωνται διά τάς) χεριηγη-
ο·εις; Γεννώνται έχομένως ή άρχαιο-
λογΐί, ή χρονολογία ήτοι ή χρονο-
λθγικη κατάταίξις των ίστορικών
γεγονότων καί ή γδωγρα>φία. Ή ί-
βεολογία τού Έλληνικοΰ χνεύματος
«ντικαθίστατϊΐ κατά την έχοχίνν
ιτδ θετικωτέρας έχιστημονι-
I
εργο-ίας. Ή χεριώνυμΛς 6ι6λι-
*»1 χ<χ τδ Μουσείον τής Άλβ- δΡ«'»ς χρτριμεύουσιν ώς δάσεις Ρωμαϊκής έτιστήμης, τής τοΰ ^αιώνος καί έν μέρει της των μεταγενεστέρων χρόνων. Έρχεται ή ^«μαϊκή 4-^, Χα$· ^ ά^άζοαν «ολλοι Ελλψες, Στράβων ό γεω- γραφος,Διονύσίος ό Άλικαρνασσεύς, « -Λτρος Γαληνός χαί δλλοι. Καί ^λ-θς ο βκχνέων Παγανισμός διά των αντιπρόσωπον τού Νεοχλατωνι- β"~'^εξασκβί _άρκετά μεγάλην έ- βχΐ^ τής χν«υμΐ2ηικής άνα- ; τής άνθρωχότητος. Έρ- „ « κατόχιν ή Χριστιανική έχο- ^) το ΙίΛαγγελίον γράφεται δία την Λλλην,κην γλώσσαν. Έχομεν καί *«τα την εποχήν αύτην έκκλησιαστι- Ϊ9υς ρη-^ς χαί «π,γγρβ^^ Διβ. ■νυσιον -ίΟν 'Αρ^οχαγίτην, τδν Μέ- Τ«ν Αθανασιον, Γρηγόριον τδν Να- ζ««νζηνόν, Γρηγόριον τδν Νύσσης, «· Μέγαν Βασίλειον καί Ιωάννην Η ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΙΝ ΤΉΣ ΧΠΡΑΓ, ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟΝ ΤίΙΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΗΣ— Η ΕΛΛΑΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ. Η ττ}ς -ία; είναι όλ'.γώτερον -λο^τ'.α·. είς φιλολογικά χρο'ιόντα. Τό τελ'.κόν δέ χλήγμα έχιφέρει ή ΰχό των Τούρκων κατά τδ 1453 άλωΐις τής Κωνσταντινουπόλεως. Ή διά τής άλώσεως τής Κωντταν- τινοοχόλεως έχελθοϋσα κατάλυσις τής; Έλληνικής Αύτοκρατορίας 6«- Οί-.ε-. τόν έλ/ηνικ. κό—χον ατδ σκότος τής σχ-λτίιάς. Άρχίζει ^<ιως τότε ή άνίτγέννητις των γρ ομμάτων είς την Δύτιν. Τα οεάγοντα τό ξίιρος τού τ^ράννου πλήβη μεταφέρουσιν είς ξένας χώρας τδ Ελληνικόν Ίΐνεύμα. Άθρόει οί Έλληνες Δ'.ίάσΆαλο: μας ίϊρύο-ιχτι σχολεία είς την Ιτα¬ λίαν, Γαλλίαν καί άλλας Εΰρωχαΐ- κάς τής Δύτεως χώρας. Τό κ-άλλος των Ελληνικόν σ-ογγρβμμάτων φω- τίζε: καί έμχνέει τοίις ξένους. Ή Πληίάς των Γάλλων σ^γγι:αφέων έκ τής Έλλην ι κης γλώσσης άρύε- ται τα άχαϊτούμενα στοΓχεία χρδς τελειοποίησιν τής Γαλλικής γλώσ¬ σης. Ο! χ,λατσίκοί σνγγραφεΐς χολ- )^όν ςένων κρατών έμχνέονται άχδ τα φιλολογικά Ιργαι των Έλλήνων. Σχηματίζεται δέ βαθμηδόν ή τάξις των Φιλελλήνων. 'Αλλ' είς τά? 6- χοίοΑωθείσας Ελληνικάς χώρας τδ ζείίωρον 'Ελληνίκδν χνείμα φθί- νει 6χδ την χτέρναν των Βζρίάρων. Τότδ τα κρφά σχολβία σώζουν την θρησκείαν καί την γλώυσάν μας! 400 /ίόν.α ααύρης σχλ,τίίιάςΐ Οί :*- ρείς άφ' ένδς, οί μεγάλθϊ διδάσκα- λοι τοΰ Γένους, ώς ό Εύγένιος Βοώλ- γαρις, ό Άνθιμος Γαζής, ό Νικη- φόρος Θεοτόκης, ό Κωνσταντίνος Οίκονόμου, ό Γεώργιος Γεννάίιος καί άλλο'., άφ' ετέρου, σώζουν ψυ- ί ά ή ί Έλλ Μπόγγαν, Χ. Γ. Κάλντγουελλ καί Τζώρτζ Γ ι . χία τινά τής χαιδδίας. ψ Έλληνικής Ό Άδαμάντιος Κοραής καί ό Ρήγας ό Φεραΐος χροετοιμάζουν τό εβνος διά την ελευθερίαν. Ή Φιλική 'Εταιρεία καταστρώ- νει τδ σχέδιον τής 'Εχαναστάσεως. Οί άρματωλοί καί κλέφταί άχοτε- λούν τδν χρόχειρον στρατόν καί ή έ- χί τέσσαρας σχεδον αΐώνας κυρ-6)- μένη ράχιςι τοδ Ραγιά βαθμηδόν ά- νυψοόταΐ. Ή 25η Μαρτίοι> έξημε-
ρώνει. Ό Παλαιών Πατρών Γερ-
μανός όψώνε'. τδ λάδαρον είς την
Αγίαν Λαύραν. Το σύνθημα δίδε¬
ται. Ρίΰμα άνθρώχινον, άκατάσχδ-
τον, ώδοιίμενον 6χδ των εύιγενεστέ-
ρων έλατηρίων ξεκινί.... Άχδ τδν
Μωρηά ώς τή Ρούμελη καί άχδ τδν
Ίστρον Ιως τδ Αδριατικόν μία μό-
νη φωνή ακούεται «ΈλεΛερία ή
θάνατος». Ή θάλασσασσα άνατα-
ράσσεται, ή ξηρά χοτίζεται μέ τδ
αίμα των ήρώων μας καί γράφονται
τότε αί χρυσαί σελίδες τής ίστο-
ρίας μας. Δέν θέλω όμως νά έξέλ-
Θω τοϋ θέματός μοί». Τούς όκταετείς
αγώνας έχίστέφει ή νίκη. Μέρος
τής Ελλάδος έλείΛεροΰταί, κατά
δέ τα τελευταία ετη χροστίιδδνται,
ώς γνωστόν, .καί νέαι χώραι. Χα-
ρακτηριστικδιν είναι ότι έλεύθερος
ή ύχόδουλος ό Έλλην βχει σχεδόν
πάντοτε ριζωμένην είς την καρδ'.ά
τού την χρδς την θρησκείαν χαί την
χατρίδα άγάχην.
Ή Ελλάς έχί Ινα τώρα αίώνα
είναι ελευθέρα. Ειργάσθη καί έρ-
γάζεται διά την χνευματικήν της
αποκατάστασιν μετ' άξιοθαυμάστου
έπ'.τι^ίας είς δλους τοΰς κλάϊους.
Άλλ' 5ς έλθωμεν είςι τδ εκπαι¬
δευτικήν ζήτημα τοΰ Έλλην ισμθϋ
τής Άμερικής.
Είναι τδ σοβαρόν ζήτημα τής έ*-
λόχουλο; κα: τόσοι αλλοι οί όποίο:
νά ρδρύσωσι καί προ παντός νά συν-
τηρήσωσιν Έλληνο-αμερικανικά σχο
λεία; Ποίοι όμογενείς τής Νέας
Υόρκης θά φιλοδοξήσουν νά συνδέ-
σουν έσαεί τδ όνομά των μέ την Ελ¬
ληνικήν εκπαίδευσιν, έξασφαλίζον-
τες διά γενναίων δωρεών την άχρό-
σκοχτον λειτο>ργίαν των έκπαιδευ-
τηρίων μας; Εύχομαι νά συμβή πα-
ραπλήσιόν τι θαύμα είς λίαν προσε¬
χές μέλλον μάλιστα.
Άλλ' αύτδ θά είναι μία εύχάρί-
Ή έργασία έν αυτοίς υπολείπετο»
τής των ήμερησίων 1) διότι οί 5»·
δασκάλοι καί αί διδασκάλισσαι χ«·
ραλαμδάνουν κουρϊσμένα πνεύματβ
άχδ την ημερησίαν σχολικήν έργ*·
σίαν των Άμερικανικών σχολείων
καί 2) διότι ολίγαι είναι α! ώραι
τής διδασκαλίας. Περιττόν νά εί¬
πωμεν ότι καί οί κόποι των διδασκά-
λων είναι περισσότεροι.
Υφ' άς; όμως συνθήκας ευρισκό¬
μεθα τώρα, πρός τα άπογευματινά
ς σχολεία δέον ν' άποδλέ-
ψωμεν διά την διατήρησιν τής γλώσ
σης μας. Ή Ο.Α.Ρ.Α., τής οποίας
αί ενέργειαι τείνουσιν είς την δια¬
τήρησιν τής Όρθοδόξου ημών θρη-
σκείας καί τής άθανάτου ημών
γλώσσης, πιθανόν νά ενισχύση τ/Θι-
κώς καί υλικώς τα άπογευματινά
σχολεία συνεργαζομένη μέ τα σχο-
λικά συμβούλίω των διαφόρων κοι-
νοτήτων καί ίδρύουσα έν αυτοίς Κυ-
ριακά σχολείϊ. Μία στενή συνερ-
γασία δύναται νά έχη λαμπρά άπο-
τδλέσματα.
Ή τέλειοχοίησις εκάστου άπογευ-
ματινού σχολείου καί ή είς αύτά δω-
ρεάν φοίτησιν των Έλληνοπαίδων
μας θά συντελέσωσιν είς την αύξη¬
σιν των μελών τής οργανώσεως μας
9τά τής προσελεύσεως «ύχί μόνον
των γονέων, άλλά κα,ί πάντων των
ενδιαφερομένων διά την Έλληνοχρ«-
πή μόρφωσιν των χαιδιών μας. "Ο¬
σον άφορά τα Κυριακά σχολεία τής
Ο.Α.Ρ.Α., θά έκτελώσι ταύτα καλ¬
λίτερον τδν χροορισμόν των, εάν χάν
τοτε λειτουργώσιν βντδς ββίθούσης
άρθοίόξου Έλληνικής έκκλησίας.
Τοιουτοτρόπως τα χαιδιά μβτά την
πρωϊνήν διδασκαλίαν, θά μεταδαί-
νωσιν άμέσως είς την εκκλησίαν, ό¬
πως συμδαίνει είς; τδ Κυριακδν σχο¬
λείον τής Άγίας Τριάδος, άν δέν
απατώμαι καί άλλων τινών ίσως
έκκλησιών.
Ή Άμερικανική έκπαίδευσις θά
φυσικώ τώ λόγω, ώστε
μερΐκανος χολιτης τής αυριον
τύχην σχανιως χρεχει τις να δασι
κοθρησκευτικοϋ μα; ενταύθα ίδρυ-
ματος.
Αύτδ είναι επί τοΰ παρόντος τόΐ
ν , . - « ΛΤ( βΛίΙΛΙΜ&^Μ·.^ ί^513Λ*ΤϊΙ ί» Ύ5Υ51
φλεγον ζήτημα, το οποίον μας αχα-|μέν £,ς χάς -Ηνωμέ^ς Πολιτείας,
σχολεί. Αυτο είναι το προδλημα της ^(-
Έθνικής μας ύποστάσεωρ, όχι ό-1
ζητα;, άς λάβωμεν ύχ' όψιν την
■θέσιν, έν ή ή Έλληνι-
;ς ευρίσκεται έν γένει
£.
Φ^σ·κώ τώ λόγω τδ ζήτταα τής
τόν,ΐδρυσ-.ν νεων τοιούτων κζι χοεχε·. " ,
νά τολαήσω νά τδ ε'χω: χρδ χάν- .
-V
σχολειον εςαρτωμενον εκ τής
των είς την εξασφάλισιν μονίμων | έκκλησίας ώς έχί τδ χλείστον, καί
-ί-..^ *,Λ ™μ ^-νντί'ν.ήν λειτβ-οβνίαν 'εν χεριχτωσει κοινοτικίί ςδινονοίας
την τακτικήν λειτουργίαν
ί ί ά>ά ί
μακρών πόλεων είνα'. συγ-
ή
καλλιτέρων ημερών διά τα ταλαί-
χωρα έκχαι3ευτήριά μας; Δέν θά
παρουσιασθώσιν αρά γε άχδ μηχανής
θεοί δχως σώσωσι τδ κλυδωνιζόμε-
νον αύτδ σκάφος, τδ όχοίον καλείται
Ελληνικόν σχολείον; Π οί» κρύχτον-
ται έν Νέα Ύόρκη άνδρες ώς ό
Ζαρίφης, ό Άρσάκης, ό Ζάχχας,
ό Αβέρωφ, δ Μαρασλής, ό Άχιλ-
δέν υφίσταται.
Δέν
γ
ζήτημα άποστάσεων
τδ
είς
κατέλθη θαρραλέως είς την διεθνή
κονίστραν τής ίιοχάλης, είτδ ώς ε¬
πιστήμων, είτε ώς έμχορος, είτε ώς
τεχνίτης, είτε καί ώς πολιτευόμε-
νος, ή γνώσις τής Άγγλικής γλώσ¬
σης, λέγω, θά τω εξασφαλίση τη< έκ τής δραστηριότητος τού, κατί μέγα μέρος, έξαρτωμένην επιτυχί¬ αν. Θά έχη όμως τδ θάρρος, ώς τυχών ταυτοχρόνως Έλληνοπρβποΰς μθρ·φώσεως, νά παρουσιάζηται ώς Έλληνο-αμερ ικανός ύπερήφανος διά την Ελληνικήν τού καταγωγην. Εάν, τή συνεργασία τής Ο.Α.Ρ. Α. καί των διαφόρων κοινοτικών τής πόλεώς μας συμδολίων, άντι- καθιστωμένων των διδάκτρων διά συνδρομών καί δωρεών, ήτο δυνατόν νά επιτευχθή ή ίωρεάν φοίτησις των Έλληνοπαίδων μας είς τε τα τας μ.εγαλ&-ολε-ς ν.αι «η εις την Κ ά λεί Νεαν Γορκην. Εοω τα συμφεροντα | » · Χί^ιι Νέαν 'Ϋόρκην. 'Εδώ τα συμφέροντα των ομογενων, οιασίηποτε φύσεως "α, τους άνα-ρίάζουν Ι ί-----μέρη τής ά-1 καί 3ν { νά ζώσιν είς φρ μρη ής περάντου ταύτης πόλεως. Αί άπο- στάσεις είναι μεγάλαι, καί, καίτοι σχετικώς συγκοινωνία ύπάρχει, ή μετάβασις είς εν καί μόνον σχολείον έστω καί εύρυχωρον, άχοδαίνει δυ- λά 'Αΰ ό όπως ό Μοΐίΐίβ, μετά τον Γαλλο^ όν πόλεμον, είχε τοΰς Γάλ- σκολωτάτη. Άπαιτοϋνται όθεν ρισσότερα σχολεία. Είς τό Σικί- γον τρία ήμερήσια Έλληνο-αμερι¬ κανικά σχολεία λειτουργοΰν βντδς ΐδιοκτήτων έκπαιδευτικών κτιρίων. Τα δύο μάλιστα είναι νεόκτιστα, ό «Σόλων» τοϋ ΝογΙΙι 8ίάβ καί ό >,Κδοαής τού 80. 8Ι0Ε. Κατά
την ταπεινήν μου γνώμην έν Νέα
Τόρκη επρεπε νά ύπάρχουν τέσσαρα
τί'ύλάχιστον ήμερήσια Έλληνο-Άμΐ
ρικανικά έκπαιδευτήρια1.
Τδ Ιν μδτ' οίκοτροφείου, δχερ άλ¬
λως τε καί τώρα λειτουργδί, είς
τδ Βγοπι, τα τρία άλλα άνευ οίκο-
τροφείοο. Έν είς τδ ν"β8τ 8ΐάβ,
ΐϊρ ίο~ι, έτερον είς τδ Ε&βτ 8ί<ϊβ ϋονη ίονη καί τδ τελευταίον είς τδ νβ8ί δίάβ ϋονΐι Ιονη. Ά- ■/.ατόρθωτον δμως καί τούτο.Ώς λέ¬ γουν ύπάρχουν βΐς την πόλιν μας 18 Έλλην ρκα σχολβία έξαρτώμβνα λους», θά δ*υνηθώμεν νά είπωμεν ότι τα σχολεία μας χεριώρισαν ση¬ μαντικώς τδ άχρομοιωματικδν ρεΰμαι, ή ίέ νέα μας Έλληνο-αμερικανιχή Γενεά προώρίσται νά ζήσ« καί θί ζή^Τ) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΓΛΟΤ . „. . - . ,1ο Λλληνιαα σχολβια εξαρτωμβν Ή Μάρτζορη Μέρριλλ καί ή "Εντιθ Κριος, εκ Σαν Φραντσισκο, αΐτινες ανε-^ ^αοακεθΐένζΰ έκκλϊΐσιαε νώοησαν είς Εΰριόπην όπως λάβουν μέρο-ς είς τονς αγώνας τεννις. α«0 τας παρακειμένας εκκλησιας. 'Επιστρέφεται είς την 'Ελλάβα στο Αμερικανικόν ίεραπεντήρτον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδο; Σωκράτους αριθ. 31 Άθήνα» θεραπΐύονται ασφαλώς καί άνωδύ· ν ως παθολογικά, γυναυιολογιχά χά! όερματιχά νοσήματτα. Μέθοδος νεωτάτη. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί Πέμπ—), άπό 6—9 μ. μ., η γρά- ψατ«: Κ. 58ΠΓΟ5, 18 ΟΙά Βγο3(1- νβγ, Αρ^ 4, Ν. Υ. Οίίγ. Τηλέφ. ϋηίνεΓδίΙν 02ί?. Α
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΕΝΑΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΛΟ ΓΑΣ
Ο _.ΕΟ]ΝΓ_^Ρ2_.0_2 ΝΤΑ ΒΙΝ Τ _Ξ Ι
Ό Λεονάρ'Βος ντά Βίντσι, ό μέ¬
γας ζωγράφος τού 15ου αιώνος, τοΰ
όποίθϋ Ινα εργο, ή χερίφημη Τζιο-
αόντα είναι χαγκοσμίως γνωστό,
υπήρξεν ενας άχό τοϋς <π:οο·?αιοτέ- ρους χροδρόμους τής σημερινής άε- ροχλοΐας. 'Οσοδήχοτε χαράξενη καί αν φαίνεται ή χληροφορία, έν τού¬ τοις είναι χραγματ'.κή καΊ άληθε- στάτη. Έξ άλλου είναι, γνωστόν ό¬ τι ό μεγαλοφνής έκείνος καλλιτέ- χντ,ς, είχε καταχιαστη μέ δλες τίς τέχνες καί μέ δλες τίς έχιστήμες κ,αί έδείχΦη,κε έξ ίσου σχεδό νμεϊ3·- λοφυής σ έόλες τού αύτές τίς έχι- δόσεις. Τό χερίεργο δέ είναι ότι ένω ό. Λεονάρδος ντά Βίντσι έφόσον «κά¬ μη ζοΰσε ήταν γνωστότατος καί έ- βκωρείτο μεγάλος, άχό όλοος τοί»ς συγχρόνου τού, μετά τόν θάνατόν τού —.ριέχεσε σέ πλήρη άφάνεια καί ε—ι δύο ολοκλήρους αίώνες δέν γι- νρτανε πειά σχεδόν κχθόλου λόγος γι' αυτόν. Μόλις κατά τόν 17 αΐώ- να τό δνομά τοο άνεσύρθη οριστικώς ά—ό την άφάνεια γιά νά χαραδοθή ένδοξο καί μέ έξαιρετική λάμψι στούς μεταγενέστερον, καί στήν αΐ- ωνιότητα. . Ό Λεονάρδος ντά Βίντσι λοΐπόν |)^ταν Ινας μεγαλοφυής χανεχιστή- μων χού καταπιανόταν μέ τα χειό διαφορετικά χράγματα. Έχεδίδετο μέ τόν ίδιο ζήλο καί μέ την ιδία ίδιοφυΐα στήν ύδραυλική, στήν γεω- γραφία, στήν φυσική, στά μαθημα- τικά, στήν δοτανική, στήν άστρονο- μία, στήν μηχανική, στήν τυχογρα- φία, στήν μουσ'.κή καί στήν άρχιτε- κτονική, δχως καί στήν ζωγραφι- χ.ή. Σ' όλους αύτούς τούς κλάδους άσχολήθηκε καί άφητε σχετικά συγ- γράμματα στά ότοία. είναι άχοτυχω- μένη, καθαρά ή σφραγίς τής μεγα- λοφυΐας τού. ΤΗταν χολύ χαράξενος ό τρόχος μέ τόν όχοίον ζοϋσε καί έργαζόταν, ενας τρόχος τόν όητοίον Ινας μόνον μεγαλοφυής σάν αυτόν μχοροΰσε νά εφαρμόση. Καθόταν έξαφνα στό μχαλκόνι ή στόν κήχο τού σχιτιοϋ τού, ή σέ καμμιά έξοχή καί έκεί χροσχαθοΰσε νά λύση κάχοιο δύσκολο μαθηματικό η άστρονομικό ή φυσικό χρόΰλημχ. "Εξαφνα ό νούς τοο χετοϋσε στήν <ρι- λοσοφία ή ττήν γεωγρα·φία. Άφηνε τότε τό χρό*δλημά το.) καί σέ γωνιά τοϋ χαρ τι ού στό όχοϊον είχε ν,ατα- στρώσει τοίις λογαρ^ασμούς τού, έ- γ,ραφε μιά φιλοσς?ική ή άλλης φά¬ σεως χαρατηρησ!. "Εχειτα χάλι συ- νέχιζε την λύσι τοΰ χροδλήματός τού. Σέ λίγο όμως σΛνέδαινε νά ΐ- ϊη στόν άντικρννο λόφο έναν καβα- λάρη νά καλχάζτ). Διέκοχτε χάλιν την λύσι τού χροβληματος καί σέ μιά αλλη γωνία τού ΐδίου χαρτιοϋ εκανε Ινα σκίτσο. Με λίγες μολϋ- 6ιές ταλογο καί καδαλλάρτ,ς έα- καιναν στήν άθανασία. Άλλοτε χάλι, σαν μανιώδης φυ- <πολάτρης χον» ηταν, χηγαΐνε χεζος «ρίχατο στήν έξοχή, δχου εκανε μβλέτες δοτανικής, τ!>χογραφίας,
κλχ. Σ' όλον τον ίρόμο μονολο-γοϋσε
ένα άτελείωτο μονόλογο λές κι' ή-
ταν τρελλός. Καί όμως οί μονόλο-
γοί τθυ έκείνοι δέν είχον καμιά σχέ-
σι μέ την τρέλλα. Μονολογώντας ε-
νοανε ϊιάφορες χαρατηρ-ησεις γιά δ-
λους τοίις κλάδο^ς τής έχιστήμης.
Καί κάθε τόσο ε'δγαζε τό μεγάλο
στςμειωματάριο ποί» κρατοΰσε χαντο-
τε μαζύ τθϋ καί εγραφε μέσα σ' αύ-
τό τίς χαραττ/ρτ)τεις τού. ΈκεΤ, σ'
αύτο τό σημειωματάριο, μέσα, Ιδλε-
ιτε κανείς σ' Ινα καί το αύτό ψνλ-
λο χαρτιοί άχεικονισμένα τα -ειό
χαραξενα σχήματα. Ένα άνθρώχινο
ΐτρόσωχο, μερικούς άροθμούς, ένα λου
λοϋδι, Ινα σχήμα ζώου, Ινα δένδρο,
μιά άλγεδρική εξίσωσι κτλιτ. Καί 3-
ταν άργότερα εφ&ανε σχίτι τοο τα
τακτοχοιοϋσε, τα καθαιρόγραφε, τα
ίιώρθωνε. Γιατί ό Λεονάρίος ντά
Βίντσι διώρθωνε τα σχεδιάσματά τού
καί τα γραψίματά τοο όσο κανένας
σ/ε·ϊον άλλος άνθ,ρωχος στόν κόσμο.
Μέ την όξεΐα καί δυνατή χαρατη-
ρτ,τικότητά τοΰ, καί χωρίς νά στρα-
δώνεται άχό έγωχάθεια καί στά ίρ-
γα το·^ άκόΐΑη, έκείνα χού οί άλλοι
τα χαρακτήριζον ώς άριστοι>ργημα-
τα, αύτάς εύρισκε διαρκώς έλαττώ-
ματα. Έγρ*φ-ε **' «σΐιινε βιαρκώς.
*Εφτ·ανε καί διώρΌωνε άτελείωτα.
ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΠΟΙΗΤΗΣ, ΓΑΥΠΤΗΣ, ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ, ΓΕΛΓΡΑΦΟΣ, ΥΔΡΑΥΑΙΚΟΣ, ΦΥΣΙ-
ΚΟΣ, ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΟΣ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΠΝ- ΠΠΣ ΕΡΓΑΖΟ¬
ΤΑΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΦΥΗΣ ΖίΙΓΡΑΦΟΣ.- ΤΟ ΣΗΜΕΐηΐτΙΑΤΑΡΙΟ ΤΟΥ- ΕΝΑ ΟΝΕΙ-
ΡΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ— Ο ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
δος ντά Βίντσι δέν έχραγματοχοίηι.
σε τό χείραμά το. Καί όχι μόνον
αύτό άλλά καί κατέστρεψϊ τό μη-
χάντΗΑθ! καί έχί δεκαχέντε όλόκληρ*
χρόνια έγκατελειψε τό ζήτημα ϊι>
το.
Ό Γερμανός άεροπόρος Χέριιαν Κόεχλ, όστις σχεδιάζει έναέριον πτήισιν έκ Γερμανίας εί; Αμερικήν,
ανευ διαμέσου στατ3μοΰ. Τό σχέδιον τοϋ Κόεχλ είναι νά προμηθευθή καύσιμον ύλην είς τόν άέρα, υπεράνω
της Ίρλανδίας καί κατόπιν υπεράνω τής Νέας Σκωτίας.
Καί αάτός είναι ό λόγος χού τα ά-
ριστουργήματά το^ άργοΰσαν χολίι
νά δγοΰν άχό τα χέριά το.). Τέσσε-
ρα όλόκληρα χρόνια εκανε γΐά νά ά-
χοτελειώστ] την είκόνα τής Τζιο-
κόντας. Πολλοΐ ίσχορίιτθησαν ότι
έχίττ,δες άργησε νά τό άχοτελειώ-
ση γιά νά έχη ετσι την εύκαιρία νά
δρίσκεται σοχνότερα καί χερισσότε-
ρον καιρό μαζύ μέ την άγαχημένη
τού, την όχοία <τχεικόνισε στόν χερί- φημο αύτό χορτραίτο. Δέν ήταν δ- μως άλήτ)εια αΰτό. Μήχως δέν εκανε χρόνια όλόκλη¬ ρ γιά νά άχοτελεΐώση τόν άλλον χερίφημο χίνακά τού, τ ό«Μοστικό Δεί*χνο». Μηιτως δέν εχασε έφτά όκτώ χρόνια ζωγραφίζοντας την μά- χη τοΰ «Άγκιάρι» την οποίαν έν τέ¬ λει κατέστρεψεν ό ίδιος έχειίή δέν ήταν χολί» εΰχαριστημένος άπ' αύ¬ την, ένω ολοι «νεξα-.ρέτως οί «ρίλοι καί γνώριμοί τού την έχαρακτηρι- ζαν ώς άρΐστούργημα; Οί χριγκηχισσες Γκοΰτζάγκα χρόνια όλόκληρα τόν —αρακαλοΰταν νά τούς φτιάξγ) Ινα μικιρό χορτραίτο. Καί ό Λεονάρδος ντά Βίντσι άχαν- τοΰσε διαρκώς μέ άόριστες ΰποσχέ- σεις. Καί τουτο διότι έφτιανε χορ- τραΐτά τοος άκχ> τα όχοία ό ίδιος
δεν εμενε εύχαριστημένος καί διαρ¬
κώς τα διώρθωνε, ένώ οί φίλοι τοϋ
τόν έιδ-ε-δαίωναν χώς ηταν άρ ιστουρ-
γήματα κι' ένφ ο! χριγκήχισσες 6ά
τα δεχόντουσαν μέ άχειρη «ιν
σύνη.
Τέτθίος λοιχόν ήταν ό δαίμόνιος
Λεονάρϊος ντά Βίντσι, ό χανεπ:-
στημων τής έχοχής τού, ό όχοΐος
σ' δχοιον κλάδο έχεδίδετο έννοοόσε
νά είναι τέλειος καί νά δγάζη άχό
τα χέρια τού άριστουργήματα.
Καί όχως τόσα άλλα χροδλήμα-
τα, τόν άχη—(όλη<τε ζωη.ϊά καί τό χρόδλημα τής χτήσεως τοϋ άνθρώ- χου, γιά τό όχοίο άφιέρωσε χολλά χρόνια τής ζωής τοο. Άσχολή&η-Λε μ' αύτό άχό τό 1486μεχρ'. τοΰ 1490 καί άργότερα, επειτα άχό ίδετές διάλε;μμα άχό τοϋ 1505 μέχρι τοϋ θανατον τοα. Ά-φορμή στήν άσχολία τού αύτη τοΰ εϊωτε μ·.ά όχτασία ή δνε:ρο — χού είχε ίδη στήν χαιδΐκή το ήλι- κία %ι την όχοία είχε χάντοτε ζω- ηρή μεσ' την φαντασία τού. Ό Βιος την διηγώνταν λέγοντας: «Μοΰ φάνηκε μιά μερά δταν ήμθονα μΐκρός στήν κούν.α, ότι Ινα χαράξενο χοι>-
λί, χέταξε κοντά μοί», άνοιξε μέ την
ούρά τοι» τό στόμα μου καί μέ κτύ-
χησε χολλές φορές στά χείλη μέ
την ούρά τού».
Άργότερα κ:» στήν χαιδΐκή τού
ήλικία καί ώς άνδρας χαρακολου-
Θΐϋσε χολύ, καί μέ έξαιρετική χρο-
3^χή την ζωή των χουλΐών καί τό
χέταγμά τονς. Καί ετσι στά φύλλα
τοΰ σημειωματαρίο.) τού 6ρέΐ9ηκαν
ίχειρα σχήματχ χοολιών έν χτήσει,
τα όχοία άργότερα διώρθωσε καί έ-
τακτοχοίησε καί συνεκεντρ(ύσε σέ ΐ-
διαίτερο τεϋχος τό όχοίο έν τέλει ά-
χετέλεσε τόν χιερί<ρημό τού «Κώδι- κα τής χτή"σεως των χουλιών.» Τέλος εχειτα άχό καιρό, καί συγ¬ κεκριμένως 4τό 1486 σκέφθηκε ότι θά μχοροϋσε ό άνθ>ρωχος νά χετάξη
χρησιμοχοιώντας δύο κατάλληλα
φτερά. Άρχισε νά μελέτας τοδαρά
τό χρόδλημα, έσχεδίασε διάφορα σχή
ματα ίχταμένων άνθρώχων καί μη-
χανημάτων, μέ τίς άχειρες δέ καί
δαθειές γνώσεις φ>ΐι/.ής καί γεωμε-
τρίας χου είχε, κατεσκειίασε καί
το χρώτο· σχετιχ,ό μηχάνημα, τό ό-
χοΐο σιγά-σϊγά τελειοχοΐοϋσε τότο
στίς γενΐκες τού γραμμες δσο καί
στίς χε-.ό χΐραμ'.κρές λεχτομέρειές
τού είς τρόχον ώττε τό 1490* είχε
κατατ/,εοάσει πολλούς τύχους τέτθΐ-
ων μηχανημάτων.
Στοίις χωρ'.·λσ>>ς των χέρΐξ τής
Φλωρεντίας σώζεται άκόμη μιά χα-
ληά χαράδοσις χοί» χρονολογείται ά-
χό τόν 15ον αϊώνα, άχό την έχοχή
δηλ-, τώ ντά Βίντσι καί κατά την
όχοία ατό «Βοτνό των Κύκνων» άνα-
μενετα! νά έμφχησθή καί χάλι μιά
μερά «ό μεγάλος Κύκνος» χού εκα¬
νε άλλοτε την έμφαν'σί τον έκεί χά-
νω, καί νά συνεχίση την χτήσί τού.
Ό «Μεγάλος Κύκνος» —,ύ έμφανί-
οθην·ε/-ζτά την χαρ·άδοσιν αυτή καί
δέν χέταξ;, δέν είναι τίχοτε άλλο
χαρα το χτητΐ/Λ μηχάνημα χοί, εΙ-
χ-( κατατ·/.£>άσει ό ντά Βίντσι καί
χού τό είχε στό Βουνό των Κύκνων
γ:ά νά κάνη τό όριστικ,ό τού χείρα-
μα. Αγνωστο δμως γιατί ό Λεονάρ-
Άλλά την 14ην Μαΐου τού 1505
ό Λεονάρδος δλέχοντας μιά μερά ϊ-
να ποολί νά χετάτ; μέ άκινητα φτερά
σκέφθηκε ότι ()ά ήταν δυνατόν καί
Ινα ('μηχανικό χουλό» νά χΐτάςγ)
μέ την δοήθίΐα τοϋ άνέμοϋ.
Καί τότε γεννήθηκε μέτ' το μυα.
λό τού ή ίδέα ή όχοία έχέχρωτο νά
χραγματοχοιηθή μόνον έχειτα άχό
τέσσερες αΐώνες. Σκεφθηκε δηλαίή
νά κατασκευάση Ινα μηχάνημα τό ό-
χοίο ιθά μ-οροϋτε νά χετάξη στόν άέ¬
ρα έν μέρει μέ την κινητήριο δύνΐ-
μι ενός μοτέρ. Τό σχέδιό τοο έμεινε
άχραγματοχοίητο διότι την έχοχή
έκείνη δέν ήταν γνωστός οδτε ό ή-
λεκτρΐσμός, ^θυτε ή^ δενζίνη, δέν !>-
χήρχε δηλαδή καμμιά κινητήρ-.ος δ>
ναμ:ς ΐκανή νά κινήση τό μηχάνη¬
μα γιά νά σηκωθή μαζύ μέ τόν χι·
λότο τού.
Π άντως ό ντά Βίντσ: έμελέτησϊ
έχί ετη τό ζήτημα μέ άχολύτω; μα-
θηματ'.κούς ΰχολογισμούς καί κατε-
σκεύασε καί τό σχετΐκό μηχάνημα,
δχ: χλέσν δαοΐον μέ τό χρώτο άλλά
εντελώς δΐαφορετικό καί δμο'.ο με
τα όρνΐθόχτερα ή έλι/.όχτερα χού
χροσχαθοΰν νά κατασκει»άσο>ν οί σύγ
χρονοι μηχανικοί.
Εάν ό Λεονάρδος ντά Βίντσ; δέν
κατώρθωσε νά χετάξη, τό σφάλμ»
δέν είναι δικό τού άλλά τής έχοχής
τού ή όχοία δέν είχε φθάσει σέ τέ-
τοιο σημείο τεχνικής χροόδου ώστε
νά χ>ράτχη τα άχαιτούμενα τεχνίκά
μέτα γιά την ·εχ:τυχ!α τοϋ μεγαλθ-
φ,Λϋς έκείνοϋ σχεδιου.
Ό ντά Βίντσι άχελχισθείς εν τέ¬
λει κατέστρεψε καί τό νέο τού μη¬
χάνημα καί χερίωρίσθηκε νά διαφυ-
λάξη μόνον τα σχεδίαγράμματά τού
μέ ολες τίς σχετικές χαρατηρήσεις
καί μέ δλους τους σχετικούς ματ)η-
ματικοίς καί φ^σικούς ύχολογ:αμους
Ή Βαοδάοα Λά-
βεος, 13 έτό3ν, μα-
θητρια τοΰ Γυμνα-
σίου έν Αγ. Φραν-
κίσκφ, θιασώτις ά-
εροπορίας καί κάτο
χος Ιίιοκτήτου άε-
Οοπλάνου, οννομι-
λοϋσα μέ τόν άερο-
πόοον Μπίλ Ρόγι-
αλ. "Εσχάτως εζή¬
τησεν είδικοήν ά¬
δειαν ίπως όδηγγ)
ε»όνη της τό άεοό-
πλάνον της.
'Εχάνω στά σχεδυγράμματα έ-
κείνα καί στούς ύχολογισμούς τοά
Λεονάρδο-υ ντά Βίντσι έδασίσΦηκδ
εχειτα άχό τρείς αΐώνες ό "Οττο
Λίλιενθαλ γιά νά κατασκε·>άση τόν
ρ&ηβιιτ τού καί άργότερα ό Κλημτ,ς
Άντερ γιά νά κατασκευάση τό αε-
ροχλάνο τού.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Οί μαυροι λησταί ^- ·----
κάσθησαν είς θάνατον·
Τό κακοΐ'ογιοδικεΐον τοϋ Σηκυν-
άνα κατεδίκασεν εΐςΦάνατον διο
ααι'ιοους της Γοΐ'αδρλούϊτας, οί
ποϊοι (ττΓΓ.Γοαίτίπηντρί νά ίήοονν
ποΐοι άποφασίσαλαεί νά ίήοονν εΐ?
την Γαλλίαν, έξε'λρξαν ώς επί»;
γε?μα την ληστείαν. Ό είς έξ αυ¬
τών; δνόκατι Αοχραοτοΐ'ν, άλλοτε
πιη·μά-/ος, έγτ<Ιοαε?ειψε τό &τ,ίΥ νε?μα αυτό καί μέ τόν συχυτατοι- (ότιιν τού Ζον?.ά μετέβησαν είς την Γαίλίαν δπου εντός δίκ) ιιηνών I- φό'νευσαίν καί ίλήστενοχχν τοει? γοιία; έντός της κατοικίας των. Τα λάφνσα εκ των τρι&ιν εγκλη· μάτων των άνήΜαν είς εκατόν ^· λιάδαΓ φράγκα περίτχτυ. Μετά των χρημάτων όμως ενρον καΐ τίτλοΐ'ί καί ακριβώς ένώ διεΛί>ανιματευον-
το την πώλησιν των τίτλων οννε-
?>ηφυνησαν.
έγκεφαλική
ά ΰ
Είς Βίβιη-ς τής Γιουνκοσλαιΐΐα;
οί χο3ρικοί άπειλοΰν Λ·ά πυρηολή-
σουν το ΛΌθοκομρΐον τό οποίον τε¬
λευταία*; Ιδρύθη έκεί, καί τουτο
δια τόν εξής λόγον. Τελευταίως
μετεφέρθησαν είς τό νοσοκομείον
οί ουζυγοι ΠεοέντοΙβιτς οί 'σΛθΧα
έτοιμώντο άπο δεκαΛϊνθτιμίΡ01*·
Οί ίατκθοι φρονσϋν δή π-ρόι>-ΐ|0Λ
περί οτϊανιωτάΐτης περιπτώσεα>; 6Υ*
κεφαλικής ληθαργίας. Οί χωθ"^1
δμως είναι ΛΡπΕΐσΐιενοι δτι ό Πε-
ρ^ντοθιτ; καί ή σΰζνγός τού έτιμω-
ρήθηοΐαΐν ΰπ ότου Θεοϋ, διότι |ζ<Β" μαζύ χο?ρίς νά ?χουν ν«ιι·φευθί5 ** μίμως. Ώς κατηραμίνοι, έΛομ*· «ός δέν Ιχουν θέσιν εί; το νοσοκο¬ μείον. '
ΕΝΑΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΛΟ ΓΑΣ
Ο _.ΕΟ]ΝΓ_^Ρ2_.0_2 ΝΤΑ ΒΙΝ Τ _Ξ Ι
Ό Λεονάρ'Βος ντά Βίντσι, ό μέ¬
γας ζωγράφος τού 15ου αιώνος, τοΰ
όποίθϋ Ινα εργο, ή χερίφημη Τζιο-
αόντα είναι χαγκοσμίως γνωστό,
υπήρξεν ενας άχό τοϋς <π:οο·?αιοτέ- ρους χροδρόμους τής σημερινής άε- ροχλοΐας. 'Οσοδήχοτε χαράξενη καί αν φαίνεται ή χληροφορία, έν τού¬ τοις είναι χραγματ'.κή καΊ άληθε- στάτη. Έξ άλλου είναι, γνωστόν ό¬ τι ό μεγαλοφνής έκείνος καλλιτέ- χντ,ς, είχε καταχιαστη μέ δλες τίς τέχνες καί μέ δλες τίς έχιστήμες κ,αί έδείχΦη,κε έξ ίσου σχεδό νμεϊ3·- λοφυής σ έόλες τού αύτές τίς έχι- δόσεις. Τό χερίεργο δέ είναι ότι ένω ό. Λεονάρδος ντά Βίντσι έφόσον «κά¬ μη ζοΰσε ήταν γνωστότατος καί έ- βκωρείτο μεγάλος, άχό όλοος τοί»ς συγχρόνου τού, μετά τόν θάνατόν τού —.ριέχεσε σέ πλήρη άφάνεια καί ε—ι δύο ολοκλήρους αίώνες δέν γι- νρτανε πειά σχεδόν κχθόλου λόγος γι' αυτόν. Μόλις κατά τόν 17 αΐώ- να τό δνομά τοο άνεσύρθη οριστικώς ά—ό την άφάνεια γιά νά χαραδοθή ένδοξο καί μέ έξαιρετική λάμψι στούς μεταγενέστερον, καί στήν αΐ- ωνιότητα. . Ό Λεονάρδος ντά Βίντσι λοΐπόν |)^ταν Ινας μεγαλοφυής χανεχιστή- μων χού καταπιανόταν μέ τα χειό διαφορετικά χράγματα. Έχεδίδετο μέ τόν ίδιο ζήλο καί μέ την ιδία ίδιοφυΐα στήν ύδραυλική, στήν γεω- γραφία, στήν φυσική, στά μαθημα- τικά, στήν δοτανική, στήν άστρονο- μία, στήν μηχανική, στήν τυχογρα- φία, στήν μουσ'.κή καί στήν άρχιτε- κτονική, δχως καί στήν ζωγραφι- χ.ή. Σ' όλους αύτούς τούς κλάδους άσχολήθηκε καί άφητε σχετικά συγ- γράμματα στά ότοία. είναι άχοτυχω- μένη, καθαρά ή σφραγίς τής μεγα- λοφυΐας τού. ΤΗταν χολύ χαράξενος ό τρόχος μέ τόν όχοίον ζοϋσε καί έργαζόταν, ενας τρόχος τόν όητοίον Ινας μόνον μεγαλοφυής σάν αυτόν μχοροΰσε νά εφαρμόση. Καθόταν έξαφνα στό μχαλκόνι ή στόν κήχο τού σχιτιοϋ τού, ή σέ καμμιά έξοχή καί έκεί χροσχαθοΰσε νά λύση κάχοιο δύσκολο μαθηματικό η άστρονομικό ή φυσικό χρόΰλημχ. "Εξαφνα ό νούς τοο χετοϋσε στήν <ρι- λοσοφία ή ττήν γεωγρα·φία. Άφηνε τότε τό χρό*δλημά το.) καί σέ γωνιά τοϋ χαρ τι ού στό όχοϊον είχε ν,ατα- στρώσει τοίις λογαρ^ασμούς τού, έ- γ,ραφε μιά φιλοσς?ική ή άλλης φά¬ σεως χαρατηρησ!. "Εχειτα χάλι συ- νέχιζε την λύσι τοΰ χροδλήματός τού. Σέ λίγο όμως σΛνέδαινε νά ΐ- ϊη στόν άντικρννο λόφο έναν καβα- λάρη νά καλχάζτ). Διέκοχτε χάλιν την λύσι τού χροβληματος καί σέ μιά αλλη γωνία τού ΐδίου χαρτιοϋ εκανε Ινα σκίτσο. Με λίγες μολϋ- 6ιές ταλογο καί καδαλλάρτ,ς έα- καιναν στήν άθανασία. Άλλοτε χάλι, σαν μανιώδης φυ- <πολάτρης χον» ηταν, χηγαΐνε χεζος «ρίχατο στήν έξοχή, δχου εκανε μβλέτες δοτανικής, τ!>χογραφίας,
κλχ. Σ' όλον τον ίρόμο μονολο-γοϋσε
ένα άτελείωτο μονόλογο λές κι' ή-
ταν τρελλός. Καί όμως οί μονόλο-
γοί τθυ έκείνοι δέν είχον καμιά σχέ-
σι μέ την τρέλλα. Μονολογώντας ε-
νοανε ϊιάφορες χαρατηρ-ησεις γιά δ-
λους τοίις κλάδο^ς τής έχιστήμης.
Καί κάθε τόσο ε'δγαζε τό μεγάλο
στςμειωματάριο ποί» κρατοΰσε χαντο-
τε μαζύ τθϋ καί εγραφε μέσα σ' αύ-
τό τίς χαραττ/ρτ)τεις τού. ΈκεΤ, σ'
αύτο τό σημειωματάριο, μέσα, Ιδλε-
ιτε κανείς σ' Ινα καί το αύτό ψνλ-
λο χαρτιοί άχεικονισμένα τα -ειό
χαραξενα σχήματα. Ένα άνθρώχινο
ΐτρόσωχο, μερικούς άροθμούς, ένα λου
λοϋδι, Ινα σχήμα ζώου, Ινα δένδρο,
μιά άλγεδρική εξίσωσι κτλιτ. Καί 3-
ταν άργότερα εφ&ανε σχίτι τοο τα
τακτοχοιοϋσε, τα καθαιρόγραφε, τα
ίιώρθωνε. Γιατί ό Λεονάρίος ντά
Βίντσι διώρθωνε τα σχεδιάσματά τού
καί τα γραψίματά τοο όσο κανένας
σ/ε·ϊον άλλος άνθ,ρωχος στόν κόσμο.
Μέ την όξεΐα καί δυνατή χαρατη-
ρτ,τικότητά τοΰ, καί χωρίς νά στρα-
δώνεται άχό έγωχάθεια καί στά ίρ-
γα το·^ άκόΐΑη, έκείνα χού οί άλλοι
τα χαρακτήριζον ώς άριστοι>ργημα-
τα, αύτάς εύρισκε διαρκώς έλαττώ-
ματα. Έγρ*φ-ε **' «σΐιινε βιαρκώς.
*Εφτ·ανε καί διώρΌωνε άτελείωτα.
ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΠΟΙΗΤΗΣ, ΓΑΥΠΤΗΣ, ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ, ΓΕΛΓΡΑΦΟΣ, ΥΔΡΑΥΑΙΚΟΣ, ΦΥΣΙ-
ΚΟΣ, ΜΑΟΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΟΣ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΠΝ- ΠΠΣ ΕΡΓΑΖΟ¬
ΤΑΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΦΥΗΣ ΖίΙΓΡΑΦΟΣ.- ΤΟ ΣΗΜΕΐηΐτΙΑΤΑΡΙΟ ΤΟΥ- ΕΝΑ ΟΝΕΙ-
ΡΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ— Ο ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
δος ντά Βίντσι δέν έχραγματοχοίηι.
σε τό χείραμά το. Καί όχι μόνον
αύτό άλλά καί κατέστρεψϊ τό μη-
χάντΗΑθ! καί έχί δεκαχέντε όλόκληρ*
χρόνια έγκατελειψε τό ζήτημα ϊι>
το.
Ό Γερμανός άεροπόρος Χέριιαν Κόεχλ, όστις σχεδιάζει έναέριον πτήισιν έκ Γερμανίας εί; Αμερικήν,
ανευ διαμέσου στατ3μοΰ. Τό σχέδιον τοϋ Κόεχλ είναι νά προμηθευθή καύσιμον ύλην είς τόν άέρα, υπεράνω
της Ίρλανδίας καί κατόπιν υπεράνω τής Νέας Σκωτίας.
Καί αάτός είναι ό λόγος χού τα ά-
ριστουργήματά το^ άργοΰσαν χολίι
νά δγοΰν άχό τα χέριά το.). Τέσσε-
ρα όλόκληρα χρόνια εκανε γΐά νά ά-
χοτελειώστ] την είκόνα τής Τζιο-
κόντας. Πολλοΐ ίσχορίιτθησαν ότι
έχίττ,δες άργησε νά τό άχοτελειώ-
ση γιά νά έχη ετσι την εύκαιρία νά
δρίσκεται σοχνότερα καί χερισσότε-
ρον καιρό μαζύ μέ την άγαχημένη
τού, την όχοία <τχεικόνισε στόν χερί- φημο αύτό χορτραίτο. Δέν ήταν δ- μως άλήτ)εια αΰτό. Μήχως δέν εκανε χρόνια όλόκλη¬ ρ γιά νά άχοτελεΐώση τόν άλλον χερίφημο χίνακά τού, τ ό«Μοστικό Δεί*χνο». Μηιτως δέν εχασε έφτά όκτώ χρόνια ζωγραφίζοντας την μά- χη τοΰ «Άγκιάρι» την οποίαν έν τέ¬ λει κατέστρεψεν ό ίδιος έχειίή δέν ήταν χολί» εΰχαριστημένος άπ' αύ¬ την, ένω ολοι «νεξα-.ρέτως οί «ρίλοι καί γνώριμοί τού την έχαρακτηρι- ζαν ώς άρΐστούργημα; Οί χριγκηχισσες Γκοΰτζάγκα χρόνια όλόκληρα τόν —αρακαλοΰταν νά τούς φτιάξγ) Ινα μικιρό χορτραίτο. Καί ό Λεονάρδος ντά Βίντσι άχαν- τοΰσε διαρκώς μέ άόριστες ΰποσχέ- σεις. Καί τουτο διότι έφτιανε χορ- τραΐτά τοος άκχ> τα όχοία ό ίδιος
δεν εμενε εύχαριστημένος καί διαρ¬
κώς τα διώρθωνε, ένώ οί φίλοι τοϋ
τόν έιδ-ε-δαίωναν χώς ηταν άρ ιστουρ-
γήματα κι' ένφ ο! χριγκήχισσες 6ά
τα δεχόντουσαν μέ άχειρη «ιν
σύνη.
Τέτθίος λοιχόν ήταν ό δαίμόνιος
Λεονάρϊος ντά Βίντσι, ό χανεπ:-
στημων τής έχοχής τού, ό όχοΐος
σ' δχοιον κλάδο έχεδίδετο έννοοόσε
νά είναι τέλειος καί νά δγάζη άχό
τα χέρια τού άριστουργήματα.
Καί όχως τόσα άλλα χροδλήμα-
τα, τόν άχη—(όλη<τε ζωη.ϊά καί τό χρόδλημα τής χτήσεως τοϋ άνθρώ- χου, γιά τό όχοίο άφιέρωσε χολλά χρόνια τής ζωής τοο. Άσχολή&η-Λε μ' αύτό άχό τό 1486μεχρ'. τοΰ 1490 καί άργότερα, επειτα άχό ίδετές διάλε;μμα άχό τοϋ 1505 μέχρι τοϋ θανατον τοα. Ά-φορμή στήν άσχολία τού αύτη τοΰ εϊωτε μ·.ά όχτασία ή δνε:ρο — χού είχε ίδη στήν χαιδΐκή το ήλι- κία %ι την όχοία είχε χάντοτε ζω- ηρή μεσ' την φαντασία τού. Ό Βιος την διηγώνταν λέγοντας: «Μοΰ φάνηκε μιά μερά δταν ήμθονα μΐκρός στήν κούν.α, ότι Ινα χαράξενο χοι>-
λί, χέταξε κοντά μοί», άνοιξε μέ την
ούρά τοι» τό στόμα μου καί μέ κτύ-
χησε χολλές φορές στά χείλη μέ
την ούρά τού».
Άργότερα κ:» στήν χαιδΐκή τού
ήλικία καί ώς άνδρας χαρακολου-
Θΐϋσε χολύ, καί μέ έξαιρετική χρο-
3^χή την ζωή των χουλΐών καί τό
χέταγμά τονς. Καί ετσι στά φύλλα
τοΰ σημειωματαρίο.) τού 6ρέΐ9ηκαν
ίχειρα σχήματχ χοολιών έν χτήσει,
τα όχοία άργότερα διώρθωσε καί έ-
τακτοχοίησε καί συνεκεντρ(ύσε σέ ΐ-
διαίτερο τεϋχος τό όχοίο έν τέλει ά-
χετέλεσε τόν χιερί<ρημό τού «Κώδι- κα τής χτή"σεως των χουλιών.» Τέλος εχειτα άχό καιρό, καί συγ¬ κεκριμένως 4τό 1486 σκέφθηκε ότι θά μχοροϋσε ό άνθ>ρωχος νά χετάξη
χρησιμοχοιώντας δύο κατάλληλα
φτερά. Άρχισε νά μελέτας τοδαρά
τό χρόδλημα, έσχεδίασε διάφορα σχή
ματα ίχταμένων άνθρώχων καί μη-
χανημάτων, μέ τίς άχειρες δέ καί
δαθειές γνώσεις φ>ΐι/.ής καί γεωμε-
τρίας χου είχε, κατεσκειίασε καί
το χρώτο· σχετιχ,ό μηχάνημα, τό ό-
χοΐο σιγά-σϊγά τελειοχοΐοϋσε τότο
στίς γενΐκες τού γραμμες δσο καί
στίς χε-.ό χΐραμ'.κρές λεχτομέρειές
τού είς τρόχον ώττε τό 1490* είχε
κατατ/,εοάσει πολλούς τύχους τέτθΐ-
ων μηχανημάτων.
Στοίις χωρ'.·λσ>>ς των χέρΐξ τής
Φλωρεντίας σώζεται άκόμη μιά χα-
ληά χαράδοσις χοί» χρονολογείται ά-
χό τόν 15ον αϊώνα, άχό την έχοχή
δηλ-, τώ ντά Βίντσι καί κατά την
όχοία ατό «Βοτνό των Κύκνων» άνα-
μενετα! νά έμφχησθή καί χάλι μιά
μερά «ό μεγάλος Κύκνος» χού εκα¬
νε άλλοτε την έμφαν'σί τον έκεί χά-
νω, καί νά συνεχίση την χτήσί τού.
Ό «Μεγάλος Κύκνος» —,ύ έμφανί-
οθην·ε/-ζτά την χαρ·άδοσιν αυτή καί
δέν χέταξ;, δέν είναι τίχοτε άλλο
χαρα το χτητΐ/Λ μηχάνημα χοί, εΙ-
χ-( κατατ·/.£>άσει ό ντά Βίντσι καί
χού τό είχε στό Βουνό των Κύκνων
γ:ά νά κάνη τό όριστικ,ό τού χείρα-
μα. Αγνωστο δμως γιατί ό Λεονάρ-
Άλλά την 14ην Μαΐου τού 1505
ό Λεονάρδος δλέχοντας μιά μερά ϊ-
να ποολί νά χετάτ; μέ άκινητα φτερά
σκέφθηκε ότι ()ά ήταν δυνατόν καί
Ινα ('μηχανικό χουλό» νά χΐτάςγ)
μέ την δοήθίΐα τοϋ άνέμοϋ.
Καί τότε γεννήθηκε μέτ' το μυα.
λό τού ή ίδέα ή όχοία έχέχρωτο νά
χραγματοχοιηθή μόνον έχειτα άχό
τέσσερες αΐώνες. Σκεφθηκε δηλαίή
νά κατασκευάση Ινα μηχάνημα τό ό-
χοίο ιθά μ-οροϋτε νά χετάξη στόν άέ¬
ρα έν μέρει μέ την κινητήριο δύνΐ-
μι ενός μοτέρ. Τό σχέδιό τοο έμεινε
άχραγματοχοίητο διότι την έχοχή
έκείνη δέν ήταν γνωστός οδτε ό ή-
λεκτρΐσμός, ^θυτε ή^ δενζίνη, δέν !>-
χήρχε δηλαδή καμμιά κινητήρ-.ος δ>
ναμ:ς ΐκανή νά κινήση τό μηχάνη¬
μα γιά νά σηκωθή μαζύ μέ τόν χι·
λότο τού.
Π άντως ό ντά Βίντσ: έμελέτησϊ
έχί ετη τό ζήτημα μέ άχολύτω; μα-
θηματ'.κούς ΰχολογισμούς καί κατε-
σκεύασε καί τό σχετΐκό μηχάνημα,
δχ: χλέσν δαοΐον μέ τό χρώτο άλλά
εντελώς δΐαφορετικό καί δμο'.ο με
τα όρνΐθόχτερα ή έλι/.όχτερα χού
χροσχαθοΰν νά κατασκει»άσο>ν οί σύγ
χρονοι μηχανικοί.
Εάν ό Λεονάρδος ντά Βίντσ; δέν
κατώρθωσε νά χετάξη, τό σφάλμ»
δέν είναι δικό τού άλλά τής έχοχής
τού ή όχοία δέν είχε φθάσει σέ τέ-
τοιο σημείο τεχνικής χροόδου ώστε
νά χ>ράτχη τα άχαιτούμενα τεχνίκά
μέτα γιά την ·εχ:τυχ!α τοϋ μεγαλθ-
φ,Λϋς έκείνοϋ σχεδιου.
Ό ντά Βίντσι άχελχισθείς εν τέ¬
λει κατέστρεψε καί τό νέο τού μη¬
χάνημα καί χερίωρίσθηκε νά διαφυ-
λάξη μόνον τα σχεδίαγράμματά τού
μέ ολες τίς σχετικές χαρατηρήσεις
καί μέ δλους τους σχετικούς ματ)η-
ματικοίς καί φ^σικούς ύχολογ:αμους
Ή Βαοδάοα Λά-
βεος, 13 έτό3ν, μα-
θητρια τοΰ Γυμνα-
σίου έν Αγ. Φραν-
κίσκφ, θιασώτις ά-
εροπορίας καί κάτο
χος Ιίιοκτήτου άε-
Οοπλάνου, οννομι-
λοϋσα μέ τόν άερο-
πόοον Μπίλ Ρόγι-
αλ. "Εσχάτως εζή¬
τησεν είδικοήν ά¬
δειαν ίπως όδηγγ)
ε»όνη της τό άεοό-
πλάνον της.
'Εχάνω στά σχεδυγράμματα έ-
κείνα καί στούς ύχολογισμούς τοά
Λεονάρδο-υ ντά Βίντσι έδασίσΦηκδ
εχειτα άχό τρείς αΐώνες ό "Οττο
Λίλιενθαλ γιά νά κατασκε·>άση τόν
ρ&ηβιιτ τού καί άργότερα ό Κλημτ,ς
Άντερ γιά νά κατασκευάση τό αε-
ροχλάνο τού.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Οί μαυροι λησταί ^- ·----
κάσθησαν είς θάνατον·
Τό κακοΐ'ογιοδικεΐον τοϋ Σηκυν-
άνα κατεδίκασεν εΐςΦάνατον διο
ααι'ιοους της Γοΐ'αδρλούϊτας, οί
ποϊοι (ττΓΓ.Γοαίτίπηντρί νά ίήοονν
ποΐοι άποφασίσαλαεί νά ίήοονν εΐ?
την Γαλλίαν, έξε'λρξαν ώς επί»;
γε?μα την ληστείαν. Ό είς έξ αυ¬
τών; δνόκατι Αοχραοτοΐ'ν, άλλοτε
πιη·μά-/ος, έγτ<Ιοαε?ειψε τό &τ,ίΥ νε?μα αυτό καί μέ τόν συχυτατοι- (ότιιν τού Ζον?.ά μετέβησαν είς την Γαίλίαν δπου εντός δίκ) ιιηνών I- φό'νευσαίν καί ίλήστενοχχν τοει? γοιία; έντός της κατοικίας των. Τα λάφνσα εκ των τρι&ιν εγκλη· μάτων των άνήΜαν είς εκατόν ^· λιάδαΓ φράγκα περίτχτυ. Μετά των χρημάτων όμως ενρον καΐ τίτλοΐ'ί καί ακριβώς ένώ διεΛί>ανιματευον-
το την πώλησιν των τίτλων οννε-
?>ηφυνησαν.
έγκεφαλική
ά ΰ
Είς Βίβιη-ς τής Γιουνκοσλαιΐΐα;
οί χο3ρικοί άπειλοΰν Λ·ά πυρηολή-
σουν το ΛΌθοκομρΐον τό οποίον τε¬
λευταία*; Ιδρύθη έκεί, καί τουτο
δια τόν εξής λόγον. Τελευταίως
μετεφέρθησαν είς τό νοσοκομείον
οί ουζυγοι ΠεοέντοΙβιτς οί 'σΛθΧα
έτοιμώντο άπο δεκαΛϊνθτιμίΡ01*·
Οί ίατκθοι φρονσϋν δή π-ρόι>-ΐ|0Λ
περί οτϊανιωτάΐτης περιπτώσεα>; 6Υ*
κεφαλικής ληθαργίας. Οί χωθ"^1
δμως είναι ΛΡπΕΐσΐιενοι δτι ό Πε-
ρ^ντοθιτ; καί ή σΰζνγός τού έτιμω-
ρήθηοΐαΐν ΰπ ότου Θεοϋ, διότι |ζ<Β" μαζύ χο?ρίς νά ?χουν ν«ιι·φευθί5 ** μίμως. Ώς κατηραμίνοι, έΛομ*· «ός δέν Ιχουν θέσιν εί; το νοσοκο¬ μείον. '
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>._ ΚΥΡΙΑΚΗ. ό ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
13
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό Γάλλος άεροπόρος, Ρενέ Λεδέςρρ, όστις αφίκετο είς Νέαν Υόρκην μέ τό ν^ον όεροπλάνον τού διά τοϋ ύπερωκεανείου
«Λεβιάθαν». Σ/εδιάζει νά ;τετα.!:τ| υπεράνω τοϋ Άτλ.αντικοϋ κατά τδ προσεχές θέρος.
Ό κ. Ιωσήφ Μπρόντερικ, όστις διωρίσθη Πολιτεια-
κός 'Επιθεο)ρητής των Τραπεζών έν Νέα. 'Υόρκχ), με-
τά την αναγκαστικήν παραίτησιν τοβ Φράγκ Ούωρ-
ντερ, ένεχομένου, ώς λέγεται, είς την πτώχευσιν τής
Σίτυ Τρώστ Κόμπανυ.
-^ιβπβνβιιιβεΒβεΒβ^εββι^Ηβ^"™^^^-™^^™^———
Άπό τούς άρραδώνας τοϋ Τζέημς Ροϋζβελτ, υίοΰ τοΰ Κυβεςνήτου τής Νέας Υόρκης, μετα τής Δδος Μπέτσης
Κοΰσιν, έκ Μπρουκλάυν, τής Μασσαχουσέττης. Έξ άρι στερών πρός τα δεξια: Καθήμενοι, η κ. Καθεριν Κου-
<»ν, μήτηρ τήςΜπέτσης, ή Μπέτση, ό Κυδερνήτης Φ ράγκλιν Ροϋζβελτ και ό Τζέημς Ρουζβελτ επν τού 6ρα- χίονος τής καρέκλας. Όρθιοι, ό κ. Ίωνας Λάκ, ζωγράφος, ή κορ ήτου Σονια Λακ, η κ. Φραγκλιν Ρουζβελτ, Βαρβάρα Κοϋσιν, Φραγκλιν Ροΰζ 6ελτ, νεωτερος και Τζων Ρουι,βελτ. Ή Δνίς Μπέττυ Κοΰσιν, έκ Μπρουκλάιτν, Μασσ., καΐ ό Τζέημς Ροϋζβελτ, υιός τοϋ Κυβερνήτου Φραγκλιν Δ. Ροϋζδελτ, τής Νέας "Υόρκης, οί όποϊ- οι ηρραβωνίσθησαν. Ό γάμος των θά γίνη τό ερχόμενον ετος. £ καθέλκυσις τοΰ νέου Αμερικανικόν καταδρομικοϋ «Πενσακόλα» έν τφ ™«·"ά*μφ,^^^αΤ' Ιλλεΐ Τ^οοη Νώλες Σέλιγκμαν. δτιο Ιδωσε τό δνομα είς τό νέον καταδρο.ιιικον, το εχρισε με τςιντζερελαν, ελλεί¬ ψει καμπανίτου. Τρείς μυστικοί άστυνόμοι τήςΝέας Υόρκης, έξετάζοντες τίιν μαύρην υπηρέτριαν, Πωλίν Χώδσων, ή όποία πρό ημερών εκοψε τόν λαιμόν τή; Φλώρενς Ντόρφμαν, 3 έτών, έπειδή τα κλάμματα τής μικράς τής άνη- σύχοιτν πολ.ύ.
13
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό Γάλλος άεροπόρος, Ρενέ Λεδέςρρ, όστις αφίκετο είς Νέαν Υόρκην μέ τό ν^ον όεροπλάνον τού διά τοϋ ύπερωκεανείου
«Λεβιάθαν». Σ/εδιάζει νά ;τετα.!:τ| υπεράνω τοϋ Άτλ.αντικοϋ κατά τδ προσεχές θέρος.
Ό κ. Ιωσήφ Μπρόντερικ, όστις διωρίσθη Πολιτεια-
κός 'Επιθεο)ρητής των Τραπεζών έν Νέα. 'Υόρκχ), με-
τά την αναγκαστικήν παραίτησιν τοβ Φράγκ Ούωρ-
ντερ, ένεχομένου, ώς λέγεται, είς την πτώχευσιν τής
Σίτυ Τρώστ Κόμπανυ.
-^ιβπβνβιιιβεΒβεΒβ^εββι^Ηβ^"™^^^-™^^™^———
Άπό τούς άρραδώνας τοϋ Τζέημς Ροϋζβελτ, υίοΰ τοΰ Κυβεςνήτου τής Νέας Υόρκης, μετα τής Δδος Μπέτσης
Κοΰσιν, έκ Μπρουκλάυν, τής Μασσαχουσέττης. Έξ άρι στερών πρός τα δεξια: Καθήμενοι, η κ. Καθεριν Κου-
<»ν, μήτηρ τήςΜπέτσης, ή Μπέτση, ό Κυδερνήτης Φ ράγκλιν Ροϋζβελτ και ό Τζέημς Ρουζβελτ επν τού 6ρα- χίονος τής καρέκλας. Όρθιοι, ό κ. Ίωνας Λάκ, ζωγράφος, ή κορ ήτου Σονια Λακ, η κ. Φραγκλιν Ρουζβελτ, Βαρβάρα Κοϋσιν, Φραγκλιν Ροΰζ 6ελτ, νεωτερος και Τζων Ρουι,βελτ. Ή Δνίς Μπέττυ Κοΰσιν, έκ Μπρουκλάιτν, Μασσ., καΐ ό Τζέημς Ροϋζβελτ, υιός τοϋ Κυβερνήτου Φραγκλιν Δ. Ροϋζδελτ, τής Νέας "Υόρκης, οί όποϊ- οι ηρραβωνίσθησαν. Ό γάμος των θά γίνη τό ερχόμενον ετος. £ καθέλκυσις τοΰ νέου Αμερικανικόν καταδρομικοϋ «Πενσακόλα» έν τφ ™«·"ά*μφ,^^^αΤ' Ιλλεΐ Τ^οοη Νώλες Σέλιγκμαν. δτιο Ιδωσε τό δνομα είς τό νέον καταδρο.ιιικον, το εχρισε με τςιντζερελαν, ελλεί¬ ψει καμπανίτου. Τρείς μυστικοί άστυνόμοι τήςΝέας Υόρκης, έξετάζοντες τίιν μαύρην υπηρέτριαν, Πωλίν Χώδσων, ή όποία πρό ημερών εκοψε τόν λαιμόν τή; Φλώρενς Ντόρφμαν, 3 έτών, έπειδή τα κλάμματα τής μικράς τής άνη- σύχοιτν πολ.ύ.
14
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΤΑ ΠΑΡΑΕΚΗΝΙΑ
ΤΟ ΕΓΚΛΜΜ7* ΤΟ
V
Ως γνωστόν, δ πρηκ,ψ Αοιδο ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΟΣ-ΠΡΟΕΔΡΟΥ.- Η ΣΥΑΑΗΨΙΣ ΤΠΝ ΠΑΗΡΕ-
6ΐν.ος — Ναπολέων Βοναπάρτη;, ϊθΥΣΙΠΝ.- ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΝΟΣΥΝΕΑΕΥΣΕ51Σ.- Η ΕΙΣΒΟ-
άνεψιός τοΰ Μεγάλον Ναπολέον- ~ —..-»■—«»«■ «■—* η/κη.
τος νατελνσε την Γαλλικήν Δημο ΑΗ ΤΩΝ ΧΒΡΟΦΥΛΑΚηΝ- ΔΙΑΛΥΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ^ ΑΙ ΜΑΧΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟ-
2ρΔ^β^τ^Ϊ85?1^η^ ΦΡΑΓΜΑΤΑ.- ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΝ.- ΤΟ ΣΑΤΑΝ.ΚΟ ΣΧΕ-
ξας έο.ι-τόν αίτοκράτορα, υπό τό ΔΙΟ ΤΟΥ ΝΑΠΟΑΕΟΝΤΟΣ Γ.
δνυμα Ναπολέων ό Γ'. Λιαλνθή-
σης τής Έθνοσνλελενσεως βιαίως
οί περισσότ?ροι πληρεξούσιοι συ¬
νελήφθησαν καί έρρίφθησαν εις
τάς φυλακάς.
Μετά την σύλληψιν των πρώτων
πληρεξονσίων, δσοι άπό τούς υπο-
λοίπονς έπρόφθασαν, τό εσκασαν
την ιδία νύκτα, άπό τά σπνηα τού;,
κ' ετσι διέφνγαν την σύλληψιν. Ή
πρώτη τους δονλειά ήταν νά τρέ-
ξονν στό ιιέγΐοΐρο τής Έθνοσννε-
λει'σϊθ);, γιά νά ξυπνήσονν τόν
πρόεδρό τη; Ντνπΐν καί νά σννέλ-
θουν είς έκτακτη συνεδρίασι. Ό
Ντνπέν δ'.ιως πού ήταν τρομοκηα-
τηαένο;, κρύφτηκε, κι' ετσι οί πλη¬
ρεξούσιοι κατέλαβον μόνοι τονς
τά έδώλιά τον; καί άρχισαν νά σν-
νεδρκίζουν. Σΰμφχονα ιιέ τό σννταγ
μα, 6λεπετε, £ν περιπτώσει παοια-
βιάσεοο; τον παρά τοϋ πρόεδρον
τής Δημοκρατίας, ή έξονσία πε-
ριήρχετο στήν Έθνοσννέλενσι, ή
όποία ώφειλε νά κληθή σέ εκτα-
κτο συνεδρίασι. Δέν είχαν δμω; άρ
χίστι άκόμη νά συνεδηιάίΐονν κβλο
καλά. οπόταν Ισχυροτάτη άστυνο-
μι%ή δύναμις εϊσέβαλε μέσα στήν
αίθοισα καί, μέ βιαιότατο τρόπο,
σννελαβε τού; περισσότερον; έξ
αντόίν, έξαναγκάσασα τού; λοι¬
πού; νά τραποϋν καί πάλι σέ φνγή.
Ή σκηνή αυτή τή; παρατάσεως·
τοΰ Άσυλον της Έθνικ,ής άντιποο
σωπείας άπό τά δρνανα τή; στρατο
;, ύπήοξεν εξόχως τραγινή.
ς^, ήξ ξχς ργή
Μέσα στήν αΐ&Ίουσα τιον σιτεδριά-
σεων ούαν συγν.εντηο>;ιένοι πληρε¬
ξούσιοι κάθϊ πολιτική; άποχρώ-
σεως — μεταξύ των οποίων καί ό
μι·θιστοριογράφος Εννένιο; Σύη.
"Ολοι τονς ήσαν κατηγανα/τη-
μένοι εναντίον τοϋ Πρίγκηπος—
προέδρου, τόν οποίον άπεκάλουν,
φανερά πλέον, προδότη καί Ιπίορ-
κο. Τα πνενματα ήσαν πολύ ερεθι-
σμένα. "Οταν ό επί κεφαλής τής
στρατιωτικής δννάιιεοκ άξκ>)ματι-
κό; είσήλασε στήν αΐ'ΐουσα, ν.αι
διέταξε τούς πληρεξούσιον; ν' ώτυ
χωρήσουν, εδεχθη σωρείαν υ&<>Γ-
ο)ν. Ό πληοεξούσιος — στρατη
γός Λαιντέ τοΰ έκραύγαοε:
— "Έξω άπ' εδω προδότα!
— Έκτελώ τό καθήκον μ<*υ. .. έψιθνρισεν ό άξιωματικός. —Είσθε ήλίθιος εάν νομίζετε ότι έκτελεΐτε τό καθήκον σας, τοϋ απήντησεν ό Λαιντέ, ναί αθλιοτ ε¬ άν γνωρίζετε ότι δισΛθάττετε ενα ?γκληιια! Ό άξκοματικός άή μ ήγρ ν' άποχωρήση γιά νά ν.αταφθάστι σέ λίγο ιι' επικονρίες. Καί πράγ- ματι καποιο; πληρεξούσ,ιο;, ό οποί¬ ος παρηκολονθοϋσε άπό τό παρά- Ονρο τάς κινήσει; των στρατευμά- των, ανήγγειλε σέ λίγο στήν συνε- λενσι. ότι κατεφθαναν τροχάδην δύο τάγματα χωροφυλακήν, μέ τό 6'πλο στό χέρ*. —- Κ.''Ο«η, <ε/,ρΐθΓννσ.σε τότε ό πληρεξουσιος Ντιχρραίν, τό έ'νκλη μα άς σιτντΕλεσθίί :ι?χρι τί'λους! Τγ. πραξιχό.τημα α; μάς ενρτ· στάς θε- σεις μας! Έμπρός! Καθήσατε ολοι στάς εδρας σας! 'Εκάθησαν στήν συνηδΗσμένη τους ·θεσι. Γιά λίγα δευτερό- λεπτα έπεκράτησεν άκρα σιγή, Κι' εξα7>να, μέσα στήν αΤθουσο.
είσήλασαν οί χωροφύλακες. Οί πλη
οεξοι'σιοι εστραάθησαν δειθιοι, καί
μέ μιά κρσΛ'γή έαχί>ναξαν:
— Ζήτο3 ή Δημον.ρατία'. . .
Κατόπιν εξανςτκά'θτ.σαν, μά ο!
(ωροφΐ&ακες οίχττρίαη' ί.τάνχο τονς.
Ό πληρεΕοΰσιο; ΜθΛ'έ, τότε, ιτη-
ν.ώ&ηκε καί μές στή γεντκτί σι^,ή.
εδιάβασε δννατά τα αρθοα 36 χαί
37 τοΓ' Συντάγιιατος, ποΰ ''όρΐ-αν
τΐ]ν 6ου>.εντική άσυλία καί τό αρ-
Ορο 68 πού καθαιρονσε τόν πςόε-
δρον της ΔΓ{ΐοκρατίας έν πεοιπτώ-
σει προνοίας έκ μεροι·; τού. Οί
στρατιώται είχον στσαΐατήση -ζαχ
ήκουγαν μέ ποοσο/ή τή/ν άνάννχο-
σι.
— Στρατιώται! ίΓοώναξε τότε 6
Ό Ιταλός έκατομμυριοϋχος ίατρός, Τσάρλες Μπρανκάτη, όστις εξηφανίσθη εσχάτως έν Νεν *· «ν ιι-
εγινε θΰμα εκδικήσεως διά τάς ύπ' αϋτοϋ, ώς λέγεται, διαπραχθείσας άδικίας εναντίον κοριτσιων καί ύπάνδρων γυ-
ναικων. 'Επί ηλ.έο λέγεται δτι ό έξαφανιοθε'ις έσχετίξετο μέ την πτωχευσασαν Τράπεζαν Σίτυ Τρώστ Κόμπανυ της
Κέας Υόρκης. Ανωτέρω ή οίκία τού είς τό Μπρόνΐ, άξίας 500.000 δολλαρίων.
όλέπετε, δ Πρόεδρος της Ληιιο-
κρατίας είναι προδότης, κσί θέλει
νά μεταβάλχι καί σας σέ προδό-
τες. Βιάζετε τό ιερόν τριιενο: τής
Έθνικής Άντιπροσοηεία;. Έν δ-
νόμοτι τοΰ Σΐ'ντάγματο: σας δ'α-
τάσσομεν νά φύγετε ·ιπ' έδό)!
Ό επί κεφαλής δικο; τής χωρο-
φιλακ.ής. άντί ό'λλης άπηντι'ιοΐΛ-:,
έ/.ραύγασε στούς ανορα^ τού:
— 'Ειιποός! Πετάχτε τσυς δ-
λους εξω μέ τής κλοχτσιές!...
Οί χωροφύλακΐς; ώραιγταν εναν¬
τίον των πληρεξούσιον κα'ι μετά
αικρ,άν .τάλην σώιια -πρός σώμα,
δσοι άπ' αίτούς δέν εΐγον ^ρολά-
6η νά τό σκάσονν συντλήφθηπαν
καί έστάλησαν στάς φ-νλακάς τοϋ
Μαζδ; γιά νά βρονν τοίς; λοιπάς
σννα'δέλφσυς τωλ'.
Έν τω μεταξύ ό "Αρειος Πά-
γος δέν ειιενεν άργός. Σι"μφώνως
ός τό ΣνΛαοτγιια, $γ πεοιττώσει
προδοσίας έκ μέοους τού Ανωτά¬
του "Αρχοντος, ό Άρειο; Πάνος
ώφειλε νά οιτνέλθη άμ?σως καί νά
παραπέμι|η[] τόν προδότη - ποόεορρ
σέ δίκη. "Ετσι καί εγινε. Ί'λ προί
στής 2 Δεκέμβριον, ιιόλις έγνώοθη
τό έπαναστατικό κείιιενο των
Οί πληρεξούσιοι δμονς δέν είχ<η- συλληφθΐ (Φ>οι. Ά^ΙκίτΌί όν5μη
παρέμεναν ελε'«θτοοι. Έξ αίτων.
αλλοι ιιέν ανήκοντες στήν ϊδϊξιά»
(^έν είχον κοιΌή επικίνδννοι, καΐ
γι' σντό δέν συνελήφθησαν, ολλοι
8έ. οί τής «άρκττΐράς» είχον φρον-
ί νά κ·ατατολειιήσοι»ν ά.τοαελε-
σματικώτιε·(.ον την επανάστασιν.
"Οσοι άπό τού: στ.'νίΐδριάσαν'τα;
οτίιν αϊθουσα τού 6ου?νευτΓ|ΐρίου κα-
τώρθΐοσαν νά διαφί·γοα·ν την σόλτ
λήψιν, μετέβησαν είς τη Ληιιαρ-
χεΐον τοΰ Ιΰσυ Γαήιιατος, δπου ε-
συνεχισαν την διακοττεΐσαν συνεδρί
σσίν των. Σ' αύτοΰς εΤ/,α.ν ΐίροστε-
Οτί καί πολλοί αΐλοι ^ϊΊοεςρύσιοι
τής δεξιας οί όποΐοι μολις εϊχαν
πληρΓ,φο·0Γθι?: τά τοΰ ρΚή
τος;. Κατά την νεαν αί<τήν δρίοΐσιν, οί π).ηοε5ούσιοι. χωοίς νά χρονοτριβήοΌυν Ιλαβον τά έ!ςής μέτρα; Πρόίτα - πριοτα εΐτηρνξαν Ψλ- πτωτο τόν Λουδοβϊκο - Να^ολίον- τα άπό τό προεδρικό άξΐ('"χι«.'. Κα¬ τόπιν δέ δΓ ά>>λε.·ταλ?.ήλθΛ'
μάτονν δκόρισαν νέΌυς ί
ΐή ΐς σητ-χιότϊΕ; άπό τά
άξιώματά των καί ώνόμασαν στρα-
κτνπηιιατα τιον κι*ηματιων, πρ-
γάζετο σιωιηλά και σθανερά «ρο-
παρασ/ενάζουχτα την άντεπανάστα-
εδρικων προκηρΰξεων, οί Άρεοπα Ι τιαχτικό διθΐκ.-,τΐ! των Παχσίω·.
γΐται εσπενσαν νά σκνελθουν. Συ- τόν στοατηγό - πληςεΗσίσιον Ονν-
νέταξαν ενα πρΓ<κτικί) διά τοΰ ό- ποίου πιστοποιοΰσαν την προδοσία τοΰ πρί·/κυτος, σΐ'γκοι?.οΐ·σατ το 8ι- κοΜτήριο σέ τοτ/τική οΐ'νδρίασι ιιγ- τά τρεϊ- ιι?ρες καί διώοιζηΓν τόν είσ«νγε>^'α καί τόν γραμματέα πού
θά έλάμβαναν μέρος σ' αχ'τό. Ή
συνεδρίασ'ίς τους διιχος δέν είχε λή-
ξη άκόμη. δταν ε'ισήλασαν στήν
αΐθοι>σα δπου συνεδρίαΐΐαν, οί άν-
θοωποι τοΰ Μωττά Τό άσνλοΛ' τοΓ
δικαστήριον παρεβιάζετο, ετσι καί
αύτό. Οί Άρεοπαγΐται διελύθη¬
σαν καί ετσι καί ή άπειλή αντή ε¬
ναντίον τώ νέπαναστατών έξε'λιπε.
τηγό - πλη^εΕονσιον Οί-ν-
τινό.. "Ολα αύτά διΐ'»; τα μεηρκι α¬
πέβησαν ακαοπα Σέ λίγο οί στρα-
τιωτικοί είσέβα?.αν καί πάλι στήνέα
αύτη αϊθονσα, κΐαΐ παρά τής διατα-
γές τοϋ ν^οδιορισδε'ντο:; άοχηγοί
τοίν Ονντινό, σι·ν?λάϋ6αν"αν και
αχ'ιτούς καί δλσυς τού; οίλλονς βσι·-
λεντάς καί τούς είκλεισαν γιά καλά
στή σΛ'λακή. Ό Ναπολέων Βο·α-
πάρτης έιθ·οιάμΐ6ει>ε!
Έν τω μεταξύ διιως τί έκαμεν
η άριστερά; Σ(οφρονέστερα καί
πολιτικόναα τής 'δεξιδς, άντί νσ
χρονοτριβτ) σέ ΰεατριν,ές συνείϊρι-
άσεις καί νά εϊτιτί^εται ετσι οτά
σιν.
Οί π?.ηρεξοσιοι της ρς
— οί ακραιφνεΐς δηλοοδή. δηιιο-
κρατικοί, ν.ατΌίϊιοτ/όιιενοι άτό ποτν-
τοΰ, ή7^αξαν στό διάστηιια της
πθίότης ανττης ημέρας τοΰ ν.ινή-
ματος, οέκα ςρορές νχΕταα-ύγια, γιο
νά ιιποοοΰν νά συν^ριάζοΐ'ν έλεν-
θέρως. Καί επί πλέον διά των
π·οοκη·ού|ε<ον αυτών εκα?.εΐτο 6 λα- ός Λ'ά λάβρ τά δπλα ενχιντίον τοΰ προδοτου. Κι1 δταν είδαν πώς μέ όλα αίαά δέν επετΐ'γχανον τίποτε. απεφάσισαν νά ν.ατα'ρύνονν στά έ'σχατα μίτρα, νά ποοκαλέσουν ί^,·.- φύλιο έξέγεροι. Την άηχιτγ,Ίαν τίτ; έδέ αντης άνέ^.αβαν αν- ϊ ς ης ίίρ?ς κνΌοις καϊ αεγαλης άξίος, «'ίπως ό Β'ίκτωο Οανκώ. ό Καρνώ. ό Ρέϋ. ό Ιούλιος Φάοο, Ο Μπίον- τεν. . . Σέ λίνο οί συνοικίες τοϋ Π αιχσιοΰ τσαν άνάστατες. Την 3 Δεκρμβρίου οί δρόμοι τοΰ Παρισι- ϋ Τ λθ ίό ό μρ ρμ ρ οϋ εΤχαν ν.αλνψθη ί·πό σ©ΐϊ>άς όδο-
φραγμάτων. πίσο> άπό τά όποΪΓ·.
6 λαος άνϊμενε, μέ τό δπλο στό
χέοι, νά κτνπήση τοΰο Λροδότοε;,
οί δποϊοι εϊχαν ήδη τεθή ?πισήμίος
άπό την Άοιστερά «?κτός ιτι«;ν!*
Πρό; τό βοάί.υ ττ·ς ίδια; ήιιέραϊ;,
αί συρράϊεις τίρχισαν. .. Ο! άντρ
πα*αστάται, ένθοιντιαζόιΐΕνοι ·*πΐ·
τοΰς ιδεολόγον; άρχηγονς των
κατακτοΰσαν δια^ώς ρδταρος. Καί
την ννν.τα τής 3ης πρός την -'ην
ΛεκειιδρίΐίΛ), ή καττχστασιε γ·.ά τόν
έπανα«τάτη Ποόε5ΐοο καί το>; δ-
παδού: τού ήοχισε λ« γ««ται κοι-
σψωτάτη.
Ό Ναπολέο>ν τότε κάτωχρος,
συνεκάλεσε σέ εκτακτο συ}.ιβονλιο
τούς άρχισυνΐοαότας. Τό συμοοΰ-
λιο αύτό διήρκεσε πολλές ώρες. "Ε-
πρεπε νά ληφθούν μέτρα αμεσα
καί άποτελεσματΐκά γιά νά προλη.
φθη ή αποτνχία.
Καί φαίνεται δτι στό συμδούλιο
αύτό Ιλήφθησαν τρομερές άποφά·
σίΐς, γιατί δταν, κατά* τής ποωϊ.
νές ώοε;, οί σιηΐνΛχοι έχωρίσϊτη.
σαν, ήσαν δλοι κατί]ύχροι —" όπως
άναφέρει ενας ίστορϋκός τής ρπο.
χής — καί ετρρ-ΐαν...
Την αλλη |ίέ^α τό πρωΐ, ώ Π α
ρίσι ΙξΰπΛ-ησε μέ περίεργη <τψν. Στά συνοικιακά όδοφράγμαΐα Ι.τ>
κρατοΰσε νιεγάλη ησνχία. Τό βου·
λέθάρτο Μοναάρτοης δ·.ιως; Τ'τ'α,ν
γεμάτο στρατό, αέ έφ' δπλον λάγ-
χην. Αί·τό κατέπληξε τοΰ; Πα-
ρισινονς. Τό δονλεβάρτο Μονμάο-
τρης, ήταν ίνας δρόιιο; ησυχος,
Ιιΐΐθαρικος, την οίρα δέ έκίίντ γ-
ταν γεαάτος άΐοό κυοίες ποΰ εί/αν
6γίί νά ιΙ«ωνίσονν στά ιισγα'Ιιά ν.α'ι
άπό φιλήσνχονς άστοι'ς.
Οί Παοισινοί, φιλοπερίεργοι
καθώς είναι διη/Χ'Κωντο γιατί ά-
ρά γε εΤχαν λτχρθτί αΐτά τα εκτα-
κτα μέτρ>α στΐτν εΐρ/ητντκο.τερα από
ς σιη'θΐκίες ταη', όπότε...
Όπότε, συνετελέσθη κάτι τρο·
μερό, κάτι τό άφάνταστο!
Άπό §Λ·α παράθνρο εδόθη Ρνα
σινιάλο, έπεσεν ?νας πτρο6ολι·
σμός!...
Καί τότε. όλος όντος ο στρατός
ιπέπεσεν άγρ*α εναντίον των ά<)ώ- ων διαόατών καί ήρχισί; άγοία σφαγή!... Τό τί έπηκολον'θησε δέν π"ρι- γράφεται. Γυναΐκες, παιδία, γερόν τες. θέλοντίας να σωθονν έτριΐτη- σαν σέ ςρυγή. Οί σταατιώτες διιιος, όδηγονμενοι άπο τούς άξΐΜμοιτι· κούς των, <6αοονσαΛ' στό σαιρό» κατά την έ'κφρασί των, μι'ι σε6ό- μενοι οΰτε φΰλον, όντε ή}.ικίαν. Ή σφαι-ή αυτή τής 4<Αε:αΕμ- βρίου, ·θά ιιείνη ποίοτοφανίι; σΐήν ΐστοοία. Χίοοί; κανένα λόγο, χωρί; καμ¬ μιά ποοειδοπχπησι, οί στρατιωτε; ιοο,;^ϋσον στά κοκρεν?ΰα, στα να- ταστήματα, δπου πρόφθαιναν, ν.α' εφόνεναν ιιέ τής ξιφολόγχες τους τοΰς κατιίπί.ηκτον; ·θαιιιωΛ<χ":. Ίδιαι τέρα άγοιότητα Ιτίδειξαν ένα·.τί- ον των γνναικών. <Στά φουστα- νια!» Ιφΐόναζαν γε?χόντα;, ναί πν- ροβολώντας κάθϊ γνναΓκα πού θά τύχαινε εαπρός τους. Τά μικρά παι διά τά χρησιαοποιοϋσαν ο;ς -'Λν· τανοϊς στόχους σκοττοβολής. —^Μέ τό σπαθί! φώναζαν οί ε¬ πί κεφαλής των δολοφόνων. Θά ν"- νετε οΐκονοιιία, ?τσι τιαί στο | ροϋτι! "Οταν ή σφαγή έτελείωΓε τό τοτ<φεν.{οι εττανσε. ό «στοα απεσύρθη. Τύ βοιλτβάητο, τότε, παροΐ'σίασε φοιχτή δψι. Ύ<> λτο>-
ματα - πτο')(ΐ«τα γι·ναικών, γερόν-
το}ν, αικρων παιίΗων, ύπηρϊτριων
ήσαν στ'όανμίνα σέ σίϋρού^. το δέ
οτΤ+ια τοί - εσχΓμάτιζε δύο αύλα/.ισ.·
Ποιη; ήτΐαιν ό σκοπός τή; <»«α' 5ικής αντπς σφαν% τόσιον α.0ώο>ν,
τοϋ <τκατονοαάστου έκίνον ;γκ.'-η- ματος; Άπλονστατα: Ό πρΐγκ·11^- ^° ίδοο<. βλέποντας δτι Λαρ' ^α Τα έγκλήιιατά τού δέν είχε καταβάλη την άντίδρασι, έσκέφ&η νά παρα- λύση κάθε «νεονεια των άντααίων τού τρομοκοατώντάς τοις. Στά μίσθαιρΛ'α δργανά ιοΐ' δεν αποροϋσε να άνοτθέση την χΐϊτεδα- φισι των όδοφραγιιιάτων, τά όποία νπϊρίσπηζον θαρρια?^οι Ιδίτλόγοι. ΟΙ άρννροϋΐνΓ.τοι είναι συνήθως | θρασνοειλοι. Κι' ετχη ό άνάΕιο; | αϊτός ανεψιός αντός τοΰ ΜβΤ^·01-1 ! Ναπολέοντος, κ«ί οί δύο -/.ακοι ο^1 βονλοί τον, εσκέφθησαν νά τρομο- κρατήίίουν τό Πιοιρίσι δημιο^Λ'·^^ τας πανικό. Κι' ?τσι έξεΤίλεσαν το (ίφάνταστο αύτό ίγκλημα, τής ί°λ° Φθλάας έξ ο^τοόπτΌυ τόσων άίίω- ων ί'πάρξεων. Καί πράγαατι μετά τό αντό ένα ρΤγο; φρίκης ν ολο τό Π αρίσϊ. Ή φρίκη *μ ή ηδία κατέλόιβε τούς πΟΛτας·, παιρέλνσε κάθί ένερνίΐά τοις. πάνω στοχ'ς <κ·ιρονς τ&ν ?*ακ δ(ον αυτών πτοχιάτοιν ό Λοΐ'δ'"^1- χος — Ναπολέων Ιστερέαν5ε τον ιιατοβαμμένο αίτοκρατορι;» τον θοόνο Ή ίστοοία. δκως δ άτοηλάτ. πεσόντα είς την γήν έν Καλτφορνί,, κατόπιν οχ.γκρονσεως είς τόν άεοα. Τεσσαοες
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΤΑ ΠΑΡΑΕΚΗΝΙΑ
ΤΟ ΕΓΚΛΜΜ7* ΤΟ
V
Ως γνωστόν, δ πρηκ,ψ Αοιδο ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΟΣ-ΠΡΟΕΔΡΟΥ.- Η ΣΥΑΑΗΨΙΣ ΤΠΝ ΠΑΗΡΕ-
6ΐν.ος — Ναπολέων Βοναπάρτη;, ϊθΥΣΙΠΝ.- ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΝΟΣΥΝΕΑΕΥΣΕ51Σ.- Η ΕΙΣΒΟ-
άνεψιός τοΰ Μεγάλον Ναπολέον- ~ —..-»■—«»«■ «■—* η/κη.
τος νατελνσε την Γαλλικήν Δημο ΑΗ ΤΩΝ ΧΒΡΟΦΥΛΑΚηΝ- ΔΙΑΛΥΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ^ ΑΙ ΜΑΧΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟ-
2ρΔ^β^τ^Ϊ85?1^η^ ΦΡΑΓΜΑΤΑ.- ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΝ.- ΤΟ ΣΑΤΑΝ.ΚΟ ΣΧΕ-
ξας έο.ι-τόν αίτοκράτορα, υπό τό ΔΙΟ ΤΟΥ ΝΑΠΟΑΕΟΝΤΟΣ Γ.
δνυμα Ναπολέων ό Γ'. Λιαλνθή-
σης τής Έθνοσνλελενσεως βιαίως
οί περισσότ?ροι πληρεξούσιοι συ¬
νελήφθησαν καί έρρίφθησαν εις
τάς φυλακάς.
Μετά την σύλληψιν των πρώτων
πληρεξονσίων, δσοι άπό τούς υπο-
λοίπονς έπρόφθασαν, τό εσκασαν
την ιδία νύκτα, άπό τά σπνηα τού;,
κ' ετσι διέφνγαν την σύλληψιν. Ή
πρώτη τους δονλειά ήταν νά τρέ-
ξονν στό ιιέγΐοΐρο τής Έθνοσννε-
λει'σϊθ);, γιά νά ξυπνήσονν τόν
πρόεδρό τη; Ντνπΐν καί νά σννέλ-
θουν είς έκτακτη συνεδρίασι. Ό
Ντνπέν δ'.ιως πού ήταν τρομοκηα-
τηαένο;, κρύφτηκε, κι' ετσι οί πλη¬
ρεξούσιοι κατέλαβον μόνοι τονς
τά έδώλιά τον; καί άρχισαν νά σν-
νεδρκίζουν. Σΰμφχονα ιιέ τό σννταγ
μα, 6λεπετε, £ν περιπτώσει παοια-
βιάσεοο; τον παρά τοϋ πρόεδρον
τής Δημοκρατίας, ή έξονσία πε-
ριήρχετο στήν Έθνοσννέλενσι, ή
όποία ώφειλε νά κληθή σέ εκτα-
κτο συνεδρίασι. Δέν είχαν δμω; άρ
χίστι άκόμη νά συνεδηιάίΐονν κβλο
καλά. οπόταν Ισχυροτάτη άστυνο-
μι%ή δύναμις εϊσέβαλε μέσα στήν
αίθοισα καί, μέ βιαιότατο τρόπο,
σννελαβε τού; περισσότερον; έξ
αντόίν, έξαναγκάσασα τού; λοι¬
πού; νά τραποϋν καί πάλι σέ φνγή.
Ή σκηνή αυτή τή; παρατάσεως·
τοΰ Άσυλον της Έθνικ,ής άντιποο
σωπείας άπό τά δρνανα τή; στρατο
;, ύπήοξεν εξόχως τραγινή.
ς^, ήξ ξχς ργή
Μέσα στήν αΐ&Ίουσα τιον σιτεδριά-
σεων ούαν συγν.εντηο>;ιένοι πληρε¬
ξούσιοι κάθϊ πολιτική; άποχρώ-
σεως — μεταξύ των οποίων καί ό
μι·θιστοριογράφος Εννένιο; Σύη.
"Ολοι τονς ήσαν κατηγανα/τη-
μένοι εναντίον τοϋ Πρίγκηπος—
προέδρου, τόν οποίον άπεκάλουν,
φανερά πλέον, προδότη καί Ιπίορ-
κο. Τα πνενματα ήσαν πολύ ερεθι-
σμένα. "Οταν ό επί κεφαλής τής
στρατιωτικής δννάιιεοκ άξκ>)ματι-
κό; είσήλασε στήν αΐ'ΐουσα, ν.αι
διέταξε τούς πληρεξούσιον; ν' ώτυ
χωρήσουν, εδεχθη σωρείαν υ&<>Γ-
ο)ν. Ό πληοεξούσιος — στρατη
γός Λαιντέ τοΰ έκραύγαοε:
— "Έξω άπ' εδω προδότα!
— Έκτελώ τό καθήκον μ<*υ. .. έψιθνρισεν ό άξιωματικός. —Είσθε ήλίθιος εάν νομίζετε ότι έκτελεΐτε τό καθήκον σας, τοϋ απήντησεν ό Λαιντέ, ναί αθλιοτ ε¬ άν γνωρίζετε ότι δισΛθάττετε ενα ?γκληιια! Ό άξκοματικός άή μ ήγρ ν' άποχωρήση γιά νά ν.αταφθάστι σέ λίγο ιι' επικονρίες. Καί πράγ- ματι καποιο; πληρεξούσ,ιο;, ό οποί¬ ος παρηκολονθοϋσε άπό τό παρά- Ονρο τάς κινήσει; των στρατευμά- των, ανήγγειλε σέ λίγο στήν συνε- λενσι. ότι κατεφθαναν τροχάδην δύο τάγματα χωροφυλακήν, μέ τό 6'πλο στό χέρ*. —- Κ.''Ο«η, <ε/,ρΐθΓννσ.σε τότε ό πληρεξουσιος Ντιχρραίν, τό έ'νκλη μα άς σιτντΕλεσθίί :ι?χρι τί'λους! Τγ. πραξιχό.τημα α; μάς ενρτ· στάς θε- σεις μας! Έμπρός! Καθήσατε ολοι στάς εδρας σας! 'Εκάθησαν στήν συνηδΗσμένη τους ·θεσι. Γιά λίγα δευτερό- λεπτα έπεκράτησεν άκρα σιγή, Κι' εξα7>να, μέσα στήν αΤθουσο.
είσήλασαν οί χωροφύλακες. Οί πλη
οεξοι'σιοι εστραάθησαν δειθιοι, καί
μέ μιά κρσΛ'γή έαχί>ναξαν:
— Ζήτο3 ή Δημον.ρατία'. . .
Κατόπιν εξανςτκά'θτ.σαν, μά ο!
(ωροφΐ&ακες οίχττρίαη' ί.τάνχο τονς.
Ό πληρεΕοΰσιο; ΜθΛ'έ, τότε, ιτη-
ν.ώ&ηκε καί μές στή γεντκτί σι^,ή.
εδιάβασε δννατά τα αρθοα 36 χαί
37 τοΓ' Συντάγιιατος, ποΰ ''όρΐ-αν
τΐ]ν 6ου>.εντική άσυλία καί τό αρ-
Ορο 68 πού καθαιρονσε τόν πςόε-
δρον της ΔΓ{ΐοκρατίας έν πεοιπτώ-
σει προνοίας έκ μεροι·; τού. Οί
στρατιώται είχον στσαΐατήση -ζαχ
ήκουγαν μέ ποοσο/ή τή/ν άνάννχο-
σι.
— Στρατιώται! ίΓοώναξε τότε 6
Ό Ιταλός έκατομμυριοϋχος ίατρός, Τσάρλες Μπρανκάτη, όστις εξηφανίσθη εσχάτως έν Νεν *· «ν ιι-
εγινε θΰμα εκδικήσεως διά τάς ύπ' αϋτοϋ, ώς λέγεται, διαπραχθείσας άδικίας εναντίον κοριτσιων καί ύπάνδρων γυ-
ναικων. 'Επί ηλ.έο λέγεται δτι ό έξαφανιοθε'ις έσχετίξετο μέ την πτωχευσασαν Τράπεζαν Σίτυ Τρώστ Κόμπανυ της
Κέας Υόρκης. Ανωτέρω ή οίκία τού είς τό Μπρόνΐ, άξίας 500.000 δολλαρίων.
όλέπετε, δ Πρόεδρος της Ληιιο-
κρατίας είναι προδότης, κσί θέλει
νά μεταβάλχι καί σας σέ προδό-
τες. Βιάζετε τό ιερόν τριιενο: τής
Έθνικής Άντιπροσοηεία;. Έν δ-
νόμοτι τοΰ Σΐ'ντάγματο: σας δ'α-
τάσσομεν νά φύγετε ·ιπ' έδό)!
Ό επί κεφαλής δικο; τής χωρο-
φιλακ.ής. άντί ό'λλης άπηντι'ιοΐΛ-:,
έ/.ραύγασε στούς ανορα^ τού:
— 'Ειιποός! Πετάχτε τσυς δ-
λους εξω μέ τής κλοχτσιές!...
Οί χωροφύλακΐς; ώραιγταν εναν¬
τίον των πληρεξούσιον κα'ι μετά
αικρ,άν .τάλην σώιια -πρός σώμα,
δσοι άπ' αίτούς δέν εΐγον ^ρολά-
6η νά τό σκάσονν συντλήφθηπαν
καί έστάλησαν στάς φ-νλακάς τοϋ
Μαζδ; γιά νά βρονν τοίς; λοιπάς
σννα'δέλφσυς τωλ'.
Έν τω μεταξύ ό "Αρειος Πά-
γος δέν ειιενεν άργός. Σι"μφώνως
ός τό ΣνΛαοτγιια, $γ πεοιττώσει
προδοσίας έκ μέοους τού Ανωτά¬
του "Αρχοντος, ό Άρειο; Πάνος
ώφειλε νά οιτνέλθη άμ?σως καί νά
παραπέμι|η[] τόν προδότη - ποόεορρ
σέ δίκη. "Ετσι καί εγινε. Ί'λ προί
στής 2 Δεκέμβριον, ιιόλις έγνώοθη
τό έπαναστατικό κείιιενο των
Οί πληρεξούσιοι δμονς δέν είχ<η- συλληφθΐ (Φ>οι. Ά^ΙκίτΌί όν5μη
παρέμεναν ελε'«θτοοι. Έξ αίτων.
αλλοι ιιέν ανήκοντες στήν ϊδϊξιά»
(^έν είχον κοιΌή επικίνδννοι, καΐ
γι' σντό δέν συνελήφθησαν, ολλοι
8έ. οί τής «άρκττΐράς» είχον φρον-
ί νά κ·ατατολειιήσοι»ν ά.τοαελε-
σματικώτιε·(.ον την επανάστασιν.
"Οσοι άπό τού: στ.'νίΐδριάσαν'τα;
οτίιν αϊθουσα τού 6ου?νευτΓ|ΐρίου κα-
τώρθΐοσαν νά διαφί·γοα·ν την σόλτ
λήψιν, μετέβησαν είς τη Ληιιαρ-
χεΐον τοΰ Ιΰσυ Γαήιιατος, δπου ε-
συνεχισαν την διακοττεΐσαν συνεδρί
σσίν των. Σ' αύτοΰς εΤ/,α.ν ΐίροστε-
Οτί καί πολλοί αΐλοι ^ϊΊοεςρύσιοι
τής δεξιας οί όποΐοι μολις εϊχαν
πληρΓ,φο·0Γθι?: τά τοΰ ρΚή
τος;. Κατά την νεαν αί<τήν δρίοΐσιν, οί π).ηοε5ούσιοι. χωοίς νά χρονοτριβήοΌυν Ιλαβον τά έ!ςής μέτρα; Πρόίτα - πριοτα εΐτηρνξαν Ψλ- πτωτο τόν Λουδοβϊκο - Να^ολίον- τα άπό τό προεδρικό άξΐ('"χι«.'. Κα¬ τόπιν δέ δΓ ά>>λε.·ταλ?.ήλθΛ'
μάτονν δκόρισαν νέΌυς ί
ΐή ΐς σητ-χιότϊΕ; άπό τά
άξιώματά των καί ώνόμασαν στρα-
κτνπηιιατα τιον κι*ηματιων, πρ-
γάζετο σιωιηλά και σθανερά «ρο-
παρασ/ενάζουχτα την άντεπανάστα-
εδρικων προκηρΰξεων, οί Άρεοπα Ι τιαχτικό διθΐκ.-,τΐ! των Παχσίω·.
γΐται εσπενσαν νά σκνελθουν. Συ- τόν στοατηγό - πληςεΗσίσιον Ονν-
νέταξαν ενα πρΓ<κτικί) διά τοΰ ό- ποίου πιστοποιοΰσαν την προδοσία τοΰ πρί·/κυτος, σΐ'γκοι?.οΐ·σατ το 8ι- κοΜτήριο σέ τοτ/τική οΐ'νδρίασι ιιγ- τά τρεϊ- ιι?ρες καί διώοιζηΓν τόν είσ«νγε>^'α καί τόν γραμματέα πού
θά έλάμβαναν μέρος σ' αχ'τό. Ή
συνεδρίασ'ίς τους διιχος δέν είχε λή-
ξη άκόμη. δταν ε'ισήλασαν στήν
αΐθοι>σα δπου συνεδρίαΐΐαν, οί άν-
θοωποι τοΰ Μωττά Τό άσνλοΛ' τοΓ
δικαστήριον παρεβιάζετο, ετσι καί
αύτό. Οί Άρεοπαγΐται διελύθη¬
σαν καί ετσι καί ή άπειλή αντή ε¬
ναντίον τώ νέπαναστατών έξε'λιπε.
τηγό - πλη^εΕονσιον Οί-ν-
τινό.. "Ολα αύτά διΐ'»; τα μεηρκι α¬
πέβησαν ακαοπα Σέ λίγο οί στρα-
τιωτικοί είσέβα?.αν καί πάλι στήνέα
αύτη αϊθονσα, κΐαΐ παρά τής διατα-
γές τοϋ ν^οδιορισδε'ντο:; άοχηγοί
τοίν Ονντινό, σι·ν?λάϋ6αν"αν και
αχ'ιτούς καί δλσυς τού; οίλλονς βσι·-
λεντάς καί τούς είκλεισαν γιά καλά
στή σΛ'λακή. Ό Ναπολέων Βο·α-
πάρτης έιθ·οιάμΐ6ει>ε!
Έν τω μεταξύ διιως τί έκαμεν
η άριστερά; Σ(οφρονέστερα καί
πολιτικόναα τής 'δεξιδς, άντί νσ
χρονοτριβτ) σέ ΰεατριν,ές συνείϊρι-
άσεις καί νά εϊτιτί^εται ετσι οτά
σιν.
Οί π?.ηρεξοσιοι της ρς
— οί ακραιφνεΐς δηλοοδή. δηιιο-
κρατικοί, ν.ατΌίϊιοτ/όιιενοι άτό ποτν-
τοΰ, ή7^αξαν στό διάστηιια της
πθίότης ανττης ημέρας τοΰ ν.ινή-
ματος, οέκα ςρορές νχΕταα-ύγια, γιο
νά ιιποοοΰν νά συν^ριάζοΐ'ν έλεν-
θέρως. Καί επί πλέον διά των
π·οοκη·ού|ε<ον αυτών εκα?.εΐτο 6 λα- ός Λ'ά λάβρ τά δπλα ενχιντίον τοΰ προδοτου. Κι1 δταν είδαν πώς μέ όλα αίαά δέν επετΐ'γχανον τίποτε. απεφάσισαν νά ν.ατα'ρύνονν στά έ'σχατα μίτρα, νά ποοκαλέσουν ί^,·.- φύλιο έξέγεροι. Την άηχιτγ,Ίαν τίτ; έδέ αντης άνέ^.αβαν αν- ϊ ς ης ίίρ?ς κνΌοις καϊ αεγαλης άξίος, «'ίπως ό Β'ίκτωο Οανκώ. ό Καρνώ. ό Ρέϋ. ό Ιούλιος Φάοο, Ο Μπίον- τεν. . . Σέ λίνο οί συνοικίες τοϋ Π αιχσιοΰ τσαν άνάστατες. Την 3 Δεκρμβρίου οί δρόμοι τοΰ Παρισι- ϋ Τ λθ ίό ό μρ ρμ ρ οϋ εΤχαν ν.αλνψθη ί·πό σ©ΐϊ>άς όδο-
φραγμάτων. πίσο> άπό τά όποΪΓ·.
6 λαος άνϊμενε, μέ τό δπλο στό
χέοι, νά κτνπήση τοΰο Λροδότοε;,
οί δποϊοι εϊχαν ήδη τεθή ?πισήμίος
άπό την Άοιστερά «?κτός ιτι«;ν!*
Πρό; τό βοάί.υ ττ·ς ίδια; ήιιέραϊ;,
αί συρράϊεις τίρχισαν. .. Ο! άντρ
πα*αστάται, ένθοιντιαζόιΐΕνοι ·*πΐ·
τοΰς ιδεολόγον; άρχηγονς των
κατακτοΰσαν δια^ώς ρδταρος. Καί
την ννν.τα τής 3ης πρός την -'ην
ΛεκειιδρίΐίΛ), ή καττχστασιε γ·.ά τόν
έπανα«τάτη Ποόε5ΐοο καί το>; δ-
παδού: τού ήοχισε λ« γ««ται κοι-
σψωτάτη.
Ό Ναπολέο>ν τότε κάτωχρος,
συνεκάλεσε σέ εκτακτο συ}.ιβονλιο
τούς άρχισυνΐοαότας. Τό συμοοΰ-
λιο αύτό διήρκεσε πολλές ώρες. "Ε-
πρεπε νά ληφθούν μέτρα αμεσα
καί άποτελεσματΐκά γιά νά προλη.
φθη ή αποτνχία.
Καί φαίνεται δτι στό συμδούλιο
αύτό Ιλήφθησαν τρομερές άποφά·
σίΐς, γιατί δταν, κατά* τής ποωϊ.
νές ώοε;, οί σιηΐνΛχοι έχωρίσϊτη.
σαν, ήσαν δλοι κατί]ύχροι —" όπως
άναφέρει ενας ίστορϋκός τής ρπο.
χής — καί ετρρ-ΐαν...
Την αλλη |ίέ^α τό πρωΐ, ώ Π α
ρίσι ΙξΰπΛ-ησε μέ περίεργη <τψν. Στά συνοικιακά όδοφράγμαΐα Ι.τ>
κρατοΰσε νιεγάλη ησνχία. Τό βου·
λέθάρτο Μοναάρτοης δ·.ιως; Τ'τ'α,ν
γεμάτο στρατό, αέ έφ' δπλον λάγ-
χην. Αί·τό κατέπληξε τοΰ; Πα-
ρισινονς. Τό δονλεβάρτο Μονμάο-
τρης, ήταν ίνας δρόιιο; ησυχος,
Ιιΐΐθαρικος, την οίρα δέ έκίίντ γ-
ταν γεαάτος άΐοό κυοίες ποΰ εί/αν
6γίί νά ιΙ«ωνίσονν στά ιισγα'Ιιά ν.α'ι
άπό φιλήσνχονς άστοι'ς.
Οί Παοισινοί, φιλοπερίεργοι
καθώς είναι διη/Χ'Κωντο γιατί ά-
ρά γε εΤχαν λτχρθτί αΐτά τα εκτα-
κτα μέτρ>α στΐτν εΐρ/ητντκο.τερα από
ς σιη'θΐκίες ταη', όπότε...
Όπότε, συνετελέσθη κάτι τρο·
μερό, κάτι τό άφάνταστο!
Άπό §Λ·α παράθνρο εδόθη Ρνα
σινιάλο, έπεσεν ?νας πτρο6ολι·
σμός!...
Καί τότε. όλος όντος ο στρατός
ιπέπεσεν άγρ*α εναντίον των ά<)ώ- ων διαόατών καί ήρχισί; άγοία σφαγή!... Τό τί έπηκολον'θησε δέν π"ρι- γράφεται. Γυναΐκες, παιδία, γερόν τες. θέλοντίας να σωθονν έτριΐτη- σαν σέ ςρυγή. Οί σταατιώτες διιιος, όδηγονμενοι άπο τούς άξΐΜμοιτι· κούς των, <6αοονσαΛ' στό σαιρό» κατά την έ'κφρασί των, μι'ι σε6ό- μενοι οΰτε φΰλον, όντε ή}.ικίαν. Ή σφαι-ή αυτή τής 4<Αε:αΕμ- βρίου, ·θά ιιείνη ποίοτοφανίι; σΐήν ΐστοοία. Χίοοί; κανένα λόγο, χωρί; καμ¬ μιά ποοειδοπχπησι, οί στρατιωτε; ιοο,;^ϋσον στά κοκρεν?ΰα, στα να- ταστήματα, δπου πρόφθαιναν, ν.α' εφόνεναν ιιέ τής ξιφολόγχες τους τοΰς κατιίπί.ηκτον; ·θαιιιωΛ<χ":. Ίδιαι τέρα άγοιότητα Ιτίδειξαν ένα·.τί- ον των γνναικών. <Στά φουστα- νια!» Ιφΐόναζαν γε?χόντα;, ναί πν- ροβολώντας κάθϊ γνναΓκα πού θά τύχαινε εαπρός τους. Τά μικρά παι διά τά χρησιαοποιοϋσαν ο;ς -'Λν· τανοϊς στόχους σκοττοβολής. —^Μέ τό σπαθί! φώναζαν οί ε¬ πί κεφαλής των δολοφόνων. Θά ν"- νετε οΐκονοιιία, ?τσι τιαί στο | ροϋτι! "Οταν ή σφαγή έτελείωΓε τό τοτ<φεν.{οι εττανσε. ό «στοα απεσύρθη. Τύ βοιλτβάητο, τότε, παροΐ'σίασε φοιχτή δψι. Ύ<> λτο>-
ματα - πτο')(ΐ«τα γι·ναικών, γερόν-
το}ν, αικρων παιίΗων, ύπηρϊτριων
ήσαν στ'όανμίνα σέ σίϋρού^. το δέ
οτΤ+ια τοί - εσχΓμάτιζε δύο αύλα/.ισ.·
Ποιη; ήτΐαιν ό σκοπός τή; <»«α' 5ικής αντπς σφαν% τόσιον α.0ώο>ν,
τοϋ <τκατονοαάστου έκίνον ;γκ.'-η- ματος; Άπλονστατα: Ό πρΐγκ·11^- ^° ίδοο<. βλέποντας δτι Λαρ' ^α Τα έγκλήιιατά τού δέν είχε καταβάλη την άντίδρασι, έσκέφ&η νά παρα- λύση κάθε «νεονεια των άντααίων τού τρομοκοατώντάς τοις. Στά μίσθαιρΛ'α δργανά ιοΐ' δεν αποροϋσε να άνοτθέση την χΐϊτεδα- φισι των όδοφραγιιιάτων, τά όποία νπϊρίσπηζον θαρρια?^οι Ιδίτλόγοι. ΟΙ άρννροϋΐνΓ.τοι είναι συνήθως | θρασνοειλοι. Κι' ετχη ό άνάΕιο; | αϊτός ανεψιός αντός τοΰ ΜβΤ^·01-1 ! Ναπολέοντος, κ«ί οί δύο -/.ακοι ο^1 βονλοί τον, εσκέφθησαν νά τρομο- κρατήίίουν τό Πιοιρίσι δημιο^Λ'·^^ τας πανικό. Κι' ?τσι έξεΤίλεσαν το (ίφάνταστο αύτό ίγκλημα, τής ί°λ° Φθλάας έξ ο^τοόπτΌυ τόσων άίίω- ων ί'πάρξεων. Καί πράγαατι μετά τό αντό ένα ρΤγο; φρίκης ν ολο τό Π αρίσϊ. Ή φρίκη *μ ή ηδία κατέλόιβε τούς πΟΛτας·, παιρέλνσε κάθί ένερνίΐά τοις. πάνω στοχ'ς <κ·ιρονς τ&ν ?*ακ δ(ον αυτών πτοχιάτοιν ό Λοΐ'δ'"^1- χος — Ναπολέων Ιστερέαν5ε τον ιιατοβαμμένο αίτοκρατορι;» τον θοόνο Ή ίστοοία. δκως δ άτοηλάτ. πεσόντα είς την γήν έν Καλτφορνί,, κατόπιν οχ.γκρονσεως είς τόν άεοα. Τεσσαοες
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— Κυρταιτη 6 ΜΑ·Ι·ΟΥ, 1929.
15
I^^!!!!Μ^!!^ΕΒ^«ι^ΜΑβI
ο ποθοσ τη_:
ΤΗΣ ΣΑΡΑ ΦΟΑΕ'Υ'
'2?, χήγε **< «νθίξϊ την χόρτα τής γά, «ιγανά, βφησε νά δγοϋν αύτές οί 'αααράς τοο. Δειλή, μαζεμένη, σαν λέξεις άχέ τα χείλη τού. Ιε την ένόχλη—; ποί» εοινε καί —Καλά, σίς βχολαΛώ. -ρ«καταδολ·.χώς νά την συγ- · · * όν γι' αύτό, μιά ήλικιωμένη Στέ τας» χού τοΰς μετέφερε στέ γ,,ναΐχα φάνηκε στό κατώφλι τής άλλο άκρο τής χόλεως τοΰ Παρι- /.τΐ2ρζς. Δέν τολμοΰσε νβ χροχω-|σιοϋ έ Ντεμχάρ δρήχε όλον τέν κβι- :νΤι· , , , , , |Ρ° ϊ!* ν* διΛκτθή ο-τής σχέψεις τοο. —-Σε τ! έφείλω την τιμ ήτής έ-|Άναχόληβε τόχαρελδόν. ΤΗταν τό- - τχέψεώς σας, κορια; ρώτησε ό σο μακρυνά τ άχρόνια χού είχε χερά- τ:μχάρ μέ μιά φωνή χού χροσχά- σε>. μέ την γ-ονιίχά τού ώστε σχε-
Οητε νά την κάνη δσο τέ ίονατέν δόν τα είχβ ξεχάσει. βομότανε μό-
ά-αλώτίρη γιατί τέ χρόσωχο καί τέ νο ότι είχε ζήσει μαζύ της τρία ό-
ΐίρτιμο, ή φοδ·.!ΐα.ένη συστολή τής λόκληρα χρόνια, χρόνια τρελλτ); εΰ-
η/.ίΧ'.ωμένης γυναίκας, τοΰ είχε κι-1 τοχίας, ώς χού μιά έξαφνα άνακβ-
'Τ,ΊΤ. ΤΤ.ν (ΓΑΙΧΟΓβεΐα. Ιλυιΐκ ττιν ΤΒ«ιβιίι τηΛΆηηίη Ή νιι.
Οχι γιατΐ ήταν σκληρός ή γιατί
ηβελε νά φερθή μέ τχληρότητα στήν
γιιναίκά τού, άλλά γιατΐ Ιννοιω8εν
ότι κ,ατι^ είχε σχάσει μέσα το·α τε-
λειωτικά, άνε-ανόρθωτα, Άγαχοϋσε
άχόμη τή γ^ναίκά τοϋ, ΙννοιωΘε δ-
μως ότι ή άγάχη τοο δέν θά ήταν
δυνατόν νά εχτ) την χαληά της «έρ-
ί ίλί ό ά
μη
γά
χ) η η
είλικρίνε-.α %<χ ότι την την τρομερή Ή γυ- Τότε ή άγνωστη χαίρνοντας μιάναΐχά τού τέν άχατοϋσε. Στήν άρ- £ς2φνική, μεγάλη άχόφαση,, μουρ- χή, άν καί τέ είδε μέ τα μάτια τού, α.οόίττε γρηγορα-γρήγορα, χαχαγα-|δέν τέ χίστεψε. Τόσο φ&δερέ τόσον /.'ττά, σχεδόν, σάν νά φοδότανε μή- άχοτρόχΐιο, τόσον άχίστευτο τοϋ βά- ~ω; μετανειώβει, τα εξής: νηχε. Τέν άχατοϋσε μέ τέν χαλλί- —Κύριε Ντεμχάρ. ερχομα·. έκμέ τερό τού φίλο! Πού είχε δρη την !0^5 τή; γοναίκας αας. Προχτές ϊύναμη μιά γοναϊκα χού τέν έλά- Άμεριχή χαί τρ^ζ, χού δέν τής είχε δώσει ή μρή ρ, ής χ αρρωστηΐε. Είνα ίχολί» ά- την παραμικράτερη άφορμή, νά τοϋ Λε^κτ. της είχε δστερα άχο ^οσες ημέρες, χαταλαδαινεις σί» ότι 3έν μχοροϋμε χειά νά ζήκτουμε. 'Ο,τι χαΐ «ν κάνςομε κάτι χάντα 5·ά ύχά:γη αετχξύ μας χού θά ψυ- χραίνη τό δείμό μας Τέ αλλίτερο ρο; Ιΐεφτε! στα χοϊ'.α <τας! ι ιε~ αχον γχρεμνό. "'βχ.λιζψε. κ,τντττ. Μιά χολΐ» άλγειντ; σ-Λεψις εκί-! θηχ,ε, εχεσε αχα χόί:α τοι>, τον ίαε-
ά 9ή ό ά ή έ Ο
νέ να σ
τό χρό-σωχο τού κ. ι τευσε νά την συγχωρήση μέ τα βερ
Πρός στιγμήν φβνηχε 6υ μότερα λόγια, μέ λόγια
·(νν*β,«ι, « δαθειοός στοχασμούς, μέ χαί μετανοίας ίκανά νά
το βλέμμα χαμένο στέ κενό. Κάχοι- χΐί τέ νχειο άσυγαίνητο
ο; αγώνας γινότανε μέσα τοο. Τέ- Άλλ' ό-Ντεμχβρ έμεινεν άνένδοτος
Η Εδελνν Μπέννετ, ήθοποιό; τον Μ-ϊρόντγουαίη. ή όποία εσχάτως
£ανδρεύθη τόν κ. "Αρθουο Σένι·. κάτοχον ακινήτου περιουσίας έν
μ/<1>ηαε
στο Οέλημά τού ή γυναίκα. Άλλως
τε δέν αχοροϋσε νά κάνη χαί άλλοι-
ώς. Καί ί5στερα άχέ δοέ μέρες Ιφυ-
γε άχέ τέ σχίτι τού.
Τα δύο χρώτα χρόνια μ»τά τέν
χωρ·.3μέ έ Ντεμχάρ μάιδαινε άχέ και
ροϋ είς χαιρέν νέα γιά την γυνΐίκά
τοο Ε!νε χάε! «τέ Μχορντώ ααί εϊ-
χε άνοίξε! έκεί ενα χατάστη'ο.α. Κα-
τόχιν όμως έχασε εντελώς τα Τχνη
της καί χαθώς έ χρόνος είχε σδύσει
μέσα τοο χαί τέ τελεοταίο άχομεινά-
ρι τίς άγάχης τού, είχε χάψβι νά
ένδυφέρεται γιά την γυναίκά τού.
* ■« ·
Τέ ταξί άφοΰ διέσχισε μερικούς
ερημους καί δρωμ&ροός δρόμους των
χειέ λατχών Παρισινών συνοικιών,
σταμάτησε μχρ^στά σ' ενα σχίτι μέ
άθλιο έξωτερα.ό.
—'Εδώ μένει, ψιθύρισε ή ήλικιω-
μένη κυρία. Ε«μ«τε γειτόνκτσες. 'Ε-
γώ μένω στέ τέταρτο χάτωμα καί
ή κυρία Λευχή στέ χεμπτο.
Άχο μιά στενή σκοτεινή σκάλβ
ό Ντεχάιρ άρ-χίσε ν' ά>εδαίνη χρές
τέ χάτωμα χού έμενε ή άλλοτε γΐ>-
ναίκά τού. Βαρειές μυρωδιές άχέ
κουζινίλα τέν έχνιγαν χάθε τόσο.
Νόμιζε Οτι δρκχκεται σέ καμμιά φυ-
λακή ή σέ χανένα άσυλο, τόσο κατα-
θλιχτική ήταν ή άτμοσφαίρβ εκεί-
νοο τοϋ σχιτιοΰ. Μιά θλίψη, μιά με-
λαγχολία 6ατ>ειά εσφιγγε τήνψνχή
τού συγχρόνως όμως κ»ί μιά άηίια,
καί μιά άνησ-οχία καί ενας άόρ-ιστος
φόδος τον είχε ·κυριενσει. Πώς ββ-
τανε άρά γε ή γυναΐχ,α, χού είχε νβ
η εϊκοσι όλόκληρα χρόνια καί χού
είχε καταντήσει βτήν χειέ φριχτή
έγκβτάλειψη;
—Τέ χρωτο, άρκττερά, τοΰ είχε ^τάάΏάτΛς μιά ύχεράνθρωχη
§ γυναικα, οτΐν εφτασαν τελος στο άθε-α είχ; ·
χέμ^ο χάτωμα. Έχίΐνος όμως την | *·__1~1έ=ω'δτί. θά χεθάνω μά δέ μέ
* -----------ηδη λεγοντας της: ι ')., "
καλλίτερα χρώτα ^ *; νζωή ^ |ά ένα .
Μία μελαχροινή και τρείς ξανθαΐ εκλεγεϊσαι ώς αί ώραιότεραι φοιτή-
τριαι τοϋ Γυναικείου Κολλεγίου τον Μισσισιπη έν Χατισμοπργκ.
—Ήσύχασ*, Λευκήν μήν^ ιι.άνεις
ετσι. βά -γίνΐβς καλά. Δέν είναι σω-
έ νά χάνβς τέ θάρρος σου.
Ή έτθ'.μοβάνατη γυναΐκα έμε^5
λίγες «τιγμές σιωχηλή, καί ύστερα
ταδάλλοντας μιά ύχεράνθρωχη
νβ
—Έμχάτε
σείς.
Ενα άδύνατο «έμχρός
κε μέτ' άχέ την ν,άμαρα, όταν χτό-
νατος
γ μ
λύτρωσις. Τί νά την
χατάντησα;
αυτήν. Δέν είχε δρή τίχο-
τε, τίχοτϊ άχολύτως άχέ την χαληά
το·ο Λευχή, ο2τε χαν την φωνή της
Καί αυτή είχε δραχνιάσει, είχε σν.οο-
ριάισϊ!, είχε γίνει άγνώριστη.
—Λοιχόν, Πέτρο, χες μου, <*έ ίκετεόω μέ σογχωρεΐς: Είχε άνα—τκωθτ] στέ χροσκέφαλο χ.α: χρεσχαθοϋσε νά αντικρύση τέ δλέμμα τ<υ. Ή φωνή της ετρεμε χαί χάθε τόσο δαθεΐά φρικιάσματα ϊιέτρεχαν όλο της τέ σώμα. "Εννο·- ωθε κανείς ότι όλη ή ζωή χού τής χησε την χορτα η ηλ'.χιωμενη κυ- (χ0,^ ^^ ■%<& = ·. νά χονώ όσο τίχοτί^άλ-1 έμενε είχε σογχεντρωθή σε μίαν ύ- ρία. Ή χόρτα άνοιξε^ καί έ Ντεμ- χ0 ^ ^->0) εΐναι ξτ
χαρ δειλά, διστακτιχά μχήχε μέσα. ^ή^ω χωρίς νά μέ :
Σ' (ενα σιδερέν.ο χαληοχ,ρέδατο, μ^νος άχ,θρωχος χού βγ«
λννΑβ,/ν /ΤΤ*ΐ νΜν^/Τ Τ'ΠΤ Υ'ΪΙΙ^Τβ'ϊί .. >__Ι-, — ί__- 1-. ΤΤ ί
δαβεια, στη γωνια της καμάρας,
χείτονταν μΐά γυναίκα. Τέ άδύνατο]
στγχωρηβη ο
χού βγάχησα άληβι-
έσύ Πέτρο!
»Ξέρω Οτι εφταιξα, ξερω Οτι ί,ταν
φώς χού έχεφτε αχ^ω^ της την έ-! τ?Ομερέ έχείνο χού εν.ανα, άλλά χί-
χαμν: χλωαετ&ρη, χαρ1 ο,τι ήταν.'Α- Ιυτεφε'με, ο βεές μέ τιμώρησε μέ τό
νάσαινε γρηγορα καισφοριχτα και|ΧίρβΙ0Γν(ι)_ Τχβφερα δσο καμμ'ά
τα μάτια της είχον χαρει κιολατην | ^χ^ ^ως γυναϊχα στέν χόβμο. Δέν
άχλανήεχφρ»— των έτοιμοθανάτων , ^ε!νε έξευτ&λΜμος, δέν έμεινε τα-
Τέ χρόσωχό της ήταν χάτ'.τχνο, ρυ-'πείνωση χού νά μην την δοαΐμάβω.
τιίωαενο, τσατλακωμένο, χρόσωζο {Λεκαχέντε έλόκληρα χρόνια έσύρβη-
ταλαιχωρημενης -(?τμς. Ο Ντεμ-;χ2 ^^ Άμεριαή, άχέ χόλη σε χό-
τάρ δέν ηξερε τί να κάνη, τι να χη. λγ,? ,,άμνοντας «,- αχοροΰσβ, χωρΐς
Μιά τρομερη αγωνια τον ειχε αυρι- ν£ 6?ώ ^^ μ^ στ,γμή την γαλή-
εύσει χού χαρέλυε κάθε τοο κινησι. νη χ'ου —^όσα τήν λήβη, την «6-
"Εξαφνα, ή ξαχλωμένη γυναίχα, τ^{α Μέ «ασάνιζαν τύψεις, τύψβις
σβν ν' άντιλαμδανοτανε εχί τελους φριχτ£ς> μβρτβρι*ες χβί ό μόνος
την χαρουσια τοο, γυριτε κα·. τον κ»τ ^ Τ^ς ^^ ν^ ,16 ^γχωρέ,-ς
ταξε. Τα μάτια της στηλώθηκαν Πέτρο νά μέ οτογχωρήσεις γιά βνα
λίγες στιγμες εχανω τοο και υστε- έ^χ^^ πού ^ χλήρωσα μέ τέ βί-
ρα φωναξε με μ·.α «γρ:α χ*ρα: Ιμ^ ^1
—Πέτρο, Πέτρο, είτα: σύ! Σ'ι Ό Πέτρος Νεμχάρ είχε γορί«ι
ε^χαρίστω; σ ευχαριστω χου ηρθες.' ?^ς ^χχο5 τ$ χε*άλι τοο. Τού ε-
Δέν φαντάζεααι τί καί»ο χου μοϋ ε-'----- —-----^ ..._Λ ..5
κανες! Θά χεδάνω εΰχαριστημένη!
Ό Ντεμχάρ χλησίασε, χήρε μιά
χαρέκλα, τήν μοναδιχή χού ύχήρχε
στήν καμάρα, χαί χάθησε. "Ενας ά-
ζέραντος οίκτος έγέμ:σε τήν ψυχή
το·ο. Την στιγμήν έκείνη ξεχνοΰσε
τέ καχο χού τοϋ είχε κάνε'. ή γυναί¬
κα αύτη καί δέν Ιδλετε χειά χαρά
να δυστοχιτο.ένο άνθ,ρώχ·νο χλάτμα
χού χονοϋσε.
- - - - _ . . , /ν » » — ΜΡ
ότι μχορώ νά ι χέρτατη, σέ μίαν άγωνιώδη χροσδο-
χία. Τότε ό Πέτρος Ντεμχάρ στρέ-
φοντας -κρός τέ μέρος τής ψιθύρισε
μέ μίαν άργή, σιαγνη φωνή χού μό-
την
λ·.ς άκούστηχε:
—Ναί, Λενκή, μ' όλο τέ -χαχά
χού μοϋ έκανες, σέ σιτγχωρώ. Σέ
τογχωρώ γιατί ύχέφερες χολύ!...
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΟΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣίΙΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΧϋΕ
(ΟοΓηβΓ 2ηά Ανβηαβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
Έν συνεργασίσ. μετά τού Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ρβΐβζζο.
Τηλέφ. Κ3νεπδνοθ(1 3266.
^ΔΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚΗ
ΕΙΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
1Ο€ Οβηΐταΐ ΡβΛ νΥββι
ΝβΛ,ν ΥοΓΐί ΟϊΙν.
Τηλέφ. ΤΓ3ία1§3Γ 208».
'Ωβαι:Δευτ., Πεμ. καί Σά66. 7-
καΐ Παρ. 1—2 μ.μ.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΤΚΙΟΗΑ
ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διοασκαλία άτομιχή, Άγγλιοτί—'Ελληνν-
στί, παρ' Άμερικανίδο;, χατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άκό 1β
η. μ. ?»ς 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μίτσξΰ 40—41η; ΌδοΟ) ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ
15
I^^!!!!Μ^!!^ΕΒ^«ι^ΜΑβI
ο ποθοσ τη_:
ΤΗΣ ΣΑΡΑ ΦΟΑΕ'Υ'
'2?, χήγε **< «νθίξϊ την χόρτα τής γά, «ιγανά, βφησε νά δγοϋν αύτές οί 'αααράς τοο. Δειλή, μαζεμένη, σαν λέξεις άχέ τα χείλη τού. Ιε την ένόχλη—; ποί» εοινε καί —Καλά, σίς βχολαΛώ. -ρ«καταδολ·.χώς νά την συγ- · · * όν γι' αύτό, μιά ήλικιωμένη Στέ τας» χού τοΰς μετέφερε στέ γ,,ναΐχα φάνηκε στό κατώφλι τής άλλο άκρο τής χόλεως τοΰ Παρι- /.τΐ2ρζς. Δέν τολμοΰσε νβ χροχω-|σιοϋ έ Ντεμχάρ δρήχε όλον τέν κβι- :νΤι· , , , , , |Ρ° ϊ!* ν* διΛκτθή ο-τής σχέψεις τοο. —-Σε τ! έφείλω την τιμ ήτής έ-|Άναχόληβε τόχαρελδόν. ΤΗταν τό- - τχέψεώς σας, κορια; ρώτησε ό σο μακρυνά τ άχρόνια χού είχε χερά- τ:μχάρ μέ μιά φωνή χού χροσχά- σε>. μέ την γ-ονιίχά τού ώστε σχε-
Οητε νά την κάνη δσο τέ ίονατέν δόν τα είχβ ξεχάσει. βομότανε μό-
ά-αλώτίρη γιατί τέ χρόσωχο καί τέ νο ότι είχε ζήσει μαζύ της τρία ό-
ΐίρτιμο, ή φοδ·.!ΐα.ένη συστολή τής λόκληρα χρόνια, χρόνια τρελλτ); εΰ-
η/.ίΧ'.ωμένης γυναίκας, τοΰ είχε κι-1 τοχίας, ώς χού μιά έξαφνα άνακβ-
'Τ,ΊΤ. ΤΤ.ν (ΓΑΙΧΟΓβεΐα. Ιλυιΐκ ττιν ΤΒ«ιβιίι τηΛΆηηίη Ή νιι.
Οχι γιατΐ ήταν σκληρός ή γιατί
ηβελε νά φερθή μέ τχληρότητα στήν
γιιναίκά τού, άλλά γιατΐ Ιννοιω8εν
ότι κ,ατι^ είχε σχάσει μέσα το·α τε-
λειωτικά, άνε-ανόρθωτα, Άγαχοϋσε
άχόμη τή γ^ναίκά τοϋ, ΙννοιωΘε δ-
μως ότι ή άγάχη τοο δέν θά ήταν
δυνατόν νά εχτ) την χαληά της «έρ-
ί ίλί ό ά
μη
γά
χ) η η
είλικρίνε-.α %<χ ότι την την τρομερή Ή γυ- Τότε ή άγνωστη χαίρνοντας μιάναΐχά τού τέν άχατοϋσε. Στήν άρ- £ς2φνική, μεγάλη άχόφαση,, μουρ- χή, άν καί τέ είδε μέ τα μάτια τού, α.οόίττε γρηγορα-γρήγορα, χαχαγα-|δέν τέ χίστεψε. Τόσο φ&δερέ τόσον /.'ττά, σχεδόν, σάν νά φοδότανε μή- άχοτρόχΐιο, τόσον άχίστευτο τοϋ βά- ~ω; μετανειώβει, τα εξής: νηχε. Τέν άχατοϋσε μέ τέν χαλλί- —Κύριε Ντεμχάρ. ερχομα·. έκμέ τερό τού φίλο! Πού είχε δρη την !0^5 τή; γοναίκας αας. Προχτές ϊύναμη μιά γοναϊκα χού τέν έλά- Άμεριχή χαί τρ^ζ, χού δέν τής είχε δώσει ή μρή ρ, ής χ αρρωστηΐε. Είνα ίχολί» ά- την παραμικράτερη άφορμή, νά τοϋ Λε^κτ. της είχε δστερα άχο ^οσες ημέρες, χαταλαδαινεις σί» ότι 3έν μχοροϋμε χειά νά ζήκτουμε. 'Ο,τι χαΐ «ν κάνςομε κάτι χάντα 5·ά ύχά:γη αετχξύ μας χού θά ψυ- χραίνη τό δείμό μας Τέ αλλίτερο ρο; Ιΐεφτε! στα χοϊ'.α <τας! ι ιε~ αχον γχρεμνό. "'βχ.λιζψε. κ,τντττ. Μιά χολΐ» άλγειντ; σ-Λεψις εκί-! θηχ,ε, εχεσε αχα χόί:α τοι>, τον ίαε-
ά 9ή ό ά ή έ Ο
νέ να σ
τό χρό-σωχο τού κ. ι τευσε νά την συγχωρήση μέ τα βερ
Πρός στιγμήν φβνηχε 6υ μότερα λόγια, μέ λόγια
·(νν*β,«ι, « δαθειοός στοχασμούς, μέ χαί μετανοίας ίκανά νά
το βλέμμα χαμένο στέ κενό. Κάχοι- χΐί τέ νχειο άσυγαίνητο
ο; αγώνας γινότανε μέσα τοο. Τέ- Άλλ' ό-Ντεμχβρ έμεινεν άνένδοτος
Η Εδελνν Μπέννετ, ήθοποιό; τον Μ-ϊρόντγουαίη. ή όποία εσχάτως
£ανδρεύθη τόν κ. "Αρθουο Σένι·. κάτοχον ακινήτου περιουσίας έν
μ/<1>ηαε
στο Οέλημά τού ή γυναίκα. Άλλως
τε δέν αχοροϋσε νά κάνη χαί άλλοι-
ώς. Καί ί5στερα άχέ δοέ μέρες Ιφυ-
γε άχέ τέ σχίτι τού.
Τα δύο χρώτα χρόνια μ»τά τέν
χωρ·.3μέ έ Ντεμχάρ μάιδαινε άχέ και
ροϋ είς χαιρέν νέα γιά την γυνΐίκά
τοο Ε!νε χάε! «τέ Μχορντώ ααί εϊ-
χε άνοίξε! έκεί ενα χατάστη'ο.α. Κα-
τόχιν όμως έχασε εντελώς τα Τχνη
της καί χαθώς έ χρόνος είχε σδύσει
μέσα τοο χαί τέ τελεοταίο άχομεινά-
ρι τίς άγάχης τού, είχε χάψβι νά
ένδυφέρεται γιά την γυναίκά τού.
* ■« ·
Τέ ταξί άφοΰ διέσχισε μερικούς
ερημους καί δρωμ&ροός δρόμους των
χειέ λατχών Παρισινών συνοικιών,
σταμάτησε μχρ^στά σ' ενα σχίτι μέ
άθλιο έξωτερα.ό.
—'Εδώ μένει, ψιθύρισε ή ήλικιω-
μένη κυρία. Ε«μ«τε γειτόνκτσες. 'Ε-
γώ μένω στέ τέταρτο χάτωμα καί
ή κυρία Λευχή στέ χεμπτο.
Άχο μιά στενή σκοτεινή σκάλβ
ό Ντεχάιρ άρ-χίσε ν' ά>εδαίνη χρές
τέ χάτωμα χού έμενε ή άλλοτε γΐ>-
ναίκά τού. Βαρειές μυρωδιές άχέ
κουζινίλα τέν έχνιγαν χάθε τόσο.
Νόμιζε Οτι δρκχκεται σέ καμμιά φυ-
λακή ή σέ χανένα άσυλο, τόσο κατα-
θλιχτική ήταν ή άτμοσφαίρβ εκεί-
νοο τοϋ σχιτιοΰ. Μιά θλίψη, μιά με-
λαγχολία 6ατ>ειά εσφιγγε τήνψνχή
τού συγχρόνως όμως κ»ί μιά άηίια,
καί μιά άνησ-οχία καί ενας άόρ-ιστος
φόδος τον είχε ·κυριενσει. Πώς ββ-
τανε άρά γε ή γυναΐχ,α, χού είχε νβ
η εϊκοσι όλόκληρα χρόνια καί χού
είχε καταντήσει βτήν χειέ φριχτή
έγκβτάλειψη;
—Τέ χρωτο, άρκττερά, τοΰ είχε ^τάάΏάτΛς μιά ύχεράνθρωχη
§ γυναικα, οτΐν εφτασαν τελος στο άθε-α είχ; ·
χέμ^ο χάτωμα. Έχίΐνος όμως την | *·__1~1έ=ω'δτί. θά χεθάνω μά δέ μέ
* -----------ηδη λεγοντας της: ι ')., "
καλλίτερα χρώτα ^ *; νζωή ^ |ά ένα .
Μία μελαχροινή και τρείς ξανθαΐ εκλεγεϊσαι ώς αί ώραιότεραι φοιτή-
τριαι τοϋ Γυναικείου Κολλεγίου τον Μισσισιπη έν Χατισμοπργκ.
—Ήσύχασ*, Λευκήν μήν^ ιι.άνεις
ετσι. βά -γίνΐβς καλά. Δέν είναι σω-
έ νά χάνβς τέ θάρρος σου.
Ή έτθ'.μοβάνατη γυναΐκα έμε^5
λίγες «τιγμές σιωχηλή, καί ύστερα
ταδάλλοντας μιά ύχεράνθρωχη
νβ
—Έμχάτε
σείς.
Ενα άδύνατο «έμχρός
κε μέτ' άχέ την ν,άμαρα, όταν χτό-
νατος
γ μ
λύτρωσις. Τί νά την
χατάντησα;
αυτήν. Δέν είχε δρή τίχο-
τε, τίχοτϊ άχολύτως άχέ την χαληά
το·ο Λευχή, ο2τε χαν την φωνή της
Καί αυτή είχε δραχνιάσει, είχε σν.οο-
ριάισϊ!, είχε γίνει άγνώριστη.
—Λοιχόν, Πέτρο, χες μου, <*έ ίκετεόω μέ σογχωρεΐς: Είχε άνα—τκωθτ] στέ χροσκέφαλο χ.α: χρεσχαθοϋσε νά αντικρύση τέ δλέμμα τ<υ. Ή φωνή της ετρεμε χαί χάθε τόσο δαθεΐά φρικιάσματα ϊιέτρεχαν όλο της τέ σώμα. "Εννο·- ωθε κανείς ότι όλη ή ζωή χού τής χησε την χορτα η ηλ'.χιωμενη κυ- (χ0,^ ^^ ■%<& = ·. νά χονώ όσο τίχοτί^άλ-1 έμενε είχε σογχεντρωθή σε μίαν ύ- ρία. Ή χόρτα άνοιξε^ καί έ Ντεμ- χ0 ^ ^->0) εΐναι ξτ
χαρ δειλά, διστακτιχά μχήχε μέσα. ^ή^ω χωρίς νά μέ :
Σ' (ενα σιδερέν.ο χαληοχ,ρέδατο, μ^νος άχ,θρωχος χού βγ«
λννΑβ,/ν /ΤΤ*ΐ νΜν^/Τ Τ'ΠΤ Υ'ΪΙΙ^Τβ'ϊί .. >__Ι-, — ί__- 1-. ΤΤ ί
δαβεια, στη γωνια της καμάρας,
χείτονταν μΐά γυναίκα. Τέ άδύνατο]
στγχωρηβη ο
χού βγάχησα άληβι-
έσύ Πέτρο!
»Ξέρω Οτι εφταιξα, ξερω Οτι ί,ταν
φώς χού έχεφτε αχ^ω^ της την έ-! τ?Ομερέ έχείνο χού εν.ανα, άλλά χί-
χαμν: χλωαετ&ρη, χαρ1 ο,τι ήταν.'Α- Ιυτεφε'με, ο βεές μέ τιμώρησε μέ τό
νάσαινε γρηγορα καισφοριχτα και|ΧίρβΙ0Γν(ι)_ Τχβφερα δσο καμμ'ά
τα μάτια της είχον χαρει κιολατην | ^χ^ ^ως γυναϊχα στέν χόβμο. Δέν
άχλανήεχφρ»— των έτοιμοθανάτων , ^ε!νε έξευτ&λΜμος, δέν έμεινε τα-
Τέ χρόσωχό της ήταν χάτ'.τχνο, ρυ-'πείνωση χού νά μην την δοαΐμάβω.
τιίωαενο, τσατλακωμένο, χρόσωζο {Λεκαχέντε έλόκληρα χρόνια έσύρβη-
ταλαιχωρημενης -(?τμς. Ο Ντεμ-;χ2 ^^ Άμεριαή, άχέ χόλη σε χό-
τάρ δέν ηξερε τί να κάνη, τι να χη. λγ,? ,,άμνοντας «,- αχοροΰσβ, χωρΐς
Μιά τρομερη αγωνια τον ειχε αυρι- ν£ 6?ώ ^^ μ^ στ,γμή την γαλή-
εύσει χού χαρέλυε κάθε τοο κινησι. νη χ'ου —^όσα τήν λήβη, την «6-
"Εξαφνα, ή ξαχλωμένη γυναίχα, τ^{α Μέ «ασάνιζαν τύψεις, τύψβις
σβν ν' άντιλαμδανοτανε εχί τελους φριχτ£ς> μβρτβρι*ες χβί ό μόνος
την χαρουσια τοο, γυριτε κα·. τον κ»τ ^ Τ^ς ^^ ν^ ,16 ^γχωρέ,-ς
ταξε. Τα μάτια της στηλώθηκαν Πέτρο νά μέ οτογχωρήσεις γιά βνα
λίγες στιγμες εχανω τοο και υστε- έ^χ^^ πού ^ χλήρωσα μέ τέ βί-
ρα φωναξε με μ·.α «γρ:α χ*ρα: Ιμ^ ^1
—Πέτρο, Πέτρο, είτα: σύ! Σ'ι Ό Πέτρος Νεμχάρ είχε γορί«ι
ε^χαρίστω; σ ευχαριστω χου ηρθες.' ?^ς ^χχο5 τ$ χε*άλι τοο. Τού ε-
Δέν φαντάζεααι τί καί»ο χου μοϋ ε-'----- —-----^ ..._Λ ..5
κανες! Θά χεδάνω εΰχαριστημένη!
Ό Ντεμχάρ χλησίασε, χήρε μιά
χαρέκλα, τήν μοναδιχή χού ύχήρχε
στήν καμάρα, χαί χάθησε. "Ενας ά-
ζέραντος οίκτος έγέμ:σε τήν ψυχή
το·ο. Την στιγμήν έκείνη ξεχνοΰσε
τέ καχο χού τοϋ είχε κάνε'. ή γυναί¬
κα αύτη καί δέν Ιδλετε χειά χαρά
να δυστοχιτο.ένο άνθ,ρώχ·νο χλάτμα
χού χονοϋσε.
- - - - _ . . , /ν » » — ΜΡ
ότι μχορώ νά ι χέρτατη, σέ μίαν άγωνιώδη χροσδο-
χία. Τότε ό Πέτρος Ντεμχάρ στρέ-
φοντας -κρός τέ μέρος τής ψιθύρισε
μέ μίαν άργή, σιαγνη φωνή χού μό-
την
λ·.ς άκούστηχε:
—Ναί, Λενκή, μ' όλο τέ -χαχά
χού μοϋ έκανες, σέ σιτγχωρώ. Σέ
τογχωρώ γιατί ύχέφερες χολύ!...
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΟΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣίΙΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΧϋΕ
(ΟοΓηβΓ 2ηά Ανβηαβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
Έν συνεργασίσ. μετά τού Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ρβΐβζζο.
Τηλέφ. Κ3νεπδνοθ(1 3266.
^ΔΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚΗ
ΕΙΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
1Ο€ Οβηΐταΐ ΡβΛ νΥββι
ΝβΛ,ν ΥοΓΐί ΟϊΙν.
Τηλέφ. ΤΓ3ία1§3Γ 208».
'Ωβαι:Δευτ., Πεμ. καί Σά66. 7-
καΐ Παρ. 1—2 μ.μ.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΤΚΙΟΗΑ
ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διοασκαλία άτομιχή, Άγγλιοτί—'Ελληνν-
στί, παρ' Άμερικανίδο;, χατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άκό 1β
η. μ. ?»ς 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μίτσξΰ 40—41η; ΌδοΟ) ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ
16
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΥΠΟ
ΝΤΟ·ν·Α
ΣΤΟ
Ήταν ενα 6οάδυ σΜοηϊΡ'ό κα]
πκχγωαένο. Τα μεγάλα σπίτια τον
δρόμον ήταν ■θεοσν.ότεινα, έ/τος
άπό ενα, ο.του τρία παράθνρα, ότι1·
δεντερο πάτοχιΐαι, ελαμπαν ιΐί μιά
λά λή
,
ίΐψη καταπληκτική
'Εκεΐ νατθΓ/'.οϋσε ό Φοάνσις 11ε-
ρι/ορντ, διάσημος έφενοέττ]ς /αι
λό
ρμηχς
Άν οί διαΐβάτες αποροϋσαν νά
ρίψουν στό δαχιάτιο ενα βλέιιμα
άδιάκριτο, θά έβλεπον δια άνθρώ-
πονς ιιέσα. Ό ενας, 6 Περικόρντ.
μ' ενα ποόσωπο σάν δρνεο, μέ μιλη
γωνιώδη καί ικχΰρα μαλλιά ποΰ φα
νερωναν την κελτική κοΐταγ^γνή
τού, ό αλλος ό Τζέρεμυ Μπράουν,
ό φημισϊιέΛΌς μηχανικός. Σννειρ-
γάζοντο άτό καιρό σέ διάφορε; έ-
φενρέσεις. Ή δηαιουογική αεγα-
λοφνΐα τοΰ ενός εΐχε ενισχυθή πολν
άπό την πρακτική ίκαγοττττα τού
άλλον.
Άν ό Μπράοΐ-'ν βρισκόιταν τόσο
άργά στό έργακχτήριο τοΰ Περι-
κόοντ ήταν έπειδή έ/εΐνο τό βράδυ
επρόκειτο νά γίνη μιά δοκιαή γ, 6-
ποία ·θά ενηινε περί τής επιτυχίας
ή της άπυτυχίας ιότς; νέαι; εφευ¬
ρέσεως των, στήν οποίαν κοετσγι-
νόντονσαν τόσον; μήνες; νί>ς>α.
ΤΗταν κοί οί δνο καθισμένοι γύ
ρω άπό ενα μεγάλο τραπέϊ', ονοΰ-
ρο, λερωιιένο, κιαττιαχραγο·)ΐχέΌ άπό
τα όξέα ναί πιασαένο άπό πελώοιες
δαμιζάνες, (τυιιπιν.νωτήοες, βολτα-
ικές σπτιλες, διάφαρες μποιιπϊ"ες
χαί χονδροΰς ο'νκους πίαρσελανΐ|ς
νιά την παρεαπή&ισι των ρει>μά-
«ΰν. Στή ΐ|ΐέση αύτοϋ τοΰ απερδ*.-
μένου σοιροΰ ήταν ενα πρωτ?φα-
λ·ες αηχάνηιια. ποΰ γνονοϋσε βοα-
βώντας νι' επάνω στό όποϊο οί &νο
ονντροφοι εί^αν ■/αρφώσηφλογεοά
τα βλέιιαατά τονς.
λείπϊΐ τώοΐαι στή Σκίοπτία καί εχω έ-
γώ τό κλειδί τής Ίδιοκτησίας; Άς
ι'ιεταφΓροιηε αΰοιο τό μηχάνηιιά
αας ε/εΓ καί τό δοκιαάΐονιε ιι?σ τό
σιτοβολωνα.
— Ώραΐα.
— Έχει τραΐνο γιά τό "Ηστ-
μπόνον στή μία.
— Θά εϊιιαι στό σταθαό.
— Πάρε εσύ τό ιιοτέρ, θά φορ-
τοίθώ τα «ρτερά, είπο σηκ,τινόμενος;
δ αηχανικόο. Θσ δοϋμε αυριον άν.
/νντγνΌυσαιιιε ιιιά χίααιοα τ; αν έ-
ά ύ Σέ έ
κάναιιε
τύχη ιιισς. Σέ
θό
στή ιιιά στό σταθιιό.
Κατέβη-κε γοργά τίι σ/,άλα κα'ι
οέν ά'ργησε νό χαθί) μέσα στό πλή-
0ος των άνθρώπων πχ)ϋ κν/λοφο-
ροΰσε.
"Οταν έφθασαν στό ' ΗστμπΌνρν
τό πολύτιμον ιιοτέρ φορτώδ'Γν'ε σ'
£να λεωφορεϊο ιιαΓΰ ;ιέ τα φτερά
Τό σπίτι — δ σκοπός τοϋ το-ςΡΐ-
διοΰ των —ηταν ενα κκχνό κτΐοιο,
περιστοιχιαμένο άπό σΐΓανλονς κι
άπό κάιιπονς.
Μέ την βοηθεία τοΰ άιιαξά οί
ταξειδιώτες αετέφεραν τή; άπο-
σνενές τονς στή σκοτπνή τραπΐ-
ζαρία τοΰ σπιτιοΰ. Ό ήλιο; εθιτ
οταν τό αακρννό κύλισαα των τρο-ί τα σύρματα καί τό /.οιτί ,ιέ τό μο
— Άλήθεια πίαραδέχυ'ηκε δ Π ε
ρικόρνα.
— Έχου-ιε τοϋ^λα κ' ρνα βανΛ,
γιατί νά μή γεμίσου·.ιε τό σακκί αέ
τοϊβλα καί νά τό βάλοινμε στή θέ¬
σι μα; στό αηχάνηιια.
— Ώραία ιδία1
— Πααε, τότ0.
Εογήχαν κ' οί δυό εξο>, συνα-
•τονομίζοντε; τα διάφο·,> ά
ήΟ
μζ; φ, μφ
τον αηχανήματΟΓ των. Τό φεγγά-
ρι ελαιιπε, κρνο καϊ διαι»γές, δν καί
κά9ε τόσο κανένα συννεφο τό σκέ-
παζε. Οί σί·ντροφθΐ στάθηρ<αν μιά στιναή Λ«ά άφογν.οασθοΰν, πρίν ιιποΰν ιιέσα στόν σιτοβο?.ώνα, αλ- λά δεν ηνουσαν παοά τόν θόρνβο των κΐ'ΐιάτων καί τα ναυγίσματα ίνός σκν?λοι·. Ένω ό Μπράουν γέ- ιιιζε τό σακκί ιιέ τονβλα ό Πγοι- κόρντ εφρρε άτό την ρρί διάφορα άντινπ'ιιενα τα όποΐα μ-το- οοΰσαν νά χρειαοτοΰνε "Οταν δλα ετοιμάσθησαν ε*χλει- σαν την τί-^' -τόρτα τοϋ οατθβολω- νος κι' εβαλαν ιιιά λάαπα επάνω σέ 'ΐιά /άασα αδειανή. Ό ιτάκνος μέ τα τοΰ">^α το.-τοθετή^θηκε επάνω
ιιέ δΰο δνρίβαντες δΕΐιίνοΐ'ς στή
ιιεγάλη οόί>α Τα ιιεγ«.·Λ φτερά
χών τοΰ άιιαξιοΰ πού τον; εΐχε
φέρει τονς ανήγγειλε ότι επί τέλοα,'Γ
ήσαν μΟΛΌΐ.
Ό Περινόρντ είχε ανοίξη τσ
παρά·9ΐ)ρα καί τό ηδύνατο φώς τοο
δραδνοϋ ε-ΊΕφτε έ'πάνγο στής; χρα>-
ϊ λ δΌ Ό
φ ή χρ
ματιστϊ; πλιοοες τοΰ δα-αατ'Όυ. Ό
Μπράουν εθγαλε Ινα ιιαχαϊρι κι'
εκοι|>ε τούς σπάγγους των δε-ΐήτ.·^.
Δνό υιενάλΐα; φτεοά -άτ'χνσ
σιιίσίΐησαν. Τα έστήριξε μέ
χή ε.τάνα στόν τοΤχο. ΆνοιξΓ κα-
τότιν ενα οέιια ποϋ .τρ.-χεΤχε μιά
ρόδα, Ινα (ΐλλο ποΠ περιεϊχε 5ιά-
— Καί τα φτερά, Μ.τρ«ονν; οώ-1 ψορα λονριά καί τέλος τό δ?μα μέ
τησε δ Περικόρντ.
— Είναι πολύ μεγάλα καί δι ν
μπόρεσα νά τα φέρω. "Εχουν δυό-
μιση ιιέτρα αί]κος: κ' ένινήντα ε-
κατοστά πλάτος, ά?νλά τό υιοτέρ εί¬
ναι άρκετσ δνΛ'ατό γιά νά τα ■θιοτ
είς κίνησιν.
Ό Περικόρντ απλωσε τό -νευρι-
κό καί ισχνό χέο* τού καί πτίτν;σε
ίνα κονμπί ποΰ κιανόνΗζε τή μηγα-
νή. "Αοχισε νά γυρίζη πειό γοή-
γορα καί σέ λίγο στααάΓηισε. Ε
σπρο;ξε κατόπιν ενα έλατήριο κι'
ή αηχαλή ήρχισε πάλιν νά γνοί-
ζη· , ,
Μά το'^οα πρέπϊΐ νά δονιαάσοιιμε
την ίίοενοεσί μαο, λέ>·ει ό Πγοι-
κόονα στόν Μΐτοάουν.
—- Πον;
— Κι' έγώ ακριβώς γι' αΐτό Οά
γ
τίθελα νά σον
— "Αν δοκιμάζααε το ιιηχανη-
μα στ ήν έξοχή;
— "Ακου εχίο νά σοϋ προτείνχο
κάτι: Ό αδελφάς ιιου εχει ιιιά ίδι-
οκτησία πτό Μοΰσσε';, ^αάνχο στούς
λόφον;, κοτά στό Μπήτσν Χηνα.
Καθώς θΐΗΐρνΛΐαι ύπάρχει ά
στό (Πτίτι ενας σιτο&οί.ών
' ό Ό
ς ρχ
ρος κι' ύψπλός. Ό άδελφιΊς μου
το μοτερ.
Εννκτωσε ποίν προφθάσοα'" οί
ίιΰο πνδρε; νά |φ«ριΐιόσΐοιυν δ'λα τη
ά 'Α λ
τέρ προσεδέθτισαν κατόπιν στή ρό¬
δα. Τέλος προσεδεσαν στό κάτχί ιιέ-
φρ
κοιιμάτια. 'Αν)ΰη|Όν τή Λ.άλ;;τα */Γ
ίξακολοτι'-θησαν νά σφίνΛΌη,'ν τού;
κο/λίες, νά κ,πρφώνοΐ'ν τα κά
καί νά κάνουν τής τίλεϋταΐες
ί
τοιαασίετ
— "Επί τί?.ους ετοιιιο' φξ
ό Μπρι»ουν κάνοντας πίσω γιά νά
Νρ καλλίτερα.
( Ό Περΐ/ίόοντ οεν εΡιε )ίι σΐ-
λά τό τοόσωτό τον <γ<ϋτίοτν/ε άπό περηγάνεια κι' ελπίδα. — Ποίος θ' άνεΰτί στο αηχά¬ νηιια ; — 'Ργώ' φοοΛ'αξε δ Περινόρντ — Μά είναι έπινίνδυνο. Δΐν ίέ- ρουμε ακριβώς πως θά λειτο"ηνή- ση τό ιΐΓίχάη ση τό — Άδιάφορο' — Δέν ν-τσρνει λόγο; ν ά τρέςθυ με μπρός στό θάνατο. — Τότε τι Όί'λεις νά κάνωαε Έν τοίτοις πρέ-τει ν.αποιος; α.τό τού; δυό ιιας νό ριιΐ'οκινδυνρνστ; — Μιά; τό μοτερ μας ί)ά ίον- λεΐ'ε επίοης καλά αν τοΰ βάζαμε επάνω δτοιοδή.τοτε άντικείμενυ. Ή Κώνστανς Μπέννεττ, Άμερικανίς ήθοποιός, ήτις ασθενει βαρέως είς εν νοσοκομείον των Παρισίων. ρο; τοΰ σά^ου ?να τιιιοη ποϊ ε- μοιαζε οάν ονρά ψαοιον. Τό μη- '/άνηια τιόοσ ειιοιζε σάν ιιιά κό'φα ιιέ φτερά στά τλάγια /αί μέ τιμό- ι στό νάτω αέρος ιι·^σα στήν δπ'ιίια {■πτρχε 9^'σις γιά τό ιιοτέρ κοί ""ά ρ·π:ι6άτες. Ό Μ-τοσουν πάτηΐσε ενα έλατ»']- ριο. Τα τεραστία νίτρια φτερά :α- σάνοιξαν α' ε-α σπασμω'ϊικο* ν^ό- το, ξανιίνλεισαν, Ηανάνοιξαν, * ε- πειτα χτν.τησαν γιά δ-εύτερη φοοά, γιά τρίτη ιι' ?να ήχο -τοΰ'όσΐο :τη'- ναΐλ'ε νινότανε τειό ^οτη^ός, οτό τέταιρτο χτί·—ηιια δ σάκνό: ιιέ τα τοΐ·β>α ταλαντενθηΐνε έπάνϊ.» στον;
όκρίβαντε; στό πέιιπτο ύ|'ώθηκε
λίγο νιό νά ξαναιέση κ'χαν 'χ'ο Γκτο
κτνπημσ. τόν έσή/ωσε δριστι> ά Η
"«γαΛ'ή οτεκότανρ ιχαί στοΐφονΰοι-
σιγά σιγά σάν ενα μεγάλο οχα-
οο -τοΐνΐί.
Οί δι'ο αν^ρε; ε-ιειναν γιά ιιιά
στιγιιή άχ,ίνητοι καί σιο>πηλοί. Τέ-
Λθς δ Πτρικόρλτ ί ιΐ'ο.οτ τα χέοια
τοιι πρό; τόν ονοανό...
ι — Προχωοεΐ' Φώναξε. Τό μο-
τέρΜτράονν- Πεηιν.ι-ρ'ντ πό
ρεϊ, ίψώνετΐσι!
αεσ' στή χαθίί
ΰ ά
ήρχισε
έ 6
Ή έν Λάρκσμπουργκ, τοΰ Κολοράδο, άγροτική επαυλις τοΰ κ. Ρόμπερτ Π.
ΛΛμάντ, υίοΰ τοΰ όμωνύμου ύπουργοϋ τοΰ 'Εμπορίου, ήτις προσεφέρθη ώς
θερινή κατοικία διά τόν Πρόεδρον Χοΰβεο-
ή χίί τ^ ήρχισε
να χορεΰτ] σάν τοεϋ.ός. ένφ 6
Μπράουν σφν'ριζε μέ χαρά.
— Μ-τοάονν, κίτταξε παίς {,ι[(ό-
νεται κανονικά ναί πώς τό πηδά-
λιο διευθννει καλά- Πρΐπϊΐ. αί'ρι
όν κι' όλας νά πάροιηιε τό 5ίπλο>
ιια εΰρ^ιτεχνίας
Τό πρόσιοπο τοΰ Μπράουν σ/ο-
ί
τείνιασε.
Ό Οΰώλτερ Χάγκεν, διευθυντής Ά μερικανικοΰ όμίλου γκο/.φ, έγχειρίζων
το τρόπαιον τής νίκης είς τόν^ταγμα τάρχην Μπάρτλυ, Πρόεδρον τοΰ Άγ-
γλϊκοϋ όμίλου έν Λονδινφ.
Εί παριιένο, εΐπε, μ' <"να βιασιιένν) χαιιόγελο. Ό Π^ικόρντ αρχισε ντι οιρ- λιάζτι. — Ποίος τόλαησε νά Λαν>ονσι-
άση στήν Έπιτροπή τα σχέδια τή;
έΐιΛνεΰσϊώς μόν;
•— Έγώ, στ'ιΐιεαα τό πρωΐ.
— Καί πηρες δ'πλωιΐΛ εΐ'Γεσι-
τεχνίας γιά τό μοτερ; Στ' δνοιια
τίνος:
— Στό δικό μου· Μοΰ φαίνεται
πώς· εΐχα τό δικαίωαα ..
— "Α! Παλτχίνθροττε! φίόνα-
|ε δ Περικόρντ. Κλρνπΐ'., Ληστή.'
Μ λ ί
| δ Περικόρντ. Κλρνπΐ., Λητή.
Μοΰ εκλεψεζ την εμπνίυσί ιιου.
Θελεις νά οχρετερισθτ;; την τι.ιή
ποϋ μοϋ άνήκτι. θά ιιοΰ δώσης; τί
δ'υάίυμα, άκοϊ·ς, νιατί ά)λο»ί>"
V.
σοϋ πιώ τό αΐαα.
Τα μάτια τού πετοϋσαν άστραπές
καί τα χερια τού στρεφόνςΐονσαν
μέ λνσσα. Ό Μπράουν ηταν ίΐαρ-
ραλέο; κι' εν τοί'τοις άϊπιοιθεχώρη
σε, ένώ δ αλ>.ος τραβοΰσε εναντί¬
ον τον...
— Κατω τα χέρια! εϊπε 6γά-
ζθΛ-τα; &να μαχαΐρι άπό την Τ(Τε-
πη τού. Άν μ' άγνίξτ»ς ■&' άμυν-
«ώ.
— 'Α.-τειλεΐς' φάτνναςε ό Περι¬
κόρντ, ν.ίτοινος άπό ττι λνσσα τον.
ΕΤσαι ϊνθς δολθφόνος δπως είσαι
ενας κ>^"φτης!... Δόσε «ου τη δί-
πλωμα.
— "Οχι1
— Μπράοΐ'ν άκόμη μιά φορο,
δόςμον.
— Δέν στό δίντι>! Ή έργασία εί¬
ναι δική μου.
Ό Περικόρντ ώρμησε σάν 3η-
ρίο επάνω τού καί τόν ϋπιασ*, μά δ
Μπράουν ιιέ ιιιά δυνστή προσπα¬
θεία άπ-ΐλλείχθηκε άπό τό σφίξιμό
τού καί εκανε πίσω μά σκοΰντησε
στήν άδειαΛή κάσσα ποΰ ήταν ή
λάμπα κι' εττεσε. Ή λάμπα επεσ?,
χάιΐίο ν.' εσβνσε. Ό σιτοβολον βχ1-
θίοτηκε ιι*σ« στό σκότος. Μόνον
αιά άχτϊοα φεγγσ·ριον περνό>ντας
'ΐέσ' άπό μιά χαοαατίδα επρφτε στά
αεγάλα φΤερά τοά) μηχανήαατος
— θά μοΰ δώσης· το δίτλωμα
Μπράουν:
ΚΌπιμιά απάντησις.
— θά ιιοϊ' 6ώο—ς τό δίπλωιια,
ν-αί ή δχι;
Καμίΐία απάντησις. Καντνο1^
κρότος έκτός άπό τό βόμβο ΐψ μη.
χανης. Ό Περικόρντ μέ την καρ-
δια παγωμενη άπό άγωνία ηρχ.οΐε
νά ψάχνρ ψηλαφητά μέσ' στό σκο-
τάδι, οταν τα δάκϊτυλά τον άκοίνα-
τηο-αν σ' ?να χέρι. Τό ·&ν|ΐό τού δι
αδέχ-θηκε ιιιά φρίκη πον τόν ε/.α-
νε _νά τρεμτ)% "Αναι|)ΐε Ινα σΛίρτο
βιρήκε την λάαπα ν.αϊ, την ανα<|'ε. Ό Μπράοΐ'ν ήτΐαν ξυττλίυμε'νος κά- τω. Ό Περικόρντ τόν αρπαξε ιιέ τα χέρια τού καί τόν έΌήκωσε. 'Ε- ξήγη^σε τόχε την σιωΐτή τού. Ό δν- στυχης είχε πέσι, μέ τό δεξί τον χ?ρι στραααενο πρός· το στήίίός τού, καί καί λόγω τοΰ ΐδιου βάίρον^; τού το μαχαΐρι ποΰ χρατονσε 6νί}ί- στη^ε μέσ' τό σόΐΐά τού Π έθανε χωοίς Λ«ά βνάλη ενα στεναγιιό. Ό Πεοικόρντ κοτθησε στήν οίκρη τηΐς /Λσσος, "/νττώντας μτροσια ιαν, σάν χανκοαε'λΌ;, «νώ τό μοτερ "νΓπράουν - Προικόρντ βοΐίΐε πε- τώντα; έπάν« άπό τό κεφαλι τοΐ'. "Εαεινε ίτσι ιιερικά λεττά, ιιεριχέ; (ορες ΐσιο;. Χίλια τρελλά σνίδια .τερνονσαν άτό τό κιεφάλι τού. Εί¬ χε νίνη «κοΐ'σίίος άφοραή τού θα¬ νατον τον σύντροφον του,μιυτοιός θά τόν επίστενε Τα ρονχά τού τι- ταν μοιοκίόι στό αίαα, δλα έστρέ- φοντο εΛ«αντίον τον. Καλλίτερα θά ήτανε νά φννη. "Αν απχν>οϋ<κ νά εξαφανίση τό πτώιια, ή φΊ'γή τον Οά ήταν πειό εΰ^ολη. Μιά Λαοα'χι- ξη ϊδέα πέρασε ε&;ΐΓινα άπό τό ι ινα λό τού, καθώ; ηιττοί3οτ την αηχα- νή ποΰ ήρχισε νά κατεβαίντι Μ^το- ροΰσε νά έ'βαϊε αέσα σ' αι'τή τό .ιτώιια τοϋ σΐ'λττρόφθ^» τού καί τίιΐν ά'φισε ντι τΐετάξπ στό νπαιθρο νά γλυτώστ) κάθε ν.αταδίωξι. "Ανοιξε την πάρτα χΐαί μετέιρε- οε τό πτώμα τοϋ φίλον τού ε'Ηω οτό φώ; τής σελήν·ης. Λίγο ααν.ρύτερα οοισκότΐαν ενα; γήϊ'.οφοΓ. "Οταν ό Περικόρντ ε'φυνχσε στήν κοονρή τού ά,τόόεσε έ/.εϊ τα πτιϊμα μέ οέ- 6ασιιό. 'Επειτα ξαναννοισε φέρνοντας τή ρόδα, τό αοτέρ κ·αί τα φτ^ά. Μέ τα δάκτνλά τον ποΰ ετοεμαν πε'ρα- σε γνοω άτό τό στηθο; τοΰ νε- κροϋ ττΐ ρόιδα 'Έπϊΐτα στοίς άρ- ίολ»; τής ρόδα; πέρασε τα φτερα. Από νάτω κοέααστ τό μοτέο ναι τόν ενωπε ιιέ την ρόδΐοε καί τα σί·ρ- ιι,οτα 'Επί ενα δνό λεφτά τα αενϋ- λα φτερά κουνιόντηυσαν καί χτΐ1- ποϊνταν, επειτα τό πτ'Τχια ίίρχ1 σε νά σαλεύη, αέ μικρά άναπηδήμα τα σηκοίθην,ε σιγά σιγά ν.α· ν>?7.1-
σε νά ύψώνεται. Ό Περιαόρντ
5έν χρηΛΐατοίηισε τό -Γίηδά7ν!θ. ιιά
Γστριυ,ϊ τό μπροστινϋ αέρος ΐηί
ιιηχανή; πρός τόν βορρτια.. Σέ λί¬
γο ή ιιηχανή ναί τό πτωαα 5^ν
τοι»σαν στά διάστημα ξιε
τας τής άντινρυνες άκτές '/Μ
τιΤντας πρός τόν'Ωκεανό Ό
Οΐκόρνττ την χίττάξΐ ν' άΛθ'ΐαν
νεται <ός δτον χάθη^ στόσι-.οτάδι. Σ' ?Λ»α ασυλο φρρνοπαΌών τή; Νέας Ύόρΐκης εύοίΓίνϋεται κλευιιέ- νο ενα στοαο τοϋ οποίον άγνοονν τ' δνοιια καί την καταγατνην. Οί Ιατοοί σνμφ<οΛ«οά·ν ότι ό διχ>τνχή-
αίτός εχασε τό λογυκό τοα· σιη'ε-
τεία δννατής πτώσρως, της οποίας
ί>έν μτ,ορονν νά καθορίσουν τή >?ν-
σι.
Είναι ό Πεοικόοντ . .
ΚΟΝΑΝ*ΝΤΟ·Υ·Λ
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάκ Αόντου. "Έργο1» *
ρες γοητείας καί περιπίτειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής ζωής τΛν θα-
λασσών. Τιμάται βίδεμένον $1.00.
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ- ΗΕΒΑίΟ"
14Ο ¥/. 2«ΤΗ ·Τ.. ΝΕ«ν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΥΠΟ
ΝΤΟ·ν·Α
ΣΤΟ
Ήταν ενα 6οάδυ σΜοηϊΡ'ό κα]
πκχγωαένο. Τα μεγάλα σπίτια τον
δρόμον ήταν ■θεοσν.ότεινα, έ/τος
άπό ενα, ο.του τρία παράθνρα, ότι1·
δεντερο πάτοχιΐαι, ελαμπαν ιΐί μιά
λά λή
,
ίΐψη καταπληκτική
'Εκεΐ νατθΓ/'.οϋσε ό Φοάνσις 11ε-
ρι/ορντ, διάσημος έφενοέττ]ς /αι
λό
ρμηχς
Άν οί διαΐβάτες αποροϋσαν νά
ρίψουν στό δαχιάτιο ενα βλέιιμα
άδιάκριτο, θά έβλεπον δια άνθρώ-
πονς ιιέσα. Ό ενας, 6 Περικόρντ.
μ' ενα ποόσωπο σάν δρνεο, μέ μιλη
γωνιώδη καί ικχΰρα μαλλιά ποΰ φα
νερωναν την κελτική κοΐταγ^γνή
τού, ό αλλος ό Τζέρεμυ Μπράουν,
ό φημισϊιέΛΌς μηχανικός. Σννειρ-
γάζοντο άτό καιρό σέ διάφορε; έ-
φενρέσεις. Ή δηαιουογική αεγα-
λοφνΐα τοΰ ενός εΐχε ενισχυθή πολν
άπό την πρακτική ίκαγοττττα τού
άλλον.
Άν ό Μπράοΐ-'ν βρισκόιταν τόσο
άργά στό έργακχτήριο τοΰ Περι-
κόοντ ήταν έπειδή έ/εΐνο τό βράδυ
επρόκειτο νά γίνη μιά δοκιαή γ, 6-
ποία ·θά ενηινε περί τής επιτυχίας
ή της άπυτυχίας ιότς; νέαι; εφευ¬
ρέσεως των, στήν οποίαν κοετσγι-
νόντονσαν τόσον; μήνες; νί>ς>α.
ΤΗταν κοί οί δνο καθισμένοι γύ
ρω άπό ενα μεγάλο τραπέϊ', ονοΰ-
ρο, λερωιιένο, κιαττιαχραγο·)ΐχέΌ άπό
τα όξέα ναί πιασαένο άπό πελώοιες
δαμιζάνες, (τυιιπιν.νωτήοες, βολτα-
ικές σπτιλες, διάφαρες μποιιπϊ"ες
χαί χονδροΰς ο'νκους πίαρσελανΐ|ς
νιά την παρεαπή&ισι των ρει>μά-
«ΰν. Στή ΐ|ΐέση αύτοϋ τοΰ απερδ*.-
μένου σοιροΰ ήταν ενα πρωτ?φα-
λ·ες αηχάνηιια. ποΰ γνονοϋσε βοα-
βώντας νι' επάνω στό όποϊο οί &νο
ονντροφοι εί^αν ■/αρφώσηφλογεοά
τα βλέιιαατά τονς.
λείπϊΐ τώοΐαι στή Σκίοπτία καί εχω έ-
γώ τό κλειδί τής Ίδιοκτησίας; Άς
ι'ιεταφΓροιηε αΰοιο τό μηχάνηιιά
αας ε/εΓ καί τό δοκιαάΐονιε ιι?σ τό
σιτοβολωνα.
— Ώραΐα.
— Έχει τραΐνο γιά τό "Ηστ-
μπόνον στή μία.
— Θά εϊιιαι στό σταθαό.
— Πάρε εσύ τό ιιοτέρ, θά φορ-
τοίθώ τα «ρτερά, είπο σηκ,τινόμενος;
δ αηχανικόο. Θσ δοϋμε αυριον άν.
/νντγνΌυσαιιιε ιιιά χίααιοα τ; αν έ-
ά ύ Σέ έ
κάναιιε
τύχη ιιισς. Σέ
θό
στή ιιιά στό σταθιιό.
Κατέβη-κε γοργά τίι σ/,άλα κα'ι
οέν ά'ργησε νό χαθί) μέσα στό πλή-
0ος των άνθρώπων πχ)ϋ κν/λοφο-
ροΰσε.
"Οταν έφθασαν στό ' ΗστμπΌνρν
τό πολύτιμον ιιοτέρ φορτώδ'Γν'ε σ'
£να λεωφορεϊο ιιαΓΰ ;ιέ τα φτερά
Τό σπίτι — δ σκοπός τοϋ το-ςΡΐ-
διοΰ των —ηταν ενα κκχνό κτΐοιο,
περιστοιχιαμένο άπό σΐΓανλονς κι
άπό κάιιπονς.
Μέ την βοηθεία τοΰ άιιαξά οί
ταξειδιώτες αετέφεραν τή; άπο-
σνενές τονς στή σκοτπνή τραπΐ-
ζαρία τοΰ σπιτιοΰ. Ό ήλιο; εθιτ
οταν τό αακρννό κύλισαα των τρο-ί τα σύρματα καί τό /.οιτί ,ιέ τό μο
— Άλήθεια πίαραδέχυ'ηκε δ Π ε
ρικόρνα.
— Έχου-ιε τοϋ^λα κ' ρνα βανΛ,
γιατί νά μή γεμίσου·.ιε τό σακκί αέ
τοϊβλα καί νά τό βάλοινμε στή θέ¬
σι μα; στό αηχάνηιια.
— Ώραία ιδία1
— Πααε, τότ0.
Εογήχαν κ' οί δυό εξο>, συνα-
•τονομίζοντε; τα διάφο·,> ά
ήΟ
μζ; φ, μφ
τον αηχανήματΟΓ των. Τό φεγγά-
ρι ελαιιπε, κρνο καϊ διαι»γές, δν καί
κά9ε τόσο κανένα συννεφο τό σκέ-
παζε. Οί σί·ντροφθΐ στάθηρ<αν μιά στιναή Λ«ά άφογν.οασθοΰν, πρίν ιιποΰν ιιέσα στόν σιτοβο?.ώνα, αλ- λά δεν ηνουσαν παοά τόν θόρνβο των κΐ'ΐιάτων καί τα ναυγίσματα ίνός σκν?λοι·. Ένω ό Μπράουν γέ- ιιιζε τό σακκί ιιέ τονβλα ό Πγοι- κόρντ εφρρε άτό την ρρί διάφορα άντινπ'ιιενα τα όποΐα μ-το- οοΰσαν νά χρειαοτοΰνε "Οταν δλα ετοιμάσθησαν ε*χλει- σαν την τί-^' -τόρτα τοϋ οατθβολω- νος κι' εβαλαν ιιιά λάαπα επάνω σέ 'ΐιά /άασα αδειανή. Ό ιτάκνος μέ τα τοΰ">^α το.-τοθετή^θηκε επάνω
ιιέ δΰο δνρίβαντες δΕΐιίνοΐ'ς στή
ιιεγάλη οόί>α Τα ιιεγ«.·Λ φτερά
χών τοΰ άιιαξιοΰ πού τον; εΐχε
φέρει τονς ανήγγειλε ότι επί τέλοα,'Γ
ήσαν μΟΛΌΐ.
Ό Περινόρντ είχε ανοίξη τσ
παρά·9ΐ)ρα καί τό ηδύνατο φώς τοο
δραδνοϋ ε-ΊΕφτε έ'πάνγο στής; χρα>-
ϊ λ δΌ Ό
φ ή χρ
ματιστϊ; πλιοοες τοΰ δα-αατ'Όυ. Ό
Μπράουν εθγαλε Ινα ιιαχαϊρι κι'
εκοι|>ε τούς σπάγγους των δε-ΐήτ.·^.
Δνό υιενάλΐα; φτεοά -άτ'χνσ
σιιίσίΐησαν. Τα έστήριξε μέ
χή ε.τάνα στόν τοΤχο. ΆνοιξΓ κα-
τότιν ενα οέιια ποϋ .τρ.-χεΤχε μιά
ρόδα, Ινα (ΐλλο ποΠ περιεϊχε 5ιά-
— Καί τα φτερά, Μ.τρ«ονν; οώ-1 ψορα λονριά καί τέλος τό δ?μα μέ
τησε δ Περικόρντ.
— Είναι πολύ μεγάλα καί δι ν
μπόρεσα νά τα φέρω. "Εχουν δυό-
μιση ιιέτρα αί]κος: κ' ένινήντα ε-
κατοστά πλάτος, ά?νλά τό υιοτέρ εί¬
ναι άρκετσ δνΛ'ατό γιά νά τα ■θιοτ
είς κίνησιν.
Ό Περικόρντ απλωσε τό -νευρι-
κό καί ισχνό χέο* τού καί πτίτν;σε
ίνα κονμπί ποΰ κιανόνΗζε τή μηγα-
νή. "Αοχισε νά γυρίζη πειό γοή-
γορα καί σέ λίγο στααάΓηισε. Ε
σπρο;ξε κατόπιν ενα έλατήριο κι'
ή αηχαλή ήρχισε πάλιν νά γνοί-
ζη· , ,
Μά το'^οα πρέπϊΐ νά δονιαάσοιιμε
την ίίοενοεσί μαο, λέ>·ει ό Πγοι-
κόονα στόν Μΐτοάουν.
—- Πον;
— Κι' έγώ ακριβώς γι' αΐτό Οά
γ
τίθελα νά σον
— "Αν δοκιμάζααε το ιιηχανη-
μα στ ήν έξοχή;
— "Ακου εχίο νά σοϋ προτείνχο
κάτι: Ό αδελφάς ιιου εχει ιιιά ίδι-
οκτησία πτό Μοΰσσε';, ^αάνχο στούς
λόφον;, κοτά στό Μπήτσν Χηνα.
Καθώς θΐΗΐρνΛΐαι ύπάρχει ά
στό (Πτίτι ενας σιτο&οί.ών
' ό Ό
ς ρχ
ρος κι' ύψπλός. Ό άδελφιΊς μου
το μοτερ.
Εννκτωσε ποίν προφθάσοα'" οί
ίιΰο πνδρε; νά |φ«ριΐιόσΐοιυν δ'λα τη
ά 'Α λ
τέρ προσεδέθτισαν κατόπιν στή ρό¬
δα. Τέλος προσεδεσαν στό κάτχί ιιέ-
φρ
κοιιμάτια. 'Αν)ΰη|Όν τή Λ.άλ;;τα */Γ
ίξακολοτι'-θησαν νά σφίνΛΌη,'ν τού;
κο/λίες, νά κ,πρφώνοΐ'ν τα κά
καί νά κάνουν τής τίλεϋταΐες
ί
τοιαασίετ
— "Επί τί?.ους ετοιιιο' φξ
ό Μπρι»ουν κάνοντας πίσω γιά νά
Νρ καλλίτερα.
( Ό Περΐ/ίόοντ οεν εΡιε )ίι σΐ-
λά τό τοόσωτό τον <γ<ϋτίοτν/ε άπό περηγάνεια κι' ελπίδα. — Ποίος θ' άνεΰτί στο αηχά¬ νηιια ; — 'Ργώ' φοοΛ'αξε δ Περινόρντ — Μά είναι έπινίνδυνο. Δΐν ίέ- ρουμε ακριβώς πως θά λειτο"ηνή- ση τό ιΐΓίχάη ση τό — Άδιάφορο' — Δέν ν-τσρνει λόγο; ν ά τρέςθυ με μπρός στό θάνατο. — Τότε τι Όί'λεις νά κάνωαε Έν τοίτοις πρέ-τει ν.αποιος; α.τό τού; δυό ιιας νό ριιΐ'οκινδυνρνστ; — Μιά; τό μοτερ μας ί)ά ίον- λεΐ'ε επίοης καλά αν τοΰ βάζαμε επάνω δτοιοδή.τοτε άντικείμενυ. Ή Κώνστανς Μπέννεττ, Άμερικανίς ήθοποιός, ήτις ασθενει βαρέως είς εν νοσοκομείον των Παρισίων. ρο; τοΰ σά^ου ?να τιιιοη ποϊ ε- μοιαζε οάν ονρά ψαοιον. Τό μη- '/άνηια τιόοσ ειιοιζε σάν ιιιά κό'φα ιιέ φτερά στά τλάγια /αί μέ τιμό- ι στό νάτω αέρος ιι·^σα στήν δπ'ιίια {■πτρχε 9^'σις γιά τό ιιοτέρ κοί ""ά ρ·π:ι6άτες. Ό Μ-τοσουν πάτηΐσε ενα έλατ»']- ριο. Τα τεραστία νίτρια φτερά :α- σάνοιξαν α' ε-α σπασμω'ϊικο* ν^ό- το, ξανιίνλεισαν, Ηανάνοιξαν, * ε- πειτα χτν.τησαν γιά δ-εύτερη φοοά, γιά τρίτη ιι' ?να ήχο -τοΰ'όσΐο :τη'- ναΐλ'ε νινότανε τειό ^οτη^ός, οτό τέταιρτο χτί·—ηιια δ σάκνό: ιιέ τα τοΐ·β>α ταλαντενθηΐνε έπάνϊ.» στον;
όκρίβαντε; στό πέιιπτο ύ|'ώθηκε
λίγο νιό νά ξαναιέση κ'χαν 'χ'ο Γκτο
κτνπημσ. τόν έσή/ωσε δριστι> ά Η
"«γαΛ'ή οτεκότανρ ιχαί στοΐφονΰοι-
σιγά σιγά σάν ενα μεγάλο οχα-
οο -τοΐνΐί.
Οί δι'ο αν^ρε; ε-ιειναν γιά ιιιά
στιγιιή άχ,ίνητοι καί σιο>πηλοί. Τέ-
Λθς δ Πτρικόρλτ ί ιΐ'ο.οτ τα χέοια
τοιι πρό; τόν ονοανό...
ι — Προχωοεΐ' Φώναξε. Τό μο-
τέρΜτράονν- Πεηιν.ι-ρ'ντ πό
ρεϊ, ίψώνετΐσι!
αεσ' στή χαθίί
ΰ ά
ήρχισε
έ 6
Ή έν Λάρκσμπουργκ, τοΰ Κολοράδο, άγροτική επαυλις τοΰ κ. Ρόμπερτ Π.
ΛΛμάντ, υίοΰ τοΰ όμωνύμου ύπουργοϋ τοΰ 'Εμπορίου, ήτις προσεφέρθη ώς
θερινή κατοικία διά τόν Πρόεδρον Χοΰβεο-
ή χίί τ^ ήρχισε
να χορεΰτ] σάν τοεϋ.ός. ένφ 6
Μπράουν σφν'ριζε μέ χαρά.
— Μ-τοάονν, κίτταξε παίς {,ι[(ό-
νεται κανονικά ναί πώς τό πηδά-
λιο διευθννει καλά- Πρΐπϊΐ. αί'ρι
όν κι' όλας νά πάροιηιε τό 5ίπλο>
ιια εΰρ^ιτεχνίας
Τό πρόσιοπο τοΰ Μπράουν σ/ο-
ί
τείνιασε.
Ό Οΰώλτερ Χάγκεν, διευθυντής Ά μερικανικοΰ όμίλου γκο/.φ, έγχειρίζων
το τρόπαιον τής νίκης είς τόν^ταγμα τάρχην Μπάρτλυ, Πρόεδρον τοΰ Άγ-
γλϊκοϋ όμίλου έν Λονδινφ.
Εί παριιένο, εΐπε, μ' <"να βιασιιένν) χαιιόγελο. Ό Π^ικόρντ αρχισε ντι οιρ- λιάζτι. — Ποίος τόλαησε νά Λαν>ονσι-
άση στήν Έπιτροπή τα σχέδια τή;
έΐιΛνεΰσϊώς μόν;
•— Έγώ, στ'ιΐιεαα τό πρωΐ.
— Καί πηρες δ'πλωιΐΛ εΐ'Γεσι-
τεχνίας γιά τό μοτερ; Στ' δνοιια
τίνος:
— Στό δικό μου· Μοΰ φαίνεται
πώς· εΐχα τό δικαίωαα ..
— "Α! Παλτχίνθροττε! φίόνα-
|ε δ Περικόρντ. Κλρνπΐ'., Ληστή.'
Μ λ ί
| δ Περικόρντ. Κλρνπΐ., Λητή.
Μοΰ εκλεψεζ την εμπνίυσί ιιου.
Θελεις νά οχρετερισθτ;; την τι.ιή
ποϋ μοϋ άνήκτι. θά ιιοΰ δώσης; τί
δ'υάίυμα, άκοϊ·ς, νιατί ά)λο»ί>"
V.
σοϋ πιώ τό αΐαα.
Τα μάτια τού πετοϋσαν άστραπές
καί τα χερια τού στρεφόνςΐονσαν
μέ λνσσα. Ό Μπράουν ηταν ίΐαρ-
ραλέο; κι' εν τοί'τοις άϊπιοιθεχώρη
σε, ένώ δ αλ>.ος τραβοΰσε εναντί¬
ον τον...
— Κατω τα χέρια! εϊπε 6γά-
ζθΛ-τα; &να μαχαΐρι άπό την Τ(Τε-
πη τού. Άν μ' άγνίξτ»ς ■&' άμυν-
«ώ.
— 'Α.-τειλεΐς' φάτνναςε ό Περι¬
κόρντ, ν.ίτοινος άπό ττι λνσσα τον.
ΕΤσαι ϊνθς δολθφόνος δπως είσαι
ενας κ>^"φτης!... Δόσε «ου τη δί-
πλωμα.
— "Οχι1
— Μπράοΐ'ν άκόμη μιά φορο,
δόςμον.
— Δέν στό δίντι>! Ή έργασία εί¬
ναι δική μου.
Ό Περικόρντ ώρμησε σάν 3η-
ρίο επάνω τού καί τόν ϋπιασ*, μά δ
Μπράουν ιιέ ιιιά δυνστή προσπα¬
θεία άπ-ΐλλείχθηκε άπό τό σφίξιμό
τού καί εκανε πίσω μά σκοΰντησε
στήν άδειαΛή κάσσα ποΰ ήταν ή
λάμπα κι' εττεσε. Ή λάμπα επεσ?,
χάιΐίο ν.' εσβνσε. Ό σιτοβολον βχ1-
θίοτηκε ιι*σ« στό σκότος. Μόνον
αιά άχτϊοα φεγγσ·ριον περνό>ντας
'ΐέσ' άπό μιά χαοαατίδα επρφτε στά
αεγάλα φΤερά τοά) μηχανήαατος
— θά μοΰ δώσης· το δίτλωμα
Μπράουν:
ΚΌπιμιά απάντησις.
— θά ιιοϊ' 6ώο—ς τό δίπλωιια,
ν-αί ή δχι;
Καμίΐία απάντησις. Καντνο1^
κρότος έκτός άπό τό βόμβο ΐψ μη.
χανης. Ό Περικόρντ μέ την καρ-
δια παγωμενη άπό άγωνία ηρχ.οΐε
νά ψάχνρ ψηλαφητά μέσ' στό σκο-
τάδι, οταν τα δάκϊτυλά τον άκοίνα-
τηο-αν σ' ?να χέρι. Τό ·&ν|ΐό τού δι
αδέχ-θηκε ιιιά φρίκη πον τόν ε/.α-
νε _νά τρεμτ)% "Αναι|)ΐε Ινα σΛίρτο
βιρήκε την λάαπα ν.αϊ, την ανα<|'ε. Ό Μπράοΐ'ν ήτΐαν ξυττλίυμε'νος κά- τω. Ό Περικόρντ τόν αρπαξε ιιέ τα χέρια τού καί τόν έΌήκωσε. 'Ε- ξήγη^σε τόχε την σιωΐτή τού. Ό δν- στυχης είχε πέσι, μέ τό δεξί τον χ?ρι στραααενο πρός· το στήίίός τού, καί καί λόγω τοΰ ΐδιου βάίρον^; τού το μαχαΐρι ποΰ χρατονσε 6νί}ί- στη^ε μέσ' τό σόΐΐά τού Π έθανε χωοίς Λ«ά βνάλη ενα στεναγιιό. Ό Πεοικόρντ κοτθησε στήν οίκρη τηΐς /Λσσος, "/νττώντας μτροσια ιαν, σάν χανκοαε'λΌ;, «νώ τό μοτερ "νΓπράουν - Προικόρντ βοΐίΐε πε- τώντα; έπάν« άπό τό κεφαλι τοΐ'. "Εαεινε ίτσι ιιερικά λεττά, ιιεριχέ; (ορες ΐσιο;. Χίλια τρελλά σνίδια .τερνονσαν άτό τό κιεφάλι τού. Εί¬ χε νίνη «κοΐ'σίίος άφοραή τού θα¬ νατον τον σύντροφον του,μιυτοιός θά τόν επίστενε Τα ρονχά τού τι- ταν μοιοκίόι στό αίαα, δλα έστρέ- φοντο εΛ«αντίον τον. Καλλίτερα θά ήτανε νά φννη. "Αν απχν>οϋ<κ νά εξαφανίση τό πτώιια, ή φΊ'γή τον Οά ήταν πειό εΰ^ολη. Μιά Λαοα'χι- ξη ϊδέα πέρασε ε&;ΐΓινα άπό τό ι ινα λό τού, καθώ; ηιττοί3οτ την αηχα- νή ποΰ ήρχισε νά κατεβαίντι Μ^το- ροΰσε νά έ'βαϊε αέσα σ' αι'τή τό .ιτώιια τοϋ σΐ'λττρόφθ^» τού καί τίιΐν ά'φισε ντι τΐετάξπ στό νπαιθρο νά γλυτώστ) κάθε ν.αταδίωξι. "Ανοιξε την πάρτα χΐαί μετέιρε- οε τό πτώμα τοϋ φίλον τού ε'Ηω οτό φώ; τής σελήν·ης. Λίγο ααν.ρύτερα οοισκότΐαν ενα; γήϊ'.οφοΓ. "Οταν ό Περικόρντ ε'φυνχσε στήν κοονρή τού ά,τόόεσε έ/.εϊ τα πτιϊμα μέ οέ- 6ασιιό. 'Επειτα ξαναννοισε φέρνοντας τή ρόδα, τό αοτέρ κ·αί τα φτ^ά. Μέ τα δάκτνλά τον ποΰ ετοεμαν πε'ρα- σε γνοω άτό τό στηθο; τοΰ νε- κροϋ ττΐ ρόιδα 'Έπϊΐτα στοίς άρ- ίολ»; τής ρόδα; πέρασε τα φτερα. Από νάτω κοέααστ τό μοτέο ναι τόν ενωπε ιιέ την ρόδΐοε καί τα σί·ρ- ιι,οτα 'Επί ενα δνό λεφτά τα αενϋ- λα φτερά κουνιόντηυσαν καί χτΐ1- ποϊνταν, επειτα τό πτ'Τχια ίίρχ1 σε νά σαλεύη, αέ μικρά άναπηδήμα τα σηκοίθην,ε σιγά σιγά ν.α· ν>?7.1-
σε νά ύψώνεται. Ό Περιαόρντ
5έν χρηΛΐατοίηισε τό -Γίηδά7ν!θ. ιιά
Γστριυ,ϊ τό μπροστινϋ αέρος ΐηί
ιιηχανή; πρός τόν βορρτια.. Σέ λί¬
γο ή ιιηχανή ναί τό πτωαα 5^ν
τοι»σαν στά διάστημα ξιε
τας τής άντινρυνες άκτές '/Μ
τιΤντας πρός τόν'Ωκεανό Ό
Οΐκόρνττ την χίττάξΐ ν' άΛθ'ΐαν
νεται <ός δτον χάθη^ στόσι-.οτάδι. Σ' ?Λ»α ασυλο φρρνοπαΌών τή; Νέας Ύόρΐκης εύοίΓίνϋεται κλευιιέ- νο ενα στοαο τοϋ οποίον άγνοονν τ' δνοιια καί την καταγατνην. Οί Ιατοοί σνμφ<οΛ«οά·ν ότι ό διχ>τνχή-
αίτός εχασε τό λογυκό τοα· σιη'ε-
τεία δννατής πτώσρως, της οποίας
ί>έν μτ,ορονν νά καθορίσουν τή >?ν-
σι.
Είναι ό Πεοικόοντ . .
ΚΟΝΑΝ*ΝΤΟ·Υ·Λ
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάκ Αόντου. "Έργο1» *
ρες γοητείας καί περιπίτειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής ζωής τΛν θα-
λασσών. Τιμάται βίδεμένον $1.00.
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ- ΗΕΒΑίΟ"
14Ο ¥/. 2«ΤΗ ·Τ.. ΝΕ«ν
_«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-. Κυρτατγττ 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ,
1929.
17
ΙΡΧΡ^ΣΣθχΣ^ίΤΤΡΑΦΕρΣ ΝΤΟΣΤΟΓΊΕΦΣΚΥ
ΕΝΟΣ
α β·»τε-
νε"
Ε» χείνοΰσ* στο ο~τ» ι
Ι Οΐ'%ατά3ί«>! εχειδη .^ ^
ι δέν ίοίλεοβν. Ή φυλάξη η
Ι, ί,ι&ιρυτά, άναμεταξυ τοος.
"ϋθίόντθΜβν μήχως αύτοι
ϊ»ν την τ-,σνχίαν χοΰ διέκοχταν
ΐ'οϊ 7.?ίτθ! των άλυσίίων χοΰ
Ιύτΐν χά'6*ΐ φ*ορα χοΰ κάχοιος
5 μά χίνηβπ. Άλυσί3ες καί
λια ττΐνε έ»εί νά τοΰς θυμ1--
ότι ή' δοττυχία δρισκότανε γύ-
Λϊ ότι θά διαρχοΰσε τόσο, δσο
»:ο·3σε /.ζνένας νά ξεύρη ή
^Οί). Έν τούτοις γιά μερικοΰς
ι Φ.κο χώς θά δ-.αραοΰσε ε-
ό θάνατος άναχαύση τα
Ιΐμίνα άχό τοΰς χόνους κορμιά
ά-
χηρανε
ιτνχ'.αμένους άνθρώχους χον» ε¬
ί στήν χόλι, χήγανε στήν έκ-
7ΐ φάγανε καλλίτερα αχο
ίϊΛες μέρες. Τώρα χειά δέν
* ;'ν· τίχοτε άλλο, χαρά νά
ίν όλοι αί νά χίίοσχαθήσουν
;ν ό ενας νοουράγιο τόν άλ-
τήν μενάλη αίθουσα χοΰ κοι-
κ»3ν 7.ΐί μαζευόντοοσαν δταν
ύλαϊν Ιξω. Τό μοναιδικό φώς
ΐήρχ« ητανε- ή τρ-εμουλιαστή
μιίς λάμχας χοΰ Ινας φύ-
; είχϊν ίοήσει στήν χόρτα τής
; χά! χοΰ δέν μχοροΰσε νά ξε-
»ΐ5 καλχ τό σν^τάδι χοΰ σ'
I-
7.5χτεσαι, νά ά*γων:άς, καί
ν ολίς τής ίρρϋ>7νζς σκέψβις
Ρ'>5όντο^αν στά δοθή των ψϋ-
1'ών των άνθρώχων χοΰ χολ-
ΐο αϋτοΰς μόνον τόόνομα τοΰ
ήτανε ξαχλωμένο:
χάγτΛυς χοΰ κοι-
μ« την νύκτα. "ΪΕνας διηγό-
ίνφ οί ά'λλοι τόν άκονγαν μέ
ιχη χροσοχή, Χιρ'.στουγεννιά-
κτορίες. Ήτανε ό Τιμούφ-εϊ,
!?7,?», χοΰ έ'λεγε χώς ήτανε
τ«νο; έτ,εί μέσα, γιατΐ έκεΐ
"Λαν.ιΐτον φαί, ροϋχα καί σχί-
'« χ:λϋτέλεια χοΰ δέν εί'χε
«ήν άλήταη.ζωή τού. *Η-
—Μά... οτό είχα. Ή Βάσγ!α...
ή ίΐ%ρτ^ μου κατσίχα.
Δέν έ-έμεινα γιά νά μην τόν λ>
τήν ίττορία σου σέ κανένα χοΰ Θά
μχοροΰσε νά σέ καταλάδτ), τοΰ είχα
Άναστέναξε καί χάλι.
—Άχ, δέν μχορείς νά καταλά-
6ης. Μχορεϊ δμως ναχης καί δίκηο,
ίσως μοϋ κάνη καλό, αν στήν διη-
γηθώ.
ς ργ
£.« ~άντα νά διηγήται νόστ·.-
ττο;ι5ς τής ζή ^
«ϊΐ μίσα.
^η 5λα αύτά τα ξαριαμενα
!α «^ χαιραιςενεϋόμο^να χώς
^ ρςεϋόμο^να χώς
.^ με κάμουν νά ένδιζ-
■*;, ο-ανΙνας άναστεναγμός
«ώ. Έτ« ό «Ίλγια ό
! "'-·' 8·.χβ δέσει μέ (τχοινάΛί
8·.χβ δέσει μέ
Κ% ί^ϊί χι εβ:
I
ν. Ενας τ,αινούργιος ποΰ
I-
Κ>ωττ( 5ορβ Χριστούγ-ννα{ στί.
:;, ^εγαν "Τί ϊ'ά ^,ν
ϊ^, *·«*«. Τΐά ϊλα καί
ν'ΟΛ τ°- ^^ «έναντι
τί
- Χ*™
"Οτ*
τόν άκο>
Ι
τόν είχε
άχό τά
αε
νο?γ
ό -π ρ!στωΤ«ννιάτικο ά-
ίϊ^* τελει'"
μ,ΐά τέτοια
ύ 5 άγ-
νά χβταλάδης.
Βά ^
να
ροδ-
-=« ή Βά-
««ν νά
Ή Δωροθέα Σίγκ-
λω6, ήτις Ιστειλε
την φωτογραφίαν
της είς τό «Γκρά-
φικ» τής Νέας 'Υ-
όρκης, μέ την δή¬
λωσιν ότι έπιθυμεϊ
νά λάβτι μέρος είς
τόν διαγωνισμόν
πρός άνάδειξιν τής
<Μίς Νιού Γιόρχ», διά την Διεθνή Πά ρέλαοτν τού Κάλ- λους έν Γκάλβε- στων. Γίνονται δε- χτα Ιχαί άλλαι δη- λώσεις, δστε μή χάθεσθε. Ένώ μίλοΰσε δ<τκρΗ;α στά μάγουλά τοΰ. —θά σοϋ την διητγηφώ μοΰ είχε, τέλος. θά σοΰ την ίιηγηθώ, μολο¬ νότι δέν εχω μιλήσει χοτέ γι' αΰτό. Έρχεται μιά μέ?-α χού χρέχε·. νά μιλήση κοτνείς γιά νά μην χεθάντ;. Μητέρα δέν γνώρισα. Μέ δρΐκε ό νο^οβάφτης χρός? τό κοιμητήριο ϊοό μερών, μέσα σ' ενα καλίθι. Π ή-ί γα-.νε νά σν.άψη τόν τάφο μιάς γ";- ναίκας χοΰ είχε χεθάνί! τό χρωΐ. *Ηταν$ καλος άνθρωχος. Μέ —ηρ* τχίτι τ»>. Τέ ϊδιο 6ρά3^ με ο<ίχτ!- σαν -κτλ μ' !δγαλχ> "Ιλγια, γιατί
έκείνη την ήμέρα ητανε τοΰ χροφη-
τη Ήλία. Αέν νχοήχ χοτέ χοίοι ή¬
σαν οί γονείς μου, κι' ό χάσμος χού
μ' ένσχιζιΐ χαιίί ένοςάνόζΐω ερωτος
μέ ΐΓερι?οονςι>τ6. "Οταν άρχισα νά
μεγαλώνω τά χα:διά τής ήλιν.ίας
υ μέ χεριγφλοϋσαν, κι' έτσι, δτ«
ί σέ ήλικία χ&ΰ μχορσϋσα νά
α-/.έχτωμα!! αΐσθανέμοονα ενα μΐισος
·.' αύτούς. Ό νϊ7.:οθάχττ(ς ·ηττ?ε
καλάς καί ή γυναίκά το·^ 7.αλή. Με
τάϊζαν, υλ έντονον καί μέ έ'δερναν
σχάνΐα. "Ο-Τ) ημουνα 10 χρονων,
ό θϊός τοϋ εχάρισε ενα νΛρίτσ:. Τό
άγαχΐϋτα χολΰ αύτό τά καρίτσι, πά-
;α χ:λύ. Τό λέγανε Άνίσγια. "Ο-
τοτν χήγαΐνε ή μητέρα της στάχω-
ράφια νά δοΛέψη, την χρόσεγα έγω.
Την κούναγα στην άγκαλιά μου, ε-
οιωχνα τής μνίγες άχό τό χρόσωχο
δ
της καί την ΰχ-εστήριζα, όταν αρχ:-
σε χερ-.χατάη. Μιά μερά χοΰ ήθελ»
νά την δαγκώσ>τ] Ινα μαντρόσκϋλλο,
έχειδή τό χείραξε, ρίχθη-Αθο έγώ στή
μέση.—Κύτταξε.
Άναση7.(ΰκ~ τό μανίν.: τής χλοο-
ζας τού καί μουϊειξε μιά €α6ειά
ίύλή στϊ μχράτσο το·ο.
—Ή Άνίσγια ητχν όλος ό κ>
ΐμος γ:ά μενά. "Οταν ήαοονα 20
χρίνών -/.αί αύτη 10, την έ'χαιρνα
ττά γόνατά μου 7.αί τής έλεγα χώς
θά την κάνω γαναίχά αθϋ. μόλίς
μεγαλώσει. Μιά μερά μέ άκο>ΐε
ενας γΐίτονας, μέ 7.οατσομχόλΐ'χτε
κάμχοσο, κι' έ'κανε τή θετή μο·ο μη-
τερα νά μέ μαλωστ), γιατ; έ'δαζα
τρελλές ίίέες στό μυαλό της Ά-
νί·σγ:ας, μιά χοΰ δέν μχοροϋσα νά
την κάνω γυναΐκά αο·ο. Εγώ, ώς
τόσο, δέν εχαψα νά τής μ'.λάω ετσ'.,
μόνο χρόσεχα τώρα νά μή ά-Αθ'^στ;
κανείς. Νέμιζα τότε, οτι^ ή Άνί-
σγϋ α' άγοχοΰ(ΐε καί μέ ήθελε γιά
δαό της.
Μιά μί?<χ άρρώστησα άκ την εύλογιά, τ.αί μέ χήγαν-ϊ στά νοσοκο- υ,ΐίον τοΰ Κυοερνείαν. "Όταν ξΐνά- γινα χσλά είχα χάτε·. τό φώς τί ενα μάτ; 7.αί το χρόσωχό μ.ο·ο έγινε, οχως το δλέχετε τώρα. Κατάλαοα τότε χώς, όχως κΛτηντη'σα, χανένα •Λορίτΐ! δέν Όά μχοροί>σε νά μ/ ά-
ετό σχίτι δέν είχα χϊΐά στήν Άνίσ-
γα, 5τ! θά την εχαιρνα γυναΤχά μου,
θοΰσα όμω? ν^ ιτρολαδαΓνω
προσχαθοΰ μ? ρ
χάθε της έχιθϋμία. "Οταν οίχβνό-
μησ2 λίγα χρήμ^τα, της ^όρασα
γιά Χριστθϋγε^ιάτγίχο ϊώρο μιά μι-
ν.ρή καςσίκα χον) τής άρεσε χολυ.
Ήτανε ιι,ια μικρ-ή, χκχριτωμένη, όλό-
λεχΑη Αατσΐ7.ούλα. Την δγάλα^/ε
Βάσγ'.α. καί γιά νά μή δίνη την μ:-
•.'.^ό-ζίρ^ ένόχλησι στήν Άνίσγια την
ς-ρόντιζα έγώ, καί έτσι ή
έ'χαιζε 'λόνο μαζύ της.
Χρίν:α χέρασαν, ή Άνίσ-,'ΐα με-
γάλωσε, οί νέοι την χαρ:
στ; %χ οί ύχηρέτριες λεγανε χώς
σέ λίγο θά χαντρερ.»τανε.
Ήτανε τό ώμορ·φότερο κορίτσι,
καί ό Φοψας, ό ξενόδόχος, ό χλού-
σ-.ώτερος α-ζθιρωχ,ος τοϋ χωρίου, τοϋ
ρίχθτ,χε στά γερά. Αύτό 2έν μοϋ 'ί-
ρεΐε, γιατί Φοόζχας ήτανε ενας
τιχοτένιος 7.αί είχε χολλές ΐττορίΐς
μέ -/.ορίτσια, χού χάντα κατάφερνε
ν ά τής σνεχάζη είτε μέ τόν Ινα
είτε μέ τόν άλλο τιρόχο. Π ροσχά-
Θησα νά σ»υδα>λευσω την Άνίτγια,
ά7νλά ϊβν ήθελε τίχοτε νά ακούση,
στό τέλος μ.άλιστα θύμωσΐ κα! μοϋ
είχε. χώς αν έ«ν χάψω νά τής ιχι-
λάω -;;ά τόν Φούμαν δέν θά μοϋ ξα-
ναμ:·λο0σί. Είδα χώς βέν μχοροϋσα
τίχοτε νά ν.άμω. Την Βάτγια την
! εϊχε ξίχάτει καί δέν εχαίζε χΐ-.ά
| μαζύ της. "Οταν την εδλεχε, ή
; Βάσγια χροσχαθοΰσε νά κ'.νήση την
ί χ,ροσσχή της, στενοχωρημενη φαινό-
τανε ή γρηά χειά κατσίκα, δταν δέν
τό κατώρΐ6ο)νε. Την εχαι^να τότε
στήν άγκαλιά μου ολι χρνΐχα'&οϋσα
ν ά την χαρηγορήσω. Κλαί·|*3με χάν¬
τα ααΐζύ, ν.α· βννοιωθα χώς ·Αάχο:α
Ό ΟΟίλλ
τοϋ διασήμου παίκτου τοΰ μπέιζμπωλ, Μπεμπη Ροΰθ καί τής
Νοσοκομε-ιχηΓτών Παίδων έν Βοστώντ,.
αλλη 3χαρξί χονοίσε μαζύ μοί». Εί¬
ναι τρομερό νά αίσθάνεσαι τόν έα>
τό σου μόνον σ' αυτόν τόνχ,όσμο. Έ¬
τσι ήτανε τά χράμματα, δταν μιά
μερά ήρθε ή Άνίσγια καί μουχε
χώς μετά την νηστεία θά χαντ?ε>
ότανε τόν Φούμαν. Τότε εννοιωσα
χώς αν δέν ίχοΰμ.ενε τουλάχιστον ή
Βάσγια Θά ριχνόμουνα στό χοτάμι.
Ό καιρός χερασε, τό καλοχαΐρι
έφθασε στό τέλος τοι» καί ή συ-;-
κομιδή είχεν άρχίσει. Ή Άνίσγια
ν.αί ό Φούμας στεφανώθηκαν. Ή
Άνίτγ'.α ήρθε νά μοΰ δείξη την νυ-
φιάτ'.κη φορεσιά της. Φοροϋσε Ινα
χλή|θος άχό κόκν.ινα μαργαριτάρια
καί ενα ώραίο κόν-κινο μαντήλί στό
λαιμό. Ό Φούμας φόραγε Ινα ζευ-
γάρι σχαρχίνια άγθιρασμένα έξεπί-
τηδες γ«ά τό γάμο χαί Ινα καΐνούρ-
γΐο τριανταφι>λλι χονχ,αμι-τθ" ολοι
][·ανε χώς ήταν Ινα ταιριασμένο
ζευγάρ1.. Πρΐν φύγη ή Άνίσγια υ έ
τόν ανδρα της, ήρθε καί μούχε χώς
μ' ά·φίνει την Βάτγια.
Άχό τότε σχεϊόν δέν την ξανα-
είδα. Ή Βάσγια ήτανε τό μόνο χοΰ
είχα. Ή μικρή μοα κατσίκα! Αυτήν
δέν την εννοιαζε άν είχα Ινα μάτι
κι' εύλογ!θ7.ομμένο χρόσωχο. Κΰΐμώ-
μαστε μαζΰ στόν στχϋλο, χάνω στ*
βχ^ρα. 'ΑκΓ^χοϋσιε τό κε^ράλι της
στό ώμό μου καί εγλ>φε τό χρότωχά
μου μέ την γλώσσά της. Τότε ή-
μουνα εύτυχισμένος, γιατί μχοροίσα
νά φαντάζωμαι χώς ήταν ή Άνίσ¬
για χοΰ μέ φιλοΰσε.
—Αύτό δμως δέν διήρκεσε χολύ,
έξηχ,ολούθησε, καί ή φωνη τού σιγό-
τρεμε. Μιά μέρ-α ξανά7Λε ή Άνίσ¬
για καί μοϋ είχε χώς ήθελε νά χα¬
ρή την Βάσγια, χώς θά την εχαιρνε
στήν ίίια την χάμαρά της καί χώς
Θά εχα'.ζε μοίζύ της, όχως όταν ή¬
τανε μ'.κ,ρό 7.ο>ριττάΓλ!. Ήξερα χώς
δέν ήτανε δσο χε,ρίμενε εύτνιχισμένη
μέ τόν Φούμα. Άλλ' αύτό β έν ή¬
τανε α.!τία γιά ν ά μοΰ χαρή την
Βάσγια, έμένα, χοΰ δέν είχα τίχοι*
άλλα άιχό αύτό τό ζώο καί χοΰ μόνο
σ' αύτό μχοροϋσα νάμαι λίγο εύτυ-
χιΐμένος.
Την ταρεκάλεσα νά μοΰ την ά-
?ήσϊ1ι τή? €'πα δτι μούρθε στό μι>α-
λό έκείνη την στιγμή χοΰ φανταΓζό-
οουνα χώς Θά την συ^γκινήστ), μά
τοϋ κάκο·>. "Οταν τής ελεγα χώς
τ: Βάσγια ήταν τό μόνο χοΰ μουαε'.νε
τ' αΰτό τόν -/.άσαο, ότι μοϋ θύ,χίζε
εκείνην, αυτή γελοϋσε. Γελοϋσε. Γε-
λοϋσε 7.α; ιιούχε χώς ό ά-^δρας της
ί,Θελί την Βάσγια, χώς άϊικα τής
έλεγα τότα χράγζχατα, γιατΐ αύτη
θά την εχαιρνε μαζύ της νά την
ίώση τοϋ ά'νδρα της. Κα: γέλαγε...
Κείνη την στιγμή δεν ξέρω τ:
ιουρθε. Στό χέ.ρί κ,ρατοϋσα τό τσΐ-
•/.οίρι ^:ΰ έν.οδα ξύλα.
Την χνόχησα!
( Κι' ενας δαθΰς λυ-γμός τάραςβ
τό δυνατό τού χρόσωχο.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Οί διεζευγμένοι νυμφεύ·
ονται έκ νέου.
Οί "Αγγλθ! στατιστιτ,οΐ οί όχοί::
δέν άιφήνα'ον τίχοτε άχαρατηρητον
καί άμελέτητον, κατέστρο>σαν τε¬
λευταίως καί στατιστικήν των μετά
τό δίαζύγ'.ον νυμφευααενων έν Αγ-· ν
γλία. Κατά την στατιστικήν ταύ¬
την 70 άνδρόγυνα τά όχοία έλαβον
διαζύγ'.εν συνείζεύχθησαν έκ νέου έν-
τός τοΰ -χρελθόντος ετους. Καί ό
3τατιστΐ7.ός χροσθέτει: <(Οί γάμο·. αύτοι ·ηζτ> άσονήΌεις χ,ρό τίνων ά-
■/.όμη έτών, στμερον όαως είναι <τ>ν-
ηθέστατθ!. Ως έχϊ τό χλείστον τό
χρώτον διάδηαα συμφιλιώσεως γί-
νεται έκ μέρους έκείνου όστις έζή-
:ησε τό δια'ζύγιον».
Ύχό χοίας σ^νθήκας συναντών-
ται έν. νέοο καί σψ,φιλιώνονται τά
όιαζ5!/χθέντα ζιεύγη, αάς δίδει μίαν
ιδέαν η έ^ής ίστορία την όχοίαν ά-
ν3?φερ€'. ή στατιστική: Τόν χαιρ-ελ-
θόντα Αυγουστον ό Τζέν Στούκ, Ιμ-
χορος εζήτησε τ: δυζύ-;ιόν τ&·> -ί'.'
«συμφωνίαν χαρακτήρος. Μ«τά 3
μήνας μία σύγκρουσις τοΰ οώτοαι·
νήτου τού μέ Ινα ταξΐ τοΰ όχοίοϊ
έχέδ-αινεν η τέως σύζυγός τού, ε·
ν.αμεν ώστε νά συναντηθοΰν άτ^ό·
τερο'. τραοματισμενοι είίς το νοσ&«
κομείον καί νά μή χωρισθοΰν χλέοι
οί διεζευγμέοι. Οί νέοι γάμοι τΐυν
εγένοντο την έχομένην τού δυστ-ιχή-
1929.
17
ΙΡΧΡ^ΣΣθχΣ^ίΤΤΡΑΦΕρΣ ΝΤΟΣΤΟΓΊΕΦΣΚΥ
ΕΝΟΣ
α β·»τε-
νε"
Ε» χείνοΰσ* στο ο~τ» ι
Ι Οΐ'%ατά3ί«>! εχειδη .^ ^
ι δέν ίοίλεοβν. Ή φυλάξη η
Ι, ί,ι&ιρυτά, άναμεταξυ τοος.
"ϋθίόντθΜβν μήχως αύτοι
ϊ»ν την τ-,σνχίαν χοΰ διέκοχταν
ΐ'οϊ 7.?ίτθ! των άλυσίίων χοΰ
Ιύτΐν χά'6*ΐ φ*ορα χοΰ κάχοιος
5 μά χίνηβπ. Άλυσί3ες καί
λια ττΐνε έ»εί νά τοΰς θυμ1--
ότι ή' δοττυχία δρισκότανε γύ-
Λϊ ότι θά διαρχοΰσε τόσο, δσο
»:ο·3σε /.ζνένας νά ξεύρη ή
^Οί). Έν τούτοις γιά μερικοΰς
ι Φ.κο χώς θά δ-.αραοΰσε ε-
ό θάνατος άναχαύση τα
Ιΐμίνα άχό τοΰς χόνους κορμιά
ά-
χηρανε
ιτνχ'.αμένους άνθρώχους χον» ε¬
ί στήν χόλι, χήγανε στήν έκ-
7ΐ φάγανε καλλίτερα αχο
ίϊΛες μέρες. Τώρα χειά δέν
* ;'ν· τίχοτε άλλο, χαρά νά
ίν όλοι αί νά χίίοσχαθήσουν
;ν ό ενας νοουράγιο τόν άλ-
τήν μενάλη αίθουσα χοΰ κοι-
κ»3ν 7.ΐί μαζευόντοοσαν δταν
ύλαϊν Ιξω. Τό μοναιδικό φώς
ΐήρχ« ητανε- ή τρ-εμουλιαστή
μιίς λάμχας χοΰ Ινας φύ-
; είχϊν ίοήσει στήν χόρτα τής
; χά! χοΰ δέν μχοροΰσε νά ξε-
»ΐ5 καλχ τό σν^τάδι χοΰ σ'
I-
7.5χτεσαι, νά ά*γων:άς, καί
ν ολίς τής ίρρϋ>7νζς σκέψβις
Ρ'>5όντο^αν στά δοθή των ψϋ-
1'ών των άνθρώχων χοΰ χολ-
ΐο αϋτοΰς μόνον τόόνομα τοΰ
ήτανε ξαχλωμένο:
χάγτΛυς χοΰ κοι-
μ« την νύκτα. "ΪΕνας διηγό-
ίνφ οί ά'λλοι τόν άκονγαν μέ
ιχη χροσοχή, Χιρ'.στουγεννιά-
κτορίες. Ήτανε ό Τιμούφ-εϊ,
!?7,?», χοΰ έ'λεγε χώς ήτανε
τ«νο; έτ,εί μέσα, γιατΐ έκεΐ
"Λαν.ιΐτον φαί, ροϋχα καί σχί-
'« χ:λϋτέλεια χοΰ δέν εί'χε
«ήν άλήταη.ζωή τού. *Η-
—Μά... οτό είχα. Ή Βάσγ!α...
ή ίΐ%ρτ^ μου κατσίχα.
Δέν έ-έμεινα γιά νά μην τόν λ>
τήν ίττορία σου σέ κανένα χοΰ Θά
μχοροΰσε νά σέ καταλάδτ), τοΰ είχα
Άναστέναξε καί χάλι.
—Άχ, δέν μχορείς νά καταλά-
6ης. Μχορεϊ δμως ναχης καί δίκηο,
ίσως μοϋ κάνη καλό, αν στήν διη-
γηθώ.
ς ργ
£.« ~άντα νά διηγήται νόστ·.-
ττο;ι5ς τής ζή ^
«ϊΐ μίσα.
^η 5λα αύτά τα ξαριαμενα
!α «^ χαιραιςενεϋόμο^να χώς
^ ρςεϋόμο^να χώς
.^ με κάμουν νά ένδιζ-
■*;, ο-ανΙνας άναστεναγμός
«ώ. Έτ« ό «Ίλγια ό
! "'-·' 8·.χβ δέσει μέ (τχοινάΛί
8·.χβ δέσει μέ
Κ% ί^ϊί χι εβ:
I
ν. Ενας τ,αινούργιος ποΰ
I-
Κ>ωττ( 5ορβ Χριστούγ-ννα{ στί.
:;, ^εγαν "Τί ϊ'ά ^,ν
ϊ^, *·«*«. Τΐά ϊλα καί
ν'ΟΛ τ°- ^^ «έναντι
τί
- Χ*™
"Οτ*
τόν άκο>
Ι
τόν είχε
άχό τά
αε
νο?γ
ό -π ρ!στωΤ«ννιάτικο ά-
ίϊ^* τελει'"
μ,ΐά τέτοια
ύ 5 άγ-
νά χβταλάδης.
Βά ^
να
ροδ-
-=« ή Βά-
««ν νά
Ή Δωροθέα Σίγκ-
λω6, ήτις Ιστειλε
την φωτογραφίαν
της είς τό «Γκρά-
φικ» τής Νέας 'Υ-
όρκης, μέ την δή¬
λωσιν ότι έπιθυμεϊ
νά λάβτι μέρος είς
τόν διαγωνισμόν
πρός άνάδειξιν τής
<Μίς Νιού Γιόρχ», διά την Διεθνή Πά ρέλαοτν τού Κάλ- λους έν Γκάλβε- στων. Γίνονται δε- χτα Ιχαί άλλαι δη- λώσεις, δστε μή χάθεσθε. Ένώ μίλοΰσε δ<τκρΗ;α στά μάγουλά τοΰ. —θά σοϋ την διητγηφώ μοΰ είχε, τέλος. θά σοΰ την ίιηγηθώ, μολο¬ νότι δέν εχω μιλήσει χοτέ γι' αΰτό. Έρχεται μιά μέ?-α χού χρέχε·. νά μιλήση κοτνείς γιά νά μην χεθάντ;. Μητέρα δέν γνώρισα. Μέ δρΐκε ό νο^οβάφτης χρός? τό κοιμητήριο ϊοό μερών, μέσα σ' ενα καλίθι. Π ή-ί γα-.νε νά σν.άψη τόν τάφο μιάς γ";- ναίκας χοΰ είχε χεθάνί! τό χρωΐ. *Ηταν$ καλος άνθρωχος. Μέ —ηρ* τχίτι τ»>. Τέ ϊδιο 6ρά3^ με ο<ίχτ!- σαν -κτλ μ' !δγαλχ> "Ιλγια, γιατί
έκείνη την ήμέρα ητανε τοΰ χροφη-
τη Ήλία. Αέν νχοήχ χοτέ χοίοι ή¬
σαν οί γονείς μου, κι' ό χάσμος χού
μ' ένσχιζιΐ χαιίί ένοςάνόζΐω ερωτος
μέ ΐΓερι?οονςι>τ6. "Οταν άρχισα νά
μεγαλώνω τά χα:διά τής ήλιν.ίας
υ μέ χεριγφλοϋσαν, κι' έτσι, δτ«
ί σέ ήλικία χ&ΰ μχορσϋσα νά
α-/.έχτωμα!! αΐσθανέμοονα ενα μΐισος
·.' αύτούς. Ό νϊ7.:οθάχττ(ς ·ηττ?ε
καλάς καί ή γυναίκά το·^ 7.αλή. Με
τάϊζαν, υλ έντονον καί μέ έ'δερναν
σχάνΐα. "Ο-Τ) ημουνα 10 χρονων,
ό θϊός τοϋ εχάρισε ενα νΛρίτσ:. Τό
άγαχΐϋτα χολΰ αύτό τά καρίτσι, πά-
;α χ:λύ. Τό λέγανε Άνίσγια. "Ο-
τοτν χήγαΐνε ή μητέρα της στάχω-
ράφια νά δοΛέψη, την χρόσεγα έγω.
Την κούναγα στην άγκαλιά μου, ε-
οιωχνα τής μνίγες άχό τό χρόσωχο
δ
της καί την ΰχ-εστήριζα, όταν αρχ:-
σε χερ-.χατάη. Μιά μερά χοΰ ήθελ»
νά την δαγκώσ>τ] Ινα μαντρόσκϋλλο,
έχειδή τό χείραξε, ρίχθη-Αθο έγώ στή
μέση.—Κύτταξε.
Άναση7.(ΰκ~ τό μανίν.: τής χλοο-
ζας τού καί μουϊειξε μιά €α6ειά
ίύλή στϊ μχράτσο το·ο.
—Ή Άνίσγια ητχν όλος ό κ>
ΐμος γ:ά μενά. "Οταν ήαοονα 20
χρίνών -/.αί αύτη 10, την έ'χαιρνα
ττά γόνατά μου 7.αί τής έλεγα χώς
θά την κάνω γαναίχά αθϋ. μόλίς
μεγαλώσει. Μιά μερά μέ άκο>ΐε
ενας γΐίτονας, μέ 7.οατσομχόλΐ'χτε
κάμχοσο, κι' έ'κανε τή θετή μο·ο μη-
τερα νά μέ μαλωστ), γιατ; έ'δαζα
τρελλές ίίέες στό μυαλό της Ά-
νί·σγ:ας, μιά χοΰ δέν μχοροϋσα νά
την κάνω γυναΐκά αο·ο. Εγώ, ώς
τόσο, δέν εχαψα νά τής μ'.λάω ετσ'.,
μόνο χρόσεχα τώρα νά μή ά-Αθ'^στ;
κανείς. Νέμιζα τότε, οτι^ ή Άνί-
σγϋ α' άγοχοΰ(ΐε καί μέ ήθελε γιά
δαό της.
Μιά μί?<χ άρρώστησα άκ την εύλογιά, τ.αί μέ χήγαν-ϊ στά νοσοκο- υ,ΐίον τοΰ Κυοερνείαν. "Όταν ξΐνά- γινα χσλά είχα χάτε·. τό φώς τί ενα μάτ; 7.αί το χρόσωχό μ.ο·ο έγινε, οχως το δλέχετε τώρα. Κατάλαοα τότε χώς, όχως κΛτηντη'σα, χανένα •Λορίτΐ! δέν Όά μχοροί>σε νά μ/ ά-
ετό σχίτι δέν είχα χϊΐά στήν Άνίσ-
γα, 5τ! θά την εχαιρνα γυναΤχά μου,
θοΰσα όμω? ν^ ιτρολαδαΓνω
προσχαθοΰ μ? ρ
χάθε της έχιθϋμία. "Οταν οίχβνό-
μησ2 λίγα χρήμ^τα, της ^όρασα
γιά Χριστθϋγε^ιάτγίχο ϊώρο μιά μι-
ν.ρή καςσίκα χον) τής άρεσε χολυ.
Ήτανε ιι,ια μικρ-ή, χκχριτωμένη, όλό-
λεχΑη Αατσΐ7.ούλα. Την δγάλα^/ε
Βάσγ'.α. καί γιά νά μή δίνη την μ:-
•.'.^ό-ζίρ^ ένόχλησι στήν Άνίσγια την
ς-ρόντιζα έγώ, καί έτσι ή
έ'χαιζε 'λόνο μαζύ της.
Χρίν:α χέρασαν, ή Άνίσ-,'ΐα με-
γάλωσε, οί νέοι την χαρ:
στ; %χ οί ύχηρέτριες λεγανε χώς
σέ λίγο θά χαντρερ.»τανε.
Ήτανε τό ώμορ·φότερο κορίτσι,
καί ό Φοψας, ό ξενόδόχος, ό χλού-
σ-.ώτερος α-ζθιρωχ,ος τοϋ χωρίου, τοϋ
ρίχθτ,χε στά γερά. Αύτό 2έν μοϋ 'ί-
ρεΐε, γιατί Φοόζχας ήτανε ενας
τιχοτένιος 7.αί είχε χολλές ΐττορίΐς
μέ -/.ορίτσια, χού χάντα κατάφερνε
ν ά τής σνεχάζη είτε μέ τόν Ινα
είτε μέ τόν άλλο τιρόχο. Π ροσχά-
Θησα νά σ»υδα>λευσω την Άνίτγια,
ά7νλά ϊβν ήθελε τίχοτε νά ακούση,
στό τέλος μ.άλιστα θύμωσΐ κα! μοϋ
είχε. χώς αν έ«ν χάψω νά τής ιχι-
λάω -;;ά τόν Φούμαν δέν θά μοϋ ξα-
ναμ:·λο0σί. Είδα χώς βέν μχοροϋσα
τίχοτε νά ν.άμω. Την Βάτγια την
! εϊχε ξίχάτει καί δέν εχαίζε χΐ-.ά
| μαζύ της. "Οταν την εδλεχε, ή
; Βάσγια χροσχαθοΰσε νά κ'.νήση την
ί χ,ροσσχή της, στενοχωρημενη φαινό-
τανε ή γρηά χειά κατσίκα, δταν δέν
τό κατώρΐ6ο)νε. Την εχαι^να τότε
στήν άγκαλιά μου ολι χρνΐχα'&οϋσα
ν ά την χαρηγορήσω. Κλαί·|*3με χάν¬
τα ααΐζύ, ν.α· βννοιωθα χώς ·Αάχο:α
Ό ΟΟίλλ
τοϋ διασήμου παίκτου τοΰ μπέιζμπωλ, Μπεμπη Ροΰθ καί τής
Νοσοκομε-ιχηΓτών Παίδων έν Βοστώντ,.
αλλη 3χαρξί χονοίσε μαζύ μοί». Εί¬
ναι τρομερό νά αίσθάνεσαι τόν έα>
τό σου μόνον σ' αυτόν τόνχ,όσμο. Έ¬
τσι ήτανε τά χράμματα, δταν μιά
μερά ήρθε ή Άνίσγια καί μουχε
χώς μετά την νηστεία θά χαντ?ε>
ότανε τόν Φούμαν. Τότε εννοιωσα
χώς αν δέν ίχοΰμ.ενε τουλάχιστον ή
Βάσγια Θά ριχνόμουνα στό χοτάμι.
Ό καιρός χερασε, τό καλοχαΐρι
έφθασε στό τέλος τοι» καί ή συ-;-
κομιδή είχεν άρχίσει. Ή Άνίσγια
ν.αί ό Φούμας στεφανώθηκαν. Ή
Άνίτγ'.α ήρθε νά μοΰ δείξη την νυ-
φιάτ'.κη φορεσιά της. Φοροϋσε Ινα
χλή|θος άχό κόκν.ινα μαργαριτάρια
καί ενα ώραίο κόν-κινο μαντήλί στό
λαιμό. Ό Φούμας φόραγε Ινα ζευ-
γάρι σχαρχίνια άγθιρασμένα έξεπί-
τηδες γ«ά τό γάμο χαί Ινα καΐνούρ-
γΐο τριανταφι>λλι χονχ,αμι-τθ" ολοι
][·ανε χώς ήταν Ινα ταιριασμένο
ζευγάρ1.. Πρΐν φύγη ή Άνίσγια υ έ
τόν ανδρα της, ήρθε καί μούχε χώς
μ' ά·φίνει την Βάτγια.
Άχό τότε σχεϊόν δέν την ξανα-
είδα. Ή Βάσγια ήτανε τό μόνο χοΰ
είχα. Ή μικρή μοα κατσίκα! Αυτήν
δέν την εννοιαζε άν είχα Ινα μάτι
κι' εύλογ!θ7.ομμένο χρόσωχο. Κΰΐμώ-
μαστε μαζΰ στόν στχϋλο, χάνω στ*
βχ^ρα. 'ΑκΓ^χοϋσιε τό κε^ράλι της
στό ώμό μου καί εγλ>φε τό χρότωχά
μου μέ την γλώσσά της. Τότε ή-
μουνα εύτυχισμένος, γιατί μχοροίσα
νά φαντάζωμαι χώς ήταν ή Άνίσ¬
για χοΰ μέ φιλοΰσε.
—Αύτό δμως δέν διήρκεσε χολύ,
έξηχ,ολούθησε, καί ή φωνη τού σιγό-
τρεμε. Μιά μέρ-α ξανά7Λε ή Άνίσ¬
για καί μοϋ είχε χώς ήθελε νά χα¬
ρή την Βάσγια, χώς θά την εχαιρνε
στήν ίίια την χάμαρά της καί χώς
Θά εχα'.ζε μοίζύ της, όχως όταν ή¬
τανε μ'.κ,ρό 7.ο>ριττάΓλ!. Ήξερα χώς
δέν ήτανε δσο χε,ρίμενε εύτνιχισμένη
μέ τόν Φούμα. Άλλ' αύτό β έν ή¬
τανε α.!τία γιά ν ά μοΰ χαρή την
Βάσγια, έμένα, χοΰ δέν είχα τίχοι*
άλλα άιχό αύτό τό ζώο καί χοΰ μόνο
σ' αύτό μχοροϋσα νάμαι λίγο εύτυ-
χιΐμένος.
Την ταρεκάλεσα νά μοΰ την ά-
?ήσϊ1ι τή? €'πα δτι μούρθε στό μι>α-
λό έκείνη την στιγμή χοΰ φανταΓζό-
οουνα χώς Θά την συ^γκινήστ), μά
τοϋ κάκο·>. "Οταν τής ελεγα χώς
τ: Βάσγια ήταν τό μόνο χοΰ μουαε'.νε
τ' αΰτό τόν -/.άσαο, ότι μοϋ θύ,χίζε
εκείνην, αυτή γελοϋσε. Γελοϋσε. Γε-
λοϋσε 7.α; ιιούχε χώς ό ά-^δρας της
ί,Θελί την Βάσγια, χώς άϊικα τής
έλεγα τότα χράγζχατα, γιατΐ αύτη
θά την εχαιρνε μαζύ της νά την
ίώση τοϋ ά'νδρα της. Κα: γέλαγε...
Κείνη την στιγμή δεν ξέρω τ:
ιουρθε. Στό χέ.ρί κ,ρατοϋσα τό τσΐ-
•/.οίρι ^:ΰ έν.οδα ξύλα.
Την χνόχησα!
( Κι' ενας δαθΰς λυ-γμός τάραςβ
τό δυνατό τού χρόσωχο.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Οί διεζευγμένοι νυμφεύ·
ονται έκ νέου.
Οί "Αγγλθ! στατιστιτ,οΐ οί όχοί::
δέν άιφήνα'ον τίχοτε άχαρατηρητον
καί άμελέτητον, κατέστρο>σαν τε¬
λευταίως καί στατιστικήν των μετά
τό δίαζύγ'.ον νυμφευααενων έν Αγ-· ν
γλία. Κατά την στατιστικήν ταύ¬
την 70 άνδρόγυνα τά όχοία έλαβον
διαζύγ'.εν συνείζεύχθησαν έκ νέου έν-
τός τοΰ -χρελθόντος ετους. Καί ό
3τατιστΐ7.ός χροσθέτει: <(Οί γάμο·. αύτοι ·ηζτ> άσονήΌεις χ,ρό τίνων ά-
■/.όμη έτών, στμερον όαως είναι <τ>ν-
ηθέστατθ!. Ως έχϊ τό χλείστον τό
χρώτον διάδηαα συμφιλιώσεως γί-
νεται έκ μέρους έκείνου όστις έζή-
:ησε τό δια'ζύγιον».
Ύχό χοίας σ^νθήκας συναντών-
ται έν. νέοο καί σψ,φιλιώνονται τά
όιαζ5!/χθέντα ζιεύγη, αάς δίδει μίαν
ιδέαν η έ^ής ίστορία την όχοίαν ά-
ν3?φερ€'. ή στατιστική: Τόν χαιρ-ελ-
θόντα Αυγουστον ό Τζέν Στούκ, Ιμ-
χορος εζήτησε τ: δυζύ-;ιόν τ&·> -ί'.'
«συμφωνίαν χαρακτήρος. Μ«τά 3
μήνας μία σύγκρουσις τοΰ οώτοαι·
νήτου τού μέ Ινα ταξΐ τοΰ όχοίοϊ
έχέδ-αινεν η τέως σύζυγός τού, ε·
ν.αμεν ώστε νά συναντηθοΰν άτ^ό·
τερο'. τραοματισμενοι είίς το νοσ&«
κομείον καί νά μή χωρισθοΰν χλέοι
οί διεζευγμέοι. Οί νέοι γάμοι τΐυν
εγένοντο την έχομένην τού δυστ-ιχή-
18
ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 192».
π
ϋ
ϋ
ϋ
ϋ
Π
Π
ϋ
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Ι
π
π
ϋ
Π
Π
π
ιΊ
ιΊ
ι!
Π
Π
ιΊ
ιΊ
α
&
α
β
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΔΥΡΟΣ
Ό. Κθ(χψότατος Χρυσοδε^,ένος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς θαυμαστάς τοϋ «Έΰνικοϋ Κήρυκος»
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Κ0ΜΨ3ΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙδΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΛΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια ΰέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αϊγυπτόν,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μο¬
ναι σας ότι οσα γράφομεΛ'
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαΐυτκόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μι ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολν-
χρο>μικώς. Εικσνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων και Εύρωπαίων. Ά¬
πό την σημερινήν και άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ίστορία τοϋ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοϋ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπεύει μίοτν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακαθήκην
ολων των αίώνων καί δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. 'Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί όλος αύτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, με ύπερτριακοοίας εικόνος, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τόμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, 'αντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίοητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τους ίδικοΰς
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαΰσονν καί αύτοι και νά θαυμάσουν τάς προόδους των 'Ελληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμπατριώτας σας, τους ονγγενεΐς σας, τούς φίλους σας. Τό εΰθηνότερον καί πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξία;.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΑΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πρίν έξαντληθχ} τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΒΑΙΛ) ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ,
140 λνβχΐ 26111 5»ΓββΙ Ν. Υ. ΟΐΙ ν.
Αξιοτιμοι Κύριοι:— Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί π).βον καί τα
ϊξοθα άποοτολής, |ΐέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τ4
«ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τού 192».
"Ονομα ......................;..............................
Διεύθυνσις......................,............................
Πόλις ....................... Πολιτεία ......................
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα εξοδα αποστόλη;, ήτοι 25 σέντς «ι* Εκαστον
αντίτυπον, είναι είς βάρος τοΰ άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα-
χυοοομήσωμεν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε ■■--Λ-
τοϋ κόσμον.
«.«»»«»»««■«
Τ=.Ιγ=1γ—Ι|=ΙΓ=-ΙΓ=ύ
ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 192».
π
ϋ
ϋ
ϋ
ϋ
Π
Π
ϋ
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Ι
π
π
ϋ
Π
Π
π
ιΊ
ιΊ
ι!
Π
Π
ιΊ
ιΊ
α
&
α
β
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΔΥΡΟΣ
Ό. Κθ(χψότατος Χρυσοδε^,ένος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς θαυμαστάς τοϋ «Έΰνικοϋ Κήρυκος»
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Κ0ΜΨ3ΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙδΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΛΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια ΰέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αϊγυπτόν,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μο¬
ναι σας ότι οσα γράφομεΛ'
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαΐυτκόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μι ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολν-
χρο>μικώς. Εικσνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων και Εύρωπαίων. Ά¬
πό την σημερινήν και άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ίστορία τοϋ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοϋ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπεύει μίοτν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακαθήκην
ολων των αίώνων καί δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. 'Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί όλος αύτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, με ύπερτριακοοίας εικόνος, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τόμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, 'αντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίοητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τους ίδικοΰς
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαΰσονν καί αύτοι και νά θαυμάσουν τάς προόδους των 'Ελληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμπατριώτας σας, τους ονγγενεΐς σας, τούς φίλους σας. Τό εΰθηνότερον καί πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξία;.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΑΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πρίν έξαντληθχ} τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΒΑΙΛ) ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ,
140 λνβχΐ 26111 5»ΓββΙ Ν. Υ. ΟΐΙ ν.
Αξιοτιμοι Κύριοι:— Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί π).βον καί τα
ϊξοθα άποοτολής, |ΐέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τ4
«ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τού 192».
"Ονομα ......................;..............................
Διεύθυνσις......................,............................
Πόλις ....................... Πολιτεία ......................
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα εξοδα αποστόλη;, ήτοι 25 σέντς «ι* Εκαστον
αντίτυπον, είναι είς βάρος τοΰ άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα-
χυοοομήσωμεν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε ■■--Λ-
τοϋ κόσμον.
«.«»»«»»««■«
Τ=.Ιγ=1γ—Ι|=ΙΓ=-ΙΓ=ύ
<ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΑΥ]ΥΙΑ, ΘΡΥΛΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΙ;
) «Βίος τού Ίησοϋ» ,τοΰ "Κ - γ
■ίν, έξακολουθεί ών το Ειχτγγβ-
ίτών άμφιδαλλόντων %α άπι-
Ιτων είς αμφοτέρας τάς έντεϋ-
Ιβΐ εκείθεν τοϋ 'Ωκεανοϋ Ηπει-
Ιχΐί «ά παραμείνη τοιούτον μέ-
Τ95 θρασύτερος οώτοΰ, η πανα»ρ
ρός τις άλλος, έχτοπιση αυτόν,
,βθτός έξετόπισε τον Στραους.
Πόξαν ταύτην τής διαδοχής ή-
1 " πολλοί, άπό πρίν^τοΰ
.ανικοΰ πολέμου, χαι «"-
-ζονται έπιμόνως χαί σημερον
[ολίγοι, νά καταχτήσωσιν. Και
]ιεν Ινα «κ τούτων πρό τινος χρο
ι Καθηγ. τοΰ Π ανεπκπημι-
^ Ίένας Δρ. Βάϊνελ, όστις,
,6ρου τού δημοσιευθέντος έν τη
ϊ τ ? ί δ ι», όχι απλώς νά άρνη-
. 5χερ δικαίωμά τού — την ό-
>σικήν γέννησιν τοΰ Ίησοϋ Χρι-
άλλά διά τής αρνήσεως πασι-
_των ίστορικών γεγονότων, υπό
ίρειΐιών άρχαίων συγγραφέων ί-
■«μένων, ώς των επί τής έπο-
Ιτοϋ Αύγούστου γενομένων δύο
Ιραφών, τής σφαγής των δρεφών
Ί Βη-θλεέμ, διά τής αυθαιρέτου
άναποδείκτου αμφισβητήσεως
Ιγνησιότητος ωρισμένων των
Ιρών έίαφίων, την ύπερφυ^ικήν
σιν τού Χριστοΰ άναγραφόντων,
τέ δή απιστεύτως τολμηρότε-
οϊ όλως άμαρτυρού άξιώσεώς
καί διά'τής καταναγκαστικής,
ις ειπείν, παραστάσεως αυτών
,ων των Εύαγγελιστών καί λοι-
Ισυγγραφέων τής Καινής Δια-
λ, ώς πιστευόντων καί διδα-
των ότι ό Χριστος εγεννήθη ώς
|:άς άλλος άνθρωπος είς τέν κό-
I
καί ήν υιός τοϋ Ιωσηφ, — ν'
^ίζηται νά άποδείξο Οτι ή πίστις
την ΰχερφυ'σικήν γέννησιν τοϋ
;τ:3, έκτές τού θρύλου, ουτε ί-
2ς υπόστασιν χά ίμαρτυρίαν,
ουτε καί θαύματθς πραγματι-
τα ένεχει έν έαυτή! Εάν δέ ή
ρσική γέννησίς τού Χριστοϋ εΐ-
κατά τους άγνωστικούς αύτούς,,
[•.κως καί θαυματουργικώς άδά-
Ε, ούίέ τέ γεγονός, δεδαίως, τής
ρκρων άναστάσεως Αύτοϋ στη-
^2< επί θετικωτέρων τοϋ θιρύλου Ιφιων καί έρεισμάτων. Διότι, ή 1 τόσον τού Ρενάν, όσον καί των Αύτη ή φάρμα προσεφέρθτ) είς την πρό όλίγου άποχωρήκισαν τής σκηνης άοιδόν τής "Οπερας, Μάριον Τάλλυ, άρκττερα, νπό τοϋ Χάρρυ Βράϋαντ, προέδρου τής Τραπέζης Πάρσων, άν θέλτι νά ύπάγτ) καί κατο- ή έκεΐ. Κείται πλησίον τής πόλεως Πάρσων, Κάνσας, εχει εκταοιν 160 Άμερικανικά στρέμματα καί είναι κατάλληλος πρός διατροφήν άγελάδων καί όρνίθων. ^μψηώ %α Ομοφρόνων ειναι^ όπως έκ των άφηγησεων αρτύρων καί κηρύκων της γεν- Κ./ής ζωής, τής δράσεώς, «νβτο», καί τής μετά τριήμε- Τν^εως^ τοϋ Χριστοϋ έκ τοϋ εςοβελίσωσι πάν τέ έμφαίνον είς τβϋτα ενέργειαν, ή ασιν Β'. φρά, έν τούτοις, μεταξΰ και οποίων έγκειται είς τό εΤ ά«5έχετα( καί χρ,« Γ-..Τ ά«5έχετα I!-1 ολοχληρον της Ι ρς Δ'*β^ς ώς ά τής ργμτ(Χων |Ττορ( Ι ^τω-ιχ(>τήτων χαί γεγονό-
| εξαιρέσει τοϋ έν αυτοίς δ-
Ρ'*0" Τ;· «'Μβειχνίων εαυτόν,
τις νά είπη δτι ούίέκοτε υπήρξεν,
είδον, έν τε τη ζωη κϊί κινήσει, άν-
θρωπίνην μορφήν, ήτις προύκάλει
τόν θαυμασμόν)). Άλλαις λέξεσι,
κατά την εντύπωσιν καί πεποίθησιν,
ήν άπεκόα!«ν έκ τής περιηγησε-
ώς τού ταύτης, τα ίστορικά διδλία
τής Καινής Δίθθήκης προσκτώνται
άμέσως τόσας εξωτερικάς απόδει¬
ξις καί εσωτερικάς ένδείξε-.ς τής
αύβεντικότητός των, ώστε ούδεμία
ν' άπομένγι άμφΐσδήττ,σις περί τής
οΰσιώδους αληθείας τής^ άφηγήσε-
ως των έν αυτοίς γεγονότων, καί,
κατά συνέπειαν, περί τής φιλαλη-
Οείας των έκθετόντων αΰτά μαρτύ¬
ρων.
Ή μαρτΐ^ία, πλήν, την οποίαν ού¬
τοι διεκήρυξαν %λ υπεστήριξαν, μέ
κίνδυνον απωλείας των πάντων, άκό-
μη δέ καί τής ιδίας αυτών ζωής,
δέν ήτο ώς ή μαρτυρία άλλων μαρ¬
τύρων, άκόμη καί των πρώτων χρι¬
στιανών τοιούτων, μαρτυρία περί
δογματικών άρθρων πίστεως, άλλά
έμπεριστατωμένη έκθεσις γεγονό¬
των, των οποίων επέμενον ότι υπήρ¬
ξαν αυτόπται καί αύτήκοοι μάρτο-
ρες. Το μεταξί» δέ των γεγονότων
τούτων πρωτεϋον ήν ή ανάστασις
τοϋ Ίησοϋ Χριστοϋ έκ νεκρών.
Ότ: δέ έπίστευον εαυτούς μάρ-
τυρ^ς τής πραγματικότητος τοϋ
θανάτου τού, ώς κα| τής έπανεμ-
φανίσεως αύτοϋ μεταξΰ των ζώντων,
τουτο καί αύτάς ό Ρενάν άποδέχεται
ώς γεγονός ούδε την ελαχίστην ά-
ποδεχόμενον αμφισβήτησιν. Ούτος ά-
νομολογεί ότι ό Ιησούς απέθανε
πράγματι, άλλ' οί Άπόστολοι έδρβ-
χ, ?τΐμον καί
κρ.τιχδν, κατ' άντίθετιν
^ά
ς^οίπνβςιτολ
ν ων «Ρ«6άλλο*« διά «ρύλο»,
^ξ μαρτίρας βδτών παριστώ-
1.;Ι3> **ί άνέγραψαν.
Ι; ν^?Τ'ν». λέγει είς τόν πρό-
I
"°' βΓΎ°·» ™ »«^ά πάσαν κα-
έ
,? ?^«ίσ6ησαν.
«3ον τοποθεσία, όνομα-
ϊ}* »«Ρ« τοΰ Ίησοΰ
ς,,ηόποίαέξί^^
;» χλεο^α είς νέφη κόχμο.
^/μ προσέλαδεν οδτω
^αστικήν υπόστασιν, ^τις
5. ««μένων τε καί τοπο-
το« Ε^γγ,χΓβ», χρός ττν
! ώς πλαί-
ά
μ
Οδτως
ρ τοϋ Ματ-
άντί ά^ρημένης
ητίς, «ά ή&ό
ξαντο προθύμως την πρώτην περί
τής άναστάσεώς το.) φήμην, ήτις
προέκυψεν έχ τής κλοχής τοΰ σώμα-
τος αύτοΰ, — δύσκολον νά λεχθή
πάτρα τινος, άλλά πιθανώτατα1 παρχ
τοϋ έξ Άριμαθείας Ιωσήφ, ή καί
παρ' άλλου, — καί άφ' ετέρου έκ
τής υπό τής Μαγδαληνής Μαρίας
φαντασίας τοΰ κηποοροϋ ώς αύτοϋ
τού Ίησοϋ είς τό άμοδρον φώς τής
χαρααγής, καί είς το θάμδος των
δακρύων της!! Ότι ουτο·., τόσον α¬
κραδάντως έπίστευον είς την τοιαύ¬
την ίστο:ίαν, ώστε νά φαντασι9ώσιν
ότι είδον Αυτόν κατ' επανάληψιν έν
καιρώ ημέρας ώ ςέπίσης έν καιρφ
νυκτός, είς τε την Ίερουσαλήμ και
Γαλϊλαίαν, καί, ο! ενδεκα^έξ αυτών,
μίαν φοράν ταυτοχρόνως! Ότι ή τοι
αύτη αυτών ψευδαίσθησις διήρκεσεν
επί μακρον χρόνον, καί ότι, είς μίαν
περίπτωσιν, αδτη έπεξετάθη καί είς
πλείστους των 500 άδελφών,^ των
υπό τοΰ Παύλου αναφερομένην!
Μετ' έμφάσεως δέ άνομολογεί ότι.
εάν οί Άπόστολοι κατείχοντο άπό
όλιγωτέραν τής ΐσχοροτάτης δεδαιό
τητός των π&ρί τής άναστάσεως τού
Κυρίου καί Διδασκάλοο των, κατ'
ουδεμίαν πιθανότητα θά ηδύναντο νά
■γείνωσιν οί διαθερμότεροι κήρυκες
καί διαδόται τής άναστάσεως, καί
νά ύποστώσιν ήρωϊκώς όσα πραγμα¬
τικώς χάριν τής μαρτυρίας των^ταύ
της Οπεστησαν. Ο3τω δέ καί ούτος
προσφεύγει διά την εξήγησιν τοϋ γε-
γονότος, τής άναστάσεως,^ είς τόν
θρϋλον, ώς? ό αίμητής αύτοϋ Αρ
Βάϊνελ πράττει διά την υπερφ^ι-
κήν αύτοϋ γέννησιν.
Γ.
Άλλά ή άναμφισδήτητος πεποί¬
θησις των αύτοπτών καί αύτηκόων
μαρτύρων δέν είναι καί καιθ' εαυτήν
έπαρκής όπως, έμπνεύση εμπιστοσύ¬
νην είς την ιστορίαν των. Εάν οί
άνθρωπθ! αύτοι υπήρξαν εΰπιστοι,
μωροί, φανατικοί, ή μαρτυρία των,
καίτοι δι* αίματος έπεσφραγισμένη,
ούϊεμίαν ένέχει αξίαν. Καί τό εν¬
διαφέρον ημάς εντέυθεν ζήτημα εί¬
ναι εάν ούτοι υπήρξαν άνθρωποι άρ-
κετής οξείας αντιλήψεως καί ΰγι-
οϋς κρίσεως, ώστε νά δύναται τις νά
έπαναπαυθη είς την μαρτυρίαν των,
ή υπήρξαν εΰπιστοι, άπλοϊκοί, θά-
ματα άπάτης καί ψευδαισθήσεων, ή,
ά-Λ.ίμη, κΐ7· άπατεώνες, 2-τί^ρττ.,
καί διδάσκαλοι άγυρτείας καί ψεύ-
δους.
Οί άπιστοϋ·ηες είς την μαρτυρίαν
αυτών πε,ρί τής άναστάσεως τοΰ
Διδασκάλου αυτών έκ νεκρών, καί
άναγνωρίζοντες είς αύτούς, ώς ό
Ρενάν, αύταπάτην καί αΜοποδολήν,
εύπιστίαν, ψευδαίσθησιν, ή καί άχά-
την, εστο> καί άΥΛ5τε"ν.— έχου¬
σιν, έν τή περιπτώσει ταύτη, πολ-
λά δυσκολώτερα πράγματα νά πι¬
στεύσωσιν, ή οί πιστεύσαντες είς την
άνάστασιν τοΰ Χριστοΰ, κατά τή-
μαρτυρίαν αυτών. "Εχουσιν πράγμα-
τι, νά άντιμετωπίσωσιν απείρως σο-
δαρωτέρας δυσκολίας, άντιφώσεις,
άσυνεπείας, καί παραλογισμούς,
τοίις όποίοος, είς άληθώς εϊπιστος,
^ϋθαπΐδαλλέμενος καί αύταπατώτχε-
νος νοϋς θά ηδύνατο νά φιλοξενήτ-
Καθότι, εάν ή ανάστασις τοϋ Ίησοϋ
έκ νεκρών δέν είναι αληθής, τότε
Ό Δήμαρχον τής Νέας Υόρκης Γουωκερ, δεχόμενος άπό τον κ. Γ. Κάρτερ, δημοσιογράφον έν Φορτ Ού-
ώρθ τής Πολιτείας Τέξας, δύο ίνδιάνους, €«ρους 45 λιτρών, ώς δωρον.
χαλούμεθα, δ·.ά νά μή ήμεθα εί/πι-
στοι, νά πιστεύσωμεν είς πλη·Θΰν ό¬
λην γνωστών γεγονότων ανευ άπο-
χρώσης αΐτίας. Νά πιστεύσωμεν, δή
λονότι, ότι όλαι αί χιλιάδες των άν-
ιθρώχων, είς τόν αύστηρότατον έλεγ¬
χον καί την μάλλον άδιάλλακτον 6·ά-
σανον των οποίων ετέθη, υπό των
μαρτύρων τούτων, ό ίσχυρισμός τής
άναστάσεως, έν δημοσία παρ' αυτών
έιαλέξε:, υπήρξαν τόσον εύηθε-.ς, ή
είχον συμφέρον, ώστε, νχι μόνον ου¬
δείς έξ αυτών ευρέθη νά άναιρέση
αύτούς δ:ά τής υποδείξεως τοΰ έ-
σφραγισμένου τάφου, καί τής παρου-
σιάσεως τού έν αύτω σώματος, —
τέ οποίον πολλοί έξ αυτών θά είχον
ίδει επί τοϋ σταυροΰ—, άλλ' εφβα-
σαν νά πεΐσιίώσι διά τής μαρτορίας
των, ώστε νά πιστεύσωσι 3000 έξ
αυτών, καί τοΰς ακολουθήσωσι! Νά
άπο&εχθώμεν, ακολούθως, διά νά ή¬
μεθα λογικοί καί κριτικοί, — τοΰ
ποιοΰ δηλ. των άπιστούντων — ότι,
έκτος των 3000 των αποδεχθέντων
την άνάστασιν τοϋ Χριστοΰ ώς γε¬
γονός, ό ώμότερος διώκτης καί φο¬
νεύς, καί άσπονδότερος των έχθρών
των ν.2£·τ(>?ων καί κηρύκων αυτών
τής άναστάσεως, καί μέλος τοϋ Συ-
νεδρίου, ό Σαούλ, ό μετά ταυτα
Παδλος, άνήρ μοναδικής όξονοίας,
εάρείας δέ καί ΰψηλής μορφώσεως,
—υπήρξεν έξ ΐσου πρός τοΰς λοι-
πους άπλοϊκός, φυσικώς δέ καί ήθι-
κώς άνίκανος, ώστε νά έξαπατηθή,
καί αίφνης, πρός θάμδος όλων, νά
παρουσιασθή διαπρύσιος κηρυξ τής
άναστάσεως, καί θυσιάζων άξιώματα
θέσεως, τιμάς, επιρροήν καί πλοί-
τη, νά διακηρύττη θαρραλέως κβί
άφόδως ότι ό παρ' αύτοΰ μισούμενος
καί διωκάμενος, εφάνη όντως είς αυ¬
τόν ζών, 4νω έπορευετο είς Δαμα¬
σκόν, καί ότι, έξ όσων είδε καί ήκου¬
σε, δέν τώ άπέμεινεν ή ελαχίστη πε¬
ρί τής έκ νεκρών άναστάσεως αύ¬
τοϋ άμφιδολία! Άλλ' ούδε ήσχύνθη
ποτέ ούτος ή μετεμελήθη διά την
τοιαύτην τού μαρτυρίαν, την οποίαν
καί κατέστησε τό μόνον έργον καί
μέλημα τής ζωής τού, καί ή όποία,
άντί των προρρηθέντων αγαθών, τφ
προσεπόρισε την έχθρότητα. όλων ·
των πρώην τιμώντων αυτόν φίλων
τού, την <ίκραν πενίαν καί περιφρό¬ νησιν, τάς φυλακάς, τάς χε·.ροπέ- δας, τούς ραδδισμούς, τόν διηνεκή κίνδυνον τοΰ θανάτου, καί, τέλος, την μάχαιραν τοΰ Νέρωνος, πάντα τα όποία εθεώρει τιμήν τού νά υ¬ ποστή, διά τέν Ζώντα Κύριον και Σωτήρά τού. Πρός τούτοις., καλούμε-θα, τρί¬ τον, νά λογικευθώμεν, καί συνομολο- γήσωμεν μετ' αυτών ότι, είτε ο! μα¬ θηταί εκλεψαν καί μετέ'Θεσαν το σώ- μα έκ τοΰ μνημείου, είτε ό δουλευ- τής Άριμαθείας Ιωσηφ παρεσκεύα¬ σε καί διηυκόλυνε την μετακόμισιν τοϋ σώματος έκ τοϋ μνημείου, ώς ό Ρενάν προδάλλει τούτο ώς εξήγησιν καί λύσιν τοϋ μυστήριον — άψηφοΰν- τες τάς έκ των τοιούτων λογικών σνλλογισμών των δυσκολίας, άσυνε¬ πείας καί παραλογισμούς. Καθόσον, εάν οί άσθενείς καί δειλοί μαθηταί^ εστάθησαν τόσον τολμηροί καί ΐκα-"' νοί, ύστε νά μετακινησωσι τέν δα- ρυν λίθον άπό τοϋ τάφον, νά άπ&σπά- σωσιν τα δι' 100 λιτρών κολλητι- κών μύρων κεκολλημένα επί τοϋ σώ¬ ματος σάδανα καί σουδάρια, καί α¬ φήσωσιν αύτά έν τάξει είς τέν τά¬ φον, —διαλαθόντες τελείως την Ρωμαΐκήν κουστωδίαν, ή καί δωρο- δοχήσαντες αύτην, — άποδαίνει λο- γικώς ακατανόητον, κα(9' ημάς, τό πώς ήτο δ^ατον νά πιστεύωσιν ού¬ τοι τότε είς την άνάστασιν καί κη- ρνττουσιν αύτην πανταχοΰ είς τόν κόσμον ώς γεγονός, μετά τόσων κιν- δύνων! *Αν δέ πάλιν ό ίσχύων πολί- τικώς δουλευτής Ιωσηφ συνέδρ:μβν ούτω λαθραίως είς την διάδοσιν τής άνυποστάτου φήμης, τότε ουτε καί ούτος την έπίστευε. Καί, ώς μαθη- τής — εάν ήτο το-.οϋτος — παρε¬ σκεύασε καί ανέλαβε δωρεάν έφ' έ- αυτοϋ τούς άναποφεΰκτους κινδύνους, ούς συνεπήγεν ή παρ' οιουδήποτε ό- μολογία καί πίστις είς την άνάττα- σιν. Άν δέ δέν ήτο, δέν θά ηδύνατο (Συνέχεια είς την 30ήν σελίϊα.)
άλλά διά τής αρνήσεως πασι-
_των ίστορικών γεγονότων, υπό
ίρειΐιών άρχαίων συγγραφέων ί-
■«μένων, ώς των επί τής έπο-
Ιτοϋ Αύγούστου γενομένων δύο
Ιραφών, τής σφαγής των δρεφών
Ί Βη-θλεέμ, διά τής αυθαιρέτου
άναποδείκτου αμφισβητήσεως
Ιγνησιότητος ωρισμένων των
Ιρών έίαφίων, την ύπερφυ^ικήν
σιν τού Χριστοΰ άναγραφόντων,
τέ δή απιστεύτως τολμηρότε-
οϊ όλως άμαρτυρού άξιώσεώς
καί διά'τής καταναγκαστικής,
ις ειπείν, παραστάσεως αυτών
,ων των Εύαγγελιστών καί λοι-
Ισυγγραφέων τής Καινής Δια-
λ, ώς πιστευόντων καί διδα-
των ότι ό Χριστος εγεννήθη ώς
|:άς άλλος άνθρωπος είς τέν κό-
I
καί ήν υιός τοϋ Ιωσηφ, — ν'
^ίζηται νά άποδείξο Οτι ή πίστις
την ΰχερφυ'σικήν γέννησιν τοϋ
;τ:3, έκτές τού θρύλου, ουτε ί-
2ς υπόστασιν χά ίμαρτυρίαν,
ουτε καί θαύματθς πραγματι-
τα ένεχει έν έαυτή! Εάν δέ ή
ρσική γέννησίς τού Χριστοϋ εΐ-
κατά τους άγνωστικούς αύτούς,,
[•.κως καί θαυματουργικώς άδά-
Ε, ούίέ τέ γεγονός, δεδαίως, τής
ρκρων άναστάσεως Αύτοϋ στη-
^2< επί θετικωτέρων τοϋ θιρύλου Ιφιων καί έρεισμάτων. Διότι, ή 1 τόσον τού Ρενάν, όσον καί των Αύτη ή φάρμα προσεφέρθτ) είς την πρό όλίγου άποχωρήκισαν τής σκηνης άοιδόν τής "Οπερας, Μάριον Τάλλυ, άρκττερα, νπό τοϋ Χάρρυ Βράϋαντ, προέδρου τής Τραπέζης Πάρσων, άν θέλτι νά ύπάγτ) καί κατο- ή έκεΐ. Κείται πλησίον τής πόλεως Πάρσων, Κάνσας, εχει εκταοιν 160 Άμερικανικά στρέμματα καί είναι κατάλληλος πρός διατροφήν άγελάδων καί όρνίθων. ^μψηώ %α Ομοφρόνων ειναι^ όπως έκ των άφηγησεων αρτύρων καί κηρύκων της γεν- Κ./ής ζωής, τής δράσεώς, «νβτο», καί τής μετά τριήμε- Τν^εως^ τοϋ Χριστοϋ έκ τοϋ εςοβελίσωσι πάν τέ έμφαίνον είς τβϋτα ενέργειαν, ή ασιν Β'. φρά, έν τούτοις, μεταξΰ και οποίων έγκειται είς τό εΤ ά«5έχετα( καί χρ,« Γ-..Τ ά«5έχετα I!-1 ολοχληρον της Ι ρς Δ'*β^ς ώς ά τής ργμτ(Χων |Ττορ( Ι ^τω-ιχ(>τήτων χαί γεγονό-
| εξαιρέσει τοϋ έν αυτοίς δ-
Ρ'*0" Τ;· «'Μβειχνίων εαυτόν,
τις νά είπη δτι ούίέκοτε υπήρξεν,
είδον, έν τε τη ζωη κϊί κινήσει, άν-
θρωπίνην μορφήν, ήτις προύκάλει
τόν θαυμασμόν)). Άλλαις λέξεσι,
κατά την εντύπωσιν καί πεποίθησιν,
ήν άπεκόα!«ν έκ τής περιηγησε-
ώς τού ταύτης, τα ίστορικά διδλία
τής Καινής Δίθθήκης προσκτώνται
άμέσως τόσας εξωτερικάς απόδει¬
ξις καί εσωτερικάς ένδείξε-.ς τής
αύβεντικότητός των, ώστε ούδεμία
ν' άπομένγι άμφΐσδήττ,σις περί τής
οΰσιώδους αληθείας τής^ άφηγήσε-
ως των έν αυτοίς γεγονότων, καί,
κατά συνέπειαν, περί τής φιλαλη-
Οείας των έκθετόντων αΰτά μαρτύ¬
ρων.
Ή μαρτΐ^ία, πλήν, την οποίαν ού¬
τοι διεκήρυξαν %λ υπεστήριξαν, μέ
κίνδυνον απωλείας των πάντων, άκό-
μη δέ καί τής ιδίας αυτών ζωής,
δέν ήτο ώς ή μαρτυρία άλλων μαρ¬
τύρων, άκόμη καί των πρώτων χρι¬
στιανών τοιούτων, μαρτυρία περί
δογματικών άρθρων πίστεως, άλλά
έμπεριστατωμένη έκθεσις γεγονό¬
των, των οποίων επέμενον ότι υπήρ¬
ξαν αυτόπται καί αύτήκοοι μάρτο-
ρες. Το μεταξί» δέ των γεγονότων
τούτων πρωτεϋον ήν ή ανάστασις
τοϋ Ίησοϋ Χριστοϋ έκ νεκρών.
Ότ: δέ έπίστευον εαυτούς μάρ-
τυρ^ς τής πραγματικότητος τοϋ
θανάτου τού, ώς κα| τής έπανεμ-
φανίσεως αύτοϋ μεταξΰ των ζώντων,
τουτο καί αύτάς ό Ρενάν άποδέχεται
ώς γεγονός ούδε την ελαχίστην ά-
ποδεχόμενον αμφισβήτησιν. Ούτος ά-
νομολογεί ότι ό Ιησούς απέθανε
πράγματι, άλλ' οί Άπόστολοι έδρβ-
χ, ?τΐμον καί
κρ.τιχδν, κατ' άντίθετιν
^ά
ς^οίπνβςιτολ
ν ων «Ρ«6άλλο*« διά «ρύλο»,
^ξ μαρτίρας βδτών παριστώ-
1.;Ι3> **ί άνέγραψαν.
Ι; ν^?Τ'ν». λέγει είς τόν πρό-
I
"°' βΓΎ°·» ™ »«^ά πάσαν κα-
έ
,? ?^«ίσ6ησαν.
«3ον τοποθεσία, όνομα-
ϊ}* »«Ρ« τοΰ Ίησοΰ
ς,,ηόποίαέξί^^
;» χλεο^α είς νέφη κόχμο.
^/μ προσέλαδεν οδτω
^αστικήν υπόστασιν, ^τις
5. ««μένων τε καί τοπο-
το« Ε^γγ,χΓβ», χρός ττν
! ώς πλαί-
ά
μ
Οδτως
ρ τοϋ Ματ-
άντί ά^ρημένης
ητίς, «ά ή&ό
ξαντο προθύμως την πρώτην περί
τής άναστάσεώς το.) φήμην, ήτις
προέκυψεν έχ τής κλοχής τοΰ σώμα-
τος αύτοΰ, — δύσκολον νά λεχθή
πάτρα τινος, άλλά πιθανώτατα1 παρχ
τοϋ έξ Άριμαθείας Ιωσήφ, ή καί
παρ' άλλου, — καί άφ' ετέρου έκ
τής υπό τής Μαγδαληνής Μαρίας
φαντασίας τοΰ κηποοροϋ ώς αύτοϋ
τού Ίησοϋ είς τό άμοδρον φώς τής
χαρααγής, καί είς το θάμδος των
δακρύων της!! Ότι ουτο·., τόσον α¬
κραδάντως έπίστευον είς την τοιαύ¬
την ίστο:ίαν, ώστε νά φαντασι9ώσιν
ότι είδον Αυτόν κατ' επανάληψιν έν
καιρώ ημέρας ώ ςέπίσης έν καιρφ
νυκτός, είς τε την Ίερουσαλήμ και
Γαλϊλαίαν, καί, ο! ενδεκα^έξ αυτών,
μίαν φοράν ταυτοχρόνως! Ότι ή τοι
αύτη αυτών ψευδαίσθησις διήρκεσεν
επί μακρον χρόνον, καί ότι, είς μίαν
περίπτωσιν, αδτη έπεξετάθη καί είς
πλείστους των 500 άδελφών,^ των
υπό τοΰ Παύλου αναφερομένην!
Μετ' έμφάσεως δέ άνομολογεί ότι.
εάν οί Άπόστολοι κατείχοντο άπό
όλιγωτέραν τής ΐσχοροτάτης δεδαιό
τητός των π&ρί τής άναστάσεως τού
Κυρίου καί Διδασκάλοο των, κατ'
ουδεμίαν πιθανότητα θά ηδύναντο νά
■γείνωσιν οί διαθερμότεροι κήρυκες
καί διαδόται τής άναστάσεως, καί
νά ύποστώσιν ήρωϊκώς όσα πραγμα¬
τικώς χάριν τής μαρτυρίας των^ταύ
της Οπεστησαν. Ο3τω δέ καί ούτος
προσφεύγει διά την εξήγησιν τοϋ γε-
γονότος, τής άναστάσεως,^ είς τόν
θρϋλον, ώς? ό αίμητής αύτοϋ Αρ
Βάϊνελ πράττει διά την υπερφ^ι-
κήν αύτοϋ γέννησιν.
Γ.
Άλλά ή άναμφισδήτητος πεποί¬
θησις των αύτοπτών καί αύτηκόων
μαρτύρων δέν είναι καί καιθ' εαυτήν
έπαρκής όπως, έμπνεύση εμπιστοσύ¬
νην είς την ιστορίαν των. Εάν οί
άνθρωπθ! αύτοι υπήρξαν εΰπιστοι,
μωροί, φανατικοί, ή μαρτυρία των,
καίτοι δι* αίματος έπεσφραγισμένη,
ούϊεμίαν ένέχει αξίαν. Καί τό εν¬
διαφέρον ημάς εντέυθεν ζήτημα εί¬
ναι εάν ούτοι υπήρξαν άνθρωποι άρ-
κετής οξείας αντιλήψεως καί ΰγι-
οϋς κρίσεως, ώστε νά δύναται τις νά
έπαναπαυθη είς την μαρτυρίαν των,
ή υπήρξαν εΰπιστοι, άπλοϊκοί, θά-
ματα άπάτης καί ψευδαισθήσεων, ή,
ά-Λ.ίμη, κΐ7· άπατεώνες, 2-τί^ρττ.,
καί διδάσκαλοι άγυρτείας καί ψεύ-
δους.
Οί άπιστοϋ·ηες είς την μαρτυρίαν
αυτών πε,ρί τής άναστάσεως τοΰ
Διδασκάλου αυτών έκ νεκρών, καί
άναγνωρίζοντες είς αύτούς, ώς ό
Ρενάν, αύταπάτην καί αΜοποδολήν,
εύπιστίαν, ψευδαίσθησιν, ή καί άχά-
την, εστο> καί άΥΛ5τε"ν.— έχου¬
σιν, έν τή περιπτώσει ταύτη, πολ-
λά δυσκολώτερα πράγματα νά πι¬
στεύσωσιν, ή οί πιστεύσαντες είς την
άνάστασιν τοΰ Χριστοΰ, κατά τή-
μαρτυρίαν αυτών. "Εχουσιν πράγμα-
τι, νά άντιμετωπίσωσιν απείρως σο-
δαρωτέρας δυσκολίας, άντιφώσεις,
άσυνεπείας, καί παραλογισμούς,
τοίις όποίοος, είς άληθώς εϊπιστος,
^ϋθαπΐδαλλέμενος καί αύταπατώτχε-
νος νοϋς θά ηδύνατο νά φιλοξενήτ-
Καθότι, εάν ή ανάστασις τοϋ Ίησοϋ
έκ νεκρών δέν είναι αληθής, τότε
Ό Δήμαρχον τής Νέας Υόρκης Γουωκερ, δεχόμενος άπό τον κ. Γ. Κάρτερ, δημοσιογράφον έν Φορτ Ού-
ώρθ τής Πολιτείας Τέξας, δύο ίνδιάνους, €«ρους 45 λιτρών, ώς δωρον.
χαλούμεθα, δ·.ά νά μή ήμεθα εί/πι-
στοι, νά πιστεύσωμεν είς πλη·Θΰν ό¬
λην γνωστών γεγονότων ανευ άπο-
χρώσης αΐτίας. Νά πιστεύσωμεν, δή
λονότι, ότι όλαι αί χιλιάδες των άν-
ιθρώχων, είς τόν αύστηρότατον έλεγ¬
χον καί την μάλλον άδιάλλακτον 6·ά-
σανον των οποίων ετέθη, υπό των
μαρτύρων τούτων, ό ίσχυρισμός τής
άναστάσεως, έν δημοσία παρ' αυτών
έιαλέξε:, υπήρξαν τόσον εύηθε-.ς, ή
είχον συμφέρον, ώστε, νχι μόνον ου¬
δείς έξ αυτών ευρέθη νά άναιρέση
αύτούς δ:ά τής υποδείξεως τοΰ έ-
σφραγισμένου τάφου, καί τής παρου-
σιάσεως τού έν αύτω σώματος, —
τέ οποίον πολλοί έξ αυτών θά είχον
ίδει επί τοϋ σταυροΰ—, άλλ' εφβα-
σαν νά πεΐσιίώσι διά τής μαρτορίας
των, ώστε νά πιστεύσωσι 3000 έξ
αυτών, καί τοΰς ακολουθήσωσι! Νά
άπο&εχθώμεν, ακολούθως, διά νά ή¬
μεθα λογικοί καί κριτικοί, — τοΰ
ποιοΰ δηλ. των άπιστούντων — ότι,
έκτος των 3000 των αποδεχθέντων
την άνάστασιν τοϋ Χριστοΰ ώς γε¬
γονός, ό ώμότερος διώκτης καί φο¬
νεύς, καί άσπονδότερος των έχθρών
των ν.2£·τ(>?ων καί κηρύκων αυτών
τής άναστάσεως, καί μέλος τοϋ Συ-
νεδρίου, ό Σαούλ, ό μετά ταυτα
Παδλος, άνήρ μοναδικής όξονοίας,
εάρείας δέ καί ΰψηλής μορφώσεως,
—υπήρξεν έξ ΐσου πρός τοΰς λοι-
πους άπλοϊκός, φυσικώς δέ καί ήθι-
κώς άνίκανος, ώστε νά έξαπατηθή,
καί αίφνης, πρός θάμδος όλων, νά
παρουσιασθή διαπρύσιος κηρυξ τής
άναστάσεως, καί θυσιάζων άξιώματα
θέσεως, τιμάς, επιρροήν καί πλοί-
τη, νά διακηρύττη θαρραλέως κβί
άφόδως ότι ό παρ' αύτοΰ μισούμενος
καί διωκάμενος, εφάνη όντως είς αυ¬
τόν ζών, 4νω έπορευετο είς Δαμα¬
σκόν, καί ότι, έξ όσων είδε καί ήκου¬
σε, δέν τώ άπέμεινεν ή ελαχίστη πε¬
ρί τής έκ νεκρών άναστάσεως αύ¬
τοϋ άμφιδολία! Άλλ' ούδε ήσχύνθη
ποτέ ούτος ή μετεμελήθη διά την
τοιαύτην τού μαρτυρίαν, την οποίαν
καί κατέστησε τό μόνον έργον καί
μέλημα τής ζωής τού, καί ή όποία,
άντί των προρρηθέντων αγαθών, τφ
προσεπόρισε την έχθρότητα. όλων ·
των πρώην τιμώντων αυτόν φίλων
τού, την <ίκραν πενίαν καί περιφρό¬ νησιν, τάς φυλακάς, τάς χε·.ροπέ- δας, τούς ραδδισμούς, τόν διηνεκή κίνδυνον τοΰ θανάτου, καί, τέλος, την μάχαιραν τοΰ Νέρωνος, πάντα τα όποία εθεώρει τιμήν τού νά υ¬ ποστή, διά τέν Ζώντα Κύριον και Σωτήρά τού. Πρός τούτοις., καλούμε-θα, τρί¬ τον, νά λογικευθώμεν, καί συνομολο- γήσωμεν μετ' αυτών ότι, είτε ο! μα¬ θηταί εκλεψαν καί μετέ'Θεσαν το σώ- μα έκ τοΰ μνημείου, είτε ό δουλευ- τής Άριμαθείας Ιωσηφ παρεσκεύα¬ σε καί διηυκόλυνε την μετακόμισιν τοϋ σώματος έκ τοϋ μνημείου, ώς ό Ρενάν προδάλλει τούτο ώς εξήγησιν καί λύσιν τοϋ μυστήριον — άψηφοΰν- τες τάς έκ των τοιούτων λογικών σνλλογισμών των δυσκολίας, άσυνε¬ πείας καί παραλογισμούς. Καθόσον, εάν οί άσθενείς καί δειλοί μαθηταί^ εστάθησαν τόσον τολμηροί καί ΐκα-"' νοί, ύστε νά μετακινησωσι τέν δα- ρυν λίθον άπό τοϋ τάφον, νά άπ&σπά- σωσιν τα δι' 100 λιτρών κολλητι- κών μύρων κεκολλημένα επί τοϋ σώ¬ ματος σάδανα καί σουδάρια, καί α¬ φήσωσιν αύτά έν τάξει είς τέν τά¬ φον, —διαλαθόντες τελείως την Ρωμαΐκήν κουστωδίαν, ή καί δωρο- δοχήσαντες αύτην, — άποδαίνει λο- γικώς ακατανόητον, κα(9' ημάς, τό πώς ήτο δ^ατον νά πιστεύωσιν ού¬ τοι τότε είς την άνάστασιν καί κη- ρνττουσιν αύτην πανταχοΰ είς τόν κόσμον ώς γεγονός, μετά τόσων κιν- δύνων! *Αν δέ πάλιν ό ίσχύων πολί- τικώς δουλευτής Ιωσηφ συνέδρ:μβν ούτω λαθραίως είς την διάδοσιν τής άνυποστάτου φήμης, τότε ουτε καί ούτος την έπίστευε. Καί, ώς μαθη- τής — εάν ήτο το-.οϋτος — παρε¬ σκεύασε καί ανέλαβε δωρεάν έφ' έ- αυτοϋ τούς άναποφεΰκτους κινδύνους, ούς συνεπήγεν ή παρ' οιουδήποτε ό- μολογία καί πίστις είς την άνάττα- σιν. Άν δέ δέν ήτο, δέν θά ηδύνατο (Συνέχεια είς την 30ήν σελίϊα.)
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΌΥ, 1929.
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ ΤΟ ΌΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙ0Υ
Μία εξοχος ίστορική έπισκόπησις τής πολιτικάς και πνευ-
ματικής ζωής τοϋ 'Ελληνικοΰ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής και άντικει-
μενική δλων των ίστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολής, σύντομος ανάλυσις τοΰ έν ισχύϊ Πολι-
τεύματος και παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ κειμένου τοϋ νεου
Έλληνικοϋ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λεή^ άπό κανέν Έλληνικόσπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον βοήθημα διά τούς σπονδάζοντας εις Άμερικανικά
σχολεϊα 'Ελληνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός Α¬
μερικανόν φίλον σας.
Τιμαται νυν μόνον Δολλ. 3.ΟΟ
ΝΑΤΙΌΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
140 ννΕ8Τ 26ΤΗ 9Τ.,
ΝΕΥν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
το
ΤΗ
-ΤΟ ΟΦΕΛΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
Ναί ενθυμούμαι την μικράν κο-
ρατίδα, την οποίαν Ιδλεπα τόσον συ-
χνά νά έρχεται ν' αγοράζη όψώνια
είς το γειτονιχον μχα·/.άλι·λο. ΤΗταν
κόρη Ιταλοί καί Έλληνίδος. Τόν
πα'τέρα της δέν είδα ΊΓθτέ' είχα μά-
ί θε: ότι άπο,κτίϊζε διαρκώς είς Λαύ-
Ιο·.ον, νομίζω, η καί είς τόν Ίσθμόν.
ι Την μητέΐα της την εδλεπ» χάντο-
τε είς την ,γείτονιάν ήτο ώχρη, λε-
πτή, μέ μικρόν έκφραστικόν πρόσω-
—ν, δλα μάτια καί φζόδια καί μορ-
σασμούς περί τα χείλη. Έκαμνε
νομίζω την σιΒερώτριαν. Άλλο τέ¬
κνον δέν είχε. "Εστελνε τή νμιχ.ράν
αύτην καί έψώνιζε πάντοτβ άπό τό
μπ27.άλικο. Π ώς ώνομάζ«το, χοτε
δέν εμαθα.
Είναι μακρά ίστορία τό χώς ό
υπακάλη-ς κατώ.?θων$ νά τα 6γάζη
|περα είς όλην την γειτονιάν, δχθ!>
' δλα: αί πτωχαί, μητέρες εΐχαν σα-
' νήθειαν νά στέλνοον τα άνήλικά μι-
_____^ '·/.:ά των διά νά έκτελοΰν εργα ψω-
---—-Ρ]|νίστο5, ολίγον χρόο>?7. Τα μικρά
είς τόν δρόμον. νΕ-
ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ
Όνογοαφίαι άπ4 την πάλλουσαν ζωήν τοθ "Ελληνος Μβτανά—ου, γοαα-
μέναι μέ πολύ χιοθμορ καΐ οξείαν αντίληψιν τής ψνχολογίας τοθ μβτανά-
οτου των πρώτον ημερών ιαΐ των μετβγενεστέρβν.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι
Ο ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
Ήθογραφία είς πρσξεις 8.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ
ΠΩΛΟϊΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ
Χαρτόδετον ιιμή $1.00.—Είς τα γοαφεΐα τββ «'ΕθνικοΟ Κήρνκος».
Τα άναφβρόμενα είς το ίργον τουτο βέν είναι προϊόντα άπλής ςραντα-
σίας, άλλά μία έξιστόρησις καΐ διαδρειμάτκης ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.
Ό «'Ανεπιθύμητος Μβτανάστης> καΐ τα οιηγήματα, παριστάνονν τάς
περιπετείας των πρωτων μεταναστών καΐ δίδουν μίαν πραγματικήν ίΐκό-
να τής καταστάσεως, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ο "Ελληνισμόν
της Άμερικής, μέ ιας προόδους τού, τάς παρερμηνεύσεις τού. τα Κοινω-
νικά ζητήματα τού καί τάς συνεπείας των πρωτων όρθων ή εσφαλμένων
αντιλήψεων. Τα πρόσωπα τοϋ οράιιατος είναι πραγματικάς αν $νι τα όνό-
ματα καΐ οί ταΐΗΜ. Τό γέλοιο καί τό χιοΰμορ χνριαρχεΐ άπ* αρχης μέ¬
χρι τέλονς.
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΚΜΑ
Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΥΠΟ ΓΡΗΓ. ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ— Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΧΑΝΕΙ.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ— Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΣΒΖΕΙ.
---------------«■----------------
Ένα άπό τα εκλεκτότερα άριστουργήματα της νε¬
ωτέρας φιλολογίας μας είναι αναμφισβητήτως ή εΆ-
φροδίτη». Τό γοητευτικόν καί περιπαθέστατον Αθη¬
ναϊκον μυθιστόρημα τοΰ πασιγνώστου άνά τό Πανελ¬
λήνιον λογογράφου, κ. Γρηγορίου Ξενοπούλου. Μέοα
είς τας ύπερδιακοσίας σελίδας τού διαδραματίζονται
αί πλέον συγκινητικαΐ σκηναί, γΰρω άπό μίαν Ιστορί¬
αν τοϋ ερωτος. Είς την Άφροδίτην συναντφς τόν "Ε-
ρωτα υφ' όλας τού τάς μορφάς. Είς τό πρόσωπον της
Άννης βλέπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τοΰ Ουγ¬
κώ, υπό άλλας συνθήκας. Είς τό πρόσωπον της Α¬
φροδίτης διακρίνεις την Φαντίναν, άλλ' άνευ μητρό-
τητος, καί ώς έκ τούτου άδιόρθωτον, καί τό χείριστον,
προδότιδα καί έκδικητικήν. Έρως, πατρική, υΐϊκή και
άδελφική άγάπη, συγκρούονται καί δυσκολεύεσαι νά
μαντεΰστις ποίος έξ ολων θά νικήση. Τέλος ό άγνός
"Έρως κερδίζει τό γέρας. Σώζει ένα νέον άπό την φυ-
λακήν, αποδίδει τόν υίόν είς τόν πατέρα, τόν έπιστή-
μονα είς την κοινωνίαν κπί ένα σύζυγον διά την Ά-
γνην. Τιμάται δεδεμένον στερεώς........ $1.25.
Γράψατε όπως σάς αποσταλή €. 0. Ό., ή έμβάσα-
τε, συμπληροϋντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡ0ΜΗ5ΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
νατιον^ ηεκαιλ}, ηο ν. 2βιΐι δι., ν. υ. αΐν.
Σάς έσωκλείω $1.25 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλη-
τε τό μυθιστόρημα «Αφροδίτης.
ι - - -
π'.αναν χώματα, λασπες, εΰουτουσαν,
τα χεράκια το·ος είς τ' αΰλάκια τοΰ
πεζοδρομίου, εχαναν την πεντάρα, ή
άλλος μεγαλήτερο ςμάγκας τούς
την άρπαζε. 'Εάν δέν την είχαν χά-
σει, έ'φθαναν εως τό μπακάλικο, έ-
σχόγγιζον τα χέρια είς τούς σάκ-
κοος των -Λθτ/.κ'.ών καί <ρασο. άνακάτωναν τα ρΐδίθια καί τό ρόζι. "Οσον άφθρά τό χ*ρι καθαριότη¬ τος τής -Αθίλίας ζήτημα, τό «ού τα εΐσερχόμενα κοινοί τόν άνθρωπον» ποίον άλλην έννοιαν εχει; Άλλά καί αν τα πλείστα είδη πλύνωνται τα τυριά, λ.χ. πόσον έκατοντάδων μυιών φέροιιν τα ίχνη; Δι' αΰτό, Τ- σως με-ρικοί, κ,α'θ' ύπερδολήν σιχα- σιάρηδες, τρώγουν πάντθτβ ψημένο τό τυρί Τα μαρα Ικανόν διαδολεμένον θόρυβον είς 6λο τό μαγαζί, κι' εξω είς τόν δρόμον. Άρπΐζαν κι' ετρω- Ιγαν έλη;ς, τυρί, χαλοα, ζάχαριν, ό.τι ευρ'.σκαν,μερικά «-χωναν στή τσε- πη των χοοφτιές άπό όσπρια, κα- λαμπΟΑΐ ή σκύδαλλα. "Έπαιζον μέ την ίεκάραν -ηβώντας έ3ώ -λι' έκεί. "Εξαφνα ή δεκάρο τούς εφεογί, κι' έπιπτεν οπίσω άπό τα τσο^δάλια, ο¬ πίσω άπό τό 4αρελάκί τού καί την κάσαν τοΰ δαίΐοΰ. Όποία φοσαρία καί πρόσθετος κόπος διά τα μπακαλόπαιδα τοΰ μαγαζιοΰ! Άλλοτε ή δεκάρα σιινέίη νά πέση διά τής έσχάρας τοΰ φεγγίτου τοΰ ύπογείου κάτ ω*! ςτήν οίναχοθηκην. Τέλος, αν έσώζετο ή άνε^ρίσκβτο ή δεκάρα, τό μικρόν εχαιρνε το ό- ψώνιόν τού. Εάν τό είδος ήτο χαλδάς ή ζά- χάρις, ετρώγετο κατά τό ήμισυ είς τόν δρόμον, μέχρι τοΰ σπιτιοδ- αν ήτο τυρί ή εληές, μόνον τό 1)5 έ- τρώγετο· τό λοΐπόν Ιχίχτε κάτω, είς το χώμα καί έλερώνετο. Άν ήτο ρύζι έχύνετο όλον κάτω, άνεκα- τωνετο μέ χώμα καί μικρά χαλίκ:α. Καί τότε. δετπαθωαένη, έβώρμα υ¬ πό την αΰλόπορταν, δπο^ ενηδρευε, Ιπερίμένο'ϋσα όπισθεν τοΰ ενός τοΰ Ή "Ελινωρ Σμίθ, νεαρά άερο-τόρ ρεκορ τής γυναικείας άντοχής έν τέρα της τό νέον φόρεμα τό ό.τοϊο ζύ της κατά την σχεδιαζομένην πτ ος τής Λεας Υόρκης, ε/ουσ τψ άέρι, δεικνύουσα προ; τήνΙ ν ηγόρασεν όπως τό παρα/ά6τ)| ήσίν της εις Ρώμην τή; Ίτα« Διήλθον μέ δήμα τόσον ζωηρόν, τόσον έπιδεικτικόν καί αΰτάρεσκον, ώστε δλοι τούς έκύτταξαν... Άλλ' ώς <ραίνεται θά ύχηρχε λόγος νά τούς κυττάζουν, καί δι' αύτό είχαν έκεΐνο τό βήμα. —Καλέ, χοιά είν' αύτη ή κοχέλ- λα; ^ρΐύχψιη — όχι έγώ, είς τρί- τος παρα^χών έκεί, ξένος τής γει- τονιάς. —■'Η δεΐνα, ή κόρη της Ρωμηας πού «ίχε τόν Ίταλόν, δέν την ξέρε- 'Ωμίλει ή κυρά Λευτέραινα, ήτις έκά&ητο κάθε δείλινόν εξω άχό την αύλόπορτά της, χάσχοοσα άχό τούς πόδας καί μή δί/ναμενη νά πηγαίνη μακράν· καί άχό την σκοχιάν της ε¬ κείνην, έσΰνείθιζβ νά έπιθεωρή δ- λοι»ς τούς ίια^άτας καί όλην την σϋνο™ίαν. —'Μήχως εί·/ έκεΐνο τό χορίτσι χού ήρχετο στοϋ μχακάλη πρό χρό- νων κι' έψώνιζβ; Ηρώτησα έγώ. —Ν«ί. —Καί τί πάσσο! ^—Δέν ξερετε; έχανέλατίεν ή κυ- ρά Λεατέραινα. Διαδάσατε στίς έ- φημερίδες γιά έναν χού ηυτοκτόνησε στο Β..., (ώνόμασεν εν χροάστειον των Αθηνών) άχό Ιρωτα αύτες τίς μέρες; —Ναί. —Αύτός είναι. Καί τωρα ■ ρωτεώθηκε αΰτός ποί» 6λε«τίΙ της, γυιός τοΰ διχηγό^ 'Μ εχει παράδε ςό πατερας τθλΐί! δι εχασε τό μυαλό τού, α' ύτβ χατέρας δέν την θέλει. Μβ ι έπιμένει νά την στεφανωθή,"" ρίς την &ϊζ·.3 τοΰ γέρο.ι· —Έτσί; —Βεβαία επήρε δρόαο ^ δγήκε τό νάμι της! ^^" τ0( της!··· , , ., ι Καί «ίχε δίκαιον η 5?:λ1;'] νη γειτόνισσα νά ομιλή νατ τόν τΐόπτ>ν. τΗτο ιτολΐ δλα?
νέα. ίΐολλούς &}& ί^
γεύθη τόν ίρωτχ επί ετη, ν-'ϊ
τού μίαν ημέραν, είς των «
μένων φίλων της, την ιψ">'^
δικοΰμενος την τ/λτ,ροττΓ'1
Πτω'χή άχερίσκεπτος ι·
Την είδον — ενθυμθδμ»^— η
ιΐεταΦεροον αι^χοστα.
πτωχικόν της. Τα ώ|
ρά μαλλίά, τα ρόδ["'
θάτάχατέτρωγενημα^^.!
γή!... Απήρχετο καί «^ «'Ί
άλλην ζωήν θυματο«ε?ω·0ΐ;ί1
γού γλ·>κείας ζωής χ»'
νάτοο!... .τ.τιγιτγι
ΑΛ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΜ
σα διά τοΰ χάσματος τοΰ άλλθ, τοΰ
ανο:κτοΰ πρός τα εξω, ή μητέρα τοΰ
παϊδιοΰ, έλέγχο>σα μεγαλοφώνως
τον μπακάλην, ώς χωλοΰντα ξύγκι-
κα, καί άπαΐτοΰσα «τα λεφτά χίσω.»
Ω. πόσην υπομονήν ώφειλε νά Ιυτι
ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ
_Άχό δλα τα στάΒΐα τής ,^,^ ςι
κης αι>τής είχε διέλθει ή ...Τατοΰ-
λα, άς την είπω οδτω, μ' δλον ότι
ποτέ δέν έμαθα τ' δνομά της. Καί
τωρα είχ« μεγλώσει 16 έτών κόρη,
και ειχε γ:νεΐ ώραία, μέ εν είδος
κομψής %χ λεπτής καλλονής μέ
<Αϊο αν θέλετε. Και είχ^ν ά?χί7ιι πλέον κι' αύτη, στήν άράδα της, να τρελλαίνη τούς μαρούς νέους τής γ·ει-ν!άς. λιμοκοντάροας, κο τταδακηϊες. μόρτηδες,καλφ-άδες μο- στορων, ;.·»*θητάς γυμνασίων, νόί'κο- κυρ&πουλα καί λοιχούς. Δέν την είχα ΐδεί άπό έπτοετίας. Τελος την βλέπω μίαν ίστίρο^, μέ κομψόν ενδϋμα, μέ τα μαλλίά βοστρυχί-αμένα καμπύλα — τίς οίβε »>τα κάρδουνα θά είχε δαπανήσε:
της σΐδερώστρίας τής μητρός της,
δια να φκιανη τα κατσαρά της! —
νά δΐέρχεται σ^νοδε^ομένη άχό ώ-
ρα?ον^ νεανίχκον, όστις ΰάήτο είκο-
ΐαετής άκόμ»}!
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
Η ΠΕΙΝΑ
Τό περίφημον βιβλίον τοΰ μάγου »«,,ϊ--
τδ οποίον περινράαιεται μέ τόοην δυναμιν καί - - ^,.
στικό—τα αυτήν την νεοτνικήν ζωήν τού, την ζωψ ^1
δ^κττυχίας τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποΰ •κν'
έδειξεν είς μβγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την .
μην τού άνά τόν κόσμον. Ή ζωή τοΰ Χαμ00^^ ^
να άληθινό μυθιστόρημα ποΰ συγκινρϊ βαθεια "^^
χήν και συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη ^
τοΰ εργου καταφαίνεται έκ των αλλεπαλλήλων
σεών τού καί είς την Ελληνικήν. Σελίδες 250.
Χρυσόδετον τιμάται ....
.,-.»
Γράψατβ σήμερον δπως σδς αποσταλή
έμβάσατβ:
Ο.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΛΑΐ-0
ΟΒΚ
140 *ΥΕ8Τ 28ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕ¥Τ
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ ΤΟ ΌΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙ0Υ
Μία εξοχος ίστορική έπισκόπησις τής πολιτικάς και πνευ-
ματικής ζωής τοϋ 'Ελληνικοΰ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής και άντικει-
μενική δλων των ίστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολής, σύντομος ανάλυσις τοΰ έν ισχύϊ Πολι-
τεύματος και παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ κειμένου τοϋ νεου
Έλληνικοϋ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λεή^ άπό κανέν Έλληνικόσπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον βοήθημα διά τούς σπονδάζοντας εις Άμερικανικά
σχολεϊα 'Ελληνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός Α¬
μερικανόν φίλον σας.
Τιμαται νυν μόνον Δολλ. 3.ΟΟ
ΝΑΤΙΌΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
140 ννΕ8Τ 26ΤΗ 9Τ.,
ΝΕΥν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
το
ΤΗ
-ΤΟ ΟΦΕΛΙΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
Ναί ενθυμούμαι την μικράν κο-
ρατίδα, την οποίαν Ιδλεπα τόσον συ-
χνά νά έρχεται ν' αγοράζη όψώνια
είς το γειτονιχον μχα·/.άλι·λο. ΤΗταν
κόρη Ιταλοί καί Έλληνίδος. Τόν
πα'τέρα της δέν είδα ΊΓθτέ' είχα μά-
ί θε: ότι άπο,κτίϊζε διαρκώς είς Λαύ-
Ιο·.ον, νομίζω, η καί είς τόν Ίσθμόν.
ι Την μητέΐα της την εδλεπ» χάντο-
τε είς την ,γείτονιάν ήτο ώχρη, λε-
πτή, μέ μικρόν έκφραστικόν πρόσω-
—ν, δλα μάτια καί φζόδια καί μορ-
σασμούς περί τα χείλη. Έκαμνε
νομίζω την σιΒερώτριαν. Άλλο τέ¬
κνον δέν είχε. "Εστελνε τή νμιχ.ράν
αύτην καί έψώνιζε πάντοτβ άπό τό
μπ27.άλικο. Π ώς ώνομάζ«το, χοτε
δέν εμαθα.
Είναι μακρά ίστορία τό χώς ό
υπακάλη-ς κατώ.?θων$ νά τα 6γάζη
|περα είς όλην την γειτονιάν, δχθ!>
' δλα: αί πτωχαί, μητέρες εΐχαν σα-
' νήθειαν νά στέλνοον τα άνήλικά μι-
_____^ '·/.:ά των διά νά έκτελοΰν εργα ψω-
---—-Ρ]|νίστο5, ολίγον χρόο>?7. Τα μικρά
είς τόν δρόμον. νΕ-
ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ
Όνογοαφίαι άπ4 την πάλλουσαν ζωήν τοθ "Ελληνος Μβτανά—ου, γοαα-
μέναι μέ πολύ χιοθμορ καΐ οξείαν αντίληψιν τής ψνχολογίας τοθ μβτανά-
οτου των πρώτον ημερών ιαΐ των μετβγενεστέρβν.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι
Ο ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
Ήθογραφία είς πρσξεις 8.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ
ΠΩΛΟϊΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ
Χαρτόδετον ιιμή $1.00.—Είς τα γοαφεΐα τββ «'ΕθνικοΟ Κήρνκος».
Τα άναφβρόμενα είς το ίργον τουτο βέν είναι προϊόντα άπλής ςραντα-
σίας, άλλά μία έξιστόρησις καΐ διαδρειμάτκης ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.
Ό «'Ανεπιθύμητος Μβτανάστης> καΐ τα οιηγήματα, παριστάνονν τάς
περιπετείας των πρωτων μεταναστών καΐ δίδουν μίαν πραγματικήν ίΐκό-
να τής καταστάσεως, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ο "Ελληνισμόν
της Άμερικής, μέ ιας προόδους τού, τάς παρερμηνεύσεις τού. τα Κοινω-
νικά ζητήματα τού καί τάς συνεπείας των πρωτων όρθων ή εσφαλμένων
αντιλήψεων. Τα πρόσωπα τοϋ οράιιατος είναι πραγματικάς αν $νι τα όνό-
ματα καΐ οί ταΐΗΜ. Τό γέλοιο καί τό χιοΰμορ χνριαρχεΐ άπ* αρχης μέ¬
χρι τέλονς.
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΚΜΑ
Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΥΠΟ ΓΡΗΓ. ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ— Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΧΑΝΕΙ.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ— Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΣΒΖΕΙ.
---------------«■----------------
Ένα άπό τα εκλεκτότερα άριστουργήματα της νε¬
ωτέρας φιλολογίας μας είναι αναμφισβητήτως ή εΆ-
φροδίτη». Τό γοητευτικόν καί περιπαθέστατον Αθη¬
ναϊκον μυθιστόρημα τοΰ πασιγνώστου άνά τό Πανελ¬
λήνιον λογογράφου, κ. Γρηγορίου Ξενοπούλου. Μέοα
είς τας ύπερδιακοσίας σελίδας τού διαδραματίζονται
αί πλέον συγκινητικαΐ σκηναί, γΰρω άπό μίαν Ιστορί¬
αν τοϋ ερωτος. Είς την Άφροδίτην συναντφς τόν "Ε-
ρωτα υφ' όλας τού τάς μορφάς. Είς τό πρόσωπον της
Άννης βλέπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τοΰ Ουγ¬
κώ, υπό άλλας συνθήκας. Είς τό πρόσωπον της Α¬
φροδίτης διακρίνεις την Φαντίναν, άλλ' άνευ μητρό-
τητος, καί ώς έκ τούτου άδιόρθωτον, καί τό χείριστον,
προδότιδα καί έκδικητικήν. Έρως, πατρική, υΐϊκή και
άδελφική άγάπη, συγκρούονται καί δυσκολεύεσαι νά
μαντεΰστις ποίος έξ ολων θά νικήση. Τέλος ό άγνός
"Έρως κερδίζει τό γέρας. Σώζει ένα νέον άπό την φυ-
λακήν, αποδίδει τόν υίόν είς τόν πατέρα, τόν έπιστή-
μονα είς την κοινωνίαν κπί ένα σύζυγον διά την Ά-
γνην. Τιμάται δεδεμένον στερεώς........ $1.25.
Γράψατε όπως σάς αποσταλή €. 0. Ό., ή έμβάσα-
τε, συμπληροϋντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡ0ΜΗ5ΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
νατιον^ ηεκαιλ}, ηο ν. 2βιΐι δι., ν. υ. αΐν.
Σάς έσωκλείω $1.25 μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλη-
τε τό μυθιστόρημα «Αφροδίτης.
ι - - -
π'.αναν χώματα, λασπες, εΰουτουσαν,
τα χεράκια το·ος είς τ' αΰλάκια τοΰ
πεζοδρομίου, εχαναν την πεντάρα, ή
άλλος μεγαλήτερο ςμάγκας τούς
την άρπαζε. 'Εάν δέν την είχαν χά-
σει, έ'φθαναν εως τό μπακάλικο, έ-
σχόγγιζον τα χέρια είς τούς σάκ-
κοος των -Λθτ/.κ'.ών καί <ρασο. άνακάτωναν τα ρΐδίθια καί τό ρόζι. "Οσον άφθρά τό χ*ρι καθαριότη¬ τος τής -Αθίλίας ζήτημα, τό «ού τα εΐσερχόμενα κοινοί τόν άνθρωπον» ποίον άλλην έννοιαν εχει; Άλλά καί αν τα πλείστα είδη πλύνωνται τα τυριά, λ.χ. πόσον έκατοντάδων μυιών φέροιιν τα ίχνη; Δι' αΰτό, Τ- σως με-ρικοί, κ,α'θ' ύπερδολήν σιχα- σιάρηδες, τρώγουν πάντθτβ ψημένο τό τυρί Τα μαρα Ικανόν διαδολεμένον θόρυβον είς 6λο τό μαγαζί, κι' εξω είς τόν δρόμον. Άρπΐζαν κι' ετρω- Ιγαν έλη;ς, τυρί, χαλοα, ζάχαριν, ό.τι ευρ'.σκαν,μερικά «-χωναν στή τσε- πη των χοοφτιές άπό όσπρια, κα- λαμπΟΑΐ ή σκύδαλλα. "Έπαιζον μέ την ίεκάραν -ηβώντας έ3ώ -λι' έκεί. "Εξαφνα ή δεκάρο τούς εφεογί, κι' έπιπτεν οπίσω άπό τα τσο^δάλια, ο¬ πίσω άπό τό 4αρελάκί τού καί την κάσαν τοΰ δαίΐοΰ. Όποία φοσαρία καί πρόσθετος κόπος διά τα μπακαλόπαιδα τοΰ μαγαζιοΰ! Άλλοτε ή δεκάρα σιινέίη νά πέση διά τής έσχάρας τοΰ φεγγίτου τοΰ ύπογείου κάτ ω*! ςτήν οίναχοθηκην. Τέλος, αν έσώζετο ή άνε^ρίσκβτο ή δεκάρα, τό μικρόν εχαιρνε το ό- ψώνιόν τού. Εάν τό είδος ήτο χαλδάς ή ζά- χάρις, ετρώγετο κατά τό ήμισυ είς τόν δρόμον, μέχρι τοΰ σπιτιοδ- αν ήτο τυρί ή εληές, μόνον τό 1)5 έ- τρώγετο· τό λοΐπόν Ιχίχτε κάτω, είς το χώμα καί έλερώνετο. Άν ήτο ρύζι έχύνετο όλον κάτω, άνεκα- τωνετο μέ χώμα καί μικρά χαλίκ:α. Καί τότε. δετπαθωαένη, έβώρμα υ¬ πό την αΰλόπορταν, δπο^ ενηδρευε, Ιπερίμένο'ϋσα όπισθεν τοΰ ενός τοΰ Ή "Ελινωρ Σμίθ, νεαρά άερο-τόρ ρεκορ τής γυναικείας άντοχής έν τέρα της τό νέον φόρεμα τό ό.τοϊο ζύ της κατά την σχεδιαζομένην πτ ος τής Λεας Υόρκης, ε/ουσ τψ άέρι, δεικνύουσα προ; τήνΙ ν ηγόρασεν όπως τό παρα/ά6τ)| ήσίν της εις Ρώμην τή; Ίτα« Διήλθον μέ δήμα τόσον ζωηρόν, τόσον έπιδεικτικόν καί αΰτάρεσκον, ώστε δλοι τούς έκύτταξαν... Άλλ' ώς <ραίνεται θά ύχηρχε λόγος νά τούς κυττάζουν, καί δι' αύτό είχαν έκεΐνο τό βήμα. —Καλέ, χοιά είν' αύτη ή κοχέλ- λα; ^ρΐύχψιη — όχι έγώ, είς τρί- τος παρα^χών έκεί, ξένος τής γει- τονιάς. —■'Η δεΐνα, ή κόρη της Ρωμηας πού «ίχε τόν Ίταλόν, δέν την ξέρε- 'Ωμίλει ή κυρά Λευτέραινα, ήτις έκά&ητο κάθε δείλινόν εξω άχό την αύλόπορτά της, χάσχοοσα άχό τούς πόδας καί μή δί/ναμενη νά πηγαίνη μακράν· καί άχό την σκοχιάν της ε¬ κείνην, έσΰνείθιζβ νά έπιθεωρή δ- λοι»ς τούς ίια^άτας καί όλην την σϋνο™ίαν. —'Μήχως εί·/ έκεΐνο τό χορίτσι χού ήρχετο στοϋ μχακάλη πρό χρό- νων κι' έψώνιζβ; Ηρώτησα έγώ. —Ν«ί. —Καί τί πάσσο! ^—Δέν ξερετε; έχανέλατίεν ή κυ- ρά Λεατέραινα. Διαδάσατε στίς έ- φημερίδες γιά έναν χού ηυτοκτόνησε στο Β..., (ώνόμασεν εν χροάστειον των Αθηνών) άχό Ιρωτα αύτες τίς μέρες; —Ναί. —Αύτός είναι. Καί τωρα ■ ρωτεώθηκε αΰτός ποί» 6λε«τίΙ της, γυιός τοΰ διχηγό^ 'Μ εχει παράδε ςό πατερας τθλΐί! δι εχασε τό μυαλό τού, α' ύτβ χατέρας δέν την θέλει. Μβ ι έπιμένει νά την στεφανωθή,"" ρίς την &ϊζ·.3 τοΰ γέρο.ι· —Έτσί; —Βεβαία επήρε δρόαο ^ δγήκε τό νάμι της! ^^" τ0( της!··· , , ., ι Καί «ίχε δίκαιον η 5?:λ1;'] νη γειτόνισσα νά ομιλή νατ τόν τΐόπτ>ν. τΗτο ιτολΐ δλα?
νέα. ίΐολλούς &}& ί^
γεύθη τόν ίρωτχ επί ετη, ν-'ϊ
τού μίαν ημέραν, είς των «
μένων φίλων της, την ιψ">'^
δικοΰμενος την τ/λτ,ροττΓ'1
Πτω'χή άχερίσκεπτος ι·
Την είδον — ενθυμθδμ»^— η
ιΐεταΦεροον αι^χοστα.
πτωχικόν της. Τα ώ|
ρά μαλλίά, τα ρόδ["'
θάτάχατέτρωγενημα^^.!
γή!... Απήρχετο καί «^ «'Ί
άλλην ζωήν θυματο«ε?ω·0ΐ;ί1
γού γλ·>κείας ζωής χ»'
νάτοο!... .τ.τιγιτγι
ΑΛ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΜ
σα διά τοΰ χάσματος τοΰ άλλθ, τοΰ
ανο:κτοΰ πρός τα εξω, ή μητέρα τοΰ
παϊδιοΰ, έλέγχο>σα μεγαλοφώνως
τον μπακάλην, ώς χωλοΰντα ξύγκι-
κα, καί άπαΐτοΰσα «τα λεφτά χίσω.»
Ω. πόσην υπομονήν ώφειλε νά Ιυτι
ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ
_Άχό δλα τα στάΒΐα τής ,^,^ ςι
κης αι>τής είχε διέλθει ή ...Τατοΰ-
λα, άς την είπω οδτω, μ' δλον ότι
ποτέ δέν έμαθα τ' δνομά της. Καί
τωρα είχ« μεγλώσει 16 έτών κόρη,
και ειχε γ:νεΐ ώραία, μέ εν είδος
κομψής %χ λεπτής καλλονής μέ
<Αϊο αν θέλετε. Και είχ^ν ά?χί7ιι πλέον κι' αύτη, στήν άράδα της, να τρελλαίνη τούς μαρούς νέους τής γ·ει-ν!άς. λιμοκοντάροας, κο τταδακηϊες. μόρτηδες,καλφ-άδες μο- στορων, ;.·»*θητάς γυμνασίων, νόί'κο- κυρ&πουλα καί λοιχούς. Δέν την είχα ΐδεί άπό έπτοετίας. Τελος την βλέπω μίαν ίστίρο^, μέ κομψόν ενδϋμα, μέ τα μαλλίά βοστρυχί-αμένα καμπύλα — τίς οίβε »>τα κάρδουνα θά είχε δαπανήσε:
της σΐδερώστρίας τής μητρός της,
δια να φκιανη τα κατσαρά της! —
νά δΐέρχεται σ^νοδε^ομένη άχό ώ-
ρα?ον^ νεανίχκον, όστις ΰάήτο είκο-
ΐαετής άκόμ»}!
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
Η ΠΕΙΝΑ
Τό περίφημον βιβλίον τοΰ μάγου »«,,ϊ--
τδ οποίον περινράαιεται μέ τόοην δυναμιν καί - - ^,.
στικό—τα αυτήν την νεοτνικήν ζωήν τού, την ζωψ ^1
δ^κττυχίας τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποΰ •κν'
έδειξεν είς μβγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την .
μην τού άνά τόν κόσμον. Ή ζωή τοΰ Χαμ00^^ ^
να άληθινό μυθιστόρημα ποΰ συγκινρϊ βαθεια "^^
χήν και συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη ^
τοΰ εργου καταφαίνεται έκ των αλλεπαλλήλων
σεών τού καί είς την Ελληνικήν. Σελίδες 250.
Χρυσόδετον τιμάται ....
.,-.»
Γράψατβ σήμερον δπως σδς αποσταλή
έμβάσατβ:
Ο.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΛΑΐ-0
ΟΒΚ
140 *ΥΕ8Τ 28ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕ¥Τ
Έ Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΣΩΣΤΟΙ ΕΤΟ ΜΕΤΡΟ
21
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ
τού 97!
ϊτταΥώς τόσο χΐί φέτος στδ
έ'«;ς τπίτι όλοι οί ζωντα-
$ νά γ'-ορτάοοον, όχως έγιόρ-
[«ίτάαλλαχρόνια.
Ι άχα(τ&3σ£ δ αλνγιστος, ο
:ος Σΐλάχης ή Σιλαχόχουλος
^ν.ο: '/·'· ό δυνατός τοϋ Κολ-
"Ηθελε νά'ρχωνται κάθε χρό-
|όλο:, νΛ>ι> '^ϊ««Ρεί" Ύ*ν·-
;2Ϊ ν^ίίίες, νά κάθωνται «σταυ-
-; ·ό:ω άτό τον χαμηλδ σου-
■<: ς'χ'ΐνένας νά κάνη τδ ντε- ·' «ι -Αανένας δέν είχε την , νά Ζ2ρακούη>. Γιατί δ γέρω
Ιοζ ό Σ-'λάχης δχι μονάχα χρα-
2 ττά χέρια τού την με-
^7;α, άλλά καί ήτανε δ
___οτερο; άχδ όλους — αύ-
ψηλος -/.αί ξηραγκιανός γέ-
|:με τό στριμμένο καί άγέλζ-
■>■:<:, αέ τα ροζασμίνα χέ- ; ι.; την κοντή φοοστανέλ- Δέν χερίμενα τον κεραυνο «ου έ¬ μελλε νά τον χτιοπή-, κατακέφαλα, οτβν^μιβ μερά |νας άντεραστής χή. γε μεψευτικη λύχη νά τού άναγγεί· λτ] χώς δ Πάκης έστεφαώθ τι. 1.17 5" [:/; -·ι> /.ν.πον κι ο γιατρος
ό χρωτότθΆος, καί
■αΐχά τί., ή χυρία Αγγελική ή
τοϋ Πύργου μέ την
ι καί την ξακουσμένη
ί ν.αί την μενάλη ύ-
|άνίΐα γ'.ά ολα αύτά, καί τή 6α-
αί άγιά-ρευτη λύχη της χώς
Ιβχληρτ;. Έρχονταν μέ τδν άν-
ρ;χαί τα ζαιδάκια της καί ή
ή μονάκριδη καί χολυ-
.ίνη Θ,ιγατερα τοΰ γέρο-Σιλά-
[(ΐιγάλη κυρία των Πατρών.
'»ταν άχδ όχου καί άν ήτανε
μ-.χρότερα άγόρια· ή γρηά
■ϊΐνα άφηνε τδ συνηθισμένο της
Ιτό γιά^τοΰς ρευματισμούς, χαί
Όνταν ολοι τρΐγυρω άχδ τδ χα-
τραπίζι, στδ χειμωνιάτικο,
Ιατη μεγάλη φωτία, όπως τδν
~ ητανε χαιδ'ιά καί τδ Πα-
χώς δ Πάχης
Ρίτα.
Ό γέρος καδάληχε τδν μίγχ< τού χαί μιά στδν Πύργο· έμαθε σχίτι -χαί βρηκε μέσα τδ γυιό τού. ψ—"Ελα, τού είχε μέ τδ δεσχοτι- χο τού δφος, σήχω νά χάμε στδ σχΓ • -—Στδ <—ίτι μοο ειμαι, είχε Πάκης συγκεντρώνοντας όλη τή δύ- ναμί τού γιά νά βαστάξη τή ματιά τοΰ χατερα τού. ^ Καί τοϋ είχε χώς ήτανε χαντρεμ μένος καί χώς ή γυναϊκά τού ήτα· νέ ή Ρίτα. —Άν είναι γυναίκά σου ή φράγ¬ κα", είχε δ χατέρας, έσΰ δέν είσαι Χ2ΐδί τοΰ Σιλάχη· νά χάς άλλοΰ νά ζήσης όχως μχορεΐς. —Θά ζήσω είχεν δ νέος· χΓ δ γέ¬ ρος έτοψιάσθηκε νά φύγη· μά γύρισε και χάλί χίσω' άφησε τώρα την αύ- στηροτητα καί άρχισε νά τδν χα¬ ρ ακαλη· εχεσε στά χόϊια τού, τδν ώρχ;σε στή τίμή τού, στά νείτά τού, στά νά ■ιτι το5 ενο Σιλάγ υτυχ ι ήτανε γιά την ευτυχία τοο σ' , .. . , τότε 'Ηλ&ία. ,τοτε γλύκαινε χάχως το 3 τοα χρόσωχο ό γέρο-Σταΰ- '5« μέ ολα τού τα δάκτυλα [5ΐ« μοοστάκια ■ε όλα τα μεγάλα •— το γάμο χανενόί .,_τη ζημία ή τά^κερδη ί 1 τοα την ?, την ευ 'ς εχλογές — ί^-Π » ν- άχο· κι' δδξ* Θεος ειμαστι Ι οταν την χαχει , επαιρνι τ τραγουδοΰσε τδν Κο- ^—- «Τναι τώρα χέντ ήρθε χαί αι «τίστηχβ ή ξανθή δθ δλό •Αϊί ή 6α- νάοι ααί γέρο, «"Τάρο, τοί,ς ίδλ ς ϊίιος χου τον πήγβινε γεραματα τού χατερα τού, ._ μην τοϋ κάμη αυτήν την προσβολήν. Έκλαψε χι' ό Πάκης, μά δέν την Ρίτα. Ό γέρος εδειρε τότε τον παπά ποίι τοΰς είχε στ&φανώσεί, καί όΠ ά- κης χηγε στήν Πάτρα χαί μχηκε σ' ενα έμχοριχό. Ή Ρίτα έδινε μαθήματα χιάνου χαί γερμανικών χαί χροσχαθοΰσαν ετσι νά ζήσουν μά χαχή ζωή! τάρ- χοντόχ&υλο χαί ή τραγουδίστρα τανε άλλοιώς μαθημένοι' χαί στιγμή χοί) σχεφθηχαν χι' οί δοδ νά χεθάνουν. Μά ήταν έχεί ή Βασιλ'.χοΰλα, ή χρυσή Βασιλιχοδλα, ή δίδυμη άδελ- φή τοϋ Πάκη, χο ύτδν είχε δυο φο¬ ρές άδελφό, καί τδν λυχήΐηκε· τά- χα χωρίς νά τή γνωρίζη, έχηρε τή Ρίτα δασκάλα στά χαιδιά της χαί τής έδωκε 200 φράγκα. Όταν τώ- ό Πάκης το ιθεώρησε χροσδο- —Αέν Οέλω της είχε, έλεημοσύντ/ νά τα χάς τωρα χίσω. Καί ή Ρίτα, χού δέν ειχε άλλη θέλησι τζαρα τή θέλησι τοΰ άνδρός της, εκίνησε καί τα χηγε. —Δέν μχορώ, τής είχε, νά ερ- χωμαι δασκάλα στά χαιδιά σου. —Καλά, τής «ίχε ή Βασιλιχοΰ- λα νά ερχεσαι λοιχδν βδελφή μου. ■ Καί την άγχάλιασε καί τή φίλησε χι' εκλαψε στδ λαΐμό της. Έτσι φιλιωθήκανε μέ τδν Πάκη, καί ή δερφή μεσίτεψε στδν χατερα. Ό γέ- ρος δέν θελησε νά τον ιδή, μά τοΰ χαραχώρησε χενήντα στρέμματα ττα φίδα κοντά στδ Κολλύρι γιά νά ζή¬ ση. Ξαναήρθε λοιχδν δ Πάχης στδν Πύργο, χι' άφησε χάθε σχέσι χαί ζοΰσε σάν μετριος νοιχοκΰρης. ΚΓ δ Ήδεσποινίς Μίλδρεδ Λάρσεν έκ Βαλντόστα, ή όποία εξελέγη Βασίλισ- σα τοϋ Μαΐου υπό των συμψοιτητριών της έν τφ Γυναικείω Κολλεγίφ τής Πολιτείας Γεωργίας. θεδς εΰλόγησε την καλή τοϋ χαρδιά' Ρίτα ή τρ·χγουδίστρα γέννηκε λαμ- ■ρή νοικοκι/ρά· καί χοτέ σύζυγος χ»ρ ενική δέν έστάδηκε τότο —στή καί ,αί τόσο οΐ-λονόμα σάν αύτη. Καί σέ λίγο γεννήθηκε τδ χρωτο α:δί, δμορφο μικρδ χλαΐματάκι αν τδν Πάκη καί σαν τή Ρίτα. Τί καί τώδγαλαν Σταίίρο, μέ Κλί χανε». τδ δνομα τοΰ χαχχοΰ. Κλονίστηκε γέρος, καί είχε μ'.ά μερά στο για τρό χώς άλλο Σίλαχόπουλο δέν εί¬ ναι τώρα άχδ κείνο τδ χαιδί. Ή Βα σιλικοϋλα ήτανε χεί καί άρχαξε τή' εύκα-.ρία νά τοΰ ζητήση χάρι. Τα Χρ'.στούγεννα έρχόντανε χάλι. '—Πατέρα, νάρθη δ Πάκης στδ Κολλύρι; Ό γέρος χούνησε έλαγρά τδ χε- φάλι «ναί». —·Μαζΰ μέ τή... χαί τδ Ό γέρος δέν είχε οΰτε ναί, ο·3τε δχι, μά ήτανε μχροστά ή γυναίκα τοϋ γιατροΰ. —'Εγώ, είχε δέν κάθωμαι νά φάω μέ χριμαντόνες. Τότε δ γέρος είχε «άχι, νά μην Ή κ. Νέλλη Τέυλορ Ρώςς, πρώην Κυβερνήτρια τής Πολιτείας Ούα- - '■ ■--*ξ Εΰ^<άπης μίτά τοΰ υίοΰ της ΜΐΓηίίντπηηοί» 'Εχηγε μονάχα δ Πάκης καί κά- θησαν ολοι κι' δ γέρος ·έδόξασε τδ Θεδ χώς ήτανε χάλι σωστοί στδ μέ- τρο. ^ Μά ήτανε δλοι μελαρςολικοί, καί τδ μχθϋζοΰκι άκόμη άνορεχτο καί κλαψάρικ,ο φαινόνταν κι' αΰτό. ΤΗρθε κι' δ άλλος χρόνος κι' δ Πάκης χήγαινε χάντα μοναχός, κι' εφευγε ^ωρίς νά μίλήση· δ γέρος εφευγε ^ωρίς νά ή άλ δ γέρος έ ό ήτανε αλυγιστος χαντα. Περυτι ό Πάχης θέλησε νά μιλήση. —Δόξα σοι ό Θεός, είχε δ γέρος, είμαστε χαί φέτος σωστοί στδ μέτρο. —'Οχι, είχεν ό Πάχης· χάχοι- ος λείχει. . —Κάχοιος λείχει! εχρόσθεσε χαί ή Βασιλιχοΰλα. Μά δ γέρος έξαγριώθηχε. Τί; χως; χανείς δέ λείχει, δχι κανεί; δέ λείχει, χοΰ λέει αύτός· καί οποίος θέλει άς χάη νά τδν εύ¬ ρη αύτδν χοΰ λείχει. "Ω! άν ήξερε τί άδικο είχε! άν ή- ξερε πώς ή Ρίτα δέν είχε χη κχ/.ο γΓ αυτόν! χως δέν εδγαλε χαράχο- νο κανέναίκαί χάντα τώρριχνε δίκηο καί μαλάκωνε άκόμη τδν Πάκη. Άν ?ίξερε τί γλυκεΐά ευτυχία έχά- λαγε δέν θά δασάν.ζε καί τδν έαυ- τό τού χαί τοΰς αλλους, δέν θάδυ- νάτιζε ετσι άχδ την χίχρα τού! Μά ητανε χαί ή κυρία Αγγελική χοΰ δέν μχοροΰσε νά φάη μέ χριμαντόνα. * * » Ηρθε ή έχιστρατεία τοΰ 97, χαί πήρανε τδν Πάκη στρατιώτη. Καί κολέμησε δ Πάκης γενναΤα χαί σχο- τώθηχε σάν χαλληχάρι την χρώτη ήμερα της μάχης τοΰ Γριμχόδ'ου. "Οταν γύρισαν στδν Πύργο οί συ- στρατιώτές τού, διηγούντανε χολλά γιά τοΰς σκοτωμένους χοΰ είχανε α¬ φήση έκεί στή σχλαΰωμένη άκόμη Γιά τδν Πάκη λέγανε χώς την χρωτομαγιά έχεί χοΰ δγαίνανε την αύγή άχδ τδ γεφύριτης Άρτας, ε- σκυψδ^κΓ εκο^ε δυο άγριολούλουδα χαι ταδαλε στο στόμιο τοΰ τουφεχιοΰ τού* τότε είχε στοΰς. συντρόφους του' —-Τραγουδήστε τδ Μάη, 6ρέ χαι¬ διά, γιατί^ ώς τδ 6ράδυ μχορεί χαί ιά μάς τδν τραγουδήσουν. ΚΓ ςϊρχισ>ε νά τ&ανουδάη· άλλ'
«ντις γιά τδ Μάη είχε όλα τα τρα-
γουδάχια χοΰ ελεγε ή Ρίτ«, όταν
ήτανε στδ χάλχο· χι' Ιλεγε χαί ξα-
νάλεγε σάν μεθυσμενος τδ δικό της
τδ τσάκισμα1:
_ερι τοΰμχλα λά, λά, λά, χώς χερ-
νάς άχδ μυαλά;
"Οταν μχήκανε στή ζώνη τοϋ —>
ρός, ^κάτι θέλησε νά χη στδ συν-
τροφό τοι>.
—Άν τύχη καί....
Άλλά δέν έτελείωσε' είχε χάλι
το: «ερι τοϋμχλα» ένφ σφύριζαν τρι-
γύρω τους τα μαρτίνια καί σκάγανβ
άχάνω άχδ τδ κεφάλι τοος οί δδίδες.
ΚΓ ετσι σκοτώθηκε.
'Ετσι ή Ρίτα εμεινε χ-ίιριχ εΐκο-
σιχεντε χρονών μ' βνα χαιδάκι τεσ-
σάρων μηνών. 'Εμαυροφόρεσε, έθρή-
νησε,δάρθηκε, σκοτώθηκε, καί ίίστε-
ρα^χηρε τδ δρφανοΰλί της καί χηγς
καί^κατοίκησε στδ μικρό της κτημα
σ' ενα καλυδόσχΐτο χού είχανε γιά
τοί»ς έργάτες. Δέν ηθέλησε νά χάη
στά χεθερικά· ουτε κι' αύτοι δείξα-
νε χώςτήν ξέρανε. Ή μόνη της χα-
ρηγοριά ητανε ή γλι/κειά Βασιλι-
κοϋλα· αυτή ήλθε δυό-τρεΐς φορές
στο Κολλύρι, χηγε στδ μαυροντ^μέ-
νο καλυδόσχίτο καί κλάψανε ή μιά
στής άλλης την άγκαλ'.ά, χωρίς νά
χοϋνε λέξι οίτε γιά τούς ζωντανούς
οίίτε γιά τδν χεθαμένον κ^ί κλάψα¬
νε ώρα^χολλή, δσο χοΰ τδ χαιδάκι,
άφοΰ κότταξε χότε τή μιά καί χότε
την ιάλλη χολλές φορές, άρχισε νά
κλαίη κι' αύτό καί νά κράζη τδν
μχαμχά τού, χωρίς νά νοιώθη κα-
λά-καλά τή τϋμφορά τού.
"Ετσι τούς δρήκανε φέτος τα χρι-
στοόγεννα. Μαζεύτηκαν ώς τόσο στο
χατρικδ σχίτι οί ζωντανοί· δέν ήρθ»
μόνον ή κυρία Αγγελική.
Καί κάθησαν τριγύρω άχδ τδ χα-
μηλδ τραχέζι. Μά όλα ητανε μαϋ-
ρα καί θλιδερά" τοΰ γέρου τδ χρόσω-
χο σκοτεινυσμένο' ή γρηά Σταύραι-
να χεθαμμένη κΓ άθοβφτη,όσ-ο χοΰστέ
κονταν δρθή. Καί δύο θέσεις ήτανε.
άδειανές, ή θέσις τής νύφης τής
γιατρίνας καί ή θέσις τοΰ σκοτω-
μένου.
Ό γέρος έκαμε τδ σταυρό τού καί
είχε, όχως είχε ακούση νά λέγη ό
Δεσχότης κίχοτε: Ό βεός τδν εδω
κε, δ Θεος τδν χηρε- δόξα σοι δ Θδ-
ός.
—Πατέρα; είχε μονάχα αύτη.
Ό γέρος εγνεψε «ναί» καί ή Βα-
σιλικοϋλα σττκώθηκε άμέσως καί
δγήκε Ιξω. "Ολοι μείνανε άμίλητθί
καί σκοτεινοί. Σέ λίγο ή Βασιλι-
κοΰλΐ ξανάρθε καί χίσω της ήρθε
μιά μαυ·ροφόρα, κρατώντας άχδ το
χεράκι βνα μαυροντυμενο άγγελου-
δάκι.
"Ω! τί γλυκειά χλίύμάδα είχε στδ
χρόσωχο! τί άνάστημα χαί τί χαρή
βλιαμένης Παναγίας!
Δειλή στάθηκε στή θΰρα.
Ό γέρο-Στζΰρος σηκώθηκε καϊ
χηγε χοντά* τρέμανε τα χέρια τού,
τρεμανε τα γόνατά τω. Άχλωσε
καί τής εχιασε τδ χέρι' έκείνη τού
εδαλε στήν άγκαλιά τδ δρφανό, χι'
αυτή γονάτΐσε μχροστά τού. Τδ χαι¬
δάκι φοδισμένο άχδ τα αγνωστα χρό-
σωχ-α χαί άχδ τα χαράξενα χαμώ-
ματα, χυτταξε τριγύρω τού, χύττα-
ξε χάτω τδ ξανθδ χεφάλι τής μάν-
νας τού, χαί χινήθηχε νά φύγη άχό
την άγχαλιά τοΰ χαχχοΰ, χου δέν
είχε γνωρίση τού.
Τότε τα ξηρά μάτια τοΰ <ίλύν{- στου γέ-ρου χλημμύρισαν τέλος. "Ενβ χλάμα γέμισε δλο τδ σχίτι. Μοιρο- λογοΰσε ή μάννα, χλαίγανε τα άδέρ- φια, θρηνοΰσε ή άδερφή, χαί τ' δρ¬ φανό άγχάλιασε τώρα τδ λαιμδ τοδ χαχχοΰ, χαί σάν νανοιωθε χοιδν θρη- νοΰσαν, χλαίοντας έφώναζε «μχαμ¬ χά.» Καί όταν «χόρτασαν άχδ την χι- χρή ευτυχία των δαχρύων, δ γέρο- Σταΰρος, χωρίς νά χη λέξι, έχήρ« τή γλυχειάμαυροφόρατ χαί την ·έχά- θισε στή θέσι τής χυρίας Άγγελι- χής, έχάθισε χαί τ' δρφανδ στή βε- σι τοό σχοτωμένου, χαί ξανάχανβ άλ λο σταυίό. χΓ δ( γέρος εί— χάλι: —Ό θεός τδν έδωκε, δ θεδς "τδν χηρε· δόξα σοί δ Θεός. Καί χρό- σθεσε μέ μισή φωνή:—Είμαστε σω¬ στοί στδ μέτρο. Άγοράζϊτε τα 6ι6λία σας άπό τί Βιβλιοπωλείον τοϋ <Έθν. Κήονκθ(;>
ΣΩΣΤΟΙ ΕΤΟ ΜΕΤΡΟ
21
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ
τού 97!
ϊτταΥώς τόσο χΐί φέτος στδ
έ'«;ς τπίτι όλοι οί ζωντα-
$ νά γ'-ορτάοοον, όχως έγιόρ-
[«ίτάαλλαχρόνια.
Ι άχα(τ&3σ£ δ αλνγιστος, ο
:ος Σΐλάχης ή Σιλαχόχουλος
^ν.ο: '/·'· ό δυνατός τοϋ Κολ-
"Ηθελε νά'ρχωνται κάθε χρό-
|όλο:, νΛ>ι> '^ϊ««Ρεί" Ύ*ν·-
;2Ϊ ν^ίίίες, νά κάθωνται «σταυ-
-; ·ό:ω άτό τον χαμηλδ σου-
■<: ς'χ'ΐνένας νά κάνη τδ ντε- ·' «ι -Αανένας δέν είχε την , νά Ζ2ρακούη>. Γιατί δ γέρω
Ιοζ ό Σ-'λάχης δχι μονάχα χρα-
2 ττά χέρια τού την με-
^7;α, άλλά καί ήτανε δ
___οτερο; άχδ όλους — αύ-
ψηλος -/.αί ξηραγκιανός γέ-
|:με τό στριμμένο καί άγέλζ-
■>■:<:, αέ τα ροζασμίνα χέ- ; ι.; την κοντή φοοστανέλ- Δέν χερίμενα τον κεραυνο «ου έ¬ μελλε νά τον χτιοπή-, κατακέφαλα, οτβν^μιβ μερά |νας άντεραστής χή. γε μεψευτικη λύχη νά τού άναγγεί· λτ] χώς δ Πάκης έστεφαώθ τι. 1.17 5" [:/; -·ι> /.ν.πον κι ο γιατρος
ό χρωτότθΆος, καί
■αΐχά τί., ή χυρία Αγγελική ή
τοϋ Πύργου μέ την
ι καί την ξακουσμένη
ί ν.αί την μενάλη ύ-
|άνίΐα γ'.ά ολα αύτά, καί τή 6α-
αί άγιά-ρευτη λύχη της χώς
Ιβχληρτ;. Έρχονταν μέ τδν άν-
ρ;χαί τα ζαιδάκια της καί ή
ή μονάκριδη καί χολυ-
.ίνη Θ,ιγατερα τοΰ γέρο-Σιλά-
[(ΐιγάλη κυρία των Πατρών.
'»ταν άχδ όχου καί άν ήτανε
μ-.χρότερα άγόρια· ή γρηά
■ϊΐνα άφηνε τδ συνηθισμένο της
Ιτό γιά^τοΰς ρευματισμούς, χαί
Όνταν ολοι τρΐγυρω άχδ τδ χα-
τραπίζι, στδ χειμωνιάτικο,
Ιατη μεγάλη φωτία, όπως τδν
~ ητανε χαιδ'ιά καί τδ Πα-
χώς δ Πάχης
Ρίτα.
Ό γέρος καδάληχε τδν μίγχ< τού χαί μιά στδν Πύργο· έμαθε σχίτι -χαί βρηκε μέσα τδ γυιό τού. ψ—"Ελα, τού είχε μέ τδ δεσχοτι- χο τού δφος, σήχω νά χάμε στδ σχΓ • -—Στδ <—ίτι μοο ειμαι, είχε Πάκης συγκεντρώνοντας όλη τή δύ- ναμί τού γιά νά βαστάξη τή ματιά τοΰ χατερα τού. ^ Καί τοϋ είχε χώς ήτανε χαντρεμ μένος καί χώς ή γυναϊκά τού ήτα· νέ ή Ρίτα. —Άν είναι γυναίκά σου ή φράγ¬ κα", είχε δ χατέρας, έσΰ δέν είσαι Χ2ΐδί τοΰ Σιλάχη· νά χάς άλλοΰ νά ζήσης όχως μχορεΐς. —Θά ζήσω είχεν δ νέος· χΓ δ γέ¬ ρος έτοψιάσθηκε νά φύγη· μά γύρισε και χάλί χίσω' άφησε τώρα την αύ- στηροτητα καί άρχισε νά τδν χα¬ ρ ακαλη· εχεσε στά χόϊια τού, τδν ώρχ;σε στή τίμή τού, στά νείτά τού, στά νά ■ιτι το5 ενο Σιλάγ υτυχ ι ήτανε γιά την ευτυχία τοο σ' , .. . , τότε 'Ηλ&ία. ,τοτε γλύκαινε χάχως το 3 τοα χρόσωχο ό γέρο-Σταΰ- '5« μέ ολα τού τα δάκτυλα [5ΐ« μοοστάκια ■ε όλα τα μεγάλα •— το γάμο χανενόί .,_τη ζημία ή τά^κερδη ί 1 τοα την ?, την ευ 'ς εχλογές — ί^-Π » ν- άχο· κι' δδξ* Θεος ειμαστι Ι οταν την χαχει , επαιρνι τ τραγουδοΰσε τδν Κο- ^—- «Τναι τώρα χέντ ήρθε χαί αι «τίστηχβ ή ξανθή δθ δλό •Αϊί ή 6α- νάοι ααί γέρο, «"Τάρο, τοί,ς ίδλ ς ϊίιος χου τον πήγβινε γεραματα τού χατερα τού, ._ μην τοϋ κάμη αυτήν την προσβολήν. Έκλαψε χι' ό Πάκης, μά δέν την Ρίτα. Ό γέρος εδειρε τότε τον παπά ποίι τοΰς είχε στ&φανώσεί, καί όΠ ά- κης χηγε στήν Πάτρα χαί μχηκε σ' ενα έμχοριχό. Ή Ρίτα έδινε μαθήματα χιάνου χαί γερμανικών χαί χροσχαθοΰσαν ετσι νά ζήσουν μά χαχή ζωή! τάρ- χοντόχ&υλο χαί ή τραγουδίστρα τανε άλλοιώς μαθημένοι' χαί στιγμή χοί) σχεφθηχαν χι' οί δοδ νά χεθάνουν. Μά ήταν έχεί ή Βασιλ'.χοΰλα, ή χρυσή Βασιλιχοδλα, ή δίδυμη άδελ- φή τοϋ Πάκη, χο ύτδν είχε δυο φο¬ ρές άδελφό, καί τδν λυχήΐηκε· τά- χα χωρίς νά τή γνωρίζη, έχηρε τή Ρίτα δασκάλα στά χαιδιά της χαί τής έδωκε 200 φράγκα. Όταν τώ- ό Πάκης το ιθεώρησε χροσδο- —Αέν Οέλω της είχε, έλεημοσύντ/ νά τα χάς τωρα χίσω. Καί ή Ρίτα, χού δέν ειχε άλλη θέλησι τζαρα τή θέλησι τοΰ άνδρός της, εκίνησε καί τα χηγε. —Δέν μχορώ, τής είχε, νά ερ- χωμαι δασκάλα στά χαιδιά σου. —Καλά, τής «ίχε ή Βασιλιχοΰ- λα νά ερχεσαι λοιχδν βδελφή μου. ■ Καί την άγχάλιασε καί τή φίλησε χι' εκλαψε στδ λαΐμό της. Έτσι φιλιωθήκανε μέ τδν Πάκη, καί ή δερφή μεσίτεψε στδν χατερα. Ό γέ- ρος δέν θελησε νά τον ιδή, μά τοΰ χαραχώρησε χενήντα στρέμματα ττα φίδα κοντά στδ Κολλύρι γιά νά ζή¬ ση. Ξαναήρθε λοιχδν δ Πάχης στδν Πύργο, χι' άφησε χάθε σχέσι χαί ζοΰσε σάν μετριος νοιχοκΰρης. ΚΓ δ Ήδεσποινίς Μίλδρεδ Λάρσεν έκ Βαλντόστα, ή όποία εξελέγη Βασίλισ- σα τοϋ Μαΐου υπό των συμψοιτητριών της έν τφ Γυναικείω Κολλεγίφ τής Πολιτείας Γεωργίας. θεδς εΰλόγησε την καλή τοϋ χαρδιά' Ρίτα ή τρ·χγουδίστρα γέννηκε λαμ- ■ρή νοικοκι/ρά· καί χοτέ σύζυγος χ»ρ ενική δέν έστάδηκε τότο —στή καί ,αί τόσο οΐ-λονόμα σάν αύτη. Καί σέ λίγο γεννήθηκε τδ χρωτο α:δί, δμορφο μικρδ χλαΐματάκι αν τδν Πάκη καί σαν τή Ρίτα. Τί καί τώδγαλαν Σταίίρο, μέ Κλί χανε». τδ δνομα τοΰ χαχχοΰ. Κλονίστηκε γέρος, καί είχε μ'.ά μερά στο για τρό χώς άλλο Σίλαχόπουλο δέν εί¬ ναι τώρα άχδ κείνο τδ χαιδί. Ή Βα σιλικοϋλα ήτανε χεί καί άρχαξε τή' εύκα-.ρία νά τοΰ ζητήση χάρι. Τα Χρ'.στούγεννα έρχόντανε χάλι. '—Πατέρα, νάρθη δ Πάκης στδ Κολλύρι; Ό γέρος χούνησε έλαγρά τδ χε- φάλι «ναί». —·Μαζΰ μέ τή... χαί τδ Ό γέρος δέν είχε οΰτε ναί, ο·3τε δχι, μά ήτανε μχροστά ή γυναίκα τοϋ γιατροΰ. —'Εγώ, είχε δέν κάθωμαι νά φάω μέ χριμαντόνες. Τότε δ γέρος είχε «άχι, νά μην Ή κ. Νέλλη Τέυλορ Ρώςς, πρώην Κυβερνήτρια τής Πολιτείας Ούα- - '■ ■--*ξ Εΰ^<άπης μίτά τοΰ υίοΰ της ΜΐΓηίίντπηηοί» 'Εχηγε μονάχα δ Πάκης καί κά- θησαν ολοι κι' δ γέρος ·έδόξασε τδ Θεδ χώς ήτανε χάλι σωστοί στδ μέ- τρο. ^ Μά ήτανε δλοι μελαρςολικοί, καί τδ μχθϋζοΰκι άκόμη άνορεχτο καί κλαψάρικ,ο φαινόνταν κι' αΰτό. ΤΗρθε κι' δ άλλος χρόνος κι' δ Πάκης χήγαινε χάντα μοναχός, κι' εφευγε ^ωρίς νά μίλήση· δ γέρος εφευγε ^ωρίς νά ή άλ δ γέρος έ ό ήτανε αλυγιστος χαντα. Περυτι ό Πάχης θέλησε νά μιλήση. —Δόξα σοι ό Θεός, είχε δ γέρος, είμαστε χαί φέτος σωστοί στδ μέτρο. —'Οχι, είχεν ό Πάχης· χάχοι- ος λείχει. . —Κάχοιος λείχει! εχρόσθεσε χαί ή Βασιλιχοΰλα. Μά δ γέρος έξαγριώθηχε. Τί; χως; χανείς δέ λείχει, δχι κανεί; δέ λείχει, χοΰ λέει αύτός· καί οποίος θέλει άς χάη νά τδν εύ¬ ρη αύτδν χοΰ λείχει. "Ω! άν ήξερε τί άδικο είχε! άν ή- ξερε πώς ή Ρίτα δέν είχε χη κχ/.ο γΓ αυτόν! χως δέν εδγαλε χαράχο- νο κανέναίκαί χάντα τώρριχνε δίκηο καί μαλάκωνε άκόμη τδν Πάκη. Άν ?ίξερε τί γλυκεΐά ευτυχία έχά- λαγε δέν θά δασάν.ζε καί τδν έαυ- τό τού χαί τοΰς αλλους, δέν θάδυ- νάτιζε ετσι άχδ την χίχρα τού! Μά ητανε χαί ή κυρία Αγγελική χοΰ δέν μχοροΰσε νά φάη μέ χριμαντόνα. * * » Ηρθε ή έχιστρατεία τοΰ 97, χαί πήρανε τδν Πάκη στρατιώτη. Καί κολέμησε δ Πάκης γενναΤα χαί σχο- τώθηχε σάν χαλληχάρι την χρώτη ήμερα της μάχης τοΰ Γριμχόδ'ου. "Οταν γύρισαν στδν Πύργο οί συ- στρατιώτές τού, διηγούντανε χολλά γιά τοΰς σκοτωμένους χοΰ είχανε α¬ φήση έκεί στή σχλαΰωμένη άκόμη Γιά τδν Πάκη λέγανε χώς την χρωτομαγιά έχεί χοΰ δγαίνανε την αύγή άχδ τδ γεφύριτης Άρτας, ε- σκυψδ^κΓ εκο^ε δυο άγριολούλουδα χαι ταδαλε στο στόμιο τοΰ τουφεχιοΰ τού* τότε είχε στοΰς. συντρόφους του' —-Τραγουδήστε τδ Μάη, 6ρέ χαι¬ διά, γιατί^ ώς τδ 6ράδυ μχορεί χαί ιά μάς τδν τραγουδήσουν. ΚΓ ςϊρχισ>ε νά τ&ανουδάη· άλλ'
«ντις γιά τδ Μάη είχε όλα τα τρα-
γουδάχια χοΰ ελεγε ή Ρίτ«, όταν
ήτανε στδ χάλχο· χι' Ιλεγε χαί ξα-
νάλεγε σάν μεθυσμενος τδ δικό της
τδ τσάκισμα1:
_ερι τοΰμχλα λά, λά, λά, χώς χερ-
νάς άχδ μυαλά;
"Οταν μχήκανε στή ζώνη τοϋ —>
ρός, ^κάτι θέλησε νά χη στδ συν-
τροφό τοι>.
—Άν τύχη καί....
Άλλά δέν έτελείωσε' είχε χάλι
το: «ερι τοϋμχλα» ένφ σφύριζαν τρι-
γύρω τους τα μαρτίνια καί σκάγανβ
άχάνω άχδ τδ κεφάλι τοος οί δδίδες.
ΚΓ ετσι σκοτώθηκε.
'Ετσι ή Ρίτα εμεινε χ-ίιριχ εΐκο-
σιχεντε χρονών μ' βνα χαιδάκι τεσ-
σάρων μηνών. 'Εμαυροφόρεσε, έθρή-
νησε,δάρθηκε, σκοτώθηκε, καί ίίστε-
ρα^χηρε τδ δρφανοΰλί της καί χηγς
καί^κατοίκησε στδ μικρό της κτημα
σ' ενα καλυδόσχΐτο χού είχανε γιά
τοί»ς έργάτες. Δέν ηθέλησε νά χάη
στά χεθερικά· ουτε κι' αύτοι δείξα-
νε χώςτήν ξέρανε. Ή μόνη της χα-
ρηγοριά ητανε ή γλι/κειά Βασιλι-
κοϋλα· αυτή ήλθε δυό-τρεΐς φορές
στο Κολλύρι, χηγε στδ μαυροντ^μέ-
νο καλυδόσχίτο καί κλάψανε ή μιά
στής άλλης την άγκαλ'.ά, χωρίς νά
χοϋνε λέξι οίτε γιά τούς ζωντανούς
οίίτε γιά τδν χεθαμένον κ^ί κλάψα¬
νε ώρα^χολλή, δσο χοΰ τδ χαιδάκι,
άφοΰ κότταξε χότε τή μιά καί χότε
την ιάλλη χολλές φορές, άρχισε νά
κλαίη κι' αύτό καί νά κράζη τδν
μχαμχά τού, χωρίς νά νοιώθη κα-
λά-καλά τή τϋμφορά τού.
"Ετσι τούς δρήκανε φέτος τα χρι-
στοόγεννα. Μαζεύτηκαν ώς τόσο στο
χατρικδ σχίτι οί ζωντανοί· δέν ήρθ»
μόνον ή κυρία Αγγελική.
Καί κάθησαν τριγύρω άχδ τδ χα-
μηλδ τραχέζι. Μά όλα ητανε μαϋ-
ρα καί θλιδερά" τοΰ γέρου τδ χρόσω-
χο σκοτεινυσμένο' ή γρηά Σταύραι-
να χεθαμμένη κΓ άθοβφτη,όσ-ο χοΰστέ
κονταν δρθή. Καί δύο θέσεις ήτανε.
άδειανές, ή θέσις τής νύφης τής
γιατρίνας καί ή θέσις τοΰ σκοτω-
μένου.
Ό γέρος έκαμε τδ σταυρό τού καί
είχε, όχως είχε ακούση νά λέγη ό
Δεσχότης κίχοτε: Ό βεός τδν εδω
κε, δ Θεος τδν χηρε- δόξα σοι δ Θδ-
ός.
—Πατέρα; είχε μονάχα αύτη.
Ό γέρος εγνεψε «ναί» καί ή Βα-
σιλικοϋλα σττκώθηκε άμέσως καί
δγήκε Ιξω. "Ολοι μείνανε άμίλητθί
καί σκοτεινοί. Σέ λίγο ή Βασιλι-
κοΰλΐ ξανάρθε καί χίσω της ήρθε
μιά μαυ·ροφόρα, κρατώντας άχδ το
χεράκι βνα μαυροντυμενο άγγελου-
δάκι.
"Ω! τί γλυκειά χλίύμάδα είχε στδ
χρόσωχο! τί άνάστημα χαί τί χαρή
βλιαμένης Παναγίας!
Δειλή στάθηκε στή θΰρα.
Ό γέρο-Στζΰρος σηκώθηκε καϊ
χηγε χοντά* τρέμανε τα χέρια τού,
τρεμανε τα γόνατά τω. Άχλωσε
καί τής εχιασε τδ χέρι' έκείνη τού
εδαλε στήν άγκαλιά τδ δρφανό, χι'
αυτή γονάτΐσε μχροστά τού. Τδ χαι¬
δάκι φοδισμένο άχδ τα αγνωστα χρό-
σωχ-α χαί άχδ τα χαράξενα χαμώ-
ματα, χυτταξε τριγύρω τού, χύττα-
ξε χάτω τδ ξανθδ χεφάλι τής μάν-
νας τού, χαί χινήθηχε νά φύγη άχό
την άγχαλιά τοΰ χαχχοΰ, χου δέν
είχε γνωρίση τού.
Τότε τα ξηρά μάτια τοΰ <ίλύν{- στου γέ-ρου χλημμύρισαν τέλος. "Ενβ χλάμα γέμισε δλο τδ σχίτι. Μοιρο- λογοΰσε ή μάννα, χλαίγανε τα άδέρ- φια, θρηνοΰσε ή άδερφή, χαί τ' δρ¬ φανό άγχάλιασε τώρα τδ λαιμδ τοδ χαχχοΰ, χαί σάν νανοιωθε χοιδν θρη- νοΰσαν, χλαίοντας έφώναζε «μχαμ¬ χά.» Καί όταν «χόρτασαν άχδ την χι- χρή ευτυχία των δαχρύων, δ γέρο- Σταΰρος, χωρίς νά χη λέξι, έχήρ« τή γλυχειάμαυροφόρατ χαί την ·έχά- θισε στή θέσι τής χυρίας Άγγελι- χής, έχάθισε χαί τ' δρφανδ στή βε- σι τοό σχοτωμένου, χαί ξανάχανβ άλ λο σταυίό. χΓ δ( γέρος εί— χάλι: —Ό θεός τδν έδωκε, δ θεδς "τδν χηρε· δόξα σοί δ Θεός. Καί χρό- σθεσε μέ μισή φωνή:—Είμαστε σω¬ στοί στδ μέτρο. Άγοράζϊτε τα 6ι6λία σας άπό τί Βιβλιοπωλείον τοϋ <Έθν. Κήονκθ(;>
22
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΐ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑ2
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΧ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΧ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΟΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΓΜΝΗ (Εύβοίαςΐΐ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓ ΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΊΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
3ΥΛ0ΚΑΣΤΡ0Ν
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΠ:
ΑΛΕΗΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡ&:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΜ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
έτών
Έν δψαι, ζτοβ είς πρώτην ζήτηββν..........
Μ[& δβκαί,ενβήμβρον προειδοποίησιν.......
Επι προθεβμία β μηνών.................. δ*# » » δβ έτών...........
» » 1 2τοος .................. Κ%% » » 1Ο έτών...........
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβ*ύτ»ως χαταθέσεις έν δψει και έ«1 προβεβμίβι έΙ% Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλικα **1
λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τί· Ιδιον νόμιβμα είς τό οποίον Ιγινεν ή κατάθεσις, υπό το>ς καλλιτέρους δροος.
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤυΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ9
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΡΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕΙΑΝΟ 3ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΜΑ98.
ϊβΐερΐιοηβ: ΈίααζοΛ. 0675 βηά 067#
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒΙΙ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΟ ίΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥιΜΦΩΝΠ Σ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔ&ΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.ΟΟΟ.ΟΟΟ. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& ΤΛΝ «5.800.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιρουηά ΙηΙβΓβδΙ ΟβρδΓΐπιβηΙ
είς Δολλάρια πρός 4^% καί Δραχμάς πρός 4%.
ΚΑΤΑΘΕ_ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάρια, Δραχμάς καί δλλα ξένα νομίσματα,
υπό τούς καλλιτέρους ορους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€Ιιβο1ί:ίη§ ΑεοοϋηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ΓεΙΙβΓδ οί €Γ6άίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡΙΙ3Τ 00.
205
33Κ0 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ. Ν. Υ·
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΐ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑ2
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΧ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΧ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΟΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΓΜΝΗ (Εύβοίαςΐΐ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓ ΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΊΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
3ΥΛ0ΚΑΣΤΡ0Ν
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΠ:
ΑΛΕΗΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡ&:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΜ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
έτών
Έν δψαι, ζτοβ είς πρώτην ζήτηββν..........
Μ[& δβκαί,ενβήμβρον προειδοποίησιν.......
Επι προθεβμία β μηνών.................. δ*# » » δβ έτών...........
» » 1 2τοος .................. Κ%% » » 1Ο έτών...........
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβ*ύτ»ως χαταθέσεις έν δψει και έ«1 προβεβμίβι έΙ% Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα Γαλλικα **1
λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τί· Ιδιον νόμιβμα είς τό οποίον Ιγινεν ή κατάθεσις, υπό το>ς καλλιτέρους δροος.
ΑΡΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤυΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ9
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΡΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕΙΑΝΟ 3ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΜΑ98.
ϊβΐερΐιοηβ: ΈίααζοΛ. 0675 βηά 067#
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒΙΙ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΟ ίΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥιΜΦΩΝΠ Σ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔ&ΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.ΟΟΟ.ΟΟΟ. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& ΤΛΝ «5.800.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιρουηά ΙηΙβΓβδΙ ΟβρδΓΐπιβηΙ
είς Δολλάρια πρός 4^% καί Δραχμάς πρός 4%.
ΚΑΤΑΘΕ_ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάρια, Δραχμάς καί δλλα ξένα νομίσματα,
υπό τούς καλλιτέρους ορους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€Ιιβο1ί:ίη§ ΑεοοϋηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ΓεΙΙβΓδ οί €Γ6άίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡΙΙ3Τ 00.
205
33Κ0 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 - β
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ. Ν. Υ·
ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».
ος ι ατομμυριοϋχος, Χάρρυ Φ. Σινκλαίο, ίν τφ κύχ>ω, όστις πρόκειται νά έκτίση τρίμηνον ποινήν είς τάς φυλακάς τής Βιργινίας, καί ό διειτθυντής των φυλακών, κάπταιν
Μόροις Μ. Μπάρναρ, άριστερ«. Δεξιφ ψαίνονται αί φυλακαί καί ή αίθουσα τοϋ φαγητοϋ διά τούς φυλακισμενους.
3ΝΓΕΑ ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ
ΙΐΗ ΣΤΑΝΗ, ΣΤΑ ΘΥΜΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΕΣ
1>ΛΙ, 7 Απριλίου.— Πό-
ί?;ίον ϊέν κλείνει μέσα της
Ι τής έταΐχίας, ή ζωη τού χω-
άχο την πεζόττ,τα τής
Γ,ς ΐτά έλληνικά χωρ ι*.
το Θομάρι χύνει άκόμα
|αθσκοδολ:ά τού καί τα πρόδα-
ιοΐαίιαστά άργοσαλεόουν πάνω
τάπητα τής φύσεως,
|«;ζ ϊέν σ,ιμδαίνουν. Πόσα εί-
ίζϊέν τλέκονται τριγύρω άχό
νες, στά στανοτόπρα, κάτω
|τις όξ'ές χαί τα Ιλατα, πόσα
ινότοΛα, τσϊλιγκάδες, δέν
ντα- άχο χανώρηες δοσκο-
■ _ί Χ2ΐ πάσα άγνά αΐσθηματα
^ουν τίς νεανικές καρ-
[θ^άλλάξανστήν 'Ελλάδα,
ι-2/λ2ξ5 ό καιρός,
'■ ίεν ιλλζξε μονάχα
«(«αί! χι' έ δοσχός».
υ "δΐητης. 'Εκεί τριγ/ΰρω άπο
*·~·ν.' ν.2( το δοσχό, έκεί κοντά
*ωντ2νά, στίς ρούγες, μέ τό
"^ϊ των χροδάτων, μέ τή φλο-
^ τσοχΟΜου μέ την όχλοδοή,
:^?όν ττίς θαυμάσιες έλ-
δου/οπλαγιές> απού ' "
. 2, λΨ«ριβ τού καί
ΑΓΚΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΥΛΛΙΑ.- ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΟΝΤΑΙ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΤΑ ΚΟΥΔΟΥΝΙΣΝ1ΑΤΑ
ΤΗΝ ΠΡΟΒΑΤΏΝ.- ΣΤΉΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΩΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΧΕΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΧΑΡΑΔΡΕΣ.-- Η 'ΑΣΤΕΡίί" ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΝΙΡΒΑΝΑ.
------1 τού, ή ώμορφη κ&πέλλα,
..ού ·πήρε νά προττατεΰστ] τάχα. Κι'
ό αύρ Μήτρος, ό άνθρωπος τοϋ συμ-
φίροντος κίί τοΰ ΰχολογισμοϋ, σκέ¬
πτεται νά την παντρέψη την Άστέ¬
ρω. Ποίον θά τής δώση;
Ένας λεδεντοτσέλϊγκας. μέ διός
καί χλούτη, την θέλει την Άστέ¬
ρω. Γυτί νά μην τή δώση λοιπον
καί νά μείν^ στά χέρ-.α τού δλη ή
'.ί τής ψυχο-αίϊας τοο, την
τής οποίας μόνος αύτος ή-
Καί μιά γιορτινή μερά μέ<τα στήν ίτχέριττη, έχκληο·ίτ<7α τοϋ χωρίου, ή Άστέρω στολισμένη μέ φλο^ριά, γίνεται νΰφη, γσναίκα τοδ άρχιτσέ- λιγκα. "Ολθι γελοδν χαί χορεύουν, όλοι χαίρονται, χτυχάνε όργαναι, χο- ρε-€ΐ ό γαμχρος, καί μόνο το ιταιίί τοϋ κύρ Μήτρου, ό θύμιος είναι σκυ- γιά νά τη «Ά- ; Τί δχ«; Ή καρϊιά τοι> το ξερει. Δεν μπο-
ροΰσε τάχατες νίταν αΰτός ό σύν-
τροφος τής Άστέρως; ΤΊ νά κάνη
δμως ι«ΰ ίττι τώιθελε ό χατέρας;
Σέ λίγο καιρο ό «ρχιτσέλιγκ«ς
* ;^ν χου και η κινηματο-
['* <-ν Έλλάϊα άργίζει νά Ρ«ϊ:; V ^^ή χείρησ,ς *·υ.ι·'ΪΤ» «ο τα όρια τού έρα- ^.^•δλητήνκλασσική »ε ως τωρα, στο Γ ^ τη; κΐΐνούργυς διομη- ρτ'γΛ,:1 κρ?Λ°?· Έ^'τα άπό τα δρίσχει οΐχτρέ θάνατο χερνώντας ά- χό το ττενωχό τής «Περιστεράς» καί κρημνίζεται στίς χΐράίρες τοΰ Χελμοΰ. Ή Άστέρω τ6 μαθαίνει τή Λαμχρή, ένφ άχόμη άναδε τα «γιοκέργια χαί χερίμενε μέ τα κόχ- χινα αυγά τον έρχομό τού, καί χά- νει τα <7ολλογ!χά της. Γυρίζει έδώ χαί κεϊ, χωρίς νοΰ, χωρίς νά ξέρη, καί μιά άνοιξι, ένω ή φ^τις ώργοϋσε τριγύ;·ω χι' ό θό- μιος άχό χατόχιν τηςμέ την φλογέ- ρα τραγοαϊοϋσε άχελπιιμένος τον ε-ίωτβ τού, 56χντσε χάλι μάσα της το λογιχο κι' ένώ&ηκε γιά χάντα μβ τόν άνθρωχο ποΰ ττ»ο την άγάπη- οβ!... ΙΙοίΌι «αέζουν οτο έργο Στήν ώραία αύτη ταινία τοί»ς -ρωτεύοντας ρόλος έ'χουν έκλεχτοί καί γνωστοί είς δλο,ις "Ελληνες ή- ί ποίθί. Ό κ. Βεάκης διαπλάττει μέ τή γνωστή δύναμ: τού ταλέντου τού ενα πρώτης τάξεως τύπον άρχονταδλά- χου, άρχηγοδ οικογενείας. Ό κ. Τστκίρης ποΰ είναι γνο>στος έπίσης
άχο το έχιτη(!ίυ.ένο -χαίξψιό τού στίς
δύο προηγοόμενες ταινίες τής Ντάγ
φίλμ «Έρως καί Κνματα» καί «Λί¬
μαν: των Δοτκρύων», ύποϊύεται πολυ
ώμορφα το ρόλο τοΰ νεαροΰ άρχιτσέ-
λιγκα.
Τον ώραίο ρόλο τής Άστέρως
παίζει μέ ξεχωρρστή τέχνη ή Ά-
λίκη θϊθδωρίδο», ποΰ είν^ι σφθαστη
ιδίως στή σκηνή τής τρέλλας καί
χαφιτωμένη στίς ώραίες είδ^λλια-
κές σκηνές. Τέ ρόλο τοϋ έρωτεομέ-
ίοο θό·χιοο, τοϋ γυιοΰ τοϋ άοχοντό
δλοτχου, ύποδύεται ό κ. Μ. Μοοσού-
,ρης, ό οποίος παίζει έκ τοϋ φυσικοϋ
μαζύ αέ την Άλίκην.
Στήν ταινία «χούν δεύτερο μέρος
καί ό γέρο Πριονάς άπέ τή Φτέρη,
ενΐϊς ό^νθρωπος 126 χρονών, τοϋ ό-
ποίου τέ χ2ΐδί τού ζή καί είνχι 102
χρονών, όπως καί τέ άγγόνι τού ποΰ
είναι 60 καί τέ δισέγγονό τού πού
άριθμεί τα 35 χρόνια τής ζωής τού.
Τό γύριβμα τής ταινίας
Σκηνοθέτης τής «Άστέρως» εί¬
ναι ό κ. Δημήτριος Γαζιάδης. "Ο¬
πως έγράφαμβν παραπάνω, ή τ?ινία
γυρίστηκβ κατά τα τρρα τέταρτα
είς τα ωραιοτέρα πελοποννησιακά
τοπία, στο Χελμό, στίς χαράδρες
τού, στά νερά τής Στογός, στό Μέ¬
γα Σπήλαιον, στέν όδοντωτο σιδη-
ρόϊρομο των Καλαβρύτων κλπ. *Το
γύρισμα διήρκετε σχεδόν 25 μέρες,
άπο τής 8 Μάρτιον εως 31 ϊδίου
1929.
Όταν το καρ^δάνι των ήθοποιών
ασε κοντά τττά πρό^ατα τοϋ γέ-
ά ώ λά
εϊνι, καμωαένο ά-
άρνα,' το ίέ
φ ρ
:ω Π:ο·'ά,τά χελώοια σκολλιά
έχύμηξαν νά τοΰς ξεσχίσουν καί έ-
δάγκωσαν τα αλογα, εύτ-οχώς ομως
ποΰ άχό τίς φωνές καί τα γα.>γίτμα·
τα τοΰς πήρε είδησι ό γέρος καί κα-
θτ,'ΐύχασε Χ7 σκολλιά, άιτοζημ'.ώσθ'ς
το καραδάνι γιά τή λαχτάρα τοι»
μέ ώραίο καί άγνο γάλα.
Στήν ταινία παίζει ώραιότατα
κ·.' όν* ΐξυχ'/ότατο τσοπχνόςτ/.ΐίλλο,
ιδίως στ ήττιγμή τής έπιτυχημένης
σκηνής τής κατρακύλας τοΰ άρχιτ-
σέλ'γκα στήν έπικίν-δυνη θέσι τής
|«Περιστεράς» ποΰ είναι στά ΰψώμα-
, τα τοϋ Χελμοϋ.
ι Μέ χολλή έπ'.μέλεια έγινεν ή έκ-
ιλογή των ένδ^ασιών καί όλες οί
Ι σκηνές τής; ταινίας είναι π·.στή ά-
πεΐκόν.σις των έλληνικών έθίμων.
Ή «Άστέρω», χοΰ είναι εντελώς
ετοίμη, &ά προδληθή είς το Σπλέν-
τιτ την 22 Απριλίου, θά συνοδεύη¬
ται δέ μέ έλληνική μοοςηκή, ειδι¬
κώς γιά το εργο ιύτό καμωμένη.
Τέ λέγει ό. κ. Γαζιάδης
Ό κ. Γαζιάδης, τον οποίον εϊδα-
με μάς είχε τα έςής σχετικά μέ την
επιχείρησιν κατασκε,ιής κινηματο-
γραφίκών ταΐν.ών στήν Ελλάδι.
Αύτη ή ταινία, την όπ&ία έκαμα,
Θά είναι ή τελευταία αν δεν ληιφ6ή
κάποια πρόνοια γιά τή νέα διοαηχΐ-
νία, πού άναφαίνετα! στήν Έλλάδα.
Ή πρ&νο:α αύτη σ^νίσταται είς το
ζήτημα τής άπΐλλαγής τοϋ φόροο.
Το κράτος, τέ οποίον διηυκόλυνε
πλείστας διομηχ^νίας, -πρέπει νά
διευκολύνη καί την κινηματογραφι-
κήν, ή όποία όχι μόνον συντελεί είς
την διαφημ'σιν των ώραίων έλληνι¬
κών τοπίων καί την άναπταν τ&ΰ
τουρισμΛΰ, άλλά καί παρέχει εργα¬
σίαν είς τοΰς Έλληνας ήθοποιούς
'Εάν άχαλλαγοΰν αί έλληνικαί ται¬
νίαι τοϋ φόροο, πού είναι τόσον 6α-
ρύς κ»ί συντελεί είς το νά μή κερδί-
ζουν τίποτε αί κινηματογρζφικαί έλ
ληνικαί έπιχειρήσεις, Θά δοθή μίΐ
μεγάλη ώθησις είς την κατασκευήν
ταινίών καί θά γυρίζωνται τότε άρ¬
χεται κάτ>ε χρόνο, χράγμα ποΰ &ά ώ-
φελήστ] κατά πολύ τόν τόπον.
Γ. ΒΑΒΑΡΕΤΟΣ
νΓ. ^ν.τα χρόνια τού άρ-
ι*;,-^. ««» βτο χτήμα το
'"' "' η Άττέρω, ή ψ>
ΟΗΙΟ
Ο «Έθνικός Κηρυξ» 'Ημερήϊΐ·.;,
Κΐίριααάτικος καί Είκονογραφηυ.1·
νος, καθώς κ» όλαι αί άλλαι έχ.
ίόβεις τ?υ τωλοΰνται είς τδ Πρ»-
χτϊρϊίον «ΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος»,
35 δοιαίη ν&« 8ττββΐ, είς ϊέ
« ΟΑΜΡΒΕΙΧ, ΟΗΙΟ παρά τή
αΟβΙΐίοΓηΐα ΜαΓΐίθί)), 3270 νΐ1-
βοη Ανβ. Ό άντιχρόσωχος τής *ε-
ριφερείας ταύτης δέχετιι μικρά;
καί μεγάλας άγγελϊας χαθώς χ>ί
ά ϊώ
ος ι ατομμυριοϋχος, Χάρρυ Φ. Σινκλαίο, ίν τφ κύχ>ω, όστις πρόκειται νά έκτίση τρίμηνον ποινήν είς τάς φυλακάς τής Βιργινίας, καί ό διειτθυντής των φυλακών, κάπταιν
Μόροις Μ. Μπάρναρ, άριστερ«. Δεξιφ ψαίνονται αί φυλακαί καί ή αίθουσα τοϋ φαγητοϋ διά τούς φυλακισμενους.
3ΝΓΕΑ ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ
ΙΐΗ ΣΤΑΝΗ, ΣΤΑ ΘΥΜΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΕΣ
1>ΛΙ, 7 Απριλίου.— Πό-
ί?;ίον ϊέν κλείνει μέσα της
Ι τής έταΐχίας, ή ζωη τού χω-
άχο την πεζόττ,τα τής
Γ,ς ΐτά έλληνικά χωρ ι*.
το Θομάρι χύνει άκόμα
|αθσκοδολ:ά τού καί τα πρόδα-
ιοΐαίιαστά άργοσαλεόουν πάνω
τάπητα τής φύσεως,
|«;ζ ϊέν σ,ιμδαίνουν. Πόσα εί-
ίζϊέν τλέκονται τριγύρω άχό
νες, στά στανοτόπρα, κάτω
|τις όξ'ές χαί τα Ιλατα, πόσα
ινότοΛα, τσϊλιγκάδες, δέν
ντα- άχο χανώρηες δοσκο-
■ _ί Χ2ΐ πάσα άγνά αΐσθηματα
^ουν τίς νεανικές καρ-
[θ^άλλάξανστήν 'Ελλάδα,
ι-2/λ2ξ5 ό καιρός,
'■ ίεν ιλλζξε μονάχα
«(«αί! χι' έ δοσχός».
υ "δΐητης. 'Εκεί τριγ/ΰρω άπο
*·~·ν.' ν.2( το δοσχό, έκεί κοντά
*ωντ2νά, στίς ρούγες, μέ τό
"^ϊ των χροδάτων, μέ τή φλο-
^ τσοχΟΜου μέ την όχλοδοή,
:^?όν ττίς θαυμάσιες έλ-
δου/οπλαγιές> απού ' "
. 2, λΨ«ριβ τού καί
ΑΓΚΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΥΛΛΙΑ.- ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΟΝΤΑΙ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΤΑ ΚΟΥΔΟΥΝΙΣΝ1ΑΤΑ
ΤΗΝ ΠΡΟΒΑΤΏΝ.- ΣΤΉΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΩΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΧΕΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΧΑΡΑΔΡΕΣ.-- Η 'ΑΣΤΕΡίί" ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΝΙΡΒΑΝΑ.
------1 τού, ή ώμορφη κ&πέλλα,
..ού ·πήρε νά προττατεΰστ] τάχα. Κι'
ό αύρ Μήτρος, ό άνθρωπος τοϋ συμ-
φίροντος κίί τοΰ ΰχολογισμοϋ, σκέ¬
πτεται νά την παντρέψη την Άστέ¬
ρω. Ποίον θά τής δώση;
Ένας λεδεντοτσέλϊγκας. μέ διός
καί χλούτη, την θέλει την Άστέ¬
ρω. Γυτί νά μην τή δώση λοιπον
καί νά μείν^ στά χέρ-.α τού δλη ή
'.ί τής ψυχο-αίϊας τοο, την
τής οποίας μόνος αύτος ή-
Καί μιά γιορτινή μερά μέ<τα στήν ίτχέριττη, έχκληο·ίτ<7α τοϋ χωρίου, ή Άστέρω στολισμένη μέ φλο^ριά, γίνεται νΰφη, γσναίκα τοδ άρχιτσέ- λιγκα. "Ολθι γελοδν χαί χορεύουν, όλοι χαίρονται, χτυχάνε όργαναι, χο- ρε-€ΐ ό γαμχρος, καί μόνο το ιταιίί τοϋ κύρ Μήτρου, ό θύμιος είναι σκυ- γιά νά τη «Ά- ; Τί δχ«; Ή καρϊιά τοι> το ξερει. Δεν μπο-
ροΰσε τάχατες νίταν αΰτός ό σύν-
τροφος τής Άστέρως; ΤΊ νά κάνη
δμως ι«ΰ ίττι τώιθελε ό χατέρας;
Σέ λίγο καιρο ό «ρχιτσέλιγκ«ς
* ;^ν χου και η κινηματο-
['* <-ν Έλλάϊα άργίζει νά Ρ«ϊ:; V ^^ή χείρησ,ς *·υ.ι·'ΪΤ» «ο τα όρια τού έρα- ^.^•δλητήνκλασσική »ε ως τωρα, στο Γ ^ τη; κΐΐνούργυς διομη- ρτ'γΛ,:1 κρ?Λ°?· Έ^'τα άπό τα δρίσχει οΐχτρέ θάνατο χερνώντας ά- χό το ττενωχό τής «Περιστεράς» καί κρημνίζεται στίς χΐράίρες τοΰ Χελμοΰ. Ή Άστέρω τ6 μαθαίνει τή Λαμχρή, ένφ άχόμη άναδε τα «γιοκέργια χαί χερίμενε μέ τα κόχ- χινα αυγά τον έρχομό τού, καί χά- νει τα <7ολλογ!χά της. Γυρίζει έδώ χαί κεϊ, χωρίς νοΰ, χωρίς νά ξέρη, καί μιά άνοιξι, ένω ή φ^τις ώργοϋσε τριγύ;·ω χι' ό θό- μιος άχό χατόχιν τηςμέ την φλογέ- ρα τραγοαϊοϋσε άχελπιιμένος τον ε-ίωτβ τού, 56χντσε χάλι μάσα της το λογιχο κι' ένώ&ηκε γιά χάντα μβ τόν άνθρωχο ποΰ ττ»ο την άγάπη- οβ!... ΙΙοίΌι «αέζουν οτο έργο Στήν ώραία αύτη ταινία τοί»ς -ρωτεύοντας ρόλος έ'χουν έκλεχτοί καί γνωστοί είς δλο,ις "Ελληνες ή- ί ποίθί. Ό κ. Βεάκης διαπλάττει μέ τή γνωστή δύναμ: τού ταλέντου τού ενα πρώτης τάξεως τύπον άρχονταδλά- χου, άρχηγοδ οικογενείας. Ό κ. Τστκίρης ποΰ είναι γνο>στος έπίσης
άχο το έχιτη(!ίυ.ένο -χαίξψιό τού στίς
δύο προηγοόμενες ταινίες τής Ντάγ
φίλμ «Έρως καί Κνματα» καί «Λί¬
μαν: των Δοτκρύων», ύποϊύεται πολυ
ώμορφα το ρόλο τοΰ νεαροΰ άρχιτσέ-
λιγκα.
Τον ώραίο ρόλο τής Άστέρως
παίζει μέ ξεχωρρστή τέχνη ή Ά-
λίκη θϊθδωρίδο», ποΰ είν^ι σφθαστη
ιδίως στή σκηνή τής τρέλλας καί
χαφιτωμένη στίς ώραίες είδ^λλια-
κές σκηνές. Τέ ρόλο τοϋ έρωτεομέ-
ίοο θό·χιοο, τοϋ γυιοΰ τοϋ άοχοντό
δλοτχου, ύποδύεται ό κ. Μ. Μοοσού-
,ρης, ό οποίος παίζει έκ τοϋ φυσικοϋ
μαζύ αέ την Άλίκην.
Στήν ταινία «χούν δεύτερο μέρος
καί ό γέρο Πριονάς άπέ τή Φτέρη,
ενΐϊς ό^νθρωπος 126 χρονών, τοϋ ό-
ποίου τέ χ2ΐδί τού ζή καί είνχι 102
χρονών, όπως καί τέ άγγόνι τού ποΰ
είναι 60 καί τέ δισέγγονό τού πού
άριθμεί τα 35 χρόνια τής ζωής τού.
Τό γύριβμα τής ταινίας
Σκηνοθέτης τής «Άστέρως» εί¬
ναι ό κ. Δημήτριος Γαζιάδης. "Ο¬
πως έγράφαμβν παραπάνω, ή τ?ινία
γυρίστηκβ κατά τα τρρα τέταρτα
είς τα ωραιοτέρα πελοποννησιακά
τοπία, στο Χελμό, στίς χαράδρες
τού, στά νερά τής Στογός, στό Μέ¬
γα Σπήλαιον, στέν όδοντωτο σιδη-
ρόϊρομο των Καλαβρύτων κλπ. *Το
γύρισμα διήρκετε σχεδόν 25 μέρες,
άπο τής 8 Μάρτιον εως 31 ϊδίου
1929.
Όταν το καρ^δάνι των ήθοποιών
ασε κοντά τττά πρό^ατα τοϋ γέ-
ά ώ λά
εϊνι, καμωαένο ά-
άρνα,' το ίέ
φ ρ
:ω Π:ο·'ά,τά χελώοια σκολλιά
έχύμηξαν νά τοΰς ξεσχίσουν καί έ-
δάγκωσαν τα αλογα, εύτ-οχώς ομως
ποΰ άχό τίς φωνές καί τα γα.>γίτμα·
τα τοΰς πήρε είδησι ό γέρος καί κα-
θτ,'ΐύχασε Χ7 σκολλιά, άιτοζημ'.ώσθ'ς
το καραδάνι γιά τή λαχτάρα τοι»
μέ ώραίο καί άγνο γάλα.
Στήν ταινία παίζει ώραιότατα
κ·.' όν* ΐξυχ'/ότατο τσοπχνόςτ/.ΐίλλο,
ιδίως στ ήττιγμή τής έπιτυχημένης
σκηνής τής κατρακύλας τοΰ άρχιτ-
σέλ'γκα στήν έπικίν-δυνη θέσι τής
|«Περιστεράς» ποΰ είναι στά ΰψώμα-
, τα τοϋ Χελμοϋ.
ι Μέ χολλή έπ'.μέλεια έγινεν ή έκ-
ιλογή των ένδ^ασιών καί όλες οί
Ι σκηνές τής; ταινίας είναι π·.στή ά-
πεΐκόν.σις των έλληνικών έθίμων.
Ή «Άστέρω», χοΰ είναι εντελώς
ετοίμη, &ά προδληθή είς το Σπλέν-
τιτ την 22 Απριλίου, θά συνοδεύη¬
ται δέ μέ έλληνική μοοςηκή, ειδι¬
κώς γιά το εργο ιύτό καμωμένη.
Τέ λέγει ό. κ. Γαζιάδης
Ό κ. Γαζιάδης, τον οποίον εϊδα-
με μάς είχε τα έςής σχετικά μέ την
επιχείρησιν κατασκε,ιής κινηματο-
γραφίκών ταΐν.ών στήν Ελλάδι.
Αύτη ή ταινία, την όπ&ία έκαμα,
Θά είναι ή τελευταία αν δεν ληιφ6ή
κάποια πρόνοια γιά τή νέα διοαηχΐ-
νία, πού άναφαίνετα! στήν Έλλάδα.
Ή πρ&νο:α αύτη σ^νίσταται είς το
ζήτημα τής άπΐλλαγής τοϋ φόροο.
Το κράτος, τέ οποίον διηυκόλυνε
πλείστας διομηχ^νίας, -πρέπει νά
διευκολύνη καί την κινηματογραφι-
κήν, ή όποία όχι μόνον συντελεί είς
την διαφημ'σιν των ώραίων έλληνι¬
κών τοπίων καί την άναπταν τ&ΰ
τουρισμΛΰ, άλλά καί παρέχει εργα¬
σίαν είς τοΰς Έλληνας ήθοποιούς
'Εάν άχαλλαγοΰν αί έλληνικαί ται¬
νίαι τοϋ φόροο, πού είναι τόσον 6α-
ρύς κ»ί συντελεί είς το νά μή κερδί-
ζουν τίποτε αί κινηματογρζφικαί έλ
ληνικαί έπιχειρήσεις, Θά δοθή μίΐ
μεγάλη ώθησις είς την κατασκευήν
ταινίών καί θά γυρίζωνται τότε άρ¬
χεται κάτ>ε χρόνο, χράγμα ποΰ &ά ώ-
φελήστ] κατά πολύ τόν τόπον.
Γ. ΒΑΒΑΡΕΤΟΣ
νΓ. ^ν.τα χρόνια τού άρ-
ι*;,-^. ««» βτο χτήμα το
'"' "' η Άττέρω, ή ψ>
ΟΗΙΟ
Ο «Έθνικός Κηρυξ» 'Ημερήϊΐ·.;,
Κΐίριααάτικος καί Είκονογραφηυ.1·
νος, καθώς κ» όλαι αί άλλαι έχ.
ίόβεις τ?υ τωλοΰνται είς τδ Πρ»-
χτϊρϊίον «ΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος»,
35 δοιαίη ν&« 8ττββΐ, είς ϊέ
« ΟΑΜΡΒΕΙΧ, ΟΗΙΟ παρά τή
αΟβΙΐίοΓηΐα ΜαΓΐίθί)), 3270 νΐ1-
βοη Ανβ. Ό άντιχρόσωχος τής *ε-
ριφερείας ταύτης δέχετιι μικρά;
καί μεγάλας άγγελϊας χαθώς χ>ί
ά ϊώ
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 9 ΜΑ·Τ·ΟΎ, Γ93Τ.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ε3Ι1νΓ_*_Ι
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πως
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και συμβουλασ.
Αναγινωσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. Έ
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα
στήριον. 'Ορκος. Άλλανη όνομα
τος. Δικαιώματα ί Τέλη. Πολι^
τογράφησις Γυναικών. Έξαιρετικη
Πολιτογράφηστς. Στρατιώται καί
Ναϋται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών ιύ.οί(ϋν.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα" Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν^ τφ
Έξωτεριχφ. Άκυρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
οας διά την Πολιτογράφηοτν. 'Ε-
ρωτήσεις καΐ άποκρίσεις 'Αγγλιστί
καΐ Έλληνηστί. Ερωτηθείς καΐ ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των 'Ηνωμενων Πολιτειών.
Έρωτήσεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬
κώς με τό Σύνταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των 'Ηνωμενων Πολι¬
τειών. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ
ΡΙΩΝ.— "Εκδοσις διαβατήριον
είς· πολίτας διαμένοντας έν τώ εξω¬
τερικώ. Προακαιτούμεναι δϊατυ-
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΟΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—Έκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πονργικόν ^ Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή Έξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Ά μερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
,χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
| Εύρωπαϊκαΐ Άποοάαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. Έπανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκ.ήρυξις ^ τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Αμερικανόν πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
Ι ΑΙ (Δεκατρεΐς άρχικαΐ Π ολιτεϊαι.
1 Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοΰ. Έμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύίλσων. Πόλεμος
κατά της Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΛΡΊΉΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτυπω καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν *οα>-
τοτύπω καί μεταςρράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τού Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. Π α
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (α,ιιοΐ3 ΪΓηππβταηΙδ).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ίται (συοιβ ρΓεΓεττβά ΐππηΐ-
§Γαηΐ5). Μετανάσται έκτός άνα-
Ι-ογίας (ηοη-ςιιοΐ3 ίΓηΐηΐκΓαηΙδ)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ο,ιιοΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται
είΰ την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα¬
ναστών. Άποκλεισμός. "Έφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΪίεη νεΙβΓβηβ).
Πρόσκλησις ^μεταναστών έκτός ά-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα-
νοί πολΐτβι προτιθέμενοι νά νυμφευ
θωσιν έν τίρ έξωτερικφ. ΑΓτηστς
-τρός τόν Γεντκόν Έπόπτην τής
Μεταναστεύσεοις. Σπουδασταί. Π ι
στοποιητικά, Ψ δδειαι έπιστροφτίς.
Π ώς έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά Έπιστροςτής. Πόλεις ? μέ*ρη
δπου έδρεύουν Μεταναστευτικαί
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοϋ Μεταναστεντικοϋ Νόμου.
Φυλάκισις, Πρόσττμσν. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬
ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τής
ΠοΗτογραφήσεως. Τί Ισχύει διά
τούς ζητήσαντας άπαλλαγην άπό
τής οτρατιωτικής δποχρεώοεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο¬
λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε-
ως καί ηο&τα εγγραφα. Πιστοποι-
ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα
κή Έξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρεσσου.
Δικαστική Έξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (δΐιρΓθτηβ ΟοπγΓ. οί
Ιηβ ύπΐΐεα' 5ί3ΐβ5) καί διάφορα
όίλλα Όμοσπονδιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΙ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θετική αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουσία. Έκτελεσττκή Έξουσία.
Κυβερνήτης (ΟονεπΐΟΓ) καί σύμ-
βουλοι αύτοδ. Δικαστική Ιξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (δΐβΐβ διιρΓβΐηβ Οοιιι·*.)
καί κατωτέρα οΊκαστήρια. Κομη-
τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναςρερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεαιγραφίαν των 'Ηνωμε¬
νων Πολιτειών (Έλληνιστί καί
Άγγλιστί).
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερόαενβι είς- τό Σύν-
ταγιια καί την Όμοσπονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν (Έλληνιστί καί Άγγλι¬
στί).
Ο ΕΘΝΤΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΰΑΝ
ΡΕΑΟ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ.
Χρυσόδετον τιμδται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άμεσος. ΓΡΑΨΑΊΈ:
ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΡΑΙ_ϋ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν/ΕβΤ 26ΤΗ 5Τ.,
ΝΕ%ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ε ά-
Πόσος —,.., .,·-- .-/Γ . ^ -
άχ' τόν καιρο χοί» είχε φύγη, -ουτβ
κι' έχει'νη δέν ήςερ« χειά καλά-κζ-
λά. Τα χρώτα χρόνια, κάθε μεγάλη
γιορτη, λογάριαζε χόσα χρόνια ε-
λειζε, μά τώρα δέν ήταν χαρά ενας
σταθμές τής ζωής της,«τότε χοί»
εφνγε ό Γιώργης», μιά ήμερομηνι'α
μακρυνή, μά άχι καί λησ»™ι*·'ίένιη.
"Αχ!... κάθε φορά χού τό
εν* δαθύ-οτθΰ «άαααχ!» ί--4-----
-ό τα στηθια της. λές νά ξερ,ριζιί
την καρΒιά. ΤΗταν Άπρίλης ο
είχε φύγτ;, ΰστερα άχό μ'.ά Πασχα-
λιά, χού ξεκίντ/σαν μαζίι γιά τόν
Πειραια, αυτή καί ή μι%ρή της η
κόρη, χαντρεμμένη τώρα κι' έκείνη
μέ χαίδιά, χαί τόν ξεχροδόδισιν, καί
ι ή κοομχάρα τους ή Άσημίνα. Τό
θυμώτανε σαν νά ήταν νθες, χοί» την
άγκάλ'.ασε καί την έφιλησε, χαρου-
μενος γιατ! θά έφευγε, ένφ ή δ:κή
της ή καρδιά ράγισε στό χωρι-
σμό. Τοΰ χαμογελοΰσε μέσα στά δά-
κρ^ά της, γ'.ά νά μην τόν πικρόν^,
έκείνη τό&ε.:ε τί χόνο ένοιωιθε στά σω
θικά της. Καί εχίΐτα άλήθεΐα, γιά
χότον γ.οιιρν επήγαινε;
—Μην κάνης ετσι, καλε, καί τό
γο·>σοΰζεύεις τό χαιδί! τής |)»εγε ή
κοομχάρα της ή Άσημίνα, ίαρρείς
κανείς χώς τάα γιά τό κακό τού!...
Μχά σέ καλό σοϋ!...
Βεβαία! Μ'.λοΰσε >.!* ή Άσημίνα
ποΐ» είχε τόν άντρα της, καί τα χαι-
δ:ά της δλα άπθκατεστημένα κοντά
της, μ άέκείνη ή καψομ,άννα, ηξερε
τί τής έκόστιζε νά φεύγγ) τ' άγάρι
της μέσα άχ' την άγν.αλι'ά της, ότι
αρχισί κι' .έικείνη, νάτό κ.αμαρώντ)σάν
άντρα! 7Ηταν δέν ήταν-δεκαφτά
χρονών, μά είχε ενα μχόϊ καί χρό-
άντρίχ.ω, ίϊίος . ,.._...._,....„,.
Έτούτη τή χρον:ά τόν είχε λαχ-
ταρίση χειό χολύ. Είχε άρρωστηση
τό χϊίμώνα, ίχρν.ά, %*Λ είχε μείνη
στά ροΰχα γΐά καίΐό. Όλες τίς νύ
χτες, πού την έπνιγε ό δήχας καϊ
άνασηκωνόταν στά μαξ'.λάρι, μέσα
στό χαιγνιδίάρίκο φώς τοΰ καντηλι-
οϋ, τα μάτια άχοζητοΰσ^ν τή μο,ρφή
τού, — ε! καί νά ήταν έκεί χύρχ,
τ' άγόρι της!—μά δέν ήταν ίολε-
τό νά τόν φαντασθή άλλθ'.ώς, μ' ό-
σες φωτογραοίες κι' άν τής είχε ά¬
πό τότε στείλη, χαρ ά την στερνή φο-
ρά χοΰ τάν άχεχαιρέτισε. Κλαψαρί-
,α, σΐγθμουρμούριζε μέ χαράχονο:
ν»7^ * ' »Π Χ »
— ϋ/λζ αγορι μου, ελα να σε ι-
δώ χρίν χεθάνω! Έλα γΐόκα μου,
νά μοϋ κλείσης κάνε τα μάτια μόν!..
Τόσο, ποί» έξυχν«ϋσεν ή κόρη της
τρομαγμένη κά&ε τόσο καί την ρω-
τοϋσε:
—Τί έχε:ς μητέρα... Παραμι-
λάς;.... θέλεις τίχοτε;
Τί νά θελε; Τί άλλο νά ηθε)^,
χ*ρά τό χαιδί της! Δέν άχαντοϋσε.
Έκανε χώς κοιμότανε, μά σέ λίγο
πάλί, ξαναμοι>ρμούρίζε τα ιδία λό-
για 6αρ·^αναστενάζοντας.
Τό χφώτο άγόρι τής κόρης της,
επέμενε νά τό βγάλο>ν Γιώργη, κι'
δτα ντέ νανουριζε, τής φαινότανβ
πώς τ?ταν ό Γιώργης της, τώ ξανα-
κουνοϋσε μωρο στήν άγκαλιά της:
κι' έ-Αεί'νο δέν την άφινε άχο κοντά,
την ά^οζητοΰσε, δταν έλειχε, κΐ'
έ*τσ« χαρηγοριόταν λιγάκι.
Μιά μερά, ψάχνοντας σ' εν* χα-
ληό σεντούκι, δρήκε μ:ά σκοΐίφίτσα
κι' ενα ζιπίυνά-Λΐ ου ((Γιώργη της·»
κι' άπαρατώνταςι τέ ψάξ:μο, άρχΐσε
νά φιλή τα μ:-λρά έκείνα 7.ο^ρελά-
κΐα, κι' ετρεχε νά! τό δάκρι; απάνω
στά ζαρωμένα μάγοολά της. Τα
'κρνψε μέ δία, σαν μπήκε ή κόρη
της, στήν κάμ?,ρά της, μέ δέν μχό-
ρεσε νά κρύ-ψη χαί τα δάκρ^ά της.
—Τί εχ«:ς χάλι καί κλαΤς, μη¬
τέρα; την ρώτησε τάχα ή κόρη της
όπως εμχαΐνε.
—Τίχοτε! Τί βές ναχω; Μοΰ
μπήκε χΐχέρ'. άχο τα μάλλίν», δχως
εψαχνα στήν ΧΛσίΧΚχ.
Τώςερε δα τέ χιχέρι ή Μαρΐ-
γοΰλα, μά δέν τής μίλησε!... Μη¬
τέρα δλέχϋς!
Εκείνην έκεΓ την λαμχρή, τής
■τίχε ξανάφει χάλιν ό καδμός άχ'
την άρχή τής δδομάδας χοΰ χιάτανε
νά σ'ογϋιρίσο^ιν τέ σχίτι.
Κάθε μερά τής θυμιζε τέν Γιώρ¬
γη της;, καί κάθε δοαλειά τής εφερ-
νε χίιτω τον καϋΰμό, άχ' τ' «γχρι-
τ% κοΐίζίνας καί της «ΰλής,
'Η^ Φύλλης Χέιβερ, κινηματογραφικός άστήρ, καί ό παιδικός της < Ουΐλλιαμ Σήμαν, των οποίων τούς δεσμούς τοϋ γάμου Ιδεσεν έσχατω;· μαρχος Γουώκερ, τής Νέας "Υόρκης. τό κόψιμο των χαρτιών γιά τα ρά- <ρια, ώς τίς λ5φηΓρΌκ.ολοδρες, χοίι την χαρέστεκε γιά νά τοΰ φτειάση Ινα «καλαθάκ.1» μ' ενα αύγό, βσο μέ τό σφάξιμο τοΰ άρνιοΰ, χοίι τό λι>-
χώταν κι' έ'7.ανε κλάμμ·ατα άτέλεΐω-
τα, σαν εφτανε έκείνη ή στιγμή.
Σαν ήρ9ε ή ώρα τοϋ ζυμύματος
κ:' έχλάσανε τίς μεγάλες κουλοΰ-
ρ-ες, φτεϊάνοντας τα «κζλαθ-άκια»
των χαιδιών, εφτείασε γ.Χ' Ινα χε-
ρίσσιο. Τής ψαινόταν χώς θάρχον-
ταν ό Γιώργης; της, ξαναμμένος άπό
τα τρεχάματα, νά χαρή· τίς χίνακω-
τές νά τής χάη στό φο&ρνο, κι' υστε-
ρ<χ, σαν Όά της εφερνε ξε,ροψημένες χίσω, καί θάχαίρνε τό καλα&ά-Αΐ τοιι θά τόν κυνηγοΰσε ν ά μην τό φάη αμεγαλοτα'6β>αΐτιάτικα κι' άρτυΰή!»
Μά χοί) ό Γιώργης της τώρα!...
ΤΗταν μακρυά στά ξένα κι' έκείνη
μοναχη της!... Π ήρε τό «καλαθάκι»
τοι> χού τό είχε χλάσε: μ' έξαφετι-
κή χροσοχή, καί τάδηλε ψηλά στό
εϊκονοστάσι, γιά νά τό κατεδάση σέ
δ^τρεΐς μέρες, νά τό δώσ^ στόν
Γιώργη τόν μικρά.
Σαν τέλει<ι>σε ή Άνάστασι καί φά
γανε, δταν ο ίάλλοι νυσταγμένοι τής
φιλήσαν τό χερι κι' άχοτραδήχτη-
καν, άχόμε'.νε έκείνη μονάχη της
«νά μάση τα πράγματα». Μά χού
μιιαλό. Μάζεψε τα χίατίκά στήν ά-
κ,ρη τοΰ τραχεζ'.οΰ, Ικανε ν' ιάνατη-
κώση τό τραχεζομάντηλο, μά αχόμει
νέ, κι' άκουμχώνταςι τό κεφάλΐ της
στό χερι της, άχόμεινε συλλογ:σμ«-
νη. «Άνάθεμά « ξενητε'.
Π οί» νάήταν τώρα το
Τάχα την έσιΛλογιζόταν «' β
δχως τώρα Ιννοιωθε δλη ",5
καρδιά νά τρέμη, σέ αιάν βνβ
στη λαχτάρα; Τα χερια π&
χτηααν στά στηβιά της ν &
άλ ΐΛΟ *«
τα δϋό της μχράτσα, π»
|νά ΐΓονέσΌ-^ν. «Άνάθεαα
ΟΑΜΑΝΟ3 ΙΜΡΟΚΤΙΝβ Ο1
ΕΙΕΑΓΟΓΕΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΙΣΠΑΝΙΚΟΝ ΠΡΟΊ'ΟΗΤΙ
ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
12 ΜΟΝΒΟΕ 5Τ.. ΝΕν
ϊέν έπιζ'.ονε άχόφασι να τ*1 «Ι
γιάσγί. Μαϋρος δχνος, ο^ο »1
καί δογγητά! Άχάνω «ο μ*
[μχοι>φεδάκι, άντί-Λρ^σε το ψ*'
τέ καλαμάρ! τής ·τ
μιά ΐ3έα γ:ά χρώτη
στέ μ^αλό. Ίσα με ' ,
είχε γράψει μόνη της σ"5 'αΛ, Ι
Γιατί νάμήν τοΰ Τ^^Ϊ,Ί
ταν ή σάκκα τής μι^^ί- ; Λ
ξε, χήρε Ινα τετρ«?!θ- ««"«
φύλ>.α, καί χ:άνοντας τν ,μ
τα δύσκαμχτα χέρια της, * ',Ι
τέ φως μιάς λαμχ*?3ί: τί|ί ·■
στασης, χοί) ήταν
ττοτηρι. άρνισε: , ι ■
Γπαιδίμο.!... Πα^Ι
ώργη μ«ϋ!... Γΐατι, **ΐ; ν Λ
γ·ορνάς, νά σέ ΐδώ **< ^, ^ ρώ;..'.» Χίλια^ιατ'Ρ'^0^ κυλοΰσαν χωρίς *Λμμ!3ί * μέσα στήν Άναστάσιμη^^ι
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ε3Ι1νΓ_*_Ι
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πως
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και συμβουλασ.
Αναγινωσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. Έ
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα
στήριον. 'Ορκος. Άλλανη όνομα
τος. Δικαιώματα ί Τέλη. Πολι^
τογράφησις Γυναικών. Έξαιρετικη
Πολιτογράφηστς. Στρατιώται καί
Ναϋται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών ιύ.οί(ϋν.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα" Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν^ τφ
Έξωτεριχφ. Άκυρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
οας διά την Πολιτογράφηοτν. 'Ε-
ρωτήσεις καΐ άποκρίσεις 'Αγγλιστί
καΐ Έλληνηστί. Ερωτηθείς καΐ ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των 'Ηνωμενων Πολιτειών.
Έρωτήσεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬
κώς με τό Σύνταγμα καΐ την Κυ¬
βέρνησιν των 'Ηνωμενων Πολι¬
τειών. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΊΉ
ΡΙΩΝ.— "Εκδοσις διαβατήριον
είς· πολίτας διαμένοντας έν τώ εξω¬
τερικώ. Προακαιτούμεναι δϊατυ-
πώσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΟΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—Έκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πονργικόν ^ Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή Έξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Ά μερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
,χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
| Εύρωπαϊκαΐ Άποοάαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. Έπανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκ.ήρυξις ^ τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Αμερικανόν πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
Ι ΑΙ (Δεκατρεΐς άρχικαΐ Π ολιτεϊαι.
1 Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοΰ. Έμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύίλσων. Πόλεμος
κατά της Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΛΡΊΉΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτυπω καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν *οα>-
τοτύπω καί μεταςρράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τού Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. Π α
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (α,ιιοΐ3 ΪΓηππβταηΙδ).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ίται (συοιβ ρΓεΓεττβά ΐππηΐ-
§Γαηΐ5). Μετανάσται έκτός άνα-
Ι-ογίας (ηοη-ςιιοΐ3 ίΓηΐηΐκΓαηΙδ)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ο,ιιοΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται
είΰ την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα¬
ναστών. Άποκλεισμός. "Έφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΪίεη νεΙβΓβηβ).
Πρόσκλησις ^μεταναστών έκτός ά-
ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα-
νοί πολΐτβι προτιθέμενοι νά νυμφευ
θωσιν έν τίρ έξωτερικφ. ΑΓτηστς
-τρός τόν Γεντκόν Έπόπτην τής
Μεταναστεύσεοις. Σπουδασταί. Π ι
στοποιητικά, Ψ δδειαι έπιστροφτίς.
Π ώς έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά Έπιστροςτής. Πόλεις ? μέ*ρη
δπου έδρεύουν Μεταναστευτικαί
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοϋ Μεταναστεντικοϋ Νόμου.
Φυλάκισις, Πρόσττμσν. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬
ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τής
ΠοΗτογραφήσεως. Τί Ισχύει διά
τούς ζητήσαντας άπαλλαγην άπό
τής οτρατιωτικής δποχρεώοεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο¬
λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσε-
ως καί ηο&τα εγγραφα. Πιστοποι-
ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα
κή Έξουσία. Βουλή καί Γερουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρεσσου.
Δικαστική Έξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (δΐιρΓθτηβ ΟοπγΓ. οί
Ιηβ ύπΐΐεα' 5ί3ΐβ5) καί διάφορα
όίλλα Όμοσπονδιακά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ ΔΙ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο-
θετική αυτών έξουσία. Βουλή καί
Γερουσία. Έκτελεσττκή Έξουσία.
Κυβερνήτης (ΟονεπΐΟΓ) καί σύμ-
βουλοι αύτοδ. Δικαστική Ιξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬
ριον (δΐβΐβ διιρΓβΐηβ Οοιιι·*.)
καί κατωτέρα οΊκαστήρια. Κομη-
τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναςρερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεαιγραφίαν των 'Ηνωμε¬
νων Πολιτειών (Έλληνιστί καί
Άγγλιστί).
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερόαενβι είς- τό Σύν-
ταγιια καί την Όμοσπονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν (Έλληνιστί καί Άγγλι¬
στί).
Ο ΕΘΝΤΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΰΑΝ
ΡΕΑΟ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ.
Χρυσόδετον τιμδται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άμεσος. ΓΡΑΨΑΊΈ:
ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΡΑΙ_ϋ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ν/ΕβΤ 26ΤΗ 5Τ.,
ΝΕ%ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ε ά-
Πόσος —,.., .,·-- .-/Γ . ^ -
άχ' τόν καιρο χοί» είχε φύγη, -ουτβ
κι' έχει'νη δέν ήςερ« χειά καλά-κζ-
λά. Τα χρώτα χρόνια, κάθε μεγάλη
γιορτη, λογάριαζε χόσα χρόνια ε-
λειζε, μά τώρα δέν ήταν χαρά ενας
σταθμές τής ζωής της,«τότε χοί»
εφνγε ό Γιώργης», μιά ήμερομηνι'α
μακρυνή, μά άχι καί λησ»™ι*·'ίένιη.
"Αχ!... κάθε φορά χού τό
εν* δαθύ-οτθΰ «άαααχ!» ί--4-----
-ό τα στηθια της. λές νά ξερ,ριζιί
την καρΒιά. ΤΗταν Άπρίλης ο
είχε φύγτ;, ΰστερα άχό μ'.ά Πασχα-
λιά, χού ξεκίντ/σαν μαζίι γιά τόν
Πειραια, αυτή καί ή μι%ρή της η
κόρη, χαντρεμμένη τώρα κι' έκείνη
μέ χαίδιά, χαί τόν ξεχροδόδισιν, καί
ι ή κοομχάρα τους ή Άσημίνα. Τό
θυμώτανε σαν νά ήταν νθες, χοί» την
άγκάλ'.ασε καί την έφιλησε, χαρου-
μενος γιατ! θά έφευγε, ένφ ή δ:κή
της ή καρδιά ράγισε στό χωρι-
σμό. Τοΰ χαμογελοΰσε μέσα στά δά-
κρ^ά της, γ'.ά νά μην τόν πικρόν^,
έκείνη τό&ε.:ε τί χόνο ένοιωιθε στά σω
θικά της. Καί εχίΐτα άλήθεΐα, γιά
χότον γ.οιιρν επήγαινε;
—Μην κάνης ετσι, καλε, καί τό
γο·>σοΰζεύεις τό χαιδί! τής |)»εγε ή
κοομχάρα της ή Άσημίνα, ίαρρείς
κανείς χώς τάα γιά τό κακό τού!...
Μχά σέ καλό σοϋ!...
Βεβαία! Μ'.λοΰσε >.!* ή Άσημίνα
ποΐ» είχε τόν άντρα της, καί τα χαι-
δ:ά της δλα άπθκατεστημένα κοντά
της, μ άέκείνη ή καψομ,άννα, ηξερε
τί τής έκόστιζε νά φεύγγ) τ' άγάρι
της μέσα άχ' την άγν.αλι'ά της, ότι
αρχισί κι' .έικείνη, νάτό κ.αμαρώντ)σάν
άντρα! 7Ηταν δέν ήταν-δεκαφτά
χρονών, μά είχε ενα μχόϊ καί χρό-
άντρίχ.ω, ίϊίος . ,.._...._,....„,.
Έτούτη τή χρον:ά τόν είχε λαχ-
ταρίση χειό χολύ. Είχε άρρωστηση
τό χϊίμώνα, ίχρν.ά, %*Λ είχε μείνη
στά ροΰχα γΐά καίΐό. Όλες τίς νύ
χτες, πού την έπνιγε ό δήχας καϊ
άνασηκωνόταν στά μαξ'.λάρι, μέσα
στό χαιγνιδίάρίκο φώς τοΰ καντηλι-
οϋ, τα μάτια άχοζητοΰσ^ν τή μο,ρφή
τού, — ε! καί νά ήταν έκεί χύρχ,
τ' άγόρι της!—μά δέν ήταν ίολε-
τό νά τόν φαντασθή άλλθ'.ώς, μ' ό-
σες φωτογραοίες κι' άν τής είχε ά¬
πό τότε στείλη, χαρ ά την στερνή φο-
ρά χοΰ τάν άχεχαιρέτισε. Κλαψαρί-
,α, σΐγθμουρμούριζε μέ χαράχονο:
ν»7^ * ' »Π Χ »
— ϋ/λζ αγορι μου, ελα να σε ι-
δώ χρίν χεθάνω! Έλα γΐόκα μου,
νά μοϋ κλείσης κάνε τα μάτια μόν!..
Τόσο, ποί» έξυχν«ϋσεν ή κόρη της
τρομαγμένη κά&ε τόσο καί την ρω-
τοϋσε:
—Τί έχε:ς μητέρα... Παραμι-
λάς;.... θέλεις τίχοτε;
Τί νά θελε; Τί άλλο νά ηθε)^,
χ*ρά τό χαιδί της! Δέν άχαντοϋσε.
Έκανε χώς κοιμότανε, μά σέ λίγο
πάλί, ξαναμοι>ρμούρίζε τα ιδία λό-
για 6αρ·^αναστενάζοντας.
Τό χφώτο άγόρι τής κόρης της,
επέμενε νά τό βγάλο>ν Γιώργη, κι'
δτα ντέ νανουριζε, τής φαινότανβ
πώς τ?ταν ό Γιώργης της, τώ ξανα-
κουνοϋσε μωρο στήν άγκαλιά της:
κι' έ-Αεί'νο δέν την άφινε άχο κοντά,
την ά^οζητοΰσε, δταν έλειχε, κΐ'
έ*τσ« χαρηγοριόταν λιγάκι.
Μιά μερά, ψάχνοντας σ' εν* χα-
ληό σεντούκι, δρήκε μ:ά σκοΐίφίτσα
κι' ενα ζιπίυνά-Λΐ ου ((Γιώργη της·»
κι' άπαρατώνταςι τέ ψάξ:μο, άρχΐσε
νά φιλή τα μ:-λρά έκείνα 7.ο^ρελά-
κΐα, κι' ετρεχε νά! τό δάκρι; απάνω
στά ζαρωμένα μάγοολά της. Τα
'κρνψε μέ δία, σαν μπήκε ή κόρη
της, στήν κάμ?,ρά της, μέ δέν μχό-
ρεσε νά κρύ-ψη χαί τα δάκρ^ά της.
—Τί εχ«:ς χάλι καί κλαΤς, μη¬
τέρα; την ρώτησε τάχα ή κόρη της
όπως εμχαΐνε.
—Τίχοτε! Τί βές ναχω; Μοΰ
μπήκε χΐχέρ'. άχο τα μάλλίν», δχως
εψαχνα στήν ΧΛσίΧΚχ.
Τώςερε δα τέ χιχέρι ή Μαρΐ-
γοΰλα, μά δέν τής μίλησε!... Μη¬
τέρα δλέχϋς!
Εκείνην έκεΓ την λαμχρή, τής
■τίχε ξανάφει χάλιν ό καδμός άχ'
την άρχή τής δδομάδας χοΰ χιάτανε
νά σ'ογϋιρίσο^ιν τέ σχίτι.
Κάθε μερά τής θυμιζε τέν Γιώρ¬
γη της;, καί κάθε δοαλειά τής εφερ-
νε χίιτω τον καϋΰμό, άχ' τ' «γχρι-
τ% κοΐίζίνας καί της «ΰλής,
'Η^ Φύλλης Χέιβερ, κινηματογραφικός άστήρ, καί ό παιδικός της < Ουΐλλιαμ Σήμαν, των οποίων τούς δεσμούς τοϋ γάμου Ιδεσεν έσχατω;· μαρχος Γουώκερ, τής Νέας "Υόρκης. τό κόψιμο των χαρτιών γιά τα ρά- <ρια, ώς τίς λ5φηΓρΌκ.ολοδρες, χοίι την χαρέστεκε γιά νά τοΰ φτειάση Ινα «καλαθάκ.1» μ' ενα αύγό, βσο μέ τό σφάξιμο τοΰ άρνιοΰ, χοίι τό λι>-
χώταν κι' έ'7.ανε κλάμμ·ατα άτέλεΐω-
τα, σαν εφτανε έκείνη ή στιγμή.
Σαν ήρ9ε ή ώρα τοϋ ζυμύματος
κ:' έχλάσανε τίς μεγάλες κουλοΰ-
ρ-ες, φτεϊάνοντας τα «κζλαθ-άκια»
των χαιδιών, εφτείασε γ.Χ' Ινα χε-
ρίσσιο. Τής ψαινόταν χώς θάρχον-
ταν ό Γιώργης; της, ξαναμμένος άπό
τα τρεχάματα, νά χαρή· τίς χίνακω-
τές νά τής χάη στό φο&ρνο, κι' υστε-
ρ<χ, σαν Όά της εφερνε ξε,ροψημένες χίσω, καί θάχαίρνε τό καλα&ά-Αΐ τοιι θά τόν κυνηγοΰσε ν ά μην τό φάη αμεγαλοτα'6β>αΐτιάτικα κι' άρτυΰή!»
Μά χοί) ό Γιώργης της τώρα!...
ΤΗταν μακρυά στά ξένα κι' έκείνη
μοναχη της!... Π ήρε τό «καλαθάκι»
τοι> χού τό είχε χλάσε: μ' έξαφετι-
κή χροσοχή, καί τάδηλε ψηλά στό
εϊκονοστάσι, γιά νά τό κατεδάση σέ
δ^τρεΐς μέρες, νά τό δώσ^ στόν
Γιώργη τόν μικρά.
Σαν τέλει<ι>σε ή Άνάστασι καί φά
γανε, δταν ο ίάλλοι νυσταγμένοι τής
φιλήσαν τό χερι κι' άχοτραδήχτη-
καν, άχόμε'.νε έκείνη μονάχη της
«νά μάση τα πράγματα». Μά χού
μιιαλό. Μάζεψε τα χίατίκά στήν ά-
κ,ρη τοΰ τραχεζ'.οΰ, Ικανε ν' ιάνατη-
κώση τό τραχεζομάντηλο, μά αχόμει
νέ, κι' άκουμχώνταςι τό κεφάλΐ της
στό χερι της, άχόμεινε συλλογ:σμ«-
νη. «Άνάθεμά « ξενητε'.
Π οί» νάήταν τώρα το
Τάχα την έσιΛλογιζόταν «' β
δχως τώρα Ιννοιωθε δλη ",5
καρδιά νά τρέμη, σέ αιάν βνβ
στη λαχτάρα; Τα χερια π&
χτηααν στά στηβιά της ν &
άλ ΐΛΟ *«
τα δϋό της μχράτσα, π»
|νά ΐΓονέσΌ-^ν. «Άνάθεαα
ΟΑΜΑΝΟ3 ΙΜΡΟΚΤΙΝβ Ο1
ΕΙΕΑΓΟΓΕΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΙΣΠΑΝΙΚΟΝ ΠΡΟΊ'ΟΗΤΙ
ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
12 ΜΟΝΒΟΕ 5Τ.. ΝΕν
ϊέν έπιζ'.ονε άχόφασι να τ*1 «Ι
γιάσγί. Μαϋρος δχνος, ο^ο »1
καί δογγητά! Άχάνω «ο μ*
[μχοι>φεδάκι, άντί-Λρ^σε το ψ*'
τέ καλαμάρ! τής ·τ
μιά ΐ3έα γ:ά χρώτη
στέ μ^αλό. Ίσα με ' ,
είχε γράψει μόνη της σ"5 'αΛ, Ι
Γιατί νάμήν τοΰ Τ^^Ϊ,Ί
ταν ή σάκκα τής μι^^ί- ; Λ
ξε, χήρε Ινα τετρ«?!θ- ««"«
φύλ>.α, καί χ:άνοντας τν ,μ
τα δύσκαμχτα χέρια της, * ',Ι
τέ φως μιάς λαμχ*?3ί: τί|ί ·■
στασης, χοί) ήταν
ττοτηρι. άρνισε: , ι ■
Γπαιδίμο.!... Πα^Ι
ώργη μ«ϋ!... Γΐατι, **ΐ; ν Λ
γ·ορνάς, νά σέ ΐδώ **< ^, ^ ρώ;..'.» Χίλια^ιατ'Ρ'^0^ κυλοΰσαν χωρίς *Λμμ!3ί * μέσα στήν Άναστάσιμη^^ι
«κβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
25
Α.ΙΊΟ ΤΗΝ ΕΛΑΑΔΑ
*0 ΓΕΩΡΠΚΟΝ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
βς τό εδημιούργησαν.— Αί Καλά-
τής γεωργικης μας άναγεννήσεως.
ΛΑΜΑΙ, Μάρτιος.
ν «ν είς κάθί με
ή
— Είναι Ι
έρος μιάς
ιοΐ θά τταματήσητε νά μη
Εη:: ζρώτα-πρώτα άχό χοιά
α άποτελεΐται ό πληθυσμός.
«:ό, ή ίτ,μοσιογρα·φική Ιρευ-
:ι £Ϊ·/.όνα; μόνον. Έμφανίζει
ϊ την αιτίαν των φαινομέ-
τάς Πάτρας, επί παραδείγ-
;αΐατο5ν οί Καλαδρυτινοί,
λλήνες, οί Ιταλοί, οί Γορ-
ϊατόχιν οί Αίτολωακαρνά-
|;ί οί Ηπειρώται καί εχειτα τα
στοιχεία. Οί Καλαδρυτινοί έ¬
ξις τα χερι» των τα κτήμα-
έμχόριον καί την επιστήμην.
|ναλλήνες έπιασαν τάς έπιχει-
τί,ς θαλάσσης καί τοΰ λιμέ-
[ατεττηταν άσυναγώνιστοΐ, είς
ιλη-αιν των λαχανικών καί
, ,ιοργίαν έτχποροροαιφείων καί
ριείων. Οί "Ιταλοί έδημιούργη-
Ις τάς Πάτρας κηπευτ'.κήν
Ιέργείαν καί ηΰλάκωσαν ψα-
ις την θάλασσαν. Οί Γορτύ-
ϊ! οί Ηπειρώται άνεδείχθησαν
;ς τάξεως τεχνίται καί έμπθ-
•ί Αϊτολωακαρνάνες, οί όποΐ-
;οντο αρχικώς είς την Άχα-
; άγροοό'λακες, κρεοπώλαι,
ά5ες, τρυγηταί, έξειλίχθησαν
ς μεγαλοεπιχειρηματίβς κ*Ί
: Ι,ν. <ημβαίνεί μέ τάς Πά- :ίνει μέ όλας τάς πόλεις Ιελοποννήσο». Τό Αΐγιον, ή ιάς, ό Πυργος, τό Γύθειον, ?τη, ή Τρί—ολις, ή Κόριν'θος, ιδέ ύ χε-.ρώτας, Ζακυνθίους, Άρκάδας. Τελευταίως χροσετέθτ/σαν είς τον χλττθνσμον καί χρότ^^γες, ιδίως έκ των χερ«ρ«ρε!ών Νικομηίείας καί Κίοΐ), άλλά καί αύτοι είς ολίγον α¬ ριθμόν. Είς τάς Καλάμας έπομένως κυ- ριαρχοϋν οί( Λάκωνες ΐϊίως τής έ- χαρχίας Οίτύλου, καί οί έκ των έ- χαρ^ίώνΜεσσήνης κα:ίΚαλαμ.ών συρ ρευσαντες μετά τό 1830 καΐ κατα- ττήσαντες την χόλ-.ν μεγάλην καί ενϊοξον, ένφ χρίν ήτο μικρά κωμό- χθλις. Έκ των διαφόρων αυτών τοχικων στοιχείων οί Λάκωνες ίιαχρέχουν ώς έξαγωγείς εγχωρίων χροϊόντων καί ώς είσαγωγεΐς άχοικιακών κυ- ρίως, έχίσης ϊιακρίνονται ώς έχι- ό ά ύ στήόμονες, χάκΐη,ς ί ί έχιχειρη- ό την ιδιαιτέραν ί σύστασιν τοΰ ώ των. Οί καταγόα.ενοι άπό ■ς τείνουν πρός ενα έπάγγελ- το ό—οίον ΰπερτεροΰν, καί α¬ ι τοίις άλλους νά κυριαρχήσουν λλο. ΙΚαλάμαΐ μέ τάς τρ-.άντα χι- '-τών/ατοίκων της αναλόγως άς-άλλας πόλεις τής Πελο- ■ο^δέν εχουν εξαιρετικήν ποι- εΐς την σύστασιν τοΰ πληθυ- ων. Ή πόλις εσχηματίσθη |«γάλωσε σχεδόν μόνον άχό τα ϊ στϋχεία. Άπό τους Μεσση- **ο τοΰς όρεινούς τής χερι- ίς ?2):^·ών- *™ Λάκωνας '«αης ιδίως Μάνης, άπό όλι- καί ματίαι καί κτηματίαι. Ούτως ό με- γαλοεξαγωγεύς γεωργικών προϊόν- των Μεσσηνίας κ. Παπαδέας εί¬ ναι Λάκων. Οί έκ τής επαρχίας Καλαμών, 'έκ των οποίων πλεονά- ζουν οί όρεινοί, Άλαγώνιοι, ο! λε- γόμενοι κοινώς Κουτσαδίται, είναι κτηματίαι, παντοπώλας επιχειρη¬ ματίαι, εμποροι πάσης φύσεως, έπι- στήμονες — ιδίως νομικοί καί έκ- παιδευτικοί — στρατιωτικαί. Ό ίδΐοκτήτης τοΰ μεγάλου κη- ροπλαστείου Καλαμών κ. Σακέτας είναι Άλαγώνιος. Ό μεγαλοεισα- γωγεύς κ. ,Αν. Κυριακόπουλος έπί- σης. Οί στρατηγοί Μίνης καί θε- οφιλόπουλος, ομοίως Άλαγώνιοι. Ή έπαρχία των Καλαμών τής ο¬ ποίας οί έγκατασταθέντες είς Κα¬ λάμας κάτοικοι, διχχρίνονται είς τό εμπόριον καί την καλλιέργειαν, μάς έίωσε πλείστα σημαίνοντα χρόσωπα μεταξυ των οποίων εξαιρετικήν θέ¬ σιν κατέχουν οί κ. κ. Κωστόπουλοι, ώς άνθρωποι έμποραής καί πολιτι- κής δράσεώς, ώς επιχειρηματίαι καί τραπεζίτα:, ώς γενικώτερα χο- λιτισμένα πνεύματα των οποίων ή κατεύθυνσις καί ή δράσις περνά τα σύνορα μΐάς περιφερείας, όσον μεγά- λη καί άν είναι αυτή. Τό Γορτυν;ακόν χνεΰμα τό βΰρί» καί θετι-κόν άντιχρ-οσωχεύεται είς τάς Καλάμας άχό άρκετοΰς ζωηρό- τατα δρώντας Γορτϋνίους, μεταξυ λλοί έμειναν άστεγοι είς την νότιον Γεωργίαν καί μίρος τής νοτίου Καρολίνας, συν , όστις κατέστρεψε τάς οικίας των. Ή εικών δεικνύει άνθοώπους οί όποϊοι κάθηνται είς Πολλοί νος συνεπεία: τοϋ τελευταίου τυφώ- τα έρείπια των οίκιών των. ξουργίας, έλαιουργίας, άλε;ροδιομη χχηΐς, ξενοϊοχείων, τροχιοϊρόμων, πρέχει νά θεωρηθή ώ; χαράδειγμα τοΰ μεγαλθϋργοΰ Γορτϋνιακοϋ χνεΰ- ματοί Κατά τδν αυτόν τρόπον ϊιαχρέ- τατα δρώντς ρ, των όχοίων ό κ. ΓερασινόποΛος. , ι . Ίϊρυτής, ίιεϋθκντής καί κόριος μέ- ολιγωτέροϋς Ή- τοχος μεγάλων έπιχειρήσεων μετα- ° όλοφυρομέν δταν άνεκάλυι|>εν ότι το δρεφος ^
Ϊαν ^άΐα το^ «μίίθθδ ϊ^ «ν κατάπτημα τής Νέας Υόρκης
. 9ο Τή ε1σ-ίλ*εν είς τό κατάστημβ μέ τόν σύζυγον της δια να
υ συζυγος της την παρηγοοεί, ένφ αύτη φωνάζει γοερως, «Κ*ε-
ό δί
Η Δνίς Φύλλις Λάγχορν, ανεψια της
Λαίδης "Αστοο, ά(?τι επιστρέψασα εξ
Εύρώπης είς Νέαν Υόρκην.
πουν καί οί Μεσσήνιοι — οί έκ τής
επαρχίας Μεσσήνης δηλαδή — ώς
κτηματίαι καί έξαγωγείς γεωργ:-
κων προϊόντων, αν καί μέγα μέρος,
των δρ ών των Μεσσηνίων εχουν κέν-
... ϊ.,ι.,λ,. ^/Λν Τ^ν πόλιν τίς
τρον δράσεώς των την
Μεσσήνης.
Τ*
τα
τή
προϊόν
Τί θέλετε όμως καί δέν παράγε
αυτή ή Μεσσηνία τής οποίας καί ε·
δαφος καί κλίμα, καί έργατικότης
των κατοίκων συνετέλεσαν είς τό νά
κάδων, ξοδεοόμενος όμως ό πλεί-
τος έντός το5 Νομοΰ, διότι οί έρ-
/•άταί αγρόται κατά τα άνέκαθεν
',ρατοΰντα, δικαιοΰνται νά πίνουν έ?-
αζόμενοι είς ξένα κτηματα, δσο θέ-
.ουν κρασί δωρεάν.
Σΰκ-α: Δέκο; έκατομμ^ρια οκάδες.
Κουκοΰλι: 'Εςήντα χιλιάδες όκά-
ας, χωληθέν εφέτος πρός έξήκοντα
ρτ/ιιας την οκά.
Τρ'.φύλλι: Τετρακόσιαι χιλιάδες
κάδες.
"Οροζια: 'Εξακόσιαι χιλϊάδες ο¬
κάδες.
Ή καλλιέργεΐα τής όρύζης, είσα-
χθεΐσα άπό τοδ 1919, είναι έντετο-
πισμένη είς την περιφέρειαν τοΰ Νη-
σίο^. Δύο έργοστάσια ά—οφλοιώσεως
καί στιλδώσεως, ιδρυθέντα είς Νη-
σί, των κ. κ. Παχαδοχούλου καί
Γαλανάκη, λειτθϋ-ργοόν χολίι καλά
καί εχο^ν τάσιν σϋνεχούς δελτιώσε-
ί έάώ Ή
ως καί των έγκαταστάσεών των
λλέ ή όύ έ
Ή
καλλιέργεια τής όρύζης έπεκτείνε-
ται διαρκώς. Σήμερον καλλιεργοΰν-
τα; χίλια πεντακόσια στρέμματα, τα
όποία κατά τόν νομογεωπόνον κ.
Γαρδίκην δύνανται νά <ρθάσουν τάς χέντε χιλιάδας στρεμμάτων. Τα ΰ- δραυλΐκά εργα Παμίσου, πρέχει διά τόν λόγον αυτόν νά γίνουν τό ταχύ¬ τερον. Άχό τα εργα αύτά έξαρτά- ται ή αύξησις τοΰ πλούτον τής πεδι¬ άδος τής Μεσσήνης, τα όποία κα- θίστων την ήδη ευτυχή χεδΐάδα, είς αληθή χρυσοφόρον Ικτασίν. Άς ση- μείωθή επί πλέον ότι ή επέκτασις τής όρυζοκαλλιερεγίας είς Μεσση- νίαν Οά συνετέλει είς τό νά παύση όλόκληρος σχεδόν ή Πελοχόννησΐς είσάγουσα όρυζαν άτχ τό εξωτερικόν. 'Υπάρχει έχίσης τάσις χρός επέ¬ κτασιν τής καλλιεργείας τού δάμ- δακος ή όποία σήμερον είναι σπορα- !ική καί άσυστηματοποίητος. Τό Γεωργικόν Έπιμελητήριον Καλα¬ μών προχαγανδίζει διά χαντός μέσου την άνάχτυξιν τής καλλιεργείας τοΰ δάμδακος. Μεγάλη έχίσης γίνετα: καλλιέρ- γεια λαχανικών ιδίως πέριξ των Καλαμών καί τοΰ Νησίου, ένώ ή καλλιέργεια των έσπεριδοειδών έχε- κτείνεται είς ολόκληρον σχεδόν την περιφέρειαν Καλαμών καί Μεσσή¬ νης. Οί κήποι έσπεριδοειδών οί παρά- γοντες τα φημισμένα Καλαματιανά πορτοκάλλια, άχοτελοΰν ενα άχό τα ώία'.ότ>ερα «υσικά στολίδια τής
Μεσσηνίας. Ή ιδία ή χόλις των
Καλαμών εχει πολλά καί μεγάλα
περ'.δόλια έσπεριδοειδών, τα όποία
αΰξάνουν την ωμορκριά καί τα θέλγη-
τρα τής πόλεως. Τα περιδόλια έ¬
σπεριδοειδών των κ. κ. Μηλιοΰ, Φί-
φβ, Στασινοπούλου, Ο!χ.ονομάκου,
Άντωνοχούλων, Μαορομιχάλτι, χαι
χ.1*.™.,»·.-* ----- —-■■- , , ,τόσα άλλα, «ίναι άπό τά_μεγαλήτε-
Δημητριακά: Σίτος, κριθη, δρω-Ιρ^ περιδόλια έσπεριδοειδών ποί) εχει
μη, σμιγός, άραίόσιτος, δεκαπέντει^ 'ΤΓΐν-ί^
έκατομμ^Ρ13 οκάδες. >
"Ελαιον: Έπτά έκατομμυρια ο¬
κάδων κατά την εύφορίαν καί δυόμι-
η έκατομμύρια κατά την άφοριαν.^
Έχίσης παράγονται ετησίως και
πεντακόσιαι χιλιάδες έκ. άρίστων
δρωσίμων .έλαιων
* ^* τ ΤΊ*___. .
όχωρών της — κατευθύνεται ιτή»
χερον καί κινητοχοιείται άχό τό Γε-
ωργικόν Έχιμελητήριον Καλαμών.
Αΰτό αποτελεί τό μάτι καί τίΐ»
γλώσσαν τΐ,ς γεωργικής καί κτηνο-
τροφικής άναγεννήσεως, τόν κήρυ»
κα καί τόν προφήτην τής παραγω·
γικής έχαναστάσεως τής Μεσσηνί¬
ας.
Α! έκδιδόμεναι είς τάς Καλαμαί
έφημερίδες «θάρρος» τοΰ κ. Π. Ίπ»
πολύτου, καί «Σημαία» τοΰ κ. Γ.
Μαρράκα, είναι γεμάται καθημερι¬
νώς άχό γεωργικήν ειδησεογραφί¬
αν καί άρθρογραφίαν. Τό Γεωργι¬
κόν χεριοδικόν «Άγροτική Αύγή
Μεσσηνίας» ίβρυθέν χρό ένδεκαετί-
ας καί έκδ-ιδόμενον άχό τόν νομογε-
ωχόνον κ. Γαρδίκην, αποτελεί όχι
πλέον αύγήν, άλλά χάνλαμπρον η¬
μέραν είς τό γεωργικόν τής Μεσση¬
νίας στερέωμα.
Τό συσταθέν άπό τοΰ 1926 Γε¬
ωργικόν Έχιμελητήριον Καλαμών
προεδρευόμενον άχό τόν κ. Ι. Σάλ-
μα, εχει έπεκτείνει την δράσιν το»
πρός πάν σχεδόν σημείον αναφερόμε¬
νον είς τόν γεωργικόν καί κτηνοτρο-
φικόν πλοΰτον τής Μεσσηνίας. Ί*
δρυτής καί ψυχή τοΰ Γεωργικοΰ 'Ε-
πιμελητηρίου πάλιν ό κ. Γαρδίκης,
ό συνδέσας τό όνομά τού μέ την γε¬
ωργικήν τής Μεσσηνίας άν^στασιν.
Είν.οσι έτών σΰντονος καί προφητι-
κή έργασία είς τόν αυτόν νομόν άπό
μέρους τοΰ κ. Γαρδίκη, ίκανε τούς
Μεσσηνίους νά πιστεύοον είς την
γήν καί την γεωργικήν επιστήμην
καί νά είναι ήδη οί όδηγοί τής νέας
γεωργικής κινήσεως διά την άλλην
Έλλάδα.
Τό Γεωργικόν Επιμελητηρίω δ-
μως εχει καί άλλους άνταξίους τής
άπο-τολής τού εργάτας καί πιστούς,
τόν γεωπόνον κ. Κανάσην, διευθύ-
νοντα τό τμήμα γεωργικής ερεύνης
τον νομοκτηνίατρον κ. Σακελλαρίου,
ρ ρ,
τό ϋωοτεχν.κον νχχμχ
οΰ Έπιμελητηρίου.
άλλ ά
τοΰ
τήν άναδείξουν είς Ινα άπό τα 2—3
παΐαγωγικώτερα τμήματα τής Ελ¬
λάδος.
Είς γενικούς, άλλά βεδαιους «-
ριθμούς, ή έτησία ^χαραγωγή τής
Μεσστ,νίας είναι αυτή:
Διατί Ώραι τό εμπορικόν
έπιμελητήριον.
"Ολη αύτη ή τεραστία καλλιερ-
γητική ζωή — χωρίς ν' άναφέρω
τό κυριώτερον προϊόν τής Μεσσηνί¬
ας, την σταφΒα, τα κτηνοτροφικά
η ρηγ, φ
ψανε τό .ιαιδί μου!>
Οίνος: Είκοσιπέντε έκατομμυρια · της προ-.οντα και χον πλούτον των
μηηρ
Είς άλλας άνταποκρίσεις μου διά
τα γενικώτερα τής Πελοποννήσοΐ)
γεωργικά ζητήματα θά μοΰ δοθή εύ-
καίρία ν' άναφέρω ειδικώτερον την
μέχρι τούδε δράσιν τοΰ Γεωργικοΰ
Έπίμελητηρίου Μεσσηνίας.
* Έν συμπεράσματι, έν τούτοις, δν-
ναται κανείς νά είπη ότι τό έργον
τοΰ δημοσιογραφικόν άπεσταλμένου
τοΰ έρευνώντος την γεωργικήν κί¬
νησιν τοΰ τόχου αύτοΰ, γίνεται κβτά
υ δά άό ή ϊ είς
η ,
τουτο διάφορον άπό τή-ν ρ ς
άλλους τοΰ Κράτους νόμους. Αί α¬
φορμαί πρός έ'χαινον είναι άπειροι,
ένω γεωργΐκά έλαττώματα Οά χρε;-
ασθή μεγάλη δυσκολία διά νά άνα-
ύ
ή μγ
καλύψετε.
Κ. ΦΑΛΤΑΙΤΣ
. ΝΕΑΝ1Κ01ΕΡΠΤΕΣ
•Υπό Αλεξ. Δονμβ (υΐοθ). Εί¬
ναι ίνα άίϊο τα άθάνατα ?ργβ τοθ
μεγάλον Γάλλου σνγγραςρέως. ε*Ι5·
χη μεταφρασθτ) είς βλας τας
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμ&ται Οι-
Βϊμένον ................ $1.00
•'ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
ββΤΗ βΤ.. ΝΕ* ΥΟε—!
25
Α.ΙΊΟ ΤΗΝ ΕΛΑΑΔΑ
*0 ΓΕΩΡΠΚΟΝ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
βς τό εδημιούργησαν.— Αί Καλά-
τής γεωργικης μας άναγεννήσεως.
ΛΑΜΑΙ, Μάρτιος.
ν «ν είς κάθί με
ή
— Είναι Ι
έρος μιάς
ιοΐ θά τταματήσητε νά μη
Εη:: ζρώτα-πρώτα άχό χοιά
α άποτελεΐται ό πληθυσμός.
«:ό, ή ίτ,μοσιογρα·φική Ιρευ-
:ι £Ϊ·/.όνα; μόνον. Έμφανίζει
ϊ την αιτίαν των φαινομέ-
τάς Πάτρας, επί παραδείγ-
;αΐατο5ν οί Καλαδρυτινοί,
λλήνες, οί Ιταλοί, οί Γορ-
ϊατόχιν οί Αίτολωακαρνά-
|;ί οί Ηπειρώται καί εχειτα τα
στοιχεία. Οί Καλαδρυτινοί έ¬
ξις τα χερι» των τα κτήμα-
έμχόριον καί την επιστήμην.
|ναλλήνες έπιασαν τάς έπιχει-
τί,ς θαλάσσης καί τοΰ λιμέ-
[ατεττηταν άσυναγώνιστοΐ, είς
ιλη-αιν των λαχανικών καί
, ,ιοργίαν έτχποροροαιφείων καί
ριείων. Οί "Ιταλοί έδημιούργη-
Ις τάς Πάτρας κηπευτ'.κήν
Ιέργείαν καί ηΰλάκωσαν ψα-
ις την θάλασσαν. Οί Γορτύ-
ϊ! οί Ηπειρώται άνεδείχθησαν
;ς τάξεως τεχνίται καί έμπθ-
•ί Αϊτολωακαρνάνες, οί όποΐ-
;οντο αρχικώς είς την Άχα-
; άγροοό'λακες, κρεοπώλαι,
ά5ες, τρυγηταί, έξειλίχθησαν
ς μεγαλοεπιχειρηματίβς κ*Ί
: Ι,ν. <ημβαίνεί μέ τάς Πά- :ίνει μέ όλας τάς πόλεις Ιελοποννήσο». Τό Αΐγιον, ή ιάς, ό Πυργος, τό Γύθειον, ?τη, ή Τρί—ολις, ή Κόριν'θος, ιδέ ύ χε-.ρώτας, Ζακυνθίους, Άρκάδας. Τελευταίως χροσετέθτ/σαν είς τον χλττθνσμον καί χρότ^^γες, ιδίως έκ των χερ«ρ«ρε!ών Νικομηίείας καί Κίοΐ), άλλά καί αύτοι είς ολίγον α¬ ριθμόν. Είς τάς Καλάμας έπομένως κυ- ριαρχοϋν οί( Λάκωνες ΐϊίως τής έ- χαρχίας Οίτύλου, καί οί έκ των έ- χαρ^ίώνΜεσσήνης κα:ίΚαλαμ.ών συρ ρευσαντες μετά τό 1830 καΐ κατα- ττήσαντες την χόλ-.ν μεγάλην καί ενϊοξον, ένφ χρίν ήτο μικρά κωμό- χθλις. Έκ των διαφόρων αυτών τοχικων στοιχείων οί Λάκωνες ίιαχρέχουν ώς έξαγωγείς εγχωρίων χροϊόντων καί ώς είσαγωγεΐς άχοικιακών κυ- ρίως, έχίσης ϊιακρίνονται ώς έχι- ό ά ύ στήόμονες, χάκΐη,ς ί ί έχιχειρη- ό την ιδιαιτέραν ί σύστασιν τοΰ ώ των. Οί καταγόα.ενοι άπό ■ς τείνουν πρός ενα έπάγγελ- το ό—οίον ΰπερτεροΰν, καί α¬ ι τοίις άλλους νά κυριαρχήσουν λλο. ΙΚαλάμαΐ μέ τάς τρ-.άντα χι- '-τών/ατοίκων της αναλόγως άς-άλλας πόλεις τής Πελο- ■ο^δέν εχουν εξαιρετικήν ποι- εΐς την σύστασιν τοΰ πληθυ- ων. Ή πόλις εσχηματίσθη |«γάλωσε σχεδόν μόνον άχό τα ϊ στϋχεία. Άπό τους Μεσση- **ο τοΰς όρεινούς τής χερι- ίς ?2):^·ών- *™ Λάκωνας '«αης ιδίως Μάνης, άπό όλι- καί ματίαι καί κτηματίαι. Ούτως ό με- γαλοεξαγωγεύς γεωργικών προϊόν- των Μεσσηνίας κ. Παπαδέας εί¬ ναι Λάκων. Οί έκ τής επαρχίας Καλαμών, 'έκ των οποίων πλεονά- ζουν οί όρεινοί, Άλαγώνιοι, ο! λε- γόμενοι κοινώς Κουτσαδίται, είναι κτηματίαι, παντοπώλας επιχειρη¬ ματίαι, εμποροι πάσης φύσεως, έπι- στήμονες — ιδίως νομικοί καί έκ- παιδευτικοί — στρατιωτικαί. Ό ίδΐοκτήτης τοΰ μεγάλου κη- ροπλαστείου Καλαμών κ. Σακέτας είναι Άλαγώνιος. Ό μεγαλοεισα- γωγεύς κ. ,Αν. Κυριακόπουλος έπί- σης. Οί στρατηγοί Μίνης καί θε- οφιλόπουλος, ομοίως Άλαγώνιοι. Ή έπαρχία των Καλαμών τής ο¬ ποίας οί έγκατασταθέντες είς Κα¬ λάμας κάτοικοι, διχχρίνονται είς τό εμπόριον καί την καλλιέργειαν, μάς έίωσε πλείστα σημαίνοντα χρόσωπα μεταξυ των οποίων εξαιρετικήν θέ¬ σιν κατέχουν οί κ. κ. Κωστόπουλοι, ώς άνθρωποι έμποραής καί πολιτι- κής δράσεώς, ώς επιχειρηματίαι καί τραπεζίτα:, ώς γενικώτερα χο- λιτισμένα πνεύματα των οποίων ή κατεύθυνσις καί ή δράσις περνά τα σύνορα μΐάς περιφερείας, όσον μεγά- λη καί άν είναι αυτή. Τό Γορτυν;ακόν χνεΰμα τό βΰρί» καί θετι-κόν άντιχρ-οσωχεύεται είς τάς Καλάμας άχό άρκετοΰς ζωηρό- τατα δρώντας Γορτϋνίους, μεταξυ λλοί έμειναν άστεγοι είς την νότιον Γεωργίαν καί μίρος τής νοτίου Καρολίνας, συν , όστις κατέστρεψε τάς οικίας των. Ή εικών δεικνύει άνθοώπους οί όποϊοι κάθηνται είς Πολλοί νος συνεπεία: τοϋ τελευταίου τυφώ- τα έρείπια των οίκιών των. ξουργίας, έλαιουργίας, άλε;ροδιομη χχηΐς, ξενοϊοχείων, τροχιοϊρόμων, πρέχει νά θεωρηθή ώ; χαράδειγμα τοΰ μεγαλθϋργοΰ Γορτϋνιακοϋ χνεΰ- ματοί Κατά τδν αυτόν τρόπον ϊιαχρέ- τατα δρώντς ρ, των όχοίων ό κ. ΓερασινόποΛος. , ι . Ίϊρυτής, ίιεϋθκντής καί κόριος μέ- ολιγωτέροϋς Ή- τοχος μεγάλων έπιχειρήσεων μετα- ° όλοφυρομέν δταν άνεκάλυι|>εν ότι το δρεφος ^
Ϊαν ^άΐα το^ «μίίθθδ ϊ^ «ν κατάπτημα τής Νέας Υόρκης
. 9ο Τή ε1σ-ίλ*εν είς τό κατάστημβ μέ τόν σύζυγον της δια να
υ συζυγος της την παρηγοοεί, ένφ αύτη φωνάζει γοερως, «Κ*ε-
ό δί
Η Δνίς Φύλλις Λάγχορν, ανεψια της
Λαίδης "Αστοο, ά(?τι επιστρέψασα εξ
Εύρώπης είς Νέαν Υόρκην.
πουν καί οί Μεσσήνιοι — οί έκ τής
επαρχίας Μεσσήνης δηλαδή — ώς
κτηματίαι καί έξαγωγείς γεωργ:-
κων προϊόντων, αν καί μέγα μέρος,
των δρ ών των Μεσσηνίων εχουν κέν-
... ϊ.,ι.,λ,. ^/Λν Τ^ν πόλιν τίς
τρον δράσεώς των την
Μεσσήνης.
Τ*
τα
τή
προϊόν
Τί θέλετε όμως καί δέν παράγε
αυτή ή Μεσσηνία τής οποίας καί ε·
δαφος καί κλίμα, καί έργατικότης
των κατοίκων συνετέλεσαν είς τό νά
κάδων, ξοδεοόμενος όμως ό πλεί-
τος έντός το5 Νομοΰ, διότι οί έρ-
/•άταί αγρόται κατά τα άνέκαθεν
',ρατοΰντα, δικαιοΰνται νά πίνουν έ?-
αζόμενοι είς ξένα κτηματα, δσο θέ-
.ουν κρασί δωρεάν.
Σΰκ-α: Δέκο; έκατομμ^ρια οκάδες.
Κουκοΰλι: 'Εςήντα χιλιάδες όκά-
ας, χωληθέν εφέτος πρός έξήκοντα
ρτ/ιιας την οκά.
Τρ'.φύλλι: Τετρακόσιαι χιλιάδες
κάδες.
"Οροζια: 'Εξακόσιαι χιλϊάδες ο¬
κάδες.
Ή καλλιέργεΐα τής όρύζης, είσα-
χθεΐσα άπό τοδ 1919, είναι έντετο-
πισμένη είς την περιφέρειαν τοΰ Νη-
σίο^. Δύο έργοστάσια ά—οφλοιώσεως
καί στιλδώσεως, ιδρυθέντα είς Νη-
σί, των κ. κ. Παχαδοχούλου καί
Γαλανάκη, λειτθϋ-ργοόν χολίι καλά
καί εχο^ν τάσιν σϋνεχούς δελτιώσε-
ί έάώ Ή
ως καί των έγκαταστάσεών των
λλέ ή όύ έ
Ή
καλλιέργεια τής όρύζης έπεκτείνε-
ται διαρκώς. Σήμερον καλλιεργοΰν-
τα; χίλια πεντακόσια στρέμματα, τα
όποία κατά τόν νομογεωπόνον κ.
Γαρδίκην δύνανται νά <ρθάσουν τάς χέντε χιλιάδας στρεμμάτων. Τα ΰ- δραυλΐκά εργα Παμίσου, πρέχει διά τόν λόγον αυτόν νά γίνουν τό ταχύ¬ τερον. Άχό τα εργα αύτά έξαρτά- ται ή αύξησις τοΰ πλούτον τής πεδι¬ άδος τής Μεσσήνης, τα όποία κα- θίστων την ήδη ευτυχή χεδΐάδα, είς αληθή χρυσοφόρον Ικτασίν. Άς ση- μείωθή επί πλέον ότι ή επέκτασις τής όρυζοκαλλιερεγίας είς Μεσση- νίαν Οά συνετέλει είς τό νά παύση όλόκληρος σχεδόν ή Πελοχόννησΐς είσάγουσα όρυζαν άτχ τό εξωτερικόν. 'Υπάρχει έχίσης τάσις χρός επέ¬ κτασιν τής καλλιεργείας τού δάμ- δακος ή όποία σήμερον είναι σπορα- !ική καί άσυστηματοποίητος. Τό Γεωργικόν Έπιμελητήριον Καλα¬ μών προχαγανδίζει διά χαντός μέσου την άνάχτυξιν τής καλλιεργείας τοΰ δάμδακος. Μεγάλη έχίσης γίνετα: καλλιέρ- γεια λαχανικών ιδίως πέριξ των Καλαμών καί τοΰ Νησίου, ένώ ή καλλιέργεια των έσπεριδοειδών έχε- κτείνεται είς ολόκληρον σχεδόν την περιφέρειαν Καλαμών καί Μεσσή¬ νης. Οί κήποι έσπεριδοειδών οί παρά- γοντες τα φημισμένα Καλαματιανά πορτοκάλλια, άχοτελοΰν ενα άχό τα ώία'.ότ>ερα «υσικά στολίδια τής
Μεσσηνίας. Ή ιδία ή χόλις των
Καλαμών εχει πολλά καί μεγάλα
περ'.δόλια έσπεριδοειδών, τα όποία
αΰξάνουν την ωμορκριά καί τα θέλγη-
τρα τής πόλεως. Τα περιδόλια έ¬
σπεριδοειδών των κ. κ. Μηλιοΰ, Φί-
φβ, Στασινοπούλου, Ο!χ.ονομάκου,
Άντωνοχούλων, Μαορομιχάλτι, χαι
χ.1*.™.,»·.-* ----- —-■■- , , ,τόσα άλλα, «ίναι άπό τά_μεγαλήτε-
Δημητριακά: Σίτος, κριθη, δρω-Ιρ^ περιδόλια έσπεριδοειδών ποί) εχει
μη, σμιγός, άραίόσιτος, δεκαπέντει^ 'ΤΓΐν-ί^
έκατομμ^Ρ13 οκάδες. >
"Ελαιον: Έπτά έκατομμυρια ο¬
κάδων κατά την εύφορίαν καί δυόμι-
η έκατομμύρια κατά την άφοριαν.^
Έχίσης παράγονται ετησίως και
πεντακόσιαι χιλιάδες έκ. άρίστων
δρωσίμων .έλαιων
* ^* τ ΤΊ*___. .
όχωρών της — κατευθύνεται ιτή»
χερον καί κινητοχοιείται άχό τό Γε-
ωργικόν Έχιμελητήριον Καλαμών.
Αΰτό αποτελεί τό μάτι καί τίΐ»
γλώσσαν τΐ,ς γεωργικής καί κτηνο-
τροφικής άναγεννήσεως, τόν κήρυ»
κα καί τόν προφήτην τής παραγω·
γικής έχαναστάσεως τής Μεσσηνί¬
ας.
Α! έκδιδόμεναι είς τάς Καλαμαί
έφημερίδες «θάρρος» τοΰ κ. Π. Ίπ»
πολύτου, καί «Σημαία» τοΰ κ. Γ.
Μαρράκα, είναι γεμάται καθημερι¬
νώς άχό γεωργικήν ειδησεογραφί¬
αν καί άρθρογραφίαν. Τό Γεωργι¬
κόν χεριοδικόν «Άγροτική Αύγή
Μεσσηνίας» ίβρυθέν χρό ένδεκαετί-
ας καί έκδ-ιδόμενον άχό τόν νομογε-
ωχόνον κ. Γαρδίκην, αποτελεί όχι
πλέον αύγήν, άλλά χάνλαμπρον η¬
μέραν είς τό γεωργικόν τής Μεσση¬
νίας στερέωμα.
Τό συσταθέν άπό τοΰ 1926 Γε¬
ωργικόν Έχιμελητήριον Καλαμών
προεδρευόμενον άχό τόν κ. Ι. Σάλ-
μα, εχει έπεκτείνει την δράσιν το»
πρός πάν σχεδόν σημείον αναφερόμε¬
νον είς τόν γεωργικόν καί κτηνοτρο-
φικόν πλοΰτον τής Μεσσηνίας. Ί*
δρυτής καί ψυχή τοΰ Γεωργικοΰ 'Ε-
πιμελητηρίου πάλιν ό κ. Γαρδίκης,
ό συνδέσας τό όνομά τού μέ την γε¬
ωργικήν τής Μεσσηνίας άν^στασιν.
Είν.οσι έτών σΰντονος καί προφητι-
κή έργασία είς τόν αυτόν νομόν άπό
μέρους τοΰ κ. Γαρδίκη, ίκανε τούς
Μεσσηνίους νά πιστεύοον είς την
γήν καί την γεωργικήν επιστήμην
καί νά είναι ήδη οί όδηγοί τής νέας
γεωργικής κινήσεως διά την άλλην
Έλλάδα.
Τό Γεωργικόν Επιμελητηρίω δ-
μως εχει καί άλλους άνταξίους τής
άπο-τολής τού εργάτας καί πιστούς,
τόν γεωπόνον κ. Κανάσην, διευθύ-
νοντα τό τμήμα γεωργικής ερεύνης
τον νομοκτηνίατρον κ. Σακελλαρίου,
ρ ρ,
τό ϋωοτεχν.κον νχχμχ
οΰ Έπιμελητηρίου.
άλλ ά
τοΰ
τήν άναδείξουν είς Ινα άπό τα 2—3
παΐαγωγικώτερα τμήματα τής Ελ¬
λάδος.
Είς γενικούς, άλλά βεδαιους «-
ριθμούς, ή έτησία ^χαραγωγή τής
Μεσστ,νίας είναι αυτή:
Διατί Ώραι τό εμπορικόν
έπιμελητήριον.
"Ολη αύτη ή τεραστία καλλιερ-
γητική ζωή — χωρίς ν' άναφέρω
τό κυριώτερον προϊόν τής Μεσσηνί¬
ας, την σταφΒα, τα κτηνοτροφικά
η ρηγ, φ
ψανε τό .ιαιδί μου!>
Οίνος: Είκοσιπέντε έκατομμυρια · της προ-.οντα και χον πλούτον των
μηηρ
Είς άλλας άνταποκρίσεις μου διά
τα γενικώτερα τής Πελοποννήσοΐ)
γεωργικά ζητήματα θά μοΰ δοθή εύ-
καίρία ν' άναφέρω ειδικώτερον την
μέχρι τούδε δράσιν τοΰ Γεωργικοΰ
Έπίμελητηρίου Μεσσηνίας.
* Έν συμπεράσματι, έν τούτοις, δν-
ναται κανείς νά είπη ότι τό έργον
τοΰ δημοσιογραφικόν άπεσταλμένου
τοΰ έρευνώντος την γεωργικήν κί¬
νησιν τοΰ τόχου αύτοΰ, γίνεται κβτά
υ δά άό ή ϊ είς
η ,
τουτο διάφορον άπό τή-ν ρ ς
άλλους τοΰ Κράτους νόμους. Αί α¬
φορμαί πρός έ'χαινον είναι άπειροι,
ένω γεωργΐκά έλαττώματα Οά χρε;-
ασθή μεγάλη δυσκολία διά νά άνα-
ύ
ή μγ
καλύψετε.
Κ. ΦΑΛΤΑΙΤΣ
. ΝΕΑΝ1Κ01ΕΡΠΤΕΣ
•Υπό Αλεξ. Δονμβ (υΐοθ). Εί¬
ναι ίνα άίϊο τα άθάνατα ?ργβ τοθ
μεγάλον Γάλλου σνγγραςρέως. ε*Ι5·
χη μεταφρασθτ) είς βλας τας
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμ&ται Οι-
Βϊμένον ................ $1.00
•'ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
ββΤΗ βΤ.. ΝΕ* ΥΟε—!
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. ι ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 Μαίου.—ΤΟ ΑΓΙΟΝ
ΠΑΣΧΑ. Είρήνης' μεγαλομαρτνρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 6 Μάϊον. — Ίο>6 και
Σεραφείμ. Διακαινησιμος 'Ε6δομας.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
"Λ
'ΕΑ Ελλάδος 1.»1)4<: ή Λοβ ■ΕλΙ Λ-τνδίνο» $4.84 5)4 1 λ»οα. 'Εχΐ Παρισίων ί.90 1δ)16ο τό φο '£λΙ Γεομανίας 25.76 1)? τα μάρκον. 'Ειώ Ιταλίας δ.Μ« * ^'ν 'ΕλΙ Σεροίας 1.78 8)8 χ5 <**** 'ΕλΙ Ρουμανίας 0.€01>ίβ τό *
'—ά Τσεχοσλοβακίας %Λ6*^^
ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ρ
205 ¥*Ε8Τ 33"» δΤΒΕΝΓΓ
Λίραι Αγγλία-*
Γ*λλ. Φράγκ·» »
ΛραχμαΙ είς τί,ν
τέραν ή
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΈ ΒΛΝΚ
ΙβΟ ΡΑΒΚ Βθν
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΤΤΥ
6 Μ
'Εκδίβομ" έΉιταγά; «Ι: # _.-
ιΜ ίλββν των Λόλεβν τί}; Ελ*
•Ις τό: καλλιτέρα; τιμά; της ημ
Τηλίφαννον: ™>γτ!ι **45. ·. Τ.
( ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ δυτλαμ«ττοΰχος
τή; Ελληνικάς «αί Γαλλικής γλωσ-
ης, παραδίδίΐ είς 'Ελλτρτικήν οικογέ¬
νειαν επ1 άλλαγή δωμάτιον. Γραψατί:
ΜΪ88 Ε. ΟΐΓΪβΙοπ, 61δ, νν 148 51.
.ρρ 35._______________(Α-5—10)
<ΡΗΓΑ_ ΦΕΡΑΙΟΣ» Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστηριον 490—8ΤΗΑνΚ, ΝΕνϊΟΚΚ Ρ&οηε ΟίΙΟΚΕΚΙΝΟ 9142 (10872—Α-10—Μ-10) (ΑΤΟΡ ΝΕΥνΆΗΚ ΤΗΕΑΤΚΕ) 195 Μ3ΓΚ61 δι., ΝβναΓΐί, Ν. ^. Νυκτερινός Χορός. 50 μόνιμοι χορεύτριαι. Μάθπε χορόν. Ήγγνημένη έκμαθηοις έντό; 15 ημερών. (19963—30—6) ΔΟΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλικής. "Επίσης πώς βύνασθε νά γίνετε Άμεοικανοι πολί¬ ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην. Ενεοίηβ 5εΗοο1 Νο. 17, οη 4εϋ· 5ΐΓεεΙ <Ββ(. 8ΐη—9Λ Ανβ.) ΔΟΡ-"ιΗ ίΐαβήματβ ·Αητ»«*»ΐς· 'ΕπΙβης *Λς **· νασθε νά γ(νττ« Άμεριχανοϊ πολΐτεα. Έκαστην Δεντέοαν ί—5 μ. μ.. Τε¬ τάρτην ·—5 μ. <». καί Παρασχη^ 1.30 —11.80 π. μ. —Άιεοταθήτ·: Ρπ- οΐίο 5<Λοο1 Νο. 27. *15 Ε. 4Ι·( Χϊ. V. Υ. ΓΛ3. ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΧ ΔΟΡΕΑΝ . Τό Γραφείον της Παιοείας παρέ- ίει μαθηματα βωρεάν διαρκοΰσης τής Ημέρας είς άνδρας χαΐ γυναίκας, αϊ- »νες έπιθυμοΰν όπως έχμάθωσι την Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμερν- «ανοί πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοΰν ιτά καταταχθώστν είς τάξιν τινά δύ¬ νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 χαΐ 409 Ριώϋο δοΐιοοΐ «7, αριθ. 215 ΕβδΙ 415» 5*. Πάντες Λροσχαλοθνται όπως προσέλθωσιν. ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ Κατάλληλος ενχαιρια όπως μάθετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ» σάρων έβδομαδων, ή ό.τοία είναι χοή- σιμο; καί διά την πατρίόα σας. Δί- δακτρα μόνον $25.00. ΟθίυΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΒ (ΖΟΙΧΕΟΕ 850 Ε1$1ι11ι Ανθ. Νβ- ΥογΙε Μεταξύ 27η; κα'ι 28ης όδοϋ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν Σχολείον έν Νέα. 'Υόρκΐ), διά νά μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ κο«- ρέως. ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΑΟΓΙΚΑ ΕΚΙΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕν 8Υ5ΤΕΜ ΒΑΒΒΕΒ δΟΗΟΟΙ. 359—801 Ανθ., (Γωνία 28η; Όδοΰ) Νεν/ ΥογΙγ ΟΐΙ) Αί.—Μ.1. , Ν. Η. — Ό «Έβνιχ»; ξ καλείται παοά τώ άντιποε>
φ μας, χ. Αθαν. Κωσΐαράκη, 851
0εη(Γ8ΐ Ανβ., όστις δεκταί μιχρά«
καί μεγά/.ας άγγελίας, χαΒά>; και 4γ>
ός σννδρομητΑν.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Είς τότ αγαπητόν μβς φίίλον κ«.
>οαλώς έγχα τροτημενσν «ντα»θα κ.
Χρήστον Κοιραγΐίϊννίδην τελέσανΐα
τούς άρραβώνάς τού την παρελθούσαν
Κυριακήν έν ΡΙβ.ϊηΓΐ&Ιά', Ν. τ. μετά
τής διά πολλων —κ—ρημάτων ΐβεπιροι-
χκϊμενης Δίδος Μαρίας Σούπου ενχό-
μίβα ταχίϊαν την στέψιν 1ου 'θέ μετέ-
ης Δίδος Μαρας Σο ενχ
μ ταχίϊαν την στέψιν 1ου 'θέ μετέ-
ίτειτα βίον ευτυχή.
ΟΙ <ρ£λ<Η Ι. Δ. ΠΑΠΑΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ι. θ. ΤΖΑΡΤΟΠΟΥΛΟΣ (2ΟΟ26—5) ΚΟΙΚΟΝΙΚΑ Λ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ Την παρελθούσαν Κυριακην. 28 Α¬ πριλίου έν ΡΐΒΐηΓίβΙά, Ν. Ι. ϊίς την άρχονταήν οίχίαν τοΰ κ. Σοΰπον έν στενφ οίκογί-νειακω κνκλφ εδωοβν α¬ μοιβαίαν υπόσχεσιν γάμου ό άγαπη-τός μ«ις ςρίλο; κθΐ δριστο έγν.ατεστημε- νο; ε^παϊΆα κ. Χρήοτος Καραγιβν- νίδη; χβί ή Δίς Μαρία Σούπου. ΈΧς το τόσον εύάρμοο-τον ζίδγος ενχόμί- ββ. τααΐίαν την στέ·ψιν καί τόν μετέ- πειτα βίον ευτυχή καί μακροχοόνιον. Οί, ιρίιλοι εθδΤΑδ ΒΒΟδ 'Υόρκη (20027—5) ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ Ό έν 03ΐη1>Γίά"βε, Μ355., κ. Γε¬
ώργιος Γρηγορέας, δέν έορτάζει, οΰτε
δεχεται έπισκέ·ψεις κατά την ημέραν
τής επέτειον όνομαστική; τού εορτής.
(20020^—4—5)
ΚΗΔΕΙΑ
Τόν προσφιλή ημών αδελφόν
ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΝ ΓΚΑΜΑΝΟΝ
θανόντα την παοελθοΰσαν Πέμπτην,
χηδεύομεν την Δευτέραν, 6 ην Μαΐου,
έκ τοΰ νεκροπομπείου τοΰ κ. Άποστο-
λοπούλου, 308 νν*. 47111 51., Ν. Υ.
ΟίΙχ. Ή νεκρώσιμος άκολονθία θά
ψλί είς τόν Ιερόν ναόν τοϋ Άγίοΐ)
Ελευθερίου, 359 Υ7. 241η 51., Ν. Υ.
ΟίΙγ, είς τάς 2 μ. μ.
Παρακαλούμεν όθεν οί συγγενεΐς
καί φίλον, οί τιμώντϊς την μνήμην τοΰ
μεταβάντος, όπως παραχολονρήσωσι
την έκφοράν.
Οί τεθλιμμένοι άδελφοί,
Κος χαί Κα Ν. ΓΚΑΜΑΝΟΥ
Κος καί Κα Μ. ΠΑΤΣΕΛΑ
ΒΑΣΙΛΙΚΗ «α ΠΑΝΑΓΙΟΤΑ
ΓΚΑΜΑΝΟΥ
Π.ΓΚΑΜΑΝΟΣ
Κ. ΓΚΑΜΑΝΟΣ
Ν. Υ. Οίίν. (20019—4—5)
ι
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΡΤ,ΑΤΒΙΓδΗ
ΠΩΛΕΓΓΑΙ ιιβνοαατοικία τούβλι-
νος έ-ττά δωματιων, συμπεριλ.αμοανο-
μένου ΡογιΛ, μέ δλθις τάς Ρϋχολίας.
ΒΪΒίιΙοη Εΐπβ. (Ανβ. υ δΐαίΐοη)
1966 Ε. 911ι δί.. Βτοοΐίΐτι», Ν. Υ.
Τηλέφωνον ϋβντβ^ 0801.
(20029—5—11)
ΠΟΛΒΙΤΑΙ <ττάντξ« γλνκών είς καλήν τοΛθθεβίαν, τού Ιδιοκτήτου ά- σχολονμένου είς άιλλας «ργασίας. Ά- ποταθτίτε 357 ν. 4181 81. (πλησίον 91& Ανβ.), Ν. Υ. Οΐν. (20031—5—6) ΘΥ2ΙΑΖΕΤΑΙ 4 οΐκογενειών οίκία με δλα; -τάς νκοτέρας ευκολίας άντί ?22.000 δολ?.αιρίων. Ό Ιδίθκτήτης α¬ ναχωρών δι' Ευρώπην την παραχωρ«ΐ είς την ανωτέρω εύθηνήν τατήν. 'Ειτ- ωφεληθήτί της ΐύχαιρίας 03μί'σ(ι>ς.
1735—6181 δίτθβε, ΒΓθθϋνη (5β3
Ββαοΐι Εϊηβ 1»11ι Ανθ.)
(20030—5)
Άγοράζετε τα βιδλία σα; άπό τέ
Βιβλιοπωλείον τοΰ <Έθν. ή Η ΣΙεΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤβΙ» ΑΝ2Ν8Ν "Υ*· ιοΟ άβιμνήστσο Π. Χ. Δοβκα.— Όλόκληρος η Ιστορία τή; Σπάρτη; α· πό των αρχαιοτάτων χρόνον» μέχφι των χαβ' ημάς. Άποτίλείται «χ 10Μ οΐλίδων χαί πλείστων εΐκόνίβν. Δΐβι- μένβν χβλλιτεχηκώ; τιματα .. **.Μ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙ&Ν ΟΗΑΒίΕ$ ΒΑΟ6ΑΐυΡ0, ΙΝΟ, ΕηοΕΐ«ν-Βα1λ·αιι«>τ(ΐ€
Έλλην.χ*
Α ΤΡΙΑΣ
γοΊς ( η
■Οβ«»*<15<# ΈχχληοΙ* Η ΑΧΙ Α ΤΡΙΑΣ Ύηοχαταοτήματα Κεντρ. Γοα^εΙα ΐο»-ιο δρΗηβ 81 ' 1· ΜυΙΙ>«~ χ
Τηλ. Οαη&Ι 8816, 9817, 0565.
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΊ
ΪΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γνναίχες καί ανδρ*;
δλων των ήλικιό>ν όπως λοτβωβι μέρος
είς κτνηματογραφτκάς ταινίας. 'Επι-
σχίςρθητέ μα; είς τό δΐιιαίο άπο 11ης
π. μ. μέχρις 9ης μ. μ. Ν&ΕΐοηαΙ ΓϊΙιβ
Οο. 131 ΟοπΓί δι., ΒΓθθΙίΙ^π, Ν. Υ.
(19942—28—12)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρίζων την πώ¬
λησιν σόδας καί γλυκών, καλός μι-
σθός, §25 την έδδομάδα καί φαγη¬
τόν, μέ ανΐηοτν διά τόν κατάλληλον.
Κ. Ι. Τΐιοιηρδοη, 15 ^ν. Μβΐη 5τ.,
ΙΙ, Οηΐο.
(20018—4—7)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος κουρεύς.
Άποταθήτε: 302 ΛΥ. 37Χη δί., Ν.
Υ. Οϋγ. (20023—4—6)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ όργανοπαίκτης διά τό
&^αϊοΜ καφενειον «Άτάλεια». Διά
περισσοτέρας πληροφορίας άποταθή¬
τε πρός τόν ίδιοκτήτην, κ. ΡΓβηβΐβ
Τΐΐθοιΐο», 104 ΟΙϊηΙοη 51., Βυ«3-
1ο, Ν. Υ. Τηλέφωνον δθΠθοα 10307.
(19994—.'!—4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέο; γνωοίζοτν γενι¬
κήν· εργασίαν Ζαχαοοπλαστείου. Ά¬
ποταθήτε: 9601 ΙηηοΜοη &ηά Βοοββ-
νβΐΐ: Ανβ., ΟοΓοηβ, *. Ι.
(19998—2—3)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάαιον παν" ά-
ξιοπρεπεϊ 'Ελληνίχχί οίχογενεία, ίΓθηί
πλησίον ΒίνβΓ8Ϊ<1β βΙβνβΙθΓ ΑρΙ $5. 600 ν. 133π1 δί. Αρτ, 61. (20025—4—6) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δτβμάτων παοά 'Ελληνικϋ οίκογενείο; όίνευ τέχνων, εΰ- θηνά. Πλησίον σταθμσΰ Άλεβέτας. Μοοάΐ$, 86-Η311 δί., ΒΓθοΙϋγη, Ν. Υ. (20021 —4—5) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεν εκ τρι¬ ών δωματίων, τελείως άνακαινιοθέν- των, μέ ζεστό νερό καί ηλεκτρικόν. Ενοίκιον $17 μηνιαίως. Άποταθήτε: 718 Ε. 12Λ δί., Ν. Υ. Οΐίν. (20024—4) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεν έκ τρι¬ ών ώραίων χαί τελευταίως άναχαινι- σθέντων δωματίων μέ ΐπιρΓονβ- πιεηΐδ. Ενοίκιον $17 μηνιαίως. Άπο¬ ταθήτε : 305 νβδί 691η δί., Ν. Υ. Οΐ (20024—4) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΙΛ&Α. Βοοπι μέ στάντξαν διά φ ρ«; είς καλήν τοποθεσίαν, ύν 5υΙ>νΓα7 ΕοπιηβΓ 51. καί ΜβΙπορο-
1ϊ_η Ανθ. "Ενοίκιον λογικόν. Ά—)-
ταθτίτΐ: Μγ8. Ο. ΝβνιΊίθΛν, 580
ΜβττοροΙΪΓβη Ανθ., Βΐΐΐνη,, Ν. Υ.
, (20017—3—5)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά ,
Οοίί&θ ΡοΙβ, Οοίίββ Ηοιιβββ, Ιοβ
ύοχεβ, χιβαΐπ ίαϋΐεβ, εοίίβε ιιγπβ,
δΠθνν 03565, (1Ϊ5Γΐί15,
, ίαΐιΐεβ, οΙΐΛΪΓδ, οβχΐι
β, εοπιρΐβΐε οιιΐίΐιβ, εηεαρ.
—313 ν. 3911ι 51., Ν. Υ. Οΐίγ.
(20022—4—10)
Δ.ΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
διενθννστν τ)
ΛΕΩΝΙΔΑ
γμη, ^ Βορδώ{α
να την αποστείλη εί- τ
Ν.ΐΐοα.1 ΗΒΓβΐα, 140 νν.'
ΓΙΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΤΓγν^
δ,ευθννοιν τοΰ Παναγώ^
τζη, έκ Νεας Φωκέος, ν
λίΐ είς τόν έξάδελφόν ^
Βογια^,ογλον 01^ π«
Συνοοααν Καλοκοαρινοΰ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ήδΤεύ*υ
Κηθυρων χαταγομένων χ
λείου καί Εμμανουήλ Λιρέτ
γνωρι'ςων αύτην δς γράψη': Ν'3
Τπΐιυηε, 30 ΒυΓίοη δι $
Αθ5ίΓ«1Ϊ3(20011-3
ΠΩΛΕΙΤΑΙ στιλβωτήοιον μετά πι-
λοκαθαριστηρίου, είς την ηλέον κεν¬
τρικωτέραν τοποθεσίαν τής πόλεως.
265 είδη Π13&3ζΐηε5, 28 ειδή εφημε¬
ρίδας, δλων των είδών σιγαρέττα καί
σιγάρα. Παρέχεται εΰκαιρία δοχιμής,
εύχολία είς την πληρωμήν καί διδα-
χή είς τονς μή γνωρίζοντας την ερ¬
γασίαν. Άποταθήτω: ΟβοΓβε ϋβ-
—05, 1133 Νεν Ιπαϋδΐηαΐ ΤΙ
, ΡΓονΐτΙεπεε, Β. Ι.
(20004—3—5)
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ διόοωφος μονοκατοι-
κια, απαρτιζομένη έξ 7 δωματί<ον, μέ δλα τα νέα βνστήματα, είς πολϋ συγ- καταβατικήν ττμήν, ένεκα θανατον. Κείται πλησίον σταθμόν. ΟΙ βουλόμε¬ νοι άποταθητιοσαν: 2214 Ε. 17111 51., ΒΓθοΜγη, Ν. Υ. (20008—3—9) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΒββΙβηΓβητ, είς συμ¬ φέρουσαν τιμήν, μέ καλάς εργασίας. Ενοίκιον εύθηνόν, τοΰ Ιδιόκτητον α¬ σθενούντος. Άποταίτήτε: 125 Ρθγγτ 5ί. η 315 Ρΐαηε δί., Νεντατΐί, Ν. Ι. (20014—3—4) ΠΩΛΕΓΓΑΙ η ένοικιάξετσΛ Ρέστω- ραντ καί Ιεβ Οχθαπι ΡεγΙογ μέ δλα τα χρειώδη. Άιποταθήτε είς ΟΓββπι- 1 ' Ραχΐ£, Μεπι Οίίϊθθ. (20013—3—4) Π ΡΕ Π ΕΙ Ν Α ΠΩΛΗΘΗ ΑΜΕΣΩΣ 500 εύρύχωροι Βαίΐι Ηουκεκ, μέ προσοδοφόρον στάντζαν (Βοοίη) ά- ναψνκτικών, είς δημοφιλή παραθα- λάσσιον εξοχήν, απέχουσαν ολίγα μί- λια άπό τό Βθ5ίοη, Μ358. Εΰκαιρία νάκερδίσητε άρχετά χρήματα, διαρ- κούσης τής θερινης περιόδου. Μόνον ή στάντζα (ΒοοΙγι) άξίζει $4.000. Λιαπραγματεύσεις άπ* εύθείας μέ τόν Ιδιοκτήτην, οί μεοΐται άποχλείονται. ΓράΗ"ατε: Α. Ε. ΒΓοννη, 26 Βεηηείί 51., Βο$1οη, Μβ55. (20007—3—4) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Στιλβωτήριον μετά πι- λοκαθαριστηρίου, άντί 800 δολλ. τοίς μίτρητοΐς, τοΰ ίδιοκτητου έπιθνμοΰν- τος νά αναχωρήση διά πατρίδα, ενοί¬ κιον πολν εύθηνόν, έπίσης δωμάτιον τοϋ ύπνον. Άποταθήτε: ΟεηίΓβΙ Ηβί ΒεηονβΙίηβ Ηηά δηοε δηίηε Ρ3Γ- Ιογ, 81 Μοηηιοαΐΐι 51., Ββά Ββηΐΐ, Ν. Ι. (20001—3—9) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ρ μέ 4 καί 5 δωμάτια, είς Οΐίπίοη Ανε. βηά Ρ35ηϊπε Ανε., ΝθΛνβΓΐί, Ν. Ι. Άποταθήτε είς Γεώργιον Άργυρίου, 150 ΜβΓΐίεΙ 51. Τηλέφ. Μΐίοηεΐΐ 3464. (20Ο09—3—7) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο δωμάτια αέ όλας τάς ευκολίας καί τηλέφωνον. 510 ννεδί 1471η δί., Αρί. 52. (20010—3—5) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ίτοηΐ παρά καλή οίκογενείςι $5.00. Εΐενβ- Ιογ. (Αρί. 41) 600 ν. 133Γ(1 δί., Ν. Υ. Οίτν. (19979—1—3) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'ΕλλτΓνικρ οίκογενείςι. δΐΡβτη Ιιββί, ζε¬ στό νερό, μπάνίθ, ηλεκτρικόν φώς, τηλέφωνον. Άποταθήτε: 18 Οΐά Βτ-ο&άννβτ, Αρ. 4. Πλησίον 125111 51. δαοττβν δίβΐΐοη. (Δ-23—24) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ αΛαρτμβντς Ιχ 5 μεγάλων δωματίων, μΐ ηλεκτρισμόν, στημη, ζεστδ βρό καί μπάνιο. άντϊ μόνον $45. Άποταθήτε: εί; τόν 3βιιΙ- ΙΟΓ 'Ελλτινιστί: 602 XV .1$0Μ» δί. Ν. Υ. αΐ7. ίΛ. ΧΜ ΠΩΛΕΙΤΑΙ υποδηματοποιείον με τά στιλδωτηρίου, συστημένον πρό 14ε- τίας, τοΰ ιδιόκτητον άπασχολουμένου είς δλλας εργασίας. Άπενθυντέον 126 1)2 Εδββχ 51., δαΐεπι, Μ855. (20002—3—5) ΠΩΛΒΙΤΑΙ στάντξα γλυκών είς καλήν τοτοθεο-ίαν, τοΰ Ιδιοκτήτσυ ά- αχολονμέγοε άς άλλας έ«γασί«ς. Ά- ποταθητε: 357 ν. 31βΙ 51., (πλησίον 9ης Λεωφορου) Ν. Υ. Οίίγ. (19999—2—3) ________ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνα)<~; διεύθυνσιν τοΰ κ. Δημητρίον τη, ή Στούζα, νά την ά,τοστεί*. τόν κ. Χαράλαμπον Τσίρον, 228) 51., Αδ&πτν ΡηγΙι, Ν. ;. (19992— ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθι»νσις χο»| ωργίου Ιωάν. Μητά, έξ Άμο Ό γνωρίζων αυτήν νά την ώ... είς τόν κ. θεόδωρον Γιαννιάν δί. Νίο1ιοΐ38 Ανε., Ν. Υ. Οί] (19993—2- ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίξι διεύθυνσιν τοϋ κ. Κωνστονιίν«ι| τζηχριστοδούλου η (Οΐι ο1ιγ181) έκ Παγόνιου τής Σά την αποστείλη εί; τόν αδελφόν! ^ο^1η ΡβρβοΙΐΓΐβί, 203 \ Μίίι 5ί. Οιϊοββο. 111. (19944—28- ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύβιησι; τον| Παύλον Γ. Ζερβά καί Γεωργ!» Νικολή, διαμενόντων έν Βοστώ) πέριξ, υπό τοΰ θείον των, Ζοι| Ζέροα. Ό γνωρίζων παραχολεϊτι γράψη: 4 ΟυβΓίεΙΙεε, Ηϊνι 0ιι1>3. (Δ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζ,
διεύθυνσιν των άδελφών Ιωάν
'Ελ^υβερίου Βουλγαρέλη νά την |
στείλΓ, είς τόν αδελφόν αυτών Γ
λειον Βουλγαρέλη, Οΐνπιρίΰ Τ>>
Ρβ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζο
διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Τσοχ
ΟεθΓ§ε νεπο, έκ χωρίου Μεο
Έδέσσης, αλλοτβ διαμένοντος είς!
Ιεάο, ΟΙιίθ, νά την αποστείλη Ι
την άδελφήν τού, <5τις άπο & ίχααε την διεύθυνσίν τού χαι ίενί ρίζει ποΰ ευρίσκεται. Γράψακ:Ι Σουλτάναν Τσόκλή, ΣανατορκΛΐ σβεστοχωρίου. 53ΐοηϊο3, Ο^'" ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί . τες τάς διευβύνσεις των χ. χ· ^ γίο Δαμιανυοΰ, Χρηστον καΐ; ΙοΜ ΠαΛαοικονόμου (Κλ;οσην^ εχ Λίαναις, επαρχίας Άργοΐ'ς» Γεώργιον Μ. Μελέτην, «ν- 1ε1ϊ5, ΟαΠβ Οαίίβηοπ 1412, ΑίΓε5, Β. δ. Α. ___ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζη] , είς 6 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ *. χον, "Ανναν Κ νος, Αριθ. 3, Αθήνας· ΠΩΛΕΙΤΑΙ συοτημένον Τεβ Βοοπι μέ ΒβΙίεΓγ. "Εχει μακροχρόνιον Ιεβδε, ευρίσκεται είς κεντρικήν θέσιν καί κάμνει καλάς εργασίας. Τιμή συγ- καταδατική. Άποταθήτε: Όϊαηα Τε3 Βοογπ, 726 Οαβεη δί., Ε»3ί Το- Γοηίο, Οηί., Οαη&άΆ. (19996—2—5) ^ΐ^υρλ^ν-^ κ. Μίνωα Σ. Τσιχλην, η διευθυντήν /γραφειον είς Χανιά, ςΧα, ^,, ΈΙρΆκαλεγται ο διευθννοτν τοΰ Γεώργιον ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλοστεϊον, αΐ- τία πωλήσεως ένεκα διαφωνίας της οικογενείας, θυοιάζεται είς λογικήν τιμήν. Ενοίκιον εύθηνόν καί λίστα δ- σην θέλη δ άγοραστης. Πρέπει νά πωληθή μέχρι της 15ης Μαΐου. Ό οουλόμενος δς άποταθή προσωπιχώς, είτε δι' έπιστολή;, είς τό ίν1[εη$ Οβπάγ Κίίοηεπ, ^γ1ιεπ5, Ρβ. (19991—2—5) Άγοράζετε τα βιβλία σα; άπό τό Βιΰλιοπωλείον τού «'Εθν. Κήρυκο;>.
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΜΙ
Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τ»ίπρ<ο»ν τιθογραφΐχόν &οσ|ΠΙ Μαομένο άπό ττΐν ανγχβονον μη—». νιχττν ζωην. Χβ—άδί—ν τΗΐαται Μ «έν—. Γράψαττ: "ΗΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙΙΑίΟ" 14· V». 2βΤΗ βΤ.. ΝΕτ¥ ΥΟΜΚ ΠΩΛΕΓΓΑΙ ίπποΐι Βοοτπ είς καλήν τοποθεοίαν έμπορικών. 30 Υν·. 31βί 5ί. Ν. Υ. Οίίτ. (19951—20—5) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ^υη^η Βοοίη ή Βε- χΙαιΐΓβηΙ καί Ηοίεΐ, είς τιμήν σνγ- καταβατικήν. Εΰθττνόν ένοκιον, ένοι- κιαστήριον 3 καί 5 Ιτη. 307 ΟβοΓββ δί., Νεν Βπιπβννίεΐί, Ν. ί. Τηλέ¬ φωνον 6151. (19932—27—3) ΠΩΛΕΓΓΑΙ Στιλβωτήριον κβΐ Πι- λοκαθαριστήριον είς αξίαν συγκαταβα- τικήν. 320 δ. δΐβίβ δί., Ββΐτΐάετε, ΙΠ. (19692—2—ΜΐΟ) 'Εκλεκτά βιολία ίχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Εθνικοΰ Κή Καγιάνη, ΖΗΤΕΙΤΑΙ ς ργ 17 ΟηίβΓ δί.. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗ2 ξεως, βαφενς σοκολατίίι , ^ν στής παγωτών, Υνω,.
σΐν σόδας, ζητεί *■*%*"& Ρ·|
άμέσως: Ο^ηάν ΜαΚεΓ,
Βοχ, Νενν
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ 40
εΐλικρινής, ζητεί άμεσ-
-,ααία^ είς μικρόν χωρίον ι ^
Ογ δουίη 03Γθ1ίπ8, ^ ^πί
ρος. Γράψατε : Α. _ »_„?,_ Ο
ΟεπεΓαΙ ϋεΙΐνεΓν,
εΈθνικό- Κηρυξ»
ΐοΰ όντιπροσωΛσυ |
' 104 ΡΓίΐηΙίΙϊη 31-
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 Μαίου.—ΤΟ ΑΓΙΟΝ
ΠΑΣΧΑ. Είρήνης' μεγαλομαρτνρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 6 Μάϊον. — Ίο>6 και
Σεραφείμ. Διακαινησιμος 'Ε6δομας.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
"Λ
'ΕΑ Ελλάδος 1.»1)4<: ή Λοβ ■ΕλΙ Λ-τνδίνο» $4.84 5)4 1 λ»οα. 'Εχΐ Παρισίων ί.90 1δ)16ο τό φο '£λΙ Γεομανίας 25.76 1)? τα μάρκον. 'Ειώ Ιταλίας δ.Μ« * ^'ν 'ΕλΙ Σεροίας 1.78 8)8 χ5 <**** 'ΕλΙ Ρουμανίας 0.€01>ίβ τό *
'—ά Τσεχοσλοβακίας %Λ6*^^
ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ρ
205 ¥*Ε8Τ 33"» δΤΒΕΝΓΓ
Λίραι Αγγλία-*
Γ*λλ. Φράγκ·» »
ΛραχμαΙ είς τί,ν
τέραν ή
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΛΤΈ ΒΛΝΚ
ΙβΟ ΡΑΒΚ Βθν
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΤΤΥ
6 Μ
'Εκδίβομ" έΉιταγά; «Ι: # _.-
ιΜ ίλββν των Λόλεβν τί}; Ελ*
•Ις τό: καλλιτέρα; τιμά; της ημ
Τηλίφαννον: ™>γτ!ι **45. ·. Τ.
( ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ δυτλαμ«ττοΰχος
τή; Ελληνικάς «αί Γαλλικής γλωσ-
ης, παραδίδίΐ είς 'Ελλτρτικήν οικογέ¬
νειαν επ1 άλλαγή δωμάτιον. Γραψατί:
ΜΪ88 Ε. ΟΐΓΪβΙοπ, 61δ, νν 148 51.
.ρρ 35._______________(Α-5—10)
<ΡΗΓΑ_ ΦΕΡΑΙΟΣ» Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστηριον 490—8ΤΗΑνΚ, ΝΕνϊΟΚΚ Ρ&οηε ΟίΙΟΚΕΚΙΝΟ 9142 (10872—Α-10—Μ-10) (ΑΤΟΡ ΝΕΥνΆΗΚ ΤΗΕΑΤΚΕ) 195 Μ3ΓΚ61 δι., ΝβναΓΐί, Ν. ^. Νυκτερινός Χορός. 50 μόνιμοι χορεύτριαι. Μάθπε χορόν. Ήγγνημένη έκμαθηοις έντό; 15 ημερών. (19963—30—6) ΔΟΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλικής. "Επίσης πώς βύνασθε νά γίνετε Άμεοικανοι πολί¬ ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην. Ενεοίηβ 5εΗοο1 Νο. 17, οη 4εϋ· 5ΐΓεεΙ <Ββ(. 8ΐη—9Λ Ανβ.) ΔΟΡ-"ιΗ ίΐαβήματβ ·Αητ»«*»ΐς· 'ΕπΙβης *Λς **· νασθε νά γ(νττ« Άμεριχανοϊ πολΐτεα. Έκαστην Δεντέοαν ί—5 μ. μ.. Τε¬ τάρτην ·—5 μ. <». καί Παρασχη^ 1.30 —11.80 π. μ. —Άιεοταθήτ·: Ρπ- οΐίο 5<Λοο1 Νο. 27. *15 Ε. 4Ι·( Χϊ. V. Υ. ΓΛ3. ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΧ ΔΟΡΕΑΝ . Τό Γραφείον της Παιοείας παρέ- ίει μαθηματα βωρεάν διαρκοΰσης τής Ημέρας είς άνδρας χαΐ γυναίκας, αϊ- »νες έπιθυμοΰν όπως έχμάθωσι την Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμερν- «ανοί πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοΰν ιτά καταταχθώστν είς τάξιν τινά δύ¬ νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 χαΐ 409 Ριώϋο δοΐιοοΐ «7, αριθ. 215 ΕβδΙ 415» 5*. Πάντες Λροσχαλοθνται όπως προσέλθωσιν. ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ Κατάλληλος ενχαιρια όπως μάθετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ» σάρων έβδομαδων, ή ό.τοία είναι χοή- σιμο; καί διά την πατρίόα σας. Δί- δακτρα μόνον $25.00. ΟθίυΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΒ (ΖΟΙΧΕΟΕ 850 Ε1$1ι11ι Ανθ. Νβ- ΥογΙε Μεταξύ 27η; κα'ι 28ης όδοϋ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν Σχολείον έν Νέα. 'Υόρκΐ), διά νά μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ κο«- ρέως. ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΑΟΓΙΚΑ ΕΚΙΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕν 8Υ5ΤΕΜ ΒΑΒΒΕΒ δΟΗΟΟΙ. 359—801 Ανθ., (Γωνία 28η; Όδοΰ) Νεν/ ΥογΙγ ΟΐΙ) Αί.—Μ.1. , Ν. Η. — Ό «Έβνιχ»; ξ καλείται παοά τώ άντιποε>
φ μας, χ. Αθαν. Κωσΐαράκη, 851
0εη(Γ8ΐ Ανβ., όστις δεκταί μιχρά«
καί μεγά/.ας άγγελίας, χαΒά>; και 4γ>
ός σννδρομητΑν.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Είς τότ αγαπητόν μβς φίίλον κ«.
>οαλώς έγχα τροτημενσν «ντα»θα κ.
Χρήστον Κοιραγΐίϊννίδην τελέσανΐα
τούς άρραβώνάς τού την παρελθούσαν
Κυριακήν έν ΡΙβ.ϊηΓΐ&Ιά', Ν. τ. μετά
τής διά πολλων —κ—ρημάτων ΐβεπιροι-
χκϊμενης Δίδος Μαρίας Σούπου ενχό-
μίβα ταχίϊαν την στέψιν 1ου 'θέ μετέ-
ης Δίδος Μαρας Σο ενχ
μ ταχίϊαν την στέψιν 1ου 'θέ μετέ-
ίτειτα βίον ευτυχή.
ΟΙ <ρ£λ<Η Ι. Δ. ΠΑΠΑΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ι. θ. ΤΖΑΡΤΟΠΟΥΛΟΣ (2ΟΟ26—5) ΚΟΙΚΟΝΙΚΑ Λ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ Την παρελθούσαν Κυριακην. 28 Α¬ πριλίου έν ΡΐΒΐηΓίβΙά, Ν. Ι. ϊίς την άρχονταήν οίχίαν τοΰ κ. Σοΰπον έν στενφ οίκογί-νειακω κνκλφ εδωοβν α¬ μοιβαίαν υπόσχεσιν γάμου ό άγαπη-τός μ«ις ςρίλο; κθΐ δριστο έγν.ατεστημε- νο; ε^παϊΆα κ. Χρήοτος Καραγιβν- νίδη; χβί ή Δίς Μαρία Σούπου. ΈΧς το τόσον εύάρμοο-τον ζίδγος ενχόμί- ββ. τααΐίαν την στέ·ψιν καί τόν μετέ- πειτα βίον ευτυχή καί μακροχοόνιον. Οί, ιρίιλοι εθδΤΑδ ΒΒΟδ 'Υόρκη (20027—5) ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ Ό έν 03ΐη1>Γίά"βε, Μ355., κ. Γε¬
ώργιος Γρηγορέας, δέν έορτάζει, οΰτε
δεχεται έπισκέ·ψεις κατά την ημέραν
τής επέτειον όνομαστική; τού εορτής.
(20020^—4—5)
ΚΗΔΕΙΑ
Τόν προσφιλή ημών αδελφόν
ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΝ ΓΚΑΜΑΝΟΝ
θανόντα την παοελθοΰσαν Πέμπτην,
χηδεύομεν την Δευτέραν, 6 ην Μαΐου,
έκ τοΰ νεκροπομπείου τοΰ κ. Άποστο-
λοπούλου, 308 νν*. 47111 51., Ν. Υ.
ΟίΙχ. Ή νεκρώσιμος άκολονθία θά
ψλί είς τόν Ιερόν ναόν τοϋ Άγίοΐ)
Ελευθερίου, 359 Υ7. 241η 51., Ν. Υ.
ΟίΙγ, είς τάς 2 μ. μ.
Παρακαλούμεν όθεν οί συγγενεΐς
καί φίλον, οί τιμώντϊς την μνήμην τοΰ
μεταβάντος, όπως παραχολονρήσωσι
την έκφοράν.
Οί τεθλιμμένοι άδελφοί,
Κος χαί Κα Ν. ΓΚΑΜΑΝΟΥ
Κος καί Κα Μ. ΠΑΤΣΕΛΑ
ΒΑΣΙΛΙΚΗ «α ΠΑΝΑΓΙΟΤΑ
ΓΚΑΜΑΝΟΥ
Π.ΓΚΑΜΑΝΟΣ
Κ. ΓΚΑΜΑΝΟΣ
Ν. Υ. Οίίν. (20019—4—5)
ι
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΡΤ,ΑΤΒΙΓδΗ
ΠΩΛΕΓΓΑΙ ιιβνοαατοικία τούβλι-
νος έ-ττά δωματιων, συμπεριλ.αμοανο-
μένου ΡογιΛ, μέ δλθις τάς Ρϋχολίας.
ΒΪΒίιΙοη Εΐπβ. (Ανβ. υ δΐαίΐοη)
1966 Ε. 911ι δί.. Βτοοΐίΐτι», Ν. Υ.
Τηλέφωνον ϋβντβ^ 0801.
(20029—5—11)
ΠΟΛΒΙΤΑΙ <ττάντξ« γλνκών είς καλήν τοΛθθεβίαν, τού Ιδιοκτήτου ά- σχολονμένου είς άιλλας «ργασίας. Ά- ποταθτίτε 357 ν. 4181 81. (πλησίον 91& Ανβ.), Ν. Υ. Οΐν. (20031—5—6) ΘΥ2ΙΑΖΕΤΑΙ 4 οΐκογενειών οίκία με δλα; -τάς νκοτέρας ευκολίας άντί ?22.000 δολ?.αιρίων. Ό Ιδίθκτήτης α¬ ναχωρών δι' Ευρώπην την παραχωρ«ΐ είς την ανωτέρω εύθηνήν τατήν. 'Ειτ- ωφεληθήτί της ΐύχαιρίας 03μί'σ(ι>ς.
1735—6181 δίτθβε, ΒΓθθϋνη (5β3
Ββαοΐι Εϊηβ 1»11ι Ανθ.)
(20030—5)
Άγοράζετε τα βιδλία σα; άπό τέ
Βιβλιοπωλείον τοΰ <Έθν. ή Η ΣΙεΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤβΙ» ΑΝ2Ν8Ν "Υ*· ιοΟ άβιμνήστσο Π. Χ. Δοβκα.— Όλόκληρος η Ιστορία τή; Σπάρτη; α· πό των αρχαιοτάτων χρόνον» μέχφι των χαβ' ημάς. Άποτίλείται «χ 10Μ οΐλίδων χαί πλείστων εΐκόνίβν. Δΐβι- μένβν χβλλιτεχηκώ; τιματα .. **.Μ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙ&Ν ΟΗΑΒίΕ$ ΒΑΟ6ΑΐυΡ0, ΙΝΟ, ΕηοΕΐ«ν-Βα1λ·αιι«>τ(ΐ€
Έλλην.χ*
Α ΤΡΙΑΣ
γοΊς ( η
■Οβ«»*<15<# ΈχχληοΙ* Η ΑΧΙ Α ΤΡΙΑΣ Ύηοχαταοτήματα Κεντρ. Γοα^εΙα ΐο»-ιο δρΗηβ 81 ' 1· ΜυΙΙ>«~ χ
Τηλ. Οαη&Ι 8816, 9817, 0565.
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΊ
ΪΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γνναίχες καί ανδρ*;
δλων των ήλικιό>ν όπως λοτβωβι μέρος
είς κτνηματογραφτκάς ταινίας. 'Επι-
σχίςρθητέ μα; είς τό δΐιιαίο άπο 11ης
π. μ. μέχρις 9ης μ. μ. Ν&ΕΐοηαΙ ΓϊΙιβ
Οο. 131 ΟοπΓί δι., ΒΓθθΙίΙ^π, Ν. Υ.
(19942—28—12)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρίζων την πώ¬
λησιν σόδας καί γλυκών, καλός μι-
σθός, §25 την έδδομάδα καί φαγη¬
τόν, μέ ανΐηοτν διά τόν κατάλληλον.
Κ. Ι. Τΐιοιηρδοη, 15 ^ν. Μβΐη 5τ.,
ΙΙ, Οηΐο.
(20018—4—7)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος κουρεύς.
Άποταθήτε: 302 ΛΥ. 37Χη δί., Ν.
Υ. Οϋγ. (20023—4—6)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ όργανοπαίκτης διά τό
&^αϊοΜ καφενειον «Άτάλεια». Διά
περισσοτέρας πληροφορίας άποταθή¬
τε πρός τόν ίδιοκτήτην, κ. ΡΓβηβΐβ
Τΐΐθοιΐο», 104 ΟΙϊηΙοη 51., Βυ«3-
1ο, Ν. Υ. Τηλέφωνον δθΠθοα 10307.
(19994—.'!—4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέο; γνωοίζοτν γενι¬
κήν· εργασίαν Ζαχαοοπλαστείου. Ά¬
ποταθήτε: 9601 ΙηηοΜοη &ηά Βοοββ-
νβΐΐ: Ανβ., ΟοΓοηβ, *. Ι.
(19998—2—3)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάαιον παν" ά-
ξιοπρεπεϊ 'Ελληνίχχί οίχογενεία, ίΓθηί
πλησίον ΒίνβΓ8Ϊ<1β βΙβνβΙθΓ ΑρΙ $5. 600 ν. 133π1 δί. Αρτ, 61. (20025—4—6) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δτβμάτων παοά 'Ελληνικϋ οίκογενείο; όίνευ τέχνων, εΰ- θηνά. Πλησίον σταθμσΰ Άλεβέτας. Μοοάΐ$, 86-Η311 δί., ΒΓθοΙϋγη, Ν. Υ. (20021 —4—5) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεν εκ τρι¬ ών δωματίων, τελείως άνακαινιοθέν- των, μέ ζεστό νερό καί ηλεκτρικόν. Ενοίκιον $17 μηνιαίως. Άποταθήτε: 718 Ε. 12Λ δί., Ν. Υ. Οΐίν. (20024—4) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτμεν έκ τρι¬ ών ώραίων χαί τελευταίως άναχαινι- σθέντων δωματίων μέ ΐπιρΓονβ- πιεηΐδ. Ενοίκιον $17 μηνιαίως. Άπο¬ ταθήτε : 305 νβδί 691η δί., Ν. Υ. Οΐ (20024—4) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΙΛ&Α. Βοοπι μέ στάντξαν διά φ ρ«; είς καλήν τοποθεσίαν, ύν 5υΙ>νΓα7 ΕοπιηβΓ 51. καί ΜβΙπορο-
1ϊ_η Ανθ. "Ενοίκιον λογικόν. Ά—)-
ταθτίτΐ: Μγ8. Ο. ΝβνιΊίθΛν, 580
ΜβττοροΙΪΓβη Ανθ., Βΐΐΐνη,, Ν. Υ.
, (20017—3—5)
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά ,
Οοίί&θ ΡοΙβ, Οοίίββ Ηοιιβββ, Ιοβ
ύοχεβ, χιβαΐπ ίαϋΐεβ, εοίίβε ιιγπβ,
δΠθνν 03565, (1Ϊ5Γΐί15,
, ίαΐιΐεβ, οΙΐΛΪΓδ, οβχΐι
β, εοπιρΐβΐε οιιΐίΐιβ, εηεαρ.
—313 ν. 3911ι 51., Ν. Υ. Οΐίγ.
(20022—4—10)
Δ.ΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
διενθννστν τ)
ΛΕΩΝΙΔΑ
γμη, ^ Βορδώ{α
να την αποστείλη εί- τ
Ν.ΐΐοα.1 ΗΒΓβΐα, 140 νν.'
ΓΙΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΤΓγν^
δ,ευθννοιν τοΰ Παναγώ^
τζη, έκ Νεας Φωκέος, ν
λίΐ είς τόν έξάδελφόν ^
Βογια^,ογλον 01^ π«
Συνοοααν Καλοκοαρινοΰ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ήδΤεύ*υ
Κηθυρων χαταγομένων χ
λείου καί Εμμανουήλ Λιρέτ
γνωρι'ςων αύτην δς γράψη': Ν'3
Τπΐιυηε, 30 ΒυΓίοη δι $
Αθ5ίΓ«1Ϊ3(20011-3
ΠΩΛΕΙΤΑΙ στιλβωτήοιον μετά πι-
λοκαθαριστηρίου, είς την ηλέον κεν¬
τρικωτέραν τοποθεσίαν τής πόλεως.
265 είδη Π13&3ζΐηε5, 28 ειδή εφημε¬
ρίδας, δλων των είδών σιγαρέττα καί
σιγάρα. Παρέχεται εΰκαιρία δοχιμής,
εύχολία είς την πληρωμήν καί διδα-
χή είς τονς μή γνωρίζοντας την ερ¬
γασίαν. Άποταθήτω: ΟβοΓβε ϋβ-
—05, 1133 Νεν Ιπαϋδΐηαΐ ΤΙ
, ΡΓονΐτΙεπεε, Β. Ι.
(20004—3—5)
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ διόοωφος μονοκατοι-
κια, απαρτιζομένη έξ 7 δωματί<ον, μέ δλα τα νέα βνστήματα, είς πολϋ συγ- καταβατικήν ττμήν, ένεκα θανατον. Κείται πλησίον σταθμόν. ΟΙ βουλόμε¬ νοι άποταθητιοσαν: 2214 Ε. 17111 51., ΒΓθοΜγη, Ν. Υ. (20008—3—9) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΒββΙβηΓβητ, είς συμ¬ φέρουσαν τιμήν, μέ καλάς εργασίας. Ενοίκιον εύθηνόν, τοΰ Ιδιόκτητον α¬ σθενούντος. Άποταίτήτε: 125 Ρθγγτ 5ί. η 315 Ρΐαηε δί., Νεντατΐί, Ν. Ι. (20014—3—4) ΠΩΛΕΓΓΑΙ η ένοικιάξετσΛ Ρέστω- ραντ καί Ιεβ Οχθαπι ΡεγΙογ μέ δλα τα χρειώδη. Άιποταθήτε είς ΟΓββπι- 1 ' Ραχΐ£, Μεπι Οίίϊθθ. (20013—3—4) Π ΡΕ Π ΕΙ Ν Α ΠΩΛΗΘΗ ΑΜΕΣΩΣ 500 εύρύχωροι Βαίΐι Ηουκεκ, μέ προσοδοφόρον στάντζαν (Βοοίη) ά- ναψνκτικών, είς δημοφιλή παραθα- λάσσιον εξοχήν, απέχουσαν ολίγα μί- λια άπό τό Βθ5ίοη, Μ358. Εΰκαιρία νάκερδίσητε άρχετά χρήματα, διαρ- κούσης τής θερινης περιόδου. Μόνον ή στάντζα (ΒοοΙγι) άξίζει $4.000. Λιαπραγματεύσεις άπ* εύθείας μέ τόν Ιδιοκτήτην, οί μεοΐται άποχλείονται. ΓράΗ"ατε: Α. Ε. ΒΓοννη, 26 Βεηηείί 51., Βο$1οη, Μβ55. (20007—3—4) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Στιλβωτήριον μετά πι- λοκαθαριστηρίου, άντί 800 δολλ. τοίς μίτρητοΐς, τοΰ ίδιοκτητου έπιθνμοΰν- τος νά αναχωρήση διά πατρίδα, ενοί¬ κιον πολν εύθηνόν, έπίσης δωμάτιον τοϋ ύπνον. Άποταθήτε: ΟεηίΓβΙ Ηβί ΒεηονβΙίηβ Ηηά δηοε δηίηε Ρ3Γ- Ιογ, 81 Μοηηιοαΐΐι 51., Ββά Ββηΐΐ, Ν. Ι. (20001—3—9) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ρ μέ 4 καί 5 δωμάτια, είς Οΐίπίοη Ανε. βηά Ρ35ηϊπε Ανε., ΝθΛνβΓΐί, Ν. Ι. Άποταθήτε είς Γεώργιον Άργυρίου, 150 ΜβΓΐίεΙ 51. Τηλέφ. Μΐίοηεΐΐ 3464. (20Ο09—3—7) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο δωμάτια αέ όλας τάς ευκολίας καί τηλέφωνον. 510 ννεδί 1471η δί., Αρί. 52. (20010—3—5) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ίτοηΐ παρά καλή οίκογενείςι $5.00. Εΐενβ- Ιογ. (Αρί. 41) 600 ν. 133Γ(1 δί., Ν. Υ. Οίτν. (19979—1—3) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'ΕλλτΓνικρ οίκογενείςι. δΐΡβτη Ιιββί, ζε¬ στό νερό, μπάνίθ, ηλεκτρικόν φώς, τηλέφωνον. Άποταθήτε: 18 Οΐά Βτ-ο&άννβτ, Αρ. 4. Πλησίον 125111 51. δαοττβν δίβΐΐοη. (Δ-23—24) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ αΛαρτμβντς Ιχ 5 μεγάλων δωματίων, μΐ ηλεκτρισμόν, στημη, ζεστδ βρό καί μπάνιο. άντϊ μόνον $45. Άποταθήτε: εί; τόν 3βιιΙ- ΙΟΓ 'Ελλτινιστί: 602 XV .1$0Μ» δί. Ν. Υ. αΐ7. ίΛ. ΧΜ ΠΩΛΕΙΤΑΙ υποδηματοποιείον με τά στιλδωτηρίου, συστημένον πρό 14ε- τίας, τοΰ ιδιόκτητον άπασχολουμένου είς δλλας εργασίας. Άπενθυντέον 126 1)2 Εδββχ 51., δαΐεπι, Μ855. (20002—3—5) ΠΩΛΒΙΤΑΙ στάντξα γλυκών είς καλήν τοτοθεο-ίαν, τοΰ Ιδιοκτήτσυ ά- αχολονμέγοε άς άλλας έ«γασί«ς. Ά- ποταθητε: 357 ν. 31βΙ 51., (πλησίον 9ης Λεωφορου) Ν. Υ. Οίίγ. (19999—2—3) ________ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνα)<~; διεύθυνσιν τοΰ κ. Δημητρίον τη, ή Στούζα, νά την ά,τοστεί*. τόν κ. Χαράλαμπον Τσίρον, 228) 51., Αδ&πτν ΡηγΙι, Ν. ;. (19992— ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθι»νσις χο»| ωργίου Ιωάν. Μητά, έξ Άμο Ό γνωρίζων αυτήν νά την ώ... είς τόν κ. θεόδωρον Γιαννιάν δί. Νίο1ιοΐ38 Ανε., Ν. Υ. Οί] (19993—2- ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίξι διεύθυνσιν τοϋ κ. Κωνστονιίν«ι| τζηχριστοδούλου η (Οΐι ο1ιγ181) έκ Παγόνιου τής Σά την αποστείλη εί; τόν αδελφόν! ^ο^1η ΡβρβοΙΐΓΐβί, 203 \ Μίίι 5ί. Οιϊοββο. 111. (19944—28- ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύβιησι; τον| Παύλον Γ. Ζερβά καί Γεωργ!» Νικολή, διαμενόντων έν Βοστώ) πέριξ, υπό τοΰ θείον των, Ζοι| Ζέροα. Ό γνωρίζων παραχολεϊτι γράψη: 4 ΟυβΓίεΙΙεε, Ηϊνι 0ιι1>3. (Δ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζ,
διεύθυνσιν των άδελφών Ιωάν
'Ελ^υβερίου Βουλγαρέλη νά την |
στείλΓ, είς τόν αδελφόν αυτών Γ
λειον Βουλγαρέλη, Οΐνπιρίΰ Τ>>
Ρβ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζο
διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Τσοχ
ΟεθΓ§ε νεπο, έκ χωρίου Μεο
Έδέσσης, αλλοτβ διαμένοντος είς!
Ιεάο, ΟΙιίθ, νά την αποστείλη Ι
την άδελφήν τού, <5τις άπο & ίχααε την διεύθυνσίν τού χαι ίενί ρίζει ποΰ ευρίσκεται. Γράψακ:Ι Σουλτάναν Τσόκλή, ΣανατορκΛΐ σβεστοχωρίου. 53ΐοηϊο3, Ο^'" ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί . τες τάς διευβύνσεις των χ. χ· ^ γίο Δαμιανυοΰ, Χρηστον καΐ; ΙοΜ ΠαΛαοικονόμου (Κλ;οσην^ εχ Λίαναις, επαρχίας Άργοΐ'ς» Γεώργιον Μ. Μελέτην, «ν- 1ε1ϊ5, ΟαΠβ Οαίίβηοπ 1412, ΑίΓε5, Β. δ. Α. ___ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζη] , είς 6 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ *. χον, "Ανναν Κ νος, Αριθ. 3, Αθήνας· ΠΩΛΕΙΤΑΙ συοτημένον Τεβ Βοοπι μέ ΒβΙίεΓγ. "Εχει μακροχρόνιον Ιεβδε, ευρίσκεται είς κεντρικήν θέσιν καί κάμνει καλάς εργασίας. Τιμή συγ- καταδατική. Άποταθήτε: Όϊαηα Τε3 Βοογπ, 726 Οαβεη δί., Ε»3ί Το- Γοηίο, Οηί., Οαη&άΆ. (19996—2—5) ^ΐ^υρλ^ν-^ κ. Μίνωα Σ. Τσιχλην, η διευθυντήν /γραφειον είς Χανιά, ςΧα, ^,, ΈΙρΆκαλεγται ο διευθννοτν τοΰ Γεώργιον ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλοστεϊον, αΐ- τία πωλήσεως ένεκα διαφωνίας της οικογενείας, θυοιάζεται είς λογικήν τιμήν. Ενοίκιον εύθηνόν καί λίστα δ- σην θέλη δ άγοραστης. Πρέπει νά πωληθή μέχρι της 15ης Μαΐου. Ό οουλόμενος δς άποταθή προσωπιχώς, είτε δι' έπιστολή;, είς τό ίν1[εη$ Οβπάγ Κίίοηεπ, ^γ1ιεπ5, Ρβ. (19991—2—5) Άγοράζετε τα βιβλία σα; άπό τό Βιΰλιοπωλείον τού «'Εθν. Κήρυκο;>.
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΜΙ
Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τ»ίπρ<ο»ν τιθογραφΐχόν &οσ|ΠΙ Μαομένο άπό ττΐν ανγχβονον μη—». νιχττν ζωην. Χβ—άδί—ν τΗΐαται Μ «έν—. Γράψαττ: "ΗΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙΙΑίΟ" 14· V». 2βΤΗ βΤ.. ΝΕτ¥ ΥΟΜΚ ΠΩΛΕΓΓΑΙ ίπποΐι Βοοτπ είς καλήν τοποθεοίαν έμπορικών. 30 Υν·. 31βί 5ί. Ν. Υ. Οίίτ. (19951—20—5) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ^υη^η Βοοίη ή Βε- χΙαιΐΓβηΙ καί Ηοίεΐ, είς τιμήν σνγ- καταβατικήν. Εΰθττνόν ένοκιον, ένοι- κιαστήριον 3 καί 5 Ιτη. 307 ΟβοΓββ δί., Νεν Βπιπβννίεΐί, Ν. ί. Τηλέ¬ φωνον 6151. (19932—27—3) ΠΩΛΕΓΓΑΙ Στιλβωτήριον κβΐ Πι- λοκαθαριστήριον είς αξίαν συγκαταβα- τικήν. 320 δ. δΐβίβ δί., Ββΐτΐάετε, ΙΠ. (19692—2—ΜΐΟ) 'Εκλεκτά βιολία ίχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Εθνικοΰ Κή Καγιάνη, ΖΗΤΕΙΤΑΙ ς ργ 17 ΟηίβΓ δί.. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗ2 ξεως, βαφενς σοκολατίίι , ^ν στής παγωτών, Υνω,.
σΐν σόδας, ζητεί *■*%*"& Ρ·|
άμέσως: Ο^ηάν ΜαΚεΓ,
Βοχ, Νενν
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ 40
εΐλικρινής, ζητεί άμεσ-
-,ααία^ είς μικρόν χωρίον ι ^
Ογ δουίη 03Γθ1ίπ8, ^ ^πί
ρος. Γράψατε : Α. _ »_„?,_ Ο
ΟεπεΓαΙ ϋεΙΐνεΓν,
εΈθνικό- Κηρυξ»
ΐοΰ όντιπροσωΛσυ |
' 104 ΡΓίΐηΙίΙϊη 31-
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙΟΥ, 1929.
:υθυνσεισ ιερεων
τκΉ ΟΡθΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
1ΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΠΑ ΛΑΥΡΑ
1251η δί., Νβ·ν Υογκ
Έχχλησίας ΜοηαπιεηΙ 9845
Κατοικία Ίερέως:
τ Νικόλαος Άνδριοπουλος.
)1 \'β5ΐ 1351η δΐΓεεΐ.
φωνον: ΒΓ3(1ηαΓ5ί 8636.
ΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. 3.
ίνΐΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
351 Υογκ δΐΓεεΐ.
Κατοικία Ίερέως:
^0 ΡαΪΓΓηουηΙ Ανεηηβ
ίέφωνα: ΒεΓβεη 281 και
ΜοηΙβοΐηβΓΥ 1113.
ΙχΟΤΗΣ ΑδΤΟΚΙΑ. !_
ΙΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
ΙβΓ ΕΙ— 8γ. Α ίη(1 Ανίτ
Ιωνά: Ήμίρβί ΛειογΙ» 191»
|»·χτθί: Η Οβ14
. ΝΕνΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
ΙΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.
·σι;: 451 Υ7. 59Μι 8ΐΤΜ*.
'Εφημέριος ι
ΚΥΡΙΑΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗ2
: Μβ(ΐ8ΐΠοη 185»
ΟΡβΟΔΟΞΟΣ ΚΟ1ΝΟΤΗ3
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ννοις Ίερέα>: Άοχια.
ρίδου χαί 'Εχκληβια;»
Ι 34ι* Χί.. Νβ- Υογκ Ο
6?Μ
ίΗΣΐΑ «Ο ΕΥΑΠΈΛΙΣΜΟΪ
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
112 νΥββΙ 54ίί» 5ί.. Ν. Υ. α*Τ.
ίύς: Α18. Νικόλαος Λάζαρη;
Ιι&άχτηρ τή; θεολογΐαί.
. Έίκλησίας Οο1ιιπιΙ>ιΐ5 8ίβ>
ίϊή;: Γ)ο—π Η1Ι1» 10»4
Ν. .1.
λησία «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
655 ΗΙρη δϊΓββί.
ί. Έκκληβίας: ΜηΙΙιεΓ— *1Π
ϊχ!α Ιερέω;: 5» ΟηάΒΐβΐ Ατβ.
Ιίφοινον Ιτρίιηΐ: Εββρχ ίβίΤ.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
0Χ1ΟΝ 11 ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
281 ΡΙγβι Ατ-εηαβ.
ίίταΕύ 15η; χαΐ !7τβ οδοί»
Νβ- Υογκ ΟΝ*.
5?ττιννΡ!·ιιτιϊ Τ881
ΟΗΙϋΑϋΟ. 1ΙΧ.
βΐίεσ. Κώοτα ζηη
χάλου τοΰ ΟίκουιιενικοΡ θρόνον
διεύθυνσιο ίΐναι 7.139 ΚΙάβ*
3ΓΟ, το βέ τηλέφωνον Βοε*Γ*
00Μ.
ΑδΤΟΒΙΛ. Ι* ι
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΧΑΣΙΟΣ»
(Ά ρχι επισκοπη' ζ)
273 Εί— δίτβετ.
έριοςι Γ. Μενβξόπονν»;
Γηλέφωνον: ΑβΙοΗε. 165».
[ϊοτοικία;·. Ηηνρπ-οτιτ 887*.
ίΚΙ.ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. ΟΚΙ,Α.
ννσις προΐστααένου εφημερισ»
Κοινότητος ΟκΐΗΐιοΐηα Οί/, Ο-
ε!ναι: 10! Ν. Βγο8(1 5
ΤλέΜβρΐϊ «105.
νΕΕΚ-ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ΑΙΓΤΌ 30Η00-
|36 ΕΕΧΙΝΟΊΌΝ
Ι(Μξΰ
♦ (Μεταξΰ 5»ης χαί 59ης **^>
5η Έπέτειο;. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣ-
Ά. Σός μανβάνομεν να Λδηγήτβ
; «α; άντί 10.00 δολλ. Νά όδη-
χαΐ νά διοο^όνετε συγχοόναις τάς
(α; 25.00 δολλ. ΕΙΟιχαΙ τ α¬
ι; διά Κ υ ο ί α ς. Αντοχίντ]-
των τελευιοίων μ·£έλων. Χάς έγ-
μεβα άδειαν χαί Ιχανοποίησιν.
Ιείαι<ο(Κ)τβ ίτι ίχετε την ϋοαγμαη- 6ιεύ(Ιι»νσιν. Ώοαι 9—9 μ. μ. Κυ- »·άς 10—12 κ. μ. Λιεθυνΐής Κος ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ίΙίΑΡΟΠΑΑΠΕΙΟΝ Η ΑΝΑΤΟΛΗ" ΕΓΛΚΧΕδ ΒΙΤδΙΚΑδ. ΡΓΟρ. •ΟΥΡΕΚΙΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ καί ΥΛΟΥΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ, ΘΩΣΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ «2 ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΖΑΧΑΡΟ- ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ. *· «ΤΗ 8Τ. ΝΕνν ΥΟΗΚ Ρηοηε: Οιεΐβε» 0734. ■ΕΓΑΑΗ ΑΙΕ8ΝΗΣ ΑΓΕΙΡΙΚΗ «0<»Μ»αΙχ»|ς Μα «»ρα των μέχοι ι. μαγειοιχών*." ΠερίέχΜ ^ μώ. 4φ φα£θ. όθητί«ς * «ά**» καΐ ι,δί» Βιβλίον 4—^αίττττ— «Γ ΗΕΚΑ1.Ι»- Μτιι βΤ. ΝΕ* ΥΟΜ ΙΡ Υθυ ΥΥΑΝΤ ΤΟ ΒΙίΥ Α 6000 ΡΒΟΓΙΤΑΒυε Βϋ- 5ΙΝΕ55 5ΕΕ ΜΚ νΚΕΤΤ08 ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ Οοίίεε ΡοΙ δΐνΐε, έναντι σταθμοΰ, είς προνο¬ μιούχον τοποθεσίαν τοϋ Εοη§ Ιδ- 1311(1, τέλειον καθ" δλα, εύκολο- δούλευτον καί έπικερδές, μέ είσ- πράξεις $1500 έδδομαδιαίως, 10ε- τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 μηνταίως, τιμή $15.000, μέ $6.500 Ηετρητά. 'Επωφεληθήτε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ κάτωθι σταθμόν, εκλεκτ ήτοποθεσία, θαυμασίως έ- πιπλωμένον, εύκολοδούλευτον, μέ δοκιμαστικάς είσπράΐεις $1.200 έ- βδομαδιαίως. ΙΟετές ένοιχιαστήρι- °ν, τιμή $12.000, μέ $4.000 με- τρητά. ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, θαυμασία γωνία άκμαζούσης πόλεως τοϋ Νεντ ΙεΓ- 8βγ. Τέλειον καθ" δλα, μέ είσπρα¬ ξις $2.000 έβδαμαδιαίως. ΙΟετές ενοιχιαστήριον, τιμή $25.000, μέ $8.000 μετρητά. ΰΟΡΡΕΕ ΡΟΤ ΚεδΙαυτβηΙ είς άριστοχρατικόν περίχωοον τής Νέ- ας 'Υό(|}:ης, τέλειον καθ" δλα, μέ δοκιμαστικάς είβΛράξεις $1900 — $2000 έβδομαδιαίως, τιμή $25.000 μέ $8.000 μετρητά. Μηνιαϊα κα- θαρά κέροη πλέον των $1.200, μέ ΙΟετές ένοικιαστήριον. "Ελθετε ά- μέσως. ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, τό μόνον χαί τό άριστοκρατικώτερον στήν Ιδίαν άριστοχβατικήν πόλιν, κείμενον είς την καρδίαν τής πόλεως, μέ θαυ- μκσίαν καί σύγχρνον έπίπλωσνν, ά- περιόοιστος δοκιμή των εΐσπράξε- ων καθ* οιονδήποτε τρόπον θέλει σοδαρός άγοραστής, μέ άνω των $2.100 έδδομαδιαίως, 8ετές ένοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $400, τιαή $32. 000 μέ $10.000 μετρητά. Μηνιαϊα καθαρ άκέρδη $1.400—$1.500, εύ- καιρία διά 3. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ είς Τίηιεβ 5<ΐιΐ3Γθ, εύκολοδούλευτον, είσπρά- ξεις $600 έβδομαδιαίως, μέ προβ- θήκην ΕιιηθΓίβοηβΙΐε ευκόλως δι- πλασιάξονται. Τιμή $12.000, μέ $4>500 μετρητά. Σπεύσατε προσω-
πχκώς.
^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ, προνομιοδ-
χος τοποθεσία, είς άριστοκρατικήν
πόλιν τοϋ ίοπβ Ιχΐαπά, θαυμασί¬
ως έπιπλωμένον, μέ τελεία σύγχρο-
να μηχανήματα. Δοκιμή των εργα¬
σιών άπεριόριστος, μέ ε'ισπράξεις
$1.400—$1.500 έβδομαδιαίως. ΙΟ¬
ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200,
τιμή $36.000, μέ $12.000 μετρητά.
Άρκεί μία έπίσκεψις( διά νά πει¬
σθήτε τελείως. Άφήνει καθαρά
κέρδη $14.000 τό ετος. Σΐτεύβατε.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΗΥ, έκλεκτή
τοποθεσία, είσπράξεέις $450 έ6δο-
μαδιαίως, τιμή $5.000 μέ $2.000
μετρητά, παραπλεύρως μεγάλον θε
άτρου, θαυμασίως έπιπλωμένον, τέ¬
λειον καθ* δλα. Ό ίδιοκτήτης ά-
γνοεΐ την εργασίαν τελείίως, τό
πωλεί η προσαλμδάνει συνέταιρον.
Είσπράξεέις $25.000, άρκεϊ μία ε¬
πίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως.
5ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΒ1ΌΚ, ΗβΙ
Οΐεαηϊηβ, δηοε ΚεραΪΓΪηβ, έκ¬
λεκτή τοποθεσία ΒΓ03<1'«Γίΐγ, τέ¬ λειον καθ" δλα, συστημένον άπό Ιθετίας, άπεριόριστος δοκιμή των εργασιών $325—$350 την έβδο- μάδα, 6ετές ένοικιαστήριον ,ενοί¬ κιον $200. Τιμή $5.500, μετρητά $2.500, πρό ετους προσεφέρθησαν $7.000 καί άπερίφθησαν. θυσιάξε- ται λόγφ θανάτου. Ευκολίαι είς την πληρωμήν. ΠΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, τέλειον καθ" δλα, εύκολοδούλευτον καί έπι¬ κερδές, μέ ήγγυημένας εΐσπράξεις άνω των $850 έβδομαδιαίως, 8ε- τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $230 μηνιαίως. θυοαάζεται άντί μόνον $7.500 μέ $3.000 μετρητά. Σπεύ¬ σατε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 311 ίίΐε, τέλειον καθ' δλα, εύκολοδούλευτον, προνο- μιοΰχος τοποθεσία ΒΓθοΙίΙγη. Είσ- πράξεις μέ δοκιμήν δνω των $1.000 έβδομαδιαίως, Θετικά καί ήγγυηίΐένα κέρδη διά τόν κατάλλη¬ λον. Ένοικιαστήριον 6 έτών καί 8 μηνών, ( τιμή $12.000, μί $4.000 μετρητά. Κατάλληλον διά 2 συνε- ταίρουΓ. ΟΚΟΟΕΚΥ, έκλεκτή τοποθεαία τέλειον καθ* δλα, μέ εΐσπράξεις $500—$600 έβδομαδιαίως, μακρόν ενοικιαστήριον, ενοίκιον $150. θυ- σιάξεται μ! βίοεΐί $1.500, άντί μό¬ νον $2.000. Είναι μοναδική εΰκαι- ρία διά τόν εΐδικόν. Σπεύσατε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοπο¬ θεσία 1.0 η β Ικΐαηά1, τέλειον καθ* δλα, εΰκολοδοΰλευτον, μέ εΐσπρά- ξεις $560 έβδομαδιαίως, ένοικια¬ στήριον 7 έτών, ενοίκιον $110. Τιμή $3.000, μέ $1.500 035Γ1, η ζητεΐται μάγειρος συνέταιρος. ΕΓναι συμφέρον σας νά μάς επι¬ σκεφθήτε άμέσως. 1482 ΒΓθ&ά-&7. &: 42ηά 5(. «Βοοΐπ 61» Νέ* Υογκ Ο1~. Τβΐ.: Β—βητ, 5482. 8641. ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ , ΝΕΑΗ Ελϋί ΜΜ ι 0Μ0ΓΚΝΗΤ2 ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΤΤΒ. ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΔΕΟΝ Ν Α ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ- ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΟΘΤ ΚΑΤΑ- ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΤΣΠ· ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΤ Π βρβκαλοδνται οί Τδκκ ί ««Α <" Κέ ί * νά , Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗ£Ο¥ ι Ητοι τό Άγιον Πάθο; τ«ιϋ Ζ» τήρος ημών, έξβταζόμτνον άπο ν«μν «ής 0ΛΟψ«α>ς, συμφώνως μέ τον; τέ·
τε Ρωμαϊχούς καί Ίουδαΐχούς νόμον-,
'Υχέ Τραπιζουντίον, Είβαγγελέβκ
«έ«ν Π οοίτοθιχών. ΔεοειιεΗον $1.14
ρ
γνωρΚσντέ: τι «οί α*των
«ονηββκη μΓτά τη; ΝθβΓ Εββί
Ηβί, 8ιά νά )άία>σι συαπληρβκιατ»·
«άς ηληοοφβ^'αϊ. 8'ηΛΰνοντ»: τας
ΐπιστολιί; την» Α;
ΝΕλΗ ΕΛ5Τ πΕΙΙΕγ
131 ΡΙΛΙ» Ατ*.. Νβ- ΥοΑ
Αττβηίΐοη ΡβΓβοηβΙ δβττΐ
ΙΜνΙβιοη. ΡοΓβΙ— Τ»ρί
Ό κ. θεόοοορος Τσάκος, ΗοΙεΙ
θΙεΓΚ. καρά τίκ μητοός το» Πασβΰ-
νας Τσάκου, οιαμενου—ς έν Πή-
«θ' κ. Ιωάννης Άνθοΰλη Κομνια-
νός άλλοτε οιαμένων έν Ρΐη$1>ηΓβ1ι.
Ρβ' παρά τής έν Καδάλλα διαμενοβ-
σηιτ' μητρός τού, Μαρίας Κοανιανοδ.
Ό κ. Γεώργ. Κ. Πσάθας, άλλοτε
διαιιένών ένταϋθα, παρά τοΰ έν Κρή-
τη διαμίνοντος άδελφοϋ τού Γρηγο-
Ό κ. Χαοάλαιιπος Καρατζας, βλ-
λοτε διαμίνων έν Νέα 'Υόρκτι, παρά
τοϋ έν Κωνσταντινουπόλει διαμένοντος
πατρός τσυ, Τριανταφύλου Καρατζά.
Ό *. Ιωάννης Τζονοβιτί 'λλί*αε>
—- ήλικίας —ρίπου 50 έτΛν. Ιργ·
βΑί»- πρό έτών ιΐς όουτεΐα τί|; Πεν-
βνλβανίαϊ, ζητϊΐται &ώ τοβ έν Ββ-
τοίκι άβελφοθ τββ «. Άντοτ»ίο» Τ>
·Αλεώ
βιτί ·Αλεεώνη.
■Η Κα Άνασαοτα Άστρπχη, πό)
ν,οιροθ οιααένοοβα ίν Υοπτ·—ΐο—η.
Ο υπο τί: έν ·Α*ττναι; ονγγΓτοΟ;
ττϋ Κα; Πέοοτ).
«Ο κ. ΆΛοστολο; Μποτνίχα:. Ι?
•ΑΙβολίί της Μ. 'Ασίας. Λπό Λί Ιν
θεσσαλονίκτ» ·βίας το» Κάς Κυρια-
κονλα- Μ«αν£κα.
•Ο «. Παβλο: Βάνης. Ιξ 'ΛΐβαλΙ
τη; Μικρβς,ΆβΙας.
Ό εκ Σμύρνη: κ· Ιβάννη- Ί«βαν-
ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΚΑΙ
ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΕΝ Ίίί "ΕΥΑΓΓΕ-
ΛΙΣΜΙ! ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ"
508—312 ΥνΈ5Τ 54ΐη δΤΚΕΕΤ
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 4 Μαίου. —
Την 9ην πρωϊνήν άρχεται ή Άκολου-
θία τοΰ 'Εσπερινοϋ, ή πρώτη Ανά¬
στασις μετά τής Λειτουργίας τοΰ Με¬
γάλον Βασίλειον.
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ εσπέρας. —
Την Ιθην ώραν άρχεται ή Άκολονθία,
ή Ανάστασις ακριβώς την 12ην, θά
συνεχισθή δέ ή θεία Λειτουργία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 5 Μα¬
ίου.—Την 3ην ώραν ό Μέγας 'Εσπε-
ρινός τής Άναστάσεως.
ΔΕΥΤΕΡΑ τής Διακαινησίμου, 6
Μαίου.— Ή θεία Λε·τονργία την συν
ήθη ώραν.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.— Ό Αίδ. Νικόλ.
Λάζαρης καθ* όλην την Μεγάλην Έ-
βδομάδα καί τό "Αγιον Πάσχα θά
βοηθήται υπό τοΰ Ίερολογιωτάτου Δι-
ακόνον Λέοντος Λεοντίου.
(20003—3—6)
ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΓ. ΤΑΦΟΥ
Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
120 ΒΑΝΚ δΤΚΕΕΤ
ΝΕιΥΑΒΚ, Ν. .1.
Τηλέφωνον: ΜΐΙοηεΙΙ 1012.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟ-
ΛΟΥΘΙΩΝ
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ πρωΐ, ό 'Εσπε
ρινός καί ή θεία Λειτουργία τοΰ Μί-
γάλου Βασιλείου 10 λ. μ.
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ εσπέρας, ή
Άκολουθία τής Άναστάσεως άρχε¬
ται 10 μ. μ.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. Ή Δευ
τέρα Ανάστασις (Άγάπη) ακριβώς
3 μ. μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ μετά τό Πάσχα. Ή
Άκολουθία τοΰ Αγ. Γεώργιον 10
π. μ.
Καθ* δλη> την έβδομάδα ή 'Εκ-
κλησία θά είναι άνοικτή καί ό ιερεύς
Α'ιδ. Μιχ. Ανδρεάδης θά ευρίσκεται
έκεΐ άπό τό πρωϊ εως τό εσπέρας.
Ή κατοικία τοϋ Ιερέως είναι: 72
ν*3ΓΓοη 51., τηλέφωνον Μ3ΓΐίεΙ
1963.
(20012—3—5)
γΙ Νβ—ι.
V»..
«β» τής έν θΐσ~.
ΐ *«(α: το» Κα: ΚυοιαχονΧα;
α.
πανΐχα.
•Ο «· Κοονστ. ΚβτβτχΓβη;. {« Τι-
-,ρείου τήί ωΐ,Λ»: βο&η;,
ΐπό τοθ έν Λυών. τήί Γαλλία; Λ5»Λ·
αοθ τού *- Γίβνργί»" Κατσικίδβι».
•Ο χ. Ατ>"·· Πανβντωτιβη;. προ «αν
0045 οκιμένων 1» ΟΐιτβΓ 5?ί. τη;^Νέ.
β- 'Υόρκη;. «τό τοθ έν Καν&ια, Κοή-
τΐΐς πατρός τού κ. ΠαναγιωτΓθσ».
ΟΙ έκ Π. Φίοχέα:. Σαΰρν»ι; η. «.
ΚωνσταντΤΛο;. Νικόλβο; καί 'Ανάστα·
βιο; Τσαλδάρτι;. υπό τή: έξαδέλι—:
«ΰτών Κα; Άφροοιτη; Μιχάρη. Ι*
Ραντοσίβια τή: θ?σσαλιας χαί συζ*·
Υθυ τού κ. Δημητρίοκ Γοληνοπούλοτ.
Ό έκ Σιΐύρνη- χ. Γϊώργιο; Πα-
ταλίδη:. πρΛ καιοοϋ διαμένων ίν Ά·
γίφ Φραγκίο>φ, Καλ,. υπο τΛν (τ·
'Αθττναΐ; Αδελφόν τού Εί«γγ«λί·:
καί Δεσποίνη; ΠβταλΓβον.
Ό χ. Π. Βατάλη;. 8ιαιιένα>ν βλ·
Ιβτβ ίν Οί·ησιγκτωνι &«4 τί; Ιν Ά·
*τγοι: α&ίλφτϊ; τοβ.
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ^
ΖΗΤΕΪΤΑΙ συνέταιρος διά
τάς εσπέρας καΐ Κυριακάς κλειστόν.
Ενοίκιον $50 τόν μήνα, είσπράξεις
$240—$250 την έβδομάδα. Παρέχε-
ται δοκιμή, ολίγα μετρητά. Τοτη-
ρδοη Ανε.—Μβπΐγ 81., Εοπ8 Ιδ-
1»η<1 Οίιγ- (Άπέναντι είς τό Αηιε- ϊΗΙ Οο.) (19981—1—2) ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ, γνωρίζωΛΓ την βα<ρήν σοκολατών, παγωτοποιός, πωλητής σόδα; καί γλυκό>ν, εΐδιαός
διά Επηοϊιεοηεΐΐε, καί διαθέτων μι¬
κρά κεφάλαια, ζητεί νά προσληφθή
ώς συνέταιρος είς Ζαχαροπλαστείον,
κείμενον απαραιτήτως έκτός της Νέσς
'Υόρχης.—Άποταθητε δι' έπιστολής:
Χ Τ ο)ο ΧβΙάοπΗΐ ΗβΓ3ΐά, 140 ν.
26γΙι 51., Ν. Υ. Οΐΐγ. (Δ-25—30)
ΡΕΚΤΗ ΑΛ1ΒΟΥ. Ν. .ϊ. -
Ό «'Εβττικο; Κηρυξ» πωλεΐται ύ-
ΐΐό τοΰ όντιπροοώπου μα; 11.
Κούτοου. 466 81ηΙλ 81
•Υπο ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΏΝΟΙ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝ. ΕΘΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥ 1914 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΕΝΙ ΤΗ ΒΑΖΕΙ ΕΠΙΧΗΜαΝ ΕΠΓΡΑΦαΝ ΚΑΙ ΠΗΓΟΝ ΛΝΑΜΦΙΧΒΗ.
ΤΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥΧ
Τό βιβλίον τουτο πρέπει νά αποκτήση χάθΐ "Ελλην, Λιότι έν αυτφ θά
εύρη δλην την μεγάλην τραγφδίαν τού 'Ελληνιχοΰ "Εθνονς &ς άπό χινη-
ματογραφιχής ταινίας έξιστοοουμένην. Περιέχει ωσαύτως την εθνικήν
δράσιν των 'Ελλήνων τής Άμερικής καί τού Καναδα, τάς πατριωτιχάς
ενεργείας των 'Ελληνικών Σωματείων, Συλ)α5γων, Άβελφοτήτων χαί
Κοινοτήτων, τόν άγώνα των Νομοταγών-Βασιλοφρόνων καί των Βϊνιζε-
λικών-Φιλελευθέρων. τάς ενεργείας των θρακών, Ήπειρωτών, Δωσεχα-
νησίων, Εύξεινοποντίων καί Μικραοαατών, τό ϊργον τοϋ 'Ελληνικοΰ Τύ-
αου, τόν φιλελληνισμόν των Άμερικανών, την συμμετοχήν των 'Ελλήνων
τής Άμερικής είς τλν Μέγαν Άγώνα νπό την Άμερικανιχήν Διάστερον
καί έν γένει τάς προσπαθείας πάντων πρός πλήρη αποκατάστασιν τής
Ελληνικάς Φυλής.
«.Ό Αγών τοί 'Ελληνισιιοΰ κατά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον καί την
Μικρασιατικήν Εκστρατείαν» είναι τό μόνον μέχρι σήμερον κυκλοφορή¬
σαν Ελληνικόν Βιβλίον περιέχον δλην την Ιστορίαν άπό Έλληνικής από¬
ψεως άπό των παραμονών τής ενάρξεως τοϋ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σελίδες 400 μετ' είχον*·*
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00.
Γράψατπι
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίϋ
140 ΥΥΕ5Τ 2βΤΗ 5Τ.. ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
•Εχλ-κτά βΛλίσ ίχει μόνον τό Βν-.
βλιοπωλείον τού «'Εθνηκοΰ Κηρνκο».
Καλλιτεχνΐκαι 'Εκδοσεις
εϊ--σα
Μ0ΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά Τραγούδια,
Χοροί κτλ. Είς Τεμάχια και Βιβλία.
ΔίτΑσμα-Πιάνο, ΒιολΙ, Μανδολΐνοη Κλαρϊνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 Τν*. 26ίη 8ίΓββί, Νβν/ ΥοΛ
Ε1ΙΧ>ΚΑϋΟ, ΑΚΚ. — Ό
<'Εθνικ6ς Κηρυξ» πωλεΐται εί; ΧΤ Α /-_1__—. *_ ρξ ΤΑ«-τα Α ΐτοηΛ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΔΙ' ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΙΣΩΝ" ΑΝΑΧΩΡΕΙ ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΜΑΊΌΥ 15, ΗΜΕΡΑΝ ΤΕΤΑΡΤΗΝ Γράψατε ή τηλεγραφήσατε εγκαίρως νά σάς κρατήσωμεν έκλεκτάς θέσεις. ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ Η "ΑΚΡΟΙΊΟλΙΓ 310 ¥ΤΕ5Τ 58ΤΗ 5ΤΠΕΕΤ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΖΟΑΝΝΙΔΟΥ ΙΔΡΥΤΑΙ ΤΈ3.ΕΡΗΟΝΕ8: ΟθΙατηΙονΐΒ 6191—6195 ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΙΩΑΝΝΗΣ β. ΤΣΕΠΠΑΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ
:υθυνσεισ ιερεων
τκΉ ΟΡθΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
1ΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΠΑ ΛΑΥΡΑ
1251η δί., Νβ·ν Υογκ
Έχχλησίας ΜοηαπιεηΙ 9845
Κατοικία Ίερέως:
τ Νικόλαος Άνδριοπουλος.
)1 \'β5ΐ 1351η δΐΓεεΐ.
φωνον: ΒΓ3(1ηαΓ5ί 8636.
ΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. 3.
ίνΐΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
351 Υογκ δΐΓεεΐ.
Κατοικία Ίερέως:
^0 ΡαΪΓΓηουηΙ Ανεηηβ
ίέφωνα: ΒεΓβεη 281 και
ΜοηΙβοΐηβΓΥ 1113.
ΙχΟΤΗΣ ΑδΤΟΚΙΑ. !_
ΙΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
ΙβΓ ΕΙ— 8γ. Α ίη(1 Ανίτ
Ιωνά: Ήμίρβί ΛειογΙ» 191»
|»·χτθί: Η Οβ14
. ΝΕνΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
ΙΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.
·σι;: 451 Υ7. 59Μι 8ΐΤΜ*.
'Εφημέριος ι
ΚΥΡΙΑΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗ2
: Μβ(ΐ8ΐΠοη 185»
ΟΡβΟΔΟΞΟΣ ΚΟ1ΝΟΤΗ3
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ννοις Ίερέα>: Άοχια.
ρίδου χαί 'Εχκληβια;»
Ι 34ι* Χί.. Νβ- Υογκ Ο
6?Μ
ίΗΣΐΑ «Ο ΕΥΑΠΈΛΙΣΜΟΪ
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
112 νΥββΙ 54ίί» 5ί.. Ν. Υ. α*Τ.
ίύς: Α18. Νικόλαος Λάζαρη;
Ιι&άχτηρ τή; θεολογΐαί.
. Έίκλησίας Οο1ιιπιΙ>ιΐ5 8ίβ>
ίϊή;: Γ)ο—π Η1Ι1» 10»4
Ν. .1.
λησία «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
655 ΗΙρη δϊΓββί.
ί. Έκκληβίας: ΜηΙΙιεΓ— *1Π
ϊχ!α Ιερέω;: 5» ΟηάΒΐβΐ Ατβ.
Ιίφοινον Ιτρίιηΐ: Εββρχ ίβίΤ.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
0Χ1ΟΝ 11 ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
281 ΡΙγβι Ατ-εηαβ.
ίίταΕύ 15η; χαΐ !7τβ οδοί»
Νβ- Υογκ ΟΝ*.
5?ττιννΡ!·ιιτιϊ Τ881
ΟΗΙϋΑϋΟ. 1ΙΧ.
βΐίεσ. Κώοτα ζηη
χάλου τοΰ ΟίκουιιενικοΡ θρόνον
διεύθυνσιο ίΐναι 7.139 ΚΙάβ*
3ΓΟ, το βέ τηλέφωνον Βοε*Γ*
00Μ.
ΑδΤΟΒΙΛ. Ι* ι
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΧΑΣΙΟΣ»
(Ά ρχι επισκοπη' ζ)
273 Εί— δίτβετ.
έριοςι Γ. Μενβξόπονν»;
Γηλέφωνον: ΑβΙοΗε. 165».
[ϊοτοικία;·. Ηηνρπ-οτιτ 887*.
ίΚΙ.ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. ΟΚΙ,Α.
ννσις προΐστααένου εφημερισ»
Κοινότητος ΟκΐΗΐιοΐηα Οί/, Ο-
ε!ναι: 10! Ν. Βγο8(1 5
ΤλέΜβρΐϊ «105.
νΕΕΚ-ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ΑΙΓΤΌ 30Η00-
|36 ΕΕΧΙΝΟΊΌΝ
Ι(Μξΰ
♦ (Μεταξΰ 5»ης χαί 59ης **^>
5η Έπέτειο;. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣ-
Ά. Σός μανβάνομεν να Λδηγήτβ
; «α; άντί 10.00 δολλ. Νά όδη-
χαΐ νά διοο^όνετε συγχοόναις τάς
(α; 25.00 δολλ. ΕΙΟιχαΙ τ α¬
ι; διά Κ υ ο ί α ς. Αντοχίντ]-
των τελευιοίων μ·£έλων. Χάς έγ-
μεβα άδειαν χαί Ιχανοποίησιν.
Ιείαι<ο(Κ)τβ ίτι ίχετε την ϋοαγμαη- 6ιεύ(Ιι»νσιν. Ώοαι 9—9 μ. μ. Κυ- »·άς 10—12 κ. μ. Λιεθυνΐής Κος ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ίΙίΑΡΟΠΑΑΠΕΙΟΝ Η ΑΝΑΤΟΛΗ" ΕΓΛΚΧΕδ ΒΙΤδΙΚΑδ. ΡΓΟρ. •ΟΥΡΕΚΙΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ καί ΥΛΟΥΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ, ΘΩΣΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ «2 ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΖΑΧΑΡΟ- ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ. *· «ΤΗ 8Τ. ΝΕνν ΥΟΗΚ Ρηοηε: Οιεΐβε» 0734. ■ΕΓΑΑΗ ΑΙΕ8ΝΗΣ ΑΓΕΙΡΙΚΗ «0<»Μ»αΙχ»|ς Μα «»ρα των μέχοι ι. μαγειοιχών*." ΠερίέχΜ ^ μώ. 4φ φα£θ. όθητί«ς * «ά**» καΐ ι,δί» Βιβλίον 4—^αίττττ— «Γ ΗΕΚΑ1.Ι»- Μτιι βΤ. ΝΕ* ΥΟΜ ΙΡ Υθυ ΥΥΑΝΤ ΤΟ ΒΙίΥ Α 6000 ΡΒΟΓΙΤΑΒυε Βϋ- 5ΙΝΕ55 5ΕΕ ΜΚ νΚΕΤΤ08 ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ Οοίίεε ΡοΙ δΐνΐε, έναντι σταθμοΰ, είς προνο¬ μιούχον τοποθεσίαν τοϋ Εοη§ Ιδ- 1311(1, τέλειον καθ" δλα, εύκολο- δούλευτον καί έπικερδές, μέ είσ- πράξεις $1500 έδδομαδιαίως, 10ε- τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 μηνταίως, τιμή $15.000, μέ $6.500 Ηετρητά. 'Επωφεληθήτε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ κάτωθι σταθμόν, εκλεκτ ήτοποθεσία, θαυμασίως έ- πιπλωμένον, εύκολοδούλευτον, μέ δοκιμαστικάς είσπράΐεις $1.200 έ- βδομαδιαίως. ΙΟετές ένοιχιαστήρι- °ν, τιμή $12.000, μέ $4.000 με- τρητά. ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, θαυμασία γωνία άκμαζούσης πόλεως τοϋ Νεντ ΙεΓ- 8βγ. Τέλειον καθ" δλα, μέ είσπρα¬ ξις $2.000 έβδαμαδιαίως. ΙΟετές ενοιχιαστήριον, τιμή $25.000, μέ $8.000 μετρητά. ΰΟΡΡΕΕ ΡΟΤ ΚεδΙαυτβηΙ είς άριστοχρατικόν περίχωοον τής Νέ- ας 'Υό(|}:ης, τέλειον καθ" δλα, μέ δοκιμαστικάς είβΛράξεις $1900 — $2000 έβδομαδιαίως, τιμή $25.000 μέ $8.000 μετρητά. Μηνιαϊα κα- θαρά κέροη πλέον των $1.200, μέ ΙΟετές ένοικιαστήριον. "Ελθετε ά- μέσως. ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, τό μόνον χαί τό άριστοκρατικώτερον στήν Ιδίαν άριστοχβατικήν πόλιν, κείμενον είς την καρδίαν τής πόλεως, μέ θαυ- μκσίαν καί σύγχρνον έπίπλωσνν, ά- περιόοιστος δοκιμή των εΐσπράξε- ων καθ* οιονδήποτε τρόπον θέλει σοδαρός άγοραστής, μέ άνω των $2.100 έδδομαδιαίως, 8ετές ένοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $400, τιαή $32. 000 μέ $10.000 μετρητά. Μηνιαϊα καθαρ άκέρδη $1.400—$1.500, εύ- καιρία διά 3. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ είς Τίηιεβ 5<ΐιΐ3Γθ, εύκολοδούλευτον, είσπρά- ξεις $600 έβδομαδιαίως, μέ προβ- θήκην ΕιιηθΓίβοηβΙΐε ευκόλως δι- πλασιάξονται. Τιμή $12.000, μέ $4>500 μετρητά. Σπεύσατε προσω-
πχκώς.
^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ, προνομιοδ-
χος τοποθεσία, είς άριστοκρατικήν
πόλιν τοϋ ίοπβ Ιχΐαπά, θαυμασί¬
ως έπιπλωμένον, μέ τελεία σύγχρο-
να μηχανήματα. Δοκιμή των εργα¬
σιών άπεριόριστος, μέ ε'ισπράξεις
$1.400—$1.500 έβδομαδιαίως. ΙΟ¬
ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200,
τιμή $36.000, μέ $12.000 μετρητά.
Άρκεί μία έπίσκεψις( διά νά πει¬
σθήτε τελείως. Άφήνει καθαρά
κέρδη $14.000 τό ετος. Σΐτεύβατε.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΗΥ, έκλεκτή
τοποθεσία, είσπράξεέις $450 έ6δο-
μαδιαίως, τιμή $5.000 μέ $2.000
μετρητά, παραπλεύρως μεγάλον θε
άτρου, θαυμασίως έπιπλωμένον, τέ¬
λειον καθ* δλα. Ό ίδιοκτήτης ά-
γνοεΐ την εργασίαν τελείίως, τό
πωλεί η προσαλμδάνει συνέταιρον.
Είσπράξεέις $25.000, άρκεϊ μία ε¬
πίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως.
5ΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΒ1ΌΚ, ΗβΙ
Οΐεαηϊηβ, δηοε ΚεραΪΓΪηβ, έκ¬
λεκτή τοποθεσία ΒΓ03<1'«Γίΐγ, τέ¬ λειον καθ" δλα, συστημένον άπό Ιθετίας, άπεριόριστος δοκιμή των εργασιών $325—$350 την έβδο- μάδα, 6ετές ένοικιαστήριον ,ενοί¬ κιον $200. Τιμή $5.500, μετρητά $2.500, πρό ετους προσεφέρθησαν $7.000 καί άπερίφθησαν. θυσιάξε- ται λόγφ θανάτου. Ευκολίαι είς την πληρωμήν. ΠΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, τέλειον καθ" δλα, εύκολοδούλευτον καί έπι¬ κερδές, μέ ήγγυημένας εΐσπράξεις άνω των $850 έβδομαδιαίως, 8ε- τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $230 μηνιαίως. θυοαάζεται άντί μόνον $7.500 μέ $3.000 μετρητά. Σπεύ¬ σατε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 311 ίίΐε, τέλειον καθ' δλα, εύκολοδούλευτον, προνο- μιοΰχος τοποθεσία ΒΓθοΙίΙγη. Είσ- πράξεις μέ δοκιμήν δνω των $1.000 έβδομαδιαίως, Θετικά καί ήγγυηίΐένα κέρδη διά τόν κατάλλη¬ λον. Ένοικιαστήριον 6 έτών καί 8 μηνών, ( τιμή $12.000, μί $4.000 μετρητά. Κατάλληλον διά 2 συνε- ταίρουΓ. ΟΚΟΟΕΚΥ, έκλεκτή τοποθεαία τέλειον καθ* δλα, μέ εΐσπράξεις $500—$600 έβδομαδιαίως, μακρόν ενοικιαστήριον, ενοίκιον $150. θυ- σιάξεται μ! βίοεΐί $1.500, άντί μό¬ νον $2.000. Είναι μοναδική εΰκαι- ρία διά τόν εΐδικόν. Σπεύσατε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοπο¬ θεσία 1.0 η β Ικΐαηά1, τέλειον καθ* δλα, εΰκολοδοΰλευτον, μέ εΐσπρά- ξεις $560 έβδομαδιαίως, ένοικια¬ στήριον 7 έτών, ενοίκιον $110. Τιμή $3.000, μέ $1.500 035Γ1, η ζητεΐται μάγειρος συνέταιρος. ΕΓναι συμφέρον σας νά μάς επι¬ σκεφθήτε άμέσως. 1482 ΒΓθ&ά-&7. &: 42ηά 5(. «Βοοΐπ 61» Νέ* Υογκ Ο1~. Τβΐ.: Β—βητ, 5482. 8641. ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ , ΝΕΑΗ Ελϋί ΜΜ ι 0Μ0ΓΚΝΗΤ2 ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΤΤΒ. ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΔΕΟΝ Ν Α ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ- ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΟΘΤ ΚΑΤΑ- ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΤΣΠ· ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΤ Π βρβκαλοδνται οί Τδκκ ί ««Α <" Κέ ί * νά , Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗ£Ο¥ ι Ητοι τό Άγιον Πάθο; τ«ιϋ Ζ» τήρος ημών, έξβταζόμτνον άπο ν«μν «ής 0ΛΟψ«α>ς, συμφώνως μέ τον; τέ·
τε Ρωμαϊχούς καί Ίουδαΐχούς νόμον-,
'Υχέ Τραπιζουντίον, Είβαγγελέβκ
«έ«ν Π οοίτοθιχών. ΔεοειιεΗον $1.14
ρ
γνωρΚσντέ: τι «οί α*των
«ονηββκη μΓτά τη; ΝθβΓ Εββί
Ηβί, 8ιά νά )άία>σι συαπληρβκιατ»·
«άς ηληοοφβ^'αϊ. 8'ηΛΰνοντ»: τας
ΐπιστολιί; την» Α;
ΝΕλΗ ΕΛ5Τ πΕΙΙΕγ
131 ΡΙΛΙ» Ατ*.. Νβ- ΥοΑ
Αττβηίΐοη ΡβΓβοηβΙ δβττΐ
ΙΜνΙβιοη. ΡοΓβΙ— Τ»ρί
Ό κ. θεόοοορος Τσάκος, ΗοΙεΙ
θΙεΓΚ. καρά τίκ μητοός το» Πασβΰ-
νας Τσάκου, οιαμενου—ς έν Πή-
«θ' κ. Ιωάννης Άνθοΰλη Κομνια-
νός άλλοτε οιαμένων έν Ρΐη$1>ηΓβ1ι.
Ρβ' παρά τής έν Καδάλλα διαμενοβ-
σηιτ' μητρός τού, Μαρίας Κοανιανοδ.
Ό κ. Γεώργ. Κ. Πσάθας, άλλοτε
διαιιένών ένταϋθα, παρά τοΰ έν Κρή-
τη διαμίνοντος άδελφοϋ τού Γρηγο-
Ό κ. Χαοάλαιιπος Καρατζας, βλ-
λοτε διαμίνων έν Νέα 'Υόρκτι, παρά
τοϋ έν Κωνσταντινουπόλει διαμένοντος
πατρός τσυ, Τριανταφύλου Καρατζά.
Ό *. Ιωάννης Τζονοβιτί 'λλί*αε>
—- ήλικίας —ρίπου 50 έτΛν. Ιργ·
βΑί»- πρό έτών ιΐς όουτεΐα τί|; Πεν-
βνλβανίαϊ, ζητϊΐται &ώ τοβ έν Ββ-
τοίκι άβελφοθ τββ «. Άντοτ»ίο» Τ>
·Αλεώ
βιτί ·Αλεεώνη.
■Η Κα Άνασαοτα Άστρπχη, πό)
ν,οιροθ οιααένοοβα ίν Υοπτ·—ΐο—η.
Ο υπο τί: έν ·Α*ττναι; ονγγΓτοΟ;
ττϋ Κα; Πέοοτ).
«Ο κ. ΆΛοστολο; Μποτνίχα:. Ι?
•ΑΙβολίί της Μ. 'Ασίας. Λπό Λί Ιν
θεσσαλονίκτ» ·βίας το» Κάς Κυρια-
κονλα- Μ«αν£κα.
•Ο «. Παβλο: Βάνης. Ιξ 'ΛΐβαλΙ
τη; Μικρβς,ΆβΙας.
Ό εκ Σμύρνη: κ· Ιβάννη- Ί«βαν-
ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΚΑΙ
ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΕΝ Ίίί "ΕΥΑΓΓΕ-
ΛΙΣΜΙ! ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ"
508—312 ΥνΈ5Τ 54ΐη δΤΚΕΕΤ
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 4 Μαίου. —
Την 9ην πρωϊνήν άρχεται ή Άκολου-
θία τοΰ 'Εσπερινοϋ, ή πρώτη Ανά¬
στασις μετά τής Λειτουργίας τοΰ Με¬
γάλον Βασίλειον.
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ εσπέρας. —
Την Ιθην ώραν άρχεται ή Άκολονθία,
ή Ανάστασις ακριβώς την 12ην, θά
συνεχισθή δέ ή θεία Λειτουργία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 5 Μα¬
ίου.—Την 3ην ώραν ό Μέγας 'Εσπε-
ρινός τής Άναστάσεως.
ΔΕΥΤΕΡΑ τής Διακαινησίμου, 6
Μαίου.— Ή θεία Λε·τονργία την συν
ήθη ώραν.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.— Ό Αίδ. Νικόλ.
Λάζαρης καθ* όλην την Μεγάλην Έ-
βδομάδα καί τό "Αγιον Πάσχα θά
βοηθήται υπό τοΰ Ίερολογιωτάτου Δι-
ακόνον Λέοντος Λεοντίου.
(20003—3—6)
ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΓ. ΤΑΦΟΥ
Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
120 ΒΑΝΚ δΤΚΕΕΤ
ΝΕιΥΑΒΚ, Ν. .1.
Τηλέφωνον: ΜΐΙοηεΙΙ 1012.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟ-
ΛΟΥΘΙΩΝ
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ πρωΐ, ό 'Εσπε
ρινός καί ή θεία Λειτουργία τοΰ Μί-
γάλου Βασιλείου 10 λ. μ.
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ εσπέρας, ή
Άκολουθία τής Άναστάσεως άρχε¬
ται 10 μ. μ.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. Ή Δευ
τέρα Ανάστασις (Άγάπη) ακριβώς
3 μ. μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ μετά τό Πάσχα. Ή
Άκολουθία τοΰ Αγ. Γεώργιον 10
π. μ.
Καθ* δλη> την έβδομάδα ή 'Εκ-
κλησία θά είναι άνοικτή καί ό ιερεύς
Α'ιδ. Μιχ. Ανδρεάδης θά ευρίσκεται
έκεΐ άπό τό πρωϊ εως τό εσπέρας.
Ή κατοικία τοϋ Ιερέως είναι: 72
ν*3ΓΓοη 51., τηλέφωνον Μ3ΓΐίεΙ
1963.
(20012—3—5)
γΙ Νβ—ι.
V»..
«β» τής έν θΐσ~.
ΐ *«(α: το» Κα: ΚυοιαχονΧα;
α.
πανΐχα.
•Ο «· Κοονστ. ΚβτβτχΓβη;. {« Τι-
-,ρείου τήί ωΐ,Λ»: βο&η;,
ΐπό τοθ έν Λυών. τήί Γαλλία; Λ5»Λ·
αοθ τού *- Γίβνργί»" Κατσικίδβι».
•Ο χ. Ατ>"·· Πανβντωτιβη;. προ «αν
0045 οκιμένων 1» ΟΐιτβΓ 5?ί. τη;^Νέ.
β- 'Υόρκη;. «τό τοθ έν Καν&ια, Κοή-
τΐΐς πατρός τού κ. ΠαναγιωτΓθσ».
ΟΙ έκ Π. Φίοχέα:. Σαΰρν»ι; η. «.
ΚωνσταντΤΛο;. Νικόλβο; καί 'Ανάστα·
βιο; Τσαλδάρτι;. υπό τή: έξαδέλι—:
«ΰτών Κα; Άφροοιτη; Μιχάρη. Ι*
Ραντοσίβια τή: θ?σσαλιας χαί συζ*·
Υθυ τού κ. Δημητρίοκ Γοληνοπούλοτ.
Ό έκ Σιΐύρνη- χ. Γϊώργιο; Πα-
ταλίδη:. πρΛ καιοοϋ διαμένων ίν Ά·
γίφ Φραγκίο>φ, Καλ,. υπο τΛν (τ·
'Αθττναΐ; Αδελφόν τού Εί«γγ«λί·:
καί Δεσποίνη; ΠβταλΓβον.
Ό χ. Π. Βατάλη;. 8ιαιιένα>ν βλ·
Ιβτβ ίν Οί·ησιγκτωνι &«4 τί; Ιν Ά·
*τγοι: α&ίλφτϊ; τοβ.
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ^
ΖΗΤΕΪΤΑΙ συνέταιρος διά
τάς εσπέρας καΐ Κυριακάς κλειστόν.
Ενοίκιον $50 τόν μήνα, είσπράξεις
$240—$250 την έβδομάδα. Παρέχε-
ται δοκιμή, ολίγα μετρητά. Τοτη-
ρδοη Ανε.—Μβπΐγ 81., Εοπ8 Ιδ-
1»η<1 Οίιγ- (Άπέναντι είς τό Αηιε- ϊΗΙ Οο.) (19981—1—2) ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ, γνωρίζωΛΓ την βα<ρήν σοκολατών, παγωτοποιός, πωλητής σόδα; καί γλυκό>ν, εΐδιαός
διά Επηοϊιεοηεΐΐε, καί διαθέτων μι¬
κρά κεφάλαια, ζητεί νά προσληφθή
ώς συνέταιρος είς Ζαχαροπλαστείον,
κείμενον απαραιτήτως έκτός της Νέσς
'Υόρχης.—Άποταθητε δι' έπιστολής:
Χ Τ ο)ο ΧβΙάοπΗΐ ΗβΓ3ΐά, 140 ν.
26γΙι 51., Ν. Υ. Οΐΐγ. (Δ-25—30)
ΡΕΚΤΗ ΑΛ1ΒΟΥ. Ν. .ϊ. -
Ό «'Εβττικο; Κηρυξ» πωλεΐται ύ-
ΐΐό τοΰ όντιπροοώπου μα; 11.
Κούτοου. 466 81ηΙλ 81
•Υπο ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΏΝΟΙ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝ. ΕΘΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥ 1914 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΕΝΙ ΤΗ ΒΑΖΕΙ ΕΠΙΧΗΜαΝ ΕΠΓΡΑΦαΝ ΚΑΙ ΠΗΓΟΝ ΛΝΑΜΦΙΧΒΗ.
ΤΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥΧ
Τό βιβλίον τουτο πρέπει νά αποκτήση χάθΐ "Ελλην, Λιότι έν αυτφ θά
εύρη δλην την μεγάλην τραγφδίαν τού 'Ελληνιχοΰ "Εθνονς &ς άπό χινη-
ματογραφιχής ταινίας έξιστοοουμένην. Περιέχει ωσαύτως την εθνικήν
δράσιν των 'Ελλήνων τής Άμερικής καί τού Καναδα, τάς πατριωτιχάς
ενεργείας των 'Ελληνικών Σωματείων, Συλ)α5γων, Άβελφοτήτων χαί
Κοινοτήτων, τόν άγώνα των Νομοταγών-Βασιλοφρόνων καί των Βϊνιζε-
λικών-Φιλελευθέρων. τάς ενεργείας των θρακών, Ήπειρωτών, Δωσεχα-
νησίων, Εύξεινοποντίων καί Μικραοαατών, τό ϊργον τοϋ 'Ελληνικοΰ Τύ-
αου, τόν φιλελληνισμόν των Άμερικανών, την συμμετοχήν των 'Ελλήνων
τής Άμερικής είς τλν Μέγαν Άγώνα νπό την Άμερικανιχήν Διάστερον
καί έν γένει τάς προσπαθείας πάντων πρός πλήρη αποκατάστασιν τής
Ελληνικάς Φυλής.
«.Ό Αγών τοί 'Ελληνισιιοΰ κατά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον καί την
Μικρασιατικήν Εκστρατείαν» είναι τό μόνον μέχρι σήμερον κυκλοφορή¬
σαν Ελληνικόν Βιβλίον περιέχον δλην την Ιστορίαν άπό Έλληνικής από¬
ψεως άπό των παραμονών τής ενάρξεως τοϋ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σελίδες 400 μετ' είχον*·*
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00.
Γράψατπι
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίϋ
140 ΥΥΕ5Τ 2βΤΗ 5Τ.. ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
•Εχλ-κτά βΛλίσ ίχει μόνον τό Βν-.
βλιοπωλείον τού «'Εθνηκοΰ Κηρνκο».
Καλλιτεχνΐκαι 'Εκδοσεις
εϊ--σα
Μ0ΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά Τραγούδια,
Χοροί κτλ. Είς Τεμάχια και Βιβλία.
ΔίτΑσμα-Πιάνο, ΒιολΙ, Μανδολΐνοη Κλαρϊνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 Τν*. 26ίη 8ίΓββί, Νβν/ ΥοΛ
Ε1ΙΧ>ΚΑϋΟ, ΑΚΚ. — Ό
<'Εθνικ6ς Κηρυξ» πωλεΐται εί; ΧΤ Α /-_1__—. *_ ρξ ΤΑ«-τα Α ΐτοηΛ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΔΙ' ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΙΣΩΝ" ΑΝΑΧΩΡΕΙ ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΜΑΊΌΥ 15, ΗΜΕΡΑΝ ΤΕΤΑΡΤΗΝ Γράψατε ή τηλεγραφήσατε εγκαίρως νά σάς κρατήσωμεν έκλεκτάς θέσεις. ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ Η "ΑΚΡΟΙΊΟλΙΓ 310 ¥ΤΕ5Τ 58ΤΗ 5ΤΠΕΕΤ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΖΟΑΝΝΙΔΟΥ ΙΔΡΥΤΑΙ ΤΈ3.ΕΡΗΟΝΕ8: ΟθΙατηΙονΐΒ 6191—6195 ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΙΩΑΝΝΗΣ β. ΤΣΕΠΠΑΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ
28
«ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΜΑ0Ι80Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
0«ν. Κ. Ουαπηΐ
ΡΓβδίιΙβηΙ
Τβΐβρηοηβ:
ΥΥθΓΐΙι 2494.
ΑΙΓαηββ
θυΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
-------♦------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
'Ή ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
5131.6
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ
ΙΓ
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
ελλαδοσ
ΑΝλΊΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕδΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
ΥΠΠΚΑΤΔΪΤγΙΜΔΤΔ· ρα' χιί2' ηρα^ε'0· Β0ΛΩ· ΘΕΣ-
ΙΙΙυΜΙΑΖΙΠΙΥΙπΊ/Ιι σαλονικη, λαριση, τρικκαλοισ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται «Ίσαε αί τραπ*ζιτιχ<αΙ εργα¬ σίαι, χάρις δέ είς τό εύρυ δίκτυον των δηοκατα- στημάτων καί άντα-ποκρετών αυτής, ή Τράπεζαι έξυπηρετει λίαν εί—ιτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ^$Ή ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΖ^$Ήϋ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙλί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο 4 1_ΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ_ΟΙΝΟδ, Ε.α 2 ΜΕΟ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ1ΪΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΉΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬ τον οργάνωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο- γραφίας. Η | (Σννίχαχ έκ τής Ιη,ς σελίϊος.] έστάθηκε άμίλητος· γιά λίγες στιγ· μές καί επειτα άπό τό στόμα τοι έδγηκε γνώρ:μη φωνή: «Μαρία... (ιΔιίάσκαλέ μοι»!υ έ φ ώ ν α ξ τρομασμενη καί χαρούμενη ή μ,υροφό ρος καί επεσαν δλες στά πόοΊα το Διδασκάλου! Είχαν άξιωθη πρώτει έκείνες νά ίδουν τόν Χριστό μετάτή Άνάστασί το·ο! Μά χαλάλι τους. Είχαν δλα τους τα δί/.ηα. Μόνον αδ- τές τον είχαν νοιώσε! δαΰειά, μόνον αύτές δέν εφυγαν οίίτε μιά στιγμή άπό κοντά Τού τίς ώρες τοΰ ^νίνι τού /.αί πρώτες αύτές ίτρίΐζί νά ί¬ δουν την άνάστασί Τθΰ καί νά δ;α- λαλησουν τό μέγα γεγονός στοίις φο- δίαμένους μαθητάς τού καί στά χέ- ρατα τού κόσμον, καί νά αΐσθανθοΰν πρώτες αύτές την άνεκλάλητη χα- 1 ρά. Καί τώρα πλέον τί καί άν έπει- I τα άπό ενα προδοτικό φίλημα τού | Ίούϊα τον <ην:λαοον σάν κακβϋργο; | Τί καί άν τόν ωδήγησαν δέσμΐο στίς ! αύλές των Αρχιερέων "Αννα καί Καϊάφα; Τί καί άν Τόν κατεδίκα- σαν είς θάνατον; Τί /.αί άν τόν έδα- σάν.σαν, τόν ένέπαιξαν, τόν ©«β αν, στό Πραΐτώρΐο καί έξέχυσαν επάνω τού δλο το φαρμάκι τής φΌονερης ι καρδίας; των; Τί καί άν τόν έφόόρτω- ,' σαν τό βαρΰ σταυρό καί Τόν ώδήγη- 'σαν στόν άνηφορικό-δρόμο τού Γολ- γσθά"; Τί καί άν Τόν έκάρφωσαν μέ λύσσα επάνω <ττό ξύλο; Τί καί άν ετριψαν τα χέρΐα τους άπό ! κώς τάχα έγλίτ&>σαν άχέ τον ελεγ-
ίχό Τού; Τί κ:'άν έχοτνω στο σταϋ-
ρό, άνάμετα σέ όίυνη,ρες στιγμές εί-
πε τό «Τβτέλβΐται» Έκείνος καί
εγειρ.ΐ τό κε-φάλι το·ο νε,κ,ρό; Τί κι'
Ο έκκεντρικός "Ολιβερ Μαήρδσλυ έκ Μπρίτζπορτ, Κοννεκτιχ
όστις εφονεύθη εσχάτως, ώς ήτο πρό είκοσιν έτών.
■ικά χέρια τόν έξεκρέμασαν !
! άπό τό ξύλο καί τόν έ'Θαψαν στό και-'
νό μνημείο τού Ιωσηφ; Τί καί άν
έκύλισαν επάνω στόν τάφο πελώριον
όγκόλίθο; Τί κι' άν έβαλον στρατι-
ώτες νά τόν φρονούν μην τύχη καί
τόν κλέψο^ν οί μαθηταί τού; Τί καί
άν εγειναν δλα αδτά; Ό Χριστός
ίτίν ή ένσάρκωσΐς μιάς ίδέας της
κατ' εξοχήν μεγάλης ϊδέας καί οί ί-
δέες οοτε σνλλαμδάνοντα!, ο3τε
σταυρώνονταί, ουτε γιά κατοίκία
τους είναι οί τάφοι, άλλά οί α'ώίρες
καί οί οΰρανοί. Π ώ;/ ημπορούμε λθΐ-
χόν ό τάφος νά κρατήση μέσα τοο τό
Χρΐστό; Γι' αΰτό 'Εκεϊνος την τρί¬
την ψ,ίραν άνέσττ;. Ναί! ' ΟΧρ:-
στός άνέστη! καί χιλιάδες στόματα
σημερα τρογίρννν τής δ;» αύτές λέ-
ξεΐς μέ άνατριχΐασμένα κορμιά καί
δτκρΐίσμένα μάτια. Καμμιά χαρά
χαλαρωμένοι σφίγγονται ..
οί πόνοι γλϋκαίνοντα:, ΊϊώΙ
σμένα ξετινάζουν τή σν.όνη
καίνονργεύοον, χάσαατα ψ·^
ρώνονταί, μίση παλαιά, μι'
•λαί σκληρά σνγχωρο·5ντ3ϋ.
μέν άδελφοί, καί τοίς αισοΰα
σεί». Τα ραάκ'.α ___....... ,
ρωμενος άνοιξιάτικος ζέδϊρο
ρίζε; γλυκά, τα άνθυμίνΐ)
των δένδρων ο~.ορπίζουν ώμορ|
αύρα, τ" άτίδόνΐα τ—""■>~'»'ί
•/.α, ο! άνθρωπο'. ....Γ....
ψάλλουν τέ «Χριστός άνέσ
ΔΕΥΤΕ, ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ
χιαχ έκ τής 3«ί —λί8η/?" Ι ν~* _..».... ...
έκ τί)ς 3τ)ς σελίδος!)
νίους τού σκοτεινονς καπνοΰς καί
(ΐέ τα αίώνιά τού άκτινοβολσΰντα
φώτα....Αύτοι έδώ άνεύχονται μα-
κραίωνα ζωήν είς τό Μοναστήοι
των Ρωμαίων:
Άλλάχ, γιρχαί ντ?ρ ίλ Ροιμ'
Αύτοι ΐδώ έπεύχονται ετη μαν-ρά
είς τόν Σουλτάνον:
Παδισάχ τσόκ γιασά!
"Αλλοι πρός τό τχίθος, πέραν,
θεώνται ίστώμενοι έπ' ώμων, ώσει
ακροβάται, καί ύπεραίρονται ούτω-
σί, άναίδίδοντες την φωνήν των ά'-
πειρον καί Ισχυράν ώς ·9ύελλα
παντοΰ, καί δλος, όλος δ Ναό:
φρίσσει, άναπάλλεται άπίό κάτι τ
τό ύπερφυσικόν κα θείον είς φο>
νάς, φώτα, ψαλμούς, κινήσεις, κο>
δωνισμοΰς, ώδας, διθυράμβΌνς
βόμβους, φρικιασμούς....
* * *
Τής Χαχόλας αύτη ή δψις, διατί
τάχα φαίνεται σάν ν' άποπνετ] ά
γαλλίασιν αγγελικήν; Συλλογίζε
ται τόν θρίαμβον τής πίστεως ποΐ
■&' άρη, μεταφέ ρούσα τό "Αγιον
Φώς αύτό εως των βορειοπολικων.
στεππών τής Σιβηρίας, της πατρί¬
δος της..... Τοΰ Βερουτιανοϋ αύ-
τοΰ, διατί τάχα φαίνεται ούτωσί
άλαλάζον άπό χαράν τό πρόσωπον;
Προαπολαύει τοϋ ·θριάμτ5ου τής
λεβεντιάς πού θ' άρη, μετά την
τελετήν παίζων τό δαμασκηνό σπα-
ίΚ καί δρχούμενος καί άδων, ένφ
παίζει, υπέρ της 'Εκκλησίας τού...
Μέσω τοΰ περι&άλλοντος αύτοΰ
τοΰ πολντρόπου καί ·θυμοειδοΰς,
τοΰ είδωλολατρικοΰ καί θείου, τοΰ
άγρίου καί χριστιανικόν, περα ό
Πατριάρχης θριαμβευτικώς, κρα-
τών τάς λαμπάδος ά'νω.
Οί «ξ "Ελλάδος ημείς, δσοι εξ
ημών άδύνατοι ή ϊσχυροί είς την
πίστιν, ευρισκόμεθα είς ίκστασιν
καί εις σεβασμόν οίφατον πρός τό
Μυστήριον..... Τό Άγιον αύτό
Φώς, οί! ϊσω; κολακευόμεθ^ τίνες
πιστεύοντες ένδόμυχα δτι είναι τό
Φώς τό ύπερκόσμΐιιν τής Ίδέας,
τής Μεγαλης Σοφίας, της Άγά-
πτ)ς τοΰ Θεοΰ 'Εκείνου, μέ την
οποίαν έγέμισε διά λόγων 'Ελλη-
νινών τόν κόσμον.....
ΚαΙ φεύγομεν....φεύγομεν άρ-
γοι,^τρομαγμένοι, άμφίβολοι, πλέ¬
ον η θεοληπτοι αύτοι έδώ, πλέον
η δυσϊβεϊς' αύτοι εκεϊ, πάντως διιως
μέ κάποιο δέος φεύγομεν, δτι τό
μυστήριον τού Φωτός αύτό είναι
αλλος Θεος, πανίσχυρος νά συγ-
κρατήστι είς την πίστιν, ά"ρα είς
τον εθνισμόν, χιλιάδας πιστών ό-
μοκρύλων εις αίώνα....Κα φεύγομεν.
Φεύγομεν ύπομελίζοντες στά χείλη
ενα τι αρμονικόν συναίσθτιμα, δτι
ή αΐγλη τού είναι πάντοτε ή παο-
ηγορος δύναμις τοϋ 'Ελληνικοϋ
πνεύματος, ■υννησκοντος ή Ι
όπερ καί αετά τόσΰυς αΐ,όν
νάτους ΰ-τανατέλλει ές αεί ι
τάφων τοϋ 'Ελληνισμοΐ',
ρον....
Λ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛ
Ο ΑΘΗΝΑΙ03
(*) Ένράφη προ τής άναχ
της Τουρκίας είς
#νιχό: Κήρυξ> πωλείται —
•πωλεϊον ό «Όμηοος>. 1ί5, ■
5»., ίνθα νίνονται δεκταί ίη
Κις άγγελιών καί έγγρα<ρ« ' Ιΐητών παρά τού μόνον αντΐΛί ;«. Π. Άγιαγνιώτο* ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΥΓΙΕΙΝ ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΟΚΟΥ ΤΉΣ ΛΕΧΩΙΔΟΣ| ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ Μ. ΜΩ*Υ*ΣΕΙΔΟΥ Διευβνντου τοΰ Περιοδικόν «ΎγεΙα», μέλους άντεπιστέλλον της Μαιευτικτϊς; καί Γνναικολογικής 'Εταιρείας Παριοί^ τής Γαλλικής Έταιρείας τής Εύγονικης. Τό τελειοτερον των μέχρι τοΰδε έκδοθέγτοον βιβλίον διά •Υ«ινήν των μητέοων καί των βρεφων. Πλουτισμένον μ "βλλων είκονων καί όδηγών της διατροφής καί νγαινηί ' Ή άνατροφή τβθ παιδδς ΛρχΙζει προτοΰ άχόμη γβννήοτΐ ^ Λ ή μητίρα. Από την κατάστασιν της μητρός ώς ·γγνο« Τ Ιπ^της ΰγεΐας αντης καχά χον Οηλασμόν, έξαρτάται ή «Υ** ϊβυ «βιιδίον. ' * Μητέρες, προμηββυβήτε το πβλΰτιμον βιβλίον. ΤΝΙΙΗ ΔΟΛΑ. 1.75 ΑΔΕΤΟΝ ΒΙΒΛΙΟΠΟλϋΟΝ'ΈΟΝΙΚΟΥΚϋΡΪΙίΟΣ" , ί4β %ΥΕ8Τ 26ΤΗ βΤΗΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Τ·
«ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΜΑ0Ι80Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
0«ν. Κ. Ουαπηΐ
ΡΓβδίιΙβηΙ
Τβΐβρηοηβ:
ΥΥθΓΐΙι 2494.
ΑΙΓαηββ
θυΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
-------♦------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
'Ή ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
5131.6
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ
ΙΓ
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
ελλαδοσ
ΑΝλΊΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕδΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
ΥΠΠΚΑΤΔΪΤγΙΜΔΤΔ· ρα' χιί2' ηρα^ε'0· Β0ΛΩ· ΘΕΣ-
ΙΙΙυΜΙΑΖΙΠΙΥΙπΊ/Ιι σαλονικη, λαριση, τρικκαλοισ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται «Ίσαε αί τραπ*ζιτιχ<αΙ εργα¬ σίαι, χάρις δέ είς τό εύρυ δίκτυον των δηοκατα- στημάτων καί άντα-ποκρετών αυτής, ή Τράπεζαι έξυπηρετει λίαν εί—ιτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ^$Ή ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΖ^$Ήϋ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙλί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο 4 1_ΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ_ΟΙΝΟδ, Ε.α 2 ΜΕΟ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ1ΪΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΉΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬ τον οργάνωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο- γραφίας. Η | (Σννίχαχ έκ τής Ιη,ς σελίϊος.] έστάθηκε άμίλητος· γιά λίγες στιγ· μές καί επειτα άπό τό στόμα τοι έδγηκε γνώρ:μη φωνή: «Μαρία... (ιΔιίάσκαλέ μοι»!υ έ φ ώ ν α ξ τρομασμενη καί χαρούμενη ή μ,υροφό ρος καί επεσαν δλες στά πόοΊα το Διδασκάλου! Είχαν άξιωθη πρώτει έκείνες νά ίδουν τόν Χριστό μετάτή Άνάστασί το·ο! Μά χαλάλι τους. Είχαν δλα τους τα δί/.ηα. Μόνον αδ- τές τον είχαν νοιώσε! δαΰειά, μόνον αύτές δέν εφυγαν οίίτε μιά στιγμή άπό κοντά Τού τίς ώρες τοΰ ^νίνι τού /.αί πρώτες αύτές ίτρίΐζί νά ί¬ δουν την άνάστασί Τθΰ καί νά δ;α- λαλησουν τό μέγα γεγονός στοίις φο- δίαμένους μαθητάς τού καί στά χέ- ρατα τού κόσμον, καί νά αΐσθανθοΰν πρώτες αύτές την άνεκλάλητη χα- 1 ρά. Καί τώρα πλέον τί καί άν έπει- I τα άπό ενα προδοτικό φίλημα τού | Ίούϊα τον <ην:λαοον σάν κακβϋργο; | Τί καί άν τόν ωδήγησαν δέσμΐο στίς ! αύλές των Αρχιερέων "Αννα καί Καϊάφα; Τί καί άν Τόν κατεδίκα- σαν είς θάνατον; Τί /.αί άν τόν έδα- σάν.σαν, τόν ένέπαιξαν, τόν ©«β αν, στό Πραΐτώρΐο καί έξέχυσαν επάνω τού δλο το φαρμάκι τής φΌονερης ι καρδίας; των; Τί καί άν τόν έφόόρτω- ,' σαν τό βαρΰ σταυρό καί Τόν ώδήγη- 'σαν στόν άνηφορικό-δρόμο τού Γολ- γσθά"; Τί καί άν Τόν έκάρφωσαν μέ λύσσα επάνω <ττό ξύλο; Τί καί άν ετριψαν τα χέρΐα τους άπό ! κώς τάχα έγλίτ&>σαν άχέ τον ελεγ-
ίχό Τού; Τί κ:'άν έχοτνω στο σταϋ-
ρό, άνάμετα σέ όίυνη,ρες στιγμές εί-
πε τό «Τβτέλβΐται» Έκείνος καί
εγειρ.ΐ τό κε-φάλι το·ο νε,κ,ρό; Τί κι'
Ο έκκεντρικός "Ολιβερ Μαήρδσλυ έκ Μπρίτζπορτ, Κοννεκτιχ
όστις εφονεύθη εσχάτως, ώς ήτο πρό είκοσιν έτών.
■ικά χέρια τόν έξεκρέμασαν !
! άπό τό ξύλο καί τόν έ'Θαψαν στό και-'
νό μνημείο τού Ιωσηφ; Τί καί άν
έκύλισαν επάνω στόν τάφο πελώριον
όγκόλίθο; Τί κι' άν έβαλον στρατι-
ώτες νά τόν φρονούν μην τύχη καί
τόν κλέψο^ν οί μαθηταί τού; Τί καί
άν εγειναν δλα αδτά; Ό Χριστός
ίτίν ή ένσάρκωσΐς μιάς ίδέας της
κατ' εξοχήν μεγάλης ϊδέας καί οί ί-
δέες οοτε σνλλαμδάνοντα!, ο3τε
σταυρώνονταί, ουτε γιά κατοίκία
τους είναι οί τάφοι, άλλά οί α'ώίρες
καί οί οΰρανοί. Π ώ;/ ημπορούμε λθΐ-
χόν ό τάφος νά κρατήση μέσα τοο τό
Χρΐστό; Γι' αΰτό 'Εκεϊνος την τρί¬
την ψ,ίραν άνέσττ;. Ναί! ' ΟΧρ:-
στός άνέστη! καί χιλιάδες στόματα
σημερα τρογίρννν τής δ;» αύτές λέ-
ξεΐς μέ άνατριχΐασμένα κορμιά καί
δτκρΐίσμένα μάτια. Καμμιά χαρά
χαλαρωμένοι σφίγγονται ..
οί πόνοι γλϋκαίνοντα:, ΊϊώΙ
σμένα ξετινάζουν τή σν.όνη
καίνονργεύοον, χάσαατα ψ·^
ρώνονταί, μίση παλαιά, μι'
•λαί σκληρά σνγχωρο·5ντ3ϋ.
μέν άδελφοί, καί τοίς αισοΰα
σεί». Τα ραάκ'.α ___....... ,
ρωμενος άνοιξιάτικος ζέδϊρο
ρίζε; γλυκά, τα άνθυμίνΐ)
των δένδρων ο~.ορπίζουν ώμορ|
αύρα, τ" άτίδόνΐα τ—""■>~'»'ί
•/.α, ο! άνθρωπο'. ....Γ....
ψάλλουν τέ «Χριστός άνέσ
ΔΕΥΤΕ, ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ
χιαχ έκ τής 3«ί —λί8η/?" Ι ν~* _..».... ...
έκ τί)ς 3τ)ς σελίδος!)
νίους τού σκοτεινονς καπνοΰς καί
(ΐέ τα αίώνιά τού άκτινοβολσΰντα
φώτα....Αύτοι έδώ άνεύχονται μα-
κραίωνα ζωήν είς τό Μοναστήοι
των Ρωμαίων:
Άλλάχ, γιρχαί ντ?ρ ίλ Ροιμ'
Αύτοι ΐδώ έπεύχονται ετη μαν-ρά
είς τόν Σουλτάνον:
Παδισάχ τσόκ γιασά!
"Αλλοι πρός τό τχίθος, πέραν,
θεώνται ίστώμενοι έπ' ώμων, ώσει
ακροβάται, καί ύπεραίρονται ούτω-
σί, άναίδίδοντες την φωνήν των ά'-
πειρον καί Ισχυράν ώς ·9ύελλα
παντοΰ, καί δλος, όλος δ Ναό:
φρίσσει, άναπάλλεται άπίό κάτι τ
τό ύπερφυσικόν κα θείον είς φο>
νάς, φώτα, ψαλμούς, κινήσεις, κο>
δωνισμοΰς, ώδας, διθυράμβΌνς
βόμβους, φρικιασμούς....
* * *
Τής Χαχόλας αύτη ή δψις, διατί
τάχα φαίνεται σάν ν' άποπνετ] ά
γαλλίασιν αγγελικήν; Συλλογίζε
ται τόν θρίαμβον τής πίστεως ποΐ
■&' άρη, μεταφέ ρούσα τό "Αγιον
Φώς αύτό εως των βορειοπολικων.
στεππών τής Σιβηρίας, της πατρί¬
δος της..... Τοΰ Βερουτιανοϋ αύ-
τοΰ, διατί τάχα φαίνεται ούτωσί
άλαλάζον άπό χαράν τό πρόσωπον;
Προαπολαύει τοϋ ·θριάμτ5ου τής
λεβεντιάς πού θ' άρη, μετά την
τελετήν παίζων τό δαμασκηνό σπα-
ίΚ καί δρχούμενος καί άδων, ένφ
παίζει, υπέρ της 'Εκκλησίας τού...
Μέσω τοΰ περι&άλλοντος αύτοΰ
τοΰ πολντρόπου καί ·θυμοειδοΰς,
τοΰ είδωλολατρικοΰ καί θείου, τοΰ
άγρίου καί χριστιανικόν, περα ό
Πατριάρχης θριαμβευτικώς, κρα-
τών τάς λαμπάδος ά'νω.
Οί «ξ "Ελλάδος ημείς, δσοι εξ
ημών άδύνατοι ή ϊσχυροί είς την
πίστιν, ευρισκόμεθα είς ίκστασιν
καί εις σεβασμόν οίφατον πρός τό
Μυστήριον..... Τό Άγιον αύτό
Φώς, οί! ϊσω; κολακευόμεθ^ τίνες
πιστεύοντες ένδόμυχα δτι είναι τό
Φώς τό ύπερκόσμΐιιν τής Ίδέας,
τής Μεγαλης Σοφίας, της Άγά-
πτ)ς τοΰ Θεοΰ 'Εκείνου, μέ την
οποίαν έγέμισε διά λόγων 'Ελλη-
νινών τόν κόσμον.....
ΚαΙ φεύγομεν....φεύγομεν άρ-
γοι,^τρομαγμένοι, άμφίβολοι, πλέ¬
ον η θεοληπτοι αύτοι έδώ, πλέον
η δυσϊβεϊς' αύτοι εκεϊ, πάντως διιως
μέ κάποιο δέος φεύγομεν, δτι τό
μυστήριον τού Φωτός αύτό είναι
αλλος Θεος, πανίσχυρος νά συγ-
κρατήστι είς την πίστιν, ά"ρα είς
τον εθνισμόν, χιλιάδας πιστών ό-
μοκρύλων εις αίώνα....Κα φεύγομεν.
Φεύγομεν ύπομελίζοντες στά χείλη
ενα τι αρμονικόν συναίσθτιμα, δτι
ή αΐγλη τού είναι πάντοτε ή παο-
ηγορος δύναμις τοϋ 'Ελληνικοϋ
πνεύματος, ■υννησκοντος ή Ι
όπερ καί αετά τόσΰυς αΐ,όν
νάτους ΰ-τανατέλλει ές αεί ι
τάφων τοϋ 'Ελληνισμοΐ',
ρον....
Λ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛ
Ο ΑΘΗΝΑΙ03
(*) Ένράφη προ τής άναχ
της Τουρκίας είς
#νιχό: Κήρυξ> πωλείται —
•πωλεϊον ό «Όμηοος>. 1ί5, ■
5»., ίνθα νίνονται δεκταί ίη
Κις άγγελιών καί έγγρα<ρ« ' Ιΐητών παρά τού μόνον αντΐΛί ;«. Π. Άγιαγνιώτο* ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΥΓΙΕΙΝ ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΟΚΟΥ ΤΉΣ ΛΕΧΩΙΔΟΣ| ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ Μ. ΜΩ*Υ*ΣΕΙΔΟΥ Διευβνντου τοΰ Περιοδικόν «ΎγεΙα», μέλους άντεπιστέλλον της Μαιευτικτϊς; καί Γνναικολογικής 'Εταιρείας Παριοί^ τής Γαλλικής Έταιρείας τής Εύγονικης. Τό τελειοτερον των μέχρι τοΰδε έκδοθέγτοον βιβλίον διά •Υ«ινήν των μητέοων καί των βρεφων. Πλουτισμένον μ "βλλων είκονων καί όδηγών της διατροφής καί νγαινηί ' Ή άνατροφή τβθ παιδδς ΛρχΙζει προτοΰ άχόμη γβννήοτΐ ^ Λ ή μητίρα. Από την κατάστασιν της μητρός ώς ·γγνο« Τ Ιπ^της ΰγεΐας αντης καχά χον Οηλασμόν, έξαρτάται ή «Υ** ϊβυ «βιιδίον. ' * Μητέρες, προμηββυβήτε το πβλΰτιμον βιβλίον. ΤΝΙΙΗ ΔΟΛΑ. 1.75 ΑΔΕΤΟΝ ΒΙΒΛΙΟΠΟλϋΟΝ'ΈΟΝΙΚΟΥΚϋΡΪΙίΟΣ" , ί4β %ΥΕ8Τ 26ΤΗ βΤΗΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Τ·
«ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»,— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΡΡΑΙ: Η ΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΑΛΑΙΕΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗΝ ΤΗΣ
αΙ Μάΐτιος. — Μεσα απο
^ον,ι^ κάμπον, λευκαί ά-
„, ά-ό μακράν αι Ζερραι,
Γ»ίί αύτη πόλις της^ Μακε-
τΐ πόλις αγών, ή πόλις <τυ- ή πόλις άναδημιουρ- θαΰμα άντοχής, ήπό- "πόλις δράσις, ή πόλις η αι: ; τον _. ς πόλις, ή όποί» .. ϊ'3?/.ώςμέ τό μοιραίον της ; τάς -/.α-λάς τάς περίστασις. η ϊέχα έτών τώρα δέν άριθ- ■μ ί?!-/.τάς καταστροφάς καί υμ,άτ.οος άναδημιουργίας. Ρη ιι', χαίεται, σκλαδώνεται, κα- ρ-α'. υ,α-ρτυρεί υπό τόν ζυ- ων, ςανακζίεται, ξανασκλα- ι, βλέτςει τόν πληθυσμόν της :/:*■ ς;ς τόν μαρτυρικόν έκεί- ,ϊτον, ό οποίος ελέγετο όμη- ά οαο: αύτη, σαν άπό μυστι- ι;ν»ς ;.,νάμεων, ξαναδημιουρ- "" λάμπει, μεγαλωνει, .......,)ϋ3μόν της πάλιν 6ο- ! 7α':όμενον στούς δρόμους χ —'τ·α της, κινούμενον, άκ- ■3, ί^υ'θοργοΰντα, δλέπει τα της νά καταλάμπουν πάλιν ς ν.α! 7.οσμοσυρροή, βλέπει νά ώνοον νέα σπίτια καί νέα μέ- καί ν.τίρ!α καί ίδρύματα, σάν ίϊα τίς ανοίξεως άπό τα χω- 2 5-λάγχνα της... όταν ζερνάη των άνθρώπων ι έρχεται ή μανία των στοι- ;μαό?ες, κατάπνιξις κάμπων ών, κόπον, δουλειάς, έργα- χολυμόχθων, πολυεξόδων χαϊ |χών. Κακοί χαιροί χαί παγω- :ώσεις, χαχοδαιμονίαι, έ- Ιισις ίτοδειών, χαταποντισμοί Γ; Ιλά καί άπό τούς νέους τοό- άναπηδά τής πόλε- ρωμη, και των χατοικων ή δεια, ώσάν νεράίδζ, άπό τάς των υδάτων καί τούς Ογρους των θολών νερών. ['^ε-ί'.τα ερχονται πίίρχαϊές— ^εσχάτως μάλιστα έπιδημι- ρλλές — ώσάν γιά νά στενο- περισσότερον, τόν άρκετά ί^ενον ήδη, άπό απόψεως /ληδ,ισμόν τή ςπόλεως! /μ ή ςόεως! μως, κτύπημα, σέ κτύπημα, λεμ,ε χά! τρόπαια τής ζω- χτ ? έξαφανι- έ ί της σπί- ^ς της ^0ιΡ*?, νέα σπί- ε ημερβ γίνονται, μαγαζιά , ο:ομοι νέοι έχουν χαρα- τΜ.ες ύ άά ς ,νούργιες άνεφάνη- ,«-Οϋ ίεν ήταν παρά σωροί νων λίθων ^ χα>ράφΐα έ
έ-
τήν
^^δυναμαότητα, ή
ι της ε,ρίνοες της πού
κΐι την ένοχλοϋν καί
»* ή
τα σχο·>3αιότερα! είναι
ορ
όλό-
Ι '/^ιων, όπως ^ 'ιλ.
Γ«« -λησ.-τβρων τα
ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΙ ΖίϊΤΙΚΟΤΗΣ ΤΠΝ ΣΕΡΡΩΝ.- ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΠΝ ΠΛΗΜΜΥΡηΝ.» ΜΕΤΑ-
ΚΙΝΗΣΙΣ ΧΩΡΙΩΝ.- ΤΟ ΜΟΝΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΡΟΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
Τό Γερμανικόν πηδαλιουχούμενον άερόστατον «Γκράφ Ζέππελιν>, τό οποίον έτοιμάζεται έν Φρειδρισχάφεν τής Γερ-
μανίας, διά τό δεύτερον είς Αμερικήν ταξείδιον τού είς τάς 7 Μαΐου. Άριστερφ, ό πλοίαοχός τού Δρ "Εκενερ.
να δταν
'Επίσης κάτι μι-κροέργ», προσω-
ρινά, ■άντιχλημμΐίρικά, τα όποΐα τί-
ποτε άλλο 2έν Οά είναι παρά χαμένα
χρηματα
Ή μόνη σωτηρία τοΰ τότοο, «πό
τήν φασαρίαν τού Στρυμόνος καί
τάς^καταστροφάς, ιθά είναι ή <τοδα- ρά απαρχή των μεγάλον άντιπλημ- μυρ-.κών έργων κα; μόνον καί μονα- χά αυτών. Άλλο ζήτημα, τό οποίον κράτει ίς αναστάτωσιν ·έίώ μίαν μερ!ο"α ό είς αναστάτωσιν προσφυγικήν των χατοίκων τής πό¬ λεως Σερρών, είναι τό ζήτημα των άπαλλοτριωθέντων χαϊ παραχωρη- θέντων οίκοπέδων. Επί των οίκοπέδων αυτών, οί α¬ στοί πρόσφυγες τής πόλεως ώκοδό- μησαν, και πολλοί μάλιστα χαί οικί¬ ας αεγάλας, δ·απανήσαντες άρχετα. Ή Έπιτροπή Άποκαταστασεως, δέν μπορώ νά έννοησω άπό ποίαν χουτοπονηρίαν χινοομένη, δέν τούς κάνει τήν οριστικήν έκχώρησιν, ώστε νά έννοήσο,ιν οί άν&ρωποι '~ τό κτημα έκεΐνο είναι πλέον άδε λον.κήτως, άδιαταράχτως τους. 'Ως έκ τούτου λοιπόν, φασαρίες χϊί θόροδος χαί χαυγάδες χαί έπι- θεσεις κατά τή ς'Επιτροπής **« ά- ναστατώσεις υπουργείων, χαί γραφήματα παντοϋ χαί ύπΐμνήμα- τα χαί διαμαρτυιρίϊΐ, τα όποία ό- μως μένουν όλα άνευ ,άΐπαντήσεως. , . -■{ -- -...._ Τουτο τούς έρεθίζει χαί τούς χά- *πο το^ Στραμό- νει νά σχεπτωνται άλλα μέτρα έχ- διασμοΰ παραχωρήσεως των τίτλων καί νά άπειλοΰν πράγματα, τα όποία λέγονται γιά φοδέρα μόνον, άλλά δέν γίνονται ποτέ. Καί αύτά μέν δσον άφορά τήν Ε¬ πιτροπήν τής Άποκαταστασεως Π ροσφύγων. Όσον άφορά δμως τούς διαμαρ- τυρομένοας καί θορυδοΰντζς, ευρί¬ σκομεν ότι όλος αϋτός ό (οντόρος», τον οποίον κάμνουν, είναι λίγο όπερ- δολικός. Διότι ΰπάρχει μέν, δι' άλλας άλ- λοίας περιπτώσείς εντελώς, ό νόμος ό όρίζων ότι τα «έπικείμενα» άνή- κο;ν είς τα «ύποκείμενα», άλλά ό νόμος αύτός, είς την περίστασιν αύ¬ την, έδώ πέρα, των Σερρών, δέν δύ¬ ναται νά εφαρμοσθή οΰτε νά εμφα¬ νισθή διόλου. Διότι ούτε ή Έπιτροπή τής Ά¬ ποκαταστασεως ιθά σκεφθή ποτέ, οϊ- τε τό Κράτος θά τό επιτρέψη, «επι¬ κείμενον άξίας 100 καί 150 χιλιά¬ δων δραχών καί 400 ώς έχοον με- ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Οτι δραχώ ΐ!/.ά νά είς τόν νοαικόν ίζ ΐ!/.ά νά θοσιθσθή ίς όρον τοΰ «υποκείμενον»», στοίχίζον- τος 10 καί 15 χιλιάδας. Κατά συνέπειαν ό Φόρυδος είναι ολίγον νευρικος κα ίοΐ φόδοι άνυπό- "Πόσον κοατίζει μιας Τό πρωτοδικεϊον των Παρισίων συνεζήτησεν επί τής-----'----- 5·' κης ή όποία είχεν ώς στοιχείον την γυναικείον ματαιοδοξίαν, τήν χει¬ ρουργικήν εΐΐς τα ίνστιτοΰτα τής καλλονης καί τήν αξίαν μιας κνή- αης. Ή πλουσία κυρία Σωζάννα Λεγκέν, τεθλιμμένη, διότι είχεν ά- στραγάλους έλεφαντίνους, άπε-φάσι- σε μίαν ημέραν νά προσφύγη είς ενα χε'.ροΰργον ειδικόν είς τάς «Ιγ- χειρήσεις τής χαλλονήις", ίνα λε- πτύνη την γραμμήν των ποδών της. Εύ-ροϋσα τόν χειροΰργον, ή κυρία υπέστη αρχικώς τήν εγχείρησιν μό- ον επί τού ενός ποδός, ίνα, άν τα άποτελ-έσματα ήσαν ίκανοποιητικά. ύποσττί τοιαύτην καί επί τοΰ ετέρου ποδός. Δυστυχώς δμως ή «γχείρη- -ις οχι μόνον δέν έπέτϋχε^άλλά πρός αποφυγήν γαγγραίνης όχειροΰργος ηναγκάσθη κυριολεκτικώς, ν' άκρω- τηριάση τό μελος τοΰ ποδός. Ή κυοία Λεγχέν ι δ ο ΰ σ α, και α- ΚΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑΟΗ ΔΙ ΓΝΗΣ10ΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.50 ΤΟ ΓΑΛΟΝΊ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ Βί-ΕΑΟΗ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ Τα κάλλιστα έν τή Είναι έν χρήσει άπό τούς με- γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς τής Άμερικής. Κάμνουν καπέλλο κανοΰργιο. Δέν τό βλαπτουν. Δέν περιέχουν όξέα. Ζητήσατε νά σάς στ·ίλο>
μεν δωρεάν ωραίαν ϋΐ5ρΙ&Υ
κατασκευαστησ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥβΕΙΣ ΤΩ 1873
ΝΕΥ7 ΥΟΕΚ ΟΙΤΥ
Β&ηάΧ Δέρματα καί δλα τα εΐοη Π ιλοκαθαριστών.
διά
στατοι.
Ενα μόνον δικαιολογεΐ τάς προ¬
σπαθείας των ενδιαφερομένων όπως
λυθή τό ταχύτερον τό ζήτημα αύ-
τό — καί πρέπει νά λυθή — τό ότι
οί άνθρωποι αύτο-ί, κτίσαντες καί έ-
ξοδευ&έντες, εχουν ανάγκην, ίσως,
χρημάτων σήμερον.
'Εφ' δσον λοιπόν δέν εχουν τήν
κυριότητα τού κτήματός των, δέν
είναι δυνατόν νά ύποθηκεύσουν καί
νά δανεΐσθούν.
Καί τα οίκόπεδα αύτά, επί των
οποίων έκτίσθησαν οικίαι, καταστή-
ματα κλπ. άνέρχονται είς διακόσια
σχεδόν.
Ή 'Επιτροπή Άποκατ^στάσεως
Προσφύγων διατείνεται ότι δέν εγέ¬
νετο κτηματογράφησις άχόμη ι~"·
κατά συνέπειαν έκτίμησις.
Άλλά ή χτηματογράφησις σχε¬
δόν ΰπάρχει, ΰπάρχοντος σχεδίου πό-
λε6>ς, /.αί εΰ-κόλως δύναται νά ξα-
ναγίνη. Ή δέ έκτίμησις δέν είναι
δύσχολος, δεδομένου ότι τόσον μέγα
χρονικόν διάστημα επέρασε, χωρίς
νά γείνη καμμιά προσπαθεία πρός
τουτο.
"Αλλως τε ή πρός οδς ή παρα·
χώρησις προσφέρονται νά πληρώ-
σοον δεκαπλάσια τής άξίας των,—
ή άπαλλοτρίωσις εγένετο μέ μηδα-
μινήν τιμήν — διά ν' άπίλλαγοΰ"
καί ήσυχάσουν.
ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ.
ότι τό όνειρον της νά αποκτήση λε-
χτούς πόδας έναυάγησε, δέ"ν ήθέλη-
σεν δ;λως καί νά χάση τόν ενα πόδα
της, χωρίς αποζημίωσιν χαί έκί-
νησεν άγιογήν κατά τοΰ χ·ειρούργου,
άξιώσασα μεγάλ^ ά-<ιζημίο>τιν. Τό
πρωτοδικεΐον ήδη εξέδωκεν απόφασιν
δι' ής έθεώρησεν ύπ*6τ>>νον τόν χει-
οΰργον καί τόν κατεδίκασεν είς α¬
ποζημίωσιν 200.000 φράγκων.
Μεταξύ άλ).ων ή απόφασις λέγει,
ότι, οιαδήποτε καί άν είναι ή σον-
είδηΐις *αί ή μεγάλη έπαγγε^α-
τ!7.ή άξία καί άφιλοκέριϊεια τοΰ χει-
ρούργΐυ, τό γεγονός ότι εξετέλεσε
μίαν εγχείρησιν σ'Λεπαγομένην κ;ν-
δύνους πο<τ^ι.ατικής σο6α·ρότητος ε¬ πί ενός μέλοος ΰγιοΰςΙ πρός τόν σκοπόν νά διορθώση τήν γραμμήν αύτοΰ, χωρίς ή έ~έμι6ασις νά έπι- δάλλεται άπό κααμίαν χ>ε.?απευτικήν
ανάγκην, *αί χωρίς νά εμφανίζη οι¬
ανδήποτε χρησιμότητα διά την υγεί¬
αν τής έγχε'.ριζομένης, αποτελεί
καθ' εαυτήν έλάττωμα φυσικόν τοι¬
ούτον, ώστε νά καθορίζη τήν ευθύ¬
νην τοΰ χειρούργοο. Τοιαύτη εύθυ-
νη πηγάζει άπό τάς αρχάς τοΰ κο?-
νοΰ δ'./,αίου, ξένη πρός οιανδήποτε
άποψιν ίατρικοΰ χαρακτήρος, καί
χωρις τήν ανάγκην τής προσφυγής
είς τήν χειρουργικήν επιστήμην.
Όλίγον ένίιαφέρει, λέγει ή ά—ό-
φασ:ς, άπαξ -ΛαΘιερωΟείσης τής άρ-
χής ταύτης, ή έξέτασις άν εν σφάλ-
μα έπανγελματιχΛν διεπράχθη ή 2-
χι υπό τού χειρούργοι», τόσον /.ατά
τήν εγχείρησιν, δσον καί κατά τήν
έπακολοιυΐ&ήσασαν θεραπείαν. Ουδέν
σφάλαα ήθελε διαπραχθή, τουτο θά
ύπεγράμμιζιί μόνον, τόν επικίνδυνον
χχρακ.τήρ·α της χε'.ρουργικής έπ>εα-
€άσεως καθ" εαυτήν, διότι 6ά ν.α-
τεδεικνύετο, ότι ή έγχείρησις θά
είχεν ώς άποτέλεσμα τόν άκρωτη,-
ριασμόν τοΰ ποδός, άΐφοΰ ή έγχειρι·
ζομένη Οά διέτρεχε τόν κί»δ!υνον το2
ϋανάτου, παρ' όλας τάς πρθγυλά-
ξεις ν,αί τούς κανόνας ψης τέχνης»
Ό χειροΰργος μή δυνάμενος νοΐ
επικαλεσθή τήν Θεραπευτΐκήν ανάγ¬
κην, επεκαλέσθη πρός ΰπεράσπ'.σιν
τού τήν ηθικήν ανάγκην. Ή -Αυρία
Λεγκέν πράγματι τφ είχε εκδηλώ¬
σει τήν πρόθεσιν νά αυτοκτονήση,
α"; οί πόδες της δ«ν ηδύναντο ν, ήμερτισι»»ς Κυρίαι·
■άτικος, χαθώς καί ό είχονογι αφηαέ-
νος, πωλοϋνται παρά τού άντιπροσά-
κου μας, κ. Αονκά Παρασχευά, 2Μ
Ν. 5&ίίθΓά Ανβ., όστις δέχεται μ*·
κρός ^οΐ μεγάλας άγγελίας, καθ·< καί Ιγγραφάς σννορομητ&ν. ΌΑ1ΧΑ3, ΤΕΧΑ8.— Ό « Ε- Κηρυξ» πωλεΐται είς τή» Οθ8ΐηορο1ΐΙίΐη Νβννβ δίαηα, ΟοΐηΐηβΓοο βηά Α&&ΓΟ: 81β. ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ €>ΑΙΙΠ€ΑΑ€Ν(§
ΣΎΛΛΟΓΗ 11η: Βιβλίον είς πολύχρωμον χαί έχτάχτως καλλι¬
τεχνικον έκδοσιν. Δι ~Αομα, Μανδολϊνο, ΒιολΙ η Κλαρΐνο.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. ί Γυναΐχα Ποΰ -κοτ,ώνει, (Άγόρι Μόν
"Ελα Ξντινα....),— Φέρτε Μου Νά Πΐώ, Άπάχιχο Τραγονίι,—
Τό Ταγχό Τής Άγάπης,— Γλυχειά Ρετζίνα—- Τό Πβώτο 'Ε-
ρωτιχό Φιλί—- Σχλάβα Τοΰ Τρανοΰ Πασά, Άραδιχό Ραχ Τηί,
Νά Γιατί Πίνω Καί Μεθώ!,— Καρδερίνα Καί ό Φλώρος, Ά-
λ6 τ^ν "Ροζίτα",— "ΑχΓ Γιατοβ Μου—- Μάννα Καί Γυιός—·Μί¬
αν Μονην ΠοθτθΓ—Τό Μορτάκι—-Τα 'Αλανάκι—Πεισματάρο,
Σνρτος,— Ό Γέρος,— Κάτω Στό Γιαλό,— Τα Μπαρμπεράκια-
Ψάλτη Θά Φε'ρω 'Αρχάγγελο,—Καρδιά Π' 'Αγάπη Όβφανή,—
Θυμασαι Κείνη Τή Βραδυάί * « * * > Τι/ιάται Δολ. 1.00
ΤΕΜΑΧΙΑ ΔΙΑ ΙΠΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ, 25« ΕΚΑΣΤΟΝ
672 Γνναΐκα Ποΰ Σκοτώνει
649 Σ&ύσαν Τά'Όνειρά Μόν
655 Άχι Γιατρέ Μου,— Τό^
654 Τό Μορτάκι. (Κατινάκι
656 Καροτσιέρης, μέ λόγια
651 θνμασαιί, Στδ Οίηβπια
667 Καρδιά π* 'Αγάπη όρφανή
608 Γλυκειά Ρετζίνα
645 Πρώτο Έρωτικό Φιλί
650 Ταγκό Της 'Αγάπης
657 ~
662
655
666
652
Τρέλλες ΚαΙ χΟρό
Μίαν Μόνην Ποθώ
Το ·Αλανάχ;
Νά Γιατί Πίνω και Μεθώ
Μ' "Ενα Φιλί Σου.
Πλείστα αλΐα τεμαχια χαί βιδλΐα δία όλα τα οργανα Φα ενρετε είς
το* γενικόν τιμοχατάλογον τον οίκον "ΑΠΟΛΛΩΝ". Ο.Ο.Ώ. παραγ¬
γελίαι άποστέλλονιαι αυθημερόν, καρά τον μοναιχοηώλον σας η άχεν-
Φείας,
ΑΡΟΣΙΟ ΜϋΒΙΟ 00., 301
IV.
41ύ 81τ., ΝΕΤν ΤΟΒΚ, Ν. Υ.
ΡΡΑΙ: Η ΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΑΛΑΙΕΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗΝ ΤΗΣ
αΙ Μάΐτιος. — Μεσα απο
^ον,ι^ κάμπον, λευκαί ά-
„, ά-ό μακράν αι Ζερραι,
Γ»ίί αύτη πόλις της^ Μακε-
τΐ πόλις αγών, ή πόλις <τυ- ή πόλις άναδημιουρ- θαΰμα άντοχής, ήπό- "πόλις δράσις, ή πόλις η αι: ; τον _. ς πόλις, ή όποί» .. ϊ'3?/.ώςμέ τό μοιραίον της ; τάς -/.α-λάς τάς περίστασις. η ϊέχα έτών τώρα δέν άριθ- ■μ ί?!-/.τάς καταστροφάς καί υμ,άτ.οος άναδημιουργίας. Ρη ιι', χαίεται, σκλαδώνεται, κα- ρ-α'. υ,α-ρτυρεί υπό τόν ζυ- ων, ςανακζίεται, ξανασκλα- ι, βλέτςει τόν πληθυσμόν της :/:*■ ς;ς τόν μαρτυρικόν έκεί- ,ϊτον, ό οποίος ελέγετο όμη- ά οαο: αύτη, σαν άπό μυστι- ι;ν»ς ;.,νάμεων, ξαναδημιουρ- "" λάμπει, μεγαλωνει, .......,)ϋ3μόν της πάλιν 6ο- ! 7α':όμενον στούς δρόμους χ —'τ·α της, κινούμενον, άκ- ■3, ί^υ'θοργοΰντα, δλέπει τα της νά καταλάμπουν πάλιν ς ν.α! 7.οσμοσυρροή, βλέπει νά ώνοον νέα σπίτια καί νέα μέ- καί ν.τίρ!α καί ίδρύματα, σάν ίϊα τίς ανοίξεως άπό τα χω- 2 5-λάγχνα της... όταν ζερνάη των άνθρώπων ι έρχεται ή μανία των στοι- ;μαό?ες, κατάπνιξις κάμπων ών, κόπον, δουλειάς, έργα- χολυμόχθων, πολυεξόδων χαϊ |χών. Κακοί χαιροί χαί παγω- :ώσεις, χαχοδαιμονίαι, έ- Ιισις ίτοδειών, χαταποντισμοί Γ; Ιλά καί άπό τούς νέους τοό- άναπηδά τής πόλε- ρωμη, και των χατοικων ή δεια, ώσάν νεράίδζ, άπό τάς των υδάτων καί τούς Ογρους των θολών νερών. ['^ε-ί'.τα ερχονται πίίρχαϊές— ^εσχάτως μάλιστα έπιδημι- ρλλές — ώσάν γιά νά στενο- περισσότερον, τόν άρκετά ί^ενον ήδη, άπό απόψεως /ληδ,ισμόν τή ςπόλεως! /μ ή ςόεως! μως, κτύπημα, σέ κτύπημα, λεμ,ε χά! τρόπαια τής ζω- χτ ? έξαφανι- έ ί της σπί- ^ς της ^0ιΡ*?, νέα σπί- ε ημερβ γίνονται, μαγαζιά , ο:ομοι νέοι έχουν χαρα- τΜ.ες ύ άά ς ,νούργιες άνεφάνη- ,«-Οϋ ίεν ήταν παρά σωροί νων λίθων ^ χα>ράφΐα έ
έ-
τήν
^^δυναμαότητα, ή
ι της ε,ρίνοες της πού
κΐι την ένοχλοϋν καί
»* ή
τα σχο·>3αιότερα! είναι
ορ
όλό-
Ι '/^ιων, όπως ^ 'ιλ.
Γ«« -λησ.-τβρων τα
ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΙ ΖίϊΤΙΚΟΤΗΣ ΤΠΝ ΣΕΡΡΩΝ.- ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΠΝ ΠΛΗΜΜΥΡηΝ.» ΜΕΤΑ-
ΚΙΝΗΣΙΣ ΧΩΡΙΩΝ.- ΤΟ ΜΟΝΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΡΟΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
Τό Γερμανικόν πηδαλιουχούμενον άερόστατον «Γκράφ Ζέππελιν>, τό οποίον έτοιμάζεται έν Φρειδρισχάφεν τής Γερ-
μανίας, διά τό δεύτερον είς Αμερικήν ταξείδιον τού είς τάς 7 Μαΐου. Άριστερφ, ό πλοίαοχός τού Δρ "Εκενερ.
να δταν
'Επίσης κάτι μι-κροέργ», προσω-
ρινά, ■άντιχλημμΐίρικά, τα όποΐα τί-
ποτε άλλο 2έν Οά είναι παρά χαμένα
χρηματα
Ή μόνη σωτηρία τοΰ τότοο, «πό
τήν φασαρίαν τού Στρυμόνος καί
τάς^καταστροφάς, ιθά είναι ή <τοδα- ρά απαρχή των μεγάλον άντιπλημ- μυρ-.κών έργων κα; μόνον καί μονα- χά αυτών. Άλλο ζήτημα, τό οποίον κράτει ίς αναστάτωσιν ·έίώ μίαν μερ!ο"α ό είς αναστάτωσιν προσφυγικήν των χατοίκων τής πό¬ λεως Σερρών, είναι τό ζήτημα των άπαλλοτριωθέντων χαϊ παραχωρη- θέντων οίκοπέδων. Επί των οίκοπέδων αυτών, οί α¬ στοί πρόσφυγες τής πόλεως ώκοδό- μησαν, και πολλοί μάλιστα χαί οικί¬ ας αεγάλας, δ·απανήσαντες άρχετα. Ή Έπιτροπή Άποκαταστασεως, δέν μπορώ νά έννοησω άπό ποίαν χουτοπονηρίαν χινοομένη, δέν τούς κάνει τήν οριστικήν έκχώρησιν, ώστε νά έννοήσο,ιν οί άν&ρωποι '~ τό κτημα έκεΐνο είναι πλέον άδε λον.κήτως, άδιαταράχτως τους. 'Ως έκ τούτου λοιπόν, φασαρίες χϊί θόροδος χαί χαυγάδες χαί έπι- θεσεις κατά τή ς'Επιτροπής **« ά- ναστατώσεις υπουργείων, χαί γραφήματα παντοϋ χαί ύπΐμνήμα- τα χαί διαμαρτυιρίϊΐ, τα όποία ό- μως μένουν όλα άνευ ,άΐπαντήσεως. , . -■{ -- -...._ Τουτο τούς έρεθίζει χαί τούς χά- *πο το^ Στραμό- νει νά σχεπτωνται άλλα μέτρα έχ- διασμοΰ παραχωρήσεως των τίτλων καί νά άπειλοΰν πράγματα, τα όποία λέγονται γιά φοδέρα μόνον, άλλά δέν γίνονται ποτέ. Καί αύτά μέν δσον άφορά τήν Ε¬ πιτροπήν τής Άποκαταστασεως Π ροσφύγων. Όσον άφορά δμως τούς διαμαρ- τυρομένοας καί θορυδοΰντζς, ευρί¬ σκομεν ότι όλος αϋτός ό (οντόρος», τον οποίον κάμνουν, είναι λίγο όπερ- δολικός. Διότι ΰπάρχει μέν, δι' άλλας άλ- λοίας περιπτώσείς εντελώς, ό νόμος ό όρίζων ότι τα «έπικείμενα» άνή- κο;ν είς τα «ύποκείμενα», άλλά ό νόμος αύτός, είς την περίστασιν αύ¬ την, έδώ πέρα, των Σερρών, δέν δύ¬ ναται νά εφαρμοσθή οΰτε νά εμφα¬ νισθή διόλου. Διότι ούτε ή Έπιτροπή τής Ά¬ ποκαταστασεως ιθά σκεφθή ποτέ, οϊ- τε τό Κράτος θά τό επιτρέψη, «επι¬ κείμενον άξίας 100 καί 150 χιλιά¬ δων δραχών καί 400 ώς έχοον με- ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Οτι δραχώ ΐ!/.ά νά είς τόν νοαικόν ίζ ΐ!/.ά νά θοσιθσθή ίς όρον τοΰ «υποκείμενον»», στοίχίζον- τος 10 καί 15 χιλιάδας. Κατά συνέπειαν ό Φόρυδος είναι ολίγον νευρικος κα ίοΐ φόδοι άνυπό- "Πόσον κοατίζει μιας Τό πρωτοδικεϊον των Παρισίων συνεζήτησεν επί τής-----'----- 5·' κης ή όποία είχεν ώς στοιχείον την γυναικείον ματαιοδοξίαν, τήν χει¬ ρουργικήν εΐΐς τα ίνστιτοΰτα τής καλλονης καί τήν αξίαν μιας κνή- αης. Ή πλουσία κυρία Σωζάννα Λεγκέν, τεθλιμμένη, διότι είχεν ά- στραγάλους έλεφαντίνους, άπε-φάσι- σε μίαν ημέραν νά προσφύγη είς ενα χε'.ροΰργον ειδικόν είς τάς «Ιγ- χειρήσεις τής χαλλονήις", ίνα λε- πτύνη την γραμμήν των ποδών της. Εύ-ροϋσα τόν χειροΰργον, ή κυρία υπέστη αρχικώς τήν εγχείρησιν μό- ον επί τού ενός ποδός, ίνα, άν τα άποτελ-έσματα ήσαν ίκανοποιητικά. ύποσττί τοιαύτην καί επί τοΰ ετέρου ποδός. Δυστυχώς δμως ή «γχείρη- -ις οχι μόνον δέν έπέτϋχε^άλλά πρός αποφυγήν γαγγραίνης όχειροΰργος ηναγκάσθη κυριολεκτικώς, ν' άκρω- τηριάση τό μελος τοΰ ποδός. Ή κυοία Λεγχέν ι δ ο ΰ σ α, και α- ΚΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑΟΗ ΔΙ ΓΝΗΣ10ΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.50 ΤΟ ΓΑΛΟΝΊ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ Βί-ΕΑΟΗ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ Τα κάλλιστα έν τή Είναι έν χρήσει άπό τούς με- γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς τής Άμερικής. Κάμνουν καπέλλο κανοΰργιο. Δέν τό βλαπτουν. Δέν περιέχουν όξέα. Ζητήσατε νά σάς στ·ίλο>
μεν δωρεάν ωραίαν ϋΐ5ρΙ&Υ
κατασκευαστησ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥβΕΙΣ ΤΩ 1873
ΝΕΥ7 ΥΟΕΚ ΟΙΤΥ
Β&ηάΧ Δέρματα καί δλα τα εΐοη Π ιλοκαθαριστών.
διά
στατοι.
Ενα μόνον δικαιολογεΐ τάς προ¬
σπαθείας των ενδιαφερομένων όπως
λυθή τό ταχύτερον τό ζήτημα αύ-
τό — καί πρέπει νά λυθή — τό ότι
οί άνθρωποι αύτο-ί, κτίσαντες καί έ-
ξοδευ&έντες, εχουν ανάγκην, ίσως,
χρημάτων σήμερον.
'Εφ' δσον λοιπόν δέν εχουν τήν
κυριότητα τού κτήματός των, δέν
είναι δυνατόν νά ύποθηκεύσουν καί
νά δανεΐσθούν.
Καί τα οίκόπεδα αύτά, επί των
οποίων έκτίσθησαν οικίαι, καταστή-
ματα κλπ. άνέρχονται είς διακόσια
σχεδόν.
Ή 'Επιτροπή Άποκατ^στάσεως
Προσφύγων διατείνεται ότι δέν εγέ¬
νετο κτηματογράφησις άχόμη ι~"·
κατά συνέπειαν έκτίμησις.
Άλλά ή χτηματογράφησις σχε¬
δόν ΰπάρχει, ΰπάρχοντος σχεδίου πό-
λε6>ς, /.αί εΰ-κόλως δύναται νά ξα-
ναγίνη. Ή δέ έκτίμησις δέν είναι
δύσχολος, δεδομένου ότι τόσον μέγα
χρονικόν διάστημα επέρασε, χωρίς
νά γείνη καμμιά προσπαθεία πρός
τουτο.
"Αλλως τε ή πρός οδς ή παρα·
χώρησις προσφέρονται νά πληρώ-
σοον δεκαπλάσια τής άξίας των,—
ή άπαλλοτρίωσις εγένετο μέ μηδα-
μινήν τιμήν — διά ν' άπίλλαγοΰ"
καί ήσυχάσουν.
ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ.
ότι τό όνειρον της νά αποκτήση λε-
χτούς πόδας έναυάγησε, δέ"ν ήθέλη-
σεν δ;λως καί νά χάση τόν ενα πόδα
της, χωρίς αποζημίωσιν χαί έκί-
νησεν άγιογήν κατά τοΰ χ·ειρούργου,
άξιώσασα μεγάλ^ ά-<ιζημίο>τιν. Τό
πρωτοδικεΐον ήδη εξέδωκεν απόφασιν
δι' ής έθεώρησεν ύπ*6τ>>νον τόν χει-
οΰργον καί τόν κατεδίκασεν είς α¬
ποζημίωσιν 200.000 φράγκων.
Μεταξύ άλ).ων ή απόφασις λέγει,
ότι, οιαδήποτε καί άν είναι ή σον-
είδηΐις *αί ή μεγάλη έπαγγε^α-
τ!7.ή άξία καί άφιλοκέριϊεια τοΰ χει-
ρούργΐυ, τό γεγονός ότι εξετέλεσε
μίαν εγχείρησιν σ'Λεπαγομένην κ;ν-
δύνους πο<τ^ι.ατικής σο6α·ρότητος ε¬ πί ενός μέλοος ΰγιοΰςΙ πρός τόν σκοπόν νά διορθώση τήν γραμμήν αύτοΰ, χωρίς ή έ~έμι6ασις νά έπι- δάλλεται άπό κααμίαν χ>ε.?απευτικήν
ανάγκην, *αί χωρίς νά εμφανίζη οι¬
ανδήποτε χρησιμότητα διά την υγεί¬
αν τής έγχε'.ριζομένης, αποτελεί
καθ' εαυτήν έλάττωμα φυσικόν τοι¬
ούτον, ώστε νά καθορίζη τήν ευθύ¬
νην τοΰ χειρούργοο. Τοιαύτη εύθυ-
νη πηγάζει άπό τάς αρχάς τοΰ κο?-
νοΰ δ'./,αίου, ξένη πρός οιανδήποτε
άποψιν ίατρικοΰ χαρακτήρος, καί
χωρις τήν ανάγκην τής προσφυγής
είς τήν χειρουργικήν επιστήμην.
Όλίγον ένίιαφέρει, λέγει ή ά—ό-
φασ:ς, άπαξ -ΛαΘιερωΟείσης τής άρ-
χής ταύτης, ή έξέτασις άν εν σφάλ-
μα έπανγελματιχΛν διεπράχθη ή 2-
χι υπό τού χειρούργοι», τόσον /.ατά
τήν εγχείρησιν, δσον καί κατά τήν
έπακολοιυΐ&ήσασαν θεραπείαν. Ουδέν
σφάλαα ήθελε διαπραχθή, τουτο θά
ύπεγράμμιζιί μόνον, τόν επικίνδυνον
χχρακ.τήρ·α της χε'.ρουργικής έπ>εα-
€άσεως καθ" εαυτήν, διότι 6ά ν.α-
τεδεικνύετο, ότι ή έγχείρησις θά
είχεν ώς άποτέλεσμα τόν άκρωτη,-
ριασμόν τοΰ ποδός, άΐφοΰ ή έγχειρι·
ζομένη Οά διέτρεχε τόν κί»δ!υνον το2
ϋανάτου, παρ' όλας τάς πρθγυλά-
ξεις ν,αί τούς κανόνας ψης τέχνης»
Ό χειροΰργος μή δυνάμενος νοΐ
επικαλεσθή τήν Θεραπευτΐκήν ανάγ¬
κην, επεκαλέσθη πρός ΰπεράσπ'.σιν
τού τήν ηθικήν ανάγκην. Ή -Αυρία
Λεγκέν πράγματι τφ είχε εκδηλώ¬
σει τήν πρόθεσιν νά αυτοκτονήση,
α"; οί πόδες της δ«ν ηδύναντο ν, ήμερτισι»»ς Κυρίαι·
■άτικος, χαθώς καί ό είχονογι αφηαέ-
νος, πωλοϋνται παρά τού άντιπροσά-
κου μας, κ. Αονκά Παρασχευά, 2Μ
Ν. 5&ίίθΓά Ανβ., όστις δέχεται μ*·
κρός ^οΐ μεγάλας άγγελίας, καθ·< καί Ιγγραφάς σννορομητ&ν. ΌΑ1ΧΑ3, ΤΕΧΑ8.— Ό « Ε- Κηρυξ» πωλεΐται είς τή» Οθ8ΐηορο1ΐΙίΐη Νβννβ δίαηα, ΟοΐηΐηβΓοο βηά Α&&ΓΟ: 81β. ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ €>ΑΙΙΠ€ΑΑ€Ν(§
ΣΎΛΛΟΓΗ 11η: Βιβλίον είς πολύχρωμον χαί έχτάχτως καλλι¬
τεχνικον έκδοσιν. Δι ~Αομα, Μανδολϊνο, ΒιολΙ η Κλαρΐνο.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. ί Γυναΐχα Ποΰ -κοτ,ώνει, (Άγόρι Μόν
"Ελα Ξντινα....),— Φέρτε Μου Νά Πΐώ, Άπάχιχο Τραγονίι,—
Τό Ταγχό Τής Άγάπης,— Γλυχειά Ρετζίνα—- Τό Πβώτο 'Ε-
ρωτιχό Φιλί—- Σχλάβα Τοΰ Τρανοΰ Πασά, Άραδιχό Ραχ Τηί,
Νά Γιατί Πίνω Καί Μεθώ!,— Καρδερίνα Καί ό Φλώρος, Ά-
λ6 τ^ν "Ροζίτα",— "ΑχΓ Γιατοβ Μου—- Μάννα Καί Γυιός—·Μί¬
αν Μονην ΠοθτθΓ—Τό Μορτάκι—-Τα 'Αλανάκι—Πεισματάρο,
Σνρτος,— Ό Γέρος,— Κάτω Στό Γιαλό,— Τα Μπαρμπεράκια-
Ψάλτη Θά Φε'ρω 'Αρχάγγελο,—Καρδιά Π' 'Αγάπη Όβφανή,—
Θυμασαι Κείνη Τή Βραδυάί * « * * > Τι/ιάται Δολ. 1.00
ΤΕΜΑΧΙΑ ΔΙΑ ΙΠΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ, 25« ΕΚΑΣΤΟΝ
672 Γνναΐκα Ποΰ Σκοτώνει
649 Σ&ύσαν Τά'Όνειρά Μόν
655 Άχι Γιατρέ Μου,— Τό^
654 Τό Μορτάκι. (Κατινάκι
656 Καροτσιέρης, μέ λόγια
651 θνμασαιί, Στδ Οίηβπια
667 Καρδιά π* 'Αγάπη όρφανή
608 Γλυκειά Ρετζίνα
645 Πρώτο Έρωτικό Φιλί
650 Ταγκό Της 'Αγάπης
657 ~
662
655
666
652
Τρέλλες ΚαΙ χΟρό
Μίαν Μόνην Ποθώ
Το ·Αλανάχ;
Νά Γιατί Πίνω και Μεθώ
Μ' "Ενα Φιλί Σου.
Πλείστα αλΐα τεμαχια χαί βιδλΐα δία όλα τα οργανα Φα ενρετε είς
το* γενικόν τιμοχατάλογον τον οίκον "ΑΠΟΛΛΩΝ". Ο.Ο.Ώ. παραγ¬
γελίαι άποστέλλονιαι αυθημερόν, καρά τον μοναιχοηώλον σας η άχεν-
Φείας,
ΑΡΟΣΙΟ ΜϋΒΙΟ 00., 301
IV.
41ύ 81τ., ΝΕΤν ΤΟΒΚ, Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥϊ-ΙαΚΗ, 5 ΜαΙ-ΟΓ, 1929.
(Σ,ινέχεια «κ τής 19ης σελίϊος.)
ειμή νά επιζητήση την μετά των έν
τώ Συνεδρίω συνάδελφον τού ειρή¬
νην καί σύμπνοιαν, καί σομπράξη
μετ' αυτών είς την έκχόμπευσιν τής
άγυρτείας.
Δ'.
Άλλ' άν αί τοιαύται κριτικαί ύ-
χοθέσε'.ς των δέν χείθουσίν ότι ήσαν
οί άκρίβείς λόγοι, οί στερεώσαντες
την πίστιν καί δεδαιότητα των μα-
θητών είς την άνάστασιν, καλούμε-
θα καί πάλιν νά λάβωμεν ύχ' όψιν
τό γεγονός των όπτικών παραΐσθή"-
σεων, των οποίων οί μάρτνρες τής
άναστάσεως εγένοντο θύματα! Ου¬
δείς, έν τούτοις, έχέφρον, νομίζομεν,
δύναται νά είναι τόσον «κριτΐκός»,
ώίτε νά /^ίνη ότι, συνεντεύξει, συν-
διαλέξεις, παραχαθίσείς των μαθη-
τών είς την τράπεζαν μετά τού ά-
ναστάντος Κυρίου καί Διδασκάλου
των, κλάσις τοΰ άρτου, παρ' αυτού,
καί λήψις αυτού έκ των ίδίων τού
χειρών, έξήγησΐς είς αύτοΰς χαρ*
Αυτού των Γράφων, μετάδοσις είς
αύτούς των τελευταίον τοο χαραγ-
γελιών, καί αποστόλη αυτών είς χα¬
σάν την κτί-τΐν ίνα κηρύξωσι τό Ευ¬
αγγέλιον τής άναστάσεώς τοο, —
καί σϊίρά 2λη άλλον γεγονότον,—
ψηλαφήσεις δηλ: αυτού διά των χει¬
ρών των, αί οποίαι ψηλαφήσεις έξε-
λέγχουσιν, άναμφίδόλως, την όπτι-
κήν απάτην, καί διαλύουσι τάς ψευ-
ίαισθήσεις, — ουδείς, λέγομεν, δύ¬
ναται νά κρίνη καί χαρακτηρίση
πάντα ταύτα ώς άχοτέλεαμα ψευ-
δαισθήσεων ή χαραισθήσεων, αί ο¬
ποίαι λαμδάνουσι χώραν έν καιρώ
νυκτός, καί ούχι ημέρας, ώς έλα¬
βον χώραν χάντα τ' ανωτέρω, ούδε
προσβάλλουσα όμάδας όλας έκ 12
καί 500 άνθρώχων διά μιίς, ώστε
ούτοι νά νομίζωσι καί αίσθάνωνται
Η
εορτάς
υπάρχουσι. Άλλ'
έν τή ίστορία τού κότμ^
— ως τα υπό τοΰ κ. Βά-ν=λ Μ
μενά _ μετά τόσηςέ,^
ωφελείας καί ευκολίας ά^Ή
κα: μαρτ,ρια εν
δθ
των κρ!τ!κής %,3 χΛλ
πΐοσοχης.
Ή μαρ^ρία, έν τούτοις λ
ασεωςτοΰΧ^!
3ειξ:ς καί
ης
«3ειξ:ς καί ίχιστέγ»,^ %
της υπερφοσικής Αυτού ν^
-ντφχοσμφ, χ8ίχ—έχ5Λί?
"Εν άπο τα προάστεια τής πόλεως Τοπήκα, Κάνσας, μετά την πλημμύραν τοΰ γειτονικοϋ ποταμοϋ Κόου.
συνεπεία των προσφάτων ΰροχών.
ψευδώς καί ταυτοχρόνως δτι είδον
τόν βίον ανύπαρκτον άνδρωχον ίστά-
μενον καί λαλοΰντα πρός αύτούς, έ-
κεί δπθυ ουδέν πλέον υπήρχεν, ει¬
μή μόνον κενός άήρ.
Πλήν καί τής υποθέσεως των
ψευδαισθήσεων μή ίσταμένης λογι-
κώς πρός έξηγτίσιν τού γβγονότος
τής έκ νεκρών άναστάσεως τοΰ Ίη-
σοΰ Χριστοΰ, ΰπομιμνησκόμεθα νά μτ
παρ ίδωμεν τό ενδεχόμενον τής νε-
κροφανείας, τού φαινομενικοό δηλ.
θανάτου, καί τής έπακολοοθησάσης
έκ τούτου άνα^ιώσεως. Έν τη περι¬
πτώσει δέ ταύτ^ εχομεν αυτόν τόν
ίδιον Ίησούν τον έπινοήσαντα καί
έξυφάναντα την φήμην καί διάδοσιν
τής έκ νεκρών άναστάσεώς τοϋ!
Άλλ' είς ημάς τοΰς μή Ιχοντας τον
«κριτικόν» νούν των συστηματικώς
έκπροσωπούντων την άρνησιν κ. κ.
«κριτ-.κών», καΐί-σταται αδύνατον νά
κρίνωμεν, μέ τόν κοινόν ημών νούν,
»».ΟΟΟ
ΜΑΊ ΟΥ 13
ΔΙΑ ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΜΕ ΤΡΙΑ ΦΟΥΓΑΡΑ
"Εξοχοι καμπίναι μέ δύο καί τέσσαρα κρεββάτια.
Β' θέσις 1η βειρα.........
ΤΓονριβτ θέβις ............. $13Ο
Τρίτη θέαις ................$1 1Ο
ΓΡΑΨΑΤΕ ΔΙΑ ΒΕΣΕΙΣ ΑΜΕΣΟΣ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΤΑΞΕΙΔΙΩΤΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΦΑΡΟΣ
59 ΨΑ5ΗΙΝΟΤΟΝ 8ΤΚΕΕΤ
ΝΕντ ΥΟΚΚ βΙΤΥ.
Τβΐβρήοηβ: Βοννΐϊηβ Οβθη 7059, 9544.
πώς 6ά «υμδιδάσωμεν τόν καί παρ'
αυτών των ίδίων κ. «κριτικων» άκό-
μη κρινόμενον ακέραιον, %α άκηλί-
δωτον άπο παν ψείίδος, απάτην και
προσποίησ'ν χ^ρϊλτήρα Έκείνοΐ),
"Οστις όμολογείται γενικώς ότι έκ-
προσωπϊί την μάλλον τελείαν καί
διαφανεστάτην ■φιλαλτ/θειαν, καί
"Οστις ουδένα έν τω κόσμω έχειέ-
φάμιλλον είς την εκδήλωσιν τής έν-
τονωτέρας άποστροφής^πρός τάς ΰ-
ποκρίσεις, τάς προο-οιήντεις, τάς ά
πάτας καί τα ψευδη, —πώς θά σι^χ-
διδάσωμεν, λέγομεν, τόν τοιούτον
Αυτού χαρακτήρα, πρός βν τοιούτον
οικτρόν καί αποτρόπαιον ψεύδος,
παρ' Αυτού διαπραχθέν!
Άλλ' άς μή όχυρωθώμεν όπισθεν
τού χαρακτήρος Τοι>. Εξετάσωμεν
εάν ήτο δϋναμικώς ίχανος πρός δια
πράξιν τοιούτου ψεύδους. Εάν ε!<: τό τέλος των επί δωρον επί τοΰ στα·ο ρού άλγηδόνων, ό &άνατος ήτο άκό- μη φαινομενικός, οί Ρωμαίθί δήμί- θ! δέν άπέκλεισαν τό τοιούτον ενδε¬ χόμενον, καί, διά νά είναι τελείως άσφαλείς, επληξαν διά λογχισμού αύτην την !3ραν τής ζωής, καί ή προκύψασα έκ τής.δαρδάρου χειρο- νομίας των παρακέντηστς τού περι- καρδίθϋ άχέσβυσε τελείως καί τό έκ των 6ίν«όν τής κ*θηλώσεως καϊ τής έκ ταύτης νεκρώσεως των ζω- τικών όργάνων, παραμένον τυχόν ε¬ λάχιστον ίχνος ζωής. Διαγνωσαντες δέ πρό τούτου Οετικά σημεία τοΰ ιβα- νάτοϋ, άπέφυγον νά συντρίψωσιν Αυ¬ τού τα σκελη, ώς έπραξαν επί των τυσταυρωθέντων Αυτώ λγ/ττών, χε- ρί τόν οποίων δέν είχον χεΐσθή δτι απέθανον. Εάν δέ καί ούτοι ήπατήθησαν είς την διάγνωσιν τοΰ θΐνάτου Τού, καί οί διαφυγόντες την αντίληψίν των υπολειφθέντες τελευταίοι χτερυγι- σμοί τής ζωής δέν άχεσδέυθησαν έν τή στεγανή καί πνιγηρά άτμοσφαί- ρα τοΰ τάφου, κατά την 36ωρον έν ι τφ τάφω παρίτμονήν τοΰ σώματος, ) —όπερ φυσικώς αδύνατον—, διά ποί [ ών δυνάμεων ίσχυα·ε νά έγεριθγ] χά: άποτίνάξη τόν αΛΐωιθεν Αυτού βαρΰν λίθον, μ^τά δθωρον καί πλέον νη- στείαν, αίμορραγίαν, λιποΰυμίαν, κλπ., νά εμφανισθή πολλάκις είς τα όμματα των φίλων τον την αύτην ημέραν, ούχι ώς διαφυγών τοΰς ό- , δόντας τοΰ Θανάτου, άλλ' ώς χβντο- δύναμος Νικητής τοΰ τάφοο καί τού θανάτου, — καί νά όδοιχορήστ/ δίς την αύτήν^ ημέραν τό μετα§ι 'ίερου- σαλήμ καί Έμμαούς διάστημα, νά χροχορει/θϋ αυτών είς Γαλΐλαίαν, καί νά «μφανίζηται καί ένεργη επί 40 μβτ*ξυ των ημέρας, — ούχι ώς 6?2ϋ<ύς έκ νεκροφανείας ο^2ρρ<ύ^{>-
ων, — άλλά μέ ρώμην καί ισχύν είς
ασυγκρίτως ύχέρτε,ρον βαθμόν εκ¬
δηλουμένην, ή όσον αυτή. έξεδηλοΰ-
το είς την πρό τού θανάτου ζωήν
Τού;
ΣΤ'.
Πλήν, ΰποτεθείσβω ότι ή έκ νε¬
κροφανείας άναζωογόνησίς τού διέ¬
φυγε την αντίληψιν των φίλων Τού,
ή καί άπεκρύδη χαρ* αυτών, πρός ε¬
ξυπηρέτησιν αγνώστου είς ημάς ή-
θικοϋ ή ύλικοΰ συμφέροντος. Δέν θά
ηδύνατο όμως νά διαφύγη τόν έλεγ¬
χον, ούτεδε καί ν άάποκρυδη θά
ηδύνατο, άχό των άμειλίκτως δια-
κειμένων χρός Αυτόν καί την μνή¬
μην Τοϊ έχθρών Τού, οΤτινες είχον
παν συμφέρον νά καταπνιγ^ έν τή
έμφανίσει της ή χερ ίάναστάσϊώς
Τού φήμη. Ή μεταξΰ καί φίλον ά-
κόμη κοινολογία ήθελί, βαθμηδόν
καί άναποχοφεύκτως, προδωσει τό
τέχν-ασμα μίαν ημέραν καί έλέγξε:
τό κήρυγμα τής άναστάσεώς Τού ώς
ψεύδος καί άγυρτείαν. Ούτε δέ ήτο
δυνατόν ν' άχοκ?υδή τελικώς, καί
παραμείνη άναχοκάλυχτον μυστήρι¬
ον τό πού, πότε καί χώς. πάλιν απέ¬
θανε. Καθότι, εάν οί μαθηταί Τού ε¬
γνώριζον ότι, άηχ'Καίίύ^ έκ νεκροφα-
νείας, έχέζησέ χου έχί ωρισμένον
χρόνον έν οι^τ^ύα, χρός έπισκίασιν
τής φήμης τού ενδόξου Τού παρελ-
Θόντος, καί έξάλειψιν τής μνήμης
Τού, ουτε νά χροσδοκώσιν ηδύναντο,
οίτε καί νά κηρύττωσνι, ό,τι ένδο-
μύχως έχίστε^ον, χαί ημείς σημε¬
ρον καθαρώς γνωρίζομεν, δτι «Ό
Χριστός, έγερθείς έκ νεκρών οΰκέτι
άποθνήσκε·.. θάνατος Αυτού οΰκέτι
κυριεύει». (Ρωμ. στ' 9.) Ή είς
Αυτόν δέ άγάπη κχί άφοσίωσίς των,
διά τό Ινδοξον παρελθόν Τού, θά έ-
κίνει αύτοΰς χάντως νά μνημονεύ-
σοσ! την οριστικήν τελευτήν Τού,
καί άποδώσωσι τιμήν είς τόν τάφον
Τού. Ένώ, ή συναίσθησις, ότι ή κη-
ρυττομένη παρ' αυτών έκ νεκρών α¬
νάστασις δέν ήτο, ειμή άχλή έκ νε-
κροφανείας άνάζησις, την όχοίαν ε¬
πηκολούθησεν ό άναπόφευκτος διά
χάντα άνθρωπον θάνατος, Θά καθί-
στων Αυτόν άφόρητον κα-ί νεκρόν 6ά-
ρος επί τής χίστεως καί τοΰ ζήλου
των.
Ζ'.
Εάν, λθ'.πόν, ή άδίθίφιλςνίκητος'
πεχοίθησις των χρώτων μαθητών
είς την άνάστασιν τοΰ Κυρίου των
δέν δύναται νά -αποδοθή βΐς αΰταχά-
την άγυρτείαν, ή άλλο τι έκ των 3-
σων ολίγων έξητάσαμεν, άλλά μό¬
νον βϊς τό ούτω χαρ1 αυτών διαχι-
στωθέν καί χίστευθέν, καί διά τοι¬
ούτων Θυσιών ύχοστηριχθεν γεγο¬
νός — μονον παρ' εύπίστων άχίστων
θά ηδύνατο νά πιστευθή ότι τό γεγο-
νός^αυτό ούδέχοτβ έλαβε χύ>ροΝ. Γβ-
γονός δέ είναι ότι ούκ ολίγοι έκ των
διασήμων άπίστων των νεωτέρων
χρόνων υπήρξαν έξ ίσου ίιάσημ<>[ διά
την βύπΐστίαν των. Καί την σήμερον
δ' άκόμη πολλαί δεισιδαιμονίαι έχι-
χολ^ζουσι καί Λρατοΰσιν έκεί ότου
καί όθεν τα θαύματα καί ή ανάστα¬
σις τού Ίησοϋ Χριστοΰ χαραμερίζον-
ται ώς άνάξια χίστεως καί άχοδο-
αν,θρωηνη χ2ρδία τήν Μη]
Ζει εςοχον σημαίαν, χ?00?ί ^
ϊαχτ:κην και ουσΐώδη έύναμ-ν ί
δος, πα?ηγο?ίας, πίστεως'χ,1
^αιοτητος πεΐί αίωνίου ζωτς 4
|θανασιας πάντων των ^;4
τα την εικονα τοΰ χα?α/.-ή
τού, — μακράν τοΰ νά ές
εν τη παρόδω τοΰ χρόνον, ίχβχχί
παραμεΐωτον δύναμιν, έν ^ α;3
δρομία δλων των αίώνων, μίθ'|
τον χατά τής -ριγματικότητός]
-■^σωϊη^ άνταγων:σμόν των α
κων αύτη ποικιλωνύμων
των χαϊ δυνάμεων.
Χαν!ά, Κρήτης, Ί. Κ. Μχ
γιάννης, Καθηγητάς.
Μ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟν
Ητμ τό Άγιον Πάθο; ΐιοΙ
τήοος ίίμών, Ιξεταζόμτνον ά
«τίς άπάψε<βς, συμφώνως μι τ ΐβ Ρωμαϊχονς καί Ίουοοίκοΰς Ύ4 Τοα~ζσ~ηίου, Ησαγ Π ρωτοΑικων. ΔεΒεμένον . εάν οί τοιούτοι θά .,ν*™», ι πρός δεδαίωσίν τον, μάλλον εκδηλα | καί διαρκή μνημεία καί μαρτύρια τοΰ γεγονότος, ή είς ανάμνησιν αυ¬ τού έχίσημοχθίηθείσα χρώτη ήμέ-1 ρα τής εβδομάδος, καί ή ώς χρώτη | των Χριστιανΐκών έορτών ορισθείσα έπέτεΐος αυτού — καί άλλα, — Θά ηδύναντο νά χροσαχθώσιν ύχ' όψιν των.Καθότ:, μάλλον άλάνθαστζίστο ριχά μνημεία ά>ιτό τάς ■—λετάς χβΐ
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
Δι.-τλωματοτ3χος
Χειροπρακτωρ,
καί έφευοέτης
τοΰ θερμοκαπέλ-
λου πρός επα¬
ναφοράν των
μαλλιών καί θε¬
ραπείαν τής
ττώσεως αυτών.
Γράψατε διά τό
Βιβλιάριον μόν, άποστέλλεται δωρε-
άν. Ώραι Γραφείου 5—8 μ. μ., 10^—
13 τάς Κυριακάς.
326_8 νν1. 551η δ»., Νβνν ΥθΓΐί Οίίγ
Ρΐιοαβ; Οοΐαιηυα» 585·.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
··
Ή
ΗΟΟΜ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ -Η
ΖΑΧΑΡΟΠΑΑΣΤΕΙΟΙ|
ΤΗΛΕΦΙΖΝΗΣΑΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ Ι
Καί ημείς θά σάς δώσ< τάς διευθΰνσεις των άνά την Ι αν Υόρκην Καταστημάτων < τίνα ή Έταιρεία μας "ηΤΤ11 τισεν. ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΟΕηΡΗΣΗΙ Θά σχηματίσητε γενικήν ι« αν περί τής ίκανότητός μαίη θά πεισθήτε δτι ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ Μ" ΕΙΝΑΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΌΝ* "Οτι ή ΤΑΧΥΤΗΣ περΙτΜ εκτέλεσιν των εργασιών ε.ν»| ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ Ι ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ , "Ότι μέλημα καί • _ _*-. — . *♦« Π ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ, τού θό ύπερηφανεύεσθε να διοκτήτης. . ΟΤΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΑΣ Ε»» ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚί Καί ότι άπέναντιτων^' αυτών έννοοϋμεν να σοομεν ,. ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΑΕΠΤΗΝΙ * ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑ" Π· ΟΤΗΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ ΟΕΝΕΗΑί ΙΝΤΕΒΙΟΒ----- ΓΡΑΦΕΙΑ. δΗΟ^ ΑΠΟΘΗΚΑΙ,0^ 297 3""» Α 202 ΕΑ8Τ 23"0 ■ ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΙγ 9 Τηλέφ Λΐο-ηπαυΐη 8106-»^
(Σ,ινέχεια «κ τής 19ης σελίϊος.)
ειμή νά επιζητήση την μετά των έν
τώ Συνεδρίω συνάδελφον τού ειρή¬
νην καί σύμπνοιαν, καί σομπράξη
μετ' αυτών είς την έκχόμπευσιν τής
άγυρτείας.
Δ'.
Άλλ' άν αί τοιαύται κριτικαί ύ-
χοθέσε'.ς των δέν χείθουσίν ότι ήσαν
οί άκρίβείς λόγοι, οί στερεώσαντες
την πίστιν καί δεδαιότητα των μα-
θητών είς την άνάστασιν, καλούμε-
θα καί πάλιν νά λάβωμεν ύχ' όψιν
τό γεγονός των όπτικών παραΐσθή"-
σεων, των οποίων οί μάρτνρες τής
άναστάσεως εγένοντο θύματα! Ου¬
δείς, έν τούτοις, έχέφρον, νομίζομεν,
δύναται νά είναι τόσον «κριτΐκός»,
ώίτε νά /^ίνη ότι, συνεντεύξει, συν-
διαλέξεις, παραχαθίσείς των μαθη-
τών είς την τράπεζαν μετά τού ά-
ναστάντος Κυρίου καί Διδασκάλου
των, κλάσις τοΰ άρτου, παρ' αυτού,
καί λήψις αυτού έκ των ίδίων τού
χειρών, έξήγησΐς είς αύτοΰς χαρ*
Αυτού των Γράφων, μετάδοσις είς
αύτούς των τελευταίον τοο χαραγ-
γελιών, καί αποστόλη αυτών είς χα¬
σάν την κτί-τΐν ίνα κηρύξωσι τό Ευ¬
αγγέλιον τής άναστάσεώς τοο, —
καί σϊίρά 2λη άλλον γεγονότον,—
ψηλαφήσεις δηλ: αυτού διά των χει¬
ρών των, αί οποίαι ψηλαφήσεις έξε-
λέγχουσιν, άναμφίδόλως, την όπτι-
κήν απάτην, καί διαλύουσι τάς ψευ-
ίαισθήσεις, — ουδείς, λέγομεν, δύ¬
ναται νά κρίνη καί χαρακτηρίση
πάντα ταύτα ώς άχοτέλεαμα ψευ-
δαισθήσεων ή χαραισθήσεων, αί ο¬
ποίαι λαμδάνουσι χώραν έν καιρώ
νυκτός, καί ούχι ημέρας, ώς έλα¬
βον χώραν χάντα τ' ανωτέρω, ούδε
προσβάλλουσα όμάδας όλας έκ 12
καί 500 άνθρώχων διά μιίς, ώστε
ούτοι νά νομίζωσι καί αίσθάνωνται
Η
εορτάς
υπάρχουσι. Άλλ'
έν τή ίστορία τού κότμ^
— ως τα υπό τοΰ κ. Βά-ν=λ Μ
μενά _ μετά τόσηςέ,^
ωφελείας καί ευκολίας ά^Ή
κα: μαρτ,ρια εν
δθ
των κρ!τ!κής %,3 χΛλ
πΐοσοχης.
Ή μαρ^ρία, έν τούτοις λ
ασεωςτοΰΧ^!
3ειξ:ς καί
ης
«3ειξ:ς καί ίχιστέγ»,^ %
της υπερφοσικής Αυτού ν^
-ντφχοσμφ, χ8ίχ—έχ5Λί?
"Εν άπο τα προάστεια τής πόλεως Τοπήκα, Κάνσας, μετά την πλημμύραν τοΰ γειτονικοϋ ποταμοϋ Κόου.
συνεπεία των προσφάτων ΰροχών.
ψευδώς καί ταυτοχρόνως δτι είδον
τόν βίον ανύπαρκτον άνδρωχον ίστά-
μενον καί λαλοΰντα πρός αύτούς, έ-
κεί δπθυ ουδέν πλέον υπήρχεν, ει¬
μή μόνον κενός άήρ.
Πλήν καί τής υποθέσεως των
ψευδαισθήσεων μή ίσταμένης λογι-
κώς πρός έξηγτίσιν τού γβγονότος
τής έκ νεκρών άναστάσεως τοΰ Ίη-
σοΰ Χριστοΰ, ΰπομιμνησκόμεθα νά μτ
παρ ίδωμεν τό ενδεχόμενον τής νε-
κροφανείας, τού φαινομενικοό δηλ.
θανάτου, καί τής έπακολοοθησάσης
έκ τούτου άνα^ιώσεως. Έν τη περι¬
πτώσει δέ ταύτ^ εχομεν αυτόν τόν
ίδιον Ίησούν τον έπινοήσαντα καί
έξυφάναντα την φήμην καί διάδοσιν
τής έκ νεκρών άναστάσεώς τοϋ!
Άλλ' είς ημάς τοΰς μή Ιχοντας τον
«κριτικόν» νούν των συστηματικώς
έκπροσωπούντων την άρνησιν κ. κ.
«κριτ-.κών», καΐί-σταται αδύνατον νά
κρίνωμεν, μέ τόν κοινόν ημών νούν,
»».ΟΟΟ
ΜΑΊ ΟΥ 13
ΔΙΑ ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΜΕ ΤΡΙΑ ΦΟΥΓΑΡΑ
"Εξοχοι καμπίναι μέ δύο καί τέσσαρα κρεββάτια.
Β' θέσις 1η βειρα.........
ΤΓονριβτ θέβις ............. $13Ο
Τρίτη θέαις ................$1 1Ο
ΓΡΑΨΑΤΕ ΔΙΑ ΒΕΣΕΙΣ ΑΜΕΣΟΣ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΤΑΞΕΙΔΙΩΤΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΦΑΡΟΣ
59 ΨΑ5ΗΙΝΟΤΟΝ 8ΤΚΕΕΤ
ΝΕντ ΥΟΚΚ βΙΤΥ.
Τβΐβρήοηβ: Βοννΐϊηβ Οβθη 7059, 9544.
πώς 6ά «υμδιδάσωμεν τόν καί παρ'
αυτών των ίδίων κ. «κριτικων» άκό-
μη κρινόμενον ακέραιον, %α άκηλί-
δωτον άπο παν ψείίδος, απάτην και
προσποίησ'ν χ^ρϊλτήρα Έκείνοΐ),
"Οστις όμολογείται γενικώς ότι έκ-
προσωπϊί την μάλλον τελείαν καί
διαφανεστάτην ■φιλαλτ/θειαν, καί
"Οστις ουδένα έν τω κόσμω έχειέ-
φάμιλλον είς την εκδήλωσιν τής έν-
τονωτέρας άποστροφής^πρός τάς ΰ-
ποκρίσεις, τάς προο-οιήντεις, τάς ά
πάτας καί τα ψευδη, —πώς θά σι^χ-
διδάσωμεν, λέγομεν, τόν τοιούτον
Αυτού χαρακτήρα, πρός βν τοιούτον
οικτρόν καί αποτρόπαιον ψεύδος,
παρ' Αυτού διαπραχθέν!
Άλλ' άς μή όχυρωθώμεν όπισθεν
τού χαρακτήρος Τοι>. Εξετάσωμεν
εάν ήτο δϋναμικώς ίχανος πρός δια
πράξιν τοιούτου ψεύδους. Εάν ε!<: τό τέλος των επί δωρον επί τοΰ στα·ο ρού άλγηδόνων, ό &άνατος ήτο άκό- μη φαινομενικός, οί Ρωμαίθί δήμί- θ! δέν άπέκλεισαν τό τοιούτον ενδε¬ χόμενον, καί, διά νά είναι τελείως άσφαλείς, επληξαν διά λογχισμού αύτην την !3ραν τής ζωής, καί ή προκύψασα έκ τής.δαρδάρου χειρο- νομίας των παρακέντηστς τού περι- καρδίθϋ άχέσβυσε τελείως καί τό έκ των 6ίν«όν τής κ*θηλώσεως καϊ τής έκ ταύτης νεκρώσεως των ζω- τικών όργάνων, παραμένον τυχόν ε¬ λάχιστον ίχνος ζωής. Διαγνωσαντες δέ πρό τούτου Οετικά σημεία τοΰ ιβα- νάτοϋ, άπέφυγον νά συντρίψωσιν Αυ¬ τού τα σκελη, ώς έπραξαν επί των τυσταυρωθέντων Αυτώ λγ/ττών, χε- ρί τόν οποίων δέν είχον χεΐσθή δτι απέθανον. Εάν δέ καί ούτοι ήπατήθησαν είς την διάγνωσιν τοΰ θΐνάτου Τού, καί οί διαφυγόντες την αντίληψίν των υπολειφθέντες τελευταίοι χτερυγι- σμοί τής ζωής δέν άχεσδέυθησαν έν τή στεγανή καί πνιγηρά άτμοσφαί- ρα τοΰ τάφου, κατά την 36ωρον έν ι τφ τάφω παρίτμονήν τοΰ σώματος, ) —όπερ φυσικώς αδύνατον—, διά ποί [ ών δυνάμεων ίσχυα·ε νά έγεριθγ] χά: άποτίνάξη τόν αΛΐωιθεν Αυτού βαρΰν λίθον, μ^τά δθωρον καί πλέον νη- στείαν, αίμορραγίαν, λιποΰυμίαν, κλπ., νά εμφανισθή πολλάκις είς τα όμματα των φίλων τον την αύτην ημέραν, ούχι ώς διαφυγών τοΰς ό- , δόντας τοΰ Θανάτου, άλλ' ώς χβντο- δύναμος Νικητής τοΰ τάφοο καί τού θανάτου, — καί νά όδοιχορήστ/ δίς την αύτήν^ ημέραν τό μετα§ι 'ίερου- σαλήμ καί Έμμαούς διάστημα, νά χροχορει/θϋ αυτών είς Γαλΐλαίαν, καί νά «μφανίζηται καί ένεργη επί 40 μβτ*ξυ των ημέρας, — ούχι ώς 6?2ϋ<ύς έκ νεκροφανείας ο^2ρρ<ύ^{>-
ων, — άλλά μέ ρώμην καί ισχύν είς
ασυγκρίτως ύχέρτε,ρον βαθμόν εκ¬
δηλουμένην, ή όσον αυτή. έξεδηλοΰ-
το είς την πρό τού θανάτου ζωήν
Τού;
ΣΤ'.
Πλήν, ΰποτεθείσβω ότι ή έκ νε¬
κροφανείας άναζωογόνησίς τού διέ¬
φυγε την αντίληψιν των φίλων Τού,
ή καί άπεκρύδη χαρ* αυτών, πρός ε¬
ξυπηρέτησιν αγνώστου είς ημάς ή-
θικοϋ ή ύλικοΰ συμφέροντος. Δέν θά
ηδύνατο όμως νά διαφύγη τόν έλεγ¬
χον, ούτεδε καί ν άάποκρυδη θά
ηδύνατο, άχό των άμειλίκτως δια-
κειμένων χρός Αυτόν καί την μνή¬
μην Τοϊ έχθρών Τού, οΤτινες είχον
παν συμφέρον νά καταπνιγ^ έν τή
έμφανίσει της ή χερ ίάναστάσϊώς
Τού φήμη. Ή μεταξΰ καί φίλον ά-
κόμη κοινολογία ήθελί, βαθμηδόν
καί άναποχοφεύκτως, προδωσει τό
τέχν-ασμα μίαν ημέραν καί έλέγξε:
τό κήρυγμα τής άναστάσεώς Τού ώς
ψεύδος καί άγυρτείαν. Ούτε δέ ήτο
δυνατόν ν' άχοκ?υδή τελικώς, καί
παραμείνη άναχοκάλυχτον μυστήρι¬
ον τό πού, πότε καί χώς. πάλιν απέ¬
θανε. Καθότι, εάν οί μαθηταί Τού ε¬
γνώριζον ότι, άηχ'Καίίύ^ έκ νεκροφα-
νείας, έχέζησέ χου έχί ωρισμένον
χρόνον έν οι^τ^ύα, χρός έπισκίασιν
τής φήμης τού ενδόξου Τού παρελ-
Θόντος, καί έξάλειψιν τής μνήμης
Τού, ουτε νά χροσδοκώσιν ηδύναντο,
οίτε καί νά κηρύττωσνι, ό,τι ένδο-
μύχως έχίστε^ον, χαί ημείς σημε¬
ρον καθαρώς γνωρίζομεν, δτι «Ό
Χριστός, έγερθείς έκ νεκρών οΰκέτι
άποθνήσκε·.. θάνατος Αυτού οΰκέτι
κυριεύει». (Ρωμ. στ' 9.) Ή είς
Αυτόν δέ άγάπη κχί άφοσίωσίς των,
διά τό Ινδοξον παρελθόν Τού, θά έ-
κίνει αύτοΰς χάντως νά μνημονεύ-
σοσ! την οριστικήν τελευτήν Τού,
καί άποδώσωσι τιμήν είς τόν τάφον
Τού. Ένώ, ή συναίσθησις, ότι ή κη-
ρυττομένη παρ' αυτών έκ νεκρών α¬
νάστασις δέν ήτο, ειμή άχλή έκ νε-
κροφανείας άνάζησις, την όχοίαν ε¬
πηκολούθησεν ό άναπόφευκτος διά
χάντα άνθρωπον θάνατος, Θά καθί-
στων Αυτόν άφόρητον κα-ί νεκρόν 6ά-
ρος επί τής χίστεως καί τοΰ ζήλου
των.
Ζ'.
Εάν, λθ'.πόν, ή άδίθίφιλςνίκητος'
πεχοίθησις των χρώτων μαθητών
είς την άνάστασιν τοΰ Κυρίου των
δέν δύναται νά -αποδοθή βΐς αΰταχά-
την άγυρτείαν, ή άλλο τι έκ των 3-
σων ολίγων έξητάσαμεν, άλλά μό¬
νον βϊς τό ούτω χαρ1 αυτών διαχι-
στωθέν καί χίστευθέν, καί διά τοι¬
ούτων Θυσιών ύχοστηριχθεν γεγο¬
νός — μονον παρ' εύπίστων άχίστων
θά ηδύνατο νά πιστευθή ότι τό γεγο-
νός^αυτό ούδέχοτβ έλαβε χύ>ροΝ. Γβ-
γονός δέ είναι ότι ούκ ολίγοι έκ των
διασήμων άπίστων των νεωτέρων
χρόνων υπήρξαν έξ ίσου ίιάσημ<>[ διά
την βύπΐστίαν των. Καί την σήμερον
δ' άκόμη πολλαί δεισιδαιμονίαι έχι-
χολ^ζουσι καί Λρατοΰσιν έκεί ότου
καί όθεν τα θαύματα καί ή ανάστα¬
σις τού Ίησοϋ Χριστοΰ χαραμερίζον-
ται ώς άνάξια χίστεως καί άχοδο-
αν,θρωηνη χ2ρδία τήν Μη]
Ζει εςοχον σημαίαν, χ?00?ί ^
ϊαχτ:κην και ουσΐώδη έύναμ-ν ί
δος, πα?ηγο?ίας, πίστεως'χ,1
^αιοτητος πεΐί αίωνίου ζωτς 4
|θανασιας πάντων των ^;4
τα την εικονα τοΰ χα?α/.-ή
τού, — μακράν τοΰ νά ές
εν τη παρόδω τοΰ χρόνον, ίχβχχί
παραμεΐωτον δύναμιν, έν ^ α;3
δρομία δλων των αίώνων, μίθ'|
τον χατά τής -ριγματικότητός]
-■^σωϊη^ άνταγων:σμόν των α
κων αύτη ποικιλωνύμων
των χαϊ δυνάμεων.
Χαν!ά, Κρήτης, Ί. Κ. Μχ
γιάννης, Καθηγητάς.
Μ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟν
Ητμ τό Άγιον Πάθο; ΐιοΙ
τήοος ίίμών, Ιξεταζόμτνον ά
«τίς άπάψε<βς, συμφώνως μι τ ΐβ Ρωμαϊχονς καί Ίουοοίκοΰς Ύ4 Τοα~ζσ~ηίου, Ησαγ Π ρωτοΑικων. ΔεΒεμένον . εάν οί τοιούτοι θά .,ν*™», ι πρός δεδαίωσίν τον, μάλλον εκδηλα | καί διαρκή μνημεία καί μαρτύρια τοΰ γεγονότος, ή είς ανάμνησιν αυ¬ τού έχίσημοχθίηθείσα χρώτη ήμέ-1 ρα τής εβδομάδος, καί ή ώς χρώτη | των Χριστιανΐκών έορτών ορισθείσα έπέτεΐος αυτού — καί άλλα, — Θά ηδύναντο νά χροσαχθώσιν ύχ' όψιν των.Καθότ:, μάλλον άλάνθαστζίστο ριχά μνημεία ά>ιτό τάς ■—λετάς χβΐ
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
Δι.-τλωματοτ3χος
Χειροπρακτωρ,
καί έφευοέτης
τοΰ θερμοκαπέλ-
λου πρός επα¬
ναφοράν των
μαλλιών καί θε¬
ραπείαν τής
ττώσεως αυτών.
Γράψατε διά τό
Βιβλιάριον μόν, άποστέλλεται δωρε-
άν. Ώραι Γραφείου 5—8 μ. μ., 10^—
13 τάς Κυριακάς.
326_8 νν1. 551η δ»., Νβνν ΥθΓΐί Οίίγ
Ρΐιοαβ; Οοΐαιηυα» 585·.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
··
Ή
ΗΟΟΜ
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ -Η
ΖΑΧΑΡΟΠΑΑΣΤΕΙΟΙ|
ΤΗΛΕΦΙΖΝΗΣΑΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ Ι
Καί ημείς θά σάς δώσ< τάς διευθΰνσεις των άνά την Ι αν Υόρκην Καταστημάτων < τίνα ή Έταιρεία μας "ηΤΤ11 τισεν. ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΟΕηΡΗΣΗΙ Θά σχηματίσητε γενικήν ι« αν περί τής ίκανότητός μαίη θά πεισθήτε δτι ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΛΑΤΑΙ Μ" ΕΙΝΑΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΌΝ* "Οτι ή ΤΑΧΥΤΗΣ περΙτΜ εκτέλεσιν των εργασιών ε.ν»| ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ Ι ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ , "Ότι μέλημα καί • _ _*-. — . *♦« Π ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ, τού θό ύπερηφανεύεσθε να διοκτήτης. . ΟΤΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΑΣ Ε»» ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚί Καί ότι άπέναντιτων^' αυτών έννοοϋμεν να σοομεν ,. ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΑΕΠΤΗΝΙ * ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑ" Π· ΟΤΗΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ ΟΕΝΕΗΑί ΙΝΤΕΒΙΟΒ----- ΓΡΑΦΕΙΑ. δΗΟ^ ΑΠΟΘΗΚΑΙ,0^ 297 3""» Α 202 ΕΑ8Τ 23"0 ■ ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΙγ 9 Τηλέφ Λΐο-ηπαυΐη 8106-»^
?Ε.ΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΊ-ΟΥ, 1929.
"ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΓ ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΤΣΑ^ΪΑΙΉΑΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
1ΑΜΑΝΤΑ, (Ήπειρον· 8
)ι10, 1929 —
ν τ<7£1.ταίαν Κιριοικην τοχ Παντός Μαοτίου διηλίΚη; *ν- Αθήναι; διαμρνων ΙόΠ ο εν κο/ώοιό: 'τοί' Αθήναι; μ ό: αας Ιατοός;/. Π. λ Ιατος; τοί,χην 6ονλευ-η|; και Ι-^,,,α Γο; Γεοοι-σιαστής τού Ιατος'τών Φιλίλεΐ'δνρων, ον- Τ,Ν '-τοο?κλ(*νικήν τού πε- ■ - "την Τσα-ιοΐΌ^'ΐΐϊν. Ι όν ιαν την - ΗΡτά την 9είαν λειτουργίαν λΗ τής ΈΛ«λη«ίαα άνέπτν- ίς το σιτ.-'/εντρονμινον πληπος ιηΊιασίαν τοϋ θ«τμοΰ τής Γε- α; ?ι?εΕε τό εγκοιιιον το^ι. ΐ'ΐϊεηΐ-έλου καί εζήτησεν ό- οί ε /*. Δημ. καί Προκ. Γ.
/ου Καί οί τρίϊς οντοι Τσα-
ίάται Γρνάζονται άπί< έτών Ί- οιητι-οως έν τη άνω πόλει σνν ί)ντ-ς εηιαοώς τάς οίκογενεί- αν -/αί έπιικουρονντες ποοθν- ϊ'ις παν πατριωτικόν -?αί φλό- ον έογον Καί οί τ^ΐς συνέδε |νοιιιιιο,ς τόν βίον των ιιετά ο*>
' Ή-οειοωτίδων καί οί ιιέ ούο
ςροι Λιάγγου εχουν έδώ τάς
^'ου; των ί^ανεοχόιιενοι κπτά
ιδού: ναί συνεχίζοντες τό ο'ι-
νεια/όν των δνοαα επιτοοτΐνος,
τιοΓπος παρέ>Λτ5έ την Ιδικήν
ια-ύ τού, διότι ή ?ργασία τον
α?ε τουτο ΚΙσι αί δΰο αιται
ις τώ νοη<μ·τατριωτάχν μας των ΰ ?ςγαζο·ιέν<ον, ήτοι καί των νόηων τάς συζύγου; των εδά· 'ιϋν ήδηγούντοη' ταύπ'ας είς τόν ν της εργασίας τοϊν. είναι π- πάσης τιιιής. Έίπίσης τή]; αΐ- τιιιήτ; ποέπει ν' άπολαύστι καί )ίτη οκείν ητάξις των όμογε- ιΐίταναστών, οΐτινες ντχώ.κος ις σννδέονίΗ τόν διον των γΐ'ναικών τής έκλο·/ήζ αοι δλων των Χριστιανιν.ών καί λιτισιιένων εθνών. Τοί>ς ττχοί'τ
ό αύτοι όμογενής καί όμόγλωσσος
τί πό; εχει πατριωτικόν καθήίίον
νά στινματίζΐ) δημοσία καί Λ«α πα-
ραί^ίδη εί; τό άνάθΐμα και την κοι¬
νήν περιφοόνηοτν. Πράττων τό
καθήκον τουτο ό 'Ελληνικός τΐπος
ιής Άιιερικής έξυπηρετεΐ /αί τα
σι_Γΐφεοοντα τής έ^ληνικής κοινΐυνί-
α;, άλλλά πΓριφρσνρεΐ ναί τα τής
όλ6ίας Βορριοηαερικανικης Συμ-
πολιτείας. η όποία θϊλει πολίτας
χρηστοϊ'ς -/αί εργάτας τιμίους, ον-
χί οέ βδελνοοϋ; διγάιιους'
Καί επί τη περιστάσει ταίτ»· ε"-
καιοον θεωρώ νά σηαειώσο} σχετι¬
κώς τα κατωτέρω. Από τριακσν-
ταρτία; κυοίως οώδεκα καί πλέον
διοδεκάδες Τστ.αανηωτιον διαιιέ-
νονσιν έν ταίς Ήντιΐιένχχις Πολι¬
τειαι; ίναλλασσόοεναι κατά περιό-
οσυς, ένατοντά&$ς δέ πολλαί έκ
των αλλων κ(ΐχιών καί χωοίων τή;
('/λλης ΤσαιιουΓ>νια;. Μετά πατοΐίΰ-
τικής δέ υκανοπο! ήσείο; εΗεγγέ?ν).ω
διά τοϋ πατριωτικωτάτου €Κυρια-
ά Ε Κή δ
γιναικών τής έκλθ/ης
δηαιουοινιοϋν οίκον έν τη
βάσιν καί ΰειιϋλια τα σε'-
ί ^θιηα τής Έλληνι-
. Τοιαύται συζυγί-
ί ί ά ό
διά τοϋ πτρ ρ
κάτι-/ου Ε'τν. Κήρνκος» δτι μρτα
ξύ των πολνπληθων χανχονν Τσιά
ιιηδων, (5ι; έΕιρ.ρίΓΗυσα, μόνον
τρκΐς αέχρι τοΰδε {·πέ·π!=σα' ρίς τό
εγκλη;ϋα τη; διναμίας. Ή εξακοί-
οοκ»ί; ιιου αυτή αποτελεί ένδειξιν
δτι οί συιιπατοκΤααϊ ιιον καί Ιν τ[]
σϋορνκΰτατα παρεκτρέπΒααι
ΐθιχώ: καί διατηρονν εύλαίχός τΓ(
οικογένειαν ά ΟΛ'νά 'Ελληνικπ ηθη,
άφοϋ μρταξύ τόοων έκατοντάδίθ'ί
τρ?ΐς ιιόνον εύρέ&ησαν ρνκληιιατή-
σαντ«ις διά τής διναιιίας. 'Εαιφν-
λάσσοααι έν μεταγε·εσΐέρα μόν έ-
πιστολί] νά καταχΓτήσω νΛΈθττά τα
όνόματα των τοιών τοΐ»τ<ι.ν Τσιάμη οων, οΐτινες ήσέβησαν είς τάς χρι- στιανΐ/'άς άρχά; καί τα σ?ι«νά ?]θη τή; Ήπειρίοτική; οικογενείας, ά- φοΰ αάυΝο όλας τας σχετικάς λεπτο¬ μερείας τη; παράνομον πράξεως των. Ό είς μάλκπα τοίη;(ΰν, όκ μ' §πληοοσ,"όρησαν, βδελυρώτερος των αλλ'ον δΰο άπΏδριχθείς, ήλθεν εν τώ ιιετσξν είς τό γενεθλιον_νχϋ- 0»'ον τού κοΐ α-ιτνώκησεν επί ιιήν'α; {ΐετά τής νααίιιον γυναιν.ό; τού ά- •/νοσι·ση; ότι οΐτο; είχεν αντοϋ ά7.- λττν σύίυνον παρ' |!ί καί επανήλθεν ναί γίας. Τοιαύται συζυγί σεοαοταί καί π·αρά τΓ| ό- καί χανιά τή -ιοαταια καί Όλί τολιτεία, ητ:ς το:οιτ:<υί *= πολίτας θέλει πρός; επΜν- ιν τοΰ πλη6'συ.οϋ τη; ναί τη; ναι τής ενημερίας'της. ει ομω.3 καί τετάοτη τα νών αεταναστών, "οΐτινες, νοαάιως ννμφενμένα έν ιο των. παρεν.τρέποντα ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ» -ΤΕ Πιτυοίδα, φα- γοΰραν ή τριχο- φάγον στό κε- φάλι, η δλλην έ- ηδερμιχήν πά¬ θησιν; —Είσθε φαλα- κρός; ΤΟΤΕ ΖΗΤΙ1- ΣΑΤΕ τό ΟΤΡΙΧ εΙνπΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ «Ι ·° ^^ ^εΐαχον, τό δεν αποτυγχάνει άπό τοϋ νά *10^7ά? δ παθήσεις. —ην των· άπέχτη- «τί δΧι χ- έπιοκεφθήτέ ,ΙΛΛΙΝΟ-Ι-Σ, πω- " Κα- Ή κ. Γκλάντυς Μπηρδσλυ, 27 έτών, σύζυγος τοΰ έκκεν- τρικοΰ "Ολιβερ Μπηρδσλυ, 51 έτών, όστις ευρέθη θνή- σκων έν τη οίκάα τού έκ σφαίρας περιστρόφου. Είς την α¬ στυνομίαν ό Μπηρδσλυ, ολίγον πρό τοΰ θανάτου τού, εί¬ πεν δτι τόν έφόνευσεν ή σύζυγος τού. Αύτη έξ άλλου άρ- νεϊται, λέγουσα δτι ό σύζυγος της ηΰτοκτόνησεν. ΕΚ ΒΟΛΕΣΟΥ^ΤΗΣ ΧΙΟΥ ί κχι άλλαι βυμβάνται Ό αΰτό; ίν τούτω τούς εΐςτινα _ ντ/ήν αίρεσιν άιπφϊοντος Πίρ>τσς
ειιπόοους, οΤτητς λθΛΐ6σνχ«'σα καί
άνά μίαν ιιίαν σύζυγον είς εκάστην
πόλιν, Ι'νδα χάριν ΐμπορικων ίπκν
ΰέσεων μετατοαίνοι.'ν. Αναχω¬
ρούντες εκείθεν έγ/,ατα}ί)!π>η.·σιν ε¬
πί τόπον την προσωρινήν αύτην σύ¬
ζυγον, ετοαιοι δλαες νά ελαίαι ναί
πάλιν ιιετ' αντης είς σνΓνγινάς οαρ
κικάς σχέσεις, αν τΐ7.όν τα ίτυμτέ-
ροντά των φέρουσι καί πάλιν αν-
τού; είς τό μέρος Ιν.εΐνο! Τούτου
λοιπόν καί των δνο αλλων των εν
τώ έγνλήματι ττμ: διναμίας συνα-
ί>έλαχον τον. των άσ^ησάντων είς
τα άγνχΊ ηθη αής Έλληνική; οίνο-
γενείας καί κατίαισχννόντοχν την
ΓΓ"Μ«;ιΧΛ57γιάν, θά παραδώσω ποο-
[ώς τα όνομα-ϊα είς την ίτημοσί-
Λεριφρόνησιν οιν.ί δι' ά7.λον λό-
,*,/, άλλ' απλώς πρός ?ταραδ?ιγμα-
τισμόν καί οιτ,'κράτησιν τυχόν :<αί αλλων, μελλόντθ)ν ίσως νά εξη?ασ{Η' σο)σιν είς τό ίδιον εγκλτιια. Θέλω οί είς τας Ηνωμένας Πολιτείας εΐσερχόαεΛΌΐ ποος έονβ*τίαν σιν- πατριώταί μου νά έπιδ«οκωσι την έτητυχίαν είς τα ερνα καί τσς έπι- χειρήστ-ις των, ώς καί ττ|ν δημι¬ ουργίαν εΰτνχοΰς 6ίον, *χοτες ά- ναγενρατιιιένον εν τή συνειδήσει καί τη καρήία των ,τάντοτιε τό Άγ- 18 ΊΉΕ ΒΕΛΤ Ν. ΝΓΓΣΟΣ ΒΟΛΙΣΣΌΣ, Χίοχ. 2 ' πριλί-1 ου 1929.— Ή ληοτοσυιαιοοία ποϋ από τριών περίπου έτών λνμαίνεται την Βολισσόν κάθΐ καλοκαΐρι, ϊίρ- χισε καί εφέτος νά κάμνη τίγν έφ- φάνισίν της. Λίαν υμω; ίλ"(ορίς, κατά κακήν δέ τύχην των χίαρικών ιιας, διότι ·θά τοί·; άναγκάστ· ε¬ φέτο; νά διακόψονν την εις τοΰ; άγρού; δια'ΐονήν των, φαοοόαενος κάθε νοικοκνρης μήπτ»ς τοϋ νΛέ- ψουν τό σπίτι Καί §νω άλλοτε αί διαοιρΤ|^εις εγένοντο κατά τού; καλοκοιοινοΰς μήνας, ποϋ οί άνύποπτοι νανρικοΐ ίιιεΛΌν εις τούς άγρονς, εφέτος πο- λύ πρώϊμα ήρχισε τό Ι'ργον τη; ή άγνωστος ληστοσιιιιιορία. "Ισως τό ποάνρσιιαά της νά πε- ριλαΐϊ6ά'η πολλάς εργασίας νπί διά τουτο βια'ιΐεται νά τάς φόοτ| εις πέ¬ ρας. Εφέτος μάλιστα παρουσιάνε- ται τολμηροτέρα, δ'ότι σΑ διαΐρρή- ξεις ηρχισαν νά νίνωνται εις τα χ.εντρικώτεΐΐα ιιέρη καί τοΰς π^λΐ'- ά 6ό στννομία είς εν άπό τα διαρρι(χ0έν- τα σνρτάρια εΐρεν ενα κομ:ώοειια περιέχον 5έκα χρυσάς λίοας Τοιό- άας. Τό άστνΌαιοΐιόν δελτίον θά άνα- γράΛ|ηι καί σήαερον, άγνωστον :χά ποίαν ςχΜ>άν, τό στερεότυπον . Τό γεγονός θά αποδοθή
ίσως ΐοχος εί ςτήν άνεπαρ-κή δύνα¬
μιν της /('Μοσ^νλακής, άποΛλουμρ-
νην άπό 3 χωοοψΐ'λοακσς λχι τόν ε¬
πί κειΐϋλής σταθιΐΛ^ην.
ΆίΛά όφονκατ' Ιτος παροίτη-
ρονλται κλοποαΐ διατί δέν γί«ρται ή
ι'νέονσα εν'έρνεια πρός ανΐΐΊνην των
άνδοών τοΰ σταδ^ιον;
Διατί ή Κοινότης; θέν ζητεί παοά
των άοαοδίων νά αυξηθή ή δύνα¬
μις τής χωοοφυλακής ·
Εύχόιιτθα νά συλϊντκρθ'.τνν οί κ>.?
τται συντό,ιως, ίνα αή εύρε 9(4 είς
την δυσάρεστον -{Πάη νά , ρόϊΐκο
παρόμοιον ίτρτηιια, καί πεοί τούτον
ε'χω ;ιεγήλας έλπίδοκ:, λόγο) τή; δι-
ατ.ρινούσης τόν στιίθιιάοχην μας
εύψιΐας καί δραστηριότητος, θά
κατορθώση δ? συν τό χοόντρ. διότι
δέν έννώοιοε ν.αλά άκόμη τούς άν-
θοώϋϊους, νά γνωοίστ) ποίους ττοε-
πει νά έχη πάντοτε νπ' οι|ιν τού
καί νά παοακολονυΥ, καί έν άνάγντι
'ζητών π}.ηοοφορίας παρά των το-
πικών άρχών.
Ί'ΐΑΡΑΤΙΤΡΗΠΓΣ
Ό <4ντ»γωνιβμός τής λί νλικόν οητό €ΗΟΝΕ8ΤΎ ΡΟΙ,ΙΟΥ!» 1-υτοοσώπβ» μσς κ. Π. Σ1»10"1;*^ Καταχωρίσ«; ι.ικρων *?·*Μ»^ ~ Π ρό ολίγων τιαεο(Τ>ν οΐί'ρρηξαν
ιό παΛΤΓο.ττολεΐον τοΰ Ν. ΌρΓρα-
ίνοϋ. τοϋ οποίον αφήρεσαν έμτορεύ-
ματα καί χοήαατα περί τάς 4 χιλι-
άδΐας δρχ. καί τουτο, διότι-δέν έ-
πρόλαδαν νά πάοονν περισσότεοπ,
επειδή, κατ' εκείνην τίιν -'ίραν. αί-
αν μετά τό ιιεσονΐ·>'τιον, ό Ν. Τ<^ον ρχη'γιάνης δΐϊρχήΜενοι: αντελήφθη ανοικτόν τό σνωχέρο) -παΤΡπω?χΤ- ον καί ειδοποιηθη περί τοντον ϊόν ίδιοκτήτην. Ή άστΐ'νοίαα έ,τεθη είς κίνησιν διαδίδουσα δτι τάχιστα θά συΛλΐΓβτι τού; δράστας. Δνσπγως δμως ολ;- νετ»η τό αντίθετον, χθΐς την Λΐίκτα διέρρηξαν την οικίαν τής πρό 5ι- αήνον αποθανούσης Λεμονη,ας Μα- ρίνον. Ή ιιακαιρίττσσα ελέγετο ότι εΐχε χρήαατα, τα όποΐ« οί κλέπται νπέίτεταν ότι ·9α ενρον, αννοΜτον διιο>ς εάν είνοον τοιαντα. Λένεται
ότι εκλη|·αν 4 ή 5 ένρα-τλώαατα, έ-
φοδιασθελαες φαίνεται δια τ^ν ερ¬
χόμενον χειμώνα, οροβηθέντες τήΛ'
εφετεινή βαραΐχεαιωνιά, καί πυαό-
τητά τίνα δεριιάτ(ον, πρρί τάς 30.
000 δρχ., τοϋ νίοϊί τ»Ίς, χί όποϊα
είχεν Ιγααταλεάΐττι έδω πρό όκταε-
τίας, καθώ; καί Ινα καινοι>ργ^
ίΐεϋγος ποίπουτσιο. Ή άχρι&ής ά-
ξία των κλοπυλαίων θα είναι ά,γνω-
οτο;, διότι ουδείς ήιιπορεΐ νά δώση
(ΐκριιβίϊς πληροφορίας, μίχρι τής
άαοίεεω; τοΰ Γειαργίοι» Μ'ΐοίνου,
υίοϋ της. δστις άναυιένεττιι. 'Ε-'εΐ-
νο διά τό όποιαν οί κλέππι 9« ^ρ
" " είναι τούτο δτ·Μ ή ά-
ή γραμμή Βερροίας — Καλαμπά¬
κας άχβκλείεται ή έςρπηρέτησ'.ς
των περιφέρειαν Κοζάνης καί Γρε-
δενών μέσφ Θεσσαλονίκης καί Μα-
ϊί άλλί ό
κεϊονί-ας,
ά
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 10 Μαρτί-
θϋ. — Ή ϊιεύθ,ίνσις των σιδηροίρό-
μ,ων Π ελ&~3ννήστ)ϋ έχρότεινεν, δ-
κως ή νέα σιίηροίρομική γραμμή
Βερροίας — Κοζάνης — Κΐλαμ-
πάκας χ,αταιηίεϋασθ^ βτ»νή ώς εί¬
ναι ή γρχμμή των σ«3*;ρβδρόμΑ>ν
αλίας καί Η ελθττοννητοο και
τουτο ίνα ή ^ροψ^.Τ[ αυτή συνδίθτ,
μετά τής θΐβσαλός καί ίι' Άκαρ-
νανίας μετά τής Π ελοποννήσοι».
Ή διεύθυνσις των σιδηρόδρομον
Π ελοποννήσου πρ&τφέρετΐι, εάν ή
σιδηροδρομική γρβμμή Βερροίας —
Καλαμπάκας γίνη στ«νή, νά κατα-
άσΐβ τάς εξής στενάς σιδηροδρο-
μικάς γραμμάς:
1) Αγρινίου — Ιωαννίνων μή-
κοος 135 χιλιομίτρων.
2) Ιωαννίνων — Ήγ
μτ)κους 50 νιλιομέτρων.
3) Ιωαννίνων μέχρι σημείου μβ-
ταξΰ Καλαμχάκας — Γρεδενών, δ-
του θά συναντβται μέ την γρ·αμμτ)ν
Βερ,ροίας^Καλιαμχάκας 65 χιλιβιέ-
τρων.
4) Είίικά άτμόχλοια μέ τα όποία
6ά μεταφέρεται όλόκληρος αμΐξο-
στοιχία άπ6 Π«λοχοννήσου είς την
γραμμήν Αγρινίου.
Διά των χροτάσεων τούτων το
δίκτΐΛν των στενών σιδηροδρόμων
βά συν&έιη] την Πελοχόννησον, την
δυτικήν Στερεάν 'Ελλάδα, την Ή-
κειρον, την Θεσσαλίαν καί την δυ¬
τικήν Μακεδονίαν μέ θαλασσίας διε-
ξόδους τούς Πελοχοννησιακούς λι-
μένας, τον Βόλον κΐϊ την Ήγου-
ί
κεϊονίας, άχοστελλίμ,εϊ
ματα νά μετϊφέρωνται κατ' ευθείαν
έκεί άλλά θά άπαιτήται όπως ταΰ-
τα μετατφορτώνωνται είς Βερροιοτν
επί των δαγονίων τής στενής γραα-
μής καί κατά συνέπειαν θά έπιδα-
ρύνωνται μέ νέα Ιξοδα.
Ώς λέγεται, σκοπός των χροτά-
σεων αυτών, αΐτινες όφείλονται είς
τον πρόεδρον τοδ διοικητικόν συμβο>>
λίοιι τής έταιρείας των σιδηροΒρό-
μων Π ελοχοννήσου κ. Γεωργ. Στ.
Παπαγεωργίο;, ίδροτήν καί -/^ριώ-
τερον ντετοχον τής Τραπέζης Θεσ-
σαλίας, είναι νά ένισχιΛή έμπορι-
κώς ή θεσσαλία, καί ιδίως ό Βόλος
οπόθεν θά είναι συμφερώτερων νά με-
τζφέρωνται τ άέμπορεύματα είς την
νοτιωτέραν Μακεδονίαν Ιφ' όσον ού-
ϊεμία μεταφόρτωσις θά γίνεται είς
τρόπον ωστε τα φορτονωμενα δαγό-
νια έκ Βόλου ή άλλης Θεοσαλικής
πόλεως Θά ·φθάνονν κατ' ευθείαν είς
τόν τόπον τού προορισμοΰ.
Ώς πληροφορούμεθα, αί διάφοροι
έμπορικαί όργανώσεις τής πόλεώς
αας συνερχομένη Θ' άσχοληθοΰν μέ
τάς προτάσεις ταύτας αίτινες πραγ-
ματο-ποιουμεναι θά ζημιώσοκν μεγά¬
λως την Θεσσαλονίκην χαί γενικώς
την Μακεδονίαν ολόκληρον, καί 6ά
ζητήσουν όπως καί ή νέα γραμμή
κατασκευασθή είς το πλάτος των
Ματκεδονικών σιδηροδρόμων καί τοΰ
Λαρισσαικοΰ όπως άλλωστε, είναι
καί ή άρχική απόφασις.
Μέ άλλθϋς λόγους διά τής προ¬
τάσεως όπως ν.ατασκε.>ασΓ)ή στενή
ΑΙΙΛΡΤ&Λ&Ν
Βιβλίον έ*»οαιότοιτβν, ·ντταχ·Ι« Με>
•ά Άγαπίου ΜοναχοΟ, τ«ϋ Κ«ητ4|.
Ισκήααντο; έν Άγίφ 'Ο«Κ. ΠεοιλΜμ»
Ιάνΐι νβυθ.σί·;, Ιξετάζη τα «οί ·>
•ιτής καί καχίας, ΙξηγεΙ τάς 10 έν»
τολός χαί —ριγράφει τα *» «αύμ«τ·
«ϋ; 9ε·τόχον. Είς μέγα ·χτ»ι· ·***
"ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΓ ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΤΣΑ^ΪΑΙΉΑΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
1ΑΜΑΝΤΑ, (Ήπειρον· 8
)ι10, 1929 —
ν τ<7£1.ταίαν Κιριοικην τοχ Παντός Μαοτίου διηλίΚη; *ν- Αθήναι; διαμρνων ΙόΠ ο εν κο/ώοιό: 'τοί' Αθήναι; μ ό: αας Ιατοός;/. Π. λ Ιατος; τοί,χην 6ονλευ-η|; και Ι-^,,,α Γο; Γεοοι-σιαστής τού Ιατος'τών Φιλίλεΐ'δνρων, ον- Τ,Ν '-τοο?κλ(*νικήν τού πε- ■ - "την Τσα-ιοΐΌ^'ΐΐϊν. Ι όν ιαν την - ΗΡτά την 9είαν λειτουργίαν λΗ τής ΈΛ«λη«ίαα άνέπτν- ίς το σιτ.-'/εντρονμινον πληπος ιηΊιασίαν τοϋ θ«τμοΰ τής Γε- α; ?ι?εΕε τό εγκοιιιον το^ι. ΐ'ΐϊεηΐ-έλου καί εζήτησεν ό- οί ε /*. Δημ. καί Προκ. Γ.
/ου Καί οί τρίϊς οντοι Τσα-
ίάται Γρνάζονται άπί< έτών Ί- οιητι-οως έν τη άνω πόλει σνν ί)ντ-ς εηιαοώς τάς οίκογενεί- αν -/αί έπιικουρονντες ποοθν- ϊ'ις παν πατριωτικόν -?αί φλό- ον έογον Καί οί τ^ΐς συνέδε |νοιιιιιο,ς τόν βίον των ιιετά ο*>
' Ή-οειοωτίδων καί οί ιιέ ούο
ςροι Λιάγγου εχουν έδώ τάς
^'ου; των ί^ανεοχόιιενοι κπτά
ιδού: ναί συνεχίζοντες τό ο'ι-
νεια/όν των δνοαα επιτοοτΐνος,
τιοΓπος παρέ>Λτ5έ την Ιδικήν
ια-ύ τού, διότι ή ?ργασία τον
α?ε τουτο ΚΙσι αί δΰο αιται
ις τώ νοη<μ·τατριωτάχν μας των ΰ ?ςγαζο·ιέν<ον, ήτοι καί των νόηων τάς συζύγου; των εδά· 'ιϋν ήδηγούντοη' ταύπ'ας είς τόν ν της εργασίας τοϊν. είναι π- πάσης τιιιής. Έίπίσης τή]; αΐ- τιιιήτ; ποέπει ν' άπολαύστι καί )ίτη οκείν ητάξις των όμογε- ιΐίταναστών, οΐτινες ντχώ.κος ις σννδέονίΗ τόν διον των γΐ'ναικών τής έκλο·/ήζ αοι δλων των Χριστιανιν.ών καί λιτισιιένων εθνών. Τοί>ς ττχοί'τ
ό αύτοι όμογενής καί όμόγλωσσος
τί πό; εχει πατριωτικόν καθήίίον
νά στινματίζΐ) δημοσία καί Λ«α πα-
ραί^ίδη εί; τό άνάθΐμα και την κοι¬
νήν περιφοόνηοτν. Πράττων τό
καθήκον τουτο ό 'Ελληνικός τΐπος
ιής Άιιερικής έξυπηρετεΐ /αί τα
σι_Γΐφεοοντα τής έ^ληνικής κοινΐυνί-
α;, άλλλά πΓριφρσνρεΐ ναί τα τής
όλ6ίας Βορριοηαερικανικης Συμ-
πολιτείας. η όποία θϊλει πολίτας
χρηστοϊ'ς -/αί εργάτας τιμίους, ον-
χί οέ βδελνοοϋ; διγάιιους'
Καί επί τη περιστάσει ταίτ»· ε"-
καιοον θεωρώ νά σηαειώσο} σχετι¬
κώς τα κατωτέρω. Από τριακσν-
ταρτία; κυοίως οώδεκα καί πλέον
διοδεκάδες Τστ.αανηωτιον διαιιέ-
νονσιν έν ταίς Ήντιΐιένχχις Πολι¬
τειαι; ίναλλασσόοεναι κατά περιό-
οσυς, ένατοντά&$ς δέ πολλαί έκ
των αλλων κ(ΐχιών καί χωοίων τή;
('/λλης ΤσαιιουΓ>νια;. Μετά πατοΐίΰ-
τικής δέ υκανοπο! ήσείο; εΗεγγέ?ν).ω
διά τοϋ πατριωτικωτάτου €Κυρια-
ά Ε Κή δ
γιναικών τής έκλθ/ης
δηαιουοινιοϋν οίκον έν τη
βάσιν καί ΰειιϋλια τα σε'-
ί ^θιηα τής Έλληνι-
. Τοιαύται συζυγί-
ί ί ά ό
διά τοϋ πτρ ρ
κάτι-/ου Ε'τν. Κήρνκος» δτι μρτα
ξύ των πολνπληθων χανχονν Τσιά
ιιηδων, (5ι; έΕιρ.ρίΓΗυσα, μόνον
τρκΐς αέχρι τοΰδε {·πέ·π!=σα' ρίς τό
εγκλη;ϋα τη; διναμίας. Ή εξακοί-
οοκ»ί; ιιου αυτή αποτελεί ένδειξιν
δτι οί συιιπατοκΤααϊ ιιον καί Ιν τ[]
σϋορνκΰτατα παρεκτρέπΒααι
ΐθιχώ: καί διατηρονν εύλαίχός τΓ(
οικογένειαν ά ΟΛ'νά 'Ελληνικπ ηθη,
άφοϋ μρταξύ τόοων έκατοντάδίθ'ί
τρ?ΐς ιιόνον εύρέ&ησαν ρνκληιιατή-
σαντ«ις διά τής διναιιίας. 'Εαιφν-
λάσσοααι έν μεταγε·εσΐέρα μόν έ-
πιστολί] νά καταχΓτήσω νΛΈθττά τα
όνόματα των τοιών τοΐ»τ<ι.ν Τσιάμη οων, οΐτινες ήσέβησαν είς τάς χρι- στιανΐ/'άς άρχά; καί τα σ?ι«νά ?]θη τή; Ήπειρίοτική; οικογενείας, ά- φοΰ αάυΝο όλας τας σχετικάς λεπτο¬ μερείας τη; παράνομον πράξεως των. Ό είς μάλκπα τοίη;(ΰν, όκ μ' §πληοοσ,"όρησαν, βδελυρώτερος των αλλ'ον δΰο άπΏδριχθείς, ήλθεν εν τώ ιιετσξν είς τό γενεθλιον_νχϋ- 0»'ον τού κοΐ α-ιτνώκησεν επί ιιήν'α; {ΐετά τής νααίιιον γυναιν.ό; τού ά- •/νοσι·ση; ότι οΐτο; είχεν αντοϋ ά7.- λττν σύίυνον παρ' |!ί καί επανήλθεν ναί γίας. Τοιαύται συζυγί σεοαοταί καί π·αρά τΓ| ό- καί χανιά τή -ιοαταια καί Όλί τολιτεία, ητ:ς το:οιτ:<υί *= πολίτας θέλει πρός; επΜν- ιν τοΰ πλη6'συ.οϋ τη; ναί τη; ναι τής ενημερίας'της. ει ομω.3 καί τετάοτη τα νών αεταναστών, "οΐτινες, νοαάιως ννμφενμένα έν ιο των. παρεν.τρέποντα ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ» -ΤΕ Πιτυοίδα, φα- γοΰραν ή τριχο- φάγον στό κε- φάλι, η δλλην έ- ηδερμιχήν πά¬ θησιν; —Είσθε φαλα- κρός; ΤΟΤΕ ΖΗΤΙ1- ΣΑΤΕ τό ΟΤΡΙΧ εΙνπΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ «Ι ·° ^^ ^εΐαχον, τό δεν αποτυγχάνει άπό τοϋ νά *10^7ά? δ παθήσεις. —ην των· άπέχτη- «τί δΧι χ- έπιοκεφθήτέ ,ΙΛΛΙΝΟ-Ι-Σ, πω- " Κα- Ή κ. Γκλάντυς Μπηρδσλυ, 27 έτών, σύζυγος τοΰ έκκεν- τρικοΰ "Ολιβερ Μπηρδσλυ, 51 έτών, όστις ευρέθη θνή- σκων έν τη οίκάα τού έκ σφαίρας περιστρόφου. Είς την α¬ στυνομίαν ό Μπηρδσλυ, ολίγον πρό τοΰ θανάτου τού, εί¬ πεν δτι τόν έφόνευσεν ή σύζυγος τού. Αύτη έξ άλλου άρ- νεϊται, λέγουσα δτι ό σύζυγος της ηΰτοκτόνησεν. ΕΚ ΒΟΛΕΣΟΥ^ΤΗΣ ΧΙΟΥ ί κχι άλλαι βυμβάνται Ό αΰτό; ίν τούτω τούς εΐςτινα _ ντ/ήν αίρεσιν άιπφϊοντος Πίρ>τσς
ειιπόοους, οΤτητς λθΛΐ6σνχ«'σα καί
άνά μίαν ιιίαν σύζυγον είς εκάστην
πόλιν, Ι'νδα χάριν ΐμπορικων ίπκν
ΰέσεων μετατοαίνοι.'ν. Αναχω¬
ρούντες εκείθεν έγ/,ατα}ί)!π>η.·σιν ε¬
πί τόπον την προσωρινήν αύτην σύ¬
ζυγον, ετοαιοι δλαες νά ελαίαι ναί
πάλιν ιιετ' αντης είς σνΓνγινάς οαρ
κικάς σχέσεις, αν τΐ7.όν τα ίτυμτέ-
ροντά των φέρουσι καί πάλιν αν-
τού; είς τό μέρος Ιν.εΐνο! Τούτου
λοιπόν καί των δνο αλλων των εν
τώ έγνλήματι ττμ: διναμίας συνα-
ί>έλαχον τον. των άσ^ησάντων είς
τα άγνχΊ ηθη αής Έλληνική; οίνο-
γενείας καί κατίαισχννόντοχν την
ΓΓ"Μ«;ιΧΛ57γιάν, θά παραδώσω ποο-
[ώς τα όνομα-ϊα είς την ίτημοσί-
Λεριφρόνησιν οιν.ί δι' ά7.λον λό-
,*,/, άλλ' απλώς πρός ?ταραδ?ιγμα-
τισμόν καί οιτ,'κράτησιν τυχόν :<αί αλλων, μελλόντθ)ν ίσως νά εξη?ασ{Η' σο)σιν είς τό ίδιον εγκλτιια. Θέλω οί είς τας Ηνωμένας Πολιτείας εΐσερχόαεΛΌΐ ποος έονβ*τίαν σιν- πατριώταί μου νά έπιδ«οκωσι την έτητυχίαν είς τα ερνα καί τσς έπι- χειρήστ-ις των, ώς καί ττ|ν δημι¬ ουργίαν εΰτνχοΰς 6ίον, *χοτες ά- ναγενρατιιιένον εν τή συνειδήσει καί τη καρήία των ,τάντοτιε τό Άγ- 18 ΊΉΕ ΒΕΛΤ Ν. ΝΓΓΣΟΣ ΒΟΛΙΣΣΌΣ, Χίοχ. 2 ' πριλί-1 ου 1929.— Ή ληοτοσυιαιοοία ποϋ από τριών περίπου έτών λνμαίνεται την Βολισσόν κάθΐ καλοκαΐρι, ϊίρ- χισε καί εφέτος νά κάμνη τίγν έφ- φάνισίν της. Λίαν υμω; ίλ"(ορίς, κατά κακήν δέ τύχην των χίαρικών ιιας, διότι ·θά τοί·; άναγκάστ· ε¬ φέτο; νά διακόψονν την εις τοΰ; άγρού; δια'ΐονήν των, φαοοόαενος κάθε νοικοκνρης μήπτ»ς τοϋ νΛέ- ψουν τό σπίτι Καί §νω άλλοτε αί διαοιρΤ|^εις εγένοντο κατά τού; καλοκοιοινοΰς μήνας, ποϋ οί άνύποπτοι νανρικοΐ ίιιεΛΌν εις τούς άγρονς, εφέτος πο- λύ πρώϊμα ήρχισε τό Ι'ργον τη; ή άγνωστος ληστοσιιιιιορία. "Ισως τό ποάνρσιιαά της νά πε- ριλαΐϊ6ά'η πολλάς εργασίας νπί διά τουτο βια'ιΐεται νά τάς φόοτ| εις πέ¬ ρας. Εφέτος μάλιστα παρουσιάνε- ται τολμηροτέρα, δ'ότι σΑ διαΐρρή- ξεις ηρχισαν νά νίνωνται εις τα χ.εντρικώτεΐΐα ιιέρη καί τοΰς π^λΐ'- ά 6ό στννομία είς εν άπό τα διαρρι(χ0έν- τα σνρτάρια εΐρεν ενα κομ:ώοειια περιέχον 5έκα χρυσάς λίοας Τοιό- άας. Τό άστνΌαιοΐιόν δελτίον θά άνα- γράΛ|ηι καί σήαερον, άγνωστον :χά ποίαν ςχΜ>άν, τό στερεότυπον . Τό γεγονός θά αποδοθή
ίσως ΐοχος εί ςτήν άνεπαρ-κή δύνα¬
μιν της /('Μοσ^νλακής, άποΛλουμρ-
νην άπό 3 χωοοψΐ'λοακσς λχι τόν ε¬
πί κειΐϋλής σταθιΐΛ^ην.
ΆίΛά όφονκατ' Ιτος παροίτη-
ρονλται κλοποαΐ διατί δέν γί«ρται ή
ι'νέονσα εν'έρνεια πρός ανΐΐΊνην των
άνδοών τοΰ σταδ^ιον;
Διατί ή Κοινότης; θέν ζητεί παοά
των άοαοδίων νά αυξηθή ή δύνα¬
μις τής χωοοφυλακής ·
Εύχόιιτθα νά συλϊντκρθ'.τνν οί κ>.?
τται συντό,ιως, ίνα αή εύρε 9(4 είς
την δυσάρεστον -{Πάη νά , ρόϊΐκο
παρόμοιον ίτρτηιια, καί πεοί τούτον
ε'χω ;ιεγήλας έλπίδοκ:, λόγο) τή; δι-
ατ.ρινούσης τόν στιίθιιάοχην μας
εύψιΐας καί δραστηριότητος, θά
κατορθώση δ? συν τό χοόντρ. διότι
δέν έννώοιοε ν.αλά άκόμη τούς άν-
θοώϋϊους, νά γνωοίστ) ποίους ττοε-
πει νά έχη πάντοτε νπ' οι|ιν τού
καί νά παοακολονυΥ, καί έν άνάγντι
'ζητών π}.ηοοφορίας παρά των το-
πικών άρχών.
Ί'ΐΑΡΑΤΙΤΡΗΠΓΣ
Ό <4ντ»γωνιβμός τής λί νλικόν οητό €ΗΟΝΕ8ΤΎ ΡΟΙ,ΙΟΥ!» 1-υτοοσώπβ» μσς κ. Π. Σ1»10"1;*^ Καταχωρίσ«; ι.ικρων *?·*Μ»^ ~ Π ρό ολίγων τιαεο(Τ>ν οΐί'ρρηξαν
ιό παΛΤΓο.ττολεΐον τοΰ Ν. ΌρΓρα-
ίνοϋ. τοϋ οποίον αφήρεσαν έμτορεύ-
ματα καί χοήαατα περί τάς 4 χιλι-
άδΐας δρχ. καί τουτο, διότι-δέν έ-
πρόλαδαν νά πάοονν περισσότεοπ,
επειδή, κατ' εκείνην τίιν -'ίραν. αί-
αν μετά τό ιιεσονΐ·>'τιον, ό Ν. Τ<^ον ρχη'γιάνης δΐϊρχήΜενοι: αντελήφθη ανοικτόν τό σνωχέρο) -παΤΡπω?χΤ- ον καί ειδοποιηθη περί τοντον ϊόν ίδιοκτήτην. Ή άστΐ'νοίαα έ,τεθη είς κίνησιν διαδίδουσα δτι τάχιστα θά συΛλΐΓβτι τού; δράστας. Δνσπγως δμως ολ;- νετ»η τό αντίθετον, χθΐς την Λΐίκτα διέρρηξαν την οικίαν τής πρό 5ι- αήνον αποθανούσης Λεμονη,ας Μα- ρίνον. Ή ιιακαιρίττσσα ελέγετο ότι εΐχε χρήαατα, τα όποΐ« οί κλέπται νπέίτεταν ότι ·9α ενρον, αννοΜτον διιο>ς εάν είνοον τοιαντα. Λένεται
ότι εκλη|·αν 4 ή 5 ένρα-τλώαατα, έ-
φοδιασθελαες φαίνεται δια τ^ν ερ¬
χόμενον χειμώνα, οροβηθέντες τήΛ'
εφετεινή βαραΐχεαιωνιά, καί πυαό-
τητά τίνα δεριιάτ(ον, πρρί τάς 30.
000 δρχ., τοϋ νίοϊί τ»Ίς, χί όποϊα
είχεν Ιγααταλεάΐττι έδω πρό όκταε-
τίας, καθώ; καί Ινα καινοι>ργ^
ίΐεϋγος ποίπουτσιο. Ή άχρι&ής ά-
ξία των κλοπυλαίων θα είναι ά,γνω-
οτο;, διότι ουδείς ήιιπορεΐ νά δώση
(ΐκριιβίϊς πληροφορίας, μίχρι τής
άαοίεεω; τοΰ Γειαργίοι» Μ'ΐοίνου,
υίοϋ της. δστις άναυιένεττιι. 'Ε-'εΐ-
νο διά τό όποιαν οί κλέππι 9« ^ρ
" " είναι τούτο δτ·Μ ή ά-
ή γραμμή Βερροίας — Καλαμπά¬
κας άχβκλείεται ή έςρπηρέτησ'.ς
των περιφέρειαν Κοζάνης καί Γρε-
δενών μέσφ Θεσσαλονίκης καί Μα-
ϊί άλλί ό
κεϊονί-ας,
ά
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 10 Μαρτί-
θϋ. — Ή ϊιεύθ,ίνσις των σιδηροίρό-
μ,ων Π ελ&~3ννήστ)ϋ έχρότεινεν, δ-
κως ή νέα σιίηροίρομική γραμμή
Βερροίας — Κοζάνης — Κΐλαμ-
πάκας χ,αταιηίεϋασθ^ βτ»νή ώς εί¬
ναι ή γρχμμή των σ«3*;ρβδρόμΑ>ν
αλίας καί Η ελθττοννητοο και
τουτο ίνα ή ^ροψ^.Τ[ αυτή συνδίθτ,
μετά τής θΐβσαλός καί ίι' Άκαρ-
νανίας μετά τής Π ελοποννήσοι».
Ή διεύθυνσις των σιδηρόδρομον
Π ελοποννήσου πρ&τφέρετΐι, εάν ή
σιδηροδρομική γρβμμή Βερροίας —
Καλαμπάκας γίνη στ«νή, νά κατα-
άσΐβ τάς εξής στενάς σιδηροδρο-
μικάς γραμμάς:
1) Αγρινίου — Ιωαννίνων μή-
κοος 135 χιλιομίτρων.
2) Ιωαννίνων — Ήγ
μτ)κους 50 νιλιομέτρων.
3) Ιωαννίνων μέχρι σημείου μβ-
ταξΰ Καλαμχάκας — Γρεδενών, δ-
του θά συναντβται μέ την γρ·αμμτ)ν
Βερ,ροίας^Καλιαμχάκας 65 χιλιβιέ-
τρων.
4) Είίικά άτμόχλοια μέ τα όποία
6ά μεταφέρεται όλόκληρος αμΐξο-
στοιχία άπ6 Π«λοχοννήσου είς την
γραμμήν Αγρινίου.
Διά των χροτάσεων τούτων το
δίκτΐΛν των στενών σιδηροδρόμων
βά συν&έιη] την Πελοχόννησον, την
δυτικήν Στερεάν 'Ελλάδα, την Ή-
κειρον, την Θεσσαλίαν καί την δυ¬
τικήν Μακεδονίαν μέ θαλασσίας διε-
ξόδους τούς Πελοχοννησιακούς λι-
μένας, τον Βόλον κΐϊ την Ήγου-
ί
κεϊονίας, άχοστελλίμ,εϊ
ματα νά μετϊφέρωνται κατ' ευθείαν
έκεί άλλά θά άπαιτήται όπως ταΰ-
τα μετατφορτώνωνται είς Βερροιοτν
επί των δαγονίων τής στενής γραα-
μής καί κατά συνέπειαν θά έπιδα-
ρύνωνται μέ νέα Ιξοδα.
Ώς λέγεται, σκοπός των χροτά-
σεων αυτών, αΐτινες όφείλονται είς
τον πρόεδρον τοδ διοικητικόν συμβο>>
λίοιι τής έταιρείας των σιδηροΒρό-
μων Π ελοχοννήσου κ. Γεωργ. Στ.
Παπαγεωργίο;, ίδροτήν καί -/^ριώ-
τερον ντετοχον τής Τραπέζης Θεσ-
σαλίας, είναι νά ένισχιΛή έμπορι-
κώς ή θεσσαλία, καί ιδίως ό Βόλος
οπόθεν θά είναι συμφερώτερων νά με-
τζφέρωνται τ άέμπορεύματα είς την
νοτιωτέραν Μακεδονίαν Ιφ' όσον ού-
ϊεμία μεταφόρτωσις θά γίνεται είς
τρόπον ωστε τα φορτονωμενα δαγό-
νια έκ Βόλου ή άλλης Θεοσαλικής
πόλεως Θά ·φθάνονν κατ' ευθείαν είς
τόν τόπον τού προορισμοΰ.
Ώς πληροφορούμεθα, αί διάφοροι
έμπορικαί όργανώσεις τής πόλεώς
αας συνερχομένη Θ' άσχοληθοΰν μέ
τάς προτάσεις ταύτας αίτινες πραγ-
ματο-ποιουμεναι θά ζημιώσοκν μεγά¬
λως την Θεσσαλονίκην χαί γενικώς
την Μακεδονίαν ολόκληρον, καί 6ά
ζητήσουν όπως καί ή νέα γραμμή
κατασκευασθή είς το πλάτος των
Ματκεδονικών σιδηροδρόμων καί τοΰ
Λαρισσαικοΰ όπως άλλωστε, είναι
καί ή άρχική απόφασις.
Μέ άλλθϋς λόγους διά τής προ¬
τάσεως όπως ν.ατασκε.>ασΓ)ή στενή
ΑΙΙΛΡΤ&Λ&Ν
Βιβλίον έ*»οαιότοιτβν, ·ντταχ·Ι« Με>
•ά Άγαπίου ΜοναχοΟ, τ«ϋ Κ«ητ4|.
Ισκήααντο; έν Άγίφ 'Ο«Κ. ΠεοιλΜμ»
Ιάνΐι νβυθ.σί·;, Ιξετάζη τα «οί ·>
•ιτής καί καχίας, ΙξηγεΙ τάς 10 έν»
τολός χαί —ριγράφει τα *» «αύμ«τ·
«ϋ; 9ε·τόχον. Είς μέγα ·χτ»ι· ·***
δϋΝϋΑΥ, ΜΑΥ 5, 1929.— ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5122.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριτ>ϋος~
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ό κ. Τώμας Ι. Χέφλιν, Γερουσι-
αστης^έκ τής^ Πολιτείας Άλαμπά-
ιιας, όστις άγωνίζεται υπέρ τής
άπαγορεύσεως των ποτφν.
Ή Δνίς "Εϊμυ Κλάππ, 19 έτών, θυγάτηρ τοϋ κ. καϊ τής κ. "Εντουϊν Ι. Κλάππ, έκ Νέας
Υόρκης, νεόνυμφος τοΰ Ντομένικο Ρόσσο, δωδεκάτου πρίγκιπος Ντί Σεράμι· Ό γάμος
έτελεσθη έν τη οΰάα της υπό τοΰ Άρεοπαγίτου Κούκ. Τό συνοικέοαον είναι άποχέλεσμα
εΐδυλλίου, άρξααενου οταν ή "Εϊμυ έσπούδαζεν έν Εύρώπτι καί εγνώρισε τόν πρίγκιπα.
'Εόώ φοίνεται ό πρϊγκιψ μετά της πριγκυΐίσσης τού.
Ή Δνίς Τζάν Ι ίιρονξ, τη, '·
κης, ή όποία θά Λάβη μερος είς τόν διαγωνισμόν
την εκλογήν τής «Μίς Νέας Υόρκης». "Οσω. Μ
ήμποροΰν νά λάβουν μέρος στέλλουσβα τάς ·Ρ?°τ(£;^.|
ίρίας των είς την εφημερίδα «Γκράςρικ» της
Υόρκης.
Ό Κινέίος στρατηγός Λιο ώΤοτέν
Νήν, στρατιωτικος δκκκητης τής
επαρχίας Σιαντούνχ, δστις ένίκη-
σε τόν^ έΛαναστατικόν στρατόν τοΰ
στρατάρχου Τσάγκ Τσσύνκ Τσάγκ.
Ό στρατηγός Μπάλλιγκτων Μπούί>, αρχηγός των Έθελοντών τής Άμερικής, καί ή Κα ~—™————
Μώντ Μπσύθ, συνομιλονντες μετά τοΰ Δηιιάρχου τής Νέας Υόρκης, κ· Γουώκερ, .-τρό τοβ Ή Κα Ντολ,α Ε- Φ"5κ, έκ Μπροΰ-
κλυν, ή όποία οννελήφθη υπό τής
άστννομία;, ώς ?νοχος λ
Δημαρχείον τής πόλεως,
Ό πενταετής Χένρυ Μέϊτς, ές Ουχχσιγ/ίτώνος, ^
έφοβήθη τόσον πολύ έξ αΐτίας ενός σκύλλοι», ιΕν* .
παιξβν είς την αύλήν τής οΐκίας τού, ώστε εν οια ι
ματ» Ιξ ώρών έπεσεν ή κόμη τού καί Ιμεινβ «/ει Ί
φαλακρός;. Έδώ φαίνεται μετά ττίς μήτρος
XV.
Νο. 5122.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριτ>ϋος~
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ό κ. Τώμας Ι. Χέφλιν, Γερουσι-
αστης^έκ τής^ Πολιτείας Άλαμπά-
ιιας, όστις άγωνίζεται υπέρ τής
άπαγορεύσεως των ποτφν.
Ή Δνίς "Εϊμυ Κλάππ, 19 έτών, θυγάτηρ τοϋ κ. καϊ τής κ. "Εντουϊν Ι. Κλάππ, έκ Νέας
Υόρκης, νεόνυμφος τοΰ Ντομένικο Ρόσσο, δωδεκάτου πρίγκιπος Ντί Σεράμι· Ό γάμος
έτελεσθη έν τη οΰάα της υπό τοΰ Άρεοπαγίτου Κούκ. Τό συνοικέοαον είναι άποχέλεσμα
εΐδυλλίου, άρξααενου οταν ή "Εϊμυ έσπούδαζεν έν Εύρώπτι καί εγνώρισε τόν πρίγκιπα.
'Εόώ φοίνεται ό πρϊγκιψ μετά της πριγκυΐίσσης τού.
Ή Δνίς Τζάν Ι ίιρονξ, τη, '·
κης, ή όποία θά Λάβη μερος είς τόν διαγωνισμόν
την εκλογήν τής «Μίς Νέας Υόρκης». "Οσω. Μ
ήμποροΰν νά λάβουν μέρος στέλλουσβα τάς ·Ρ?°τ(£;^.|
ίρίας των είς την εφημερίδα «Γκράςρικ» της
Υόρκης.
Ό Κινέίος στρατηγός Λιο ώΤοτέν
Νήν, στρατιωτικος δκκκητης τής
επαρχίας Σιαντούνχ, δστις ένίκη-
σε τόν^ έΛαναστατικόν στρατόν τοΰ
στρατάρχου Τσάγκ Τσσύνκ Τσάγκ.
Ό στρατηγός Μπάλλιγκτων Μπούί>, αρχηγός των Έθελοντών τής Άμερικής, καί ή Κα ~—™————
Μώντ Μπσύθ, συνομιλονντες μετά τοΰ Δηιιάρχου τής Νέας Υόρκης, κ· Γουώκερ, .-τρό τοβ Ή Κα Ντολ,α Ε- Φ"5κ, έκ Μπροΰ-
κλυν, ή όποία οννελήφθη υπό τής
άστννομία;, ώς ?νοχος λ
Δημαρχείον τής πόλεως,
Ό πενταετής Χένρυ Μέϊτς, ές Ουχχσιγ/ίτώνος, ^
έφοβήθη τόσον πολύ έξ αΐτίας ενός σκύλλοι», ιΕν* .
παιξβν είς την αύλήν τής οΐκίας τού, ώστε εν οια ι
ματ» Ιξ ώρών έπεσεν ή κόμη τού καί Ιμεινβ «/ει Ί
φαλακρός;. Έδώ φαίνεται μετά ττίς μήτρος