184150
Αριθμός τεύχους
5129
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
12/5/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ιΐίυδΤΗλΤΕθ
ΜΑ6ΑΖΙΚ δΕυίΙΟιΊ
Τ\β
Ν Τ\Ό
ΑΥ, ΜΑΥ 12, 1929.— ΥΟΓ..
XV.
Χι>. 5129.
ΝΈΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5129.
■Α.ΠΓ.Ο
ΤΩΤΝΓ Π~>13~ 1Ζ.ΙΙΊΩ3ΝΓ
ΙΡΩΤΟΜΑΝΗΣ ΠΡΙΓΚΗΨ ΑΡΡΑΒΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΡΩΤΟΜΑΝΗ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΝ
Ι.'Οηΐ&ΐν
»6*ν το. δοθέντος άρρα-
'£ :?:Τ'·™ 'πουρϊ της
κεί-
?ϊινετ
«ΐς τ,
έκ τού νίω-
ςι «γχρδ-
το οποίον,
ερ-χανίδας φλάπ-
μένος πρίγκηψ εχών»το όλρνέν ^αν
Θάτερον εις ττ;ν χ?·>τήν δίνην τοδ
άχΊΐγορευμένου θβϋμ,ίίμοό τού πρός
α,ίαν έκ των εΰνοοομένων το3 Χολ-
1 «Λ.
.. Πρ',,
.!ΐ5°!03 λά^ έ*ί ^λο.ς
»«ν ότι ή ώραία ή, ά
β;ίισ!"ϊ Β-.λελμίν,ς 4&Τ
ΒΙβί
^'ΐή,,,: ?, °*°,ν ??«ν5τιώ8«ς
^ϊ: !)***' ,νιωτεραι ά-ελπι-
;-
Αί άναμνήσεΐς τής Εϋρώπης'πε-
ρ·. τοΰ δ'.αζυγίοκ τοΰ πρώην δια-
δόχου τής Ρο>μανίας έκ τής νομί-
μου" σ·οζύγου τού καί περί τών^ άπη-
γορευμένων σχέσεων τού μετα της
ωραίας ξανθομαλλούσης Μαντάμ
Λουπέ<ΓΑου ήσαν άκόμη ζωη-ραί. Ουτε αύτη ή παραίτητίς τού έκ τού Ρουμανικοΰ θρόνου ούδε ή εξορια τού έκ τής πατρίδος τού ήτο <ζρ*ζ- τή τΐμωρία όπως κάμη τόν χριγ- χ.ηπα Κάρολον νά αισθανθή λύπην δ;ά τόν τερματισμόν των οικογενει¬ ακώς τού χικρΐών χάριν τής «&α>·
μασίας αυτής φίλιας» πρός την
Λουπέσκου, ή όποία ήτο η φανερα
σΰντροφός τού έν Γιλλια, Αγγλία
κα· Βελγίφ.
'Αλλ' ή Εύρώπϊ) ενεθυμείτο έπι-
σης καί τό έπαναστχτ-ν,όν δημοκρα¬
τικόν χνεομα τής πρίγκηπ-.σσης 1-
,ουλ'.άνας, κ*ί ή Όλλανίί* ανεκου-
Ιφίσθη έξ ίσβ» βαβεως έ-/.της ειδη-
!σεως των άρραδώνων αυτής μετα
!το5 πρίγκηπος Σίγγο·^, όσον %τ.
ύ συμπατίΐώται αύτοθ. Καίτοι η
;-ρ..γχ'τ>:τΜ είναι ζωηρά χαι ε»αι-
Ισίητος νεάνις, περιφρονουσα ^ττ,ν
1 χρήσιν βιφής ε*, των χοχχινων
χειλέων καί των στρογγυλων ροί:-
νων χα?ε:ών της." είς νπο9εσί:ς
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΤΟΚΟΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΗΔΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ, ΠΕ-
ΡΙΠΕΣΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΑΣ
ΓΚΑΡΙτΙΠΟ. ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΛΑΕΙΠΕΙ. ΟΠΩΣ ΑΡΡΛΒΠΝΙ-
ΣΘΗ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΟΚΟΡΗΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΒΙΑΑΕΑ-
ΜΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΤΗΣ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΠΟΙ¬
ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΤΟΧΟΝ ΕΡΩΤΙΚΩΝ
ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΖΩΗΡΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ
ΣΧΕΔΟΝ ΕΙΣ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ.» ΔΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕ¬
ΩΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΠΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΩΘΗ Η ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙ-
ΚΩΝ ΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ.
οντέν, εξεδηλώθη- ή ελπίς ότι αδτή
Θά έλησμόνε'. τούς χά'.οΥ/ίούς της
έ'ρωτας, έπ:δ·2ομένη είς τάς σζοο;
δάς της. Κςτίτοι δαώς έν άρχη
α3τη έ'ίειςεν ότι ή καρδία ,της βά
εγίνετο πάλιν ελευθέρα, τούτο δέν
ωφείλετο είς τό γεγ&νός δτ1. αί
παλα'.αί ·παρι26σεις τοΰ Πανεπι-
ί ύ Τ
στϊ/μίου τούτου, το οποίον Τδρυσεν
ό Γθ',ιλίέλμος ό Σιωπηλός, την κα¬
τέστησαν ολιγώτερον δημοκρατικήν.
Τουναντίον ή -περιφρόνησίς τής
Τζθϋλίάνας πρός τα ΐδ!«ίτε·ρα προ-
νόμΐϊ, άτινα «χ&ρήγε! «ϊς αύτην το
βασιλικόν της αίμα, ήτο τό κοΐ'^ν
Θέμα τής όμ'.λίας ολοκλήρου τού
ν,όαιαοϋ. Γνωστή υπό τό άπλοΰν
ονομα Δεσποινίς ΛΒϋΐζ* 3»ν Μπ:οό-
όπερ έδικαιοϋτο νά μετα-
Άριστερ*, ό ποϊγ-
κιψ Σίγγρυρδ, όσ¬
τις έπροτίμησε την
πριγκΧπισσαν Τζου-
λιάνα, δεξιθ, άπδ
την Γκρέτα Γκάρ-
μπο, άνίο άριστερφ
δμως τής καρΒίας α5τη απεδείχθη
ζωηρά και έπχναστατική ώς πασά
αλλη νεάν'.ς τής ήλαία; της, άγα-
πήσασα μανιωοώς ενα νεαρόν Έ-
δραΐον σπο^ξαστήν πρό τίνων έτών,
δταν άκόμη ί'.ήγε το 15ον ή 16ον
ετος τής ήλιχ,ίας της.
Ή πρίγκήπ'.σσα ώμολόγησΐν ει¬
λικρινώς τό πάθος της καί ή μήτηρ
της κατελτ)φτ>η υπό φοδ-εράς άγω-
νίΐς ίιά τό μέλλον τής Όλλαν-
δίας, ΙπειΒή, μή έχουσα άίελφοί»ς
ή αδελφάς, ή Τζοΐ)λιάνα ήτο ή μό-
νη ίιάδοχος τού βρόνου κιί κατά
πάσαν πιθχ^ότητα θά έμενε τοιαύτη,
τόσον μάλλον οίον ή ϋπερήφανος
καί αι^στηρά μήτηρ της ευρίσκεται
ή?η είς τό 47ον ετος τής ήλ'.ν.ίας
της.
! Όταν μετά 36ο έτη ή πριγκή-
π·.σσα κατετάχθη ώς φοιτήτρια είς
το παλιιόν Πανεπΐστήμιον τοϋ Λέ-
χειρίζεται α3τη, έπειδή είς &ν. των
τίτλων τής μητρός της ήτο Κό-
μησσα δάν Μχ!θ5ρ«·ν, ή Τζθί/λ'.οτ^α
σ^νανεστρέφετο έλει»τ)έρως μέ τόν
τυχόντα είς την πόλιν, άσχέτως
πρός την κοινωνικήν τάξιν ή τόν
βαθμόν αυτού καί έπέμενεν όπως
φέρωνται πρός αύτην ώς καϊ πρός
πάσαν άλλην <ροιτήτριαν. Όταν ή "Ενωσις των Φθ'.τητρ'.ών την έκα¬ μεν επίτιμον μέλος της, ή πριγκή- ιπΐστα ηρνήθη την τιμήν καί τότε μόνον εδέχθη νά γίνη μέλος τής Ενώσεως, οταν τής έχέτρβψαν νά | πληρώση κα; αύτη τό ά-πα'.τοΰμενον ! άντίτΐμον διά την έ-^ραφήν της. Είς τό παγο8ρόμ'.ον τής Παγο- δρομικής Λέσχης τής Χάγης, οπου αυτή έπαρα»σ'.άσθη ν.ατά την δίάρ- (Συνέχεια είς την 8η»; σελίδβ.)
ΜΑ6ΑΖΙΚ δΕυίΙΟιΊ
Τ\β
Ν Τ\Ό
ΑΥ, ΜΑΥ 12, 1929.— ΥΟΓ..
XV.
Χι>. 5129.
ΝΈΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5129.
■Α.ΠΓ.Ο
ΤΩΤΝΓ Π~>13~ 1Ζ.ΙΙΊΩ3ΝΓ
ΙΡΩΤΟΜΑΝΗΣ ΠΡΙΓΚΗΨ ΑΡΡΑΒΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΡΩΤΟΜΑΝΗ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΝ
Ι.'Οηΐ&ΐν
»6*ν το. δοθέντος άρρα-
'£ :?:Τ'·™ 'πουρϊ της
κεί-
?ϊινετ
«ΐς τ,
έκ τού νίω-
ςι «γχρδ-
το οποίον,
ερ-χανίδας φλάπ-
μένος πρίγκηψ εχών»το όλρνέν ^αν
Θάτερον εις ττ;ν χ?·>τήν δίνην τοδ
άχΊΐγορευμένου θβϋμ,ίίμοό τού πρός
α,ίαν έκ των εΰνοοομένων το3 Χολ-
1 «Λ.
.. Πρ',,
.!ΐ5°!03 λά^ έ*ί ^λο.ς
»«ν ότι ή ώραία ή, ά
β;ίισ!"ϊ Β-.λελμίν,ς 4&Τ
ΒΙβί
^'ΐή,,,: ?, °*°,ν ??«ν5τιώ8«ς
^ϊ: !)***' ,νιωτεραι ά-ελπι-
;-
Αί άναμνήσεΐς τής Εϋρώπης'πε-
ρ·. τοΰ δ'.αζυγίοκ τοΰ πρώην δια-
δόχου τής Ρο>μανίας έκ τής νομί-
μου" σ·οζύγου τού καί περί τών^ άπη-
γορευμένων σχέσεων τού μετα της
ωραίας ξανθομαλλούσης Μαντάμ
Λουπέ<ΓΑου ήσαν άκόμη ζωη-ραί. Ουτε αύτη ή παραίτητίς τού έκ τού Ρουμανικοΰ θρόνου ούδε ή εξορια τού έκ τής πατρίδος τού ήτο <ζρ*ζ- τή τΐμωρία όπως κάμη τόν χριγ- χ.ηπα Κάρολον νά αισθανθή λύπην δ;ά τόν τερματισμόν των οικογενει¬ ακώς τού χικρΐών χάριν τής «&α>·
μασίας αυτής φίλιας» πρός την
Λουπέσκου, ή όποία ήτο η φανερα
σΰντροφός τού έν Γιλλια, Αγγλία
κα· Βελγίφ.
'Αλλ' ή Εύρώπϊ) ενεθυμείτο έπι-
σης καί τό έπαναστχτ-ν,όν δημοκρα¬
τικόν χνεομα τής πρίγκηπ-.σσης 1-
,ουλ'.άνας, κ*ί ή Όλλανίί* ανεκου-
Ιφίσθη έξ ίσβ» βαβεως έ-/.της ειδη-
!σεως των άρραδώνων αυτής μετα
!το5 πρίγκηπος Σίγγο·^, όσον %τ.
ύ συμπατίΐώται αύτοθ. Καίτοι η
;-ρ..γχ'τ>:τΜ είναι ζωηρά χαι ε»αι-
Ισίητος νεάνις, περιφρονουσα ^ττ,ν
1 χρήσιν βιφής ε*, των χοχχινων
χειλέων καί των στρογγυλων ροί:-
νων χα?ε:ών της." είς νπο9εσί:ς
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΤΟΚΟΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΗΔΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ, ΠΕ-
ΡΙΠΕΣΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΑΣ
ΓΚΑΡΙτΙΠΟ. ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΛΑΕΙΠΕΙ. ΟΠΩΣ ΑΡΡΛΒΠΝΙ-
ΣΘΗ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΟΚΟΡΗΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΒΙΑΑΕΑ-
ΜΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΤΗΣ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΠΟΙ¬
ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΤΟΧΟΝ ΕΡΩΤΙΚΩΝ
ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΖΩΗΡΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ
ΣΧΕΔΟΝ ΕΙΣ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ.» ΔΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕ¬
ΩΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΠΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΩΘΗ Η ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙ-
ΚΩΝ ΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ.
οντέν, εξεδηλώθη- ή ελπίς ότι αδτή
Θά έλησμόνε'. τούς χά'.οΥ/ίούς της
έ'ρωτας, έπ:δ·2ομένη είς τάς σζοο;
δάς της. Κςτίτοι δαώς έν άρχη
α3τη έ'ίειςεν ότι ή καρδία ,της βά
εγίνετο πάλιν ελευθέρα, τούτο δέν
ωφείλετο είς τό γεγ&νός δτ1. αί
παλα'.αί ·παρι26σεις τοΰ Πανεπι-
ί ύ Τ
στϊ/μίου τούτου, το οποίον Τδρυσεν
ό Γθ',ιλίέλμος ό Σιωπηλός, την κα¬
τέστησαν ολιγώτερον δημοκρατικήν.
Τουναντίον ή -περιφρόνησίς τής
Τζθϋλίάνας πρός τα ΐδ!«ίτε·ρα προ-
νόμΐϊ, άτινα «χ&ρήγε! «ϊς αύτην το
βασιλικόν της αίμα, ήτο τό κοΐ'^ν
Θέμα τής όμ'.λίας ολοκλήρου τού
ν,όαιαοϋ. Γνωστή υπό τό άπλοΰν
ονομα Δεσποινίς ΛΒϋΐζ* 3»ν Μπ:οό-
όπερ έδικαιοϋτο νά μετα-
Άριστερ*, ό ποϊγ-
κιψ Σίγγρυρδ, όσ¬
τις έπροτίμησε την
πριγκΧπισσαν Τζου-
λιάνα, δεξιθ, άπδ
την Γκρέτα Γκάρ-
μπο, άνίο άριστερφ
δμως τής καρΒίας α5τη απεδείχθη
ζωηρά και έπχναστατική ώς πασά
αλλη νεάν'.ς τής ήλαία; της, άγα-
πήσασα μανιωοώς ενα νεαρόν Έ-
δραΐον σπο^ξαστήν πρό τίνων έτών,
δταν άκόμη ί'.ήγε το 15ον ή 16ον
ετος τής ήλιχ,ίας της.
Ή πρίγκήπ'.σσα ώμολόγησΐν ει¬
λικρινώς τό πάθος της καί ή μήτηρ
της κατελτ)φτ>η υπό φοδ-εράς άγω-
νίΐς ίιά τό μέλλον τής Όλλαν-
δίας, ΙπειΒή, μή έχουσα άίελφοί»ς
ή αδελφάς, ή Τζοΐ)λιάνα ήτο ή μό-
νη ίιάδοχος τού βρόνου κιί κατά
πάσαν πιθχ^ότητα θά έμενε τοιαύτη,
τόσον μάλλον οίον ή ϋπερήφανος
καί αι^στηρά μήτηρ της ευρίσκεται
ή?η είς τό 47ον ετος τής ήλ'.ν.ίας
της.
! Όταν μετά 36ο έτη ή πριγκή-
π·.σσα κατετάχθη ώς φοιτήτρια είς
το παλιιόν Πανεπΐστήμιον τοϋ Λέ-
χειρίζεται α3τη, έπειδή είς &ν. των
τίτλων τής μητρός της ήτο Κό-
μησσα δάν Μχ!θ5ρ«·ν, ή Τζθί/λ'.οτ^α
σ^νανεστρέφετο έλει»τ)έρως μέ τόν
τυχόντα είς την πόλιν, άσχέτως
πρός την κοινωνικήν τάξιν ή τόν
βαθμόν αυτού καί έπέμενεν όπως
φέρωνται πρός αύτην ώς καϊ πρός
πάσαν άλλην <ροιτήτριαν. Όταν ή "Ενωσις των Φθ'.τητρ'.ών την έκα¬ μεν επίτιμον μέλος της, ή πριγκή- ιπΐστα ηρνήθη την τιμήν καί τότε μόνον εδέχθη νά γίνη μέλος τής Ενώσεως, οταν τής έχέτρβψαν νά | πληρώση κα; αύτη τό ά-πα'.τοΰμενον ! άντίτΐμον διά την έ-^ραφήν της. Είς τό παγο8ρόμ'.ον τής Παγο- δρομικής Λέσχης τής Χάγης, οπου αυτή έπαρα»σ'.άσθη ν.ατά την δίάρ- (Συνέχεια είς την 8η»; σελίδβ.)
ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-" ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929·
ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ
ΜΕΓΑΛΕΠΙΒΟΥΛΟΝ Μ§
II
Μ ΠΡΩΤΟΠΥΓΜΑΧΟΥ
Ο ΤΖΙΝΙ ΚΟΡΜΠΕΤ ΣΧΕΔΙΑ2ΕΙ ΜΕΓΑΛΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.- ΘΑ ΔΙΟ|
ΓΑΝίϊΣΗ ΔΙΑΓΠΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΛΑΟΥΣ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ— ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΑ ΤΑ 5Ϊ.
ΡΑΙΟΤΕΡΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣίΙΙτΙΑΤΟΣ.-. Η ΥΓΕΙΑ «Σ Ο ΑΙΗΪΤΕΡΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ
ΚΙΝΗΜΑΤΌΣ." ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ.
οεΐ τού; τελαους οδόντας =£ ίοου
σπθΐ'δο·ίονς ώς κκχί μίαν κλσσσινη1»
ιιύτητν.
"Η, σν τύχτ) νά είσι% τοαπΐΕΐιτι-
/ός ύπάλληλος καί ί»έν εΐ/ατε πνιτέ
τόν καιρόν ή την εί<κ«ιοίαν νά έ- πιοείξητε την ανδρικήν αο-ΐ δύνα- ιιιν, ιιή άποθαρρι'νεσθε, διότι, μ ν /αί όέν είσθε γυανασηένος ιίς τ>.ν
πυνμαχίαν, την πάλην ή την ξΐ'Γα-
σκίαν, δύναισί&ε τουλάχιστον νά λά¬
βητε μ£ρος είς άνώνας διελ/.υστίν-
δας, οί όποΐοι θά γίνωνται χιοοί-
«έ τί» (ίάοος, τό ιΊνί-
λαϊκής ονάιπης /αί έκ.τιιιήσεϋ>ς δι*
τούς άστερας τής σκηνής καί τοϋ
/.ινηιιατ·>γράορου.
Οί διανωνισιιοι κάλλονς διά τάς
ίοαπιτέ/νι^ιος θά είναι δκάροροι
των προτεοίον δια'νωνισμών, διότι
αί διανωνιϊόιιεναι νεαι θά κοίνανν-
τσι φορονσαι τάς: -"ϊθηιιεοιάς εν-
διτιαοίας τιον ιιαλλον πααά ΐνί ιίι«
σιας τοι ατανιον. Χννα,/α 0x1 υ-
πάοχΐ) εί^αιοία διά το: ωραιοτέρα
πό5ια, τοΰς (όραιοτ=ρους 6ραχίο-
να;, τάς ωραιοτέρας χεΐο/τς, τγ»γ
ώραιοτρρας κνήΜας, κεφα>.άς, ο-
ναι όςριεοωμίνη είς καποιο
σωματείον ή έθη/όν ή πολι-,
σώ·ια.
Δΰο πατιίκιατΐα τοΰ Ρκοάτ 1^
τραλ Π άλλας ϋά γρησιιΐοτι ι
διά τάς πανιτγ<ν·ϊΐ; τοϋ ίτοι: Άριστεοφ, ό Τξίμ Κόομ— τ, ώς ήτο οταν ήτο παγκόσμι- ος πρωτοπνγμάχοε. τού, άλλ' ό κ. Κόριι.τετ άτ<> τοΰδ
σχεδιάζει νά ενοικίασιν πετ?
τώααται διά τί',ν έκθεσιν τοΓ -τοοιτε|
χοΰς ετους.
"Ολα τα μετά/λια καί τ
βεΐα θά ίναθοΓ'ν ζαχά τ>) ·>
νίου, τελευταίαν νί»/.τα τής; ιι
πανηγύρεως.
Τό στρατολογΐ/'.όν γραγ*Ηΐ /α
τα τόν Πανκόσηιον Πόλπιι,ν γ'·ι
ξε τροιιιΐκπκην άνπί.θΛ/ία «σθ
νείας μετΌιξν των Άι·.<Γρι-/α5ν| στρατενχτίμοον. Καί ό ν.. Κ λέγτι δή μία έπιπόλαιο^ εοιννα ά·| ναφαρικω; τής πΡριποιήιε^ς τοΐι σιόιιατος ιΐίταΗύ των σχο/.είιυν /αί| των κθλλ?νί<ον θά €δεί:<ν τ ότι ?-■ λάχιστοί είναι εκ?ϊνοι. οίτιλ!:- θάΐ ιίθελον νά είναι, κάτι περ·σο>τ ρονΐ
|παοά άπ?.οϊ θεαταί εί; τον: ΰ να;|
οί ύποΐοι δίδουν ιτ,'είαν. Ο ιος|
Γρρονεΐ ότι ή κατάστασις α^η δί·Ι
ναται νά ■0εοαπ£ΐ>3τί διά τον ό.τοϋΙ
μέσου της δη;ιιοιΐόνίας; α'ισθινια-
τος ί»~;ρηφανείας διά την /στά-|
στάσιν τοΐ% σώιιατος.
Νέοι καί νέαι, λέ/ίΐ ο; )οτ'.'ον
Δεξιςί, ό Τζίμ
Κόρμπετ, ώς είναι
σήμερον, είς τό άν-
*ος τής ήλικίας τού
—63 έτών!
Είς ήλι-/ίαν καθ' ήν πολλοί πό-[αοιά^ει περισσότερον πρό; πολιτεΐ'-
λιότριχοι ανδ(;ες 3ρχίζοι·ν νά στχε- όμενον παρά πρός πχ'γικ'χον Γ; ,'ι-
φθυν την ποοοοχήν των είς; «αιυι- θοιοιον «ΰτσν ήιιην ·ιι/.ρο ποι·5ί.
οδίιξίας καί αφιερώνουν τό ίπό συνήιθιζα νά •/οατοΓιΐίΐ επί μήνας
λοΐΛον τής Γί^ής καί τοΐ· πορτινρο- είς νοτάστααΐν '·πο; ρ'ισρλΰω είς
λίου των είς τΐ·ς άνάγ/ΐας ναποιας /.δτοιον διθΓ>/ίονισιιόν /.αί κεοδίσο
ίη^ηλοκλωτσούσης χορευτρίας τ<ον | μετά?2ιον. ΰτό ιιοϋ ?δ(οσρ την ϊ- νΐΌ'τερινών /.έντριον, 5 κ 1ζί;ι οι'ην τής πανηγύρεως ταΰτι,ς II αι ιπ. άνδο^; καί γνναΐ/ες θά φρον¬ τίζουν διά την ν;είαν τι·>ν '-κΑ ϋ< Κόρμπετ στρεφει την .τροσοχήν τού εί; την βελτίωσιν τίς^ς ΰγϊίας τοϋ άνΟηοιπίχου γεναν. Ό Κοι-1 ιιετιίσχοι ν τή,; πανηνΓρεος χήαιν ος Τζίμ! "Οστι; έπανηγι'>ρισε £·ιν| ίΐισσκΓδοσεως αέ διτλάσιον θ
θξά ί έ Ι ό εά ϊ ' ό
ς ζμ
ενθ-οξοτάτην νί/.ψ· το
ποτήριον γάλο?<τθΓ /.αί πΐοώτην ήττάν τού είς εν τέταρτον γαλονίου αίς ν.ρήμ! Όχι διότι δέν ί|δννατο νά πί- η τα κσλλίτρρα η έστω τ< χειρότε- ρα έξ ό7.ων των ποτών, όσα είτί- ή ^ | αέ εν Ι σιασιιόν, εάν ϊγονν ντ' όψιν των Ηΐ Γήν Ι ότι θα /ΐχ'Ηοονν νατι, - /οίτοιαν σν.ονται κατ(·»ι)εν της αν ήθελεν. Άλλά πΌτέ δίν τό ί|;ιε ?ιε. Μετριέτης καί ί ριοάχΛ", κατ' ·α·ύτόν, είναι τα Οειιέ/.ια Γπί των οποίων έί>ρο.'ίρται ή
όιιφοτέοων των φΐ.'ίον.
τιμήν ν στονς
ό ά
Ό οτνα-
γωνισιιος αφΐ'.τνκει τον ενωιοιιον
τίον.
Ιδού )οηή1 Εάν έ/.ο·'|πτετο τό
φώς σας υπό τό μόδιον επι τόσα
ίτ·, δι' ελ?.ε>»|ην
θάοοο·:. Το'.οα είναι ό καιρο; σαΓ
Αι ότι διανιονκπιοί θ<Ί νίνονν Οιά κάθε τι. 1'οίλίΗ θά κ/.ηθοϋν ναί πολλο'ι Οά ίκ/»εχβοΓ·. Εάν είσθτ ά/λοίοωορς, 'ιλ,' ε- Μέ την ιδέαν αύτην είς τόν ν."·Γ'· χετε ώραί|:ι; ννήαατ, πσρηγορ^θή- ϊον ό ϊδιος έλπίΓει νά αμξήσ<| τόΐτε, διότι άναγνιόριοις, ίσως· μίλι- γενικόν ενδιαφέρον καί τόν ποίον' οτα φήιιη νχη πλοθτος σδς ιίνα- ί'πέρ της ύγείας; διά μιας Π αντ·- μίνει ϊί: τό Γ/οάντ Σέντραλ Πάν.- ίΐερικανικης ΠανηγιΊρεα,ς της Ύ- /άς. ένθα από τής 18·Μ«!θυ ιΐί/οι νείας έν τΛ Γ/ίράντ Σετρα/. Πά?ιλας τής Νέας Υόρκην ! ιήν οποίαν Λν. γίνίονται &Γ δί λ γ ; διανωνιοιιοί σι·ηελοΰντρς είς [ήν υγείαν γ.άι την ώραιότιμα. Ό ίδιος φροΛ'εΐ ότι διά τής δι^αιοι ο- γίας σΐ'νσΛχι)νισιιοϋ Ρά προα/θίί :ν ·ύγι?ς σϋστημα καί θά έιυννίΐ·- ΐΰρ είς την σημερινήν νεολαίαν 6 ΐόύος τής σωματικής είίξί'ίς. «"Οταν ήαην υικοό Λ.ιδΐ, )έγει ) ασπΐλος όντος κΰοιος, δστΐΓ ό- τής 2") Ίοΐ'νίοι· σι·απ?ριλ.'μ6ανομ^- δθ ά άν * ή νης. δννασθε νά νΓΐτοΛ'ράνρητΐ τι*· .τροσόχ-τα σας κοί ν ά λη>οήεη ο-
ιιοιΰήν -— κανέν σνιδόλαιον νινη-
ματονρτί ρου ΐσος, πρό Τθϋ τέ7.'νι ς
ή έν
Ι στηιια. την ϊ)λικίαν κ. λ. π.
Ή είποδος θά είναι ^Όρ
ιιόνον τρία τινά νΊά απαιτοΰνται δ-
πο)ς ε!σ?λθητε. Πρέπει νο ρΤτθε
ερασιτέχΛ'Γ,Γ. Πρίπΐΐ «ά Ινητε ί)
λικίαν μετ,αξύ 16 καί 45 έτών Καί
πρΓπτ:ι ν« ίίσθε ναθνροί. Ό ία-
τρός τή; πηνΓ,γνρείος θά έ'ξίττά^τ»
"■«ιαταν ι^ιαγίονιΓόιΐΓνον πρός 6*-
6ο)ίίοσΐν τής σο)ΐιατιν.ής τού Ίκανό-
τητος ποός δ'ανωνισΐιόν.
Ή θία καί ΐΜΓνη τ«)ΰ κιρίου
'Γν.ιμ, δοτις {Κτι διετ-Ρΰνί} τούς δ·α-
•/ωνισμοί'ς, θά είναι διά α'ιζ μία
?ιι—έιόίε. Αΰτό- το>ρα είναι β"
ετών, άλλά δέν φαίνεται οΰτε τΰ
ημισΐ' αντών. Τα ιιάτια τού σστοά
πτουν σπό παιδινόν εν8τ»ι·σιασμόν
Τό δί'ρ'ΐα τον είναι καδ^αρύν. Δέ""
εχει ι|>α<.ά ιιΐολλιά ουτε είς τοΐτ νοοτάφοι·; τοΐ1 Κα'ι 6 βη^ιατ-σιιό-; τού ντΓΜ^πιί'Γΐ ιϊ·/όιΐ)ΐ την πανί)η- ροειδη νάριν ναι ρΓν.ιντσίρν τΓ|; όπο.'ας έλοι&αν πικρόν πΕΪοον τ'σοι •ιενάλοι τνγιΐιίχοι. Ό κ. Κόρ^πετ Οει·>θΓΪτ«' (.>- Λ
πριϊττο ςΊΓνας έτιστηιιονικο; πΐ"·-
ιιάχος το>ν ιιενάλιον 6αο<ον. ]·λζ αί<- τι'ιν α.τοδίδεται ί| άνί:;·ο)σ·ς τής πιγ,ιιαχίας είς νψι,λότερον έ3τί.-.'- οον. Εΐν'αι ιΐΓ>;α; σπόοηιαν. Ήγτί-
ιησε τό σπΓΜτ νι/ο.ν οιντ^ϋ τογιοι
τοϋ σπόρτ, λνπϊίται δέ οιότ. κατί-
ση; τουτο ιιέσον ηηοοενσε.ος
"Οπο>: δοθί"· πεοισσοτέρα χροιά
είς την ε-'.Ο'εσιν, οί διαγθ)νιοιοί θ"
)3 £ό ί
μοι«ς, οδόντας, δπ«>ς )άβονν βοα-
βεΐα,
Ό κ Κόριιπετ λίγει ότι αί π.°-
ριφ)|·ιότε^αι καλ?.οναί ι'χοχν τ.ολά
ά λά
"Η, «ν τΰχη νά ε/ητρ κνήιιας
τής Πήτσες Μπράοηην/, α)λ' α-
μέιιπτονς τοαττε'-ίτας, φορεϊτε ιια- το
κρύ «τΌνστάνι καί δείγλετε τούς. Γί
τρ«χτεζίτας. Πιθανί,ν νάκεροίσητε Ι'οιιοϋλλερ, Ύίό'. Ι'ίϋ καί λοιποί Θά
Ι "πωνται ·<αί -/ίιχκστοί διαγκ,νισκοί οττάιιοτ» Ομοίίθς, ιιία αννοοστος /ο ο γ, αέ , σννήθη ιΐ€θ<ιρίιν' δι'ντιται νΛ ?χι· τό (υρακ.τεοο πόδι τοϋ "/ί'κγιοι ΚοΊ ο^'τγ ο.οπιΰπ ν" άρήτ.ι τάς γΐ'ναΓ/α; νά ?.ά6»ι*ν ολα τα ί)ρ«- Αεΐα τομ σω'ΐ«τι-ΌΓ· /.άί.ΐΛ)ν:. (-)ιΐ ·;ίνΐ| καί δια^'ωνκτιιός &ιά τόν ώ· ροιότερον ανδη«. Οί διο""Όνισιιοί των ι?πόί>τ .τε-
6 ί
τες διαον.ώς δια την καλήν νατιί-|
στάσιν τού σώμιΟΓΟς Τ£Ον1α:ί^]
ό
στάσιν τού σώμιΟς 1^
νούν πεοισαότί-ρον τιόν α^
νά σι7.νάζο·ν έκεί δποι ιΠ«0
ότηί ασθ
όίασίτΡ^Ι
πιί>α·ότης ασθενείας
σρως τοΰ σιόματος ε
| αϊτία;. ρΐτρ ε/ π·>λι«ρ£*Λααί |111
πο?νπασία;, έλ).π'ι|«ω: ί'^11
αναταισεοος ΐ| ? ταη Π- !·* |η ,
τοτρ ποΪΛΐοπον ή ποόπιιπ τιιι
όν είναι ιχχάθαοτον.
ΊΙ αίτκησις είναι σννώννιο'- ι·
ί τί:ν τ
ιότι ό κ. Κόοιπ-τ Οεω-
ρμ ,χ, ξιφαοί
αν πάλιι,ν, -Όλίτιβηηα •/γ· όλα τΛ
άθ/ητικιι άγΓ»νίσιιατα. Οί Λι~'ίονι-
σιιοΐ το Γ7.000Ϊ· θά -τοινί/^ο'·ν .Ηγ.
οΐσθητι-'ΐον ιιέχρι «'θΓ^ατινοιν γο-
ο<Τ.ν τΓ|Γ αιθούσης. Είς τοΰς διαγθΛ'ΐσιιοΐτ ί)ά ·»ί- «ο·ται *>ενταί α'ιτιίσπς εκ ιιέροι·;
σχολε/ον, κολ?νϊγί(ον καί χοιρριτ:-
κΛν όρ· ανώοτίον. Έιί τλί'ον ί*ά
γίνωνται ε-τιδείξίΐς -, αί διαγιοντ-
σιιοί στοατιωτικών Ίοΐ'ήσεοιν.
'ΡκάΓΤ)) νί·ξ Οά εχτ) τό ϊ5ιγ·ϊτγ-
οον χηρα-·τ:>ρι«ΐτ,·'όν τηο — θά Γΐ-
ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ. Ν. Υ~-'
Θνικό; Κήονξ», Ήμερήσιος. Κι
τικ.ος καί Μηνιαίο- Είκσν
νος, ,-τωλεΐται .ταρά τοϋ
.ιοι· μας Α.
Μ δΐΓβοΐ.
10
ΑΤΙ,ΑΝΤΐα ΟΙΤΤ. Η. Χ-
Ό «Έθνικος Κήροξ» *«.'*3
ι: έ/.ϊόσε:ς τ«υ χωλοδνται ι»ί
ΐΛ-Λζ·νχ% τοδ κ. Γ. Ε. Σαρ
8 3υ. ΙΙΗηοίβ Ανβ., (Π1ιβ< ί ϊ·*** ΙΗηοίβ Ανβ., ( Οο., ένθα γίνοντιι ϊ·** ί«!ς άγγίλιών %» Ι
ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ
ΜΕΓΑΛΕΠΙΒΟΥΛΟΝ Μ§
II
Μ ΠΡΩΤΟΠΥΓΜΑΧΟΥ
Ο ΤΖΙΝΙ ΚΟΡΜΠΕΤ ΣΧΕΔΙΑ2ΕΙ ΜΕΓΑΛΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.- ΘΑ ΔΙΟ|
ΓΑΝίϊΣΗ ΔΙΑΓΠΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΛΑΟΥΣ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ— ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΑ ΤΑ 5Ϊ.
ΡΑΙΟΤΕΡΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣίΙΙτΙΑΤΟΣ.-. Η ΥΓΕΙΑ «Σ Ο ΑΙΗΪΤΕΡΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ
ΚΙΝΗΜΑΤΌΣ." ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ.
οεΐ τού; τελαους οδόντας =£ ίοου
σπθΐ'δο·ίονς ώς κκχί μίαν κλσσσινη1»
ιιύτητν.
"Η, σν τύχτ) νά είσι% τοαπΐΕΐιτι-
/ός ύπάλληλος καί ί»έν εΐ/ατε πνιτέ
τόν καιρόν ή την εί<κ«ιοίαν νά έ- πιοείξητε την ανδρικήν αο-ΐ δύνα- ιιιν, ιιή άποθαρρι'νεσθε, διότι, μ ν /αί όέν είσθε γυανασηένος ιίς τ>.ν
πυνμαχίαν, την πάλην ή την ξΐ'Γα-
σκίαν, δύναισί&ε τουλάχιστον νά λά¬
βητε μ£ρος είς άνώνας διελ/.υστίν-
δας, οί όποΐοι θά γίνωνται χιοοί-
«έ τί» (ίάοος, τό ιΊνί-
λαϊκής ονάιπης /αί έκ.τιιιήσεϋ>ς δι*
τούς άστερας τής σκηνής καί τοϋ
/.ινηιιατ·>γράορου.
Οί διανωνισιιοι κάλλονς διά τάς
ίοαπιτέ/νι^ιος θά είναι δκάροροι
των προτεοίον δια'νωνισμών, διότι
αί διανωνιϊόιιεναι νεαι θά κοίνανν-
τσι φορονσαι τάς: -"ϊθηιιεοιάς εν-
διτιαοίας τιον ιιαλλον πααά ΐνί ιίι«
σιας τοι ατανιον. Χννα,/α 0x1 υ-
πάοχΐ) εί^αιοία διά το: ωραιοτέρα
πό5ια, τοΰς (όραιοτ=ρους 6ραχίο-
να;, τάς ωραιοτέρας χεΐο/τς, τγ»γ
ώραιοτρρας κνήΜας, κεφα>.άς, ο-
ναι όςριεοωμίνη είς καποιο
σωματείον ή έθη/όν ή πολι-,
σώ·ια.
Δΰο πατιίκιατΐα τοΰ Ρκοάτ 1^
τραλ Π άλλας ϋά γρησιιΐοτι ι
διά τάς πανιτγ<ν·ϊΐ; τοϋ ίτοι: Άριστεοφ, ό Τξίμ Κόομ— τ, ώς ήτο οταν ήτο παγκόσμι- ος πρωτοπνγμάχοε. τού, άλλ' ό κ. Κόριι.τετ άτ<> τοΰδ
σχεδιάζει νά ενοικίασιν πετ?
τώααται διά τί',ν έκθεσιν τοΓ -τοοιτε|
χοΰς ετους.
"Ολα τα μετά/λια καί τ
βεΐα θά ίναθοΓ'ν ζαχά τ>) ·>
νίου, τελευταίαν νί»/.τα τής; ιι
πανηγύρεως.
Τό στρατολογΐ/'.όν γραγ*Ηΐ /α
τα τόν Πανκόσηιον Πόλπιι,ν γ'·ι
ξε τροιιιΐκπκην άνπί.θΛ/ία «σθ
νείας μετΌιξν των Άι·.<Γρι-/α5ν| στρατενχτίμοον. Καί ό ν.. Κ λέγτι δή μία έπιπόλαιο^ εοιννα ά·| ναφαρικω; τής πΡριποιήιε^ς τοΐι σιόιιατος ιΐίταΗύ των σχο/.είιυν /αί| των κθλλ?νί<ον θά €δεί:<ν τ ότι ?-■ λάχιστοί είναι εκ?ϊνοι. οίτιλ!:- θάΐ ιίθελον νά είναι, κάτι περ·σο>τ ρονΐ
|παοά άπ?.οϊ θεαταί εί; τον: ΰ να;|
οί ύποΐοι δίδουν ιτ,'είαν. Ο ιος|
Γρρονεΐ ότι ή κατάστασις α^η δί·Ι
ναται νά ■0εοαπ£ΐ>3τί διά τον ό.τοϋΙ
μέσου της δη;ιιοιΐόνίας; α'ισθινια-
τος ί»~;ρηφανείας διά την /στά-|
στάσιν τοΐ% σώιιατος.
Νέοι καί νέαι, λέ/ίΐ ο; )οτ'.'ον
Δεξιςί, ό Τζίμ
Κόρμπετ, ώς είναι
σήμερον, είς τό άν-
*ος τής ήλικίας τού
—63 έτών!
Είς ήλι-/ίαν καθ' ήν πολλοί πό-[αοιά^ει περισσότερον πρό; πολιτεΐ'-
λιότριχοι ανδ(;ες 3ρχίζοι·ν νά στχε- όμενον παρά πρός πχ'γικ'χον Γ; ,'ι-
φθυν την ποοοοχήν των είς; «αιυι- θοιοιον «ΰτσν ήιιην ·ιι/.ρο ποι·5ί.
οδίιξίας καί αφιερώνουν τό ίπό συνήιθιζα νά •/οατοΓιΐίΐ επί μήνας
λοΐΛον τής Γί^ής καί τοΐ· πορτινρο- είς νοτάστααΐν '·πο; ρ'ισρλΰω είς
λίου των είς τΐ·ς άνάγ/ΐας ναποιας /.δτοιον διθΓ>/ίονισιιόν /.αί κεοδίσο
ίη^ηλοκλωτσούσης χορευτρίας τ<ον | μετά?2ιον. ΰτό ιιοϋ ?δ(οσρ την ϊ- νΐΌ'τερινών /.έντριον, 5 κ 1ζί;ι οι'ην τής πανηγύρεως ταΰτι,ς II αι ιπ. άνδο^; καί γνναΐ/ες θά φρον¬ τίζουν διά την ν;είαν τι·>ν '-κΑ ϋ< Κόρμπετ στρεφει την .τροσοχήν τού εί; την βελτίωσιν τίς^ς ΰγϊίας τοϋ άνΟηοιπίχου γεναν. Ό Κοι-1 ιιετιίσχοι ν τή,; πανηνΓρεος χήαιν ος Τζίμ! "Οστι; έπανηγι'>ρισε £·ιν| ίΐισσκΓδοσεως αέ διτλάσιον θ
θξά ί έ Ι ό εά ϊ ' ό
ς ζμ
ενθ-οξοτάτην νί/.ψ· το
ποτήριον γάλο?<τθΓ /.αί πΐοώτην ήττάν τού είς εν τέταρτον γαλονίου αίς ν.ρήμ! Όχι διότι δέν ί|δννατο νά πί- η τα κσλλίτρρα η έστω τ< χειρότε- ρα έξ ό7.ων των ποτών, όσα είτί- ή ^ | αέ εν Ι σιασιιόν, εάν ϊγονν ντ' όψιν των Ηΐ Γήν Ι ότι θα /ΐχ'Ηοονν νατι, - /οίτοιαν σν.ονται κατ(·»ι)εν της αν ήθελεν. Άλλά πΌτέ δίν τό ί|;ιε ?ιε. Μετριέτης καί ί ριοάχΛ", κατ' ·α·ύτόν, είναι τα Οειιέ/.ια Γπί των οποίων έί>ρο.'ίρται ή
όιιφοτέοων των φΐ.'ίον.
τιμήν ν στονς
ό ά
Ό οτνα-
γωνισιιος αφΐ'.τνκει τον ενωιοιιον
τίον.
Ιδού )οηή1 Εάν έ/.ο·'|πτετο τό
φώς σας υπό τό μόδιον επι τόσα
ίτ·, δι' ελ?.ε>»|ην
θάοοο·:. Το'.οα είναι ό καιρο; σαΓ
Αι ότι διανιονκπιοί θ<Ί νίνονν Οιά κάθε τι. 1'οίλίΗ θά κ/.ηθοϋν ναί πολλο'ι Οά ίκ/»εχβοΓ·. Εάν είσθτ ά/λοίοωορς, 'ιλ,' ε- Μέ την ιδέαν αύτην είς τόν ν."·Γ'· χετε ώραί|:ι; ννήαατ, πσρηγορ^θή- ϊον ό ϊδιος έλπίΓει νά αμξήσ<| τόΐτε, διότι άναγνιόριοις, ίσως· μίλι- γενικόν ενδιαφέρον καί τόν ποίον' οτα φήιιη νχη πλοθτος σδς ιίνα- ί'πέρ της ύγείας; διά μιας Π αντ·- μίνει ϊί: τό Γ/οάντ Σέντραλ Πάν.- ίΐερικανικης ΠανηγιΊρεα,ς της Ύ- /άς. ένθα από τής 18·Μ«!θυ ιΐί/οι νείας έν τΛ Γ/ίράντ Σετρα/. Πά?ιλας τής Νέας Υόρκην ! ιήν οποίαν Λν. γίνίονται &Γ δί λ γ ; διανωνιοιιοί σι·ηελοΰντρς είς [ήν υγείαν γ.άι την ώραιότιμα. Ό ίδιος φροΛ'εΐ ότι διά τής δι^αιοι ο- γίας σΐ'νσΛχι)νισιιοϋ Ρά προα/θίί :ν ·ύγι?ς σϋστημα καί θά έιυννίΐ·- ΐΰρ είς την σημερινήν νεολαίαν 6 ΐόύος τής σωματικής είίξί'ίς. «"Οταν ήαην υικοό Λ.ιδΐ, )έγει ) ασπΐλος όντος κΰοιος, δστΐΓ ό- τής 2") Ίοΐ'νίοι· σι·απ?ριλ.'μ6ανομ^- δθ ά άν * ή νης. δννασθε νά νΓΐτοΛ'ράνρητΐ τι*· .τροσόχ-τα σας κοί ν ά λη>οήεη ο-
ιιοιΰήν -— κανέν σνιδόλαιον νινη-
ματονρτί ρου ΐσος, πρό Τθϋ τέ7.'νι ς
ή έν
Ι στηιια. την ϊ)λικίαν κ. λ. π.
Ή είποδος θά είναι ^Όρ
ιιόνον τρία τινά νΊά απαιτοΰνται δ-
πο)ς ε!σ?λθητε. Πρέπει νο ρΤτθε
ερασιτέχΛ'Γ,Γ. Πρίπΐΐ «ά Ινητε ί)
λικίαν μετ,αξύ 16 καί 45 έτών Καί
πρΓπτ:ι ν« ίίσθε ναθνροί. Ό ία-
τρός τή; πηνΓ,γνρείος θά έ'ξίττά^τ»
"■«ιαταν ι^ιαγίονιΓόιΐΓνον πρός 6*-
6ο)ίίοσΐν τής σο)ΐιατιν.ής τού Ίκανό-
τητος ποός δ'ανωνισΐιόν.
Ή θία καί ΐΜΓνη τ«)ΰ κιρίου
'Γν.ιμ, δοτις {Κτι διετ-Ρΰνί} τούς δ·α-
•/ωνισμοί'ς, θά είναι διά α'ιζ μία
?ιι—έιόίε. Αΰτό- το>ρα είναι β"
ετών, άλλά δέν φαίνεται οΰτε τΰ
ημισΐ' αντών. Τα ιιάτια τού σστοά
πτουν σπό παιδινόν εν8τ»ι·σιασμόν
Τό δί'ρ'ΐα τον είναι καδ^αρύν. Δέ""
εχει ι|>α<.ά ιιΐολλιά ουτε είς τοΐτ νοοτάφοι·; τοΐ1 Κα'ι 6 βη^ιατ-σιιό-; τού ντΓΜ^πιί'Γΐ ιϊ·/όιΐ)ΐ την πανί)η- ροειδη νάριν ναι ρΓν.ιντσίρν τΓ|; όπο.'ας έλοι&αν πικρόν πΕΪοον τ'σοι •ιενάλοι τνγιΐιίχοι. Ό κ. Κόρ^πετ Οει·>θΓΪτ«' (.>- Λ
πριϊττο ςΊΓνας έτιστηιιονικο; πΐ"·-
ιιάχος το>ν ιιενάλιον 6αο<ον. ]·λζ αί<- τι'ιν α.τοδίδεται ί| άνί:;·ο)σ·ς τής πιγ,ιιαχίας είς νψι,λότερον έ3τί.-.'- οον. Εΐν'αι ιΐΓ>;α; σπόοηιαν. Ήγτί-
ιησε τό σπΓΜτ νι/ο.ν οιντ^ϋ τογιοι
τοϋ σπόρτ, λνπϊίται δέ οιότ. κατί-
ση; τουτο ιιέσον ηηοοενσε.ος
"Οπο>: δοθί"· πεοισσοτέρα χροιά
είς την ε-'.Ο'εσιν, οί διαγθ)νιοιοί θ"
)3 £ό ί
μοι«ς, οδόντας, δπ«>ς )άβονν βοα-
βεΐα,
Ό κ Κόριιπετ λίγει ότι αί π.°-
ριφ)|·ιότε^αι καλ?.οναί ι'χοχν τ.ολά
ά λά
"Η, «ν τΰχη νά ε/ητρ κνήιιας
τής Πήτσες Μπράοηην/, α)λ' α-
μέιιπτονς τοαττε'-ίτας, φορεϊτε ιια- το
κρύ «τΌνστάνι καί δείγλετε τούς. Γί
τρ«χτεζίτας. Πιθανί,ν νάκεροίσητε Ι'οιιοϋλλερ, Ύίό'. Ι'ίϋ καί λοιποί Θά
Ι "πωνται ·<αί -/ίιχκστοί διαγκ,νισκοί οττάιιοτ» Ομοίίθς, ιιία αννοοστος /ο ο γ, αέ , σννήθη ιΐ€θ<ιρίιν' δι'ντιται νΛ ?χι· τό (υρακ.τεοο πόδι τοϋ "/ί'κγιοι ΚοΊ ο^'τγ ο.οπιΰπ ν" άρήτ.ι τάς γΐ'ναΓ/α; νά ?.ά6»ι*ν ολα τα ί)ρ«- Αεΐα τομ σω'ΐ«τι-ΌΓ· /.άί.ΐΛ)ν:. (-)ιΐ ·;ίνΐ| καί δια^'ωνκτιιός &ιά τόν ώ· ροιότερον ανδη«. Οί διο""Όνισιιοί των ι?πόί>τ .τε-
6 ί
τες διαον.ώς δια την καλήν νατιί-|
στάσιν τού σώμιΟΓΟς Τ£Ον1α:ί^]
ό
στάσιν τού σώμιΟς 1^
νούν πεοισαότί-ρον τιόν α^
νά σι7.νάζο·ν έκεί δποι ιΠ«0
ότηί ασθ
όίασίτΡ^Ι
πιί>α·ότης ασθενείας
σρως τοΰ σιόματος ε
| αϊτία;. ρΐτρ ε/ π·>λι«ρ£*Λααί |111
πο?νπασία;, έλ).π'ι|«ω: ί'^11
αναταισεοος ΐ| ? ταη Π- !·* |η ,
τοτρ ποΪΛΐοπον ή ποόπιιπ τιιι
όν είναι ιχχάθαοτον.
ΊΙ αίτκησις είναι σννώννιο'- ι·
ί τί:ν τ
ιότι ό κ. Κόοιπ-τ Οεω-
ρμ ,χ, ξιφαοί
αν πάλιι,ν, -Όλίτιβηηα •/γ· όλα τΛ
άθ/ητικιι άγΓ»νίσιιατα. Οί Λι~'ίονι-
σιιοΐ το Γ7.000Ϊ· θά -τοινί/^ο'·ν .Ηγ.
οΐσθητι-'ΐον ιιέχρι «'θΓ^ατινοιν γο-
ο<Τ.ν τΓ|Γ αιθούσης. Είς τοΰς διαγθΛ'ΐσιιοΐτ ί)ά ·»ί- «ο·ται *>ενταί α'ιτιίσπς εκ ιιέροι·;
σχολε/ον, κολ?νϊγί(ον καί χοιρριτ:-
κΛν όρ· ανώοτίον. Έιί τλί'ον ί*ά
γίνωνται ε-τιδείξίΐς -, αί διαγιοντ-
σιιοί στοατιωτικών Ίοΐ'ήσεοιν.
'ΡκάΓΤ)) νί·ξ Οά εχτ) τό ϊ5ιγ·ϊτγ-
οον χηρα-·τ:>ρι«ΐτ,·'όν τηο — θά Γΐ-
ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ. Ν. Υ~-'
Θνικό; Κήονξ», Ήμερήσιος. Κι
τικ.ος καί Μηνιαίο- Είκσν
νος, ,-τωλεΐται .ταρά τοϋ
.ιοι· μας Α.
Μ δΐΓβοΐ.
10
ΑΤΙ,ΑΝΤΐα ΟΙΤΤ. Η. Χ-
Ό «Έθνικος Κήροξ» *«.'*3
ι: έ/.ϊόσε:ς τ«υ χωλοδνται ι»ί
ΐΛ-Λζ·νχ% τοδ κ. Γ. Ε. Σαρ
8 3υ. ΙΙΗηοίβ Ανβ., (Π1ιβ< ί ϊ·*** ΙΗηοίβ Ανβ., ( Οο., ένθα γίνοντιι ϊ·** ί«!ς άγγίλιών %» Ι
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ί
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ
ΚΑΤΑΚΤΑ ΚΟΞγΛΟΝ ΛΕ ΤΗΝ
Φ_>ΝΗΝ ΤΗΞ
Ι ΕΛΕΝΗ ΚΕΊ'Ν. ΓΕΝΝΗΜΑ ΚΑΙ ΘΡΕΜΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΑΟΙΔΟΣ ΤΩΝ
ΝΥΚΤΕΡΙΝΗΝ ΛΕΣΧΩΝ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΝ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ
ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΝ ΘΙΑΣΩΤΩΝ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗ-
ΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ— Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΜΙΛΟΥΣΑΣ ΕΙΚΟΝΛΣ.
ΠΩΣ ΕΦΘΑΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟΝ ΤΗΣ.
ϊ Το ε/ταγλον Μποόντγονίβ, ι«έ
Κΐ; τόοτ: ν.αί τόσεο σχοτονρϊ-
ίλ
'ρίλην τον, την
άί:
διά την νεαν
Μένην Ι' ...
.. ί οήται. Ή ώρε*ία ιιικρά
•ιϊ'τά ιιεγόλα ιιάτια καί τή ιιον καί·
ί'ί)ίσπ<Ί] αχονή, ή όποία ζητεί «ά- κης νήθη εί; τό ΜπρόνΗ καί ?πηιζ?ν *- ά εί; τα πεζσορόμιο τη: Ν'γ·; ή ί ή ή η η εσένακισΊ ά"ΐό έσί.'ηι .«τι χό χακ'ναν άλλον παρά ?σένα>,
σοηαοιο: νά Ιγκοηίαλεί-
ή Τή ά
επτε γ
|?η την κανονικήν σκηνήν. Τής
κΐ γλυνά μάπα ό ν.ινηιιατογ§ή-
Υόρκης Ό πατήρ τη; είγε αι:·.~ό,'
ιιαγαζί καί ή Ελένη ήτο γνυΛοτί,
εις δλοι·;. Τό Μπρόνξ εΐ>αλλ'·ν ?.-
καινόν; 5Γ αντήν άπο τη> π&ιδι-
τη; ηλικίας καί κηνε'ις δ-ν ε
η
=Γπλη
γη τν.εΐ δτον αίτη
κατω γ»1;
Σέο/λ
-ιλατεϊα.-
ϋ,ζ ίγέλί·.σαν
[μοζοιιένοΐ' νά υψωσισ τ';ν πιναιΛον νηζ «Μέν ήρι
ϋί; άνα-ΐτησιν άλλη: εννοοιαε'νη; διατί οί ΐ·:Η
Βεβαίο- ή Ελένη Κέϊν -3ά λάιιπ1;·, <->; δέν την
ε» τίιν ιίνίαν λαιΐΓτοόττίτα κα »ρ* ' -τοοτί'ιτεοα
ατρον
Ι μτινών,
γη
?.ά6τ> το(χχι'τΓ;ν εϊλικοι-
ουτάντησιν.
ΈλτοΓ τούτου ή Ελένη Κίϊν
«ναι ά/ηι>ΐν{, Νΐονορζέζα. Ένεν-
Ι νονρασιιένος. Τά νά είναι τι: α¬
ί στήο τή; σκηνης ήτο ·ιέ ;ο Πίρΐν-
ιιο, ν'λύ τι· πολλ.χ φώτα ΓπείρΙοιζθϊ'
τά νεΓΐρα. πρό πάλτων ίίτον τις 8εν
εγνώριζε ποΰ 9α εΰρ») έργαοΪΓτν
Ι την ί π αυριον.
Ι Αί ναν.τεοιναί λέντχαι τί',ν :·κά
/ονν. Μια νύ/.τα. οταν ή ιΕ/.έΛ·η
ήτο απλώς καλε~ιένη εί; τό Μί-
ιιΐκ Κλάχιπ,'ΓΓΠθρκίήΐΐη νά τρα^ον-
οήσπ. Έτραγούοησε λοηόν εν «-
(Γμα καί ό ι>.όοιης ο-έν έδει5ε πολ-
ι λήν ε'ΐ.τ/ηξιν. Άλλά εί; τό ίΓ/.υοα-
| τήοιον την Λτκτα έ ΐϊίνην ντο καί
, εί; φοιτητής τοϋ Πανεπιστημίου
Γέίλ ίλθών εις τί;ν Νέαν Υόρκην
έπ' άδείπ διά τό ΣαβΚατο - κύρια-
! κον. "Ηκ,οι«σε την Έλένην νπ ψ»5.-
'λη κοί άιιέσο); την Ι'Λειξε α? τί·
δάκτνλόν τοί' ώ; πςα^ιιοτικόν γ·-
' οπια. Λέν ηδύνατο νά έννοηση 5ι-
(ΐτί δέν την ?ΐχε πτιραλάυιι ν.
Μποόλτνοναίπ νοί ποοεΐπ^ν ότι αν-
τή θά εγίνετο /αΊ.τρός δ^^τοικός α
, στήρ έντός όλη ου ■/οοιγ-όϊ· δια-
I
στήαατος, παρά τό γεγονΰ; ότι Ζ
1 <»ζ τότε ήτο κκόμη, αγνωστο:. Πα- ραοόξος ό ίροιτητής έν.εΐνο; ί·το δ Ι Ροΰντυ Βά?.λη, δστις τιθοα είναι τό θέιια της κοινής ό'ΐιλία; ι»?τα- | ξϋ τί»ν ιΉσοΐιΐτών τοϋ οαί)ιοφ<όνον. 1 Ή 'Ρ^.ένη Κέϊν Κηιαιξεν είς τάς ζΓΐ/.λιτι:οα; καί εις τά; χει·ροτέ- οσ; νιν/,τερινο; λέσχας. Ή ννν.τΓθΐ Λ·ή αοή ήτο τότε εί; την άκμήν της , καί αύτ»Υκατέστη δΓ,αογιλή; ιιετα- ' ?ύ των ί)οαών(ον. Τά ιιεγο^α α- I στανά ιιάτια της- τίστριαπταν ύπ« ί χαοάν οταν αντή έξέλενρ -:<·ν Γνίί Γ) τόν ά7^.ον ά'νδοα εί; τό άκροα- πο?'ύ καί ε6λαπτον τα μάπα τοϋ | τήριον οπχο; στοέψη πρί; τό _με- άν»ρώπ<>ΐ', οταν αιΗός ήτο πολν οο; ιοαητοϋ την μο>ροι*ιστικην ομι-
πον: «Τό
Τό εΐδ<·)λον τοϋ Μτρόνξ /.ατ^πη ίλα οάζονα γεμίζουν τα ή ερα.ιιένη τοΰ Μπρόντγουαίη, ίια τον Μπρόντγονσίη, ποοετβι- ηλλ' οί ππλαιοί νείτονες τή: 'Κλέ- νηζ ί)?ν >|Ίπορον««ν νά ;ννοήο.;ν
5ιπ»οι της Κάτί·> Πό'/ί:-
εΡ)αν νά τί;ν <ί(>πάξονν
την ώίον λαιιπρότπτα κα »ρ* '
«όπιΛοΰντα κινηιιΐατονρ,'ίφι Οταν ή Ελένη Κέϊν εισήλθεν
.' ό νόσιιο; θέλει τό εί·νολόν τοι εί"; τό ηώντεβιλ προ εξ περ.'οτη' ί-
• την πή οκά τού των μέ τοΰς άο··λςοονΓ Μύ·/£. τν
Το ^Τ-Γοόντνονα!η άνεκάλν:;·ε , »ιέοο: τό οποίον επαιζεν Γϊτγ; τέ-ιτον
διά τ οτην φοράν είς το "ίέ-!ίΙίι?η των άχθοιόπ'ον, ιιοθε των θε¬
όν τοΰ ΧαΛΐμερστάιν πρό τινίον; ατιηχ.ών άστέ«αν έξαιοοιτιέαι··. γ.-
ίιν, ί) Μένη ?ν.αμεν ι)ληθή αί Ι πηΛΤα ΓταΛΤοΐα τοοσνόμΜθττα. Ό
λουν ζοιηοώς είς τότβλέιι.ιανά τ;ις,
ήτο εβάδιζεν- ϊίΐ~τόν δηόμον, ίσαν
ενογλϊ,τι/.ά. Ήν.·πνσ6όλθΐ»ν
Ή μία καί μόνη "Ελένη Κέίν είς δύο φωτογραφίας της, «1 όποΐαι^άτελώς
μόνον είκονίζουν την χάριν καί τά θέλγητρα, τα όποία την χαρακτηρίζουν είς
την πραγματικότητα. Τινές λέγουν ότι είναι ή μωοαδίστικη ο;<ονή της. "Αλ- λοι τό μωραδίστικο προσω.-τάκι της. "Αλλ.οι πάλιν ,το χαριτωμένθ βάδισμά της. ^Αλλ' δ,τι καί άν είναι, είναι κατι, τό οποίον δέν τό εχουν όλαι. Είναι κατι τό οποίον δέν τό είχεν ουτε αύτί) ή Ευα Ταγκουαίη, πρό τριάκοντα ε- τών. Είς τούς όμιλοΰντας κινηματογράφους ή Ελένη Κέίν θά σκλαβιόση κό¬ σμον καί κόσμον μέ τάς χάριτος της. λίαν της. ; Ι Ή 'ΒΛί-'νη ?;γάτΓ~ τίμ' έογβ,ο-ί- αν των νιν.τεοινών λε.τχ">ν καί έ-
σκίφθιι νά τά^ καταστήοιι στ«?ϊΐ3ν
τής: δράο?ώ: της. Ή Ιδία μνν.τη-
ρί'ζει τού; λέγοντας ότι οά ντκτε-
αναΐλέσχαι είναι ν.ατανώγιη άμσο
τίσ; κοι ίσχνρίζεται δα μία κόρη
είναι εξ ίσον άσ^ρα/.^.ς μεταΗύ των
ιιαχοιοοογαλτών των λεο_χΤίν αΐ·-
τών (ό; καί εί; εν πίκνικ ΚνοιαχΊ-
τικου Σχολείον. Βεβοΐίο); ό τρ·όπο;
τής -τεοιποιήσεως ήν λαμβάνει μία
τραγονδίστρια ή μία χορειτρια
Ης τά; ?.έσχος, ϊξαρτάται καθ" όλο
κληρίαν άτό ·ΐύτήν την "ιδίαν κΛ.
ιίν αϊ·τή ή Ιδία διατηοΓ) την άξιο-
ποε'-Τίΐάν τη; είς τά; πραξεις τη;
ολοι ι)ά φΓοθοΓ'ν πρό; αντήν μέ α¬
ξιοπρέπειαν.
ΑΊ ννκτεριναί λ?σ/αι τής εφβραν
ζαί αλλονς 'ΰ'.ΛΊΛπστά; έν. τοθ /.»'-
ν.λοι> τώ νσ.τουδαστών. Έξ δλ >ν
των Κολλεγίίΰν τη; Άμερικής ·ίρ-
χισαν νά εο^ονται γράιιματπ γ.:
μέοου; ·&αν·ιαστιον. Τό τα/.ν&ρο-
μεΐον εφερε την είδησιν ότι αίτί·
ίΐχε ψηφισθή ώ; ή δηιιοφΐ'λεστέρα
εύνοοι'ΐιίνη τοΰ Γέϊλ η το^ϋ Π οίν-
σετων ή τοϋ Πολιτπακαΰ Κο'λλε-
νίου τήΐ Μι-ούοης /.αί οίίτο θ
ή Έλέν-τ^ υπέγραψε συμβό¬
λαιον ίίπιιος τραγονδήση με χον
Πώλ "Ας, οταν §κεΐνος αναλάβη
εργε-Όίαν είς την εταιρείαν ΙΙαοα-
μάουντ. Μέ ν<οη3ονς ετι τον·; θρί¬ αμβον; Τού εκ Σΐ/.ά«·ου ό Πό Α Άς νλθεν εί; τό Μπρόντγοναίτ» καί ε- φεοε ιιαζύ τον ιιίπν ααν άοι?>όν.
] Η 'Ελένη Κέϊν εν|ια)νε τό λαϊκόν
αοΐ,ια «αίηπι είναι ί> άδνναμία μο·
ρ Ολοι ίνβΐΛΐοΰνται τόν τρό-
.τον μέ τόν ό.τοΐον ή νέα άοιδό; γ-
ψ? τό αομα «κεϊνο καί ό ϊδιο; ό
Πώλ "Α; ίπηγΐν εί; τά ΤΜρίαισ'.ή-
νια καί διε-ιήονϊεν ότι ή 'Ελονη
ίθριάμοενοτν. Τό άν.ο.οα,τήρ!υν τοΰ
Παραιιάονντ ΓΪετρΐελλιίβη /αί
κατ' επαλάληψιν εζήτησε ν' άιού-
τό ώοαΐον άοί.ια έν. τοΰ στόΐ'α-
τός της. Συγκινηιιένη Από την έ-
πιτνχίαν τι; ή "Εί.ένη ,ΐνταπε/ρί-
θη τελείος είς την έπιυΊπιίαν Γοΰ
άκοοα,τηρίου τη;, "β/.ϊοτε αύτό ε-
γινε τό τακτικόν πρόγρα;·.μή τη;.
"Οταν ό Χάμιιερστέΐν έδιδε τα
πρόοωπα τοΰ «Καλοΰ Παιδκνΰ*
εί; το'τ διαφόρονς ήθο.τοιον:, ε¬
ζήτησε την νπηοεσίαν τή; Ελένη;
Κέίν. Τό σπουδαιότερον υε,οο; τοί
?θΛ·ου ήτο τό άσμα «ί>ίλα νά ιι'
Γινοτπίίς Ισι·» ·χ«ί 6 λάριΐίρσΐίϊν
έχρειάζετο αντήν δή*·1; ψάλτ) τό
ιΐσϊια δ.τω; επρεπε. Μέ τό εξυπνο
στρογγνλό προσοοπάκι τη; /.αί ;ιέ
την 'ΐωρουδίστικην (τωνή τη;, τί,
έργον ίτο άσίραί.έ; εί; τάς χείρας
τη;. Ή Ελένη Κέ:ν έτραγούδησε
μέ θανιιασίαν τέχνην. "Εκαμε τό
τραγονδι εκεΐνο περίφηιιο εί; ό¬
λην την Αιιεοικήν καί εί; την Εί-
ρώπην άκόμη. Άπό την πρώτην
βραδνά ή 'Ε5..'νη έλαβε τίγν Ιμποέ-
.ιοικΗχν θΐσιν τη; μεταξΰ των νέ-
ων άστέροον τοϊ ΛΓπρόντγοι·αίη
καί έκτοτε λάιιπει ιιέ δύνπ»ιν π^-
του βαθμοΰ.
Τό μυστικόν τϊίις επιτιγία; τη;
είναι ή Γρ<>;νή τη;. Ή εκ μεοοι»;
των θαυμαστών τη; άλληλογρα(ίίοΐ
είναι τόσον μεγαλη ωστε ϊ'χει ι>
(Σ^ε-/ε:α δ·; την 8ην τ*λί?ΐ.)
ί
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ
ΚΑΤΑΚΤΑ ΚΟΞγΛΟΝ ΛΕ ΤΗΝ
Φ_>ΝΗΝ ΤΗΞ
Ι ΕΛΕΝΗ ΚΕΊ'Ν. ΓΕΝΝΗΜΑ ΚΑΙ ΘΡΕΜΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΠΡΩΗΝ ΑΟΙΔΟΣ ΤΩΝ
ΝΥΚΤΕΡΙΝΗΝ ΛΕΣΧΩΝ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΝ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ
ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΝ ΘΙΑΣΩΤΩΝ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗ-
ΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ— Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΜΙΛΟΥΣΑΣ ΕΙΚΟΝΛΣ.
ΠΩΣ ΕΦΘΑΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟΝ ΤΗΣ.
ϊ Το ε/ταγλον Μποόντγονίβ, ι«έ
Κΐ; τόοτ: ν.αί τόσεο σχοτονρϊ-
ίλ
'ρίλην τον, την
άί:
διά την νεαν
Μένην Ι' ...
.. ί οήται. Ή ώρε*ία ιιικρά
•ιϊ'τά ιιεγόλα ιιάτια καί τή ιιον καί·
ί'ί)ίσπ<Ί] αχονή, ή όποία ζητεί «ά- κης νήθη εί; τό ΜπρόνΗ καί ?πηιζ?ν *- ά εί; τα πεζσορόμιο τη: Ν'γ·; ή ί ή ή η η εσένακισΊ ά"ΐό έσί.'ηι .«τι χό χακ'ναν άλλον παρά ?σένα>,
σοηαοιο: νά Ιγκοηίαλεί-
ή Τή ά
επτε γ
|?η την κανονικήν σκηνήν. Τής
κΐ γλυνά μάπα ό ν.ινηιιατογ§ή-
Υόρκης Ό πατήρ τη; είγε αι:·.~ό,'
ιιαγαζί καί ή Ελένη ήτο γνυΛοτί,
εις δλοι·;. Τό Μπρόνξ εΐ>αλλ'·ν ?.-
καινόν; 5Γ αντήν άπο τη> π&ιδι-
τη; ηλικίας καί κηνε'ις δ-ν ε
η
=Γπλη
γη τν.εΐ δτον αίτη
κατω γ»1;
Σέο/λ
-ιλατεϊα.-
ϋ,ζ ίγέλί·.σαν
[μοζοιιένοΐ' νά υψωσισ τ';ν πιναιΛον νηζ «Μέν ήρι
ϋί; άνα-ΐτησιν άλλη: εννοοιαε'νη; διατί οί ΐ·:Η
Βεβαίο- ή Ελένη Κέϊν -3ά λάιιπ1;·, <->; δέν την
ε» τίιν ιίνίαν λαιΐΓτοόττίτα κα »ρ* ' -τοοτί'ιτεοα
ατρον
Ι μτινών,
γη
?.ά6τ> το(χχι'τΓ;ν εϊλικοι-
ουτάντησιν.
ΈλτοΓ τούτου ή Ελένη Κίϊν
«ναι ά/ηι>ΐν{, Νΐονορζέζα. Ένεν-
Ι νονρασιιένος. Τά νά είναι τι: α¬
ί στήο τή; σκηνης ήτο ·ιέ ;ο Πίρΐν-
ιιο, ν'λύ τι· πολλ.χ φώτα ΓπείρΙοιζθϊ'
τά νεΓΐρα. πρό πάλτων ίίτον τις 8εν
εγνώριζε ποΰ 9α εΰρ») έργαοΪΓτν
Ι την ί π αυριον.
Ι Αί ναν.τεοιναί λέντχαι τί',ν :·κά
/ονν. Μια νύ/.τα. οταν ή ιΕ/.έΛ·η
ήτο απλώς καλε~ιένη εί; τό Μί-
ιιΐκ Κλάχιπ,'ΓΓΠθρκίήΐΐη νά τρα^ον-
οήσπ. Έτραγούοησε λοηόν εν «-
(Γμα καί ό ι>.όοιης ο-έν έδει5ε πολ-
ι λήν ε'ΐ.τ/ηξιν. Άλλά εί; τό ίΓ/.υοα-
| τήοιον την Λτκτα έ ΐϊίνην ντο καί
, εί; φοιτητής τοϋ Πανεπιστημίου
Γέίλ ίλθών εις τί;ν Νέαν Υόρκην
έπ' άδείπ διά τό ΣαβΚατο - κύρια-
! κον. "Ηκ,οι«σε την Έλένην νπ ψ»5.-
'λη κοί άιιέσο); την Ι'Λειξε α? τί·
δάκτνλόν τοί' ώ; πςα^ιιοτικόν γ·-
' οπια. Λέν ηδύνατο νά έννοηση 5ι-
(ΐτί δέν την ?ΐχε πτιραλάυιι ν.
Μποόλτνοναίπ νοί ποοεΐπ^ν ότι αν-
τή θά εγίνετο /αΊ.τρός δ^^τοικός α
, στήρ έντός όλη ου ■/οοιγ-όϊ· δια-
I
στήαατος, παρά τό γεγονΰ; ότι Ζ
1 <»ζ τότε ήτο κκόμη, αγνωστο:. Πα- ραοόξος ό ίροιτητής έν.εΐνο; ί·το δ Ι Ροΰντυ Βά?.λη, δστις τιθοα είναι τό θέιια της κοινής ό'ΐιλία; ι»?τα- | ξϋ τί»ν ιΉσοΐιΐτών τοϋ οαί)ιοφ<όνον. 1 Ή 'Ρ^.ένη Κέϊν Κηιαιξεν είς τάς ζΓΐ/.λιτι:οα; καί εις τά; χει·ροτέ- οσ; νιν/,τερινο; λέσχας. Ή ννν.τΓθΐ Λ·ή αοή ήτο τότε εί; την άκμήν της , καί αύτ»Υκατέστη δΓ,αογιλή; ιιετα- ' ?ύ των ί)οαών(ον. Τά ιιεγο^α α- I στανά ιιάτια της- τίστριαπταν ύπ« ί χαοάν οταν αντή έξέλενρ -:<·ν Γνίί Γ) τόν ά7^.ον ά'νδοα εί; τό άκροα- πο?'ύ καί ε6λαπτον τα μάπα τοϋ | τήριον οπχο; στοέψη πρί; τό _με- άν»ρώπ<>ΐ', οταν αιΗός ήτο πολν οο; ιοαητοϋ την μο>ροι*ιστικην ομι-
πον: «Τό
Τό εΐδ<·)λον τοϋ Μτρόνξ /.ατ^πη ίλα οάζονα γεμίζουν τα ή ερα.ιιένη τοΰ Μπρόντγουαίη, ίια τον Μπρόντγονσίη, ποοετβι- ηλλ' οί ππλαιοί νείτονες τή: 'Κλέ- νηζ ί)?ν >|Ίπορον««ν νά ;ννοήο.;ν
5ιπ»οι της Κάτί·> Πό'/ί:-
εΡ)αν νά τί;ν <ί(>πάξονν
την ώίον λαιιπρότπτα κα »ρ* '
«όπιΛοΰντα κινηιιΐατονρ,'ίφι Οταν ή Ελένη Κέϊν εισήλθεν
.' ό νόσιιο; θέλει τό εί·νολόν τοι εί"; τό ηώντεβιλ προ εξ περ.'οτη' ί-
• την πή οκά τού των μέ τοΰς άο··λςοονΓ Μύ·/£. τν
Το ^Τ-Γοόντνονα!η άνεκάλν:;·ε , »ιέοο: τό οποίον επαιζεν Γϊτγ; τέ-ιτον
διά τ οτην φοράν είς το "ίέ-!ίΙίι?η των άχθοιόπ'ον, ιιοθε των θε¬
όν τοΰ ΧαΛΐμερστάιν πρό τινίον; ατιηχ.ών άστέ«αν έξαιοοιτιέαι··. γ.-
ίιν, ί) Μένη ?ν.αμεν ι)ληθή αί Ι πηΛΤα ΓταΛΤοΐα τοοσνόμΜθττα. Ό
λουν ζοιηοώς είς τότβλέιι.ιανά τ;ις,
ήτο εβάδιζεν- ϊίΐ~τόν δηόμον, ίσαν
ενογλϊ,τι/.ά. Ήν.·πνσ6όλθΐ»ν
Ή μία καί μόνη "Ελένη Κέίν είς δύο φωτογραφίας της, «1 όποΐαι^άτελώς
μόνον είκονίζουν την χάριν καί τά θέλγητρα, τα όποία την χαρακτηρίζουν είς
την πραγματικότητα. Τινές λέγουν ότι είναι ή μωοαδίστικη ο;<ονή της. "Αλ- λοι τό μωραδίστικο προσω.-τάκι της. "Αλλ.οι πάλιν ,το χαριτωμένθ βάδισμά της. ^Αλλ' δ,τι καί άν είναι, είναι κατι, τό οποίον δέν τό εχουν όλαι. Είναι κατι τό οποίον δέν τό είχεν ουτε αύτί) ή Ευα Ταγκουαίη, πρό τριάκοντα ε- τών. Είς τούς όμιλοΰντας κινηματογράφους ή Ελένη Κέίν θά σκλαβιόση κό¬ σμον καί κόσμον μέ τάς χάριτος της. λίαν της. ; Ι Ή 'ΒΛί-'νη ?;γάτΓ~ τίμ' έογβ,ο-ί- αν των νιν.τεοινών λε.τχ">ν καί έ-
σκίφθιι νά τά^ καταστήοιι στ«?ϊΐ3ν
τής: δράο?ώ: της. Ή Ιδία μνν.τη-
ρί'ζει τού; λέγοντας ότι οά ντκτε-
αναΐλέσχαι είναι ν.ατανώγιη άμσο
τίσ; κοι ίσχνρίζεται δα μία κόρη
είναι εξ ίσον άσ^ρα/.^.ς μεταΗύ των
ιιαχοιοοογαλτών των λεο_χΤίν αΐ·-
τών (ό; καί εί; εν πίκνικ ΚνοιαχΊ-
τικου Σχολείον. Βεβοΐίο); ό τρ·όπο;
τής -τεοιποιήσεως ήν λαμβάνει μία
τραγονδίστρια ή μία χορειτρια
Ης τά; ?.έσχος, ϊξαρτάται καθ" όλο
κληρίαν άτό ·ΐύτήν την "ιδίαν κΛ.
ιίν αϊ·τή ή Ιδία διατηοΓ) την άξιο-
ποε'-Τίΐάν τη; είς τά; πραξεις τη;
ολοι ι)ά φΓοθοΓ'ν πρό; αντήν μέ α¬
ξιοπρέπειαν.
ΑΊ ννκτεριναί λ?σ/αι τής εφβραν
ζαί αλλονς 'ΰ'.ΛΊΛπστά; έν. τοθ /.»'-
ν.λοι> τώ νσ.τουδαστών. Έξ δλ >ν
των Κολλεγίίΰν τη; Άμερικής ·ίρ-
χισαν νά εο^ονται γράιιματπ γ.:
μέοου; ·&αν·ιαστιον. Τό τα/.ν&ρο-
μεΐον εφερε την είδησιν ότι αίτί·
ίΐχε ψηφισθή ώ; ή δηιιοφΐ'λεστέρα
εύνοοι'ΐιίνη τοΰ Γέϊλ η το^ϋ Π οίν-
σετων ή τοϋ Πολιτπακαΰ Κο'λλε-
νίου τήΐ Μι-ούοης /.αί οίίτο θ
ή Έλέν-τ^ υπέγραψε συμβό¬
λαιον ίίπιιος τραγονδήση με χον
Πώλ "Ας, οταν §κεΐνος αναλάβη
εργε-Όίαν είς την εταιρείαν ΙΙαοα-
μάουντ. Μέ ν<οη3ονς ετι τον·; θρί¬ αμβον; Τού εκ Σΐ/.ά«·ου ό Πό Α Άς νλθεν εί; τό Μπρόντγοναίτ» καί ε- φεοε ιιαζύ τον ιιίπν ααν άοι?>όν.
] Η 'Ελένη Κέϊν εν|ια)νε τό λαϊκόν
αοΐ,ια «αίηπι είναι ί> άδνναμία μο·
ρ Ολοι ίνβΐΛΐοΰνται τόν τρό-
.τον μέ τόν ό.τοΐον ή νέα άοιδό; γ-
ψ? τό αομα «κεϊνο καί ό ϊδιο; ό
Πώλ "Α; ίπηγΐν εί; τά ΤΜρίαισ'.ή-
νια καί διε-ιήονϊεν ότι ή 'Ελονη
ίθριάμοενοτν. Τό άν.ο.οα,τήρ!υν τοΰ
Παραιιάονντ ΓΪετρΐελλιίβη /αί
κατ' επαλάληψιν εζήτησε ν' άιού-
τό ώοαΐον άοί.ια έν. τοΰ στόΐ'α-
τός της. Συγκινηιιένη Από την έ-
πιτνχίαν τι; ή "Εί.ένη ,ΐνταπε/ρί-
θη τελείος είς την έπιυΊπιίαν Γοΰ
άκοοα,τηρίου τη;, "β/.ϊοτε αύτό ε-
γινε τό τακτικόν πρόγρα;·.μή τη;.
"Οταν ό Χάμιιερστέΐν έδιδε τα
πρόοωπα τοΰ «Καλοΰ Παιδκνΰ*
εί; το'τ διαφόρονς ήθο.τοιον:, ε¬
ζήτησε την νπηοεσίαν τή; Ελένη;
Κέίν. Τό σπουδαιότερον υε,οο; τοί
?θΛ·ου ήτο τό άσμα «ί>ίλα νά ιι'
Γινοτπίίς Ισι·» ·χ«ί 6 λάριΐίρσΐίϊν
έχρειάζετο αντήν δή*·1; ψάλτ) τό
ιΐσϊια δ.τω; επρεπε. Μέ τό εξυπνο
στρογγνλό προσοοπάκι τη; /.αί ;ιέ
την 'ΐωρουδίστικην (τωνή τη;, τί,
έργον ίτο άσίραί.έ; εί; τάς χείρας
τη;. Ή Ελένη Κέ:ν έτραγούδησε
μέ θανιιασίαν τέχνην. "Εκαμε τό
τραγονδι εκεΐνο περίφηιιο εί; ό¬
λην την Αιιεοικήν καί εί; την Εί-
ρώπην άκόμη. Άπό την πρώτην
βραδνά ή 'Ε5..'νη έλαβε τίγν Ιμποέ-
.ιοικΗχν θΐσιν τη; μεταξΰ των νέ-
ων άστέροον τοϊ ΛΓπρόντγοι·αίη
καί έκτοτε λάιιπει ιιέ δύνπ»ιν π^-
του βαθμοΰ.
Τό μυστικόν τϊίις επιτιγία; τη;
είναι ή Γρ<>;νή τη;. Ή εκ μεοοι»;
των θαυμαστών τη; άλληλογρα(ίίοΐ
είναι τόσον μεγαλη ωστε ϊ'χει ι>
(Σ^ε-/ε:α δ·; την 8ην τ*λί?ΐ.)
Ιαπο την αμερικανόν ζωην ΑΠΟΘΑΝΑΤΙΣΙΣ ΣΚΥΛΛΟΥ
.. . Γ>.
IV.V.
Τί.
• ι.........■.....■....».·..·■......·.....
II
ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΚΥΛΛΟΥ "ΜΠΑΛΤΟ", ΟΣΤΙΣ ΔΗΟΕΝ ΔΙΕΤΡΕΞΕΝ 600
ΜΙΛΙΑ ΠΑΓΩΝ, ΟΠΩΣ ΦΕΡΗ ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΙΦΘΕΡΙΚΟΝ ΟΡΡΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΝΩ-
ΜΗΝ, ΤΗΣ ΑΛΑΣΚΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 1925, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΨΕΥ-
ΔΗΣ.-. ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΕΝΤΡΑΛ ΠΑΡΚ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΣΤΟΙΧΙΣΕΝ
$7.000 ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΔΙΑ «ΟΙΝΟΥ ΕΡΑΝΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΥΠΙΣΤΩΝ Α·
ΜΕΡΙΚΑΝΩΝ.- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΕΞ ΑΛΑΣΚΑΣ ΟΔΗΓΟΣ, ΟΣΤΙΣ ΜΕΤΕ-
ΦΕΡΕ ΤΟΝ ΟΡΡΟΝ— ΑΛΛΑΙ ΜΕΓΑΛΑΙ ΑΠΑΤΑΙ.
Η εύκολοπιστία, μέ την οποίαν
τό Αμερικανικόν κοινόν κατέπιε
την ψευδη ίστοοίαν τιϋ ήρωϊκοθ
ταξειδίου τοϋ σκύλλοι· Μπάλτυ είς
Νώμην τής Άλάσκσς, ς;έρονίος
όρρόν είς τονς ετ.εΐ πάσχοντα; εκ
διφθεράτιδο;, δέν επαυσεν άκόαη
νά κάιιντ> τό ίιρο,ι'ικόν τού ά'γαλαα
έν τω Σέντραλ Πάρκ της Νέας Υ¬
όρκης αντικείμενον παγκοσμίου
χλεΰη;.
Ό Φράγκ Σεπάλλο, ό διενβυν-
τί)ς τή; ομάδος των σν.νλλων, όστις
άπεν.άλνιΐΐ τό μέγα ψεύδος πρό
δί·ο έτών, προέβη εις λεπτομερή"
Τα άγαλμα τού
«Μπάλτο», τοΰ η-
ο<οος σκΰλλον, όσ¬ τις ^δέν έκαιινεν δλ λο ίσως άπό τοΰ νά ροκανίζη κανέν ξη- ροκόκκαλον, καθ' δν χρόνον ύπετίθε- το ότι ίτρεχε διά μέσου των πάγιον τοϋ βορρά, όπως φέρη τόν όρρόν, διά τοϋ όποίου θά Ισώζετο ή έξ έπι- δημίας διφθερίτι- δος δήθεν πάσχου- σα πόλις τής Νώ- (Κάτω) άριστείκϊ, μία ^είκών, ή όποία Θά ήτο πεηιφημο;, δν ή ψευόη; ίστο ρία περί τοϋ δήθετ ταξειδίου τοΰ σκνλ- λου «Μπα/το» δέν ά τής ^ηρς, «•Γκράφΐχ». Κάτω, τό ξενοδοχιΐον «Σι- ατώ ΦροΛ ΐενάχ», έν Κεμπέ/, τοί Καναδά, δπου διε- ψεύσθη τε/είίος ό μΰθος περί τοϋ ή- ρωΐκοΰ κατορ^ώμο- τος τού Μ,τάλτο. περιγραφήν τής; απίστευτον Άμε- ρικανικίϊ; ρΐνπσπ'ας ενώπιον πολν- πληθοϋ; άνροατηρίοι1 εκ Καναδών εις εν δείπνον δοθέν έν τω ξενοδο- χείω «Σ'ατώ Φρολτενά/.» τής πόλε- ω- Κειιπέκ, κατάτήν λήξιν τιολ* κρε τεινών κυνοδρομιών έχεΐ. Ή ό-αι- λία τού επεκύρωσεν υφ' δ7.ας τα; λε.ττομερίία; τη; τίιν άπΌκλειστί- κήν Ιστορίαν, ήτις εδημοσιεύθη εϊ; την εφή'ΐερίδα «Νιοϋ Γιόρκ ΤΗ6- νιν Γκράφικ» κστά τόν χρόνον τή; άπϋΓΓης καί διά της όΐτοία; άπϊκα- λύ.ττετο όλον τό ψΉϋδος. Η Καινιαδική εφημερίς; «Όμπ- .»ι.υ>/-.υιΐ|ΐυ, υ λ» τιυν α/ιΛων ονσπϊ
στων εφημεριδογράφων τής Νέας
Υόρκης, καθ' δν χρόνον τό «Γκρο
φΐκ» πρώτον έγραψεν ότι διν ήτ(
παρά άπλοΰν τεχνασιια δπιος 6ογ
θηθγί ή πώλησις τοϋ άντιδιφνΥρι
κοΰ όρρβΰ υπό των ε^ίαίφερομέ
Αί χιλιάδες άνθιρώπκον οΐτινες
συνεισέίφίροη'ίπίρ τή; άνιδρΰσεοις
τον ιη-ηιιιείου,' δι' οδ άπηθανατίσθη
ό εϊκονικός Μπάλτο, θά έν-θυιιη-
θονν πώς παρεπείσί)ησ·αν νά 5ώ-
σονν τα χρήματά των διά μιά; τε-
χνικο^τάτη; προπ'αγάνδοΐς, τειτεί-
σης εις χρϊίσιν μετά τδΰηζ επιτυ¬
χίας δι άτών στηλών τοΰ 'Α1μερΐκα-
νικοΰ Τύπον.
Ό Μπάλτο διεκρίθη η παρεστά-
ι)η τονλιίχιστον στι διεκρίθη, σί-
ί>ας ολόκληρον φορτίον ΊΗ ίίντιτο-
ξίνης; Ιπί έλκι'θοου εί; απόστασιν
ότω των εξακοσίοίν μι^.ίων επί των
πάγων δπο;; σώση την εκ διφθερί-
τιδο; πάσχονσαν Νώηην. Ό άθώ-
ο; σκι'λλος, χωρΐ; νά έχη -/ανένα
ιδιαίτερον πόθον διά δόψναζ, ών
δέν ήτο άξιος. ά/.λά καί χ'ορίς νά
δύναται νά εκφράση την γνώιιην
τού επί τον ζητήματι)::, ενομίσθη
είς Νέαν Υόρ/ην, ένθα εγένετο δε·,
κτός ιιετά βοισΐλικών τιαων υπό τοΰ
Ληαάρχου Ονωκερ. Ό διευθυντήν ι
των Παρθίαν κ. Φράγκ Γκάλλατιν, |
ενθεο'ΐο- φίλο; των σκνλλων,
θαίως σιτετ/.ινήθη ζοοηοότατα, ίν<ι· οί κάτοικοι -της; Νίαο Υόρκης ώ; εν όλον έμειναν κατάτλην.τοι έκ τή; μεγάλης πρό; την άν&θϋχτόχτηνα υ¬ πηρεσίας τοϋ ά/·άλου ζίόου τόσον πολύ, ωστε διενήργηοΐιν έραΌΛ' δι ά την κατασκευήν αί(ον!ου μνη;ιεί· σΐ' πρός τιμήν τον. Ένω δ ΐδιος Μπάλτο ιγτο τό μάλ¬ λον άξιοίτέατον αντικείμενον εις εν μονσειον τη; δεκόιρ«ς είς την Δυτικήν Άκτίιν, τό αγαλμά τού ά- νηγείρετΌ έν Νέα Υόρκτ) άντί δα- πάνης" 7.000 δ'ολ?.αρίο>ν. Ή κ.
Ρού» ΆβεοΓλλ Μΐϊγξ, έκ τΓ>ς'.'ιης
Λεωφόρου καί ί αίς; "Έ5λο Μέϊμ-
πϊ·}.λ Κοϋκ,έκ τής 6Π όδοΰ, Τχαιζαν
σπουδαίον καί ένθουσκοδώ; μέρο;
είς τ'ίιν συλλογήν τοϋ ε<κίνου. Γλν- πτη; ίιτο δ ΦαέντερικΓ. Ρωθ έξ "Ηγκλεγουντ της Νέας Ίεοσέη; καί δταντό ιινημεϊον συνεπληρώθη η άφιέροοσι; έ'λενε, καί λέγει άκό- μη 6εβαίω;, ώς έ|ής: «Άφιεριοϋται εις τό άκατάτ3λη- τον πνΈνιια των σκνλλων τοΰ ελκύ- θοου, οϊτπ'ες μετέφεραν άλτιτοξί- νην εις απόστασιν 600 μιλίο)ν υ¬ περάνω φΌθεςών πώνοΛ' κα διά όολίίον {«δάτων πρός σοηηρίαν τής πασχούσης Νώμΐ)ς >4ατά τόν χει-
αώνα τοί5 1925».
Καί εί; την 6άσιν τοϋ δρειχολ-
κίνου άγάλματο; έγρά'φη τν δνομα
τοΰ Μπάλτο.
Ό Στε'φενσων, ό περίφημος έ-
ξερεΐ'νητής ήγειρε την φωνήν τον
έν άγανακτήσει κατά τα απΌκαλν-
πτήριΐα τοϋ άνάλπατος τί)ν 3 5 Λί-
κεμθράου τοΰ 1925, λέγων ότι ε-
π'ρόκειτο πϊρί δνείοου καττοιου
πράκτορος διαφηιιίστοκ. Άλ}.ά καί
αίαό; ήν'λΌει ότι ό οπαθανοη-
σθεί; <Λ<νλλος ουδέποτε εΐχε τα;ει- δεΐση εις την Άλάσκαν. Τό «Γκράφικ» ισχυρίσθη τότε ότι δλα τα διαίδιδόαεΛ'α περί τοΰ δή- ΰεν ταξειδίου εί; την Νοόιιην ΐσαν 5ή καί δτι έπενοήθησαν άπλ'«; καί μόνον πρό; τόν σκοπόν τήο δι- α<ρημίσ1ε(ο; τοΰ ·κτΐι>ΐ(τ>θερικοϋ όρ-
ροΰ.
Παρ' δλα; δμ<·ίζ τάς το>ν δλίγίον. μεγάλα πλή3
ΰΐροίσθησαν έκ σεθασιιοΰ
εΰλα6εία.Γ ^«ηΗ τοΰ 3"
ί Λ
πολύτιιιον „„,.___,
ε-τιστήίΐης χάριν τί}; «να>
ως τή; πασχούσης άνϋρίΛ;
Είς τα σχο?»εϊα τα ι
συνθέσει; πεη'ι τοΰ αφ^
νεΎαίου σκύλλοι-, καί τα?
κάς επήγαιναν είς τό
τού; γονεΐ; των δπ")
την εν^δοΐον μορφήν.
"' εοον μετά π·ας
έτών, ένώ τό ζοινον
εϊ; τήνπται έκ τοΰ
.. . Γ>.
IV.V.
Τί.
• ι.........■.....■....».·..·■......·.....
II
ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΚΥΛΛΟΥ "ΜΠΑΛΤΟ", ΟΣΤΙΣ ΔΗΟΕΝ ΔΙΕΤΡΕΞΕΝ 600
ΜΙΛΙΑ ΠΑΓΩΝ, ΟΠΩΣ ΦΕΡΗ ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΙΦΘΕΡΙΚΟΝ ΟΡΡΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΝΩ-
ΜΗΝ, ΤΗΣ ΑΛΑΣΚΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 1925, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΨΕΥ-
ΔΗΣ.-. ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΕΝΤΡΑΛ ΠΑΡΚ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΣΤΟΙΧΙΣΕΝ
$7.000 ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΔΙΑ «ΟΙΝΟΥ ΕΡΑΝΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΥΠΙΣΤΩΝ Α·
ΜΕΡΙΚΑΝΩΝ.- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΕΞ ΑΛΑΣΚΑΣ ΟΔΗΓΟΣ, ΟΣΤΙΣ ΜΕΤΕ-
ΦΕΡΕ ΤΟΝ ΟΡΡΟΝ— ΑΛΛΑΙ ΜΕΓΑΛΑΙ ΑΠΑΤΑΙ.
Η εύκολοπιστία, μέ την οποίαν
τό Αμερικανικόν κοινόν κατέπιε
την ψευδη ίστοοίαν τιϋ ήρωϊκοθ
ταξειδίου τοϋ σκύλλοι· Μπάλτυ είς
Νώμην τής Άλάσκσς, ς;έρονίος
όρρόν είς τονς ετ.εΐ πάσχοντα; εκ
διφθεράτιδο;, δέν επαυσεν άκόαη
νά κάιιντ> τό ίιρο,ι'ικόν τού ά'γαλαα
έν τω Σέντραλ Πάρκ της Νέας Υ¬
όρκης αντικείμενον παγκοσμίου
χλεΰη;.
Ό Φράγκ Σεπάλλο, ό διενβυν-
τί)ς τή; ομάδος των σν.νλλων, όστις
άπεν.άλνιΐΐ τό μέγα ψεύδος πρό
δί·ο έτών, προέβη εις λεπτομερή"
Τα άγαλμα τού
«Μπάλτο», τοΰ η-
ο<οος σκΰλλον, όσ¬ τις ^δέν έκαιινεν δλ λο ίσως άπό τοΰ νά ροκανίζη κανέν ξη- ροκόκκαλον, καθ' δν χρόνον ύπετίθε- το ότι ίτρεχε διά μέσου των πάγιον τοϋ βορρά, όπως φέρη τόν όρρόν, διά τοϋ όποίου θά Ισώζετο ή έξ έπι- δημίας διφθερίτι- δος δήθεν πάσχου- σα πόλις τής Νώ- (Κάτω) άριστείκϊ, μία ^είκών, ή όποία Θά ήτο πεηιφημο;, δν ή ψευόη; ίστο ρία περί τοϋ δήθετ ταξειδίου τοΰ σκνλ- λου «Μπα/το» δέν ά τής ^ηρς, «•Γκράφΐχ». Κάτω, τό ξενοδοχιΐον «Σι- ατώ ΦροΛ ΐενάχ», έν Κεμπέ/, τοί Καναδά, δπου διε- ψεύσθη τε/είίος ό μΰθος περί τοϋ ή- ρωΐκοΰ κατορ^ώμο- τος τού Μ,τάλτο. περιγραφήν τής; απίστευτον Άμε- ρικανικίϊ; ρΐνπσπ'ας ενώπιον πολν- πληθοϋ; άνροατηρίοι1 εκ Καναδών εις εν δείπνον δοθέν έν τω ξενοδο- χείω «Σ'ατώ Φρολτενά/.» τής πόλε- ω- Κειιπέκ, κατάτήν λήξιν τιολ* κρε τεινών κυνοδρομιών έχεΐ. Ή ό-αι- λία τού επεκύρωσεν υφ' δ7.ας τα; λε.ττομερίία; τη; τίιν άπΌκλειστί- κήν Ιστορίαν, ήτις εδημοσιεύθη εϊ; την εφή'ΐερίδα «Νιοϋ Γιόρκ ΤΗ6- νιν Γκράφικ» κστά τόν χρόνον τή; άπϋΓΓης καί διά της όΐτοία; άπϊκα- λύ.ττετο όλον τό ψΉϋδος. Η Καινιαδική εφημερίς; «Όμπ- .»ι.υ>/-.υιΐ|ΐυ, υ λ» τιυν α/ιΛων ονσπϊ
στων εφημεριδογράφων τής Νέας
Υόρκης, καθ' δν χρόνον τό «Γκρο
φΐκ» πρώτον έγραψεν ότι διν ήτ(
παρά άπλοΰν τεχνασιια δπιος 6ογ
θηθγί ή πώλησις τοϋ άντιδιφνΥρι
κοΰ όρρβΰ υπό των ε^ίαίφερομέ
Αί χιλιάδες άνθιρώπκον οΐτινες
συνεισέίφίροη'ίπίρ τή; άνιδρΰσεοις
τον ιη-ηιιιείου,' δι' οδ άπηθανατίσθη
ό εϊκονικός Μπάλτο, θά έν-θυιιη-
θονν πώς παρεπείσί)ησ·αν νά 5ώ-
σονν τα χρήματά των διά μιά; τε-
χνικο^τάτη; προπ'αγάνδοΐς, τειτεί-
σης εις χρϊίσιν μετά τδΰηζ επιτυ¬
χίας δι άτών στηλών τοΰ 'Α1μερΐκα-
νικοΰ Τύπον.
Ό Μπάλτο διεκρίθη η παρεστά-
ι)η τονλιίχιστον στι διεκρίθη, σί-
ί>ας ολόκληρον φορτίον ΊΗ ίίντιτο-
ξίνης; Ιπί έλκι'θοου εί; απόστασιν
ότω των εξακοσίοίν μι^.ίων επί των
πάγων δπο;; σώση την εκ διφθερί-
τιδο; πάσχονσαν Νώηην. Ό άθώ-
ο; σκι'λλος, χωρΐ; νά έχη -/ανένα
ιδιαίτερον πόθον διά δόψναζ, ών
δέν ήτο άξιος. ά/.λά καί χ'ορίς νά
δύναται νά εκφράση την γνώιιην
τού επί τον ζητήματι)::, ενομίσθη
είς Νέαν Υόρ/ην, ένθα εγένετο δε·,
κτός ιιετά βοισΐλικών τιαων υπό τοΰ
Ληαάρχου Ονωκερ. Ό διευθυντήν ι
των Παρθίαν κ. Φράγκ Γκάλλατιν, |
ενθεο'ΐο- φίλο; των σκνλλων,
θαίως σιτετ/.ινήθη ζοοηοότατα, ίν<ι· οί κάτοικοι -της; Νίαο Υόρκης ώ; εν όλον έμειναν κατάτλην.τοι έκ τή; μεγάλης πρό; την άν&θϋχτόχτηνα υ¬ πηρεσίας τοϋ ά/·άλου ζίόου τόσον πολύ, ωστε διενήργηοΐιν έραΌΛ' δι ά την κατασκευήν αί(ον!ου μνη;ιεί· σΐ' πρός τιμήν τον. Ένω δ ΐδιος Μπάλτο ιγτο τό μάλ¬ λον άξιοίτέατον αντικείμενον εις εν μονσειον τη; δεκόιρ«ς είς την Δυτικήν Άκτίιν, τό αγαλμά τού ά- νηγείρετΌ έν Νέα Υόρκτ) άντί δα- πάνης" 7.000 δ'ολ?.αρίο>ν. Ή κ.
Ρού» ΆβεοΓλλ Μΐϊγξ, έκ τΓ>ς'.'ιης
Λεωφόρου καί ί αίς; "Έ5λο Μέϊμ-
πϊ·}.λ Κοϋκ,έκ τής 6Π όδοΰ, Τχαιζαν
σπουδαίον καί ένθουσκοδώ; μέρο;
είς τ'ίιν συλλογήν τοϋ ε<κίνου. Γλν- πτη; ίιτο δ ΦαέντερικΓ. Ρωθ έξ "Ηγκλεγουντ της Νέας Ίεοσέη; καί δταντό ιινημεϊον συνεπληρώθη η άφιέροοσι; έ'λενε, καί λέγει άκό- μη 6εβαίω;, ώς έ|ής: «Άφιεριοϋται εις τό άκατάτ3λη- τον πνΈνιια των σκνλλων τοΰ ελκύ- θοου, οϊτπ'ες μετέφεραν άλτιτοξί- νην εις απόστασιν 600 μιλίο)ν υ¬ περάνω φΌθεςών πώνοΛ' κα διά όολίίον {«δάτων πρός σοηηρίαν τής πασχούσης Νώμΐ)ς >4ατά τόν χει-
αώνα τοί5 1925».
Καί εί; την 6άσιν τοϋ δρειχολ-
κίνου άγάλματο; έγρά'φη τν δνομα
τοΰ Μπάλτο.
Ό Στε'φενσων, ό περίφημος έ-
ξερεΐ'νητής ήγειρε την φωνήν τον
έν άγανακτήσει κατά τα απΌκαλν-
πτήριΐα τοϋ άνάλπατος τί)ν 3 5 Λί-
κεμθράου τοΰ 1925, λέγων ότι ε-
π'ρόκειτο πϊρί δνείοου καττοιου
πράκτορος διαφηιιίστοκ. Άλ}.ά καί
αίαό; ήν'λΌει ότι ό οπαθανοη-
σθεί; <Λ<νλλος ουδέποτε εΐχε τα;ει- δεΐση εις την Άλάσκαν. Τό «Γκράφικ» ισχυρίσθη τότε ότι δλα τα διαίδιδόαεΛ'α περί τοΰ δή- ΰεν ταξειδίου εί; την Νοόιιην ΐσαν 5ή καί δτι έπενοήθησαν άπλ'«; καί μόνον πρό; τόν σκοπόν τήο δι- α<ρημίσ1ε(ο; τοΰ ·κτΐι>ΐ(τ>θερικοϋ όρ-
ροΰ.
Παρ' δλα; δμ<·ίζ τάς το>ν δλίγίον. μεγάλα πλή3
ΰΐροίσθησαν έκ σεθασιιοΰ
εΰλα6εία.Γ ^«ηΗ τοΰ 3"
ί Λ
πολύτιιιον „„,.___,
ε-τιστήίΐης χάριν τί}; «να>
ως τή; πασχούσης άνϋρίΛ;
Είς τα σχο?»εϊα τα ι
συνθέσει; πεη'ι τοΰ αφ^
νεΎαίου σκύλλοι-, καί τα?
κάς επήγαιναν είς τό
τού; γονεΐ; των δπ")
την εν^δοΐον μορφήν.
"' εοον μετά π·ας
έτών, ένώ τό ζοινον
εϊ; τήνπται έκ τοΰ
ήτο»·
·—-»·ΜεΜ».·ππΐΕΡΒ^
■ ■■«■■« ι ■ιιΑιΜ.ι. . ι. <_. ^,^^. .Α. . ο-.€» «Τ» ■ ΐΐΐ . .τ. .τΪγγ< ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΕΤΚΟΛΟΠΙΣΤΙΑΝΙ -,>···* οη
ϊ· ■■··■"·-'■■■-■■■"■ ■
ΐι··ιιπιιχιυυιιιιιΐΜΐιιιιιιιιιιιι|υιβ·■ ·_■···>••τ.τ» .-.».■ ■ .■ ·...,-...-,-—,· . ■■ ■ ντ.··«ϊ
-,««»<- τΰίξείδια εις το Πάρκ διά νά δύνανται κ,νν δταν θά ίΛΐοτρέψουν Κ ΐκχτρίδα; των ότι είδον χ αι Γτόν ΪΓίρίφημον ΜΛαλτο ο της όιιάδος των σκνλλων Μΐ δτι ό Μπάλτο δεν ήτο είς Ιάδα, ήτις ε'φερε τύν όρρόν. |έ έγραψεν ή 3ίρομνησυτι0α έφη~υψαν ότι
°(ί)1ων τή: δηάδος §-
Λτο, κατελήφθησαν ά-
Ρ,, '/ '&«;·
Ν.το'
' Ια (Η.χιαντι-/(ότατον'
/5 ^ενθν.αϋε τόν Βοο-
τόν
?9 «■
(άς αΐ-
ε1«
των
ς ό τοΛαίπϊοοος
καί ώεεΊνί.
χε τό «η·οαα,
τ'7.
πόλιν
«Χ^ραλδ —- Τρψπιουν» τή; Νία:
Υόρκης έδηαοσίΐυσε στήλας επί
στιμών περί ενός· πλοίου σϊα'θμρν-
οντος πλησίον τής Νέα; Ύόρκη;
είς τό οποίον τό Ονΐσκυ ερρεεν ε-
λεν&ερΐο-ν; ν.α9ώζ είς τόν καλόν και¬
ρόν. Λε.ττ-ομερΐϊ; περιγραφαί τοϋ
ιι«γΐ'/οϋ καί έλκι·στικοϋ αΰτοϋ αέ-
ρσι^ς έδίμιοσιενοντο. ΊΙ ελευθέριος
ζθίί] των μέ τό πλοίον αυτό σΐνοε-
ομέλ-ίΰν προσατπων, ,-τΓριεγράο;ετΓ,
λεπττχΐΕρώ; καί αλλεπάλληλα αρ-
θρα έξΐ3τόοοι·ν πώ; τα ςτρόσω-τα
ταΰτΐα κατο)ρ^<ο"ον νά διαφείγουν τα; τιμωρίας διά την παράβασιν τής 18η; Τροποποιήσείι);.* Κατόπιν άφοϋ τό παιοαιιΰθι I- ?ηκο?.οΰΟησεν επί ί]ΐΐί'οας, άνε'α- λύφ&η ότι δλα αΐτά ί>Γιχ' δημιουρ¬
γή· ιατα τή; φαντασία; ενός εύφυ-
σΰς αεπόοτεα, όστις είχεν ιέξαισ-
τι'ιστι τί|ν εφηιιερίδα: τού. Ουδέν
τοιούτον πλοΐον ύ.-τΓρχρν. Ό ρε-
πόρτερ αμέσο>; ίπαύδη έκ τη; Οε-
σϊΐός ΐΌΐι, άλλά οέν νπηρχε άμτιι-
6ολία όν. θά είρεν α?.λην ό.τού 9·ά
τκααεν Τοκος τα ΐδιοτ, πολΰ πριν ή
ό ευπιστος διευθυντής μιάς εκ των
άρχαιατΛ^ρίον έφημρρίδΐϋν τί|ς; Χέ-
ας Ύόρχης ν.ατώρθίοσε νά άπθ/'α-
ταστήση την διαταρα/εΟϊΤσαν ά;ι-
οπρεπειείν τού κα ίτόν προσβλη¬
θέντα ν.οινν>ν νονν.
Τό «Χιοϋ Γιόρκ Σών» ρ'δειϊεν
άλλην ν.-λοίαν είκολοπιστίαν. δταν
άκόμη δέν ϊ]σαΛ' εν χρήσει τα ρο
διο<ρ60Λΐ']πατα, τα τηλεγοαφήματα διά ζαλο>ί>ίων ν.αί τα τη) ρς)0)νήιια-
τα των μακρννων άτοστάοε(ον, διό¬
τι όί.ίγοι σν&ρίοποι, ό'ντΕς εί; ή?ι-
κίαν ό.τχος άνοτνινώσκοΐΛ' έίρΐμ?(?'-
δαν κατά την εποχήν εκείνην, Μ
λησμοΛ'ήσονν τόν πεοίφΐ)ΐιον π?οί
Σελήνης- ανθον.
Είς Εί'θίοπαϊο; άντα,το/.ριτή;,
ρργαζόμενος διά τό «Σών> εστειλεν
?ν ιδιαίτερον τηλεγράφημα διά την
άναν-αλυψΐν ένό; τηλεσκοπίοι», ί>ιά
τοΰ οΤοίου ή Σελήνη τόσον καθ'α-
ρώ; έφαίνι-το ωπτε δΐΓχ.ρίνοτο Λ-
κόιΐη καί αί ονθροοπΌΐ, οΤτινΐς ζ-
ί(ον έτ' αντ ής.
Είναι απίστευτον ότι ύχ ευρί¬
σκετο εΓΓη'ΐερ!;, ή δποία νο τυπώ-
ση ώς πραγιιατιν.όν γεγονό; ί'να
τοιούτον γελοϊον μνθον χωοις νοΐι-
ιιίαν απιίδειξιν πϊ'ρΐ τής άλϊγθείας
τού έκτό; τοΰ λόγοιτ έΛ·ό; «φοο-
νος ρεΐτόρτερ. Καί διΚ'Κ ολόκλη¬
ρον τό ΐτιτ?λεΤον τοϋ «Σοιν* \τη
ρΗαλλον άπό την χαρο'ν διότι ηυ-
τΰχησε νά εχτ] ιιίαν τόοον σεΐουδαι-
αν είδησιν προτοϋ νά την λάβονν αί
άλλαι ιεφημερίδες, κ«1 έσπευσε νά
τή-ν δηιιοσιεύσΐ] εις την πρώτην
σελί&α.
Ή Ίστορία έΐηνθλονθει επι ήμέ-
ρα; καί τό έξ ΐσου ενπιοτον Άιιε-
ρικαΛΐκόν κοινόν δέν έστάθη ο"τε
επί στιγμήν νά εξετάση την πΐ'Ίο-
νότητα τοϋ μύθου, ε(ο; ότου ΐίη-
φνα τό «Σών» άλΐ·καλΐ'ψι-ν ότι ο£ν
νφίστατο τΰΐοΰτον τηί.εσ>:όπιον χ.αί
ότι ναί άν ί·πήο-/ον ά'νθρονποι επί
της Σελήνης, ονδεί; οηωζ έκ των
νατοί-/ων τής Γής ήδυνήΌη νά τού;
ίδη ει·)ς τώρα.
"Οταν ιιία ότνόητος διαφήμισις
ρδημοσιεύίτη εσχιίτο.1; έν Γεριιανία
δ κόσμο; έ^ηγΓθΟη κατά τοϋ δη-
αοσιεΰσαντος αυτήν καί τότε μόνον
ήσύχασεν δταν άπρ'Γηΐ'ΐώθη τελει-
(>); διά την γενομένην προσβολήν
κατά τίί; διαλ'οητικότΐ|τός τοι·.
Ή ίστορία είναι Λολϋ πρόσφα¬
τος καί όλοι τί)ν ίνίτιμοϋνται. Ό
σύ;ΐ",Ό; μιά; Βιεννέζα; τραγου-
διστρία; έδηιιοσίευσεν αγγελίαν
•είς μίαν εφημερισ», λέγουσαν οτι-
ιιία ώραία καί πλονσία χήρα επιθν-.
μεΤ νά νΛ-ωρισθή αέ. ?Ί'α ',:αλόν σύν¬
τροφον. Βη5' φ καί δλα τα «χιλέοη-
αα γεροντοπ*α}νλή/αρα τοϊ Βερονί-
ναΐ1 εστειλαν τα; απαντήσει;" τ<ον. 'Ε^ναβοντότε προσκλήσρ;; γρα«μί- νας ετί (ΐρϊοιιατισμέ"θυ χάρτοι·, δ¬ ι πό.·; συναντήσονν την σγνωστον καί μνστηριοίδη νυρίαν ΐ:ίς κάποι¬ αν σΐ'ναυλίαν έν τώ Φι/.α^μόνικ ΧίΌλλ, δπου αύτί| θά έκάθ-ητο εις ιιίαν άπό τάς πρώτας σειράς τή; δοχήστρας φορονσ·α μπουκέτον ε/. λεΐ"/.ών ρόδθ)ν. Ό «ο Ο εί; έκ των μνηστίιτίον ·'- πίστευεν βεβαίο); ότι αύτό; ήτο ό έκλεκτό; της ο-^μχιά} ΙΙηνελό- πη; "Οταν ό·ια>; έφθασαν εί; τό
Φιλαρμόηκ Χίοΐλλ, ό '/.α^ιζ παρτ-
τήρησε μέ μεγάλην Ι'κτληξίν τοΐ'
ότι τό ακροατήριον άπετελίΊτο ά¬
πό ανδοα; φορονλαα; ο?ρα;οα ν.αί
ΰψηλά κα.-τίλ?.α καί δτι δλοι περιέ-
στρεφον τάς κεφα).άς «όν ο>; ν' σ-
νεζήτουν κάτι.
Είς τό διάλειμαα, δταν άνταιίώ-
θησαν καί •ηρχισ'αν νά δεικν'οι·ν δ
εΐς πρός τόν αλ).ον τάς επί ροοό-
χρου καί άρίοματισαένον χάρτου
τΐ"πα«!.ιένας προσ/λήοΐΐς, ήννόησαν
άμεσω; δτι ή ώραία γυνή «ε τα
λευνά ρόδα δέν ?|το ρλλί· άπό την
πϊρίς-ηιιον Βιεννέζαν τραγοιδί-
στοιαν καί δτι τό δλον ήτο άπλοίν
τεχνασιια όπως γεμίση τό ■δι'ΐαΕςον
ναί ποΛηθοϋν εισιτήρια.
Έξό ί
νοι Γεριιανοί έτρεξαν είς τόν πλη¬
σιέστερον αστυνομικον σταιθμύν
άνεθεσαν την υπόθεσιν εις: δικηγό¬
ρον καί ηγειραν άγων»|ν ·,:ατά τοΰ
σι/ζυγου τίϊς τραγοΐ'βιστρίσ;. Αί
αρχαί κατέσχον το διαβατήριον αί»-
τοϋ δ.κυ: έμτοδισθίί ή δρΐοτίτευ-
σί; τού. Ό ΐδιο- διετάχθη νά τπι-
στρειΐ'η ό'λα τα */οήιιατα οισ τα γι-
σιτήρια, ώς κιαί δσα είχον πληρω-
θί] δι' άγοοάν φράνον -/αί ~/αχ·')-
λων, δι' άμαξαγώγια. ά'νθη ναί λοι¬
πά. Εί; τό τέλος δ σύΖυν- ττ^;
τραγουδιοτρία-: δέν ;ΐχε νά τιληρο'}-
ση ο?,α τα ζητούηενα χρ-ήματα χ.αί
έκ-ηρΰχθη εί; κΚι'τά'στασιν πτωχει'»-
"Ολον τό Βερολίνον εί; την τε-
ρίστασιν εκείνην έν άγανακτήσει
έφιόναξεν δτι δέν ηδΐλζ κοΐ&όλου τα
άνόητα αΰτά τ/εχνάσαατα της Άιιε-
οινανικΓι; διαφπιίοεο^, — τό δ-
ττοΤον εσήμαινε β°τ3αίοχ δτι μόνον
Άιιεοικανοί είναι τόσον ι·(οροί καί
εΰιιστοι ιοστρ νά άοτήνπ.»ν νά ?-
ξαπ'ατώνται. ΙΟαϊ ί> άλήδ'εια είναι
ςτράγιιατι δτι οί Άαεριΐκανοί εχονν
ίδιάξουσαν ίκανότητα εί; τό νά ά-
π'ατώνται.
ΝΕ~ ΕΟΝϋΟΝ, ΟΌΝΝ—
Ό <Έθνικός Κήρυξι πωλεΐται ΰ- πό τοΰ άντιπροσώπου μας Τ. Κων στιντίνου. Οογ. δΙ&Ιε βη<1 Β&ηίί ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Σπανίίος έτι·μηνορία ργένετο τή άπό τοΰ κοινοΰ μετά χί«ρο- -/ροτηαάκον καί έπιδοκιμασιών, ό¬ πως ή άθοοωτινή άπόισ;ασΐΓ, ένχις άνθρωπον κατΓ,ι/οροιιιίνου επί δι- γαιιία. Κατά τό 1900 δ όδηγδζ αιϋ- τοκΐΛτίτϊΰν Πιολέ συνεζεύχθη ιιίον ΐξοδελφην τού. Οί σύΓιγοι ήγα- πώντο πο?ύ καί μόνον ή εκρι;;ις τοΐ πολΓμον έπεοτΐρε την οίνονε- νειακήν θλίψιν. Ό Πιολε εγινε στοατιώττι;, επέδειξε άνορείαν, πολλό/.ι; δέ έτροα'ΐιατίσθη '> αί ττα-
ρΐασηιιθφορήθη. "Οταν απελΰθτι,
εύρεν δτι ή <η'·ί!νγος τω εαεινε πι- στή, άλ?.ά τα 6άσανα καί ή αγοονί- α τοΰ πόλεμον την είχον καταστή¬ ση τρελλήν. Πάσα ■θερ.ιτϊία άπεοι* ιιαταία. Ή δνστι·χής έπϊχείρηαεν έν τοσούτω είς μίαν στιγμήν όΞεί- α; τορλλα- νά φονενση τόν σνίυ- γόν τη; κοιμώαενον, ναί ένεκ/.εί- σθη είς εν φρενοκομείον χο^ρίσ 2?.- πίδα θεραπεί'ος. Ό σι'ίι-γος τόσον έστενοχο)ρήθη, ωστε ήσί*έν.|θΐε ~-ό εσώθη χάρις είς την περίθαλψιν μιας νεαοας: σνγγενονς, ή δποί« δέν τόν έγκατέλειψε κατά την α- νάορΐϋίσιν. Ό Πιολέ άναριοάοΓτ; τελείοι;, ένόιιισεν ότι εΰορν εί; ^ν ■/όοην δχι μόνον τόν σωτίίοά το»·, άλλά καί την απολεσθείσαν εντυ- «Κάμνει ενα σκύλλον νά γελφ>, είπεν
ό Μπάλτο, δταν ήκουσεν δλον αυτόν
τόν μϋθον, όστις είχε^ πλεχθή πέριξ
τοΰ όνόματός τού, διότι αύτός ήτο
«σφαλής είς τόν οίκίσχον τού καθ"
δν χρόνον ή συγκινητική σκηνή τοΰ
«δρομαίου ταξειδίου τού είς την Νώ-
μην>,' ώς ε'ικονίζεται άριστερςί, ί.τα-
νηγυρίζετο δι' υμνων καί περιγραςών
είς τάς εφημερίδας τής Ν. Υόρκης.
χίαν τοι<, καί έΓήτησε νά την ου- ίευχθή. '¥£^ψ\θΐ τό διαζνγιόν τού, αλλά δέ ντό έπίτυχε, διότι ή Iρ^λλή σν.νός' τον ίίέν ίιούνατο νά. §·/- ^ραση την σνγκατάθ'εσίν τιις. Έ- /εϊνος τοτε κατίφυγεν εις ?ν τεί- οαιια, τό οποίον τόν έφερεν- εί; τάς φυλατιός. Άητή^σεν Ίπό εν« τρί- λον τού τα άνοΕγκαϊα πιοτοποι >ρ:ι ·
κά ταχΓτότητο; "/αί νπό ψευδές "'.ό-
μα ί;λθεν είς δεύτερον γώιαν. Ά/λ'
ή ιέπανακτιτθεϊσσ ευτυχία οέν δι-
ν*ονεσεν επί πολύ, άπεκαλι'φθ)» ή
σλήθεια καί δ ΙΓιολέ εσύρθη ιιε-
χοι τοΰ '/ανονρ·>Ίθδινείον, όπου σ-
φί^'ήθη εΐς τοϋς ενόονονς "τι δΐ·ν
είχε την δΰνα'ΐιν νά έγ·/αταλεί(|·»ι
την κόρην ή όπηία τόν ?σωσρ νοί
την όποιαν ή', άπησε. Καί οί ενοο-
νοι τόν ήθώωσαν.
·—-»·ΜεΜ».·ππΐΕΡΒ^
■ ■■«■■« ι ■ιιΑιΜ.ι. . ι. <_. ^,^^. .Α. . ο-.€» «Τ» ■ ΐΐΐ . .τ. .τΪγγ< ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΕΤΚΟΛΟΠΙΣΤΙΑΝΙ -,>···* οη
ϊ· ■■··■"·-'■■■-■■■"■ ■
ΐι··ιιπιιχιυυιιιιιΐΜΐιιιιιιιιιιιι|υιβ·■ ·_■···>••τ.τ» .-.».■ ■ .■ ·...,-...-,-—,· . ■■ ■ ντ.··«ϊ
-,««»<- τΰίξείδια εις το Πάρκ διά νά δύνανται κ,νν δταν θά ίΛΐοτρέψουν Κ ΐκχτρίδα; των ότι είδον χ αι Γτόν ΪΓίρίφημον ΜΛαλτο ο της όιιάδος των σκνλλων Μΐ δτι ό Μπάλτο δεν ήτο είς Ιάδα, ήτις ε'φερε τύν όρρόν. |έ έγραψεν ή 3ίρομνησυτι0α έφη~υψαν ότι
°(ί)1ων τή: δηάδος §-
Λτο, κατελήφθησαν ά-
Ρ,, '/ '&«;·
Ν.το'
' Ια (Η.χιαντι-/(ότατον'
/5 ^ενθν.αϋε τόν Βοο-
τόν
?9 «■
(άς αΐ-
ε1«
των
ς ό τοΛαίπϊοοος
καί ώεεΊνί.
χε τό «η·οαα,
τ'7.
πόλιν
«Χ^ραλδ —- Τρψπιουν» τή; Νία:
Υόρκης έδηαοσίΐυσε στήλας επί
στιμών περί ενός· πλοίου σϊα'θμρν-
οντος πλησίον τής Νέα; Ύόρκη;
είς τό οποίον τό Ονΐσκυ ερρεεν ε-
λεν&ερΐο-ν; ν.α9ώζ είς τόν καλόν και¬
ρόν. Λε.ττ-ομερΐϊ; περιγραφαί τοϋ
ιι«γΐ'/οϋ καί έλκι·στικοϋ αΰτοϋ αέ-
ρσι^ς έδίμιοσιενοντο. ΊΙ ελευθέριος
ζθίί] των μέ τό πλοίον αυτό σΐνοε-
ομέλ-ίΰν προσατπων, ,-τΓριεγράο;ετΓ,
λεπττχΐΕρώ; καί αλλεπάλληλα αρ-
θρα έξΐ3τόοοι·ν πώ; τα ςτρόσω-τα
ταΰτΐα κατο)ρ^<ο"ον νά διαφείγουν τα; τιμωρίας διά την παράβασιν τής 18η; Τροποποιήσείι);.* Κατόπιν άφοϋ τό παιοαιιΰθι I- ?ηκο?.οΰΟησεν επί ί]ΐΐί'οας, άνε'α- λύφ&η ότι δλα αΐτά ί>Γιχ' δημιουρ¬
γή· ιατα τή; φαντασία; ενός εύφυ-
σΰς αεπόοτεα, όστις είχεν ιέξαισ-
τι'ιστι τί|ν εφηιιερίδα: τού. Ουδέν
τοιούτον πλοΐον ύ.-τΓρχρν. Ό ρε-
πόρτερ αμέσο>; ίπαύδη έκ τη; Οε-
σϊΐός ΐΌΐι, άλλά οέν νπηρχε άμτιι-
6ολία όν. θά είρεν α?.λην ό.τού 9·ά
τκααεν Τοκος τα ΐδιοτ, πολΰ πριν ή
ό ευπιστος διευθυντής μιάς εκ των
άρχαιατΛ^ρίον έφημρρίδΐϋν τί|ς; Χέ-
ας Ύόρχης ν.ατώρθίοσε νά άπθ/'α-
ταστήση την διαταρα/εΟϊΤσαν ά;ι-
οπρεπειείν τού κα ίτόν προσβλη¬
θέντα ν.οινν>ν νονν.
Τό «Χιοϋ Γιόρκ Σών» ρ'δειϊεν
άλλην ν.-λοίαν είκολοπιστίαν. δταν
άκόμη δέν ϊ]σαΛ' εν χρήσει τα ρο
διο<ρ60Λΐ']πατα, τα τηλεγοαφήματα διά ζαλο>ί>ίων ν.αί τα τη) ρς)0)νήιια-
τα των μακρννων άτοστάοε(ον, διό¬
τι όί.ίγοι σν&ρίοποι, ό'ντΕς εί; ή?ι-
κίαν ό.τχος άνοτνινώσκοΐΛ' έίρΐμ?(?'-
δαν κατά την εποχήν εκείνην, Μ
λησμοΛ'ήσονν τόν πεοίφΐ)ΐιον π?οί
Σελήνης- ανθον.
Είς Εί'θίοπαϊο; άντα,το/.ριτή;,
ρργαζόμενος διά τό «Σών> εστειλεν
?ν ιδιαίτερον τηλεγράφημα διά την
άναν-αλυψΐν ένό; τηλεσκοπίοι», ί>ιά
τοΰ οΤοίου ή Σελήνη τόσον καθ'α-
ρώ; έφαίνι-το ωπτε δΐΓχ.ρίνοτο Λ-
κόιΐη καί αί ονθροοπΌΐ, οΤτινΐς ζ-
ί(ον έτ' αντ ής.
Είναι απίστευτον ότι ύχ ευρί¬
σκετο εΓΓη'ΐερ!;, ή δποία νο τυπώ-
ση ώς πραγιιατιν.όν γεγονό; ί'να
τοιούτον γελοϊον μνθον χωοις νοΐι-
ιιίαν απιίδειξιν πϊ'ρΐ τής άλϊγθείας
τού έκτό; τοΰ λόγοιτ έΛ·ό; «φοο-
νος ρεΐτόρτερ. Καί διΚ'Κ ολόκλη¬
ρον τό ΐτιτ?λεΤον τοϋ «Σοιν* \τη
ρΗαλλον άπό την χαρο'ν διότι ηυ-
τΰχησε νά εχτ] ιιίαν τόοον σεΐουδαι-
αν είδησιν προτοϋ νά την λάβονν αί
άλλαι ιεφημερίδες, κ«1 έσπευσε νά
τή-ν δηιιοσιεύσΐ] εις την πρώτην
σελί&α.
Ή Ίστορία έΐηνθλονθει επι ήμέ-
ρα; καί τό έξ ΐσου ενπιοτον Άιιε-
ρικαΛΐκόν κοινόν δέν έστάθη ο"τε
επί στιγμήν νά εξετάση την πΐ'Ίο-
νότητα τοϋ μύθου, ε(ο; ότου ΐίη-
φνα τό «Σών» άλΐ·καλΐ'ψι-ν ότι ο£ν
νφίστατο τΰΐοΰτον τηί.εσ>:όπιον χ.αί
ότι ναί άν ί·πήο-/ον ά'νθρονποι επί
της Σελήνης, ονδεί; οηωζ έκ των
νατοί-/ων τής Γής ήδυνήΌη νά τού;
ίδη ει·)ς τώρα.
"Οταν ιιία ότνόητος διαφήμισις
ρδημοσιεύίτη εσχιίτο.1; έν Γεριιανία
δ κόσμο; έ^ηγΓθΟη κατά τοϋ δη-
αοσιεΰσαντος αυτήν καί τότε μόνον
ήσύχασεν δταν άπρ'Γηΐ'ΐώθη τελει-
(>); διά την γενομένην προσβολήν
κατά τίί; διαλ'οητικότΐ|τός τοι·.
Ή ίστορία είναι Λολϋ πρόσφα¬
τος καί όλοι τί)ν ίνίτιμοϋνται. Ό
σύ;ΐ",Ό; μιά; Βιεννέζα; τραγου-
διστρία; έδηιιοσίευσεν αγγελίαν
•είς μίαν εφημερισ», λέγουσαν οτι-
ιιία ώραία καί πλονσία χήρα επιθν-.
μεΤ νά νΛ-ωρισθή αέ. ?Ί'α ',:αλόν σύν¬
τροφον. Βη5' φ καί δλα τα «χιλέοη-
αα γεροντοπ*α}νλή/αρα τοϊ Βερονί-
ναΐ1 εστειλαν τα; απαντήσει;" τ<ον. 'Ε^ναβοντότε προσκλήσρ;; γρα«μί- νας ετί (ΐρϊοιιατισμέ"θυ χάρτοι·, δ¬ ι πό.·; συναντήσονν την σγνωστον καί μνστηριοίδη νυρίαν ΐ:ίς κάποι¬ αν σΐ'ναυλίαν έν τώ Φι/.α^μόνικ ΧίΌλλ, δπου αύτί| θά έκάθ-ητο εις ιιίαν άπό τάς πρώτας σειράς τή; δοχήστρας φορονσ·α μπουκέτον ε/. λεΐ"/.ών ρόδθ)ν. Ό «ο Ο εί; έκ των μνηστίιτίον ·'- πίστευεν βεβαίο); ότι αύτό; ήτο ό έκλεκτό; της ο-^μχιά} ΙΙηνελό- πη; "Οταν ό·ια>; έφθασαν εί; τό
Φιλαρμόηκ Χίοΐλλ, ό '/.α^ιζ παρτ-
τήρησε μέ μεγάλην Ι'κτληξίν τοΐ'
ότι τό ακροατήριον άπετελίΊτο ά¬
πό ανδοα; φορονλαα; ο?ρα;οα ν.αί
ΰψηλά κα.-τίλ?.α καί δτι δλοι περιέ-
στρεφον τάς κεφα).άς «όν ο>; ν' σ-
νεζήτουν κάτι.
Είς τό διάλειμαα, δταν άνταιίώ-
θησαν καί •ηρχισ'αν νά δεικν'οι·ν δ
εΐς πρός τόν αλ).ον τάς επί ροοό-
χρου καί άρίοματισαένον χάρτου
τΐ"πα«!.ιένας προσ/λήοΐΐς, ήννόησαν
άμεσω; δτι ή ώραία γυνή «ε τα
λευνά ρόδα δέν ?|το ρλλί· άπό την
πϊρίς-ηιιον Βιεννέζαν τραγοιδί-
στοιαν καί δτι τό δλον ήτο άπλοίν
τεχνασιια όπως γεμίση τό ■δι'ΐαΕςον
ναί ποΛηθοϋν εισιτήρια.
Έξό ί
νοι Γεριιανοί έτρεξαν είς τόν πλη¬
σιέστερον αστυνομικον σταιθμύν
άνεθεσαν την υπόθεσιν εις: δικηγό¬
ρον καί ηγειραν άγων»|ν ·,:ατά τοΰ
σι/ζυγου τίϊς τραγοΐ'βιστρίσ;. Αί
αρχαί κατέσχον το διαβατήριον αί»-
τοϋ δ.κυ: έμτοδισθίί ή δρΐοτίτευ-
σί; τού. Ό ΐδιο- διετάχθη νά τπι-
στρειΐ'η ό'λα τα */οήιιατα οισ τα γι-
σιτήρια, ώς κιαί δσα είχον πληρω-
θί] δι' άγοοάν φράνον -/αί ~/αχ·')-
λων, δι' άμαξαγώγια. ά'νθη ναί λοι¬
πά. Εί; τό τέλος δ σύΖυν- ττ^;
τραγουδιοτρία-: δέν ;ΐχε νά τιληρο'}-
ση ο?,α τα ζητούηενα χρ-ήματα χ.αί
έκ-ηρΰχθη εί; κΚι'τά'στασιν πτωχει'»-
"Ολον τό Βερολίνον εί; την τε-
ρίστασιν εκείνην έν άγανακτήσει
έφιόναξεν δτι δέν ηδΐλζ κοΐ&όλου τα
άνόητα αΰτά τ/εχνάσαατα της Άιιε-
οινανικΓι; διαφπιίοεο^, — τό δ-
ττοΤον εσήμαινε β°τ3αίοχ δτι μόνον
Άιιεοικανοί είναι τόσον ι·(οροί καί
εΰιιστοι ιοστρ νά άοτήνπ.»ν νά ?-
ξαπ'ατώνται. ΙΟαϊ ί> άλήδ'εια είναι
ςτράγιιατι δτι οί Άαεριΐκανοί εχονν
ίδιάξουσαν ίκανότητα εί; τό νά ά-
π'ατώνται.
ΝΕ~ ΕΟΝϋΟΝ, ΟΌΝΝ—
Ό <Έθνικός Κήρυξι πωλεΐται ΰ- πό τοΰ άντιπροσώπου μας Τ. Κων στιντίνου. Οογ. δΙ&Ιε βη<1 Β&ηίί ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Σπανίίος έτι·μηνορία ργένετο τή άπό τοΰ κοινοΰ μετά χί«ρο- -/ροτηαάκον καί έπιδοκιμασιών, ό¬ πως ή άθοοωτινή άπόισ;ασΐΓ, ένχις άνθρωπον κατΓ,ι/οροιιιίνου επί δι- γαιιία. Κατά τό 1900 δ όδηγδζ αιϋ- τοκΐΛτίτϊΰν Πιολέ συνεζεύχθη ιιίον ΐξοδελφην τού. Οί σύΓιγοι ήγα- πώντο πο?ύ καί μόνον ή εκρι;;ις τοΐ πολΓμον έπεοτΐρε την οίνονε- νειακήν θλίψιν. Ό Πιολε εγινε στοατιώττι;, επέδειξε άνορείαν, πολλό/.ι; δέ έτροα'ΐιατίσθη '> αί ττα-
ρΐασηιιθφορήθη. "Οταν απελΰθτι,
εύρεν δτι ή <η'·ί!νγος τω εαεινε πι- στή, άλ?.ά τα 6άσανα καί ή αγοονί- α τοΰ πόλεμον την είχον καταστή¬ ση τρελλήν. Πάσα ■θερ.ιτϊία άπεοι* ιιαταία. Ή δνστι·χής έπϊχείρηαεν έν τοσούτω είς μίαν στιγμήν όΞεί- α; τορλλα- νά φονενση τόν σνίυ- γόν τη; κοιμώαενον, ναί ένεκ/.εί- σθη είς εν φρενοκομείον χο^ρίσ 2?.- πίδα θεραπεί'ος. Ό σι'ίι-γος τόσον έστενοχο)ρήθη, ωστε ήσί*έν.|θΐε ~-ό εσώθη χάρις είς την περίθαλψιν μιας νεαοας: σνγγενονς, ή δποί« δέν τόν έγκατέλειψε κατά την α- νάορΐϋίσιν. Ό Πιολέ άναριοάοΓτ; τελείοι;, ένόιιισεν ότι εΰορν εί; ^ν ■/όοην δχι μόνον τόν σωτίίοά το»·, άλλά καί την απολεσθείσαν εντυ- «Κάμνει ενα σκύλλον νά γελφ>, είπεν
ό Μπάλτο, δταν ήκουσεν δλον αυτόν
τόν μϋθον, όστις είχε^ πλεχθή πέριξ
τοΰ όνόματός τού, διότι αύτός ήτο
«σφαλής είς τόν οίκίσχον τού καθ"
δν χρόνον ή συγκινητική σκηνή τοΰ
«δρομαίου ταξειδίου τού είς την Νώ-
μην>,' ώς ε'ικονίζεται άριστερςί, ί.τα-
νηγυρίζετο δι' υμνων καί περιγραςών
είς τάς εφημερίδας τής Ν. Υόρκης.
χίαν τοι<, καί έΓήτησε νά την ου- ίευχθή. '¥£^ψ\θΐ τό διαζνγιόν τού, αλλά δέ ντό έπίτυχε, διότι ή Iρ^λλή σν.νός' τον ίίέν ίιούνατο νά. §·/- ^ραση την σνγκατάθ'εσίν τιις. Έ- /εϊνος τοτε κατίφυγεν εις ?ν τεί- οαιια, τό οποίον τόν έφερεν- εί; τάς φυλατιός. Άητή^σεν Ίπό εν« τρί- λον τού τα άνοΕγκαϊα πιοτοποι >ρ:ι ·
κά ταχΓτότητο; "/αί νπό ψευδές "'.ό-
μα ί;λθεν είς δεύτερον γώιαν. Ά/λ'
ή ιέπανακτιτθεϊσσ ευτυχία οέν δι-
ν*ονεσεν επί πολύ, άπεκαλι'φθ)» ή
σλήθεια καί δ ΙΓιολέ εσύρθη ιιε-
χοι τοΰ '/ανονρ·>Ίθδινείον, όπου σ-
φί^'ήθη εΐς τοϋς ενόονονς "τι δΐ·ν
είχε την δΰνα'ΐιν νά έγ·/αταλεί(|·»ι
την κόρην ή όπηία τόν ?σωσρ νοί
την όποιαν ή', άπησε. Καί οί ενοο-
νοι τόν ήθώωσαν.
ίΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΙ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929,
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
Π Ε Τ Ρ Ο Σ
Άχό το
Ρηί1θ8ορ1πο,υ.Θ
"Ενα; 3:ίτημος Λουθηρανος τής
Γερμανίας (ήταν. νομίζω,^ ό Μβ-
Ιαηοίΐιοπ) χολΰ δυσκολευότανε νά
χωνέψη αύτά χοΰ είπεν ό Ίησοΰς
στόν Σίμωνα, Κηφά, ή Πέτρον:
«Σΰ εί ίΐέτρος καί επι ταύτη
τή χέτρα οΪ7.ο3ομήσω μου την εκ¬
κλησίαν».
Δέν μχοροΰΐε νά χαταλάδη χώς
η"τζν 3»νατόν ό θεος νά μεταχειρι-
σΟΒ Ινα ν.ΐλζμχοΰρι, μιά τετοια
χαραδοςολογία, καί χώς χάνω σ'
εν» τέτο·.ο καλαμχοΰρι, βατίτθηκε ή
πϊφκή ϊύναμη, ή χαχική ΐτχώς.
,'Ρ Πέτρος χέρατε ώς χρηματί¬
σας ϊχίσκοχο; τής Ρώμης. Είνε
όμώ: γνωΐτό χώς την «ποχή εκείνη
καΐ χολυ άργότερα; άκέμα, 2έν ΰτηρ-
νε έχιτ/.οχή ίί'.αίτερτί στή Ρωμη.
Ή Χριττ'.αν'.κτ; κοινωνία «—ήρε ό-
ριστική φόρμα, ατίρί τα τέλη τοΰ
δευτέρου αιώνος.
Ίσως ό Πέτρος νά έκαμε κανέ¬
ν» τα-ςείΪ! στή Ρωμη. "Ισως άκό-
μα, ν ά στ:υρώθηκε μέ τό κεφάλι
-ρός τα ν.άτω, άν κβί 3έν ΰχήρχε
μιά τέτοια συνήθει».
Δέν έχουμε καμμιά άχόδε'.ξ'. γιά
6λΐ αΰτά.
"Εχουμε μ·.ά έπιστολή δική το»,
στήν όποία λέγει χώς βρίσκετα:! στή
Βαβυλώνα.
Σοφοί σχολ;ασταί ΰχοστήριξαν
κώς μέ την Β;δ»λώνα, έννοεΐ τή
Ρω
"Οσον άφορά την προσωχ'.χόττΐτα
το5 Πέτρου χρέπει νά όμολογηθη
χώς δέν έτκανδαλί'σθηκεν ό Παϋ-
λος, μένο μέ την δίαγωγή το».
Ό Παϋλος τόν κατηγόρηβε χ'·-
κρά έτε:3ή έτρωγε κρέατα άχαγο-
ρβυμένΛ, δηλαϊή χοίρους, λαγούς,
χέλιχ κ.τ.λ.
Ό Πέτρος ύχερήτχιιτε τόν εαυ¬
τόν το» λέγοντας χώς ειχε δεί τόν
ούρΛνό άνοιχτό χρος την βκτη ώρα,
καί μιά μεγάλη τράχεζα χού κατέ-
6α·.νε άχ' τής τέσσε-ρες γωνιές τοϋ
ούρ^οΰ καϊ χού ήταν γιοαάτη άχό
χέλ'.α) χοίρους, λαγοίις /.αί χ·ετο^-
μενα κ.: ι χώς ενας άγγβλος το5
φώναξε: «Σκότωνε καί τρώγε».
Φαίνετα·. χώς ή ίδια αύτη φωνή
ε5ω/ε καί στους χοντίφηκας τό χρό-
γμ
«Σ·Αθτώνετε τ6 χον καί τρώτς
το β:ός τοϋ λαοΰ»!...
Μετάφρασις ΒΟΥΡΔΟΥΛΕΩΣ
μη
"Ε·";, μέ την ΰχόθεση χώς ή έχι-
στολή χρονολογήθηκε στή Ρωμη τ)ά
εχρίχε νά τ.μκεράνωμε χώς γρά-
φηκε κατόπιν στήν Βαδυλώνα!...
Τέτο:α Χ3ρα3οξολογηματα είχώ-
Οηκαν χολλά και μ' αυτόν τόν τρό-
~ο κυδερνηθη/.εν ό κόσμος.
Υπήρξεν Ινα; άγιος άνθρω-ος
στόν όχοίον έδωκαν μιά χολλή κα-
λή άμν.δή στή Ρωμη, άμοιδή χοΰ
όνομάζετα: «τιμονία».
Τόν ρώτηταν αν χίστευε χώς ό
Σίμων Πέτρος βρέθηκε χοτέ στή
Ρωμη. Κι' 3-ύτός άχηντησε:
«Δέν ξέρω αν ό Πέτρος ήλθε
Ιττή Ρωμη, ε?μαί όμως βέδϊΐος χ«-
ρί τού Σίμωνος...^
ΕΙ ΚΑΙΓΝΩΜΕΣ
Ή στατιστική άχοφαίνεται. ότ:
είς τας Εΰ;<οχα'ικάς χώρας Λναλ γεί ενα; τ.ρελλός μεταξΰ χιλίων κατοίν.ων. 'Αλλά ό λογαρ«σμός δέν είνα! ά-λρ'.ίής, διότι γίνεται έ-ττΐ 6άσε; τού άριθ,^οϋ των φρενοδλαδών οχο» είνα: •/λεισ'α.ένο! είς τα βερ πευτήρί*. Ό Μοντεσκιέ χχρετή- ρη<τε χολΰ ορθώς άλλοτε, ότι χερϊ ορίζουν μερικοΰς τρελλοϋς είς τα Οερ3τχε»'.ήρ'.α. διά νά φανή, ότι, δ- σθ'. εΰρίτν.οντα-. έξω εινΐ! φρόνίμο;, άχαράλλχ/.τα όπως περιορίζοντ»! μ.ερικα: ί'.ειρ&αρμέναί γιιναίκες είς εόϊ'.κά σχίτια, διά νά όχοτί·θ·ΐται, ότι όλαι αί άλλαι ϊΐναι βνάρετες. ' όλον τόν διον ό χ διαστή; χαραμένει αιωνίως άρχά- ·Ή ί>-/<χμζ τής γυναικός συνι- στατα». είς την ά2^αμί«ν της. Την στιγμήν "*αθ' ήν φαίνεται ότι ΰτο- χωρ«ί, γίνεται νίκήτρια. —^Οΰϊέχοτε, φρόνιμος ότ/θ'ρωχ'ίς έθεσεν ΰχό ϊοχιμασίαν ο5τΐ όαλον οΰτ* γυναίκα. —Τίς χοτε θά ήϊύνατο νά γίνη ίατρός, εάν ήϊύνατο νά προΐδϊ; ό¬ λας τάς '«3ίλ!>γμίας αί όχοϊ'αι τόν
άναμένοον έν τώ Ιχαγγέλμχτι τού¬
τω:
—θά άργήσουμε, Κατίνα! Είναι ό-
κτώ ή ό)ρα κοί δέν άρχισες άκόμη νά
σκέπτεσαι τί φόοεμα θά φορέσης γιά
τό χορό'
—"Α' Μή μοί·
πής δτι δέν «κου-
σες την ζουμερή ύ-
πόβεσι γιά την Ά-
—Ναχ, άλ'.ά τό-
σες φορές τ' άνα-
μάσησαν πού δέν ε-
μεινε καθόλου ζου-
μί μεσα της.
ΞΕΝΟ ΧΙΟΥΜΟΡ
ΤΟ
Ό Ρέμπ Γϊάγκελ εχει καλέσει
σιούς γάμους τής κόρης τού τό
Ραβδϊνο κι' δλους τοΰς ψίλους τολ?,
οί όποΐοι είναι πολυάριθμον Πρός
μεγάλην εκπλΓιξη των προσκαλε-
σμΐνων τοΰς σερβίρουν μόνον νε¬
ρό καί τίποτε άλλο. "Ολοι κνττά-
ζονται μέ απορία. Ένας άπ' αύ-
τοΰς λέγει δυναττχ την άπορία ποΰ
ό7.οι εχοννε μέ-σα τού;:
—Τ σημαίνει αύτό, Ρέμπ Γιάγ¬
κελ; Μάς καλεΐς στούς γάμους τής
κόρης σου καί μάς προσφέρεις μό-
νο νερό;
—Σά; φαίνεται παράξενο;
—Μά, φ-νσικά.
—Θά σάς έξηγήσω τί συμβαί-
νει» Ή πρόθεσί μου ήτανε νά σάς
κάνω ενα θανμάσιο τραπέζι. Φυσι-
κά γι' αύτό θά χρειαζότανε άρνά¬
κι τοϋ γάλακτος, δέν γίνεται καλό
τραπέζι ίνέ χωρίς; άονάΥι. Πηγά
στό χασάπι καί τόν ρώτησιχ αν τ'
άρνάκια πού πούλαγε ήσαν καλά.
'Εκεΐνος μοΰπε: «Σπάνιο πράμμα,
πατριώτη! Λουκοΰμι, σά ζάχαρι!»
Τή στιγμή πού μοΰ εΐπε δτι τ' άρ¬
νάκια τού ήτανε ζάχαρι, θά πή
πώς ή ζάχαρι είναι πειό καλή και
άπό τό άρνάκι. Πηγά λοιπόν στόν
μπακάλη καί τόν ρώτησα, αν είχε
καλή ζάχαρη ν' άγοράσω. Ξέρετε
τί μοϋ άπαντάει; "Οτι ή ζάχαρί
τού ήτανε γλυκειά σάν μέλι. Τότε
εΐπα μέσα μου γιατί νά μην άγο-
υά<κο καλλίτερα μέλι, άφοΰ είναι πειό γλυκό άπό τή ζάχαρι, ποΰ είναι πειό καλή άπό τ' άρνάκι; Πάω στό παζάρι καί ρωτώ'ενα εμπορο: «"Εχεις καλό μέλι; Άλλά νάναι καλό, γιατί τό χρειάζομαι γιά τοΰς γάμους τή; κόρης μου». — "Εννοιά σου -/.αί Οά οί)ς. ιϊ.τ- αντα εκεϊνος, είναι καθαρό σάν άγουρόλαδο!» Άκοΰτε; σάν άγοοό- καλή άπο τ' άρνάκι, τό μέλι πειό καλό άπό τή ζάχαρη, τό λάδι καλ¬ λίτερο άπό τό μέλι καί τό νερό πειό καλό άπό τό λάδι, θά πή πώς τό νερό είναι καλλίτερο άπ' δλα! Γι' αύτό κι' έγώ προτιμώσα τό καλλί¬ τερο γιά σάς. ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ Ο ΑΙΟΜΙ § ΣΤΟΥΠΙ "Ενας Ιβασιληα; εκανε ενα διά- 6ολο άπό στουπί. «Έτσι, έοχέφθηκε, αν καμμιά μέοα ό λαός ,μέ 6αρ·ε9τί και θέλη «νά γυρίση τό φύλλο», τού" δείχνω τό Διάβολο κι' ή Κόλασι στερεώνει ξανά τής βάσεις της βασιλείας μου>.
Κι' άλήθεια. πάν νενότανε
κάποια ταραχή, ό 6ασι?νη-
άς άμέσως Λαρονσιαζότανε μ' 4-
κεΐνο τό τρομερό άνδρίίκελο σ' ε¬
να παράθυρο τού" παλατιοϋ, φωτι-
σμενο μ' Ινα φό>; κσκκινο, σάν
φλόγα τού "Αδη. Καί στή θέα
αύτΐ), τέτοια φοοερή τρομάρα ε-
πιανε τό λαό, πού τώβαζε στά πό-
δια κι' ό δασιληάς χαιρόταν.
Μιά μερά ?Λ"α; γέρο>;, ποί> ?ν-
νοιωσε το παιγνίδι, θε'λησε ν' αν¬
οίξη τα αάτια τού άνοήτου λαοη"·.
—Κυττάχτε, εΐπε, ενα λαό. πού
τρήιει ιι,τοός σ' ενα άνδοεΓκρλο!
Μά, ποΰ νά προφτάση νά τελει¬
ώση τή φράσι τού. τόν πιάσανε
καί τόν ρήξα-ε στό μπουντροΰμι,
γιατί....δέν σεβάστηκε τό Σύνταγ-
μα!
ΕΥΘΥΜΟΣ ΣΤΗΛΗ
ΖΚΤΟΥΝ ΝΑ ΠΚΥΟΟΥΝ
ΜΕ^ΕΡΑΝΣ
«'ιΕλένη Δημητρίου Σ-.γά/ χ ;-
των 18. όρφανή πατρός. μ;/.>
χρο:νή, ΰψηλή, μέ μαάρζ μάτια.
Κίτ'νχ Δτχχητρίοο Σ'.·;ά/,χ. ;-
των 16, όρ^ανή χατρος. λ:^.Γ(.
μέ ααϋρα μάτια καί ·/.ατ^(μ2^1:2
μαλλϊά. Κατοι/.οϋν μέ την γ'.α-
γιά τους Ειρήνην Ά:6α/'::;
νεωκό^ον τής «ΓΙ αναγίας τί,;
Κθίμησεως» όχισθεν τοΰ ίο-'οτ.χ-
σίου «Φίξ».
Τής γρααμές «ύτές μίς της >
φησαν τό χρωΐ χ^ές είς τό γ:-/:.'
ή γιαγιά ύλ τ: δύο έγγονές μ: -'
χαΐάκλησιν την θερμήν νά ίίο^- -.
ς.ώς τής δημΌσιΟτητος στής στή/::
αύτές; . · '
Κζί ζιςτονν; Νά διαΐασθοϋ' α-:
τοΰς όμογενείς χοΰ μάς ήλθζν γβε;
ά"χό την χ>έραν τοΰ Άτλαντικοϋ '/ώ-
ραν, τοΰΐ "Αχέπανς. Κΐί ν.άτ /'-
λο: Νά ί'.αδασθοΰν μέ χροσογ/.' '"
δί άτό τοΰς Άχέχανς ;/.:■
εδήλ ό έ
δλ;
Χίρς:
—Καί τώ:
στό
αγονρολαδο!» Ακουτε; σάν άγορό- ,-Καί τώ?», φίλε μου δέν αί=
λαδο, μουπε Πηγά κι' εγώ στό 'Μ^. χαρά νά υζογράΠ'ε ί> $1
γερω Χιντιλέ καΐ τοΰ ζήτη^α καλό 6όλ*ιο. Τ?«ψωμε .ο συμ-
άνουοόλαδο. «Τίρβ«ι« α>" _- .ο> _ γ» _. < ■ >
άγονρόλαδο. «Βεβαία, θά τό θε-
λεις γιά τούς γάμου; τή; κόρη;
σου; "Εννοιά σου κ' έ'χω Ινα άγο·-
ρόλαδο πού είναι διάφανο σάν νε-
ράκι».
—Καταλαβαίνετε, τώρα; Την
στιγμή πού ή ζάχαρι ήτανε πειό
γω
δόλϊ'.ο;
ε-
αααλάδω έ
χρϊ'.άζΐτ.;.;, τότε τί) συμ-
δίαίτερη άτό τοΰς Άχέχανς ;/.:
νους χ»ΰ εδήλωσαν, ότι θέλο^ η
τυνϊέσουν την ζωήν τους μέ Έ/'.'-
νοχοΰλες τίμ-ΐες καί καλές.
Ή ζαλή κυρούλα, ή γιαγ-ζ '
φροντίΓ,ει νά άχον.αταστησι; τη: '-
όρφζνές έγγονές της, ι&έλε·. ν; .·■
χδζη χώς '6ά χρ&σέξουν «τα ς:*·-
τεαμένζ μας χαι3ιά» την χαρα/ ■
αί ν τοος.
«Πατρίς Άβτ/< ΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΪΟ Αί έ?ημερίϊες τής Βιέννης ' γοΰντα; μίαν χε^ίεργον ίστο; Μία όχηοέτρία, 22 έτών, τγΑ- τοΰς δυο οΐους ενός πλούσιον ά ς ς ς δοϋσα άγνωστον διεύθυνσιν. Ο γαλήτερος είναι 16 έτών ί.τ. ο κρότερος 13. Ή ΰχτνρέτρία το^: δηγε! χαθ' εκάστην είς το ~ έ καί τοΰς έπαν-έφΐρε τό νύκτα τής άχ.αγωγής των ^!/ Ρής της, καϊ δτ τόν μικρόν, διότι οί 36ο άδελ;ν ήθελτν νά χωρίσθοΰν!... Πα? '- τάς προσπαθείας ττ,ς άστυνον^: ΰχηρέτρια καί οί λοιποί & 3έν άνε^ρέΐησαν άκόμη. ΠροχΘές έ3έχτ>η εις το '~
τού τρείς χΐίνταχ'.θαμίτες ν^ϊ'-^^
μέ διάφιρα δώρχ ΤΗσαν ψ·ή<"^ τοϋ αρρώστου ·χα«ιοΰ τού το-> ■
γαιναν νά τό έχισκεφθοΰν ϊ%^'-?''
τής τάσεως -/.α: ν ά τοΰ '-*/'
Ο! μ'.7.ροί έχΐ37.έ—:αι ν·Ί.χ'
ϋφος «δαρών κυρίων. Ρώτη^' '
ενδιαφέρον τί είχεν ό γιατρο; *[·%
την άΰρ'όσ-ϋα τού φίλο» ^ %:
τοϋ έδωσαν όϊηγίες νά μή_ Βί»'|
νά σηκωθή καί νά γΛ.τ/^%""1
νΑ>ΙΑ^.,«<Μ V ·νϊ ΐΛ ΙΙΤ &0Γ] γιατροΰ. Ο! γονείς τοϋ λΰΐθ ταρηχϊλ.ΰΐθησαν μέ ξά/.?->* >£/
νή τής έχ'.σ-λέψεως καί ^'Ρ'5^
στ; τοΰς μ:·/.ροΰς έχ'.σκέχτα; ε< τό δρόμ,ο, άφοΰ τούς έ3*»*αν ενα φίλάν' εΰχατρ'.στήρ'.ο. το: —Ό γυ'.ός μου είναι ζωΥ', θ' ά—ρίτη το ντϊδάνι κι' ε"; θά τό ζωγραοίστ,! —Δεν είνα; ·χροτ!μ.ότί?ο Γ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
Π Ε Τ Ρ Ο Σ
Άχό το
Ρηί1θ8ορ1πο,υ.Θ
"Ενα; 3:ίτημος Λουθηρανος τής
Γερμανίας (ήταν. νομίζω,^ ό Μβ-
Ιαηοίΐιοπ) χολΰ δυσκολευότανε νά
χωνέψη αύτά χοΰ είπεν ό Ίησοΰς
στόν Σίμωνα, Κηφά, ή Πέτρον:
«Σΰ εί ίΐέτρος καί επι ταύτη
τή χέτρα οΪ7.ο3ομήσω μου την εκ¬
κλησίαν».
Δέν μχοροΰΐε νά χαταλάδη χώς
η"τζν 3»νατόν ό θεος νά μεταχειρι-
σΟΒ Ινα ν.ΐλζμχοΰρι, μιά τετοια
χαραδοςολογία, καί χώς χάνω σ'
εν» τέτο·.ο καλαμχοΰρι, βατίτθηκε ή
πϊφκή ϊύναμη, ή χαχική ΐτχώς.
,'Ρ Πέτρος χέρατε ώς χρηματί¬
σας ϊχίσκοχο; τής Ρώμης. Είνε
όμώ: γνωΐτό χώς την «ποχή εκείνη
καΐ χολυ άργότερα; άκέμα, 2έν ΰτηρ-
νε έχιτ/.οχή ίί'.αίτερτί στή Ρωμη.
Ή Χριττ'.αν'.κτ; κοινωνία «—ήρε ό-
ριστική φόρμα, ατίρί τα τέλη τοΰ
δευτέρου αιώνος.
Ίσως ό Πέτρος νά έκαμε κανέ¬
ν» τα-ςείΪ! στή Ρωμη. "Ισως άκό-
μα, ν ά στ:υρώθηκε μέ τό κεφάλι
-ρός τα ν.άτω, άν κβί 3έν ΰχήρχε
μιά τέτοια συνήθει».
Δέν έχουμε καμμιά άχόδε'.ξ'. γιά
6λΐ αΰτά.
"Εχουμε μ·.ά έπιστολή δική το»,
στήν όποία λέγει χώς βρίσκετα:! στή
Βαβυλώνα.
Σοφοί σχολ;ασταί ΰχοστήριξαν
κώς μέ την Β;δ»λώνα, έννοεΐ τή
Ρω
"Οσον άφορά την προσωχ'.χόττΐτα
το5 Πέτρου χρέπει νά όμολογηθη
χώς δέν έτκανδαλί'σθηκεν ό Παϋ-
λος, μένο μέ την δίαγωγή το».
Ό Παϋλος τόν κατηγόρηβε χ'·-
κρά έτε:3ή έτρωγε κρέατα άχαγο-
ρβυμένΛ, δηλαϊή χοίρους, λαγούς,
χέλιχ κ.τ.λ.
Ό Πέτρος ύχερήτχιιτε τόν εαυ¬
τόν το» λέγοντας χώς ειχε δεί τόν
ούρΛνό άνοιχτό χρος την βκτη ώρα,
καί μιά μεγάλη τράχεζα χού κατέ-
6α·.νε άχ' τής τέσσε-ρες γωνιές τοϋ
ούρ^οΰ καϊ χού ήταν γιοαάτη άχό
χέλ'.α) χοίρους, λαγοίις /.αί χ·ετο^-
μενα κ.: ι χώς ενας άγγβλος το5
φώναξε: «Σκότωνε καί τρώγε».
Φαίνετα·. χώς ή ίδια αύτη φωνή
ε5ω/ε καί στους χοντίφηκας τό χρό-
γμ
«Σ·Αθτώνετε τ6 χον καί τρώτς
το β:ός τοϋ λαοΰ»!...
Μετάφρασις ΒΟΥΡΔΟΥΛΕΩΣ
μη
"Ε·";, μέ την ΰχόθεση χώς ή έχι-
στολή χρονολογήθηκε στή Ρωμη τ)ά
εχρίχε νά τ.μκεράνωμε χώς γρά-
φηκε κατόπιν στήν Βαδυλώνα!...
Τέτο:α Χ3ρα3οξολογηματα είχώ-
Οηκαν χολλά και μ' αυτόν τόν τρό-
~ο κυδερνηθη/.εν ό κόσμος.
Υπήρξεν Ινα; άγιος άνθρω-ος
στόν όχοίον έδωκαν μιά χολλή κα-
λή άμν.δή στή Ρωμη, άμοιδή χοΰ
όνομάζετα: «τιμονία».
Τόν ρώτηταν αν χίστευε χώς ό
Σίμων Πέτρος βρέθηκε χοτέ στή
Ρωμη. Κι' 3-ύτός άχηντησε:
«Δέν ξέρω αν ό Πέτρος ήλθε
Ιττή Ρωμη, ε?μαί όμως βέδϊΐος χ«-
ρί τού Σίμωνος...^
ΕΙ ΚΑΙΓΝΩΜΕΣ
Ή στατιστική άχοφαίνεται. ότ:
είς τας Εΰ;<οχα'ικάς χώρας Λναλ γεί ενα; τ.ρελλός μεταξΰ χιλίων κατοίν.ων. 'Αλλά ό λογαρ«σμός δέν είνα! ά-λρ'.ίής, διότι γίνεται έ-ττΐ 6άσε; τού άριθ,^οϋ των φρενοδλαδών οχο» είνα: •/λεισ'α.ένο! είς τα βερ πευτήρί*. Ό Μοντεσκιέ χχρετή- ρη<τε χολΰ ορθώς άλλοτε, ότι χερϊ ορίζουν μερικοΰς τρελλοϋς είς τα Οερ3τχε»'.ήρ'.α. διά νά φανή, ότι, δ- σθ'. εΰρίτν.οντα-. έξω εινΐ! φρόνίμο;, άχαράλλχ/.τα όπως περιορίζοντ»! μ.ερικα: ί'.ειρ&αρμέναί γιιναίκες είς εόϊ'.κά σχίτια, διά νά όχοτί·θ·ΐται, ότι όλαι αί άλλαι ϊΐναι βνάρετες. ' όλον τόν διον ό χ διαστή; χαραμένει αιωνίως άρχά- ·Ή ί>-/<χμζ τής γυναικός συνι- στατα». είς την ά2^αμί«ν της. Την στιγμήν "*αθ' ήν φαίνεται ότι ΰτο- χωρ«ί, γίνεται νίκήτρια. —^Οΰϊέχοτε, φρόνιμος ότ/θ'ρωχ'ίς έθεσεν ΰχό ϊοχιμασίαν ο5τΐ όαλον οΰτ* γυναίκα. —Τίς χοτε θά ήϊύνατο νά γίνη ίατρός, εάν ήϊύνατο νά προΐδϊ; ό¬ λας τάς '«3ίλ!>γμίας αί όχοϊ'αι τόν
άναμένοον έν τώ Ιχαγγέλμχτι τού¬
τω:
—θά άργήσουμε, Κατίνα! Είναι ό-
κτώ ή ό)ρα κοί δέν άρχισες άκόμη νά
σκέπτεσαι τί φόοεμα θά φορέσης γιά
τό χορό'
—"Α' Μή μοί·
πής δτι δέν «κου-
σες την ζουμερή ύ-
πόβεσι γιά την Ά-
—Ναχ, άλ'.ά τό-
σες φορές τ' άνα-
μάσησαν πού δέν ε-
μεινε καθόλου ζου-
μί μεσα της.
ΞΕΝΟ ΧΙΟΥΜΟΡ
ΤΟ
Ό Ρέμπ Γϊάγκελ εχει καλέσει
σιούς γάμους τής κόρης τού τό
Ραβδϊνο κι' δλους τοΰς ψίλους τολ?,
οί όποΐοι είναι πολυάριθμον Πρός
μεγάλην εκπλΓιξη των προσκαλε-
σμΐνων τοΰς σερβίρουν μόνον νε¬
ρό καί τίποτε άλλο. "Ολοι κνττά-
ζονται μέ απορία. Ένας άπ' αύ-
τοΰς λέγει δυναττχ την άπορία ποΰ
ό7.οι εχοννε μέ-σα τού;:
—Τ σημαίνει αύτό, Ρέμπ Γιάγ¬
κελ; Μάς καλεΐς στούς γάμους τής
κόρης σου καί μάς προσφέρεις μό-
νο νερό;
—Σά; φαίνεται παράξενο;
—Μά, φ-νσικά.
—Θά σάς έξηγήσω τί συμβαί-
νει» Ή πρόθεσί μου ήτανε νά σάς
κάνω ενα θανμάσιο τραπέζι. Φυσι-
κά γι' αύτό θά χρειαζότανε άρνά¬
κι τοϋ γάλακτος, δέν γίνεται καλό
τραπέζι ίνέ χωρίς; άονάΥι. Πηγά
στό χασάπι καί τόν ρώτησιχ αν τ'
άρνάκια πού πούλαγε ήσαν καλά.
'Εκεΐνος μοΰπε: «Σπάνιο πράμμα,
πατριώτη! Λουκοΰμι, σά ζάχαρι!»
Τή στιγμή πού μοΰ εΐπε δτι τ' άρ¬
νάκια τού ήτανε ζάχαρι, θά πή
πώς ή ζάχαρι είναι πειό καλή και
άπό τό άρνάκι. Πηγά λοιπόν στόν
μπακάλη καί τόν ρώτησα, αν είχε
καλή ζάχαρη ν' άγοράσω. Ξέρετε
τί μοϋ άπαντάει; "Οτι ή ζάχαρί
τού ήτανε γλυκειά σάν μέλι. Τότε
εΐπα μέσα μου γιατί νά μην άγο-
υά<κο καλλίτερα μέλι, άφοΰ είναι πειό γλυκό άπό τή ζάχαρι, ποΰ είναι πειό καλή άπό τ' άρνάκι; Πάω στό παζάρι καί ρωτώ'ενα εμπορο: «"Εχεις καλό μέλι; Άλλά νάναι καλό, γιατί τό χρειάζομαι γιά τοΰς γάμους τή; κόρης μου». — "Εννοιά σου -/.αί Οά οί)ς. ιϊ.τ- αντα εκεϊνος, είναι καθαρό σάν άγουρόλαδο!» Άκοΰτε; σάν άγοοό- καλή άπο τ' άρνάκι, τό μέλι πειό καλό άπό τή ζάχαρη, τό λάδι καλ¬ λίτερο άπό τό μέλι καί τό νερό πειό καλό άπό τό λάδι, θά πή πώς τό νερό είναι καλλίτερο άπ' δλα! Γι' αύτό κι' έγώ προτιμώσα τό καλλί¬ τερο γιά σάς. ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ Ο ΑΙΟΜΙ § ΣΤΟΥΠΙ "Ενας Ιβασιληα; εκανε ενα διά- 6ολο άπό στουπί. «Έτσι, έοχέφθηκε, αν καμμιά μέοα ό λαός ,μέ 6αρ·ε9τί και θέλη «νά γυρίση τό φύλλο», τού" δείχνω τό Διάβολο κι' ή Κόλασι στερεώνει ξανά τής βάσεις της βασιλείας μου>.
Κι' άλήθεια. πάν νενότανε
κάποια ταραχή, ό 6ασι?νη-
άς άμέσως Λαρονσιαζότανε μ' 4-
κεΐνο τό τρομερό άνδρίίκελο σ' ε¬
να παράθυρο τού" παλατιοϋ, φωτι-
σμενο μ' Ινα φό>; κσκκινο, σάν
φλόγα τού "Αδη. Καί στή θέα
αύτΐ), τέτοια φοοερή τρομάρα ε-
πιανε τό λαό, πού τώβαζε στά πό-
δια κι' ό δασιληάς χαιρόταν.
Μιά μερά ?Λ"α; γέρο>;, ποί> ?ν-
νοιωσε το παιγνίδι, θε'λησε ν' αν¬
οίξη τα αάτια τού άνοήτου λαοη"·.
—Κυττάχτε, εΐπε, ενα λαό. πού
τρήιει ιι,τοός σ' ενα άνδοεΓκρλο!
Μά, ποΰ νά προφτάση νά τελει¬
ώση τή φράσι τού. τόν πιάσανε
καί τόν ρήξα-ε στό μπουντροΰμι,
γιατί....δέν σεβάστηκε τό Σύνταγ-
μα!
ΕΥΘΥΜΟΣ ΣΤΗΛΗ
ΖΚΤΟΥΝ ΝΑ ΠΚΥΟΟΥΝ
ΜΕ^ΕΡΑΝΣ
«'ιΕλένη Δημητρίου Σ-.γά/ χ ;-
των 18. όρφανή πατρός. μ;/.>
χρο:νή, ΰψηλή, μέ μαάρζ μάτια.
Κίτ'νχ Δτχχητρίοο Σ'.·;ά/,χ. ;-
των 16, όρ^ανή χατρος. λ:^.Γ(.
μέ ααϋρα μάτια καί ·/.ατ^(μ2^1:2
μαλλϊά. Κατοι/.οϋν μέ την γ'.α-
γιά τους Ειρήνην Ά:6α/'::;
νεωκό^ον τής «ΓΙ αναγίας τί,;
Κθίμησεως» όχισθεν τοΰ ίο-'οτ.χ-
σίου «Φίξ».
Τής γρααμές «ύτές μίς της >
φησαν τό χρωΐ χ^ές είς τό γ:-/:.'
ή γιαγιά ύλ τ: δύο έγγονές μ: -'
χαΐάκλησιν την θερμήν νά ίίο^- -.
ς.ώς τής δημΌσιΟτητος στής στή/::
αύτές; . · '
Κζί ζιςτονν; Νά διαΐασθοϋ' α-:
τοΰς όμογενείς χοΰ μάς ήλθζν γβε;
ά"χό την χ>έραν τοΰ Άτλαντικοϋ '/ώ-
ραν, τοΰΐ "Αχέπανς. Κΐί ν.άτ /'-
λο: Νά ί'.αδασθοΰν μέ χροσογ/.' '"
δί άτό τοΰς Άχέχανς ;/.:■
εδήλ ό έ
δλ;
Χίρς:
—Καί τώ:
στό
αγονρολαδο!» Ακουτε; σάν άγορό- ,-Καί τώ?», φίλε μου δέν αί=
λαδο, μουπε Πηγά κι' εγώ στό 'Μ^. χαρά νά υζογράΠ'ε ί> $1
γερω Χιντιλέ καΐ τοΰ ζήτη^α καλό 6όλ*ιο. Τ?«ψωμε .ο συμ-
άνουοόλαδο. «Τίρβ«ι« α>" _- .ο> _ γ» _. < ■ >
άγονρόλαδο. «Βεβαία, θά τό θε-
λεις γιά τούς γάμου; τή; κόρη;
σου; "Εννοιά σου κ' έ'χω Ινα άγο·-
ρόλαδο πού είναι διάφανο σάν νε-
ράκι».
—Καταλαβαίνετε, τώρα; Την
στιγμή πού ή ζάχαρι ήτανε πειό
γω
δόλϊ'.ο;
ε-
αααλάδω έ
χρϊ'.άζΐτ.;.;, τότε τί) συμ-
δίαίτερη άτό τοΰς Άχέχανς ;/.:
νους χ»ΰ εδήλωσαν, ότι θέλο^ η
τυνϊέσουν την ζωήν τους μέ Έ/'.'-
νοχοΰλες τίμ-ΐες καί καλές.
Ή ζαλή κυρούλα, ή γιαγ-ζ '
φροντίΓ,ει νά άχον.αταστησι; τη: '-
όρφζνές έγγονές της, ι&έλε·. ν; .·■
χδζη χώς '6ά χρ&σέξουν «τα ς:*·-
τεαμένζ μας χαι3ιά» την χαρα/ ■
αί ν τοος.
«Πατρίς Άβτ/< ΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΪΟ Αί έ?ημερίϊες τής Βιέννης ' γοΰντα; μίαν χε^ίεργον ίστο; Μία όχηοέτρία, 22 έτών, τγΑ- τοΰς δυο οΐους ενός πλούσιον ά ς ς ς δοϋσα άγνωστον διεύθυνσιν. Ο γαλήτερος είναι 16 έτών ί.τ. ο κρότερος 13. Ή ΰχτνρέτρία το^: δηγε! χαθ' εκάστην είς το ~ έ καί τοΰς έπαν-έφΐρε τό νύκτα τής άχ.αγωγής των ^!/ Ρής της, καϊ δτ τόν μικρόν, διότι οί 36ο άδελ;ν ήθελτν νά χωρίσθοΰν!... Πα? '- τάς προσπαθείας ττ,ς άστυνον^: ΰχηρέτρια καί οί λοιποί & 3έν άνε^ρέΐησαν άκόμη. ΠροχΘές έ3έχτ>η εις το '~
τού τρείς χΐίνταχ'.θαμίτες ν^ϊ'-^^
μέ διάφιρα δώρχ ΤΗσαν ψ·ή<"^ τοϋ αρρώστου ·χα«ιοΰ τού το-> ■
γαιναν νά τό έχισκεφθοΰν ϊ%^'-?''
τής τάσεως -/.α: ν ά τοΰ '-*/'
Ο! μ'.7.ροί έχΐ37.έ—:αι ν·Ί.χ'
ϋφος «δαρών κυρίων. Ρώτη^' '
ενδιαφέρον τί είχεν ό γιατρο; *[·%
την άΰρ'όσ-ϋα τού φίλο» ^ %:
τοϋ έδωσαν όϊηγίες νά μή_ Βί»'|
νά σηκωθή καί νά γΛ.τ/^%""1
νΑ>ΙΑ^.,«<Μ V ·νϊ ΐΛ ΙΙΤ &0Γ] γιατροΰ. Ο! γονείς τοϋ λΰΐθ ταρηχϊλ.ΰΐθησαν μέ ξά/.?->* >£/
νή τής έχ'.σ-λέψεως καί ^'Ρ'5^
στ; τοΰς μ:·/.ροΰς έχ'.σκέχτα; ε< τό δρόμ,ο, άφοΰ τούς έ3*»*αν ενα φίλάν' εΰχατρ'.στήρ'.ο. το: —Ό γυ'.ός μου είναι ζωΥ', θ' ά—ρίτη το ντϊδάνι κι' ε"; θά τό ζωγραοίστ,! —Δεν είνα; ·χροτ!μ.ότί?ο Γ
-···■ :·»
^ΕβΧΙΚρν ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ
Ε
Α ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ Ε
·>ηππιπτιι,
. πηητι ■. . . *»
• ■* ········ ενπητπνΐΊΠΓΤΥ·
Φουστάνι μέ φαρδειές μ.ιλέτες. 'Ε-
τανοίΐόρι άπό μαΰρο 6όϊλ χωρίς
α. ΏραΓον ιιοντέλον διά έν-
" /'αθημερινής > χρήβεως
αι διά σπ»ρ<.1 Ο σνρ·αος τωοα απαιτεί ό.τως τα φορέματα των γυναικών σνμφωνοΰν μέ τό χς>ώμα αυτών.
Αριστίναίκα. Είς τό μέσον, σπόρτικο άνσάμπλ
ΐχ δι» τΓΐιαχιοη, πρασίνου καί λ«υκον χρώματος, διά ξανθήν. Δεξι^, άλλο σπόοτικο «ρόρεμα
από κρέπ χρ<όιιβτος καφφέ διά την μελαγχροινήν. Επί τέλοΐ'ς' ΑΙ γυναικεϊαι .-τιτζά- μαι, αρχίσασαι άπό τιιν κρεβατο- κάμαραν καί φθάσασαι είς τίιν τράπϊζαν τοϋ τσαγιοΰ καί είς την παραθαλασσίαν, τιόρα έ^κρανίζον- ται είς τούς δρόμονς των πόλεων μέ όλην την χάριν τιον. Ανωτέρω βλέπετε εν ωραίον ηχίδιον γνναι- κείας πιτζάιιας τον δρόιιοΐ'. Όμοι- άζει ολίγον τάς Περσικ«ς ϊνδυμα- σίας, άλλ' αϋτό δεν ίμ-αοδιζβι. Λέγοτ.'ν μάί.ιστα ότι δέν στοιχίζει περισσότεοα άπό δι'ο δο??άρια. Ωυαϊαι ίοάρ-ται διά την «νοι'ιν. Αριστεράν έσάρπα, χρω.κχτα ιιπιζ και μπλου, ανταποκρι νόαενα πρό- τα χρωματα τής ςτοοεοιάς. Την φοοεί ή Τζοζεφιν Ντωνν. Είς το μέσον ι σάο.τα ■'·*> κ.εν-τηαί"νες τσέπε:, ά,τό κοί.-τ -ντέ σιν, χρώματβς ροζ. Την «τορεϊ η Γκουιν Λή
Δεξιμ. «>>ο σχέδιον έσάρπα;, κατάλληλον δκϊ ισ.τεριδας κ.αι δια θεατρα.
σχεδιον γνν
Είναι άπό
ϊ ή Μαίρη
«δ , κινηματο-
άπό τό ίδιαν
Χρυσά δνθη έπάνι» είς ιιαϋρον ΰ-
φασιια, δίδουν ιδιαιτεραν χάριν εί;
τό ωραίον αύτό σπόρτικο άνοααπί.
Τό φορεϊ ή ήθοποιό^, τού /ινηαοτο-
γράςτου, Λωραϊν Ν'τυβά)..
,·
^ΕβΧΙΚρν ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ
Ε
Α ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ Ε
·>ηππιπτιι,
. πηητι ■. . . *»
• ■* ········ ενπητπνΐΊΠΓΤΥ·
Φουστάνι μέ φαρδειές μ.ιλέτες. 'Ε-
τανοίΐόρι άπό μαΰρο 6όϊλ χωρίς
α. ΏραΓον ιιοντέλον διά έν-
" /'αθημερινής > χρήβεως
αι διά σπ»ρ<.1 Ο σνρ·αος τωοα απαιτεί ό.τως τα φορέματα των γυναικών σνμφωνοΰν μέ τό χς>ώμα αυτών.
Αριστίναίκα. Είς τό μέσον, σπόρτικο άνσάμπλ
ΐχ δι» τΓΐιαχιοη, πρασίνου καί λ«υκον χρώματος, διά ξανθήν. Δεξι^, άλλο σπόοτικο «ρόρεμα
από κρέπ χρ<όιιβτος καφφέ διά την μελαγχροινήν. Επί τέλοΐ'ς' ΑΙ γυναικεϊαι .-τιτζά- μαι, αρχίσασαι άπό τιιν κρεβατο- κάμαραν καί φθάσασαι είς τίιν τράπϊζαν τοϋ τσαγιοΰ καί είς την παραθαλασσίαν, τιόρα έ^κρανίζον- ται είς τούς δρόμονς των πόλεων μέ όλην την χάριν τιον. Ανωτέρω βλέπετε εν ωραίον ηχίδιον γνναι- κείας πιτζάιιας τον δρόιιοΐ'. Όμοι- άζει ολίγον τάς Περσικ«ς ϊνδυμα- σίας, άλλ' αϋτό δεν ίμ-αοδιζβι. Λέγοτ.'ν μάί.ιστα ότι δέν στοιχίζει περισσότεοα άπό δι'ο δο??άρια. Ωυαϊαι ίοάρ-ται διά την «νοι'ιν. Αριστεράν έσάρπα, χρω.κχτα ιιπιζ και μπλου, ανταποκρι νόαενα πρό- τα χρωματα τής ςτοοεοιάς. Την φοοεί ή Τζοζεφιν Ντωνν. Είς το μέσον ι σάο.τα ■'·*> κ.εν-τηαί"νες τσέπε:, ά,τό κοί.-τ -ντέ σιν, χρώματβς ροζ. Την «τορεϊ η Γκουιν Λή
Δεξιμ. «>>ο σχέδιον έσάρπα;, κατάλληλον δκϊ ισ.τεριδας κ.αι δια θεατρα.
σχεδιον γνν
Είναι άπό
ϊ ή Μαίρη
«δ , κινηματο-
άπό τό ίδιαν
Χρυσά δνθη έπάνι» είς ιιαϋρον ΰ-
φασιια, δίδουν ιδιαιτεραν χάριν εί;
τό ωραίον αύτό σπόρτικο άνοααπί.
Τό φορεϊ ή ήθοποιό^, τού /ινηαοτο-
γράςτου, Λωραϊν Ν'τυβά)..
,·
, ΜΑΥ 12, 1!Ι23.— ΥΟΕ. ΧΥ. Χο. 5129.
ΧΕΛΥ ΥΟΚΚ. ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1329.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΊΌΧ
II
ΕΜ Π ΤΟΧ.— 'Λοιθμος 7.12*.
ΜΗ ΠΡΟΣΚΟΛΛΕΙΣΘΕ ΕΙΣ ΕΠΟΥΣΙΩΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΝ ΤΗ ΖΩΗ
Πολλά ιεγροψ'ΐισιαν διά την .101-
ητικήν συμβουλήν §πί τοϊ· ΐιΐτήϊ'ίΓ·
τος τή; &τιτΐ'χία;:^
«Προσκόλληοτ το ό'ομσ σου ύς
εν ά'ϋτρον».
Ατυχώς ό τρόπος τή: πρόβκολ-
λήΐσΓ0>; αυτή; ουδέποτε ΐξηγήθη'.
! Εί; την σημερινήν εποχήν νής
ΰετικότητος οί νεοι γνο)ρί1οιν δτι
τα ά'στρα είναι πολΰ ιιο'κράν προ¬
κειμένον νά χρησιιιαποιττίτνΰν ^ε«1
σζοπού; .■τροσν.ολλήσεω;;.
Τό εγγύτερον ά'οτρον ό 'ΓΛΐί';
μας, άπίχει «πό την γήν πεοα ΠΟ
000.000 μίλια ΜνονμΓνο; ?ντός
διαστήιιατο;, τό οποίον όντε έγε-
φυρώβη όντε θά νίφυοοίθίΙ ποτέ
υπό άνδ'ρωπίνης υπάρξεως.
Καί ου ως δ ποιητής είχεν ?ΐς τόν
νοϋν τοι· αίαν πραγματικήν ιδίαν
Εγνώριζεν ότι οί νέοι. εί; την
πορείαν τής ζαιής των, θέλοι·ν πάν-
τοτϊ νά προσν.ολλώνται εί; χάτι.
Ένάιιισε λοιπόν ότι θα άπέσπα
την προσοχήν μερι/.ών έκ τή); ·»*)-
θρά; κ«ί πλη-ίτινή; ρο-υτίνας τή;
ζο>»Γ. εγείρων τοΐ·ς νεαρόν; ό-
φ&αλυού; πρό; την δό'Ξαν των ου¬
ρανόν.
* * *
ρ' όλον τοΐτο, ννοι καί νέαι,
δνδοες ν.αί γνναΰκίς, δίν
,:νά είναι προσκολληταί.
Οί π-ροο-ν.ολληταί .τοτέ
άΗίαν.
Μόνον όσοι παοάγονν ΐδι::ήν
των κινητήριον δύναμιν φθόνον*
εί; τόν προορισμόν τ<ον. "Οσοι πεοΐ'ΐίνοιη' νά ττίίτ ι>'-
ρονν αλλοι, (Μ'ήιΐί*; ε"£Ϊσ:ΌΊ)·
εί; τό τίλο; ότι σύρονααι πρός άν-
τί'ί*ΐτον διεύθυνσιν.
"Οσοι είς τα σχολεΐα τρθΓ/οΛ-
! ή 0λ
λώνται ι! ςτήν
ά
ρ
τ0.λ'θ,
ή ,
ιντιγρι·ς, ,π
ίπζουν πρός την παιδείαν, ρλ?ά
πρό; τϊίν άγνοιαν.
Τό σί«ι-Τρρο-σιΐΓ( είναι: Μί| προσ-
■■Όλλάσθι.
Έστΐ ή ιδική οα; άταιίμσΓξα.
Βο'λετε ά·ριόν διά τόν £αντό"
σας. Μίταχειρίζεσθε την σοφίαν
τό) νσοΓτών τή; νικ άλλά μεταχε'.
ρίζεσθε αυτήν ώ; μρί
οί ιπιχανικοί τόν
ΗΪ
τα;
νά νοησιιιοτοΐίΐτρ
; ψς των ά'λλίον '>κ -3αι'·σι-
ιιον νλΐιν χιίοιν τόόν 15ιν.·Ιιν <'·ας ^ιι- ΰ καί ί&Γων, άλλ' δ σοφώ- ό ζέ τερο; ;, όστι; εζν,σέ ή ήθ' ρ ρ, ; ζ όδΐ'νατεΐ νιχ ένεηνήση ήνθ' υμών ώ ό ή δ^ί ώ ; ιιηχϊΐνικόν; τή; σας. Αντό είνηι Ιδικόν σα; έργον "-όι δή ιιεγιίίον εργοΛ'. Πολλαί ά 'λ τα παοόπονά των, άντί νά. πα?.αί- ουν ν.ατά τώγ έαποδίοον με θάο- ρο; καί ά-τοφασιστικάΓΐγτα. Μ; Χψ τάξιν αντήν άνήνει χαζ όστι; δέν Λφιεροίνετσι μ? δλ)ν την όστι; δέν μ? δλ.)ν την ώή εις το ερνγον των. Έχοιν την δινατΛΐν εί; τόν εν νέφαλον καί είς τού; αυο>νας, ή¬
τις χρΐκίΐετΐπ δπα>; τού; 'ρτοτ) <ατ' ευθείαν εί; εν α σπουδαίον ποοοοί- σ;ιόν. Άλλ' οτ«ν έΗέοχ/υνται τού στ«8 «ου καί ΐ"Λ/.ινονν, όίλ/ οί {Ηαταί βλέ¬ ποντες αυτόν; πορ«τη>ροΓ·ν ότι .τα.
ταξείδιον τοον είναι κατοΐοτ/.ασιιρ-
νον νά άτοτύχη, ετειδή όντί νά προ ,ξωΓις!
σααιιόζο-νν την δύναμίν των πρό; [ ' Π,,τ,νόν νά είναι αύτό τί. „...„.,
την ευκαιρίαν, αύτοι <π'ριοι·ν όπι-ιτΓ,- ί-πιμ,εσίας. τό οποίον Οά ον/- σθέν τ<·;ν πσιδικά άιιαξάκΐΗ φορ-! τρίνη εϊ- τήν αυ'τσιν τί- ύνεία- το-ομένα Με «να£ί*ς λόγοι·.: ύτο- έός ίθνοος. τό'όπιοΐον Μ 'ση- ιΐεσεις. | τ^(ντ] «(.- τήν πρόοδον τή; «τϊοτγ- ιιης, τό οποίον θά σιιντείνη είς την Είς τήν τάξιν αντήν άνινοιν <"-1 εξαφάνισιν τής πΐνίσ,ς άπό ιιίσ,' νοι άφιερώνανν την σκιψιν τ'·)ν] ιιτγάλην πόλιν τό οποίον-θά π7τι- φρ οίναΐιίν τον ϊ'ις εν είδο; 'ό.τηρεισίας. Εί; την υπηρεσίαν εύοίσ-ίονται £ΐτ<αιρίαι της σοι εί; την σνναναστρο'ΐήν, εί; τήν ο¬ ποίαν θά νπάγοιν τό 6ρά5ν, ε!; τοόπον "στε λησιιονοΰι τελείίο; τί έργον της παρούσης στιγμΓι;. "Οσοι χάνου ντόν /.α'ρόν τ.ον σκε.τπ'ιιενοι τί ΟΛ έΐτρεπε ντ'. πτά- ξονν, οντί νά σφιγθοΐν /α' νά το πριίξοΐΎ "Οσηι χάνονται με μικο.οττράγ- μοτα, τα όποία εκιηίΓοΐν την Γαχτι- νότητα ά αί ύποπκάπτουν τήν υγεί¬ αν "Οσοι ρπιϋητοΰν έν τί) ζίθν) πράγ ιιατα, δπο>- εχφράσουν κατ' αΐ'τών
ξη κ'ΐτακΗροιλα την
λους γραφείοον εκ τή; δδιαφόρο·
χορεία; των όμοίων τχον είς τ'('?-.
ποοεδρικά; θι'σει; μεγάί^ον *ϊς/(γ
πεϋών. άτινα εκαιιονταΐΐΐνο.'^ ***<*■ ταπλΰσνος τη; γ&ζ έ'.ατοιιμι 9*- ούχους Ίοιοκτήτας έστιατρρίων τιΐ- σηηερον. άτινα ήτοίΗαισαν τόν δοο- μον τής επιτυχίας είς άναριθηη- τσνς άφΓηΈΪ; Άιιερικανοΰς λ.οι';· ΜάΌεχε λοιπόν νά κά'ΐνετε ο·ί- κρισιν ΐϋταξύ επουσαοδτ7>ν π,οργιια
των, τάόποΐα, αν δέν είναι ί^^'--
(ιή, ©έν εχουν καί κοΐιιμίαν <κ-.ι^ν, ■/.αι των ιιικρών τοον, θά όποϊα φαίνονται ή ά ό Τ Άλλ' ή νπηοεσία δυνατόν να ν<>. πράξοο. ο'ίφίλιμονεΐςτόν
ίχ»1 α'ΐ?τ"ον αξίαν εί; τα; τατπνο
τερας τώ νθ^σείον.
Διά της: έκτελί'σεοι; ιαν.οά; ερνο
οίυ:; νοτά τρόπον καλί.ίτεοον π,κρ'
ο,τι άναΐιενεται, άναίγεται δ δ^,Λ-
ό ώί Κ
γ.γ ποό
, γ
μεγώείτερα εργα
λ λλί
( ς μγρ
τρόπον «κόλιη καλλίτερον.
Τοισΰται δράο^ιτ δ·"ν εΤνοι ιιι-
κι;ά πράγιιατα.
Είναι εΰκοιρίαι.
Είναι τα βήματα. «τίνα ..οδήγτ'-
σσν φΐλοδόξοΐ'Γ ιιικροΑ·; νπαλϊν-
δή, ά>.λά τα δποΐα γΤλόι πραΥ1-111"1
αποΐ'δαΐα. , λ
Όλίγα έρωτήματα οΜ'Κ ί«ν
πενί)·ύ·ετε πρό; τόν εαυτόν ιί<:* Είναι αίαό τό ό;Κ>ΐον Φατι^"1·
ή είς τόν εουτόν μου;
Θά βοηθήση καλένα ή -/αχ - ^
τόν ίδιον εΐΓ τό νά ΙκταιδενίΐΜ ."' ·
λίτεοον ή ν' Λποκ,τήσω κα?Λΐτεο· »
υγείαν ή νά γίνοο δρ(
Εάν ή άπάντησι; είναι «'
εί; δλα τα έρίΰτι'ιιιατα ταϊ'τ". ■'
(ΐεΐον δτι εΐσαι ποοσκοίλη^^'
-/.'ίτι τι έπονσιώδες «αί άνά|ι<>ν'
γου. , ,
'Αποσπωσθήτε έξ ο,ύιΓθΰ χλι ε
διώ"5ατε ν.νχχ. τι αξιον λόγον.
ΚΑΤΑΚΤΑ ΚΟΣΚΟΜ Ε ΤΗΝ
ιΥΙΙΡί3ΥΑΙΜ_Φ!1ΝΗΝ ΤΗΣ
(Σι>νέ-/ε!α έκ τής 3ης «λίϊος.)
νάγκην ίδιαιτέρου νρ>αμματέ(ιΐς διά
τάς απαντήσει;. Μικρά παιδία α¬
κούονται την φωνήν νης είς τό ίτω-
νόγρσφον. ΛΌμίζουν ότι είναι και
αΰτΐ| μικρο καρίτσι καί τής ζητοϋν
τήν φίοτονραφίαν τη;. Ή άλληλο-
γροφία έκ ιιέρου; των φοιτητων
εΐηαι ιιεναλειτερα τώ^ζ παπά ποίν
καί ή Ελένη εχει '/ηοιχχθϋ ώς ή
πλέον άγαπημένη άοιδος ν.τό τΰη-
Λερισσοτεοων Κολλεγίων τη; Ά-
μερικής.
Εί; τό ν|κ>; τή; έπιτΐ'χίσς τη:
ηρχισαν νά τί^νται εί; /ρήσιν α'
όμύ.οϋσαι εί>:όνες τον κινηικντο-
γρά'φσΐ'. Άντιπΐρόσο).τοι διαφόρων
νταιοειΛν εξίλεξαντήν 'Ρ).ε'νην. ή
όποία τελειταίο); εχαιιε ιιίαν είκό-
να παίζουχια μέ τόν Ρίτσαρδ Ντίξ
Ή εικών πρόκειτ·αι νά χί
ΐντό; ολίγον. Ίί φωνή της ακούε¬
ται ώοαιότατα καί ό κόσιιο; άνα
ιιένη τήν ν'αν ϊίχόνα μετ" ?νδιαγέ-
ροντος.
Ή Έλε'νη Κειν το')ροι ποί.ιορκεΐ-
ται άπό τού; ιιεγάλους ΰεατρώνα;
τΐίζ Νεας ΎόρΉη;: ιιέ π^.ουσία;
προσφο;·ά;. Τό ιι«λλον τη; είναι
λα'ΐπρόν. "Εν πΐράγιια εΐντα &?-
βοιον δτι δ,τιδή.τοτε "/αί αν τρα-
γουδήΌη ή πρώινν μικρά κάρη τοϋ
ΛΙποόνξ, θά τό τροτι/οΐ'.δήστι καλιΤ;;,
ή δέ ικαρουδίστικη φο> ή ·—; θά φέ
ριι χαράν καί αγαλλίασιν είς τί;
ΓΓ/.ροατήοιόν της.
— Ό «Έθνικος
καί όλαι ηλ έκδόβεις τι_
πωλουνται «αρα τοϋ άν·
μας, - »'
ΒΜιϊΗΒΣ (1ΡΙΓΚΙΨ
*ΡΡΜΜΒ»ΖΕΤ*Ι ΠΡ1ΓΚΙΠΙΣΣΑΜ
(Σονέχεια έκ τής 1ης σελίΐος.)
ταξείϊία
ί
δρομητων.
ν,ν.Τ) των δυκοχών, ο^ϊέχΐτε έ-ά-
τη«ν εις τον στενόν τάπητα, δττις
έστρώνετο έ~ί τού ιτάγου χάριν της
^ατίλ'.κής οί-/.ο-;ενείας, άλλ' άχλώς
έ?ό?ί·. τα -αγοπίίίλά της καί ε-
τρεχεν έιτί τοβ -κβγοϊ σχεδδν προτοΰ
ά·/.«λη νά γείνγ) γνωττή ή άφιξις
της.
Είς άξ-.ωματικος της αάλής χάν-
τοτε έ-αγ&ϊρό,ιει όπισθεν της, άλ¬
λά δέν τΓαρήρχοντο πολλαί "στιγμαί
καί αυτή ά-εμ^κρυνετο -/.αί δέν εδι-
ϊε ^προσοχήν είς τόν αξιωματικόν,
τρεχ&Μα νά ένωθή μέ καμμίαν α-
γνω—ην κόρην τής αυτής ήλιν,ίχς,
,χέ τήν ψΑτ) κ2: έπαγ&δρόμε: κρ«-
τοϋτα αυτήν άχο τον βραχίονα, άδΐ-
αοοροίτα τελείως διά τήν οικογέ¬
νειαν, ές ής ετύγχανε νά κατά-
γεται ή σύντροφός της
Στρτ/.'.ς είς τα ταξείϊία ή
χ?ιγ·/.ήπ!"α έταςείδευ-ε μέ τρίτην
θέτιν ν.αΐ μίτ^ φοράν, διηγονμένη
είς την Βατίλισσ^ τάς έντυτώ-
σεις άπο μίαν φοιτητικήν έζχήγυρΐν,
είς τήν ό—οίαν είχε λάδβι μέρος,
άνέζ,ραςεν ώς πάσα άλλη ΰογάτηρ
τ&·3 κοίνοΰ λαου: «ΤΩ, μήτερ, έκά-
ναμε τέτο'.ο γλέντ'.!»
^ «"Ω, Τζ&Λ-.άνα!» άνέκραξε ν,ιχι
ή μήτηρ τότε. «Τί λόγια είναι
αύτά;»
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
λετζ. Τ6 γωΚ ήτο πληρες
των ν.α! φοιτητριών. Ό ρηΐ
των ((διανοουμένων
ό Τζών Μάρφ^, έ
(ιε·>φ·θ!αν την οποίαν ... -„.
οί φο'.τηταίρ νά τον άκοόσθ'^.
Οέμα ελ*6ε τήν έθνΐκοπθίηί'-'·1 τ
βιοτΑηχ^ίας. Εύθίις ώς «νηχϊ2
τό &έμα τού, ενα σαξό?<ΐ>νο *,?'(
νά παίζη τήν κλ^ακα καί ·Α3~>α
χορω !>πό των φοιτητών. Ό Μα·
άνάψας ενα σιγάρο. έιτί?ΒΑ:ν*
παύση ό θόρβος. Αίφνηςι
κοόσθη τό πρ07τα-;μα: «Τόν
Ό έρυθρός Ιλΐάρφυ με-
ταβάλλεται εις λευκόν.
Ο: <κοο.μουνισταί τής "Αγγλίας άποΐασίοαντες νά έχε-λτείν&ΰν τήν άϊ ί ί ί νϊαν των καί είς τοί»ς τητάς, ώργά>«ΰ.ΐαν τήν χρ
σαν Δευτέραν μίαν διάλεξιν είς ;ο
εόρΰ-ατον Χώλλ το5 Κϊτλ; Κόλ-
•α
γο-ρ έξε;ράγη μιά
νος καί σ·ο-^_γρόνως ψ
ρεις θε»·/ Τα -/ώλλ εξε
μέτως. Τήν στιγμήν κατά
αν ό Μάβφυ εξήρχετο, οί
ερΐιψαν βτ" αυτού χ
πλήρε-.ς άλβύροϋ κ«ί ό
ψ>Οζν είς -τάς
ώς έ
ΧΕΛΥ ΥΟΚΚ. ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1329.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΊΌΧ
II
ΕΜ Π ΤΟΧ.— 'Λοιθμος 7.12*.
ΜΗ ΠΡΟΣΚΟΛΛΕΙΣΘΕ ΕΙΣ ΕΠΟΥΣΙΩΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΝ ΤΗ ΖΩΗ
Πολλά ιεγροψ'ΐισιαν διά την .101-
ητικήν συμβουλήν §πί τοϊ· ΐιΐτήϊ'ίΓ·
τος τή; &τιτΐ'χία;:^
«Προσκόλληοτ το ό'ομσ σου ύς
εν ά'ϋτρον».
Ατυχώς ό τρόπος τή: πρόβκολ-
λήΐσΓ0>; αυτή; ουδέποτε ΐξηγήθη'.
! Εί; την σημερινήν εποχήν νής
ΰετικότητος οί νεοι γνο)ρί1οιν δτι
τα ά'στρα είναι πολΰ ιιο'κράν προ¬
κειμένον νά χρησιιιαποιττίτνΰν ^ε«1
σζοπού; .■τροσν.ολλήσεω;;.
Τό εγγύτερον ά'οτρον ό 'ΓΛΐί';
μας, άπίχει «πό την γήν πεοα ΠΟ
000.000 μίλια ΜνονμΓνο; ?ντός
διαστήιιατο;, τό οποίον όντε έγε-
φυρώβη όντε θά νίφυοοίθίΙ ποτέ
υπό άνδ'ρωπίνης υπάρξεως.
Καί ου ως δ ποιητής είχεν ?ΐς τόν
νοϋν τοι· αίαν πραγματικήν ιδίαν
Εγνώριζεν ότι οί νέοι. εί; την
πορείαν τής ζαιής των, θέλοι·ν πάν-
τοτϊ νά προσν.ολλώνται εί; χάτι.
Ένάιιισε λοιπόν ότι θα άπέσπα
την προσοχήν μερι/.ών έκ τή); ·»*)-
θρά; κ«ί πλη-ίτινή; ρο-υτίνας τή;
ζο>»Γ. εγείρων τοΐ·ς νεαρόν; ό-
φ&αλυού; πρό; την δό'Ξαν των ου¬
ρανόν.
* * *
ρ' όλον τοΐτο, ννοι καί νέαι,
δνδοες ν.αί γνναΰκίς, δίν
,:νά είναι προσκολληταί.
Οί π-ροο-ν.ολληταί .τοτέ
άΗίαν.
Μόνον όσοι παοάγονν ΐδι::ήν
των κινητήριον δύναμιν φθόνον*
εί; τόν προορισμόν τ<ον. "Οσοι πεοΐ'ΐίνοιη' νά ττίίτ ι>'-
ρονν αλλοι, (Μ'ήιΐί*; ε"£Ϊσ:ΌΊ)·
εί; τό τίλο; ότι σύρονααι πρός άν-
τί'ί*ΐτον διεύθυνσιν.
"Οσοι είς τα σχολεΐα τρθΓ/οΛ-
! ή 0λ
λώνται ι! ςτήν
ά
ρ
τ0.λ'θ,
ή ,
ιντιγρι·ς, ,π
ίπζουν πρός την παιδείαν, ρλ?ά
πρό; τϊίν άγνοιαν.
Τό σί«ι-Τρρο-σιΐΓ( είναι: Μί| προσ-
■■Όλλάσθι.
Έστΐ ή ιδική οα; άταιίμσΓξα.
Βο'λετε ά·ριόν διά τόν £αντό"
σας. Μίταχειρίζεσθε την σοφίαν
τό) νσοΓτών τή; νικ άλλά μεταχε'.
ρίζεσθε αυτήν ώ; μρί
οί ιπιχανικοί τόν
ΗΪ
τα;
νά νοησιιιοτοΐίΐτρ
; ψς των ά'λλίον '>κ -3αι'·σι-
ιιον νλΐιν χιίοιν τόόν 15ιν.·Ιιν <'·ας ^ιι- ΰ καί ί&Γων, άλλ' δ σοφώ- ό ζέ τερο; ;, όστι; εζν,σέ ή ήθ' ρ ρ, ; ζ όδΐ'νατεΐ νιχ ένεηνήση ήνθ' υμών ώ ό ή δ^ί ώ ; ιιηχϊΐνικόν; τή; σας. Αντό είνηι Ιδικόν σα; έργον "-όι δή ιιεγιίίον εργοΛ'. Πολλαί ά 'λ τα παοόπονά των, άντί νά. πα?.αί- ουν ν.ατά τώγ έαποδίοον με θάο- ρο; καί ά-τοφασιστικάΓΐγτα. Μ; Χψ τάξιν αντήν άνήνει χαζ όστι; δέν Λφιεροίνετσι μ? δλ)ν την όστι; δέν μ? δλ.)ν την ώή εις το ερνγον των. Έχοιν την δινατΛΐν εί; τόν εν νέφαλον καί είς τού; αυο>νας, ή¬
τις χρΐκίΐετΐπ δπα>; τού; 'ρτοτ) <ατ' ευθείαν εί; εν α σπουδαίον ποοοοί- σ;ιόν. Άλλ' οτ«ν έΗέοχ/υνται τού στ«8 «ου καί ΐ"Λ/.ινονν, όίλ/ οί {Ηαταί βλέ¬ ποντες αυτόν; πορ«τη>ροΓ·ν ότι .τα.
ταξείδιον τοον είναι κατοΐοτ/.ασιιρ-
νον νά άτοτύχη, ετειδή όντί νά προ ,ξωΓις!
σααιιόζο-νν την δύναμίν των πρό; [ ' Π,,τ,νόν νά είναι αύτό τί. „...„.,
την ευκαιρίαν, αύτοι <π'ριοι·ν όπι-ιτΓ,- ί-πιμ,εσίας. τό οποίον Οά ον/- σθέν τ<·;ν πσιδικά άιιαξάκΐΗ φορ-! τρίνη εϊ- τήν αυ'τσιν τί- ύνεία- το-ομένα Με «να£ί*ς λόγοι·.: ύτο- έός ίθνοος. τό'όπιοΐον Μ 'ση- ιΐεσεις. | τ^(ντ] «(.- τήν πρόοδον τή; «τϊοτγ- ιιης, τό οποίον θά σιιντείνη είς την Είς τήν τάξιν αντήν άνινοιν <"-1 εξαφάνισιν τής πΐνίσ,ς άπό ιιίσ,' νοι άφιερώνανν την σκιψιν τ'·)ν] ιιτγάλην πόλιν τό οποίον-θά π7τι- φρ οίναΐιίν τον ϊ'ις εν είδο; 'ό.τηρεισίας. Εί; την υπηρεσίαν εύοίσ-ίονται £ΐτ<αιρίαι της σοι εί; την σνναναστρο'ΐήν, εί; τήν ο¬ ποίαν θά νπάγοιν τό 6ρά5ν, ε!; τοόπον "στε λησιιονοΰι τελείίο; τί έργον της παρούσης στιγμΓι;. "Οσοι χάνου ντόν /.α'ρόν τ.ον σκε.τπ'ιιενοι τί ΟΛ έΐτρεπε ντ'. πτά- ξονν, οντί νά σφιγθοΐν /α' νά το πριίξοΐΎ "Οσηι χάνονται με μικο.οττράγ- μοτα, τα όποία εκιηίΓοΐν την Γαχτι- νότητα ά αί ύποπκάπτουν τήν υγεί¬ αν "Οσοι ρπιϋητοΰν έν τί) ζίθν) πράγ ιιατα, δπο>- εχφράσουν κατ' αΐ'τών
ξη κ'ΐτακΗροιλα την
λους γραφείοον εκ τή; δδιαφόρο·
χορεία; των όμοίων τχον είς τ'('?-.
ποοεδρικά; θι'σει; μεγάί^ον *ϊς/(γ
πεϋών. άτινα εκαιιονταΐΐΐνο.'^ ***<*■ ταπλΰσνος τη; γ&ζ έ'.ατοιιμι 9*- ούχους Ίοιοκτήτας έστιατρρίων τιΐ- σηηερον. άτινα ήτοίΗαισαν τόν δοο- μον τής επιτυχίας είς άναριθηη- τσνς άφΓηΈΪ; Άιιερικανοΰς λ.οι';· ΜάΌεχε λοιπόν νά κά'ΐνετε ο·ί- κρισιν ΐϋταξύ επουσαοδτ7>ν π,οργιια
των, τάόποΐα, αν δέν είναι ί^^'--
(ιή, ©έν εχουν καί κοΐιιμίαν <κ-.ι^ν, ■/.αι των ιιικρών τοον, θά όποϊα φαίνονται ή ά ό Τ Άλλ' ή νπηοεσία δυνατόν να ν<>. πράξοο. ο'ίφίλιμονεΐςτόν
ίχ»1 α'ΐ?τ"ον αξίαν εί; τα; τατπνο
τερας τώ νθ^σείον.
Διά της: έκτελί'σεοι; ιαν.οά; ερνο
οίυ:; νοτά τρόπον καλί.ίτεοον π,κρ'
ο,τι άναΐιενεται, άναίγεται δ δ^,Λ-
ό ώί Κ
γ.γ ποό
, γ
μεγώείτερα εργα
λ λλί
( ς μγρ
τρόπον «κόλιη καλλίτερον.
Τοισΰται δράο^ιτ δ·"ν εΤνοι ιιι-
κι;ά πράγιιατα.
Είναι εΰκοιρίαι.
Είναι τα βήματα. «τίνα ..οδήγτ'-
σσν φΐλοδόξοΐ'Γ ιιικροΑ·; νπαλϊν-
δή, ά>.λά τα δποΐα γΤλόι πραΥ1-111"1
αποΐ'δαΐα. , λ
Όλίγα έρωτήματα οΜ'Κ ί«ν
πενί)·ύ·ετε πρό; τόν εαυτόν ιί<:* Είναι αίαό τό ό;Κ>ΐον Φατι^"1·
ή είς τόν εουτόν μου;
Θά βοηθήση καλένα ή -/αχ - ^
τόν ίδιον εΐΓ τό νά ΙκταιδενίΐΜ ."' ·
λίτεοον ή ν' Λποκ,τήσω κα?Λΐτεο· »
υγείαν ή νά γίνοο δρ(
Εάν ή άπάντησι; είναι «'
εί; δλα τα έρίΰτι'ιιιατα ταϊ'τ". ■'
(ΐεΐον δτι εΐσαι ποοσκοίλη^^'
-/.'ίτι τι έπονσιώδες «αί άνά|ι<>ν'
γου. , ,
'Αποσπωσθήτε έξ ο,ύιΓθΰ χλι ε
διώ"5ατε ν.νχχ. τι αξιον λόγον.
ΚΑΤΑΚΤΑ ΚΟΣΚΟΜ Ε ΤΗΝ
ιΥΙΙΡί3ΥΑΙΜ_Φ!1ΝΗΝ ΤΗΣ
(Σι>νέ-/ε!α έκ τής 3ης «λίϊος.)
νάγκην ίδιαιτέρου νρ>αμματέ(ιΐς διά
τάς απαντήσει;. Μικρά παιδία α¬
κούονται την φωνήν νης είς τό ίτω-
νόγρσφον. ΛΌμίζουν ότι είναι και
αΰτΐ| μικρο καρίτσι καί τής ζητοϋν
τήν φίοτονραφίαν τη;. Ή άλληλο-
γροφία έκ ιιέρου; των φοιτητων
εΐηαι ιιεναλειτερα τώ^ζ παπά ποίν
καί ή Ελένη εχει '/ηοιχχθϋ ώς ή
πλέον άγαπημένη άοιδος ν.τό τΰη-
Λερισσοτεοων Κολλεγίων τη; Ά-
μερικής.
Εί; τό ν|κ>; τή; έπιτΐ'χίσς τη:
ηρχισαν νά τί^νται εί; /ρήσιν α'
όμύ.οϋσαι εί>:όνες τον κινηικντο-
γρά'φσΐ'. Άντιπΐρόσο).τοι διαφόρων
νταιοειΛν εξίλεξαντήν 'Ρ).ε'νην. ή
όποία τελειταίο); εχαιιε ιιίαν είκό-
να παίζουχια μέ τόν Ρίτσαρδ Ντίξ
Ή εικών πρόκειτ·αι νά χί
ΐντό; ολίγον. Ίί φωνή της ακούε¬
ται ώοαιότατα καί ό κόσιιο; άνα
ιιένη τήν ν'αν ϊίχόνα μετ" ?νδιαγέ-
ροντος.
Ή Έλε'νη Κειν το')ροι ποί.ιορκεΐ-
ται άπό τού; ιιεγάλους ΰεατρώνα;
τΐίζ Νεας ΎόρΉη;: ιιέ π^.ουσία;
προσφο;·ά;. Τό ιι«λλον τη; είναι
λα'ΐπρόν. "Εν πΐράγιια εΐντα &?-
βοιον δτι δ,τιδή.τοτε "/αί αν τρα-
γουδήΌη ή πρώινν μικρά κάρη τοϋ
ΛΙποόνξ, θά τό τροτι/οΐ'.δήστι καλιΤ;;,
ή δέ ικαρουδίστικη φο> ή ·—; θά φέ
ριι χαράν καί αγαλλίασιν είς τί;
ΓΓ/.ροατήοιόν της.
— Ό «Έθνικος
καί όλαι ηλ έκδόβεις τι_
πωλουνται «αρα τοϋ άν·
μας, - »'
ΒΜιϊΗΒΣ (1ΡΙΓΚΙΨ
*ΡΡΜΜΒ»ΖΕΤ*Ι ΠΡ1ΓΚΙΠΙΣΣΑΜ
(Σονέχεια έκ τής 1ης σελίΐος.)
ταξείϊία
ί
δρομητων.
ν,ν.Τ) των δυκοχών, ο^ϊέχΐτε έ-ά-
τη«ν εις τον στενόν τάπητα, δττις
έστρώνετο έ~ί τού ιτάγου χάριν της
^ατίλ'.κής οί-/.ο-;ενείας, άλλ' άχλώς
έ?ό?ί·. τα -αγοπίίίλά της καί ε-
τρεχεν έιτί τοβ -κβγοϊ σχεδδν προτοΰ
ά·/.«λη νά γείνγ) γνωττή ή άφιξις
της.
Είς άξ-.ωματικος της αάλής χάν-
τοτε έ-αγ&ϊρό,ιει όπισθεν της, άλ¬
λά δέν τΓαρήρχοντο πολλαί "στιγμαί
καί αυτή ά-εμ^κρυνετο -/.αί δέν εδι-
ϊε ^προσοχήν είς τόν αξιωματικόν,
τρεχ&Μα νά ένωθή μέ καμμίαν α-
γνω—ην κόρην τής αυτής ήλιν,ίχς,
,χέ τήν ψΑτ) κ2: έπαγ&δρόμε: κρ«-
τοϋτα αυτήν άχο τον βραχίονα, άδΐ-
αοοροίτα τελείως διά τήν οικογέ¬
νειαν, ές ής ετύγχανε νά κατά-
γεται ή σύντροφός της
Στρτ/.'.ς είς τα ταξείϊία ή
χ?ιγ·/.ήπ!"α έταςείδευ-ε μέ τρίτην
θέτιν ν.αΐ μίτ^ φοράν, διηγονμένη
είς την Βατίλισσ^ τάς έντυτώ-
σεις άπο μίαν φοιτητικήν έζχήγυρΐν,
είς τήν ό—οίαν είχε λάδβι μέρος,
άνέζ,ραςεν ώς πάσα άλλη ΰογάτηρ
τ&·3 κοίνοΰ λαου: «ΤΩ, μήτερ, έκά-
ναμε τέτο'.ο γλέντ'.!»
^ «"Ω, Τζ&Λ-.άνα!» άνέκραξε ν,ιχι
ή μήτηρ τότε. «Τί λόγια είναι
αύτά;»
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
λετζ. Τ6 γωΚ ήτο πληρες
των ν.α! φοιτητριών. Ό ρηΐ
των ((διανοουμένων
ό Τζών Μάρφ^, έ
(ιε·>φ·θ!αν την οποίαν ... -„.
οί φο'.τηταίρ νά τον άκοόσθ'^.
Οέμα ελ*6ε τήν έθνΐκοπθίηί'-'·1 τ
βιοτΑηχ^ίας. Εύθίις ώς «νηχϊ2
τό &έμα τού, ενα σαξό?<ΐ>νο *,?'(
νά παίζη τήν κλ^ακα καί ·Α3~>α
χορω !>πό των φοιτητών. Ό Μα·
άνάψας ενα σιγάρο. έιτί?ΒΑ:ν*
παύση ό θόρβος. Αίφνηςι
κοόσθη τό πρ07τα-;μα: «Τόν
Ό έρυθρός Ιλΐάρφυ με-
ταβάλλεται εις λευκόν.
Ο: <κοο.μουνισταί τής "Αγγλίας άποΐασίοαντες νά έχε-λτείν&ΰν τήν άϊ ί ί ί νϊαν των καί είς τοί»ς τητάς, ώργά>«ΰ.ΐαν τήν χρ
σαν Δευτέραν μίαν διάλεξιν είς ;ο
εόρΰ-ατον Χώλλ το5 Κϊτλ; Κόλ-
•α
γο-ρ έξε;ράγη μιά
νος καί σ·ο-^_γρόνως ψ
ρεις θε»·/ Τα -/ώλλ εξε
μέτως. Τήν στιγμήν κατά
αν ό Μάβφυ εξήρχετο, οί
ερΐιψαν βτ" αυτού χ
πλήρε-.ς άλβύροϋ κ«ί ό
ψ>Οζν είς -τάς
ώς έ
5Ε0ΤΊΟΝ λ
δΙΝ'ΡΑΥ, ΜΑΥ 12, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5129.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5129.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό πρώην Κυβερνήτη; τής Πολιτείας Νέας Υόρκης, κ. "Άλφρεντ Ε. Σμίθ, λαμβάνων τό μετάλλιον τοϋ
Πανεπιστημίου Νότρ Ντάμ έκ των χειρών τοΰ Καρδιναλίου Χευες, ένεκα τής μεγάλης άφοοτώσεώς τού
είς την Καθολιχήν πίστιν.
0 τέως Πρόεδοος των Ήνωμένων Πολιτειών, κ. Κάλβιν Κοΰλιτξ, έξ-
ερχομενος των Γραφείων τής Νιού Γιόρκ Λάϊφ Ίνσούρανς Κόμπανυ, με-
τα τού ίατροΰ, κ, Λώρενς Φ. ·Άμποττ. Ό κ. Κούλιτζ εσχάτως εξελέγη
δΐίυθυντης τής ρηθείσης Έταιρείας.
Τό παράσημον, τό οποίον απενεμή¬
θη είς τόν Κυβερνήτην τής Νέας
•Υόρκης, κ. 'Αλφρεντ Κ Σμίθ,
υπό τσΰ Πανεπιστημίου τής Νοτρ
Ντάιι.
Ή Πριγτίίπισσα Μαρία, ύποκόμησσα τού Λάσελ, θυγάτηρ τοβ Βασιλέως
καϊ τής Βασιλίσσης τής Αγγλίας, θέτουσα τόν θεμέ'λισν λίθον μιάς νέας
Έκχλησίας έν Αονδίνφ. «
1Γ1»' . , · & Λ- τον τα τής νεονύμφου τού τσυ, "Εμ:
λο$ ^νηματογραφικός άστήρ, ή όποια υχανβρβνθη τον ^ Μπρίνη, έ* Βοστώντκ.
Αςων Γκίλμπερτ, έκ πραγματικόν Ιρωτος.
Ό Άοιστείδης Λινάρες, ΐτροξενος Ό κ. Ουΐλλιαμ ΙΙτούτεγορθ, δεξιςί, εκ Μολίν, Ίλλινόϊς, όστις εξελέγη
τής Δημοκρατίας τοΰ Παναμά, μέ έκ νέου πρόεδρος τού Εμπορικον 'Επιμελητηρίου των Ήνωμέναίν Πολι-
τά τής νεονύμφου τού του,'Έμπη τειών, καί ό κ. Ιούλιος Χ. Μπάρνες, άρκττερν, έκ Νέας Υόρκης,
Ζώη Μπρίνη έχ Βοστώντκ. εξελέγη πρόεδρος τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον
ς ρς, ρρν, έκ έας Υ
εξελέγη πρόεδρος τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον,
δΙΝ'ΡΑΥ, ΜΑΥ 12, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5129.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5129.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό πρώην Κυβερνήτη; τής Πολιτείας Νέας Υόρκης, κ. "Άλφρεντ Ε. Σμίθ, λαμβάνων τό μετάλλιον τοϋ
Πανεπιστημίου Νότρ Ντάμ έκ των χειρών τοΰ Καρδιναλίου Χευες, ένεκα τής μεγάλης άφοοτώσεώς τού
είς την Καθολιχήν πίστιν.
0 τέως Πρόεδοος των Ήνωμένων Πολιτειών, κ. Κάλβιν Κοΰλιτξ, έξ-
ερχομενος των Γραφείων τής Νιού Γιόρκ Λάϊφ Ίνσούρανς Κόμπανυ, με-
τα τού ίατροΰ, κ, Λώρενς Φ. ·Άμποττ. Ό κ. Κούλιτζ εσχάτως εξελέγη
δΐίυθυντης τής ρηθείσης Έταιρείας.
Τό παράσημον, τό οποίον απενεμή¬
θη είς τόν Κυβερνήτην τής Νέας
•Υόρκης, κ. 'Αλφρεντ Κ Σμίθ,
υπό τσΰ Πανεπιστημίου τής Νοτρ
Ντάιι.
Ή Πριγτίίπισσα Μαρία, ύποκόμησσα τού Λάσελ, θυγάτηρ τοβ Βασιλέως
καϊ τής Βασιλίσσης τής Αγγλίας, θέτουσα τόν θεμέ'λισν λίθον μιάς νέας
Έκχλησίας έν Αονδίνφ. «
1Γ1»' . , · & Λ- τον τα τής νεονύμφου τού τσυ, "Εμ:
λο$ ^νηματογραφικός άστήρ, ή όποια υχανβρβνθη τον ^ Μπρίνη, έ* Βοστώντκ.
Αςων Γκίλμπερτ, έκ πραγματικόν Ιρωτος.
Ό Άοιστείδης Λινάρες, ΐτροξενος Ό κ. Ουΐλλιαμ ΙΙτούτεγορθ, δεξιςί, εκ Μολίν, Ίλλινόϊς, όστις εξελέγη
τής Δημοκρατίας τοΰ Παναμά, μέ έκ νέου πρόεδρος τού Εμπορικον 'Επιμελητηρίου των Ήνωμέναίν Πολι-
τά τής νεονύμφου τού του,'Έμπη τειών, καί ό κ. Ιούλιος Χ. Μπάρνες, άρκττερν, έκ Νέας Υόρκης,
Ζώη Μπρίνη έχ Βοστώντκ. εξελέγη πρόεδρος τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον
ς ρς, ρρν, έκ έας Υ
εξελέγη πρόεδρος τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον,
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΌΥ, 1529.
ΤΗΕ ΊΤΙΟΝαΊ. ΗΕΒΑίΠ"
1915
δυΝϋΑΥ,ΜΑΥ 12, 1929
α 8ηηβ»τ Ιιτ —«
Ε Ν 05515 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
110 ν»ΐ ϊβΗι δΐταβΐ
Ν«« Υοΐ*. Ν. Υ.
ΤΈΤΒΟδ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8. Ρπ>9.-ΤΤ6ίΐ8.
ΟΕΜΕΓΗΐυΧ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ5, δβθΓβΙατγ
ΟΛΡΠΑί 5100.000.00
Τβΐβ—βρΐϊ ΑάάΥενι "Ν«α*«—1*"
Τ«ιρρ(ιοηββι ΥνβΟΐΙηβ 1110—
51ΙΒ50ΒΙΡΤΙΟΝ ΗΑΤΕ5:
υηϊτβά 5(3(63
ΡΑΙίΥ
Οιΐί Υβ3Γ
εί* Μοηΐΐυ
ΪΊΐΓίβ ΗοηΙΙιε
10.0«
16.οε
... $ε.»1
5ϋΝΡΑΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... ί7.οε
δΐχ Μοηΐϊιβ...... Ι».6»
ΤΙΐΓεβ ΜηηΐΓΐί ... $2.00
Ι11_υ5ΤΡΑΤΕΡ ΜΡΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... *4.00
Λ* Μοηθιβ......«1.0·
111.»»
*ε.»ο
Μ.··
|·.οβ
9ΐ.·0
|β.
ΕΝΤΕΗΕΟ Α$ «εΧΟΝΟ ΟΙ.Λ&Ϊ ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΝΙΙ
>. Ι»Ι3. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΓΠςΕ. ΑΤ ΝΕ*
νοηκ. νέ* υοηκ. ιινοεη τηϊ αοτ οί
ΒΑΚΟΗ 1. Ι·7· _______.
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡουηΰβΓ ΐιηά ΐ
Οβΐΐίΐηβΐιοδ, ΕάϋοΓ
Ξ"
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΖ ΜΙ ΤΗΜ
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜηΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΗΩΤΕΠΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
ΈιησΙα ... $10.(0 Ι ΈτιιβΙα ... $1····
Έξαμηνβς .. $«.00 Έξαμ—·ί .. »··«·
ΤοΙμττνος ... $«.00 Ι Τρίμηνος ... Μ···
. $10.(0 Ι 'ΕτιιαΙα .
.. $«.00 ■Εξαινινβϊ
.. $«.00 Ι ΤοΙμηνβς
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
ΈτησΙβ____»Τ.'
Έ£ά|ΐττνος .. |ί.
ς ... $!■
ΤρΙμηνας
ΕτησΙο
•Εϊαμην.
■ΕτηαΙα .
Έξάμηνβς
Τοίμηνος
ΚΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
Ιε.οβ
$4.00
ΙΙ.βΟ
ΠΟΛΥΤΙΜΛ ΑΡΧΑ10Λ0ΠΚΛ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
ΈΧληνικοι πάπυροι τοΰ Η' π. Χ. αίώνος
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 12 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθν. Κήρυ-
κος>).— Τηλεγράφημα έκ Καίρου πρός τούς «Τάϊμς» άν-
αγγέλλει ότι αί διενεργούμεναι άνασκαφαί της άρχαίας πό¬
λεως Καράνης, παρά τό Φαγιούμ, έφερον είς φώς σπουδαϊα
άρχαιολογικά εύρήματα, μεταξύ των οποίων καί δεκατρεϊς
Έλληνικούς παπύρους τοϋ Β' αιώνος π. Χ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
Τ0ΥΡΚ0ΙΚΑΜΝΪΕΡΑΠΟΠΟΛΟΝ
πιαρακώλυβΐν τής διαο'όβεως τοΰ χριβτιανι
ομού. ^
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 12 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ- τοΰ «Έθν. Κήρυ-
κος»).— Ό έν Κωνσταντινουπόλει άνταποκριτής τοΰ «Ή
μερησίου Τηλεγράφου» άναγγέλλει ότι ομάς έκ των έγκρι
τωτέρων Τούρκων δημοσιογράφων εσχημάτισε Σύνδεσμον
άποβλέπσντα είς τόν άλποκλεισμόν έκ τής Τουρκίας των Ίε
ραποστόλων καί είς την καταπολέμησιν της εξαπλώσεως τοΰ
Χριστιανισμόν μεταξύ των Μουσουλμάνων.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
βΑΕΠΙΙΚΕΦβΙΙΤΑΣΜϋΟΒΑΣΙΥΣϋ;
©* μεταβή είς Ελλάδι άλλά τ6 -προαεχές £τος. __
Εφέτος θα επισκεφθή τ«ς Ευρ*ο«αϊκας πρωτευού-
βας.— Ή αυμπάθειά, τού πρός τόν Έλλην. Λαόν
$4.00
$1.00
'ΕτησΙα ..
Έξάμηνος
$«.··
Ι».»·
'Αχοατέλλετε τα έμβάσματά σα; βιβ τα-
χιώοομιχ&ν ϊ| τραπΐζπιχώ» ίππεγβν «Ις
Δολλάοια ηληοωτέα ιΐς Νέαν Υόρκην βια-
τανβ "Ν».ι1οη»1 ΗβΓίΐΙά". Επιστολαί επ-
έ ΐ 6έ ά στέλ
τανβ Ν».ι1οη»1 ΗβΓίΐΙά. Επισ
φΐέχονοαι χαοτονομΐσματα 6έον νά αηοστέλ-
λωνται συστημέναι είς διαταγήν "ΝαΤΙοηαΙ
ΙΙβΓβΜ", 140 ννββΐ *εΙΐ) ΧΐΓββΤ, Νβ—
"ΌγΚ, Ν. Υ., ίλλως «έν φεοομεν «Μννην
Εν απο? ίοθ&οιν.________________________
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
Ι·»
«Ε#νιχοΟ Κήοχοο Ι
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1».
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
ή μαγείας είς την
ΛΛόσχαν.
Ή άστυνομία της Μόσχης άνε-
ν.ο'λυ·|«ρν ελ<α σύλλογον μάγων, ό ο¬ ποίος διετήοει καί σχολήν, διδαοκα λίας μαγείαρ. Τα μαθήιιατα δί ν £- δίδοντο δωοεάν. "Ηκαστος ιιαθη- τηΓ ώφειλε νά προπληρώσιι χίλια ρούιΐλια διά σειοάν έκοπόν ιιαι^ηε· ιιαταΐν. Εάν ήίτελε νά ά.ν.ολοχ'ΰήον, ανωτέρα; σποι·δάς — αί οποίαι πε- ρινελάμβανον α?Λα είν.οσι μαθή- ματα — ίχ^ειλε νά ν.αταθέση εις ιό τααεΐον τοΰ Σιλλόγου δήλωσιν ότι ■9α εξήσκει τό έπάγγελιια τοΐ μά- ^Όν είς ώρισαίνα; πόλεις καί θ« έ- πλήρ<ΰνεν αλ?.α χίλια οούολια. 'Λ- νά εΐκοααήιιεοον ό σύλλογος ώο- νάνχονε «ίαν «ιιαύρην λειτονογίίΐν-!» την οποίαν έπη·/.ολοι·θει «μινπι <όν δεΐπον». Λι« την λειτουργίαν αν- τήν έκαστος ιιαθητής οφειλε να φέρι» δίο α-ΛΟΆας μακαρόνια 6νο οκάδες ζιίχαρι. μίαν δνάν ά?.π'·{νν». μίαν όναν σο?.τ(ι>νος κοί 5ε-/α δοά-
μια πιπεοι!
ΤΑ ΟΑΥΙΠΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό ■'Ηλία Οίκονομο—ύλοι·. Πλήρη;
έΊ-κττόρησις δλων των 'θαυμάτων τής
θεομήτορο; Παναγίας, μέ 5λας τας
ευρισκόμενος καί σήμερον ?τι εί; δια¬
φόρους μονά; τοΰ ΈλλτΐνισμοΟ χαί |ν
'Αγίφ "Οοει ΐό
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 16 Απριλί¬
ου. — Ή Α. Μ. ό Βασιλεύς τής
Αιγυπτου Φουάτ ό Α'-, έτοιμάζεται
διά μέγα, άνά τάς Εύρωπα£κάς πρω
τευούσας ταξείδιον. Επρόκειτο μά-
λιστα ό Βασιλεύς τής Αιγυπτου,
έκπληρών παλαιάν τού επιθυμίαν
πολλάκις έ-κφρασθείσβν, νά έπισκε-
"ή εφέτος καί τάς Αθήνας.
Άλλ' έ·—ειδή, τό πρττγραμμα τής
είς Έλλάδα μεταδάσεώς τού, πβ-
ριελάμδανε επίσκεψιν τής Κρήτης,
τής θά—ου καί άλλων έλληνικών
πόλεων, διά τουτο ανεβλήθη τό δι'
'Ελλάδα ταξείδιον τής Α. Μ. διά
τό προσεχές έτος. Μολονότι δέ θά
ήση τόν Ελληνικόν λαόν ή άνα-
δολή τής μεται6άσεως τοΰ Βασιλέ¬
ως Φουάτ είς 'Ελλάδα, όμως, ή 6ε-
δαίωσις ή όποία επισήμως εδόθη,
ότι τό ταξείδιον τουτο θά γίνη ορι¬
στικώς τοΰ χρόνου! κ* ίότι συνεπώς
θά 6οθή τό προσεχές έαρ ή ευχα¬
ρίστησις είς τούς έν Ελλάδι άδελ-
φούς μας, όπως ίεξιωθώσι τόν Βα-
σιλέα τής φ-ίλης ταύτης χώρας, έ-
ξουδετεροί την έκ τής άναδολής
λύπην.
Διότι, ώς έπανειλημμενως άπό
των ΐδίων τούτων στηλών είπομεν,
ή εις 'Ελλάδα επίσκεψις τοΰ Βα¬
σιλέως τής Αιγυπτου, χώρας δη-
λαδή, την οποίαν διακόσιαι χιλιά-
δες 'Ελλήνων θεωροΰν καί άγαποΰν
ώς δευτέραν αυτών πατρίδα, δέν θά
προκαλέση χαράν μόνον είς τούς έν-
ταΰθα όμογενείς, άλλά καί είς ολό¬
κληρον τόν ελληνικόν λαόν, γνωρί-
ζοντα νά έκτιμά τούς καλούς κα!
μεγάλους αύτοΰ φίλους μεταξύ των
οποίων έχ των πρώτων είναι καί ό
Βασιλεύς Φουάτ. Καί διά τουτο
μετ" άνυπομονησίας αναμένομεν τό
προσεχές έαρ κατ άτό οποίον θά 5ο-
&ή είς ημάς μέν έίώ, ή ευχαρίστη¬
σις νά προπέμψωμίν τόν Βασιλέ*
φώάτ, άνατχωροΰντα 3ι' 'Ελλάία,
εις σάς ίέ αύτοΰ, ή χα^ά καί ή τι-
μή νά δεξιωθήτε ενα ίδεώδη βα-
σιλέα, ό μόνος σκοπός τής ζωής τοΰ
όποίου είναι ή π^όοδος καί ή εύημΐ-
ρία καί ή διαρκής πρός ττν πολι¬
τισμόν ώθησις τής- χώρας το».
ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ
ΟΓΓ
"Ολοι οί νεώτεροι χοροί διδά-
οκονται υπό τοΰ δημοφιλοϋς καλ¬
λιτέχνου ΒΥΚΟΝ.
Ποίπβ αυΙηοΓΐΙν αηά
Ιϊβδΐ Ιιηονν-η 8ΐ3«ε ιΐαπ-
οβΓ, ϊΰτοιιβΐι Ιιίβ ςυίεκ
635Υ {ΓαίπΐΠβ ΪΠ 51386
Ηπα ΒβΠ Ηοοπι Όάιϊο-
ϊπί(. δρροίβΐίζε ΐπ
ο Π3Π0ΪΠ8, ΒαΙΙεΙ, Αά&-
β, Τοε, Ταρ, ΟηεηΙαΙ, Τεπι-
1>υΓΐπβ, ΟβΒίβηεΙ Εχηϊΐηΐίοη
να11ζ, ΡΓβηοΙι ογ Ογρχν Αρβ-
οΗβ, ΑΓ8βηΙϊηβ Τ3η§ο βηιΐ 5ρβ-
ηίδΐι Οβηοϊπβ. δρεοϊίίΐ οουΓ8β
Γογ 4β3οη6Γΐ. Μαΐηα55Ϊ5 Βγΐ·οη
Τβη^ο Οηβηιρϊοη οί Αιηβποβ.
δΤϋϋΙΟ: 338 ΛΥ. 581η δί. Ν. Υ.
Τβΐ. ΟοΙτΐΓηΐιυδ 9722.
θρβη Γγοπι 10 Α. Μ. ΐο 11 Ρ. Μ.
Ο35508 ίθΓ ΟΙΙά
Ό Πατέ παοουσιάζει την μεγα-
λειτέραν μελψδικήν ταινίαν, ήτις
εγένετο ποτε.
"Μ0ΤΗΕΚ5Β0Υ"
μέ τόν
ΑΙΟΚΤΟΝ ΟΟΛΥΝΕΥ
Άκούσατε τόν τενόρον τοΰ
ΒΓ03(1ν3ν μέ την χρυσόηχον με-
ταλλιχήν φωνήν τού, την Ηβΐβη
ΟηβπιΙΙβΓ, Οββοοα" ΡβΓΐιίηβ,
Β3γ1>3Γ3 ΒβπηεΙί, ΒεΓγΙ ΜεΓ-
οεΓ.
Τελεία μελφδία. ΕΙκοσάς νέων
άσμάτων. Ή ενθουσιασμόν προξε-
νοΰσα φωνή τοΰ γλυκιττέρου τρα-
γουδιστοΰ τοΰ ΒΓθβάνβν. Άγά-
πη, άναμονή, γέλοια. Ή έκκλησις
τής άφοσιώσεως τής μητός.
'Επιπρόσθετον φωνητικόν πρό-
γραμμα. Ό ΟεθΓβε ίβ ΜβΐΓε
είς τό
«σθ ΕΑ5Υ ϋΟΟΤΟΚ»
Φωνητική Κωμφδία Ρ3ίηε.
ΡΑΊΉΕ 8ΟϋΝϋ ΝΕννδ
ΡΑΤΗΕ ΑϋϋϊΟ ΚΕνΐΕνν
2 :4δ—Δίς τής ημέρας—8:45
Διατίθενται θέσεις άπό τώρα.
6Ε0. Μ, ΗΝ ΤΗΕΛΤΒΕ
ΒΓ0ΐ αηά 42η<1 51. Τό εφετεινόν, τώρβ, ταξείίιον τής Α. Μ. τοΰ Βασιλέως Φοχίτ Θά εχτ; επίσημον χαρακτήρα. Θά έπι- | σκεφ1^ τάς πλείστας των Εάρω-αι- ] κων πρωτεαο^σών, μεταξύ των ό~οί- ων καί τό Βερολίνον. Ή μετάβασις δέ είς την Γερμανικήν πρ·ωτειλ>υσαν
τοΰ Βασιλέως τής Αιγυπτου, χώ¬
ρας ίηλαδή ή όποίΐ κατά τόν πό¬
λεμον υπήρξεν εχθρά τής Γεραανί-
ας, δέν είναι γεγονός άνευ σημασί-
ας. Σημειωτέον δέ ότι, πάσαι αί
λεπτομέρειαι τοΰ είς Γερμανίαν τα¬
ξειδίου τοΰ Βασιλέως Φονάτ είνε
εντελώς καθωρισμέναι. Κ^ί πότε
θά δεχθή την Α. Μ. ό χρόεδρος τής
Γερμανικής Δημοκρχτίας Χίνδεμ-
ποοργκ καί ποίας πόλεις 6ά έπισχ,ε-
φθή, καί τί τελεταί τ)ά λάδοον, ε¬
πί τή εύκαιρίαι ταύτη, χώραν. Πά¬
σα! αί λεπτομέρειαι αύται καθωρί-
σθησαν πρό μηνός καί πλέον άπό
τοΰ ειδικώς π«ριελθόντος τάς Εύ-
ρωπαϊκάς πρωτευούσης διά τό τα¬
ξείδιον τής Α. Μ. ύπουργοΰ των Ε¬
ξωτερικών τής Αιγυπτου Δρος Ά-
φίφι πασά, ό οποίος ευρίσκεται κατ'
αύτάς είς Λονδίνον διά τόν σκοτ^ιν
υό
ρρ^, ή κ. Άλις Λόγκγορθ, θυγάτηρ τοΰ αποθανόντος Προεδρου των
Ήνωμενων Πολιτειών, θεοδ. Ροΰζβελτ, καί σύζυγος τού Προεδρου τής
Άμερικανακής Βουλής, κ. Ν. Λόγκγορθ, ή όποία ηρνήθη νά μετάσχτΐ ενός
δείπνου, δοθέντος υπό τής κ. Εύγενίου Μέγερ, κάτω δεξιςί, έπειδή είς το
δείπνον αύτό έμελλε νά παραστή, καθημενη είς τιμητικωτέραν θέσιν, ή χ.
Έδουαρδ "Εδερετ Γκβν, θετή άδελφή τοΰ άντιπροέδρου των Ήνωαινων
Πολιτειών, κ. Κοΰρτις.
αυτόν.
Άλλά δέν είναι μόνον ό επί των
Εξωτερικών όπουργός τής Αιγυ¬
πτου, ό οποίος έκινήθη καί κινείται
έν Εύρώπη διά τό ταξειδιον τοΰ Βα¬
σιλέως. Πρό εβδομάδος ανεχώρη¬
σεν έξ Άλεξανδρείας εΐδική άστυ-
νομική αποστόλη υπό την ήγεσίαν
αύτοΰ τοΰ Διευθυντού τής άστυνομί-
ας ^Αλεξανίρείας Άλμκιτ βέη, ή
όποία καί αδτη, διερχομένη ίιά των
πόλεων τάς οποίας θά επισκεφθή
ό Βασιλεύς Φοοάτ, θά φ^ντίση διά
την λήψιν πάντων των μέτρων έκεί-
νων άτινα έχιίάλλε: τό ζήτημχ τής
άσιραλείας τής Α. Μ.
Ποία ή πολιτική άποψις*ττ)ΰ 6α-
σιλικοΰ -αυτού ταξειδίου είναι δύσκο¬
λον νά καθορισθή άπό τής <ττήλης ταύτης. Διότι τό Αίγυιττιαχόν ζή- τημα ευρίσκεται πάντοτβ είς πολύ λεπτήν Θέσιν. Παραμένει πάντοτε άκίΐθόριστον. Καί, ασφαλώς, θά πα¬ ραμένη τοιούτον, έφ' όσον δέν έπιτυγ χάνεται συμφωνία μέ την Αγγλίαν ίκανοποιοΰσαι τούς έθνικούς πόθους τοΰ Αιγυπτιακού λαοΰ, Ποίοι οί έ- θνικοί πόθοι των Αίγυπτίων είναι γνωστόν, ίιότι πολλάκις καθωρί- σθησαν εντέυθεν. Οί Αίγύπτιοι ζη- τοΰν την πλήρη αυτών ανεξαρτησί¬ αν διά τής ολοσχεροΰς άτομακρύν- σεως τής Αγγλίας έξ Α'ιγύ-το«. Ταυτα ζητοΰν οί Αίγύπτιοι. Ή δέ Αγγλία* τί ίέχεται; Πάν- ( τα δσα ζητούν οί Αίγύπτιοι, πλήν | ενός, την ά—ομάνριινσίν της 3ηλα- ίή έξ Αιγυπτου. Άλλά καί διά την εξακολούθησιν τής παραμοινής άγ- (•λικοΰ στρατοΰ έν Αίγύχτφ, έξευ- .ιίσκει τρόπον δικαιολογοΰντα επαρ¬ κώς αύτην, χωρίς δηλαδή νά θίγε- τζι είς την θυσίαν της ή εννοιατ τής Αίγυπτιακή.ς άνεξαρτησίας. Καί ό τρόπος ούτος είναι ή συναψις άγ- γλοαιγι>πτιακής συμμαχίας διά τής
τχοί-ας θ' άναγνωρίζηται υπο τής α¬
νεξαρτήτου Αιγυπτου εί ςτήν Αγ¬
γλίαν, έν ονόματι τής συμμαχίας-,
ή διατήρησις άγγλικοΰ στρατοΰ ·είς
τίνα στρατηγικά έν Αιγύπτω ση-
μεία διά την ασφάλειαν τοΰ συγκοι¬
νωνιακόν δικτίου τής Βρεττανικής
Αύτοκρατορίας.
Την αξίωσιν όμως ταύτην τής
Αγγλίας, 3ιά τής οποίας άλλως
τε έξ>—ηρετεΐται κχί «ύτή ή άσφά-
λεια τής Αιγυπτου, άρνοΰνται νά
την πζραδ«χθοΰν οί διευθύνοντες
την Ούάφντ—τό Ζαγλουλι·κόν δη-
λαίή κόμμα — Αίγύπτιοι πολιτικοί
ηγέται, προτιμώντες άντί τής όρι-
στικής ταύτης λύσεως τοΰ Αιγυ¬
πτιακού ζητηματος, την παράτασιν
τής ^σημερινής έκκρειμότητος, δι'
ής τόσα παρέχονται δικαιώματα είς
την αγγλικήν κατοχήν.
Δ'>στυχώς, είς την αντίληψιν τοΰ
έκτός τής άρχής εύρισκοτΛενου σή¬
μερον πολιτικόν κόμματος τής Ού¬
άφντ, τό οποίον παραμένει πτ^τοτί
άρκετά ισχυρόν, ή ίδέα τής μ:τά
τής Αγγλίας δέν ώρίμα-τΐν εΐτί::
άρκετά. 'Εφ' όσον δέ τό κόμμα -.ώ-
το παραμένει, ώς είπομεν, ίρι-Λ
ισχυρόν πάντοτε, ούίεμία συνεννόη¬
σις είναι δονατή νά γίνη μετά τή;
Αγγλίας έ-ί τής άνωζίρω 6άσεως.
ύφ* οίασδήποτε Αίγυπτιαν(.ής Κυ¬
βερνήσεως. Καί διά τουτο ·Θ'ά «- Ι
ραμένη έπ' αρκετόν άκόμη έκ7.;ί--<| μές τό Αίγυπτιακόν, χωρίς έννοει- Ι ται ή πολιτική αυτή έκοιρεμότης να έπηρςάζτι έστω καί έπ' ελάχιστον την ησυχίαν καί γαλήνην ώς ίμ την πρόοδον καί ευημερίαν τοΰ τό- που, όπως άπό καιροΰ είς Χϊ'.ρον κων άντιθέσεων ή ήτυχία τής χώ¬ ρας έφ' όσον άλλως τε έποΕ«^! ταύτης ή Αγγλία. ΑΡ. ΚΛΕΙΤΟί ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΑ ΚΡΑΣΙ "Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ Μυθιστόοημα εΰθνμσν, γ στικόν καί διδακτικώτατον. Τιμάται Γράψατε: ^ΆΤI0^Ά^ 140 νν. 261η 51., ΚΕΑ ΤΑΤ Σήμερον, περισσότερον άπό κάθε άλλην εποχήν, χρειάζεσθε «ι¬ δικήν πείραν τής καθημερινώς μεταοαλλομένης καταστάσεως του ΚβαΙΕδΙβίβ. ·»-«»»« ν ι* Μέγιστα κέρδη γίνονται διαρκώς. "Εστω καί μέ 1000 δολ- λάρια μόνον δύνασθε να έξασφαλίσετε εΐσόδημα άπιστεντως με¬ γάλον. 'Επί δέκα ετη αγοράζοντες καί πωλοϋντες Κββΐ ΕδΙαίβ δια λογαριασμόν μας καί έχοντες σήμερον ίδιοκτησίας ανω των 2.000.000 δολλ., εΤμεί)α είς θέσιν νά σάς συμβουλεύσωμεν ε'Λι- κρινώς ποί5 καί π<ός νά τοποθετήσητε τα χρήματά σας μέ τελείαν ασφάλειαν καί σοβαρά κέρδη. Επισκεφθήτε μας διά νά ομιλήσωμεν περί Κββΐ ΕβΙβίβ ΑΒΤΑ «Τ1ΤΪ ΏΕΝΝΙ8 ΟΑΚϋ8Ο8, 201 ΚΪΕδΤ 117ΤΗ 8Τ., ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ 0Π"Υ Τη?Λφ. ϋηΐνβΡδΐΙν 6904.
ΤΗΕ ΊΤΙΟΝαΊ. ΗΕΒΑίΠ"
1915
δυΝϋΑΥ,ΜΑΥ 12, 1929
α 8ηηβ»τ Ιιτ —«
Ε Ν 05515 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
110 ν»ΐ ϊβΗι δΐταβΐ
Ν«« Υοΐ*. Ν. Υ.
ΤΈΤΒΟδ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8. Ρπ>9.-ΤΤ6ίΐ8.
ΟΕΜΕΓΗΐυΧ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ5, δβθΓβΙατγ
ΟΛΡΠΑί 5100.000.00
Τβΐβ—βρΐϊ ΑάάΥενι "Ν«α*«—1*"
Τ«ιρρ(ιοηββι ΥνβΟΐΙηβ 1110—
51ΙΒ50ΒΙΡΤΙΟΝ ΗΑΤΕ5:
υηϊτβά 5(3(63
ΡΑΙίΥ
Οιΐί Υβ3Γ
εί* Μοηΐΐυ
ΪΊΐΓίβ ΗοηΙΙιε
10.0«
16.οε
... $ε.»1
5ϋΝΡΑΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... ί7.οε
δΐχ Μοηΐϊιβ...... Ι».6»
ΤΙΐΓεβ ΜηηΐΓΐί ... $2.00
Ι11_υ5ΤΡΑΤΕΡ ΜΡΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... *4.00
Λ* Μοηθιβ......«1.0·
111.»»
*ε.»ο
Μ.··
|·.οβ
9ΐ.·0
|β.
ΕΝΤΕΗΕΟ Α$ «εΧΟΝΟ ΟΙ.Λ&Ϊ ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΝΙΙ
>. Ι»Ι3. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΓΠςΕ. ΑΤ ΝΕ*
νοηκ. νέ* υοηκ. ιινοεη τηϊ αοτ οί
ΒΑΚΟΗ 1. Ι·7· _______.
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡουηΰβΓ ΐιηά ΐ
Οβΐΐίΐηβΐιοδ, ΕάϋοΓ
Ξ"
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΖ ΜΙ ΤΗΜ
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜηΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΗΩΤΕΠΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
ΈιησΙα ... $10.(0 Ι ΈτιιβΙα ... $1····
Έξαμηνβς .. $«.00 Έξαμ—·ί .. »··«·
ΤοΙμττνος ... $«.00 Ι Τρίμηνος ... Μ···
. $10.(0 Ι 'ΕτιιαΙα .
.. $«.00 ■Εξαινινβϊ
.. $«.00 Ι ΤοΙμηνβς
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
ΈτησΙβ____»Τ.'
Έ£ά|ΐττνος .. |ί.
ς ... $!■
ΤρΙμηνας
ΕτησΙο
•Εϊαμην.
■ΕτηαΙα .
Έξάμηνβς
Τοίμηνος
ΚΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
Ιε.οβ
$4.00
ΙΙ.βΟ
ΠΟΛΥΤΙΜΛ ΑΡΧΑ10Λ0ΠΚΛ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
ΈΧληνικοι πάπυροι τοΰ Η' π. Χ. αίώνος
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 12 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθν. Κήρυ-
κος>).— Τηλεγράφημα έκ Καίρου πρός τούς «Τάϊμς» άν-
αγγέλλει ότι αί διενεργούμεναι άνασκαφαί της άρχαίας πό¬
λεως Καράνης, παρά τό Φαγιούμ, έφερον είς φώς σπουδαϊα
άρχαιολογικά εύρήματα, μεταξύ των οποίων καί δεκατρεϊς
Έλληνικούς παπύρους τοϋ Β' αιώνος π. Χ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
Τ0ΥΡΚ0ΙΚΑΜΝΪΕΡΑΠΟΠΟΛΟΝ
πιαρακώλυβΐν τής διαο'όβεως τοΰ χριβτιανι
ομού. ^
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 12 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ- τοΰ «Έθν. Κήρυ-
κος»).— Ό έν Κωνσταντινουπόλει άνταποκριτής τοΰ «Ή
μερησίου Τηλεγράφου» άναγγέλλει ότι ομάς έκ των έγκρι
τωτέρων Τούρκων δημοσιογράφων εσχημάτισε Σύνδεσμον
άποβλέπσντα είς τόν άλποκλεισμόν έκ τής Τουρκίας των Ίε
ραποστόλων καί είς την καταπολέμησιν της εξαπλώσεως τοΰ
Χριστιανισμόν μεταξύ των Μουσουλμάνων.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
βΑΕΠΙΙΚΕΦβΙΙΤΑΣΜϋΟΒΑΣΙΥΣϋ;
©* μεταβή είς Ελλάδι άλλά τ6 -προαεχές £τος. __
Εφέτος θα επισκεφθή τ«ς Ευρ*ο«αϊκας πρωτευού-
βας.— Ή αυμπάθειά, τού πρός τόν Έλλην. Λαόν
$4.00
$1.00
'ΕτησΙα ..
Έξάμηνος
$«.··
Ι».»·
'Αχοατέλλετε τα έμβάσματά σα; βιβ τα-
χιώοομιχ&ν ϊ| τραπΐζπιχώ» ίππεγβν «Ις
Δολλάοια ηληοωτέα ιΐς Νέαν Υόρκην βια-
τανβ "Ν».ι1οη»1 ΗβΓίΐΙά". Επιστολαί επ-
έ ΐ 6έ ά στέλ
τανβ Ν».ι1οη»1 ΗβΓίΐΙά. Επισ
φΐέχονοαι χαοτονομΐσματα 6έον νά αηοστέλ-
λωνται συστημέναι είς διαταγήν "ΝαΤΙοηαΙ
ΙΙβΓβΜ", 140 ννββΐ *εΙΐ) ΧΐΓββΤ, Νβ—
"ΌγΚ, Ν. Υ., ίλλως «έν φεοομεν «Μννην
Εν απο? ίοθ&οιν.________________________
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
Ι·»
«Ε#νιχοΟ Κήοχοο Ι
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1».
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
ή μαγείας είς την
ΛΛόσχαν.
Ή άστυνομία της Μόσχης άνε-
ν.ο'λυ·|«ρν ελ<α σύλλογον μάγων, ό ο¬ ποίος διετήοει καί σχολήν, διδαοκα λίας μαγείαρ. Τα μαθήιιατα δί ν £- δίδοντο δωοεάν. "Ηκαστος ιιαθη- τηΓ ώφειλε νά προπληρώσιι χίλια ρούιΐλια διά σειοάν έκοπόν ιιαι^ηε· ιιαταΐν. Εάν ήίτελε νά ά.ν.ολοχ'ΰήον, ανωτέρα; σποι·δάς — αί οποίαι πε- ρινελάμβανον α?Λα είν.οσι μαθή- ματα — ίχ^ειλε νά ν.αταθέση εις ιό τααεΐον τοΰ Σιλλόγου δήλωσιν ότι ■9α εξήσκει τό έπάγγελιια τοΐ μά- ^Όν είς ώρισαίνα; πόλεις καί θ« έ- πλήρ<ΰνεν αλ?.α χίλια οούολια. 'Λ- νά εΐκοααήιιεοον ό σύλλογος ώο- νάνχονε «ίαν «ιιαύρην λειτονογίίΐν-!» την οποίαν έπη·/.ολοι·θει «μινπι <όν δεΐπον». Λι« την λειτουργίαν αν- τήν έκαστος ιιαθητής οφειλε να φέρι» δίο α-ΛΟΆας μακαρόνια 6νο οκάδες ζιίχαρι. μίαν δνάν ά?.π'·{νν». μίαν όναν σο?.τ(ι>νος κοί 5ε-/α δοά-
μια πιπεοι!
ΤΑ ΟΑΥΙΠΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό ■'Ηλία Οίκονομο—ύλοι·. Πλήρη;
έΊ-κττόρησις δλων των 'θαυμάτων τής
θεομήτορο; Παναγίας, μέ 5λας τας
ευρισκόμενος καί σήμερον ?τι εί; δια¬
φόρους μονά; τοΰ ΈλλτΐνισμοΟ χαί |ν
'Αγίφ "Οοει ΐό
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 16 Απριλί¬
ου. — Ή Α. Μ. ό Βασιλεύς τής
Αιγυπτου Φουάτ ό Α'-, έτοιμάζεται
διά μέγα, άνά τάς Εύρωπα£κάς πρω
τευούσας ταξείδιον. Επρόκειτο μά-
λιστα ό Βασιλεύς τής Αιγυπτου,
έκπληρών παλαιάν τού επιθυμίαν
πολλάκις έ-κφρασθείσβν, νά έπισκε-
"ή εφέτος καί τάς Αθήνας.
Άλλ' έ·—ειδή, τό πρττγραμμα τής
είς Έλλάδα μεταδάσεώς τού, πβ-
ριελάμδανε επίσκεψιν τής Κρήτης,
τής θά—ου καί άλλων έλληνικών
πόλεων, διά τουτο ανεβλήθη τό δι'
'Ελλάδα ταξείδιον τής Α. Μ. διά
τό προσεχές έτος. Μολονότι δέ θά
ήση τόν Ελληνικόν λαόν ή άνα-
δολή τής μεται6άσεως τοΰ Βασιλέ¬
ως Φουάτ είς 'Ελλάδα, όμως, ή 6ε-
δαίωσις ή όποία επισήμως εδόθη,
ότι τό ταξείδιον τουτο θά γίνη ορι¬
στικώς τοΰ χρόνου! κ* ίότι συνεπώς
θά 6οθή τό προσεχές έαρ ή ευχα¬
ρίστησις είς τούς έν Ελλάδι άδελ-
φούς μας, όπως ίεξιωθώσι τόν Βα-
σιλέα τής φ-ίλης ταύτης χώρας, έ-
ξουδετεροί την έκ τής άναδολής
λύπην.
Διότι, ώς έπανειλημμενως άπό
των ΐδίων τούτων στηλών είπομεν,
ή εις 'Ελλάδα επίσκεψις τοΰ Βα¬
σιλέως τής Αιγυπτου, χώρας δη-
λαδή, την οποίαν διακόσιαι χιλιά-
δες 'Ελλήνων θεωροΰν καί άγαποΰν
ώς δευτέραν αυτών πατρίδα, δέν θά
προκαλέση χαράν μόνον είς τούς έν-
ταΰθα όμογενείς, άλλά καί είς ολό¬
κληρον τόν ελληνικόν λαόν, γνωρί-
ζοντα νά έκτιμά τούς καλούς κα!
μεγάλους αύτοΰ φίλους μεταξύ των
οποίων έχ των πρώτων είναι καί ό
Βασιλεύς Φουάτ. Καί διά τουτο
μετ" άνυπομονησίας αναμένομεν τό
προσεχές έαρ κατ άτό οποίον θά 5ο-
&ή είς ημάς μέν έίώ, ή ευχαρίστη¬
σις νά προπέμψωμίν τόν Βασιλέ*
φώάτ, άνατχωροΰντα 3ι' 'Ελλάία,
εις σάς ίέ αύτοΰ, ή χα^ά καί ή τι-
μή νά δεξιωθήτε ενα ίδεώδη βα-
σιλέα, ό μόνος σκοπός τής ζωής τοΰ
όποίου είναι ή π^όοδος καί ή εύημΐ-
ρία καί ή διαρκής πρός ττν πολι¬
τισμόν ώθησις τής- χώρας το».
ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ
ΟΓΓ
"Ολοι οί νεώτεροι χοροί διδά-
οκονται υπό τοΰ δημοφιλοϋς καλ¬
λιτέχνου ΒΥΚΟΝ.
Ποίπβ αυΙηοΓΐΙν αηά
Ιϊβδΐ Ιιηονν-η 8ΐ3«ε ιΐαπ-
οβΓ, ϊΰτοιιβΐι Ιιίβ ςυίεκ
635Υ {ΓαίπΐΠβ ΪΠ 51386
Ηπα ΒβΠ Ηοοπι Όάιϊο-
ϊπί(. δρροίβΐίζε ΐπ
ο Π3Π0ΪΠ8, ΒαΙΙεΙ, Αά&-
β, Τοε, Ταρ, ΟηεηΙαΙ, Τεπι-
1>υΓΐπβ, ΟβΒίβηεΙ Εχηϊΐηΐίοη
να11ζ, ΡΓβηοΙι ογ Ογρχν Αρβ-
οΗβ, ΑΓ8βηΙϊηβ Τ3η§ο βηιΐ 5ρβ-
ηίδΐι Οβηοϊπβ. δρεοϊίίΐ οουΓ8β
Γογ 4β3οη6Γΐ. Μαΐηα55Ϊ5 Βγΐ·οη
Τβη^ο Οηβηιρϊοη οί Αιηβποβ.
δΤϋϋΙΟ: 338 ΛΥ. 581η δί. Ν. Υ.
Τβΐ. ΟοΙτΐΓηΐιυδ 9722.
θρβη Γγοπι 10 Α. Μ. ΐο 11 Ρ. Μ.
Ο35508 ίθΓ ΟΙΙά
Ό Πατέ παοουσιάζει την μεγα-
λειτέραν μελψδικήν ταινίαν, ήτις
εγένετο ποτε.
"Μ0ΤΗΕΚ5Β0Υ"
μέ τόν
ΑΙΟΚΤΟΝ ΟΟΛΥΝΕΥ
Άκούσατε τόν τενόρον τοΰ
ΒΓ03(1ν3ν μέ την χρυσόηχον με-
ταλλιχήν φωνήν τού, την Ηβΐβη
ΟηβπιΙΙβΓ, Οββοοα" ΡβΓΐιίηβ,
Β3γ1>3Γ3 ΒβπηεΙί, ΒεΓγΙ ΜεΓ-
οεΓ.
Τελεία μελφδία. ΕΙκοσάς νέων
άσμάτων. Ή ενθουσιασμόν προξε-
νοΰσα φωνή τοΰ γλυκιττέρου τρα-
γουδιστοΰ τοΰ ΒΓθβάνβν. Άγά-
πη, άναμονή, γέλοια. Ή έκκλησις
τής άφοσιώσεως τής μητός.
'Επιπρόσθετον φωνητικόν πρό-
γραμμα. Ό ΟεθΓβε ίβ ΜβΐΓε
είς τό
«σθ ΕΑ5Υ ϋΟΟΤΟΚ»
Φωνητική Κωμφδία Ρ3ίηε.
ΡΑΊΉΕ 8ΟϋΝϋ ΝΕννδ
ΡΑΤΗΕ ΑϋϋϊΟ ΚΕνΐΕνν
2 :4δ—Δίς τής ημέρας—8:45
Διατίθενται θέσεις άπό τώρα.
6Ε0. Μ, ΗΝ ΤΗΕΛΤΒΕ
ΒΓ0ΐ αηά 42η<1 51. Τό εφετεινόν, τώρβ, ταξείίιον τής Α. Μ. τοΰ Βασιλέως Φοχίτ Θά εχτ; επίσημον χαρακτήρα. Θά έπι- | σκεφ1^ τάς πλείστας των Εάρω-αι- ] κων πρωτεαο^σών, μεταξύ των ό~οί- ων καί τό Βερολίνον. Ή μετάβασις δέ είς την Γερμανικήν πρ·ωτειλ>υσαν
τοΰ Βασιλέως τής Αιγυπτου, χώ¬
ρας ίηλαδή ή όποίΐ κατά τόν πό¬
λεμον υπήρξεν εχθρά τής Γεραανί-
ας, δέν είναι γεγονός άνευ σημασί-
ας. Σημειωτέον δέ ότι, πάσαι αί
λεπτομέρειαι τοΰ είς Γερμανίαν τα¬
ξειδίου τοΰ Βασιλέως Φονάτ είνε
εντελώς καθωρισμέναι. Κ^ί πότε
θά δεχθή την Α. Μ. ό χρόεδρος τής
Γερμανικής Δημοκρχτίας Χίνδεμ-
ποοργκ καί ποίας πόλεις 6ά έπισχ,ε-
φθή, καί τί τελεταί τ)ά λάδοον, ε¬
πί τή εύκαιρίαι ταύτη, χώραν. Πά¬
σα! αί λεπτομέρειαι αύται καθωρί-
σθησαν πρό μηνός καί πλέον άπό
τοΰ ειδικώς π«ριελθόντος τάς Εύ-
ρωπαϊκάς πρωτευούσης διά τό τα¬
ξείδιον τής Α. Μ. ύπουργοΰ των Ε¬
ξωτερικών τής Αιγυπτου Δρος Ά-
φίφι πασά, ό οποίος ευρίσκεται κατ'
αύτάς είς Λονδίνον διά τόν σκοτ^ιν
υό
ρρ^, ή κ. Άλις Λόγκγορθ, θυγάτηρ τοΰ αποθανόντος Προεδρου των
Ήνωμενων Πολιτειών, θεοδ. Ροΰζβελτ, καί σύζυγος τού Προεδρου τής
Άμερικανακής Βουλής, κ. Ν. Λόγκγορθ, ή όποία ηρνήθη νά μετάσχτΐ ενός
δείπνου, δοθέντος υπό τής κ. Εύγενίου Μέγερ, κάτω δεξιςί, έπειδή είς το
δείπνον αύτό έμελλε νά παραστή, καθημενη είς τιμητικωτέραν θέσιν, ή χ.
Έδουαρδ "Εδερετ Γκβν, θετή άδελφή τοΰ άντιπροέδρου των Ήνωαινων
Πολιτειών, κ. Κοΰρτις.
αυτόν.
Άλλά δέν είναι μόνον ό επί των
Εξωτερικών όπουργός τής Αιγυ¬
πτου, ό οποίος έκινήθη καί κινείται
έν Εύρώπη διά τό ταξειδιον τοΰ Βα¬
σιλέως. Πρό εβδομάδος ανεχώρη¬
σεν έξ Άλεξανδρείας εΐδική άστυ-
νομική αποστόλη υπό την ήγεσίαν
αύτοΰ τοΰ Διευθυντού τής άστυνομί-
ας ^Αλεξανίρείας Άλμκιτ βέη, ή
όποία καί αδτη, διερχομένη ίιά των
πόλεων τάς οποίας θά επισκεφθή
ό Βασιλεύς Φοοάτ, θά φ^ντίση διά
την λήψιν πάντων των μέτρων έκεί-
νων άτινα έχιίάλλε: τό ζήτημχ τής
άσιραλείας τής Α. Μ.
Ποία ή πολιτική άποψις*ττ)ΰ 6α-
σιλικοΰ -αυτού ταξειδίου είναι δύσκο¬
λον νά καθορισθή άπό τής <ττήλης ταύτης. Διότι τό Αίγυιττιαχόν ζή- τημα ευρίσκεται πάντοτβ είς πολύ λεπτήν Θέσιν. Παραμένει πάντοτε άκίΐθόριστον. Καί, ασφαλώς, θά πα¬ ραμένη τοιούτον, έφ' όσον δέν έπιτυγ χάνεται συμφωνία μέ την Αγγλίαν ίκανοποιοΰσαι τούς έθνικούς πόθους τοΰ Αιγυπτιακού λαοΰ, Ποίοι οί έ- θνικοί πόθοι των Αίγυπτίων είναι γνωστόν, ίιότι πολλάκις καθωρί- σθησαν εντέυθεν. Οί Αίγύπτιοι ζη- τοΰν την πλήρη αυτών ανεξαρτησί¬ αν διά τής ολοσχεροΰς άτομακρύν- σεως τής Αγγλίας έξ Α'ιγύ-το«. Ταυτα ζητοΰν οί Αίγύπτιοι. Ή δέ Αγγλία* τί ίέχεται; Πάν- ( τα δσα ζητούν οί Αίγύπτιοι, πλήν | ενός, την ά—ομάνριινσίν της 3ηλα- ίή έξ Αιγυπτου. Άλλά καί διά την εξακολούθησιν τής παραμοινής άγ- (•λικοΰ στρατοΰ έν Αίγύχτφ, έξευ- .ιίσκει τρόπον δικαιολογοΰντα επαρ¬ κώς αύτην, χωρίς δηλαδή νά θίγε- τζι είς την θυσίαν της ή εννοιατ τής Αίγυπτιακή.ς άνεξαρτησίας. Καί ό τρόπος ούτος είναι ή συναψις άγ- γλοαιγι>πτιακής συμμαχίας διά τής
τχοί-ας θ' άναγνωρίζηται υπο τής α¬
νεξαρτήτου Αιγυπτου εί ςτήν Αγ¬
γλίαν, έν ονόματι τής συμμαχίας-,
ή διατήρησις άγγλικοΰ στρατοΰ ·είς
τίνα στρατηγικά έν Αιγύπτω ση-
μεία διά την ασφάλειαν τοΰ συγκοι¬
νωνιακόν δικτίου τής Βρεττανικής
Αύτοκρατορίας.
Την αξίωσιν όμως ταύτην τής
Αγγλίας, 3ιά τής οποίας άλλως
τε έξ>—ηρετεΐται κχί «ύτή ή άσφά-
λεια τής Αιγυπτου, άρνοΰνται νά
την πζραδ«χθοΰν οί διευθύνοντες
την Ούάφντ—τό Ζαγλουλι·κόν δη-
λαίή κόμμα — Αίγύπτιοι πολιτικοί
ηγέται, προτιμώντες άντί τής όρι-
στικής ταύτης λύσεως τοΰ Αιγυ¬
πτιακού ζητηματος, την παράτασιν
τής ^σημερινής έκκρειμότητος, δι'
ής τόσα παρέχονται δικαιώματα είς
την αγγλικήν κατοχήν.
Δ'>στυχώς, είς την αντίληψιν τοΰ
έκτός τής άρχής εύρισκοτΛενου σή¬
μερον πολιτικόν κόμματος τής Ού¬
άφντ, τό οποίον παραμένει πτ^τοτί
άρκετά ισχυρόν, ή ίδέα τής μ:τά
τής Αγγλίας δέν ώρίμα-τΐν εΐτί::
άρκετά. 'Εφ' όσον δέ τό κόμμα -.ώ-
το παραμένει, ώς είπομεν, ίρι-Λ
ισχυρόν πάντοτε, ούίεμία συνεννόη¬
σις είναι δονατή νά γίνη μετά τή;
Αγγλίας έ-ί τής άνωζίρω 6άσεως.
ύφ* οίασδήποτε Αίγυπτιαν(.ής Κυ¬
βερνήσεως. Καί διά τουτο ·Θ'ά «- Ι
ραμένη έπ' αρκετόν άκόμη έκ7.;ί--<| μές τό Αίγυπτιακόν, χωρίς έννοει- Ι ται ή πολιτική αυτή έκοιρεμότης να έπηρςάζτι έστω καί έπ' ελάχιστον την ησυχίαν καί γαλήνην ώς ίμ την πρόοδον καί ευημερίαν τοΰ τό- που, όπως άπό καιροΰ είς Χϊ'.ρον κων άντιθέσεων ή ήτυχία τής χώ¬ ρας έφ' όσον άλλως τε έποΕ«^! ταύτης ή Αγγλία. ΑΡ. ΚΛΕΙΤΟί ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΑ ΚΡΑΣΙ "Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ Μυθιστόοημα εΰθνμσν, γ στικόν καί διδακτικώτατον. Τιμάται Γράψατε: ^ΆΤI0^Ά^ 140 νν. 261η 51., ΚΕΑ ΤΑΤ Σήμερον, περισσότερον άπό κάθε άλλην εποχήν, χρειάζεσθε «ι¬ δικήν πείραν τής καθημερινώς μεταοαλλομένης καταστάσεως του ΚβαΙΕδΙβίβ. ·»-«»»« ν ι* Μέγιστα κέρδη γίνονται διαρκώς. "Εστω καί μέ 1000 δολ- λάρια μόνον δύνασθε να έξασφαλίσετε εΐσόδημα άπιστεντως με¬ γάλον. 'Επί δέκα ετη αγοράζοντες καί πωλοϋντες Κββΐ ΕδΙαίβ δια λογαριασμόν μας καί έχοντες σήμερον ίδιοκτησίας ανω των 2.000.000 δολλ., εΤμεί)α είς θέσιν νά σάς συμβουλεύσωμεν ε'Λι- κρινώς ποί5 καί π<ός νά τοποθετήσητε τα χρήματά σας μέ τελείαν ασφάλειαν καί σοβαρά κέρδη. Επισκεφθήτε μας διά νά ομιλήσωμεν περί Κββΐ ΕβΙβίβ ΑΒΤΑ «Τ1ΤΪ ΏΕΝΝΙ8 ΟΑΚϋ8Ο8, 201 ΚΪΕδΤ 117ΤΗ 8Τ., ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ 0Π"Υ Τη?Λφ. ϋηΐνβΡδΐΙν 6904.
«ΕΘ.ΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΤΟΎ ΩΡΑΙΟΎ
ΟΙ "ΕΛΛΕΙΠΟΝΤΕΣ" ΒΡΑΧΙΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΤΟΥ ΛΟΥΒΡΟΥ!
ΟΛΟΚΑΗΡΟΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΑΠΑΓΏΓΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΙ-
*■ ΤΕΧΝΗΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΑ 1820- Π5ΪΣ ΑΝΕΥΡΕΘΗ ΚΑΙ ΠΠΣ ΕΦΟΡΤΩΘΗ ΕΠΙ ΓΑΛΛΙ-
ΚΟΥ ΠΟΑΕΙΗΙΚΟΥ ΚΑΤΟΠΙΝ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΜΑΧΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΓΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΕΑ-
ΛΗΝΟΝ ΝΑΥΤΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ.. Ο ΟΑΥΜΑΣΜΟΣ
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΪίΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ 18»Υ.- Ο ΚΑΤΑ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΑΥΤΟΥ
ΑΚΡΟΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΒΡΑΧΙΟΝΟΣ... ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ
ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ.
ζε την κρίσιν τοΰ ΙΙάοιδος.
»'Η δεξιά της χείρ κράτει την ί
ζώνης ί)ίπ/.θ" τί*
Το .τεοιφημότερον ί*ρνον ν.λ·Λ0-
οική: τέχνης άναντιρρήτοίς είναι
ιο ιϊν?ι· βραχιώνοιν αγαλμα τής Α¬
φροδίτης τής Μηλου έν τί Παρι-
Γ) Πινακοθήκτ) τοΰ Λονορον.
Πίοιξ τοϋ άτταραιιίλλου αυτού
μαομαοίνου καλλιτϊχνήματυ:; άπο
Ετά·ν οΐεςάγεται φοβε-οό; πόλει·./);
μετα;ΐ> των διαίρόοο.ν /αλλιτρ/νων
προσ.ταυΌνντων ν' άναπαοαοτή^-
σοιν τΐ> άοχΐ'χόν σγτ,ιιά, την περί¬
μετρον κ.αί την στάσιν των #λλει-
πόντοη' β&αχιόνων.
Άλλ' οί οροτχίονες; της Άφοο-
δίτης αυτή; δέν «τλλείπσνν». νπάο-
χει δέ πληρεστάτη ν.αχ α{<θ?ντικι·ν ϊάτη περι γράφη τοΰ δ?.ιη> άγάλιια-
το; ύτό νπενθύνου πρόσωπον, τό
οποίον τό έπεθεώρησε λεπτομερώς
καί τό εθαύμασε ποοτοΰ ν' άπο-
χοποΡν ο! βρα/ίονες. Καί την γτι/-
μήν αύτην οί άρχικοί 6ρ«/ίον5ς
της Αφροδίτης τηιτ Μήλον ενοΐ-
οζοπαι έντός ιδιαιτέρας θήκης είς
ΤοΛονβοον. Φωτογραφάαι αυτών έ-
δηυοσιεύ&ησαν διά πρώτην φοράν
πρό ολίγων έβδομάδων είς τόν Λ?-
ριοδικόν τύπον τής Άμεοικής.
Ό Ντονιιών ντ' Όρβίλ, νεαρό;
Γά/λο; ο*ηιιαιθφ»ρος επί ;ακ.';οΰ
Γα?.λι/αΰ πολεμικον, έκτελονντος
;τεριοοείαν άνά τα Έλληνικά πά-
βαλια, ήκουσε περί ενός μαριιαρΐ-
νοι· άγάίματοί ενρεθέντος νπο χω
οικον ν.αί μετά μεγιίλων δνσνολι-
ιΰν ώς θά έξηγηθίΙ κατωτέρω, ε-
ρ
ιιέτρα πρός απόκτησιν τον.
«: το ημερολόγιον τοϋ Ντονμών
^τ Οριβίλ, διατηοονιιενον νυν" είς
τον Λοΰθοον, σημειούνται τα έξη; ·
«Γο άγαλμα άποτελεΐτσι έ* δύο
τεΐίαχίων, ήνωμένοχν είς την μέσην
θια δνο ίσχυρών σιδηρών ράβδων.
1ο σινσλον εχει ίήΐ>ος ΙΕ*ποδ·ον.
V
οριστερός βραχύν είνα 6ψ(ο
ΐς
V
οριστερός βραχύν είναι 6ψ(ο-
Ενεκα τής στάσεώς; ·..-.-
την ώνόμασα ΆφρΛίτΓν
ν, τοϋ μήλου λτο; τοΐ· αν
υ 6όλ
ής
της, πιπτοίιση; άτι»ιιελήτο>; ?/. τίν
γλοντών πρό·; τονς πόδας τη^. Ή
κό·ΐη είναι άναδεδεμέ·η όπισθεν
καί κρατεΐται είς τί]ν θέσιν αίτήν
διά ταινίας. Τό ωραίον της πρόοω-
πον διατηορΐται καλΛ>;, έξιαιρί^ι
τοΰ ανχοι» τΤ|ς; ς·ινό;. έκ τοϊ ό;τοί-
οι· λείπει ιιιχ.οό ντεμάχιον. Παος-
τηοω ότι τα ώτά της είναι τρντη-
μενα ώς νά είχον ένώτιον ά/ΐά τοι-
οΰτα χοσιι^ιατα δέν νπηρχον.
■»Έκ της ίσθήτό; της προεϊϊ-
χοτ.-ν μόνον οί δάκτΐ'λο» τοΰ δεξιοϊ
ΐτοοός. Ό άριστεοός πονς, οΰτινο;
μέγα αέρος φαίνεΐαι ότι ήτο άο;.1-
.τές, είναι κομμένος. Ό χοιρικός ιιέ
επληροφόρησεν ότι ήρεύνησϊν ε-
πισταμένιος την νπονειον κρυπτην
άνε-/.α/Λ'<τ»&η τό αγοΪΛΐα, άλ- λά δέν ηδυνήθη νά εΰρτ] τόν έλλεί- ποτα πόδα». Τοιαύτη ήτο ή Άφροοίτη, ίίτσΛ· ό νεαρός σηιιαιοφόρο·; καί μέλλων Γά/.λος ναύασχος την εΕδε είς την κατοχήν το ΰ'Έλληνος χωρικόν τής ή Μή/.ου, όστις είχεν άναν.π- τό άγια'λμα έντός (εσφρ ν.ριΐπτης κάτοίθεν τοΰ ά- Τό ό ιις μίαν :;όγχΓ<ν σκιθλισιιέ'νην ε'ς τόν τοϊχον της κρνπτη; μίαν ίψ λήν σκιεράν μορφήν. Μέ την βοήθειαν γειτόνων ή κρι'·πτη ήρευνήθη άλλά οέν "ευρέ¬ θη αλλος θησαυρός έκτό·ς τοΰ ά% άλ- ματος τοίτον. ορίζοντος: είς χρυσόν όσον είναι τό βάρος τού. Ή κ>ρύπτη
προφανΛς δέ ν ήτο τόπ»; λατρείκς
άλλ' απλώς εχρησίμευεν ώς κρυφή
άπο-Οήκη, ένθα καποιος πλοΐσιος
ανΰροιπο: είς την άοχαιότητα. ί·
σως ποι') 2.000 ίτών, ?·Λθνι|·ε την
Άφροδίτην, δταν εΐδε τα ίστία
βαρβαρικών πειρατικιον, ερζομέ¬
νων μακρι'ηΐεν. Ή επίανλις τοϋ
μή
βΛ'ΐκου σι»ι6όλου τνς ν
1ο βπον της κάλλος, ώ: εΐν.ονίοΐη
|ηο τορ νλύπΐου τον άοχαίου νοί-
ή άλ>- Γξ
Ηΐίντ^ ρης
γροϋ τού. Τό μόνον μυστήριον εί¬
ναι ςτώς εθραΰσϋησαν οί &ρα/ίο-
νες. Μίρος αντοΰ είναι έξηκριβω-
μένον, άν καί ό Ντσυιιών Ντ' Όρ¬
βίλ καί αλλοι. διά διπλίοματικοΰς
λόγους·, ίιέν τό σι·;ι.τεριλαιιπάνοϊ.·ν
είς τάς διηνησεις των Μέρος τοϋ
«κοωττιριασαοΰ εγένετο κατά δια¬
ταγήν τοΰ Βασιλέως ΛθΛ.'δο6ίσι.·
18σι·.
Είς τάς αρχάς τοΐ ετοι»; 1829
"Ελλην χοιρικο,ς, προετοιμάζ<ον την γήν τού διά την έαρινήν σπΌράν, ήριχισι: νά έκριζώνη ?να παλαιόν κοομον ^ένι^ρου. Π αρετήρη,σΕ τό· τε ότι τα κηαήιιατα τοϋ πελένεώ; ίαί των ριϊών πιαρηνον ί·πό- ή, άλλά δέν ήν'νόησε την ά ό 03> ήχ, ήη η
οημασαν τοΰ πςάγματος πΐαρά μό¬
ν, υν οταν έξαφνα ό ν.ορμός εξηφα-
νίσθ-η άπ' Ιμποός τον, άφήσας είς
την -θέσιν τον χαίνουσαν ο·.την. Κΰ-
ψας κάπο είδε,ν τότε ν.ο-ύπτην κσΐ
—^^«βι»^^—-
Ντεσάλες, χορευτρια κωμειδυλλίων έν Νέα Ύόοκπ, ή 1™&
τ» Θεατοιχόν στάδιον, δ,-τως άφΐί«κοθη είς τέ· κηβνγμα τον
ΐ*.>ν§ννεϊ} ί*ΛΛ*
ίλεηλατήθη καί αντ!>ζ ό ϊδιοε μετά
των οίκείων τον έσφάγησαν Π ά-
ιήχι'Ιησαν ώς δούλοι. Εις την υπό-
γειον κρύπτην δικος δ άδάυας αν-
τός τής άοχαίας τέχνης έμεινεν ά-
οχραλής, άλλά λησιιιθΛ'ρμένος επί
αΐονας
Τόν Απρίλιον τοΰ 1820, εν3ύ-:
ιιρτά τί|ν άνακά?.υψιν ταιπην, μι¬
κρόν Γαλλικόν ον.ά^ο; προσωρμί-
σθη είς τόν λιαένα τ7ς Μήλοτ. Μ?-
ταξΰ των αλλίαν άξιοαατικών, οί¬
τινες εξήλ-θον είς την ξηράν ήτο δ
Νταυιιών Ντ' Όρβίλ, προωρισαέ-
ΛΌζ νά καταστή δΐίίσΓΐιος θα^.ΓΤ-
σοπόρος καί έΗερευνητή;, άλλά τό¬
τε ά'σημος σηιιαιοφόρο-; μέ κρασιν
πρός την Ελληνικήν, την οτιντ-
ν.ήν καί την οοταηκήν. "Οταν δ
προξενικός πράκτο^ρ τής Γαλλίας
τμ ώιιίλησε περί τοΓ άγάλααΐος έν
ττ» κρνπτη ό Ντ' Όρβίλ έγκατέλει-
ψε την έρευναν τού διά σπάνια φν-
τά νοιιί μετέβη δπο>ς ίδη τό ενςη-
μα μαζύ ,ιιέ τόν ύποπί.οίαιρχον ν..
Μαρτερέρ. 'Επί τή θέα τοϋ με-
νσλου καλλιτεχνήματος δ λΐαρός
Γάλλος έμεινεν εκθααοος καί πά-
ραιτα ήννόησεν ότι αί'τό ώφειλε
νά περιέλθη εί; την κατοχήν τον
βασιλέως ττ}; πατρίδος τού.
Ό χωρικόν εζήτει 1 200 φοάγ-
κα, ή περίπον 240 δολλάρια, διά τό
ανα>.μα*Ό Γά>λος δέν εΐχε τ£φ
χρήιιατα καί παρεκάλεσε τόνκυ-
οερνήτην νά κατεϊβοίί.τ) τό νπόλοι-
πον έξ ίδίίον τον ή έκ τοϋ τσμίίου
τοϋ πλοίου.
Ό Λλοίααχο; τίτο ανθρο>πο; πε-
ριοορισιιένο^ν ΙδεόΊν. Ειχε σ:αλί ό¬
πως σνντάξη {-δοονραΓρικού; χάρ-
τας τοϋ Εΰ'ίείνου Πόντον καί δ-
χι δπΓι>ς άνοράστι άρχαϊα άγάλμα-
τα. Έξ αλλου τό ιιικιόν σκάφο.:
τιον ήΐπ) κΐο.τάφορτον άπχ) αηχανη-
ματα διά την καταμέτρησιν καί δέν
ήθελε νά προσθέση καί αυτόν τόν
βαρύν εκ μαοιιάρον όγκον.
"Οταν ιτετ' δ^νίγον τό π?νθϊον ιιε-
τέθη εί; την Κωνσταν*ηνοι'·πολιν
ό Ινθσυσιοοδης νέο; διυγήθη την ■£-
πόθεσιν είς τόν Γάλλον Π^ρέσβνΛ'
ένΤονρκία, Μαρκήσιον Ντέ Ριίι-
έρ. Ή 'Ρί^άς καί όλαι αί νησρι^τη·,·
την εποχήν έϋΐίνην ήσαν μέοο;
Εύαγγελίου.
καί οί "Ελληνες ιναν 'νπήκοοι τοΰ
Σοΐ'λτΟΛ^ου. Ό Ντοι«αο)ν Ντ' Όρ-
6ίλ δέν ήργησε νά πΕίση τόν Πρέο
6υν πϊρί τής σπουδαιότητος τού
εύρτματος καί δ Μαιρΐκήσιος^ άπ^-
στειλε τολ' γραυιαατέα τού Κόιιητα
Άνρί Ντέ Μαρκε?1ονς μέ την φρε-
γάταν «'Εσταφέτ» ΐλ·α φέριι τύ ά-
γαλμα. .
Ό Ντ' Όρΰίλ τΐθελε νά <παγτ; καί αίτός μαζύ, άλλ' δ /ον'διροκέφα- λος ■κι.'βερνήτης τού δέν ηθέλησε νά τοϋ δώση άλλην αδειαν. Ό Ντέ Μαρσελ?.οί·ς έφθασεν είς την Μή- λον'λίαν Ιπυίαίρα)ς. Ό χωαζός εΐχε λάβη παρά τοϋ Γάλλου σηιιαι- οφορου αρκετόν χοηματΐίίον ποσόν ώς άρραβίονα διά την άγοραπω· λησίαν!" 'Αλλ' έν τω μεταξΰ είς 'Αρ μενιος ίερεν; είς ϊήν ντίσον (Ιπεθε- ώβησε την Άφρεθδίτην και ήλθεν Ή( Μίλλε Στάμμερς, μετέχουσα τού διαγωνισμόν κάλλους μεταξύ γνναικών, πρός εκλογήν τής «Μίς Νέας 'Υόρκης>, ή όποία θά λάδχι μέρος είς τούς α¬
γώνας κάλλους τοϋ Γκάλβεστων.
είς επαφήν μετά τινος ίεράο/ου
τής 'Έλληνικής Έκκλ-ησίας, όστις·
είχε περισσοτέραν κρίσιν άπό τοίί
Γαλλου πλοιάοχοι». Τό άποτέλεομα
ΐ^το ότι δ χοιρικός εδέχθη μεγιαλεί-
τερον π»σόν ΐ>. μέρους τον Ίείρέω;.
"Οταν αί λέμβοι τοΰ «Έσταφέτν
έφθασαν είς την π«ραλίαν, ό Κά¬
μης ενρεν ότι τό κάτα) αέρος τοϋ
ά-νάλαατος ήδη είχε φορτα,θτ έφ'
ΐΛ'ός πλοίον στσ).έτο; υπο τοϋ 'Έλ-
λητος Ιεράρχου. Τό δνω ήμιο*.1, ιιέ
τούς όραχίονας άικό|ΐη είς τάζ θέ-
σεις των, ήτο επί της παοαλίας.
Τότε ακριβώς ή Άφροδίτη ε-
χασε τοΰς^ βραχίονάς1 της, άλλ' ο-
χι καί τούς δύο.
Ό Γόλλος έν σπουδή &τλήι;ω-
σεν είς τόν χωρικόν τό υπόλοιπον
τοϋ χριήΐίο—ός τον καί εζήτησε τυ
αναλμα άπό τούς "(Ελληνας, οί ό-
ποϊοι, έχοντες πληρώστι όαοί^)ς,
φυσικά ήρνι'^θτισαν νά τό παραοώ-
σσυν. Είς την παραλίαν τής Μή¬
λου τότε ο'νεκ:ροτήίτη, ά>ς φαίνε-
ται, άγρία συμπλοκή, έξ έκίίνων.
είς τάς οποίας είναι συν>^ιο|ιένοι
οί λ'αϋτ'αι. ΙΙοΑλά αΌχημα Τσως
κεφά?.ια καί πο>λαί άσχηριότερο»!
μντοκ. έθρανσθησοτν είς την συα·
πλοκήν ίκείνην, άλλά τότε, δυοτν-
χώζ, ϊγαοε καί ή Άφροδίτη τού;
βραχίονάς της μέ τό ΐραέηγ·ια
άπ' έδώ ν.αί άπ' έκεϊ. Φαίνεται, δν
ναί τό επεισόδιον επιμελώς έοΐωπή-
θη, δτι οί Γαλλοι ναΰται. κι>ρι?Ο·
σαντες τό άνω ήμισυ, ανηλβον επί
τοΰ 'Ελληνικοΰ πί.οίου Παί άφήοε-
σαν ν.αί τό κάτω ήμισυ τον αγί>-
ματος. "Εθεσαν τότε έν σπ»Λν τα
δί·ο τεμάχια μετά των σνντριιιμά-
των των οραχιΟΛ-ων είς τό πίοϊόν
των καί έφυγον διά την Κωνστατι
νοΰπολιν.
Την ίδιαν νύκτα, ν.—ά την ο¬
ποίαν τό «'Εσταφέτ» ήγνυροοόλη-
σεν είς τόν Βόσπηρον, ό Πρέσ-ίυς
ανήλθεν επ ίτοϋ πλοίου καί έπεδεώ-
ρησε τόν ΌησαινχΛ· {ιπί) τό φώ; ε¬
νός ναυτικόν φανοϋ. Κατά την ^πί-
ση',ιον ίχθεσιν δ Πρέσδυ; έγοη-
τεύθη μεχρι τοιούτου 6οίθΐΌΓ έ»,
τής ■θέος τοϋ άγάλιιατος, ώστε διέ-
τα'ίε τό π).οϊον νά άναπΓΓάτη >5λ'ϊ
τα ίστία καί ν' αναχωρήση διά Γαλ
λίαν ποτραυτα. Ό λόνος τής (Τπου-
6ης ταύτης τιτο δτι δ Γάλλος1 Π οει
6ι·ς ττθε?ί νά ευρεθή το πλοΐον μέ
τό πολύτιμον φορτίον πέραν 6ο?.ης
των ΣοιΑτανικων τηίχβόλων, δταν
ή ΎψηλήΠνλη *4ι έκάλ'θανεν
I-
■κεϊνα τα δποΐα έλαβον χώρκϊν ρϊς
την Μήλον. Οί Γάλλον άΛ"αμφι6ό-
λως θά εφέροντο ενώπιον τοϋ πλη-
σιεστέρου Τουρκικόν δικαστηρίιη.·,
ένθα Τοΰρκος δικαστής ?πρεπϊ νά
αποφανθή είς ποΤον άντν.ε τό «-
γα?.μσ συμφίόνοις μέ τό Κοράνιον,
τό οποίον 6έν άν^τν-νχορίζει τα «εΐ-
δλ
'Οπυασδήπυτε τό «Έσταφέτ» ιΐ£-
τέφερεν ασφαλώς την ΆφρΓ^ίτην
είς την Γαλλίαν, ϊνω δ
«ίς την 30ην
ΤΟΎ ΩΡΑΙΟΎ
ΟΙ "ΕΛΛΕΙΠΟΝΤΕΣ" ΒΡΑΧΙΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΤΟΥ ΛΟΥΒΡΟΥ!
ΟΛΟΚΑΗΡΟΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΑΠΑΓΏΓΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΙ-
*■ ΤΕΧΝΗΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΑ 1820- Π5ΪΣ ΑΝΕΥΡΕΘΗ ΚΑΙ ΠΠΣ ΕΦΟΡΤΩΘΗ ΕΠΙ ΓΑΛΛΙ-
ΚΟΥ ΠΟΑΕΙΗΙΚΟΥ ΚΑΤΟΠΙΝ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΜΑΧΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΓΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΕΑ-
ΛΗΝΟΝ ΝΑΥΤΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ.. Ο ΟΑΥΜΑΣΜΟΣ
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΪίΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ 18»Υ.- Ο ΚΑΤΑ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΑΥΤΟΥ
ΑΚΡΟΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΒΡΑΧΙΟΝΟΣ... ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ
ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ.
ζε την κρίσιν τοΰ ΙΙάοιδος.
»'Η δεξιά της χείρ κράτει την ί
ζώνης ί)ίπ/.θ" τί*
Το .τεοιφημότερον ί*ρνον ν.λ·Λ0-
οική: τέχνης άναντιρρήτοίς είναι
ιο ιϊν?ι· βραχιώνοιν αγαλμα τής Α¬
φροδίτης τής Μηλου έν τί Παρι-
Γ) Πινακοθήκτ) τοΰ Λονορον.
Πίοιξ τοϋ άτταραιιίλλου αυτού
μαομαοίνου καλλιτϊχνήματυ:; άπο
Ετά·ν οΐεςάγεται φοβε-οό; πόλει·./);
μετα;ΐ> των διαίρόοο.ν /αλλιτρ/νων
προσ.ταυΌνντων ν' άναπαοαοτή^-
σοιν τΐ> άοχΐ'χόν σγτ,ιιά, την περί¬
μετρον κ.αί την στάσιν των #λλει-
πόντοη' β&αχιόνων.
Άλλ' οί οροτχίονες; της Άφοο-
δίτης αυτή; δέν «τλλείπσνν». νπάο-
χει δέ πληρεστάτη ν.αχ α{<θ?ντικι·ν ϊάτη περι γράφη τοΰ δ?.ιη> άγάλιια-
το; ύτό νπενθύνου πρόσωπον, τό
οποίον τό έπεθεώρησε λεπτομερώς
καί τό εθαύμασε ποοτοΰ ν' άπο-
χοποΡν ο! βρα/ίονες. Καί την γτι/-
μήν αύτην οί άρχικοί 6ρ«/ίον5ς
της Αφροδίτης τηιτ Μήλον ενοΐ-
οζοπαι έντός ιδιαιτέρας θήκης είς
ΤοΛονβοον. Φωτογραφάαι αυτών έ-
δηυοσιεύ&ησαν διά πρώτην φοράν
πρό ολίγων έβδομάδων είς τόν Λ?-
ριοδικόν τύπον τής Άμεοικής.
Ό Ντονιιών ντ' Όρβίλ, νεαρό;
Γά/λο; ο*ηιιαιθφ»ρος επί ;ακ.';οΰ
Γα?.λι/αΰ πολεμικον, έκτελονντος
;τεριοοείαν άνά τα Έλληνικά πά-
βαλια, ήκουσε περί ενός μαριιαρΐ-
νοι· άγάίματοί ενρεθέντος νπο χω
οικον ν.αί μετά μεγιίλων δνσνολι-
ιΰν ώς θά έξηγηθίΙ κατωτέρω, ε-
ρ
ιιέτρα πρός απόκτησιν τον.
«: το ημερολόγιον τοϋ Ντονμών
^τ Οριβίλ, διατηοονιιενον νυν" είς
τον Λοΰθοον, σημειούνται τα έξη; ·
«Γο άγαλμα άποτελεΐτσι έ* δύο
τεΐίαχίων, ήνωμένοχν είς την μέσην
θια δνο ίσχυρών σιδηρών ράβδων.
1ο σινσλον εχει ίήΐ>ος ΙΕ*ποδ·ον.
V
οριστερός βραχύν είνα 6ψ(ο
ΐς
V
οριστερός βραχύν είναι 6ψ(ο-
Ενεκα τής στάσεώς; ·..-.-
την ώνόμασα ΆφρΛίτΓν
ν, τοϋ μήλου λτο; τοΐ· αν
υ 6όλ
ής
της, πιπτοίιση; άτι»ιιελήτο>; ?/. τίν
γλοντών πρό·; τονς πόδας τη^. Ή
κό·ΐη είναι άναδεδεμέ·η όπισθεν
καί κρατεΐται είς τί]ν θέσιν αίτήν
διά ταινίας. Τό ωραίον της πρόοω-
πον διατηορΐται καλΛ>;, έξιαιρί^ι
τοΰ ανχοι» τΤ|ς; ς·ινό;. έκ τοϊ ό;τοί-
οι· λείπει ιιιχ.οό ντεμάχιον. Παος-
τηοω ότι τα ώτά της είναι τρντη-
μενα ώς νά είχον ένώτιον ά/ΐά τοι-
οΰτα χοσιι^ιατα δέν νπηρχον.
■»Έκ της ίσθήτό; της προεϊϊ-
χοτ.-ν μόνον οί δάκτΐ'λο» τοΰ δεξιοϊ
ΐτοοός. Ό άριστεοός πονς, οΰτινο;
μέγα αέρος φαίνεΐαι ότι ήτο άο;.1-
.τές, είναι κομμένος. Ό χοιρικός ιιέ
επληροφόρησεν ότι ήρεύνησϊν ε-
πισταμένιος την νπονειον κρυπτην
άνε-/.α/Λ'<τ»&η τό αγοΪΛΐα, άλ- λά δέν ηδυνήθη νά εΰρτ] τόν έλλεί- ποτα πόδα». Τοιαύτη ήτο ή Άφροοίτη, ίίτσΛ· ό νεαρός σηιιαιοφόρο·; καί μέλλων Γά/.λος ναύασχος την εΕδε είς την κατοχήν το ΰ'Έλληνος χωρικόν τής ή Μή/.ου, όστις είχεν άναν.π- τό άγια'λμα έντός (εσφρ ν.ριΐπτης κάτοίθεν τοΰ ά- Τό ό ιις μίαν :;όγχΓ<ν σκιθλισιιέ'νην ε'ς τόν τοϊχον της κρνπτη; μίαν ίψ λήν σκιεράν μορφήν. Μέ την βοήθειαν γειτόνων ή κρι'·πτη ήρευνήθη άλλά οέν "ευρέ¬ θη αλλος θησαυρός έκτό·ς τοΰ ά% άλ- ματος τοίτον. ορίζοντος: είς χρυσόν όσον είναι τό βάρος τού. Ή κ>ρύπτη
προφανΛς δέ ν ήτο τόπ»; λατρείκς
άλλ' απλώς εχρησίμευεν ώς κρυφή
άπο-Οήκη, ένθα καποιος πλοΐσιος
ανΰροιπο: είς την άοχαιότητα. ί·
σως ποι') 2.000 ίτών, ?·Λθνι|·ε την
Άφροδίτην, δταν εΐδε τα ίστία
βαρβαρικών πειρατικιον, ερζομέ¬
νων μακρι'ηΐεν. Ή επίανλις τοϋ
μή
βΛ'ΐκου σι»ι6όλου τνς ν
1ο βπον της κάλλος, ώ: εΐν.ονίοΐη
|ηο τορ νλύπΐου τον άοχαίου νοί-
ή άλ>- Γξ
Ηΐίντ^ ρης
γροϋ τού. Τό μόνον μυστήριον εί¬
ναι ςτώς εθραΰσϋησαν οί &ρα/ίο-
νες. Μίρος αντοΰ είναι έξηκριβω-
μένον, άν καί ό Ντσυιιών Ντ' Όρ¬
βίλ καί αλλοι. διά διπλίοματικοΰς
λόγους·, ίιέν τό σι·;ι.τεριλαιιπάνοϊ.·ν
είς τάς διηνησεις των Μέρος τοϋ
«κοωττιριασαοΰ εγένετο κατά δια¬
ταγήν τοΰ Βασιλέως ΛθΛ.'δο6ίσι.·
18σι·.
Είς τάς αρχάς τοΐ ετοι»; 1829
"Ελλην χοιρικο,ς, προετοιμάζ<ον την γήν τού διά την έαρινήν σπΌράν, ήριχισι: νά έκριζώνη ?να παλαιόν κοομον ^ένι^ρου. Π αρετήρη,σΕ τό· τε ότι τα κηαήιιατα τοϋ πελένεώ; ίαί των ριϊών πιαρηνον ί·πό- ή, άλλά δέν ήν'νόησε την ά ό 03> ήχ, ήη η
οημασαν τοΰ πςάγματος πΐαρά μό¬
ν, υν οταν έξαφνα ό ν.ορμός εξηφα-
νίσθ-η άπ' Ιμποός τον, άφήσας είς
την -θέσιν τον χαίνουσαν ο·.την. Κΰ-
ψας κάπο είδε,ν τότε ν.ο-ύπτην κσΐ
—^^«βι»^^—-
Ντεσάλες, χορευτρια κωμειδυλλίων έν Νέα Ύόοκπ, ή 1™&
τ» Θεατοιχόν στάδιον, δ,-τως άφΐί«κοθη είς τέ· κηβνγμα τον
ΐ*.>ν§ννεϊ} ί*ΛΛ*
ίλεηλατήθη καί αντ!>ζ ό ϊδιοε μετά
των οίκείων τον έσφάγησαν Π ά-
ιήχι'Ιησαν ώς δούλοι. Εις την υπό-
γειον κρύπτην δικος δ άδάυας αν-
τός τής άοχαίας τέχνης έμεινεν ά-
οχραλής, άλλά λησιιιθΛ'ρμένος επί
αΐονας
Τόν Απρίλιον τοΰ 1820, εν3ύ-:
ιιρτά τί|ν άνακά?.υψιν ταιπην, μι¬
κρόν Γαλλικόν ον.ά^ο; προσωρμί-
σθη είς τόν λιαένα τ7ς Μήλοτ. Μ?-
ταξΰ των αλλίαν άξιοαατικών, οί¬
τινες εξήλ-θον είς την ξηράν ήτο δ
Νταυιιών Ντ' Όρβίλ, προωρισαέ-
ΛΌζ νά καταστή δΐίίσΓΐιος θα^.ΓΤ-
σοπόρος καί έΗερευνητή;, άλλά τό¬
τε ά'σημος σηιιαιοφόρο-; μέ κρασιν
πρός την Ελληνικήν, την οτιντ-
ν.ήν καί την οοταηκήν. "Οταν δ
προξενικός πράκτο^ρ τής Γαλλίας
τμ ώιιίλησε περί τοΓ άγάλααΐος έν
ττ» κρνπτη ό Ντ' Όρβίλ έγκατέλει-
ψε την έρευναν τού διά σπάνια φν-
τά νοιιί μετέβη δπο>ς ίδη τό ενςη-
μα μαζύ ,ιιέ τόν ύποπί.οίαιρχον ν..
Μαρτερέρ. 'Επί τή θέα τοϋ με-
νσλου καλλιτεχνήματος δ λΐαρός
Γάλλος έμεινεν εκθααοος καί πά-
ραιτα ήννόησεν ότι αί'τό ώφειλε
νά περιέλθη εί; την κατοχήν τον
βασιλέως ττ}; πατρίδος τού.
Ό χωρικόν εζήτει 1 200 φοάγ-
κα, ή περίπον 240 δολλάρια, διά τό
ανα>.μα*Ό Γά>λος δέν εΐχε τ£φ
χρήιιατα καί παρεκάλεσε τόνκυ-
οερνήτην νά κατεϊβοίί.τ) τό νπόλοι-
πον έξ ίδίίον τον ή έκ τοϋ τσμίίου
τοϋ πλοίου.
Ό Λλοίααχο; τίτο ανθρο>πο; πε-
ριοορισιιένο^ν ΙδεόΊν. Ειχε σ:αλί ό¬
πως σνντάξη {-δοονραΓρικού; χάρ-
τας τοϋ Εΰ'ίείνου Πόντον καί δ-
χι δπΓι>ς άνοράστι άρχαϊα άγάλμα-
τα. Έξ αλλου τό ιιικιόν σκάφο.:
τιον ήΐπ) κΐο.τάφορτον άπχ) αηχανη-
ματα διά την καταμέτρησιν καί δέν
ήθελε νά προσθέση καί αυτόν τόν
βαρύν εκ μαοιιάρον όγκον.
"Οταν ιτετ' δ^νίγον τό π?νθϊον ιιε-
τέθη εί; την Κωνσταν*ηνοι'·πολιν
ό Ινθσυσιοοδης νέο; διυγήθη την ■£-
πόθεσιν είς τόν Γάλλον Π^ρέσβνΛ'
ένΤονρκία, Μαρκήσιον Ντέ Ριίι-
έρ. Ή 'Ρί^άς καί όλαι αί νησρι^τη·,·
την εποχήν έϋΐίνην ήσαν μέοο;
Εύαγγελίου.
καί οί "Ελληνες ιναν 'νπήκοοι τοΰ
Σοΐ'λτΟΛ^ου. Ό Ντοι«αο)ν Ντ' Όρ-
6ίλ δέν ήργησε νά πΕίση τόν Πρέο
6υν πϊρί τής σπουδαιότητος τού
εύρτματος καί δ Μαιρΐκήσιος^ άπ^-
στειλε τολ' γραυιαατέα τού Κόιιητα
Άνρί Ντέ Μαρκε?1ονς μέ την φρε-
γάταν «'Εσταφέτ» ΐλ·α φέριι τύ ά-
γαλμα. .
Ό Ντ' Όρΰίλ τΐθελε νά <παγτ; καί αίτός μαζύ, άλλ' δ /ον'διροκέφα- λος ■κι.'βερνήτης τού δέν ηθέλησε νά τοϋ δώση άλλην αδειαν. Ό Ντέ Μαρσελ?.οί·ς έφθασεν είς την Μή- λον'λίαν Ιπυίαίρα)ς. Ό χωαζός εΐχε λάβη παρά τοϋ Γάλλου σηιιαι- οφορου αρκετόν χοηματΐίίον ποσόν ώς άρραβίονα διά την άγοραπω· λησίαν!" 'Αλλ' έν τω μεταξΰ είς 'Αρ μενιος ίερεν; είς ϊήν ντίσον (Ιπεθε- ώβησε την Άφρεθδίτην και ήλθεν Ή( Μίλλε Στάμμερς, μετέχουσα τού διαγωνισμόν κάλλους μεταξύ γνναικών, πρός εκλογήν τής «Μίς Νέας 'Υόρκης>, ή όποία θά λάδχι μέρος είς τούς α¬
γώνας κάλλους τοϋ Γκάλβεστων.
είς επαφήν μετά τινος ίεράο/ου
τής 'Έλληνικής Έκκλ-ησίας, όστις·
είχε περισσοτέραν κρίσιν άπό τοίί
Γαλλου πλοιάοχοι». Τό άποτέλεομα
ΐ^το ότι δ χοιρικός εδέχθη μεγιαλεί-
τερον π»σόν ΐ>. μέρους τον Ίείρέω;.
"Οταν αί λέμβοι τοΰ «Έσταφέτν
έφθασαν είς την π«ραλίαν, ό Κά¬
μης ενρεν ότι τό κάτα) αέρος τοϋ
ά-νάλαατος ήδη είχε φορτα,θτ έφ'
ΐΛ'ός πλοίον στσ).έτο; υπο τοϋ 'Έλ-
λητος Ιεράρχου. Τό δνω ήμιο*.1, ιιέ
τούς όραχίονας άικό|ΐη είς τάζ θέ-
σεις των, ήτο επί της παοαλίας.
Τότε ακριβώς ή Άφροδίτη ε-
χασε τοΰς^ βραχίονάς1 της, άλλ' ο-
χι καί τούς δύο.
Ό Γόλλος έν σπουδή &τλήι;ω-
σεν είς τόν χωρικόν τό υπόλοιπον
τοϋ χριήΐίο—ός τον καί εζήτησε τυ
αναλμα άπό τούς "(Ελληνας, οί ό-
ποϊοι, έχοντες πληρώστι όαοί^)ς,
φυσικά ήρνι'^θτισαν νά τό παραοώ-
σσυν. Είς την παραλίαν τής Μή¬
λου τότε ο'νεκ:ροτήίτη, ά>ς φαίνε-
ται, άγρία συμπλοκή, έξ έκίίνων.
είς τάς οποίας είναι συν>^ιο|ιένοι
οί λ'αϋτ'αι. ΙΙοΑλά αΌχημα Τσως
κεφά?.ια καί πο>λαί άσχηριότερο»!
μντοκ. έθρανσθησοτν είς την συα·
πλοκήν ίκείνην, άλλά τότε, δυοτν-
χώζ, ϊγαοε καί ή Άφροδίτη τού;
βραχίονάς της μέ τό ΐραέηγ·ια
άπ' έδώ ν.αί άπ' έκεϊ. Φαίνεται, δν
ναί τό επεισόδιον επιμελώς έοΐωπή-
θη, δτι οί Γαλλοι ναΰται. κι>ρι?Ο·
σαντες τό άνω ήμισυ, ανηλβον επί
τοΰ 'Ελληνικοΰ πί.οίου Παί άφήοε-
σαν ν.αί τό κάτω ήμισυ τον αγί>-
ματος. "Εθεσαν τότε έν σπ»Λν τα
δί·ο τεμάχια μετά των σνντριιιμά-
των των οραχιΟΛ-ων είς τό πίοϊόν
των καί έφυγον διά την Κωνστατι
νοΰπολιν.
Την ίδιαν νύκτα, ν.—ά την ο¬
ποίαν τό «'Εσταφέτ» ήγνυροοόλη-
σεν είς τόν Βόσπηρον, ό Πρέσ-ίυς
ανήλθεν επ ίτοϋ πλοίου καί έπεδεώ-
ρησε τόν ΌησαινχΛ· {ιπί) τό φώ; ε¬
νός ναυτικόν φανοϋ. Κατά την ^πί-
ση',ιον ίχθεσιν δ Πρέσδυ; έγοη-
τεύθη μεχρι τοιούτου 6οίθΐΌΓ έ»,
τής ■θέος τοϋ άγάλιιατος, ώστε διέ-
τα'ίε τό π).οϊον νά άναπΓΓάτη >5λ'ϊ
τα ίστία καί ν' αναχωρήση διά Γαλ
λίαν ποτραυτα. Ό λόνος τής (Τπου-
6ης ταύτης τιτο δτι δ Γάλλος1 Π οει
6ι·ς ττθε?ί νά ευρεθή το πλοΐον μέ
τό πολύτιμον φορτίον πέραν 6ο?.ης
των ΣοιΑτανικων τηίχβόλων, δταν
ή ΎψηλήΠνλη *4ι έκάλ'θανεν
I-
■κεϊνα τα δποΐα έλαβον χώρκϊν ρϊς
την Μήλον. Οί Γάλλον άΛ"αμφι6ό-
λως θά εφέροντο ενώπιον τοϋ πλη-
σιεστέρου Τουρκικόν δικαστηρίιη.·,
ένθα Τοΰρκος δικαστής ?πρεπϊ νά
αποφανθή είς ποΤον άντν.ε τό «-
γα?.μσ συμφίόνοις μέ τό Κοράνιον,
τό οποίον 6έν άν^τν-νχορίζει τα «εΐ-
δλ
'Οπυασδήπυτε τό «Έσταφέτ» ιΐ£-
τέφερεν ασφαλώς την ΆφρΓ^ίτην
είς την Γαλλίαν, ϊνω δ
«ίς την 30ην
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΟΙ
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΤΟΥΡΟΤΝΤΖΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΟΥΛΙΟΥ
ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΤΟΥ ΦΕΡΑΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
(Είναι γνωστόν, ότι δχι ολίγαι
έμπορικαί οικογένειαι έκ Σιατίστης
είχον έγκατασταθή είς διαφ^ους
πόλεις τής Αυστρίας πρό τοΰ 1700
καί είχον ίδρύσει εμπορικον;ς οίκους
είς τάς τότε ■άτψ-αζούσ-ας έκεί Ελ¬
ληνικάς Κοινότητας, Ινθα ανωτέ¬
ρα 'Ελλην.κά Σχολεία υπήρχον διά
την "ίΕλληνοπρεπη εκπαίδευσιν των
Έλληνοπαίδων.
Ό 'Εθνομάρτος Ρήγας ό Φε-
ραίος δταν μετέβη είς Βιέννην τω
1776, ήν έξελεξεν ώς κέντρον των
έθνεγερτ'.κών τού ένεργειών καί τής
έκτυπώτίως των έπ.αναστατικών
προκυρύξεων κλπ., ευρέθη έν τω
μέσω φιλοπατρίδων νέων, «μπόρων.
λογίων κλπ., καταγομενων ώς επί
τό πλείστον έκ Μακεδονίας, μετά¬
ξια των οποίων ήσαν καί οί Σατι-
στείς θεοχάρης Γ. ΤονρΌΰντζος
/αί Γεώργιος Πούλΐου τούς οποί¬
ας καί Ιμύησεν είς τα έπαναστα-
τικά σχέδιοτ'.
Έκ διαφόρων ίστορικών πηγών
πληροφορούμεθα, ότι ό θεοχάρης Γ.
Τουρ&υντζιος ήτο έμπορος ήλικίας
22 έτών, νεώτατος πάντων των ό-
παϊών τού, θερμόν άρ-α έχων τό αί-
μα καί εύτολμόιτερον τό φρόνημα.
Κατά την ανάκρισιν υπό τής ά-
στονομίας τής Βιέννης όπως οί άλ-
λοι όπαδοί τοϋ Ρήγα τοΰ Φεραίου,
ούτω %αί ούτος δβν δι«νοτ/θ-ηι νά
άποκρύψτ) την πρός τόν Ρήγαν φι¬
λίαν τα>, την μετ1 αύτοϋ σύμπραξιν
καί τϊν πόθον τής ελευθερίας, 3τ;
εγνώριζε τό κίνημα καί ότι δέν ήτο
άγνωστϊς εις αυτόν ό σκοπός τοϋ
θοορίου υμνου: «Ώς πότε παλληκά-
ρ:α...», τόν οποίον είχεν -άντιγράψει
■/.αί άπαγγ'είλει ή ψάλει πολλάκις.
Τό τραγικον τέλος τοΰ ένθουσι-
ώίαυς τούτου τέκνου τής Σιατίστης
είναι γνωστόν έκ τής ίστορίας, υ¬
πέστη δηλονότι· χαί ούτος τόν μαρ¬
τυρικόν θάνατον τοΰ στραγγαλισμοϋ
έν ταίς φυλακαίς τοΰ .Βελιγραδίου
μετά τοΰ Ρήγα ·κ,αί των λοιπών ες
συναΌλητών τού. Ώς μας είχε πλη-
ρσφορήσει ή γραΐα Ζωγραφίνα, ή
Τουρούντζίνα (μητέρα τοΰ ήρωος^,
ττο μία άπό τής άρχόντισσες τής
Σ'.ζτίστης, ή δέ οίκία αυτής έ'κειτο
παρά την οικίαν των άδελφών βε-
ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΟΤΕΡΛ ΜΟΔΕΛΑ
ΤΟΥ 1930 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΚΑΟΙΟ8
ΠΡΩΤΗ
ΔΟΣΙ2
$20
ΠΡΩΤΉ
ΔΟΣΙΣ
$20
"Εν δλλο
θαυμάσιον
Μοδέλο, τό
ΰπ' αριθ. 71,
τιμάται
δι ιο.οο
Δέν δύνασθε
ν' άγοράση-
τε καλλίτε¬
ρον Ράδιον,
είς οιανδή¬
ποτε τιμήν.
Ωραίον έκ καρυδιάς Λουδοβίκου 16ου
ερμάριον μέ πόρτες καί ΐη5ίτιΐΓηεηΐ
ραηβΐ οί (1Ϊ3ΐηοηά οηβηΐαΐ νταΐηιΐϊ,
7 κυλίνδρους, τελείως προφυλασσομένους.
Μϊίϊ 8ρρεΓ Πγηατηϊο 8ρβ3Ϊ6Γ,
ϋίαΐ ΟοπΙγοΙ. $125.00
Μεθ' δλων των έξαρτημάτων των, είς τιμάς ασυναγωνίστους,
θά εΰρητε μόνον εις τό άρχαιύτερον καί τό μόνον έν τη περιοχί]
τοϋ ΝΕΤνΆΚΚ, Ν. «Τ., μουσικόν κατάστημα των
ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ
ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ
ΔΙΔΟΜΕΝ ΠΙΣΤΩΣΙΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕ¬
ΧΟΜΕΝ ΕΥΚΟΛΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΗΡΩΜΑΣ.
Άναλαμβάνομεν την φόρτωσιν καί αποστολήν δλων των ανω¬
τέρω ε'ιδών είς δλην την Αμερικήν καί Καναδάν, ώς έπίσης καί
είς τούς έν Ελλάδι συγγενεΐς σας, μέ τα εξοδα είς βάρος μας.
Είς ακτΐνα 100 μιλίων έκ τοΰ Καταστήματός μας παρέχομεν
δωρεάν εγκατάστασιν ΚΑΒΙΟ8 καί υπηρεσίαν επί εν ετος.
Γράψατε, τηλεγραφήσατε, ή επισκεφθήτε τό Κατάστημα μας,
όπερ πρός ευκολίαν των πελατών μας παραμένει ανοικτόν μέχρι
τοϋ Μεσονύκτιον.
ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΪΡΙΟΪ
ΜΑΒΚΕΤ & ΒΒΟΑΟ ΜΙΙΜ 00,
163165-167 ΜΑΒΚΕΤ 8Τ.
(ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ1ΙΒ 0ΟΗΝΕΗ5)
ΝΕννΑΡΚ, Ν. ϋ. ^
Τηλέφωνα: ΜαΓκεί 4765—4860.
οχάρους έν Γερανεία. (Κάτω συνοι-
>;ία Σ'.ατίστης)
Ή Πατρίς τού τΐαώσα την μνή¬
μην τού ήρω'ΐΛθΰ αυτής τέκνον, ώ-
νόμασε μίαν έκ των όδών αυτής μέ
τό ονοαα αύτοδ.
* * * ♦
Πϊρί το'ϊ δευτέρου έ'Θνομάρτυρος
Γεωρ-;ίου Π ούλιου καί τοϋ "άβελφοϋ
7'5τοϋ, π32αθέτθ[Αί.ν κατωτέρω μίαν
λεπτομερή και έαπεριστα-τωμένην ι¬
στορικήν μελέτην τοϋ Ά. Δασκα-Ι
λάκη, ϊημοσιευΌείσαν κατά τό 19261
είς τόν «Άγώνα των Παρισίων»,
την οποίαν ούτος έπραγματεύθη έκ
3ηαοσ!θγρ.7φικοϋ ένδίαιφ·&ροντος ΐ>πο
τόν τίτλον: «Ή Π ρώτη Έλληνι-
κή Εφημερίς)). Είς ταυτα προσθέ-
τομ,εν, 5τι ή οικογένειαι Πούλιο.)
κατήγετο άπό την Χώραν, Άνω
Σ'ονοΐ-Λΐ'ας Σιατίστης, καί ή οίκία
αυτής ε·Αειτο πα^ά την Μπάραν, γό-
νο< 2έ αυτής ευρίσκονται >,αίΐΓΤ}!χερον
ετΐ είς τό Βελιγράδιον τήςΣε.ρδίας.
Αί Έλληνΐκαί εφημερίδας τοϋ έ-
ξωτεριν,ίκ» δύναντα·!. νά ύπερηφανεύ-
ωντα'., ότι ό Ελληνικάς Τύπος ήρ-
γΐΊζ την ιστορίαν τού ·έν τω έξω-
τερ'.κω. Ό «Λόγιος 'Ερμής», ή
<<Καλλ:ότη:» τ,αί ό «Τηλέγραφος)), 'Ελλην./,αί έ·φημ&ι:ί'Ϊ€ς έκδι-δόμεναι έν Βιέννη κατά τελευταία έτη τής Τουρ-Αΐ-Λ,ΐατίαΐς, υπήρξαν τα φιλο- λογ™ά όργανα των διαπρεπεστέρων τής έποχής 'Ελλήνων διανοουμένων καί διδάσ*Ααλοι τοϋ Γένους, ώς ό Άδαμάντ'ος Κοραής, ό Δο6ο<.ας, ό Βάμδας, ό Κορομ,η,λάς, ό Φαρμα- κί^τ,ς κλπ. δι' αύτοϋ ήγωνίζοντο νά σπϊ·ίοοΐ!>ν είς τα σττ/θη της 'ΙΕλ-
ληνι-Αης Κοινόιτητος την φλόγα τής
μαιθήσεως ·καί τόν πόθον τής ελευ¬
θερίας. Άλλά, προηγουμένως, είς
ιί όλ έξ^ ή ώ
την ιδίαν πόλιν έ|ξε'ϊό9η ή πρώτη
'Ελληνική εφημερίς τής οποίας ή
έθν.κή όσον χαί δραματική περιπέ-
τεια είς ολίγους είναι γνωστή -Ααί
επί τή εύκαιρία ταύττ) άξίζει νά
την εκθέσωμεν οΥ ολίγων.
Είς την Βιέννην, περί τα τέλη
τοϋ 18&υ αιώνος ήνΐθη άξιολογωτά-
τη Έλλην:-*/»] παροΐκία, άκμάζουσ·α
είς τό εμπόριον καί πρω-
τοστατοϋσα ·είς την πνευματι·κήν κί¬
νησιν τοΰ Έΐθνοι>ς. 'Ορθώς, λοιπόν,
οί Μαρκί?αι Πούλιου έκ Σιατί-
στης τής Μακεδονίας έξελεξαν την
Αΰή ό
ης ή ξ η
Αΰστρ!ατχ.ήν πρωτειχϋοσοτ^ πρός έκ¬
δοσιν τοϋ πρώτου 3·ΥΐΛ>σιογρ.3Γφ!κοϋ
όργανον τοϋ 'Ελληνισμοΰ. "ΕΒωσαν
είς αύτι^ν τόν τίτλον «Εφημερίς»,
αύτην δηλαδή ταύτην την λέξιν ή
όποία έπεν^άτησε προκεϊμένοοι βί-
ως περ: τοϋ καθημερινού Τύπου. Ή
«Εφημερίς» ί&ξεδόθη τω 1791.
Δώ πληρης σειρά αύτϊ,ς 3έν
η Μόνον είς την έν Αθή¬
ναις ΒΐδλκΛήκην τής ΒοΆης ί»π-
αρ^ει ό τρίτος τόμος τον
1793.
τα>..
είναι δέ περίεργον ότι είς την Βι-
ίλ τής Βιέννης 3-έν εύρίσκε-
ρ>μεθα, λο:πόν είς την πε-
ίίγραφήιν της έκ τοϋ μοναδικοϋ <τω- ζομενοιι τόμ.ου, τοϋ 1793. «Ή «'Εφημερίς)) εξεδίδετο δίς τής έ'βίομάδος είς 16—20 ■σελίΐ'ας και είς σχήμ,α βι&λίου (μίΑρόν δγδο- ον). Την πρώτην σε.λίδ·Λ ·κατελάμ- βανεν ό τίτλ&ς έχων ούτως: «.Ε¬ φημερίς, είτ' ο5ν άκριδές άπάνθι- σμα τόν κατά τόν ένεστώτα χρόνον >άξ'.ολο-;ωτέρων, ναί μην, καί καί
άκριδίσ-Λριων παγκοσμίων συμβειδη-
κότων, άπερ φιλοπόνως καί 'έπιμε-
•ΙΛ. 5.'.._., ...~ι!____« ί________ΙΛ. .
λώς δί/.ην μιΐλίσσης άπανταχόΐ&ϊν
ρ
•/Λ?ών Πούλιου, Βιέννη 1793", κά¬
τωθι δέ ΰπάρχει, ώς εμ'δληαα, πλοί-
ον καί ένίοτε ό 'Ερμής καί ή Φήαη.
- «Την εκίοσιν τής εφημερίδος των
ίίκαιολογοΐν οί έν^ιόται εν τινι φύλ-
ό
λω ώς εξής: «Αύτην την όντως
έπα-.νετήν καί αναγκαίαν χρήσιν τής
5υγ-)*ραφτ,ς των εφημερίδων ίίάντες
ε:ς τα 5λλα γενή καί ημείς, οίΜαιρ-
ν.ί'ϊα;, 7.? βείω ζήλω κινούμενον
δέν 6πε^ε53ΤΛεν να- ίλεπωμεν μόνον
Ό Νόρν Γ. Μπάρκλεϋ, έκ Τάμπας, τής Φλωρίδος, πρόεδρος ταϋ Σωματεί-
ου των Προσκόπων, όστις θά μεταβή) είς Αγγλίαν επι κεφαλής 1500 Άμε-
ρικανών προσκόπων τόν προσέχη Αυγουστον.
των όμογενών μας καί άλλων όπου
καταλαμ!6άνο·>σι τήνγλώ—άνμας».
«Ή (('Εφημε.ρίς» ήτο εΐδησεογρ7-
φική μά).λον ή φιλολογΐ7.ή. Ουδέν
γ>ράφε: πείί των υπό την δουλείαν
Έ>Λήνων, ουτε ήτο δυνατόν άλλως
^ρτ μεν μόνον
τό εΰκλεές ημών Γένος άζχοιρον των
τοιούτων (έκεί'νο δπου ποτέ έφώτ1.-
σε την οίκουμένην). "Οθεν πρό ο¬
λίγων χρόνων, κςτθώς δέν σίς λαν-
δάνει, αίεία καί έλέει Καισα-ροία-
σιλική, άνελάδομεν τόν κόπον τής
σϋγγραφτ/; των έ-φ-ημερίδων τής
γλώσσης μ.ας, δ'.ά κοινήν ωφέλειαν
άψοΰ εξεδίδετο υπό τό κράτος άμει-
λίκτου λογο·Λρι·σίας τής Αυστρίας
ήτις ήτο φίλη καί σΰμμαχ'θς τής
Τουρν.ίας. Π αρέχει όλας τάς δρ?-
ματ'.κάς λεπτομερείας της τότε έ-
ξελ'.·σσομενης Γαλλικής Έπαναστά-
σεως την οποίαν κρίνει, δεδαίως,
σύμφωνα μέ την Αύστριακήν πολι¬
τικήν. "Οττ; μάλιστα έχαρατομήΐθη
ή Μαρία Άντου·ανέτ'α, %όρη τοϋ
Αύτοκράτορος Φραγκίσκου Α', δη-
μοσ'.εΰει ατΑρότατον ποίημα είς αρ¬
χαίαν 'Ε)νληνικήν.
«Αΰτά β% τοΰ διασωίθεντος τόμου
τοϋ 1793. Έξ άλλων όμως ίστο-
ρικών πη-;ών μάς είναι γνωστόν, ό¬
τι ή πρώτη αύτη 'Ελληνιν,ή εφη¬
μερίς εσυνέχισε την έκδοσιν της μέ¬
χρι τοϋ 1797 καί ύπηρ'ξ» θϋμα τής
ποώτης υεγάλης κ'.νήσεως πρός α¬
πελευθέρωσιν τοϋ 'Ε)νληνΐ5μοΰ τής
γενομένης υπό τοΰ Ρήγα Βελεστιν-
λή (τόν οποίον κ,ακώς επεκράτησε
νά λέγωμεν Φεραϊον, ένω ό ίδιος
εκαλείτο καί ύπεγράφετο Βελεστιν-
λής^. Άλλ' ήδη μετά την υπό τοΰ
χ^ίμϊλίου ΛεγκραΊ» ανεύρεσιν τιο
1890 είς τα άρχεία τής Βιέννης
ολων των επισήμων εγγράφων περί
τής συλλήψεως τοΰ Ρήγα, των έ-
θνεγερτίκών ένθργειών τού, επί τη
βάσε: των άνακρίσεων των Αύστρι-
ακών άρχών, της παιραδόσεως αύ¬
τοϋ καί των συντρόφων τού είς τοΰς
Τούρκους καί τοΰ μαρνυρίκοϋ θα-
νάτοο των, διαφωτιζόμ'ϊΐθα τελείως
ν.αί περί τής τύχης της πρώτης μας
έφημεΐί'ίος ·καί των έκίοτών τη;
Μαρζ,ιϊών Πουλιου. Συμφώνως
πρός τα έπίσημα ιϊύτά έγγ·ρα·φα ό
Ρήγας, όταν η).·θεν είς την Βιέν¬
νην, έμύησεν είς τα επαναστατικαί
τού σχέτδια τόν Γ. Πούλιον όστ'ς
εδέχθη ολοψύχως νά συμδάλη είς
την απελευθέρωσιν τοϋ "Βθνους καί
δ'.έθεσε τό Τυπογρ αδειαν τού πρός
τ&ϋτο. Έχεί έΓ^πώθη έν άιρχή ό
«Άνάχαίσις», ό «'Ηθι-κός Τρίπους»
καί τ «Βοσ-Αθπούλα των "Αλπεων^
«Άλλ' έκεϊ ιδίως έτυπώθη το
καθαρώς έπαναστατΐ-ΑΟν έργον τοϋ
Ρή*;α, ό περίφτχιος θουρ'.ος: «Ώς
πότε παλληκάρΐα» μετ* άλλων έ-
πχ/αττατι·/.ών ΰμνων προκηρύξεων,
όϊηγιών καί μεταφράσεως τοΰ Γαλ¬
λικοσ πολ-.τεύματος. Κατά την έκ¬
θεσιν τής Αΰστριακής άστυνοχίας,
«ό Γεώρ-^ΐος Πούλιος ένοχοποι·εί-
ται, ότι πρό πέντε έδδομάϊων έξε-
τ^πώθη έν τφ τυπογραφείω τα; ή
πρ^μνηάθεϊσα προκήρυξις, ότι κατη¬
ναλώθησαν πρός τουτο ίυο όλαι νύ-
έκτάκτως υπό τοΰ σχεδόν πάντοτ*
παιρόντος Βελεστινλή καί ότι μετά
ταυτα έστάλησαν είς τόν οικον το»
τελευταίου τα έκ^^πωθέντα τρισχί-
λια άντίτυπζ». Άληθώς καταλαμ-
δάνεταί τις άπό συγκινήσεως, όταν
μεταφ-έρτ) τόν λογισμόν τα> είς τάς
δΰο έν.είνας νύκτας της «γωνίας
κατά τάς οποίας χ,λεισμενθί είς τα
Γ^πογραφεΐα της πρώτης εφημερί¬
δος, ό Ρήγας καί ό Π ούλιος, ίν>
πωνςν τάς έχαναιστατίκάς προκτ)ρύ·
ξε;ς καί παρεσκευαζον την 'Ελλη>
ν.κήν άίναγέννησ'.ν.
«Όταν μετ1 ολίγον χρόνον τη·
καλυφθή ή μελετωμενη έπχ^στα-
σ:ς καί συνελήφθη έν Τεργέστη ό
Ρήγας, έτοιμοβζιόμενος νά κατελθΌ
είς την 'Ελλάδα, συν«λήιφθη«ταν %<χι 10 άλλοι "Ελληνες ώς συνένοχοι, ----------->-> --- ·_-?......-ϊ ..: λ* γ Τι ι" «ι
μεταξί» των οποίων καί οί
•άδελφο
Ι1ούλ'.οι> έν Βιέννη την Ιοην Δε-
χεμΛρίο» 1797. Έκ τούτων_έχτά
Βελεστινλή ώί
1797.
μετά τοϋ Ρήγα
* ι
μ ήγ
Τοίίκίΐ ΰπηκοοι παρεδόθησαν
τάς Τουρχικάς αρχάς καί ύπέσττ,·
σαν έν Βελιγραδίω τόν μαρτί>?:*^
θάνατον τοϋ στραγγαλισμοΰ. Άλλ
ο! άδε),φο! Πούλιου ήσαν Αύστ?>
ακοί ΰπηκοοι καί ούτω διε>φϋγον τθ
τραγι/Λν αΰτό τέλος. Ή «Εφημε¬
ρίς» όμως έπαύιθτί, τό τυπογραφείον
των ν-ατόπ'.ν παριαστάσεων τήςΤορ-
κικής κυβερνήσεως κατεσχέθη, ν*™
αύτοι έξωρίσ&ησαν είς Σαξωνίαν, ο-
που χάν&νταΐ τα ίχνη των. ( ,
ι «Αύτη ύτήιρξεν ή δρόίσις *«« τ°
τέλος της πρώτης Έλληνίχής -■
φημερίδος, αποτελεί δέ μεγίστην τι¬
μήν 2ίά τον Ελληνικόν Τύπον, ότι
οί πρώτθ! Έλληνες δημοσιογρ/τ*1
/.αταλεγοντα! μεταξί» των πρωτων
άγωνιστών καί μαρτύρων τής ^'
λευθερώσεως τού ΊΕλληνίκοϋ ^
θνους.»
Ημείς προκίθέτομεν χαί όΐί'-
έ ύψίστην τιμήν ά
ά Σ
τήν γενέτειράν των Σιάτκτταν, τηί
οποίας τα τέκνα ά-φειίώς
ρ αν τόν φόρον τοϋ αίματος ν
άπολυτρωσεως τοϋ δούλου Γενο»ί
άπό τής άπαισίας τυραννίας.
ΙΩ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΪ,
τοΰ Ά,ρρεναγωγείου Γ*·
Σιατίστης.
6Ε0Β6Ε Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝΙΙΕ
(0ογπ6γ 2πά Ανεπυβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, ^. Ι.
Έν συνεργασία μετά τοΰ Όδοντο-
ϊατροϋ
V.
Τηλέφ.
ΡηΙηζζο.
3266.
ΝΕν* ^ΟΝ^ΟΝ, ΟΟΝΝ.—
Ό «Έθνικός Κηρυξ» παΑείτα» >
«ο
μας
γΛΛωαηνΛν πρός τουτο ουο Ολαι νυ-ΐπυ τβυ αντιπρο<κοπηυ |»«*ν »· —- κτες, ότι τό έργον τουτο έχεσ-εύθΐ οταντινου. Οογ. 81βΙβ ΛΒΟ Β»ΐ—;
ΟΙ
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΤΟΥΡΟΤΝΤΖΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΟΥΛΙΟΥ
ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΤΟΥ ΦΕΡΑΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
(Είναι γνωστόν, ότι δχι ολίγαι
έμπορικαί οικογένειαι έκ Σιατίστης
είχον έγκατασταθή είς διαφ^ους
πόλεις τής Αυστρίας πρό τοΰ 1700
καί είχον ίδρύσει εμπορικον;ς οίκους
είς τάς τότε ■άτψ-αζούσ-ας έκεί Ελ¬
ληνικάς Κοινότητας, Ινθα ανωτέ¬
ρα 'Ελλην.κά Σχολεία υπήρχον διά
την "ίΕλληνοπρεπη εκπαίδευσιν των
Έλληνοπαίδων.
Ό 'Εθνομάρτος Ρήγας ό Φε-
ραίος δταν μετέβη είς Βιέννην τω
1776, ήν έξελεξεν ώς κέντρον των
έθνεγερτ'.κών τού ένεργειών καί τής
έκτυπώτίως των έπ.αναστατικών
προκυρύξεων κλπ., ευρέθη έν τω
μέσω φιλοπατρίδων νέων, «μπόρων.
λογίων κλπ., καταγομενων ώς επί
τό πλείστον έκ Μακεδονίας, μετά¬
ξια των οποίων ήσαν καί οί Σατι-
στείς θεοχάρης Γ. ΤονρΌΰντζος
/αί Γεώργιος Πούλΐου τούς οποί¬
ας καί Ιμύησεν είς τα έπαναστα-
τικά σχέδιοτ'.
Έκ διαφόρων ίστορικών πηγών
πληροφορούμεθα, ότι ό θεοχάρης Γ.
Τουρ&υντζιος ήτο έμπορος ήλικίας
22 έτών, νεώτατος πάντων των ό-
παϊών τού, θερμόν άρ-α έχων τό αί-
μα καί εύτολμόιτερον τό φρόνημα.
Κατά την ανάκρισιν υπό τής ά-
στονομίας τής Βιέννης όπως οί άλ-
λοι όπαδοί τοϋ Ρήγα τοΰ Φεραίου,
ούτω %αί ούτος δβν δι«νοτ/θ-ηι νά
άποκρύψτ) την πρός τόν Ρήγαν φι¬
λίαν τα>, την μετ1 αύτοϋ σύμπραξιν
καί τϊν πόθον τής ελευθερίας, 3τ;
εγνώριζε τό κίνημα καί ότι δέν ήτο
άγνωστϊς εις αυτόν ό σκοπός τοϋ
θοορίου υμνου: «Ώς πότε παλληκά-
ρ:α...», τόν οποίον είχεν -άντιγράψει
■/.αί άπαγγ'είλει ή ψάλει πολλάκις.
Τό τραγικον τέλος τοΰ ένθουσι-
ώίαυς τούτου τέκνου τής Σιατίστης
είναι γνωστόν έκ τής ίστορίας, υ¬
πέστη δηλονότι· χαί ούτος τόν μαρ¬
τυρικόν θάνατον τοΰ στραγγαλισμοϋ
έν ταίς φυλακαίς τοΰ .Βελιγραδίου
μετά τοΰ Ρήγα ·κ,αί των λοιπών ες
συναΌλητών τού. Ώς μας είχε πλη-
ρσφορήσει ή γραΐα Ζωγραφίνα, ή
Τουρούντζίνα (μητέρα τοΰ ήρωος^,
ττο μία άπό τής άρχόντισσες τής
Σ'.ζτίστης, ή δέ οίκία αυτής έ'κειτο
παρά την οικίαν των άδελφών βε-
ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΟΤΕΡΛ ΜΟΔΕΛΑ
ΤΟΥ 1930 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΚΑΟΙΟ8
ΠΡΩΤΗ
ΔΟΣΙ2
$20
ΠΡΩΤΉ
ΔΟΣΙΣ
$20
"Εν δλλο
θαυμάσιον
Μοδέλο, τό
ΰπ' αριθ. 71,
τιμάται
δι ιο.οο
Δέν δύνασθε
ν' άγοράση-
τε καλλίτε¬
ρον Ράδιον,
είς οιανδή¬
ποτε τιμήν.
Ωραίον έκ καρυδιάς Λουδοβίκου 16ου
ερμάριον μέ πόρτες καί ΐη5ίτιΐΓηεηΐ
ραηβΐ οί (1Ϊ3ΐηοηά οηβηΐαΐ νταΐηιΐϊ,
7 κυλίνδρους, τελείως προφυλασσομένους.
Μϊίϊ 8ρρεΓ Πγηατηϊο 8ρβ3Ϊ6Γ,
ϋίαΐ ΟοπΙγοΙ. $125.00
Μεθ' δλων των έξαρτημάτων των, είς τιμάς ασυναγωνίστους,
θά εΰρητε μόνον εις τό άρχαιύτερον καί τό μόνον έν τη περιοχί]
τοϋ ΝΕΤνΆΚΚ, Ν. «Τ., μουσικόν κατάστημα των
ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ
ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ
ΔΙΔΟΜΕΝ ΠΙΣΤΩΣΙΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕ¬
ΧΟΜΕΝ ΕΥΚΟΛΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΗΡΩΜΑΣ.
Άναλαμβάνομεν την φόρτωσιν καί αποστολήν δλων των ανω¬
τέρω ε'ιδών είς δλην την Αμερικήν καί Καναδάν, ώς έπίσης καί
είς τούς έν Ελλάδι συγγενεΐς σας, μέ τα εξοδα είς βάρος μας.
Είς ακτΐνα 100 μιλίων έκ τοΰ Καταστήματός μας παρέχομεν
δωρεάν εγκατάστασιν ΚΑΒΙΟ8 καί υπηρεσίαν επί εν ετος.
Γράψατε, τηλεγραφήσατε, ή επισκεφθήτε τό Κατάστημα μας,
όπερ πρός ευκολίαν των πελατών μας παραμένει ανοικτόν μέχρι
τοϋ Μεσονύκτιον.
ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΪΡΙΟΪ
ΜΑΒΚΕΤ & ΒΒΟΑΟ ΜΙΙΜ 00,
163165-167 ΜΑΒΚΕΤ 8Τ.
(ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ1ΙΒ 0ΟΗΝΕΗ5)
ΝΕννΑΡΚ, Ν. ϋ. ^
Τηλέφωνα: ΜαΓκεί 4765—4860.
οχάρους έν Γερανεία. (Κάτω συνοι-
>;ία Σ'.ατίστης)
Ή Πατρίς τού τΐαώσα την μνή¬
μην τού ήρω'ΐΛθΰ αυτής τέκνον, ώ-
νόμασε μίαν έκ των όδών αυτής μέ
τό ονοαα αύτοδ.
* * * ♦
Πϊρί το'ϊ δευτέρου έ'Θνομάρτυρος
Γεωρ-;ίου Π ούλιου καί τοϋ "άβελφοϋ
7'5τοϋ, π32αθέτθ[Αί.ν κατωτέρω μίαν
λεπτομερή και έαπεριστα-τωμένην ι¬
στορικήν μελέτην τοϋ Ά. Δασκα-Ι
λάκη, ϊημοσιευΌείσαν κατά τό 19261
είς τόν «Άγώνα των Παρισίων»,
την οποίαν ούτος έπραγματεύθη έκ
3ηαοσ!θγρ.7φικοϋ ένδίαιφ·&ροντος ΐ>πο
τόν τίτλον: «Ή Π ρώτη Έλληνι-
κή Εφημερίς)). Είς ταυτα προσθέ-
τομ,εν, 5τι ή οικογένειαι Πούλιο.)
κατήγετο άπό την Χώραν, Άνω
Σ'ονοΐ-Λΐ'ας Σιατίστης, καί ή οίκία
αυτής ε·Αειτο πα^ά την Μπάραν, γό-
νο< 2έ αυτής ευρίσκονται >,αίΐΓΤ}!χερον
ετΐ είς τό Βελιγράδιον τήςΣε.ρδίας.
Αί Έλληνΐκαί εφημερίδας τοϋ έ-
ξωτεριν,ίκ» δύναντα·!. νά ύπερηφανεύ-
ωντα'., ότι ό Ελληνικάς Τύπος ήρ-
γΐΊζ την ιστορίαν τού ·έν τω έξω-
τερ'.κω. Ό «Λόγιος 'Ερμής», ή
<<Καλλ:ότη:» τ,αί ό «Τηλέγραφος)), 'Ελλην./,αί έ·φημ&ι:ί'Ϊ€ς έκδι-δόμεναι έν Βιέννη κατά τελευταία έτη τής Τουρ-Αΐ-Λ,ΐατίαΐς, υπήρξαν τα φιλο- λογ™ά όργανα των διαπρεπεστέρων τής έποχής 'Ελλήνων διανοουμένων καί διδάσ*Ααλοι τοϋ Γένους, ώς ό Άδαμάντ'ος Κοραής, ό Δο6ο<.ας, ό Βάμδας, ό Κορομ,η,λάς, ό Φαρμα- κί^τ,ς κλπ. δι' αύτοϋ ήγωνίζοντο νά σπϊ·ίοοΐ!>ν είς τα σττ/θη της 'ΙΕλ-
ληνι-Αης Κοινόιτητος την φλόγα τής
μαιθήσεως ·καί τόν πόθον τής ελευ¬
θερίας. Άλλά, προηγουμένως, είς
ιί όλ έξ^ ή ώ
την ιδίαν πόλιν έ|ξε'ϊό9η ή πρώτη
'Ελληνική εφημερίς τής οποίας ή
έθν.κή όσον χαί δραματική περιπέ-
τεια είς ολίγους είναι γνωστή -Ααί
επί τή εύκαιρία ταύττ) άξίζει νά
την εκθέσωμεν οΥ ολίγων.
Είς την Βιέννην, περί τα τέλη
τοϋ 18&υ αιώνος ήνΐθη άξιολογωτά-
τη Έλλην:-*/»] παροΐκία, άκμάζουσ·α
είς τό εμπόριον καί πρω-
τοστατοϋσα ·είς την πνευματι·κήν κί¬
νησιν τοΰ Έΐθνοι>ς. 'Ορθώς, λοιπόν,
οί Μαρκί?αι Πούλιου έκ Σιατί-
στης τής Μακεδονίας έξελεξαν την
Αΰή ό
ης ή ξ η
Αΰστρ!ατχ.ήν πρωτειχϋοσοτ^ πρός έκ¬
δοσιν τοϋ πρώτου 3·ΥΐΛ>σιογρ.3Γφ!κοϋ
όργανον τοϋ 'Ελληνισμοΰ. "ΕΒωσαν
είς αύτι^ν τόν τίτλον «Εφημερίς»,
αύτην δηλαδή ταύτην την λέξιν ή
όποία έπεν^άτησε προκεϊμένοοι βί-
ως περ: τοϋ καθημερινού Τύπου. Ή
«Εφημερίς» ί&ξεδόθη τω 1791.
Δώ πληρης σειρά αύτϊ,ς 3έν
η Μόνον είς την έν Αθή¬
ναις ΒΐδλκΛήκην τής ΒοΆης ί»π-
αρ^ει ό τρίτος τόμος τον
1793.
τα>..
είναι δέ περίεργον ότι είς την Βι-
ίλ τής Βιέννης 3-έν εύρίσκε-
ρ>μεθα, λο:πόν είς την πε-
ίίγραφήιν της έκ τοϋ μοναδικοϋ <τω- ζομενοιι τόμ.ου, τοϋ 1793. «Ή «'Εφημερίς)) εξεδίδετο δίς τής έ'βίομάδος είς 16—20 ■σελίΐ'ας και είς σχήμ,α βι&λίου (μίΑρόν δγδο- ον). Την πρώτην σε.λίδ·Λ ·κατελάμ- βανεν ό τίτλ&ς έχων ούτως: «.Ε¬ φημερίς, είτ' ο5ν άκριδές άπάνθι- σμα τόν κατά τόν ένεστώτα χρόνον >άξ'.ολο-;ωτέρων, ναί μην, καί καί
άκριδίσ-Λριων παγκοσμίων συμβειδη-
κότων, άπερ φιλοπόνως καί 'έπιμε-
•ΙΛ. 5.'.._., ...~ι!____« ί________ΙΛ. .
λώς δί/.ην μιΐλίσσης άπανταχόΐ&ϊν
ρ
•/Λ?ών Πούλιου, Βιέννη 1793", κά¬
τωθι δέ ΰπάρχει, ώς εμ'δληαα, πλοί-
ον καί ένίοτε ό 'Ερμής καί ή Φήαη.
- «Την εκίοσιν τής εφημερίδος των
ίίκαιολογοΐν οί έν^ιόται εν τινι φύλ-
ό
λω ώς εξής: «Αύτην την όντως
έπα-.νετήν καί αναγκαίαν χρήσιν τής
5υγ-)*ραφτ,ς των εφημερίδων ίίάντες
ε:ς τα 5λλα γενή καί ημείς, οίΜαιρ-
ν.ί'ϊα;, 7.? βείω ζήλω κινούμενον
δέν 6πε^ε53ΤΛεν να- ίλεπωμεν μόνον
Ό Νόρν Γ. Μπάρκλεϋ, έκ Τάμπας, τής Φλωρίδος, πρόεδρος ταϋ Σωματεί-
ου των Προσκόπων, όστις θά μεταβή) είς Αγγλίαν επι κεφαλής 1500 Άμε-
ρικανών προσκόπων τόν προσέχη Αυγουστον.
των όμογενών μας καί άλλων όπου
καταλαμ!6άνο·>σι τήνγλώ—άνμας».
«Ή (('Εφημε.ρίς» ήτο εΐδησεογρ7-
φική μά).λον ή φιλολογΐ7.ή. Ουδέν
γ>ράφε: πείί των υπό την δουλείαν
Έ>Λήνων, ουτε ήτο δυνατόν άλλως
^ρτ μεν μόνον
τό εΰκλεές ημών Γένος άζχοιρον των
τοιούτων (έκεί'νο δπου ποτέ έφώτ1.-
σε την οίκουμένην). "Οθεν πρό ο¬
λίγων χρόνων, κςτθώς δέν σίς λαν-
δάνει, αίεία καί έλέει Καισα-ροία-
σιλική, άνελάδομεν τόν κόπον τής
σϋγγραφτ/; των έ-φ-ημερίδων τής
γλώσσης μ.ας, δ'.ά κοινήν ωφέλειαν
άψοΰ εξεδίδετο υπό τό κράτος άμει-
λίκτου λογο·Λρι·σίας τής Αυστρίας
ήτις ήτο φίλη καί σΰμμαχ'θς τής
Τουρν.ίας. Π αρέχει όλας τάς δρ?-
ματ'.κάς λεπτομερείας της τότε έ-
ξελ'.·σσομενης Γαλλικής Έπαναστά-
σεως την οποίαν κρίνει, δεδαίως,
σύμφωνα μέ την Αύστριακήν πολι¬
τικήν. "Οττ; μάλιστα έχαρατομήΐθη
ή Μαρία Άντου·ανέτ'α, %όρη τοϋ
Αύτοκράτορος Φραγκίσκου Α', δη-
μοσ'.εΰει ατΑρότατον ποίημα είς αρ¬
χαίαν 'Ε)νληνικήν.
«Αΰτά β% τοΰ διασωίθεντος τόμου
τοϋ 1793. Έξ άλλων όμως ίστο-
ρικών πη-;ών μάς είναι γνωστόν, ό¬
τι ή πρώτη αύτη 'Ελληνιν,ή εφη¬
μερίς εσυνέχισε την έκδοσιν της μέ¬
χρι τοϋ 1797 καί ύπηρ'ξ» θϋμα τής
ποώτης υεγάλης κ'.νήσεως πρός α¬
πελευθέρωσιν τοϋ 'Ε)νληνΐ5μοΰ τής
γενομένης υπό τοΰ Ρήγα Βελεστιν-
λή (τόν οποίον κ,ακώς επεκράτησε
νά λέγωμεν Φεραϊον, ένω ό ίδιος
εκαλείτο καί ύπεγράφετο Βελεστιν-
λής^. Άλλ' ήδη μετά την υπό τοΰ
χ^ίμϊλίου ΛεγκραΊ» ανεύρεσιν τιο
1890 είς τα άρχεία τής Βιέννης
ολων των επισήμων εγγράφων περί
τής συλλήψεως τοΰ Ρήγα, των έ-
θνεγερτίκών ένθργειών τού, επί τη
βάσε: των άνακρίσεων των Αύστρι-
ακών άρχών, της παιραδόσεως αύ¬
τοϋ καί των συντρόφων τού είς τοΰς
Τούρκους καί τοΰ μαρνυρίκοϋ θα-
νάτοο των, διαφωτιζόμ'ϊΐθα τελείως
ν.αί περί τής τύχης της πρώτης μας
έφημεΐί'ίος ·καί των έκίοτών τη;
Μαρζ,ιϊών Πουλιου. Συμφώνως
πρός τα έπίσημα ιϊύτά έγγ·ρα·φα ό
Ρήγας, όταν η).·θεν είς την Βιέν¬
νην, έμύησεν είς τα επαναστατικαί
τού σχέτδια τόν Γ. Πούλιον όστ'ς
εδέχθη ολοψύχως νά συμδάλη είς
την απελευθέρωσιν τοϋ "Βθνους καί
δ'.έθεσε τό Τυπογρ αδειαν τού πρός
τ&ϋτο. Έχεί έΓ^πώθη έν άιρχή ό
«Άνάχαίσις», ό «'Ηθι-κός Τρίπους»
καί τ «Βοσ-Αθπούλα των "Αλπεων^
«Άλλ' έκεϊ ιδίως έτυπώθη το
καθαρώς έπαναστατΐ-ΑΟν έργον τοϋ
Ρή*;α, ό περίφτχιος θουρ'.ος: «Ώς
πότε παλληκάρΐα» μετ* άλλων έ-
πχ/αττατι·/.ών ΰμνων προκηρύξεων,
όϊηγιών καί μεταφράσεως τοΰ Γαλ¬
λικοσ πολ-.τεύματος. Κατά την έκ¬
θεσιν τής Αΰστριακής άστυνοχίας,
«ό Γεώρ-^ΐος Πούλιος ένοχοποι·εί-
ται, ότι πρό πέντε έδδομάϊων έξε-
τ^πώθη έν τφ τυπογραφείω τα; ή
πρ^μνηάθεϊσα προκήρυξις, ότι κατη¬
ναλώθησαν πρός τουτο ίυο όλαι νύ-
έκτάκτως υπό τοΰ σχεδόν πάντοτ*
παιρόντος Βελεστινλή καί ότι μετά
ταυτα έστάλησαν είς τόν οικον το»
τελευταίου τα έκ^^πωθέντα τρισχί-
λια άντίτυπζ». Άληθώς καταλαμ-
δάνεταί τις άπό συγκινήσεως, όταν
μεταφ-έρτ) τόν λογισμόν τα> είς τάς
δΰο έν.είνας νύκτας της «γωνίας
κατά τάς οποίας χ,λεισμενθί είς τα
Γ^πογραφεΐα της πρώτης εφημερί¬
δος, ό Ρήγας καί ό Π ούλιος, ίν>
πωνςν τάς έχαναιστατίκάς προκτ)ρύ·
ξε;ς καί παρεσκευαζον την 'Ελλη>
ν.κήν άίναγέννησ'.ν.
«Όταν μετ1 ολίγον χρόνον τη·
καλυφθή ή μελετωμενη έπχ^στα-
σ:ς καί συνελήφθη έν Τεργέστη ό
Ρήγας, έτοιμοβζιόμενος νά κατελθΌ
είς την 'Ελλάδα, συν«λήιφθη«ταν %<χι 10 άλλοι "Ελληνες ώς συνένοχοι, ----------->-> --- ·_-?......-ϊ ..: λ* γ Τι ι" «ι
μεταξί» των οποίων καί οί
•άδελφο
Ι1ούλ'.οι> έν Βιέννη την Ιοην Δε-
χεμΛρίο» 1797. Έκ τούτων_έχτά
Βελεστινλή ώί
1797.
μετά τοϋ Ρήγα
* ι
μ ήγ
Τοίίκίΐ ΰπηκοοι παρεδόθησαν
τάς Τουρχικάς αρχάς καί ύπέσττ,·
σαν έν Βελιγραδίω τόν μαρτί>?:*^
θάνατον τοϋ στραγγαλισμοΰ. Άλλ
ο! άδε),φο! Πούλιου ήσαν Αύστ?>
ακοί ΰπηκοοι καί ούτω διε>φϋγον τθ
τραγι/Λν αΰτό τέλος. Ή «Εφημε¬
ρίς» όμως έπαύιθτί, τό τυπογραφείον
των ν-ατόπ'.ν παριαστάσεων τήςΤορ-
κικής κυβερνήσεως κατεσχέθη, ν*™
αύτοι έξωρίσ&ησαν είς Σαξωνίαν, ο-
που χάν&νταΐ τα ίχνη των. ( ,
ι «Αύτη ύτήιρξεν ή δρόίσις *«« τ°
τέλος της πρώτης Έλληνίχής -■
φημερίδος, αποτελεί δέ μεγίστην τι¬
μήν 2ίά τον Ελληνικόν Τύπον, ότι
οί πρώτθ! Έλληνες δημοσιογρ/τ*1
/.αταλεγοντα! μεταξί» των πρωτων
άγωνιστών καί μαρτύρων τής ^'
λευθερώσεως τού ΊΕλληνίκοϋ ^
θνους.»
Ημείς προκίθέτομεν χαί όΐί'-
έ ύψίστην τιμήν ά
ά Σ
τήν γενέτειράν των Σιάτκτταν, τηί
οποίας τα τέκνα ά-φειίώς
ρ αν τόν φόρον τοϋ αίματος ν
άπολυτρωσεως τοϋ δούλου Γενο»ί
άπό τής άπαισίας τυραννίας.
ΙΩ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΪ,
τοΰ Ά,ρρεναγωγείου Γ*·
Σιατίστης.
6Ε0Β6Ε Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝΙΙΕ
(0ογπ6γ 2πά Ανεπυβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, ^. Ι.
Έν συνεργασία μετά τοΰ Όδοντο-
ϊατροϋ
V.
Τηλέφ.
ΡηΙηζζο.
3266.
ΝΕν* ^ΟΝ^ΟΝ, ΟΟΝΝ.—
Ό «Έθνικός Κηρυξ» παΑείτα» >
«ο
μας
γΛΛωαηνΛν πρός τουτο ουο Ολαι νυ-ΐπυ τβυ αντιπρο<κοπηυ |»«*ν »· —- κτες, ότι τό έργον τουτο έχεσ-εύθΐ οταντινου. Οογ. 81βΙβ ΛΒΟ Β»ΐ—;
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ, /ΤΥρτ,ΑΚΗ, 12 ΜΑΙΌΥ, 19?9.
ε !
ΠΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ
Ή κ. "Αννα Μπέυχ, άοιδός τής δπερας_, διεθνώς γνω-
στή ώς «ή γυνή μέ τήν.χρυσην φωνήν», ένάγει τόν
σύζυγον της, Ράλφ Μπέυχ, διά χωρισμόν.
Λαιτη περιμενει τάς 100.000 δολλάρια καί έν τώ μετα ξύ παρηγορεΐται βλέπουσα την εικονα τού εραστου τη
Ή νεωτάτη Άμερικανίς άεροπόρος, Ντώττυ Ντέκαρδ, 17 μηνότν, ή 6-
ποία έταξείδευσε μέ άεροπλάνον έκ Νέας Υόρκης είς "Ωλμπάνυ.
^ατ0πιν ει? Τόν λ^εν« τϊί? Άσταιιπούλας, Οχαιο φ
αχταιωροϋ, χάριν τού ύπολοίπου τού ταξειδίου των, έκ
ς έν ·ΐϋ Λίμνη Ήρι καί έρ-
του μετεφέρθησαν διά Κυ-
είς Κλήδελαντ, Όχάϊο.
Ή Δνίς Μωρίν "Ορκουτ, άριστερα, ή όποία ενικήθη είς τό γκό/φ υπο
της Δθος Ελένης Χίξ, δεξιςί, τίς χό Άτλάντικ Σίτν.
ε !
ΠΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ
Ή κ. "Αννα Μπέυχ, άοιδός τής δπερας_, διεθνώς γνω-
στή ώς «ή γυνή μέ τήν.χρυσην φωνήν», ένάγει τόν
σύζυγον της, Ράλφ Μπέυχ, διά χωρισμόν.
Λαιτη περιμενει τάς 100.000 δολλάρια καί έν τώ μετα ξύ παρηγορεΐται βλέπουσα την εικονα τού εραστου τη
Ή νεωτάτη Άμερικανίς άεροπόρος, Ντώττυ Ντέκαρδ, 17 μηνότν, ή 6-
ποία έταξείδευσε μέ άεροπλάνον έκ Νέας Υόρκης είς "Ωλμπάνυ.
^ατ0πιν ει? Τόν λ^εν« τϊί? Άσταιιπούλας, Οχαιο φ
αχταιωροϋ, χάριν τού ύπολοίπου τού ταξειδίου των, έκ
ς έν ·ΐϋ Λίμνη Ήρι καί έρ-
του μετεφέρθησαν διά Κυ-
είς Κλήδελαντ, Όχάϊο.
Ή Δνίς Μωρίν "Ορκουτ, άριστερα, ή όποία ενικήθη είς τό γκό/φ υπο
της Δθος Ελένης Χίξ, δεξιςί, τίς χό Άτλάντικ Σίτν.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝ>ΚΟ* ΚΗΡΥΞ!
ΚΙΝΔΥΝΟΣ—ΘΑΝΑΤΟΣ
ΕΙΣ την Άιιεοικήνή εξοδος άς
πεοίπατον μέ αίπο/ίνητυν κατήν¬
τησεν «Κίνδυνο; - θάνατυ;» άπό
τάς σφαίρας τάόν πρακτόρων τής
άπαγοοεύσεακ. Τα οργανα τής επι¬
βολήν τοϋ «Κύγενοΰς Πειρτίιια-
ματος» σκοτώνσυν άλύπηχα. Άρ-
νίϊ μία άπλή νποψία ότι ίνα αυτο¬
κίνητον μεταφέρει ποτά διά νά στϊί
λου νε'ις τόν άλλον κόσιιον τονς £
(^ίνυντας αύτοι1. Κατά τοιούτον
τρόα»ν έ^ονενθη πό© δι·ο εβδομά-
δίον ό εΐχοσΐαετής νέος Φλέμιγκ
τό θΊΐίσιγκτων άπω ίνα άστΐφ
λακα, Καί ?.ατά τόν ομοιον τρίαον
εφονεύθη είς τό Άριγκτον
χβές ό ν^οοός σπουδαστήί Κργ
ίνώ απελάμβανεν άιιέριμνα μέ δι'ο
άλλοις σιιιτοιτητάς τού αυτοκινη-
τοών πεοίπαττον. Τα δογανα της:
I-
πιβολης τοϋ νόαου, δγναχΐτον πώ;,
έξέλαβον τοΐις τοεΐς φοιτητάς ώς
ποτολαθρεμπόροχ'ς καί χώρας να χά
σουν καιρόν ΙπυροοολησΌν καΐ Ιηί
νευσαν τόν ενα. 'Εάν δέν έπρολαμ-
6ανε τό αυτοκίνητον να σταιιατήτ:)
£ά έλαιϋβανον καί οί δΰο αλλοι τό
τραγικον τέλος τοϋ συναίν'2.<Γ0<υ 1<αν. Λιά τοΰς αποστόλου; ό'μως :Γ,ς απαγορεύση»; οί άδιν.οοΐκοτϊομοί αύτοι δέν εχονν καμμίαν στ}·ιασίαν. Δέν είναι σπουδαίον Ι άν σκοτοίθοΰν ι πε'ντε δέ/.α ή καί εκατόν άθθίοι | νάριν τής (κοτηιρίιαζ της όλότητο; ι Ανθρωποι είναι καί οί ποάν.το [ οες της άπαγορενσεως καί ΐπό-Ι Χεινται είς «λ«9η». Σκοτάινουν να- Τα. «λά·θος5 υτθωώνοντοη καί συντνί- ζουν τό σωτήριον έργον των, δ- ηως τό συνεχίΧουν καί οί «·ιποντ- λέγν.6θςϊ> ·θησανρίζοντες. Ό ν«θε-
νας κάμνει τί] δουλεια τού. Ποί¬
ος ημπορεί να Ιχτ» άντΐοηησιν;
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ
ΩΣΤΕ ίίναι τόσον εξαιρετικόν
γεγονός διά την χώραν μας ή φν
λάκισις ενός παρανομήσβντος ?-
χατομιιυριοΰχου; *Έτσι φαίνεται έ
άν κρίνωμεν άπό τόν. {Ιόονυον καί
τύν σννταΐρΐαγμόν τού επροκάλεσαν
η φυλάκισις τοϋ πολυεκατομμυριού-
χου πετρελαιοιΐίγιστανος - ΣιΙγ-
κ).,ΐΐίρ. Αί 1%ηιιερίδες κατηνάλθ'.ταν
ποταμούς μελιίνης διά νά παοοϊ/ο-
λοιΌήσουν όλας τάς φάστις τής
σκανδαλώδους αυτής υποθέσεως ή
όποία κατέληξεν είς την τρίμηνον
καταύίκην τού. Ό Σιγκλαίο κα¬
ταδικασθείς όπως συα.η'αίνει μ* τό-
σοι>ς άλλοις πολίτας, ώφειλε νά
Ιντίσίΐ την ποινήν της τριαήνον τού
φυλαΐκίσεως. Ή τόσον (ρνοι/.ν /αί
απλουστάτη αύτη περίπτωσις έλα¬
βεν δ·αστάσεις ζητή;ιατος τί· οποί¬
ον άπησχόλησεν επί έβδοιιάδας; την
κοινήν γνώμην. Αΐ έττηιιερίδες ό-
μ<ος δέν ήσι'χασαν όντε μέ την σνν τελεσ3ίΐσαν επί τέλσυς φυλάτ/.ιοίν τοχ·. Τόν παρηκολοτ'θησαν καί έ- χεϊ μας ΐΕιστόοησαν λε.ττοτΐερεπτα- τα καί διεςθοικάτατΐαΐ ότι άΛβ ΜΟΤΗΕΡ'δ ίττλακής;, ότι εξετέλεσεν :_ πολλτιν δεξιότητα συνταγήν καταποτίων, ότι έβοήιτησεν τόν ιατρόν είς κά¬ ποιαν εγχείρησιν πον έγινεν εντός τοϋ δεσμαπηριου καί ότι ό διενδΐ'ν- της της φυλακης είναι εΰχαοιοττι- μένος μαζ ντον! Σάν νά ήιιποροΰ- > ) σε νά μή είναι ενχαοιστηιιένος μέ
εργασίαν είς τό ψαΐοιιαικεΐον τής ενα Σιγκλαίρ ώς ν.ατάδικον!
Η ΗΜίΙΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ
Μην κλαϊς μητέρα! Ημπορεί νά φαίνωμαι ότι σέ έλησμόνησα, άλλά
μέσα στήν καρδιά μόν καίει ασβεστη ή φλόγα τής άγάπης μσυ καί ό
νοϋς μου <ττρέφεται πάντα σέ σενα! Είναι Γεορτή σου οήμερα! Π αληάπαιδο ήμουν, μάννα μου, μικρό καί διαστρεμμένο, Τό γάλα σου δταν θύζαινα...Κι' άργότειρα άκόμα Τό καρδιοχτύπι, μάννα μου, τό στηθος τό σκισμένο, Δέν τώννοιωθα, δέν εβλεπα τό πικραμένο στόμα.... Γύριζες <τυ έδώ κ' έκεϊ νά βρης ψωμί γιά μενά, , - Σάν καλαμιά άδΰνατη, χήρα γυναϊκα, ?ρημη, Να μ1 άναθρέψ{>ς, μάννα μου, γιά νάίρ-δνο 'δώ στά ξένα,
Μέ τό ξινάρι δοΰλευες, μέ πόνο καί μέ ■θέρμη.....
Μά 'χες την πίστι άσαλεντη στά στνβτγχ σου γιά μενά,
Π ώς την αγάκη ϋά έπερνα τής μάννας μου κοντά μόν.
Άπό μικρούλη υφαινες φωληά στά σωυτκά μου,
Καί έγνώριζες καί τώξερες πως 'γώ ·θά μοιάσω έσένα!
Μέ την άγαπη σου όδηγό δραξα τώρα, όρήκα
Λιμάνι γιά ν' άναΐκτυθω.....Λιμάνι άσφαλιοιμένο.
Στή στάδιό μου έπέτυχα καί κερδισμένος τ3γηκα
Άπ* τό παιχνίδι τής ζοχης! Παιχνίδι σαστισμενο!
Καί (τήμερα, μαννονλα μου, γιορτάζω στή γιορη'ι σου...
Κι' άπό τα ξενα άσπασμοϋς σοϋ στέλνω καί φιλιά,
ΕΙμαι χρεοφειλέτης αου, μά εύγνώμονο^ παιδί σου,
Παιδί πού τώρα έκτιμάει της μάννας την καρδιά!
Κάντον, Όχάϊο, Μάϊος, 1929.
ΑΙΤΒΛΟΣ Ν. ΑΛΒΞΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΠΣΣΑ
ΛΙΛ_ΤΟΥΣ ΞΕΝΒΥΣ
Γράψατε χα ζητήσατε τό φυλ¬
λάδιον τδ ικριγράφον τα μεταμε-
σημδρινά καί έσχερινά
των χροκαταφκτικών κ«ί χροκεχω-
ρημένων τάξεων, ώς καί τό δελ¬
τίον έχισκέχτοΐί διά τσκτικήν «αρά-
δοσιν. Οί μαθηταί τυγχάνουσι ιδι¬
αιτέρας διδατκαλίας, ιδιαιτέρα εμ-
φασις δίδεται είς γυμνάσματα· όρ-
θής -ροφοράς, τα δέ δίδακτρα είνε
χαμηλά καί δύνανται νά χληρωθώσι
κατά δόσεις.
Ιδρύθη χρό 30 έτών. Άχοτα-
Θήτε: Εααοατίοηαΐ ΌβραΓΤπιβητ.,
8Μβ Γ.
57ί1ι 8ί.,
Μ.
ρ
Ο. Α.,
ΤογΙι
318
Έχλεκτα 6ι6λία εχει μόνον τί
ΒιδλΐΜτωλείον τού «'Εθνικοΰ
ροκος».
ΑΝΟ ΤΩΝ 5.000.000 ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Ο ΟΙΚΟΣ Ι. ίΕννΐβ & δΟΝ
Άπό 3Οετίας γνωστός είς τούς Έλληνας της Άμερικής ώς
Ο Ι-Ουΐδ ΤΩΝ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ
επρομήθευσεν είς τόν Ελληνισμόν της 'Αμερικής Χρυσαφικά καί Διαμαντικά άξίας ανω των
5,000,000 δολλαρίων. Καί πρός καλλιτέραν εξυπηρέτησιν τής πελατείας τού μετεκόμισεν άπό
τό Κατάστημα ύπ' αριθμόν 379—6ί1ι Ανβ., είς νέον εύρύχωρον καί υρ Ιο άβΐβ Κατάστημα
ΰπ' αριθ. 211 Τν*. 34ΐ1ι 81., Νβν ΥθΓΐί, πρώτον πάτωμα. Πλησίον 71^ Ανβ. Προσκαλεϊ δέ
τοΰς πολυπληθεϊς φίλους1 τού όπως τόν έπισκεφθώοαν, ΰποσχόμενος όπως είς τό μέλλον τούς
έξυττηρετήσχ) ώ; καί κατά τό παρελθόν.
ι. ίεννΐδ &
211 νν. 34τη 3ΤΡΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
ΑθΛΗΤΙΚΑ
Ή π£.ζο—οριχή ομάς τού 'Αβλητι«οί5
«Έρμής» ήλθε δευτέρα είς τούς
κους αγώνας Φιλαδελφέίας. — Αιοργανουνται ά-
γώνες τίάλης «αι «υγμαχίας δια την ^δίην ΙΜΓαιου.
Την 5ην Μαΐου οί -εζοχόροι τοΰ
'Ε^λην'-κοΰ Άθλητικού Συλλόγου.
«ΤΕρμής», ελ*δον μ£ρος είς το!>ς
έν ΦιλζΒβλφεία όργανωτ}έντας έ-
ρ ργ
Ονικούς άγώνβς ιτεζοχορίας 50 χι-
λιομέτρων, μέ οίτοτελέσματα λίχ^
(Λίνο—οιητικά. Ό Φ. Βατιλόχοολος
ό έ "Ι ύ
έφθασεν είς
σας την απόστασιν
λειττά καί 15
εις
ς
"Ια.τος. διανύ-
ώρ-ας, 5
Ό
Π. Καϊτέρης ένϊέκατος είς 5 ώ¬
ρας, 30 λεπτά χαΐ 18 ϊευτερόλε-
ιττα. Ώς ότ>άς οί χεζοχόροι τοϋ 'Ερ-
μοΰ ήλθον δεύτερ«ι. Είναι ή χρώτη
φορά είς τα χρονβκά τοΰ Έλληνικοό
η, της Άμερικης κατά
&—3ΐ'αν Ελληνική ομάς έρχεται
τίρ<χ είς έθντκούς πρωτατ&λητΐ'κούς αγώνας της Άμερ:κής. Άξιος β- ί είναι ό Φ. Βασιλόχουλος ό όχοίος διά σνκχτημ<ζτ:κης ρή !Γϊ>ως αετετρεψε τούς 'Κοτσών-αν κα:
Καϊτέρην είς χεΓ^οχόροϋς οίτινες
σϋνηγονίσι&ηοαν λίαν έττιτνχώς μέ
τοϋς -καλλιτ&ροος χιεφΐΓΟρους της
'Αμερικής. Μ*ρικοί, μάλιστα, έξ
βύτών άντεχροσώι~ΐ)σαν την "Αμε¬
ρικήν είς λθό Όλά
δας.
Ό «Έομής» χροσχοΛών
τοίων τρόσων καί μιέσων όχως δ:α-
ττν έρασιτεχνικόν άθλητΐίμον
ύ των 'Ελληνοχαίδων
ζ η ς
Υόρκης καί χερι,χώρων, δίδει μίαν
έτπερίϊα χοροό καί έτι3είξεων χά-
λης καϊ χυγτιαχίας είς τό Γυμν2-
στηριόν τού τό έοχίρας της 25ης
Μί 1929, ημέραν Σάδδατον %λ
8ην μ. μ.. Ή ε.ίσο5ος 6ά είναι
Τα άθλητικά ά ά
ά
ρ η
χώ:αν είς τό χρώτον χάτωμα καί ό
χορος είς το δεύτερον. Προσχα-
λοΰνται τ5θ«ν όλοι οί <ρίλοι τοΰ Ελ¬ ληνικόν άΟλητιαμΛΰ μετά των οίν.ί- γενειών των ίνα χροσέλθοον είς την Γρωτθγανή αύττ,ν «θλητιτι.ήν 4ϊ αν Λαί χοροεσ—ερίδοτ. Οί καί » χ'/γυάχοι οί όχοίοι ;ιέρας είς τάς άθλητιθ ξε-.ς είναι ο< χλεον γνοϊοτοί Έλ- ληνες έρασιτέχναι άβλητκτί έν Νέ« 'Υόρκη. Άΐαφότερ-αι αί αίθαισζι τοΰ ί'Έρμοΰ» είνε άραετά εύρύχω?0' β3- τως ιΓ-στε πάντες οί χαρεορσ7.άμενοι νά δ'.ελ6οαν την έ.3ττερίδθ( ταύτην λίαν άιτολαοα-τικήν καί άνετον. Ή ίιεύθυνσις τοϋ 'Αβλητικοί Σϋλλόγοο α'Ερμής» είναι 108 Υ 2 ΠΉ 3Τ., ΝΕν ΥΟΚΚ, Ν. Τ. 50. ΒΗΙ5ΒΑΝΕ, ΑϋδΤΗΑίΙΑ Ή ίδρυσις πρώτης ληνεκής Όθδ χληβίας έν 'Ελ- 'Εχ- Μία έκ των χέντε χολιτείών τής Αΰστρ·αλίας είναι ή καττέχουσα τό τνορει&ανατολικόν μέρος αυτής ονό¬ ματι Κα>ϊνσλάνδη, μέ ιτρο>τεύουσαν
την Β^ισίάνην. "Εν Κίδ
νεσε τό Σιιμΐδούλιον διά τό 6εά?ε-
στον έ*ργον τό ότπίον ανέλαβε, τονί¬
σας τό γ«γονος «τι είναι ή χρώτη
"Ελλην ικ. έκχλησίαέν Κουϊνσλάνδτ)
ήτις μέλλει νά τ!μ.η<—) τόν Ελλη¬ νικόν όνομα λ<κ την 'Ηλληνικήν Όρθόδοξον θρησκείαν. Πρέχει, εί¬ χεν, δλοι νά συνδράμΛυν τό έργον, διότι ό ν*ός ούτος τ>ά είναι τό θείον
ήμ,ών έντϋκτήριον έν τη ξεντ}. Τό
τέλος τοΰ λόγου τοΰ χ. Προδέν1»
εκάλυψαν χοώατεταμένα χειροχρο-
τημ,ατα. Έχιστ,ς ένθουσιωδη καί
ευρίσκονται χερί τάς δύο χιλιάδας 'ϊληρη ύψηλών έννοιών λόγον έξε-
Έλληνων έντος δέ τής χόλεως γώνησεν ό ιερεύς κ. Ηλίας Κοστι-
Ελληνων, έντος δέ τής χόλεως
Βριτδάνης κατοικοΰσι χερί τούς
300. Ό άριθμός ούτος ηυξήθη κατά
την τελευταίαν χενταετιαν, ένω χρέ
τερον δέν ντερέδαινον τούς 150 σομ-
Χ5ριλαμ.'δανομ.ένων κ<χι των έν τοίς ρ'.χώρο>ς οΐκούντων.
Μέχρι τοΰ 1924 δέν ύχήρχεν ώρ-
γανωΐί'ένη Ελληνική Κοινότης έν
Κατά Μάϊιν τοΰ ίδίοϋ
ετους αφιχθέντος τοΰ τότε ίερ«ωςϊ ρΑΝΙΕ1.ίίΟΝ, ΟΟΝΝ.— 'Ο «"Β·
Δανιήλ Μαραδέλη όστις κατ' έκεί-] ενικός Κήρυξ> πωλεΐται *αοά τοβ ά»·
ηρη ψη
γώνησεν ό ιερεύς κ. Ηλίας
5ης έέ>ζρας τό ζήτηαα άχό Ο
ταής καί Έλληνικής άχόψεως. >
Ή έκκλησία έτελεί<ι>σε την χρω-
την έ&5·;μάία τοΰ Φεδροικχρίον «!
έγκαινΐίτΐθίίίΓα «τιμήση είς τό ό-
νομα τοΰ «Άγίου Γεωργίου» όστις
θεωρ^ίταί καί ό -ροστάτης των 'Αγ-
ών. Ή λβιτουργίβ αυτής η?-
χι·τε την 31 ην μαρτίοα., 929
ρ
γλικ'ανών.
1929.
ή ρη ς
νην την «χοχην δέν είχεν ένορίαν,
συνεστήθη ή χρώτην 'ΕΙλληνικ. Κοι¬
νότης μέ χρόεδ^ον τόν κ. Κι*ριάκο?
Φλί Κά ά άά
τιπροσώπον μας Γ. Μπ^ορη, 81 ΜβΐΛ
5ΐ
Κατά τάς αρχάς τού
1928, άνατχωρήσιαντος τοΰ Ι&ρέως
Δ. Μαραδέλη ιτροσεληφθη ώς ιε¬
ρεύς ό τότε χειροτονηθείς χ«ρά τοΰ
Μητροχολίτοο Αύστραλίας Χριστο-
<ρόόρου Κνίτη, ό Ηλίας Κοτιάδης, έκ Ρόδου% 'φΐ) ■άναγκαϊον ίνα άνα- ή Κοινότης, κατόχιν των α: όχοίοτι άνεφύησαν με- ταξί» τοΰ χροκατόχοα συμ£θϋλίου καί τοΰ Προέ6ρο>. Την Ανάγκην τής
ανασυντάξεως μάς έ-ίι6αλε καί ή
έλλειψις ρδιοχτήτθϋ ναοϋ. Πρός
τουτο κλτιθείσης γεν. σννελεύσεως
είς τόν "Ελληνικόν Σύνδβσμον, ω¬
μίλησεν ό κ. Φρίλίγκος όστις άνέ-
πτ'οςτε 3ιά μακρών την -ανάγκην ά-
ποκτήσϊως ίδιοχτητου 'Έκκλησίας,
έξηγησας σννοίμα καίτόν τρόχον τής
έςευρέσΐως των απαιτουμένων «ρός
τόν σκο»ν χρημάτων. ΙΕχελιθούσης
γενικής συμφωνίας, άνετεΐθκ») είς τόν
7.. Φριλίγκον μέ βλλους ενδεκα αυ-
ρίους έκλεγέντας ύχό τής γεν. συν¬
ελεύσεως είς τό χρώτον συμβούλιον
νά φροντίση διά την ανέγερσιν τής
έκκλησις. Τό Συμβούλιον μόλις ε-
λαδε την αρχήν, ήρχισε χυρετωίώς
τό έργον τοι», ααί έντός μιάς έδδο-
μάίοςέκάλεσΐ σχεΐιαστήν, καί χλε;-
οδΐτησάντων των έργολάδων, εγέ¬
νετο δετός ό κ. Ε. ΤΑΥΏΟΚ άντί
τοΰ- χοσ&ΰ των 2.000 λιρών. Την
4ην Νοεθίδρκκ) ηγιάσθη τό *δ«φος
όχοΰ τ>ά άνεγείρετο ό νέος νοτός χα-
ρσΛτία τοΰ κ. Χρήστοα Φριλίγχο'Λ
Γεν. Προξένου τής Ελλάδος έ ν
Κουϊνσλάνίγι %αί μεγάλου άριθμοϋ
όμ,ογενών. Ό Γεν. Πρόξενος εξε¬
φώνησε λόγον είς τόν οποίον έχη-
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΚΑΙ
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΑΝΟΤΑΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
ΕΙΔΙΚΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟ¬
ΜΕΝΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗ¬
ΜΑ ΜΑΣ.
ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ Ο. Ο. Ι>
ΠΑΝΤΑΧΟΥ
Εΐκονογραφημενος Τιμο-
κατάλογος άποστέλλεται
δωρεάν.
Γράνατε ή επισκεφθήτε μα;·
ΗΕΙΙΕΝΙΟ
336 νΥΕδΤ 34ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ
ΝΕ%¥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
Τεΐερηοπε: Μβίΐαΐΐϊοη 2831.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝ>ΚΟ* ΚΗΡΥΞ!
ΚΙΝΔΥΝΟΣ—ΘΑΝΑΤΟΣ
ΕΙΣ την Άιιεοικήνή εξοδος άς
πεοίπατον μέ αίπο/ίνητυν κατήν¬
τησεν «Κίνδυνο; - θάνατυ;» άπό
τάς σφαίρας τάόν πρακτόρων τής
άπαγοοεύσεακ. Τα οργανα τής επι¬
βολήν τοϋ «Κύγενοΰς Πειρτίιια-
ματος» σκοτώνσυν άλύπηχα. Άρ-
νίϊ μία άπλή νποψία ότι ίνα αυτο¬
κίνητον μεταφέρει ποτά διά νά στϊί
λου νε'ις τόν άλλον κόσιιον τονς £
(^ίνυντας αύτοι1. Κατά τοιούτον
τρόα»ν έ^ονενθη πό© δι·ο εβδομά-
δίον ό εΐχοσΐαετής νέος Φλέμιγκ
τό θΊΐίσιγκτων άπω ίνα άστΐφ
λακα, Καί ?.ατά τόν ομοιον τρίαον
εφονεύθη είς τό Άριγκτον
χβές ό ν^οοός σπουδαστήί Κργ
ίνώ απελάμβανεν άιιέριμνα μέ δι'ο
άλλοις σιιιτοιτητάς τού αυτοκινη-
τοών πεοίπαττον. Τα δογανα της:
I-
πιβολης τοϋ νόαου, δγναχΐτον πώ;,
έξέλαβον τοΐις τοεΐς φοιτητάς ώς
ποτολαθρεμπόροχ'ς καί χώρας να χά
σουν καιρόν ΙπυροοολησΌν καΐ Ιηί
νευσαν τόν ενα. 'Εάν δέν έπρολαμ-
6ανε τό αυτοκίνητον να σταιιατήτ:)
£ά έλαιϋβανον καί οί δΰο αλλοι τό
τραγικον τέλος τοϋ συναίν'2.<Γ0<υ 1<αν. Λιά τοΰς αποστόλου; ό'μως :Γ,ς απαγορεύση»; οί άδιν.οοΐκοτϊομοί αύτοι δέν εχονν καμμίαν στ}·ιασίαν. Δέν είναι σπουδαίον Ι άν σκοτοίθοΰν ι πε'ντε δέ/.α ή καί εκατόν άθθίοι | νάριν τής (κοτηιρίιαζ της όλότητο; ι Ανθρωποι είναι καί οί ποάν.το [ οες της άπαγορενσεως καί ΐπό-Ι Χεινται είς «λ«9η». Σκοτάινουν να- Τα. «λά·θος5 υτθωώνοντοη καί συντνί- ζουν τό σωτήριον έργον των, δ- ηως τό συνεχίΧουν καί οί «·ιποντ- λέγν.6θςϊ> ·θησανρίζοντες. Ό ν«θε-
νας κάμνει τί] δουλεια τού. Ποί¬
ος ημπορεί να Ιχτ» άντΐοηησιν;
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ
ΩΣΤΕ ίίναι τόσον εξαιρετικόν
γεγονός διά την χώραν μας ή φν
λάκισις ενός παρανομήσβντος ?-
χατομιιυριοΰχου; *Έτσι φαίνεται έ
άν κρίνωμεν άπό τόν. {Ιόονυον καί
τύν σννταΐρΐαγμόν τού επροκάλεσαν
η φυλάκισις τοϋ πολυεκατομμυριού-
χου πετρελαιοιΐίγιστανος - ΣιΙγ-
κ).,ΐΐίρ. Αί 1%ηιιερίδες κατηνάλθ'.ταν
ποταμούς μελιίνης διά νά παοοϊ/ο-
λοιΌήσουν όλας τάς φάστις τής
σκανδαλώδους αυτής υποθέσεως ή
όποία κατέληξεν είς την τρίμηνον
καταύίκην τού. Ό Σιγκλαίο κα¬
ταδικασθείς όπως συα.η'αίνει μ* τό-
σοι>ς άλλοις πολίτας, ώφειλε νά
Ιντίσίΐ την ποινήν της τριαήνον τού
φυλαΐκίσεως. Ή τόσον (ρνοι/.ν /αί
απλουστάτη αύτη περίπτωσις έλα¬
βεν δ·αστάσεις ζητή;ιατος τί· οποί¬
ον άπησχόλησεν επί έβδοιιάδας; την
κοινήν γνώμην. Αΐ έττηιιερίδες ό-
μ<ος δέν ήσι'χασαν όντε μέ την σνν τελεσ3ίΐσαν επί τέλσυς φυλάτ/.ιοίν τοχ·. Τόν παρηκολοτ'θησαν καί έ- χεϊ μας ΐΕιστόοησαν λε.ττοτΐερεπτα- τα καί διεςθοικάτατΐαΐ ότι άΛβ ΜΟΤΗΕΡ'δ ίττλακής;, ότι εξετέλεσεν :_ πολλτιν δεξιότητα συνταγήν καταποτίων, ότι έβοήιτησεν τόν ιατρόν είς κά¬ ποιαν εγχείρησιν πον έγινεν εντός τοϋ δεσμαπηριου καί ότι ό διενδΐ'ν- της της φυλακης είναι εΰχαοιοττι- μένος μαζ ντον! Σάν νά ήιιποροΰ- > ) σε νά μή είναι ενχαοιστηιιένος μέ
εργασίαν είς τό ψαΐοιιαικεΐον τής ενα Σιγκλαίρ ώς ν.ατάδικον!
Η ΗΜίΙΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ
Μην κλαϊς μητέρα! Ημπορεί νά φαίνωμαι ότι σέ έλησμόνησα, άλλά
μέσα στήν καρδιά μόν καίει ασβεστη ή φλόγα τής άγάπης μσυ καί ό
νοϋς μου <ττρέφεται πάντα σέ σενα! Είναι Γεορτή σου οήμερα! Π αληάπαιδο ήμουν, μάννα μου, μικρό καί διαστρεμμένο, Τό γάλα σου δταν θύζαινα...Κι' άργότειρα άκόμα Τό καρδιοχτύπι, μάννα μου, τό στηθος τό σκισμένο, Δέν τώννοιωθα, δέν εβλεπα τό πικραμένο στόμα.... Γύριζες <τυ έδώ κ' έκεϊ νά βρης ψωμί γιά μενά, , - Σάν καλαμιά άδΰνατη, χήρα γυναϊκα, ?ρημη, Να μ1 άναθρέψ{>ς, μάννα μου, γιά νάίρ-δνο 'δώ στά ξένα,
Μέ τό ξινάρι δοΰλευες, μέ πόνο καί μέ ■θέρμη.....
Μά 'χες την πίστι άσαλεντη στά στνβτγχ σου γιά μενά,
Π ώς την αγάκη ϋά έπερνα τής μάννας μου κοντά μόν.
Άπό μικρούλη υφαινες φωληά στά σωυτκά μου,
Καί έγνώριζες καί τώξερες πως 'γώ ·θά μοιάσω έσένα!
Μέ την άγαπη σου όδηγό δραξα τώρα, όρήκα
Λιμάνι γιά ν' άναΐκτυθω.....Λιμάνι άσφαλιοιμένο.
Στή στάδιό μου έπέτυχα καί κερδισμένος τ3γηκα
Άπ* τό παιχνίδι τής ζοχης! Παιχνίδι σαστισμενο!
Καί (τήμερα, μαννονλα μου, γιορτάζω στή γιορη'ι σου...
Κι' άπό τα ξενα άσπασμοϋς σοϋ στέλνω καί φιλιά,
ΕΙμαι χρεοφειλέτης αου, μά εύγνώμονο^ παιδί σου,
Παιδί πού τώρα έκτιμάει της μάννας την καρδιά!
Κάντον, Όχάϊο, Μάϊος, 1929.
ΑΙΤΒΛΟΣ Ν. ΑΛΒΞΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΠΣΣΑ
ΛΙΛ_ΤΟΥΣ ΞΕΝΒΥΣ
Γράψατε χα ζητήσατε τό φυλ¬
λάδιον τδ ικριγράφον τα μεταμε-
σημδρινά καί έσχερινά
των χροκαταφκτικών κ«ί χροκεχω-
ρημένων τάξεων, ώς καί τό δελ¬
τίον έχισκέχτοΐί διά τσκτικήν «αρά-
δοσιν. Οί μαθηταί τυγχάνουσι ιδι¬
αιτέρας διδατκαλίας, ιδιαιτέρα εμ-
φασις δίδεται είς γυμνάσματα· όρ-
θής -ροφοράς, τα δέ δίδακτρα είνε
χαμηλά καί δύνανται νά χληρωθώσι
κατά δόσεις.
Ιδρύθη χρό 30 έτών. Άχοτα-
Θήτε: Εααοατίοηαΐ ΌβραΓΤπιβητ.,
8Μβ Γ.
57ί1ι 8ί.,
Μ.
ρ
Ο. Α.,
ΤογΙι
318
Έχλεκτα 6ι6λία εχει μόνον τί
ΒιδλΐΜτωλείον τού «'Εθνικοΰ
ροκος».
ΑΝΟ ΤΩΝ 5.000.000 ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Ο ΟΙΚΟΣ Ι. ίΕννΐβ & δΟΝ
Άπό 3Οετίας γνωστός είς τούς Έλληνας της Άμερικής ώς
Ο Ι-Ουΐδ ΤΩΝ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ
επρομήθευσεν είς τόν Ελληνισμόν της 'Αμερικής Χρυσαφικά καί Διαμαντικά άξίας ανω των
5,000,000 δολλαρίων. Καί πρός καλλιτέραν εξυπηρέτησιν τής πελατείας τού μετεκόμισεν άπό
τό Κατάστημα ύπ' αριθμόν 379—6ί1ι Ανβ., είς νέον εύρύχωρον καί υρ Ιο άβΐβ Κατάστημα
ΰπ' αριθ. 211 Τν*. 34ΐ1ι 81., Νβν ΥθΓΐί, πρώτον πάτωμα. Πλησίον 71^ Ανβ. Προσκαλεϊ δέ
τοΰς πολυπληθεϊς φίλους1 τού όπως τόν έπισκεφθώοαν, ΰποσχόμενος όπως είς τό μέλλον τούς
έξυττηρετήσχ) ώ; καί κατά τό παρελθόν.
ι. ίεννΐδ &
211 νν. 34τη 3ΤΡΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
ΑθΛΗΤΙΚΑ
Ή π£.ζο—οριχή ομάς τού 'Αβλητι«οί5
«Έρμής» ήλθε δευτέρα είς τούς
κους αγώνας Φιλαδελφέίας. — Αιοργανουνται ά-
γώνες τίάλης «αι «υγμαχίας δια την ^δίην ΙΜΓαιου.
Την 5ην Μαΐου οί -εζοχόροι τοΰ
'Ε^λην'-κοΰ Άθλητικού Συλλόγου.
«ΤΕρμής», ελ*δον μ£ρος είς το!>ς
έν ΦιλζΒβλφεία όργανωτ}έντας έ-
ρ ργ
Ονικούς άγώνβς ιτεζοχορίας 50 χι-
λιομέτρων, μέ οίτοτελέσματα λίχ^
(Λίνο—οιητικά. Ό Φ. Βατιλόχοολος
ό έ "Ι ύ
έφθασεν είς
σας την απόστασιν
λειττά καί 15
εις
ς
"Ια.τος. διανύ-
ώρ-ας, 5
Ό
Π. Καϊτέρης ένϊέκατος είς 5 ώ¬
ρας, 30 λεπτά χαΐ 18 ϊευτερόλε-
ιττα. Ώς ότ>άς οί χεζοχόροι τοϋ 'Ερ-
μοΰ ήλθον δεύτερ«ι. Είναι ή χρώτη
φορά είς τα χρονβκά τοΰ Έλληνικοό
η, της Άμερικης κατά
&—3ΐ'αν Ελληνική ομάς έρχεται
τίρ<χ είς έθντκούς πρωτατ&λητΐ'κούς αγώνας της Άμερ:κής. Άξιος β- ί είναι ό Φ. Βασιλόχουλος ό όχοίος διά σνκχτημ<ζτ:κης ρή !Γϊ>ως αετετρεψε τούς 'Κοτσών-αν κα:
Καϊτέρην είς χεΓ^οχόροϋς οίτινες
σϋνηγονίσι&ηοαν λίαν έττιτνχώς μέ
τοϋς -καλλιτ&ροος χιεφΐΓΟρους της
'Αμερικής. Μ*ρικοί, μάλιστα, έξ
βύτών άντεχροσώι~ΐ)σαν την "Αμε¬
ρικήν είς λθό Όλά
δας.
Ό «Έομής» χροσχοΛών
τοίων τρόσων καί μιέσων όχως δ:α-
ττν έρασιτεχνικόν άθλητΐίμον
ύ των 'Ελληνοχαίδων
ζ η ς
Υόρκης καί χερι,χώρων, δίδει μίαν
έτπερίϊα χοροό καί έτι3είξεων χά-
λης καϊ χυγτιαχίας είς τό Γυμν2-
στηριόν τού τό έοχίρας της 25ης
Μί 1929, ημέραν Σάδδατον %λ
8ην μ. μ.. Ή ε.ίσο5ος 6ά είναι
Τα άθλητικά ά ά
ά
ρ η
χώ:αν είς τό χρώτον χάτωμα καί ό
χορος είς το δεύτερον. Προσχα-
λοΰνται τ5θ«ν όλοι οί <ρίλοι τοΰ Ελ¬ ληνικόν άΟλητιαμΛΰ μετά των οίν.ί- γενειών των ίνα χροσέλθοον είς την Γρωτθγανή αύττ,ν «θλητιτι.ήν 4ϊ αν Λαί χοροεσ—ερίδοτ. Οί καί » χ'/γυάχοι οί όχοίοι ;ιέρας είς τάς άθλητιθ ξε-.ς είναι ο< χλεον γνοϊοτοί Έλ- ληνες έρασιτέχναι άβλητκτί έν Νέ« 'Υόρκη. Άΐαφότερ-αι αί αίθαισζι τοΰ ί'Έρμοΰ» είνε άραετά εύρύχω?0' β3- τως ιΓ-στε πάντες οί χαρεορσ7.άμενοι νά δ'.ελ6οαν την έ.3ττερίδθ( ταύτην λίαν άιτολαοα-τικήν καί άνετον. Ή ίιεύθυνσις τοϋ 'Αβλητικοί Σϋλλόγοο α'Ερμής» είναι 108 Υ 2 ΠΉ 3Τ., ΝΕν ΥΟΚΚ, Ν. Τ. 50. ΒΗΙ5ΒΑΝΕ, ΑϋδΤΗΑίΙΑ Ή ίδρυσις πρώτης ληνεκής Όθδ χληβίας έν 'Ελ- 'Εχ- Μία έκ των χέντε χολιτείών τής Αΰστρ·αλίας είναι ή καττέχουσα τό τνορει&ανατολικόν μέρος αυτής ονό¬ ματι Κα>ϊνσλάνδη, μέ ιτρο>τεύουσαν
την Β^ισίάνην. "Εν Κίδ
νεσε τό Σιιμΐδούλιον διά τό 6εά?ε-
στον έ*ργον τό ότπίον ανέλαβε, τονί¬
σας τό γ«γονος «τι είναι ή χρώτη
"Ελλην ικ. έκχλησίαέν Κουϊνσλάνδτ)
ήτις μέλλει νά τ!μ.η<—) τόν Ελλη¬ νικόν όνομα λ<κ την 'Ηλληνικήν Όρθόδοξον θρησκείαν. Πρέχει, εί¬ χεν, δλοι νά συνδράμΛυν τό έργον, διότι ό ν*ός ούτος τ>ά είναι τό θείον
ήμ,ών έντϋκτήριον έν τη ξεντ}. Τό
τέλος τοΰ λόγου τοΰ χ. Προδέν1»
εκάλυψαν χοώατεταμένα χειροχρο-
τημ,ατα. Έχιστ,ς ένθουσιωδη καί
ευρίσκονται χερί τάς δύο χιλιάδας 'ϊληρη ύψηλών έννοιών λόγον έξε-
Έλληνων έντος δέ τής χόλεως γώνησεν ό ιερεύς κ. Ηλίας Κοστι-
Ελληνων, έντος δέ τής χόλεως
Βριτδάνης κατοικοΰσι χερί τούς
300. Ό άριθμός ούτος ηυξήθη κατά
την τελευταίαν χενταετιαν, ένω χρέ
τερον δέν ντερέδαινον τούς 150 σομ-
Χ5ριλαμ.'δανομ.ένων κ<χι των έν τοίς ρ'.χώρο>ς οΐκούντων.
Μέχρι τοΰ 1924 δέν ύχήρχεν ώρ-
γανωΐί'ένη Ελληνική Κοινότης έν
Κατά Μάϊιν τοΰ ίδίοϋ
ετους αφιχθέντος τοΰ τότε ίερ«ωςϊ ρΑΝΙΕ1.ίίΟΝ, ΟΟΝΝ.— 'Ο «"Β·
Δανιήλ Μαραδέλη όστις κατ' έκεί-] ενικός Κήρυξ> πωλεΐται *αοά τοβ ά»·
ηρη ψη
γώνησεν ό ιερεύς κ. Ηλίας
5ης έέ>ζρας τό ζήτηαα άχό Ο
ταής καί Έλληνικής άχόψεως. >
Ή έκκλησία έτελεί<ι>σε την χρω-
την έ&5·;μάία τοΰ Φεδροικχρίον «!
έγκαινΐίτΐθίίίΓα «τιμήση είς τό ό-
νομα τοΰ «Άγίου Γεωργίου» όστις
θεωρ^ίταί καί ό -ροστάτης των 'Αγ-
ών. Ή λβιτουργίβ αυτής η?-
χι·τε την 31 ην μαρτίοα., 929
ρ
γλικ'ανών.
1929.
ή ρη ς
νην την «χοχην δέν είχεν ένορίαν,
συνεστήθη ή χρώτην 'ΕΙλληνικ. Κοι¬
νότης μέ χρόεδ^ον τόν κ. Κι*ριάκο?
Φλί Κά ά άά
τιπροσώπον μας Γ. Μπ^ορη, 81 ΜβΐΛ
5ΐ
Κατά τάς αρχάς τού
1928, άνατχωρήσιαντος τοΰ Ι&ρέως
Δ. Μαραδέλη ιτροσεληφθη ώς ιε¬
ρεύς ό τότε χειροτονηθείς χ«ρά τοΰ
Μητροχολίτοο Αύστραλίας Χριστο-
<ρόόρου Κνίτη, ό Ηλίας Κοτιάδης, έκ Ρόδου% 'φΐ) ■άναγκαϊον ίνα άνα- ή Κοινότης, κατόχιν των α: όχοίοτι άνεφύησαν με- ταξί» τοΰ χροκατόχοα συμ£θϋλίου καί τοΰ Προέ6ρο>. Την Ανάγκην τής
ανασυντάξεως μάς έ-ίι6αλε καί ή
έλλειψις ρδιοχτήτθϋ ναοϋ. Πρός
τουτο κλτιθείσης γεν. σννελεύσεως
είς τόν "Ελληνικόν Σύνδβσμον, ω¬
μίλησεν ό κ. Φρίλίγκος όστις άνέ-
πτ'οςτε 3ιά μακρών την -ανάγκην ά-
ποκτήσϊως ίδιοχτητου 'Έκκλησίας,
έξηγησας σννοίμα καίτόν τρόχον τής
έςευρέσΐως των απαιτουμένων «ρός
τόν σκο»ν χρημάτων. ΙΕχελιθούσης
γενικής συμφωνίας, άνετεΐθκ») είς τόν
7.. Φριλίγκον μέ βλλους ενδεκα αυ-
ρίους έκλεγέντας ύχό τής γεν. συν¬
ελεύσεως είς τό χρώτον συμβούλιον
νά φροντίση διά την ανέγερσιν τής
έκκλησις. Τό Συμβούλιον μόλις ε-
λαδε την αρχήν, ήρχισε χυρετωίώς
τό έργον τοι», ααί έντός μιάς έδδο-
μάίοςέκάλεσΐ σχεΐιαστήν, καί χλε;-
οδΐτησάντων των έργολάδων, εγέ¬
νετο δετός ό κ. Ε. ΤΑΥΏΟΚ άντί
τοΰ- χοσ&ΰ των 2.000 λιρών. Την
4ην Νοεθίδρκκ) ηγιάσθη τό *δ«φος
όχοΰ τ>ά άνεγείρετο ό νέος νοτός χα-
ρσΛτία τοΰ κ. Χρήστοα Φριλίγχο'Λ
Γεν. Προξένου τής Ελλάδος έ ν
Κουϊνσλάνίγι %αί μεγάλου άριθμοϋ
όμ,ογενών. Ό Γεν. Πρόξενος εξε¬
φώνησε λόγον είς τόν οποίον έχη-
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΚΑΙ
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΑΝΟΤΑΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
ΕΙΔΙΚΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟ¬
ΜΕΝΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗ¬
ΜΑ ΜΑΣ.
ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ Ο. Ο. Ι>
ΠΑΝΤΑΧΟΥ
Εΐκονογραφημενος Τιμο-
κατάλογος άποστέλλεται
δωρεάν.
Γράνατε ή επισκεφθήτε μα;·
ΗΕΙΙΕΝΙΟ
336 νΥΕδΤ 34ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ
ΝΕ%¥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
Τεΐερηοπε: Μβίΐαΐΐϊοη 2831.
<~™ΐΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑ-ΙΌΥ, 192»._______________________
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Μ ΡΙΠ5Τ ίλι,
Ή εύγενής προσπαθεία τοΰ Φιλανθρωπικόν Συλλό-
γου Σπάρτης οί «"Αγιοι 'Ανάργυροι».— Λΐ£α «—,.
νέντευξις μέ την πρόεδρον χον.— Ή ίδρυσις Ία.
τρείου και ΛΓοβοκομβίοι».— Διεξαγωγή έράνοο.__
63 δωρηται «ροβέφεραν 8Κ.ΟΟΟ Δραχμάς.
«Έργχ—άχι λόγιχ!» Προ τής
λτ&ω; «5 τρέχοντος ετονς, ή
Σπάρτη— ή *άντα ξακονσμένη
Σχάρτη—θά ϊχοκττ>~) Λιίκέν Νο-
σοκομείον χρός δωρεάν νοστ,λείοτν
των -:ωχών ααί όρφανών καί γε-
ν-/.ώς των άπόρων τής έχαρχίις
Λαν-είαίλθνος· καί βα τ6 άτοκτηστ]
γάρ:; είς τα δραστηρίως ενεργείας
%ν. τί άλτρουϊστικά αίϊθηματα τοό
Φιλανθρωπικόν Σνλλόγο^ Κυρίων
Στίζττ,ς οί «Άγιοι Άνάργυροι».
Μ Σώ Κ
Μ;α φοχτα Σρ
ρών κου ϊέν εσυνήθισαν νά τσαλα-
—τώνται μοιρολατρ'.κά στό βοϋρκο
:ή; άϊιαφορίας έχτύπτ/ταν το χέρι
τ'^ς α' άχόφασι %αί το καθημερινο
νρ;τό των δνΐΐρο γίνεται γιά μια
στ'.γμί; ή χειό γλ!>κίΐα χρβγμιτι-
χότης.
«......Ό Σόλλογός μας, χχ6ώς
ή· χροείχα, ίδρύθηκ* χρο έξαετίας
μέ τον ΐερο σκοχό τη-ν χερίθαλψιν
/.α! ϊωρεάν νοσηλείαν των άχόρων
οί-λογΐΥίΐών τής Σχάρτης καί γε-
ν.χώς τής έχαρχίας Λατκε5α«ιονος,
■/.αί την έν καιρώ ίδρυσιν Λαϊκοϋ
Ιατρείον *ΐ,ί Νοσοαομείθΰ.» Όμι-
λίϊ ή μείλίχιος κ' ευγενιχιά, ή
γεμάτη ζωή καί δρίσί χρόεδρος τού
ΣΛλλόγο» Κυρίων Κα Κυριαζοχοό-
λ'^. «Προ ενός καί ημίσεος ετοϋς
ίί^αμε χρόχεΐρο Λαϊκόν Ιατρείον
τ^βχ&ίον τ>ά γνωοίζετε, βεβαίως,
Χϊ! το όττοίον έχει χορηγττσει μέχρ< »ημ»ρον φάρμακα άχολΰτ(>>ς δωρεάν
*·ς Χ'λ'.άδας άχόρων συνδημοτών
^?· Καί τα ιράρμακχ αύτά—τό
λεω μ' εΰγνωμοσ'όνη—χορηγοΰνται
«'.ς τον Σύλλογον μας ά^ειδώς τη
!' όί
το....
τοΰ όζργ
Αντιλήψεως. Κα-
χψ
* - ο
Χ:ων
,,, ,
χορηγοϋνται δωρεάν; την
Μάλιστχ Άχολότως δωρεάν.
Περίεργο!
κ»« δμω; άληθές. Κατα τό
βον ίτος, 6ταν ή χέλις μας,
«Λε «λληχόλ(ς χ·« χωμό-
^^ '^Ρ5^ έμ*στίζετο άνη-
Λο τό τ«Γ/τερο μαστίγιο
«ΤΜί», τό Ίίτρείον μ»ς
I-
, οττως χάντοτε, δράσι άξιέ-
ν' πολΰ ανώτερη των χροοίο-
»·■*»· ι.3( με ι—ερηιφανειαν
ύ ή ί
Ι.,
ν α-ειραρί&μων οίχογε-
χ' ε^σχλ-τ-
γ σέ κάτ)ε
ν* τα
υ,,." ρων', <Γ~*'ντ}τικές άναμνή- ν-ά'".; τ·ί Τ0 δ^λος νά μιλαμε το','-ν °λιγο χειό Βαθειά: είς Κ» Κυρ,αζο-οόλου, έξιστό- Χτ0μ^ώ5 η ή 2έν θά άχαντονσατε εύστόχως: Αί δωρεαι άνέρχονται είς 55 χιλ. δραχ. χερίχον. Τίνων σεβαστόν, λαμδα- νοαένης ν-' όψιν τής σημερινής οί- κονομ:κής χαχεξίας..... Τό κτίρκιν μ«τά των απαιτουμένων έχίχλων καί μηχανημάτων 6ά στοιχίση, κα- τά τοί»ς ■κροχείρονς όχολογισμούς, 500.000 δρχ. "Ηδη έ Σΰλλογδς μας εχε'. είς τό ταμείον τοο έκ χροσφορών καί σννϊρομών των με- λών τού 200.000 δρχ. Ύχολεί- τοντζι δηλαδή εισέτι τα τρία χέμ- χτα τον όλον χοσον, καί εύελχίατώ ότι *>ά συλλεγή τούτο συντόμως.
.....Πό— θά «νγνωμονονσε ό Σύλ-
λβγός μας καί μχζΰ μ' αυτόν δλοι
οί άχιίροι της έχαρχίας εάν ηρχοντο
άρωγοί στό δνσκολο αύτό εργο οί
συμχατριώταί μας τή; Άμερικής.
Τό βέβαιον είνε ότι έφορολοττήθησαν
κ«τά διαφόρους χερισι:άσεις, νχήρ-
ξν δμως ικτντοτβ γενναιόδωροι είς
Φβ έκκλησιν τής ιδιαιτέρας των
πατρίδος καί είμ»ι βεβαία ότι καί
ΐώρα ϊέν 6ά κωφεόσουν είς την
έκκλησίν μόν αύτην.......Ή άχο-
χεράτωσις τού κτιρίον είνε ζτ?τημα
ημερών. Έργα, όχ: λόγια! Ή λει-
τουργία τού νοσοκομείον θά αρχίση
άργότερα. Μετά την άχοχεράτωσιν
τον κτιρίον καί την έξοικονόμησιν
των νχολεϊχομένων χρημάτων.......
'Αχεκβλύφθην ευλαβώς χρό τής
Κάς Κνριχζοχονλο.» καί των εΰ-
γενών χροα—αθείών τού ΣΛλόγου
Κυρίων Σχάρτης οί «'Αγιοι Ά-
νάργοροι». Ή άρχαία Σχαρτιατΐκή
νοοτροχία δέν άχ&*ανε, έσκεφη
άλλά ζή καί Θρι^μδεύί'......
Σ. Β.
"Εν χολί» ενδιαφέρον δράμα χαί-
ζεται κατ' αύτάς είς τό Μ&βςαθ
ΤΙ, 451η 8*. καί ΒΓοαά-
ν»7, «ργον τού Ρώσσο^ σνγγρα-
φέως Δημητρίου Σεγκλώφ μέ χρωτ-
3τγωνιστην τόν Λεωνίδαν Σνεγκώφ.
Είνε τό χρώτον Σοδιετικόν δρά-
μα τό όχοΐον χαίζεται έν Νέα Τ-
όρκη χαί ώς τοιούτον δικίίως έμχε-
ρίκλείει τό ενδιαφέρον των χαρακο-
λουθούντων ττ)ν εξέλιξιν τής τέχνης
έν τή νέα Ρωσσία, τής όχοίας ό
ίδεαλισμός καί αί αντίληψις τής
ζωής άντανακλώντα! είς τό θέα¬
τρον της.
Τό έργον έξελίσσεται είς την χιο-
νοο-κεχή Σιδηρίαν. Έρως, χείνα,
κΐί χρήμα, είνε τα τρία στοιχεία
τα όχοΐα ό σ'ογγραφεΰς φέρει είς
άντίχερισχασμόν χροσχαθών νά δεί¬
ξη χοΐον είναι τό έχικρατέστερον
είς την ψυχήν τού άνθρώχοο. Τό
δράμα έχει την χλοκήν τοο και
τάς χεριχετείας τον χρωτοτύχως
χέρ'.ξ των άνθρωχίνων όρέξεων. Ό
έραστής χροτιμά νά φάγη έν τή
χείντ] τού αΰτός τόν ολίγον άρτον
τόν όχοΐον ευρίσκει καβ' ήν ώραν
/.οιμάται ή άγαχητή τον. Ίδεαλι-
σμός διάφορος, άλλά φυσικώτερος
εκείνον μέ τόν όχοΐον μίς σννήθϊ-
σεν ή μή Σοδιετική τέχνη.
Ή εξέλιξις τοΰ δράματος γίνε-
ται 'έν μέσω των στοιχείων τής φύ¬
σεως. Ή σκηνοθέτησις όσον καί ή
νχόθεσις χαί ή δραματιχή τέχνη χα-
ροοσίάζοον κάτι τι τό νεον καί άχό
αυτής τής άχόψεως κατι τι τό δια-
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ
ΟΚΕ55ΕΟ), Κεφαλάχια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλερικά,
Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τοΰ γά-
λαχτος.
ΑΤΗΕΝ5 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ Α νέ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον)
Τηλέφωνον: ΜεάΌΙΙΐοη 3743.
φωτιστικόν χερί τής Ρωσσικής ση-
αερίνής σκέψεως.
ΒΒΟΟΚίΥΝ ΡΑΒΑΜΟυΝΤ
Άχό αυριον άρχίζει τό κινηματό-
δραμα «ΟθητΙβηΐΘη οί ίηβ Ργθββ»
άχό τό όμώννμον δραματικόν έργον.
Τό χρόγραί-ψ.* συμχληρώνονν έκλε-
κταί μονσικαί έκτελέσεις, μχαλέτ-
τα, άσματα καί ή κινηματογραφική
άναχαράστασίς των έχΐκαίρων γε-
γονότων.
ΜΕ ΪΟΠΤΕΤΟΣ
Γίνεσθε συνδρομτ,τής είς τό Αθη¬
ναϊκον Έ&δομαδιαΐον Περιοδιχόν
«Μχονκέτο» ή είς την «Οικογέ¬
νειαν».
Είναι χαί τα δνο ΰχέροχα είς
έκλεχτικότητα, χοικιλίϊν, χλοΰτον
/.αί έχιχαιρότητα χεριεχομένων.
Τα ώρϊΐότερα διηγήματα, τα ρω-
μαντικώτερα μ'>>θιστορήματ3, τα χε-,
ριχλοκώτερα άναγνώσματα, τα χλέ- ]
όν ένδειαφέροντα έχεισόδια καί άν-1
έκδοτα τής έδνιχής μας ίστορίας'
θά τα διαδάσετε είς τό «Μχονχέ-
το» κϊί την «Οικογένειαν».
Μέ χεντε μόνον δολλάρια τό
χρόνο.
Γενικός άντιχρόσωχος διά την
Αμερικήν ό χ. Δ. Στροΰμχος.
Διεύθυνσις: Ώ. δΤΚ0υΜΒ08,
261 ν. 85ΤΗ 8Τ., ΝΕΥν7 ΓΟΚΚ
ΟΙΤΤ.
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΚΑΙ
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
μάρκας ΌθΓΓθδ Βγο5
είς τάς εύθηνοτέρας τι¬
μάς θά εΰρετε είς το
Ρ. ΡΗ00Η0ΜΙ0Ι5
ΒΑΟΙΟ &. ΜυδΙΌ 5ΗΟΡ5
618-8ΤΜ ΑνΕ. ΝΕνν ΥΟΒΚ
(πλησίον 40ης Όδοΰ).
Τηλ. Ρβηηδγΐναηϊα 3759.
ΟΟΚΟΝΑ. ι. Ι.
Η ΕΚΚΥΒΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ
Γίνεται γνωστόν είς πάντας τοϋς ενδιαφερομένους, ότι ή έκχύβευσις
τοΰ Αϋτοκινήτου τής Κοινότητος Θά λάβη χώραν σηαεοον Κυριακήν,
12ην Μαίου, έν τή αίθούστΐ τής Έκκλησίας μας (98—13—381η Ανβ.,
ΟθΓθΠΗ, ^. Ι.) άμέσως μετά τό πέρας τής λειτουργίας.
Παρακαλοϋνται, όθεν, οί έχοντες άκόμη είς χείρας των δελτία, πωλη-
θέντα, ή άπώλητα, νά τα έπιστρέψουν κΐςτό άτομον, παρά τοΰ όποίου
τα ελαδαν, ίνα δοθή ούτως εύκαιρία είς την "Επιτροπήν, όπως θέση δ-
λους τούς πωληθέντας άριθμούς είς τήν^ Κληρωτίδα.
Ή μή ταχεΐα καΐ εγκαιρος έπιστροςρή καί παράδοσις τό5ν δελτίων εί;
την "Επιτροπήν, καθιστφ αυτήν άνεύθυνον.
Εύχαριστοΰμεν πάντας τούς ενισχύσαντας την Εκκλησίαν καί τό Σχο¬
λείον μας. θά εύχαριστηθώμεν πολύ να ίδωμεν κατά την ημέραν τής έκ-
κυβεύσεως τοΰ Αύτοκινήτου πάντας τούς αγοράσαντας τικέττα.
(ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΟΓΝΟΤΗΤΟΣ)
^ την στίΐερινήν κα-
Χαι δ?5σιν τού Σύλλογον
ή '
των /ί5 ?να των δωρη-
3 . * το «τον τής δωρεάς των
εις
άρ-
6
χροσενεγκόντων
θβρροντικά. Οί
είς 6δ τόν ά-
>τι ανερ-
των, ώρ·.ηιένως
ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΑΘΗΝΑΊΚΗΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΟΤΑΓΟΗΙΣΤΡΙΑΙ: ΔΩΡΟΥ-ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΛΑΙΤΕΧΝ. ΑΙΕΥ8ΥΝΤΗΣ : Π. ΣΒΟΡΩΝΟΣ
__ - ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ
Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Ί2 ΜΑ < ΟΥ 8.45 Μ. Μ. ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ 34Η ΟΔΟΣ ΚΑΙ 8Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ Διά χρώτην φοράν ή ώραιοτέρα^τών οχ&ρεττών θ. Σαχελλαρίδον και Ν. Λάσκαρτ), ΤΟ 3 ΠΡΑΞΕΙΣ- 19 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Προγυμναοτης καί Διευθυν- τής της Όρχήστρας, ό Μαέ- στρος, Ιωάν. Βεργωτής. Ή Δώρου καί ή Παντοπού- λου πρωταγωνιστοΰν καί αί δύο είς τό «Πΐκ—Νικ». Σβορώνος, Σκιαδάς, Πάτσης, Βεράρδος, Θυμιου, Ζαπνου- καγιάς, επί ο^ηνής. ΟΗΟΒϋδ 6 ΑΝΔΡΕΣ β-, χυ^«-------.··.»- ., „ ΜΠΑΑΕΤΟ 6 ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ «ΐς «ποίον Λάση το γοδακι της. Τηλεφωνήσατε διά νά σάς φέρωμεν έκλεκτά είσιτήρια: ΜΕΟΑίίΙΟΝ 5336. Την Κυριακην τό ταμείον ανοικτόν άπό τάς δύο τό άπόγευμα. ΤΗΑΕΦ«ΝΟΝ -—--"-■ *«Α--·ΟΝ 2876 Ή Δνΐς Δώρου είς τό μαστή κούνια επί σκηνης 1 «ν πιάστι τό Ό τενόοος Κριωνάς πρωταγωνιστεϊ είς τυ «Πιχ—Νι*»
σοκομείον χρός δωρεάν νοστ,λείοτν
των -:ωχών ααί όρφανών καί γε-
ν-/.ώς των άπόρων τής έχαρχίις
Λαν-είαίλθνος· καί βα τ6 άτοκτηστ]
γάρ:; είς τα δραστηρίως ενεργείας
%ν. τί άλτρουϊστικά αίϊθηματα τοό
Φιλανθρωπικόν Σνλλόγο^ Κυρίων
Στίζττ,ς οί «Άγιοι Άνάργυροι».
Μ Σώ Κ
Μ;α φοχτα Σρ
ρών κου ϊέν εσυνήθισαν νά τσαλα-
—τώνται μοιρολατρ'.κά στό βοϋρκο
:ή; άϊιαφορίας έχτύπτ/ταν το χέρι
τ'^ς α' άχόφασι %αί το καθημερινο
νρ;τό των δνΐΐρο γίνεται γιά μια
στ'.γμί; ή χειό γλ!>κίΐα χρβγμιτι-
χότης.
«......Ό Σόλλογός μας, χχ6ώς
ή· χροείχα, ίδρύθηκ* χρο έξαετίας
μέ τον ΐερο σκοχό τη-ν χερίθαλψιν
/.α! ϊωρεάν νοσηλείαν των άχόρων
οί-λογΐΥίΐών τής Σχάρτης καί γε-
ν.χώς τής έχαρχίας Λατκε5α«ιονος,
■/.αί την έν καιρώ ίδρυσιν Λαϊκοϋ
Ιατρείον *ΐ,ί Νοσοαομείθΰ.» Όμι-
λίϊ ή μείλίχιος κ' ευγενιχιά, ή
γεμάτη ζωή καί δρίσί χρόεδρος τού
ΣΛλλόγο» Κυρίων Κα Κυριαζοχοό-
λ'^. «Προ ενός καί ημίσεος ετοϋς
ίί^αμε χρόχεΐρο Λαϊκόν Ιατρείον
τ^βχ&ίον τ>ά γνωοίζετε, βεβαίως,
Χϊ! το όττοίον έχει χορηγττσει μέχρ< »ημ»ρον φάρμακα άχολΰτ(>>ς δωρεάν
*·ς Χ'λ'.άδας άχόρων συνδημοτών
^?· Καί τα ιράρμακχ αύτά—τό
λεω μ' εΰγνωμοσ'όνη—χορηγοΰνται
«'.ς τον Σύλλογον μας ά^ειδώς τη
!' όί
το....
τοΰ όζργ
Αντιλήψεως. Κα-
χψ
* - ο
Χ:ων
,,, ,
χορηγοϋνται δωρεάν; την
Μάλιστχ Άχολότως δωρεάν.
Περίεργο!
κ»« δμω; άληθές. Κατα τό
βον ίτος, 6ταν ή χέλις μας,
«Λε «λληχόλ(ς χ·« χωμό-
^^ '^Ρ5^ έμ*στίζετο άνη-
Λο τό τ«Γ/τερο μαστίγιο
«ΤΜί», τό Ίίτρείον μ»ς
I-
, οττως χάντοτε, δράσι άξιέ-
ν' πολΰ ανώτερη των χροοίο-
»·■*»· ι.3( με ι—ερηιφανειαν
ύ ή ί
Ι.,
ν α-ειραρί&μων οίχογε-
χ' ε^σχλ-τ-
γ σέ κάτ)ε
ν* τα
υ,,." ρων', <Γ~*'ντ}τικές άναμνή- ν-ά'".; τ·ί Τ0 δ^λος νά μιλαμε το','-ν °λιγο χειό Βαθειά: είς Κ» Κυρ,αζο-οόλου, έξιστό- Χτ0μ^ώ5 η ή 2έν θά άχαντονσατε εύστόχως: Αί δωρεαι άνέρχονται είς 55 χιλ. δραχ. χερίχον. Τίνων σεβαστόν, λαμδα- νοαένης ν-' όψιν τής σημερινής οί- κονομ:κής χαχεξίας..... Τό κτίρκιν μ«τά των απαιτουμένων έχίχλων καί μηχανημάτων 6ά στοιχίση, κα- τά τοί»ς ■κροχείρονς όχολογισμούς, 500.000 δρχ. "Ηδη έ Σΰλλογδς μας εχε'. είς τό ταμείον τοο έκ χροσφορών καί σννϊρομών των με- λών τού 200.000 δρχ. Ύχολεί- τοντζι δηλαδή εισέτι τα τρία χέμ- χτα τον όλον χοσον, καί εύελχίατώ ότι *>ά συλλεγή τούτο συντόμως.
.....Πό— θά «νγνωμονονσε ό Σύλ-
λβγός μας καί μχζΰ μ' αυτόν δλοι
οί άχιίροι της έχαρχίας εάν ηρχοντο
άρωγοί στό δνσκολο αύτό εργο οί
συμχατριώταί μας τή; Άμερικής.
Τό βέβαιον είνε ότι έφορολοττήθησαν
κ«τά διαφόρους χερισι:άσεις, νχήρ-
ξν δμως ικτντοτβ γενναιόδωροι είς
Φβ έκκλησιν τής ιδιαιτέρας των
πατρίδος καί είμ»ι βεβαία ότι καί
ΐώρα ϊέν 6ά κωφεόσουν είς την
έκκλησίν μόν αύτην.......Ή άχο-
χεράτωσις τού κτιρίον είνε ζτ?τημα
ημερών. Έργα, όχ: λόγια! Ή λει-
τουργία τού νοσοκομείον θά αρχίση
άργότερα. Μετά την άχοχεράτωσιν
τον κτιρίον καί την έξοικονόμησιν
των νχολεϊχομένων χρημάτων.......
'Αχεκβλύφθην ευλαβώς χρό τής
Κάς Κνριχζοχονλο.» καί των εΰ-
γενών χροα—αθείών τού ΣΛλόγου
Κυρίων Σχάρτης οί «'Αγιοι Ά-
νάργοροι». Ή άρχαία Σχαρτιατΐκή
νοοτροχία δέν άχ&*ανε, έσκεφη
άλλά ζή καί Θρι^μδεύί'......
Σ. Β.
"Εν χολί» ενδιαφέρον δράμα χαί-
ζεται κατ' αύτάς είς τό Μ&βςαθ
ΤΙ, 451η 8*. καί ΒΓοαά-
ν»7, «ργον τού Ρώσσο^ σνγγρα-
φέως Δημητρίου Σεγκλώφ μέ χρωτ-
3τγωνιστην τόν Λεωνίδαν Σνεγκώφ.
Είνε τό χρώτον Σοδιετικόν δρά-
μα τό όχοΐον χαίζεται έν Νέα Τ-
όρκη χαί ώς τοιούτον δικίίως έμχε-
ρίκλείει τό ενδιαφέρον των χαρακο-
λουθούντων ττ)ν εξέλιξιν τής τέχνης
έν τή νέα Ρωσσία, τής όχοίας ό
ίδεαλισμός καί αί αντίληψις τής
ζωής άντανακλώντα! είς τό θέα¬
τρον της.
Τό έργον έξελίσσεται είς την χιο-
νοο-κεχή Σιδηρίαν. Έρως, χείνα,
κΐί χρήμα, είνε τα τρία στοιχεία
τα όχοΐα ό σ'ογγραφεΰς φέρει είς
άντίχερισχασμόν χροσχαθών νά δεί¬
ξη χοΐον είναι τό έχικρατέστερον
είς την ψυχήν τού άνθρώχοο. Τό
δράμα έχει την χλοκήν τοο και
τάς χεριχετείας τον χρωτοτύχως
χέρ'.ξ των άνθρωχίνων όρέξεων. Ό
έραστής χροτιμά νά φάγη έν τή
χείντ] τού αΰτός τόν ολίγον άρτον
τόν όχοΐον ευρίσκει καβ' ήν ώραν
/.οιμάται ή άγαχητή τον. Ίδεαλι-
σμός διάφορος, άλλά φυσικώτερος
εκείνον μέ τόν όχοΐον μίς σννήθϊ-
σεν ή μή Σοδιετική τέχνη.
Ή εξέλιξις τοΰ δράματος γίνε-
ται 'έν μέσω των στοιχείων τής φύ¬
σεως. Ή σκηνοθέτησις όσον καί ή
νχόθεσις χαί ή δραματιχή τέχνη χα-
ροοσίάζοον κάτι τι τό νεον καί άχό
αυτής τής άχόψεως κατι τι τό δια-
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ
ΟΚΕ55ΕΟ), Κεφαλάχια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλερικά,
Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τοΰ γά-
λαχτος.
ΑΤΗΕΝ5 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ Α νέ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον)
Τηλέφωνον: ΜεάΌΙΙΐοη 3743.
φωτιστικόν χερί τής Ρωσσικής ση-
αερίνής σκέψεως.
ΒΒΟΟΚίΥΝ ΡΑΒΑΜΟυΝΤ
Άχό αυριον άρχίζει τό κινηματό-
δραμα «ΟθητΙβηΐΘη οί ίηβ Ργθββ»
άχό τό όμώννμον δραματικόν έργον.
Τό χρόγραί-ψ.* συμχληρώνονν έκλε-
κταί μονσικαί έκτελέσεις, μχαλέτ-
τα, άσματα καί ή κινηματογραφική
άναχαράστασίς των έχΐκαίρων γε-
γονότων.
ΜΕ ΪΟΠΤΕΤΟΣ
Γίνεσθε συνδρομτ,τής είς τό Αθη¬
ναϊκον Έ&δομαδιαΐον Περιοδιχόν
«Μχονκέτο» ή είς την «Οικογέ¬
νειαν».
Είναι χαί τα δνο ΰχέροχα είς
έκλεχτικότητα, χοικιλίϊν, χλοΰτον
/.αί έχιχαιρότητα χεριεχομένων.
Τα ώρϊΐότερα διηγήματα, τα ρω-
μαντικώτερα μ'>>θιστορήματ3, τα χε-,
ριχλοκώτερα άναγνώσματα, τα χλέ- ]
όν ένδειαφέροντα έχεισόδια καί άν-1
έκδοτα τής έδνιχής μας ίστορίας'
θά τα διαδάσετε είς τό «Μχονχέ-
το» κϊί την «Οικογένειαν».
Μέ χεντε μόνον δολλάρια τό
χρόνο.
Γενικός άντιχρόσωχος διά την
Αμερικήν ό χ. Δ. Στροΰμχος.
Διεύθυνσις: Ώ. δΤΚ0υΜΒ08,
261 ν. 85ΤΗ 8Τ., ΝΕΥν7 ΓΟΚΚ
ΟΙΤΤ.
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΚΑΙ
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
μάρκας ΌθΓΓθδ Βγο5
είς τάς εύθηνοτέρας τι¬
μάς θά εΰρετε είς το
Ρ. ΡΗ00Η0ΜΙ0Ι5
ΒΑΟΙΟ &. ΜυδΙΌ 5ΗΟΡ5
618-8ΤΜ ΑνΕ. ΝΕνν ΥΟΒΚ
(πλησίον 40ης Όδοΰ).
Τηλ. Ρβηηδγΐναηϊα 3759.
ΟΟΚΟΝΑ. ι. Ι.
Η ΕΚΚΥΒΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ
Γίνεται γνωστόν είς πάντας τοϋς ενδιαφερομένους, ότι ή έκχύβευσις
τοΰ Αϋτοκινήτου τής Κοινότητος Θά λάβη χώραν σηαεοον Κυριακήν,
12ην Μαίου, έν τή αίθούστΐ τής Έκκλησίας μας (98—13—381η Ανβ.,
ΟθΓθΠΗ, ^. Ι.) άμέσως μετά τό πέρας τής λειτουργίας.
Παρακαλοϋνται, όθεν, οί έχοντες άκόμη είς χείρας των δελτία, πωλη-
θέντα, ή άπώλητα, νά τα έπιστρέψουν κΐςτό άτομον, παρά τοΰ όποίου
τα ελαδαν, ίνα δοθή ούτως εύκαιρία είς την "Επιτροπήν, όπως θέση δ-
λους τούς πωληθέντας άριθμούς είς τήν^ Κληρωτίδα.
Ή μή ταχεΐα καΐ εγκαιρος έπιστροςρή καί παράδοσις τό5ν δελτίων εί;
την "Επιτροπήν, καθιστφ αυτήν άνεύθυνον.
Εύχαριστοΰμεν πάντας τούς ενισχύσαντας την Εκκλησίαν καί τό Σχο¬
λείον μας. θά εύχαριστηθώμεν πολύ να ίδωμεν κατά την ημέραν τής έκ-
κυβεύσεως τοΰ Αύτοκινήτου πάντας τούς αγοράσαντας τικέττα.
(ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΟΓΝΟΤΗΤΟΣ)
^ την στίΐερινήν κα-
Χαι δ?5σιν τού Σύλλογον
ή '
των /ί5 ?να των δωρη-
3 . * το «τον τής δωρεάς των
εις
άρ-
6
χροσενεγκόντων
θβρροντικά. Οί
είς 6δ τόν ά-
>τι ανερ-
των, ώρ·.ηιένως
ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΑΘΗΝΑΊΚΗΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΟΤΑΓΟΗΙΣΤΡΙΑΙ: ΔΩΡΟΥ-ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΛΑΙΤΕΧΝ. ΑΙΕΥ8ΥΝΤΗΣ : Π. ΣΒΟΡΩΝΟΣ
__ - ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ
Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Ί2 ΜΑ < ΟΥ 8.45 Μ. Μ. ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ 34Η ΟΔΟΣ ΚΑΙ 8Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ Διά χρώτην φοράν ή ώραιοτέρα^τών οχ&ρεττών θ. Σαχελλαρίδον και Ν. Λάσκαρτ), ΤΟ 3 ΠΡΑΞΕΙΣ- 19 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Προγυμναοτης καί Διευθυν- τής της Όρχήστρας, ό Μαέ- στρος, Ιωάν. Βεργωτής. Ή Δώρου καί ή Παντοπού- λου πρωταγωνιστοΰν καί αί δύο είς τό «Πΐκ—Νικ». Σβορώνος, Σκιαδάς, Πάτσης, Βεράρδος, Θυμιου, Ζαπνου- καγιάς, επί ο^ηνής. ΟΗΟΒϋδ 6 ΑΝΔΡΕΣ β-, χυ^«-------.··.»- ., „ ΜΠΑΑΕΤΟ 6 ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ «ΐς «ποίον Λάση το γοδακι της. Τηλεφωνήσατε διά νά σάς φέρωμεν έκλεκτά είσιτήρια: ΜΕΟΑίίΙΟΝ 5336. Την Κυριακην τό ταμείον ανοικτόν άπό τάς δύο τό άπόγευμα. ΤΗΑΕΦ«ΝΟΝ -—--"-■ *«Α--·ΟΝ 2876 Ή Δνΐς Δώρου είς τό μαστή κούνια επί σκηνης 1 «ν πιάστι τό Ό τενόοος Κριωνάς πρωταγωνιστεϊ είς τυ «Πιχ—Νι*»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ2».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΝ
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Αί πλουτοφόροι πηγαι.— Τα μεγάλα παραγωγικά
£ργα.— Προετοιμάζεταε λαμπρότατον τό μέλλον
τής Πατρίδος μας.
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΗΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΠΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μετά τόν πόλεμον, ιδίως, όμως
άπό τοΰ έ*τους 1923, ή Ελλάς
εισήλθεν είς την περίοδον μιάς έ-
ξχιρετιχής οίκονομικής προωθήσε-
ως. Ή μοιραία ,καί γενική χαλά¬
ρωσις τής λειτουργίαν τού οίκονο-
μικοϋ όργανισμοΰ, άποτέλεσμα μα¬
κράς 0-ε.ιρόΤς εξωτερικών πολέμων
καί έσωτερικών πολιτικών άνωμα-
λιών ειχε κληροδοτήσει είς την
μεταπολεμικήν Έλλάδα πολυάρΐθ-
μ/α καί μεγάλα οίκονομικά προδλή-
ματϊ, των οποίων ή έπίλυσις καθί-
στατο έπίίγουσα. Αί νέαι επαρχίαι
έξ αλλθϋ, προσαρτηιθείσαί κατά τοΰς
βαλκανικούς πολέμω;, είχον ανάγ¬
κην άδιαλείπτων φροντίδων έκ μέ-
ρους τοΰ Κράτους όπως όργανω-
θώσιν οικονομικάς καί όπως ή συ-
στηματική εκμετάλλευσις των πλου-
σίων καί άφθονον πόρων των κα¬
ταστή δυνατή. Υπέρ πάσαν όμως
άλλην υποχρέωσιν ή χώ,ρα εδοκί¬
μαζε την άδυσώπητον ανάγκην νά
στεγάση, νά δίαρθρέψ— καί νά απο¬
καταστήση εν καί ήμισυ έκατομμύ-
ριον προσφύγων, των οποίων οί πε-ι
ρίσσότερο: είχον ρι<ρθή είς τάς α¬ κτάς της Ελλάδος, μετά την Μι¬ κρασιατικήν καταστροφήν, έστερη- μένοι των πάντων. Εΰρισκομένη υπό παρομοίας έξαι- ρετικάς περιστάσεις., ή Ελλάς η¬ ναγκάσθη νά έντείνη μέχρι τοΰ τε- λευταίου όρίοο της προσπαθείας της, όπως μή καμφθη υπο τό βάρο; των τρομακτικών, πολλαπλών καί άνεχιδέκτων άναδολτ;ς άναγκών. Ηναγκάσθη νά στρέψη πρός δύο διευθύνσεις τάς άδιαλείπτους, συγ- κεντρωμένας, έντατικάς προσπα¬ θείας της, τόσον τάς της επισήμου πρωτοδουλίας, όσον καί τάς τής ίδιωτικής προσπαθείας, αί οποίαι άλλωστε συνεδάδιζον παραλλήλως καί ήσαν άρρή-κτως σννδεδεμέναι μεταξό των. "Επρόκειτο άφ' ενός νά αποκατασταθή ή όμαλή λεΐτουρ- γία τής οΐκονομοιής ζωής τής χώ¬ ρας, νά έγχυθή μία στερεά ε&ρω- στία είς την εθνικήν οίκονομίαν καί νά άνεπτυχθοϋν πλήρως οί πόροι τοΰ τόπκ) ,παράγοντος πλούτον, καί άφ' ετέρου νά άνορθωθώσ: τα βα¬ ρέως πληγέντα οΐκονομικά τοϋ Κρά- το,ις καί νά κανονισθώσ:ν επί των βάσεων των μεταπολεμικών όρον καί υποχρεώσεων τής χώρας, κατά τρόπον ώττε νά εξασφαλισθή ή κ?- νονική καί ίκανοποιητική διαχεί- ρ'.σίς των είς το μέλλον. Ή' ατίθυδαιοτάτη «ρόθ- δος της ΓεΙωργίας. Ή προσοχή τοΰ Κράτους, ώς ηρμοζεν, έστρά>φη πρώτον είς την
γεωργίαν, ή όποία αποτελεί τον
κύριον κλάδον τής εθνικήν οίκονο-
μίας μας. Ή άγροτΐκή παλιτίκή,
τής οποίας αί βάσεΐς είχον τεθή
προ πολλών έτών, έχεί ώς πρόγραμ-
μα ιδίως την μικράν ίδιοκτησίαν,
ανταποκρινομένην εΰρέος πρός τοΰς
είδικούς; δρους τής χώρας, πρός τόν
χ7ρακτήρα τοϋ "Ελληνος καί πρός
τάς νέας ανάγκας, τάς. ίημιουρ-
γηθείσας άπό την συρροήν των
προσφύγων (διά την αποκατάστασιν
των οποίων ή Κ. Τ. Ε. μάς παρέ¬
σχε πολύτιμον συνδρομήν). Ή μι¬
κρά ίδιοκτησία δέν άποκλείει βεβαί¬
ως την συνύπαρξιν μεγάλων προ-
τύ-ων ίδιοκτησιών, είς τάς οποίας
ή έντατική καλλίέργεια ένεργείται
συμφώνως πρός επιστημονικήν μέ¬
θοδον, ή συνύπαρξις αυτή είνε άλ¬
λωστε άναγκαία διά γενικωτέρους
λόγοις οΐκονομικής ωφελεία;. Πα¬
ραλλήλως πρός την κατανομήν των
γαιών, συντελείταί μία προσπάθεΐα
διά την εφαρμογήν μεθόδων έπιττη-
«μσνικής καλλιεργείας παρά των
χω:'.·Λών, έν συνδυασμώ πρός την
επέκτασιν τής άγροτικης πίστεως
καί την ανάπτυξιν τού σννεταιρί-
κοΰ πνεύματος, υπό την μορφήν ά-
γροτικών συνεταιρισμόν.
Το Κράτος καί ή 'Εθνίκή Τρα¬
πέζα τής Ελλάδος ειργάσθησαν1
καί έξακολου'Οοΰν νά έργάζωνται,
έν θαυμαστή συμφωνίαι, διά την μα¬
κράν χ,αί επίμονον αύτην προσπά¬
θειαν. Τα μέχρι τούδε επιτευχθέν¬
τα άποτελέΐματα έδικαίοσαν την
προσοχήν μας καί έπιτρέπουν τάς
άρίστας των προβλέψεων διά την
ανάπτυξιν τής γεωργίας, έξ ής
έξαρτάται κατά μέγα μέρος ή οίκο-
νομική εύημερία τής Ελλάδος. Οί
γεωργικοί συνεταιρισμόν αΰξάνουν
διαΐκώς, άνήλθον είς 4,477 κατά
τό 1927, έκ των οποίων 8.391 εί¬
ναι πιστωτικοί συνεταιρισμόν Κατά
τό 1928 ή Έβνιχή Τραπέζα τής
Ελλάδος, ή όπ&ία άσκεί την γε-
αρ^'.ν.τ^ πίστιν είς την χώραν μας,
εχορήγησεν είς άγροτικά δάνεια
1,114 έκατομ. δραχμάς. Έκ τοΰ
ποσοδ τούτου, 809 έκατομ. δραχ-
μων έχορηγήθησαν είς 2586 συνε-
ταιρϊσμους άντιπροσωπεύοντας 156-
920 άτομα κ.αί 335 έκατομ. είς
73.969 μεμονωμένους αγρότας. Αί
καλλίεργη'δείσα! εκτάσεις άνήλθον
άπο 1.389.499 έκτάΐια κατά τέ
1919, είς 1.673.247 κατά τό 1926.
Άν συ-μπεριληφθώσί καί αί άνεκ-
μετάλλευτοί γαϊαί, οί έλαιώνες καί
οί κήποΐ, αί χ,αλλι&ργημέναι έκ,τά-
σεις, αίτινες ήσαν 1.219.679 έκτά-
ρια κ^τά τό 1911 (χωρίς τάς Νέ¬
ας Χώρας), άνήλθον εί; 2.340.-
055 κατά τό 1925.
Δυστυχώς έλλείπουν ο! νεώτεροι
πλήρεις άριθμοί, οί όποίοι ασφαλώς
9ά μάς παρουσίαζον έτι πλέον ηύ-
ξημένας άπό τοΰ 1925 τάς καλλι-
εργο>μένας έκτάσεις, ώς καί την
απόδοσιν των. Ούτως ή παραγωγή
των δημητριακών, ή όποία κατά το
1924 άνήρχετο είς 5.440.000^ με-
τρικοΰς στατήρας, έφθασε κατά το
1927 είς 8.900.000. >
Ώ; συνεπεία τής αυξήσεως ταύ¬
της, ή «ίσαγωγή δημήτρίθκών έκ
τοΰ έξωτερικοΰ παρουσ:άζει συνεχή
μείωσιν, παρά την α·5ξη·σιν τοό πλη-
θυσμοϋ καί την βελτίωσιν τής τρο-
φής τού. Ανάλογον αίξησ'ν πα-
ραγωγής παρουσίασαν καί ό καπνός,
ή Κορΐνθιακή σταφίς κ,αί οί οΐνοι,
δηλαδή τα τρία κυριώτερα ειδή έ-
ξαγωγής είς το εξωτερικόν. Ή
προσεχής ίδρυσις τής Γεωργίχής
Τραπέζης, είς την οποίαν ή 'Εθνι-
κή Τραπέζα τής Ελλάδος θά μετα¬
βιβάζη τον κλάδον της τής γεωρ-
γΐκής π'στεως, <θά ον^τελέ—; α¬ σφαλώς κ.αί είς την ανάπτυξιν τής γεωργ'*ής πίστεως καί ώς έκ τού¬ του είς την πρόοδον τής γεωργίας. Πρό παντός όμως ή ή^5η αρξαμένη καί συνεχισθησομένη είς εύρείαν κλίμακα εκτέλεσις άρ-δευτίκών καί άποξηραντίκών έργων, ώς καί ή συμπλήρωσις καί ή έπ'.σκεοή τού όδικοΰ δικτύου είς την Μακεδονίαν, την θράκην καί την λοιπήν Έλ- λάδα, θά δώσουν τεραβ-κ'αν ώΌησιν είς την ·γί<ύρ~(ί3ν καί κατά γενικώ- τερον τρόπον, είς τό εμπόριον καί είς την βιομηχανίαν. Πεντακόσίαΐ χιλιάδες έκτάρια γής θά άποδοθώ-, είς την καλλιέργειαν ή θά προ- Ό Διοικητης τής Έθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος, κ. Ιωάννης Δροσόπουλος. κατά των περιοδίκών πλημμυρών. Έκ τού αριθ. αύτοϋ 200 έκατομ. άχοτελοΰν γαίας κε- καλυμμένας ί<πό έλών κα! διά πρώ¬ την φοράν δοθείσας είς την καλλι¬ έργειαν. Οί άγροτ!7.οί πληθυσμοί θά άπαλλιγώσιν ούτω άπό την μά- στιγα τή; έλονοσίας ή όποία, ύπο- νοτχεύουσα την υγείαν τού γεωργοϋ, | έλαττώνε! ταυτοχρόνως καί την ΐ- κανότητά τού πρός εργασίαν. Ή μεταπολεμική άνά- ■πτυξις τής βιομηχανίαν Μετά την γεωργίαν, ή προσοχή τοΰ Κράτους έστράφη πρός την βιο¬ μηχανίαν, ή όποία άπό τοΰ πολέμου εσημείωσε σημαντικάς προόδους είς την χώραν μας. Καί επί τού πε- δίου αύτοΰ, έπίσης ή συνδρομή τοΰ Κράτονς καί τής 'Εθνίχής Τρα¬ πέζης ύπήρ£ε πολυτιμο·;. Χάρις είς καλώς μελετημένα προστατευτικά μέτρα, ώς καί χάρις είς μερικάς τελωνείακάς ατελείας, το Κράτος συνετέλεσε πολί) είς την ανάπτυξιν καί είς την στερέωσιν τής νεζρας 'Ελλην!7.ής βιομηχανίας. 'Εξ αλ- λου ή Έθνική Τραπέζα προσέφε^εν άνεπιφυλά/,τως την υποστήριξίν της είς πάσαν βιομηχανικήν επιχείρη¬ σιν, παρουσιάζοοσα τάς εγγύησις μιάς βιωσίμου καί καλώς διευθυνο- μένης εργασίας. Καί διά νά ίύ- ναται νά ύποστηρίζτ; άποτελεσματι- κώτερον την εθνικήν βίθμηχα,νί^ μας, ή όποία δεικνύει καθημερινώς μεγαλήτερον εύρωστίαν, ή Έθν:- κή Τραπέζα συνέστησε περί τα τέλη τού παρελθόντος ετους, διά κοΐνής συμφωνίας μετά των φίλον έν Αγ¬ γλία καί Άμερΐκή, ενα ειδικόν ορ¬ γανισμόν, 6πό την ϊπωνυμίάν «Τΐιβ Ηβΐΐβηίο ΟθΓροΓατΐοπ», έδρεύον- τα έν Λονδίνω, μέ κεφάλαιον 1 έκατομ. στερλ'.νών, τοΰ οποίον τό 500000 ί αης καί διά την εκτέλεσιν έργων παραγωγΐχών ή κοΐνής ωφελείας. Τπό παρομοίους δρους, ή βιομηχα- νική παραγωγή τής "Ελλάδος α- ναπτυσσετα! καθημερινώς μέ εύρεί- αν άγορά'^ έσωτερικής καταναλώ¬ σεως καί μέ την ίκανότητα έξα- γωγής τοΰ ένδεχομένου πλεονάσμα- τος τής παραγωγής της είς τάς γειτονΐκάς χώρας. Ή έτησία άξία τή; παραγωγής αυτής, άπό 200 έκατο1,;. δραχμάς ποΰ ήτο κατά το 1917, ανήλθεν είς 7.200 έκατομ. κατά τό 1925, είς 7.965 έκατομ. κατά τό 1926 καί είς 9.740 έκατ. κατά τό 1927. Ή «ρίβις της έ<μ—ορικής λί μ ρ, ημ:συ, 500.000 λίρν., κατεβλήθη¬ σαν ηδη. Ό όργανΐτμός ούτος δυ¬ νάμενος νά συνάψη δάνεια μβχρι συνολικοΰ ποσοΰ 5 έκατομ λιρών, εχει ώς σκοπόν την σύναψιν, δια- πραγμάτευσιν ώς καί την έκδοσιν δανείον, όμολογιούχων ή μή, κυ- ρίως διά την βιομηχανίαν, άλλ' έπί- ς 'Ενας ά'λλος σπουδαίος κλάδος τής «θνίνιής οίκονομίας μας, ή έμ- πορική ναυτίλία, υφίσταται μοιραί¬ ως τάς συνεπείας τής γενικής κρί¬ σεως, των ναύλων. Χάρις όμως είς την εΰφυΐαν καί την ίκανότητα των Έλλήνων έφοπλιστών, καί ιδί¬ ως χάρις είς τό πνεΰμα τής «ΰ- στηροτέρας οίκονομίας, τό οποίον δ:έκρ!ν·ε πάντθτε την δίαχείρισιν των πλοίων, ή 'Ελληνΐκή 'Εμπο- ρίχ.ή Ναυτίλία κατώρθωσε νά αν¬ τιμετωπίση μέ ίκανοπθίητικήν αν¬ τίστασιν, την μεταπολεμικήν ναυτι- λιακήν κρίσιν. 'Επωφελούμενοι ούτω τής πτώ¬ σεως τής τΐμής των πλοίων ο! Έλ¬ ληνας εφοπλισταί ηδυνήθησαν ολί¬ γον κατ' ολίγον όχι μόνον ν' άντ:- καταστήσουν τάς μεγάλας απωλεί¬ ας, άς Οπέστησαν κατά τόν πόλε¬ μον, άλλά καί νά αόξησουν την δύ¬ ναμιν τοΰ έμχορΐκοΰ ναυτ'.κοΰ μας. Τόν Αυγουστον τού 1914, τό Ελ¬ ληνικόν έμ-ορικόν ναυτικόν άποτε- λείτο άπό 474 άτμόπλοια, συνολίκοϋ έκτοπίσματος 830.000 τόννων καί άπό 884 ίστ'.οφόρα, συνολίκοϋ έκτο- πίσμΐτος 135.000 τόννων, ήτοι έν συνόλω άπό 1358 σκά<ρη συναλικοΰ | έκτοπίσματος 865.000 τόννων. Τόν Ιούνιον τοϋ 1919 τό εμπορικόν ναυ¬ τικόν μας είχε συνολικόν έκτόπισμα μόνον 291.000 τόννων. Την 31 ην Μαρτίου τοϋ 1928 τό Ελληνικόν Εμπορικόν Ναυτικόν, άνασυγχ;. τηθέν, άπετελείτο άπό 509 άτμό- πλοια 1.145.346 τόννων, χαί ί' 727 ίστιοφόρα 58.792 τόννων, ήτο: έν συνόλω άπό 1.226 σ/άφη 1.20-4.- 188 τόννων. Κατά τοίις 6πολ(Γ(·'- σμοΰς των αρμοδίων προσώπων, -.2 καθαρά κέρδη τής έμπορικής να^- τιλίας, μέ την άφαίρ«σιν δλων των έξόδων κ:ί βαρών, κατά τό ε'το- 1927, άνήλθον είς 500.000 λί=ας στερλίνας. Επί πλέον τούτου τλ-ϊι 855.000 λ:ρών άντιπροσωπευει το^ς μΐσθοΰς των πληρωμάτων, είσπρϊ- χθέντας κατά μέγιστον μέρος ά-ο "Ελληνας ναυτΐκούς καί κατά συνέ¬ πειαν τροφοδοτοΰντας την 'Εθν.κή; οίκονομίαν. Ή νέα Όμοσπονδιακή 'Επι,τροπή τοΰ ραδίου έν Οΰασιγκτώνι. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: 'Υποστράτηγος Τσάο- λες Σάλτζμαν, έξ "Αϊοόας, δικαστής Άιρα Ε. Ρόμπινσων, Χάρολδ Αάφονντ καί Ουΐλλιαμ Στάρμπουκ, έκ Νέας* Υ¬ όρκης. "Οπισθεν: Κάολ Μποΰτμαν, Γραμματεύς τής 'Επιτροπής καί Β. Ούβμστερ, Γενικός Σύμδουλος. εμπόριον και αί μετο¬ χικαί εταιρείαι. Άρκεί νά ΰπεγ·είρτ) κανείς μίαν οιανδήποτε πτυχήν τής Έθν:·/.ής οικονομικάς όπως ίδη εύκρίνέστζτ^ χαραγμένας την προσπάθειαν χά: την πρόοδον τής οίκονομίας; τής Ελλάδος μετά τόν πόλεμον. Δ·ά νά ί/ανοποίήση τάς διαρκώς αύξα- νομένας ανάγκας, ιδίως των μεγά¬ λων κεντρον, ή 'Εθνική Τραπέζα της Ελλάδος ίδρυσε κατά τό 1927 την "Εθνικήν Τράπεζαν Κτηματ'- κής Πίστεως τής Ελλάδος, μέ κεφάλαιον 80.000.000 ϊραχμώ/ είς την οποίαν μετεβίδασε τόν χλά- δον αυτής τής κτηματίκήςι πίστεως, λε'.τουργοϋντα εως τότε παρ' α,ύτή. Ή νέα Τραπέζα συνήψεν έν Λον¬ δίνω δάνειον 3 έκατομ. λίρών μέ την εγγύησιν τής 'Εβνικής Τρα- ηέζης καί έχουσα ώς κάλυμμα τα επί ϋποθήκη δάνεΐα, τα όποία εχο¬ ρήγησεν α,ΰτη έκ τοϋ προιόντος τοϋ δανείου τούτου. Τό εξωτερικόν εμ¬ πόριον τής Ελλάδος ευρίσκεται εί; συνεχή πρόοδον. 'Ενώ τό σύνολον τής είσαγογής καί τής έξαγωγή; υπερέβαινε τα 500 έκατομ. δραχ- μών περίπου κατά τό 1914, ανήλ¬ θεν είς 15.433 έκατομ. κατά τί) 1926 καί έφθασε τα 13.638 έχατ. δρχ. κατά τό 1927. Τόσον ή είσα- γωγή όσον καί ή έξαγωγή ϊεικν-- ουν μίί,ν σταθερά>ν αύξησιν. Πε?'
τα τέλη τοΰ 1914 υπήρχον εί; την
'Ελλάδα 58 μετοχικαί έταφεία·
έχουσαι ν.εφάλαια, μετά των α-ο-
θεματίκών, περίπου 400 έ*ατ. δρχ.
Κατά τάς αρχάς τοΰ 1928 ό αριθ-
μός των μετοχικών έταιρειών ανήλ¬
θεν είς 514 καί τό **ν?™™«
κεφάλαιον των υπερέβαινε τα 6.00υ
έλ2τ. δραχμών.
Τό ποσόν όμως αύτό «ά ητοπολυ
ανώτερον, εάν υπελογίζοντο τα «-
φάλαια ολων των έταιρειών, λαμ-
δανομένης ύπ' όψιν τής σηαερινηξ
άξίας τοϋ νομίσματος. Τό ονομ_α-
στικόν κεφάλαιον 91 έταΐρε-.ων, των
οποίων αί μετοχαί εισήχθησαν εις
τό χρηματιστήριον Αθηνών, ^ήρ¬
χετο, την 31 ην Δεκεμβριού,
είς 1.698.982.517 δραχμάς.
ς
Επί τή βάσει,όν-ς τώ^
τοΰ χΐηματ'στηρίου κατά την «'-
αν χρονολογίαν, ή άξία των μετοχων
:ων
5*ΛΜ^ μ ^ ν^*^ ^ ν ^*—-- -
;ών ' ηυξήθησαν* -Π» ,4^1,*"
κατομμύρια ϊρα,χ. Λερί τα τέλη
τοϋ 1924 είς 9.786 ~
ϋ 1924 είς 9
κατά τό τέλος τοΰ 1927. Χ*:*-
κτηρίστΐ-κή λεπτθ(Χ5?ε!α τοΰ άποτ*;
μιευτικοΰ πνεύζΐατος τού Έλλην»0-*
λαοϋ είναι ή αύξησις των άπεΛεμ*-
τικών τοϋ τατχί&υτηρίου, τα οποι*·
δσον ά?«ά την Εθνικήν Τρά*^
μόνην, άπό 41.984.848 δ?χμ·, **-
τα τό τέλος τοΰ 1914 άνήλθσν ««
923.102.071 την 30ήν Ίυνιο»
1925. Ή κίνησις των σ(
μων παρο·>σιάζει έχί·σης ί
τ!λ.ήν πρόοδον, τόσον υπό επο<|κν «- πιίατών &σω>^ καί έ,ιπορε'-μ«των·
Είναι ίξιον παρατηρησεως έπιση?·
δτ·. μέγα μέρος των μεταφορών συν-
τελείτα: τώρα Βι' αύτσκ,ίνήτων.
Χό λαμπρόν μέλλον
Ελλάδος.
Ή τυ;;πλή?ωσις μεγάλων
δημοσίας ωφελείας, κατασκευαζομε-
νων ή-ϊη, ή ί—ό μελέτην—άναλη-
«ρθέντων τή βοηθεία ξένων χ,&φαλαι-
ωντά όποία ευρίσκουν είς την 'Ελ-
λάδα τοο-ον πλέον πλεονεκτικών κ<7( (Σννέχϋα είς την 30ήν σελί^α.)
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΝ
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Αί πλουτοφόροι πηγαι.— Τα μεγάλα παραγωγικά
£ργα.— Προετοιμάζεταε λαμπρότατον τό μέλλον
τής Πατρίδος μας.
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΗΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΠΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μετά τόν πόλεμον, ιδίως, όμως
άπό τοΰ έ*τους 1923, ή Ελλάς
εισήλθεν είς την περίοδον μιάς έ-
ξχιρετιχής οίκονομικής προωθήσε-
ως. Ή μοιραία ,καί γενική χαλά¬
ρωσις τής λειτουργίαν τού οίκονο-
μικοϋ όργανισμοΰ, άποτέλεσμα μα¬
κράς 0-ε.ιρόΤς εξωτερικών πολέμων
καί έσωτερικών πολιτικών άνωμα-
λιών ειχε κληροδοτήσει είς την
μεταπολεμικήν Έλλάδα πολυάρΐθ-
μ/α καί μεγάλα οίκονομικά προδλή-
ματϊ, των οποίων ή έπίλυσις καθί-
στατο έπίίγουσα. Αί νέαι επαρχίαι
έξ αλλθϋ, προσαρτηιθείσαί κατά τοΰς
βαλκανικούς πολέμω;, είχον ανάγ¬
κην άδιαλείπτων φροντίδων έκ μέ-
ρους τοΰ Κράτους όπως όργανω-
θώσιν οικονομικάς καί όπως ή συ-
στηματική εκμετάλλευσις των πλου-
σίων καί άφθονον πόρων των κα¬
ταστή δυνατή. Υπέρ πάσαν όμως
άλλην υποχρέωσιν ή χώ,ρα εδοκί¬
μαζε την άδυσώπητον ανάγκην νά
στεγάση, νά δίαρθρέψ— καί νά απο¬
καταστήση εν καί ήμισυ έκατομμύ-
ριον προσφύγων, των οποίων οί πε-ι
ρίσσότερο: είχον ρι<ρθή είς τάς α¬ κτάς της Ελλάδος, μετά την Μι¬ κρασιατικήν καταστροφήν, έστερη- μένοι των πάντων. Εΰρισκομένη υπό παρομοίας έξαι- ρετικάς περιστάσεις., ή Ελλάς η¬ ναγκάσθη νά έντείνη μέχρι τοΰ τε- λευταίου όρίοο της προσπαθείας της, όπως μή καμφθη υπο τό βάρο; των τρομακτικών, πολλαπλών καί άνεχιδέκτων άναδολτ;ς άναγκών. Ηναγκάσθη νά στρέψη πρός δύο διευθύνσεις τάς άδιαλείπτους, συγ- κεντρωμένας, έντατικάς προσπα¬ θείας της, τόσον τάς της επισήμου πρωτοδουλίας, όσον καί τάς τής ίδιωτικής προσπαθείας, αί οποίαι άλλωστε συνεδάδιζον παραλλήλως καί ήσαν άρρή-κτως σννδεδεμέναι μεταξό των. "Επρόκειτο άφ' ενός νά αποκατασταθή ή όμαλή λεΐτουρ- γία τής οΐκονομοιής ζωής τής χώ¬ ρας, νά έγχυθή μία στερεά ε&ρω- στία είς την εθνικήν οίκονομίαν καί νά άνεπτυχθοϋν πλήρως οί πόροι τοΰ τόπκ) ,παράγοντος πλούτον, καί άφ' ετέρου νά άνορθωθώσ: τα βα¬ ρέως πληγέντα οΐκονομικά τοϋ Κρά- το,ις καί νά κανονισθώσ:ν επί των βάσεων των μεταπολεμικών όρον καί υποχρεώσεων τής χώρας, κατά τρόπον ώττε νά εξασφαλισθή ή κ?- νονική καί ίκανοποιητική διαχεί- ρ'.σίς των είς το μέλλον. Ή' ατίθυδαιοτάτη «ρόθ- δος της ΓεΙωργίας. Ή προσοχή τοΰ Κράτους, ώς ηρμοζεν, έστρά>φη πρώτον είς την
γεωργίαν, ή όποία αποτελεί τον
κύριον κλάδον τής εθνικήν οίκονο-
μίας μας. Ή άγροτΐκή παλιτίκή,
τής οποίας αί βάσεΐς είχον τεθή
προ πολλών έτών, έχεί ώς πρόγραμ-
μα ιδίως την μικράν ίδιοκτησίαν,
ανταποκρινομένην εΰρέος πρός τοΰς
είδικούς; δρους τής χώρας, πρός τόν
χ7ρακτήρα τοϋ "Ελληνος καί πρός
τάς νέας ανάγκας, τάς. ίημιουρ-
γηθείσας άπό την συρροήν των
προσφύγων (διά την αποκατάστασιν
των οποίων ή Κ. Τ. Ε. μάς παρέ¬
σχε πολύτιμον συνδρομήν). Ή μι¬
κρά ίδιοκτησία δέν άποκλείει βεβαί¬
ως την συνύπαρξιν μεγάλων προ-
τύ-ων ίδιοκτησιών, είς τάς οποίας
ή έντατική καλλίέργεια ένεργείται
συμφώνως πρός επιστημονικήν μέ¬
θοδον, ή συνύπαρξις αυτή είνε άλ¬
λωστε άναγκαία διά γενικωτέρους
λόγοις οΐκονομικής ωφελεία;. Πα¬
ραλλήλως πρός την κατανομήν των
γαιών, συντελείταί μία προσπάθεΐα
διά την εφαρμογήν μεθόδων έπιττη-
«μσνικής καλλιεργείας παρά των
χω:'.·Λών, έν συνδυασμώ πρός την
επέκτασιν τής άγροτικης πίστεως
καί την ανάπτυξιν τού σννεταιρί-
κοΰ πνεύματος, υπό την μορφήν ά-
γροτικών συνεταιρισμόν.
Το Κράτος καί ή 'Εθνίκή Τρα¬
πέζα τής Ελλάδος ειργάσθησαν1
καί έξακολου'Οοΰν νά έργάζωνται,
έν θαυμαστή συμφωνίαι, διά την μα¬
κράν χ,αί επίμονον αύτην προσπά¬
θειαν. Τα μέχρι τούδε επιτευχθέν¬
τα άποτελέΐματα έδικαίοσαν την
προσοχήν μας καί έπιτρέπουν τάς
άρίστας των προβλέψεων διά την
ανάπτυξιν τής γεωργίας, έξ ής
έξαρτάται κατά μέγα μέρος ή οίκο-
νομική εύημερία τής Ελλάδος. Οί
γεωργικοί συνεταιρισμόν αΰξάνουν
διαΐκώς, άνήλθον είς 4,477 κατά
τό 1927, έκ των οποίων 8.391 εί¬
ναι πιστωτικοί συνεταιρισμόν Κατά
τό 1928 ή Έβνιχή Τραπέζα τής
Ελλάδος, ή όπ&ία άσκεί την γε-
αρ^'.ν.τ^ πίστιν είς την χώραν μας,
εχορήγησεν είς άγροτικά δάνεια
1,114 έκατομ. δραχμάς. Έκ τοΰ
ποσοδ τούτου, 809 έκατομ. δραχ-
μων έχορηγήθησαν είς 2586 συνε-
ταιρϊσμους άντιπροσωπεύοντας 156-
920 άτομα κ.αί 335 έκατομ. είς
73.969 μεμονωμένους αγρότας. Αί
καλλίεργη'δείσα! εκτάσεις άνήλθον
άπο 1.389.499 έκτάΐια κατά τέ
1919, είς 1.673.247 κατά τό 1926.
Άν συ-μπεριληφθώσί καί αί άνεκ-
μετάλλευτοί γαϊαί, οί έλαιώνες καί
οί κήποΐ, αί χ,αλλι&ργημέναι έκ,τά-
σεις, αίτινες ήσαν 1.219.679 έκτά-
ρια κ^τά τό 1911 (χωρίς τάς Νέ¬
ας Χώρας), άνήλθον εί; 2.340.-
055 κατά τό 1925.
Δυστυχώς έλλείπουν ο! νεώτεροι
πλήρεις άριθμοί, οί όποίοι ασφαλώς
9ά μάς παρουσίαζον έτι πλέον ηύ-
ξημένας άπό τοΰ 1925 τάς καλλι-
εργο>μένας έκτάσεις, ώς καί την
απόδοσιν των. Ούτως ή παραγωγή
των δημητριακών, ή όποία κατά το
1924 άνήρχετο είς 5.440.000^ με-
τρικοΰς στατήρας, έφθασε κατά το
1927 είς 8.900.000. >
Ώ; συνεπεία τής αυξήσεως ταύ¬
της, ή «ίσαγωγή δημήτρίθκών έκ
τοΰ έξωτερικοΰ παρουσ:άζει συνεχή
μείωσιν, παρά την α·5ξη·σιν τοό πλη-
θυσμοϋ καί την βελτίωσιν τής τρο-
φής τού. Ανάλογον αίξησ'ν πα-
ραγωγής παρουσίασαν καί ό καπνός,
ή Κορΐνθιακή σταφίς κ,αί οί οΐνοι,
δηλαδή τα τρία κυριώτερα ειδή έ-
ξαγωγής είς το εξωτερικόν. Ή
προσεχής ίδρυσις τής Γεωργίχής
Τραπέζης, είς την οποίαν ή 'Εθνι-
κή Τραπέζα τής Ελλάδος θά μετα¬
βιβάζη τον κλάδον της τής γεωρ-
γΐκής π'στεως, <θά ον^τελέ—; α¬ σφαλώς κ.αί είς την ανάπτυξιν τής γεωργ'*ής πίστεως καί ώς έκ τού¬ του είς την πρόοδον τής γεωργίας. Πρό παντός όμως ή ή^5η αρξαμένη καί συνεχισθησομένη είς εύρείαν κλίμακα εκτέλεσις άρ-δευτίκών καί άποξηραντίκών έργων, ώς καί ή συμπλήρωσις καί ή έπ'.σκεοή τού όδικοΰ δικτύου είς την Μακεδονίαν, την θράκην καί την λοιπήν Έλ- λάδα, θά δώσουν τεραβ-κ'αν ώΌησιν είς την ·γί<ύρ~(ί3ν καί κατά γενικώ- τερον τρόπον, είς τό εμπόριον καί είς την βιομηχανίαν. Πεντακόσίαΐ χιλιάδες έκτάρια γής θά άποδοθώ-, είς την καλλιέργειαν ή θά προ- Ό Διοικητης τής Έθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος, κ. Ιωάννης Δροσόπουλος. κατά των περιοδίκών πλημμυρών. Έκ τού αριθ. αύτοϋ 200 έκατομ. άχοτελοΰν γαίας κε- καλυμμένας ί<πό έλών κα! διά πρώ¬ την φοράν δοθείσας είς την καλλι¬ έργειαν. Οί άγροτ!7.οί πληθυσμοί θά άπαλλιγώσιν ούτω άπό την μά- στιγα τή; έλονοσίας ή όποία, ύπο- νοτχεύουσα την υγείαν τού γεωργοϋ, | έλαττώνε! ταυτοχρόνως καί την ΐ- κανότητά τού πρός εργασίαν. Ή μεταπολεμική άνά- ■πτυξις τής βιομηχανίαν Μετά την γεωργίαν, ή προσοχή τοΰ Κράτους έστράφη πρός την βιο¬ μηχανίαν, ή όποία άπό τοΰ πολέμου εσημείωσε σημαντικάς προόδους είς την χώραν μας. Καί επί τού πε- δίου αύτοΰ, έπίσης ή συνδρομή τοΰ Κράτονς καί τής 'Εθνίχής Τρα¬ πέζης ύπήρ£ε πολυτιμο·;. Χάρις είς καλώς μελετημένα προστατευτικά μέτρα, ώς καί χάρις είς μερικάς τελωνείακάς ατελείας, το Κράτος συνετέλεσε πολί) είς την ανάπτυξιν καί είς την στερέωσιν τής νεζρας 'Ελλην!7.ής βιομηχανίας. 'Εξ αλ- λου ή Έθνική Τραπέζα προσέφε^εν άνεπιφυλά/,τως την υποστήριξίν της είς πάσαν βιομηχανικήν επιχείρη¬ σιν, παρουσιάζοοσα τάς εγγύησις μιάς βιωσίμου καί καλώς διευθυνο- μένης εργασίας. Καί διά νά ίύ- ναται νά ύποστηρίζτ; άποτελεσματι- κώτερον την εθνικήν βίθμηχα,νί^ μας, ή όποία δεικνύει καθημερινώς μεγαλήτερον εύρωστίαν, ή Έθν:- κή Τραπέζα συνέστησε περί τα τέλη τού παρελθόντος ετους, διά κοΐνής συμφωνίας μετά των φίλον έν Αγ¬ γλία καί Άμερΐκή, ενα ειδικόν ορ¬ γανισμόν, 6πό την ϊπωνυμίάν «Τΐιβ Ηβΐΐβηίο ΟθΓροΓατΐοπ», έδρεύον- τα έν Λονδίνω, μέ κεφάλαιον 1 έκατομ. στερλ'.νών, τοΰ οποίον τό 500000 ί αης καί διά την εκτέλεσιν έργων παραγωγΐχών ή κοΐνής ωφελείας. Τπό παρομοίους δρους, ή βιομηχα- νική παραγωγή τής "Ελλάδος α- ναπτυσσετα! καθημερινώς μέ εύρεί- αν άγορά'^ έσωτερικής καταναλώ¬ σεως καί μέ την ίκανότητα έξα- γωγής τοΰ ένδεχομένου πλεονάσμα- τος τής παραγωγής της είς τάς γειτονΐκάς χώρας. Ή έτησία άξία τή; παραγωγής αυτής, άπό 200 έκατο1,;. δραχμάς ποΰ ήτο κατά το 1917, ανήλθεν είς 7.200 έκατομ. κατά τό 1925, είς 7.965 έκατομ. κατά τό 1926 καί είς 9.740 έκατ. κατά τό 1927. Ή «ρίβις της έ<μ—ορικής λί μ ρ, ημ:συ, 500.000 λίρν., κατεβλήθη¬ σαν ηδη. Ό όργανΐτμός ούτος δυ¬ νάμενος νά συνάψη δάνεια μβχρι συνολικοΰ ποσοΰ 5 έκατομ λιρών, εχει ώς σκοπόν την σύναψιν, δια- πραγμάτευσιν ώς καί την έκδοσιν δανείον, όμολογιούχων ή μή, κυ- ρίως διά την βιομηχανίαν, άλλ' έπί- ς 'Ενας ά'λλος σπουδαίος κλάδος τής «θνίνιής οίκονομίας μας, ή έμ- πορική ναυτίλία, υφίσταται μοιραί¬ ως τάς συνεπείας τής γενικής κρί¬ σεως, των ναύλων. Χάρις όμως είς την εΰφυΐαν καί την ίκανότητα των Έλλήνων έφοπλιστών, καί ιδί¬ ως χάρις είς τό πνεΰμα τής «ΰ- στηροτέρας οίκονομίας, τό οποίον δ:έκρ!ν·ε πάντθτε την δίαχείρισιν των πλοίων, ή 'Ελληνΐκή 'Εμπο- ρίχ.ή Ναυτίλία κατώρθωσε νά αν¬ τιμετωπίση μέ ίκανοπθίητικήν αν¬ τίστασιν, την μεταπολεμικήν ναυτι- λιακήν κρίσιν. 'Επωφελούμενοι ούτω τής πτώ¬ σεως τής τΐμής των πλοίων ο! Έλ¬ ληνας εφοπλισταί ηδυνήθησαν ολί¬ γον κατ' ολίγον όχι μόνον ν' άντ:- καταστήσουν τάς μεγάλας απωλεί¬ ας, άς Οπέστησαν κατά τόν πόλε¬ μον, άλλά καί νά αόξησουν την δύ¬ ναμιν τοΰ έμχορΐκοΰ ναυτ'.κοΰ μας. Τόν Αυγουστον τού 1914, τό Ελ¬ ληνικόν έμ-ορικόν ναυτικόν άποτε- λείτο άπό 474 άτμόπλοια, συνολίκοϋ έκτοπίσματος 830.000 τόννων καί άπό 884 ίστ'.οφόρα, συνολίκοϋ έκτο- πίσμΐτος 135.000 τόννων, ήτοι έν συνόλω άπό 1358 σκά<ρη συναλικοΰ | έκτοπίσματος 865.000 τόννων. Τόν Ιούνιον τοϋ 1919 τό εμπορικόν ναυ¬ τικόν μας είχε συνολικόν έκτόπισμα μόνον 291.000 τόννων. Την 31 ην Μαρτίου τοϋ 1928 τό Ελληνικόν Εμπορικόν Ναυτικόν, άνασυγχ;. τηθέν, άπετελείτο άπό 509 άτμό- πλοια 1.145.346 τόννων, χαί ί' 727 ίστιοφόρα 58.792 τόννων, ήτο: έν συνόλω άπό 1.226 σ/άφη 1.20-4.- 188 τόννων. Κατά τοίις 6πολ(Γ(·'- σμοΰς των αρμοδίων προσώπων, -.2 καθαρά κέρδη τής έμπορικής να^- τιλίας, μέ την άφαίρ«σιν δλων των έξόδων κ:ί βαρών, κατά τό ε'το- 1927, άνήλθον είς 500.000 λί=ας στερλίνας. Επί πλέον τούτου τλ-ϊι 855.000 λ:ρών άντιπροσωπευει το^ς μΐσθοΰς των πληρωμάτων, είσπρϊ- χθέντας κατά μέγιστον μέρος ά-ο "Ελληνας ναυτΐκούς καί κατά συνέ¬ πειαν τροφοδοτοΰντας την 'Εθν.κή; οίκονομίαν. Ή νέα Όμοσπονδιακή 'Επι,τροπή τοΰ ραδίου έν Οΰασιγκτώνι. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: 'Υποστράτηγος Τσάο- λες Σάλτζμαν, έξ "Αϊοόας, δικαστής Άιρα Ε. Ρόμπινσων, Χάρολδ Αάφονντ καί Ουΐλλιαμ Στάρμπουκ, έκ Νέας* Υ¬ όρκης. "Οπισθεν: Κάολ Μποΰτμαν, Γραμματεύς τής 'Επιτροπής καί Β. Ούβμστερ, Γενικός Σύμδουλος. εμπόριον και αί μετο¬ χικαί εταιρείαι. Άρκεί νά ΰπεγ·είρτ) κανείς μίαν οιανδήποτε πτυχήν τής Έθν:·/.ής οικονομικάς όπως ίδη εύκρίνέστζτ^ χαραγμένας την προσπάθειαν χά: την πρόοδον τής οίκονομίας; τής Ελλάδος μετά τόν πόλεμον. Δ·ά νά ί/ανοποίήση τάς διαρκώς αύξα- νομένας ανάγκας, ιδίως των μεγά¬ λων κεντρον, ή 'Εθνική Τραπέζα της Ελλάδος ίδρυσε κατά τό 1927 την "Εθνικήν Τράπεζαν Κτηματ'- κής Πίστεως τής Ελλάδος, μέ κεφάλαιον 80.000.000 ϊραχμώ/ είς την οποίαν μετεβίδασε τόν χλά- δον αυτής τής κτηματίκήςι πίστεως, λε'.τουργοϋντα εως τότε παρ' α,ύτή. Ή νέα Τραπέζα συνήψεν έν Λον¬ δίνω δάνειον 3 έκατομ. λίρών μέ την εγγύησιν τής 'Εβνικής Τρα- ηέζης καί έχουσα ώς κάλυμμα τα επί ϋποθήκη δάνεΐα, τα όποία εχο¬ ρήγησεν α,ΰτη έκ τοϋ προιόντος τοϋ δανείου τούτου. Τό εξωτερικόν εμ¬ πόριον τής Ελλάδος ευρίσκεται εί; συνεχή πρόοδον. 'Ενώ τό σύνολον τής είσαγογής καί τής έξαγωγή; υπερέβαινε τα 500 έκατομ. δραχ- μών περίπου κατά τό 1914, ανήλ¬ θεν είς 15.433 έκατομ. κατά τί) 1926 καί έφθασε τα 13.638 έχατ. δρχ. κατά τό 1927. Τόσον ή είσα- γωγή όσον καί ή έξαγωγή ϊεικν-- ουν μίί,ν σταθερά>ν αύξησιν. Πε?'
τα τέλη τοΰ 1914 υπήρχον εί; την
'Ελλάδα 58 μετοχικαί έταφεία·
έχουσαι ν.εφάλαια, μετά των α-ο-
θεματίκών, περίπου 400 έ*ατ. δρχ.
Κατά τάς αρχάς τοΰ 1928 ό αριθ-
μός των μετοχικών έταιρειών ανήλ¬
θεν είς 514 καί τό **ν?™™«
κεφάλαιον των υπερέβαινε τα 6.00υ
έλ2τ. δραχμών.
Τό ποσόν όμως αύτό «ά ητοπολυ
ανώτερον, εάν υπελογίζοντο τα «-
φάλαια ολων των έταιρειών, λαμ-
δανομένης ύπ' όψιν τής σηαερινηξ
άξίας τοϋ νομίσματος. Τό ονομ_α-
στικόν κεφάλαιον 91 έταΐρε-.ων, των
οποίων αί μετοχαί εισήχθησαν εις
τό χρηματιστήριον Αθηνών, ^ήρ¬
χετο, την 31 ην Δεκεμβριού,
είς 1.698.982.517 δραχμάς.
ς
Επί τή βάσει,όν-ς τώ^
τοΰ χΐηματ'στηρίου κατά την «'-
αν χρονολογίαν, ή άξία των μετοχων
:ων
5*ΛΜ^ μ ^ ν^*^ ^ ν ^*—-- -
;ών ' ηυξήθησαν* -Π» ,4^1,*"
κατομμύρια ϊρα,χ. Λερί τα τέλη
τοϋ 1924 είς 9.786 ~
ϋ 1924 είς 9
κατά τό τέλος τοΰ 1927. Χ*:*-
κτηρίστΐ-κή λεπτθ(Χ5?ε!α τοΰ άποτ*;
μιευτικοΰ πνεύζΐατος τού Έλλην»0-*
λαοϋ είναι ή αύξησις των άπεΛεμ*-
τικών τοϋ τατχί&υτηρίου, τα οποι*·
δσον ά?«ά την Εθνικήν Τρά*^
μόνην, άπό 41.984.848 δ?χμ·, **-
τα τό τέλος τοΰ 1914 άνήλθσν ««
923.102.071 την 30ήν Ίυνιο»
1925. Ή κίνησις των σ(
μων παρο·>σιάζει έχί·σης ί
τ!λ.ήν πρόοδον, τόσον υπό επο<|κν «- πιίατών &σω>^ καί έ,ιπορε'-μ«των·
Είναι ίξιον παρατηρησεως έπιση?·
δτ·. μέγα μέρος των μεταφορών συν-
τελείτα: τώρα Βι' αύτσκ,ίνήτων.
Χό λαμπρόν μέλλον
Ελλάδος.
Ή τυ;;πλή?ωσις μεγάλων
δημοσίας ωφελείας, κατασκευαζομε-
νων ή-ϊη, ή ί—ό μελέτην—άναλη-
«ρθέντων τή βοηθεία ξένων χ,&φαλαι-
ωντά όποία ευρίσκουν είς την 'Ελ-
λάδα τοο-ον πλέον πλεονεκτικών κ<7( (Σννέχϋα είς την 30ήν σελί^α.)
■'ΙΙΙ'
ΕΝΑ ΘΑΥΝΙΑ
Όλόκληρη ή Γένοβα της Ιταλί¬
ας άναστατώθηκε άπό ενα σπάνιο
θανμα πσύ εγΐΛΈ έκεϊ τελευταία
Στήν συνοΐΛίΐα! Όρετζίν τής Γέ
νοβας, κοντά σττ,ν έκνΐησίαι τοΓ
Άγίου Φραγν.ίσκου ντΐ Πάολο, κα-
τοικεΐ κάποια κυρία Καττρίνα Τσι-
οΰολο μέ τΟΛ' ά'νδρα της, μέ τά ονό
παιδία της ν.αί ιιέ την κόοη της
Άντρέϊνα, ή οποία εΐχε άροωστή-
ση άπό πνηνονία καί εΐχί μετα¬
φερθή σέ ενα άπό τά νοσον.ομεΐα
τής πόλεως.
Μέσα σέ δώδε/κα μερίς ή ν.ατά
στάσις της κανμένης νέας έχειοο-
τέρευσε άντι νά καλλιτερεύση χαι
ενα βράδν — ίίταν Παροσκενΐι —
οί ΐατροί τοΰ νοσοκομείον πον εΐ-
χαν άπελπισθτ) καί περίμεναν άπό
ώρας σέ ωρα τόν θάΛΌτο τής νέας,
ε'ιδοποίησαν γιά πδν έλ'δεχόοενο
την μητέρΐα της.
Ή ουστυχισμένη μητέρα πήγε
στό νοοΌκομεΐο, εΐδε την κόοη της
-/.αί σέ λίγη ιορα Εφυγε σπελπισμέ-
Λ-η. "Οταν εγύρισα στό σπίτι της,
ιιπήκε στήν κουζίνα της, νονάτισε
ιιττροστά σέ μιά εΐκόνα τοϋ Άγίου
Φραγκίσκον ν.αΙ τίιογ.ισε νά ποοοτ.ί-
χεται. *Ωρ?ς ποΏ^ς παρακσλρϋσε
μέ θερμη τόν "Αγιο νά (κόοη την
κόοη της. Κάποτε σήροονσε τό κεφά-
λι της ν.αί κΰτταξε την είνΛνα. Εί-
δε τότε ενα παράξεΛ«ο φαινόίΐενο.
Ή κοιρνίζα κοΑ τό τζαμι τής εικό¬
νος ήταν έκεϊ άλλά δ "Αγιος 5)
Κατάκϊ.ηκτη ή Κατερΐνα Τίϊΐοΰ
λο κίτταξε τριγύρω της εΐδε τόν
"Αγιο ζατντανφένον νά της χα-
μογελάη άπό μιά αλλη γωνΐα τη:
κουζίνας. Νοιιίζοντας ότι είνε πά-
ίΐη ανταπάτη ή γυν'αΐκα ?φωναΕε
τον ά'νδρα της. ό οποίος μόλι; ιοτή-
ν.ε σηιν κονζίνα εΐδε κι' ιοτίιτος τόν
"Αγιο μακρνά άπό την εΐκόνα τού
νά τσύς χαμογελση.
Εγονιίτισαν τότε π' οί δύο σν-
ζι.'νοι καί ήρχισαν νά προσενχοτν-
ται πάλιν γιά την σοπΤ|ΐρίαν τής
κόρης των. .
Τό πρωΐ, πολύ ?νο)ρίς ή Κατερί-
να πηγε στό νοσοκοιιεΐο. Μ^λις δ-
μως μπήκε ιιεσα οί αδελφάς καί ο!
νοσοκόμες ^Γοεεαν Λ'ά την ΰποδε-
χθοϋν καί νάής άναγγείλουν ότι
κατά την διάοκεια τής ννκτός ή
χορη ττ|ς εΐχε Λαιραυσια'ση τοΛ) ιΐε-
γάλη βελτίωσι ωοτε οί ιατροΐ την
νΐωροίόν πειά οριστικώς έκτός παν¬
τός κινδύνου. "Εΐτϊιτο: απί» "λίγες
μέρες εγινε εντελώς καλά κα ξανα-
γι.<ρισε στό σπίτι της. Έν τω. μετα- |* δμως ε!χ« κοινολογιγθτ) τό πσιρά |ενο φαινομενο της κονζίνας καί "τΰν ή Άντρέΐνα κίνησε Λπό το νοσοκομεϊο νά γυρίστ] στό Λτίτι της ^•^ώδειισε κδσμος πολύς, δλο ~ ν_ οί κάτοικοι της γειτονκϊς, ης γς, ^ι μάλιστα μπήν.αν στό δω- ματιο τοΰ θαι'ματος υΛ έδεΰαίω- οσν δή ε|δαν ναχ ^^ μέ τά ό τια τους τίιν είκΟΛ'α αδεία ν.αί τολ Αγιο νά χο?.ιογελάτ| άπό την γω νια ποθ τόν είχον 'βη οί γονείς της; Αντρεΐνας. Από τής στινμής έκείνης έ'γινε 'ΡογΗατινΑ προσκννημα στό σπίτι των Τοααθρλο, τόσο πολύ, πού ά- ναγκαο-ινε νά έπεμ,οτ) ή ά<ττυνο- (»« και νά στεθ.τι πολλά οργ^'ά ΤΐΚ νια νά έαποδίσιουν τολ· συνω- <τπσαό ^Των επισκεττπάν. 1α αστυνομιικά δρίγαΛ- Λτελό- Υΐσαν οη σέ διάκπημα εχκοσιτεσ- σ"οων ώριον έπεσνΐφθησαν την ^·ζΐλ·α των ΤΛοϋρλο 15.000 αν Την επομένη λόν(ο τον συνωσπ- ου η άστη«οα{α άΛ-ίί ά « τό νά ΑΠΟ ΠΑΜΤΟΥ κ ΤτΕν^»ν τοδ κακοϋΐ&γιοϊηιείσί Γ · ^ *?**«« Μ-ά-ητια, τής Κορσι- ! ^^ * *««Ρ*·« Μ μίαν ή ίίχη των έκδικη- αστηοί) λτ?ττοι> Ρ«μανέτ-
Λ ξ*τ ί ή ό
ι είναι ή κόρτ;
·!ϊ Λ^»εττι, μία ώρίκοτάτη χαί
ϊ -«Τ01, εν«δυμ«νη κυρία, κρατοϋσα
'' ί,,ϊ^ ^ ™ ότθ'ον γαλοτχεί
Αύρτϊλιος Ματσίν:,
^ ! ή *
»Ε3ΝΓΚ0Σ ΚΗΡΥΒ»—. ΚΥΡΙΑΚΗ. 1Ϊ ΜΑ-Τ-ΟΤ, ·ί92§.
ρ
- 55
Τά Νέα Βαχτιστικά Σέτζ
ΜΑΡΚΑΣ
ΌΓΓΟ
Είναι ανωτέρα πάσης συγκρίσεως
Πλουσιώτερα είς εϊοη—Καλλίτερα είς; ποιότητα—Τά ευθηνοτερα
Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά προσφέρτι τόσον ώραΐα καί τόσον εΰθηνά βαπτισπκά διότι τά
χατασκευάζει είς ποσότητας μέ τά τελειότερα μέσα. Τά είδη μας είναι φημισμένα καί άγαπητά είς
τόν Έ&ηνκτμόν της Αμερικήν επί μακράν σειράν έτών. Π ροσέχετε νά έχουν τά βαπτιστικά τό δνο-
μα καί την μάρκαν μας. Π(ύλοΰνται είς άξιόπιστα 'Ελληνικά Καταστήματα. "Αν σάς είναι δύσκολον;
νά προμηνευθητε τά νέα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ' ευθείαν είς ημάς.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ. 3ΗΟΥΥ ΒΟΟΜ3 ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ Ν. ΥΟΡΚΗ ΒΟΚΚΟ8 ΒΚΟ8, Ιηα, ι Ε 33Γά 31, Νβ^ν Υογκ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ. 3ΑίΟΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ΜΑΚΓΈ ϋΟΙΙΚΟβ, 17 Κυβ Ββοΐιβυΐηοηΐ, Ραπ3
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899
ΕΝΑ ΘΑΥΝΙΑ
Όλόκληρη ή Γένοβα της Ιταλί¬
ας άναστατώθηκε άπό ενα σπάνιο
θανμα πσύ εγΐΛΈ έκεϊ τελευταία
Στήν συνοΐΛίΐα! Όρετζίν τής Γέ
νοβας, κοντά σττ,ν έκνΐησίαι τοΓ
Άγίου Φραγν.ίσκου ντΐ Πάολο, κα-
τοικεΐ κάποια κυρία Καττρίνα Τσι-
οΰολο μέ τΟΛ' ά'νδρα της, μέ τά ονό
παιδία της ν.αί ιιέ την κόοη της
Άντρέϊνα, ή οποία εΐχε άροωστή-
ση άπό πνηνονία καί εΐχί μετα¬
φερθή σέ ενα άπό τά νοσον.ομεΐα
τής πόλεως.
Μέσα σέ δώδε/κα μερίς ή ν.ατά
στάσις της κανμένης νέας έχειοο-
τέρευσε άντι νά καλλιτερεύση χαι
ενα βράδν — ίίταν Παροσκενΐι —
οί ΐατροί τοΰ νοσοκομείον πον εΐ-
χαν άπελπισθτ) καί περίμεναν άπό
ώρας σέ ωρα τόν θάΛΌτο τής νέας,
ε'ιδοποίησαν γιά πδν έλ'δεχόοενο
την μητέρΐα της.
Ή ουστυχισμένη μητέρα πήγε
στό νοοΌκομεΐο, εΐδε την κόοη της
-/.αί σέ λίγη ιορα Εφυγε σπελπισμέ-
Λ-η. "Οταν εγύρισα στό σπίτι της,
ιιπήκε στήν κουζίνα της, νονάτισε
ιιττροστά σέ μιά εΐκόνα τοϋ Άγίου
Φραγκίσκον ν.αΙ τίιογ.ισε νά ποοοτ.ί-
χεται. *Ωρ?ς ποΏ^ς παρακσλρϋσε
μέ θερμη τόν "Αγιο νά (κόοη την
κόοη της. Κάποτε σήροονσε τό κεφά-
λι της ν.αί κΰτταξε την είνΛνα. Εί-
δε τότε ενα παράξεΛ«ο φαινόίΐενο.
Ή κοιρνίζα κοΑ τό τζαμι τής εικό¬
νος ήταν έκεϊ άλλά δ "Αγιος 5)
Κατάκϊ.ηκτη ή Κατερΐνα Τίϊΐοΰ
λο κίτταξε τριγύρω της εΐδε τόν
"Αγιο ζατντανφένον νά της χα-
μογελάη άπό μιά αλλη γωνΐα τη:
κουζίνας. Νοιιίζοντας ότι είνε πά-
ίΐη ανταπάτη ή γυν'αΐκα ?φωναΕε
τον ά'νδρα της. ό οποίος μόλι; ιοτή-
ν.ε σηιν κονζίνα εΐδε κι' ιοτίιτος τόν
"Αγιο μακρνά άπό την εΐκόνα τού
νά τσύς χαμογελση.
Εγονιίτισαν τότε π' οί δύο σν-
ζι.'νοι καί ήρχισαν νά προσενχοτν-
ται πάλιν γιά την σοπΤ|ΐρίαν τής
κόρης των. .
Τό πρωΐ, πολύ ?νο)ρίς ή Κατερί-
να πηγε στό νοσοκοιιεΐο. Μ^λις δ-
μως μπήκε ιιεσα οί αδελφάς καί ο!
νοσοκόμες ^Γοεεαν Λ'ά την ΰποδε-
χθοϋν καί νάής άναγγείλουν ότι
κατά την διάοκεια τής ννκτός ή
χορη ττ|ς εΐχε Λαιραυσια'ση τοΛ) ιΐε-
γάλη βελτίωσι ωοτε οί ιατροΐ την
νΐωροίόν πειά οριστικώς έκτός παν¬
τός κινδύνου. "Εΐτϊιτο: απί» "λίγες
μέρες εγινε εντελώς καλά κα ξανα-
γι.<ρισε στό σπίτι της. Έν τω. μετα- |* δμως ε!χ« κοινολογιγθτ) τό πσιρά |ενο φαινομενο της κονζίνας καί "τΰν ή Άντρέΐνα κίνησε Λπό το νοσοκομεϊο νά γυρίστ] στό Λτίτι της ^•^ώδειισε κδσμος πολύς, δλο ~ ν_ οί κάτοικοι της γειτονκϊς, ης γς, ^ι μάλιστα μπήν.αν στό δω- ματιο τοΰ θαι'ματος υΛ έδεΰαίω- οσν δή ε|δαν ναχ ^^ μέ τά ό τια τους τίιν είκΟΛ'α αδεία ν.αί τολ Αγιο νά χο?.ιογελάτ| άπό την γω νια ποθ τόν είχον 'βη οί γονείς της; Αντρεΐνας. Από τής στινμής έκείνης έ'γινε 'ΡογΗατινΑ προσκννημα στό σπίτι των Τοααθρλο, τόσο πολύ, πού ά- ναγκαο-ινε νά έπεμ,οτ) ή ά<ττυνο- (»« και νά στεθ.τι πολλά οργ^'ά ΤΐΚ νια νά έαποδίσιουν τολ· συνω- <τπσαό ^Των επισκεττπάν. 1α αστυνομιικά δρίγαΛ- Λτελό- Υΐσαν οη σέ διάκπημα εχκοσιτεσ- σ"οων ώριον έπεσνΐφθησαν την ^·ζΐλ·α των ΤΛοϋρλο 15.000 αν Την επομένη λόν(ο τον συνωσπ- ου η άστη«οα{α άΛ-ίί ά « τό νά ΑΠΟ ΠΑΜΤΟΥ κ ΤτΕν^»ν τοδ κακοϋΐ&γιοϊηιείσί Γ · ^ *?**«« Μ-ά-ητια, τής Κορσι- ! ^^ * *««Ρ*·« Μ μίαν ή ίίχη των έκδικη- αστηοί) λτ?ττοι> Ρ«μανέτ-
Λ ξ*τ ί ή ό
ι είναι ή κόρτ;
·!ϊ Λ^»εττι, μία ώρίκοτάτη χαί
ϊ -«Τ01, εν«δυμ«νη κυρία, κρατοϋσα
'' ί,,ϊ^ ^ ™ ότθ'ον γαλοτχεί
Αύρτϊλιος Ματσίν:,
^ ! ή *
»Ε3ΝΓΚ0Σ ΚΗΡΥΒ»—. ΚΥΡΙΑΚΗ. 1Ϊ ΜΑ-Τ-ΟΤ, ·ί92§.
ρ
- 55
Τά Νέα Βαχτιστικά Σέτζ
ΜΑΡΚΑΣ
ΌΓΓΟ
Είναι ανωτέρα πάσης συγκρίσεως
Πλουσιώτερα είς εϊοη—Καλλίτερα είς; ποιότητα—Τά ευθηνοτερα
Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά προσφέρτι τόσον ώραΐα καί τόσον εΰθηνά βαπτισπκά διότι τά
χατασκευάζει είς ποσότητας μέ τά τελειότερα μέσα. Τά είδη μας είναι φημισμένα καί άγαπητά είς
τόν Έ&ηνκτμόν της Αμερικήν επί μακράν σειράν έτών. Π ροσέχετε νά έχουν τά βαπτιστικά τό δνο-
μα καί την μάρκαν μας. Π(ύλοΰνται είς άξιόπιστα 'Ελληνικά Καταστήματα. "Αν σάς είναι δύσκολον;
νά προμηνευθητε τά νέα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ' ευθείαν είς ημάς.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ. 3ΗΟΥΥ ΒΟΟΜ3 ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ Ν. ΥΟΡΚΗ ΒΟΚΚΟ8 ΒΚΟ8, Ιηα, ι Ε 33Γά 31, Νβ^ν Υογκ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ. 3ΑίΟΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΝ ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ΜΑΚΓΈ ϋΟΙΙΚΟβ, 17 Κυβ Ββοΐιβυΐηοηΐ, Ραπ3
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899
10
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑΙΟΥ, !«>·
Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΝΙΚΗΣ
Δ Ι ΗΓΗ ΜΑΤΑ
ΝΑΥΤΙΚΟΝ Δ1ΗΓΜΜ*
Κ- «1-*ΛΤ;·Ι·|·Τ_:
Έχάνω, χολΰ ψηλά, στή θάλασσα
των Στενών δρΐσκόταν λησμονημέ-
να σάν ψίχουλα τέσσερα νησιά. Τέσ-
σερες σκοΰροι δράχοι, άχομεινάρια
μεγάλου τρανταγμοδ τού έίόνησε
καί εσχισεν άλλοτε την γή. Σ' αό-
τό τό μέρος ό σεισμός ιτρέχει ν' ά-
νοιξε χολΰ δαθειά τίς σάρκες τής
γίς καί νάκανε την Οάλίσσα νά χε-
ρατη άχό την λοι>ρίδα των Δαρδα-
νελλίων καϊ νά μπη μέσα στήν
Προχοντίϊα καί τή Μαύρη θάλαπΐ-
σα.
«Μαυρίές» άχδ τό χρώμά των
τα είπαν τα τέσσερα νησιά, κι' Ιτκ
δρίκονται γρ^μαένα καί στόν χάρτη.
Ένα φορτθϋνιασμένο άπόδραίο
τοδ Δεκέμΰρη τοδ 1912, μερικοί ναδ
τες χοΰ τούς είχε βγάλη άγημα στό
μεγαλήτερα νησί Ινα άντιτορπιλλι-
κό γιά νά παρατηροδν άχό έκεί το
στόμιο των Στενών, Ικανόν καί την
έλληνική τού κατάληψι. Οί ναΰτες
—ίι» άχλοΐ ναδτες κ·2< Ινας ύχοχ,ε- λβυστής — έμπαρχαρίσθησαν ιτάλι χρωΐ χρωί στό άντιτορχιλΐκό, μά ή καρ3ιά το>ς είχεν άχομείντ; στό μαδ-
ρ« δράχο.
Δυό φλογερά ματάκια, 5υδ λου-
λουδένια κοριτσίστικα μάτια καί <*- δολο, άγνο χαμόγελο άρχαζαν την κ>2ρ3ιά των ναϋτών.
Πθ'.ός ί)ά τό έχίστευε χώς ό μαδ-
ρος έκείνος δράχος, τό χαιχνίδι τοΰ
άφροδ, είχεν επάνω τού τα 5.κ> αύ-
τά μάτία'Μά Ινας γέρο ΤενεοΊος,
ό Μχάρμχα Κωνσταντ*; ς, καί μιά
ΤενεοΊοτοχοδλα, άληθινή Νεράϊδα
τοδ ΑΐγαιΌϊ, ή κόρη τού Έλχίνίκη,
μέ τα δεκαεφτά της χρόνια κατοι-
κοϋσαν μ' Ινα κοπαϊάκι γιδοχρόδα-
τα καί δύο άγαθά βώδια την μονό-
πετρα αύτη. Είχαν άκόμα ονντροφιά
τους στήν Ιρημιά έκείνη, Ινα σγου-
ρομάλλη μανίρόσκυλλο καί τους
γλάρα;ς — άμέτρητα άληθεια γλά-
ροος... "Ολα αύτά μΐζί» μέ τόν κ.
Κων^ταντή" καί τή,ν Έλχ'.νίκη ά-
χοτελοϋσαν τό ζωντανο δασίλειο τοδ
νϊκτίθδ. Τα άλλα νηχτιά τα έκατοι-
χοδσαν μόνον γλάροι, γι' αύτό τό
χειο μ£.γάλο έθε·ωρείτο δίκαια ή
χρωτειίο:>5α τοδ μικροσκοχικοδ αυ¬
τού βασίλειον των μαύρων χετρών.
Ι Μέ μεγάλη σντκίνησι καί χ(
6χεδέχ9η ή μικροσκοπική κοινωνία
των άνθρώχων καί των ζώων τούς
ναδτες, χοΰ Ιφερναν έκεί τόν άέρα
ττ;ς έλληνικης ελευθερίας. Καί^έ-
νω τα γίίια έστίκωταν άχό χεριέρ-
γε:α φυσική στή υς της.
"Ετσι έκείνη τή δραδοά τοδ μχ-
νιασμένοΰ Δεκέμ^ρη τρείς ναδτες έ-
λε'^θέρωσαν άχό τόν Τοΰρκο τέ μι-
κρότερο κζτοικημένο τού Αίγαίοϋ
νητί. Δύο μόνον είχεν έχάνω άν-
Ορώχινα όντα. μά τ6 Ινα ά-' αότά
εδ-εσε γιά άνταμοιδή, με τα χειά α-
λυτα δετμά τής άγάπης, τίς χαρ-
διές των ναυτών.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοικητής.' ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΩΝ.....
δρχ. Ι.2Ο5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
αρχ. 5.7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗ Μ Α
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντριχόν. 'Υηοκατάστημα ΌδοΟ ΜτττρθΛΟλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πραχτορεΐον Ν<. εις Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρτίτης), Άγρίνιον ΑΙγν •ν, 'Αλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, 'Αμφισσα, ΆργοστόλίΛν, "Αρτα, Άταλάντη, Βαμβς) Βερ. οοια, Βόλος, Γρεβενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Δι&υμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάκυνθος Η¬ ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήύαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύοοίας), Ίωόννινα, Καβάλλα, Καλάδρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήοιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι- νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευχάς, ' Λήμνο'- Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυπλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά- τραι, Πειραιενς, Π όρος, Πράβιον, Πρέοεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία (Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σνρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλχίς, Χανίσ, Χίος. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχ«ται έν-τόκονς καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νέ» μίσματα (Σννάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, { οιαρκεϊς. ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς το ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσΐ' ΟΙ τόχοι των καταθέσεων είναι έλβύθεροι φόβον, τοδέ χαρτόσημο-ν τή; έκδοσκβ- των όμολογιων είναι είς6άροςτήςΤρα·τ·ζης. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χβρηγεϊ τα εξής 1»τόκια διά τάς παο' αυτή ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: α') Είς Δραχμάς Ρ') Είς Συνάλλαγμα 'ΕπΙ Ν. "Υόρκης (Δολλάοια) •Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.) 'Επΐ Παρισίων (Φράγκα) 'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) •Επί Τονρκίας (Λίρας) 'ΕπΙ Γερμανίας ΪΚεί.' γ' Είς αΰτούστον χρυσόν Ι1ΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΏΝ: 'ΕπΙ Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο έτησίβς 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως 'ΕΛ Παρισίων (Φράγκα) 2ο)ο ετησίως Ι 1)Ιο)οέτησίτες 8 1) 2 ο)ο έτησίβς 3 1)ίο)ο ετησίως 2 ο)ο ετησίως 2 1)2 ο)ο έτησίβς Μ)2ο)ο ετησίως 8 ο)ο ετησίως 21)2ο)ο έτησίβς ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: β') Είς Δραχμάς Διαρχείας 6 μηνων Διαρκίίας 1 Ιτους Διαρχείας 2 έτών Διαρχείας 4 ίτών Διαρχείας δ έτών Διαρχείας 10 Ηων χαί πλέον Ρ') Είς Σννάλλ: 'ΕπΙ Ν. 'Υόοκ 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). Διαρχείας • 1)4ο)βέτησία>;
4 1)2ο)οέτηοΐβ;
δο)οέτησίβ>ί
« 1)2ο)οέτησ£»;
6ο)οέτηοίω;
7ο)οέττ)σί(ΐ>;
Διαρχείας
Διαρχείας
Διαρκειας
Διαρκειας
6 μηνών 4 1)8 ο)ο έτησίβς
1 ϊτσβς 4 1)4 ο)ο έτησίβς
2<τ*ν 41)*ο)οέτησίβί 4 *τΦν 5ο)οέ~οίε»ς 6 ίτιον χβΐ πλέον « 1)»ο)ο ίτησί»; ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ι α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) IV) Είς Συνάλλαγμα: •Επί Νέας Υόρκης (μέχρι $2.000) 'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) 4 1)* έτησίβ; ΈΜ Ιταλίας (μέχρι Ι,τ. 20.000) γ') Είς αντούστον χρυσόν (μέχρι Χο. Δο. 10.000) 4 ο)· Ι—β(ε>ς
4 ο)ο έτησίβκ
8 ο)ο ετησίως
8 ο) ο ετησίως
4ο)ο#τηο(<κ »αν «ριχδς. πληροφορίαν καί ουναττ,ν ευκολίαν, τβν εν Άμίριχί βμογενών οιά νά τοίς παράσχη «Ηλ*» ζηττκ-ι. Άπίυθννθτΐτε βι' ί-~ολή; η τηλ» τηλίγρα- Άντιχροσωπϊία έν ΡΙΚ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΟ>α, δαίΐβ Τ44,
88 8ο. α&τκ 81., Οηΐοαβο, 10.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ_ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
Ή ήθοποιός τού κινηματργράφου Τζουανίτα Χάνσων, ή όποία έκίνησεν άγοι-
γήν χατά τού ξενοδοχείου Λίνκολν, τής Νέας "Υόρκης, ζητούσα 250.000
δολλάρια, ώς αποζημίωσιν, έ,τειδή έζεματίσθη υπό καίοντος άτμον, ώς λέ¬
γει είς την άγωγήν της. Συνομιλεϊ μέ τόν δικηγόρον της.
Πολλοί λίγο κείνη τή δραδυά ναΰ-
τβς των άντιτοριτιλλικών άχεδιδά-
σθησαν ~ο μΐγαλήτερο νησί. Πρός
τιμήν τής άγρίας τσοχανοχουλας,
τον €ράχο αυτόν τόν είπαν «Νησΐ
τής Έλίπνίκης», γιατι σ' όλων
τίς καρίιές ευρίσκετο μιά χριχτή
άλυσίδα —>& βδενε τΌϋς ναΰτες μέ
τή τ)ύμησή τιτς.
Μέσα στή Σαχάρα τΌΰ άνίρικοΰ
ρΓδάλλοντος ΐΓαροϋσιάοτηχε νερα-
ϊδένια ή ταρ&ενικ ήαύτή κόρη, μέ
τα μάτια τού έ*6λεχαν ναμηλά, μά
κοί» ϊέν έτχιζαν γι' αότο όλιγώ-ςερο
τίς καρίιές.
'Η ιταλϊ)ά Καλυψώ έζωντάνε^
στή ντκτιωτοχοίίλα καί τόσοι Όδϋσ-
σεϊς έμ.ε'.νίτν φυλααισμένοι στή θ«α
της! ^
Μά ή κόρτ) τού γέρο Κωνσταν-
τή έξακολοϋθοΰσδ τΆιγμένη στή
χονίρή κάιτα της νά φυλάτ; τα λι-
γοστά γιδοιτρόδατά της, στο νησί,
όμτ/ρική δασιλισσα στο έρημικό ττ-ς
δασίλειο.
Πάνω άχό τό κατάστρωμα των
χεριΐΓθλοοντων άντιτορχιλλικών οί
ϋτες^ εβλεπαν μέ τα κιάλια ιταν-
τΐΐνά, άχόρταγα στή δασίλισσα
τού νησιού, ώς ζοίι ένάνετο ά—δ τα
κιάλια μέ τό άλοτργαρισμα τοΰ κα-
ραδιοΰ.
Μά καί ή καρ3ιά τής άγριας,
της άγν&νστης αυτής τού κόσμ,ου νε-
ράϊδας ·ήρτ)εν Ινα ίράίυ κ^ί λιποψύ-
χ*}σε σε μίαν άρρώ-ττεια —οί) ηταν
τα— άγνωσττ) σ' αύτην, στήν άρρώ-
σ-τεια τής «γά-ης. Κι' ά~3 τότε,
κάθε χοίι ττερνοϋσί άττδ κοντά στήν
χαραλία τοδ ντϊσιοϋ ττ,ς κανένα άν-
τιτορχιλλικό, άνέδαινδ στήν άτό-
κριχινγ^άκτη γιά νά ΐδΐ αν ήταν μέ-
σα ό ναύτης έκείνος χου τής έμαλά-
κωσε, ιτου της εκανε Ινα ζεστό κομ-
μάτι κερί την άϊούλεΰτή της καρ-
!ά
ϊ χον βά εφαίνετο άχό μα-
ρ»ά στή νοτιά, κανένα νεοερχόμενο
άχο την Λήμνο καράβί άνέδαινβν
ή Έλ-ινίκη στήν χειό υψηλή κο-
ροφή τού δασιλείου της γιά νά το
ίδη χειο μεγάλο καί χ&ιο κοντινο
καί νά γνωρίστ) αν ήταν αύτό χοδ-
χε μέ>α τον καλό της.
Στδ νησί αύτό χού τα τοορκικά
κανδνια των φρουρίων τής Έλλης
μχορούσαν νά το κάνουν 3ν «ίχαν κ*-
νένα συμφέρον κόσκινο «ρχισε νά
χλάθεται μ^ά τραγφδία όσο «χλησί-
αζαν αί ήμέρες τής είρήνης, άνεί-
χωτη καί δουδή.
Κβί ενα ίειλινο τοδ Μάη, ό ναά-
της χοί» είχε σκλαδώσΐβ την καρίιά
της τσοχανοχούλας, έχέταςε μέ το
καράδ: τού άχό τα ν&ρά της, καί
την βφησε χωρίς έλχίοα στό έρη¬
μικό της 6ασίλ«!0...
Ή ίστορία τ^ί Έλχϊνίκτ,ς ν.ν.
τοδ νησιοδ της Θα ετελείωνεν έϊώ.
καί θά εμεναν οί αναγνώσται ψ'^
μέ την λύπη καί την σ·ομπόν!α ·"»
την χαρατημένη δασίλισσα, άν .·':·
γες μ·έρες χρίν νά φύγουν τα Χα,:^-
6ί~ 5έν ήρχετο στο. δασίλειό "1? ε·
νας άκόμη νέος κάτοΐκος. ΤΗτο εν ι
μ.·ελαγχρ«ινό χαλληαάρι ά*ό ~ν
"Ιμδρο^ Ινας ψαράς.
Ψημένο τιώι τής ιθάλαστχς. :-
κανέν άχό την χρώτη στ'.γμή *ίΛΤ"Λ
έντύχ6>σι στόν μχάρμχα Κωνσταντη.
Ή δάραα καί τα 3ίκτ·>α ήσαν ίαα
τθϋ, μά καί τα γι3οχ,:όδατα, κα'· ~·3
δώίια ήσαν χροίκα τής ΈλχινΓ/.ης.
Τό χράγμα- έτραδοδσε μέ »τα«ε:η
γραμμή νά τελειώση σ' Ινα χ^α^τ ■
κο είϊόλλιο, χοΰ τ)ά εκλΐίνε την τε¬
λευταίαι τω χράξι σέ καμμίαν ε/.-
κλησοδλα στήν Τένείον άχέν^τ: .
Αύτο φαινόταν χειά καμάρα...
"Ετσι οί ναδτες των άντιτο
λικων χοί) «ΐχαν άφίσγ; στό νησι της
Έλχινίκης Ινα κομμάτι τής *·3?*
ίιίς των χετοΰσαν ξέννοιαστθ'. ^τ^
νερά τής χατρίίας των, σάν ήλθεν
ή ειρήνη, χωρίς νά σκέχτωντα^ ι:ω;
άφισαν την δασίλιστά των ε?
καί άχρο—-άτεντη. Καί ό κα
φτης ναύτης, χοιός ξερει,
χετοδσε κι' αύτός χειδ ι^
σέ καμμ-.άν άλλη χοΰ τον έχε?'·μίνί
ρίΐά.... _
Κ. ΦΑΛΤΑΙΤ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Τό κακονριντοδικεϊον των
σίιον ήτθυχ-κτε μίαν άλλην σ;
κτόνον, ονόματι Μαρίαν Λεν*Ρ°%:·
Ό σνζι^'ός" της ήβΐλτΐσε νά «,··
διαζειιχθτ) δια νά "ΛΗϊίϋθΡ, μιαν
ν?αράν ύπο!λληλον δεκαεπταη";0·
.τον καταστήματος είς τό ο,τοιο
καί ό ϊδιο: είρνάζετο. Ή Αεγκίϊ,'
προοτπΒτίττισε νά τόν μεταΛΕίοτΐ· *■'"
κείνος την έγχατελει|« καί {«£Γ'σ
?>εν αίτησιν διαζι»νίου. Την '^'
μένην ή Λεγκρός μπτθη π^ '"
ναζήτησίν τού κροίτοΰσα κώ εν τ^'
κνον της. τό μόνον τό οποίον ετ>
επιζήση έκ των τριών τά^δποΐΛ ί ^
7·ε αποκτήση καί τόν δκέτευθί: ^
έπανελθτί είς την οΓκίαν το·λ Α;^
στιγιιήν βκείνην έπενΐθτι ή Ψ'"''
του,ή όποία ί>»Ελησε νά την ε^'
ώξη τοϊ καταστήματος. Η ^ε
κρός εξήγαγε τότε το πΗρίστ,?οίθν·
τό οποίον είχεν άγοράσΐ} την η'1^
ραν εκείνην, έφόντνσε τόν
«V-1--
γό της και ετραυμάτισεν είς το *&>
σοκτον την φίλην τον.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑΙΟΥ, !«>·
Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΝΙΚΗΣ
Δ Ι ΗΓΗ ΜΑΤΑ
ΝΑΥΤΙΚΟΝ Δ1ΗΓΜΜ*
Κ- «1-*ΛΤ;·Ι·|·Τ_:
Έχάνω, χολΰ ψηλά, στή θάλασσα
των Στενών δρΐσκόταν λησμονημέ-
να σάν ψίχουλα τέσσερα νησιά. Τέσ-
σερες σκοΰροι δράχοι, άχομεινάρια
μεγάλου τρανταγμοδ τού έίόνησε
καί εσχισεν άλλοτε την γή. Σ' αό-
τό τό μέρος ό σεισμός ιτρέχει ν' ά-
νοιξε χολΰ δαθειά τίς σάρκες τής
γίς καί νάκανε την Οάλίσσα νά χε-
ρατη άχό την λοι>ρίδα των Δαρδα-
νελλίων καϊ νά μπη μέσα στήν
Προχοντίϊα καί τή Μαύρη θάλαπΐ-
σα.
«Μαυρίές» άχδ τό χρώμά των
τα είπαν τα τέσσερα νησιά, κι' Ιτκ
δρίκονται γρ^μαένα καί στόν χάρτη.
Ένα φορτθϋνιασμένο άπόδραίο
τοδ Δεκέμΰρη τοδ 1912, μερικοί ναδ
τες χοΰ τούς είχε βγάλη άγημα στό
μεγαλήτερα νησί Ινα άντιτορπιλλι-
κό γιά νά παρατηροδν άχό έκεί το
στόμιο των Στενών, Ικανόν καί την
έλληνική τού κατάληψι. Οί ναΰτες
—ίι» άχλοΐ ναδτες κ·2< Ινας ύχοχ,ε- λβυστής — έμπαρχαρίσθησαν ιτάλι χρωΐ χρωί στό άντιτορχιλΐκό, μά ή καρ3ιά το>ς είχεν άχομείντ; στό μαδ-
ρ« δράχο.
Δυό φλογερά ματάκια, 5υδ λου-
λουδένια κοριτσίστικα μάτια καί <*- δολο, άγνο χαμόγελο άρχαζαν την κ>2ρ3ιά των ναϋτών.
Πθ'.ός ί)ά τό έχίστευε χώς ό μαδ-
ρος έκείνος δράχος, τό χαιχνίδι τοΰ
άφροδ, είχεν επάνω τού τα 5.κ> αύ-
τά μάτία'Μά Ινας γέρο ΤενεοΊος,
ό Μχάρμχα Κωνσταντ*; ς, καί μιά
ΤενεοΊοτοχοδλα, άληθινή Νεράϊδα
τοδ ΑΐγαιΌϊ, ή κόρη τού Έλχίνίκη,
μέ τα δεκαεφτά της χρόνια κατοι-
κοϋσαν μ' Ινα κοπαϊάκι γιδοχρόδα-
τα καί δύο άγαθά βώδια την μονό-
πετρα αύτη. Είχαν άκόμα ονντροφιά
τους στήν Ιρημιά έκείνη, Ινα σγου-
ρομάλλη μανίρόσκυλλο καί τους
γλάρα;ς — άμέτρητα άληθεια γλά-
ροος... "Ολα αύτά μΐζί» μέ τόν κ.
Κων^ταντή" καί τή,ν Έλχ'.νίκη ά-
χοτελοϋσαν τό ζωντανο δασίλειο τοδ
νϊκτίθδ. Τα άλλα νηχτιά τα έκατοι-
χοδσαν μόνον γλάροι, γι' αύτό τό
χειο μ£.γάλο έθε·ωρείτο δίκαια ή
χρωτειίο:>5α τοδ μικροσκοχικοδ αυ¬
τού βασίλειον των μαύρων χετρών.
Ι Μέ μεγάλη σντκίνησι καί χ(
6χεδέχ9η ή μικροσκοπική κοινωνία
των άνθρώχων καί των ζώων τούς
ναδτες, χοΰ Ιφερναν έκεί τόν άέρα
ττ;ς έλληνικης ελευθερίας. Καί^έ-
νω τα γίίια έστίκωταν άχό χεριέρ-
γε:α φυσική στή υς της.
"Ετσι έκείνη τή δραδοά τοδ μχ-
νιασμένοΰ Δεκέμ^ρη τρείς ναδτες έ-
λε'^θέρωσαν άχό τόν Τοΰρκο τέ μι-
κρότερο κζτοικημένο τού Αίγαίοϋ
νητί. Δύο μόνον είχεν έχάνω άν-
Ορώχινα όντα. μά τ6 Ινα ά-' αότά
εδ-εσε γιά άνταμοιδή, με τα χειά α-
λυτα δετμά τής άγάπης, τίς χαρ-
διές των ναυτών.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοικητής.' ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΩΝ.....
δρχ. Ι.2Ο5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
αρχ. 5.7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗ Μ Α
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντριχόν. 'Υηοκατάστημα ΌδοΟ ΜτττρθΛΟλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πραχτορεΐον Ν<. εις Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρτίτης), Άγρίνιον ΑΙγν •ν, 'Αλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, 'Αμφισσα, ΆργοστόλίΛν, "Αρτα, Άταλάντη, Βαμβς) Βερ. οοια, Βόλος, Γρεβενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Δι&υμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάκυνθος Η¬ ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήύαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύοοίας), Ίωόννινα, Καβάλλα, Καλάδρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήοιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι- νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευχάς, ' Λήμνο'- Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυπλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά- τραι, Πειραιενς, Π όρος, Πράβιον, Πρέοεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία (Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σνρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλχίς, Χανίσ, Χίος. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχ«ται έν-τόκονς καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νέ» μίσματα (Σννάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, { οιαρκεϊς. ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς το ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσΐ' ΟΙ τόχοι των καταθέσεων είναι έλβύθεροι φόβον, τοδέ χαρτόσημο-ν τή; έκδοσκβ- των όμολογιων είναι είς6άροςτήςΤρα·τ·ζης. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χβρηγεϊ τα εξής 1»τόκια διά τάς παο' αυτή ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: α') Είς Δραχμάς Ρ') Είς Συνάλλαγμα 'ΕπΙ Ν. "Υόρκης (Δολλάοια) •Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.) 'Επΐ Παρισίων (Φράγκα) 'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) •Επί Τονρκίας (Λίρας) 'ΕπΙ Γερμανίας ΪΚεί.' γ' Είς αΰτούστον χρυσόν Ι1ΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΏΝ: 'ΕπΙ Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο έτησίβς 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως 'ΕΛ Παρισίων (Φράγκα) 2ο)ο ετησίως Ι 1)Ιο)οέτησίτες 8 1) 2 ο)ο έτησίβς 3 1)ίο)ο ετησίως 2 ο)ο ετησίως 2 1)2 ο)ο έτησίβς Μ)2ο)ο ετησίως 8 ο)ο ετησίως 21)2ο)ο έτησίβς ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: β') Είς Δραχμάς Διαρχείας 6 μηνων Διαρκίίας 1 Ιτους Διαρχείας 2 έτών Διαρχείας 4 ίτών Διαρχείας δ έτών Διαρχείας 10 Ηων χαί πλέον Ρ') Είς Σννάλλ: 'ΕπΙ Ν. 'Υόοκ 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). Διαρχείας • 1)4ο)βέτησία>;
4 1)2ο)οέτηοΐβ;
δο)οέτησίβ>ί
« 1)2ο)οέτησ£»;
6ο)οέτηοίω;
7ο)οέττ)σί(ΐ>;
Διαρχείας
Διαρχείας
Διαρκειας
Διαρκειας
6 μηνών 4 1)8 ο)ο έτησίβς
1 ϊτσβς 4 1)4 ο)ο έτησίβς
2<τ*ν 41)*ο)οέτησίβί 4 *τΦν 5ο)οέ~οίε»ς 6 ίτιον χβΐ πλέον « 1)»ο)ο ίτησί»; ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ι α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) IV) Είς Συνάλλαγμα: •Επί Νέας Υόρκης (μέχρι $2.000) 'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) 4 1)* έτησίβ; ΈΜ Ιταλίας (μέχρι Ι,τ. 20.000) γ') Είς αντούστον χρυσόν (μέχρι Χο. Δο. 10.000) 4 ο)· Ι—β(ε>ς
4 ο)ο έτησίβκ
8 ο)ο ετησίως
8 ο) ο ετησίως
4ο)ο#τηο(<κ »αν «ριχδς. πληροφορίαν καί ουναττ,ν ευκολίαν, τβν εν Άμίριχί βμογενών οιά νά τοίς παράσχη «Ηλ*» ζηττκ-ι. Άπίυθννθτΐτε βι' ί-~ολή; η τηλ» τηλίγρα- Άντιχροσωπϊία έν ΡΙΚ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΟ>α, δαίΐβ Τ44,
88 8ο. α&τκ 81., Οηΐοαβο, 10.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ_ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
Ή ήθοποιός τού κινηματργράφου Τζουανίτα Χάνσων, ή όποία έκίνησεν άγοι-
γήν χατά τού ξενοδοχείου Λίνκολν, τής Νέας "Υόρκης, ζητούσα 250.000
δολλάρια, ώς αποζημίωσιν, έ,τειδή έζεματίσθη υπό καίοντος άτμον, ώς λέ¬
γει είς την άγωγήν της. Συνομιλεϊ μέ τόν δικηγόρον της.
Πολλοί λίγο κείνη τή δραδυά ναΰ-
τβς των άντιτοριτιλλικών άχεδιδά-
σθησαν ~ο μΐγαλήτερο νησί. Πρός
τιμήν τής άγρίας τσοχανοχουλας,
τον €ράχο αυτόν τόν είπαν «Νησΐ
τής Έλίπνίκης», γιατι σ' όλων
τίς καρίιές ευρίσκετο μιά χριχτή
άλυσίδα —>& βδενε τΌϋς ναΰτες μέ
τή τ)ύμησή τιτς.
Μέσα στή Σαχάρα τΌΰ άνίρικοΰ
ρΓδάλλοντος ΐΓαροϋσιάοτηχε νερα-
ϊδένια ή ταρ&ενικ ήαύτή κόρη, μέ
τα μάτια τού έ*6λεχαν ναμηλά, μά
κοί» ϊέν έτχιζαν γι' αότο όλιγώ-ςερο
τίς καρίιές.
'Η ιταλϊ)ά Καλυψώ έζωντάνε^
στή ντκτιωτοχοίίλα καί τόσοι Όδϋσ-
σεϊς έμ.ε'.νίτν φυλααισμένοι στή θ«α
της! ^
Μά ή κόρτ) τού γέρο Κωνσταν-
τή έξακολοϋθοΰσδ τΆιγμένη στή
χονίρή κάιτα της νά φυλάτ; τα λι-
γοστά γιδοιτρόδατά της, στο νησί,
όμτ/ρική δασιλισσα στο έρημικό ττ-ς
δασίλειο.
Πάνω άχό τό κατάστρωμα των
χεριΐΓθλοοντων άντιτορχιλλικών οί
ϋτες^ εβλεπαν μέ τα κιάλια ιταν-
τΐΐνά, άχόρταγα στή δασίλισσα
τού νησιού, ώς ζοίι ένάνετο ά—δ τα
κιάλια μέ τό άλοτργαρισμα τοΰ κα-
ραδιοΰ.
Μά καί ή καρ3ιά τής άγριας,
της άγν&νστης αυτής τού κόσμ,ου νε-
ράϊδας ·ήρτ)εν Ινα ίράίυ κ^ί λιποψύ-
χ*}σε σε μίαν άρρώ-ττεια —οί) ηταν
τα— άγνωσττ) σ' αύτην, στήν άρρώ-
σ-τεια τής «γά-ης. Κι' ά~3 τότε,
κάθε χοίι ττερνοϋσί άττδ κοντά στήν
χαραλία τοδ ντϊσιοϋ ττ,ς κανένα άν-
τιτορχιλλικό, άνέδαινδ στήν άτό-
κριχινγ^άκτη γιά νά ΐδΐ αν ήταν μέ-
σα ό ναύτης έκείνος χου τής έμαλά-
κωσε, ιτου της εκανε Ινα ζεστό κομ-
μάτι κερί την άϊούλεΰτή της καρ-
!ά
ϊ χον βά εφαίνετο άχό μα-
ρ»ά στή νοτιά, κανένα νεοερχόμενο
άχο την Λήμνο καράβί άνέδαινβν
ή Έλ-ινίκη στήν χειό υψηλή κο-
ροφή τού δασιλείου της γιά νά το
ίδη χειο μεγάλο καί χ&ιο κοντινο
καί νά γνωρίστ) αν ήταν αύτό χοδ-
χε μέ>α τον καλό της.
Στδ νησί αύτό χού τα τοορκικά
κανδνια των φρουρίων τής Έλλης
μχορούσαν νά το κάνουν 3ν «ίχαν κ*-
νένα συμφέρον κόσκινο «ρχισε νά
χλάθεται μ^ά τραγφδία όσο «χλησί-
αζαν αί ήμέρες τής είρήνης, άνεί-
χωτη καί δουδή.
Κβί ενα ίειλινο τοδ Μάη, ό ναά-
της χοί» είχε σκλαδώσΐβ την καρίιά
της τσοχανοχούλας, έχέταςε μέ το
καράδ: τού άχό τα ν&ρά της, καί
την βφησε χωρίς έλχίοα στό έρη¬
μικό της 6ασίλ«!0...
Ή ίστορία τ^ί Έλχϊνίκτ,ς ν.ν.
τοδ νησιοδ της Θα ετελείωνεν έϊώ.
καί θά εμεναν οί αναγνώσται ψ'^
μέ την λύπη καί την σ·ομπόν!α ·"»
την χαρατημένη δασίλισσα, άν .·':·
γες μ·έρες χρίν νά φύγουν τα Χα,:^-
6ί~ 5έν ήρχετο στο. δασίλειό "1? ε·
νας άκόμη νέος κάτοΐκος. ΤΗτο εν ι
μ.·ελαγχρ«ινό χαλληαάρι ά*ό ~ν
"Ιμδρο^ Ινας ψαράς.
Ψημένο τιώι τής ιθάλαστχς. :-
κανέν άχό την χρώτη στ'.γμή *ίΛΤ"Λ
έντύχ6>σι στόν μχάρμχα Κωνσταντη.
Ή δάραα καί τα 3ίκτ·>α ήσαν ίαα
τθϋ, μά καί τα γι3οχ,:όδατα, κα'· ~·3
δώίια ήσαν χροίκα τής ΈλχινΓ/.ης.
Τό χράγμα- έτραδοδσε μέ »τα«ε:η
γραμμή νά τελειώση σ' Ινα χ^α^τ ■
κο είϊόλλιο, χοΰ τ)ά εκλΐίνε την τε¬
λευταίαι τω χράξι σέ καμμίαν ε/.-
κλησοδλα στήν Τένείον άχέν^τ: .
Αύτο φαινόταν χειά καμάρα...
"Ετσι οί ναδτες των άντιτο
λικων χοί) «ΐχαν άφίσγ; στό νησι της
Έλχινίκης Ινα κομμάτι τής *·3?*
ίιίς των χετοΰσαν ξέννοιαστθ'. ^τ^
νερά τής χατρίίας των, σάν ήλθεν
ή ειρήνη, χωρίς νά σκέχτωντα^ ι:ω;
άφισαν την δασίλιστά των ε?
καί άχρο—-άτεντη. Καί ό κα
φτης ναύτης, χοιός ξερει,
χετοδσε κι' αύτός χειδ ι^
σέ καμμ-.άν άλλη χοΰ τον έχε?'·μίνί
ρίΐά.... _
Κ. ΦΑΛΤΑΙΤ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Τό κακονριντοδικεϊον των
σίιον ήτθυχ-κτε μίαν άλλην σ;
κτόνον, ονόματι Μαρίαν Λεν*Ρ°%:·
Ό σνζι^'ός" της ήβΐλτΐσε νά «,··
διαζειιχθτ) δια νά "ΛΗϊίϋθΡ, μιαν
ν?αράν ύπο!λληλον δεκαεπταη";0·
.τον καταστήματος είς τό ο,τοιο
καί ό ϊδιο: είρνάζετο. Ή Αεγκίϊ,'
προοτπΒτίττισε νά τόν μεταΛΕίοτΐ· *■'"
κείνος την έγχατελει|« καί {«£Γ'σ
?>εν αίτησιν διαζι»νίου. Την '^'
μένην ή Λεγκρός μπτθη π^ '"
ναζήτησίν τού κροίτοΰσα κώ εν τ^'
κνον της. τό μόνον τό οποίον ετ>
επιζήση έκ των τριών τά^δποΐΛ ί ^
7·ε αποκτήση καί τόν δκέτευθί: ^
έπανελθτί είς την οΓκίαν το·λ Α;^
στιγιιήν βκείνην έπενΐθτι ή Ψ'"''
του,ή όποία ί>»Ελησε νά την ε^'
ώξη τοϊ καταστήματος. Η ^ε
κρός εξήγαγε τότε το πΗρίστ,?οίθν·
τό οποίον είχεν άγοράσΐ} την η'1^
ραν εκείνην, έφόντνσε τόν
«V-1--
γό της και ετραυμάτισεν είς το *&>
σοκτον την φίλην τον.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
1ί _^
ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗΝ
Α. ΤΝΓ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ Κ ΑΙ ΑΙΤΗΙΝΑΤΑ ΤΗΣ ΞΑΝθΗΙ.-ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;- ΜΙΑ ΜΟΜΦΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑ
ΤΟΥ-, Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΡΟΦΟΡ1ΚΩΣ ΚΑΙ..... ΕΓΓΡΑΦΩΣ... ΝΟΜΑΡΧΗΣ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΣΥΝΤΑΞΙ..... ΕΛΛΗΝΙΚΗ.- ΗΜΕΡΩΝ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΠΑ ΝΑ
ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑ Ν' ΑΚΟΥΣΟΥΝ... ΟΤΙ Η ΔΙΚ ΗΑΝΕΒΑΗΘΗ.
ΞΑΝΘΗ, Άπρίλιος. — Όπόσα
ζητήματι καί ή Ξάνθη, ή πόλις ή
όχοία θά εχρεπε νά είνε πλοδτος καί
εΰημερία, όπόσα παράπονα, όπόση
κατά τοδ Κράτους δι—φορίςι των
χατ&ίκων!
Νομίζει κανείς πώς δ θ«δς 55ει-
βσε όλο τδ καλάθι των ανθρωπίνον
σνμφορών, επί της πτωχής Ελλά¬
δος. "Οτι είνε παντοΰ ευτυχία, έδώ
είνα: τομφορά. Οί ποταμοί άλλοδ εί-
ν« πλοδτος, έδώ πέρα είνε πλημμυ¬
ραι, τα νερά άλλοΰ είναι ·εύχή θεοδ
επί τής γής, έδώ είναι έστία μια-
σαάτων, τδ Κράτος άλλοΰ είναι συμ
παραττάτης καί ένισχυτής, έδώ εί¬
ναι έμπόδιον κατά πάσης προόδου
των κάτοικον.
Ποιδς φτακι;
Ή μανταλιτέ, ή τυπικότης, ή ά-
ϊ'αφορία, καί ό έτσιθελισμός, των έν
Αθήνας.
θομοδμαι τί είχε είπβί είς τδν
Μιχαλακόπουλον, περιοδεύοντα, μία
έπτροπή σοδαρών κυρίων Ξάνθης,
έχουσα τδν Δήμαρχον της «πί χβ-
?αλής.
«Ή περιοδεία υμών θά σάς επι¬
τρέψη νά έκτιμησητε έξ ιδίας αντι¬
λήψεως όλην την έκτασιν τής έγ-
ν.ηαλείψεως καί τής άρρυθμίας,
μέσα είς την οποίαν άγωνιοδν ση¬
μερον, ΰπδ τδ τίάρος των όξυτέρων
μίταπολεμικών προδλημάτων, χω¬
ρ α; εΰλογηθείσαι δαψιλώς 6πδ τής
φ>τεως.
»Βοοδν αί άνάγκαι καί αί έλλει¬
ψις τής περιφερείας, πλήν έν τού-
τ0;ζ» μέχρι σημερον, ού&μία σοβαρά
Χαί συστηματική προσπαθεία έπεχ«ι-
ρή·Θη υπο τής Πολιτείας.»
Καί έπ«ι8ή έφηδήθησαν μηπως
ο κ. Μιχαλακόπουλος λησμονήση,
οχως τόσοι άλλοι, τοΰ εδωσαν την
μομφήν αύτην και εγγράφως!...
* * #
Άς δοδμε λοιπδν ποία τα αίτή-
Ιιατα, τα δίκαια, καί τα παράπονα
τής Ξάνθης:
Πρώτον οί Ξάνθιοι ζητοδν ή έ-
*αρχία των νά προδίδασθη «ίς Νο¬
μαρχίαν.
Ό πληθυσμδς τής επαρχίας Ξάν-
νης, κατά την τελευταίαν απογρα¬
φήν ^ είναι χαραπάνω άπδ 100.000.
Απόϊ άπόψεος πληθυσμοϋ λοιπόν,
*—τάντοτε κατά τα λ«γόμ«να τόν
Ξανθίων — πρέπει ή Ξάνβη νά α¬
ποκτήση την δ'οικητικήν της αν«-
ξαρτησΐτν άπο τής Κομοτινής είς
ην ύπάγεται «ώς εΐδος χωρικοό τι¬
νος έξαρτήματος.»
Διά τής προαγωγής τής ΰποδιοι-
κητεως είς Νομαρχίαν να ή έκ-
προσώπησις τοίϊ Κράτοϋς βά είναι
άξίθπρεπεστέρα είς μέρος δποο τό¬
σαι ξέναι εταιρείαι εχο·.>ν έγκατα-
σταθη καί τόση κίνησις γίνεται με-
γάλη έυ.πορική.
"Επειτα ή Εάνθη ώς σημαντικω-
τατον 6ιομηχανικόν κέντρον, τδ ο¬
ποίον περικλείει μέσα τού 7000 ώρ-
γανωμένο^ς εργάτας, βέλει ανωτέ¬
ραν διοικητΐκήν αρχήν, ή όποία νά
παριΐκολοτθή την κίνησιν των καί
νά προδλέ—η πράγματα κα ίνα προ-
λαμ·δάνη γεγβνότα. Γιατί καί συγ-
κρούσεις καί νεκροί καί αίμα ε6ρε-
ξε κατά Βιαστήματϊ τ άπεζοδρόμια
της Ξάνθης.
Τώρα μάλιστα μέ τδν &εσμδν
τής αύτοδιθ!κϊ>σεως των νομών, κιν-
δυνεύει ή πόλις τής Ξάνΰη,ς, μέ μιά
τόσο έκτεταμένη καί πλοικτία περι-
φέρεκζ, νά έξαρτηστ) την τύχην των
πολλαπλών συμφ«ρόντων της καί
τού μέλλοντας της, άπο τδ Νομαρ¬
χιακόν συμβούλιον, τδ οποίον 6
έ **· β« λ8ίτοι>ργτ5 «ίς τη
λειάς, αντιλήψεως καί πρωτοβουλί-
ας. .
( Νομα·ρχοποίησις άνθρώπων, για-
τι ^ δ μπαμπάς τού είχε χρήμάτα,
και ή Νομαρχοποίησις άνθρώπων,
σάν εκείνον ποΰ εστειλε τα μπαγά-
ζια τού καί τίς βαλίτσες τοι> σέ
κάποια Γεν.χή Διοίχησι, γΐατί νόμι-
ζε ότι ή Γενική Διοίκησις «ίναι ...
Ξενοδοχείο των Νομαρχών τοδ Κρά
τους, ή ή Νομαρχοποίησις άνθρώ¬
πων, πού δέν ξέρουν την Ελληνικήν
καί δέν μποροδν νά διατυπώσουν μί¬
αν φράσιν, σάν εκείνον, δ οποίος με¬
ταβαίνων είς την θέσιν τού, έτηλε-
γράφησεν είς την Νομαρχίαν τα έ-
ξής^άμίμητα:
«"Ερχομαι πρωίαν. Κάμετε κρα¬
τηθή οϊκησις»!
Τέτοιοι καί χεΐρότερθ! νομάρχαι
τής νέας έποχής, καλλίτερα νά λ«ί-
ψουνε άπδ την πρακτική καί δοο-
λευτάρα Ξάνθη.
* « *
Τώρα μία λύσις προδάλλεται, έν
Κομοτινήν.
Ή Ξάνθη μέ τόσον πληθυσμό'
τής επαρχίας της, μέ τδν πληθυ·
σμόν τής πόλεως, δ οποίος την ά
νεδάζει «ίς έδδόμην, κατά τδν πλη¬
θυσμόν, πόλιν τής Ελλάδος, μέ Ι¬
να Δήμον, δ οποίος είναι δ πρώτο
Δήμος τής θράκης καί δ τρίτος σ
όλη την Βόρειον 'Ελλάδα, μέ έμ-
πόριθ, μέ διομηχανία, ή Ξάνθη ή δ-
ποία πληρώνει κάθε χρόνο είς τι
Κράτος «ίς άμέσους καί έμμέσοο< φόρους παραπάνω άπδ 125.000.000 νομίζομεν ότι δικ-αιοδται ργμςί μζμ νά ζητήση καί νά επιτύχη ενα Νο- μάρχη άπδ τδ Κράτος. Άλλά άς μας έπιτρέψοΐ)ν οί άγα· ,' πητοί Ξάνθιοι, νά τους ποΰμε κάτι Ή σύστασις Νομαρχίας καί ή ά- ποστολή ένδς άνθρώπου μέ δύο 6α- λίτσες ώς σάν μερικούς ποί» διωρί- σθηκαν τελευταίως σέ ίνα τρίκαντό δέν σώζ«ι την κατάστασιν. Ή Νομαρχία, θέλει άνθρωπο δου- ί^ Πόλλαοδ, 18 έτων, ή όποία εξελέγη 4Π(κγκίπισσα Ανθέων», είς μίαν έκθεσιν τού Οΰέστ Λό; "Αγγελες. των Ό Τσάρλη Τσάιτίαν, κάτω καί ή τέ¬ ως σύζυγός τού, άνω, περΐ των οποί¬ ων εσχάτως διεδόθη ότι ποόκειται νά σνζευχθονν έκ νέον. περιπτώσει άίυνάτοο συστάσεως μαρχίας έκεί πέρ*. Νά λτ/φθη πρόνοια άπδ τδ Κρά¬ τος, είίική διά την Επαρχίαν Ξάν¬ ης, γιά νά έχη ίδιον έπαρχιακδν Συμβούλιον, όπως είχ« καί επί Τουρ κοκρατία'ς. Οί όρ«ι καί αί συνθήκαι ποό ΰ- πάρχουνε στήν Ξάνθη, έπιίάλλουνε Ινα τοιούτον, άλλά ποίος θά μας διαβεβαιώση, ότι τότε δέν θά σηκω- θοΰν όλαι αί επαρχίαι της 'Ελλά- Ή Δνίς Κάθεριν Εάρρ, ή όποία εξελέγη διά την καλλονήν της αύτοκράτεν ρα των Άνατολικών πανηγύρεων έν τή "Ογδεν, τής Πολιτείας Γιοντας. οί συνολικες δαπάνες των κάθε χρό- νο, των κάτοικον τής περιφερείας Ξάνθης, πού πάνβ στήν Κομοτινή νά δικασθοΰν. Εβδομήκοντα επί τοίς έκατδν, «κ των υποθέσεων τοδ Πρωτοδικβίου τής Κομοτινής είναι ύποθέσε'.ς έκ τής επαρχίας Ξάνθης. Άλλά μήπως τροφοδοτεί μό-^ον τδ Πρωτοδικείον της Κομοτινής ή Ξάνθη; ' Τροφοίοτεί καί τδ έκβί έδρβΰον έμπορικδν Έπΐμελητήριον Ροδόπης, ως ·καί τδ έκεί Ταμείον Έπαιρχια- κής δδοποιΐας Ροδόπης κλπ. Άλλά άς έλθωμεν «ίς τδ Πρω¬ τοδικείον. Οί Ξάνθιοι, διατείνονται, ότι διά τής συστάσεως είς την πόλιν των Πρωτοδικείοο, όχι μόνον θά κατα¬ στή προσιτή είς πάντας ή διχαιοσύ- νη, την δποίχν σήμερον έν μέρει καταργεΐ ή δ^σχέρεια καί ή δαπα- νηρότης, πρός ζημίαν των κατοί- κων, προτιμώντων σημερα νά πα- ρτ άπδ μιά οΐκονομική δια- φορά των, παρά νά τρέχουν καί νά ξοδεύωντζι είς την Κομοτινήν, άλ¬ λά καί τδ Κράτος χάνει ετσι, ση¬ μερα, αρκετάς προσόδους. « » * Άλλά έατδς αυτόν καί ή ίδρυσις Πρωτοδικείοο είς την ΞάνΘην έν- δείκνυΤΛΐ καί άπδ πάσης άλλης α¬ πόψεως. Ή Ξ ψς Ή Ξάνθη είναι σχμ&ρΛ Ινα ση- μαντικδ άστικό κέντρο, είς τδ ο¬ ποίον διαγκωνίζονται συμφέροντα έ- κατομμυρίων καί έδοεύοον τεράστι- ες «πιχειρησεις και έκπροσωποδν- ται. κ» διεθνοδς πιστώσεως έμπορι- ος, μέχρις ΆγοΆινίτσης καϊ δέν κοί οίκοι, οί ·δποΐοι άντικρύζουν ά ζττή"υ«ν είδικδν 'Ε)ΐΓαρχιακδν ττ^^ζρα έκβΐ μιά σκιώϊη «μφάνισι ς, μχρ γ ρ Θά ζτ,τή"υ«ν είδικδν 'Ε)ΐΓαρχιακδν ττ^^ζρα έκβΐ μιά σκιώϊη «μφάνισι Συμβούλιον καί γι' αύτές; δϊκαιοσύνης *αί γενικώτβρον έξο->
Ώστβ, κατά την γνώμην μ,ζς,
μΐά λΰσις μοναχά ύπάρχει. Νά γίνη
ήΞάνΘη εδρα- Νομαρχίας.
Άλλά τότ« τί θά γίνη ή Κομο-
ινή;
* * ♦
Άλλη άξίωσις τού λαοΰ Ξάνθης
Ιναι ή σύστασις έκεΐ Πρωτοδικβί-
υ, τάς δαπάνας τοδ δποίου ευχαρί¬
στως άναλαμβάνουν ό Δήμος καί αί
οινότητες τής επαρχίας, όπως καί
■ά Ιξοδα ποί» θά άπαίτηθοϋν διά την
τέγασιν καί συντήρησιν τού δικα-
τικοδ μεγάρου.
Καί τουτο γιά νά ανακουφισθοδν
ι πληθυσμοί, καταδαπανώμενοι μέ
:άς «ίς την Κομοτινήν συχνάς καί
ίοτκόπους μεταδάΐε'.ς των.
Εις 6.000.000 Ιχουν Ο
σιας κρατιαης.
ΐ Άλλά δχι μόνον αύτδ, άλλά καί
αί μεγάλαι άποττάσεις *αί ή έλ¬
λειψις συγκοινωνίαν των άπΌκέν-
τρων μερών της περιφ^ρβίας, μέ την
Κομοτινήν έπίδάλλοον την ίδρυσιν
Πρωτοδιεκίο».
Πολλών κατοίχων της ύπαίθροα
ή είς Κομοτινήν μετάβασις αποτε¬
λεί έκ3τρατεία.ν άληθινήν πού 3ιαρ«-
χίί πολλές φορές και τρείς ααϊ
τέσσαρες ήμέρες γιά ν' άκούσουν,
όταν θά γθασοον «ίς Κομοτινήν,
ότι ή δίκη... άνίδλήθη.
Διά τοδ Πρωτοδικβίου Ξάνθης
θά έξυπηρ«ττ/θοδν κατ άλλβς τερ«-
φερειες.
Αί τέραν τού Νεοτοο «βριφέρειαι
Μουντζούνα; «αί Δ«ρόδοο. αί ο¬
ποίαι απεχουν τρείς ώρ«ς
δρομιαως άπδ την Ξάνθην, άναγ-
κάζονται καί πηγαίνουν σήμ«ρα πο¬
ρείαν δεκαοχτώ ώρών, με ύποζύγι»
είς την Καδάλλαν.
Άλλά χα<ί ίλλες περιφέρ«ι«ς ώς ή τής Σταυρουπόλ«ος καί τοΰ Ίά- σμου, ύπαγόμεναι σήμερα είς την Κομοτινήν, θά ηδύναντο νά εξυτη- ρετηθοδν, διευκ.ολυνόμ«ναι διά τοΰ Πρωτοδικείου Ξάνθης. Στδν παληό καιρο οί Τοΰρκοι, άναγνωρίζοντες την (τπουδαιότητα τής Ξάνθης ώς πόλεος καί ώς οί- κονομικΌδ κέντρου, «ίχαν καί Προ- τοδικείον κυί 'Εμποροδικείον «ίς αύ¬ την. ι Σημβρον οί λδγοι της υπάρξεως εκεί Προτοδικείο'Λ όχι μόνον ύφί- στανται άλλά καί «ίς βαθμόν ασυγ¬ κρίτως ανώτερον προήχθησαν. θά θελήση, λοΐπόν, τδ Ελληνι¬ κόν Κράτος νά ύστ«ρήση είς μέρι- μναν καί άντιλήψεις κρ-ατικάς τοδ τουρκικοδ; Άλλά ίιά τα μέρη αύτά τα έπβ- χοντα θέσιν Σταχτομπούτας, άπβ- ν,αντι τοδ Κράτους τοδ Έλληνιαοό καί τόν άρχόν τού δημεοοργείτα» καί &αι αλλο έρώτημα άκόμη; —Θά Θελησουν νά πάνε οί δ σταί; Είς Κράτος σπασμωδικδν καί δ- —ερικδν ώς τδ ημέτερον, όχι μόνον δέν έκπλήσσει, άλλά και έπιδάλ- λεται μιά ερώτησις τοιαύτη. ^ Άλλά «ίς την ερώτησιν αύτη* θά άιταντήσουμε όταν -άμ« είς τήτ Κομοτινηνί.. ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ, ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙ3 Διπλωματοΰχος Χειρα-τράχττοο, χαΐ έφευρέτης τοΰ θερμοκαπέλ· λου πρός επα¬ ναφοράν τ ά τ μαλλιων καί θβ- ραπίίαν τής —ώσεως αυτών. Γράψατϊ διά τ* Βιδλιάριον μόν, άποοτέλλεται οωοο· άν. τΩραι Γραςρείου 5—8 μ. μ., 10— 12 τάς Κυριακάς. 326—8 ν. 55ΐη 51., Νε-νν ΥογΙ Ρίιοηβ: €ο1ΐαπι1)ΐΐ3 5858. ΛΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚΗ ΕΙΔΙΚΗ ΓΎΝΑΓΚΟΛΟΓΟΣ ΙΑΤΡΟΣ 106 Οηττ&Ι ΡβτΙ νΥββί Νεν ΥθΓΐε ΟΐΙγ. Τηλέφ. Ίταίαΐβατ 2033. "Ωραι: Δεντ., Π έμ. καί Σά66. Τ— 8 μ. μ. Τρίτην καί Παρ. 1—2 μ.μ.
1ί _^
ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗΝ
Α. ΤΝΓ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ Κ ΑΙ ΑΙΤΗΙΝΑΤΑ ΤΗΣ ΞΑΝθΗΙ.-ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;- ΜΙΑ ΜΟΜΦΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑ
ΤΟΥ-, Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΡΟΦΟΡ1ΚΩΣ ΚΑΙ..... ΕΓΓΡΑΦΩΣ... ΝΟΜΑΡΧΗΣ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΣΥΝΤΑΞΙ..... ΕΛΛΗΝΙΚΗ.- ΗΜΕΡΩΝ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΠΑ ΝΑ
ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑ Ν' ΑΚΟΥΣΟΥΝ... ΟΤΙ Η ΔΙΚ ΗΑΝΕΒΑΗΘΗ.
ΞΑΝΘΗ, Άπρίλιος. — Όπόσα
ζητήματι καί ή Ξάνθη, ή πόλις ή
όχοία θά εχρεπε νά είνε πλοδτος καί
εΰημερία, όπόσα παράπονα, όπόση
κατά τοδ Κράτους δι—φορίςι των
χατ&ίκων!
Νομίζει κανείς πώς δ θ«δς 55ει-
βσε όλο τδ καλάθι των ανθρωπίνον
σνμφορών, επί της πτωχής Ελλά¬
δος. "Οτι είνε παντοΰ ευτυχία, έδώ
είνα: τομφορά. Οί ποταμοί άλλοδ εί-
ν« πλοδτος, έδώ πέρα είνε πλημμυ¬
ραι, τα νερά άλλοΰ είναι ·εύχή θεοδ
επί τής γής, έδώ είναι έστία μια-
σαάτων, τδ Κράτος άλλοΰ είναι συμ
παραττάτης καί ένισχυτής, έδώ εί¬
ναι έμπόδιον κατά πάσης προόδου
των κάτοικον.
Ποιδς φτακι;
Ή μανταλιτέ, ή τυπικότης, ή ά-
ϊ'αφορία, καί ό έτσιθελισμός, των έν
Αθήνας.
θομοδμαι τί είχε είπβί είς τδν
Μιχαλακόπουλον, περιοδεύοντα, μία
έπτροπή σοδαρών κυρίων Ξάνθης,
έχουσα τδν Δήμαρχον της «πί χβ-
?αλής.
«Ή περιοδεία υμών θά σάς επι¬
τρέψη νά έκτιμησητε έξ ιδίας αντι¬
λήψεως όλην την έκτασιν τής έγ-
ν.ηαλείψεως καί τής άρρυθμίας,
μέσα είς την οποίαν άγωνιοδν ση¬
μερον, ΰπδ τδ τίάρος των όξυτέρων
μίταπολεμικών προδλημάτων, χω¬
ρ α; εΰλογηθείσαι δαψιλώς 6πδ τής
φ>τεως.
»Βοοδν αί άνάγκαι καί αί έλλει¬
ψις τής περιφερείας, πλήν έν τού-
τ0;ζ» μέχρι σημερον, ού&μία σοβαρά
Χαί συστηματική προσπαθεία έπεχ«ι-
ρή·Θη υπο τής Πολιτείας.»
Καί έπ«ι8ή έφηδήθησαν μηπως
ο κ. Μιχαλακόπουλος λησμονήση,
οχως τόσοι άλλοι, τοΰ εδωσαν την
μομφήν αύτην και εγγράφως!...
* * #
Άς δοδμε λοιπδν ποία τα αίτή-
Ιιατα, τα δίκαια, καί τα παράπονα
τής Ξάνθης:
Πρώτον οί Ξάνθιοι ζητοδν ή έ-
*αρχία των νά προδίδασθη «ίς Νο¬
μαρχίαν.
Ό πληθυσμδς τής επαρχίας Ξάν-
νης, κατά την τελευταίαν απογρα¬
φήν ^ είναι χαραπάνω άπδ 100.000.
Απόϊ άπόψεος πληθυσμοϋ λοιπόν,
*—τάντοτε κατά τα λ«γόμ«να τόν
Ξανθίων — πρέπει ή Ξάνβη νά α¬
ποκτήση την δ'οικητικήν της αν«-
ξαρτησΐτν άπο τής Κομοτινής είς
ην ύπάγεται «ώς εΐδος χωρικοό τι¬
νος έξαρτήματος.»
Διά τής προαγωγής τής ΰποδιοι-
κητεως είς Νομαρχίαν να ή έκ-
προσώπησις τοίϊ Κράτοϋς βά είναι
άξίθπρεπεστέρα είς μέρος δποο τό¬
σαι ξέναι εταιρείαι εχο·.>ν έγκατα-
σταθη καί τόση κίνησις γίνεται με-
γάλη έυ.πορική.
"Επειτα ή Εάνθη ώς σημαντικω-
τατον 6ιομηχανικόν κέντρον, τδ ο¬
ποίον περικλείει μέσα τού 7000 ώρ-
γανωμένο^ς εργάτας, βέλει ανωτέ¬
ραν διοικητΐκήν αρχήν, ή όποία νά
παριΐκολοτθή την κίνησιν των καί
νά προδλέ—η πράγματα κα ίνα προ-
λαμ·δάνη γεγβνότα. Γιατί καί συγ-
κρούσεις καί νεκροί καί αίμα ε6ρε-
ξε κατά Βιαστήματϊ τ άπεζοδρόμια
της Ξάνθης.
Τώρα μάλιστα μέ τδν &εσμδν
τής αύτοδιθ!κϊ>σεως των νομών, κιν-
δυνεύει ή πόλις τής Ξάνΰη,ς, μέ μιά
τόσο έκτεταμένη καί πλοικτία περι-
φέρεκζ, νά έξαρτηστ) την τύχην των
πολλαπλών συμφ«ρόντων της καί
τού μέλλοντας της, άπο τδ Νομαρ¬
χιακόν συμβούλιον, τδ οποίον 6
έ **· β« λ8ίτοι>ργτ5 «ίς τη
λειάς, αντιλήψεως καί πρωτοβουλί-
ας. .
( Νομα·ρχοποίησις άνθρώπων, για-
τι ^ δ μπαμπάς τού είχε χρήμάτα,
και ή Νομαρχοποίησις άνθρώπων,
σάν εκείνον ποΰ εστειλε τα μπαγά-
ζια τού καί τίς βαλίτσες τοι> σέ
κάποια Γεν.χή Διοίχησι, γΐατί νόμι-
ζε ότι ή Γενική Διοίκησις «ίναι ...
Ξενοδοχείο των Νομαρχών τοδ Κρά
τους, ή ή Νομαρχοποίησις άνθρώ¬
πων, πού δέν ξέρουν την Ελληνικήν
καί δέν μποροδν νά διατυπώσουν μί¬
αν φράσιν, σάν εκείνον, δ οποίος με¬
ταβαίνων είς την θέσιν τού, έτηλε-
γράφησεν είς την Νομαρχίαν τα έ-
ξής^άμίμητα:
«"Ερχομαι πρωίαν. Κάμετε κρα¬
τηθή οϊκησις»!
Τέτοιοι καί χεΐρότερθ! νομάρχαι
τής νέας έποχής, καλλίτερα νά λ«ί-
ψουνε άπδ την πρακτική καί δοο-
λευτάρα Ξάνθη.
* « *
Τώρα μία λύσις προδάλλεται, έν
Κομοτινήν.
Ή Ξάνθη μέ τόσον πληθυσμό'
τής επαρχίας της, μέ τδν πληθυ·
σμόν τής πόλεως, δ οποίος την ά
νεδάζει «ίς έδδόμην, κατά τδν πλη¬
θυσμόν, πόλιν τής Ελλάδος, μέ Ι¬
να Δήμον, δ οποίος είναι δ πρώτο
Δήμος τής θράκης καί δ τρίτος σ
όλη την Βόρειον 'Ελλάδα, μέ έμ-
πόριθ, μέ διομηχανία, ή Ξάνθη ή δ-
ποία πληρώνει κάθε χρόνο είς τι
Κράτος «ίς άμέσους καί έμμέσοο< φόρους παραπάνω άπδ 125.000.000 νομίζομεν ότι δικ-αιοδται ργμςί μζμ νά ζητήση καί νά επιτύχη ενα Νο- μάρχη άπδ τδ Κράτος. Άλλά άς μας έπιτρέψοΐ)ν οί άγα· ,' πητοί Ξάνθιοι, νά τους ποΰμε κάτι Ή σύστασις Νομαρχίας καί ή ά- ποστολή ένδς άνθρώπου μέ δύο 6α- λίτσες ώς σάν μερικούς ποί» διωρί- σθηκαν τελευταίως σέ ίνα τρίκαντό δέν σώζ«ι την κατάστασιν. Ή Νομαρχία, θέλει άνθρωπο δου- ί^ Πόλλαοδ, 18 έτων, ή όποία εξελέγη 4Π(κγκίπισσα Ανθέων», είς μίαν έκθεσιν τού Οΰέστ Λό; "Αγγελες. των Ό Τσάρλη Τσάιτίαν, κάτω καί ή τέ¬ ως σύζυγός τού, άνω, περΐ των οποί¬ ων εσχάτως διεδόθη ότι ποόκειται νά σνζευχθονν έκ νέον. περιπτώσει άίυνάτοο συστάσεως μαρχίας έκεί πέρ*. Νά λτ/φθη πρόνοια άπδ τδ Κρά¬ τος, είίική διά την Επαρχίαν Ξάν¬ ης, γιά νά έχη ίδιον έπαρχιακδν Συμβούλιον, όπως είχ« καί επί Τουρ κοκρατία'ς. Οί όρ«ι καί αί συνθήκαι ποό ΰ- πάρχουνε στήν Ξάνθη, έπιίάλλουνε Ινα τοιούτον, άλλά ποίος θά μας διαβεβαιώση, ότι τότε δέν θά σηκω- θοΰν όλαι αί επαρχίαι της 'Ελλά- Ή Δνίς Κάθεριν Εάρρ, ή όποία εξελέγη διά την καλλονήν της αύτοκράτεν ρα των Άνατολικών πανηγύρεων έν τή "Ογδεν, τής Πολιτείας Γιοντας. οί συνολικες δαπάνες των κάθε χρό- νο, των κάτοικον τής περιφερείας Ξάνθης, πού πάνβ στήν Κομοτινή νά δικασθοΰν. Εβδομήκοντα επί τοίς έκατδν, «κ των υποθέσεων τοδ Πρωτοδικβίου τής Κομοτινής είναι ύποθέσε'.ς έκ τής επαρχίας Ξάνθης. Άλλά μήπως τροφοδοτεί μό-^ον τδ Πρωτοδικείον της Κομοτινής ή Ξάνθη; ' Τροφοίοτεί καί τδ έκβί έδρβΰον έμπορικδν Έπΐμελητήριον Ροδόπης, ως ·καί τδ έκεί Ταμείον Έπαιρχια- κής δδοποιΐας Ροδόπης κλπ. Άλλά άς έλθωμεν «ίς τδ Πρω¬ τοδικείον. Οί Ξάνθιοι, διατείνονται, ότι διά τής συστάσεως είς την πόλιν των Πρωτοδικείοο, όχι μόνον θά κατα¬ στή προσιτή είς πάντας ή διχαιοσύ- νη, την δποίχν σήμερον έν μέρει καταργεΐ ή δ^σχέρεια καί ή δαπα- νηρότης, πρός ζημίαν των κατοί- κων, προτιμώντων σημερα νά πα- ρτ άπδ μιά οΐκονομική δια- φορά των, παρά νά τρέχουν καί νά ξοδεύωντζι είς την Κομοτινήν, άλ¬ λά καί τδ Κράτος χάνει ετσι, ση¬ μερα, αρκετάς προσόδους. « » * Άλλά έατδς αυτόν καί ή ίδρυσις Πρωτοδικείοο είς την ΞάνΘην έν- δείκνυΤΛΐ καί άπδ πάσης άλλης α¬ πόψεως. Ή Ξ ψς Ή Ξάνθη είναι σχμ&ρΛ Ινα ση- μαντικδ άστικό κέντρο, είς τδ ο¬ ποίον διαγκωνίζονται συμφέροντα έ- κατομμυρίων καί έδοεύοον τεράστι- ες «πιχειρησεις και έκπροσωποδν- ται. κ» διεθνοδς πιστώσεως έμπορι- ος, μέχρις ΆγοΆινίτσης καϊ δέν κοί οίκοι, οί ·δποΐοι άντικρύζουν ά ζττή"υ«ν είδικδν 'Ε)ΐΓαρχιακδν ττ^^ζρα έκβΐ μιά σκιώϊη «μφάνισι ς, μχρ γ ρ Θά ζτ,τή"υ«ν είδικδν 'Ε)ΐΓαρχιακδν ττ^^ζρα έκβΐ μιά σκιώϊη «μφάνισι Συμβούλιον καί γι' αύτές; δϊκαιοσύνης *αί γενικώτβρον έξο->
Ώστβ, κατά την γνώμην μ,ζς,
μΐά λΰσις μοναχά ύπάρχει. Νά γίνη
ήΞάνΘη εδρα- Νομαρχίας.
Άλλά τότ« τί θά γίνη ή Κομο-
ινή;
* * ♦
Άλλη άξίωσις τού λαοΰ Ξάνθης
Ιναι ή σύστασις έκεΐ Πρωτοδικβί-
υ, τάς δαπάνας τοδ δποίου ευχαρί¬
στως άναλαμβάνουν ό Δήμος καί αί
οινότητες τής επαρχίας, όπως καί
■ά Ιξοδα ποί» θά άπαίτηθοϋν διά την
τέγασιν καί συντήρησιν τού δικα-
τικοδ μεγάρου.
Καί τουτο γιά νά ανακουφισθοδν
ι πληθυσμοί, καταδαπανώμενοι μέ
:άς «ίς την Κομοτινήν συχνάς καί
ίοτκόπους μεταδάΐε'.ς των.
Εις 6.000.000 Ιχουν Ο
σιας κρατιαης.
ΐ Άλλά δχι μόνον αύτδ, άλλά καί
αί μεγάλαι άποττάσεις *αί ή έλ¬
λειψις συγκοινωνίαν των άπΌκέν-
τρων μερών της περιφ^ρβίας, μέ την
Κομοτινήν έπίδάλλοον την ίδρυσιν
Πρωτοδιεκίο».
Πολλών κατοίχων της ύπαίθροα
ή είς Κομοτινήν μετάβασις αποτε¬
λεί έκ3τρατεία.ν άληθινήν πού 3ιαρ«-
χίί πολλές φορές και τρείς ααϊ
τέσσαρες ήμέρες γιά ν' άκούσουν,
όταν θά γθασοον «ίς Κομοτινήν,
ότι ή δίκη... άνίδλήθη.
Διά τοδ Πρωτοδικβίου Ξάνθης
θά έξυπηρ«ττ/θοδν κατ άλλβς τερ«-
φερειες.
Αί τέραν τού Νεοτοο «βριφέρειαι
Μουντζούνα; «αί Δ«ρόδοο. αί ο¬
ποίαι απεχουν τρείς ώρ«ς
δρομιαως άπδ την Ξάνθην, άναγ-
κάζονται καί πηγαίνουν σήμ«ρα πο¬
ρείαν δεκαοχτώ ώρών, με ύποζύγι»
είς την Καδάλλαν.
Άλλά χα<ί ίλλες περιφέρ«ι«ς ώς ή τής Σταυρουπόλ«ος καί τοΰ Ίά- σμου, ύπαγόμεναι σήμερα είς την Κομοτινήν, θά ηδύναντο νά εξυτη- ρετηθοδν, διευκ.ολυνόμ«ναι διά τοΰ Πρωτοδικείου Ξάνθης. Στδν παληό καιρο οί Τοΰρκοι, άναγνωρίζοντες την (τπουδαιότητα τής Ξάνθης ώς πόλεος καί ώς οί- κονομικΌδ κέντρου, «ίχαν καί Προ- τοδικείον κυί 'Εμποροδικείον «ίς αύ¬ την. ι Σημβρον οί λδγοι της υπάρξεως εκεί Προτοδικείο'Λ όχι μόνον ύφί- στανται άλλά καί «ίς βαθμόν ασυγ¬ κρίτως ανώτερον προήχθησαν. θά θελήση, λοΐπόν, τδ Ελληνι¬ κόν Κράτος νά ύστ«ρήση είς μέρι- μναν καί άντιλήψεις κρ-ατικάς τοδ τουρκικοδ; Άλλά ίιά τα μέρη αύτά τα έπβ- χοντα θέσιν Σταχτομπούτας, άπβ- ν,αντι τοδ Κράτους τοδ Έλληνιαοό καί τόν άρχόν τού δημεοοργείτα» καί &αι αλλο έρώτημα άκόμη; —Θά Θελησουν νά πάνε οί δ σταί; Είς Κράτος σπασμωδικδν καί δ- —ερικδν ώς τδ ημέτερον, όχι μόνον δέν έκπλήσσει, άλλά και έπιδάλ- λεται μιά ερώτησις τοιαύτη. ^ Άλλά «ίς την ερώτησιν αύτη* θά άιταντήσουμε όταν -άμ« είς τήτ Κομοτινηνί.. ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ, ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙ3 Διπλωματοΰχος Χειρα-τράχττοο, χαΐ έφευρέτης τοΰ θερμοκαπέλ· λου πρός επα¬ ναφοράν τ ά τ μαλλιων καί θβ- ραπίίαν τής —ώσεως αυτών. Γράψατϊ διά τ* Βιδλιάριον μόν, άποοτέλλεται οωοο· άν. τΩραι Γραςρείου 5—8 μ. μ., 10— 12 τάς Κυριακάς. 326—8 ν. 55ΐη 51., Νε-νν ΥογΙ Ρίιοηβ: €ο1ΐαπι1)ΐΐ3 5858. ΛΕΣΠΟΙΝΑ Α. ΔΟΥΚΑΚΗ ΕΙΔΙΚΗ ΓΎΝΑΓΚΟΛΟΓΟΣ ΙΑΤΡΟΣ 106 Οηττ&Ι ΡβτΙ νΥββί Νεν ΥθΓΐε ΟΐΙγ. Τηλέφ. Ίταίαΐβατ 2033. "Ωραι: Δεντ., Π έμ. καί Σά66. Τ— 8 μ. μ. Τρίτην καί Παρ. 1—2 μ.μ.
12
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ. 12 ΜΑ-Ι-ΟΤ, 1329.
ΑΗΑΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΚΡΙΤΑ2 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ 2ΥΝ0ΡΩΝ
ΣΟΓΦΛΙ, Μάρτιος.—Τό Σου-
βλΐ είναι μιά φωλεά ξεχωριστή ά-
κ6 την θράχη, άλλά καΐ αχαραι-
τητη στή ζωή της. Ό ηρεμος αιο-
λικός τύχος *οο χβριαρχει στην ευ-
φορη αυτή χώρα τοΰ 'Εβς«?. «εν
άχαντάται είς το Σουφλι. Εδω οί
κάτοικοι εχουν *βτι τ6 αΰστηροτε-
ρο, τό ένθουσιωδέστερο, την ροχην
πρός ταχι/τέρας άχοφάσεις, καΐ μα-
λιστα όταν «ι άιτοφάσ-εις συνεχωνται
μέ τόν χατριωτισμό. Το Λιαιτερβ
τούτο «βινόμενο τού Σουφλιου έ¬
δωκεν αφορμήν είς το ν ά μελετη¬
θή καλλίτερα ή άρχική προελευσις
των κατοίκων. ν ,
Αί μελέται «έν έπέχυσαν το α¬
παιτούμενον φώς. Άορίστως χως
ύποδηλοΰται ότι οί ιτρώτοι οίκισται
τού Σουφλίου ήσαν Σολιώται ^τής
Ήχείρο.», μέ τόν χαρακτήρα καί τα
έθιμα των οποίων ύχάρχο.,ν πολλαί
συγγένειαν Καί αύτη ή ονόματι*
της χόλεως θεωρείται ώς χαραφθο-
ρά τοΰ Ιουλίου, τής άρχικής πατρί¬
δος. Πλήν των άσθ-ενών δμως στη-
ριγμάτων τοΰ θρΰλου, ούβέν άλλο
ύπάρχει έπιχείρημα «ντλούμενο^ ά-
—δ 'κττορικά γεγονότα. Διαιωνίζει
μόνον τόν θρΰλον ό χαρακτήρ των
κατοίκων, ό δίαιος καί ό «ύεςαχτος,
ό όχοίοε, διότι έπαυσαν πλέον αί έ-
βνικαί Ιξεγέρσεις έκδηλώνεται είς
αγανάκτησιν κατά των κακώς κει-
μένων κρατικών ύπηρεσιών.
Ιδιαιτέρως άνοίγοντ>αι «ν/ιθλοι
λογαριασμοί ιχέ την δασικήν υπηρε¬
σίαν. Πρό ολίγων άκόμη ημερών
συνέδη άληθινή στάσις εναντίον τοΰ
δασάρχου, «διότι ούτος, ένφ ο Έ-
6ρος βλειχε τα σπίτια της πόλεως,
ίνω τα παγόδουνά τού κατασυνέτρι-
6αν τούς άγρούς καΐ τούς^ μωρε-
ωνάς τού, έκείνος ήθ'ελε νά εφαρμό¬
ση την νεκράν διάτοβξιν περί πασά-
λων των αμπέλων καΐ ν' αποστείλη
είς τον πταισματοδίκην τούς περισ¬
σότερον. Μέ την πράξιν τού ταύ¬
την ό δασάρχης δεν διεπ^αττε πτ-
ρανομίαν. Τουναντίον ευρίσκετο χο-
λίι έντός τοΰ γράμματος τοΰ νό-
μου. Άλλ' ελείπ€ νή δ(θΐκητικί| *εί
ρα, ή «ΰκαρψία περΐ την ^ αναστήλω¬
σιν τοΰ νόμου, το απαραίτητον προ¬
σόν διά νά μή ώρύνεται^ το χάβμα
ρ&τχξμ κράτους καΐ ιτολίτα>, το ό-
ιτοίον άς τό ομολογήσωμεν, λείπει
άπδ τούς ιρεριστθτέροι>ς ύχαλληλους
μας, χωρίς νά πταίουν διά τουτο οί
ίδιοι. Δουλεύει τόσον με&οδιτΛ ό γρα
φειοκρατισμος τοΰ <π>σττ)ματός μας,
ώστε νά χαταντά ξηράν μηχανήν
%5ατ> δημιο^ργικήν διάνοιαν. Ό-
ταν δέ έρχεται <ηνεπί·κοι>ρος τοΰ
γραφειοκρατικοΰ συττήμ·ατος καΐ ή.
άνα-ηρική νομοθεβία, η άσογχρόνι-
στος καΐ άμελέτητος, ή ιταντελώς
άγνοοϋτα τάς «υνθήκας καΐ τάς πε¬
ρίπτωσις της έπαρχΐακης ζωης,
τότε δέν είναι μυττικον ότι βά δια-
νοιγη άδυστος μ«ταξύ κράτους καΐ
ιαλίτου καΐ άπο την διάστασιν ταύ¬
την καΐ την έχ&ρότητα θά έπέλθοσν
αί άμοιδαίαι ζημίαι, αί όλοκληρού-
μενιι είς την κακοδκκκησιν, υπό
την οποίαν τελ&Τ ή σημερινή έλλη-
νική έπαρχία.
Αί έξεγέρβεις των
Είς την χάριν τής *ακοδιοικη«-
ως ταύτης χρεωστεί καΐ το Σονφλί
τάς ζωηροτέρας έξεγέρσεις τού, αί
οποίαι μάλιστα δύναντα,ι νά χαρα-
κ,τηρισθοΰν ώς ένδημική νόσος διά
τό δχσιχόν. Άναπτύσσουν τάς θεω¬
ρίας των οί δασάρχαι καΐ οί επιθε¬
ωρηταί, θέλονν νά έμπνεύσο.>ν φιλο-
δ-ασ'.κον αίσβημα είς τούς κτληθυ-
ομοός, άλλά όλα νοοαγοόν διότι άπο
τάς λαμπράς αύτάς ιθβωρίας εν μό¬
νον πχραμένει: Τό ότι οί Σουφλιώ-
ται, παραμένοντες έντος δασωδους
εκτάσεως, στεροΰνται καυσίμοα δ-
λης. Καΐ τό γεγονός τουτο τούς
κάμνει νά ευρίσκωνται είς διαρκή
διάστασιν μέ τα δασικά όργανα.
Χάρις είς την παρουσίαν τοΰ αρ¬
μοδία» ύπουργοΰ τής Γεωργίας καΐ
τοΰ άρμοϊίου διευθ^ντοΰ των Δασών
κ. Μαρκοπούλου, ή;α.δλύν&ησαν πολ-
λά όξύτατα προδλήματα καΐ επήλ¬
θε σχετική ήρέμησις των πνευμά-
των. Δέν διακινδονεύομεν την πρό-
ίλεψιν ότι ηρθησαν αί διαφοραί καΐ
ίιηΐΓθετςβη τέ βασικον κατά μόνιμον
σί^&ή τρόπον. Τούτο 6ά έξαρ-
άπό την εκπλήρωσιν των όχο
ΓΟΥΦΑΙ: Η ΑΜΙΓΗΣ ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΦΩΛΗΑ.ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ- Β1ΙΑ ΠΟΛΙΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ϋ-
ΡΑΙΑ ΔΑΣΗ, ΑΑΑΑ ΧΛΡΙΣ ΔΑΣΙΚΗΝ ΝΟΓΠΟΘΕΣΙΑΝ.- ΟΙ ΠΟΟΟΙ ΤΗΣ ΕΑΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΥΠΑΙΟΡΟΥ.- Η ΤΡΑΓΠΔΙΑ ΤίίΝ ΠΑΗΒΙΜΥΡηΝ.
πωσίηχοτε εδόθη «ύρυτερα «ρμηνεια,,
είς τάς κειμένας διατάξεις, χαρε-
σχέθη μεγαλητέρα βύκολία είς τούς
κατοίκους διά τόν τόπον καί τόν
χρόνον τής ξυλεύσεως, εδόθη ή εύ-
καιρία είς τούς κ,ατοίκους νά επι¬
δείξη καΐ έκείνοι κάχοιον συγκρα-
τημόν, μέχρις ότου χαγιωθ^ καλλι¬
τέρα κατάστασις.
Τα μακρθίϊρόθεβμ<α νεια. Άλλο ζήτημα μέ τέ οποίον ά- χησχολήθη ό κ. Κάνναβος είναι τό τής παροχής' μ'αχροχρο'Οέσμων δα- νείων είς τούς κτηνοτρόφους καί άμ- τροφια, ή έντατικώς καλλιεργο^/. νη καί συντηροϋσα έχαρχώς τον χληθυΐμόν. Άλλά τό εύγενές- χρο¬ ιάν υφίσταται όλας τάς μηχανορρα- φίας τής κερδοσκοχίαις των μετα- πρατών οί όοπίοι είτε π·ερΐ σταοί- δος χρόκειται, είτε χερί μετάξης ά- ναδεικνύονται άνεςάντλητοι έφεορέ- ται διά νά άρχάσουν αΰτδ άπο τάς χείρας τοΰ χαραγωγοΰ άντί χινακί. ου φακής. Οί ύψηλότερον των μεταχρατών ίστάμενοι μεγαλέμχοροι καί βιομή- χανοι χατέρχονται συχνά χαμηλό¬ τερον έκείνων μέ το τράστ καί τάς μυστικάς συμφωνίας των. Ώς πρός την αρωγήν τοΰ Κράτους έχομε; νά σημειώσωμεν τον εξής θανΐτη- φόρον έναγκαλισμόν της σηροτρο- φίας. Ένφ καμμιά εύκολία ή ένίσχυσ'ς χαρέχεται καί έν»φ αί φορολογίαι τής γεωργικής χαραγωγής καί τώ καθαροΰ είσοδήματος «ίτπράττονται μέ την άναλγησίαν των είς τάς ά- χομεμα-λροσμένας Ιχαρχίας στελλο- μένων έφόρων, έθ&σχίσθη καί ενας έξαγωγικός δασμός 10% έχί των κουκουλίων. Διά τοΰ δασμοΰ τοΰ τω δέν είτχράττονται σχουδαία χοσά. Ουτε έθεσχίσθη άλλως διά ταμε-α- κάς ανάγκας. Άλλά δι' αύτοΰ αχο- /,λείονται άχό τού- χαρ·αγωγοΰς τ. ξέναι άγοραί καί χαραδίδονται οί σηροτρόφοι είς τούς έγχωρίους 6ΐ- ομηχάνοος, ίνα κανονίζουν έ^ίνοι την τιμήν τοΰ χρο'ιόντος των. Το χρονόμ.ιςν τούτο επέτυχον οί διομή- χχ/οι διά νά άναχτυχθή δήθεν ή έλληνική διοαηχανί·α καί νά δίδε¬ ται έργασία είς ελληνικάς χ^ί?^ζ· Το βέβαιον όμως είναι ότι δεν εβελ¬ τιώθη έκτοτε ή θέσις των ίρ^χ·:^ της ελληνικης μεταςουργιας,^ αΛ- λά μόνον των βιομηχάνων. Εάν δέ είναι δίκαιον καί ηθικόν νά_έ?γά- ζωντα: οί χαραγωγοί ύχέρ των διο- μηχάνων άς άχανττ?σουν οί άρμόίιοι χου άχό τό μοναδικόν τού χροιάν, μα τής έχταετίας, ή όχο[α- διέρρευ- οί όχοίοι συν τρισΐν άλλοις δυναν- τά κουκουλια, τα όχοία ϋφίστανται σε καί κατά την όχοίαν δέν έσημε:- τα: δι' ά-σφαλεστεραν κρίσιν να σ^χ- χολλάς καΐ σοβαράς διακυμάνσεις !^θη κτμμιά σημαντική χρόοδος, έ-' δο-υλε^οϋν χ,αί τα χοινικά μητρωζ είς την αγοράν. Καί χρόσΐθίον μέ- νΦ άλλοτε πρό των πολέμων ήνθει των τελευταιων και τα βιολια των Φοιτήτριαι τοϋ Κολλεγίου Μπάρναρ, άσκούμεναι είς την σκοποβολήν διά τόξων. χοχρόνια δάνε'.α κ.ατά τό έν ίσχυι ότι είναι πρότφυγες, οί δέ αύτόχθο- σύστημα τής Ί3θνικής Τραχέζης!νε; διότι ύπέστησαν μαρτ^'ρια καΐ είναι δώρον άϊωρον, ά ά δΐότ: ρ ρ, ή μ λος διά νά καρχοφορήση χρειάζεται μίαν τετραετίαν. Έχιδάλλεται δέ νά χροστχτεοθή ή άμχελοοργία διά ύί ό ε-Ατ:ατρ:3τιους κατα τους χρονοος τής βοολγαρικής κατοχής-, έχχ^ήλ- &ον δέ άχό την όαγ;ρείαν των τελεί¬ ως κατεστραμμένοι. ρή ή μργ νά μή έξαρτάταΊ ή εύημερία τοΰ τό- Ύχάρχει άλλως τε τό χαράδειγ- ό ό ό ά έί ή ό[ έ :ροσφορον με τρον διά την έχαναφοράν τής άμχε- λουργίας είς την προτέραν της άκ- μήν είναι ή τ:χροχι μακροχροθέ- σμων δανείων. Έλχίδες είς την ίδι- καί ηκμαζεν ή άμχελοοργία /.αί ή κτηνοτροφία είς τό Σοοφλί. Σήμερον έκτός τής χεριωριΐμε- νης κτηνοτροφίας καΐ γεωργίας ά- χίλουργους. Ή χορήγησις των δα- ωτικήν και μονον πρωτοβουλίαν δεν χομενει μοναδαος χλοΰτος ή σηρο- «αί φυλαχ,ών, όχου κρατοΰνται ω; ν.α- ταχρασταί μερι/.οί τοιούτοι βιομν χανοι. Ή έλληνικότης Ή εικών δεικνύει ταραχάς λαοούσας χώραν έν Βερολίνφ είς προηγούμενα Ιτη, κατά την ημέραν τής Ποωτομανι- α?. Εφέτος παοομοιαι ταραχαι, διαρκεσασαι επί πολλάς ημέρας, εσχον ώς άποτέλεσμα τούς φόνους πολλών άστυ- φνλακων καΐ Κομμονναστών, ματά τού καΐ τάό ένασχολήσεις τού. Άπό τα χ-οκνά τού δάση «ντλει τόν ηρωϊσμόν καΐ την θαρ?·αλεωτε- ραν ζωήν, καΐ άχό την λατρείαν χρός την εργασίαν απέκτησε την εύπραγίαν τού καΐ την προοδο-Λ Ο¬ λίγον χαμηλότερά τού %->λιει τα νε-
ρά τού ό. Έβρος τα όχοία χακοτβ
άνέρχονται και λείχουν τα σχιτ'*
τής χόλεως. Την άντιχαθί) αυτήν
χερίχτυξιν χροτχαθεί ν' άποοιωςη
ή πόλις μέ τα άντιχλημμυρ™* τ^
έογα, είς τα όχοία διακρινετϊ'-^-'
ρισσότερον άχό κάθε άλλτ,ν^κολιν
τής τ:7ρα τόν Έβρον %&ρ'Λ%τ^·
Άλλά τα χολεμΐ'/,ά και μβταΛ·
λεμ-κά γεγονότα σημαντικα είλη-
ξαν τούς Σουφλιώτες. Ή <ΨΦ* έστοίχισεν είς αύτούς υπέρ ^ τρείς χιλιάδας ψυχάς *ατ γβν»^ οικονομικήν καταστροφήν. Τα σ-^- ρα τοΰ Έδρου περιέκλεισαν εντος τοΰ τουρκικοΰ έδάφους μεγίστας £*" τάσ^ις μωρεώνων και καλλιεργη^' μου γής. Ή ε'λλειψις δημιοοργ'^ πνοής έκ μέρους τής έλληναης -*'· οικήσεως κατεδίκασε πολλους τ·χ' ραγωγι-Αθΰς κλάδους «ίς άδρανειαν. Ή έχιδρομή άχομυζητικών %αί ^ο- κθγλυφι-λών στοιχείων κατεσττ/ΐεν ηκιστα ευχάριστον την ζωήν ειςτα« άπορωτέρας τάξεις τού, τάς ο*0)- α; θερίζει, έδώ, επί τοΰ ίτγιεινο«- ρου κλίματος, ή φυματίωσιζ. Αλ¬ λά πάντα ταυτα τα δυσμενή δύνανται νά άρθοΰν χ,βί έξαλβ αν κάχοτ-ε στραφή στοργική ή μνα τής κυβερνήσεως κχι «Ρ! ό τόχος μέ φωτεινήν διοίκηΤ'ν; *£ χόθοι δέ αύτοι, οί άπλούμ«νοι «'« *>"
λην την ελληνικήν ύπαιθρον, είναι
καιρος ν' άρχίσουν νά προγματθ5«'-
οΰνται, διότι είναι όχσχρέωσις ^ΐ^
συνέχισιν τής ελευθέρας ζωής ^^
Ελλάδος. Λ_
Χ. ΤΣΩΧΟ-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ. 12 ΜΑ-Ι-ΟΤ, 1329.
ΑΗΑΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΚΡΙΤΑ2 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ 2ΥΝ0ΡΩΝ
ΣΟΓΦΛΙ, Μάρτιος.—Τό Σου-
βλΐ είναι μιά φωλεά ξεχωριστή ά-
κ6 την θράχη, άλλά καΐ αχαραι-
τητη στή ζωή της. Ό ηρεμος αιο-
λικός τύχος *οο χβριαρχει στην ευ-
φορη αυτή χώρα τοΰ 'Εβς«?. «εν
άχαντάται είς το Σουφλι. Εδω οί
κάτοικοι εχουν *βτι τ6 αΰστηροτε-
ρο, τό ένθουσιωδέστερο, την ροχην
πρός ταχι/τέρας άχοφάσεις, καΐ μα-
λιστα όταν «ι άιτοφάσ-εις συνεχωνται
μέ τόν χατριωτισμό. Το Λιαιτερβ
τούτο «βινόμενο τού Σουφλιου έ¬
δωκεν αφορμήν είς το ν ά μελετη¬
θή καλλίτερα ή άρχική προελευσις
των κατοίκων. ν ,
Αί μελέται «έν έπέχυσαν το α¬
παιτούμενον φώς. Άορίστως χως
ύποδηλοΰται ότι οί ιτρώτοι οίκισται
τού Σουφλίου ήσαν Σολιώται ^τής
Ήχείρο.», μέ τόν χαρακτήρα καί τα
έθιμα των οποίων ύχάρχο.,ν πολλαί
συγγένειαν Καί αύτη ή ονόματι*
της χόλεως θεωρείται ώς χαραφθο-
ρά τοΰ Ιουλίου, τής άρχικής πατρί¬
δος. Πλήν των άσθ-ενών δμως στη-
ριγμάτων τοΰ θρΰλου, ούβέν άλλο
ύπάρχει έπιχείρημα «ντλούμενο^ ά-
—δ 'κττορικά γεγονότα. Διαιωνίζει
μόνον τόν θρΰλον ό χαρακτήρ των
κατοίκων, ό δίαιος καί ό «ύεςαχτος,
ό όχοίοε, διότι έπαυσαν πλέον αί έ-
βνικαί Ιξεγέρσεις έκδηλώνεται είς
αγανάκτησιν κατά των κακώς κει-
μένων κρατικών ύπηρεσιών.
Ιδιαιτέρως άνοίγοντ>αι «ν/ιθλοι
λογαριασμοί ιχέ την δασικήν υπηρε¬
σίαν. Πρό ολίγων άκόμη ημερών
συνέδη άληθινή στάσις εναντίον τοΰ
δασάρχου, «διότι ούτος, ένφ ο Έ-
6ρος βλειχε τα σπίτια της πόλεως,
ίνω τα παγόδουνά τού κατασυνέτρι-
6αν τούς άγρούς καΐ τούς^ μωρε-
ωνάς τού, έκείνος ήθ'ελε νά εφαρμό¬
ση την νεκράν διάτοβξιν περί πασά-
λων των αμπέλων καΐ ν' αποστείλη
είς τον πταισματοδίκην τούς περισ¬
σότερον. Μέ την πράξιν τού ταύ¬
την ό δασάρχης δεν διεπ^αττε πτ-
ρανομίαν. Τουναντίον ευρίσκετο χο-
λίι έντός τοΰ γράμματος τοΰ νό-
μου. Άλλ' ελείπ€ νή δ(θΐκητικί| *εί
ρα, ή «ΰκαρψία περΐ την ^ αναστήλω¬
σιν τοΰ νόμου, το απαραίτητον προ¬
σόν διά νά μή ώρύνεται^ το χάβμα
ρ&τχξμ κράτους καΐ ιτολίτα>, το ό-
ιτοίον άς τό ομολογήσωμεν, λείπει
άπδ τούς ιρεριστθτέροι>ς ύχαλληλους
μας, χωρίς νά πταίουν διά τουτο οί
ίδιοι. Δουλεύει τόσον με&οδιτΛ ό γρα
φειοκρατισμος τοΰ <π>σττ)ματός μας,
ώστε νά χαταντά ξηράν μηχανήν
%5ατ> δημιο^ργικήν διάνοιαν. Ό-
ταν δέ έρχεται <ηνεπί·κοι>ρος τοΰ
γραφειοκρατικοΰ συττήμ·ατος καΐ ή.
άνα-ηρική νομοθεβία, η άσογχρόνι-
στος καΐ άμελέτητος, ή ιταντελώς
άγνοοϋτα τάς «υνθήκας καΐ τάς πε¬
ρίπτωσις της έπαρχΐακης ζωης,
τότε δέν είναι μυττικον ότι βά δια-
νοιγη άδυστος μ«ταξύ κράτους καΐ
ιαλίτου καΐ άπο την διάστασιν ταύ¬
την καΐ την έχ&ρότητα θά έπέλθοσν
αί άμοιδαίαι ζημίαι, αί όλοκληρού-
μενιι είς την κακοδκκκησιν, υπό
την οποίαν τελ&Τ ή σημερινή έλλη-
νική έπαρχία.
Αί έξεγέρβεις των
Είς την χάριν τής *ακοδιοικη«-
ως ταύτης χρεωστεί καΐ το Σονφλί
τάς ζωηροτέρας έξεγέρσεις τού, αί
οποίαι μάλιστα δύναντα,ι νά χαρα-
κ,τηρισθοΰν ώς ένδημική νόσος διά
τό δχσιχόν. Άναπτύσσουν τάς θεω¬
ρίας των οί δασάρχαι καΐ οί επιθε¬
ωρηταί, θέλονν νά έμπνεύσο.>ν φιλο-
δ-ασ'.κον αίσβημα είς τούς κτληθυ-
ομοός, άλλά όλα νοοαγοόν διότι άπο
τάς λαμπράς αύτάς ιθβωρίας εν μό¬
νον πχραμένει: Τό ότι οί Σουφλιώ-
ται, παραμένοντες έντος δασωδους
εκτάσεως, στεροΰνται καυσίμοα δ-
λης. Καΐ τό γεγονός τουτο τούς
κάμνει νά ευρίσκωνται είς διαρκή
διάστασιν μέ τα δασικά όργανα.
Χάρις είς την παρουσίαν τοΰ αρ¬
μοδία» ύπουργοΰ τής Γεωργίας καΐ
τοΰ άρμοϊίου διευθ^ντοΰ των Δασών
κ. Μαρκοπούλου, ή;α.δλύν&ησαν πολ-
λά όξύτατα προδλήματα καΐ επήλ¬
θε σχετική ήρέμησις των πνευμά-
των. Δέν διακινδονεύομεν την πρό-
ίλεψιν ότι ηρθησαν αί διαφοραί καΐ
ίιηΐΓθετςβη τέ βασικον κατά μόνιμον
σί^&ή τρόπον. Τούτο 6ά έξαρ-
άπό την εκπλήρωσιν των όχο
ΓΟΥΦΑΙ: Η ΑΜΙΓΗΣ ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΦΩΛΗΑ.ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ- Β1ΙΑ ΠΟΛΙΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ϋ-
ΡΑΙΑ ΔΑΣΗ, ΑΑΑΑ ΧΛΡΙΣ ΔΑΣΙΚΗΝ ΝΟΓΠΟΘΕΣΙΑΝ.- ΟΙ ΠΟΟΟΙ ΤΗΣ ΕΑΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΥΠΑΙΟΡΟΥ.- Η ΤΡΑΓΠΔΙΑ ΤίίΝ ΠΑΗΒΙΜΥΡηΝ.
πωσίηχοτε εδόθη «ύρυτερα «ρμηνεια,,
είς τάς κειμένας διατάξεις, χαρε-
σχέθη μεγαλητέρα βύκολία είς τούς
κατοίκους διά τόν τόπον καί τόν
χρόνον τής ξυλεύσεως, εδόθη ή εύ-
καιρία είς τούς κ,ατοίκους νά επι¬
δείξη καΐ έκείνοι κάχοιον συγκρα-
τημόν, μέχρις ότου χαγιωθ^ καλλι¬
τέρα κατάστασις.
Τα μακρθίϊρόθεβμ<α νεια. Άλλο ζήτημα μέ τέ οποίον ά- χησχολήθη ό κ. Κάνναβος είναι τό τής παροχής' μ'αχροχρο'Οέσμων δα- νείων είς τούς κτηνοτρόφους καί άμ- τροφια, ή έντατικώς καλλιεργο^/. νη καί συντηροϋσα έχαρχώς τον χληθυΐμόν. Άλλά τό εύγενές- χρο¬ ιάν υφίσταται όλας τάς μηχανορρα- φίας τής κερδοσκοχίαις των μετα- πρατών οί όοπίοι είτε π·ερΐ σταοί- δος χρόκειται, είτε χερί μετάξης ά- ναδεικνύονται άνεςάντλητοι έφεορέ- ται διά νά άρχάσουν αΰτδ άπο τάς χείρας τοΰ χαραγωγοΰ άντί χινακί. ου φακής. Οί ύψηλότερον των μεταχρατών ίστάμενοι μεγαλέμχοροι καί βιομή- χανοι χατέρχονται συχνά χαμηλό¬ τερον έκείνων μέ το τράστ καί τάς μυστικάς συμφωνίας των. Ώς πρός την αρωγήν τοΰ Κράτους έχομε; νά σημειώσωμεν τον εξής θανΐτη- φόρον έναγκαλισμόν της σηροτρο- φίας. Ένφ καμμιά εύκολία ή ένίσχυσ'ς χαρέχεται καί έν»φ αί φορολογίαι τής γεωργικής χαραγωγής καί τώ καθαροΰ είσοδήματος «ίτπράττονται μέ την άναλγησίαν των είς τάς ά- χομεμα-λροσμένας Ιχαρχίας στελλο- μένων έφόρων, έθ&σχίσθη καί ενας έξαγωγικός δασμός 10% έχί των κουκουλίων. Διά τοΰ δασμοΰ τοΰ τω δέν είτχράττονται σχουδαία χοσά. Ουτε έθεσχίσθη άλλως διά ταμε-α- κάς ανάγκας. Άλλά δι' αύτοΰ αχο- /,λείονται άχό τού- χαρ·αγωγοΰς τ. ξέναι άγοραί καί χαραδίδονται οί σηροτρόφοι είς τούς έγχωρίους 6ΐ- ομηχάνοος, ίνα κανονίζουν έ^ίνοι την τιμήν τοΰ χρο'ιόντος των. Το χρονόμ.ιςν τούτο επέτυχον οί διομή- χχ/οι διά νά άναχτυχθή δήθεν ή έλληνική διοαηχανί·α καί νά δίδε¬ ται έργασία είς ελληνικάς χ^ί?^ζ· Το βέβαιον όμως είναι ότι δεν εβελ¬ τιώθη έκτοτε ή θέσις των ίρ^χ·:^ της ελληνικης μεταςουργιας,^ αΛ- λά μόνον των βιομηχάνων. Εάν δέ είναι δίκαιον καί ηθικόν νά_έ?γά- ζωντα: οί χαραγωγοί ύχέρ των διο- μηχάνων άς άχανττ?σουν οί άρμόίιοι χου άχό τό μοναδικόν τού χροιάν, μα τής έχταετίας, ή όχο[α- διέρρευ- οί όχοίοι συν τρισΐν άλλοις δυναν- τά κουκουλια, τα όχοία ϋφίστανται σε καί κατά την όχοίαν δέν έσημε:- τα: δι' ά-σφαλεστεραν κρίσιν να σ^χ- χολλάς καΐ σοβαράς διακυμάνσεις !^θη κτμμιά σημαντική χρόοδος, έ-' δο-υλε^οϋν χ,αί τα χοινικά μητρωζ είς την αγοράν. Καί χρόσΐθίον μέ- νΦ άλλοτε πρό των πολέμων ήνθει των τελευταιων και τα βιολια των Φοιτήτριαι τοϋ Κολλεγίου Μπάρναρ, άσκούμεναι είς την σκοποβολήν διά τόξων. χοχρόνια δάνε'.α κ.ατά τό έν ίσχυι ότι είναι πρότφυγες, οί δέ αύτόχθο- σύστημα τής Ί3θνικής Τραχέζης!νε; διότι ύπέστησαν μαρτ^'ρια καΐ είναι δώρον άϊωρον, ά ά δΐότ: ρ ρ, ή μ λος διά νά καρχοφορήση χρειάζεται μίαν τετραετίαν. Έχιδάλλεται δέ νά χροστχτεοθή ή άμχελοοργία διά ύί ό ε-Ατ:ατρ:3τιους κατα τους χρονοος τής βοολγαρικής κατοχής-, έχχ^ήλ- &ον δέ άχό την όαγ;ρείαν των τελεί¬ ως κατεστραμμένοι. ρή ή μργ νά μή έξαρτάταΊ ή εύημερία τοΰ τό- Ύχάρχει άλλως τε τό χαράδειγ- ό ό ό ά έί ή ό[ έ :ροσφορον με τρον διά την έχαναφοράν τής άμχε- λουργίας είς την προτέραν της άκ- μήν είναι ή τ:χροχι μακροχροθέ- σμων δανείων. Έλχίδες είς την ίδι- καί ηκμαζεν ή άμχελοοργία /.αί ή κτηνοτροφία είς τό Σοοφλί. Σήμερον έκτός τής χεριωριΐμε- νης κτηνοτροφίας καΐ γεωργίας ά- χίλουργους. Ή χορήγησις των δα- ωτικήν και μονον πρωτοβουλίαν δεν χομενει μοναδαος χλοΰτος ή σηρο- «αί φυλαχ,ών, όχου κρατοΰνται ω; ν.α- ταχρασταί μερι/.οί τοιούτοι βιομν χανοι. Ή έλληνικότης Ή εικών δεικνύει ταραχάς λαοούσας χώραν έν Βερολίνφ είς προηγούμενα Ιτη, κατά την ημέραν τής Ποωτομανι- α?. Εφέτος παοομοιαι ταραχαι, διαρκεσασαι επί πολλάς ημέρας, εσχον ώς άποτέλεσμα τούς φόνους πολλών άστυ- φνλακων καΐ Κομμονναστών, ματά τού καΐ τάό ένασχολήσεις τού. Άπό τα χ-οκνά τού δάση «ντλει τόν ηρωϊσμόν καΐ την θαρ?·αλεωτε- ραν ζωήν, καΐ άχό την λατρείαν χρός την εργασίαν απέκτησε την εύπραγίαν τού καΐ την προοδο-Λ Ο¬ λίγον χαμηλότερά τού %->λιει τα νε-
ρά τού ό. Έβρος τα όχοία χακοτβ
άνέρχονται και λείχουν τα σχιτ'*
τής χόλεως. Την άντιχαθί) αυτήν
χερίχτυξιν χροτχαθεί ν' άποοιωςη
ή πόλις μέ τα άντιχλημμυρ™* τ^
έογα, είς τα όχοία διακρινετϊ'-^-'
ρισσότερον άχό κάθε άλλτ,ν^κολιν
τής τ:7ρα τόν Έβρον %&ρ'Λ%τ^·
Άλλά τα χολεμΐ'/,ά και μβταΛ·
λεμ-κά γεγονότα σημαντικα είλη-
ξαν τούς Σουφλιώτες. Ή <ΨΦ* έστοίχισεν είς αύτούς υπέρ ^ τρείς χιλιάδας ψυχάς *ατ γβν»^ οικονομικήν καταστροφήν. Τα σ-^- ρα τοΰ Έδρου περιέκλεισαν εντος τοΰ τουρκικοΰ έδάφους μεγίστας £*" τάσ^ις μωρεώνων και καλλιεργη^' μου γής. Ή ε'λλειψις δημιοοργ'^ πνοής έκ μέρους τής έλληναης -*'· οικήσεως κατεδίκασε πολλους τ·χ' ραγωγι-Αθΰς κλάδους «ίς άδρανειαν. Ή έχιδρομή άχομυζητικών %αί ^ο- κθγλυφι-λών στοιχείων κατεσττ/ΐεν ηκιστα ευχάριστον την ζωήν ειςτα« άπορωτέρας τάξεις τού, τάς ο*0)- α; θερίζει, έδώ, επί τοΰ ίτγιεινο«- ρου κλίματος, ή φυματίωσιζ. Αλ¬ λά πάντα ταυτα τα δυσμενή δύνανται νά άρθοΰν χ,βί έξαλβ αν κάχοτ-ε στραφή στοργική ή μνα τής κυβερνήσεως κχι «Ρ! ό τόχος μέ φωτεινήν διοίκηΤ'ν; *£ χόθοι δέ αύτοι, οί άπλούμ«νοι «'« *>"
λην την ελληνικήν ύπαιθρον, είναι
καιρος ν' άρχίσουν νά προγματθ5«'-
οΰνται, διότι είναι όχσχρέωσις ^ΐ^
συνέχισιν τής ελευθέρας ζωής ^^
Ελλάδος. Λ_
Χ. ΤΣΩΧΟ-
«τΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ. 1929.
13
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Γερμανός πρϊγκιψ, Λουής Φερδινάνδος, καί ή ήθοΛοιός Λιλή Ντα-
μίτα, περΐ των οποίων λεγεται ότι ηρραβωνίσθησαν εις τό Χόλλυγουντ,
τής Καλιςρορνίας. Έκ Βερολίνου δμως ήγέρθησαν άντιρρήσεις εναντίον
ένός^ τοιούτου συνοικεσίου, διότι ό πρϊγκιψ κατάγεται έκ τοϋ οίκου Χο-
εντζόλλερν καί ώς λεγεται τό συνοικέσιον δέον νά εγκριθή υπό τοϋ
πώρην Κάϊζερ.
Τυφών κατέστρεψε τελευταίως τό
κτίριον των φυλακών τής πόλεως
Κολόμπος, 'Οχάιο. Άποτέλεσμα
ήτο ό φόνος δύο φυλακισμενων
καί ό τραυματισμός πολλών οίλλων.
€Η Ντώττυ Ντέκαρντ, 17 μηνών, «άεροπόρος», τής Νέας Υόρκης, ή
οποια εσχάτως έταξείδευσε δι' άεροπλάνου έκ Νέας Υόρκης είς "Ωλ¬
μπάνυ.
"Εσκαψαν την γήν είς την διασταύοωσιν τής όδσϋ Χάουστον καί Δευτέ-
ρας Λεωφόρου, δπου θά κατασκευασθχί ό νέος ύπόγειος σιδηρόδοοιιος.
Έξ άριοτερών πρός τα δεξιά: Ιούλιος Μίλλερ, Πάρεδρος τής Μανχάτ-
ταν, Βέρν, Πάρεδοος τοΰ Μπροϋκλιτν, Ντελάνυ, διευθυντής της συγκοι-
νωνίας καί Γουώκερ, Δήμαρχος τής Νέας Υόρκης.
έκ των κτιρίων τοϋ Σικάγον, τα όποϊα έ
κατά την διάρκειαν άγρίαβ μάχης διά
,δαρδίσθησαν εσχάτως
των ποτών.
Ό Κάρλ Λόμπαχ, 23 έτών, έκ Κάν
σας Σίτυ, Μιζούρης, όστις εφονεύ¬
θη ένώ άπεπε-ιοάτο νά ληστευθή εν
φαρμακείον ολίγας ώρας μετά τόν
γάμον τού μέ την Μαρέη Μαρή,
18 έτών, οιδασκάλισσαν χοροϋ,
άνω.
Είς διάστημα ολιγώτερον των 30 ώρών μετά την απόπειραν τοιν ΰ.τοος
φονεύσουν τόν Τζών Πώπ διά σςρυρίου, ή σύζυγος αΰτοϋ Ρόζα Πίόπ, έκ
Μάδισων τοΰ Ούϊσκόνοτν, καί ό έραστης της Φ'ιλ Πόλστερ, κατεοικά-
σθησαν είς είκοσαετή τρυλάκισιν. Ή εικών ελήφθη καθ* ήν στιγμήν ΟΛ-
ϊχαιρετώντο πρό τής έχχινήσεώς των διά την φυλακήν.
13
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΣ
Ό Γερμανός πρϊγκιψ, Λουής Φερδινάνδος, καί ή ήθοΛοιός Λιλή Ντα-
μίτα, περΐ των οποίων λεγεται ότι ηρραβωνίσθησαν εις τό Χόλλυγουντ,
τής Καλιςρορνίας. Έκ Βερολίνου δμως ήγέρθησαν άντιρρήσεις εναντίον
ένός^ τοιούτου συνοικεσίου, διότι ό πρϊγκιψ κατάγεται έκ τοϋ οίκου Χο-
εντζόλλερν καί ώς λεγεται τό συνοικέσιον δέον νά εγκριθή υπό τοϋ
πώρην Κάϊζερ.
Τυφών κατέστρεψε τελευταίως τό
κτίριον των φυλακών τής πόλεως
Κολόμπος, 'Οχάιο. Άποτέλεσμα
ήτο ό φόνος δύο φυλακισμενων
καί ό τραυματισμός πολλών οίλλων.
€Η Ντώττυ Ντέκαρντ, 17 μηνών, «άεροπόρος», τής Νέας Υόρκης, ή
οποια εσχάτως έταξείδευσε δι' άεροπλάνου έκ Νέας Υόρκης είς "Ωλ¬
μπάνυ.
"Εσκαψαν την γήν είς την διασταύοωσιν τής όδσϋ Χάουστον καί Δευτέ-
ρας Λεωφόρου, δπου θά κατασκευασθχί ό νέος ύπόγειος σιδηρόδοοιιος.
Έξ άριοτερών πρός τα δεξιά: Ιούλιος Μίλλερ, Πάρεδρος τής Μανχάτ-
ταν, Βέρν, Πάρεδοος τοΰ Μπροϋκλιτν, Ντελάνυ, διευθυντής της συγκοι-
νωνίας καί Γουώκερ, Δήμαρχος τής Νέας Υόρκης.
έκ των κτιρίων τοϋ Σικάγον, τα όποϊα έ
κατά την διάρκειαν άγρίαβ μάχης διά
,δαρδίσθησαν εσχάτως
των ποτών.
Ό Κάρλ Λόμπαχ, 23 έτών, έκ Κάν
σας Σίτυ, Μιζούρης, όστις εφονεύ¬
θη ένώ άπεπε-ιοάτο νά ληστευθή εν
φαρμακείον ολίγας ώρας μετά τόν
γάμον τού μέ την Μαρέη Μαρή,
18 έτών, οιδασκάλισσαν χοροϋ,
άνω.
Είς διάστημα ολιγώτερον των 30 ώρών μετά την απόπειραν τοιν ΰ.τοος
φονεύσουν τόν Τζών Πώπ διά σςρυρίου, ή σύζυγος αΰτοϋ Ρόζα Πίόπ, έκ
Μάδισων τοΰ Ούϊσκόνοτν, καί ό έραστης της Φ'ιλ Πόλστερ, κατεοικά-
σθησαν είς είκοσαετή τρυλάκισιν. Ή εικών ελήφθη καθ* ήν στιγμήν ΟΛ-
ϊχαιρετώντο πρό τής έχχινήσεώς των διά την φυλακήν.
14
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Π—Ρ1Π1-ΤΒ.ΙΧ1ΔΜ
τόΥ
Μιά πολύ παράξενη ίστοοία μοί
διηγήθη 6 φίλος μοί- 'Ερνέστος
Ρκ,οαβών στό άγροτικύ τχη; κτήαα,
έκεΐ κάτω εις τό Μπόνη·γκ τής Ίν-
δοκίνας.
Κοντά τού καθότανε ιιιά νέα γυ-
ναϊκα, χαμογελαοτή, μέ λεπτότατα
χαρακτηρισττκά, άπό την οποίαν δ
κανστικός ήλιος των μερ^ν έκεί-
νων δέ νεΐχε αφαιρέση όντε την
παρΐααικρή δροσιά. Ήταν ή γυ-
ναΐκά τού.
— Π ότε δέν θά επίστενε κα-
νεί;, πώς είναι τόσον μεγάλας άν-
τοχής ή Όδέττη αου! είπεν δ
Γκραβών. Καί δμως τό κ.λΤμα έδα:
τσακίζει άν&ρώπονς πολύ περισσό-
τερο γεροχ'ς... Νά, κυττάτ' ?κεΐ
τό φίλο μου καί σννέταιρό μου Ντυ
ραντέν!
Μοϋ Γδειξε μιά τεραστία σιλον-
έττα, ή δποία εμενεν έξαπλωμΕνη
ί4ς καποια κινητή πολνθρόνα, ν.αί
ίπειτα έπρόσβεσε:
— "Ηριταμ' έδο: γεμάτοι «πό
?λπίδες ν.αί ιιόνο άπό ελπίδας. Λί-
γες μέρες πρίν άπό τό γάμο μόν.
δ Ντυραντέν μοί εΐχε γράφη, ότι
αν μττθ'ρονσα νά ελθω μέ λινο χι-
λκίριαα καί πολν ΰάριρος, θά εκα-
μνα γοήγοοα μεγάλη περιονσία.
Ή Όδέττη κι' έγώ ξετρελλαθή
καμε μ' αυτή την ίοέα. Την αλλη
ίΐέρα τοϋ γάμου μας έπιβιβαζόαε-
Οα στη Μασσαλία... "Υστερα άπό
είκοσι μεαες έφ^άναμε έδώ...
Ό Γνραβών ^σηκωθή τότε, μ'
έπηγεν στήν άκρη τοϋ εξώστου
ν.αί μοΰ ?δειξεν όλη τή γύρω πϊ-
ριοχή. Σέ μιά άπέοαντη εκτασι γν-
ρω, είοα κι' άπλονόντουσαν &ι$ι-
ρες ςρυτεϊρς. 'Εκατό μέτρα μακρυά
άπό την αγρέπαυλιν, μόν έδειξε τό
εργοστάσιον, μέ τούς μεγα'λους α'σ-
πιρους τοίχους καί τής κανονικέο
καμιναδες κι' ?πειτα τή ρίζα τοϋ
βουνοϋ, 2να άληθινά ύπυοειγματικό
χωριό γειιάτο ίθα-νενεΐς.
Μέ είρωνικό ίκρος μοϋ είπεν ϊ-
πειτσ:
— Εϊναι ώραΐα νά ζγ| κανεις έδώ
δέν είναι ετσΐ; Έμπρός σ' ίνα τέ-
τοιο θέαμα θά <ραντάίζρσΙθε σεΐς ό¬ τι είναι πολύ γλυκειά ή ΐ<οη στής άποιν.ίες καί δν άκόμα σάς ι4<ήντ» 6 ήλιος δώδΐρκα ιυοες την ήμέρα! κ<α1 δν άκόμα τό 6ράδυ· παν πά"τε νά πλαγιάσετΐ βρίσκετε ενα φεϊδι κοιμισμένο στό κρεόατι. ή μόλις βγήτε είς τό πάρκο άντικρνσετε μιά τίγρι... Πρέπη,, δμως, νά σάς πυό, φίλε ιιον, πώς την εποχήν πον τίλθαιιεν έδ ώτύτοτε άπ' δλα αντά δέν υπήρ¬ χον καί §χρειάσθη νά δείξωμεν μ*- νάλο θάρρος ή Όδέττη κι' έγώ. Στήν άρχή ένοικιάσαμε μιά έίκατοστη Ιθαγενεΐς 'Ανναιιϊ- τες καί Τογκινέζσυς.Μό'Ό ό Ντυ- ραντέν εννοοίσε την γλωσσά τοιις. Έγώ καί ή γυναΐκά μου βρισχ.ό- ιιαστε σέ πολν στενόχωοη {)βο·ι ?μ- προς στά ά,ταθή «αί άνεξιχνία«τα πρόσίαπά τους, εμπρός στό αάτια έζεΐνα ποχ· έφαίνοντο σδν νά «άς έκΰτταζαν παραπονιάρικα πάντα. Καί τώρα πού ξεύρει^ τό 3κοι- βάλλον είς τό οποίον εΰριο'χ.όιιεθα εκείνη την έποχή, ερχοιιαι; στήν ίστοοία τοϋ Γιογκΰ. Αυτή θά στοι¬ χίση στήν καίΜιενη την Όδέττη μιά νύχτα άϋ.τνθας; άξίίΓΐΐ. δμ'ος, νά διηγηΒίί κα·νείς την ίστορία αύ¬ τη, πού Εεοκεπάζει κ&κος την >}-»>-
χή των ίθαγενων.
Ό Γιονν.ύ μδς είχεν έλθη μαζύ
μέ τούς άλλοΐ'ς ίθαγενεΐς εργάτας.
Αύτός ήταν ό χειρότερος <τπ' όλους, ό πειό πεινασιιένος, ό πειά χουρελι άρης καί ό πειό φοίβιοτιένος. ΤΗ- ταν επί πλέον γεοα>ς καί άδύνατος
καί δι* αϋτό τόν έκρατήσ«με γιά
τί]ς; δουλειές τοϋ σπιτιοΰ.
!Ε?.ησμόνησα νά σοϋ πω, πώς
κόθϊ τόσο ή φυλή των Μοΐς εκ,ατνε
έπιδρομάς είς τα ιιέρη μας. ΟΙ Μο¬
ΐς είναι οί παλαιοί κυριοι τί£ Ίν-
δοκίνας, πού ξέττεσαν κ' έγιναν δοΰ
λοι. Κάί)ε τόσο δμα>ς, έπαναστα-
τοϋσαν, 6καναν έπιδροιαάς στά κτή-
ιιατα των άπθίκίαν κι' άλλοίμονο
σ' έκείνους πού ευρίσκοντο έαΛοός
των, είτε Άνναιιίτες ήκ,-αν, είτε
Τογκοκινέζοι, είτε Εύρακοαΐοι.
Ό Γιογκυ Ιμενε πάντΐαι ααζύ μέ
την Όδέττη στη ν καλύβη πού εΐ-
χοιιεν οτηστι τότε σ' αυτήν έδώ τή
·ύ¥σι καί την 6οη·9Όΰσε στό μαγεί-
ρε»μα. Δέν ήττον οΰτε Άνναμίτης
ουτε ΤογκΛνέζος- άλλά Μαλαισια-
νός κα% γι' οατό κανεΐς άπό τούς
αλλονς Ίθαγενεΐς δέν τόν έχώνη<ε. Λέν τόν έχώνευαν έπίοης γιά την καθηστικήν ζαχήν αοί ί^νοίσε κετί ότλχν ευρισκαν ευκαιρίαν τόν έξιλοφόρτωναν άλΰπητα. Ό καϋιιένος δ γΐρως τρομαγ- μένος δέν Ι^βγαινΐ πϊοά άπ' την κα- λύβη, έ'μενε πάντα κοντά στήν κυ- ρία τού, ή όποΛα τόν ΰπεραιΐπίζε- το οσάκις ήθελον νά τόν καχοιιετο- χειρ·ϋσ·θοϋν. Ή Όδέττη έΌύμωνε, μάλιστα, καί εναντίον μιας, γιατι δπίος έζοι,'σοχιεν Ιξ/ο όλη σχείίό ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝ ΜΠΛΙΣ την ήμέοα, δέν εϊχαιιε καιιιμία έπα- φή μαζ ντον. τόν βρίσκαιμε άτο- ν.ρουσπκό πολύ. — Είναι ενα καλό γεροντάκι, ιιάς ελεγε ή Όδέττη. Σάς δρκί- ζομαι πως πάς άγαπά πολύ. Είναι ενας πιστός νπηοέτης, άφοοσιωμέ- νος πολύ περισσότρρο άπο δλονς αίιτονς τοΰς σκληρούς Άνναμίτες! Ό ΈρνέστΌς Γν.ραβών δι'εκό-τη μιά στιγαή, είβάλε μιά ν?α δροσε- ριή πετσετα στό μέτωΐτο τοΰ Εαπλ<ο- αένθΊ' Ντυραντέν, τόν οποίον έ- φλάγιζεν ό πυρετός. ί'/ΐμιοε πάλι τό τσιμποϋκί τού κι' ίξηκολονθη- σε: — Μιά μερά ?ν.εΐ πον έργαζό- μαστε στό άπεραντο κτημά μας. είδαιιε τοΰς Τονκινέ'ζους ««ς, πον. είχαν πολΰ δυνατό «ύτί, νά ταοιά- ζωνται, νά παρατοΰνε την έρ-νασί- α τοΐ'ς καί νά κυττάζουν τ^ιτγύν τους ιιέ άνωνία. εΎστερ' άίπό λίγα λεπτά καμμιά είκοσαριά ανθοωποι, πού δέν εΤ- χαμεν Ίΐδί; πστε μας — γιατί ώς τό¬ τε δέν είχαμεν υποστή άκόιια ?πι- δρο-αήν των Μοΐς — παοουστάΐσθη- καν ερχόιιενοι άπό τό μέρος τον σπιτιοΰ μ'ας καί τρέχοντε': κατα-τά- νωηας. — Οί Μοΐς' έφώναΕαν οί ίργά- τες μας. Ένινα ώχρότατος. 'ΕσιΑλογί- σθτρ.α άμέσως τίγν τνχη πού επε- ρίμενε τίιν Όδεττη μου, αν οί «- 'Η κ. Μπήρδσλη, ή όποία ήθωώθη εσχάτως ύ.·το τού Κακουργιοδικείου, διά τόν φόνον τού έκκεντρτκοϋ καί γέροντος συζύγου της έν Χιλσάϊντ, της Κον- νικτιχούτης. Τώρα θέλει νά γίνη ήθοποιός τοΰ κινηματογράφον. Ό κ. Ι. Λ. Γουώρνερ μετά τής συζύ¬ γου τού, άρτι άφιχθέντες είς Νέαν Υόρκην έκ Χόλλυγουντ. γριοι αντοί άνδ>ρα»Γθΐ εΐχαν περά-
στ) πραγματικώς άπ' την καλύβη
Οί έργάτες μας έν τω μεταϊύ
έσν.ορπίσθτισαν έδώ κι' έκεϊ μέ την
έλπίδα πά>ς ■Θά ευρισκαν κανένα α-
σι·λο.
Είχα στηρίξη στόν &μό μου τό
τονφέκ.ι αου καί ή|ΐουν Ιτοιμος να
.τιιρόβοίλήσω, δταν, ?ξαφνα, ό Ντυ¬
ραντέν μοϋ Ιπιασε τό χέρ.ι
— Μά αύτοι φεΰγουν!... μοί
εφώναξε. Κύτταξ' έν.εΤ!
Φρίν.η! 'Εκεϊνο Λοϋ εϊδα νπ£ρε>
βαινε καί τής χειρ^τερες προδλε-
ι|·εις μου. Π ύσω άπό τονς Μοΐς ί-
Λΐφανίσθη ή γνναίν.ά μοί), άνατια?.-
λιοΛΐένη, μέ τα χέρια τετατιέΛΌ
π·ρός τα έιιπ··ρός, σσν νά ζν,τονβζ
μιά τελευταία βοηθεία κι' ετρεχε
πρός τό μερος μας, σκουντάφτον-
τας κά-θε τόσο σε μισοκοκιμενα δέν-
δρα πεοιιένα κατά γης, .τοΰ εκαι-
αν άκόιιη. .
Κοί δ Γιθ"/κν την κατεδίωκεΛ'.
ενας Γιογκύ άγνώριστος, τρομερό
θηρίο. "Ετρεχε κι' έκεϊνος κρα-
τώντας ΰψωαένυ τό αακρύ τού μα-
χαΤρι. Άφροί άπαίσιοι έΐβγαιναν
ολ' τα χεϋ.η τού κι' δλο τού τό σίό-
μα εΤχε μίαν εκτακτη εί'κινησία.
"Ολοι εφεαγαν Ιμπρός τού, ο!
Μοΐς;, οί Άνναμΐτες καί ή Όδέττη,
τρελλή άπό τό φότ5Ό της.
— Ό 'Αμόκ! ίφώναζαν οί αν-
θρωποί μας.
Η Λιλι] Δαμήτα, Γαλλίς ήθοποιός, έν Χόλλυγονντ, τής Καλιφορνίας, πβρί
της οποίας διεδόθη ότι ήρραδωνίσθη τόν Πρίγκιπα Λούην Φερδινάνδον, τής
Πρωσσίας, υϊόν τοϋ πρώην Διαδόχου τής Γερμανίας.
Κι' έπρόφεραν αίτή τή λέξι ιιέ
άπϊρίγραπτο τρόιιο.
Κατάλατ5α άμέσιος περί τίνος
ρ.τρόκειτο.
Ό Ντνραντέν μοΰ είχε μιλήσρ
ηδη γι' αντή τή μυστηριώδη άσυ*ί-
νεια, την οποίαν οί Ιθαγενεΐζ' δνο-
μάζουν Άαόκ, πού προσβάλλει §-
ξαφνιν.ά τοΰς Μαλαισιανον-ς, πάν
λύσσα, σάν παρΌφροσύνη άπό δί-
03ν αίιιατος·.
"Οποίος προσ^ηθτί άπό 'Αμόκ,
όρμα επάνω σ' δποιον ευρεί έμπρός
τού, τόν κχχτακομμοτιάζει καί όσον
περισσότερον σν.οτώΛ·ει, τόσον πε¬
ρισσότερον άγριεύει, τόσον περισ-
ότερον διψα γιά αΐμα.
Π ροχωοεΐ ετσι σκορπίζοντας γί
ρα> τού τόν ιΜνατον, ώς ότου ν κά'-
ποιος τόν σκοτώση η πέση εξην-
τλημενος καί πεθάνη ε?; μίαν τε¬
λευταίαν κρίσιν της ασθενείας τού.
'Εκεΐνος ποΰ επαθτ άπό 'Αιιίικ
ιόι ό φόβος καί ό τροιιος των
I-
θαγενων χίορικων. Μόλις έιι'φαντ-
σθτϊ ν.ανείς τέτοιος, δλοι ν.ρΌοΌνται,
κλείνοντΐαι ή φεύγσιη· μΐλια ιια-
κρνά.
Ό ΡΛθαθών έσώπασε ιιιά σην-
I,
γιατί άπό την άνάμνησι γοΓ
φρικαλεου έκείνου δράματος τοίΓ
εΐχε κοπή ή άναπνσή.
'Εκτ'»τταξε την γυναΐκά τού μΐ
άπερίγρκηαη τρυφερότητα καί
I-
πειτα έξηκολο'·θησεν:
— 'Επέοασα τότε τής πειό ϊοο-
δερές στιγμές δλης ιιου τής ζωίίς.
Δέν ήξευρα τί είχε ιτναοτ}. Αέν ι"
ξει«οα «πό ποΰ ερχονται ο? Μίοΐς
καί τί ήθελον. "Ενα πραγμα εβλε-
πα μόνον, πώς αίητός ό τρίλλός, ό
φρενιασιιένος, κι·νη,γοϋσε την γυ¬
ναΐκά μου.
ΕΓχα καταλτκρθη «Γ έγώ άπό τό
γενικο ΐτανικό. ΤΛ &υοεπε νά κά¬
μω; Άπό τή μιά στιγμή στήν αλ-
λη δ φρενιασιιένος; ·θά εφθανε την
γυναΐκά μου καί τό μαχαΐρί τον
•θά ■κατεξΓσχιζε τήζ σά'ρκες της έμ¬
πρός στά ιδία ιιου τα μάτια...
Ό Γιογκιύ έκέοθιζε διαιρκώ; ?·
δαορος. Οί Μοϊς καί οί Άνναμΐτΐς;
είχαν έξαφανισθη είς τα τριγυρώ
δάση.
— Τόσο τό χειρότερο! έψι·θι'<0!- σα τότε. Έσήκωσα τό δπ?.ον μου πάλι. ν.ι' έπροσπάθησα νά σκοπϊί'σϊο τκύ.ά μέ έτρόμαζεν ή ϊδέα, πώς ήμ^οοοϋ- σανά (ίΛθτώσω τή γηΌΒ^ μου, πού δριοίκότβνε ιοοντά τα^' 1 Τή στιγιιή έν.είνη άνπτχησεν ?· νας πυροβολισμό-. Δέ νεΐχα πνροβολήοΎ}, &ι«κ, ?· γώ, άλλά ό ΝτυραΛτέν, πού ηταν περισσότερον κύριος τό>ν νεΰρ«ν.
τού.
Άντελήσ,ίθην, ότι δι·ό οάκρι>,ι ?.'
τρεχαν είς τα |Αάγουλα της κυρίαι
Γκραβο'η'.
— Καί;μένε Γιογκΰ' έιΐιθΰριοε^
ή νέα νυναΐκα.
Καί έ.ιειδη εδειξα μεγάλην εχ-
πληξι, μοϋ εξήγησεν άμέσιθΓ δλα
έκεΐνα πού είχαν σχ·μι6τ} τάτο.
— Εύτνχώς έγώ είχα δίκηο! Ό
Γιογκύ ήταν δ κα>1ίτερος άνθοω-
πος καί ο πειό άφαυΐαηιένο; ύπη-
ρέτης! Την απόδειξιν την ?πιί?»·
με {'κττίρ' άπό λίγες ήαε'ρες, δταν
ιχάς; άπεκαλνφθησαν δλα!
Ό Μαλαισιανός δέν εΐχε απο¬
θάνη. Ή σφαίραι τοϋ Ντι>ραντεν
τοϋ εΐχε τσακίση μόνο τόν ώμο. Ον¬
τε εΤχε πάθη άπό 'Α^ώκ. Τό ποωϊ
ϋ χε τακη μ μ
τε εΤχε πάθη άπό 'Α^ώκ. Τό ποωϊ
εκεΐνο μόνον είχεν άντιληφρίϊ, πηιξ
οί Μοΐς έτριγι'οιζαν τό σπίτι. ]Ή-
ξευραν, δτϊ οΐαε αχηος όντε ε-,'ώ
■θά ήμποροι'σαιιε -ά τοΐ'ς άντιστα-
θοΰμέ. Έφαντάσδνκε τότε τό ττγ'Χ*
τήνηιια έκεΐνο γιά νά ιιέ σώστι.^Ή-
ξευρε τί τροιΐ'ϊν ενέπνεεν ?νας
ποοσ6ε6?.η«ένος άπό 'Αμόκ καί ε-
προτίποιϊνθη τόν 'Αμόκ μέ ίκΐ'ν
ς
προτίποιϊνθη τόν 'Αμόκ, μέ ίή
γησε χο>ρίς νά ποολάβη νό «ε εΐ,'
ίίοποιήση, ίφοόντιζεν, διΐ'ύς, νά ιιε
κατενθυνη π,φς την διενθί'νσιν δ-
που ευρίσκετο δ άνδρας μόν.
"Οπο-ς εΐχε πίροβλέψη,' οί Μοίζ
έγελάσ^σαν καί ε'φνγαν μαν(Τΐ'α,
τροϋοκρατηιιενοι. "Οπϊος εΐ'/^πθθ-
βλίι^τη άκόιια, μιά σςραΐρΐπ εθίθβ
τέρ»ια είς την προοΐ/τοίησίν τού.
Ή κυρία Γκρα6.όν διε>οόπη ηιλ
στιγμή γιατί έπνίνΐτο η' »νείνη
άπ' τή συγκίνησι. "Έπϊιΐα εί"*:
— Αί, τί λέτε; Δέν «ϊναι ατνο
άλττθινά Ικτληΐχ.τικό; Δέν είχα £-
γώ δίκηο; Καί ό δυστυχισιιένος ο
Μαλαισιανός δέν έπλήρωσε πολν
άκριβά την άφοσίωσί τού οτ"ονν νν·
ρίους τού;
ΧΡΙΣΤΙΑΝ ΜΠΛΙΣ
'ΕπΜΤτρέφεται είς την 'Ελλάδα «η*
Άμεοιχανιβών Θεραπ——χχαν
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
όδό; Σωοιράτους αριθ. 81 Αθήναι
θεφαπΐύονται ασφαλώς χαΐ άνωδύ-
να>ς παθολογτχά, γυναικολογιχά χαΐ
οερματιχά νοσήματα.
Μέθοδος νεωτάτη.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Π—Ρ1Π1-ΤΒ.ΙΧ1ΔΜ
τόΥ
Μιά πολύ παράξενη ίστοοία μοί
διηγήθη 6 φίλος μοί- 'Ερνέστος
Ρκ,οαβών στό άγροτικύ τχη; κτήαα,
έκεΐ κάτω εις τό Μπόνη·γκ τής Ίν-
δοκίνας.
Κοντά τού καθότανε ιιιά νέα γυ-
ναϊκα, χαμογελαοτή, μέ λεπτότατα
χαρακτηρισττκά, άπό την οποίαν δ
κανστικός ήλιος των μερ^ν έκεί-
νων δέ νεΐχε αφαιρέση όντε την
παρΐααικρή δροσιά. Ήταν ή γυ-
ναΐκά τού.
— Π ότε δέν θά επίστενε κα-
νεί;, πώς είναι τόσον μεγάλας άν-
τοχής ή Όδέττη αου! είπεν δ
Γκραβών. Καί δμως τό κ.λΤμα έδα:
τσακίζει άν&ρώπονς πολύ περισσό-
τερο γεροχ'ς... Νά, κυττάτ' ?κεΐ
τό φίλο μου καί σννέταιρό μου Ντυ
ραντέν!
Μοϋ Γδειξε μιά τεραστία σιλον-
έττα, ή δποία εμενεν έξαπλωμΕνη
ί4ς καποια κινητή πολνθρόνα, ν.αί
ίπειτα έπρόσβεσε:
— "Ηριταμ' έδο: γεμάτοι «πό
?λπίδες ν.αί ιιόνο άπό ελπίδας. Λί-
γες μέρες πρίν άπό τό γάμο μόν.
δ Ντυραντέν μοί εΐχε γράφη, ότι
αν μττθ'ρονσα νά ελθω μέ λινο χι-
λκίριαα καί πολν ΰάριρος, θά εκα-
μνα γοήγοοα μεγάλη περιονσία.
Ή Όδέττη κι' έγώ ξετρελλαθή
καμε μ' αυτή την ίοέα. Την αλλη
ίΐέρα τοϋ γάμου μας έπιβιβαζόαε-
Οα στη Μασσαλία... "Υστερα άπό
είκοσι μεαες έφ^άναμε έδώ...
Ό Γνραβών ^σηκωθή τότε, μ'
έπηγεν στήν άκρη τοϋ εξώστου
ν.αί μοΰ ?δειξεν όλη τή γύρω πϊ-
ριοχή. Σέ μιά άπέοαντη εκτασι γν-
ρω, είοα κι' άπλονόντουσαν &ι$ι-
ρες ςρυτεϊρς. 'Εκατό μέτρα μακρυά
άπό την αγρέπαυλιν, μόν έδειξε τό
εργοστάσιον, μέ τούς μεγα'λους α'σ-
πιρους τοίχους καί τής κανονικέο
καμιναδες κι' ?πειτα τή ρίζα τοϋ
βουνοϋ, 2να άληθινά ύπυοειγματικό
χωριό γειιάτο ίθα-νενεΐς.
Μέ είρωνικό ίκρος μοϋ είπεν ϊ-
πειτσ:
— Εϊναι ώραΐα νά ζγ| κανεις έδώ
δέν είναι ετσΐ; Έμπρός σ' ίνα τέ-
τοιο θέαμα θά <ραντάίζρσΙθε σεΐς ό¬ τι είναι πολύ γλυκειά ή ΐ<οη στής άποιν.ίες καί δν άκόμα σάς ι4<ήντ» 6 ήλιος δώδΐρκα ιυοες την ήμέρα! κ<α1 δν άκόμα τό 6ράδυ· παν πά"τε νά πλαγιάσετΐ βρίσκετε ενα φεϊδι κοιμισμένο στό κρεόατι. ή μόλις βγήτε είς τό πάρκο άντικρνσετε μιά τίγρι... Πρέπη,, δμως, νά σάς πυό, φίλε ιιον, πώς την εποχήν πον τίλθαιιεν έδ ώτύτοτε άπ' δλα αντά δέν υπήρ¬ χον καί §χρειάσθη νά δείξωμεν μ*- νάλο θάρρος ή Όδέττη κι' έγώ. Στήν άρχή ένοικιάσαμε μιά έίκατοστη Ιθαγενεΐς 'Ανναιιϊ- τες καί Τογκινέζσυς.Μό'Ό ό Ντυ- ραντέν εννοοίσε την γλωσσά τοιις. Έγώ καί ή γυναΐκά μου βρισχ.ό- ιιαστε σέ πολν στενόχωοη {)βο·ι ?μ- προς στά ά,ταθή «αί άνεξιχνία«τα πρόσίαπά τους, εμπρός στό αάτια έζεΐνα ποχ· έφαίνοντο σδν νά «άς έκΰτταζαν παραπονιάρικα πάντα. Καί τώρα πού ξεύρει^ τό 3κοι- βάλλον είς τό οποίον εΰριο'χ.όιιεθα εκείνη την έποχή, ερχοιιαι; στήν ίστοοία τοϋ Γιογκΰ. Αυτή θά στοι¬ χίση στήν καίΜιενη την Όδέττη μιά νύχτα άϋ.τνθας; άξίίΓΐΐ. δμ'ος, νά διηγηΒίί κα·νείς την ίστορία αύ¬ τη, πού Εεοκεπάζει κ&κος την >}-»>-
χή των ίθαγενων.
Ό Γιονν.ύ μδς είχεν έλθη μαζύ
μέ τούς άλλοΐ'ς ίθαγενεΐς εργάτας.
Αύτός ήταν ό χειρότερος <τπ' όλους, ό πειό πεινασιιένος, ό πειά χουρελι άρης καί ό πειό φοίβιοτιένος. ΤΗ- ταν επί πλέον γεοα>ς καί άδύνατος
καί δι* αϋτό τόν έκρατήσ«με γιά
τί]ς; δουλειές τοϋ σπιτιοΰ.
!Ε?.ησμόνησα νά σοϋ πω, πώς
κόθϊ τόσο ή φυλή των Μοΐς εκ,ατνε
έπιδρομάς είς τα ιιέρη μας. ΟΙ Μο¬
ΐς είναι οί παλαιοί κυριοι τί£ Ίν-
δοκίνας, πού ξέττεσαν κ' έγιναν δοΰ
λοι. Κάί)ε τόσο δμα>ς, έπαναστα-
τοϋσαν, 6καναν έπιδροιαάς στά κτή-
ιιατα των άπθίκίαν κι' άλλοίμονο
σ' έκείνους πού ευρίσκοντο έαΛοός
των, είτε Άνναιιίτες ήκ,-αν, είτε
Τογκοκινέζοι, είτε Εύρακοαΐοι.
Ό Γιογκυ Ιμενε πάντΐαι ααζύ μέ
την Όδέττη στη ν καλύβη πού εΐ-
χοιιεν οτηστι τότε σ' αυτήν έδώ τή
·ύ¥σι καί την 6οη·9Όΰσε στό μαγεί-
ρε»μα. Δέν ήττον οΰτε Άνναμίτης
ουτε ΤογκΛνέζος- άλλά Μαλαισια-
νός κα% γι' οατό κανεΐς άπό τούς
αλλονς Ίθαγενεΐς δέν τόν έχώνη<ε. Λέν τόν έχώνευαν έπίοης γιά την καθηστικήν ζαχήν αοί ί^νοίσε κετί ότλχν ευρισκαν ευκαιρίαν τόν έξιλοφόρτωναν άλΰπητα. Ό καϋιιένος δ γΐρως τρομαγ- μένος δέν Ι^βγαινΐ πϊοά άπ' την κα- λύβη, έ'μενε πάντα κοντά στήν κυ- ρία τού, ή όποΛα τόν ΰπεραιΐπίζε- το οσάκις ήθελον νά τόν καχοιιετο- χειρ·ϋσ·θοϋν. Ή Όδέττη έΌύμωνε, μάλιστα, καί εναντίον μιας, γιατι δπίος έζοι,'σοχιεν Ιξ/ο όλη σχείίό ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝ ΜΠΛΙΣ την ήμέοα, δέν εϊχαιιε καιιιμία έπα- φή μαζ ντον. τόν βρίσκαιμε άτο- ν.ρουσπκό πολύ. — Είναι ενα καλό γεροντάκι, ιιάς ελεγε ή Όδέττη. Σάς δρκί- ζομαι πως πάς άγαπά πολύ. Είναι ενας πιστός νπηοέτης, άφοοσιωμέ- νος πολύ περισσότρρο άπο δλονς αίιτονς τοΰς σκληρούς Άνναμίτες! Ό ΈρνέστΌς Γν.ραβών δι'εκό-τη μιά στιγαή, είβάλε μιά ν?α δροσε- ριή πετσετα στό μέτωΐτο τοΰ Εαπλ<ο- αένθΊ' Ντυραντέν, τόν οποίον έ- φλάγιζεν ό πυρετός. ί'/ΐμιοε πάλι τό τσιμποϋκί τού κι' ίξηκολονθη- σε: — Μιά μερά ?ν.εΐ πον έργαζό- μαστε στό άπεραντο κτημά μας. είδαιιε τοΰς Τονκινέ'ζους ««ς, πον. είχαν πολΰ δυνατό «ύτί, νά ταοιά- ζωνται, νά παρατοΰνε την έρ-νασί- α τοΐ'ς καί νά κυττάζουν τ^ιτγύν τους ιιέ άνωνία. εΎστερ' άίπό λίγα λεπτά καμμιά είκοσαριά ανθοωποι, πού δέν εΤ- χαμεν Ίΐδί; πστε μας — γιατί ώς τό¬ τε δέν είχαμεν υποστή άκόιια ?πι- δρο-αήν των Μοΐς — παοουστάΐσθη- καν ερχόιιενοι άπό τό μέρος τον σπιτιοΰ μ'ας καί τρέχοντε': κατα-τά- νωηας. — Οί Μοΐς' έφώναΕαν οί ίργά- τες μας. Ένινα ώχρότατος. 'ΕσιΑλογί- σθτρ.α άμέσως τίγν τνχη πού επε- ρίμενε τίιν Όδεττη μου, αν οί «- 'Η κ. Μπήρδσλη, ή όποία ήθωώθη εσχάτως ύ.·το τού Κακουργιοδικείου, διά τόν φόνον τού έκκεντρτκοϋ καί γέροντος συζύγου της έν Χιλσάϊντ, της Κον- νικτιχούτης. Τώρα θέλει νά γίνη ήθοποιός τοΰ κινηματογράφον. Ό κ. Ι. Λ. Γουώρνερ μετά τής συζύ¬ γου τού, άρτι άφιχθέντες είς Νέαν Υόρκην έκ Χόλλυγουντ. γριοι αντοί άνδ>ρα»Γθΐ εΐχαν περά-
στ) πραγματικώς άπ' την καλύβη
Οί έργάτες μας έν τω μεταϊύ
έσν.ορπίσθτισαν έδώ κι' έκεϊ μέ την
έλπίδα πά>ς ■Θά ευρισκαν κανένα α-
σι·λο.
Είχα στηρίξη στόν &μό μου τό
τονφέκ.ι αου καί ή|ΐουν Ιτοιμος να
.τιιρόβοίλήσω, δταν, ?ξαφνα, ό Ντυ¬
ραντέν μοϋ Ιπιασε τό χέρ.ι
— Μά αύτοι φεΰγουν!... μοί
εφώναξε. Κύτταξ' έν.εΤ!
Φρίν.η! 'Εκεϊνο Λοϋ εϊδα νπ£ρε>
βαινε καί τής χειρ^τερες προδλε-
ι|·εις μου. Π ύσω άπό τονς Μοΐς ί-
Λΐφανίσθη ή γνναίν.ά μοί), άνατια?.-
λιοΛΐένη, μέ τα χέρια τετατιέΛΌ
π·ρός τα έιιπ··ρός, σσν νά ζν,τονβζ
μιά τελευταία βοηθεία κι' ετρεχε
πρός τό μερος μας, σκουντάφτον-
τας κά-θε τόσο σε μισοκοκιμενα δέν-
δρα πεοιιένα κατά γης, .τοΰ εκαι-
αν άκόιιη. .
Κοί δ Γιθ"/κν την κατεδίωκεΛ'.
ενας Γιογκύ άγνώριστος, τρομερό
θηρίο. "Ετρεχε κι' έκεϊνος κρα-
τώντας ΰψωαένυ τό αακρύ τού μα-
χαΤρι. Άφροί άπαίσιοι έΐβγαιναν
ολ' τα χεϋ.η τού κι' δλο τού τό σίό-
μα εΤχε μίαν εκτακτη εί'κινησία.
"Ολοι εφεαγαν Ιμπρός τού, ο!
Μοΐς;, οί Άνναμΐτες καί ή Όδέττη,
τρελλή άπό τό φότ5Ό της.
— Ό 'Αμόκ! ίφώναζαν οί αν-
θρωποί μας.
Η Λιλι] Δαμήτα, Γαλλίς ήθοποιός, έν Χόλλυγονντ, τής Καλιφορνίας, πβρί
της οποίας διεδόθη ότι ήρραδωνίσθη τόν Πρίγκιπα Λούην Φερδινάνδον, τής
Πρωσσίας, υϊόν τοϋ πρώην Διαδόχου τής Γερμανίας.
Κι' έπρόφεραν αίτή τή λέξι ιιέ
άπϊρίγραπτο τρόιιο.
Κατάλατ5α άμέσιος περί τίνος
ρ.τρόκειτο.
Ό Ντνραντέν μοΰ είχε μιλήσρ
ηδη γι' αντή τή μυστηριώδη άσυ*ί-
νεια, την οποίαν οί Ιθαγενεΐζ' δνο-
μάζουν Άαόκ, πού προσβάλλει §-
ξαφνιν.ά τοΰς Μαλαισιανον-ς, πάν
λύσσα, σάν παρΌφροσύνη άπό δί-
03ν αίιιατος·.
"Οποίος προσ^ηθτί άπό 'Αμόκ,
όρμα επάνω σ' δποιον ευρεί έμπρός
τού, τόν κχχτακομμοτιάζει καί όσον
περισσότερον σν.οτώΛ·ει, τόσον πε¬
ρισσότερον άγριεύει, τόσον περισ-
ότερον διψα γιά αΐμα.
Π ροχωοεΐ ετσι σκορπίζοντας γί
ρα> τού τόν ιΜνατον, ώς ότου ν κά'-
ποιος τόν σκοτώση η πέση εξην-
τλημενος καί πεθάνη ε?; μίαν τε¬
λευταίαν κρίσιν της ασθενείας τού.
'Εκεΐνος ποΰ επαθτ άπό 'Αιιίικ
ιόι ό φόβος καί ό τροιιος των
I-
θαγενων χίορικων. Μόλις έιι'φαντ-
σθτϊ ν.ανείς τέτοιος, δλοι ν.ρΌοΌνται,
κλείνοντΐαι ή φεύγσιη· μΐλια ιια-
κρνά.
Ό ΡΛθαθών έσώπασε ιιιά σην-
I,
γιατί άπό την άνάμνησι γοΓ
φρικαλεου έκείνου δράματος τοίΓ
εΐχε κοπή ή άναπνσή.
'Εκτ'»τταξε την γυναΐκά τού μΐ
άπερίγρκηαη τρυφερότητα καί
I-
πειτα έξηκολο'·θησεν:
— 'Επέοασα τότε τής πειό ϊοο-
δερές στιγμές δλης ιιου τής ζωίίς.
Δέν ήξευρα τί είχε ιτναοτ}. Αέν ι"
ξει«οα «πό ποΰ ερχονται ο? Μίοΐς
καί τί ήθελον. "Ενα πραγμα εβλε-
πα μόνον, πώς αίητός ό τρίλλός, ό
φρενιασιιένος, κι·νη,γοϋσε την γυ¬
ναΐκά μου.
ΕΓχα καταλτκρθη «Γ έγώ άπό τό
γενικο ΐτανικό. ΤΛ &υοεπε νά κά¬
μω; Άπό τή μιά στιγμή στήν αλ-
λη δ φρενιασιιένος; ·θά εφθανε την
γυναΐκά μου καί τό μαχαΐρί τον
•θά ■κατεξΓσχιζε τήζ σά'ρκες της έμ¬
πρός στά ιδία ιιου τα μάτια...
Ό Γιογκιύ έκέοθιζε διαιρκώ; ?·
δαορος. Οί Μοϊς καί οί Άνναμΐτΐς;
είχαν έξαφανισθη είς τα τριγυρώ
δάση.
— Τόσο τό χειρότερο! έψι·θι'<0!- σα τότε. Έσήκωσα τό δπ?.ον μου πάλι. ν.ι' έπροσπάθησα νά σκοπϊί'σϊο τκύ.ά μέ έτρόμαζεν ή ϊδέα, πώς ήμ^οοοϋ- σανά (ίΛθτώσω τή γηΌΒ^ μου, πού δριοίκότβνε ιοοντά τα^' 1 Τή στιγιιή έν.είνη άνπτχησεν ?· νας πυροβολισμό-. Δέ νεΐχα πνροβολήοΎ}, &ι«κ, ?· γώ, άλλά ό ΝτυραΛτέν, πού ηταν περισσότερον κύριος τό>ν νεΰρ«ν.
τού.
Άντελήσ,ίθην, ότι δι·ό οάκρι>,ι ?.'
τρεχαν είς τα |Αάγουλα της κυρίαι
Γκραβο'η'.
— Καί;μένε Γιογκΰ' έιΐιθΰριοε^
ή νέα νυναΐκα.
Καί έ.ιειδη εδειξα μεγάλην εχ-
πληξι, μοϋ εξήγησεν άμέσιθΓ δλα
έκεΐνα πού είχαν σχ·μι6τ} τάτο.
— Εύτνχώς έγώ είχα δίκηο! Ό
Γιογκύ ήταν δ κα>1ίτερος άνθοω-
πος καί ο πειό άφαυΐαηιένο; ύπη-
ρέτης! Την απόδειξιν την ?πιί?»·
με {'κττίρ' άπό λίγες ήαε'ρες, δταν
ιχάς; άπεκαλνφθησαν δλα!
Ό Μαλαισιανός δέν εΐχε απο¬
θάνη. Ή σφαίραι τοϋ Ντι>ραντεν
τοϋ εΐχε τσακίση μόνο τόν ώμο. Ον¬
τε εΤχε πάθη άπό 'Α^ώκ. Τό ποωϊ
ϋ χε τακη μ μ
τε εΤχε πάθη άπό 'Α^ώκ. Τό ποωϊ
εκεΐνο μόνον είχεν άντιληφρίϊ, πηιξ
οί Μοΐς έτριγι'οιζαν τό σπίτι. ]Ή-
ξευραν, δτϊ οΐαε αχηος όντε ε-,'ώ
■θά ήμποροι'σαιιε -ά τοΐ'ς άντιστα-
θοΰμέ. Έφαντάσδνκε τότε τό ττγ'Χ*
τήνηιια έκεΐνο γιά νά ιιέ σώστι.^Ή-
ξευρε τί τροιΐ'ϊν ενέπνεεν ?νας
ποοσ6ε6?.η«ένος άπό 'Αμόκ καί ε-
προτίποιϊνθη τόν 'Αμόκ μέ ίκΐ'ν
ς
προτίποιϊνθη τόν 'Αμόκ, μέ ίή
γησε χο>ρίς νά ποολάβη νό «ε εΐ,'
ίίοποιήση, ίφοόντιζεν, διΐ'ύς, νά ιιε
κατενθυνη π,φς την διενθί'νσιν δ-
που ευρίσκετο δ άνδρας μόν.
"Οπο-ς εΐχε πίροβλέψη,' οί Μοίζ
έγελάσ^σαν καί ε'φνγαν μαν(Τΐ'α,
τροϋοκρατηιιενοι. "Οπϊος εΐ'/^πθθ-
βλίι^τη άκόιια, μιά σςραΐρΐπ εθίθβ
τέρ»ια είς την προοΐ/τοίησίν τού.
Ή κυρία Γκρα6.όν διε>οόπη ηιλ
στιγμή γιατί έπνίνΐτο η' »νείνη
άπ' τή συγκίνησι. "Έπϊιΐα εί"*:
— Αί, τί λέτε; Δέν «ϊναι ατνο
άλττθινά Ικτληΐχ.τικό; Δέν είχα £-
γώ δίκηο; Καί ό δυστυχισιιένος ο
Μαλαισιανός δέν έπλήρωσε πολν
άκριβά την άφοσίωσί τού οτ"ονν νν·
ρίους τού;
ΧΡΙΣΤΙΑΝ ΜΠΛΙΣ
'ΕπΜΤτρέφεται είς την 'Ελλάδα «η*
Άμεοιχανιβών Θεραπ——χχαν
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
όδό; Σωοιράτους αριθ. 81 Αθήναι
θεφαπΐύονται ασφαλώς χαΐ άνωδύ-
να>ς παθολογτχά, γυναικολογιχά χαΐ
οερματιχά νοσήματα.
Μέθοδος νεωτάτη.
«**™*αιμ; ΚΗΡΥΕ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΌΥ, 1929. 1&
ΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑΙ ΣΕΑΙΔΕ2 ΤΗΣ ΗΡΟΐΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗ2 2ΑΜ0Υ
ΣΜΟΣ.- "Οσονκαι δν ^
4ησοεται κανεις «ε την αξιοθαύ¬
μαστον προσβευτι-κοτητα ταν 1α-
'■- τόσον θλίβεται διότι τα τεν
Μ1ΑΛ/* «.ν/«- ·-""'"_ , , * ι
υήρια των έποχο,ν εις τας οποίας
3/ριίίό; όφείΑετ» αυτή η προο-
5εντινότης της δέν έτυχον απο ιιε-
οονς τοΰ Κοβτονς τής δεούσης πηο
οοχή: ωστε νά ενρισΤ/ίωνται σημε¬
ρον ίο; «τλίνθοι τε καί ν,έοααοι α-
ταη(ο;έρριμένα». >
Ήν-ακομοιριά τού Κοατονς κάς
έκδηλώνεται καί είς την έςενγεν1·-
οιιενην Σάαον, είς δ7.ην της την
..ιιεγολοπρέπειαν.
Το μεγαρον της Σαμίσυ Βονλή;
['οτανί] άλ-άμνησις δλων τ'όν γε-
γονότων ώΛ τής έποχής τής Τοιό-
νοκηατίας !καί αέ πλούτον άναμιΤ,-
οτΓ/ί'ν εγγράφων, εχει κοταληςρίΚί
ιπό άναριθαήτους /Κρατικάς ύπη-
Καί τ> καΑΐικοτρανικώτεοον.
Η αΐθσυσα των (τννΐδριάσεων
τη; Ιααίου Βοινή; εχει ποοορι-
σθ·ί[ Γ,δη διά χοοοεσΒΐ&άΰδας!
Τό Μουσείον
Την θλιδερωτεραν Ιντι'πα;—ν
<ιπ; /άιινει τό Μουσείον τ?ζς νήσ*>υ
ΐο όιοϊον ναί ιιέν εχει έγκαταστα-
3ή είς ιιεναλοπρεπές αέγαρον, ά-
ιε/εο/ί)έν δαπάναις τοϊί άειμνήστοτ.
Σα'ΐίοΐ' Πασχάλη. άλλά χάρις στήν
Εο/ευμίνυν σχεδόν αδιαφορίαν ιον
Ιλθάτους, έγκατασττ>σαντος είς αν-
ΐό ναί τό άαγΐΐοφνλακεΐον δέν κα-
(Ιίσταται δυνατόν νά έχη τΰν πλοί-
τον των άρχαιολογικών τού αντιν,ει
κενών είς αίαν τάξιν έόΛοχών λοι
ίσταοίας.
Τοιοηιτοτράτως σόφια ναί εΐκό-
^ς τη: Βιΐαντιν% έποχής έν.τγ-
-Ό/ι-ονται άμφο^ΐς καί ά/άλμα-
τα αίώνο>ν όλακλήοίον προ τη;4-
ί>ϊΐκ5ϊως τής Χ^ιστιαννκής θοη-
0 διει%υνύν(ι}ν τό ΜονσϊΓον δια-
Έ/ριιιένος άρχαιοί.όγος κ. Βασ
β'ο^ανίδης είς ιιάτην άνεφέριθη
ικνίΐλημμένωτ: εί ςτό ί·πουρνεΤ-
ίν τής Παιδείας νά Ικ<ενίβθο«Γ·ν «ί γαταληφθεΐσαι υπό τον άρχει- °φιν ανείου αΐθουοχ», ό'κττε νά μπ*>
'»εση νά βάλη «ιίαν τάξιν είς τ.'.ν
τ,οϋτον των άρχαίων άντιν.ει«έ-
Κα'ΐιι[α απάντησις.
ί-'. των άπείρων άν—,κειιιένων
Γοΐ· Μοισείου τό ιισλλον οπουΑαι-
Γτεοον είναι ?ν αγαλαα ?<ρήτ3'χυ τοΰ 'Τ «ίωνος π. Χ., μέ ποοτεταιιένον Τον Ινα πόδα. Η σποι>δαιότης τοϋ άνάλιιατοι
"«.τού ενκειται, ώς άνελνθη είς
σχετΐε-ίιν έν Άνήν^ις οιάλεξιν. εΐ:
Τ( "τ ι χαοακτηρΐει τήν ποώτην
^«(ηά^ειαν ταχν 'Ελλήνων" γλυ
"ττων από την ΑίΛα<τπα.7ίήν τεγνο- Π!!Σ ΕΚΔΗΛ&ΝΕΤΑΙ Η ΚΑΚΟΜΟΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΠΙΕΝΗΝ ΣΑΙΖΌΝ- ΤΟ ΜΕΓΑΡΟΝ ΤΗΣ ΣΑΜΕΙΟΥ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ.- Η ΠΕΡΙ- ΟΔΟΣ ΤΉΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ.- ΚΑΠΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΟΦΟΥΛΗΣ.- ΜΙΑ ΚΑΤΑΔΙ- ΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ— ΠΟΣ ΔΙΕΦΥΓΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ Ο ΣΟΦΟΥΛΗΣ Τα έρεύαα τσϋ Γυμνασίου Ράΰ Κώ6, εξ ιάλια ανατολικώς της πόλεως Κλίνσπορτ, Βιρτζίνια, καταστραφέντα υπο τυφώνος, κατά την διάρκειαν τοϋ οποίον εφονεύθησαν μία διδασκάλισσα καί άνω των 20 παιδίων. ^ (εττίσης χΓίλκΐλ·α ά- ; σατύοίον εις άκατονό :-.αλλΐΐίχνιν,ατα εΤναι ώ
« αν-λΰ ά έλεφαντό
ώς ^ ?γ Λν(ίγλυτον
ν τής 'Ελληνινης «λοτ-
η; παοιστήΓν ?Λ-α άθ/.η-
Η
οτον κά^3 ^
Τα —-οισσότεΓνι των
ί; το ΜοινΤΕΪ0; άνεν-
τή- Γεο-
ε
ς χή
νά απααΐγο
1 τήν
Πονν την ·Αναδηαίαν ./α1 τήν
{ΙΓινι*ην τοιαι'ττην.
. Ιετ"ξύ τόόν αλλων {.-τάρ/ει καί
^ ^ομαρίνη κοιλία έταίοα: ι·έ
^τίν^^1^^^^·
ην ττι-
:ΗΣμαοανδηΓ.λαόο;1-
τι1ν Άφροδίτην τήν ή-
Τά 12 άερόστατα, ι
,. -/.«ν«ϊΐτ μιιαν αρχαί- Πίττσμπουογκ. Τα
ϊνδο/πν, πρόνειται πτρ·
μιδς διασημον έταίρας, ήτις ?:η
σεν είς την Σάαον κατά τόν 4 όν
αίώνα π, Χ. καί ή όποία πρό πά-
σΤ15 δργιώδους της ντΛ,τοζ άφιέρω-
Έν εις την θέαν τού "Εραντος α¬
κριβώς δ,τι θά ποοσέφερεν είς τόν
ερωμένον της.
ΙΥλος νπάρχει μία σειοά πγιο-
γραφιότν Βυζαντινης Ι,τοχΓ,ς καί
Ινας Πατριαρχικός ιιανίΚκχς καί
μία αήτρα. ή ΟΛοία άποδίδεται τί;
τόν σ,'ρανιαοθέντα εθνουάριην
Γρηγόριον τόν Ε'.
Ή Ιβτορίαι τής νήσου
'Απ6 τά ■ΰοοίοχοντα είς τήν νή¬
σον αντικείμενα τόσυν τής προχρι-
στιανικής έποχής, όσον καί τά της
μετ* αύτην Ικαστος (ΤυμΛΡραίνει δ¬
τι ή νήσος εχει εξαιρετικόν; ενδια¬
φέρουσαν "ιστορίαν.
Ατυχώς δι' έλλειψιν χώρου εί¬
ναι άδινατον νά δώσωμεν ενρείας
,τεριλήι)·εις της τειραστίας ίοτΜο.-
κής Ιρ^-οσίας, την οποίαν ?χει ·*ά-
μει διά την Σάαον ό σοφός Ιν Βη-
Λύ συνάΛελφος κ. Ι. Βακιρτ^ήί.
Κατά τήν παράδοσιν, οί άοχοκι'-
τεροι ν.άτοικοι τής Σάιιον ήσαν οί
ΠκλασγοΙ καί οί Κάρες, οΐτινες
}όγφ τοϋ δτι είχιτν Ματαττη τό φό-
βητοον τοϋ πξλαγους λόγφ των πΐΐ"
ρατιών των, εξεδιώχθησαν ΟΛΟ τόν
βασιλέα τηίς ΚοττΓης Μίνωα έκ
τήο Σάμου, διά νά ν.ατοικήσονν
είς αύτην οί Λέλεγες συνγενεϊς τί>ν
Ιΐελασγών έκ ΚεφαλληνΙας ·'""λ
τήν άρχηγίαν τοΰ Άγκαίου.
'ΕπτκολούΟησΐΕ κατόπιν ή έ. „ ^
τοϋ Πολν/ράτους ΤΛ·ράννου καί
τού κλασσικον φιλοσόφου ΠνυΥ·.-
γόρα, είς τόν οποίον τόσα όφειλει
τό άρχρΤον "Ελληνικόν πνεΰιια.
Καί ιιέχρι χνς Βνζαντινής έπο¬
χής οί Σ.ίιιιοι εδρασαν ποικιλοτοό-
π<ος, μάλλον φίλα φρονοϋντίς Λ(?όε τήν Ά-θηναϊκήν πολΒΤείαν παοπ πρός τήν Σπαρτιατι·κήν. Ύαη|ιρ- ξαν έΐϋίσης κατόπιν καί οί έν. των πρώτον άσπασθέντες τόν Χριστια¬ νισμόν, τόσην δέ σημασίαν είχε ά- ποδοοση τό Βυζαντινον κράτος είς τήν άνθοϋσβν νήσον, ώστε αχ'ητ, άπετεί.ει εν Ιν. τ'~ον ό/.τώ «Θϊ-μά- των» οπϊΰς ώνομπζοντο τότε οΐί ιι°- γοΰ.αι διοιν.ητικαί περις-έρειαι τηΓ 'Ελληγικης αϊτο/οατορίο-;. λέν ποιεπει νά παριαίεΐφθτι το ε¬ ξαιρετικόν γεγονό; διά τήν Συαιον δτι ό περίφηιιος ΡωιιαΤος στοατη- γός Αντώνιος ότε ήτο ΐθοηκνκ- νος μέ τρ,ν Κ/νΓθΐάτραν τής Αίνύ- Λτον ·θε}.χύνί: ά,τό τάς ·τ<υχη,<σ. καλλονάς τη; νήσου παρέιιει·ε ιιετ' ουτή; επί μανοόν χρόνον, Γξα; δί (τίτής ήττήθη άπό τόν στόλον ΐ^ΰ Χίκταυίου Αύγοίστου, όστι; ε~ί- σης ·Γιετά τήν νίκην τού παρέμεινεν επί ούο γτγ εί; την ντσον. Κατά την εποχήν τη; Τουρν.ο- κρατίας ή 'ησος ·ί·πΐισττ> πάνΐδει.νσ.
αμυνομένη ν.ατά των επιδρομών
των Μωαμεθανικόν όρδιον μέχρις:
ότου καί έξ εν.σπάσαντος λοψοΰ
ήοτΗΐώθη τελείιος έν ετει 1476.
Οΐδεμϋα ψι*χή ζ&σα παρέμεινεν
είς τήν νήσον ιιέχρι τοΰ 15^0, δτΓ
ό Τούρκος ναΰαοχος Κιλίτζ 'Λλή
παο'ϊς οιερχόιιενος αετά τού στόίοι
τού τό Αϊγακ,ν νΛΐ καταί.ιφθίίς
υπό τρικυμίας επήλθεν είς τήν ε-
ρηιιον νήοΐον "ΈκΑτυχο- ιΐδε τό
πρωτοφανές ψούντοιμα της ^ί;ς
ν.αί πεισθείς νπό ενός -Λκολοΰθοι·
τού "Ελληνος Νικόλαον Σαρα!/ίνη,
δτα!' επέστρεψεν είς τήν Κωνσταν-
τινχη'πολιν ίπεισε τόν τότε Σονλττ·-
νον Σονλεϊιιάν νά τοϋ δωρήση την
Σάμον. Ο Κιλίτζ πασά; ε> αοε :-ϊ -
τω τον τίτλον τοϋ «-Πασά όβασίί*
!πί τής Σάαον καί κατόπιν ναόν
προτΓΓοαόν τον πιστου τού Σαοα-
νΓνη έξέδωχε προκήσνξιν πρόςτον;
άπανταχον "Ελληνας ότι δίνα-.ται
νά κατοιν.ούν (?ς τήν ντπον -Ίαί να
ίλιερ"θύν την γήν, ανευ των 6α-
ρέων χαρατσίοίν πού ϊσχι,ον ά).λοϋ.
Λόγω τούτου ουνέοοευσαν είς την
νήσον "Εληλΐζ έξ δλ<ον των σηαοί- α,ν τής δονλης χώρας μετα|ύ των οποίων οί περισσότεροι τσαν Πε- λοεΐοννήσιοι 'ϊ?Λά καί ότίόγονοι των άρχαίίον Σαιιίοον. Δύναται χ'ϊ- Λΐίς νά ί,ίπη ότι έκτοτε ή Σ«;ιο: εϊχε ί>ιαρκή αίτονομία,ν. καί ή γ.τι-
-/ϊυριηρχία τΓι; Ύψι·?.π]ς Πύ.'ϊ|;
Γτο άόθίστος.
Δχ-όμιοη /ατόπιν έπ^ρσχΐαν ιτΊ-
ώνε; ΐ'ϊ/Όνοαικτίς ήνθηρότττο:,
προόδου καί ναλδανιπιιοϋ τοΐ έ-
3νικοΰ «ΐρονιΊιιατος <■»- την Σ«- μ όν καταοτ«Ιοαν κατά τού; χρόνον; τού ΈιΉικοΰ νινήλιατο-ς τον 1^2! έδραν τής άτολΐΤΓωτιν.ής ρρ^/ί.σ!- ος. Η ση'ΐαία τ?; 'Κπανποτά— ως εις την Σά:ιον άνε.τετάσίίη ίπο τοΐ Ανονί*ν"τ> τοΰ Λογοθττον,
όστις κατ' εξαίρεσιν «τΐ> τα α'Αα
ΈλληνιΙ/ά τμήματα εΐχε διοργανώ¬
ση προκατ«6ολικώς πολιτικ<ίς 5 αί στρατιωτικάς «ρχάς, ι'όστε <"ίταν οί ολίγοι Τονρκοι ΐξίδΐ'ότ/δηοΐαιν ΰ εφονεύθησαν εις μικρόν χρονικόν οιάοτηιια άιΐίΐσως ίλειτονογησε έν Σώκρ εν ·9«υί.ιάσιον κ^άτος. Ή ε- Ηαιρετιχή αι'αή φι·σιονν(«ιία διά νά άποδείξη είς τόν λαόν ότι είνε 6 μόνο; άριιόδιο; νά διευθύνη τάς τνχας Λΐοοεκαλεσε έ·ιλαγήν οηαο- γερητίας, ήτις καί τόν εξέλεξε παμψηφεί διευθυντήν τόίν διοινη- τϋ;ι">ν πραγιιάτων τής Σ'ίιιον. Έ-
λειτονργησε δηλαδιή ί'να ιιικρό
■•/οινοβονλειτιν.όν πολίτειηια.
Ό Λνκοϋργος όσον εψάνη σο¬
φός ν.αί -οοα'δενιιένος τόχτον Η!-
σης εφάνη *1αι ήρως. Μέ τ^·ν πρό¬
τυπον ν.α'ι «σιδηροΰν στρατόν.,» τον
κα ίστόλον που έδηΊΐοΰργησρν άχ'
άόίλίΑή^ έί
των 'Γοι'ρκων, ένίσχι·σί τά; ά?ν?α;
κινδ"ΐνεν(η'·σσς 'ΕλληΛΐκοις νήσοος;
ναί είς την «ταπαρνίαν» τον. πεοι-
έ-θαλψε τοΰς ήρωΐκούς Μ'αοιανον;
καί Ν ι οτας οταν ι<ί Μωααεί)οτη7ίαί όρίαί ϊίϊήωσαν τάς Λτ'ισόι^ τα>ν
Λόγω τίς οίκονομικΓς εν
των Σαμίοον κολοσσισΐ* ποσά ά-
πέστελ?.ον είς τού; μαχομένους είς
τόν Μωοηάν ναί τήν Στερεάν Έ?.-
λάδα ήρ<οας. 'Ατνχίό; ό ΛΐΓ/.οϋρΊος δέν ήΗ- νή·ί)η νά ίδη τό όνειρον τού εκ.ιλτ'· ρονμενον καί ή Σάιιος δέν κπτϊ'- στη επί των ήιιερίόν'τοΐ' άπηλΰτίθς Έλληνική. Προδοθείς υπό όλινα- ρίθαο^ν Σαμίων φι)οτονρκο)ν καί πιεσθείς υπό των Συιαίάχοιν Λινά- μεων, αΐτινες δέν έβλεπον μέ συμ- παθές βλέμιια τήν άπελευθερο.σιν τΓς νήσον ίνρισκοιιένης τόσον ?λ- γύς 'ΐε τα άσιατιχά παράλιτ ίν- κατέλειιιε ιιετά πολλάς περιπετείας τήν νήσον καί ήλθεν είς ΆΟήνα;, δπου τό 18 Π διωρίσθη μ=Αος τοΰ α' Συμβουλιον Εττικοατϊίας. Ή σιιιοολή τού είς τόν !?ε™ιόν αίτόν υπήρξε ιιεγίστη. Άπεόίωσε την 21 ην Μαΐοϋ 18^0, είς ττ,ν Καπνικίαρέαν ί>έ τάν
Αθηνών δπου ϊξετέθη τό σώμά
τού ενιν? ?.αινόν προσκύλ'ηιη.
Ό Θεμιβτ. Σοφούλης
Μέ τονς ώραίονς άγώνα; υ,ιως
τού Λν-Όργου ή Ύψηλή Πι'λη
ιιναγ/ίάσΛη νά παραδεχθή διά τήν
Σάιον αλ'τοτΛειαν διαμορψωϋέν-
τος ενός 'ώιοτνπου τΓθλιτεύματος,
τοί. νντοστοϋ ώς «Ήνεμονία τής
Σάμου».
Ό ήγειιών διο)οίζετο μόνον ά-
ιό τόν Σολτάνσν, όλαι δέ αι άο/Ώΐ
{ίσΗ'ν Έ/ληνικαί, Κυβέρνησις καί
Βουλή έξελέγοντο άπ' ενθείας <*«γο τόν Σαηιακόν λαόν, τάς άποςρύαεις οέ αι«τ^ παρεδί'χετο ανευ άντιο- ρήσεων ό ήγειιών έχων πρός τουτο εντολήν άπό τόν Σονλτάνον διά νά έξειιαενίστι τούς Σαιιίους. Τοισυτοτοό.τ)ϋ)ς δλοι οί δρόιιοι, «ί πλατείαι κ<ιί γενικώς τά σι,ικ ρινά ίδρνματα έγιναν επί των έ- -χοχών της ΉγΗΐονίας. Έγένττο δτ)5.αίιη προσπάΙ&εια ςΗλοτοιρκι/οΰ ρενματοΞ δπε:ι φαίνεται δτι ηϊξα- νε αέχρις ου έχΐιτανίσθη ίπί τή; .-ΐολιτικτίς '/ονίστρας τής Σάιιον ΐ. ·;ηιιερινο; Οπολ'ργός των Στρατιω¬ τικών ν.. Θεμ. Σοφούλης. "Ανευ ίισταγμών έ^θίσιας υπο- ^'ηφΐότητα βουλευτού διεκι'ιρνξ-ν δτι σκοπός τον κόμ·ιατός τσυ 5έν •ήτο ουδείς αλίος, άλλ' ή ?νίσις τής νήσον. Επέτυχε σχεδόν παα- ψηφίαν καί ίγινε πρωϊτνπ(Λ'ρνό; της Σημιακής Κυβερνήσεως. 'Η σύ-^ριη'σις μέ την Υψηλήν Πυ¬ λην έπήλθίν άυϊσο>; ν.αί ή άντίδοα-
ος εναντίον τοϋ έργον τον έγεν,ι-
■■/εύετο. Είς τάς επομένας εκλογάς
έπΕτεύχθη νά καταιΐηφισίΗί. Παο.ι
?»άσας την αρχήν είς Γοϋς φι?.ο-
τονρν.ους άντιπάλους τού τΚ?χιτεν
αμέσο>ς νά στρατολογ^ φίλους τού
καί ό σηαερινός π'ράος ·υπουρ'6ς
διετ^λεσεν επί ιιακοον ί
δρόμον, διενεργηθεντα υπό τοϋ Πανεπιστημίου τής
£ΧβξΕίδευσαν πρός τήν διεύθυνσιν τοϋ Καναδά. Ή
"πβό τής "ενάρξεως τοϋ αγώνος.
ς
Τόση ήτο ή μήνις τού ήγειιόνος
Τουρινβτκρητικοϋ Α. Κοπάση, όκπε
συνιεκάλίπεν ικτα%τον στρατοίΐΛτΐ-
ον καί τίιν 17ην Σεπτε^6ρ!ο· 1908
ό κ. Θε». Σοφούλης αετά πολ"α-
ρίθαοιν >ρίλων τού κατεδικάσθηοαν
είς θάνατον.
Σά; δίδω Γΐπόσπασμα τής κατα-
διν.αστικής αντής άπο«ρ«3!είιχ;, ίφ'
δσον ή όλοκληρωτινή δη'ΐοσίει-σις
θά είναι άδννατος λόγ<ρ τής εντά¬ σεως της. Αριθ. Άπος. 34 Εν ονόματι τοϋ Νό'ΐου καί τον Ή- γεαόνοΓ τής Σάμου ΑΝΔ.ΡΕΟΥ ΕΜΜ. ΚΟΠΑΣΗ Τό Δικαστήριον των έν Σάμ«> Έ-
φετίΐν ώς Κανχυονο5ι·κων
Σνν%είι~νον έκ τ(Τ>ύ δι^αστ»")·,
Ηρακλέους Π. ΘαλασσΐΛΌϋ ποο-
εοραΐ', Δημητρίου Ν. Νικοίτί. Γ.
Ε?.ευθεριάδου, 'Εμαανουήλ Πο-
πανικολαου,. πρόεδρον τού πρ«;το-
δικείον Καρλοβασίοίν — Μαου-
θοκά'θΛοχ· ν.αί Γεώργιον Κ. Μελα-
χροινίδον, είσαννελέίος τοϋ Π.ρα>-
τοδικείον Καρλοβασκον — Μαοα-
θοκάμποΐ', των δύο τϊλενταίων ώς
π«ρέδρ<ττν δίκαστών νίύλ«ο|χέννον των άριιοδΐίότε Οίον παρέδρων. Σννεδριάσαν δΓ<ιοσία ν., λ. π. Καταδιχάζει τούς Ιρηιιην χηοΐΐ- χθέντας Ινόχονς Θεαιο-τοκλεα Λ- φΡί,'λην, 'Ε|Αμ. Χατί'δ'ίκΓτν, 'Αλχι- βιάδην Χρχντάν.ην, Ζήσι«ον ΣίΛε- ςην καί Όδνσσέα Ώρο>.οτάν, 'Λ-
ναστάσιον Μ. Σοφούλην, Γεώργιον
Μ. Σοίτοΐ'λην, Εύριπίδην Χ'' Μα-
νώλην, Αλεξ. Σκάλκον, Δη·ι. Φο-
(Σέα εί; την 28τ,ν <κλ*5α.)
ΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑΙ ΣΕΑΙΔΕ2 ΤΗΣ ΗΡΟΐΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗ2 2ΑΜ0Υ
ΣΜΟΣ.- "Οσονκαι δν ^
4ησοεται κανεις «ε την αξιοθαύ¬
μαστον προσβευτι-κοτητα ταν 1α-
'■- τόσον θλίβεται διότι τα τεν
Μ1ΑΛ/* «.ν/«- ·-""'"_ , , * ι
υήρια των έποχο,ν εις τας οποίας
3/ριίίό; όφείΑετ» αυτή η προο-
5εντινότης της δέν έτυχον απο ιιε-
οονς τοΰ Κοβτονς τής δεούσης πηο
οοχή: ωστε νά ενρισΤ/ίωνται σημε¬
ρον ίο; «τλίνθοι τε καί ν,έοααοι α-
ταη(ο;έρριμένα». >
Ήν-ακομοιριά τού Κοατονς κάς
έκδηλώνεται καί είς την έςενγεν1·-
οιιενην Σάαον, είς δ7.ην της την
..ιιεγολοπρέπειαν.
Το μεγαρον της Σαμίσυ Βονλή;
['οτανί] άλ-άμνησις δλων τ'όν γε-
γονότων ώΛ τής έποχής τής Τοιό-
νοκηατίας !καί αέ πλούτον άναμιΤ,-
οτΓ/ί'ν εγγράφων, εχει κοταληςρίΚί
ιπό άναριθαήτους /Κρατικάς ύπη-
Καί τ> καΑΐικοτρανικώτεοον.
Η αΐθσυσα των (τννΐδριάσεων
τη; Ιααίου Βοινή; εχει ποοορι-
σθ·ί[ Γ,δη διά χοοοεσΒΐ&άΰδας!
Τό Μουσείον
Την θλιδερωτεραν Ιντι'πα;—ν
<ιπ; /άιινει τό Μουσείον τ?ζς νήσ*>υ
ΐο όιοϊον ναί ιιέν εχει έγκαταστα-
3ή είς ιιεναλοπρεπές αέγαρον, ά-
ιε/εο/ί)έν δαπάναις τοϊί άειμνήστοτ.
Σα'ΐίοΐ' Πασχάλη. άλλά χάρις στήν
Εο/ευμίνυν σχεδόν αδιαφορίαν ιον
Ιλθάτους, έγκατασττ>σαντος είς αν-
ΐό ναί τό άαγΐΐοφνλακεΐον δέν κα-
(Ιίσταται δυνατόν νά έχη τΰν πλοί-
τον των άρχαιολογικών τού αντιν,ει
κενών είς αίαν τάξιν έόΛοχών λοι
ίσταοίας.
Τοιοηιτοτράτως σόφια ναί εΐκό-
^ς τη: Βιΐαντιν% έποχής έν.τγ-
-Ό/ι-ονται άμφο^ΐς καί ά/άλμα-
τα αίώνο>ν όλακλήοίον προ τη;4-
ί>ϊΐκ5ϊως τής Χ^ιστιαννκής θοη-
0 διει%υνύν(ι}ν τό ΜονσϊΓον δια-
Έ/ριιιένος άρχαιοί.όγος κ. Βασ
β'ο^ανίδης είς ιιάτην άνεφέριθη
ικνίΐλημμένωτ: εί ςτό ί·πουρνεΤ-
ίν τής Παιδείας νά Ικ<ενίβθο«Γ·ν «ί γαταληφθεΐσαι υπό τον άρχει- °φιν ανείου αΐθουοχ», ό'κττε νά μπ*>
'»εση νά βάλη «ιίαν τάξιν είς τ.'.ν
τ,οϋτον των άρχαίων άντιν.ει«έ-
Κα'ΐιι[α απάντησις.
ί-'. των άπείρων άν—,κειιιένων
Γοΐ· Μοισείου τό ιισλλον οπουΑαι-
Γτεοον είναι ?ν αγαλαα ?<ρήτ3'χυ τοΰ 'Τ «ίωνος π. Χ., μέ ποοτεταιιένον Τον Ινα πόδα. Η σποι>δαιότης τοϋ άνάλιιατοι
"«.τού ενκειται, ώς άνελνθη είς
σχετΐε-ίιν έν Άνήν^ις οιάλεξιν. εΐ:
Τ( "τ ι χαοακτηρΐει τήν ποώτην
^«(ηά^ειαν ταχν 'Ελλήνων" γλυ
"ττων από την ΑίΛα<τπα.7ίήν τεγνο- Π!!Σ ΕΚΔΗΛ&ΝΕΤΑΙ Η ΚΑΚΟΜΟΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΠΙΕΝΗΝ ΣΑΙΖΌΝ- ΤΟ ΜΕΓΑΡΟΝ ΤΗΣ ΣΑΜΕΙΟΥ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ.- Η ΠΕΡΙ- ΟΔΟΣ ΤΉΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ.- ΚΑΠΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΟΦΟΥΛΗΣ.- ΜΙΑ ΚΑΤΑΔΙ- ΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ— ΠΟΣ ΔΙΕΦΥΓΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ Ο ΣΟΦΟΥΛΗΣ Τα έρεύαα τσϋ Γυμνασίου Ράΰ Κώ6, εξ ιάλια ανατολικώς της πόλεως Κλίνσπορτ, Βιρτζίνια, καταστραφέντα υπο τυφώνος, κατά την διάρκειαν τοϋ οποίον εφονεύθησαν μία διδασκάλισσα καί άνω των 20 παιδίων. ^ (εττίσης χΓίλκΐλ·α ά- ; σατύοίον εις άκατονό :-.αλλΐΐίχνιν,ατα εΤναι ώ
« αν-λΰ ά έλεφαντό
ώς ^ ?γ Λν(ίγλυτον
ν τής 'Ελληνινης «λοτ-
η; παοιστήΓν ?Λ-α άθ/.η-
Η
οτον κά^3 ^
Τα —-οισσότεΓνι των
ί; το ΜοινΤΕΪ0; άνεν-
τή- Γεο-
ε
ς χή
νά απααΐγο
1 τήν
Πονν την ·Αναδηαίαν ./α1 τήν
{ΙΓινι*ην τοιαι'ττην.
. Ιετ"ξύ τόόν αλλων {.-τάρ/ει καί
^ ^ομαρίνη κοιλία έταίοα: ι·έ
^τίν^^1^^^^·
ην ττι-
:ΗΣμαοανδηΓ.λαόο;1-
τι1ν Άφροδίτην τήν ή-
Τά 12 άερόστατα, ι
,. -/.«ν«ϊΐτ μιιαν αρχαί- Πίττσμπουογκ. Τα
ϊνδο/πν, πρόνειται πτρ·
μιδς διασημον έταίρας, ήτις ?:η
σεν είς την Σάαον κατά τόν 4 όν
αίώνα π, Χ. καί ή όποία πρό πά-
σΤ15 δργιώδους της ντΛ,τοζ άφιέρω-
Έν εις την θέαν τού "Εραντος α¬
κριβώς δ,τι θά ποοσέφερεν είς τόν
ερωμένον της.
ΙΥλος νπάρχει μία σειοά πγιο-
γραφιότν Βυζαντινης Ι,τοχΓ,ς καί
Ινας Πατριαρχικός ιιανίΚκχς καί
μία αήτρα. ή ΟΛοία άποδίδεται τί;
τόν σ,'ρανιαοθέντα εθνουάριην
Γρηγόριον τόν Ε'.
Ή Ιβτορίαι τής νήσου
'Απ6 τά ■ΰοοίοχοντα είς τήν νή¬
σον αντικείμενα τόσυν τής προχρι-
στιανικής έποχής, όσον καί τά της
μετ* αύτην Ικαστος (ΤυμΛΡραίνει δ¬
τι ή νήσος εχει εξαιρετικόν; ενδια¬
φέρουσαν "ιστορίαν.
Ατυχώς δι' έλλειψιν χώρου εί¬
ναι άδινατον νά δώσωμεν ενρείας
,τεριλήι)·εις της τειραστίας ίοτΜο.-
κής Ιρ^-οσίας, την οποίαν ?χει ·*ά-
μει διά την Σάαον ό σοφός Ιν Βη-
Λύ συνάΛελφος κ. Ι. Βακιρτ^ήί.
Κατά τήν παράδοσιν, οί άοχοκι'-
τεροι ν.άτοικοι τής Σάιιον ήσαν οί
ΠκλασγοΙ καί οί Κάρες, οΐτινες
}όγφ τοϋ δτι είχιτν Ματαττη τό φό-
βητοον τοϋ πξλαγους λόγφ των πΐΐ"
ρατιών των, εξεδιώχθησαν ΟΛΟ τόν
βασιλέα τηίς ΚοττΓης Μίνωα έκ
τήο Σάμου, διά νά ν.ατοικήσονν
είς αύτην οί Λέλεγες συνγενεϊς τί>ν
Ιΐελασγών έκ ΚεφαλληνΙας ·'""λ
τήν άρχηγίαν τοΰ Άγκαίου.
'ΕπτκολούΟησΐΕ κατόπιν ή έ. „ ^
τοϋ Πολν/ράτους ΤΛ·ράννου καί
τού κλασσικον φιλοσόφου ΠνυΥ·.-
γόρα, είς τόν οποίον τόσα όφειλει
τό άρχρΤον "Ελληνικόν πνεΰιια.
Καί ιιέχρι χνς Βνζαντινής έπο¬
χής οί Σ.ίιιιοι εδρασαν ποικιλοτοό-
π<ος, μάλλον φίλα φρονοϋντίς Λ(?όε τήν Ά-θηναϊκήν πολΒΤείαν παοπ πρός τήν Σπαρτιατι·κήν. Ύαη|ιρ- ξαν έΐϋίσης κατόπιν καί οί έν. των πρώτον άσπασθέντες τόν Χριστια¬ νισμόν, τόσην δέ σημασίαν είχε ά- ποδοοση τό Βυζαντινον κράτος είς τήν άνθοϋσβν νήσον, ώστε αχ'ητ, άπετεί.ει εν Ιν. τ'~ον ό/.τώ «Θϊ-μά- των» οπϊΰς ώνομπζοντο τότε οΐί ιι°- γοΰ.αι διοιν.ητικαί περις-έρειαι τηΓ 'Ελληγικης αϊτο/οατορίο-;. λέν ποιεπει νά παριαίεΐφθτι το ε¬ ξαιρετικόν γεγονό; διά τήν Συαιον δτι ό περίφηιιος ΡωιιαΤος στοατη- γός Αντώνιος ότε ήτο ΐθοηκνκ- νος μέ τρ,ν Κ/νΓθΐάτραν τής Αίνύ- Λτον ·θε}.χύνί: ά,τό τάς ·τ<υχη,<σ. καλλονάς τη; νήσου παρέιιει·ε ιιετ' ουτή; επί μανοόν χρόνον, Γξα; δί (τίτής ήττήθη άπό τόν στόλον ΐ^ΰ Χίκταυίου Αύγοίστου, όστι; ε~ί- σης ·Γιετά τήν νίκην τού παρέμεινεν επί ούο γτγ εί; την ντσον. Κατά την εποχήν τη; Τουρν.ο- κρατίας ή 'ησος ·ί·πΐισττ> πάνΐδει.νσ.
αμυνομένη ν.ατά των επιδρομών
των Μωαμεθανικόν όρδιον μέχρις:
ότου καί έξ εν.σπάσαντος λοψοΰ
ήοτΗΐώθη τελείιος έν ετει 1476.
Οΐδεμϋα ψι*χή ζ&σα παρέμεινεν
είς τήν νήσον ιιέχρι τοΰ 15^0, δτΓ
ό Τούρκος ναΰαοχος Κιλίτζ 'Λλή
παο'ϊς οιερχόιιενος αετά τού στόίοι
τού τό Αϊγακ,ν νΛΐ καταί.ιφθίίς
υπό τρικυμίας επήλθεν είς τήν ε-
ρηιιον νήοΐον "ΈκΑτυχο- ιΐδε τό
πρωτοφανές ψούντοιμα της ^ί;ς
ν.αί πεισθείς νπό ενός -Λκολοΰθοι·
τού "Ελληνος Νικόλαον Σαρα!/ίνη,
δτα!' επέστρεψεν είς τήν Κωνσταν-
τινχη'πολιν ίπεισε τόν τότε Σονλττ·-
νον Σονλεϊιιάν νά τοϋ δωρήση την
Σάμον. Ο Κιλίτζ πασά; ε> αοε :-ϊ -
τω τον τίτλον τοϋ «-Πασά όβασίί*
!πί τής Σάαον καί κατόπιν ναόν
προτΓΓοαόν τον πιστου τού Σαοα-
νΓνη έξέδωχε προκήσνξιν πρόςτον;
άπανταχον "Ελληνας ότι δίνα-.ται
νά κατοιν.ούν (?ς τήν ντπον -Ίαί να
ίλιερ"θύν την γήν, ανευ των 6α-
ρέων χαρατσίοίν πού ϊσχι,ον ά).λοϋ.
Λόγω τούτου ουνέοοευσαν είς την
νήσον "Εληλΐζ έξ δλ<ον των σηαοί- α,ν τής δονλης χώρας μετα|ύ των οποίων οί περισσότεροι τσαν Πε- λοεΐοννήσιοι 'ϊ?Λά καί ότίόγονοι των άρχαίίον Σαιιίοον. Δύναται χ'ϊ- Λΐίς νά ί,ίπη ότι έκτοτε ή Σ«;ιο: εϊχε ί>ιαρκή αίτονομία,ν. καί ή γ.τι-
-/ϊυριηρχία τΓι; Ύψι·?.π]ς Πύ.'ϊ|;
Γτο άόθίστος.
Δχ-όμιοη /ατόπιν έπ^ρσχΐαν ιτΊ-
ώνε; ΐ'ϊ/Όνοαικτίς ήνθηρότττο:,
προόδου καί ναλδανιπιιοϋ τοΐ έ-
3νικοΰ «ΐρονιΊιιατος <■»- την Σ«- μ όν καταοτ«Ιοαν κατά τού; χρόνον; τού ΈιΉικοΰ νινήλιατο-ς τον 1^2! έδραν τής άτολΐΤΓωτιν.ής ρρ^/ί.σ!- ος. Η ση'ΐαία τ?; 'Κπανποτά— ως εις την Σά:ιον άνε.τετάσίίη ίπο τοΐ Ανονί*ν"τ> τοΰ Λογοθττον,
όστις κατ' εξαίρεσιν «τΐ> τα α'Αα
ΈλληνιΙ/ά τμήματα εΐχε διοργανώ¬
ση προκατ«6ολικώς πολιτικ<ίς 5 αί στρατιωτικάς «ρχάς, ι'όστε <"ίταν οί ολίγοι Τονρκοι ΐξίδΐ'ότ/δηοΐαιν ΰ εφονεύθησαν εις μικρόν χρονικόν οιάοτηιια άιΐίΐσως ίλειτονογησε έν Σώκρ εν ·9«υί.ιάσιον κ^άτος. Ή ε- Ηαιρετιχή αι'αή φι·σιονν(«ιία διά νά άποδείξη είς τόν λαόν ότι είνε 6 μόνο; άριιόδιο; νά διευθύνη τάς τνχας Λΐοοεκαλεσε έ·ιλαγήν οηαο- γερητίας, ήτις καί τόν εξέλεξε παμψηφεί διευθυντήν τόίν διοινη- τϋ;ι">ν πραγιιάτων τής Σ'ίιιον. Έ-
λειτονργησε δηλαδιή ί'να ιιικρό
■•/οινοβονλειτιν.όν πολίτειηια.
Ό Λνκοϋργος όσον εψάνη σο¬
φός ν.αί -οοα'δενιιένος τόχτον Η!-
σης εφάνη *1αι ήρως. Μέ τ^·ν πρό¬
τυπον ν.α'ι «σιδηροΰν στρατόν.,» τον
κα ίστόλον που έδηΊΐοΰργησρν άχ'
άόίλίΑή^ έί
των 'Γοι'ρκων, ένίσχι·σί τά; ά?ν?α;
κινδ"ΐνεν(η'·σσς 'ΕλληΛΐκοις νήσοος;
ναί είς την «ταπαρνίαν» τον. πεοι-
έ-θαλψε τοΰς ήρωΐκούς Μ'αοιανον;
καί Ν ι οτας οταν ι<ί Μωααεί)οτη7ίαί όρίαί ϊίϊήωσαν τάς Λτ'ισόι^ τα>ν
Λόγω τίς οίκονομικΓς εν
των Σαμίοον κολοσσισΐ* ποσά ά-
πέστελ?.ον είς τού; μαχομένους είς
τόν Μωοηάν ναί τήν Στερεάν Έ?.-
λάδα ήρ<οας. 'Ατνχίό; ό ΛΐΓ/.οϋρΊος δέν ήΗ- νή·ί)η νά ίδη τό όνειρον τού εκ.ιλτ'· ρονμενον καί ή Σάιιος δέν κπτϊ'- στη επί των ήιιερίόν'τοΐ' άπηλΰτίθς Έλληνική. Προδοθείς υπό όλινα- ρίθαο^ν Σαμίων φι)οτονρκο)ν καί πιεσθείς υπό των Συιαίάχοιν Λινά- μεων, αΐτινες δέν έβλεπον μέ συμ- παθές βλέμιια τήν άπελευθερο.σιν τΓς νήσον ίνρισκοιιένης τόσον ?λ- γύς 'ΐε τα άσιατιχά παράλιτ ίν- κατέλειιιε ιιετά πολλάς περιπετείας τήν νήσον καί ήλθεν είς ΆΟήνα;, δπου τό 18 Π διωρίσθη μ=Αος τοΰ α' Συμβουλιον Εττικοατϊίας. Ή σιιιοολή τού είς τόν !?ε™ιόν αίτόν υπήρξε ιιεγίστη. Άπεόίωσε την 21 ην Μαΐοϋ 18^0, είς ττ,ν Καπνικίαρέαν ί>έ τάν
Αθηνών δπου ϊξετέθη τό σώμά
τού ενιν? ?.αινόν προσκύλ'ηιη.
Ό Θεμιβτ. Σοφούλης
Μέ τονς ώραίονς άγώνα; υ,ιως
τού Λν-Όργου ή Ύψηλή Πι'λη
ιιναγ/ίάσΛη νά παραδεχθή διά τήν
Σάιον αλ'τοτΛειαν διαμορψωϋέν-
τος ενός 'ώιοτνπου τΓθλιτεύματος,
τοί. νντοστοϋ ώς «Ήνεμονία τής
Σάμου».
Ό ήγειιών διο)οίζετο μόνον ά-
ιό τόν Σολτάνσν, όλαι δέ αι άο/Ώΐ
{ίσΗ'ν Έ/ληνικαί, Κυβέρνησις καί
Βουλή έξελέγοντο άπ' ενθείας <*«γο τόν Σαηιακόν λαόν, τάς άποςρύαεις οέ αι«τ^ παρεδί'χετο ανευ άντιο- ρήσεων ό ήγειιών έχων πρός τουτο εντολήν άπό τόν Σονλτάνον διά νά έξειιαενίστι τούς Σαιιίους. Τοισυτοτοό.τ)ϋ)ς δλοι οί δρόιιοι, «ί πλατείαι κ<ιί γενικώς τά σι,ικ ρινά ίδρνματα έγιναν επί των έ- -χοχών της ΉγΗΐονίας. Έγένττο δτ)5.αίιη προσπάΙ&εια ςΗλοτοιρκι/οΰ ρενματοΞ δπε:ι φαίνεται δτι ηϊξα- νε αέχρις ου έχΐιτανίσθη ίπί τή; .-ΐολιτικτίς '/ονίστρας τής Σάιιον ΐ. ·;ηιιερινο; Οπολ'ργός των Στρατιω¬ τικών ν.. Θεμ. Σοφούλης. "Ανευ ίισταγμών έ^θίσιας υπο- ^'ηφΐότητα βουλευτού διεκι'ιρνξ-ν δτι σκοπός τον κόμ·ιατός τσυ 5έν •ήτο ουδείς αλίος, άλλ' ή ?νίσις τής νήσον. Επέτυχε σχεδόν παα- ψηφίαν καί ίγινε πρωϊτνπ(Λ'ρνό; της Σημιακής Κυβερνήσεως. 'Η σύ-^ριη'σις μέ την Υψηλήν Πυ¬ λην έπήλθίν άυϊσο>; ν.αί ή άντίδοα-
ος εναντίον τοϋ έργον τον έγεν,ι-
■■/εύετο. Είς τάς επομένας εκλογάς
έπΕτεύχθη νά καταιΐηφισίΗί. Παο.ι
?»άσας την αρχήν είς Γοϋς φι?.ο-
τονρν.ους άντιπάλους τού τΚ?χιτεν
αμέσο>ς νά στρατολογ^ φίλους τού
καί ό σηαερινός π'ράος ·υπουρ'6ς
διετ^λεσεν επί ιιακοον ί
δρόμον, διενεργηθεντα υπό τοϋ Πανεπιστημίου τής
£ΧβξΕίδευσαν πρός τήν διεύθυνσιν τοϋ Καναδά. Ή
"πβό τής "ενάρξεως τοϋ αγώνος.
ς
Τόση ήτο ή μήνις τού ήγειιόνος
Τουρινβτκρητικοϋ Α. Κοπάση, όκπε
συνιεκάλίπεν ικτα%τον στρατοίΐΛτΐ-
ον καί τίιν 17ην Σεπτε^6ρ!ο· 1908
ό κ. Θε». Σοφούλης αετά πολ"α-
ρίθαοιν >ρίλων τού κατεδικάσθηοαν
είς θάνατον.
Σά; δίδω Γΐπόσπασμα τής κατα-
διν.αστικής αντής άπο«ρ«3!είιχ;, ίφ'
δσον ή όλοκληρωτινή δη'ΐοσίει-σις
θά είναι άδννατος λόγ<ρ τής εντά¬ σεως της. Αριθ. Άπος. 34 Εν ονόματι τοϋ Νό'ΐου καί τον Ή- γεαόνοΓ τής Σάμου ΑΝΔ.ΡΕΟΥ ΕΜΜ. ΚΟΠΑΣΗ Τό Δικαστήριον των έν Σάμ«> Έ-
φετίΐν ώς Κανχυονο5ι·κων
Σνν%είι~νον έκ τ(Τ>ύ δι^αστ»")·,
Ηρακλέους Π. ΘαλασσΐΛΌϋ ποο-
εοραΐ', Δημητρίου Ν. Νικοίτί. Γ.
Ε?.ευθεριάδου, 'Εμαανουήλ Πο-
πανικολαου,. πρόεδρον τού πρ«;το-
δικείον Καρλοβασίοίν — Μαου-
θοκά'θΛοχ· ν.αί Γεώργιον Κ. Μελα-
χροινίδον, είσαννελέίος τοϋ Π.ρα>-
τοδικείον Καρλοβασκον — Μαοα-
θοκάμποΐ', των δύο τϊλενταίων ώς
π«ρέδρ<ττν δίκαστών νίύλ«ο|χέννον των άριιοδΐίότε Οίον παρέδρων. Σννεδριάσαν δΓ<ιοσία ν., λ. π. Καταδιχάζει τούς Ιρηιιην χηοΐΐ- χθέντας Ινόχονς Θεαιο-τοκλεα Λ- φΡί,'λην, 'Ε|Αμ. Χατί'δ'ίκΓτν, 'Αλχι- βιάδην Χρχντάν.ην, Ζήσι«ον ΣίΛε- ςην καί Όδνσσέα Ώρο>.οτάν, 'Λ-
ναστάσιον Μ. Σοφούλην, Γεώργιον
Μ. Σοίτοΐ'λην, Εύριπίδην Χ'' Μα-
νώλην, Αλεξ. Σκάλκον, Δη·ι. Φο-
(Σέα εί; την 28τ,ν <κλ*5α.)
16
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 19Μ
■ ■ » ■ ■ ■ «ΤΠΓ· » » »■»
. <«!■■■■ »«ΐϋΊ ■ ιι αιχη «εκ» ·««ι ο»■ » ΝΕΟΕΒΡΑΊ ΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΟΥ ΣΙΑΛΟΜ ΑΛΙΕΧΕΜ ι *■■■■■ εΓΟ ■ ·*■"■ ■ ι~ι ΤΓίΤ~ι ■ ■ΧιΓϊΤΓ· ■ ι ϊϊ· »· . · . «τη · · ι. . ι. ι γ. ■ π * ■ . ..■■■.■ιιι.ΐΐίΓ>ι«Μ«*<ι»ιιι>ϋυ»ι»ειιι> ■
—Ή χαχΐμοίρα, τί δυστυχισμέ-
νη «ου είνε! Π ώς τώχζθβ καί διά-
λεξε τέτοιον καιρό γιά νά γεννήση!
ΙΊαραμονή σκόλης!
—Ώς τόσο δόξα στδ θίδ χοΰ ά-
ς*ιώθηκε ή κακομοίρ-α νά δή αύτην
την ύρα!
—Μέ τέ θέλημα τοΰ Μεγαλο-
δυνάμου, άρσενικό θά κάμη, σιγοο-
ρα. Νά, θά τδ δήτε μέ τα μάτια
σας!
—Άμχοτες νά γίννήστ) τδ Μεσ-
σία!
—Π ού θά μάς λευτερώση άχό
τα δάσανά μας...
Τέτοια λόγια καί χαρόμοιες κου-
βέντες λεγόντονσαν ολη μερά μέσ'
τό σχίτι τού Άρώνη τοΰ Μαραγκοΰ,
ένω ή Ρεϊζήλη σχαρταροϋσε άπδ
τοΰς πόνοος έχάνω στό κρεδδάτ!
της. Φώναζε καί βογγοΰσε μεσ' την
άγωνία τής γέννας, καί δέν ήξευρε
χώς νά κρύψη τούς χόνους της.
Πότε πέτε στριφογύριζε χρδς τή
γωνιά τού δωματίου, εσερνε άχάνω
της τα σκεχάσματά της, τραδοϋσε
τα φοοντωτά μαλλ'ά της, δάγκανε
τή σάρκα της μέ τα δόντια, λές καί
ζητούσα τόν θάνατο, νά χεθάνη...
—Άφ-έντη τοΰ κόσμου, Οεούλη
μου, στεΐλέ μου τή βοηθεία σου...
Είδεμή σήκωσέ με άχδ δώ ν' άνα-
γαλιάσω!...
Ή Ρεϊζήλη εννοιωσε τ&ΰς χρώ-
το,ις χόνος τής γέννας τδ χρωΐ.
"Ολη δμως έ'Αείνη την ψ.ίρχ χρο-
σχαθοϋσε νά κρύψ^ τδ χρίγμα· καί
η μην τδ φανερώτη σέ κανένα. Καί
μοναχά κ-ατ άτδ δ«.ιλινό, βταν την
παραχήρε τδ κακό, ξαχλώθηκε στό
κρ-εδίάτι της κι' άρχισε νά κτοχά
τα χέρΐα της καί νά τρ·ίζγ) τα δόν-
τια της. Τδ χρόσωχό της είχβ γί-
νε! σάν θειάφι, κι' ή φωνή της ξε-
σχούσε χαραχονιάρικη καί τραντα-
χτή.
—Μαννοΰλά μου, μαννοΰλα! Άχ,
γιατί ό θάνατος δέν έρχεται!...
Ή Σοτρά-Ραχέλ ή μβμή, χού στε-
κότανε δίχλα στδ κρ-εδδάτι χροσχα-
θοΰσε, καθώς την χεριχοίόταν, καί
νά την «αρηγορή.
—Σκοόζε, σκοΰζε, κοροΰλά μοΐ>,
τής ελεγε! "Οσο μχορ·είς χειδ <ρω- ναχτά! Είναι καλδ χράμμα νά φω- νάζουν οί έτοιμόγεννες. Άκόμα ε¬ ν.» σκοόξιμο — καί θά λεϋτερωΰης, μέ την δίναμι τοϋ Μεγαλοδϋνάμου —άπδ τούς χόνοας. θά σέ δοηιθήση τό «ζ^τούχ» (καλωσύνη) τής μάν- νας σου χοΰ ήταν μίά άγι» γύναίκα καί χού τώρα βρίσκετα ιστδν άλη- θ·ινο τδν κότμο καί χροσεόχεται γιά σένα. θά σέ βοηθήση καί τδ «ζε- τούχ» τοϋ χατέρα σοο, χοΰ στεκεται τώρα μχροστά στδ Άψηλδ Κριτή- Ρ'.ο καί μιλάει γιά χαρ ι σο. Λίγο άκόμα, μικρο3λά μοο, καί θά λευ- τερωθης μέ τή δάναμι το3 Θεο3. θά γεννησης άρσίνικδ κι' αϋτό θά είναι γΐά σένα χαρηγοριά... Οί χόνοι σταματοϋνί μιά στιγμή κι' ή Ρειζήλη άχλώνεται στδ κρε6- δάτι της, συντριμμένη, φουρτοονια- σμένη, ένφ τ' αύτιά της δοοίζουν«. Νοιώθε! τδν έαοτό της χολΰ έξαν- τλημένο καί νομίζε'. χώς άρχισε νά χάνη τίς αίϊθήσε'.ς της. .Αλή&ΐία, μτ/χως εφταισϊ τδ τε- λος της; Μήχως ήρθεν ή στιγμή νά χεθάνη; Ή Ρειζήλη δμως δέν Φέ- λ«ι νά χεθοτ/τ]. "Οχι. "Εχει άκάμα άχχ^τοχή κι' άν.όμα εχει τα μάτια καρ'φανμ.ένα στδν ούρανό... "Ισως δ μεγαλοδύναμος νά την εΰσχλαγχνι- στη καί νά την ξαναφέρη άχδ την ξενητιά τδν άντρια της, τδν Ζετή- λη, νά ξανανεϊώσιΐ) χάλι σιμά τού καί νά χορτάση μαζύ τού δλα τα άγαθά. —Μά χο:ός είναι αΰτός δ Ζετη- ς; Ό Ζετήλης ό ράφτης άφηκβ τή νιόχαντρη γυναικούλά τον λίγες μή νες ΰστερ' άχδ τδ γάμο τού καί χη- ρε στ&ριές καί θάλίσσες γιά ν«- δρη τδ ψωμί τοο. Περ;χλανήθηκε ΐ<χαμ« την Ά- μερ:κή. Όλος ό κόσμος χηγαίνει στήν Άμερική. "Εφυγε κι' ό Ζετή- λης γιά κεϊ, μά τώρα πΌ^είνέ τος; Χάθηκε καί ουτε εί?η·σι λάδανε γι' αάτόν·ε έδώ κι' έξη μήνες... «Ο3τε λόγος, χώς θά '6ρβ κεΐ χέ¬ ρα καμμίαν άλλη χειδ ώμορφη ά¬ χδ τή Ρειζήλη καί την στεφανώθη- κε δεύτερη φορά, χού νά τουρτ)η κα- κδς κόλχος, Άφέντη τού Κόσμου!» "Ετσ! λέγανε οί γειτόνΐσσες·. Όλοι τδν κακομελετο5σαν κι' ό- ΰ έ Ό έδ μ λθί τοΰς κατατρέχανε. άχδ τή Ρ«.ιζήλη. ό ή Όλοι έκτδς ή ήη Ά, όχι! ή Ρειζήλη δέ σκεφτότα- νε ετσι γιά τδν ο^τρ2 της. Αύτη τδν ήξερε ν.αλά· τδν ήξίρε καλλίτε- Ή Νερύντα Άτ- ζάμι κατεδικάσθη είς πρό στιμαν δύο δολλαρίων, διότι α¬ φήκε" τόν σκύλλσν της άνευ ςρΐ4ΐώτρου είς τόν δρόμον "Ό- ταν ενεφανίσθη είς τό δικαστήριον δ- λοι κατελή<ρθησαν υπό πανικοϋ, διότι άντί περιλαιμχου έ¬ φερεν ενα πύθωνα πελωρίων διαστά- σεων καί τρομερόν την θέαν. Φροίμα, ή καρά δασκάλα πο3τβν στδ χλάϊ. —Μά κι' αν τδ γνωρίζγ) α}τό ό ράοτης μας, ν« τούρθε «ταρτα'ος —υρετός, νά μην μπορή νά χλ;ί— μάτι άχδ τδ κακό τοο! ελεγςν ή Ά- σνά τοΰ πΐυλοΰσε όρνίθ:α! Όλες «ύτές «ι γ^να<κες ήσαν γεΐτόνισσες, όλ«ς κατοϊκοϋσαν η μίαν αύλή με τή Ρεϊζήλη, στδ σπ'· τι δηλαίή το3 Χα^ιη,, τού μΛραγ- κου. Ή καθεμίά ίΐχε τή γωνιά ττ,ς χωριστά, την κουζινίτσα της, τό πλυσταριό. Ή κα&εμίά είχε τα τσο^ κάλιά της κοτί τίς κατσαρόλϊς, ή καθεμίά τίς κο^6έρτες καί τα στρώ- ματά της, ή καθεμιά τδν άντρα της καί τα παιδία της. Κι' ητανε, ξς- ρετε, μπόλικα (νά μή ίασκανοό^) τα χα:3ίά στδ χλάί τους. Ή φασαρία τοϋ α— ιτιοΰ ήταν μ£- γάλη κι' ό θόίϋδος σοϋ τσάκΐζε το κ««ράλι, φωνές, κλάμματα, %<χμ ... Τα μωρά χαίζ^ε καί χουτουλιόν- τ&τσαν μεταξύ τοος. Οί γ^ιΐχ1.; ψήνανε στδν Γδιο φοίρνο, συχΐχρα'/- τοΰταν ή μιά την άλλη, κατηγορίόν- τουσαν συναμεταςΰ ταος, τα ξ^'- ζανβ κάτου-καχοϋ, έμαλώνανε, ί?!- ζόντο>ταν ϊσαμε χού τα συμβ'ϊαζα-
νε χάλι. Γυρεύανε ή μ;ά άχο την
«λλη, τσουκάλί», καττσαρόλες, μ-ο-
τίλΐες, καί χοτήρια, γλεντ«ΰστ/ &-
λοι τους, μαζύ κιί ζούσανε σάν α·«
οίκβγενβια.
• · ·
Ή Ρεϊζηλη λές καί συνήρδί Η-
φνικά μ£σ' άπδ τδν δχνο της χ'' ά-
φήχβ μιά %ρχ*γτι τρομερά
—θεέ μου! θεούλη μου!...
—Ά μχράδο, ίτσι νά δογγβς'
τής* είχε χαρηγορώντάς την μέ την
χολλή της φλυαρία ή μαμμΐί· Τω-
ρχ Οά σέ χιάσοον οί τελευταίαι ώ·
νοι, οί χραγμα~ικο ίχόνο^ τής γ^ν-
νήτρας. Μιά-δοδ φωνές άχόμτ) ^
θά περάση μέ τή δυναμι τοΰ θίθΰ.
Έτ<η... ετσι... Νά σοΰ ζήση, **λι) τύνη, χοροΰλά μου. Παΐδί Ικ2ν·:' ■ άγορι... ναί.... Μόλις γέννησΐ τδ άγόρι της Ά Ρειζήλη, χηγαν άμέσως οί η>νβ'-
κες νά τοΰ κάνουνε τδ λουτρο, να
τδ τυλίξοονε μέ τίς φαιτ/.ές τ«^ *«'
νά δοΰν τα χαρακτηρκΐτικά η· *
μέσως οί τρείς γυναίκες φών
τής κόλασης. τ>άκ.«ε σίγουρα %χ-
νενα χακό τοΰ έαυτοϋ της!
Μιά μερά μάλί"α καθώς έχλενε
στήν άχροχοταμιά λίγο έλειψε νά
χέση μέσ' τδ ρέμμα γιά νά χνιγτ,.
Μά θυμήιθηκε την τιμωρία χοΰ ε-
χοον στδν άλλον κόσμο δσοι αύτο-
κτονοόν, ίρχαξε τβ δέμα με τ' ά-
'Η "Ελεν Κόνραδ, 16 έτών, έκ τής
τόλεως Άμάντα, Όχάϊο, μία έκ των
μαθητριών τοϋ Γυμνασίου, εις τάς ο¬
ποίας λέγεται ότι εδωσεν οΐνον δ κα¬
τόπιν παυθε'ις Πολιτειακός Πράκτωρ
τής ποτοαπαγορεύσεως, "Εδουαρδ
Λιτλ, όστις καί θά δικασθή επί δια-
θή των χρηστών ήθών των άνη-
λίκων.
ρα, άχό τούς άλλοος, άν χαϊ δέν έ- Ι σχρόρουχά της καί άρχισε νά τρέχη
καμε στδ χλάι τού χερισσότβρο άχδ χρός τδ σχίτι της. Κα-θώς έ'τρεχε
τέοηχερους μήνες. νά καί^Σαρρά Ραχέλ ή μαμμή!
'Εκεί τδν χρόσμενε χάντα, ζοΰσε
όλοένα μέ την έλχίία χώς μιά ^ιί-
ρΐ θά ξχνάρθϊ].
Αυτή ήεανε ή έλχίδα της, κάθε
μερά, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό χού
Χ4λοϋσε. ΤΗταν σίγουρη χώς θάρ-
χόταν. Κι' άν δέν έρχόταν γρήγορα,
Θά τής εττελνε ίσως γράμματά τού.
Μαζύ Θάττελνε σίγοαρα χάί τή φω-
τογραφία τού. "Ω, άν ήταν έχ θ«οΰ
νά φτάση στά χέρια της τδ γράμμα
καί νά χαρή τή φωτογραφία τού, ή
ευτυχία της δέ θά είχε χεί άταίρ:!
νΕτσι ή φτωχή Ρειζήλη ζοϋσε μέ
την άχαντοχή τοϋ άντρός της χο-
λΰν χαιρό. Πόσες νυχτες/ έχασε τδν
υχνο, χόσα δάχρυα έχυσε κρυφά, κου
κο,ιλωμένη μέσ' τίς χουδέρτες της,
κρΰδοντας τοΰς λυγμούς της άχδ
τα ξένα μάτ:α, γιά νά μή στενοχω-
μ, γ μή χ
ηθοΰν ο! άγα—ημένοι της καί νά
ή ΰ ί δί
ή ρρ χ ή μμμή
—Τί εχε'.ς κοχελλα μα>, τί τρέ-
χε'.ς ετσι; την άρώτησε μόλις την
είδε.
Έκείνη κτύπησε άχε.λχισμένα τα
χέρια της κι' άρχίσε νά κλαίη σδν
μωρδ χαιϊί, ένω ή μαμμή, άρχίσε
νά την συμδοολεύη, νά την καθησυ-
χάζηκαί νά τη ςλέγη χαρηγορητι-
χά λόγ:α γίά την χ·κραμένη της ψυ-
χή·
Όλα αύτά είναι Ιργα τοΰ Με-
γαλ&ϊυνάμου της ελ«γε_ είναι θεοΰ
θελήαατα! Ποιδς ξέρε! αν ίσως αύ-
τδ τδ χαιδί, χου θά γεννηθή δέν κά-
νει τδν άντρ·α σου νά γυριση χίσω.
κο^τε ή Ρεϊζήλη τδ δνομα τοΰ
νει
ρ γρη
ή Ρεϊζήλη τδ δνομα τοΰ
Ζετήλη, τοΰ συζύγου της νά βγαίνη
μοσχβδολητδ άχδ τα χείλη τής μαμ-
^χής καί άμέσως κοκκίνισε τδ χρό
καί άμέσως κοκκίνισε τδ χρό-
σωχο
σανΐ
χό της. Οί δχ γυναΓκες καθή-
. ( .. .. ι 'ί5 τ°τε στήν. ^ζβΰλα ένδς σχι-
μή χαρο^; οί όχτροί της!
ΤΗταν μεγάλο τδ δάσανο τής
χή? της· ΚΓ ετσι ήρθε ή ήμέραΐζαν καί μετρούσανε μέ τα δάντυ-
χού ή Ρεϊζήλη εννοκΐχτε μεσ' την
κοιλ'.ά της τδ χαιδί τοΰ άντρός της.
Άλλοί σ' αυτήν χαί τρισαλλοί!
Τί νά κάμη τώρα χαί χρδς χού νά
τραβήξη; Άν δεν φοδότανε τή θεία
τίμωρία χι' άν δέν είχε τδν τρόμο
λα τίς ήμέρβς χουλείχεν ό άντρας
τής Ρεϊζήλης χι' υστερα σηκώθη-
καν καί τράδηξεν ή καθϊ,μίά στδ
σχιτικό της.
Γιά χολύν κατιρδ κατώρθωσεν ή
Ρ«ϊζήλη νά κρΰψη τδ "μυστικδ άχδ
τδν ξένο κόσμο. Μοναχα σαν ήρθεν
ή &ρα χαί δέν μχοροΰοιε νά τδ χρύ-
ψη «ειά ξειτκβχάστττχβ τδ χράγμα
χαί τώμαθε δ χόσμος δλος. Κι' ά¬
χδ αύτη τή -"τιγμή λές χι' άνοίξανβ
οί χύλδς τής Κόλασης μεσ' τδ σχί¬
τι το ΰ'Αρώνη τοϋ μαραγχβϋ. Τής
φαινότανε χώς όλα- την χαραχολου-
θούσανε μέ τδ δλέμμα, χώς τηνέ
δ'θ-ομχΐΰανε, χώς την Ι&ειχναν μέ
τδ μικρό δάχτυλο. Μά χοιδ χολΰ
την έχνιγε τδ χαράχονο δταν άχουγε
νά λένε τδν Ζετήλη τδν άντρα της
χρόττυχο καί νά τδν χαταρώνται.
Όχοιος ηθελβ νά ίεί^ τάχα
σομχόνοια πρδς αυτήν άνοιγδ την >
γλωσσάρα τού χαί ξέσκιζε τα ροδ-'
χά τού ένάντια στδ Ζετήλη. Καί'
άχ δόλους τοΰς άλλοις χιότερο ή
Λεά, ή φουρ%/άρ κτται τυιραννοΰσε την
Ρ^ίζήλη *αί τής εκοδε τί ςμερες,
τής ζωής της μέ τάχρεχα λόγία ι
Ή Λεά ή φοορ'νάριοσα, δταν την
χαράχερνε ή χολλή σ~λχόνια, τής'
εφερνε χοΰ καί χιανά χομμάτι ζε-
στδ σφ.ιτι ή 'κανένα τσοορεκάχι άχδ
αντά χού της ι~ρισσεύανε, την έ-
πλησίαζε καί της βλεγε:
—"Ελα Ρεϊζοϋλά μοι>, γέψου λ'-
γάχι άχδ τδ φρ«—<ο ψημμένο. "Αμ- χοτες τδ ψωμί «ού τρωγβι «ύτδς χεϊ χέρα στήν 'Αμερικη, —Λ τδ χρω- στά" σέ σένα, νά τού οταθη κόκκα- λο στδ λαιμό, δίχως νά μχορή νά τδ κτταχίη μηδέ νάν τδ ξεράση. —Δέ στοχάζεται τούλάχιττον αϋτδς δ άχρείος ιτως σέ λίγο διά- στημα θά γίντ) χβττέρας. Π «ι τού φύγανε τα λογιχά! έχρόσίεσε ή μ' ενα στόμα: ν* —"Ιδιος ό χατερας τού, ι .ν;ΰρθγ) καχδς ταμχλάς. Ναί είκόνα χαί καθ" όμοίωμά τού! 'Γστερα άρχίσανε νά συ< καί οί^ τρείς χώς νά κάνουνε γιά τ? δραστδ χοτόχοϋλο χού έχρεχε ν' φτ:ά<τουνε τής Χβχώνας. ^ Ή κάθε μιά κατηγοροϋσε τή γ:'- τόνι—ά της γιατί δέν εφρόντισε ν» ^ΧΤ! τά^χρΐΐαζούμδνα τής λεχώ^' ΚΤναι εΰνόητο χώς στδ τέλος τδ^βάρος |χ&(— —ήν Άσνά χού λοΰσε χοολερικά. —Νά, έσύ πού «ίσαι μιά 'Εδραία, χού τόχεΐς έ-άγγελαα να χοολάς όρνίθια — γΐατί δέν έχω- Ρ'ζες Ινα χουλί γιά τή λεχώνϊ δ-*ο δίομάδες μχοστήτερα; Τα ύχόλο'-* θάν τ' ά·;οράζαμ£ μόνοι μας **'' τ0 τφάξιμο θά τδ χερνούσαμε στδ λ«- γαριατμό μας. 'ΗΛεά, ή φουρνάρισσ-α, %ίτ& • η-γο-να της καί χήγε νά ^ΨΧ, α'α φρεσχη δο^τ^ροχο^λοΰρα γιά τή Ρ;' ιζηλη, χΐ' ή φροδμα ή δασχάλα ε; τ°^,™ πϊί τ° %*ν> μαντάτο σ',°
σκαλο, ζητώντας άχδ αυτόν ν' αφ1}-
ση κάθε άλλη δουλειά καί νά γ?»'
φτ) τδ φυλαχτδ μβ τούς ψαλμοοί
των Άνα&αθμίδων, χρδς τιμή '^
νεογεννήτου μωροΰ. ,
Γρήγορα-γρήγορα, αφήνοντας να-
θε άλλη ένατσχόλησι, χάθηβιε ό Χα'
ίμ Χανά ό δάσχαλος, χι' έγρ^'
τδ φυλαχτδ μέ τούς ψαλμθυς, ^ε-
τοιο χού δέν είχε ίδεί με τα ματ'*
της ο3τε ή χειδ χλούσια γ^να!■Α3
τής χόλεως. ,
Άχδ την μ;ά μ.*.ριά, χάνω ^ο
μεγάλο χαρτί, φιγουράριζαν τα ο¬
ί Συνεπεία είς την 20ην σελίϊα·)
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 19Μ
■ ■ » ■ ■ ■ «ΤΠΓ· » » »■»
. <«!■■■■ »«ΐϋΊ ■ ιι αιχη «εκ» ·««ι ο»■ » ΝΕΟΕΒΡΑΊ ΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΟΥ ΣΙΑΛΟΜ ΑΛΙΕΧΕΜ ι *■■■■■ εΓΟ ■ ·*■"■ ■ ι~ι ΤΓίΤ~ι ■ ■ΧιΓϊΤΓ· ■ ι ϊϊ· »· . · . «τη · · ι. . ι. ι γ. ■ π * ■ . ..■■■.■ιιι.ΐΐίΓ>ι«Μ«*<ι»ιιι>ϋυ»ι»ειιι> ■
—Ή χαχΐμοίρα, τί δυστυχισμέ-
νη «ου είνε! Π ώς τώχζθβ καί διά-
λεξε τέτοιον καιρό γιά νά γεννήση!
ΙΊαραμονή σκόλης!
—Ώς τόσο δόξα στδ θίδ χοΰ ά-
ς*ιώθηκε ή κακομοίρ-α νά δή αύτην
την ύρα!
—Μέ τέ θέλημα τοΰ Μεγαλο-
δυνάμου, άρσενικό θά κάμη, σιγοο-
ρα. Νά, θά τδ δήτε μέ τα μάτια
σας!
—Άμχοτες νά γίννήστ) τδ Μεσ-
σία!
—Π ού θά μάς λευτερώση άχό
τα δάσανά μας...
Τέτοια λόγια καί χαρόμοιες κου-
βέντες λεγόντονσαν ολη μερά μέσ'
τό σχίτι τού Άρώνη τοΰ Μαραγκοΰ,
ένω ή Ρεϊζήλη σχαρταροϋσε άπδ
τοΰς πόνοος έχάνω στό κρεδδάτ!
της. Φώναζε καί βογγοΰσε μεσ' την
άγωνία τής γέννας, καί δέν ήξευρε
χώς νά κρύψη τούς χόνους της.
Πότε πέτε στριφογύριζε χρδς τή
γωνιά τού δωματίου, εσερνε άχάνω
της τα σκεχάσματά της, τραδοϋσε
τα φοοντωτά μαλλ'ά της, δάγκανε
τή σάρκα της μέ τα δόντια, λές καί
ζητούσα τόν θάνατο, νά χεθάνη...
—Άφ-έντη τοΰ κόσμου, Οεούλη
μου, στεΐλέ μου τή βοηθεία σου...
Είδεμή σήκωσέ με άχδ δώ ν' άνα-
γαλιάσω!...
Ή Ρεϊζήλη εννοιωσε τ&ΰς χρώ-
το,ις χόνος τής γέννας τδ χρωΐ.
"Ολη δμως έ'Αείνη την ψ.ίρχ χρο-
σχαθοϋσε νά κρύψ^ τδ χρίγμα· καί
η μην τδ φανερώτη σέ κανένα. Καί
μοναχά κ-ατ άτδ δ«.ιλινό, βταν την
παραχήρε τδ κακό, ξαχλώθηκε στό
κρ-εδίάτι της κι' άρχισε νά κτοχά
τα χέρΐα της καί νά τρ·ίζγ) τα δόν-
τια της. Τδ χρόσωχό της είχβ γί-
νε! σάν θειάφι, κι' ή φωνή της ξε-
σχούσε χαραχονιάρικη καί τραντα-
χτή.
—Μαννοΰλά μου, μαννοΰλα! Άχ,
γιατί ό θάνατος δέν έρχεται!...
Ή Σοτρά-Ραχέλ ή μβμή, χού στε-
κότανε δίχλα στδ κρ-εδδάτι χροσχα-
θοΰσε, καθώς την χεριχοίόταν, καί
νά την «αρηγορή.
—Σκοόζε, σκοΰζε, κοροΰλά μοΐ>,
τής ελεγε! "Οσο μχορ·είς χειδ <ρω- ναχτά! Είναι καλδ χράμμα νά φω- νάζουν οί έτοιμόγεννες. Άκόμα ε¬ ν.» σκοόξιμο — καί θά λεϋτερωΰης, μέ την δίναμι τοϋ Μεγαλοδϋνάμου —άπδ τούς χόνοας. θά σέ δοηιθήση τό «ζ^τούχ» (καλωσύνη) τής μάν- νας σου χοΰ ήταν μίά άγι» γύναίκα καί χού τώρα βρίσκετα ιστδν άλη- θ·ινο τδν κότμο καί χροσεόχεται γιά σένα. θά σέ βοηθήση καί τδ «ζε- τούχ» τοϋ χατέρα σοο, χοΰ στεκεται τώρα μχροστά στδ Άψηλδ Κριτή- Ρ'.ο καί μιλάει γιά χαρ ι σο. Λίγο άκόμα, μικρο3λά μοο, καί θά λευ- τερωθης μέ τή δάναμι το3 Θεο3. θά γεννησης άρσίνικδ κι' αϋτό θά είναι γΐά σένα χαρηγοριά... Οί χόνοι σταματοϋνί μιά στιγμή κι' ή Ρειζήλη άχλώνεται στδ κρε6- δάτι της, συντριμμένη, φουρτοονια- σμένη, ένφ τ' αύτιά της δοοίζουν«. Νοιώθε! τδν έαοτό της χολΰ έξαν- τλημένο καί νομίζε'. χώς άρχισε νά χάνη τίς αίϊθήσε'.ς της. .Αλή&ΐία, μτ/χως εφταισϊ τδ τε- λος της; Μήχως ήρθεν ή στιγμή νά χεθάνη; Ή Ρειζήλη δμως δέν Φέ- λ«ι νά χεθοτ/τ]. "Οχι. "Εχει άκάμα άχχ^τοχή κι' άν.όμα εχει τα μάτια καρ'φανμ.ένα στδν ούρανό... "Ισως δ μεγαλοδύναμος νά την εΰσχλαγχνι- στη καί νά την ξαναφέρη άχδ την ξενητιά τδν άντρια της, τδν Ζετή- λη, νά ξανανεϊώσιΐ) χάλι σιμά τού καί νά χορτάση μαζύ τού δλα τα άγαθά. —Μά χο:ός είναι αΰτός δ Ζετη- ς; Ό Ζετήλης ό ράφτης άφηκβ τή νιόχαντρη γυναικούλά τον λίγες μή νες ΰστερ' άχδ τδ γάμο τού καί χη- ρε στ&ριές καί θάλίσσες γιά ν«- δρη τδ ψωμί τοο. Περ;χλανήθηκε ΐ<χαμ« την Ά- μερ:κή. Όλος ό κόσμος χηγαίνει στήν Άμερική. "Εφυγε κι' ό Ζετή- λης γιά κεϊ, μά τώρα πΌ^είνέ τος; Χάθηκε καί ουτε εί?η·σι λάδανε γι' αάτόν·ε έδώ κι' έξη μήνες... «Ο3τε λόγος, χώς θά '6ρβ κεΐ χέ¬ ρα καμμίαν άλλη χειδ ώμορφη ά¬ χδ τή Ρειζήλη καί την στεφανώθη- κε δεύτερη φορά, χού νά τουρτ)η κα- κδς κόλχος, Άφέντη τού Κόσμου!» "Ετσ! λέγανε οί γειτόνΐσσες·. Όλοι τδν κακομελετο5σαν κι' ό- ΰ έ Ό έδ μ λθί τοΰς κατατρέχανε. άχδ τή Ρ«.ιζήλη. ό ή Όλοι έκτδς ή ήη Ά, όχι! ή Ρειζήλη δέ σκεφτότα- νε ετσι γιά τδν ο^τρ2 της. Αύτη τδν ήξερε ν.αλά· τδν ήξίρε καλλίτε- Ή Νερύντα Άτ- ζάμι κατεδικάσθη είς πρό στιμαν δύο δολλαρίων, διότι α¬ φήκε" τόν σκύλλσν της άνευ ςρΐ4ΐώτρου είς τόν δρόμον "Ό- ταν ενεφανίσθη είς τό δικαστήριον δ- λοι κατελή<ρθησαν υπό πανικοϋ, διότι άντί περιλαιμχου έ¬ φερεν ενα πύθωνα πελωρίων διαστά- σεων καί τρομερόν την θέαν. Φροίμα, ή καρά δασκάλα πο3τβν στδ χλάϊ. —Μά κι' αν τδ γνωρίζγ) α}τό ό ράοτης μας, ν« τούρθε «ταρτα'ος —υρετός, νά μην μπορή νά χλ;ί— μάτι άχδ τδ κακό τοο! ελεγςν ή Ά- σνά τοΰ πΐυλοΰσε όρνίθ:α! Όλες «ύτές «ι γ^να<κες ήσαν γεΐτόνισσες, όλ«ς κατοϊκοϋσαν η μίαν αύλή με τή Ρεϊζήλη, στδ σπ'· τι δηλαίή το3 Χα^ιη,, τού μΛραγ- κου. Ή καθεμίά ίΐχε τή γωνιά ττ,ς χωριστά, την κουζινίτσα της, τό πλυσταριό. Ή κα&εμίά είχε τα τσο^ κάλιά της κοτί τίς κατσαρόλϊς, ή καθεμίά τίς κο^6έρτες καί τα στρώ- ματά της, ή καθεμιά τδν άντρα της καί τα παιδία της. Κι' ητανε, ξς- ρετε, μπόλικα (νά μή ίασκανοό^) τα χα:3ίά στδ χλάί τους. Ή φασαρία τοϋ α— ιτιοΰ ήταν μ£- γάλη κι' ό θόίϋδος σοϋ τσάκΐζε το κ««ράλι, φωνές, κλάμματα, %<χμ ... Τα μωρά χαίζ^ε καί χουτουλιόν- τ&τσαν μεταξύ τοος. Οί γ^ιΐχ1.; ψήνανε στδν Γδιο φοίρνο, συχΐχρα'/- τοΰταν ή μιά την άλλη, κατηγορίόν- τουσαν συναμεταςΰ ταος, τα ξ^'- ζανβ κάτου-καχοϋ, έμαλώνανε, ί?!- ζόντο>ταν ϊσαμε χού τα συμβ'ϊαζα-
νε χάλι. Γυρεύανε ή μ;ά άχο την
«λλη, τσουκάλί», καττσαρόλες, μ-ο-
τίλΐες, καί χοτήρια, γλεντ«ΰστ/ &-
λοι τους, μαζύ κιί ζούσανε σάν α·«
οίκβγενβια.
• · ·
Ή Ρεϊζηλη λές καί συνήρδί Η-
φνικά μ£σ' άπδ τδν δχνο της χ'' ά-
φήχβ μιά %ρχ*γτι τρομερά
—θεέ μου! θεούλη μου!...
—Ά μχράδο, ίτσι νά δογγβς'
τής* είχε χαρηγορώντάς την μέ την
χολλή της φλυαρία ή μαμμΐί· Τω-
ρχ Οά σέ χιάσοον οί τελευταίαι ώ·
νοι, οί χραγμα~ικο ίχόνο^ τής γ^ν-
νήτρας. Μιά-δοδ φωνές άχόμτ) ^
θά περάση μέ τή δυναμι τοΰ θίθΰ.
Έτ<η... ετσι... Νά σοΰ ζήση, **λι) τύνη, χοροΰλά μου. Παΐδί Ικ2ν·:' ■ άγορι... ναί.... Μόλις γέννησΐ τδ άγόρι της Ά Ρειζήλη, χηγαν άμέσως οί η>νβ'-
κες νά τοΰ κάνουνε τδ λουτρο, να
τδ τυλίξοονε μέ τίς φαιτ/.ές τ«^ *«'
νά δοΰν τα χαρακτηρκΐτικά η· *
μέσως οί τρείς γυναίκες φών
τής κόλασης. τ>άκ.«ε σίγουρα %χ-
νενα χακό τοΰ έαυτοϋ της!
Μιά μερά μάλί"α καθώς έχλενε
στήν άχροχοταμιά λίγο έλειψε νά
χέση μέσ' τδ ρέμμα γιά νά χνιγτ,.
Μά θυμήιθηκε την τιμωρία χοΰ ε-
χοον στδν άλλον κόσμο δσοι αύτο-
κτονοόν, ίρχαξε τβ δέμα με τ' ά-
'Η "Ελεν Κόνραδ, 16 έτών, έκ τής
τόλεως Άμάντα, Όχάϊο, μία έκ των
μαθητριών τοϋ Γυμνασίου, εις τάς ο¬
ποίας λέγεται ότι εδωσεν οΐνον δ κα¬
τόπιν παυθε'ις Πολιτειακός Πράκτωρ
τής ποτοαπαγορεύσεως, "Εδουαρδ
Λιτλ, όστις καί θά δικασθή επί δια-
θή των χρηστών ήθών των άνη-
λίκων.
ρα, άχό τούς άλλοος, άν χαϊ δέν έ- Ι σχρόρουχά της καί άρχισε νά τρέχη
καμε στδ χλάι τού χερισσότβρο άχδ χρός τδ σχίτι της. Κα-θώς έ'τρεχε
τέοηχερους μήνες. νά καί^Σαρρά Ραχέλ ή μαμμή!
'Εκεί τδν χρόσμενε χάντα, ζοΰσε
όλοένα μέ την έλχίία χώς μιά ^ιί-
ρΐ θά ξχνάρθϊ].
Αυτή ήεανε ή έλχίδα της, κάθε
μερά, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό χού
Χ4λοϋσε. ΤΗταν σίγουρη χώς θάρ-
χόταν. Κι' άν δέν έρχόταν γρήγορα,
Θά τής εττελνε ίσως γράμματά τού.
Μαζύ Θάττελνε σίγοαρα χάί τή φω-
τογραφία τού. "Ω, άν ήταν έχ θ«οΰ
νά φτάση στά χέρια της τδ γράμμα
καί νά χαρή τή φωτογραφία τού, ή
ευτυχία της δέ θά είχε χεί άταίρ:!
νΕτσι ή φτωχή Ρειζήλη ζοϋσε μέ
την άχαντοχή τοϋ άντρός της χο-
λΰν χαιρό. Πόσες νυχτες/ έχασε τδν
υχνο, χόσα δάχρυα έχυσε κρυφά, κου
κο,ιλωμένη μέσ' τίς χουδέρτες της,
κρΰδοντας τοΰς λυγμούς της άχδ
τα ξένα μάτ:α, γιά νά μή στενοχω-
μ, γ μή χ
ηθοΰν ο! άγα—ημένοι της καί νά
ή ΰ ί δί
ή ρρ χ ή μμμή
—Τί εχε'.ς κοχελλα μα>, τί τρέ-
χε'.ς ετσι; την άρώτησε μόλις την
είδε.
Έκείνη κτύπησε άχε.λχισμένα τα
χέρια της κι' άρχίσε νά κλαίη σδν
μωρδ χαιϊί, ένω ή μαμμή, άρχίσε
νά την συμδοολεύη, νά την καθησυ-
χάζηκαί νά τη ςλέγη χαρηγορητι-
χά λόγ:α γίά την χ·κραμένη της ψυ-
χή·
Όλα αύτά είναι Ιργα τοΰ Με-
γαλ&ϊυνάμου της ελ«γε_ είναι θεοΰ
θελήαατα! Ποιδς ξέρε! αν ίσως αύ-
τδ τδ χαιδί, χου θά γεννηθή δέν κά-
νει τδν άντρ·α σου νά γυριση χίσω.
κο^τε ή Ρεϊζήλη τδ δνομα τοΰ
νει
ρ γρη
ή Ρεϊζήλη τδ δνομα τοΰ
Ζετήλη, τοΰ συζύγου της νά βγαίνη
μοσχβδολητδ άχδ τα χείλη τής μαμ-
^χής καί άμέσως κοκκίνισε τδ χρό
καί άμέσως κοκκίνισε τδ χρό-
σωχο
σανΐ
χό της. Οί δχ γυναΓκες καθή-
. ( .. .. ι 'ί5 τ°τε στήν. ^ζβΰλα ένδς σχι-
μή χαρο^; οί όχτροί της!
ΤΗταν μεγάλο τδ δάσανο τής
χή? της· ΚΓ ετσι ήρθε ή ήμέραΐζαν καί μετρούσανε μέ τα δάντυ-
χού ή Ρεϊζήλη εννοκΐχτε μεσ' την
κοιλ'.ά της τδ χαιδί τοΰ άντρός της.
Άλλοί σ' αυτήν χαί τρισαλλοί!
Τί νά κάμη τώρα χαί χρδς χού νά
τραβήξη; Άν δεν φοδότανε τή θεία
τίμωρία χι' άν δέν είχε τδν τρόμο
λα τίς ήμέρβς χουλείχεν ό άντρας
τής Ρεϊζήλης χι' υστερα σηκώθη-
καν καί τράδηξεν ή καθϊ,μίά στδ
σχιτικό της.
Γιά χολύν κατιρδ κατώρθωσεν ή
Ρ«ϊζήλη νά κρΰψη τδ "μυστικδ άχδ
τδν ξένο κόσμο. Μοναχα σαν ήρθεν
ή &ρα χαί δέν μχοροΰοιε νά τδ χρύ-
ψη «ειά ξειτκβχάστττχβ τδ χράγμα
χαί τώμαθε δ χόσμος δλος. Κι' ά¬
χδ αύτη τή -"τιγμή λές χι' άνοίξανβ
οί χύλδς τής Κόλασης μεσ' τδ σχί¬
τι το ΰ'Αρώνη τοϋ μαραγχβϋ. Τής
φαινότανε χώς όλα- την χαραχολου-
θούσανε μέ τδ δλέμμα, χώς τηνέ
δ'θ-ομχΐΰανε, χώς την Ι&ειχναν μέ
τδ μικρό δάχτυλο. Μά χοιδ χολΰ
την έχνιγε τδ χαράχονο δταν άχουγε
νά λένε τδν Ζετήλη τδν άντρα της
χρόττυχο καί νά τδν χαταρώνται.
Όχοιος ηθελβ νά ίεί^ τάχα
σομχόνοια πρδς αυτήν άνοιγδ την >
γλωσσάρα τού χαί ξέσκιζε τα ροδ-'
χά τού ένάντια στδ Ζετήλη. Καί'
άχ δόλους τοΰς άλλοις χιότερο ή
Λεά, ή φουρ%/άρ κτται τυιραννοΰσε την
Ρ^ίζήλη *αί τής εκοδε τί ςμερες,
τής ζωής της μέ τάχρεχα λόγία ι
Ή Λεά ή φοορ'νάριοσα, δταν την
χαράχερνε ή χολλή σ~λχόνια, τής'
εφερνε χοΰ καί χιανά χομμάτι ζε-
στδ σφ.ιτι ή 'κανένα τσοορεκάχι άχδ
αντά χού της ι~ρισσεύανε, την έ-
πλησίαζε καί της βλεγε:
—"Ελα Ρεϊζοϋλά μοι>, γέψου λ'-
γάχι άχδ τδ φρ«—<ο ψημμένο. "Αμ- χοτες τδ ψωμί «ού τρωγβι «ύτδς χεϊ χέρα στήν 'Αμερικη, —Λ τδ χρω- στά" σέ σένα, νά τού οταθη κόκκα- λο στδ λαιμό, δίχως νά μχορή νά τδ κτταχίη μηδέ νάν τδ ξεράση. —Δέ στοχάζεται τούλάχιττον αϋτδς δ άχρείος ιτως σέ λίγο διά- στημα θά γίντ) χβττέρας. Π «ι τού φύγανε τα λογιχά! έχρόσίεσε ή μ' ενα στόμα: ν* —"Ιδιος ό χατερας τού, ι .ν;ΰρθγ) καχδς ταμχλάς. Ναί είκόνα χαί καθ" όμοίωμά τού! 'Γστερα άρχίσανε νά συ< καί οί^ τρείς χώς νά κάνουνε γιά τ? δραστδ χοτόχοϋλο χού έχρεχε ν' φτ:ά<τουνε τής Χβχώνας. ^ Ή κάθε μιά κατηγοροϋσε τή γ:'- τόνι—ά της γιατί δέν εφρόντισε ν» ^ΧΤ! τά^χρΐΐαζούμδνα τής λεχώ^' ΚΤναι εΰνόητο χώς στδ τέλος τδ^βάρος |χ&(— —ήν Άσνά χού λοΰσε χοολερικά. —Νά, έσύ πού «ίσαι μιά 'Εδραία, χού τόχεΐς έ-άγγελαα να χοολάς όρνίθια — γΐατί δέν έχω- Ρ'ζες Ινα χουλί γιά τή λεχώνϊ δ-*ο δίομάδες μχοστήτερα; Τα ύχόλο'-* θάν τ' ά·;οράζαμ£ μόνοι μας **'' τ0 τφάξιμο θά τδ χερνούσαμε στδ λ«- γαριατμό μας. 'ΗΛεά, ή φουρνάρισσ-α, %ίτ& • η-γο-να της καί χήγε νά ^ΨΧ, α'α φρεσχη δο^τ^ροχο^λοΰρα γιά τή Ρ;' ιζηλη, χΐ' ή φροδμα ή δασχάλα ε; τ°^,™ πϊί τ° %*ν> μαντάτο σ',°
σκαλο, ζητώντας άχδ αυτόν ν' αφ1}-
ση κάθε άλλη δουλειά καί νά γ?»'
φτ) τδ φυλαχτδ μβ τούς ψαλμοοί
των Άνα&αθμίδων, χρδς τιμή '^
νεογεννήτου μωροΰ. ,
Γρήγορα-γρήγορα, αφήνοντας να-
θε άλλη ένατσχόλησι, χάθηβιε ό Χα'
ίμ Χανά ό δάσχαλος, χι' έγρ^'
τδ φυλαχτδ μέ τούς ψαλμθυς, ^ε-
τοιο χού δέν είχε ίδεί με τα ματ'*
της ο3τε ή χειδ χλούσια γ^να!■Α3
τής χόλεως. ,
Άχδ την μ;ά μ.*.ριά, χάνω ^ο
μεγάλο χαρτί, φιγουράριζαν τα ο¬
ί Συνεπεία είς την 20ην σελίϊα·)
,ΐίΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
17
άοιστερών πρός τα δεξιά: Ή^κ. Οϋίλμερντιγκ Κρέιμερ, ώς «θεά τοΰ 'Ωκεανοΰ», ή κ. Τέϋλορ Σ. Χάρντιν, ώς τό «Πνεϋμα της Ποιήσεως» καΐ ή κ. Στάνγουντ Μένκεν, ώς «θεά τού
Χρυσοϋ τοΰ "Ατζεκ, είς μίαν μεγαλοπρεπή φιλανθρωπικήν εορτήν, δοθείσαν υπό τής άριστοκρατίας τής Ν. Υόρκης είς το θεατρον "" ~~ . — -
Μάντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν.
ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΕΛΛΗΝ·-:
[Κ Τΐΰρκοι ειχαν φθάση ιι ι·.«-
στή Βιέννη κι' εΐχαν πολιορ-
|η την πρωτεύοι/σα της Αΰπτρί
| Κι' άπέτνχαν α^ν νά τνριει'-
|ν την πόλιν, ?στησαν όμο): ά-
ΙαΛτι αίτής ενα μεγα>οπιρε;:Γ-
Ιτο τζαμί, σημεϊο τής δυνάμεώς:
Ι Καί καθιος σννεοαινε οέ κά
Ιάποτιτχίαι τους, κατά τί,ν £λ»,-
Ιοφή τονς στή χώρα τονς, έπεΛό
ραν σέ σφανές καί δ·ηώ<7εις οί άτ' δπου πέρασαν. εσφ«- τά παιδία, αίχααλώηϋαν τήτ •αΐνες ναί τοις νέοις, ρυασι/νι- ' τούς νέροντας:. Επί σριρα δ?- ρηοίδοον τρόμος κ,ατεϊχε τουζ ροί/Όΐ,ς των επαοχιών. οπό τή: ρϊες πέρασαν, τα δέ δηματικά «γοΰδΐα τοϋν Ουη/νροον μρ φρί- ανηιιονενουν την σ·/ληρότ^τα ..' Όβωμανών. Ι'Η Τουρκιν.ή ίστορία κατά τα «τα -/ρόνιια της 5έν είναι πσρά σειρά άπό κακουρνήματα νχη Ισνές. Καί πρανματικο^ς ."ιέν εϊ- |ν περάση δέκα χοόνια άτό την Γ»μ»σι έκείνη και κατά τί) 1531 ΓΓονρχοι έιΐφανίϊθλται οτήν όπέ- |ντι τήε Κεο"-α>ραΓ άκτν·ί "Εχουν
■ι νϊφαλίς τόν άγέρωχο' ν.αί τολ-
οο Σονλτάνο ΣΌυλειΐιάν τό Β',
στόλον τους διοικεϊ δ πτοί-
Ιί'ος πειρατί]; Βαρβαρόσσας;. Τα
Ιτακτητικά ονειιρα τοΰ Σοί'λτά-
^, ΙιοΛις άλτί-κρυσε τό ώρ.ίϊο νη-
, 5 .. Λΐαχύςκι-, εξηγέρι9Ί]*ϊν
αιιεοχος ·ε.τόθ·ησε την νατάκτητί
υ', Τ01 π Βενετία εϊχε σάν-<·>-
11 οφθα/.Ηοϋ τό περίφΓ·.ιο νησί. δ-
'" στή νπαροάίσα κοίσιιιο ση·Ήή
ίυειξρ τό ποέίτον ίνδιαφί-
■ν· Αίτός ό Ναύαρχος τής 'Ρλττι
Δηαοκρατίας Πέϊαρος; ιϊπϊ-
|ε την νανΐαχία ιιέ τόν εχθ-ρικό
ι(1 κι' οί Τοϋρκχκ άνενό/λτΐιο
ρασαν στήν Κέρν.νρ« τόν Αΰγον-
1/1 τοϋ 1537. «Η ποωτενοναα ττ>;
ι το κακττρο τη; έθεωοεΐτο άπόο-
,τλ 1*11 ( (' »*« . -,
ι1»· ΑΛΑα τα χο^οια τη^ υπαί-
|°1' ώς επί τό πλείστον ?'ΐειναν
^οάτπιστα. Οί δέ Τοΰοκ'οι τοο
^ "ιτεθονν κατά τοΰ κάοτρον^-
«Οτκΐαν σ' άνη^ε^ ρφανή'βλων
ϊν νατοίν/ον καί οτήν -/(τταστ^ο-
Ρ των αικραπόλεων τής ύπαί-
^υ· Γά αλί.οτε άνΒοΰντα κιί ιιο
«υριΤοντα χοιριά τή; Κερνύ-
: «εχι«.ήθησαν είς έοείπ(α' Οί
υι^οι ·κιαι φονενοτ.'ντ'αι ν.αί τιν-
^οτιίονται. Οί δέ γυναΐ^ μο-
^εοοντο στά κάτεργα δπω- ν.ο-
ρουν την δίτΐνχ των πληοωαάτϊον
V
τυη-,στ^ιτΜ>ϊτ·ων. Όλ'γο·"μόνον
Γ 9?ιοι άτεσνοθηοαν στής σπη-
Ι,ΙΊ ^"^ τί™^ ψηλοτέροι·ς <5ρά- I ."> ν-ι α πό κεΐ χτνποϋσον τοΰς
[°ν5·. Αλλ'αύτοι ήρυθμοΰντο
ϊ. Τό ιιρνα3.είτεοο ιιέ-
.. .τοίικων διήλθε διά μπ-
Γν 2·^ "Λις δέ ,τό 7^α;τ™ν έξ αί"
ς^" " μετά την άναχιίκ>ιιπν
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ Ι" Ε ΤΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΝ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ— ΣΦΑΓΑΙ, ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ, ΕΜ-
ΠΡΗΣΙΗΟΙ, ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΙ- Ο ΣΟΥΛΤΑΝ ΣΟΥΛΕ'ΓΝΙΑΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ.-
Η ΕΡΗΜΩΣΙΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ.- ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ.- Η ΚΑ-
ΛΗ ΚΑΡΤΑΝΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΑ ΚΑΙ ΕΞΩΜΟΤΙΣ— Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ— ΔΟΛΟ-
ΠΛΟΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΠΛηΜΑΤΙΣ.-- Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΤΛ.
Όλίγοι τινές των 7.ατοί/.οιν τής
ίυταΧθοοι·, «αταδιωκόαεΛΌΐ ά:το
τοΐ)ς Τούοΐχοΐ'ς εΐχαν ελθΓ κάτοι α-
πό τα τείχη τοΰ κάστοΐον νι' εκεϊθϊν
ίκέτεναν τοΐ'ς έντός, δποτ ύνοί-
ξουν ττιν π·λρ, ν.αί σοίθυΰν. ΆλΓ
ό σκλη{>όζ Βενετό; φροΰ-χϊρι/ο--
σκληρότατα φεράιΐιενος, ε'/άκρενε
ιιποοστά στής σχονές των παοα'α-
λοΰΛΤ(ον π' ετοα αχτοί κατά σ»τ/-
χρονη άφήγησι «τυ*ΐΕνοι ιιέ οάκτ,,
μισόγΐΛΐνοι, ρυπαροί, αοιτοι, μέ
πυρξτό, σ'/ελετοί παο' άνθρίο.ϊοι,
πϊθαίναν νάπο ά^ό τα τείχη καΊ
ί·πό τα βλεμματα των όιιοί^θνών
ταη-!» Κι' διιως: κατά τή ^ρυσταοι
αύτη, δυό χιλιάδες ενοπλοι Κ·-ρκυ-
ριαΐοι εΐχαν κλεισθή σττ φροΰριο
νι' εΐχαν ενισχύση ση·ια·τικά την
ασ·ί)ενη δύναμιν τής Φρουρί/ς των
Βενετών.
Τέλο.; εατθα<τε τι ήινίρα τή> με-
γάλ-ης επιθΐ'σεως. Ώς τέτοια έΗε-
λέγηί'ε ή θιελλώδης νι'7.τα της 5ιις
ΣεςττΕα6ρίίη.' τοΐ- 1537. Ρογδιία
επεφτε 6οοχή, ιιαινόταν ό ά'ναιος,
'βροντές κι' άστρατές διέΐτχϊΐΐιπν
τόν νεφελά><ϊϊη ονοανό, ό σΐ'ριγιιό; τοϋ ανεμον ό πάταγος των κικιά- των, ποΰ σπιίϊαν έττάνω στοϊς 6οά- χονς κα ίστά τείχη. άναιιιγ!μέν<κ μ^ τής φωνές των Άγαρηνο.ν, δο- νονσε γνρίθ την άτυόσφαιοιν. Οί Τοΰρκοι οτήν πρώτη ύρνιή τους πήδησαν πάνοι στά (1*/νοώματ.ο ναί φθάααν στήν τάφρο των φρου ρίων. Ά?Λ' ή φρονρά ττι.ς: ποο>ινέ;
ώοες τονς άπίόθησε καί τοΐ'ς ϊ-
στρη|ε πίαω. Ό ΤοΓ'οκος πασάς
ε'ΐήννσε τότε στό Βίνττό Φροχ'-
ρ·αοχο. ίίτι δέχεται νά λιΉιτι την
πολιορκία, άρΐ'ΛΪ νά τοΰ παραθί
ί)ονταν τό φρονριο. Άλλά τοΛον
ο: Βενιτοί, δσο νι' οί Ιντό: Κερνι-
ραϊοι όιιθφίόνως απήντησαν : «·Δέν
παοαδινόμαστε. άλλά "οκ την
τελευταία μας πΌη θά ΰπεοαΓπι-
είοΰαε τα τείχη αντά , ποΰ τότε
θά πατήσετε, άφοΰ .τρΛτον πατή-
σετε άπάν<ι> στά πτώιιατά μαί»
Ό Σονλεϊιιάν α?τά την άπάν-
τησι αντή άαέσως δΐΓΓαξε νά λιτθτ
ή πολιορκία κι' ή Κερκύρα νά & -
νωθή· επεφύλασσρ νιά αΐλττζ
την έκδί/ησί τον. Καί τοογτιοτπ-
κώς την 12 Σεπτειιορίου οί Τοΐ·ρ-
κοι άπέπ?ενίταν άπό την Κι'ρΤ'Ί.'θ'ΐ-
άφθΰ προηνοιιιιενίος άίτάνΐίϊαν την
δ,ττ ειιενε άκόμη αοίΗο. Λέν σεβά-
σθη/αν όντε τους τάφθυς των νε-
κρών. Κι' αυτή τή γή άνεΓ/α; «ν
μήποος 6ροΐ"ν έκτϊ τοΐ'ς: κρνιιιιενΌΐ'ς
Οησαυρούς των Κερκτραίοιν. Τοι¬
ουτοτρόπως ή Κερκύρα εΐχρ σαΜΐΰ
καί ααζύ μ' αυτήν Ινα αεγάλιτ τ«τί-
μα τοΰ Έλλϊτνισμοϋ ιιποροΰσρ ν^
άναπνέρ ίλεύθΐειρα.
Οί Κεο>«υραϊοι 6γαίνΌντας άτό
τό Κάοτρο δέν είδαν γΰρω τοτγ
παρά ΐρείπια, τέφρα κοι σκε/.ίτοΐ·ς
Μόλις άνεγνώοι'.αν την πΌοηγον-
μενη καταστεί τοΰ νησιοϋ των
Ιδί(»ς τα χωρία κΓ οί έςς>χές εΐ-
χαν νποοτί| πια'ντελτί κοτϊοτοοφή
Τίτοτε δέν εμίΐνε δοιθιο. «Τ^εί δ-
που άλλοτε, λέγει σιγχρονο-: πΐ'ν-
γ^αφεί-ς έκεΐ δτοι άλλοτε ε.ταν-
■Οοΰσε τό κάλ>.ος, ι'ορχοΰντθ ['-Ρΐδ ώ-
σες αί χάοιτρς, ε'παιζεν ό βο<ι>Γ,
σκιρτοόσε ή χ«οά κι' ή Μοΰσα έ-
τόνιΐε ί'ηινονς επί τής κιίΚίρσς. έ¬
κεΐ σαποά και δι»σώδη πτώιιατά
μολύνονντήν άτ'ΐόσφαιραν. Κόοα-
κες; μπήνοι,ν τα νύχια τοΐ'ς ρπαλΌ)
στής σάρκες τά>.' ΛΤ'.ραη1 άνθρώ-
πων, ποΰ -/.ατά/ίΐνται ιιαζΰ ,·' τα-
λογα καί τα οΐκΐ'λλιά, σχηαατίίον-
τας δύσιιορφα σΐΊΐπλέγματα. .
Τοσοΰτον δέ ριιάοανε η συιΐφορα
τούς έπιζήσΌντας, ώστε κάθηνται
νώιοι, ·αέ άτονα όλέιιυατα, κεχι-
φοχρς "/αι οκιινητοι σαν ολΐΓ-'.ρς ..»
Μεταξϋ των ώραιοτέρων έξθ;
χών τής Κερκύρας, ποΰ τότε κατο-
στράφηκε, ίιταν κι' ή 'Ασσαι,ιιέτη,
ολίγον απέχουσα άπό την πρωτεύ-
Ή Φλώρενς "Ελντρετζ, έκ Μέφλοζ,
Μασσ., ή όποία εξελέγη Βασίλισσα
τού Μαΐου, είς τάς εορτάς τοΰ Κολλε-
νίου τοΰ Ούελλεσλν-
. ΊΙ Άσσουμέτη άντϊχε στΓν
έπίση·ιη είκογένϊια των Καοτάνοον
ή όποία εΐχε μεταΰάλει την έϊοχιχίι
κείνη περιο/ή σέ άληθινό παοΓΪν;-
σο. Επί σειράν ώώνων ή οίκογρ-
νεια Καρτάνων κείτοικοΰσεν έχεΐ
κι' ιέκεϊ είχεν εγκαταστήση την Γν-
τιχία της. Γύρω -θνΐυμάσιοι κηποι,
μέ πελώριες ελΐ}ές, έπ).αι.ο·'ενειακή στοργή, άγάΐίί
πρός τή ΐ("νο*η καί την καλ?.ιέ·ργει<' τής γής. Οί Καρτάνοι φηαίζονταν ιν/όμη, ώς ανθρωποι, ποΰ κολλιερ- νονσαν τα γράμιιατα κΐαί τί^ τ*1- χνες. Θεριιό •θρηο'κευτΛκό αίσθιιαη χατεϊχε ιπίσης τα πτΛ·ο'σότ:ρα η?- λη τή; οικογενείας τοΐ'ς αντήο Καρτάνος εΪΛΌΐ 6 ποιητής τοΰ «"Ανθονς Χαρίτοϊν» τοΰ ποώτου 6ι6λίου, ποΰ γράφτηκε στή δι;ι·ο- τική μ?τά την α7.0}ονττ.ς Κθ5ν)ττό- λρίος καί τοΰ οποίον δέν σοϊΙετΛϊΐ κανένα ιϊρτιο άντίτυπο. ΚίαρττίΛΌς άκόμη είναι ό Ιδ^ττής ιιιάς θ·τ»«- ο/ίΐητι/.Γς; αίρέσεα^, ποϋ φέρνε,ι μέχρι σήμερα τ' ονοαά τού. Άλλα τό σϊτοι.ιν'αΐ€τερο δλων είναι τνύς οί ΚαρτάνΌΐ φημίζανται νιά τής ώ- ραΐες τους γυναΐκες. Δυστυχιο:, δταν οί Τοΰρκοι ςίχύθηκαν σττ Κερκύρα αίττοί δέν πρόφθασαν νά κρυγτοΓν Γι νά καταφννονν στο χ.ά- στρο κ' ϊτσι σέ λίγο σννεί.ήφθηοΐαν αΐχιμάλίοτοι ¥Ησαν δέ ό πατέρας Νικόλαος Κοιρτάνος, ή γυναϊκά τον Καλή Ρεγγίνα, τα παιδία τους; κ' ό συγγενής τους Αντώνιος Καρ τάνος. "Οταν μετεφέρθτ|σαν σΓτν Κων)πόλιν, ό μέν Καρτάνος: είχεν αποθάνη τχαά τό ταξεϊδι νι' εϊ/ε ριχτϊί στή θάλασσα ιΐΛρός στά ιά- τια ατί'της της γυναίκας χ<μ και των παιδκΤ'ν του' Ό Άντο'ηιος Καρτάνος δρχθηκε τό Μαναυεθ'ζνι- σμό καί κατετάχτηκε στονς Σπα- χήθες ή Ρενγίνα δέ πονλήί>ηιχ.ε ώς
οκλάίοα καθώς καί τα παιδ'ά της.
πλήν τής ώο«ίας Καλής, πού τταν
τ£τε ίπτά ετών. Αντή κοί,θηνε α-
Ηια τοΰ Σοα'λτανικοΰ χ)οιοεαιοΰ κ'
εκλείστϊΐκε ρΐκεΐ α^χοις ότου 4νηλι-
κιωθή. Παοεδόθτροε στής γι.'Λ'αΤ-
κες τοΰ χαρίμιοΰ κ' ετυχε έπιμελπ-
με'νης ανατροφήν, δταν εγινε δέ
ενδεκα ν.Ήχνων, κατεπλησσε. δ?νθ;.χ:
μέ τίγν ε'5αίσια καλλονή τνς καί τα
εκτακτα σί»(ΐ<Γτικά της χαρίσικιτα. "Οταν τό 1546 παρονσιάσδητ'ε ιιπροοτά οτό Σελήα, τό γι·ιό τοΐ ιιεγαλοΐ1 Σο»'λεϊμάν, τόσο τόν ένο- ήτεινρ, ('όστε άιιέσως άξιώθηκρ Ι¬ διαιτέρα; αίλτίς «ι* ΐχχνοχάαχΓ,·<ε Σοΐ'λτάΛ"α. Μετά τον θάνατο τ( ϋ Σουλείιιάν καί ττίν οίνοδ» στό 9ρ<:'- νο τού Σε/ίιμ άνα;νχορίστη/ε ί] Καλή Καρτάνου Χασσεκή Σονλτά- ν« υπό το δνο;ια Νοΰρ Βαννοΰ, ή¬ τοι <Γΐ'ναϊ-/α Φωτοσνορποΰσα' ..·>
Γιά τή Σον/αάνα αντή, ποΰ <ρη- [ΐίζοταν γιά την ώμόρφΐά της ζαί την εύφυΐα της, γιά τό ρόλο, που- παιξε στά πράγματα της Τουρ·κ'Γ·ς καί, τέλος νιά τής σχέσεις της ιιγ τί)ν 'Ελιοάοετ, την δατιλισσα τής Ά'Π'λίας, άξίΐει νά -{ί-τ ϊδιαίτΐεοος /όγος. Πρέπει νά τονισθή, Μ"νς κι' άφοΰ τοι"»ρ-<ει|'ε, δέν |"π*αυε ποτέ να ιαλάτ) γιά την 'Κλληνική κατ.α- .- νωγή της. Πάντοτε δέ φ£ρ*θΐϊ/.ε στούς: "Ελλτη'ας ιΐί έξαιρετιν.ή σνμ- πάθεια Αντόν τόν διάόοχο τοϋ Σε- λήιι, Μοΐ'οάτ τόν Ι", τό καί γυιό ττ^, τόν τκίφτισε κατά τα χ-;ιοτκΛ- νικά έ^ΐΜα! Ή ννιίκιη της κατά τονς ίστορι-<ονς. οποτ/.ις έζτ^τ^ΐτο, ηκούετο ιιέ π^οσοχή, δταν δέ ό Σ« Λπλ άπίΌανε, ·ή ννώ;ιη>της 6άοα!Έ
ιΙςτολ'·τϊ>.ς ιεπάνω στά πράγματα
της Τονρτ.ίας καί οί δολοπλο/.ίες
τηο πάντα νι^.οΰσαν ιιετϊα στά χα-
Οί'[ΐιατον Σονλτάνου ^αί στά οια-
βούλια τοΰ Βεζΰρη.
Ήταν νυναΤκα ί'λί»ς έξαιη.τι·
κ,ής ιΐ·φΐ'ΐσς. παραστάσεως, καί
λό-)θΐ·. Οί "ΕΗψες οσάκις -/α,έ-
φπ'γον σ' αύτην, βρίσκαν πάντοτε
αργάλη ποοστασία. ΠολλοΙ ποϋ
περνοΰσαν άπ' τή Κων)πόλιν την
έπεσκε'πτοΛ'το ν.αί σ' δλσνς φερ^ταν
αέ τρνφερότητα καί γενναιοδωρία.
Ίδον πώς την πεοιγράφει φιλή
της, ποΰ την έπεσκεΌ,,<θη στήν Κων) σταντινονπλιν, κομΓίουσα πρός 飫- τήν γράαιια τής μητέρας της Ρ«ν- ΐίΛ-ας. Ή περιγοαφή αυτή γΡΛΌίΐδ- νη άπό την εν νέ ν ή Κεοκυοαία Σο- «ί|ανή Καριοφύλ/.οΐ', .βρισκόταν ά- νένδοτη στήν Ίδιοητική βιβλιοθτ'ικΓ^ των Καιρτάνο>ν στή Κέρκνρα καί τυ
πωθηκε σέ ίδιαίτεοο φνλ/σδιο πρό
πολλαιν χοόνων. 'Α-τχισποϋμε άπ'
αύτό τα εξής:
«Άφοΰ πορενθτίκΐαιιιε στό Ιδιαί-
τρί.ο άν'άντορ^ της Σονλτάνας, εΐ-
σαχθήκααε παρα τινΌς ΰι|τηλοΰ ;·Λι
σο>ματά>)ονς «ίη'θίχου στήν αΐθου-
σα τής νποδοχής Ήταν άπλο-κά
επιπλωμένη ν.ατά τή συνήθεια των
Τούρκα>ν. "Υστε^α άπό λίγο μπή-
κε στό δωιιάτιο μιά γι.·ναϊκα, ποΰ
πΐραγμαΐτικώς εΐχε παράοτΓ,μσ 6ι-
σιλικό. Ήταν νψηλη καί ενθι'-χορ-
μη, Ν£ μεγάλα μανοσ μάτια. τα
,χαρακτπριστινά τοΰ προσιόποΐ' της
ήταν ΐίανονικίίντατα, φτιασίδι ^>έν
ιχορθΛΛ— καθόλοΐ', έπίσης δέν εφερβ
φερετζέ πρανμα πχόδειχνε δλη την
ώμ^ιρφιά της.
»Αντή ίΊταν ή Νουοοτΐνοϋ ή Κα¬
λή, ποΰ εΐχα δή γιά τελευταία φο-
ρά μινοό κοριτσακι στήν Κέοτί»·^α. ς
Ιά τώρα δέν εολεπα παοά ιιιά α-
«Λτνγμένη καί θεία γιηΌΪχα τρι-
(Σ^νέ·/ε:α εις τττν 2Οήν σελ-'ϊα.)
17
άοιστερών πρός τα δεξιά: Ή^κ. Οϋίλμερντιγκ Κρέιμερ, ώς «θεά τοΰ 'Ωκεανοΰ», ή κ. Τέϋλορ Σ. Χάρντιν, ώς τό «Πνεϋμα της Ποιήσεως» καΐ ή κ. Στάνγουντ Μένκεν, ώς «θεά τού
Χρυσοϋ τοΰ "Ατζεκ, είς μίαν μεγαλοπρεπή φιλανθρωπικήν εορτήν, δοθείσαν υπό τής άριστοκρατίας τής Ν. Υόρκης είς το θεατρον "" ~~ . — -
Μάντισον Σκουαίαρ Γκάρντεν.
ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΕΛΛΗΝ·-:
[Κ Τΐΰρκοι ειχαν φθάση ιι ι·.«-
στή Βιέννη κι' εΐχαν πολιορ-
|η την πρωτεύοι/σα της Αΰπτρί
| Κι' άπέτνχαν α^ν νά τνριει'-
|ν την πόλιν, ?στησαν όμο): ά-
ΙαΛτι αίτής ενα μεγα>οπιρε;:Γ-
Ιτο τζαμί, σημεϊο τής δυνάμεώς:
Ι Καί καθιος σννεοαινε οέ κά
Ιάποτιτχίαι τους, κατά τί,ν £λ»,-
Ιοφή τονς στή χώρα τονς, έπεΛό
ραν σέ σφανές καί δ·ηώ<7εις οί άτ' δπου πέρασαν. εσφ«- τά παιδία, αίχααλώηϋαν τήτ •αΐνες ναί τοις νέοις, ρυασι/νι- ' τούς νέροντας:. Επί σριρα δ?- ρηοίδοον τρόμος κ,ατεϊχε τουζ ροί/Όΐ,ς των επαοχιών. οπό τή: ρϊες πέρασαν, τα δέ δηματικά «γοΰδΐα τοϋν Ουη/νροον μρ φρί- ανηιιονενουν την σ·/ληρότ^τα ..' Όβωμανών. Ι'Η Τουρκιν.ή ίστορία κατά τα «τα -/ρόνιια της 5έν είναι πσρά σειρά άπό κακουρνήματα νχη Ισνές. Καί πρανματικο^ς ."ιέν εϊ- |ν περάση δέκα χοόνια άτό την Γ»μ»σι έκείνη και κατά τί) 1531 ΓΓονρχοι έιΐφανίϊθλται οτήν όπέ- |ντι τήε Κεο"-α>ραΓ άκτν·ί "Εχουν
■ι νϊφαλίς τόν άγέρωχο' ν.αί τολ-
οο Σονλτάνο ΣΌυλειΐιάν τό Β',
στόλον τους διοικεϊ δ πτοί-
Ιί'ος πειρατί]; Βαρβαρόσσας;. Τα
Ιτακτητικά ονειιρα τοΰ Σοί'λτά-
^, ΙιοΛις άλτί-κρυσε τό ώρ.ίϊο νη-
, 5 .. Λΐαχύςκι-, εξηγέρι9Ί]*ϊν
αιιεοχος ·ε.τόθ·ησε την νατάκτητί
υ', Τ01 π Βενετία εϊχε σάν-<·>-
11 οφθα/.Ηοϋ τό περίφΓ·.ιο νησί. δ-
'" στή νπαροάίσα κοίσιιιο ση·Ήή
ίυειξρ τό ποέίτον ίνδιαφί-
■ν· Αίτός ό Ναύαρχος τής 'Ρλττι
Δηαοκρατίας Πέϊαρος; ιϊπϊ-
|ε την νανΐαχία ιιέ τόν εχθ-ρικό
ι(1 κι' οί Τοϋρκχκ άνενό/λτΐιο
ρασαν στήν Κέρν.νρ« τόν Αΰγον-
1/1 τοϋ 1537. «Η ποωτενοναα ττ>;
ι το κακττρο τη; έθεωοεΐτο άπόο-
,τλ 1*11 ( (' »*« . -,
ι1»· ΑΛΑα τα χο^οια τη^ υπαί-
|°1' ώς επί τό πλείστον ?'ΐειναν
^οάτπιστα. Οί δέ Τοΰοκ'οι τοο
^ "ιτεθονν κατά τοΰ κάοτρον^-
«Οτκΐαν σ' άνη^ε^ ρφανή'βλων
ϊν νατοίν/ον καί οτήν -/(τταστ^ο-
Ρ των αικραπόλεων τής ύπαί-
^υ· Γά αλί.οτε άνΒοΰντα κιί ιιο
«υριΤοντα χοιριά τή; Κερνύ-
: «εχι«.ήθησαν είς έοείπ(α' Οί
υι^οι ·κιαι φονενοτ.'ντ'αι ν.αί τιν-
^οτιίονται. Οί δέ γυναΐ^ μο-
^εοοντο στά κάτεργα δπω- ν.ο-
ρουν την δίτΐνχ των πληοωαάτϊον
V
τυη-,στ^ιτΜ>ϊτ·ων. Όλ'γο·"μόνον
Γ 9?ιοι άτεσνοθηοαν στής σπη-
Ι,ΙΊ ^"^ τί™^ ψηλοτέροι·ς <5ρά- I ."> ν-ι α πό κεΐ χτνποϋσον τοΰς
[°ν5·. Αλλ'αύτοι ήρυθμοΰντο
ϊ. Τό ιιρνα3.είτεοο ιιέ-
.. .τοίικων διήλθε διά μπ-
Γν 2·^ "Λις δέ ,τό 7^α;τ™ν έξ αί"
ς^" " μετά την άναχιίκ>ιιπν
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ Ι" Ε ΤΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΝ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ— ΣΦΑΓΑΙ, ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ, ΕΜ-
ΠΡΗΣΙΗΟΙ, ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΙ- Ο ΣΟΥΛΤΑΝ ΣΟΥΛΕ'ΓΝΙΑΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ.-
Η ΕΡΗΜΩΣΙΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ.- ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ.- Η ΚΑ-
ΛΗ ΚΑΡΤΑΝΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΑ ΚΑΙ ΕΞΩΜΟΤΙΣ— Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ— ΔΟΛΟ-
ΠΛΟΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΠΛηΜΑΤΙΣ.-- Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΤΛ.
Όλίγοι τινές των 7.ατοί/.οιν τής
ίυταΧθοοι·, «αταδιωκόαεΛΌΐ ά:το
τοΐ)ς Τούοΐχοΐ'ς εΐχαν ελθΓ κάτοι α-
πό τα τείχη τοΰ κάστοΐον νι' εκεϊθϊν
ίκέτεναν τοΐ'ς έντός, δποτ ύνοί-
ξουν ττιν π·λρ, ν.αί σοίθυΰν. ΆλΓ
ό σκλη{>όζ Βενετό; φροΰ-χϊρι/ο--
σκληρότατα φεράιΐιενος, ε'/άκρενε
ιιποοστά στής σχονές των παοα'α-
λοΰΛΤ(ον π' ετοα αχτοί κατά σ»τ/-
χρονη άφήγησι «τυ*ΐΕνοι ιιέ οάκτ,,
μισόγΐΛΐνοι, ρυπαροί, αοιτοι, μέ
πυρξτό, σ'/ελετοί παο' άνθρίο.ϊοι,
πϊθαίναν νάπο ά^ό τα τείχη καΊ
ί·πό τα βλεμματα των όιιοί^θνών
ταη-!» Κι' διιως: κατά τή ^ρυσταοι
αύτη, δυό χιλιάδες ενοπλοι Κ·-ρκυ-
ριαΐοι εΐχαν κλεισθή σττ φροΰριο
νι' εΐχαν ενισχύση ση·ια·τικά την
ασ·ί)ενη δύναμιν τής Φρουρί/ς των
Βενετών.
Τέλο.; εατθα<τε τι ήινίρα τή> με-
γάλ-ης επιθΐ'σεως. Ώς τέτοια έΗε-
λέγηί'ε ή θιελλώδης νι'7.τα της 5ιις
ΣεςττΕα6ρίίη.' τοΐ- 1537. Ρογδιία
επεφτε 6οοχή, ιιαινόταν ό ά'ναιος,
'βροντές κι' άστρατές διέΐτχϊΐΐιπν
τόν νεφελά><ϊϊη ονοανό, ό σΐ'ριγιιό; τοϋ ανεμον ό πάταγος των κικιά- των, ποΰ σπιίϊαν έττάνω στοϊς 6οά- χονς κα ίστά τείχη. άναιιιγ!μέν<κ μ^ τής φωνές των Άγαρηνο.ν, δο- νονσε γνρίθ την άτυόσφαιοιν. Οί Τοΰρκοι οτήν πρώτη ύρνιή τους πήδησαν πάνοι στά (1*/νοώματ.ο ναί φθάααν στήν τάφρο των φρου ρίων. Ά?Λ' ή φρονρά ττι.ς: ποο>ινέ;
ώοες τονς άπίόθησε καί τοΐ'ς ϊ-
στρη|ε πίαω. Ό ΤοΓ'οκος πασάς
ε'ΐήννσε τότε στό Βίνττό Φροχ'-
ρ·αοχο. ίίτι δέχεται νά λιΉιτι την
πολιορκία, άρΐ'ΛΪ νά τοΰ παραθί
ί)ονταν τό φρονριο. Άλλά τοΛον
ο: Βενιτοί, δσο νι' οί Ιντό: Κερνι-
ραϊοι όιιθφίόνως απήντησαν : «·Δέν
παοαδινόμαστε. άλλά "οκ την
τελευταία μας πΌη θά ΰπεοαΓπι-
είοΰαε τα τείχη αντά , ποΰ τότε
θά πατήσετε, άφοΰ .τρΛτον πατή-
σετε άπάν<ι> στά πτώιιατά μαί»
Ό Σονλεϊιιάν α?τά την άπάν-
τησι αντή άαέσως δΐΓΓαξε νά λιτθτ
ή πολιορκία κι' ή Κερκύρα νά & -
νωθή· επεφύλασσρ νιά αΐλττζ
την έκδί/ησί τον. Καί τοογτιοτπ-
κώς την 12 Σεπτειιορίου οί Τοΐ·ρ-
κοι άπέπ?ενίταν άπό την Κι'ρΤ'Ί.'θ'ΐ-
άφθΰ προηνοιιιιενίος άίτάνΐίϊαν την
δ,ττ ειιενε άκόμη αοίΗο. Λέν σεβά-
σθη/αν όντε τους τάφθυς των νε-
κρών. Κι' αυτή τή γή άνεΓ/α; «ν
μήποος 6ροΐ"ν έκτϊ τοΐ'ς: κρνιιιιενΌΐ'ς
Οησαυρούς των Κερκτραίοιν. Τοι¬
ουτοτρόπως ή Κερκύρα εΐχρ σαΜΐΰ
καί ααζύ μ' αυτήν Ινα αεγάλιτ τ«τί-
μα τοΰ Έλλϊτνισμοϋ ιιποροΰσρ ν^
άναπνέρ ίλεύθΐειρα.
Οί Κεο>«υραϊοι 6γαίνΌντας άτό
τό Κάοτρο δέν είδαν γΰρω τοτγ
παρά ΐρείπια, τέφρα κοι σκε/.ίτοΐ·ς
Μόλις άνεγνώοι'.αν την πΌοηγον-
μενη καταστεί τοΰ νησιοϋ των
Ιδί(»ς τα χωρία κΓ οί έςς>χές εΐ-
χαν νποοτί| πια'ντελτί κοτϊοτοοφή
Τίτοτε δέν εμίΐνε δοιθιο. «Τ^εί δ-
που άλλοτε, λέγει σιγχρονο-: πΐ'ν-
γ^αφεί-ς έκεΐ δτοι άλλοτε ε.ταν-
■Οοΰσε τό κάλ>.ος, ι'ορχοΰντθ ['-Ρΐδ ώ-
σες αί χάοιτρς, ε'παιζεν ό βο<ι>Γ,
σκιρτοόσε ή χ«οά κι' ή Μοΰσα έ-
τόνιΐε ί'ηινονς επί τής κιίΚίρσς. έ¬
κεΐ σαποά και δι»σώδη πτώιιατά
μολύνονντήν άτ'ΐόσφαιραν. Κόοα-
κες; μπήνοι,ν τα νύχια τοΐ'ς ρπαλΌ)
στής σάρκες τά>.' ΛΤ'.ραη1 άνθρώ-
πων, ποΰ -/.ατά/ίΐνται ιιαζΰ ,·' τα-
λογα καί τα οΐκΐ'λλιά, σχηαατίίον-
τας δύσιιορφα σΐΊΐπλέγματα. .
Τοσοΰτον δέ ριιάοανε η συιΐφορα
τούς έπιζήσΌντας, ώστε κάθηνται
νώιοι, ·αέ άτονα όλέιιυατα, κεχι-
φοχρς "/αι οκιινητοι σαν ολΐΓ-'.ρς ..»
Μεταξϋ των ώραιοτέρων έξθ;
χών τής Κερκύρας, ποΰ τότε κατο-
στράφηκε, ίιταν κι' ή 'Ασσαι,ιιέτη,
ολίγον απέχουσα άπό την πρωτεύ-
Ή Φλώρενς "Ελντρετζ, έκ Μέφλοζ,
Μασσ., ή όποία εξελέγη Βασίλισσα
τού Μαΐου, είς τάς εορτάς τοΰ Κολλε-
νίου τοΰ Ούελλεσλν-
. ΊΙ Άσσουμέτη άντϊχε στΓν
έπίση·ιη είκογένϊια των Καοτάνοον
ή όποία εΐχε μεταΰάλει την έϊοχιχίι
κείνη περιο/ή σέ άληθινό παοΓΪν;-
σο. Επί σειράν ώώνων ή οίκογρ-
νεια Καρτάνων κείτοικοΰσεν έχεΐ
κι' ιέκεϊ είχεν εγκαταστήση την Γν-
τιχία της. Γύρω -θνΐυμάσιοι κηποι,
μέ πελώριες ελΐ}ές, έπ).αι.ο·'ενειακή στοργή, άγάΐίί
πρός τή ΐ("νο*η καί την καλ?.ιέ·ργει<' τής γής. Οί Καρτάνοι φηαίζονταν ιν/όμη, ώς ανθρωποι, ποΰ κολλιερ- νονσαν τα γράμιιατα κΐαί τί^ τ*1- χνες. Θεριιό •θρηο'κευτΛκό αίσθιιαη χατεϊχε ιπίσης τα πτΛ·ο'σότ:ρα η?- λη τή; οικογενείας τοΐ'ς αντήο Καρτάνος εΪΛΌΐ 6 ποιητής τοΰ «"Ανθονς Χαρίτοϊν» τοΰ ποώτου 6ι6λίου, ποΰ γράφτηκε στή δι;ι·ο- τική μ?τά την α7.0}ονττ.ς Κθ5ν)ττό- λρίος καί τοΰ οποίον δέν σοϊΙετΛϊΐ κανένα ιϊρτιο άντίτυπο. ΚίαρττίΛΌς άκόμη είναι ό Ιδ^ττής ιιιάς θ·τ»«- ο/ίΐητι/.Γς; αίρέσεα^, ποϋ φέρνε,ι μέχρι σήμερα τ' ονοαά τού. Άλλα τό σϊτοι.ιν'αΐ€τερο δλων είναι τνύς οί ΚαρτάνΌΐ φημίζανται νιά τής ώ- ραΐες τους γυναΐκες. Δυστυχιο:, δταν οί Τοΰρκοι ςίχύθηκαν σττ Κερκύρα αίττοί δέν πρόφθασαν νά κρυγτοΓν Γι νά καταφννονν στο χ.ά- στρο κ' ϊτσι σέ λίγο σννεί.ήφθηοΐαν αΐχιμάλίοτοι ¥Ησαν δέ ό πατέρας Νικόλαος Κοιρτάνος, ή γυναϊκά τον Καλή Ρεγγίνα, τα παιδία τους; κ' ό συγγενής τους Αντώνιος Καρ τάνος. "Οταν μετεφέρθτ|σαν σΓτν Κων)πόλιν, ό μέν Καρτάνος: είχεν αποθάνη τχαά τό ταξεϊδι νι' εϊ/ε ριχτϊί στή θάλασσα ιΐΛρός στά ιά- τια ατί'της της γυναίκας χ<μ και των παιδκΤ'ν του' Ό Άντο'ηιος Καρτάνος δρχθηκε τό Μαναυεθ'ζνι- σμό καί κατετάχτηκε στονς Σπα- χήθες ή Ρενγίνα δέ πονλήί>ηιχ.ε ώς
οκλάίοα καθώς καί τα παιδ'ά της.
πλήν τής ώο«ίας Καλής, πού τταν
τ£τε ίπτά ετών. Αντή κοί,θηνε α-
Ηια τοΰ Σοα'λτανικοΰ χ)οιοεαιοΰ κ'
εκλείστϊΐκε ρΐκεΐ α^χοις ότου 4νηλι-
κιωθή. Παοεδόθτροε στής γι.'Λ'αΤ-
κες τοΰ χαρίμιοΰ κ' ετυχε έπιμελπ-
με'νης ανατροφήν, δταν εγινε δέ
ενδεκα ν.Ήχνων, κατεπλησσε. δ?νθ;.χ:
μέ τίγν ε'5αίσια καλλονή τνς καί τα
εκτακτα σί»(ΐ<Γτικά της χαρίσικιτα. "Οταν τό 1546 παρονσιάσδητ'ε ιιπροοτά οτό Σελήα, τό γι·ιό τοΐ ιιεγαλοΐ1 Σο»'λεϊμάν, τόσο τόν ένο- ήτεινρ, ('όστε άιιέσως άξιώθηκρ Ι¬ διαιτέρα; αίλτίς «ι* ΐχχνοχάαχΓ,·<ε Σοΐ'λτάΛ"α. Μετά τον θάνατο τ( ϋ Σουλείιιάν καί ττίν οίνοδ» στό 9ρ<:'- νο τού Σε/ίιμ άνα;νχορίστη/ε ί] Καλή Καρτάνου Χασσεκή Σονλτά- ν« υπό το δνο;ια Νοΰρ Βαννοΰ, ή¬ τοι <Γΐ'ναϊ-/α Φωτοσνορποΰσα' ..·>
Γιά τή Σον/αάνα αντή, ποΰ <ρη- [ΐίζοταν γιά την ώμόρφΐά της ζαί την εύφυΐα της, γιά τό ρόλο, που- παιξε στά πράγματα της Τουρ·κ'Γ·ς καί, τέλος νιά τής σχέσεις της ιιγ τί)ν 'Ελιοάοετ, την δατιλισσα τής Ά'Π'λίας, άξίΐει νά -{ί-τ ϊδιαίτΐεοος /όγος. Πρέπει νά τονισθή, Μ"νς κι' άφοΰ τοι"»ρ-<ει|'ε, δέν |"π*αυε ποτέ να ιαλάτ) γιά την 'Κλληνική κατ.α- .- νωγή της. Πάντοτε δέ φ£ρ*θΐϊ/.ε στούς: "Ελλτη'ας ιΐί έξαιρετιν.ή σνμ- πάθεια Αντόν τόν διάόοχο τοϋ Σε- λήιι, Μοΐ'οάτ τόν Ι", τό καί γυιό ττ^, τόν τκίφτισε κατά τα χ-;ιοτκΛ- νικά έ^ΐΜα! Ή ννιίκιη της κατά τονς ίστορι-<ονς. οποτ/.ις έζτ^τ^ΐτο, ηκούετο ιιέ π^οσοχή, δταν δέ ό Σ« Λπλ άπίΌανε, ·ή ννώ;ιη>της 6άοα!Έ
ιΙςτολ'·τϊ>.ς ιεπάνω στά πράγματα
της Τονρτ.ίας καί οί δολοπλο/.ίες
τηο πάντα νι^.οΰσαν ιιετϊα στά χα-
Οί'[ΐιατον Σονλτάνου ^αί στά οια-
βούλια τοΰ Βεζΰρη.
Ήταν νυναΤκα ί'λί»ς έξαιη.τι·
κ,ής ιΐ·φΐ'ΐσς. παραστάσεως, καί
λό-)θΐ·. Οί "ΕΗψες οσάκις -/α,έ-
φπ'γον σ' αύτην, βρίσκαν πάντοτε
αργάλη ποοστασία. ΠολλοΙ ποϋ
περνοΰσαν άπ' τή Κων)πόλιν την
έπεσκε'πτοΛ'το ν.αί σ' δλσνς φερ^ταν
αέ τρνφερότητα καί γενναιοδωρία.
Ίδον πώς την πεοιγράφει φιλή
της, ποΰ την έπεσκεΌ,,<θη στήν Κων) σταντινονπλιν, κομΓίουσα πρός 飫- τήν γράαιια τής μητέρας της Ρ«ν- ΐίΛ-ας. Ή περιγοαφή αυτή γΡΛΌίΐδ- νη άπό την εν νέ ν ή Κεοκυοαία Σο- «ί|ανή Καριοφύλ/.οΐ', .βρισκόταν ά- νένδοτη στήν Ίδιοητική βιβλιοθτ'ικΓ^ των Καιρτάνο>ν στή Κέρκνρα καί τυ
πωθηκε σέ ίδιαίτεοο φνλ/σδιο πρό
πολλαιν χοόνων. 'Α-τχισποϋμε άπ'
αύτό τα εξής:
«Άφοΰ πορενθτίκΐαιιιε στό Ιδιαί-
τρί.ο άν'άντορ^ της Σονλτάνας, εΐ-
σαχθήκααε παρα τινΌς ΰι|τηλοΰ ;·Λι
σο>ματά>)ονς «ίη'θίχου στήν αΐθου-
σα τής νποδοχής Ήταν άπλο-κά
επιπλωμένη ν.ατά τή συνήθεια των
Τούρκα>ν. "Υστε^α άπό λίγο μπή-
κε στό δωιιάτιο μιά γι.·ναϊκα, ποΰ
πΐραγμαΐτικώς εΐχε παράοτΓ,μσ 6ι-
σιλικό. Ήταν νψηλη καί ενθι'-χορ-
μη, Ν£ μεγάλα μανοσ μάτια. τα
,χαρακτπριστινά τοΰ προσιόποΐ' της
ήταν ΐίανονικίίντατα, φτιασίδι ^>έν
ιχορθΛΛ— καθόλοΐ', έπίσης δέν εφερβ
φερετζέ πρανμα πχόδειχνε δλη την
ώμ^ιρφιά της.
»Αντή ίΊταν ή Νουοοτΐνοϋ ή Κα¬
λή, ποΰ εΐχα δή γιά τελευταία φο-
ρά μινοό κοριτσακι στήν Κέοτί»·^α. ς
Ιά τώρα δέν εολεπα παοά ιιιά α-
«Λτνγμένη καί θεία γιηΌΪχα τρι-
(Σ^νέ·/ε:α εις τττν 2Οήν σελ-'ϊα.)
18
ιΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ϋ
Π
Π
Ε
Π
Π
Π
π
Π
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
ιΐ
ΝΑ ΕΝΑΣ ΔΛΗΘΙΝΟΣ Β ΗΣΑΥΡΟΣ
Ό Κορψότατος Χρυσοδεμένος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΰς θαυμαστάς τού «Έθνικοΰ Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΟΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ Γ1ΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰόλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθίε κλάδος τής
ανθρωπίνης -ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ¬
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων της διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά Ιδητε μό¬
ντη σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμείται και
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης εικόνος. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρο)μικώς. Ε'ικόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων και Εύρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν και άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καΐ άπό δλα τα κεντρα
της Τέχνης; της Εύρω-
πης και Άμερικής. Ή
ίστορία τοΰ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοΰ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπεΰει μίαν ά-
φθάστου τελέιότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκττν
δλων των αίώνων και δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΟΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα εντύπω¬
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοίί
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
.-^Η^>'' "* 40^^^ Τ^1™"*^ είκ^α?' «Λ γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τομου τού 1929, δίδεται χαρισμα, Μ ΕΝΟΣ μόνον δολλαοίου, καλύπτοντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήοητε, νά στολίαητε τάς βιβλωθήκας σας. Στείλατέ το και είς τούς ίδικους
σαςειςτηνΠατριδανατο απολαυσουν καΐ αύτοι καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον δια τους συμπατριωτας σας, τούς συγγενείς σας, τούς φίλους σας. Τό εΰθηνότερον και πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον πριν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δεν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΊΈ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΚΑΙΧ» ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝΟΙΟΑΤΕ,
140 νβδΙ 26111 δίΓβεΙ Ν. Υ. Οϋγ.
] Άξιότιμοι Κύριοι:— Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, επί πλέον χαΐ τα
• Εξοδα άποστολής, μέ την παράχληστν όπως μοί ά,τοστείλητΐ τό
; «ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τοΰ 1929.
Ι
"Ονομα
Ζ Διεύθυνσις ..........±.....................................,...
ί Πόλις ....................... Πολιτεία ......................
: ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα ίξοδα αποστολάς, ήτοι 25 σέντς δι' Ιχαστον
2 αντίτυπον, είναι είς δάοος τοΰ άγοραστοΰ. Άναλαμδάνομεν νά τό τα-
: χυδρομήσωμεν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οΙονδήποτε μέρος
ΐ τοΰ κόσμον.
»"«»«««»»»»εί«» »<»»■■
ιΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ϋ
Π
Π
Ε
Π
Π
Π
π
Π
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
ιΐ
ΝΑ ΕΝΑΣ ΔΛΗΘΙΝΟΣ Β ΗΣΑΥΡΟΣ
Ό Κορψότατος Χρυσοδεμένος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΰς θαυμαστάς τού «Έθνικοΰ Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΟΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ Γ1ΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰόλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθίε κλάδος τής
ανθρωπίνης -ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ¬
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων της διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά Ιδητε μό¬
ντη σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμείται και
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης εικόνος. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρο)μικώς. Ε'ικόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων και Εύρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν και άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καΐ άπό δλα τα κεντρα
της Τέχνης; της Εύρω-
πης και Άμερικής. Ή
ίστορία τοΰ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοΰ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπεΰει μίαν ά-
φθάστου τελέιότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκττν
δλων των αίώνων και δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΟΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα εντύπω¬
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοίί
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
.-^Η^>'' "* 40^^^ Τ^1™"*^ είκ^α?' «Λ γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τομου τού 1929, δίδεται χαρισμα, Μ ΕΝΟΣ μόνον δολλαοίου, καλύπτοντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήοητε, νά στολίαητε τάς βιβλωθήκας σας. Στείλατέ το και είς τούς ίδικους
σαςειςτηνΠατριδανατο απολαυσουν καΐ αύτοι καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον δια τους συμπατριωτας σας, τούς συγγενείς σας, τούς φίλους σας. Τό εΰθηνότερον και πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον πριν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δεν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΊΈ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΚΑΙΧ» ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝΟΙΟΑΤΕ,
140 νβδΙ 26111 δίΓβεΙ Ν. Υ. Οϋγ.
] Άξιότιμοι Κύριοι:— Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, επί πλέον χαΐ τα
• Εξοδα άποστολής, μέ την παράχληστν όπως μοί ά,τοστείλητΐ τό
; «ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τοΰ 1929.
Ι
"Ονομα
Ζ Διεύθυνσις ..........±.....................................,...
ί Πόλις ....................... Πολιτεία ......................
: ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα ίξοδα αποστολάς, ήτοι 25 σέντς δι' Ιχαστον
2 αντίτυπον, είναι είς δάοος τοΰ άγοραστοΰ. Άναλαμδάνομεν νά τό τα-
: χυδρομήσωμεν ημείς, διά λογαριασμόν σας, είς οΙονδήποτε μέρος
ΐ τοΰ κόσμον.
»"«»«««»»»»εί«» »<»»■■
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
19
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ κ. ΣΤΕΦ. ΔΑΦΝΗ
το τ_εονρτ*Πΐ τον
Κόνκινο, κίτρινο, φνσηχι. γσλά-
ΐο.
ενος
Τριάντα χοΟΛΐα — μττοοει μοί
οισσότεοα *—την πεοίμενε την
τρόφισσα τής ζωτκ τού ό Χοη
άνης. Την ώνειρευοτανε στής α-
:
τής άναδοιλλάς, την σνλλο-
;οτανε σά δοΰλενε σκυλλίσια, την
αθε δ λογισιιός τού στολίζοντας
αέ (ά χρώματα τής ·φαντα·σιας.
Άπό τόν πρόλογο «υπό_ν.αν?νος
νποέπει νά νοαίστι πώς ό άν-
οπός μας ήτανε ζωγράφος η
ητής τοϋ παληού καιρόν, εν.ον-
ς αναγκη άπό μιά «δέσποινα των
νισυών τού» πού νά συμ'πληπώ-
'τ0 «νεχηνός τοϋ ρυθμόν» καί νό
νη φτϊοα οτήν ε^ατνευσι. Βάρδα
το τέτοια, ΐταραν.αλώ. Καί γρηγο-
- γοήνοοα σάς λεω πώς ό Χ(?η-
ά/η: ό' Μπάσχουλας, ό ε-τιλενο-
Χρηστάκης ό Χο£ος, Γντανε
στοχροΜχατιστηΰ, γέρο; πηα
ν.αμ-τονρης, ασκηιμος σάν το
ολο τί| στιγαή π»ύ έτοιιμαζό-
νά κλάψη τή ιΐάνα τού. Προ
έγνώρισα, μα θαροω πώς δ
·9οωπος ούτος δέ Μ στά·θτρ<ϊ ή>-
νεο:. Έχετε δεί κάτι παιδία κο-
ΐσιιένα, πού ν.αταλοίβαίνει^ τγ.ς
3ά φτουρίπουν ν.αί πον τα λέιιε
^οντοαπασμένα; Λοιπόν ενας
η-οιιήλικος τοΰ «κνρ Χριγττάκ,η»
οίαε κάποτε: «"Ετσι ήτανε τΛ-
: ό ναχ.οαοίρης. "Ετσι άπό παιδί.
Ιονο που τώρα εχει ασΜρες τρί-
ε:»
Μά κι' αν ένερασϊ στ' άλη3.νά
ι γνώμη τού δέν την ά'λλα&.
— Τί; Έτσι θά μείνυ) όγώ, ά-
ντανδρος καί άχαΐρευτος; 3ρΓ-νο-
ο-ΌΪσε στήν άδερφή τού τη Υα-
οι«φαλιώ. Καιρός είναι πειά, >α-
ε Γαρουφαλιώ, καιρό; νά μτά-
) 'ΐιε ννφη...
Η γεροντοκόοη — αλλη άμαο-
ια τής φύσης τσντη — στήν άρχί;
' ησε νά τοΰ κό\η χον 6ήχα. Λν-
<· ΐίομένη όπως ήτανε νίαί τόν ετχβ ■ού χεοιοϋ της, τόν έφονοέρισε μ' ■■ ούς τούς τρόπους, δπχ»; κάν^ν. |τά παιδία, άκάμη νεαι μέ τό ξύλο III παντρειά σονλειψε ματν>ούιρη,
Ιεν '/ντνας τα ιιοντοά οτυ, στον νη-
•φτη;...» Μά σάν ό κακοροίζι-
ΙΓ»; αδελφάς δεντέρωσε της κλ/ν
I
ς τού καί. δήλωσε στσθερά πώς
Ι ν δεν τόν αφήση νά «νοικχ>ι>αι·ι>εν-
1<> θά πάψη νά δονλενη ή Γσροι»-
ο ιω στοχάστηκε νά βάλη σέ ί-
' νπατηνκατερναριά: <Νά ΐταν "ιτΏζ> 6έ6αια, νιατί νά μην πσν-
υτιις» τοίπε ιιαλα)κά. Μό«ο πον
παντρειά -/οειάζε-Λιι καττιτάλι ν.αι
' αοαγλε. δίν ϊχεις &ρο3κί ν' ά?.-
ηί Τί; ετσι; Κνττάξου
!
η!
Νά πάοοναε προικιί1, ο«λέ
"ροικραλιώ, σν.έφτηκε ό Χρηστά-
Η νεροΛΐον.όρη γΐλαο¥.
— Προιχιό; Και πον θα τή
'θυιιε χαχομοίρη μου τή νύφπ μέ
προιχιό; Χμ, τή σήιχερης ή-
Γ*5 . γρ. . ., γρϊλισΡ ό
ης;, τότε= ... νά μα'έ-
λεφτά. . . "Έτσι. πολλά λε-
·- Νά κάνονμε ν.ομπόδεμα.
Ι Βεβαία κοαπόδεμα. Αι*αό θά
Ιοι/εγα ν.ι' έγώ. Οί>Όνομίες νά ν.ά-
Ιοιηε, νά γίνη τό ν.απιτάλι.
Ι - ^, ■^ΟΤΙσ/τάκης μπηκε σέ συλ}>ο-
1*1 Γα δάκτ»λά τού τροδονϋον
ΙΊ; γοι·βοννότριχες τον αουστακι-
/αι τό μι>α7.άχι τού δοίνει·ε σά
ρασιαένος χεοόμυλος.
Ι ~~ "Ισααε πάσα θά μάς χρεια-
^νεχαλέΓ^λώ Νά
^, · τόσα.
Κ^ίνη τή στινμή ή γεροντο/.ό-
|η ιΐπαλωνε μιά παληό της ν.αλτσο
|Το Χοντρή κλωνά τριπολιτσιώτ·-
Ι1! Μια Ιδρα πήδησε στό ΐτονηρΙ)
λ οτης. Σήκωσε ψν,λά την κάλ-
~~ Νά ενα τσουράπι νεμπτο.
~~ Τϊ-'ϊ'κα; χόμπιασε δ χαζός
Ι ^Τίγκα. βεβαία.
Ι , να Χημόγελο σθΓςτρωσε τη
ΙΟι'οη τού.
Ι Λά! .. χ,ί» .. θαν τό ,Λομί.
ε με ίΪΛ σιγ,ονι?οι: θάν τό γιομίσυν-
· · ρα φέρνω γώ παράδες χαί
^τους ρ(χνω !ΐί<Ηχ ^ θά ς — Καί, θά τό Φείξουμε οτή γύ- φη, καί θά της π<οΰμε: <Κΰττα, νύ- φη. 'Αμή τί λές; "Ετσι εΐμβστε μεΐς; Πήγε νά τρελλαθή όλότελα άτιί τή χαρ ά τού δ Χρηστάκης ό Χα- ζός. Καθώς μάλιστα εΐχε ρουφήξ») καί δυό κατοσταράκια, ήτλΐνε Θε- ός. 'Η έλπίδα εϊχε κάνη φωληά τή στεγνή καρδιά τού κι' δ Χρηστά¬ κης αρχισε νά χαρεύη. — Π άψε πειά, τρελλέ, μέ ζάλι- σές! Μά κεΐνος ε<6αλε τό χε'ρι στήν τοέπη τοϋ ίτανταλονιοϋ τού, |?6γσ- λε τό ιιεροκάματο, τό 6ρόντΓ|£ε ί)ριαΐι6εντικά στό τοαπέζι καί 6άλ θηκε νά μετρά δραχαοΰλες καί δε- κάρες. — Κόδεται και τό κρΐασί καί τί· στρανάλι καί ό αεζές καί οί κακοι.·- λέδες κι' σδλα. Οίκονομία κι' άγιος δ θίός! Νά πάρονμε τή νϋφη. Ξώ λαμπρα κιόλας νάν την πάρουμε! — Νά νιομίστ. τό τσονράπι πψω τα, είπε ξερά ή Γαοονφαλιω. Ό Χρηστάκης απλοοσε τής ωον- χτες τού καί μάζοοξε τό μεροκαμα- το. Ή γεροντοκόρη ανοίξη τό στό- μα τοΰ τσονραπιοϋ καί τα λεφ'ϊά — δραχαονλες χάρτινες καί πΕνταρβ· δεκάρες καί νίχελ — κΐλισαν μέσα, πήνανε βροντώντος ώς τή μί·τη τής κάλτσας. — Καλή άρχή! μονριιουρισε ή Γα·ρονφαλιά). — 'Η ΙΙαναιία κι' δ Χρηστον- λης νά μάς φέρη τή νύφη, εϊπε ό Χαζός καί στα»ροκοπ»ί|υνηκε κνττά- ζοντας τα εί/ονίσυ.ατα. Γίνης/ε λίγη σιο^πή. Ή γεροντο¬ κόοη κρατοϊ>σε την κάλτσα απάνον
στά κοκδίαλιάτκκα γ^ινατά της.
"Ακον, ναλέ Γαρουφαλιώ. τολ-
αησε νά ρ<'χτήστ» ό Χρηστά;,<·ης, α- κου, κιονέ αοτΛΌνλα, πού θάν τό <Ίό- — ΝΑ, θάν τού περάσο3 ενα λοι.- ριδάκι, θηλειά, καί *)άν το κρε.ιτί- σ(ο στά κονίσματα, στόν "Αη Φα- ιούριο κοντά. Γ7.ήγορα νά νιιομίστ, >;αί νά μάς φανερώστ) τή νύφη.
Έτσι καί γίνψε. Μά «πό νεί-
νη τή ιΐερα άρχίσανε τα βάσανα
τοΰ κακ«ιθθίζικου τοΰ σσοατζή
Βάν*.·Οτμ'ε μέ τα οΓλά τού, άΐί.ος
άνθΌανιος νίνηκε. Δέν καρτεροϋκτε
πειά σάν πρώτα, νά πανε νά τόν
πάρονν νά 6άψ(; τοίχοιις: «Έρ-
χεσαχ, κύρ Χρηστάκη, ν' άσβεστώ·
Ό Σουηδός κολυμβητής, "Αονε Μπόργκ, όστις έφθασε μετά της συζύγου
τού έκ Χονολούλου, είς Λός "Ανεζελες, χάριν περιοδείας.
μονς · «Ονφ, βαουέααι, ή πολν ίου
λειά τοά-ει τό άφεΛτη» Τώρα κν-
νηγονοτ αίτός τή 5οι·λειά. Πιΐωΐ
π·(«ΰΐ ιιέ τη βοΰοτσα στί-να χέρι,
( η
αέ τόν τενεκέ στ' αλλο.
μπά?]α της γειτονιές χτι—τϋσε πόρ-
τες, τούπατ.'ε σά νάτος οτχΐς αν-
λόγυρονς:
—~Άφεντι-/.ά<ίάά! . . . Νοιχο- ίΛ'ράδΓΐ^ε;1 Ό Χρηστάν.η; ?θώ'... Άσβεστώνονιιε σώε:. κάααρες κοΛίνίς. ταοατσες . . Φίνα δουλ«ι- ά, ψτηνή ναί παστρινισ! νΕτχπ, ποτέ δέν τουλίΐτε τό ιι;··- οον.άιιατο. Γιατί έκεϊ πον οί ο*λ- λοι ιιαστόοοι ζητοΐοαν όκτά' έχ.εΐ- νος δεχότανε καί ιιέ,εξη ν χί ιιε π«Λ- τε. "Ε-νΐειτα εκΓη-ε καί ιχερεζΐετί- σματοι, χωρίς ξεχωρισττ; πλη',ο)- μή. Σιγά, σιγά, ά'·Γχιτε νά ν.άντ ση;;» Οντε σΓΐχ.ο-η'ε πειά τοί^ £- καί τόν Έρωτόκριτο. Κνττταζε πο¬ νηρά τής γυναίκας, εαοιχνε κλε- φτές ματιές στής δσΰλες, πού ίζ έ α ά φ μς σηρ«η·γγαρίζανε μέ τα φουστάνια άΛ«σιιριιενα, γλυφότανΈ ό Χοη- στάκης. 'Ελεγε καί διφοοοι-μενα ό ν.ο- τεργάρης. Μά οί <·νοικο'υριο;δ?ς>'
λ πνιχτά καί δέ θυμόνσνε
Μέ ό ό
. χ μ
Τί, τώρα; Μέ τό χαζό νά θυιιώσιι
κανείς; Κι' 6 Χρηστάκης είδινε <ρτι ρά οτή βοϋρτά τού — κίτρινχ·>.
■/ίόκχινο, φΐστικι, να?.άζ>ο, άσπρτ
— καί δοα·λενοντας δοϊολογοΰσε
ιιέ τή ιιι-τόβγαλτη *ρο)ντ τοχ> τον
ανιο τή: ταέρας Γιατί ίτ '
Ή ΔνΙς "Αννα Μόρρω, δεξι$, μνηστή τού άεοο,ιόρου Λίντμπεογχ. καί ή ά-
*-'1~- "~ς 'Ελισάβετ, άρκπερφ
ανιο τή: ταέρας Γιατί τίταα' νι'
:οασιτεχνης ψά?.της δ ερηιιος: —
Πά - βοΰ - νά - δίίίί!.. .4-ΤΊν Ά
νιον Φανοΰριον τόν ΐρρομσρ/Ρΐιοα
καί θαυιιατοΐΛργόόόόν. . % Καί ίί-
στερα στόν δαυτό τού:
«Δοΰλίυέ τα Χρηστάκη, δονλευ-
έ τα!»
Τό βράδν, άσβεστυχιενα:. τσα-
κισμένος όπό τ*Γ|ν .κούρασι, ιιόλις
εμπαινε σπίτι φών'αζε:
— Γαοουφ.α)αοχίκό, τό τσονρά¬
πι!
'Η Γαρουφαλιώ ξεκριεμοΓσε τόν
τάνινο χΜτιηπαρά κι' δ καιιπούΓτ,ς
ερριχνε μεσα τό ιιε^οκάιιιατ<>. Λοα1·/
μούλες καί πίνταροΰο'χίοίς κα·λον-
σο?ν στόν π·άτο τρίζονταο. «Θάν την
πάροί,με τή νι'<φη, γλήγοραι, ί>σ.ν
την πάρσι»ιιε!. . »
Κόκκινο, κίτοινο, φΐ'στικί. γαλά-
ζιο...
Στά παληόριριθΐτχα τοΰ Χρηοτά-
κη ίίτανε λεζέδες άπ' δλα τα χρώ-
μστα. Κάθε 6ράδυ εφερνε κι' αΚ-
λονς. Μά εφερνε καί πασάδες,
φροντίζοντος νά τού; ναίντι χαίκό
γιά νά γΐΛμίση γοιτγοοια: τό τσον-
ράπι. "Αμα κααιαά νοιικοκ·.ν>·ΐ ε-
/.ανε νά τόν πί,ηρίόση μέ χατρτϊ, ό
Χρηστάκης επαιρνε κλΐσ,Ί»ρικο
ιιοϋτοο: €Κυΐ(>ά Καπίγκω, νΌ ζή-
σης, χαιράιιενη καί καλέ^ νιορι^.
Μπακίσες ^όσε μοχ1, ιυτακίρε:...'Έ-
τσι λιανάηιατα τον κσΛ[»εροίΤ* Ιίαί
οί γειτόνισσες, πον ξ»ερανε τό μυ-
στικό χα]ΐογελοϋσαΛ·: «— Καλά,
[Χσηστακη, πάρε». Ντράγχ, ντ^άγχ
ντράγχ, δεκάρες τοΰ Γειοργίσυ. μά
καί τοϋ "Οθωνα κκιί τοΰ Κιϊποδί-
στρια μέ τό φοίνικα επάνο, πα-
ληές, μαυροπράσινϊς, χον&ροκ'χι-
ιιωίχίνες, πού 6άρεναν (ττή λερ'οαε-
νη παλάμη τοϋ σοβατζη. «Πίίοε.
καί σέ καλή μεριά Π.ήγορ« δι-
π/.ός, Χρη<ΐτάκη!» «— Άαην, Πά ναΐα μου'» Κι' ετοεχε σπίτι. Ο'ύτ.- στραγα?.άκια άγόραζε, όντε ο^Λ·0!»:. μπεκρουεζέδες. Γιατί οι'τε κι' ί- πινε πειά. «Κονομία νά πτίρουμε τή νΰφτ1. Χέ! χέ! χέ!...» Περνοΰσαν μέοες, βδοαάδες. μήνες. Τό τσουράπι στήν αρχη φουσκωνε, άέ6ψζ έϊτάνω άπό τη αεση, μά ξά<ρΌυ στόπ! στΐίθηκε. *Η καλλίτερα αρχισε νά κατευαί- νη. Τό μυαλάκι τοΰ χαζοϋ σάστι- ζε πειό πολύ τώρα. Δέν μποροΰσε νά καταλάβη τί τρέχει μά θν νο- τάφ?ρνε γ.<αιμιά νΰχτία: νά Λαραφι- λάξη την άδεληρή τού, θάβλεπε πώς ή τετραπϊρατη ΓαρουφαλκΌ ίίχε 6άλτ| άπό καιρό σέ ενεργεια την πονηρία της άρχαίας Πηνελόπης. Νι'ψη ζητοΰσαν οί μληστήοες, νύ φη κ*' ό Χρηοτάκης ό χαζός. Λοι¬ πόν, τό τσονράπι της Γαρονφαλιώς κι' δ ίστός της Πηνελόπΐ',ς παίςσ- νε τόν ΐδιο ρόλο άνάμεσα σέ τό- σοΐ'ς α'ιώνες. "Οσα εροιχνε την ή- μέρΐαί δ Χρηστάκης, ταβγανε ττι ύ * χτα ή Γαοονφαλιώ καί τό πράμμα πήγαινε κορδόνι. Π ου θά μποορ^η δ έ'ρημος νά λογαριάση; Ό άς.ιθ- μός πού άντιπ;ροσ(ί>πεΐ'ε τό με.οο Ά-
ματο τίτανε ό7.ες τού οί ιισθηματι-
κές γνώσεις κι' επάνω άπ, τής δέ-
κάρες ήταν α<1νύνατο νά προχωοή.- ση. Μέ τό καιρό τό παιχνίδι τής ΓαρΌνφαλιώς κοινολογήΟη-;ϊ. Πρωτα οί γειτόνισσες, νστερΚ' ως απάνω στόν Ψαοοαοιχαλα αρχΐιίαν νά τοΰ ρίχνουν σφόλυα: «"Αμ, ϊιέν γιόμισε άκόμα κεϊΌ τό ΰλ,οημένο τό τσΌυράπιρ& Ό Χρηστάκης /α- μωνοτανε πώς δέν καταλαβοίνει καί σέρνοΛ'τας τη βοΰρτσα στόν το* χο, γρνλλιζε σά νοα·ροα·νάκι: «ΐ'ρρ Υ00· · ·* Μιά ιιέ^α, δ κ. Πο- λυκτορίδης, σοβαοός νοικοκΰρη;, κσθτρνητής των Έλληνικών, ιι' "να καντάρι γέΛ-εια, τοΰ εΐ~: — Αοιπόν, άκόαη δέν έπ.ληοο/Οη τό περιπόδ·ιον, Χρηστάκη; Πί&ος τω·ν Λαναίδων, τό άφιλότιιιον! Ο ΰπσι|'ήφιος νυμφίος έγοχ'ρλίι)- σε χαζά τα ματάκια τού, κι'ηηαξι? τόν Έλ> ηνιστή καί κρέλιασε έ'Εω τή
γλώσσα
— Διά τό τσοι»ράπιον, λέ)"». διά- }■
το τσοχ'ράπιον!
— Γρρ. . . γρρ.. .
Καί εφννε. Στό δράιιο τα ται-
διά, /.ρνμμένα στής; γωνιές τόν
προγκίξανε. Πάρα κάτου, ■κίαιΐώς
πεονοΰσε ιυΓροοτά άπό την ταοΐΐο-
να τού Ρουνοτ'νιώτη, κάτου άπΰ
την ενατοχρονίτικη μουριά, γύρα'·
σ' ενα τραπ^.ι, ήτανε συνα7ίΐ'ίνη
ή μαστοραΛτζα καί κοντσόπιν*}
Τόν εΐδαν πού έοχότανε κακονιαα-
σμένος, σ/.υφτός. Κι' δ Παντελής,
δ κοσμηαατογοάφος, σήκωστ τή
φ<ονή τοαγουδιστά: — Ή παντρειά εχει βάσανα, ναί τρνπα τό τσουρο.τι!... — Π' άναθειιά σΐε, Γαοονιρα- ί,ιώ, τί ιιοΰ νΛνν,ις, σνλλογίστητ-'.ε τό μυαλάκι τϊ«ϋ σοοχτντζτ; π?Λ? "'-'.ο- |·ε δ^όμα, χώθΓ^χ σ' ?να >_λντ.-
ρί;ιι. κατά τή Φρα'/κοκκ/ηοιά.
Περνοΰσαν τα χρόνΐια. δονλτε
δ Χρηστότκτϊς, βαϋρτσες λυ<όνανε επάνω στοΰς τοίχονς, ιιά τό ά^ρ(- λότιμο τό τσουράπι δέ γιάιΐ.ε. Καταπ'οτή'ρας' Μά, μιά βραδιΆ, άκονοτε τι εγινε: "Ητανε πνϊοαΜονές ΧαΜΤτον/Γν- ν<ον. Φόοτσα οί δουλειές. Αίγο πειό εξω άπό τ' Άνάπί.ι, οτίνν Ποό}
19
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ κ. ΣΤΕΦ. ΔΑΦΝΗ
το τ_εονρτ*Πΐ τον
Κόνκινο, κίτρινο, φνσηχι. γσλά-
ΐο.
ενος
Τριάντα χοΟΛΐα — μττοοει μοί
οισσότεοα *—την πεοίμενε την
τρόφισσα τής ζωτκ τού ό Χοη
άνης. Την ώνειρευοτανε στής α-
:
τής άναδοιλλάς, την σνλλο-
;οτανε σά δοΰλενε σκυλλίσια, την
αθε δ λογισιιός τού στολίζοντας
αέ (ά χρώματα τής ·φαντα·σιας.
Άπό τόν πρόλογο «υπό_ν.αν?νος
νποέπει νά νοαίστι πώς ό άν-
οπός μας ήτανε ζωγράφος η
ητής τοϋ παληού καιρόν, εν.ον-
ς αναγκη άπό μιά «δέσποινα των
νισυών τού» πού νά συμ'πληπώ-
'τ0 «νεχηνός τοϋ ρυθμόν» καί νό
νη φτϊοα οτήν ε^ατνευσι. Βάρδα
το τέτοια, ΐταραν.αλώ. Καί γρηγο-
- γοήνοοα σάς λεω πώς ό Χ(?η-
ά/η: ό' Μπάσχουλας, ό ε-τιλενο-
Χρηστάκης ό Χο£ος, Γντανε
στοχροΜχατιστηΰ, γέρο; πηα
ν.αμ-τονρης, ασκηιμος σάν το
ολο τί| στιγαή π»ύ έτοιιμαζό-
νά κλάψη τή ιΐάνα τού. Προ
έγνώρισα, μα θαροω πώς δ
·9οωπος ούτος δέ Μ στά·θτρ<ϊ ή>-
νεο:. Έχετε δεί κάτι παιδία κο-
ΐσιιένα, πού ν.αταλοίβαίνει^ τγ.ς
3ά φτουρίπουν ν.αί πον τα λέιιε
^οντοαπασμένα; Λοιπόν ενας
η-οιιήλικος τοΰ «κνρ Χριγττάκ,η»
οίαε κάποτε: «"Ετσι ήτανε τΛ-
: ό ναχ.οαοίρης. "Ετσι άπό παιδί.
Ιονο που τώρα εχει ασΜρες τρί-
ε:»
Μά κι' αν ένερασϊ στ' άλη3.νά
ι γνώμη τού δέν την ά'λλα&.
— Τί; Έτσι θά μείνυ) όγώ, ά-
ντανδρος καί άχαΐρευτος; 3ρΓ-νο-
ο-ΌΪσε στήν άδερφή τού τη Υα-
οι«φαλιώ. Καιρός είναι πειά, >α-
ε Γαρουφαλιώ, καιρό; νά μτά-
) 'ΐιε ννφη...
Η γεροντοκόοη — αλλη άμαο-
ια τής φύσης τσντη — στήν άρχί;
' ησε νά τοΰ κό\η χον 6ήχα. Λν-
<· ΐίομένη όπως ήτανε νίαί τόν ετχβ ■ού χεοιοϋ της, τόν έφονοέρισε μ' ■■ ούς τούς τρόπους, δπχ»; κάν^ν. |τά παιδία, άκάμη νεαι μέ τό ξύλο III παντρειά σονλειψε ματν>ούιρη,
Ιεν '/ντνας τα ιιοντοά οτυ, στον νη-
•φτη;...» Μά σάν ό κακοροίζι-
ΙΓ»; αδελφάς δεντέρωσε της κλ/ν
I
ς τού καί. δήλωσε στσθερά πώς
Ι ν δεν τόν αφήση νά «νοικχ>ι>αι·ι>εν-
1<> θά πάψη νά δονλενη ή Γσροι»-
ο ιω στοχάστηκε νά βάλη σέ ί-
' νπατηνκατερναριά: <Νά ΐταν "ιτΏζ> 6έ6αια, νιατί νά μην πσν-
υτιις» τοίπε ιιαλα)κά. Μό«ο πον
παντρειά -/οειάζε-Λιι καττιτάλι ν.αι
' αοαγλε. δίν ϊχεις &ρο3κί ν' ά?.-
ηί Τί; ετσι; Κνττάξου
!
η!
Νά πάοοναε προικιί1, ο«λέ
"ροικραλιώ, σν.έφτηκε ό Χρηστά-
Η νεροΛΐον.όρη γΐλαο¥.
— Προιχιό; Και πον θα τή
'θυιιε χαχομοίρη μου τή νύφπ μέ
προιχιό; Χμ, τή σήιχερης ή-
Γ*5 . γρ. . ., γρϊλισΡ ό
ης;, τότε= ... νά μα'έ-
λεφτά. . . "Έτσι. πολλά λε-
·- Νά κάνονμε ν.ομπόδεμα.
Ι Βεβαία κοαπόδεμα. Αι*αό θά
Ιοι/εγα ν.ι' έγώ. Οί>Όνομίες νά ν.ά-
Ιοιηε, νά γίνη τό ν.απιτάλι.
Ι - ^, ■^ΟΤΙσ/τάκης μπηκε σέ συλ}>ο-
1*1 Γα δάκτ»λά τού τροδονϋον
ΙΊ; γοι·βοννότριχες τον αουστακι-
/αι τό μι>α7.άχι τού δοίνει·ε σά
ρασιαένος χεοόμυλος.
Ι ~~ "Ισααε πάσα θά μάς χρεια-
^νεχαλέΓ^λώ Νά
^, · τόσα.
Κ^ίνη τή στινμή ή γεροντο/.ό-
|η ιΐπαλωνε μιά παληό της ν.αλτσο
|Το Χοντρή κλωνά τριπολιτσιώτ·-
Ι1! Μια Ιδρα πήδησε στό ΐτονηρΙ)
λ οτης. Σήκωσε ψν,λά την κάλ-
~~ Νά ενα τσουράπι νεμπτο.
~~ Τϊ-'ϊ'κα; χόμπιασε δ χαζός
Ι ^Τίγκα. βεβαία.
Ι , να Χημόγελο σθΓςτρωσε τη
ΙΟι'οη τού.
Ι Λά! .. χ,ί» .. θαν τό ,Λομί.
ε με ίΪΛ σιγ,ονι?οι: θάν τό γιομίσυν-
· · ρα φέρνω γώ παράδες χαί
^τους ρ(χνω !ΐί<Ηχ ^ θά ς — Καί, θά τό Φείξουμε οτή γύ- φη, καί θά της π<οΰμε: <Κΰττα, νύ- φη. 'Αμή τί λές; "Ετσι εΐμβστε μεΐς; Πήγε νά τρελλαθή όλότελα άτιί τή χαρ ά τού δ Χρηστάκης ό Χα- ζός. Καθώς μάλιστα εΐχε ρουφήξ») καί δυό κατοσταράκια, ήτλΐνε Θε- ός. 'Η έλπίδα εϊχε κάνη φωληά τή στεγνή καρδιά τού κι' δ Χρηστά¬ κης αρχισε νά χαρεύη. — Π άψε πειά, τρελλέ, μέ ζάλι- σές! Μά κεΐνος ε<6αλε τό χε'ρι στήν τοέπη τοϋ ίτανταλονιοϋ τού, |?6γσ- λε τό ιιεροκάματο, τό 6ρόντΓ|£ε ί)ριαΐι6εντικά στό τοαπέζι καί 6άλ θηκε νά μετρά δραχαοΰλες καί δε- κάρες. — Κόδεται και τό κρΐασί καί τί· στρανάλι καί ό αεζές καί οί κακοι.·- λέδες κι' σδλα. Οίκονομία κι' άγιος δ θίός! Νά πάρονμε τή νϋφη. Ξώ λαμπρα κιόλας νάν την πάρουμε! — Νά νιομίστ. τό τσονράπι πψω τα, είπε ξερά ή Γαοονφαλιω. Ό Χρηστάκης απλοοσε τής ωον- χτες τού καί μάζοοξε τό μεροκαμα- το. Ή γεροντοκόρη ανοίξη τό στό- μα τοΰ τσονραπιοϋ καί τα λεφ'ϊά — δραχαονλες χάρτινες καί πΕνταρβ· δεκάρες καί νίχελ — κΐλισαν μέσα, πήνανε βροντώντος ώς τή μί·τη τής κάλτσας. — Καλή άρχή! μονριιουρισε ή Γα·ρονφαλιά). — 'Η ΙΙαναιία κι' δ Χρηστον- λης νά μάς φέρη τή νύφη, εϊπε ό Χαζός καί στα»ροκοπ»ί|υνηκε κνττά- ζοντας τα εί/ονίσυ.ατα. Γίνης/ε λίγη σιο^πή. Ή γεροντο¬ κόοη κρατοϊ>σε την κάλτσα απάνον
στά κοκδίαλιάτκκα γ^ινατά της.
"Ακον, ναλέ Γαρουφαλιώ. τολ-
αησε νά ρ<'χτήστ» ό Χρηστά;,<·ης, α- κου, κιονέ αοτΛΌνλα, πού θάν τό <Ίό- — ΝΑ, θάν τού περάσο3 ενα λοι.- ριδάκι, θηλειά, καί *)άν το κρε.ιτί- σ(ο στά κονίσματα, στόν "Αη Φα- ιούριο κοντά. Γ7.ήγορα νά νιιομίστ, >;αί νά μάς φανερώστ) τή νύφη.
Έτσι καί γίνψε. Μά «πό νεί-
νη τή ιΐερα άρχίσανε τα βάσανα
τοΰ κακ«ιθθίζικου τοΰ σσοατζή
Βάν*.·Οτμ'ε μέ τα οΓλά τού, άΐί.ος
άνθΌανιος νίνηκε. Δέν καρτεροϋκτε
πειά σάν πρώτα, νά πανε νά τόν
πάρονν νά 6άψ(; τοίχοιις: «Έρ-
χεσαχ, κύρ Χρηστάκη, ν' άσβεστώ·
Ό Σουηδός κολυμβητής, "Αονε Μπόργκ, όστις έφθασε μετά της συζύγου
τού έκ Χονολούλου, είς Λός "Ανεζελες, χάριν περιοδείας.
μονς · «Ονφ, βαουέααι, ή πολν ίου
λειά τοά-ει τό άφεΛτη» Τώρα κν-
νηγονοτ αίτός τή 5οι·λειά. Πιΐωΐ
π·(«ΰΐ ιιέ τη βοΰοτσα στί-να χέρι,
( η
αέ τόν τενεκέ στ' αλλο.
μπά?]α της γειτονιές χτι—τϋσε πόρ-
τες, τούπατ.'ε σά νάτος οτχΐς αν-
λόγυρονς:
—~Άφεντι-/.ά<ίάά! . . . Νοιχο- ίΛ'ράδΓΐ^ε;1 Ό Χρηστάν.η; ?θώ'... Άσβεστώνονιιε σώε:. κάααρες κοΛίνίς. ταοατσες . . Φίνα δουλ«ι- ά, ψτηνή ναί παστρινισ! νΕτχπ, ποτέ δέν τουλίΐτε τό ιι;··- οον.άιιατο. Γιατί έκεϊ πον οί ο*λ- λοι ιιαστόοοι ζητοΐοαν όκτά' έχ.εΐ- νος δεχότανε καί ιιέ,εξη ν χί ιιε π«Λ- τε. "Ε-νΐειτα εκΓη-ε καί ιχερεζΐετί- σματοι, χωρίς ξεχωρισττ; πλη',ο)- μή. Σιγά, σιγά, ά'·Γχιτε νά ν.άντ ση;;» Οντε σΓΐχ.ο-η'ε πειά τοί^ £- καί τόν Έρωτόκριτο. Κνττταζε πο¬ νηρά τής γυναίκας, εαοιχνε κλε- φτές ματιές στής δσΰλες, πού ίζ έ α ά φ μς σηρ«η·γγαρίζανε μέ τα φουστάνια άΛ«σιιριιενα, γλυφότανΈ ό Χοη- στάκης. 'Ελεγε καί διφοοοι-μενα ό ν.ο- τεργάρης. Μά οί <·νοικο'υριο;δ?ς>'
λ πνιχτά καί δέ θυμόνσνε
Μέ ό ό
. χ μ
Τί, τώρα; Μέ τό χαζό νά θυιιώσιι
κανείς; Κι' 6 Χρηστάκης είδινε <ρτι ρά οτή βοϋρτά τού — κίτρινχ·>.
■/ίόκχινο, φΐστικι, να?.άζ>ο, άσπρτ
— καί δοα·λενοντας δοϊολογοΰσε
ιιέ τή ιιι-τόβγαλτη *ρο)ντ τοχ> τον
ανιο τή: ταέρας Γιατί ίτ '
Ή ΔνΙς "Αννα Μόρρω, δεξι$, μνηστή τού άεοο,ιόρου Λίντμπεογχ. καί ή ά-
*-'1~- "~ς 'Ελισάβετ, άρκπερφ
ανιο τή: ταέρας Γιατί τίταα' νι'
:οασιτεχνης ψά?.της δ ερηιιος: —
Πά - βοΰ - νά - δίίίί!.. .4-ΤΊν Ά
νιον Φανοΰριον τόν ΐρρομσρ/Ρΐιοα
καί θαυιιατοΐΛργόόόόν. . % Καί ίί-
στερα στόν δαυτό τού:
«Δοΰλίυέ τα Χρηστάκη, δονλευ-
έ τα!»
Τό βράδν, άσβεστυχιενα:. τσα-
κισμένος όπό τ*Γ|ν .κούρασι, ιιόλις
εμπαινε σπίτι φών'αζε:
— Γαοουφ.α)αοχίκό, τό τσονρά¬
πι!
'Η Γαρουφαλιώ ξεκριεμοΓσε τόν
τάνινο χΜτιηπαρά κι' δ καιιπούΓτ,ς
ερριχνε μεσα τό ιιε^οκάιιιατ<>. Λοα1·/
μούλες καί πίνταροΰο'χίοίς κα·λον-
σο?ν στόν π·άτο τρίζονταο. «Θάν την
πάροί,με τή νι'<φη, γλήγοραι, ί>σ.ν
την πάρσι»ιιε!. . »
Κόκκινο, κίτοινο, φΐ'στικί. γαλά-
ζιο...
Στά παληόριριθΐτχα τοΰ Χρηοτά-
κη ίίτανε λεζέδες άπ' δλα τα χρώ-
μστα. Κάθε 6ράδυ εφερνε κι' αΚ-
λονς. Μά εφερνε καί πασάδες,
φροντίζοντος νά τού; ναίντι χαίκό
γιά νά γΐΛμίση γοιτγοοια: τό τσον-
ράπι. "Αμα κααιαά νοιικοκ·.ν>·ΐ ε-
/.ανε νά τόν πί,ηρίόση μέ χατρτϊ, ό
Χρηστάκης επαιρνε κλΐσ,Ί»ρικο
ιιοϋτοο: €Κυΐ(>ά Καπίγκω, νΌ ζή-
σης, χαιράιιενη καί καλέ^ νιορι^.
Μπακίσες ^όσε μοχ1, ιυτακίρε:...'Έ-
τσι λιανάηιατα τον κσΛ[»εροίΤ* Ιίαί
οί γειτόνισσες, πον ξ»ερανε τό μυ-
στικό χα]ΐογελοϋσαΛ·: «— Καλά,
[Χσηστακη, πάρε». Ντράγχ, ντ^άγχ
ντράγχ, δεκάρες τοΰ Γειοργίσυ. μά
καί τοϋ "Οθωνα κκιί τοΰ Κιϊποδί-
στρια μέ τό φοίνικα επάνο, πα-
ληές, μαυροπράσινϊς, χον&ροκ'χι-
ιιωίχίνες, πού 6άρεναν (ττή λερ'οαε-
νη παλάμη τοϋ σοβατζη. «Πίίοε.
καί σέ καλή μεριά Π.ήγορ« δι-
π/.ός, Χρη<ΐτάκη!» «— Άαην, Πά ναΐα μου'» Κι' ετοεχε σπίτι. Ο'ύτ.- στραγα?.άκια άγόραζε, όντε ο^Λ·0!»:. μπεκρουεζέδες. Γιατί οι'τε κι' ί- πινε πειά. «Κονομία νά πτίρουμε τή νΰφτ1. Χέ! χέ! χέ!...» Περνοΰσαν μέοες, βδοαάδες. μήνες. Τό τσουράπι στήν αρχη φουσκωνε, άέ6ψζ έϊτάνω άπό τη αεση, μά ξά<ρΌυ στόπ! στΐίθηκε. *Η καλλίτερα αρχισε νά κατευαί- νη. Τό μυαλάκι τοΰ χαζοϋ σάστι- ζε πειό πολύ τώρα. Δέν μποροΰσε νά καταλάβη τί τρέχει μά θν νο- τάφ?ρνε γ.<αιμιά νΰχτία: νά Λαραφι- λάξη την άδεληρή τού, θάβλεπε πώς ή τετραπϊρατη ΓαρουφαλκΌ ίίχε 6άλτ| άπό καιρό σέ ενεργεια την πονηρία της άρχαίας Πηνελόπης. Νι'ψη ζητοΰσαν οί μληστήοες, νύ φη κ*' ό Χρηοτάκης ό χαζός. Λοι¬ πόν, τό τσονράπι της Γαρονφαλιώς κι' δ ίστός της Πηνελόπΐ',ς παίςσ- νε τόν ΐδιο ρόλο άνάμεσα σέ τό- σοΐ'ς α'ιώνες. "Οσα εροιχνε την ή- μέρΐαί δ Χρηστάκης, ταβγανε ττι ύ * χτα ή Γαοονφαλιώ καί τό πράμμα πήγαινε κορδόνι. Π ου θά μποορ^η δ έ'ρημος νά λογαριάση; Ό άς.ιθ- μός πού άντιπ;ροσ(ί>πεΐ'ε τό με.οο Ά-
ματο τίτανε ό7.ες τού οί ιισθηματι-
κές γνώσεις κι' επάνω άπ, τής δέ-
κάρες ήταν α<1νύνατο νά προχωοή.- ση. Μέ τό καιρό τό παιχνίδι τής ΓαρΌνφαλιώς κοινολογήΟη-;ϊ. Πρωτα οί γειτόνισσες, νστερΚ' ως απάνω στόν Ψαοοαοιχαλα αρχΐιίαν νά τοΰ ρίχνουν σφόλυα: «"Αμ, ϊιέν γιόμισε άκόμα κεϊΌ τό ΰλ,οημένο τό τσΌυράπιρ& Ό Χρηστάκης /α- μωνοτανε πώς δέν καταλαβοίνει καί σέρνοΛ'τας τη βοΰρτσα στόν το* χο, γρνλλιζε σά νοα·ροα·νάκι: «ΐ'ρρ Υ00· · ·* Μιά ιιέ^α, δ κ. Πο- λυκτορίδης, σοβαοός νοικοκΰρη;, κσθτρνητής των Έλληνικών, ιι' "να καντάρι γέΛ-εια, τοΰ εΐ~: — Αοιπόν, άκόαη δέν έπ.ληοο/Οη τό περιπόδ·ιον, Χρηστάκη; Πί&ος τω·ν Λαναίδων, τό άφιλότιιιον! Ο ΰπσι|'ήφιος νυμφίος έγοχ'ρλίι)- σε χαζά τα ματάκια τού, κι'ηηαξι? τόν Έλ> ηνιστή καί κρέλιασε έ'Εω τή
γλώσσα
— Διά τό τσοι»ράπιον, λέ)"». διά- }■
το τσοχ'ράπιον!
— Γρρ. . . γρρ.. .
Καί εφννε. Στό δράιιο τα ται-
διά, /.ρνμμένα στής; γωνιές τόν
προγκίξανε. Πάρα κάτου, ■κίαιΐώς
πεονοΰσε ιυΓροοτά άπό την ταοΐΐο-
να τού Ρουνοτ'νιώτη, κάτου άπΰ
την ενατοχρονίτικη μουριά, γύρα'·
σ' ενα τραπ^.ι, ήτανε συνα7ίΐ'ίνη
ή μαστοραΛτζα καί κοντσόπιν*}
Τόν εΐδαν πού έοχότανε κακονιαα-
σμένος, σ/.υφτός. Κι' δ Παντελής,
δ κοσμηαατογοάφος, σήκωστ τή
φ<ονή τοαγουδιστά: — Ή παντρειά εχει βάσανα, ναί τρνπα τό τσουρο.τι!... — Π' άναθειιά σΐε, Γαοονιρα- ί,ιώ, τί ιιοΰ νΛνν,ις, σνλλογίστητ-'.ε τό μυαλάκι τϊ«ϋ σοοχτντζτ; π?Λ? "'-'.ο- |·ε δ^όμα, χώθΓ^χ σ' ?να >_λντ.-
ρί;ιι. κατά τή Φρα'/κοκκ/ηοιά.
Περνοΰσαν τα χρόνΐια. δονλτε
δ Χρηστότκτϊς, βαϋρτσες λυ<όνανε επάνω στοΰς τοίχονς, ιιά τό ά^ρ(- λότιμο τό τσουράπι δέ γιάιΐ.ε. Καταπ'οτή'ρας' Μά, μιά βραδιΆ, άκονοτε τι εγινε: "Ητανε πνϊοαΜονές ΧαΜΤτον/Γν- ν<ον. Φόοτσα οί δουλειές. Αίγο πειό εξω άπό τ' Άνάπί.ι, οτίνν Ποό}
20
«ΕΘΜ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929-
Η ΣΞΑΑΗΝΙ2:
έκ τής 17ης σελίδος.)
όντα πέντε χρονΤη-. Λέν ί>ά την ε¬
γνώριζα άν οέν τιμήν προ/ατειληιι-
μένη Μετά σιωπή λεπτών τίνων
μά; πα·Η-νάί.εσε νά καθήσουμε στό
οΓγά- χτι'-πησε τα χερια της, καί
στή δοΰλη ποΰ παρουσιάστηχε. προ
σταξε νά φέρτ» γλνκι'σιατα. Ά«/οΓ
δέ άποτίναξε τα μικρά άπο περ-
σικό μετάξι πέδιλά της κάβησε επί
τοΰ σοφά. Σταύ«οσε τα πόδια της
τ.ι' ά'ρχισε νά ιιέ ρωτάτ] ά^ό τοϊ
"ρϊιιαστε. "Οταν ϊ'ιιαθε πώς εΐμαι
Κερννοαία <ράντ,κε σ^νωςρ 3ΐ"ΐυ|ΐό- νη κι' Αφήκε έλαφρό άναστεναγιιό »Ή Σσυλτάνα είχε προφανώτ ονγτΐινηυΐί άτό τό ακουσμα της πα¬ τρίδος της καί αέ νποτρέμουσα .}κ» νή μέ ροώτησε: — Πώς όνομαζεσαχΙ Ποιό είναι τό αΐκονενειακό οχχυ δνοιια; — Έκεΐνος πού μέ βάφτισε μ' ώνόαασε Σοφιανή, ό δέ π»τέικι; μου ήταν Κα'ηόφΐνΙλος τό επών^- μο. — Κα'. πώ; τίρθατε έ'ϊώ; ρώτιρε ή Σονλτάνα. Ή Ρεγγίνα ή χήρΐα Καοτόναυ, ή ιιητέοα σον μά; απέστειλε καί σέ παράκαλεΐ νά δεχθή; τό γράα,υα τουτο. — Δό; μόν το- δό; μου το! ανε¬ φώνησε ιι' άνυ*ομονησία, ρρ.τϊί- ζοντας από τα χέ?ια ί1-0" τη.ν ^τγλ- στολή τή; Ρεγνίνας. Τή φίλησε ιιέ θρησκειτιν.η εύλάβεια κοί την έ'- κρυψε στό κόρφο της. 'Αφον δέ άίκοΰιιπησε τό δεξί χέρι επάνω ότι, στηθός της, προΐτπήθησε νά κατο- οτείλη τους παλαοΰς της ■χο·ρδ;οις της. Μετ1 ολίγον έ'δωσε την επιοτο- λή ποος άνά'γνωσι» . ■ Τό πεοιεχόιιενο τή; ρπτστολής αυτής κατώρθοχΐε ή τότε έπιτηδει- ωτάτη βενετική κατασ/οπία νά ά- πΓσπάση ρ.πό την Νούρ - Βαννοϋ σήαερα δέ δρίσκεται στά ιϊρχτνχίεί μεγαλείτε-
»Έγώ δέ, ώ κόρη μου. εμεινα
εϊκοσι χοόνια αίχαάλωτη κατά την
διάρ-κεια των όποίίον ύπί'φερα τό
πάνδεινα. Άλλ' επί τελους χάοις
στό Θεο πρό δύο έτών ελευθι ρί(;ί>Γ-
ν.α κι' έπέστρεψα στ ήν πατιρίδα
μόν. Την άοχαία ιια; κατοικία 6οή
κα κατεστραααένη κι' άπό δώ α-
φοΓ· πληρϋφορήβη/α τα κατά σε,
σοΰ γράφω την παροΰσα καί στήν
στέλλω μέ τ'ή «ρίλη ιιου. 'Βγϋι) δν>ο-
, μάζοιιαι Ρεγγινα ό πατέρας σου
Νικόλαος, ού δέ Καλή. ΕΤχ^ς 5ι'ο
άδελφού; καί μιά άδελφή. Οί γ'-
δελφοί σου ώνοιιάζοντο Γεώργι<>ς
καί Μανώλης, τό δέ δνομαι τής α¬
δελφής σου είναι Φωτεινή. 'Ότΐαν
αΐχμαλίοήστηκες ηβισΐ'ν έπιά ρ-
τών. Τώρα δέν σώζεται άπό τιΰς
συνγενεϊς μας παρά μόνον ό Αν¬
τώνιος Καρτάνο-, ό οποίος μικ^ό,
φοιτοΰσε στό σχολειό τον Άγίο·.
Γεοιρνίου. Άκοι·σα ποΰ γίνηκε Ό-
θοχιανός καί πόός κατατάχθηκε
στούς Σπαχηδες.
»Τό δνομα τής έ ξσχής. σ.τό την
οποίαν σΛχ'ΐαλοκίστηΐκες δναμιί-ε-
τοη Άσσονιέτη ναί δρΓσν.εττι χον-
τά στήν πόλι της Κερκύοας.
»Σύ συνήΦιζες νά λέ;: «Μ(ί-π
μου ■θαρ'Ο'ονν οί Τονοκοι καί θά
«άς έπάοσΐ'σι. ©ά έλθη ό Χαυοε'-
νης (Μπαραπαρόσσας) ναί θά μας
άρπάίςη'ν Έαεΐς έλέγαιιε: «Ί'ό ποι-
δί αίτό θά Τουρτκέψη». Καί νά ποϋ
τώρα οί ίύχ^ς αου π?.η·θίο9·ήχ.ανε'...
■>θνγαττρα ιιου. αν δέν ιιέ λη-
σιισνησες, ^ στεΐλε άνθρωπον, Ινα
μέ παραλάβη καί μέ <ϊ»έρτ) κοτά σου. "Αν δέν ντρέπεσαι νά μέ χα- λη; μητέρα σου ά'λλο δέν μοΰ άπο- μένει παρά νά σοϋ εΰχηθώ, οπω; ό Θεός ιιέ άξιώση νά σέ ση'αττή.τω ψηλά στούς οιΊραΛ-ούς στόν άλλο καλλίτερο βίο». 4ύτό είναι τό νράμμα τής Ρεγ- γίνσς Καρτάνου πρός την Νοΰρ Βάννου. Ή δέ διασώσασα την συ- νέντενξι φίλη της Σοφιανή Κα- ρυοφυλον τελειών^ι την περιγρσ- φή της αέ τα εξής: «·Άφοΰ τής διάβασα τό γράυαα, ή Κσλη επΓ- σε στήν άγκαλιά αου. Άφοϋ δέ ε¬ πί τίνα λεπτά ιιείναιιε έ'τσι άγκα- λιασμε'νΐς κι' ϊχύσααε πώ'/.ά δά- ν.ρι·α, έγώ ιιέ ειιεινα αφωνη έκϊί- νη δέ έπιφωνώντας σννεχόκ: έ?- ληνιστί: «ΤΩ' αητέραι' ώ μητέρα1·» αιφνιδίως άπεσπιτσυ'ΐ)Γ/'ΐ άπό μενά, εφώναξε την δούλη της νά τ?|ς φί- τη γρηφίδα κι' εγρΌΐ|>ε επάνω <ττήν έπιστολή: «Άς 65ΐτγιγθΓ| άμε30>ς
ή μητέρα ιιου ίδίο!» Μάς χαιρετη-
σε νστρρα επύ.έγει ή Σοο,-ιανή. νη
κλαίγοντας όγή-ίε ώτό την αϊθου-
σα τρικλίζοντας».
Δέν πΕρασε πολύς χρόνο; υλ' ή
Ρεγγίνα Καρτάνου, άκολονθουιιέ-
νη άπό πολυπληθΓ; σΐΎί-δχία, ε'φθ'α-
σε στήν Κων (πόλιν. Ή ΰποδοχτ
ποΰ τίϊς γίνηκε στά άνάκτοΓα της
Νονρ - Βάννου άπίιιεινε αοναδικί·
στά χρονικά τή; Τονοτικής ανλής.
Ή Καλη νατεβηκε αέχρι τοΰ προ-
αχ'λίου των άνακρότων κι' ί'ποδέ-
χτηκε τίιν μητέρα της, την δέ νΰ-
γτα ιιέ φωτοχτσίες έο>οτάστΓ,ι>'.? ή
άφιξις της. Τόση δέ άγάπη ρΰειξε
στή Ρεγγίνα, ωοτϊ ή Καλή την
κράτησε γιά πάντα στήν Κο/ν ι πό¬
λιν. 'Κησε ιιαζΰ της θίοα στά ^·
νάκτορα. "Οταν δέ απέθονε τγ, έ-
ΰρήνησε πχκρά καί την συνώδευσε
αέχρι τοϋ τάφου της, όν καί αυ¬
στηρώς τό άπανροει'α, αΰτό ή Οοη-
σκεία τοϋ Κορανίου.
Καί μ' δλα ταϊτα, παρ' δη την
άνιίιη καί την άνάιινιΐσι, πο·>χε
διαττ»ρήση γιά την πατρίδα της,
ή Νούρ - Βοννοΐ) αεχρι τελους πτ-
ρέμεινε πιστή ΌΟωιιανίδα ατό θρι']
σκευαα. Ουδέπϊιτε άμιτισβήτΓισε
τΐ;ν όρθότητα τής Μοοΰιΐείνχνΐ'/ής
πίστεοις την οποίαν άπό ιιι/ρή εί¬
χεν άσπασίτή. Θεωροΰσε τό Κοοό-
νι ώ; (τνίοτερο τοΰ ευαγγέλιον.
Καθ' όλα ί>·ιθ)ς τ' αλλα να'Ρώς καί
κατά τόν Ιδιωτικό της ΰίο της κατά
την λιτότητα. καί ΐή,ιν οϊκονοιιίο,
εϊγε παραιιείνη πιιστή 'Ελληνι"5α
Μή σάς φαντ] δέ αΰτό π;οιρ'ίδ')ξο
11 ολΐ'πληθιΐ; "Ελληντ; ν<τά τι* πρώτα τουλάχιστον χρΟΛ'ΐα τής Ό- θιομανικής -/χηιαγ/ίιχς οίκειοι&ε/.ώς ήσπάζοντο το Κοράνι ναί γινΟΛ·- τουσαν οί πιστότεροι θιασώτίς τσυ. Α ντά γνωρίΤομε νιά τί| θρησ.<Ρυ τική_ζωίι της Καρτάνοι». "Οσον ά- φθρα ντά τό οόλο, ποΓ.παιξρ στήν Τουρκ,ική αί·λή καί σ' οίτό δέ <ρά- νηκε κατωτέρα. Μετά τό θάνατο τοΰ συζνγου της χαί καθ' δλη τίι 6«σιλρία τοΰ γνιοΰ της Μουράτ πΰτή διν,ΰθυνε τα πρ<ίναατ« της Τουρκίας. Ό φιλήιδονος Μουράτ πολΰ λίνο φρόντιϊε γιά την πολιτι- κή καί τό υεγαλεΤο τής Τουρκίας, ποΰ απ ότης έπογής τού ί'οχίζει νό φθίντ). Λΰτός ώς επί τό λεΐστο έ'ιιενε στό γυναικοίνίτη καί ποτέ δέν πήγαη·ε οέ πολέμου;, αν καί η κητεριατου προσ-πάθησε μέ κά·θε τοόπο νά τόν άποσπάση άπό την άγκαλιά της (οοοίας Σαφιτζέ, ιιέ την οποίαν ί>το ξετοε>1~ιένος. Ε¬
πί Νοΐ'ρ - Βάννου είχεν αφίση τίι
διεΰθννσι τής ,πολιτικής κι' αίτή
αα^ύ αέ τό πιοτό φίλο ττις Μ^γάλο
Βεζύρη Σόκκολη, κατώςθίοσε νώ
διατηρήση, έφ' όσον ίΐοΰσέ, αιιε·'ο>·
τη την Τσυρκική ίσχΰ.
Δυοτυχώς ή Νοΐ>ρ - Βάνου άτέ-
θανε αόλις πάτησε τα πεΛ·ήντα χοό¬
νια. ΕΤχε χάση πειά την ώαοζ.χιιά
τη:, όπο,ς 8έ σχ^ιοαίνει σ' όλες τής
ώραΐες ή άποκαρδίωση -,α' ή άτο-
γοήτεΐΗίη γι' αύτό γρήγορα ΰπΐ-
<ΐκαι[>αν την ύγφ,ν τής.' Οί πολ?-
μικές στυχίες έξ άλλου των Τούρ-
νων συνετέλεσαν σχήν χριροτέί>ευ
σί της. Τό τέλο; τοΰ 1385 δέν 6ρΓ
κε στή ζωή την Καλή. '.'
ά.τό αγνωατη άσθΐνεια. Ό Μαυράτ
ποΰ τρρλν.ά την άγαποϋσε, τή θοή-
νησε εί>.ι·/ρινσ καί τη συνοΐίδενίσε
ΛΤ/.ρή, μεχοι τοΰ ποοαυλίου των
'Ανακτόροον τού. Λιέταΐε δέ. δπω;
την θάιΙ'ουν στό ναό τής Άγίας Σ(
φίας στόν ίδιο τάΐτο, πού πεοιέ-
κλειε τα δστά τοϋ μενάλου ~- Ν
Η Δνίς Κάθεριν Γκούνιων, 18 έτών, έκ Λαγκάστερ, Όχάϊο, μία^ έκ των
τεσσάρων ή πέντε μαθητριών τοΰ Γυμνασίου, αΐτινες έμαρτύρησαν ότι παρε¬
λήφθησαν υπο δύο Πολιτειακών πρακτόρων τής ποτοαπαγορεύσεως χάριν
αϋτοκινητάδας καΐ ότι καθ' οδόν οί «στεγνοί» πράκτορες. εδωσαν είς αύτάς
νά πίουν ονον. Οί πράκτορες, οΐτινες έκτοτε επαύθησαν, όνομάζονται "Ε-
δουαρδ Λίττλ καί Τζών Κώλ.
αάν. "Οταν γίνοιξ'αν την
της τότε πρκΐναατικώς φάνη-ΐαν τα
νπέροχα χαρίσαατα τίί-; εύγ^νιν,άς
Κερκυραίας Τό αεγαλείτεηο αέ¬
ρος τή,' κολοοΌΐαίας περιουΓ-ιας
της αφήκε στού; φτοτχοντ, αιά ιιο-
ναστήρια καί σ' όΖλλονς1 κ,οινοο
λΐΐς σκατσϊ'ς πρό; άνΜκοίιφιση
χς
ΦΑΝΗΣ ΜΙΧΑΛΟ Π ΟΥΛΟΣ
ΜΠΕΡΙΘ - ΜΙΤΣΒΑ
(Σανέχεια έκ τής 16ης σελίδος.)
των Πατέρων, μαζύ μέ τίς
γον^ϊκες τ<«ς, χε:ό κάτω ησοτν γρ~ψ.ένοι οί ψαλμοί μέ κατι καδ- έαλιστ-.κες φράτίΐς, καί χειό κάτω άκόμα ήσαν κατ'. μ*ττηριώ5η όνό- ματα θΐθΰ καΐ Άγγέλων, ίκανά νά φυλάξοον τ& χαιδί κα Ι τή λεχώ- άχο τα κακά ιτν4ματα %ι' άχ' το δάσκανο μάτι. Έτσι σέ λίγα λ&φτά τής ώρας έτοίμάσανε τής λεχώ- νας όλα τα χρε!αζοόμ«ναΓ. Κι' ή λεχώνα ή ίδια, ξατΓλωμέ-1 νη στό κρ-ΐδ6ατά*Αΐ της, Ιδλεπβ τή θ των γυναικών κι' Ιλεγε μέσα της: Ό θεός νάν τίς άνταμΛΐΊ|—! τόν καθένα, ξέσπατε %ί ~£Κ,Ί διαφωνία. _Ό 'Αρώνης ό μαραγ«ς ν^ Τι 'μαι εγώ και ιτοιά είν' ή χαρή μου;... Κείνη την μερά, δταν γυρίσανβ οί άντρβς άπό τή δουλειά τους, άρχι- σαν νά σ-^ζητούν γιά την περιτομή. Ό Άρώνης, ό μαραγκός, αν καί δεν ήταν πλούσιος 'Εοραΐος κι' είχε, δχι λίγα -αΐιδΐά — πήγβ κι' άνάγ- γειλΐ α' ίλους τούς «υγκατοίκβυς τοο πώς μιά κι' ή γ»ρτή θά γινό- τανβ στό σπίτι τού, έτρε.π$ νά κρα- τήστ/ ούτος βλη τή (ςΜιζδά». Άντι- στ»8ιή'καν οί σϋγκάτοικοι "Χ,ΐί τόν άν- τικροΰσαν: Πώς γίνεται αύτό: Ποίον τί¬ τλον ί3ιαίτ&ρον εχει σν; Είναι <Χ6>-
στό αύτό πού λές! Ή Μιζδδά τής
πβριτθμης είναι γιά όλοος μας! "Ο-
ταν ηρθβ ή στιγμή, γιβ νά τΐμησο-ν
μ:ά χι' ήταν αύτό; ό —·ΐΟι
κοκίιρης ούτος έπρεπε νάνα: ό ζν»
. Μά ^Ιλα πού ό Άρώνης ('
μαραγκός δέν στοχαζόττ/ε αω'"
"Ολοι σ>μ.9ωνή'σ'3[νε πώς ό άνά$ο.
ε νά είναι ό Χα«Α Χανά όί{
σκαλος, άφοΰ ούτος ήτζν Ι'.ζίζ
νος Έδραί&ς. Τότε όπεχώρ-ητ» ...
Άρώνης ό μαραγχός χ,α: τχ:^
χθηκε, τ^ροι τή θέλησί τοϋ, ^ϋ'; ί
σι ήτανε σωττό... Καί γι' αύτο
τιμήτανε μέ τό Ορόνο τοΰ Ήλίΐ ■
Προφήτοο καί την τιμή τής «ί
σιτσί» την άναθέσανε στον άν;ρ;
τής Άσνά μέ τα χουλεροα, έτ:1!
ό άντρας ήταν.ε πολΰ ■θο'μώίης ,Έ
δ,ραίος, κι' άν ίέν εγένετο έ:τ:
χ-αλοΰσαν οί κα'ρϊιές. Κον-ολο
μοιράσανε τίς έπ!'τ·.μ€ς ένατχολ
σεις, μέ ειρήνη. Παρ' ολίγο νΐ,"
χάσοονε κάτ·. χι' αύτό ήταν το!
δαιότερο γιά τή,ν —εριτομή;
πού 6ά πάρουνε τό πιοτό;
—Τό πιοτό; άκούτδτ,ν.ε ή
της Σάρρας ^ .. . ,. .. .{
Δέν πρέπει τίπ&τε νά λβιψη, πολί
περ;σσότερβ τό
Ή Σάρρ α-Ραχέλ ή μαμμή ?«ΐ|
τε διαστικά τή γούνα της ν.αι τ:ά
δηςε κατά τό μαγαζί το3 γΐμ:
της, τοίϋ Γχοϊήλη τοθ καπέλλα,
ήτανε φημισμένος γ(3- τα πιοτΐ
κι' εφερε άπό κεί 3ϋθ μποτίλιες χ^ί
σί κοκκινέλί, άνάθ&φτο, π^ ™
ποί> τ' όνομάζουνε Κρ;μχο.
γιά την τελετή τής περιτομής Κ^
μόλις γευτηχβν οί χαλε^με'νο: λ1^
Κρ2μπαυ.πούλιγια σαν άρ^ί-σαν νί
τρώνε τα χρνγζρα ψάρια, λε; ϊί
τοίις άνοίξανε τα μάτια χι' &"Ρ
νά γλεντοϋν χαί νά χβνο'ϋνε τ.λ
σεΐς.
—Βίδα! Είς ΰγείχ^ σ:ς! ?_ω _
ξεν ό άνά2<τ/ος, ό ράδ.Χαΐν Χΐνί ό ίάτχαλος. Είΐχομα-. νά τόν άςιω1· ό Μεγαλοϊ^ναμος γιά νά γ!ο:τϊ καί τα δώϊεκα χρόνια τοο! —Είς ϋγείχν! φώναξε ^^ ό Άρώνη;, ό μαριγκός. Νά Ι,Η νά τόν ίοϋμε χαί γαμπρό. ^ Κ-.' ό άντρας τής 'Αχνά τ» ^ λοϋσε τα πο-Λεριχά, ό Χαγίλ>'«·
λενιόδη μέ τα χοντρά και |»Λ
χείλη, όΒε·.αϊε τρία «οτ-ρι* μ«
μιάς καί γ^ρίζοντας πρός τ»;
λεσμένο^ς ά>χισε νά ε5χετα; «·
νών μας! "Αμποτες νά μίς α?'^
ό Μεγαλοϊύναμος νά πΐοδμ- «ι «1
ίώίεκ'α χρόνιά τού, στο_ γαμ°5
χαί στά γεννητοόρια των τ^
τού χαί των έγγονών ^ /
τελεΰταίες- γεννιές τοΰ *ο°
μην!.- , , , .
Οί γ^ναίχες κι' αύτες ^ίαν?
γβ κδασάκι χ« χοχκίνιζ^ το μαγ
λό τα>ς, λύθηκε ή γλ^ξα
χ,' άρχίσανε νά «ζητουνε ολες Ι
;ΰ χα'ι νά χαχαρίζουνε «αν ***· ■
Τστείβ τραδήξαν οί αντββς^1
τραπεζ'.α το»ς αοί τα ** !^
στήν μπάντα κι' άρχιντ,σαν η
Ο ποϊγκιψ Λουής Φερδινάνδος τής Γερμανίας, εγγονος τοΰ ποώην Κάϊζερ
και δευτερος υιός τοϋ Διαδόχου, καί ή Λιλή Νταμίτα, Γαλλίς ήθοποιός τοϋ
κινηματογραφου, οΐτινες έπεβεβαίωσαν τάς εσχάτως διαδοθείσας φήμας πε
ρι των άρραβώνων των. έν Λός Άνεζελβς.
Καί στό κρεδδατακι ττ,ς ε*^
πίσω άχό την χοορτή»» τη ^ -^
καί την ξε.σκισμένη, οιγοο η^ Π
λωμενο τό «ρολαχτό μ6 του'
μους, χαβατονε η Ι-'ειί,η^
τικά, σφίγγοντος στά μ*
τό χεριτμημένο μωρο·^3™
κοΛωμένο μ έτά φασκκ·11131-
Τό άγκάλιαζε τρελλα
στήθός της χαί χ·αττο5·τ^ ^.
χά τοίις χαλούς άνθρω*^ "
έλεγον ενα^σωρό εύχές. Κ^
κάρφωνβ τα μάτια τη? αΧ^
ΐιΖί της χ'.' ελεγε μεσ» τη*,,
«Ίϊιος ό πατέρας τθ'^- -
τοϋ μθίάζει!...»
:ί δϋό
ωραίά της ματάχια, τα Τ*,.
τα 6-ιθειά, ποί» καλίσαν« στο .*
πάκι της χαί άπέ χατεδ-τΤ11 ,*.
λευκό σάν περιστέρι στηθχ/.ι ■
(Μετάφρασις άπό τό 'ψ*'{
Κ ?Ρ ΓΙΩΣΕΦΕ^'
'Εκλβκτά διδλία «
Βιβλιοπωλείον τοΰ «
ροχος».______
Α8ΤΟΚΙΑ
Ό «Έθνικός
δλίαι αί έκδόβεες
λοΰνταε «αρ* τψ
«λαστείω τού κ.
άδου Αάδου,
«ΕΘΜ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929-
Η ΣΞΑΑΗΝΙ2:
έκ τής 17ης σελίδος.)
όντα πέντε χρονΤη-. Λέν ί>ά την ε¬
γνώριζα άν οέν τιμήν προ/ατειληιι-
μένη Μετά σιωπή λεπτών τίνων
μά; πα·Η-νάί.εσε νά καθήσουμε στό
οΓγά- χτι'-πησε τα χερια της, καί
στή δοΰλη ποΰ παρουσιάστηχε. προ
σταξε νά φέρτ» γλνκι'σιατα. Ά«/οΓ
δέ άποτίναξε τα μικρά άπο περ-
σικό μετάξι πέδιλά της κάβησε επί
τοΰ σοφά. Σταύ«οσε τα πόδια της
τ.ι' ά'ρχισε νά ιιέ ρωτάτ] ά^ό τοϊ
"ρϊιιαστε. "Οταν ϊ'ιιαθε πώς εΐμαι
Κερννοαία <ράντ,κε σ^νωςρ 3ΐ"ΐυ|ΐό- νη κι' Αφήκε έλαφρό άναστεναγιιό »Ή Σσυλτάνα είχε προφανώτ ονγτΐινηυΐί άτό τό ακουσμα της πα¬ τρίδος της καί αέ νποτρέμουσα .}κ» νή μέ ροώτησε: — Πώς όνομαζεσαχΙ Ποιό είναι τό αΐκονενειακό οχχυ δνοιια; — Έκεΐνος πού μέ βάφτισε μ' ώνόαασε Σοφιανή, ό δέ π»τέικι; μου ήταν Κα'ηόφΐνΙλος τό επών^- μο. — Κα'. πώ; τίρθατε έ'ϊώ; ρώτιρε ή Σονλτάνα. Ή Ρεγγίνα ή χήρΐα Καοτόναυ, ή ιιητέοα σον μά; απέστειλε καί σέ παράκαλεΐ νά δεχθή; τό γράα,υα τουτο. — Δό; μόν το- δό; μου το! ανε¬ φώνησε ιι' άνυ*ομονησία, ρρ.τϊί- ζοντας από τα χέ?ια ί1-0" τη.ν ^τγλ- στολή τή; Ρεγνίνας. Τή φίλησε ιιέ θρησκειτιν.η εύλάβεια κοί την έ'- κρυψε στό κόρφο της. 'Αφον δέ άίκοΰιιπησε τό δεξί χέρι επάνω ότι, στηθός της, προΐτπήθησε νά κατο- οτείλη τους παλαοΰς της ■χο·ρδ;οις της. Μετ1 ολίγον έ'δωσε την επιοτο- λή ποος άνά'γνωσι» . ■ Τό πεοιεχόιιενο τή; ρπτστολής αυτής κατώρθοχΐε ή τότε έπιτηδει- ωτάτη βενετική κατασ/οπία νά ά- πΓσπάση ρ.πό την Νούρ - Βαννοϋ σήαερα δέ δρίσκεται στά ιϊρχτνχίεί μεγαλείτε-
»Έγώ δέ, ώ κόρη μου. εμεινα
εϊκοσι χοόνια αίχαάλωτη κατά την
διάρ-κεια των όποίίον ύπί'φερα τό
πάνδεινα. Άλλ' επί τελους χάοις
στό Θεο πρό δύο έτών ελευθι ρί(;ί>Γ-
ν.α κι' έπέστρεψα στ ήν πατιρίδα
μόν. Την άοχαία ιια; κατοικία 6οή
κα κατεστραααένη κι' άπό δώ α-
φοΓ· πληρϋφορήβη/α τα κατά σε,
σοΰ γράφω την παροΰσα καί στήν
στέλλω μέ τ'ή «ρίλη ιιου. 'Βγϋι) δν>ο-
, μάζοιιαι Ρεγγινα ό πατέρας σου
Νικόλαος, ού δέ Καλή. ΕΤχ^ς 5ι'ο
άδελφού; καί μιά άδελφή. Οί γ'-
δελφοί σου ώνοιιάζοντο Γεώργι<>ς
καί Μανώλης, τό δέ δνομαι τής α¬
δελφής σου είναι Φωτεινή. 'Ότΐαν
αΐχμαλίοήστηκες ηβισΐ'ν έπιά ρ-
τών. Τώρα δέν σώζεται άπό τιΰς
συνγενεϊς μας παρά μόνον ό Αν¬
τώνιος Καρτάνο-, ό οποίος μικ^ό,
φοιτοΰσε στό σχολειό τον Άγίο·.
Γεοιρνίου. Άκοι·σα ποΰ γίνηκε Ό-
θοχιανός καί πόός κατατάχθηκε
στούς Σπαχηδες.
»Τό δνομα τής έ ξσχής. σ.τό την
οποίαν σΛχ'ΐαλοκίστηΐκες δναμιί-ε-
τοη Άσσονιέτη ναί δρΓσν.εττι χον-
τά στήν πόλι της Κερκύοας.
»Σύ συνήΦιζες νά λέ;: «Μ(ί-π
μου ■θαρ'Ο'ονν οί Τονοκοι καί θά
«άς έπάοσΐ'σι. ©ά έλθη ό Χαυοε'-
νης (Μπαραπαρόσσας) ναί θά μας
άρπάίςη'ν Έαεΐς έλέγαιιε: «Ί'ό ποι-
δί αίτό θά Τουρτκέψη». Καί νά ποϋ
τώρα οί ίύχ^ς αου π?.η·θίο9·ήχ.ανε'...
■>θνγαττρα ιιου. αν δέν ιιέ λη-
σιισνησες, ^ στεΐλε άνθρωπον, Ινα
μέ παραλάβη καί μέ <ϊ»έρτ) κοτά σου. "Αν δέν ντρέπεσαι νά μέ χα- λη; μητέρα σου ά'λλο δέν μοΰ άπο- μένει παρά νά σοϋ εΰχηθώ, οπω; ό Θεός ιιέ άξιώση νά σέ ση'αττή.τω ψηλά στούς οιΊραΛ-ούς στόν άλλο καλλίτερο βίο». 4ύτό είναι τό νράμμα τής Ρεγ- γίνσς Καρτάνου πρός την Νοΰρ Βάννου. Ή δέ διασώσασα την συ- νέντενξι φίλη της Σοφιανή Κα- ρυοφυλον τελειών^ι την περιγρσ- φή της αέ τα εξής: «·Άφοΰ τής διάβασα τό γράυαα, ή Κσλη επΓ- σε στήν άγκαλιά αου. Άφοϋ δέ ε¬ πί τίνα λεπτά ιιείναιιε έ'τσι άγκα- λιασμε'νΐς κι' ϊχύσααε πώ'/.ά δά- ν.ρι·α, έγώ ιιέ ειιεινα αφωνη έκϊί- νη δέ έπιφωνώντας σννεχόκ: έ?- ληνιστί: «ΤΩ' αητέραι' ώ μητέρα1·» αιφνιδίως άπεσπιτσυ'ΐ)Γ/'ΐ άπό μενά, εφώναξε την δούλη της νά τ?|ς φί- τη γρηφίδα κι' εγρΌΐ|>ε επάνω <ττήν έπιστολή: «Άς 65ΐτγιγθΓ| άμε30>ς
ή μητέρα ιιου ίδίο!» Μάς χαιρετη-
σε νστρρα επύ.έγει ή Σοο,-ιανή. νη
κλαίγοντας όγή-ίε ώτό την αϊθου-
σα τρικλίζοντας».
Δέν πΕρασε πολύς χρόνο; υλ' ή
Ρεγγίνα Καρτάνου, άκολονθουιιέ-
νη άπό πολυπληθΓ; σΐΎί-δχία, ε'φθ'α-
σε στήν Κων (πόλιν. Ή ΰποδοχτ
ποΰ τίϊς γίνηκε στά άνάκτοΓα της
Νονρ - Βάννου άπίιιεινε αοναδικί·
στά χρονικά τή; Τονοτικής ανλής.
Ή Καλη νατεβηκε αέχρι τοΰ προ-
αχ'λίου των άνακρότων κι' ί'ποδέ-
χτηκε τίιν μητέρα της, την δέ νΰ-
γτα ιιέ φωτοχτσίες έο>οτάστΓ,ι>'.? ή
άφιξις της. Τόση δέ άγάπη ρΰειξε
στή Ρεγγίνα, ωοτϊ ή Καλή την
κράτησε γιά πάντα στήν Κο/ν ι πό¬
λιν. 'Κησε ιιαζΰ της θίοα στά ^·
νάκτορα. "Οταν δέ απέθονε τγ, έ-
ΰρήνησε πχκρά καί την συνώδευσε
αέχρι τοϋ τάφου της, όν καί αυ¬
στηρώς τό άπανροει'α, αΰτό ή Οοη-
σκεία τοϋ Κορανίου.
Καί μ' δλα ταϊτα, παρ' δη την
άνιίιη καί την άνάιινιΐσι, πο·>χε
διαττ»ρήση γιά την πατρίδα της,
ή Νούρ - Βοννοΐ) αεχρι τελους πτ-
ρέμεινε πιστή ΌΟωιιανίδα ατό θρι']
σκευαα. Ουδέπϊιτε άμιτισβήτΓισε
τΐ;ν όρθότητα τής Μοοΰιΐείνχνΐ'/ής
πίστεοις την οποίαν άπό ιιι/ρή εί¬
χεν άσπασίτή. Θεωροΰσε τό Κοοό-
νι ώ; (τνίοτερο τοΰ ευαγγέλιον.
Καθ' όλα ί>·ιθ)ς τ' αλλα να'Ρώς καί
κατά τόν Ιδιωτικό της ΰίο της κατά
την λιτότητα. καί ΐή,ιν οϊκονοιιίο,
εϊγε παραιιείνη πιιστή 'Ελληνι"5α
Μή σάς φαντ] δέ αΰτό π;οιρ'ίδ')ξο
11 ολΐ'πληθιΐ; "Ελληντ; ν<τά τι* πρώτα τουλάχιστον χρΟΛ'ΐα τής Ό- θιομανικής -/χηιαγ/ίιχς οίκειοι&ε/.ώς ήσπάζοντο το Κοράνι ναί γινΟΛ·- τουσαν οί πιστότεροι θιασώτίς τσυ. Α ντά γνωρίΤομε νιά τί| θρησ.<Ρυ τική_ζωίι της Καρτάνοι». "Οσον ά- φθρα ντά τό οόλο, ποΓ.παιξρ στήν Τουρκ,ική αί·λή καί σ' οίτό δέ <ρά- νηκε κατωτέρα. Μετά τό θάνατο τοΰ συζνγου της χαί καθ' δλη τίι 6«σιλρία τοΰ γνιοΰ της Μουράτ πΰτή διν,ΰθυνε τα πρ<ίναατ« της Τουρκίας. Ό φιλήιδονος Μουράτ πολΰ λίνο φρόντιϊε γιά την πολιτι- κή καί τό υεγαλεΤο τής Τουρκίας, ποΰ απ ότης έπογής τού ί'οχίζει νό φθίντ). Λΰτός ώς επί τό λεΐστο έ'ιιενε στό γυναικοίνίτη καί ποτέ δέν πήγαη·ε οέ πολέμου;, αν καί η κητεριατου προσ-πάθησε μέ κά·θε τοόπο νά τόν άποσπάση άπό την άγκαλιά της (οοοίας Σαφιτζέ, ιιέ την οποίαν ί>το ξετοε>1~ιένος. Ε¬
πί Νοΐ'ρ - Βάννου είχεν αφίση τίι
διεΰθννσι τής ,πολιτικής κι' αίτή
αα^ύ αέ τό πιοτό φίλο ττις Μ^γάλο
Βεζύρη Σόκκολη, κατώςθίοσε νώ
διατηρήση, έφ' όσον ίΐοΰσέ, αιιε·'ο>·
τη την Τσυρκική ίσχΰ.
Δυοτυχώς ή Νοΐ>ρ - Βάνου άτέ-
θανε αόλις πάτησε τα πεΛ·ήντα χοό¬
νια. ΕΤχε χάση πειά την ώαοζ.χιιά
τη:, όπο,ς 8έ σχ^ιοαίνει σ' όλες τής
ώραΐες ή άποκαρδίωση -,α' ή άτο-
γοήτεΐΗίη γι' αύτό γρήγορα ΰπΐ-
<ΐκαι[>αν την ύγφ,ν τής.' Οί πολ?-
μικές στυχίες έξ άλλου των Τούρ-
νων συνετέλεσαν σχήν χριροτέί>ευ
σί της. Τό τέλο; τοΰ 1385 δέν 6ρΓ
κε στή ζωή την Καλή. '.'
ά.τό αγνωατη άσθΐνεια. Ό Μαυράτ
ποΰ τρρλν.ά την άγαποϋσε, τή θοή-
νησε εί>.ι·/ρινσ καί τη συνοΐίδενίσε
ΛΤ/.ρή, μεχοι τοΰ ποοαυλίου των
'Ανακτόροον τού. Λιέταΐε δέ. δπω;
την θάιΙ'ουν στό ναό τής Άγίας Σ(
φίας στόν ίδιο τάΐτο, πού πεοιέ-
κλειε τα δστά τοϋ μενάλου ~- Ν
Η Δνίς Κάθεριν Γκούνιων, 18 έτών, έκ Λαγκάστερ, Όχάϊο, μία^ έκ των
τεσσάρων ή πέντε μαθητριών τοΰ Γυμνασίου, αΐτινες έμαρτύρησαν ότι παρε¬
λήφθησαν υπο δύο Πολιτειακών πρακτόρων τής ποτοαπαγορεύσεως χάριν
αϋτοκινητάδας καΐ ότι καθ' οδόν οί «στεγνοί» πράκτορες. εδωσαν είς αύτάς
νά πίουν ονον. Οί πράκτορες, οΐτινες έκτοτε επαύθησαν, όνομάζονται "Ε-
δουαρδ Λίττλ καί Τζών Κώλ.
αάν. "Οταν γίνοιξ'αν την
της τότε πρκΐναατικώς φάνη-ΐαν τα
νπέροχα χαρίσαατα τίί-; εύγ^νιν,άς
Κερκυραίας Τό αεγαλείτεηο αέ¬
ρος τή,' κολοοΌΐαίας περιουΓ-ιας
της αφήκε στού; φτοτχοντ, αιά ιιο-
ναστήρια καί σ' όΖλλονς1 κ,οινοο
λΐΐς σκατσϊ'ς πρό; άνΜκοίιφιση
χς
ΦΑΝΗΣ ΜΙΧΑΛΟ Π ΟΥΛΟΣ
ΜΠΕΡΙΘ - ΜΙΤΣΒΑ
(Σανέχεια έκ τής 16ης σελίδος.)
των Πατέρων, μαζύ μέ τίς
γον^ϊκες τ<«ς, χε:ό κάτω ησοτν γρ~ψ.ένοι οί ψαλμοί μέ κατι καδ- έαλιστ-.κες φράτίΐς, καί χειό κάτω άκόμα ήσαν κατ'. μ*ττηριώ5η όνό- ματα θΐθΰ καΐ Άγγέλων, ίκανά νά φυλάξοον τ& χαιδί κα Ι τή λεχώ- άχο τα κακά ιτν4ματα %ι' άχ' το δάσκανο μάτι. Έτσι σέ λίγα λ&φτά τής ώρας έτοίμάσανε τής λεχώ- νας όλα τα χρε!αζοόμ«ναΓ. Κι' ή λεχώνα ή ίδια, ξατΓλωμέ-1 νη στό κρ-ΐδ6ατά*Αΐ της, Ιδλεπβ τή θ των γυναικών κι' Ιλεγε μέσα της: Ό θεός νάν τίς άνταμΛΐΊ|—! τόν καθένα, ξέσπατε %ί ~£Κ,Ί διαφωνία. _Ό 'Αρώνης ό μαραγ«ς ν^ Τι 'μαι εγώ και ιτοιά είν' ή χαρή μου;... Κείνη την μερά, δταν γυρίσανβ οί άντρβς άπό τή δουλειά τους, άρχι- σαν νά σ-^ζητούν γιά την περιτομή. Ό Άρώνης, ό μαραγκός, αν καί δεν ήταν πλούσιος 'Εοραΐος κι' είχε, δχι λίγα -αΐιδΐά — πήγβ κι' άνάγ- γειλΐ α' ίλους τούς «υγκατοίκβυς τοο πώς μιά κι' ή γ»ρτή θά γινό- τανβ στό σπίτι τού, έτρε.π$ νά κρα- τήστ/ ούτος βλη τή (ςΜιζδά». Άντι- στ»8ιή'καν οί σϋγκάτοικοι "Χ,ΐί τόν άν- τικροΰσαν: Πώς γίνεται αύτό: Ποίον τί¬ τλον ί3ιαίτ&ρον εχει σν; Είναι <Χ6>-
στό αύτό πού λές! Ή Μιζδδά τής
πβριτθμης είναι γιά όλοος μας! "Ο-
ταν ηρθβ ή στιγμή, γιβ νά τΐμησο-ν
μ:ά χι' ήταν αύτό; ό —·ΐΟι
κοκίιρης ούτος έπρεπε νάνα: ό ζν»
. Μά ^Ιλα πού ό Άρώνης ('
μαραγκός δέν στοχαζόττ/ε αω'"
"Ολοι σ>μ.9ωνή'σ'3[νε πώς ό άνά$ο.
ε νά είναι ό Χα«Α Χανά όί{
σκαλος, άφοΰ ούτος ήτζν Ι'.ζίζ
νος Έδραί&ς. Τότε όπεχώρ-ητ» ...
Άρώνης ό μαραγχός χ,α: τχ:^
χθηκε, τ^ροι τή θέλησί τοϋ, ^ϋ'; ί
σι ήτανε σωττό... Καί γι' αύτο
τιμήτανε μέ τό Ορόνο τοΰ Ήλίΐ ■
Προφήτοο καί την τιμή τής «ί
σιτσί» την άναθέσανε στον άν;ρ;
τής Άσνά μέ τα χουλεροα, έτ:1!
ό άντρας ήταν.ε πολΰ ■θο'μώίης ,Έ
δ,ραίος, κι' άν ίέν εγένετο έ:τ:
χ-αλοΰσαν οί κα'ρϊιές. Κον-ολο
μοιράσανε τίς έπ!'τ·.μ€ς ένατχολ
σεις, μέ ειρήνη. Παρ' ολίγο νΐ,"
χάσοονε κάτ·. χι' αύτό ήταν το!
δαιότερο γιά τή,ν —εριτομή;
πού 6ά πάρουνε τό πιοτό;
—Τό πιοτό; άκούτδτ,ν.ε ή
της Σάρρας ^ .. . ,. .. .{
Δέν πρέπει τίπ&τε νά λβιψη, πολί
περ;σσότερβ τό
Ή Σάρρ α-Ραχέλ ή μαμμή ?«ΐ|
τε διαστικά τή γούνα της ν.αι τ:ά
δηςε κατά τό μαγαζί το3 γΐμ:
της, τοίϋ Γχοϊήλη τοθ καπέλλα,
ήτανε φημισμένος γ(3- τα πιοτΐ
κι' εφερε άπό κεί 3ϋθ μποτίλιες χ^ί
σί κοκκινέλί, άνάθ&φτο, π^ ™
ποί> τ' όνομάζουνε Κρ;μχο.
γιά την τελετή τής περιτομής Κ^
μόλις γευτηχβν οί χαλε^με'νο: λ1^
Κρ2μπαυ.πούλιγια σαν άρ^ί-σαν νί
τρώνε τα χρνγζρα ψάρια, λε; ϊί
τοίις άνοίξανε τα μάτια χι' &"Ρ
νά γλεντοϋν χαί νά χβνο'ϋνε τ.λ
σεΐς.
—Βίδα! Είς ΰγείχ^ σ:ς! ?_ω _
ξεν ό άνά2<τ/ος, ό ράδ.Χαΐν Χΐνί ό ίάτχαλος. Είΐχομα-. νά τόν άςιω1· ό Μεγαλοϊ^ναμος γιά νά γ!ο:τϊ καί τα δώϊεκα χρόνια τοο! —Είς ϋγείχν! φώναξε ^^ ό Άρώνη;, ό μαριγκός. Νά Ι,Η νά τόν ίοϋμε χαί γαμπρό. ^ Κ-.' ό άντρας τής 'Αχνά τ» ^ λοϋσε τα πο-Λεριχά, ό Χαγίλ>'«·
λενιόδη μέ τα χοντρά και |»Λ
χείλη, όΒε·.αϊε τρία «οτ-ρι* μ«
μιάς καί γ^ρίζοντας πρός τ»;
λεσμένο^ς ά>χισε νά ε5χετα; «·
νών μας! "Αμποτες νά μίς α?'^
ό Μεγαλοϊύναμος νά πΐοδμ- «ι «1
ίώίεκ'α χρόνιά τού, στο_ γαμ°5
χαί στά γεννητοόρια των τ^
τού χαί των έγγονών ^ /
τελεΰταίες- γεννιές τοΰ *ο°
μην!.- , , , .
Οί γ^ναίχες κι' αύτες ^ίαν?
γβ κδασάκι χ« χοχκίνιζ^ το μαγ
λό τα>ς, λύθηκε ή γλ^ξα
χ,' άρχίσανε νά «ζητουνε ολες Ι
;ΰ χα'ι νά χαχαρίζουνε «αν ***· ■
Τστείβ τραδήξαν οί αντββς^1
τραπεζ'.α το»ς αοί τα ** !^
στήν μπάντα κι' άρχιντ,σαν η
Ο ποϊγκιψ Λουής Φερδινάνδος τής Γερμανίας, εγγονος τοΰ ποώην Κάϊζερ
και δευτερος υιός τοϋ Διαδόχου, καί ή Λιλή Νταμίτα, Γαλλίς ήθοποιός τοϋ
κινηματογραφου, οΐτινες έπεβεβαίωσαν τάς εσχάτως διαδοθείσας φήμας πε
ρι των άρραβώνων των. έν Λός Άνεζελβς.
Καί στό κρεδδατακι ττ,ς ε*^
πίσω άχό την χοορτή»» τη ^ -^
καί την ξε.σκισμένη, οιγοο η^ Π
λωμενο τό «ρολαχτό μ6 του'
μους, χαβατονε η Ι-'ειί,η^
τικά, σφίγγοντος στά μ*
τό χεριτμημένο μωρο·^3™
κοΛωμένο μ έτά φασκκ·11131-
Τό άγκάλιαζε τρελλα
στήθός της χαί χ·αττο5·τ^ ^.
χά τοίις χαλούς άνθρω*^ "
έλεγον ενα^σωρό εύχές. Κ^
κάρφωνβ τα μάτια τη? αΧ^
ΐιΖί της χ'.' ελεγε μεσ» τη*,,
«Ίϊιος ό πατέρας τθ'^- -
τοϋ μθίάζει!...»
:ί δϋό
ωραίά της ματάχια, τα Τ*,.
τα 6-ιθειά, ποί» καλίσαν« στο .*
πάκι της χαί άπέ χατεδ-τΤ11 ,*.
λευκό σάν περιστέρι στηθχ/.ι ■
(Μετάφρασις άπό τό 'ψ*'{
Κ ?Ρ ΓΙΩΣΕΦΕ^'
'Εκλβκτά διδλία «
Βιβλιοπωλείον τοΰ «
ροχος».______
Α8ΤΟΚΙΑ
Ό «Έθνικός
δλίαι αί έκδόβεες
λοΰνταε «αρ* τψ
«λαστείω τού κ.
άδου Αάδου,
ηιιτιθϋ.--- ΜΠΛΑΗ, 12 Λ1ΑΊ-ΟΥ, 1929.
ΕΥΘΥΜΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
Ή ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ Κογ ΤΑΜΠΑΚΟΥ
ικλης Ταμχίκος!... Είρηνο-
ό διάδολος. Τό μυαλό τοι> είχε στα-
ματήσει, θαρρείς. Ό ΰπάλληλος έ-
περίμενε και ή άγωνία τόν &σφαζ€.
θεέ μου, τί ρεζιλίκι χρωΜτρωΐ! "Ε-
δηξεν έχ νέου κ*} άρχισε νά δασανι'-
ζεται είς σ-Λ,έψεις.
—Μά χώς δίάδολο μέ λέν«; Τί
περίεργο!... Νά χάντ, κανείς τό πορ-
τοφόλι τού, την χίπα τοο, τδ ρολό
γι τού, πάει καί έρχεται. Άλλά τό
όνομά τού καί τέ έπώνυμό τού μα¬
ζύ!... Σ' έξορκίζω Σατανί μέ τον
άχήγανο... Μά -ώς διάδολο μέ λέ-
νε:... Γίωργακόχουλον; Αδύνατον,
έ έ ί ό άλ ί
[τ,ς, άρ-θριτικός, συνταξιοΰχος,
ωΦ, άκίτανίκητος εις. την πρε-
ν, γνωρίζων άπ,' εςω τούς «Άθλί-
;» τοό Βίκτωρος Οΰγγώ, όλίγην
' ραν, όλίγτ,ν άστρονομίαν, έν μέ-
ΐ&σιαλιστής, έν μέρει δασιλό-
«ν υπέρ τοΰ κεφαλαίου, κατά τοΰ
[ιΛαίοο, Χριστιανός, τέλος χάν-
ν, όρθόδοξος καί σύζογος τής Πό
μνία'ς Τ?μχάκουν Εγεννήθη είς
Τζοομέρκα, Ικεΐ διήκθυσε τα
μαΦήματα καί, αν καί είχε
|£τ·ν πρός την ζωγραφικήν, Ιγκκ:
τοοργός τής θεμιδος, τη έπεμδά-
τοό πατρός, τού, τής ράΰδου τοΰ
ρός τού καί των συγγενών καί
|.ω^ τής οικογενείας τού, οίτινες
■τίέφ&ντο την ζωγρα-φ'.κήν. .
-Άκοΰ έκεί, άδερφέ, νά θέλη νά
:-άνη αουτζοΰρες Μπογιές θά
ός 6ρέ χίΐδί μου Χαρικλή; Οί
^ΐά^οι ■είνοι άνθρωπθ! μέ χολλά Άλγών βαρέως ό κ.
Ι.λ'ά /.αί λίγη γνώσί. Τρώνε τόν ( άφησε τόν ύπάλληλο έμδρόντητο
ια'ά φορά καί βάφοον θάλασσες ι στήν Οορίδα κι' εφυγε γιά τό σπίτι
ργ; ,
ποτέ μοο δέν είχα τόσο μεγάλο καί
ήχυ,ρό όνομα. Παχασωτηρόπουλο...
δέν χΐστεύω. Μήχως μέ έλεγον Ι¬
ωάννου, Δημητρίου, Βασίλειον;...
Άιμφιδάλλω... *Ωχ θίθύλη μου, τί
κακό είν' αύτό! Ποίος διάδολος μοΰ
πή.ρε χρωΐ-χρωΐ τό όνομά μοί»;...
Ποΰ στό ίιάδολο μοϋ ©πεσε;...
■χαρτι τον τίς 6λέ^εις καί σοϋ
|:ταιι έμετός!... Σέ καλό αου Χα-
ιίς τόν Χαρικλήν Ταμπίκον λοι
συνέδη τό άαόλοϋ6·ον άξιοπε-
ρ
τοο. Μόνον ή
μχοροϋ-
σε ν ά τοό θυμήσΎ] τ' όνομά τού. Έ¬
φθασε ~ήν οδόν Σταοτ'ο.) % εμεινε
χρό τοΰ Άρσακείου έμ6ρΟΜττ}τος.
"Ενας νέος ϊκγγαγμός έξεφότρω—;
ϋγον γεγονός την 22αν Μαΐο·ο'μπρός τού:
ωτηράυ έ'τους 1913. Είχε δγή | Σέ παιάν 63ό κάδουμοι; Άλλο
■ο 7-ίτι κϊί πήγα-.νε στό ταχο-'μυστήριο χάλι... Μά θεούλη μου, ά-
"ο Στό δρόμο ουδέν έκτακτον στείϊ είν' αΰτά χού κάνεις χρωι-
[:6η /.αί ήτο εντελώς καλά. Τό χρωΐ σ' Ινα νοικοκΰρη άν&ρωχο;
-οο έλειτουργοΰτε κανονικώς ] Καταλαδαίνεις πώς μχορώ κοί νά
|)ς -/.αί τα ρολόγια τής χόλεως.
τόν δρήκε χρό τής θ>-
ρς τοό «Ρθ8Τβ Κββίίΐηΐ©)).
- Έχω κανένο γράμμα; ρώτησε
η
-Τό όνομά σας; Είτεν ό υχάλ-
Γ-ςγάλε θεέ!... Ό κ. Ταμπάκος
/-•/.ίνισεν ώς Άρτακειας δεχομέ-
-" ^-ώτον φίλημα. Έολι κατέ-
^ ολόκληρον όδοττρωτήρα,
5ά ησθάνετο τόσον βάρος, δσο
|Τ,τιγμή αύτη. Κρόος ίδ'ρώς τόν
| Γίς
Β
γμή ^ Κρόος ίδρώς τόν
ελοοσε. Μέγας «τ,ίσαι Κυρ!« καί
ααττά τα εργα σοο!... Ό κ. Χα-
Ταμκάκος, —ού εγνώριζεν
όλοκλήοοος τοΰς «Άθλίονς
Β'κτωρος Οόγγώ», είχε λησμο-
•ϊί το ον«ι« τοο!!! Έσφίχ&η, Ιτρι-
Ιτο-ις οδόντας τού, έϊάγκωσε τό
ϊ"/λό τοο, έκλώτσησε τό λι·θο-
ωτον, ίβηξεν, βχταρνίσβτ), έδγα-
το τ-Αληρό τού, έτινάχθη όλό.κλη-
ι2λλα ...ματαίως, ματχίως, «ν-
α1ως! ΤΗταν <^^»το νά ^-μνς Ηταν <^^»το νά δη το> όνομά τού, τό δαφτιστι-
-^^ τουλάχιστον, —ού νά πάρη
ς ς μρ
ο-έ ένάξω; Μά —ώ στοϋ διαδόλου
τή αάννα κάθουμαι; Νά μπελάς,
καλά κατθούμενα νά λησμον^ς-τό οτί-
τι βονι. Είναι νά μοΰρτ)γ) τρέλλα!...
Π οί) ατά κομμάτια εφαγα τό ιτρωΐ;
Αδύνατον νά θυμηθω. Μοϋ φαίνε-
ται πώς κάθουμαι στό Μ·εταξοι>ρ-
γείο. Άν όμως κάνω λάθος καί
κάθο·>μαι στό Κολωνάκι, κι' αν δέν
κάθουμα'. στό Κολωνάκι καί μένω
στό Φάληρο;... Τί σνμφορά «ίναι
κϊί τουττ) Χρκχτέ μοί), στό θεό χΐίι
ό!
α Ινα χέρι τσν «κτύχησε
στόν ώμο. /
—Καλημέρα... Χαρικλη... Τίς
άρσακεΐάδες κυττάζεις 6ρέ ά&εόδο-
—Ό κ .Ταμπίκος άφησ« βρυ-
χτ,θμόν:
—Χαρικλής! βεβαία Χαρικλής.
Ό Χαρικλής είμαΐ. Μωρέ είδ«ς έ-
κεΐ χαλατδομάρα, ν ά μοΰ ίια^^ΤΤ)
τό άφιλότιμο... Χαρικλής, Χαρι¬
κλής Ταμχίκος. Δόξα σοι ό θεός...!
τΗτο ό συνά&ερψός μοο Ίωάνντ)ς
Κα-φενόδιος χι' έμεινι ο ίθ
άλ
'\
Ό κάπταιν Ουΐλλιαμ Ι. Στάνναρδ, διευθυντής τής Στρατιωτικής Όρχή-
στρας των Ήνωμ. Πολιτειών, όστις θά μεταβή είς την Σεδίλλην, τής Ί-
σπανίας, όπως παί|η είς την έκεϊ Διεθνή "Εκθεσιν. Άριστερφ, ό καθηγητής
Άρτοΰρο Πατϊνο, μουσικοσυνθετης, έκ^ Κολομβίας, συνθέσας πολλά μουσι-
σικά τεμάχια. |
—Βρέ χριστιχ^έ Χαρΐκλτ) έτρελ-
λάθηκες;
-Έγώ έτρελλάθγρια; Τί λές
άχό τό τραχέζι, δχως γλύφανται ό-
λθί, έκείνοι χού χεριμένοον νά χά-
ροον θέσι, στοϋς ίιαϊρόμους των ΰ-
δρέ κΰ·ριε; Κι' έν πρώτοι^ νά μοΰ ] χο^ργείων. Έξαφνα ή πόρτα ετρι-
πής, ποίος είσα:; Όρίστβ μάτια
μου. Να'ρχοονται καί νά σοΰ μιλανε
σαν στό γκαρσόν! τοΰ καφφενείου
τους. "Αει στό διάβολο άνάγωγε,
μή σοΰ σπάσω τα μοΰτρα!... Μωρε
είδες έκίί τρό~ος; Μά ποίος ήταν
αΰτός ό
ς ό μρς;
Τί σοαφορά ήταν αύτη χάλι; Ό
κ. Ταμχάλθς δέν θομόταν τό λαμ-
πρό φίλο τού, τό συναγων.στή στήν
χρέφα, τόν κ. Καφενόδιο, ό όποίΌς
τό είχε δάλει στά χόδια μουρμοιιρι-
ζοντας:
:
Αγ-.ε Χαράλαμχε νά €άλ»νς
τό χέρι σοι>! Καλέ μάτ:α μοο, ό Χα¬
ρ ικλή'ς ό Ταμχίκος χαλάδωτε! Μω
ρέ χώς χρόφτασα χαί τό ί<Γ*.<χ<ϊ<χ έ ίξ! !... χάλι μονος τού ο λ ?°?Ύο»«λ, έκ Φόρεστ Χίλλ, Λόγκ "Αααντ, άνάδοχος τού "* τοδ οποίου ή Δεσποινίς Βιολα Τζεντου, άρΜΠερ& *ά «ιν άντοχής. "Οπισθεν, ό κ. Λή Ράκνουελ. υποστήοικτής της οχεδιαζομένης κτήσεως χής , ή της οχεδιαζομένης κτήσεως. χριχοΰ μέ "Ετσι μ μ κ. Χαρικλής Ταμχίκος. 'Εδγαλϊ γρήγοραΓ-γρήγορα τό σημεκοματάριό τοο καί εγραψε: «ΌνομάζοΛΑαι Χα¬ ρικλής Ταμχίκος, Είρττνοδί·Λ.ης, αν δέν απατώμαι... -Λατοικώ....» Έ3ώ τά&η χάλ:ν. Τό ΐδ'.ο δίλημμαόρ- Οώνεται μχροστά τού... Π οί» κάθε- ται;... Χμμμ.... "Έχωσε τό καχέλο ώς τα φρόδια, κ' βχήρε τοΰς 8ρόμ.ους. Π ού χήγαϋ- ν-ε; Πρός τόν άγνωστον. ".Εχρεχε νά βρή τό σχίτι το». θά εκανε έ*να γϋρο κα< ό θεός δοη&ός. θά δρχιζδ άχό τόν Βάθη, θά κατέδαινε στό Με ταξθ!>ργείο, κϊ' άχό κ-εϊ στό Θησείο,
στοΰ Ψνρρη, στήν Πλάκα, στοΰ
Λέκα... Κάχοο στό διάδολο θίϊίφί-
σκε τό σχίτΐ τού. "Ως τό μεσημέρι
μχηκε σ' ενα σωρό χόρτες.
Τόν εδιωχνχ^ όμως άχό χαντοΰ
καί τόν εδριζαν.
- Τί χαλαδός είν' ούτος χού μχ»ί-
νει σέ ξένα σχίτια κϊλέ;
'Ε-ί τέλους την 12:30 ό κ. Ταμ-
πάκος -συνήρβε. "Εμενε έρέ ά-δερ-
φέ, στήν οδόν Βησαριωνος, Ινα 6ή-
μα έχάνω άχό την Άκαδτ,μία καί
γιίρισε δλτ, την ·—>λι! Εάτοχώς 3λα
έχέραταν. Ό βεός νά δάλη πλέον
τό χέρι τού! 'Εχτγε σχίτϊ. Είτε χώς
τοντυχε καπο'.α εκτακτη δο^λειά, Ι
εφαγε κί' έτρΐξε στό γραφείο. Θά
τόν ζΥϊτοΰαον καί κεί Θά άντ,ίΓίχοΰ-
σαν. Τί νά έγινεν ό κ. Ταμχίκος...;
Τό τελεοταίο περίττατικό συνέδη
στόν κ. Ταμχάκο την νύκτα τής
ιδίας ημέρας. Έφαγε καί ξαχλω-
μένος στόν καναχέ κάχνιζε, χώνευε
χαϊ νβφεοότχν., Ό καχνός εχα.νβ
σύννεφβ καϊ ή γάτ αέγλύφετο κάτω
ξε. Ή κορία Πολύμν.α μχήκε μεσα.
Φοροΰσε τί) ρόμπα της -α;ι ή γραμ-
μές της έχώρίζαν μιά χαρά κάτω
άχό αύτην. Τί στή&η, Θεέ μο;>!...
Σαν δ>ά ζαρκάδία. Καί ό λαιμός
χλωρό τορί!....
Ό κ. Ταμχίκος μόλις την είδ·ε
κοκκίνισε όλόδολος. Ποία ήταν αύ¬
τη ή γ,νρίζ; 'Εντρά—τ,κε χοί» τόν εύ¬
ρισκε μέ την νοχτ'κιά τθϋ καί μέ τα
μχατζάκια τού λοτά. Έκάθισε στόν
έ καί την χαιρέτισε
σχβτών:
—'Χαίρετ&.' Μέ συγχωρήτε... ξέ-
ρετβ έχρόκειτο νά κοίμηθώ... Νά μέ
σ^γχωρείτε... Ν άχαρουσιάζωμαι ετ-
σι σέ μιά -χωρία όπως σείς! ΤΩ Χρι-
στέ μοι>, νά μέ σογχωρη ή εύγενεία
σας!...
Ή κ. Πολύμνια έμεινε κατάχλη-
κτη. θεέ κοί Κύριε! Τί επαθεν ό
Χαρΐκλής; Στάδηαε στή θέσι της
στατ^μένη. Οί τοΐχοι έχόρευαν γύ-
ρω της. Ό Χαρικλής όμως είχβ
πάρει πλέον φόρα. ,
—Είς τί χρεωστώ την εύτοχί3
αύτη, νά μέ έπισκ&φδήτε στό σπίτι
μου; Καθήστε σίς παρακ.αλώ. θά
είσθε βεβαία κουρασμένη. Μιά ώ-
ραίο κυρία, καθώς σείς, νά κάθηται
όρθίο τόσην ώόρο...
Ή κυρία Πολύμνια ερριξε κραυ¬
γήν άπελπισίας:
—"Αγιοι Σαράντα! Ό Χαρικλής
χαλάδωσε!...
—Έπαλάδωσα;... Έλίτε δα. Έ¬
γώ έχαλάβωσα!... Μά καθήστε, σίς
είμα! ύπόχρεως γιά την δίζιτ*.
Κλαίτε; ΤΩ Θεούλη μου, τέτοια. μά-
τιο νο χονουν ζάν.ρνοι θά σκάσω...,
Ή ν.υ,ρι'α Πολύμνΐα επ£σε στήν
άγκαλίά τού.
—Χαρικλή, θεέ μου, τί εχαθες
έ μου Χαρικλή! Σύνερθ'ε καϋμε-
νε. Δέν μέ γνωρίζεις; Φίλησέ με...
Χρυσό μου καναρίνι!... Τζιτζίκ; μου!
'Εκείνο τό τζιτζίκι εσχισε την
καρδιά τοΰ κ. Ταμπάκου είς δύο.
Συγκινήδηκε ώς τα 6άθη τοΰ έαοτοΰ
3. Τα γόνατά τού ετρεμαν, έκόλ-
λησ^ν ή γλώσσά τού, ή καρδιά τού
χτνχοΰσε δυνατά, τάκα-τοΐκο, τά-
κα-τοΰκα... Την έγάτζωσε μέ τα χέ-
ριο τού καί την κατέ·φαγε!... Ούδε-·
πθτε ό κ. Ταμχίκος, άπό τής έχο*
ς νεό,τητός τού, εδωσε φλο-
γερώτερο φιλήμοτα. 'Εφλυ-αροΰσ*
πλέον μέ χάθος.
—"Αχ! ΐΓΟσο είμαι εύτυχιτμέ-
νος!... "Αγγελέ μου, χώς ήταν κι'
αύτό νάάρθης σπίτι μου; Γλυκά χει-
λάκιο ποΰ τάχεις. Πετιμέζι είναι
τό φιλί σοι> διαδολάκι μου ! Φίλησέ
με στά μάταχ λο'.χόν. Μά τί εχαθεες
/.αί κλαΓς; Άχό άγάχη; Τόσο μ*
άγαχίς; "Αφησέ με νά σέ δαγκώ-
σω στό σδέρκο...
Ή κορία Πολύμνια δέν άντείχβ
πλέον. Έλιποθύμησε!...
"Υστερα άπό- λίγες ήμέρες ό κ.
Ταμχίκος κλείστηκε σέ «ΐδικό θε-
ραχευτήρίθ. Είχε χάθει άπό «Ά-
μνηττίαν». Δέν ^^όταΊ τίποτε. 'Ε-
λησμονοόσε καί τόν ίδιο τόν έαυτό.
τοο. 'ΕΟεραχεύτηκε μετά μήνες. Μέ
τό μυαλό-ρολόγι χειά ζοόσε μέ την
Πολύμνια τού, ήιτοχα καί εύτυχι-
σμένα,. Μολαταύτα ή Πολύμνια φο-
δόταν μή τόν ξαναχ-.άσει ή άμνη-
σίχ τού καί τόν ρώταγε διαρκώς:
■—^Χαρικλή χοιά είμαι έγώ;
Καί ό κ. Ταμχίκος άχαντοΰίίί
—'Εσύ; 'Εσύ καρδοΰλά μου «ίσαι
ή χ. Τιμπάκοο. Μήχως κάνο λά-
θος καρδ^ρίνα μου;...
Ό Πρίγιαν Λουής Φερδινάνδος τής Πρωσσίας, δεξΐγΐ, πρός τόν οποίον Α
Γ. Ε. ΜΙβλαντ, Πρ«ρόεδρο§ τής όμωνύμου Έταιρείας άεροπλάνων έν Λός
"Αγγελες, έξηγεϊ χά μυστικά της έναερίου πτήσεως.
ΕΥΘΥΜΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
Ή ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ Κογ ΤΑΜΠΑΚΟΥ
ικλης Ταμχίκος!... Είρηνο-
ό διάδολος. Τό μυαλό τοι> είχε στα-
ματήσει, θαρρείς. Ό ΰπάλληλος έ-
περίμενε και ή άγωνία τόν &σφαζ€.
θεέ μου, τί ρεζιλίκι χρωΜτρωΐ! "Ε-
δηξεν έχ νέου κ*} άρχισε νά δασανι'-
ζεται είς σ-Λ,έψεις.
—Μά χώς δίάδολο μέ λέν«; Τί
περίεργο!... Νά χάντ, κανείς τό πορ-
τοφόλι τού, την χίπα τοο, τδ ρολό
γι τού, πάει καί έρχεται. Άλλά τό
όνομά τού καί τέ έπώνυμό τού μα¬
ζύ!... Σ' έξορκίζω Σατανί μέ τον
άχήγανο... Μά -ώς διάδολο μέ λέ-
νε:... Γίωργακόχουλον; Αδύνατον,
έ έ ί ό άλ ί
[τ,ς, άρ-θριτικός, συνταξιοΰχος,
ωΦ, άκίτανίκητος εις. την πρε-
ν, γνωρίζων άπ,' εςω τούς «Άθλί-
;» τοό Βίκτωρος Οΰγγώ, όλίγην
' ραν, όλίγτ,ν άστρονομίαν, έν μέ-
ΐ&σιαλιστής, έν μέρει δασιλό-
«ν υπέρ τοΰ κεφαλαίου, κατά τοΰ
[ιΛαίοο, Χριστιανός, τέλος χάν-
ν, όρθόδοξος καί σύζογος τής Πό
μνία'ς Τ?μχάκουν Εγεννήθη είς
Τζοομέρκα, Ικεΐ διήκθυσε τα
μαΦήματα καί, αν καί είχε
|£τ·ν πρός την ζωγραφικήν, Ιγκκ:
τοοργός τής θεμιδος, τη έπεμδά-
τοό πατρός, τού, τής ράΰδου τοΰ
ρός τού καί των συγγενών καί
|.ω^ τής οικογενείας τού, οίτινες
■τίέφ&ντο την ζωγρα-φ'.κήν. .
-Άκοΰ έκεί, άδερφέ, νά θέλη νά
:-άνη αουτζοΰρες Μπογιές θά
ός 6ρέ χίΐδί μου Χαρικλή; Οί
^ΐά^οι ■είνοι άνθρωπθ! μέ χολλά Άλγών βαρέως ό κ.
Ι.λ'ά /.αί λίγη γνώσί. Τρώνε τόν ( άφησε τόν ύπάλληλο έμδρόντητο
ια'ά φορά καί βάφοον θάλασσες ι στήν Οορίδα κι' εφυγε γιά τό σπίτι
ργ; ,
ποτέ μοο δέν είχα τόσο μεγάλο καί
ήχυ,ρό όνομα. Παχασωτηρόπουλο...
δέν χΐστεύω. Μήχως μέ έλεγον Ι¬
ωάννου, Δημητρίου, Βασίλειον;...
Άιμφιδάλλω... *Ωχ θίθύλη μου, τί
κακό είν' αύτό! Ποίος διάδολος μοΰ
πή.ρε χρωΐ-χρωΐ τό όνομά μοί»;...
Ποΰ στό ίιάδολο μοϋ ©πεσε;...
■χαρτι τον τίς 6λέ^εις καί σοϋ
|:ταιι έμετός!... Σέ καλό αου Χα-
ιίς τόν Χαρικλήν Ταμπίκον λοι
συνέδη τό άαόλοϋ6·ον άξιοπε-
ρ
τοο. Μόνον ή
μχοροϋ-
σε ν ά τοό θυμήσΎ] τ' όνομά τού. Έ¬
φθασε ~ήν οδόν Σταοτ'ο.) % εμεινε
χρό τοΰ Άρσακείου έμ6ρΟΜττ}τος.
"Ενας νέος ϊκγγαγμός έξεφότρω—;
ϋγον γεγονός την 22αν Μαΐο·ο'μπρός τού:
ωτηράυ έ'τους 1913. Είχε δγή | Σέ παιάν 63ό κάδουμοι; Άλλο
■ο 7-ίτι κϊί πήγα-.νε στό ταχο-'μυστήριο χάλι... Μά θεούλη μου, ά-
"ο Στό δρόμο ουδέν έκτακτον στείϊ είν' αΰτά χού κάνεις χρωι-
[:6η /.αί ήτο εντελώς καλά. Τό χρωΐ σ' Ινα νοικοκΰρη άν&ρωχο;
-οο έλειτουργοΰτε κανονικώς ] Καταλαδαίνεις πώς μχορώ κοί νά
|)ς -/.αί τα ρολόγια τής χόλεως.
τόν δρήκε χρό τής θ>-
ρς τοό «Ρθ8Τβ Κββίίΐηΐ©)).
- Έχω κανένο γράμμα; ρώτησε
η
-Τό όνομά σας; Είτεν ό υχάλ-
Γ-ςγάλε θεέ!... Ό κ. Ταμπάκος
/-•/.ίνισεν ώς Άρτακειας δεχομέ-
-" ^-ώτον φίλημα. Έολι κατέ-
^ ολόκληρον όδοττρωτήρα,
5ά ησθάνετο τόσον βάρος, δσο
|Τ,τιγμή αύτη. Κρόος ίδ'ρώς τόν
| Γίς
Β
γμή ^ Κρόος ίδρώς τόν
ελοοσε. Μέγας «τ,ίσαι Κυρ!« καί
ααττά τα εργα σοο!... Ό κ. Χα-
Ταμκάκος, —ού εγνώριζεν
όλοκλήοοος τοΰς «Άθλίονς
Β'κτωρος Οόγγώ», είχε λησμο-
•ϊί το ον«ι« τοο!!! Έσφίχ&η, Ιτρι-
Ιτο-ις οδόντας τού, έϊάγκωσε τό
ϊ"/λό τοο, έκλώτσησε τό λι·θο-
ωτον, ίβηξεν, βχταρνίσβτ), έδγα-
το τ-Αληρό τού, έτινάχθη όλό.κλη-
ι2λλα ...ματαίως, ματχίως, «ν-
α1ως! ΤΗταν <^^»το νά ^-μνς Ηταν <^^»το νά δη το> όνομά τού, τό δαφτιστι-
-^^ τουλάχιστον, —ού νά πάρη
ς ς μρ
ο-έ ένάξω; Μά —ώ στοϋ διαδόλου
τή αάννα κάθουμαι; Νά μπελάς,
καλά κατθούμενα νά λησμον^ς-τό οτί-
τι βονι. Είναι νά μοΰρτ)γ) τρέλλα!...
Π οί) ατά κομμάτια εφαγα τό ιτρωΐ;
Αδύνατον νά θυμηθω. Μοϋ φαίνε-
ται πώς κάθουμαι στό Μ·εταξοι>ρ-
γείο. Άν όμως κάνω λάθος καί
κάθο·>μαι στό Κολωνάκι, κι' αν δέν
κάθουμα'. στό Κολωνάκι καί μένω
στό Φάληρο;... Τί σνμφορά «ίναι
κϊί τουττ) Χρκχτέ μοί), στό θεό χΐίι
ό!
α Ινα χέρι τσν «κτύχησε
στόν ώμο. /
—Καλημέρα... Χαρικλη... Τίς
άρσακεΐάδες κυττάζεις 6ρέ ά&εόδο-
—Ό κ .Ταμπίκος άφησ« βρυ-
χτ,θμόν:
—Χαρικλής! βεβαία Χαρικλής.
Ό Χαρικλής είμαΐ. Μωρέ είδ«ς έ-
κεΐ χαλατδομάρα, ν ά μοΰ ίια^^ΤΤ)
τό άφιλότιμο... Χαρικλής, Χαρι¬
κλής Ταμχίκος. Δόξα σοι ό θεός...!
τΗτο ό συνά&ερψός μοο Ίωάνντ)ς
Κα-φενόδιος χι' έμεινι ο ίθ
άλ
'\
Ό κάπταιν Ουΐλλιαμ Ι. Στάνναρδ, διευθυντής τής Στρατιωτικής Όρχή-
στρας των Ήνωμ. Πολιτειών, όστις θά μεταβή είς την Σεδίλλην, τής Ί-
σπανίας, όπως παί|η είς την έκεϊ Διεθνή "Εκθεσιν. Άριστερφ, ό καθηγητής
Άρτοΰρο Πατϊνο, μουσικοσυνθετης, έκ^ Κολομβίας, συνθέσας πολλά μουσι-
σικά τεμάχια. |
—Βρέ χριστιχ^έ Χαρΐκλτ) έτρελ-
λάθηκες;
-Έγώ έτρελλάθγρια; Τί λές
άχό τό τραχέζι, δχως γλύφανται ό-
λθί, έκείνοι χού χεριμένοον νά χά-
ροον θέσι, στοϋς ίιαϊρόμους των ΰ-
δρέ κΰ·ριε; Κι' έν πρώτοι^ νά μοΰ ] χο^ργείων. Έξαφνα ή πόρτα ετρι-
πής, ποίος είσα:; Όρίστβ μάτια
μου. Να'ρχοονται καί νά σοΰ μιλανε
σαν στό γκαρσόν! τοΰ καφφενείου
τους. "Αει στό διάβολο άνάγωγε,
μή σοΰ σπάσω τα μοΰτρα!... Μωρε
είδες έκίί τρό~ος; Μά ποίος ήταν
αΰτός ό
ς ό μρς;
Τί σοαφορά ήταν αύτη χάλι; Ό
κ. Ταμχάλθς δέν θομόταν τό λαμ-
πρό φίλο τού, τό συναγων.στή στήν
χρέφα, τόν κ. Καφενόδιο, ό όποίΌς
τό είχε δάλει στά χόδια μουρμοιιρι-
ζοντας:
:
Αγ-.ε Χαράλαμχε νά €άλ»νς
τό χέρι σοι>! Καλέ μάτ:α μοο, ό Χα¬
ρ ικλή'ς ό Ταμχίκος χαλάδωτε! Μω
ρέ χώς χρόφτασα χαί τό ί<Γ*.<χ<ϊ<χ έ ίξ! !... χάλι μονος τού ο λ ?°?Ύο»«λ, έκ Φόρεστ Χίλλ, Λόγκ "Αααντ, άνάδοχος τού "* τοδ οποίου ή Δεσποινίς Βιολα Τζεντου, άρΜΠερ& *ά «ιν άντοχής. "Οπισθεν, ό κ. Λή Ράκνουελ. υποστήοικτής της οχεδιαζομένης κτήσεως χής , ή της οχεδιαζομένης κτήσεως. χριχοΰ μέ "Ετσι μ μ κ. Χαρικλής Ταμχίκος. 'Εδγαλϊ γρήγοραΓ-γρήγορα τό σημεκοματάριό τοο καί εγραψε: «ΌνομάζοΛΑαι Χα¬ ρικλής Ταμχίκος, Είρττνοδί·Λ.ης, αν δέν απατώμαι... -Λατοικώ....» Έ3ώ τά&η χάλ:ν. Τό ΐδ'.ο δίλημμαόρ- Οώνεται μχροστά τού... Π οί» κάθε- ται;... Χμμμ.... "Έχωσε τό καχέλο ώς τα φρόδια, κ' βχήρε τοΰς 8ρόμ.ους. Π ού χήγαϋ- ν-ε; Πρός τόν άγνωστον. ".Εχρεχε νά βρή τό σχίτι το». θά εκανε έ*να γϋρο κα< ό θεός δοη&ός. θά δρχιζδ άχό τόν Βάθη, θά κατέδαινε στό Με ταξθ!>ργείο, κϊ' άχό κ-εϊ στό Θησείο,
στοΰ Ψνρρη, στήν Πλάκα, στοΰ
Λέκα... Κάχοο στό διάδολο θίϊίφί-
σκε τό σχίτΐ τού. "Ως τό μεσημέρι
μχηκε σ' ενα σωρό χόρτες.
Τόν εδιωχνχ^ όμως άχό χαντοΰ
καί τόν εδριζαν.
- Τί χαλαδός είν' ούτος χού μχ»ί-
νει σέ ξένα σχίτια κϊλέ;
'Ε-ί τέλους την 12:30 ό κ. Ταμ-
πάκος -συνήρβε. "Εμενε έρέ ά-δερ-
φέ, στήν οδόν Βησαριωνος, Ινα 6ή-
μα έχάνω άχό την Άκαδτ,μία καί
γιίρισε δλτ, την ·—>λι! Εάτοχώς 3λα
έχέραταν. Ό βεός νά δάλη πλέον
τό χέρι τού! 'Εχτγε σχίτϊ. Είτε χώς
τοντυχε καπο'.α εκτακτη δο^λειά, Ι
εφαγε κί' έτρΐξε στό γραφείο. Θά
τόν ζΥϊτοΰαον καί κεί Θά άντ,ίΓίχοΰ-
σαν. Τί νά έγινεν ό κ. Ταμχίκος...;
Τό τελεοταίο περίττατικό συνέδη
στόν κ. Ταμχάκο την νύκτα τής
ιδίας ημέρας. Έφαγε καί ξαχλω-
μένος στόν καναχέ κάχνιζε, χώνευε
χαϊ νβφεοότχν., Ό καχνός εχα.νβ
σύννεφβ καϊ ή γάτ αέγλύφετο κάτω
ξε. Ή κορία Πολύμν.α μχήκε μεσα.
Φοροΰσε τί) ρόμπα της -α;ι ή γραμ-
μές της έχώρίζαν μιά χαρά κάτω
άχό αύτην. Τί στή&η, Θεέ μο;>!...
Σαν δ>ά ζαρκάδία. Καί ό λαιμός
χλωρό τορί!....
Ό κ. Ταμχίκος μόλις την είδ·ε
κοκκίνισε όλόδολος. Ποία ήταν αύ¬
τη ή γ,νρίζ; 'Εντρά—τ,κε χοί» τόν εύ¬
ρισκε μέ την νοχτ'κιά τθϋ καί μέ τα
μχατζάκια τού λοτά. Έκάθισε στόν
έ καί την χαιρέτισε
σχβτών:
—'Χαίρετ&.' Μέ συγχωρήτε... ξέ-
ρετβ έχρόκειτο νά κοίμηθώ... Νά μέ
σ^γχωρείτε... Ν άχαρουσιάζωμαι ετ-
σι σέ μιά -χωρία όπως σείς! ΤΩ Χρι-
στέ μοι>, νά μέ σογχωρη ή εύγενεία
σας!...
Ή κ. Πολύμνια έμεινε κατάχλη-
κτη. θεέ κοί Κύριε! Τί επαθεν ό
Χαρΐκλής; Στάδηαε στή θέσι της
στατ^μένη. Οί τοΐχοι έχόρευαν γύ-
ρω της. Ό Χαρικλής όμως είχβ
πάρει πλέον φόρα. ,
—Είς τί χρεωστώ την εύτοχί3
αύτη, νά μέ έπισκ&φδήτε στό σπίτι
μου; Καθήστε σίς παρακ.αλώ. θά
είσθε βεβαία κουρασμένη. Μιά ώ-
ραίο κυρία, καθώς σείς, νά κάθηται
όρθίο τόσην ώόρο...
Ή κυρία Πολύμνια ερριξε κραυ¬
γήν άπελπισίας:
—"Αγιοι Σαράντα! Ό Χαρικλής
χαλάδωσε!...
—Έπαλάδωσα;... Έλίτε δα. Έ¬
γώ έχαλάβωσα!... Μά καθήστε, σίς
είμα! ύπόχρεως γιά την δίζιτ*.
Κλαίτε; ΤΩ Θεούλη μου, τέτοια. μά-
τιο νο χονουν ζάν.ρνοι θά σκάσω...,
Ή ν.υ,ρι'α Πολύμνΐα επ£σε στήν
άγκαλίά τού.
—Χαρικλή, θεέ μου, τί εχαθες
έ μου Χαρικλή! Σύνερθ'ε καϋμε-
νε. Δέν μέ γνωρίζεις; Φίλησέ με...
Χρυσό μου καναρίνι!... Τζιτζίκ; μου!
'Εκείνο τό τζιτζίκι εσχισε την
καρδιά τοΰ κ. Ταμπάκου είς δύο.
Συγκινήδηκε ώς τα 6άθη τοΰ έαοτοΰ
3. Τα γόνατά τού ετρεμαν, έκόλ-
λησ^ν ή γλώσσά τού, ή καρδιά τού
χτνχοΰσε δυνατά, τάκα-τοΐκο, τά-
κα-τοΰκα... Την έγάτζωσε μέ τα χέ-
ριο τού καί την κατέ·φαγε!... Ούδε-·
πθτε ό κ. Ταμχίκος, άπό τής έχο*
ς νεό,τητός τού, εδωσε φλο-
γερώτερο φιλήμοτα. 'Εφλυ-αροΰσ*
πλέον μέ χάθος.
—"Αχ! ΐΓΟσο είμαι εύτυχιτμέ-
νος!... "Αγγελέ μου, χώς ήταν κι'
αύτό νάάρθης σπίτι μου; Γλυκά χει-
λάκιο ποΰ τάχεις. Πετιμέζι είναι
τό φιλί σοι> διαδολάκι μου ! Φίλησέ
με στά μάταχ λο'.χόν. Μά τί εχαθεες
/.αί κλαΓς; Άχό άγάχη; Τόσο μ*
άγαχίς; "Αφησέ με νά σέ δαγκώ-
σω στό σδέρκο...
Ή κορία Πολύμνια δέν άντείχβ
πλέον. Έλιποθύμησε!...
"Υστερα άπό- λίγες ήμέρες ό κ.
Ταμχίκος κλείστηκε σέ «ΐδικό θε-
ραχευτήρίθ. Είχε χάθει άπό «Ά-
μνηττίαν». Δέν ^^όταΊ τίποτε. 'Ε-
λησμονοόσε καί τόν ίδιο τόν έαυτό.
τοο. 'ΕΟεραχεύτηκε μετά μήνες. Μέ
τό μυαλό-ρολόγι χειά ζοόσε μέ την
Πολύμνια τού, ήιτοχα καί εύτυχι-
σμένα,. Μολαταύτα ή Πολύμνια φο-
δόταν μή τόν ξαναχ-.άσει ή άμνη-
σίχ τού καί τόν ρώταγε διαρκώς:
■—^Χαρικλή χοιά είμαι έγώ;
Καί ό κ. Ταμχίκος άχαντοΰίίί
—'Εσύ; 'Εσύ καρδοΰλά μου «ίσαι
ή χ. Τιμπάκοο. Μήχως κάνο λά-
θος καρδ^ρίνα μου;...
Ό Πρίγιαν Λουής Φερδινάνδος τής Πρωσσίας, δεξΐγΐ, πρός τόν οποίον Α
Γ. Ε. ΜΙβλαντ, Πρ«ρόεδρο§ τής όμωνύμου Έταιρείας άεροπλάνων έν Λός
"Αγγελες, έξηγεϊ χά μυστικά της έναερίου πτήσεως.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317.400,000
0ΛΙΚΑ1 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΌΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ ι
ΑΤΑΛΑΝΤ-
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνοο)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύοοία;)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΉ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΓΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ—
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Ένδψει, ^τοι είς «ρώτην
<&** '-«* «ρ^ββμ^ » έτών..........τ » » -- έτών .........^ 'ΕπΙ «ροθεσμί'Χ β μηνων.................. Κ% » » Κ έτών » » 1 έίτοος .................. Κ^^· » » 1Ο έτών ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΉΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχεται ωσαύτως χαταθέβεις έν δψει χαΐ έ«1 «ροθεβμίοι είς Λολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα ΓανΧικα **1 λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τό Ιδιον νόμισμα είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις, ύ«ό τους καλλιτέρους δροος. Ι ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤϋΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗ Ε υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3 | ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ1 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕ1-ΑΝΟ 8ΤΚΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ38. : Η&ηεοοΐι 0675 βηά 067$ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΘΕΟΔΒΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ »1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΩΝ 35.800.000. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιρουηϋ ΙπΙβΓββΙ Οβρ&Γΐΐηβηϊ είς Δολλάρια πρός 4^% καΐ Δραχμάς πρός 4%. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάρια, Δραχμάς *αΙ δλλα ξένα νομίσματα, υπό τούς καλλιτέρους ορους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (ΟιεοΜηδ ΑοοουηΙδΤ. ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα. ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας αγορός κώ είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ΓβΗβΓδ οί θΓβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΓΣΜΑ. 'ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00. 205 νΥΕδτ 33Ρ0 δΤΡΕΕΤ ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 . β ΝΕνν ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317.400,000
0ΛΙΚΑ1 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΌΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ ι
ΑΤΑΛΑΝΤ-
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνοο)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύοοία;)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΉ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΓΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ—
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Ένδψει, ^τοι είς «ρώτην
<&** '-«* «ρ^ββμ^ » έτών..........τ » » -- έτών .........^ 'ΕπΙ «ροθεσμί'Χ β μηνων.................. Κ% » » Κ έτών » » 1 έίτοος .................. Κ^^· » » 1Ο έτών ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΉΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχεται ωσαύτως χαταθέβεις έν δψει χαΐ έ«1 «ροθεβμίοι είς Λολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα ΓανΧικα **1 λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τό Ιδιον νόμισμα είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις, ύ«ό τους καλλιτέρους δροος. Ι ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤϋΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗ Ε υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3 | ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ1 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕ1-ΑΝΟ 8ΤΚΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ38. : Η&ηεοοΐι 0675 βηά 067$ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ3Τ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΘΕΟΔΒΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ »1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΩΝ 35.800.000. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιρουηϋ ΙπΙβΓββΙ Οβρ&Γΐΐηβηϊ είς Δολλάρια πρός 4^% καΐ Δραχμάς πρός 4%. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάρια, Δραχμάς *αΙ δλλα ξένα νομίσματα, υπό τούς καλλιτέρους ορους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (ΟιεοΜηδ ΑοοουηΙδΤ. ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα. ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας αγορός κώ είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ΓβΗβΓδ οί θΓβάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΓΣΜΑ. 'ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00. 205 νΥΕδτ 33Ρ0 δΤΡΕΕΤ ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 . β ΝΕνν ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-ΙΌΥ, 1929.
28
—-Άχούτε; μέ ρώτησε έξαφνα ό
Ι Πά
*■
1
Ιχο^τηκδ ΧΛΐ χάλι Ινα «ρηνικό οδρ-
■λιασμα σκύλλων, «ί> άλι/χτούσαν*
ι ν* αίσθανόντουσαν κοντά το^ις
θάνατο.
—Είναι τα σκυλλιά τοΰ Μαρκη- ] ξαφνα ό μαρκήσιος, χού είχε σκύψει
έξέταζε το χάψιμο τού στηθους, την
χίτρινη χηλίδα χού ητανε στή μεση
καθώς χαί κάχοιο άλλο σημείο, έχεί
κοντά στή μχσχάλη, άδ'.όρατο σχε-
ϊόν, τό οποίον δμως τρ-αδοόσε χ&ρισ-
σότερο την χροσοχή τού.
Πάξ χράγμα! είχεν ά-
-Είστε λοιχόν καί σείς της γνώ χολυφυλλο κλαιϊί δένδρου. Καί 8-
^ — χού είχχ τότε —- χώς ό μως ό άϊερφός μ» δέν ·είχε στό κορ-
Ιβίΐλφές τού Μαρκησίου;... μί τού, δσο θομάμαί τοΰλάχιστο, κα-
-Πολί» τέ φοδάμαι... Ό κάμης νένα τέτοιο ξεχωρ'.στό σημάδι.
ΓΟλαέτΌ Ιχει έξχφανιτθ^ άχό τα
Ιχτέ; τό χρωΐ καί δέν φάνηκε χου-
Ιθενά. 'Εςάλλου, μή λησμονείτε χώς
Ιιίχε χολλούς έ^θ-ρούς καί χώς δρι-
σκάμαί—·ε στήν Κορσική, στή χώρα
τών άγρίων έκδΓκησεών. Πάμε νά
ΛΜί τί γίνεται έκεΐ κάτω.
Στο μεταξύ, τα σκυλλιά δέν «ίχαν
αύ:! νά ούρλιάζουν, ένω κάχοιο
|χόγ.Λ·νο φώς χλησίαζε χρός το μέ-
Ιρος μας, χρωματίζοντας τίς 3«ν-
|τ?οφ·Λλωσιές. Ύστερ' άχό λίγο,
τιάστηκε μχροστά μας ό μαρ-
Ι άέ
|χη- άς, κρατώντας
|ο2:ι στο χερι.
Τ όό
Ινα άναμμένο
—θά σάς έξηγησω άμέσως άχό
χού χροέρχεται αύτό, άχεκρίθηκΐ ό
γιατράς. Είναι, καί τούτο, Ινα φαι¬
νομένη τού χερχυνοΰ. Ινα φωτογρα¬
φή φαινόμενο, χού τό αναφέρων
χολλοί επιστήμονας στά συγγρ όμ¬
ματα τους...
; τόν ρώτησα·; μή χι-
στεΰοντας στ' αΰτιά μου.
—Κυττάξτε χε'.ό χροσεκτιχά αύ-1
τό τό σημάδι. Δέ μοιάζει μέ κλαδί
άκακίας; Άκακίες όμως δέν ΰπάρ-
χουν έδώ κοντά. *Αρα, ό κάμης δρέ ]
στή θέση χοΰ τόν
μ« νεκρό μετά την χτώσι τοΰ κεραυ-
νοΰ. Δηλαδή: ό κάμης δέχτττκε την
Τδ'.α στιγμή την μχαστουνιά καϊ τόν
μχροστά σέ μιά άχακία
Το πρόσωχό τού ήτανε χλωμό, συ
|ν;—ααμένο, καί τα κόκκχνα μάτια
|τίυ πετοΰσαν άστραχές θυμοΰ. Τού
Ϊώτ2με άμέσως, αύθάρμητα, τα χέ-
»α μας, χοίι τάσφιξε χωρίς νά χρο-
?ε:η λέξι. Ή ταραχή τού ήταν ά- —Μά είσθε δέδαιος, τόν ξανα-
ρώτησα, χώς χρόκειται γιά μιά ή-
λεκτρίκή φωτογραφία; Νόμιζα χώς
τό φαινόμενο αύτό είναι χολίι σχά-
ρ, μρ μ
Πρέχει τώρα νά ψάξοιιμε νά 6ρο5-
με αύτην την άκακία.
Μά ί έ
γρη
—Άχό δώ, ελόίτε, άχό δώ, μάς
|ει—ε ίστερ' άχό λίγο, μέ ΰχόκωφη
Καί μ&ς ωδήγησε έχατδ βηματα
αςχχέρα, χίσω άχό Ινα —>χνό θά-
|»'<ο. Βρκτκόταν έκεί ξαχλωμενος ό δερφός τού, ό χόμης, μκτόγυμνος νιο. Ό Φλαμΐιριών, άγίτχητε μοί), μέ διέκοψε τότε μ' άνρχομονησ'.α ό γιατρός, άναφέρει τέ εξής χεριστα- τικό: ΕΙδε κάχοτε κόότοιον έργάτη, •Π) κρανιο ανοιγμενο στα δοο, σε μΐσοχαράλυτο άχό τόν κλονισμό χού μύ, άν&ρώχου χοί» τόν δρήκε *ε-| υπέστη άπό την χτώση ενός κεραυ- Στήν άριστερή μεριά τοΰΐνοΰ. Ό έργάτης αύτάς, είχε σχε- -~, -,~..,ί-----?.._ .._..... 5(ασμένΟστή ράχ'η τού τόν τηλεγρα- φικό στΰλο έχάνω στόν όχοίον άκουμ- χοΰσε τή στιγμή χού εχεσε δίχλα τού ό ς του, φαινότανε Ινα· κάψιμο, ά μεγάλη κηλίδα κίτρινη, στή μέ- κζί μ!χ>ρ[δερη γόρ<οτριγύρω -τριγύρω, άλ Ιλ μ!χ>ρ[δερη γόρ<ο-τριγύρω, ^ άχλωνότβνε ώς τί) μασχάλη. Ο γιατρός γονάτισε δίχλα στό ωμ» χ2ί Ιην7ζ νά Ιξετίζ μέ μέ Ή κ. Κάθεριν Κάσσλερ, χήρα, έκ Σικάγου, ή όποία είχε καταδικασθή είς τόν δι' άγχόνης θάνατον επί συνεργίςι ί'ις φόνον καί ή όποία τώρα άφέθη έ- λενθερα, έπειδή απέθανεν ή σπουδαιοτέρα μάρτυς της κατηγορίας, ή Λίλιαν Φράζερ, έφ' όσον επρόκειτο νά γίνη αναθεώρησιν της δίκης. - ~ΤΠράκειται χερί έγκλήματος, ε'' «ινα· Ιτσι; τόν ρώτησε άξαφνα, ^?αΧνή φωνή, ό ά£ερφός τού :ωαενου. , ~ ,1· ό*θτ>ετω τουλάχιστον....
Ρΐο^φαινετα^ δηλαδή χώς ό άδερ-
θα ήταν ήδη νεκρός όταν
^η ρς δταν
; χτυχη- ό α^εραυνός. Ή χληγές
■» ΐνοιγε! ό κεραονός- δέν |χον
ό κεραονός- δέν χ
τε-10 σχήμ*. Κϋττά^τε την
η το ί Ό
χήμ
τοϋ χρανίου... Ό χε^αϋνός
β- τΐΓ^ 'δ'ότητα νά -ερνάγ, τό κόκ-
'« ^αν τρϋ-άνι δχ( δμως καί νά
ργ,
τρϋ-άνι, δχ( δμως
τίζΤ Ή χληγη
Ινα σίδερέ
νά
Γ *μ μοναχα άχό ενα σϊδεοένιο αίγ-
Κ» όργανο θά μχοροΰσε' νά γίνη.
Γ'1™; τ' ολεχω! (εξακολούθησεν
όχο?ος
στό
Γ·»^ργ!κό σάκκο τοο καί τκάλ(ζε
V
χληγή). Μιά σφαίρα!...
ϊνι, 'Ζ* ?ν? ~«μ.χί3ι, τόχωσε στήν
Γ''.^τή, τρίΜΓ* τού κρανίου κι'
I-
Γ, ■/·"
μ(χρο
?, ργγο λιγά-
χορυφή.
ίχον το βρήκαμε φώναξε.
τοδ έγκλημο-ος είναι
I-
ΰνι μέ σ^ρένΗ» μύτ
μς
τοΰνι μέ σ^ρένΗ» μύτη —
ώ. Ό δολοφόνος χτύχη-
ν* «ό τα λά ί έ
χ
τα χλάγ!3
—,ι τ0 'ί
μέ
?0 ^ μπα
σφηνώθηκε στό κρανίο τοο.
ρ* ό κ^ραυνός χώ |χε~ δί-
θϋ^τ1 άνέλκοσε μέσ' τό κεφάλι
ύ
V
,Το μόνο χού μάς μένει εί-
: ν βνλόφ ό λ
|θί
Εγω 6ερω χοιός είν' ό δολο-
έμοΰγκρισε ό μαρκήσιος.
'-~^6ε τόν επί κεφαλής τού
;, χοίι είχε λάδει μέ-
«ναζητήσείς γιά τό χτώ-
Όΰ είχε κάτι στ' αύτί. Τ-
ρς
Άν κατοτγίνεσαι μέ την φωτο-
γραφική, βά ξέρτ>ς χώς όταν ρ^ί-
σΛεται κανείς στό σκοτεινό ΐάλαμο
φτάνει νά μχη στό κοοτί της μη-
χανής μιά άχτΐδα φωτός ή ηλίου,
άχό την χειό μικρή τρύχα ή χαρ·α-
μάδα, γιά νά 6γη στήν χλάκα ή άν-
τικρυνή είκόνα. Τό ίδιο ακριβώς
σΰμίαίνει καί μέ τή δυνχτή λάμψη
τοϋ κεραυνοί, χοΰ χερνάει τοί»ς χό-
ρονς τοΰ σώμαιτος άxο^^xώνοντας
χάνω στό δέρμα, ό,τι βρίσκετίι κεί-
νη τή στιγμη μχρός στόν άνθρω-
χο....
γμ κατάχληκτοι τόν γ(α-
τρό. Είχαμε ξεχάσει ό ματρκήσιος
κι' έγώ, τό χτώμα τοΰ κόμητος καί
ρμόμ άχ' τα χείλη τοΰ σε·6α-
στοΰ έκείνου γέροΐ). 'Εν<ρ όμως η- μουν ετοιμος ν άτοΰ ζητήσω σνμ- χληρωματικές χληροφορίες, «ίδα νάρχουνται κάτι χωρικοί, κρατών- τας Ινζ φορ«ίο. Ξάχλωσαν άχάνω τόν κάμητα, τόν σκέχασαν μ' Ινα χντρο σεντόνι — κα ίξεκινησαμε γιά τόν χύργο. Ό μαρκησιος εΐχβ ξθ στούς χένθιμους στο- χ3σμούς τού Ό ά μς —Ό άνθρωχος τόν όχοίον 6χο- χτεύομαι γιά δολοφόνο τοΰ δυστυχι- σμένου μου άδελφοϋ, μάς είχε άξα- φνα, είνε ό Πιέτρι, κάχοιος Ιτα¬ λός άγρΐάνθρωχος χού είχε άφορ- 1*ίνδτ3 '. ο μαρ-κησιος. Μοΰ άφοΰ είμαι καί δή- μές νά μην τάχει καλά μέ τόν μ*· καρίτη, έχειδή χολλές φορές τοΰ είχε χη νά φύγει άχό τέ χωριό μας. Τόν φοδάτανε χάντα... —Αύτο θά τό δοΰμβ αύριο τό χρωί, τού είχε ό γιατράς. θά μχο- ρέσω τότε μέ τό φώς τής ημέρας νά διακρίνω τί σχήμ.α Ιχει ή κηλί¬ δα τοΰ στήθους, κοντά στόν ώαο. Μοΰ φάνηκε χώς κοντά στο κλαδί χοίι άχοτυχώΐηκε κεί χάνω βίδα καί κάτι άλλες γραμμές. Καί θά είνα:, ξέρετε, χολίι χερίεργο άν αϊί- ριο, μέ τέ φώς της μέρας, δοΰμε νά χροδάλη μπροστά μας καμμιά καθα,ρή «Γκόνα χοΰ δέν μχοροΰσε νά την δοϋμε τή νΰχτα καί χοίι ίσως μάς δίαφωτίσεΐ χάνω στό μ^στήρ!Ο είχε νά μεταφέρουν τό χτώμα τοΰ α- δελφοΰ τθο στό χειό δροσερό ΰχο- γε·.ο καί διέταξ* τό ^ρωρο νά μεί¬ νη δλη τή νΰχτα κοντά στό νεκρά. "Γστερα, χήγαμε νά χάρουμε κανέ¬ ν α κονιάκ, νά τονωσουμΐ τα κλονι- σμένα μας ώρχ. * * · "Οταν ξύχνησα την άλλη μέρ« τό χρωΐ, είδα τό μαρκήσϊθ νά σοο- λατσάρη κάτω άχό τό χχρ·άτ)^ρό μοο μέ νευρτκά δήματα. Καιτέδη-Αα καί τόν ρώτησα άν είχε νά μοΰ χη τί- χοτα νέο. —Νά, μοΰ «ίχε, συνέλαδαν τόν Πιέτρι, τό ν'Ιταλό χού σάς ελεγα, την άνάκριση, χρίν τοΰ δώσω καιρΐΐ νά σκεφτή καί νά έτοιμάση τάς ά- πατ^τήσεις τού, μά δέ μ' άφησε ό γ:ατράς... 'Εξακολουτ>εί νά είναι
κλειτμένος στό υχόγειο καί νά έςε-
τάζη έκείνη την χερίφημη — καί
λιγάκη πρωτότυχη! — φωτογραφία.
Μοΰ φαίνετατι όμως χώς άδικϊ κο-
Χ'.άζεί...
—Είχατε χώς ό Π ιέτρ: άρνείται
την ένοχή τού;
—Ν»ί, λέ·ει χώς τή ν-χτα χοΰ
εγ'.νε τό εγκλημα, ήτανβ σχίτ (τού.
—θά ΰχάρχουν όμως καί μάρτ>
! ρες χοΰ θά μπορβσουν νά 6εδα·ώ-
σοον τό έναντίο — άν χρά^γματι αύ-
άς είνατ χολί» δύσκολο νά Ι το? «Τ"1 » ϊ^οφονος, καθως δια-
άλλά μ5ς είναι χολί» βύσχβλο νά Ι ?
άχοϊείξουμε την ένοχή τού. Σημ£·?α Ι τϊιν£("'ε' , , ,
τό χρωί χήγα χάλι στό δά-ος, μέ | %—Κανεις αχο τοος χωριχους δβ
την έλχίϊα νά δρώ καμμιά ενδειξη
τοΰ έγκληματος, κανένα χίίστήριο.
Μά, τίχοτε. Ή ραγίαία νιηιτερ'.νή
δροχή εσδ.«ΐ όλα τα χιβανά ίχνη.
—Καλά, καί ό κατηγορούμενος
τί στάση τηρ«ί;
—Διαμα.ρτύρ&ται γιά τή σύλλη-
ψη τού καί έχιμένει χώς είναι άθώ-
ος. 'Εγώ εΐχα ν' άρχίσω άμέσως
ε νΑ ί^'ί0**",· £^ω τή «■'**«»- της δολοφονίας τοΰ κόμητος.
"·Π -!«αςω τη σΰλληψή τού. Στό μεταξίι είχαμε φτάσει μπρός
£-2?*ς,δεν ,τ0,5 άποκρίθηκε. στήν χόρτα τοΰ Πύργου. Ό μαρκή-
•υφε'. χανω άχ' τό χτώμα κΓ'σιος, κατά συμδουλή τοΰ για-τρ«5,
Ό Αύγουστος Μπρούκ, χαρτοπαίκτης
τής πόλεως Σινσιννάτης, Όχάϊο, κ.αί
πρώην ύπασπιστής τοϋ δλλοτε βασιλέ¬
ως των λαθρεμπόρων, Τζώρτζ Ρή-
μους, φονευθείς εσχάτως είς εν ξενο¬
δοχείον τής πόλεως.
θά θελήση νά χροδώστ; τόν Ίταλό.
'Εξάλλοο, δλοι έδώ φοδοΰνται τα
δικαστήρ'.α καί τίς άνακρίσεις δ-
χως ό διάολος τέ λ'.δάνι. Άχό την
χρωϊνή χεριοίίία χοίι εκανα στό χω¬
ρία, κατάλαδα χώς γνωρίζουν τό
δολοφόνο καί χώς θά τόν περιφρόνη¬
σιν ασφαλώς, όχι έχ^ιδή σκότοσε
μά έχείδή εκλεψε... Τί τα θέλετε,
Ιτσι είναι χλασμενη ή ψυχή των
Κορσικανών.'
Ένω μιλούσαμε, χερχατούσαμε
σογχρόνως καί ΰστερ' άχό λίγο δρι-
σκόμαστε μχρός στό θερμοκήχιο, ό-
χοι» έκρϊτεΐτθ ό Πιέτρι, μαζύ μέ
τους τρείς χωροφύλχχες χού τέν έ-
χιτηροΰσαν.
Ό δράστης ήταν Ινχς μεσόκοχος
χντρχς, μάλλον κοντός, μά καλο-
φτιαγμένος, μέ χλατίι άθλητικό στή
θος, τα χοντρά χείλη τού καί τα
χλΐτειά τού -αύτιά, χροσέδιδαν στήν
δψη τού εκφράση κτηνωδίας.
Δέ φαινότχνβ χαθολου φοβισμέ-
νος. Άχεναντίίς: μάς κύτταζε μέ
χροκλητικό καί εΐρωνιχό 5φος.
Τή στιγμή έκείνη είδαμε τό γ·.α-
τρό νά βγαίνη άχ' τόν Π6Η:γο.
Μάλις μας χήρε τό μάτι το», ί)ρ-
θε άμέσως κοντά μας καί μάς είχε:
—Ή χρώτη μα·ς δο^λϋά τώρα
είναι νά δάλουμβ τόν Ίτ*λό μχρος
στό χτώμα....
—Μά, τί συμδαίνε; τόν ρώτησεν
ό μαρκησιος χερίεργος.
—Κάτι χού οΰτε νώ ό ϊδιος δέ
θά μχοροΰσα νά τό χροδλέψω. Ή
κηλίδα τοϋ-στήθοος άλλάζει όλοίνα
χρώμα καί σχήτΑα. ΜεΛ'.κές γραμ¬
μές, χοί» μόλις διεκρίνοντο χθές,
φαίνονται τώρα καθαρώτατα. Σέ τί
νά όφείλεται τό άχρόοχτο αύτό φαι-
νόμενο; Ίσως στήν άχοσύνθεση τοΰ
αιματος. Γίνεται τώρα χάνω στό
χτώμα καμμιά χημική έργασία, ή ό-
χοία θά μάς θέτη ασφαλώς στά ί-
χνη τού δολοφόνου. Είδατε τον δρά-
στη; μέ ρώτησε ΰστερα ό γ'.ατρός.
—Ναί, καί μοΰ φάνηκε σαν νά
διάδασα τό Ιγκλημα γραμμένο στό
πρόσωπό τού. Τί έγκληματική φυ-
σιογνωμία!
—Έχετε δίκηο, μο ύείπε τότβ ό
γιατράς. Ό ανθρωχος ούτος είναι
γεννημένος κακοΰργος. "Εχε! δλα
τα στίγματα τοΰ δολοφόνου. Μέτω-
χο χαμηλά, χλατειά αΰτιά,' μεγάλη
μασέλα.
"Γστερα άπό δέκα λεχτά τής ώ¬
ρας «ρ-ισκόματτε δλοι στό ΰχόγείθ,
άντίκρϋ στό χτώα,α χού ήταν £α-
χλωμένο πάνω σ' Ινα τραχέζι.
Γύρω άπ' τό τραχέζι οί ΰπηρέττι
είχον στησε'. ψηλές λαμχάδ«ς καϊ
άχοθέσει χρόχειρους στεφάνους. Τό
όλόγ'^νο χτώμα, φάνταζε σάν φιλ-
τισένιο, ετσι καθως φωτιζότχ; άχ'
Ι τή ντρεμάμενη λάμψη των λαμχά-
ίδων.
Μέ την χρώτη ματιά χοί» τοΰ ερ-
ριξα, είδα πραγματικώς τό κλαδί
τής άκακίας φαινότον πειό καθαρά
στήν άριστερά πλευρά τοΰ στήήους.
Είχε άλλάξει σχήμα καί φαινο-
τανε σαν Ινα πρόχε:·ρο σκίτσο!
Στό μεταξύ ό Πιέτρι, χού δέν εί¬
χε άχοδάλει άχό πάνω τού τό σχρ-
καστΓχό κοί- είρωνΐκό τού 5φος, στά-
θηκε μχρός στό χτώμα, καί τό κύτ-
ταζε άδιάφορο καί χεριφρονητΐκά!
"Γστ&ρα άνασήκωσε τους ώμους τού
καί γιόρΐσε τή ράχη τοο.
Ό γιατρός στεκότανε δίχλα στο
χτώμα κι' εξακολουθούσα νάχτ) καρ-
φωμένα τα μάτια^του χάνω στήν κη-
λίδο. Κάχοιος χωροφύλακας τόν
πλησίασε τότε καί τόν ρώτησε τί
πράμμα ήταν έκείνη ή μουτζθόρατ. Ό
γϊατρός, τού Ιδωσε πράθ-υμα Ιξηγη-
σεις. Τοΰ ξηγησε τό χερίεργο φαι-
' νόμ·ενο τής φωτογραφίας άχό τόν
κερουνό χάνω στό χτώμα.
Μάλις ό Πιέτρι άκο,ισε την ά-
χαντησι τοΰ γιατροΰ, Ιχασ« ξαφνικά
την ψυχραιμία τού καί γύρισε άπό-
τομα καί κύτταξδ μέ τρόμο τό γυ-
μνό χτώμο. Τα μάτια τού άρχισαν
νάπετοΰν δυνατές λάμψεις. κάτω
άχό τα χυκνά μαζωμένα φρύδια τθο.
Στήν άρχή δέν χίστευε χώς θά ή¬
τανε δυνατό νά γίνη αύτό χού ελεγε
ό γιατράς. "Οσο δμως, άπό τή στιγ¬
μή σέ στιγμή, ή γραμμές τής κη-
λίδος έξακολοΐίθοΰσαν νά πληθαί-
νο;ν καί τείνουν νά πάρουν κάχοι«
ωρισμένον σχήμα, τα εχανε, ίτρζμ*
σύγκορμος.
| "Ολοι μας είχαμε πειά καρφω-
,μένα τα μάτιά μας πάνω στή μυ-
στηριώδη έκείνη κηλίδα πού άλλα-
ζε γραμμήκαί σχήμα.
^ Ό -Π'.έτρ·. ήτβνε κίτρινος σάν
Ι τό θε'.άφι.
Η χημική έργασία τοΰ οίματος
χροχωροΰσε. Καί, Ιξαφνα, φανερώ-
θηκε μχροστά μας τό θαϋμα. Ή κη¬
λίδα εφερε τα χαρακτηρίστίκά τής
μουρης τοΰ Ιταλού.
Τάτε ό δολοφόνος, τρομοκρατημί-
νος, άχοδίδοντάς τα δλα αΰτά σέ
καχοιο ύχερφυσ'.κό φα·ινόμ»νο, άρχι-
σε' νά ούρλίάζη σάν τρελλός, μέ μά-
τια γουρλωμένα, μέ στάμα άφριβμέ-
νο, ξεσκίζοντα τα ροϋχά τού, τρα-
βώντας τα μαλλίά τού, καί χτυ-
χώντας τό κεφάλι τοο μέ τα δυό τού
χέρια.
Ό νεκρός «ίχεν έκδικηθη!...
Α. ΑΝΡΙΠΩ
Μ Δ1ΚΗ ΤΟΠ ΙΗΙΟΙΤ
11 ΐο» τό Άγιον ΠάΦο; τ.«ι Ζε».
ιήοος ημών, έξεταζόμτνο-ν Ολο ν·μ^
πής απόψιως, συμφών»ς μέ το«; τέ-
Τί Ρωμαϊκόν; καί Ίουοαΐχού; νόμονς.
Υπό Τραπιζονντίου, Ε1σαγγ(λέε»ς
%6η Π ο'θτι,ΛιχΛν. ΔεδΐιιεΛο*
II.
Η
ΟΠΤΙΟΣΤΠΥ ΗΛΙΟΥ
Τλο Τζάκ Αόντου. "Εργον πλίΐ-
ρες γοητείας χαΐ περιπκτειων. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής ζθ)ής των θα-
λασσών. Τιμαται οεδεμένον $1.00.
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
2βΤΗ «Τ.. ΝΕ** ΥΟΗΗ
28
—-Άχούτε; μέ ρώτησε έξαφνα ό
Ι Πά
*■
1
Ιχο^τηκδ ΧΛΐ χάλι Ινα «ρηνικό οδρ-
■λιασμα σκύλλων, «ί> άλι/χτούσαν*
ι ν* αίσθανόντουσαν κοντά το^ις
θάνατο.
—Είναι τα σκυλλιά τοΰ Μαρκη- ] ξαφνα ό μαρκήσιος, χού είχε σκύψει
έξέταζε το χάψιμο τού στηθους, την
χίτρινη χηλίδα χού ητανε στή μεση
καθώς χαί κάχοιο άλλο σημείο, έχεί
κοντά στή μχσχάλη, άδ'.όρατο σχε-
ϊόν, τό οποίον δμως τρ-αδοόσε χ&ρισ-
σότερο την χροσοχή τού.
Πάξ χράγμα! είχεν ά-
-Είστε λοιχόν καί σείς της γνώ χολυφυλλο κλαιϊί δένδρου. Καί 8-
^ — χού είχχ τότε —- χώς ό μως ό άϊερφός μ» δέν ·είχε στό κορ-
Ιβίΐλφές τού Μαρκησίου;... μί τού, δσο θομάμαί τοΰλάχιστο, κα-
-Πολί» τέ φοδάμαι... Ό κάμης νένα τέτοιο ξεχωρ'.στό σημάδι.
ΓΟλαέτΌ Ιχει έξχφανιτθ^ άχό τα
Ιχτέ; τό χρωΐ καί δέν φάνηκε χου-
Ιθενά. 'Εςάλλου, μή λησμονείτε χώς
Ιιίχε χολλούς έ^θ-ρούς καί χώς δρι-
σκάμαί—·ε στήν Κορσική, στή χώρα
τών άγρίων έκδΓκησεών. Πάμε νά
ΛΜί τί γίνεται έκεΐ κάτω.
Στο μεταξύ, τα σκυλλιά δέν «ίχαν
αύ:! νά ούρλιάζουν, ένω κάχοιο
|χόγ.Λ·νο φώς χλησίαζε χρός το μέ-
Ιρος μας, χρωματίζοντας τίς 3«ν-
|τ?οφ·Λλωσιές. Ύστερ' άχό λίγο,
τιάστηκε μχροστά μας ό μαρ-
Ι άέ
|χη- άς, κρατώντας
|ο2:ι στο χερι.
Τ όό
Ινα άναμμένο
—θά σάς έξηγησω άμέσως άχό
χού χροέρχεται αύτό, άχεκρίθηκΐ ό
γιατράς. Είναι, καί τούτο, Ινα φαι¬
νομένη τού χερχυνοΰ. Ινα φωτογρα¬
φή φαινόμενο, χού τό αναφέρων
χολλοί επιστήμονας στά συγγρ όμ¬
ματα τους...
; τόν ρώτησα·; μή χι-
στεΰοντας στ' αΰτιά μου.
—Κυττάξτε χε'.ό χροσεκτιχά αύ-1
τό τό σημάδι. Δέ μοιάζει μέ κλαδί
άκακίας; Άκακίες όμως δέν ΰπάρ-
χουν έδώ κοντά. *Αρα, ό κάμης δρέ ]
στή θέση χοΰ τόν
μ« νεκρό μετά την χτώσι τοΰ κεραυ-
νοΰ. Δηλαδή: ό κάμης δέχτττκε την
Τδ'.α στιγμή την μχαστουνιά καϊ τόν
μχροστά σέ μιά άχακία
Το πρόσωχό τού ήτανε χλωμό, συ
|ν;—ααμένο, καί τα κόκκχνα μάτια
|τίυ πετοΰσαν άστραχές θυμοΰ. Τού
Ϊώτ2με άμέσως, αύθάρμητα, τα χέ-
»α μας, χοίι τάσφιξε χωρίς νά χρο-
?ε:η λέξι. Ή ταραχή τού ήταν ά- —Μά είσθε δέδαιος, τόν ξανα-
ρώτησα, χώς χρόκειται γιά μιά ή-
λεκτρίκή φωτογραφία; Νόμιζα χώς
τό φαινόμενο αύτό είναι χολίι σχά-
ρ, μρ μ
Πρέχει τώρα νά ψάξοιιμε νά 6ρο5-
με αύτην την άκακία.
Μά ί έ
γρη
—Άχό δώ, ελόίτε, άχό δώ, μάς
|ει—ε ίστερ' άχό λίγο, μέ ΰχόκωφη
Καί μ&ς ωδήγησε έχατδ βηματα
αςχχέρα, χίσω άχό Ινα —>χνό θά-
|»'<ο. Βρκτκόταν έκεί ξαχλωμενος ό δερφός τού, ό χόμης, μκτόγυμνος νιο. Ό Φλαμΐιριών, άγίτχητε μοί), μέ διέκοψε τότε μ' άνρχομονησ'.α ό γιατρός, άναφέρει τέ εξής χεριστα- τικό: ΕΙδε κάχοτε κόότοιον έργάτη, •Π) κρανιο ανοιγμενο στα δοο, σε μΐσοχαράλυτο άχό τόν κλονισμό χού μύ, άν&ρώχου χοί» τόν δρήκε *ε-| υπέστη άπό την χτώση ενός κεραυ- Στήν άριστερή μεριά τοΰΐνοΰ. Ό έργάτης αύτάς, είχε σχε- -~, -,~..,ί-----?.._ .._..... 5(ασμένΟστή ράχ'η τού τόν τηλεγρα- φικό στΰλο έχάνω στόν όχοίον άκουμ- χοΰσε τή στιγμή χού εχεσε δίχλα τού ό ς του, φαινότανε Ινα· κάψιμο, ά μεγάλη κηλίδα κίτρινη, στή μέ- κζί μ!χ>ρ[δερη γόρ<οτριγύρω -τριγύρω, άλ Ιλ μ!χ>ρ[δερη γόρ<ο-τριγύρω, ^ άχλωνότβνε ώς τί) μασχάλη. Ο γιατρός γονάτισε δίχλα στό ωμ» χ2ί Ιην7ζ νά Ιξετίζ μέ μέ Ή κ. Κάθεριν Κάσσλερ, χήρα, έκ Σικάγου, ή όποία είχε καταδικασθή είς τόν δι' άγχόνης θάνατον επί συνεργίςι ί'ις φόνον καί ή όποία τώρα άφέθη έ- λενθερα, έπειδή απέθανεν ή σπουδαιοτέρα μάρτυς της κατηγορίας, ή Λίλιαν Φράζερ, έφ' όσον επρόκειτο νά γίνη αναθεώρησιν της δίκης. - ~ΤΠράκειται χερί έγκλήματος, ε'' «ινα· Ιτσι; τόν ρώτησε άξαφνα, ^?αΧνή φωνή, ό ά£ερφός τού :ωαενου. , ~ ,1· ό*θτ>ετω τουλάχιστον....
Ρΐο^φαινετα^ δηλαδή χώς ό άδερ-
θα ήταν ήδη νεκρός όταν
^η ρς δταν
; χτυχη- ό α^εραυνός. Ή χληγές
■» ΐνοιγε! ό κεραονός- δέν |χον
ό κεραονός- δέν χ
τε-10 σχήμ*. Κϋττά^τε την
η το ί Ό
χήμ
τοϋ χρανίου... Ό χε^αϋνός
β- τΐΓ^ 'δ'ότητα νά -ερνάγ, τό κόκ-
'« ^αν τρϋ-άνι δχ( δμως καί νά
ργ,
τρϋ-άνι, δχ( δμως
τίζΤ Ή χληγη
Ινα σίδερέ
νά
Γ *μ μοναχα άχό ενα σϊδεοένιο αίγ-
Κ» όργανο θά μχοροΰσε' νά γίνη.
Γ'1™; τ' ολεχω! (εξακολούθησεν
όχο?ος
στό
Γ·»^ργ!κό σάκκο τοο καί τκάλ(ζε
V
χληγή). Μιά σφαίρα!...
ϊνι, 'Ζ* ?ν? ~«μ.χί3ι, τόχωσε στήν
Γ''.^τή, τρίΜΓ* τού κρανίου κι'
I-
Γ, ■/·"
μ(χρο
?, ργγο λιγά-
χορυφή.
ίχον το βρήκαμε φώναξε.
τοδ έγκλημο-ος είναι
I-
ΰνι μέ σ^ρένΗ» μύτ
μς
τοΰνι μέ σ^ρένΗ» μύτη —
ώ. Ό δολοφόνος χτύχη-
ν* «ό τα λά ί έ
χ
τα χλάγ!3
—,ι τ0 'ί
μέ
?0 ^ μπα
σφηνώθηκε στό κρανίο τοο.
ρ* ό κ^ραυνός χώ |χε~ δί-
θϋ^τ1 άνέλκοσε μέσ' τό κεφάλι
ύ
V
,Το μόνο χού μάς μένει εί-
: ν βνλόφ ό λ
|θί
Εγω 6ερω χοιός είν' ό δολο-
έμοΰγκρισε ό μαρκήσιος.
'-~^6ε τόν επί κεφαλής τού
;, χοίι είχε λάδει μέ-
«ναζητήσείς γιά τό χτώ-
Όΰ είχε κάτι στ' αύτί. Τ-
ρς
Άν κατοτγίνεσαι μέ την φωτο-
γραφική, βά ξέρτ>ς χώς όταν ρ^ί-
σΛεται κανείς στό σκοτεινό ΐάλαμο
φτάνει νά μχη στό κοοτί της μη-
χανής μιά άχτΐδα φωτός ή ηλίου,
άχό την χειό μικρή τρύχα ή χαρ·α-
μάδα, γιά νά 6γη στήν χλάκα ή άν-
τικρυνή είκόνα. Τό ίδιο ακριβώς
σΰμίαίνει καί μέ τή δυνχτή λάμψη
τοϋ κεραυνοί, χοΰ χερνάει τοί»ς χό-
ρονς τοΰ σώμαιτος άxο^^xώνοντας
χάνω στό δέρμα, ό,τι βρίσκετίι κεί-
νη τή στιγμη μχρός στόν άνθρω-
χο....
γμ κατάχληκτοι τόν γ(α-
τρό. Είχαμε ξεχάσει ό ματρκήσιος
κι' έγώ, τό χτώμα τοΰ κόμητος καί
ρμόμ άχ' τα χείλη τοΰ σε·6α-
στοΰ έκείνου γέροΐ). 'Εν<ρ όμως η- μουν ετοιμος ν άτοΰ ζητήσω σνμ- χληρωματικές χληροφορίες, «ίδα νάρχουνται κάτι χωρικοί, κρατών- τας Ινζ φορ«ίο. Ξάχλωσαν άχάνω τόν κάμητα, τόν σκέχασαν μ' Ινα χντρο σεντόνι — κα ίξεκινησαμε γιά τόν χύργο. Ό μαρκησιος εΐχβ ξθ στούς χένθιμους στο- χ3σμούς τού Ό ά μς —Ό άνθρωχος τόν όχοίον 6χο- χτεύομαι γιά δολοφόνο τοΰ δυστυχι- σμένου μου άδελφοϋ, μάς είχε άξα- φνα, είνε ό Πιέτρι, κάχοιος Ιτα¬ λός άγρΐάνθρωχος χού είχε άφορ- 1*ίνδτ3 '. ο μαρ-κησιος. Μοΰ άφοΰ είμαι καί δή- μές νά μην τάχει καλά μέ τόν μ*· καρίτη, έχειδή χολλές φορές τοΰ είχε χη νά φύγει άχό τέ χωριό μας. Τόν φοδάτανε χάντα... —Αύτο θά τό δοΰμβ αύριο τό χρωί, τού είχε ό γιατράς. θά μχο- ρέσω τότε μέ τό φώς τής ημέρας νά διακρίνω τί σχήμ.α Ιχει ή κηλί¬ δα τοΰ στήθους, κοντά στόν ώαο. Μοΰ φάνηκε χώς κοντά στο κλαδί χοίι άχοτυχώΐηκε κεί χάνω βίδα καί κάτι άλλες γραμμές. Καί θά είνα:, ξέρετε, χολίι χερίεργο άν αϊί- ριο, μέ τέ φώς της μέρας, δοΰμε νά χροδάλη μπροστά μας καμμιά καθα,ρή «Γκόνα χοΰ δέν μχοροΰσε νά την δοϋμε τή νΰχτα καί χοίι ίσως μάς δίαφωτίσεΐ χάνω στό μ^στήρ!Ο είχε νά μεταφέρουν τό χτώμα τοΰ α- δελφοΰ τθο στό χειό δροσερό ΰχο- γε·.ο καί διέταξ* τό ^ρωρο νά μεί¬ νη δλη τή νΰχτα κοντά στό νεκρά. "Γστερα, χήγαμε νά χάρουμε κανέ¬ ν α κονιάκ, νά τονωσουμΐ τα κλονι- σμένα μας ώρχ. * * · "Οταν ξύχνησα την άλλη μέρ« τό χρωΐ, είδα τό μαρκήσϊθ νά σοο- λατσάρη κάτω άχό τό χχρ·άτ)^ρό μοο μέ νευρτκά δήματα. Καιτέδη-Αα καί τόν ρώτησα άν είχε νά μοΰ χη τί- χοτα νέο. —Νά, μοΰ «ίχε, συνέλαδαν τόν Πιέτρι, τό ν'Ιταλό χού σάς ελεγα, την άνάκριση, χρίν τοΰ δώσω καιρΐΐ νά σκεφτή καί νά έτοιμάση τάς ά- πατ^τήσεις τού, μά δέ μ' άφησε ό γ:ατράς... 'Εξακολουτ>εί νά είναι
κλειτμένος στό υχόγειο καί νά έςε-
τάζη έκείνη την χερίφημη — καί
λιγάκη πρωτότυχη! — φωτογραφία.
Μοΰ φαίνετατι όμως χώς άδικϊ κο-
Χ'.άζεί...
—Είχατε χώς ό Π ιέτρ: άρνείται
την ένοχή τού;
—Ν»ί, λέ·ει χώς τή ν-χτα χοΰ
εγ'.νε τό εγκλημα, ήτανβ σχίτ (τού.
—θά ΰχάρχουν όμως καί μάρτ>
! ρες χοΰ θά μπορβσουν νά 6εδα·ώ-
σοον τό έναντίο — άν χρά^γματι αύ-
άς είνατ χολί» δύσκολο νά Ι το? «Τ"1 » ϊ^οφονος, καθως δια-
άλλά μ5ς είναι χολί» βύσχβλο νά Ι ?
άχοϊείξουμε την ένοχή τού. Σημ£·?α Ι τϊιν£("'ε' , , ,
τό χρωί χήγα χάλι στό δά-ος, μέ | %—Κανεις αχο τοος χωριχους δβ
την έλχίϊα νά δρώ καμμιά ενδειξη
τοΰ έγκληματος, κανένα χίίστήριο.
Μά, τίχοτε. Ή ραγίαία νιηιτερ'.νή
δροχή εσδ.«ΐ όλα τα χιβανά ίχνη.
—Καλά, καί ό κατηγορούμενος
τί στάση τηρ«ί;
—Διαμα.ρτύρ&ται γιά τή σύλλη-
ψη τού καί έχιμένει χώς είναι άθώ-
ος. 'Εγώ εΐχα ν' άρχίσω άμέσως
ε νΑ ί^'ί0**",· £^ω τή «■'**«»- της δολοφονίας τοΰ κόμητος.
"·Π -!«αςω τη σΰλληψή τού. Στό μεταξίι είχαμε φτάσει μπρός
£-2?*ς,δεν ,τ0,5 άποκρίθηκε. στήν χόρτα τοΰ Πύργου. Ό μαρκή-
•υφε'. χανω άχ' τό χτώμα κΓ'σιος, κατά συμδουλή τοΰ για-τρ«5,
Ό Αύγουστος Μπρούκ, χαρτοπαίκτης
τής πόλεως Σινσιννάτης, Όχάϊο, κ.αί
πρώην ύπασπιστής τοϋ δλλοτε βασιλέ¬
ως των λαθρεμπόρων, Τζώρτζ Ρή-
μους, φονευθείς εσχάτως είς εν ξενο¬
δοχείον τής πόλεως.
θά θελήση νά χροδώστ; τόν Ίταλό.
'Εξάλλοο, δλοι έδώ φοδοΰνται τα
δικαστήρ'.α καί τίς άνακρίσεις δ-
χως ό διάολος τέ λ'.δάνι. Άχό την
χρωϊνή χεριοίίία χοίι εκανα στό χω¬
ρία, κατάλαδα χώς γνωρίζουν τό
δολοφόνο καί χώς θά τόν περιφρόνη¬
σιν ασφαλώς, όχι έχ^ιδή σκότοσε
μά έχείδή εκλεψε... Τί τα θέλετε,
Ιτσι είναι χλασμενη ή ψυχή των
Κορσικανών.'
Ένω μιλούσαμε, χερχατούσαμε
σογχρόνως καί ΰστερ' άχό λίγο δρι-
σκόμαστε μχρός στό θερμοκήχιο, ό-
χοι» έκρϊτεΐτθ ό Πιέτρι, μαζύ μέ
τους τρείς χωροφύλχχες χού τέν έ-
χιτηροΰσαν.
Ό δράστης ήταν Ινχς μεσόκοχος
χντρχς, μάλλον κοντός, μά καλο-
φτιαγμένος, μέ χλατίι άθλητικό στή
θος, τα χοντρά χείλη τού καί τα
χλΐτειά τού -αύτιά, χροσέδιδαν στήν
δψη τού εκφράση κτηνωδίας.
Δέ φαινότχνβ χαθολου φοβισμέ-
νος. Άχεναντίίς: μάς κύτταζε μέ
χροκλητικό καί εΐρωνιχό 5φος.
Τή στιγμή έκείνη είδαμε τό γ·.α-
τρό νά βγαίνη άχ' τόν Π6Η:γο.
Μάλις μας χήρε τό μάτι το», ί)ρ-
θε άμέσως κοντά μας καί μάς είχε:
—Ή χρώτη μα·ς δο^λϋά τώρα
είναι νά δάλουμβ τόν Ίτ*λό μχρος
στό χτώμα....
—Μά, τί συμδαίνε; τόν ρώτησεν
ό μαρκησιος χερίεργος.
—Κάτι χού οΰτε νώ ό ϊδιος δέ
θά μχοροΰσα νά τό χροδλέψω. Ή
κηλίδα τοϋ-στήθοος άλλάζει όλοίνα
χρώμα καί σχήτΑα. ΜεΛ'.κές γραμ¬
μές, χοί» μόλις διεκρίνοντο χθές,
φαίνονται τώρα καθαρώτατα. Σέ τί
νά όφείλεται τό άχρόοχτο αύτό φαι-
νόμενο; Ίσως στήν άχοσύνθεση τοΰ
αιματος. Γίνεται τώρα χάνω στό
χτώμα καμμιά χημική έργασία, ή ό-
χοία θά μάς θέτη ασφαλώς στά ί-
χνη τού δολοφόνου. Είδατε τον δρά-
στη; μέ ρώτησε ΰστερα ό γ'.ατρός.
—Ναί, καί μοΰ φάνηκε σαν νά
διάδασα τό Ιγκλημα γραμμένο στό
πρόσωπό τού. Τί έγκληματική φυ-
σιογνωμία!
—Έχετε δίκηο, μο ύείπε τότβ ό
γιατράς. Ό ανθρωχος ούτος είναι
γεννημένος κακοΰργος. "Εχε! δλα
τα στίγματα τοΰ δολοφόνου. Μέτω-
χο χαμηλά, χλατειά αΰτιά,' μεγάλη
μασέλα.
"Γστερα άπό δέκα λεχτά τής ώ¬
ρας «ρ-ισκόματτε δλοι στό ΰχόγείθ,
άντίκρϋ στό χτώα,α χού ήταν £α-
χλωμένο πάνω σ' Ινα τραχέζι.
Γύρω άπ' τό τραχέζι οί ΰπηρέττι
είχον στησε'. ψηλές λαμχάδ«ς καϊ
άχοθέσει χρόχειρους στεφάνους. Τό
όλόγ'^νο χτώμα, φάνταζε σάν φιλ-
τισένιο, ετσι καθως φωτιζότχ; άχ'
Ι τή ντρεμάμενη λάμψη των λαμχά-
ίδων.
Μέ την χρώτη ματιά χοί» τοΰ ερ-
ριξα, είδα πραγματικώς τό κλαδί
τής άκακίας φαινότον πειό καθαρά
στήν άριστερά πλευρά τοΰ στήήους.
Είχε άλλάξει σχήμα καί φαινο-
τανε σαν Ινα πρόχε:·ρο σκίτσο!
Στό μεταξύ ό Πιέτρι, χού δέν εί¬
χε άχοδάλει άχό πάνω τού τό σχρ-
καστΓχό κοί- είρωνΐκό τού 5φος, στά-
θηκε μχρός στό χτώμα, καί τό κύτ-
ταζε άδιάφορο καί χεριφρονητΐκά!
"Γστ&ρα άνασήκωσε τους ώμους τού
καί γιόρΐσε τή ράχη τοο.
Ό γιατρός στεκότανε δίχλα στο
χτώμα κι' εξακολουθούσα νάχτ) καρ-
φωμένα τα μάτια^του χάνω στήν κη-
λίδο. Κάχοιος χωροφύλακας τόν
πλησίασε τότε καί τόν ρώτησε τί
πράμμα ήταν έκείνη ή μουτζθόρατ. Ό
γϊατρός, τού Ιδωσε πράθ-υμα Ιξηγη-
σεις. Τοΰ ξηγησε τό χερίεργο φαι-
' νόμ·ενο τής φωτογραφίας άχό τόν
κερουνό χάνω στό χτώμα.
Μάλις ό Πιέτρι άκο,ισε την ά-
χαντησι τοΰ γιατροΰ, Ιχασ« ξαφνικά
την ψυχραιμία τού καί γύρισε άπό-
τομα καί κύτταξδ μέ τρόμο τό γυ-
μνό χτώμο. Τα μάτια τού άρχισαν
νάπετοΰν δυνατές λάμψεις. κάτω
άχό τα χυκνά μαζωμένα φρύδια τθο.
Στήν άρχή δέν χίστευε χώς θά ή¬
τανε δυνατό νά γίνη αύτό χού ελεγε
ό γιατράς. "Οσο δμως, άπό τή στιγ¬
μή σέ στιγμή, ή γραμμές τής κη-
λίδος έξακολοΐίθοΰσαν νά πληθαί-
νο;ν καί τείνουν νά πάρουν κάχοι«
ωρισμένον σχήμα, τα εχανε, ίτρζμ*
σύγκορμος.
| "Ολοι μας είχαμε πειά καρφω-
,μένα τα μάτιά μας πάνω στή μυ-
στηριώδη έκείνη κηλίδα πού άλλα-
ζε γραμμήκαί σχήμα.
^ Ό -Π'.έτρ·. ήτβνε κίτρινος σάν
Ι τό θε'.άφι.
Η χημική έργασία τοΰ οίματος
χροχωροΰσε. Καί, Ιξαφνα, φανερώ-
θηκε μχροστά μας τό θαϋμα. Ή κη¬
λίδα εφερε τα χαρακτηρίστίκά τής
μουρης τοΰ Ιταλού.
Τάτε ό δολοφόνος, τρομοκρατημί-
νος, άχοδίδοντάς τα δλα αΰτά σέ
καχοιο ύχερφυσ'.κό φα·ινόμ»νο, άρχι-
σε' νά ούρλίάζη σάν τρελλός, μέ μά-
τια γουρλωμένα, μέ στάμα άφριβμέ-
νο, ξεσκίζοντα τα ροϋχά τού, τρα-
βώντας τα μαλλίά τού, καί χτυ-
χώντας τό κεφάλι τοο μέ τα δυό τού
χέρια.
Ό νεκρός «ίχεν έκδικηθη!...
Α. ΑΝΡΙΠΩ
Μ Δ1ΚΗ ΤΟΠ ΙΗΙΟΙΤ
11 ΐο» τό Άγιον ΠάΦο; τ.«ι Ζε».
ιήοος ημών, έξεταζόμτνο-ν Ολο ν·μ^
πής απόψιως, συμφών»ς μέ το«; τέ-
Τί Ρωμαϊκόν; καί Ίουοαΐχού; νόμονς.
Υπό Τραπιζονντίου, Ε1σαγγ(λέε»ς
%6η Π ο'θτι,ΛιχΛν. ΔεδΐιιεΛο*
II.
Η
ΟΠΤΙΟΣΤΠΥ ΗΛΙΟΥ
Τλο Τζάκ Αόντου. "Εργον πλίΐ-
ρες γοητείας χαΐ περιπκτειων. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής ζθ)ής των θα-
λασσών. Τιμαται οεδεμένον $1.00.
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
2βΤΗ «Τ.. ΝΕ** ΥΟΗΗ
«ΕΘΝΊΚΌΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 198*.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΑΗΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τδ χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδασκει πως
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τόπρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Ελληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών και συμδουλων.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα ϊγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικών. Έξαιρετικη
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναΰτα» τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχών πλοίων.
Ποόσωπα έξασκήσαντα καθηχον-
τα Αμερικανόν πολίτου ^ωρϊς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομενων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν^ τφ
'Εξωτεριχφ. Άκύ|ωοα; εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
στς διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
καί Έλληναστί. Έρωτήσεις καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Έρωτήσεις χ<ά άπαντήσεις σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ήνωμενων Πολι¬ τειών. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή¬ σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των δήμων καί πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ ΡΙΩΝ.—· "Έκδοσις διαβατήριον είς πολίτας διαμενοντας έν τφ εξω¬ τερικώ. Προαπαιτούμεναι διατυ- πώσεις. ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΓΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ. ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Εκ- τελεστική Έξουσία. Ποόεδρος. 'Υ πουργικόν Συμβούλιον. Νομοθετι- κή Έξουσΐα. Βουλή καΐ Γερουοΐα. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τσϋ Κογκρέσσου. Δικαστική Έξουσία. Ανώτατον Δι καστήριον (δυρΓβΓΠβ ΟοιΐΓί οί Ιηβ ϋηΐΐβά" 5(3(ε5) καί διάφορα δλλα Όιιοσπονδιακα Δικαστηρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θετική αυτών έξουσία. Βουλή καί Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία. Κνβερνήτης (ΟονβΓΠθΓ) καΐ σΰμ- βονλοι αυτού. Δικασπκή έξουσία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (δΐβΐβ δυρΓβΐτιβ ΟουΗ) καί κατωτέρα δικαστηρια. Κομη- τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬ ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ- νων Πολιτειών ('Ελληνκ—Ι χαΐ Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΓΊΌΚΡΙ- ΣΕΙΣ αναφέρομεν—, είς τό Σΰν- ταγμα καί την ΌμοσπονΒιακήν Κυ¬ βέρνησιν (Έλληνκ—Ι καί Άγγλι¬ στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ^εοοε το τηε αμεβιοαν ρϊ,αο. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΠΌΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόοετον τιμάται ...,.........· · · -°λλ· 1-25 Μττν άνα6άλλετε%κατ>ό'λου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΡΑίΡ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ___Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαικαΙ Άποιχίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. Έπανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις ( τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Σνντάγματος.
Αί Δεκατρεϊς άρχικαί ^ Πολιτειαι,
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοϋ. Έμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰοα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποω-
τοτύπω χαΐ μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ__Ποϊοι ΰπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (α.υοΐ8 ΪΓηππβταηΐΒ).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά¬
σται (<ταοΐ3 ρΓβίβΓΓβά ίπιηιί- (?Γ3πΙδ). Μετανάσται έκτός άνα- Ι.ογίας (ηοη-φΐοΐβ ίπιΐηΪ£Γ3ηΐ3) θετά τέκνα. Άναλογία (Οαο(α). Οί μή μετανάσται δέν ύπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά τοϋς μέλλοντας νά άναχωρήσουν διά τάς Ήνωιιενας Πολιτείας, μβ- τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα¬ ναστών. Άποκλεισμόςι. "Εφεσις. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξέναι υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (Αΐίεπ νβΙβΓβηδ). Πρόσκλησις ^μεταναστών έκτός ά¬ ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα- νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφεν θώσιν έν τ$ εξωτερικώ. Αίτησις ττρός τόν Γενικόν Έπόπτην τής Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι στοποιητικά, η1 5δειαι Ιπιστροφη'ς. Π ώς έκδίδονται τα Πιστοποιητι- κά Έπιστροφής. Πόλεις < μέρη δπου ^έδρεύουν Μεταναστ,εντικαϊ Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά- τας τοΰ Μεταναστευτικοΰ Νόμον. Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα- ναδάν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬ ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. ^ Άποκλειόμενοι τίίς Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχΰετ διά τούς ζητήσαντας άπαλλαγην άπό της στρατιωτικής υποχρεώσεως κα- τ άτόν πόλεμον. Δικαστηρια Πο¬ λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬ λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ- ως και πρωτα ϊγγραφα. Πιστο—·- ητικόν άφίξεως. ΑΓτησις διά τα 14Ο ν¥Ε8Τ 2βΤΗ δΤ., (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΝΕτΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ΞΕΝΑ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ Η ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΑΜΨΩΝ ___μου, δέν είμ*ι εΰ γ νος. Ή γυναϊκά μ<χ) ή Ίοολια άλ- λαξε χολί» τον τελευταίο^καιρό. 'Ε- σίι την είχες γνωρίοΐΐ ησνχη, φρο- νιμη, γλϋΛε-.ά. Τώρα εγινε ζηλιάρα, δύστροχη καί τοραννική. Λένε χώς ό χαραχτήρας των γυνααών δια- μορφώνεται όριστικά στα -τριάντα χοόνια, άλλά ή δική μου δέν έκλεισε άχόμη τα εΐκοΐιοχτώ. Έγώ άχεναν- τίας δέν άλλαξα χαθόλο·ο, έμεινα δχως ήμο·->ν καί άλλοτε: μιά καλή
■?διά %ΐ ενας καλδς σύζυγος.^
Γι' αύτδ δέν μχορώ νά καταλαίω
χτί μοΰ φέρνεται χάντα μ' αύτδν
τόν άσχημο τρόχο. Άν τΰχη νά γιπ
ρίσω τρία λεχτά άργότε^α γίά τδ
δείχνο, μόλις μέ ίδη μοΰ άρχίζει τον
έξάψαλμο καί χολλές φορές κοιμα-
μαι νηστικός. "Οταν δέν μχορώ νά
ίκανοχοιήσω" δλα τα γοΰστά της και
νά έςαφλησω τάς χαραγγελίας της,
χέφτει λιχό·θομη καί τρομάζω νά την
συνεφέρω. Ή ύχομονή μοϋ έχει έξαν-
τληθη χ-εΐά καί ή ζωή μου κατάν-
τησε άληΦινδ μχρτύριο... 'Εσύ χού
εί-ται γιατρός χρέχει, χωρίς άλλο,
νά ξέρης κανέν* φάρμακο καί γι'
αύτην την άρρώστεια,
Αύτά ελεγε μιά μερά δ άρχιτέ-
κτων Πανί στδ φίλο τοο Δόκτορα
Ποντύ, χού είχε γιφίσει τότε άπο
την Άφρική, δχου σχούδαζε χολλά
χρόνια.
Ό γιατρός κώτταξε χροσεχτικά
τόν καλόκαρδο σύζί>γο τής Ίουλίας,
μέ τα μεγάλα μουστάκια κχί τα χυ-
κνά γένειά, χοί) τον είχε γνωρίσει
άλλοτε στδ Καρτιέ-Λατέν, δταν ή-
ταν φοιτητής, σαλλογίστηκε λίγες
στιγμές καί τοΰ *ίχε.
—-θέλεις νά σοΰ δρώ έγώ έναν
τρόχο σωτηρίας;
—θά μέ σκλαΰώσης!
—"Ε λοιχδν, ξυρίσοϋ!
Ό Πανί άνεχ·ήδησεν έ'κχληκτος.
—Πώς,;
—Μάλιστα, σοΰ 'εί·χα να ξνρι-
ττης. Έμχα μέσχ σ' ενα κοορεΐο
καί κόψδ μουστάκια καί γένειά. Δέν
έχης νά φαδηθης τίχοτε, αύτήι εί¬
ναι ή μόδα.
—Μά δέν μχορώ νά καταλάδω
χώς θ' άλλάξή ό χαρακτηρας τής
γυναίκας μου...
—"Εχεις 'έμχιστθσύνη σέ μενά,
ν αί ή δχι; Αοκιμασε καί ιθά ιδής.
Ό Πανί είχεν άχε.ριόριστη έμχι-
στοσύνη στδ φίλο τοϋ καί στήν έχι-
στήμη τοΐ> κι' απεφάσισε νά δοκιμά¬
ση τδ <φάρμχκο χοίι τοΰ χρότεινε άν καί δέν καταλάδαινε σέ τί 0ά τοΰ ώφελοΰσε. Γι' αύτό λοιχόν χωρίς νά διστάση μχήκε σ' Ινα κονρεϊο κι' δ- στερα άχδ ενα τέταρτο χερχατοΰ— στδ δ.ρόμο εντελώς ξυρισμένος. Στδ χρώτο δλέμμα χού είχε ρίξει στδν καθρέφτη τοΰ κοορείοΐί, μετά τό ξύ- ριομα, δέ μχόρεσε νά %ρχτ·ησ·$ την εκχληξί τοι». Τό χρόσωχό τοι> βίχβ
άλλάξει καΌ' ολοκληρίαν, είχβ γί-
νει άγνωριστος.
Ή χρώτη τού σκέψις ήττον τί δ-
χοδοχή θά τουκανβ ή γυναΐκά τού
όταν Θα γύριζε σχίτι. Ποτέ βεβαία
δέ τ)ά τοΰ συγχωροΰσε 'αύτήν την ά-
νοησία χοί» εκανε, χωρίς νά ζητήση
χροηγουμένως τή συμδουλή της. Θά
τοΰ δημιθϋργοΰσε σκηνές λέγοντας
ότι χαρ·εμορφωσε τδ χρόσωχό τοο
γιά νά ξεγελάση τή δικαιοσύνη, έ-
χειδή Θάχβ άνακατβ^Θη σέ καμμιά
κλοχη, σέ κανένα μεγάλο Ιγκλημα,
ή^ τουλάχιστον γιά νά μίιν χαλάση
τδ χατήρι καμμιας έρωμενης τοο,
"Α, τον δινστυχισμενο!.. Τί τοδρθ*
ν' ακολουθήση την συμδοολή αύτοΰ
τού ήλιΦίοο Ποντύ!... 'Αλλος τρδ-
χος σωτηρίας δέν ύχηρχεχειά. Δέν
θά γύριζε στδ σχίτι τον —>{ν άφγ)-
ση νά ξαναφυτρώσθϋν τα γένειά
—υ...
'Αλλά κάχοιο τυχαίο ιτεριστατι-
κδ τον άνάγκασβ ν' άλλάξ^ γνώμη.
Καθώς χροχωροΰσε σοναντηθηκε μέ
κάχοιον χελάτη τοι>, έναν χερίφημο
ζωγράφο, τού όχοίου €ΐχ« κατασκεο-
άτει το έργαστήριον, κΐί άχό τδ ο¬
ποίον άκόμη δβν είχ« χληρωθη. Γι'
αύτό λ<κχδν ετρ^ξε κοντά τού, κι' έχειδή ό καλλιτέχνηΐ; τδν κύτταζεν εκχληκτος, χωρίς νά τδν άναγνω- ρίζη,^δ άρχιτέκτων τοΰ έξήγησε, χώς εγινε ή μεταμόρφωσίς το». —Μά την άλήθ-εια, φώναζβ ό ζωγράφος, δέ σίς «ίχα γνωρίσει, ξε- ρετε χόσο άλλάξατε; Τώρα φ«ίνβ- »β& έν€0Π3τικός, έχίμονος, θαρρα- Ή κ. Γκλάντυς Φόστερ Μπήρδσλη, χήρα τοΰ φονευθέντος Μπήρδσ/η, Μπρίτζπορτ, μετά των δύο δικηγόρων της, Κιλπάτρικ καί Φρίδιιαν, δεξιί λέος. "Εχετί χάνω σας κάτι άχό την εκφράση Ρωμαίοο αύτοκράτο- ρος, Άμβρικανοΰ έκατομμυριούχοι>,
Γβρμανοΰ άεροτόροο.
—Νομίζετε;
—Ειμα' δέδαιος. Τα συγχαρη,τή-
ριά μου, άγα—ητέ, χαίρετε.
Καί έξαφχνίσθηκβ εγκαίρως άφί-
νοντας στή θέσι τοα τον άρχιτέκτο-
να, γεμ.5τον χαρούμενη Ιχ,χληίη καί
αύτο&αυμαομό, νά χτυχάη δονατά μέ
τό χόδι τοϋ τό χεζοδρόμΐο. Διάδο-
λε!
Άιροΰ φαίνόνταν έ>εργητικός, δέ
μχοροΰσε χα·ρά νάναι. Εύκαιρία μόνο
δέν τοΰ είχε δοθή ώς τότε γιά νά τδ
άχοδεί^ϊ). Μέ τό κεφάλι ύψωμένο
άγέρωχα, καί τό στητ)ος ιτροτεταγ-
μβνο, γεμάτος χίστι καί ένθουσια-
σμό, δι·&ΰθύνθηκ« μέ μ*γάλα δημα-
τα στο σχίτι τού.
Ή Ίουλίχ μόλις τόν είδ« νά
μχαίνη στήν χόρτα, ώχισθοχώρησε
εκχληκτη μέ τα μάτιζ διειτταλμένα
καί' τα νύχια Ιτοιμα γιά έχί&εση.
Πνιγμένη άχό τή λύσσα καί τή μα-
νία της, τοΰ φώναξδ:
—Τί είναι αύτό?
Έκεΐνος δμως έμψυχωμένος άχό
τό Οάρρος πού <ρατ«ρων& τδ χρόσ<ι>-
χό τού, άχάντησβ άχογασιστικά:
—'Εγώ εΐμαι!
—Καί τόλμησες... τοό φώναξβ
μέ Θυμ6, γιά χοιδ λόγο; "ρατί;
Ό^ Πανί τότε χωρίς νά χάση
τό θάρρος τοο έξακολούθησβ μβ το
ίδιο 5φος καί μέ μιά μεγαλοχρεχη
χειρονομία:
—Φτάνει πειά... *Βκ«να ό,τι μοΰ
άρεσε. Μήχως έγώ σοΰ ζήτησα χο-
τβ έξϊ)γησεις, όταν εδαζες φεύτικα
μαλλιά; Γι' βύτδ χρέχει νά
σης καί νά αφήσης στήν χάντα Μ
ήξερες. Είνακ Ιτοιμο τδ δεϊ«ΰ;
—"Ω! "Ω! Φαινεται χώς Ιγ'
άλλάξει χαρακτήρα, τοΰ είπ»
θώς χερνοΰσε στήν τραχεζαρίΐ·
τε βά ξαναφυτρώσουν τα γένειά ι
—Δέ Οά τ' άφησω νά ξανχδγβ
χοτέ!...
Ταραγμένη άχδ την ξαφνίχηί
ταδολή τοΰ σοζύγοο της κ *|
τούς άχότομους τρόχαος τοο, ΐ](
ουλια ρούφηξε τή σούχακαί ν.ατα*
την όργή της χωρίς νά χ^ ^
Κά&ε φορά χού εξεδήλωνε ■
μιά έχαναστατική διάθ«σι, ο
γός της κυττάζονταν στδν χ»
φτη, εχερνε βάρρος καί της '-'-ΐ
ταν άγρΐϊ.
—Π άψε!... Σοΰ τδ άχαγορ^
Έτσι κάθε μερά σι>νέτρ'6ε(>
άχδ μίαν ίδιοτροχία της νηι%
τοο, ή όχοία στδ τέλος τοΰ μΓ
βίχ« ξαναγίνει ησνχη, φρονψτ)
εύγενική, δχως ήταν τούς ""Μ
μήνες τοΰ γάμον τοος. ^
Ό Πανί ετρεξε τότε στο
Ποντύ, τοΰ <ραν£ρωσε τδ θ: ^. τδν εύχαρίστησε μ' δλη τού την διά ι —Βλέιτεις, τοΰ είχε γελωντα?| γιατρός, ότι *ίχα δίκηο^ Ή Δαλιδά άφήρεσ* την τοϋ Σαμψών κόδοντας τα ( τοο. Έσύ την έκδικηβη^ς ? την Δαλιίά, δηλαδήτήν Ίοολι». Έκλεκτά διδλία έχε. 1*6% Βιδλιοχωλίίον τοΰ «Έβν«χβ» ρυκος». ϋΟΡΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕ ΔΙΑ ΓΝΗΣΙΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.60 ΤΟ ΓΑΛΟΝΪ Ι-ΙΙ-ΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ Β- ΔΙ· ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ $3.00 ΤΟ Τα κάλλιστα έν τη γρφ Είναι έν χρήσει άπό τοΰς με- γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς της Άμερικής. Κάμνουν καπέλλο κανσύργιο. Δέν τθ βλάπτουν. Δέν περιέχον» όξέα. Ζητήσατε νά σας στ·ιλυ>
μέν δωρεάν ωραίαν ΌΪ8ρ1αγ
8ΐ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΚΚ5
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥβΕΙΣ ΤΩ 1873 .
626 ΒΒ0Α_ν7ΛΥ ΝΕ
Οίχος διά Η»1 Β&αάΒ, Δέρματα καί δλα τα «ίδη
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΑΗΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τδ χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδασκει πως
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τόπρακτικωτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Ελληνας της Α-
μερικής μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών και συμδουλων.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα ϊγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικών. Έξαιρετικη
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναΰτα» τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχών πλοίων.
Ποόσωπα έξασκήσαντα καθηχον-
τα Αμερικανόν πολίτου ^ωρϊς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομενων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν^ τφ
'Εξωτεριχφ. Άκύ|ωοα; εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
στς διά την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
καί Έλληναστί. Έρωτήσεις καί ά-
παντήσεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Έρωτήσεις χ<ά άπαντήσεις σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ήνωμενων Πολι¬ τειών. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή¬ σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των δήμων καί πόλεων, κλπ. ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ ΡΙΩΝ.—· "Έκδοσις διαβατήριον είς πολίτας διαμενοντας έν τφ εξω¬ τερικώ. Προαπαιτούμεναι διατυ- πώσεις. ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΓΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ. ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Εκ- τελεστική Έξουσία. Ποόεδρος. 'Υ πουργικόν Συμβούλιον. Νομοθετι- κή Έξουσΐα. Βουλή καΐ Γερουοΐα. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τσϋ Κογκρέσσου. Δικαστική Έξουσία. Ανώτατον Δι καστήριον (δυρΓβΓΠβ ΟοιΐΓί οί Ιηβ ϋηΐΐβά" 5(3(ε5) καί διάφορα δλλα Όιιοσπονδιακα Δικαστηρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νομο- θετική αυτών έξουσία. Βουλή καί Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία. Κνβερνήτης (ΟονβΓΠθΓ) καΐ σΰμ- βονλοι αυτού. Δικασπκή έξουσία. Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (δΐβΐβ δυρΓβΐτιβ ΟουΗ) καί κατωτέρα δικαστηρια. Κομη- τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬ ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ- νων Πολιτειών ('Ελληνκ—Ι χαΐ Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΓΊΌΚΡΙ- ΣΕΙΣ αναφέρομεν—, είς τό Σΰν- ταγμα καί την ΌμοσπονΒιακήν Κυ¬ βέρνησιν (Έλληνκ—Ι καί Άγγλι¬ στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ^εοοε το τηε αμεβιοαν ρϊ,αο. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΠΌΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόοετον τιμάται ...,.........· · · -°λλ· 1-25 Μττν άνα6άλλετε%κατ>ό'λου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΡΑίΡ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ___Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαικαΙ Άποιχίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. Έπανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις ( τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Σνντάγματος.
Αί Δεκατρεϊς άρχικαί ^ Πολιτειαι,
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοϋ. Έμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰοα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποω-
τοτύπω χαΐ μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ__Ποϊοι ΰπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (α.υοΐ8 ΪΓηππβταηΐΒ).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά¬
σται (<ταοΐ3 ρΓβίβΓΓβά ίπιηιί- (?Γ3πΙδ). Μετανάσται έκτός άνα- Ι.ογίας (ηοη-φΐοΐβ ίπιΐηΪ£Γ3ηΐ3) θετά τέκνα. Άναλογία (Οαο(α). Οί μή μετανάσται δέν ύπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά τοϋς μέλλοντας νά άναχωρήσουν διά τάς Ήνωιιενας Πολιτείας, μβ- τανάστας καί μή. Έξέτασις μετα¬ ναστών. Άποκλεισμόςι. "Εφεσις. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξέναι υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (Αΐίεπ νβΙβΓβηδ). Πρόσκλησις ^μεταναστών έκτός ά¬ ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα- νοί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφεν θώσιν έν τ$ εξωτερικώ. Αίτησις ττρός τόν Γενικόν Έπόπτην τής Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι στοποιητικά, η1 5δειαι Ιπιστροφη'ς. Π ώς έκδίδονται τα Πιστοποιητι- κά Έπιστροφής. Πόλεις < μέρη δπου ^έδρεύουν Μεταναστ,εντικαϊ Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά- τας τοΰ Μεταναστευτικοΰ Νόμον. Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα- ναδάν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬ ΩΣ.— Ποϊοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. ^ Άποκλειόμενοι τίίς Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχΰετ διά τούς ζητήσαντας άπαλλαγην άπό της στρατιωτικής υποχρεώσεως κα- τ άτόν πόλεμον. Δικαστηρια Πο¬ λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬ λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ- ως και πρωτα ϊγγραφα. Πιστο—·- ητικόν άφίξεως. ΑΓτησις διά τα 14Ο ν¥Ε8Τ 2βΤΗ δΤ., (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΝΕτΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ΞΕΝΑ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ Η ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΑΜΨΩΝ ___μου, δέν είμ*ι εΰ γ νος. Ή γυναϊκά μ<χ) ή Ίοολια άλ- λαξε χολί» τον τελευταίο^καιρό. 'Ε- σίι την είχες γνωρίοΐΐ ησνχη, φρο- νιμη, γλϋΛε-.ά. Τώρα εγινε ζηλιάρα, δύστροχη καί τοραννική. Λένε χώς ό χαραχτήρας των γυνααών δια- μορφώνεται όριστικά στα -τριάντα χοόνια, άλλά ή δική μου δέν έκλεισε άχόμη τα εΐκοΐιοχτώ. Έγώ άχεναν- τίας δέν άλλαξα χαθόλο·ο, έμεινα δχως ήμο·->ν καί άλλοτε: μιά καλή
■?διά %ΐ ενας καλδς σύζυγος.^
Γι' αύτδ δέν μχορώ νά καταλαίω
χτί μοΰ φέρνεται χάντα μ' αύτδν
τόν άσχημο τρόχο. Άν τΰχη νά γιπ
ρίσω τρία λεχτά άργότε^α γίά τδ
δείχνο, μόλις μέ ίδη μοΰ άρχίζει τον
έξάψαλμο καί χολλές φορές κοιμα-
μαι νηστικός. "Οταν δέν μχορώ νά
ίκανοχοιήσω" δλα τα γοΰστά της και
νά έςαφλησω τάς χαραγγελίας της,
χέφτει λιχό·θομη καί τρομάζω νά την
συνεφέρω. Ή ύχομονή μοϋ έχει έξαν-
τληθη χ-εΐά καί ή ζωή μου κατάν-
τησε άληΦινδ μχρτύριο... 'Εσύ χού
εί-ται γιατρός χρέχει, χωρίς άλλο,
νά ξέρης κανέν* φάρμακο καί γι'
αύτην την άρρώστεια,
Αύτά ελεγε μιά μερά δ άρχιτέ-
κτων Πανί στδ φίλο τοο Δόκτορα
Ποντύ, χού είχε γιφίσει τότε άπο
την Άφρική, δχου σχούδαζε χολλά
χρόνια.
Ό γιατρός κώτταξε χροσεχτικά
τόν καλόκαρδο σύζί>γο τής Ίουλίας,
μέ τα μεγάλα μουστάκια κχί τα χυ-
κνά γένειά, χοί) τον είχε γνωρίσει
άλλοτε στδ Καρτιέ-Λατέν, δταν ή-
ταν φοιτητής, σαλλογίστηκε λίγες
στιγμές καί τοΰ *ίχε.
—-θέλεις νά σοΰ δρώ έγώ έναν
τρόχο σωτηρίας;
—θά μέ σκλαΰώσης!
—"Ε λοιχδν, ξυρίσοϋ!
Ό Πανί άνεχ·ήδησεν έ'κχληκτος.
—Πώς,;
—Μάλιστα, σοΰ 'εί·χα να ξνρι-
ττης. Έμχα μέσχ σ' ενα κοορεΐο
καί κόψδ μουστάκια καί γένειά. Δέν
έχης νά φαδηθης τίχοτε, αύτήι εί¬
ναι ή μόδα.
—Μά δέν μχορώ νά καταλάδω
χώς θ' άλλάξή ό χαρακτηρας τής
γυναίκας μου...
—"Εχεις 'έμχιστθσύνη σέ μενά,
ν αί ή δχι; Αοκιμασε καί ιθά ιδής.
Ό Πανί είχεν άχε.ριόριστη έμχι-
στοσύνη στδ φίλο τοϋ καί στήν έχι-
στήμη τοΐ> κι' απεφάσισε νά δοκιμά¬
ση τδ <φάρμχκο χοίι τοΰ χρότεινε άν καί δέν καταλάδαινε σέ τί 0ά τοΰ ώφελοΰσε. Γι' αύτό λοιχόν χωρίς νά διστάση μχήκε σ' Ινα κονρεϊο κι' δ- στερα άχδ ενα τέταρτο χερχατοΰ— στδ δ.ρόμο εντελώς ξυρισμένος. Στδ χρώτο δλέμμα χού είχε ρίξει στδν καθρέφτη τοΰ κοορείοΐί, μετά τό ξύ- ριομα, δέ μχόρεσε νά %ρχτ·ησ·$ την εκχληξί τοι». Τό χρόσωχό τοι> βίχβ
άλλάξει καΌ' ολοκληρίαν, είχβ γί-
νει άγνωριστος.
Ή χρώτη τού σκέψις ήττον τί δ-
χοδοχή θά τουκανβ ή γυναΐκά τού
όταν Θα γύριζε σχίτι. Ποτέ βεβαία
δέ τ)ά τοΰ συγχωροΰσε 'αύτήν την ά-
νοησία χοί» εκανε, χωρίς νά ζητήση
χροηγουμένως τή συμδουλή της. Θά
τοΰ δημιθϋργοΰσε σκηνές λέγοντας
ότι χαρ·εμορφωσε τδ χρόσωχό τοο
γιά νά ξεγελάση τή δικαιοσύνη, έ-
χειδή Θάχβ άνακατβ^Θη σέ καμμιά
κλοχη, σέ κανένα μεγάλο Ιγκλημα,
ή^ τουλάχιστον γιά νά μίιν χαλάση
τδ χατήρι καμμιας έρωμενης τοο,
"Α, τον δινστυχισμενο!.. Τί τοδρθ*
ν' ακολουθήση την συμδοολή αύτοΰ
τού ήλιΦίοο Ποντύ!... 'Αλλος τρδ-
χος σωτηρίας δέν ύχηρχεχειά. Δέν
θά γύριζε στδ σχίτι τον —>{ν άφγ)-
ση νά ξαναφυτρώσθϋν τα γένειά
—υ...
'Αλλά κάχοιο τυχαίο ιτεριστατι-
κδ τον άνάγκασβ ν' άλλάξ^ γνώμη.
Καθώς χροχωροΰσε σοναντηθηκε μέ
κάχοιον χελάτη τοι>, έναν χερίφημο
ζωγράφο, τού όχοίου €ΐχ« κατασκεο-
άτει το έργαστήριον, κΐί άχό τδ ο¬
ποίον άκόμη δβν είχ« χληρωθη. Γι'
αύτό λ<κχδν ετρ^ξε κοντά τού, κι' έχειδή ό καλλιτέχνηΐ; τδν κύτταζεν εκχληκτος, χωρίς νά τδν άναγνω- ρίζη,^δ άρχιτέκτων τοΰ έξήγησε, χώς εγινε ή μεταμόρφωσίς το». —Μά την άλήθ-εια, φώναζβ ό ζωγράφος, δέ σίς «ίχα γνωρίσει, ξε- ρετε χόσο άλλάξατε; Τώρα φ«ίνβ- »β& έν€0Π3τικός, έχίμονος, θαρρα- Ή κ. Γκλάντυς Φόστερ Μπήρδσλη, χήρα τοΰ φονευθέντος Μπήρδσ/η, Μπρίτζπορτ, μετά των δύο δικηγόρων της, Κιλπάτρικ καί Φρίδιιαν, δεξιί λέος. "Εχετί χάνω σας κάτι άχό την εκφράση Ρωμαίοο αύτοκράτο- ρος, Άμβρικανοΰ έκατομμυριούχοι>,
Γβρμανοΰ άεροτόροο.
—Νομίζετε;
—Ειμα' δέδαιος. Τα συγχαρη,τή-
ριά μου, άγα—ητέ, χαίρετε.
Καί έξαφχνίσθηκβ εγκαίρως άφί-
νοντας στή θέσι τοα τον άρχιτέκτο-
να, γεμ.5τον χαρούμενη Ιχ,χληίη καί
αύτο&αυμαομό, νά χτυχάη δονατά μέ
τό χόδι τοϋ τό χεζοδρόμΐο. Διάδο-
λε!
Άιροΰ φαίνόνταν έ>εργητικός, δέ
μχοροΰσε χα·ρά νάναι. Εύκαιρία μόνο
δέν τοΰ είχε δοθή ώς τότε γιά νά τδ
άχοδεί^ϊ). Μέ τό κεφάλι ύψωμένο
άγέρωχα, καί τό στητ)ος ιτροτεταγ-
μβνο, γεμάτος χίστι καί ένθουσια-
σμό, δι·&ΰθύνθηκ« μέ μ*γάλα δημα-
τα στο σχίτι τού.
Ή Ίουλίχ μόλις τόν είδ« νά
μχαίνη στήν χόρτα, ώχισθοχώρησε
εκχληκτη μέ τα μάτιζ διειτταλμένα
καί' τα νύχια Ιτοιμα γιά έχί&εση.
Πνιγμένη άχό τή λύσσα καί τή μα-
νία της, τοΰ φώναξδ:
—Τί είναι αύτό?
Έκεΐνος δμως έμψυχωμένος άχό
τό Οάρρος πού <ρατ«ρων& τδ χρόσ<ι>-
χό τού, άχάντησβ άχογασιστικά:
—'Εγώ εΐμαι!
—Καί τόλμησες... τοό φώναξβ
μέ Θυμ6, γιά χοιδ λόγο; "ρατί;
Ό^ Πανί τότε χωρίς νά χάση
τό θάρρος τοο έξακολούθησβ μβ το
ίδιο 5φος καί μέ μιά μεγαλοχρεχη
χειρονομία:
—Φτάνει πειά... *Βκ«να ό,τι μοΰ
άρεσε. Μήχως έγώ σοΰ ζήτησα χο-
τβ έξϊ)γησεις, όταν εδαζες φεύτικα
μαλλιά; Γι' βύτδ χρέχει νά
σης καί νά αφήσης στήν χάντα Μ
ήξερες. Είνακ Ιτοιμο τδ δεϊ«ΰ;
—"Ω! "Ω! Φαινεται χώς Ιγ'
άλλάξει χαρακτήρα, τοΰ είπ»
θώς χερνοΰσε στήν τραχεζαρίΐ·
τε βά ξαναφυτρώσουν τα γένειά ι
—Δέ Οά τ' άφησω νά ξανχδγβ
χοτέ!...
Ταραγμένη άχδ την ξαφνίχηί
ταδολή τοΰ σοζύγοο της κ *|
τούς άχότομους τρόχαος τοο, ΐ](
ουλια ρούφηξε τή σούχακαί ν.ατα*
την όργή της χωρίς νά χ^ ^
Κά&ε φορά χού εξεδήλωνε ■
μιά έχαναστατική διάθ«σι, ο
γός της κυττάζονταν στδν χ»
φτη, εχερνε βάρρος καί της '-'-ΐ
ταν άγρΐϊ.
—Π άψε!... Σοΰ τδ άχαγορ^
Έτσι κάθε μερά σι>νέτρ'6ε(>
άχδ μίαν ίδιοτροχία της νηι%
τοο, ή όχοία στδ τέλος τοΰ μΓ
βίχ« ξαναγίνει ησνχη, φρονψτ)
εύγενική, δχως ήταν τούς ""Μ
μήνες τοΰ γάμον τοος. ^
Ό Πανί ετρεξε τότε στο
Ποντύ, τοΰ <ραν£ρωσε τδ θ: ^. τδν εύχαρίστησε μ' δλη τού την διά ι —Βλέιτεις, τοΰ είχε γελωντα?| γιατρός, ότι *ίχα δίκηο^ Ή Δαλιδά άφήρεσ* την τοϋ Σαμψών κόδοντας τα ( τοο. Έσύ την έκδικηβη^ς ? την Δαλιίά, δηλαδήτήν Ίοολι». Έκλεκτά διδλία έχε. 1*6% Βιδλιοχωλίίον τοΰ «Έβν«χβ» ρυκος». ϋΟΡΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕ ΔΙΑ ΓΝΗΣΙΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.60 ΤΟ ΓΑΛΟΝΪ Ι-ΙΙ-ΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ Β- ΔΙ· ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ $3.00 ΤΟ Τα κάλλιστα έν τη γρφ Είναι έν χρήσει άπό τοΰς με- γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς της Άμερικής. Κάμνουν καπέλλο κανσύργιο. Δέν τθ βλάπτουν. Δέν περιέχον» όξέα. Ζητήσατε νά σας στ·ιλυ>
μέν δωρεάν ωραίαν ΌΪ8ρ1αγ
8ΐ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΚΚ5
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥβΕΙΣ ΤΩ 1873 .
626 ΒΒ0Α_ν7ΛΥ ΝΕ
Οίχος διά Η»1 Β&αάΒ, Δέρματα καί δλα τα «ίδη
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
25
ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΦΟΥΡΡΙΕ
ΠΕρΐΠΕΤΕΐτκ στο κν;ΝΗΓ-
Ο! ωνηγοί καθισμένοι γά-ρω στή
,τ:ά, λέγαν χοΛένας τα κατορθω-
τά τού. , , »
{αθένας κύτταζε να πή την πειο
|'.:γη χεριχέτεια.
10 Μάριος, έλαβε τέλος τό λό-
—■ ^ϊΐό χαράδοξη χεριχετεια α¬
ί τη; ϊική μοο, δέν π·στεύω νά ε¬
ί: ττόν κόσμον! είχε. Τό πράγμα
χ· τόσο σπάνιο, ποίι καταντάεί ά-
Ι-^το, καί δμως σάς όρκίζομαι
[: ε-ν' άληΰινό!
-Εϊναι τώρα ν.ααχοσα χρόνια,
, ιίχα πάει μέ δύο φίλοος μοί νά
./τγθΛαμί άγριοκάτσικα στίς'Αλ-
|:,' έκεΐ κοντά στό Σαμθίνί. Εί-
<ιζ παραλάδει καί ^ δύο όδηγους χοντά τό μεσημέρι φθάσαμε ^^ς πρόποδας τοΰ Λευκοΰ δρο·ίς, Ιρίς συναντήσοιομε ουτε ενα, ·κάν, ΙίΌλάτσικο! |Άποσίρθηκαυ.β λοιπόν σ' ενα κα- |;^γΌ κεί κοντά γιά νά γευματι- .- Βρέ παιδία, πετιέτζι καί λέε: Ιΐςνα ό σύντροφός μας, ό Κασμα- I], δέν πέρνουμε τόν καφέ μας Ιάνω ·στ<;ί)ς πάγους! -Νά μιά -ρωτότυχη Ιδέα! είχα. ! ΓΑαέτως δόο όδηγοί δεχθήτΛανΐ να |ς όδηγήσουν. Έφωδιασμένθ! μέ τα ι.-Λ ςννάρια το;ς άρχίσαν νά ά- Ι'νοον δράαο άνάμεσα στόν πάγο. ΙΚί&ώς εσπαζα* τοΰς πάγοος ε?- |ν νά δγαίνουν «μπρός τοος δύο πό- 1ΓΙΜ φορ-οΰσαν κάτι παχουτσια Κντ,Οιττα -*αί πολΰ ηλά.
Ι— Κά'το'.ο χτώμα, θά είναι θαμ-
|νο έ'λεί, είχαμε εμείς, άπό χολλά,
ς χρόνΐα!... Καί δλο; τρέξααε
|ί τρ·αδή£αμε τόν χάγο, πού σκέ-
ζε τό πτώαα, τού άτυγου χοί> χά-
'Λε έκεί, μέ 2τη προφυλάξη μπθ-
Ίαμε.
Ι—Κανένας ιτεριηγητής δεδαια,
ίεφ·θήκαμε.
Ιφαντατθητε όμως την εκχληξί
Ν, σαν είδαμε την ένϊυμασία τοΰ
^ωμ,ίτος, ή όχ&ία θυμιζε την στο-
τΐς έχοχής τοϋ Ναχολέοντος έ-
καί έ-Λϊ^ό χερίχου χρόνια. Τό
ρεχωνο ειχ- χωρίτματα μεγάλα
Γ το παντελόνι ήταν μέ —ό.:χες ά-
μενιες. Στό κειράλι τοο ειχε χε-
** ^1 τρίκωχο καπελλο. Στο
»:ι το^ βί
— Πιθανόν, νά μην ήταν καί νί-
κρός! είπεν ό Κασν.3γ!θΰ!
'Βχεΐς τότε τόν κοττάζαμε μέ κά-
ποια δ^πιστία.
—Τί; μάςι άχήνττ,σε έκεΐνος σάς
φαίνεται παράξενο αΰτό; Κι' δμως
ξέρετε ότι ό χάγος εχει την ίϊιότη-
τα νά δ'.ατηρη τα σώματα'καί εχει
άχο3€ΐχ&τί ότι ανθρωτοι χοίι κοιμη-
Οηκανε κάτω άχό τα χιόνια, είχει-
ναν ετσι, σέ ληιθαργικ,ή κατόστασι,
μήνες ολοκλήρους. Τό χρώμά τού
ειν^ι δροτερό καί οί χαρειές τού δέν
παρουσιάζων κανένα σηαάδι άποσον-
θέ-τεως. ΚαΌόλου χαράξίνο, ό ον-
Ορωχος ούτος, νά είναι μονάχα λί-
~ο6ϋμι<τμένος. Πο'.ός ξερ·ει, αν μέ λίγες φροντίϊες, δέν θά τόν ξαναφέ- ροομε στή ζωή! —*Ας δοκιμάσθ'ομε, είχα κι' έ- γώ δα—τιστα. Άμέσως γεμίταμε μέ πάγο, ενα μπάν.ο άχο άλοομίνιο, χοί» τό εΤχα- με μαζύ μΐς, φθΰντώίτ-ΐε μιά δυνα- τη φωτία κι' εττι νι,άναμε κι' έγει- νε γλ'.αρό τό νερό. Έγδίσαμε τόν χαρά£ενο εκείνον ά'ντίρωπο καί τον ξαχλώσαμε στό νερό. Άν καί ολο! μας) θεωρούσαμε την έχιχείρησ·. αυτήν άνόητη, έν τούτοις χαρακολοοθήϊααε το £ργον, μέ «γκίνησι κ?ί αέ ν«π:ο:α χεριέρ- γε'.α. "Επε'.τα άχο μιτί-ς ώρας λο>
τρό, το σώμα ϊχχσι τή σκληρότητά
τθί καί ξαναεπανέκτησε την εύκαμ-
ψία τον, τό αίαα άρχΐΐτε νά κυκλο¬
φορή χάτω άχο το δέρμ*, ν.αί ή άρ-
θρώτεΐς αρχισχν νά λε'.το^ργοϋν κα-
νονικά.
Φαινόταν ότι έξ^αγύρισε στήν
ή
ενα μ·εγάλο
άχά έκείνα της
η
μος μ^ στον ^^^ φαινόταν
*λλον <ταν νά κοιμότανε, χς/ρά χώς ρ«ε -Λίτμ^νος. Τότο τί) γρώμά ητχν δροσερό καί ροϊοκό-Λκ-.νο. το χτώμ* 3έν ^τα:νε κοκκαλω- Ξαφνικά άφηκαμε μιά δ^νατη φωνή. Τα μάτιά τού άνοιξαν. Ό Κα>3μαγ!θΰ ετρεξ: κι' εφερε ρακί,
καί τού έδώσαμε νά χιη. Τον 6γά-
λίμε άχό τό νερό, τόν χεριτυλίξα-
με σέ ζε~ά σκεχάσαατα καί άρχί-
σαμε όλοι νά τόν τρίδουμε δυνατά.
Ξανίρθε ή φωνή τοχ
—Ποΰ 6ρίσκο·αμα'.; ψιθύρισε.
'ΕμεΓς ίιχλασιάσαμε τίς εντρι-
6ές. Σέ λίγο φαινόταν, χώς ηθελε
νά σηκωθή. Σωστή άνάσταισις. Τοΰ
δώσαμε τα ροϋτχά τοί καί τόν 6οητ)ή-
σαμε νά νΓ^Θη.
— Πολΐτϊΐ, μάς είχε μέ καθαρη
φωνή, <τας εύχαριστώ γιά την χ«- ριχοίτ,'τί σας. Μχορεϊτε νά μοΰ χη- τε, χώς ετυχε νά δρίσκωμαι μαζύ σας; Θά άχοκοιμήθηκα χωρίς άλλο, είς τα χ'.όνια! —Σάς δρηκαμε ξαχλωμένο στοΰς ά Γ™ ύρκιζ^ανε κανείς, ότι "ο Ρ?<Κ&5ος «χείνος άν&ρωικΐα μό- 5 «Ιχε ξεφυχίβ·8! "' μ |5 «Ιχε ξεφυχίβ8!. 1 Με 7Γ&λλές χροφι>λά?εις τΟν με-
[?|Ρ^« στό καταφύγη μας-δπου
φωτία.
Αύτό εχαθα ακριβώς. Πολίι
κακό ν' άργοχορήσω! Π ού είναι τ'
αλο-γό μο'ί. Γιατί χηΎαινα καδάλλα'
Τόν κοττάξαμε εκχληΓΑτθ!.
Έκείνος Ιρριξ: έχάνω μας Ινα
δλέμμα δχοχ'το.
— Ποϊοι είσθε; Μάς έρώτησε.
Σέ τίνων χέρια εχεσα;
—Είσθε έν τώ μέσφ φίλων, το5
Έπειδή ή Βασίλισσα Μαρία εθαύμα¬
σε την 'Ελένην Γουΐλς, άστέρα τοϋ
τέννις, έκ Καλιφορνίας, δταν την εΐ-
δε νά παίζη έν Οϋΐμΐτ?.ετων, ή νεαρά
παίκτρια συμπεοιελήφθη είς τόν κα¬
τάλογον των 16 Άμερικανίδων, αίτι¬
νες έγιναν δεκταί είς την Αγγλικήν
αύλήν. "Ένεκα τής ασθενείας τοϋ βα¬
σιλέως Γεωργίου, ή βασίλισσα θά
προΐσταται τής εορτής μόνη, δν καί
θά συνοδεύηται υπό τοΰ πρίγκιπος τής
Ούαλλίας. Ή Μίς Γουΐλς, κατά την
ΐταρουσίασιν, θά φορΉ άνσάμπλ άπό
ασπρο σατέν, συμφώνως πρός τάς ύ-
ποδείξεις τής βασιλίσσης. Ή οΰρά
έκτείνετοα 18 ίντσες άπό τής πτέρ-
νας. Τό φόρεμα είναι μακρόαερον ο¬
πίσω, παρά έμπρός. Τα π?.άγια πάλιν
είναι μακρά. ^Ή αύλική έτικετα έπί-
σης άπαιτεί όπως αί παρουσταζόμεναι
είς την Αύλήν ς)οροΰν είς την κεφα¬
λήν βύο λευκά πτερά.
μάς μίλάτε καί τοΰ έ*δειξα Ινί
ημίνΐο τάλληρο πού εΐ7εν επάνω
την εΐκόνα τοΰ Ναχολέοντος τοΰ Γ',
Δίάδασε :
«Ναπολέων Γ'. Αύτοκράτωρ τώ*
Γάλλων 1855.»
—-Ό Βοναπάρτης εγινε Αύτ>»
^ρίταρ, ό :έ Ναπολέων ό Γ'. ηταν)
ανεψιός τού. ',
Έπιατε μέ τό χέρ; τό κεφάλΐ
τοϋ.
—Μήπως όνε-.ρεύομα!; ψ'.θύρισδ,
Καί μάς κύτταξε μέ προσοχή.
—Τί παράξενα ροΰχα, ϊ
αΰτά χοΰ φοράτε μάς είχε.
—Κάθε άλλο, τοΰ άΐχαντησαμί.
"Εμείς χαιλά ε'μιστε νταμένοι. Σ5'
φορείς στολή όπως φοροάσανε έδώ
κι' έναν αίώνα! '
ψΚαί τα δπλα αύτά; Ρώτη<τί δείχνοντας τα κυνηγετίκά μας δ< πλα. Είσθε στρατιώται; Άλλά εΐς? την υπηρεσίαν τίνοςι; '; -—Είμεθα μόνον κυνηγοί άπλο? καί ζοΰμε υπό την τρίτη δημοκραρ» τία. ' , / —Δέν χαταλαδαίνω τίποτε, ά< νέκραξε. Βρίσκομαι σ' ενα φρενο· κομείο! >
Καί τράδηξε στήν πόρτα τοϋ %α*
ταφυγίου μας /.αί ζήτησε νά την α¬
νοίξη.
Ό χαγερός βέρας τόν χτίχηβί
άμέσο)ς είς τό πρόσωπο, ώπισθοδρό»
μησε, ^ εβγαλε μιά διαπεραστι'κή
κρα^γή ■/.'.' έ'πεσε στήν άγκαλιά μας.
Δώσαμε, πήραμε, τόν τρίψαμε μέ
σπίρτο, άϊόνατον δμως νά τόν έπα-
ναφέρθ!/με -/.α! χάλι στή ζωή. Αυτή
τή ™.ρά ήτανε στ' άληθινά νεκρός,
'Εμείναμε αυπνο! δλη Ικείνη. την
ήμέ?7, καί τή νυχτα. Την επομένης
σκάψχ,Αε ενα λάκκο είς τό χιόνι καΐ,
τόν Θάψαμε.
"Εάν ή χ'.ονοστιδάδίς δέν τόν μβ·
τεκίνησαν, έιχεΐ ·θά είν' άκόμα!....
Ό Μάριος τελείωτε την διήγη·
σι τοο κα! μάς κύτταζε γ->ρω-γύρώ(
δλο^ς μέ κίπθία ύχ'ερηφάνεια.
Κανένας μας δέν μιλοΰσε. ,*
Καί τότε ό Μάριος·, χρόσθεσε, μ|
καχοια εΰχαρίστησί.
•—Νά χερίχέτε α μιά φορά, έ;
ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΦΟΓΡΡΙΒ
απήντησα.
—Ποίος με δεδαιώνει; Δέν εί-
τθε λοιχόν πράκτορες τής Αγγλί¬
ας η τέκνα τής Έλδετίας;
—Δέν είμαστε οίτε άπό τούς μέν
οίίτε άπό τοΰς δέ. Είμ^στϊ Γαλλθί.
—Είττε λοιχόν πολίτες τής μιάς
άδιαιρέτοϋ δημο/.ρατίας; Μήχως
μέ γελίτε;
—Σό7ς τό Ιχαναλαμδάνοομε εί-
μαστε φίλοι.
Τότε καλαί Άλλά μή μέ ·λ?ατί-
τε, ταξειδεύω γ-.ά -ύχόθεσι υψίστης
σπουδαιότητος. Οίκονομήσατέ μοο
Ινα άλογο καί Θά σάς τό πληρώ¬
σιν, δσο Θέλετε.
"Εδγαλε άχό την τσ-έπη τοι>, μιά
χοίφτα χίρτονομίσματίί τοΰ καιροό
τής έπαναστάσεως.
—Τό άλογό σας, χωρίς ίλλο θά
θάφτηχε κάτω άπό τοΰς πάγο^ς, «ί-
χε ό Κασμαγιοΰ.
—^Τί νά κάμω; Μπυρώ νά έμ-
πίστεοθώ μέ σάς;
—Μιλήστε τοΰ ειπα, χωρίς κα-
νένα φόδο.
— Πηγιίνω νά συναντησω .τόν
άρχιστράτηγο το3 στρατοΰ τής Ί-
ταλ'ας;. Ή Κ'^δερνητις μοϋ άνέτ)εσ·5
μ:ά μ!»τ:κή αποστόλη στόν Βονα-
πάρτη. Δέν εχω ο3τε στιγμή νά χά-
σω, χρεχε: νά φύγω^ στή στιγμή.
Τόν ά·Λ0'άγαμε μέ χνοιχτό τό στό-
μα
ίζοΐΛ ""Υ01- γν· ρβ1«ινς. άριστερςί, καί Τζίμ Κέλλυ, δεξιςΐ, οίτινες σχε-
Ι&ον » λυ]μ,εΟον διαμονήν είς τόν άέρα μέ τό άεροπλάνον των, έφ' όσον
Ι οοπλανον θά προμηθεύτι είς αύτούς καθημερινώς την αναγκαίαν
Ι καύσιμον ύλην.
χάρτης εχει γίνει πλέον .._.Γ..
έπικίνδίνος γιά τή Δημοκρατία. *Ο-
λο νικάϋ καί δλο θριαμίεύει. Ή
κυδέρνητις θέλει νά τόν ξ&φορτω-
δή, άλλά δέν τολμάεί. Τόν Μπαρ-
ράς τάν 7.άνε! δ.τι θ·έλε! ή Ίωσηφί-
να, μέ τα Θέλγητρά της. Τίποτα
οέν μχα;εί νά αρνηθή στά ώμορ?ά
της μάτια. Ή γίναί/,ες θά κατα-
στρέψθίν την Δημοκρατία.
—Είναι παρά πολύς καιρός χοΰ
έθανε ό Μπαρράς, καθώς κβί ο
Βοναπάρτης τόν ίιέκοψα έγώ.
—-Τί κάθεστβ καί μοΰ λέτε; 'Ε-
γώ τουλάχιστον, δέν είναι όχτώ μέ-
ρες που άφήκα τόν Μπαρράς. Μή-
πως τόν δολοφόνησαν, 1ν τώ μετα-
^'
—Απέθανεν είς τό κρεδδάτ: τοα
προ έκατό χρονών.
—Άφήττε αύτά τα άστε("α, μίς·
είχε μέ δομό. Δέν εχω κα;ρό ν' ά-
κούω κο^ταμάρες.
ί λέγοντας αΰτά βχιασε τό χ-.-
το>.
—Έκατό όλότ,ληρα χρόνια, τοΰ
ειπα, πεοάαανβ άπό την «χοχή, ό-
οηιο
Ό «Έθνίκός Κήροξ» 'Ημερήϊυς,
Κ'-'ριακάτικις χαϊ Εΐκονογραφημ».
νος, καθώς καί όλαι αί άλλαι »χ>
ίόϊεις τυ πωλοΰνται είς τό Πρ*.
γ.τορείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος»,
35 δόπΐη ν&ιί δίΓθβί, είς δ)
τό ΟΑΜΡΒΕΙ^. ΟΗΙΟ χαρά τ,
«ΟβΙίΓοΓηία ΜαΓΐίβί)), 3270 \'ϋ·
βοη Ανβ. Ό άντ:χρόϊωχος τής κ»-
ριΐερείας ταύτης ϊέχετα: μικράς
κϊ! μεγάλας άγγελίας καθώς χιΐ
ίγγραφάς σονδρομητών.
ρ, ΑΚΚ. — Ό
€'Εθνικός Κήρυξ> πωλεΐται είς
την Οοΐαβη'δ Ν3νβ Α§βηον.
«ε
Διδασκάλισσα τής γυμναστικής, δεικνύουσα τόν τρόπον τής χρήσεως μιάς
είδικής ζώνης, σνντελούσης εί ςτήν ελάττωσιν τοϋ πάχονς.
25
ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΦΟΥΡΡΙΕ
ΠΕρΐΠΕΤΕΐτκ στο κν;ΝΗΓ-
Ο! ωνηγοί καθισμένοι γά-ρω στή
,τ:ά, λέγαν χοΛένας τα κατορθω-
τά τού. , , »
{αθένας κύτταζε να πή την πειο
|'.:γη χεριχέτεια.
10 Μάριος, έλαβε τέλος τό λό-
—■ ^ϊΐό χαράδοξη χεριχετεια α¬
ί τη; ϊική μοο, δέν π·στεύω νά ε¬
ί: ττόν κόσμον! είχε. Τό πράγμα
χ· τόσο σπάνιο, ποίι καταντάεί ά-
Ι-^το, καί δμως σάς όρκίζομαι
[: ε-ν' άληΰινό!
-Εϊναι τώρα ν.ααχοσα χρόνια,
, ιίχα πάει μέ δύο φίλοος μοί νά
./τγθΛαμί άγριοκάτσικα στίς'Αλ-
|:,' έκεΐ κοντά στό Σαμθίνί. Εί-
<ιζ παραλάδει καί ^ δύο όδηγους χοντά τό μεσημέρι φθάσαμε ^^ς πρόποδας τοΰ Λευκοΰ δρο·ίς, Ιρίς συναντήσοιομε ουτε ενα, ·κάν, ΙίΌλάτσικο! |Άποσίρθηκαυ.β λοιπόν σ' ενα κα- |;^γΌ κεί κοντά γιά νά γευματι- .- Βρέ παιδία, πετιέτζι καί λέε: Ιΐςνα ό σύντροφός μας, ό Κασμα- I], δέν πέρνουμε τόν καφέ μας Ιάνω ·στ<;ί)ς πάγους! -Νά μιά -ρωτότυχη Ιδέα! είχα. ! ΓΑαέτως δόο όδηγοί δεχθήτΛανΐ να |ς όδηγήσουν. Έφωδιασμένθ! μέ τα ι.-Λ ςννάρια το;ς άρχίσαν νά ά- Ι'νοον δράαο άνάμεσα στόν πάγο. ΙΚί&ώς εσπαζα* τοΰς πάγοος ε?- |ν νά δγαίνουν «μπρός τοος δύο πό- 1ΓΙΜ φορ-οΰσαν κάτι παχουτσια Κντ,Οιττα -*αί πολΰ ηλά.
Ι— Κά'το'.ο χτώμα, θά είναι θαμ-
|νο έ'λεί, είχαμε εμείς, άπό χολλά,
ς χρόνΐα!... Καί δλο; τρέξααε
|ί τρ·αδή£αμε τόν χάγο, πού σκέ-
ζε τό πτώαα, τού άτυγου χοί> χά-
'Λε έκεί, μέ 2τη προφυλάξη μπθ-
Ίαμε.
Ι—Κανένας ιτεριηγητής δεδαια,
ίεφ·θήκαμε.
Ιφαντατθητε όμως την εκχληξί
Ν, σαν είδαμε την ένϊυμασία τοΰ
^ωμ,ίτος, ή όχ&ία θυμιζε την στο-
τΐς έχοχής τοϋ Ναχολέοντος έ-
καί έ-Λϊ^ό χερίχου χρόνια. Τό
ρεχωνο ειχ- χωρίτματα μεγάλα
Γ το παντελόνι ήταν μέ —ό.:χες ά-
μενιες. Στό κειράλι τοο ειχε χε-
** ^1 τρίκωχο καπελλο. Στο
»:ι το^ βί
— Πιθανόν, νά μην ήταν καί νί-
κρός! είπεν ό Κασν.3γ!θΰ!
'Βχεΐς τότε τόν κοττάζαμε μέ κά-
ποια δ^πιστία.
—Τί; μάςι άχήνττ,σε έκεΐνος σάς
φαίνεται παράξενο αΰτό; Κι' δμως
ξέρετε ότι ό χάγος εχει την ίϊιότη-
τα νά δ'.ατηρη τα σώματα'καί εχει
άχο3€ΐχ&τί ότι ανθρωτοι χοίι κοιμη-
Οηκανε κάτω άχό τα χιόνια, είχει-
ναν ετσι, σέ ληιθαργικ,ή κατόστασι,
μήνες ολοκλήρους. Τό χρώμά τού
ειν^ι δροτερό καί οί χαρειές τού δέν
παρουσιάζων κανένα σηαάδι άποσον-
θέ-τεως. ΚαΌόλου χαράξίνο, ό ον-
Ορωχος ούτος, νά είναι μονάχα λί-
~ο6ϋμι<τμένος. Πο'.ός ξερ·ει, αν μέ λίγες φροντίϊες, δέν θά τόν ξαναφέ- ροομε στή ζωή! —*Ας δοκιμάσθ'ομε, είχα κι' έ- γώ δα—τιστα. Άμέσως γεμίταμε μέ πάγο, ενα μπάν.ο άχο άλοομίνιο, χοί» τό εΤχα- με μαζύ μΐς, φθΰντώίτ-ΐε μιά δυνα- τη φωτία κι' εττι νι,άναμε κι' έγει- νε γλ'.αρό τό νερό. Έγδίσαμε τόν χαρά£ενο εκείνον ά'ντίρωπο καί τον ξαχλώσαμε στό νερό. Άν καί ολο! μας) θεωρούσαμε την έχιχείρησ·. αυτήν άνόητη, έν τούτοις χαρακολοοθήϊααε το £ργον, μέ «γκίνησι κ?ί αέ ν«π:ο:α χεριέρ- γε'.α. "Επε'.τα άχο μιτί-ς ώρας λο>
τρό, το σώμα ϊχχσι τή σκληρότητά
τθί καί ξαναεπανέκτησε την εύκαμ-
ψία τον, τό αίαα άρχΐΐτε νά κυκλο¬
φορή χάτω άχο το δέρμ*, ν.αί ή άρ-
θρώτεΐς αρχισχν νά λε'.το^ργοϋν κα-
νονικά.
Φαινόταν ότι έξ^αγύρισε στήν
ή
ενα μ·εγάλο
άχά έκείνα της
η
μος μ^ στον ^^^ φαινόταν
*λλον <ταν νά κοιμότανε, χς/ρά χώς ρ«ε -Λίτμ^νος. Τότο τί) γρώμά ητχν δροσερό καί ροϊοκό-Λκ-.νο. το χτώμ* 3έν ^τα:νε κοκκαλω- Ξαφνικά άφηκαμε μιά δ^νατη φωνή. Τα μάτιά τού άνοιξαν. Ό Κα>3μαγ!θΰ ετρεξ: κι' εφερε ρακί,
καί τού έδώσαμε νά χιη. Τον 6γά-
λίμε άχό τό νερό, τόν χεριτυλίξα-
με σέ ζε~ά σκεχάσαατα καί άρχί-
σαμε όλοι νά τόν τρίδουμε δυνατά.
Ξανίρθε ή φωνή τοχ
—Ποΰ 6ρίσκο·αμα'.; ψιθύρισε.
'ΕμεΓς ίιχλασιάσαμε τίς εντρι-
6ές. Σέ λίγο φαινόταν, χώς ηθελε
νά σηκωθή. Σωστή άνάσταισις. Τοΰ
δώσαμε τα ροϋτχά τοί καί τόν 6οητ)ή-
σαμε νά νΓ^Θη.
— Πολΐτϊΐ, μάς είχε μέ καθαρη
φωνή, <τας εύχαριστώ γιά την χ«- ριχοίτ,'τί σας. Μχορεϊτε νά μοΰ χη- τε, χώς ετυχε νά δρίσκωμαι μαζύ σας; Θά άχοκοιμήθηκα χωρίς άλλο, είς τα χ'.όνια! —Σάς δρηκαμε ξαχλωμένο στοΰς ά Γ™ ύρκιζ^ανε κανείς, ότι "ο Ρ?<Κ&5ος «χείνος άν&ρωικΐα μό- 5 «Ιχε ξεφυχίβ·8! "' μ |5 «Ιχε ξεφυχίβ8!. 1 Με 7Γ&λλές χροφι>λά?εις τΟν με-
[?|Ρ^« στό καταφύγη μας-δπου
φωτία.
Αύτό εχαθα ακριβώς. Πολίι
κακό ν' άργοχορήσω! Π ού είναι τ'
αλο-γό μο'ί. Γιατί χηΎαινα καδάλλα'
Τόν κοττάξαμε εκχληΓΑτθ!.
Έκείνος Ιρριξ: έχάνω μας Ινα
δλέμμα δχοχ'το.
— Ποϊοι είσθε; Μάς έρώτησε.
Σέ τίνων χέρια εχεσα;
—Είσθε έν τώ μέσφ φίλων, το5
Έπειδή ή Βασίλισσα Μαρία εθαύμα¬
σε την 'Ελένην Γουΐλς, άστέρα τοϋ
τέννις, έκ Καλιφορνίας, δταν την εΐ-
δε νά παίζη έν Οϋΐμΐτ?.ετων, ή νεαρά
παίκτρια συμπεοιελήφθη είς τόν κα¬
τάλογον των 16 Άμερικανίδων, αίτι¬
νες έγιναν δεκταί είς την Αγγλικήν
αύλήν. "Ένεκα τής ασθενείας τοϋ βα¬
σιλέως Γεωργίου, ή βασίλισσα θά
προΐσταται τής εορτής μόνη, δν καί
θά συνοδεύηται υπό τοΰ πρίγκιπος τής
Ούαλλίας. Ή Μίς Γουΐλς, κατά την
ΐταρουσίασιν, θά φορΉ άνσάμπλ άπό
ασπρο σατέν, συμφώνως πρός τάς ύ-
ποδείξεις τής βασιλίσσης. Ή οΰρά
έκτείνετοα 18 ίντσες άπό τής πτέρ-
νας. Τό φόρεμα είναι μακρόαερον ο¬
πίσω, παρά έμπρός. Τα π?.άγια πάλιν
είναι μακρά. ^Ή αύλική έτικετα έπί-
σης άπαιτεί όπως αί παρουσταζόμεναι
είς την Αύλήν ς)οροΰν είς την κεφα¬
λήν βύο λευκά πτερά.
μάς μίλάτε καί τοΰ έ*δειξα Ινί
ημίνΐο τάλληρο πού εΐ7εν επάνω
την εΐκόνα τοΰ Ναχολέοντος τοΰ Γ',
Δίάδασε :
«Ναπολέων Γ'. Αύτοκράτωρ τώ*
Γάλλων 1855.»
—-Ό Βοναπάρτης εγινε Αύτ>»
^ρίταρ, ό :έ Ναπολέων ό Γ'. ηταν)
ανεψιός τού. ',
Έπιατε μέ τό χέρ; τό κεφάλΐ
τοϋ.
—Μήπως όνε-.ρεύομα!; ψ'.θύρισδ,
Καί μάς κύτταξε μέ προσοχή.
—Τί παράξενα ροΰχα, ϊ
αΰτά χοΰ φοράτε μάς είχε.
—Κάθε άλλο, τοΰ άΐχαντησαμί.
"Εμείς χαιλά ε'μιστε νταμένοι. Σ5'
φορείς στολή όπως φοροάσανε έδώ
κι' έναν αίώνα! '
ψΚαί τα δπλα αύτά; Ρώτη<τί δείχνοντας τα κυνηγετίκά μας δ< πλα. Είσθε στρατιώται; Άλλά εΐς? την υπηρεσίαν τίνοςι; '; -—Είμεθα μόνον κυνηγοί άπλο? καί ζοΰμε υπό την τρίτη δημοκραρ» τία. ' , / —Δέν χαταλαδαίνω τίποτε, ά< νέκραξε. Βρίσκομαι σ' ενα φρενο· κομείο! >
Καί τράδηξε στήν πόρτα τοϋ %α*
ταφυγίου μας /.αί ζήτησε νά την α¬
νοίξη.
Ό χαγερός βέρας τόν χτίχηβί
άμέσο)ς είς τό πρόσωπο, ώπισθοδρό»
μησε, ^ εβγαλε μιά διαπεραστι'κή
κρα^γή ■/.'.' έ'πεσε στήν άγκαλιά μας.
Δώσαμε, πήραμε, τόν τρίψαμε μέ
σπίρτο, άϊόνατον δμως νά τόν έπα-
ναφέρθ!/με -/.α! χάλι στή ζωή. Αυτή
τή ™.ρά ήτανε στ' άληθινά νεκρός,
'Εμείναμε αυπνο! δλη Ικείνη. την
ήμέ?7, καί τή νυχτα. Την επομένης
σκάψχ,Αε ενα λάκκο είς τό χιόνι καΐ,
τόν Θάψαμε.
"Εάν ή χ'.ονοστιδάδίς δέν τόν μβ·
τεκίνησαν, έιχεΐ ·θά είν' άκόμα!....
Ό Μάριος τελείωτε την διήγη·
σι τοο κα! μάς κύτταζε γ->ρω-γύρώ(
δλο^ς μέ κίπθία ύχ'ερηφάνεια.
Κανένας μας δέν μιλοΰσε. ,*
Καί τότε ό Μάριος·, χρόσθεσε, μ|
καχοια εΰχαρίστησί.
•—Νά χερίχέτε α μιά φορά, έ;
ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΦΟΓΡΡΙΒ
απήντησα.
—Ποίος με δεδαιώνει; Δέν εί-
τθε λοιχόν πράκτορες τής Αγγλί¬
ας η τέκνα τής Έλδετίας;
—Δέν είμαστε οίτε άπό τούς μέν
οίίτε άπό τοΰς δέ. Είμ^στϊ Γαλλθί.
—Είττε λοιχόν πολίτες τής μιάς
άδιαιρέτοϋ δημο/.ρατίας; Μήχως
μέ γελίτε;
—Σό7ς τό Ιχαναλαμδάνοομε εί-
μαστε φίλοι.
Τότε καλαί Άλλά μή μέ ·λ?ατί-
τε, ταξειδεύω γ-.ά -ύχόθεσι υψίστης
σπουδαιότητος. Οίκονομήσατέ μοο
Ινα άλογο καί Θά σάς τό πληρώ¬
σιν, δσο Θέλετε.
"Εδγαλε άχό την τσ-έπη τοι>, μιά
χοίφτα χίρτονομίσματίί τοΰ καιροό
τής έπαναστάσεως.
—Τό άλογό σας, χωρίς ίλλο θά
θάφτηχε κάτω άπό τοΰς πάγο^ς, «ί-
χε ό Κασμαγιοΰ.
—^Τί νά κάμω; Μπυρώ νά έμ-
πίστεοθώ μέ σάς;
—Μιλήστε τοΰ ειπα, χωρίς κα-
νένα φόδο.
— Πηγιίνω νά συναντησω .τόν
άρχιστράτηγο το3 στρατοΰ τής Ί-
ταλ'ας;. Ή Κ'^δερνητις μοϋ άνέτ)εσ·5
μ:ά μ!»τ:κή αποστόλη στόν Βονα-
πάρτη. Δέν εχω ο3τε στιγμή νά χά-
σω, χρεχε: νά φύγω^ στή στιγμή.
Τόν ά·Λ0'άγαμε μέ χνοιχτό τό στό-
μα
ίζοΐΛ ""Υ01- γν· ρβ1«ινς. άριστερςί, καί Τζίμ Κέλλυ, δεξιςΐ, οίτινες σχε-
Ι&ον » λυ]μ,εΟον διαμονήν είς τόν άέρα μέ τό άεροπλάνον των, έφ' όσον
Ι οοπλανον θά προμηθεύτι είς αύτούς καθημερινώς την αναγκαίαν
Ι καύσιμον ύλην.
χάρτης εχει γίνει πλέον .._.Γ..
έπικίνδίνος γιά τή Δημοκρατία. *Ο-
λο νικάϋ καί δλο θριαμίεύει. Ή
κυδέρνητις θέλει νά τόν ξ&φορτω-
δή, άλλά δέν τολμάεί. Τόν Μπαρ-
ράς τάν 7.άνε! δ.τι θ·έλε! ή Ίωσηφί-
να, μέ τα Θέλγητρά της. Τίποτα
οέν μχα;εί νά αρνηθή στά ώμορ?ά
της μάτια. Ή γίναί/,ες θά κατα-
στρέψθίν την Δημοκρατία.
—Είναι παρά πολύς καιρός χοΰ
έθανε ό Μπαρράς, καθώς κβί ο
Βοναπάρτης τόν ίιέκοψα έγώ.
—-Τί κάθεστβ καί μοΰ λέτε; 'Ε-
γώ τουλάχιστον, δέν είναι όχτώ μέ-
ρες που άφήκα τόν Μπαρράς. Μή-
πως τόν δολοφόνησαν, 1ν τώ μετα-
^'
—Απέθανεν είς τό κρεδδάτ: τοα
προ έκατό χρονών.
—Άφήττε αύτά τα άστε("α, μίς·
είχε μέ δομό. Δέν εχω κα;ρό ν' ά-
κούω κο^ταμάρες.
ί λέγοντας αΰτά βχιασε τό χ-.-
το>.
—Έκατό όλότ,ληρα χρόνια, τοΰ
ειπα, πεοάαανβ άπό την «χοχή, ό-
οηιο
Ό «Έθνίκός Κήροξ» 'Ημερήϊυς,
Κ'-'ριακάτικις χαϊ Εΐκονογραφημ».
νος, καθώς καί όλαι αί άλλαι »χ>
ίόϊεις τυ πωλοΰνται είς τό Πρ*.
γ.τορείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος»,
35 δόπΐη ν&ιί δίΓθβί, είς δ)
τό ΟΑΜΡΒΕΙ^. ΟΗΙΟ χαρά τ,
«ΟβΙίΓοΓηία ΜαΓΐίβί)), 3270 \'ϋ·
βοη Ανβ. Ό άντ:χρόϊωχος τής κ»-
ριΐερείας ταύτης ϊέχετα: μικράς
κϊ! μεγάλας άγγελίας καθώς χιΐ
ίγγραφάς σονδρομητών.
ρ, ΑΚΚ. — Ό
€'Εθνικός Κήρυξ> πωλεΐται είς
την Οοΐαβη'δ Ν3νβ Α§βηον.
«ε
Διδασκάλισσα τής γυμναστικής, δεικνύουσα τόν τρόπον τής χρήσεως μιάς
είδικής ζώνης, σνντελούσης εί ςτήν ελάττωσιν τοϋ πάχονς.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Γ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Μαΐου.—ΤΟΥ ΘΩ¬
ΜΑ. Γες προσέλθωσιν.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία δπως μάβ«τε
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τίσ-
σάρων έβδομαδοβν, ή όποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρίόα σας. Δι-
δακτρα μόνον $25.00.
0ΟΙΛΤΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ (^ίΕΟΕ
550 Εΐβΐιιΐι Ανβ. Νβν ΥοΛ
Μεταξύ 27ης χαί 28ης όδοϋ.
ΕΛΑΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέβ 'Υόρκπ, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ χου-
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΒΒΕΚ
859—β™ Ανθ., (Γωνία 28ης
Όδοϋ) Νβν ΥογΙ ΟΗ)
ΑΙ.—«Τί.
ΕΡΓ0ΛΑ8ΟΙ ΚΗΔΕΙ-Ν
ΟΗΑΒίΕδ ΒΑ0Ι6Α1.11Ρ0, ΙΝΟ.
Λν·γν~<σμένος χαοα τί 'Ελλ—ι»· Ο·*« Κλ^ Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΑί γ 'Ο«··0*«« Ύκβκαταστήματα Ι Κιυτ». Γοαφ«1ον *εε-ιο δρΓΐηβ 51 > ιε ΜιιΐΙ»— δί.
Τηλ. Οβηβΐ »81β, 9817. 0565.
Η ΣιΊΑΡΤΗ ΔΙΑ ΙΗΕΣΟΤ ΤΟΝ
ΑΙΒΝ8Ν
'ϊ«5 τοβ άίΐμνησιον Π. Χ. Δοόχα.—
Όλόκληρος ή Ιστορία τη; Σπάρτης 4-
πό των άρχαιοτάτοβν χρόνον μέχε*
των καθ' ήμβς. Άποτελκΐται έχ 1004
οελίΒων χαί πλείστων εΐχόνην. Δεβχ-
έ λλ . <1.ΐΧ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Συνελθούσα έκ τής πληξάοης· μ« απροσδόκητον συμφοράς επί τή «πα>-
λεία τοϋ προσφιλοΰς μόν σύξΰγοτι
Σπι«ρίδωνος Σιοέρη, σπενδω όπως καί
δημοσία έκφράσω τάς «λικρτνεΐ/ς μου
ευχαριστίας, είς τούς παρακολουθή¬
σαντας την κηδείαν, είς τούς καταθέ¬
σαντας στεφάνους επί τής σοροϋ τοΰ
μετα<—όντος, και τούς καθ" οιονδήπο¬ τε^ τρόπον έκδν'ώσαντας τάς συμπα¬ θείας των. Ή τεθλιμμένη Σύζυγος ΕΛΕΝΗ ΣΓΔΕΡΗ , Μ&88. (20098—12) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Ή Δίς ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΜΕΣΣΟΛΟΓ- ΓΙΤΟΥ καί ό Κος ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ σπεύδουσι δπως »» δτΒίοσία εύχαριστήσωοι πάντας τούς σιν.μετασχόντα; είς ττήν. τελετήν τό>ν
εϋτνχών άρραδώνων των καί της χα¬
ρής των. Ί&οατέρίος εύχαρ«πΓοϋιθΛ
τούς αποστείλαντας άνθη καί τηλε-
γραφηματα κ. κ. θεμ, Μαυροχορθά-
του, Δημ. θεοφιλάτον, Μάχην Άπιέ-
σον, Λ. Γα-νΜχρην, Μ. θεοχάρην, Γε¬
ώργιον Άφακάν, ΒύθνμΜητ Π έχον ώς-
καί α.ταντα τα μέλη τού Σύλλογον
«Φιλία».
Νβνν ΥθΓΐί Οί- (20102^-12)
ΓΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΜ
ΕΜΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς δπως περιποι-
είτα». 3 μικρά παιδάαα. Άποταθτντε:
ΡΗΐιςϊΐϋβ, 9715 Ιατηαίοα Ανβητιε
(\Όο<ϋι&νβη Βΐνά.). Τηλέ<ρ<ιτνον VI— 1ιιΐ& 10081. ^ίιIη»^^α, 1^. Ι. (20103—12—15) ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ Την παρ-εΑθοΰσαν Κυριακήν, 5ητν Μαΐου, έν ΐύρεϊ κύκλφ σνγγϊνών κβί φϋ.ων καί έν τϋ οίκίο; τοΰ κ. Ν. Βλαττσ, ετελέσθησαν οί άρροτδωνες τοϋ καιλοϋ χαΐ βύέλπιδος νέου Άιδα- μβντίου Κοκχίνου μΐτά της εδ ήνμέ- νης κ«ί σεμνοπρβπονς Δίδος 'Ελκτ- σά6ετ Ζ. Μεσολογγττου1, έκ Ρΐιΐΐα- άβΙρΜβ, Ρ». Είς τό εύτνχτοιμένο καί ταιρια—ό ζΐυγάρι ενχομαΑ έκ καρδίας ταχείαν την στέΐψιν καΐ τόν μετέίΐειτα βίον ευτυχή κ«ά τ<χοόλ6ιον. ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Νενν ΥογΙε (217 (20100—12) ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ 'Επ' εύχαιρίςι των άρραΛώνων τής άγαπητής μΛς άνΕΛΐκάς Δίοος ''Ελ*ο- σάδετ Ζ. ΜβοχΑογγΟτον μεχά τοϋ εΰ ήγμένου καί φιλοπρ/οόδου νέοτ· -κ. Ά- δ«μ«γτίου Σ. Κοκκίνου, συγχαίρω αύ- τούς «γκαρίίως, ΐυχό(*ενος ταχείαν στέιΐιιν καί τόν μετέπεντα βίαν δλ6ιον καΐ ευτυχή. ΟΙκογ. ΝΕΚΟΛΑΟΥ ΒΛΑΤΤΑ Νβνν Υογ1£ Οίν (20101—12) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Μόλις συνελθόντες έκ τής πληξά- σης ημάς συμφοράς επί τήι άποΛεία τοΰ προσφιλοΰς ημών συζύζου, πα¬ τρός καί άδελφοϋ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Γ. ΜΠΑΛΗ, σπεύδομεν δπως καί. δη- μοσίςι εκφράσωμεν τάς εΐλνκφΐενΐς η¬ μών ευχαριστίας πρός πάντας τούς καθ" οιονδήποτε τρόπον ττυμμερισθέν- τας την οδύνην ημών, τούς παρακο¬ λουθήσαντας την κηδείαν χχύ. τούς κα- ταθέυ1ο8, 20 Μβαϊθοη 54., Ν. Υ. Οΐν.
ΡΙιοιιθ: Ογ7 ϋοοΐΐ 8578.
(20066—9—11)
ΝΕΚΡΟΛΟΥΛΟΥΔΑ . ,
Στό θάνατο τοϋ κουμπάρου μας καί
αδελφόν μας
ΣΤΡΑΤΟΥ ΓΚΑΜΑΝΟΥ
Στόν άνθό της νιότης τού, μόλις
συνεπλήρωσε τα εΙ>αοσιενντα τού χρό-
νια, πεθανβ έξ άπροόπτου δυοτυχήμα-
τος ό χαλός μας Στίοάτος Γχβμανος,
ό ά-γ(πτ|ΐτντ>ς άόβλφός καί χουμπά-
οος μας.
Γνά τόν πρόαχοο θάνα-ΐό τού θρη-
νοΰν δλοι δσοι τόν έννώιχβαν γιατί
ϋπήρ-ξε ενός άκαχος δνθρωπος. "Όλοι
οί σνγγΓνεΐς τού, δλοι οί φίλοι τού
χύνονν δάκρυα πιχρά, γιά την ποόω-
ρη θανή τού. Κοιμήσου ησυχα, άγα-
πημένε μας Στράτο. Ή μνήμη οου
δέ-ν θά ξεχαστη άπο κβνένα συγγενή
σου καΐ φίλο.
Ό Κουμκα—ς σου
ΔΟΜΒΣΤΟΣ Ε. ΠΑΤΣΕΛΑΣ
Νέα 'Υόρκη (20079—11—12)
Άγηράζετε τα διβλία σας άπό τδ
■}(6λιοπωλεϊον τοΰ «Έθν. Κι'ιρτ')(θΐ>· ι
ΗΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
Ύ*έΧ. Α. ΓΒΡΟΓΊΑΝΙίΗ
Τ^ίπρββ—»ν τ^βογοα-χόν
ΗΕΙΙΑΐαΐ'*
14·
IV.
Μ—| ·ΤΗ ΝΕτΥ ΥΟΜ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ μπά-
νιο, 8ίθ&πι Ιιββί καΐ ήλεκτρΐρομόν. Α41ι.
Ρ&ρβ?:εοΓ&θ, 301 νν 11841ι δίτββ4
(Αρ4. 4). (20075—10—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίββ Ρο4 Οαίβίβ-
ΓΪ8 χάμνουσα καλάς εργασίας. Κείται
έμπροσθεν ι σταθμόν Βαβ διά Οοηβχ
Ιδΐαπά καί Ρ&Γ Κοο1ία-ννΕ7· Τηλβ-
φωνήσατε μεταξύ 7—8 μ. μ. ΕνβΓ·-
&τββη 7868. (20053—8—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δοά» 3Π(! ^ι1η^11
ΟοΐιηίβΓ έντός Φαρμαχείου είς κεν¬
τρικόν μέρος της Νέας Υόρκης. Γρά-
ψατε: ΟβθΓ^ε ΟίΐΙοβεΓοροιιΙθδ,
565 νν1. 192Π(1 δ!., Ν. Υ. ΟΐΙγ.
(20069—10—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ κβτά-ν δοκιμής
-ηοΙι Κοοπι, ε^α μί,λόκο άπό οχδη-
ροδρομιχον σταθμόν. Ενοίκιον εύθη-
ν-ον. Εν^ια-ή^ον μ^^. Τ ή
λογικη. 13 Ρΐοϊοτ^οη 5ί·, ϋονβτ
Ν· ]· (20056—8—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
άξιοπρεπεί 'Ελληνική οίκογενεία,
ΓγοπΙ, πλησίον ΚϊνεΓ&ϊάε, βϊεναΙθΓ
Αρί. $5. 600 νΥ. 133Γά δί., Αρτ. 61.
(20025—10—13)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ μοναχτκά δω-
μάτια μέ όλας τάς ευκολίας, πλησίον
τοΰ σταθμόν Πενσυλδανίας. Άποτα¬
θήτε : 328 ν. 3151 51., Ν. Υ. Οϊί
(20061—9—11)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντ- Ι,
5 μεγάλον δωματίων. μέ ηλεκτρισμόν
στήμη, ζεοτό νερό καΐ μπάνιο. άντί
μόνον $45. Άποταθήτι: «Ι- χον ΙκβΙ-
Ιοτ Έλλτινιστί! 602 ν .13041» 5ί
Ν. Υ. 047. (Δ. Χ·)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΝΕΟΣ γνωρίζων την βαφήν σοκο-
λατών ώς κοά δοάβ άίβρβηοβΓ ζτ~€ΐ
εργασίαν. Άποταθήτε: 57 ίίν1η
ίοη Ανβ., Ε?η<11ιπΓ84, Ν. Τ. (20089—11—12) ΕΛΛΗΝΊ2 ζητεί εργασίαν παρ' ό- λιγομελή οίκογενεία. Γράψατε Π. Μ. 17 ΟηΐβΓ 54., Νθ-αΛ, Ν. ^. (^0049—8—12) , ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ γνωοίζων τε- λϊΐως τττν εργασίαν ώς καί Ιοβ Οτεβπι ΜΕ&εΓ και δοαΗ ϋίβρβηοβΓ ζητεί τα¬ κτικήν εργασίαν. Άποταθήτε: Ο. Μ ο)ο Ν&ΙιοηΗΐ ΗβΓ&Ιά, 140 ν 2641ι δί., Νβντ ΥοΛ αΐ7. 120033—6—10) ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. ^. — Ό €'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται δ κό τού άντιπροσώπου μας Π, Κοΰτρου, 466 δΙ&Ιβ 81 ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γντ^Τ διεύθυνσιν τοΰ ——- -.^>ωΎτιι*
Μαραν.ουδάκη,( έ|^
ποκορωνρυ, Κρήτης, δπως
στειλτι είς τόν αδελφόν τού
Μαραγκουδακην, 2623 Ν
Οοιεαβο 111.
(20083—11
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό^^
διεύθυνσιν τού χ. Άντωνίον Σια
έκ Σμύρνης, διαμένοντος
Τα1»?, Οΐίΐ»., δπως την όΖ££
είς την μητερα τού, Καν Μοοιάν*2
Στμωνιον, διαμενουσαν είς" λ'α»,
Οοπαα Νο. 5, Κβπιοηιο, Αρη κ?
1, Οοη&ίαΐιίΐηορΐε, Τπί
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζωντ(-
διενθυνσιν τοϋ έκ Μοσχονησίων Μ,
Α., κ. Χαραλάμπους Αλεξ. Ζατίΐ
ου (η Μπένου) νά την άποστείλτ] (1ς
τόν κ. Ι'εώργ. Β. Μιχάλαν. Γοαμμ*
τέα τής Κοινότητος λνβΪΓΐοη
ν»., Ρ. Ο. Βοχ 812, η ό ϊδιος
γράψρ άμεσως. Σπουδαΐαι πληο»
ρίαι έχ μέρους τόβν έν Μυτιλήνη
ρισχομενων γονέων τού.
(Δ. 10—20)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί Ά8Λ..
Κωνσταντίνος καί Άχιλλεΰς Ι. Κοί^
(ήλεκτρολόγοι μηχανικοί), χαί ή Δέ·
σποινίς Εΰτέρπη Ι. Κούη, έκ Τσαΐι
χαράδας, τού Βόλον, διαμένοντίς τί-
ως έν ΡϊΙΙδΙιηΓβη, Ρβ., νά έ.τιχοιν·.
νήσουν μέ την σύνταξιν τοϋ «Έ4*
κου Κήρυκος* χάριν ενδιαφερούσ
αντοΰς υποθέσεως. 'Επίσης παροχ
λείται ό γνωρίζων τάς διευθυνσει; α>
τό>ν όπιος τάς αποστείλη πρός τ
σύνταξιν τής εφημερίδος.
(Δ. 8—10)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ γνωρίξων τη»1
διεύθυνστν τοΰ κ. Δημ. Μήτσουοα, ί
θοποιοΰ, νά την αποστείλη ε'ς τόν ι
νεψιόν τού, Νεοπτόλεμον Π α,τ
κην, Όδός Πολνδίον, αριθ. 9, Ά·|
θήναι, ΟΓβεοε.
(Δ. 8—15)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. ^οΐαη Ν*
1ί38, ή ό γνωρίζων την δτεύθυνσιν ο»ί
τοϋ, δπως έπικοινωνηση μέ τόν χ. Αί
^. ΟΐΙΙπιοΓε, 5 δουΐη Ρουηία'"
Ανο., δρπηβίϊβΐίΐ, Οηίο. (Ποό
ται περί είσπράξεως χρημάτων ,ηρο
χομένων άπό ασφάλειαν).
(20046—8—Ιθι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν τοΰ Παναγιώτου θυμ
τζή, έκ Νέας Φωκεας, νά την ά.τοσι
λ- είς τόν έξάδελφόν τού θεόδωο
Βογιαζόγλον, Οικίαν Ποαταζώτί
Σννοικίαν Καλοκαιρινοΰ, ΡΪΓαει
(Δ.2—10)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού
Παύλον Γ. Ζερβά καΐ Γεώργιον
Νικολή, διαμενόντων έν Βοστωντι
πέριξ, υπό τοϋ θείον των, Ζαφει
Ζερβά. Ό γνωρίζων παρακαλειτΰα
γράψ,: 4 0»«^^
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ,Στιλοωτήριον μετά
η ιλοκαθαοι—ηριου, κείμενον είς την
καλλητεραν τοποθεσίαν τής πόλεως,
ϋνοικιασττχκον μακρόν. Ενοίκιον $&5
ηγιαιως Κάμνει Χβλά έργασία
πρεπ« νο πωληθϋ τοΰ ίοιοκτήτου ά-
ναγκ«,ομενον νά άναχτορήστ, έπενγόν-
^,6111 π?τολδ°· Ό κατάλληλος άπο-
τα»ητω αυτοπροσώπως 353 ΜηΙιι 54.,
Ε. θΓαπεβ. Ν. ]. (20036—6—11)
ΡΕΑΤΒϋδΗ
ΠΟΛΕΙΤΑΙ ^ιονοκατοικία τούδλι-
νος έπτά δωματίων, σνμπερτλαμοανο-
μένον ΡογοΙι, μέ όλας τάς ευκολίας.
Βπβΐιίοη ίΐπθ. (Ανβ. ϋ διβΐΐοη)
1966 Ε. 941, 54., ΒΓθθΙίΙνΐ», Ν. Υ.
Τηνί<ρωνον ϋβντβν 0801. (20029—5—11) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Σταβωτήνΐον καί Πι- λοκαθαριστήρνον είς αξίαν συγκαταβα- τικήν. 920 5. 54&4β 54., ΒεΙνΐαεΓβ, ΙΠ. (19692—2—Μ10) ΠΩΛΟΥΜΕΝ καΐ άγορά- ζομεν επυτλα σπλβωτηρί- ων καΐ νποδηματοποιείων, είς πολύ λογικάς τιμάς. Μία επίσκεψις θά σάς πεί¬ ση. Γράψατε ϊ) τηλεφο- νήσατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ ΒΙ,λΟ,Κ δυΡΡΕΥ, 428 —3Γά Ανβ., Ν. Υ. Οΐίν. Τηλέφ. ΕεχϊηβΙοη 8239. (20047—Μ8—ΟεΙ.8) Α8ΤΟΚΙΑ Ι.. Ι.— Ό «'Έθνικός Κηρυξ» δλαι αί έκδόοεις τού «ω λοΰνται «αρ« τφ ζαχαρο- «λαβτείω τοΰ κ. ' Αλκιβι¬ άδου Αάδοο, 99 ΡΟΤΤί» Α~/Ε. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωο^ διεύθννσιν τοΰ Γεώργιον Τσοκλη. ΟεθΓββ νεηο, έκ χωρίον Μεσημίϊ ■Εδέσσης. άλλοτε διαμένοντος ε·; "■* Ιβάο, Οΐιΐο, νά τιτν σΛοστειλη * την άδελφήν τον,,ητις απο τοιετι· Ιχασε την διεύθυνσιν τού και δεν γν ρίζει ποΰ ενρίσκετα!. Γραψατε. Σουλτάναν Τσόκλη, ?«ατοο*σν σβεστοχωρίου, 53ΐοηιοα, Ο^60 ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟι ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέτανρος η στής διά Επποΐΐ Κοοπι. Γ σέ δαπβΓβ κάμνον πολυ καλα, οίας, Ας τΗΐήν καλήν, ««^^ καί δοκιμής. Δέν άπαιτουντα..** μετρητά. -^«^«"'^^'' * κολίας πεοισβοτερον δια ταιρον. Διά περισσοτέρας ρίαΓάπευθυνθήτε ΡΓθνίάβηοε 1841 Νοτθι ΜΕίπ Ιββ^ ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέταιρος οπω^ Μ* τρέψωμεν Οοίίεβ Ρο4 εις .«^ Ηοαββ. θά είνε τό μόνον εις ριφέοειαν. 500 ΥΥ. 51δ4 δΙ-, ΟΐΙγ. (20038 —7- τ*ο«ι*ν τ« ι ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Εκλβκτά 6ι6λίΐ ίχβι μόνον Βιβλιοπωλείον τού «Έθνικοδ ΖΑΧΑΡΟΠΑΑΣΤΕΙΟΝ "Η ΑΝΑΤΟΛΗ Ρ_3ΐΟ_Ε5! ΒΙΤ5ΙΚΑ5 Π Κατασκενάζομβν Γλνκίσματα, ώς μ* γωνα, Κανταΐφ, Υ ΗΓν«υοαμπιέδες κλπ. παραγγελίας διά γαμονς ί 0784.
Γ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Μαΐου.—ΤΟΥ ΘΩ¬
ΜΑ. Γες προσέλθωσιν.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία δπως μάβ«τε
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τίσ-
σάρων έβδομαδοβν, ή όποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρίόα σας. Δι-
δακτρα μόνον $25.00.
0ΟΙΛΤΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ (^ίΕΟΕ
550 Εΐβΐιιΐι Ανβ. Νβν ΥοΛ
Μεταξύ 27ης χαί 28ης όδοϋ.
ΕΛΑΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέβ 'Υόρκπ, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ χου-
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΒΒΕΚ
859—β™ Ανθ., (Γωνία 28ης
Όδοϋ) Νβν ΥογΙ ΟΗ)
ΑΙ.—«Τί.
ΕΡΓ0ΛΑ8ΟΙ ΚΗΔΕΙ-Ν
ΟΗΑΒίΕδ ΒΑ0Ι6Α1.11Ρ0, ΙΝΟ.
Λν·γν~<σμένος χαοα τί 'Ελλ—ι»· Ο·*« Κλ^ Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΑί γ 'Ο«··0*«« Ύκβκαταστήματα Ι Κιυτ». Γοαφ«1ον *εε-ιο δρΓΐηβ 51 > ιε ΜιιΐΙ»— δί.
Τηλ. Οβηβΐ »81β, 9817. 0565.
Η ΣιΊΑΡΤΗ ΔΙΑ ΙΗΕΣΟΤ ΤΟΝ
ΑΙΒΝ8Ν
'ϊ«5 τοβ άίΐμνησιον Π. Χ. Δοόχα.—
Όλόκληρος ή Ιστορία τη; Σπάρτης 4-
πό των άρχαιοτάτοβν χρόνον μέχε*
των καθ' ήμβς. Άποτελκΐται έχ 1004
οελίΒων χαί πλείστων εΐχόνην. Δεβχ-
έ λλ . <1.ΐΧ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Συνελθούσα έκ τής πληξάοης· μ« απροσδόκητον συμφοράς επί τή «πα>-
λεία τοϋ προσφιλοΰς μόν σύξΰγοτι
Σπι«ρίδωνος Σιοέρη, σπενδω όπως καί
δημοσία έκφράσω τάς «λικρτνεΐ/ς μου
ευχαριστίας, είς τούς παρακολουθή¬
σαντας την κηδείαν, είς τούς καταθέ¬
σαντας στεφάνους επί τής σοροϋ τοΰ
μετα<—όντος, και τούς καθ" οιονδήπο¬ τε^ τρόπον έκδν'ώσαντας τάς συμπα¬ θείας των. Ή τεθλιμμένη Σύζυγος ΕΛΕΝΗ ΣΓΔΕΡΗ , Μ&88. (20098—12) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Ή Δίς ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΜΕΣΣΟΛΟΓ- ΓΙΤΟΥ καί ό Κος ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ σπεύδουσι δπως »» δτΒίοσία εύχαριστήσωοι πάντας τούς σιν.μετασχόντα; είς ττήν. τελετήν τό>ν
εϋτνχών άρραδώνων των καί της χα¬
ρής των. Ί&οατέρίος εύχαρ«πΓοϋιθΛ
τούς αποστείλαντας άνθη καί τηλε-
γραφηματα κ. κ. θεμ, Μαυροχορθά-
του, Δημ. θεοφιλάτον, Μάχην Άπιέ-
σον, Λ. Γα-νΜχρην, Μ. θεοχάρην, Γε¬
ώργιον Άφακάν, ΒύθνμΜητ Π έχον ώς-
καί α.ταντα τα μέλη τού Σύλλογον
«Φιλία».
Νβνν ΥθΓΐί Οί- (20102^-12)
ΓΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΜ
ΕΜΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς δπως περιποι-
είτα». 3 μικρά παιδάαα. Άποταθτντε:
ΡΗΐιςϊΐϋβ, 9715 Ιατηαίοα Ανβητιε
(\Όο<ϋι&νβη Βΐνά.). Τηλέ<ρ<ιτνον VI— 1ιιΐ& 10081. ^ίιIη»^^α, 1^. Ι. (20103—12—15) ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ Την παρ-εΑθοΰσαν Κυριακήν, 5ητν Μαΐου, έν ΐύρεϊ κύκλφ σνγγϊνών κβί φϋ.ων καί έν τϋ οίκίο; τοΰ κ. Ν. Βλαττσ, ετελέσθησαν οί άρροτδωνες τοϋ καιλοϋ χαΐ βύέλπιδος νέου Άιδα- μβντίου Κοκχίνου μΐτά της εδ ήνμέ- νης κ«ί σεμνοπρβπονς Δίδος 'Ελκτ- σά6ετ Ζ. Μεσολογγττου1, έκ Ρΐιΐΐα- άβΙρΜβ, Ρ». Είς τό εύτνχτοιμένο καί ταιρια—ό ζΐυγάρι ενχομαΑ έκ καρδίας ταχείαν την στέΐψιν καΐ τόν μετέίΐειτα βίον ευτυχή κ«ά τ<χοόλ6ιον. ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Νενν ΥογΙε (217 (20100—12) ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ 'Επ' εύχαιρίςι των άρραΛώνων τής άγαπητής μΛς άνΕΛΐκάς Δίοος ''Ελ*ο- σάδετ Ζ. ΜβοχΑογγΟτον μεχά τοϋ εΰ ήγμένου καί φιλοπρ/οόδου νέοτ· -κ. Ά- δ«μ«γτίου Σ. Κοκκίνου, συγχαίρω αύ- τούς «γκαρίίως, ΐυχό(*ενος ταχείαν στέιΐιιν καί τόν μετέπεντα βίαν δλ6ιον καΐ ευτυχή. ΟΙκογ. ΝΕΚΟΛΑΟΥ ΒΛΑΤΤΑ Νβνν Υογ1£ Οίν (20101—12) ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Μόλις συνελθόντες έκ τής πληξά- σης ημάς συμφοράς επί τήι άποΛεία τοΰ προσφιλοΰς ημών συζύζου, πα¬ τρός καί άδελφοϋ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Γ. ΜΠΑΛΗ, σπεύδομεν δπως καί. δη- μοσίςι εκφράσωμεν τάς εΐλνκφΐενΐς η¬ μών ευχαριστίας πρός πάντας τούς καθ" οιονδήποτε τρόπον ττυμμερισθέν- τας την οδύνην ημών, τούς παρακο¬ λουθήσαντας την κηδείαν χχύ. τούς κα- ταθέυ1ο8, 20 Μβαϊθοη 54., Ν. Υ. Οΐν.
ΡΙιοιιθ: Ογ7 ϋοοΐΐ 8578.
(20066—9—11)
ΝΕΚΡΟΛΟΥΛΟΥΔΑ . ,
Στό θάνατο τοϋ κουμπάρου μας καί
αδελφόν μας
ΣΤΡΑΤΟΥ ΓΚΑΜΑΝΟΥ
Στόν άνθό της νιότης τού, μόλις
συνεπλήρωσε τα εΙ>αοσιενντα τού χρό-
νια, πεθανβ έξ άπροόπτου δυοτυχήμα-
τος ό χαλός μας Στίοάτος Γχβμανος,
ό ά-γ(πτ|ΐτντ>ς άόβλφός καί χουμπά-
οος μας.
Γνά τόν πρόαχοο θάνα-ΐό τού θρη-
νοΰν δλοι δσοι τόν έννώιχβαν γιατί
ϋπήρ-ξε ενός άκαχος δνθρωπος. "Όλοι
οί σνγγΓνεΐς τού, δλοι οί φίλοι τού
χύνονν δάκρυα πιχρά, γιά την ποόω-
ρη θανή τού. Κοιμήσου ησυχα, άγα-
πημένε μας Στράτο. Ή μνήμη οου
δέ-ν θά ξεχαστη άπο κβνένα συγγενή
σου καΐ φίλο.
Ό Κουμκα—ς σου
ΔΟΜΒΣΤΟΣ Ε. ΠΑΤΣΕΛΑΣ
Νέα 'Υόρκη (20079—11—12)
Άγηράζετε τα διβλία σας άπό τδ
■}(6λιοπωλεϊον τοΰ «Έθν. Κι'ιρτ')(θΐ>· ι
ΗΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
Ύ*έΧ. Α. ΓΒΡΟΓΊΑΝΙίΗ
Τ^ίπρββ—»ν τ^βογοα-χόν
ΗΕΙΙΑΐαΐ'*
14·
IV.
Μ—| ·ΤΗ ΝΕτΥ ΥΟΜ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ μπά-
νιο, 8ίθ&πι Ιιββί καΐ ήλεκτρΐρομόν. Α41ι.
Ρ&ρβ?:εοΓ&θ, 301 νν 11841ι δίτββ4
(Αρ4. 4). (20075—10—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίββ Ρο4 Οαίβίβ-
ΓΪ8 χάμνουσα καλάς εργασίας. Κείται
έμπροσθεν ι σταθμόν Βαβ διά Οοηβχ
Ιδΐαπά καί Ρ&Γ Κοο1ία-ννΕ7· Τηλβ-
φωνήσατε μεταξύ 7—8 μ. μ. ΕνβΓ·-
&τββη 7868. (20053—8—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δοά» 3Π(! ^ι1η^11
ΟοΐιηίβΓ έντός Φαρμαχείου είς κεν¬
τρικόν μέρος της Νέας Υόρκης. Γρά-
ψατε: ΟβθΓ^ε ΟίΐΙοβεΓοροιιΙθδ,
565 νν1. 192Π(1 δ!., Ν. Υ. ΟΐΙγ.
(20069—10—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ κβτά-ν δοκιμής
-ηοΙι Κοοπι, ε^α μί,λόκο άπό οχδη-
ροδρομιχον σταθμόν. Ενοίκιον εύθη-
ν-ον. Εν^ια-ή^ον μ^^. Τ ή
λογικη. 13 Ρΐοϊοτ^οη 5ί·, ϋονβτ
Ν· ]· (20056—8—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
άξιοπρεπεί 'Ελληνική οίκογενεία,
ΓγοπΙ, πλησίον ΚϊνεΓ&ϊάε, βϊεναΙθΓ
Αρί. $5. 600 νΥ. 133Γά δί., Αρτ. 61.
(20025—10—13)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ μοναχτκά δω-
μάτια μέ όλας τάς ευκολίας, πλησίον
τοΰ σταθμόν Πενσυλδανίας. Άποτα¬
θήτε : 328 ν. 3151 51., Ν. Υ. Οϊί
(20061—9—11)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντ- Ι,
5 μεγάλον δωματίων. μέ ηλεκτρισμόν
στήμη, ζεοτό νερό καΐ μπάνιο. άντί
μόνον $45. Άποταθήτι: «Ι- χον ΙκβΙ-
Ιοτ Έλλτινιστί! 602 ν .13041» 5ί
Ν. Υ. 047. (Δ. Χ·)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΝΕΟΣ γνωρίζων την βαφήν σοκο-
λατών ώς κοά δοάβ άίβρβηοβΓ ζτ~€ΐ
εργασίαν. Άποταθήτε: 57 ίίν1η
ίοη Ανβ., Ε?η<11ιπΓ84, Ν. Τ. (20089—11—12) ΕΛΛΗΝΊ2 ζητεί εργασίαν παρ' ό- λιγομελή οίκογενεία. Γράψατε Π. Μ. 17 ΟηΐβΓ 54., Νθ-αΛ, Ν. ^. (^0049—8—12) , ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ γνωοίζων τε- λϊΐως τττν εργασίαν ώς καί Ιοβ Οτεβπι ΜΕ&εΓ και δοαΗ ϋίβρβηοβΓ ζητεί τα¬ κτικήν εργασίαν. Άποταθήτε: Ο. Μ ο)ο Ν&ΙιοηΗΐ ΗβΓ&Ιά, 140 ν 2641ι δί., Νβντ ΥοΛ αΐ7. 120033—6—10) ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. ^. — Ό €'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται δ κό τού άντιπροσώπου μας Π, Κοΰτρου, 466 δΙ&Ιβ 81 ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γντ^Τ διεύθυνσιν τοΰ ——- -.^>ωΎτιι*
Μαραν.ουδάκη,( έ|^
ποκορωνρυ, Κρήτης, δπως
στειλτι είς τόν αδελφόν τού
Μαραγκουδακην, 2623 Ν
Οοιεαβο 111.
(20083—11
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό^^
διεύθυνσιν τού χ. Άντωνίον Σια
έκ Σμύρνης, διαμένοντος
Τα1»?, Οΐίΐ»., δπως την όΖ££
είς την μητερα τού, Καν Μοοιάν*2
Στμωνιον, διαμενουσαν είς" λ'α»,
Οοπαα Νο. 5, Κβπιοηιο, Αρη κ?
1, Οοη&ίαΐιίΐηορΐε, Τπί
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζωντ(-
διενθυνσιν τοϋ έκ Μοσχονησίων Μ,
Α., κ. Χαραλάμπους Αλεξ. Ζατίΐ
ου (η Μπένου) νά την άποστείλτ] (1ς
τόν κ. Ι'εώργ. Β. Μιχάλαν. Γοαμμ*
τέα τής Κοινότητος λνβΪΓΐοη
ν»., Ρ. Ο. Βοχ 812, η ό ϊδιος
γράψρ άμεσως. Σπουδαΐαι πληο»
ρίαι έχ μέρους τόβν έν Μυτιλήνη
ρισχομενων γονέων τού.
(Δ. 10—20)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί Ά8Λ..
Κωνσταντίνος καί Άχιλλεΰς Ι. Κοί^
(ήλεκτρολόγοι μηχανικοί), χαί ή Δέ·
σποινίς Εΰτέρπη Ι. Κούη, έκ Τσαΐι
χαράδας, τού Βόλον, διαμένοντίς τί-
ως έν ΡϊΙΙδΙιηΓβη, Ρβ., νά έ.τιχοιν·.
νήσουν μέ την σύνταξιν τοϋ «Έ4*
κου Κήρυκος* χάριν ενδιαφερούσ
αντοΰς υποθέσεως. 'Επίσης παροχ
λείται ό γνωρίζων τάς διευθυνσει; α>
τό>ν όπιος τάς αποστείλη πρός τ
σύνταξιν τής εφημερίδος.
(Δ. 8—10)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ γνωρίξων τη»1
διεύθυνστν τοΰ κ. Δημ. Μήτσουοα, ί
θοποιοΰ, νά την αποστείλη ε'ς τόν ι
νεψιόν τού, Νεοπτόλεμον Π α,τ
κην, Όδός Πολνδίον, αριθ. 9, Ά·|
θήναι, ΟΓβεοε.
(Δ. 8—15)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. ^οΐαη Ν*
1ί38, ή ό γνωρίζων την δτεύθυνσιν ο»ί
τοϋ, δπως έπικοινωνηση μέ τόν χ. Αί
^. ΟΐΙΙπιοΓε, 5 δουΐη Ρουηία'"
Ανο., δρπηβίϊβΐίΐ, Οηίο. (Ποό
ται περί είσπράξεως χρημάτων ,ηρο
χομένων άπό ασφάλειαν).
(20046—8—Ιθι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν τοΰ Παναγιώτου θυμ
τζή, έκ Νέας Φωκεας, νά την ά.τοσι
λ- είς τόν έξάδελφόν τού θεόδωο
Βογιαζόγλον, Οικίαν Ποαταζώτί
Σννοικίαν Καλοκαιρινοΰ, ΡΪΓαει
(Δ.2—10)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τού
Παύλον Γ. Ζερβά καΐ Γεώργιον
Νικολή, διαμενόντων έν Βοστωντι
πέριξ, υπό τοϋ θείον των, Ζαφει
Ζερβά. Ό γνωρίζων παρακαλειτΰα
γράψ,: 4 0»«^^
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ,Στιλοωτήριον μετά
η ιλοκαθαοι—ηριου, κείμενον είς την
καλλητεραν τοποθεσίαν τής πόλεως,
ϋνοικιασττχκον μακρόν. Ενοίκιον $&5
ηγιαιως Κάμνει Χβλά έργασία
πρεπ« νο πωληθϋ τοΰ ίοιοκτήτου ά-
ναγκ«,ομενον νά άναχτορήστ, έπενγόν-
^,6111 π?τολδ°· Ό κατάλληλος άπο-
τα»ητω αυτοπροσώπως 353 ΜηΙιι 54.,
Ε. θΓαπεβ. Ν. ]. (20036—6—11)
ΡΕΑΤΒϋδΗ
ΠΟΛΕΙΤΑΙ ^ιονοκατοικία τούδλι-
νος έπτά δωματίων, σνμπερτλαμοανο-
μένον ΡογοΙι, μέ όλας τάς ευκολίας.
Βπβΐιίοη ίΐπθ. (Ανβ. ϋ διβΐΐοη)
1966 Ε. 941, 54., ΒΓθθΙίΙνΐ», Ν. Υ.
Τηνί<ρωνον ϋβντβν 0801. (20029—5—11) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Σταβωτήνΐον καί Πι- λοκαθαριστήρνον είς αξίαν συγκαταβα- τικήν. 920 5. 54&4β 54., ΒεΙνΐαεΓβ, ΙΠ. (19692—2—Μ10) ΠΩΛΟΥΜΕΝ καΐ άγορά- ζομεν επυτλα σπλβωτηρί- ων καΐ νποδηματοποιείων, είς πολύ λογικάς τιμάς. Μία επίσκεψις θά σάς πεί¬ ση. Γράψατε ϊ) τηλεφο- νήσατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ ΒΙ,λΟ,Κ δυΡΡΕΥ, 428 —3Γά Ανβ., Ν. Υ. Οΐίν. Τηλέφ. ΕεχϊηβΙοη 8239. (20047—Μ8—ΟεΙ.8) Α8ΤΟΚΙΑ Ι.. Ι.— Ό «'Έθνικός Κηρυξ» δλαι αί έκδόοεις τού «ω λοΰνται «αρ« τφ ζαχαρο- «λαβτείω τοΰ κ. ' Αλκιβι¬ άδου Αάδοο, 99 ΡΟΤΤί» Α~/Ε. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωο^ διεύθννσιν τοΰ Γεώργιον Τσοκλη. ΟεθΓββ νεηο, έκ χωρίον Μεσημίϊ ■Εδέσσης. άλλοτε διαμένοντος ε·; "■* Ιβάο, Οΐιΐο, νά τιτν σΛοστειλη * την άδελφήν τον,,ητις απο τοιετι· Ιχασε την διεύθυνσιν τού και δεν γν ρίζει ποΰ ενρίσκετα!. Γραψατε. Σουλτάναν Τσόκλη, ?«ατοο*σν σβεστοχωρίου, 53ΐοηιοα, Ο^60 ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟι ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέτανρος η στής διά Επποΐΐ Κοοπι. Γ σέ δαπβΓβ κάμνον πολυ καλα, οίας, Ας τΗΐήν καλήν, ««^^ καί δοκιμής. Δέν άπαιτουντα..** μετρητά. -^«^«"'^^'' * κολίας πεοισβοτερον δια ταιρον. Διά περισσοτέρας ρίαΓάπευθυνθήτε ΡΓθνίάβηοε 1841 Νοτθι ΜΕίπ Ιββ^ ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέταιρος οπω^ Μ* τρέψωμεν Οοίίεβ Ρο4 εις .«^ Ηοαββ. θά είνε τό μόνον εις ριφέοειαν. 500 ΥΥ. 51δ4 δΙ-, ΟΐΙγ. (20038 —7- τ*ο«ι*ν τ« ι ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Εκλβκτά 6ι6λίΐ ίχβι μόνον Βιβλιοπωλείον τού «Έθνικοδ ΖΑΧΑΡΟΠΑΑΣΤΕΙΟΝ "Η ΑΝΑΤΟΛΗ Ρ_3ΐΟ_Ε5! ΒΙΤ5ΙΚΑ5 Π Κατασκενάζομβν Γλνκίσματα, ώς μ* γωνα, Κανταΐφ, Υ ΗΓν«υοαμπιέδες κλπ. παραγγελίας διά γαμονς ί 0784.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
27
ΔΙΕΥθΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ )'έΓ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
Μ ΙϋίΙ ΗΙΙΜ
1ΗΝΊΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
Υ. 1251η 51., Νβν ΥογΙι
Ι£(+. 'Εκκλησίας ΜοηυΐΒβηΙ 9845
Κατοικία Ίερέως:
δεσ. Νικόλαος Άνδριόπουλος.
501 ννεβΐ 1351η δΐΓβεΙ.
Τηλέφωνον: ΒΓ3θ.ηυΓ5ΐ 8636.
ι .ΤΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. Ι.
(ΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
351 ΥθΓΐί δΐΓββϊ.
Κατοικία Ίερέως:
320 ΡβίΓΓηουηΙ Ανβηιιβ
Γη/.έφωνα: ΒβΓββη 281 καί
ΜοηΙ§θΓΠ6Γγ 1113.
[θΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟ15ΙΑ. _ Ι
«ΑΠΟΪ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
■>ΓπβΓ ΕΙ- δί. Α ϊηα ΑνβΓ.β·
))λίφωνα: Ημέρας ΛεΙογΙ» »»1
Νυκτός: Ηβνρ—βΤΡΐ- 0614.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΓΓΎ
,ΧΛΗΣΙΑ εΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ»
Ιίνθννσις: 451 νΥ. Β911> δτχβΛ
1 'Εφημέρα>; τ
Ιχτα. ΚΥΡΙΛΛ. ΒΑΦΕΙΑΑτΑΚΗΤ
] Τηλέφωνον: ΜεαβΙΗοη Μίΐ
|ΙΛ. ΟΡΘΟΔΟΕΟΣ ΚΟΙΧΟΤΗ3
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
1ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
!ΐ·!ννσις 'Ιερέα; Άρχιμ. Αανίϊ
Α·ονταρ(δο» χαΐ 'Εχχληβία—
Ε. «41Λ 81.. Νβ- Υογκ
: !.6χ(τι?τοο 67»$
ΛΗΣ1Α «Ο ΕΥΑΙΤΕΛ1ΣΜΟΙ
ΤΉΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
1-31! ΥνββΙ 54ίΙ» δί., Ν. Υ. Οττ
ρεύί: Αΐβ. Νικόλαος Λάζαοη;
Διδάκτωρ τ*1ς θϊολον(ας.
έφ. 'Εκκλησίας ΟοΙιιπΛιμ «5*»
λέφ. Ιξοχης: ϋοεβη ΗΠ!« 1034
ΝΕνΥΑΚΚ. Ν. 1.
κλησία «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
1955 Ηΐεα 81—β».
ειρ. 'Εχχλησίαι:: ΜαΙΐΐεΓ— εΐΠ
οιχίο Ιερέως: 58 ΙΛηάβΙβτ Ατη
ηλέφοονον Ιερέως: Εβββχ 26ΙΤ.
ΓΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
1182 ΡΙγβι Ατβηπβ.
(Ηεταξυ 15ης χαΐ 17τ>ς όδο»>
ν— Υοτκ αΐ
5ττι—'
. βΐδεβ. Κώοτα Χατζηδ—.—οίον.
ρσχάλου τοϋ Οικουμενικού θρόνον
Ιέν διεύθυνσις ίΐναι Τό3ί Ηΐα»
■νβΓα., τό δέ τηλίιρατνον Βο~η
0051.
Α5ΤΟΚΙΑ. Ι.. Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΝΑΣΙΟΣ»
(Άρχιεπισκοπη';)
178 Εΐτπ δΓΓθβΙ.
Έφημίριος: Γ. Μενϊξόποβλβς
Τηλέφωνον: ΑβΙογΙβ. 1653.
|Κστοικιας·. ΗβνβπιατβΓ 2871
■.ωιιι^..ία ωι »', ΟΚΙ_.Α.
[νονσις προϊσταμένοΒ {φημερίο*
Κοινότητος Οϊΐ&ΐιοΐηα Οΐί, Ο-
. ιΐναι: 102 Ν. ΒΓοβά 5ττ««(-
Τηλέφωνον: Μαρία 1103,
ΤΟ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΓΗΧΑΝ1ΜΣΟΣ ΚΑΙ ΛΕΙ-
ΤΟΥΡΓΙΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
ΙΜϊ εκατόν καί πλέον παραστατι-
η σχήματα καί μέ πίνακας χιλιο-
ίτρικών άποστάσεων. Είναι τό τε-
Ότερον καΐ πληρέστερον των μέ-
1 σήμερον έκδσθεντων είς τό εΐ-
; τού βιβλίον, πολύτιμος καί ά-
Ιθαίτητος όδηγός διά πάντας
*>ς περί τό αυτοκίνητον άσχολου-
ν°νς έπαγγελματίας, έρασιτέ-
"-, τ μαθητευομένους.
ρυσόδετον τιμάται .... $1.25
Ι ράψατε:
\τ. 26ί1ι
Νβν/
ΎΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
Τ2ΙΚΝΟΠΟΥΔΟΤ
τα ΚίκοαγάΜβ «Α
ίΜ «Λ 'Εσπιβινοβ 'Γ
καί Αητουογίας κατ' Λ
Ρ*·«*» Αναστασίμων Ε
Ρ«>ν, Άναστασίμων 'Ε
Έωθινών
νοη
ΟΜΟΤΈΝΕΤ2 ΕΧΟΝΤΕ~ ΣΥΓΠΒ.
ΝΈΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΑΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ·
ΣΕΚΤΤΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ-
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΓΣΠ·
ΚΩΣ ΑΥΤ0Υ2
Παοαχαλουνται οί Ιδ·» Α «αί οί
ίζοντές τι πεοΐ αυτών να Ιι»»βν
ι·βιντι«ΐω<η μϊτά τί|ς ΝββΓ Εββϊ Β^ Ιί^ί, διά νά Χάίωσι βυιιπληοβαβτν κάς πληροφο^ίηί. ίιρνθύνοντ»: τας ?.—~ολά>^ 4 Ιίϋ
ΝΕΑΙ) ΕΑ5Τ ΗΕίΙΕΡ
151 Ρΐττΐ» Ατβ., Νβτ» ΥοΛ _
ΑΓΓ~Γΐοη Ρβ—οπβΐ 8ε—1»
ΪΜνΙβΙοη, ΡθΓβΙκη ϋβρτ
Ό κ. θεόδωοος Τσάκος, Ηθΐεΐ
οΙεΛ, παρά ττϊς μητρός τοιι Πασού-
νας Τσάκον, διαμενοΰβης έν Πβτ-
Ό *· Ίβάννης Άνθούλη Κομνια-
νός, βλΑθτε διαμένων έν ΡΐίΐϊΙιηΓβΙι,
Ρβ., παρά τίίς έν Καδάλλςι διαμενού-
ις μητρός τού, Μαρίας Κοανιανοΰ.
Ό κ. Γεώργ. Κ. Πσάθας, άλλοτε
βιαμένατν ενταύθα, παρά τού έν Κρη-
τπ 8ιαμ4νοντ<»ς άβελφοΰ τού Γρηνο- ρΐον. Ό κ. Χαραλαμπος Καρατζθίς, άλ¬ λοτε διαίΐίνοϊν έν Νέα 'Υδρκη, παρά τού έν ΚωνσταντινουπΟλει διαμένοντος πατρός τού, Τριανταφΰλσυ Καρατζά. Ό «- Ίωάννηί Τζονοβιτ; ·Αλί*Α- τη;, ηλικίας περιπου 80 έτων. «όν» «τθιΙ: προ έτων είς όρνχεΐα ττΐ; Πΐν· βνλβανία;. ζΓ,τεΙται υπό τοδ έν Β*. τοϋιι αδελφοβ τοβ *. Άντωνίου Τζό· τοβιτς ΆλεξώΎη. •Η Κα Άνασασία Άστοάχη, «ο» νοιοοδ οιομένρυσα έν Υοπη—ίοι—, Ο., υπο τϊ}ς Ιτ Άθτιναις ονγγενοί; -ε Κάς Πέοοη. «Ο χ. Άλ6—ολβ- Μπονίχοί. 18 •ΑΤ6αλΚ της Μ. 'Αβίας, «πό τ«< έν θεσσα>.ον(κτι §«ΐας τού Κα; Κοοι»
κοβλα; Μπανίχα.
•Ο χ. Παβλος Βάν»κ. Ιξ Άϊβαλ«
τΚς Μιχρβς/Αοιας.
•Ο έκ Σμύιτ-: χ. Ίβαννης Ίβαν.
η'δης, ποό χαιροβ Ναμένβν ίν Ν—·
ροΓί Νβ-β.
V·..
ίβτό ττΐς «ν θβσσα-
ϊ.ονίχρ θϊία: τον Κα: Κυοιβκοόλ·.·
Μπανιχα.
•Ο χ. Κββτβτ. Κατσιχίβη- «, «Λ.
,Κ,ρείθΒ τί): Καλλιπόλβιβς, θράχτ,ς.
υπό τοδ έν ΛυΑν. τή; Γαλλίας ββ,ί
«;ο6 τον κ. Γεώργιον Κατσιχ£οο«.
•Ο χ. Δηα. Πο—ίγιωτίβη;. πρό καν
?οδ βιαμένα>ν έν ΟΙΙνβΓ 8ί., - --·
α- 'Υόρκης, υπό τόθ Ιν ΚανδιΊ
τϋς πατρός το» κ. ΠαναγιοβτΕ___
ΟΙ «χ Π. Φωκέας. Σιινρ—« «. β.
ΚβτνσταντΐΛΌ;, Νικόλαος καί Ανάστα·
βιος Τσαλβάρης. υπό τής έξαδέλι—;
βτΗτόν Κάς Αφροδίτης Μιχάοτ), επ
Ραντοσίβια τίίς θεσσαλία- χαΐ συζί-
γου τοΰ κ. Δημητρίου ΓαλθΛΌπσίλο*,
Ό έκ Σμΰρνη; κ. Γεώργιος Πε>
ταλίδης, πρό καιρόν διαμένων έν 'Α·
γίφ Φραγχίσκφ, Καλ., υπό των έν
Αθήναις αδελφ&ν τού Εύαγγελίβ;
■αί Δεσποίντνς Παταλίδον.
Ό χ. Π. Βατάλης, διαμένων άλ¬
λοτε έν Οΰασιγκτωνι ύπβ τής Ιν 'Α
ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΗ
ΚΑΐΕ ΟΡΒΟΑΟΞΟΥ
Εάν θέλετε νά γνωρίζετβ τάς
δάσεις ττϊς πίστεως μας ώς Όρθό-
δοξοι Χριστιανοί. "Εάν θελετε νά
γνωρίζετε δλα τα άναφερόμενα είς
τό Τβλβτουχνγτκον της 'Εκχλησίας
μας, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χρυσόδετος μέ βέρμα πολυτελεί¬
ας. Τιμάται $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
140
«V.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕ** ΥΟΒΚ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΗΕ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ
Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜΗ
Σύγχρονον "Ελληνικόν ρεαλιστι-
χόν μνθνοτόρημα, ώραιοτάτης πλο-
κής, μέ εΐχόνας.
Τιμάται δεδεμένον......$1.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΟ)
140 ν. 26Λ 51., Νεν ΥογΙι
ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗΣ
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΚΑΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ
Α. ΒΛΑΧΟΥΛΗ
(Άριστοτέχνου Άρχιμαγείρον)
Είναι ή μεγαλειτβ'ρα χαΐ τελει-
οτέρα των μέχρι σημερον έχοθτι-
σών,
ΠΕΡΙΕΧΟΥΣΑ
1820 Όδηγίας Φαγητων.
272 'Οοηγίας Γλνκισμάτων.
Σελίδες 760.
Τιμάται χουσόδετος .... $4.00.
Γράψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΗΑΟ)
140 νν*. 26ΐ1ι 81., Νενν ΥογΙι
ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ. ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, Λρονοαιοΰχος
τοποθεσία, θαυμασίως έπυΐλωμένον
πλησίον Νέας "Υόρκης, μακρόν^έ-
νοικιαστήριον, ενοίκιον $400, είσ-
πράξεις $2.100 έβδομαδιαίως, κέρ-
δη 60 0) Ο, τιμή $32.000, μέ $10.-
000 μετρητά. Είναι ή καλλιτέρα
εϋκαιρία τής ζωής σας.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, μέ ΟοίΓββ
ΡθΙ, εΐσπράξεις $2.100 έδδομαδι-
αίως, άκμάζουσα πόλις Ν6ν ΙβΓ-
5βγ, ΙΟετές ένοικιαστήριον, τιμή
$2.ί.0ΟΟ, μέ $8.000 μετρητά.
ΟΟΕΡΕΕ ΡΟΤ, κάτωθι σταθ-
μοΰ, είσπράξεις $1.200 έβδομαδι-
αίως, 7ετές ένοικιαστήριον, τιμή
$9.000 μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, γωνιαίον, εΰκο-
λοδούλεντον, έπικερδές, τέλειον
καθ" δλα, είσπράξεις $850—$900
έβδαμαδιαίως. 8ετές ένοικιαβτήρι-
ον, ενοίκιον $230, τιμή $8.000, μέ
$3.000 μετρητά.
«2ΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, προνομιοϋχος το
ποθεσία ΒΓθο1ί1>/η, μέ είσΛοάξεις
$1.300 έδδομαδιαίως, μακρον έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $235. Τιμή
$12.000, μέ $4.000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, 81η Ανε. Είσ-
πράξεις $1.000 έδδομαδιαίως, 9ε-
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $37δ,
τιμή $9.500, μέ $3.500 μετρητά.
ΗΕδΤΑϋΚΑΝΤ, έκλεκτή τοπο¬
θεσία ΒΓθοΙίΙνη, ε'ισπράξεις $800
έβδομαδιαίως, είναι άξίας $10.-
000. θυσιάζεται άντί $5.000 καί
ζητεϊται οννέταιρος μάγει<κ>ς μέ
$1.000 μετρητά.
ΰΑΡΕΤΕΚΙΑ, ^οη8 Ιβΐβηίΐ,
έκλεκτή τοποθεσία, ΙΟετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $200, είοπρά-
ξεις $550, παρ' εΐδικών δυΐλασιά-
ζονται, τιμή $7.000 μέ $2.500 μ£-
τρητά.
(ΙΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είσπράξεις $600
έβδομαδΐΑΪως, 8ετές ένοικιοιστήρι-
ον, ενοίκιον $150, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευ-
τον, εΐσποάξεις $400 έδδομαδιαί-
ως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $110 μηνααίως·, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μετρητά.
ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, μέ 24 δωμάτια,
έκλεκτή τοποθεσία, είσπράξεις μό¬
νον άπο τό Ειιηεη $1.000 'έβδο-
μσδιαίως, ΙΟετές ένοικιαστήριον,
ενοίκιον $375, τιμή $14.000, μέ
$4.000 μετρητά. "*
ΟΟΡΈΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευ-
τον, ένοικιαστήοιον 6 1)2 έτων,
ενοίκιον $65 μηνιαίως, είσπράξεις
$600 έδδομαδιαίως, τιμή $4.500,
μέ $2.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΚΥ, είσπράξεις $500—
—600 έβδομαδιαίως. δετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $75.00 μηνιαί-
ως, τιμή $2.000, μέ $1.500 μετρη¬
τά. Σπεύσατε προσωπικώς.
ΕϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το
πσ^εσία, τέλειον καθ" δλα, εΐβ-
πράξεις $800 έβδομαδιαίως, κλει¬
στόν τάς Κυριακάς, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $275, τιμή $15.-
000, μέ ίίό.ΟΟΟ μετρητά.
^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ τέλειον καθ*
δλα, είσπράξεις μέ 6 ημέρας^ την
έβδομάδα $700, ένοικιαστήριον
7 1)2 έτων, ενοίκιον $166, τιμή
$10.000, μέ, $3.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ μέ ίυη-
οΐιοοη, παραπλεύρως θεάτρου, 3.-
000 καθίσματοι, μέ θαυμασίαν έπί-
πλωσιν, ΙΟετές ένοικιαστή'ριον, ε¬
νοίκιον $175.00, είσπράξεις $550
—$600, έ6δομαδι«ίως. Τιμή $15.-
000. μέ $4.000 μετρητά.
(3ΟΝΡΕ(:ΤΙΟΝΕΚΥ, μέ Ι,ιΐη-
οηεοπ, θαυμασία γωνία, τελεία
επίπλωσις, εύκολοδούλενττον, είσ¬
πράξεις $400—$600 έβίοααδιαί-
ως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$125, τιμή $7.500, μέ $2.000 με¬
τρητά. Σπεύσατε προτοΰ πωληθί).
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ παραπλεύ¬
ρως μεγάλον Θίάτρου, είσπράξεις
$40.000 τό ετος, δετές ένοικιαστή¬
ριον, ενοίκιον $300, τιμή $22.000,
μέ $5.000 μετρητά.
(ΖΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ ^ποηε-
οπ, τέλειον καθ* δλα, ιιρ Ιο θβΐε,
ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$200, είσπράξεις $1.400—$1.500
έβδομαδιαίως, τιμή $35.000, μέ
$10.000 μετρητά.
ΟΟΝΓΕςΤΙΟΝΕΚΥ Ειιηοηε-
οη, γωνιαίον, τέλειον καθ* δλα,
τοϋ ίδιοκτήτου άγνοοΰντος την ερ¬
γασίαν, τό θυσιάζει άντί $12.500,
μέ $4.000 μετρητά. 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $375. ΕΙσπρά-
ξεις $600—$800 έδδοααδιαίως.
ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜ¬
ΦΕΡΟΝ Ν Α ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗ
ΤΕ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΗΤΕ ΑΓΟ-
ΓΑΝ "Η ΠΩΛΗΣΙΝ. ΤΑ ΓΡΑ-
ΦΕΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑ
Α ΠΟ 13ΕΤΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΙΔΟΣ
ΤΩΝ.
ΟΗΒΙ8ΤΟ9 ^. νΒΕΤΤΟΙ
ΡββΙ ΕβτβΓβ Β—Τχβτ
1482 Βγοβ(1-8.τ. β: 42ηά 5(.
ΐΒοοτπ 613) Νβ- Υογκ (3—.
Τβΐ.: ΒΓΤ8ΒΙ 5481. 8(41.
Ι ^ΟΗΝ5ΤΟν■Ν^ ΡΑ.— Ό
ΐ'Εθνικός Κήρυξ> πωλεΐται υπο
τοϋ άντυτροσώπου μας Ι. Καρέτα,
104 ΡΓθηΙίΙίη 81
ΝΕ~ ΒΚϋΝδννΊΟΚ, Ν. Λ
—Ό «Έθνικός Κήρυξ> παιλεΐτοα
{■πό τοϋ άντιπροσώπου μας Ν.
Κώστα, 133 ΑΙϋ&ην 51,
ΤΟΥ
ΒΙΒΛ10ΠΩΛΕΙ0Υ ΤΟΥ 101 ΚΗΡΥΚΟΣ1
ΟΓΕΝΙΚΟΣ ΤΕΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ τού Γ929 τοϋ Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος» εξεδόθη καί άπο-
στέλλεται ΔΩΡΕΑΝ είς πάντας τούς ενδιαφερομένους
ίνα άποοαήσουν μέρος της πλουσιωτάτης συλλογης των βιβλί-
ων μας. Είναι ό πολυτελέστερος καί δ τελειότερος δλων των μέ¬
χρι σήμερον έκδοθέντων άπό οιονδήποτε Ελληνικόν 'Εκδοτι-
κόν Κατάστημα. Πολύχρωμος, καλλιτεχνικώτατα δεδεμένος,
μέ την πλέον εύμέθοδον ταξινόμησιν των βιβλίων τού. μέ εΰ-
ρετήρια ποϋ ύποδεικνύουν καί είς τόν πλέον άπειρον πώς νά
εύρη τό βιβλίον ποϋ χρειάζεται. Είναι θαΰμα ίδέσθαι, φυλλο-
μετρήσατέ τον καί θά πεισθήτε. Κατόπιν δέ γράψατε μας τάς
έντυπώσεις σας.
Έξ αύτοΰ θά άντι/.ηφθ/ητε μέ ποίον πλούτον βιβλίων έχει
έφοδιασθη τό Βιβλιοπωλείον μας. Καί ποίων βιβλίον! "Ολων
χρησιμωτάτων καί ώφελιμωτάτων δι' δλας τάς τάξεις των άν-
θρώπαχν.
Άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ δμα τη α'ιτήσει. Συμπληρώσατε
καί ταχυδρομήσατε τό κάτοϊθι δελτίον:
ΔΩΡΕΑΝ
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ. 14Ο
«V.
26ΤΗ 6Τ., ΝΕ«ν ΥΟΚΚ
Παρακαλώ νά μοϋ ταχυδρομήσητε Εν αντίτυπον τοϋ Τιμο-
καταλόγου σας τοδ 1929.
ΟΝΟΜΑ ..........._....................................
όΙΕΥΘΥΝΣΙΧ..........................................
ΠΟΛΙΣ.................... ΠΟΛΙΤΕΙΑ...............
ΥΠΟ ΔΑΝΤΕ ΦΡΑΚΑΣΣΑ
Πολύπλοκον, περιπετειώδες καί πλϊ|ρες ένδιαφέρον-
τος μυθιστόρημα, έχον βάσιν ίστορικά γεγονότα και
πηγάς άπό τάς οποίας έ£ακριβώνεται πιστότατα «Η
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΟΡΑΣ», τής φοβεράς καί μυ-
στηριώδους συμμορίας, την όποιαν άποτελοϋν οί έταΐ-
ροι τοΰ στιλέτου.
Είκόνες εξόχως καλλιτεχνικαί, τού ίδίου Εύρωπαϊ-
κοϋ πρωτοτύπου, κοσμοϋν έν άφθονία τάς σελίδας τής
θαυμασίας ταύτης εκδόσεως.
Τιμάται δεδεμένον.....................$1.75
Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή €. Ο. Τ)., ή
έμβάσατε συμπληροΰντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΆΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΗΕΚΑίϋ, 140 Υ. 26ίή δί., Νβν ΥοΓΐί, Ν. Υ.
'Εσωκλείστως ευρίσκετε $1.75, μέ την παράκλησιν δπως μοί
άποστείλητί τό βιβλίον «Η ΚΑΜΟΡΑ».
Όνομα ................................................
Διεύθυνσις ..............................................
Πόλις .................-..... Πολιτεία .................
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
ΒΙΒΛΙΟΠίΙΛΕΙΟΝ "ΕΒΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
ΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΜΑΤΑΡΙΟΝ
Ο ΓΕΡ0ΣΤΑΘΗ7
ΕΧνχη το καλλί—ρον καί τεοπνοτατον ώς Άναγνωσττκόν τής
Λης Τάξεως, τό οποίον διαπλάσση χαΐ μορφώνει έλληνοποεπόός
την χαρδίαν τοϋ μικρόν μαθητού.
Συησταται υπό τεν Ύπονργείου τής Παιοείας. ΟΙ τρείς τσ-
μχκ χουσοδεμένΜ είς Ινα χαλλιτεχνικως, τιμώνται δολλ. 1.00.
Γοαψατεΐ
140 ν*Έ5Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕΙΜί ΥΟΒΚ. Ν. Τ.
27
ΔΙΕΥθΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ )'έΓ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
Μ ΙϋίΙ ΗΙΙΜ
1ΗΝΊΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
Υ. 1251η 51., Νβν ΥογΙι
Ι£(+. 'Εκκλησίας ΜοηυΐΒβηΙ 9845
Κατοικία Ίερέως:
δεσ. Νικόλαος Άνδριόπουλος.
501 ννεβΐ 1351η δΐΓβεΙ.
Τηλέφωνον: ΒΓ3θ.ηυΓ5ΐ 8636.
ι .ΤΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. Ι.
(ΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
351 ΥθΓΐί δΐΓββϊ.
Κατοικία Ίερέως:
320 ΡβίΓΓηουηΙ Ανβηιιβ
Γη/.έφωνα: ΒβΓββη 281 καί
ΜοηΙ§θΓΠ6Γγ 1113.
[θΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟ15ΙΑ. _ Ι
«ΑΠΟΪ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
■>ΓπβΓ ΕΙ- δί. Α ϊηα ΑνβΓ.β·
))λίφωνα: Ημέρας ΛεΙογΙ» »»1
Νυκτός: Ηβνρ—βΤΡΐ- 0614.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΓΓΎ
,ΧΛΗΣΙΑ εΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ»
Ιίνθννσις: 451 νΥ. Β911> δτχβΛ
1 'Εφημέρα>; τ
Ιχτα. ΚΥΡΙΛΛ. ΒΑΦΕΙΑΑτΑΚΗΤ
] Τηλέφωνον: ΜεαβΙΗοη Μίΐ
|ΙΛ. ΟΡΘΟΔΟΕΟΣ ΚΟΙΧΟΤΗ3
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
1ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
!ΐ·!ννσις 'Ιερέα; Άρχιμ. Αανίϊ
Α·ονταρ(δο» χαΐ 'Εχχληβία—
Ε. «41Λ 81.. Νβ- Υογκ
: !.6χ(τι?τοο 67»$
ΛΗΣ1Α «Ο ΕΥΑΙΤΕΛ1ΣΜΟΙ
ΤΉΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
1-31! ΥνββΙ 54ίΙ» δί., Ν. Υ. Οττ
ρεύί: Αΐβ. Νικόλαος Λάζαοη;
Διδάκτωρ τ*1ς θϊολον(ας.
έφ. 'Εκκλησίας ΟοΙιιπΛιμ «5*»
λέφ. Ιξοχης: ϋοεβη ΗΠ!« 1034
ΝΕνΥΑΚΚ. Ν. 1.
κλησία «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»
1955 Ηΐεα 81—β».
ειρ. 'Εχχλησίαι:: ΜαΙΐΐεΓ— εΐΠ
οιχίο Ιερέως: 58 ΙΛηάβΙβτ Ατη
ηλέφοονον Ιερέως: Εβββχ 26ΙΤ.
ΓΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
1182 ΡΙγβι Ατβηπβ.
(Ηεταξυ 15ης χαΐ 17τ>ς όδο»>
ν— Υοτκ αΐ
5ττι—'
. βΐδεβ. Κώοτα Χατζηδ—.—οίον.
ρσχάλου τοϋ Οικουμενικού θρόνον
Ιέν διεύθυνσις ίΐναι Τό3ί Ηΐα»
■νβΓα., τό δέ τηλίιρατνον Βο~η
0051.
Α5ΤΟΚΙΑ. Ι.. Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΝΑΣΙΟΣ»
(Άρχιεπισκοπη';)
178 Εΐτπ δΓΓθβΙ.
Έφημίριος: Γ. Μενϊξόποβλβς
Τηλέφωνον: ΑβΙογΙβ. 1653.
|Κστοικιας·. ΗβνβπιατβΓ 2871
■.ωιιι^..ία ωι »', ΟΚΙ_.Α.
[νονσις προϊσταμένοΒ {φημερίο*
Κοινότητος Οϊΐ&ΐιοΐηα Οΐί, Ο-
. ιΐναι: 102 Ν. ΒΓοβά 5ττ««(-
Τηλέφωνον: Μαρία 1103,
ΤΟ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΓΗΧΑΝ1ΜΣΟΣ ΚΑΙ ΛΕΙ-
ΤΟΥΡΓΙΑ
Ι. ΜΑΝΟΥΣΟΥ
ΙΜϊ εκατόν καί πλέον παραστατι-
η σχήματα καί μέ πίνακας χιλιο-
ίτρικών άποστάσεων. Είναι τό τε-
Ότερον καΐ πληρέστερον των μέ-
1 σήμερον έκδσθεντων είς τό εΐ-
; τού βιβλίον, πολύτιμος καί ά-
Ιθαίτητος όδηγός διά πάντας
*>ς περί τό αυτοκίνητον άσχολου-
ν°νς έπαγγελματίας, έρασιτέ-
"-, τ μαθητευομένους.
ρυσόδετον τιμάται .... $1.25
Ι ράψατε:
\τ. 26ί1ι
Νβν/
ΎΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
Τ2ΙΚΝΟΠΟΥΔΟΤ
τα ΚίκοαγάΜβ «Α
ίΜ «Λ 'Εσπιβινοβ 'Γ
καί Αητουογίας κατ' Λ
Ρ*·«*» Αναστασίμων Ε
Ρ«>ν, Άναστασίμων 'Ε
Έωθινών
νοη
ΟΜΟΤΈΝΕΤ2 ΕΧΟΝΤΕ~ ΣΥΓΠΒ.
ΝΈΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΑΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ·
ΣΕΚΤΤΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ-
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΓΣΠ·
ΚΩΣ ΑΥΤ0Υ2
Παοαχαλουνται οί Ιδ·» Α «αί οί
ίζοντές τι πεοΐ αυτών να Ιι»»βν
ι·βιντι«ΐω<η μϊτά τί|ς ΝββΓ Εββϊ Β^ Ιί^ί, διά νά Χάίωσι βυιιπληοβαβτν κάς πληροφο^ίηί. ίιρνθύνοντ»: τας ?.—~ολά>^ 4 Ιίϋ
ΝΕΑΙ) ΕΑ5Τ ΗΕίΙΕΡ
151 Ρΐττΐ» Ατβ., Νβτ» ΥοΛ _
ΑΓΓ~Γΐοη Ρβ—οπβΐ 8ε—1»
ΪΜνΙβΙοη, ΡθΓβΙκη ϋβρτ
Ό κ. θεόδωοος Τσάκος, Ηθΐεΐ
οΙεΛ, παρά ττϊς μητρός τοιι Πασού-
νας Τσάκον, διαμενοΰβης έν Πβτ-
Ό *· Ίβάννης Άνθούλη Κομνια-
νός, βλΑθτε διαμένων έν ΡΐίΐϊΙιηΓβΙι,
Ρβ., παρά τίίς έν Καδάλλςι διαμενού-
ις μητρός τού, Μαρίας Κοανιανοΰ.
Ό κ. Γεώργ. Κ. Πσάθας, άλλοτε
βιαμένατν ενταύθα, παρά τού έν Κρη-
τπ 8ιαμ4νοντ<»ς άβελφοΰ τού Γρηνο- ρΐον. Ό κ. Χαραλαμπος Καρατζθίς, άλ¬ λοτε διαίΐίνοϊν έν Νέα 'Υδρκη, παρά τού έν ΚωνσταντινουπΟλει διαμένοντος πατρός τού, Τριανταφΰλσυ Καρατζά. Ό «- Ίωάννηί Τζονοβιτ; ·Αλί*Α- τη;, ηλικίας περιπου 80 έτων. «όν» «τθιΙ: προ έτων είς όρνχεΐα ττΐ; Πΐν· βνλβανία;. ζΓ,τεΙται υπό τοδ έν Β*. τοϋιι αδελφοβ τοβ *. Άντωνίου Τζό· τοβιτς ΆλεξώΎη. •Η Κα Άνασασία Άστοάχη, «ο» νοιοοδ οιομένρυσα έν Υοπη—ίοι—, Ο., υπο τϊ}ς Ιτ Άθτιναις ονγγενοί; -ε Κάς Πέοοη. «Ο χ. Άλ6—ολβ- Μπονίχοί. 18 •ΑΤ6αλΚ της Μ. 'Αβίας, «πό τ«< έν θεσσα>.ον(κτι §«ΐας τού Κα; Κοοι»
κοβλα; Μπανίχα.
•Ο χ. Παβλος Βάν»κ. Ιξ Άϊβαλ«
τΚς Μιχρβς/Αοιας.
•Ο έκ Σμύιτ-: χ. Ίβαννης Ίβαν.
η'δης, ποό χαιροβ Ναμένβν ίν Ν—·
ροΓί Νβ-β.
V·..
ίβτό ττΐς «ν θβσσα-
ϊ.ονίχρ θϊία: τον Κα: Κυοιβκοόλ·.·
Μπανιχα.
•Ο χ. Κββτβτ. Κατσιχίβη- «, «Λ.
,Κ,ρείθΒ τί): Καλλιπόλβιβς, θράχτ,ς.
υπό τοδ έν ΛυΑν. τή; Γαλλίας ββ,ί
«;ο6 τον κ. Γεώργιον Κατσιχ£οο«.
•Ο χ. Δηα. Πο—ίγιωτίβη;. πρό καν
?οδ βιαμένα>ν έν ΟΙΙνβΓ 8ί., - --·
α- 'Υόρκης, υπό τόθ Ιν ΚανδιΊ
τϋς πατρός το» κ. ΠαναγιοβτΕ___
ΟΙ «χ Π. Φωκέας. Σιινρ—« «. β.
ΚβτνσταντΐΛΌ;, Νικόλαος καί Ανάστα·
βιος Τσαλβάρης. υπό τής έξαδέλι—;
βτΗτόν Κάς Αφροδίτης Μιχάοτ), επ
Ραντοσίβια τίίς θεσσαλία- χαΐ συζί-
γου τοΰ κ. Δημητρίου ΓαλθΛΌπσίλο*,
Ό έκ Σμΰρνη; κ. Γεώργιος Πε>
ταλίδης, πρό καιρόν διαμένων έν 'Α·
γίφ Φραγχίσκφ, Καλ., υπό των έν
Αθήναις αδελφ&ν τού Εύαγγελίβ;
■αί Δεσποίντνς Παταλίδον.
Ό χ. Π. Βατάλης, διαμένων άλ¬
λοτε έν Οΰασιγκτωνι ύπβ τής Ιν 'Α
ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΟΗ
ΚΑΐΕ ΟΡΒΟΑΟΞΟΥ
Εάν θέλετε νά γνωρίζετβ τάς
δάσεις ττϊς πίστεως μας ώς Όρθό-
δοξοι Χριστιανοί. "Εάν θελετε νά
γνωρίζετε δλα τα άναφερόμενα είς
τό Τβλβτουχνγτκον της 'Εκχλησίας
μας, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χρυσόδετος μέ βέρμα πολυτελεί¬
ας. Τιμάται $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
140
«V.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕ** ΥΟΒΚ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΗΕ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ
Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜΗ
Σύγχρονον "Ελληνικόν ρεαλιστι-
χόν μνθνοτόρημα, ώραιοτάτης πλο-
κής, μέ εΐχόνας.
Τιμάται δεδεμένον......$1.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΟ)
140 ν. 26Λ 51., Νεν ΥογΙι
ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗΣ
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΚΑΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ
Α. ΒΛΑΧΟΥΛΗ
(Άριστοτέχνου Άρχιμαγείρον)
Είναι ή μεγαλειτβ'ρα χαΐ τελει-
οτέρα των μέχρι σημερον έχοθτι-
σών,
ΠΕΡΙΕΧΟΥΣΑ
1820 Όδηγίας Φαγητων.
272 'Οοηγίας Γλνκισμάτων.
Σελίδες 760.
Τιμάται χουσόδετος .... $4.00.
Γράψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΗΑΟ)
140 νν*. 26ΐ1ι 81., Νενν ΥογΙι
ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ. ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, Λρονοαιοΰχος
τοποθεσία, θαυμασίως έπυΐλωμένον
πλησίον Νέας "Υόρκης, μακρόν^έ-
νοικιαστήριον, ενοίκιον $400, είσ-
πράξεις $2.100 έβδομαδιαίως, κέρ-
δη 60 0) Ο, τιμή $32.000, μέ $10.-
000 μετρητά. Είναι ή καλλιτέρα
εϋκαιρία τής ζωής σας.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, μέ ΟοίΓββ
ΡθΙ, εΐσπράξεις $2.100 έδδομαδι-
αίως, άκμάζουσα πόλις Ν6ν ΙβΓ-
5βγ, ΙΟετές ένοικιαστήριον, τιμή
$2.ί.0ΟΟ, μέ $8.000 μετρητά.
ΟΟΕΡΕΕ ΡΟΤ, κάτωθι σταθ-
μοΰ, είσπράξεις $1.200 έβδομαδι-
αίως, 7ετές ένοικιαστήριον, τιμή
$9.000 μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, γωνιαίον, εΰκο-
λοδούλεντον, έπικερδές, τέλειον
καθ" δλα, είσπράξεις $850—$900
έβδαμαδιαίως. 8ετές ένοικιαβτήρι-
ον, ενοίκιον $230, τιμή $8.000, μέ
$3.000 μετρητά.
«2ΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, προνομιοϋχος το
ποθεσία ΒΓθο1ί1>/η, μέ είσΛοάξεις
$1.300 έδδομαδιαίως, μακρον έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $235. Τιμή
$12.000, μέ $4.000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, 81η Ανε. Είσ-
πράξεις $1.000 έδδομαδιαίως, 9ε-
τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $37δ,
τιμή $9.500, μέ $3.500 μετρητά.
ΗΕδΤΑϋΚΑΝΤ, έκλεκτή τοπο¬
θεσία ΒΓθοΙίΙνη, ε'ισπράξεις $800
έβδομαδιαίως, είναι άξίας $10.-
000. θυσιάζεται άντί $5.000 καί
ζητεϊται οννέταιρος μάγει<κ>ς μέ
$1.000 μετρητά.
ΰΑΡΕΤΕΚΙΑ, ^οη8 Ιβΐβηίΐ,
έκλεκτή τοποθεσία, ΙΟετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $200, είοπρά-
ξεις $550, παρ' εΐδικών δυΐλασιά-
ζονται, τιμή $7.000 μέ $2.500 μ£-
τρητά.
(ΙΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είσπράξεις $600
έβδομαδΐΑΪως, 8ετές ένοικιοιστήρι-
ον, ενοίκιον $150, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευ-
τον, εΐσποάξεις $400 έδδομαδιαί-
ως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $110 μηνααίως·, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μετρητά.
ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ, μέ 24 δωμάτια,
έκλεκτή τοποθεσία, είσπράξεις μό¬
νον άπο τό Ειιηεη $1.000 'έβδο-
μσδιαίως, ΙΟετές ένοικιαστήριον,
ενοίκιον $375, τιμή $14.000, μέ
$4.000 μετρητά. "*
ΟΟΡΈΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευ-
τον, ένοικιαστήοιον 6 1)2 έτων,
ενοίκιον $65 μηνιαίως, είσπράξεις
$600 έδδομαδιαίως, τιμή $4.500,
μέ $2.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΚΥ, είσπράξεις $500—
—600 έβδομαδιαίως. δετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $75.00 μηνιαί-
ως, τιμή $2.000, μέ $1.500 μετρη¬
τά. Σπεύσατε προσωπικώς.
ΕϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το
πσ^εσία, τέλειον καθ" δλα, εΐβ-
πράξεις $800 έβδομαδιαίως, κλει¬
στόν τάς Κυριακάς, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $275, τιμή $15.-
000, μέ ίίό.ΟΟΟ μετρητά.
^υΝ^ΗΕΟΝΕΤΤΕ τέλειον καθ*
δλα, είσπράξεις μέ 6 ημέρας^ την
έβδομάδα $700, ένοικιαστήριον
7 1)2 έτων, ενοίκιον $166, τιμή
$10.000, μέ, $3.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ μέ ίυη-
οΐιοοη, παραπλεύρως θεάτρου, 3.-
000 καθίσματοι, μέ θαυμασίαν έπί-
πλωσιν, ΙΟετές ένοικιαστή'ριον, ε¬
νοίκιον $175.00, είσπράξεις $550
—$600, έ6δομαδι«ίως. Τιμή $15.-
000. μέ $4.000 μετρητά.
(3ΟΝΡΕ(:ΤΙΟΝΕΚΥ, μέ Ι,ιΐη-
οηεοπ, θαυμασία γωνία, τελεία
επίπλωσις, εύκολοδούλενττον, είσ¬
πράξεις $400—$600 έβίοααδιαί-
ως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$125, τιμή $7.500, μέ $2.000 με¬
τρητά. Σπεύσατε προτοΰ πωληθί).
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ παραπλεύ¬
ρως μεγάλον Θίάτρου, είσπράξεις
$40.000 τό ετος, δετές ένοικιαστή¬
ριον, ενοίκιον $300, τιμή $22.000,
μέ $5.000 μετρητά.
(ΖΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ ^ποηε-
οπ, τέλειον καθ* δλα, ιιρ Ιο θβΐε,
ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$200, είσπράξεις $1.400—$1.500
έβδομαδιαίως, τιμή $35.000, μέ
$10.000 μετρητά.
ΟΟΝΓΕςΤΙΟΝΕΚΥ Ειιηοηε-
οη, γωνιαίον, τέλειον καθ* δλα,
τοϋ ίδιοκτήτου άγνοοΰντος την ερ¬
γασίαν, τό θυσιάζει άντί $12.500,
μέ $4.000 μετρητά. 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $375. ΕΙσπρά-
ξεις $600—$800 έδδοααδιαίως.
ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜ¬
ΦΕΡΟΝ Ν Α ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗ
ΤΕ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΗΤΕ ΑΓΟ-
ΓΑΝ "Η ΠΩΛΗΣΙΝ. ΤΑ ΓΡΑ-
ΦΕΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑ
Α ΠΟ 13ΕΤΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΙΔΟΣ
ΤΩΝ.
ΟΗΒΙ8ΤΟ9 ^. νΒΕΤΤΟΙ
ΡββΙ ΕβτβΓβ Β—Τχβτ
1482 Βγοβ(1-8.τ. β: 42ηά 5(.
ΐΒοοτπ 613) Νβ- Υογκ (3—.
Τβΐ.: ΒΓΤ8ΒΙ 5481. 8(41.
Ι ^ΟΗΝ5ΤΟν■Ν^ ΡΑ.— Ό
ΐ'Εθνικός Κήρυξ> πωλεΐται υπο
τοϋ άντυτροσώπου μας Ι. Καρέτα,
104 ΡΓθηΙίΙίη 81
ΝΕ~ ΒΚϋΝδννΊΟΚ, Ν. Λ
—Ό «Έθνικός Κήρυξ> παιλεΐτοα
{■πό τοϋ άντιπροσώπου μας Ν.
Κώστα, 133 ΑΙϋ&ην 51,
ΤΟΥ
ΒΙΒΛ10ΠΩΛΕΙ0Υ ΤΟΥ 101 ΚΗΡΥΚΟΣ1
ΟΓΕΝΙΚΟΣ ΤΕΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ τού Γ929 τοϋ Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος» εξεδόθη καί άπο-
στέλλεται ΔΩΡΕΑΝ είς πάντας τούς ενδιαφερομένους
ίνα άποοαήσουν μέρος της πλουσιωτάτης συλλογης των βιβλί-
ων μας. Είναι ό πολυτελέστερος καί δ τελειότερος δλων των μέ¬
χρι σήμερον έκδοθέντων άπό οιονδήποτε Ελληνικόν 'Εκδοτι-
κόν Κατάστημα. Πολύχρωμος, καλλιτεχνικώτατα δεδεμένος,
μέ την πλέον εύμέθοδον ταξινόμησιν των βιβλίων τού. μέ εΰ-
ρετήρια ποϋ ύποδεικνύουν καί είς τόν πλέον άπειρον πώς νά
εύρη τό βιβλίον ποϋ χρειάζεται. Είναι θαΰμα ίδέσθαι, φυλλο-
μετρήσατέ τον καί θά πεισθήτε. Κατόπιν δέ γράψατε μας τάς
έντυπώσεις σας.
Έξ αύτοΰ θά άντι/.ηφθ/ητε μέ ποίον πλούτον βιβλίων έχει
έφοδιασθη τό Βιβλιοπωλείον μας. Καί ποίων βιβλίον! "Ολων
χρησιμωτάτων καί ώφελιμωτάτων δι' δλας τάς τάξεις των άν-
θρώπαχν.
Άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ δμα τη α'ιτήσει. Συμπληρώσατε
καί ταχυδρομήσατε τό κάτοϊθι δελτίον:
ΔΩΡΕΑΝ
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ. 14Ο
«V.
26ΤΗ 6Τ., ΝΕ«ν ΥΟΚΚ
Παρακαλώ νά μοϋ ταχυδρομήσητε Εν αντίτυπον τοϋ Τιμο-
καταλόγου σας τοδ 1929.
ΟΝΟΜΑ ..........._....................................
όΙΕΥΘΥΝΣΙΧ..........................................
ΠΟΛΙΣ.................... ΠΟΛΙΤΕΙΑ...............
ΥΠΟ ΔΑΝΤΕ ΦΡΑΚΑΣΣΑ
Πολύπλοκον, περιπετειώδες καί πλϊ|ρες ένδιαφέρον-
τος μυθιστόρημα, έχον βάσιν ίστορικά γεγονότα και
πηγάς άπό τάς οποίας έ£ακριβώνεται πιστότατα «Η
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΟΡΑΣ», τής φοβεράς καί μυ-
στηριώδους συμμορίας, την όποιαν άποτελοϋν οί έταΐ-
ροι τοΰ στιλέτου.
Είκόνες εξόχως καλλιτεχνικαί, τού ίδίου Εύρωπαϊ-
κοϋ πρωτοτύπου, κοσμοϋν έν άφθονία τάς σελίδας τής
θαυμασίας ταύτης εκδόσεως.
Τιμάται δεδεμένον.....................$1.75
Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή €. Ο. Τ)., ή
έμβάσατε συμπληροΰντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΆΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΗΕΚΑίϋ, 140 Υ. 26ίή δί., Νβν ΥοΓΐί, Ν. Υ.
'Εσωκλείστως ευρίσκετε $1.75, μέ την παράκλησιν δπως μοί
άποστείλητί τό βιβλίον «Η ΚΑΜΟΡΑ».
Όνομα ................................................
Διεύθυνσις ..............................................
Πόλις .................-..... Πολιτεία .................
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
ΒΙΒΛΙΟΠίΙΛΕΙΟΝ "ΕΒΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
ΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΜΑΤΑΡΙΟΝ
Ο ΓΕΡ0ΣΤΑΘΗ7
ΕΧνχη το καλλί—ρον καί τεοπνοτατον ώς Άναγνωσττκόν τής
Λης Τάξεως, τό οποίον διαπλάσση χαΐ μορφώνει έλληνοποεπόός
την χαρδίαν τοϋ μικρόν μαθητού.
Συησταται υπό τεν Ύπονργείου τής Παιοείας. ΟΙ τρείς τσ-
μχκ χουσοδεμένΜ είς Ινα χαλλιτεχνικως, τιμώνται δολλ. 1.00.
Γοαψατεΐ
140 ν*Έ5Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕΙΜί ΥΟΒΚ. Ν. Τ.
28
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΜΑ0Ι30Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΗΚ
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ. Οιιαπηΐ
Τβΐβρηοηβ:
2494.
ϋεβη ΑΙΓαηββ
Αάά.Γβδ·.:
ΟϋΑΤΑΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
-------*------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕθΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
δΐαίβ Ββηΐι
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕνΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΚ,ΙΡΑΙ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΐΧΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΛΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΎΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΠΤΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
*Εν«ργουντ«ι «τ&βαι «Ι τρ«.Λ*ςιτικΛΐ εργα¬
σίαι, χάρις δέ. είς το βύρο δίκτυον των ύποκατα-
βτημάτων καΐ άνοον-οκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξΣ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ Ι™
4 ίΟΝ_ΟΝ ννΑίί Βυΐ_ΟΙΝΟ3,Ε.(3. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚίΙΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ Α3ΙΕΡΤΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' οτύτης.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
ΤΟ ΤΣΟΥΡΑΠΙ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΑΚΙ
(Συνέχειζ έκ τής 19ης σελίϊος.)
ό Δεσπότης, ό Νίκανορος, ?>ρ·Οε ο-
γ'ένεια τού. Οί έπίτροα!θΐ βάλθη-
/.αν νά πληοώσονν τοίς μτστάρστς.
Γιλενταΐα ήοθε και ή σειοά τοΐ·
Χςηστάκη. Μέ τό κασχέτο στή μα-
σκά7.ι, στανροχεριαοταίηκΓ, στάΠη-
κε απροστά στόν Ταμία της: 'Εκ-
κλησίας, τό θοδωοή τόν Τσάπα-
λα:
— Λεκατρσσσρα (ΐίθθΐκάματα
εβοοιαήντα δοαχιιές, λογάιριαΗΗ ό
θοδωρής-ό Τσαπαλας κι' εκανε νό
τοϋ μετρήση τα λεφτά. Τότε δ
Χρηστάκης. ζυγώνυντα- πιοτερΌ·,
έ'σκνψ καί τουπε στ' αντί:
— Γρο .. γρρ. .. οχι συχνά-
τσες, καπετάν θα&ωρη... Μίίακί-
ρες οόσϊ μου, ιιπιΐκίρες!
Ό καπετάν θοδωρής „...,.-
σε, Εεκλείδωαε την κάσσα. ...1=_
χαρτοντσα καί τ' άράδειασε ττό
τρα-τέζι. Ένα, δυο, τριία... δεκα-
τέσσαρα
— Κάθε χαρτοΰτσο καί τάλ?.α-
ρο. Δροιχηές έβδοαήντα κιί.. .
σέ καλή μεριά, Χρηστοτχη.
Τοΰ χοΟΛΌυ δυΐλός' Τον εύχή-
θττκε κι' ό παπά - Ντϊνος.
Καί σάν εψυγε, ή κλησάρισσα
εΐπε: «Σίγουρα, τώρα πειά ΰα γιο-
μίση τό τσοΐ'ράπι!»
Ό Χρηστώκης εβαλε τα χαβρ-
τοΰτσα ιιέσα στό κασνέτο τού καί
πηγε νά τοι-πώση κάτοΐ) δπ-ό τ»]
Οολωτή ιιςπασιά τού" καμπαναριον.
'Εκεϊ, κά-ίτησε κατά γής χι' εσχι^ε
τα στοάτοΐα. Πίαπώ, λεφτά' ΰΐϋ-
ρός! Ένα χαμόγελο φίάτιΐε τή οτε-
γνή τού δψι. Γρρ. .. γρρ.. . Μέ
τής ροζιάρικες παΚόίΐες τον πηαΓ
τό χαλκό ν.αί τόν ανάδεψε μιά -
δυό φορ?ς. "Επειτα. αρπαςε χον-
'φτες τή; οεκάρες και τής ερριξε
[ ιιέσα στό σακν.ουλί τού, εοα?.ε άπά-
νου το ανστρί καί τ' αλλα σύνεργα
και τράΛηξε γιά τό σπίτι.
ΟΊ ν.αμπάνες χηιτοχ'σανε τόν
έσ.τερινρ. Παρΐααονή Χριστουγεν-
νονν. Στά ιιαγαζιά, στά σπίτια, το
.ταιδάκια καλαντίζανε, κι' οί δρο-
σερές φωνί'ς τοΐ'ζ, άΐ'ακατεμίΛ'ες
ιιέ τούς ηχοιχ; τοΰ ντεφιοΐ καί τοΰ
[τρίγωνου. Ό Χρηστάκης, μ' δλο τό
δάρος ποϋ Ιςρερνϊ, περπατοϋσε ό-
λαφρός, σά νά τόν έσή^/«οναν άρ-
χαγγελικά φτερά.
—■_ Γρρ. .. γρρ... Χριστός
γεννάται σηιιερον.. .
Περνώντας μπροστά άπο τόν
Άη Γιάννη τό Θ«)λόγο (την εκ-
κλησίταΐα πουχτιχίε ό Κυβερνήτης'),
σήν.ωσε τό χέρι ν.Γ εκανε τό οΤαχ·-
ρό τού. Έρριξε μιά δεκάρα οττ
κοντί.
Κι' Ιίρτασε νΰντα πειά σπίτι.
— Γαρσι-φαλιώ, (Γΐοναζει 3πό
τή σκάλα.. . Γρ,ο.. . νρς... *Ηρ
θά Φερε τό τσοχ'ράπι! Τό τσον-
ράπι!.. .
Τα μάτια τού λάμπανϊ γιοιιάτα
άπόφασι. Ή Γαρουφαλιώ τόν ?,-
υλεπε γιά πριότη φορά ετσι. Ύπά-
'/.οντ], σάν αιτόιιατο, άνόβηκε ο"έ
μιά καρέκλα καί |εκρέμασε τή μα-
κρυά κά?.τσΐοί.
— Βαστά καλά'... Τέντα'...
Γρο... γρρ ..
Ή γεροντοκόοη ανοιξε τό λαί-
ααργο στόιια τοΰ τσοι·ραπιου, μτι
σάν είδε τόν άδερφό της ν' ανοίγη
τό σακτ;οΰλι καί νά τής δείχνη τό
οίορό τής δεκάρϊς, τα χέοια τη;
•ήρχισαν νά τρέμουν.
— Βαστά καλά, Γαιρουφαλκ]>
Μουγγρισε ό ΧρηστΓίκης χΐαί τί;
<Υ(>Ρ, ΥΡ?» τώρα εΐχε τόν>) φοδέ-
Φοϋχτες, ςροΡχτες, 6ιαστι:;ά, λαί-
μαογα, ίίρπαΖε τό ναλκό καί τόν
εοριχλΐ στό τσουραπι. Μιά, δυό,
τρεΐ^, ντράγκ, ντράγν., οροντοΰσε
το μέταλλο κι' ό Χρ'ηοτάκης Ιρρι-
-/νε, ερριχνε ακοχ'ραστος. Τό τσου-
ράπι φούσκωνε, βάραινε στά νέρια
τής γεροντσ/ΐόρης τα κοκκα?.ιαριχ«,
Ι τραβοΰσε κάιτον.
— ΒάστΌΐ καλά!.. . Νό καί τό
τελευταία, χά!
Έξαφνα, τρότ.!, τό τσουραπι
οκίστηΐκε. Μ' έναν τροιιερό κρότο,
ποΰ άλαήχησε στήν καρδιά τοΰ Χρτ,
στά"/η σάν πιστολιά, τό ιιεταλλο
βρόντηξε χάμου κι' οί Λενταιρο^Ρ-
κάοες κοί τα νικέλινα σκορπί.οί φόνοι, ορκιζόμενος
την ζωήν τού δέν εγνώρισε κακούργον. Έν τώ κύκλφ ό Πήτερ φόν < τζιους, όστις έμαρτυρησεν ότι επώλησεν είς τόν θώμψων άρκετα πί φτά ταφερΐς άπό την ένλησία Ό Χ(νηστάκης εννοκοσρ τα ι νατά τού νά λυγΚ,ωνται. Σωο] σί>ΐ|κε κάτου, |%ουψε τό .-τοόσίιτ
τού στής -™ίλάιιες κι' αρχιιτε;
κλαίη άπίαιοηγόρητα.
Ή Γαοουφαλιω, μ' ενα ο
κό χαμόγελο, γονιίτισε στό π
ν.αί βάλΐίηκε νά ααί£·ύτι τη-
δά
ΣΤΕΦ. ΔΑΦΧΗΣ
ΑΙ ΔΡΑΜΑΤ1ΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕ1
ΤΗΣ ΗΡΩΤΚΗΣ ΣΑΜΟ1
χ έκ της 15ης οελίδος.)
νόν, "ϋωάννην Χαλεπιτν, Μανουτιλ
Καροσταναγιώτην, Ίίοάνην Βοι»ο-
νάναν, Μανουήλ Μεβογαοίτην, Νι¬
κόλαον Χ" Νικολήν, Ξενοφώναα
Χ'' Μανάβην. Μιχαήλ Χ" Βασί¬
λειον, Γεώργιον Π. Μανέταν και
Φώτιον Σοφοίλην εις ΰάνατον.
ΌρίΜει τόπον μέν εκτελίσεα>;
τής ύποβληθείσης πυινης, την ί-
περθεν της πόλεα>ς Λιμένος Βαθέ-
ος κειμένην ·θέσιν «"Αγιος Κων-
σταντΐνος» τρόπον δ' εκτέλεσις
Ό Σοφούλη: επανελθών αβΐ
τερον καί περιΛλτιθεΊς νοινίί 6β«
άξίακια τ«ϋ πρωίΚπ»ν»γαΐ-'·
στρΐ]Ρχιΐαύμενο? δέ ά™ τ0, ,]
κήανγμα τοΰ Βενιζέλου την ι*
Νοεμβριού 1912 έκήρυΐε τη»
νωσϊν " τής νήσου ιιέ την
Έλλάδαι
Ε.
Άγοράζετε τα 6ι6).ία
Βιβλιοπωλείον τοΰ *&
σταντΐνος»
τής ποι·ης τχτύτης τόν τονχρΓκι-
σιιόν. Στερεϊ τονς είς θάνατον, Ί-
σόβια, πρόσκαιρα δεσμά και είς
είρκτήν κοιταδι-χχΐσθΐντας ίαοβίίος
τώ νπολιτικών καί άστικ&ν δικαι-
<οαάτο>ν των των άναγρανττιιένων
έν τοίς αρίτροις 21 καί 23 τοΰ
Π οί» Νόηου. Διατάσσει την δημο¬
σίευσιν τής ΐτΛαρούσης μετά των δ·
νομάτων των καταδηοασθέντων έν
περιλήψΕΐ Ιν τή έπισήμφ έσ-ημερί-
δι τής Ήνεμονιας Σάμου καί κατα-,
λογίζει αΐητοϊς πάντα έν γενή τα Ι
Ιξοδα της δίκης, είσπ'ρακττα άλλτ-
λενγΰί'ΐβ' μετά των λοιπών ώς αν(·>
κηρυχθέντοϊν ενόχων καί διά προ-
σαχακής ηΐ'τών κροίΓι,Ίσεως*.
Ό κ. Σοφούλης μετά των συν
καταδίκοϊν τού πϊοιβαλλόμενος .Ιπό
την αγάπην τοϋ λαοΰ τού κατέοτη'
άσύλληπτος παρά τάς λνσσώδεις ι
έΛ-εργείας τοΰ Καΐτάση, φνγαοεν- ]
ΰείς τέλος είς τάς Αθήνας.
Τόσον δμως είχον έξερει>ισθι">
τα πΛ'ενματα διά την καταδικαιττι-
κήν απόφασιν, ωοτε μετ" ολίγον
καιρόν ό μισέλλην τ^'εμών εδολο¬
φονήθη.
«Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ
. Ε Χ ΕΤ Ε
Τ
..
Πιτυριδο,
γοΰραν η τρ
φα,γον στο
άλϊ
θησιν;
_ΕΙ(τ9ε <Ρ° Ϋ «εν. υ. 5.ΛΑ οπ· .· ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ Τ Οπερ είναι τό μόνον οποίον δέν άποτυγχανει αΧ θεραπεύπ πάσας τάς ανω η Δέν περιέχει οίνόπνευμα;, 1 έθεραπεύθησαν. Πλεΐστοι, ό των. Διατί ^Ν*ρΑΚΑθ0$ Έφευρέτης καί κατασκ««^ ^ 230 V 2β_ 51., ^Ιν Ρηοηε: ^ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, λείται καί παρά τφ ταστήματι: ΜαΓ5ΐια11 Ρϊεΐά αηά ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΪΠβΓΟΗΑ ΔΓ ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ·-- Ε, στί, παρ' Άμερικανίοος, κάτοχον της 'Ελληνικής. 'Ανοικτη <^ Κ. μ. Ιως 10 μ. μ. . 564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μετσϊύ 40—41ης Όδοϋ)
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΜΑ0Ι30Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΗΚ
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ. Οιιαπηΐ
Τβΐβρηοηβ:
2494.
ϋεβη ΑΙΓαηββ
Αάά.Γβδ·.:
ΟϋΑΤΑΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
-------*------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕθΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
δΐαίβ Ββηΐι
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕνΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΚ,ΙΡΑΙ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΐΧΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΛΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΎΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΠΤΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
*Εν«ργουντ«ι «τ&βαι «Ι τρ«.Λ*ςιτικΛΐ εργα¬
σίαι, χάρις δέ. είς το βύρο δίκτυον των ύποκατα-
βτημάτων καΐ άνοον-οκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξΣ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ Ι™
4 ίΟΝ_ΟΝ ννΑίί Βυΐ_ΟΙΝΟ3,Ε.(3. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚίΙΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ Α3ΙΕΡΤΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' οτύτης.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
ΤΟ ΤΣΟΥΡΑΠΙ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΑΚΙ
(Συνέχειζ έκ τής 19ης σελίϊος.)
ό Δεσπότης, ό Νίκανορος, ?>ρ·Οε ο-
γ'ένεια τού. Οί έπίτροα!θΐ βάλθη-
/.αν νά πληοώσονν τοίς μτστάρστς.
Γιλενταΐα ήοθε και ή σειοά τοΐ·
Χςηστάκη. Μέ τό κασχέτο στή μα-
σκά7.ι, στανροχεριαοταίηκΓ, στάΠη-
κε απροστά στόν Ταμία της: 'Εκ-
κλησίας, τό θοδωοή τόν Τσάπα-
λα:
— Λεκατρσσσρα (ΐίθθΐκάματα
εβοοιαήντα δοαχιιές, λογάιριαΗΗ ό
θοδωρής-ό Τσαπαλας κι' εκανε νό
τοϋ μετρήση τα λεφτά. Τότε δ
Χρηστάκης. ζυγώνυντα- πιοτερΌ·,
έ'σκνψ καί τουπε στ' αντί:
— Γρο .. γρρ. .. οχι συχνά-
τσες, καπετάν θα&ωρη... Μίίακί-
ρες οόσϊ μου, ιιπιΐκίρες!
Ό καπετάν θοδωρής „...,.-
σε, Εεκλείδωαε την κάσσα. ...1=_
χαρτοντσα καί τ' άράδειασε ττό
τρα-τέζι. Ένα, δυο, τριία... δεκα-
τέσσαρα
— Κάθε χαρτοΰτσο καί τάλ?.α-
ρο. Δροιχηές έβδοαήντα κιί.. .
σέ καλή μεριά, Χρηστοτχη.
Τοΰ χοΟΛΌυ δυΐλός' Τον εύχή-
θττκε κι' ό παπά - Ντϊνος.
Καί σάν εψυγε, ή κλησάρισσα
εΐπε: «Σίγουρα, τώρα πειά ΰα γιο-
μίση τό τσοΐ'ράπι!»
Ό Χρηστώκης εβαλε τα χαβρ-
τοΰτσα ιιέσα στό κασνέτο τού καί
πηγε νά τοι-πώση κάτοΐ) δπ-ό τ»]
Οολωτή ιιςπασιά τού" καμπαναριον.
'Εκεϊ, κά-ίτησε κατά γής χι' εσχι^ε
τα στοάτοΐα. Πίαπώ, λεφτά' ΰΐϋ-
ρός! Ένα χαμόγελο φίάτιΐε τή οτε-
γνή τού δψι. Γρρ. .. γρρ.. . Μέ
τής ροζιάρικες παΚόίΐες τον πηαΓ
τό χαλκό ν.αί τόν ανάδεψε μιά -
δυό φορ?ς. "Επειτα. αρπαςε χον-
'φτες τή; οεκάρες και τής ερριξε
[ ιιέσα στό σακν.ουλί τού, εοα?.ε άπά-
νου το ανστρί καί τ' αλλα σύνεργα
και τράΛηξε γιά τό σπίτι.
ΟΊ ν.αμπάνες χηιτοχ'σανε τόν
έσ.τερινρ. Παρΐααονή Χριστουγεν-
νονν. Στά ιιαγαζιά, στά σπίτια, το
.ταιδάκια καλαντίζανε, κι' οί δρο-
σερές φωνί'ς τοΐ'ζ, άΐ'ακατεμίΛ'ες
ιιέ τούς ηχοιχ; τοΰ ντεφιοΐ καί τοΰ
[τρίγωνου. Ό Χρηστάκης, μ' δλο τό
δάρος ποϋ Ιςρερνϊ, περπατοϋσε ό-
λαφρός, σά νά τόν έσή^/«οναν άρ-
χαγγελικά φτερά.
—■_ Γρρ. .. γρρ... Χριστός
γεννάται σηιιερον.. .
Περνώντας μπροστά άπο τόν
Άη Γιάννη τό Θ«)λόγο (την εκ-
κλησίταΐα πουχτιχίε ό Κυβερνήτης'),
σήν.ωσε τό χέρι ν.Γ εκανε τό οΤαχ·-
ρό τού. Έρριξε μιά δεκάρα οττ
κοντί.
Κι' Ιίρτασε νΰντα πειά σπίτι.
— Γαρσι-φαλιώ, (Γΐοναζει 3πό
τή σκάλα.. . Γρ,ο.. . νρς... *Ηρ
θά Φερε τό τσοχ'ράπι! Τό τσον-
ράπι!.. .
Τα μάτια τού λάμπανϊ γιοιιάτα
άπόφασι. Ή Γαρουφαλιώ τόν ?,-
υλεπε γιά πριότη φορά ετσι. Ύπά-
'/.οντ], σάν αιτόιιατο, άνόβηκε ο"έ
μιά καρέκλα καί |εκρέμασε τή μα-
κρυά κά?.τσΐοί.
— Βαστά καλά'... Τέντα'...
Γρο... γρρ ..
Ή γεροντοκόοη ανοιξε τό λαί-
ααργο στόιια τοΰ τσοι·ραπιου, μτι
σάν είδε τόν άδερφό της ν' ανοίγη
τό σακτ;οΰλι καί νά τής δείχνη τό
οίορό τής δεκάρϊς, τα χέοια τη;
•ήρχισαν νά τρέμουν.
— Βαστά καλά, Γαιρουφαλκ]>
Μουγγρισε ό ΧρηστΓίκης χΐαί τί;
<Υ(>Ρ, ΥΡ?» τώρα εΐχε τόν>) φοδέ-
Φοϋχτες, ςροΡχτες, 6ιαστι:;ά, λαί-
μαογα, ίίρπαΖε τό ναλκό καί τόν
εοριχλΐ στό τσουραπι. Μιά, δυό,
τρεΐ^, ντράγκ, ντράγν., οροντοΰσε
το μέταλλο κι' ό Χρ'ηοτάκης Ιρρι-
-/νε, ερριχνε ακοχ'ραστος. Τό τσου-
ράπι φούσκωνε, βάραινε στά νέρια
τής γεροντσ/ΐόρης τα κοκκα?.ιαριχ«,
Ι τραβοΰσε κάιτον.
— ΒάστΌΐ καλά!.. . Νό καί τό
τελευταία, χά!
Έξαφνα, τρότ.!, τό τσουραπι
οκίστηΐκε. Μ' έναν τροιιερό κρότο,
ποΰ άλαήχησε στήν καρδιά τοΰ Χρτ,
στά"/η σάν πιστολιά, τό ιιεταλλο
βρόντηξε χάμου κι' οί Λενταιρο^Ρ-
κάοες κοί τα νικέλινα σκορπί.οί φόνοι, ορκιζόμενος
την ζωήν τού δέν εγνώρισε κακούργον. Έν τώ κύκλφ ό Πήτερ φόν < τζιους, όστις έμαρτυρησεν ότι επώλησεν είς τόν θώμψων άρκετα πί φτά ταφερΐς άπό την ένλησία Ό Χ(νηστάκης εννοκοσρ τα ι νατά τού νά λυγΚ,ωνται. Σωο] σί>ΐ|κε κάτου, |%ουψε τό .-τοόσίιτ
τού στής -™ίλάιιες κι' αρχιιτε;
κλαίη άπίαιοηγόρητα.
Ή Γαοουφαλιω, μ' ενα ο
κό χαμόγελο, γονιίτισε στό π
ν.αί βάλΐίηκε νά ααί£·ύτι τη-
δά
ΣΤΕΦ. ΔΑΦΧΗΣ
ΑΙ ΔΡΑΜΑΤ1ΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕ1
ΤΗΣ ΗΡΩΤΚΗΣ ΣΑΜΟ1
χ έκ της 15ης οελίδος.)
νόν, "ϋωάννην Χαλεπιτν, Μανουτιλ
Καροσταναγιώτην, Ίίοάνην Βοι»ο-
νάναν, Μανουήλ Μεβογαοίτην, Νι¬
κόλαον Χ" Νικολήν, Ξενοφώναα
Χ'' Μανάβην. Μιχαήλ Χ" Βασί¬
λειον, Γεώργιον Π. Μανέταν και
Φώτιον Σοφοίλην εις ΰάνατον.
ΌρίΜει τόπον μέν εκτελίσεα>;
τής ύποβληθείσης πυινης, την ί-
περθεν της πόλεα>ς Λιμένος Βαθέ-
ος κειμένην ·θέσιν «"Αγιος Κων-
σταντΐνος» τρόπον δ' εκτέλεσις
Ό Σοφούλη: επανελθών αβΐ
τερον καί περιΛλτιθεΊς νοινίί 6β«
άξίακια τ«ϋ πρωίΚπ»ν»γαΐ-'·
στρΐ]Ρχιΐαύμενο? δέ ά™ τ0, ,]
κήανγμα τοΰ Βενιζέλου την ι*
Νοεμβριού 1912 έκήρυΐε τη»
νωσϊν " τής νήσου ιιέ την
Έλλάδαι
Ε.
Άγοράζετε τα 6ι6).ία
Βιβλιοπωλείον τοΰ *&
σταντΐνος»
τής ποι·ης τχτύτης τόν τονχρΓκι-
σιιόν. Στερεϊ τονς είς θάνατον, Ί-
σόβια, πρόσκαιρα δεσμά και είς
είρκτήν κοιταδι-χχΐσθΐντας ίαοβίίος
τώ νπολιτικών καί άστικ&ν δικαι-
<οαάτο>ν των των άναγρανττιιένων
έν τοίς αρίτροις 21 καί 23 τοΰ
Π οί» Νόηου. Διατάσσει την δημο¬
σίευσιν τής ΐτΛαρούσης μετά των δ·
νομάτων των καταδηοασθέντων έν
περιλήψΕΐ Ιν τή έπισήμφ έσ-ημερί-
δι τής Ήνεμονιας Σάμου καί κατα-,
λογίζει αΐητοϊς πάντα έν γενή τα Ι
Ιξοδα της δίκης, είσπ'ρακττα άλλτ-
λενγΰί'ΐβ' μετά των λοιπών ώς αν(·>
κηρυχθέντοϊν ενόχων καί διά προ-
σαχακής ηΐ'τών κροίΓι,Ίσεως*.
Ό κ. Σοφούλης μετά των συν
καταδίκοϊν τού πϊοιβαλλόμενος .Ιπό
την αγάπην τοϋ λαοΰ τού κατέοτη'
άσύλληπτος παρά τάς λνσσώδεις ι
έΛ-εργείας τοΰ Καΐτάση, φνγαοεν- ]
ΰείς τέλος είς τάς Αθήνας.
Τόσον δμως είχον έξερει>ισθι">
τα πΛ'ενματα διά την καταδικαιττι-
κήν απόφασιν, ωοτε μετ" ολίγον
καιρόν ό μισέλλην τ^'εμών εδολο¬
φονήθη.
«Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ
. Ε Χ ΕΤ Ε
Τ
..
Πιτυριδο,
γοΰραν η τρ
φα,γον στο
άλϊ
θησιν;
_ΕΙ(τ9ε <Ρ° Ϋ «εν. υ. 5.ΛΑ οπ· .· ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ Τ Οπερ είναι τό μόνον οποίον δέν άποτυγχανει αΧ θεραπεύπ πάσας τάς ανω η Δέν περιέχει οίνόπνευμα;, 1 έθεραπεύθησαν. Πλεΐστοι, ό των. Διατί ^Ν*ρΑΚΑθ0$ Έφευρέτης καί κατασκ««^ ^ 230 V 2β_ 51., ^Ιν Ρηοηε: ^ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, λείται καί παρά τφ ταστήματι: ΜαΓ5ΐια11 Ρϊεΐά αηά ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΪΠβΓΟΗΑ ΔΓ ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ·-- Ε, στί, παρ' Άμερικανίοος, κάτοχον της 'Ελληνικής. 'Ανοικτη <^ Κ. μ. Ιως 10 μ. μ. . 564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μετσϊύ 40—41ης Όδοϋ)
*ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι ΟΥ, 1929.
Ό Ούέζαρ, δ γυιός τοϋ Δζαβέρ,
>ε όο^ισΌτί στόν Άλλάχ νά έκδι-
'θή τόν έχθρο τού τόν Άντάικ
αιίτια το'ν είχανε χάση τό ο, ώς
ε, μά τό χέρι δέν ξέμαβε νά ά-
ια νά τινάζη τό τόξο. Τό αΰτί
έ'χει μάΰει μέ τόν καιρό, ν'
ύτ[ καί τ' ά?.αφρ#:τερπάτηιια της
ρης, τή νι'χτα, πανθ) στη Ιεσιήν
ιιο. Καί περιμένει ιι' αΐαοβόοα
ρτάρα ν' ακούση νέ·α νιά τόν έ-
; τού τόν Άντάρ. Καί δταν, μιά
τοϋ είπαν πώς ό έχθρό; τού
ονοΰσε στόν τόπο τανς, ί'στεο'
:ό ενα μακρυνό ταξεΐδι, φορτω-
νο; λάφνρα, ό Ον<έζαρ, εχυσε φά δάκρνα άπ' τό κακ ότον. Φώ |ξε τότε τό Νετζίν, τόν πιοτό τού Ιάβο ·/.' ετσι τοϋ μίλησε: |— Πάνε διτ.α χρόνια τώρα άπ' ■/αταραμένη ιιέρα πον ό σκύλ- ό 'Αντάρ, νιά νά α' έκδικηθ{1 ιιιά προσβολή πτΰ χον~<ονη, τ·αλε τα αάτια μ' ενα σπα'θι ν.ινισμένο στή φωτία. Π αντ δε- ■/ϋόνια άπό τότε, κι' δκόμ.-χ δέν όοεσα νά τόν εζδικηθώ γιά τ!) ό τού μοννανε. 'Άκουγα μονά- Π|; ίτιτνχίες καί τή; νί/^ς τού ή /αοδιά ιισυ σπάΐραζε άτ' τόν ό. Μά ήρθε, τέλος, ή εΰλοντ- η στιγιιή ποΰ θά μπσαέζω νά [λννω τή ,ντροπ ήμου, ποΰ θά ρέσω νά σούσω μέ; στό αΤμά τή φοπιά "τον ιιον καίει τα σο>
ά, Ό Άντάρ εχει στρατοπ.0δετ-
στής οχθε; τοΰ Ει-φράτη. Θά
νά τόν 6ο/ο. Καί θά περ·ηΐΓν.ί
)ποιιονη την ωρα πΰΰ δ ονρανος
μοϋ τόν ρίξτ) στά χέρια Κα'> τό-
- άλλοίμονό τού!. ..
αί άφοϋ πήρε τό τόξο τον νο
Ιφαρέτρα τή γεμάτη φαρααχερά
η, άνέβη·κε στή γκαμηλα τού
ξεκίνησε, αέ δδηγό τό Νεταν,
•τάίΐ νά 6ρΓ| τόν έχ-Ορό τοχ·.
|Όταν 6ρέθην.αν ιιέ; στήν άπν-
I
εκτασι τής έρημον, ό Οί·ί-
^ σή/ωσε τα χέρια τού |τλά
«V
τα πονειιένα τού στήθ'η βγτ
αυτά τα λόγια:
— Τα λαβί'Χΐένα αον ματόκΧαί>α
ι χρόνια νά τα χαϊδέψ^ ό γλν-
; καί παοήγορος ί'»πΛ"ο:;! Νύχτία
ονια μέ ζώνει όλονθε. Πότισα
χωιια μέ τα δάκρυά ιισΐ', αά κα-
■ δέν μέ λυπή&ηκε. Καί οί χωοια
ιιου μέ §διο>χναν άπό νοντά τ^υς
λεποό. Λόγο καλό δέν <%οου< δέκα αι'ητά χρόνια της: ιιαύρη; ιφοράς. Μά τώοα, άλλοί καί τοί ί/.οί σου καταρααέΛ'ε 'Λνιτάρ ΐ'Μας -νέννηαα' Ό αγρϊο: πό- :-νά σ' εκδικηθώ έ'κανε την καρ- μου νά μαιραζώστ) άπ' την υπο ^. Μά τα σκοτάδια τής νύχτα; σέ σκεπάσσνν κπί σ;να σέ λίγο' 'τερ' άπό πολλές αέρίς τα- ι, πέρασΐοΓν τέλος άπ' ττ> ονο-
:"™Ό ν,' εφ&ασαν στή γόνιϊιη
. ( τρή καί πολΰδεντρη χώοΐσ
;'τ^ δροσολογάει ό Εύφρατης
""">%. "Οταν έφθασαν οηίιν 8-
5 ΰ ποταμοϋ, ό Νίτϊίν κύττα-
αντιπερα κα-ί ρΤδε πλήθο; τοαν
»α ^λονσιοοτολισμένα, νοπίίδια
«οσν.ανε, νκαιιτίλε; δευένες ε·ν»)
Χει. κοντάοια μέ π·αντιέρες στήν
<(Ρη «πηγαίνη στό χωμα κσί α- α ""τρος στή σκηνή' τώιν άρχη- Ακουοε άκόιια ν.οπίΝ^ νά γλυ- κι' δ άντίλαλος τοϋ τραγουδιοΰ εφτανε ώ; τού νεπάτος γοητεία. Μές ^•α τα τσαντήρια ξεχοόιριζε ε- ^λο·σιώτερο καί' ·ψηλότεοο. ο; στήν εϊσοδό τοι,' ήπτανε καο- ■^'Ο ίνα κοντάοι, ναί άπ' τό "ροι αίτό ήτΌνε δε|ΐεΛΌ γλό 'ο χατάασΛ.»ρν> αΐογο Ό Νε-
αναγνώρισε τ»τε τό αλογο καί
'οντοοι τοΰ Άντάρ. Στααάτησε
νκαιιηΐη τθ5 γνοΐον του να^
ΑΡΑΒΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ο <Ξ>7κΝ7*το_ε χον
θά λείψουν εφέτος άπό τοϋς διεθνεΐς αγώνας των άρματοδρομιών, οίτινες θά γίνουν είς την Ίνδιανάπολιν της
Πολιτείας Ίνδιάνας κατά την ημέραν των Μνημοσύνων, 30 Μαίου. Είναι ό Νόρμαν Ιίπάττεν, όριστερςί, καί ό
"Ερλ Ντεβόρ, δεξιφ, πνιγέντες κατά τό ναυάγιον τοΰ «Βέστρις» είς τάς 12 Νοεμβριού. Έν τώ κύκλφ ό Φρέντ
Κόμιρ, φονευθείς κατά τάς άρματοδρομίας τοΰ Σάλεμ, Ν. Χ., την 12 'θκτωβ.
των
· Ή
Οΰεϋαρ
άπ' τα δννατά
ί^ν η νύχτα όπίχοσε στή γή
■«ότε ινα της πέπλο, δ ΟυεΠαο
"το σνλάβο του:
- Ας φνγοι-με άπό δώ. θέλκ
ε π*?; πειό κοτά στόν ποτα-
ςδάχθά
>ι απσι|ΐε ν.Γ όλας νά γχ-
Ό Νετζίν τόν ώδήνησε άπό τό
χέρι, τόν εβαλε νά κάτστ) στήν ά-
κροποταιιιά, άντίκιρυ στό τσαντη
ρι τοΰ Άντάο καί νστεοα τοίίίνΊ*-
σε τό τόΗο καί τη -ραιηέτ,ΓΓ. ;υ? τα
φαοαακερά τα 6?λη. Ό Ούεζερ
ίίια>.εξε τότε τό βέλος τό βοντΐΐια'-
νο στό πειό δραστικό δηλτ|τΤΊθΐο,
τώτ3«ΐΑ£ στό τόξο του καί, τεντώ-
νοντας τ' αΐτι άτον ποΰ τοϋ χοησ'ι-
ηεχκαν καί γιά μάτια. περίμενε τή'.
κατάλληλη στιγυή.
Ό 'Αντάρ1, έκείνη την ωρα, κο-
λυχυΐοϋαε σέ ώκεανό ήδονης άγκ«-
λιάζοντα; την "Αιιπί.α, την άγα.τη-
μέν ήτου γυναι/.α, πον εϊχε τόισο
καιρό νά την δή. "Αν χι' ήτανε μα-
κρνά άπ' τίι φΐ'λη τοΐ' καί άπυμο-
νωμένο; μέ την οΐκογένειά τοί) ορ
ξένη χώρα. ώστόσο 6έν φοβότατε
μήπως κανΐνας §χ·θ·ρό; του τοΰ Ιπι
τεθτϊ ξαίρνικά, γιιατί ήξειΐρε πά):
τό δνομά του — τρομερό σ.χν τόν
κεραννό — εωυνΕνε πά νά ιχ τολ-
μάη νά ζννώση κανεις σέ κεΪΛΌ τα
αέοη. Τ' σν'οαά του προστάτεχν ά¬
κόιια καί τοΰς στοατιώτα; του, πού
κοιαόντουσαν ξένοιαστοι στσ τσαν-
τήρια Τσυς.
Ή "Αα'πλα περήφανη γιατί ή¬
τανε γΐ'ναϊκα τοΰ ξΌκουστοϋ ήρωα
της Άραβίας, τόν άνκάλιαζε ν.η'ι
τόν σ>ιλοΓ«σε μέ λατρεία καί υποτα¬
γή. Ή άλήθεια δικος είναι πώ~ κ'
άγάπη τοΰ 'Αντάρ γιά την πανέ·
μορφη "Ααπλα, δσο πηγαίνη γινί')-
ταΛ^3 ιιεγαλείτερη. Τής στιγμές ο*ί·-
τές ξεχνοϋσε στήν άγκαλιά της κ«ί
τα βάσανα τή; τελευταίας εκστρα¬
τείας του, καί τοΰς κινδίνΌυς πον,
πέρασε καί τής άγρύπνιες καί δλα.
ξ, τα σ·κυλλιά γ.
ν' άλνχτοϋν ον'ρλιάίοντα; μές οτή
α»χτεριντι σιω.τη. Στρ'.ιόθη/'.ε άπ'
τό ντιβονι, εΐπε τής "Αμ-τλοί: νά
μή φοβιΊται καί 6γή)κε εξο>. Ό οί'-
οαλ·ο; ήτανε σκοτεινός καί σνννρ-
φΐασι.ιενος. Ό Άντάρ εκανε ιιιά
βόλτα ιιές στό σκοτάδι, Σέ λίγο
κατάλαοε πώς τα σχχΛλιά ά?.υχτθν-
σανε κατά την ακροποτσμιά.
Ποοχίόρησε τότν, ΎΆ.τά κεΐ, σ^
νά τόν εσπρωχΛ·ε στό θάνατο ή κ«-
κή τού ιιοϊρα. Ύπωψιάστη/ε τότε
πώς καποιος θά ητσ.νε κρυμμένος
έκεΐ καί σκέ<τ;ί!ηνε νά φωνάξη τόν άδελφό τού τόν Νεζερίρ νά πάη νά κυττάξτΐ. Μόλις δαοος ά'νοιξε το στόμα τού καί άντήχησε ή 6ροτό- Λ,οΛη (τχονή τον, ενα 6έ^ς σφΰρι- ?£ στόν άρρα καί σφηνώθηκ'ε στ!; δεξί '.ιέοος τοϋ στήθσις τχ>υ. Άπ'
τό στοα α δικος τοΰ γενναίαν τίρ'Λα
^έν όγή'κε καμαιά κρανγή πόνοι
Έβγαλε τό βέλος μέ δνναμη άπ' τή
πληγή τοα), τό ΐτεταξε μαΐκρνά κπι
φώναξε:
— ^Ω! σύ, πού τό ανανδρο χέ-
ρι σου ώ^η,γήθηΐ/ε άπ' τόν τιχο τής
φωνης μου γιά νά μοϋ ρί'ςτνς; τα
βέλος σου μές στό σκοτάδι τής νν-
χτας, γιατί νά ιιή μποοώ νά*δώ
ποίος εΐσαι, γιά ν άσέ καητίγήσθ)
•ίος την ά'κρια της άπάτητης ε^,ι'ι-
μου καί νά δά>οχ> τό χοοαί οτοΐ' νά
τό φόνε τα >»οαν.ια;. . Δέν τόλ-
μησες, ποοδότη, νά μέ σκοτώοη;
στό φώς της ήμέοας. Μά διν
θά γλυτώστις άπ' ττ|ν Ικδήκησΐ μοα>.
"Εννοια σου, καί δεν θά σ' άφήσω
νά χαοτί;!
Ό Οΐ'έζαΐρ ακουσε αΐυτά τα λό~
για. καί τόν κυρίεΐ'σε οίπεΐΓος ς.ό-
υος. "Ακοισε τόν Άντάίρ νά τυί
μιλάη καί νόμιοΐε π»>ς δέν τΉ' (β·0Τ|-
κε τό οέλος τού. Καί ή σκέγη αν-
τή τόν εκανε νά σκεψΟΓ» σοβαρά τό
θιμό τοϋ Άντάο καί την τι;ιωρία
πον θά τοϋ έπ£6αλλε δταν Οά τόν
επιανε...
Κι' ό φό6ος ταυ ήτΧΐνε τόσο ιιιε-
γάλος. ωστε ό Οι'έζαρ εττεσε ν.ατο)
νεκρός. Ό Νετζίν, βλί^οντας πώ:
ό κύριός τού ϊίτανε πειά εντι α|·ι.·χο
πτώμα, άνεβηκε άμεσος στήν γνο
αήλα. κ' ϊηυγε άπό κεΐ. ..
Στό αεταίΕν ό* Νεζερίρ, ποΰ εΐ-
χε ακούση τόν άδερφό τού νά τόν
φωναίη. βγήν.ε άπ' τό τσαντηρί
τού κ' εψοτχνε νά τόν βρν. Τότε ό
Άντάρ τοΰ εΐπε πόός κ&τοιος, κτυμ
μένος στήν άνπκςι.'νή οχθη τοϋ πο-
ταμοϋ, τόν είχε πληγώστι μ' ίΗ'α
βέλος,
και τον
διέτα?
ε να
άιιέσως νά τόν πιάση καί νά τοί"
τόν «τέοη μπροστά τον ζοοντανό.
Ύστερα, νΰρισε στύ τσατηρι τον,
ιιέ τρταάιι?ν« βήματα, γιατί ν.ατ«-
λάΐβαινε πώς άρχιζε να χάν·;1, ττκ;
δυνάμεις τον.
Ό Νεζερίρ νδύθηκε τότε, επτσε
στόν ποταμό καί πέρακτε κολι·μπών-
τας άντίκρν. Καί άφοϋ έ'ψαξε λίγο
μέ; στά σκοτεινά, βρήκε ξαιτ}ωαε-
νο '/ά;ιω ?να πώνώμενο πτώμα καί
δίπλα του ενα τόξο μέ ιιιά φ«ρε-
τοα γΕμάτη βέλη. Φοοτώι^ι/ΐτ τό-
τε τό πτωαα στόν ώιαό του — μ?
την ελπίδα π(ος ίσοος ό αδελφάς τοι;
νά γνοιρίσΐΐ τό <ρονιά — καί γ ώρι¬ σε στό τσαντήρ/ι τοϋ άδελφοϋ τοί·. Ό 'Αντάρ ήτανε ξαπλοαμένος στό ντΐτιάνι του κατ βονκοϋσε άπ' Ό συζυγός της ήτο γννή! Έντός τοϋ κύχλου ό Πήτερ Στράτφορδ, όστις απέθανε πρό ολίγοι) έν Άγίφ Φραγκίσκφ, καΐ ό οποίος ολίγον πρό τοΰ Θανάτου τού έξωμολογηθη ότι ήτο γυνή. Πρό τοΰ γάμου ώνομάζετο Δέρσλυ Μόρτον. Είς τα 1925 ό Πήτερ ένυμφεύθη την 'Ελίζαμπεθ Ράουλαντ έν Κάνσας Σίτυ, Μιζούρης. Δεξιςί καί άρκττερψ δύο φωτογοαφίαι της συζνγου. Είς τό μέσον τό πιστο ποιητικόν τοΰ γάμου. θαυμασία πράγματα.1 τόν πόνο, έΗ-ο) οί άργηγοΐ ν.' οί φί- λοι τού, ιιαζεμενοι τριγι>ρω τον.
εβλεπαν αέ πόνο την άγωνία τοίΤ
ι'ίρωα. Ή ώραία "Ααπλα, εβα?.ε
ζρνα πανιά στήν πληγή τού καί τόν
ελουζε ιιέ τα φλογερά δάκρνά της.
Τή στιγαή έκείνη μπήκε μέσα 6
Νεζερίρ καί πέταξε απρός στό ντι-
βάνι τό πτώμα τοΰ Οτέζαρ καί τό
τό|ο τον. Μέ την πρίότη ματιά
ποΰ ερ<χξε ό Άντάρ στό πτ'οιια. άναγνώρισε στό παραιιορφο^κ^νο κεϊνο πρόσοιπο, ποΰ εΐχε άκόμα ίΐςτά νο> τού κάποια ε/φρασι θηρκοδίας,
τό -θανάσΐαο ?χθοό τοι» πού τοσες
καί τοσέ; ςχ>ιοές είχε δοκιμάστ] νά
τόν σκοτώστ). Δέν τοϋ ε'ιυεινε πειά
καιιμιά άμφιβολία πχος αιΊτοΓ τοΰ
είχε ρίψη τό βέλος καί πώτ τό βελος
αΐτό θά ητανε σίγονρα δηλητηιρι-
ασαενο.
Τότε καί ή τελευταία γλν/,Γΐά
ελπίδα σβι'στηκε άπ' την ·^·υχή
τού καί ή ε'ικΟΛ'α τοϋ θανατον πα-
ρονσιάστηκε όλο-ΐάΐθΌίΐοη μποοστά
τού.
Περίμενε τόν Χάροντα μέ ίγ-
καρτέοηση καί βχ-θίστηκε σέ στο-
χασμονς. Ξανα·θ*αήίΗΐί'.ε τό περα-
σμενα. Ό Οΐ>έζαρ τ}ταν ?να;"α-
γριοτ ληστής πού πήγαινε συχνά
ν.αί λεηλατοΰσε τό χο>οιό τοϋ Άν¬
τάρ, ίύς που έναεϊνος γιά νά τόν τι-
μωρήστ) καί νά τόν κάνη νά ιιί;
βλέπη πειά νά σφάζτ], τοίΊ6γα?.ε τα
μάτια;. Καί άπό τότε ό Ονέί,αρ, ϊτ-
τοΰσε εύκαιρία νά τόν εκ·οι·κ»;?π"|.
Κ' (ίπϊτνγζ τό σν.οπό τού. Μά ή
Οεία δικαιοσΐ'νη Οΐΐησε νά ιιή Γή-
ση νά εύχαριστηθή άπ' την ?κοί·η;-
σί τού.
Καί δ Άντάίϊ εΐπε, άναστεν«-
ζοντας:
— Ή δνστυχία πού βρήκϊ τόν
ίχθρό μόν. χαροπβΐίΐ την •/αΐρ5ΐ''.
Ηοα,'. Ό θάναιτός τού μέ παρητγορρϊ
γιά τό τΐτλοζ μου πού δέν θ' άρντί-
ση ν' άρ'θη, άφοϋ δ Ιχθρός υοα» δέν
Ζτ πτιά νά εύχαριστηθί) βλέποντα'ς
με νά πε9·αίνω. Δέν 6ρή/.ες καιιιιιά
ευχαριστήση άπ' την εκδίκησί 00^1,
φαραιαΐκερή δχεντρ«: — εξακθλοτ,'-
θηοτ, γυθΛαόντα; κατά τό πτώμα
τοΰ Ούέζαρ — γιατί έγώ εζησα
περισσότερο άπύ σένα ..
Τα ιιάτια τού ηρχισαν νά ·θο?ο·-
νσνν. Σκιά θανάτου ΐΐχε απλωθΓ.
στό πρόσωτό τού.
— Γιατί, γλναό μοί» άστέοι, ε-
?εγεν ή Ά«π?.α κλαίγοντας, γιατί
χάνεις τίιν ελπίδα σου; Γι«ίτί ιιι-
λά: νιά θάνατο, =σύ πην εΐσναι όλος
ζο)ή; Γιΐατί νά τοοιιάζης εαύ δ (ΐ-
τρόαητος άπό μιά έ?αφρη πληγή;
Λίν σέ φόβησαν τόσες ν.ονταριίς
πού ανλάκοοσαν τό κοριιί σου, κτά
σέ φοβίζει τώρα ενα μικρό γδάη-
σι;ιο;
— Άιηλα, πεθαίλ-ύ). της άτο-
ιχρίθιικε τότε δ Άντάρ. Τό βελος
αι·τό είναι διτ5ιητ'ηρ[ασΗένο. Νοιώ-
θω τό δη^,ητήριο ιιές στή; φλέβες
ιιον. Μέ καίει.
"Οταν ή "Αιιτλα ακοτσε τ' ά-
πελπισιΐίνα αίτά λόνι α, Εέσκιοε τα
ροϋχά ττκ άπ' την άπελπισία τηο,
ά'ρχισε να τραβάτι τα ιιακρνά μτϋ-
ρα μαλλιά της:, Λ'ά ρίχνη £πάνα>
τονς γβηίχ, καί νά ξεσχίζη ιιέ τα
>'ύχια της τα τρυα;ειρά της μάά
γονλα, θρηνώντας σΛ^Ιραχτικά τό
θάνατο το ϋκαλοϋ της.
Οί γΐ'ναϋκεζ της άκολοιθίας της,
εχαναν καί κεΐνες τό ϊδιο — καί σέ
λίγο σέ δλο τό στρατόπϊδο άντη-
χοϋσε άπό γοεοά κλάιιατα καί ό-
δ
Ό ήρωας ό Άντάρ
ΙΆΤΕΒ50Ν. Ν. ».
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ> Μά βλσΙ
«1 έχδόσεις τού πωλοθνται πας)ά τοί
«ντιπροσώπου μας κ. Π. ΣιμΛπούλβτς
184 Μ&τ^εΐ 8ΐ.. ένθα ν{νονται δεχτεε
χωοίββις ιαχρών όγγτλι&ν, >ε>
καί έγγοα«ρα1 τννδοοιιητ*».
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί
Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., η γρά-
ψατε: Κ. δβυΓΟδ, 18 01(1 Βΐ-Ο3ά-
ντβγ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΐΙγ.
Τηλ»φ. ϋηΐνβΓδΐΙν 0232.
Ό Ούέζαρ, δ γυιός τοϋ Δζαβέρ,
>ε όο^ισΌτί στόν Άλλάχ νά έκδι-
'θή τόν έχθρο τού τόν Άντάικ
αιίτια το'ν είχανε χάση τό ο, ώς
ε, μά τό χέρι δέν ξέμαβε νά ά-
ια νά τινάζη τό τόξο. Τό αΰτί
έ'χει μάΰει μέ τόν καιρό, ν'
ύτ[ καί τ' ά?.αφρ#:τερπάτηιια της
ρης, τή νι'χτα, πανθ) στη Ιεσιήν
ιιο. Καί περιμένει ιι' αΐαοβόοα
ρτάρα ν' ακούση νέ·α νιά τόν έ-
; τού τόν Άντάρ. Καί δταν, μιά
τοϋ είπαν πώς ό έχθρό; τού
ονοΰσε στόν τόπο τανς, ί'στεο'
:ό ενα μακρυνό ταξεΐδι, φορτω-
νο; λάφνρα, ό Ον<έζαρ, εχυσε φά δάκρνα άπ' τό κακ ότον. Φώ |ξε τότε τό Νετζίν, τόν πιοτό τού Ιάβο ·/.' ετσι τοϋ μίλησε: |— Πάνε διτ.α χρόνια τώρα άπ' ■/αταραμένη ιιέρα πον ό σκύλ- ό 'Αντάρ, νιά νά α' έκδικηθ{1 ιιιά προσβολή πτΰ χον~<ονη, τ·αλε τα αάτια μ' ενα σπα'θι ν.ινισμένο στή φωτία. Π αντ δε- ■/ϋόνια άπό τότε, κι' δκόμ.-χ δέν όοεσα νά τόν εζδικηθώ γιά τ!) ό τού μοννανε. 'Άκουγα μονά- Π|; ίτιτνχίες καί τή; νί/^ς τού ή /αοδιά ιισυ σπάΐραζε άτ' τόν ό. Μά ήρθε, τέλος, ή εΰλοντ- η στιγιιή ποΰ θά μπσαέζω νά [λννω τή ,ντροπ ήμου, ποΰ θά ρέσω νά σούσω μέ; στό αΤμά τή φοπιά "τον ιιον καίει τα σο>
ά, Ό Άντάρ εχει στρατοπ.0δετ-
στής οχθε; τοΰ Ει-φράτη. Θά
νά τόν 6ο/ο. Καί θά περ·ηΐΓν.ί
)ποιιονη την ωρα πΰΰ δ ονρανος
μοϋ τόν ρίξτ) στά χέρια Κα'> τό-
- άλλοίμονό τού!. ..
αί άφοϋ πήρε τό τόξο τον νο
Ιφαρέτρα τή γεμάτη φαρααχερά
η, άνέβη·κε στή γκαμηλα τού
ξεκίνησε, αέ δδηγό τό Νεταν,
•τάίΐ νά 6ρΓ| τόν έχ-Ορό τοχ·.
|Όταν 6ρέθην.αν ιιέ; στήν άπν-
I
εκτασι τής έρημον, ό Οί·ί-
^ σή/ωσε τα χέρια τού |τλά
«V
τα πονειιένα τού στήθ'η βγτ
αυτά τα λόγια:
— Τα λαβί'Χΐένα αον ματόκΧαί>α
ι χρόνια νά τα χαϊδέψ^ ό γλν-
; καί παοήγορος ί'»πΛ"ο:;! Νύχτία
ονια μέ ζώνει όλονθε. Πότισα
χωιια μέ τα δάκρυά ιισΐ', αά κα-
■ δέν μέ λυπή&ηκε. Καί οί χωοια
ιιου μέ §διο>χναν άπό νοντά τ^υς
λεποό. Λόγο καλό δέν <%οου< δέκα αι'ητά χρόνια της: ιιαύρη; ιφοράς. Μά τώοα, άλλοί καί τοί ί/.οί σου καταρααέΛ'ε 'Λνιτάρ ΐ'Μας -νέννηαα' Ό αγρϊο: πό- :-νά σ' εκδικηθώ έ'κανε την καρ- μου νά μαιραζώστ) άπ' την υπο ^. Μά τα σκοτάδια τής νύχτα; σέ σκεπάσσνν κπί σ;να σέ λίγο' 'τερ' άπό πολλές αέρίς τα- ι, πέρασΐοΓν τέλος άπ' ττ> ονο-
:"™Ό ν,' εφ&ασαν στή γόνιϊιη
. ( τρή καί πολΰδεντρη χώοΐσ
;'τ^ δροσολογάει ό Εύφρατης
""">%. "Οταν έφθασαν οηίιν 8-
5 ΰ ποταμοϋ, ό Νίτϊίν κύττα-
αντιπερα κα-ί ρΤδε πλήθο; τοαν
»α ^λονσιοοτολισμένα, νοπίίδια
«οσν.ανε, νκαιιτίλε; δευένες ε·ν»)
Χει. κοντάοια μέ π·αντιέρες στήν
<(Ρη «πηγαίνη στό χωμα κσί α- α ""τρος στή σκηνή' τώιν άρχη- Ακουοε άκόιια ν.οπίΝ^ νά γλυ- κι' δ άντίλαλος τοϋ τραγουδιοΰ εφτανε ώ; τού νεπάτος γοητεία. Μές ^•α τα τσαντήρια ξεχοόιριζε ε- ^λο·σιώτερο καί' ·ψηλότεοο. ο; στήν εϊσοδό τοι,' ήπτανε καο- ■^'Ο ίνα κοντάοι, ναί άπ' τό "ροι αίτό ήτΌνε δε|ΐεΛΌ γλό 'ο χατάασΛ.»ρν> αΐογο Ό Νε-
αναγνώρισε τ»τε τό αλογο καί
'οντοοι τοΰ Άντάρ. Στααάτησε
νκαιιηΐη τθ5 γνοΐον του να^
ΑΡΑΒΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ο <Ξ>7κΝ7*το_ε χον
θά λείψουν εφέτος άπό τοϋς διεθνεΐς αγώνας των άρματοδρομιών, οίτινες θά γίνουν είς την Ίνδιανάπολιν της
Πολιτείας Ίνδιάνας κατά την ημέραν των Μνημοσύνων, 30 Μαίου. Είναι ό Νόρμαν Ιίπάττεν, όριστερςί, καί ό
"Ερλ Ντεβόρ, δεξιφ, πνιγέντες κατά τό ναυάγιον τοΰ «Βέστρις» είς τάς 12 Νοεμβριού. Έν τώ κύκλφ ό Φρέντ
Κόμιρ, φονευθείς κατά τάς άρματοδρομίας τοΰ Σάλεμ, Ν. Χ., την 12 'θκτωβ.
των
· Ή
Οΰεϋαρ
άπ' τα δννατά
ί^ν η νύχτα όπίχοσε στή γή
■«ότε ινα της πέπλο, δ ΟυεΠαο
"το σνλάβο του:
- Ας φνγοι-με άπό δώ. θέλκ
ε π*?; πειό κοτά στόν ποτα-
ςδάχθά
>ι απσι|ΐε ν.Γ όλας νά γχ-
Ό Νετζίν τόν ώδήνησε άπό τό
χέρι, τόν εβαλε νά κάτστ) στήν ά-
κροποταιιιά, άντίκιρυ στό τσαντη
ρι τοΰ Άντάο καί νστεοα τοίίίνΊ*-
σε τό τόΗο καί τη -ραιηέτ,ΓΓ. ;υ? τα
φαοαακερά τα 6?λη. Ό Ούεζερ
ίίια>.εξε τότε τό βέλος τό βοντΐΐια'-
νο στό πειό δραστικό δηλτ|τΤΊθΐο,
τώτ3«ΐΑ£ στό τόξο του καί, τεντώ-
νοντας τ' αΐτι άτον ποΰ τοϋ χοησ'ι-
ηεχκαν καί γιά μάτια. περίμενε τή'.
κατάλληλη στιγυή.
Ό 'Αντάρ1, έκείνη την ωρα, κο-
λυχυΐοϋαε σέ ώκεανό ήδονης άγκ«-
λιάζοντα; την "Αιιπί.α, την άγα.τη-
μέν ήτου γυναι/.α, πον εϊχε τόισο
καιρό νά την δή. "Αν χι' ήτανε μα-
κρνά άπ' τίι φΐ'λη τοΐ' καί άπυμο-
νωμένο; μέ την οΐκογένειά τοί) ορ
ξένη χώρα. ώστόσο 6έν φοβότατε
μήπως κανΐνας §χ·θ·ρό; του τοΰ Ιπι
τεθτϊ ξαίρνικά, γιιατί ήξειΐρε πά):
τό δνομά του — τρομερό σ.χν τόν
κεραννό — εωυνΕνε πά νά ιχ τολ-
μάη νά ζννώση κανεις σέ κεΪΛΌ τα
αέοη. Τ' σν'οαά του προστάτεχν ά¬
κόιια καί τοΰς στοατιώτα; του, πού
κοιαόντουσαν ξένοιαστοι στσ τσαν-
τήρια Τσυς.
Ή "Αα'πλα περήφανη γιατί ή¬
τανε γΐ'ναϊκα τοΰ ξΌκουστοϋ ήρωα
της Άραβίας, τόν άνκάλιαζε ν.η'ι
τόν σ>ιλοΓ«σε μέ λατρεία καί υποτα¬
γή. Ή άλήθεια δικος είναι πώ~ κ'
άγάπη τοΰ 'Αντάρ γιά την πανέ·
μορφη "Ααπλα, δσο πηγαίνη γινί')-
ταΛ^3 ιιεγαλείτερη. Τής στιγμές ο*ί·-
τές ξεχνοϋσε στήν άγκαλιά της κ«ί
τα βάσανα τή; τελευταίας εκστρα¬
τείας του, καί τοΰς κινδίνΌυς πον,
πέρασε καί τής άγρύπνιες καί δλα.
ξ, τα σ·κυλλιά γ.
ν' άλνχτοϋν ον'ρλιάίοντα; μές οτή
α»χτεριντι σιω.τη. Στρ'.ιόθη/'.ε άπ'
τό ντιβονι, εΐπε τής "Αμ-τλοί: νά
μή φοβιΊται καί 6γή)κε εξο>. Ό οί'-
οαλ·ο; ήτανε σκοτεινός καί σνννρ-
φΐασι.ιενος. Ό Άντάρ εκανε ιιιά
βόλτα ιιές στό σκοτάδι, Σέ λίγο
κατάλαοε πώς τα σχχΛλιά ά?.υχτθν-
σανε κατά την ακροποτσμιά.
Ποοχίόρησε τότν, ΎΆ.τά κεΐ, σ^
νά τόν εσπρωχΛ·ε στό θάνατο ή κ«-
κή τού ιιοϊρα. Ύπωψιάστη/ε τότε
πώς καποιος θά ητσ.νε κρυμμένος
έκεΐ καί σκέ<τ;ί!ηνε νά φωνάξη τόν άδελφό τού τόν Νεζερίρ νά πάη νά κυττάξτΐ. Μόλις δαοος ά'νοιξε το στόμα τού καί άντήχησε ή 6ροτό- Λ,οΛη (τχονή τον, ενα 6έ^ς σφΰρι- ?£ στόν άρρα καί σφηνώθηκ'ε στ!; δεξί '.ιέοος τοϋ στήθσις τχ>υ. Άπ'
τό στοα α δικος τοΰ γενναίαν τίρ'Λα
^έν όγή'κε καμαιά κρανγή πόνοι
Έβγαλε τό βέλος μέ δνναμη άπ' τή
πληγή τοα), τό ΐτεταξε μαΐκρνά κπι
φώναξε:
— ^Ω! σύ, πού τό ανανδρο χέ-
ρι σου ώ^η,γήθηΐ/ε άπ' τόν τιχο τής
φωνης μου γιά νά μοϋ ρί'ςτνς; τα
βέλος σου μές στό σκοτάδι τής νν-
χτας, γιατί νά ιιή μποοώ νά*δώ
ποίος εΐσαι, γιά ν άσέ καητίγήσθ)
•ίος την ά'κρια της άπάτητης ε^,ι'ι-
μου καί νά δά>οχ> τό χοοαί οτοΐ' νά
τό φόνε τα >»οαν.ια;. . Δέν τόλ-
μησες, ποοδότη, νά μέ σκοτώοη;
στό φώς της ήμέοας. Μά διν
θά γλυτώστις άπ' ττ|ν Ικδήκησΐ μοα>.
"Εννοια σου, καί δεν θά σ' άφήσω
νά χαοτί;!
Ό Οΐ'έζαΐρ ακουσε αΐυτά τα λό~
για. καί τόν κυρίεΐ'σε οίπεΐΓος ς.ό-
υος. "Ακοισε τόν Άντάίρ νά τυί
μιλάη καί νόμιοΐε π»>ς δέν τΉ' (β·0Τ|-
κε τό οέλος τού. Καί ή σκέγη αν-
τή τόν εκανε νά σκεψΟΓ» σοβαρά τό
θιμό τοϋ Άντάο καί την τι;ιωρία
πον θά τοϋ έπ£6αλλε δταν Οά τόν
επιανε...
Κι' ό φό6ος ταυ ήτΧΐνε τόσο ιιιε-
γάλος. ωστε ό Οι'έζαρ εττεσε ν.ατο)
νεκρός. Ό Νετζίν, βλί^οντας πώ:
ό κύριός τού ϊίτανε πειά εντι α|·ι.·χο
πτώμα, άνεβηκε άμεσος στήν γνο
αήλα. κ' ϊηυγε άπό κεΐ. ..
Στό αεταίΕν ό* Νεζερίρ, ποΰ εΐ-
χε ακούση τόν άδερφό τού νά τόν
φωναίη. βγήν.ε άπ' τό τσαντηρί
τού κ' εψοτχνε νά τόν βρν. Τότε ό
Άντάρ τοΰ εΐπε πόός κ&τοιος, κτυμ
μένος στήν άνπκςι.'νή οχθη τοϋ πο-
ταμοϋ, τόν είχε πληγώστι μ' ίΗ'α
βέλος,
και τον
διέτα?
ε να
άιιέσως νά τόν πιάση καί νά τοί"
τόν «τέοη μπροστά τον ζοοντανό.
Ύστερα, νΰρισε στύ τσατηρι τον,
ιιέ τρταάιι?ν« βήματα, γιατί ν.ατ«-
λάΐβαινε πώς άρχιζε να χάν·;1, ττκ;
δυνάμεις τον.
Ό Νεζερίρ νδύθηκε τότε, επτσε
στόν ποταμό καί πέρακτε κολι·μπών-
τας άντίκρν. Καί άφοϋ έ'ψαξε λίγο
μέ; στά σκοτεινά, βρήκε ξαιτ}ωαε-
νο '/ά;ιω ?να πώνώμενο πτώμα καί
δίπλα του ενα τόξο μέ ιιιά φ«ρε-
τοα γΕμάτη βέλη. Φοοτώι^ι/ΐτ τό-
τε τό πτωαα στόν ώιαό του — μ?
την ελπίδα π(ος ίσοος ό αδελφάς τοι;
νά γνοιρίσΐΐ τό <ρονιά — καί γ ώρι¬ σε στό τσαντήρ/ι τοϋ άδελφοϋ τοί·. Ό 'Αντάρ ήτανε ξαπλοαμένος στό ντΐτιάνι του κατ βονκοϋσε άπ' Ό συζυγός της ήτο γννή! Έντός τοϋ κύχλου ό Πήτερ Στράτφορδ, όστις απέθανε πρό ολίγοι) έν Άγίφ Φραγκίσκφ, καΐ ό οποίος ολίγον πρό τοΰ Θανάτου τού έξωμολογηθη ότι ήτο γυνή. Πρό τοΰ γάμου ώνομάζετο Δέρσλυ Μόρτον. Είς τα 1925 ό Πήτερ ένυμφεύθη την 'Ελίζαμπεθ Ράουλαντ έν Κάνσας Σίτυ, Μιζούρης. Δεξιςί καί άρκττερψ δύο φωτογοαφίαι της συζνγου. Είς τό μέσον τό πιστο ποιητικόν τοΰ γάμου. θαυμασία πράγματα.1 τόν πόνο, έΗ-ο) οί άργηγοΐ ν.' οί φί- λοι τού, ιιαζεμενοι τριγι>ρω τον.
εβλεπαν αέ πόνο την άγωνία τοίΤ
ι'ίρωα. Ή ώραία "Ααπλα, εβα?.ε
ζρνα πανιά στήν πληγή τού καί τόν
ελουζε ιιέ τα φλογερά δάκρνά της.
Τή στιγαή έκείνη μπήκε μέσα 6
Νεζερίρ καί πέταξε απρός στό ντι-
βάνι τό πτώμα τοΰ Οτέζαρ καί τό
τό|ο τον. Μέ την πρίότη ματιά
ποΰ ερ<χξε ό Άντάρ στό πτ'οιια. άναγνώρισε στό παραιιορφο^κ^νο κεϊνο πρόσοιπο, ποΰ εΐχε άκόμα ίΐςτά νο> τού κάποια ε/φρασι θηρκοδίας,
τό -θανάσΐαο ?χθοό τοι» πού τοσες
καί τοσέ; ςχ>ιοές είχε δοκιμάστ] νά
τόν σκοτώστ). Δέν τοϋ ε'ιυεινε πειά
καιιμιά άμφιβολία πχος αιΊτοΓ τοΰ
είχε ρίψη τό βέλος καί πώτ τό βελος
αΐτό θά ητανε σίγονρα δηλητηιρι-
ασαενο.
Τότε καί ή τελευταία γλν/,Γΐά
ελπίδα σβι'στηκε άπ' την ·^·υχή
τού καί ή ε'ικΟΛ'α τοϋ θανατον πα-
ρονσιάστηκε όλο-ΐάΐθΌίΐοη μποοστά
τού.
Περίμενε τόν Χάροντα μέ ίγ-
καρτέοηση καί βχ-θίστηκε σέ στο-
χασμονς. Ξανα·θ*αήίΗΐί'.ε τό περα-
σμενα. Ό Οΐ>έζαρ τ}ταν ?να;"α-
γριοτ ληστής πού πήγαινε συχνά
ν.αί λεηλατοΰσε τό χο>οιό τοϋ Άν¬
τάρ, ίύς που έναεϊνος γιά νά τόν τι-
μωρήστ) καί νά τόν κάνη νά ιιί;
βλέπη πειά νά σφάζτ], τοίΊ6γα?.ε τα
μάτια;. Καί άπό τότε ό Ονέί,αρ, ϊτ-
τοΰσε εύκαιρία νά τόν εκ·οι·κ»;?π"|.
Κ' (ίπϊτνγζ τό σν.οπό τού. Μά ή
Οεία δικαιοσΐ'νη Οΐΐησε νά ιιή Γή-
ση νά εύχαριστηθή άπ' την ?κοί·η;-
σί τού.
Καί δ Άντάίϊ εΐπε, άναστεν«-
ζοντας:
— Ή δνστυχία πού βρήκϊ τόν
ίχθρό μόν. χαροπβΐίΐ την •/αΐρ5ΐ''.
Ηοα,'. Ό θάναιτός τού μέ παρητγορρϊ
γιά τό τΐτλοζ μου πού δέν θ' άρντί-
ση ν' άρ'θη, άφοϋ δ Ιχθρός υοα» δέν
Ζτ πτιά νά εύχαριστηθί) βλέποντα'ς
με νά πε9·αίνω. Δέν 6ρή/.ες καιιιιιά
ευχαριστήση άπ' την εκδίκησί 00^1,
φαραιαΐκερή δχεντρ«: — εξακθλοτ,'-
θηοτ, γυθΛαόντα; κατά τό πτώμα
τοΰ Ούέζαρ — γιατί έγώ εζησα
περισσότερο άπύ σένα ..
Τα ιιάτια τού ηρχισαν νά ·θο?ο·-
νσνν. Σκιά θανάτου ΐΐχε απλωθΓ.
στό πρόσωτό τού.
— Γιατί, γλναό μοί» άστέοι, ε-
?εγεν ή Ά«π?.α κλαίγοντας, γιατί
χάνεις τίιν ελπίδα σου; Γι«ίτί ιιι-
λά: νιά θάνατο, =σύ πην εΐσναι όλος
ζο)ή; Γιΐατί νά τοοιιάζης εαύ δ (ΐ-
τρόαητος άπό μιά έ?αφρη πληγή;
Λίν σέ φόβησαν τόσες ν.ονταριίς
πού ανλάκοοσαν τό κοριιί σου, κτά
σέ φοβίζει τώρα ενα μικρό γδάη-
σι;ιο;
— Άιηλα, πεθαίλ-ύ). της άτο-
ιχρίθιικε τότε δ Άντάρ. Τό βελος
αι·τό είναι διτ5ιητ'ηρ[ασΗένο. Νοιώ-
θω τό δη^,ητήριο ιιές στή; φλέβες
ιιον. Μέ καίει.
"Οταν ή "Αιιτλα ακοτσε τ' ά-
πελπισιΐίνα αίτά λόνι α, Εέσκιοε τα
ροϋχά ττκ άπ' την άπελπισία τηο,
ά'ρχισε να τραβάτι τα ιιακρνά μτϋ-
ρα μαλλιά της:, Λ'ά ρίχνη £πάνα>
τονς γβηίχ, καί νά ξεσχίζη ιιέ τα
>'ύχια της τα τρυα;ειρά της μάά
γονλα, θρηνώντας σΛ^Ιραχτικά τό
θάνατο το ϋκαλοϋ της.
Οί γΐ'ναϋκεζ της άκολοιθίας της,
εχαναν καί κεΐνες τό ϊδιο — καί σέ
λίγο σέ δλο τό στρατόπϊδο άντη-
χοϋσε άπό γοεοά κλάιιατα καί ό-
δ
Ό ήρωας ό Άντάρ
ΙΆΤΕΒ50Ν. Ν. ».
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ> Μά βλσΙ
«1 έχδόσεις τού πωλοθνται πας)ά τοί
«ντιπροσώπου μας κ. Π. ΣιμΛπούλβτς
184 Μ&τ^εΐ 8ΐ.. ένθα ν{νονται δεχτεε
χωοίββις ιαχρών όγγτλι&ν, >ε>
καί έγγοα«ρα1 τννδοοιιητ*».
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί
Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., η γρά-
ψατε: Κ. δβυΓΟδ, 18 01(1 Βΐ-Ο3ά-
ντβγ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΐΙγ.
Τηλ»φ. ϋηΐνβΓδΐΙν 0232.
30
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
εισ: την
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑΛΤΣΑ
(ΥΦΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΕΝ ΤΟ Π ΑΝΕ Π ΙΣΤΉΜΙβ ΜΙΤΣΙΓΚΑΝ)
Τό άρτι εκδοθέν βιβλίον αύτό είναι μοναδικόν είς τό εΐδός τού με-
ταξύ των 'Ελληνογλώσσων βιβλίων. Έγράφη άπό ειδικόν μελετητήν
τής Ίστορίας μέ τάλαντον συγγραςρικόν καί γνωστήν τής Άμερικα-
■ντκής ζωής έκ τοΰ σύνεγγυς. Τό έργον αύτό συνοψίζει ίστορικά στοι-
χεΐα έκ 50 συγγραμμάτων αύθεντικών, τα όποϊα έρμηνεύει ό κ. Καλ-
τσδς μέ άντικειμενικότητα καί μέ εΰρεΐαν φιλοσοφικότητα. Έν τφ
βιβλίω αΰτφ παρελαύνουν μέ γοργότητα, χάριν, σαφήνειαν, άφηγημα-
τικότητα, αί πέντε φάσεις τού Αμερικανικόν πολιτισμόν, άπό των
πρώτων άποίκων μέχρι σήμερον. Περιγράφονται έκλεκτικώς, όλιγο-
λόγως καί άκριβολόγως ή έποίκκπς τής Β. Άμεριχής, ή 'Επανάστα-
σις, οί έσωτερικοί πολιτικοί καί οίκονομικοί άγώνες, ό έμφύλιο; πόλε-
μος, ή οϊκονομική καί έδαφική έξάπλωσις καί τέλος ή τελευταία, ή
σημερινί) φάσις, άπό τοϋ 1900 μέχρι σήμερον. Κάθε "Ελλην, έγγράμ-
ματος καί μή, εμπορος καί ίργάτης καί επιστήμων, θά μάθη περί
Άμερικανακοϋ πολιτισμοΰ άπό τό βιβλίον αΰτό σέ μιά ή δύο ήμερες,
δσα δέν θά μποροϋσε νά μάθη επί ετη άπό Βιβλιοθηκας ολοκλήρους.
Είναι βιβλίο πού πρέ'πει νά είσαχθή είς τα 'Ελληνακά Σχολειό, ώς
βάσις τής διδασκαλίαν τής ίστορίας τής Άμερικής.
ΤΙΜΑΤΑΙ $2. Ο Ο ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ζητησατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοϋ Κήρυκος».
14Ο ννΕ8Τ 26ΤΗ δ Τ.,
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
ΝΕ*ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Ο ΚΟΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΤΟΜΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙ¬
ΚΟΝ «ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΚΑΗΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ»
ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
Μέ σοφά προλεγομενα καί μελέτας των Καθηγητών
τοΰ Πανεπιστημίου Σικάγου, περι της Έλληνικής
γλώσσης καί της Νεοελληνικής ποιήσεως καί ειδικώς
περΐ τοΰ μνημειώδους Ιργου τοΰ Παλαμά.
«Οί ΔειλοΙ καί ΣκληροΙ Στίχοι> είναι τό άρτιώτερον
μέρος της Μούσης τοΰ Ποιητοΰ πού ψάλλει την Έλλη-
νικά Δόξα επί πενηντα τώρα χρόνια.
Άποκτήσατε τό Ιργον. Ό τόμος αύτός επί χάρτου
πολυτελοΰς, δεδεμένος τιμάται 3 Δολλ, Συμπληρώσατβ
τό κάτωθι Δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΗ),
140 ν* 26111 51., Νβν Υογ_
'Εσωκλείστως λαμβάνετε $3.00 καί παρακαλω νά μοί ά—-
στείλητβ τοΰς «Δειλούς καί Σχληρούς Στίχους> τοθ 'Παλαμα.
"Η στείλατ» τό ίργον Ο. Ο. ϋ.
'Ονοματεπώνυμον................,.............*........
Διεύθυνσις.......,...................^,.................
Πόλις καΐ Πολιτεία.....................................
ΎΟ ΑΡΙΓΓΟΥΡι~ΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥΙΥΓΓΡΑΦΕΒΙ
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΗ
Η ΠΕΙΝΑ
Το περίφημον βιβλίον τοΰ μάγου <ητνγραφέω£, Λζ τό οποίον περιγράφεται μέ τόσην δυναμιν καί συναρπα- στικότητα αυτήν την νεανικην ζωήν τού, την ζωήν τής δυστυχίας τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποΰ τον απ¬ έδειξεν είς μεγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την φτΐ· μην τού άνά τον κόσμον. Ή ζωή τοΰ Χαμσούν είναι ί¬ να άληθινό μυθιστόρημα ποΰ συγκινεΐ βαθειά την ψυ¬ χήν και συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη ευτυχία τοΰ έργου καταφαίνβται έκ των αλλεπαλλήλων έκδό- βεών τού καί είς την Ελληνικήν. Σβλίδες 250. Χρυσόδετον τιμάται ....«.„- Γράψατβ σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. 0.4 έμβάσατβ: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΡΑίϋ 140 %¥ΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ $1.50 ΥΟΒΚ. Ν. Υ. ΟΙ "ΕΛΛΕΙΠΟΝΤΕΣ" ΒΡΑΧΙΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΦΡ0ΔΙΤΗ1 (Συνέχεια έκ τής 3ης σελίδος. Ντ' Όρβίλ έξηχολσίθει τό αχαρ έργον της καταιαετρήσεως τού θονς τοΰ Ενξείνου Πόντον. °0 ταν ή νορογοαφική αποστόλη έ πέστρεψί-ν, ό άοχϊτγός της μετ" εκ- .τλήξεοις παρετήρηοεν ότι οί·χ αν· τος, άλλ' ό νεαρός σημαιοσΌΐ.0 εκλήθη ενώπιον τοΰ ιιονάρ/;π 5ο τις; τον ΐνχιμεν ΊπΊτυτιγν τοΰ 'Αγί ου Λουδοβίκου καΐ τω ε εν λαμπράς τνιωιιένον ν.αι νόν βιβλίον περί ΑΙγνπτιακής τέ χνιΐς. "Ηρχισεν έκτοτε σε'.ρά αλ'.Γ παλλήλονν προβιβασμών, οΐτινες τί- γαγον εις οταδιοδρομίαν ααοαν τόν πρώην ασημον νέον ί στορικόν πρόσωπον. Κιαιθήιιενος είς την τοοχοκίνϊ|- τον καρέκλαν τού ό Λουδοβΐκος 18ος εθιΐνυαζεν επί <5>ρα; τό ώ
ραΐον αγαίμα. Ό άρι<~¥ρό; βηα χίων εβλάβη κατά την μεταφοράν λέγοΐ'ν το έτίσηιια ('ίρχεϊα τοΓ· Λο·ν βρου. "Οταν τό Μουσείον είς την κατοχήν τον τό αγαλιια, 6 Βασιλεύς διέταξ,ε τόν πλήρη τηριασιιόν τον βσαχίονο;; είς τόν ώΐιον. Ό Γαλλος μονάρχης εν.οι νεν ότι ή Άφοοδίτη Οά ήτο ώραΐο τεοα χωρίς 6ραχίονας! Ό δεξιός όραχίΐυν ήτο /ομιιέ νος ύπεράνο) τοϋ ίϊγκώνο^, «τρλ1 τό αγαλμα έφθασεν είς τονο Πά ρισίους, ά)1' εν τμήμα1 τού ΐι-ήχεακ τοπ(?υ>εττ}μένον έντός χοιοι-
'"" Χ,εΙρ_
ρη ιμ
στσΐ· κιι>>τίου. Ή
ε7.ειπεν.
χρ
"Οταν ό Βασιλεύς επί τής τροχο-
φόρου καρέ:<λας τον εφέρθη πλη¬ σίον τοϋ άΛ'άλαατιος θΒαος τό '.δη διά ποώτην φοράν, εί η φρ, ^ρη ότι επί τοΰ κοοαοΰ τοΰ 6ραχίοτ»,· νπήρχον ό.ιαί διά την προΐταρμο- γήν τοΰ νπολοίπου μέροινς αΐτοΐΙ. Αί όποΑ αυταί σώζονται (έγρι τή' στίμερον μη,δέποτε κλεισθεϊσαι. Ό Λουδοτόίκ)ος 18ος λώ ό καλώς τό προ Ιοαπόϊ· κσλ).ιτρχνημα. Μερικοί τόν σννεβοι'λενσαν ν' ανα¬ θέση είς ενα έν. των ό.ρίστίι>ν γ' ι>-
πτων τη; Ρποχής νά ■/ατασ/ευάστ'
νέους 6ραχίονας διά την Άφροδί-
την, άλλ' Ικεΐνος απεφάσισε τόν μέν
δεξιόν βραχίονα ν' άφήσιι αθικτον,
τόν δέ άριοτερόν νά τόν κ'Λ|ίτ] ?ν
το ώμου χάριν Ίσορροΐπίας!
Ό άδίλφός τσι», όστις τόν δ'.εδρ-
χθη είς τόν θρόνον βραδύτερον ',γ_
Κάρολος 10ος ιταοεδέχ^ι την γνώ¬
μην εκείνον, δτι ή άτσικτια τίΤ.ν
θρΐαχιόλ'ων Ιςτηΰξανε την ΰΛΕρτά-
τη τί).ειοτητα τοΰ στηθϋνς και έ¬
διδε πρόσ-δετοΛ' κάλλος είς τος
νραμαάς τοΰ τραχή?>οι», τόίίν ιίμων
καί των νλουτών.
Ή στέψις τοΡ Αοτ.'δοιβίκου 1 °.ον
?γινε πρό της ππστοοφή- τοΰ ΝΤσ-
πολέΌντο; έκ της Έλβας. 'ΈσΤ'ίλη
τότε είς αναγκαστικήν ύπε,ρορίΓίν,
μρθ'"*δ επέστρεψεν είς τόν θρόνον
τον, μετά την ήτταν τοΰ αντοκρά-
τορος είς τό Βατερλίό. Ό Λουοο-
Οϊκος απέθανε είς τα 1824, τέσίτσ-
Οα ετη ιιετά την τοποθετησιν της
Αφροδίτης είς τόν Λονβρον, ο δέ
Κάοολος 10ος άντίστη έπιμόνω;
είς τάς σνστάσεΐ'Τ διΐαφόρων κι'-
[κλων, οΐτινες εζήτουν την α,Ίοκατά
στάσιν των βραχιόνων τοΰ άγ/ά]
τος. Ό ίδιος διέταΕε τοϋς ?
ξ ς νθυν
τοϋ Λούβροιτ νά θέσουν τα
κομιιένα τϊαάχια τοϋ βραχίολΌς εν-
τός ·δαλίνης θη|κης χάριν κοίνής -3έ-
ας πλησίον τοΰ άναλα
ης θη|ης χάριν κοίν
ας πλησίον τοΰ άναλαοαος.
Είς την θέσιν αυτήν ενρίσκον-
ται καί σήιιερον τα πραγματικά και
αύθεντικά αύτά τεμάχια τοϋ δεξιοΰ
ί
τεμάχια τοΰ
και τοΰ αριστεράν βραχίονος τη;
Αφροδίτη- τή; Μήλου. Ή δεξιά
λείπει, άλλ' ή όροστεριά κράτει μΓ.-
λον, άκριδω; ώς λένονν, δτι 7]σαν
οταν τα; εΚον, δ Ντσυμα·ν Ντ'
Όρβίλ καί δ ψίλος" τού ΰποπλοίαρ-
γος Ματτερέο.
Είς εν αλλο κιδωτιον, πλησίον
τοϋ άγάλ'.ιατος, εύοίσκετ'αι ίος ά-
ριστερός πονς κατασκευαΛείς ιι-
ιήν πρόθεσιν δπως άντικαταστήση
τόν έλλείποντα; άλλά μηδέποτε
ιροσκολί.ηΟείς εί; την θέσιν τον.
Ό άριστερός π«ϋς ?λειπϊν, οταν
ιύρέθη τό ά'γαλαα. Μί'ϊ εντυ—)ς
οηιιείωσι; πλησίον τοΰ νέου άρι-
οτεροΰ ποδός λέ)"ει δτι αίτός εϊ«αι
έργον Γάλ?.ον γλύπτου, μή ?χον
ναιιμίαν ιστορικήν σχέσιν μέ τα
εκεϊ πλησίον τοποτ)ετημένα τεμά¬
χια των βραχιόνων.
Σή;ιεοον οί5οεΙς σκΐπτεται προ*.
άπο>ιαταοτάσϊ{υς" των βοαχιίόνων
τής Άφροδίτγ>ς. Ή λατρεία των
ποιητων, των σνγνραφέων καί δ-
λοιν των έραστών ττ,ς τέχνης κατέ¬
στησε τό θείον 7:ά7.λος τοΰ αχν
6ραχιόνων έ« παλλεύκου μαρμάοου
κατεσκευασαενου άνάλιιατος πΓρι-
οοννμον εις όλον τον κόσιιον. Ό
Θεόφιλος Γκίοτιέ εγροη[>ε:
«Οί βραχίονες λείποι.Ύ, ά)λα φαί
νετΌα ότι, καί αν ίΐί'θεντο έκ νίον
ίς την ίίέσιν ταν, ·&ά ■τλάττωνΌν
την άπύλανσίν μας σχεΛαζοντες τί
εξοχον πντό θ
Ό Ι
χ τς
Ό κ. Ιούλιος ΦλοτντΛ&ν, 5ίάση-
Γάί^ λλ
ιος
προσί^ριιόζοντο είς τό ά'γαπια
νπήρχί πλήρης άριιοήα».
Λϊενα?.ειτέρα Ιπικνρωσι;
αΰθεντικότητο; των τειιαχίον εύρ
σκεται εί; την γΛΐίκιην το" -»"
μώντος Γκε'σκιλ, ιιέλοι·; τή: Ά
δημί«ς τη" Στχχχ.χόλαη;, όστι::
τα 1880 εΎοαψεν δτι τα -ϊ>0'
σματα ενρίσίίονται εν τελεία οι·
φοονία ιιέ τόν πήχυν καί μέ το ί
πόν σϋίτΛα τοϋ άγάλματο:».
Άξιον σηιιειώοτω:; εΐνσι δτι ί| ■
ρατήοησι; αί^τη ίτο καίτ' ό?.("λ
αν άοίαστος καί έστ>·,οΚΓτο
Γίίτη; ιιελετη;
η
ς κίιλλιτεχνης, έμε'τρησϊ
ώ ΐέ ύ
προσεκτικώς τα -ΐτραυσιιένα
οί καθηγηταί Γαετάνοι: καί Λ
χ ροσπΓΚιόίΐοντα
πρός άΐληλα. Ό ί5ιος δηλοί δτι
•ϊέν άΐτομένει ή ελαχίστη άμφιβολία
!ς τό πνϊΰαά τού κατύααν τής λΓ-
τυμεόονς ουτης έξετάσείος
πτυμεόονς ουτης ξς
«Τό άποτελεσμα. λέγει, ίτο τέ-
Ιειον. Οί 6ραχίονες προσαρμόζ(νν-
τοα εί ςτό σώ;ια άκριβέοτατο. Αί
ί τςονΛθοσαριιονίζονται τε-
έ ά ά
μ ρζ
Ιείως μέ τάς γροηιιιάς τοΰ
της κοιλίας
ηγη
τσης προέβησαν είς
άτιρστολής διά την «Ιίρεαν;
τον ί>ιτ&οΰ τοΰ λιμένος της Μ1/
«ά
μυώνων. ΈΛν Αού6ρου.
τον >ι&οΰ μς η
μέ τ»ΐν ΙλπίΙδΙα θτι έκτϊ «ά ινοΜ
τοΰς Ιλλείποντατ βρ«χίον.ις π
"Αφροδίτης, Ηνώ §κ των αΌΤί
(τιαίνεται ότι οί δρογίονε;
ρίοκονται καί είναι Ι
εις κοινήν θέαν εν τω
ΑΙ
ΤΗΣ Ε
(Σανέχβια έκ τής 8ης σελίδος.)
άτφαλών το~σθετήσε(ύν—-ι&ά συντε-
λέ<τ»] μεγάλως είς την ό£!»?ιλονί- ν οΐκ^ομικήν πρόοδον τής Γ:Βλ- ς. Έκτός των ά—^ξηραντικών, άρϊεϋτ'.κων χαι ίι&οτΓΟΐητιοΐιων έργων 7~ρί ών εγένετο ήδη λόγος καί των Ιηη'αύΐ ή χρηκπμότς ία Λ ή χρηκπμότττ»ς είναι τική, ή συμιτλήρωσις τυχ ή τοδ σιδηροδρομικοδ ϊικτύο», ή κατα- τκευη των λφένικών έργων 'Πε:- -αιώς καί θεσσαλονίκτ/ς καί ή έν- εχομενη χρτριμοχοίησις των Οδά- ων <)« ϊώ<—υν νέαν ώθησιν είς την ϊοναχικήν ανάπτυξιν τής χώρας χαί ΐς την έκμετάλλεοσιν τοΰ τόσον χ- ιθόνου φοσι-χ,οϋ πλούτοο της. Ένας πολύτιμ«ς ιταράγων διά την κίνη- ιν αότην πρός τα χρόσω τ)ά ί Ι νόμχύ οταυεριτΐΓθίησις, ή έφ σθείσα πρόσφατος ύιτο οΐωνώς α!- ίους, τοό νομ.ίσνι«τος καί ή είίί- ς της λε>ιτο«ργίας των Τ
ήί ά
πεζών,
χάρις βΐς τη.»
ριΛμισιν
, χ χρς
ρατεζιτικήν μεταρριΛμισιν.
Παραλλήλως χρός την άκούρα-
τον «ροσ—άθδΐαν διά την άνύψω-
ιν τοΰ θίκονομι-Αθϋ έτηπέδοο τής
ιν τοΰ θίκονομι-Αθϋ
ώ έδλϊ
τής
έ
μ πέδοο
(ώρας, έκδηλωϊθΐΐσχν άχό τίνων
χων, ή αετοΐρρύ6|ΐισις των <δ*φ.οσί«ν "ίκον&μικων, συνεχίζομΛνη χάρις είς ,ίαν έντονον φορολογΓκήν ι—.λιτικήν τ, συνδράμη ίέ καί τής Κ. Τ. Ε., Ι όχοία «ίχ«ν ήδη ώς πρώτον Άη· ελετμα την ίσοσκέλκτίν τοά χροΰ- »ολογι<3μοΰ. θά συντελέαιο είς την ρ κα: είς την τιωσιν της έθνικής έπειαν αιας τιμίας 5ς Βεξ-.άς διαχν.ρ^ς των ^ σίων οίκ^οαικων -κ,αι μ-!*?. ,- την οίκβνομίαν τοΰ Έχομεν «μως χόντα χίζωΐΑεν, ότι ή περίοδος ί κ» ότι η είναι γική κάί φορολογηιή άληθώς άξ& ν:κοΰ λ«οΰ. , αύξησιν τού ..„ καί των Κ^''· καί κατά σννε*ε^ν τιωσιν ιτ>ς οίκονοαική?
ως τοΰ λαο3. 'Εάν ή^ έξ
καί ή έσωτε^ική
να
άτενϋ
αεν μέ πλήρη
κονομ·κΐν μ«λ)^ον τής
μέλλϋν λαμπρόν, Φνά την ^
το*οίησ».ν το3 όποίοα ή 'ΒΘνικ-'Ί
πεζα τής 'ί?λλά3ος δύναται να
χάτα:, ότι υπήρξεν είς των
■?έρων παροτγόντων.
1ΩΑΝΝ, Α. ΔΡΟΣΌΠΟίΛ
Διοιχττής -.ής 'Εθνεκής
τής Ελλάδος
Οίκία καταστραιφεϊσα έν Γοϋντριτζ τής Νέας Ίερσέη; ενε/.α τοομί^^Ρ61;
ράς έκρήξεως, ήτις ε7^α6ε χώραν έντός πεταλωτηρίσν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑΙΟΥ, 1929.
εισ: την
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑΛΤΣΑ
(ΥΦΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΕΝ ΤΟ Π ΑΝΕ Π ΙΣΤΉΜΙβ ΜΙΤΣΙΓΚΑΝ)
Τό άρτι εκδοθέν βιβλίον αύτό είναι μοναδικόν είς τό εΐδός τού με-
ταξύ των 'Ελληνογλώσσων βιβλίων. Έγράφη άπό ειδικόν μελετητήν
τής Ίστορίας μέ τάλαντον συγγραςρικόν καί γνωστήν τής Άμερικα-
■ντκής ζωής έκ τοΰ σύνεγγυς. Τό έργον αύτό συνοψίζει ίστορικά στοι-
χεΐα έκ 50 συγγραμμάτων αύθεντικών, τα όποϊα έρμηνεύει ό κ. Καλ-
τσδς μέ άντικειμενικότητα καί μέ εΰρεΐαν φιλοσοφικότητα. Έν τφ
βιβλίω αΰτφ παρελαύνουν μέ γοργότητα, χάριν, σαφήνειαν, άφηγημα-
τικότητα, αί πέντε φάσεις τού Αμερικανικόν πολιτισμόν, άπό των
πρώτων άποίκων μέχρι σήμερον. Περιγράφονται έκλεκτικώς, όλιγο-
λόγως καί άκριβολόγως ή έποίκκπς τής Β. Άμεριχής, ή 'Επανάστα-
σις, οί έσωτερικοί πολιτικοί καί οίκονομικοί άγώνες, ό έμφύλιο; πόλε-
μος, ή οϊκονομική καί έδαφική έξάπλωσις καί τέλος ή τελευταία, ή
σημερινί) φάσις, άπό τοϋ 1900 μέχρι σήμερον. Κάθε "Ελλην, έγγράμ-
ματος καί μή, εμπορος καί ίργάτης καί επιστήμων, θά μάθη περί
Άμερικανακοϋ πολιτισμοΰ άπό τό βιβλίον αΰτό σέ μιά ή δύο ήμερες,
δσα δέν θά μποροϋσε νά μάθη επί ετη άπό Βιβλιοθηκας ολοκλήρους.
Είναι βιβλίο πού πρέ'πει νά είσαχθή είς τα 'Ελληνακά Σχολειό, ώς
βάσις τής διδασκαλίαν τής ίστορίας τής Άμερικής.
ΤΙΜΑΤΑΙ $2. Ο Ο ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ζητησατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοϋ Κήρυκος».
14Ο ννΕ8Τ 26ΤΗ δ Τ.,
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
ΝΕ*ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Ο ΚΟΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΤΟΜΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙ¬
ΚΟΝ «ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΚΑΗΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ»
ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
Μέ σοφά προλεγομενα καί μελέτας των Καθηγητών
τοΰ Πανεπιστημίου Σικάγου, περι της Έλληνικής
γλώσσης καί της Νεοελληνικής ποιήσεως καί ειδικώς
περΐ τοΰ μνημειώδους Ιργου τοΰ Παλαμά.
«Οί ΔειλοΙ καί ΣκληροΙ Στίχοι> είναι τό άρτιώτερον
μέρος της Μούσης τοΰ Ποιητοΰ πού ψάλλει την Έλλη-
νικά Δόξα επί πενηντα τώρα χρόνια.
Άποκτήσατε τό Ιργον. Ό τόμος αύτός επί χάρτου
πολυτελοΰς, δεδεμένος τιμάται 3 Δολλ, Συμπληρώσατβ
τό κάτωθι Δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΗ),
140 ν* 26111 51., Νβν Υογ_
'Εσωκλείστως λαμβάνετε $3.00 καί παρακαλω νά μοί ά—-
στείλητβ τοΰς «Δειλούς καί Σχληρούς Στίχους> τοθ 'Παλαμα.
"Η στείλατ» τό ίργον Ο. Ο. ϋ.
'Ονοματεπώνυμον................,.............*........
Διεύθυνσις.......,...................^,.................
Πόλις καΐ Πολιτεία.....................................
ΎΟ ΑΡΙΓΓΟΥΡι~ΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥΙΥΓΓΡΑΦΕΒΙ
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΗ
Η ΠΕΙΝΑ
Το περίφημον βιβλίον τοΰ μάγου <ητνγραφέω£, Λζ τό οποίον περιγράφεται μέ τόσην δυναμιν καί συναρπα- στικότητα αυτήν την νεανικην ζωήν τού, την ζωήν τής δυστυχίας τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποΰ τον απ¬ έδειξεν είς μεγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την φτΐ· μην τού άνά τον κόσμον. Ή ζωή τοΰ Χαμσούν είναι ί¬ να άληθινό μυθιστόρημα ποΰ συγκινεΐ βαθειά την ψυ¬ χήν και συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη ευτυχία τοΰ έργου καταφαίνβται έκ των αλλεπαλλήλων έκδό- βεών τού καί είς την Ελληνικήν. Σβλίδες 250. Χρυσόδετον τιμάται ....«.„- Γράψατβ σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. 0.4 έμβάσατβ: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΡΑίϋ 140 %¥ΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ $1.50 ΥΟΒΚ. Ν. Υ. ΟΙ "ΕΛΛΕΙΠΟΝΤΕΣ" ΒΡΑΧΙΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΦΡ0ΔΙΤΗ1 (Συνέχεια έκ τής 3ης σελίδος. Ντ' Όρβίλ έξηχολσίθει τό αχαρ έργον της καταιαετρήσεως τού θονς τοΰ Ενξείνου Πόντον. °0 ταν ή νορογοαφική αποστόλη έ πέστρεψί-ν, ό άοχϊτγός της μετ" εκ- .τλήξεοις παρετήρηοεν ότι οί·χ αν· τος, άλλ' ό νεαρός σημαιοσΌΐ.0 εκλήθη ενώπιον τοΰ ιιονάρ/;π 5ο τις; τον ΐνχιμεν ΊπΊτυτιγν τοΰ 'Αγί ου Λουδοβίκου καΐ τω ε εν λαμπράς τνιωιιένον ν.αι νόν βιβλίον περί ΑΙγνπτιακής τέ χνιΐς. "Ηρχισεν έκτοτε σε'.ρά αλ'.Γ παλλήλονν προβιβασμών, οΐτινες τί- γαγον εις οταδιοδρομίαν ααοαν τόν πρώην ασημον νέον ί στορικόν πρόσωπον. Κιαιθήιιενος είς την τοοχοκίνϊ|- τον καρέκλαν τού ό Λουδοβΐκος 18ος εθιΐνυαζεν επί <5>ρα; τό ώ
ραΐον αγαίμα. Ό άρι<~¥ρό; βηα χίων εβλάβη κατά την μεταφοράν λέγοΐ'ν το έτίσηιια ('ίρχεϊα τοΓ· Λο·ν βρου. "Οταν τό Μουσείον είς την κατοχήν τον τό αγαλιια, 6 Βασιλεύς διέταξ,ε τόν πλήρη τηριασιιόν τον βσαχίονο;; είς τόν ώΐιον. Ό Γαλλος μονάρχης εν.οι νεν ότι ή Άφοοδίτη Οά ήτο ώραΐο τεοα χωρίς 6ραχίονας! Ό δεξιός όραχίΐυν ήτο /ομιιέ νος ύπεράνο) τοϋ ίϊγκώνο^, «τρλ1 τό αγαλμα έφθασεν είς τονο Πά ρισίους, ά)1' εν τμήμα1 τού ΐι-ήχεακ τοπ(?υ>εττ}μένον έντός χοιοι-
'"" Χ,εΙρ_
ρη ιμ
στσΐ· κιι>>τίου. Ή
ε7.ειπεν.
χρ
"Οταν ό Βασιλεύς επί τής τροχο-
φόρου καρέ:<λας τον εφέρθη πλη¬ σίον τοϋ άΛ'άλαατιος θΒαος τό '.δη διά ποώτην φοράν, εί η φρ, ^ρη ότι επί τοΰ κοοαοΰ τοΰ 6ραχίοτ»,· νπήρχον ό.ιαί διά την προΐταρμο- γήν τοΰ νπολοίπου μέροινς αΐτοΐΙ. Αί όποΑ αυταί σώζονται (έγρι τή' στίμερον μη,δέποτε κλεισθεϊσαι. Ό Λουδοτόίκ)ος 18ος λώ ό καλώς τό προ Ιοαπόϊ· κσλ).ιτρχνημα. Μερικοί τόν σννεβοι'λενσαν ν' ανα¬ θέση είς ενα έν. των ό.ρίστίι>ν γ' ι>-
πτων τη; Ρποχής νά ■/ατασ/ευάστ'
νέους 6ραχίονας διά την Άφροδί-
την, άλλ' Ικεΐνος απεφάσισε τόν μέν
δεξιόν βραχίονα ν' άφήσιι αθικτον,
τόν δέ άριοτερόν νά τόν κ'Λ|ίτ] ?ν
το ώμου χάριν Ίσορροΐπίας!
Ό άδίλφός τσι», όστις τόν δ'.εδρ-
χθη είς τόν θρόνον βραδύτερον ',γ_
Κάρολος 10ος ιταοεδέχ^ι την γνώ¬
μην εκείνον, δτι ή άτσικτια τίΤ.ν
θρΐαχιόλ'ων Ιςτηΰξανε την ΰΛΕρτά-
τη τί).ειοτητα τοΰ στηθϋνς και έ¬
διδε πρόσ-δετοΛ' κάλλος είς τος
νραμαάς τοΰ τραχή?>οι», τόίίν ιίμων
καί των νλουτών.
Ή στέψις τοΡ Αοτ.'δοιβίκου 1 °.ον
?γινε πρό της ππστοοφή- τοΰ ΝΤσ-
πολέΌντο; έκ της Έλβας. 'ΈσΤ'ίλη
τότε είς αναγκαστικήν ύπε,ρορίΓίν,
μρθ'"*δ επέστρεψεν είς τόν θρόνον
τον, μετά την ήτταν τοΰ αντοκρά-
τορος είς τό Βατερλίό. Ό Λουοο-
Οϊκος απέθανε είς τα 1824, τέσίτσ-
Οα ετη ιιετά την τοποθετησιν της
Αφροδίτης είς τόν Λονβρον, ο δέ
Κάοολος 10ος άντίστη έπιμόνω;
είς τάς σνστάσεΐ'Τ διΐαφόρων κι'-
[κλων, οΐτινες εζήτουν την α,Ίοκατά
στάσιν των βραχιόνων τοΰ άγ/ά]
τος. Ό ίδιος διέταΕε τοϋς ?
ξ ς νθυν
τοϋ Λούβροιτ νά θέσουν τα
κομιιένα τϊαάχια τοϋ βραχίολΌς εν-
τός ·δαλίνης θη|κης χάριν κοίνής -3έ-
ας πλησίον τοΰ άναλα
ης θη|ης χάριν κοίν
ας πλησίον τοΰ άναλαοαος.
Είς την θέσιν αυτήν ενρίσκον-
ται καί σήιιερον τα πραγματικά και
αύθεντικά αύτά τεμάχια τοϋ δεξιοΰ
ί
τεμάχια τοΰ
και τοΰ αριστεράν βραχίονος τη;
Αφροδίτη- τή; Μήλου. Ή δεξιά
λείπει, άλλ' ή όροστεριά κράτει μΓ.-
λον, άκριδω; ώς λένονν, δτι 7]σαν
οταν τα; εΚον, δ Ντσυμα·ν Ντ'
Όρβίλ καί δ ψίλος" τού ΰποπλοίαρ-
γος Ματτερέο.
Είς εν αλλο κιδωτιον, πλησίον
τοϋ άγάλ'.ιατος, εύοίσκετ'αι ίος ά-
ριστερός πονς κατασκευαΛείς ιι-
ιήν πρόθεσιν δπως άντικαταστήση
τόν έλλείποντα; άλλά μηδέποτε
ιροσκολί.ηΟείς εί; την θέσιν τον.
Ό άριστερός π«ϋς ?λειπϊν, οταν
ιύρέθη τό ά'γαλαα. Μί'ϊ εντυ—)ς
οηιιείωσι; πλησίον τοΰ νέου άρι-
οτεροΰ ποδός λέ)"ει δτι αίτός εϊ«αι
έργον Γάλ?.ον γλύπτου, μή ?χον
ναιιμίαν ιστορικήν σχέσιν μέ τα
εκεϊ πλησίον τοποτ)ετημένα τεμά¬
χια των βραχιόνων.
Σή;ιεοον οί5οεΙς σκΐπτεται προ*.
άπο>ιαταοτάσϊ{υς" των βοαχιίόνων
τής Άφροδίτγ>ς. Ή λατρεία των
ποιητων, των σνγνραφέων καί δ-
λοιν των έραστών ττ,ς τέχνης κατέ¬
στησε τό θείον 7:ά7.λος τοΰ αχν
6ραχιόνων έ« παλλεύκου μαρμάοου
κατεσκευασαενου άνάλιιατος πΓρι-
οοννμον εις όλον τον κόσιιον. Ό
Θεόφιλος Γκίοτιέ εγροη[>ε:
«Οί βραχίονες λείποι.Ύ, ά)λα φαί
νετΌα ότι, καί αν ίΐί'θεντο έκ νίον
ίς την ίίέσιν ταν, ·&ά ■τλάττωνΌν
την άπύλανσίν μας σχεΛαζοντες τί
εξοχον πντό θ
Ό Ι
χ τς
Ό κ. Ιούλιος ΦλοτντΛ&ν, 5ίάση-
Γάί^ λλ
ιος
προσί^ριιόζοντο είς τό ά'γαπια
νπήρχί πλήρης άριιοήα».
Λϊενα?.ειτέρα Ιπικνρωσι;
αΰθεντικότητο; των τειιαχίον εύρ
σκεται εί; την γΛΐίκιην το" -»"
μώντος Γκε'σκιλ, ιιέλοι·; τή: Ά
δημί«ς τη" Στχχχ.χόλαη;, όστι::
τα 1880 εΎοαψεν δτι τα -ϊ>0'
σματα ενρίσίίονται εν τελεία οι·
φοονία ιιέ τόν πήχυν καί μέ το ί
πόν σϋίτΛα τοϋ άγάλματο:».
Άξιον σηιιειώοτω:; εΐνσι δτι ί| ■
ρατήοησι; αί^τη ίτο καίτ' ό?.("λ
αν άοίαστος καί έστ>·,οΚΓτο
Γίίτη; ιιελετη;
η
ς κίιλλιτεχνης, έμε'τρησϊ
ώ ΐέ ύ
προσεκτικώς τα -ΐτραυσιιένα
οί καθηγηταί Γαετάνοι: καί Λ
χ ροσπΓΚιόίΐοντα
πρός άΐληλα. Ό ί5ιος δηλοί δτι
•ϊέν άΐτομένει ή ελαχίστη άμφιβολία
!ς τό πνϊΰαά τού κατύααν τής λΓ-
τυμεόονς ουτης έξετάσείος
πτυμεόονς ουτης ξς
«Τό άποτελεσμα. λέγει, ίτο τέ-
Ιειον. Οί 6ραχίονες προσαρμόζ(νν-
τοα εί ςτό σώ;ια άκριβέοτατο. Αί
ί τςονΛθοσαριιονίζονται τε-
έ ά ά
μ ρζ
Ιείως μέ τάς γροηιιιάς τοΰ
της κοιλίας
ηγη
τσης προέβησαν είς
άτιρστολής διά την «Ιίρεαν;
τον ί>ιτ&οΰ τοΰ λιμένος της Μ1/
«ά
μυώνων. ΈΛν Αού6ρου.
τον >ι&οΰ μς η
μέ τ»ΐν ΙλπίΙδΙα θτι έκτϊ «ά ινοΜ
τοΰς Ιλλείποντατ βρ«χίον.ις π
"Αφροδίτης, Ηνώ §κ των αΌΤί
(τιαίνεται ότι οί δρογίονε;
ρίοκονται καί είναι Ι
εις κοινήν θέαν εν τω
ΑΙ
ΤΗΣ Ε
(Σανέχβια έκ τής 8ης σελίδος.)
άτφαλών το~σθετήσε(ύν—-ι&ά συντε-
λέ<τ»] μεγάλως είς την ό£!»?ιλονί- ν οΐκ^ομικήν πρόοδον τής Γ:Βλ- ς. Έκτός των ά—^ξηραντικών, άρϊεϋτ'.κων χαι ίι&οτΓΟΐητιοΐιων έργων 7~ρί ών εγένετο ήδη λόγος καί των Ιηη'αύΐ ή χρηκπμότς ία Λ ή χρηκπμότττ»ς είναι τική, ή συμιτλήρωσις τυχ ή τοδ σιδηροδρομικοδ ϊικτύο», ή κατα- τκευη των λφένικών έργων 'Πε:- -αιώς καί θεσσαλονίκτ/ς καί ή έν- εχομενη χρτριμοχοίησις των Οδά- ων <)« ϊώ<—υν νέαν ώθησιν είς την ϊοναχικήν ανάπτυξιν τής χώρας χαί ΐς την έκμετάλλεοσιν τοΰ τόσον χ- ιθόνου φοσι-χ,οϋ πλούτοο της. Ένας πολύτιμ«ς ιταράγων διά την κίνη- ιν αότην πρός τα χρόσω τ)ά ί Ι νόμχύ οταυεριτΐΓθίησις, ή έφ σθείσα πρόσφατος ύιτο οΐωνώς α!- ίους, τοό νομ.ίσνι«τος καί ή είίί- ς της λε>ιτο«ργίας των Τ
ήί ά
πεζών,
χάρις βΐς τη.»
ριΛμισιν
, χ χρς
ρατεζιτικήν μεταρριΛμισιν.
Παραλλήλως χρός την άκούρα-
τον «ροσ—άθδΐαν διά την άνύψω-
ιν τοΰ θίκονομι-Αθϋ έτηπέδοο τής
ιν τοΰ θίκονομι-Αθϋ
ώ έδλϊ
τής
έ
μ πέδοο
(ώρας, έκδηλωϊθΐΐσχν άχό τίνων
χων, ή αετοΐρρύ6|ΐισις των <δ*φ.οσί«ν "ίκον&μικων, συνεχίζομΛνη χάρις είς ,ίαν έντονον φορολογΓκήν ι—.λιτικήν τ, συνδράμη ίέ καί τής Κ. Τ. Ε., Ι όχοία «ίχ«ν ήδη ώς πρώτον Άη· ελετμα την ίσοσκέλκτίν τοά χροΰ- »ολογι<3μοΰ. θά συντελέαιο είς την ρ κα: είς την τιωσιν της έθνικής έπειαν αιας τιμίας 5ς Βεξ-.άς διαχν.ρ^ς των ^ σίων οίκ^οαικων -κ,αι μ-!*?. ,- την οίκβνομίαν τοΰ Έχομεν «μως χόντα χίζωΐΑεν, ότι ή περίοδος ί κ» ότι η είναι γική κάί φορολογηιή άληθώς άξ& ν:κοΰ λ«οΰ. , αύξησιν τού ..„ καί των Κ^''· καί κατά σννε*ε^ν τιωσιν ιτ>ς οίκονοαική?
ως τοΰ λαο3. 'Εάν ή^ έξ
καί ή έσωτε^ική
να
άτενϋ
αεν μέ πλήρη
κονομ·κΐν μ«λ)^ον τής
μέλλϋν λαμπρόν, Φνά την ^
το*οίησ».ν το3 όποίοα ή 'ΒΘνικ-'Ί
πεζα τής 'ί?λλά3ος δύναται να
χάτα:, ότι υπήρξεν είς των
■?έρων παροτγόντων.
1ΩΑΝΝ, Α. ΔΡΟΣΌΠΟίΛ
Διοιχττής -.ής 'Εθνεκής
τής Ελλάδος
Οίκία καταστραιφεϊσα έν Γοϋντριτζ τής Νέας Ίερσέη; ενε/.α τοομί^^Ρ61;
ράς έκρήξεως, ήτις ε7^α6ε χώραν έντός πεταλωτηρίσν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
31
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ΓΕΓΕΑ
ΑΡΚΑΔΙΑΣ
ΗΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΓΕΑΣ
Υπο τού διαχτκοιιιίνου Τεγΐά-
υ κ. Ν. Μοραίτον, Γι·μΛ·ί«οιά^
·£ν Τριπόλει, παοαον.ευάζετΓα ι,
τούς Τεγεάτας, τοΰς δυνάμενα*·;
νά όθΓίθήσίοχην τριπς είς τό δνσχε-
-όν §ν Τρι-πολίΐ, παρα<τκευα>.ετ;η ι, ρες τουτο έργον, νά μή παρα/Γί-
■χδοσι: τη: ίστοοίος τή; Τεγέας, ι(χοσιν έξ άδιαφοοίας ? τυχ->ν άμε
ίτό των αρχαιοτάτων χράνων <ιέ-|λτίας νά άποστείλοχη ιιένοι τέλονς [χοι Ή (Γ/ετιχή ε/Λλτκης τού κ. Μο- αΐου στ ν άλλοις, άναχτέρει καί τπ ϊή;: Επι τ γ; τελειααίας, τή; Γ" πε¬ ρίοδον, /.αί ιδίως από τη; 'Επανα- οΐάσίω: τού 1821 μεχρ< σηυεοον, ιχα/.οι'ν^α και τήν σννδροιιήν ϊν αγαχητών ήαών συμποί.ιτΛν Γενιοτών, ίνα τό ηιήιϋαΐ τοντο της ή ών ίοτορίας άητοβο^Γ ι^ιών ίοτορίας άηρίστεοον ν.αί άκρηιβέιστεοον εί: ύ ~ ΚαιΉατώιιεν γνωστόν δτι Ίκανάς; ημαιό'τεις εχαυίν στλλεξει διά Ιδίας ή'ΐών αελέτης, αττθΐΐ/»ας, πλήψεοος καί έν. πληροφοριών αί ιιενάλίο; έΰοήθησαν η- |ιά: οί ιια·θηταί ημών Τεγεατόπ'ΐ·- ιρς δ'ά τών έν τώ σχολειό} έ-κθέσε- »ν αυτών. Παρακαλούμεν θερ'ΐο,ς: τοϋς I- ΐίΐς, διδασκιίλους, καθηγητάς, δι- Ννόρσυς, ίατρούς, π)ροέ"δρους τών Τίοινοτήτων καί πάντας έν γένει ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΗΟΟΜ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ -Η ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ β ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ » ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ Καί ημείς θά σάς δώσωμεν ς ΟΙΡΐιΑιΊν—·.- —7... ·.» _«.. χτ' Ι,. „ των άνά τήν Νέ αν Υόρκην Καταστημάτων ά τιν« η 'Εταιρεία μας κατήρ- |0ΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΟΕηΡΗΣΗΤΕ «« σχηματίσητε γενικήν ΐδέ- ί ^Ρ1 τής ίκανότητός μας καί 1 πεισθήτε δτι ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΜΑΣ εί!!,0" ΠΕΛΑΤΑΙ πια. Ε|ΝΑ| ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΙ . °^ή ΤΑΧΥΤΗΣ περΐ τήν £<5™*σιν των εργασιών είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ β ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ υτι μέλημα χαί κυρίως Μας είναι νά σας πα. τοΰ ΕΙΝΑΙ εννοου^ν νά παραδώ- 0ΤΙ|ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ οιτυ οηςυΐη 8106-8107 -, !'έϊ(>ι τέλονς
Ιοιηιου ί. ε. παν δ.τι δννανται νά
ιν·νει<*τχ'οίησιν είς την κηθόλον ί- στοοίαν τής Τεγρας ή ίίς την ίστρ- οιαν τοΰ χωρίου των. Τα σηγιεΐα, Ιπί των οποίαν κνρί ως έφιστώαεν την προσοχήν τϊον εΐνΛΐι νά νο<ϊΐ|ιο)σιν είς τιιάς τί γντο ρίζοχ·σι περί τής ίδοχκτεοος καί χής ίστορία; έν γεντι τοϋ χωρίου τ/.νν τίνα ιδιαιτέρα είναι τα ηθη ηαι ε- •θιμα αΐ'τοϋ ώς ποός τα α/1α γωηία τής ^ Τε-,'έα^■ τί·α, τα νΛ'ρι;βτ« ρα πυο:όλ·τα ν.αί- ή π,>»ότης; οπΊ.ον —·-
ρίπου. ^ Τίνες νπήοξαν κατά τό
1821 άγωνισταί εν. τοί5 χίυρίον
πό νκαί πότε οντοι ίδοασαν τότε
ίορν&ϊ,ταν αί Γ/ίκλησίαι καί τα «χ
λεΐα αί'τοϋ ή τα κοινωφελΓ, εον'α
και διά τΰ·ν έΐργειών ή εΐστρορί'ν
τινος Δήμαρχον, Βουλευτού", Σνί.-
λόγου, Κοινοτΐ3»ΰ Σναδονλίον η ά-
τόαων εγένοντο καί πότε καί τί πε-
ρ πεοί τούκον έδαΐϊανήθη ■χκιΐ
πότε· τίνες ίερεϊ: καί διλ:βχα7.οι
τοϋ χο>ρίου Ιχρτηιάτισαν καί πΟΓι
ιοαί τίνες; είναι σήμερον τόν ά-
ριθιιόν τιονιιαυτττιον καί ιιατ3τη·ρΐϋ?ν
έά λί ί έ'
σχολείοι·· τίνε; έπιστι'ιιιο·
νες τοΰ χωρίου ά.τοιΊανόντες κσ'ι
ζώντις, μαθηταί γιηνασίον, διδα-
σκαλείου κ. λ. π. ντά φοιτηταί ν.η
(Γ/ολαί, είς τάς οΛοίσς φοιτώσιν·
άξιοχιατινοί ><αί στρατκϋται δρά- σαντες κατά τοΰς τελει·ταίοι»ς έ- 3νχκοϋς πολειιου; άπό τοΓ' 191*2 καί έιτενθεν καί τίνες οί πεσόνιες, πον καί τοτε τίνες οί άιθδηαήστΛ- τες Ικ τοΰ χο^ρίου καί ποΰ, Ίί^·?^ οικογένειαι τοΰ αί·ΐΌΰ αΐιιατος φε- ροι·σι διάγορον τοϋ άρχιζοϋ υνο'ΐο· Ιτίνες οί Σνλ?.ονοι τοϋ χωρίον κ)αί τα εργα των. Καί γενικώς π»ρσ.κα?Λΰ- μεν νά προσφέρουσιν δ,τι θεοιροϋν ά?ιον ' άναφερετσΛ έν τη Ίστορί·; τής Τεγέας ή τής ίδισιτε'ρας των ίδ ς παοα.κιαλοϊ|ΐεν ή γ πατρίδος. 'Επίσης νά Ιχωιΐεν, καθ" όσον είναι 6ι·νο- •ιόν, ίίκό·α- καί φο>τογραφίας α-
γοτνιστών τών πολέιι/ον. δηχατρχοη.
βουλευτών, άνδρίιν έπισιίιΐίον, (χ-
ίν π).ατειώ τοΐ·
ηχ
χωρίου, εορτόόν, χορών ν_ λ. π. /αί
παντός ίί,τι είναι αϊιον νά 'αοαιιν-
ση τάς σελίδο; της ιστορίαν της;
Τεγέας.
"Εχομεν νά διΡώσωμεν ότι θά
κώιω;ιεν μνηαν εϋφηιιον έν η) Ί-
στορία ημών ,πεοί πατλ: ΤεγΓ-ί-
του, όστις -θά βοηιΐήπη ημάς, 6-
ά ό Κί Γ
πωσδηποτε, εί; τό γηΐΐπον ΐο-γον-
Εάν αί σπ'ΐίΐώσει; ήαών ζϊ<ό- νες, φωτογραφίαι κ. λ. π'διά τίνα χωρία τή; Τεγέας -θα είναι ελλι-τεΐ-, κατά την έκδοσιν τής ιστορίαν η¬ μών, τοΓτο ·9ά όφείλεται π·ρό πάν¬ των είς τήν άοράνειαν καί άδια»γο ί^'αν δκείνων κ«ρίω;, παρά τών ο¬ ποίων έζητήσααεν τήν σνν.ν)ομϊ; κα) τής οποίας δκττυχώς δέν έτύ- χο{:εν καί τοιούτοι πρό πάνταη θά είναι οί Ιερεΐς καί διδάσκαλοι. οί έπιστήμονε; καί οί ίβρόνδροι τΖν ΚοινοτήτιΌν, περί τών όποίο)ν όχ έκφςάζυκιεν την ζΓθη,οάν ή;ιών ).ί- πην. Εΰεί~στΐ5ντΓ; ότι πάντες οί Τε- γεαται θά σπενσίοσι καθ" οιονδήπο¬ τε τρόπον νά 6οηί)ήσωσι καί συνει¬ σφέρωσι ν είς τήν πλτρρεστε'ραν κα¬ τά τό δννατόν έκδοσιν ττϊς ίστορϊσς ττϊς άγατητής ημών Τεγεας, έχφρά ζοαεν τάς; ·&ερμοτέοας εύχαριστίο»: 7.αί την απειρΌν ημών πρός αΰτονς Ό έκατομμυριονχος Χάορυ Σιγκλαίρ, ίξερχόμενος τοΰ αΰτοχινητου τού δ- πως εισέλθη είς την φυλβκην της Ούασιγκτίϋνος, δπου κατεδικάσθη νά μεί¬ νη έ.-ά 90 ημέρας. ΕΚ ΒΟΑΙΣΣΟΥΤΗΣ ΧΙΟΥ Έκδρομαί, έορτχβμοι κατ.1 άλλα γβγονότα. Β0ΛΤΣ20Σ, ?1 'ΑιτρΐΑίοι.— Τό παηελθόν Σά66<χτσν έξέδοα- ικ>ν είς Αγ. Μαο^ίλλαν ο! κ. ν.
Ε. Μαδιανό:, ίατρός, Κ. Κοι·τ>»οι·μ
Πΐκης, δι'δαΐσ'χαλος μ?τά της ·?ε-
σποινίδο: άδελς?ής τοι1 Δεσποίνης,
Κ. Βαγιάννης;, Δηα. ΕΓισπρακτοιρ
καί Ν. Μα8ΐοί'δης προϊστΐίαΓν'ος
Τ. Τ. Τ. Ηολισσοΰ.
Ή ΙκΛ'νροιιή τής όποία·; ό οκο-
πός ήτο ιιέν ·3ι*νησΐκε'τΛκρς, αάλν.ον
δμοις ίνα οί Άδελφοί ΚοιτσίΐΐΊΒθέ-
κη γν<>>ρίσωσι!! έκ τοΰ πλησίον το
μέρος εί ςτό οποίον §ιιαρπ:ί·ριιτρΛ
ή Λ·εοιιάρτχ·ς Άν. Μαρικε/^α. ?1ς
ανήιιην τής οποίας κατ' ετος τήν
22αν Ιουλίου τελεϊτση, μεγάλη Ορτ—
σκευτΐ'κ,ή Παγχιαχη παντ'ιγνοις,
ήτις συν τω χρόνω 3ά λά6η τόν χά
ρακτήρα Πανελληνίου τΧΜ03ΐτης,
λ ΐί ' ΰΕ^
τοΐί κατ'
η
λόγο) τοΐ ?το- αΰΕαΌ4ΐ^.·ου
άριθμοϋ των ποοτκννητών, «πό δι-
άσ,Όρα 'ΐερη τής Ελλάδος. Π/.εΤ-
ί ά
,ρα ερη τής
στα δέ όσα θανιιατα γίνονται κατά
τήν εορτήν ταύτην, ών ο.'λα ;ιέν
λα;ι6άνοι·σι το ηρΰ>; τή; δηΐιοοιό-
ό
τητο; ά7Λα δέ οίχί. οιότι ή Γπιτρο-
τρή. οα'δόλω; πϊοί τοντιη' ς;ροντίίει.
Ή ?π»τροπή της Άν. Μτο
λας άποτελονιιίνη άπό τού; < μάτονς κ. Γ. Μακαρώνην, Σ. Κου· κοιτάρην ή Μεστοιχτην, Γ. Καν- γιοι'ν.ην ή Χασεν καί 'βιιι. Μπελτ- γρην. άντιλαΐιβσ,ναιαϊνη δτι ό ί·· πάογον άρι ίΗιός δωμάτιον ?.ιά την οϊκησιν τών κατ' ετος προσερ?ο- μένχον προστνΛ'ητών είναι ε------- Π'γνωιιοσχ'ντιν. όΤ"ν Τοιπόλει τή 30 Μάρτιον ΙΟ'ϊί» ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΟΡΑΙΤΗΣ Ι'υμνασιάοχης ατ-αντιο ν. ατ-αντ , Ό «Έθνικός Κηρυξ» καί ίλΐ. »Ί έχ!ό«ΐς τ«» χωλοΰνται είς % χατβττημβ τού χ. Γ. Ε. Σαριίακΐ), 8 δο. ΙΠίηοϊβ Ανβ., (Πϋηοΐε Οο., «νθα γίνοντϊΐ ίεχτΐΐ ή' άλών «β! εγ¬ γ χρής άγγελιών «β! εγ¬ γραφαί συνϊρομτ)τ6ν. ένων πρη ρ χ'ης. απεφάσισεν τήν άνοικοδόμη- σιν έτέο<ον τριάκοντα αναίθρν τών είς τήν βορείαν Λλενράν τοΓ· πεοι- δύλου {«οιοχόντων Ιτε'ροον τααι'ι- των. Ταυτα ΰπολογίζίται ότι ·Ρά εΐνβι ετοιμα μέχοι τελονς Ίουνίοι. Δέν θα πανσυ, δέ νά ασχολήται μέ τόν (εξωροασμον τοΰ ΐ(έοοι<ς τού¬ τον, ή έπιτροπή, άχι την ;οατασχ?ν- ήν |τ?ρ<ον δωμ«τίων, ό>ς καί ενός
αεγάλου εστιατοοίου ή δθΒτάνη τοϋ
όποίοχ' ύπϊίρχει είς τό πρόγριαιιμίτ
ττν;, Τνά οδτο> καταστήσρ, κατά τί.
δΎατόν, άνΓΚυτρ(ΐα· τήν διοίΐονήν
τών προσκΐ'νητών.
Ή το.τοθεσία τή; 'Αγ Μαρχέ)-
λας λόγω της μαγευτικ'οτϊίΓης τολ1-
της ν'ΐσεως ήν κατέ/ει «έ τα θαιυ-
μάσια νερά, καί οί ζηλεντ&ς δοο-
σιές της καθ* όλον τό καλοναΐςι,
{*ίλει βτοβή είς τό ιιέλλον, »ιε τήν
κατασκευήν της 'Εθνΐ/.ής όδοϋ, ό¬
τε ή ά.τόστασις εν. τοΰ ν.ίντρου θά
ί·κ;Ληδενισντΐϊ σχρθον, 6 τίπος υ
νης δι~Λθνής πλείστων
ζόντων είς Χίον.
Είς τήν επιτροπήν Ινοπόκειτχχι
μία ιιεγάλη προσϊτώθεια νά φοοχ-
τίση διά την κοπ·ασ/.εντν της πρό;
τα Άνίαστια άνοΰσης; παρ«λΙα·: δ-
δϋ
δοϋ.
— Άπϊφσ!σίσ{ίη
ό άδλ
τέλο·^ κα¬
ό
φη ^
τόπιν τόσων άναδολοιν υπό τής Κο-
δεονήσεως; ή έ·/λο*/ή τών Γερουσ·α-
στών.
Είς τήγ Χίον ό μενάλος άρχη
γό; αας κ. Έλεχ'θεριος: Βενιίέλο:
έ'δωσε τό γρίβμσ. τον Κί6ερνηΓ.·/.τ>ίϋ
Γεροιισιαστοϋ είς τόν ίαΐοόν κ.
Χριστόιτοοον Ροδοτ.ανάκην.
ή ά' ή έίϊ Γλθ
ρ η
τειΐτήν άφ' ή; έποχίϊς Γ)λενθί'ρώθη
ή νήσος υος.
Ή Γκλογή τοϋ κ. ΡοδοκαΛαν.η
ώς ί·πο,·τκρίου Γειρουσιαστοΰ παοό
τον αενάλου μας «ργ^ΛΌν ύπίί|ς·-
|εν επιτ7.εστάτη δΐάη οι'^είς δλ-
λος πλήν τούτου ήτο ό ή·6ρδεν-( μ?-
νος διά τό άξίοχια τουτο.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΉΝ
ΑΝΟΚυίϋ. ΟΑΙ^— Ο «Β.
ννιχό; Κηουξ> παλεϊται Λζ τό 6ιβλν
ΚΜβλεϊον 6 €"Ομηρος> 113 Ε. 4(Α
51., Ινβα νίνονται δεκταί βημοοιε»
εης Αγγελιβν χαΐ εγγραφαί βυν8οε>
ώ καρά τοΰ μόνον ά ντυιοοαήιε—
Π. Άνιαννιώτο»
ΤΟ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
έηιφρεόμεναι
ΑΘΗΝΑΙ, 15 Απριλίου. — Τ-
τοΰ ΰκθϋΐγοϋ τής Παιϊείας κ»
η είς την ΒοΑήν ή σειρά των
νομοσχεδίων τών αποτελούντων το
έκπαιδ«ϋτικον ιτρόγρίϊυψια τής Κ>
δερνησεως, ιτερί ίιαρρ!Λυ.ίσεως τών
Σχολείων τής Μέσης 'ΕκχαΊ5ει5σε-
ως.
Διά τοό νομοσχεδίοο όρίζονται ό¬
τι —(θλεΐα τής Μέ<~;ς Έκιαϊίδεύσε- ως είναι τα Γϋμνάσιβ, τα Πρακτι- κά Λύκεια, τα Διδα<τκαλεία χαν- τός «ί?ο·>ς, τα ήμιγυμνβσια καί τα
ανωτέρα Π αρθενατγωγεία.
Τα ΓυμνάσΌϊ. ■κεριλαμδάνουν 6
τάξεις εκάστη τών όχοίων δύνατ»ι
νά ίιαιρεθή είς 8ύο τμήματα.
'Εάν εχιο πλείονας των 60 μα-
θητών, τα ^ιίασκόμενα μαβθηματα έν
τοίς Γνμναστοις βίναι τα Θρησκε>
τικά, Άρχαϊα καί νέα Έλληνικά,
Γαλλικά, Μαθηματικά, Κοομογρα-
φία, Μο^3·ική, Ίχνογραφία, Καλλι¬
γραφίαν Χεφοτεχνία, 'Τγιεινή, ΓΛ>
μναστική καί Λΐϊ,τινικά, τα όχοίί
&ά διϊάσκωνται χροαιρετικώς. Τί
διδακτικόν προσωπικόν τών έξατα>·
ξίων γυμνασίων άχοτελείται έξ έ·
νος γυμνακηάρχοϋ χ<ζ διευθυντοϋ, ε-χ 3 χρωτο6ατ)ζΐιων κοτθηγητών, ενός μαθηματικοΰ, ενός φΐΛΓΐκοδ, ενός κα¬ θηγητού Γαλλικής, ενός θί ά ηγη ή, ηγη τεχνικών μαθημάτων, ενός καβηγη- τοΰ γυμναστικής καί ενός τ>εολόγου.
Εί όλ ί ί λ
γμή
Είς -όλεις είς τας
γ
λειτο^ρ-
ί
ρ
γοΰν χλείονα τοδ ενός Γβμνααίου διο-
ρίζονται εις χρωτοβάθμιος ή
ροδάτ)υ.·.ος 6εολόγος καί είς η
γητής τών τεχνικών άνά 2 Γυμνά-
σια.
Τα Πρακτικά Αύκεια άχοτελοΰν·
ται ώς χαί τα Γυυ.νάτι« άπό 6 τά-
ξεις και ίιδάσκονται τα αιιτά ώς
καί είς τα Γυμ.νάσια μα6ήμχπχ. 'Ε¬
ά έ υ ό
μ μήμ
άν έν τή αυτή χόλει λειτουργή Γ»
μ,νάσιον καί Πραα.τικον Λύκειο
ΰ ί
ΌΑ1ΛΛ8, ΤΕΧΑ8.— Ό < Ε- »?νικός Κήρυξ> πωλεΐται είς τή»
Οθδΐηοροΐϊίαη Νβννβ δΐαΐκϊ.
ΟθΠΙΠΙβΓΟΘ 011(1 ΑΚ8.Γ(ί 8ΐβ.
συγχωνεΰονται είς έν ηρ
όν υχό το όνομα Σχολή Μέσης 'Εκ-
χαιδεάσεως.
Ακολούθως όρίζ«ται, ότι άχό τοί
χροσεχοδς σχολικοό ετους καταρ-
γο5ντ*ι τα 'Ελληνικά ιτχολεία η ή-
μιγυμνάσια τών πόλεων, έν αίς λει-
τουργ« γυυ.νάσιον η Πρακτικών Λύ-
κειον. Διατηροϋνταιι χρο<τωρινώς τα Έλληνικά σχολείΌ; καί ήμιγνμνάσ-ι» των κωμοπόλεως, άτινα μετατρέ- πονταί είς διτάξια ήμιγι»μνάο·ια, ε- χοντ> τό αύτο χρόγραμαα τών 2
αέ τάοεων τοϋ έξαταξία* γ>·
*Ορ»ν ήλικίας, καθ* δ ίιχοχρεω-
τικώς άποχωροΰν οί έκχαιδεϋτικοί
όρίζεται τό 65ον Ιτος συμχεχληρω-
μένον.
Ό ίατρός Μόρρις Χάϋμαν καί ή νοσοκόμος Μαίρη Ράϊτ, οί όποίοι Θά είναι
οί προϊστάμενοι τοϋ Χάρρυ Φ. ^Σιγκλαίρ, υπό την Ιδιότητά τού ώς (ρα^αακο-
ποιοϋ, έφ' όσον Θά διαρχτ) ή (ρυλάκισίς τού ί-τί περια:οονήβει ποό: την Άμε-
οικανικήν Γεροι·σίαν.
31
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ΓΕΓΕΑ
ΑΡΚΑΔΙΑΣ
ΗΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΓΕΑΣ
Υπο τού διαχτκοιιιίνου Τεγΐά-
υ κ. Ν. Μοραίτον, Γι·μΛ·ί«οιά^
·£ν Τριπόλει, παοαον.ευάζετΓα ι,
τούς Τεγεάτας, τοΰς δυνάμενα*·;
νά όθΓίθήσίοχην τριπς είς τό δνσχε-
-όν §ν Τρι-πολίΐ, παρα<τκευα>.ετ;η ι, ρες τουτο έργον, νά μή παρα/Γί-
■χδοσι: τη: ίστοοίος τή; Τεγέας, ι(χοσιν έξ άδιαφοοίας ? τυχ->ν άμε
ίτό των αρχαιοτάτων χράνων <ιέ-|λτίας νά άποστείλοχη ιιένοι τέλονς [χοι Ή (Γ/ετιχή ε/Λλτκης τού κ. Μο- αΐου στ ν άλλοις, άναχτέρει καί τπ ϊή;: Επι τ γ; τελειααίας, τή; Γ" πε¬ ρίοδον, /.αί ιδίως από τη; 'Επανα- οΐάσίω: τού 1821 μεχρ< σηυεοον, ιχα/.οι'ν^α και τήν σννδροιιήν ϊν αγαχητών ήαών συμποί.ιτΛν Γενιοτών, ίνα τό ηιήιϋαΐ τοντο της ή ών ίοτορίας άητοβο^Γ ι^ιών ίοτορίας άηρίστεοον ν.αί άκρηιβέιστεοον εί: ύ ~ ΚαιΉατώιιεν γνωστόν δτι Ίκανάς; ημαιό'τεις εχαυίν στλλεξει διά Ιδίας ή'ΐών αελέτης, αττθΐΐ/»ας, πλήψεοος καί έν. πληροφοριών αί ιιενάλίο; έΰοήθησαν η- |ιά: οί ιια·θηταί ημών Τεγεατόπ'ΐ·- ιρς δ'ά τών έν τώ σχολειό} έ-κθέσε- »ν αυτών. Παρακαλούμεν θερ'ΐο,ς: τοϋς I- ΐίΐς, διδασκιίλους, καθηγητάς, δι- Ννόρσυς, ίατρούς, π)ροέ"δρους τών Τίοινοτήτων καί πάντας έν γένει ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΗΟΟΜ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ -Η ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ β ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ » ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ Καί ημείς θά σάς δώσωμεν ς ΟΙΡΐιΑιΊν—·.- —7... ·.» _«.. χτ' Ι,. „ των άνά τήν Νέ αν Υόρκην Καταστημάτων ά τιν« η 'Εταιρεία μας κατήρ- |0ΤΑΝ ΤΑ ΕΠΙΟΕηΡΗΣΗΤΕ «« σχηματίσητε γενικήν ΐδέ- ί ^Ρ1 τής ίκανότητός μας καί 1 πεισθήτε δτι ΕΧΟΜΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΜΑΣ εί!!,0" ΠΕΛΑΤΑΙ πια. Ε|ΝΑ| ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΙ . °^ή ΤΑΧΥΤΗΣ περΐ τήν £<5™*σιν των εργασιών είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ β ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ υτι μέλημα χαί κυρίως Μας είναι νά σας πα. τοΰ ΕΙΝΑΙ εννοου^ν νά παραδώ- 0ΤΙ|ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΗΝ οιτυ οηςυΐη 8106-8107 -, !'έϊ(>ι τέλονς
Ιοιηιου ί. ε. παν δ.τι δννανται νά
ιν·νει<*τχ'οίησιν είς την κηθόλον ί- στοοίαν τής Τεγρας ή ίίς την ίστρ- οιαν τοΰ χωρίου των. Τα σηγιεΐα, Ιπί των οποίαν κνρί ως έφιστώαεν την προσοχήν τϊον εΐνΛΐι νά νο<ϊΐ|ιο)σιν είς τιιάς τί γντο ρίζοχ·σι περί τής ίδοχκτεοος καί χής ίστορία; έν γεντι τοϋ χωρίου τ/.νν τίνα ιδιαιτέρα είναι τα ηθη ηαι ε- •θιμα αΐ'τοϋ ώς ποός τα α/1α γωηία τής ^ Τε-,'έα^■ τί·α, τα νΛ'ρι;βτ« ρα πυο:όλ·τα ν.αί- ή π,>»ότης; οπΊ.ον —·-
ρίπου. ^ Τίνες νπήοξαν κατά τό
1821 άγωνισταί εν. τοί5 χίυρίον
πό νκαί πότε οντοι ίδοασαν τότε
ίορν&ϊ,ταν αί Γ/ίκλησίαι καί τα «χ
λεΐα αί'τοϋ ή τα κοινωφελΓ, εον'α
και διά τΰ·ν έΐργειών ή εΐστρορί'ν
τινος Δήμαρχον, Βουλευτού", Σνί.-
λόγου, Κοινοτΐ3»ΰ Σναδονλίον η ά-
τόαων εγένοντο καί πότε καί τί πε-
ρ πεοί τούκον έδαΐϊανήθη ■χκιΐ
πότε· τίνες ίερεϊ: καί διλ:βχα7.οι
τοϋ χο>ρίου Ιχρτηιάτισαν καί πΟΓι
ιοαί τίνες; είναι σήμερον τόν ά-
ριθιιόν τιονιιαυτττιον καί ιιατ3τη·ρΐϋ?ν
έά λί ί έ'
σχολείοι·· τίνε; έπιστι'ιιιο·
νες τοΰ χωρίου ά.τοιΊανόντες κσ'ι
ζώντις, μαθηταί γιηνασίον, διδα-
σκαλείου κ. λ. π. ντά φοιτηταί ν.η
(Γ/ολαί, είς τάς οΛοίσς φοιτώσιν·
άξιοχιατινοί ><αί στρατκϋται δρά- σαντες κατά τοΰς τελει·ταίοι»ς έ- 3νχκοϋς πολειιου; άπό τοΓ' 191*2 καί έιτενθεν καί τίνες οί πεσόνιες, πον καί τοτε τίνες οί άιθδηαήστΛ- τες Ικ τοΰ χο^ρίου καί ποΰ, Ίί^·?^ οικογένειαι τοΰ αί·ΐΌΰ αΐιιατος φε- ροι·σι διάγορον τοϋ άρχιζοϋ υνο'ΐο· Ιτίνες οί Σνλ?.ονοι τοϋ χωρίον κ)αί τα εργα των. Καί γενικώς π»ρσ.κα?Λΰ- μεν νά προσφέρουσιν δ,τι θεοιροϋν ά?ιον ' άναφερετσΛ έν τη Ίστορί·; τής Τεγέας ή τής ίδισιτε'ρας των ίδ ς παοα.κιαλοϊ|ΐεν ή γ πατρίδος. 'Επίσης νά Ιχωιΐεν, καθ" όσον είναι 6ι·νο- •ιόν, ίίκό·α- καί φο>τογραφίας α-
γοτνιστών τών πολέιι/ον. δηχατρχοη.
βουλευτών, άνδρίιν έπισιίιΐίον, (χ-
ίν π).ατειώ τοΐ·
ηχ
χωρίου, εορτόόν, χορών ν_ λ. π. /αί
παντός ίί,τι είναι αϊιον νά 'αοαιιν-
ση τάς σελίδο; της ιστορίαν της;
Τεγέας.
"Εχομεν νά διΡώσωμεν ότι θά
κώιω;ιεν μνηαν εϋφηιιον έν η) Ί-
στορία ημών ,πεοί πατλ: ΤεγΓ-ί-
του, όστις -θά βοηιΐήπη ημάς, 6-
ά ό Κί Γ
πωσδηποτε, εί; τό γηΐΐπον ΐο-γον-
Εάν αί σπ'ΐίΐώσει; ήαών ζϊ<ό- νες, φωτογραφίαι κ. λ. π'διά τίνα χωρία τή; Τεγέας -θα είναι ελλι-τεΐ-, κατά την έκδοσιν τής ιστορίαν η¬ μών, τοΓτο ·9ά όφείλεται π·ρό πάν¬ των είς τήν άοράνειαν καί άδια»γο ί^'αν δκείνων κ«ρίω;, παρά τών ο¬ ποίων έζητήσααεν τήν σνν.ν)ομϊ; κα) τής οποίας δκττυχώς δέν έτύ- χο{:εν καί τοιούτοι πρό πάνταη θά είναι οί Ιερεΐς καί διδάσκαλοι. οί έπιστήμονε; καί οί ίβρόνδροι τΖν ΚοινοτήτιΌν, περί τών όποίο)ν όχ έκφςάζυκιεν την ζΓθη,οάν ή;ιών ).ί- πην. Εΰεί~στΐ5ντΓ; ότι πάντες οί Τε- γεαται θά σπενσίοσι καθ" οιονδήπο¬ τε τρόπον νά 6οηί)ήσωσι καί συνει¬ σφέρωσι ν είς τήν πλτρρεστε'ραν κα¬ τά τό δννατόν έκδοσιν ττϊς ίστορϊσς ττϊς άγατητής ημών Τεγεας, έχφρά ζοαεν τάς; ·&ερμοτέοας εύχαριστίο»: 7.αί την απειρΌν ημών πρός αΰτονς Ό έκατομμυριονχος Χάορυ Σιγκλαίρ, ίξερχόμενος τοΰ αΰτοχινητου τού δ- πως εισέλθη είς την φυλβκην της Ούασιγκτίϋνος, δπου κατεδικάσθη νά μεί¬ νη έ.-ά 90 ημέρας. ΕΚ ΒΟΑΙΣΣΟΥΤΗΣ ΧΙΟΥ Έκδρομαί, έορτχβμοι κατ.1 άλλα γβγονότα. Β0ΛΤΣ20Σ, ?1 'ΑιτρΐΑίοι.— Τό παηελθόν Σά66<χτσν έξέδοα- ικ>ν είς Αγ. Μαο^ίλλαν ο! κ. ν.
Ε. Μαδιανό:, ίατρός, Κ. Κοι·τ>»οι·μ
Πΐκης, δι'δαΐσ'χαλος μ?τά της ·?ε-
σποινίδο: άδελς?ής τοι1 Δεσποίνης,
Κ. Βαγιάννης;, Δηα. ΕΓισπρακτοιρ
καί Ν. Μα8ΐοί'δης προϊστΐίαΓν'ος
Τ. Τ. Τ. Ηολισσοΰ.
Ή ΙκΛ'νροιιή τής όποία·; ό οκο-
πός ήτο ιιέν ·3ι*νησΐκε'τΛκρς, αάλν.ον
δμοις ίνα οί Άδελφοί ΚοιτσίΐΐΊΒθέ-
κη γν<>>ρίσωσι!! έκ τοΰ πλησίον το
μέρος εί ςτό οποίον §ιιαρπ:ί·ριιτρΛ
ή Λ·εοιιάρτχ·ς Άν. Μαρικε/^α. ?1ς
ανήιιην τής οποίας κατ' ετος τήν
22αν Ιουλίου τελεϊτση, μεγάλη Ορτ—
σκευτΐ'κ,ή Παγχιαχη παντ'ιγνοις,
ήτις συν τω χρόνω 3ά λά6η τόν χά
ρακτήρα Πανελληνίου τΧΜ03ΐτης,
λ ΐί ' ΰΕ^
τοΐί κατ'
η
λόγο) τοΐ ?το- αΰΕαΌ4ΐ^.·ου
άριθμοϋ των ποοτκννητών, «πό δι-
άσ,Όρα 'ΐερη τής Ελλάδος. Π/.εΤ-
ί ά
,ρα ερη τής
στα δέ όσα θανιιατα γίνονται κατά
τήν εορτήν ταύτην, ών ο.'λα ;ιέν
λα;ι6άνοι·σι το ηρΰ>; τή; δηΐιοοιό-
ό
τητο; ά7Λα δέ οίχί. οιότι ή Γπιτρο-
τρή. οα'δόλω; πϊοί τοντιη' ς;ροντίίει.
Ή ?π»τροπή της Άν. Μτο
λας άποτελονιιίνη άπό τού; < μάτονς κ. Γ. Μακαρώνην, Σ. Κου· κοιτάρην ή Μεστοιχτην, Γ. Καν- γιοι'ν.ην ή Χασεν καί 'βιιι. Μπελτ- γρην. άντιλαΐιβσ,ναιαϊνη δτι ό ί·· πάογον άρι ίΗιός δωμάτιον ?.ιά την οϊκησιν τών κατ' ετος προσερ?ο- μένχον προστνΛ'ητών είναι ε------- Π'γνωιιοσχ'ντιν. όΤ"ν Τοιπόλει τή 30 Μάρτιον ΙΟ'ϊί» ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΟΡΑΙΤΗΣ Ι'υμνασιάοχης ατ-αντιο ν. ατ-αντ , Ό «Έθνικός Κηρυξ» καί ίλΐ. »Ί έχ!ό«ΐς τ«» χωλοΰνται είς % χατβττημβ τού χ. Γ. Ε. Σαριίακΐ), 8 δο. ΙΠίηοϊβ Ανβ., (Πϋηοΐε Οο., «νθα γίνοντϊΐ ίεχτΐΐ ή' άλών «β! εγ¬ γ χρής άγγελιών «β! εγ¬ γραφαί συνϊρομτ)τ6ν. ένων πρη ρ χ'ης. απεφάσισεν τήν άνοικοδόμη- σιν έτέο<ον τριάκοντα αναίθρν τών είς τήν βορείαν Λλενράν τοΓ· πεοι- δύλου {«οιοχόντων Ιτε'ροον τααι'ι- των. Ταυτα ΰπολογίζίται ότι ·Ρά εΐνβι ετοιμα μέχοι τελονς Ίουνίοι. Δέν θα πανσυ, δέ νά ασχολήται μέ τόν (εξωροασμον τοΰ ΐ(έοοι<ς τού¬ τον, ή έπιτροπή, άχι την ;οατασχ?ν- ήν |τ?ρ<ον δωμ«τίων, ό>ς καί ενός
αεγάλου εστιατοοίου ή δθΒτάνη τοϋ
όποίοχ' ύπϊίρχει είς τό πρόγριαιιμίτ
ττν;, Τνά οδτο> καταστήσρ, κατά τί.
δΎατόν, άνΓΚυτρ(ΐα· τήν διοίΐονήν
τών προσκΐ'νητών.
Ή το.τοθεσία τή; 'Αγ Μαρχέ)-
λας λόγω της μαγευτικ'οτϊίΓης τολ1-
της ν'ΐσεως ήν κατέ/ει «έ τα θαιυ-
μάσια νερά, καί οί ζηλεντ&ς δοο-
σιές της καθ* όλον τό καλοναΐςι,
{*ίλει βτοβή είς τό ιιέλλον, »ιε τήν
κατασκευήν της 'Εθνΐ/.ής όδοϋ, ό¬
τε ή ά.τόστασις εν. τοΰ ν.ίντρου θά
ί·κ;Ληδενισντΐϊ σχρθον, 6 τίπος υ
νης δι~Λθνής πλείστων
ζόντων είς Χίον.
Είς τήν επιτροπήν Ινοπόκειτχχι
μία ιιεγάλη προσϊτώθεια νά φοοχ-
τίση διά την κοπ·ασ/.εντν της πρό;
τα Άνίαστια άνοΰσης; παρ«λΙα·: δ-
δϋ
δοϋ.
— Άπϊφσ!σίσ{ίη
ό άδλ
τέλο·^ κα¬
ό
φη ^
τόπιν τόσων άναδολοιν υπό τής Κο-
δεονήσεως; ή έ·/λο*/ή τών Γερουσ·α-
στών.
Είς τήγ Χίον ό μενάλος άρχη
γό; αας κ. Έλεχ'θεριος: Βενιίέλο:
έ'δωσε τό γρίβμσ. τον Κί6ερνηΓ.·/.τ>ίϋ
Γεροιισιαστοϋ είς τόν ίαΐοόν κ.
Χριστόιτοοον Ροδοτ.ανάκην.
ή ά' ή έίϊ Γλθ
ρ η
τειΐτήν άφ' ή; έποχίϊς Γ)λενθί'ρώθη
ή νήσος υος.
Ή Γκλογή τοϋ κ. ΡοδοκαΛαν.η
ώς ί·πο,·τκρίου Γειρουσιαστοΰ παοό
τον αενάλου μας «ργ^ΛΌν ύπίί|ς·-
|εν επιτ7.εστάτη δΐάη οι'^είς δλ-
λος πλήν τούτου ήτο ό ή·6ρδεν-( μ?-
νος διά τό άξίοχια τουτο.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΉΝ
ΑΝΟΚυίϋ. ΟΑΙ^— Ο «Β.
ννιχό; Κηουξ> παλεϊται Λζ τό 6ιβλν
ΚΜβλεϊον 6 €"Ομηρος> 113 Ε. 4(Α
51., Ινβα νίνονται δεκταί βημοοιε»
εης Αγγελιβν χαΐ εγγραφαί βυν8οε>
ώ καρά τοΰ μόνον ά ντυιοοαήιε—
Π. Άνιαννιώτο»
ΤΟ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
έηιφρεόμεναι
ΑΘΗΝΑΙ, 15 Απριλίου. — Τ-
τοΰ ΰκθϋΐγοϋ τής Παιϊείας κ»
η είς την ΒοΑήν ή σειρά των
νομοσχεδίων τών αποτελούντων το
έκπαιδ«ϋτικον ιτρόγρίϊυψια τής Κ>
δερνησεως, ιτερί ίιαρρ!Λυ.ίσεως τών
Σχολείων τής Μέσης 'ΕκχαΊ5ει5σε-
ως.
Διά τοό νομοσχεδίοο όρίζονται ό¬
τι —(θλεΐα τής Μέ<~;ς Έκιαϊίδεύσε- ως είναι τα Γϋμνάσιβ, τα Πρακτι- κά Λύκεια, τα Διδα<τκαλεία χαν- τός «ί?ο·>ς, τα ήμιγυμνβσια καί τα
ανωτέρα Π αρθενατγωγεία.
Τα ΓυμνάσΌϊ. ■κεριλαμδάνουν 6
τάξεις εκάστη τών όχοίων δύνατ»ι
νά ίιαιρεθή είς 8ύο τμήματα.
'Εάν εχιο πλείονας των 60 μα-
θητών, τα ^ιίασκόμενα μαβθηματα έν
τοίς Γνμναστοις βίναι τα Θρησκε>
τικά, Άρχαϊα καί νέα Έλληνικά,
Γαλλικά, Μαθηματικά, Κοομογρα-
φία, Μο^3·ική, Ίχνογραφία, Καλλι¬
γραφίαν Χεφοτεχνία, 'Τγιεινή, ΓΛ>
μναστική καί Λΐϊ,τινικά, τα όχοίί
&ά διϊάσκωνται χροαιρετικώς. Τί
διδακτικόν προσωπικόν τών έξατα>·
ξίων γυμνασίων άχοτελείται έξ έ·
νος γυμνακηάρχοϋ χ<ζ διευθυντοϋ, ε-χ 3 χρωτο6ατ)ζΐιων κοτθηγητών, ενός μαθηματικοΰ, ενός φΐΛΓΐκοδ, ενός κα¬ θηγητού Γαλλικής, ενός θί ά ηγη ή, ηγη τεχνικών μαθημάτων, ενός καβηγη- τοΰ γυμναστικής καί ενός τ>εολόγου.
Εί όλ ί ί λ
γμή
Είς -όλεις είς τας
γ
λειτο^ρ-
ί
ρ
γοΰν χλείονα τοδ ενός Γβμνααίου διο-
ρίζονται εις χρωτοβάθμιος ή
ροδάτ)υ.·.ος 6εολόγος καί είς η
γητής τών τεχνικών άνά 2 Γυμνά-
σια.
Τα Πρακτικά Αύκεια άχοτελοΰν·
ται ώς χαί τα Γυυ.νάτι« άπό 6 τά-
ξεις και ίιδάσκονται τα αιιτά ώς
καί είς τα Γυμ.νάσια μα6ήμχπχ. 'Ε¬
ά έ υ ό
μ μήμ
άν έν τή αυτή χόλει λειτουργή Γ»
μ,νάσιον καί Πραα.τικον Λύκειο
ΰ ί
ΌΑ1ΛΛ8, ΤΕΧΑ8.— Ό < Ε- »?νικός Κήρυξ> πωλεΐται είς τή»
Οθδΐηοροΐϊίαη Νβννβ δΐαΐκϊ.
ΟθΠΙΠΙβΓΟΘ 011(1 ΑΚ8.Γ(ί 8ΐβ.
συγχωνεΰονται είς έν ηρ
όν υχό το όνομα Σχολή Μέσης 'Εκ-
χαιδεάσεως.
Ακολούθως όρίζ«ται, ότι άχό τοί
χροσεχοδς σχολικοό ετους καταρ-
γο5ντ*ι τα 'Ελληνικά ιτχολεία η ή-
μιγυμνάσια τών πόλεων, έν αίς λει-
τουργ« γυυ.νάσιον η Πρακτικών Λύ-
κειον. Διατηροϋνταιι χρο<τωρινώς τα Έλληνικά σχολείΌ; καί ήμιγνμνάσ-ι» των κωμοπόλεως, άτινα μετατρέ- πονταί είς διτάξια ήμιγι»μνάο·ια, ε- χοντ> τό αύτο χρόγραμαα τών 2
αέ τάοεων τοϋ έξαταξία* γ>·
*Ορ»ν ήλικίας, καθ* δ ίιχοχρεω-
τικώς άποχωροΰν οί έκχαιδεϋτικοί
όρίζεται τό 65ον Ιτος συμχεχληρω-
μένον.
Ό ίατρός Μόρρις Χάϋμαν καί ή νοσοκόμος Μαίρη Ράϊτ, οί όποίοι Θά είναι
οί προϊστάμενοι τοϋ Χάρρυ Φ. ^Σιγκλαίρ, υπό την Ιδιότητά τού ώς (ρα^αακο-
ποιοϋ, έφ' όσον Θά διαρχτ) ή (ρυλάκισίς τού ί-τί περια:οονήβει ποό: την Άμε-
οικανικήν Γεροι·σίαν.
5ΕΟΤΙΟΝ Ι
ΝΕΥ ΥΟήΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ Π ΕΜ Π ΤΟΝ.— Άριθ
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΤΑΤΑ ΤΗΣ Ε8Λ01ΗΑΑ0Χ
Ή Φράνσες Νιοϋμαν, ςρίλη τοϋ "Ερλ Πήκοξ, ή ό-
κοία θά εξετασθή ώς μάρτυς κατά την δίκην τού
διά τόν φόνον τής σνΤτγου τού.
Ό Ευγενώς Μποΰσσυ, όστις άπελύθη τής προφυλακίσεώς τού ώς μάο-
τνρας είς την ΰπόθεστν τής Ντάλλης Πήκοξ. Άριστερςί, ό δικηγόρος τού.
Ή Κίττη Σώλλιβαν, πρώην μνηστή τού
χος Φράγκ Α. Γκέντνερ, κατηγθνθυ^0"
φόνον τής κ, ·ΕλεΛί Κόμπεργκ, κατα ττρ^Τ$3
αν παραφόρων όργίων. Ή Κίττη ωμολογηο1 -|
διέκοψε τάς σχέσεις μέ τόν Γκέντνερ <*<*« 1 κτηνώδους διαγωγής τον. Ό Ι. Λ.^Χόπκινς, άνιοτέρω, είναι μπακάλης έν Ούένσβιλ, τη 'Οχάϊο. νΑγει τό βίον ετος τής ήλικίας τού. Πρό τινος < Σαν Φραντσίσκφ είς θεϊός τού 90 έτών, τόν οποίον αύτός γνώριζεν. Ό θείός τού τοϋ δφησε περιουσίαν 350.000.000 αΰτά έν
ΝΕΥ ΥΟήΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ Π ΕΜ Π ΤΟΝ.— Άριθ
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΤΑΤΑ ΤΗΣ Ε8Λ01ΗΑΑ0Χ
Ή Φράνσες Νιοϋμαν, ςρίλη τοϋ "Ερλ Πήκοξ, ή ό-
κοία θά εξετασθή ώς μάρτυς κατά την δίκην τού
διά τόν φόνον τής σνΤτγου τού.
Ό Ευγενώς Μποΰσσυ, όστις άπελύθη τής προφυλακίσεώς τού ώς μάο-
τνρας είς την ΰπόθεστν τής Ντάλλης Πήκοξ. Άριστερςί, ό δικηγόρος τού.
Ή Κίττη Σώλλιβαν, πρώην μνηστή τού
χος Φράγκ Α. Γκέντνερ, κατηγθνθυ^0"
φόνον τής κ, ·ΕλεΛί Κόμπεργκ, κατα ττρ^Τ$3
αν παραφόρων όργίων. Ή Κίττη ωμολογηο1 -|
διέκοψε τάς σχέσεις μέ τόν Γκέντνερ <*<*« 1 κτηνώδους διαγωγής τον. Ό Ι. Λ.^Χόπκινς, άνιοτέρω, είναι μπακάλης έν Ούένσβιλ, τη 'Οχάϊο. νΑγει τό βίον ετος τής ήλικίας τού. Πρό τινος < Σαν Φραντσίσκφ είς θεϊός τού 90 έτών, τόν οποίον αύτός γνώριζεν. Ό θείός τού τοϋ δφησε περιουσίαν 350.000.000 αΰτά έν