184191
Αριθμός τεύχους
5136
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
19/5/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
<*· ΛΜ
ΙίίΟδΤΒΑΤΕΟ
ΜΑ6ΑΖΗΙΪ $£(ΠΊΟΗ
Τ\θ
ί\ο
ΜΝΡΑΥ, ΜΑΥ 19,Ϊ929.— Οί
XV.
Ν).
ΝΕλν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, ΐί ΜΑ Ι ΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ Π ΕΜ Π ΤΟΝ.— Άοιθμος 5136.
ΑΙΊΟ ΤΈ3Ι3ΝΓ Α Ί^Ζ Ε 3Ρ ΤΖΚΙ Α. 3ΝΓΙ
3ΝΓ
φιλάνθρωποι: βκατομμυριουχοϊ εναγομενοσ υπο αοιαων
ΛΕΓΕΤΑ1 ΟΤΙ Ο ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΧΕΞΕΡ ΕΙΧΕΝ ΥΠΟΣΧΕΘΗ 48.000 ΔΟΛΑΑΡΙΑ ΕΤΗΣΙΩΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΡΙΔΑΝ ΧΕΜΠΕΛ, ΔΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΗ ΕΙΣ ΤΗ* ΔΙΑΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΟΠΩΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΧΑΡΙΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΌΝ ΣΚΟΠΩΝ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑ¬
ΤΟΠΙΝ ΗΟΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑΝ ΕΩΣ ΟΤΟΥ Η ΗθΟΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΕΝΗΓΑ-
ΓΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.-- ΕΞ ΑΑΛΟΥ Η ΡΟΖΑΛΙΝΔΑ ΜΟΡΙΝΗ ΕΝΗ-
ΓΑΓΕ ΤΟΝ ΟΤΤΟ ΚΑΝ, ΔΙΟΤΙ, ΩΣ ΛΕΓΕΙ Η ΙΔΙΑ, ΤΗΝ ΕΣΥΚΟΦΑΝ-
ΤΗΣΕ ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΝ.
Διατί δοά νέ δ ν "Οττο> Κάν <Ί
/ασεν'έ'Ξαφνα το ενοιαίϊερον τού
κατ'ολίγον ,ιριοσεφεοθ-ησαν ής αι* ον^οαται ίσον ο Ιοι/λιο Ιε^α-
ί ί Τό ά
ά7Αοτσποιο0·ότεηα Ή
η
λίνοα
εί; την σταδιοδοΛΐιίαν τί»·: Ρο^σ-|-ί,ν
/ίνδας: Μοοίνη, ώοηία: ναί νριαο'"; Ι μαζύ
Αί
■ υίίτο; όλην
ιί δαχ-ε
Μοοίνη
αοιδου τίϊ:
μαϊρα >ιάτια·
μέ τήν μεγάλην ύψίφωνον
Μτατιστίνη
καιότιν εί; τίιν 'Λ-
Τ(ον
το
νία; ιδία νά σπουδάση
'/1ά α; τίιν αίθουσαν τή; Γ»"«το-
'ΐία; ή νεαρά φοιτήτοκ* είπουν
Ίϊαί δΐ'ο ίτοοά;, πίαν δ-
Η(τοϋ σιινετ?ήρ··ισε διετίαν. ρΙγ
των" /οίΙΐ|γητίιν της την ϊ~/γ)ϊ'
ίδιαιτερο ; ναί τή"; είτε:
ι; να/.οις εΐί %6- (ΤτονοαΓ στ,
ι λ?α σΰ ίΉιτοοίΓ; /αί να τρσγοχ·-
δτ|ς: Ή άνατο·ιίσ δίν είναι ?ο·,'θ".
«έ ίροονί,ν ώ; τί"|ν ιδι/.·')ν
Γδέ δίδ ϊ ή
■>ΐα
ν ι, διήγε'ρε λσν
;ανι^1ϋα; ς,/θ0θ:ΙΗΓ Ρν ΤΤΪ ΛΪΟ?ί-
ι< τή; νεαριΐί -/ίο^ς, ητι^ 5τϊι τό μιΐΌν θ'Γιοινια τής χή.ο«£ "τιτοός της Έν^ατ^εη^ τό II ανΓττιστι'ι- ■ιιον ναί Ηίδόί)η είς την σττσι^τ,ν τής φ»νττΐ''χζ ιιονσινηΓ. Ά/λά διά νά π?ηθίότ> διά τα ιιαίΙήαΐΓΓ'ί
της /αί νΰ διατηοη νρ τήν κητί-
οα της ή ΡοϊοΑίν'οα εϊργάζ'τυ ν.αι
ώς στενονοάφος η εκο·ιινεε *?|
τοα» έογασίαν εί- τονς νινηιιοτο-
'Ράφους "νραφεν αοθρα διά ·!·-
νοά π-οιοίνικά γο εδιν ιια3-'|ΐ|σ-
τα μουσικήν.
Α(Γθϋ έτο
5 ρς
ίττιδΐΌ ετη ναί οΐνιονόαηοτλ ό>ιγο
/οι'ιιατΐα έπΓΐΛτεν εί; τήν Ίτα?ίαν,
παοα)αοοΓσα ν α ι την αητχοα Γ'Ί>
«αεΰ τη; "Οταν έφθασαν κκεΐ πό¬
νον 25 ΛοΜάοια εϊ/ον ά)Χ ή δβ-
σποινις Μοοίνη ή όπο·"θ3 ήτο ίσχυ-
Γοτέ«)α παο' δ,τι »' α<ρηνο« ντχ ί- οί λεπτοί (όμοι -/οί τό ιιι- Ό σίΤιιά της, ,^ίν" σπείναορυνθι "<αι εντι7ει είρεν εργασίαν "ώς ά- Ο1«ος Τα σχετι/Λ σψ.6όλαια νατ' ήσαν μικοά, άλ?ά ό?ί>ον
τοΰ ΜπΌθΓ'χλυν δ-κο; νάαη τή έ-
«ρςΐν Γθνν σταιδίθ'υ της έν Άμεο.-
•/ή Ή δτεοβ,^ι; τ»ιν οποίαν ετο'α-
ούδησε ή Ι^ίίίίΖΐντα, τ^τό ή «"ίνα-
6ιατκ»
Ή νΐ·ξ Γτο 6'ογΓρά ·ζαί το θε¬
ατρον ήτο ο/εδον αδειον
Ήσαν ό κο; ταρόντε; τρεΐ; η-
νροαταί οί ότοιοι.
/αί ιιό«οι
ί/ανοί ν'
τόν άχιι>οατι']οιον. ΟΙ τη<-Γς οιτο' φϊν -/αί γ ΊΙό-ΡΦ Μτσιιποσεκ άο- /ιιιονσι όϊ τοΓ Μ°το)Γτολιτσν Ό- τΓθα Κοητανι, αί ό Μάριος Κό- τζη 6οηί)ό; τοΰ Γ'αττη - Κ'ΐ-ατ^·:! γενινοΰ οιει·θυντοϋ Τ: σπουδαιό¬ τερον Γτο υτι οί άν&ο,Λ)το, οϊνη (ϊτεποοΛ(ό-τειο τον ' "ϋττω Κάν τόν πΐοΐ'Ρη'ΐθλτροστστρν των Κο- /ών Τίτ/νών Οί τρείς" άντι τρόσωτοι τοϋ ί- /ατθι'ΐινριο-ύγου τρατεϊίτου ίν- ΡοισιάοΌησαν ιιε-'άλω; έν τΓις τ«- νη; τη,:; καοά; αοιδοΰ, ώ; είΓ°.' ρον ίτ. Ιδία Τσ δνειοα τη; τ.ίΓσιά'Ιοντ'α εί; τί|ν η ■τοαναα-οτοίηοιν τοΐν Ή Ρο.σ- ί Μί ώ ώ ό / ί <>α
ώνειοενετο τώρα
ί ό Μ
| ρ
στάδιον τη; ίαιιτοον εί; τό
τροαολιταν
Ολίγον ιόοαδΐ'τερον ΰ 5ΐίΐι<ΐι'- τάς ?ο·νασία; τ'γ δεοτοΐν·ί<ν>;
^
μέ τήν μεγάλην ύψίφωνον
Μτατιστίνη
καιότιν εί; τίιν 'Λ-
Τ(ον
το
νία; ιδία νά σπουδάση
'/1ά α; τίιν αίθουσαν τή; Γ»"«το-
'ΐία; ή νεαρά φοιτήτοκ* είπουν
Ίϊαί δΐ'ο ίτοοά;, πίαν δ-
Η(τοϋ σιινετ?ήρ··ισε διετίαν. ρΙγ
των" /οίΙΐ|γητίιν της την ϊ~/γ)ϊ'
ίδιαιτερο ; ναί τή"; είτε:
ι; να/.οις εΐί %6- (ΤτονοαΓ στ,
ι λ?α σΰ ίΉιτοοίΓ; /αί να τρσγοχ·-
δτ|ς: Ή άνατο·ιίσ δίν είναι ?ο·,'θ".
«έ ίροονί,ν ώ; τί"|ν ιδι/.·')ν
Γδέ δίδ ϊ ή
■>ΐα
ν ι, διήγε'ρε λσν
;ανι^1ϋα; ς,/θ0θ:ΙΗΓ Ρν ΤΤΪ ΛΪΟ?ί-
ι< τή; νεαριΐί -/ίο^ς, ητι^ 5τϊι τό μιΐΌν θ'Γιοινια τής χή.ο«£ "τιτοός της Έν^ατ^εη^ τό II ανΓττιστι'ι- ■ιιον ναί Ηίδόί)η είς την σττσι^τ,ν τής φ»νττΐ''χζ ιιονσινηΓ. Ά/λά διά νά π?ηθίότ> διά τα ιιαίΙήαΐΓΓ'ί
της /αί νΰ διατηοη νρ τήν κητί-
οα της ή ΡοϊοΑίν'οα εϊργάζ'τυ ν.αι
ώς στενονοάφος η εκο·ιινεε *?|
τοα» έογασίαν εί- τονς νινηιιοτο-
'Ράφους "νραφεν αοθρα διά ·!·-
νοά π-οιοίνικά γο εδιν ιια3-'|ΐ|σ-
τα μουσικήν.
Α(Γθϋ έτο
5 ρς
ίττιδΐΌ ετη ναί οΐνιονόαηοτλ ό>ιγο
/οι'ιιατΐα έπΓΐΛτεν εί; τήν Ίτα?ίαν,
παοα)αοοΓσα ν α ι την αητχοα Γ'Ί>
«αεΰ τη; "Οταν έφθασαν κκεΐ πό¬
νον 25 ΛοΜάοια εϊ/ον ά)Χ ή δβ-
σποινις Μοοίνη ή όπο·"θ3 ήτο ίσχυ-
Γοτέ«)α παο' δ,τι »' α<ρηνο« ντχ ί- οί λεπτοί (όμοι -/οί τό ιιι- Ό σίΤιιά της, ,^ίν" σπείναορυνθι "<αι εντι7ει είρεν εργασίαν "ώς ά- Ο1«ος Τα σχετι/Λ σψ.6όλαια νατ' ήσαν μικοά, άλ?ά ό?ί>ον
τοΰ ΜπΌθΓ'χλυν δ-κο; νάαη τή έ-
«ρςΐν Γθνν σταιδίθ'υ της έν Άμεο.-
•/ή Ή δτεοβ,^ι; τ»ιν οποίαν ετο'α-
ούδησε ή Ι^ίίίίΖΐντα, τ^τό ή «"ίνα-
6ιατκ»
Ή νΐ·ξ Γτο 6'ογΓρά ·ζαί το θε¬
ατρον ήτο ο/εδον αδειον
Ήσαν ό κο; ταρόντε; τρεΐ; η-
νροαταί οί ότοιοι.
/αί ιιό«οι
ί/ανοί ν'
τόν άχιι>οατι']οιον. ΟΙ τη<-Γς οιτο' φϊν -/αί γ ΊΙό-ΡΦ Μτσιιποσεκ άο- /ιιιονσι όϊ τοΓ Μ°το)Γτολιτσν Ό- τΓθα Κοητανι, αί ό Μάριος Κό- τζη 6οηί)ό; τοΰ Γ'αττη - Κ'ΐ-ατ^·:! γενινοΰ οιει·θυντοϋ Τ: σπουδαιό¬ τερον Γτο υτι οί άν&ο,Λ)το, οϊνη (ϊτεποοΛ(ό-τειο τον ' "ϋττω Κάν τόν πΐοΐ'Ρη'ΐθλτροστστρν των Κο- /ών Τίτ/νών Οί τρείς" άντι τρόσωτοι τοϋ ί- /ατθι'ΐινριο-ύγου τρατεϊίτου ίν- ΡοισιάοΌησαν ιιε-'άλω; έν τΓις τ«- νη; τη,:; καοά; αοιδοΰ, ώ; είΓ°.' ρον ίτ. Ιδία Τσ δνειοα τη; τ.ίΓσιά'Ιοντ'α εί; τί|ν η ■τοαναα-οτοίηοιν τοΐν Ή Ρο.σ- ί Μί ώ ώ ό / ί <>α
ώνειοενετο τώρα
ί ό Μ
| ρ
στάδιον τη; ίαιιτοον εί; τό
τροαολιταν
Ολίγον ιόοαδΐ'τερον ΰ 5ΐίΐι<ΐι'- τάς ?ο·νασία; τ'γ δεοτοΐν·ί<ν>;
^
,. - . , . « * της ησα αί λεΕει-· «Μία ά-τό τα;
οι-στος Χίξεο δνω ίκατομμυριοθχος, φιλάνθρωπος καί προστατης των καλών τεχνών, τού οποιου αι «έμ- «!!'',„. φ(()να- τ^- δποία τί-
ϊ.α:οη,α, μΛά τής ώρα.αΤάοιδοδ, Φρίδας Χέαπελ, δε1ι?, ηνάγκασαν αυτήν να εγκαταλείψη την σκηνήν «οαιστίί«, Φ< «- τα οποι^η
τ»»ζ δ-τρρας «αί την εκα·ιαν νά κινήση κατ' αυτού ίγωγήν επί «άθετήσει των ^μΛεφωνημενων». Λ)υσα . . υττω Λάν ΐνΐετοατι /ι-
Ό Όττο Κάν, τρα
πεζίτης και ποοσ
τάτης έ.-τίσης τώ
καλών τεχνών, δέ
ξιφ, όστις άρνεΐται
ότι επήνεσε ποτε
την φωνήν τής Ρο-
ζαλίνδας Μορινη,
άνο δεξι?, ή ό
ποία, έκτός τόιν
άλλων προτερημά
των εχει μαΰρα μα
τια κα ίέίαιρετικην
σωματικήν χάριν
φ.
Μοοίνη συνεννοήθη μέ το.1 ΐδ·ον
ν. ίίάν διά αίαν άΤ^Γν ά·/ρόα/Τιν
Κατά τήν διηγησιν τνς Ροζα'ί·-
δας, ό κ. Κάν τπο παθών αατο,ΐΓΐο-
σά)το)ς ναΐ ένω,ώ; εΐιε,δεν ί.τνε
/αιρόν τεοισσότεοον των πεντε
/επτών τής ωρ'ας «τως την ο/ον-
ση, έτεϊνος εαεινεν επί ιιίαν ναι >'|-
μίσειαν Γ>»ραν καταλαα6αντΐΊεΌς
νπό ό?ονεν αϋΗάνοΛ'το; ■ρνΛηιτ·ίτ-
τταοϋ είς έκαστον ττνον τόν όπο:ον
ίρΌτεν, ώς λέγει ή ιδία Ό ·.. Κολ
δμως διίι[»ενσε τουτο ιιετ'
ίος.
Μετσ .ταοελευσιν ,-τοΗιαν μηΛ
έδηιιοσιεΰ&η ής τον «ίοΐ'σιν6ν Τα
/υδοόιιον» τής Νέας οο-/ΐ]ς ·ι·λ
άν^'ελίαι την δεσποινιΊδο; Ροία/ΪΛ-
δας Μοοίνη Κάτοχιι ττί- εί·/ό·ο»
ή ί λΕ Μί άό ά
ταν ΐνρί'ητ: "Οιεοα Κόιικνυ^
Ρΐ; τήν 'ΐ'άλονθτν ε/^οοιν χον
αχ'τοΰ πε<Λιο5ινοΰ. χτό τηλ ε~.γρο-
•ρήν «ι'το - ε|ι^θΗΐ<Γνο<>» έδι<αο-
σιεύθη ή /ατοοθι επιστολι')·
«Ή τοοσονή ιιοι έπτ'ιτήθη είς
•ιίαν Ηγν??ίαντηζ Ροίΐίλίνδ'ΐ; Μο-
ηίνη επί τ-Γ|ς σελίδο; 11, τή; 31
Ίανοιαοιοιτ 1029.
»^η?ίο ότι ί] εϊ; Ίιέ <5τοί'>Γ>οιι<'-
νη δή^θ)(τι, ότι ή δεστοιη; Μοοί-
νη είχε ιιίαν άπτ τα; ώρσΌτε'^αί
φ(θνί»; τάς -ότοίας τρΌν'Κΐι οΠέ-
ποτε έ'ήετο ίη' ί'ΐοί· 'Ες' ο·τοκ
ενθΐ'θΰΊαι, δέν έξεφεοα (τ/ό/ια
-τ°ρί τώ νΦαΛ'Γτικών π£οτόντ(·»ν
ι)"]; δεστοινίδο; Μορίνη νοτά ^ν
μίαν ναί ιιόνην τεοίοτα'ΐιν, -/ατά
εί:
<ΕΘΓΧΟΣ ΚΗΤΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-Ι-ΟΥ,
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΘΕΑΤΡΟΝ
Ή τελευταία -ταοόοτασις τοΓ
«Μανοου Απατεώνος* π-ίΤ'Ρ ό«"
πο/εν τίς Νέ,α; Ίεοσίή: ιοττίνυντϊ
•ίι Γγ/οι6ώς τη: ΝίΚϊ: 'Υόρ/ης, ητε-
ρει εί; τΰνς γεροντοτέρου; πολλάς
άναηνήσεις., .* ">'!· ■
II
χιόρα κατελήφθη ίτο ιιεγβ-
^η; έίάψ?ω:, όταν τό έργον παρε-
οτα&η.διά πρώτην φ. ί·αν ίΐζ τα
1800 ΕΊ: τοίς «ιΐ6ο>ν«ς των §//λη
σιιον εξρφωνήθησαν-ΐ'νσθτιΐ'ττ", ή
«οτννο'ΐία ετέθη επί ποδό; "αί ο"ί
π«ΐνται τοΰ έργον Γ'αμον την τύ¬
χην το)ν. ΚαΙ αντά ίίλα, ίπεώή ιια-'
ζυ ιιέ τό ερ^ον εϊιήχδη εις την Ά-
μίΓιν.ην ν.αί μπαλ/ έτο Αί /ο.,-εΰτρι
αι έφοροϋσαν — ιι Μ' τό λΐΧΐ ουνα-
Ϊ ά
τ<ί -- στενά ' ρ Σή'ΐεοα βεβαία οί γοοεύτοιαι τοί Μ.τρόντνοναίη ά/ούονν· αι'τά κοΛ γιλοίν ά/ '/α -/αί το'ρα ήκόαη ϋβτεοα οπό 63 έ'τη ό «Μαΰοο: Ά- πατϊών» (Μ'αστηί/^ις χ ιίι τοΐ Χοα- στο^ερ Μορλυ υϊΛ των σΐ'ντρό^ων τού άπαοχολεΐ τόσον .το; ΰ τι.ν ήα?- ρηηον τύπον Γόρτε νά νιτοινίζονν «•το 'ίήλειαν οί διοφηιιισταΐ το>~
Μποδντγοναίη Ό παΊ.ιοΓ1;, βλι-'τε-
τε τα ένθνιιεΐται δλα
Ό «Μηΰρο: Άτατεών» γ^Όηεί:
υπό τοΠ Τσάρλ- Μ Μτϊρ<»άς ώ; καίΐαροις ιιελοδραιιατι'/όν Γργ'ν, μετ'ιονοικΊσθη /ατύιιν «Ό ΓνΛουύ- ιιενο: Υιός; τοΰ Πατρίς» /μ άνε- ί>ι6ιίο{ϊπ £πΐ τή; σ-ηνίΐς τοΐ θ?ά-
τ(·οι< €.ίαπλο» τής Νεα: Ύό·ρ- •/η: εις τα; 12 Σ:.ττειιί>ρίιη· τοΰ
18(0 Έκ τού άο/ινοΓ κειιιι'νοι δ-"
/.(νόν παοΓιΐπν?ν.
Λκίηροροι Οεατρ·ΟΛ·αι αετσδ'ίν-
τκ ίί1; Εύριόπ)]Λ' άνεκ<;λ«η)χιν ττν Μαρίαν Νίϋονψύντη. ιυΓολλίθίναν •/«ι τη ιι.τ.π/λϊτ(ν τγ^, χι/·>ιν τι^ν ό
πο·'(·ιν ·*)γό?ασαΛ' ποί.πεΑεϊς ενδν-
ιιαοίας. Φθάσαντες εις Νέαν Υ-
όρκην είηον τό Οίατρον, τί) όποΐο
έοχεδίοζον ν« χρησηιοποιήσον ο ι
την παοιίστασιν τον ?ρ·"ου νι.τ'-
ιττ.ραμ<ιιον νιό πΐ'θ'.αια;, δ<ν ^· ίιράδι·ναν δ·κ·>; λίι τλόι ί 'οο ' ,,/.
λο.
Ή α ι/171! ·>.«"'·
55.000 ίνολ?.άρια ίιο τ<· τ ι ( εΓθδα ι'λήρ·/οτο εί; 6 100 ιδΐ/'α- ρια έ6οπ.ιο!>ιακ· ζ Καιά τγ: τοώ
τα; έ.ττά έο!)οιΐίίοα; εί π ι ι ,.
οαν 87.ΛΟΟ 6θ/^.άρια. 1α Λ/ιΐ,ια
/ίρδη τΓς πρώτης περιό<ν·' {,σαν 050.000 ηλ).άοι«. Τό ΓΡνοϊ ίΪΓ- νο/.οί·{Η]σε ν' άναβιβάζιρται ι-ι'ι τής ΓΓ/.ηνί",; είς όλην την Ά'^οι -( ■νθ ετη >·«! ΐΐΓ<·)Γ>ίϊτ«ι ώ: το /υΜ·
Ι τεΜ>ν παοσ3οεΐ-γ«α ΐίίι. Γπϊ? ί)Α της;
Γ τοτε ιι?τ(ΐ^ο?.ή" δ<ΐον ατροίά τη; /Γριντξίης άπό το^ πχκόην ιιγ··ρ- λοσωαον; νναΐκας, εί: τ ις » ; ναί λί ι ι ■ ,ιηι α υ- τ- Ε»; την αν» ο ειν^ ριστεοά. ή Πωλίν ~Αηητ/ο>
ποία επαιξί- τό ιΐίίχνς τής'Σ
ν.ταζ τς τα 1 νί>8 ΕΙγ το μέπ
ν».> σι'τπλεγιΐη των π<ν>τ·;»ν /
τοκον, Κ«τ<·). άρΐΛτ:οά. ΐ Κέ;ι.τ ήτι- ίτ^ώτη επαΐϊ; ρ»ς της Σταλάκτα; γιο τ >
-/.αί «νΕ.« Λτίτηλς. ή λάτΐιι !
| νέ/ Σταλ'ί/.τα τοΰ 1887 Ε
&«·ν τΓ|; ΕΪ/όνο: ι' ν·;"- * '·'
1 / πντα τοΰ 1 ί*29
/. Κ< ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ —"Ο—,ιος ε"/νσΐ το-< χς»ραόε ·λ το^ -έ 2« μχλέ μάτια, μπ». ί τον ^ρζ —άλτ σέ δοο μα^?3 —Ή γλΛΐύτερη άραον'ζ ε π τ ή των έέ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΤΧΟΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ (Σ.νίχϊΐαί εκ τής νά εϊτη ότι «γί) δΓ{9τν νττοιιην ~?(η αυτίί:; ·. Η έπιστολή εφε« γ τή». ί·.~/ρα¬ φήν τού κ. ° Οττω Χ. Κάν. Σννάμα ό τρππεϋίτη; διριιαρτι·ρετο ν«τά ό νατ' ϊ'το^_"ϊι?/(η τ ΰ ί)α νιίτου τη:. Ποητοΰ ν« γίνη /νο^στή α: τί, κοινόν ί· ά>'ΐογί| οί'τη ϊ
?' λί δ
σί
τροτόλιταν. ή όποία ώς; «'λεγεν. ά-
ΐΓίύλεΐΕν είς την έ/Ίΐρτάλλεΐ'αιν την
δνόματος τον Μίτρο·ιόλιτ«ν
Γνοάντ "Οπεοα Κόιιπανι· προ; δ-
<τε?ο; ττ)3 «(κσποινίδος Μορίνη Προσετθίτο ότι ή δεσποΐνίς .Μο οίνη δέν εϊχε •/ατα'ΐίσν ογ*οι μέ τό ΜϊτοοπόλΐΓθν. Όλίνον 7ρ>"νον ιιρτιϊ την δημο¬
ίευσιν τής Ιτιοτολής; ταύτη,", ό
πΓθπτάτης των '/αλιΰν τΓννο.ν ετ«-
ξείδει-σε ιινσπν.ώς εί; Εΰοώτην
διά τοΰ νπρο^/εανί-ίου '"Ιλ Ντέ
Φράνς;» «έ δί·ο ς~ί7.α-σ;,,(ρνΛάσ-
σοντας; την κα'ΐτίναν τοι. χαι ?να
ίΌηθόν ^Γ/αοτι>Όϋ νλητΓΐρος πρό¬
χειρον, εΓρ'θδιαοηένον ΐ'ΐ •■γΛΊ'η-
ιν/ά ? νοασ/α διά την ατόλ/θΐν τοϋ
κ Κάν, έν Ίεπ.ττώσει καθ" ην -ρ-
■δελεν έ/δοθίί ενταλιια σν>λόι|>ΐί'Γ
το>· διά πολιτινόν /ογο"
Τότε έγνίίκτθη ότι ή δεσπθ'/ΐΓ
Ρ^ζα"'ίν^α Μοοίΐνη είχεν ίνε'ρει
άν«γήν ^"^ λι6έλ?<·) ναΓ.» τοϋ "' Κ ζτ τοϋ^α οποϊηκοχϊΐν 2ό.'>00
. Είς την ανο>· ήν τη; ζ-
ήσρ(ο; έ' ιιέοον; όλ.ο·/λι'ιροι· τον
οιονοΰ ησ'χου ώς »ΐ':(5αλόγον
νήσρ(ο;
ιιο
Ό ιιβαν ΛΙτοΰ'.'Όν, όστι; νει-
ηί'Ιεται την νπόίιεσιν οιΑ τον άπον-
πκίζοντα τρατεζίτν.ν ιΊονήιΉ] νπ
Είτη τι ο-//τι-'ΐο; ι»έ την Μν.,ν. Σι-
Όπηλοί έτίαη; ιιένοιν σ/ετινώς: με
ιήν όλην νιόίίεσιν οί τα'.τι/οί οι-
/η4, όοοι το ν/ Κάν οΐτητ; είναι
οί ν. ·>. Κοά6ατ, Χέντερσον να
Ντε Γνέρσοροοδ.
Πρό ί>ΐΌ πεοί-τοι ίτών ό ■/. Λ*
νονστος· Χέξίρ, ο'/λοζ πλοιτ·ιη;
προστίίτης των Κα? ών ΤΓ/νιΤ-ν ; αί
ονίΐρο τος έξ ίσον γαστό; διο
τάς <τ:ιλαν*θρο ιιχό; τον ίκοοράς ό>;
ν «ι ό ν- Κάν Ινιτ/ίΪ! ί'ι; τα δι ό-
στήοια νιό τή; Φοίδα^ ί|ΐτεί
τπιιγγήΐιοΐ' ΰπτ·:ρο; τΓι; Οτ'οσ;
ίπι «δετήσρι τοΰο^ιβοϊαίοι τοι ίί
λώ εί; αντιιν 4
ρ]} _
ή'ός; εΐδνλ/ίοι ιι^ταςν τοΰ γέοον-
το; έκατοιΐ'ΐΐ'οιοι'χοι;. ά'γοντο; το
78ον ετο; τΓ|Γ Ίψ'Ανς τοι» /αί
τής δεσποινίδος Χηιι>λ, ή ό*"ία
ιοό όλί^Όΐ· ίΐ/ε λ'ί^η δια.νγΐΓ"·
Ό Χέ?εο ?Η «λ/.ου είνε γι»!;ι ισ»
ιιι!λις πρό ολό ετών τότε. Αίτό: ί-
μ'υ; /.αί ό Οΐατρΐ"'ό; άστήρ τού Με-
τρο.τό?αταν ήσαν ερίίοι πρό τ
χαί ότι!ν ·ιίον <Γορά.' σιν/- (ίη ν α εί'οεί)ον •/αί ιή δΰο ηη'ίί ΐΐζ την ΕϋρώτΓΛ. το Βερολίνον «^ιί- ^(οσ^ ιιετ' έπιτάσεο; ότι ε~ηδίπ".ον ν(/ιιή/ιον Μ·»·»ιν. 'Λ/^.' ή οροτοινί; Λιχ:> ."τί-
στοεψιν ϊ£ Εύρώαις ιιόνη και ?·-
τα ν ^τίίννσε τί·ν α-αονήν τΐρ /ατ>»
τοΰ νς.ηααπστον είς τό 'Λν·«>τ>ίτιν
ϊιν ή σ^-ιον», ("νέν ίιτο ?ιί ίάΡιτη-
ση {<πο3χίί»εως» ΙύΧ έστεΐ(>ίζ·"το
τελεία,: επί κα8αρ·Τ>ς έιιτοοι /.~
/θ''αριασ!ΐώνι »·>; ν αί ή %-τά τοί κ.
δο.- Μοριν»,
Κατΐ τ ι; ν όεσττοινίοα Χϊμπτλ ό
/. ΧέΕερ είχεν οτοσπιίστ· -ταο' «»■-
τής την ίποι/ε<ιιν ότι αΓτη ϊ'α ά<ι «ν. το έ.ταννε.λματι^ίνν πτ<Μν.<ίν τη», καί Οά έ·α//ε /«οιν «των .» ".ν, τον /ο)/',:> /.αί τΐ-ν τυ
ο τΓ.ς Χε'ας 'ρ·ρκη;, οαά/ζ
γ τίιν ί'«ί/ει πρό; τουτο Ι'Γϊ*
^ μο τΓ;: ε"κατα>>.είψ. ως τοΓ
επ'.ιγ·, ίλιιατό: τη: ώ: ιιοιδον συνα»
Γ"'-*■-*■
νσ
ί'ι: αίτήν 18Ο00 οολ/(έρια ετΐ]σι·
<ος ναίΐ' όλον τό διάστηιια ττκ >>
ρ: τ»};. ?ι; τοπΐΓνιαίη ό
12 000 δολλπρίίον εκά
Ή οτ.'Ί<Γ<ολία αυτή ιοί /ι1"· τ ίγπνι τόν * —ΓΪ>ιο τοΓ 1^2(" "
ην) ή οεσποινί; ?·ηελ εω: τ<ιτ£ Γ,τη άοιΝΐ; της "Οπτρα'; /εί τ λ' δ9^ λιΛν. ί-ΐέρ τΓις έξιαηοετήσεΌ; τή: άνϋρο'ΐότητος ό ε/ο-τΓΓΗΐυρΙοΰχοΓ φήαης Γ,ρνήθη επί εν όλόκ/.ηρο. -■ τος νά άνα?'ί6η (!μ. ιζ τοιανικ' Γ(1' γ«σίϊ<; '^'ά νά ιιείνη πι<ττή 11 Τ σιιιβόίαιόν τη: ιιετά τοΰ μι < '[ί φιλανί)ηοιπου, όστις επλήοο οί :>|ν
πριό»]ν δόσιν α?^ά δεν τη: έυΐΓ1-
λε τίποτι δταν τν-ίίίν ό καιρο: ι^ ■
την δεντϊΓ£τν καί ίΤΐΐτσ δ'ο τι,ν
τρίτην να την τετάρτην
ι "Οταν ό Χε^ερ έπ>.ν.κ·' -
Εί·>ο<ό»ης όλίνον «ετά την ''·« >11'
' τοΰ ά·'(»>'ήν τή; δεσ.τοινίδο- Ν·α'
ιζλ, αϋτό.·, ώς καί ό ν. Κ·«^ εΤ '*
?ησε σι·ήν καί ήοΐ]ΰη νά ιί'Ί^
σχετι/.-Τ; αε την {·3κί)ε<«·ν .£.'Τ<; ΐ ότι αύτό; δέν εί-/ε την Γ/α^ ιΐν "νίοσιν πγοΊ τοΰ «"ΐ^''?' ^ τοΰ δόσεις ε; είναι /ατόιι •κος περί.-πον ιιηνο; ή κανονισθή όριση-;("·': ναί καΤΙ( ' λι-/όν τρ·ότον έΕθ)δί-/ω:- '^>οη^
αβΡν ή.νστοινί; Χι·η^
λειπο-ιενσ 36 000 δο?λάοια ο '' τ
πρ ετο; τοΰ α*ιΜνίη Τ'
1ή 48.000 οολλάοια εν τοι"
ου τοΰ ενστλαγννικοΓι Λ?ο«
των Κα?.ών 'Ιεχνών, ώ; &η^ ]
υεταξϋ αΐτιον -<αί τ?: άοιδ^ι/1^ δόλαιον, σπφίόνχο; ιιέ το»'- ίΓ οιομοΐ»ς τής ^εσποινί-'ο: ν'!ΐ Ι Αντά είναι ϊδιαίτεηα ·ιι·οτι ' τ| όποΐα δέν άηκοινώθΐΐσπν « (1 ΝΕΤν* —Ό «ΈθΛ'ΐκός Κηρυξ» υπό τοϋ άντιπροσώπου Κώστα, 133 ^ Ή Μαοιον Ταλ/υ, ή ύ-τοια θέλει νά είναι χορη τού παλαιοϋ σΐ'ρμοΰ. Άριστϊο^, καταγινομένη είς τα Λε£ι«, οταν ι/άμ6ανεν άνβιι -/αι επευΐ(ημιας επί τή; οκηνΛς, προτοΰ νά εγκαταλείψη τό Θεατρικόν οΐκιακά εργα. στάδιον της. ΝΕ1Υ _ΟΝΌΟΝ, Ό «Έθνιχός Κήρνξ» πό τοϋ άντιπροσώπου μας οταντίνου. Οογ. δίβΐβ βη(1
II
χιόρα κατελήφθη ίτο ιιεγβ-
^η; έίάψ?ω:, όταν τό έργον παρε-
οτα&η.διά πρώτην φ. ί·αν ίΐζ τα
1800 ΕΊ: τοίς «ιΐ6ο>ν«ς των §//λη
σιιον εξρφωνήθησαν-ΐ'νσθτιΐ'ττ", ή
«οτννο'ΐία ετέθη επί ποδό; "αί ο"ί
π«ΐνται τοΰ έργον Γ'αμον την τύ¬
χην το)ν. ΚαΙ αντά ίίλα, ίπεώή ιια-'
ζυ ιιέ τό ερ^ον εϊιήχδη εις την Ά-
μίΓιν.ην ν.αί μπαλ/ έτο Αί /ο.,-εΰτρι
αι έφοροϋσαν — ιι Μ' τό λΐΧΐ ουνα-
Ϊ ά
τ<ί -- στενά ' ρ Σή'ΐεοα βεβαία οί γοοεύτοιαι τοί Μ.τρόντνοναίη ά/ούονν· αι'τά κοΛ γιλοίν ά/ '/α -/αί το'ρα ήκόαη ϋβτεοα οπό 63 έ'τη ό «Μαΰοο: Ά- πατϊών» (Μ'αστηί/^ις χ ιίι τοΐ Χοα- στο^ερ Μορλυ υϊΛ των σΐ'ντρό^ων τού άπαοχολεΐ τόσον .το; ΰ τι.ν ήα?- ρηηον τύπον Γόρτε νά νιτοινίζονν «•το 'ίήλειαν οί διοφηιιισταΐ το>~
Μποδντγοναίη Ό παΊ.ιοΓ1;, βλι-'τε-
τε τα ένθνιιεΐται δλα
Ό «Μηΰρο: Άτατεών» γ^Όηεί:
υπό τοΠ Τσάρλ- Μ Μτϊρ<»άς ώ; καίΐαροις ιιελοδραιιατι'/όν Γργ'ν, μετ'ιονοικΊσθη /ατύιιν «Ό ΓνΛουύ- ιιενο: Υιός; τοΰ Πατρίς» /μ άνε- ί>ι6ιίο{ϊπ £πΐ τή; σ-ηνίΐς τοΐ θ?ά-
τ(·οι< €.ίαπλο» τής Νεα: Ύό·ρ- •/η: εις τα; 12 Σ:.ττειιί>ρίιη· τοΰ
18(0 Έκ τού άο/ινοΓ κειιιι'νοι δ-"
/.(νόν παοΓιΐπν?ν.
Λκίηροροι Οεατρ·ΟΛ·αι αετσδ'ίν-
τκ ίί1; Εύριόπ)]Λ' άνεκ<;λ«η)χιν ττν Μαρίαν Νίϋονψύντη. ιυΓολλίθίναν •/«ι τη ιι.τ.π/λϊτ(ν τγ^, χι/·>ιν τι^ν ό
πο·'(·ιν ·*)γό?ασαΛ' ποί.πεΑεϊς ενδν-
ιιαοίας. Φθάσαντες εις Νέαν Υ-
όρκην είηον τό Οίατρον, τί) όποΐο
έοχεδίοζον ν« χρησηιοποιήσον ο ι
την παοιίστασιν τον ?ρ·"ου νι.τ'-
ιττ.ραμ<ιιον νιό πΐ'θ'.αια;, δ<ν ^· ίιράδι·ναν δ·κ·>; λίι τλόι ί 'οο ' ,,/.
λο.
Ή α ι/171! ·>.«"'·
55.000 ίνολ?.άρια ίιο τ<· τ ι ( εΓθδα ι'λήρ·/οτο εί; 6 100 ιδΐ/'α- ρια έ6οπ.ιο!>ιακ· ζ Καιά τγ: τοώ
τα; έ.ττά έο!)οιΐίίοα; εί π ι ι ,.
οαν 87.ΛΟΟ 6θ/^.άρια. 1α Λ/ιΐ,ια
/ίρδη τΓς πρώτης περιό<ν·' {,σαν 050.000 ηλ).άοι«. Τό ΓΡνοϊ ίΪΓ- νο/.οί·{Η]σε ν' άναβιβάζιρται ι-ι'ι τής ΓΓ/.ηνί",; είς όλην την Ά'^οι -( ■νθ ετη >·«! ΐΐΓ<·)Γ>ίϊτ«ι ώ: το /υΜ·
Ι τεΜ>ν παοσ3οεΐ-γ«α ΐίίι. Γπϊ? ί)Α της;
Γ τοτε ιι?τ(ΐ^ο?.ή" δ<ΐον ατροίά τη; /Γριντξίης άπό το^ πχκόην ιιγ··ρ- λοσωαον; νναΐκας, εί: τ ις » ; ναί λί ι ι ■ ,ιηι α υ- τ- Ε»; την αν» ο ειν^ ριστεοά. ή Πωλίν ~Αηητ/ο>
ποία επαιξί- τό ιΐίίχνς τής'Σ
ν.ταζ τς τα 1 νί>8 ΕΙγ το μέπ
ν».> σι'τπλεγιΐη των π<ν>τ·;»ν /
τοκον, Κ«τ<·). άρΐΛτ:οά. ΐ Κέ;ι.τ ήτι- ίτ^ώτη επαΐϊ; ρ»ς της Σταλάκτα; γιο τ >
-/.αί «νΕ.« Λτίτηλς. ή λάτΐιι !
| νέ/ Σταλ'ί/.τα τοΰ 1887 Ε
&«·ν τΓ|; ΕΪ/όνο: ι' ν·;"- * '·'
1 / πντα τοΰ 1 ί*29
/. Κ< ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ —"Ο—,ιος ε"/νσΐ το-< χς»ραόε ·λ το^ -έ 2« μχλέ μάτια, μπ». ί τον ^ρζ —άλτ σέ δοο μα^?3 —Ή γλΛΐύτερη άραον'ζ ε π τ ή των έέ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΤΧΟΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ (Σ.νίχϊΐαί εκ τής νά εϊτη ότι «γί) δΓ{9τν νττοιιην ~?(η αυτίί:; ·. Η έπιστολή εφε« γ τή». ί·.~/ρα¬ φήν τού κ. ° Οττω Χ. Κάν. Σννάμα ό τρππεϋίτη; διριιαρτι·ρετο ν«τά ό νατ' ϊ'το^_"ϊι?/(η τ ΰ ί)α νιίτου τη:. Ποητοΰ ν« γίνη /νο^στή α: τί, κοινόν ί· ά>'ΐογί| οί'τη ϊ
?' λί δ
σί
τροτόλιταν. ή όποία ώς; «'λεγεν. ά-
ΐΓίύλεΐΕν είς την έ/Ίΐρτάλλεΐ'αιν την
δνόματος τον Μίτρο·ιόλιτ«ν
Γνοάντ "Οπεοα Κόιιπανι· προ; δ-
<τε?ο; ττ)3 «(κσποινίδος Μορίνη Προσετθίτο ότι ή δεσποΐνίς .Μο οίνη δέν εϊχε •/ατα'ΐίσν ογ*οι μέ τό ΜϊτοοπόλΐΓθν. Όλίνον 7ρ>"νον ιιρτιϊ την δημο¬
ίευσιν τής Ιτιοτολής; ταύτη,", ό
πΓθπτάτης των '/αλιΰν τΓννο.ν ετ«-
ξείδει-σε ιινσπν.ώς εί; Εΰοώτην
διά τοΰ νπρο^/εανί-ίου '"Ιλ Ντέ
Φράνς;» «έ δί·ο ς~ί7.α-σ;,,(ρνΛάσ-
σοντας; την κα'ΐτίναν τοι. χαι ?να
ίΌηθόν ^Γ/αοτι>Όϋ νλητΓΐρος πρό¬
χειρον, εΓρ'θδιαοηένον ΐ'ΐ •■γΛΊ'η-
ιν/ά ? νοασ/α διά την ατόλ/θΐν τοϋ
κ Κάν, έν Ίεπ.ττώσει καθ" ην -ρ-
■δελεν έ/δοθίί ενταλιια σν>λόι|>ΐί'Γ
το>· διά πολιτινόν /ογο"
Τότε έγνίίκτθη ότι ή δεσπθ'/ΐΓ
Ρ^ζα"'ίν^α Μοοίΐνη είχεν ίνε'ρει
άν«γήν ^"^ λι6έλ?<·) ναΓ.» τοϋ "' Κ ζτ τοϋ^α οποϊηκοχϊΐν 2ό.'>00
. Είς την ανο>· ήν τη; ζ-
ήσρ(ο; έ' ιιέοον; όλ.ο·/λι'ιροι· τον
οιονοΰ ησ'χου ώς »ΐ':(5αλόγον
νήσρ(ο;
ιιο
Ό ιιβαν ΛΙτοΰ'.'Όν, όστι; νει-
ηί'Ιεται την νπόίιεσιν οιΑ τον άπον-
πκίζοντα τρατεζίτν.ν ιΊονήιΉ] νπ
Είτη τι ο-//τι-'ΐο; ι»έ την Μν.,ν. Σι-
Όπηλοί έτίαη; ιιένοιν σ/ετινώς: με
ιήν όλην νιόίίεσιν οί τα'.τι/οί οι-
/η4, όοοι το ν/ Κάν οΐτητ; είναι
οί ν. ·>. Κοά6ατ, Χέντερσον να
Ντε Γνέρσοροοδ.
Πρό ί>ΐΌ πεοί-τοι ίτών ό ■/. Λ*
νονστος· Χέξίρ, ο'/λοζ πλοιτ·ιη;
προστίίτης των Κα? ών ΤΓ/νιΤ-ν ; αί
ονίΐρο τος έξ ίσον γαστό; διο
τάς <τ:ιλαν*θρο ιιχό; τον ίκοοράς ό>;
ν «ι ό ν- Κάν Ινιτ/ίΪ! ί'ι; τα δι ό-
στήοια νιό τή; Φοίδα^ ί|ΐτεί
τπιιγγήΐιοΐ' ΰπτ·:ρο; τΓι; Οτ'οσ;
ίπι «δετήσρι τοΰο^ιβοϊαίοι τοι ίί
λώ εί; αντιιν 4
ρ]} _
ή'ός; εΐδνλ/ίοι ιι^ταςν τοΰ γέοον-
το; έκατοιΐ'ΐΐ'οιοι'χοι;. ά'γοντο; το
78ον ετο; τΓ|Γ Ίψ'Ανς τοι» /αί
τής δεσποινίδος Χηιι>λ, ή ό*"ία
ιοό όλί^Όΐ· ίΐ/ε λ'ί^η δια.νγΐΓ"·
Ό Χέ?εο ?Η «λ/.ου είνε γι»!;ι ισ»
ιιι!λις πρό ολό ετών τότε. Αίτό: ί-
μ'υ; /.αί ό Οΐατρΐ"'ό; άστήρ τού Με-
τρο.τό?αταν ήσαν ερίίοι πρό τ
χαί ότι!ν ·ιίον <Γορά.' σιν/- (ίη ν α εί'οεί)ον •/αί ιή δΰο ηη'ίί ΐΐζ την ΕϋρώτΓΛ. το Βερολίνον «^ιί- ^(οσ^ ιιετ' έπιτάσεο; ότι ε~ηδίπ".ον ν(/ιιή/ιον Μ·»·»ιν. 'Λ/^.' ή οροτοινί; Λιχ:> ."τί-
στοεψιν ϊ£ Εύρώαις ιιόνη και ?·-
τα ν ^τίίννσε τί·ν α-αονήν τΐρ /ατ>»
τοΰ νς.ηααπστον είς τό 'Λν·«>τ>ίτιν
ϊιν ή σ^-ιον», ("νέν ίιτο ?ιί ίάΡιτη-
ση {<πο3χίί»εως» ΙύΧ έστεΐ(>ίζ·"το
τελεία,: επί κα8αρ·Τ>ς έιιτοοι /.~
/θ''αριασ!ΐώνι »·>; ν αί ή %-τά τοί κ.
δο.- Μοριν»,
Κατΐ τ ι; ν όεσττοινίοα Χϊμπτλ ό
/. ΧέΕερ είχεν οτοσπιίστ· -ταο' «»■-
τής την ίποι/ε<ιιν ότι αΓτη ϊ'α ά<ι «ν. το έ.ταννε.λματι^ίνν πτ<Μν.<ίν τη», καί Οά έ·α//ε /«οιν «των .» ".ν, τον /ο)/',:> /.αί τΐ-ν τυ
ο τΓ.ς Χε'ας 'ρ·ρκη;, οαά/ζ
γ τίιν ί'«ί/ει πρό; τουτο Ι'Γϊ*
^ μο τΓ;: ε"κατα>>.είψ. ως τοΓ
επ'.ιγ·, ίλιιατό: τη: ώ: ιιοιδον συνα»
Γ"'-*■-*■
νσ
ί'ι: αίτήν 18Ο00 οολ/(έρια ετΐ]σι·
<ος ναίΐ' όλον τό διάστηιια ττκ >>
ρ: τ»};. ?ι; τοπΐΓνιαίη ό
12 000 δολλπρίίον εκά
Ή οτ.'Ί<Γ<ολία αυτή ιοί /ι1"· τ ίγπνι τόν * —ΓΪ>ιο τοΓ 1^2(" "
ην) ή οεσποινί; ?·ηελ εω: τ<ιτ£ Γ,τη άοιΝΐ; της "Οπτρα'; /εί τ λ' δ9^ λιΛν. ί-ΐέρ τΓις έξιαηοετήσεΌ; τή: άνϋρο'ΐότητος ό ε/ο-τΓΓΗΐυρΙοΰχοΓ φήαης Γ,ρνήθη επί εν όλόκ/.ηρο. -■ τος νά άνα?'ί6η (!μ. ιζ τοιανικ' Γ(1' γ«σίϊ<; '^'ά νά ιιείνη πι<ττή 11 Τ σιιιβόίαιόν τη: ιιετά τοΰ μι < '[ί φιλανί)ηοιπου, όστις επλήοο οί :>|ν
πριό»]ν δόσιν α?^ά δεν τη: έυΐΓ1-
λε τίποτι δταν τν-ίίίν ό καιρο: ι^ ■
την δεντϊΓ£τν καί ίΤΐΐτσ δ'ο τι,ν
τρίτην να την τετάρτην
ι "Οταν ό Χε^ερ έπ>.ν.κ·' -
Εί·>ο<ό»ης όλίνον «ετά την ''·« >11'
' τοΰ ά·'(»>'ήν τή; δεσ.τοινίδο- Ν·α'
ιζλ, αϋτό.·, ώς καί ό ν. Κ·«^ εΤ '*
?ησε σι·ήν καί ήοΐ]ΰη νά ιί'Ί^
σχετι/.-Τ; αε την {·3κί)ε<«·ν .£.'Τ<; ΐ ότι αύτό; δέν εί-/ε την Γ/α^ ιΐν "νίοσιν πγοΊ τοΰ «"ΐ^''?' ^ τοΰ δόσεις ε; είναι /ατόιι •κος περί.-πον ιιηνο; ή κανονισθή όριση-;("·': ναί καΤΙ( ' λι-/όν τρ·ότον έΕθ)δί-/ω:- '^>οη^
αβΡν ή.νστοινί; Χι·η^
λειπο-ιενσ 36 000 δο?λάοια ο '' τ
πρ ετο; τοΰ α*ιΜνίη Τ'
1ή 48.000 οολλάοια εν τοι"
ου τοΰ ενστλαγννικοΓι Λ?ο«
των Κα?.ών 'Ιεχνών, ώ; &η^ ]
υεταξϋ αΐτιον -<αί τ?: άοιδ^ι/1^ δόλαιον, σπφίόνχο; ιιέ το»'- ίΓ οιομοΐ»ς τής ^εσποινί-'ο: ν'!ΐ Ι Αντά είναι ϊδιαίτεηα ·ιι·οτι ' τ| όποΐα δέν άηκοινώθΐΐσπν « (1 ΝΕΤν* —Ό «ΈθΛ'ΐκός Κηρυξ» υπό τοϋ άντιπροσώπου Κώστα, 133 ^ Ή Μαοιον Ταλ/υ, ή ύ-τοια θέλει νά είναι χορη τού παλαιοϋ σΐ'ρμοΰ. Άριστϊο^, καταγινομένη είς τα Λε£ι«, οταν ι/άμ6ανεν άνβιι -/αι επευΐ(ημιας επί τή; οκηνΛς, προτοΰ νά εγκαταλείψη τό Θεατρικόν οΐκιακά εργα. στάδιον της. ΝΕ1Υ _ΟΝΌΟΝ, Ό «Έθνιχός Κήρνξ» πό τοϋ άντιπροσώπου μας οταντίνου. Οογ. δίβΐβ βη(1
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1»29.
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ΓΚΙΛΝΤΑ ΚΡΗΓΚΕΡ, ΑΦΟΥ ΕΣΧΕΤΙΣβΗ ΙΗΕ
ΤΟΝ ΙΝΔΟΝ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑ, ΑΛΛΑ ΒΡΕΤΑΝΟΝ Υ-
ΠΗΚΟΟΝ, ΣΕΡ ΕΡΙΚ ΝΤΩΊΤ, ΚΑΙ ΕΖΗΣΕ ΜΑΖΥ
ΤΟΥ ΕΠΙ ΕΝ ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΤΩΡΑ ΤΟΝ
ΕΝΑΓΕΙ, ΖΗΤΟΥΣΑ 5Ο.ΟΟΟ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΩΣ ΑΠΟ¬
ΖΗΜΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΟΕΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΥΠΟ¬
ΣΧΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΝΥΜΦΕΥΘΗ.- Η
ΙΔΙΑ ΖΗΤΕΙ ΕΤΕΡΑΣ $50.000 ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ.
ΝΟΣ ΤΗΝ ΑΠΕΚΑΛΕΣΕ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΡΙΑΝ.-
ΚΑΙ Ο ΙΝΔΟΣ ΤΟ ΦΥΣΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΡΥΩΝΕΙ.
Ρ
Η Γκίλντα Κοήγκερ, Άμερτκανίς καλλονή, ή ό;τοία ϊύτε ποός τόν Βρετανόν Κοοϊσσον, ότι άν ήθελε περισσοτέρας
Τϊ ά ζύ δέ ά Τώ υή ό ένάγει είς τα δικαστήρια, ζητούσα βάλσαμον πα
ενεφανίσθη επί σκηνής είς ενα Κινεζυών ρόλον.
Η Γκίλντα Κοήγκερ, Άμερτκανίς καλλονή, ή ό;τοία ϊύτε ποός τό ρ , ή ρρς
Τϊ|ς μιάς συζύγου, δέν ηδύνατο νά έχη αύτην. Τώρα αυτή τόν ένάγει είς τα δικαστήρια, ζητούσα βάλσαμον παρ,ηγο-
Ρ,ίας διά την τραυματισμένην καρδίαν της. (Δϊξκί) ώς ενεφίθ ί ί Κζώ όλ
>— .— ν»..ν/.ιΐΛ..ΐής ν.ονψίνου: ·<γ·ι ίΐαγος Ανατολή-, τί νΛΐιταϋ'Μκί^ οια τα προαιω«« μι'ση'.ά 'ών ει- οιν./.ιακΐυν έο·ώτο)ν τι}ς, {·ι|·ι·ν.·ει τ«ς χείρα; *ν φρίκη-: πρό τη; ι¬ δικής ιιας '/αταπατι'ισεω; των ηα λαΐών ΐταθΐϊδήαρ/ιιν νηΐ τΓ.- ρντη.Ύ»· γ -- '.ιλ» «;^_ι ιι/ς ατϋ.ον (τκρύοι:. Αλ¬ λοίμονον! "Δέν είναι πλεην «νεκδι- "ΪΥητος !εροοα>λίο ν' ά<] ήνωμεν τάς Υυναϊκα; νά τρέχονν ελευθέρα ρ.τ< ΤΠζ V ής, χοίοίς φί·λα/.«:. χωρις 6ί- Λα, καπνίζονσαι, πίνοι·σαι, χον^ΐ'- ουσαι. διευβύνοΐ'οαι καταστήϋστη επ δέ ■-' α«ί·>Γ και.αιία γι·νή Λρν ί>Λ
ητο νά οιατηρήσ,τ τό γνναΐ-
ν·ειον θίλγι.τρόν τη; ·ιέ τοιαί·την
Ιναι ο'«·ι- Γιέν §/ρειά«τί)ι;
μονον ε/. τίΤιν σι·>7.0ονι«ττΐ/Λ··
αΐ'ΐών οχρδίων τής γύναιχ»·—; νά-
Ο'τ<|; ίί,τοο; ά^ο.τλαν'πση ?να ΙίθΓ- τ«νο 1 ή & ν,,η·)ίΙΟι: - VI: Ηιν π<«Έ τοΓ Ή·ιι—ραιηίοι·* "ίίο- ί 4 ό Ο»δαςη οΤι ,,ία ,,ιη>ί) ε!_ ^ΧΓί-τ-ν
φαραν εΤ·.ι ,', κανονική άνιιλογίη
™ "-α τίιΐιον <-ηΛρ« "Η.^κσ^ ιιίιι Αιιροι-ίνΙ; ν:α δπω: τ«'.ν Λι^ι^,, «ίι ο. τια,οι ιίνΛοετ, ^ν φιλοΓι ν.;{ ο*» το μαρτι-οονν. Λίτό οΐν "ίνρ- ται. Έποιιέ«ος ό Σέο "Εοιχ Ντώτ. Μέγιστον* τ<όν Άνατολιν.ϋν Ίνδι- ών άνακαλνπτπ τΐόηα τι παίΐαΐ- νοι·ν έν ΆΐιΓοικΓι τα μΐ'.οά -ταιοισ, ή ιιάλλον τα «|(ΡΛ'ά?.α παιδία^, οοα .τ«Λΐρ6αίνον>ν τάς ο<ιιφαΛ'ίας τι>>'.
;ιέ τάς ννοίας.
Εις 50.000 δολλβηια έςρτίμησρν
ή Γκίλντα ΚοΓτ>,'-/χ?. ΆμϊϋΠίΓΛΜς
ι>υΝ)πτ)ΐός τοΓ» 7.(·ηειί)ι·ί./.ίοι·, την ν-
.-ΐό ταί Σερ "Κοικ γενοιιίνην παοο-
6απιν τη-: ιιετ' α?·τΓ]Τ σΐιΚΓί·>νία-,
νθ.000 δολίάρια ιΐηττϊ α'ΤΓ, ώς ά-
ποζηαίίοχίΐγ διά την 6λά6ι]ν. τίιν ό
ποίΛν ΐΛθοίΡνηπεν εκεΐνο: =ίς τ;
«Ίνο«ά «<;, άτο/αλέσα; οί<τήν Κοΐ 50.000 δολ?.ά·"ΐα αυτί· .-τι- πτει'Έΐ ότι δύνανται νά ί.τοι λίόποΐ" την πληνήν την οποίαν ωροςρ'- νηοεν είς; τ»,ν καοόίαν της; ή (Ίπα- τη τού, ώ; λέγη ή ιδία. Έκ Πα- ρι'ίσοη· 3ΐς Λονδϊνο". γ/- Λονδίνον ιϊς Ρώμην /.αί ί:< ΡιΟιιγ; πιίλΐν ρ'ις Παρισίρι·; λέ^-ει αι'τί-, ότι τί|ν 5<^- ηδί(ι:κεν έχεΐΥο; ιιέ ί£(.ίτρίνίκας ς; νώι:ιΐ'. αν κα'ι ?!"/" »;«· λ~ Γ 'Ι οι'Ιν- τοί·λιίχιατο>· •/ελ»~; τ, π
νον έν Βο;ίδάΐ). 2ι 000 «ν,/1ώ>ισ
τή; έπ-ρόοηεπε! Αί γρ ι »· ιδία. οΚ'Κ
|·'ναταλείψ»ι την σκηνήν κ«1 <ρι- ρριύσρ την ά"«πην τι; ά.-«:κ«.Εΐ«τι- κ<5; εΐ'ί ούτον Τό ιπ^ίον αι'τίι λί- νει δτι εποαξεν ?ίρ>: οτοι πΐό; ιι?-
γίίλην λι·.τ>ιν τ.]: «τκΐίΑΐ»1·ε την Γ
ταπξιν σΐ'ζΐ'γοΐ' έν "ΙνΜινς.
Τθι'των ουτο): ίχόντί>ΐν, ί; Γκίλ¬
ντα (τοονεϊ δτι τό στη'
κον ποσίιν των 50.00Η»
ι'ΐΐιπαρεϊ όπ^οσοϋν Λ>ά σονστ) :ά; τα-
οαχάς, τας ήνησυχίας καί τ?ς: λοι-
.-τάς σιηκροοάς, τάς όποία; ϊτεΐΛς
τή; Γςιοο|ίνησρν.,
Έν τώ μεταξύ δ Σέρ Τίοικ «-
ποονρεται ιίς τό πρλνΐΓλές; δίθϋε-
οισμά. τον έντό; τΐον 1Ιλ(η·Γϊ·>χ;ν
Πνρνρ)ν όπως ({-ι?.οσο((:ήσ| ρ..τί τί;;
άχιΟ«σου, άνεξαρτήτευ χαΐ όπ.τϊ-
πεστάτη;; διαγίΰγϊίς τΓι; σΐ",7ν<<ι γι-ναΓκός τής Δίκΐεοις. Δι' ίνα Ίν*δον τό πράγμα &ά ?|το (ίπλονστατον! Εάν τό ιχντικίί«ε- ΛΌν των .τρίΗι,ν τού καθίστατο α- τατ/,τον καί ή.ιείλει νά πκρκρδΓ; ·καί νά δράΐστι προ; τόν ίδιον αίΐίϊς σνμφεοον, θά ηδύνατο αίτός λ ά κλτιδίόσιι τα; ί>νοα;. νά ΐϋΓθώ.άβν.
όλίγοιι; ιΐκόαη φύλατ^ς καί ν' α¬
φήση την νεαρόν γΐΛ'αΐκα ν·ϊ άν-τ1.-
ληοθή το «σκοπόν τοιανηι; έπανα-
στάσεο;. Άλ?ν' αΐαος; ήτο Βρίτβ-
νό;' Έπο·ιενω;, — αυτή δύνατοι
νά εξέλθη τή; οικίας καί νά τσν
εκθέση εί; τόν κ«ίσιιον ΈαΊ π?.ίον.
πύιή δύναται ν' ανοίξη ιιίαν μεγά¬
λην - μεγάλην τρίααν εί; τό χος-
τοψόλι τον 5ΐ''' τής ?χιι.·τοά; τέχνΐνς;
τή; εύγενονς κσι νοαίμον ληστείαι
Ή Γν.ΰ.ντα μίαν φορχν ρπτπξε
σπουοαΐον ποότίο.τον είς τό /Λ'·ιει-
«νλλιον «Μιχοά Τζέαη 'Καίϊμτ'»
και ό Σρο "Ερικ διεο«τάται αν «·.'
τ»ι ειια&ρ- την παοοϋσαν σ»η.τερι-
φοράν τη: άπό τό κί·Λΐειί>ί·λ;.κ>ν έ
νιϊνο. Ό ί»>«ο: εί»ρίσκρτΌ εις λίαν
ΐίοι'-ΐλοκον θίσιν κ«ί όοτΤται εν-
Ος; όλα:: τα; κατιΓ1,Όρίο; τγ,:.
«Τό σι·ν»ρ<ίρ; παλαιόν Α;ΐερικι- νι/.όν τεχνασιια τοϋ ?"ΧΓΗίΓσ{ΐοΰν, α- ναστϊ·σζει πΕοιλι'-πιος. Έφ' φ κπι ή Γνάλντα .τροσθετει α?.λην μί«.ν άπαίτησιν άπό 50.000 δοΆάο«α κατ' αιαοΰ ίπί δνσφηαίτει. "Ύστερον άπο αντά τί δΰνατσ, τα πράξη εί: δι·στυχί>; Βρετανος.
ίστι: εως τώρα ί;το οι·ντ»9ιι»,ι ΐνος;
εί; το»·; δθι'λο.τρρ.τεΐ; καϊ ν.τοχηε-
ί·ίτικοί>ς τοόπου; τής 'ΙνδΓνς γννα·-
κός; Ή Άνστολί] είναι 'Ανατολί,
καί ή Λύσις είναι Λΰσιτ. Εγένοντο
ση»αα-τικαί προσπαθεία %<}>.ς γε-
(ρί·οα;σΐν τον μεγίίλου χάσμίττο; ό¬
περ τάς χαχηζει, άλλ' αί πλεΰττπι ά-
πε?ηξαν είς καταστροίτιίν. Επί τοϊ
παρόντος τό /άσ.ια είναι ενρντε-
ρολ' είς την ήδη διεϊηγομενην πα¬
χ ην ιιεταξυ της Γκίλντα:. τή: 6ο-
σιλίσσης τοϋ χωμε:ουλν.ίοι· καί τού
τέω: εραστον
Ή ΓΛίλντΌι διατείνεται δτι ό κν
ριος λόγο; τής κατ' αντοί άνοινής
ττγς είναι δΐκ»; δώση εν ιιιίθπμε —-
όπως τόν διδάξη δτι δέν δύναται
νά φερθή π·ρο; μίαν Άμδρι/.ανίοα
ιιέ τλοκρηόττητα, νά τϊιν έξνοοίσιι
χαί νά μείνη άτ.ιιώρητο;. «Α<*γ« Γιιιπορονν νά γίνχονται εί; τάς 'ίν- (Νίας ν.α'ι «τ/ι είς τί,ν ΆιΐΓρι?.ί|ν», λε*·ει »> Γκίλντα
Ό Σέο Έριζ, εί·ρίσκρι τό ηά-
Α σκληρΟΛ', «ότε νά τό
οεχθή άπετθο); -/λ! θρηνεΐ ?Τί τοϋ
ώιιου τον δικηγόρον τον, ιΐο»οί-
ιιενος εντόνως όλας τάς καττ;γο-
ηίας τϊ)ς ΓκΟ.ντας καί (ατακα;Λ>ν
αί»ττ.|ν έτβιάστριαν.
Ή Άμρρική ε'δ>ιαα;έρεται ά/ίό-
ιι η νά ακούση την εκδίασιν τή; πτ-
ρΐΛετειαιδοις' τνχη·: τητ Νάννης
είς τβν 8»}ν
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ΓΚΙΛΝΤΑ ΚΡΗΓΚΕΡ, ΑΦΟΥ ΕΣΧΕΤΙΣβΗ ΙΗΕ
ΤΟΝ ΙΝΔΟΝ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑ, ΑΛΛΑ ΒΡΕΤΑΝΟΝ Υ-
ΠΗΚΟΟΝ, ΣΕΡ ΕΡΙΚ ΝΤΩΊΤ, ΚΑΙ ΕΖΗΣΕ ΜΑΖΥ
ΤΟΥ ΕΠΙ ΕΝ ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΤΩΡΑ ΤΟΝ
ΕΝΑΓΕΙ, ΖΗΤΟΥΣΑ 5Ο.ΟΟΟ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΩΣ ΑΠΟ¬
ΖΗΜΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΟΕΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΥΠΟ¬
ΣΧΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΝΥΜΦΕΥΘΗ.- Η
ΙΔΙΑ ΖΗΤΕΙ ΕΤΕΡΑΣ $50.000 ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ.
ΝΟΣ ΤΗΝ ΑΠΕΚΑΛΕΣΕ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΡΙΑΝ.-
ΚΑΙ Ο ΙΝΔΟΣ ΤΟ ΦΥΣΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΡΥΩΝΕΙ.
Ρ
Η Γκίλντα Κοήγκερ, Άμερτκανίς καλλονή, ή ό;τοία ϊύτε ποός τόν Βρετανόν Κοοϊσσον, ότι άν ήθελε περισσοτέρας
Τϊ ά ζύ δέ ά Τώ υή ό ένάγει είς τα δικαστήρια, ζητούσα βάλσαμον πα
ενεφανίσθη επί σκηνής είς ενα Κινεζυών ρόλον.
Η Γκίλντα Κοήγκερ, Άμερτκανίς καλλονή, ή ό;τοία ϊύτε ποός τό ρ , ή ρρς
Τϊ|ς μιάς συζύγου, δέν ηδύνατο νά έχη αύτην. Τώρα αυτή τόν ένάγει είς τα δικαστήρια, ζητούσα βάλσαμον παρ,ηγο-
Ρ,ίας διά την τραυματισμένην καρδίαν της. (Δϊξκί) ώς ενεφίθ ί ί Κζώ όλ
>— .— ν»..ν/.ιΐΛ..ΐής ν.ονψίνου: ·<γ·ι ίΐαγος Ανατολή-, τί νΛΐιταϋ'Μκί^ οια τα προαιω«« μι'ση'.ά 'ών ει- οιν./.ιακΐυν έο·ώτο)ν τι}ς, {·ι|·ι·ν.·ει τ«ς χείρα; *ν φρίκη-: πρό τη; ι¬ δικής ιιας '/αταπατι'ισεω; των ηα λαΐών ΐταθΐϊδήαρ/ιιν νηΐ τΓ.- ρντη.Ύ»· γ -- '.ιλ» «;^_ι ιι/ς ατϋ.ον (τκρύοι:. Αλ¬ λοίμονον! "Δέν είναι πλεην «νεκδι- "ΪΥητος !εροοα>λίο ν' ά<] ήνωμεν τάς Υυναϊκα; νά τρέχονν ελευθέρα ρ.τ< ΤΠζ V ής, χοίοίς φί·λα/.«:. χωρις 6ί- Λα, καπνίζονσαι, πίνοι·σαι, χον^ΐ'- ουσαι. διευβύνοΐ'οαι καταστήϋστη επ δέ ■-' α«ί·>Γ και.αιία γι·νή Λρν ί>Λ
ητο νά οιατηρήσ,τ τό γνναΐ-
ν·ειον θίλγι.τρόν τη; ·ιέ τοιαί·την
Ιναι ο'«·ι- Γιέν §/ρειά«τί)ι;
μονον ε/. τίΤιν σι·>7.0ονι«ττΐ/Λ··
αΐ'ΐών οχρδίων τής γύναιχ»·—; νά-
Ο'τ<|; ίί,τοο; ά^ο.τλαν'πση ?να ΙίθΓ- τ«νο 1 ή & ν,,η·)ίΙΟι: - VI: Ηιν π<«Έ τοΓ Ή·ιι—ραιηίοι·* "ίίο- ί 4 ό Ο»δαςη οΤι ,,ία ,,ιη>ί) ε!_ ^ΧΓί-τ-ν
φαραν εΤ·.ι ,', κανονική άνιιλογίη
™ "-α τίιΐιον <-ηΛρ« "Η.^κσ^ ιιίιι Αιιροι-ίνΙ; ν:α δπω: τ«'.ν Λι^ι^,, «ίι ο. τια,οι ιίνΛοετ, ^ν φιλοΓι ν.;{ ο*» το μαρτι-οονν. Λίτό οΐν "ίνρ- ται. Έποιιέ«ος ό Σέο "Εοιχ Ντώτ. Μέγιστον* τ<όν Άνατολιν.ϋν Ίνδι- ών άνακαλνπτπ τΐόηα τι παίΐαΐ- νοι·ν έν ΆΐιΓοικΓι τα μΐ'.οά -ταιοισ, ή ιιάλλον τα «|(ΡΛ'ά?.α παιδία^, οοα .τ«Λΐρ6αίνον>ν τάς ο<ιιφαΛ'ίας τι>>'.
;ιέ τάς ννοίας.
Εις 50.000 δολλβηια έςρτίμησρν
ή Γκίλντα ΚοΓτ>,'-/χ?. ΆμϊϋΠίΓΛΜς
ι>υΝ)πτ)ΐός τοΓ» 7.(·ηειί)ι·ί./.ίοι·, την ν-
.-ΐό ταί Σερ "Κοικ γενοιιίνην παοο-
6απιν τη-: ιιετ' α?·τΓ]Τ σΐιΚΓί·>νία-,
νθ.000 δολίάρια ιΐηττϊ α'ΤΓ, ώς ά-
ποζηαίίοχίΐγ διά την 6λά6ι]ν. τίιν ό
ποίΛν ΐΛθοίΡνηπεν εκεΐνο: =ίς τ;
«Ίνο«ά «<;, άτο/αλέσα; οί<τήν Κοΐ 50.000 δολ?.ά·"ΐα αυτί· .-τι- πτει'Έΐ ότι δύνανται νά ί.τοι λίόποΐ" την πληνήν την οποίαν ωροςρ'- νηοεν είς; τ»,ν καοόίαν της; ή (Ίπα- τη τού, ώ; λέγη ή ιδία. Έκ Πα- ρι'ίσοη· 3ΐς Λονδϊνο". γ/- Λονδίνον ιϊς Ρώμην /.αί ί:< ΡιΟιιγ; πιίλΐν ρ'ις Παρισίρι·; λέ^-ει αι'τί-, ότι τί|ν 5<^- ηδί(ι:κεν έχεΐΥο; ιιέ ί£(.ίτρίνίκας ς; νώι:ιΐ'. αν κα'ι ?!"/" »;«· λ~ Γ 'Ι οι'Ιν- τοί·λιίχιατο>· •/ελ»~; τ, π
νον έν Βο;ίδάΐ). 2ι 000 «ν,/1ώ>ισ
τή; έπ-ρόοηεπε! Αί γρ ι »· ιδία. οΚ'Κ
|·'ναταλείψ»ι την σκηνήν κ«1 <ρι- ρριύσρ την ά"«πην τι; ά.-«:κ«.Εΐ«τι- κ<5; εΐ'ί ούτον Τό ιπ^ίον αι'τίι λί- νει δτι εποαξεν ?ίρ>: οτοι πΐό; ιι?-
γίίλην λι·.τ>ιν τ.]: «τκΐίΑΐ»1·ε την Γ
ταπξιν σΐ'ζΐ'γοΐ' έν "ΙνΜινς.
Τθι'των ουτο): ίχόντί>ΐν, ί; Γκίλ¬
ντα (τοονεϊ δτι τό στη'
κον ποσίιν των 50.00Η»
ι'ΐΐιπαρεϊ όπ^οσοϋν Λ>ά σονστ) :ά; τα-
οαχάς, τας ήνησυχίας καί τ?ς: λοι-
.-τάς σιηκροοάς, τάς όποία; ϊτεΐΛς
τή; Γςιοο|ίνησρν.,
Έν τώ μεταξύ δ Σέρ Τίοικ «-
ποονρεται ιίς τό πρλνΐΓλές; δίθϋε-
οισμά. τον έντό; τΐον 1Ιλ(η·Γϊ·>χ;ν
Πνρνρ)ν όπως ({-ι?.οσο((:ήσ| ρ..τί τί;;
άχιΟ«σου, άνεξαρτήτευ χαΐ όπ.τϊ-
πεστάτη;; διαγίΰγϊίς τΓι; σΐ",7ν<<ι γι-ναΓκός τής Δίκΐεοις. Δι' ίνα Ίν*δον τό πράγμα &ά ?|το (ίπλονστατον! Εάν τό ιχντικίί«ε- ΛΌν των .τρίΗι,ν τού καθίστατο α- τατ/,τον καί ή.ιείλει νά πκρκρδΓ; ·καί νά δράΐστι προ; τόν ίδιον αίΐίϊς σνμφεοον, θά ηδύνατο αίτός λ ά κλτιδίόσιι τα; ί>νοα;. νά ΐϋΓθώ.άβν.
όλίγοιι; ιΐκόαη φύλατ^ς καί ν' α¬
φήση την νεαρόν γΐΛ'αΐκα ν·ϊ άν-τ1.-
ληοθή το «σκοπόν τοιανηι; έπανα-
στάσεο;. Άλ?ν' αΐαος; ήτο Βρίτβ-
νό;' Έπο·ιενω;, — αυτή δύνατοι
νά εξέλθη τή; οικίας καί νά τσν
εκθέση εί; τόν κ«ίσιιον ΈαΊ π?.ίον.
πύιή δύναται ν' ανοίξη ιιίαν μεγά¬
λην - μεγάλην τρίααν εί; τό χος-
τοψόλι τον 5ΐ''' τής ?χιι.·τοά; τέχνΐνς;
τή; εύγενονς κσι νοαίμον ληστείαι
Ή Γν.ΰ.ντα μίαν φορχν ρπτπξε
σπουοαΐον ποότίο.τον είς τό /Λ'·ιει-
«νλλιον «Μιχοά Τζέαη 'Καίϊμτ'»
και ό Σρο "Ερικ διεο«τάται αν «·.'
τ»ι ειια&ρ- την παοοϋσαν σ»η.τερι-
φοράν τη: άπό τό κί·Λΐειί>ί·λ;.κ>ν έ
νιϊνο. Ό ί»>«ο: εί»ρίσκρτΌ εις λίαν
ΐίοι'-ΐλοκον θίσιν κ«ί όοτΤται εν-
Ος; όλα:: τα; κατιΓ1,Όρίο; τγ,:.
«Τό σι·ν»ρ<ίρ; παλαιόν Α;ΐερικι- νι/.όν τεχνασιια τοϋ ?"ΧΓΗίΓσ{ΐοΰν, α- ναστϊ·σζει πΕοιλι'-πιος. Έφ' φ κπι ή Γνάλντα .τροσθετει α?.λην μί«.ν άπαίτησιν άπό 50.000 δοΆάο«α κατ' αιαοΰ ίπί δνσφηαίτει. "Ύστερον άπο αντά τί δΰνατσ, τα πράξη εί: δι·στυχί>; Βρετανος.
ίστι: εως τώρα ί;το οι·ντ»9ιι»,ι ΐνος;
εί; το»·; δθι'λο.τρρ.τεΐ; καϊ ν.τοχηε-
ί·ίτικοί>ς τοόπου; τής 'ΙνδΓνς γννα·-
κός; Ή Άνστολί] είναι 'Ανατολί,
καί ή Λύσις είναι Λΰσιτ. Εγένοντο
ση»αα-τικαί προσπαθεία %<}>.ς γε-
(ρί·οα;σΐν τον μεγίίλου χάσμίττο; ό¬
περ τάς χαχηζει, άλλ' αί πλεΰττπι ά-
πε?ηξαν είς καταστροίτιίν. Επί τοϊ
παρόντος τό /άσ.ια είναι ενρντε-
ρολ' είς την ήδη διεϊηγομενην πα¬
χ ην ιιεταξυ της Γκίλντα:. τή: 6ο-
σιλίσσης τοϋ χωμε:ουλν.ίοι· καί τού
τέω: εραστον
Ή ΓΛίλντΌι διατείνεται δτι ό κν
ριος λόγο; τής κατ' αντοί άνοινής
ττγς είναι δΐκ»; δώση εν ιιιίθπμε —-
όπως τόν διδάξη δτι δέν δύναται
νά φερθή π·ρο; μίαν Άμδρι/.ανίοα
ιιέ τλοκρηόττητα, νά τϊιν έξνοοίσιι
χαί νά μείνη άτ.ιιώρητο;. «Α<*γ« Γιιιπορονν νά γίνχονται εί; τάς 'ίν- (Νίας ν.α'ι «τ/ι είς τί,ν ΆιΐΓρι?.ί|ν», λε*·ει »> Γκίλντα
Ό Σέο Έριζ, εί·ρίσκρι τό ηά-
Α σκληρΟΛ', «ότε νά τό
οεχθή άπετθο); -/λ! θρηνεΐ ?Τί τοϋ
ώιιου τον δικηγόρον τον, ιΐο»οί-
ιιενος εντόνως όλας τάς καττ;γο-
ηίας τϊ)ς ΓκΟ.ντας καί (ατακα;Λ>ν
αί»ττ.|ν έτβιάστριαν.
Ή Άμρρική ε'δ>ιαα;έρεται ά/ίό-
ιι η νά ακούση την εκδίασιν τή; πτ-
ρΐΛετειαιδοις' τνχη·: τητ Νάννης
είς τβν 8»}ν
Γ
ΗΚΥΡίϊθΗ Η ΔΙΑΟΗΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟ ΤΙΝΟΣ -ΟΛΟΦΟΝΗΘΕΝΐ
ΣΤΗΝ, ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΚΑΚΡΟΔΟΤΕΙ ΜΕΓΑ ΠΟΣθ!
ΤΟΥ, ΑΊ'ΝΕΖ ΝΟΡΤΛΝ, ΚΑ9ΏΣ ΕΙΧΕΝ ΑΚΥΡίΙΘΗ
ΚΗΓΟΡΟΥ, ΟΥ'ΓΛΛΙΑΜ Ι. ΦΑΛΛΩΝ, ΟΣΤΙΣ ΔΙ'
ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΤΟΥ ΓΚΕΡΤΡΟΥΙ
ΤΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙ^ ΤΩΝ
ΣϊίΠΙΚΟΤΗΤίίΝ ΤΙ
(| ΐυδι,τήση τα; αταιτή'ΐει; τίς *;;.
ο-τοινίδο; Ιίάντεριιπιλντ έιί τή; ηι
ν.οίς περιουσίας τοϋ ποώτο · σιΊν
)(ον, καίτοι νατοι·'ρνοα εις μ'ο,ν
έκ των πολυτελϊστερο^ οίκιών τή;
πόλεως Σνρακιοΐϊ, ηδύνατο νοτ ,λι-
Άριστερςί, ό Άρνολδ Ρόθστην, τοΰ όποίου ή διαθήκη, διά τής οποίας αφηνε σημαντικήν περιουσίαν είς την ερωμέ¬
νην τού Άινεζ Νόρτων, ήκυρώβη υπό τοΰ Δικαστήριον, χάριν τής συζύγου τού τοΰ Ρόθστην.
Ή έ'πι&ανάτιος διαθή/η τοΰ]
"Αονολδ Ρόθστην ή όποία ωοιϋε
μέγα κλΐ|υοδάτηαα διά την ερωμέ¬
νην τού Άϊνεζ Νάρτων. άπεσΰο-
Οη Ικ τοϋ δικαστήριον των Λια-
■3ηκών υπό τοΰΤώιιας Ι. Σέοινταν,
ένεργοϋλτος έΗ όνάαατος των έ.^ε
λεστών τή; διαθή/η;. άντ1 α^ττϊ:
δέ ό Ι. Γχέίνσιιποι»ογ, πληοΐιΗούαι-
ος τή; οικογενείας Ρόθοτην Ιπα-
ροισΐασίν άλλην προηγουμένην
διαθήκην διά τή; οποίας ή /. Ρόθ-
στην λαμβάνει την μεοίδα τής 5γ-
σποινίοος Νόρτων εν. τής πΡβιθΓιϊί-
ας τοΐ· δολθΓρονηθέτος χαοτοπαί-
"Ομοίως ή Γνεοτοουο Βάντεο-
;ιπιλδ εχασεν είς τον διετΓ '5ι/α¬
στικόν άγώνιί τη; χάοιν τή'; -'.ατο-
χής τής πολύ αικρ,·)τέρα^ πεοιοιι-
σίας τοϋ ιϊπο9ονόντος διαπή.ιοι* ^·
κηνόοου Ο ι·ΐ?.? ι αα Ι Γάλλον, τοί
όποίου ή σύζυιγος άτιέκρου.τε τάν
α{«θεντικότητα των άπαιτήσεΌν τή:
ωραίας ήθοποιοϋ.
Καί ετσι άποδεικννεται δι1 ό ει'-
νο?.ος -/αί ροδόατρίοτο; δράμας ττ;
«όίλλης γνναιν.ός>> .τΓΟΐέχει πεοισ-
σοτέρας άκάνθας άπύ όσας -τόιοοι,-
σιάΐουν τα μυδιστοοήιατα ν.αι αί
ταινίαι τοΰ κινηματονράτον, έηΤ
έ^ άλλου ή παοηιιελτνμίνη σιΤγς
^έ>ν είναι καί τόσον παι>Γτιν.ή ιιοο-
φή όσον παοιστάνεται.
Ή δεοτοινις Βάντερ'ιπιλντ
μίαν αίτησίν της ν.ατο70>οιπΠε"σαν
τόν Ίονλιον τοϊ' 1927, ϊηΜ'θίοΰ*·
ότι εϊχε δανείση έν συνόλω π?ρί
που 25 000 δολλάρισ εις τόν
Φά?1(ον ν.αι εζήτησεν άπό τδ διν.α
στήριον *τών Λια3ηκό")ν νά την 5ι
ορίση διαχειρίστοιαν τής -τεριου
ίας τού την οποίαν ή ιδία Ιηε-
όγιζεν ω; αή ύτΓρβαινουοαν τα
15 000 δολλάρια. Ή πεοιουοία
/.είνη ε/τοτε άιεδείνΌν, ότι &; ν
ρέβ τοϋ; ■ί'πολονισμονςτής
Ησποινίίιο; Βανεοαπι^ντ, όλ'-α
ό ιιικρόν είσόδινια όπερ ποΎα.ε'-
Ε αντής 9ά περιερχεται α; •/«ΐ-
ς τής ν Φαλ/ων, Λάρα το γεγο-
.'ός ότι ή τελευταία ύπανορείη)ι|
δοθεΐσα νπό τοϋ
1.
λων, εΐχε ν.ατατεθη. είς τον λογαοι-
ό δσποινίδος Β'^/τγο
, χ .
ιευ:5αόν ττ,ς δεσποινίδος Β'^/τγο
ιι-τιλντ. "Οταν ό Φάλλο>ν ήρο
τόν ένοχοποιήστ». Βραδύτερον ιε-
τά τόν θανατοόν τού ή υπο^ολή τίις
.ιετα
ποο^τανοονιστοιΐα; το>ν
ρ; χ
άο;" ενό; /.αί τοϋ Φάλ-
ων αφ' ετεροΐ', δστ·ς διεδοαμάτι-
σε σπουδαίον πρόσοϊπον εις την
ζωήν τοΰ Δΐποόλανοναίη. οί^έποτε
ννώσιτΐ] "Οτι οί συζυγινοΐ δεσαοΐ
ου δέν ήσαν σΓρινκτοί, όσον ό'·^!-
.ον νά είναι, αι'τό ίί,το γναΛηίΥν.
Η αλήθειο: είναι δτι 6 'ϊκϋί^αιν
:ΐη χωριστά άπό την σύζυγον τού
=πί ?ν χρονικόν διάστιιμα. Μίαν
φοράν 'ΐάϊ.ιστα ένοσηλ«·νΟη εί: τ·,
■οσοκο'ΐεϊον δι' έγκαΐαατα. τα 6-
εΰρον καμμίαν διαθήκην,
εΐιεν αί!τη καί δέν γνωρίζοο τί ζτι-
τεΐ ή δεσποινις Βάντεραπιλντ. Φαί-
εται δή η άπαίτησί; τιις είναι Γ(αν
ασιώΥης. Ποτί μου δΓν ^ουσο
έτοιο πρόπ/ιια*.
Τό παρελθόν τοϋ Φιίλ'ων ^ιέν
Ίτο ά''ΐεΐ-·πτον Αίτό; εΐχε δικασθή
ος δο)ροί)ο/.ήσα: ενα ενορ/ον, ά-
νή/.ε δέ εί; την «ΛικηγοοΐΛην !Ε-
ταιρείαν τοΰ Μτρόντγοναίη γ αι
τή; Τεσσαρα/οστής Λεντίρας ό-
δοΰ», ή όποία εΐχε την «ΓΠ!ιΤ1ν δτι
{ή έ
δοχείου δηου ώς φαίνΐτα;, ό
Φολλων ήτο ταντΜο; επισ/επτη:.
Ή δεσποινις ηρνήθη δτι εΐχ< ννώσιν τοΰ ϊδιαιτεηιου αίαον έ ρ πεισοδίου άλλά τό ονοιιά της δέίΐη ιιέ τό δνοιια τοΰ δινηγό{ΐον κατά την διάρνειαν τής επι ί οει δίκης. δταν επεσε ό χοτιιατοιΐί σιτικός οίκος τής Έταιοείας Ντ.ί?. λίον ετ Κόιιπανυ. εις τα 1023. 'Λ πεκαλίφθη τότε ότι μία τρα/τΤιΙιτι νή έπιταλ'ή έκ 3 000 δολλαοίων έ -των χρημάτων της Εταιρείαι-, ?/- χ ΓΠ!1 ρή πεοισσοτέροΐ1; Γ'γ.-λ.'ι- [ΐατιϊσς άπό πάσαν άλλην δ ή έί ή Νέ [ η η ρικήν έταιρίίαν τή·; Νέα; Υόρ¬ κης. Ενθνς αετά την απσΛ/αγή τού ΐ'/. της επί δο>οοδο··άπ τοϋ Όο
νίΛτοϋ Διναστηρίου κατη _ ορίο,ς
τού, παρεπέμφθη είς δίχην ;^6
I1-
ταν κάτην ;ελί)η Ηι νλοτίί νρε
·- ράφων άξία; ενός έκατοιιμνρίοι
ί)ολλαρί&.ν. άν-ϊΐεπε την υπεράοπι-
σίν τον εις τόν Φάλλοΐν.
Ένίό διιω: ή χήρα τοΰ <Τ·ά/-
ΗΚΥΡίϊθΗ Η ΔΙΑΟΗΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟ ΤΙΝΟΣ -ΟΛΟΦΟΝΗΘΕΝΐ
ΣΤΗΝ, ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΚΑΚΡΟΔΟΤΕΙ ΜΕΓΑ ΠΟΣθ!
ΤΟΥ, ΑΊ'ΝΕΖ ΝΟΡΤΛΝ, ΚΑ9ΏΣ ΕΙΧΕΝ ΑΚΥΡίΙΘΗ
ΚΗΓΟΡΟΥ, ΟΥ'ΓΛΛΙΑΜ Ι. ΦΑΛΛΩΝ, ΟΣΤΙΣ ΔΙ'
ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΤΟΥ ΓΚΕΡΤΡΟΥΙ
ΤΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙ^ ΤΩΝ
ΣϊίΠΙΚΟΤΗΤίίΝ ΤΙ
(| ΐυδι,τήση τα; αταιτή'ΐει; τίς *;;.
ο-τοινίδο; Ιίάντεριιπιλντ έιί τή; ηι
ν.οίς περιουσίας τοϋ ποώτο · σιΊν
)(ον, καίτοι νατοι·'ρνοα εις μ'ο,ν
έκ των πολυτελϊστερο^ οίκιών τή;
πόλεως Σνρακιοΐϊ, ηδύνατο νοτ ,λι-
Άριστερςί, ό Άρνολδ Ρόθστην, τοΰ όποίου ή διαθήκη, διά τής οποίας αφηνε σημαντικήν περιουσίαν είς την ερωμέ¬
νην τού Άινεζ Νόρτων, ήκυρώβη υπό τοΰ Δικαστήριον, χάριν τής συζύγου τού τοΰ Ρόθστην.
Ή έ'πι&ανάτιος διαθή/η τοΰ]
"Αονολδ Ρόθστην ή όποία ωοιϋε
μέγα κλΐ|υοδάτηαα διά την ερωμέ¬
νην τού Άϊνεζ Νάρτων. άπεσΰο-
Οη Ικ τοϋ δικαστήριον των Λια-
■3ηκών υπό τοΰΤώιιας Ι. Σέοινταν,
ένεργοϋλτος έΗ όνάαατος των έ.^ε
λεστών τή; διαθή/η;. άντ1 α^ττϊ:
δέ ό Ι. Γχέίνσιιποι»ογ, πληοΐιΗούαι-
ος τή; οικογενείας Ρόθοτην Ιπα-
ροισΐασίν άλλην προηγουμένην
διαθήκην διά τή; οποίας ή /. Ρόθ-
στην λαμβάνει την μεοίδα τής 5γ-
σποινίοος Νόρτων εν. τής πΡβιθΓιϊί-
ας τοΐ· δολθΓρονηθέτος χαοτοπαί-
"Ομοίως ή Γνεοτοουο Βάντεο-
;ιπιλδ εχασεν είς τον διετΓ '5ι/α¬
στικόν άγώνιί τη; χάοιν τή'; -'.ατο-
χής τής πολύ αικρ,·)τέρα^ πεοιοιι-
σίας τοϋ ιϊπο9ονόντος διαπή.ιοι* ^·
κηνόοου Ο ι·ΐ?.? ι αα Ι Γάλλον, τοί
όποίου ή σύζυιγος άτιέκρου.τε τάν
α{«θεντικότητα των άπαιτήσεΌν τή:
ωραίας ήθοποιοϋ.
Καί ετσι άποδεικννεται δι1 ό ει'-
νο?.ος -/αί ροδόατρίοτο; δράμας ττ;
«όίλλης γνναιν.ός>> .τΓΟΐέχει πεοισ-
σοτέρας άκάνθας άπύ όσας -τόιοοι,-
σιάΐουν τα μυδιστοοήιατα ν.αι αί
ταινίαι τοΰ κινηματονράτον, έηΤ
έ^ άλλου ή παοηιιελτνμίνη σιΤγς
^έ>ν είναι καί τόσον παι>Γτιν.ή ιιοο-
φή όσον παοιστάνεται.
Ή δεοτοινις Βάντερ'ιπιλντ
μίαν αίτησίν της ν.ατο70>οιπΠε"σαν
τόν Ίονλιον τοϊ' 1927, ϊηΜ'θίοΰ*·
ότι εϊχε δανείση έν συνόλω π?ρί
που 25 000 δολλάρισ εις τόν
Φά?1(ον ν.αι εζήτησεν άπό τδ διν.α
στήριον *τών Λια3ηκό")ν νά την 5ι
ορίση διαχειρίστοιαν τής -τεριου
ίας τού την οποίαν ή ιδία Ιηε-
όγιζεν ω; αή ύτΓρβαινουοαν τα
15 000 δολλάρια. Ή πεοιουοία
/.είνη ε/τοτε άιεδείνΌν, ότι &; ν
ρέβ τοϋ; ■ί'πολονισμονςτής
Ησποινίίιο; Βανεοαπι^ντ, όλ'-α
ό ιιικρόν είσόδινια όπερ ποΎα.ε'-
Ε αντής 9ά περιερχεται α; •/«ΐ-
ς τής ν Φαλ/ων, Λάρα το γεγο-
.'ός ότι ή τελευταία ύπανορείη)ι|
δοθεΐσα νπό τοϋ
1.
λων, εΐχε ν.ατατεθη. είς τον λογαοι-
ό δσποινίδος Β'^/τγο
, χ .
ιευ:5αόν ττ,ς δεσποινίδος Β'^/τγο
ιι-τιλντ. "Οταν ό Φάλλο>ν ήρο
τόν ένοχοποιήστ». Βραδύτερον ιε-
τά τόν θανατοόν τού ή υπο^ολή τίις
.ιετα
ποο^τανοονιστοιΐα; το>ν
ρ; χ
άο;" ενό; /.αί τοϋ Φάλ-
ων αφ' ετεροΐ', δστ·ς διεδοαμάτι-
σε σπουδαίον πρόσοϊπον εις την
ζωήν τοΰ Δΐποόλανοναίη. οί^έποτε
ννώσιτΐ] "Οτι οί συζυγινοΐ δεσαοΐ
ου δέν ήσαν σΓρινκτοί, όσον ό'·^!-
.ον νά είναι, αι'τό ίί,το γναΛηίΥν.
Η αλήθειο: είναι δτι 6 'ϊκϋί^αιν
:ΐη χωριστά άπό την σύζυγον τού
=πί ?ν χρονικόν διάστιιμα. Μίαν
φοράν 'ΐάϊ.ιστα ένοσηλ«·νΟη εί: τ·,
■οσοκο'ΐεϊον δι' έγκαΐαατα. τα 6-
εΰρον καμμίαν διαθήκην,
εΐιεν αί!τη καί δέν γνωρίζοο τί ζτι-
τεΐ ή δεσποινις Βάντεραπιλντ. Φαί-
εται δή η άπαίτησί; τιις είναι Γ(αν
ασιώΥης. Ποτί μου δΓν ^ουσο
έτοιο πρόπ/ιια*.
Τό παρελθόν τοϋ Φιίλ'ων ^ιέν
Ίτο ά''ΐεΐ-·πτον Αίτό; εΐχε δικασθή
ος δο)ροί)ο/.ήσα: ενα ενορ/ον, ά-
νή/.ε δέ εί; την «ΛικηγοοΐΛην !Ε-
ταιρείαν τοΰ Μτρόντγοναίη γ αι
τή; Τεσσαρα/οστής Λεντίρας ό-
δοΰ», ή όποία εΐχε την «ΓΠ!ιΤ1ν δτι
{ή έ
δοχείου δηου ώς φαίνΐτα;, ό
Φολλων ήτο ταντΜο; επισ/επτη:.
Ή δεσποινις ηρνήθη δτι εΐχ< ννώσιν τοΰ ϊδιαιτεηιου αίαον έ ρ πεισοδίου άλλά τό ονοιιά της δέίΐη ιιέ τό δνοιια τοΰ δινηγό{ΐον κατά την διάρνειαν τής επι ί οει δίκης. δταν επεσε ό χοτιιατοιΐί σιτικός οίκος τής Έταιοείας Ντ.ί?. λίον ετ Κόιιπανυ. εις τα 1023. 'Λ πεκαλίφθη τότε ότι μία τρα/τΤιΙιτι νή έπιταλ'ή έκ 3 000 δολλαοίων έ -των χρημάτων της Εταιρείαι-, ?/- χ ΓΠ!1 ρή πεοισσοτέροΐ1; Γ'γ.-λ.'ι- [ΐατιϊσς άπό πάσαν άλλην δ ή έί ή Νέ [ η η ρικήν έταιρίίαν τή·; Νέα; Υόρ¬ κης. Ενθνς αετά την απσΛ/αγή τού ΐ'/. της επί δο>οοδο··άπ τοϋ Όο
νίΛτοϋ Διναστηρίου κατη _ ορίο,ς
τού, παρεπέμφθη είς δίχην ;^6
I1-
ταν κάτην ;ελί)η Ηι νλοτίί νρε
·- ράφων άξία; ενός έκατοιιμνρίοι
ί)ολλαρί&.ν. άν-ϊΐεπε την υπεράοπι-
σίν τον εις τόν Φάλλοΐν.
Ένίό διιω: ή χήρα τοΰ <Τ·ά/-
■ ϊϊΊΠι ■ ■ · ■ΎίΆ ΐ ίϊΪΒ ϊΊΓβ · ■ ■*«■ ■■■>■■■«■■■■■■■■·■■·
■■■■■«■■ε]
ΑΝΙΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟΝ
*.....η*.
Ιτ,...'»··■■""
Γ·· · · · «· · « ·ΤΤΤ· ·■ ΟΤΓ.Τ
ΟΣΤΙΣ ΔΡ
ΓΚΕΡΤΡΟΥι
)ΠΑ<ΚΤΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΑΡΝΟΛΔ ΡΟΘ- | ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΩΣ Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΙ ΑΣ Η Μ ΟΥ ΔΙ- ΕΚΑΗΡΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΝ ΪΙΛΝΤ.- ΕΝ ΒΛΕΜΜΑ ΕΙΣ ΣΠΝ ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΠΡΟ- ΙΚΟΣΜΟΥ. •ντ επί χή;,, ποώ ί κ> ιιρταξύ της "Λϊνεζ
■ι τ Γ' "Αονολδ ΡοθΌΤϊ,ν
Ιτο /«τα το μά/λίν κ αι
Εν /τήαα.
ί'η αάλιστα ότι ό α¬
ι; χαρτοπαίν.της το'"
[Ίΐιι, εΐχε σχεοιόηι ν<» Ιν ηνΐννόν τον, Νά νά νι ιιφτυυή την ·!)ιελ·-.τι- Ιι,ν τοΰ Νότου την ό.τοί- Κϋίστα βασί'αοσαν ιή; ρΐ'. Διότι, ενίο η σύζυγός |γάπα ή ιδία 'ρμα'Ο^-.' γ:. αί«ΐοϋ πρί τής άντι- >αι εις ιιίαν έπΐιττο/.ην,
Ιν τώ εστειλεν εκ Λον&ί-
.-χιρί χίορισμοΰ, όστις
άΛί /ιόραν εύθνς ώς ί'ά
των Ιπποδροιιιών.
Κατίττιν ή "Αινεζ ήοχισε νά ?μ-
ορανιζετπι «ονη εν σι.ϊα5είη τοι
Ρόί)στη_ν. "Οταν ή σίΐνγός τον
(ΐίτέβη ι'ις Παρισίους, ποοφηνώ;
είς. αναζήτησιν διαζννίο», ή "Άϊ-
νεζ έ^/.ατέστάθη εί; τό ξενοδοχεί¬
ον αί-τοΰ «ΦαίαρτοαΟ.ντ Χοτίλ»,
ινθα αντή Γ;το λίαν ευτνχης., ά".ό·
αη, ν.αΐ μετ« την έιΐιστρο<τνί|ν της κ.,ΡόΟστήν || Ενηί.όπης, "ϊΐότι ή σί'ζν;ος τοο χαοτοπαί/.τον έήλ οεν ότι δ ούζνγός τη: ίτο ?λΓΰ 0>>ς ν' άκ'ολονθί τάς νπαγο^ειοεις
τής καρδίας τού.
' Δέν ί·πή(;χε τίποτε ιινοτικόν δι ι
τον εροπά των "Ολοι οί φίλοι
ιόν εγνώριζον ν.αι ευθύς ρξ οοχήτ
Ό Ουΐλλιαμ Ι. Φάλλων, ό αποθανών δικηγόρος, τοΰ όποίου ή έρωμεν
Γκέρντρουντ Βάντερμπιλτ, αν δεξι^, δέν έλαβε τό κληοοδότημα, όπερ τί
δψησεν έκεΐνος.
αίτη ρ'ις Νέαν Ύόο-
«ίσποινΐς Νόρτΰν. οταν π-
ο εοαοτής της, κατιόνει είς
ο - Τσάιλντ» τό !διότπ·τον
Λί
, οιαιιεοιπμα, τό οποίον
ωοήστ! δκεΐνος. .
, μ'α
^ τής ηί;
δστις τοϋς ττνονεν.
πη νο § ρ^,-τ,ν Γίνουν
ΤΟυ αί'τοΰ ν.ν·"1ου χ αί ί>ίν
π0>υς και5^. δταν ή α;ί-
η?χισΕ νύ εί,9ίσ,/ε;ηι ίν
ι- »ε την ί>οαίαν γιη-αϊ'-'.α
οίττοι παρηκολοί·θ·ησαν την εξέλι¬
ξιν της φΐλίας ταν'. έφ' δοον α^τρ
τοίς ήνωνεν όλο<νέν περισσόττοον. "Οταν δ Ρόθστην ίπνηοοοληθη μνοτηοκοδώς είς τό ,Πάρκ —εν· τραλ Χοτέλ -/αι ή είδησις της τ.9α· γο;δίας άνηννίλΰη ι'ις την "Α'ινεζ^ ?νείνη ελιποίΚΉΐΓσεν. Άλλα κια ί σί<υγός. τού Ηίσνς κατελήίρυη ν- πό μεγάλης λΰπης και άα'ΓΟτεοαι α{ ^ναϊκες.ετοεξαν παοά τό πΑΓν- ρόν τοϋ 'ϊνήσχοντος χαρτοπαί/του εις τό «Ι) ολννλΪΛΐν. Χόσπιτα)» "Ε- ορθαοαν έν.εΤ ή μία σχεδόν κατό.-ην τής ύλλης. Την νύκτα κατά την οποίαν με¬ τεφέρθη εκ τοΰ Πάικ: Χοτέλ πληνω'ΐενο; εστίΐλεν άν- σο,ς κΐίΐ ίκά?.εσε τόν διχϊ,νόοον Μ'θρρις Κέντωρ. "Οταν ό δικι;γό- !>ος έφθασε πο?ρά τό πλευρόν ταΰ
πελάτου τού εκεϊνος τοΰ εΐπε νά φί
οη άιΐέοοος την διαθή/ην τοι1.
Σννοδειΰμενος νπό τοΰ Ί"»ήν
Ράϊμερ, σιυφέρ τοΰ χαρτοπ«ίκ^υ,
δ Κέντωο επήγε ν.οΐ ε<ΐερε ι ήν 5ι- οΐθήκην εις τό νοσοκομείον, οπου 6 Ρόθοτην τί;ν ήλλαξεν οί'τπϊ; ι'όότε νά λση,οάνιται ποόνοια διά την γυ- Λ·πΤκα, ήτις ιΐχε κάμη τό τελευταΪΓ,ν Ι'τος της ζΓϊτίΐ'ς τού, τό νλυκί»τερον ετος τϊ|ς ζαιής τού. Μέ την ώοαίαν αοριρήν τη; "Αϊνεζ Νόοτων ζί·;η- "ς Ιντνπωιιένη.ν άκΛμη εις τόν εγκέφαλον τού., δ Ρόθατην ήλάττω- αε τό μερίδιον τής γυναικός, άπο τό ήιιισυ τνϊς δλης πεοιουσίας ά«ε(..χο- |ΐεΛΤΓ|ς εί; 10.00(3.000 δολλά:ηα, είς τό εν τρίτον και ίόοισί-ν ΰπω; τό ύπολεΐΓρ{)?ν ποσόν τοΰ ενός εκ- του κατατεθή εί; τράπϊ'ίαν χάριν τής ερωμένην τού, ή δποία Οά ε¬ λάμβανε τό ε'ισόδηρϋα τοΰ ποοοί; αν Γυυ επι δέκα ετη. Τό ετ?νθθ ήμισυ τής περιουσίας σ)μφο>ν(ος πι·^07
τίν διαθήκην παοεχωρεΐτ·) εις ά'λ-
λους. Αφοΰ ενα'ΐε την α/.λανήν
αυτήν, αφήνων την διαθήκη/ ;Ί-
μετάίλητον κατά τα α>.λα, δ ΡόΟ-
οτην ί>το τόσον άόΰνατος &οτΐ δέν
ί,ιιπόοεσε νά γράψΤΑ τό δνομά τον,
εγοαψε δέ τό σημείον τοϋ σταυς
επί παρουσίςί δι ο μαρτΐϊΐκον, τ^
νοοο::όαο)ν ΊΕλΙζςειετ Λώβ ί
Μάοθας Γκίρντελ.
Δι1 οιονδήποτε ά'νδρα, τό νά
Ο κατ' αυτόν τόν τρόπον
όν γυναΐκα, άπό την όποιαν δ
νατος μόΌν τόν Ιχώοιζε, 6ε6α
δέν ήτο άοι!·νηθες. Δι' ενα οίν5
>'>ς δ "Αρνολδ Ρόθστην, ήτο τό
σικώτεοον ποόίγμα και μάλιστ·
ταν έλ'θι'μηίίη τις ότι δ ΐδιος α
τε εΐχε δωρήση 100.000 δο)λι
εις την πρώτην τού έρο>»ιένην,
ι'ιθοποιόν Μπεα.τη, Ονΐν&οαττ,
άέίΚ πρό ολίγον έτων.
■■■■■«■■ε]
ΑΝΙΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟΝ
*.....η*.
Ιτ,...'»··■■""
Γ·· · · · «· · « ·ΤΤΤ· ·■ ΟΤΓ.Τ
ΟΣΤΙΣ ΔΡ
ΓΚΕΡΤΡΟΥι
)ΠΑ<ΚΤΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΑΡΝΟΛΔ ΡΟΘ- | ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΩΜΕΝΗΝ ΩΣ Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΙ ΑΣ Η Μ ΟΥ ΔΙ- ΕΚΑΗΡΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΝ ΪΙΛΝΤ.- ΕΝ ΒΛΕΜΜΑ ΕΙΣ ΣΠΝ ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΠΡΟ- ΙΚΟΣΜΟΥ. •ντ επί χή;,, ποώ ί κ> ιιρταξύ της "Λϊνεζ
■ι τ Γ' "Αονολδ ΡοθΌΤϊ,ν
Ιτο /«τα το μά/λίν κ αι
Εν /τήαα.
ί'η αάλιστα ότι ό α¬
ι; χαρτοπαίν.της το'"
[Ίΐιι, εΐχε σχεοιόηι ν<» Ιν ηνΐννόν τον, Νά νά νι ιιφτυυή την ·!)ιελ·-.τι- Ιι,ν τοΰ Νότου την ό.τοί- Κϋίστα βασί'αοσαν ιή; ρΐ'. Διότι, ενίο η σύζυγός |γάπα ή ιδία 'ρμα'Ο^-.' γ:. αί«ΐοϋ πρί τής άντι- >αι εις ιιίαν έπΐιττο/.ην,
Ιν τώ εστειλεν εκ Λον&ί-
.-χιρί χίορισμοΰ, όστις
άΛί /ιόραν εύθνς ώς ί'ά
των Ιπποδροιιιών.
Κατίττιν ή "Αινεζ ήοχισε νά ?μ-
ορανιζετπι «ονη εν σι.ϊα5είη τοι
Ρόί)στη_ν. "Οταν ή σίΐνγός τον
(ΐίτέβη ι'ις Παρισίους, ποοφηνώ;
είς. αναζήτησιν διαζννίο», ή "Άϊ-
νεζ έ^/.ατέστάθη εί; τό ξενοδοχεί¬
ον αί-τοΰ «ΦαίαρτοαΟ.ντ Χοτίλ»,
ινθα αντή Γ;το λίαν ευτνχης., ά".ό·
αη, ν.αΐ μετ« την έιΐιστρο<τνί|ν της κ.,ΡόΟστήν || Ενηί.όπης, "ϊΐότι ή σί'ζν;ος τοο χαοτοπαί/.τον έήλ οεν ότι δ ούζνγός τη: ίτο ?λΓΰ 0>>ς ν' άκ'ολονθί τάς νπαγο^ειοεις
τής καρδίας τού.
' Δέν ί·πή(;χε τίποτε ιινοτικόν δι ι
τον εροπά των "Ολοι οί φίλοι
ιόν εγνώριζον ν.αι ευθύς ρξ οοχήτ
Ό Ουΐλλιαμ Ι. Φάλλων, ό αποθανών δικηγόρος, τοΰ όποίου ή έρωμεν
Γκέρντρουντ Βάντερμπιλτ, αν δεξι^, δέν έλαβε τό κληοοδότημα, όπερ τί
δψησεν έκεΐνος.
αίτη ρ'ις Νέαν Ύόο-
«ίσποινΐς Νόρτΰν. οταν π-
ο εοαοτής της, κατιόνει είς
ο - Τσάιλντ» τό !διότπ·τον
Λί
, οιαιιεοιπμα, τό οποίον
ωοήστ! δκεΐνος. .
, μ'α
^ τής ηί;
δστις τοϋς ττνονεν.
πη νο § ρ^,-τ,ν Γίνουν
ΤΟυ αί'τοΰ ν.ν·"1ου χ αί ί>ίν
π0>υς και5^. δταν ή α;ί-
η?χισΕ νύ εί,9ίσ,/ε;ηι ίν
ι- »ε την ί>οαίαν γιη-αϊ'-'.α
οίττοι παρηκολοί·θ·ησαν την εξέλι¬
ξιν της φΐλίας ταν'. έφ' δοον α^τρ
τοίς ήνωνεν όλο<νέν περισσόττοον. "Οταν δ Ρόθστην ίπνηοοοληθη μνοτηοκοδώς είς τό ,Πάρκ —εν· τραλ Χοτέλ -/αι ή είδησις της τ.9α· γο;δίας άνηννίλΰη ι'ις την "Α'ινεζ^ ?νείνη ελιποίΚΉΐΓσεν. Άλλα κια ί σί<υγός. τού Ηίσνς κατελήίρυη ν- πό μεγάλης λΰπης και άα'ΓΟτεοαι α{ ^ναϊκες.ετοεξαν παοά τό πΑΓν- ρόν τοϋ 'ϊνήσχοντος χαρτοπαί/του εις τό «Ι) ολννλΪΛΐν. Χόσπιτα)» "Ε- ορθαοαν έν.εΤ ή μία σχεδόν κατό.-ην τής ύλλης. Την νύκτα κατά την οποίαν με¬ τεφέρθη εκ τοΰ Πάικ: Χοτέλ πληνω'ΐενο; εστίΐλεν άν- σο,ς κΐίΐ ίκά?.εσε τόν διχϊ,νόοον Μ'θρρις Κέντωρ. "Οταν ό δικι;γό- !>ος έφθασε πο?ρά τό πλευρόν ταΰ
πελάτου τού εκεϊνος τοΰ εΐπε νά φί
οη άιΐέοοος την διαθή/ην τοι1.
Σννοδειΰμενος νπό τοΰ Ί"»ήν
Ράϊμερ, σιυφέρ τοΰ χαρτοπ«ίκ^υ,
δ Κέντωο επήγε ν.οΐ ε<ΐερε ι ήν 5ι- οΐθήκην εις τό νοσοκομείον, οπου 6 Ρόθοτην τί;ν ήλλαξεν οί'τπϊ; ι'όότε νά λση,οάνιται ποόνοια διά την γυ- Λ·πΤκα, ήτις ιΐχε κάμη τό τελευταΪΓ,ν Ι'τος της ζΓϊτίΐ'ς τού, τό νλυκί»τερον ετος τϊ|ς ζαιής τού. Μέ την ώοαίαν αοριρήν τη; "Αϊνεζ Νόοτων ζί·;η- "ς Ιντνπωιιένη.ν άκΛμη εις τόν εγκέφαλον τού., δ Ρόθατην ήλάττω- αε τό μερίδιον τής γυναικός, άπο τό ήιιισυ τνϊς δλης πεοιουσίας ά«ε(..χο- |ΐεΛΤΓ|ς εί; 10.00(3.000 δολλά:ηα, είς τό εν τρίτον και ίόοισί-ν ΰπω; τό ύπολεΐΓρ{)?ν ποσόν τοΰ ενός εκ- του κατατεθή εί; τράπϊ'ίαν χάριν τής ερωμένην τού, ή δποία Οά ε¬ λάμβανε τό ε'ισόδηρϋα τοΰ ποοοί; αν Γυυ επι δέκα ετη. Τό ετ?νθθ ήμισυ τής περιουσίας σ)μφο>ν(ος πι·^07
τίν διαθήκην παοεχωρεΐτ·) εις ά'λ-
λους. Αφοΰ ενα'ΐε την α/.λανήν
αυτήν, αφήνων την διαθήκη/ ;Ί-
μετάίλητον κατά τα α>.λα, δ ΡόΟ-
οτην ί>το τόσον άόΰνατος &οτΐ δέν
ί,ιιπόοεσε νά γράψΤΑ τό δνομά τον,
εγοαψε δέ τό σημείον τοϋ σταυς
επί παρουσίςί δι ο μαρτΐϊΐκον, τ^
νοοο::όαο)ν ΊΕλΙζςειετ Λώβ ί
Μάοθας Γκίρντελ.
Δι1 οιονδήποτε ά'νδρα, τό νά
Ο κατ' αυτόν τόν τρόπον
όν γυναΐκα, άπό την όποιαν δ
νατος μόΌν τόν Ιχώοιζε, 6ε6α
δέν ήτο άοι!·νηθες. Δι' ενα οίν5
>'>ς δ "Αρνολδ Ρόθστην, ήτο τό
σικώτεοον ποόίγμα και μάλιστ·
ταν έλ'θι'μηίίη τις ότι δ ΐδιος α
τε εΐχε δωρήση 100.000 δο)λι
εις την πρώτην τού έρο>»ιένην,
ι'ιθοποιόν Μπεα.τη, Ονΐν&οαττ,
άέίΚ πρό ολίγον έτων.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡν->._ ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 192».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥθΥΜΗ Μ ΤΗΣ
ι·.»»
ΚΟΛΑΣΙΣ
Άτέ το ΟΙΟΤΊΟΝΝΑΙΒΕ ΡΗΙ
ΙνΟΧΟΡΗΙΟΙΈ
Μόλϊς ρ>: ά'νθρίοχθ! έϊ.Α----,.
σζν κο:νων:'α -/.αί κΌ!νωνί·/.ή *_.„
έκαμαν την δία-άτωΐίν, ότι ιτολλοΐ
«νοχο: ξέφίϋγαν την αύττηρ<·τητα των νίμων. Έτίμ,ωροϋσαν τά έγκλήματα χοΰ γινόνταν-ε δηα&ϊί'α. Έχρεχε νά δά- γονν Ινα βίίτνιέ γ;ά τά έγκλήαατα νοΙ)1 γινόντα^ε μ·>ϊτ'.κά.
• Αύτάς ό φρβτγμός μόνον ή Θρη-Ι
Τ/.ζιχ Αίτΐίθϋσ* νά είναι.
Ο: ΐΙίρτΛ'., &! Χαλίαίθί. ο! Αί-
καλές; κα? τάμιος Ούγκίνότος έκή-
ρ>ξε καί εγ,ΐ'θψε χώς ©ι τιμωρού-
ί
,..,- ,._, »ίι.·*>1;ε χως ο'. τιμωροι»- —Ό κόσμος γνωρίζει δταν ιδή την
μενο: είς την Κ0λ»5ΐ, Ιχερναν αιίς μαμά σου, ότι επέρασε τά τριάντα.
μέ?ας νάϋ, χώς ύχάργβί 'άναλογία —Αϋτό τής λέγω κ' έγώ, άλλ' έ-
μ,τ,0 άλατοςκαί τ^ορίας %?&>%£ %™££*$£
κα', χως ενα στίγμιαίο ιτφαΛμα β εν κορίτσι.
μχορεί νά τιμωρήτα! αίώνία.
Οί χαχάϊες, οί «νάϊελφοί τοι»
άντέλε<αν στέν €Χ!=ίκτ, ούτον δικα 'ττήν. Ένας ά~' αύτ>ΐ»ς τοΰ είχί
«Φίλε μοι>, ο5τε έγώ χιστεύω χβ-
, 'στότερο <ττήν Κόλατί.Ώς τότο εί ναι κάλι κατ φ.ρόνίμο ό δοϋλός «τας, ί ράφτης τας, ό κο^ντο^ρβς σας νά ""·'■— οτ' αύτην)). , -Γ"··· "■· Ί·«Λ.Ϊ!βΙ. Ο! Αί" ■Τ-;(ν.. « Ελληνες ^ζντάσθηχα-; -ο:νε; αετα θανατον. Κι' » £λονς ,τοη« ??3·»«»ς >.»ΰς χοΰ ννωΐίζο^.
ύπολόγιζαν μόνο τής; χο:νές το5 κό-
σμου αυτού
σμου
-Διά νά
νά
έκείνο το ίποϊν*
θώ-ΐν κ»! εττΐί'τα νά κά
ή
?! γΐ).β;0
»; νά όχοκοΐ'νετα! ότι ■χίττί^ει, βϊ·
άί'ζόίζχενος χάνω σέ μ&ρΐχές <τκοτε:- ΐές' χε;:κίχές βΐβλίων χώς ή Κό- Λ~;,- -γ.-· * είνατ: δτ,,Άίθύ^γϊτια των άρ χαί'ων Έίρα'ίχών νόιων, τοό Λε^ϊ- τΐκοθ, τού Δεκάλογον. Ό συγγρα¬ φεύς των νάιων -αυτών οίτε μ;ά λέξ! δέν λέγεί χοϋ νάχγ; Ιατω κζί την πΊζρ·»Λ'κρή άναφορά χρός της Ο: ΦαρισσαΓο; κ«! οί Έ<—ίί ο5 Έίρα'ίκοΰ |9να>ς 6ρτ,·κατν αί
μ<« μόδ^ς, τού μνωμ,ίν -/.ϊλήν χρτ}ΐ'.ν των εύ ών μας. —Ό θϊλ<ον νά μηαύνζ τόν βίον -0^, όφίίλί'. νά υντέμνΐ} τέ •Ή Μ.*τ«!«αοςια χαθίστατ τής ,ϊς ένόχοος μέν κατά την νΐ- ότητα, γελείας δέ κατά τέ γήρ«ς αυτών. "Οταν ταν Γ------ χρεχεί να τας σ-Αεψείς μας. Ό- έν 5λέο·ω τής οΐκο- ,„ -■'■;■* >«" μ<»ας, χνί ν£ ^ροαΐχ^^ τάς έκφράΐεις μας. ίικου των γί»ΐτβ». ^ , , , —«Ύχαρχει μία μόνον τ^ναίν.ϊ Το δό-^χα »τέ εΐχί χεράϊε! άτο π05 ε[ναί χροωριομένη γιά τέν κα- •ηΐς "Ελλψζς στοΰς Ρωμαίοος κι' 6ενα μας· άν 3έν την σνναντττσωμεν, &π' αύτ»ο; τέ. χ'οθέτησαν «ί Χρι- δλη ί; ζωή μας χάει χαμένη, στιανθϊ. —Ή μ.εγαλη;τέρ3Γ άνοησία των ^ Πλϊίττο'. χατέρες τής Έκκλη- άνίρών είναι νά νομίζοον, δτι ήχαρ- (»ιβς ίέν χαρεδίχ^ηκαν καβόλον τής θενία είνιΖ! έντϊμότης. ,βίώνίες τ!αω?85ς. ( ( > —-Καί τά σκΛλίά χερ-.γελοί
Τούς <ρα!ν6τανε γελοΐο τέ νά χβί- τον λύχτθν σάν γεράση. εταί ενας φτα^χές άνδρωπβς ο-«ν _,Ο[ ^είς'φ'ίλόσΐ.φοί φβδούνται ιν άχτντα. έχίίδή ε!χε κλε- -οχζ, Χΐ5!~ότείΛ« ..------ '-■■■- " " ψε<, μ;ά Το·3 ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΤΛ ΚίΠ τού ηη\ βάχεκ.. βεβαία, ίχό:: λοΰν γιά τόν Άγιον Οίμί-..,, τ??οττά·π) των κ-Λτ,/ών,'χΐί'^ ίάτος των Άρίεννών. εχοντι: ! "Αγιο Στχντΐ χνό^ίτχ α:: | τω.. Κά&ί χρόνο έγώ τ·ν γκ>ρτή τοά μ^γάλου αύτο;
1 κ*! κάντα αέ καλή Λντρο:
λ·ες· ίορ-ές τόν 5{ί» στής ίι,
νά '
Ί—τοτών τού Τατγματο: υ-ο ;5ρν;
τ3 δνομί τού. Γιά το^το στήν :ι
οΰ·υ χαϊ βτήν «υνείίτ,τ! μο^. «
ναίος κ'^νηγό: - ' η, τολί»
μέ το ττί^ρο στο ιλζ-χιλ.
Μ ά άντί νά σνζητηςω το αψρ!
αΰτο τής Φιχΐικής Ιίτδράς, ί$ι
τρέύατέ αο^ νά σ5ς ί'.ηγτ,βώ όϊ
τράγμ7 «5» βί$α έ α ί
η τίμωρία
, , ... και το
αε α-ε!ρη &ύχχρίστησι>
ΟΐΛως εννοΐαχ— χώς δέν «-
«^Λ Ό οκ&λος τού χϊίο^
-ά μάτια.
Μιά α«ρα χοΰ μοϋ εί-/
«ι όλα μου τά σκάγα, χι
στηκ* μχροστά μσ> Ινα θχ^*ΐ!
έλάφ: χοί» ιτάθηκϊ καί μέ χόττίζι
βτά μοίτίϊ μέ τέτοιο θρά«ς καί α:
δ«ος τόσο χροκλττκκό, λΐς /.ϊί ί·
ξβ«ε χώς δέν εινα -ε:ά —>ρομβ-
χικά. 'Ενω μ' έχντταζε μ' «Α Ι
τον τρό—3, γέμισα τέ τοι>?ί/
μέ χ.θη<κθ!ίτο"υΓ χ,εραιβ-ιών. ν.χ 2είχτα κατ«μί»σΐς στέ αίτω- ζώον, άνάμεσα στά ^^έ ταο ·άρπΐ· Αύτέ ταλατ^·;ε·'ίΘτ,·/Λ αιά ΐτι-ιιί1. Υ!* τ; Β?ϋ γτ^^^.^^ ρ, τ καυγίς στής έκλογ Στήν Π λάκα εν* 6ρβίυ 'Αρχίζβι ντ' «λες τής μεριέ Μά ά έ ρχίζβι ντ' «λες τής μεριές Μιά μάν_η έκ τού ββϊίάδη. αίώ της σίϊερόχορ'ίίς - Κι' άνοίγω έφτά κα: εφογε μεσ' ^-· τ(^ ίεντρα. «' θλη τ·α> την γρηγοράϊα κου «οΊν5
στά χόί>α τού ό φοβός.
ΈνΛ^ή έυό χρόνΜ ίκττίίΐα ίεο
τγρ» σ^νάντησι αύτη,, κονηγούσ* μ:«
μερά ττέ ίίιο 3ά—ς, δταν ξα?ν:χα
ε^ νά^ -αρο^σίίζεται μχροττά μ«ϊ
■—9ά τέ χιο—έψετε:—Ινα Οα:α*π»
-Λ·*!"·, χου εφερνε φοτρωμΛ^ ϊΜ
κεφίλ: τού αίά ώ:αιότατη Ί.ι^ιτ.ί.
Λ η¥ΓοΤρΤ ι λ
^ Δϋό φορές —εροοϊν ή μελΐϊτϊ «-
κοντβ -ττμ κ«ί δυό φορέ: *η·
ριχκκ— τέ άνθος τής άαη-ϊαλιας.
Ητανε ά*ο τά κώαατα τοϋ «-
Ρϊς χοϋ τάραφ μέ φτε-ρά το^ «
εντομο, καί κυνήθ^αν τά ρβϊοβλά
άν&Μτεταλα. Ήτανε έρωτι/ος "'-
ος; Ποίος ξέρβι! Μίά «ορά, υ«ν
?^γε καί τή ίεύτερη φερά τ, <>^
ΐι—α, ΐ(χε χάσει τέ χρώμά τ^ "'
Έκίΐνος
-/Ρήμα> ^^ «^ το
Ό Μχλοΰα κάνε; τέν —ΐ-ρί—ατέ
; στέν Ντωίίλλ Κ» ί
τ^ στέν Ντώίλλ ν™" ^^^
τοο -ί« 1>τωϊ^λ. Κα~θίος Φί')0.
Ρ*ς τ εφ4ρ£· · *ν·-*5 *ε-
δτι
^1 τ» την ζωή.
* * »
ε&ε' τ!
_ νάτει τέ /ΐώαά
-». 31ου φανηκε μαραμενο.
^ Μά νά —;ύ ξαναγύρ'σε, τρίτη φΐ-
Ρ« ή μ$λ!στ·7. Καί κάβισε στέν ανβό.
Γαργάλεψί μέ τής -~οί(ΧΓΧ('5ες της
τά στ—ιόν-2 τού, φτεροχετα^ΐ μ·^?
^ή μυρωμενη στεκράνη, χάί3εψε μ:
το κ«φαλάκ'. της τόν 5χε?ο κίί Ί®~
νοντας τή ^ονρίτσα ττ,ς ώς τά ί$Ά
τού χοϊί'σκου, εκανε τέν άνθέ να
"κ>λ·άζη άττέ έρωτικό ΐχατμο.
'στεία χέταξεν ή μέλισσα άνϋ-
τήν
ό.
ΛΑΖΑΡΟΣ
ΜΊΤΪΪίΣ
Πβλδ ώΤαί, τ
τέ
^ ο τέ χροσχέφαλο
Αγβ—ΐς αεγαιλάχ-ϊρ-ες. έλζ
φημερίς, νυχτιές ή3ον!κες
·
όλόχλε'.ττη τής βύτ^χίας τή β^ρ2·
• * »
'Λγοτχϊς, τής κϊρδιίς χαρ'^νο μ>?°
55" «3 -Λορμί άνα3«6ετ·5 τής νιοττ;».
γ*ιά' στήν άγκαλίά
τής αγάχης μόν τής
Μ. ΚΑΛΛΟΧΑΙΟ-.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥθΥΜΗ Μ ΤΗΣ
ι·.»»
ΚΟΛΑΣΙΣ
Άτέ το ΟΙΟΤΊΟΝΝΑΙΒΕ ΡΗΙ
ΙνΟΧΟΡΗΙΟΙΈ
Μόλϊς ρ>: ά'νθρίοχθ! έϊ.Α----,.
σζν κο:νων:'α -/.αί κΌ!νωνί·/.ή *_.„
έκαμαν την δία-άτωΐίν, ότι ιτολλοΐ
«νοχο: ξέφίϋγαν την αύττηρ<·τητα των νίμων. Έτίμ,ωροϋσαν τά έγκλήματα χοΰ γινόνταν-ε δηα&ϊί'α. Έχρεχε νά δά- γονν Ινα βίίτνιέ γ;ά τά έγκλήαατα νοΙ)1 γινόντα^ε μ·>ϊτ'.κά.
• Αύτάς ό φρβτγμός μόνον ή Θρη-Ι
Τ/.ζιχ Αίτΐίθϋσ* νά είναι.
Ο: ΐΙίρτΛ'., &! Χαλίαίθί. ο! Αί-
καλές; κα? τάμιος Ούγκίνότος έκή-
ρ>ξε καί εγ,ΐ'θψε χώς ©ι τιμωρού-
ί
,..,- ,._, »ίι.·*>1;ε χως ο'. τιμωροι»- —Ό κόσμος γνωρίζει δταν ιδή την
μενο: είς την Κ0λ»5ΐ, Ιχερναν αιίς μαμά σου, ότι επέρασε τά τριάντα.
μέ?ας νάϋ, χώς ύχάργβί 'άναλογία —Αϋτό τής λέγω κ' έγώ, άλλ' έ-
μ,τ,0 άλατοςκαί τ^ορίας %?&>%£ %™££*$£
κα', χως ενα στίγμιαίο ιτφαΛμα β εν κορίτσι.
μχορεί νά τιμωρήτα! αίώνία.
Οί χαχάϊες, οί «νάϊελφοί τοι»
άντέλε<αν στέν €Χ!=ίκτ, ούτον δικα 'ττήν. Ένας ά~' αύτ>ΐ»ς τοΰ είχί
«Φίλε μοι>, ο5τε έγώ χιστεύω χβ-
, 'στότερο <ττήν Κόλατί.Ώς τότο εί ναι κάλι κατ φ.ρόνίμο ό δοϋλός «τας, ί ράφτης τας, ό κο^ντο^ρβς σας νά ""·'■— οτ' αύτην)). , -Γ"··· "■· Ί·«Λ.Ϊ!βΙ. Ο! Αί" ■Τ-;(ν.. « Ελληνες ^ζντάσθηχα-; -ο:νε; αετα θανατον. Κι' » £λονς ,τοη« ??3·»«»ς >.»ΰς χοΰ ννωΐίζο^.
ύπολόγιζαν μόνο τής; χο:νές το5 κό-
σμου αυτού
σμου
-Διά νά
νά
έκείνο το ίποϊν*
θώ-ΐν κ»! εττΐί'τα νά κά
ή
?! γΐ).β;0
»; νά όχοκοΐ'νετα! ότι ■χίττί^ει, βϊ·
άί'ζόίζχενος χάνω σέ μ&ρΐχές <τκοτε:- ΐές' χε;:κίχές βΐβλίων χώς ή Κό- Λ~;,- -γ.-· * είνατ: δτ,,Άίθύ^γϊτια των άρ χαί'ων Έίρα'ίχών νόιων, τοό Λε^ϊ- τΐκοθ, τού Δεκάλογον. Ό συγγρα¬ φεύς των νάιων -αυτών οίτε μ;ά λέξ! δέν λέγεί χοϋ νάχγ; Ιατω κζί την πΊζρ·»Λ'κρή άναφορά χρός της Ο: ΦαρισσαΓο; κ«! οί Έ<—ίί ο5 Έίρα'ίκοΰ |9να>ς 6ρτ,·κατν αί
μ<« μόδ^ς, τού μνωμ,ίν -/.ϊλήν χρτ}ΐ'.ν των εύ ών μας. —Ό θϊλ<ον νά μηαύνζ τόν βίον -0^, όφίίλί'. νά υντέμνΐ} τέ •Ή Μ.*τ«!«αοςια χαθίστατ τής ,ϊς ένόχοος μέν κατά την νΐ- ότητα, γελείας δέ κατά τέ γήρ«ς αυτών. "Οταν ταν Γ------ χρεχεί να τας σ-Αεψείς μας. Ό- έν 5λέο·ω τής οΐκο- ,„ -■'■;■* >«" μ<»ας, χνί ν£ ^ροαΐχ^^ τάς έκφράΐεις μας. ίικου των γί»ΐτβ». ^ , , , —«Ύχαρχει μία μόνον τ^ναίν.ϊ Το δό-^χα »τέ εΐχί χεράϊε! άτο π05 ε[ναί χροωριομένη γιά τέν κα- •ηΐς "Ελλψζς στοΰς Ρωμαίοος κι' 6ενα μας· άν 3έν την σνναντττσωμεν, &π' αύτ»ο; τέ. χ'οθέτησαν «ί Χρι- δλη ί; ζωή μας χάει χαμένη, στιανθϊ. —Ή μ.εγαλη;τέρ3Γ άνοησία των ^ Πλϊίττο'. χατέρες τής Έκκλη- άνίρών είναι νά νομίζοον, δτι ήχαρ- (»ιβς ίέν χαρεδίχ^ηκαν καβόλον τής θενία είνιΖ! έντϊμότης. ,βίώνίες τ!αω?85ς. ( ( > —-Καί τά σκΛλίά χερ-.γελοί
Τούς <ρα!ν6τανε γελοΐο τέ νά χβί- τον λύχτθν σάν γεράση. εταί ενας φτα^χές άνδρωπβς ο-«ν _,Ο[ ^είς'φ'ίλόσΐ.φοί φβδούνται ιν άχτντα. έχίίδή ε!χε κλε- -οχζ, Χΐ5!~ότείΛ« ..------ '-■■■- " " ψε<, μ;ά Το·3 ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΤΛ ΚίΠ τού ηη\ βάχεκ.. βεβαία, ίχό:: λοΰν γιά τόν Άγιον Οίμί-..,, τ??οττά·π) των κ-Λτ,/ών,'χΐί'^ ίάτος των Άρίεννών. εχοντι: ! "Αγιο Στχντΐ χνό^ίτχ α:: | τω.. Κά&ί χρόνο έγώ τ·ν γκ>ρτή τοά μ^γάλου αύτο;
1 κ*! κάντα αέ καλή Λντρο:
λ·ες· ίορ-ές τόν 5{ί» στής ίι,
νά '
Ί—τοτών τού Τατγματο: υ-ο ;5ρν;
τ3 δνομί τού. Γιά το^το στήν :ι
οΰ·υ χαϊ βτήν «υνείίτ,τ! μο^. «
ναίος κ'^νηγό: - ' η, τολί»
μέ το ττί^ρο στο ιλζ-χιλ.
Μ ά άντί νά σνζητηςω το αψρ!
αΰτο τής Φιχΐικής Ιίτδράς, ί$ι
τρέύατέ αο^ νά σ5ς ί'.ηγτ,βώ όϊ
τράγμ7 «5» βί$α έ α ί
η τίμωρία
, , ... και το
αε α-ε!ρη &ύχχρίστησι>
ΟΐΛως εννοΐαχ— χώς δέν «-
«^Λ Ό οκ&λος τού χϊίο^
-ά μάτια.
Μιά α«ρα χοΰ μοϋ εί-/
«ι όλα μου τά σκάγα, χι
στηκ* μχροστά μσ> Ινα θχ^*ΐ!
έλάφ: χοί» ιτάθηκϊ καί μέ χόττίζι
βτά μοίτίϊ μέ τέτοιο θρά«ς καί α:
δ«ος τόσο χροκλττκκό, λΐς /.ϊί ί·
ξβ«ε χώς δέν εινα -ε:ά —>ρομβ-
χικά. 'Ενω μ' έχντταζε μ' «Α Ι
τον τρό—3, γέμισα τέ τοι>?ί/
μέ χ.θη<κθ!ίτο"υΓ χ,εραιβ-ιών. ν.χ 2είχτα κατ«μί»σΐς στέ αίτω- ζώον, άνάμεσα στά ^^έ ταο ·άρπΐ· Αύτέ ταλατ^·;ε·'ίΘτ,·/Λ αιά ΐτι-ιιί1. Υ!* τ; Β?ϋ γτ^^^.^^ ρ, τ καυγίς στής έκλογ Στήν Π λάκα εν* 6ρβίυ 'Αρχίζβι ντ' «λες τής μεριέ Μά ά έ ρχίζβι ντ' «λες τής μεριές Μιά μάν_η έκ τού ββϊίάδη. αίώ της σίϊερόχορ'ίίς - Κι' άνοίγω έφτά κα: εφογε μεσ' ^-· τ(^ ίεντρα. «' θλη τ·α> την γρηγοράϊα κου «οΊν5
στά χόί>α τού ό φοβός.
ΈνΛ^ή έυό χρόνΜ ίκττίίΐα ίεο
τγρ» σ^νάντησι αύτη,, κονηγούσ* μ:«
μερά ττέ ίίιο 3ά—ς, δταν ξα?ν:χα
ε^ νά^ -αρο^σίίζεται μχροττά μ«ϊ
■—9ά τέ χιο—έψετε:—Ινα Οα:α*π»
-Λ·*!"·, χου εφερνε φοτρωμΛ^ ϊΜ
κεφίλ: τού αίά ώ:αιότατη Ί.ι^ιτ.ί.
Λ η¥ΓοΤρΤ ι λ
^ Δϋό φορές —εροοϊν ή μελΐϊτϊ «-
κοντβ -ττμ κ«ί δυό φορέ: *η·
ριχκκ— τέ άνθος τής άαη-ϊαλιας.
Ητανε ά*ο τά κώαατα τοϋ «-
Ρϊς χοϋ τάραφ μέ φτε-ρά το^ «
εντομο, καί κυνήθ^αν τά ρβϊοβλά
άν&Μτεταλα. Ήτανε έρωτι/ος "'-
ος; Ποίος ξέρβι! Μίά «ορά, υ«ν
?^γε καί τή ίεύτερη φερά τ, <>^
ΐι—α, ΐ(χε χάσει τέ χρώμά τ^ "'
Έκίΐνος
-/Ρήμα> ^^ «^ το
Ό Μχλοΰα κάνε; τέν —ΐ-ρί—ατέ
; στέν Ντωίίλλ Κ» ί
τ^ στέν Ντώίλλ ν™" ^^^
τοο -ί« 1>τωϊ^λ. Κα~θίος Φί')0.
Ρ*ς τ εφ4ρ£· · *ν·-*5 *ε-
δτι
^1 τ» την ζωή.
* * »
ε&ε' τ!
_ νάτει τέ /ΐώαά
-». 31ου φανηκε μαραμενο.
^ Μά νά —;ύ ξαναγύρ'σε, τρίτη φΐ-
Ρ« ή μ$λ!στ·7. Καί κάβισε στέν ανβό.
Γαργάλεψί μέ τής -~οί(ΧΓΧ('5ες της
τά στ—ιόν-2 τού, φτεροχετα^ΐ μ·^?
^ή μυρωμενη στεκράνη, χάί3εψε μ:
το κ«φαλάκ'. της τόν 5χε?ο κίί Ί®~
νοντας τή ^ονρίτσα ττ,ς ώς τά ί$Ά
τού χοϊί'σκου, εκανε τέν άνθέ να
"κ>λ·άζη άττέ έρωτικό ΐχατμο.
'στεία χέταξεν ή μέλισσα άνϋ-
τήν
ό.
ΛΑΖΑΡΟΣ
ΜΊΤΪΪίΣ
Πβλδ ώΤαί, τ
τέ
^ ο τέ χροσχέφαλο
Αγβ—ΐς αεγαιλάχ-ϊρ-ες. έλζ
φημερίς, νυχτιές ή3ον!κες
·
όλόχλε'.ττη τής βύτ^χίας τή β^ρ2·
• * »
'Λγοτχϊς, τής κϊρδιίς χαρ'^νο μ>?°
55" «3 -Λορμί άνα3«6ετ·5 τής νιοττ;».
γ*ιά' στήν άγκαλίά
τής αγάχης μόν τής
Μ. ΚΑΛΛΟΧΑΙΟ-.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-- ΚΥΡΙΚΗ, 19 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
* ·········
Μ·····««4·««.»4·····-·Μ··Λ·-·*-·£···
ΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
* ·········
Μ·····««4·««.»4·····-·Μ··Λ·-·*-·£···
ΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
*«ν· χρειάζεται φόδοβ είς τό σακ-
κάκι, λέγει ή μόδα τής έποχής.
νίνονται άπό μεταξωτά η άλλα ΰ-
Τασιιατα. Τό ανωτέρω σχέδιον εΐ-
οι >| τελευταία λέξις τοϋ Παριβι-
οΰ συομοΰ. Τό σακάκκι είναι άπό
οχ/ιη ταφτά, χονοί: φόδθίί. Τό
<»πτάι είναι θαλασσί μέ κόκκ»-
να «νθη.
Τα τρία κι<ρι«)τερα χρωματα των γυναικείον φορεμάτων κατά τό ερχόμενον Θέοος θά είναι:
Χθώμα ροδάκινου, χρώμα καΛαροϋ ούρβνοϋ καί πράσινον χρώαα τοϋ Νΐίλου. Μέ αύτά σννδυ-
όζθνται διάφοροι άποχρώσεις καί συνδνασμοί χρωμάτων, άς πρασινοκίτρινον, γαλαζοίΐράον
νον, πορτοκαλΐ αέ κόκκινο, κόκκινο μέ τοιανταφνλλί καί ςρς>άουλα, ή άσπρο μέ διολετί. Διά τα
κοσμήμστα τα ϊπικρατέστερα χρ<όματα είναι ακονα μαρίνα, τοπάζιον, άμέθΐΌτος καί κορά
λιον. Άριστερζίτ γυναικείον φόρεμα άπό κοε.τ χρώματος ακουα μαοίνας, μέ μπλέτες. Είς το
ιιτοον νι^ατκϊϊον ^φόρεμβ. ά.τό κρέ^ι χροιαατος .σαοτοϊζ, αέ μπολερό καί φοΐΌτάνι μέ φαρ-
;υτα/?ιιδί; ' 4士4, ΐΰΐο γι·ναοίεϊον φόρεμα ·ύ.τό κρέπ πορ<ίυροΰ χρ<>>ματος, μέ <{αρμπαλ7 ά-
δες καί κο/λάοον έν είδει μπέρτας.
Αί γΐΛΌΐκεΐαι ζώναι είναι τώρα τοϋ
συριιοί. Συνειΰϋονται είς επανω¬
φόρια καί είς τάς έσθήτας. Κάθε
Άμϊρικανική έορτϊι πρέπει νά τι-
μαται διά ιδιαιτέρας ζώνης, λ. χ.
πράσινη διά τα Χριστούγεννα, λά-
βαντερ διά τύ Πάβχοί, ζίόνη μέ εΐ-
κόν«ις πυροτεχνημάτοιν διά την 4
Ιουλίου καί οντω -/ϋθεξής.
■->
£__ν
184
..εριδέραιον „ _ .. .......
δια άσποου καί μαύρου χρο')ματος. Είς τό κέντρον υφασμα μέ μοντερνα σχεδια.
^π/.ουν γυναικείον ψόρεμα τής ί-
ζης απο ιιεταξωτήν κ©έπ μέ κολ-
Όρον άπό τό ίδιον ΰ—ισμα.
γιιναικϊϊο έπανωαΌρι, χωρίς
γ<Λ»νοοι»α. Κσ^.ον πρό .-«ίντ«ον διά
ϊ'δ
Ί\Ό 5Ε0ΤΙΟΝ5
5Ε0ΤΙΟΝ Τ\0
δΓΝΊΌΑΥ. ΜΑΥ 19, 1929.— ΥΟΓ.. ΧΥ. Χο. 0136.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΛ-ΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΧ.
ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΘΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ
«II
οος τπιήν τής ναλλιτίοας
|τρι'ς — τής μητρός σας». ΑΓ'Τ-!,
ί-ίναι τό ρητόν, τό οποίον γη^νχτν-
φίιΐει τόν οπ'ισΐον £ορτ«ΰ|.ι<>ν ττν.
"ΐήιέο-χ; τή: Μήτρος /αν* την δ?ν-
Κπρι:ικι;ν τοΰ Μηνός Μοίον
Φιλόστοργον υίοί ναΐ θυγατί'ς1·;
ττν ηιΐϊοαν αιτιιν
6'νίιη πρό; ?κί~ήλιοοΊν
νηχ,διά τάΐ ί·π*ρ αυτών ο, ροντώα:
τής γυναικός ,ήτις τού; έφερεν τίς
τόν κόσμονν.άΐ'ήγρυτντο^ν «π' αΰ
τών'νάτά τάς ημέρας νσΓτάς ντ-
οί Λιατεΐλ'ό'ΐίχθι ·:τ';-|λαι έντο'ειαι τοϋ ίΤΡθΐορκτΐιοΓ οι·-
ρον ότι πΓ/λα'ι γνναΐκρς δ*; ρίνοι | ναδροίϋονται εως οτό> *τ}αΓτι->υν
καταλληλοι όπως νί-ίνοη μυ,τέΐ.>". | τα οεσιια των '·ιέ τό άποηΊλπτια δ:ι
η
"Οτι ΐ^
μ|
-κακήν 'ΐσ*Λ(·ν, ;ιΐ?-! ί'/.Τίλοννται
τα. Υπάρχον ν άλλαι ιιητέοες, π«-
ΤΐνεΓ ν.οταστρειτθνν δ.τι νπλόν ευ¬
ρίσκεται τι; τόν χοιρακτΓ)Γΐα κ'νν
' ^
ρά καλήν επιρροήν επί των τέ/ Ό'ν; Συνεταί ιιι
το>ν. Κ αι
ϋαιγΐιβο;ία | τα, Μτι ,διά ντ'/ τΤ
Ρΐ ί!
το>ν. Κ αι >^έν ν.τάι,.χπ ϋαιγΐιβο;ία | τα, Μτι ,διά ντ'/ τΤναι «Ι-.τι/ΓΪ? ·ΐι]-
ό'τι ;ΐί'χρι; ενός βαΟαοΡ'τοΐτο εί-! τέθΓ;^> πρ-τει να ιιάίίονν Λ'α ί)ΐίΐ»
ναι σλτ)9εί. ^ ~- *- * | ^ύνουν τάς η·ρρ*"είας των τόννον
Ββί ΐά
παιδίίον. έπιδεικνΊΌνσι .τογγ
ες άντιλαιι&άνοΛ-ί'^Ρον αϊ'στηρότΓτα -/αί
:1πττι/:ΐ? ·ΐι]-' σαι «ντά ?ιά μηδαμινά -
ε.: α"-1 των
ημέρ
ς τής; παΐοικής το>ν ήλι>.ίας.
Ή Ήιιέρα της Μητρός- άνον
τιρ"ρητο)ς είναι εν τονϊοτχ/όν είς τα
τινρ; δέν κστσνοοΰν τα; πρ·/νυατ.-
'/άς Γ'Λ'άνκας τη; πβΐδιχ.ής ηΛΐ'/ία;
? α,ατα
Ό Σολοιιών μίαν ΤΌθά είπεν
6 > ί ί
Άνθη διά την Ή·ι-ιαν τη: Μ'
τρό; είναι λομ.τοά σ-'Πΐ"- -"'
τοότεοα διιο; είναι τα ν.σ)η ^ν
τα ό.τοϊα αξιοί ΐ'ίοί ναί ίΐ'"»Τ.
ρε;
ς είς ιη'ά-ινησιν τη: ι
Διότι όπισθεν πάση1"-£>ν.
•ς δεν γνωρίΓοννν^;ί<}(Γ/"5>ς
τάς ίΓωτικο: δννσμρις, αι όποΤοι
Οέτοιν ϊϊς -κίνησιν τά^ ηαοτς -/ρΐ
οα^ ναι νεαοπς καοοισς.
ρ
Κ«τά συνέπειαν εί- τι α; ον/ίη:
οίσθπίατα των λ^ιονο.ίνΓον τί- '^^ανηνται ιιετοα πτος π£Γ ή ά^ αθότΓΓ ναί ό σεβα-
ρμός πθο: τού; γοντΐς, σνχνακις
λησϊιονοΓντε*.
. Είναι να,λόν ότι ωρίσθη ιιίο ί|-
μέρα νατ<) την ότοίαν ανδρες νη νυνάΐ/ες έν-θΐΗΐοΐίλται πόλιν τοΰς ησΐ'χοιτ τοότους των ιιητέρνΰν τ·ον ν.αί την ιχΐ'άτην τον. νιας ρ ότι ιιρρΐ'/αί ιιητερε^ ίΐναι Παρετηρήθη ότι σΐ7.νότατα οί χειρότεροι ν.ανονρνοι π·ροερχρντοι άπό οί/ονενείας. ό'που αί μιτΐ>Γ>εί
■/αί οί πατερΓς έξασκοΰν τιν αί'
οτηρότερθΛ' ελεννον ε τί πάσης
τοά|?(ο; τοΰ αύξάνοντΌς ταιδίον.
Ως σιπ6αίνει είς
απαγοοεΐ'σι; των ττοτων, αι μεν*,<- τερον τοΓ· τ τα τε /.να των.' "Οτι σνχνάκι: δι<χ τίς έ ως ■ύνρΰολικης «ν<»θότΐ)τθΓ, αί ιιητρ'ρες κά'ΐνουν τα τέ··να τοη- ιιι- γα και ,χσΊΐεντ/σ, (ΐχι^ανη ο- τοος αντιστοΰν είς τόν (';Ίνσ της ζίοΓις. Τόπον πολύ έξσρτο')μενα α;:·ο τα σχοινιά τής πίοδιοίς; της ό'οτε ·θ·ι< τΐναι καθ' όλον τον βίον τνν ο-Τι- σθοδροιικά άντί νά ποοχο)ρονν ιιι ίξοτσκεΐται ή ανστηροτάτΓ τα ;ιέτοηα ν»|·η?ά ναί τούς ό [η λά'ΐποτας πρός ενθοξα κ «4ια ·>η; απαΜα·'ης ν» πί'ΐοι-
(ον έκ τοΰ φό(Ίον' ναί τοΰ ιιϊσοΐΌ;
ον είς
λ
ί)ό σιντϊΗσομον είς τηγ,π,ςοα>νο-
γήν,τσΰ νίόυ πολιτισ'ΐον.. , "Α.ν
ίθ
ή
ίϊΐ'νηθαιΐΐΡν νη*&)#ΰ£ν τα
είς νόσμον, οπου θά είναι,
ΰά τ' «ιαλλαεακιεν οντοικίτία^ ί·/
παντός πόθον τρός τό ιιϊί5θς·-
Αΐτός είναι ό τρό.τοΓ* ·ιέ τόν
,ότοϊον άνατρέφοααι Ιιιτυ/ώ; τα
ή ό '
τέκνα
Γηιιερον, τροπος ίπ*νο°ι- ηα;
Ός ν.τό τοΰ κ. Α. 5. Νέ,λλ Έρίότησις διά τάς
ό'πτι; ϊγει ιιελετήστ) σοβαρώς τΰ " —- Τι νάανετε οπ<% ίι'ΐτηιια τής άνατροφτ}; «δνσ/ΐό'-·,^»' Γ/|ιαι τής άνάτης των τέ^ν* ν 5.ιά.τό λόιον οίττΰν δέ ^ 'ναρι-ίραλα. Είναι αί είώδίΐ: ί'»'Γ δεσααι τό";ν νολκν ?ρν«ν ι<>* ''.
ραίων ' φιλοδοξίαν τον )νπ?*
/οηακτΓ.οος τής τιμιότητοί/'.
τή; Ρίλι/ρινεία; τΓρ *νιοιοτ^Η
τή; ρίλι/ρινείας. .
ί-ηρεοίαϊ 5ισ τό καλόν ~? «' ']™|
τότητος. τής σταθεοάε εΓθΐ;·'11- ,
Έοώτησις διά τοίς νιο^ ' '
—- Πώς'έτιιιήοΌτε τί·ν
* ΤΟ ΜΙΣΟΓΕΜΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Η ΜΑΚΡΥΤΕΡΗ ΟΧΘΗ
Λαχτα:ώ νά χάγω έκ,εΐ στή μα-
ν,ρντίρτι δ/Θτ) το5 χοταμοϋ. "Οπο.1
Ικείνες ν δάί/ες είναι ίεαένες στή
ί^ων.
"Ο'~υ άνδρες %ζ.ρνοϊ>ν <ττής κες «υς τό π?ωι μέ τ' αροτρα στής ιτλάτίς τοος νά σκάψς/^,τά μακριι- νά χω.5ά·5:α τοας. — ' "4* Όπο^ ο! βοονοΐ των άγβλάο^ν ν.άνο^ν τα, Α"1 ίτχύ δλο'. γορίζοον χίσω στο ύ δ-ράϊί*, ά$;νοντας τα νά ύλάζ ό ί μ μ γρχρ Μη-τέοα. αν 5έν σέ πειράζτ; θά '.θ.,^οϋτα νά γίνω &2ρκάρΐ}ς γιά πί:73Τχα όταν λώ Λένε πώς ΰπάρχονε ιυαράξενες λιμνοΰλες κρομμ,ένες πί<τω άχ' έκεί- νκ; την άψηλή δχθτ). "Όποο κοπάδια ■άχο ·άγρι&«!πΐΐς ερχοντα;, δταν οί ί·ροχές -βύουν καί —>κνές ·καλαμιές φυτρώνουν γύρω
στής δχθες οτγ&ι; νεροπούλίθτ άπο-
θέτο^ν τα α«γά τους.
"Οχοο μπεκατσίνια μέ τής άε:-
Χίν/;τες ούρες το^ς άτοτντΓώνοΰν τα
μ!%?5ιί7τ'κ.ζ ίχνηΓτών*πΊ>δ«ρ!ών"τοι;ς
-άνω στήν κ^αρή, μαλακή λά<—τ). "Οζο> το 6ρ«£ν τα ψηλά χορτά-
ρ·α 3τολΐ3μ'έ'να μέ λθκρία άπδ ά'σιτρα
λθϋλθϋ?:α προτκα.λοΰν την β^τΓνβ
το5 φεγγαριοΰ ν' άχλωί'ή πάνω στά
κόματά της^
Μΐ,τίρα άν δέν αε -ειράζγ; θά
ίπΆ^ι^ζχ νά γίνω έαρκάρης στή
δάρ·/.α γ-.ά τό ιτεραίςΐμα δταν μεγα-
λώσω.
,θά περνώ καί 6ά ξαναΐΡΐρνώ «πό
οχθη (71 ο'χτ>τ), κι' 3λα τ' αγοράκ!»
/α: κοι,ίί'τσΐα τού" χωρίου 8ά παρα-
ξενεύ<όνται μέ μενά την ώ?χ ποί» θά κάνουν το μπάνΐο τοιις, "Οταν ό- ηλίος δ.ρο(σκελώνγ; στόν ΐλευ-ηζΐί^'.άτικο οΰρανό καί τό -ρωί ύττοχωρ^ στό μεστιιέρι, θαρθώ τρε- χάτος σέ <τένα λεγοντας: «Μητέροτ χε:νώ!» · "Οταν ή ήμέρα τελειώντ) κι' οί σκ;ες σ^Λμα'ζεύωνται 7.άτω ·ά>ιτο τα
ϊένϊρα %α γϋ:ίσω χ&ΐω κατά τό στ»
ρούπωμα.
■ ^ Π ότε δέ θά ^άγω ά—ό <τένα ν» χάγω ·ΤΓη χωρ α γιά νά ίουλέψω οχως ό ^τερας. Μητέρα, αν ίέν « χειρός θά έχ'.Θ>·α.ο5σίί νά γίνω 6αρκάρΐ)ς τής
Βάρν,ας γιά τό πέρασμα, όταν αε-
γαλώσω. · -
ΚΑΒΙη ΤΑΟΟΚ
βίΙΚΕν_ΡΟϋΤ, 1Α— "Ο
«Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται ?1ς
την Οοΐιβη Νβννβ Α
ΑΜΕΡΙΚΑΝΪΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
ΕΝΑΓΕΙ' ΠΛΟΥΣΙΟΝ ΙΝΔθΝ
έκ τής Βη-ς σελίϊος.)
Μίλ?.ερ, πλουσίαν ΆιΐΕθΐκανδος &.
Σηάττλης, ή ύποία εχοεν ενα Ιν-
ιΊόν ΐυοίντ.ιπα τόσον ·θελκτινόν 'όσ-
τε αιτή έγκοΐΓελειψε την νι-»ησ><·{- ον χχχς δ*π&>; έγκολπιοΐδ^η την*Ιδικήν
τού.
"Επί ήιιέρας ή Νάννιη περιήρχε
το άττοίΐιενη των ποδών τ^ν ^ρέ-
ων, λουοιιένη καί πεη>,τ»τοίο"α νν
μΑ'ή πέριξ ΐρρί7>ν πτρων, ίντοΓ των
όπΐοιίοον έΐριοίπτοντο μι^ροί 6ώλοι
ε·/, βρασιιένης δρνΓης, λουαιιένη πά
λιν καί κάα·.νουσα πρρίεονα πρ-ίγ-
ματα παντός είδους χάριν τνΰ π·^
νοιιίου τοΰ νά καταστή ιιία έκ τϊ"λ·
συζι'γων τοΰ χονδροχείλου Ίνδοϋ
Ό πΓοσηλιτκΛΐός τη; ποοφανώς
ήτο τέλειος. άλλ' ό κόσΐιος άΛο
πόσον καιρόν ιιία 'ΑμέρινπνΙς
μένη εί>χαοιστημέν^ μετέχοντα
ών τιαών μετά πολλο)ν μ
σι·ζνν(ον. - > ■ -,
Ή Μπίττη ΚοΡρλε, 18.ίτ"
τσΰ Βαρειοδιτιν.οι υ
τής Άνατολής, τόν νπαα'δοει ^1 ^^
ιιετέβη εις την χώρ«ν τον, «*{■*>^
παρίλ-βε πολύς χρόνοςκβΐ -
οτρεψεν όπως διιιγηΌτί τα-π0
τά'τη: είς ενα δικαστήν ν/
ν.τήστ) την Αμερικανικόν
νειάν της. , ν \τ '■
Ή Κοοίνν,'α Άλή, νεσ ε;χ Κ ^
φορνίας νπσνδρεί'θη Ιν^°ννς
«καλόν. Άλλ' αύτοι ι
αλόν. Άλλ αύ ^γν
ίιά πολιτικόν νάμου, ζώσιν ?ν ·.
ΐιρριχ «αί ε(ος τώρ» είναι «·>
Έκλεκτα διδλί» έχ*!
Βιβλιοπωλείον τού «ΈΟνι*»
5Ε0ΤΙΟΝ Τ\0
δΓΝΊΌΑΥ. ΜΑΥ 19, 1929.— ΥΟΓ.. ΧΥ. Χο. 0136.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΛ-ΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΧ.
ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΘΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ
«II
οος τπιήν τής ναλλιτίοας
|τρι'ς — τής μητρός σας». ΑΓ'Τ-!,
ί-ίναι τό ρητόν, τό οποίον γη^νχτν-
φίιΐει τόν οπ'ισΐον £ορτ«ΰ|.ι<>ν ττν.
"ΐήιέο-χ; τή: Μήτρος /αν* την δ?ν-
Κπρι:ικι;ν τοΰ Μηνός Μοίον
Φιλόστοργον υίοί ναΐ θυγατί'ς1·;
ττν ηιΐϊοαν αιτιιν
6'νίιη πρό; ?κί~ήλιοοΊν
νηχ,διά τάΐ ί·π*ρ αυτών ο, ροντώα:
τής γυναικός ,ήτις τού; έφερεν τίς
τόν κόσμονν.άΐ'ήγρυτντο^ν «π' αΰ
τών'νάτά τάς ημέρας νσΓτάς ντ-
οί Λιατεΐλ'ό'ΐίχθι ·:τ';-|λαι έντο'ειαι τοϋ ίΤΡθΐορκτΐιοΓ οι·-
ρον ότι πΓ/λα'ι γνναΐκρς δ*; ρίνοι | ναδροίϋονται εως οτό> *τ}αΓτι->υν
καταλληλοι όπως νί-ίνοη μυ,τέΐ.>". | τα οεσιια των '·ιέ τό άποηΊλπτια δ:ι
η
"Οτι ΐ^
μ|
-κακήν 'ΐσ*Λ(·ν, ;ιΐ?-! ί'/.Τίλοννται
τα. Υπάρχον ν άλλαι ιιητέοες, π«-
ΤΐνεΓ ν.οταστρειτθνν δ.τι νπλόν ευ¬
ρίσκεται τι; τόν χοιρακτΓ)Γΐα κ'νν
' ^
ρά καλήν επιρροήν επί των τέ/ Ό'ν; Συνεταί ιιι
το>ν. Κ αι
ϋαιγΐιβο;ία | τα, Μτι ,διά ντ'/ τΤ
Ρΐ ί!
το>ν. Κ αι >^έν ν.τάι,.χπ ϋαιγΐιβο;ία | τα, Μτι ,διά ντ'/ τΤναι «Ι-.τι/ΓΪ? ·ΐι]-
ό'τι ;ΐί'χρι; ενός βαΟαοΡ'τοΐτο εί-! τέθΓ;^> πρ-τει να ιιάίίονν Λ'α ί)ΐίΐ»
ναι σλτ)9εί. ^ ~- *- * | ^ύνουν τάς η·ρρ*"είας των τόννον
Ββί ΐά
παιδίίον. έπιδεικνΊΌνσι .τογγ
ες άντιλαιι&άνοΛ-ί'^Ρον αϊ'στηρότΓτα -/αί
:1πττι/:ΐ? ·ΐι]-' σαι «ντά ?ιά μηδαμινά -
ε.: α"-1 των
ημέρ
ς τής; παΐοικής το>ν ήλι>.ίας.
Ή Ήιιέρα της Μητρός- άνον
τιρ"ρητο)ς είναι εν τονϊοτχ/όν είς τα
τινρ; δέν κστσνοοΰν τα; πρ·/νυατ.-
'/άς Γ'Λ'άνκας τη; πβΐδιχ.ής ηΛΐ'/ία;
? α,ατα
Ό Σολοιιών μίαν ΤΌθά είπεν
6 > ί ί
Άνθη διά την Ή·ι-ιαν τη: Μ'
τρό; είναι λομ.τοά σ-'Πΐ"- -"'
τοότεοα διιο; είναι τα ν.σ)η ^ν
τα ό.τοϊα αξιοί ΐ'ίοί ναί ίΐ'"»Τ.
ρε;
ς είς ιη'ά-ινησιν τη: ι
Διότι όπισθεν πάση1"-£>ν.
•ς δεν γνωρίΓοννν^;ί<}(Γ/"5>ς
τάς ίΓωτικο: δννσμρις, αι όποΤοι
Οέτοιν ϊϊς -κίνησιν τά^ ηαοτς -/ρΐ
οα^ ναι νεαοπς καοοισς.
ρ
Κ«τά συνέπειαν εί- τι α; ον/ίη:
οίσθπίατα των λ^ιονο.ίνΓον τί- '^^ανηνται ιιετοα πτος π£Γ ή ά^ αθότΓΓ ναί ό σεβα-
ρμός πθο: τού; γοντΐς, σνχνακις
λησϊιονοΓντε*.
. Είναι να,λόν ότι ωρίσθη ιιίο ί|-
μέρα νατ<) την ότοίαν ανδρες νη νυνάΐ/ες έν-θΐΗΐοΐίλται πόλιν τοΰς ησΐ'χοιτ τοότους των ιιητέρνΰν τ·ον ν.αί την ιχΐ'άτην τον. νιας ρ ότι ιιρρΐ'/αί ιιητερε^ ίΐναι Παρετηρήθη ότι σΐ7.νότατα οί χειρότεροι ν.ανονρνοι π·ροερχρντοι άπό οί/ονενείας. ό'που αί μιτΐ>Γ>εί
■/αί οί πατερΓς έξασκοΰν τιν αί'
οτηρότερθΛ' ελεννον ε τί πάσης
τοά|?(ο; τοΰ αύξάνοντΌς ταιδίον.
Ως σιπ6αίνει είς
απαγοοεΐ'σι; των ττοτων, αι μεν*,<- τερον τοΓ· τ τα τε /.να των.' "Οτι σνχνάκι: δι<χ τίς έ ως ■ύνρΰολικης «ν<»θότΐ)τθΓ, αί ιιητρ'ρες κά'ΐνουν τα τέ··να τοη- ιιι- γα και ,χσΊΐεντ/σ, (ΐχι^ανη ο- τοος αντιστοΰν είς τόν (';Ίνσ της ζίοΓις. Τόπον πολύ έξσρτο')μενα α;:·ο τα σχοινιά τής πίοδιοίς; της ό'οτε ·θ·ι< τΐναι καθ' όλον τον βίον τνν ο-Τι- σθοδροιικά άντί νά ποοχο)ρονν ιιι ίξοτσκεΐται ή ανστηροτάτΓ τα ;ιέτοηα ν»|·η?ά ναί τούς ό [η λά'ΐποτας πρός ενθοξα κ «4ια ·>η; απαΜα·'ης ν» πί'ΐοι-
(ον έκ τοΰ φό(Ίον' ναί τοΰ ιιϊσοΐΌ;
ον είς
λ
ί)ό σιντϊΗσομον είς τηγ,π,ςοα>νο-
γήν,τσΰ νίόυ πολιτισ'ΐον.. , "Α.ν
ίθ
ή
ίϊΐ'νηθαιΐΐΡν νη*&)#ΰ£ν τα
είς νόσμον, οπου θά είναι,
ΰά τ' «ιαλλαεακιεν οντοικίτία^ ί·/
παντός πόθον τρός τό ιιϊί5θς·-
Αΐτός είναι ό τρό.τοΓ* ·ιέ τόν
,ότοϊον άνατρέφοααι Ιιιτυ/ώ; τα
ή ό '
τέκνα
Γηιιερον, τροπος ίπ*νο°ι- ηα;
Ός ν.τό τοΰ κ. Α. 5. Νέ,λλ Έρίότησις διά τάς
ό'πτι; ϊγει ιιελετήστ) σοβαρώς τΰ " —- Τι νάανετε οπ<% ίι'ΐτηιια τής άνατροφτ}; «δνσ/ΐό'-·,^»' Γ/|ιαι τής άνάτης των τέ^ν* ν 5.ιά.τό λόιον οίττΰν δέ ^ 'ναρι-ίραλα. Είναι αί είώδίΐ: ί'»'Γ δεσααι τό";ν νολκν ?ρν«ν ι<>* ''.
ραίων ' φιλοδοξίαν τον )νπ?*
/οηακτΓ.οος τής τιμιότητοί/'.
τή; Ρίλι/ρινεία; τΓρ *νιοιοτ^Η
τή; ρίλι/ρινείας. .
ί-ηρεοίαϊ 5ισ τό καλόν ~? «' ']™|
τότητος. τής σταθεοάε εΓθΐ;·'11- ,
Έοώτησις διά τοίς νιο^ ' '
—- Πώς'έτιιιήοΌτε τί·ν
* ΤΟ ΜΙΣΟΓΕΜΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Η ΜΑΚΡΥΤΕΡΗ ΟΧΘΗ
Λαχτα:ώ νά χάγω έκ,εΐ στή μα-
ν,ρντίρτι δ/Θτ) το5 χοταμοϋ. "Οπο.1
Ικείνες ν δάί/ες είναι ίεαένες στή
ί^ων.
"Ο'~υ άνδρες %ζ.ρνοϊ>ν <ττής κες «υς τό π?ωι μέ τ' αροτρα στής ιτλάτίς τοος νά σκάψς/^,τά μακριι- νά χω.5ά·5:α τοας. — ' "4* Όπο^ ο! βοονοΐ των άγβλάο^ν ν.άνο^ν τα, Α"1 ίτχύ δλο'. γορίζοον χίσω στο ύ δ-ράϊί*, ά$;νοντας τα νά ύλάζ ό ί μ μ γρχρ Μη-τέοα. αν 5έν σέ πειράζτ; θά '.θ.,^οϋτα νά γίνω &2ρκάρΐ}ς γιά πί:73Τχα όταν λώ Λένε πώς ΰπάρχονε ιυαράξενες λιμνοΰλες κρομμ,ένες πί<τω άχ' έκεί- νκ; την άψηλή δχθτ). "Όποο κοπάδια ■άχο ·άγρι&«!πΐΐς ερχοντα;, δταν οί ί·ροχές -βύουν καί —>κνές ·καλαμιές φυτρώνουν γύρω
στής δχθες οτγ&ι; νεροπούλίθτ άπο-
θέτο^ν τα α«γά τους.
"Οχοο μπεκατσίνια μέ τής άε:-
Χίν/;τες ούρες το^ς άτοτντΓώνοΰν τα
μ!%?5ιί7τ'κ.ζ ίχνηΓτών*πΊ>δ«ρ!ών"τοι;ς
-άνω στήν κ^αρή, μαλακή λά<—τ). "Οζο> το 6ρ«£ν τα ψηλά χορτά-
ρ·α 3τολΐ3μ'έ'να μέ λθκρία άπδ ά'σιτρα
λθϋλθϋ?:α προτκα.λοΰν την β^τΓνβ
το5 φεγγαριοΰ ν' άχλωί'ή πάνω στά
κόματά της^
Μΐ,τίρα άν δέν αε -ειράζγ; θά
ίπΆ^ι^ζχ νά γίνω έαρκάρης στή
δάρ·/.α γ-.ά τό ιτεραίςΐμα δταν μεγα-
λώσω.
,θά περνώ καί 6ά ξαναΐΡΐρνώ «πό
οχθη (71 ο'χτ>τ), κι' 3λα τ' αγοράκ!»
/α: κοι,ίί'τσΐα τού" χωρίου 8ά παρα-
ξενεύ<όνται μέ μενά την ώ?χ ποί» θά κάνουν το μπάνΐο τοιις, "Οταν ό- ηλίος δ.ρο(σκελώνγ; στόν ΐλευ-ηζΐί^'.άτικο οΰρανό καί τό -ρωί ύττοχωρ^ στό μεστιιέρι, θαρθώ τρε- χάτος σέ <τένα λεγοντας: «Μητέροτ χε:νώ!» · "Οταν ή ήμέρα τελειώντ) κι' οί σκ;ες σ^Λμα'ζεύωνται 7.άτω ·ά>ιτο τα
ϊένϊρα %α γϋ:ίσω χ&ΐω κατά τό στ»
ρούπωμα.
■ ^ Π ότε δέ θά ^άγω ά—ό <τένα ν» χάγω ·ΤΓη χωρ α γιά νά ίουλέψω οχως ό ^τερας. Μητέρα, αν ίέν « χειρός θά έχ'.Θ>·α.ο5σίί νά γίνω 6αρκάρΐ)ς τής
Βάρν,ας γιά τό πέρασμα, όταν αε-
γαλώσω. · -
ΚΑΒΙη ΤΑΟΟΚ
βίΙΚΕν_ΡΟϋΤ, 1Α— "Ο
«Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται ?1ς
την Οοΐιβη Νβννβ Α
ΑΜΕΡΙΚΑΝΪΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
ΕΝΑΓΕΙ' ΠΛΟΥΣΙΟΝ ΙΝΔθΝ
έκ τής Βη-ς σελίϊος.)
Μίλ?.ερ, πλουσίαν ΆιΐΕθΐκανδος &.
Σηάττλης, ή ύποία εχοεν ενα Ιν-
ιΊόν ΐυοίντ.ιπα τόσον ·θελκτινόν 'όσ-
τε αιτή έγκοΐΓελειψε την νι-»ησ><·{- ον χχχς δ*π&>; έγκολπιοΐδ^η την*Ιδικήν
τού.
"Επί ήιιέρας ή Νάννιη περιήρχε
το άττοίΐιενη των ποδών τ^ν ^ρέ-
ων, λουοιιένη καί πεη>,τ»τοίο"α νν
μΑ'ή πέριξ ΐρρί7>ν πτρων, ίντοΓ των
όπΐοιίοον έΐριοίπτοντο μι^ροί 6ώλοι
ε·/, βρασιιένης δρνΓης, λουαιιένη πά
λιν καί κάα·.νουσα πρρίεονα πρ-ίγ-
ματα παντός είδους χάριν τνΰ π·^
νοιιίου τοΰ νά καταστή ιιία έκ τϊ"λ·
συζι'γων τοΰ χονδροχείλου Ίνδοϋ
Ό πΓοσηλιτκΛΐός τη; ποοφανώς
ήτο τέλειος. άλλ' ό κόσΐιος άΛο
πόσον καιρόν ιιία 'ΑμέρινπνΙς
μένη εί>χαοιστημέν^ μετέχοντα
ών τιαών μετά πολλο)ν μ
σι·ζνν(ον. - > ■ -,
Ή Μπίττη ΚοΡρλε, 18.ίτ"
τσΰ Βαρειοδιτιν.οι υ
τής Άνατολής, τόν νπαα'δοει ^1 ^^
ιιετέβη εις την χώρ«ν τον, «*{■*>^
παρίλ-βε πολύς χρόνοςκβΐ -
οτρεψεν όπως διιιγηΌτί τα-π0
τά'τη: είς ενα δικαστήν ν/
ν.τήστ) την Αμερικανικόν
νειάν της. , ν \τ '■
Ή Κοοίνν,'α Άλή, νεσ ε;χ Κ ^
φορνίας νπσνδρεί'θη Ιν^°ννς
«καλόν. Άλλ' αύτοι ι
αλόν. Άλλ αύ ^γν
ίιά πολιτικόν νάμου, ζώσιν ?ν ·.
ΐιρριχ «αί ε(ος τώρ» είναι «·>
Έκλεκτα διδλί» έχ*!
Βιβλιοπωλείον τού «ΈΟνι*»
■η «
2 5Ε€ΤΙΟΝ3
5Ε0Τ1ΟΝ Ι
81'ΝϋΛΥ, ΜΑΥ 19, 1929.— ΥΟΙ.. ΧΥ. Νο. 5136.
ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.—- Άριθμος 5136.
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ή ,οβΜ* τραγωδι* τοΰ νοσοκομείον τον Κλή6ελ«χ Ή -,.οχη
^ έξη^.ούθοτ.σωρε^ε,απ^^ροαπτωματα-ώς τα αποτελέση της καταστροφή,
Πολύ άργά' εν άπό τα θύματα τής έν «ληβελαντ τραγφδίας, κατόπιν
ματαίας προσπαθείας πρός επαναφοράν τού είς την ζωην. Ι α ασφυξιογο-
να άέρια καΐ τό πϋρ έκαμαν καλώς το έργον το>ν.
Άπό την καταστροφήν τού Κλήβελαντ. Πυροσδέσται καταβιβάζοντες έκ των ανωτέρων πατωιιάτων^ τα θι'
ματα των δηλητηριωδων ά,ερίων, άτινα έπλήρωσαν τό νοσοκομείον «Πολνκλίνικ» μετα την έν αυτώ εκρηξιν
"» τό δλοκαύτοομα τής Πολυκλινικής τοΰ Κληβελαντ. Ο α0ι*μος των
•νάτων Ιως τωρα άνέρχεται είς 12δ. ΠολλοΙ άλλοι, μέ καυμενα υπό
ών Φλογών σώμοτα, άπεαούνται υπό θανάτου. Ή άντο τηί.εφωνιχη εν-
*°»ι ληφθεϊσα ολίγας στιγμάς μετά την εκρηξιν, δεικνύει. ιατρους καΐ -ντα-
σοι<<5««>υί καταγινομέΛ-ους είς τττν περίθαλψιν των θυμάκον έντος τβ*
προαύλιον τοΰ νοσοκοιιειου.
Ό Αήμαρχος Νέας Ύόοκης, κ. Τζέϊμς Γουωκερ, τέταρτος έξ άοιστερών, ύποδεχομενος τα μέλη της Γερμα-
νίκης Άθλητική; Άποστολής,
2 5Ε€ΤΙΟΝ3
5Ε0Τ1ΟΝ Ι
81'ΝϋΛΥ, ΜΑΥ 19, 1929.— ΥΟΙ.. ΧΥ. Νο. 5136.
ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.—- Άριθμος 5136.
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
Ή ,οβΜ* τραγωδι* τοΰ νοσοκομείον τον Κλή6ελ«χ Ή -,.οχη
^ έξη^.ούθοτ.σωρε^ε,απ^^ροαπτωματα-ώς τα αποτελέση της καταστροφή,
Πολύ άργά' εν άπό τα θύματα τής έν «ληβελαντ τραγφδίας, κατόπιν
ματαίας προσπαθείας πρός επαναφοράν τού είς την ζωην. Ι α ασφυξιογο-
να άέρια καΐ τό πϋρ έκαμαν καλώς το έργον το>ν.
Άπό την καταστροφήν τού Κλήβελαντ. Πυροσδέσται καταβιβάζοντες έκ των ανωτέρων πατωιιάτων^ τα θι'
ματα των δηλητηριωδων ά,ερίων, άτινα έπλήρωσαν τό νοσοκομείον «Πολνκλίνικ» μετα την έν αυτώ εκρηξιν
"» τό δλοκαύτοομα τής Πολυκλινικής τοΰ Κληβελαντ. Ο α0ι*μος των
•νάτων Ιως τωρα άνέρχεται είς 12δ. ΠολλοΙ άλλοι, μέ καυμενα υπό
ών Φλογών σώμοτα, άπεαούνται υπό θανάτου. Ή άντο τηί.εφωνιχη εν-
*°»ι ληφθεϊσα ολίγας στιγμάς μετά την εκρηξιν, δεικνύει. ιατρους καΐ -ντα-
σοι<<5««>υί καταγινομέΛ-ους είς τττν περίθαλψιν των θυμάκον έντος τβ*
προαύλιον τοΰ νοσοκοιιειου.
Ό Αήμαρχος Νέας Ύόοκης, κ. Τζέϊμς Γουωκερ, τέταρτος έξ άοιστερών, ύποδεχομενος τα μέλη της Γερμα-
νίκης Άθλητική; Άποστολής,
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-Ι-07,
'
ΤΗΕ 'ΜΙΟΝΑΙ ΗΕΒΛίΟ"
1913
ΜΑΥ 19, 1929.
«Ι1τ ·■·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙρΚ.
140 ν>81 Ι.ΙΗ 8<ΓβΛ ί Νβ*> ΥθΓ«, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβαβ.
ΡΕΜΕΓΗΐυδ 0ΛΙΧΙΜΑΗΟ5, δβΟΓβΤ»—
Ο ΑΡΗ ΑΙ $1θθ.θθθ.θθ
. Τβΐβ—«ρΐι ΛάΆτβν* "ΚβΙΙβ·—Μ"
ννβΐΐιΐηβ 1x10—εΐΐΐ—■■»·
5υΒ5εκΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
5(3(65
ΡΑΙίΥ
Υμγ
£^x ΜοηίΗη
Γΐ ΜοηΙΰ»
*ιο.ε·
..... «β.«ε
.... εί. 01
5υΝΡΑΥ
$ι*.··
<·■·· 14.ε· ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ Πώ; έγινεν ή επίθεσις εις τα,ν Σκαραμαγκάν. —Έλ- ίτίζεται ή άνακάλνψις τού Πράστου. ΟΙΜΗΤΟΙΜΤΜΣ ΡΟΪΜ» Έκρύτπετο ώς εύϋπόληπτος έμπορον τής Βρ ΑΘΗΝΑΙ, 4 Μαίου. — Ό μυ-|λοι τής εντ*5< στηρίώδης χ^εσινοδραδϋνές τρχοαα-1σβΐίας, οί όποίοι έκράτησαν σημει- τισμός είς Σκαραμαγκά" τής Γε,ρμα- ■'"-- --------~" -1 ~- -'^Λ----- ..'»_._______'_____ .. Τ5- ΤΤΙ ΒΡΑΙΛΑ, (Ρουμανίας), 19 Μαΐου.-—Ή άστυνομία έ- πέτυχεν νά (^οκαλνψρ ότι ό Ζαχαρίας Ζάφρου, εΓς έκ των χΡε- ^ουσιωτέρων καί πλέον ει^ολ^πτων έμπόρων της Βραΐλας, μει ψο είς προ πολλου καταζητουμενος λησταρχος όστις εϊχε μς ς ρμγ ης ρμ νίδος χερϊττγη-τρίας· κ. Έδα Πέ- τερ κρζτεί είς συγκίνησιν την Αθη¬ ώσεις σχετικώς μέ τάς συνθήκας τής έχρθεσεως. 'Εχκτης καί όργανα τής χωροφϋλαχής, τα όχοία χαί έ¬ λ ά ή ρ Οηβ Υββ,Γ ....... |7.εε ···· ίϋχ Μοηθιβ......$ε.(β »«·· ΠΐΓββ ΜηηΙΙ» ... «Ι.·· »*■* Ι1ΧΙ15ΤΚΑΤΕΡ ΗΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥβαΓ ....... Ιιοβ Ι».·· Γίχ Μοηϋιβ......$(.00 Φ*·»· ΕΝΤΕΙΙΕΟ Α8 ΒΕΟΟΗΟ 01Λ58 «ΑΤΤΕ· ΑΓΒΙΙ ·. Ι»Ι8. ΑΤ ΤΚΕ ΡθβΤ ΟΓΡΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ* ν ΝΕ» ΥΟΚΚ. υΝΟΕΚ ΤΗΕ ΑΟΤ Ο* 3. 187· ___ ΡΕΤΗΟ8 Ρ. ΤΑΤΛΝΙδ ΓουηάβΓ «πά1 Άΐ ΡβηαθΙπυ.8 Οβΐΐϊΐηβΐιοδ, ΕάΊΙοΓ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ" ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ »·· ™Μ ΚΥΡΙΑΚΗΝ | ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΟΜι ΑΜΕΝΚΗΖ Ι ΕΟΤΕΡΙΙΙΟΤ ΒΙΙΕΡΗΣΙΟΣ ΈιηοΙ . ΈΕάμηνβς ϊ"ρί μηνός •ΕτησΙ Τρίμηνβς ΈττισΙ· .. Φιο.ιο Έτ,ιοΙο .. ς .. **.οο [ Έξ<ί»τ)γ·ϊ ... 95.00 Ι ΤρΙμην»{ . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΪ ... 17.00 Έτηοίθ ς .. 11.10 ■ΕΕαμττης ... $1.00 Τρίμηνβς . ΕΙΚΟΜΟΓΡΛΦΗΜΕΝΟΧ $4.00 $1.00 'Ετηοία . .. •Εξάμηνβς $1»·0 Ιε.οε $4.00 $•■0· 84.00 Ιί.50 $*.00 $».δ» τα {μβάσμαιά οας βια <■- β ί 7ρμ | ρζ Αολλάρια χλιο<χτία ΐΐς Νέαν ο τογί "ΝϋίίοπΛΐ ΗβΓ»1ά". 'ΕΛΐοτολβΙ ««- φΐ^/.ουοαι χι^τονομΐσμοτα οέον να Α^VΜ^^έλ- λοινται συστημίναι ιί; Λιοταγίτν "Ν»11ΟΓΜΐ1 ΗβΓ»1<1", 140 ΛνβδΙ ΙίΙΓ) δΤΓββΙ, Νβ— ΓογΚ, Ν. Υ., βλλας «έν φέ»«μ«ν «Μόν— ίν ά.ι·λκΐ»*οιν. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ €'Ε·ν»χοϋ Κήονχ·ς> Ιν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Τε.
'Α·ήν«ς
ΒΡΟΧΗ
—τα κατϋτκόκκινα κρεδ&τπα
Όϊ—υ τ' άγίάζε: το καντηλι,
Με τα μισόκλειστά της μάτια
Μέ τα μπΐάνοιχτά της χείλη.
μαζύ μο'^ εχε: γείρη
^ γλ^κά, §ϊ']ίυχ(σαένϊ,
τη βροχή στό —αρ<τθύρί ε, χάνονται θλιμμένα. Ό εν-ίτς στ' άλλο:> την άγκάλη
Σ& κόκκιντ] χαρά ο—αρβζει
χι' άκούγεται ή βροχή νά ψάλ-
Στο ΐαραβάρ! τό κλεισμένο
Τραγοϋίί τ^ιοτευτυχκτμε'νο
χτΗί την αγά—3 μζς —αράζ«:.
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ
κοινωνίαν.
Ή Γερμανίς περιηγήτρια
βάσα χθές είς Έλ·&υσίνα σιδηροδρο-
έπέστρεφεν είς τάς Αθήνας
τής όδοϋ Ελευσίνος χεζή ότε
ά τέν Σχαραμαγκά εδέχθη την
επίθεσιν αγνώστου όστις την «τραυ-
μάτι—. Μετά τέν τραυματισμόν της
ή χυρίβ Πέτερ μετεφέρθη διά τοΰ
διερχομβνοο ·2ύτοκινήτου είς τέν ά-
στυνομικέν σταθμόν Δα>φνίου, καί ε¬
κείθεν κατ άτην ένάτην νυκτερινήν
ώραν είς την Πολυκλινικήν Άθη-
Ό διευθύνων τέν σταθ^όν'άσφαλεί^ ™μμυρίων Λέί
άς Δαφνίου ένωμοτάρχης κ. Γ.
ήτο είς πρό πολλοΰ καταζητουμενος λήσταρχος, όστις &$
τρομοκρατήσει την Βεσσαραβιαν καί ολόκληρον την Τραν-
συλβανίαν. Άστυνομικά δργανα διεΛ'εργήσαντα έρευναν είς
την έδώ επαυλίν τού, ανεύρον κοσμήματα άξίας πολλών έζα-
ς φ μρχη
Πανταζής ενήργησε τάς πρώτας
άναχρίσεις σχετικώς μέ την επίθε¬
σιν.
αι
ρ
νών, ένθα; καί τής ρχ
χρωτα: ίατρικαί 6οτ7θε!α!. "Ηδη ή
τρχ-ϊΐατισθείσϊ. μένει «ΐςΐ την Πο-
λϋκλινικην.
Ποία ή τραυμ<ατ6βτθ«ί"β« Ή Γερν·χνϊς κ. Πέτερ ή όχοία ΐ«Γήρξε τέ Θ5μα της ώδ νυκτερινής έπϋθεσεως εί¬ ναι ήλικίας τριάντα περίπου έτών καί κατάγεται έκ Μπρεσλάου. Είς την Έλλάδα ήλθε πρέ ίεκαημερου διά νά επισκεφθή τάς αρχαιότητάς. Μέχρΐ τοΰδε έπεσχέφ'9'η τοές Δελ φοός, την "Ολύμπιαν, την Κόρενθον, την Έλευσίνα, τάς αρχαιότητάς Α¬ θηνών, καί θά άνεχώρει αύριον διά τοΰ Σεμχλόν έπιστρέφουσα είς Γερ¬ μανίαν. Δεχθείσα όμως την άπρόο- πτον τοΰ αγνώστου επίθεσιν διά μα¬ χαίρας; τ)ά αναγκασθη νά παραμείνη είς Άθήνις έχί τίνα άκόμη καιρόν μιέχρι τής θεραχείας της. Συντάκτης μας έχεσκέφθη είς την Πολικληνικήν την νεαράν Γερ- γ.τ*'αχ. Ή κατάστασίς της είναι καλή καί ουδεμίαν άχ&λυτως έμπνέ- ν. ανησυχίαν. Είς τάς πρωϊνάς εφη¬ μερίδας άνακρχιβώςΐ ενεγράφη ότι αυτή μετεφέρθη έν άφασία είς την Πολυκλινικήν. Ή πατ^ΰσα κατά άς πληροφορίας των ιατρών φέρει ίπι-πόλαιον τραΰμα 3—4 έκατοστών ίς την όπισθεν αριστεράν μασχαλι- η'αν γραμμήν. Ή μάχαιρα ουδέν ε¬ σωτερικόν όργανον εθιξε καί ή πα- *θΰσα θά δυνηθή μετά 10—12 ήμέ- ας νά εξέλθη τής Πολυκλινικής. Ή ιδία ή πο'ίοϋσα έξεταζομενη άπο τέν κ. Πανταζήν άνέφερ€ν, ότι ό έ—ιτε^είς άγνωστος εφαίνετο ή- λικι'ας 20—22 έτών. ΤΗτο βραχί- σωμος καί μάλλον παχύς, μέ στρογ- γυλέν χρόσωπον, μέ έλάχιστο μου- στάοιι καί χχατχνά μχλλιά. Τα ροΰ- χά τού ήσαν παλαιά κ«ί λερ6)μένα. Σακκάκι δέν !φ*ρε. Τα μανίκια τοΰ ύχοκαμίίτοϋ τού ήβ-αν χολώ λερ ώμε¬ ν* καί μϊζευμένα ολίγον είς τα χέ- ρΐα. Ή έχίθεσις έγινεν άστραχΜτί- ως. Οάϊείςι την στιγμήν εκείνην ε¬ φαίνετο είς τον δρόμον. Ποΰ ίγινεν ή £«ίθεοες Κατά τάς-πληροφορίας τάς οποί¬ ας έίδωσαν οί έχιβάται τοΰ αυτοκί¬ νητον τέ οποίον χαΐέλαδε την πα- ιΤοΰσαν έκ τοϋ μέρους δχου εγένετο ή έπι'θεσις, αίίτη εγένετο είς θέσιν Πηγαϊούλια μεταξύ Σκαρ,-μάγκά καί λψινης Κουμουνίούρου. Οί έχΐδαίνοντες τοΰ αύτοχίνήτθυ μετέφερον αύτην μένρι τού σταθαοά ΙΕΡΒΟ- ΑΛΒΑΜΚΛΙ ΣΠΒϋΣΒΣ 'Αντηλλάγηβαν τα έΐτικυρωμένα χείμ,ενα ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 19 Μαΐου.—(Ίδ. τηλ. τού «Έθνικοΰ Κή- ρυκος>).—Κατά τάς πληροφορίας των «Τάϊμς> μεταξύ τής
Σερβίας καί της Άλβανίας έλαβε χώραν, χθες, ή έπίσημος
άνταλλαγή τόον έπικυρωμχνων έμίΐορικών συμβάσεων, καθώ;
και της ιδιαιτέρας τοιαύτης περί άμοιβαίας έκδόο'εως έγκλη-
ματιών. Μετά την τελευταίαν αύτην διατύπωσιν, άρχίζει ή
ίσχύς των συμβάσεων. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΜΕΤΑΞΥ
ΡΙΣΣΙΑΠΑΙΕΑΑ10Σ
ΑΘΗΝΑΙ, 21 Απριλίου. — Ό
, ρ
.ής τής Ρωσσία; έΐ
οτ>η σημερον τόν κ. Ξυίάκην καί έ¬
σχε μετ' αΰντοΰ μακράν συνομιλίαν
' άώ α ί
χ μ μρ μ
κ»θ' ην άνεγνώίΘηίΓαν τα πρακτιχοί
τής τελευταίας κοινής σννείριάσε-
α
. Γ ...____„ τής τελευταίας κοινής σννείριάσε
Δαφνίου καί είδοποιησβν τα έκεί ά-(ως των ίύο αντιπροσωπείαν αίτινες
στυνομικά όργανα. Είς τέ σημείον *"·--———-'—»— —— 'ΙΪ'^'1——
αύτο όμως τέ αυτοκίνητον υπέστη
βλάβην είς την μηχανήν τού καί
τ; παθοΰσα μ«τειρέρ6η εις άλλο έξ
Ελευσίνος ερχόμενον αυτοκίνητον.
τέ ύχ' άρι% 10072 Οί έπιβαίνον
ρχμ ητ,
τέ ύχ' άρι%. 10072. Οί έπιβαίνον-
τες τοΰ αύτοκινήτου κατήλβον χρο-
βύμως είς το Δ*ρνί, ό δέ Σωφέρ
μετέ^ερ* την τραυμΛτισΟείσαν είς
τάς_ Αθήνας, μέχρι τής Πολυκλι-
νικής>καί επέστρεψε καί χαρέλα€ε
τούς έπιΰάτας οί όχοίοΐ είχον μει'-
νει είς Δαφνί.
Αί
ρς
Ηίη ό στατ)μές Δαφνίου συνεχί-
ζεΐ( τάς άνακρίσει$ καί τάς ερεύνας
χρές ανακάλυψιν τοΰ δράστου. Ή
άνακάλυψίς τού φαίνεται πιθανή,
διαχραγματείοντ*ι την 'Ελληνορ-
ρωσσικήν εμπορικήν σύμβασιν. 'Ε-
διότι ή άστυνομί* έχει νά οδηγηθή
κι»ρίως άχέ τέ γεγονές τοΰ τραΰμα-
τισμοΰ τοΰ αγνώστου είς τέ πρόσω¬
πον, βεωρείται σχεδον βέβαιον ότι
κάποιος θα ευρεθή νά άνακοινώσν]
ότι είδε τέν άγνωστον τέν φέροντα
τέ τραΰμα είς τέ χρόσωπον.
Ύπέ των έργάνων τής ασφαλεί¬
ας συνελήφθη ό πολίτης ό έχων
τέν σκώλλον, ό οποίος συνήντησε
την Γερμανίδα περιηγήτριαν πρέ
τής έχι^έσεως. 'Ειτίσης) 6~·<>λή6η-
σαν €ΐ'ς ανάκρισιν ναντιχοί τίνες τής
πΐραλίας Σκαραμαγζά, οί όχοίοι
είδον διερχομένην την κ. Πέτερ.
ε γϊνικωτέρα συζήτηί:ς
επί των ύπολειπομένων πρός :ύ!Κι:-
τΐν σημείων.
Κατά πληροφορίας μας, ό χ. Ού·
στίνωφ ευρίσκεται εισέτι έν άνΐμο-
νϋ όδηγιών τής Κ·^ερνήσεώς τού
επί τοί κϊθορισμοΰ τοΰ χρό·/ο·υ τής
ϊιαρκείας; τής συνομολογηβησοαε-
νης συμβάσεως. Ώς έγρ·άφη ήίτ;,
ή Έλληνική κυβέρνησις έπίμένε:
είς την γνώμην ότι ή διάρχεια της
συμβάσεως πρέπε; νά ορισθή ενός έ'-
τους μέ δοκιμαστικον χαραχτήςα
τής έ-φαρμογής της κατά τέ έτος
υ
τουτο.
Οσον άφ«ρά την άποψιν εις ην
έ ή Έλληνική Κυβέρνησις,
Σή ή ά
ή ηή ρη
όπως ή Σοΰιετική έμπορική άντι-
προσωπείϊ μή έπιτρέπεται νά οΊεξζ-
γη λιανικέν έάπόριον έν Ελλάδι,
ό κ. Ούτσίνωφ είναι μέν κατ' αρχήν
σύ{*φωνος, άλλ' έχτμένε: νά μή ά-
ναγρατφή ρητώς βίς την τ.'μίβϊΐν,
οΰτε ν' άνταλ)^ιγο5ν έχιστολαί χ&?ί
αυτού αίτινες νά κρονχρτΎβονν είς
είς
αυτού, αίτινες νά ρρβ
την σύμβασιν, κ*ί τουτο διά νάμη
άποτελέσγ; ή άναγραφή προηγούμε¬
νον δι' άλλας συμ,βάσεις άς έ-^εχο-
μένως ή Ρωσσία θέλει συνόψει με
αλλα Κράτη. Ή Έλληνική Κυβέρ¬
νησις δέν είναι,νδιατεθειμένη νά ύ-
ποχωρήτη επί τοΰ σημείου τούτον.
ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ
ΡΛ Λ ί Α
Πωλοΰμεν τάς καλλιτέρας
μάρκος ήλεκτρικων ραδίων
μέ πολύ εύνοϊκους δρους
Γτληρωμής.
ΑΤιΥΑΤΕΗ ΚΕΝΤ
ΡΒΕ5ΗΜΑΝ
ΚΟί5ΤΕΒ
Β. Ο. Α. ΥΙΟΤΒΟίΑ
00Κ1ΒΙΝΑΤΙ0Ν6
Ρ.
1 ΒΑΟΙΟ Λ ΜΙΙ8Ι0 5Η0Ρ5
516-8ΤΗ ΑνΕ. ΝΕ%ν ΥΟΗΚ
ί.-τλησίον 40ης ΌδοΟ).
Τηλ. Ρ«?ηη5}Ίν·3ηί3 3759.
Τί λέγει ή
^ Σχετικώς μέ την έπί'δεσιν καί
έν τραυματισμόν της ή νεαρά Τιρ-
ιανίς λέγει τα εξής:
^ —Είχον μεταβή σιδηροδρομικώς '
είς την 'Ελενσίνα χθές διά νά επι- '
σκειρθώ τάς^ αρχαιότητάς. Είς την
επιστροφήν εσκέφθην νά κάνω ίνα
μερος τοΰ δρόμου π<ή, διότι ό και- ρές ήτο γλυκυς καί ή έξοχή καί ή θάλασσα χαρίχίνουν είς μίαν πεζο- ποριαν. Έ&άδισζ επί χολύ. Είς ενα μέρος τής χαραλίας — ενν&εί τού Σκαραμαγκί — ήσαν μερικοί ψα- ράδες, οί όποίοι μοΰ είπαν μερικά λόγιατ τα όποία δέν ηννόησα. Κα¬ τόπιν μέ έπλησίασεν Ινας άνθρωχος μέ ενα μικρο σκόλλο καί αΰτός μοΰ είχε χάτι, ένω τέ σκυλλάκι μοΰ έ- γαιίγιζε. «Είχεν άρχίσει νά βραδυάζτ;, τι>- ,
νεχίζεί ή^ παθοΰσα, όταν βλέχω νά
πετιέται άχέ την τάιφρον τοΰ δρόμου '
ενας^κακοενίεδυμένος νέοςι, ό έχοϊ-'
ος μέ επλησίασε καί μοΰ έχετέθη. '
Πρίν χρολάίω νά έννοήσω περί τί-,
νος πρότιειται, ό άγνωστος έδΰθισε
τέ μαχαίρί τού όχ-ίσω είς την με-ι
σην μρυ. Ήρχισ» νά φωνάζω άμε'-
σως, ένω ή τσάντα μου χλι δι»ο 6ι-
ολ,ια πο« βκρβτουν εχεσαν απο τα
χέρια μου. Τέ μαχαϊρί είχε μείνβ:
έχάνω μου- έγώ τέ έτράβηξα άμε-
σως χαί καθώς ό άγνωστος έμενε
πλησίον μου τέν έκτύπησα είς τέ
πρόσωπον μέ τέ ίδιο τέ ααχαίρί το»
καί τον έτραυμάτισα. Τότε ό άγνω¬
στος αττεσχασθη άπ' έμοΰ, έσκυψβ
γρηγορα-γρήγορα καί επήρε την
τσάντα μοΐί καί τα δυέ βιίλία καί
μρη ^ 'Εγώ έξηκολούθουν
νά φωνάζω. Κάποιο αΰτοκίνητο έπέ-
ζκι καίμβ παρέλαβε. Μετέφερεν
είς ενα αστυνομικον σταθμόν κα: ε¬
κείθεν είς την Πολ^χλινικήν.»
Αύτά λέγει ή Γερμανί;. περιηνη-
τρ:αΓ:
Είς την Πολυκλινι/.ήν αετέίϊ;-
ζτ> σήμερον ζ. μ. άνώτ-ρο: >πάλλη-
ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΙΜΙ ΙΗΗί Ιίί Εϋΐί
ΜΕΤΕΦΕΡΘΗΣΑΝ ΕΙΣ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ
Άπένανπ τοΰ κτιρίου
ΤΗΓ ΡΕΟΕΚΑί ΚΕδΕΚνΕ ΒΑΝΚ
δυ!>Λν3ν δίαίΐοη Ρυΐΐοη 81..
Τηλέφωνον
5ί(1ε _,ηβ.
5763
'
ΤΗΕ 'ΜΙΟΝΑΙ ΗΕΒΛίΟ"
1913
ΜΑΥ 19, 1929.
«Ι1τ ·■·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙρΚ.
140 ν>81 Ι.ΙΗ 8<ΓβΛ ί Νβ*> ΥθΓ«, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβαβ.
ΡΕΜΕΓΗΐυδ 0ΛΙΧΙΜΑΗΟ5, δβΟΓβΤ»—
Ο ΑΡΗ ΑΙ $1θθ.θθθ.θθ
. Τβΐβ—«ρΐι ΛάΆτβν* "ΚβΙΙβ·—Μ"
ννβΐΐιΐηβ 1x10—εΐΐΐ—■■»·
5υΒ5εκΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
5(3(65
ΡΑΙίΥ
Υμγ
£^x ΜοηίΗη
Γΐ ΜοηΙΰ»
*ιο.ε·
..... «β.«ε
.... εί. 01
5υΝΡΑΥ
$ι*.··
<·■·· 14.ε· ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ Πώ; έγινεν ή επίθεσις εις τα,ν Σκαραμαγκάν. —Έλ- ίτίζεται ή άνακάλνψις τού Πράστου. ΟΙΜΗΤΟΙΜΤΜΣ ΡΟΪΜ» Έκρύτπετο ώς εύϋπόληπτος έμπορον τής Βρ ΑΘΗΝΑΙ, 4 Μαίου. — Ό μυ-|λοι τής εντ*5< στηρίώδης χ^εσινοδραδϋνές τρχοαα-1σβΐίας, οί όποίοι έκράτησαν σημει- τισμός είς Σκαραμαγκά" τής Γε,ρμα- ■'"-- --------~" -1 ~- -'^Λ----- ..'»_._______'_____ .. Τ5- ΤΤΙ ΒΡΑΙΛΑ, (Ρουμανίας), 19 Μαΐου.-—Ή άστυνομία έ- πέτυχεν νά (^οκαλνψρ ότι ό Ζαχαρίας Ζάφρου, εΓς έκ των χΡε- ^ουσιωτέρων καί πλέον ει^ολ^πτων έμπόρων της Βραΐλας, μει ψο είς προ πολλου καταζητουμενος λησταρχος όστις εϊχε μς ς ρμγ ης ρμ νίδος χερϊττγη-τρίας· κ. Έδα Πέ- τερ κρζτεί είς συγκίνησιν την Αθη¬ ώσεις σχετικώς μέ τάς συνθήκας τής έχρθεσεως. 'Εχκτης καί όργανα τής χωροφϋλαχής, τα όχοία χαί έ¬ λ ά ή ρ Οηβ Υββ,Γ ....... |7.εε ···· ίϋχ Μοηθιβ......$ε.(β »«·· ΠΐΓββ ΜηηΙΙ» ... «Ι.·· »*■* Ι1ΧΙ15ΤΚΑΤΕΡ ΗΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥβαΓ ....... Ιιοβ Ι».·· Γίχ Μοηϋιβ......$(.00 Φ*·»· ΕΝΤΕΙΙΕΟ Α8 ΒΕΟΟΗΟ 01Λ58 «ΑΤΤΕ· ΑΓΒΙΙ ·. Ι»Ι8. ΑΤ ΤΚΕ ΡθβΤ ΟΓΡΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ* ν ΝΕ» ΥΟΚΚ. υΝΟΕΚ ΤΗΕ ΑΟΤ Ο* 3. 187· ___ ΡΕΤΗΟ8 Ρ. ΤΑΤΛΝΙδ ΓουηάβΓ «πά1 Άΐ ΡβηαθΙπυ.8 Οβΐΐϊΐηβΐιοδ, ΕάΊΙοΓ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ" ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ »·· ™Μ ΚΥΡΙΑΚΗΝ | ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΟΜι ΑΜΕΝΚΗΖ Ι ΕΟΤΕΡΙΙΙΟΤ ΒΙΙΕΡΗΣΙΟΣ ΈιηοΙ . ΈΕάμηνβς ϊ"ρί μηνός •ΕτησΙ Τρίμηνβς ΈττισΙ· .. Φιο.ιο Έτ,ιοΙο .. ς .. **.οο [ Έξ<ί»τ)γ·ϊ ... 95.00 Ι ΤρΙμην»{ . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΪ ... 17.00 Έτηοίθ ς .. 11.10 ■ΕΕαμττης ... $1.00 Τρίμηνβς . ΕΙΚΟΜΟΓΡΛΦΗΜΕΝΟΧ $4.00 $1.00 'Ετηοία . .. •Εξάμηνβς $1»·0 Ιε.οε $4.00 $•■0· 84.00 Ιί.50 $*.00 $».δ» τα {μβάσμαιά οας βια <■- β ί 7ρμ | ρζ Αολλάρια χλιο<χτία ΐΐς Νέαν ο τογί "ΝϋίίοπΛΐ ΗβΓ»1ά". 'ΕΛΐοτολβΙ ««- φΐ^/.ουοαι χι^τονομΐσμοτα οέον να Α^VΜ^^έλ- λοινται συστημίναι ιί; Λιοταγίτν "Ν»11ΟΓΜΐ1 ΗβΓ»1<1", 140 ΛνβδΙ ΙίΙΓ) δΤΓββΙ, Νβ— ΓογΚ, Ν. Υ., βλλας «έν φέ»«μ«ν «Μόν— ίν ά.ι·λκΐ»*οιν. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ €'Ε·ν»χοϋ Κήονχ·ς> Ιν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Τε.
'Α·ήν«ς
ΒΡΟΧΗ
—τα κατϋτκόκκινα κρεδ&τπα
Όϊ—υ τ' άγίάζε: το καντηλι,
Με τα μισόκλειστά της μάτια
Μέ τα μπΐάνοιχτά της χείλη.
μαζύ μο'^ εχε: γείρη
^ γλ^κά, §ϊ']ίυχ(σαένϊ,
τη βροχή στό —αρ<τθύρί ε, χάνονται θλιμμένα. Ό εν-ίτς στ' άλλο:> την άγκάλη
Σ& κόκκιντ] χαρά ο—αρβζει
χι' άκούγεται ή βροχή νά ψάλ-
Στο ΐαραβάρ! τό κλεισμένο
Τραγοϋίί τ^ιοτευτυχκτμε'νο
χτΗί την αγά—3 μζς —αράζ«:.
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ
κοινωνίαν.
Ή Γερμανίς περιηγήτρια
βάσα χθές είς Έλ·&υσίνα σιδηροδρο-
έπέστρεφεν είς τάς Αθήνας
τής όδοϋ Ελευσίνος χεζή ότε
ά τέν Σχαραμαγκά εδέχθη την
επίθεσιν αγνώστου όστις την «τραυ-
μάτι—. Μετά τέν τραυματισμόν της
ή χυρίβ Πέτερ μετεφέρθη διά τοΰ
διερχομβνοο ·2ύτοκινήτου είς τέν ά-
στυνομικέν σταθμόν Δα>φνίου, καί ε¬
κείθεν κατ άτην ένάτην νυκτερινήν
ώραν είς την Πολυκλινικήν Άθη-
Ό διευθύνων τέν σταθ^όν'άσφαλεί^ ™μμυρίων Λέί
άς Δαφνίου ένωμοτάρχης κ. Γ.
ήτο είς πρό πολλοΰ καταζητουμενος λήσταρχος, όστις &$
τρομοκρατήσει την Βεσσαραβιαν καί ολόκληρον την Τραν-
συλβανίαν. Άστυνομικά δργανα διεΛ'εργήσαντα έρευναν είς
την έδώ επαυλίν τού, ανεύρον κοσμήματα άξίας πολλών έζα-
ς φ μρχη
Πανταζής ενήργησε τάς πρώτας
άναχρίσεις σχετικώς μέ την επίθε¬
σιν.
αι
ρ
νών, ένθα; καί τής ρχ
χρωτα: ίατρικαί 6οτ7θε!α!. "Ηδη ή
τρχ-ϊΐατισθείσϊ. μένει «ΐςΐ την Πο-
λϋκλινικην.
Ποία ή τραυμ<ατ6βτθ«ί"β« Ή Γερν·χνϊς κ. Πέτερ ή όχοία ΐ«Γήρξε τέ Θ5μα της ώδ νυκτερινής έπϋθεσεως εί¬ ναι ήλικίας τριάντα περίπου έτών καί κατάγεται έκ Μπρεσλάου. Είς την Έλλάδα ήλθε πρέ ίεκαημερου διά νά επισκεφθή τάς αρχαιότητάς. Μέχρΐ τοΰδε έπεσχέφ'9'η τοές Δελ φοός, την "Ολύμπιαν, την Κόρενθον, την Έλευσίνα, τάς αρχαιότητάς Α¬ θηνών, καί θά άνεχώρει αύριον διά τοΰ Σεμχλόν έπιστρέφουσα είς Γερ¬ μανίαν. Δεχθείσα όμως την άπρόο- πτον τοΰ αγνώστου επίθεσιν διά μα¬ χαίρας; τ)ά αναγκασθη νά παραμείνη είς Άθήνις έχί τίνα άκόμη καιρόν μιέχρι τής θεραχείας της. Συντάκτης μας έχεσκέφθη είς την Πολικληνικήν την νεαράν Γερ- γ.τ*'αχ. Ή κατάστασίς της είναι καλή καί ουδεμίαν άχ&λυτως έμπνέ- ν. ανησυχίαν. Είς τάς πρωϊνάς εφη¬ μερίδας άνακρχιβώςΐ ενεγράφη ότι αυτή μετεφέρθη έν άφασία είς την Πολυκλινικήν. Ή πατ^ΰσα κατά άς πληροφορίας των ιατρών φέρει ίπι-πόλαιον τραΰμα 3—4 έκατοστών ίς την όπισθεν αριστεράν μασχαλι- η'αν γραμμήν. Ή μάχαιρα ουδέν ε¬ σωτερικόν όργανον εθιξε καί ή πα- *θΰσα θά δυνηθή μετά 10—12 ήμέ- ας νά εξέλθη τής Πολυκλινικής. Ή ιδία ή πο'ίοϋσα έξεταζομενη άπο τέν κ. Πανταζήν άνέφερ€ν, ότι ό έ—ιτε^είς άγνωστος εφαίνετο ή- λικι'ας 20—22 έτών. ΤΗτο βραχί- σωμος καί μάλλον παχύς, μέ στρογ- γυλέν χρόσωπον, μέ έλάχιστο μου- στάοιι καί χχατχνά μχλλιά. Τα ροΰ- χά τού ήσαν παλαιά κ«ί λερ6)μένα. Σακκάκι δέν !φ*ρε. Τα μανίκια τοΰ ύχοκαμίίτοϋ τού ήβ-αν χολώ λερ ώμε¬ ν* καί μϊζευμένα ολίγον είς τα χέ- ρΐα. Ή έχίθεσις έγινεν άστραχΜτί- ως. Οάϊείςι την στιγμήν εκείνην ε¬ φαίνετο είς τον δρόμον. Ποΰ ίγινεν ή £«ίθεοες Κατά τάς-πληροφορίας τάς οποί¬ ας έίδωσαν οί έχιβάται τοΰ αυτοκί¬ νητον τέ οποίον χαΐέλαδε την πα- ιΤοΰσαν έκ τοϋ μέρους δχου εγένετο ή έπι'θεσις, αίίτη εγένετο είς θέσιν Πηγαϊούλια μεταξύ Σκαρ,-μάγκά καί λψινης Κουμουνίούρου. Οί έχΐδαίνοντες τοΰ αύτοχίνήτθυ μετέφερον αύτην μένρι τού σταθαοά ΙΕΡΒΟ- ΑΛΒΑΜΚΛΙ ΣΠΒϋΣΒΣ 'Αντηλλάγηβαν τα έΐτικυρωμένα χείμ,ενα ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 19 Μαΐου.—(Ίδ. τηλ. τού «Έθνικοΰ Κή- ρυκος>).—Κατά τάς πληροφορίας των «Τάϊμς> μεταξύ τής
Σερβίας καί της Άλβανίας έλαβε χώραν, χθες, ή έπίσημος
άνταλλαγή τόον έπικυρωμχνων έμίΐορικών συμβάσεων, καθώ;
και της ιδιαιτέρας τοιαύτης περί άμοιβαίας έκδόο'εως έγκλη-
ματιών. Μετά την τελευταίαν αύτην διατύπωσιν, άρχίζει ή
ίσχύς των συμβάσεων. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΜΕΤΑΞΥ
ΡΙΣΣΙΑΠΑΙΕΑΑ10Σ
ΑΘΗΝΑΙ, 21 Απριλίου. — Ό
, ρ
.ής τής Ρωσσία; έΐ
οτ>η σημερον τόν κ. Ξυίάκην καί έ¬
σχε μετ' αΰντοΰ μακράν συνομιλίαν
' άώ α ί
χ μ μρ μ
κ»θ' ην άνεγνώίΘηίΓαν τα πρακτιχοί
τής τελευταίας κοινής σννείριάσε-
α
. Γ ...____„ τής τελευταίας κοινής σννείριάσε
Δαφνίου καί είδοποιησβν τα έκεί ά-(ως των ίύο αντιπροσωπείαν αίτινες
στυνομικά όργανα. Είς τέ σημείον *"·--———-'—»— —— 'ΙΪ'^'1——
αύτο όμως τέ αυτοκίνητον υπέστη
βλάβην είς την μηχανήν τού καί
τ; παθοΰσα μ«τειρέρ6η εις άλλο έξ
Ελευσίνος ερχόμενον αυτοκίνητον.
τέ ύχ' άρι% 10072 Οί έπιβαίνον
ρχμ ητ,
τέ ύχ' άρι%. 10072. Οί έπιβαίνον-
τες τοΰ αύτοκινήτου κατήλβον χρο-
βύμως είς το Δ*ρνί, ό δέ Σωφέρ
μετέ^ερ* την τραυμΛτισΟείσαν είς
τάς_ Αθήνας, μέχρι τής Πολυκλι-
νικής>καί επέστρεψε καί χαρέλα€ε
τούς έπιΰάτας οί όχοίοΐ είχον μει'-
νει είς Δαφνί.
Αί
ρς
Ηίη ό στατ)μές Δαφνίου συνεχί-
ζεΐ( τάς άνακρίσει$ καί τάς ερεύνας
χρές ανακάλυψιν τοΰ δράστου. Ή
άνακάλυψίς τού φαίνεται πιθανή,
διαχραγματείοντ*ι την 'Ελληνορ-
ρωσσικήν εμπορικήν σύμβασιν. 'Ε-
διότι ή άστυνομί* έχει νά οδηγηθή
κι»ρίως άχέ τέ γεγονές τοΰ τραΰμα-
τισμοΰ τοΰ αγνώστου είς τέ πρόσω¬
πον, βεωρείται σχεδον βέβαιον ότι
κάποιος θα ευρεθή νά άνακοινώσν]
ότι είδε τέν άγνωστον τέν φέροντα
τέ τραΰμα είς τέ χρόσωπον.
Ύπέ των έργάνων τής ασφαλεί¬
ας συνελήφθη ό πολίτης ό έχων
τέν σκώλλον, ό οποίος συνήντησε
την Γερμανίδα περιηγήτριαν πρέ
τής έχι^έσεως. 'Ειτίσης) 6~·<>λή6η-
σαν €ΐ'ς ανάκρισιν ναντιχοί τίνες τής
πΐραλίας Σκαραμαγζά, οί όχοίοι
είδον διερχομένην την κ. Πέτερ.
ε γϊνικωτέρα συζήτηί:ς
επί των ύπολειπομένων πρός :ύ!Κι:-
τΐν σημείων.
Κατά πληροφορίας μας, ό χ. Ού·
στίνωφ ευρίσκεται εισέτι έν άνΐμο-
νϋ όδηγιών τής Κ·^ερνήσεώς τού
επί τοί κϊθορισμοΰ τοΰ χρό·/ο·υ τής
ϊιαρκείας; τής συνομολογηβησοαε-
νης συμβάσεως. Ώς έγρ·άφη ήίτ;,
ή Έλληνική κυβέρνησις έπίμένε:
είς την γνώμην ότι ή διάρχεια της
συμβάσεως πρέπε; νά ορισθή ενός έ'-
τους μέ δοκιμαστικον χαραχτήςα
τής έ-φαρμογής της κατά τέ έτος
υ
τουτο.
Οσον άφ«ρά την άποψιν εις ην
έ ή Έλληνική Κυβέρνησις,
Σή ή ά
ή ηή ρη
όπως ή Σοΰιετική έμπορική άντι-
προσωπείϊ μή έπιτρέπεται νά οΊεξζ-
γη λιανικέν έάπόριον έν Ελλάδι,
ό κ. Ούτσίνωφ είναι μέν κατ' αρχήν
σύ{*φωνος, άλλ' έχτμένε: νά μή ά-
ναγρατφή ρητώς βίς την τ.'μίβϊΐν,
οΰτε ν' άνταλ)^ιγο5ν έχιστολαί χ&?ί
αυτού αίτινες νά κρονχρτΎβονν είς
είς
αυτού, αίτινες νά ρρβ
την σύμβασιν, κ*ί τουτο διά νάμη
άποτελέσγ; ή άναγραφή προηγούμε¬
νον δι' άλλας συμ,βάσεις άς έ-^εχο-
μένως ή Ρωσσία θέλει συνόψει με
αλλα Κράτη. Ή Έλληνική Κυβέρ¬
νησις δέν είναι,νδιατεθειμένη νά ύ-
ποχωρήτη επί τοΰ σημείου τούτον.
ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ
ΡΛ Λ ί Α
Πωλοΰμεν τάς καλλιτέρας
μάρκος ήλεκτρικων ραδίων
μέ πολύ εύνοϊκους δρους
Γτληρωμής.
ΑΤιΥΑΤΕΗ ΚΕΝΤ
ΡΒΕ5ΗΜΑΝ
ΚΟί5ΤΕΒ
Β. Ο. Α. ΥΙΟΤΒΟίΑ
00Κ1ΒΙΝΑΤΙ0Ν6
Ρ.
1 ΒΑΟΙΟ Λ ΜΙΙ8Ι0 5Η0Ρ5
516-8ΤΗ ΑνΕ. ΝΕ%ν ΥΟΗΚ
ί.-τλησίον 40ης ΌδοΟ).
Τηλ. Ρ«?ηη5}Ίν·3ηί3 3759.
Τί λέγει ή
^ Σχετικώς μέ την έπί'δεσιν καί
έν τραυματισμόν της ή νεαρά Τιρ-
ιανίς λέγει τα εξής:
^ —Είχον μεταβή σιδηροδρομικώς '
είς την 'Ελενσίνα χθές διά νά επι- '
σκειρθώ τάς^ αρχαιότητάς. Είς την
επιστροφήν εσκέφθην νά κάνω ίνα
μερος τοΰ δρόμου π<ή, διότι ό και- ρές ήτο γλυκυς καί ή έξοχή καί ή θάλασσα χαρίχίνουν είς μίαν πεζο- ποριαν. Έ&άδισζ επί χολύ. Είς ενα μέρος τής χαραλίας — ενν&εί τού Σκαραμαγκί — ήσαν μερικοί ψα- ράδες, οί όποίοι μοΰ είπαν μερικά λόγιατ τα όποία δέν ηννόησα. Κα¬ τόπιν μέ έπλησίασεν Ινας άνθρωχος μέ ενα μικρο σκόλλο καί αΰτός μοΰ είχε χάτι, ένω τέ σκυλλάκι μοΰ έ- γαιίγιζε. «Είχεν άρχίσει νά βραδυάζτ;, τι>- ,
νεχίζεί ή^ παθοΰσα, όταν βλέχω νά
πετιέται άχέ την τάιφρον τοΰ δρόμου '
ενας^κακοενίεδυμένος νέοςι, ό έχοϊ-'
ος μέ επλησίασε καί μοΰ έχετέθη. '
Πρίν χρολάίω νά έννοήσω περί τί-,
νος πρότιειται, ό άγνωστος έδΰθισε
τέ μαχαίρί τού όχ-ίσω είς την με-ι
σην μρυ. Ήρχισ» νά φωνάζω άμε'-
σως, ένω ή τσάντα μου χλι δι»ο 6ι-
ολ,ια πο« βκρβτουν εχεσαν απο τα
χέρια μου. Τέ μαχαϊρί είχε μείνβ:
έχάνω μου- έγώ τέ έτράβηξα άμε-
σως χαί καθώς ό άγνωστος έμενε
πλησίον μου τέν έκτύπησα είς τέ
πρόσωπον μέ τέ ίδιο τέ ααχαίρί το»
καί τον έτραυμάτισα. Τότε ό άγνω¬
στος αττεσχασθη άπ' έμοΰ, έσκυψβ
γρηγορα-γρήγορα καί επήρε την
τσάντα μοΐί καί τα δυέ βιίλία καί
μρη ^ 'Εγώ έξηκολούθουν
νά φωνάζω. Κάποιο αΰτοκίνητο έπέ-
ζκι καίμβ παρέλαβε. Μετέφερεν
είς ενα αστυνομικον σταθμόν κα: ε¬
κείθεν είς την Πολ^χλινικήν.»
Αύτά λέγει ή Γερμανί;. περιηνη-
τρ:αΓ:
Είς την Πολυκλινι/.ήν αετέίϊ;-
ζτ> σήμερον ζ. μ. άνώτ-ρο: >πάλλη-
ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΙΜΙ ΙΗΗί Ιίί Εϋΐί
ΜΕΤΕΦΕΡΘΗΣΑΝ ΕΙΣ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ
Άπένανπ τοΰ κτιρίου
ΤΗΓ ΡΕΟΕΚΑί ΚΕδΕΚνΕ ΒΑΝΚ
δυ!>Λν3ν δίαίΐοη Ρυΐΐοη 81..
Τηλέφωνον
5ί(1ε _,ηβ.
5763
,'ΛΛΊ
«ΕΘλΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑΙ
II
ΚΗΣ ΠΟΥ ΕΜΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΣΡΑΗΑ ΤΗΝ ΓΗΝ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ
Οί σοφοι άργαιολόγο'., οί όποίοι
ησχολήθησαν «ι ετη είς τούς άγί-
ους Τόπους πρός ανακάλυψιν της
ίίδλ·κή; πόλεως Χαζόρ; έκ της ό-
■κοίίς όρμώμενος ό Ζοσούα συνεπλή¬
ρωσε την κατάκτησιν της Άγίας
Γή:, έ^έτ^χαν έχί τέλους νά ανα¬
καλυφθή την θέσιν καί τα έρ^ίπια
τής πόλεως, καί νά καθορίσουν την
χρονολογίαν τής μεγάλης μάχης
πού έγινεν έ"ξω άπό τα τείχη της.
Οί άρχαιολόγοι, κατόπιν προσε-
κτικης μελέτης επί των άνακαλυ-
φθέντων έρειπίων, κ5ΐτέλη£Όν είς
είς πλείστα ένδιαφέροντα ίστορι/.ά
συαπεράσματα. Ό Ζοοσοΰα ήτο Ινις
άπό τούς μεγαλητέρους στρατηγούς
τής ίστορίας, έφάμ,ιλλος·, άν όχι ά-
νώτερος, τοϋ μεγάλου Ναπολέοντος.
Τό οχυρόν φρούριον τοϋ Χαζόρ κα1-
τείχετο άπό τόν εχθρόν. Είχε χον-
Ϊρότ2τ:ι τείχη καί σιδηράς πύλας,
καί άποτελοϋσε τρομερόν έμπόδιον
διά τόν Ίσραηλίτην στρατηγόν, ό ο¬
ποίος είχε στρατόν αποτελούμενον ά¬
πό άπολέμο,ίς καί δε:λούς στρατιώ¬
τας, πλάνητας της 4ρημοι> καί τί-
ποτε περισσότερον.
Ό Ζοσούα, 'έικτος αύτοϋ, δέν εί¬
χεν ε:ς την διάθεσιν τού καί άρκετά
οΐκονομηια μέσα, ωστε νά έπΐ-ρκέστί
είς τάς ανάγκας τού στρατοϋ τού.
Ό κλήρος είχε πέσε: είς αυτόν νά
οδηγήση τον εκλεκτον λαόν είς την
Γήν τής έπαγγΐλίας, μ»τά τον θά¬
νατον τοΰ Μωϋσέως, ό δχοΐος ϊέν
είχεν ορισθή νά εισέλθη ούτος είς
αυτήν.
Ή χωρ» κατείχετο άπό πλήθος
εΐδωλολατρών τής Χ^η-αάν. Μιχρό-
νοες, άγριοι, άνθΐρωποθύταΐ, άλλά
καλώς ώπλισμένθ! καί πλουσιώτα-
το·, ήσαν έχθροί έ—κίνδυνοι. Διη-
ρϊΤμένο: είς πθλλά €ασίλ«εα, όμό-
σπονδα το εν πρός τέ άλλο, ήνοϋντο,
εις περίπτωσιν κΐνδύνου, εναντίον
το3 κοινοϋ Ιχθροΰ τής φυλής των.
* * *
Μ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΣ Τ«Ν ΧΑΝΑΑΝΙΤΩΝ, Η ΧΑΖΟΡ, ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΕΞΗΦΑΝΙ-
ΣΕΝ Ο ΖΟΣΟΥΛ... ΝΕΟΝ ΦΠΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ.
Ζοτού;* ήρχισε τόν .εναντίον
άγρίων αυτών πόλεμον το·; αέ
την αίφν:Ϊ!αιττικήν κατάληψιν τής
ΙεριχοΟ;, τής σημαντικής αυτής πό
των
Αν», ή πρρσθία πρόο"θψις τής θερινής οικίας της οικογενείας Μόρρω, έν Νόρθ Χαίβεν, τής Πολιτείας Μαίην,
καί δεξΐφ, ή άποοαθρα των πλοίων. Κάτω, έξωτεριχόν καί εσωτερικόν τής 'Εΐασκοπιανής 'Εν.κλησίας τοΰ Νόρθ
Χαίβεν, είς την οποίαν σνχνάζει ή οΐκογένεια Μόρρω. Ή οίκία εχει 36 δωμάτια. Ό κήπος εχει μηλέας καί δλλα
'πωροφόοα δένδρα. Αυτού θά διέλθουν τόν μήνα τοΰ μέλιτος, μετ άτόν γάμον των, ό Λίντμπεργχ καί ή Δνίς Μόρρω.
ρόμ, επετέθη έξαφνα εναντίον των
ό Ζοσούα, αγων τό πλήθος των —)-
λεμιττών τοι>. Κ^ί ό Κύριος παρέ-
δο>τεν αΰτούς είς χ«ίρ·*ς τού Ίσρα-
ΙεριχοΟ;,
λεως πρό
τής σημαντικής αυτής πό
5ά Ί
χ ής ημκής αυτής πό
εως πρός 5ι»μάς τού ποταμού Ί-
?ϊανο; Έπενόησεν ίνα εύφυες στρα
^' Ι*6 "^ οποίαν προίλείανε
δλωσ(ν της πόλεως. "Απέστει¬
ις την πόλιν 5ύο μϋ—τΐκούς κ·α-
?ζ<*>ΐ
V*
την εντολήν νά συν-
' έοωτικών ίβΛΐΐίΓιν ιιέ ιιί^ν
ηλ, ό οποίος τού; εσαορπισεν πρός
το Ζ;δόν καί την Με«>ποταμίαν καί
-ρός τό Μκζτ:έχ Καί δέν εαεινε τί-
ποτε έξ αυτών.
»Καί ό Ζοσο^ι ί^ ό ό
ό,τ
Κύρ'.ος πρΟ!Γέτα^ξ:εν: Άφήρεσε τούς
ΐ άά
η
λε
ν ε
ερωτικων
των,
τα άρματά των.
άό ό 2
μέ
των
πτιρά τής οποίας νά προ-
νά μάθον τα μιχττικά
ά όλ
μ
ρμ της πόλεως.
Οί^ δύο κατά<τ/«ζο[ τού Ζοσοόα «ν ηργη-ίν νά επιτύχουν τόν σκο- «ν των. Σι»νηψαν σχέσις μέ την ώ- ««» Χανανίτι&α, την Ρ;(χά«, μέ •ην οίηθϊ'.αν της οποίας έμελέτη- ^ λεπτομερώς τα όχυρωματικά «γα τής πόλεως, όταν δέ ένύκτωσε ο άπο την ερωμένην των, Καί κατά τό δ:άστημα αύτό ό Ζο¬ σούα έκ'^ίευσε την Χαζόρ κοί επέ¬ ρασεν έν στόμ-ατ'. μαχαίρας τόν 6α- σ:λέα καί όλ;-ς τάς έν αυτή ψυχάς καί κατέστρεψε δία τοΰ πυρός την πόλτν χαί βλα τα ζώντα είς ■αύτην.» * * * Τό πεδίον τής μεγάλης μάχης έκείνο σήμερον Δαμασκόν, την Βηβφανή καί την Μεγκίντο. ' Ό κα>9ηγητής Τζών Γκάρστΐίγκ,
δ:ε·>0^ντής τοϋ τμήματος Άρχαιο-
τητων Παλαιστίνης, ό οποίος είχεν
άναλάδβ! νά ανακ-αλύψη την θέσιν
ί ό ί
ψη η
τής Χαζόρ, ευρίσκει ότ: τό πεδίον
τής μάχης αυτής δέν είναι ξένον
χ/αί πρός πολλά '«ττορ:-Αά γεγονότα
τής Άνατολής. «Τόσον σημαντική
ήτο ή στρατηγι·/.ή θέσις τής άκρο-
πόλεως αυτής») γράφβί «καί τόσον
ίτχϋρά τα φρούρ'.ά της, ωστε βεβαί¬
ως πρεπει νά είχε παίξει σποι>δ·αΐον
ρόλον είς την σκηνήν τοϋ άρχαίου
■/.όσμοο, ό οποίος βτεινεν «ίς την κα-
τά/.τησιν τής Συρίας. "Αλλοτε αί
στρατίαί τοϋ Φαραώ, άλλοτβ χι όρ-
δαί των Σ'^ρίων καί Χιτιτών, άλ-
άλ ή άό ί
τοϋ Χαζόρ είναι έκείνο είς τό όποί- | λοτε αλλοι, διηρχοντο απο τα τει-
ον εύίίσκεται σημερον τό χωρίον χη αύτά είσδάλλοντες εί ςτήν πε-
κα: έπέστρεψαν είς τό στρα-
ν με τάς πολυτίμους γνώσείζ
των. '
Ό Ζοσούβ κατόπιν ώς έκ θαύ-
α?"°'· *γ'νε κύριος των όχορών τει-
-"., ^ς> 7δρ!^5,ς· Ήτωνίσθη κα-
·0'>!ν δ.πι Ιτη, διά νά ύποτάξτ» τούς
/ ' Τ3? χ~ να[ γ_·^ΙΖιχΓ^ τήν α.
' ρ"'»ι ΧΤ^ ^^^Ρ· 'Κού τί λέγ*
η βΐολος περί τής ιστορικήν αυτής
ς:
, «Ό Γιατδίν, ό δασιλευς τοΰ Χα-
?? η ύά τα πράγμ*-», καί
**'
χ.*, τον
ων
'«ν βασιλέα τοϋ Άχσάφ, καί
: 6Μίλείς τςςάς βορράν των όρβ-
_ και τούς βασιλείς πρός νότον
^ων κοιλάδων τοΰ Χίννΐρόθ καί
*Ρ,ος Σ?> δύσιν *αρά τάς δχ&ας τοϋ
ζν/1. >το",ς Χαν2νίτ*ς τής άνα-
^ς καί δύσεως, καί τούς 'Αμο-
Πϊςΐ,Χα' τοί); Χίτίτας, καί τούς
^£?!ζι~ϊς καί τούς Ίεδουζίτας
£! °?έ(ιίν> ™ ?«; Χϊδίτας τοϋ
-ί-^ρν εις την χώραν τοΰ Μιζπέχ.
»
V·
ηΐ»?οίσθησ.αν δλοι, λαός πο-
"? ως η άμίχος τής θαλάσσης, μέ
_~·*>ς χαι ίρματα άπε'.ρα. Καί δ-
·*ν συνηχθησαν δλοι αύτοι ο! βασι-
τα
"Ελ Κθορετμπέχ. Ή περιμάχητος
πόλις ευρίσκετο είς την κορ'^φήν ε¬
νός λόφοο δχί μακράν άπό την λί¬
μνην Χονλέχ, ή όποία άπετέλβι τα
δδατα τοϋ Μερομ καί εδέσποζε των
κι>?ίων ίρόμων πρός την Σιδόν, την
ριμαχητον χώραν.
Ή θέσις δπου ε*ε:το ή Χαζόρ εί-
ναι σημερον γνωστή υπό τό ταπει¬
νόν άραβικόν όνομα "Ελ Κεντάχ.
Ευρίσκεται εί; τούς πρόποδας των
λόφων τής Γχλιλαίας είς απόστα¬
σιν τί<~άρων περίπου μιλίων δυτι- κώ'ς τής λίμνης Χουλέχ. Είς την θέσιν αύτην ό Ζοσούα ηγωνίσθη καί έψ τα πάντ* διά π;ρός. ή θέ ί ό ρψ ρς Τό όχ>ρόν τής θέσεως καί τό περι-
δάλλον της ευρίσκοντο έν απολύτω
συμφωνία πρός τάς λεπτομερείας
των περίγραίφών τής Γραφής.
Άπό τα άνακαλ^φθέντα έρειπία
τής Χ:ζόρ, ^αίνεται καθαρά ότι ή
άκρόπολις ήτο άρκετά εύρεία δ-.ά νά
π·εριλαμ6άντ] μίαν ίιαρκή δυναμιν
40—50 χιλιάδων άνδρών, των όποί
ών ή σνντηρησις δέν παρο'^ίαζε δυ¬
σχερείας, λαμδανομένου 6π' δψε: ότι
ή πόλις ευρίσκετο πλησίον μιάς λί¬
μνης καί ενός ποταμοϋ καί άνάμεσα
είς άφθονον ίλάστησιν.
Ό κ. Γκάρστ;γκ ό οποίος είχε
την τύχην νά άνα/.αλύψτ; την ιστορι¬
κήν αύτην θέσιν μέ τα ΰλικά μέσα
πού 4'θεσεν είς την ·δι.άθε(σίν τοο
I-
νας πλούσιος "Αγγλος, ό σέρ Τσάρ-
λες Μαρτον, Ιδωσε μίαν ζωηράν
περιγραφήν τής θέσεως. Είναι μί»
ζωντανή εικών των δυσχερειών πού
άντεμετώπισεν ό Ζοσούα κατά την
εκστρα·—ιαν τού.
Κατά την περιγραφήν αύτην &
περίίολος τής Χαζόρ ειχε περιφέ¬
ρειαν 3.260 ποδών καί ίιάμετρον
13350 περίπου, εύ.ρίσκί'το δέ -επί ε¬
νός όροπεδίοο ϋψους 100 ποδών άτό
της χθίλάδος, χαί 'ίπροστατεύετο ά¬
πό σύο βαθύτατα Λευμ,οττα. Πρός
την βόρειον πλευρόν, τό οροπέδιον
Χϊτέίαίνε καί έσχημάτιζε Ινα άλλο
χαμηλότερον, είδος δώματος προ-
στατβυομένο.» άπό τ«ίχη είς τό &-
κρ«ν μιάς βαθύτατες χαράδρας.
Τό κυίΜώτερον σημείθΜ τής άκρο-
πόλεως, τοϋ όποίου άκόμη σημερον
είναι κ~αφανής ή σχυρότης, β-
προστατεύετο άπό Ινα ίσχυρότ-ατσν
χύργον, τοϋ όποίου τα έρειπια άκό¬
μη σημερον φθάνουν είς ΰψος άλλοϋ
18 κ-« άλλοΰ 36 ποδών. Τα όχυρώ-
ματ* τής δοτικής πλευράς τής ά-
κροπόλεως, είς χείσμα των σχεδόν
τροπικών {ροχών τριάκοντα όλο-
κλήρων αίώνων, άντέχουν άαόμη
καί δύναται κανείς νά έννοήση τί
θά ήταν κατά τάς ημέρας τής άκτ-
μής τής Χαζόρ.
Πρός τό νοτιθίνατολικον της ά-
κροπόλεως, τα εύρεθέντα &ρ«ίπια
φέροαν δάθρα, δπου θά ήττον .τοποθ«-
τημένα άγάλματα θβών καί βασιλέ-
Ο! έπκτκεφθέντες τόν τόπον αύν
τόν κατεπλάγησαν διά την νίκην
τοϋ Ζοσούα. Φαντάζβται κανείς πό-
σας απωλείας Θά υπέστη ό στρα-
τός τοϋ μ«γάλου στρατγτγοϋ μέχρις
ότου κατορθώση νά άναρριχηθή καί
κυριεύστ} τα όχυρά έκεϊνα υψη. Ή
πβδίάς καί τα τείχη θά έμαύριζαν
άπό άναρ'.Θμήτοος πολεμιστάς, ?π-
πους καί πολεμαά ς?ρματα, ηαί τα
πτώμ—-α θά είχον σχηματίσει άλη-
θείς λόφους. Οί Χανανίται στηρι-
ζόμενθ! €ΐς τόν αριθμόν των ήβΌν
ησυχοι, δταν ό Ζοσούα έπέπεσε κατ'
αυτών και τούς κατέκοψεν κα< τούς έσκό,ρπΐσεν ε-ίς τάς κοιλάδος καί τα γύρω ορη, διά νά έπιστρέψτι κα¬ ί τόπ:ν χαί κατα'λάδτ; την μέ ολίγους ύπερασπ'.στάς άπομείνασαν πόλιν. Τό ιστορικόν αύτό γεγονός συνέδη π·ερί τό 1200 πε-ρίποο τρό Χρϊστοϋ. Ή Χαζόρ άνωκοδομηθη κατόπιν υπό τοΰ βασιλέως Σολομώντος τόν δέκατον αϊώνα, καί δ>ο αιώνος κα¬
τόπιν, επίσεν είς χείρας τοϋ Άσ-
συρίου Βασιλέως ΤιγκλάΘ Πιλέ-
Γ'
ζΡ
Σημερον είς τα έρείπια τής ίιτχυ-
ράς άλλοτε Χ:ζόρ καταφεύγουν τα
τσακάλ'.α χαί οί γΰπες. Οί λόγο< τής Γραφής έπτ/λήθευσαν: «Καί ή Χαζόρ θά γίνη ένδιαίτημα θηρίων υιός τοΰ άνθρώπου δέν θά διαμεινη πλέον είς αύτην.» εναντίον τοΰ "Ι- ϊ, χαρά τα 5ίατα τοϋ Με- ΕΪΗ(ΐ>ν ΟΛο τας τελευταία; υτποθοο)κας ιν Λοιίοοια, της ίίολΐτείας Κεντώκίκς.
Βο^νοκορφές μέ σύννιεφα καί χ:όνια
[σκεπασμένα
ποϋ ό ήλιος πρώτες σας θωρεί,
[στερνές σας χαιρετίζβι
μ" άνοίερα ροδοπέταλα χρυβοστβφ·»-
[νομενϊς ^
στά πόδια σας ό στίχος μοο τα κλώ-
[νια τού σκορπίζε:.
Κι' είναι τα κλώνια ταχε-.νά φτε-
[ράκια πληγωμέν*
ποΰ πέρνοαν την άστςράία τους 'πό
[της κορφής τό χρώμα ^
αι* είναι τη μια χαρούμβνχ, την
[άλλη πονεμένα,
μ' άναλαμπές τρεμάμεν^ς τήι; γής
[τ' άχαρο χώμα.
Βουνοκορ^ρές δλα μαζύ τα σκόιρπια
[μου φτεράχια
μ" έν» σας φύσημα τρανό ένώστε
[στο ^ααίλειο
τής Όμορφιάς σας, νά γενοΰν άη-
[τοί, χρυσά γεράκια,
τό φώς τό ούρανοθώρητο ν ά ίδουν
[πλατβιά στον "Ηλιο.
Τόν ήλιο ποΰ λαχτάρηυ,ν σβ ξάστε-
[ρον αιθέρα
σ' Ινα Ίκάριο πέταγμα νά πίθΰν καί
[νά μ&θύσουν
κι' 3ς πέσοον δστερα νεκρά ττά
[κύματα ή στήν ξέρ·*
φτά'ί'ΐ·. μ' άχόρταγη χα^ά τή δίψι
[τους νά σδ'ΛΧβυν.
ΑΘΗΝΆ ΤΑΡΣΟΥΛΗ
«ΕΘλΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑΙ
II
ΚΗΣ ΠΟΥ ΕΜΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΣΡΑΗΑ ΤΗΝ ΓΗΝ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ
Οί σοφοι άργαιολόγο'., οί όποίοι
ησχολήθησαν «ι ετη είς τούς άγί-
ους Τόπους πρός ανακάλυψιν της
ίίδλ·κή; πόλεως Χαζόρ; έκ της ό-
■κοίίς όρμώμενος ό Ζοσούα συνεπλή¬
ρωσε την κατάκτησιν της Άγίας
Γή:, έ^έτ^χαν έχί τέλους νά ανα¬
καλυφθή την θέσιν καί τα έρ^ίπια
τής πόλεως, καί νά καθορίσουν την
χρονολογίαν τής μεγάλης μάχης
πού έγινεν έ"ξω άπό τα τείχη της.
Οί άρχαιολόγοι, κατόπιν προσε-
κτικης μελέτης επί των άνακαλυ-
φθέντων έρειπίων, κ5ΐτέλη£Όν είς
είς πλείστα ένδιαφέροντα ίστορι/.ά
συαπεράσματα. Ό Ζοοσοΰα ήτο Ινις
άπό τούς μεγαλητέρους στρατηγούς
τής ίστορίας, έφάμ,ιλλος·, άν όχι ά-
νώτερος, τοϋ μεγάλου Ναπολέοντος.
Τό οχυρόν φρούριον τοϋ Χαζόρ κα1-
τείχετο άπό τόν εχθρόν. Είχε χον-
Ϊρότ2τ:ι τείχη καί σιδηράς πύλας,
καί άποτελοϋσε τρομερόν έμπόδιον
διά τόν Ίσραηλίτην στρατηγόν, ό ο¬
ποίος είχε στρατόν αποτελούμενον ά¬
πό άπολέμο,ίς καί δε:λούς στρατιώ¬
τας, πλάνητας της 4ρημοι> καί τί-
ποτε περισσότερον.
Ό Ζοσούα, 'έικτος αύτοϋ, δέν εί¬
χεν ε:ς την διάθεσιν τού καί άρκετά
οΐκονομηια μέσα, ωστε νά έπΐ-ρκέστί
είς τάς ανάγκας τού στρατοϋ τού.
Ό κλήρος είχε πέσε: είς αυτόν νά
οδηγήση τον εκλεκτον λαόν είς την
Γήν τής έπαγγΐλίας, μ»τά τον θά¬
νατον τοΰ Μωϋσέως, ό δχοΐος ϊέν
είχεν ορισθή νά εισέλθη ούτος είς
αυτήν.
Ή χωρ» κατείχετο άπό πλήθος
εΐδωλολατρών τής Χ^η-αάν. Μιχρό-
νοες, άγριοι, άνθΐρωποθύταΐ, άλλά
καλώς ώπλισμένθ! καί πλουσιώτα-
το·, ήσαν έχθροί έ—κίνδυνοι. Διη-
ρϊΤμένο: είς πθλλά €ασίλ«εα, όμό-
σπονδα το εν πρός τέ άλλο, ήνοϋντο,
εις περίπτωσιν κΐνδύνου, εναντίον
το3 κοινοϋ Ιχθροΰ τής φυλής των.
* * *
Μ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΣ Τ«Ν ΧΑΝΑΑΝΙΤΩΝ, Η ΧΑΖΟΡ, ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΕΞΗΦΑΝΙ-
ΣΕΝ Ο ΖΟΣΟΥΛ... ΝΕΟΝ ΦΠΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ.
Ζοτού;* ήρχισε τόν .εναντίον
άγρίων αυτών πόλεμον το·; αέ
την αίφν:Ϊ!αιττικήν κατάληψιν τής
ΙεριχοΟ;, τής σημαντικής αυτής πό
των
Αν», ή πρρσθία πρόο"θψις τής θερινής οικίας της οικογενείας Μόρρω, έν Νόρθ Χαίβεν, τής Πολιτείας Μαίην,
καί δεξΐφ, ή άποοαθρα των πλοίων. Κάτω, έξωτεριχόν καί εσωτερικόν τής 'Εΐασκοπιανής 'Εν.κλησίας τοΰ Νόρθ
Χαίβεν, είς την οποίαν σνχνάζει ή οΐκογένεια Μόρρω. Ή οίκία εχει 36 δωμάτια. Ό κήπος εχει μηλέας καί δλλα
'πωροφόοα δένδρα. Αυτού θά διέλθουν τόν μήνα τοΰ μέλιτος, μετ άτόν γάμον των, ό Λίντμπεργχ καί ή Δνίς Μόρρω.
ρόμ, επετέθη έξαφνα εναντίον των
ό Ζοσούα, αγων τό πλήθος των —)-
λεμιττών τοι>. Κ^ί ό Κύριος παρέ-
δο>τεν αΰτούς είς χ«ίρ·*ς τού Ίσρα-
ΙεριχοΟ;,
λεως πρό
τής σημαντικής αυτής πό
5ά Ί
χ ής ημκής αυτής πό
εως πρός 5ι»μάς τού ποταμού Ί-
?ϊανο; Έπενόησεν ίνα εύφυες στρα
^' Ι*6 "^ οποίαν προίλείανε
δλωσ(ν της πόλεως. "Απέστει¬
ις την πόλιν 5ύο μϋ—τΐκούς κ·α-
?ζ<*>ΐ
V*
την εντολήν νά συν-
' έοωτικών ίβΛΐΐίΓιν ιιέ ιιί^ν
ηλ, ό οποίος τού; εσαορπισεν πρός
το Ζ;δόν καί την Με«>ποταμίαν καί
-ρός τό Μκζτ:έχ Καί δέν εαεινε τί-
ποτε έξ αυτών.
»Καί ό Ζοσο^ι ί^ ό ό
ό,τ
Κύρ'.ος πρΟ!Γέτα^ξ:εν: Άφήρεσε τούς
ΐ άά
η
λε
ν ε
ερωτικων
των,
τα άρματά των.
άό ό 2
μέ
των
πτιρά τής οποίας νά προ-
νά μάθον τα μιχττικά
ά όλ
μ
ρμ της πόλεως.
Οί^ δύο κατά<τ/«ζο[ τού Ζοσοόα «ν ηργη-ίν νά επιτύχουν τόν σκο- «ν των. Σι»νηψαν σχέσις μέ την ώ- ««» Χανανίτι&α, την Ρ;(χά«, μέ •ην οίηθϊ'.αν της οποίας έμελέτη- ^ λεπτομερώς τα όχυρωματικά «γα τής πόλεως, όταν δέ ένύκτωσε ο άπο την ερωμένην των, Καί κατά τό δ:άστημα αύτό ό Ζο¬ σούα έκ'^ίευσε την Χαζόρ κοί επέ¬ ρασεν έν στόμ-ατ'. μαχαίρας τόν 6α- σ:λέα καί όλ;-ς τάς έν αυτή ψυχάς καί κατέστρεψε δία τοΰ πυρός την πόλτν χαί βλα τα ζώντα είς ■αύτην.» * * * Τό πεδίον τής μεγάλης μάχης έκείνο σήμερον Δαμασκόν, την Βηβφανή καί την Μεγκίντο. ' Ό κα>9ηγητής Τζών Γκάρστΐίγκ,
δ:ε·>0^ντής τοϋ τμήματος Άρχαιο-
τητων Παλαιστίνης, ό οποίος είχεν
άναλάδβ! νά ανακ-αλύψη την θέσιν
ί ό ί
ψη η
τής Χαζόρ, ευρίσκει ότ: τό πεδίον
τής μάχης αυτής δέν είναι ξένον
χ/αί πρός πολλά '«ττορ:-Αά γεγονότα
τής Άνατολής. «Τόσον σημαντική
ήτο ή στρατηγι·/.ή θέσις τής άκρο-
πόλεως αυτής») γράφβί «καί τόσον
ίτχϋρά τα φρούρ'.ά της, ωστε βεβαί¬
ως πρεπει νά είχε παίξει σποι>δ·αΐον
ρόλον είς την σκηνήν τοϋ άρχαίου
■/.όσμοο, ό οποίος βτεινεν «ίς την κα-
τά/.τησιν τής Συρίας. "Αλλοτε αί
στρατίαί τοϋ Φαραώ, άλλοτβ χι όρ-
δαί των Σ'^ρίων καί Χιτιτών, άλ-
άλ ή άό ί
τοϋ Χαζόρ είναι έκείνο είς τό όποί- | λοτε αλλοι, διηρχοντο απο τα τει-
ον εύίίσκεται σημερον τό χωρίον χη αύτά είσδάλλοντες εί ςτήν πε-
κα: έπέστρεψαν είς τό στρα-
ν με τάς πολυτίμους γνώσείζ
των. '
Ό Ζοσούβ κατόπιν ώς έκ θαύ-
α?"°'· *γ'νε κύριος των όχορών τει-
-"., ^ς> 7δρ!^5,ς· Ήτωνίσθη κα-
·0'>!ν δ.πι Ιτη, διά νά ύποτάξτ» τούς
/ ' Τ3? χ~ να[ γ_·^ΙΖιχΓ^ τήν α.
' ρ"'»ι ΧΤ^ ^^^Ρ· 'Κού τί λέγ*
η βΐολος περί τής ιστορικήν αυτής
ς:
, «Ό Γιατδίν, ό δασιλευς τοΰ Χα-
?? η ύά τα πράγμ*-», καί
**'
χ.*, τον
ων
'«ν βασιλέα τοϋ Άχσάφ, καί
: 6Μίλείς τςςάς βορράν των όρβ-
_ και τούς βασιλείς πρός νότον
^ων κοιλάδων τοΰ Χίννΐρόθ καί
*Ρ,ος Σ?> δύσιν *αρά τάς δχ&ας τοϋ
ζν/1. >το",ς Χαν2νίτ*ς τής άνα-
^ς καί δύσεως, καί τούς 'Αμο-
Πϊςΐ,Χα' τοί); Χίτίτας, καί τούς
^£?!ζι~ϊς καί τούς Ίεδουζίτας
£! °?έ(ιίν> ™ ?«; Χϊδίτας τοϋ
-ί-^ρν εις την χώραν τοΰ Μιζπέχ.
»
V·
ηΐ»?οίσθησ.αν δλοι, λαός πο-
"? ως η άμίχος τής θαλάσσης, μέ
_~·*>ς χαι ίρματα άπε'.ρα. Καί δ-
·*ν συνηχθησαν δλοι αύτοι ο! βασι-
τα
"Ελ Κθορετμπέχ. Ή περιμάχητος
πόλις ευρίσκετο είς την κορ'^φήν ε¬
νός λόφοο δχί μακράν άπό την λί¬
μνην Χονλέχ, ή όποία άπετέλβι τα
δδατα τοϋ Μερομ καί εδέσποζε των
κι>?ίων ίρόμων πρός την Σιδόν, την
ριμαχητον χώραν.
Ή θέσις δπου ε*ε:το ή Χαζόρ εί-
ναι σημερον γνωστή υπό τό ταπει¬
νόν άραβικόν όνομα "Ελ Κεντάχ.
Ευρίσκεται εί; τούς πρόποδας των
λόφων τής Γχλιλαίας είς απόστα¬
σιν τί<~άρων περίπου μιλίων δυτι- κώ'ς τής λίμνης Χουλέχ. Είς την θέσιν αύτην ό Ζοσούα ηγωνίσθη καί έψ τα πάντ* διά π;ρός. ή θέ ί ό ρψ ρς Τό όχ>ρόν τής θέσεως καί τό περι-
δάλλον της ευρίσκοντο έν απολύτω
συμφωνία πρός τάς λεπτομερείας
των περίγραίφών τής Γραφής.
Άπό τα άνακαλ^φθέντα έρειπία
τής Χ:ζόρ, ^αίνεται καθαρά ότι ή
άκρόπολις ήτο άρκετά εύρεία δ-.ά νά
π·εριλαμ6άντ] μίαν ίιαρκή δυναμιν
40—50 χιλιάδων άνδρών, των όποί
ών ή σνντηρησις δέν παρο'^ίαζε δυ¬
σχερείας, λαμδανομένου 6π' δψε: ότι
ή πόλις ευρίσκετο πλησίον μιάς λί¬
μνης καί ενός ποταμοϋ καί άνάμεσα
είς άφθονον ίλάστησιν.
Ό κ. Γκάρστ;γκ ό οποίος είχε
την τύχην νά άνα/.αλύψτ; την ιστορι¬
κήν αύτην θέσιν μέ τα ΰλικά μέσα
πού 4'θεσεν είς την ·δι.άθε(σίν τοο
I-
νας πλούσιος "Αγγλος, ό σέρ Τσάρ-
λες Μαρτον, Ιδωσε μίαν ζωηράν
περιγραφήν τής θέσεως. Είναι μί»
ζωντανή εικών των δυσχερειών πού
άντεμετώπισεν ό Ζοσούα κατά την
εκστρα·—ιαν τού.
Κατά την περιγραφήν αύτην &
περίίολος τής Χαζόρ ειχε περιφέ¬
ρειαν 3.260 ποδών καί ίιάμετρον
13350 περίπου, εύ.ρίσκί'το δέ -επί ε¬
νός όροπεδίοο ϋψους 100 ποδών άτό
της χθίλάδος, χαί 'ίπροστατεύετο ά¬
πό σύο βαθύτατα Λευμ,οττα. Πρός
την βόρειον πλευρόν, τό οροπέδιον
Χϊτέίαίνε καί έσχημάτιζε Ινα άλλο
χαμηλότερον, είδος δώματος προ-
στατβυομένο.» άπό τ«ίχη είς τό &-
κρ«ν μιάς βαθύτατες χαράδρας.
Τό κυίΜώτερον σημείθΜ τής άκρο-
πόλεως, τοϋ όποίου άκόμη σημερον
είναι κ~αφανής ή σχυρότης, β-
προστατεύετο άπό Ινα ίσχυρότ-ατσν
χύργον, τοϋ όποίου τα έρειπια άκό¬
μη σημερον φθάνουν είς ΰψος άλλοϋ
18 κ-« άλλοΰ 36 ποδών. Τα όχυρώ-
ματ* τής δοτικής πλευράς τής ά-
κροπόλεως, είς χείσμα των σχεδόν
τροπικών {ροχών τριάκοντα όλο-
κλήρων αίώνων, άντέχουν άαόμη
καί δύναται κανείς νά έννοήση τί
θά ήταν κατά τάς ημέρας τής άκτ-
μής τής Χαζόρ.
Πρός τό νοτιθίνατολικον της ά-
κροπόλεως, τα εύρεθέντα &ρ«ίπια
φέροαν δάθρα, δπου θά ήττον .τοποθ«-
τημένα άγάλματα θβών καί βασιλέ-
Ο! έπκτκεφθέντες τόν τόπον αύν
τόν κατεπλάγησαν διά την νίκην
τοϋ Ζοσούα. Φαντάζβται κανείς πό-
σας απωλείας Θά υπέστη ό στρα-
τός τοϋ μ«γάλου στρατγτγοϋ μέχρις
ότου κατορθώση νά άναρριχηθή καί
κυριεύστ} τα όχυρά έκεϊνα υψη. Ή
πβδίάς καί τα τείχη θά έμαύριζαν
άπό άναρ'.Θμήτοος πολεμιστάς, ?π-
πους καί πολεμαά ς?ρματα, ηαί τα
πτώμ—-α θά είχον σχηματίσει άλη-
θείς λόφους. Οί Χανανίται στηρι-
ζόμενθ! €ΐς τόν αριθμόν των ήβΌν
ησυχοι, δταν ό Ζοσούα έπέπεσε κατ'
αυτών και τούς κατέκοψεν κα< τούς έσκό,ρπΐσεν ε-ίς τάς κοιλάδος καί τα γύρω ορη, διά νά έπιστρέψτι κα¬ ί τόπ:ν χαί κατα'λάδτ; την μέ ολίγους ύπερασπ'.στάς άπομείνασαν πόλιν. Τό ιστορικόν αύτό γεγονός συνέδη π·ερί τό 1200 πε-ρίποο τρό Χρϊστοϋ. Ή Χαζόρ άνωκοδομηθη κατόπιν υπό τοΰ βασιλέως Σολομώντος τόν δέκατον αϊώνα, καί δ>ο αιώνος κα¬
τόπιν, επίσεν είς χείρας τοϋ Άσ-
συρίου Βασιλέως ΤιγκλάΘ Πιλέ-
Γ'
ζΡ
Σημερον είς τα έρείπια τής ίιτχυ-
ράς άλλοτε Χ:ζόρ καταφεύγουν τα
τσακάλ'.α χαί οί γΰπες. Οί λόγο< τής Γραφής έπτ/λήθευσαν: «Καί ή Χαζόρ θά γίνη ένδιαίτημα θηρίων υιός τοΰ άνθρώπου δέν θά διαμεινη πλέον είς αύτην.» εναντίον τοΰ "Ι- ϊ, χαρά τα 5ίατα τοϋ Με- ΕΪΗ(ΐ>ν ΟΛο τας τελευταία; υτποθοο)κας ιν Λοιίοοια, της ίίολΐτείας Κεντώκίκς.
Βο^νοκορφές μέ σύννιεφα καί χ:όνια
[σκεπασμένα
ποϋ ό ήλιος πρώτες σας θωρεί,
[στερνές σας χαιρετίζβι
μ" άνοίερα ροδοπέταλα χρυβοστβφ·»-
[νομενϊς ^
στά πόδια σας ό στίχος μοο τα κλώ-
[νια τού σκορπίζε:.
Κι' είναι τα κλώνια ταχε-.νά φτε-
[ράκια πληγωμέν*
ποΰ πέρνοαν την άστςράία τους 'πό
[της κορφής τό χρώμα ^
αι* είναι τη μια χαρούμβνχ, την
[άλλη πονεμένα,
μ' άναλαμπές τρεμάμεν^ς τήι; γής
[τ' άχαρο χώμα.
Βουνοκορ^ρές δλα μαζύ τα σκόιρπια
[μου φτεράχια
μ" έν» σας φύσημα τρανό ένώστε
[στο ^ααίλειο
τής Όμορφιάς σας, νά γενοΰν άη-
[τοί, χρυσά γεράκια,
τό φώς τό ούρανοθώρητο ν ά ίδουν
[πλατβιά στον "Ηλιο.
Τόν ήλιο ποΰ λαχτάρηυ,ν σβ ξάστε-
[ρον αιθέρα
σ' Ινα Ίκάριο πέταγμα νά πίθΰν καί
[νά μ&θύσουν
κι' 3ς πέσοον δστερα νεκρά ττά
[κύματα ή στήν ξέρ·*
φτά'ί'ΐ·. μ' άχόρταγη χα^ά τή δίψι
[τους νά σδ'ΛΧβυν.
ΑΘΗΝΆ ΤΑΡΣΟΥΛΗ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΡΏΤΟΥΣ ΤΡΑΧΕΙΣ
ΣΜΟΥ ΟΙ ΠΡ1ΖΤΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΟΕΙΟΥ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ
ΜΗΝΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙ-
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΠΙΣΤΕΩΣ.....
ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΝ
Ο ΡΟΑΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Θοησκεία τής καρδίας, ετσι ;ΐπο
ρεΐ κανείς νά όνομάστ> ναθοριοτι-
κώτεοα τόν ΧριστιανκΛΐόν. Πόλρ-
μος άιιείλικτος εναντίον των τν-
πων, των στενήν άντιλήι^ων, έ-
αντίον τώ νκατά σννθήκην άναγ-
κιΐν πού αϋξάνονν την δυστυχίαν
τής ζωής, χωοίίονν τούς άνδΥο')-
-πονς, διαστοε^λώνονν την κατεύ¬
θυνσιν τ(θν πρός τόν κόσιιον τής
χαρδς κ<Η άπλώνονν την νύλτα της ΰποκρισίας, μία συναιδίλφωίτις τής ελευθερίας πρός την συνείδησιν — είναι τό άέτοαα τον πτευιΐ'.Ύτι- κου ναοϋ ποϋ εστησεν δ ποϋ ετηε δ Ωρίας ποφήτη; τή; Ναζαοέτ επάνω είς δί·ο /ιναντιαίιοι; γρανιτώδεις 6ά- -πεις, την ειλικρίνειάν καί την α¬ γάπην. 'Από την στιγιιήν πού ή 0Ί!}ΐ'χία Γθϋ άναπλαητιχοΰ Κηρύγματος τί]; -άνάπης άπλώθηκε στόν μυροΗΐενον άεοα τή; Γαλιλαίας, εο>ς την οη;-
μήν — τρία μονάχα χρόνια —
-ποΰ μετεμορφώθη εί; τό προαια>νι-
ον ουιιβολον τοΰ έξαγνισττκοΰ πιί-
νου, εις τόν σταύρον, ό σνθρωπος
απέκτησε τί,,ν ίνανότητα τής αύτο
Επΐγνώσεο); καί τής ελευθέρα; σκέ-
ψείθς καί νίιιποροΰσε νά καταρρί-
τ|·η τα ηοΆηά εΐοωλα πού τόν ύ-
Λνο'ϊτιζαν εί; τα χαιιηλά Ιπίπεδα
τής προλήψεα>ς καί νά κνττάξτ] έ-
λει'θερα τόν όρίζοντα της ίΓ(ι>ής.
Δέν επέρασεν ήιιέρα κατά τι)
διάστημα των τριών αυτών χοό-
ναν, χοκίς δ Ίον'ϋαίκός λαός νά
δεχθή -/.αί ενα αποτελεσματικήν
πλήγαα στής χονδρές άλνσίδες ',τού
τοϋ έδέσιιεναν την συνείδησιν άπό
τό τεράοτιον σφυρί τοΰ Διδασκά¬
λου, χωρΐς ν' άκοι'ιση άπ» τό Ιιι-
πνενσιιενον στόι,ια τού ?να «ί«-
π.ρό;!» αέρος την χατάκτησιν τΓ;ς
άληυΗνης; καί ελευθέρας Ιω ής. χο>
ρίς νά λάβη ενα παοάδεινμα α^ά-
πτβ — σΐΓ-'γνώμης, έλέου καί ί)ν-
σίας. Ό Ίο"δαΐος τίδε σιγά σιγά
τ6ν ΣαμαρείτΓν ώς αν·θιροχπον καί
αυτόν, εΙί« τον ί>ρ·ησκευτικον νό¬
μον ώς θυσίαν καί δχι ώς τύπον,
ίΐδβ τόν θεόν ίο; στοργικύν πϊ/τέ-
οα καί δχι ώς Μολώχ άπαιτοίτ.τα
ανυν*τοόΗχΐίας καί όλοκαυτώιια-
τα, εΐδε την γνναικα ώ; άνθρωπον
«αί αύτην μέ δικοιώιιατα επί της
ζωής· την εΤδε ώ; μτιτϊρα, ώ; ά-
δελφήν, ώς σύντροφον, ώς ϊΐθιν.τιν
δύναηιν απαραίτητον είς ΐό ανδρα
δια νά Ινισχί'τι είς τόν άγώνα τής
ζίοης μέ τή μεγάλην πνοήν τής α¬
γάπην, πού «ιόνη αιτη, τό στοργι-
κό αύτό πλάσμα τής τονφερότηΐ"1»:
τής ύπομονρς καί τή; θυσίας, κα-
τεχει μέσα εις ενα κόσηον τραχύ-
τητος, άοιαφορίας ύπολογισμοΰ
καί |η.7.ρστητος.
^ Η υΥησκεία τής Καρδίας εκη¬
ρύχθη, καί ώ; τέτοια θρησκεία, ευ¬
ρεθή κοντήτερα στ»|ν "αρίίά τή:
γυναίκας ποΰ εγινε άμέσοις πρόιια-
χός της, σηιιαιοφόρος της καί ερ-
μηνεύτρυα. Άπο την σκιάν τΰ,ν
ώδινων τον τοκετΰΰ, άπο την άγια
^<<ονιά τής ιιητρότητος, στ) τα &ά- •ϊη τοϋ Ο7πτιοΰ δπου ό).α παίρνουν μαγική μορο~·ή άνϊσεα·; κάτι·< αΐτο ιά ίιιπνευσμένα τη; χέρια, άπύ'τΓ·; σκοτεινές πτΐ'χές της ζο>ής όπου ή
άνάγκη η ή άκολασία την κ
άί άό ά
γυναΐκα πού ήμπορΐΐ νά αισθάνε-
ται, νά πολτί, νά άγα.τ«, νά πΐκΐτζί-
η, νά διατοθάνεται καί νά δο«;ιατί-
ζεται, ήτο τό πλάσιια τό ένο?ίι$;γ-
(ΐενον νά ένστερνισ&ϊ) την θρ-ϊ;
σκείαν τ7& Άνάπης. νά Γρ
πρό; εξήγησιν καί έρμη
σκείαν τ7& Άνάπης. νά Γργασθίί
πρό; εξήγησιν καί έρμηνείαν τού
πνεΰματός της. 'Από σκ?.ά6<ί εγ.νε κυζ.ίαοχος, άπό περΐφρονημένΐ| ν- πιαιρςι; εγινε αεγάλη π'ψί·γ^οζ ζχς, ρφ πιαιρςι; εγινε αεγάλη πψί1γ^οζ. μύστρια καί 6οηΌ«ς. Ό Μέγας Μύ στής διεΐ5« την αλήθειαν. 'Ανεστη- σε την γνναΐκα άπό τα σκότη της ιιίχρι τοΰ ίδικοΰ τού επίπεδον, καΊ ή γυναΐκα εύγνΐικιονοΰσα, ειργά¬ σθη διά τόν θρίαμβον τή; αληθείας τοΰ κηρι·νηατός Τού· έγινεν ή με- γαλειτέρα τού 'Απόστολο;, ?στάί3η- κε τύΛ'ί Τού, πιστή καί αφίοσιωιμέ- νη καί τόν ένίσχυσε στόν άνΐια?ορι- κό δρόιιο τοΰ Πόνου καί τή; άγω- νίας Τού. "Οταν, είς τό έρημικόν φρ-'οορ τοΰ Ίακώβ, άνάμεσα είς την Σα- μάρειαν, τη,ν χακηζοιιένην οι' ?χ- θοότπτο·-· αιώνπιν «ττλ ττιν 'ΤοιΛΐτί- θρότητος αϊώνων άπό την Ίοτυιη αν, έκάόησε κουρασμρνος 5 'ίν- σονς καί. πεινασμένος καί δπ,,'α- ς, επερίμενε τοΰς άκαταλ/.ή- άό δά ά ό έ μς, επερμενε τοΰς λονς άκόμη διά νά τόν έννοη μαθητάς τού, είς γυναΐκΛ ί στευθή τό {ι[τ|λόν νόηιια ενός νχ- ίραλαίου της θοησκείας τοι», — τή- πνενματικότητος; «αί δχι της τυπι- Ή κ. Φλώρενς Α. Ουΐλλιαμ, έξ Άστόριας, Λόγκ "Αϊλαντ, ήτις έλαβεν άπό τόν Πρόεδρον Χοΰόερ τόν Σταύρον τοΰ Ναυτικόν, άπονεμηθέντα είς τόν σύζυγον της μετά τόν θάνατόν τού. Ό Ουΐλλιαμ εφονεύθη έν ώρα μάχης είς την Νικαράγκουαν. Είς την δλλην είκόνα ή χΐοα φαίνεται παβατηροΰσα την είκόνα τοΰ ήρωος σύζυγον της. άπό το χάος τοΰ ύουλικοΰ καθήκοντος, ή γυναίκα, ή μάνα, ή άδίλφή, ή σνντροφος, ή κότητος τη; λατρείας τού θεόν. Διά μέσον τής πονετικής, τής ποο- σεκτικής νχα. στορνικής αί τ ής γυ- ίκα; τής ΣαΗαρείας, εκαΐ'ί ττΥ.' ΙίΐΧΤΦΛί —/νι· »ε«-·»~ * *^-« —"*----------— - ναικα τον μεγάλην π*οοσπάΟε.αν η, η ρφ;, η π^«ττα τ(»ια της αρρωοτεια; μας, η μυρο- ■(ΓΟρος τοΰ φερέτρου καί τον τάφο^ μας, τό μόνο τύΛσμα πού υός πυοσ- φεοει τί|ν άΛΌ:'οί·φισιν σέ ^<>ή καί
έ ά
επί,Γ,σισσε κατά Ινα ιιενα 6Γι
φε τ|ν άοίφισιν σέ ^<>>ή καί
σέ Οάνατο, ανεσισιΜη πρό; τύ φώ;
τής ζωής, τής σνγγνΐ'>:αης, τής; ί-
λευθερία; καί τοΰ ηθικόν κόσιιοι,
τοΰ διαό
ερ; καί το
τοΰ δικαιΐόματο;.
Τό ?ό
ό χμηό έπίπείο τήςοτκλα6-
άζ, της παυητικίΐς ζωής καί της
περιφρίονήσεως, ίίπου την εϊχαν κ(ΐ
ταοικάστ; νά μένΐ) αίώνες προλή»| ε-
όϊν, ό Ιησούς άνεσυρβ ττ'ιν γνναί-
«α είς τό επίπεδον τής ενεργείας,
ιή; εδεΐςε τόν πλατνν όρίζοντα
τή; άποοτολής της, — αποστόλη:
αγάπης καί εμπνεύσεως, της; υπέ¬
δειξε τόν μεγάλον ρόλον της πού γ
Φύσις την εχει καλεσει λ'ά πϋνζτ
ίΐς τή νσκηνήν τοό κόσιιου, ράλον
έρμηΛ'ειη οίας της ψνχής τοϋ
II
αν-
ιΰς, έμπνευστρία: τό"/ν με*,··ί/.«)ν -α-
τενΰΐ'νσεων τής Άνβροπότητος.
Ή πονετική, ή τρνφερό, ή μι·-
θή γνναικεία φύσις — ή
ών τής γής υπό Ινα δίκαιον λϊΊ
άγαθόν κυρίαρχον, πνευματικόν
πατέρα καί θεόν.
'Όταν έπιστρέφων άττο τό κή-
ρυνμά τον είς την Δεκάπολιν, δια
τής λίμνης Γεν'νησαρέτ. εόδε νά
πέφτη. στά πόΗα τοΰ ό άοχισννα-
τοΰ ό άρχισΐνη
ς Ίάειρος νχη νά τόν παοα-
κα?.η νά σώση τϊ,ν κόρη τού τον
επέθαινε. καί άιιέσως ό άανγκρι-
τος Άπακριχριστής καί Παρήνο-
έ?ί
ρος έ?εκίνησε γιά νά έκπληροκτι
τόν π)6θο τοΰ δυστνχΐο-μί'νου πατέ
ρα άνο}ιθ άό έ
; άπό ο·μέτ;>η-
ΐ ΰ
ρ. οιθονμενο; άπό ομέτ;>η
το πλήθος Μιά ννναΐκα ποΰ ιΐχε
εξοδεύση δλη της τί.ν περιονσία σέ
ίατροϋ'ς ϊητώντα; νά γ/ιττώστι ά-
; γ
πύ τ»|ν αίμορραγία ποΰ την ο6α<κί- νιζε δώδεκα χρόνια, τρ.τοτ,γιιένη άπό Γ.κατΑτ^α«χηττ] πίστι στήν διόνα- μιν 'Εχείνου, εσχισε τλ πλήδν;, ε¬ πλησίασε κρνφά τόν ΛιδαοχαΛον καί εθιξε ιιόλι; ιιέ τό δόκτιλό τι^ τό φόρεμά τοι1. Ή α'ιμορρίτγίο η αέσο); έστΐϊθη. ή δίναμι; ϊαναγί- ρισε στό κουρασ«ιίνο κορυί, άλλά κάποια δύναμις είχε φύγη άπο τη κοριιί τοΰ θ:".ραπ!ε>τοΰ: «Τί; ιιέ
ήγνισεν;» εφναξε π<;·ός τό πλήι'θς. Καί τ; ννναΐκα, νικώντας την ντρο- πή της;, επρσε στά πόδια τον κχ» τού έ'ίωμολονήτθη μπροστά σέ ίίλο τόν κόσμον την κρχνρή της λατρεία. *Θ»ίρσει,% θι'γατΐρ· ή πίστις οου σέσο>κέ σε». Γνναΐκα εΐχε νοιώσι
καί α'ισθανθτ} την δυνατήν τος πί¬
στεως "/αί ιιέ γνναΐκα δ Ίηοονς ?-
ί^οκε τό ιιά^η'ΐα τής ιιεγόλη; ολΓ·-
τής δινάμειος 'ίΐ γυναΐκα ·Λ>ΰ ?-
πίστενσε «Γτέ6αλε τΐ;ν ά.γηρΓ,ιιίνι;ν
ίΛΎθΐαν είς άλτ>θτντ| θρησκείαν καί
ίπτστημο νίκην πρανματΐ/ίότ^τα
Μέ
τί]ν
ννναΐκα δ Ιησούς
Εναντίον τής άή
εροίσ ό
έ-
ίΐρτάαίοενσϊ Εναντίον τής άρνήοϊΌΓ
καί απηί.ενθεροίσε τόν ά'νίϊΐρωτον
άπό τα δεσμα της πρόληψις
«Μακαρία ή κοι>Ια ή βαστιίοκσά
σε καί οί ιι αστοί ου; ένΗ'ιλαστς'.»
ΰπήρςε τό βρο-Γυφώνίΐαα τής λα¬
τό άπότοιιον ξόπνηνια τής συνειδή¬
σεως, γιά πρώτη φορά τα λόγια.
ποΰ σάν κοφτεοό μαχαΐρι άνοίγουν
την καοδιά μας καί φανερώνσυν ό¬
λον τόν κρνιιμενο κάται από το πε-
πλο της νποκρισίας καί τοϋ έγωϊ-
σμοΰ έαντό μας, κατρθοσε τό κε-
φά?α καί έσκοριπίσθη καί ϊφνγεν,
ή γυναΐ/'.α καί πάλιν υπήρξεν ή ά-
φορμή νά γεννηθίί στί|ν καρδιά
τοΰ άδικον, πλτνθονς ή σνναίσυη-
σις τής αληθείας, ή μακροθυαία
καί ό οΐκτος, μέ τα λόγυα Έκίί«οι·:
«Ό άνα'ΐάρτητος πρωτος τόν λί-
Οον βαλΐτί'».
Οί ζητιάνοι, οί λεπροί, ο' — ■-
ψλοΐ, οί πα">άλι*τοι, αοιχοτλίί>Θς ναι
πόρνες — ό'λοι οί 'τπΊ>ί>λν,ϊοι τή;
ζωής, δλοι ο! κατάδικοι τοϋ κΜντν-
νικοΰ ίνίοκεντρισιΐΛνΙ ή(χολοι·!)η-
σαν τόν Θεόν τή; Άγά-της εί; τον
ύπέργειον δΐιόμον τον πρός την ε¬
λευθερίαν την χαράν καί τό δι-
-.ΛίωμΊ. 'Ή γυναΐκα πρίοστιίτι:
τής πορείας αντής, όδΐΐγος 'αιί εγ-
μηνεντρια.
τής λα¬
6'λ
ήρςε τό βροΓυφώνίΐαα τής λ
τρείας ιιια; γυναικός τοΐ 6'χλοι.·,
«^οξολονία της ιιάνηδο; -/υνΊΐκί
ποό; τόν "Ανθρωπον
Ιχή
Θεόν.
Καί ό'-ταν ν.άτο> άπό τους ί>όλΓΛ'ς
τοΰ ΝαοΓ·, ό Φαρισαϊχός ό'χλος ώ-
9οΰσε πρό: τόν θάνατον μίαν νν¬
ναΐκα διότι είχεν άποδειχυγ; ιιθ!.χα-
λΐς, καί ευρέθη άντιμέκοπος πρό:
τόν ΚήοαΓ'Λ τοΰ" οΐκτον καί ?}κουσι
κατάπληκτος:, σνΛαϊτριιιμένος «:ίΰ
Κουροσιιενος καί άη.^.../»
άπο τόν σχαριν καί (Τκλτ,ργν κ___
ιιεοινόν άγιονα τού πρός την άσ^ή-
•ιια. δ ιι?γας Υιός τής Άνσπτι;
καί τής Αληθείας, ό ώραΐο: Λϊυ
Ύ|ς της Φύοε<ος καί της Γαλτ·- νης; έ'φευγε κάθε 6ο(' εί;
τό ρίοιΐΓ.ντικό χίοριο·δ")'κί ιί^ς Βη-
ίΐ'ανία;. Έκεΐ μεσα κατοιν.οΰσεν ή
άγάπ»1, έ/εΐ ιΐίσα ή γυναικεία \/ι<· χίΐ άνττ»χονσε τα νοήαατά τού κο-1 ίφώλιαζεν ή άφοσί'ι)σι;· ί-/>ΐ ιι.-'οα
ήβχετο καί ή πήονη πού Ίετενό-
ησε, πού όπεσπάσθΐ) άπο τό 6οΰρ-
κο μέ τα (ττερά τοΰ θείον έ'ρί'πο;
— ή Μαρία ή Μανδαλ,)νή.
'Η Μαρία και ή Μάιόθα Γ|Ταν αί
μΓμυνΛΐέναι τΓ;ς 'Αγάπης. ή Μα-'-
Λαληνη Γιτο ή μεμυημένη τής κηβτ-
διάς. Ήτο ή ενσάρκωσις τού π1^"-
μστοποιημενου πιϊθονς πού ?»εν ύ-
ποχο">ρεϊ πρό των Ιΐιποδί<.ίν καΐ ({- χεται έν άνάγκη τόν ύΝίνατον ά- άπελει·θ?ρωτικόν άπό τα έ;χπόδια μέσον, ώς άσφαλή δρόαον ππ; την αιωνίαν απόλαυσιν μιά; παοι- παροιδείσιας χαράς πού δ;ν έπιτόί- πει ή νλι^ή έδώ κάτχο ζο)ή. Ό Τ- ησοι> δέν είχεν άπατηίΗί: Ή ^Ιαν
δαληνή ήτο ή ά7.·]θής μνστρια τής
σκέψεως τού, ό καθαρός κηταττοι-
σμός των δρο7ΐατισ;ιών τον, τ'το ό
αντιπροονχΐπιευτικίότϊρος κοντά τοτ
τύπος της άνανεννηα?νι>; γυνοί-
κας πού είχεν δραματισθΓ|
"Εσπευδε μ?τά τόν κάιιατον της
ίιΐΐίρα.;, νά άντλι'|σιι είς τό εξοχν,ό
ναί »]σν;/ο έκεΐνο σπίτι της Βηθα-
νία;, τάς ήθΊκάς δχ*νσ-ΐιεις πον τοϊ
έχπεΐιίζοντο διά τόν άνώνα τή; ί-
ποιι?νη^, εσπενδε νά άφήορ έλει-
θεοαν διέξίδον 3ΐς τόν πόνον τ/ΰ
τόν Ιπί.ημ'-ΐνροΰσεν. Οί νυναί^;
έκεΐνε; τόν έννοονσαν. ΏπΐΛθΐΥεν
άόριστα διά νά ιιήν οτντρίΐ)·]] τής α
φωσιωμένες -/αιρδΐί: τους γιά ?α-
ποια τρομερά οοκιμασία πού -ιίν
έπίρίμενεν. Σννεπαοιιενες άπό τόν
6αθΰ μελα->;χολο/όν τόνον τ.ις ·ρο-
νής τού, έννΌθΰσαν ότι ή ι'ν/ι τοϊ1
ήτο 'βασανχσιιένη άπό κ/'ίποια ίλϊ-
ν|ιι πού τόν έχώρΐζε άπό τηΓ χαοές
τής γής· έλ'νοοϋσαν ότι ή ίΐλίψίς
τού οίτή ίτο ή νοσταλνία τής ιΐι-
/ής τον πού άνυποαονοΰο'ε νά ξη-
ναγνρΐοΐ} στήν Οΐ'οάνια πιχτοιδι
της. Ησθιίνοντο ότι τό έ.-ΐίγειον
ί'ργον τή; ·ψι»χή; αύτη; είχε ι&-
ρατωθή. Καί έβυθίίΓοντο καί σΓ-
τές στά θάθ/ της απόκοσιΐιΐς αί-
τνς θλίψείος καί ΙΌιιιγαν τα οά-
κρα·ά τονς μέ τα δάκρΐ'α Έ/.ζίνηυ.
Καί ή Μανδαλην% ή άντιποο-
σο>τει.·τΐκ/ι ΓνναΓ'-ϊθ, δ αιώνιον 'ί'-
πος της άγάπηο, ποΰ δέν νπο?.ο·/ί-
ζει. ή γνναΐκα πού είχε λυτρα)3ί|
γιατί «είχεν ά^τήο-η πολύ», γιατΐ
εί/ε πονίση πολύ καί μέ τύν πόνον
είχε γο^ρίσ^> την άλήθϊΐα καί τί',ν
ΐ)ΐιορφιάτοϋ Πν?ι.τιατιχον ΚόΌι^υ'
ιύραιιατΐσθη ποώτη καί διεδοο^Ρν
είς τον κατάπληκτον κόσμον ναί ίΐς
τού; μαθητάς πΤ)ύ είχον φθ^·)ί>ί)
καί εγκαταλείψη Εκείνον, τό μΐγα,
τό χαριιόσυνον οτ>'γε?.ιια τής Άνα·
στάσεως.
Στά μάτια τής πονίΐιένΐ|ς, νκ
πιστής γιναίκας. είχεν άπο-'.α/.υ-
ΤθΓΐ τό τοισυπόστατον δρααα ϊτ>?
ζίϋή'ς: Ό"Ιησούς — "ΑΛΌι,.ωπο:,
δ Ιησούς — Ψυχή. δ Ιησούς —
Πνεϋιια.
Ή Γνναίζα — Μαρία η Μ«·δα
>η η ή ^·σάρ>ίο>3ΐς της Ά
καί τοΰ Π όνου, ύπήοξεν δ
6ος τοΰ Ίησοΰ.
Α. Μ. ΣΪΡΑΤΐπΌΠΟΥΛΟΙ
Ε.ΊΡΙΠΟΣ
Δέ τ)ά άνο'.χτοίν τα μάτια σου
[ζοΰ Οοτμχώνδΐ, φζ^
Ποϋ αΐών;α τό τραγοόδί σα> ζητάει
[καί τραγουβεί!
'Εσί» εϊσ~ι της άγλύκαντης Όδύ
[ντ;ς ό άδβρφό
Καί τού Δΐΐκρύου παι3ί!
Κι' δ,τι ώνείρεύτης μιά φορ-ά νά το
[ξίχάηϊς τώρα: (
Και της μηλ^ζ ππΰ άνθίζανε στον
[κάμχο τον χλαττυ, ^
ί τής χλωρές τ{ρόμπύ&ς *αι
[τή μαγεύτρα χώ?α,
—ΠολύποΛε Ποιτ,τή!...
Νά μην άκοός τό έρωτικό ιτ
[πονο ζο5 λεει ^
Στή τιγαλιά τοϋ άπό6ρ*δο ^ται
[ριαστο ιτοΐελ
'Ε^ΰ νά δώσης την καρδιά
[ότνεμον ΰ λ
Μέ λύ!
Καί στήν πλϊτιιάν άσελτισιά όποι>
[ξ-^τνάίΐ τόν Πόντο
ΒατΘί» καΐ σκοτεινό, ,
Στής χηράκης τδ χέρααϊΑ*, *3'
[στό μεγάλο βρόντο
Άίγο τόν ό!
Καί γίνοο 'Εσί» τό έξωτ'.κό ποά έδώ
[καΐ τόσοος χρόνα»«
Στής νύχτες π&ρ>!Γ2τεΐ, ,
Μέ τοΰς άγιάτρεντους %2τμν*ζ,
V*
[τοΰς μεγάλως χόνους
— ΠολύχαΘ* Ποιητη!... Λ_
ΘΡΑΣ. ΖΩ-ΙΌΠΟΥΛΟΣ
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΡΏΤΟΥΣ ΤΡΑΧΕΙΣ
ΣΜΟΥ ΟΙ ΠΡ1ΖΤΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΟΕΙΟΥ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ
ΜΗΝΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙ-
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΠΙΣΤΕΩΣ.....
ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΝ
Ο ΡΟΑΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Θοησκεία τής καρδίας, ετσι ;ΐπο
ρεΐ κανείς νά όνομάστ> ναθοριοτι-
κώτεοα τόν ΧριστιανκΛΐόν. Πόλρ-
μος άιιείλικτος εναντίον των τν-
πων, των στενήν άντιλήι^ων, έ-
αντίον τώ νκατά σννθήκην άναγ-
κιΐν πού αϋξάνονν την δυστυχίαν
τής ζωής, χωοίίονν τούς άνδΥο')-
-πονς, διαστοε^λώνονν την κατεύ¬
θυνσιν τ(θν πρός τόν κόσιιον τής
χαρδς κ<Η άπλώνονν την νύλτα της ΰποκρισίας, μία συναιδίλφωίτις τής ελευθερίας πρός την συνείδησιν — είναι τό άέτοαα τον πτευιΐ'.Ύτι- κου ναοϋ ποϋ εστησεν δ ποϋ ετηε δ Ωρίας ποφήτη; τή; Ναζαοέτ επάνω είς δί·ο /ιναντιαίιοι; γρανιτώδεις 6ά- -πεις, την ειλικρίνειάν καί την α¬ γάπην. 'Από την στιγιιήν πού ή 0Ί!}ΐ'χία Γθϋ άναπλαητιχοΰ Κηρύγματος τί]; -άνάπης άπλώθηκε στόν μυροΗΐενον άεοα τή; Γαλιλαίας, εο>ς την οη;-
μήν — τρία μονάχα χρόνια —
-ποΰ μετεμορφώθη εί; τό προαια>νι-
ον ουιιβολον τοΰ έξαγνισττκοΰ πιί-
νου, εις τόν σταύρον, ό σνθρωπος
απέκτησε τί,,ν ίνανότητα τής αύτο
Επΐγνώσεο); καί τής ελευθέρα; σκέ-
ψείθς καί νίιιποροΰσε νά καταρρί-
τ|·η τα ηοΆηά εΐοωλα πού τόν ύ-
Λνο'ϊτιζαν εί; τα χαιιηλά Ιπίπεδα
τής προλήψεα>ς καί νά κνττάξτ] έ-
λει'θερα τόν όρίζοντα της ίΓ(ι>ής.
Δέν επέρασεν ήιιέρα κατά τι)
διάστημα των τριών αυτών χοό-
ναν, χοκίς δ Ίον'ϋαίκός λαός νά
δεχθή -/.αί ενα αποτελεσματικήν
πλήγαα στής χονδρές άλνσίδες ',τού
τοϋ έδέσιιεναν την συνείδησιν άπό
τό τεράοτιον σφυρί τοΰ Διδασκά¬
λου, χωρΐς ν' άκοι'ιση άπ» τό Ιιι-
πνενσιιενον στόι,ια τού ?να «ί«-
π.ρό;!» αέρος την χατάκτησιν τΓ;ς
άληυΗνης; καί ελευθέρας Ιω ής. χο>
ρίς νά λάβη ενα παοάδεινμα α^ά-
πτβ — σΐΓ-'γνώμης, έλέου καί ί)ν-
σίας. Ό Ίο"δαΐος τίδε σιγά σιγά
τ6ν ΣαμαρείτΓν ώς αν·θιροχπον καί
αυτόν, εΙί« τον ί>ρ·ησκευτικον νό¬
μον ώς θυσίαν καί δχι ώς τύπον,
ίΐδβ τόν θεόν ίο; στοργικύν πϊ/τέ-
οα καί δχι ώς Μολώχ άπαιτοίτ.τα
ανυν*τοόΗχΐίας καί όλοκαυτώιια-
τα, εΐδε την γνναικα ώ; άνθρωπον
«αί αύτην μέ δικοιώιιατα επί της
ζωής· την εΤδε ώ; μτιτϊρα, ώ; ά-
δελφήν, ώς σύντροφον, ώς ϊΐθιν.τιν
δύναηιν απαραίτητον είς ΐό ανδρα
δια νά Ινισχί'τι είς τόν άγώνα τής
ζίοης μέ τή μεγάλην πνοήν τής α¬
γάπην, πού «ιόνη αιτη, τό στοργι-
κό αύτό πλάσμα τής τονφερότηΐ"1»:
τής ύπομονρς καί τή; θυσίας, κα-
τεχει μέσα εις ενα κόσηον τραχύ-
τητος, άοιαφορίας ύπολογισμοΰ
καί |η.7.ρστητος.
^ Η υΥησκεία τής Καρδίας εκη¬
ρύχθη, καί ώ; τέτοια θρησκεία, ευ¬
ρεθή κοντήτερα στ»|ν "αρίίά τή:
γυναίκας ποΰ εγινε άμέσοις πρόιια-
χός της, σηιιαιοφόρος της καί ερ-
μηνεύτρυα. Άπο την σκιάν τΰ,ν
ώδινων τον τοκετΰΰ, άπο την άγια
^<<ονιά τής ιιητρότητος, στ) τα &ά- •ϊη τοϋ Ο7πτιοΰ δπου ό).α παίρνουν μαγική μορο~·ή άνϊσεα·; κάτι·< αΐτο ιά ίιιπνευσμένα τη; χέρια, άπύ'τΓ·; σκοτεινές πτΐ'χές της ζο>ής όπου ή
άνάγκη η ή άκολασία την κ
άί άό ά
γυναΐκα πού ήμπορΐΐ νά αισθάνε-
ται, νά πολτί, νά άγα.τ«, νά πΐκΐτζί-
η, νά διατοθάνεται καί νά δο«;ιατί-
ζεται, ήτο τό πλάσιια τό ένο?ίι$;γ-
(ΐενον νά ένστερνισ&ϊ) την θρ-ϊ;
σκείαν τ7& Άνάπης. νά Γρ
πρό; εξήγησιν καί έρμη
σκείαν τ7& Άνάπης. νά Γργασθίί
πρό; εξήγησιν καί έρμηνείαν τού
πνεΰματός της. 'Από σκ?.ά6<ί εγ.νε κυζ.ίαοχος, άπό περΐφρονημένΐ| ν- πιαιρςι; εγινε αεγάλη π'ψί·γ^οζ ζχς, ρφ πιαιρςι; εγινε αεγάλη πψί1γ^οζ. μύστρια καί 6οηΌ«ς. Ό Μέγας Μύ στής διεΐ5« την αλήθειαν. 'Ανεστη- σε την γνναΐκα άπό τα σκότη της ιιίχρι τοΰ ίδικοΰ τού επίπεδον, καΊ ή γυναΐκα εύγνΐικιονοΰσα, ειργά¬ σθη διά τόν θρίαμβον τή; αληθείας τοΰ κηρι·νηατός Τού· έγινεν ή με- γαλειτέρα τού 'Απόστολο;, ?στάί3η- κε τύΛ'ί Τού, πιστή καί αφίοσιωιμέ- νη καί τόν ένίσχυσε στόν άνΐια?ορι- κό δρόιιο τοΰ Πόνου καί τή; άγω- νίας Τού. "Οταν, είς τό έρημικόν φρ-'οορ τοΰ Ίακώβ, άνάμεσα είς την Σα- μάρειαν, τη,ν χακηζοιιένην οι' ?χ- θοότπτο·-· αιώνπιν «ττλ ττιν 'ΤοιΛΐτί- θρότητος αϊώνων άπό την Ίοτυιη αν, έκάόησε κουρασμρνος 5 'ίν- σονς καί. πεινασμένος καί δπ,,'α- ς, επερίμενε τοΰς άκαταλ/.ή- άό δά ά ό έ μς, επερμενε τοΰς λονς άκόμη διά νά τόν έννοη μαθητάς τού, είς γυναΐκΛ ί στευθή τό {ι[τ|λόν νόηιια ενός νχ- ίραλαίου της θοησκείας τοι», — τή- πνενματικότητος; «αί δχι της τυπι- Ή κ. Φλώρενς Α. Ουΐλλιαμ, έξ Άστόριας, Λόγκ "Αϊλαντ, ήτις έλαβεν άπό τόν Πρόεδρον Χοΰόερ τόν Σταύρον τοΰ Ναυτικόν, άπονεμηθέντα είς τόν σύζυγον της μετά τόν θάνατόν τού. Ό Ουΐλλιαμ εφονεύθη έν ώρα μάχης είς την Νικαράγκουαν. Είς την δλλην είκόνα ή χΐοα φαίνεται παβατηροΰσα την είκόνα τοΰ ήρωος σύζυγον της. άπό το χάος τοΰ ύουλικοΰ καθήκοντος, ή γυναίκα, ή μάνα, ή άδίλφή, ή σνντροφος, ή κότητος τη; λατρείας τού θεόν. Διά μέσον τής πονετικής, τής ποο- σεκτικής νχα. στορνικής αί τ ής γυ- ίκα; τής ΣαΗαρείας, εκαΐ'ί ττΥ.' ΙίΐΧΤΦΛί —/νι· »ε«-·»~ * *^-« —"*----------— - ναικα τον μεγάλην π*οοσπάΟε.αν η, η ρφ;, η π^«ττα τ(»ια της αρρωοτεια; μας, η μυρο- ■(ΓΟρος τοΰ φερέτρου καί τον τάφο^ μας, τό μόνο τύΛσμα πού υός πυοσ- φεοει τί|ν άΛΌ:'οί·φισιν σέ ^<>ή καί
έ ά
επί,Γ,σισσε κατά Ινα ιιενα 6Γι
φε τ|ν άοίφισιν σέ ^<>>ή καί
σέ Οάνατο, ανεσισιΜη πρό; τύ φώ;
τής ζωής, τής σνγγνΐ'>:αης, τής; ί-
λευθερία; καί τοΰ ηθικόν κόσιιοι,
τοΰ διαό
ερ; καί το
τοΰ δικαιΐόματο;.
Τό ?ό
ό χμηό έπίπείο τήςοτκλα6-
άζ, της παυητικίΐς ζωής καί της
περιφρίονήσεως, ίίπου την εϊχαν κ(ΐ
ταοικάστ; νά μένΐ) αίώνες προλή»| ε-
όϊν, ό Ιησούς άνεσυρβ ττ'ιν γνναί-
«α είς τό επίπεδον τής ενεργείας,
ιή; εδεΐςε τόν πλατνν όρίζοντα
τή; άποοτολής της, — αποστόλη:
αγάπης καί εμπνεύσεως, της; υπέ¬
δειξε τόν μεγάλον ρόλον της πού γ
Φύσις την εχει καλεσει λ'ά πϋνζτ
ίΐς τή νσκηνήν τοό κόσιιου, ράλον
έρμηΛ'ειη οίας της ψνχής τοϋ
II
αν-
ιΰς, έμπνευστρία: τό"/ν με*,··ί/.«)ν -α-
τενΰΐ'νσεων τής Άνβροπότητος.
Ή πονετική, ή τρνφερό, ή μι·-
θή γνναικεία φύσις — ή
ών τής γής υπό Ινα δίκαιον λϊΊ
άγαθόν κυρίαρχον, πνευματικόν
πατέρα καί θεόν.
'Όταν έπιστρέφων άττο τό κή-
ρυνμά τον είς την Δεκάπολιν, δια
τής λίμνης Γεν'νησαρέτ. εόδε νά
πέφτη. στά πόΗα τοΰ ό άοχισννα-
τοΰ ό άρχισΐνη
ς Ίάειρος νχη νά τόν παοα-
κα?.η νά σώση τϊ,ν κόρη τού τον
επέθαινε. καί άιιέσως ό άανγκρι-
τος Άπακριχριστής καί Παρήνο-
έ?ί
ρος έ?εκίνησε γιά νά έκπληροκτι
τόν π)6θο τοΰ δυστνχΐο-μί'νου πατέ
ρα άνο}ιθ άό έ
; άπό ο·μέτ;>η-
ΐ ΰ
ρ. οιθονμενο; άπό ομέτ;>η
το πλήθος Μιά ννναΐκα ποΰ ιΐχε
εξοδεύση δλη της τί.ν περιονσία σέ
ίατροϋ'ς ϊητώντα; νά γ/ιττώστι ά-
; γ
πύ τ»|ν αίμορραγία ποΰ την ο6α<κί- νιζε δώδεκα χρόνια, τρ.τοτ,γιιένη άπό Γ.κατΑτ^α«χηττ] πίστι στήν διόνα- μιν 'Εχείνου, εσχισε τλ πλήδν;, ε¬ πλησίασε κρνφά τόν ΛιδαοχαΛον καί εθιξε ιιόλι; ιιέ τό δόκτιλό τι^ τό φόρεμά τοι1. Ή α'ιμορρίτγίο η αέσο); έστΐϊθη. ή δίναμι; ϊαναγί- ρισε στό κουρασ«ιίνο κορυί, άλλά κάποια δύναμις είχε φύγη άπο τη κοριιί τοΰ θ:".ραπ!ε>τοΰ: «Τί; ιιέ
ήγνισεν;» εφναξε π<;·ός τό πλήι'θς. Καί τ; ννναΐκα, νικώντας την ντρο- πή της;, επρσε στά πόδια τον κχ» τού έ'ίωμολονήτθη μπροστά σέ ίίλο τόν κόσμον την κρχνρή της λατρεία. *Θ»ίρσει,% θι'γατΐρ· ή πίστις οου σέσο>κέ σε». Γνναΐκα εΐχε νοιώσι
καί α'ισθανθτ} την δυνατήν τος πί¬
στεως "/αί ιιέ γνναΐκα δ Ίηοονς ?-
ί^οκε τό ιιά^η'ΐα τής ιιεγόλη; ολΓ·-
τής δινάμειος 'ίΐ γυναΐκα ·Λ>ΰ ?-
πίστενσε «Γτέ6αλε τΐ;ν ά.γηρΓ,ιιίνι;ν
ίΛΎθΐαν είς άλτ>θτντ| θρησκείαν καί
ίπτστημο νίκην πρανματΐ/ίότ^τα
Μέ
τί]ν
ννναΐκα δ Ιησούς
Εναντίον τής άή
εροίσ ό
έ-
ίΐρτάαίοενσϊ Εναντίον τής άρνήοϊΌΓ
καί απηί.ενθεροίσε τόν ά'νίϊΐρωτον
άπό τα δεσμα της πρόληψις
«Μακαρία ή κοι>Ια ή βαστιίοκσά
σε καί οί ιι αστοί ου; ένΗ'ιλαστς'.»
ΰπήρςε τό βρο-Γυφώνίΐαα τής λα¬
τό άπότοιιον ξόπνηνια τής συνειδή¬
σεως, γιά πρώτη φορά τα λόγια.
ποΰ σάν κοφτεοό μαχαΐρι άνοίγουν
την καοδιά μας καί φανερώνσυν ό¬
λον τόν κρνιιμενο κάται από το πε-
πλο της νποκρισίας καί τοϋ έγωϊ-
σμοΰ έαντό μας, κατρθοσε τό κε-
φά?α καί έσκοριπίσθη καί ϊφνγεν,
ή γυναΐ/'.α καί πάλιν υπήρξεν ή ά-
φορμή νά γεννηθίί στί|ν καρδιά
τοΰ άδικον, πλτνθονς ή σνναίσυη-
σις τής αληθείας, ή μακροθυαία
καί ό οΐκτος, μέ τα λόγυα Έκίί«οι·:
«Ό άνα'ΐάρτητος πρωτος τόν λί-
Οον βαλΐτί'».
Οί ζητιάνοι, οί λεπροί, ο' — ■-
ψλοΐ, οί πα">άλι*τοι, αοιχοτλίί>Θς ναι
πόρνες — ό'λοι οί 'τπΊ>ί>λν,ϊοι τή;
ζωής, δλοι ο! κατάδικοι τοϋ κΜντν-
νικοΰ ίνίοκεντρισιΐΛνΙ ή(χολοι·!)η-
σαν τόν Θεόν τή; Άγά-της εί; τον
ύπέργειον δΐιόμον τον πρός την ε¬
λευθερίαν την χαράν καί τό δι-
-.ΛίωμΊ. 'Ή γυναΐκα πρίοστιίτι:
τής πορείας αντής, όδΐΐγος 'αιί εγ-
μηνεντρια.
τής λα¬
6'λ
ήρςε τό βροΓυφώνίΐαα τής λ
τρείας ιιια; γυναικός τοΐ 6'χλοι.·,
«^οξολονία της ιιάνηδο; -/υνΊΐκί
ποό; τόν "Ανθρωπον
Ιχή
Θεόν.
Καί ό'-ταν ν.άτο> άπό τους ί>όλΓΛ'ς
τοΰ ΝαοΓ·, ό Φαρισαϊχός ό'χλος ώ-
9οΰσε πρό: τόν θάνατον μίαν νν¬
ναΐκα διότι είχεν άποδειχυγ; ιιθ!.χα-
λΐς, καί ευρέθη άντιμέκοπος πρό:
τόν ΚήοαΓ'Λ τοΰ" οΐκτον καί ?}κουσι
κατάπληκτος:, σνΛαϊτριιιμένος «:ίΰ
Κουροσιιενος καί άη.^.../»
άπο τόν σχαριν καί (Τκλτ,ργν κ___
ιιεοινόν άγιονα τού πρός την άσ^ή-
•ιια. δ ιι?γας Υιός τής Άνσπτι;
καί τής Αληθείας, ό ώραΐο: Λϊυ
Ύ|ς της Φύοε<ος καί της Γαλτ·- νης; έ'φευγε κάθε 6ο(' εί;
τό ρίοιΐΓ.ντικό χίοριο·δ")'κί ιί^ς Βη-
ίΐ'ανία;. Έκεΐ μεσα κατοιν.οΰσεν ή
άγάπ»1, έ/εΐ ιΐίσα ή γυναικεία \/ι<· χίΐ άνττ»χονσε τα νοήαατά τού κο-1 ίφώλιαζεν ή άφοσί'ι)σι;· ί-/>ΐ ιι.-'οα
ήβχετο καί ή πήονη πού Ίετενό-
ησε, πού όπεσπάσθΐ) άπο τό 6οΰρ-
κο μέ τα (ττερά τοΰ θείον έ'ρί'πο;
— ή Μαρία ή Μανδαλ,)νή.
'Η Μαρία και ή Μάιόθα Γ|Ταν αί
μΓμυνΛΐέναι τΓ;ς 'Αγάπης. ή Μα-'-
Λαληνη Γιτο ή μεμυημένη τής κηβτ-
διάς. Ήτο ή ενσάρκωσις τού π1^"-
μστοποιημενου πιϊθονς πού ?»εν ύ-
ποχο">ρεϊ πρό των Ιΐιποδί<.ίν καΐ ({- χεται έν άνάγκη τόν ύΝίνατον ά- άπελει·θ?ρωτικόν άπό τα έ;χπόδια μέσον, ώς άσφαλή δρόαον ππ; την αιωνίαν απόλαυσιν μιά; παοι- παροιδείσιας χαράς πού δ;ν έπιτόί- πει ή νλι^ή έδώ κάτχο ζο)ή. Ό Τ- ησοι> δέν είχεν άπατηίΗί: Ή ^Ιαν
δαληνή ήτο ή ά7.·]θής μνστρια τής
σκέψεως τού, ό καθαρός κηταττοι-
σμός των δρο7ΐατισ;ιών τον, τ'το ό
αντιπροονχΐπιευτικίότϊρος κοντά τοτ
τύπος της άνανεννηα?νι>; γυνοί-
κας πού είχεν δραματισθΓ|
"Εσπευδε μ?τά τόν κάιιατον της
ίιΐΐίρα.;, νά άντλι'|σιι είς τό εξοχν,ό
ναί »]σν;/ο έκεΐνο σπίτι της Βηθα-
νία;, τάς ήθΊκάς δχ*νσ-ΐιεις πον τοϊ
έχπεΐιίζοντο διά τόν άνώνα τή; ί-
ποιι?νη^, εσπενδε νά άφήορ έλει-
θεοαν διέξίδον 3ΐς τόν πόνον τ/ΰ
τόν Ιπί.ημ'-ΐνροΰσεν. Οί νυναί^;
έκεΐνε; τόν έννοονσαν. ΏπΐΛθΐΥεν
άόριστα διά νά ιιήν οτντρίΐ)·]] τής α
φωσιωμένες -/αιρδΐί: τους γιά ?α-
ποια τρομερά οοκιμασία πού -ιίν
έπίρίμενεν. Σννεπαοιιενες άπό τόν
6αθΰ μελα->;χολο/όν τόνον τ.ις ·ρο-
νής τού, έννΌθΰσαν ότι ή ι'ν/ι τοϊ1
ήτο 'βασανχσιιένη άπό κ/'ίποια ίλϊ-
ν|ιι πού τόν έχώρΐζε άπό τηΓ χαοές
τής γής· έλ'νοοϋσαν ότι ή ίΐλίψίς
τού οίτή ίτο ή νοσταλνία τής ιΐι-
/ής τον πού άνυποαονοΰο'ε νά ξη-
ναγνρΐοΐ} στήν Οΐ'οάνια πιχτοιδι
της. Ησθιίνοντο ότι τό έ.-ΐίγειον
ί'ργον τή; ·ψι»χή; αύτη; είχε ι&-
ρατωθή. Καί έβυθίίΓοντο καί σΓ-
τές στά θάθ/ της απόκοσιΐιΐς αί-
τνς θλίψείος καί ΙΌιιιγαν τα οά-
κρα·ά τονς μέ τα δάκρΐ'α Έ/.ζίνηυ.
Καί ή Μανδαλην% ή άντιποο-
σο>τει.·τΐκ/ι ΓνναΓ'-ϊθ, δ αιώνιον 'ί'-
πος της άγάπηο, ποΰ δέν νπο?.ο·/ί-
ζει. ή γνναΐκα πού είχε λυτρα)3ί|
γιατί «είχεν ά^τήο-η πολύ», γιατΐ
εί/ε πονίση πολύ καί μέ τύν πόνον
είχε γο^ρίσ^> την άλήθϊΐα καί τί',ν
ΐ)ΐιορφιάτοϋ Πν?ι.τιατιχον ΚόΌι^υ'
ιύραιιατΐσθη ποώτη καί διεδοο^Ρν
είς τον κατάπληκτον κόσμον ναί ίΐς
τού; μαθητάς πΤ)ύ είχον φθ^·)ί>ί)
καί εγκαταλείψη Εκείνον, τό μΐγα,
τό χαριιόσυνον οτ>'γε?.ιια τής Άνα·
στάσεως.
Στά μάτια τής πονίΐιένΐ|ς, νκ
πιστής γιναίκας. είχεν άπο-'.α/.υ-
ΤθΓΐ τό τοισυπόστατον δρααα ϊτ>?
ζίϋή'ς: Ό"Ιησούς — "ΑΛΌι,.ωπο:,
δ Ιησούς — Ψυχή. δ Ιησούς —
Πνεϋιια.
Ή Γνναίζα — Μαρία η Μ«·δα
>η η ή ^·σάρ>ίο>3ΐς της Ά
καί τοΰ Π όνου, ύπήοξεν δ
6ος τοΰ Ίησοΰ.
Α. Μ. ΣΪΡΑΤΐπΌΠΟΥΛΟΙ
Ε.ΊΡΙΠΟΣ
Δέ τ)ά άνο'.χτοίν τα μάτια σου
[ζοΰ Οοτμχώνδΐ, φζ^
Ποϋ αΐών;α τό τραγοόδί σα> ζητάει
[καί τραγουβεί!
'Εσί» εϊσ~ι της άγλύκαντης Όδύ
[ντ;ς ό άδβρφό
Καί τού Δΐΐκρύου παι3ί!
Κι' δ,τι ώνείρεύτης μιά φορ-ά νά το
[ξίχάηϊς τώρα: (
Και της μηλ^ζ ππΰ άνθίζανε στον
[κάμχο τον χλαττυ, ^
ί τής χλωρές τ{ρόμπύ&ς *αι
[τή μαγεύτρα χώ?α,
—ΠολύποΛε Ποιτ,τή!...
Νά μην άκοός τό έρωτικό ιτ
[πονο ζο5 λεει ^
Στή τιγαλιά τοϋ άπό6ρ*δο ^ται
[ριαστο ιτοΐελ
'Ε^ΰ νά δώσης την καρδιά
[ότνεμον ΰ λ
Μέ λύ!
Καί στήν πλϊτιιάν άσελτισιά όποι>
[ξ-^τνάίΐ τόν Πόντο
ΒατΘί» καΐ σκοτεινό, ,
Στής χηράκης τδ χέρααϊΑ*, *3'
[στό μεγάλο βρόντο
Άίγο τόν ό!
Καί γίνοο 'Εσί» τό έξωτ'.κό ποά έδώ
[καΐ τόσοος χρόνα»«
Στής νύχτες π&ρ>!Γ2τεΐ, ,
Μέ τοΰς άγιάτρεντους %2τμν*ζ,
V*
[τοΰς μεγάλως χόνους
— ΠολύχαΘ* Ποιητη!... Λ_
ΘΡΑΣ. ΖΩ-ΙΌΠΟΥΛΟΣ
»·η
«ΕβΚΙΚΟΣ ΚΗΡΎΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΛ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗ]νΙΑΤΑ ΤΗ2
Δύο πόζαι τοΰ Εύγενίου Μποΰσσυ, φοιτητοΰ τοΰ Πανεπιστημίου Τζών
χ Χόπκινς, όστις χρατείται υπό τής άστυνομίας ώς (θύσιώδης μάρτυς διά
|ΐ την δίκην τοϋ "Ερλ Πήκοξ, κατηγορουμένου διά τόν φάνον τής σύζυ¬
γον τού, Ντόροθυ.
Ή κ. Μπερνάρδα Άτέκα, σνζυγος τοΰ Σαλβατώρ Άτέκα, πλουσου μεταλλειοκτήτου καί «βασιλέως τοϋ χαρτο-
παιγνίου» τής Ζουαρέζ, ή όποία εζήτησεν άπό τάς Άμερτκανικάς αρχάς ν' άπολύσοττν ιόν σύζυγον της, όσ¬
τις κρατεΐται πρός άπέλαοτν, κατηγορούμενος ότι Ιστειλε πυρομαχικά πρός τοϋς επαναστάτας τοϋ Μεξικοϋ.
Ή αίτησις της απερρίφθη. Είς την είκό να φαίνεται μέ τα τρία τέκνα της.
Η ' Αινα Κλαίηρ καί ό Τζών Γκίλμπερτ, ήθοποιοί τοϋ οανηματογοάφου,
οΐτινες ετέλεσαν τούς γάμους των έν Λάς Βέγγας, τής Πολιτειας Νεβα-
δ«ς, τρείς εβδομάδος μετά την πρώτην ννωριαίαν των έν Χολλυγονντ.
Οί δύο μαϋροι, Κλώντ Χ. Μπώρνς καί Άλόνζο Σ. Πάρκχα«, έκ Σικα-
Υο«, οίτινες έγιναν οεκτοί είς τάς έΐετάσεις διά την κατάτα|ιν μαθητών
ε'= την Ναντικήν καί Στρατιωτικήν Ακαδημίαν των Ήν. Πολιτειών.
Κάτω δεξιίΐ, ή τελευταία φ<οτογραφία τοΰ φοιτητοΰ^ Ούώλτερ Τ. Χα'ιντιγκτων, όστις ευρέθη νεκοός μέ σφαί¬ ραν περίστροφον εί ςτήν κεφαλήν τού έγγύς τής πόλεως Ούίνδσωρ, "τής Κοννεκτικούτης. 'Αριστερ^, ή οΐκίο της μητρός τού, Κάς Μαίρης Κλάρκ Χώντιγκτων. "Ανω, ίρευνα πρός ανακάλυψιν τοϋ περίστροφον. Λέ- γονν ότι ό Χώντιγκτων ηΰτοκτόνησεν, ή μήτηρ τού βμω; καί αί άρχα ίφρονούν ότι διεπράχθη εγκλημθι
«ΕβΚΙΚΟΣ ΚΗΡΎΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΛ-Ι-ΟΥ, 1929.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗ]νΙΑΤΑ ΤΗ2
Δύο πόζαι τοΰ Εύγενίου Μποΰσσυ, φοιτητοΰ τοΰ Πανεπιστημίου Τζών
χ Χόπκινς, όστις χρατείται υπό τής άστυνομίας ώς (θύσιώδης μάρτυς διά
|ΐ την δίκην τοϋ "Ερλ Πήκοξ, κατηγορουμένου διά τόν φάνον τής σύζυ¬
γον τού, Ντόροθυ.
Ή κ. Μπερνάρδα Άτέκα, σνζυγος τοΰ Σαλβατώρ Άτέκα, πλουσου μεταλλειοκτήτου καί «βασιλέως τοϋ χαρτο-
παιγνίου» τής Ζουαρέζ, ή όποία εζήτησεν άπό τάς Άμερτκανικάς αρχάς ν' άπολύσοττν ιόν σύζυγον της, όσ¬
τις κρατεΐται πρός άπέλαοτν, κατηγορούμενος ότι Ιστειλε πυρομαχικά πρός τοϋς επαναστάτας τοϋ Μεξικοϋ.
Ή αίτησις της απερρίφθη. Είς την είκό να φαίνεται μέ τα τρία τέκνα της.
Η ' Αινα Κλαίηρ καί ό Τζών Γκίλμπερτ, ήθοποιοί τοϋ οανηματογοάφου,
οΐτινες ετέλεσαν τούς γάμους των έν Λάς Βέγγας, τής Πολιτειας Νεβα-
δ«ς, τρείς εβδομάδος μετά την πρώτην ννωριαίαν των έν Χολλυγονντ.
Οί δύο μαϋροι, Κλώντ Χ. Μπώρνς καί Άλόνζο Σ. Πάρκχα«, έκ Σικα-
Υο«, οίτινες έγιναν οεκτοί είς τάς έΐετάσεις διά την κατάτα|ιν μαθητών
ε'= την Ναντικήν καί Στρατιωτικήν Ακαδημίαν των Ήν. Πολιτειών.
Κάτω δεξιίΐ, ή τελευταία φ<οτογραφία τοΰ φοιτητοΰ^ Ούώλτερ Τ. Χα'ιντιγκτων, όστις ευρέθη νεκοός μέ σφαί¬ ραν περίστροφον εί ςτήν κεφαλήν τού έγγύς τής πόλεως Ούίνδσωρ, "τής Κοννεκτικούτης. 'Αριστερ^, ή οΐκίο της μητρός τού, Κάς Μαίρης Κλάρκ Χώντιγκτων. "Ανω, ίρευνα πρός ανακάλυψιν τοϋ περίστροφον. Λέ- γονν ότι ό Χώντιγκτων ηΰτοκτόνησεν, ή μήτηρ τού βμω; καί αί άρχα ίφρονούν ότι διεπράχθη εγκλημθι
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝΡΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
Ο ΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ
II
ΤΕΡΑΤΙΑ κβταστροφη τοό
Κλήβελαντ μέ τα εκατόν είκοσι
εξ θύαατά της, κράτει άκόιιη εις
βαθυτάτην συγκίνησιν άπ' άκρου
εις άν.οον την χώραν. Αί '.επτο-
ιιέρειαι τοΰ τόοον τραγικοϋ δοάμα·
τος τοΰ όποίου ή πενίτιμυ; ιλο-
κή «διεξήχθη έντό; τοΰ νοσοκομεί¬
ον ιοΰ Κλήοελαντ, προκαλοΰν τόν
σπαραγμόν. Εκατόν είκοαι καί ?ξ
άνθρωποΐ, ασθενει;, Ίατοοι, νοσο¬
κ©; ι οί. ανορες καί ννναϊνες τχασαν
την ζοοήν των έντό; όλί"1, ί> οχ'<1·ν από την θανατηφόρον ειπίδραοιν των «ναφλεγέντκ/ν Ησφν£ιογίνο>ν
άεοίων. Ή άνίΓρωπότη; πυοτιφρ-
ρεν ναί αυτήν την φοράν βαρύϊθ
τον τί'ιν φόρον τοΰ αΐιιατο; ?κ την
πρόοδον τής ?πιοτή»ιη;. 'Απ; τό
χηαικόν έργαστήοιον τοϊ νοσο-αν-
μείου εντό- τε-ΰ όποίου €Ε·α?λιερ-
γοΰντο καί έτελειοποιονντο τα μέ-
σα τή; διατηρήσεοοΐ καί παοατό-
σεοο; τής ζωη;, εξηκοντνσβη τπη-
νί)ς καί αμείλικτος ό θά»·ατος διά
νά βΐ'Θίοη είς πενθυς εκατοντάδας
οινογενειών. Ή καταστν-θφή τον
Κλήοελαντ, δίδει μίαν άαυδράν Ι
δέον τοϊ· τί υέ?.λει νά σνμβίί αε την
τελειοποίησιν των χηιιικών απλων
εν περιπτιόσει ενός νέον πόλεμον.
Η ΑΨΙΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
.
II
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Μ ύχα«ι\οτ
ενα νέον πεοίβλε.ττον ιινηιΐίΤον τό
όποΤον θά ί·.τενίτΐ'αΧη εϊΰ τάς γε¬
νεάς τοΰ μέλλοντας την εύοεΤΌν οτιι
μετοχήν των τέκνιον ττ< είς ιήν θηιαιιοεντικήν νίτην τοΐ '.λμΓζνΐ- ν.ανικοΰ στρατοΰ ν.ατά τόν Γίαγ;<ό- οαιον Πόλεμον. Τό ανημείον τουτο θά είναι ιιεγαλοτρεπεστάτιι άι;·ί^ έ-κ λεΐκκοΰ ιιαριιάροι* ή "Λθία θα άνενεοίΚ) είπί τη^ Πέμπτη; Λεο ιρόραΐ' καί 23η; ό&οΰ. Γήν ίδιαν τής ανΐ ν'έοοΐΓος τοΰ περι:'αλί.οϋ; αίτοΰ μνηιιείου. ·ποστηΓκ'ζει μετά •Οερμη; 5 Λι'ΐΐιαρχοζν.. Ούώκερ καί αλί.οι παρά)Όντε; τής Ατκιοτι·.:ή; Διοικήσεως. Δι άτήν δσ.τάνϊ^ ττ,ν οποίαν θά απαιτήση, ή άνέγερσι; τής άψΐδο; τοΰ ■βριάα6ου εχουν πε- Οΐσΐ'λί.εγΓ) νδη τριακόσιαι χι?:ά δολλάρια. αλ>.ας δέ έξακοσίας γι-
).ιάδα; θά καταθάί.ΐ1 ό Λήμοτ τής
Νεας Υόρκης.
Μία σκηνή άπό τό ε'ργον Τηε νΐ1138β οί δίη, τό ό.τοίον .ταίζε ται είς τό
ΘΕΑΤΡΙΚΑ
Ρ1α>ηοα8β, 57(ή 51. αηά 71η Ανβ., Ν. Υόρκης.
ΤΗΕ ΙίΙΙΜ ΟΡ1
Είς τό ^^ίΐ1β Ο&Γη
Ιιοιΐδβ παίζεται μία ενδιαφέρον*
τα:νία ΐτχοθέσΐως Ρωσσικής, εν δρί-
ΐ2 είς εξ μέρτ), τό οποίον δύνατατ.
νά χαρακτηρισθή ώςι αγών έχΐλρα-
τησεως της νέας χωρικής τής Ρωσ-
τίας κατά της χαλαιάς, ή όποία
εμμένει είς τάς έξεις καί τα ηθη
τοϋ πλ6ό
ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗ!
ΕΝΑ άν.όμη σηυεΐον ότι ή ιί'^α
τής είρήνης κώ^.ιεργεϊται ιιαθοδι-
κώς καί ότι κατοτκτα όλονέν εδα-
φος. Είς την Αμερικανικόν Γερου-
σίαν νπε6λήθη νομοσχέδιον δυνά¬
μει τοΓ' όποίου χορηγεΓται ή ?ςί)υ-
σιοδότησις είς τόν Π ρόεδρον των
Ήνίουένων Πολιτειών νά καλί] εις
τα δπλα πάντας τού: άγοντας ηλι¬
κίαν άπό 20 ιιέχρι ?,5 ετ*Τ»ν, έν πε¬
ριπτώσει καίτ' ήν ή χώρα ^δελεν
ενρε&ρ ίΐς εμπόλεμον κατάστασιν.
Τό νοαοσχέδιον ναρακτηρίζϊται ΐ-
πό τ(όν εΊρηλΌφίλων ώ; το πρώτον
6ήμα πρός επιβολήν τής £ποχοε«τι
κης στοατολογία;. ενίό οί νποστΐ',ρι
Την διεύθυνσιν τής χ,ΐνηματογρα-
φτ>-εως εχε: άναλάδη διά πρώτην
φοράν έν τή ίστορία τοϋ Σοδιετικοΰ
Κινηματογράφον μία γνναίκα.
Πρόχειται χερί των γυναικων
τής Ραΰζάν. Τό δράμα έξελίσσε-
ται τω 1916. Ή γοναϊκα τη3 χα-
ρούσης γενεάς άγωνίζεται νβ έχιτό-
ΧΤι την χειρατφέτησίν της άχό την
δο^λείαν τοϋ χωρίου.
Ό Βασίλειος Σφονίν, είς χλού-
σ'.ος ΚοΛάκος, καί ό ικός τοι> Ί-
βάν διερχόμενοι άχό τό χωρίον Το-
χτίκι, δχου άχαντούν τάς γυναίκας
καταγΐνομένας βίς την λεύκανσιν ι
των άσχρ,ορρούχων των, εύρίοιθϋν
την Άνναν σηκώνουσαν φορτίον ά-
σ-ρορρούχων. Ό Ί€άν βλεπει καλά
την Άνναν καί ή Άννα χροσεχεΐ
καλά τό ώραίο άγόρι. Άπ' έκεί
κταί τού διατείνονται ότι αποτελεί
στοιχειωδες ποοβ?.επτικόν ι;έτο«ν
διά την άποτϊλεσΐΜΤπ.κήν καυνο;ν
τής χώρας. Έν τω μεταξύ σι·νε-
χίζετοι ή σΐ'ζήτησις —;ρ1 τχτθ νεν>-
ν.οϋ περιορισιιοΰ των έξοπλκηιών
καί τοΰ βαθμιαίου ίΐφοπλισιιοΰ.. .
Ρ.ΕΑ
ΙΤΑΤ
Σήμερον, περισσότερον άπό κάθε άλλην εποχήν, χρειάζεσθε ει¬
δικήν πείραν της καθημερινώς μεταοαλλομενης καταστάσείος τοΰ
Κββΐ Εδ1θ.1β.
Μέγιστα κέρδη γίνονται διαρκώς. "Εστω καί μέ 1000 δολ¬
λάρια μόνον δύνασθε νά εξασφαλίσετε είσόδημα απιστεύτως με¬
γάλον.
"Επί δέκα ετη αγοράζοντες καί πωλοϋντες Κββΐ ΕδΙβΙβ διά
λογαριασμόν μας καί έχοντες σήμερον Ιδιοκτησίας άνω των
2.000.000 δολλ., είμεθα είς θέσιν νά σάς συμβουλεΰσωμεν ειλι¬
κρινώς ποΰ καί πώς νά τοποθετήσιμε τα χρήματά σας μέ τελείαν
ασφάλειαν καί σοβαρά κερδη.
Επισκεφθήτε μας διά να ομιλήσωμεν περί Κβ&Ι Εβίαίθ μαζύ
ΑΒΓΑ ίΙΕΑίϊϊ ΕΜΜ
ϋΕΝΝΙβ
2Ο1 >ΥΕ5Τ 117ΤΗ 5Τ.,
Τηλέφ. υηΐνβΓδϊίν 6904.
, ΡΓβδίάβηΙ.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ή οίκογένίία τοϋ Σιρονίν δέν
ίίί^χετα! καλάς ήαέραςΐ Ή κό-
ρη τ&ο Βασίλ'.τι έχίμένε: νά ν<.μ- φευτ)ή τόν σ-.δηροοργόν Νικολάϊ. Ό πατήρ άχαγορΐύει τόν γάμον. Άλ- λά χ} ό Ίίάν άχασνολεί τόν χα- τερ2 τθ'^ εις το ζητηα,α τού γαμο^ τού. Έκλέγεί έν τούτοις την "Αν¬ ναν ώς νόμφην τοο, άλλ' ό πε·Λε- ρός &έλγεταί ύχό τό κάλος τής νόμφης τοϋ. Ή κόρη τοι> Βασίλι-
σα ά-οφατσίζει νά ακολουθήση- τόν
Νικολάϊ, έγκαταλείποσα τόν χα-
τέρα της καί άδΐαφοροϋσα διά τό
τί Θά έλεγον αί άλλαι γυναίκας.
"Ερχεται ή στρατολογία ή όποία
ίρνΐί καί τόν Ί6άν καί τόν Ν:-
κολάϊ. Ό Σΐρονίν χολΐορκεί στε¬
νώς την νύμφην τοο καί έν τέλει
έχ'.τυγχάνει νά την κατακτήστν καί
άχοκτά έ-ξ αυτής εν τέκνον.
Τω 1917 ή έχανάστασις εΐίρίσκε-
τα? έν τή άκμή της. Ό Ίδάν μά-
χ«τ?ι είς τάς τάξεις των έχανα-
στατών. Έχϊστρέφων είς το χω¬
ρ ιό τού εύρισκε·, την σύζυγον τού μη-
τέρα καί έξαγρ«.5ται, ζητεί δέ νά
την δείργ; μέχρι θανάτου. Ή "Αννα
ευρίσκεται έν άχελχ*σία, καί μή εΰ-
ρίσκονσα άλλο καταφόγιον αΰτοκτο-
νεϊ διά πνιγμοϋ. Έν τέλει άνακα-
λύχτετα'. ποίος ήτο ό πατήρ- τοϋ τέ-
κνου. Έν τφ μεταξύ ή Βασίλισα
δΐχεν ανοίξη ορφανοτροφείον. 'Ε-
κεί ευρίσκει τό τέκνον τοό πατρός
καί τής νόμφης τοο άσΆον.....
Ο "Ρ0ΥΜΟΙ0ΤΗΣ"
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
ου επί μίαν δεκαετίαν καί είς τας
Αθήνας άχι είς τα Μελιγαλά" τή;
Μ'ε—Ύ,νίας.
Ελθύν είς την Άμερίκήν τώ
1916, παρηκολοώθη-σε την εξέλιξιν
της φαρμ.ακ»ϋτικής έ—σττμη; ε;ς
Τό νέον Έλληνοαμερς-1 7ά
II
ανεχιστημια< τής Νίας Ύ· κανικόν φαρμακείον τής! :
ίτα: <κ τής 9ης Λεοχρήροο, αριθ- 453, είς την νοτιοδοττκήν γωνίαν τοΰ 37α» δρέμσυ, καί μέλλει νά έςυχηρετήστ; μεγάλως τάς ανάγκας τοΰ είς τό σημείον έκείνο τής 9ΐ- Μέ -αυτόν τόν τίτλον έκδίδεται είς τάς Αθήνας ύχό τοΰ χαλίβμά- χου τής Έλληνικής δημοσιογραφί¬ αν κ. Εύαγγέλου Λαχανοκά^δτ), έ- δϊομαδιαία άνεξάρτητος φ'.λαγροτι- κή εφημερίς, όργανον τής Ρούμελης καί των άχαντΐτχοθ διαμενόντων Ρθϋξΐελιωτών. "Ολη ή κίνησις καί ή ζωή τή; Στερεάς 'Ελλάδος χερ- νά άχο τάς σελίδας της μέ τακτι¬ κάς άντα-οκρίσε:ς άχο τα χωρία τής Αίτωλοκαρνανίας καί των άλ- λων νομών τής Ρούμβλης. Διά τοίις άνά την Αμερικήν Ρύ^μελίώ- τ*ς,^ ό «Ροομελιώτης» άχοτελεί πολύτιμον σύντροφον, ό όχοίος τοΰς κράτει είς διαραή τακτικήν επικοι¬ νωνίαν μέ την αγαπημένην των χα- τρίδατ. Ή διεύθυνσις τοΰ «Ρουμε- λ:ώττυ» είνε όδός Ίχχοκοάτοΰς "Αριθ. 7, Αθήνας. ϋΑΚΪ, 1«1>.— Ό «Εβνικος Κή-
ρνξ» καί δλαι αί έκδοσεις τού ηιολοϋν-
ται παρά τφ άντυτροσώπφ μας, χ. Δ.
Πετρίδη. 109 ΤΑΓ. 13111 Ατβ.. 0«—,
Ιηά., ένθα γίνονται βεκταΐ εγγραφαί
συνοοομητών χαί χαταχωρήσει; ι».
κρών καί ιιενΑλαν» άγνΐλιΑν.
ΝΕτν ΙΛΝϋΟΝ, ΟΟΝΝ.—1
Ό «'Ε&νικός Κηρυξ» πωλεΐται ΰ-
χό τον άντιχροσώπου μας Τ. Κων
οταντίνου, Οογ. 81*1β αηά Β&ηΐτ
Ή -αροικία τής Νέας "Υόρκης
άχοκτά νεον Έλληνοαμί-ρικανίκόν
φαρμακείον.. Τό ίδρυει ό όμογενής
βαρμακ&χοιος διχλωματοθχος τοΰ
ΈΐΘνικοΰ μας Π ανεχίστημίο·^, κ. Γ.
Β. Καλογερ<όχκ;λος, ό όχοίος, άφοϋ όχέστη· την νενομισμένηη» εξέτασιν, ίχό τής Πολίτεκτκής 'Επιτροχής, Ρ>αδε :ήν άδειαν τής ελευθέρας
εξίΛσκτρίως τοΰ έ*αγγέλμ>αΓτός τί υ
ε·!ς τάς Ήν. Πολιτείας. Ό κ.
Καλογερό—ο)Λς έκτός τής τιελείας
*)€ωρητικτ)ς τού μορφώσΐως είς την
Φαρμακολογίαν κατέχε'. καί χολυΐ-
τή έςάσ-Λ.ησιν καί χείραν την όχοίαν
άχέκττ,7εν ώς ίδιοκτητης φβρμαχεί-
ς τό σημείον έκε
λεως π'Λΐνοϋ'ίΕλληνικού συνς;
Είς τόν όμογενή έχιστήμονα εύχ>
[ΐ^Οα χίΐαν εΰδοκίμη»τιν.
ΕΕ
ΕΝ^ΙΚΑΓ!!
Δήλωσις
Ό γνωρίζων τδν τόπον τής **·
ταγωγής τοΰ κατά τον Α2γο"ΤΙίν
τοϋ 1928 άχοδίώσαντος έν Π-ΐτσ-
δοίργω Γεωργιος Σταϋροκο^κ),
παρακαλείται νά «ίδοποιηση το εν
Σικάγφ Γενικόν Προξε.νείον.»
(ΕΚ ΤΟΤ ΓΡΑΦΕΙΟΤ)
(162
ΕΙΟΤ)
(16—20)
Ι. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΕΜΙΟΧΡΟΜΛΤΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ
ΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙΚΙΑΣ
ΡΑΡΕΒ ΗΑΝ6ΙΝ6, ΗΑΒΟΥΙ/ΟΟΟ
ΠΝΙ8ΗΙΝ6 ΑΝΟ ΡίΑ8ΤΕΚΙΝ6
309
ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
ΤΈί. ΟΟΙ.ϋΜΒϋδ 3583
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝΡΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
Ο ΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ
II
ΤΕΡΑΤΙΑ κβταστροφη τοό
Κλήβελαντ μέ τα εκατόν είκοσι
εξ θύαατά της, κράτει άκόιιη εις
βαθυτάτην συγκίνησιν άπ' άκρου
εις άν.οον την χώραν. Αί '.επτο-
ιιέρειαι τοΰ τόοον τραγικοϋ δοάμα·
τος τοΰ όποίου ή πενίτιμυ; ιλο-
κή «διεξήχθη έντό; τοΰ νοσοκομεί¬
ον ιοΰ Κλήοελαντ, προκαλοΰν τόν
σπαραγμόν. Εκατόν είκοαι καί ?ξ
άνθρωποΐ, ασθενει;, Ίατοοι, νοσο¬
κ©; ι οί. ανορες καί ννναϊνες τχασαν
την ζοοήν των έντό; όλί"1, ί> οχ'<1·ν από την θανατηφόρον ειπίδραοιν των «ναφλεγέντκ/ν Ησφν£ιογίνο>ν
άεοίων. Ή άνίΓρωπότη; πυοτιφρ-
ρεν ναί αυτήν την φοράν βαρύϊθ
τον τί'ιν φόρον τοΰ αΐιιατο; ?κ την
πρόοδον τής ?πιοτή»ιη;. 'Απ; τό
χηαικόν έργαστήοιον τοϊ νοσο-αν-
μείου εντό- τε-ΰ όποίου €Ε·α?λιερ-
γοΰντο καί έτελειοποιονντο τα μέ-
σα τή; διατηρήσεοοΐ καί παοατό-
σεοο; τής ζωη;, εξηκοντνσβη τπη-
νί)ς καί αμείλικτος ό θά»·ατος διά
νά βΐ'Θίοη είς πενθυς εκατοντάδας
οινογενειών. Ή καταστν-θφή τον
Κλήοελαντ, δίδει μίαν άαυδράν Ι
δέον τοϊ· τί υέ?.λει νά σνμβίί αε την
τελειοποίησιν των χηιιικών απλων
εν περιπτιόσει ενός νέον πόλεμον.
Η ΑΨΙΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
.
II
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Μ ύχα«ι\οτ
ενα νέον πεοίβλε.ττον ιινηιΐίΤον τό
όποΤον θά ί·.τενίτΐ'αΧη εϊΰ τάς γε¬
νεάς τοΰ μέλλοντας την εύοεΤΌν οτιι
μετοχήν των τέκνιον ττ< είς ιήν θηιαιιοεντικήν νίτην τοΐ '.λμΓζνΐ- ν.ανικοΰ στρατοΰ ν.ατά τόν Γίαγ;<ό- οαιον Πόλεμον. Τό ανημείον τουτο θά είναι ιιεγαλοτρεπεστάτιι άι;·ί^ έ-κ λεΐκκοΰ ιιαριιάροι* ή "Λθία θα άνενεοίΚ) είπί τη^ Πέμπτη; Λεο ιρόραΐ' καί 23η; ό&οΰ. Γήν ίδιαν τής ανΐ ν'έοοΐΓος τοΰ περι:'αλί.οϋ; αίτοΰ μνηιιείου. ·ποστηΓκ'ζει μετά •Οερμη; 5 Λι'ΐΐιαρχοζν.. Ούώκερ καί αλί.οι παρά)Όντε; τής Ατκιοτι·.:ή; Διοικήσεως. Δι άτήν δσ.τάνϊ^ ττ,ν οποίαν θά απαιτήση, ή άνέγερσι; τής άψΐδο; τοΰ ■βριάα6ου εχουν πε- Οΐσΐ'λί.εγΓ) νδη τριακόσιαι χι?:ά δολλάρια. αλ>.ας δέ έξακοσίας γι-
).ιάδα; θά καταθάί.ΐ1 ό Λήμοτ τής
Νεας Υόρκης.
Μία σκηνή άπό τό ε'ργον Τηε νΐ1138β οί δίη, τό ό.τοίον .ταίζε ται είς τό
ΘΕΑΤΡΙΚΑ
Ρ1α>ηοα8β, 57(ή 51. αηά 71η Ανβ., Ν. Υόρκης.
ΤΗΕ ΙίΙΙΜ ΟΡ1
Είς τό ^^ίΐ1β Ο&Γη
Ιιοιΐδβ παίζεται μία ενδιαφέρον*
τα:νία ΐτχοθέσΐως Ρωσσικής, εν δρί-
ΐ2 είς εξ μέρτ), τό οποίον δύνατατ.
νά χαρακτηρισθή ώςι αγών έχΐλρα-
τησεως της νέας χωρικής τής Ρωσ-
τίας κατά της χαλαιάς, ή όποία
εμμένει είς τάς έξεις καί τα ηθη
τοϋ πλ6ό
ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗ!
ΕΝΑ άν.όμη σηυεΐον ότι ή ιί'^α
τής είρήνης κώ^.ιεργεϊται ιιαθοδι-
κώς καί ότι κατοτκτα όλονέν εδα-
φος. Είς την Αμερικανικόν Γερου-
σίαν νπε6λήθη νομοσχέδιον δυνά¬
μει τοΓ' όποίου χορηγεΓται ή ?ςί)υ-
σιοδότησις είς τόν Π ρόεδρον των
Ήνίουένων Πολιτειών νά καλί] εις
τα δπλα πάντας τού: άγοντας ηλι¬
κίαν άπό 20 ιιέχρι ?,5 ετ*Τ»ν, έν πε¬
ριπτώσει καίτ' ήν ή χώρα ^δελεν
ενρε&ρ ίΐς εμπόλεμον κατάστασιν.
Τό νοαοσχέδιον ναρακτηρίζϊται ΐ-
πό τ(όν εΊρηλΌφίλων ώ; το πρώτον
6ήμα πρός επιβολήν τής £ποχοε«τι
κης στοατολογία;. ενίό οί νποστΐ',ρι
Την διεύθυνσιν τής χ,ΐνηματογρα-
φτ>-εως εχε: άναλάδη διά πρώτην
φοράν έν τή ίστορία τοϋ Σοδιετικοΰ
Κινηματογράφον μία γνναίκα.
Πρόχειται χερί των γυναικων
τής Ραΰζάν. Τό δράμα έξελίσσε-
ται τω 1916. Ή γοναϊκα τη3 χα-
ρούσης γενεάς άγωνίζεται νβ έχιτό-
ΧΤι την χειρατφέτησίν της άχό την
δο^λείαν τοϋ χωρίου.
Ό Βασίλειος Σφονίν, είς χλού-
σ'.ος ΚοΛάκος, καί ό ικός τοι> Ί-
βάν διερχόμενοι άχό τό χωρίον Το-
χτίκι, δχου άχαντούν τάς γυναίκας
καταγΐνομένας βίς την λεύκανσιν ι
των άσχρ,ορρούχων των, εύρίοιθϋν
την Άνναν σηκώνουσαν φορτίον ά-
σ-ρορρούχων. Ό Ί€άν βλεπει καλά
την Άνναν καί ή Άννα χροσεχεΐ
καλά τό ώραίο άγόρι. Άπ' έκεί
κταί τού διατείνονται ότι αποτελεί
στοιχειωδες ποοβ?.επτικόν ι;έτο«ν
διά την άποτϊλεσΐΜΤπ.κήν καυνο;ν
τής χώρας. Έν τω μεταξύ σι·νε-
χίζετοι ή σΐ'ζήτησις —;ρ1 τχτθ νεν>-
ν.οϋ περιορισιιοΰ των έξοπλκηιών
καί τοΰ βαθμιαίου ίΐφοπλισιιοΰ.. .
Ρ.ΕΑ
ΙΤΑΤ
Σήμερον, περισσότερον άπό κάθε άλλην εποχήν, χρειάζεσθε ει¬
δικήν πείραν της καθημερινώς μεταοαλλομενης καταστάσείος τοΰ
Κββΐ Εδ1θ.1β.
Μέγιστα κέρδη γίνονται διαρκώς. "Εστω καί μέ 1000 δολ¬
λάρια μόνον δύνασθε νά εξασφαλίσετε είσόδημα απιστεύτως με¬
γάλον.
"Επί δέκα ετη αγοράζοντες καί πωλοϋντες Κββΐ ΕδΙβΙβ διά
λογαριασμόν μας καί έχοντες σήμερον Ιδιοκτησίας άνω των
2.000.000 δολλ., είμεθα είς θέσιν νά σάς συμβουλεΰσωμεν ειλι¬
κρινώς ποΰ καί πώς νά τοποθετήσιμε τα χρήματά σας μέ τελείαν
ασφάλειαν καί σοβαρά κερδη.
Επισκεφθήτε μας διά να ομιλήσωμεν περί Κβ&Ι Εβίαίθ μαζύ
ΑΒΓΑ ίΙΕΑίϊϊ ΕΜΜ
ϋΕΝΝΙβ
2Ο1 >ΥΕ5Τ 117ΤΗ 5Τ.,
Τηλέφ. υηΐνβΓδϊίν 6904.
, ΡΓβδίάβηΙ.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ή οίκογένίία τοϋ Σιρονίν δέν
ίίί^χετα! καλάς ήαέραςΐ Ή κό-
ρη τ&ο Βασίλ'.τι έχίμένε: νά ν<.μ- φευτ)ή τόν σ-.δηροοργόν Νικολάϊ. Ό πατήρ άχαγορΐύει τόν γάμον. Άλ- λά χ} ό Ίίάν άχασνολεί τόν χα- τερ2 τθ'^ εις το ζητηα,α τού γαμο^ τού. Έκλέγεί έν τούτοις την "Αν¬ ναν ώς νόμφην τοο, άλλ' ό πε·Λε- ρός &έλγεταί ύχό τό κάλος τής νόμφης τοϋ. Ή κόρη τοι> Βασίλι-
σα ά-οφατσίζει νά ακολουθήση- τόν
Νικολάϊ, έγκαταλείποσα τόν χα-
τέρα της καί άδΐαφοροϋσα διά τό
τί Θά έλεγον αί άλλαι γυναίκας.
"Ερχεται ή στρατολογία ή όποία
ίρνΐί καί τόν Ί6άν καί τόν Ν:-
κολάϊ. Ό Σΐρονίν χολΐορκεί στε¬
νώς την νύμφην τοο καί έν τέλει
έχ'.τυγχάνει νά την κατακτήστν καί
άχοκτά έ-ξ αυτής εν τέκνον.
Τω 1917 ή έχανάστασις εΐίρίσκε-
τα? έν τή άκμή της. Ό Ίδάν μά-
χ«τ?ι είς τάς τάξεις των έχανα-
στατών. Έχϊστρέφων είς το χω¬
ρ ιό τού εύρισκε·, την σύζυγον τού μη-
τέρα καί έξαγρ«.5ται, ζητεί δέ νά
την δείργ; μέχρι θανάτου. Ή "Αννα
ευρίσκεται έν άχελχ*σία, καί μή εΰ-
ρίσκονσα άλλο καταφόγιον αΰτοκτο-
νεϊ διά πνιγμοϋ. Έν τέλει άνακα-
λύχτετα'. ποίος ήτο ό πατήρ- τοϋ τέ-
κνου. Έν τφ μεταξύ ή Βασίλισα
δΐχεν ανοίξη ορφανοτροφείον. 'Ε-
κεί ευρίσκει τό τέκνον τοό πατρός
καί τής νόμφης τοο άσΆον.....
Ο "Ρ0ΥΜΟΙ0ΤΗΣ"
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
ου επί μίαν δεκαετίαν καί είς τας
Αθήνας άχι είς τα Μελιγαλά" τή;
Μ'ε—Ύ,νίας.
Ελθύν είς την Άμερίκήν τώ
1916, παρηκολοώθη-σε την εξέλιξιν
της φαρμ.ακ»ϋτικής έ—σττμη; ε;ς
Τό νέον Έλληνοαμερς-1 7ά
II
ανεχιστημια< τής Νίας Ύ· κανικόν φαρμακείον τής! :
ίτα: <κ τής 9ης Λεοχρήροο, αριθ- 453, είς την νοτιοδοττκήν γωνίαν τοΰ 37α» δρέμσυ, καί μέλλει νά έςυχηρετήστ; μεγάλως τάς ανάγκας τοΰ είς τό σημείον έκείνο τής 9ΐ- Μέ -αυτόν τόν τίτλον έκδίδεται είς τάς Αθήνας ύχό τοΰ χαλίβμά- χου τής Έλληνικής δημοσιογραφί¬ αν κ. Εύαγγέλου Λαχανοκά^δτ), έ- δϊομαδιαία άνεξάρτητος φ'.λαγροτι- κή εφημερίς, όργανον τής Ρούμελης καί των άχαντΐτχοθ διαμενόντων Ρθϋξΐελιωτών. "Ολη ή κίνησις καί ή ζωή τή; Στερεάς 'Ελλάδος χερ- νά άχο τάς σελίδας της μέ τακτι¬ κάς άντα-οκρίσε:ς άχο τα χωρία τής Αίτωλοκαρνανίας καί των άλ- λων νομών τής Ρούμβλης. Διά τοίις άνά την Αμερικήν Ρύ^μελίώ- τ*ς,^ ό «Ροομελιώτης» άχοτελεί πολύτιμον σύντροφον, ό όχοίος τοΰς κράτει είς διαραή τακτικήν επικοι¬ νωνίαν μέ την αγαπημένην των χα- τρίδατ. Ή διεύθυνσις τοΰ «Ρουμε- λ:ώττυ» είνε όδός Ίχχοκοάτοΰς "Αριθ. 7, Αθήνας. ϋΑΚΪ, 1«1>.— Ό «Εβνικος Κή-
ρνξ» καί δλαι αί έκδοσεις τού ηιολοϋν-
ται παρά τφ άντυτροσώπφ μας, χ. Δ.
Πετρίδη. 109 ΤΑΓ. 13111 Ατβ.. 0«—,
Ιηά., ένθα γίνονται βεκταΐ εγγραφαί
συνοοομητών χαί χαταχωρήσει; ι».
κρών καί ιιενΑλαν» άγνΐλιΑν.
ΝΕτν ΙΛΝϋΟΝ, ΟΟΝΝ.—1
Ό «'Ε&νικός Κηρυξ» πωλεΐται ΰ-
χό τον άντιχροσώπου μας Τ. Κων
οταντίνου, Οογ. 81*1β αηά Β&ηΐτ
Ή -αροικία τής Νέας "Υόρκης
άχοκτά νεον Έλληνοαμί-ρικανίκόν
φαρμακείον.. Τό ίδρυει ό όμογενής
βαρμακ&χοιος διχλωματοθχος τοΰ
ΈΐΘνικοΰ μας Π ανεχίστημίο·^, κ. Γ.
Β. Καλογερ<όχκ;λος, ό όχοίος, άφοϋ όχέστη· την νενομισμένηη» εξέτασιν, ίχό τής Πολίτεκτκής 'Επιτροχής, Ρ>αδε :ήν άδειαν τής ελευθέρας
εξίΛσκτρίως τοΰ έ*αγγέλμ>αΓτός τί υ
ε·!ς τάς Ήν. Πολιτείας. Ό κ.
Καλογερό—ο)Λς έκτός τής τιελείας
*)€ωρητικτ)ς τού μορφώσΐως είς την
Φαρμακολογίαν κατέχε'. καί χολυΐ-
τή έςάσ-Λ.ησιν καί χείραν την όχοίαν
άχέκττ,7εν ώς ίδιοκτητης φβρμαχεί-
ς τό σημείον έκε
λεως π'Λΐνοϋ'ίΕλληνικού συνς;
Είς τόν όμογενή έχιστήμονα εύχ>
[ΐ^Οα χίΐαν εΰδοκίμη»τιν.
ΕΕ
ΕΝ^ΙΚΑΓ!!
Δήλωσις
Ό γνωρίζων τδν τόπον τής **·
ταγωγής τοΰ κατά τον Α2γο"ΤΙίν
τοϋ 1928 άχοδίώσαντος έν Π-ΐτσ-
δοίργω Γεωργιος Σταϋροκο^κ),
παρακαλείται νά «ίδοποιηση το εν
Σικάγφ Γενικόν Προξε.νείον.»
(ΕΚ ΤΟΤ ΓΡΑΦΕΙΟΤ)
(162
ΕΙΟΤ)
(16—20)
Ι. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΕΜΙΟΧΡΟΜΛΤΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ
ΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙΚΙΑΣ
ΡΑΡΕΒ ΗΑΝ6ΙΝ6, ΗΑΒΟΥΙ/ΟΟΟ
ΠΝΙ8ΗΙΝ6 ΑΝΟ ΡίΑ8ΤΕΚΙΝ6
309
ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
ΤΈί. ΟΟΙ.ϋΜΒϋδ 3583
'Ο *—·■
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΟΥΣΑ
Ή 'Ελληνοπούλα, Δωοοθέα Ιω. Σκουρλο, είς την στήλην τής τιμής.
Ή Έλληνοπούλα Διοοοθέα Ιωάννου Σκουρλα, μαβήτρια τοΰ Γυμνα-
σίου, έν Νιού Μπρόνσγουΐκ, Ν. Ι., άρπάζει τά πρωτεΐα μέ τό <πταθί της. Είναι παρατηρημενον ότι τά 'Ελληνοπούλα ποΰ εχουν σπουδάση την Ελληνικήν γλώσσαν είς τά σχολειό μας, άριστεύουν ώς επί τό πλείστον είς τά ανωτέρα Άμερικανικά Σχολεΐα. Τό ίδιο συνέβη και μέ την Δωροθέαν Σκουρλά. Μορφωμένη είς την Ελληνικήν, κατ- έχει τα πρωτεΐα είς την στήλην τής τιυής τής Νασιοναλ Χόνορ Σθ- σάετυ τοϋ Άμερικανικοϋ ΓΗίμνασίου. Ή 'Ελληνοπούλα τοΰ Νιού Μπρόνσγουϊκ έρχεται πρώτη καί εις την μουσικήν έπίδοσσιν μεταξίι 110 Αμερικανικόν τής Μουσικής Σχολής τής πόλεως. Άθάνατη 'Ελληνική ράτσα! ΝΕ» ΥΟΒΚ ΕΙΤΥ Τά έγκαίνια τοΰ Έλλη- ν«ίθΰ 'Αθλητικου λόγου «'Ε Την 25 Μαΐου, Σά$&ατ«ν, ώραν 8ην η. α., εί; τό κτίρ&ον τοΰ «Έρ- μο5>) Θ* γίνουν τά βγκαίνια τοΰ νέ-
ο ίθλ] ί έ
•Χζριλαμ,δάνει ά
θΌΐ/σαν χοροδ,
ων, αναγνωΐτηριον κτλ.
ιι «ελετη οα ΛΡ%'στ() με αγων·.-
των γ.ιλλι-;έ?ων 'Ελλήνων έρασι-
^"/'ων άθλητών Νεβς Υόρκης. Τ»
°~.'ων!<ΐ:λατ« «ά λάδοον χώραν είς τό °ΛΜν!σ;λατ« ·6α λατδουν χώραν είς τό "Ρώτον χάτωμα. Ό Σύλλογος εχε: διακεκριμένον ■άθλη'ϊάς εις ολους τούς 7-λάϊοος. Θά <ζ*Λλοι$ήτη χο- ρος είς το έϋύτίΐρον πάτωμα. Πο- λ'.όργανος ό^χηοττρ·» ·θά ιταίξτ) Ελ¬ ληνικάς καί Άμ&ρικαν.κούς χο- Π ρτ>ϊκαλ«ΰνται όλοι οί "Έλλη-
νες μετά των οικογένειαν των είς
την Ελληνικήν ταύτην εορτήν τοΰ
«Έρμοΰ.».
Ό Σύλλεγος χροικ>νεί άίθλητάς
ΐιά την Όλψ·«ά3α τοί 1932. Κα¬
τέστη έ^άζχιλλος των Άμ6ρικανι-
κών άθλητίκών Σολλόγων καί προ-
άγετα: δσγ^ιέραι.
Ή δ:ετθ·ονσις τού 'Ελληνικού Ά-
Ολητικοί; Σι^λλόγου «'Ερα·ή?» «ίναι
108 ΥΛΕ8Τ 24ΤΉ 8Τ., Ν«α 'Υ-
όρκη.
Ε*Λ?ος δωρεαν.
ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΔΙΑ ΡΑΔΙΟΥ
Αυτή είναι ή τοΰ ΟΙΤ) ΟΟΣΌ Όρχήστρα τοϋ Ρ&ιιΐ ΤνΤιίΙπΐβη, ή πρώτη μεγάλη εκτέλεσις διά
Ραδίου, ήτις θά έκπεμπεται έβδομαδιαίως άπό τής Δυτικής Άκτης άνά πάσαν την χώραν. Ή εικών
ελήφθη όταν οί άνδρες εκαμνον δοκιμάς και ητοιμάζοντο διά την έκ Νέας Υόρκης αναχώρησιν των
διά την έκτακτον εκτέλεσιν τής Ο1(ί Οθΐά—Ρβΐιΐ ΛΥΙΐϊΙΐη&η διά σειράν κονσέρτων μέσω τάχν σταθ»·
μών τοΰ Οο1αΐηΐ3ί& ΒΓθαάοαβΙϊη^ 8νδΙβΐη κατά την διάβασιν των εις Ιιθδ Αη§β1βδ.
0ΗΙ0Α60.11.1
Δια να «υκνώσουν τας
φάλαγγας τής «Άλέας
Αθήνας».
Ό έτχάτως σ^σταθείς Σ^/ίεσμθς
των έν Σ'.κάγω Π-.αλιωτών (Τε-
γεατών) ή «Άλέα Αθηνά» καλίΐ
όλους τους έν Άμερικη Πιαλιω-
τας, οχως πτκνώσουν τάς φάλχτγας
τού, έγγρα^όμενοι μέλη τού. Είναι
καθήκον χαντές Π ιαλίώτοο νά έν-
ιτχΰτη τον Σύνϊεσμον, αέλλοντα.
συν τω χρόνω. νά έπιτελέση είς
Π-.αλη (Τεγέαν) ίιάφορα έξωρ·α-
ίστ'.κά έργα, έν συνεργασία μέ τον
είς την ιστορικήν των γενέτε'-ρ-αν
όμών^μον Σύλλογον. 'Κο^ εϋκαιρία
διά κάθε φΐλότιμον καί φιλοπρόο¬
δον Π ιαλιώτην, νά δείξη έμχρά-
χ,τως τ6 χ:ος την ωραίαν τού κο>-
μην ένϊ-.αφέρον καί άγάκην ίιά της
έγγρα?ης τού ώς μέλο^ς είς τον
νωμενας .
έχιθυμοθντες νά εγγραφώσι μέλη
τοϋ Συνδέσαου, ή νά ζητησωσιν άλ¬
λην σχετικήν πληροφορίαν, άς γρά-
ψωσι πρός τον γραματέα τοΰ Συν-
δέσαου κ. "Ιω. Δημητ:χχΑ>που'λ·ον,
3928 "ννίΐοοχ δίτββί, Οηΐο&εο,
Ιίιΐόόι. Έμχρός, όλοι οί Π'.αλιώτα·,
έγγραφήτε μέλη τοΰ Σίνϊέσμοο «Ά-
λεα Άθτ,νά». Ύχενθυμίζεται έχί-
ιτης, 5τ·. ό θαυμάσιος αιότός Συνίε-
—ιος θά ϊ-.&ίγανώση Π ίκ-Νίκ. κα¬
τά την Την Ίοολίο.1, ημέραν Κ^ρ'.α-
κήν.
ΝΕΪΙΙΥΟΪΪΠΓ
Άρχαιρΐσίαι τού ΙΙαν-
ααμιακοΰ Συλλόγου.
Κατά τάς ένια>τίας εκλογάς τοΰ
Π ανσαμιακοΰ Σύλλογον «Πυθανό-
ρας», τής 13ης ό3εύοντος, έξελ'έ-
γηταν ο! κ. κ. Δημήτριος· Λεον-
τίϊης, Πρόε-ϊρος, Άθανάσιος Πα-
χαδημητρίου, Άντιχρόϊίρος Γεώρ¬
γιος Μελάς, Τααίας, Νι/.όλαος
Άννο^σης, Γ,ραμματε^ς, Κωνσταν¬
τίνος Αλεξάνδρου, Κωνσταντίνος
Περρής, Κωνχχταντίνος Χαλέχης,
Κλεάνθης Κΰλοαοίρης, Ηλίας Εύ-
αγγελόχοΆος -/.αί Σχορίϊων Κα?έ-
ΟΙ
ΤΟΥ Ξ
Έκλεκτά διδλία εχε·. μόνον το
Βιδλίοπωλείον τοΰ «Έθν.κο» Κή-
ρυκος».
ΕΙ6ΗΤΗ 8Τ. ΤΗΕΑΤΒΕ
ΟΗΙΟΑΟΟ Ι
ΝΕΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΑΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ"
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΝΑΡΞΙΣ
ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΊΌΥ
Μέ τό άριστούργημα τής έφετεινης θεατρικής περιόδου
Η ΓΥΝΑΙΚΑ
ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ
Δραματική Όπερέττα είς πράξεις 3 καί 16 τραγοΰδια.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΕΤΟΥ, ΚΟΥ Δ. ΖΑΤΤΑ
ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ της δραματικης καλλιτέχνιδος, Δδος
Ήροΰς Τιβερίου, τοΰ τενόρου, κ. Δ. Κριωνά, τοΰ βαρυτόνου,
κ. Κ. Καζή καί τής ύψιφώνου, Δδος Κ. Χρήστου.
ΤΙΜΑΙ: 81.00, 81.50, 82.00. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΏΡΕΑΝ
Είσιτιίρια πωλοϋνται είς δλα τά Έλληνικά Κέντρα καί την ημέ¬
ραν τής παραστάσεως είς τό ταμείον τοϋ Θεάτρου.
Ό τενορος Κριωνας ποωταγωιστΐ:ΐ
Οί είΓχάοιστο» ^αί πιστοι φ')<η ϋ 'ΐέ ττ,'ν κα?.ήν συντρο«Τ)' ίν νο<ν κάυνοΐ'ν τον κΐβθ^να νά ληβΜθτ»'Γ) τσί'ς κόπον: τή; διοτάλης γ αί ν.ή- Οε σττνοχωοίαν τής ζωής Είναι τά οι'ό θαπιάσια 'ΑΟηνυΓι:- ■/ά ιερΐοδΐϊ'ά «Μ π ο ι> κ <· τ ο·» /α< «Ο ί κ ο ν έ ν ε ι α». ί σελίδεΐ των εϊ·."σι άληθι·ό .~ρ- οιβόλι ιιέ τά ιοραιότρρα ανίΐη της .τντΐ'ΊατικΓ,ς: 6λαστήσρο·>ς ΔΐΓ/ή-
ιιατα 'Ελληνικά καί ξί'να. ΤΓθίεΌ-
■>'α, ίστοοίοι, πεουτετειάχν ·;ι*θι-
στορηματα ηίθ'ΐοντιτ.ά ιπ'θιοτοιντ-
ιιατα κα'ι ·ζά9ε έ/λε.-τόν της ϊ$ν/τζ
ηα: καί τηΓ Εένη: λογοτργνΐος
προστρέοοι-ν κάθ? έοΓ)ο·ιάδα το »ν·-
ο αύτά 'ΑΟηναϊνά πι?οιοί^ΐΐο ρϊ;
τάτ '/ιλιά&αζ των άναννΐοστόν των.
Έ/Λίοονται -/άι'τε εΟδοιΐΓ<δΓί ίσΐ τα 52 τεΰχη τοΓ· ναδενίις :ιέ Γ« κσ/Λιτρχνιν.οότατα έ5ώ«Γ*ι·?λά τι· ν. «Ίπαρτί'ζονν πολιτΐΗον τίιιον νιά κάΛε Ελληνικήν οϊνογή«ιαν "ιί VI α κάθε αΐ51ψα τής Άιΐ'οινής;. Ή έχιγτία συ"δροιιή τοΰ "'αΊε- νός είναι .τέντε πέλτε δο>λπ(>ισ
( 'Ει^Όαφήτε σ·δρο·ΐΐ|ταί ,-ΐ';
την «Οικογένειαν» καί τό «Μπ>«·-
κέτο» διά νά «ποκτήσηΤΕ όι'ο «ντ-
κτΐ'ΐήτονΓ (ΐι'λονς
Γενινός άντυτρόσο-πος; τού
«Μ—)ΐ·κετον» ναί τΓ< «Οΐνηγΐ,νί- «:» διά την Άιιεοινήν εΤννι ό κ. Λ τρονιιτο;;. Διείνθΐ'νσις· ΜΚ. Ό. 8ΤΚΟΓΜΒΟ8 2ί!1 Υν". Ρί. ."^Τ. ΝΕν ΥΟΚΚ, ΠΤΥ ΝΕ~ΒϋΚΥΡΟΚΤ, ΜΑδ»Γ —Ό «'Εθνικός Κήρυξ> πωλεϊτ.ιι
υπο τοΰ αντιπρόσωπον μα- Π,
Τσέτσα. 14 ΜΕΚΚΓΜΑΟΚ 3Τ.
'Επιστρέφεται είς την 'Ελλάδα στ4
Άμεοΐϋθ·ν»(ον 8ερα.·ΐευτήριον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδος Σωκράτους άρι». 31 Άτ>ήνβι
Θεραπευονται ασφαλώς καΐ άνωδύ-
ως παβολογικά, γυναικολογυιά χαί
δερματικά νχχΐήματα.
Μέθοδο; νεωτάτη.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ
ΟΚΕδδΕϋ), Κεφαλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλεριχά,
Βώϊον χρέας καί Μοσχάρι τοϋ γά¬
λακτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΧΕΤ
510 - 9ΤΗ Ανς., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 κα'ι 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μεάαΐΐΐοπ 3743.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΟΥΣΑ
Ή 'Ελληνοπούλα, Δωοοθέα Ιω. Σκουρλο, είς την στήλην τής τιμής.
Ή Έλληνοπούλα Διοοοθέα Ιωάννου Σκουρλα, μαβήτρια τοΰ Γυμνα-
σίου, έν Νιού Μπρόνσγουΐκ, Ν. Ι., άρπάζει τά πρωτεΐα μέ τό <πταθί της. Είναι παρατηρημενον ότι τά 'Ελληνοπούλα ποΰ εχουν σπουδάση την Ελληνικήν γλώσσαν είς τά σχολειό μας, άριστεύουν ώς επί τό πλείστον είς τά ανωτέρα Άμερικανικά Σχολεΐα. Τό ίδιο συνέβη και μέ την Δωροθέαν Σκουρλά. Μορφωμένη είς την Ελληνικήν, κατ- έχει τα πρωτεΐα είς την στήλην τής τιυής τής Νασιοναλ Χόνορ Σθ- σάετυ τοϋ Άμερικανικοϋ ΓΗίμνασίου. Ή 'Ελληνοπούλα τοΰ Νιού Μπρόνσγουϊκ έρχεται πρώτη καί εις την μουσικήν έπίδοσσιν μεταξίι 110 Αμερικανικόν τής Μουσικής Σχολής τής πόλεως. Άθάνατη 'Ελληνική ράτσα! ΝΕ» ΥΟΒΚ ΕΙΤΥ Τά έγκαίνια τοΰ Έλλη- ν«ίθΰ 'Αθλητικου λόγου «'Ε Την 25 Μαΐου, Σά$&ατ«ν, ώραν 8ην η. α., εί; τό κτίρ&ον τοΰ «Έρ- μο5>) Θ* γίνουν τά βγκαίνια τοΰ νέ-
ο ίθλ] ί έ
•Χζριλαμ,δάνει ά
θΌΐ/σαν χοροδ,
ων, αναγνωΐτηριον κτλ.
ιι «ελετη οα ΛΡ%'στ() με αγων·.-
των γ.ιλλι-;έ?ων 'Ελλήνων έρασι-
^"/'ων άθλητών Νεβς Υόρκης. Τ»
°~.'ων!<ΐ:λατ« «ά λάδοον χώραν είς τό °ΛΜν!σ;λατ« ·6α λατδουν χώραν είς τό "Ρώτον χάτωμα. Ό Σύλλογος εχε: διακεκριμένον ■άθλη'ϊάς εις ολους τούς 7-λάϊοος. Θά <ζ*Λλοι$ήτη χο- ρος είς το έϋύτίΐρον πάτωμα. Πο- λ'.όργανος ό^χηοττρ·» ·θά ιταίξτ) Ελ¬ ληνικάς καί Άμ&ρικαν.κούς χο- Π ρτ>ϊκαλ«ΰνται όλοι οί "Έλλη-
νες μετά των οικογένειαν των είς
την Ελληνικήν ταύτην εορτήν τοΰ
«Έρμοΰ.».
Ό Σύλλεγος χροικ>νεί άίθλητάς
ΐιά την Όλψ·«ά3α τοί 1932. Κα¬
τέστη έ^άζχιλλος των Άμ6ρικανι-
κών άθλητίκών Σολλόγων καί προ-
άγετα: δσγ^ιέραι.
Ή δ:ετθ·ονσις τού 'Ελληνικού Ά-
Ολητικοί; Σι^λλόγου «'Ερα·ή?» «ίναι
108 ΥΛΕ8Τ 24ΤΉ 8Τ., Ν«α 'Υ-
όρκη.
Ε*Λ?ος δωρεαν.
ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΔΙΑ ΡΑΔΙΟΥ
Αυτή είναι ή τοΰ ΟΙΤ) ΟΟΣΌ Όρχήστρα τοϋ Ρ&ιιΐ ΤνΤιίΙπΐβη, ή πρώτη μεγάλη εκτέλεσις διά
Ραδίου, ήτις θά έκπεμπεται έβδομαδιαίως άπό τής Δυτικής Άκτης άνά πάσαν την χώραν. Ή εικών
ελήφθη όταν οί άνδρες εκαμνον δοκιμάς και ητοιμάζοντο διά την έκ Νέας Υόρκης αναχώρησιν των
διά την έκτακτον εκτέλεσιν τής Ο1(ί Οθΐά—Ρβΐιΐ ΛΥΙΐϊΙΐη&η διά σειράν κονσέρτων μέσω τάχν σταθ»·
μών τοΰ Οο1αΐηΐ3ί& ΒΓθαάοαβΙϊη^ 8νδΙβΐη κατά την διάβασιν των εις Ιιθδ Αη§β1βδ.
0ΗΙ0Α60.11.1
Δια να «υκνώσουν τας
φάλαγγας τής «Άλέας
Αθήνας».
Ό έτχάτως σ^σταθείς Σ^/ίεσμθς
των έν Σ'.κάγω Π-.αλιωτών (Τε-
γεατών) ή «Άλέα Αθηνά» καλίΐ
όλους τους έν Άμερικη Πιαλιω-
τας, οχως πτκνώσουν τάς φάλχτγας
τού, έγγρα^όμενοι μέλη τού. Είναι
καθήκον χαντές Π ιαλίώτοο νά έν-
ιτχΰτη τον Σύνϊεσμον, αέλλοντα.
συν τω χρόνω. νά έπιτελέση είς
Π-.αλη (Τεγέαν) ίιάφορα έξωρ·α-
ίστ'.κά έργα, έν συνεργασία μέ τον
είς την ιστορικήν των γενέτε'-ρ-αν
όμών^μον Σύλλογον. 'Κο^ εϋκαιρία
διά κάθε φΐλότιμον καί φιλοπρόο¬
δον Π ιαλιώτην, νά δείξη έμχρά-
χ,τως τ6 χ:ος την ωραίαν τού κο>-
μην ένϊ-.αφέρον καί άγάκην ίιά της
έγγρα?ης τού ώς μέλο^ς είς τον
νωμενας .
έχιθυμοθντες νά εγγραφώσι μέλη
τοϋ Συνδέσαου, ή νά ζητησωσιν άλ¬
λην σχετικήν πληροφορίαν, άς γρά-
ψωσι πρός τον γραματέα τοΰ Συν-
δέσαου κ. "Ιω. Δημητ:χχΑ>που'λ·ον,
3928 "ννίΐοοχ δίτββί, Οηΐο&εο,
Ιίιΐόόι. Έμχρός, όλοι οί Π'.αλιώτα·,
έγγραφήτε μέλη τοΰ Σίνϊέσμοο «Ά-
λεα Άθτ,νά». Ύχενθυμίζεται έχί-
ιτης, 5τ·. ό θαυμάσιος αιότός Συνίε-
—ιος θά ϊ-.&ίγανώση Π ίκ-Νίκ. κα¬
τά την Την Ίοολίο.1, ημέραν Κ^ρ'.α-
κήν.
ΝΕΪΙΙΥΟΪΪΠΓ
Άρχαιρΐσίαι τού ΙΙαν-
ααμιακοΰ Συλλόγου.
Κατά τάς ένια>τίας εκλογάς τοΰ
Π ανσαμιακοΰ Σύλλογον «Πυθανό-
ρας», τής 13ης ό3εύοντος, έξελ'έ-
γηταν ο! κ. κ. Δημήτριος· Λεον-
τίϊης, Πρόε-ϊρος, Άθανάσιος Πα-
χαδημητρίου, Άντιχρόϊίρος Γεώρ¬
γιος Μελάς, Τααίας, Νι/.όλαος
Άννο^σης, Γ,ραμματε^ς, Κωνσταν¬
τίνος Αλεξάνδρου, Κωνσταντίνος
Περρής, Κωνχχταντίνος Χαλέχης,
Κλεάνθης Κΰλοαοίρης, Ηλίας Εύ-
αγγελόχοΆος -/.αί Σχορίϊων Κα?έ-
ΟΙ
ΤΟΥ Ξ
Έκλεκτά διδλία εχε·. μόνον το
Βιδλίοπωλείον τοΰ «Έθν.κο» Κή-
ρυκος».
ΕΙ6ΗΤΗ 8Τ. ΤΗΕΑΤΒΕ
ΟΗΙΟΑΟΟ Ι
ΝΕΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΑΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ"
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΝΑΡΞΙΣ
ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΊΌΥ
Μέ τό άριστούργημα τής έφετεινης θεατρικής περιόδου
Η ΓΥΝΑΙΚΑ
ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ
Δραματική Όπερέττα είς πράξεις 3 καί 16 τραγοΰδια.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΕΤΟΥ, ΚΟΥ Δ. ΖΑΤΤΑ
ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ της δραματικης καλλιτέχνιδος, Δδος
Ήροΰς Τιβερίου, τοΰ τενόρου, κ. Δ. Κριωνά, τοΰ βαρυτόνου,
κ. Κ. Καζή καί τής ύψιφώνου, Δδος Κ. Χρήστου.
ΤΙΜΑΙ: 81.00, 81.50, 82.00. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΏΡΕΑΝ
Είσιτιίρια πωλοϋνται είς δλα τά Έλληνικά Κέντρα καί την ημέ¬
ραν τής παραστάσεως είς τό ταμείον τοϋ Θεάτρου.
Ό τενορος Κριωνας ποωταγωιστΐ:ΐ
Οί είΓχάοιστο» ^αί πιστοι φ')<η ϋ 'ΐέ ττ,'ν κα?.ήν συντρο«Τ)' ίν νο<ν κάυνοΐ'ν τον κΐβθ^να νά ληβΜθτ»'Γ) τσί'ς κόπον: τή; διοτάλης γ αί ν.ή- Οε σττνοχωοίαν τής ζωής Είναι τά οι'ό θαπιάσια 'ΑΟηνυΓι:- ■/ά ιερΐοδΐϊ'ά «Μ π ο ι> κ <· τ ο·» /α< «Ο ί κ ο ν έ ν ε ι α». ί σελίδεΐ των εϊ·."σι άληθι·ό .~ρ- οιβόλι ιιέ τά ιοραιότρρα ανίΐη της .τντΐ'ΊατικΓ,ς: 6λαστήσρο·>ς ΔΐΓ/ή-
ιιατα 'Ελληνικά καί ξί'να. ΤΓθίεΌ-
■>'α, ίστοοίοι, πεουτετειάχν ·;ι*θι-
στορηματα ηίθ'ΐοντιτ.ά ιπ'θιοτοιντ-
ιιατα κα'ι ·ζά9ε έ/λε.-τόν της ϊ$ν/τζ
ηα: καί τηΓ Εένη: λογοτργνΐος
προστρέοοι-ν κάθ? έοΓ)ο·ιάδα το »ν·-
ο αύτά 'ΑΟηναϊνά πι?οιοί^ΐΐο ρϊ;
τάτ '/ιλιά&αζ των άναννΐοστόν των.
Έ/Λίοονται -/άι'τε εΟδοιΐΓ<δΓί ίσΐ τα 52 τεΰχη τοΓ· ναδενίις :ιέ Γ« κσ/Λιτρχνιν.οότατα έ5ώ«Γ*ι·?λά τι· ν. «Ίπαρτί'ζονν πολιτΐΗον τίιιον νιά κάΛε Ελληνικήν οϊνογή«ιαν "ιί VI α κάθε αΐ51ψα τής Άιΐ'οινής;. Ή έχιγτία συ"δροιιή τοΰ "'αΊε- νός είναι .τέντε πέλτε δο>λπ(>ισ
( 'Ει^Όαφήτε σ·δρο·ΐΐ|ταί ,-ΐ';
την «Οικογένειαν» καί τό «Μπ>«·-
κέτο» διά νά «ποκτήσηΤΕ όι'ο «ντ-
κτΐ'ΐήτονΓ (ΐι'λονς
Γενινός άντυτρόσο-πος; τού
«Μ—)ΐ·κετον» ναί τΓ< «Οΐνηγΐ,νί- «:» διά την Άιιεοινήν εΤννι ό κ. Λ τρονιιτο;;. Διείνθΐ'νσις· ΜΚ. Ό. 8ΤΚΟΓΜΒΟ8 2ί!1 Υν". Ρί. ."^Τ. ΝΕν ΥΟΚΚ, ΠΤΥ ΝΕ~ΒϋΚΥΡΟΚΤ, ΜΑδ»Γ —Ό «'Εθνικός Κήρυξ> πωλεϊτ.ιι
υπο τοΰ αντιπρόσωπον μα- Π,
Τσέτσα. 14 ΜΕΚΚΓΜΑΟΚ 3Τ.
'Επιστρέφεται είς την 'Ελλάδα στ4
Άμεοΐϋθ·ν»(ον 8ερα.·ΐευτήριον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδος Σωκράτους άρι». 31 Άτ>ήνβι
Θεραπευονται ασφαλώς καΐ άνωδύ-
ως παβολογικά, γυναικολογυιά χαί
δερματικά νχχΐήματα.
Μέθοδο; νεωτάτη.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΙΤΥ
ΟΚΕδδΕϋ), Κεφαλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλεριχά,
Βώϊον χρέας καί Μοσχάρι τοϋ γά¬
λακτος.
ΑΤΗΕΝ8 ΜΕΑΤ ΜΑΗΧΕΤ
510 - 9ΤΗ Ανς., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 κα'ι 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μεάαΐΐΐοπ 3743.
'«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΤΑΚΗ. 19 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΙΕΡΟΣ ΑΓΟΝ ΥΠΕΡ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΝ
Ή Έχκλησία, ή Λπθία
έργον έ«ε*"τειν·ετ<αι ιό έν Μ*, ΎόΡ*η ** εΓβνηίΛυντβΐ καε <αι 1ι «Είς τήν'Ελληνΐκήν γώ διετυπώθη τό πρώτον ή λέξι; β ΛΕΓΘΕΡΙΑ καί ΙΣΟΤΗΣ" *,', την Ελληνικήν γ λ ώ τ ? 2 ν έξέλεξεν ό επί τής Γής κχτελθών θεός διά νά δ::δώση μεταξύ των ά>5?ώπων την θείαν αύτ50 Δ'ί*-
σκαλίαν.
«Ή Έ λ λ η ν ι κ ή γλώστα
υπήρξεν ό μίτος δ:ά τοΰ ό~οίου ή
ανθρωπότης εξήλθε τοΰ σχοτεινς]
λαδυρίνθον τής πρωτογόνων κατα¬
στάσεως καί παρήγαγε τόν σημε¬
ρινόν πολιτισμόν μέ τα «χείρα Ομ¬
ματα τού.»
Τα ώραία αντά άχοψθέγματα εί¬
ναι χαρακτηρ'στίκά τοΰ π·κίχΐΛ-.ο;
το οποίον ώθεί τοΰς χρωτεργάτας
-ου κινήματος 6—έρ τής δίαίόσίως
των Ελληνικήν γραμμάτων είς την
Νέαν Υόρκην. Είς τόν άγώνά '.οι
αυτόν ό «'Εθνικος Κτ,ρνς θά ε!>:,'-
παρά το πλενρόν των.
ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓ 10Υ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΕ 250 ΠΑΙΔΙΑ
Μίαν «θόρυβον άλλ' αποτελεσμα¬
τικώς 'Ελληνοπρεπή εργασίαν έπι-
τελεϊ ή κοινότης τού Άγιον Δημη-
τρίου τοΰ Άνατολικον μέρους τής
Μανχάτταν μέ τον ρέκτην καί προ-
ιδευτ'.κον αυτής ίερατικον προιστά-
με>ον αίδ. Ιωάννην Καλατοθάκην.
Σχολική 'Επιτρ&πή υπό την προ-
εδρίαν τοΰ κ. ΕύσταΘίον Κ. Χρι-
ττοπονλο.) καί άπαρτιζφένη άπό
τόν κ. Κωνσταντίνον Κονρτάχην,
άντιπρόεδρον, Αλέξανδρον Κασί-
Ιΐην, γραμματέα, καί Κωνσταντίνον
Φέγγην, τ^μίαν, έργάζεται αόκνως
όπως ένσταλάξη «ΐς τάς κχρδίις
των 'Ελληνοπαίδων τα ήθ'.χ,ά δι-
δάγμα·τα καί τα καθήκοντα πρός
την κοινωνίαν ώς Χριστιανών καί
ταυτοχρόνως «μφυτεύση είς αύτά τό
ά^άνατο τη&ΰμ.ΐι τοϋ Έλλην'^τυ,οϋ
χάρις είς το όπΰίον Ιφωτίσθη ή
ανθρωπότης καΐ έί]ΐπολ!τ!'α·θϊ; ό κό-
σμος.
Δ'.α-ηρεί επί τού παρόντος τρίβ
χλΤα άπογε>ματ!νά, στεγαζάμενι
είς τα Άμερίκαν.κά Σχολικά ν.τί-
ρια, τό εν, τό κεντρικόν μέ 250
μαθητα7 «ίς τό Ρυϋΐϊο 8οοο1 Άρ.
201 Ε. 107τη 8ί., τό 8εύτε:ον είς
τό ΡιιΜΐο δοΐιοοΐ 54, μέ 80 μα-
&ητάς είς την "Ανω Πόλ-.ν, κα! τό
τρίτον εί; τό Δημόσιον Σχολείον
Άρ. 14 έν Μ:νχάτταν, μέ 80 οα-
Τό έργον τουτο κζρποφόρον καί
! ίίραποττολίκόν, ·έξΐτ«λεϊΓθη αόκνως)
υπό των έργατών τούτων τής 'Ελ-
■ ληνικής ιδίας καί τής Όρθοδόςο^
1 πίστεως, χωρίς άξίώσε-,ς καί χωρίς
■ άναμΐνοτμένας ή9ικάς τουλάχιστον
1 άνττΓΧθ'.ίάς, υπό την ΐΐε,ρμθΛργον &μ-
πνεχτιν τοΰ ρέκτο^ καί μεμ,ορφω-
^ένθ'ο ίερέως, ανεξαρτήτως άπο-
στάσίων, πόρων, μόχθων κα·ί δαχά-
Ώς άναφορα τό όνομ,α «Ή
να τοΰ 'Ελληνόπαι.?ος» αποτελεί ενα
πολ'ότ'μον κοινωνικόν σττόριγτχχ τής
δλης σχολίκής έξαρτηιτεως. Πα-
ρο·>σ'.άζε'. είς τα παιδία μας, διά
των εκάστοτε τελετών, φ-αιδρων ή
σοδαρών σνγκεντρώσεων καί των
έορτ'.νών δώρων καί γλυκυσμάτων,
μίαν πλε'ορά·^ τοΰ κοινωνικον χαρα-
ματικών 'Ελλήνων, καί ώς τοιοΰ-
τος ίέν «ίν» δυνατόν» χαρά νά έπΐ-
τύχγ] έφ' όσον τοιοΰτθ! ζηλωταί των
Ελληνικόν γρ;μμάτων καί τής
Όρθοδόξοο 'Ελληνικής πίστεως έρ-
γάζονται αόκνως όπως έπίφέρωσ; τό
ποθούμενον άποτέλετμα.
Ή Σχολ',κή- 'Επιτροπή ή συντη-
ροΰσα τα ανωτέρω τρία 'Ελληνικά
ΜΑΝ0ΗΕ5ΤΕΗ, Ν. Κ.
| Ή Σχολ'.κή οργάνωσις εχε: τρο-
, σωπ'.κον έξ διδατζ,άλων οί όποίο1.
]παίαδίδονν τρις τής εβδομάδος είς!
| εκάστην τάξιν άπό τάς 4—6 μ. μ.'
ι Γνναικ*ίος Σνλλογος ντδ τό ονο-1
μα «Ή Μάννα τοΰ Έλληνόπαιδος» '
Ι ανέλαβε την διατήρησιν, βελτίωσιν |
έΞά^λοτιν τοΰ ιερόν τούτον έρ-
τά μέχρΐ τοΰδε δέ άποτελέ-
λαλονσΐν άφ' έαυτών. Αί εν-
γενείς κορία; αί &ς&ία: έργάζονται
παρά τό πλευρόν τής Έκπαιδευτ:-
•/.ής Έπιτροχής, δέν φείδονται κό-
| πων χαί χρόνον άλλά έρνάζοντα!
μέ ένθ'ΐραον έΟ·:νσιαΓζλόν καί μέ
| ίερ;ποστολΓΛΟν ζήλον όπως μεταδο-
. θοΰν είς τα παιδία μα.;ι αί αρχαί έ-
! κείναι τής 'Ελληνικής &ί·Λθγενΐίας,
; αί όποία! έκράτησαν ύψηλά τό μέ¬
τωπον τής Έλληνίδος καί την οί-
■Λογένί'.αν τοϋ "Ελληνος.
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ 27 ΔΡΟΜΩΝ ΜΕ 80 ΠΑΙΔΙΑ
,ρος; των 'Ελλήνων καί δη(χ;ο·ιρ-
δάλλ έξ άλώ άό
ήρς; ή ηρ
γεί εν περιδάλλον έξ άπαλών άχό-
μ.η όνΐίχων ίιά τοός Θαλερςύς αύ-
τούς βλαστούς διά νά μή εισελθών
ιΰριον «ίς μίαν κοινωνίαν ξένην
πρός τα αίτθήνατα, τάς παραδο¬
σις καί τάς όρεξις τής φυλής
των.
Κυριακόν μάθημα, ή ^άσίς τής
δλά
ρ μημ, ή ^ς ής
ήθικής διαπλάσεως των παίδιών,
διδάσκεται υπό χαταλλήλων προσώ-
πων, δέν παρ·αλείπεται δέ ή διδα-
ατ/.αλία των στοιχείων τηςι άά
ί ή όί ά
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΧΙ! ΙΙΟΕΩν
ΜΕ 80 ΠΑΙΔΙΑ
χ ηςι
ίστορας ή όποία παρουσιάζει την
πατρίδα'τών ιρώτων μητέρα θ'ΐών
καί ήαίΐέων τής σκέψεως καί τής
ές
Ό ( αγών -πρός έξβπλοχτιν των
σχολείων καί πρός διάδοσιν των
στοιχείων τής άθανάτου γλώσσης
καί των η^ικών άρχών τοΰ Χρίστι-
ανισμοΰ, οποίον έν—!<χτε!>θη ή Όρ-
θόδοξος ημών 'Εκκλησία τ^ν^ά
τής υποστηρίξεως δλων ω
τής υποστηρίξεως δλων των πραγ-
Σχολεία έλθοΰσα είς τα Γραφείά
μας μάς |3ωκε ωραίον λεύκωμα υ.έ
φωτογραφίας των ΰπερτετρααοσίων
μαθητων καί μα^η-τρ'.ών τούς έκπαι-
ίεύοντα: είς την γλώσσαν των γο-
έ
Κ,οινωνική κίνησις έν τ?(
—αροικία.
Έν μέσω σογγενών καί φίλων
καί έν τώ ίερώ Ν:ω τοΰ Άνίο
Γεωργίθο τής Κοινότητος, έτελέ-
σθη ή βάπτισΐς τοΰ πρωτοτόκοα ^'ώ
τοϋ κ. καί τής κ. Γεωρ. Κοκκίνοο,
έκ Πενταλόφο·ο τής Δ. Μα·/.είο-
νίας. Άνάδοχος ζχρίαττ, ό έ/.
ΜηγΙΙοογο, Μ&88. κ. Πα-^αγ. Κα-
ζαρόπονλος μετά των τριών θ^γα-
τίρων τω, δώσαντες είς τόν ν=ο-
φώτιστον το> όνομα Κωνσταντίνος.
Τό μυστήριον ετέλεσεν ό ιερεύς τή;
Κοινότητος τοΰ Άγίου Γεωργ1 ω
Αΐδεσ. Ε. Δημητριάδης. Μετά το
μυστήριον χαρετέθη πλο^'.ωτάτη
τραπέζα είς την ίδ-.όκτητον οΐν.'.χ'
των εύτνχών γονέων τοΰ νεοφωτ:-
στοΰ είς δ παρεκάθησαν ■—ολλοί
προσκεκλημένοι μεταξϋ των οποίων
ό κ. Παν. Καζαρόπονλος μετά των
τριών θνγατέρων τοο, ό κ. Μ;χ.
Μπαμπαλής, Πρόεδρος τής Κοινό¬
τητος τοΰ «Άγίου Γεωργίοο», ό *.
Αντώνιος Κώνστας μετά τής ^α¬
δελφής τού, κ. Γεώργιος Μπαντης1,
κ. Κ. Κυοαπούλιος, κ. θ. Μπαντής,
■α. Κ. Μαραμής χ*Λ ό κ. Β. Λαμίΐ-
νάρης οικογενειακώς.
Μετά τό γεΰμα έ~«ΤΛθλού&ησε έ:-
ασκέδασις καί χορός. Ή Δίς Ά-
ρετή Καζαροπούλου, καλλιτεχν.ς
τοΰ βίθλίου, μετά τής αδελφής της
Πηνελόπης είς τό κλειδοκόμδαλον
έπαιξαν διάφορα μο^ί'λά τεμα·/ 2
ί καί έπέσπασαν τα ^'ί'
χρηίρ των παρ«ορισκομενων.
Ό δέ καλλίτέχ-^ς τοΰ άσματος ν.τ.
τού βιβλίον κ. Μιχαήλ Μιιααπαλης
μέ την άργυρόηχον φωνήν τον είω-
κε μίαν τερπνήν απόλαυσιν είς τοι>;
ηνδ!«τκεδάζοντας. Ό θεί&ς '^
νεοφωτίστοο κ. Γ. Μπαντής, έκ των
άρίστών 'Ελλήνων έμπόρων της
παροι-κίίς μας εφαίνετο χεριχ*,^
■/.αί έχεριποΐείτο άπαντας τούς π?^;
εΐχομένους μέ α*?τ> πρ&θ>μΐΓ'' ν.3·
ευγένειαν. Οί λ. κ. Κων. Μα?αμη-:
καί Άντ. Κούστα,ι έπερ'.ποκ^'0
όπως επρεπε τονς διασκεδάζονταί,
δπτ>ν %3% ε).ηξε ή ώραία δ'.ασν-ί-
δασις ήτις παρετάθη μ&χρ: 'Λ£
11ης έσπερ:νής, άναχωρηο-άντων ο-
λων νπερε-οχαρΐί—ημένων απο τΐ?
περιποΐησεις τής κ. Όλ
καί τοΰ χ. Γ. Κοκκίνου καί
ό
ο-
καί τοΰ χ. Γ. Κοκκίνου καί χ^
θέντων «ίς αντούς καί είς τόν ανά¬
δοχον κ. Παν. Καζαρόπ&Λον νό¬
τον ς ζήση._____
νέων των.
Επ! κεφαλής τοΰ Λε.>κώματος
ύπάρχε! ή χαρακτηρίοτική έπιγρα-
φή: "Οποίος άνοίγει εν Σχολείον,
κλείει μίαν φυλακήν.
'Εντός ώραίοα πλαίσίοο άναγινώ-
σκονται %-Λ τα εξής:
«Ή 'Ελληνική γλώσσα '»τϊ
ΰ λ ώ
η τροφός τον πολιτισμόν ως και |
άνεξάντλητος ^πηγή παιρά τής όποί-1
άς ό πολ'.τ:σμός ήντλησε τάς δυνά¬
μεις τον.
«Είς την Ελληνικήν γλώσσαν
ωμίλησεν ή ΣΟΦΙΑ διά των ένδό-
ξων έκίίνων της Σωκράτονς, Πλά-
τωνοςΐ καί λοιπών.
«Είς την Ελληνικήν γλώσσαν
^ωμίλησεν ή ΤΕΧΝΗ διά τοΰ Ό-
μήρον, τοΰ Φίΐίίον, τοΰ Πραξιτέ-
λως καί αλλων.»
σχολΗ
ΒΥΡΟΝ
"Ολοι οί νεώτεροι χοροί
σκονται υπό τοϋ δημοφιλοϋς
λιτέχνον ΒΥΚΟΝ.
Απιεηο^δ
Κηοννη
ί
διδά-
"?η~
€6, β
εαβγ ΐΓαίηιπβ ιπ
αηά Βαΐΐ Βοοπι
1Π
51α8ο ϋϋηοίηβ, ΒβΙΙβΙ,
ΐ, Τοο, Τβρ, Οηβη*^
ί 01
ί,
να11ζ, ΡΓοηοη ογ
οηβ, ΑΓΚβηΙΐηβ Τβηβ
ηίί,η ϋαηοΐηίί. δρεοιαΐ
Η Μ5δΐ5
ρ
Γογ Ιβ3θΗοΓ5. Μαηΐ35δΐ5
Τ3Π8Ο Οηίΐΐηρϊοη οί Αη
δΤϋϋΙΟ: 338 Ν'. 581Ϊ1 δί· Ν-
Τβΐ. ΟοΙαπιΐΜΜ »«·· „
Ορεη ίΓοηι 10 Α. -. Ιο 11 Ρ· Λ·
01α55β8 ίθΓ ΟιιΙάπη·
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΙΕΡΟΣ ΑΓΟΝ ΥΠΕΡ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΝ
Ή Έχκλησία, ή Λπθία
έργον έ«ε*"τειν·ετ<αι ιό έν Μ*, ΎόΡ*η ** εΓβνηίΛυντβΐ καε <αι 1ι «Είς τήν'Ελληνΐκήν γώ διετυπώθη τό πρώτον ή λέξι; β ΛΕΓΘΕΡΙΑ καί ΙΣΟΤΗΣ" *,', την Ελληνικήν γ λ ώ τ ? 2 ν έξέλεξεν ό επί τής Γής κχτελθών θεός διά νά δ::δώση μεταξύ των ά>5?ώπων την θείαν αύτ50 Δ'ί*-
σκαλίαν.
«Ή Έ λ λ η ν ι κ ή γλώστα
υπήρξεν ό μίτος δ:ά τοΰ ό~οίου ή
ανθρωπότης εξήλθε τοΰ σχοτεινς]
λαδυρίνθον τής πρωτογόνων κατα¬
στάσεως καί παρήγαγε τόν σημε¬
ρινόν πολιτισμόν μέ τα «χείρα Ομ¬
ματα τού.»
Τα ώραία αντά άχοψθέγματα εί¬
ναι χαρακτηρ'στίκά τοΰ π·κίχΐΛ-.ο;
το οποίον ώθεί τοΰς χρωτεργάτας
-ου κινήματος 6—έρ τής δίαίόσίως
των Ελληνικήν γραμμάτων είς την
Νέαν Υόρκην. Είς τόν άγώνά '.οι
αυτόν ό «'Εθνικος Κτ,ρνς θά ε!>:,'-
παρά το πλενρόν των.
ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓ 10Υ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΕ 250 ΠΑΙΔΙΑ
Μίαν «θόρυβον άλλ' αποτελεσμα¬
τικώς 'Ελληνοπρεπή εργασίαν έπι-
τελεϊ ή κοινότης τού Άγιον Δημη-
τρίου τοΰ Άνατολικον μέρους τής
Μανχάτταν μέ τον ρέκτην καί προ-
ιδευτ'.κον αυτής ίερατικον προιστά-
με>ον αίδ. Ιωάννην Καλατοθάκην.
Σχολική 'Επιτρ&πή υπό την προ-
εδρίαν τοΰ κ. ΕύσταΘίον Κ. Χρι-
ττοπονλο.) καί άπαρτιζφένη άπό
τόν κ. Κωνσταντίνον Κονρτάχην,
άντιπρόεδρον, Αλέξανδρον Κασί-
Ιΐην, γραμματέα, καί Κωνσταντίνον
Φέγγην, τ^μίαν, έργάζεται αόκνως
όπως ένσταλάξη «ΐς τάς κχρδίις
των 'Ελληνοπαίδων τα ήθ'.χ,ά δι-
δάγμα·τα καί τα καθήκοντα πρός
την κοινωνίαν ώς Χριστιανών καί
ταυτοχρόνως «μφυτεύση είς αύτά τό
ά^άνατο τη&ΰμ.ΐι τοϋ Έλλην'^τυ,οϋ
χάρις είς το όπΰίον Ιφωτίσθη ή
ανθρωπότης καΐ έί]ΐπολ!τ!'α·θϊ; ό κό-
σμος.
Δ'.α-ηρεί επί τού παρόντος τρίβ
χλΤα άπογε>ματ!νά, στεγαζάμενι
είς τα Άμερίκαν.κά Σχολικά ν.τί-
ρια, τό εν, τό κεντρικόν μέ 250
μαθητα7 «ίς τό Ρυϋΐϊο 8οοο1 Άρ.
201 Ε. 107τη 8ί., τό 8εύτε:ον είς
τό ΡιιΜΐο δοΐιοοΐ 54, μέ 80 μα-
&ητάς είς την "Ανω Πόλ-.ν, κα! τό
τρίτον εί; τό Δημόσιον Σχολείον
Άρ. 14 έν Μ:νχάτταν, μέ 80 οα-
Τό έργον τουτο κζρποφόρον καί
! ίίραποττολίκόν, ·έξΐτ«λεϊΓθη αόκνως)
υπό των έργατών τούτων τής 'Ελ-
■ ληνικής ιδίας καί τής Όρθοδόςο^
1 πίστεως, χωρίς άξίώσε-,ς καί χωρίς
■ άναμΐνοτμένας ή9ικάς τουλάχιστον
1 άνττΓΧθ'.ίάς, υπό την ΐΐε,ρμθΛργον &μ-
πνεχτιν τοΰ ρέκτο^ καί μεμ,ορφω-
^ένθ'ο ίερέως, ανεξαρτήτως άπο-
στάσίων, πόρων, μόχθων κα·ί δαχά-
Ώς άναφορα τό όνομ,α «Ή
να τοΰ 'Ελληνόπαι.?ος» αποτελεί ενα
πολ'ότ'μον κοινωνικόν σττόριγτχχ τής
δλης σχολίκής έξαρτηιτεως. Πα-
ρο·>σ'.άζε'. είς τα παιδία μας, διά
των εκάστοτε τελετών, φ-αιδρων ή
σοδαρών σνγκεντρώσεων καί των
έορτ'.νών δώρων καί γλυκυσμάτων,
μίαν πλε'ορά·^ τοΰ κοινωνικον χαρα-
ματικών 'Ελλήνων, καί ώς τοιοΰ-
τος ίέν «ίν» δυνατόν» χαρά νά έπΐ-
τύχγ] έφ' όσον τοιοΰτθ! ζηλωταί των
Ελληνικόν γρ;μμάτων καί τής
Όρθοδόξοο 'Ελληνικής πίστεως έρ-
γάζονται αόκνως όπως έπίφέρωσ; τό
ποθούμενον άποτέλετμα.
Ή Σχολ',κή- 'Επιτροπή ή συντη-
ροΰσα τα ανωτέρω τρία 'Ελληνικά
ΜΑΝ0ΗΕ5ΤΕΗ, Ν. Κ.
| Ή Σχολ'.κή οργάνωσις εχε: τρο-
, σωπ'.κον έξ διδατζ,άλων οί όποίο1.
]παίαδίδονν τρις τής εβδομάδος είς!
| εκάστην τάξιν άπό τάς 4—6 μ. μ.'
ι Γνναικ*ίος Σνλλογος ντδ τό ονο-1
μα «Ή Μάννα τοΰ Έλληνόπαιδος» '
Ι ανέλαβε την διατήρησιν, βελτίωσιν |
έΞά^λοτιν τοΰ ιερόν τούτον έρ-
τά μέχρΐ τοΰδε δέ άποτελέ-
λαλονσΐν άφ' έαυτών. Αί εν-
γενείς κορία; αί &ς&ία: έργάζονται
παρά τό πλευρόν τής Έκπαιδευτ:-
•/.ής Έπιτροχής, δέν φείδονται κό-
| πων χαί χρόνον άλλά έρνάζοντα!
μέ ένθ'ΐραον έΟ·:νσιαΓζλόν καί μέ
| ίερ;ποστολΓΛΟν ζήλον όπως μεταδο-
. θοΰν είς τα παιδία μα.;ι αί αρχαί έ-
! κείναι τής 'Ελληνικής &ί·Λθγενΐίας,
; αί όποία! έκράτησαν ύψηλά τό μέ¬
τωπον τής Έλληνίδος καί την οί-
■Λογένί'.αν τοϋ "Ελληνος.
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ 27 ΔΡΟΜΩΝ ΜΕ 80 ΠΑΙΔΙΑ
,ρος; των 'Ελλήνων καί δη(χ;ο·ιρ-
δάλλ έξ άλώ άό
ήρς; ή ηρ
γεί εν περιδάλλον έξ άπαλών άχό-
μ.η όνΐίχων ίιά τοός Θαλερςύς αύ-
τούς βλαστούς διά νά μή εισελθών
ιΰριον «ίς μίαν κοινωνίαν ξένην
πρός τα αίτθήνατα, τάς παραδο¬
σις καί τάς όρεξις τής φυλής
των.
Κυριακόν μάθημα, ή ^άσίς τής
δλά
ρ μημ, ή ^ς ής
ήθικής διαπλάσεως των παίδιών,
διδάσκεται υπό χαταλλήλων προσώ-
πων, δέν παρ·αλείπεται δέ ή διδα-
ατ/.αλία των στοιχείων τηςι άά
ί ή όί ά
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΧΙ! ΙΙΟΕΩν
ΜΕ 80 ΠΑΙΔΙΑ
χ ηςι
ίστορας ή όποία παρουσιάζει την
πατρίδα'τών ιρώτων μητέρα θ'ΐών
καί ήαίΐέων τής σκέψεως καί τής
ές
Ό ( αγών -πρός έξβπλοχτιν των
σχολείων καί πρός διάδοσιν των
στοιχείων τής άθανάτου γλώσσης
καί των η^ικών άρχών τοΰ Χρίστι-
ανισμοΰ, οποίον έν—!<χτε!>θη ή Όρ-
θόδοξος ημών 'Εκκλησία τ^ν^ά
τής υποστηρίξεως δλων ω
τής υποστηρίξεως δλων των πραγ-
Σχολεία έλθοΰσα είς τα Γραφείά
μας μάς |3ωκε ωραίον λεύκωμα υ.έ
φωτογραφίας των ΰπερτετρααοσίων
μαθητων καί μα^η-τρ'.ών τούς έκπαι-
ίεύοντα: είς την γλώσσαν των γο-
έ
Κ,οινωνική κίνησις έν τ?(
—αροικία.
Έν μέσω σογγενών καί φίλων
καί έν τώ ίερώ Ν:ω τοΰ Άνίο
Γεωργίθο τής Κοινότητος, έτελέ-
σθη ή βάπτισΐς τοΰ πρωτοτόκοα ^'ώ
τοϋ κ. καί τής κ. Γεωρ. Κοκκίνοο,
έκ Πενταλόφο·ο τής Δ. Μα·/.είο-
νίας. Άνάδοχος ζχρίαττ, ό έ/.
ΜηγΙΙοογο, Μ&88. κ. Πα-^αγ. Κα-
ζαρόπονλος μετά των τριών θ^γα-
τίρων τω, δώσαντες είς τόν ν=ο-
φώτιστον το> όνομα Κωνσταντίνος.
Τό μυστήριον ετέλεσεν ό ιερεύς τή;
Κοινότητος τοΰ Άγίου Γεωργ1 ω
Αΐδεσ. Ε. Δημητριάδης. Μετά το
μυστήριον χαρετέθη πλο^'.ωτάτη
τραπέζα είς την ίδ-.όκτητον οΐν.'.χ'
των εύτνχών γονέων τοΰ νεοφωτ:-
στοΰ είς δ παρεκάθησαν ■—ολλοί
προσκεκλημένοι μεταξϋ των οποίων
ό κ. Παν. Καζαρόπονλος μετά των
τριών θνγατέρων τοο, ό κ. Μ;χ.
Μπαμπαλής, Πρόεδρος τής Κοινό¬
τητος τοΰ «Άγίου Γεωργίοο», ό *.
Αντώνιος Κώνστας μετά τής ^α¬
δελφής τού, κ. Γεώργιος Μπαντης1,
κ. Κ. Κυοαπούλιος, κ. θ. Μπαντής,
■α. Κ. Μαραμής χ*Λ ό κ. Β. Λαμίΐ-
νάρης οικογενειακώς.
Μετά τό γεΰμα έ~«ΤΛθλού&ησε έ:-
ασκέδασις καί χορός. Ή Δίς Ά-
ρετή Καζαροπούλου, καλλιτεχν.ς
τοΰ βίθλίου, μετά τής αδελφής της
Πηνελόπης είς τό κλειδοκόμδαλον
έπαιξαν διάφορα μο^ί'λά τεμα·/ 2
ί καί έπέσπασαν τα ^'ί'
χρηίρ των παρ«ορισκομενων.
Ό δέ καλλίτέχ-^ς τοΰ άσματος ν.τ.
τού βιβλίον κ. Μιχαήλ Μιιααπαλης
μέ την άργυρόηχον φωνήν τον είω-
κε μίαν τερπνήν απόλαυσιν είς τοι>;
ηνδ!«τκεδάζοντας. Ό θεί&ς '^
νεοφωτίστοο κ. Γ. Μπαντής, έκ των
άρίστών 'Ελλήνων έμπόρων της
παροι-κίίς μας εφαίνετο χεριχ*,^
■/.αί έχεριποΐείτο άπαντας τούς π?^;
εΐχομένους μέ α*?τ> πρ&θ>μΐΓ'' ν.3·
ευγένειαν. Οί λ. κ. Κων. Μα?αμη-:
καί Άντ. Κούστα,ι έπερ'.ποκ^'0
όπως επρεπε τονς διασκεδάζονταί,
δπτ>ν %3% ε).ηξε ή ώραία δ'.ασν-ί-
δασις ήτις παρετάθη μ&χρ: 'Λ£
11ης έσπερ:νής, άναχωρηο-άντων ο-
λων νπερε-οχαρΐί—ημένων απο τΐ?
περιποΐησεις τής κ. Όλ
καί τοΰ χ. Γ. Κοκκίνου καί
ό
ο-
καί τοΰ χ. Γ. Κοκκίνου καί χ^
θέντων «ίς αντούς καί είς τόν ανά¬
δοχον κ. Παν. Καζαρόπ&Λον νό¬
τον ς ζήση._____
νέων των.
Επ! κεφαλής τοΰ Λε.>κώματος
ύπάρχε! ή χαρακτηρίοτική έπιγρα-
φή: "Οποίος άνοίγει εν Σχολείον,
κλείει μίαν φυλακήν.
'Εντός ώραίοα πλαίσίοο άναγινώ-
σκονται %-Λ τα εξής:
«Ή 'Ελληνική γλώσσα '»τϊ
ΰ λ ώ
η τροφός τον πολιτισμόν ως και |
άνεξάντλητος ^πηγή παιρά τής όποί-1
άς ό πολ'.τ:σμός ήντλησε τάς δυνά¬
μεις τον.
«Είς την Ελληνικήν γλώσσαν
ωμίλησεν ή ΣΟΦΙΑ διά των ένδό-
ξων έκίίνων της Σωκράτονς, Πλά-
τωνοςΐ καί λοιπών.
«Είς την Ελληνικήν γλώσσαν
^ωμίλησεν ή ΤΕΧΝΗ διά τοΰ Ό-
μήρον, τοΰ Φίΐίίον, τοΰ Πραξιτέ-
λως καί αλλων.»
σχολΗ
ΒΥΡΟΝ
"Ολοι οί νεώτεροι χοροί
σκονται υπό τοϋ δημοφιλοϋς
λιτέχνον ΒΥΚΟΝ.
Απιεηο^δ
Κηοννη
ί
διδά-
"?η~
€6, β
εαβγ ΐΓαίηιπβ ιπ
αηά Βαΐΐ Βοοπι
1Π
51α8ο ϋϋηοίηβ, ΒβΙΙβΙ,
ΐ, Τοο, Τβρ, Οηβη*^
ί 01
ί,
να11ζ, ΡΓοηοη ογ
οηβ, ΑΓΚβηΙΐηβ Τβηβ
ηίί,η ϋαηοΐηίί. δρεοιαΐ
Η Μ5δΐ5
ρ
Γογ Ιβ3θΗοΓ5. Μαηΐ35δΐ5
Τ3Π8Ο Οηίΐΐηρϊοη οί Αη
δΤϋϋΙΟ: 338 Ν'. 581Ϊ1 δί· Ν-
Τβΐ. ΟοΙαπιΐΜΜ »«·· „
Ορεη ίΓοηι 10 Α. -. Ιο 11 Ρ· Λ·
01α55β8 ίθΓ ΟιιΙάπη·
•Ό *.
ΚΗΡΥΞ».—. ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑ-ΙΟΫ, 192».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΠΡΟΣ ΒΕΔΤΙΙΝ ΤΉΣ
ΥΠΕΙΝΗΣΐρΜβΣ
ΑΘΗΝΑΙ, 19 'Αχριλίου. — Ό
τής Ύγιεινής κ. Δο-
,Λν.-· μετά των ξένων ΰγειονολό¬
γων ·κροκ«ψ.ένου νά διατυπώσουν ού¬
τοι τα τελευταία —φίσματα τής γε¬
νομένης έπισταμένης ερεύνης τής
ύγ'ιεινής καταστάσεως τής Ελλά¬
δος *αί των ενδεικνυόμενα^ μέτρων
ταοο βελτίωσίν της. Τα συμπβρα-
σματα αυτα, επι των οποίων επηλ-
ταξύ των ξένων ΰγειονολόγων καί
τής αρμοδίας υπηρεσίας τοΰ υπουρ¬
γείω τής Τγιεινής, θά ΰποβληθοϋν
είς τόν χ. Πρωθυπουργόν^ κοι-
νοΰ υπο τοϋ κ. Δοξιάδη καΐ των ξέ¬
νων ΰγειονολόγων. Δέον νά σημειω¬
θή, ότι ή κυρίως έκθεσις των ξέ¬
νων ΰγειονολόγων, ή όποια αποτελεί
όγχωδεστατον τόμον έκ 1400 πε-
ρίχοο <τελίδων, ·θ·ά υποβληθή είς την Κοινωνίαν των Εθνών κατά την σύ¬ νοδον αυτής τοΰ Μαΐου.^ Ενώπιον τοΰ Συμβουλιον αυτής- θά έ-κθέτουν οί ξ-ένοι ΰγειονολόγοι τα συμπερά- σματά των καί προφορικώς. Τάς ά- πόψϊΐς τής Έλλην.κής κυβερνήσε¬ ως «ά εκθέση πρός την Κοινωνίαν των Εθνών ό κ. Δοξιάδης μεταβαί¬ νων ΐΐς Γενεύην. Αί αποφάσεως τοϋ Ύγειονομι.κοΰ Συμβουλίου, το οποί¬ ον θά προδη είς την εκτύπωσιν τής έζθέσεως Όά έγκφιθοΰν υπό τού συ- νερχομένκ) έν Μαδρίτΐβ τόν Ιούνιον Σομβουλίου τής Κοινωνίας των Ε¬ θνών. Καθ' δ πληροφοροϋμαι ή έκθεσις των ξένων ΰγειονολόγων έγκρίνει^ά- «λΰτως νψ πολιτικήν, την οποίαν εχάραξε ή Κυβέρνησις είς^ τα ζη- ττ;ματα τοΰ αγώνος εναντίον τής φυματιώσεως κατι των έπιδημικών %·χ άφροδΐσιακών νόσων. "Οσον ά- φορά την καταπολέμησιν της έλο- νοσίας συνιστά την υπο τής "Ελλά¬ δος μετάκλησιν είίίΐωΰ έλονοσιολό- γου, ό οποίος νά δίδη τας απαραι¬ τήτου όδηγίας δι άτήν^ διεύθυνσιν τοΰ αγώνος, καί τοΰ άιποίου τα εξο- δα θά δεχθή νά -πληρώση ή Κοινω- νία των "Εθνών. Ώς βάσις όμως της γενικωτέρας χροσπ1αθείας δια την έξυγίανσιν τής Ελλάδος, τονί- ζεται ή άνάγκη τής Ιδρύσεως 'ϊ- γεΐονομικής Σχολής, έν τη άποια Οά έαπαιδ·ευθη τό προσωπικόν, τό ο¬ ποίον θά αναλάβη την προσπάθειαν κιί ενός ύγειονομιαοΰ Ίνστιτουτου το οποίον 0'' άποτε·λη τό επίσημον όργανον τοϋ Κράτους διά τάς ύγει- ονολογικάς μελέτας, τον έλεγχον των τροφίμων, των φαρμάκων, καί την παροχήν των άναγκαίων υλι¬ κών. 'Βπισης τονίζεται ή άνάγκη τής κανονικής λειτουργίας τοΰ ά- νωτέρου ΰγειονολογικοΰ Συμδουλι'ου «νισχϋθμένου διά νέων μελών καί διαιρουμένου είς ωρισμένα τμήματα αΐι την επέκτασιν τοΰ αγώνος ε¬ ναντίον τής φυματιώσεως, τής έλο- νοσίας, των μεταδοτικών νοσημά- των, τραχωμάτων κλπ. Ή Κοινω- νία των Εθνών 6' αναλάβη τα Ιξο- δα διά την επί όκτώ μήνας εκπαί¬ δευσιν των έν τφ έξωτερικφ δέκα Ελλήνων ΰγειονολόγων, οί άποίοι δα άναλάδουν αργότερον την διεύ¬ θυνσιν τοΰ κέντρου έφαρμογής κ«- ταρτιζομένου χρογράμμϊτος ΰγιει- ^ς. Πρός τουτο οί ξένοι άχεσταλ-, μενοτ υπέδειξαν οί βιο* έκ των νο- μιατρων χαί των ίημοτικών ιατρών, τοος όχοίους έγνώρισαν, τους ίέκα, °< όχοίοι θά μ«τα6ο5ν ιτρώτοι είς τό Εξωτερικόν. Ή μεγάλη έκθεσις των ΰγειοναλόγων μδταφραζομένη μ·«τα την έγκρισιν της ύχδ τοΰ Συμ- βουλιοο τής Κοινωνίας των Εθνών, β* εκδοθή υπό τής Κυ6βρνη<Γεως «- Ρΐ^τα τέλη τοϋ θέρους ίιά νά άποτε- λεση την βάσιν -ρός καθοδήγησιν ολων των χροσ-αθείών. 0υΝ05ΤθννΝ, ΟΗΙΟ Ό «Έθνικός Κηρυξ» 'Ημερήϊΐας, Αϋριβκατικος καί Είκονογραβημί- νος, καθώς καί δλαι α! άλλαι έχ· οοσεις τού χωλοϋνται είς τό Πρα¬ κτορείον τού «ΈΟνιχοό Κήρυχος», <15 δοπΐΐι ν&ίτ δίτββΐ, είς δέ το ^ΑΜΡΒΕ^^, οηιο «Ρά ι «υαΙϊίθΓηΐα ΜβΓίΐβτ», 3270 ν"ΐ1- βοπ Ανβ. Ό άντιπρόσωχος τής *ε- Ρΐ^βρβιας ταύτης ίέχεται μικράς **' μεγάλας άγγ.λίας χοΛώς χαί •Υγρ*φβς σίώ ΟΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ Μόνον ή σύγκρισις άποδεικνύει κατά πόσον τα βαπτιστικά (χας [λάρκας «Μαρα^ών» διαφέρουν καί ύπερ- τεροον εις κο^ψότητα, νέα στάϊλ, τΐ[^άς καί ποιότητα ΠΡΟΤΟΥ ΛΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘ1ΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. 925.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμδα- κτ 36X50 $ϊζε. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ 6αμ6ακοφα- νέλλα κατάλληλον ν* άποο- ρο<ρ$ τα νερά καί τα λάδια. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ σίλκ) έρραμένο καΐ κεντημε- νο μέ τό χέρι ΙπιρθΓτβα'. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλχ γαρνιρισμενο μέ δαντέλλα. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πλισσέ καί δαΛττέλλα γαρ¬ νιρισμενο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ Βατιστέναα, κεντη- μένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬ ρι ΙιπροΓΐβά. ΦΑΝΕΛΓΓΣΑ μαλλομετα|η. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΠηίοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ οατιστένια, /αργιρισμενη μέ δαντελίτσες. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλτ λας. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΑΤΣΕΣ μάλτ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΓΕΡΑ ΒΑΤΤΣΤΕΝΙΑ χειοοκέντητος ΙπΐρθΓΪβά. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν- τελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάο- κας Ρατΐδ. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές χαί μία πολυτελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΓΓΝΙΑΑΚΙ μέ μεταξοο- τή κοοδελίτσα καί Μοσχο- σάΐτοννο. ΑΡΙΘ. 2. $30.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομαλλινη, 36X50 δϊζβ ανωτέρας ποιό¬ τητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα άΪ άε5Ϊ@Π8. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ, κεντημένο καΐ έρραμε- νο μέ το χέρι καί διάφορα μικρά κεντήματα είς τό μέ¬ σον ΙτηρθΓΐβά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ δαντελίτσα. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλχ μέ διαφόρους πλισέδες, Ιδε- ώδες σχέδιο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καΐ έσωφο- οάκι βατιστένια, κεντημένα καΐ ραμένα μέ τό χέρι Ιτπ- ροΓΐειί. &ΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη ίνωτέρας ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αΐηΐοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι- ρισμενη μιέ δαντελίτσα. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ έκ βαμδακοφανίλ- λας. 1 ΖΕΥΓΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ χειροκέντημα Τ"—- ροΓΐβά. ΒΡΑΚΑΚΙ μόολιν μέ δαντε¬ λίτσα γαρνιρισμένο. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχενιο, μαο- κας Ρατίδ. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καΐ 1 πολντελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- «ουνο. ΑΡΙΘ. 3. 335.00 Έμπεριέχει: ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο- μάλλινο Σέτ, παντελονάκι, γάντια, φανέλλα καΐ σκού- φια αρίστης ποιότητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα τής χειρός καί μέ Κινέζικο μεταξωτό τουμΐτλαρισαένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ι ράδιουμ σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο¬ κέντημα καΐ χειροκαμωμένο ΙηιροΓΐεά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ- νιρισμένο μέ ώραϊες δαντελί¬ τσες Ίρλάν. ΙπΐρθΓΐβά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ διάφορα άν- θάκια καί πλισαρισμέΎο. Ά- ριστούρνημα τέλειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καΐ έσωφο- οάκι βατιστένια, κεντημένα καΐ έρραμένα μέ τό χέρι ΙΐηρθΓΐθά'. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐϊήΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια γαρνιοισμένη μέ δαντελίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνονδωτη. ΠΑΝΑ 6αμ6ακο<ρανελλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ οατιστένια μέ θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπι- ροΐίεά. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμενο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ¬ κος Ρ3ΓΪ5. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές και 1 πολυτελώς στολιβμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ- κα δερμάτινα κουμβωτά. ΠΑΙΤΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω- τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- πουνο. ΑΡΙΘ. 4. $40.00 Έμπεριέχει : ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω τό Άνγκόοα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ (τρούγιου σίλκ) μέ όνειρώ- δες κέντημα τής χειρός γύ- ρω τοβ λαιμοϋ, κολλάρου καί μαντκίων. Τουμπλαρισμέ- νο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ κεντημένο καΐ έρραμέ¬ νο μέ τό χέρι ΙπιροΓΐθά, μέ μπλέ καί τριανταφυλλί κεν¬ τήματα, ώς καΐ άνθάκια γύ- ρω. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι, έπίσης γαρνιρισμενο μέ πλού σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι- ροΓΐοά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιοϋ σίλκ) χειροκεντημένο μέ πολλές πλισέδες, γαρνιρισμε¬ νο νύρω μέ άνθάκια καί δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. ■Έξοχον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια κεντη- αένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬ ρι ΙπιροΓτβά". ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταΐη άριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΐηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια, γαρναρισμένη μέ ώραίους φι- ΐγκους, δαντελίτσα καΐ άν- &άχια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι- 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐεά μέ I- δεώδες χειροκέντημ<ΐ. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμενο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό άνω μέρος μεταξωτό, τό κάτω λουστρίνι γαρναρισμένο, μέ λευκό γουναρικό. ΠΑΠΤίΙΔΑΚΙ πολυτελές καΐ Μοσχοσάπουνο. ΑΡΙΘ. 5. $45.00 Έμπεριέχει : ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬ δωτό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ τρουγιού σίλκ, πολυτελώς κεντημένο καΐ Θαυμασίως γαρνιρισμενο είς κολλάρο καΐ μανίκια μέ πλούστα δαν¬ τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι- σμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμβακοφα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιοΰ σίλκ ΙπιρθΓΐεά, κεντημένο καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανή καί πλούοτα κεν¬ τήματα τής χειρός, άριστούρ γημα τέλειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ ΙπιρθΓΐβά, γαρνιρισμενο μέ βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού σίλκ χειροκαμωμεΛΓο καί πο¬ λυτελώς γαρνιρισμενο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ άνθη έπ' αυτής, καλ- λιτεχντκώτατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστέννα, κεντη¬ μένα καΐ έρραμένα μέ τό χέρι ΙπιροΓίεά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη ποιότης μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐίηιοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια. Άπαράμιλλος είς ώραιότη- τα γαρνιρτσμένη μέ δαντελί- τσες καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ Ι-ροΓΐεά' μέ κομψόν χειβοκεντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμενο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοΛοί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τδ ανω μέρος μεταξωτδ σατέν, τό δέ κάτω λουστρίνι, καΐ γαρ- νπρισμένα μέ λενκό γουνα¬ ρικό. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές και Μοσχοσάπουνο. ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΚΑΔΟΧΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΑΟΑΕΚΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85° Η ΛΟΑΕΚΑΙ ΕΟΜΠΕΤΕ ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΟΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΉΝ ΕΜΠ0ΡΚ0Ν Ο ΜΑΡΑΘΩΝ 53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8Τ. ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ϋΚΥΟΟΟΚ 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μερη της Άμερικής Ο. Ο. ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
ΚΗΡΥΞ».—. ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑ-ΙΟΫ, 192».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΠΡΟΣ ΒΕΔΤΙΙΝ ΤΉΣ
ΥΠΕΙΝΗΣΐρΜβΣ
ΑΘΗΝΑΙ, 19 'Αχριλίου. — Ό
τής Ύγιεινής κ. Δο-
,Λν.-· μετά των ξένων ΰγειονολό¬
γων ·κροκ«ψ.ένου νά διατυπώσουν ού¬
τοι τα τελευταία —φίσματα τής γε¬
νομένης έπισταμένης ερεύνης τής
ύγ'ιεινής καταστάσεως τής Ελλά¬
δος *αί των ενδεικνυόμενα^ μέτρων
ταοο βελτίωσίν της. Τα συμπβρα-
σματα αυτα, επι των οποίων επηλ-
ταξύ των ξένων ΰγειονολόγων καί
τής αρμοδίας υπηρεσίας τοΰ υπουρ¬
γείω τής Τγιεινής, θά ΰποβληθοϋν
είς τόν χ. Πρωθυπουργόν^ κοι-
νοΰ υπο τοϋ κ. Δοξιάδη καΐ των ξέ¬
νων ΰγειονολόγων. Δέον νά σημειω¬
θή, ότι ή κυρίως έκθεσις των ξέ¬
νων ΰγειονολόγων, ή όποια αποτελεί
όγχωδεστατον τόμον έκ 1400 πε-
ρίχοο <τελίδων, ·θ·ά υποβληθή είς την Κοινωνίαν των Εθνών κατά την σύ¬ νοδον αυτής τοΰ Μαΐου.^ Ενώπιον τοΰ Συμβουλιον αυτής- θά έ-κθέτουν οί ξ-ένοι ΰγειονολόγοι τα συμπερά- σματά των καί προφορικώς. Τάς ά- πόψϊΐς τής Έλλην.κής κυβερνήσε¬ ως «ά εκθέση πρός την Κοινωνίαν των Εθνών ό κ. Δοξιάδης μεταβαί¬ νων ΐΐς Γενεύην. Αί αποφάσεως τοϋ Ύγειονομι.κοΰ Συμβουλίου, το οποί¬ ον θά προδη είς την εκτύπωσιν τής έζθέσεως Όά έγκφιθοΰν υπό τού συ- νερχομένκ) έν Μαδρίτΐβ τόν Ιούνιον Σομβουλίου τής Κοινωνίας των Ε¬ θνών. Καθ' δ πληροφοροϋμαι ή έκθεσις των ξένων ΰγειονολόγων έγκρίνει^ά- «λΰτως νψ πολιτικήν, την οποίαν εχάραξε ή Κυβέρνησις είς^ τα ζη- ττ;ματα τοΰ αγώνος εναντίον τής φυματιώσεως κατι των έπιδημικών %·χ άφροδΐσιακών νόσων. "Οσον ά- φορά την καταπολέμησιν της έλο- νοσίας συνιστά την υπο τής "Ελλά¬ δος μετάκλησιν είίίΐωΰ έλονοσιολό- γου, ό οποίος νά δίδη τας απαραι¬ τήτου όδηγίας δι άτήν^ διεύθυνσιν τοΰ αγώνος, καί τοΰ άιποίου τα εξο- δα θά δεχθή νά -πληρώση ή Κοινω- νία των "Εθνών. Ώς βάσις όμως της γενικωτέρας χροσπ1αθείας δια την έξυγίανσιν τής Ελλάδος, τονί- ζεται ή άνάγκη τής Ιδρύσεως 'ϊ- γεΐονομικής Σχολής, έν τη άποια Οά έαπαιδ·ευθη τό προσωπικόν, τό ο¬ ποίον θά αναλάβη την προσπάθειαν κιί ενός ύγειονομιαοΰ Ίνστιτουτου το οποίον 0'' άποτε·λη τό επίσημον όργανον τοϋ Κράτους διά τάς ύγει- ονολογικάς μελέτας, τον έλεγχον των τροφίμων, των φαρμάκων, καί την παροχήν των άναγκαίων υλι¬ κών. 'Βπισης τονίζεται ή άνάγκη τής κανονικής λειτουργίας τοΰ ά- νωτέρου ΰγειονολογικοΰ Συμδουλι'ου «νισχϋθμένου διά νέων μελών καί διαιρουμένου είς ωρισμένα τμήματα αΐι την επέκτασιν τοΰ αγώνος ε¬ ναντίον τής φυματιώσεως, τής έλο- νοσίας, των μεταδοτικών νοσημά- των, τραχωμάτων κλπ. Ή Κοινω- νία των Εθνών 6' αναλάβη τα Ιξο- δα διά την επί όκτώ μήνας εκπαί¬ δευσιν των έν τφ έξωτερικφ δέκα Ελλήνων ΰγειονολόγων, οί άποίοι δα άναλάδουν αργότερον την διεύ¬ θυνσιν τοΰ κέντρου έφαρμογής κ«- ταρτιζομένου χρογράμμϊτος ΰγιει- ^ς. Πρός τουτο οί ξένοι άχεσταλ-, μενοτ υπέδειξαν οί βιο* έκ των νο- μιατρων χαί των ίημοτικών ιατρών, τοος όχοίους έγνώρισαν, τους ίέκα, °< όχοίοι θά μ«τα6ο5ν ιτρώτοι είς τό Εξωτερικόν. Ή μεγάλη έκθεσις των ΰγειοναλόγων μδταφραζομένη μ·«τα την έγκρισιν της ύχδ τοΰ Συμ- βουλιοο τής Κοινωνίας των Εθνών, β* εκδοθή υπό τής Κυ6βρνη<Γεως «- Ρΐ^τα τέλη τοϋ θέρους ίιά νά άποτε- λεση την βάσιν -ρός καθοδήγησιν ολων των χροσ-αθείών. 0υΝ05ΤθννΝ, ΟΗΙΟ Ό «Έθνικός Κηρυξ» 'Ημερήϊΐας, Αϋριβκατικος καί Είκονογραβημί- νος, καθώς καί δλαι α! άλλαι έχ· οοσεις τού χωλοϋνται είς τό Πρα¬ κτορείον τού «ΈΟνιχοό Κήρυχος», <15 δοπΐΐι ν&ίτ δίτββΐ, είς δέ το ^ΑΜΡΒΕ^^, οηιο «Ρά ι «υαΙϊίθΓηΐα ΜβΓίΐβτ», 3270 ν"ΐ1- βοπ Ανβ. Ό άντιπρόσωχος τής *ε- Ρΐ^βρβιας ταύτης ίέχεται μικράς **' μεγάλας άγγ.λίας χοΛώς χαί •Υγρ*φβς σίώ ΟΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ Μόνον ή σύγκρισις άποδεικνύει κατά πόσον τα βαπτιστικά (χας [λάρκας «Μαρα^ών» διαφέρουν καί ύπερ- τεροον εις κο^ψότητα, νέα στάϊλ, τΐ[^άς καί ποιότητα ΠΡΟΤΟΥ ΛΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘ1ΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. 925.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμδα- κτ 36X50 $ϊζε. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ 6αμ6ακοφα- νέλλα κατάλληλον ν* άποο- ρο<ρ$ τα νερά καί τα λάδια. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ σίλκ) έρραμένο καΐ κεντημε- νο μέ τό χέρι ΙπιρθΓτβα'. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλχ γαρνιρισμενο μέ δαντέλλα. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πλισσέ καί δαΛττέλλα γαρ¬ νιρισμενο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ Βατιστέναα, κεντη- μένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬ ρι ΙιπροΓΐβά. ΦΑΝΕΛΓΓΣΑ μαλλομετα|η. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΠηίοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ οατιστένια, /αργιρισμενη μέ δαντελίτσες. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλτ λας. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΑΤΣΕΣ μάλτ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΓΕΡΑ ΒΑΤΤΣΤΕΝΙΑ χειοοκέντητος ΙπΐρθΓΪβά. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν- τελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάο- κας Ρατΐδ. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές χαί μία πολυτελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΓΓΝΙΑΑΚΙ μέ μεταξοο- τή κοοδελίτσα καί Μοσχο- σάΐτοννο. ΑΡΙΘ. 2. $30.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομαλλινη, 36X50 δϊζβ ανωτέρας ποιό¬ τητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα άΪ άε5Ϊ@Π8. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ, κεντημένο καΐ έρραμε- νο μέ το χέρι καί διάφορα μικρά κεντήματα είς τό μέ¬ σον ΙτηρθΓΐβά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ δαντελίτσα. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλχ μέ διαφόρους πλισέδες, Ιδε- ώδες σχέδιο. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καΐ έσωφο- οάκι βατιστένια, κεντημένα καΐ ραμένα μέ τό χέρι Ιτπ- ροΓΐειί. &ΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη ίνωτέρας ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αΐηΐοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι- ρισμενη μιέ δαντελίτσα. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ έκ βαμδακοφανίλ- λας. 1 ΖΕΥΓΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ χειροκέντημα Τ"—- ροΓΐβά. ΒΡΑΚΑΚΙ μόολιν μέ δαντε¬ λίτσα γαρνιρισμένο. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχενιο, μαο- κας Ρατίδ. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καΐ 1 πολντελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- «ουνο. ΑΡΙΘ. 3. 335.00 Έμπεριέχει: ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο- μάλλινο Σέτ, παντελονάκι, γάντια, φανέλλα καΐ σκού- φια αρίστης ποιότητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα τής χειρός καί μέ Κινέζικο μεταξωτό τουμΐτλαρισαένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ι ράδιουμ σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο¬ κέντημα καΐ χειροκαμωμένο ΙηιροΓΐεά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ- νιρισμένο μέ ώραϊες δαντελί¬ τσες Ίρλάν. ΙπΐρθΓΐβά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ διάφορα άν- θάκια καί πλισαρισμέΎο. Ά- ριστούρνημα τέλειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καΐ έσωφο- οάκι βατιστένια, κεντημένα καΐ έρραμένα μέ τό χέρι ΙΐηρθΓΐθά'. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐϊήΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια γαρνιοισμένη μέ δαντελίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνονδωτη. ΠΑΝΑ 6αμ6ακο<ρανελλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ οατιστένια μέ θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπι- ροΐίεά. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμενο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ¬ κος Ρ3ΓΪ5. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές και 1 πολυτελώς στολιβμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ- κα δερμάτινα κουμβωτά. ΠΑΙΤΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω- τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- πουνο. ΑΡΙΘ. 4. $40.00 Έμπεριέχει : ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω τό Άνγκόοα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ (τρούγιου σίλκ) μέ όνειρώ- δες κέντημα τής χειρός γύ- ρω τοβ λαιμοϋ, κολλάρου καί μαντκίων. Τουμπλαρισμέ- νο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ κεντημένο καΐ έρραμέ¬ νο μέ τό χέρι ΙπιροΓΐθά, μέ μπλέ καί τριανταφυλλί κεν¬ τήματα, ώς καΐ άνθάκια γύ- ρω. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι, έπίσης γαρνιρισμενο μέ πλού σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι- ροΓΐοά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιοϋ σίλκ) χειροκεντημένο μέ πολλές πλισέδες, γαρνιρισμε¬ νο νύρω μέ άνθάκια καί δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. ■Έξοχον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια κεντη- αένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬ ρι ΙπιροΓτβά". ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταΐη άριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΐηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια, γαρναρισμένη μέ ώραίους φι- ΐγκους, δαντελίτσα καΐ άν- &άχια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι- 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐεά μέ I- δεώδες χειροκέντημ<ΐ. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμενο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό άνω μέρος μεταξωτό, τό κάτω λουστρίνι γαρναρισμένο, μέ λευκό γουναρικό. ΠΑΠΤίΙΔΑΚΙ πολυτελές καΐ Μοσχοσάπουνο. ΑΡΙΘ. 5. $45.00 Έμπεριέχει : ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬ δωτό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ τρουγιού σίλκ, πολυτελώς κεντημένο καΐ Θαυμασίως γαρνιρισμενο είς κολλάρο καΐ μανίκια μέ πλούστα δαν¬ τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι- σμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμβακοφα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιοΰ σίλκ ΙπιρθΓΐεά, κεντημένο καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανή καί πλούοτα κεν¬ τήματα τής χειρός, άριστούρ γημα τέλειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ ΙπιρθΓΐβά, γαρνιρισμενο μέ βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού σίλκ χειροκαμωμεΛΓο καί πο¬ λυτελώς γαρνιρισμενο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ άνθη έπ' αυτής, καλ- λιτεχντκώτατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστέννα, κεντη¬ μένα καΐ έρραμένα μέ τό χέρι ΙπιροΓίεά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη ποιότης μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐίηιοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια. Άπαράμιλλος είς ώραιότη- τα γαρνιρτσμένη μέ δαντελί- τσες καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ Ι-ροΓΐεά' μέ κομψόν χειβοκεντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμενο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοΛοί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τδ ανω μέρος μεταξωτδ σατέν, τό δέ κάτω λουστρίνι, καΐ γαρ- νπρισμένα μέ λενκό γουνα¬ ρικό. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές και Μοσχοσάπουνο. ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΚΑΔΟΧΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΑΟΑΕΚΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85° Η ΛΟΑΕΚΑΙ ΕΟΜΠΕΤΕ ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΟΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΉΝ ΕΜΠ0ΡΚ0Ν Ο ΜΑΡΑΘΩΝ 53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8Τ. ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ϋΚΥΟΟΟΚ 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μερη της Άμερικής Ο. Ο. ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙ-ΟΥ,
ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ "ΑΙΡΕΩΣ
.1
ι^Κπ^κοινωνί* "Αγγλου καθηγητού μέ μίαν κάτοικον
τοΰ -πλανή-του τοϊ "Αρε<ΐ>ς.
ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ
ΠΛΑΝΗΤΟΥ.
Πρό δλίγ(ον ί·65ομάδ<ι>ν είς το
Λονδίνον ενας σοβαρός κύριον πτι-
ρουσιασθείς εις μίαν ■θνρίδα τοί
Κετρΐ7θΰ Τηλενραψείο<υ, ένεχεί- ρισεν πρός διαβίβασιν εις τόν ?πί τη; υπηρεσίας ύπάλληλον τό κεϊιι?- νον ενός τηλεγραφ ιίματος μέ τί. ακόλουθον περιεχόμενον: «Ρόχο— Μό — Ρονροΰ. Άρην. Σοί αζΘ- λω τοΰς χαιρετισμόν; ιιου. Δό Ρό Ό λλλ ς χρμ; ρ Ρόιυηνσΐον». Ό νπάλληλος επήρε τό χειρόνραφον. τό έδιοΰα^ν, έ- μέτρησεν τάς λίξεις, τό έλονάρια- οεν πρός ενα σελλίνι κ οί εξ πέντς; την /έξιν, κανονισΐιένη τιμή διε' τα άο<ριιατα τηλεγοηφήΜΛτα χαϊ ϊ^'οσε τη,ν σχετικήν απόδειξιν είς τόν σοβαρόν κύριον μέ την διαδτ- 6αί(οσιν ότι τό τηλΓγοάφηιιά τον θά διε6Ί6άζετο είς τόν σταυΊιόι ' τοϋ Ρού/'ΐπη ναί ότι εϊςτόν σιχθ- μόν τοΰ Σαίντ "Αλαιενς 5ά ταορ- μενεν επί ήμισείαν ώραν ?να; ί- πίχλληλος διά να αναμείνη την α¬ πάντησιν. 'Η είδησις τον διά τόν π)ανή- την *Α(;ην προοριζοιιένου άσυρ- μΛτοτηλεγρσφήαατος; διαοοθϊΐσα την ε.τομένην νπη τί%ν έφη*ιερίί*··)ν, διεσκέδασεν άρτ.ετά τού: Αονοινί- ζονς. Πολλοί επερίμεναν την « πάλτησιν τ% Ρόχο - Μά - Ροι«ρον·, ή όΐτοία άγνωστον διά ποίσι'ς λό¬ γον; δέν απήντησεν. Τό επεισόδιον εκα'ΐεν όλον ν ονδΐνον νά γελάση εί: οάοο;: τού σοβαρόν ό<ιτοοο: Γόη:ηνσπ;ν, ό ο¬ ποίος; δ;ιως άδιαφοοεϊ δι' ό,τι αχέ- πτονται περί αυτόν οί σιμιολΐτα' τού. Είς ενα δηιιοσιογραψον ό ο¬ ά ά έ συνέν¬ Τό διπλανόν «Σώδερν Στάρ», έτοιμαζόμενον έν τώ άεροδρομίφ τής Ουα σιγχτώνος, διά —ΐηοιν 5.000 μι>
άνευ δι άμεσον σταθμοΰ, είς Σαντιάγον, τής Χιλής.
ιον,
ποίος επτ>νεν να τον
τευίιν, ό Αρ. Ρόιιτινσων £?
τάς ά/ολοι·{ίοι·- ανον.οινώσεις;·
■— Άς νελά όσον θ-λει τό ον-
δΐνον καί :ιέ τό Λονδίνον όλονλη;ο;
6 κόσαοο, άλλά ή Ρόχο — Μά — . . .
Ρονοον, 3ά απαντήση είιιαι &.όαι-1 νινη -ΐολνς λογος περΐ αυτής. Η
νόν ποοΓνονμενον. "Η δισ Λ'ά εΤ-
ποχιεν καλλίτερον ή ώοηία Ρόγο —
Μ« — Ροιοου, δέν είναι < μόντ όρειανή τοΰ επροκάλεσεν θόοΐ'Λον γΰρω άπο το δνοιιά ΤΓς. 'Εχει ·ι'ο σΐ"ΐπατριώσισ<ταν, ή ότοι-'α πρό ο¬ λίγων έτιον, εδο>σεν άφοαυήν νά
άτατο: περί τούτον. 'Έοκ τ<όοα δέ '<5πή·τησεν ένεκεν των τολ?.<ον άιτχολιών της. Τό άν<οτέρ(ο επειπόδιον τοΐ Λον¬ δίνον εχει καί ενα αλλο δχι η«>.ον-
'Αοειανή αυτή είχε γεννϊ»Τΐ είς
Γ τ άλλ έί
την ΓενΓΐτ,ν, ,ιπο ναά/λ>|λο;
εμπορικον; κΐαταοτήιαατχκ;.
ραϊα Εανθά ιιαλλιά καί
Ελένη Σιιίθ. Λέν .ηέφεοεν καθό-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΙΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Αιοικητης,· Ιβ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
'Υποοιοτκητή;: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟ6ΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ αρχ. Ι.205.000.000
ΚΑΤΑ8ΕΣΕΙΣ ΑΝ0 Τ0Ν...... αρχ. 5.7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΙ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΩΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΛΔΛ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ
ΑβΗΝΑΙ: Κεντρικόν. Ύποκατάστημα ΌδοΟ Μητρβπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Ποαχτοριΐ— Νί-
ετς Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγχρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρτττης), Άγρίννον, ΑΙγν
•Ύ, 'Αλε|ανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφιβσα, Άργοστόλιύν, "Αρτα, Ά ταλάντη, Βάμος', Βέο.
ροια, Βόλος, Γρεβενά, Γνθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασβών, Ζάχυνβος, Ή·
(άχλειον, θεσσαλονίχη, Θή6αι, θήρα, Ίθάχη, Ίστιαία, (Ξηροχοιρίον—Εΰβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσισν, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
ν4 Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγχαβάς, Ααμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευχάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Εάνθη, Παξοί Πά'
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πΰλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις. Φλώρινα, Χαλκίς, Χανία, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ οέχΐται έν-τόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα ν·,
μίσματα (Σννάλλαγμα), άποδοτέας είς Λρώι—ι ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, Γ] διαρκεϊς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται ιίς τό Γδι»ν νόμισμα, είς τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσις.
ΟΙ τόχοι των καταθέσεων είναι έλΐνθιροι φόβον, τό&έ χαρτόσημον τής έχδοο»»·
των όμολογιών είναι ϊΙςδάροςτήςΤβα.-τέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χβ ρηγεϊ τα εξής έχιτόκια διά τάς παρ' αντδ χοταθέσε»-
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
ί') Είς Σννάλλαγμβ
•Επί Ν. Υόρκης (Δολλάοια)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'ΕπΙ Παρισίων (Φράγκα)
'ΕχΙ Ιταλίας (Λιρέττας)
•Επί Τονρκίας (Αίρος)
'Επί Γερμανίας (Κεϊχηι
γ' Είς αΰτούσιον χρυσόν
Ι1)Ιο)οΙττκτίεος
·1)2ο)οΙτήαίο»ς
ίο)ο ετησίως
ί1)ίο)οίτηβθ»ς
2·1)2ο)οέτηοίεες
3 ο) ο ετησίως
21)2ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΓΗΣΙΝ 16 ΗΜΕΡΟΝ:
'ΕπΙ Ν. .Υόρχηζ (Δολλάρια) 4ο)οέτησ«»ς
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4ο)οέτηοί<»ς 'ΕπΙ Παννσί«εν 1 Φράγκα) 2 ο) ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ·')ΕΙς Δραχμάο Αιαρκείας 6 μην*» 41)4ο)οέτηβί»- Διαρκϊίας 1 έτους 4 1)ί ο)οέτησίβ- Διαρκειας 2 έτών 5ο)οέτησίβ- Διαρχίΐας 4 έτών » 1)ί θ)ο έτησί»; Διαρκείας 5 έτών β ©)ο έτησίω; Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7 ο)ο έτησίβ>-
Ρ') Είς Συνάλλ: Επί Ν. Ύόοκ, (Δολ.)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ).
Διαρκείας 6 μηνών
1 ϊτονς
2 έτβάν
4 έτών
ρς
Διαρκείας
Διβρχείας
Διαρκείας
Αιαοκείας
4 1)8 ο)ο ίτηοΐίβ-
4 1)4ο)οέ—οίβς
41)» ο)οέττχη<ε; *β)ο!-«,,; · Ιτβν «αί «λέον · 1)ίο)β έτησίω; Ή 'Υπηο·σ(« ττΐς •αν ουνατήν λ •ικώς. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΓΕΥΤΉΡΙΟΥ: α') Είς Δραχμάς (μέχο* Δρ. 50.000) |»') Είς Συνάλλαγμα: Επί Νέας Υόρκης (μέχρι Κ.ΟΟ») Έ» Λονδίνου (μέχοι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 'Ελϊ Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) •Επί Ίταλ(ας (μέχοι 1λ. 20.000) γ') Είς αύτούσιβν χρνβόν (μέχοι Χο. Δρ. 10.000) <{ναι 4 1)1 Ιτηβυ»; 4·)·|-^κ β ο) ο έτησίίβς > *)β έτη<Λ»ς « ·)· Ιτησίεκ ης ς την βιάεΗοιτ τ·ν έν Άμϊριχί 4μογ«νβν οιά ν* τοίς «αράσχη ,λ χβΐ Οννατην ευκολίαν. Ο, λΗλον ζ—ή~ι- 'Α-ίυ·νν#ττί· β*· {——ολ*> « —5»νβ_
Άντυΐοοβωπεία ίν Σιχάγφ:
ΡΜ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΙΙ)Ο, δηϋβ 744.
8» 5ο. αχτϊ 51.. Οιΐοββο,
III.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ2 ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
λου. άπίι τάς έν τη Γή όμαρι'-λ^νς
της Μόνον οταν Ιπιν.οινί·ΛΌΰο> μέ
τόν Άρην ωιιιλοϋσε την γλώσσαι
των Άρειανίον, αντό τουλάχιστον
<6ε6αί(βνε ό σοφός ποϋ την α^·/.ό- λνψεν, όκαίτηγητής Φλονρνο/, .τε- πεισιιενο: ότι τό ΐταράδο£θΛ γ? «οσ- σιχόν ΊδίθΜΐα τό οποίον έχθΓ,Γίΐμο- ?ωιει ή δεσ.τοινί: Σιιίι} νατά την περίοδον της νπναπίσεώΓ τι,; δ^ν εΤχε τίΛοτε το κοινόν ·ιέ καιι·ιί<»ν γλίοσσαν η διάλεκτον ίβ ΟΑΒΒ.IΕ^Ε Ώ' ΑΝΝϋΝΖΙΟ Ό την έϊοτ'ρίβίοσιν τοΰ ΐητήθη ή ννώιιη των δια'αηυοτί- ροον γλωτσολόγων τοΰ κόσμον Τι¬ νές ές αύπον έπροΰνΐ'ϋο.τοιήθ. ώχ:ή
έξοχή, πού την έκτναν νά φαίνωντα·
θλιμμένοι <3! <τχ.ϊλετθ! δα: άς νΛ μελέτην τού νλο)«το>Λϊ· ,^νων 3έντ?ων.
ϊδΜΟΜατο=τό οποίον ελ.^ει 'ν Σ,.ί,Ί %λ*ίια, ^ «Ρ°? "
οσ«>ΊΓ υπνωτιΓετο, χίΐΜΐς ο: να
νο,τορθώσονν Λ·ά διελεν;ιάνον τί
ιινσΐήριον. ΊΙτο μία ν>ΛΟασα έντε-
λώ; «ίν-ατανόητος καί απολύτω; α-
σχετος ·ιέ τος όμιλοι·ιιέναΓ ίπΐ τής
Γής καί δέν ά-τεχλείετο ότι θπ Γ|Τΐ·
τό Άοε:ανον ίδίωαα.
Είς; άπο τοί'ς γλίοσσολόγονς α¬
πεφάνθη δτι επρόκειτο ~ρλΙ τη·:
άρχ«ίας 'Αραδικης νλώσσηό, α?-
λος δέ περί τής άρχαίας 1
κης. Ή νεαρά έν τοί-τοις υπάϊΐτ- Χ™· . ς,
ν τα
σύννε-
φ κάτω £τώ τή Ολίίερή ν*ρχι'α
τοΰ ούρανοΰ.
Κύτταξε την ώχρή έξοχή «2' ή
κίτριντ; λάμψη της χείνις εΦΐγ^:
στο 6άθος των ματιών ττΛ.
Ή μχαράγκα ■σκΐπ'2—ιένη μ' 'να
παν! άχ' τή δίθχή φαίνόταν στο μ1-
σόφωτο σδν —ίλώριο ζώο κοκκαλ:ά-
ύ ό ί ώ
ρικο χού τό χετσί τού
σε:
την
ά
ζαρώ-
η μ
ΒΙχε νά φά— έϊώ %ι ενα μερέν,ι-
Τ ί 5
«5
ης ρ νς ΰπάΐτ
λος τής Γενέυης ?&ηκολο6θε. νά *-
ςτιμέντ] ότι ιχόλις ί—νχικίζετο εΐσήη-
χετο έντός τητς; τό πνενμα κπποιοι-
Άρειανοΰ τό οποίον καί Ιλάλει σ)ΐ -
είς την γ?.ώσσαν των
Μί ώ δ
ς η γ ρρ
νιον. Μίαν των ημερών δμως ?να;
φιλόλονο; έπιτηδειόττερος άπο τονς
συναδελίρους τού, ποοόίη είς μίαν
μενάλην άνακάλν<|ιν. Άνεχιίλυ ;·εΛ ότι ή μΐΌτηοιώδη·- νλώσσα ί>εν'εϊ-
χε καμιιίαν σχέσιν οΐ>τε ιιέ τ>> πα¬
λαιάν Άοαΐβικήν. οΰττ μέ τ»}ν αρ¬
χαίαν Περσικήν. Άλλά το£·νηιί-
ον εί; πολ>.ά σημΕΪά τνς ί-ϊχεν οτϊ-
νήν σχέσιν μέ την πατριτίήν γλώσ¬
σαν τοϊ· μέντιοΐ'μ, δη?."αδή υέ την
Γαλλικήν. Πολλαί λέξεις τ»ΰ πο·
ραδόξου ΐδιώματος, ήσαν ΓοΑλ»ναϊ
■ζανώς προφερόιιεναι. Λίν ί|το α¬
πίθανον νά άχιιλεϊτο ·π«ρ?ν
νη Γαλλινή είς την "Αοην.
'Ε—ίΐτα από ό?α δίιιως αΓτά τα
-ϊα έπεισόδια ^Ένναται οίτοιιά-
τως το αιώνιον έρώτηΜη. Κστθίκε'-
ται &νά γε δ πλανήτης "Αρη;;
Τό ίήτηαα τοΰτΐο ιάπΐασ/ολεί ποο
καιροϋ τονς επιστήμονας, ή «βγά¬
λη πλειονότης των όπυία>ν άναγπο-
ρίζει άπεοιφράστως, ότι ιιέχρι σή-
ιιερον τουλάχιστον δέν νφίίτταν-
ται θίτι^αί ενδείξεις εάν ίντΑ-γ/χ]
έκεϊ ζωή. Τα ίσχυρα τηλρσικ^π.ά α-
πεκαλυψαν ιιόνον ότι ή έά
τοϋ Ά ϊ
ψ ή έ^άνειη
τοϋ Άρεοος στερεϊτσι σχεδόν ορ*-
ί'ΐν καί ότι παρουσιάΕει θεα?ια ά-
χανοΰς πεδιάίΐος την οποίαν"8>ολ-
λΓθ'ώνονν είς δισφοοα στμιεΐ
ο γυιό;
5, ς^μς
τι« ειχε «αει ηεινο το «ρωι
το £*ΰτι ααττ νπιχ:· ι*ε
γ , ή μρη
τό φζλαχρό κραν» τέ φ
σαν χοντρή κολοκύβα. Κι' ετσι τ»
όργατνοχαίχτη ή κοιλ-.ά ήταν ίτειό ί-
ώ
ργχη ή ή
ϊειανή καί άχό την θεώρατη γαρ2ν-
κάσβ·ΐ τθίί τώ τή βοτροδσε γιά να
τ?α6η^ τούς ϊκπδάτες καί νά
/.άντ} νά τληρώσων καμμιά ϊερ
γίά νά ?οόν τό άχαίσίθ αώτό φαΐνο-
μενο, τό γυιό τοχ Μά ψυχή ?έ^φ3'-
νότανβ ποοθενβ- χαί τέ ΐΜ^ϊ ^
χάντα πεοτχένβ κεί <ττ<> δάβος α
<τωρό χοι>ρέλί7, μέ τίς μ:-/.ρές
ά
χες οφίγμενες πρός τό κε
ίό έ ά
ς γ
φάλί «ε
ά
γμ, ρχ
τόν —>ρ£τ(), 'ένω ό βόρνίος
ά τουφερνε ύ < α<μούς στά μηνι'γκια. Άχό τόν σαοτεινδν βυρ-χνόν ε«- φτε μιά ψιλή βροχοΰλα; άίιαάοκ»; καί λυσσοίτμένη χοΰ εΐσχωρούσε «βν- τοϋ, κι' εμπαίνε ώς τό μυαλό *" χάγωνε τό »ιμ« τού. Ή βοη της γκρανκάσιτας ταν χω?ίς άντίλαλο <ττή μεγχ; λία τού φθίνβπωρινοό ίειλινοΰ αι* ° Λάζβρος χτυ—Λ>σϊ, χτνκοδσε, όλόρ-
9ος, λ«γνός, λυπημένος, β^ίζονταξ
τα μάτ'.α τού στή σκιά, τεντώνονταί
τ' αύτί τοϊ, ύστερ·» ά« κάθε χτνκτζ-
μ», γιά νά ακούση μηχως κ:μμ!*
φωνη έφτανί ώς εκεί. ΤΛίρισε τό *Ρ°
σωχο νά κυττάξ»; τό ό5*λιο «κεί·/ο ά*-
ίρώχινο κο»ρ«λι χού άγαομ^χο^
αν-
είς δισφοοα στμιεΐα ..
ραστια βάοαθρα. Οί Αηστήμονβ.-
ΛΚραδέχονται δτι υφίστΐσ.ντάι αί
απαραίτηται (τιη''>η7αι διά μίαν όο
γανικήν ζαήν παρομοίαν μέ την
ττ,ζ Γής. Ύπάρχοι·ν δηλαέή άήο,
ι δωρ, αναλογος θεριιοκρπσία γ.Χ.π
Κατά τίτν γνώμην των !δί*«' ^ι- γιά νά ροκανί-, Ινα κόκαίλο
στη,ΗΟντ.Λ ο Α_ρης είναι νηραιύττ- τδβρί ό Θίός ξερε. τή. Ή γ»., ,
ρος α») την 1"τ)ν κοτο ιιερικά έχη- κάσσα σιωχοϋ—, βκσήματα τ' «ν£'
τοιιιιυοια ?τη ^ ,έρνανι ^ ^ 5> μβρήιβ
στά *ό5ι« τού, χϊγ? η μχτ'.ά
νοίντηοϊ ενα· βλεμμα άλαλητοι» *«-
Δέν |6λε- «νένα. Ήβνά ένο?
βκϋλλΐδΰ ξεχρόβχλε άττδ το σκοτ^'^'
ϊοχβχι, ιήρασζ ζωηρά μτροοτβ τουί
μέ την ούρά άνάαετ» στά οτιέλία **'
το'^ιύρια ε'τη.
Ό καθηνητής των Παρι-.ί/ον >·.
Περριέ νποστηρΓζει δτι ό "Αρης
ίίχι ιωνον Λ«ι κ^^Γ(Μκτ|μένο^, άλ¬
λά·χαι δτι οί 'Λρεια·οι είναι
περισσότερον
ρερον προοοί^εχ^^ι
£ΐ: τον πολιτισ,Ίον άπο'τούς κ'ατοί-
^ι; τής Γης καί δτι είναι κατά ,το-
?υ εύφΐΎστρ
-Α1.ΕΑ8, ΤΕΧΑ3.— Ό «Ε-
Νιχός Κηρυξ» πωλεΐται είς τήτ
Οοδΐηοροΐίΐαη Νβννβ 8ΐΛη<1 ΟοηοπιβΓθβ βη<1 ΑΙΐβΓθ! 81α ς}ερά φύλλα κάτω *χό τοίις ^5τα' νους. Τστερα ή σιγαλιά &τι ' γίρω... Καί μ«β·α σ* αύτί) τή λιά ?έν άκθ!>γδντοϋσ'αν χβρα .^ ,
τα γρϋλλίσματϊ τοϋ σκυλλίθύ. το χ«-
λισμα τοϋ ν«ροϋ, καί κββε τόσβ το
βογγητό τοϋ χαιϊ'.οΰ—ενα 6ογγΐτ0
τα νά βγαίντ; άπο λαρΰγγ' &«**··_·
ΡΚΚΤΗ ΑΜΒΟΥ. Ν. ^. —
Κηρυξ» πωλειτα»^-
Ό ηρξ
ιω τοΰ άν—προσώπου μοί
Κούτοου. 466 81β1« β!
ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ "ΑΙΡΕΩΣ
.1
ι^Κπ^κοινωνί* "Αγγλου καθηγητού μέ μίαν κάτοικον
τοΰ -πλανή-του τοϊ "Αρε<ΐ>ς.
ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ
ΠΛΑΝΗΤΟΥ.
Πρό δλίγ(ον ί·65ομάδ<ι>ν είς το
Λονδίνον ενας σοβαρός κύριον πτι-
ρουσιασθείς εις μίαν ■θνρίδα τοί
Κετρΐ7θΰ Τηλενραψείο<υ, ένεχεί- ρισεν πρός διαβίβασιν εις τόν ?πί τη; υπηρεσίας ύπάλληλον τό κεϊιι?- νον ενός τηλεγραφ ιίματος μέ τί. ακόλουθον περιεχόμενον: «Ρόχο— Μό — Ρονροΰ. Άρην. Σοί αζΘ- λω τοΰς χαιρετισμόν; ιιου. Δό Ρό Ό λλλ ς χρμ; ρ Ρόιυηνσΐον». Ό νπάλληλος επήρε τό χειρόνραφον. τό έδιοΰα^ν, έ- μέτρησεν τάς λίξεις, τό έλονάρια- οεν πρός ενα σελλίνι κ οί εξ πέντς; την /έξιν, κανονισΐιένη τιμή διε' τα άο<ριιατα τηλεγοηφήΜΛτα χαϊ ϊ^'οσε τη,ν σχετικήν απόδειξιν είς τόν σοβαρόν κύριον μέ την διαδτ- 6αί(οσιν ότι τό τηλΓγοάφηιιά τον θά διε6Ί6άζετο είς τόν σταυΊιόι ' τοϋ Ρού/'ΐπη ναί ότι εϊςτόν σιχθ- μόν τοΰ Σαίντ "Αλαιενς 5ά ταορ- μενεν επί ήμισείαν ώραν ?να; ί- πίχλληλος διά να αναμείνη την α¬ πάντησιν. 'Η είδησις τον διά τόν π)ανή- την *Α(;ην προοριζοιιένου άσυρ- μΛτοτηλεγρσφήαατος; διαοοθϊΐσα την ε.τομένην νπη τί%ν έφη*ιερίί*··)ν, διεσκέδασεν άρτ.ετά τού: Αονοινί- ζονς. Πολλοί επερίμεναν την « πάλτησιν τ% Ρόχο - Μά - Ροι«ρον·, ή όΐτοία άγνωστον διά ποίσι'ς λό¬ γον; δέν απήντησεν. Τό επεισόδιον εκα'ΐεν όλον ν ονδΐνον νά γελάση εί: οάοο;: τού σοβαρόν ό<ιτοοο: Γόη:ηνσπ;ν, ό ο¬ ποίος; δ;ιως άδιαφοοεϊ δι' ό,τι αχέ- πτονται περί αυτόν οί σιμιολΐτα' τού. Είς ενα δηιιοσιογραψον ό ο¬ ά ά έ συνέν¬ Τό διπλανόν «Σώδερν Στάρ», έτοιμαζόμενον έν τώ άεροδρομίφ τής Ουα σιγχτώνος, διά —ΐηοιν 5.000 μι>
άνευ δι άμεσον σταθμοΰ, είς Σαντιάγον, τής Χιλής.
ιον,
ποίος επτ>νεν να τον
τευίιν, ό Αρ. Ρόιιτινσων £?
τάς ά/ολοι·{ίοι·- ανον.οινώσεις;·
■— Άς νελά όσον θ-λει τό ον-
δΐνον καί :ιέ τό Λονδίνον όλονλη;ο;
6 κόσαοο, άλλά ή Ρόχο — Μά — . . .
Ρονοον, 3ά απαντήση είιιαι &.όαι-1 νινη -ΐολνς λογος περΐ αυτής. Η
νόν ποοΓνονμενον. "Η δισ Λ'ά εΤ-
ποχιεν καλλίτερον ή ώοηία Ρόγο —
Μ« — Ροιοου, δέν είναι < μόντ όρειανή τοΰ επροκάλεσεν θόοΐ'Λον γΰρω άπο το δνοιιά ΤΓς. 'Εχει ·ι'ο σΐ"ΐπατριώσισ<ταν, ή ότοι-'α πρό ο¬ λίγων έτιον, εδο>σεν άφοαυήν νά
άτατο: περί τούτον. 'Έοκ τ<όοα δέ '<5πή·τησεν ένεκεν των τολ?.<ον άιτχολιών της. Τό άν<οτέρ(ο επειπόδιον τοΐ Λον¬ δίνον εχει καί ενα αλλο δχι η«>.ον-
'Αοειανή αυτή είχε γεννϊ»Τΐ είς
Γ τ άλλ έί
την ΓενΓΐτ,ν, ,ιπο ναά/λ>|λο;
εμπορικον; κΐαταοτήιαατχκ;.
ραϊα Εανθά ιιαλλιά καί
Ελένη Σιιίθ. Λέν .ηέφεοεν καθό-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΙΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Αιοικητης,· Ιβ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
'Υποοιοτκητή;: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟ6ΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ αρχ. Ι.205.000.000
ΚΑΤΑ8ΕΣΕΙΣ ΑΝ0 Τ0Ν...... αρχ. 5.7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΙ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΩΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΛΔΛ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ
ΑβΗΝΑΙ: Κεντρικόν. Ύποκατάστημα ΌδοΟ Μητρβπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Ποαχτοριΐ— Νί-
ετς Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγχρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρτττης), Άγρίννον, ΑΙγν
•Ύ, 'Αλε|ανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφιβσα, Άργοστόλιύν, "Αρτα, Ά ταλάντη, Βάμος', Βέο.
ροια, Βόλος, Γρεβενά, Γνθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασβών, Ζάχυνβος, Ή·
(άχλειον, θεσσαλονίχη, Θή6αι, θήρα, Ίθάχη, Ίστιαία, (Ξηροχοιρίον—Εΰβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσισν, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
ν4 Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγχαβάς, Ααμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευχάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Εάνθη, Παξοί Πά'
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πΰλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις. Φλώρινα, Χαλκίς, Χανία, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ οέχΐται έν-τόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα ν·,
μίσματα (Σννάλλαγμα), άποδοτέας είς Λρώι—ι ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, Γ] διαρκεϊς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται ιίς τό Γδι»ν νόμισμα, είς τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσις.
ΟΙ τόχοι των καταθέσεων είναι έλΐνθιροι φόβον, τό&έ χαρτόσημον τής έχδοο»»·
των όμολογιών είναι ϊΙςδάροςτήςΤβα.-τέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χβ ρηγεϊ τα εξής έχιτόκια διά τάς παρ' αντδ χοταθέσε»-
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
ί') Είς Σννάλλαγμβ
•Επί Ν. Υόρκης (Δολλάοια)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'ΕπΙ Παρισίων (Φράγκα)
'ΕχΙ Ιταλίας (Λιρέττας)
•Επί Τονρκίας (Αίρος)
'Επί Γερμανίας (Κεϊχηι
γ' Είς αΰτούσιον χρυσόν
Ι1)Ιο)οΙττκτίεος
·1)2ο)οΙτήαίο»ς
ίο)ο ετησίως
ί1)ίο)οίτηβθ»ς
2·1)2ο)οέτηοίεες
3 ο) ο ετησίως
21)2ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΓΗΣΙΝ 16 ΗΜΕΡΟΝ:
'ΕπΙ Ν. .Υόρχηζ (Δολλάρια) 4ο)οέτησ«»ς
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4ο)οέτηοί<»ς 'ΕπΙ Παννσί«εν 1 Φράγκα) 2 ο) ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ·')ΕΙς Δραχμάο Αιαρκείας 6 μην*» 41)4ο)οέτηβί»- Διαρκϊίας 1 έτους 4 1)ί ο)οέτησίβ- Διαρκειας 2 έτών 5ο)οέτησίβ- Διαρχίΐας 4 έτών » 1)ί θ)ο έτησί»; Διαρκείας 5 έτών β ©)ο έτησίω; Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7 ο)ο έτησίβ>-
Ρ') Είς Συνάλλ: Επί Ν. Ύόοκ, (Δολ.)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ).
Διαρκείας 6 μηνών
1 ϊτονς
2 έτβάν
4 έτών
ρς
Διαρκείας
Διβρχείας
Διαρκείας
Αιαοκείας
4 1)8 ο)ο ίτηοΐίβ-
4 1)4ο)οέ—οίβς
41)» ο)οέττχη<ε; *β)ο!-«,,; · Ιτβν «αί «λέον · 1)ίο)β έτησίω; Ή 'Υπηο·σ(« ττΐς •αν ουνατήν λ •ικώς. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΓΕΥΤΉΡΙΟΥ: α') Είς Δραχμάς (μέχο* Δρ. 50.000) |»') Είς Συνάλλαγμα: Επί Νέας Υόρκης (μέχρι Κ.ΟΟ») Έ» Λονδίνου (μέχοι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 'Ελϊ Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) •Επί Ίταλ(ας (μέχοι 1λ. 20.000) γ') Είς αύτούσιβν χρνβόν (μέχοι Χο. Δρ. 10.000) <{ναι 4 1)1 Ιτηβυ»; 4·)·|-^κ β ο) ο έτησίίβς > *)β έτη<Λ»ς « ·)· Ιτησίεκ ης ς την βιάεΗοιτ τ·ν έν Άμϊριχί 4μογ«νβν οιά ν* τοίς «αράσχη ,λ χβΐ Οννατην ευκολίαν. Ο, λΗλον ζ—ή~ι- 'Α-ίυ·νν#ττί· β*· {——ολ*> « —5»νβ_
Άντυΐοοβωπεία ίν Σιχάγφ:
ΡΜ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΙΙ)Ο, δηϋβ 744.
8» 5ο. αχτϊ 51.. Οιΐοββο,
III.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ2 ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
λου. άπίι τάς έν τη Γή όμαρι'-λ^νς
της Μόνον οταν Ιπιν.οινί·ΛΌΰο> μέ
τόν Άρην ωιιιλοϋσε την γλώσσαι
των Άρειανίον, αντό τουλάχιστον
<6ε6αί(βνε ό σοφός ποϋ την α^·/.ό- λνψεν, όκαίτηγητής Φλονρνο/, .τε- πεισιιενο: ότι τό ΐταράδο£θΛ γ? «οσ- σιχόν ΊδίθΜΐα τό οποίον έχθΓ,Γίΐμο- ?ωιει ή δεσ.τοινί: Σιιίι} νατά την περίοδον της νπναπίσεώΓ τι,; δ^ν εΤχε τίΛοτε το κοινόν ·ιέ καιι·ιί<»ν γλίοσσαν η διάλεκτον ίβ ΟΑΒΒ.IΕ^Ε Ώ' ΑΝΝϋΝΖΙΟ Ό την έϊοτ'ρίβίοσιν τοΰ ΐητήθη ή ννώιιη των δια'αηυοτί- ροον γλωτσολόγων τοΰ κόσμον Τι¬ νές ές αύπον έπροΰνΐ'ϋο.τοιήθ. ώχ:ή
έξοχή, πού την έκτναν νά φαίνωντα·
θλιμμένοι <3! <τχ.ϊλετθ! δα: άς νΛ μελέτην τού νλο)«το>Λϊ· ,^νων 3έντ?ων.
ϊδΜΟΜατο=τό οποίον ελ.^ει 'ν Σ,.ί,Ί %λ*ίια, ^ «Ρ°? "
οσ«>ΊΓ υπνωτιΓετο, χίΐΜΐς ο: να
νο,τορθώσονν Λ·ά διελεν;ιάνον τί
ιινσΐήριον. ΊΙτο μία ν>ΛΟασα έντε-
λώ; «ίν-ατανόητος καί απολύτω; α-
σχετος ·ιέ τος όμιλοι·ιιέναΓ ίπΐ τής
Γής καί δέν ά-τεχλείετο ότι θπ Γ|Τΐ·
τό Άοε:ανον ίδίωαα.
Είς; άπο τοί'ς γλίοσσολόγονς α¬
πεφάνθη δτι επρόκειτο ~ρλΙ τη·:
άρχ«ίας 'Αραδικης νλώσσηό, α?-
λος δέ περί τής άρχαίας 1
κης. Ή νεαρά έν τοί-τοις υπάϊΐτ- Χ™· . ς,
ν τα
σύννε-
φ κάτω £τώ τή Ολίίερή ν*ρχι'α
τοΰ ούρανοΰ.
Κύτταξε την ώχρή έξοχή «2' ή
κίτριντ; λάμψη της χείνις εΦΐγ^:
στο 6άθος των ματιών ττΛ.
Ή μχαράγκα ■σκΐπ'2—ιένη μ' 'να
παν! άχ' τή δίθχή φαίνόταν στο μ1-
σόφωτο σδν —ίλώριο ζώο κοκκαλ:ά-
ύ ό ί ώ
ρικο χού τό χετσί τού
σε:
την
ά
ζαρώ-
η μ
ΒΙχε νά φά— έϊώ %ι ενα μερέν,ι-
Τ ί 5
«5
ης ρ νς ΰπάΐτ
λος τής Γενέυης ?&ηκολο6θε. νά *-
ςτιμέντ] ότι ιχόλις ί—νχικίζετο εΐσήη-
χετο έντός τητς; τό πνενμα κπποιοι-
Άρειανοΰ τό οποίον καί Ιλάλει σ)ΐ -
είς την γ?.ώσσαν των
Μί ώ δ
ς η γ ρρ
νιον. Μίαν των ημερών δμως ?να;
φιλόλονο; έπιτηδειόττερος άπο τονς
συναδελίρους τού, ποοόίη είς μίαν
μενάλην άνακάλν<|ιν. Άνεχιίλυ ;·εΛ ότι ή μΐΌτηοιώδη·- νλώσσα ί>εν'εϊ-
χε καμιιίαν σχέσιν οΐ>τε ιιέ τ>> πα¬
λαιάν Άοαΐβικήν. οΰττ μέ τ»}ν αρ¬
χαίαν Περσικήν. Άλλά το£·νηιί-
ον εί; πολ>.ά σημΕΪά τνς ί-ϊχεν οτϊ-
νήν σχέσιν μέ την πατριτίήν γλώσ¬
σαν τοϊ· μέντιοΐ'μ, δη?."αδή υέ την
Γαλλικήν. Πολλαί λέξεις τ»ΰ πο·
ραδόξου ΐδιώματος, ήσαν ΓοΑλ»ναϊ
■ζανώς προφερόιιεναι. Λίν ί|το α¬
πίθανον νά άχιιλεϊτο ·π«ρ?ν
νη Γαλλινή είς την "Αοην.
'Ε—ίΐτα από ό?α δίιιως αΓτά τα
-ϊα έπεισόδια ^Ένναται οίτοιιά-
τως το αιώνιον έρώτηΜη. Κστθίκε'-
ται &νά γε δ πλανήτης "Αρη;;
Τό ίήτηαα τοΰτΐο ιάπΐασ/ολεί ποο
καιροϋ τονς επιστήμονας, ή «βγά¬
λη πλειονότης των όπυία>ν άναγπο-
ρίζει άπεοιφράστως, ότι ιιέχρι σή-
ιιερον τουλάχιστον δέν νφίίτταν-
ται θίτι^αί ενδείξεις εάν ίντΑ-γ/χ]
έκεϊ ζωή. Τα ίσχυρα τηλρσικ^π.ά α-
πεκαλυψαν ιιόνον ότι ή έά
τοϋ Ά ϊ
ψ ή έ^άνειη
τοϋ Άρεοος στερεϊτσι σχεδόν ορ*-
ί'ΐν καί ότι παρουσιάΕει θεα?ια ά-
χανοΰς πεδιάίΐος την οποίαν"8>ολ-
λΓθ'ώνονν είς δισφοοα στμιεΐ
ο γυιό;
5, ς^μς
τι« ειχε «αει ηεινο το «ρωι
το £*ΰτι ααττ νπιχ:· ι*ε
γ , ή μρη
τό φζλαχρό κραν» τέ φ
σαν χοντρή κολοκύβα. Κι' ετσι τ»
όργατνοχαίχτη ή κοιλ-.ά ήταν ίτειό ί-
ώ
ργχη ή ή
ϊειανή καί άχό την θεώρατη γαρ2ν-
κάσβ·ΐ τθίί τώ τή βοτροδσε γιά να
τ?α6η^ τούς ϊκπδάτες καί νά
/.άντ} νά τληρώσων καμμιά ϊερ
γίά νά ?οόν τό άχαίσίθ αώτό φαΐνο-
μενο, τό γυιό τοχ Μά ψυχή ?έ^φ3'-
νότανβ ποοθενβ- χαί τέ ΐΜ^ϊ ^
χάντα πεοτχένβ κεί <ττ<> δάβος α
<τωρό χοι>ρέλί7, μέ τίς μ:-/.ρές
ά
χες οφίγμενες πρός τό κε
ίό έ ά
ς γ
φάλί «ε
ά
γμ, ρχ
τόν —>ρ£τ(), 'ένω ό βόρνίος
ά τουφερνε ύ < α<μούς στά μηνι'γκια. Άχό τόν σαοτεινδν βυρ-χνόν ε«- φτε μιά ψιλή βροχοΰλα; άίιαάοκ»; καί λυσσοίτμένη χοΰ εΐσχωρούσε «βν- τοϋ, κι' εμπαίνε ώς τό μυαλό *" χάγωνε τό »ιμ« τού. Ή βοη της γκρανκάσιτας ταν χω?ίς άντίλαλο <ττή μεγχ; λία τού φθίνβπωρινοό ίειλινοΰ αι* ° Λάζβρος χτυ—Λ>σϊ, χτνκοδσε, όλόρ-
9ος, λ«γνός, λυπημένος, β^ίζονταξ
τα μάτ'.α τού στή σκιά, τεντώνονταί
τ' αύτί τοϊ, ύστερ·» ά« κάθε χτνκτζ-
μ», γιά νά ακούση μηχως κ:μμ!*
φωνη έφτανί ώς εκεί. ΤΛίρισε τό *Ρ°
σωχο νά κυττάξ»; τό ό5*λιο «κεί·/ο ά*-
ίρώχινο κο»ρ«λι χού άγαομ^χο^
αν-
είς δισφοοα στμιεΐα ..
ραστια βάοαθρα. Οί Αηστήμονβ.-
ΛΚραδέχονται δτι υφίστΐσ.ντάι αί
απαραίτηται (τιη''>η7αι διά μίαν όο
γανικήν ζαήν παρομοίαν μέ την
ττ,ζ Γής. Ύπάρχοι·ν δηλαέή άήο,
ι δωρ, αναλογος θεριιοκρπσία γ.Χ.π
Κατά τίτν γνώμην των !δί*«' ^ι- γιά νά ροκανί-, Ινα κόκαίλο
στη,ΗΟντ.Λ ο Α_ρης είναι νηραιύττ- τδβρί ό Θίός ξερε. τή. Ή γ»., ,
ρος α») την 1"τ)ν κοτο ιιερικά έχη- κάσσα σιωχοϋ—, βκσήματα τ' «ν£'
τοιιιιυοια ?τη ^ ,έρνανι ^ ^ 5> μβρήιβ
στά *ό5ι« τού, χϊγ? η μχτ'.ά
νοίντηοϊ ενα· βλεμμα άλαλητοι» *«-
Δέν |6λε- «νένα. Ήβνά ένο?
βκϋλλΐδΰ ξεχρόβχλε άττδ το σκοτ^'^'
ϊοχβχι, ιήρασζ ζωηρά μτροοτβ τουί
μέ την ούρά άνάαετ» στά οτιέλία **'
το'^ιύρια ε'τη.
Ό καθηνητής των Παρι-.ί/ον >·.
Περριέ νποστηρΓζει δτι ό "Αρης
ίίχι ιωνον Λ«ι κ^^Γ(Μκτ|μένο^, άλ¬
λά·χαι δτι οί 'Λρεια·οι είναι
περισσότερον
ρερον προοοί^εχ^^ι
£ΐ: τον πολιτισ,Ίον άπο'τούς κ'ατοί-
^ι; τής Γης καί δτι είναι κατά ,το-
?υ εύφΐΎστρ
-Α1.ΕΑ8, ΤΕΧΑ3.— Ό «Ε-
Νιχός Κηρυξ» πωλεΐται είς τήτ
Οοδΐηοροΐίΐαη Νβννβ 8ΐΛη<1 ΟοηοπιβΓθβ βη<1 ΑΙΐβΓθ! 81α ς}ερά φύλλα κάτω *χό τοίις ^5τα' νους. Τστερα ή σιγαλιά &τι ' γίρω... Καί μ«β·α σ* αύτί) τή λιά ?έν άκθ!>γδντοϋσ'αν χβρα .^ ,
τα γρϋλλίσματϊ τοϋ σκυλλίθύ. το χ«-
λισμα τοϋ ν«ροϋ, καί κββε τόσβ το
βογγητό τοϋ χαιϊ'.οΰ—ενα 6ογγΐτ0
τα νά βγαίντ; άπο λαρΰγγ' &«**··_·
ΡΚΚΤΗ ΑΜΒΟΥ. Ν. ^. —
Κηρυξ» πωλειτα»^-
Ό ηρξ
ιω τοΰ άν—προσώπου μοί
Κούτοου. 466 81β1« β!
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Π
. 1
^Γ^^ ΤΗΣ
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΑΛΛΥΟΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΓΑΛΛ
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΠΟΑΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜ!
ΑΣ ΕΝ ΤΩ ΕΘΝΙΚΩ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩ, κ. Κ. ΒΑΡΒΑ-
ΡΕΣΟΥ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΙΣΙΝΟΝ "ΓΙΟΑΒΟ".
Εί; όλας τάς /ώρας ό~>ν ή νε-
νι/.η άνατροπή τη; 'Κ9νικτις όί-
κονομίας καί τοΰ Δηιιοσίοι- 'πλοχ'-
του επέφερον 6α0ϋν κλονισμόν
τοί χοΐιματιστΐν.οϋ σνστήματος -'.αί
δπου /ατά συνέπειαν τό νάιιιο«α
εχασε την διπλήν τού Ίδιότητα ώ;
άξία σταθτρά καί Λραννατική ί
ώς ιιεσον σνναλλαγής καί έϊΞ
σε«ν, άνεγνο>ρίο<ί7η, δττ άθ ό ε , η ρ πάθεια ποός επιστροφήν είς τούς νανονικους οίκον«μικοϋς δρονς, ε- πρεπε νά προηγηθή.ή σταδνροποί- ησις τής νοαισΗατικής μονάδος ιϊτε εί; τό προατολειατ/ύν επίπεδον, ειϊε εί; νέον χαμηλότερον. Καί ΐταντοΰ ό'που έπΕττεύχϊτη ή σταθερο ποίησι;, έγινεν αίσθητΓ, ή τή; άναίπορνανώσεο.): τ<ϊ% τρικών Τραπειΐών δσυ·ν εχονν τό ίχδοτι/ϋν προνόμιον άναδιοργανώ- σεως ΰασιζοιιένων επί της κερδη- ·3είση; πείρας των τε)ευταίων έτών τοΰ ΛθλεΙμον, *αί επί των όίδοιιε- νων τής οικονομικήν: έπιστήμης. Άνολον&οΰσα τάς Ίδεας αντιΐς τι Ελλάς παρουοαάζει τό εξαιρετι¬ κόν καί α.ξιοση(ΐίίωτον παράδεΐγμα χώρας, "που ή νοαισιϋατική σπ"αυ%- ρο.τοίησις καί έξυγίανσις τοΐ κν >·1οφορο?ντος χα>ρτονο·ιίσιιατο;. έ-
θ δ δ' άλΓ
■/οαη. ή μονίβοικί, πττγή -/^^^^
οσων έχιειάζοντο τα κοινοτικά Ί-
δρνματα και άλλα πρόσο,πσ δηιο
σίον δίκαιον, δι' εργ'α "/«ΐΛΐθΛΐκίκ
«■■•Τελεία; Σχείιόν μόνη ε6οήϋη/>ί
την βιομηχανίαν τοϋ τόπον, χορη¬
γούσα δάνεια μακοοχρόνια. είτε* ί-
πό τύπον χρεολυτϊκων 3ανείων είτε
νπό τύπον σΐΛΐιιετογί}; εί; τα ίται-
οικα ντφάλαι'α ιιεηιχών οιομηχινι-
/.ιον ίπιχειοήσείον.
Ή 'ΕΟνι/.ή, Τραπέζα, ήντλει τα
«ναγχαιοΰνΓα κεφόλαια διά :ά-
πολλαιλάς τη; νποχο«όίϊρις α.·: Τ-
δοΐ'|ΐα πιστοπικόν έν μέοει γ/, τ'ΰν
ώ
ς αυ?ανοιιένα)ν
]ί αποθεματϊκον κεφα?α·<ι,ν, ώς ναί εκ τής πεοιωοισρχέν-η; χοή<7=ο>ς.
τοΰ ρ/δοτικοΰ της προνόμιον, κν-
ρΚς δ«ιως, έ* των ν.αταί)έσε<ο/ δ- •ψεως νχΛ προθεσμία;, των πελα- τών τχ:, κατάθέσεων αί ήτυ'κα. ηά- ?ανον άπό χρίνου είς χρόνον ένεκα τής εμπιστοσύνην; την οποίαν, ώς ϊλι'χθη /.αί άνωτέοίι), ενέπνεεν ή Τράπίζα εί; τάς εργατικάς τ«£ει; φρ χρ πραγματοπ»τ[θτισαν δχι δι' ^ η καί διά πλήρους άκόαη άναδ ο/>-
ώς τής ηδη νπαρχούσης έκ-
Τριαίπϊζης, άλλά οιά τη;
ρίιυ; νεας Κβντριζη: 'Γραπί'-
ζη;, αί'τονόμου, ή όποία εξήλί>εν
άπό τα ο*πλάίνχνα τΓ.ς Έθνιν.ή;
Τααπέζης τής 'Ελλάδος' Ο£ λόγοί
οΐτινες ε^ωσίαν άφοριιήν εί; τό ν»
ληφ9οΰν παοόμοια μέτοα, τόσον
οιζικά, είναι άναιιφισβητήτίος πο-
λύ σοβαοοί δεδοιιενοι.ΐ Γίτι ή ΈΟντ-
ν.ή Τοάττεζα χτ^ς Ελλάδος ή όποία
έξήσκει τό έ-/ίδοτ(κόν προνόμιον, α-
πό της ημέρας δταν κατά τό 1842
ΙγκαίΙιδυύθη είς την 'ΕΗΜα ή
ποίότη^ προνομιοϋχο; ετοαρεία, εί-
χε <Γ·0άση κατά την διάρκειαν τή; ε;ελίξεοι; της, νά κο~αστί| ίό μονα δικόν στήοιγαα δλοκλήρο'υ τηβ 'ιΕ~ ίίνινής Οΐκονομίας καί να σνγκεν- ώλ-τι τ^ν εμπιστοσή'τν δλαχλήοο ι ^ εμπιστοσή'ΐτν ή χώρας, έα—στοσύ·ην την ί αν ν.ατώρθωσε νά κοατηο-η ΰψηλά "/αί σταδερά, Λάρα τάς άναοιθμή- τους άτΐτχίαϊ;, άς διήλθεν ή Έλλάο 'οσον ό>; Κράτος όσον κοί <ί)ς Έ- ς 'Αρκεϊ νά μίλετήσιοΊεν την ί· στοοίαν τής τελευταία:; ΤρΙαπϊζιτι- ^ θή ί .είς τήν 'ΕΌνικήν Τρά- ίΐχία τ) όποία επέβαλλε μίαν . ίαν ·0ΐυσίαν, 6ιότι θνσία εί¬ ναι ενχα,οησις τοϋ «ττονδαίου .ϊρο- νομιου τη,ς της εκδόσεως χαρτονο- μισιιατος, παοά τοϋ ποώτου πιστω- τ5'>«>ϋ ίδρνιι!ατος της* ν/όρας. Ή
Ο'Τία Οη'τίι εΤνηι Λλ/γ,ιΛ/7»-- ί. ?·/ιη<η?<,- η /ς ια αί·τή, είναι άκοιβόο'; ή έπιτευ- Ζ»εισα επέκτασις " τηΤ Έίτνικής ι ?οττέζη; τΓ^ 'ΕΜίδ ί δ Τιστό η ή η; ^ δος είς Τδρυμα Τιστ(οτικόν τό οποίον άπεοροσ;ησε )«» αν·πτΐ'ξεν δ7να τα εϊέη των 1 Οα.τεατιν.οον εργασιών, ανευ οΰ- δ?Η«α ξέ' ργιιατι ή Έ0νΐκ:π ΤοοττεΓα ( Ελλάδος·, εύοεθκΐσά ιιετά άρ- ας δεκαετίας άπο τίς ιδρύσεως | άπεναντι μιάς Μ5<ΗΊΓχης κ«1 »οιωτΛν.ής οΐκονομίας είς εμβριώδη καταστασιν, έστ«ρτίιιέ'ης διει·6ύν- «εω; καί προστασίαν, ΐπεχοεώθη. *λλ£ΐψει αλλου τραπεζιτικον δργα- νΐσμοί καΐ ενεί/ΐα των ντοχοεώσεων Τ(ας οποίας τής έπεβοΛλεν'ό Νά«ος 105 *αι αί σι·μθάσεις της μέ τό Κρά ;. επίση; δέ τί} -ροηοβοιλία τοϋ οΐχητικοϋ της Σναβονλίον. νά έ- ) τιόν στενών δρΐΓον μιάς ά- Βίοοτιχης Τραπέζης καί νά είΛ-Γ, την ορδσίν της είς δλον; παρατγωνι·κ»ί^ κλάδους της ής Οίε ής ίκονομς 'τή είναι ή ■•Εθνικτΐ Τοάττ-ζα. της ιδρύσεως της άκόμη, Λνέ- την τ-οεμονίσν καί προστα- >τ^ Υεω?Υΐκης παρανωγής
ολ-επτυξε τήν κτηιιατικήν πί-
. Η ^ο^ς ^ Κτηι,αΤ17ί;-
ώ ό
Η ^ο^ς ^ Κτηι,αΤ17ί
<ΐπεζης εί** έντϊλώς ποόσφα- 8^ 'Η Έ&νιχΑ ΤράπεΓσ"ύ3ΤΓ|θ- ϊ6» δνέτ.βθεν καί μέ/ρ» σή|ίερον ά- καί γάοι; εί; τάς; ω 'Ελλ γ; ; ; οταμι^σεις των 'Ελληνχ,ϊν τή; χώροΓ ναί τοϋ έ- ξωτεοικοί·. 'Εφ' όσον ή Έ/λά; έΚη υπό τό Κράτος τοΰ έλεγχου ό ό.τοίοζ τής είχεν επιβληθή διά τρίτην φοράν /"■ατά τό "ΙίΠ καί ό όποίο; εξακο¬ λούθησεν νπάοχων εν ίπχι' αγ ; ε λούθησεν νπάοχων εν ίπχι'ι γ ίιόν σνϊυ διακοπη; ιιεχοι τής τελευ¬ ί ή ταία; μή ρςμ σεο*ς, ή έπΓ/.τασις των ίονααιάν της 'Εθνικης Τρ.ιπεζης /αί ή ποο- τη ί ή ς Εθνικης Τρ.ιπεζης /.αί ή ποο- ά/ινητοποίηπι; ϋ στοιχείιυν τοϋ ένερινητΐ"/οϋ τη:. ί»έν βπαΐουοίαζον κανίνα -/ίνδυνον ριΐ'όσον τα εκδιδόμενα "/αί ·<υκ}ίΚ|Ό- ροντα τρατεζονοαιΐικττι.ί τη; εί¬ τε δι' ίόιόν τη; λογριαοΜι,ν ί-ϊτν ?ιά λονσοΐβο^ιόν τοΰ Κοάτοι·;, δίΛ ύπετίλουν δι άτήν Τράπεζαν 6πο- ; είς δψτν π·ρΐΓΐνιιατικάς- κοί ά Αλ' ά / ρς άπαιτητάς. 'Αλλ' άορ' ήλς ν^ι^ρα; ίθ ά Νό ! ή διά Νόμοϊΐ ιΐερο.τοίησις τχιϋ Έθνικοϋ ' ή το;. ή εΛε'κτασις αυτή των ί·>ν «σι-
ών τί";; 'Εθνικής Τραπέζης ήτο ό-
σιΐΑ6ί6αστος πρό; την α/ι'σΐν ιιιτΙγ
εκδοτικής Τραπί'^ης έν τΓ· στενΓ,
ί τής λέξεο>: άπετι-λίΐ δέ
ώλ Έ λ? ή
η ής ξ
σποι·δαΐον τιώλιιια. Έξ αλ?ου ή
ουσσώρεί'σι; ενός τόσον μεγάλαι
εντόν.ο)ν καταθέσείΟΛ' αί ί-
ηυ^ανον σΐΓοανΓ"/.ιο; τα- όν
'ει; τής Τραπέζης.
λ ί
'Η κ. Λόγκγουορθ, σύζυγος τοΰ Προεδρου τής Άμερικανακτίς Βουλής, κ.
Νικόλαον Λόγκγουορθ, καϊ θυγάτηρ τοΰ πρώην Προεδρου των Ήνωμενων
Πολιτειφν, θεοδώρον Ροϋζδελτ, μέ την μικρόν κόρην της, Πωλίνα. Ήγεί-
ται τοϋ «χοινωνικοΰ πολέμου» χατά τής χ. Ε. Γκάνν, αδελφής καί επισήμου
οίχοδεσποίνης τοΰ Άντιπροέδρου Κοΰρτις.
όψει ρ; ής ρη
άπ^τιλει ώοόμη ήνσκολα.τίοαν τί,ν
επιστροφήν είς τήν νόμιιιον κυ/λο-
ροοίον.
Ύπηρχε λοιπόν λόγο; ριζι/.τς
Τραπεζιτικήν θί
Έ-ΐΐ'.οι οί όποϊοι ρ·έλα!6ον την
Ευθύνην τή; αεταο'ρυ{Ιιιίσε(·:7 ταύ¬
της έξέί^ξαν κατά τήν γνώμηΛ μου
ιήν έτ/ϊκττλί'στέραν οδόν διά τήν
Οίκονομίαν τοϋ "ΊΠθνοιτ. Έσκί-
Γρθησαν, ότι 6ΐν εποί-πϊ νά γτφ-
σ.τασνωσιν άπό την Έί)Λΐ.ΐ|ν Τρά¬
πεζαν όλοι έκείνοι οί κ?άοοι τή-;
άσεώ: τη; οί ό.τοΐοι θά ή'ΐιηοτν·
το νά ίεοΛοηΟώ-ΐιν ώς άσΐ'ΐιδίΓα-
στοι πρό: τόν χηραν.τήοα 4ΐιά; ?·/-
τικτϊ; Τοαπίϊη; καί την <*>ρΓισιν
ή όποία ^πίκΓΐλιίσσετο τού /.οποϋ
Ή δράσις τή; ΈίίνικίΊ; Τραπέζης
ώ; πτστοπν/οΰ όργανισ·ιοΰ, Γ]το τό¬
σον 6αθ".ως άνεμ.νμένη ιιέ την Έ-
ικήν Οί"/ονοιιίαν, όλό/ίληρον /αί
ό πληθυσμό; τής χώρα; τόσον ό
αγροτικάς όσον καί ό άσπκίις, τό¬
σον συνΓ,&.πίαίνΌς νά ποο>τ3λεΙττ
πρός την Εθνικήν Τράπεζαν ώς τίι
(ρνοικόν μέσον ιιιά: πολιη/.Γ)ς πί¬
στεως εΐρυτέρα; ώστε Λά οπετ+λε·
κτΰπηιια φοβερόν κατά τής ο'ικο-
να|ίΐ·κής ζωής τοϋ τόπον, ή ανάθε¬
σις είς ι/).ον Τραπείιτικόν δργα-
νισιιόν, όστις δέν -θά εΐχε το .α-
Τα δύο τέκνα, Τσάρλες καί Σίδνυ, τοΰ
κα'ι τής χωρτσμενης
γνωστοΰ κωμικοΰ Τσάρλες Τσάπλιν,
συζΰγο·» τ·»», Λιτάς.
οελθΐ)ν καί τάς πσραδόσει; της Ε-
ίΚ'ΐκτ': Τραπέζης, ιιιός άποστο/.ής
τήν οποίαν τόσον ϊπΐθφελ'ω; αι'τη
έξεπ>όο(οσίν επι τόσον γρόνον.
Τοιοντοτρόπίος ?προτιμήθη γ> ά-
πλοΐ'στεοοί λύσις. Ή ίδρνσι; δηλα-
!^ή διά τόη 'κ^ίων μέσοΐν της Έ-
ΰνΐ/'Γς Τραπέζης, ενός νί.ν» ορ-
νανι οιιοϋ πρό; τόν οποίον ή Έβνι-
κή. -θά ιιετίβίυΌζε μόνον τα στο»-
χεΐα έκεΐνα εκ τοϋ παθητι^οϋ ττς
■/αί τοΰ ενεργητικοϋ της ναί τονς
•/λ ίδοι.'ς .;-/.ειΆν.'ς τη-ς τροπίε'Γιτι/ής
τη; δοάσείος. οΐτινες νσαν σΐΜ'τω-
νοι "/αί έν ταύτώ άαίαραίτητοι προ;
τόν σ-οατον ενός ίδονματος μρ ?<■>-
ρακτηρα άποκ/^ειστικόν άπω; εϊντι
αία Τράπΐτζα έκδοτυ'ή.
'Η απόφασις αυτή, ληχρθκΐσσ ίΐ-
ιό κοίνον υπό τής Οίκο"ομικν,ς 'Κ-
τιιοοπής τής ΚοΐΛΤΰνίας τ(ολ· Ε¬
θνών, τϋς 'Ε/ληνικής ΚνβερΛ'πτί-
ω; ν.αί τής Λιοικήσεως τής Έίνι-
κής Τοαπεζης τής 'Εϋ>άοθΓ «ΐΐν,ι-
περιελήφΒη είς τό γΛ'ίοστΟΛ' πιρ-αιτό-
κολλον τό ό.τοΐον ί·πενράφΓ, ι ν Γ ί-
νεύη χίϊ 15η ΣεπτειιΑρίοιι 1027. ί-
ψηφίσθη νομι/.ώς διά νομοδετικής
έπΐκυρίίϊσεω; τής συμοάσΐω; μίτα-
ξϋ Κ·δερνήσε(ος καί Έθνι·-;ης Γρσ
πεζης, υ^ς καί διά τής ένκοίστως
τοϋ καταστατΐ'κϊθν της νέσ; Ίρσ-
πέΐΐης ή όπΌΗ'α Ιδρύθη νπό τίινό-
νο<ιαοίαν «Τοά'πτζα της "Ελλάδος» ΔυντΛαει τής συιι6άσεί·>ς ισότης
ή 'Εθνική Τράπεία παρητήκτη τού
δικακόματος τής εν.δόσεως γσοτοΛΌ
μίσματος καί ανέλαβε τήν υποχρέ¬
ωσιν νά ιιεταβιβάση είς τήν νέαν
Τράπεζαν τα στοι/εϊα ΙκεΓ·α τοΰ
ένερ^γητηκοϋ καί πα·?>ητικοί της, δ-
σα {·πτν/οντο εις τό έκδοτικί,ν προ¬
νόμιον. Είς δέ τα καταστατιχά τρο-
σεδιο>>ρίσυ*ηοΐαν 'αέ σαφήνριαΐν ΐά
δικαιοΜΐατα καί αί ώ
χρς
τοϋ νεον ίδρνιατος. όπως ν.αί ή ά-
κριβή; καί περιωρισιιένη φύσις
των έ^/ατιων της.
των έ^/ατιων της.
Τα καταστατικά της Τοαπέζη.-
τής Ελλάδος άν^/νωρίζονσι πλή-
ρως ότι ή νέα έ/δοτϋχη Τραπέζα,
μολονότι εκτελεί δηιιόσιον ποοο(χ-
σμόν, -5εν είναι έν τούτοις ΐδουμα
Κρατικόν καί δέν έξαρτάται εκ της
Κυβερνήσείος, άλλ' είναι ΰργαι-
σμός αίτοΜέφαλος, νπό τνπθΛ· ό-
νο)νύμοι« εταιρείας, εχοΰσης τό πιρο
νό|αιον τής έκδόσΐε<ιν; χαρτονοΐιιίοιϊα τος συιιφώ'.ΐος Λρος τόν νόμον. Αί σχέσεις μεταξϋ Κράτους καί Ύφ- πέζης^ καθωρίρθΓ,σαν σαηρως, οΓ- τως όδστε νά άποκλείίτται πάσα ά- νάμιξις τού Κρότον; είς τάς ύπο- *εσεις τίίς ΤρΛτεζης, τόσον είς χάς διαχειοίσεις της, όσον καί είς, τα άφοοώντα τήν εξάσκησιν τώ» εργασιών της. Π ρώτιστον καθήκον τή; Τοαΐίέ- ζης είλ'αι ή λη-ψις των σνανκαι- •οΪΛτων μέτροΰν ωστε ή είς <ρυσό# άξία τοϋ χαρτονομίΓΐιατός της. νά ιιέντι σταθΐοά. Πρός τοΐτο, έ«.·ε«>
νεΐ έ^.εγχον επί τοϋ χαί>·τϊΐναιιίπ!ΐα-
τος καί των πιστώσεων τή; Ελλά¬
δος. 'Η χρυσή άξία τήν οποίαν ά'.-
τιπροσοχπειονοι τα χαρτονομισιΐα-
τα της ΤρηττεζΓ»;. καθ<ιΚ!ίσί7Γ| δια διατάν-ιατος, ποοσ^ιορίζοντος ότι ή πρεριεκτΓ/ότης είς χρυσόν τή; νέας νοπισνΐατινης ιιονάοος, ύνέρ- χεται εις 0,01952634 γοαμ. Ή οταδνερότης τής άξίας ταύτης, τχει έ?ασφα?.ισότί οιά της ανεν έπιγυ- λάςεων υποχρεώσεως τής Τραπέ¬ ζης, δπίινς άΛταλλιίσσΐ] τα τοαπεζο- γοαμιιάτιά της μέ εξωτερικόν ευ- νάΜ.αναα δννάμενον νά μίτατρσ>
πή έν όψει είς χρνσόν, σΐικτωνα
πρός τόν νόιιον καί τάς συνηθείας
περί έξΌτ.τεου χρνσοΐ·.
Ή προγαατιν.ή Ικτέλεσις ΐής νο-
ιιίαου ταύτης νπονοεώσεο)ς, ?ίνοι
έξτηισφαλισιιένη άφ' ενός μέν διά
τή; επιβληθείση; είς την Το<ϊϊιγΟχ» ■&ποχς,εώσεΐΰ; δπ'ος κρατίϊ Ιν άπη- θειιατικόν κεφά).αιον εί; χρ-ι'σόν ή άλλας μετατοίπτεας άξίας, άνσλο- γονν πρός 40 0)0 νατ' ίλτχιστο» όρον ?πί τής άξία; των έν γχ·Δ.ο<ςο· ρία τραπεζονοαΊ·ιατ{<·>ν της καί
δλλων ένεχύρων, §ξ δλλου δέ, διά
τοΰ αί<στηρον περιορισ:ΐ0Γ· της δράσεώς της Τραπέζης είς τάς ί- ξής ερνασίας: Έμποοικαί πιοτώ- σεΐς ιιικράς προθεσμίας, α?| νπΡ(>·
6αίνοι·σαι σι.'λ'ήθοντ τό τρίμηνον,
άνορά καί πο'Αησις χρα'σοϋ είς
ράδδονς καί νομίσιιατα, ονναλλάγ-
ιιατος σταθεράς αξίας, ώς ·«ί ιιτ-
οι·κιαί άλλαι συναλλαγαί δίΐτερευ-
ούση; σηαασίης καί θεωρούιιεληι
νενικιος ώς σιιιηιβαζόαεναι ποτς
Τράπεζαν έκδοτι/ήν έν τη πρατγ-
ματική έννοία της λέξεως.
Όμοίω; τό σίνολον τιαν δι«κί-
ξεων δσων εϊνιι σχετιΐΜχί πρός
τούς μετό/ονς τής ΤραπέίΓης, ποός
τό δι/.αίομα τοΰ ψήχρου κατα τάς
ντ.κά; σννελείσεις, πρός εκλογήν
ιοϋ Διοικϊΐκοϋ, τ&ΰ Διοικητΐ"/.οϋ
Σνιιβσνλίσυ κτλ έξασφαλίζει τήν
Τρκίπεζαν άπό τοϋ κίνδυνον τοϋ
νά ίδη τήν διοίκησιν της, είτε είς
χείρας ίορηιάτίυν νγισταιιέΜΒ»
τήν επιρροήν τή; Κ)ί»εςινήσε<ΰς, εί τε είς χεϊοας ΐσχνοότν οϊνονοιακών >κ).ων καί ουτο>ς παρεκκ/.ίνει α/ττ)
τοϋ προοοισιιοΰ της.
Τέίος ίχει τεθή ρήτρα καθοοί-
ζουσα δή τό σύνολον των προοω-
οΐνων προκαταβο?χϋν της πρός τΛ
Κράτο; τάς οποίας χορηνεί &* ε¬
κάστου οικονομικόν ετο;ς, 5€ν 3ύ1
ήδ'·Λΐίτο νά νπεοί>ή τα 800 έ^οταΐΛ.
δραχιιάς έν σινόλω, ή τό 1 )10 τό)ν
προσόδων το ΰπρονπολονισμον ε¬
άν ανται είναι ν.ατίότεοαΐ τχΰν 8
Μολονότι "ή Τράπεΐα τή; 'Ή.-
λάδος εχει τεθτί §ν.τός κινδννον πά¬
ση; ΚυΡερνητιχής άναιιίξεως καί
κατέστη σ.νεξάρτητ»; τιον άνσγ-
κων τοϋ Δη;ιοσί'>υ Ταμείοιι, θϊω-
Οεΐται ιιόλα ταυτα ?κ τοϋ νόμου ά
Τραπεζίτης τοΰ Κράτονς, 5 ?Λν
φορτισμέλΌς ιιέ όλας τάς χρτματι·
στικάς -/Μ τραπεζιτικάς 5οσο).η»
α|·ίας τού, άλλ' επίσης καί ό ονκΐιδοε
λός τον νχη δ σι·ν¥ρνάτης το». είς δ-
λο» τα ζητήιιατα τα έπηρεάΙον'Πΐ
τα δη«ιόσια οΐκονοιιικ.ά ν.αί γενικώς
τήν Εθνικήν Οίκονοιιίαν τοι, τότο»
καί σνντίλοϋντα Λ'ά άντανα·/? ά<Μΐ>
σιν επί της κνκλοιτορίας καί τί^ς
πίστε<·)ς. Ουτοις, επιτρπτϊται νά λεχ^ρ, ότι ή Τραπέζα της Ελλάδος δργα- νωθεϊσα κΐατά τΧΜθϋτον τρόπον ·<ηϊ περι6α}Λοιιέ>η διά των ποοδλεποιιί
νόν έκ των καταστατικών της εγ-
γνή.σείον. αποτελεί πρότυπον §κ-
δοτικοΰ ίδρνματος, ίδρυΛέντος ·λλ-
τα τας νποδείξεις της ίΐ-στήιΐΓ.;
ν.αί των δεδοιιένων ιιακοοχρονίοβ
πείοας.
! Κ. ΒΑΡΒΑΡίΕΣΟΣ
Κοθηντιτής της Πολιτιχ.ήτ: Οίχο-
νοαίας έν τω Έθνιχω Π«ντπι-
__^_______στηιιίο)
Έχλεχτβ βιδλία ίχει μόνον «ι
Βιδλιοχωλίίον τού «'Εθνικοϋ Κ
Ρ'/χος».
Π
. 1
^Γ^^ ΤΗΣ
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΑΛΛΥΟΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΓΑΛΛ
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΠΟΑΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜ!
ΑΣ ΕΝ ΤΩ ΕΘΝΙΚΩ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩ, κ. Κ. ΒΑΡΒΑ-
ΡΕΣΟΥ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΙΣΙΝΟΝ "ΓΙΟΑΒΟ".
Εί; όλας τάς /ώρας ό~>ν ή νε-
νι/.η άνατροπή τη; 'Κ9νικτις όί-
κονομίας καί τοΰ Δηιιοσίοι- 'πλοχ'-
του επέφερον 6α0ϋν κλονισμόν
τοί χοΐιματιστΐν.οϋ σνστήματος -'.αί
δπου /ατά συνέπειαν τό νάιιιο«α
εχασε την διπλήν τού Ίδιότητα ώ;
άξία σταθτρά καί Λραννατική ί
ώς ιιεσον σνναλλαγής καί έϊΞ
σε«ν, άνεγνο>ρίο<ί7η, δττ άθ ό ε , η ρ πάθεια ποός επιστροφήν είς τούς νανονικους οίκον«μικοϋς δρονς, ε- πρεπε νά προηγηθή.ή σταδνροποί- ησις τής νοαισΗατικής μονάδος ιϊτε εί; τό προατολειατ/ύν επίπεδον, ειϊε εί; νέον χαμηλότερον. Καί ΐταντοΰ ό'που έπΕττεύχϊτη ή σταθερο ποίησι;, έγινεν αίσθητΓ, ή τή; άναίπορνανώσεο.): τ<ϊ% τρικών Τραπειΐών δσυ·ν εχονν τό ίχδοτι/ϋν προνόμιον άναδιοργανώ- σεως ΰασιζοιιένων επί της κερδη- ·3είση; πείρας των τε)ευταίων έτών τοΰ ΛθλεΙμον, *αί επί των όίδοιιε- νων τής οικονομικήν: έπιστήμης. Άνολον&οΰσα τάς Ίδεας αντιΐς τι Ελλάς παρουοαάζει τό εξαιρετι¬ κόν καί α.ξιοση(ΐίίωτον παράδεΐγμα χώρας, "που ή νοαισιϋατική σπ"αυ%- ρο.τοίησις καί έξυγίανσις τοΐ κν >·1οφορο?ντος χα>ρτονο·ιίσιιατο;. έ-
θ δ δ' άλΓ
■/οαη. ή μονίβοικί, πττγή -/^^^^
οσων έχιειάζοντο τα κοινοτικά Ί-
δρνματα και άλλα πρόσο,πσ δηιο
σίον δίκαιον, δι' εργ'α "/«ΐΛΐθΛΐκίκ
«■■•Τελεία; Σχείιόν μόνη ε6οήϋη/>ί
την βιομηχανίαν τοϋ τόπον, χορη¬
γούσα δάνεια μακοοχρόνια. είτε* ί-
πό τύπον χρεολυτϊκων 3ανείων είτε
νπό τύπον σΐΛΐιιετογί}; εί; τα ίται-
οικα ντφάλαι'α ιιεηιχών οιομηχινι-
/.ιον ίπιχειοήσείον.
Ή 'ΕΟνι/.ή, Τραπέζα, ήντλει τα
«ναγχαιοΰνΓα κεφόλαια διά :ά-
πολλαιλάς τη; νποχο«όίϊρις α.·: Τ-
δοΐ'|ΐα πιστοπικόν έν μέοει γ/, τ'ΰν
ώ
ς αυ?ανοιιένα)ν
]ί αποθεματϊκον κεφα?α·<ι,ν, ώς ναί εκ τής πεοιωοισρχέν-η; χοή<7=ο>ς.
τοΰ ρ/δοτικοΰ της προνόμιον, κν-
ρΚς δ«ιως, έ* των ν.αταί)έσε<ο/ δ- •ψεως νχΛ προθεσμία;, των πελα- τών τχ:, κατάθέσεων αί ήτυ'κα. ηά- ?ανον άπό χρίνου είς χρόνον ένεκα τής εμπιστοσύνην; την οποίαν, ώς ϊλι'χθη /.αί άνωτέοίι), ενέπνεεν ή Τράπίζα εί; τάς εργατικάς τ«£ει; φρ χρ πραγματοπ»τ[θτισαν δχι δι' ^ η καί διά πλήρους άκόαη άναδ ο/>-
ώς τής ηδη νπαρχούσης έκ-
Τριαίπϊζης, άλλά οιά τη;
ρίιυ; νεας Κβντριζη: 'Γραπί'-
ζη;, αί'τονόμου, ή όποία εξήλί>εν
άπό τα ο*πλάίνχνα τΓ.ς Έθνιν.ή;
Τααπέζης τής 'Ελλάδος' Ο£ λόγοί
οΐτινες ε^ωσίαν άφοριιήν εί; τό ν»
ληφ9οΰν παοόμοια μέτοα, τόσον
οιζικά, είναι άναιιφισβητήτίος πο-
λύ σοβαοοί δεδοιιενοι.ΐ Γίτι ή ΈΟντ-
ν.ή Τοάττεζα χτ^ς Ελλάδος ή όποία
έξήσκει τό έ-/ίδοτ(κόν προνόμιον, α-
πό της ημέρας δταν κατά τό 1842
ΙγκαίΙιδυύθη είς την 'ΕΗΜα ή
ποίότη^ προνομιοϋχο; ετοαρεία, εί-
χε <Γ·0άση κατά την διάρκειαν τή; ε;ελίξεοι; της, νά κο~αστί| ίό μονα δικόν στήοιγαα δλοκλήρο'υ τηβ 'ιΕ~ ίίνινής Οΐκονομίας καί να σνγκεν- ώλ-τι τ^ν εμπιστοσή'τν δλαχλήοο ι ^ εμπιστοσή'ΐτν ή χώρας, έα—στοσύ·ην την ί αν ν.ατώρθωσε νά κοατηο-η ΰψηλά "/αί σταδερά, Λάρα τάς άναοιθμή- τους άτΐτχίαϊ;, άς διήλθεν ή Έλλάο 'οσον ό>; Κράτος όσον κοί <ί)ς Έ- ς 'Αρκεϊ νά μίλετήσιοΊεν την ί· στοοίαν τής τελευταία:; ΤρΙαπϊζιτι- ^ θή ί .είς τήν 'ΕΌνικήν Τρά- ίΐχία τ) όποία επέβαλλε μίαν . ίαν ·0ΐυσίαν, 6ιότι θνσία εί¬ ναι ενχα,οησις τοϋ «ττονδαίου .ϊρο- νομιου τη,ς της εκδόσεως χαρτονο- μισιιατος, παοά τοϋ ποώτου πιστω- τ5'>«>ϋ ίδρνιι!ατος της* ν/όρας. Ή
Ο'Τία Οη'τίι εΤνηι Λλ/γ,ιΛ/7»-- ί. ?·/ιη<η?<,- η /ς ια αί·τή, είναι άκοιβόο'; ή έπιτευ- Ζ»εισα επέκτασις " τηΤ Έίτνικής ι ?οττέζη; τΓ^ 'ΕΜίδ ί δ Τιστό η ή η; ^ δος είς Τδρυμα Τιστ(οτικόν τό οποίον άπεοροσ;ησε )«» αν·πτΐ'ξεν δ7να τα εϊέη των 1 Οα.τεατιν.οον εργασιών, ανευ οΰ- δ?Η«α ξέ' ργιιατι ή Έ0νΐκ:π ΤοοττεΓα ( Ελλάδος·, εύοεθκΐσά ιιετά άρ- ας δεκαετίας άπο τίς ιδρύσεως | άπεναντι μιάς Μ5<ΗΊΓχης κ«1 »οιωτΛν.ής οΐκονομίας είς εμβριώδη καταστασιν, έστ«ρτίιιέ'ης διει·6ύν- «εω; καί προστασίαν, ΐπεχοεώθη. *λλ£ΐψει αλλου τραπεζιτικον δργα- νΐσμοί καΐ ενεί/ΐα των ντοχοεώσεων Τ(ας οποίας τής έπεβοΛλεν'ό Νά«ος 105 *αι αί σι·μθάσεις της μέ τό Κρά ;. επίση; δέ τί} -ροηοβοιλία τοϋ οΐχητικοϋ της Σναβονλίον. νά έ- ) τιόν στενών δρΐΓον μιάς ά- Βίοοτιχης Τραπέζης καί νά είΛ-Γ, την ορδσίν της είς δλον; παρατγωνι·κ»ί^ κλάδους της ής Οίε ής ίκονομς 'τή είναι ή ■•Εθνικτΐ Τοάττ-ζα. της ιδρύσεως της άκόμη, Λνέ- την τ-οεμονίσν καί προστα- >τ^ Υεω?Υΐκης παρανωγής
ολ-επτυξε τήν κτηιιατικήν πί-
. Η ^ο^ς ^ Κτηι,αΤ17ί;-
ώ ό
Η ^ο^ς ^ Κτηι,αΤ17ί
<ΐπεζης εί** έντϊλώς ποόσφα- 8^ 'Η Έ&νιχΑ ΤράπεΓσ"ύ3ΤΓ|θ- ϊ6» δνέτ.βθεν καί μέ/ρ» σή|ίερον ά- καί γάοι; εί; τάς; ω 'Ελλ γ; ; ; οταμι^σεις των 'Ελληνχ,ϊν τή; χώροΓ ναί τοϋ έ- ξωτεοικοί·. 'Εφ' όσον ή Έ/λά; έΚη υπό τό Κράτος τοΰ έλεγχου ό ό.τοίοζ τής είχεν επιβληθή διά τρίτην φοράν /"■ατά τό "ΙίΠ καί ό όποίο; εξακο¬ λούθησεν νπάοχων εν ίπχι' αγ ; ε λούθησεν νπάοχων εν ίπχι'ι γ ίιόν σνϊυ διακοπη; ιιεχοι τής τελευ¬ ί ή ταία; μή ρςμ σεο*ς, ή έπΓ/.τασις των ίονααιάν της 'Εθνικης Τρ.ιπεζης /αί ή ποο- τη ί ή ς Εθνικης Τρ.ιπεζης /.αί ή ποο- ά/ινητοποίηπι; ϋ στοιχείιυν τοϋ ένερινητΐ"/οϋ τη:. ί»έν βπαΐουοίαζον κανίνα -/ίνδυνον ριΐ'όσον τα εκδιδόμενα "/αί ·<υκ}ίΚ|Ό- ροντα τρατεζονοαιΐικττι.ί τη; εί¬ τε δι' ίόιόν τη; λογριαοΜι,ν ί-ϊτν ?ιά λονσοΐβο^ιόν τοΰ Κοάτοι·;, δίΛ ύπετίλουν δι άτήν Τράπεζαν 6πο- ; είς δψτν π·ρΐΓΐνιιατικάς- κοί ά Αλ' ά / ρς άπαιτητάς. 'Αλλ' άορ' ήλς ν^ι^ρα; ίθ ά Νό ! ή διά Νόμοϊΐ ιΐερο.τοίησις τχιϋ Έθνικοϋ ' ή το;. ή εΛε'κτασις αυτή των ί·>ν «σι-
ών τί";; 'Εθνικής Τραπέζης ήτο ό-
σιΐΑ6ί6αστος πρό; την α/ι'σΐν ιιιτΙγ
εκδοτικής Τραπί'^ης έν τΓ· στενΓ,
ί τής λέξεο>: άπετι-λίΐ δέ
ώλ Έ λ? ή
η ής ξ
σποι·δαΐον τιώλιιια. Έξ αλ?ου ή
ουσσώρεί'σι; ενός τόσον μεγάλαι
εντόν.ο)ν καταθέσείΟΛ' αί ί-
ηυ^ανον σΐΓοανΓ"/.ιο; τα- όν
'ει; τής Τραπέζης.
λ ί
'Η κ. Λόγκγουορθ, σύζυγος τοΰ Προεδρου τής Άμερικανακτίς Βουλής, κ.
Νικόλαον Λόγκγουορθ, καϊ θυγάτηρ τοΰ πρώην Προεδρου των Ήνωμενων
Πολιτειφν, θεοδώρον Ροϋζδελτ, μέ την μικρόν κόρην της, Πωλίνα. Ήγεί-
ται τοϋ «χοινωνικοΰ πολέμου» χατά τής χ. Ε. Γκάνν, αδελφής καί επισήμου
οίχοδεσποίνης τοΰ Άντιπροέδρου Κοΰρτις.
όψει ρ; ής ρη
άπ^τιλει ώοόμη ήνσκολα.τίοαν τί,ν
επιστροφήν είς τήν νόμιιιον κυ/λο-
ροοίον.
Ύπηρχε λοιπόν λόγο; ριζι/.τς
Τραπεζιτικήν θί
Έ-ΐΐ'.οι οί όποϊοι ρ·έλα!6ον την
Ευθύνην τή; αεταο'ρυ{Ιιιίσε(·:7 ταύ¬
της έξέί^ξαν κατά τήν γνώμηΛ μου
ιήν έτ/ϊκττλί'στέραν οδόν διά τήν
Οίκονομίαν τοϋ "ΊΠθνοιτ. Έσκί-
Γρθησαν, ότι 6ΐν εποί-πϊ νά γτφ-
σ.τασνωσιν άπό την Έί)Λΐ.ΐ|ν Τρά¬
πεζαν όλοι έκείνοι οί κ?άοοι τή-;
άσεώ: τη; οί ό.τοΐοι θά ή'ΐιηοτν·
το νά ίεοΛοηΟώ-ΐιν ώς άσΐ'ΐιδίΓα-
στοι πρό: τόν χηραν.τήοα 4ΐιά; ?·/-
τικτϊ; Τοαπίϊη; καί την <*>ρΓισιν
ή όποία ^πίκΓΐλιίσσετο τού /.οποϋ
Ή δράσις τή; ΈίίνικίΊ; Τραπέζης
ώ; πτστοπν/οΰ όργανισ·ιοΰ, Γ]το τό¬
σον 6αθ".ως άνεμ.νμένη ιιέ την Έ-
ικήν Οί"/ονοιιίαν, όλό/ίληρον /αί
ό πληθυσμό; τής χώρα; τόσον ό
αγροτικάς όσον καί ό άσπκίις, τό¬
σον συνΓ,&.πίαίνΌς νά ποο>τ3λεΙττ
πρός την Εθνικήν Τράπεζαν ώς τίι
(ρνοικόν μέσον ιιιά: πολιη/.Γ)ς πί¬
στεως εΐρυτέρα; ώστε Λά οπετ+λε·
κτΰπηιια φοβερόν κατά τής ο'ικο-
να|ίΐ·κής ζωής τοϋ τόπον, ή ανάθε¬
σις είς ι/).ον Τραπείιτικόν δργα-
νισιιόν, όστις δέν -θά εΐχε το .α-
Τα δύο τέκνα, Τσάρλες καί Σίδνυ, τοΰ
κα'ι τής χωρτσμενης
γνωστοΰ κωμικοΰ Τσάρλες Τσάπλιν,
συζΰγο·» τ·»», Λιτάς.
οελθΐ)ν καί τάς πσραδόσει; της Ε-
ίΚ'ΐκτ': Τραπέζης, ιιιός άποστο/.ής
τήν οποίαν τόσον ϊπΐθφελ'ω; αι'τη
έξεπ>όο(οσίν επι τόσον γρόνον.
Τοιοντοτρόπίος ?προτιμήθη γ> ά-
πλοΐ'στεοοί λύσις. Ή ίδρνσι; δηλα-
!^ή διά τόη 'κ^ίων μέσοΐν της Έ-
ΰνΐ/'Γς Τραπέζης, ενός νί.ν» ορ-
νανι οιιοϋ πρό; τόν οποίον ή Έβνι-
κή. -θά ιιετίβίυΌζε μόνον τα στο»-
χεΐα έκεΐνα εκ τοϋ παθητι^οϋ ττς
■/αί τοΰ ενεργητικοϋ της ναί τονς
•/λ ίδοι.'ς .;-/.ειΆν.'ς τη-ς τροπίε'Γιτι/ής
τη; δοάσείος. οΐτινες νσαν σΐΜ'τω-
νοι "/αί έν ταύτώ άαίαραίτητοι προ;
τόν σ-οατον ενός ίδονματος μρ ?<■>-
ρακτηρα άποκ/^ειστικόν άπω; εϊντι
αία Τράπΐτζα έκδοτυ'ή.
'Η απόφασις αυτή, ληχρθκΐσσ ίΐ-
ιό κοίνον υπό τής Οίκο"ομικν,ς 'Κ-
τιιοοπής τής ΚοΐΛΤΰνίας τ(ολ· Ε¬
θνών, τϋς 'Ε/ληνικής ΚνβερΛ'πτί-
ω; ν.αί τής Λιοικήσεως τής Έίνι-
κής Τοαπεζης τής 'Εϋ>άοθΓ «ΐΐν,ι-
περιελήφΒη είς τό γΛ'ίοστΟΛ' πιρ-αιτό-
κολλον τό ό.τοΐον ί·πενράφΓ, ι ν Γ ί-
νεύη χίϊ 15η ΣεπτειιΑρίοιι 1027. ί-
ψηφίσθη νομι/.ώς διά νομοδετικής
έπΐκυρίίϊσεω; τής συμοάσΐω; μίτα-
ξϋ Κ·δερνήσε(ος καί Έθνι·-;ης Γρσ
πεζης, υ^ς καί διά τής ένκοίστως
τοϋ καταστατΐ'κϊθν της νέσ; Ίρσ-
πέΐΐης ή όπΌΗ'α Ιδρύθη νπό τίινό-
νο<ιαοίαν «Τοά'πτζα της "Ελλάδος» ΔυντΛαει τής συιι6άσεί·>ς ισότης
ή 'Εθνική Τράπεία παρητήκτη τού
δικακόματος τής εν.δόσεως γσοτοΛΌ
μίσματος καί ανέλαβε τήν υποχρέ¬
ωσιν νά ιιεταβιβάση είς τήν νέαν
Τράπεζαν τα στοι/εϊα ΙκεΓ·α τοΰ
ένερ^γητηκοϋ καί πα·?>ητικοί της, δ-
σα {·πτν/οντο εις τό έκδοτικί,ν προ¬
νόμιον. Είς δέ τα καταστατιχά τρο-
σεδιο>>ρίσυ*ηοΐαν 'αέ σαφήνριαΐν ΐά
δικαιοΜΐατα καί αί ώ
χρς
τοϋ νεον ίδρνιατος. όπως ν.αί ή ά-
κριβή; καί περιωρισιιένη φύσις
των έ^/ατιων της.
των έ^/ατιων της.
Τα καταστατικά της Τοαπέζη.-
τής Ελλάδος άν^/νωρίζονσι πλή-
ρως ότι ή νέα έ/δοτϋχη Τραπέζα,
μολονότι εκτελεί δηιιόσιον ποοο(χ-
σμόν, -5εν είναι έν τούτοις ΐδουμα
Κρατικόν καί δέν έξαρτάται εκ της
Κυβερνήσείος, άλλ' είναι ΰργαι-
σμός αίτοΜέφαλος, νπό τνπθΛ· ό-
νο)νύμοι« εταιρείας, εχοΰσης τό πιρο
νό|αιον τής έκδόσΐε<ιν; χαρτονοΐιιίοιϊα τος συιιφώ'.ΐος Λρος τόν νόμον. Αί σχέσεις μεταξϋ Κράτους καί Ύφ- πέζης^ καθωρίρθΓ,σαν σαηρως, οΓ- τως όδστε νά άποκλείίτται πάσα ά- νάμιξις τού Κρότον; είς τάς ύπο- *εσεις τίίς ΤρΛτεζης, τόσον είς χάς διαχειοίσεις της, όσον καί είς, τα άφοοώντα τήν εξάσκησιν τώ» εργασιών της. Π ρώτιστον καθήκον τή; Τοαΐίέ- ζης είλ'αι ή λη-ψις των σνανκαι- •οΪΛτων μέτροΰν ωστε ή είς <ρυσό# άξία τοϋ χαρτονομίΓΐιατός της. νά ιιέντι σταθΐοά. Πρός τοΐτο, έ«.·ε«>
νεΐ έ^.εγχον επί τοϋ χαί>·τϊΐναιιίπ!ΐα-
τος καί των πιστώσεων τή; Ελλά¬
δος. 'Η χρυσή άξία τήν οποίαν ά'.-
τιπροσοχπειονοι τα χαρτονομισιΐα-
τα της ΤρηττεζΓ»;. καθ<ιΚ!ίσί7Γ| δια διατάν-ιατος, ποοσ^ιορίζοντος ότι ή πρεριεκτΓ/ότης είς χρυσόν τή; νέας νοπισνΐατινης ιιονάοος, ύνέρ- χεται εις 0,01952634 γοαμ. Ή οταδνερότης τής άξίας ταύτης, τχει έ?ασφα?.ισότί οιά της ανεν έπιγυ- λάςεων υποχρεώσεως τής Τραπέ¬ ζης, δπίινς άΛταλλιίσσΐ] τα τοαπεζο- γοαμιιάτιά της μέ εξωτερικόν ευ- νάΜ.αναα δννάμενον νά μίτατρσ>
πή έν όψει είς χρνσόν, σΐικτωνα
πρός τόν νόιιον καί τάς συνηθείας
περί έξΌτ.τεου χρνσοΐ·.
Ή προγαατιν.ή Ικτέλεσις ΐής νο-
ιιίαου ταύτης νπονοεώσεο)ς, ?ίνοι
έξτηισφαλισιιένη άφ' ενός μέν διά
τή; επιβληθείση; είς την Το<ϊϊιγΟχ» ■&ποχς,εώσεΐΰ; δπ'ος κρατίϊ Ιν άπη- θειιατικόν κεφά).αιον εί; χρ-ι'σόν ή άλλας μετατοίπτεας άξίας, άνσλο- γονν πρός 40 0)0 νατ' ίλτχιστο» όρον ?πί τής άξία; των έν γχ·Δ.ο<ςο· ρία τραπεζονοαΊ·ιατ{<·>ν της καί
δλλων ένεχύρων, §ξ δλλου δέ, διά
τοΰ αί<στηρον περιορισ:ΐ0Γ· της δράσεώς της Τραπέζης είς τάς ί- ξής ερνασίας: Έμποοικαί πιοτώ- σεΐς ιιικράς προθεσμίας, α?| νπΡ(>·
6αίνοι·σαι σι.'λ'ήθοντ τό τρίμηνον,
άνορά καί πο'Αησις χρα'σοϋ είς
ράδδονς καί νομίσιιατα, ονναλλάγ-
ιιατος σταθεράς αξίας, ώς ·«ί ιιτ-
οι·κιαί άλλαι συναλλαγαί δίΐτερευ-
ούση; σηαασίης καί θεωρούιιεληι
νενικιος ώς σιιιηιβαζόαεναι ποτς
Τράπεζαν έκδοτι/ήν έν τη πρατγ-
ματική έννοία της λέξεως.
Όμοίω; τό σίνολον τιαν δι«κί-
ξεων δσων εϊνιι σχετιΐΜχί πρός
τούς μετό/ονς τής ΤραπέίΓης, ποός
τό δι/.αίομα τοΰ ψήχρου κατα τάς
ντ.κά; σννελείσεις, πρός εκλογήν
ιοϋ Διοικϊΐκοϋ, τ&ΰ Διοικητΐ"/.οϋ
Σνιιβσνλίσυ κτλ έξασφαλίζει τήν
Τρκίπεζαν άπό τοϋ κίνδυνον τοϋ
νά ίδη τήν διοίκησιν της, είτε είς
χείρας ίορηιάτίυν νγισταιιέΜΒ»
τήν επιρροήν τή; Κ)ί»εςινήσε<ΰς, εί τε είς χεϊοας ΐσχνοότν οϊνονοιακών >κ).ων καί ουτο>ς παρεκκ/.ίνει α/ττ)
τοϋ προοοισιιοΰ της.
Τέίος ίχει τεθή ρήτρα καθοοί-
ζουσα δή τό σύνολον των προοω-
οΐνων προκαταβο?χϋν της πρός τΛ
Κράτο; τάς οποίας χορηνεί &* ε¬
κάστου οικονομικόν ετο;ς, 5€ν 3ύ1
ήδ'·Λΐίτο νά νπεοί>ή τα 800 έ^οταΐΛ.
δραχιιάς έν σινόλω, ή τό 1 )10 τό)ν
προσόδων το ΰπρονπολονισμον ε¬
άν ανται είναι ν.ατίότεοαΐ τχΰν 8
Μολονότι "ή Τράπεΐα τή; 'Ή.-
λάδος εχει τεθτί §ν.τός κινδννον πά¬
ση; ΚυΡερνητιχής άναιιίξεως καί
κατέστη σ.νεξάρτητ»; τιον άνσγ-
κων τοϋ Δη;ιοσί'>υ Ταμείοιι, θϊω-
Οεΐται ιιόλα ταυτα ?κ τοϋ νόμου ά
Τραπεζίτης τοΰ Κράτονς, 5 ?Λν
φορτισμέλΌς ιιέ όλας τάς χρτματι·
στικάς -/Μ τραπεζιτικάς 5οσο).η»
α|·ίας τού, άλλ' επίσης καί ό ονκΐιδοε
λός τον νχη δ σι·ν¥ρνάτης το». είς δ-
λο» τα ζητήιιατα τα έπηρεάΙον'Πΐ
τα δη«ιόσια οΐκονοιιικ.ά ν.αί γενικώς
τήν Εθνικήν Οίκονοιιίαν τοι, τότο»
καί σνντίλοϋντα Λ'ά άντανα·/? ά<Μΐ>
σιν επί της κνκλοιτορίας καί τί^ς
πίστε<·)ς. Ουτοις, επιτρπτϊται νά λεχ^ρ, ότι ή Τραπέζα της Ελλάδος δργα- νωθεϊσα κΐατά τΧΜθϋτον τρόπον ·<ηϊ περι6α}Λοιιέ>η διά των ποοδλεποιιί
νόν έκ των καταστατικών της εγ-
γνή.σείον. αποτελεί πρότυπον §κ-
δοτικοΰ ίδρνματος, ίδρυΛέντος ·λλ-
τα τας νποδείξεις της ίΐ-στήιΐΓ.;
ν.αί των δεδοιιένων ιιακοοχρονίοβ
πείοας.
! Κ. ΒΑΡΒΑΡίΕΣΟΣ
Κοθηντιτής της Πολιτιχ.ήτ: Οίχο-
νοαίας έν τω Έθνιχω Π«ντπι-
__^_______στηιιίο)
Έχλεχτβ βιδλία ίχει μόνον «ι
Βιδλιοχωλίίον τού «'Εθνικοϋ Κ
Ρ'/χος».
ΐΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 192?.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗΝ
ΤΝΓ
ΞΑΝΘΗ, Άποίλιος.— Ήαε'οα
ήλιόλονστος. "Ολα λαμπςύνονται
καί μειδιοΰν, ώ; καί αύτά άκάια
τα κοτρώνια των βουνών της Ξάν-
θης,δλα λάιπτονν, ώ; /.αί α'ΐτά σ-
κόιιη τα νεοά. τα χοιιένα εξοο των
σπιτΐ'Τ/ν.
Παιδά/ια, τα όποΐα ά-,τό τα πι-
λίκιά τους φαίνονται γιά μαθηταί,
Γ'χορ.Ίΐοιιενα στά ήλιόλονοτα χίιηά-
φια. παίζονν /.αί ύβρίζοντΛΛ χσί
/ννηνοΰν πονλά/.ια, μέ λαοτι/ο-
σφεντόνες.
Αί {ίβοει; των είναι νβοϊι: άχθο
φόρων Πειραιώς. Ποΰ τα ιιάθαν
τέτοια λόγια!...
Αί πράξεις τοϊν δεικνύουν οΗ-υ-
παο-ξίαν άληθινΓ,ς ιιορφώσεω; εί;
τα σχολεΐα.
Διότι είς τα σχολεΐα, νοι.-'ϊομΓν.
ότι διδάσκονται νά άγαποΰν τό
δένδρα, τα ώφίληιια ποι-λια, την
φύσιν ποϋ είναι αυτή ή χαρά /αί $
ενχή τοΰ Θεοΰ επί τής γη:. Ά/λά
φαίνεται ότι είς τα Έλλην χά σχο¬
λεΐα ή θεωρία ά-τέχει ή άντί/ατοι
τηΓ ποάξεω: Διότι ΐσοο; ;ι«.σα εις
τό χαοτί. ξηρά /αί παπαγαλιστικά,
νά μαυνι'νουν ότι πρέπει ν' άνστοΰ
νέ τα πονλιά καί εξω νά χ«* γχο-
τώνουν μέ τή; λαστιχοσφεντόνε:.
Διότι ή άνοχης των διδασκά/ων αύ¬
την την εντύπωσιν βεβαίως Οα /Λ-
ντ| <πό παιδί. 'Αλλά ή λθΌΤΐχοσφεντότΌΐ δέν σκοτώνει μόνον τα πονλιά. Στοο- 6ώνει καί τόν &αοατην. η τηιν ν?ι- τόνισσαν πού τίάθεται άπέναντι, ή /■οί τό ιιικ(χ» παιδί τό νήπΐο -τοί άφηρ/ημένο στό πεζονλι τοΰ κΤπι- τιοΰ, πρίζει μέ τό χώμα σάν νεο- γόν ά»ουραίου πονην.οϋ!. .. Καί δέν στρα&όνει ιιόνον. ά/)ά σπάζει καί τζάμια, σκοτώνει νίσΐ, ζοττάποΐ'λα καί έν γένει προξενεϊ ίΐημίες τί:'το·£ς, πον πρέπει νά πρ>
σελχνση πλέον καί την προσοχήν
κ·αί την επέμβασιν της Κνρά - Ά-
οτυνοαίας.
Άλλά καί ή κυοά Άστυνομία,
όΐιως καί ό διδάσκαλος άδιαφόρω:
εχουν των τοιούτων1...
Αυτή είναι υιά εξωτερική ε'ιχών,
ή όποία σοΰ δίνει άμέσω; την εν¬
τύπωσιν τοΰ σχολείον έν Ελλάδι.
Άλλα ποίου σχολείον;
Π ότε εφρόντισε τό Κράτος τό
Έ5Ληνικόν νά έχη άληθινά σχο
λεΐα είς τάς Νέας Χιάρα;;
"Ολαι τού αί προσπάθειαι ·>ηαί
αί διαθίσει;, δταν φωνάζη ό ζέ-
σμος νιά σχολεΐα είναι ιυταλώ;ια-
τα καί /Τασαλε'ίΐυιιατα καί στάχτη
εί; τοΰ λαοΰ τα άτια.
Γιά νά φαίλ'ετΐθΛ δέ τό Κράτο,
τουτο ότι κάτι κάνει υπέρ τοΰ πλη-
»Ή)σιΐΛΰ, κολλάει καί άπό ε>α κ?ασ-
οικό νυιινάσιο σέ κ,αθε πό?.ι καί πό
λίχνη ή μενα?.οχώ(Η τής Θράχη;
^.αί Ματ'ϊδονίας. 'Αλλά και αϋτό,
μήπ('>ς τό /.άνει τ.τυλάχιστον σ<οστό! Ίδρυει Γυμνάσιον καί δέν στέλ¬ λει /«θιτνητά; ή Γνανασιάρχην ναί ετσι ή έκπαίδευσις γίνεται .τληΐϋΐελής, ή οί μαθηταί -χά6»ντκ*ι δλως διόλου /.αί τε?.Η~εχανια-0Γν. Είς τό Γνανάσιον π. χ. τή: Ξάν¬ θη: ό έκεΐ τοποθετηθιείς νυμν^<τι- άοχης δέν" έπάτησεν επί ίνα ετος, π&'.Λοί δέ άΐίο τούς καϊθτΓ/ητάς έ'- ϊε>παν επί εξ πειοίπου μήλ-ες. ΟΙ
κάτοικοι διεμαοτΰροντο, οί νονεΐς
έκΓ<όλ·αζαν. τηλεγοαφήιπ.τα |πί τ.1- λργραςτίιί<ίτων εί ςτό Υπουργεί¬ ον ναί ν.ανείς δέν άίΐΐιοΓντονσε. "Ειος οτον. σάν πέρασιν απ ί- ν.ί'ι ό κ. Μιχώ.αΤ'βάποιλος, τοΰ πα- ηεποΛ^θησαν οί Ξάνθιοι γιά ττιν /αητάστασιν αίτήν, /ατεπλάγη καί αύτός; γιά την εγκατάλειψιν κ«ί ε· '/α'ΐε ενα τηλενράφι-|ΐα είς την Κυ- βί'ονησιν καί ?τσι διο)οθ(όιθην.ε τό ζακ6. άντινατασταθέντο·; τοϋ Γυ- μναο.άρχου καί σταλέντων τέλο; των /αθηγητιον. Οί δνστνχεΐς 6έ Ξάνθιοι διά νά προσι,λκύονν τοΐ; καθηγητάς εί; την καλήν των πόλιν, είπον ρ'ις τό Κράτο:, δπ άναλαιι6άνσ·ν νά πλη ι>ώνουν αχιτοί... τα ένοί/.ια των
ΜΑΘΗΤΑΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΝΕΑΣ ΧΠΡΑΣ.- ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΑ 6.0ΟΟ, ΤΑ Ι
ΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑ 26.000 ΕΛΛΗΝΑΣ- ΛΑΣΤΙΧΟΣΦΕΝΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓηΠΚΗ.- 0-
ΠΟΥ ΟΙ ΞΑΝΘΙΟΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡίίΣΟΥΝ ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ Τ«Ν ΔΙ-
ΔΑΣΚΑΛ»Ν.~ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΡΙΟΜΟΙ Π ΟΥ ΚΑΤΑΠΛΗΣΣΟΥΝ.- ΟΙΚΟΤΡΟ-
ΦΕΙΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ... ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ.
Ποία έντοοπη διά τό ;
καί ποίος έξεντελισαός γιά τού;
»χτθηγητάς'
Καί σίτά ιιεν καΐ χειοότερη διά
τίϊ Γιμνάσιον, αλλά μντοκ; εχον
αί α)1α. σχολεία τής στοιγ%εια.δονς
δ
Τα Στάδιον Πίττ, έν Πίττσμπουργκ, τής Πενσυ>6ανίας, ευθύς μετά την έναρξιν τοΰ αγώνος των άεροστάτων.
;
"Οχι άγανάντηΛΐ: γ.ηχσ τον
Κοάτου; πιά^ι ς/εΐνον πυν θό ί-
η) τα σχ'Λίΐα ταΰτπ, 3χι
ν-αί ιΐΛαστούνια .-ταίρνει, άλ¬
λά τοί ε οχεται νά ττΰ"ή επί κεφαλής
τής ιιελετωμένης ναιθόδου τί ν Βο-
ρειοελλήνοιν ν.ατά των Αθηνών
καί κατά των αΰτοΰ κάτο) αιρδα
ίΤόντων'. ..
Διότι ένώ πεταιιε χρΰαατα μέ
τό τσου6άλι έκεΐ δπου δέν χρεια-
ζονται (><τ'ίνοιιεν την Ξάνθην μέ Τ(< ίδια τα /Όυτσοσχολεϊα ποΰ ΓΪχεν ή πόλις επί Τονρ-/Όν'.ρατίΐας, «ταν ό Ί"]?ληνι·/ός πλτϊθυσιιός τιις δέν ν- περιίΰαινε τον; 6 000 κατοι·/ον;. τι αφίνομεν, λέμε ιιέ τα ιδία κσί τώ- ρα πού ό 'Ε?ΛηνινΛς πληθνσιιύ: τής π^εω; άνήλθε τάς 26.000 κηι- τοίκονς /αί ή έκπαθδεισι; είναι ύ- ποχρεοκική. Καί τΛ κτίρια κατά τό πν.εϊο·τον άκαταλληλα -/αί άνθΐ'γιεινά Π ώς: τα τέκνα τιον 26 000 να- τοίκων, χωράτ εις τα επί Τονρκο- κοατίας κτίρια πον δέν χο,ροϋσαν, καλά νίθλά, τα παιδία των 6 000 'Ελλήνων, αίαό τό θαΰιι,χ τγ,: δια- ψεχ'στω·; τοΰ άξιώιιατος περί οδκι- χωοήτου των συ/αάτον, τό αφίνο¬ μεν εις την Ικανότητα τοΰ Έλλη- νινοΰ ΚςάτοΛ'ς, 3π"'ύ; τ οστρίμιον- αα των παιδΐίΰν. τάς άνο3ι·μιάσεις ποΰ άν«Λνέοι·ν τα τρΊΧτερά παιδά- κια τιΤ,ν ΞανΟιωτΛν τό είδος ϊΓ|: διδασκα/ίας ποΰ γίνεται ιΐ!-'σα στο άλ'θ^οπαΓσόυθάλιασμα αίτό τα α¬ φίνομεν είς την υπομονήν καί την καλωσύνην καί την άνεκτινότητα! των άδελφών Ξανθίίον .. Ή κατάστασις λοιπόν των Δη- μοτικών Σχολείων Ξάνθης, άπό ά-, πόι|'εως κτιρΐων, είναι είς αυτήν την άΛ>λιότητα, τή νόποϊιαν κατιΓιών
ό Έποικισμός, ως νά μήν.ύπηοχε
Κράτος. άί^χισε νά κτίζμ πό ό/-
τατα'Ξιον ΛΓμοτι/.όν Σχολείον.
* * *
Εϋταιιεν ότι δέν εφρόντισε τό
Κράτος 5ιά τα σχολικά κτίοια τή:
όλ
Άλλά ·ιήπο")ς εποόσεΗε ποτέ τας
ανάγκας καί τάς ϋε) ήσει; κά·θί πε-
ρΐφίθίίας καί 'ΐή.τω; ?δο>σε ό τι ε-
πιρεπί ή ότι ίητοΰσε κά'θΥ έπαο-
χία;
"Αν ζητήσονν ττοτέ νάτι οί πλτ-
ίΚομοί, ττα'ς κολλάει ενα Γυμνά-
σιο στόν σ6ί:ρ/ο σάν κατ«Ι;Γ?υαοαα
καί τίλειώοαν αί ύπογρεώσεις του'
Κσί _οικο; ή Ξιίνθη ή ίοδόιιη
πόλις τις πλΓΐτυσίΐιόν κΓιί>' όλην ιήν
Έλλάίια καί τόσα πολ/.ά δί'^οισα
είς ταν «Ιξκ'λονον πρθΊ-πολογισαό-.
τοΰ Κρ4τοι>τ, αξιίΓε νά είχε άκό'ΐη
τρία τοίνάχιστον δημοτινά σχτλεΤα
αεσα είς την π<5λιν. "Αξιζε Λ·ά είχε ?να άνώτερο 11 αοθενα^ο» εϊο ναί νά μή συμφύ- οο)νται παιδία ν.αί κορίτοιΛ, ντοι καί νεάνδες εκ τα αιτά σχολεϊι', τάς αι'ητάς αίθοι'σας, τα αύτά ί)οο- τό οποίον μετοινομάσ'δη σήμερον είς Πετεινόν. "Αξιϋε ή Ξάνθη νά εγτι σχολειό Γις την πτριφέρειάν τη,;, εί: τε χοι ρία τΓ,ς οποίας δέν νπάαγνυχΐ. α/ρ- Ι?όν. Κ/οσι σ/ολίϊα Ηίταυνε ταί- | λάχιστον άπό τα χοοριά τί"|; Ξά»·- 'ΑςιΓί ή Ξάνιΐη ιιιας Ιίιοτεχη- κής Σχολης. Καί λέμε ότι ά":ιζε γιατί ή Ξά- Οη καί ή περ'φέοειά ττις διΊνι εις τό Κράτο; εις άαέποος φόρ<>υς
01 000.000 δραχιιοον.
Καί ;ιί| λο/αοι^Γετε πόσα εις
έιΐ'ΐέσοΐ'ς.
Τό Κράτο; διαί>ετει διά την
Ξάνθην κΐϊί την πεοιοΐΐρεην της
όκτώ εκατοιιιιύρια καί τετρακοοίο;
χιλιάδας δραχιιών καί αΐ,τά διατί-
Οενται εί; εΗοδα ,ττοοσω,~·νοΰ
μ ;ιε σκοπόν την μόιιφωσΐν τοον
γεωργων ττίς περιφερείας, πρός ε-
πιστηιιο'ΐκήν κσΐλιέργειαν ναί εκ¬
μετάλλευσιν τηςτ γης, άφον παςία-
χωρεΐ ποός τουτο ό εποικισαός ?να
τέτοιο άνοοκτηιια είς τό ΧόροΟ,ου,
πΌοί'; των ΔΓ,θΛσίοϊν νπαλλτί?.(β-»
Ληλαοή ό -τολίτΓ,; Ξάνθης, εν
άναλογία ιιέ άλ>.ους "Ε?Ληνα: πο¬
λίτας, πληρώνει κατά κεφαλήν ό
«έν γεο>ργό; 2.961 δρο1/. τό ί'τος
ίμέ τί]ν φορολογίαν τοΰ καπνοΐ'Ί,
ό δέ άστός 150 δραχμά; σγεδύν τό
ετος, εϊπαιιεν τό άτομον.
Κατά αέσον όρον /.αί εν συγ/.ο<·- σει μέ τον; α>1ανζ "Ελ)ηνο; ύ πο¬
λίτη; τής επαρχίας Ξάνιτη; π?ηθ(ί>-
νει 2.100 δρχ. φόρονς άμέσους είς
τό Δηαόσιον , φόρου; κατά κεφα-
?ην.
Ένώ οί κάτοικοι τή; λοιπής 'Ε7.-
λά!5ος^έν συνόλω 635 δραχμάς ό
κάΰΐε ενας.
Μέ τοΰς εμμέσους δέ φόροι·; ή
Ξάνθη πληιροίνει 200.000.000
δραχιιάς τό ετος είς τό 'Ελληηνόν
ληαόσιον καί παίρνει... 8.000.
000 ά.τό αύτό καί τουτο για α,^
ο·9οΰς ίίΓα/Λήλω
Γιά τουτο έλέγαιιεν άνωτΪΛύ),
ότι αξι'^εν ή Ξάνθη περισσοτέρας
τροσοχΓ,; καί ένδιαφέροντο; «τό
τό άσωτον 'Ελλτιντκόν Δηιι/σιον
* '·» *
"Ανωθεν τή; Ξάνθη;, απάνω είς
τοί'ς λόφονς, σέ μέρο; ΰγιεινό, μέ
πρόσωπο τον η.λιο, καί πρό; όλον
τόν /άμ.το νάτω, π»υ φθιή'ρι ώ; Τί
ίτΜλοοσσχΐ, ή Μονί- άλλοτε Τα^ινϊΰ-
χών, ιιετα6ληθεΐσα σήιιερον γ!;
Όρφανοτροφεϊον.
Ό δρόμο; πρόί; τα έ/εΐ
I-
^
καί διηυοννθη. ώστε ιιπ(>ρε( λ^ ά-
νεβή αέ πντοκίνητον κανενα;.
Κάτω άπό τό Μοναστήρι κοί έ'-
ξω των τειχών, ιιία βρύσι; ποοα.τα-
θοΰσα νά νδρεύοη ίϋ.ο αντο τό ί-
■'ίριιΐια καί προσ,ταθοΰσα νά επαρ-
κέσΐ] εις την άνάγ/ε; τού, άγνο-'
στον δέ άν τό κατοοθώλτι
Γνοτρωλαα και ΐταιινοι άποτελοάίν
τό σύνολον τή; οΐα/οσμήστως τοΰ
βθίίχου ενα 5έ άρχαΐο /νττρίυσι
ιιέσα είς την αύλήν τοΰ Μο·αστη-
ρίου, στέκει θ>ι6ερά, ώ; μ/ΐΰρί?
■Οεώςΐοτη λαιιπάδα, 6υτρός οτο πε-
ρασαενα μεναλεϊα τοΰ ιιοναστη-
ριον, ο-του πτοάσανε καί πΊνρ...
Είς ά7λην επιστολήν μα; καί σπί
«'ίλλΐΐν πόλιν ·θά νράψωιΐίιν εί<.τίνέ- στεοον νιά τα λεγόιιενα έθνι-χά αί- τά οικοτροφεΐα. Καί ή Ενεργεια αίτή τοΰ Κρό¬ τον; άιΐίλέτητη. σΓΓασιΐίι>ο«;<.η. ά- ποόσεκτη /αί ά-εαρα/ολσΰ.Ίητη. Σ/ο.το; δλων αΐτών ή έντϋτο)- σΐς; κρεμασιιένη άπό αιά καί.ή πάν- τοτε ίδέα Γιατί ιί>ς ιδία ή ΰίρυτις
των ειτντχίόν οίχοτροφΐίο^ι' ήταν
πρώτης τάΐείο:. Άλλά ό Έλλιινι-
κό: όψικορισιιος;, ή 'Ε?Ληνι<ή γ'-π- πολαιότη:, ό Ελληνικόν τσα^τατοον λισμό; την κατΓκΐτρει|«ν /αί την I- ^^'αν αι την, δπο>; τόσες άλ/ετ...
Διότι τό ααϊει'ει αέν ή Γ1ο?-ιτεί-
α, τό όρφανό αίιτό καί τό βά^ει εί·;
τσ οικοτροφεΐα ταυτα, άλλά τό ά-
φίνει επειτα έκεΐ /αί δέν τό παοα-
/ίολσυΌϊΐ εις τόν βίον τού. «λο κράτος. ποΰ" έ-
ξοδεΰει ιιέ τό τσονδάλι χήα
γιά νά φάη τό κίφάλι τού!
* * *
ρ
Νά συστήση τόν άπαοαί-ηϊ·ον
γιά την οτνροτινή περιφε^ια Γί-
(οργικον σταθ;ιόν εί; το· Χόροϊλοι',
άφοϋ τοΰ τό δίνει Ιτοιιιον ό Έιο«-
κισιιός, νά ιιαίτητεύουν δέ ίϊε αι'"
τόν τα άτοφοιτώντΐκΐ άπό τό Εθνι¬
κόν Όρφανοτροφεϊον αροενα δυ-
φανά.
Έτσι καί αί-τά θά καταοτίΐΐ'θλ-
ται γεωιργικώς καί θά αποοοΰσε ε-
πειτα τό κοάτος Λ»ά τοϋς δώση γ?-
οιογικήν ένκατάστασιν είς τοι·ς οτ-
νοικι/Λΐοί'ς; καί οί'·το> τα παιδία α^*
τά ·θύ έιτίόζοντο, καί άπό τοίΐδρό-
αοι-ς θά τα ηιάΐειτ, εί; τοίΐ: ο.ίοι-
ονς χύνοντσι σήιιερον, προσ.τα-
θωντα ιιέ διάφοοα χειτ.οτεχνι'.«
/.αί βιοτεχνικά ϋϋανγέλμοτα να
κουτσοζήσο·ν. ?παι·ξ(<νοντ'ϊ' Γτοτ. τό πλί)θος; τι'τν βιοπαλαιστϊΐν εί: τα άστικά ν.έντοα των πεινοόντων, τ'·η άγοινιώντων καί άγτΛ'ΐ-θΐιενίιη' γι« ενα κοιΐ'ΐατακι (ΐρτοι», των δνσαρρ- σττ,ιιένων, των ζητούντων, το>ν πα-
σχόντ'ον, κοί νά ο,γηματίίουν αι'τα
τα ταυτα σήιιερα ττ;ν πρωτοπορεί¬
αν της ερχοιιένη; /οιναηικήζ έπα"
ναστάσϊίοζ]...
Άλλά η ήλιθία Πολ·τί«'σ νο-
αίζει ό'τιτό ίίπαντον τής άποστρλη-
τών πα,διο·ν αιτών καί τίόν 1δι/ων
τη: τίον ί·ποχρι;ο>σεα)ν, είναι ^να
περνοΰνε στήςνιορτές, μέσα >*πο
τούς $ρό;ιονς, κροί'οντα μιά Εε/ίΛ1
φαίνουσαν φαικράρα, επί κ£<ρολτ,? ναθ' ήν στιγμήν οί επί τ(«ν πεζο- δροακον χαζοί, ξύνοντες τή'ς μότ'ξ τ<ον, Όά άναφιονουν: — Μπράόο! Μπο«6ο! δος!... * ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗΝ
ΤΝΓ
ΞΑΝΘΗ, Άποίλιος.— Ήαε'οα
ήλιόλονστος. "Ολα λαμπςύνονται
καί μειδιοΰν, ώ; καί αύτά άκάια
τα κοτρώνια των βουνών της Ξάν-
θης,δλα λάιπτονν, ώ; /.αί α'ΐτά σ-
κόιιη τα νεοά. τα χοιιένα εξοο των
σπιτΐ'Τ/ν.
Παιδά/ια, τα όποΐα ά-,τό τα πι-
λίκιά τους φαίνονται γιά μαθηταί,
Γ'χορ.Ίΐοιιενα στά ήλιόλονοτα χίιηά-
φια. παίζονν /.αί ύβρίζοντΛΛ χσί
/ννηνοΰν πονλά/.ια, μέ λαοτι/ο-
σφεντόνες.
Αί {ίβοει; των είναι νβοϊι: άχθο
φόρων Πειραιώς. Ποΰ τα ιιάθαν
τέτοια λόγια!...
Αί πράξεις τοϊν δεικνύουν οΗ-υ-
παο-ξίαν άληθινΓ,ς ιιορφώσεω; εί;
τα σχολεΐα.
Διότι είς τα σχολεΐα, νοι.-'ϊομΓν.
ότι διδάσκονται νά άγαποΰν τό
δένδρα, τα ώφίληιια ποι-λια, την
φύσιν ποϋ είναι αυτή ή χαρά /αί $
ενχή τοΰ Θεοΰ επί τής γη:. Ά/λά
φαίνεται ότι είς τα Έλλην χά σχο¬
λεΐα ή θεωρία ά-τέχει ή άντί/ατοι
τηΓ ποάξεω: Διότι ΐσοο; ;ι«.σα εις
τό χαοτί. ξηρά /αί παπαγαλιστικά,
νά μαυνι'νουν ότι πρέπει ν' άνστοΰ
νέ τα πονλιά καί εξω νά χ«* γχο-
τώνουν μέ τή; λαστιχοσφεντόνε:.
Διότι ή άνοχης των διδασκά/ων αύ¬
την την εντύπωσιν βεβαίως Οα /Λ-
ντ| <πό παιδί. 'Αλλά ή λθΌΤΐχοσφεντότΌΐ δέν σκοτώνει μόνον τα πονλιά. Στοο- 6ώνει καί τόν &αοατην. η τηιν ν?ι- τόνισσαν πού τίάθεται άπέναντι, ή /■οί τό ιιικ(χ» παιδί τό νήπΐο -τοί άφηρ/ημένο στό πεζονλι τοΰ κΤπι- τιοΰ, πρίζει μέ τό χώμα σάν νεο- γόν ά»ουραίου πονην.οϋ!. .. Καί δέν στρα&όνει ιιόνον. ά/)ά σπάζει καί τζάμια, σκοτώνει νίσΐ, ζοττάποΐ'λα καί έν γένει προξενεϊ ίΐημίες τί:'το·£ς, πον πρέπει νά πρ>
σελχνση πλέον καί την προσοχήν
κ·αί την επέμβασιν της Κνρά - Ά-
οτυνοαίας.
Άλλά καί ή κυοά Άστυνομία,
όΐιως καί ό διδάσκαλος άδιαφόρω:
εχουν των τοιούτων1...
Αυτή είναι υιά εξωτερική ε'ιχών,
ή όποία σοΰ δίνει άμέσω; την εν¬
τύπωσιν τοΰ σχολείον έν Ελλάδι.
Άλλα ποίου σχολείον;
Π ότε εφρόντισε τό Κράτος τό
Έ5Ληνικόν νά έχη άληθινά σχο
λεΐα είς τάς Νέας Χιάρα;;
"Ολαι τού αί προσπάθειαι ·>ηαί
αί διαθίσει;, δταν φωνάζη ό ζέ-
σμος νιά σχολεΐα είναι ιυταλώ;ια-
τα καί /Τασαλε'ίΐυιιατα καί στάχτη
εί; τοΰ λαοΰ τα άτια.
Γιά νά φαίλ'ετΐθΛ δέ τό Κράτο,
τουτο ότι κάτι κάνει υπέρ τοΰ πλη-
»Ή)σιΐΛΰ, κολλάει καί άπό ε>α κ?ασ-
οικό νυιινάσιο σέ κ,αθε πό?.ι καί πό
λίχνη ή μενα?.οχώ(Η τής Θράχη;
^.αί Ματ'ϊδονίας. 'Αλλά και αϋτό,
μήπ('>ς τό /.άνει τ.τυλάχιστον σ<οστό! Ίδρυει Γυμνάσιον καί δέν στέλ¬ λει /«θιτνητά; ή Γνανασιάρχην ναί ετσι ή έκπαίδευσις γίνεται .τληΐϋΐελής, ή οί μαθηταί -χά6»ντκ*ι δλως διόλου /.αί τε?.Η~εχανια-0Γν. Είς τό Γνανάσιον π. χ. τή: Ξάν¬ θη: ό έκεΐ τοποθετηθιείς νυμν^<τι- άοχης δέν" έπάτησεν επί ίνα ετος, π&'.Λοί δέ άΐίο τούς καϊθτΓ/ητάς έ'- ϊε>παν επί εξ πειοίπου μήλ-ες. ΟΙ
κάτοικοι διεμαοτΰροντο, οί νονεΐς
έκΓ<όλ·αζαν. τηλεγοαφήιπ.τα |πί τ.1- λργραςτίιί<ίτων εί ςτό Υπουργεί¬ ον ναί ν.ανείς δέν άίΐΐιοΓντονσε. "Ειος οτον. σάν πέρασιν απ ί- ν.ί'ι ό κ. Μιχώ.αΤ'βάποιλος, τοΰ πα- ηεποΛ^θησαν οί Ξάνθιοι γιά ττιν /αητάστασιν αίτήν, /ατεπλάγη καί αύτός; γιά την εγκατάλειψιν κ«ί ε· '/α'ΐε ενα τηλενράφι-|ΐα είς την Κυ- βί'ονησιν καί ?τσι διο)οθ(όιθην.ε τό ζακ6. άντινατασταθέντο·; τοϋ Γυ- μναο.άρχου καί σταλέντων τέλο; των /αθηγητιον. Οί δνστνχεΐς 6έ Ξάνθιοι διά νά προσι,λκύονν τοΐ; καθηγητάς εί; την καλήν των πόλιν, είπον ρ'ις τό Κράτο:, δπ άναλαιι6άνσ·ν νά πλη ι>ώνουν αχιτοί... τα ένοί/.ια των
ΜΑΘΗΤΑΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΝΕΑΣ ΧΠΡΑΣ.- ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΑ 6.0ΟΟ, ΤΑ Ι
ΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑ 26.000 ΕΛΛΗΝΑΣ- ΛΑΣΤΙΧΟΣΦΕΝΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓηΠΚΗ.- 0-
ΠΟΥ ΟΙ ΞΑΝΘΙΟΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡίίΣΟΥΝ ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ Τ«Ν ΔΙ-
ΔΑΣΚΑΛ»Ν.~ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΡΙΟΜΟΙ Π ΟΥ ΚΑΤΑΠΛΗΣΣΟΥΝ.- ΟΙΚΟΤΡΟ-
ΦΕΙΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ... ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ.
Ποία έντοοπη διά τό ;
καί ποίος έξεντελισαός γιά τού;
»χτθηγητάς'
Καί σίτά ιιεν καΐ χειοότερη διά
τίϊ Γιμνάσιον, αλλά μντοκ; εχον
αί α)1α. σχολεία τής στοιγ%εια.δονς
δ
Τα Στάδιον Πίττ, έν Πίττσμπουργκ, τής Πενσυ>6ανίας, ευθύς μετά την έναρξιν τοΰ αγώνος των άεροστάτων.
;
"Οχι άγανάντηΛΐ: γ.ηχσ τον
Κοάτου; πιά^ι ς/εΐνον πυν θό ί-
η) τα σχ'Λίΐα ταΰτπ, 3χι
ν-αί ιΐΛαστούνια .-ταίρνει, άλ¬
λά τοί ε οχεται νά ττΰ"ή επί κεφαλής
τής ιιελετωμένης ναιθόδου τί ν Βο-
ρειοελλήνοιν ν.ατά των Αθηνών
καί κατά των αΰτοΰ κάτο) αιρδα
ίΤόντων'. ..
Διότι ένώ πεταιιε χρΰαατα μέ
τό τσου6άλι έκεΐ δπου δέν χρεια-
ζονται (><τ'ίνοιιεν την Ξάνθην μέ Τ(< ίδια τα /Όυτσοσχολεϊα ποΰ ΓΪχεν ή πόλις επί Τονρ-/Όν'.ρατίΐας, «ταν ό Ί"]?ληνι·/ός πλτϊθυσιιός τιις δέν ν- περιίΰαινε τον; 6 000 κατοι·/ον;. τι αφίνομεν, λέμε ιιέ τα ιδία κσί τώ- ρα πού ό 'Ε?ΛηνινΛς πληθνσιιύ: τής π^εω; άνήλθε τάς 26.000 κηι- τοίκονς /αί ή έκπαθδεισι; είναι ύ- ποχρεοκική. Καί τΛ κτίρια κατά τό πν.εϊο·τον άκαταλληλα -/αί άνθΐ'γιεινά Π ώς: τα τέκνα τιον 26 000 να- τοίκων, χωράτ εις τα επί Τονρκο- κοατίας κτίρια πον δέν χο,ροϋσαν, καλά νίθλά, τα παιδία των 6 000 'Ελλήνων, αίαό τό θαΰιι,χ τγ,: δια- ψεχ'στω·; τοΰ άξιώιιατος περί οδκι- χωοήτου των συ/αάτον, τό αφίνο¬ μεν εις την Ικανότητα τοΰ Έλλη- νινοΰ ΚςάτοΛ'ς, 3π"'ύ; τ οστρίμιον- αα των παιδΐίΰν. τάς άνο3ι·μιάσεις ποΰ άν«Λνέοι·ν τα τρΊΧτερά παιδά- κια τιΤ,ν ΞανΟιωτΛν τό είδος ϊΓ|: διδασκα/ίας ποΰ γίνεται ιΐ!-'σα στο άλ'θ^οπαΓσόυθάλιασμα αίτό τα α¬ φίνομεν είς την υπομονήν καί την καλωσύνην καί την άνεκτινότητα! των άδελφών Ξανθίίον .. Ή κατάστασις λοιπόν των Δη- μοτικών Σχολείων Ξάνθης, άπό ά-, πόι|'εως κτιρΐων, είναι είς αυτήν την άΛ>λιότητα, τή νόποϊιαν κατιΓιών
ό Έποικισμός, ως νά μήν.ύπηοχε
Κράτος. άί^χισε νά κτίζμ πό ό/-
τατα'Ξιον ΛΓμοτι/.όν Σχολείον.
* * *
Εϋταιιεν ότι δέν εφρόντισε τό
Κράτος 5ιά τα σχολικά κτίοια τή:
όλ
Άλλά ·ιήπο")ς εποόσεΗε ποτέ τας
ανάγκας καί τάς ϋε) ήσει; κά·θί πε-
ρΐφίθίίας καί 'ΐή.τω; ?δο>σε ό τι ε-
πιρεπί ή ότι ίητοΰσε κά'θΥ έπαο-
χία;
"Αν ζητήσονν ττοτέ νάτι οί πλτ-
ίΚομοί, ττα'ς κολλάει ενα Γυμνά-
σιο στόν σ6ί:ρ/ο σάν κατ«Ι;Γ?υαοαα
καί τίλειώοαν αί ύπογρεώσεις του'
Κσί _οικο; ή Ξιίνθη ή ίοδόιιη
πόλις τις πλΓΐτυσίΐιόν κΓιί>' όλην ιήν
Έλλάίια καί τόσα πολ/.ά δί'^οισα
είς ταν «Ιξκ'λονον πρθΊ-πολογισαό-.
τοΰ Κρ4τοι>τ, αξιίΓε νά είχε άκό'ΐη
τρία τοίνάχιστον δημοτινά σχτλεΤα
αεσα είς την π<5λιν. "Αξιζε Λ·ά είχε ?να άνώτερο 11 αοθενα^ο» εϊο ναί νά μή συμφύ- οο)νται παιδία ν.αί κορίτοιΛ, ντοι καί νεάνδες εκ τα αιτά σχολεϊι', τάς αι'ητάς αίθοι'σας, τα αύτά ί)οο- τό οποίον μετοινομάσ'δη σήμερον είς Πετεινόν. "Αξιϋε ή Ξάνθη νά εγτι σχολειό Γις την πτριφέρειάν τη,;, εί: τε χοι ρία τΓ,ς οποίας δέν νπάαγνυχΐ. α/ρ- Ι?όν. Κ/οσι σ/ολίϊα Ηίταυνε ταί- | λάχιστον άπό τα χοοριά τί"|; Ξά»·- 'ΑςιΓί ή Ξάνιΐη ιιιας Ιίιοτεχη- κής Σχολης. Καί λέμε ότι ά":ιζε γιατί ή Ξά- Οη καί ή περ'φέοειά ττις διΊνι εις τό Κράτο; εις άαέποος φόρ<>υς
01 000.000 δραχιιοον.
Καί ;ιί| λο/αοι^Γετε πόσα εις
έιΐ'ΐέσοΐ'ς.
Τό Κράτο; διαί>ετει διά την
Ξάνθην κΐϊί την πεοιοΐΐρεην της
όκτώ εκατοιιιιύρια καί τετρακοοίο;
χιλιάδας δραχιιών καί αΐ,τά διατί-
Οενται εί; εΗοδα ,ττοοσω,~·νοΰ
μ ;ιε σκοπόν την μόιιφωσΐν τοον
γεωργων ττίς περιφερείας, πρός ε-
πιστηιιο'ΐκήν κσΐλιέργειαν ναί εκ¬
μετάλλευσιν τηςτ γης, άφον παςία-
χωρεΐ ποός τουτο ό εποικισαός ?να
τέτοιο άνοοκτηιια είς τό ΧόροΟ,ου,
πΌοί'; των ΔΓ,θΛσίοϊν νπαλλτί?.(β-»
Ληλαοή ό -τολίτΓ,; Ξάνθης, εν
άναλογία ιιέ άλ>.ους "Ε?Ληνα: πο¬
λίτας, πληρώνει κατά κεφαλήν ό
«έν γεο>ργό; 2.961 δρο1/. τό ί'τος
ίμέ τί]ν φορολογίαν τοΰ καπνοΐ'Ί,
ό δέ άστός 150 δραχμά; σγεδύν τό
ετος, εϊπαιιεν τό άτομον.
Κατά αέσον όρον /.αί εν συγ/.ο<·- σει μέ τον; α>1ανζ "Ελ)ηνο; ύ πο¬
λίτη; τής επαρχίας Ξάνιτη; π?ηθ(ί>-
νει 2.100 δρχ. φόρονς άμέσους είς
τό Δηαόσιον , φόρου; κατά κεφα-
?ην.
Ένώ οί κάτοικοι τή; λοιπής 'Ε7.-
λά!5ος^έν συνόλω 635 δραχμάς ό
κάΰΐε ενας.
Μέ τοΰς εμμέσους δέ φόροι·; ή
Ξάνθη πληιροίνει 200.000.000
δραχιιάς τό ετος είς τό 'Ελληηνόν
ληαόσιον καί παίρνει... 8.000.
000 ά.τό αύτό καί τουτο για α,^
ο·9οΰς ίίΓα/Λήλω
Γιά τουτο έλέγαιιεν άνωτΪΛύ),
ότι αξι'^εν ή Ξάνθη περισσοτέρας
τροσοχΓ,; καί ένδιαφέροντο; «τό
τό άσωτον 'Ελλτιντκόν Δηιι/σιον
* '·» *
"Ανωθεν τή; Ξάνθη;, απάνω είς
τοί'ς λόφονς, σέ μέρο; ΰγιεινό, μέ
πρόσωπο τον η.λιο, καί πρό; όλον
τόν /άμ.το νάτω, π»υ φθιή'ρι ώ; Τί
ίτΜλοοσσχΐ, ή Μονί- άλλοτε Τα^ινϊΰ-
χών, ιιετα6ληθεΐσα σήιιερον γ!;
Όρφανοτροφεϊον.
Ό δρόμο; πρόί; τα έ/εΐ
I-
^
καί διηυοννθη. ώστε ιιπ(>ρε( λ^ ά-
νεβή αέ πντοκίνητον κανενα;.
Κάτω άπό τό Μοναστήρι κοί έ'-
ξω των τειχών, ιιία βρύσι; ποοα.τα-
θοΰσα νά νδρεύοη ίϋ.ο αντο τό ί-
■'ίριιΐια καί προσ,ταθοΰσα νά επαρ-
κέσΐ] εις την άνάγ/ε; τού, άγνο-'
στον δέ άν τό κατοοθώλτι
Γνοτρωλαα και ΐταιινοι άποτελοάίν
τό σύνολον τή; οΐα/οσμήστως τοΰ
βθίίχου ενα 5έ άρχαΐο /νττρίυσι
ιιέσα είς την αύλήν τοΰ Μο·αστη-
ρίου, στέκει θ>ι6ερά, ώ; μ/ΐΰρί?
■Οεώςΐοτη λαιιπάδα, 6υτρός οτο πε-
ρασαενα μεναλεϊα τοΰ ιιοναστη-
ριον, ο-του πτοάσανε καί πΊνρ...
Είς ά7λην επιστολήν μα; καί σπί
«'ίλλΐΐν πόλιν ·θά νράψωιΐίιν εί<.τίνέ- στεοον νιά τα λεγόιιενα έθνι-χά αί- τά οικοτροφεΐα. Καί ή Ενεργεια αίτή τοΰ Κρό¬ τον; άιΐίλέτητη. σΓΓασιΐίι>ο«;<.η. ά- ποόσεκτη /αί ά-εαρα/ολσΰ.Ίητη. Σ/ο.το; δλων αΐτών ή έντϋτο)- σΐς; κρεμασιιένη άπό αιά καί.ή πάν- τοτε ίδέα Γιατί ιί>ς ιδία ή ΰίρυτις
των ειτντχίόν οίχοτροφΐίο^ι' ήταν
πρώτης τάΐείο:. Άλλά ό Έλλιινι-
κό: όψικορισιιος;, ή 'Ε?Ληνι<ή γ'-π- πολαιότη:, ό Ελληνικόν τσα^τατοον λισμό; την κατΓκΐτρει|«ν /αί την I- ^^'αν αι την, δπο>; τόσες άλ/ετ...
Διότι τό ααϊει'ει αέν ή Γ1ο?-ιτεί-
α, τό όρφανό αίιτό καί τό βά^ει εί·;
τσ οικοτροφεΐα ταυτα, άλλά τό ά-
φίνει επειτα έκεΐ /αί δέν τό παοα-
/ίολσυΌϊΐ εις τόν βίον τού. «λο κράτος. ποΰ" έ-
ξοδεΰει ιιέ τό τσονδάλι χήα
γιά νά φάη τό κίφάλι τού!
* * *
ρ
Νά συστήση τόν άπαοαί-ηϊ·ον
γιά την οτνροτινή περιφε^ια Γί-
(οργικον σταθ;ιόν εί; το· Χόροϊλοι',
άφοϋ τοΰ τό δίνει Ιτοιιιον ό Έιο«-
κισιιός, νά ιιαίτητεύουν δέ ίϊε αι'"
τόν τα άτοφοιτώντΐκΐ άπό τό Εθνι¬
κόν Όρφανοτροφεϊον αροενα δυ-
φανά.
Έτσι καί αί-τά θά καταοτίΐΐ'θλ-
ται γεωιργικώς καί θά αποοοΰσε ε-
πειτα τό κοάτος Λ»ά τοϋς δώση γ?-
οιογικήν ένκατάστασιν είς τοι·ς οτ-
νοικι/Λΐοί'ς; καί οί'·το> τα παιδία α^*
τά ·θύ έιτίόζοντο, καί άπό τοίΐδρό-
αοι-ς θά τα ηιάΐειτ, εί; τοίΐ: ο.ίοι-
ονς χύνοντσι σήιιερον, προσ.τα-
θωντα ιιέ διάφοοα χειτ.οτεχνι'.«
/.αί βιοτεχνικά ϋϋανγέλμοτα να
κουτσοζήσο·ν. ?παι·ξ(<νοντ'ϊ' Γτοτ. τό πλί)θος; τι'τν βιοπαλαιστϊΐν εί: τα άστικά ν.έντοα των πεινοόντων, τ'·η άγοινιώντων καί άγτΛ'ΐ-θΐιενίιη' γι« ενα κοιΐ'ΐατακι (ΐρτοι», των δνσαρρ- σττ,ιιένων, των ζητούντων, το>ν πα-
σχόντ'ον, κοί νά ο,γηματίίουν αι'τα
τα ταυτα σήιιερα ττ;ν πρωτοπορεί¬
αν της ερχοιιένη; /οιναηικήζ έπα"
ναστάσϊίοζ]...
Άλλά η ήλιθία Πολ·τί«'σ νο-
αίζει ό'τιτό ίίπαντον τής άποστρλη-
τών πα,διο·ν αιτών καί τίόν 1δι/ων
τη: τίον ί·ποχρι;ο>σεα)ν, είναι ^να
περνοΰνε στήςνιορτές, μέσα >*πο
τούς $ρό;ιονς, κροί'οντα μιά Εε/ίΛ1
φαίνουσαν φαικράρα, επί κ£<ρολτ,? ναθ' ήν στιγμήν οί επί τ(«ν πεζο- δροακον χαζοί, ξύνοντες τή'ς μότ'ξ τ<ον, Όά άναφιονουν: — Μπράόο! Μπο«6ο! δος!... * ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ
Γ α <**> 7*2
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929
ΠΡΟΧΩΠΑ
Ό ύποπλοιαρχος Γ. Β. Ούΐλ/υ, νιος διουικητής τού Άμερικανικοϋ πηδα-
λιουχουμέου «Λός "Αντζελες», μετα τοϋ υιού τού Γκόρδων, έξ ενός
παράθυρον τοΰ άεροστάτου.
Παλοώιαχοι άεροπόροι έν τώ νέω άεροδρομίω της Μασαπέκουας, έν Λόγκ Άϊλαντ. Έξ άριστερών πρός τα δε-
ξιά: "Ελμερ Σμίθ, Κλάρενς Τσάμπερλαιν, θέα Ράτσε, Γερμανίς μεταβάσα έκεί διά τοϋ νέον άεροπλανου της,
Συνταγματάρχης Φιτζμώρις καί Μπέρτ Άκόστα.
Ό διευθυντής τής άστννομιας Νιας ^Υόρκης, κ. Γουαίλεν, επιστρέψας
είς τό γραφείον τού κατόπιν προσφάτου ασθενείας τού. Άριστερ$, ό
κάπταιν Χάρου Λάντελ καί ό πρώτο; έπιθεωρηττις, Τζών Όμπράϊαν. Τα
ανθη έστά?.ησαν υπό φίλων τού.
έν Έλίζαμπεθτάουν, τής Τεννεσσή, επειδη ένηργουν υπέρ
ν Έζμ
° χ·, Τζουλιαν Καν, έκ Νέας Υόρκης, μέ τόν μικρόν σκύλλβν τού. Ό
κ· Καν κατηγγεΛε μίαν κυρίαν ώς κλεψασαν τόν σκύλλον τού, εΐπε δέ
εις τον δικαστήν δτι ό σκύλλος εγνώριζε νά καπνίζη καί νά κάμνη χαΐ
αλλα σκέρτσα. ΟΙ Ισχυρισμοί τοΰ Κάν άπεδείχθησαν άλτιθείί καί ό δι-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929
ΠΡΟΧΩΠΑ
Ό ύποπλοιαρχος Γ. Β. Ούΐλ/υ, νιος διουικητής τού Άμερικανικοϋ πηδα-
λιουχουμέου «Λός "Αντζελες», μετα τοϋ υιού τού Γκόρδων, έξ ενός
παράθυρον τοΰ άεροστάτου.
Παλοώιαχοι άεροπόροι έν τώ νέω άεροδρομίω της Μασαπέκουας, έν Λόγκ Άϊλαντ. Έξ άριστερών πρός τα δε-
ξιά: "Ελμερ Σμίθ, Κλάρενς Τσάμπερλαιν, θέα Ράτσε, Γερμανίς μεταβάσα έκεί διά τοϋ νέον άεροπλανου της,
Συνταγματάρχης Φιτζμώρις καί Μπέρτ Άκόστα.
Ό διευθυντής τής άστννομιας Νιας ^Υόρκης, κ. Γουαίλεν, επιστρέψας
είς τό γραφείον τού κατόπιν προσφάτου ασθενείας τού. Άριστερ$, ό
κάπταιν Χάρου Λάντελ καί ό πρώτο; έπιθεωρηττις, Τζών Όμπράϊαν. Τα
ανθη έστά?.ησαν υπό φίλων τού.
έν Έλίζαμπεθτάουν, τής Τεννεσσή, επειδη ένηργουν υπέρ
ν Έζμ
° χ·, Τζουλιαν Καν, έκ Νέας Υόρκης, μέ τόν μικρόν σκύλλβν τού. Ό
κ· Καν κατηγγεΛε μίαν κυρίαν ώς κλεψασαν τόν σκύλλον τού, εΐπε δέ
εις τον δικαστήν δτι ό σκύλλος εγνώριζε νά καπνίζη καί νά κάμνη χαΐ
αλλα σκέρτσα. ΟΙ Ισχυρισμοί τοΰ Κάν άπεδείχθησαν άλτιθείί καί ό δι-
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΤΑΚΗ. 19 ΜΑ-ΙΟΥ, 1929.
ί
ί
Ι-Ι
ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛI<ΝIΚ^ΗΓ^Γ^ΕX^I^Η^ ΆΣΤΕΡΩ / ΑΘΗΝΑΙ, Άχρίλίος — ( Είδομεν φώς. Μέ την «Άστέρω» έχομε επί τέ- λος Ινα ειΤπρόσωπο, Ινα σχετικώς άρτιον, Ινα: καλο φίλμ. Τέ πρώτο. Έπιμένω σέ αιηο τέ πρώτο. Έκείνο ποί) θά επρεπε νά έχη ΰπ' όψει τού όποιο ςθά ανελάμβανε νά γράψη την ίστορία τοΰ κινηματογράφοο είς την χώραν μας είναι ότι θά επρεπε να λησμονήση πρώτ' άχ' όλα τέ^ κάθε τί ποίι προηγήιθη τής «Άστερως» είς έλληνική ή έλληνίζου<τα χαρα- γωγή. Καί τουτο γιά τέν πολίι άπλο λόγο τοΰ ότι ή «Άστέρω» δέν είναι ενας άπλοΰς σταθμός, είνε Ινα χραγ μ,ατικέν σημείον άφετηρίας. * · * Τι είναι έκείνο πού έκ πρώτης δψεως κινεί καί συγκρατεί την προ¬ σοχήν ααί τέ ενδιαφέρον τοΰ θεα- τοό; "Ολα. Άπο την σκηνοθεσίαν ,ώς την φωτογραφίαν, άπο_ τέ σε- νάριο ώς την εκτέλεσιν, άπο τέν —.ηνοθέτην ώς τοίις ήθοποιούς. ^ ( Οδτε θέλομε νά ποΰμε μ' "''" Η ΠΡΟΤΗ ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΚΙΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.- ΣΚΗΝΟ0ΕΣΙΑ, ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΙ.-- Η ΥΠΟΟΕΣΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.- ΣΤΗΣ ΠΛΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΧΕΛΜΟΥ- ΠΑΡΕΛΑΣΙΣ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΕΙΚΟΝίϊΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΕΠΣ. ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΙΛΑΊ'ΚΟΥ Κ· Π. ΝΙΡΒΑΝΑ. τε· τα. Καί μόνον τέ ότι Ινας συγγρα¬ φεύς Οπως ό άκαδημαικές καί δια- κεκριμένος συνεργάτης τής «Πα¬ τρίδος» κ. Νιρδάνας ήσχοληθη μέ τό «σενάριο», είναι ήδη μίαέγγύτ,- σις περί τής φιλολογικής άξίας τής υποθέσεως. "Ας άναδημοσιε^σωμεν έν συνόψει την ίιπάθεσ'.ν: «Σ' Ινα καταπράσινο χωριό τής Πελοχοννήσου, στίς χλαγιές^ τοΰ πολυτραγουο'ημένου Χελμοϋ, στά μβ- ρη χοί» ένέπνευσαν μ-.ά Γερμανίδα ποιήτρια τοίις στίχους: «τ'Ολα ά·λλάξαν στήν'Ελλάδα ίλα τ' άλλαξε ό καιρός Καί δέν άλλοις* μονάχα Τό κοχάίι κι' ό βοσκός», ζή, <ττά κτήματά το.), ό πλονσιος χωρικός Κύρ—Μήτρος, μέ τέ γυιό τού, τέ θύμ'θ- *αί την ψυχοπαίδά του' την Άστέρω. Οί χωριάτες όμως λένε πολλά γιά τέ φιλάργυρο γέρο, ποί» κανένας δέν ξέρει πώς, άπο έπιστάτης, ποί» ήτανε στο κτή- μα αύτό ενός πλουσίου ΆΌηναίου, 6ρέθτ/χε ίξαφνα άφέντης. Μεταξί» στά δυό παιδία, τέ Θύμιθ και την Άστέρω, χοίι άνατραφήκα- νε μαζύ, είχε γεννηθη μιά άδελφικη συμχάθεια, χοί» σιγά-σιγά, άρχκτε νά γίνεται ίνχ ζωηρο αίσΦημα. Ή Ά¬ στέρω, ποΰ ό κακές γέρος την %α- κομεταχειριζότανε μ' Ινα σκληρότα- το τρόπο, σάν νά ήθελε νά την βγά¬ λη άπέ την μέση, δέν είχε άλλο φί- λο στή δυίττνχισμένη της ζωή, άπέ τέ Θύμ!°· —' «ύτόν ελεγε όλα τα πΐράχονά της καί σ' αύτέν εύρισκε παρηγοριά κι' έλπίδα. Μά ό Κΰρ- Μήτρος εβλεπε μέ κακέ μάτι τέ αίσθημα αύτό των δυέ παιϊ'.ών. Καί μιά μερά, ποί» τοίις εχιασε νά κρυφο- μιλούν, φώναξε τέ γυιό τού καί τοΰ είπε, κίθαρά, πώς άν έχη βάλν^στό νοΰ τού νά πάρη γυναΐκά τού αύτη «τή νόθα» ποίι την μάζεψε άπέ τέ δρόμο, νά τέ ξέρη, πώς Θά τόν ά- ποκληρώση. Ή Άστέρω ποί» άκουσε τα λόγια αύτά, κάτω άπο τέ άνοιχτέ παρά- θΰρο, %χίρ·ηι την άπόφαση νά βϋ- σιάση την άγάπη της, γιά τέ καλο τοΰ αγαπημένον της καί νά τέν αφί¬ ση νά ζήση εύτυχκτμένον μέ τέν πα- τίρα τού. Καί μιά μερά, άξαφνα, πνίγοντας, τέν πόνο της, τοΰ λέει πώς δέν τόν άγαπάε! πε·.ά γιατί ά- γαπά-ε'. έναν άλλον. ■ Ήταν ή έποχή ,ποίι τα τσελιγ- κάτα κατέβαιναν άπ' τα βουνά στά χειμαδιά. Καί ή Άστέρω, ποίι έ άρ- χιτσίλ'.γκας δ Στάμος, ποί» είχε νοι- κιάσει γιά ξεχείμών:ασμα τα λειβά- δια τοΰ Καρ-Μήτρου, την είχε ε¬ ρωτευθή, απεφάσισε νά γίνη γυναί- χά τού καί νά φύγη μαζύ τού, άφί- νοντας όμως πίσω την καρδιά της, στά μέρη ποί» γνώρισε την πρώτη καρδιά, τέν άρχιτσέλιγκα καί ρ, ρχγ φ γ«ι χωρίς ό Θύμιος νά γνωρίζη την τρ—'ΐκή της θικτία. Καί ζή εύτυ^ί ΉΤζάν Φάγιαλ, ή όποία ίνίκησεν είς διαγωνισμόν μετα- ξύ χορευτριών τής Νέας Υόρκης, ώς εχοι><τα τα ωραιοτέ¬ ρα νώτα. -ώς ή «Άστέρω» είναι τό ΰπερπέ- ραν τοΰ άρτίου, ούτε έννοοΰμεν πώς δέν Θά έχρεπε νά ληφθοΰν σοβαρώ- τατα ΰπ' όψιν αί πολυάριθμοι έλλεί- ψεις της. Κάδε οίλλο. Καί ακριβώς έπειδη ή ταινία αύτη χαρουσιάζε: τόσα πλε- ονεκτηματα ακριβώς γι' «ύτέ δικαι-1 οΰται νά κρίθή μέ κάθε αύστηρότη- σμενη με τον αντρα της, που την ά- γαπάίί, απάνω στά βουνά χωρίς νά ςεχνάη τέν άγαπημένο της, ένω έ- χείνος μαραίνεται άχ' τέν καϋμό τοο, στήν 'έρημιά τθο, βρίσκοντας παρηγοριά στή φλογέρα τοο %2ΐ στο παληό τραγοΰδι ποίι τόσο άγαχοΰσε ή Άστβρω. Μά ή ευτυχία τής Ά¬ στέρω; δέν κράτησε πολύ. Ό άν¬ τ: α; τη; <τκοτώθηκε, μ:ά παραμονή τής Λζμπρής, κι' έκείνη, ερημη καϊ ξένη παίρνει μισότρελλη τα βουνά. Ό Κΰρ-Μήτρος, χοϋ βλέ-ει τί>
γυιό τού νά μαραίνεται, μετ^νοεί γιά
τέ καχό χοί» εκανε καί άχοφασίζει
νά ξεμολογηθή στο χαιδί τού τέ
φριχτό τού μυστικό. Τοΰ διηγείται
πώς βρόθηκε ή Άστέρω στά χέρια
τού, τοΰ λέει ότι τα χτήματα όλα
είναι τής Άστερως καί πώς
ζήτησε νά την βγάλη άπέ τή μέση,
γιά νά τής πάρη την περκ/υσία της.
Ο θ-'μ'.ος μολονότι εχει άκόμα την
ΐΒέαν, ότ; ή Άστέρω τέν ίφισε γιά
την άγάπη τοΰ άρχιτσέλιγκα, 2μω;
δέ θέλει τέ ίδιν.ο. Τα χρήματα πρέ-
-ν.^ να(τά χαρή ή^άδίκημένη ή Ά-
στΐρω κι' αύτο; άς μείνη φτωχός.
«Πάμε νά την β:οΰ<ιε...)τ-τοΰ λέεί ό πατέρας τού, μεταν3τ,μέ»ος γιά την άμαρτία τού. Έκείνη την ήμέρα εί¬ χε φτάσει στο χωριέ %ι ή εΐδηση τοΰ σκοτωμοΰ τού τσέλιγχ.^. Καί ξεκ:νίνε πατέ:ας καί γυιός, καί γυ- ρευουνε τή χαμένη την Άστέρω. Μέ τα πολλά τή βρίσκουνε σ' Ινα κα- λύβι ποΰ την «ίχαν περιμαζέψει, μά ή Άστέρω δέ γνωρίζεΐ κανένα. Την παίρνουνε κα^ί την φέρνουν κά¬ τω στο κτημα, μέ την έλπίδα, ότι ξαναβλέποντα τα άγοτπημένα της μέρη, ποί» μεγάλωσε, μπορεί νά συ- νεφέρη. Καί μ:ά μερά ό θύμιος, παίρνοντας τή φλογέρα τού, τής τραγοοδεϊ άφίνοντας νά ξεχειλίση όλος ό καυαές τής άγάπη; τού, τό παληό άγαπημένο της τραγοϋδ:... Ή Άστέρω, συνέρχετα:, θυμάται, καταλαβαίνί!. Κι' ό γέρο; εύλογεϊ τοίις -' βά μποροϋσαν φυσ:-/.ά, νά γίνουν σχετ-.καί χιρατηρήσε-.ς επί τής ίκ χοθέσ;ως. Καί πρώτ' άπ' δλα ή κα¬ ταφανές βεδιασμένη ύπερρωμαντι- κή ποίι τέ δ-.απνέει καί τέ άίίχεί είς τρόπον, ώστε <:έ πολλά μέρη νά φθά- νη είς την άπιθανότητα γι« νά μή χοΰμε είς τέ γλυκανάλατο. Σ' αύ- τέ ασφαλώς δέν μπορεί νά χταίη ό κ. Νιβάρνας, ό όχοίος χβ-4 -» πεινην μα; γνώμην θά επείσθη ^ παραγεμι—^ τα πράγματα μέ ρωμχγ. τισμό. Άκόμη χαί 6 θάνατος το; τσέλιγκα Στάμος νά φαίνετα! ίτως κάπως βεβιασμένος άν όχ: άνΐλη- θ<>?ανή?· ('Ενα? τσέλιγκας ποί, ξ^
γλυττρά άπέ Ινα 6ράχο όπως Ζή
μοϊ-.στρώνΐ ποί» πατά καρπο^ζόφλο■^.
δα σέ άθηναϊκο πεζ'οδρόμίο). Άχό-
μηκαί ή εμφάνισις κάποιο.) «μπούφ»
φαινεται καί άστοχη καί βεβυομέ.
νη, όπως γίνεται τούλάχ·στο.
Αύτά ώς πρός τα με!θν·χτήυ-3
Ολα τ' άλλα είναι Ινα <τΰνολ& χλ». ονεκτημάτων. Τέλος μ·ά άσημαντος λεπτομέρεια χοί» δέν πρέπε-. νά -πϊο. ρέλθη άχαριτήρητη, είναι ότι γιί «ρώτη φορά εχουμε τίτλους τή; χρ>
κοπής σέ α·ά ταϊνία.
• * *
"Οσον χγ^ϊ τέ «ντεΑο;» Θά ή
το εξωφρενικόν άν άςκ>ύσαμε «πλο>
σιωτέραν» σκην&γραφίαν. Στήν
πραγματικότητα, λίγα έργϊ έχ&Λ
τέν σκηνογραφικόν πλούτον τής «Ά¬
στερως». Καί τουτο γιατί ό ~τ,ν>
Θετης είχε την επιτύχη βιτκΜΐ
νά εξαντλήση τέν πλούτον τής έλ»
λην.κής ^ότεως. 'Αλλά καί άπο γ&>
νικωτέρας απόψεως ή όλη Ο7.τ,νοθί-
σία υπήρξεν άρτια.
"Οσον άφορά την φωτογραφίαν,
ό κ. Γ. Γαζ:άδης άποκαλΰ-τετα: 5·
χι μόνον ώς βατθύς γνώστης τ&ΰ μτί-
στικοό ττς τέχνης το», άλλά καί
ώς καλλιτέχνης μέ έξαιρετ-.Αον γοΐ
στο.
Μέ την «Άστέρω» ώς -ρώτί
«φίλμ» εχουμε καί τον χ. Γαζ-άϊην
ώς πρώτον «όπερατέρ».
Παρ' όλα όμως αύτά. ο::<ΐμςνϊ «σκοτεινά» καί θολά σημεί» Θα ήτο καλόν νά «διαλευκανθοΰν». "Ανω, &απλα απεργούντων έργατών είς τάς όδούς τής ,τυ/£ί,] γβχηι εξωοθησαν έκ των οΐκιών, αίτινες άνηκουν είς ^οΰς έρ κ Γκαστονια τι ς^οΰς έογοατασιαοχβς. πέθτων, τής Τεννεσσή. ? ίν 'Ελίζαμ- Εύτυχής έπί·σης βρ^ι^'^ 'Μ ττ·>οθέτου ήτο ή έκλογή Ζζ/.·ψιτμ·
νης ά|ίας ήθοποιοΰ. Ό ·/.. Βεάκης,
τέν οποίον βεβαία δέν *ρό·/ε·Μ! να
παρουσιάσωμεν στμεροι, ΐιπερέβη έ^
αυτόν — μιά καί δέν ίχοΜί ν»
τέν συγκρίνουμε μέ κινενα άλλον,
Έπίσης καί οί δύο άλλο'ι -ρωτϊγω;
ν:στοΰντες οί κ. κ. Μοοσουρτ,ς /.«
Τσακίρης, αξιοί «παρτεναί:» ό είς
τοΰ άλλου έκρβτησαν τους ρολοος
των μέ Θα>μαστήν μαεστρίαν. #
Τέ κορ-ιφωμα όμως τής μαεστρ*·
άς, τέ μέτρον τής άρτιας εκτελέσε¬
ως μά"ς τέ'εϊωσε ή τόσο νεΐ:«, «»*
λά καί τόσο μεγάλη καλλίτέχνις %.
Άλίκη. θά ήτο δύσκολο ^^^^
θή κανείς σέ ποιάν σκηνή ή *; ^*
λίκη ήτο ανωτέρα «αυτής, ΟΧ(ΟΙ'
θά ήτο δύσκολον νά πή αν είναι τ?*
όθον
τιμότερον νά μην
πάλκο τοΰ ζωντανοΰ ρ^
μείνη άποκλειστικά στήν... όθονη.
Τέ βέβαιον είναι ότι, μέ «Ρ'
σότερα μέσα. ή κ. 'Αλίκη θα μ«β-
ροΰσε ήδη νά ίιεκδική^ ί*π*Ρ?
την πρώτην σειράν μεταξί» τοΰ κ?
τού μεγέθοος παγκοσμίων αστέ
τής όθόνης.
α
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΙ ιδέαι τού
δι* ττιν άδελφήν
Ή έκλογική προπττ" ^
διαφόοίυν κοιιιιάτων ^ίΖισΒν»,Λ£
τ>]ν 'Αγ-,'λίαν ποίν α>ν**.ν ·''°' ^
ή Βοι-λη καί όρισθονν αί ν.αι ^
λογαι. ΤΓλειταίως ύ- '-<ίαν 0, ^ κεντοοισιν των κοιωουνιστων (" λησε ιιετά μεγάλης οχρο^ροτιΐ ' ή κνοία Ντεππαοντ, π ^π',>ιια ν[φ
προταθη ίο: ή-τοψηφιος τοι )!ι-
μοι»νχο·ηκοΰ νάιματος. ''-/"·'-
αυτή είναι άδελ<ρΐ5 ^ - στρατάοχου Φρέντς, τον·α?Χ'ί' , των Άγνλινών στρατει·μ«των *°* τόν πόλε'μον. Επί ττ| εύν"*(?'? ^, τελευταίον της λόνοΐ', μί« - Τ' ν κί| έφηιιερίο άναττ^ρει ττιν Υνι<^' Ι', την οποίαν εΤχεν δ Φρέντς ^ί°ι ,'' αδελφής τον." <_Τναι, &τγε. Ρ τρε>λή. "Οταν ήτο «ικ^/Ασ, /όό£
τιά είς τό,σπίτι μας!. · - ·,,*,«
ό δνδρα; της, δταν την εγνοΐβ'^.
καλλίτεοα, την έγκατέ7.ει»»·ί κβ|
τέβη είς" τονς' ούρανονς. · δια
την επανίδη». _______-
τα βιβλία ο
τοθ «Έθν.
ί
ί
Ι-Ι
ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛI<ΝIΚ^ΗΓ^Γ^ΕX^I^Η^ ΆΣΤΕΡΩ / ΑΘΗΝΑΙ, Άχρίλίος — ( Είδομεν φώς. Μέ την «Άστέρω» έχομε επί τέ- λος Ινα ειΤπρόσωπο, Ινα σχετικώς άρτιον, Ινα: καλο φίλμ. Τέ πρώτο. Έπιμένω σέ αιηο τέ πρώτο. Έκείνο ποί) θά επρεπε νά έχη ΰπ' όψει τού όποιο ςθά ανελάμβανε νά γράψη την ίστορία τοΰ κινηματογράφοο είς την χώραν μας είναι ότι θά επρεπε να λησμονήση πρώτ' άχ' όλα τέ^ κάθε τί ποίι προηγήιθη τής «Άστερως» είς έλληνική ή έλληνίζου<τα χαρα- γωγή. Καί τουτο γιά τέν πολίι άπλο λόγο τοΰ ότι ή «Άστέρω» δέν είναι ενας άπλοΰς σταθμός, είνε Ινα χραγ μ,ατικέν σημείον άφετηρίας. * · * Τι είναι έκείνο πού έκ πρώτης δψεως κινεί καί συγκρατεί την προ¬ σοχήν ααί τέ ενδιαφέρον τοΰ θεα- τοό; "Ολα. Άπο την σκηνοθεσίαν ,ώς την φωτογραφίαν, άπο_ τέ σε- νάριο ώς την εκτέλεσιν, άπο τέν —.ηνοθέτην ώς τοίις ήθοποιούς. ^ ( Οδτε θέλομε νά ποΰμε μ' "''" Η ΠΡΟΤΗ ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΚΙΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.- ΣΚΗΝΟ0ΕΣΙΑ, ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΙ.-- Η ΥΠΟΟΕΣΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.- ΣΤΗΣ ΠΛΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΧΕΛΜΟΥ- ΠΑΡΕΛΑΣΙΣ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΕΙΚΟΝίϊΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΕΠΣ. ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΙΛΑΊ'ΚΟΥ Κ· Π. ΝΙΡΒΑΝΑ. τε· τα. Καί μόνον τέ ότι Ινας συγγρα¬ φεύς Οπως ό άκαδημαικές καί δια- κεκριμένος συνεργάτης τής «Πα¬ τρίδος» κ. Νιρδάνας ήσχοληθη μέ τό «σενάριο», είναι ήδη μίαέγγύτ,- σις περί τής φιλολογικής άξίας τής υποθέσεως. "Ας άναδημοσιε^σωμεν έν συνόψει την ίιπάθεσ'.ν: «Σ' Ινα καταπράσινο χωριό τής Πελοχοννήσου, στίς χλαγιές^ τοΰ πολυτραγουο'ημένου Χελμοϋ, στά μβ- ρη χοί» ένέπνευσαν μ-.ά Γερμανίδα ποιήτρια τοίις στίχους: «τ'Ολα ά·λλάξαν στήν'Ελλάδα ίλα τ' άλλαξε ό καιρός Καί δέν άλλοις* μονάχα Τό κοχάίι κι' ό βοσκός», ζή, <ττά κτήματά το.), ό πλονσιος χωρικός Κύρ—Μήτρος, μέ τέ γυιό τού, τέ θύμ'θ- *αί την ψυχοπαίδά του' την Άστέρω. Οί χωριάτες όμως λένε πολλά γιά τέ φιλάργυρο γέρο, ποί» κανένας δέν ξέρει πώς, άπο έπιστάτης, ποί» ήτανε στο κτή- μα αύτό ενός πλουσίου ΆΌηναίου, 6ρέθτ/χε ίξαφνα άφέντης. Μεταξί» στά δυό παιδία, τέ Θύμιθ και την Άστέρω, χοίι άνατραφήκα- νε μαζύ, είχε γεννηθη μιά άδελφικη συμχάθεια, χοί» σιγά-σιγά, άρχκτε νά γίνεται ίνχ ζωηρο αίσΦημα. Ή Ά¬ στέρω, ποΰ ό κακές γέρος την %α- κομεταχειριζότανε μ' Ινα σκληρότα- το τρόπο, σάν νά ήθελε νά την βγά¬ λη άπέ την μέση, δέν είχε άλλο φί- λο στή δυίττνχισμένη της ζωή, άπέ τέ Θύμ!°· —' «ύτόν ελεγε όλα τα πΐράχονά της καί σ' αύτέν εύρισκε παρηγοριά κι' έλπίδα. Μά ό Κΰρ- Μήτρος εβλεπε μέ κακέ μάτι τέ αίσθημα αύτό των δυέ παιϊ'.ών. Καί μιά μερά, ποί» τοίις εχιασε νά κρυφο- μιλούν, φώναξε τέ γυιό τού καί τοΰ είπε, κίθαρά, πώς άν έχη βάλν^στό νοΰ τού νά πάρη γυναΐκά τού αύτη «τή νόθα» ποίι την μάζεψε άπέ τέ δρόμο, νά τέ ξέρη, πώς Θά τόν ά- ποκληρώση. Ή Άστέρω ποί» άκουσε τα λόγια αύτά, κάτω άπο τέ άνοιχτέ παρά- θΰρο, %χίρ·ηι την άπόφαση νά βϋ- σιάση την άγάπη της, γιά τέ καλο τοΰ αγαπημένον της καί νά τέν αφί¬ ση νά ζήση εύτυχκτμένον μέ τέν πα- τίρα τού. Καί μιά μερά, άξαφνα, πνίγοντας, τέν πόνο της, τοΰ λέει πώς δέν τόν άγαπάε! πε·.ά γιατί ά- γαπά-ε'. έναν άλλον. ■ Ήταν ή έποχή ,ποίι τα τσελιγ- κάτα κατέβαιναν άπ' τα βουνά στά χειμαδιά. Καί ή Άστέρω, ποίι έ άρ- χιτσίλ'.γκας δ Στάμος, ποί» είχε νοι- κιάσει γιά ξεχείμών:ασμα τα λειβά- δια τοΰ Καρ-Μήτρου, την είχε ε¬ ρωτευθή, απεφάσισε νά γίνη γυναί- χά τού καί νά φύγη μαζύ τού, άφί- νοντας όμως πίσω την καρδιά της, στά μέρη ποί» γνώρισε την πρώτη καρδιά, τέν άρχιτσέλιγκα καί ρ, ρχγ φ γ«ι χωρίς ό Θύμιος νά γνωρίζη την τρ—'ΐκή της θικτία. Καί ζή εύτυ^ί ΉΤζάν Φάγιαλ, ή όποία ίνίκησεν είς διαγωνισμόν μετα- ξύ χορευτριών τής Νέας Υόρκης, ώς εχοι><τα τα ωραιοτέ¬ ρα νώτα. -ώς ή «Άστέρω» είναι τό ΰπερπέ- ραν τοΰ άρτίου, ούτε έννοοΰμεν πώς δέν Θά έχρεπε νά ληφθοΰν σοβαρώ- τατα ΰπ' όψιν αί πολυάριθμοι έλλεί- ψεις της. Κάδε οίλλο. Καί ακριβώς έπειδη ή ταινία αύτη χαρουσιάζε: τόσα πλε- ονεκτηματα ακριβώς γι' «ύτέ δικαι-1 οΰται νά κρίθή μέ κάθε αύστηρότη- σμενη με τον αντρα της, που την ά- γαπάίί, απάνω στά βουνά χωρίς νά ςεχνάη τέν άγαπημένο της, ένω έ- χείνος μαραίνεται άχ' τέν καϋμό τοο, στήν 'έρημιά τθο, βρίσκοντας παρηγοριά στή φλογέρα τοο %2ΐ στο παληό τραγοΰδι ποίι τόσο άγαχοΰσε ή Άστβρω. Μά ή ευτυχία τής Ά¬ στέρω; δέν κράτησε πολύ. Ό άν¬ τ: α; τη; <τκοτώθηκε, μ:ά παραμονή τής Λζμπρής, κι' έκείνη, ερημη καϊ ξένη παίρνει μισότρελλη τα βουνά. Ό Κΰρ-Μήτρος, χοϋ βλέ-ει τί>
γυιό τού νά μαραίνεται, μετ^νοεί γιά
τέ καχό χοί» εκανε καί άχοφασίζει
νά ξεμολογηθή στο χαιδί τού τέ
φριχτό τού μυστικό. Τοΰ διηγείται
πώς βρόθηκε ή Άστέρω στά χέρια
τού, τοΰ λέει ότι τα χτήματα όλα
είναι τής Άστερως καί πώς
ζήτησε νά την βγάλη άπέ τή μέση,
γιά νά τής πάρη την περκ/υσία της.
Ο θ-'μ'.ος μολονότι εχει άκόμα την
ΐΒέαν, ότ; ή Άστέρω τέν ίφισε γιά
την άγάπη τοΰ άρχιτσέλιγκα, 2μω;
δέ θέλει τέ ίδιν.ο. Τα χρήματα πρέ-
-ν.^ να(τά χαρή ή^άδίκημένη ή Ά-
στΐρω κι' αύτο; άς μείνη φτωχός.
«Πάμε νά την β:οΰ<ιε...)τ-τοΰ λέεί ό πατέρας τού, μεταν3τ,μέ»ος γιά την άμαρτία τού. Έκείνη την ήμέρα εί¬ χε φτάσει στο χωριέ %ι ή εΐδηση τοΰ σκοτωμοΰ τού τσέλιγχ.^. Καί ξεκ:νίνε πατέ:ας καί γυιός, καί γυ- ρευουνε τή χαμένη την Άστέρω. Μέ τα πολλά τή βρίσκουνε σ' Ινα κα- λύβι ποΰ την «ίχαν περιμαζέψει, μά ή Άστέρω δέ γνωρίζεΐ κανένα. Την παίρνουνε κα^ί την φέρνουν κά¬ τω στο κτημα, μέ την έλπίδα, ότι ξαναβλέποντα τα άγοτπημένα της μέρη, ποί» μεγάλωσε, μπορεί νά συ- νεφέρη. Καί μ:ά μερά ό θύμιος, παίρνοντας τή φλογέρα τού, τής τραγοοδεϊ άφίνοντας νά ξεχειλίση όλος ό καυαές τής άγάπη; τού, τό παληό άγαπημένο της τραγοϋδ:... Ή Άστέρω, συνέρχετα:, θυμάται, καταλαβαίνί!. Κι' ό γέρο; εύλογεϊ τοίις -' βά μποροϋσαν φυσ:-/.ά, νά γίνουν σχετ-.καί χιρατηρήσε-.ς επί τής ίκ χοθέσ;ως. Καί πρώτ' άπ' δλα ή κα¬ ταφανές βεδιασμένη ύπερρωμαντι- κή ποίι τέ δ-.απνέει καί τέ άίίχεί είς τρόπον, ώστε <:έ πολλά μέρη νά φθά- νη είς την άπιθανότητα γι« νά μή χοΰμε είς τέ γλυκανάλατο. Σ' αύ- τέ ασφαλώς δέν μπορεί νά χταίη ό κ. Νιβάρνας, ό όχοίος χβ-4 -» πεινην μα; γνώμην θά επείσθη ^ παραγεμι—^ τα πράγματα μέ ρωμχγ. τισμό. Άκόμη χαί 6 θάνατος το; τσέλιγκα Στάμος νά φαίνετα! ίτως κάπως βεβιασμένος άν όχ: άνΐλη- θ<>?ανή?· ('Ενα? τσέλιγκας ποί, ξ^
γλυττρά άπέ Ινα 6ράχο όπως Ζή
μοϊ-.στρώνΐ ποί» πατά καρπο^ζόφλο■^.
δα σέ άθηναϊκο πεζ'οδρόμίο). Άχό-
μηκαί ή εμφάνισις κάποιο.) «μπούφ»
φαινεται καί άστοχη καί βεβυομέ.
νη, όπως γίνεται τούλάχ·στο.
Αύτά ώς πρός τα με!θν·χτήυ-3
Ολα τ' άλλα είναι Ινα <τΰνολ& χλ». ονεκτημάτων. Τέλος μ·ά άσημαντος λεπτομέρεια χοί» δέν πρέπε-. νά -πϊο. ρέλθη άχαριτήρητη, είναι ότι γιί «ρώτη φορά εχουμε τίτλους τή; χρ>
κοπής σέ α·ά ταϊνία.
• * *
"Οσον χγ^ϊ τέ «ντεΑο;» Θά ή
το εξωφρενικόν άν άςκ>ύσαμε «πλο>
σιωτέραν» σκην&γραφίαν. Στήν
πραγματικότητα, λίγα έργϊ έχ&Λ
τέν σκηνογραφικόν πλούτον τής «Ά¬
στερως». Καί τουτο γιατί ό ~τ,ν>
Θετης είχε την επιτύχη βιτκΜΐ
νά εξαντλήση τέν πλούτον τής έλ»
λην.κής ^ότεως. 'Αλλά καί άπο γ&>
νικωτέρας απόψεως ή όλη Ο7.τ,νοθί-
σία υπήρξεν άρτια.
"Οσον άφορά την φωτογραφίαν,
ό κ. Γ. Γαζ:άδης άποκαλΰ-τετα: 5·
χι μόνον ώς βατθύς γνώστης τ&ΰ μτί-
στικοό ττς τέχνης το», άλλά καί
ώς καλλιτέχνης μέ έξαιρετ-.Αον γοΐ
στο.
Μέ την «Άστέρω» ώς -ρώτί
«φίλμ» εχουμε καί τον χ. Γαζ-άϊην
ώς πρώτον «όπερατέρ».
Παρ' όλα όμως αύτά. ο::<ΐμςνϊ «σκοτεινά» καί θολά σημεί» Θα ήτο καλόν νά «διαλευκανθοΰν». "Ανω, &απλα απεργούντων έργατών είς τάς όδούς τής ,τυ/£ί,] γβχηι εξωοθησαν έκ των οΐκιών, αίτινες άνηκουν είς ^οΰς έρ κ Γκαστονια τι ς^οΰς έογοατασιαοχβς. πέθτων, τής Τεννεσσή. ? ίν 'Ελίζαμ- Εύτυχής έπί·σης βρ^ι^'^ 'Μ ττ·>οθέτου ήτο ή έκλογή Ζζ/.·ψιτμ·
νης ά|ίας ήθοποιοΰ. Ό ·/.. Βεάκης,
τέν οποίον βεβαία δέν *ρό·/ε·Μ! να
παρουσιάσωμεν στμεροι, ΐιπερέβη έ^
αυτόν — μιά καί δέν ίχοΜί ν»
τέν συγκρίνουμε μέ κινενα άλλον,
Έπίσης καί οί δύο άλλο'ι -ρωτϊγω;
ν:στοΰντες οί κ. κ. Μοοσουρτ,ς /.«
Τσακίρης, αξιοί «παρτεναί:» ό είς
τοΰ άλλου έκρβτησαν τους ρολοος
των μέ Θα>μαστήν μαεστρίαν. #
Τέ κορ-ιφωμα όμως τής μαεστρ*·
άς, τέ μέτρον τής άρτιας εκτελέσε¬
ως μά"ς τέ'εϊωσε ή τόσο νεΐ:«, «»*
λά καί τόσο μεγάλη καλλίτέχνις %.
Άλίκη. θά ήτο δύσκολο ^^^^
θή κανείς σέ ποιάν σκηνή ή *; ^*
λίκη ήτο ανωτέρα «αυτής, ΟΧ(ΟΙ'
θά ήτο δύσκολον νά πή αν είναι τ?*
όθον
τιμότερον νά μην
πάλκο τοΰ ζωντανοΰ ρ^
μείνη άποκλειστικά στήν... όθονη.
Τέ βέβαιον είναι ότι, μέ «Ρ'
σότερα μέσα. ή κ. 'Αλίκη θα μ«β-
ροΰσε ήδη νά ίιεκδική^ ί*π*Ρ?
την πρώτην σειράν μεταξί» τοΰ κ?
τού μεγέθοος παγκοσμίων αστέ
τής όθόνης.
α
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΙ ιδέαι τού
δι* ττιν άδελφήν
Ή έκλογική προπττ" ^
διαφόοίυν κοιιιιάτων ^ίΖισΒν»,Λ£
τ>]ν 'Αγ-,'λίαν ποίν α>ν**.ν ·''°' ^
ή Βοι-λη καί όρισθονν αί ν.αι ^
λογαι. ΤΓλειταίως ύ- '-<ίαν 0, ^ κεντοοισιν των κοιωουνιστων (" λησε ιιετά μεγάλης οχρο^ροτιΐ ' ή κνοία Ντεππαοντ, π ^π',>ιια ν[φ
προταθη ίο: ή-τοψηφιος τοι )!ι-
μοι»νχο·ηκοΰ νάιματος. ''-/"·'-
αυτή είναι άδελ<ρΐ5 ^ - στρατάοχου Φρέντς, τον·α?Χ'ί' , των Άγνλινών στρατει·μ«των *°* τόν πόλε'μον. Επί ττ| εύν"*(?'? ^, τελευταίον της λόνοΐ', μί« - Τ' ν κί| έφηιιερίο άναττ^ρει ττιν Υνι<^' Ι', την οποίαν εΤχεν δ Φρέντς ^ί°ι ,'' αδελφής τον." <_Τναι, &τγε. Ρ τρε>λή. "Οταν ήτο «ικ^/Ασ, /όό£
τιά είς τό,σπίτι μας!. · - ·,,*,«
ό δνδρα; της, δταν την εγνοΐβ'^.
καλλίτεοα, την έγκατέ7.ει»»·ί κβ|
τέβη είς" τονς' ούρανονς. · δια
την επανίδη». _______-
τα βιβλία ο
τοθ «Έθν.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
15
Ο ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΦΕΥΡΕΤΟΤ ΤΟΎ
ΕΝΑ ΔΡΑΙΜΑ ΣΤΟΝ ΏΚΕΑΝΟ.- Η ΚΟΡΗ ΠΟΥ ΕΣΩΘΗ «.ΕΣ' ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ.- Π«Σ Ε-
ΓΕΝΝΗΘΗ ΕΠΑΝΠ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙ Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΤΗΑΕΓΡΑΦΟΥ.- Ο ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ
ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΧίϊΡΐΣ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ ΤΙΠΟ-
ΤΕ- ΤΟ ΜΕΓΑ ΟΑΥΜΑ ΠΟΥ ΕΠΕΤΥΧΕΝ Η ΕΥΓΝίίΗΙΟΣΥΝΗ.
Μ:άν ώραία φρή ήρ
το όπερωκεάνειον «Σουλύ» Ιφευγεν
άϊτό τή Χάδρη γιά την Νέα 'ϊορκη.
Ό κα-.ρός ήταν καλάς. Στόν Ώ-
πολΰ μ' Ινα συνάδελφό τού, τόν κα¬
θηγητήν Φρώμαν Ντάνα, τοΰ έδί-
δ-ασκεν ήλεκτρολογία.
Την έποχή έκείνη μόλις είχεν έ-
ό, Ομως, ή θάλασσα άρχισε νά' φεύρει ό Άραγκώ τόν ήλεκτρομα-
γίνετα'. τρικυμισμε'νη καί τα κύμα- γνήτη καί ό Σαμουήλ Μόρς είχε
τα έσάρωναν τό κατάστρωμα. δείξϊ·. μεγάλο ενδι»φέρον γιά τίς
Άξαφνα ακουσθή·/.* ν' άντηχη σχετικές δοκιμές τοΰ ~«->ΛΛ*»"·
ϊ,ινζτή ή φωνή τθϋ σκοχοΰ νχ>τη:
Μιά γ,ιναΐκα στή θάλασσα!
Σχεδόν ταυτοχρόνως άκούστη'κε
ι μ;ά άλλη φωνή γυναικείον δε,ιε στήν Εύρώχη, γιά νά έχιτκε-
Ό
έφευρέτης επήγε τότε κι
ό άά ή Γ
'ε-
Ντάνα·.
φρη ήγ
χρότϊΐνε τό μηχάνημά τού στή Γαλ¬
λία καί την Αγγλία. Κι' έκεΐ, ο¬
μως, συνήντησε άδιαφορία μεγάλη.
Άναγ/.άσΘηκε τότε νά γορίση στήν
Άμερ'.κή εντελώς άηδιασμένος κιί
γεμάτος άπογοήτευσι.
Έί-αφνιχά είς το 1843 εΐδοχθ'.ή-
θηκβν επισήμως, «τι το Κογκρέσ-
Τό ενδιαφέρον όμως, ήταν εντε-'σο των Ήνωμένων Πολιτειών έψή-
λώ; χλατωνικό κ»1 σέ λίγο έταξεί- φισεν Ιπιχορήγτ—: 40.000 δολλαρί-
ή ρρα μουσείά της.
| Στό γυριαμό τού είχε πάρβι εΐσι-
έπιδάται ετρεςαν στό κατά-1 τήρ'.ο δειηέρας θέσεως. 'Οταν, ό-
ά ί ί έ "Ε Ι η
ων, ή ό-οία, όμως, θά τού εδίδετο
ό δ ύ
—Έλεν! πα'.δί μου! άγαίπημένη φθή τα κυριώτερα μουσείά της.
μου!
στρωμα νά ίδουν τί συνέδαινε-. "Ενα μως, Ισωσε την μικροΰλα Έλεν
χοο'.τσάκ'. πέντε έτών είχε χέσει στή ,Μχράΰναν ό -λοίαρχος, γιά νά τοΰ στή Βασιγ/.τώνα, όπου άρχισε νά κά-
Οάλατσα καί μάταιζ προσπαθούσι νά'δείξη την συμπάβειά τού τόν 'ίχρο- μνη έπισ/.έψείς στοΰς γερουσιαστάς.
κρατηθή στήν έχιφάνεια. Ισκάλεσε στό τραχέζι τού γιά τόν ίε- -----
Οί ναΰτζ: έτρεξαν άαέσως νά έ- πόλοιπο χράνο τοΰ ταξειδίου
μόνον δταν «χεκύρωνβ καί ή Γ«-
ί το ψήφιουια τού Κογκρέσαου.
Γευ.άτος Ιλκί5«ς ό Μόρς έδανεί-
δίς-.ά -Λαί άρ'.στερά κι' επήγε
ρ
την δάρκα. "Οσο γρήγο-
ϊ Ι ί ΰ
02,
καϊ αν Ικαμνζν οί
χρ
Έττ'. ό Μόρς δρέθηκε στήν χρώ-
τη 6έτι, άνάμε?2' <τέ μορφωαένοος Πολλοί τοΰ υπεσχέθη-/.α ν την ιΐ/ή- φό τους, ή σΰνοδος, όμως, φ ή ς μ, η ζε νά τελειώϊη. χωρίς νά έγγοα- φτ] στήν ή^Αερηαία δίάταξι τό ζήττ,- θ' αργοΰσαν όπως δήχοτε νά κατε-'άνθρώπους πού συνεζήτουν όλΐ τα μα τοΰ ήλε'χτρικοΰ,τηλεγράφου. Την βάσον τή δάρκα στή θάλασσα καί έπίκΐιρα έχιστημονικά το κβίΐτσάκ'. θά έπνίγετο έν τω με- Μιά μίροι, σέ μίαν Πρίν χρολάδουν, όμως, οί ναΰ- μ, '.2· νά λύσο,ιν τή δάρκα, ή Π σκο^ΰ ακούσθηκε χάλι: φωνή συζήτη- σ: χερί τοΰ ή Μόρς σκέφθηκ.ε: Α ρς φη —Αλήθειαι, γ<ατί νά μή συνείύ- αζε κανείς τίς ελξε'.ς και άπωθτ)- σεις τοΰ ήλεκτρομαγνήτθϋ γιά νά μεταϊίδη <τέ άπάτταση είδικά στΑΐείΐ ύ μ' Ινα συμδατΐκό κώδικα; παρ3»ΐ!>νή της τεΛε;ταιας οννείρι-
άσεως Ια,εναίν πενΐντα άκόμτ) νόμ.ο:
6 νά ψηφίσθοϋν. Ό -έφε^ρέτης ήννόη-
~ τότΐ ότι τί-ποτε δέν θά εγίνετο
-—Ένας άνθρωπος στή θάλασ-
»!
Κάποιος άπό τοΰς επιβάτας χραγ·
ς, χωρίς νά είπη τίποτε, εί-Άύτό θά ήταν χροτ'.μότερο άχ' τόν
μονο με κα-
·χ$ πέτε; στή Θάλασσα. Έκολύμδη- όπτι/.ό τηλεγραφο, ·
σ= γερά καί κατώρθωσε νά φθάση λό καιρό μχορεί νά
-ο κο?·.τσάκι. Τό έκ;άτησε τότε "Εως τό ίράδο ή ίδέα ΐύτή έστρ!-
τή
ιφανε:α και επεριμενε
δάρκα ποΰ έφθασε σέ λίγο.
"Υστερα άπό λίγα λεχτά όλοι συνϊα-.τ;μονας
φογόριζε στό μυαλό τοι». Την
δί η αί
γρ μ
οΰ δείπνον την ανεκοίνωσε στούς
τό Ιτος έ-ΑεΓνο χ,αί άπτλχιομ,ένος έ-
γύρισε στό ξενοδοχϊΐό τού, "επήγε
στό γρο'φεϊο τοΰ ξενοδόχου κζί επλη-
ριοσε τό λθγαρι*σ;α.ό τον.
Γιά νά τόν ή
ό ξενοδό-
χος τοΰ είπε:
Δέ έ
Χ7ρδα,
Ι
-Δέν αρέπει νά τό πάρετε κατά
ία, κύρ« Μόρς. Τό ερχόμενο
Ιτος στήν άλλη σύνοδο, 6ά ψηφισθή
χωρίς άλλο τό ζήτημά σας!
Ό έφευρέτης ήταν Ιτοιμος νά ά-
------,.- -,.. ,»»;Λ Λϊ-«,ς« ΜΛΜΙ|^-,^·..^^-,. Μερ:χοί την ένέκρι- ^τήσγ], δταν έξαφνα τόν έκτύχησε
ευρίσκοντο σώοι κζί άδλοδείς 'έχά-Ιναν. Άλλοι τού 'έχρσδαλαν πολλάς καπθ'-ος στ&ν ώαο. Εγυρισε %η δρε
θηκεν έμπρός σέ α;ά κόρτ; Ιως 16
έτών χολΰ_ χλούσια ντυμένη.
—Σ;γγνώμην, κώριε, τοΰ είπεν ή
οί επιβάτου ά-εθέωναν τόν
τηρ*.
Οί
γονεις τής κορης, ό κορ'ος
•αι ή καρία Μχράύναν Ισχευσαν σέ
ιγο νά τόν εύχαρίστησουν
λί
γο να τον εοχαρίστησοον.
παρακαλώ, είπε τότί ό
τωτήρ στενοχωρημένος κάχως γιά
δλο το θόρι>6ο ποΰ εγίνετο τριγύρω
ταν εντελώς νεφελώδες στήν άρχή
άά ή έ
τιγά-σιγά στή
ή
<τκέψη τού ρ γγ ή ψ κάποια τ)=τ!χώτερτ> ιητόστβσι. "0-
ττ> επ! τέλθΰς, τό πλοίον εφθαρσε
στή Νέα Τόραη ά—χαιρετώντας
τόν π^οί'αρχο τοΰ είπε:
—Όταν ό ήλεατριχός μοι> τηλέ-
γίνγ| το θίΰμα τοΰ κόβμοο,
άγνωστος μέ χαριτωμενο
λο. Μήπως είχατε ταξειδεΰσει τόν
Όκτώίρ:ο τοΰ 1832 μέ τό ΰπερω-
κεάνειο «Σουλΰ»;
—Μαλ·στα, μίς.
-—·Δέν μέ άναγνωρίζετ*;
—"Οχ:, μίς.
ή "Ελεν Μπράΰναν, τό
Ό Φ. Ε. "Ορμσπυ, έκ Λός Άντζελες, τής Καλκρορνας, μέ τό νέον ήμερολό
γιον των 13 μηνών. "Έκαστος μην £χει 28 ημέρας. Ό 13ος καλείται Άντέν
τα. Είς τόν ανωτέρω κύκλρν σημειούνται εί σημερινοί μήνες έξωθεν καί ο4
νέον εσωθεν.
κοριτσάκι ποΰ ■εσώσατε άπό τα κί-
ματΐ τοΰ Ώκεινού. Σείς μ' έζεχά-
σατε γιατί ημ«υν μικροΰλα τότΐ. Έ-
^ ηρως αυτος που ηταν τόσο
^τριόφρων, ώνομά-ζετο Σαμοοήλ
Λΐ!>?ς καί ήταν έ?ϊ.»ρ«της τοΰ
^?ά?ο^....
Ό Μόρς, όμως, μ' δλη την αν- γώ, Ομως, ίεν έλησμόνησα τα γαρα-
τοχεποίθησί τού αύτη έχρείάσθηκε χτη?;στ:κά τοΰ σωτήρόί αο;. Ήκου-
ζωγράφος, Χ25Τγττής ^ζ- ζωγρα- σι. δεν τοΰ εγιννε κίμμ'.α παραγγε- . - -
?'*ής «ς τό «Άθήνα.ον,, τής Νέ- λίζ καί ό Μόρς είχε σχεδόν κατα- —Τα α-.σθηματα σας σας τιμοον
*; Πρκης στίαφή οίκονομικώς μέ τα τ«ράμα- πολυ, μις, είναι αδύνατον, ομως,
~ίή σγολή αυτή είχε σχετισθη τα τού. νά με 6οηΘ»χτητε σείς.
ύπανδρενθιί έντός όλίγου τόν "Εδ Χίλλ,
— Πήτε μου έχί τέλο;ς τί σάς
συμδαίνε: καί δλέχουμ' εχειτα!
Ό Μόρς τής δίηγήθηκε τότε τίς
χερ-.χίτειες τού δλες. "Οταν ετελεί¬
ωσεν, ή κόρη έχτΰχησε τα χέρ'.α
της καί είπε:
—Τί καλά, τί κιλά, κ. Μόρς;
Πρέπε·. νά ξερετε χώς ό μπαμπάς
έ'χίί σήμερα άνωτάτη -Λυδερνητική
θέσι. ΕίνΛ'. δ«υ·9υντής τοΰ γραφείον
των χρον^μ!ων. Μιά μερά χοΰ σκά-
λ·.ζα τα χαρτιά τού, είδα Ινα φάκε-
λο μέ τόνομά σας. "Ερριψα λίγες
μ^τ;ές στά εγγραφα πού ήταν μέ¬
σαν κι' έδεδα-.ώθην-α ότι επρόκειτο
γ:ά την 'ίφεΰρεσή σας πού βίχατε
προα">αγγέλε! άπό τότε στό ΰπη-
ρωκεάνειο. Άμέσως είπα τοΰ χατέ-
ρα μου:
■—Μπόμπα, οΰτη ή εφεύρεσίς εί¬
ναι τοΰ σωτήρος μου. Κάτι πρέπει
νά κάμοομε γι' αυτόν!
—«Ό μπαμπάς τότε ποΰ εχει με-
γάλες πολίτικές σχέσεις κατώρθω¬
σε νά σάς ψηφίστ) τό Κογκρέσσο 40.
000 δολλάρια.
— Ποΰ δέν θά τα πάρω, όμως,
δπως πάμε, ποτέ δυστυχώς! παρετή-
ρησεν ό έφευρέτης.
—Έλάτε δα! Αύτό θά τό δοΰμε!
Τό ψήφισμά σας Θά έπικυρωθή, άπό-
$η μάλιστα! Έν άνάγκη Θά γίνη
όλονυκτία τής Γερουσί;ς! Πηγαί-
νετε, λθ'.χόν. τα τ:ρί·^α-ζά σας χίσω
καί μείνετε ώς αυριον!
Ό Σαμουήλ Μόρς μολονότι δέν
έπίστε^εν ότι ήταν δ-ινατόν νά γίνη
τίποτε, απεφάσισε νά θ^ιάστ; μιά
μερά άκόμη.
Την έπομένη τόν έπεσκεχτοντο
μέ τ>ρΐ3짫υτίκό 5φος ό κ. Μπράϋ-
ναν καί ή κόρτ; τού. Καί οί δ>ό μα-
ζΰ είχαν πάει στή γερουσία καί
I-
κ2α2ν προπαγάνδζ στοΰς γερουσια-
στάς. Ή εύγλωττία τοΰ διευθυντοΰ
τοΰ γραφΐ!Ο^ χρονο<ιίων καί χίό πάν των ή χάρις καί τα θέλγητρα τής κόρης τού έθα.·μίτοΰργησαν. Οί γερουσ-.ασταί ύχεσχέθησαν ότι θά έπροτάσσετο τό ψήφιομα καί θά έπεκυρώνετο. Ή κόρη, γιά νά είναι περισσάτερο δέδαιη, Ιμεινε σ' Ινα θεωρεΐο ώς τή στιγμή ποΰ απεφασί¬ σθη ή ψηφοφορίζ καί ένεθάρρυνε μέ τίς ματιές της τοΰς φίλο;ς της ψη- φοφάρους βουλευτάς. Ό Σαμουήλ Μόρς ή τος Ιίκριζ την ευχάριστον είϊησιν. Έφίλησί τα χέριΐ τής κόρης καί τής είπΐ: —Σΐΐς είσαστϊ ό καλάς μο^ άγ- γελος! Μέ την έπιχ&ρήγησΐ των 40.000 δολλαρίων εγκατεστάθη ή χρώτη τηλεγραφΐκή γραμμή μεταξΰ Βά¬ σιγκτων καί Βαλτιμόρης. Σ' ολίγα χρόνιι ό τηλέγραφος είχε δ:αδοθη σ' όλον τόν κόσμο καί ό Μόρς είχε 'νη: δισεκατομμυριοϋχος. ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ Ο 8ΪΜ0Σ_ΤρΐΝΤίί Ή 3ίάστυ.η άο:·3ός Φα^τίνα ή¬ ταν τρεαερά νευ::κή. Άλλά -/.αί ό έπίΐης ί-.άσημος μο^το^γός Χαί·^ τελ ό οποίος σΛειργάζΐϊτο συνήθως μαζύ τηςι ηταν καί αύτός έ τ.κά ό|ύ ς Κάπατε. ίιηγείται Ινας γρ ίο; τοΰ Χαϊντελ, ή Φχ>—;ίνα ευρι¬
σκόταν είς μεγάλην νευρί/.ότητα καί
ίέν έννοοΰφ! μέ κανενα τρόπον νά
τρ'θγο.ΐ'δηστ Ινα μο:ισικό κομαάτι τοΰ
Χαϊντελ, όπως τό είχε γράψεί αύ¬
τός. Ό μΐυσοι/ργός ~ού την έγνώ-
μ"^. καλά. 'ϊιώρθωνεν έπανειλημαέ-
νως τό χεί".ενον τής μτ»σικτνς τ^.
μεταίάλλοντας «μπατοΰτες» καί
άλλάζοντας «σκάλες»... Ή άοιδός
δ έξακολουθοΰσε νά γκ,ρινιάζ*),
δέν εύχαριστιόταν άπό καζψιά
μί-αδολή. Ό Χ-χίντελ στό τέλος
Ιχασε τήνΰπομονή τού. Καί όξύ-
βυαος καθώς ήταν. σέ μ».ά στιγμή
παραφοράς, Ιτχισ·» όλΐ τα «δ'.ωρθω-
μένα» άντίγραφα τοΰ κοτΑματϊθΰ τού.
-χρρ-.ξΐ στή φωτία, άρχαξε τήνΦαο-
στίνΐ άπό την μέση. την χήγε εως
τβ π-αρά&υρο καί την κράτησε με-
τεω.;ο εςω άχ' αύτό. Καί
ίέν ήτζν σέ θέση πλέον νά ρρ
τήση τόν εαυτόν τοο θά την έγκρέ-
μιζεν ασφαλώς άπό τό χαράθυρο, έ-
| άν ή Φα>στίνα την τελευταία στιγ¬
μή δέν άχ&φάσιζϊ νά τραγοίϊήιτη
τή·> «ζ7ίτισιόν)> το^. όπως την «ί-
χε γράψει αρχικώς...
| Αΰτο την έσωιΧΐ. Καί τό νί'Λ
ί:·άδυ, οταν ή Φα^στίνα τραγο^3η«5
τί ίΪΌ αύτό κοΆμάτ: στό Θέατρο, έ-
τημείωσϊν έναν _ττο τούς καλλιτέ¬
ρους Θρ*.άμ6θας της._
15
Ο ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΦΕΥΡΕΤΟΤ ΤΟΎ
ΕΝΑ ΔΡΑΙΜΑ ΣΤΟΝ ΏΚΕΑΝΟ.- Η ΚΟΡΗ ΠΟΥ ΕΣΩΘΗ «.ΕΣ' ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ.- Π«Σ Ε-
ΓΕΝΝΗΘΗ ΕΠΑΝΠ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙ Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΤΗΑΕΓΡΑΦΟΥ.- Ο ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ
ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΧίϊΡΐΣ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ ΤΙΠΟ-
ΤΕ- ΤΟ ΜΕΓΑ ΟΑΥΜΑ ΠΟΥ ΕΠΕΤΥΧΕΝ Η ΕΥΓΝίίΗΙΟΣΥΝΗ.
Μ:άν ώραία φρή ήρ
το όπερωκεάνειον «Σουλύ» Ιφευγεν
άϊτό τή Χάδρη γιά την Νέα 'ϊορκη.
Ό κα-.ρός ήταν καλάς. Στόν Ώ-
πολΰ μ' Ινα συνάδελφό τού, τόν κα¬
θηγητήν Φρώμαν Ντάνα, τοΰ έδί-
δ-ασκεν ήλεκτρολογία.
Την έποχή έκείνη μόλις είχεν έ-
ό, Ομως, ή θάλασσα άρχισε νά' φεύρει ό Άραγκώ τόν ήλεκτρομα-
γίνετα'. τρικυμισμε'νη καί τα κύμα- γνήτη καί ό Σαμουήλ Μόρς είχε
τα έσάρωναν τό κατάστρωμα. δείξϊ·. μεγάλο ενδι»φέρον γιά τίς
Άξαφνα ακουσθή·/.* ν' άντηχη σχετικές δοκιμές τοΰ ~«->ΛΛ*»"·
ϊ,ινζτή ή φωνή τθϋ σκοχοΰ νχ>τη:
Μιά γ,ιναΐκα στή θάλασσα!
Σχεδόν ταυτοχρόνως άκούστη'κε
ι μ;ά άλλη φωνή γυναικείον δε,ιε στήν Εύρώχη, γιά νά έχιτκε-
Ό
έφευρέτης επήγε τότε κι
ό άά ή Γ
'ε-
Ντάνα·.
φρη ήγ
χρότϊΐνε τό μηχάνημά τού στή Γαλ¬
λία καί την Αγγλία. Κι' έκεΐ, ο¬
μως, συνήντησε άδιαφορία μεγάλη.
Άναγ/.άσΘηκε τότε νά γορίση στήν
Άμερ'.κή εντελώς άηδιασμένος κιί
γεμάτος άπογοήτευσι.
Έί-αφνιχά είς το 1843 εΐδοχθ'.ή-
θηκβν επισήμως, «τι το Κογκρέσ-
Τό ενδιαφέρον όμως, ήταν εντε-'σο των Ήνωμένων Πολιτειών έψή-
λώ; χλατωνικό κ»1 σέ λίγο έταξεί- φισεν Ιπιχορήγτ—: 40.000 δολλαρί-
ή ρρα μουσείά της.
| Στό γυριαμό τού είχε πάρβι εΐσι-
έπιδάται ετρεςαν στό κατά-1 τήρ'.ο δειηέρας θέσεως. 'Οταν, ό-
ά ί ί έ "Ε Ι η
ων, ή ό-οία, όμως, θά τού εδίδετο
ό δ ύ
—Έλεν! πα'.δί μου! άγαίπημένη φθή τα κυριώτερα μουσείά της.
μου!
στρωμα νά ίδουν τί συνέδαινε-. "Ενα μως, Ισωσε την μικροΰλα Έλεν
χοο'.τσάκ'. πέντε έτών είχε χέσει στή ,Μχράΰναν ό -λοίαρχος, γιά νά τοΰ στή Βασιγ/.τώνα, όπου άρχισε νά κά-
Οάλατσα καί μάταιζ προσπαθούσι νά'δείξη την συμπάβειά τού τόν 'ίχρο- μνη έπισ/.έψείς στοΰς γερουσιαστάς.
κρατηθή στήν έχιφάνεια. Ισκάλεσε στό τραχέζι τού γιά τόν ίε- -----
Οί ναΰτζ: έτρεξαν άαέσως νά έ- πόλοιπο χράνο τοΰ ταξειδίου
μόνον δταν «χεκύρωνβ καί ή Γ«-
ί το ψήφιουια τού Κογκρέσαου.
Γευ.άτος Ιλκί5«ς ό Μόρς έδανεί-
δίς-.ά -Λαί άρ'.στερά κι' επήγε
ρ
την δάρκα. "Οσο γρήγο-
ϊ Ι ί ΰ
02,
καϊ αν Ικαμνζν οί
χρ
Έττ'. ό Μόρς δρέθηκε στήν χρώ-
τη 6έτι, άνάμε?2' <τέ μορφωαένοος Πολλοί τοΰ υπεσχέθη-/.α ν την ιΐ/ή- φό τους, ή σΰνοδος, όμως, φ ή ς μ, η ζε νά τελειώϊη. χωρίς νά έγγοα- φτ] στήν ή^Αερηαία δίάταξι τό ζήττ,- θ' αργοΰσαν όπως δήχοτε νά κατε-'άνθρώπους πού συνεζήτουν όλΐ τα μα τοΰ ήλε'χτρικοΰ,τηλεγράφου. Την βάσον τή δάρκα στή θάλασσα καί έπίκΐιρα έχιστημονικά το κβίΐτσάκ'. θά έπνίγετο έν τω με- Μιά μίροι, σέ μίαν Πρίν χρολάδουν, όμως, οί ναΰ- μ, '.2· νά λύσο,ιν τή δάρκα, ή Π σκο^ΰ ακούσθηκε χάλι: φωνή συζήτη- σ: χερί τοΰ ή Μόρς σκέφθηκ.ε: Α ρς φη —Αλήθειαι, γ<ατί νά μή συνείύ- αζε κανείς τίς ελξε'.ς και άπωθτ)- σεις τοΰ ήλεκτρομαγνήτθϋ γιά νά μεταϊίδη <τέ άπάτταση είδικά στΑΐείΐ ύ μ' Ινα συμδατΐκό κώδικα; παρ3»ΐ!>νή της τεΛε;ταιας οννείρι-
άσεως Ια,εναίν πενΐντα άκόμτ) νόμ.ο:
6 νά ψηφίσθοϋν. Ό -έφε^ρέτης ήννόη-
~ τότΐ ότι τί-ποτε δέν θά εγίνετο
-—Ένας άνθρωπος στή θάλασ-
»!
Κάποιος άπό τοΰς επιβάτας χραγ·
ς, χωρίς νά είπη τίποτε, εί-Άύτό θά ήταν χροτ'.μότερο άχ' τόν
μονο με κα-
·χ$ πέτε; στή Θάλασσα. Έκολύμδη- όπτι/.ό τηλεγραφο, ·
σ= γερά καί κατώρθωσε νά φθάση λό καιρό μχορεί νά
-ο κο?·.τσάκι. Τό έκ;άτησε τότε "Εως τό ίράδο ή ίδέα ΐύτή έστρ!-
τή
ιφανε:α και επεριμενε
δάρκα ποΰ έφθασε σέ λίγο.
"Υστερα άπό λίγα λεχτά όλοι συνϊα-.τ;μονας
φογόριζε στό μυαλό τοι». Την
δί η αί
γρ μ
οΰ δείπνον την ανεκοίνωσε στούς
τό Ιτος έ-ΑεΓνο χ,αί άπτλχιομ,ένος έ-
γύρισε στό ξενοδοχϊΐό τού, "επήγε
στό γρο'φεϊο τοΰ ξενοδόχου κζί επλη-
ριοσε τό λθγαρι*σ;α.ό τον.
Γιά νά τόν ή
ό ξενοδό-
χος τοΰ είπε:
Δέ έ
Χ7ρδα,
Ι
-Δέν αρέπει νά τό πάρετε κατά
ία, κύρ« Μόρς. Τό ερχόμενο
Ιτος στήν άλλη σύνοδο, 6ά ψηφισθή
χωρίς άλλο τό ζήτημά σας!
Ό έφευρέτης ήταν Ιτοιμος νά ά-
------,.- -,.. ,»»;Λ Λϊ-«,ς« ΜΛΜΙ|^-,^·..^^-,. Μερ:χοί την ένέκρι- ^τήσγ], δταν έξαφνα τόν έκτύχησε
ευρίσκοντο σώοι κζί άδλοδείς 'έχά-Ιναν. Άλλοι τού 'έχρσδαλαν πολλάς καπθ'-ος στ&ν ώαο. Εγυρισε %η δρε
θηκεν έμπρός σέ α;ά κόρτ; Ιως 16
έτών χολΰ_ χλούσια ντυμένη.
—Σ;γγνώμην, κώριε, τοΰ είπεν ή
οί επιβάτου ά-εθέωναν τόν
τηρ*.
Οί
γονεις τής κορης, ό κορ'ος
•αι ή καρία Μχράύναν Ισχευσαν σέ
ιγο νά τόν εύχαρίστησουν
λί
γο να τον εοχαρίστησοον.
παρακαλώ, είπε τότί ό
τωτήρ στενοχωρημένος κάχως γιά
δλο το θόρι>6ο ποΰ εγίνετο τριγύρω
ταν εντελώς νεφελώδες στήν άρχή
άά ή έ
τιγά-σιγά στή
ή
<τκέψη τού ρ γγ ή ψ κάποια τ)=τ!χώτερτ> ιητόστβσι. "0-
ττ> επ! τέλθΰς, τό πλοίον εφθαρσε
στή Νέα Τόραη ά—χαιρετώντας
τόν π^οί'αρχο τοΰ είπε:
—Όταν ό ήλεατριχός μοι> τηλέ-
γίνγ| το θίΰμα τοΰ κόβμοο,
άγνωστος μέ χαριτωμενο
λο. Μήπως είχατε ταξειδεΰσει τόν
Όκτώίρ:ο τοΰ 1832 μέ τό ΰπερω-
κεάνειο «Σουλΰ»;
—Μαλ·στα, μίς.
-—·Δέν μέ άναγνωρίζετ*;
—"Οχ:, μίς.
ή "Ελεν Μπράΰναν, τό
Ό Φ. Ε. "Ορμσπυ, έκ Λός Άντζελες, τής Καλκρορνας, μέ τό νέον ήμερολό
γιον των 13 μηνών. "Έκαστος μην £χει 28 ημέρας. Ό 13ος καλείται Άντέν
τα. Είς τόν ανωτέρω κύκλρν σημειούνται εί σημερινοί μήνες έξωθεν καί ο4
νέον εσωθεν.
κοριτσάκι ποΰ ■εσώσατε άπό τα κί-
ματΐ τοΰ Ώκεινού. Σείς μ' έζεχά-
σατε γιατί ημ«υν μικροΰλα τότΐ. Έ-
^ ηρως αυτος που ηταν τόσο
^τριόφρων, ώνομά-ζετο Σαμοοήλ
Λΐ!>?ς καί ήταν έ?ϊ.»ρ«της τοΰ
^?ά?ο^....
Ό Μόρς, όμως, μ' δλη την αν- γώ, Ομως, ίεν έλησμόνησα τα γαρα-
τοχεποίθησί τού αύτη έχρείάσθηκε χτη?;στ:κά τοΰ σωτήρόί αο;. Ήκου-
ζωγράφος, Χ25Τγττής ^ζ- ζωγρα- σι. δεν τοΰ εγιννε κίμμ'.α παραγγε- . - -
?'*ής «ς τό «Άθήνα.ον,, τής Νέ- λίζ καί ό Μόρς είχε σχεδόν κατα- —Τα α-.σθηματα σας σας τιμοον
*; Πρκης στίαφή οίκονομικώς μέ τα τ«ράμα- πολυ, μις, είναι αδύνατον, ομως,
~ίή σγολή αυτή είχε σχετισθη τα τού. νά με 6οηΘ»χτητε σείς.
ύπανδρενθιί έντός όλίγου τόν "Εδ Χίλλ,
— Πήτε μου έχί τέλο;ς τί σάς
συμδαίνε: καί δλέχουμ' εχειτα!
Ό Μόρς τής δίηγήθηκε τότε τίς
χερ-.χίτειες τού δλες. "Οταν ετελεί¬
ωσεν, ή κόρη έχτΰχησε τα χέρ'.α
της καί είπε:
—Τί καλά, τί κιλά, κ. Μόρς;
Πρέπε·. νά ξερετε χώς ό μπαμπάς
έ'χίί σήμερα άνωτάτη -Λυδερνητική
θέσι. ΕίνΛ'. δ«υ·9υντής τοΰ γραφείον
των χρον^μ!ων. Μιά μερά χοΰ σκά-
λ·.ζα τα χαρτιά τού, είδα Ινα φάκε-
λο μέ τόνομά σας. "Ερριψα λίγες
μ^τ;ές στά εγγραφα πού ήταν μέ¬
σαν κι' έδεδα-.ώθην-α ότι επρόκειτο
γ:ά την 'ίφεΰρεσή σας πού βίχατε
προα">αγγέλε! άπό τότε στό ΰπη-
ρωκεάνειο. Άμέσως είπα τοΰ χατέ-
ρα μου:
■—Μπόμπα, οΰτη ή εφεύρεσίς εί¬
ναι τοΰ σωτήρος μου. Κάτι πρέπει
νά κάμοομε γι' αυτόν!
—«Ό μπαμπάς τότε ποΰ εχει με-
γάλες πολίτικές σχέσεις κατώρθω¬
σε νά σάς ψηφίστ) τό Κογκρέσσο 40.
000 δολλάρια.
— Ποΰ δέν θά τα πάρω, όμως,
δπως πάμε, ποτέ δυστυχώς! παρετή-
ρησεν ό έφευρέτης.
—Έλάτε δα! Αύτό θά τό δοΰμε!
Τό ψήφισμά σας Θά έπικυρωθή, άπό-
$η μάλιστα! Έν άνάγκη Θά γίνη
όλονυκτία τής Γερουσί;ς! Πηγαί-
νετε, λθ'.χόν. τα τ:ρί·^α-ζά σας χίσω
καί μείνετε ώς αυριον!
Ό Σαμουήλ Μόρς μολονότι δέν
έπίστε^εν ότι ήταν δ-ινατόν νά γίνη
τίποτε, απεφάσισε νά θ^ιάστ; μιά
μερά άκόμη.
Την έπομένη τόν έπεσκεχτοντο
μέ τ>ρΐ3짫υτίκό 5φος ό κ. Μπράϋ-
ναν καί ή κόρτ; τού. Καί οί δ>ό μα-
ζΰ είχαν πάει στή γερουσία καί
I-
κ2α2ν προπαγάνδζ στοΰς γερουσια-
στάς. Ή εύγλωττία τοΰ διευθυντοΰ
τοΰ γραφΐ!Ο^ χρονο<ιίων καί χίό πάν των ή χάρις καί τα θέλγητρα τής κόρης τού έθα.·μίτοΰργησαν. Οί γερουσ-.ασταί ύχεσχέθησαν ότι θά έπροτάσσετο τό ψήφιομα καί θά έπεκυρώνετο. Ή κόρη, γιά νά είναι περισσάτερο δέδαιη, Ιμεινε σ' Ινα θεωρεΐο ώς τή στιγμή ποΰ απεφασί¬ σθη ή ψηφοφορίζ καί ένεθάρρυνε μέ τίς ματιές της τοΰς φίλο;ς της ψη- φοφάρους βουλευτάς. Ό Σαμουήλ Μόρς ή τος Ιίκριζ την ευχάριστον είϊησιν. Έφίλησί τα χέριΐ τής κόρης καί τής είπΐ: —Σΐΐς είσαστϊ ό καλάς μο^ άγ- γελος! Μέ την έπιχ&ρήγησΐ των 40.000 δολλαρίων εγκατεστάθη ή χρώτη τηλεγραφΐκή γραμμή μεταξΰ Βά¬ σιγκτων καί Βαλτιμόρης. Σ' ολίγα χρόνιι ό τηλέγραφος είχε δ:αδοθη σ' όλον τόν κόσμο καί ό Μόρς είχε 'νη: δισεκατομμυριοϋχος. ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ Ο 8ΪΜ0Σ_ΤρΐΝΤίί Ή 3ίάστυ.η άο:·3ός Φα^τίνα ή¬ ταν τρεαερά νευ::κή. Άλλά -/.αί ό έπίΐης ί-.άσημος μο^το^γός Χαί·^ τελ ό οποίος σΛειργάζΐϊτο συνήθως μαζύ τηςι ηταν καί αύτός έ τ.κά ό|ύ ς Κάπατε. ίιηγείται Ινας γρ ίο; τοΰ Χαϊντελ, ή Φχ>—;ίνα ευρι¬
σκόταν είς μεγάλην νευρί/.ότητα καί
ίέν έννοοΰφ! μέ κανενα τρόπον νά
τρ'θγο.ΐ'δηστ Ινα μο:ισικό κομαάτι τοΰ
Χαϊντελ, όπως τό είχε γράψεί αύ¬
τός. Ό μΐυσοι/ργός ~ού την έγνώ-
μ"^. καλά. 'ϊιώρθωνεν έπανειλημαέ-
νως τό χεί".ενον τής μτ»σικτνς τ^.
μεταίάλλοντας «μπατοΰτες» καί
άλλάζοντας «σκάλες»... Ή άοιδός
δ έξακολουθοΰσε νά γκ,ρινιάζ*),
δέν εύχαριστιόταν άπό καζψιά
μί-αδολή. Ό Χ-χίντελ στό τέλος
Ιχασε τήνΰπομονή τού. Καί όξύ-
βυαος καθώς ήταν. σέ μ».ά στιγμή
παραφοράς, Ιτχισ·» όλΐ τα «δ'.ωρθω-
μένα» άντίγραφα τοΰ κοτΑματϊθΰ τού.
-χρρ-.ξΐ στή φωτία, άρχαξε τήνΦαο-
στίνΐ άπό την μέση. την χήγε εως
τβ π-αρά&υρο καί την κράτησε με-
τεω.;ο εςω άχ' αύτό. Καί
ίέν ήτζν σέ θέση πλέον νά ρρ
τήση τόν εαυτόν τοο θά την έγκρέ-
μιζεν ασφαλώς άπό τό χαράθυρο, έ-
| άν ή Φα>στίνα την τελευταία στιγ¬
μή δέν άχ&φάσιζϊ νά τραγοίϊήιτη
τή·> «ζ7ίτισιόν)> το^. όπως την «ί-
χε γράψει αρχικώς...
| Αΰτο την έσωιΧΐ. Καί τό νί'Λ
ί:·άδυ, οταν ή Φα^στίνα τραγο^3η«5
τί ίΪΌ αύτό κοΆμάτ: στό Θέατρο, έ-
τημείωσϊν έναν _ττο τούς καλλιτέ¬
ρους Θρ*.άμ6θας της._
16
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΒ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Η
ΤΓΟν
Μιά πρωϊνή, στήν καρδιά τού
Μωρηά, άνοιξιάτικη μερά. Χαρά-
δρες αγριες σέ πλαίγιΓς άπόκοη-
μνες. Κορφοοούνια πού ·ό'σο ξεμον
κραίνονν, |·ηλώνονν. Στσνρνάοιπ
καί πρΪΛΟΐ. Καί στό 6άθο; γαλά-
ζια ιιιά -/ορυφή, τό Μαίναλο. Στής
χαράδρες καιιαιά εΐ'/ο<ταριά ■χα'ι.ν- βόσπιτα σκόρπια, σκαοφαλωμένα, κρεμασμένα! στούς βράχου;, σάν ά- ητοφωληές. 'Ένας ταξειδιώτη; περνο'στ κα- 6άλλα σέ ιιιά μοϋλα. Πλάι στό ύπο- 'ϋύγιο περπατονσε δ άγωγιάτης. ε- να; χωρ»κός Τριπολιτσιωτης. Στό ρμπασαα τή; χαράδρ«ς, πού 6γά- ζει στόν κάμπο τή; Τριπο) ιτσιΰίς, δ τΐαξειδιώτης, κρατώντας τή μόν· λα τού, σκίοει καί ρωτα τον άνο) γιάτη: — Τί χωοιό εϊν' αύτό έκεΐ; — Τό Βαλτέτσι. Δοξασιιένο δνοαα. Τόπος ίερός. Ό ταξειδιώτη; βγάίει τό καπέλ- λο καί σκΰβει τό κείοάλι τοι· ιΐί Λε- βασμό. — 'Εοώ, άφέντη, εξακολουθή ό χωρινός, 7.ατοια μερά, τό Μ αι φάγαμε τό Μονσταφάιιπεη μέ τή; χιλιάδες τον, ποΰ εΐχαν ελθτι νά ιάς ξεταιιπιουρώσσυν, φεοιιένοι άπ' την Τριπολιτσά Γιατί ποέπει νά ξέ¬ ρη; πώ; ολ' αντά τα βοπχ'α, ^ι' ώς ποΐ· φτάΛΈΐ τό μάτι σου. τή με¬ ρά έκείνη τα εΤχα?ιε πά ο γ γιά ταιι- πούρια ιια;. — Ναί! ναί! ξέοο).. . άπίο/.ρί- νεται «ζτηρηιαενα ό ταξειδιώτιι^. — Είλιαστε χίλιοι Μανιάτε: κπί μ&Ρΐκοί ι'ίλλοι. Καπετανεοι ιια; ο1 δυό Μανροιιιχιίληδε;. δ Ίίλία; κι' ό Κυρι'πκοθη:. Τή νύχτα πθόφτ'α- ?αν κι' δ Κολο-/.οτοώνης ιιέ τόν Πλαποότα '/.αί τα πΰλληκώρια τονς ά'λλοι χίλιοι πεντατκόσιοι. Καί τότε δώκαπιε τό στεονό γιονροΰσι των ΤονρκαλάΊδων τ%; Τριπολιτοάς . . — Ναί, ναί, ξέρω. . . Κανολέ- ίΐ σάν άφηρηιιίνο; δ τα^ειδιωεητ:. Ή μονλα τού μέ χαιΐΓλωιΐί νο νε- φάλι κονρευε ιιέ τα δόντια τη: το χόοπτο εκεϊ μπιθοστά της. — Βεβαία καί ξέρεις, σφέντη, ε.ΐπεν ό άγωγιάτη: ίίστερ' άπό λίνο, σηκώνοντα; τό ήλιοκαμιιένο τού ιτρόσωπο κατά τόν ταξειδιώτη. Και τα μαϋηά τού μάτια στνλώθηκαν επάνω στόν ξένο περίεργα. — Βίόαια καί ξέρεις, ξαναπε. "Αν καί δέν μοιάΐεις Μανιάτης, μή τε Μωραΐτη;, φαίνεσαι ουχί1·; Ίοαμ ματισμένος ανθςκιτπος. Καί δέν εί¬ ναι πράμμα πού δέν τίιχουν διαβά- σει οί γρατιαατισμελΌΐ. Τού; τσ μαθαη'αν όλα στό σκολειό. Ό τα^ειδιώτη; χοιιογελά Γ,λα ο,ρά καί δέν άποκοιίνεται Ό χα,ρτκός επιμένη: — Μιά διιως κ' εϊσαι γρααματι- σιιένος, άφέντη. τότε θά ξέρη; τ>
τούς Τοΰρ/ονς στό Βαλτίτσι οέν
τού; νίκ,ησον μονάχα οί Μανροια
χαλέοι ·ιέ τούς. Μανιάτε: ·η' ί
ΚολοΤ/οτροονη,ς μέ τόν Πλαποιΐτα
.τού ηλθαν νστεοα μέ τα πΐαλληκά-
οια τον;.
— "Ογι δά' Αύτό "ϊίν τ">ξεοα
λέει δ ταξειδιώτας Καί αιά λαμψι
ιϊρωνικιά περνά στή ιιατιά τού,
/αθώ; κυττάίΐει τόν ά-'ωγιάτη.
Έκεϊνος, τετραπερα^ιιρνος νοι-
(όθει την εϊοίονεία.
— Τα,ραθά σσϋ δείξο> &")')), λέει
μέσα τού.
— Μά νιά λογάΊοιαισε λιγά/.ι. ά-
φέντη. Εμείς δλοι δλοι εΤμαστε ί
όιιιση χιλιήδε:. Κι' δ Ρούμαας ό
Β'σιοδουνιώτης ιυο τό Μοΐ'σταφο'
τεη εί/ΌΛΐ μαζύ τοι·ς έπάνο άπό
δέν.α χιλιάδε; ΤονθΛϊρΡανίτες, δ-
χι παΐςε γέλασε! Θά πή: ^Τχηψιε κα-
πετανεους ειιεΐς το Γέθΐο τοϊί Μο>
ρηά κχτί τοί'ς Μανοοιιιχαί.έους·. Δέ
λέγω οχι Μά πάλιν δι'σν.ολο οί
«^■υόαιση χιλιάδες Λ'ά ΛακήσουΛ· τ
δέκα.
— Τότε, Μήτσο, ποίος το<ύς νί- κηοε; — Χία! ΊΦω είναι τό ζιίιτημσ. άπΌκοίνετ' έοοεΐνος. Σωπ<αίνει μιά στραιή καί ξανα- λέει: — θά διάΰασες στά 6ιηλία τό ίχ<»ς ολλο νιά τίιν Χνρά Σταύ- ραινα. — Την νχ'θά Σταΐ'ραινα ., Την κυιρά Σταύρα.ινα . ., μονρ- μο«ρίζει δ ταξειδιο,Λης, π·οοσπ«- ί)ώντας ά θυιιηθή. Μά ο^ν θχ^μι ται ν' άπάντησε ποι·θενσ "να τί- τοιο δνομθ1. — "Οχι, Μήτσο, δέ διο'βασα. . . — Μ ότε κι' άκονοΐς, — Μήτε. — Νά σοΰ πω λοιπόν έγώ. Ή¬ ταν ή Παναγια, άτιχ»!ιθί9*ηκε 6 Μήτσος μέ πϊ-ποίθτισι. Την φορά αυτή δ τα?;£ΐδιώτ.];δέ ΙΟΥ Ό διχαστής, Ρ. Χ. Χάμιλτων, κάτω δε|ι$, όστις έφόνευσεν έν Άμαρίλλφ, τής Πολιτείας Τέξας, τόν Τόμ θϋώλτον, άριατερ^ δταν δ τελενταϊος αν¬ ήγγειλε πρός τόν ποωτον ότι εΐχε νυμφενθή την θυγατέρα αντοϋ, Τερΐζαν, άνω. Ό δικαστίις λέγει δτι έφόνευσε τόν Ούώλτον, όπως προστατεύση την οικογένειαν τού. 'Εχει παραπεμφθή είς δίκην επί φόνφ. χαμογέλασε "Εννοι/Λτε πώς αέ τό στάιια τοΰ άγωγιάττ) μιλοΰσεν ή παράδοσις, άληθΊνή σάν Ίατοοία Γι' αύτό μέ μεγάλο έν^ιαφίρον είπε: — Μά αλλο θαρρώ ή Κιοά Σταύραινα κι' αλλο ή ΓΙαναγιά, Μήτσο... — "Οχι, τον διέν.οψτν ό άνω- γιάτης υέ την ιδία πεποίθησι. Ή κυρά Σταύραινα ν' ή ιιείανροινή κΐ'ρά Σταΐ»ραΐΛ"ακ' ή Μεγα/όχ:ρ)) ί|ταν τό ΐδιο πηϋιχ^ϋα. <· Καί διηγήθτκε: — Ώς την ίόρα πού φΙάσανΈ ο! Τοϋρκοι, δλοι ξέΓ<οι·ν π*>ς ή κι>
ρά Στανραινα ίταν ή */νοά Στο·ί-
ραινα. Μέ τα τσαρούχιο:. τα κ.τίνά-
δια ·κιαί τό φακιόλι της. Φορτ-ϋΰνχ'-
τανε στί| ράχη της τό ι|νμί. το
υπαρθΰΓΐ. τα όόλια ναί τοΐ·: τα πή-
γχανε στά ταη.τοόοια. Ί^η 6λεπανε,
Γθύς ιιιλονσε, την άκοναν. Μ.',τε
τηγε κανενός δ νονς πό""·: ιιποοεϊ
νά ήταν αλλη άπ' έκείνη ποί· α>^νυ-
αν καί βλεΜανε. Μιά όμως κ' ?[?.-
α—· οί Τοϋρκοι νι' αρχισε τό του-
νοττχν γρ ξανάφη·γε. Τα πολλη-
κάρια μσς την καττάίαν καί υέν
απορονσαν νά ποττψοι.*ν τα 'καισ
τσι·;. Μά τί λοιπόν; Μαγ?ιιαόνη
ί'ΐτανε καί τα 6όλια δέν την |'πι«-
ναν_, Κι' αύτό οαστοϋσεν ώρε:. ΟΊ
Τοϋρκοι λνσσιιαξαν. Ό Μουστα-
φάιιπεη; εταζε φλοι-ριΐ κι' δ Ρονμ
πάς ό ΒαρβοτΜίότης σνλάο^ς -/αί
σκλάβους σ' εκείνον πηύ θά τή σνό-
τωνε. Κ' ή γυναΐκα πηγαινοερχό-
ταν Λάντα άλάβωτη, "Εξαφνα Γ>·σ:
άπ ότούς δικοι>ς ιιας είτε:
— Δέ νεΐναι τι ■κυοά Σταύρα.·α.
είναι ή Παναγίΐα!
Κι' άπό ταμΛοΰρι σέ ταιιποϋρι ό
λόγος ?κανβ φτερά καί πέταξε.
— Ή Παναγία» Ή Παναγία!
Ό Φράγκ Ούΐλλιαμς, 43 έτών, πλούσιος επιχειρηματίας, καί ή Πέγγυ Τοό-
|ελ, 18 έτών, έκ Χόλλυγοιτντ. Ό Φράγκ έπυοοοολησε την Πέγγυ είς τόν
κρόταφον, μεθ' δ ίστρεψε τό όπλον κατά τοΰ έαυτοϋ τού καί έπύγθόόλησεν
Ό Φράγκ απέθανεν. Ή Πέγγυ ένδέχεται νά ζήση, άλλά θά είναι Ισως τ»ν
φλή διά βίον.
Αύτά λέγοντας δ ΜΡτσΌς στάθ >;-
κε καί κι'τταξε τον ταξειδΐ(·)τη νί1
δτ| την §ντΐ·ποοσι πού τοϋ ρκανεν
ή διήγησί τού. Έ"<ίΐνος τόν ακοκε σοδαρος ιιέ μεγάλη πϊοιεργεια. — Λοιπόν, Μήτσο, λοιπόν: — "Οσο κόρί'/νεν η ιιάχΓ, τα αά- τια τους ανοιξαν κ' εΐδοΐν 'αϊ γνώρισαν τότε πώς δέν ήταν ή ν.ο- ρά Σταύραινα πορά ή Μεγαλόνα- ρη, έκείνη —)ΐ τίξευαν. — Π ώς αίτό Μήτσο; — Νά πώς. Οί Τονρχο; δηλαο',, βλε'ποντας μιά γυναΐ:«ι νά τρΓ'χτί άπό ταιιποϋρι σέ ταιιποΰρι μ' ?να φορτίο στή ράχη της, νά τ 7ΐοί νά γνονά τοέχοντα; Μαΐ'οομιχαί.έονς γ,ά νά ξα....^ το>8ή κατάλα6οί' πώ; :Άη έ'τρεχέ.
Ή γχ'ναϊκα έκείνη κουΒαλοϋσε »,*)-
μί, μπαοοΰτι καί βόλια. δέ γινόταν
άλλοιώς' "Ολοι τό λοιπόν έ-πή™
της. Τα βόλια πεφταν βροχή. Μά
κανένα δέν την άγνιζε. Ή γυΤ'
κ' εΐδα καβαλλάοη τόν Κολο·/οτρω-
νη αέ την πΤ'ν.κεΓραλαίΐοί τού. Ιοε-
ι(ηχ κάπου νά ίδώ σ,οοτωμενη ναί
την κνρά Σταΰοαινα, άπο α.τσνίοι
ή άπό ιιάοααοο, νά οκαλίόνη σέ /α-
ποία άητοροάχη. Μά^δέν τί ν Γ.δα
πονθινά, ποόν-^ΕθΤ ιιέ άβπιίτ·
— "Εχει'ς δίκηο, Μήτσο' Μ'1ν
πικραίνεσαι δαως! Μιά υιί^ τα
παιδκί ιιας Οά κάνουν έ-/.εΐι·ο ^ον
^έν προφτάξι-ϊιε η δ«ν σκεφτη/α-
με νά κάνοπνμ' έ^ιεΐς. Καί τ^ α-^-
ιιά της θά πνονοΐθί} στόν ηλιο τ
αν αί ιια χΤ% κχνιά ΣΓονοαινοις ιιε
τ ό ιμ»:ασιοι της Πανανί*1- Ι:"11*
6έ6αιο; πώς άνίσοις καί βρε'Τΐ 'Λ'
νρα: νά τού; τό τηΊ ά (ό τά^«. ^
θά τό ξεχάσουν. Κι' άπό κάτκ ύ*
γιροψουν: «Ή νυρά Στίαύραινα-—
ή Πανανία». Σ<ιν πού λέ^—: ι° Ρό5ο τό 'Αιιάραντο Καί υχι 70α; ψσνν άκόιια: «Τοϋ Βαλτετσιον η Νικήτρα!» Η κ. Αντα Μαίη Τζόνσον, έκ Σικάγου, μήτηρ 10 τέκνων, ή όποία . η υπο τού δικαστήριον των ένόρκων διά τόν φόνον τοΰ Ντόμινικ Φίνν, *» κ των-τέκνον της, δστις τής εζήτει διαρκώς χρήματα, άιτηλω* προδω- εις τό.ς ώρχάςι έπεςδί) έ|ήσχει παρανόμως ίμπόρ»^ «νο- πνη'ματωδων αοτδν.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΒ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Η
ΤΓΟν
Μιά πρωϊνή, στήν καρδιά τού
Μωρηά, άνοιξιάτικη μερά. Χαρά-
δρες αγριες σέ πλαίγιΓς άπόκοη-
μνες. Κορφοοούνια πού ·ό'σο ξεμον
κραίνονν, |·ηλώνονν. Στσνρνάοιπ
καί πρΪΛΟΐ. Καί στό 6άθο; γαλά-
ζια ιιιά -/ορυφή, τό Μαίναλο. Στής
χαράδρες καιιαιά εΐ'/ο<ταριά ■χα'ι.ν- βόσπιτα σκόρπια, σκαοφαλωμένα, κρεμασμένα! στούς βράχου;, σάν ά- ητοφωληές. 'Ένας ταξειδιώτη; περνο'στ κα- 6άλλα σέ ιιιά μοϋλα. Πλάι στό ύπο- 'ϋύγιο περπατονσε δ άγωγιάτης. ε- να; χωρ»κός Τριπολιτσιωτης. Στό ρμπασαα τή; χαράδρ«ς, πού 6γά- ζει στόν κάμπο τή; Τριπο) ιτσιΰίς, δ τΐαξειδιώτης, κρατώντας τή μόν· λα τού, σκίοει καί ρωτα τον άνο) γιάτη: — Τί χωοιό εϊν' αύτό έκεΐ; — Τό Βαλτέτσι. Δοξασιιένο δνοαα. Τόπος ίερός. Ό ταξειδιώτη; βγάίει τό καπέλ- λο καί σκΰβει τό κείοάλι τοι· ιΐί Λε- βασμό. — 'Εοώ, άφέντη, εξακολουθή ό χωρινός, 7.ατοια μερά, τό Μ αι φάγαμε τό Μονσταφάιιπεη μέ τή; χιλιάδες τον, ποΰ εΐχαν ελθτι νά ιάς ξεταιιπιουρώσσυν, φεοιιένοι άπ' την Τριπολιτσά Γιατί ποέπει νά ξέ¬ ρη; πώ; ολ' αντά τα βοπχ'α, ^ι' ώς ποΐ· φτάΛΈΐ τό μάτι σου. τή με¬ ρά έκείνη τα εΤχα?ιε πά ο γ γιά ταιι- πούρια ιια;. — Ναί! ναί! ξέοο).. . άπίο/.ρί- νεται «ζτηρηιαενα ό ταξειδιώτιι^. — Είλιαστε χίλιοι Μανιάτε: κπί μ&Ρΐκοί ι'ίλλοι. Καπετανεοι ιια; ο1 δυό Μανροιιιχιίληδε;. δ Ίίλία; κι' ό Κυρι'πκοθη:. Τή νύχτα πθόφτ'α- ?αν κι' δ Κολο-/.οτοώνης ιιέ τόν Πλαποότα '/.αί τα πΰλληκώρια τονς ά'λλοι χίλιοι πεντατκόσιοι. Καί τότε δώκαπιε τό στεονό γιονροΰσι των ΤονρκαλάΊδων τ%; Τριπολιτοάς . . — Ναί, ναί, ξέρω. . . Κανολέ- ίΐ σάν άφηρηιιίνο; δ τα^ειδιωεητ:. Ή μονλα τού μέ χαιΐΓλωιΐί νο νε- φάλι κονρευε ιιέ τα δόντια τη: το χόοπτο εκεϊ μπιθοστά της. — Βεβαία καί ξέρεις, σφέντη, ε.ΐπεν ό άγωγιάτη: ίίστερ' άπό λίνο, σηκώνοντα; τό ήλιοκαμιιένο τού ιτρόσωπο κατά τόν ταξειδιώτη. Και τα μαϋηά τού μάτια στνλώθηκαν επάνω στόν ξένο περίεργα. — Βίόαια καί ξέρεις, ξαναπε. "Αν καί δέν μοιάΐεις Μανιάτης, μή τε Μωραΐτη;, φαίνεσαι ουχί1·; Ίοαμ ματισμένος ανθςκιτπος. Καί δέν εί¬ ναι πράμμα πού δέν τίιχουν διαβά- σει οί γρατιαατισμελΌΐ. Τού; τσ μαθαη'αν όλα στό σκολειό. Ό τα^ειδιώτη; χοιιογελά Γ,λα ο,ρά καί δέν άποκοιίνεται Ό χα,ρτκός επιμένη: — Μιά διιως κ' εϊσαι γρααματι- σιιένος, άφέντη. τότε θά ξέρη; τ>
τούς Τοΰρ/ονς στό Βαλτίτσι οέν
τού; νίκ,ησον μονάχα οί Μανροια
χαλέοι ·ιέ τούς. Μανιάτε: ·η' ί
ΚολοΤ/οτροονη,ς μέ τόν Πλαποιΐτα
.τού ηλθαν νστεοα μέ τα πΐαλληκά-
οια τον;.
— "Ογι δά' Αύτό "ϊίν τ">ξεοα
λέει δ ταξειδιώτας Καί αιά λαμψι
ιϊρωνικιά περνά στή ιιατιά τού,
/αθώ; κυττάίΐει τόν ά-'ωγιάτη.
Έκεϊνος, τετραπερα^ιιρνος νοι-
(όθει την εϊοίονεία.
— Τα,ραθά σσϋ δείξο> &")')), λέει
μέσα τού.
— Μά νιά λογάΊοιαισε λιγά/.ι. ά-
φέντη. Εμείς δλοι δλοι εΤμαστε ί
όιιιση χιλιήδε:. Κι' δ Ρούμαας ό
Β'σιοδουνιώτης ιυο τό Μοΐ'σταφο'
τεη εί/ΌΛΐ μαζύ τοι·ς έπάνο άπό
δέν.α χιλιάδε; ΤονθΛϊρΡανίτες, δ-
χι παΐςε γέλασε! Θά πή: ^Τχηψιε κα-
πετανεους ειιεΐς το Γέθΐο τοϊί Μο>
ρηά κχτί τοί'ς Μανοοιιιχαί.έους·. Δέ
λέγω οχι Μά πάλιν δι'σν.ολο οί
«^■υόαιση χιλιάδες Λ'ά ΛακήσουΛ· τ
δέκα.
— Τότε, Μήτσο, ποίος το<ύς νί- κηοε; — Χία! ΊΦω είναι τό ζιίιτημσ. άπΌκοίνετ' έοοεΐνος. Σωπ<αίνει μιά στραιή καί ξανα- λέει: — θά διάΰασες στά 6ιηλία τό ίχ<»ς ολλο νιά τίιν Χνρά Σταύ- ραινα. — Την νχ'θά Σταΐ'ραινα ., Την κυιρά Σταύρα.ινα . ., μονρ- μο«ρίζει δ ταξειδιο,Λης, π·οοσπ«- ί)ώντας ά θυιιηθή. Μά ο^ν θχ^μι ται ν' άπάντησε ποι·θενσ "να τί- τοιο δνομθ1. — "Οχι, Μήτσο, δέ διο'βασα. . . — Μ ότε κι' άκονοΐς, — Μήτε. — Νά σοΰ πω λοιπόν έγώ. Ή¬ ταν ή Παναγια, άτιχ»!ιθί9*ηκε 6 Μήτσος μέ πϊ-ποίθτισι. Την φορά αυτή δ τα?;£ΐδιώτ.];δέ ΙΟΥ Ό διχαστής, Ρ. Χ. Χάμιλτων, κάτω δε|ι$, όστις έφόνευσεν έν Άμαρίλλφ, τής Πολιτείας Τέξας, τόν Τόμ θϋώλτον, άριατερ^ δταν δ τελενταϊος αν¬ ήγγειλε πρός τόν ποωτον ότι εΐχε νυμφενθή την θυγατέρα αντοϋ, Τερΐζαν, άνω. Ό δικαστίις λέγει δτι έφόνευσε τόν Ούώλτον, όπως προστατεύση την οικογένειαν τού. 'Εχει παραπεμφθή είς δίκην επί φόνφ. χαμογέλασε "Εννοι/Λτε πώς αέ τό στάιια τοΰ άγωγιάττ) μιλοΰσεν ή παράδοσις, άληθΊνή σάν Ίατοοία Γι' αύτό μέ μεγάλο έν^ιαφίρον είπε: — Μά αλλο θαρρώ ή Κιοά Σταύραινα κι' αλλο ή ΓΙαναγιά, Μήτσο... — "Οχι, τον διέν.οψτν ό άνω- γιάτης υέ την ιδία πεποίθησι. Ή κυρά Σταύραινα ν' ή ιιείανροινή κΐ'ρά Σταΐ»ραΐΛ"ακ' ή Μεγα/όχ:ρ)) ί|ταν τό ΐδιο πηϋιχ^ϋα. <· Καί διηγήθτκε: — Ώς την ίόρα πού φΙάσανΈ ο! Τοϋρκοι, δλοι ξέΓ<οι·ν π*>ς ή κι>
ρά Στανραινα ίταν ή */νοά Στο·ί-
ραινα. Μέ τα τσαρούχιο:. τα κ.τίνά-
δια ·κιαί τό φακιόλι της. Φορτ-ϋΰνχ'-
τανε στί| ράχη της τό ι|νμί. το
υπαρθΰΓΐ. τα όόλια ναί τοΐ·: τα πή-
γχανε στά ταη.τοόοια. Ί^η 6λεπανε,
Γθύς ιιιλονσε, την άκοναν. Μ.',τε
τηγε κανενός δ νονς πό""·: ιιποοεϊ
νά ήταν αλλη άπ' έκείνη ποί· α>^νυ-
αν καί βλεΜανε. Μιά όμως κ' ?[?.-
α—· οί Τοϋρκοι νι' αρχισε τό του-
νοττχν γρ ξανάφη·γε. Τα πολλη-
κάρια μσς την καττάίαν καί υέν
απορονσαν νά ποττψοι.*ν τα 'καισ
τσι·;. Μά τί λοιπόν; Μαγ?ιιαόνη
ί'ΐτανε καί τα 6όλια δέν την |'πι«-
ναν_, Κι' αύτό οαστοϋσεν ώρε:. ΟΊ
Τοϋρκοι λνσσιιαξαν. Ό Μουστα-
φάιιπεη; εταζε φλοι-ριΐ κι' δ Ρονμ
πάς ό ΒαρβοτΜίότης σνλάο^ς -/αί
σκλάβους σ' εκείνον πηύ θά τή σνό-
τωνε. Κ' ή γυναΐκα πηγαινοερχό-
ταν Λάντα άλάβωτη, "Εξαφνα Γ>·σ:
άπ ότούς δικοι>ς ιιας είτε:
— Δέ νεΐναι τι ■κυοά Σταύρα.·α.
είναι ή Παναγίΐα!
Κι' άπό ταμΛοΰρι σέ ταιιποϋρι ό
λόγος ?κανβ φτερά καί πέταξε.
— Ή Παναγία» Ή Παναγία!
Ό Φράγκ Ούΐλλιαμς, 43 έτών, πλούσιος επιχειρηματίας, καί ή Πέγγυ Τοό-
|ελ, 18 έτών, έκ Χόλλυγοιτντ. Ό Φράγκ έπυοοοολησε την Πέγγυ είς τόν
κρόταφον, μεθ' δ ίστρεψε τό όπλον κατά τοΰ έαυτοϋ τού καί έπύγθόόλησεν
Ό Φράγκ απέθανεν. Ή Πέγγυ ένδέχεται νά ζήση, άλλά θά είναι Ισως τ»ν
φλή διά βίον.
Αύτά λέγοντας δ ΜΡτσΌς στάθ >;-
κε καί κι'τταξε τον ταξειδΐ(·)τη νί1
δτ| την §ντΐ·ποοσι πού τοϋ ρκανεν
ή διήγησί τού. Έ"<ίΐνος τόν ακοκε σοδαρος ιιέ μεγάλη πϊοιεργεια. — Λοιπόν, Μήτσο, λοιπόν: — "Οσο κόρί'/νεν η ιιάχΓ, τα αά- τια τους ανοιξαν κ' εΐδοΐν 'αϊ γνώρισαν τότε πώς δέν ήταν ή ν.ο- ρά Σταύραινα πορά ή Μεγαλόνα- ρη, έκείνη —)ΐ τίξευαν. — Π ώς αίτό Μήτσο; — Νά πώς. Οί Τονρχο; δηλαο',, βλε'ποντας μιά γυναΐ:«ι νά τρΓ'χτί άπό ταιιποϋρι σέ ταιιποΰρι μ' ?να φορτίο στή ράχη της, νά τ 7ΐοί νά γνονά τοέχοντα; Μαΐ'οομιχαί.έονς γ,ά νά ξα....^ το>8ή κατάλα6οί' πώ; :Άη έ'τρεχέ.
Ή γχ'ναϊκα έκείνη κουΒαλοϋσε »,*)-
μί, μπαοοΰτι καί βόλια. δέ γινόταν
άλλοιώς' "Ολοι τό λοιπόν έ-πή™
της. Τα βόλια πεφταν βροχή. Μά
κανένα δέν την άγνιζε. Ή γυΤ'
κ' εΐδα καβαλλάοη τόν Κολο·/οτρω-
νη αέ την πΤ'ν.κεΓραλαίΐοί τού. Ιοε-
ι(ηχ κάπου νά ίδώ σ,οοτωμενη ναί
την κνρά Σταΰοαινα, άπο α.τσνίοι
ή άπό ιιάοααοο, νά οκαλίόνη σέ /α-
ποία άητοροάχη. Μά^δέν τί ν Γ.δα
πονθινά, ποόν-^ΕθΤ ιιέ άβπιίτ·
— "Εχει'ς δίκηο, Μήτσο' Μ'1ν
πικραίνεσαι δαως! Μιά υιί^ τα
παιδκί ιιας Οά κάνουν έ-/.εΐι·ο ^ον
^έν προφτάξι-ϊιε η δ«ν σκεφτη/α-
με νά κάνοπνμ' έ^ιεΐς. Καί τ^ α-^-
ιιά της θά πνονοΐθί} στόν ηλιο τ
αν αί ιια χΤ% κχνιά ΣΓονοαινοις ιιε
τ ό ιμ»:ασιοι της Πανανί*1- Ι:"11*
6έ6αιο; πώς άνίσοις καί βρε'Τΐ 'Λ'
νρα: νά τού; τό τηΊ ά (ό τά^«. ^
θά τό ξεχάσουν. Κι' άπό κάτκ ύ*
γιροψουν: «Ή νυρά Στίαύραινα-—
ή Πανανία». Σ<ιν πού λέ^—: ι° Ρό5ο τό 'Αιιάραντο Καί υχι 70α; ψσνν άκόιια: «Τοϋ Βαλτετσιον η Νικήτρα!» Η κ. Αντα Μαίη Τζόνσον, έκ Σικάγου, μήτηρ 10 τέκνων, ή όποία . η υπο τού δικαστήριον των ένόρκων διά τόν φόνον τοΰ Ντόμινικ Φίνν, *» κ των-τέκνον της, δστις τής εζήτει διαρκώς χρήματα, άιτηλω* προδω- εις τό.ς ώρχάςι έπεςδί) έ|ήσχει παρανόμως ίμπόρ»^ «νο- πνη'ματωδων αοτδν.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
17
ΒΙΒΛΙΟ
ΑΘΗΝΑ ΠΡΟ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΩΣ ΑΙΩΝΟΣ
Ο ΠΕΡΙΗΓΗΤΗΣ ΠΟΚΟΚ- Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟ 1776- ΟΙ ΧΟΤΖΑΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ
ΒΙΣΑΔΕΣ ΠΟΥ 20ΥΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΗΔΕΣ.» ΠΑΤΙ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΖΟΥΝ ΣΑΝ
ΒΟΥΡΕΣ- ΤΟ ΤΟΙΧΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.» ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑ.- ΤΟ ΝΕΑΙ
ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΑΙΩΝΕΣ... Η ΣΤΑΣΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΑΔΙΚΗ ΦΟΡΟ-
ΛΟΓΙΑ. Κ. τ. Α. κ. τ. λ.
ή Άθήνα χρίν άχι) έ-
ό;Σημερα
Γ μερά οέ ν-ίρ7 ή ^^'ί *
]ψΛαί «οί» οί Άμερικανοί
■ί,' ν' άνασκάψθ'ον όλόκλτ,-
|ΐη χαί νά κατεδαφίσουν την
ρ.ηά Άθηναϊκή συνοικίας α¬
ί !(~οθέτθΰμε — τον κοχο
οαε μιά ματιά στέ χαρ-ελ-
ί πρωτευούσης. Άχο ενα
ίατο βιδλίο χοίι εχεσβ στά
]ΐς, ν.ατ' αύτάς χέρνο^με την
;ή ενός ταξειδίου στήν Έλ-
Ιραμ,μένη άχέ τέν χε·ριηγητη
'Ο' Πόκοκ η>θε στήν Ά-
1776.
χή τα διάφαρα άρχαία μνη-
ν Αθηνών. Άνάμεσ>α σ' αό-
: ·λα! οί Άέρηδες, τέ σημε-
ϊΐνο
ΐΊψζ',ν» αύτό, λέει ό Πό-
τΐ"χ άνάμεσα σέ δυέ δρό-
/5ρ/0' χοτζάίες μέ χαρα-
I;
μέ εκχληξη καθύς είχα
Ιαί το σέχε5ΐ2ιζα. Τούς χοτ-
Ιότώς, χοί» μένο'ον στοΰς Ά-
|ολοος τούς όνομάζει «γνρι-
ί^ο την εξής σνντ/θειά
ι άρχηγός τους στέκεται στή
χ,τιρίο» καί άφοΰ χροσευ-
ϊτα, άρχίζει νά στριφογυρ-
ίοόρα στέ ίδιο μέρος, χωρίζ
\ θέ-η, ένω συγχρόνως κά-
',χς τφι>ρίζει μ' Ινα φλάοΰ-
Έλληνες τέ λένε. νάϊ. Οί
|ά3ες μαζευουνται έν τφ
'ρα στέν άρχηγό το·ος
νά στριφογικρνάν καί
νω στΐς φτέρνες τους, τό-
τοίι σέ χι«νει ζάλη!...
τέ τρα-^ιιχ μοΰ φάν^-
:γο καί Ικανα χίλιες
νά τέ έξηγησω. Ύ-
ς τα στριφογυιρίσματά
•λοον νά χαραστήσουν
ιζ τοϋ κόομου, χώς ίηλαδή
ίίεται ολί>γ^ρα στέν ήλιο
"έν άξονά της. Άλλά
ζογοτερα στήν Κων-
','ΐά την ίστορία αυτή
δέν ·θά μχοροΰσαν νά σταθοϋν στήν
Αθηνά, γιατί ο! ΆθηναιΌι «ίνΐι χε-
ρισσότερο άχέ αύτούς εξι«νοι.
Στήν Ά&ήνα μιλιέται ή κοινή
έλληνική γλώσσα. Στίς σοναλλα-
γές χρησιμοχο'.εϊται καί ή τοορκι-
κή.
Οί Άθηναίοι είναι γενικά καλο-
καμωμένο'.. Ή φυσιογνωμία τοος
δείχνει χολί» ζωηρότητα, χρίγμα
ποί» μάς έξέχλη&ν δταν, χρωτοχατή
τησαμε τέ χόδι μας στήν Άττική.' τως οί χριστιανοί'κάναν δ,τι μχο-
Μίϊιί ιτλτα-ί-τη'η ^ι''Α^^*^ «.' «/Λ/.ι_ ροϋσαν γιά νά διατηρήσουν. Τα σχί-
τια των χριστο,νών γνωρίζονται ά¬
χο τα άνάγλοφα χοί» είναι έντοιχι-
Άδικα θά κΐιτηγοροίΐε κανείς
τοί»ς Άτ)ηναίο·ος, χώς κατέστρεφον
σημαντικόν αριθμόν άχέ· τα ώραία
άρχαία μνημεία χοΰ στόλον την
χόλι το:>ς. Ή κατηγορία αυτή χρ*>
ιτει νά δα,ρύντ; μόνο τοίις Τούρκους
τή-ς Αθήνας, δχ! δμως καί τούς
Χριστιανούς. Οί Τοϋρκοί άχέ θρη-
σκε-οτικέ φανατ:σμό, τσακίζαν κάθ«
μάρμαρο, επάνω στέ όχοί"ο ήταν σκα-
λ!3μένη μορφή άνθρώχίνη. Άντιθέ-
! ί ά δ
ς η ρα οί χωρι-
κοί καί μάς μίλτ,ίταν μέ χνεϋμα καί'
ς/ωρίς δΆέ
ης οί Άδην-αίοι είναι είίρω-
στο: καί ζοΰν χολλά χρόνια, χράγ-
αα χού χροερχεται Γσως άχέ την το-
χο^σία των Αθηνών. Ό άερας χοΰ
άναχνέοτν είνα! καθαρός, χαί ή έχι-
δημίες, ιδίως ή ΠανοίκλαΓ, δέν
τούς έπισκέχτονται σιιχνά. Τό μελι
χοίι τρώγουν οί Άθτ;ναίοι συντελβί
δχως φαινετχ!, χολί» ί>χέρ της υγει'-
ας των. Τέ μέλι της Αθήνας καί
ιδιαιτέρα τοϋ Ύμηττο5, εινα; έξαί-
ρετρ. Ό Όβίδΐος κ« ό Μβρτίλτ,ς
τέ Ι έξή
Οί Άσηναίοι, δχως /.αί πολλοί
άλλοι λοΌΐ', ίχοον χέσε; θύματα τής
φιλοίοξίας ενός ίτχΛροτέροϋ εθνους,
έ ό ί "Ε
αύτο·ί άνήκουν σε ί-
κ.αί χιστεύουν χώς
Ιή κανείς καλλίτε-
σ;ο χρέχει ν' άχοσχ3σθή
2ΪΓ0 -/·άθε γήϊνη σκέψι. Γι'
στ?ί?ογι>ριζουν έτσι, χι-
: ~»ί ή ζάλη τοϋ στριφο-
'ί φέρνει σέ εκστα-
τοιουτοτρόχως
;!ϊς τού φόδου των Κουρ-
:5?:' κατωτέρω ό Πόκοκ,
γκατέλείψαν τα σχί-
ατοί γύρω καί
οί
ε
, ς^
κολώνες
^ρομόλιςΙ
«•«ϊί *αν6ν-α σέ χολλή
*^« >«' βιΐτά, ά^δ τα
κλείστρα. Ή
ΐ
-/ οεν
χ είναι σημε^α άρχιεχι-
;' ε;5Ρτ«τα' άχέ τέν "Ελ-
;Τ;?'«?χητής Πάλης. 'Ε-
Ι· 5 ε-Λατο έκκλησίες καί ή
Ι"!· Σημερα ή Άτ>ήνα
I-
χβτοίχβος άχό 2-
Ι τον
θά-
έντό-
ά-
ο! 'Ββραίο-
φς ς χρρ ,
τέ όχοϊον τοί»ς τιιραννεί". "Ετσι μα-
ραζώνουν σημερα κάτω άχέ την
σκλαδιά των Τούρκων^
Δέν «ντρίδουν τίς άλ^σίδες τοι».
Αΐσθάνοντα! ομως όλο τοος τέ 6α>
ρος.
Στά 1754 ό Τοϋρκος διοικητης
τής Αθήνας ηθελε νά επιβάλη φό-
ρους άδίκοας. Οί ΆθηναίΌ'. δνσανα-
σχέτησαν, έχί,ραν τα όχλα καί τον
εδιωξαν άχέ τον χ·άργο τοι». Στή
στάτι αύτη σκοτώθηκε ό άδελφος
το5 διοικητή, καί χολλοί Τοάρκοι
καί "Ελληνες. Έχί έδδομάβας κα-
τόχιν ή 'Αθτ/νΐΛ ήταν άναστατωμβνη.
Ό διοικητής δεν τολ/ΛθΐΝτε νά εμ¬
φανισθή στούς ϊ,ρόμθϋς.^Τέλος εν7*ς
ά άέ α
σμένα χάνω άχέ τίς χόρτες τοος.
Μάλ'.στα τόσο προσεχός τα άρχαία
&ί χριστιανοί χού δέν έχίτρέ-
στοίις Καχο^τσίνοιις νά /Λτοι-
χ,οΰν στέ μοναστήρ; χοί» εχο'ον στήν
Άθήνα, άν δέν γίνουν δτ^μότες Ά-
θί Κ' ύ άί
. Κι'
αύτο γΐάτί στο μοναστή-
έ ά
, γ μή
ρι μετϊΐ δρίσκεται τέ φανάρ! τού
Διογένη (μνημεϊο τού Λ'οσίκρά-
τθΌς.) ΠιιττεύΌϋν δηλαδή ότι μό¬
νον ώς δημόται Αθηναισ! θά σεδ·α-
σθοΰν τάς αρχαιότητάς οί Κοχο-ότ-
σΐνθ'-.
Τέ μέλ: καί τέ λάδι είναι τα δύο
σχο^δαώτερα ε'δη 'έξαγωγής των
Αθηνών. Ή Άττική είναι χώρα λί¬
αν κΐτάλληλη γιά μελκ—οκομία.
Τέ θομάρι, ή ματζουρ«Γί>α, ή λεδάν-
τα σκεχάζθ'ον τίς χλαγιέ; των λό-
φων καί οί λαγκ,ί,διές είναι στρω-
μένες μέ άληφοτσκΐά, σχάρτα καί
δενδρολίδανο. Τα άρωμχτ'.κά αύτά
φοτά χτρέχο'ον στίς μέλισσες αφθο-
νη καί έξαίρετη τροφή. Άκόμη χρέ
χει νά σημειωθή β τ ι οί Άβηναίοι
φτιάνοον ίδιαίτερες όλως ίιόλοο
χ,^ψέλες, χράγμα χοί» κάν«[ νά γί-
ν«ται εξοχο τέ μέλϊ τοος. Στά ή-
σ·οχώτερα μέρη καί τα ολιγώτερα
»ατο:κημέν<α, όχως τα χερίχω,ρ-α' των μοναστηριών, οί μέλισσες έχι- τχαίνοΛ καλλίτερα. Κι' αύτέ για- τοί»ς δρΐσερ-ούς καί α έ τί -. .,··.? χοος τόχο^ς καί τα σκιασμενα λαγ- κάδια. Τοίις άρέσει άκόμη νά 6ρί- γιά νά έχ'.δάλλεται στά χλήθη καί «ωντ* κοντα σε χλοη και νβρα. νά τα ΰχοτάσστ, ετέθη έχί κεφαλής Γι αικο οί Ελληνε^ φροντίζουν των έχαναστατών, κι' Ιδειξε τόση τόλμη κλί έξυχ'^άδα χού άναγκορσε φή ς ρμς^ς άνθρωχος άχέ τα κατωτέρα στρώ- τοϋ λαοΰ, γενντ,μένος όμως «ντα στ.ς χηγες^ να λ μι- ς ηγς^ μ μη ς γ λιανουλες, χου είναι, ούτως_ε«- τους Τοάοχους νά τ?ομβχρ«τ}θο5ν «Γν οί δεξαμενες τω^ μελισσων. κοριολεκτίκως. Πιβανώς ή στάσίς 2«ς λιμνοολες ->τ«ς ξ.χνο.ν κομ-
αύτή νά άχλωνόταν ε'τσ! καί στίς | ^! ϊ ξυλων η αλαφροχετρες^ γιβ
γόρω έπαρχίες. Ό άρχιεχαναστά-
της άθηναίος ύχοσχόταν στοί»ς ένό-
χλοος το·ο χώ; θά φτάσο-ον έν:σχό-
σεις άχ' τέ Μωρηά" καί χώς 6χ έ-
λε^θερωθή έχαναστχτοϋσα όλόκλη-
ρος η Ελλάς!... "Εφθασαν δμως έ¬
ξ ρά στζατεΰματα στήν
ρ η
ξαφνα τοϋρκικά στζατεΰματα στήν
Αθηνά, οί έχαναστάτες κρι>φ·9·ηκαν
ή ε<ρυγαν καί ή έχανάστασ-.ς διαλο- θηκε... μζοροϋν νά κάθωνται έχάνω οί μέ- λισσες χωρίς νά δουλιάζοιιν. Τέ μέλι είναι πανάκριδο στήν Άττική. Τέ στελνουν σχεδέν δλο στήν Πόλη γ'.ά τέ ΣοΛτάνο καί τα τεράγια των χλοοσίων Τούρκων με- γιστανων.Άχέ δλες τίς ευρωχαϊκβς πόλεις μόνον τέ Λονδίνον καί ή Μασ σαλτ'α χρομηθεύονται κάχοτε έλά- χιστο άχέ τέ θαιυμάσιο αύτέ μέλι. Αί νέαι ένδτνασίαι τοϋ μπάνιου, τάς οποίας φοροΰν τώρα αί γυναϊκες είς τό Σιχάγον, καί διά τάς οποίας πρόκειται ν' άποφανθοΰν οί πενήντα ΔηιιοτικοΙ Σύμδουλοι της πόλεως, αν είναι ενδυμασίαι, η άχι. Τέ μέλι άχοδίδει χολλά στή μι- χ.ρή Άττΐ'/.ή. Μχορεί" νά χή κανείς πώ; μ' αΰτέ ζοΰν οί 'Αβηναΐοι. Άνέκαθεν οί Άθηναίοι άγαχοϋ- ΐαν νά καλλιεργοϋν την έληά. "Ε- τσι καί σημερ« δλέχει κανε-'ς εξω άχέ την χόλι άχέραντους -/αρπούς Αύτά γράφει δ Πόκοκ γιά την ΆΘήνα τοϋ 1776. Άχέ τότε χέρασε Ινας καί μ·.σές αίώνας. Ή Άθήνα έλει>θερώτ)ηκε, χρο-
Ό Στούαρτ Ρόμψων, μετοων
ΤΑ ιίνάστηιια των νέον χορεντριών, αίτινες θέλουν νά καταταχθονν είς τόν χορόν
τον
ν θεάτοου Ζήνχαελντ. έν
ώδεοσε, έγινεν άγνώριστη, μεγαλό-
χολ'.ς μέ τα δλα της!...
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
β-το ξύλο τό*
περιφερόμβνον Ιεροκή-
Ό ίεοοκήοΐ'Ι ΛατζοΓνΐν.
ΟΓ, έλΒών εί; την '
ποό δέ-κα ετών, ά.τεθανε γβζ
ίίς τό Πόοτλα-ντ τοϋ "Οοβγ-'.ο* δ-
ί έέ δί
είχεν έΛΐστοέψη δίο ής
ποοηνοΐ';ιένο)ς άπό τό λίοΐλ/.αΛ τής
'Αϊντάχο ϊν κάνη -/.πταστάΓΠ
Ό Λ'^τζοϋνε-Λ' συλ'ή^ιϋε .'.'< ίι>-
γαίνη είς τα άνοοτικά κήιρα δ-
που δέν ύτάρχο^ν έκκλησίαι /αί
νά κηοι'ττ];. Έκεΐ &ιο>ς από Ί^'ο. ή
μερών τό κήρννιιά τον δέν ·?>ρεσρν'
εις τοίς άκοοατάς τού, οί ;>"·οΓοι
('όραησαν κατ' αϊ«τοΰ ν.αί τόν ;στ>>-
λιάθίοσαν θανασίυι·Ί/ς. Ό ίίθο/ή-
ρΐ'ξ δέν άντ?λήΓρΓ·ίΐ τό αέ^είΐο; Γ<όν τςαΐϊΐάτων ν.αί οταν ιΊλίίεν γ^ τό Πόρτλαντ, τότε εφάνη ότι εί/ον σπάση το ν.εα/<ίλι τού έπΐ55 Έστάλη εις; το νοσο/οιιεΐθ απέθανε αέ την φί»άσιν €ς τ λη τοι ι; «Πάτερ αο-ες αι·τοϊ; οϊδασι τί ποιονσι». Ύπάο'/οχ'ν δνπτΐ7,ο;ς (ταρμαό οοι εις την 'ΑϋΕοικήν οί όποΐοι ?>έ
έννοονν νά ά·/οΰο-ουν αλλο οπί) *-
κεΐνο τό οποίον θ?λοι·ν αι'ιτοί. Μιώ
ίροοά είς τν,ν Φλώριδα δ Ι^ηιιεοι-
οοπώλης ηναγκάσθη νά ·τι'ιγι «"«"ϊο
τό χωοΐο οιότι αί Ρίρηιιερίδε: άνε'-
φεοον ότι οί 'Αιιερικανοί εί·/«ν 'ιτ-
τηί)τ) εί; Ινα τομεα τοί5 Άυ?ηι/α-
νιν.οΰ μετωπον. «Γοτί ντόντ γ<Ί·«'>ντ
οώτς νιον>ς> τ*ταν τό Ιπιγπ'οηι·»*
των :
οί· γάρ
17
ΒΙΒΛΙΟ
ΑΘΗΝΑ ΠΡΟ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΩΣ ΑΙΩΝΟΣ
Ο ΠΕΡΙΗΓΗΤΗΣ ΠΟΚΟΚ- Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟ 1776- ΟΙ ΧΟΤΖΑΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ
ΒΙΣΑΔΕΣ ΠΟΥ 20ΥΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΗΔΕΣ.» ΠΑΤΙ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΖΟΥΝ ΣΑΝ
ΒΟΥΡΕΣ- ΤΟ ΤΟΙΧΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.» ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑ.- ΤΟ ΝΕΑΙ
ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΑΙΩΝΕΣ... Η ΣΤΑΣΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΑΔΙΚΗ ΦΟΡΟ-
ΛΟΓΙΑ. Κ. τ. Α. κ. τ. λ.
ή Άθήνα χρίν άχι) έ-
ό;Σημερα
Γ μερά οέ ν-ίρ7 ή ^^'ί *
]ψΛαί «οί» οί Άμερικανοί
■ί,' ν' άνασκάψθ'ον όλόκλτ,-
|ΐη χαί νά κατεδαφίσουν την
ρ.ηά Άθηναϊκή συνοικίας α¬
ί !(~οθέτθΰμε — τον κοχο
οαε μιά ματιά στέ χαρ-ελ-
ί πρωτευούσης. Άχο ενα
ίατο βιδλίο χοίι εχεσβ στά
]ΐς, ν.ατ' αύτάς χέρνο^με την
;ή ενός ταξειδίου στήν Έλ-
Ιραμ,μένη άχέ τέν χε·ριηγητη
'Ο' Πόκοκ η>θε στήν Ά-
1776.
χή τα διάφαρα άρχαία μνη-
ν Αθηνών. Άνάμεσ>α σ' αό-
: ·λα! οί Άέρηδες, τέ σημε-
ϊΐνο
ΐΊψζ',ν» αύτό, λέει ό Πό-
τΐ"χ άνάμεσα σέ δυέ δρό-
/5ρ/0' χοτζάίες μέ χαρα-
I;
μέ εκχληξη καθύς είχα
Ιαί το σέχε5ΐ2ιζα. Τούς χοτ-
Ιότώς, χοί» μένο'ον στοΰς Ά-
|ολοος τούς όνομάζει «γνρι-
ί^ο την εξής σνντ/θειά
ι άρχηγός τους στέκεται στή
χ,τιρίο» καί άφοΰ χροσευ-
ϊτα, άρχίζει νά στριφογυρ-
ίοόρα στέ ίδιο μέρος, χωρίζ
\ θέ-η, ένω συγχρόνως κά-
',χς τφι>ρίζει μ' Ινα φλάοΰ-
Έλληνες τέ λένε. νάϊ. Οί
|ά3ες μαζευουνται έν τφ
'ρα στέν άρχηγό το·ος
νά στριφογικρνάν καί
νω στΐς φτέρνες τους, τό-
τοίι σέ χι«νει ζάλη!...
τέ τρα-^ιιχ μοΰ φάν^-
:γο καί Ικανα χίλιες
νά τέ έξηγησω. Ύ-
ς τα στριφογυιρίσματά
•λοον νά χαραστήσουν
ιζ τοϋ κόομου, χώς ίηλαδή
ίίεται ολί>γ^ρα στέν ήλιο
"έν άξονά της. Άλλά
ζογοτερα στήν Κων-
','ΐά την ίστορία αυτή
δέν ·θά μχοροΰσαν νά σταθοϋν στήν
Αθηνά, γιατί ο! ΆθηναιΌι «ίνΐι χε-
ρισσότερο άχέ αύτούς εξι«νοι.
Στήν Ά&ήνα μιλιέται ή κοινή
έλληνική γλώσσα. Στίς σοναλλα-
γές χρησιμοχο'.εϊται καί ή τοορκι-
κή.
Οί Άθηναίοι είναι γενικά καλο-
καμωμένο'.. Ή φυσιογνωμία τοος
δείχνει χολί» ζωηρότητα, χρίγμα
ποί» μάς έξέχλη&ν δταν, χρωτοχατή
τησαμε τέ χόδι μας στήν Άττική.' τως οί χριστιανοί'κάναν δ,τι μχο-
Μίϊιί ιτλτα-ί-τη'η ^ι''Α^^*^ «.' «/Λ/.ι_ ροϋσαν γιά νά διατηρήσουν. Τα σχί-
τια των χριστο,νών γνωρίζονται ά¬
χο τα άνάγλοφα χοί» είναι έντοιχι-
Άδικα θά κΐιτηγοροίΐε κανείς
τοί»ς Άτ)ηναίο·ος, χώς κατέστρεφον
σημαντικόν αριθμόν άχέ· τα ώραία
άρχαία μνημεία χοΰ στόλον την
χόλι το:>ς. Ή κατηγορία αυτή χρ*>
ιτει νά δα,ρύντ; μόνο τοίις Τούρκους
τή-ς Αθήνας, δχ! δμως καί τούς
Χριστιανούς. Οί Τοϋρκοί άχέ θρη-
σκε-οτικέ φανατ:σμό, τσακίζαν κάθ«
μάρμαρο, επάνω στέ όχοί"ο ήταν σκα-
λ!3μένη μορφή άνθρώχίνη. Άντιθέ-
! ί ά δ
ς η ρα οί χωρι-
κοί καί μάς μίλτ,ίταν μέ χνεϋμα καί'
ς/ωρίς δΆέ
ης οί Άδην-αίοι είναι είίρω-
στο: καί ζοΰν χολλά χρόνια, χράγ-
αα χού χροερχεται Γσως άχέ την το-
χο^σία των Αθηνών. Ό άερας χοΰ
άναχνέοτν είνα! καθαρός, χαί ή έχι-
δημίες, ιδίως ή ΠανοίκλαΓ, δέν
τούς έπισκέχτονται σιιχνά. Τό μελι
χοίι τρώγουν οί Άθτ;ναίοι συντελβί
δχως φαινετχ!, χολί» ί>χέρ της υγει'-
ας των. Τέ μέλι της Αθήνας καί
ιδιαιτέρα τοϋ Ύμηττο5, εινα; έξαί-
ρετρ. Ό Όβίδΐος κ« ό Μβρτίλτ,ς
τέ Ι έξή
Οί Άσηναίοι, δχως /.αί πολλοί
άλλοι λοΌΐ', ίχοον χέσε; θύματα τής
φιλοίοξίας ενός ίτχΛροτέροϋ εθνους,
έ ό ί "Ε
αύτο·ί άνήκουν σε ί-
κ.αί χιστεύουν χώς
Ιή κανείς καλλίτε-
σ;ο χρέχει ν' άχοσχ3σθή
2ΪΓ0 -/·άθε γήϊνη σκέψι. Γι'
στ?ί?ογι>ριζουν έτσι, χι-
: ~»ί ή ζάλη τοϋ στριφο-
'ί φέρνει σέ εκστα-
τοιουτοτρόχως
;!ϊς τού φόδου των Κουρ-
:5?:' κατωτέρω ό Πόκοκ,
γκατέλείψαν τα σχί-
ατοί γύρω καί
οί
ε
, ς^
κολώνες
^ρομόλιςΙ
«•«ϊί *αν6ν-α σέ χολλή
*^« >«' βιΐτά, ά^δ τα
κλείστρα. Ή
ΐ
-/ οεν
χ είναι σημε^α άρχιεχι-
;' ε;5Ρτ«τα' άχέ τέν "Ελ-
;Τ;?'«?χητής Πάλης. 'Ε-
Ι· 5 ε-Λατο έκκλησίες καί ή
Ι"!· Σημερα ή Άτ>ήνα
I-
χβτοίχβος άχό 2-
Ι τον
θά-
έντό-
ά-
ο! 'Ββραίο-
φς ς χρρ ,
τέ όχοϊον τοί»ς τιιραννεί". "Ετσι μα-
ραζώνουν σημερα κάτω άχέ την
σκλαδιά των Τούρκων^
Δέν «ντρίδουν τίς άλ^σίδες τοι».
Αΐσθάνοντα! ομως όλο τοος τέ 6α>
ρος.
Στά 1754 ό Τοϋρκος διοικητης
τής Αθήνας ηθελε νά επιβάλη φό-
ρους άδίκοας. Οί ΆθηναίΌ'. δνσανα-
σχέτησαν, έχί,ραν τα όχλα καί τον
εδιωξαν άχέ τον χ·άργο τοι». Στή
στάτι αύτη σκοτώθηκε ό άδελφος
το5 διοικητή, καί χολλοί Τοάρκοι
καί "Ελληνες. Έχί έδδομάβας κα-
τόχιν ή 'Αθτ/νΐΛ ήταν άναστατωμβνη.
Ό διοικητής δεν τολ/ΛθΐΝτε νά εμ¬
φανισθή στούς ϊ,ρόμθϋς.^Τέλος εν7*ς
ά άέ α
σμένα χάνω άχέ τίς χόρτες τοος.
Μάλ'.στα τόσο προσεχός τα άρχαία
&ί χριστιανοί χού δέν έχίτρέ-
στοίις Καχο^τσίνοιις νά /Λτοι-
χ,οΰν στέ μοναστήρ; χοί» εχο'ον στήν
Άθήνα, άν δέν γίνουν δτ^μότες Ά-
θί Κ' ύ άί
. Κι'
αύτο γΐάτί στο μοναστή-
έ ά
, γ μή
ρι μετϊΐ δρίσκεται τέ φανάρ! τού
Διογένη (μνημεϊο τού Λ'οσίκρά-
τθΌς.) ΠιιττεύΌϋν δηλαδή ότι μό¬
νον ώς δημόται Αθηναισ! θά σεδ·α-
σθοΰν τάς αρχαιότητάς οί Κοχο-ότ-
σΐνθ'-.
Τέ μέλ: καί τέ λάδι είναι τα δύο
σχο^δαώτερα ε'δη 'έξαγωγής των
Αθηνών. Ή Άττική είναι χώρα λί¬
αν κΐτάλληλη γιά μελκ—οκομία.
Τέ θομάρι, ή ματζουρ«Γί>α, ή λεδάν-
τα σκεχάζθ'ον τίς χλαγιέ; των λό-
φων καί οί λαγκ,ί,διές είναι στρω-
μένες μέ άληφοτσκΐά, σχάρτα καί
δενδρολίδανο. Τα άρωμχτ'.κά αύτά
φοτά χτρέχο'ον στίς μέλισσες αφθο-
νη καί έξαίρετη τροφή. Άκόμη χρέ
χει νά σημειωθή β τ ι οί Άβηναίοι
φτιάνοον ίδιαίτερες όλως ίιόλοο
χ,^ψέλες, χράγμα χοί» κάν«[ νά γί-
ν«ται εξοχο τέ μέλϊ τοος. Στά ή-
σ·οχώτερα μέρη καί τα ολιγώτερα
»ατο:κημέν<α, όχως τα χερίχω,ρ-α' των μοναστηριών, οί μέλισσες έχι- τχαίνοΛ καλλίτερα. Κι' αύτέ για- τοί»ς δρΐσερ-ούς καί α έ τί -. .,··.? χοος τόχο^ς καί τα σκιασμενα λαγ- κάδια. Τοίις άρέσει άκόμη νά 6ρί- γιά νά έχ'.δάλλεται στά χλήθη καί «ωντ* κοντα σε χλοη και νβρα. νά τα ΰχοτάσστ, ετέθη έχί κεφαλής Γι αικο οί Ελληνε^ φροντίζουν των έχαναστατών, κι' Ιδειξε τόση τόλμη κλί έξυχ'^άδα χού άναγκορσε φή ς ρμς^ς άνθρωχος άχέ τα κατωτέρα στρώ- τοϋ λαοΰ, γενντ,μένος όμως «ντα στ.ς χηγες^ να λ μι- ς ηγς^ μ μη ς γ λιανουλες, χου είναι, ούτως_ε«- τους Τοάοχους νά τ?ομβχρ«τ}θο5ν «Γν οί δεξαμενες τω^ μελισσων. κοριολεκτίκως. Πιβανώς ή στάσίς 2«ς λιμνοολες ->τ«ς ξ.χνο.ν κομ-
αύτή νά άχλωνόταν ε'τσ! καί στίς | ^! ϊ ξυλων η αλαφροχετρες^ γιβ
γόρω έπαρχίες. Ό άρχιεχαναστά-
της άθηναίος ύχοσχόταν στοί»ς ένό-
χλοος το·ο χώ; θά φτάσο-ον έν:σχό-
σεις άχ' τέ Μωρηά" καί χώς 6χ έ-
λε^θερωθή έχαναστχτοϋσα όλόκλη-
ρος η Ελλάς!... "Εφθασαν δμως έ¬
ξ ρά στζατεΰματα στήν
ρ η
ξαφνα τοϋρκικά στζατεΰματα στήν
Αθηνά, οί έχαναστάτες κρι>φ·9·ηκαν
ή ε<ρυγαν καί ή έχανάστασ-.ς διαλο- θηκε... μζοροϋν νά κάθωνται έχάνω οί μέ- λισσες χωρίς νά δουλιάζοιιν. Τέ μέλι είναι πανάκριδο στήν Άττική. Τέ στελνουν σχεδέν δλο στήν Πόλη γ'.ά τέ ΣοΛτάνο καί τα τεράγια των χλοοσίων Τούρκων με- γιστανων.Άχέ δλες τίς ευρωχαϊκβς πόλεις μόνον τέ Λονδίνον καί ή Μασ σαλτ'α χρομηθεύονται κάχοτε έλά- χιστο άχέ τέ θαιυμάσιο αύτέ μέλι. Αί νέαι ένδτνασίαι τοϋ μπάνιου, τάς οποίας φοροΰν τώρα αί γυναϊκες είς τό Σιχάγον, καί διά τάς οποίας πρόκειται ν' άποφανθοΰν οί πενήντα ΔηιιοτικοΙ Σύμδουλοι της πόλεως, αν είναι ενδυμασίαι, η άχι. Τέ μέλι άχοδίδει χολλά στή μι- χ.ρή Άττΐ'/.ή. Μχορεί" νά χή κανείς πώ; μ' αΰτέ ζοΰν οί 'Αβηναΐοι. Άνέκαθεν οί Άθηναίοι άγαχοϋ- ΐαν νά καλλιεργοϋν την έληά. "Ε- τσι καί σημερ« δλέχει κανε-'ς εξω άχέ την χόλι άχέραντους -/αρπούς Αύτά γράφει δ Πόκοκ γιά την ΆΘήνα τοϋ 1776. Άχέ τότε χέρασε Ινας καί μ·.σές αίώνας. Ή Άθήνα έλει>θερώτ)ηκε, χρο-
Ό Στούαρτ Ρόμψων, μετοων
ΤΑ ιίνάστηιια των νέον χορεντριών, αίτινες θέλουν νά καταταχθονν είς τόν χορόν
τον
ν θεάτοου Ζήνχαελντ. έν
ώδεοσε, έγινεν άγνώριστη, μεγαλό-
χολ'.ς μέ τα δλα της!...
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
β-το ξύλο τό*
περιφερόμβνον Ιεροκή-
Ό ίεοοκήοΐ'Ι ΛατζοΓνΐν.
ΟΓ, έλΒών εί; την '
ποό δέ-κα ετών, ά.τεθανε γβζ
ίίς τό Πόοτλα-ντ τοϋ "Οοβγ-'.ο* δ-
ί έέ δί
είχεν έΛΐστοέψη δίο ής
ποοηνοΐ';ιένο)ς άπό τό λίοΐλ/.αΛ τής
'Αϊντάχο ϊν κάνη -/.πταστάΓΠ
Ό Λ'^τζοϋνε-Λ' συλ'ή^ιϋε .'.'< ίι>-
γαίνη είς τα άνοοτικά κήιρα δ-
που δέν ύτάρχο^ν έκκλησίαι /αί
νά κηοι'ττ];. Έκεΐ &ιο>ς από Ί^'ο. ή
μερών τό κήρννιιά τον δέν ·?>ρεσρν'
εις τοίς άκοοατάς τού, οί ;>"·οΓοι
('όραησαν κατ' αϊ«τοΰ ν.αί τόν ;στ>>-
λιάθίοσαν θανασίυι·Ί/ς. Ό ίίθο/ή-
ρΐ'ξ δέν άντ?λήΓρΓ·ίΐ τό αέ^είΐο; Γ<όν τςαΐϊΐάτων ν.αί οταν ιΊλίίεν γ^ τό Πόρτλαντ, τότε εφάνη ότι εί/ον σπάση το ν.εα/<ίλι τού έπΐ55 Έστάλη εις; το νοσο/οιιεΐθ απέθανε αέ την φί»άσιν €ς τ λη τοι ι; «Πάτερ αο-ες αι·τοϊ; οϊδασι τί ποιονσι». Ύπάο'/οχ'ν δνπτΐ7,ο;ς (ταρμαό οοι εις την 'ΑϋΕοικήν οί όποΐοι ?>έ
έννοονν νά ά·/οΰο-ουν αλλο οπί) *-
κεΐνο τό οποίον θ?λοι·ν αι'ιτοί. Μιώ
ίροοά είς τν,ν Φλώριδα δ Ι^ηιιεοι-
οοπώλης ηναγκάσθη νά ·τι'ιγι «"«"ϊο
τό χωοΐο οιότι αί Ρίρηιιερίδε: άνε'-
φεοον ότι οί 'Αιιερικανοί εί·/«ν 'ιτ-
τηί)τ) εί; Ινα τομεα τοί5 Άυ?ηι/α-
νιν.οΰ μετωπον. «Γοτί ντόντ γ<Ί·«'>ντ
οώτς νιον>ς> τ*ταν τό Ιπιγπ'οηι·»*
των :
οί· γάρ
1β
«ϋ.θΝΊΚθΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-ΓΟΥ, 1Μ».
Π
π
11
π
π
π
π
π
π
π
π
α
1
ι
ΝΑ ΕΝΛΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
ΜΕ 448 ΣΕΑΙΑΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΰς θαυμαστάς τοϋ €'Εθνικοϋ Κήρυκο;>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΛΗΖ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕ- ΚΟΗΨύΤΒΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθΐ κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ,
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
1929, ΪΛ- χαριομα, ανΗ ΕΝΟΣ μονον δολλα,ίαυ,
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, το
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μ$ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρο>μικώς. Είκσνες μεγά-
λων χαλλιτεχνών, Έλλή-
ν(ον καί Εΰρωπαίων. Α-
πό τΐ|ν σ»]μεριτ·|ν καί άπύ
την κλασσικΐ|ν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
της Τεχης, της Εύρώ-
πΐ]ς καί Άμερικής.
II
ϊστορία τοΰ Άμερικανι-
κοϋ πολιτισμόν πλουσίω;
είκονογραφημένη.
ΤΟ
αντιπροσωπευει μίαν α-
φθάστου τελειόττ)τος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθτ'ι/ηΛ'
δλων των αίωΛ'ων καί ο-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια-
σθ|| τελειοτέ^α έκτύπο)-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τού
εργου είναι άπαρα(ΐίλλως
πλουσία.
μί,ος χδν τεραστίων δαπανών ,ής Ιί,οοεώ; το,!
Τ^ ^ Γ! . 7ίη· 1β Ιά= «™*ί«ί«-. Στείλα,έ το Ζ«1 εί; τοίς «Μ*
Λανοτ,οπώαυ—,,χα,ο^οΙχοϊνΑίαψόσο», τάς πβοόδο,ς των Έλληνοαμεο^ανών. Ηνα, τό ,ώλίτε,,ον δώ-
οον δ.« τονς ο——™— οος, ^ .,—^ σας, τούς φίλ0^ σος. Τ- 6ΰνό Α^Ι-, ^ Ζ^Ζ αξίαν
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝϋΙ0ΑΤΕ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πόλις
Πολιτεία
ΒΙ1
τού
°ΐα
25 σέντς δι' Εκαστον
Άνα>αμ6άνομεν νά τό τα-
όν σας, εί; οίονδηποτβ μέρος
«ϋ.θΝΊΚθΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-ΓΟΥ, 1Μ».
Π
π
11
π
π
π
π
π
π
π
π
α
1
ι
ΝΑ ΕΝΛΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
ΜΕ 448 ΣΕΑΙΑΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΰς θαυμαστάς τοϋ €'Εθνικοϋ Κήρυκο;>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΛΗΖ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕ- ΚΟΗΨύΤΒΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθΐ κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ,
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
1929, ΪΛ- χαριομα, ανΗ ΕΝΟΣ μονον δολλα,ίαυ,
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, το
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μ$ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρο>μικώς. Είκσνες μεγά-
λων χαλλιτεχνών, Έλλή-
ν(ον καί Εΰρωπαίων. Α-
πό τΐ|ν σ»]μεριτ·|ν καί άπύ
την κλασσικΐ|ν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
της Τεχης, της Εύρώ-
πΐ]ς καί Άμερικής.
II
ϊστορία τοΰ Άμερικανι-
κοϋ πολιτισμόν πλουσίω;
είκονογραφημένη.
ΤΟ
αντιπροσωπευει μίαν α-
φθάστου τελειόττ)τος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθτ'ι/ηΛ'
δλων των αίωΛ'ων καί ο-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια-
σθ|| τελειοτέ^α έκτύπο)-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τού
εργου είναι άπαρα(ΐίλλως
πλουσία.
μί,ος χδν τεραστίων δαπανών ,ής Ιί,οοεώ; το,!
Τ^ ^ Γ! . 7ίη· 1β Ιά= «™*ί«ί«-. Στείλα,έ το Ζ«1 εί; τοίς «Μ*
Λανοτ,οπώαυ—,,χα,ο^οΙχοϊνΑίαψόσο», τάς πβοόδο,ς των Έλληνοαμεο^ανών. Ηνα, τό ,ώλίτε,,ον δώ-
οον δ.« τονς ο——™— οος, ^ .,—^ σας, τούς φίλ0^ σος. Τ- 6ΰνό Α^Ι-, ^ Ζ^Ζ αξίαν
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ 5ΥΝϋΙ0ΑΤΕ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πόλις
Πολιτεία
ΒΙ1
τού
°ΐα
25 σέντς δι' Εκαστον
Άνα>αμ6άνομεν νά τό τα-
όν σας, εί; οίονδηποτβ μέρος
ΓΛ1
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
19
ΜΕΣΑΙ0Ν1ΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΓΑΠΗΣ
>-■■■■ . . ^
Η ΟΗΥΑ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΙΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ)
« ■ΊΠΠΓη ■ !"■ ■
Βόρειο Γερμανία βρίσκεται
,νλιτεία χού λέγεται Ρίγκαν.
ιαί στήν παραλία της Πολι-
ί. '^τής, τέ ελαχίστη άχόστα-
•ό την ξηρά, βρίσκεται ενα %<χ- -ο /.αί άκατοίκητο νησάκι, τέ Στέ ψηλότερο μέρσ; τοΰ νη- ,5 0τ&3 ύψώνεται μιά γιγαντΐαία | -ώ τα τελευταία κλαδιά της -ϊ' σέ 5ψος μεγαλήτερο ά- ςχπέντε μέτρα άχέ τή γή. (ο όαως πού θαυμάζει κανείς, το τ έδέντρο δέν είναι τέ δψος άλλά ό κορμός τού χού είναι Γ«λ« χοντρός καί φαίνεται <ι έχη άχέ δώδεκα χ,ορμούς ίέ^τρων τώ ένώθηκ,αν καί ε- ζης. Τέ δέντρο αύτέ ένομά- «Ή όξοά των δώδεκα Ά- χϊί ή ίστορία τού είναι (■ γ ν.αί συγκινητική. /ν^ττε λθίχόν: χ ζαληά τα χρόν.α, την χαληά , τί) νησάκι τοΰ Βίλμ ήταν ή- (νο;;έ την ξηρά. Όχως καί τώ- ίττι καί τότε τέ Βίλμ ήταν ά- ίχητο. Τέ μόν» κτίρ'.ο χοί» 6ρΐ- ΐν στέ Βίλμ ήταν ή Έκκλη- ;ών Άγίων Άχοστόλων χοίι εί- 7-τθί; τέ 1300. Την έχοχή έ- 1 βασίλευί^ν στέ Ρίγκαν δύο α¬ ί α. Ό μεγαλήτερος λεγόταν άδ καί έ μικρότερος Σαμχόρ. ίισλάδ εκανε χάντα σοντροφιά ούς νενναίοος ίπχότας τής χώ- του, έχισκεχτότανε' συχνά τίς ; των αλλων δασιληάίων κι' οί λίες τοο ήταν ό πόλεμος καί οί 1 "5· ΣαΊχέρ άχεναντία; ήταν ενας (-;;79τ,ματ!ν.ός. Σϋντροφιά εκα- ίνο μ' άνβρώχοΰς τοϋ λαοϋ, άλ- ["^'Ρ τολύ άχέ την συντροφίά ίλλων τοΰ άρεσε ή μοναξ-.ά. Ό '·'τί?°? ,τοι> φί'-ος ήταν ό Τί-
-αγιττάρίος, έ έφτχα,έριος τής
"£!2ς τοΰ Βίλμ. Σοχνά μάλι-
«ρ έσέλλωνε την Μαίγκ,
^ ν . τοο φοράδα, καί πήγα!-
2 τον^ναντήση στέ Βίλμ χοί»
Ο"»ν όπως εΤπαμε, μέ την στε-
«' μ:ά στενή λ-ουρίϊα γής. Ό-
~τ,-τ.η έκ,εί" ή καΰόταν στά
ζί> μέ τοί>ς άλλοις τρείς
Άπόγονοι τού Γε¬
ωργ. Ούάοχγχχων,
συνελθόντες έν τή
Άμεριχανικχί πρω-
τευούση όπως με¬
τάσχουν των έορ-
των επί τπ όνομα-
σίο: τού κατασκευα-
σθΐντος έκεΐ πανο-
μοιοτύπου τοΰ άε- ·
ροστάτου, όπερ
I-
κααιε την πρώτην
έναέριον πτήσιν έν
Άμερικϋ.
καλογέρους τοΰ μοναστη-ριού ή χερι-
διάδαζε μέ τέν χαχά στήν άμμουδιά.
ι Στοΰς χεριχάτθϋς των αύτούς τέν
' ρωτοϋσε γιά τέν Οεέν καί γιά τή
, φ^σ;, καί γιά τούς άνθρώποιις καί
γ;ά όλα τα χράγματα χού τέν έν-
,διέφεραν. ^
Ι Μιά μερά χού είχε μηνύσει στέν
έφημέρ'.ο χώς θά πήγαινε νά τέν έ-
π!ΐκε^9·ή έ Σαμπορ άναγκάστηκε
ι νά ζ'.τ/Μ-τ) τέ ταςείδί τοι» στέ δρό-
'μθ. Είχε φθάσει σχεδέν εις τέ χω-
Ιρ'.έ Βίλμνιτς, όταν τοϋ Ιφραξε τέ
δρόμο ενα /.θπάδ; χήνες. Καθώς χα¬
ρ ααέριζε γιά ν' αφήση τόχο στέ κο-
πά·2ι νά χεράση τα μάτια το^ εχε-
σαν απάνω στέ χηνοδοσκ,ό. ΤΗταν
ενα /.ορίτσί δεκαχέντε χρονών μέ
μελαγχρ:νέ πρόσωπο καί μαϋρα μαλ
λιά. Ή κοχέλλα εννοιωσε άμέσω;
χώ;, τα μάτια τοό νέθ'ο καδα>Αά-
ρη ήταν χροσηλωμένα απάνω στά
γ^νά της χόδ:α -/.αί γελώντας κα-
τέβασε τή φούστα της, εχειτα χτύ-
χησε μέ τή δέργα της τα
"^Τ' ' έτιόν, ή όποία εκέρδισε τό βραβείον είς τούς παιδιχούς
αγώνας τοΰ Σικάγου. Κολυμβά άφ' δτου ήτο 17 μηνών. Ό
τηο της ήΤο διδάσκαλος τής κολυμβητικης.
γιά να τα κάνη νά χροχωρήσουν.
—Πο:ά εισί! Ιτ!>; την ρ-ώτησε ό
Σαμχόρ.
—Ειμαι ή Γκουζλάτία, ή κόρη
τοΰ Τέτοο άχέ τέ Βίλμνιτς, είχεν
αυτή καί τον έχΰτταξε σταθερά αέ
τα μ-γάλα μαΰρα μάτ:α της.
—Ξέρε'.ς χθίος είμαι έγώ;
—Σέ εχω ίδεϊ νά ξαναχερνάς
άχέ 3ώ, τοϋ άχάντησε. Είσαί ένας
άχέ τοίις τροδαίούροος χοίι ερχον-
ται άχέ τα ξένα μέρη, καί γυρίζεις
στούς 5ρ^>μο^ς τραγοϋδώντας. Ό
Σαμχορ την άφτ,σε νά χιστεύη αύ-
τέ χίΰ φ^ταζότανε καί δέν τής ά-
χοκάλ^ψε χο:ός είναι. Ώστόσο γρτ;-
γορα γίνίνε φίλοι καί ετσι αδ-.κ,α
χερίμενε έκεί'νη την ήμέρα ό έφημε-
ρ:ος Τίμμο την «χίσκεψη τοϋ ύψτ",-
λοϋ τθί) φίλον».
Οί δύο νέοι μ:ά καί γνωρίστηκαν
έ'τσι πέρασαν κατόχιν μαζύ εύτο-
χισμένες ώρες καί ήμέρες. ΤΩρ·ς
χρωίνές στέ ήλιόλοι>στο λειδάδι μα¬
ζύ μέ τίς χήνες. ΤΩρες μεσημε-
ριανες κάτ ωάπέ τή σκιά μιίς μη-
λίάς. ΤΩρες δραδονές κοντ άστήν
άκροΰαλασσίά κ>ί στέ τέλος ώρες
νι>χτερίνές χρώτ-α στέ σκοτεινέ δά-
σος καί ΰστερα στήν καμαροΰλα τής
Γκΰνζλάδας. Ό Σαμχορ είχε ξεχά-
σε'. καί τέν έφημερΐο, καί τέν άδερ-
φό τοϋ καί την αύλή καί όλο τού τέ
δασίλειο.
Σαν χερασαν όΐΑως μερικές δδο-
μάδες, έ Σαμχέρ σκέφτηκε χώς έ'-
χρεχε επί τέλοος νά γυ·ρί<ΐγ) στέν χύργο τού. Φείγοντας, ΰχ«σχε6ηκε τής Γκοοζλάδας ότι τέ 6ρα3« θά γ^ριζε χί'σω κοντά της. Μόλΐς επίρζζι την μεγάλη χύλη τοΰ χίργοο τού, έμαθε ότι ό άδερ- φός τού έ Β;σλά6 χοϊ» είχε γυρίσει έν τφ μεταξύ άχέ κίχο:ο ταξείδί τού, τέν είχε ζητήσε: άμέσως καί εΓχε μάλιστα διατάξη νά ψάξουν γιά νά τέν δροϋν. Ό Σαμχέρ ά*ροϋ ωδήγησε χρώτα τή φοράδα το«, στέ σταόλό της καί τής εδαλε σανό, άνέίηκε δστερα νά δή τέν άδελφό τού. Μόλις τέν εί- δε ό Β;σλάδ άρχισε νά τέν φωνάζγ] Ουμωμένος. Τοΰ είχεν ότι έοώ καί χέντε μέρες ενα καράδί τέν χερίμε¬ νε ικ άνοιγμένα τα χαν:ά. "Εχρεχε άμέτως νά φύγη γ:ά την Ν&ρ6ηγία όχο^ θ' άρραδωναζόταν μέ την ά- δελφή τοΰ Βασίληά. Ό Βίσλάδ κι' έ Βασιληάς έ Χάκων είχανε <πινεν- νοηθή γι' αΰτό. ΤΗταν άνάγ*η νά γίνη αύτές έ γάμος γ:ά νά κάνουν εττ: οί σύμμαχοί τοας τέν δασιληά τής Νορδηγίας, γιατί έ 6ασ·ληάς Έρικ τής Δανίις έτοιμαζόταν νά τοίις κηρύξη τέν χόλεμο. Ό Σαμπέρ δέν εδινε καμμιά σχε- δέν χροσοχή στά λόγια τοΰ άδελ- φοϋ τοϋ. ΕΤχε όλην την ώρα τα μάτια τού καρφωμένα στέ χαράθυρο χβτά την μερ:ά «!»Ιχεφτε τέ Βί) νιτς. Καί βτσί, ή συζήτησις τελείω- σε μέ 6ρισι·ές καί μέ φωνές άπέ μέρος τοό Βΐσλάδ καί μέ σιωχή άπέ μέρος τοϋ Σαμχόρ. Τέ 6ρά·3·ο ό Σαμχέρ δέν χαρ©!>-
σ'.άσθηκε στέ τραχέζί. Παρήγγειλε
νά τοΰ χάνε τέ φαΐ το^ στήν χ,άμΐ-
ρά τοι». Κάτω, ό Βισλάδ ελεγε
στούς ίχχότες 5τ: ό Σαμχέρ θά τοΰς
εχερνε όλους στέ λα'.μό τοο αν δέν
χαντρεοότανε την χί!γ·Λ.ήχισσα Εύ-
φημία τής Νορδηγίας. Τότε σηκώ-
6ηκε ό ίχχόττ,ς Χέννιγκ Μχούμχους
κ,αί είχε:
—Έγώ ξέρω την αΐτία χοΰ δέν
θέλει νά παντρε-ιθή κύρ:ε. Ό άίελ-
<ρός σου έ Στ^πορ είναι ςετρελλα- μένος μέ μιά χωρΐϊτοπούλα άχέ τέ Ιχωρ'.ό μο·ο τέ Βίλμνιτς, χού τέν ε¬ ί χε'. μαγέψει. Κι' <ί ίττχότης έχρότθεσε: Μάλι- στα ότι οί έρωτεομένοί έ'χοον τόσο τυφλωθή άχέ την άγάχη τους, ώστε δέν άναγνωρίζα>ν όχο'.ον δλεχο'ον
ττέν δρόμο τους.
Μόλις τέ ιίκ.ουσε αΰτέ ό Βισλάδ
φώναξε:
Τότε χρεπει νά την χετάξουμε
ττήν βάλασσα την καταραμένη αιΐ-
.τή μάγισσα.
Καί άμέσως σηκώ·9ηκε άχέ τέ
τραχέζι μανιασμένος.
Σάν ακουσιν αΰτά τα λόγια οί
ίχχόται σηκώθηκαν άμέσως όλοι μα
ζ6, ζώτθηκαν τα σχαθ-.ά τοος, ερ-
ριξαν τους μανδ«·ες τους στοί»ς ώ-
μοος τοιις καί κατέδηκαν στήν αυ-
λή γιά νά καδαλικέψουν τ' ίλογά
τους.
"Ητανε Νοέμδρης μήνας καί ό ά-
•χίρ^ζ δούϊζε τόσο γύρω 4x0 τέν χύρ
γο σαν νά ηθελε νά τέν ξερριζώση
άχέ την γή καί νά τέν πετάξη σαν
Ι χοιόχουλο στέν άέρβ. Γι' αύτο τέ λό-
|γο ό ΣατΑχέρ 3ν κατάλα·ίε τίχοτε
άχ' όσα γινόντουσαν κάτω. Όταν
όαως ξαφνικά εχεσε ό άέρας τότε
ίεδωσε χροτοχή καί άκοσε τα ά'λογα
Ι νά χτυχοΰν τα χέταλά το;ς στήν
Ι αύλή, οτνοιξε τέ παράθυρο καί κότ-
ταξε χάτω. Όλα ήσαν σκοτεινά
γιατί μέ τέν όνεμο αύτέ δέν μχο-
ροΰσε νά μείνη φώς άναμμένο. Σέ
λίγο όμως ό Σαμχέρ μχόρεσε νά δ:α
κρίνη είκοσι σκοτεινές σιλουέττες
ποί» άνέδηκτ^ έχάνω στ' άλογα καί
— Ποϋ είναι έ Βισλάδ έ
·>; ρώτησε.
—*Εφι>γε, είχεν ό
δγήκαν άχέ την χύλη τραδώντας
κατά τέ Βίλμνίτς. Π αρεξενεύτηκε
γιά τή ίία μέ την όχοία έγιναν όλα
αύτά. "Εχειτα εκλευε τέ χαράθορο
καί άρχισε νά γ^ρίζη μέσ' την κά-
μαρά τοιι σκεφτικός κ^ί άνήσυχος.
Άξαφνα όμως θΰμή&ηκε ότι είχεν
υποσχεθή στήν Γκ<Λ>ζλάδα πώς τέ
6ράδ·^ θά πήγαινε στέ σπίτ'. τη; καί
τότε μιά φοδερή σκβψ'.ς τοϋ δάγ/.α-
σε σάν φαρμακερέ φείδ· την καρ-
διά. Γιά μιά στιγμή τέ αίμά τ&υ έ-
χάγωτε, υστερα όμως ώρμησε στή
σάλα δχου 6ρήκε τούς νχηρέτίς νά
ί· ττ - '
— 11οι> χαει;
—Δέν ξέρω, άφέντη.
—Είσαι ενας καταραμένος ψεί·
της!
Καί αέτα σέ δυο δευτερόλεπτα Ο
| Σαμπέρ δρέθηκε στήν αΐ>λή, ζο>σμέ-
|νος τέ σπ»3ί τοο, μέ τέν μανδύα το»
στέν ώμο ·έχανω.
Ό άρχισταολίτης τέν -λτ,σίασβ
κα; τοϋ είπί:
—Μέ στ/χωρβΐς, άφέντη, άλλά
ό χρίγκηπας Β:σλάδ μάς διέταξε να
μην άφήσ&ομε κανένα νά βγή εξω.
Ό Στμ,χέρ μανιασμένθς τράδης'ε
τότε τέ σ~αθί τοιι καί πήγε νά τέν
χτϋχήση. Αύτές φοδίσμένος παρα-
μέρ:τϊ χι' ετσι ό πρίγκηχας μχόρε¬
σε καί δγήκε εξω καβάλλζ άχάνω
ττή φοράδα το^.
Άρχΐτε νά τρβχγ; μέ τέτθία γρη-
γοράδα τώ οποίος τέν εδλεπε θά
τέν επαιρνε γιά κανένια< πλάσμ,α τής Κολάσεως. "Ητ^ε χειά δέδαιος ότι έ άδελ- φός το:> καί οί ΐχχότες τοο ήθελον
νά κάνουν κακέ στήν Γκοοζλάβζ.
Φα:νόταν όμως σάν νά είχε σι>-
ν«ύμόσε·. -/αί ό Γδιος ό ούρτ/ος εναν¬
τίον τού γ'.ατί δέν θ·ομόταν νά είχε
ξαναϊδή ποτέ το!> μιά τέτοια φοδερή
θύελλα. Ό »τ;εμος εδερνε τα δέν-
τρα καί τ άτσάκιζε καί σήκωνε άχέ
την γή φ-^λλα καί κλαίίά καί χώ-
ματα καί πέτρες. Ό καδαλλάρης
μας δέν μχοροΰσε νά κρατάη τα μά-
τια τού άνο:χτά, μόλίς μποροΰσε ν*
άναπνεύση καί πολλές φορέ; τέ χί-
στό τ<υ αλογο λίγ·οσε κάτω άπέ τή δύναμ-. τοϋ άέρα. Ή άγωνία Ομως τοΰ Σαμ-κορ ή^· τανε δυνατώτερη άπέ την δύε,λλά καί τοΰ εδινε δύνααι γιά νά χροχο- "Τστερ' άχέ ενα έπίπ&νο δρόμο μχόρεσε τελος νά ξεχωρίστ; την έκ- κλησία τοϋ Βίλμνιτς καϊ δίχλα σ' αυτήν τέ ——ίτι τοΰ Τέτο^. Στέ δρό¬ μο, μπρός στέ σχίτι είδε κίνησι κι' άνβρώπους. ΤΗταν οί ΐχχότες τθί άδερφοΰ τθϋ. Κρατούσαν τα κεφάλιβ τού κο^κοϋλωμένα κάτω άχέ τοίις μανδύες τος καί ΐφοσχαθούσανε νά πραφ,ιλαχθοϋν άπέ την θύελλα. Έτ- σ: δ Σαμπέρ μχόρεσε νά χωθή άνά- μεσά τοιις χωρίς νά τέν καταλάδοι»ν Σέ λίγο ή σ-ανοδεία σταμάτησε μπρός στέ σπίτι τοΰ Τέτο^. Ό Σαμ- χέρ ακο'ογε τή φωνή τού άδελφοΰ τού. *Επε·.τα πέντε άτέ τού; ίπχο- τας πέζεψτ^ καί χροχώρησαν πρός την χόρτα τού σπιτιρΰ. Ό Σαμχόρ θέλησε νά μχή" μχροστά μά οί ΐχχό¬ τες είχαν χρολάίεί. "Εσχασαν την χόρτα, μχήκαν μέσα καί σέ λίγο ξ«- ναφάνηκαν σέρνοντας χίσω τους τ4 α είς την 28ην σελί'δα.)
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
19
ΜΕΣΑΙ0Ν1ΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΓΑΠΗΣ
>-■■■■ . . ^
Η ΟΗΥΑ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΙΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ)
« ■ΊΠΠΓη ■ !"■ ■
Βόρειο Γερμανία βρίσκεται
,νλιτεία χού λέγεται Ρίγκαν.
ιαί στήν παραλία της Πολι-
ί. '^τής, τέ ελαχίστη άχόστα-
•ό την ξηρά, βρίσκεται ενα %<χ- -ο /.αί άκατοίκητο νησάκι, τέ Στέ ψηλότερο μέρσ; τοΰ νη- ,5 0τ&3 ύψώνεται μιά γιγαντΐαία | -ώ τα τελευταία κλαδιά της -ϊ' σέ 5ψος μεγαλήτερο ά- ςχπέντε μέτρα άχέ τή γή. (ο όαως πού θαυμάζει κανείς, το τ έδέντρο δέν είναι τέ δψος άλλά ό κορμός τού χού είναι Γ«λ« χοντρός καί φαίνεται <ι έχη άχέ δώδεκα χ,ορμούς ίέ^τρων τώ ένώθηκ,αν καί ε- ζης. Τέ δέντρο αύτέ ένομά- «Ή όξοά των δώδεκα Ά- χϊί ή ίστορία τού είναι (■ γ ν.αί συγκινητική. /ν^ττε λθίχόν: χ ζαληά τα χρόν.α, την χαληά , τί) νησάκι τοΰ Βίλμ ήταν ή- (νο;;έ την ξηρά. Όχως καί τώ- ίττι καί τότε τέ Βίλμ ήταν ά- ίχητο. Τέ μόν» κτίρ'.ο χοί» 6ρΐ- ΐν στέ Βίλμ ήταν ή Έκκλη- ;ών Άγίων Άχοστόλων χοίι εί- 7-τθί; τέ 1300. Την έχοχή έ- 1 βασίλευί^ν στέ Ρίγκαν δύο α¬ ί α. Ό μεγαλήτερος λεγόταν άδ καί έ μικρότερος Σαμχόρ. ίισλάδ εκανε χάντα σοντροφιά ούς νενναίοος ίπχότας τής χώ- του, έχισκεχτότανε' συχνά τίς ; των αλλων δασιληάίων κι' οί λίες τοο ήταν ό πόλεμος καί οί 1 "5· ΣαΊχέρ άχεναντία; ήταν ενας (-;;79τ,ματ!ν.ός. Σϋντροφιά εκα- ίνο μ' άνβρώχοΰς τοϋ λαοϋ, άλ- ["^'Ρ τολύ άχέ την συντροφίά ίλλων τοΰ άρεσε ή μοναξ-.ά. Ό '·'τί?°? ,τοι> φί'-ος ήταν ό Τί-
-αγιττάρίος, έ έφτχα,έριος τής
"£!2ς τοΰ Βίλμ. Σοχνά μάλι-
«ρ έσέλλωνε την Μαίγκ,
^ ν . τοο φοράδα, καί πήγα!-
2 τον^ναντήση στέ Βίλμ χοί»
Ο"»ν όπως εΤπαμε, μέ την στε-
«' μ:ά στενή λ-ουρίϊα γής. Ό-
~τ,-τ.η έκ,εί" ή καΰόταν στά
ζί> μέ τοί>ς άλλοις τρείς
Άπόγονοι τού Γε¬
ωργ. Ούάοχγχχων,
συνελθόντες έν τή
Άμεριχανικχί πρω-
τευούση όπως με¬
τάσχουν των έορ-
των επί τπ όνομα-
σίο: τού κατασκευα-
σθΐντος έκεΐ πανο-
μοιοτύπου τοΰ άε- ·
ροστάτου, όπερ
I-
κααιε την πρώτην
έναέριον πτήσιν έν
Άμερικϋ.
καλογέρους τοΰ μοναστη-ριού ή χερι-
διάδαζε μέ τέν χαχά στήν άμμουδιά.
ι Στοΰς χεριχάτθϋς των αύτούς τέν
' ρωτοϋσε γιά τέν Οεέν καί γιά τή
, φ^σ;, καί γιά τούς άνθρώποιις καί
γ;ά όλα τα χράγματα χού τέν έν-
,διέφεραν. ^
Ι Μιά μερά χού είχε μηνύσει στέν
έφημέρ'.ο χώς θά πήγαινε νά τέν έ-
π!ΐκε^9·ή έ Σαμπορ άναγκάστηκε
ι νά ζ'.τ/Μ-τ) τέ ταςείδί τοι» στέ δρό-
'μθ. Είχε φθάσει σχεδέν εις τέ χω-
Ιρ'.έ Βίλμνιτς, όταν τοϋ Ιφραξε τέ
δρόμο ενα /.θπάδ; χήνες. Καθώς χα¬
ρ ααέριζε γιά ν' αφήση τόχο στέ κο-
πά·2ι νά χεράση τα μάτια το^ εχε-
σαν απάνω στέ χηνοδοσκ,ό. ΤΗταν
ενα /.ορίτσί δεκαχέντε χρονών μέ
μελαγχρ:νέ πρόσωπο καί μαϋρα μαλ
λιά. Ή κοχέλλα εννοιωσε άμέσω;
χώ;, τα μάτια τοό νέθ'ο καδα>Αά-
ρη ήταν χροσηλωμένα απάνω στά
γ^νά της χόδ:α -/.αί γελώντας κα-
τέβασε τή φούστα της, εχειτα χτύ-
χησε μέ τή δέργα της τα
"^Τ' ' έτιόν, ή όποία εκέρδισε τό βραβείον είς τούς παιδιχούς
αγώνας τοΰ Σικάγου. Κολυμβά άφ' δτου ήτο 17 μηνών. Ό
τηο της ήΤο διδάσκαλος τής κολυμβητικης.
γιά να τα κάνη νά χροχωρήσουν.
—Πο:ά εισί! Ιτ!>; την ρ-ώτησε ό
Σαμχόρ.
—Ειμαι ή Γκουζλάτία, ή κόρη
τοΰ Τέτοο άχέ τέ Βίλμνιτς, είχεν
αυτή καί τον έχΰτταξε σταθερά αέ
τα μ-γάλα μαΰρα μάτ:α της.
—Ξέρε'.ς χθίος είμαι έγώ;
—Σέ εχω ίδεϊ νά ξαναχερνάς
άχέ 3ώ, τοϋ άχάντησε. Είσαί ένας
άχέ τοίις τροδαίούροος χοίι ερχον-
ται άχέ τα ξένα μέρη, καί γυρίζεις
στούς 5ρ^>μο^ς τραγοϋδώντας. Ό
Σαμχορ την άφτ,σε νά χιστεύη αύ-
τέ χίΰ φ^ταζότανε καί δέν τής ά-
χοκάλ^ψε χο:ός είναι. Ώστόσο γρτ;-
γορα γίνίνε φίλοι καί ετσι αδ-.κ,α
χερίμενε έκεί'νη την ήμέρα ό έφημε-
ρ:ος Τίμμο την «χίσκεψη τοϋ ύψτ",-
λοϋ τθί) φίλον».
Οί δύο νέοι μ:ά καί γνωρίστηκαν
έ'τσι πέρασαν κατόχιν μαζύ εύτο-
χισμένες ώρες καί ήμέρες. ΤΩρ·ς
χρωίνές στέ ήλιόλοι>στο λειδάδι μα¬
ζύ μέ τίς χήνες. ΤΩρες μεσημε-
ριανες κάτ ωάπέ τή σκιά μιίς μη-
λίάς. ΤΩρες δραδονές κοντ άστήν
άκροΰαλασσίά κ>ί στέ τέλος ώρες
νι>χτερίνές χρώτ-α στέ σκοτεινέ δά-
σος καί ΰστερα στήν καμαροΰλα τής
Γκΰνζλάδας. Ό Σαμχορ είχε ξεχά-
σε'. καί τέν έφημερΐο, καί τέν άδερ-
φό τοϋ καί την αύλή καί όλο τού τέ
δασίλειο.
Σαν χερασαν όΐΑως μερικές δδο-
μάδες, έ Σαμχέρ σκέφτηκε χώς έ'-
χρεχε επί τέλοος νά γυ·ρί<ΐγ) στέν χύργο τού. Φείγοντας, ΰχ«σχε6ηκε τής Γκοοζλάδας ότι τέ 6ρα3« θά γ^ριζε χί'σω κοντά της. Μόλΐς επίρζζι την μεγάλη χύλη τοΰ χίργοο τού, έμαθε ότι ό άδερ- φός τού έ Β;σλά6 χοϊ» είχε γυρίσει έν τφ μεταξύ άχέ κίχο:ο ταξείδί τού, τέν είχε ζητήσε: άμέσως καί εΓχε μάλιστα διατάξη νά ψάξουν γιά νά τέν δροϋν. Ό Σαμχέρ ά*ροϋ ωδήγησε χρώτα τή φοράδα το«, στέ σταόλό της καί τής εδαλε σανό, άνέίηκε δστερα νά δή τέν άδελφό τού. Μόλις τέν εί- δε ό Β;σλάδ άρχισε νά τέν φωνάζγ] Ουμωμένος. Τοΰ είχεν ότι έοώ καί χέντε μέρες ενα καράδί τέν χερίμε¬ νε ικ άνοιγμένα τα χαν:ά. "Εχρεχε άμέτως νά φύγη γ:ά την Ν&ρ6ηγία όχο^ θ' άρραδωναζόταν μέ την ά- δελφή τοΰ Βασίληά. Ό Βίσλάδ κι' έ Βασιληάς έ Χάκων είχανε <πινεν- νοηθή γι' αΰτό. ΤΗταν άνάγ*η νά γίνη αύτές έ γάμος γ:ά νά κάνουν εττ: οί σύμμαχοί τοας τέν δασιληά τής Νορδηγίας, γιατί έ 6ασ·ληάς Έρικ τής Δανίις έτοιμαζόταν νά τοίις κηρύξη τέν χόλεμο. Ό Σαμπέρ δέν εδινε καμμιά σχε- δέν χροσοχή στά λόγια τοΰ άδελ- φοϋ τοϋ. ΕΤχε όλην την ώρα τα μάτια τού καρφωμένα στέ χαράθυρο χβτά την μερ:ά «!»Ιχεφτε τέ Βί) νιτς. Καί βτσί, ή συζήτησις τελείω- σε μέ 6ρισι·ές καί μέ φωνές άπέ μέρος τοό Βΐσλάδ καί μέ σιωχή άπέ μέρος τοϋ Σαμχόρ. Τέ 6ρά·3·ο ό Σαμχέρ δέν χαρ©!>-
σ'.άσθηκε στέ τραχέζί. Παρήγγειλε
νά τοΰ χάνε τέ φαΐ το^ στήν χ,άμΐ-
ρά τοι». Κάτω, ό Βισλάδ ελεγε
στούς ίχχότες 5τ: ό Σαμχέρ θά τοΰς
εχερνε όλους στέ λα'.μό τοο αν δέν
χαντρεοότανε την χί!γ·Λ.ήχισσα Εύ-
φημία τής Νορδηγίας. Τότε σηκώ-
6ηκε ό ίχχόττ,ς Χέννιγκ Μχούμχους
κ,αί είχε:
—Έγώ ξέρω την αΐτία χοΰ δέν
θέλει νά παντρε-ιθή κύρ:ε. Ό άίελ-
<ρός σου έ Στ^πορ είναι ςετρελλα- μένος μέ μιά χωρΐϊτοπούλα άχέ τέ Ιχωρ'.ό μο·ο τέ Βίλμνιτς, χού τέν ε¬ ί χε'. μαγέψει. Κι' <ί ίττχότης έχρότθεσε: Μάλι- στα ότι οί έρωτεομένοί έ'χοον τόσο τυφλωθή άχέ την άγάχη τους, ώστε δέν άναγνωρίζα>ν όχο'.ον δλεχο'ον
ττέν δρόμο τους.
Μόλις τέ ιίκ.ουσε αΰτέ ό Βισλάδ
φώναξε:
Τότε χρεπει νά την χετάξουμε
ττήν βάλασσα την καταραμένη αιΐ-
.τή μάγισσα.
Καί άμέσως σηκώ·9ηκε άχέ τέ
τραχέζι μανιασμένος.
Σάν ακουσιν αΰτά τα λόγια οί
ίχχόται σηκώθηκαν άμέσως όλοι μα
ζ6, ζώτθηκαν τα σχαθ-.ά τοος, ερ-
ριξαν τους μανδ«·ες τους στοί»ς ώ-
μοος τοιις καί κατέδηκαν στήν αυ-
λή γιά νά καδαλικέψουν τ' ίλογά
τους.
"Ητανε Νοέμδρης μήνας καί ό ά-
•χίρ^ζ δούϊζε τόσο γύρω 4x0 τέν χύρ
γο σαν νά ηθελε νά τέν ξερριζώση
άχέ την γή καί νά τέν πετάξη σαν
Ι χοιόχουλο στέν άέρβ. Γι' αύτο τέ λό-
|γο ό ΣατΑχέρ 3ν κατάλα·ίε τίχοτε
άχ' όσα γινόντουσαν κάτω. Όταν
όαως ξαφνικά εχεσε ό άέρας τότε
ίεδωσε χροτοχή καί άκοσε τα ά'λογα
Ι νά χτυχοΰν τα χέταλά το;ς στήν
Ι αύλή, οτνοιξε τέ παράθυρο καί κότ-
ταξε χάτω. Όλα ήσαν σκοτεινά
γιατί μέ τέν όνεμο αύτέ δέν μχο-
ροΰσε νά μείνη φώς άναμμένο. Σέ
λίγο όμως ό Σαμχέρ μχόρεσε νά δ:α
κρίνη είκοσι σκοτεινές σιλουέττες
ποί» άνέδηκτ^ έχάνω στ' άλογα καί
— Ποϋ είναι έ Βισλάδ έ
·>; ρώτησε.
—*Εφι>γε, είχεν ό
δγήκαν άχέ την χύλη τραδώντας
κατά τέ Βίλμνίτς. Π αρεξενεύτηκε
γιά τή ίία μέ την όχοία έγιναν όλα
αύτά. "Εχειτα εκλευε τέ χαράθορο
καί άρχισε νά γ^ρίζη μέσ' την κά-
μαρά τοιι σκεφτικός κ^ί άνήσυχος.
Άξαφνα όμως θΰμή&ηκε ότι είχεν
υποσχεθή στήν Γκ<Λ>ζλάδα πώς τέ
6ράδ·^ θά πήγαινε στέ σπίτ'. τη; καί
τότε μιά φοδερή σκβψ'.ς τοϋ δάγ/.α-
σε σάν φαρμακερέ φείδ· την καρ-
διά. Γιά μιά στιγμή τέ αίμά τ&υ έ-
χάγωτε, υστερα όμως ώρμησε στή
σάλα δχου 6ρήκε τούς νχηρέτίς νά
ί· ττ - '
— 11οι> χαει;
—Δέν ξέρω, άφέντη.
—Είσαι ενας καταραμένος ψεί·
της!
Καί αέτα σέ δυο δευτερόλεπτα Ο
| Σαμπέρ δρέθηκε στήν αΐ>λή, ζο>σμέ-
|νος τέ σπ»3ί τοο, μέ τέν μανδύα το»
στέν ώμο ·έχανω.
Ό άρχισταολίτης τέν -λτ,σίασβ
κα; τοϋ είπί:
—Μέ στ/χωρβΐς, άφέντη, άλλά
ό χρίγκηπας Β:σλάδ μάς διέταξε να
μην άφήσ&ομε κανένα νά βγή εξω.
Ό Στμ,χέρ μανιασμένθς τράδης'ε
τότε τέ σ~αθί τοιι καί πήγε νά τέν
χτϋχήση. Αύτές φοδίσμένος παρα-
μέρ:τϊ χι' ετσι ό πρίγκηχας μχόρε¬
σε καί δγήκε εξω καβάλλζ άχάνω
ττή φοράδα το^.
Άρχΐτε νά τρβχγ; μέ τέτθία γρη-
γοράδα τώ οποίος τέν εδλεπε θά
τέν επαιρνε γιά κανένια< πλάσμ,α τής Κολάσεως. "Ητ^ε χειά δέδαιος ότι έ άδελ- φός το:> καί οί ΐχχότες τοο ήθελον
νά κάνουν κακέ στήν Γκοοζλάβζ.
Φα:νόταν όμως σάν νά είχε σι>-
ν«ύμόσε·. -/αί ό Γδιος ό ούρτ/ος εναν¬
τίον τού γ'.ατί δέν θ·ομόταν νά είχε
ξαναϊδή ποτέ το!> μιά τέτοια φοδερή
θύελλα. Ό »τ;εμος εδερνε τα δέν-
τρα καί τ άτσάκιζε καί σήκωνε άχέ
την γή φ-^λλα καί κλαίίά καί χώ-
ματα καί πέτρες. Ό καδαλλάρης
μας δέν μχοροΰσε νά κρατάη τα μά-
τια τού άνο:χτά, μόλίς μποροΰσε ν*
άναπνεύση καί πολλές φορέ; τέ χί-
στό τ<υ αλογο λίγ·οσε κάτω άπέ τή δύναμ-. τοϋ άέρα. Ή άγωνία Ομως τοΰ Σαμ-κορ ή^· τανε δυνατώτερη άπέ την δύε,λλά καί τοΰ εδινε δύνααι γιά νά χροχο- "Τστερ' άχέ ενα έπίπ&νο δρόμο μχόρεσε τελος νά ξεχωρίστ; την έκ- κλησία τοϋ Βίλμνιτς καϊ δίχλα σ' αυτήν τέ ——ίτι τοΰ Τέτο^. Στέ δρό¬ μο, μπρός στέ σχίτι είδε κίνησι κι' άνβρώπους. ΤΗταν οί ΐχχότες τθί άδερφοΰ τθϋ. Κρατούσαν τα κεφάλιβ τού κο^κοϋλωμένα κάτω άχέ τοίις μανδύες τος καί ΐφοσχαθούσανε νά πραφ,ιλαχθοϋν άπέ την θύελλα. Έτ- σ: δ Σαμπέρ μχόρεσε νά χωθή άνά- μεσά τοιις χωρίς νά τέν καταλάδοι»ν Σέ λίγο ή σ-ανοδεία σταμάτησε μπρός στέ σπίτι τοΰ Τέτο^. Ό Σαμ- χέρ ακο'ογε τή φωνή τού άδελφοΰ τού. *Επε·.τα πέντε άτέ τού; ίπχο- τας πέζεψτ^ καί χροχώρησαν πρός την χόρτα τού σπιτιρΰ. Ό Σαμχόρ θέλησε νά μχή" μχροστά μά οί ΐχχό¬ τες είχαν χρολάίεί. "Εσχασαν την χόρτα, μχήκαν μέσα καί σέ λίγο ξ«- ναφάνηκαν σέρνοντας χίσω τους τ4 α είς την 28ην σελί'δα.)
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929.
ΤΟΥ Γ—ΡΟ - ΜΚΤΘΙΟΥ
ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΦΟΛΕΥ'
Μέσα στήν ώρα τού ίιαλείμματος
—οί» γινόταν στή στενή αύλή τής
φυλακης, ό Γέρο-Μαθιός χήγε καί
κάθισε στή συνηθισμ'ένη τού γωνίτ-
σα χοΰ την χτυχοϋσε λίγος χλωμός
τ)λ!θς. Καί άφοΰ κάθτ/σε στόν πέ-
τρ'.νο χάγκο, τρέμοντας άχο τό
κρίο, τα γηρατειά καί τή λυχη, βρ-
χισε νά μουρμουρίζη κ.αθώς πάντα:
—Πέντε χρόνια τώρα τυραννιέ-
μαι μέσ' σ' αύτη την κόλαση, /.αί
μοΰ μενουν άλλα δέκα χρόνια, ά-
τέλειωτ», μαρτυρίκά. Δέ θά ξαναϊ¬
δή) χοτέ πειά τό χωρ:ό μου, ουτε την |
καλυβίτσα μου, ούδε τό μικρά μου '
Χΐριδολάκι τό γεμάτο λουλούδια...
Ειμ*< πειά τώρα χολΰ γέρος! Δε' θά βγώ ζωντανός μέσ' άτό τούτη τή ρλ77.τ;! Καί νά σκέι:τωμ'α! ότι είμαι άθώος, δτ! χληρώνω τίς άμαρτίες άλλου... γ;ατί δέν εχανα έγώ την κλεψίά... "Όχι! "Οχ·.! δέν εκλεψα έγώ τόν Φλαδιέν, τόν τσιφλ'.κά* τού Μχρέτ. Τί άδί/.ία καί τί σ.»μφορά Θίέ μου! —Έ γέρο! -5ε δαρέθηκες νά λές δλο τα ιδία χράγματα; — το·3 φώναξε ό δίσμοφύλα-λχς. Τί τού κά- κου χολοσκάς <ϊ5θΰ δέ σέ χίστεύουν; Καί ε-ειτα τούτη τή στιγμή δέν εί¬ ναι γιά γκρίνιες κ?ί γιά κλαψοίί- ρες. Κάχοιος άχό το χωριό σου χοΰ φεύγει σημερα χήρε άχό τόν ίιευθυν -τή την αδεία νά σέ χαίρετηση, χρίν φύγη. "Έϊειξε τόσο καλή σομχεριφο- *ρά, μέ τόση ειλικρίνεία ώμολόγησ>ε
_6τι μετανοεί γιά τα χτυπηματα καί
τίς χληγές ποΰ ε;<.ανε μεθυσμένος, ώστε τοΰ λιγόστεψαν την τιμωρία τού. Τρία χρόνια ήτ2.ν νά κάτση έ¬ δώ μέσα καί τα κατάφερε ό θεομ- παίχτης νά μάς αφίση στοΰς όχτώ •μήνες άχάνω. Κύττα λθίχόν νά κά- _νης καί σΰ σάν τον χατριώτη σου χαί μην βαρυγκομίς τοΰ κάκου! Καί ό δεσμοφύλακας χοΰ λυχότα- νε ατά δάθος το γέρο, χουναι στήν 5λλη άκρη τής αΰλής, γιά νά τον ■αφήση νά μιληση ελευθέρα, μέ τον πατρ'ώτη τού, χοΰ σέ λιγο θά χή- γαΐνε νά τόν χαιρετηση καί θΰίφε.»- , Καί τί ναλεγε μέ τον χατριώτη τκ> ό κακο(Λθίρης γέρο-Ματδίός;
_Νά τοϊϊίνε γ,ν,μιια χαραγγελία γιά
τό χωρίό; Καί γιά χοΐόν τάχα; Δέν ι
ειχ$ ο3τε συγγενεϊς ο·3τε φίλοος.
_Ή γαναίκά τού δταν είδε νά τής
τον πέρνουν οί χωρ&φόλτχ,δς, χέ&ανε
.άχό τή λι>χη τηΓ. Καί δσο γιά τοίις
συγχωριανούς τού, δλθί τόν χε,ριφρό-
νησαν άχ' τη στιγμή χοΰ ό τσ:φλι-
%άς χαρ-οοσίασε είς δάρος τοϋ γέρου < %-Μ*θ:ο5 άχο5είςε!ς τίς όχοίες δέν | ό ύά ' αύ Ή Κώνστανς Τάλματζ, ύπανδρετΌμένη διά τρίτην φοράν έν Χόλλυγονντ. Ό νέος της σύζνγος άνομάξεται Τάουν- σεντ Νέτσερ καί είναι πλούσιος εμπορος έκ Σικάγου. Αί τρείς νεαραί γυναϊκες μέ τάς λευκάς ένδυμασίας έξ άρι- στερών πρός τα δεξιά, είναι αί τρείς άδελςραί Τάλματζ, Ναταλή, σύξυγος τρΰ κ. Κήτον, είς τό δεξιόν αχςσν, Κών¬ στανς, σύζυγος τοΰ κ. Νέτσερ, δευτέρα έξ άριστερών, καί Νόρμα. Είς τό μεοαν τα δύο τέκνα τοΰ κ. Κήτον καί ή μήτηρ αυτού, κ. Κήτον. Πρώτος σύζυγος τής Κώνστανς ήτο ό "Ελλην καπνέμπορος, κ. Πιαλόγλου. Τό διαζύγιον παίρνει καί δίνει. μχόρεσε αύτάς ν' αρη Μ' δλ&ν το5το δμως ή κ.αρϊιά τοΰ 'γέροιι^ αρχίσε νά χτυτ:5 άχο χαρά καί χίλ'.ες γλ;>κειές άναμνησεις ξυ-
ττνη·σαν μέσα τοι>, δταν ή πόρτα τής
αύλής ότ/οιξε έξαφνα καί «1§ε νά
ιτροχωρή χρός τό μέρος τού ό Φρε;-
ίερϊκο;, ό συμχατρ-.ώτης τοχ
■—Π ώς σέ ζηλευω, χώς σέ ζή-1
,λεΰω χού 6ά φύγης ταλληκάρι μο^! |
είζ'ε ό γερος μέ φωνή χοί» ετρεμε ά- *
'ϊτο τή σογκίνη<τη. | ι—Ναί ίέν εχεις ότδικο γιατί -/.αί Ι μενά ή χαρά μου είναι χολίι μεγά- λη! άχοκρίθηκε ό νεος, λαμχοκο- ιτώντας όλος άχο έλχίδα γ.ύ ει>τ>-
χία.—Μά είναι άλή&εια κιόλα ότι
δγαίνω άπο δώ μέσα τίμιος άνθρω-
χος ένω μχήκα σωστός χαληάν&ρω-
«ος!
—Σέ συγχαίρω άγόρι μου!
—"Ω! δέν χρέχε; νά μέ συγχα-
ρη; έμένα^ γέρο-Μαθιέ, άχηντησε
εΰθ^α ό νεο'ς, άλλά την μικροϋλα
Ντενίζ, την μοδκττροΰλα χοί» δού-
•λευε δο,ό φηματα άχ' το βργοστάσΐο
8-ο^ είχα δοκλειά έγώ.
• —Καί είναι τίμ^ κοχέλλα, αύ¬
τη ή Ντενίζ, Φρείδερίκο;
—Χρυσή καρ'διά, γέρο-Μαΐιέ!
'Ητ·οχη, γλακϋά, γε^ιάτη καλωσύ¬
νη. Άμέσως άγαχηθηκαιχδ κ->ί δταν
μ' ε^εραν έμένα έδώ μέσα, μιά σκέ-
φι μόνον είχα, την Ντενίζ. Ή σκέ-
_ψη αίτή μοϊ>3ωκε μέσ' στήν ντρο-
πη μοο κουράγιο, ϊύναμη. Χωρίς την
Ντενίζ θ' άχελχιζόμ&υν. Ό διευθυν-
τή: τής φολακής άπ6 συμχάθεΐα
γιά τα νε-.«τά μου καί την κα-
λή μου χαρδιά ένδιαφέρθηκε γιά μέ¬
ν*. Μέ ρώτησε αν δέν είχα κανένα
γιά νά μ' ένθςβρρύντ^, νά μέ καβο-
δηγήση, νά μέ υποστηρίξη στήν έχι-
στροφή μου στον ϊσιο δρόμο.... Έγώ
δέν ηξερα χοΐόν νά το3 πώ, καί έ¬
ξαφνα εντελώς τυχαία...
—Σϋλλογίστη-Λες την Ντενίζ!
—Ακριβώς! Διηγήθηκα στον
Διε!>9·οντή μέ τόση αφελεία καί εΐ-
λικρίνε-.α, δ,τ: αίσθανόμοον, την λύ-
χη μου γιά δ,τ: είχα κάμει, την ά-
χόφασή μου νά γυρίσω στόν ίσιο δρό¬
μο, την άγάχη ποΰ είχα γιά την
Ντενίζ, ώστε ό καϋμενος συγκινή-
θηκε καί εγραψε <ττό χωρία γιά νά μάθη... —Καί ή μικροϋλα άχήντησε: —Άχάντησε, λεε-.! ΤΗρθε έδώ γέρο-Μαθιέ, ί(ρ6ε καί μέ είοε! Κου- βίντιασε μέ τον 3ιευθοντή καί ό δ:- ευ0υνττ>ς μαντεύοντ?ς τόσο καλο θά
ν.θΜχρπ νά την βλέχω, τής επέ¬
τρεψε νά ξανάρθγι, νά μοΰ μιληση!...
*Ω, την χ:ώτη μερά κείνη, οίαν
την είδα χειό ώμορφη καί χειο γλι>-
κε:ά χαρ' δ,τι την γνώριζα, μοΰ φά-
νηκ,ε δτί ηταν μίά μικρή μάγ'.σσα
χοί» είχεν ερθε; έχίτηδες γιά ν·ά μέ
σώση! Καί στ' άλή6εια μ' εσωσε καί
μόνον —οίι μοΰ ξωμολογήθηκε δτι &ά
έξα/ολουθοΰσε νά μ' άγ3χά δχως
χρίν, άν τής ώρκίζότΑθονα νά μην
ξανα/άνω χοτέ χειά κχκά....
—Σουχα ότι θά γινότανε καί γυ-
ναίκά σου;
—"Ολα τα μαντεύεις, γέρο-Μα-
θίέ! Τον δρκο μου τόν κράτησα καί
νά με τώρα έλεί'Θερος! Σέ λίγα λε-
χτά θά βρίσκωμα! στή άγκιαλ'.ά τής
Ντενίζ, καί ή άρραδωνιαστικιά μου,
καί ή γοναίκά μου, 6ά μέ προφυ¬
λάξη άχό κάθε -/.τ/.ο... Πότο χείό
χα-ρούμενος ώς τόσο θά ήμουν άν
εδγαινες καί σΰ σημερα μαζύ μου...
Δέν ξέρω γίατί 6ρίσκε·σα! 'ΐδώ μέσα,
μά υχοτττεύομ^: δτ: αύτοι χοΰ σέ δί-
κΌτσαν'φάνη·/.αν χολλοί αύστηροί...
—"Αίικοί χέ; καλλίτερα, Φρει-
δερίκο, γιατί είμαι άθώος. Μά κα-
&ώς δέν μχορώ νά τ' άχοδείξω, σί-
γουρα Θά χεθάνω σάν τελΐίώτη ή τΐ-
ιι,ωρία μ&υ.
—·Ναί, ν;ιί, γέρο-Μαθιέ. είμαι
δέβζίος δτι είσαί άθώος, τό διαδά-
ζω στά μάτια σοο, τό άκούω στή
φωνή σοο.... Καί αύτό μέ κάνει νά
λυχοΰμαι χεϊό χολΰ χοΰ σ' άφήνω έ-
ϊώ μέσα....
"Εννο'.ά σου χαιδί μοι>, μή χολο¬
σκάς. Δέν σέ ζηλεύω τού φεύγεις.
'Ισια-ίσια, είμα-. εύχίρί—ένος
μ χρημς
γΐατί τάξΐζες... άρ-χετά τλήρωσες.
Ξέρω τί εκανες,.. Δέν ήταν σο€αρό..
Μχορεΐς νά φύγη; χωρίς δάρος στή
ψοχή σου...
—Άκο>σε γέρο-Μαθιέ, είχεν ό
νέος τότε, καταληφθείς άχό μιά έ-
ξαφναή άνάγκη έξςμολογησεΐιΚ.
Δέν εκανα μόνον αύτό γιά τό όχοΓον
μ' έφερον έδώ μόνον. Έκχνα καί
κάτι άλλο χοΰ δέν τό ξέρει κανείς,
έκλεψα!
—Πού; ρώτησεν δ γερος άνα-
τριχκίζοντας %λ μέ φωνή χν·γμένη
άχ' τή οντκίνησι.
—Στό χωριό.
—Καί χώς; άφού βφνγες άχ' τό
χωφιό έδώ καί έξη χρόνΐΛ καί δου-
λευες στήν χολιτεία;
—Ναί, άλλά Ινα χ?όνο χοΰ Ιφυ-
γα ξΓναγύ.ρισα στό χωρώ. "Ητανε
άχεργία <ττήν χολιτεία, «2έν είχα χεντάρα, ήμουν σαν τρελλός άχο την άναχαιρ'θίίά. Τότε μοΰ ήρθε ή ΐδέα νά κλέψω τόν Φλαί'.έν, τόν Τσιφλικά τοΰ Μχρέτ, χοΰ είναι τόσο χλούσιος καί τόσο φιλάργυρος! Κα- νείς δέν μέ είί« νά κλέίω καί κα- Οώς καί τότβ 5έ γύρισατ στο χω¬ ρ ίό, κανένας δέν ύτωχτεύθηκί τί- χοτε.... Μά γιατί χλώμιασες ετσΐ γέρο-Μαθιέ, γκττί χαμηλώνεις τό κεφάλ'.; Σίγοορα 0ά σκέχτεσαι χώς δέ μάξιζε νά φύγω τόσο γρήγορα ά¬ χό δώ μέσα; —Όχι δέν ο—.έχτομαι αύτό,— ιείχε ό γέρο-Μαθίός, ταριιγμένος— | μόνον δέν χερίμενα αυτήν την έξο- μολόγτ—ί?. Καί δέν φανέρωσες σέ κανένα αύτό χούκανες; —Ναί, στήν Ντενίζ. —^Καί τί εκανε ή Ντενίζ; —"Βκλαψε, ή χ.αχομοί'ρα, εκλα- ψε! "Τστερα μ' 11><χχ, καί τής ΰχο- σχέθηκα ότι άν κατηγοροΰσαν κβί κατεδίκαζαν κανέναν άλλον, άντί Ή σκηνή έν Μοντρεάλ, Καναδά. Ό Γεομανός πυγμάχος των μεγάλων όαρών, Μάξ Σμέλιν, ύπογράφων την συμ¬ φωνίαν διά μίαν πυγμαχίαν έκ 15 ·γύρων πρός τόν Παολίνο Ουζκουντουμ, μέλλουσαν νά λάβη χώραν είς τό Γι- άγκη Στάδιον τής Νέα; Υόρκης την 27ην Ιούνιον. γιά μενά, νά μουν ό ενοιχος. —Καί λο:χόν;.... —Π,ώς ν« τό μά93(ν Λακη; Οσο γιά την ΝΤ χοντας δτι ή άνάμνησΐ'- κανε καχό, ε'χαψε νά'μοΰ τ£| ζή... Εχείτα 6ιάζετ2> τόσο ■
να χαντρευτούμε ή χαυ(χενο3λ'
γερος τον άκουε σ;
μένος σέ σκέψεις.
—Χθες μόλις
νέος, τυχαία άκουσα, -δν._ρ
Π αρακάλεσα τόν 3·ευθΛ-ή'
φηστ] νά σοΰ σφίγξω τό νέρι)
γω. Αλλα τωρα χοΰ τώφερε ί|
δέντα, ετσ- μοΰ φαί " '
μου, χρίν μχώ <~ή Μία ,^Μ ζω σέ ρωτήσω άν ςέρης τί εγιν; ι άτχό την κλοχή. Μιά στιγμή έ μχροστά τού την ',χαράκ! "τού γεμάτο φαντάσθηκε τό θρίαμβεοταό ■ ρισμό στό χωριό, τό τσίφλικά, τή χαερά των —αληών| οίλων χου 9ά τόν εβλε-^ν άθώ« Ι:ατη την ΰχόληψη το^ Σύψ τόν τάφο τής γυνα!·Αας ηι οε μχοροΰσε 'ίκί τέλους ν ά μάτσο λουλούδ'.α μαζωμέν ίδιον... "Ομως ή φωνή τοΰ Φρειδ άνή^ΖΊ. άνυχόμονη, δ " τό ώραΐο αύτό δνειρο: —Άν ξέρης τίχοτε! —εί το χής, γέρο-Μαθιέ, '—'Λ- μοϋ τό εϊχής. Τότε ό γέρος ερριξε ι·Λ μ γλυκύτατη στό νέο /.αί ψίθύρίΐ —"Οχι, δέν ξέρω τί«τι! Ό ΦρειδερΓκος άνέχ?:^ί κουφΐσμένος. —Θεέ μοο, χώς μέ τρόμαξϊ ωχη σου, γέ·ρο-Μαθϊέ! Τιχν. β χιν τιμωρήσε: άλλον στή θέση] εχρεχε νά φανερώσω «ν άλβ φταίχτη!... δχως τό ^χ« ( Καί άς μοΰ ξέσκίζε αύτό την δία, καί άς μ' εκανε ΐσ·ως_«'!' θάνω, γιατί, τί νά σοΰ »ώ,' σω ώ; έδώ, ν' άχέχω^ο άχ' την ευτυχία, κ-*! ίγΨ^', χωρίσουν άχό την Ντενίζ, ε, όϊ τό δέ Θά τό δαστούσα! —Ήσύχασε εκανε ό γερβς| νο κατηγορηματικώτερο Λτη «ι Ό τσιφλίκάς δέν κβττ(γά?η«' νβ. Οδτε ϊρε»ν*(χβνί8νίγινΐ χάσης τόν καιφό σου 'ΐ.ν. π?< χωρίό: δέ θά μάθης τί««· ^ —Καί σένα, γερο-Μ»·"*, σέ φυλάκισαν; —Ού είναι όλόκληρη χοΰ νά στή διηγοΰμαί τώ: μόνον ότι είμαι άθώος. —Τί άδικίες·χοΰ ύχα?7 χάντων στόν κόσμο! "Τ την τύχημου! —Νά μην τρέχεσα; V σκέχτεσαι γιά την εύτυχι χεριμένει, την μαροΰλα Μ> ·
νίζ. "Οσο γιά μέν* ό βνντομ»*
δρόμος γιά ν' άνταμώσω ^|
καρίτισσα, είναι νά μεινω ^ω!
νά χεθάνω τό γ?ηγο?ω«??·
γέρος χοΰ είμαι, καί ή Η"·'
ποΰ μοΰ μένεί, δέν Όά χ?^
κανέναν! Ένω έβύ Φρ5«»?'*
σαι νέος, έχει' δλη τή ζωη ^
σου γιά νά κάνης Τ3?ισ«««:
ά-δ τό κακό χοΰ έκ^νες. · η '
νιζοΰλα Θά σέ 6οηθτ/ση; ■
Καί έλαφρωμένος ^««
τού τα λόγια, καί^βόχ*
γιά την Θυσία χοΰ εκαμν
γέρο-ΜαΘιός τό χέρι, «5 Φ?'
κου καί τόν άπεχαιρέτησί:
—Άντίο «αλληκάρι ^
σου μην ξανάρθης έδώ^ϊ'·-.^ ^
γίσης έ'τσι την καρδιά "ί '
ζούλας σου...
ΚΑΡΟΛΟΣ
^ΟI^Ν8ΤΟVΝ^
εΈθνικό; Κηρυξ;
τοϋ άντιπροσώπου μοί
104 ϊΥ&ηΙίΗη 84.
Α§ΤΟΒΙΑ
Ό «Έθνικός Κ
δλαι * ό
λοΰνταε «αρ« '
«λαστείω τού κ
άδου Αάδου,
ΡΟΤΤΕΒ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929.
ΤΟΥ Γ—ΡΟ - ΜΚΤΘΙΟΥ
ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΦΟΛΕΥ'
Μέσα στήν ώρα τού ίιαλείμματος
—οί» γινόταν στή στενή αύλή τής
φυλακης, ό Γέρο-Μαθιός χήγε καί
κάθισε στή συνηθισμ'ένη τού γωνίτ-
σα χοΰ την χτυχοϋσε λίγος χλωμός
τ)λ!θς. Καί άφοΰ κάθτ/σε στόν πέ-
τρ'.νο χάγκο, τρέμοντας άχο τό
κρίο, τα γηρατειά καί τή λυχη, βρ-
χισε νά μουρμουρίζη κ.αθώς πάντα:
—Πέντε χρόνια τώρα τυραννιέ-
μαι μέσ' σ' αύτη την κόλαση, /.αί
μοΰ μενουν άλλα δέκα χρόνια, ά-
τέλειωτ», μαρτυρίκά. Δέ θά ξαναϊ¬
δή) χοτέ πειά τό χωρ:ό μου, ουτε την |
καλυβίτσα μου, ούδε τό μικρά μου '
Χΐριδολάκι τό γεμάτο λουλούδια...
Ειμ*< πειά τώρα χολΰ γέρος! Δε' θά βγώ ζωντανός μέσ' άτό τούτη τή ρλ77.τ;! Καί νά σκέι:τωμ'α! ότι είμαι άθώος, δτ! χληρώνω τίς άμαρτίες άλλου... γ;ατί δέν εχανα έγώ την κλεψίά... "Όχι! "Οχ·.! δέν εκλεψα έγώ τόν Φλαδιέν, τόν τσιφλ'.κά* τού Μχρέτ. Τί άδί/.ία καί τί σ.»μφορά Θίέ μου! —Έ γέρο! -5ε δαρέθηκες νά λές δλο τα ιδία χράγματα; — το·3 φώναξε ό δίσμοφύλα-λχς. Τί τού κά- κου χολοσκάς <ϊ5θΰ δέ σέ χίστεύουν; Καί ε-ειτα τούτη τή στιγμή δέν εί¬ ναι γιά γκρίνιες κ?ί γιά κλαψοίί- ρες. Κάχοιος άχό το χωριό σου χοΰ φεύγει σημερα χήρε άχό τόν ίιευθυν -τή την αδεία νά σέ χαίρετηση, χρίν φύγη. "Έϊειξε τόσο καλή σομχεριφο- *ρά, μέ τόση ειλικρίνεία ώμολόγησ>ε
_6τι μετανοεί γιά τα χτυπηματα καί
τίς χληγές ποΰ ε;<.ανε μεθυσμένος, ώστε τοΰ λιγόστεψαν την τιμωρία τού. Τρία χρόνια ήτ2.ν νά κάτση έ¬ δώ μέσα καί τα κατάφερε ό θεομ- παίχτης νά μάς αφίση στοΰς όχτώ •μήνες άχάνω. Κύττα λθίχόν νά κά- _νης καί σΰ σάν τον χατριώτη σου χαί μην βαρυγκομίς τοΰ κάκου! Καί ό δεσμοφύλακας χοΰ λυχότα- νε ατά δάθος το γέρο, χουναι στήν 5λλη άκρη τής αΰλής, γιά νά τον ■αφήση νά μιληση ελευθέρα, μέ τον πατρ'ώτη τού, χοΰ σέ λιγο θά χή- γαΐνε νά τόν χαιρετηση καί θΰίφε.»- , Καί τί ναλεγε μέ τον χατριώτη τκ> ό κακο(Λθίρης γέρο-Ματδίός;
_Νά τοϊϊίνε γ,ν,μιια χαραγγελία γιά
τό χωρίό; Καί γιά χοΐόν τάχα; Δέν ι
ειχ$ ο3τε συγγενεϊς ο·3τε φίλοος.
_Ή γαναίκά τού δταν είδε νά τής
τον πέρνουν οί χωρ&φόλτχ,δς, χέ&ανε
.άχό τή λι>χη τηΓ. Καί δσο γιά τοίις
συγχωριανούς τού, δλθί τόν χε,ριφρό-
νησαν άχ' τη στιγμή χοΰ ό τσ:φλι-
%άς χαρ-οοσίασε είς δάρος τοϋ γέρου < %-Μ*θ:ο5 άχο5είςε!ς τίς όχοίες δέν | ό ύά ' αύ Ή Κώνστανς Τάλματζ, ύπανδρετΌμένη διά τρίτην φοράν έν Χόλλυγονντ. Ό νέος της σύζνγος άνομάξεται Τάουν- σεντ Νέτσερ καί είναι πλούσιος εμπορος έκ Σικάγου. Αί τρείς νεαραί γυναϊκες μέ τάς λευκάς ένδυμασίας έξ άρι- στερών πρός τα δεξιά, είναι αί τρείς άδελςραί Τάλματζ, Ναταλή, σύξυγος τρΰ κ. Κήτον, είς τό δεξιόν αχςσν, Κών¬ στανς, σύζυγος τοΰ κ. Νέτσερ, δευτέρα έξ άριστερών, καί Νόρμα. Είς τό μεοαν τα δύο τέκνα τοΰ κ. Κήτον καί ή μήτηρ αυτού, κ. Κήτον. Πρώτος σύζυγος τής Κώνστανς ήτο ό "Ελλην καπνέμπορος, κ. Πιαλόγλου. Τό διαζύγιον παίρνει καί δίνει. μχόρεσε αύτάς ν' αρη Μ' δλ&ν το5το δμως ή κ.αρϊιά τοΰ 'γέροιι^ αρχίσε νά χτυτ:5 άχο χαρά καί χίλ'.ες γλ;>κειές άναμνησεις ξυ-
ττνη·σαν μέσα τοι>, δταν ή πόρτα τής
αύλής ότ/οιξε έξαφνα καί «1§ε νά
ιτροχωρή χρός τό μέρος τού ό Φρε;-
ίερϊκο;, ό συμχατρ-.ώτης τοχ
■—Π ώς σέ ζηλευω, χώς σέ ζή-1
,λεΰω χού 6ά φύγης ταλληκάρι μο^! |
είζ'ε ό γερος μέ φωνή χοί» ετρεμε ά- *
'ϊτο τή σογκίνη<τη. | ι—Ναί ίέν εχεις ότδικο γιατί -/.αί Ι μενά ή χαρά μου είναι χολίι μεγά- λη! άχοκρίθηκε ό νεος, λαμχοκο- ιτώντας όλος άχο έλχίδα γ.ύ ει>τ>-
χία.—Μά είναι άλή&εια κιόλα ότι
δγαίνω άπο δώ μέσα τίμιος άνθρω-
χος ένω μχήκα σωστός χαληάν&ρω-
«ος!
—Σέ συγχαίρω άγόρι μου!
—"Ω! δέν χρέχε; νά μέ συγχα-
ρη; έμένα^ γέρο-Μαθιέ, άχηντησε
εΰθ^α ό νεο'ς, άλλά την μικροϋλα
Ντενίζ, την μοδκττροΰλα χοί» δού-
•λευε δο,ό φηματα άχ' το βργοστάσΐο
8-ο^ είχα δοκλειά έγώ.
• —Καί είναι τίμ^ κοχέλλα, αύ¬
τη ή Ντενίζ, Φρείδερίκο;
—Χρυσή καρ'διά, γέρο-Μαΐιέ!
'Ητ·οχη, γλακϋά, γε^ιάτη καλωσύ¬
νη. Άμέσως άγαχηθηκαιχδ κ->ί δταν
μ' ε^εραν έμένα έδώ μέσα, μιά σκέ-
φι μόνον είχα, την Ντενίζ. Ή σκέ-
_ψη αίτή μοϊ>3ωκε μέσ' στήν ντρο-
πη μοο κουράγιο, ϊύναμη. Χωρίς την
Ντενίζ θ' άχελχιζόμ&υν. Ό διευθυν-
τή: τής φολακής άπ6 συμχάθεΐα
γιά τα νε-.«τά μου καί την κα-
λή μου χαρδιά ένδιαφέρθηκε γιά μέ¬
ν*. Μέ ρώτησε αν δέν είχα κανένα
γιά νά μ' ένθςβρρύντ^, νά μέ καβο-
δηγήση, νά μέ υποστηρίξη στήν έχι-
στροφή μου στον ϊσιο δρόμο.... Έγώ
δέν ηξερα χοΐόν νά το3 πώ, καί έ¬
ξαφνα εντελώς τυχαία...
—Σϋλλογίστη-Λες την Ντενίζ!
—Ακριβώς! Διηγήθηκα στον
Διε!>9·οντή μέ τόση αφελεία καί εΐ-
λικρίνε-.α, δ,τ: αίσθανόμοον, την λύ-
χη μου γιά δ,τ: είχα κάμει, την ά-
χόφασή μου νά γυρίσω στόν ίσιο δρό¬
μο, την άγάχη ποΰ είχα γιά την
Ντενίζ, ώστε ό καϋμενος συγκινή-
θηκε καί εγραψε <ττό χωρία γιά νά μάθη... —Καί ή μικροϋλα άχήντησε: —Άχάντησε, λεε-.! ΤΗρθε έδώ γέρο-Μαθιέ, ί(ρ6ε καί μέ είοε! Κου- βίντιασε μέ τον 3ιευθοντή καί ό δ:- ευ0υνττ>ς μαντεύοντ?ς τόσο καλο θά
ν.θΜχρπ νά την βλέχω, τής επέ¬
τρεψε νά ξανάρθγι, νά μοΰ μιληση!...
*Ω, την χ:ώτη μερά κείνη, οίαν
την είδα χειό ώμορφη καί χειο γλι>-
κε:ά χαρ' δ,τι την γνώριζα, μοΰ φά-
νηκ,ε δτί ηταν μίά μικρή μάγ'.σσα
χοί» είχεν ερθε; έχίτηδες γιά ν·ά μέ
σώση! Καί στ' άλή6εια μ' εσωσε καί
μόνον —οίι μοΰ ξωμολογήθηκε δτι &ά
έξα/ολουθοΰσε νά μ' άγ3χά δχως
χρίν, άν τής ώρκίζότΑθονα νά μην
ξανα/άνω χοτέ χειά κχκά....
—Σουχα ότι θά γινότανε καί γυ-
ναίκά σου;
—"Ολα τα μαντεύεις, γέρο-Μα-
θίέ! Τον δρκο μου τόν κράτησα καί
νά με τώρα έλεί'Θερος! Σέ λίγα λε-
χτά θά βρίσκωμα! στή άγκιαλ'.ά τής
Ντενίζ, καί ή άρραδωνιαστικιά μου,
καί ή γοναίκά μου, 6ά μέ προφυ¬
λάξη άχό κάθε -/.τ/.ο... Πότο χείό
χα-ρούμενος ώς τόσο θά ήμουν άν
εδγαινες καί σΰ σημερα μαζύ μου...
Δέν ξέρω γίατί 6ρίσκε·σα! 'ΐδώ μέσα,
μά υχοτττεύομ^: δτ: αύτοι χοΰ σέ δί-
κΌτσαν'φάνη·/.αν χολλοί αύστηροί...
—"Αίικοί χέ; καλλίτερα, Φρει-
δερίκο, γιατί είμαι άθώος. Μά κα-
&ώς δέν μχορώ νά τ' άχοδείξω, σί-
γουρα Θά χεθάνω σάν τελΐίώτη ή τΐ-
ιι,ωρία μ&υ.
—·Ναί, ν;ιί, γέρο-Μαθιέ. είμαι
δέβζίος δτι είσαί άθώος, τό διαδά-
ζω στά μάτια σοο, τό άκούω στή
φωνή σοο.... Καί αύτό μέ κάνει νά
λυχοΰμαι χεϊό χολΰ χοΰ σ' άφήνω έ-
ϊώ μέσα....
"Εννο'.ά σου χαιδί μοι>, μή χολο¬
σκάς. Δέν σέ ζηλεύω τού φεύγεις.
'Ισια-ίσια, είμα-. εύχίρί—ένος
μ χρημς
γΐατί τάξΐζες... άρ-χετά τλήρωσες.
Ξέρω τί εκανες,.. Δέν ήταν σο€αρό..
Μχορεΐς νά φύγη; χωρίς δάρος στή
ψοχή σου...
—Άκο>σε γέρο-Μαθιέ, είχεν ό
νέος τότε, καταληφθείς άχό μιά έ-
ξαφναή άνάγκη έξςμολογησεΐιΚ.
Δέν εκανα μόνον αύτό γιά τό όχοΓον
μ' έφερον έδώ μόνον. Έκχνα καί
κάτι άλλο χοΰ δέν τό ξέρει κανείς,
έκλεψα!
—Πού; ρώτησεν δ γερος άνα-
τριχκίζοντας %λ μέ φωνή χν·γμένη
άχ' τή οντκίνησι.
—Στό χωριό.
—Καί χώς; άφού βφνγες άχ' τό
χωφιό έδώ καί έξη χρόνΐΛ καί δου-
λευες στήν χολιτεία;
—Ναί, άλλά Ινα χ?όνο χοΰ Ιφυ-
γα ξΓναγύ.ρισα στό χωρώ. "Ητανε
άχεργία <ττήν χολιτεία, «2έν είχα χεντάρα, ήμουν σαν τρελλός άχο την άναχαιρ'θίίά. Τότε μοΰ ήρθε ή ΐδέα νά κλέψω τόν Φλαί'.έν, τόν Τσιφλικά τοΰ Μχρέτ, χοΰ είναι τόσο χλούσιος καί τόσο φιλάργυρος! Κα- νείς δέν μέ είί« νά κλέίω καί κα- Οώς καί τότβ 5έ γύρισατ στο χω¬ ρ ίό, κανένας δέν ύτωχτεύθηκί τί- χοτε.... Μά γιατί χλώμιασες ετσΐ γέρο-Μαθιέ, γκττί χαμηλώνεις τό κεφάλ'.; Σίγοορα 0ά σκέχτεσαι χώς δέ μάξιζε νά φύγω τόσο γρήγορα ά¬ χό δώ μέσα; —Όχι δέν ο—.έχτομαι αύτό,— ιείχε ό γέρο-Μαθίός, ταριιγμένος— | μόνον δέν χερίμενα αυτήν την έξο- μολόγτ—ί?. Καί δέν φανέρωσες σέ κανένα αύτό χούκανες; —Ναί, στήν Ντενίζ. —^Καί τί εκανε ή Ντενίζ; —"Βκλαψε, ή χ.αχομοί'ρα, εκλα- ψε! "Τστερα μ' 11><χχ, καί τής ΰχο- σχέθηκα ότι άν κατηγοροΰσαν κβί κατεδίκαζαν κανέναν άλλον, άντί Ή σκηνή έν Μοντρεάλ, Καναδά. Ό Γεομανός πυγμάχος των μεγάλων όαρών, Μάξ Σμέλιν, ύπογράφων την συμ¬ φωνίαν διά μίαν πυγμαχίαν έκ 15 ·γύρων πρός τόν Παολίνο Ουζκουντουμ, μέλλουσαν νά λάβη χώραν είς τό Γι- άγκη Στάδιον τής Νέα; Υόρκης την 27ην Ιούνιον. γιά μενά, νά μουν ό ενοιχος. —Καί λο:χόν;.... —Π,ώς ν« τό μά93(ν Λακη; Οσο γιά την ΝΤ χοντας δτι ή άνάμνησΐ'- κανε καχό, ε'χαψε νά'μοΰ τ£| ζή... Εχείτα 6ιάζετ2> τόσο ■
να χαντρευτούμε ή χαυ(χενο3λ'
γερος τον άκουε σ;
μένος σέ σκέψεις.
—Χθες μόλις
νέος, τυχαία άκουσα, -δν._ρ
Π αρακάλεσα τόν 3·ευθΛ-ή'
φηστ] νά σοΰ σφίγξω τό νέρι)
γω. Αλλα τωρα χοΰ τώφερε ί|
δέντα, ετσ- μοΰ φαί " '
μου, χρίν μχώ <~ή Μία ,^Μ ζω σέ ρωτήσω άν ςέρης τί εγιν; ι άτχό την κλοχή. Μιά στιγμή έ μχροστά τού την ',χαράκ! "τού γεμάτο φαντάσθηκε τό θρίαμβεοταό ■ ρισμό στό χωριό, τό τσίφλικά, τή χαερά των —αληών| οίλων χου 9ά τόν εβλε-^ν άθώ« Ι:ατη την ΰχόληψη το^ Σύψ τόν τάφο τής γυνα!·Αας ηι οε μχοροΰσε 'ίκί τέλους ν ά μάτσο λουλούδ'.α μαζωμέν ίδιον... "Ομως ή φωνή τοΰ Φρειδ άνή^ΖΊ. άνυχόμονη, δ " τό ώραΐο αύτό δνειρο: —Άν ξέρης τίχοτε! —εί το χής, γέρο-Μαθιέ, '—'Λ- μοϋ τό εϊχής. Τότε ό γέρος ερριξε ι·Λ μ γλυκύτατη στό νέο /.αί ψίθύρίΐ —"Οχι, δέν ξέρω τί«τι! Ό ΦρειδερΓκος άνέχ?:^ί κουφΐσμένος. —Θεέ μοο, χώς μέ τρόμαξϊ ωχη σου, γέ·ρο-Μαθϊέ! Τιχν. β χιν τιμωρήσε: άλλον στή θέση] εχρεχε νά φανερώσω «ν άλβ φταίχτη!... δχως τό ^χ« ( Καί άς μοΰ ξέσκίζε αύτό την δία, καί άς μ' εκανε ΐσ·ως_«'!' θάνω, γιατί, τί νά σοΰ »ώ,' σω ώ; έδώ, ν' άχέχω^ο άχ' την ευτυχία, κ-*! ίγΨ^', χωρίσουν άχό την Ντενίζ, ε, όϊ τό δέ Θά τό δαστούσα! —Ήσύχασε εκανε ό γερβς| νο κατηγορηματικώτερο Λτη «ι Ό τσιφλίκάς δέν κβττ(γά?η«' νβ. Οδτε ϊρε»ν*(χβνί8νίγινΐ χάσης τόν καιφό σου 'ΐ.ν. π?< χωρίό: δέ θά μάθης τί««· ^ —Καί σένα, γερο-Μ»·"*, σέ φυλάκισαν; —Ού είναι όλόκληρη χοΰ νά στή διηγοΰμαί τώ: μόνον ότι είμαι άθώος. —Τί άδικίες·χοΰ ύχα?7 χάντων στόν κόσμο! "Τ την τύχημου! —Νά μην τρέχεσα; V σκέχτεσαι γιά την εύτυχι χεριμένει, την μαροΰλα Μ> ·
νίζ. "Οσο γιά μέν* ό βνντομ»*
δρόμος γιά ν' άνταμώσω ^|
καρίτισσα, είναι νά μεινω ^ω!
νά χεθάνω τό γ?ηγο?ω«??·
γέρος χοΰ είμαι, καί ή Η"·'
ποΰ μοΰ μένεί, δέν Όά χ?^
κανέναν! Ένω έβύ Φρ5«»?'*
σαι νέος, έχει' δλη τή ζωη ^
σου γιά νά κάνης Τ3?ισ«««:
ά-δ τό κακό χοΰ έκ^νες. · η '
νιζοΰλα Θά σέ 6οηθτ/ση; ■
Καί έλαφρωμένος ^««
τού τα λόγια, καί^βόχ*
γιά την Θυσία χοΰ εκαμν
γέρο-ΜαΘιός τό χέρι, «5 Φ?'
κου καί τόν άπεχαιρέτησί:
—Άντίο «αλληκάρι ^
σου μην ξανάρθης έδώ^ϊ'·-.^ ^
γίσης έ'τσι την καρδιά "ί '
ζούλας σου...
ΚΑΡΟΛΟΣ
^ΟI^Ν8ΤΟVΝ^
εΈθνικό; Κηρυξ;
τοϋ άντιπροσώπου μοί
104 ϊΥ&ηΙίΗη 84.
Α§ΤΟΒΙΑ
Ό «Έθνικός Κ
δλαι * ό
λοΰνταε «αρ« '
«λαστείω τού κ
άδου Αάδου,
ΡΟΤΤΕΒ
— ΚϊΠΑΙ'Η, 19 ιΜΑΊΟΥ, 1929.
91
ΞΕΝΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΛ ΜΑΝΤΕΣ
ΙΗΝ ΠΤ^ιζεισ με ΤΗΝ
| άνοιξί επεθύμει κινείς,^ το
Ιρο, δμως, θυμάται. Καί ή
V
ή'κυρία Βαλεντίνα ντέΤερ
Ε^οία εφτζσε στήν ήλικία έ-
Ιτμ άνάμεσα στίς κατάμαυ-
λαμχερές τρίχες των μαλ-
ίφανίζεται ή χρώτη άσχρη,
Βαλεντίνα, χού είναι νέα
όαορφη κα-ΐ χοθητη, κβτ/εται
ότι της δοθισμένη σέ συλλογι-
ϊΑρνήβηκε νά πάη στήν χρώ-
Ιάττασί ενός καινούργιου ερ-
'ροτΐμά νά μείνη ξαχλωμένη
ι της, νά θυμηθή τα χερασμέ-
| τ! άλησμόνητα χού είναι τα
ίνα, αλήθειαι Πρίνχαντρευ-
_ ζνε άχλοΰστατα Βαλεντί-
[τζνε θεατρινοΰλα χρίν γίνη
Ποίος τα Όυμάται, δμως
νά τώρα! Μόνο έκείνη δέν
|νά τα ξεχάση!
|στορία της είναι χολύ άχλή
νΛ θεατρινοΰλα μέ χολύ λί-
Ιαντο. Είχε μείνε: τίμια. δσο
Ινα μείνη μίά θεατρίνα, κι' ε-
Τ:ήν πήρε γυνοί-λά τού ό κύ-
|έ Τερνέζ, χού χέθανε ΰστερ
χρόνια. Δ έσυλλογιέται,
την ίστορία αυτή τής ζωής
-ε:σό·3ιο μόνον θυμάται. Μιά
| ί-τ,' έκείνες χού δέ σδυνουν
μ:άν άγάπη χού είχε χλημ-
I
την κχρΖ'.ά της έδώ καί δώ-
ρεκαχέντε, είκοσι χρόνια.
χολυ νέα τότε κι' έχαιζε
;ο των Μχατινιόλ. 'Εκεί-
Αύρηλ'.ανός, ήταν ύχάλλη-
■ά δημ,αρχία τοΰ Παρισιοι;.
: έκατέ φράγκα τέν μήνα
ρ' ολίγο νά τον χάψουν, γιαττί
Ι Οϊατρικά εργα σέ χαρτί μέ
Ηίδα τής Δημαρχιας.
^οηλιανές είναι ττμαρχ διά-
|Κ-/ε θεατρικές έχιτοχίες με
' ν.ν. είχε %ΐί κοσμΐκες έχΐ-
χεγαλήτερες. Γι' άγάχη τού
Ι' αύτοχτον-ήση-μιά Πολωνέ-
|τήν χεριχέτεΐά της αύτη την
α, χο ύχρέκειται να τοΰ
. α τίς χόλες τής Γαλλι-
■καδημίβς.
ενοι δμως, —>ί> ήσαν
^ς «κείνο τέν κ.·ατιρο τής
; καί τής μετριόττϊτος! Γνω
ε μ..ά μερά· σ' Ινα- γαλατά-
εννοιωϊαν άμεσως μιά συμ-
ο ενας γ-ά τόν άλλον όπως
γ:ά τόν να^γό. Ένώσ-ανβ
ια τους γιά νά ίημ:οι>ρ-
ν™ ευτυχία. Καί τα κα-
!"« χ»ρά, άλήθεια. Δέν
«ί κανείς πως §έ ζτ)«
'θι στή φτωχική τοας
Ι
7?07ΐα, δμως χέρασαν. Ό
? τραδηξε τέ δρόμο τού. 'Ε-
εγΐνε διάσημος, κόμησσα «6-
1 η Βαλεντίνα χερνάει τέν
Γς τωρα σχεδον άχοτραδηγ-
•ον κοσμο. Πλήιττει φο6ε-
εκείνος χΟ!0ς ξέρει τί ώ-
^ϊιασκεδάζηί Είνα« χάντα
'" , ". *ά είναι βέ"δ·ζτα. Τί
τού θα ηταν νά τέν —-■—■--
[ολο αύτό; Ώριομένως θά
Ρ ολ·- τ)^ Χρ5τες ι
την
τδ
νω
-ό
κεινος
ς ζταν χάντα ώμορ-
άντα νέα· Μΐά &*
τό
^ η ϋρίακ
τΐχου είχαμε ά
«,^δαια θά τ* άνεγνώριζε
στή φω_
άά
ιθυ τ
Ι ,η ^η?ετρια Χ0ί» είχε γε.
??» «ολύ: Μέ τί δρεξί-τί,ν
■ής χρωτης των νεότητος—
·],««, ?Ρ»Τ3νιές μ» τοφρϊσχο
«ο» είσαι!
ε-
Ή Ροζαλία Μιλάνου, έκ Μπρόνξ, τής Νέας Υόρκης, ή όποία λαμδάνει μέ-
ρος είς τούς αγώνας κάλλους, διά την εκλογήν τής «Μίς Νέας Ύόοκης».
Ό,τι χάναν τον χαιρο έκδϊνο ξανά-
καναν τώρα. Ξανάρχισχν τή ζωή
τους. Κι' έχειδή δέν μ—>ροδτ2ν νά¬
νε χειά φτωχοί δχως τότε, έχροσχοι-
οδντο τώς φτωχοάς. Ξανατχηγαν
στο ίδιο γαλβτάδικο ποίι γνωρισθη-
κανε, έ·*εΐ έχάνω στή Μονμάρτρη.
'Εκείνη,. έίοότηιξε ένα χαξιμαδάκι
στή σοκολάτα της, 'αΰτός ίέν εφ«γε,
άπο οϊκονομία καί άχο άγάχη.
Πηγαίνανδ μαζύ σέ συνοικιακά
Οέατρα. "Οίαν τελείωνε. ή χαρά-
στασις, γυρίζαν μέ τα χόδΐα, 6οο-
τώντα-ς μέσ' στίς λάσχες. Στό δρό-
μο τουλβγε αυτή:
—Το ενοίκιον μας δέν το χλη-
ρωτες. Λές νά μάς δώσονν τώρα το
κλειδί, η ·θά μάς άφησοΛε καταμε-
σης τοό δρόμοο;
ΤΑ, τί ώραία τ/ταν χάλι ή ζωή
καί τί καλά έκάματε νά ξαναθυμητ
θώ τα χερασμίνα!
"Ενα *ράδυ χού άδιάτΗτη. ή Βα-
λεντίνα είχε μείνει στο σχίτι της,
ή καμαριέρα της ή Ροζέττχ τής ε-
φερνε Ινα γράμμα τοϋ Αϋρηλιανοϋ.
Το άνοίξε καί ΐιάβασε:
«Λές ψέμματα καί λέω ψέμματα
Τί χλήξ'. είν' αύτη χοί» εχοομε κι'
οί δι*ό μας! Μην ελθτις άπόψβ, μην
η αυριο, μην ελθης χοτέ σου
χειά! Άν μέ λοχίσαι λίγο κι' αν
λυχάσαι τον έακ>τό σου, μεΐνε 6αμ-
μένη έν,εί χού βρίσκεσα! τώρα!
«ΕΙσαι ώμορφη άλήθεια. Κι' έ-
γώ, είμαι νέος. Δέν ά-^α-ίΓ'.ώμαστε,
όμως, χειά. Κάνο^με μιά -αρφδία
μόνο τής χπληας μας τής άγάχης.
Μιά μερά χού χίναμε κρασί στο έξο
χ'.κά μαγαζί τοΰ Βεζινέ, το χαμόγε-
λο χού εινα δταν εδαλα την χρωτη
γθολιά στο στόμα μου ήταν μορφα-
σμός δοσαρεσκεί-ας, γιατί χρίν άχο
χολλά χρόνια τώχω ξεμάθει το κρα¬
σί.
«Την ώρα χοΰ γυρίζαμε χεζή σύ
ησουν χαγωμένη καί μάτα'.α μοΰ ε-
λεγες σάν άλλοτε—«Τί ώμορφος
χού είν' ό οΰρανός!» Μεσα σοο ελε-
γες: θά βρέξη χωρίς άλλο καί σνλ-
λογιώσο^ν το ζεστο κρεδδάτι σου
κι' δχί το χαληό μας κρε-δοζτάκι!
«Άς χωριστοίίμ' άλήθεια, δσο εί¬
ναι καιρος άκόμα, χρίν νά ζητησου-
με ό ενας τον άλλον! Μέ 6ρίσκεις
ασφαλώς ήλίθιο τή στιγμή χού λές:
«Τί εςνχνα χού είναι τα λογάκια
σου»! Χθές σοΰ έξηγοΰσα τί δίκηο
χουχεις τώρα χού δέ δβζεις μορω-
δ·.ές στό δέρμα σου καί στά μαλλιά
σου, μέσα μου, όμως, θυμώμουν το
χατσουλί χού «.γεμίζώσουν όλον
κεΐνον τον καιρό!
«Άς χάψη λοιχόν, γιά χάντα ή
γελοία αύτη κωμωδία! Δέν ειμαστε
χειά οί χαληοί έκεϊνοι φίλο!. Άς
μην χροσχαθοϋμε νά γαλδανίζουμε
τον έαυτό μας. Ή λίγη τρυφερότη-
τα χού μένει μέσα μας, είναι σάν
το λίγο το χυμό, χού μεγαλώνει μ:ά
ττιγμή τα γένε!·α των χεθΐμαένων!
»Ά, Βαλεντίνα τίχοτα χε·.ά δέν
ξαναρχίζει! Μιά άνοιξι είναι στή
φΰσι, μιά άγάχη είναι στή ζωή! Τα
χερασμένα τα σκοτώσαμε! Στήν ή¬
λικία μΐς χαύε·. κι' ή αύταχάτη ά¬
κόμα! Τα όνεΐρά μας μόνο μένουν!
Εμείς θελήσαμε νά ξαναζήσοομε τα
το όνειρά μας καί τα σκοτώσαμε.'Ι
Ή χερατμένη μας ζωή ήτανε σάν |
μιά κουκλίτσα, χού την χέρνε: τέ ι
χαιδάκι καί τή σχάζει γιά νά ιδή
τί είναι μέσα. Τή σχάσαμε τή κού-
κλα μας */.αί τή ΰρηκαμβ χαραγε-
μισμένη μέ άχορα!
«Στήν καμαροϋλα τοΰ 'έξοχικοΰ
χανδοχείοο στο Βεζ:νέ χού σέ είχα
άγαπησει τόσο, εαχα:νες σύ μόνο.
Τώρα μχήχε μιά άλλη, χού είσαι ή
ίδια, αι* δμως δέν είσαι σύ! Γιά νά
σε ξαναδώ χάλί εται χού ήσουν τότε
χρέχει νά χωρίσοομε. Ή ένθύμησι
των χερασμένων είνα-ι γιά μενά δλη
μω ή ζωή... Άφησέ με νά θυμηθώ
χάλ·., άφησέ με νά ζήσω λίγο εύτυ-
χισμένος!
«Άντίο, λθίπόν, γιά χάντα! Φυ-
γε μακρυά μου! Τέ ίδιο θά χροσχα-
θήσω νά κάνω κι' έγώ, γιά νά κρα-
τήσω την άνάμνησί σου!»
Ή Βζλεντίνα άφησε νά χέσιρ τέ
γράμμα άχ' τα χέρΐα της, κι' έμεινε
μιά στιγμή συλλογΐ'ΐμένη. Χωρίς!
νά &ελη οίρζΛξ: την τζιμχίδα τοΰ
τζακιοΰ καί άνακάτεψε τή στάχτη.
Κάτω άχο τή στάχτη ήταν ενα μι-
κρο ξ-·λο χού Ιν.αιγε άκόμα. Γρή-
γορα, όμως ετδυσε κι' αύτό.
—"Α, έψϊθύρισε τότε, εχει δίκηο.
Παίζοντας μέ τή στάχτη, σδΰσαμε
τή λίγη φωτία πού έμεινε μέσα μας!
ΚΑΊΌΤΛΛ ΜΑΝΤΕΣ
Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ
Άγαπητή μου Νίνα, θά μοΰ επι»
τρϊψΐΐς μιά έρώτησι;
Ευχαρίστως δ, τι θέλεις.
^θά σέ ρωτοΰσα κατά την προηγου¬
μένην επίσκεψιν, άνέβαλλα δμως διά
νά μή ςρανώ άδιάκριτος.
Πρό κσιροϋ ήγόρασα ενα Κανδήλι
κα'ι μόλις τϊ επλυνα πρώτη φορά άπό
| κόκκινο ίγινε δσπρο. Π ώς τό δικό σου
διατηρεΐται στό χρώμά τού;
Καυμενη αύτό είναι εδκολο, πήγαι-
νε «τό Εμπορικόν «Μαροτθών» καΐ έ-
κεί θά δρής Κανδήλια ΙηιροΓΐεα!,
Των οποίων ό χρωματισμός διατηρεί·
ται επ* δπειρον.
ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΛΣ ΤΟ
Μχρτκττά στέν άργαλειό της καθι-
[«μένη
ή κόρη ΰφα>ίνει το λετκέ χανί,
ο! μύριες τού κλωστές μέσ' άχ' τέ
,.....^τένι ,
μιλοιινε για την χροιικα1 την τρανη.
Μιλοΰνε γιά την χροίκα, χοΰ θε
[νάναι
άχ' δλες τοΰ χωρίου ή χιέ καλή
^ορ^ίς χετοδν οί σαΐτες της κατ
[χίνε
μέ χροκοχή καί μ' όρεξι χολλή.
Καί στέ λευκό της τ' όνΐφο γερμένη
μ' όλόχρυσες σίίτες χάντα ύφαίνβι
τ' άϋλο τέ χανί τής «ι
|κι' ή γρηούλα στο κατώφλι
Η Ντόροθν Ράπαπορτ, 19 έτων, φοιτήτρια τοΰ Κολλεγίου τοΰ Σάονθ "Ο-
ραντζ, τής Νέας Ίεροέης, ή όποία έπιδίδεται μέ πολλτιν επιτυχίαν είς τόν
άθλητιομόν.
άργά ·κλώτ)ε! ^ουδή κι' άχοσταμένη
τ' δνε'.ρο τής μελλούμενης γεννηάς.
ΑΘΗΝΑ ΤΑΡΣΟΥΛΗ
ΪΪΟ^ΝΪΕΣ
Δυέ 'Ερινόες,—ώ Μάννα, κατα-
[λύ
ξβγρίΜτνβς χοφα—εκοον μας της
[κλίνης.
Ή μιά της "Ηττας είνε ή έκίι-
_[κήτρα
χ»' άλλη το5 χαμοΰ της Ρωμηο-
[συνης.
Κ' εμείς ξυχνοί μά τάχαι Λθΐ
[αμένοι,
άχ' τέ σεντόνι κάτοο, σάν παιδία
τρεμόχλωμζ άχ' τό Δράκο χοΰ χροσ-
[μένει
ξορκίζουμε των σκιάχτρων τή θω-
[ριά.
Μά ώς τόσο οί 'Ερινΰδες ξαγρο-
[χνάνε
τοδ φεύτιαου ΰχνοο φολάοντες τον
—Τής θηδας τέ χαλάτι άνιστο-
, [ράνε
κι' άχνομυρίζθϋν χάχοιο λΰσσας δ«ΐ-
[χνο....
ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα βυσσινΐν
Ι πορτοκαλΐ βα>
Ου. ΧρυσοποίχιΑ
τον $5.00 εκα·
στον.
ΑΡΙΘ. 2
Χρωμα μπλέ, μ|
ώραϊα χρυσάνθε].
μα στολιο~μέν<ν (3.95 ?καστον« ΑΡΙΘ. 1 ΑΡΙΘ. 3 Τό ζμιου μελι. τζανΐ έλαφοΐ κβί βαθυ. Τ< άλλο ή"μ*συ 6. βοόμυλος, τα αί μέ —Οκά είς τ* μΐ"σον_ Ώραιο- τάτη εΙκών. 93.95 Εκαστον^ ΑΡΙΘ. · ΑΡΙΘ. 4 Πράσινα πϊθκβ «αί —ταμός γύ- οω, τό Λλλο τ], μισυ λοφίοκο» καί στόν ΰψηλό- τερον λοφίσκον εκτισμένον μο- ναστήρ» μέ χόχ- κινη σκέπη καί άνατολττν 'Ηλί. ου. Πανόοαμν τέληον. $3.95 Ρκαστον. βνίλι συνοβεύε- ται μέ πβτηράόα —ιλ« η βυσσννί» ΑΡΙΘ. 4 ΧΟΝαΡιΚΗ ΚΑΙ ΑΙΑΝΙΚΗ ΠΟΑΗΣΣΙΣ Παρανγίλίαι άποστέλλονται εί; όλ« τα μένη τής Άίκοικήί Ο. Ο. Ό. ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΟΟΝ 53-55 ΜΑ0Ι50Ν $Τ. Ν. Υ. 6ΙΤΥ
91
ΞΕΝΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΛ ΜΑΝΤΕΣ
ΙΗΝ ΠΤ^ιζεισ με ΤΗΝ
| άνοιξί επεθύμει κινείς,^ το
Ιρο, δμως, θυμάται. Καί ή
V
ή'κυρία Βαλεντίνα ντέΤερ
Ε^οία εφτζσε στήν ήλικία έ-
Ιτμ άνάμεσα στίς κατάμαυ-
λαμχερές τρίχες των μαλ-
ίφανίζεται ή χρώτη άσχρη,
Βαλεντίνα, χού είναι νέα
όαορφη κα-ΐ χοθητη, κβτ/εται
ότι της δοθισμένη σέ συλλογι-
ϊΑρνήβηκε νά πάη στήν χρώ-
Ιάττασί ενός καινούργιου ερ-
'ροτΐμά νά μείνη ξαχλωμένη
ι της, νά θυμηθή τα χερασμέ-
| τ! άλησμόνητα χού είναι τα
ίνα, αλήθειαι Πρίνχαντρευ-
_ ζνε άχλοΰστατα Βαλεντί-
[τζνε θεατρινοΰλα χρίν γίνη
Ποίος τα Όυμάται, δμως
νά τώρα! Μόνο έκείνη δέν
|νά τα ξεχάση!
|στορία της είναι χολύ άχλή
νΛ θεατρινοΰλα μέ χολύ λί-
Ιαντο. Είχε μείνε: τίμια. δσο
Ινα μείνη μίά θεατρίνα, κι' ε-
Τ:ήν πήρε γυνοί-λά τού ό κύ-
|έ Τερνέζ, χού χέθανε ΰστερ
χρόνια. Δ έσυλλογιέται,
την ίστορία αυτή τής ζωής
-ε:σό·3ιο μόνον θυμάται. Μιά
| ί-τ,' έκείνες χού δέ σδυνουν
μ:άν άγάπη χού είχε χλημ-
I
την κχρΖ'.ά της έδώ καί δώ-
ρεκαχέντε, είκοσι χρόνια.
χολυ νέα τότε κι' έχαιζε
;ο των Μχατινιόλ. 'Εκεί-
Αύρηλ'.ανός, ήταν ύχάλλη-
■ά δημ,αρχία τοΰ Παρισιοι;.
: έκατέ φράγκα τέν μήνα
ρ' ολίγο νά τον χάψουν, γιαττί
Ι Οϊατρικά εργα σέ χαρτί μέ
Ηίδα τής Δημαρχιας.
^οηλιανές είναι ττμαρχ διά-
|Κ-/ε θεατρικές έχιτοχίες με
' ν.ν. είχε %ΐί κοσμΐκες έχΐ-
χεγαλήτερες. Γι' άγάχη τού
Ι' αύτοχτον-ήση-μιά Πολωνέ-
|τήν χεριχέτεΐά της αύτη την
α, χο ύχρέκειται να τοΰ
. α τίς χόλες τής Γαλλι-
■καδημίβς.
ενοι δμως, —>ί> ήσαν
^ς «κείνο τέν κ.·ατιρο τής
; καί τής μετριόττϊτος! Γνω
ε μ..ά μερά· σ' Ινα- γαλατά-
εννοιωϊαν άμεσως μιά συμ-
ο ενας γ-ά τόν άλλον όπως
γ:ά τόν να^γό. Ένώσ-ανβ
ια τους γιά νά ίημ:οι>ρ-
ν™ ευτυχία. Καί τα κα-
!"« χ»ρά, άλήθεια. Δέν
«ί κανείς πως §έ ζτ)«
'θι στή φτωχική τοας
Ι
7?07ΐα, δμως χέρασαν. Ό
? τραδηξε τέ δρόμο τού. 'Ε-
εγΐνε διάσημος, κόμησσα «6-
1 η Βαλεντίνα χερνάει τέν
Γς τωρα σχεδον άχοτραδηγ-
•ον κοσμο. Πλήιττει φο6ε-
εκείνος χΟ!0ς ξέρει τί ώ-
^ϊιασκεδάζηί Είνα« χάντα
'" , ". *ά είναι βέ"δ·ζτα. Τί
τού θα ηταν νά τέν —-■—■--
[ολο αύτό; Ώριομένως θά
Ρ ολ·- τ)^ Χρ5τες ι
την
τδ
νω
-ό
κεινος
ς ζταν χάντα ώμορ-
άντα νέα· Μΐά &*
τό
^ η ϋρίακ
τΐχου είχαμε ά
«,^δαια θά τ* άνεγνώριζε
στή φω_
άά
ιθυ τ
Ι ,η ^η?ετρια Χ0ί» είχε γε.
??» «ολύ: Μέ τί δρεξί-τί,ν
■ής χρωτης των νεότητος—
·],««, ?Ρ»Τ3νιές μ» τοφρϊσχο
«ο» είσαι!
ε-
Ή Ροζαλία Μιλάνου, έκ Μπρόνξ, τής Νέας Υόρκης, ή όποία λαμδάνει μέ-
ρος είς τούς αγώνας κάλλους, διά την εκλογήν τής «Μίς Νέας Ύόοκης».
Ό,τι χάναν τον χαιρο έκδϊνο ξανά-
καναν τώρα. Ξανάρχισχν τή ζωή
τους. Κι' έχειδή δέν μ—>ροδτ2ν νά¬
νε χειά φτωχοί δχως τότε, έχροσχοι-
οδντο τώς φτωχοάς. Ξανατχηγαν
στο ίδιο γαλβτάδικο ποίι γνωρισθη-
κανε, έ·*εΐ έχάνω στή Μονμάρτρη.
'Εκείνη,. έίοότηιξε ένα χαξιμαδάκι
στή σοκολάτα της, 'αΰτός ίέν εφ«γε,
άπο οϊκονομία καί άχο άγάχη.
Πηγαίνανδ μαζύ σέ συνοικιακά
Οέατρα. "Οίαν τελείωνε. ή χαρά-
στασις, γυρίζαν μέ τα χόδΐα, 6οο-
τώντα-ς μέσ' στίς λάσχες. Στό δρό-
μο τουλβγε αυτή:
—Το ενοίκιον μας δέν το χλη-
ρωτες. Λές νά μάς δώσονν τώρα το
κλειδί, η ·θά μάς άφησοΛε καταμε-
σης τοό δρόμοο;
ΤΑ, τί ώραία τ/ταν χάλι ή ζωή
καί τί καλά έκάματε νά ξαναθυμητ
θώ τα χερασμίνα!
"Ενα *ράδυ χού άδιάτΗτη. ή Βα-
λεντίνα είχε μείνει στο σχίτι της,
ή καμαριέρα της ή Ροζέττχ τής ε-
φερνε Ινα γράμμα τοϋ Αϋρηλιανοϋ.
Το άνοίξε καί ΐιάβασε:
«Λές ψέμματα καί λέω ψέμματα
Τί χλήξ'. είν' αύτη χοί» εχοομε κι'
οί δι*ό μας! Μην ελθτις άπόψβ, μην
η αυριο, μην ελθης χοτέ σου
χειά! Άν μέ λοχίσαι λίγο κι' αν
λυχάσαι τον έακ>τό σου, μεΐνε 6αμ-
μένη έν,εί χού βρίσκεσα! τώρα!
«ΕΙσαι ώμορφη άλήθεια. Κι' έ-
γώ, είμαι νέος. Δέν ά-^α-ίΓ'.ώμαστε,
όμως, χειά. Κάνο^με μιά -αρφδία
μόνο τής χπληας μας τής άγάχης.
Μιά μερά χού χίναμε κρασί στο έξο
χ'.κά μαγαζί τοΰ Βεζινέ, το χαμόγε-
λο χού εινα δταν εδαλα την χρωτη
γθολιά στο στόμα μου ήταν μορφα-
σμός δοσαρεσκεί-ας, γιατί χρίν άχο
χολλά χρόνια τώχω ξεμάθει το κρα¬
σί.
«Την ώρα χοΰ γυρίζαμε χεζή σύ
ησουν χαγωμένη καί μάτα'.α μοΰ ε-
λεγες σάν άλλοτε—«Τί ώμορφος
χού είν' ό οΰρανός!» Μεσα σοο ελε-
γες: θά βρέξη χωρίς άλλο καί σνλ-
λογιώσο^ν το ζεστο κρεδδάτι σου
κι' δχί το χαληό μας κρε-δοζτάκι!
«Άς χωριστοίίμ' άλήθεια, δσο εί¬
ναι καιρος άκόμα, χρίν νά ζητησου-
με ό ενας τον άλλον! Μέ 6ρίσκεις
ασφαλώς ήλίθιο τή στιγμή χού λές:
«Τί εςνχνα χού είναι τα λογάκια
σου»! Χθές σοΰ έξηγοΰσα τί δίκηο
χουχεις τώρα χού δέ δβζεις μορω-
δ·.ές στό δέρμα σου καί στά μαλλιά
σου, μέσα μου, όμως, θυμώμουν το
χατσουλί χού «.γεμίζώσουν όλον
κεΐνον τον καιρό!
«Άς χάψη λοιχόν, γιά χάντα ή
γελοία αύτη κωμωδία! Δέν ειμαστε
χειά οί χαληοί έκεϊνοι φίλο!. Άς
μην χροσχαθοϋμε νά γαλδανίζουμε
τον έαυτό μας. Ή λίγη τρυφερότη-
τα χού μένει μέσα μας, είναι σάν
το λίγο το χυμό, χού μεγαλώνει μ:ά
ττιγμή τα γένε!·α των χεθΐμαένων!
»Ά, Βαλεντίνα τίχοτα χε·.ά δέν
ξαναρχίζει! Μιά άνοιξι είναι στή
φΰσι, μιά άγάχη είναι στή ζωή! Τα
χερασμένα τα σκοτώσαμε! Στήν ή¬
λικία μΐς χαύε·. κι' ή αύταχάτη ά¬
κόμα! Τα όνεΐρά μας μόνο μένουν!
Εμείς θελήσαμε νά ξαναζήσοομε τα
το όνειρά μας καί τα σκοτώσαμε.'Ι
Ή χερατμένη μας ζωή ήτανε σάν |
μιά κουκλίτσα, χού την χέρνε: τέ ι
χαιδάκι καί τή σχάζει γιά νά ιδή
τί είναι μέσα. Τή σχάσαμε τή κού-
κλα μας */.αί τή ΰρηκαμβ χαραγε-
μισμένη μέ άχορα!
«Στήν καμαροϋλα τοΰ 'έξοχικοΰ
χανδοχείοο στο Βεζ:νέ χού σέ είχα
άγαπησει τόσο, εαχα:νες σύ μόνο.
Τώρα μχήχε μιά άλλη, χού είσαι ή
ίδια, αι* δμως δέν είσαι σύ! Γιά νά
σε ξαναδώ χάλί εται χού ήσουν τότε
χρέχει νά χωρίσοομε. Ή ένθύμησι
των χερασμένων είνα-ι γιά μενά δλη
μω ή ζωή... Άφησέ με νά θυμηθώ
χάλ·., άφησέ με νά ζήσω λίγο εύτυ-
χισμένος!
«Άντίο, λθίπόν, γιά χάντα! Φυ-
γε μακρυά μου! Τέ ίδιο θά χροσχα-
θήσω νά κάνω κι' έγώ, γιά νά κρα-
τήσω την άνάμνησί σου!»
Ή Βζλεντίνα άφησε νά χέσιρ τέ
γράμμα άχ' τα χέρΐα της, κι' έμεινε
μιά στιγμή συλλογΐ'ΐμένη. Χωρίς!
νά &ελη οίρζΛξ: την τζιμχίδα τοΰ
τζακιοΰ καί άνακάτεψε τή στάχτη.
Κάτω άχο τή στάχτη ήταν ενα μι-
κρο ξ-·λο χού Ιν.αιγε άκόμα. Γρή-
γορα, όμως ετδυσε κι' αύτό.
—"Α, έψϊθύρισε τότε, εχει δίκηο.
Παίζοντας μέ τή στάχτη, σδΰσαμε
τή λίγη φωτία πού έμεινε μέσα μας!
ΚΑΊΌΤΛΛ ΜΑΝΤΕΣ
Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ
Άγαπητή μου Νίνα, θά μοΰ επι»
τρϊψΐΐς μιά έρώτησι;
Ευχαρίστως δ, τι θέλεις.
^θά σέ ρωτοΰσα κατά την προηγου¬
μένην επίσκεψιν, άνέβαλλα δμως διά
νά μή ςρανώ άδιάκριτος.
Πρό κσιροϋ ήγόρασα ενα Κανδήλι
κα'ι μόλις τϊ επλυνα πρώτη φορά άπό
| κόκκινο ίγινε δσπρο. Π ώς τό δικό σου
διατηρεΐται στό χρώμά τού;
Καυμενη αύτό είναι εδκολο, πήγαι-
νε «τό Εμπορικόν «Μαροτθών» καΐ έ-
κεί θά δρής Κανδήλια ΙηιροΓΐεα!,
Των οποίων ό χρωματισμός διατηρεί·
ται επ* δπειρον.
ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΛΣ ΤΟ
Μχρτκττά στέν άργαλειό της καθι-
[«μένη
ή κόρη ΰφα>ίνει το λετκέ χανί,
ο! μύριες τού κλωστές μέσ' άχ' τέ
,.....^τένι ,
μιλοιινε για την χροιικα1 την τρανη.
Μιλοΰνε γιά την χροίκα, χοΰ θε
[νάναι
άχ' δλες τοΰ χωρίου ή χιέ καλή
^ορ^ίς χετοδν οί σαΐτες της κατ
[χίνε
μέ χροκοχή καί μ' όρεξι χολλή.
Καί στέ λευκό της τ' όνΐφο γερμένη
μ' όλόχρυσες σίίτες χάντα ύφαίνβι
τ' άϋλο τέ χανί τής «ι
|κι' ή γρηούλα στο κατώφλι
Η Ντόροθν Ράπαπορτ, 19 έτων, φοιτήτρια τοΰ Κολλεγίου τοΰ Σάονθ "Ο-
ραντζ, τής Νέας Ίεροέης, ή όποία έπιδίδεται μέ πολλτιν επιτυχίαν είς τόν
άθλητιομόν.
άργά ·κλώτ)ε! ^ουδή κι' άχοσταμένη
τ' δνε'.ρο τής μελλούμενης γεννηάς.
ΑΘΗΝΑ ΤΑΡΣΟΥΛΗ
ΪΪΟ^ΝΪΕΣ
Δυέ 'Ερινόες,—ώ Μάννα, κατα-
[λύ
ξβγρίΜτνβς χοφα—εκοον μας της
[κλίνης.
Ή μιά της "Ηττας είνε ή έκίι-
_[κήτρα
χ»' άλλη το5 χαμοΰ της Ρωμηο-
[συνης.
Κ' εμείς ξυχνοί μά τάχαι Λθΐ
[αμένοι,
άχ' τέ σεντόνι κάτοο, σάν παιδία
τρεμόχλωμζ άχ' τό Δράκο χοΰ χροσ-
[μένει
ξορκίζουμε των σκιάχτρων τή θω-
[ριά.
Μά ώς τόσο οί 'Ερινΰδες ξαγρο-
[χνάνε
τοδ φεύτιαου ΰχνοο φολάοντες τον
—Τής θηδας τέ χαλάτι άνιστο-
, [ράνε
κι' άχνομυρίζθϋν χάχοιο λΰσσας δ«ΐ-
[χνο....
ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα βυσσινΐν
Ι πορτοκαλΐ βα>
Ου. ΧρυσοποίχιΑ
τον $5.00 εκα·
στον.
ΑΡΙΘ. 2
Χρωμα μπλέ, μ|
ώραϊα χρυσάνθε].
μα στολιο~μέν<ν (3.95 ?καστον« ΑΡΙΘ. 1 ΑΡΙΘ. 3 Τό ζμιου μελι. τζανΐ έλαφοΐ κβί βαθυ. Τ< άλλο ή"μ*συ 6. βοόμυλος, τα αί μέ —Οκά είς τ* μΐ"σον_ Ώραιο- τάτη εΙκών. 93.95 Εκαστον^ ΑΡΙΘ. · ΑΡΙΘ. 4 Πράσινα πϊθκβ «αί —ταμός γύ- οω, τό Λλλο τ], μισυ λοφίοκο» καί στόν ΰψηλό- τερον λοφίσκον εκτισμένον μο- ναστήρ» μέ χόχ- κινη σκέπη καί άνατολττν 'Ηλί. ου. Πανόοαμν τέληον. $3.95 Ρκαστον. βνίλι συνοβεύε- ται μέ πβτηράόα —ιλ« η βυσσννί» ΑΡΙΘ. 4 ΧΟΝαΡιΚΗ ΚΑΙ ΑΙΑΝΙΚΗ ΠΟΑΗΣΣΙΣ Παρανγίλίαι άποστέλλονται εί; όλ« τα μένη τής Άίκοικήί Ο. Ο. Ό. ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΟΟΝ 53-55 ΜΑ0Ι50Ν $Τ. Ν. Υ. 6ΙΤΥ
99
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ,
II
ΜΑΙ-ΟΥ, Τ~7.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΤΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΥΠΟ
ΒΥΤΙΝΑ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
Γ^ * ·/*
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΥΔΡΑ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρων)
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΠΥΛΟΣ
ΧΑΝΙΑ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΠΥΡΓΟΣ
ΧΙΟΣ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΔΡΑΜΑ
ΚΛΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΠΓΠΤη
ΕΔΕΣΣΑ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΑΛΡΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΤΓ Α .Τ.ΡΓϊν
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΣΠΛΡΤΗ
Λ Ά ί Γνΐΐτ
ΤΤΟΡΤ ΧΑ·Ι*Δ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΆΥΠΛΙΟΝ
ΣΥΡΟΣ
ΕΝ ΚΥΠΡβ:
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΤΡΙΚΑΑΛΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψεε, *}τοε είς πρώτην ζήτηββν...........< Μέ δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν......../ 'Επί προθεβμία β μηνών.................. —;% 'Ε«1 προθεβΐλία 9 έτών » » Λ. έτών » » 25 έτ&ν » » 10 έτών....................* ΑΙ ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ώβαύ-οως καταθέοβις έν δψει κάς επι προθεβμίί». &Η —ολλάρια Αίρας »Αγγλίας, «Φράγκοι Γαλλικα. *«1 λικας Αιρέττας, άποδοτέας ©ίς τό ίδιον νόμιομα είς τό οποίον δγινεν ή κατάθεσις, ύ«ό τοί»ς καλΧιτέρους δρους. ΑΓΠΙ.ΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙ1ΤΙΟΝ5 ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9 ΑΤΗΕΝ5 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ98. Τεΐβρΐιοηε: Ηαοεοοκ 06Ϊ5 αηά 047» ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΟΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ. ΤΟΝ «5.800.0ΟΟ. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοΐηροϋηά ΙηΙβΓβδΙ ΌβρίΐΓίιηβΐιΙ είς Δολλάρια πρός 4^% και Δραχμάς πρός 4%. ΚΑΤΑΘΕ-ΕΓΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάοια, Δραχμάς καΐ δλλα ξένα νομίσματα, υπό τους καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεοκίηβ ΑεοουηΙβ). ΕΠΙΤΑΙΆΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα. ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς κοά είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί €Γ6(ϋί) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡυδΤ 00. 205 «Εβτ 33»° 3ΤΒΕΕΤ ΝΕ«ν ΥΟΗΚ. Ν. V. ΤΗΛΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 - β
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ,
II
ΜΑΙ-ΟΥ, Τ~7.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΤΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΥΠΟ
ΒΥΤΙΝΑ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
Γ^ * ·/*
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΥΔΡΑ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρων)
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΠΥΛΟΣ
ΧΑΝΙΑ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΠΥΡΓΟΣ
ΧΙΟΣ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΔΡΑΜΑ
ΚΛΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΠΓΠΤη
ΕΔΕΣΣΑ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΑΛΡΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΤΓ Α .Τ.ΡΓϊν
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΣΠΛΡΤΗ
Λ Ά ί Γνΐΐτ
ΤΤΟΡΤ ΧΑ·Ι*Δ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΆΥΠΛΙΟΝ
ΣΥΡΟΣ
ΕΝ ΚΥΠΡβ:
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΤΡΙΚΑΑΛΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψεε, *}τοε είς πρώτην ζήτηββν...........< Μέ δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν......../ 'Επί προθεβμία β μηνών.................. —;% 'Ε«1 προθεβΐλία 9 έτών » » Λ. έτών » » 25 έτ&ν » » 10 έτών....................* ΑΙ ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ώβαύ-οως καταθέοβις έν δψει κάς επι προθεβμίί». &Η —ολλάρια Αίρας »Αγγλίας, «Φράγκοι Γαλλικα. *«1 λικας Αιρέττας, άποδοτέας ©ίς τό ίδιον νόμιομα είς τό οποίον δγινεν ή κατάθεσις, ύ«ό τοί»ς καλΧιτέρους δρους. ΑΓΠΙ.ΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤΙ1ΤΙΟΝ5 ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9 ΑΤΗΕΝ5 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ98. Τεΐβρΐιοηε: Ηαοεοοκ 06Ϊ5 αηά 047» ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΟΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ. ΤΟΝ «5.800.0ΟΟ. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοΐηροϋηά ΙηΙβΓβδΙ ΌβρίΐΓίιηβΐιΙ είς Δολλάρια πρός 4^% και Δραχμάς πρός 4%. ΚΑΤΑΘΕ-ΕΓΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ είς Δολλάοια, Δραχμάς καΐ δλλα ξένα νομίσματα, υπό τους καλλιτέρους δρους. ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεοκίηβ ΑεοουηΙβ). ΕΠΙΤΑΙΆΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα. ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς κοά είς Δραχμάς. ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί €Γ6(ϋί) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ. ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡυδΤ 00. 205 «Εβτ 33»° 3ΤΒΕΕΤ ΝΕ«ν ΥΟΗΚ. Ν. V. ΤΗΛΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 - β
•Λ 4]
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929. ΤΟΥ Ν1ΚΟΛΑΤ ΖΕΝΤΙΣΚΥ Η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΒ1ΤΣ ή χαρίιά τού Νικήτα Νι- ^Γδριε* ίτβνε^ρειά Ή |^£ί'/.£ίνο τδ χρωΐ: Ξύχνησε ,/ή γυναίκά τού χλησίασε Γ"-,£ίάτι το.> νά τού δώση το
ΙοΓέχείνος άρπαξε τδ φλατζά-
-ςτζςε στό κεφάλι της και
χΛνα'ί. τό πρόσωχο. Γιατί τώ-
«το, Οντε δ Βιος ή^ρε '"
το δέν τόν ειχε χϊι
Άχοδραδός, εΐχαν«
.. , ' οί δι>ό τους χα·?οΰμενοι,
Ι ίΤ> άλλη μερά «ο θά ξημέ-
|βα γινόνταν οί γάμοι τής κο-
|-μ;' τής Άννο^σαας μέ ^το
,ΐ> άξ·.ο χαραγ;»·.ό τού 'Ε-
ίο.ο6ϊτς. Καί ομως τέτοιαν
αέρα ό Νικήτί;
ι-5:ά το>.
, ,,,.^ τού έκατσε χάμω, στα
'το3 χαμηλού κρεδδατιοϋ και
,: το ζεματΐσαένο χρόσωχο αέ
Ιχό/'α της. "Εκλαιγε, χω-ρίς
]να .αραπονιέται. Ή ξαφνα,ή
:ο3 άντρός της τής είχε
|*ει Τί επα&ε άληθε-.α ό Νι-
Ιτ/.7ς; "Ηταν$ πάντα τόσο κα-
Ιϊζά της. Ποτέ τοα ίέδαια δέν
Ιί/&'χτ07.αρδος. Πάντα φαι-
Ι-α^ νάκρυτΐε κατι στά δάθη
ψι/χής τοο. Στήν άρχή ή γι>
ν,ί είχε δοκιμάσει νά άνακα-
[ το α^στίχδ τού άντρός της.
ρηγ&ρα άχελχίσθηκιε δταν εΐδε
ι Νικητάς δέν τίς άνοιγε χο-
καρίιά τα». Έξ άλλο;) δέν
ι χαράχονο μαζύ το;>. "Η-
|νοι/οχ">ρη: ταχτικός στδ σχί-
Εγο ν.ακο δέν τής είχε χη χο-
I»!
ή Αγλαία ζοΰσε εύτ:/χισμέ-
Τρωχιωμένη στδ νοικοκυριό της,
Ιονχ^κόρη της την Άννούσκα.
λοιχόν, γϊατί ό Νικητάς νά
;αλάστ} την καρίιά τέτοια γιορ-
Ιμέρα χού χάντρεοαν τδ χαΐδί
Ιγ'ϊτί νά κάνη κάτι χού δέν
Τνε ίίκοσι χρόνια τώρα χού η-
|Τ«τ^.;.^. _ ν^ ^ ί,αρέση
Ι Νικητάς ξαχλωμένος άνάσκε-
*λ χρείάτι το.>, κύτταζε τδ τα-
Καταλάδαινε καί μ όνος τοι»
2·: είχεν άλλάξε!, κάτι ειχε
ι ταεϊ3ί, τ&·** ^ήν ^Ρ01ΤΓο·41·ένη
|ε'*/ε χέσει νά κοιμηθή ξένοια-
ιΜ^ αποιος ξέρει τί γίνεται
^7^ τού άνθρωπον, τή νύχτα,
Τ', °νε!?3ίλ τή σκεχάζον καί
)2νε στο σκοτε'/ζό τ&ι/ς κό-
νά θ>α.τιθΐ άν
Ι ϋροτπίτθουσε να θομτ,ιθΐ άν
Γ^2 όνει,ρο, μά δέν ίδρισκε
Γ ι '?",1 λ0*·^^ νά ξϋχνήση ;ιέ |
τόν «ίχε δεί ετσι άγριεμένο.)
—Τίχοτα, παίδί μοο, τί—)τα, κα-
μάρι μοΰ, τής άχοκρίθηκε ή Αγλα¬
ία, γελώντχς. Νά, έαεί χού κ^βεν-
τιάζαμε μέ τέν ππέρα σου γιά τή
χαρά τού γνωρίζε! τημερα το ϊ^ίτι
μας, μέ πηρανε τα δάκρΜ, ά-' τή
λύιτη μου χού 6ά χωριστοΰμε. Μά
δέν είναι τίχοτδ χαίδί μου. Μην
παίρνϊΐς ττά σοβαρά τα ίάχρυα τής
γρηάς μητέρΐς σο»)... Έσΰ κ^ττα τή
δικιά σο^ την εΐτοχία...
"Οσο μιλοΰσε, κύτταζε κά%0!>-κβ-
^ο^ καί τέν άντρα της, σά νά τοδ-
λεγε χώς εχρε-π* νά πή κ!1 έχείνος
καμμιά κο>ίέντα, νά μή 6άλη τό
κορίττι τίποτε ν.αχό μέ τό νού το.».
Μά ό Νικητάς 2έν έ*3ινε αροσοχή
στά γνεψίαατά της. Καί έξαφνα έ*ρ-
ριξε τής Άννούσκας μιά ματιά χοΰ
την έκαμε νά παγώκη) τό αΐμα οτίς
φλέδες της. Καί, την ίδια στ:γ-
μή, ζττδάΐΐ άχό τό κρείάτ! το>, χλη-
τιάζε: μέ σταθερο δήαα την χόρη
τού, την άρχάζει άχό τα μαλλ:ά καί
τής 6χ:άει ίυό δχ^χτά χαχποόκ·.α.
"Υστε,ΐα, χαϋ'ρνε! τα ατταλαλάϊχα
χοϋ ητζν κρεμασμένα στό"^ τοΐχο
χϊί ίγαίνε·. Οξω.
Ή Άννοόσκα έμε:ν» μέ τό στό-
μα άνοΐγμίνο δίάπλατα.
Ή Άγλαίϊ ε~ετε στά γόνΐτα
χΓ ό^χισε νά στα^ροκοχιέταϋ:
—"Αη Νικόλα μο·^! κάνε τα ΰ
μά στλ> χλι 3ός τοϋ άντρός μου
λό!... Τρελλά&ηχε ό κίαομοίεης!...
"Αχ! τί «μφορχ »}ταν αυτή χοΰ μας
6?ήκε!..
* # ·
Ό Νικητάς Νικηφόροδιτς χήγδ
κι' εκατσΐ στήν όχβη τού χοταμού
χου εζων« τό χίαριό, χάτω άχό μιά
φιλή λεάκα. Τ Οργανό τού εδγαζε
τόνοος λνχημένοος, καί τρχγο^δοδ-
σε κίχοιο χατληό μοιρολόγι των Κο-
ζάχων μέ τόσο &ρηνητιχή φωνη χοίι
ό Ίδϊνούτχας, ό μιχρός άδ*λφός
τού Μίτΐα, χοΰ τόν «χοχτε άχ'
την άλλην άαρη το5 μηιρο5 δά-
σους, χού δρίσκεται 'ίχεϊ κοντά, νό-
μιτε χως άλυχτοϋσε χανένα <ηιολλί καί σταυροκ&χηΟηοΐδ φοδισμένος : «Κα-χό χρομάντεοα μάννα μ'! &ζ- χο,ιε θάνατο ττέ χωρ'.ό!» Ό Νι-λήτας ειτίσε υέ 6»θειές κ«ψε·.ς. Σολλογίζόταν* τί νά ά γίά νά ξεθυμάνη, γιά νά τού ^γ) άχ' το στήθος τό άσητιωτο δουνό χού τόν χλάκωνεΓ Μά εχρεχε νά χάν$ χάτί άσοννίθιστο, κ«τι χού νά μην μχορή νά το 6ά·λτι νοάς τού άνθρω¬ πον "Ετσι μο·«ίχα Θά ξαλάορωνε. Ή κ. Χάρολδ 2. Γκλέντενιν, πρώην 'Αης Ντυυ Ιΐοντ. Τό ζΕϋγος έχωρίσθη είς τα 1925. Εσχάτως τα δικαστήρια απεφάνθησαν ότι ή φυλοξΐΓ τοϋ έξα- ετοΰς υΐοΰ της, "Αλαν, άνήκει είς τόν σύζυγον. τα δέν ξέρω. Τό μόνο χού γνωρίζω ε;ν7'. χώς χρέχει νά χίθάνω... Μα ά ά ά ά ΰί έ ε;ν7. χς ρ χ>αλά, μονάχα γ'.ά νά χεΰαίνοΰμε έρ-
νέ και μονος τού χως ητανε τ&ρα-
τώδης, τόσο χειδ χθλύ έχέμε-νβ στήν
τί το». Ν«ί, Οά γινόταν αύτό.
, « .ε . ^ ^
Γιατί δέν μχοροΰσε νά γίνει άλλοι-
την ήμέρα, %αλά νά χικραντ} την
2! γιατι να οειρη τή γ·ον·αίκά
3ι το τρομερά γ·.' α^δν ήτα-
ρ ίέ; μετάνοιωσε. καθόλοι> γιά
ρινε ότι δέν τδ εΐχ',ε σέ ίπο-
**·"-·»·'-, τα ίδια.
. . - .μ κόντευε να σχάσ^
•ηθος τού. Τονρχότανε νά αλά-
ίΟτε ° Νι,κήτας Νικη-φόροβίχς
7£ νο.»^., -ι— μ2ύργ} ^^
εκεινη^ άνοιγε ή χό>
και μχηχε μέφα, ροοΌ-
αλΐφρ&χίτοθσε ή κό-
'ϊ ή ^Αννούτχβ. Τα γαλανά
• ( - της χο« άφηνε νά φαί-
τα μαργαριταράνί» της «όν-
• ,'β ΧΤιί· "Ητανε τριββΰτυ-
ντ'· ^«ίνη τή μ|ρ» βά παν-
/•μ* την ειτχη των γονιων
!° ,'"?> ™ &ορ*ο τέ κ,χ.
·' χοο της είχε ξε3ηκώσει τδ
τι» λεβεντιχγ, την κορμοστα-
1 ;ς ομως «Βε τή μάννα της,
^νη στά χόδια( τοΰ κρβδατι-
Ο'-Ητιζϊ. τα δάχρ^α άχο τα
9 '! ^νΥ
V·™}·*
της, χον-
τ»*ε κα( το χαμόγελο σδόστη-
Οχοιος τόν ε€λε;χε τότε κα6:σ<χένο κ0?1ι' τΚ<"" , , ν „. ■ στίρ δχθη τού χβταμβί νά παίζη την Μά ενφ αι>τες και κατι «λλες
V*
' ' ' ' τοο χοτέ δέν τό β αν- πβρομοιες οχεφεις «ερνβι»χν αχ το! _,
Ή ώρα 4 τδ άτόγε^μα τής ιδίας
οί χωριανοι ειχανε
ΐς τα καλά
οοροϋσε μια γαλάζια μχλοΰζα. κόκ-
ζαλΐΐμένη. Την ϊδια ταραχή εννο*·
ωθε καί ή Άννούσκα ή όποία μέ με-
γάλη δ>σκολία χαμογελοΰσε το3 κβ-
λοϋ της, γιά νά μή τοϋ δώση να
καταλάτ5η χώς την δασανίζει μιά
κρυφή εγν«α. Καί ένω δλοι οί κα-
λεσμένοι ηταν γελαστοί καί χ«ρού-
μ*νοι, καί μακάριζαν τδ τα'-ριασμέ-
νο ζεΐλγάρι, ο! 3ι>δ γοναϊκες είχαν κά
χοιον τνρατ^νκδ «φιάλτη στήν καρ-
διά, γιατί δέν χ^.ρτ» τί μχοροϋσε
νά συμβή άχό στιγμή σέ στιγμή. Δέν
ύχήρχε χβΐά καμμιά άμφιΰολία χώς
κανένα κακό δαίμόνιο Θά ειχε μχή
στδ Νβχητα.
"Ετσι μονάχα μποροάυαν νά έςη-
γησο^ν την άπότομη μεταδολή τθ3.
Πώς γ>άλιζαν άλήθεια, τα μά··
τια τοι»!... "Αη Νικόλα μο.>, βάλε
τό χεράκι σοο νά —εράσ*] μέ τδ καλδ
αύτη ή μερά!....
"Αξαφνα, χάχοιο χαιδάκι φάνη«*
τρέχοντας. Καί δταν χλησ-ίαζε καί
μχήκε στην αΰλή μέ τδ χαμηλο τρ
φράχτη ειχε λαχανιάζοντας πώς εΐ-
δε άπδ μαν.ρυά τόν παπά νάρχεται
μ' Ινα παιδί χού κρατοίέτε τα ΐεοά
σκεύη.
Πράνματ: ΰστερ' άχο λίγο, κ«-
τέφθχ·/»* ό παχά-Βασίλης. Άφοΰ ε¬
χαιρέτησε όλον τόν κόσμο, καΐ ήχιε
ίνα χοτηράχ: ούζο, εκχτσε σέ μια
καρέ,κλα κοντά στό γαμχρο καί τή
νύ?η καί τού; εοω·/.« χολλές καί
διάφορες σνμδθ'Λές, ένω δ δοηθός
τοϋ έτοίμαζε τ' εν α τρ^αχέζι, μέσ'
στή μέση τής αύλής, το εύαγγέλι*,
την άγιαστούρα, τδ δισκοχότηρο, καί
άλλα ΐερά σκεύη.
Τή στιγαή δμως κείνη, ό Νι-κη-
τας Νικηφόροδιτς άφησε τή γωνιά
τού καί τράδηξε κβτά τδν χαχά.
τάθηκ« μχροστά τού, έδγαλε τό
σκοϋφό τοι>, γονάτισε, έκανε τό σταυ-
ρό τοΐί καί άφοϋ σηκώθηκε άρχαξε
το γαμχρο άχο τδν γι>ακ5 τής μχλού
ζα τού καί το5δωσ·ε μιά δυνατή
τχρωξ-.ά.
Οί γυναίκες εμχηξαν ξεφωνητά
τρόμοΐ). "Υστε^α, χωρίςι νά τοψν-
χθή καθόλο.), επεσβ επάνω τοο καί
άρχισε νά τόν δαράη στο χρόσωχο
καί στδ στήθος μ' δση δύναμι είχε
Ό Μίτσιας είχ« μείνει άλαλος κι'
άκίνητος άπδ την κατάπληξή τοιι.
Ή Άννούσκα λιγοθύμησε στήν άγ-
καλ-.ά τής μάννας της, ένω δ χα-
χάς ράντιζβ τδ Νηιητα μ' άγίασμα
γιά νά έκβάλη τα πονηρά δαιμόνια.
"Ολος δ κόΐμος χού ήτανς μαζεμμέ-
νος στήν αύλή, άναιταράχθηκε σαν
κΰμα φορτοονιασμένης θαλάσσας.
Καί κανείς ϊέν τολμοόσε νά πλησιά-
ση τδ Νικήτα νά γλυτώση τδ Μίτ-
σια άχό τα χέρια το^.
—Θά τόν σκοτώσγ;! Φώναξαν οί
—Κς»τ»ραμένη ζωη! μονρμούρίζβ
μέσ' στά δόντια τού. Τί ήρθα νά χά-
νω έίώ τέρα; Γιχτί χαντρείτηαα·,·
Γιατί εχανα κόρη; Γιατί μόχθησα
σ' δλη μου τή ζωή; Τίχοτα βπ' αύ-
μερο χαχθ!>ργο, ακατανοητο.
όρ έτοια τρελλή {δ** νά
μρ ργ,
μχόρ«σε τέτοια τρελλή {δ** νά »ρο
ή στό μι>αλό τοι>;
ή μ
Κι' δσο ό Νικητάς Νι·κη*όρο-
διτς συλλογιζότανε καί καταλαίαι-
*! «ρεξε κι' άγχάλί»— μέ
κ* ττ.ν χορη χης#
..ει, μάννα; ρώτησε κεί-
^"ς μιά δίΐλή ματιά στδ
. -'ν χρόσωχο τού χατερα
^0«ε γύρΜε χδν ^ χβ,ρβΧ,
*"" 'ττάξτ^. (Ποτέ της δέ
Ό Γ. Δ. Ρομπ, άντιποόεδοος Κανοδιχοϋ σιδηροδρομικσδ σνιστήματος, όστις
τήλίφωνϊί 2«' όοον ή άιιαΕοοτοιχι'α τοέϊϊΐ ολοηκιϊκ-
κινο χανταλένι χλι ψηλές κ»:νούρ-
γι«ς μχότες Ή Άννούσκα χάλι εί-
χε δάλει τό χροστικεντημένο το κον-
τογοϋνι χοΰ τής είχε φτνάξίΐ ή μη-
>
> της.
Οί κοχέλλες τού χωρίου κύτταζαν
την νόφη καί τό γαμχρο καί κρυφο-
γελούσανε. Ό -ατέρας τού Μίτσια,
χού ητανε ταφλός, καθότανε δίχλα
στήν Άγλαΐα. Στό χάτωχρο χρό-
σωχό τοϋ, μέ την μαχροά όβχρη γ«-
νειάδα, ητανε νομένη κάχο.α άνέκ-
φρ»στη άγαλλ*2σην Καί δλοι χβρί-
μεναν τόν χαχά, «ού Οά 'ρχότανε άχό
τό διχλανό χωριό, ν' άλλάξη τα"
στέφανα χαί νά βύλογήστ;" τό μοστή-
ριθ.
Ό Νεκήτας Νικηφόροδ·.τς στε-
χόταν χαράμερχ "Ητανΐ λιγομί-
λητος κ*ί κατταοΐίφι*3μ<νος. Κύττα- ξε την χόρη τού ντομένη νύφη χαί ίέν εννοιωθε καμμιά σ·ϋγκ{νη«ι στή καρδιά. Τού φαΐνότχνε σαν ξένη. Οί μοΐίσχφίρηίες τόν κύτταζαν μέ κατάχληξη καί άχορία, γ:ατί όταν τον χλησίαταν νά τον «γχοτροδνε, έχεΐνος τούς ειχε γορίσεί άχότομα τή ράχη. Ή γ^ναϊκά το, χού τόν χαρ τκολο^Οούνε άχό μιχρ;>ά, καθό-
τανε σ' άνα;ιμένα κάρ-δοονα. Έ6λε-
χε τόν άντρα της άμίλητο καί σχ>
$ρωχό χαί δέν ήςερε τί νά βάλτς μέ
τό νοϋ της. Φοδάτανε μηχως κάνεΐ
τίχοτε. 'Αχ' τό χρωΐ άκόμα χού τίς
ε!χ« οείρει καί τίς δύο. ητανε σαν
■ Άξαφνα δ Νικητάς σηκώθηκε
κ·.' ερριξε γύρω τοο μιά ματιά. Βα-
Ούς, άχροΐαέτρητος χόνος ητανε χι>-
μέ'ιΌς στο χρόσωχο τού καί τα μά-
,τοα τού ήταν» δακροσμένα.
—Βοηθήστέ με, Χριστιανοί, ει¬
χε τότε μέ φωνή χού την εκοδ:ιν Λά-
|ναφυλλητά! Οΰτε 'γώ 3έν ξιέρω τί
|εχω. Πνίγομαι! Δέ μέ χωράει ό κό-
αμος! Θά τρελλαθώ! Θά τρελλαθώ
ϊχδ την χλήξη!
Οί χωριανοι τδν άκοογαν μέ άνο»-
(χτδ στόμα. Είχε άλτ/Θινά τ«λλα-
ΝΙΚΟΛΟΙ· ΖΒΝΤΙΣΚΤ
'Εκλεχτά δ'.δλΐΐ ίχί·. μόνον τ4
Βιίλιοχωλείον τοϋ «Έθνχοΰ Κ
ροχος».
ΘΕΟΒβΕ Ε.
(ΓΕ9ΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΖΟΝΑΣ)
ΟΑΟΝΤΟ-ΙΑΤΡΟΤ
ίΤβ αΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ
(ΟθΓηβΓ 2π<1 Ανεπυβ) ΑδΤΟΚΙΑ, „ Ι. Έν συνεργασίφ μετά τοϋ Όοσντ»· ϊατροθ V. Ραΐαζζο. Τηλέςρ. ΚβνεηΗΛνοο^ 32«6. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι συν«νχεύξϊθ)ν: Τοίτη χαΐ Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., η γρά- ψατε: Κ. 5βυΓ05, 18 ΟΙ<1 Βγό" ν3γ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. Οϋγ. Τηλεςρ. υηΐνεΓδΐΐγ 0232.
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929. ΤΟΥ Ν1ΚΟΛΑΤ ΖΕΝΤΙΣΚΥ Η ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΒ1ΤΣ ή χαρίιά τού Νικήτα Νι- ^Γδριε* ίτβνε^ρειά Ή |^£ί'/.£ίνο τδ χρωΐ: Ξύχνησε ,/ή γυναίκά τού χλησίασε Γ"-,£ίάτι το.> νά τού δώση το
ΙοΓέχείνος άρπαξε τδ φλατζά-
-ςτζςε στό κεφάλι της και
χΛνα'ί. τό πρόσωχο. Γιατί τώ-
«το, Οντε δ Βιος ή^ρε '"
το δέν τόν ειχε χϊι
Άχοδραδός, εΐχαν«
.. , ' οί δι>ό τους χα·?οΰμενοι,
Ι ίΤ> άλλη μερά «ο θά ξημέ-
|βα γινόνταν οί γάμοι τής κο-
|-μ;' τής Άννο^σαας μέ ^το
,ΐ> άξ·.ο χαραγ;»·.ό τού 'Ε-
ίο.ο6ϊτς. Καί ομως τέτοιαν
αέρα ό Νικήτί;
ι-5:ά το>.
, ,,,.^ τού έκατσε χάμω, στα
'το3 χαμηλού κρεδδατιοϋ και
,: το ζεματΐσαένο χρόσωχο αέ
Ιχό/'α της. "Εκλαιγε, χω-ρίς
]να .αραπονιέται. Ή ξαφνα,ή
:ο3 άντρός της τής είχε
|*ει Τί επα&ε άληθε-.α ό Νι-
Ιτ/.7ς; "Ηταν$ πάντα τόσο κα-
Ιϊζά της. Ποτέ τοα ίέδαια δέν
Ιί/&'χτ07.αρδος. Πάντα φαι-
Ι-α^ νάκρυτΐε κατι στά δάθη
ψι/χής τοο. Στήν άρχή ή γι>
ν,ί είχε δοκιμάσει νά άνακα-
[ το α^στίχδ τού άντρός της.
ρηγ&ρα άχελχίσθηκιε δταν εΐδε
ι Νικητάς δέν τίς άνοιγε χο-
καρίιά τα». Έξ άλλο;) δέν
ι χαράχονο μαζύ το;>. "Η-
|νοι/οχ">ρη: ταχτικός στδ σχί-
Εγο ν.ακο δέν τής είχε χη χο-
I»!
ή Αγλαία ζοΰσε εύτ:/χισμέ-
Τρωχιωμένη στδ νοικοκυριό της,
Ιονχ^κόρη της την Άννούσκα.
λοιχόν, γϊατί ό Νικητάς νά
;αλάστ} την καρίιά τέτοια γιορ-
Ιμέρα χού χάντρεοαν τδ χαΐδί
Ιγ'ϊτί νά κάνη κάτι χού δέν
Τνε ίίκοσι χρόνια τώρα χού η-
|Τ«τ^.;.^. _ ν^ ^ ί,αρέση
Ι Νικητάς ξαχλωμένος άνάσκε-
*λ χρείάτι το.>, κύτταζε τδ τα-
Καταλάδαινε καί μ όνος τοι»
2·: είχεν άλλάξε!, κάτι ειχε
ι ταεϊ3ί, τ&·** ^ήν ^Ρ01ΤΓο·41·ένη
|ε'*/ε χέσει νά κοιμηθή ξένοια-
ιΜ^ αποιος ξέρει τί γίνεται
^7^ τού άνθρωπον, τή νύχτα,
Τ', °νε!?3ίλ τή σκεχάζον καί
)2νε στο σκοτε'/ζό τ&ι/ς κό-
νά θ>α.τιθΐ άν
Ι ϋροτπίτθουσε να θομτ,ιθΐ άν
Γ^2 όνει,ρο, μά δέν ίδρισκε
Γ ι '?",1 λ0*·^^ νά ξϋχνήση ;ιέ |
τόν «ίχε δεί ετσι άγριεμένο.)
—Τίχοτα, παίδί μοο, τί—)τα, κα-
μάρι μοΰ, τής άχοκρίθηκε ή Αγλα¬
ία, γελώντχς. Νά, έαεί χού κ^βεν-
τιάζαμε μέ τέν ππέρα σου γιά τή
χαρά τού γνωρίζε! τημερα το ϊ^ίτι
μας, μέ πηρανε τα δάκρΜ, ά-' τή
λύιτη μου χού 6ά χωριστοΰμε. Μά
δέν είναι τίχοτδ χαίδί μου. Μην
παίρνϊΐς ττά σοβαρά τα ίάχρυα τής
γρηάς μητέρΐς σο»)... Έσΰ κ^ττα τή
δικιά σο^ την εΐτοχία...
"Οσο μιλοΰσε, κύτταζε κά%0!>-κβ-
^ο^ καί τέν άντρα της, σά νά τοδ-
λεγε χώς εχρε-π* νά πή κ!1 έχείνος
καμμιά κο>ίέντα, νά μή 6άλη τό
κορίττι τίποτε ν.αχό μέ τό νού το.».
Μά ό Νικητάς 2έν έ*3ινε αροσοχή
στά γνεψίαατά της. Καί έξαφνα έ*ρ-
ριξε τής Άννούσκας μιά ματιά χοΰ
την έκαμε νά παγώκη) τό αΐμα οτίς
φλέδες της. Καί, την ίδια στ:γ-
μή, ζττδάΐΐ άχό τό κρείάτ! το>, χλη-
τιάζε: μέ σταθερο δήαα την χόρη
τού, την άρχάζει άχό τα μαλλ:ά καί
τής 6χ:άει ίυό δχ^χτά χαχποόκ·.α.
"Υστε,ΐα, χαϋ'ρνε! τα ατταλαλάϊχα
χοϋ ητζν κρεμασμένα στό"^ τοΐχο
χϊί ίγαίνε·. Οξω.
Ή Άννοόσκα έμε:ν» μέ τό στό-
μα άνοΐγμίνο δίάπλατα.
Ή Άγλαίϊ ε~ετε στά γόνΐτα
χΓ ό^χισε νά στα^ροκοχιέταϋ:
—"Αη Νικόλα μο·^! κάνε τα ΰ
μά στλ> χλι 3ός τοϋ άντρός μου
λό!... Τρελλά&ηχε ό κίαομοίεης!...
"Αχ! τί «μφορχ »}ταν αυτή χοΰ μας
6?ήκε!..
* # ·
Ό Νικητάς Νικηφόροδιτς χήγδ
κι' εκατσΐ στήν όχβη τού χοταμού
χου εζων« τό χίαριό, χάτω άχό μιά
φιλή λεάκα. Τ Οργανό τού εδγαζε
τόνοος λνχημένοος, καί τρχγο^δοδ-
σε κίχοιο χατληό μοιρολόγι των Κο-
ζάχων μέ τόσο &ρηνητιχή φωνη χοίι
ό Ίδϊνούτχας, ό μιχρός άδ*λφός
τού Μίτΐα, χοΰ τόν «χοχτε άχ'
την άλλην άαρη το5 μηιρο5 δά-
σους, χού δρίσκεται 'ίχεϊ κοντά, νό-
μιτε χως άλυχτοϋσε χανένα <ηιολλί καί σταυροκ&χηΟηοΐδ φοδισμένος : «Κα-χό χρομάντεοα μάννα μ'! &ζ- χο,ιε θάνατο ττέ χωρ'.ό!» Ό Νι-λήτας ειτίσε υέ 6»θειές κ«ψε·.ς. Σολλογίζόταν* τί νά ά γίά νά ξεθυμάνη, γιά νά τού ^γ) άχ' το στήθος τό άσητιωτο δουνό χού τόν χλάκωνεΓ Μά εχρεχε νά χάν$ χάτί άσοννίθιστο, κ«τι χού νά μην μχορή νά το 6ά·λτι νοάς τού άνθρω¬ πον "Ετσι μο·«ίχα Θά ξαλάορωνε. Ή κ. Χάρολδ 2. Γκλέντενιν, πρώην 'Αης Ντυυ Ιΐοντ. Τό ζΕϋγος έχωρίσθη είς τα 1925. Εσχάτως τα δικαστήρια απεφάνθησαν ότι ή φυλοξΐΓ τοϋ έξα- ετοΰς υΐοΰ της, "Αλαν, άνήκει είς τόν σύζυγον. τα δέν ξέρω. Τό μόνο χού γνωρίζω ε;ν7'. χώς χρέχει νά χίθάνω... Μα ά ά ά ά ΰί έ ε;ν7. χς ρ χ>αλά, μονάχα γ'.ά νά χεΰαίνοΰμε έρ-
νέ και μονος τού χως ητανε τ&ρα-
τώδης, τόσο χειδ χθλύ έχέμε-νβ στήν
τί το». Ν«ί, Οά γινόταν αύτό.
, « .ε . ^ ^
Γιατί δέν μχοροΰσε νά γίνει άλλοι-
την ήμέρα, %αλά νά χικραντ} την
2! γιατι να οειρη τή γ·ον·αίκά
3ι το τρομερά γ·.' α^δν ήτα-
ρ ίέ; μετάνοιωσε. καθόλοι> γιά
ρινε ότι δέν τδ εΐχ',ε σέ ίπο-
**·"-·»·'-, τα ίδια.
. . - .μ κόντευε να σχάσ^
•ηθος τού. Τονρχότανε νά αλά-
ίΟτε ° Νι,κήτας Νικη-φόροβίχς
7£ νο.»^., -ι— μ2ύργ} ^^
εκεινη^ άνοιγε ή χό>
και μχηχε μέφα, ροοΌ-
αλΐφρ&χίτοθσε ή κό-
'ϊ ή ^Αννούτχβ. Τα γαλανά
• ( - της χο« άφηνε νά φαί-
τα μαργαριταράνί» της «όν-
• ,'β ΧΤιί· "Ητανε τριββΰτυ-
ντ'· ^«ίνη τή μ|ρ» βά παν-
/•μ* την ειτχη των γονιων
!° ,'"?> ™ &ορ*ο τέ κ,χ.
·' χοο της είχε ξε3ηκώσει τδ
τι» λεβεντιχγ, την κορμοστα-
1 ;ς ομως «Βε τή μάννα της,
^νη στά χόδια( τοΰ κρβδατι-
Ο'-Ητιζϊ. τα δάχρ^α άχο τα
9 '! ^νΥ
V·™}·*
της, χον-
τ»*ε κα( το χαμόγελο σδόστη-
Οχοιος τόν ε€λε;χε τότε κα6:σ<χένο κ0?1ι' τΚ<"" , , ν „. ■ στίρ δχθη τού χβταμβί νά παίζη την Μά ενφ αι>τες και κατι «λλες
V*
' ' ' ' τοο χοτέ δέν τό β αν- πβρομοιες οχεφεις «ερνβι»χν αχ το! _,
Ή ώρα 4 τδ άτόγε^μα τής ιδίας
οί χωριανοι ειχανε
ΐς τα καλά
οοροϋσε μια γαλάζια μχλοΰζα. κόκ-
ζαλΐΐμένη. Την ϊδια ταραχή εννο*·
ωθε καί ή Άννούσκα ή όποία μέ με-
γάλη δ>σκολία χαμογελοΰσε το3 κβ-
λοϋ της, γιά νά μή τοϋ δώση να
καταλάτ5η χώς την δασανίζει μιά
κρυφή εγν«α. Καί ένω δλοι οί κα-
λεσμένοι ηταν γελαστοί καί χ«ρού-
μ*νοι, καί μακάριζαν τδ τα'-ριασμέ-
νο ζεΐλγάρι, ο! 3ι>δ γοναϊκες είχαν κά
χοιον τνρατ^νκδ «φιάλτη στήν καρ-
διά, γιατί δέν χ^.ρτ» τί μχοροϋσε
νά συμβή άχό στιγμή σέ στιγμή. Δέν
ύχήρχε χβΐά καμμιά άμφιΰολία χώς
κανένα κακό δαίμόνιο Θά ειχε μχή
στδ Νβχητα.
"Ετσι μονάχα μποροάυαν νά έςη-
γησο^ν την άπότομη μεταδολή τθ3.
Πώς γ>άλιζαν άλήθεια, τα μά··
τια τοι»!... "Αη Νικόλα μο.>, βάλε
τό χεράκι σοο νά —εράσ*] μέ τδ καλδ
αύτη ή μερά!....
"Αξαφνα, χάχοιο χαιδάκι φάνη«*
τρέχοντας. Καί δταν χλησ-ίαζε καί
μχήκε στην αΰλή μέ τδ χαμηλο τρ
φράχτη ειχε λαχανιάζοντας πώς εΐ-
δε άπδ μαν.ρυά τόν παπά νάρχεται
μ' Ινα παιδί χού κρατοίέτε τα ΐεοά
σκεύη.
Πράνματ: ΰστερ' άχο λίγο, κ«-
τέφθχ·/»* ό παχά-Βασίλης. Άφοΰ ε¬
χαιρέτησε όλον τόν κόσμο, καΐ ήχιε
ίνα χοτηράχ: ούζο, εκχτσε σέ μια
καρέ,κλα κοντά στό γαμχρο καί τή
νύ?η καί τού; εοω·/.« χολλές καί
διάφορες σνμδθ'Λές, ένω δ δοηθός
τοϋ έτοίμαζε τ' εν α τρ^αχέζι, μέσ'
στή μέση τής αύλής, το εύαγγέλι*,
την άγιαστούρα, τδ δισκοχότηρο, καί
άλλα ΐερά σκεύη.
Τή στιγαή δμως κείνη, ό Νι-κη-
τας Νικηφόροδιτς άφησε τή γωνιά
τού καί τράδηξε κβτά τδν χαχά.
τάθηκ« μχροστά τού, έδγαλε τό
σκοϋφό τοι>, γονάτισε, έκανε τό σταυ-
ρό τοΐί καί άφοϋ σηκώθηκε άρχαξε
το γαμχρο άχο τδν γι>ακ5 τής μχλού
ζα τού καί το5δωσ·ε μιά δυνατή
τχρωξ-.ά.
Οί γυναίκες εμχηξαν ξεφωνητά
τρόμοΐ). "Υστε^α, χωρίςι νά τοψν-
χθή καθόλο.), επεσβ επάνω τοο καί
άρχισε νά τόν δαράη στο χρόσωχο
καί στδ στήθος μ' δση δύναμι είχε
Ό Μίτσιας είχ« μείνει άλαλος κι'
άκίνητος άπδ την κατάπληξή τοιι.
Ή Άννούσκα λιγοθύμησε στήν άγ-
καλ-.ά τής μάννας της, ένω δ χα-
χάς ράντιζβ τδ Νηιητα μ' άγίασμα
γιά νά έκβάλη τα πονηρά δαιμόνια.
"Ολος δ κόΐμος χού ήτανς μαζεμμέ-
νος στήν αύλή, άναιταράχθηκε σαν
κΰμα φορτοονιασμένης θαλάσσας.
Καί κανείς ϊέν τολμοόσε νά πλησιά-
ση τδ Νικήτα νά γλυτώση τδ Μίτ-
σια άχό τα χέρια το^.
—Θά τόν σκοτώσγ;! Φώναξαν οί
—Κς»τ»ραμένη ζωη! μονρμούρίζβ
μέσ' στά δόντια τού. Τί ήρθα νά χά-
νω έίώ τέρα; Γιχτί χαντρείτηαα·,·
Γιατί εχανα κόρη; Γιατί μόχθησα
σ' δλη μου τή ζωή; Τίχοτα βπ' αύ-
μερο χαχθ!>ργο, ακατανοητο.
όρ έτοια τρελλή {δ** νά
μρ ργ,
μχόρ«σε τέτοια τρελλή {δ** νά »ρο
ή στό μι>αλό τοι>;
ή μ
Κι' δσο ό Νικητάς Νι·κη*όρο-
διτς συλλογιζότανε καί καταλαίαι-
*! «ρεξε κι' άγχάλί»— μέ
κ* ττ.ν χορη χης#
..ει, μάννα; ρώτησε κεί-
^"ς μιά δίΐλή ματιά στδ
. -'ν χρόσωχο τού χατερα
^0«ε γύρΜε χδν ^ χβ,ρβΧ,
*"" 'ττάξτ^. (Ποτέ της δέ
Ό Γ. Δ. Ρομπ, άντιποόεδοος Κανοδιχοϋ σιδηροδρομικσδ σνιστήματος, όστις
τήλίφωνϊί 2«' όοον ή άιιαΕοοτοιχι'α τοέϊϊΐ ολοηκιϊκ-
κινο χανταλένι χλι ψηλές κ»:νούρ-
γι«ς μχότες Ή Άννούσκα χάλι εί-
χε δάλει τό χροστικεντημένο το κον-
τογοϋνι χοΰ τής είχε φτνάξίΐ ή μη-
>
> της.
Οί κοχέλλες τού χωρίου κύτταζαν
την νόφη καί τό γαμχρο καί κρυφο-
γελούσανε. Ό -ατέρας τού Μίτσια,
χού ητανε ταφλός, καθότανε δίχλα
στήν Άγλαΐα. Στό χάτωχρο χρό-
σωχό τοϋ, μέ την μαχροά όβχρη γ«-
νειάδα, ητανε νομένη κάχο.α άνέκ-
φρ»στη άγαλλ*2σην Καί δλοι χβρί-
μεναν τόν χαχά, «ού Οά 'ρχότανε άχό
τό διχλανό χωριό, ν' άλλάξη τα"
στέφανα χαί νά βύλογήστ;" τό μοστή-
ριθ.
Ό Νεκήτας Νικηφόροδ·.τς στε-
χόταν χαράμερχ "Ητανΐ λιγομί-
λητος κ*ί κατταοΐίφι*3μ<νος. Κύττα- ξε την χόρη τού ντομένη νύφη χαί ίέν εννοιωθε καμμιά σ·ϋγκ{νη«ι στή καρδιά. Τού φαΐνότχνε σαν ξένη. Οί μοΐίσχφίρηίες τόν κύτταζαν μέ κατάχληξη καί άχορία, γ:ατί όταν τον χλησίαταν νά τον «γχοτροδνε, έχεΐνος τούς ειχε γορίσεί άχότομα τή ράχη. Ή γ^ναϊκά το, χού τόν χαρ τκολο^Οούνε άχό μιχρ;>ά, καθό-
τανε σ' άνα;ιμένα κάρ-δοονα. Έ6λε-
χε τόν άντρα της άμίλητο καί σχ>
$ρωχό χαί δέν ήςερε τί νά βάλτς μέ
τό νοϋ της. Φοδάτανε μηχως κάνεΐ
τίχοτε. 'Αχ' τό χρωΐ άκόμα χού τίς
ε!χ« οείρει καί τίς δύο. ητανε σαν
■ Άξαφνα δ Νικητάς σηκώθηκε
κ·.' ερριξε γύρω τοο μιά ματιά. Βα-
Ούς, άχροΐαέτρητος χόνος ητανε χι>-
μέ'ιΌς στο χρόσωχο τού καί τα μά-
,τοα τού ήταν» δακροσμένα.
—Βοηθήστέ με, Χριστιανοί, ει¬
χε τότε μέ φωνή χού την εκοδ:ιν Λά-
|ναφυλλητά! Οΰτε 'γώ 3έν ξιέρω τί
|εχω. Πνίγομαι! Δέ μέ χωράει ό κό-
αμος! Θά τρελλαθώ! Θά τρελλαθώ
ϊχδ την χλήξη!
Οί χωριανοι τδν άκοογαν μέ άνο»-
(χτδ στόμα. Είχε άλτ/Θινά τ«λλα-
ΝΙΚΟΛΟΙ· ΖΒΝΤΙΣΚΤ
'Εκλεχτά δ'.δλΐΐ ίχί·. μόνον τ4
Βιίλιοχωλείον τοϋ «Έθνχοΰ Κ
ροχος».
ΘΕΟΒβΕ Ε.
(ΓΕ9ΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΖΟΝΑΣ)
ΟΑΟΝΤΟ-ΙΑΤΡΟΤ
ίΤβ αΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ
(ΟθΓηβΓ 2π<1 Ανεπυβ) ΑδΤΟΚΙΑ, „ Ι. Έν συνεργασίφ μετά τοϋ Όοσντ»· ϊατροθ V. Ραΐαζζο. Τηλέςρ. ΚβνεηΗΛνοο^ 32«6. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι συν«νχεύξϊθ)ν: Τοίτη χαΐ Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., η γρά- ψατε: Κ. 5βυΓ05, 18 ΟΙ<1 Βγό" ν3γ, ΑρΙ. 4, Ν. Υ. Οϋγ. Τηλεςρ. υηΐνεΓδΐΐγ 0232.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, Γ3 ΜΑΙ-ΟΥ, 1921
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΜΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικωτερον
βιβλίον, τό όποιαν εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και σύμβουλον.
Αναγινώσκοντες τοντο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. "Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "ΟθΛος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα ή Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικών. Έξαιρετική
Πολιτογραφησισ. Στρατιώται καί
Ναϋται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ
μου.^ Ναΰται εμπορικήν πλοίων.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέκνα Άμερι-
κ"νων πολιτών γεννώμενα έν τω
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την^ Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτησεις και άποκρίσεις Άγγλιστί
και Ελληνιστί. Ερωτηθείς καί ά¬
παντήσεις σχετικώς μέ την ' Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Λρωτησεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βερνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βερνησιν. Ερωτηθείς καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ
. ,7" Εκδ°οις διαβατήριον
εις πολίτας διβμένοντας έν τω εξω¬
τερικώ. Προαπαιτονμεναι διατν-
πωσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ί?^ίί8Ν ΠΟΛΓΤΕΙΩΝ' ΚΑΙ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
1ΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εϋρωπαικαί 'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. -Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
Λί Δεκατρεϊς άρχικαί Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
νολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλϊ-
μος. Προεδρία θΰΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίος. Παροΰσα
<Ότάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0- ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ. Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬ ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. Π α ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί με- ταφράσει). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬ ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποω- τοτύπφ καί μεταφράσει). ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕΟ (Τό Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ- ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς ϊλν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με- τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- ?.ογίας (φΐοΐα ΪΓηηιΐ^ταηΙδ). Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά- ίται (φΐοΐα ρΓβίβΓΓβά ΐτηπιΐ- Ε?Γαπΐ5). Μετανάσται έκτός άνα- ΐογίας (ηοη-αιιοΐ3 ΪΓηππβΓβηίϊ) θετά( τέκνα. 'Αναλογία (Ο,ιΐοΙα). ΟΙ μή μετανάσται δέν ΰπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά Γθύς μέλλοντας νά άναχωρήσουν διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με- τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα¬ ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις. Άποχλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες εΐς^ τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (ΑΪίβη νβΙβΓβηδ). Πρόσκλησις μεταναστίδν έκτός Α¬ ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- Ισεως καί προτιμήσεως. Άμερικα- νοί πολίται προτιθεμενοι νά νυμφευ Οώβιν έν τφ εξωτερικφ. ΑΓτησις πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής Μεταναστευσεως. Σπουδασταί. Π ι στοποιητικά, ί δδειαι έπιστροφης. Πώί ίκδίδονται τα Πιστοποιητι- κά 'Επκττροφής. Πόλεις τ) μέρη δπου έδρεύουν ΜεταναστεντικαΙ Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς παραβά- τας τοϋ Μετανα—ευτικοθ Νόμου. Φυλάκιοτς, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬ ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τή"ς Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχΰει διά τοΰς ζητήσαντας άπαλλανήν άπό τής στρατιαιττκής υποχρεώσεως χα- τ άτόν η6Χεμ<ηί. Δικαστήρια Πο¬ λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬ λιτογραφήσεως. Δήλωσις ποοθέ'—- ως καί πρωτα ?γγραφα. Πιστοποι- ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΓΓΕΙΑΙ.-.·Ε^- τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουργικόν # Συμβούλιον. Νομοθετι- »1τ, .Ι0^010· Β°υλή καί Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοΰ Κογκρέσσου. Δικαστικη Έξουσία. Ανώτατον Δι καστηριον (δυρΓεπιβ ΟοτιγΙ οί Πιβ ϋηΐΐβά 5-3168) χαΐ διάφορα δλλα Ομοσπονβιακά Δικαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.- Νομο- θετικη αυτών έξουσία. Βουλή καί Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία. Κυβερνητης (ΟονεΓηοΓ) καί σύμ- όουλοι αυτοΰ. Δικαστικη έξουσία Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (δΐαίβ δυρΓβπιβ Οουτί) καί κατωτέρα δικαστήρια. Κομη- τεϊαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΜΣ αναφερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφίαν των Ηνωμέ¬ νον Πολιτειών (ΈλληνιστΙ χαΐ ΑγγλιστΟ. ΕΡΩΤΉΣΕΓΣ ΚΑΙ ΑΓΪΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ αναφερομεναι είς τό Σύν¬ ταγμα καί την Όμοσπονδιακήν Κυ¬ βέρνησιν ( Ελληνιστί καΐ Άγγλι- στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ_ΊΜΪΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ ρ^Α^). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΓΓΚΤΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καίτόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΈ: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 ν/ΕβΤ 2βΤΗ 6Τ., ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ΜΙΚΡΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ Η ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΜΥΓΔΑΛΙ, Τό έξοχικό πανδοχεΤο δέν αξιίτ, άλήθεια, τή χαοιτωένη δνοιιασία τού. «Ή άνθισμένη άμι^δαλι'ά» έ- ν.εϊνο τοί·λάχιστον τό Δε-/ε}Αβρ!αν<. άπόγευμα πού ήταν θαιιπωμίνο καί παγερό. \πο τό μεσηιιέοι ώς τής εξ το (»(Λΐδυ δέν εϊχε φαινη κανείς πελά- ττΐς:. Ό ιδιοκτήτας τού Ρουζελώ. πσύ τίτον πιληός άθλητής στά πσ- νηνύρια καί ή νυναϊκά τού, μιά ά- ούνατη καί ν.ατά?εοη ιιελαχυοιντ. κλαίγανε τί| μοΐοά τοις. "Αν οέ"ν ητανε οί καροτοίρηδες πού τρα- 6οΰσαν κανενα δνό πυτηράκια τυ πρωΐ δτ)αν πηναΐναν στό ΙΤαοίσι /αί τοίόγανε τό ιιεσημέρι στό ',ν- ρισιιό τού; δλο τό φδΗνόπωρο κα' τό χειμώνα δέ θά βλέπανε οτή'ν το>πρ τους πεντάρα.
"Α.Υ .■τότε -θά ΗαΛ'αονόντσΐ'σοιν,
ααϋν με της καλρ; υρρες τι;ς ονοι-
£ης καί τοΰ καλο/αιρισΰ, τα ζεν^'θΐ-
ράτ<ια τα,ν ερωτευμένον, πνύ τρώ- νανι-· κάτω «πό τα δρνοοα, §κυν»|νι- όντσυσαν ^τειται και στό τέλος δι- πλΓκ^.ειδιόνονταν στής καιιαρονλες Μιά λαϊνή παοοιαία, διιωί, λ^- ει: «"Οταν ιιιλή νανεις γιά τό λύ· κο, τόν ιβλπτει τής περισσότεοε; φορέ; ιιποοστά του'» Ή παροι;ιίιΐ αι'τή φανη/ε καί τώρα άλτρ^ιντ'. Καί πράντΐατι σέ λινάτ/ι δυό ν^οι — σοϋθάντα χρύνχον χαί οί δχΊθ μ ι ίΐύ — ιιπήναν}· στό παν'δοχεϊο. τηι ώρα πού ό Ρο'ΐελώ καί ή γννοϊ-Ά τού /αθισιιενοι ν.οντά στή σόιηα κλαί-.*ανε ά/όμη τή αοίοά το>ς.
Οί καϋκί'νοι οί ιιινοονληδες δέ
(Γαινΐ'ντουιτον γιά έ>'.ατοιιιινριοι:-
χοι. Τό χειιιώνα §ιιο>;, δέν ι!'ΐ?ο-
κοσν.ινίζει κανείς καί δλη είναι
κ^ρ?>ο^
— Τί θέλετε ·χυρία καί χύοιρ
οώτησε ό Η^νοδόχος.
— Θίλουιιε ιιιά κάιιαρη. αιά μι
}ΌΚ)ν).α ν·«Μαρίτσα. . .
— Καί νά σας έτοιμάσουμε κάτι
Ιΐτζο νά φάτε; Εϊπε όλοπρόδνμα
./.' ή νυρία Ρουζελώ.
Τα δΐΌ παιδία, δμως, εδειχνα
κύποιο τα^ιοχή καί ντροπιασιΐίνα
|·ιθνηισαν
— νΟχι. .. Άργότερα. . . θά
δονμε...
Συ-^χρΟΛΌ>ς προσπαθονσαν νά
κρΐ'ψοΑ'ν κάτω άπ' τα Λαλτά τους
δι·ο υϊνάλα δέΊιατα ποΰ κρατοΰσαν
τνλιγμρνα αέ ΙφημερΕδες·.
Ό πώηός άθλητής συνοοδενσε
τό ζευναράκι ώς στήν καμαρΐΐνλσ
τον. Στό γυρισιιό τοι» τοΐ εϊπε ή
γι,ΎαΤ/ά τού ιιέ κόΐτοια άησιιχία:
— Μοΰ φαίνεται, δμως, πώς
ί>έν είναι διόλου χαρούίΐενοι οί ^-
ρωτευΐίένοι μας...
— Μέ τό δίκηο τού;, τα τνυγη-
χά/.ΐα ιιου Χιονΐζει εΕω, μην ξ?-
χνας. Σ' ενα Τίίταοτο υν< δη"ς . . — Είδες τα πακετα ποϋ χροτοΰ- σανε; "Εχω ενα φόΊ6ο ποΐ δέν ιι-το- οεΐς νά φσντασθτΐ:! — Γιατί; "Λν ή/.-θαν νι ά ν' αύτοκτονή- σουν; — Τί εϊν' αύ[ά πού λές γυντίϊ- κα! ^ — Συ^θισαένα πράιιιιατα, ιιά την άλήδΝεια. Λυό ταητ/ονά/.ια πα- ρουσιάζσνται σ' ενα έξοχιχό πσν- δσ/εΐο. Κλείνονται σέ μιά κάμαοιι κι' ΰστερ' άπό δυό ώρες: ιιπάμ! απούι»! Ζοοη σέ λόγσυ σου! — Οί επιφυλλίδες πού διαβά- ζεις στής Ιφηερίδες σοϋ γύρι<ταν τό μυαλό! — Άρνήσου άν ιιπτορίκ; πώς 5έν ■κάνουν ασχηΊη έντΐ'πωσι μέ τα ια?,ηά τονς οονχα καί τό θλίΐΗΐενο νφος τονς! Χ(ορίς <ϊλλο οί νονεΐ; τους δέν δέχονται νά τούς .ταντρέ- ι|·οι·ν. Κι' έπειδή δέν ΙχοννΕ πεν¬ τάρα . — Άναπιοΰνται κρακτά. — Λιόλου, σνΛτώνονΐαι! —^Τόν ξέρουμε δα τον νάνατο! Πολύ γρήγορα άναστένεται κα- ς Κι' ό άθλητής εσχασε ίττά γί- λοια. — Τό κάτω - κάτο) τής γραίκης γιατί νά μην πάω νά δΛ; Καλλί¬ τερα νά περνοτΐμϊ τής ποοφιλά- Ηεις ιιας νιάκάίτε ένδεχόμενο. Μιά ιαι'τι>κτονία έδω μ^/α θδταν ή ·<σ- ταστροφή μας! Πήγαινε. Μην τα άνησ'<ήστις;, ομως, τα κανιιενα τα τανγονάκια! Παλαιαί ΊεραποστολικαΙ 'Εκκλησίαι έν Σάν Άντώνηο, Τεξαζ, άρχίσονν νά λειτουργοΰν πάλιν, κατόπιν έγκαταλείψεως των περίπου ετη. Καί ό Γονζελώ &'α\<£ το τσια- ποϋκί τού, ένω ή γυναίκά τού ιϊνέ- 6αινε σινά σιγά σάν γατίτσα στό επάλ'ω πάτωαα. Ξαφνικά κατέβαινε ά (ΐένη καί μέ πρόσίοπο — Λέν στάΑγα έγώ; φ Βοΐ'λώσανε ττιν τρύπΏ της κλειδα- ριας. Εν.ό?Ληοα, ομο>τ, τύ αίτί μοη
στην πόρτα καί άνονσα νά >^νε:
«Τώρα ν' άνάι|Όα·με τό τζάν.ι'» Δέν
εχουμε νά χάσουιιε καιρό. Θελοντ
νά πεθάνσιη' ιιέ βσνρυξία1 Πρέπη
νά τονς πρρλάθοχ-ΐιε!
Τροιιανμένος σοβαρά δ Ρονζε-
λώ, σηκώθ'ηκε δ')θ-ιος ν.αί προχώ-
ρηοε πρός τή σκάλα. Ξοπίσο) τού
σερΛνταν ή γνναΐκά τού, ποΐ. τ(η·
εψιθύριζε μέ χα·ιη)ή σχον»]:
— ΤΊ λές, λοιπόν, είχα δίκηο νά
τονς νποπτείκαιιιαι; Έντχ^Ζς €Γτά-
νουμε στήν ωρα. Γιά φαντάσου να-
βλεπες δχ'ό πτοχιατα στο ?Γνοδο-
χεΤό σου καί νάχες τρεχάιιατα ιιέ
άστΐ'νοαίες καί χίλιες δυό αλ??ς
!
τοίψιΟνρζήγ
Άπό <Γ06ο, »ιω=. «'Η κδποιο λάθος, ολ'™: ι */? ρι·ιέντι άκόιια. ά ρ — Νά πάιρτ) ή δρνή, νο πάθϊ·! έβογνονσε ό Ροι·ζελώ άναβαίνσϊ·- τας τής σκαλες. — Ο κόσμος -3α πά>{— Ληρ-/εται
έδω, ν.αί νά ξέρης, ανα ι|ι·υνντη
μιά αίατοκτονία. Καί μποροϋν *.ά
σέ κατηγορήσονν οί άρχές, π5ς
δέν εφρόντισες νά λάτίτς ίγκαί-
ρως τα αέτρα σσι»!
— Σούτ! ίψιίΚ'ιοισε δ ξενοδό-
χος τή στιγμή π»ν εφτσΛ'ε στό επά¬
νω πάτϊοχια.
— Καί οί (ΐκοτωιιένοι φίρνο
γρουσουζιά. Τα ζε-^άοχα τέν ί-
ρωτενμένων φοβοϋνται τόν ·9άνα-
το._ Κανετ-α δέν θά ξανοΕΠ*τήοτ
έδω πέαα Κοί τί ?ξοδα, τα σεντό-
νυα ν.αί τί>ς κουβέρτες πού θά λερω
θοΰν, ποίος θά τα πληοώστ·;
"Ειρτασαν Ιπί τελοι»ς έςω άπ'
ην πόοτα τοΰ νεαοοΐ ζευγαριον.
Ρουζελώ αέ μίαν ?πι6λητικτϊ
τη
Ό
χειρονοαία άτ'άγκατε τη
τού νά ιχοπάστ>
άθ
Άφίηνκράαθρ
τον, ένώ "ή'καοδιά τοι·;
δυνοίτά. ,,
Καιιμιά χίνησι. ίμΛ«. ίε
'έόδοΛΐαϊ10
νότανεαέΛχστόδο
' — Φτωχοι μικοοί!
δό/ος
- Σπάη, λοι.τόν τ»,ν
Οίζή^'α
έξοχιχ»ΰ εκείνον
ή'τανε χοκιένο στήν π
τι 'σάν παοάτ»νο, ηον ^
οίαν τόν Ρουζελώ και τη Τ
Αί τή τή φορά δέν ί>ν&
μιά αιιφιβολία. ^ «', -βί
Ό άθλητι·χ3ς ςενο "/ ';
ϊΛτετόνπλατύτΐρυωιω
τα, την Ιπίεσε ν.αί την ο^
πλατα. ν
ΌΡονζλμ^
ήλίθια ματιά στό τζ^1 *
ΐε άχόμα ολ' την «λ**
στό τραπέζι τής" με^' ,'
σνόλτσΐ'σαν άπλοιμενα τ
νάοια φχ
ντιοανάκι πού θο
ΑΛέοιοίδυ
μένοι.
Καί ψινί-ρισε
—ΝάμέσΐΗΐπαθδτε^
άδέξέςωη^
.. Νάμέσχ«Λα
οά... Κανε'να;δένά<"' χήσειπειά! τρα στή γνναϊχα τον, ' , ροΰσεγιανάβοττθήοΠ11015! πελπισμένους έραοταζ· ΦΡΑΝΓΟΥΑ ΝΤΕ
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΜΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικωτερον
βιβλίον, τό όποιαν εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και σύμβουλον.
Αναγινώσκοντες τοντο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥΤΙΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. "Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "ΟθΛος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα ή Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικών. Έξαιρετική
Πολιτογραφησισ. Στρατιώται καί
Ναϋται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ
μου.^ Ναΰται εμπορικήν πλοίων.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέκνα Άμερι-
κ"νων πολιτών γεννώμενα έν τω
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την^ Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτησεις και άποκρίσεις Άγγλιστί
και Ελληνιστί. Ερωτηθείς καί ά¬
παντήσεις σχετικώς μέ την ' Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Λρωτησεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βερνησιν των Ηνωμένον Πολι¬
τειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βερνησιν. Ερωτηθείς καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΉ
. ,7" Εκδ°οις διαβατήριον
εις πολίτας διβμένοντας έν τω εξω¬
τερικώ. Προαπαιτονμεναι διατν-
πωσεις.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ί?^ίί8Ν ΠΟΛΓΤΕΙΩΝ' ΚΑΙ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
1ΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εϋρωπαικαί 'Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. -Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
Λί Δεκατρεϊς άρχικαί Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
νολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλϊ-
μος. Προεδρία θΰΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίος. Παροΰσα
<Ότάστασις. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0- ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ. Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬ ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. Π α ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί με- ταφράσει). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬ ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποω- τοτύπφ καί μεταφράσει). ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕΟ (Τό Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ- ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς ϊλν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με- τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- ?.ογίας (φΐοΐα ΪΓηηιΐ^ταηΙδ). Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά- ίται (φΐοΐα ρΓβίβΓΓβά ΐτηπιΐ- Ε?Γαπΐ5). Μετανάσται έκτός άνα- ΐογίας (ηοη-αιιοΐ3 ΪΓηππβΓβηίϊ) θετά( τέκνα. 'Αναλογία (Ο,ιΐοΙα). ΟΙ μή μετανάσται δέν ΰπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά Γθύς μέλλοντας νά άναχωρήσουν διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με- τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα¬ ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις. Άποχλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες εΐς^ τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (ΑΪίβη νβΙβΓβηδ). Πρόσκλησις μεταναστίδν έκτός Α¬ ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- Ισεως καί προτιμήσεως. Άμερικα- νοί πολίται προτιθεμενοι νά νυμφευ Οώβιν έν τφ εξωτερικφ. ΑΓτησις πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής Μεταναστευσεως. Σπουδασταί. Π ι στοποιητικά, ί δδειαι έπιστροφης. Πώί ίκδίδονται τα Πιστοποιητι- κά 'Επκττροφής. Πόλεις τ) μέρη δπου έδρεύουν ΜεταναστεντικαΙ Αρχαί. ΠοιναΙ είς τοΰς παραβά- τας τοϋ Μετανα—ευτικοθ Νόμου. Φυλάκιοτς, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα¬ ναβόν, Μεξικόν, κλπ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬ ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τή"ς Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχΰει διά τοΰς ζητήσαντας άπαλλανήν άπό τής στρατιαιττκής υποχρεώσεως χα- τ άτόν η6Χεμ<ηί. Δικαστήρια Πο¬ λιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬ λιτογραφήσεως. Δήλωσις ποοθέ'—- ως καί πρωτα ?γγραφα. Πιστοποι- ητικόν άφίξεως. Αίτησις διά τα ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΓΓΕΙΑΙ.-.·Ε^- τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουργικόν # Συμβούλιον. Νομοθετι- »1τ, .Ι0^010· Β°υλή καί Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοΰ Κογκρέσσου. Δικαστικη Έξουσία. Ανώτατον Δι καστηριον (δυρΓεπιβ ΟοτιγΙ οί Πιβ ϋηΐΐβά 5-3168) χαΐ διάφορα δλλα Ομοσπονβιακά Δικαστήρια ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.- Νομο- θετικη αυτών έξουσία. Βουλή καί Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία. Κυβερνητης (ΟονεΓηοΓ) καί σύμ- όουλοι αυτοΰ. Δικαστικη έξουσία Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (δΐαίβ δυρΓβπιβ Οουτί) καί κατωτέρα δικαστήρια. Κομη- τεϊαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΜΣ αναφερμόμεναι είς την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφίαν των Ηνωμέ¬ νον Πολιτειών (ΈλληνιστΙ χαΐ ΑγγλιστΟ. ΕΡΩΤΉΣΕΓΣ ΚΑΙ ΑΓΪΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ αναφερομεναι είς τό Σύν¬ ταγμα καί την Όμοσπονδιακήν Κυ¬ βέρνησιν ( Ελληνιστί καΐ Άγγλι- στί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΥΜΝΟΣ Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ_ΊΜΪΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ ρ^Α^). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ- ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΓΓΚΤΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καίτόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΈ: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 ν/ΕβΤ 2βΤΗ 6Τ., ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ΜΙΚΡΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ Η ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΜΥΓΔΑΛΙ, Τό έξοχικό πανδοχεΤο δέν αξιίτ, άλήθεια, τή χαοιτωένη δνοιιασία τού. «Ή άνθισμένη άμι^δαλι'ά» έ- ν.εϊνο τοί·λάχιστον τό Δε-/ε}Αβρ!αν<. άπόγευμα πού ήταν θαιιπωμίνο καί παγερό. \πο τό μεσηιιέοι ώς τής εξ το (»(Λΐδυ δέν εϊχε φαινη κανείς πελά- ττΐς:. Ό ιδιοκτήτας τού Ρουζελώ. πσύ τίτον πιληός άθλητής στά πσ- νηνύρια καί ή νυναϊκά τού, μιά ά- ούνατη καί ν.ατά?εοη ιιελαχυοιντ. κλαίγανε τί| μοΐοά τοις. "Αν οέ"ν ητανε οί καροτοίρηδες πού τρα- 6οΰσαν κανενα δνό πυτηράκια τυ πρωΐ δτ)αν πηναΐναν στό ΙΤαοίσι /αί τοίόγανε τό ιιεσημέρι στό ',ν- ρισιιό τού; δλο τό φδΗνόπωρο κα' τό χειμώνα δέ θά βλέπανε οτή'ν το>πρ τους πεντάρα.
"Α.Υ .■τότε -θά ΗαΛ'αονόντσΐ'σοιν,
ααϋν με της καλρ; υρρες τι;ς ονοι-
£ης καί τοΰ καλο/αιρισΰ, τα ζεν^'θΐ-
ράτ<ια τα,ν ερωτευμένον, πνύ τρώ- νανι-· κάτω «πό τα δρνοοα, §κυν»|νι- όντσυσαν ^τειται και στό τέλος δι- πλΓκ^.ειδιόνονταν στής καιιαρονλες Μιά λαϊνή παοοιαία, διιωί, λ^- ει: «"Οταν ιιιλή νανεις γιά τό λύ· κο, τόν ιβλπτει τής περισσότεοε; φορέ; ιιποοστά του'» Ή παροι;ιίιΐ αι'τή φανη/ε καί τώρα άλτρ^ιντ'. Καί πράντΐατι σέ λινάτ/ι δυό ν^οι — σοϋθάντα χρύνχον χαί οί δχΊθ μ ι ίΐύ — ιιπήναν}· στό παν'δοχεϊο. τηι ώρα πού ό Ρο'ΐελώ καί ή γννοϊ-Ά τού /αθισιιενοι ν.οντά στή σόιηα κλαί-.*ανε ά/όμη τή αοίοά το>ς.
Οί καϋκί'νοι οί ιιινοονληδες δέ
(Γαινΐ'ντουιτον γιά έ>'.ατοιιιινριοι:-
χοι. Τό χειιιώνα §ιιο>;, δέν ι!'ΐ?ο-
κοσν.ινίζει κανείς καί δλη είναι
κ^ρ?>ο^
— Τί θέλετε ·χυρία καί χύοιρ
οώτησε ό Η^νοδόχος.
— Θίλουιιε ιιιά κάιιαρη. αιά μι
}ΌΚ)ν).α ν·«Μαρίτσα. . .
— Καί νά σας έτοιμάσουμε κάτι
Ιΐτζο νά φάτε; Εϊπε όλοπρόδνμα
./.' ή νυρία Ρουζελώ.
Τα δΐΌ παιδία, δμως, εδειχνα
κύποιο τα^ιοχή καί ντροπιασιΐίνα
|·ιθνηισαν
— νΟχι. .. Άργότερα. . . θά
δονμε...
Συ-^χρΟΛΌ>ς προσπαθονσαν νά
κρΐ'ψοΑ'ν κάτω άπ' τα Λαλτά τους
δι·ο υϊνάλα δέΊιατα ποΰ κρατοΰσαν
τνλιγμρνα αέ ΙφημερΕδες·.
Ό πώηός άθλητής συνοοδενσε
τό ζευναράκι ώς στήν καμαρΐΐνλσ
τον. Στό γυρισιιό τοι» τοΐ εϊπε ή
γι,ΎαΤ/ά τού ιιέ κόΐτοια άησιιχία:
— Μοΰ φαίνεται, δμως, πώς
ί>έν είναι διόλου χαρούίΐενοι οί ^-
ρωτευΐίένοι μας...
— Μέ τό δίκηο τού;, τα τνυγη-
χά/.ΐα ιιου Χιονΐζει εΕω, μην ξ?-
χνας. Σ' ενα Τίίταοτο υν< δη"ς . . — Είδες τα πακετα ποϋ χροτοΰ- σανε; "Εχω ενα φόΊ6ο ποΐ δέν ιι-το- οεΐς νά φσντασθτΐ:! — Γιατί; "Λν ή/.-θαν νι ά ν' αύτοκτονή- σουν; — Τί εϊν' αύ[ά πού λές γυντίϊ- κα! ^ — Συ^θισαένα πράιιιιατα, ιιά την άλήδΝεια. Λυό ταητ/ονά/.ια πα- ρουσιάζσνται σ' ενα έξοχιχό πσν- δσ/εΐο. Κλείνονται σέ μιά κάμαοιι κι' ΰστερ' άπό δυό ώρες: ιιπάμ! απούι»! Ζοοη σέ λόγσυ σου! — Οί επιφυλλίδες πού διαβά- ζεις στής Ιφηερίδες σοϋ γύρι<ταν τό μυαλό! — Άρνήσου άν ιιπτορίκ; πώς 5έν ■κάνουν ασχηΊη έντΐ'πωσι μέ τα ια?,ηά τονς οονχα καί τό θλίΐΗΐενο νφος τονς! Χ(ορίς <ϊλλο οί νονεΐ; τους δέν δέχονται νά τούς .ταντρέ- ι|·οι·ν. Κι' έπειδή δέν ΙχοννΕ πεν¬ τάρα . — Άναπιοΰνται κρακτά. — Λιόλου, σνΛτώνονΐαι! —^Τόν ξέρουμε δα τον νάνατο! Πολύ γρήγορα άναστένεται κα- ς Κι' ό άθλητής εσχασε ίττά γί- λοια. — Τό κάτω - κάτο) τής γραίκης γιατί νά μην πάω νά δΛ; Καλλί¬ τερα νά περνοτΐμϊ τής ποοφιλά- Ηεις ιιας νιάκάίτε ένδεχόμενο. Μιά ιαι'τι>κτονία έδω μ^/α θδταν ή ·<σ- ταστροφή μας! Πήγαινε. Μην τα άνησ'<ήστις;, ομως, τα κανιιενα τα τανγονάκια! Παλαιαί ΊεραποστολικαΙ 'Εκκλησίαι έν Σάν Άντώνηο, Τεξαζ, άρχίσονν νά λειτουργοΰν πάλιν, κατόπιν έγκαταλείψεως των περίπου ετη. Καί ό Γονζελώ &'α\<£ το τσια- ποϋκί τού, ένω ή γυναίκά τού ιϊνέ- 6αινε σινά σιγά σάν γατίτσα στό επάλ'ω πάτωαα. Ξαφνικά κατέβαινε ά (ΐένη καί μέ πρόσίοπο — Λέν στάΑγα έγώ; φ Βοΐ'λώσανε ττιν τρύπΏ της κλειδα- ριας. Εν.ό?Ληοα, ομο>τ, τύ αίτί μοη
στην πόρτα καί άνονσα νά >^νε:
«Τώρα ν' άνάι|Όα·με τό τζάν.ι'» Δέν
εχουμε νά χάσουιιε καιρό. Θελοντ
νά πεθάνσιη' ιιέ βσνρυξία1 Πρέπη
νά τονς πρρλάθοχ-ΐιε!
Τροιιανμένος σοβαρά δ Ρονζε-
λώ, σηκώθ'ηκε δ')θ-ιος ν.αί προχώ-
ρηοε πρός τή σκάλα. Ξοπίσο) τού
σερΛνταν ή γνναΐκά τού, ποΐ. τ(η·
εψιθύριζε μέ χα·ιη)ή σχον»]:
— ΤΊ λές, λοιπόν, είχα δίκηο νά
τονς νποπτείκαιιιαι; Έντχ^Ζς €Γτά-
νουμε στήν ωρα. Γιά φαντάσου να-
βλεπες δχ'ό πτοχιατα στο ?Γνοδο-
χεΤό σου καί νάχες τρεχάιιατα ιιέ
άστΐ'νοαίες καί χίλιες δυό αλ??ς
!
τοίψιΟνρζήγ
Άπό <Γ06ο, »ιω=. «'Η κδποιο λάθος, ολ'™: ι */? ρι·ιέντι άκόιια. ά ρ — Νά πάιρτ) ή δρνή, νο πάθϊ·! έβογνονσε ό Ροι·ζελώ άναβαίνσϊ·- τας τής σκαλες. — Ο κόσμος -3α πά>{— Ληρ-/εται
έδω, ν.αί νά ξέρης, ανα ι|ι·υνντη
μιά αίατοκτονία. Καί μποροϋν *.ά
σέ κατηγορήσονν οί άρχές, π5ς
δέν εφρόντισες νά λάτίτς ίγκαί-
ρως τα αέτρα σσι»!
— Σούτ! ίψιίΚ'ιοισε δ ξενοδό-
χος τή στιγμή π»ν εφτσΛ'ε στό επά¬
νω πάτϊοχια.
— Καί οί (ΐκοτωιιένοι φίρνο
γρουσουζιά. Τα ζε-^άοχα τέν ί-
ρωτενμένων φοβοϋνται τόν ·9άνα-
το._ Κανετ-α δέν θά ξανοΕΠ*τήοτ
έδω πέαα Κοί τί ?ξοδα, τα σεντό-
νυα ν.αί τί>ς κουβέρτες πού θά λερω
θοΰν, ποίος θά τα πληοώστ·;
"Ειρτασαν Ιπί τελοι»ς έςω άπ'
ην πόοτα τοΰ νεαοοΐ ζευγαριον.
Ρουζελώ αέ μίαν ?πι6λητικτϊ
τη
Ό
χειρονοαία άτ'άγκατε τη
τού νά ιχοπάστ>
άθ
Άφίηνκράαθρ
τον, ένώ "ή'καοδιά τοι·;
δυνοίτά. ,,
Καιιμιά χίνησι. ίμΛ«. ίε
'έόδοΛΐαϊ10
νότανεαέΛχστόδο
' — Φτωχοι μικοοί!
δό/ος
- Σπάη, λοι.τόν τ»,ν
Οίζή^'α
έξοχιχ»ΰ εκείνον
ή'τανε χοκιένο στήν π
τι 'σάν παοάτ»νο, ηον ^
οίαν τόν Ρουζελώ και τη Τ
Αί τή τή φορά δέν ί>ν&
μιά αιιφιβολία. ^ «', -βί
Ό άθλητι·χ3ς ςενο "/ ';
ϊΛτετόνπλατύτΐρυωιω
τα, την Ιπίεσε ν.αί την ο^
πλατα. ν
ΌΡονζλμ^
ήλίθια ματιά στό τζ^1 *
ΐε άχόμα ολ' την «λ**
στό τραπέζι τής" με^' ,'
σνόλτσΐ'σαν άπλοιμενα τ
νάοια φχ
ντιοανάκι πού θο
ΑΛέοιοίδυ
μένοι.
Καί ψινί-ρισε
—ΝάμέσΐΗΐπαθδτε^
άδέξέςωη^
.. Νάμέσχ«Λα
οά... Κανε'να;δένά<"' χήσειπειά! τρα στή γνναϊχα τον, ' , ροΰσεγιανάβοττθήοΠ11015! πελπισμένους έραοταζ· ΦΡΑΝΓΟΥΑ ΝΤΕ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΚ) Υ, 1929.
ΞΕΝΟΙ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ
ταζες μ' έναν τρότ» χού μχοροΰτες
καί νά την έκθεσίς. Τώρα·, ομως,
χού εΐμαστε μονάχοι ο-ΐ δυο μας, σοϋ
Ιχτ» ήταν φωτεινη καΐ ωμορ-
Ιί "διΐο φίλοι, δγαίνοντβς άχδ
Ιτι των Μαρέν, επροτίμησαν
Ιογωρησουνε χεζοί. Άνάψανε ήρ-θαν, ψαίνεταί, κάχως άργά τύ-
ιρέττα τους καΐ άρχισαν νά.ψεις. νΙσως μάλιστα ντρέχεσα* γιά
:. τό γοϋστό σου χι' άρχίζεις νά σκέ-
χώς την δρίσκβις ["*«" ββν χλΛυσιος... Ή δεσχοι-
νίς είναι χαριτωμένη, μά άΐημαν-
τη!... Δέν πας στό καλό λέω έγώ;
Ό Έτιέν κ,ι' ό Νόελ ήσαν φίλο-.
άχ' τόν χόλεμο. Οί κοινοΐ κίνϊυνοι
τούς είχαν ένώσει χολύ στενά. "Ο¬
ί Νόελ φύσηςε. χερ-.φρονητ'.κά
α^ο και ειχε:
[ά! Χα,ρίτωμένη, μά άσήμαν-
άχάντησιςι δμως αυτή εκανίΐταν έτελείωσε ό χόλεμος, ό χρώτος
ξανάγίνε ό 'ϊμχορθ!>χάλληλος, ό δευ-
Σύ ομως, δλάκα μου, τώ τάς;
—Βλάκας έγώ; εί—ε ν ό Έτιέν.
Βλάκας, γιατΐ νομίζω χώς χρέχει
ν^ αρχαί— κανεις την ευτυχία οταν
την δρίσκη μχρός στά χόδία τού;
Μά τότε σύ είσαι ήλίθιος, φίλε
μου. Την ευτυχία την εχεις δχι
μχρός στά χόδία σου, άλλά μέσα
στά χέρ:α σου. Μέ την χεριοσία
χουχεις {ΐχοροδσβς νά χαρής ενα
μ ρ
ρίτσι χρώτης τάξεως, κι
ΐς χροΐκα. Έτσι δέ
ά
^τ εν εξω φρενων.
Γά σ.>γχαρητήρ!ά μα>, φίλε
'·7.- είσαι χλούσΐος το3 λό-
τεορος αρχισε ν α
χερνα
κτική ζωή τοΰ χλο,ισί-οα. Ή
την χλη-
γιατί κάνεις μέ τα χα-|?ά τη ρ.οινωνικής τουςι 6έσϊως 8-
σου άνοησίες χάντα καί τί-'----- *"' "------ ~-----~ "~ *-----
|άλλο, δέν ένδιαιφ-έρεσαι γιά
ρρόνιμους καί έκ,λεκτούς άν-
Οί Μαρέν δέν είναι χλού-
μς, δέν έγινεν άφορμή νά διακο-
χη ή φιλία τους.
Άντάμωνιν σχεδον κάθε βράδυ.
Ό Νόελ ύδηγοΰσε τόν 'Ετιέν στή
αύτό τούς δρίσκεις κοι- Μονμάρτη καί στά δοολεδάρτα. Ό
|Η /.όρη τοος δέν εχει χροίκα
βρίσχεις άτήμαντη! Καΐ δ-
; εχληιξες μαζύ της οΰτε
ρ'.γμή. Έ—: ή Σίμόνη σοΰ ά-
χώς/ μιά νέα σαν κι' αύτη,
έχη προίκα, εχει όμως, χνεΰ
>γητρο καί εύθϋμία, χωρΐς νά
:ης φίλε μ&υ, τή λεχτή ώ-
ττ,ς. '0;α.υλόγτ;σ'ε, δμως,
<· είδες ποτέ σο^ ενα τόσο ΙδόΧο χροσάφι σαν κι' έκείνο ρλλιών της, ο5τε άγνότερα /.Λ χείλιαι, οίτε -Αθρμί Ιτσι ό! Ετίέν άχ' τ' άλλο μέρος τόν πή- γαινε τχλτικά σέ γνώριμά τα> σχί-
τιζ.
Το 6ράδι> έκεΐνο τέν είχε χάει
στούς Μλϊρέν. Ό Νόελ, δμως, άχδ
ά άξ ή α ί
μιά
'. αί, χηρες δρόμο, δλβπω!
ευ' έρωτεομενος;
ύ.ήν την έρώτητι 6α μχοροΰ-
«3 την χροβάλω κι' έγώ.
αι-
νά
μέ τίς ψευτιές τού τα χει-
ράγματα τοϋ φίλου τού.
Αίσθανόταν μιά κρυφή χίι?ά μ'
αύτό. Άηδιζσμένος άτό τα εύκολα
κοχλίμεντα χλουσίων τού φίλων —
εύχαριστιόταν ά'Αθύγοντας τίς ίρι-
σιές'καί τα χειράγματα έκείνου χού
καταλά&αινε, χώς ήταν άληιθινός
τον φ-ίλ-ος.
Γιά ν' ακούση τα ίδιαι χάλι τού
εφώναξε:
άς είναι
χρς ρ σ τ)ά-Λανες
μόνο μ:ά καλή χρόίξι, χοΰ θά σέ γέ-
μιζε χαρά, μά καί θά έξ—φάλιζες
έναν σύντροτφο ·χαντοτεινο, γεμάτο
τρι»φερότητα, καρδ'.ά, αΐσθτ,ματα,
τιμή, χοίι %χτι άξίζοον μοΰ φ'
στήν έχοχή μας! Σΰ δμως
άχ' αύτές τίς μέρες θά χαρής μιά
πλουσία σαν κι' έσένα, χοίι χοτέ δέν
&ά σ' άγαχηση καί χο:ός ξέρει άν...
Ά, τί ώραΐος σύζ·^ος θασαι αλή¬
θειαι
Μιά στιγμή έσώχασίτν κι' οί δι>ό
τους. Ό Νόελ έμε'.νε λίγ οσκεχτι-
κος κι' έχΐ τέλοι>ς ψί'θύρισε μέ χα1-
μηλή φ<ονή: —Ή ίλ-ίβζιχ είναι χώς μχορεί ολη τή β?3τδι>ά άχέψε την κάτ' —Έγώ χάω στδ καλό άν τ}έλτ)?.
ου κοσμου ε-
γώ τα εχω άδελφέ! θά ηταν γελοίο
άν χο'/τρευόμουν δχως λές'!
ρμ
—Άλή^εια κι ή
—Σκέχτομαι λοιχόν, σοβαρά, άν
άξίζτ! ν^ γι>ρέψω τή δ·ε—οινι'3» Σί
μόνη Μαρέν γ:ά γ/ναίκά μοι>...
Έςαφνικά «κείνη τή στιγμή ό
Έτιέν στάθηκε, εχωσε τα ννχια
τοο στά μχράταζ τοΰ φίλου- τού κι'
έφώναδΐ μέ ζωηρή ίκεσίία:
—Ά, άχι, φίλε μκ> δχι ίύτήν!
Όχοιαν άλλη θέλείς, μά δχι τη!
Σιμόνη! Μχορώ νά σο5 χώ τώρα
την άλήτ)εΐΛ... Την άγΛχώ έγώ αύ-|
την! Μήνες καΐ μήνες άλλο τίχοτε
δέ σϋλλογιέμαι χαρ ά χώς νά την
χάρω γ^ναΐκά μο>. Ώς τώρα δέν
έτόλμησα νά μ',λητω στώς γονεΐς
της γιατί ή θέσις μο;> είναι μετρία
χολύ άκόμα. 'Βδούλΐψα, δμως, τό-'
σο χολύ, τόσο μέ την κτιρδιά μου,
ωστε ^ρ-ίρ^ρχ Οά μχορέσω νά έξα-'
σφαλίσω τδ μέλλον μοο... "Ασε, Ι
λοΐχόν, Νόελ, τ' άστείχ·! βά ήταν |
άτιμι'α αν μοΐίκλεδες τή Σιμόνη!,
Έξ άλλθΰ της εχω. έξομολογηΰη
σχεδδν τδν ερωτ άμοο μ'.ά μερά στδν
κτ}χό της!
Ό άλλος ταραγμένος έψ:ΐ9ύρισί:
—Άφοΰ είναι ετσ'. μή φοδόόταί,
τίχοτε. Σο5 όμ,ολογώ, δμωο, χώς εί¬
ναι κρίμα. Ή Σιμ^η μ' άρεσε χολύ |
Δέν είναι δίόλο.» άσημαντη. "Ισια-Τ-
είναι χολύ χαριτωμένη. Μόνο
αύτη μχοροϋσε νά μέ χαρασύριο σ'
ενα γάμο τόσο τρελλό...
Σωχάσανε καί έξακολουθούσανβ
τδ δρόμο τοος. "Οταν χωριιτθήκανε,
εφάνησαν κ>.' οί δ.» τους -λαχως στε-
νοχωρημένο'., δσο χοτέ ώς τότε...
Περάσανε δοο μηνες, Ό Έτιέν
χαί ό Νόελ έξακολουθοΰσαν ν' άν-
ταμώνοον κάθε βράβιι. Έξαναγύρ:-
ταν χολλές φορές στδ σχίτι των
Μαρέν. Ή νέα ήταν έξ ?σ&> χερι
ή ί δ Ο
ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΟΤΕΡΑ ΜΟΑΕΛΑ
ΤΟΥ 1930 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΒΑΟΙΟ3
ΠΡΩΤΗ
ΔΟΣΙΣ
$20
ΠΡΩΤΗ
ΔΟΣΙΣ
$20
"Εν δλ)ο
θαυμάσιον
Μοδέλο, τό
ΰπ' αριθ. 71,
τιματοα
9110.00
Δέν δύνασθε
ν' άγοράση-
τε καλλίτε¬
ρον Ράδιον,
είς οΐανδή-
ποτε τιμήν.
χοιητική καί χρδς τούς δύο. "Οταν
ίμως, οί δύο νέοι βρισκόντουσαν μο-
νάχθί τους στή σιγαλιά τής νύχτας,
ϊέν έτολμοΰσαν νά μίλησοονε γ;ά τή
Σιμ.όνη. Ύπ^ρχε μεταξύ τους κάτ;
νοτ> μυ-ΐτική χάλη, ύχοψίες, φόβοι,
ζήλε-.ες άν-υχόφαρ-ες».
Μετρούσανε τα λόγια τους, κοτ-
ταζόντουσαν χρ>φά, καμμιά <ρορά ά- ναστέναζαν χωρΐς αίτία. "Ενα δράϊυ έχί τέλοος ό Νόελ χωρΐς νά θέλη ξέσχασε. —"Ακου νά σοϋ χώ, φ;λαράκο μου, είχεν στδν Έτιέν. Άς μιλή- Ωραίον έκ καρυδιάς Λουδοβίκου 16ου ερμάριον μέ πόρχες καί ϊπδΐΓυΐηεηΙ Ρ»ηε1 οί αΪ3ΐποηα οΗεηΙαΙ να1ηυ1, 7 κυλίνδρους, τελείως προφυλασσομένους. Μα]€5ΐΪ0 ίϊϋρβΓ ηγΠΗΓΠΪΟ δρθβΙίθΓ, 5ίπ§ΐ6 ϋίαΐ ΰοηΐΓοΙ. $125.00 Μεθ' δλων των έξαρτημάτων τ(υν, είς τιμάς ασυναγωνίστους, θα είίρητε μόνον είς τό άρχαιότερον καί τό μόνον έν τη περιοχί) τοϋ ΝΕΑΥΑΚΚ, Ν. ^., μουσικόν κατάστημα των ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ ΔΙΔΟΜΕΝ ΠΙΣΤΩΣΙΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕ¬ ΧΟΜΕΝ ΕΥΚΟΛΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΗΡΩΜΑΣ. Άναλαμβάνομεν την φόρτωσιν καί αποστολήν δλων των άνο>
τέρω ε'ιδών είς όλην την Αμερικήν καί Καναδάν, ώς έπίσης καί
είς τούς έν Ελλάδι συγγενεΐς σας, μέ τα εξοδα είς βάρος μας.
Είς άκτϊνα 100 μιλίων έκ τοϋ Καταστήματός μας παρέχομεν
δωρεάν εγκατάστασιν ΚΑϋΙΟδ καί υπηρεσίαν επί ?ν έτος.
Γράψατε, τηλεγραφήσατε, ή επισκεφθήτε τό Κατάστημα μας,
όπερ πρός ευκολίαν των πελατών μας παραμένει ανοικτόν μέχρι
τοΰ Μεσονύκτιον.
ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ
ΜΑΒΚΕΤ & ΒΗΌΑΟ ΜΙΙΜ 00.
163165-167 ΜΑΚΚΕΤ 8Τ.
(ΑΤ ΤΗΕ ΡΟϋΒ 00ΚΝΕΚ5)
ΝΕννΑΡΚ, Ν. ϋ.
Τηλέφοννα: Μαΐ'ΙίθΙ 4765—4860.
ρη, χωρις να εχτ) οστε ιδεα χον αχ
την αγαχη σου αμεριμνη και χαρι- είμαι ό άληθινός σου φίλοζ, δχως
/ Ι -ν Λ / /Ι 1*Λ ψ ι " * ™
τίύμένη, ναί, χολίι χΐριτωμένη, τό¬
σο χολύ, ώστε έγώ είμαι τρελλά έ-
ρωτε^μ,ενος μαζύ της! Αύτό, άλή-
θεια είναι μα^τύριο, στ' όρκίζομαι!
Την άγαχώ τόσο χολΰ χού χάεί νά
ϊ έλλ ί έ
ελεγες χοντα!
ΑΝΤΗΕ ΤΕΚΙΕ
τρέλλα
ό
καί ύχοφέρω, άχ,
ΰέ!
μρπ ρ φ
δέν ξέρεις χόσον ΰχοφέρω!
Ό Έτιέν τότε στάθηκε, τδν έ-
κΰτταξε καλά στά μάτια μ' ενα χα-
όλ θάβ ί ί
μόγελο θρίαμβον καιί είχε:
Έζΐ τέλους σ' εφερα έκεί χού
_____ __= _ ? έγώ, μέ τή μέθοδο τοΰ άντι-
σουμ' έχί τέλους μέ κάχοιαν 'είλ'ί- 'ζηλοο!... Άγαχάς τόσο χολΰ τή Σι-
κρίνεια! Ή τραγο>δ<'α αυτή δέν μχο- 5*^^; Πάρε την γυναϋκά σου! Έγώ ρεί ν ά δαστηξη χερ:σσότερο. Άχο- τραιδήχτηκα μχροστά σο>, γτατί εί¬
μαι φίλος σου κι' ό χεΐδ καλάς τού,)
μάλιστα. θά έστενοχωρούμην ΰχ«ρ-
δολ-κά αν σ' ε/.ανα έξ α"!τ(ας μου
να λυχηθης.
—Αί, λθίιπδν τί βέλεΐς τώρα;
—Ό χοιιρος χερνά, 'Ετιέν, καί
σύ δέν χέρνεις την άχόφ·ασί σοο. Ή
δέν την άγάχησα χοτέ μου!
—Τί κά&εσαι καί λές, Έτιέν;
—"Ολη την άλήθεια φίλε μου.
"Ηδβλα την ευτυχία σου καί την
ευτυχία της Σιμόνης. Άν σοδδινα
άχ' την άρχή την ^υμ€ο;>λή νά πά-
ρης αύτδ τδ κορίτσι χού δέν εχει
χροίκα καί σύ χλούσιος, θά μέ κο-
ρόιϊ^υες κα.ί θάφευγες. Έχροσχοιή-
α-νω ή Δεσποινΐ
οίκονοαίχή σου θέσ>. ίιωρτ)ώ·θηκε χο-1 θηκ? λο'.χόν, κι' έγώ μίαν άγάχη
λύ. Τίχοτε δέν σ' έμχ&δίζε! νά χά-'χο ύδέν την «ίχα μέσα μου. Αύτδ
ρης γυναΤκά σου τή Σιμόνη. Γιατί, σέ τάραξε χολι>. Αΐσθάνθηκεςι τδν
___ λοιχόν, δέν την έγύρ-ε
ΕΧ Ε Τ Ε
Πιτυρίδα, φα-
γοΰραν ή τριχο-
φάγον στό κε-
φάλι, ή δλλην έ-
ΐηδερμικήν πά¬
θησιν ;
—Είσθε ςραλα-
κρός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗ-
χ*β. ό. ε.Ραί. όν. -ΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άποτυγχάνει άπό τοΰ νά
θεραπεύχι πάσας τάς άνω παθήσεις.
Δέν περιέχει οΐνόπνευμα. Πλείστοι
έθεραπεύθησαν. Πλεΐστοι άπέκτη-
σαν την κόμην των.^Διατί όχι καΐ
σεϊς; Γράψατέ μου ή επισκεςρθήτέ
ιιε. Τιμή φιάλης 16 ούγ. $4.00,
8 ούγγ. $2.00.
Ν. ϋ. ΡΑΚΑ0Ο5
Έφευρέτης καί κατασκευαστής.
230 ν. 281ή 5ΐ., Νενν ΥογΚ.
Ρηοηβ: Ε3ο1ίαναηηα 5525.
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ, πω-
ί.εϊται καί παρά τφ μεγάλφ Κα¬
ταστήματι :
ΙΙΙ Ρϊε1<3 αηά
ΞΕΝΟΙ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ
ταζες μ' έναν τρότ» χού μχοροΰτες
καί νά την έκθεσίς. Τώρα·, ομως,
χού εΐμαστε μονάχοι ο-ΐ δυο μας, σοϋ
Ιχτ» ήταν φωτεινη καΐ ωμορ-
Ιί "διΐο φίλοι, δγαίνοντβς άχδ
Ιτι των Μαρέν, επροτίμησαν
Ιογωρησουνε χεζοί. Άνάψανε ήρ-θαν, ψαίνεταί, κάχως άργά τύ-
ιρέττα τους καΐ άρχισαν νά.ψεις. νΙσως μάλιστα ντρέχεσα* γιά
:. τό γοϋστό σου χι' άρχίζεις νά σκέ-
χώς την δρίσκβις ["*«" ββν χλΛυσιος... Ή δεσχοι-
νίς είναι χαριτωμένη, μά άΐημαν-
τη!... Δέν πας στό καλό λέω έγώ;
Ό Έτιέν κ,ι' ό Νόελ ήσαν φίλο-.
άχ' τόν χόλεμο. Οί κοινοΐ κίνϊυνοι
τούς είχαν ένώσει χολύ στενά. "Ο¬
ί Νόελ φύσηςε. χερ-.φρονητ'.κά
α^ο και ειχε:
[ά! Χα,ρίτωμένη, μά άσήμαν-
άχάντησιςι δμως αυτή εκανίΐταν έτελείωσε ό χόλεμος, ό χρώτος
ξανάγίνε ό 'ϊμχορθ!>χάλληλος, ό δευ-
Σύ ομως, δλάκα μου, τώ τάς;
—Βλάκας έγώ; εί—ε ν ό Έτιέν.
Βλάκας, γιατΐ νομίζω χώς χρέχει
ν^ αρχαί— κανεις την ευτυχία οταν
την δρίσκη μχρός στά χόδία τού;
Μά τότε σύ είσαι ήλίθιος, φίλε
μου. Την ευτυχία την εχεις δχι
μχρός στά χόδία σου, άλλά μέσα
στά χέρ:α σου. Μέ την χεριοσία
χουχεις {ΐχοροδσβς νά χαρής ενα
μ ρ
ρίτσι χρώτης τάξεως, κι
ΐς χροΐκα. Έτσι δέ
ά
^τ εν εξω φρενων.
Γά σ.>γχαρητήρ!ά μα>, φίλε
'·7.- είσαι χλούσΐος το3 λό-
τεορος αρχισε ν α
χερνα
κτική ζωή τοΰ χλο,ισί-οα. Ή
την χλη-
γιατί κάνεις μέ τα χα-|?ά τη ρ.οινωνικής τουςι 6έσϊως 8-
σου άνοησίες χάντα καί τί-'----- *"' "------ ~-----~ "~ *-----
|άλλο, δέν ένδιαιφ-έρεσαι γιά
ρρόνιμους καί έκ,λεκτούς άν-
Οί Μαρέν δέν είναι χλού-
μς, δέν έγινεν άφορμή νά διακο-
χη ή φιλία τους.
Άντάμωνιν σχεδον κάθε βράδυ.
Ό Νόελ ύδηγοΰσε τόν 'Ετιέν στή
αύτό τούς δρίσκεις κοι- Μονμάρτη καί στά δοολεδάρτα. Ό
|Η /.όρη τοος δέν εχει χροίκα
βρίσχεις άτήμαντη! Καΐ δ-
; εχληιξες μαζύ της οΰτε
ρ'.γμή. Έ—: ή Σίμόνη σοΰ ά-
χώς/ μιά νέα σαν κι' αύτη,
έχη προίκα, εχει όμως, χνεΰ
>γητρο καί εύθϋμία, χωρΐς νά
:ης φίλε μ&υ, τή λεχτή ώ-
ττ,ς. '0;α.υλόγτ;σ'ε, δμως,
<· είδες ποτέ σο^ ενα τόσο ΙδόΧο χροσάφι σαν κι' έκείνο ρλλιών της, ο5τε άγνότερα /.Λ χείλιαι, οίτε -Αθρμί Ιτσι ό! Ετίέν άχ' τ' άλλο μέρος τόν πή- γαινε τχλτικά σέ γνώριμά τα> σχί-
τιζ.
Το 6ράδι> έκεΐνο τέν είχε χάει
στούς Μλϊρέν. Ό Νόελ, δμως, άχδ
ά άξ ή α ί
μιά
'. αί, χηρες δρόμο, δλβπω!
ευ' έρωτεομενος;
ύ.ήν την έρώτητι 6α μχοροΰ-
«3 την χροβάλω κι' έγώ.
αι-
νά
μέ τίς ψευτιές τού τα χει-
ράγματα τοϋ φίλου τού.
Αίσθανόταν μιά κρυφή χίι?ά μ'
αύτό. Άηδιζσμένος άτό τα εύκολα
κοχλίμεντα χλουσίων τού φίλων —
εύχαριστιόταν ά'Αθύγοντας τίς ίρι-
σιές'καί τα χειράγματα έκείνου χού
καταλά&αινε, χώς ήταν άληιθινός
τον φ-ίλ-ος.
Γιά ν' ακούση τα ίδιαι χάλι τού
εφώναξε:
άς είναι
χρς ρ σ τ)ά-Λανες
μόνο μ:ά καλή χρόίξι, χοΰ θά σέ γέ-
μιζε χαρά, μά καί θά έξ—φάλιζες
έναν σύντροτφο ·χαντοτεινο, γεμάτο
τρι»φερότητα, καρδ'.ά, αΐσθτ,ματα,
τιμή, χοίι %χτι άξίζοον μοΰ φ'
στήν έχοχή μας! Σΰ δμως
άχ' αύτές τίς μέρες θά χαρής μιά
πλουσία σαν κι' έσένα, χοίι χοτέ δέν
&ά σ' άγαχηση καί χο:ός ξέρει άν...
Ά, τί ώραΐος σύζ·^ος θασαι αλή¬
θειαι
Μιά στιγμή έσώχασίτν κι' οί δι>ό
τους. Ό Νόελ έμε'.νε λίγ οσκεχτι-
κος κι' έχΐ τέλοι>ς ψί'θύρισε μέ χα1-
μηλή φ<ονή: —Ή ίλ-ίβζιχ είναι χώς μχορεί ολη τή β?3τδι>ά άχέψε την κάτ' —Έγώ χάω στδ καλό άν τ}έλτ)?.
ου κοσμου ε-
γώ τα εχω άδελφέ! θά ηταν γελοίο
άν χο'/τρευόμουν δχως λές'!
ρμ
—Άλή^εια κι ή
—Σκέχτομαι λοιχόν, σοβαρά, άν
άξίζτ! ν^ γι>ρέψω τή δ·ε—οινι'3» Σί
μόνη Μαρέν γ:ά γ/ναίκά μοι>...
Έςαφνικά «κείνη τή στιγμή ό
Έτιέν στάθηκε, εχωσε τα ννχια
τοο στά μχράταζ τοΰ φίλου- τού κι'
έφώναδΐ μέ ζωηρή ίκεσίία:
—Ά, άχι, φίλε μκ> δχι ίύτήν!
Όχοιαν άλλη θέλείς, μά δχι τη!
Σιμόνη! Μχορώ νά σο5 χώ τώρα
την άλήτ)εΐΛ... Την άγΛχώ έγώ αύ-|
την! Μήνες καΐ μήνες άλλο τίχοτε
δέ σϋλλογιέμαι χαρ ά χώς νά την
χάρω γ^ναΐκά μο>. Ώς τώρα δέν
έτόλμησα νά μ',λητω στώς γονεΐς
της γιατί ή θέσις μο;> είναι μετρία
χολύ άκόμα. 'Βδούλΐψα, δμως, τό-'
σο χολύ, τόσο μέ την κτιρδιά μου,
ωστε ^ρ-ίρ^ρχ Οά μχορέσω νά έξα-'
σφαλίσω τδ μέλλον μοο... "Ασε, Ι
λοΐχόν, Νόελ, τ' άστείχ·! βά ήταν |
άτιμι'α αν μοΐίκλεδες τή Σιμόνη!,
Έξ άλλθΰ της εχω. έξομολογηΰη
σχεδδν τδν ερωτ άμοο μ'.ά μερά στδν
κτ}χό της!
Ό άλλος ταραγμένος έψ:ΐ9ύρισί:
—Άφοΰ είναι ετσ'. μή φοδόόταί,
τίχοτε. Σο5 όμ,ολογώ, δμωο, χώς εί¬
ναι κρίμα. Ή Σιμ^η μ' άρεσε χολύ |
Δέν είναι δίόλο.» άσημαντη. "Ισια-Τ-
είναι χολύ χαριτωμένη. Μόνο
αύτη μχοροϋσε νά μέ χαρασύριο σ'
ενα γάμο τόσο τρελλό...
Σωχάσανε καί έξακολουθούσανβ
τδ δρόμο τοος. "Οταν χωριιτθήκανε,
εφάνησαν κ>.' οί δ.» τους -λαχως στε-
νοχωρημένο'., δσο χοτέ ώς τότε...
Περάσανε δοο μηνες, Ό Έτιέν
χαί ό Νόελ έξακολουθοΰσαν ν' άν-
ταμώνοον κάθε βράβιι. Έξαναγύρ:-
ταν χολλές φορές στδ σχίτι των
Μαρέν. Ή νέα ήταν έξ ?σ&> χερι
ή ί δ Ο
ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΟΤΕΡΑ ΜΟΑΕΛΑ
ΤΟΥ 1930 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΒΑΟΙΟ3
ΠΡΩΤΗ
ΔΟΣΙΣ
$20
ΠΡΩΤΗ
ΔΟΣΙΣ
$20
"Εν δλ)ο
θαυμάσιον
Μοδέλο, τό
ΰπ' αριθ. 71,
τιματοα
9110.00
Δέν δύνασθε
ν' άγοράση-
τε καλλίτε¬
ρον Ράδιον,
είς οΐανδή-
ποτε τιμήν.
χοιητική καί χρδς τούς δύο. "Οταν
ίμως, οί δύο νέοι βρισκόντουσαν μο-
νάχθί τους στή σιγαλιά τής νύχτας,
ϊέν έτολμοΰσαν νά μίλησοονε γ;ά τή
Σιμ.όνη. Ύπ^ρχε μεταξύ τους κάτ;
νοτ> μυ-ΐτική χάλη, ύχοψίες, φόβοι,
ζήλε-.ες άν-υχόφαρ-ες».
Μετρούσανε τα λόγια τους, κοτ-
ταζόντουσαν χρ>φά, καμμιά <ρορά ά- ναστέναζαν χωρΐς αίτία. "Ενα δράϊυ έχί τέλοος ό Νόελ χωρΐς νά θέλη ξέσχασε. —"Ακου νά σοϋ χώ, φ;λαράκο μου, είχεν στδν Έτιέν. Άς μιλή- Ωραίον έκ καρυδιάς Λουδοβίκου 16ου ερμάριον μέ πόρχες καί ϊπδΐΓυΐηεηΙ Ρ»ηε1 οί αΪ3ΐποηα οΗεηΙαΙ να1ηυ1, 7 κυλίνδρους, τελείως προφυλασσομένους. Μα]€5ΐΪ0 ίϊϋρβΓ ηγΠΗΓΠΪΟ δρθβΙίθΓ, 5ίπ§ΐ6 ϋίαΐ ΰοηΐΓοΙ. $125.00 Μεθ' δλων των έξαρτημάτων τ(υν, είς τιμάς ασυναγωνίστους, θα είίρητε μόνον είς τό άρχαιότερον καί τό μόνον έν τη περιοχί) τοϋ ΝΕΑΥΑΚΚ, Ν. ^., μουσικόν κατάστημα των ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΚΠΤΟΣΕΙΣ ΔΙΔΟΜΕΝ ΠΙΣΤΩΣΙΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕ¬ ΧΟΜΕΝ ΕΥΚΟΛΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΗΡΩΜΑΣ. Άναλαμβάνομεν την φόρτωσιν καί αποστολήν δλων των άνο>
τέρω ε'ιδών είς όλην την Αμερικήν καί Καναδάν, ώς έπίσης καί
είς τούς έν Ελλάδι συγγενεΐς σας, μέ τα εξοδα είς βάρος μας.
Είς άκτϊνα 100 μιλίων έκ τοϋ Καταστήματός μας παρέχομεν
δωρεάν εγκατάστασιν ΚΑϋΙΟδ καί υπηρεσίαν επί ?ν έτος.
Γράψατε, τηλεγραφήσατε, ή επισκεφθήτε τό Κατάστημα μας,
όπερ πρός ευκολίαν των πελατών μας παραμένει ανοικτόν μέχρι
τοΰ Μεσονύκτιον.
ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΡΓΥΡΙΟΥ
ΜΑΒΚΕΤ & ΒΗΌΑΟ ΜΙΙΜ 00.
163165-167 ΜΑΚΚΕΤ 8Τ.
(ΑΤ ΤΗΕ ΡΟϋΒ 00ΚΝΕΚ5)
ΝΕννΑΡΚ, Ν. ϋ.
Τηλέφοννα: Μαΐ'ΙίθΙ 4765—4860.
ρη, χωρις να εχτ) οστε ιδεα χον αχ
την αγαχη σου αμεριμνη και χαρι- είμαι ό άληθινός σου φίλοζ, δχως
/ Ι -ν Λ / /Ι 1*Λ ψ ι " * ™
τίύμένη, ναί, χολίι χΐριτωμένη, τό¬
σο χολύ, ώστε έγώ είμαι τρελλά έ-
ρωτε^μ,ενος μαζύ της! Αύτό, άλή-
θεια είναι μα^τύριο, στ' όρκίζομαι!
Την άγαχώ τόσο χολΰ χού χάεί νά
ϊ έλλ ί έ
ελεγες χοντα!
ΑΝΤΗΕ ΤΕΚΙΕ
τρέλλα
ό
καί ύχοφέρω, άχ,
ΰέ!
μρπ ρ φ
δέν ξέρεις χόσον ΰχοφέρω!
Ό Έτιέν τότε στάθηκε, τδν έ-
κΰτταξε καλά στά μάτια μ' ενα χα-
όλ θάβ ί ί
μόγελο θρίαμβον καιί είχε:
Έζΐ τέλους σ' εφερα έκεί χού
_____ __= _ ? έγώ, μέ τή μέθοδο τοΰ άντι-
σουμ' έχί τέλους μέ κάχοιαν 'είλ'ί- 'ζηλοο!... Άγαχάς τόσο χολΰ τή Σι-
κρίνεια! Ή τραγο>δ<'α αυτή δέν μχο- 5*^^; Πάρε την γυναϋκά σου! Έγώ ρεί ν ά δαστηξη χερ:σσότερο. Άχο- τραιδήχτηκα μχροστά σο>, γτατί εί¬
μαι φίλος σου κι' ό χεΐδ καλάς τού,)
μάλιστα. θά έστενοχωρούμην ΰχ«ρ-
δολ-κά αν σ' ε/.ανα έξ α"!τ(ας μου
να λυχηθης.
—Αί, λθίιπδν τί βέλεΐς τώρα;
—Ό χοιιρος χερνά, 'Ετιέν, καί
σύ δέν χέρνεις την άχόφ·ασί σοο. Ή
δέν την άγάχησα χοτέ μου!
—Τί κά&εσαι καί λές, Έτιέν;
—"Ολη την άλήθεια φίλε μου.
"Ηδβλα την ευτυχία σου καί την
ευτυχία της Σιμόνης. Άν σοδδινα
άχ' την άρχή την ^υμ€ο;>λή νά πά-
ρης αύτδ τδ κορίτσι χού δέν εχει
χροίκα καί σύ χλούσιος, θά μέ κο-
ρόιϊ^υες κα.ί θάφευγες. Έχροσχοιή-
α-νω ή Δεσποινΐ
οίκονοαίχή σου θέσ>. ίιωρτ)ώ·θηκε χο-1 θηκ? λο'.χόν, κι' έγώ μίαν άγάχη
λύ. Τίχοτε δέν σ' έμχ&δίζε! νά χά-'χο ύδέν την «ίχα μέσα μου. Αύτδ
ρης γυναΤκά σου τή Σιμόνη. Γιατί, σέ τάραξε χολι>. Αΐσθάνθηκεςι τδν
___ λοιχόν, δέν την έγύρ-ε
ΕΧ Ε Τ Ε
Πιτυρίδα, φα-
γοΰραν ή τριχο-
φάγον στό κε-
φάλι, ή δλλην έ-
ΐηδερμικήν πά¬
θησιν ;
—Είσθε ςραλα-
κρός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗ-
χ*β. ό. ε.Ραί. όν. -ΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άποτυγχάνει άπό τοΰ νά
θεραπεύχι πάσας τάς άνω παθήσεις.
Δέν περιέχει οΐνόπνευμα. Πλείστοι
έθεραπεύθησαν. Πλεΐστοι άπέκτη-
σαν την κόμην των.^Διατί όχι καΐ
σεϊς; Γράψατέ μου ή επισκεςρθήτέ
ιιε. Τιμή φιάλης 16 ούγ. $4.00,
8 ούγγ. $2.00.
Ν. ϋ. ΡΑΚΑ0Ο5
Έφευρέτης καί κατασκευαστής.
230 ν. 281ή 5ΐ., Νενν ΥογΚ.
Ρηοηβ: Ε3ο1ίαναηηα 5525.
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ, πω-
ί.εϊται καί παρά τφ μεγάλφ Κα¬
ταστήματι :
ΙΙΙ Ρϊε1<3 αηά
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 192».
ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 Μαίου.—ΤΩΝ ΜΥ-
ΡΟΦΟΡΩΝ. Πατρικίου ίερομ.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 20 Μαίου.—θαλλελαί-
ον μάρτνρος-
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'Ε,ιΙ Ελλάδος 1.29 1)40 ή δραχμή.
'Ελ Λονδίνον $4.84 3)4 ή λίρα.
'Επί Παρισίων 8.90 18)160 τό φθ.
'£π! Γερμα-νίας 23.76 1)ί τό μάρκον.
'ΕπΙ Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
'Ελ Σερβίας 1.76 3)8 τό βπνάρι—.
•Επί Ρουμανίας 0.601)* τό λέΤ.
"Επί ΤσεχοολοβαχΪΜ 2.9625ο ή χοο.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ Α»Ν
205 ϊΥΕδΤ 33ΗΟ 5ΤΒΕΕΤ
Λ£ρ*ι Αγγλίας 4·β
Γαλλ. Φράγκ* 3.93*
ΑραχμαΙ είς την οχλΪΛ·
τ/ρχν τ^μήν.
Τηλ«φωνήβ»τε δι*
ά
ΤίΛέ<Ρ€βνα: Οί!**"τη* ·871—* ΜΑ0Ι5ΠΝ 5ΤΛΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΒΚ Κθν ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΓΤΥ (Πλησίον τής όοοβ Μααΐεοη) 'ΕκοίΒομϊν ίπιταγά; εί; Δραχμάς Ιλτ δλων των πόλεων τί)ς Ελλάδος, ΓΪς χά; καλλιτέρας τιμάς τη"; ημέρας. Τηλέφωνον: ΥνοΓίΙι 8945. «. Τ. ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ <ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ>
Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήριον
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν ΤΟΚΚ
Ρΐιοηβ 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝΟ 9142
(10872—Α-ΙΟ—Μ-10)
ΔΟΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλικής. 'Επϊσης ιω;
δύνασθε νά γίνετε ΆμερικανοΙ πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην χαΐ Τετάρτην.
Ενεπίηβ δοΐιοοΐ Νο. 17, οπ 481!)
δΐι-βεΐ (ΒεΙ. 81η—91η Ανβ.)
ΔΟΡΕΑΝ
Ιΐαβι'ιματα Αγγλικη;. 'Επίβη; πΑς Λβ-
νασθε νά γίνπε Άμεριχανοϊ πολίται.
Έκαστην Δευτέραν ·—5 μ. μ.. Τε¬
τάρτην 8—5 μ. μ. χαΐ Παρασχει·ην
>.8Ο —11.10 μ. μ. — Άλοταθήτ»: Ρβ
1)11ο 5ο1ιοο1 Νο. 27.
XI
5 Ε. 41·τ 51.,
Ν. Υ. α
ΜΑΘΗ Μ ΑΤ Α ΑΓΓΛΙΚΗΣ
Δ&ΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείας παοέ-
χβι μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τής
ημέρας είς άνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοΰν όπως έχμάθωσι την
Αγγλικήν καί πώς να γίνουν Άμερν-
κανοΐ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοΰν
νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ¬
νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬
ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409 Ρυ1>Ηο ΞοηοοΙ
27, αριθ. 215 Ε381 41δΙ 51. Πάντες
ποησκαλονντπι όπως ποοσβ'λθακην.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εΰκαιρία όπως μάθετε
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ-
σάρων έβδομάδων, ή έποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρίδα σας. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
0ΟΕΌΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ αΗΧΕαΕ
*50 ΕΙβΙΐΓΐι Ανβ. Νβ- Υοι*
. Μεταξύ 27η; καί 28τ>ς όδοΰ.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκτι, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ κου-
θέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
δ^Ηοο^ Χ
$59—801 Ανθ., (Γωνία 28ης
Όδοΰ) Νενν ΥθΓΐί ΟϊΙν) ·
ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΛΕΙΙΗι
ΟΗΑΒίΕ$ ΒΑΟΙΒΑϋΙΡΟ, ΙΝΟ.
βγ
Άνεγν«»ρ«>μ*νβί χα«« τ* Ελληνι»·
Όβ»»Μί· ΈχχλησΙα Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑ2
Ύποχαταστήματα | Κΐντρ. Γοααε(·ν
ϊβε-ΐβ δρΓίηβ 81 Ι ϊ· 1Ιυ1Ι>β— 51.
Τηλ. Οβηβΐ »816, 9817. 0565.
ΚΟΙΝΠΝΙΚΑ
ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ
Ό κ. Κωνσταντίνος Στρατίνας δέν
έορτάζει την Τρίτην, 21ην Μαΐου, η¬
μέραν τοϋ Άγίου Κωνσταντίνου καί
Ελένης.
(20157—17—20)
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Είς την αγαπητήν μου^ άδελφήν Στά-
σαν, τελέσασαν τούς γάμους της μετά
τοϋ έναρέτου νέον, κ. Νίκου Λογοθέ-
του :
Νά ζήση ό Αύγεοινός π' άγκάλιασε
την Πούλια ^
Τριαντάφυλλα κ' έγώ σχορπω στό πέ-
ρασμά σας, γιούλια
Κ' ή Μοϊρα ευχομαι για σας στόν άο-
γαλειο νά ύφαίνη.
Κάποια ζωή όλόχαρη διαμαντοστολι-
σμένη....
Νάν' ή ζωή σας ζάχαρι, νάν' ή ζωή
σας μέλι
Ό,τι καλό γυρέψετε τοΰ Πλάστη νά
τό στέλλχι
Καί μέσ' την άνηφορική, τή μακρυ-
νή τή στράτα,
Ποτέ νά μην πατήσετε σ' άγκάθια
καί σέ 6άτα.
Δαφνόκλαρα νά στρώνετε στό δοόμο
σας αίώνια
Κι' όσω διαβαίνονν οί καιροί, κι' όσω
περνοΰν τα χρόνια
Τόσο καί ή άγάπή σας ή δγια νά θε-
π , , , , ΡιώνΠ
1 ια να κρατήση κατασπρη σάν τοΰ
"Ολύμπου τό χιόνι...
Α. Σ. ΧΑΜΑΛΕΛΗ
Ν. Υ. ΟΐΙγ. (20171—18)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ____
πλησίον διΛ'ίνίΐν καί Βιιβ. Άποτα¬
θήτε: ΡΓίΐηΙί ΟτΐΛβη, 608 νν1. 135ι1ι
δί. Αρτ, 76. (20147—16—17)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον δωμάτι¬
ον παρ' 'Ελληνικχ) οίκογενείςι, μέ ό¬
λας τάς ευκολίας, άντί $5. Απευθυν¬
τέον: 304 ν. 1111η δ*., Αρί. Αϋ.
(20162—17—18)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 3ρ3ΓϊΐϊΐεηΙ έκ
4, 5, 6 δωμάτιον, νεωστί άνακαινι-
σθεντων καΐ μέ δλας τάς ευκολίας.
Ενοίκιον $50—$60 μηνιαίως. Άπο¬
ταθήτε: 602
XV.
1351η δΐ., Ν. Υ.
ΟΙν. (20158—17—23)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬
λας τάς ευκολίας. 505 νΥ. 143Γά δί.
(Αρτ, 54). (20146—16—18)
ΕΧΟΓΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 2 θωμάτια έ-
πΐ;·τ).ο)μεΛΧΐ, μετά κουζίνας. Τομτι συγ-
καταβαηκή. Άποταθτίτϊ: Τ1ιθο<1ογ1- ιΐϊϋ, 402 Ε851 5401 51. (20148—16—17) ΕΝΌΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληντκή οίκογενεία. δΐββΐη Ιιββΐ, ζεστό νερό, μΐτανιο, ήΊλ,εκτρικόν φως. 557 Υ. 124111 51., Αρ. 52. (Δ-13—17) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντ; έτ. 5 μεγάλων δωματίων, μέ ήλεχτρισμόν, στήμη. ζεστό νερό χαί μπάνιο, άντί μόνον $45. Άποταθήτε: είς τόν }&η1· Ιοτ 'Ελλττνίστί: 602 νν" .180ί1ι 8γ.. Ν. Υ. Ον. (Δ. Χ11 ΤΑΚ1ΌΝ ϋΡΗΙΝΟδ' 1^_ι__Ο ιΈθντκό; Κηρυξ», ήμεοησι»; Κυρν·- κατιχος, χαθεες καί ο (Ιχονογι αψηιι*- νος, πωλοϋνται παρά τού άντιπροοοέ- πον μας, χ. Λονκδ Παρασχευά. 2Μ Ν. δ3ίίθΓά Ανβ., όστις Οέχεται »*- «οάς «αί μεγάλας όγγιλίας. καΜ{ πά) ίννοαΓτάΐ σννδοοιιπτανν. Άγοράζετε τα βιβλία σας^ από τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθν. Κήρυκο;>.
Τιιλέφονσν: Οεΐβάοηΐει 1111
ΊΑσννέν τφ ι·οτ.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
Ή ΕΛΠΙΣ"
ΟΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΟΝ
ΑΔΕΛΦ&Ν ΖΙΡΙΝΗ
80· Ε. 84111 δΤ. ΝΕΥΫ ΥΟΒΧ
(Παρά την έλε&εταν 2ηά Ανθ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΜ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνί; νά διδάξη
Άγγλιχά κατ' οίκον. Δέον νά Ιχη
πείραν διδασχαλίας είς Ελληνικήν καϊ
Αγγλικήν γλώσσαν. Ή κατάλληλος
δς άποταθϋ είς 73—08 ΚοοχβνβΙΙ
Ανε., ^οΐ£5θη Ηοίβΐιΐδ, Ι*,. Ι.
(20169—18—19)
ΖΗΤΕΓΓΑΙ 'Ελληνίς διά οίκογένει-
αν άπαρτιζομενην έκ τριών άτόμων.
Μισθός καλός. Άποταθήτε: ΡεΙθΓ
ΑηάβΓδοη, 249 Υ. 291η δι., Ν. Υ.
ΟϊΙγ. Τηλέφ. ημέρας Εοη§αθΓβ
9035. Τηλέφ. νυκτός Ι,θΓΓίΐίη 5469.
(20175—18—21)
ΥΠΑΛΛΗΛΟ1 ΔΙΑ άΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πιλοκαθαρισταί ποώ-
της τάξεως, μισθοί άπό $30 εως $45
έδδομαδιαίως. 15 λεπτά απόστασις ά-
π» τό ΒθδΙοη. 01γπιρΪ3 Η3ΤΙΘΓ3,
Υν*θ1ΐ£1$1θη, Μ355. Τβΐ. θΓΒΠΪΙβ
7720. (20154—17—18)
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ
ξητοϋνται διά την πώλησιν οίκοπεδων
τοΰ Μπροΰκλυν. "Εάν θέλετε νά κερ-
δίσητε έβδομαδιαίως $100 ή κα'ι πε-
ρισσότερα, διά τής μέθοδον μου, επι¬
σκεφθήτε με μεταξύ 11 π. μ. κα'ι 2
μ. μ. Γ. ΟΚΟΕΕΙ, 26 ΟοιΐΓί 81.,
(Κοογπ 1515) ΒΓθθΜγπ, Ν. Υ.
(20141—16—22)
ΕΝΤΙΜΟΣ Έλληνική θίκογένεια,
ζητεί μεσήλικα γυναϊκα νά συνοδεύη
είς περίπατον δύο τέκνα της. Μισθός
$40, κ.ατοικία εύάερος, τροφή άφθο-
νος. Άποταθήτε: δΐενατ-ί Βεΐΐε
Η3γ1)ογ, ΥβεηΙ Ο1αΙ>, ΒβαοΤα 1261η
Βεβοΐι, ί.. Ι.
(20144—16—18)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος Οηεί διά
πρώτης τάξεως ΟοπαβίηαΙίοη Κε-
5ΐ3ΐΐΓ3πΙ. Δέον νά ?χτι καλάς συστά-
σεις, νά γνωρίζτι καί έν μέρει την
Εύρωπαϊκήν κουζίναν. Άποταθήτε:
ΤοηοαΓθδ Βγο8., 60 ΒΠΙπιοΓβ
Ανβ., Αβηνϊΐΐε, Ν. Ο.
(20122—15—21)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΩΛΗΤΑΙ
δι' δλα τα 51αΙβ5 καί £αηΆά&, έργα-
τικοί, έπισκεπτόμενοι Κε8ΐαιΐΓαηΐ5
καί Ιεβ θΓεαπι ΡαΗθΓβ, δυνόμενοι
νά πωλοΰν τα καθ* όλην την Αμερι¬
κήν γνωστά δΑΝΙΤΑΚΥ ΜΕΝΌ
ΟθνΕΚδ τής έτααρείας μας. Καλός
πωλητης δύναται νά κερδίζη μεχρι
$30 την ημέραν. Γράψατε άμέόως:
δΑΜΕΟθ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΒΓθθΙΐΐθΠ, Μ358.
(20120—15—18)
ΟΡΕΕΚ-ΑΜΕΡΙΟΑΝ
ΑυΤΟ δΟΗΟΟί
736 ίΕΧΙΝΟΤΟΝ ΑνΕ.
(Μίταξύ 88ης χαί 89ης όδοβ)
ίδη Έηέτβιος. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣ-
ΦΟΡΑ. Σάς μανίάνομεν νά όίηγήτΐ
μ6νος σος άντί 10.00 6ολλ. Νά Αίη-
γήτε χαί νά διοοθώνετε ουγχοόνως τάΐ
βλάβας 28.00 βολλ. ΕΙίι,αΙ ,4?
ξεις διά Κ β ο 1 ο ς. ΑύτοχΙνη-
τα των τΕλευτακον μοδέλατν. Χβς ίγ.
γυόμεθα άδειαν καί Ικανοποίησιν.
Βεβαιωθήτε ίτι Εχετε χήν πραγματι¬
κήν διεύθυνσιν. Όραι 9—9 μ. μ. Κυ.
ριαχάς 10—12 π. μ.
Διευβυντή; Κος ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΧΑΡΤΙΑ
ΚΡΑΣΙ
"Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ
Μυθτστόρημα ενθυμον, γαργαλι-
στικόν καί διδαχτικώτατον.
Τιμαται ............... $0.75
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΕϋ
140 ν. 26ΐηδί., Νβν/ Υογ1{
ΑΤ^ΑΝΤI^ οΐττ, ν ί
Ό «Έθν(κός Κηρυξ» Κ3{ 5λα.
άς εκίθΦβις τθ!» χωλούνται βίς τ
χατάΐτημ* τού χ. Γ. Ε. Σαριίάχι;
8 8ο. ΙΙΙΐηοίβ Ανβ., (Ιΐΐίηοΐε
Ο Οο., ένθα γίνοντΐι ίεχτιί
αγγελίαν χ») έγ.
ώ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΑΝΑΤΟΛΗ"
ΡΕΗΚΧΕδ ΒΙΤδΙΚΑδ, ΡΓΟρ.
Κατασκευάζομεν παντός είδους
Γλυκίσματα, ώς μπαχλαβάδες, τρί-
γωνα, Κανταίφι, γαλακτομπούρε-
χά, κουραμπτέδες κλπ. Έκτελοϋμεν
παραγγελίας διά γάμους, 6απτί-
σεις, κλπ.
213 ν*. 18ΤΗ βΤ. ΝΕνΥ ΥΟΚΚ
Ρΐιοηε: Οηεΐχβα 0734.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΑΕΙΤΑΙ στιλβωτήριον μετά πι-
λοκαθαριο-Γηρίον, κείμενον είς ΐήν
καλ.λιτέραν τοποθεοίιαν της πόλεως,
κάμνον καλάς εργασίας. Πωλεϊται είς
τό ήμισυ τής άξίας τον άντί $800,
τοίς μετρητοϊς. Πρέπει νά πωληθή
ταχέως, τοΰ ίδιοκτήτου άναχωροΰντος
δία πατρίδα, λόγψ ήλικίας. Ό κατάλ¬
ληλος άποταθητω ταχέως: 353 Μίϋη
δί., Ε. θΓ3Π8β, Ν. ^.
(20172—18—20)
ΑΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό
διεύθυνσιν τού κ.
κου Φραγκέλη, χ
κρός Άσίας, όπως
την κυρίαν Σμαράγδω '
. μ Κβηΐιιοϊΐν Ανβ.
(20166-1»
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ
διενβννσιν τού Π
λ
ού Παναγ,
λη η (ΡεΙθΓ ΚοιιΙΐβ) έξ
7ίϊρτς νά Τί)ν "«^α
(20139—ι
ΠΩΛΕΪΤΑΙ Κβδΐ3ϋΓ3ηΙ Κβ<1 Ηοΐδ, ιΐς πολύ καί.ήν τοποθεσίαν. Κά¬ μνει καλάς εργασίας, εύκολοδούλευτον έπικερδές χαϊ τέλειον χαθ' όλα. Πω¬ λεϊται διότι εχει καί έτερον καί δέν δύναται ό Ίδιοκτήτης νά έπιδλέπχ) άμ- ςρότερα. Διά περισσοτέρας πληροφοοί- ας άποταθήτε πρός τόν ίδιοκτήτην, Βϊΐΐ Ροιι1θ5, ΜΙ. Ρ1β35»ηΙ, Μϊεη. (20167—18—20) ΜΙΑιΜΙ ΡίΑ. ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ μέ όολν τό κτίριον πωλείται ή ένοικιάζεται. Πλήρης εγ¬ κατάστασις. Μοναδική εΰκαιρία. Άπ- αιτοΰνται $2.000 μετρητά, τα δπόλοι- πα ύποθήκη. Διά πληροφορίας γράψα- τε Άγγλιστί. Μ. ΗηγΙ, Κβηνοοά' Αρΐ, ΟΓβαΙ Νβεΐί, 1^. Ι. (20176—18—20) ΘΕΡΜΩΣ παραχαλεϊται ζων την διεύθυνσιν τού χ. Ποθητάκη, δτατηροΰντος κάπ σχην Σφαιρκηηρίοι., Ροοΐ νΛ εις Βθ4ρη, νά την άπ0(Π£χϊ τον κ. Μιλτιαοην Κωστάλον 11 Βοχ 774, Μοηβϊβεπ, Ρ3. ' (20129—16 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνω, διεύθυνσιν τού κ. Άντωνίο« άν, καταγομένου έκ Σμύρνη- κια Καρά—Τάς, διαμενοντος έν Τυΐ83, ΟΙίΐΒ., όπως την λο «ς την μητέρα τού Μβί Γηοηίαη, Νο. 5 Χβπε— —οηΐο Αρρ. Νο. 1, ρΐβ, ΤιΐΓκβγ. (Δ. 15- ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζι διεύθυνσιν τού Λεωνίδα Ι. Ι εκ Καοαβα, Κύποου, νά την < λη είς τόν αδελφόν τού, Χρήοτονΐ λαβδν, διδάσχαλογ (Λει·χονοίχο»)Γ Λευκόνοικον, Κύπρου, Ονρπΐΐ] Ιαπό". ΠΩΛΕΪΤΑΙ Ειιηοη, τα δράδυα καί Κυριακάς κλειστόν, ενοίκιον $501 τόν μήνα, είσ-τράξεις $1.250—$1.300, ] παρέχεται δοκιμή. Τοπιρβοη Ανβ., Ηπιΐ 3θιη δι., ή Μβπΐν δί., ί (20159—17—19) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίζι διεύθυνσιν τοΰ Στυλιανον Σι τρό Ιτών διαμενοντος έν· Μοί Παηβαα. δπως την αποστείλη ι Κωνσταντίνον 'Ηλαογκοννάιοΐγ, Ι Ε. ΙΟΛ δι-, Νβνν Υογ^ Οί* (20109-13-Ιί ΠΩΛΕΪΤΑΙ πιλοκαθαρκττήρισν καί στιλδωτήριον, μέ 7 καθίσματα, συστη- μβνον πρό έξαετίας. Τιμή λογική. Ά- ποταθητε: 732 ΜβΐΗχοη Ανβ-, Α5- 5ΐ1Γ>· ΡίΙΓΚ, Ν. Ι.
(20153—17—19)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ δΐιοε Κερ-ϋηπβ,
άΙ Οεδπίπ^ αηά δηοε δηϊηε, μέ
τελείαν έπίπλωοτν καί μηχανήματα.
'Εδδομαδιαίαι είσπράξεις $250, ενοί¬
κιον $100 μηνηαίως. Παρέχεται δοκι¬
μή. Πωλεϊται ένεκα ασθενείας εύθη-
νότατα. 8 —41η Ανε., Βαγ δηοΓβ,
^1. (20160—17—19)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΟοηίβοίΐοπεΓν, τό
μόνον είς πόλιν 6.000 χατοίχων, μέ
καλάς εργασίας. Πωλείται, έπειδή ό
ίδιοκτήτης άσχολεϊται είς άλλας ερ¬
γασίας. Άποταθήτε: Ρ. Η. ίαυββ,
320 —51η δί., ΡΓβεροΓΐ, Ρη.
(20134—16—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ το ήμισυ μερίδιον η
ολόκληρον ζαχαροπλαστείον, μέ τε¬
λείαν κουζίναν ΚεβΙβιΐΓβηΙ, κάμνει
δνω των $8.000 τόν μήνα. Κατάλλη¬
λος ευκαιρια. Άποταθήτε: ίοιιΐδ
Μ35108, 622 Αά3πΐ8 δί., Τοΐεαΐ
°°10;________ (20133—16—18)
ΠΩΛΟΫΝΤΑΙ τα κάτωθι: Μία
ί3^Οϋη^ 7 1) »
^Π 7 1)2 "ο»5* «»4-
ς. Ενα Καρμπορέτορ, όχτώ στί-
λοι απο μαχογκανη καί διάφορα δλ-
(2Ο14Ο—16—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ υποδηματοποιείον με-
^^^ατ^ον κα1 στιλ6α>τηρ1
—3Γ(1 Ανβ., Ν. Υ. Ο
(20113—14—17)
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡΟΤβΣ
Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬
τητον εί; πάντας, διότι είναι δι¬
δακτικόν και ωφέλιμον καί είς τόν
δνδρα κει εί; την γνναΐκα. ~εχί.
δες 272.
Τιμάται δεδεμένον......$1.00
Γρά·ψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
140 *νΕ8Τ 2βΤΗ 8Τ.,
ΥΟΙΙΚ, Μ. Υ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γ^ς
διεύθυνσιν τοϋ έκ Μοσχονησί»»,|
Α., κ. Χαραλάμπους Αλεξ.
όν (η Μπένου) νά την άιοστπΐ
τόν κ. Γεώργ. Β. Μιχάλαν, Γρβ
τέα τής Κοινότητος λΥβΪΓΐ
νβ., Ρ. Ο. Βοχ 812, ή ό
γράψη άμεσως. Σπουδοϊβι ώ*
ρίαι έκ μέρους των έν Μντιλή*
ρισκομενων γονέων τού.
(Δ. 10·-
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί
Κωνσταντίνος καί Άχιλ)ε»;Ι.
(ήλεκτρολόγοι μηχανικοί), χαΐΐ
σποινίς Εύτέρπη Ι. Κουη, « 1
καράδας, τοΰ Βόλου, διαμενον
ως έν ΡΐΙΙδΙιπΓβη, Ρ3·, νο ο
νήσουν μέ την σύνταξιν τον
κου Κήρυκος» χάριν Ενδιαφί
αύτούς υποθέσεως. 'Επισης^
λεϊται ό γνωρίζων τάς ο*εν»νν;
των όπως τάς αποστείλη «β< σύνταξιν τής εφημερίδος. (Δ. ΠΑΡΑΚΑΑΕΙΤΑΙογνω διεύθυνσιν τοΰ κ. Δι,μ. Μη^ θοποιοϋ, νά την αποστείλη η,1 νεψιόν τού, Νεοπτόλεμον II*" χην, Όδός Πολυβίοι·, ορι» θτίναι, ΟΓβεοε. (Δ. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ _ό γν^ βιεύθττνσιν των άδελφων 1®«* Ελευθερίου ΒοιΛγορελτΐ νβ"Ί στειλτι εις τοναοΐ/ λειον Βουλγαρέλη, Μβη6β86Ι1, Ρβ· __ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ή ένοικιάζεται πλήοως έπιπλωμένον ΕυηοΙι Κοογπ, Ηοί ϋο8 Οΐ ΙΙ δοάβ Ππΐΐ'δΓ Ρ^3^7"?Α-;αθ1τε Γ% ι·ΐΓ5ΐ Μ., Ε1ιζ35β»ι,ι Ν. 3. (20081—11—17) ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά- ζομεν έπιπλα στιλβωτηρί- ων και ύποδηματοποιείων, «ις πολυ λογικάς τιμάς. Μια επίσκεψις θά σάς πεί¬ ση. Γραψατε ή τηλεφω- νησατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ ΒΕΑΟΚ δϋΡΡΙ.Υ, 428 -—»ηΙ Ανε., Ν. Υ. ΟΗν. φ. 1*χιηβΙοη 8839. (20047—Μβ—Οοί.β) ΤΗΣ η.( Γ Κ Α Ρ Σ Ο Ν ΙλΕ Ρ* ■Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜ» ^"1 Σύγχρονον ' χον μυθίστόρημα, κης, μέ εικόνος. Τιμάται δεδεμενσν 140 ν. 261η ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ «ν.
ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 Μαίου.—ΤΩΝ ΜΥ-
ΡΟΦΟΡΩΝ. Πατρικίου ίερομ.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 20 Μαίου.—θαλλελαί-
ον μάρτνρος-
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'Ε,ιΙ Ελλάδος 1.29 1)40 ή δραχμή.
'Ελ Λονδίνον $4.84 3)4 ή λίρα.
'Επί Παρισίων 8.90 18)160 τό φθ.
'£π! Γερμα-νίας 23.76 1)ί τό μάρκον.
'ΕπΙ Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
'Ελ Σερβίας 1.76 3)8 τό βπνάρι—.
•Επί Ρουμανίας 0.601)* τό λέΤ.
"Επί ΤσεχοολοβαχΪΜ 2.9625ο ή χοο.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ Α»Ν
205 ϊΥΕδΤ 33ΗΟ 5ΤΒΕΕΤ
Λ£ρ*ι Αγγλίας 4·β
Γαλλ. Φράγκ* 3.93*
ΑραχμαΙ είς την οχλΪΛ·
τ/ρχν τ^μήν.
Τηλ«φωνήβ»τε δι*
ά
ΤίΛέ<Ρ€βνα: Οί!**"τη* ·871—* ΜΑ0Ι5ΠΝ 5ΤΛΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΒΚ Κθν ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΓΤΥ (Πλησίον τής όοοβ Μααΐεοη) 'ΕκοίΒομϊν ίπιταγά; εί; Δραχμάς Ιλτ δλων των πόλεων τί)ς Ελλάδος, ΓΪς χά; καλλιτέρας τιμάς τη"; ημέρας. Τηλέφωνον: ΥνοΓίΙι 8945. «. Τ. ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ <ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ>
Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήριον
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν ΤΟΚΚ
Ρΐιοηβ 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝΟ 9142
(10872—Α-ΙΟ—Μ-10)
ΔΟΡΕΑΝ
Μαθήματα Άγγλικής. 'Επϊσης ιω;
δύνασθε νά γίνετε ΆμερικανοΙ πολί¬
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην χαΐ Τετάρτην.
Ενεπίηβ δοΐιοοΐ Νο. 17, οπ 481!)
δΐι-βεΐ (ΒεΙ. 81η—91η Ανβ.)
ΔΟΡΕΑΝ
Ιΐαβι'ιματα Αγγλικη;. 'Επίβη; πΑς Λβ-
νασθε νά γίνπε Άμεριχανοϊ πολίται.
Έκαστην Δευτέραν ·—5 μ. μ.. Τε¬
τάρτην 8—5 μ. μ. χαΐ Παρασχει·ην
>.8Ο —11.10 μ. μ. — Άλοταθήτ»: Ρβ
1)11ο 5ο1ιοο1 Νο. 27.
XI
5 Ε. 41·τ 51.,
Ν. Υ. α
ΜΑΘΗ Μ ΑΤ Α ΑΓΓΛΙΚΗΣ
Δ&ΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιδείας παοέ-
χβι μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τής
ημέρας είς άνδρας καί γυναίκας, αΐ¬
τινες έπιθυμοΰν όπως έχμάθωσι την
Αγγλικήν καί πώς να γίνουν Άμερν-
κανοΐ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοΰν
νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ¬
νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬
ραν καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ.
Δωμάτιον 401 καί 409 Ρυ1>Ηο ΞοηοοΙ
27, αριθ. 215 Ε381 41δΙ 51. Πάντες
ποησκαλονντπι όπως ποοσβ'λθακην.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εΰκαιρία όπως μάθετε
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσ-
σάρων έβδομάδων, ή έποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρίδα σας. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
0ΟΕΌΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ αΗΧΕαΕ
*50 ΕΙβΙΐΓΐι Ανβ. Νβ- Υοι*
. Μεταξύ 27η; καί 28τ>ς όδοΰ.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκτι, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ κου-
θέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕν δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΚ
δ^Ηοο^ Χ
$59—801 Ανθ., (Γωνία 28ης
Όδοΰ) Νενν ΥθΓΐί ΟϊΙν) ·
ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΛΕΙΙΗι
ΟΗΑΒίΕ$ ΒΑΟΙΒΑϋΙΡΟ, ΙΝΟ.
βγ
Άνεγν«»ρ«>μ*νβί χα«« τ* Ελληνι»·
Όβ»»Μί· ΈχχλησΙα Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑ2
Ύποχαταστήματα | Κΐντρ. Γοααε(·ν
ϊβε-ΐβ δρΓίηβ 81 Ι ϊ· 1Ιυ1Ι>β— 51.
Τηλ. Οβηβΐ »816, 9817. 0565.
ΚΟΙΝΠΝΙΚΑ
ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ
Ό κ. Κωνσταντίνος Στρατίνας δέν
έορτάζει την Τρίτην, 21ην Μαΐου, η¬
μέραν τοϋ Άγίου Κωνσταντίνου καί
Ελένης.
(20157—17—20)
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Είς την αγαπητήν μου^ άδελφήν Στά-
σαν, τελέσασαν τούς γάμους της μετά
τοϋ έναρέτου νέον, κ. Νίκου Λογοθέ-
του :
Νά ζήση ό Αύγεοινός π' άγκάλιασε
την Πούλια ^
Τριαντάφυλλα κ' έγώ σχορπω στό πέ-
ρασμά σας, γιούλια
Κ' ή Μοϊρα ευχομαι για σας στόν άο-
γαλειο νά ύφαίνη.
Κάποια ζωή όλόχαρη διαμαντοστολι-
σμένη....
Νάν' ή ζωή σας ζάχαρι, νάν' ή ζωή
σας μέλι
Ό,τι καλό γυρέψετε τοΰ Πλάστη νά
τό στέλλχι
Καί μέσ' την άνηφορική, τή μακρυ-
νή τή στράτα,
Ποτέ νά μην πατήσετε σ' άγκάθια
καί σέ 6άτα.
Δαφνόκλαρα νά στρώνετε στό δοόμο
σας αίώνια
Κι' όσω διαβαίνονν οί καιροί, κι' όσω
περνοΰν τα χρόνια
Τόσο καί ή άγάπή σας ή δγια νά θε-
π , , , , ΡιώνΠ
1 ια να κρατήση κατασπρη σάν τοΰ
"Ολύμπου τό χιόνι...
Α. Σ. ΧΑΜΑΛΕΛΗ
Ν. Υ. ΟΐΙγ. (20171—18)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ____
πλησίον διΛ'ίνίΐν καί Βιιβ. Άποτα¬
θήτε: ΡΓίΐηΙί ΟτΐΛβη, 608 νν1. 135ι1ι
δί. Αρτ, 76. (20147—16—17)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον δωμάτι¬
ον παρ' 'Ελληνικχ) οίκογενείςι, μέ ό¬
λας τάς ευκολίας, άντί $5. Απευθυν¬
τέον: 304 ν. 1111η δ*., Αρί. Αϋ.
(20162—17—18)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 3ρ3ΓϊΐϊΐεηΙ έκ
4, 5, 6 δωμάτιον, νεωστί άνακαινι-
σθεντων καΐ μέ δλας τάς ευκολίας.
Ενοίκιον $50—$60 μηνιαίως. Άπο¬
ταθήτε: 602
XV.
1351η δΐ., Ν. Υ.
ΟΙν. (20158—17—23)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬
λας τάς ευκολίας. 505 νΥ. 143Γά δί.
(Αρτ, 54). (20146—16—18)
ΕΧΟΓΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 2 θωμάτια έ-
πΐ;·τ).ο)μεΛΧΐ, μετά κουζίνας. Τομτι συγ-
καταβαηκή. Άποταθτίτϊ: Τ1ιθο<1ογ1- ιΐϊϋ, 402 Ε851 5401 51. (20148—16—17) ΕΝΌΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληντκή οίκογενεία. δΐββΐη Ιιββΐ, ζεστό νερό, μΐτανιο, ήΊλ,εκτρικόν φως. 557 Υ. 124111 51., Αρ. 52. (Δ-13—17) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντ; έτ. 5 μεγάλων δωματίων, μέ ήλεχτρισμόν, στήμη. ζεστό νερό χαί μπάνιο, άντί μόνον $45. Άποταθήτε: είς τόν }&η1· Ιοτ 'Ελλττνίστί: 602 νν" .180ί1ι 8γ.. Ν. Υ. Ον. (Δ. Χ11 ΤΑΚ1ΌΝ ϋΡΗΙΝΟδ' 1^_ι__Ο ιΈθντκό; Κηρυξ», ήμεοησι»; Κυρν·- κατιχος, χαθεες καί ο (Ιχονογι αψηιι*- νος, πωλοϋνται παρά τού άντιπροοοέ- πον μας, χ. Λονκδ Παρασχευά. 2Μ Ν. δ3ίίθΓά Ανβ., όστις Οέχεται »*- «οάς «αί μεγάλας όγγιλίας. καΜ{ πά) ίννοαΓτάΐ σννδοοιιπτανν. Άγοράζετε τα βιβλία σας^ από τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθν. Κήρυκο;>.
Τιιλέφονσν: Οεΐβάοηΐει 1111
ΊΑσννέν τφ ι·οτ.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
Ή ΕΛΠΙΣ"
ΟΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΟΝ
ΑΔΕΛΦ&Ν ΖΙΡΙΝΗ
80· Ε. 84111 δΤ. ΝΕΥΫ ΥΟΒΧ
(Παρά την έλε&εταν 2ηά Ανθ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΜ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνί; νά διδάξη
Άγγλιχά κατ' οίκον. Δέον νά Ιχη
πείραν διδασχαλίας είς Ελληνικήν καϊ
Αγγλικήν γλώσσαν. Ή κατάλληλος
δς άποταθϋ είς 73—08 ΚοοχβνβΙΙ
Ανε., ^οΐ£5θη Ηοίβΐιΐδ, Ι*,. Ι.
(20169—18—19)
ΖΗΤΕΓΓΑΙ 'Ελληνίς διά οίκογένει-
αν άπαρτιζομενην έκ τριών άτόμων.
Μισθός καλός. Άποταθήτε: ΡεΙθΓ
ΑηάβΓδοη, 249 Υ. 291η δι., Ν. Υ.
ΟϊΙγ. Τηλέφ. ημέρας Εοη§αθΓβ
9035. Τηλέφ. νυκτός Ι,θΓΓίΐίη 5469.
(20175—18—21)
ΥΠΑΛΛΗΛΟ1 ΔΙΑ άΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πιλοκαθαρισταί ποώ-
της τάξεως, μισθοί άπό $30 εως $45
έδδομαδιαίως. 15 λεπτά απόστασις ά-
π» τό ΒθδΙοη. 01γπιρΪ3 Η3ΤΙΘΓ3,
Υν*θ1ΐ£1$1θη, Μ355. Τβΐ. θΓΒΠΪΙβ
7720. (20154—17—18)
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ
ξητοϋνται διά την πώλησιν οίκοπεδων
τοΰ Μπροΰκλυν. "Εάν θέλετε νά κερ-
δίσητε έβδομαδιαίως $100 ή κα'ι πε-
ρισσότερα, διά τής μέθοδον μου, επι¬
σκεφθήτε με μεταξύ 11 π. μ. κα'ι 2
μ. μ. Γ. ΟΚΟΕΕΙ, 26 ΟοιΐΓί 81.,
(Κοογπ 1515) ΒΓθθΜγπ, Ν. Υ.
(20141—16—22)
ΕΝΤΙΜΟΣ Έλληνική θίκογένεια,
ζητεί μεσήλικα γυναϊκα νά συνοδεύη
είς περίπατον δύο τέκνα της. Μισθός
$40, κ.ατοικία εύάερος, τροφή άφθο-
νος. Άποταθήτε: δΐενατ-ί Βεΐΐε
Η3γ1)ογ, ΥβεηΙ Ο1αΙ>, ΒβαοΤα 1261η
Βεβοΐι, ί.. Ι.
(20144—16—18)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος Οηεί διά
πρώτης τάξεως ΟοπαβίηαΙίοη Κε-
5ΐ3ΐΐΓ3πΙ. Δέον νά ?χτι καλάς συστά-
σεις, νά γνωρίζτι καί έν μέρει την
Εύρωπαϊκήν κουζίναν. Άποταθήτε:
ΤοηοαΓθδ Βγο8., 60 ΒΠΙπιοΓβ
Ανβ., Αβηνϊΐΐε, Ν. Ο.
(20122—15—21)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΩΛΗΤΑΙ
δι' δλα τα 51αΙβ5 καί £αηΆά&, έργα-
τικοί, έπισκεπτόμενοι Κε8ΐαιΐΓαηΐ5
καί Ιεβ θΓεαπι ΡαΗθΓβ, δυνόμενοι
νά πωλοΰν τα καθ* όλην την Αμερι¬
κήν γνωστά δΑΝΙΤΑΚΥ ΜΕΝΌ
ΟθνΕΚδ τής έτααρείας μας. Καλός
πωλητης δύναται νά κερδίζη μεχρι
$30 την ημέραν. Γράψατε άμέόως:
δΑΜΕΟθ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΒΓθθΙΐΐθΠ, Μ358.
(20120—15—18)
ΟΡΕΕΚ-ΑΜΕΡΙΟΑΝ
ΑυΤΟ δΟΗΟΟί
736 ίΕΧΙΝΟΤΟΝ ΑνΕ.
(Μίταξύ 88ης χαί 89ης όδοβ)
ίδη Έηέτβιος. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣ-
ΦΟΡΑ. Σάς μανίάνομεν νά όίηγήτΐ
μ6νος σος άντί 10.00 6ολλ. Νά Αίη-
γήτε χαί νά διοοθώνετε ουγχοόνως τάΐ
βλάβας 28.00 βολλ. ΕΙίι,αΙ ,4?
ξεις διά Κ β ο 1 ο ς. ΑύτοχΙνη-
τα των τΕλευτακον μοδέλατν. Χβς ίγ.
γυόμεθα άδειαν καί Ικανοποίησιν.
Βεβαιωθήτε ίτι Εχετε χήν πραγματι¬
κήν διεύθυνσιν. Όραι 9—9 μ. μ. Κυ.
ριαχάς 10—12 π. μ.
Διευβυντή; Κος ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΧΑΡΤΙΑ
ΚΡΑΣΙ
"Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ
Μυθτστόρημα ενθυμον, γαργαλι-
στικόν καί διδαχτικώτατον.
Τιμαται ............... $0.75
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΕϋ
140 ν. 26ΐηδί., Νβν/ Υογ1{
ΑΤ^ΑΝΤI^ οΐττ, ν ί
Ό «Έθν(κός Κηρυξ» Κ3{ 5λα.
άς εκίθΦβις τθ!» χωλούνται βίς τ
χατάΐτημ* τού χ. Γ. Ε. Σαριίάχι;
8 8ο. ΙΙΙΐηοίβ Ανβ., (Ιΐΐίηοΐε
Ο Οο., ένθα γίνοντΐι ίεχτιί
αγγελίαν χ») έγ.
ώ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΑΝΑΤΟΛΗ"
ΡΕΗΚΧΕδ ΒΙΤδΙΚΑδ, ΡΓΟρ.
Κατασκευάζομεν παντός είδους
Γλυκίσματα, ώς μπαχλαβάδες, τρί-
γωνα, Κανταίφι, γαλακτομπούρε-
χά, κουραμπτέδες κλπ. Έκτελοϋμεν
παραγγελίας διά γάμους, 6απτί-
σεις, κλπ.
213 ν*. 18ΤΗ βΤ. ΝΕνΥ ΥΟΚΚ
Ρΐιοηε: Οηεΐχβα 0734.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΑΕΙΤΑΙ στιλβωτήριον μετά πι-
λοκαθαριο-Γηρίον, κείμενον είς ΐήν
καλ.λιτέραν τοποθεοίιαν της πόλεως,
κάμνον καλάς εργασίας. Πωλεϊται είς
τό ήμισυ τής άξίας τον άντί $800,
τοίς μετρητοϊς. Πρέπει νά πωληθή
ταχέως, τοΰ ίδιοκτήτου άναχωροΰντος
δία πατρίδα, λόγψ ήλικίας. Ό κατάλ¬
ληλος άποταθητω ταχέως: 353 Μίϋη
δί., Ε. θΓ3Π8β, Ν. ^.
(20172—18—20)
ΑΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό
διεύθυνσιν τού κ.
κου Φραγκέλη, χ
κρός Άσίας, όπως
την κυρίαν Σμαράγδω '
. μ Κβηΐιιοϊΐν Ανβ.
(20166-1»
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ
διενβννσιν τού Π
λ
ού Παναγ,
λη η (ΡεΙθΓ ΚοιιΙΐβ) έξ
7ίϊρτς νά Τί)ν "«^α
(20139—ι
ΠΩΛΕΪΤΑΙ Κβδΐ3ϋΓ3ηΙ Κβ<1 Ηοΐδ, ιΐς πολύ καί.ήν τοποθεσίαν. Κά¬ μνει καλάς εργασίας, εύκολοδούλευτον έπικερδές χαϊ τέλειον χαθ' όλα. Πω¬ λεϊται διότι εχει καί έτερον καί δέν δύναται ό Ίδιοκτήτης νά έπιδλέπχ) άμ- ςρότερα. Διά περισσοτέρας πληροφοοί- ας άποταθήτε πρός τόν ίδιοκτήτην, Βϊΐΐ Ροιι1θ5, ΜΙ. Ρ1β35»ηΙ, Μϊεη. (20167—18—20) ΜΙΑιΜΙ ΡίΑ. ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ μέ όολν τό κτίριον πωλείται ή ένοικιάζεται. Πλήρης εγ¬ κατάστασις. Μοναδική εΰκαιρία. Άπ- αιτοΰνται $2.000 μετρητά, τα δπόλοι- πα ύποθήκη. Διά πληροφορίας γράψα- τε Άγγλιστί. Μ. ΗηγΙ, Κβηνοοά' Αρΐ, ΟΓβαΙ Νβεΐί, 1^. Ι. (20176—18—20) ΘΕΡΜΩΣ παραχαλεϊται ζων την διεύθυνσιν τού χ. Ποθητάκη, δτατηροΰντος κάπ σχην Σφαιρκηηρίοι., Ροοΐ νΛ εις Βθ4ρη, νά την άπ0(Π£χϊ τον κ. Μιλτιαοην Κωστάλον 11 Βοχ 774, Μοηβϊβεπ, Ρ3. ' (20129—16 ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνω, διεύθυνσιν τού κ. Άντωνίο« άν, καταγομένου έκ Σμύρνη- κια Καρά—Τάς, διαμενοντος έν Τυΐ83, ΟΙίΐΒ., όπως την λο «ς την μητέρα τού Μβί Γηοηίαη, Νο. 5 Χβπε— —οηΐο Αρρ. Νο. 1, ρΐβ, ΤιΐΓκβγ. (Δ. 15- ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζι διεύθυνσιν τού Λεωνίδα Ι. Ι εκ Καοαβα, Κύποου, νά την < λη είς τόν αδελφόν τού, Χρήοτονΐ λαβδν, διδάσχαλογ (Λει·χονοίχο»)Γ Λευκόνοικον, Κύπρου, Ονρπΐΐ] Ιαπό". ΠΩΛΕΪΤΑΙ Ειιηοη, τα δράδυα καί Κυριακάς κλειστόν, ενοίκιον $501 τόν μήνα, είσ-τράξεις $1.250—$1.300, ] παρέχεται δοκιμή. Τοπιρβοη Ανβ., Ηπιΐ 3θιη δι., ή Μβπΐν δί., ί (20159—17—19) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίζι διεύθυνσιν τοΰ Στυλιανον Σι τρό Ιτών διαμενοντος έν· Μοί Παηβαα. δπως την αποστείλη ι Κωνσταντίνον 'Ηλαογκοννάιοΐγ, Ι Ε. ΙΟΛ δι-, Νβνν Υογ^ Οί* (20109-13-Ιί ΠΩΛΕΪΤΑΙ πιλοκαθαρκττήρισν καί στιλδωτήριον, μέ 7 καθίσματα, συστη- μβνον πρό έξαετίας. Τιμή λογική. Ά- ποταθητε: 732 ΜβΐΗχοη Ανβ-, Α5- 5ΐ1Γ>· ΡίΙΓΚ, Ν. Ι.
(20153—17—19)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ δΐιοε Κερ-ϋηπβ,
άΙ Οεδπίπ^ αηά δηοε δηϊηε, μέ
τελείαν έπίπλωοτν καί μηχανήματα.
'Εδδομαδιαίαι είσπράξεις $250, ενοί¬
κιον $100 μηνηαίως. Παρέχεται δοκι¬
μή. Πωλεϊται ένεκα ασθενείας εύθη-
νότατα. 8 —41η Ανε., Βαγ δηοΓβ,
^1. (20160—17—19)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΟοηίβοίΐοπεΓν, τό
μόνον είς πόλιν 6.000 χατοίχων, μέ
καλάς εργασίας. Πωλείται, έπειδή ό
ίδιοκτήτης άσχολεϊται είς άλλας ερ¬
γασίας. Άποταθήτε: Ρ. Η. ίαυββ,
320 —51η δί., ΡΓβεροΓΐ, Ρη.
(20134—16—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ το ήμισυ μερίδιον η
ολόκληρον ζαχαροπλαστείον, μέ τε¬
λείαν κουζίναν ΚεβΙβιΐΓβηΙ, κάμνει
δνω των $8.000 τόν μήνα. Κατάλλη¬
λος ευκαιρια. Άποταθήτε: ίοιιΐδ
Μ35108, 622 Αά3πΐ8 δί., Τοΐεαΐ
°°10;________ (20133—16—18)
ΠΩΛΟΫΝΤΑΙ τα κάτωθι: Μία
ί3^Οϋη^ 7 1) »
^Π 7 1)2 "ο»5* «»4-
ς. Ενα Καρμπορέτορ, όχτώ στί-
λοι απο μαχογκανη καί διάφορα δλ-
(2Ο14Ο—16—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ υποδηματοποιείον με-
^^^ατ^ον κα1 στιλ6α>τηρ1
—3Γ(1 Ανβ., Ν. Υ. Ο
(20113—14—17)
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖΥΠΚΟΥ ΕΡΟΤβΣ
Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬
τητον εί; πάντας, διότι είναι δι¬
δακτικόν και ωφέλιμον καί είς τόν
δνδρα κει εί; την γνναΐκα. ~εχί.
δες 272.
Τιμάται δεδεμένον......$1.00
Γρά·ψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
140 *νΕ8Τ 2βΤΗ 8Τ.,
ΥΟΙΙΚ, Μ. Υ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γ^ς
διεύθυνσιν τοϋ έκ Μοσχονησί»»,|
Α., κ. Χαραλάμπους Αλεξ.
όν (η Μπένου) νά την άιοστπΐ
τόν κ. Γεώργ. Β. Μιχάλαν, Γρβ
τέα τής Κοινότητος λΥβΪΓΐ
νβ., Ρ. Ο. Βοχ 812, ή ό
γράψη άμεσως. Σπουδοϊβι ώ*
ρίαι έκ μέρους των έν Μντιλή*
ρισκομενων γονέων τού.
(Δ. 10·-
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί
Κωνσταντίνος καί Άχιλ)ε»;Ι.
(ήλεκτρολόγοι μηχανικοί), χαΐΐ
σποινίς Εύτέρπη Ι. Κουη, « 1
καράδας, τοΰ Βόλου, διαμενον
ως έν ΡΐΙΙδΙιπΓβη, Ρ3·, νο ο
νήσουν μέ την σύνταξιν τον
κου Κήρυκος» χάριν Ενδιαφί
αύτούς υποθέσεως. 'Επισης^
λεϊται ό γνωρίζων τάς ο*εν»νν;
των όπως τάς αποστείλη «β< σύνταξιν τής εφημερίδος. (Δ. ΠΑΡΑΚΑΑΕΙΤΑΙογνω διεύθυνσιν τοΰ κ. Δι,μ. Μη^ θοποιοϋ, νά την αποστείλη η,1 νεψιόν τού, Νεοπτόλεμον II*" χην, Όδός Πολυβίοι·, ορι» θτίναι, ΟΓβεοε. (Δ. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ _ό γν^ βιεύθττνσιν των άδελφων 1®«* Ελευθερίου ΒοιΛγορελτΐ νβ"Ί στειλτι εις τοναοΐ/ λειον Βουλγαρέλη, Μβη6β86Ι1, Ρβ· __ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ή ένοικιάζεται πλήοως έπιπλωμένον ΕυηοΙι Κοογπ, Ηοί ϋο8 Οΐ ΙΙ δοάβ Ππΐΐ'δΓ Ρ^3^7"?Α-;αθ1τε Γ% ι·ΐΓ5ΐ Μ., Ε1ιζ35β»ι,ι Ν. 3. (20081—11—17) ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά- ζομεν έπιπλα στιλβωτηρί- ων και ύποδηματοποιείων, «ις πολυ λογικάς τιμάς. Μια επίσκεψις θά σάς πεί¬ ση. Γραψατε ή τηλεφω- νησατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ ΒΕΑΟΚ δϋΡΡΙ.Υ, 428 -—»ηΙ Ανε., Ν. Υ. ΟΗν. φ. 1*χιηβΙοη 8839. (20047—Μβ—Οοί.β) ΤΗΣ η.( Γ Κ Α Ρ Σ Ο Ν ΙλΕ Ρ* ■Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜ» ^"1 Σύγχρονον ' χον μυθίστόρημα, κης, μέ εικόνος. Τιμάται δεδεμενσν 140 ν. 261η ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ «ν.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΟΥ, 1929.
27
ΙΗΤΕΓΓΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
[ΐΈΝΗΣ νέος γνωρίζων τόν
'Ελληνικής καί 'Αγχλιχής
Ιχανής, έργασθείς επί δύο καί
τη ώς άλληλογράφος είς 'Ελ-
Είσαγωγικόν Οίκον ενταύθα,
|>σιν. Άπευθυνθήτε: Κ. Μ.,
Ι ΗεΓ3ΐ(1, 140 Υν. 26ιη 51.,
|ΊΙν. (20177—18—21)
γνωρίζων την "Ελληνικήν
ν ήν άλληλογραφίαν, την λο-
όαιλών την Ίταλικήν καί
την Αγγλικήν, ζητεί ανάλογον
ν Γράψατε: Ρ. Α. Χβΐίοηαΐ
140 \'. 261η 51., Ν. Υ.
(20156—17—20)
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΠΑ ΛΑΥΡΑ
360 ν. 1201& 51., Νβν ΥοΛ
Τηλέφ. 'Εκκλησίας ΜθΓΗΙΠΐεηΙ 9845
Κατοικία Ίερέιος:
Αίδεσ. Νικόλαος Άνδριόπσυλος.
501 ννββΐ 1351η δίΓββϊ.
Τηλέφωνον: ΒΓ3άΊιυΓ5ΐ 8636.
, ν. ^.
εκκλησια αγιοσ δημητριοσ
351 ΥογΙϊ δΐΓβεΙ.
Κατοιχία Ίερέως:
320 ΡαϊτπιοηηΙ Ανεππβ
Τηλέ"φ<«να: ΒθΓβεη 281 καΐ Μ 1113. ΔΙΕΘΝΗΣ ΪΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΚΑΙ [ΑΡΒηΜΤΙΚΗ Λ. ΒΛΑΧΟΥΛΗ Ιιστοτέχνου Άρχιμαγείρου) ί !) μεγαλειτέρα καί τελει- τών μίχρι σήμερον έκοθει- ΠΕΡΙΕΧΟΥΣΑ Όδηγίας Φαγητών. Ι Όδηγίας Γλυκισμάτων. ϊδες 760. |«ται χρυσόδετος___$4.00. ■ψατε: V. 26ί1ι 5ί., Νβνν ΥογΙι ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟ1ΝΟΤΙ— «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΝ» ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Αΐίνθυνσις ΊϊοίΌ>; Άρχιμ. Α~13
Λ^θΎταρι'Αου χαϊ 'Εχχλτνσίβς»
ΙβΙ Ε. 84ίΛ 81.. Ν«- ΥογΙτ ΟΙΐ».
ΤολζΊρβινον: ί
ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΙΙΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΑΝΝΗ3
Ο ΒΑΠΤ1ΣΤΗΣ»
Ιίί Γ!γ5( Ατβηπβ.
■ ΜιταΙύ 15ης χαί 17η; &οο·)
Ν Υ Ο
ϊ τΐΐε
Α5ΤΟΒΙΑ, Ι* Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΛΘΝΑΣΙΟΣ»
ρχ
171 Εί-
;ρί Γ. |8
Τηλέφωνον: ΑιτογΙ· ]<&>.
Κατοιχία;: ΗβτρβιατβΓ «7*.
ΤΝΓΕΟ22
ΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗε
Γ. ΠΑΖΙΝΗ
ΙΔΟΣ1Σ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΘΕΙΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ $2.00
Γράψατε:
ΙΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.Ο, 140 ν7εϋΙ 261η 5»ΓβεΙ, Νετν Υογ&, Ν. Υ.
ΚαλλιτεχνικαΙ 'Εκδόσεις
£-£
Μακράν κ ι άν εί - - σα
Μ0ΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαΐχά Τραγούδια,
Χοροι κτλ. Είς Τεμάχια χαί Βιδλία.
ΔίΆσμα-Πιάνο, Βιολί, Μανδολΐνοη Κλαρΐνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑ_ϋ
140 ΛΓ. 26ί1α δίΓββί, Νβνν Υοΐ* Οϋ
ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΓΙΕΙΝΗ
ΙΣ ΕΓΚΥΟΥ
ΤΗΣ ΕΠΠΌΚΟΥ
ΤΉΣ ΛΕΧΩΙΔΟΣ
|ΚΛΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΤ
■. «2'Υ'ΣΕΙΔΟΤ
τοϋ Περιοδικόν «ΎγεΙα^ιι&ους €τντεπι<πε1λοντος ιεντικής χαΐ Ιναΐ)ΐολογικης ΈταιοεΙας Παρισίων χαί βλλιχής >Εταιρε(ας της Εύγβν«ίί|ς.
τελίΐ6—ρον των μέχρι τούδε Ικδ<)θέτ«βν βιβλίοιτ» διά τή» ^1ν των μητέοων καί των βρεφων. Πλοντιβμένον με*4 Τ "*ονο>ν χαί όοηγών της διατοοφης χαΙ ύγιεινης των
ι ι]όν^τΡ0<Ρή τ®"1 «βιδός άρχίζει προτοδ «κόμη γεννήβ— εΛ- I Ηητέρα, 'Από την κατάστασιν τής μητοος ώς Ιγγυου καί [» ϊ^6"15 °*τής κατά τό> τΗιλασμόν, Ιξαφτάται ή νγεί·
«ιιοΐου.
^
«ρομτν&ενβητε το χολΰημον βιβλίον.
ΤΙΜΗ ΔΟΑΑ. 1.75 ΑΔΕΤΟΗ
"
Ι
26ΤΗ 8ΤΠΕΕΤ
"
ΥΟΙΗΙ» Ν. ¥.
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ, ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, προνομιονχος
το.τοβεσία, Θαυμασίως έπιπλωμένον
πί.ησίον Κέας Υόρκης, μακρόν έ-
νοικιαστήριον, ενοίκιον $400, είσ-
πράξεις $2.100 έδδομαδιαίως, κέρ-
δη 60 0)0, τιμή §32.000, μέ $10.-
000 μετρητά. Είναι ή καλλιτέρα
ευκαιρία τής ζωής σας.
ΚΕ5ΤΑΙΙΚΑΝΤ, μέ ΟοίΓεε
Ρρί, είοπράΐεις $2.100 έβδομαδι-
α«ως, άκμάζοι>σα πόλις Νεν/ ^ε^-
*εν, Ιθετές ένοικιαστήριον, τιμή
Φ2.5.000, μέ $8.000 μετρητά.
ίΧ)ΡΡΕΕ ΡΟΤ, κάτωθι σχαθ-
μοΰ, εία-τρ-αξεις $1.200 έδδομαδι-
αιως, 7ετές ένοικιαστήριον, τιμή
$9.000 μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, γωνιαίον, εύκο-
λοδοΰλειττον, έπικερδές, τέλειον
κα*' §λα, εϊσπράξεις $850—$900
έβδοααδιβίως. 8ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $230, τιμή $8.000, μέ
$3.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, προνομιοΰχος το
ποθϊσίο ΒΓθθΗγπ, μέ εϊσπράξεις
$1.200 έβδομαδιαίως, μακρόν έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $235. Τιμή
$12.000, κέ 84.000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, 81η Ανβ. Είσ-
πρα|εις $1.000 έδδομαβιαίως, 9ε-
τες ένοιχισστήριον, ενοίκιον $375,
τιμή $9.500, μέ $3.500 μετρητά.
ΚΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ, έκλεκτή τοπο-
θίσίο ΒΓθο1ί]>η, είσπράξεις $800
εδδομαδιαίοκ, είναι άξίας $10.-
000. θυσιάζεται άντΐ $5.000 καί
ζητεϊται συνεταιρος μάγειρος μέ
Φΐ.θθθ μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, ίοπ8 Ικΐβπίΐ,
εκλεκτή ταποθεσία, Ιθετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $200, είσπρά-
δεις $550, πορ' εί£ικών διπλασιά-
Εονται, τιμή $7.000 μέ $2.500 με-
τρητό.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είσπράξεις $600
έβδομαδιαίως, 8ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $150, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μβτρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευ-
τον, εΐσπράξβις $400 έβδοααδιβί-
ως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $110 μηνιαίως, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μετρητά.
αΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, μέ 24 δωιιάτια,
έκλεκτή τοποθεσ'α. εΐσπράδεις μό¬
νον άπό τό ΙΙ,ιιηοη $1.000 έβδο-
μαδιαίως, Ιθετέ; ένοικιαστήριον,
ενοίκιον $375, τιμή $14.000, μέ
$4.000 μετρητά.
€ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εί·κο>οδούλευ-
τον, ΐνοικιαστήριον 6 1)2 έτών,
ενοίκιον $65 μηνιαίως, είσπράξεις
$600 έβδομαδιαίως, τιμή $4.500,
μέ $2.000 μετρητά.
6Κ00ΕΚΥ, εΐσπράξεις $500—
—600 ρ6δομαδιαίως. δετέε ένοικι-
αστήριον, ενοίκιον $75.00 μηνιαί¬
ως, τιμή$2.000, μέ $1.500 μετρη-
τά. Σπεύσατε προσωπικώς.
ΕϋΧΟΗΕθΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το
ποθεσία, τέλειον καθ' δλα, είσ-
πράξει; $800 έβδομαδιαίως, κλει¬
στόν τάς Κυοιακάτ, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $275, τιμή $15.-
000, μέ 8.Ϊ. 000 ιιετρητά.
ΕϋΝαΗΕθΝΕΤΤΕ τέλειον καθ'
δλα, είσπραξις μέ 6 ημέρας την
έβδομάδα $700, ένοικιαστήριον
7 1)2 έτων, ενοίκιον $166, τιμή
$10.000, μέ $3.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΈΚΥ μέ ^η-
οηβοπ, παραπλίύρως θεάτρου, 3.-
000 καθίσματα, μέ θαυμασίαν έπί-
πλωσιν, Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $175.00. είσπραξις $550
—$600 έβδοααδιαίως. Τιμή $15.-
000. μέ $4.000 μετςητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ, μέ ^ηη-
οηεοη, θαυμασία γωνία, τελεία
επίπλωσις, εΰκολοδσύλεντον, εΐσ-
πράξεις $400—$600 έβδοιιαδιαί-
ως. δετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$125,( τιμή $7.500, μέ $2.000 με-
τρητά. ΣΛεύσατε ποοτοΰ πίοληθη.
^ΟΝΤ;Έ^ΤIΟ^ΕΚΥ παραπλεύ¬
ρως μβγάλου θεάτρου, ?ίσπ(Μϊξεις
$40.000 τό ί'τος, βετές ένοικιαστή¬
ριον, ενοίκιον $300, τιμή $22.000,
μέ $5.000 μετρητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΤΟΝΕΚΥ Ι.ηΐϋ1ι καί Μικρασιατών, τό Ιργον τοθ 'Ελληνικοϋ Τύ-
«ιο«, τόν φιλελληνισμόν των Άμεοικανών, την συμμετοχήν των 'Ελλήνων
τής Άμερικής είς τόν Μέγαν Άγώνα υπό την Άμερικανικήν Διάστερον
καί έν γένει τάς προσπαθείας πάντων πρός πλήρη αποκατάστασιν τή;
Έλληνικής Φυλής.
<Ό Αγών τοβ 'ΕλληνισμοΟ κατά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον καί την Μικρασιατικήν Εκστρατείαν! είναι τό μόνον μέχοι σήμερον κυκλοφορή¬ σαν "Ελληνικόν Βιβλίον —οιέχον δλην την Ιστορίαν άπό 'Ελληνικής από¬ ψεως άπό των παραμονήν τής ενάρξεως τού Παγκοσμίου Πολέμου. Σελίδες 400 μ*τ' «Ιχόνεν» Γράψαται ΝΑΤΙΟΝΑί 140 %ΥΕδΤ 20ΤΗ 8Τ., ΤΙΜΑΤΑΙ «ι.οο. ΝΕτΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ ΕΚΑΕΚΤΑ ΕΡΓΑ ΞΕΝΗΓ Λ0Γ0ΤΕΧΝ1ΑΣ Η ΣΑΛΑΜΠΩ 'Τχο Γ. ΦΛΩΜΠΕΡ Υπό Γ. Φλωμπέρ.—Μοναδικόν άριστούργημα είς την πφγμ φιλολογίαν είναι ή Σαλαμπώ, θαι(μάσιον θιά την άχριβη1 άναπαοσ στάσιν μιάς δραμαυτικής περιόδου τοϋ πολιτιαμοΰ, καταπληκτικόν διά την περιγραφήν τού άρχαίου Μεσογειακοϋ κόσμον, μέ τ' άμύθητα πλούτη καί τάς τρομακτικάς αθλιότητος τού, τάς μεγάλας άρετΛ; καί τάς φοβεράς χακίας τού, τάς πίστεις, τα μυστήριά τού, τα προ- λήψεις, τάς ήδονάς, τάς κραιπάλας, τάς ταλαι™»ρνας τού. 'Εν'όιαφέ- ρον, συγκίνησις, ρϊγος ζωής κυριεύουν τόν άναγνώστην τής «Σαλαμ- κχό>, ένφ ή πλοκή καί ή άγωνία τοϋ τέλους" συγκρατοΰν αμείωτον τ·ιν
περιέργειαν. ΚανεΙς δλλος, δσον ό Φλο>μπέρ μέ την Σαλαμπώ, δέν
ηδυνήθη νά δώση τόσον λεπτομερή καί έξηκριβωμένην, συνάμα δέ
τόσον ζωντανήν καί συναρπαστικήν εΐκόνα των άρχαίων, κανείς δέν
κατώρθωσε νά δώση είς τοΰς προχριστιανΐκοΰ^ αιώνος τόσον ·ν(.,ο-
ματικήν εμφάνισιν, ώστε (> άναγνώστης νά τους ζή ό ίδιος, κανείς
δέν υπήρξεν είς τόσον δύσκολον θέμα, τόσον άριστοτέχνης πλοκής,
άφηγήσεως, ϋφους. Κάτι 6ι6λικόν καί σννάμα κδτι έπικόν καί κιϊιι
άρχαΚκώς λυρικόν χαρακτηρίζουν τό μέγα τουτο ϊργον τοϋ Φλω;ιπέρ.
Ή μετάςρρασις, γενομένη μέ δλην την δυνατήν έπιμέλειαν καί ακρί¬
βειαν, εξόχως λογοτεχνική, αποτελεί καί άπό γλωοσικής απόψεως
πλουσίαν συμβολήν είς τΐ]ν φιλολογίαν.
Δύο τόιιοι χρυσόδετοι ................................ $1.50.
140
2βΤΗ 5ΤΠΕΙ-Τ
ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕΘΝΗΣ
ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΙΜΑΤΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΑΕΔΕΜΕΝΗ $2.50
Γράψατε:
ΝΑΊΊΟΝΑί ΗΕΚΑ^^, 140 ΛΥβδΙ 2611ι δΐΓβεΙ, Νβιτ ΥογΙγ, Ν. Υ.
1482 ΒΓθβ<3ντ8Τ, «γ 42πα 8τ. (Κοοπι 510) Νβτν ΥογΙε Οίί.ν. . Τβ·1: ΒΓΤβητ 5482 8641. = Γ0 ΟΦΐΑίΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ Ή··γοβε7<—άπό την πάλλουσαν ζωην τοϋ "Ελληνος Μ·τ«ν4βτ·«ι, γραμ- μέννι μέ πολν χιοΰμορ χαί οξείαν αντίληψιν τής ψνχαλογίας τοθ μετανά- επβν των χοώτων ημερών ταΐ των μετ«γ*ν·βτέοϊ·ν. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι Ο ΑΚΕΠΙβΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ Ήβογραφία ιίς πρόξεις >.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ
ΠΩΑΟΐΓΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΑΗΚΙΑ
Χαοτόοετον τιμή $1.00.—Είς τα γραφεΐα τβθ «Έθνπχοδ Κήρυκοςχ
Τα άναφερόμβνα εί; τό ίργον τουτο βέν είναι προϊόντα άπλής φαντα-
σίας, άλλά μΧα έξιστόρηοτς καί οιαδραμάτιοτς ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.
Ό «Άνεπιθιΐμητος Μετανάστης» χαί τβ βιηγήμβτα, παριστάνονν τάς
περιπετείας των πρωτοον μεταναστων καΐ βίβονν μίαν πραγματιχήν εΐχό-
να της καταστάσεως, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ό 'Ελληνισμός
τής Άμερικής, μέ τας προόδους τού, τάς παρερμηνευσεις τού. τα Κοινω-
νιχά ζητηματά τού καί τάς συνεπείας των πρώτοον όρθΔν η έσφαλμένων
αντιλήψεων. Τα ποόσωπα τοϋ οράιιατος είναι ποαγματιχά, αν δχι τα όνό-
ματα καί Λ τό—μ. Τό νέλοιο καί τό χιοΰμορ χυριαοχεΐ ολ' άρχης μί-
χρΛ τέλονς.
27
ΙΗΤΕΓΓΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
[ΐΈΝΗΣ νέος γνωρίζων τόν
'Ελληνικής καί 'Αγχλιχής
Ιχανής, έργασθείς επί δύο καί
τη ώς άλληλογράφος είς 'Ελ-
Είσαγωγικόν Οίκον ενταύθα,
|>σιν. Άπευθυνθήτε: Κ. Μ.,
Ι ΗεΓ3ΐ(1, 140 Υν. 26ιη 51.,
|ΊΙν. (20177—18—21)
γνωρίζων την "Ελληνικήν
ν ήν άλληλογραφίαν, την λο-
όαιλών την Ίταλικήν καί
την Αγγλικήν, ζητεί ανάλογον
ν Γράψατε: Ρ. Α. Χβΐίοηαΐ
140 \'. 261η 51., Ν. Υ.
(20156—17—20)
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΠΑ ΛΑΥΡΑ
360 ν. 1201& 51., Νβν ΥοΛ
Τηλέφ. 'Εκκλησίας ΜθΓΗΙΠΐεηΙ 9845
Κατοικία Ίερέιος:
Αίδεσ. Νικόλαος Άνδριόπσυλος.
501 ννββΐ 1351η δίΓββϊ.
Τηλέφωνον: ΒΓ3άΊιυΓ5ΐ 8636.
, ν. ^.
εκκλησια αγιοσ δημητριοσ
351 ΥογΙϊ δΐΓβεΙ.
Κατοιχία Ίερέως:
320 ΡαϊτπιοηηΙ Ανεππβ
Τηλέ"φ<«να: ΒθΓβεη 281 καΐ Μ 1113. ΔΙΕΘΝΗΣ ΪΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΚΑΙ [ΑΡΒηΜΤΙΚΗ Λ. ΒΛΑΧΟΥΛΗ Ιιστοτέχνου Άρχιμαγείρου) ί !) μεγαλειτέρα καί τελει- τών μίχρι σήμερον έκοθει- ΠΕΡΙΕΧΟΥΣΑ Όδηγίας Φαγητών. Ι Όδηγίας Γλυκισμάτων. ϊδες 760. |«ται χρυσόδετος___$4.00. ■ψατε: V. 26ί1ι 5ί., Νβνν ΥογΙι ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟ1ΝΟΤΙ— «ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΝ» ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Αΐίνθυνσις ΊϊοίΌ>; Άρχιμ. Α~13
Λ^θΎταρι'Αου χαϊ 'Εχχλτνσίβς»
ΙβΙ Ε. 84ίΛ 81.. Ν«- ΥογΙτ ΟΙΐ».
ΤολζΊρβινον: ί
ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΙΙΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΑΝΝΗ3
Ο ΒΑΠΤ1ΣΤΗΣ»
Ιίί Γ!γ5( Ατβηπβ.
■ ΜιταΙύ 15ης χαί 17η; &οο·)
Ν Υ Ο
ϊ τΐΐε
Α5ΤΟΒΙΑ, Ι* Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΛΘΝΑΣΙΟΣ»
ρχ
171 Εί-
;ρί Γ. |8
Τηλέφωνον: ΑιτογΙ· ]<&>.
Κατοιχία;: ΗβτρβιατβΓ «7*.
ΤΝΓΕΟ22
ΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗε
Γ. ΠΑΖΙΝΗ
ΙΔΟΣ1Σ ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΘΕΙΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ $2.00
Γράψατε:
ΙΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.Ο, 140 ν7εϋΙ 261η 5»ΓβεΙ, Νετν Υογ&, Ν. Υ.
ΚαλλιτεχνικαΙ 'Εκδόσεις
£-£
Μακράν κ ι άν εί - - σα
Μ0ΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαΐχά Τραγούδια,
Χοροι κτλ. Είς Τεμάχια χαί Βιδλία.
ΔίΆσμα-Πιάνο, Βιολί, Μανδολΐνοη Κλαρΐνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑ_ϋ
140 ΛΓ. 26ί1α δίΓββί, Νβνν Υοΐ* Οϋ
ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΓΙΕΙΝΗ
ΙΣ ΕΓΚΥΟΥ
ΤΗΣ ΕΠΠΌΚΟΥ
ΤΉΣ ΛΕΧΩΙΔΟΣ
|ΚΛΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΤ
■. «2'Υ'ΣΕΙΔΟΤ
τοϋ Περιοδικόν «ΎγεΙα^ιι&ους €τντεπι<πε1λοντος ιεντικής χαΐ Ιναΐ)ΐολογικης ΈταιοεΙας Παρισίων χαί βλλιχής >Εταιρε(ας της Εύγβν«ίί|ς.
τελίΐ6—ρον των μέχρι τούδε Ικδ<)θέτ«βν βιβλίοιτ» διά τή» ^1ν των μητέοων καί των βρεφων. Πλοντιβμένον με*4 Τ "*ονο>ν χαί όοηγών της διατοοφης χαΙ ύγιεινης των
ι ι]όν^τΡ0<Ρή τ®"1 «βιδός άρχίζει προτοδ «κόμη γεννήβ— εΛ- I Ηητέρα, 'Από την κατάστασιν τής μητοος ώς Ιγγυου καί [» ϊ^6"15 °*τής κατά τό> τΗιλασμόν, Ιξαφτάται ή νγεί·
«ιιοΐου.
^
«ρομτν&ενβητε το χολΰημον βιβλίον.
ΤΙΜΗ ΔΟΑΑ. 1.75 ΑΔΕΤΟΗ
"
Ι
26ΤΗ 8ΤΠΕΕΤ
"
ΥΟΙΗΙ» Ν. ¥.
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ, ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, προνομιονχος
το.τοβεσία, Θαυμασίως έπιπλωμένον
πί.ησίον Κέας Υόρκης, μακρόν έ-
νοικιαστήριον, ενοίκιον $400, είσ-
πράξεις $2.100 έδδομαδιαίως, κέρ-
δη 60 0)0, τιμή §32.000, μέ $10.-
000 μετρητά. Είναι ή καλλιτέρα
ευκαιρία τής ζωής σας.
ΚΕ5ΤΑΙΙΚΑΝΤ, μέ ΟοίΓεε
Ρρί, είοπράΐεις $2.100 έβδομαδι-
α«ως, άκμάζοι>σα πόλις Νεν/ ^ε^-
*εν, Ιθετές ένοικιαστήριον, τιμή
Φ2.5.000, μέ $8.000 μετρητά.
ίΧ)ΡΡΕΕ ΡΟΤ, κάτωθι σχαθ-
μοΰ, εία-τρ-αξεις $1.200 έδδομαδι-
αιως, 7ετές ένοικιαστήριον, τιμή
$9.000 μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, γωνιαίον, εύκο-
λοδοΰλειττον, έπικερδές, τέλειον
κα*' §λα, εϊσπράξεις $850—$900
έβδοααδιβίως. 8ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $230, τιμή $8.000, μέ
$3.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, προνομιοΰχος το
ποθϊσίο ΒΓθθΗγπ, μέ εϊσπράξεις
$1.200 έβδομαδιαίως, μακρόν έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $235. Τιμή
$12.000, κέ 84.000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, 81η Ανβ. Είσ-
πρα|εις $1.000 έδδομαβιαίως, 9ε-
τες ένοιχισστήριον, ενοίκιον $375,
τιμή $9.500, μέ $3.500 μετρητά.
ΚΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ, έκλεκτή τοπο-
θίσίο ΒΓθο1ί]>η, είσπράξεις $800
εδδομαδιαίοκ, είναι άξίας $10.-
000. θυσιάζεται άντΐ $5.000 καί
ζητεϊται συνεταιρος μάγειρος μέ
Φΐ.θθθ μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, ίοπ8 Ικΐβπίΐ,
εκλεκτή ταποθεσία, Ιθετές ένοικι¬
αστήριον, ενοίκιον $200, είσπρά-
δεις $550, πορ' εί£ικών διπλασιά-
Εονται, τιμή $7.000 μέ $2.500 με-
τρητό.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είσπράξεις $600
έβδομαδιαίως, 8ετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $150, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μβτρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευ-
τον, εΐσπράξβις $400 έβδοααδιβί-
ως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $110 μηνιαίως, τιμή $4.000, μέ
$1.500 μετρητά.
αΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, μέ 24 δωιιάτια,
έκλεκτή τοποθεσ'α. εΐσπράδεις μό¬
νον άπό τό ΙΙ,ιιηοη $1.000 έβδο-
μαδιαίως, Ιθετέ; ένοικιαστήριον,
ενοίκιον $375, τιμή $14.000, μέ
$4.000 μετρητά.
€ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εί·κο>οδούλευ-
τον, ΐνοικιαστήριον 6 1)2 έτών,
ενοίκιον $65 μηνιαίως, είσπράξεις
$600 έβδομαδιαίως, τιμή $4.500,
μέ $2.000 μετρητά.
6Κ00ΕΚΥ, εΐσπράξεις $500—
—600 ρ6δομαδιαίως. δετέε ένοικι-
αστήριον, ενοίκιον $75.00 μηνιαί¬
ως, τιμή$2.000, μέ $1.500 μετρη-
τά. Σπεύσατε προσωπικώς.
ΕϋΧΟΗΕθΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το
ποθεσία, τέλειον καθ' δλα, είσ-
πράξει; $800 έβδομαδιαίως, κλει¬
στόν τάς Κυοιακάτ, 9ετές ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $275, τιμή $15.-
000, μέ 8.Ϊ. 000 ιιετρητά.
ΕϋΝαΗΕθΝΕΤΤΕ τέλειον καθ'
δλα, είσπραξις μέ 6 ημέρας την
έβδομάδα $700, ένοικιαστήριον
7 1)2 έτων, ενοίκιον $166, τιμή
$10.000, μέ $3.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΈΚΥ μέ ^η-
οηβοπ, παραπλίύρως θεάτρου, 3.-
000 καθίσματα, μέ θαυμασίαν έπί-
πλωσιν, Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $175.00. είσπραξις $550
—$600 έβδοααδιαίως. Τιμή $15.-
000. μέ $4.000 μετςητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ, μέ ^ηη-
οηεοη, θαυμασία γωνία, τελεία
επίπλωσις, εΰκολοδσύλεντον, εΐσ-
πράξεις $400—$600 έβδοιιαδιαί-
ως. δετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$125,( τιμή $7.500, μέ $2.000 με-
τρητά. ΣΛεύσατε ποοτοΰ πίοληθη.
^ΟΝΤ;Έ^ΤIΟ^ΕΚΥ παραπλεύ¬
ρως μβγάλου θεάτρου, ?ίσπ(Μϊξεις
$40.000 τό ί'τος, βετές ένοικιαστή¬
ριον, ενοίκιον $300, τιμή $22.000,
μέ $5.000 μετρητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΤΟΝΕΚΥ Ι.ηΐϋ1ι καί Μικρασιατών, τό Ιργον τοθ 'Ελληνικοϋ Τύ-
«ιο«, τόν φιλελληνισμόν των Άμεοικανών, την συμμετοχήν των 'Ελλήνων
τής Άμερικής είς τόν Μέγαν Άγώνα υπό την Άμερικανικήν Διάστερον
καί έν γένει τάς προσπαθείας πάντων πρός πλήρη αποκατάστασιν τή;
Έλληνικής Φυλής.
<Ό Αγών τοβ 'ΕλληνισμοΟ κατά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον καί την Μικρασιατικήν Εκστρατείαν! είναι τό μόνον μέχοι σήμερον κυκλοφορή¬ σαν "Ελληνικόν Βιβλίον —οιέχον δλην την Ιστορίαν άπό 'Ελληνικής από¬ ψεως άπό των παραμονήν τής ενάρξεως τού Παγκοσμίου Πολέμου. Σελίδες 400 μ*τ' «Ιχόνεν» Γράψαται ΝΑΤΙΟΝΑί 140 %ΥΕδΤ 20ΤΗ 8Τ., ΤΙΜΑΤΑΙ «ι.οο. ΝΕτΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ ΕΚΑΕΚΤΑ ΕΡΓΑ ΞΕΝΗΓ Λ0Γ0ΤΕΧΝ1ΑΣ Η ΣΑΛΑΜΠΩ 'Τχο Γ. ΦΛΩΜΠΕΡ Υπό Γ. Φλωμπέρ.—Μοναδικόν άριστούργημα είς την πφγμ φιλολογίαν είναι ή Σαλαμπώ, θαι(μάσιον θιά την άχριβη1 άναπαοσ στάσιν μιάς δραμαυτικής περιόδου τοϋ πολιτιαμοΰ, καταπληκτικόν διά την περιγραφήν τού άρχαίου Μεσογειακοϋ κόσμον, μέ τ' άμύθητα πλούτη καί τάς τρομακτικάς αθλιότητος τού, τάς μεγάλας άρετΛ; καί τάς φοβεράς χακίας τού, τάς πίστεις, τα μυστήριά τού, τα προ- λήψεις, τάς ήδονάς, τάς κραιπάλας, τάς ταλαι™»ρνας τού. 'Εν'όιαφέ- ρον, συγκίνησις, ρϊγος ζωής κυριεύουν τόν άναγνώστην τής «Σαλαμ- κχό>, ένφ ή πλοκή καί ή άγωνία τοϋ τέλους" συγκρατοΰν αμείωτον τ·ιν
περιέργειαν. ΚανεΙς δλλος, δσον ό Φλο>μπέρ μέ την Σαλαμπώ, δέν
ηδυνήθη νά δώση τόσον λεπτομερή καί έξηκριβωμένην, συνάμα δέ
τόσον ζωντανήν καί συναρπαστικήν εΐκόνα των άρχαίων, κανείς δέν
κατώρθωσε νά δώση είς τοΰς προχριστιανΐκοΰ^ αιώνος τόσον ·ν(.,ο-
ματικήν εμφάνισιν, ώστε (> άναγνώστης νά τους ζή ό ίδιος, κανείς
δέν υπήρξεν είς τόσον δύσκολον θέμα, τόσον άριστοτέχνης πλοκής,
άφηγήσεως, ϋφους. Κάτι 6ι6λικόν καί σννάμα κδτι έπικόν καί κιϊιι
άρχαΚκώς λυρικόν χαρακτηρίζουν τό μέγα τουτο ϊργον τοϋ Φλω;ιπέρ.
Ή μετάςρρασις, γενομένη μέ δλην την δυνατήν έπιμέλειαν καί ακρί¬
βειαν, εξόχως λογοτεχνική, αποτελεί καί άπό γλωοσικής απόψεως
πλουσίαν συμβολήν είς τΐ]ν φιλολογίαν.
Δύο τόιιοι χρυσόδετοι ................................ $1.50.
140
2βΤΗ 5ΤΠΕΙ-Τ
ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕΘΝΗΣ
ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΙΜΑΤΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΑΕΔΕΜΕΝΗ $2.50
Γράψατε:
ΝΑΊΊΟΝΑί ΗΕΚΑ^^, 140 ΛΥβδΙ 2611ι δΐΓβεΙ, Νβιτ ΥογΙγ, Ν. Υ.
1482 ΒΓθβ<3ντ8Τ, «γ 42πα 8τ. (Κοοπι 510) Νβτν ΥογΙε Οίί.ν. . Τβ·1: ΒΓΤβητ 5482 8641. = Γ0 ΟΦΐΑίΜΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΥΠΟ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΝΙΚΟΥ Ή··γοβε7<—άπό την πάλλουσαν ζωην τοϋ "Ελληνος Μ·τ«ν4βτ·«ι, γραμ- μέννι μέ πολν χιοΰμορ χαί οξείαν αντίληψιν τής ψνχαλογίας τοθ μετανά- επβν των χοώτων ημερών ταΐ των μετ«γ*ν·βτέοϊ·ν. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑι Ο ΑΚΕΠΙβΥΜΗΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ Ήβογραφία ιίς πρόξεις >.
ΟΙ ΕΦΤΑ ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΕΣ
ΠΩΑΟΐΓΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΕΣ ΠΑ ΚΑΝΑΡΙΑ
ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ ΠΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΣΚΟΥΑΗΚΙΑ
Χαοτόοετον τιμή $1.00.—Είς τα γραφεΐα τβθ «Έθνπχοδ Κήρυκοςχ
Τα άναφερόμβνα εί; τό ίργον τουτο βέν είναι προϊόντα άπλής φαντα-
σίας, άλλά μΧα έξιστόρηοτς καί οιαδραμάτιοτς ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.
Ό «Άνεπιθιΐμητος Μετανάστης» χαί τβ βιηγήμβτα, παριστάνονν τάς
περιπετείας των πρωτοον μεταναστων καΐ βίβονν μίαν πραγματιχήν εΐχό-
να της καταστάσεως, είς την οποίαν ευρίσκεται σήμερον ό 'Ελληνισμός
τής Άμερικής, μέ τας προόδους τού, τάς παρερμηνευσεις τού. τα Κοινω-
νιχά ζητηματά τού καί τάς συνεπείας των πρώτοον όρθΔν η έσφαλμένων
αντιλήψεων. Τα ποόσωπα τοϋ οράιιατος είναι ποαγματιχά, αν δχι τα όνό-
ματα καί Λ τό—μ. Τό νέλοιο καί τό χιοΰμορ χυριαοχεΐ ολ' άρχης μί-
χρΛ τέλονς.
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-ΙΌΥ, 1929.
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ι Οαν. Κ. Ουαπηι
Τβΐβρΐιοηβ:
νΥθΓΐή 2494.
ϋεβη Αΐίαηββ
νϊοε ΡΓβδϊιΙεηι
αυΑΠΐΝΐοο
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝ» ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ Κ.ΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΓνΙΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4,000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βαηΐΐ
ΙΟΟ ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕνΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝγΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛιΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΛΝΤΛΠΟΚΡΙΤΛΙ5
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
ργι η&βΛΐ αλ τρ««·ζιτικ»1 εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των θηοκατα-
βτημάτων και άνραποκριτων αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΚ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο
4 ίΟΝϋΟΝ Λ/Αίί ΒυΐίΟΙΝΟδ,Ε.Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ Κ&ΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΊ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
|[ ΥΟ'
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
Η ΟΞ,ΤΑ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛ!
Ι 'Συνίχεια έκ τής 19ης «λίϊος.ι
' κορίττ'. πού φώναζε βοηθεία. 'Αμβ-
σως την έσήκωσαν ψηλά γιά νά την
άνεδάκυν στό ίλογο. Τό« ό_Σχμ-
πόρ δρέθηκε κοντά της, άρχαςε στά
δ;νατά το; χέρια το κορμάκι χοΰ
I-
,τρεμε καί το εδαλε στή ράχτ, της
άσ-?ης το; φοράίας. Γρηγορος σάν
άττραχή ξεκίνησε άμέσως καί σε
μΐά στ:γαή βρ:σκόταν Ιξω άπό
α
σε
ό τό
χωρία.
—Έγώ είμαι μιχροΰλά μο;, τής
ή δ
ε-πε: μή τ--------
Άμέσως δμως ειδε πω; τον κυ-
νηγοϋσαν καί πήρε τό δρόμο κατά
τα χωράφια πηδώντας πάνω άχό
φράχτες καί άπό τάφρο^ς.
' Ό σκοπός τού ήταν νά φθάση
στό Βίλμ -/.αί νά βάλη την Γκο;ζλά-
δα μέσα στήν έ/,κλησία. Έκεϊ δέ θά
μποροϋσε νά την πειράξη κανείς
γιατί Θά δρισκότιν υπό την χροστα-
σίαν των Δώδεκα Άποστόλων.
Όταν δμως έφθασεν έκεΐ πού όρ-
χιζεν ή λουρίδα τής γής πού ηνωνε
τή στεριά μέ τό νησί δέν είδε μπρθ-
στά το; παρά την άφρισμένη Θάλασ-
σα. Όπου δέ κι' άν έκύτταξε δεξιά
κο! ζρ'.ιτερά δέν Ιδλεπε παρά την
φοοοτουντμένη θάλασσα, καί πέρα
άπό τή Θάλασσα χίλ'α πεντακόσια
δήματα μακρυά τού την σκοτεΐνή
ι κορ.>φή τοϋ Βίλμ.
ι Τότε κατάλαβε δτ! ό αέρος εί¬
χε σηκώσει τα κ^'ματα τόσο ψηλά
ώστε νά σκεπάσθυν την στενή καί
χαμηλή λοορίδο πού ενωνε τό Βίλμ
μέ την ξηρά.
| Άπό πίσω το; δμως οί σκ'ές των
! καβαλλάρηδων πού τόν κυνηγοϋσαν
,'γίνονται δλο Ινα μεγαλήτερες. Έ-
κέντρ'σε τό αλογό τού κοί εκανε τό
| τρομαγμένο ζώο νά προχωρηση μές
| στό νερό. "Επείτα κύτταξε πίσω τού
Ι κ.3· είδε πώ: οί ίππότες έξακολο·;-
θοϋσα-ν νά τόν κυνηγόν». Τότε φώ-
ναξε
:
'Αγία Παρθενδ Μαρία:, κάνε
θαόμα. Άγία Παρθένε Μαρία
εν* ·θ2ΰμα!
Άστυνομικοί τοϋ Σικάγου, ρίπτοντες είς την Λίμνην Μίτσιγκαν φονικά)
κατασχεθέντα έν διαστήματι τριών μηνών, έν δλφ 38δ περίστροία, **>
φέκια καί 8.500 μαχαίρας.
κάνε εν*
μα!
αί απεφάσισε νά περάση τό νερό
άλλα
φοβερό· ό καδα-
Τό θέαμα ηττ
λάρης μόνος ποίι
τής θρησκείας ήταν ξαχλωμένη ή
Γκο^ζλάδα καί κοιμόταν. Άπ' Ιξω
δμως άκουγε τή φωνή τοϋ έφημερί-
Τίμμο.
Αθόρυδα έγλύστρησε εξω καί χαι-
ρέτησε το φίλο το^. "ΊΓστε,ρα τοϋ δι-
ηγήθηκε δλα δσα εγινιζν τίς τελευ-
ταίες αύτές ήμέρες καί τόν παρε¬
κάλεσε νά τόν χαντρέψη κ,ιόλας σή-
μερο, άν ήταν δυνατόν την ίδ'2 την
στιγμή μέ την Γκθ!>ζλάδα.
Ό Τίμμο εμεινε γιά λίγη ώρα
σκεχτικός γιατί φοδάταν τόν Λ-1
Γ' ' ?
^ωνίατον
1
ιμό
ετρεμε. Ό Σαμ-
ά άό ό
,πόρ τό κρατοϋσε δ;νατά άχό τό να-
Ιλίνο, σηκωνε το κεφαλι τού ψηλα
δχοτε 'έρχότον κανένο δυνατό κϋμα
καί εδ:αζε τό ζώο πού αφριζε κι'
ήταν παγωαένο άπο τό κρύο, νά πρΐ-
χωρή. Σέ λίγο ε^τα<;ζ στά μέσα τοϋ δρότχοιι. Τό άλογο δμως σήκωσε τό κ&φάλι τοιι πού εσταζε άπΰ νερό ψη¬ λά καί άρνηθτ-,κε νά -...... ' ψη λά καί άρνήθηκε νά προχωρησΐβ. Ό καβαλλάρης εχωσε τα σπηροίνια μέσ' τό σώμά τού, σηκοσε τό.κεφά- λί τού ψηλά, τό 6ία-ζε νά κρατησγΐ τή σωττή κατεύθ.,ν:τι καϊ νά προχω- ρη. Άκόαη πεντχΑΟσίαι βήματα μο- νάχα. Άγία Παρ&ένε Μαρία, κά¬ νε ίνα θαϋμα! —Άκόμη τετρακόσια. Τότε λί- γασε α όδ ή ή τοϋ Β'.σλάδ. —Ό καιρός είναι ώραΐος, είπε, καί ή τρίκυμίο επαψε. Άν θέλης είμαι Ιτοιμος νά πάω στόν δεσπότη. ""Αν άναλάβτ) αύτός την εύθύνη θά σας στεφανώσω. Κοί κοθώς ό Σ^κορ τοϋ ελεγε νά 6ΐ3»στη, έτελλωσε ί^α αλογο καί πρ-οχώρησε μαζύ τού. Όταν δμως έφθασε στήν ακρη τοϋ Βίλμ είδε μέ εχχληξ'. χώς ή λουρίδα πού τό ενω¬ νε μέ την ξηρά είχε χαθη. Ή Θά- |νη<τί! όμη τετρακόσια. Τ σε τα πόδία της ή πιστή ροράϊα ι καί έπε<τε ά/.ίνητη μέσ' στό νερο. | Αάτό δμως τό περίμενε ό Σαμ- πόρ. "Αρπαξε την Γκοοζλάβα στήν άγχαλίά τοο καί προσπάθησε νά έ ξ η οοζλάβα στήν ι άγχαλίά τοο καί προσπάθησε νά έ-1 ξακολ&υ&ητη τό δρόμο τού πεζός. Ι Είχε <ρ9·άσε; κ:όλας στή αεριά πού τό νησί εκοβε τόν άέρα. Ή θόελλα 1 έ/.ε? δέν ητανε τόσο δυνατή καί τα ΐκύματα ήσαν μιχρότίροι. Σέ λίγο δ¬ ό μως τ ρρ Σέ λίγο δ μς ρττΐρν,αε ότι ό 6>θός άρχι·σε
νά γίνεται άσταθής καί γλυστερός.
Τα μέλη τοι> άρνισαν νά παγώνο·ον
Με κοπο ε·φ·θασε στο τελος σ ·απο-
στασΐ έκατό δημάτων άπό την ξηρά.
Αίφνης τό χόδι τού δρηκε μιά γοί-
6α καί έδούλιαΐε. Κατάφερε νά τό
δγάλη καί νά πατηση άλλοϋ, άλλά
δέν είχε πειά τή δύναμι νά σηκωθή.
Γονατΐ-στός έμε'.νε στό νερ*ό μέ την
Γκο^ζλάδα τοβ <ΐτήν άγκαλιά καί ί ό ά ζάδα τοβ <ΐτήν άγκαλιά καί περίμενε τό &άνατο. Δέν ηξερε δμως πώς άπό τό Βίλμ τόν είχον κίόλας δεί. Οί τρείς καλόγεροι είχαν κατε- 6η στήν παραλία μήπως βροϋν κα- νένα ναοαγό καί άνεκάλι>ψαν τόν
τρελλό κ2>δαλλάρη την ώρα χοί»
βριτκόταν στά μ'.σά τοϋ δρόμου. Μό-
λ;ς τόν είίαν καί δοΐίλ-.αξε μπήκαν
μέσ' τό νερό κι' έ'τρεξαν νά τόν σώ-
Οί πρώτες άχτίδες τοϋ ήλίοΐ>
απαγορεύσεις
ε μέ την ξηρά είχε χαθη^ Ή θά
λασσα την είχε δλη σκεπάσε;. Τό
Βίλμ μέσα σέ μιά νυχτιά «ίχε γίνη
Τότε δ παπόΤς εσηκωσε ψηλά τα
χέρια τοο.
—Αύτό είναι Ινα θαϋμα! φών·αξε.
Θά σίς χαντρέψω τώρα άμέτως,
γιατί ό ίδιος ό Θεός μέ έμποδίζει
νά πάω στόν δεσπότη.
—Κι' ·έγώ ^ώναξεν ό Έαμτζόρ, θά
μείνω γιά πάντα μέ την γυναίκά
μου σέ τουτο τό νησί. *Ας μοϋ τό
δώση ό αδελφάς μου ό Βισλάδ κι'
έγώ σέ ■άντάλλαγμα Θά παρα'.τηθώ
άπό δλατ τα δικαιώματά μου. Άμέ-
σως ή έκκλησία στολίστηκβ γ;ορτι-
νά καί ή καμχάνες της άρχισαν νά
χτοπάνε χαρούμενα; γ:ά τούς γάμθϋς
τοΰ δασιλικοΰ χρίγκηπα. Έτσι οί
δύο νέοι στεφανωθηκαν, ΐίστερ' άπό
μιά τέτοια δοκιμασίζ της άγάπης
τους.
"Οταν σέ λίγο ό Σαμχόρ καί ή
Γκουζλάδα δγηκαν άχο την εκκλη-
σία ό ηλιος τοΰς έσκέπασε μ' Ινα
χρυσό άχτινωτο μανδύα καί τούς ε-
δαλε στό κεφάλι τίς φωτεινές κο-
ρώνες.
Συγχρόνως δμως είδα ν ά ερχων-
ται άπό την παραλία ε'κοσι ίππότες.
Μπροστά τους προνωρΰδσε ό -ρίγ-
κηπας Β'.σλάδ. Ειχον χεράσε! τή
θάλασσα μέ δάρκες.
Όταν ό Σαμπόρ άντίκριχτε τόν
άδελφό τού οΐπλωσε τα χέρια τού.
—Ειρήνη! άγαπημένε μου άδελ-
φέ, τοΰ φώναξε. Ένα θαϋμα Ιγινε
άπόψε.
^ Καί προχώρησε %ν αγ
τόν Βΐσλαδ.
Κι' έχείνος τόν άγκάλία
τόν Ικλεισε τόσο" σφιγκτά σ..,
καλιά τού ώστε τα χέρ·α το;ι
ζαν μέ σίδερεν:α τανάλ'α.
χόρ χαρεξενευτηκε γ1" ώ ,
είχε τίποτε. Φαντασθής -τώς
γάλη το; άγάπη έκανς. :
τού νά τόν σφίγγτ} τόΐο
δμως άκουσε πίσω το; 3;νΐΤί
πημαία κι' έναν δα>9ύ άνατ»
Κι' δχως εστριψε τό ίλ'
είδε τό κορμί τής Γκ&^λά
τηγμένο στό αιίμα, νά νίτ.ν·
νω στό χορτάρι.
^ Τρελλός τότε ό Σαα-ό.:
μέ τα χερια τού τόν λα'αο
δελφ-οϋ τού. Τόν έρριίε %^
χτΰπησε τό κεγάλι το; 2;ν3
χώμα. Καί θά τού τό εΐΜϊ1
τω μεταξύ δέν όρμοϋΐε ό ί
Βίλκε Γ:άλτεο καί δέν το; ί
τό σταθί τού στήν %α
τάς τον νεκρό.
Όταν ό Βίσλάδ σηκωθή
χρόσωχό τοι» ήταν ά~ρο ρνι
στής. Έφυγε άμέσως τώ «
καί οί ΐππότες το; τόν ά*ολ!
σαν.
Οί καλόγηρο: εθαύαν .
τούς δυό νεκρούς στό ■'-'"">'ίί
μείο τοϋ Βίλμ. Καί
τάφο τους φίτεψαν
όξυές. Αύτές θά τώς έ
τί των δώδεκα 'Αίτοττόλω
όχοίους ήταν άφιερωμένη %
σία. Όταν δμω; ο! οξ;ε; Ι1·
σ,αν καί οί ρίζες το;ς έφθασαν
δΐίό νεκΐού; έοβύφηΕαν την *
το;ς. Καί μεγαλώνοντα; ένωη
καί έγιναν καί οί δώδεκα «ν«|
μόνον χοντρός κορμός. "Ετ
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ι Οαν. Κ. Ουαπηι
Τβΐβρΐιοηβ:
νΥθΓΐή 2494.
ϋεβη Αΐίαηββ
νϊοε ΡΓβδϊιΙεηι
αυΑΠΐΝΐοο
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝ» ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ Κ.ΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΓνΙΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4,000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βαηΐΐ
ΙΟΟ ΡΑΒΚ Πθνν. ΝΕνΥ ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝγΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛιΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΛΝΤΛΠΟΚΡΙΤΛΙ5
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
ργι η&βΛΐ αλ τρ««·ζιτικ»1 εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των θηοκατα-
βτημάτων και άνραποκριτων αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΚ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο
4 ίΟΝϋΟΝ Λ/Αίί ΒυΐίΟΙΝΟδ,Ε.Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ Κ&ΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΊ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
|[ ΥΟ'
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
Η ΟΞ,ΤΑ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛ!
Ι 'Συνίχεια έκ τής 19ης «λίϊος.ι
' κορίττ'. πού φώναζε βοηθεία. 'Αμβ-
σως την έσήκωσαν ψηλά γιά νά την
άνεδάκυν στό ίλογο. Τό« ό_Σχμ-
πόρ δρέθηκε κοντά της, άρχαςε στά
δ;νατά το; χέρια το κορμάκι χοΰ
I-
,τρεμε καί το εδαλε στή ράχτ, της
άσ-?ης το; φοράίας. Γρηγορος σάν
άττραχή ξεκίνησε άμέσως καί σε
μΐά στ:γαή βρ:σκόταν Ιξω άπό
α
σε
ό τό
χωρία.
—Έγώ είμαι μιχροΰλά μο;, τής
ή δ
ε-πε: μή τ--------
Άμέσως δμως ειδε πω; τον κυ-
νηγοϋσαν καί πήρε τό δρόμο κατά
τα χωράφια πηδώντας πάνω άχό
φράχτες καί άπό τάφρο^ς.
' Ό σκοπός τού ήταν νά φθάση
στό Βίλμ -/.αί νά βάλη την Γκο;ζλά-
δα μέσα στήν έ/,κλησία. Έκεϊ δέ θά
μποροϋσε νά την πειράξη κανείς
γιατί Θά δρισκότιν υπό την χροστα-
σίαν των Δώδεκα Άποστόλων.
Όταν δμως έφθασεν έκεΐ πού όρ-
χιζεν ή λουρίδα τής γής πού ηνωνε
τή στεριά μέ τό νησί δέν είδε μπρθ-
στά το; παρά την άφρισμένη Θάλασ-
σα. Όπου δέ κι' άν έκύτταξε δεξιά
κο! ζρ'.ιτερά δέν Ιδλεπε παρά την
φοοοτουντμένη θάλασσα, καί πέρα
άπό τή Θάλασσα χίλ'α πεντακόσια
δήματα μακρυά τού την σκοτεΐνή
ι κορ.>φή τοϋ Βίλμ.
ι Τότε κατάλαβε δτ! ό αέρος εί¬
χε σηκώσει τα κ^'ματα τόσο ψηλά
ώστε νά σκεπάσθυν την στενή καί
χαμηλή λοορίδο πού ενωνε τό Βίλμ
μέ την ξηρά.
| Άπό πίσω το; δμως οί σκ'ές των
! καβαλλάρηδων πού τόν κυνηγοϋσαν
,'γίνονται δλο Ινα μεγαλήτερες. Έ-
κέντρ'σε τό αλογό τού κοί εκανε τό
| τρομαγμένο ζώο νά προχωρηση μές
| στό νερό. "Επείτα κύτταξε πίσω τού
Ι κ.3· είδε πώ: οί ίππότες έξακολο·;-
θοϋσα-ν νά τόν κυνηγόν». Τότε φώ-
ναξε
:
'Αγία Παρθενδ Μαρία:, κάνε
θαόμα. Άγία Παρθένε Μαρία
εν* ·θ2ΰμα!
Άστυνομικοί τοϋ Σικάγου, ρίπτοντες είς την Λίμνην Μίτσιγκαν φονικά)
κατασχεθέντα έν διαστήματι τριών μηνών, έν δλφ 38δ περίστροία, **>
φέκια καί 8.500 μαχαίρας.
κάνε εν*
μα!
αί απεφάσισε νά περάση τό νερό
άλλα
φοβερό· ό καδα-
Τό θέαμα ηττ
λάρης μόνος ποίι
τής θρησκείας ήταν ξαχλωμένη ή
Γκο^ζλάδα καί κοιμόταν. Άπ' Ιξω
δμως άκουγε τή φωνή τοϋ έφημερί-
Τίμμο.
Αθόρυδα έγλύστρησε εξω καί χαι-
ρέτησε το φίλο το^. "ΊΓστε,ρα τοϋ δι-
ηγήθηκε δλα δσα εγινιζν τίς τελευ-
ταίες αύτές ήμέρες καί τόν παρε¬
κάλεσε νά τόν χαντρέψη κ,ιόλας σή-
μερο, άν ήταν δυνατόν την ίδ'2 την
στιγμή μέ την Γκθ!>ζλάδα.
Ό Τίμμο εμεινε γιά λίγη ώρα
σκεχτικός γιατί φοδάταν τόν Λ-1
Γ' ' ?
^ωνίατον
1
ιμό
ετρεμε. Ό Σαμ-
ά άό ό
,πόρ τό κρατοϋσε δ;νατά άχό τό να-
Ιλίνο, σηκωνε το κεφαλι τού ψηλα
δχοτε 'έρχότον κανένο δυνατό κϋμα
καί εδ:αζε τό ζώο πού αφριζε κι'
ήταν παγωαένο άπο τό κρύο, νά πρΐ-
χωρή. Σέ λίγο ε^τα<;ζ στά μέσα τοϋ δρότχοιι. Τό άλογο δμως σήκωσε τό κ&φάλι τοιι πού εσταζε άπΰ νερό ψη¬ λά καί άρνηθτ-,κε νά -...... ' ψη λά καί άρνήθηκε νά προχωρησΐβ. Ό καβαλλάρης εχωσε τα σπηροίνια μέσ' τό σώμά τού, σηκοσε τό.κεφά- λί τού ψηλά, τό 6ία-ζε νά κρατησγΐ τή σωττή κατεύθ.,ν:τι καϊ νά προχω- ρη. Άκόαη πεντχΑΟσίαι βήματα μο- νάχα. Άγία Παρ&ένε Μαρία, κά¬ νε ίνα θαϋμα! —Άκόμη τετρακόσια. Τότε λί- γασε α όδ ή ή τοϋ Β'.σλάδ. —Ό καιρός είναι ώραΐος, είπε, καί ή τρίκυμίο επαψε. Άν θέλης είμαι Ιτοιμος νά πάω στόν δεσπότη. ""Αν άναλάβτ) αύτός την εύθύνη θά σας στεφανώσω. Κοί κοθώς ό Σ^κορ τοϋ ελεγε νά 6ΐ3»στη, έτελλωσε ί^α αλογο καί πρ-οχώρησε μαζύ τού. Όταν δμως έφθασε στήν ακρη τοϋ Βίλμ είδε μέ εχχληξ'. χώς ή λουρίδα πού τό ενω¬ νε μέ την ξηρά είχε χαθη. Ή Θά- |νη<τί! όμη τετρακόσια. Τ σε τα πόδία της ή πιστή ροράϊα ι καί έπε<τε ά/.ίνητη μέσ' στό νερο. | Αάτό δμως τό περίμενε ό Σαμ- πόρ. "Αρπαξε την Γκοοζλάβα στήν άγχαλίά τοο καί προσπάθησε νά έ ξ η οοζλάβα στήν ι άγχαλίά τοο καί προσπάθησε νά έ-1 ξακολ&υ&ητη τό δρόμο τού πεζός. Ι Είχε <ρ9·άσε; κ:όλας στή αεριά πού τό νησί εκοβε τόν άέρα. Ή θόελλα 1 έ/.ε? δέν ητανε τόσο δυνατή καί τα ΐκύματα ήσαν μιχρότίροι. Σέ λίγο δ¬ ό μως τ ρρ Σέ λίγο δ μς ρττΐρν,αε ότι ό 6>θός άρχι·σε
νά γίνεται άσταθής καί γλυστερός.
Τα μέλη τοι> άρνισαν νά παγώνο·ον
Με κοπο ε·φ·θασε στο τελος σ ·απο-
στασΐ έκατό δημάτων άπό την ξηρά.
Αίφνης τό χόδι τού δρηκε μιά γοί-
6α καί έδούλιαΐε. Κατάφερε νά τό
δγάλη καί νά πατηση άλλοϋ, άλλά
δέν είχε πειά τή δύναμι νά σηκωθή.
Γονατΐ-στός έμε'.νε στό νερ*ό μέ την
Γκο^ζλάδα τοβ <ΐτήν άγκαλιά καί ί ό ά ζάδα τοβ <ΐτήν άγκαλιά καί περίμενε τό &άνατο. Δέν ηξερε δμως πώς άπό τό Βίλμ τόν είχον κίόλας δεί. Οί τρείς καλόγεροι είχαν κατε- 6η στήν παραλία μήπως βροϋν κα- νένα ναοαγό καί άνεκάλι>ψαν τόν
τρελλό κ2>δαλλάρη την ώρα χοί»
βριτκόταν στά μ'.σά τοϋ δρόμου. Μό-
λ;ς τόν είίαν καί δοΐίλ-.αξε μπήκαν
μέσ' τό νερό κι' έ'τρεξαν νά τόν σώ-
Οί πρώτες άχτίδες τοϋ ήλίοΐ>
απαγορεύσεις
ε μέ την ξηρά είχε χαθη^ Ή θά
λασσα την είχε δλη σκεπάσε;. Τό
Βίλμ μέσα σέ μιά νυχτιά «ίχε γίνη
Τότε δ παπόΤς εσηκωσε ψηλά τα
χέρια τοο.
—Αύτό είναι Ινα θαϋμα! φών·αξε.
Θά σίς χαντρέψω τώρα άμέτως,
γιατί ό ίδιος ό Θεός μέ έμποδίζει
νά πάω στόν δεσπότη.
—Κι' ·έγώ ^ώναξεν ό Έαμτζόρ, θά
μείνω γιά πάντα μέ την γυναίκά
μου σέ τουτο τό νησί. *Ας μοϋ τό
δώση ό αδελφάς μου ό Βισλάδ κι'
έγώ σέ ■άντάλλαγμα Θά παρα'.τηθώ
άπό δλατ τα δικαιώματά μου. Άμέ-
σως ή έκκλησία στολίστηκβ γ;ορτι-
νά καί ή καμχάνες της άρχισαν νά
χτοπάνε χαρούμενα; γ:ά τούς γάμθϋς
τοΰ δασιλικοΰ χρίγκηπα. Έτσι οί
δύο νέοι στεφανωθηκαν, ΐίστερ' άπό
μιά τέτοια δοκιμασίζ της άγάπης
τους.
"Οταν σέ λίγο ό Σαμχόρ καί ή
Γκουζλάδα δγηκαν άχο την εκκλη-
σία ό ηλιος τοΰς έσκέπασε μ' Ινα
χρυσό άχτινωτο μανδύα καί τούς ε-
δαλε στό κεφάλι τίς φωτεινές κο-
ρώνες.
Συγχρόνως δμως είδα ν ά ερχων-
ται άπό την παραλία ε'κοσι ίππότες.
Μπροστά τους προνωρΰδσε ό -ρίγ-
κηπας Β'.σλάδ. Ειχον χεράσε! τή
θάλασσα μέ δάρκες.
Όταν ό Σαμπόρ άντίκριχτε τόν
άδελφό τού οΐπλωσε τα χέρια τού.
—Ειρήνη! άγαπημένε μου άδελ-
φέ, τοΰ φώναξε. Ένα θαϋμα Ιγινε
άπόψε.
^ Καί προχώρησε %ν αγ
τόν Βΐσλαδ.
Κι' έχείνος τόν άγκάλία
τόν Ικλεισε τόσο" σφιγκτά σ..,
καλιά τού ώστε τα χέρ·α το;ι
ζαν μέ σίδερεν:α τανάλ'α.
χόρ χαρεξενευτηκε γ1" ώ ,
είχε τίποτε. Φαντασθής -τώς
γάλη το; άγάπη έκανς. :
τού νά τόν σφίγγτ} τόΐο
δμως άκουσε πίσω το; 3;νΐΤί
πημαία κι' έναν δα>9ύ άνατ»
Κι' δχως εστριψε τό ίλ'
είδε τό κορμί τής Γκ&^λά
τηγμένο στό αιίμα, νά νίτ.ν·
νω στό χορτάρι.
^ Τρελλός τότε ό Σαα-ό.:
μέ τα χερια τού τόν λα'αο
δελφ-οϋ τού. Τόν έρριίε %^
χτΰπησε τό κεγάλι το; 2;ν3
χώμα. Καί θά τού τό εΐΜϊ1
τω μεταξύ δέν όρμοϋΐε ό ί
Βίλκε Γ:άλτεο καί δέν το; ί
τό σταθί τού στήν %α
τάς τον νεκρό.
Όταν ό Βίσλάδ σηκωθή
χρόσωχό τοι» ήταν ά~ρο ρνι
στής. Έφυγε άμέσως τώ «
καί οί ΐππότες το; τόν ά*ολ!
σαν.
Οί καλόγηρο: εθαύαν .
τούς δυό νεκρούς στό ■'-'"">'ίί
μείο τοϋ Βίλμ. Καί
τάφο τους φίτεψαν
όξυές. Αύτές θά τώς έ
τί των δώδεκα 'Αίτοττόλω
όχοίους ήταν άφιερωμένη %
σία. Όταν δμω; ο! οξ;ε; Ι1·
σ,αν καί οί ρίζες το;ς έφθασαν
δΐίό νεκΐού; έοβύφηΕαν την *
το;ς. Καί μεγαλώνοντα; ένωη
καί έγιναν καί οί δώδεκα «ν«|
μόνον χοντρός κορμός. "Ετ
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1*2».
ΓΑΛΛΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΜΙΟΗΕί ΟΟΡϋΑΥ
ΠΡΐΝ ΦΥΓΗ
ΐεμένη στέ δάθΌς τοΰ άμαξι-
' -'ι τ-.ναζότανε έλαφρά, %2-
Μροχωροΰσε έχάνω στέ λίθό-
, ή κυρία Κορδέτ είχε χα-
;σέ σκέψίΐς.
■·3ιο χρωΐ είχε δή^ τέν άντρα
μπαίνη στο ίωμάτιό^ τού μέ
=λο τής άλληλογραφίας στά
ί. Τα χαρτιά χού κρατοΰ-
(Εμ,αν σαν νά τα φ*το·ΰσε ό άέ-
ΐα, τής είπε, εΐμαστε έν-
|/ατεστρ αμμένθί. Αάριο λήγει
ς ή χροθεσμία των γραμαα-
Δέν εχω νά τα χληρώσω.
μένουν χαρά χίλια χίλιάρι-
|/.ετά μόνον γιά ταξεϊδι τής
μου... Θά μ' άκολοθηστ,ς;
βεβαία θά τέν άκολοοιθοΰσε
.αταλάδαιν$ Οτι ε'κοσί χρόνια
ϊίας σχατάλης την καθ'.στοΰ-
αΰτή συνένοχο αυτής τής τρο
αταστροφής. Άλλά χώς τοΰ
ή ετσι άξαψνα ή ΐδέα νά φύ-
τόν καφέ χού την είχε -άρει
*,2τάστημα τοΰ πάτερ α τού,
^γαζόταν ώς ύχάλληλος, χο-
τής «ίχε αρνηθή τα ύπέ-
χοσά χού τοΰ ζητοΰΌΐ κάθε
Αλλά κι' αυτή χοτέ δέν εί-
η-ΐιιχήσει γιά την οικονομική
ασι τοΰ σχιτιοΰ της1,
σύζυγός μου κερδίζει άρκβτά
στέ χρηματ'.στηΊριο δχου
ελεγε μέ μετρ-.οφροσύνη
Ρ^ΐς της. Κι' αυτή τή φράση
ζνελάμιβανε ε'κοσι χρόνια τώ-
?;ς νά τής γεννηθή ή πε-
Ι-α νά ζητήση χε,ρ-Λΐσότερες
ς άχέ τέν άντρα της.
^ίστραμμενοι! Είχεν άκούτει
ησιν αύτη. μ' &ν(χν άναστεναγ-
μ' Ινα χαμόγ&λο.
.^ Κο^έρτ ήταν άντ}ρωχος ί-
Μ δημιουργήση καί χάλι την
τΐ2 τού σέ μίαν αλλη χώρο.
:ελους θά ξαναγΰριζαν στο
'- &τ νοίκια'ζαν Ινα καινούρ-
κι' αύτη ή νέα τους έγ-
αλλη
όταν
η γρ φ
ματα καΐ τιμολόγια...
έμχορεύ-
—Γιάννη, στοϋ Κραμαντόα.
Καΐ τό μηιρο της άμάξι την —ή-
γε στό γνωστό τα— ητθ'αργείο τοί
Κραμαντόκ.
Ό 5ιεαθυντής τοϋ καταστήματοζ
ύχοκλίθττκε δουλικά στήν χλουσία
χελάτ'.3ά ζμ.
Ή κ^ρία άχό σονήΌεια δσβ9 ψο-
ρες έμΐϊίίνε σ' αύτά τό ναά των κομ-
ά έ ή
ρ μ μ
ψοτεχνημάτων έννοιωθε μιά ταραχή
καί μιά θρη—4ε»τική εϋλάδεια, ή ό-
ποία στίμϊρα ήταν άκόμα μεγαλήτδ-
θαταν
άρκετά εύχάρι-
έ
ρά εύχάρι
καινούργ!» χ«ρι.χέτεια ίιε-Ι
κατά €άθος τή νκ«ρία Κοο-
Ρ χρτ>νια όμως έμελλε νά
■η τή χαρά των άκρΰ&ων ψώ-
^ εχανε ώς τώρα; Κι' ητ:»ν
'«κεί«τικος ούτος ό —>ρ«-
? ^γοράς ή χρί^ϋμία των {
γρς, ή ρμία των {^
^ων, οί ο-τιγμές τής Ικλογής
Μρβ έμχορικά κι' οί σύντο-
α ϊύχβριστβς τύψεις δστερα
ΐλΛνοχ&ίηο-η των τρελλών
Γτο
φνικά μιά Ιμπνεοση γεννή-
μικρέ κεφάλι τής κυρί-
γ. Την τελεοταία της αΰ-
*> <ρύγτ>, ν« τρέξη στά
καί άρχισε νά έφαρμό-
ζ— τέ σατανικό αχέοΊό της. Ό Κρα-
μαντόκ ε-σχ,υδε μχρός της τό γυμνό
μέτωχό τού καί κάτω 'άχο τα ά-
κάτΐαρτα δάχτυλά τοο τα Ιφάαματα
ζωντάνεαιν, άκτίνοδολοΰσαν, έθορυ-
δοΰταν, εχαιρναν —»οή.
«Ή κϋρία Κορδέτ θαθϊλε ν' άλ-
λάξη τα χαραχετάσματα τοΰ μικροΰ
σαλον.οΰ της. Ακριβώς μιά μονα3ι-
κή εύχ.αιρία...» Καί οί εύκαιρίες ίκ-
δέχοντο ή μιά την άλλη κάτω άχό
τα ίάχΓΛα τοΰ -έμπορον* τής εδε'.ξ«
5υδ«χικώς ενα άχαράμίλλο γιαχω-
νέζικο κομ'">οτέχνημα:, Ινα ντουλά-
Χί χού είχε άνακαλνφ'θή -εντελώς τυ
χαία κι' ενα Οαοαάσκ) τραχεζάκι
με τρία χόδια χερΐστρεφόμενα έ-ά-
νω στά όχοΓο άναγκαίως εχρεχε νά
τοχοιθετηθή αύτό κομψό «σημένιο
άγΐλματάκι.
Ή κορία Κορδετ άκοΰγε κουνών-
τας χ.τχοτε ησυχα τό κομψο
τσ:κο κε?άλι της.
Δέχτηχε νά κρατήση το
ό έ
χ ρήη ρ
τασμα ,τό γιαχωνέζίκο κομψοτέχνη-
μα, το ντοϋ.λά-!, κα! τό άγαλματά-
κί, ίοκιμάζοντας μιά χολύ μεγάλη
εΰχαρίστητη σέ χά&ε κίίνούργιο άν-
τικείμενο πού τής έχαρα/σίαζε ό κα-
ά
Επί τέλους τέ ψώνισμο τελειώση
κι' ό τατητο-ώλη,ς, ό οποίος άναμ-
φιδόλως κουράστηκδ χρώτος, συνώ-
δεψ* ώς την χόρτα την ώμορφη χε-
λάτιδά τού.
Μέσα στο άμάξι ή κυρία Κορδέτ
συλλογίζονταν μέ χαιρ^κάκιθ! τί
μοΰτρα πού θάκανε δ καλάς της δ
Κραμαντόκ την όλλη μερά δταν θά
τοΰ έχέστρεφαν χίσω δλα τα ψώνια
χθύ είχε πουλήσει τόσο εύκολα.
—Γιάννη, στοΰ Άρχιμχώλ.
Πέρασε έκεί όλλες δύο ώρες μα-
ι μ έτδν -ερίφιημο ράφτη, τόσο ή-
δονικές, τόσο γλυκειές σαν νά δρι-
σκόταν κοντά στο Οερμότερο έροστή.
Όταν έδγήκε άχέ κε.ΐ, τα μάγουλά
της ήσαν φλογισμ·ενα, τέ δέ^μα της
-ΤίΙΑΤ$ Α Μ5Τ
ΟΡ ΑΡΡΜ-Ε
γείλτ) κάθε τι χο!ι δλέτχουν τα μάτια
της.
Τστερα άχο την έχίσκεψί της
Άρχίμπώλ, στοΰ Μπωδαί κ·3ί στοΰ
Κραμαντόκ θέλει νά δοκιμάση μί¬
αν άλλην ευχαρίστησιν χηγαίνον-
τας στά κατωτέρα, στά λαϊκά κα-
μ
Παντοΰ ύχοκλί^νται μχροστά
της κΐί χαντοΰ τής ίίχόσχοντα; ότι
οί χαρίτ^ελίες της Οάναι στο ι~
ν. της αυριο.
Όταν το άμάξι της σταματήση
μπροστά στο σπίτι της, ή κυρί»
Κορδέτ ήταν τσακ!3μένη άχο μιά
εύχάριστη κούραση κι' ορχίσΕ νά
τεντώνετα! σά γάτα.
Είχε χεράσει ασφαλώς την ώ-
ρηότζρη μερά τής ζωής της καί
σέ διάστηαα λίγων ώρών είχε ξο3έ-
ψει, άδιάφορο άν δέν τα χλήρων«,
χερισσότερα άπέ 2σα Θίδινε έναν ό¬
λόκληρο χρόνο. Άλλά κ1.1 αύτοι οί
κανάγηϊες οί εμχοροι αΐίριο θά
κλαίν μέ μαΰρα δάκραα γιά τό έ-
ξυχνο παιγνίίι —ού τούς σκάρωσε.
• * *
Μόλις άνέδηκε στο σχίτι της καϊ
μχήκε στήν χάμαρά της ό κ. Κορ¬
δέτ έ'τρεξε χαρούμενος κοντά της
ν,ιι τής εί—ε άγκαλίάζοντάς την
ά
ίϊρωμένο λίγο.
παραγγείλβί
«κομη
«ί φρ-αγμοός κ('
τή 3ιχλή χαρά
μ(ά φορά τίς ά
της καί
δ
ά*ο την άλλη δλους
Ι τους άχόρταγους χού Λ "
την χόρτα της τήν'νή τοΰ
φορέματα γιά Ινα όλόκληρο χρόνο,
συμ—ριλαμδανομένων καί των τα-
ξείδιωτίκών.
Ό Άρχίμττώλ ένόμισε ότι είχε ά-
νατείλει γι' ούτον μιά άιτο τίς εΰ-
λογημένες έκεΐνες; ήμέρ«ς όχοο ή
πελάτ:ς είναι άνοχεράσχιστη οχέ-
ναντι τοΰ χειρασμοΰ κι' όλη ή ζωή
της κρεμ^ται άχό τή μοναδεκή ήδο-
ί
>Κ0ΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑΟΗ
ΔΙΑ ΓΝΗΣ1ΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.50 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
-ΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒΙ-ΕΑΟΗ
^ΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
Τα καλλιστα έν τζ γρς
Είναι έν χρήσει άπό τούς με-
γα?.ειτέρους Πιλοκαθαριστάς
τής Άμερικής. Κάμνουν
καπέλλο. κανοΰργιο. Δέν τό
βλάπτουν. Δέν περιεχουν
όξέα.
Ζητήσατε νά σάς σι·ίλο>
μεν δωρεάν ωραίαν Οϊΐ
(ΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΝΚδ
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1873
Κ ΥΟΕΚ ΟΙΤΥ
«'ά Η»ι Ββπ{ΐ8. Δέρματα κια «λα τα εΧ*π Πιλθκαθαριστ&ν.
Ή κ. Τσάρλες Π. Τζώρτζ, θυγάτηρ τοΰ Άντυΐροίδρου των Ήνωμένων
II
ο-
λιτειών, κ. Κοΰρτις, καί σύζυγος τοΰ ταγματάρχου Τζώρτζ, ή όποία κατοικεϊ
έν Φόρτ Σίλλ καί δέν δίδει πεντάραν δι' όλους τούς περί πρωτοκαθεδρίας είς
τα έπίσημα γεύματα αγώνας τής θείας της καί αδελφής τοΰ πατρός της,
κ. Ντόλλης Γκάν, ώς «οίκοδεσποίνης» τοΰ Άντιποοέδρου».
φρ
—Άγάπη μου, άγάχη μοο, δέ
φεύγουμε άχόψε τα μεσάνοχτα, δχως
σοΰ είχα εΐζεΐ τό χρωί1. Βρήκα άχδ
κάχοΐον φίλον μου άρκετά ■χρ-ψ.χτβ
γιά νά έξοφλήσω τα γρααμάτία χού
ληγοΰν αυριο καί νά έξοικονομτ/θοΰ-
με κάμχοτον καιρέ άκόμη. Θά μεί-
νοομε στό Παρίσι, μ'.-Αρή μο^ Μάρ-
θα, δέ φΐόγουμε...
Ή μικρή Μάρ&α δέν τέν άκούει
χϋά. Σκέπτεται τέ χλήθος των
χρομηθβυτών χού 0ά χολιο,ρκήτοϋν
τέ σχίτι της αδριο.
ΜΙΟΗΕί ΟΟΕΌΑΥ
Καί ή κυρία Κορδέτ κατεδαίνον-
τας τή σκάλα έσκέχτονταν δλα τα
ίϊ έκείνα φορ€ματα των όποί*
;ι τ' άγεράκι μ' άνάλαφρη
[πρόρα
καί τες τριανταφυλλιες αργά σα1-
[λεύϊΐ·
στές καρδιές καί στήν χλάσι βα-
[σιλεύει
ρόδινο σούόροοχο ώρα, μ^ροφόρα.
Χρυσή θυμητ;κών όν«ίρων ώρα,
πού ή ψυχή τή γαλήνη χρομαντεύει
ι ' < 11' 'ϊ Ι την αίώνια γαλήνη κι' άγναντεΰει καταλειχετα ιστην τρϊλλή ιδιοτρο-Ι _Λ' ^ χ „..., ρϊ φρμ είχε χαϊδέψη τέ δφασμα μέ τα μ^ τι α καί χ δέ 6ά δοκίμαζε χοτέ... —Γιάννη, στής κυρίας Ταλλΐέ. —"Ω! Ή χαρά νά πιάνης μικρά κα-ελθ! με ωραι α λοολουβια στην α- κρη κα-ί νά τα δοκιμάζης χαρατε- ταμένα, σοβαρά μέ τα μάτια καρ- φωμένα στον καθρέφτη πότε χροφίλ καί χότε όνφάς... Ή κ^ρία Κορδέτ 3ιάλεξε έκδί β- να σωρό καπέλλα κι' άναστέναξε χά¬ λι στήν ΐδέα δτ: δέν τής ήταν γρα- φτό νά τα φορέστ} χοτέ, άλλά χαμο- γέλασε μέ τέ θυμό τής κυρίας Ταλ- λιέ δταν &ά τής χήγαιναν χίσω ά- χούλητα τα /.αχέλλα. —Γιάννη, στοΰ Μχωδαί. Καί τέ μικρο άμάξι δΐ€ΐ>Ουνετοι
γρήγορα στέ χε,ρίφημο άδαμαντοχω-
λεΐο, δχθΰ ή κΛ>ρία Κορδέτ χάϊδευε
χολί) ώρα τούς πολυτίμους λίβου; '
χού άχλωναν γι' αύτη χάνω στή
λεχτή τσόχα τοΰ γρα»φείο^. "Απεφά¬
σισε τέλος νά χά?Τ) Ινα κολλιέ μέ
πέντε σειρές μα,ργα,ριτάρια, ίνζ ά-
δαμαντοχ.όλλητο χερίλαίμιο καί με-
ρικά μικρά δαχτυλίϊια καί καρφίτ-
"Εδωσε την κάρτα της, κι' δ ύ-
πάλληλος ύχοκλί&ηκε λέγοντάς
της ότ! θά τάχτ; δλα αύριο. Βγαί-
νοντας ή χαριτωίΑενη καρία Κορ¬
δέτ στάθηκε στο πεζοίρόμτο «λλο-
γισμένη.
"Ηξερε δτι δέ θά άχοκτηση ποτέ
τα χολύτιμα ψώνία χού παρήγγειλε,
άλλά τέ ίδιο της κάνει ά·φοΰ τ' άγό-
ΐυ της καί κράτει γ:ά λογα
της Ινα διαμέρίσμα σέ κάποιο ξε-(
νοδοχείο τής όδοΰ Ήλυσίων. Ι
"Εχειτα χαραγγέλλει οΐο και-
νούργια άμάξια καί άναμϊγνύεται
μέ τδ χλήθος των μεγάλων κατο-
ττημάτων γιά νά νοιώση τή χαρά,
νά περάση άχέ τα χερια έκατέ δια-
ϊοχικών ύπαλλήλων καί νά χαραγ-
βασιλεμένα
ι φ·.λιά άνατριχίλες
και δαν.ροα· πλάνα ιδώρ-ΐ ζηλεμένϊ
τής ζήσης ποΰ άχνοσδΛται καί τε-
[λειώνει
ταν τέ θαμπέ γι>αλί ποΰ ολοέν*
Λ. ΜΑΒΙΛΗΣ
ρασε
Τής μένουν άκόμη λίγες ώρες
~ μ ώσχου νά Τ·>?'·''Β °"τ0 **"·. της. Έγ-
Ή Ντόοοθυ Μάκνεφ, 15 έτών, καί ό Χάοολδ Ντετλάϊν, 17, οί όποϊο» ελβ
6αν τό βοαβεϊον τής ΰγείας έν τή Πολιτειαι τής Ίνδιάνας.
ΓΑΛΛΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΜΙΟΗΕί ΟΟΡϋΑΥ
ΠΡΐΝ ΦΥΓΗ
ΐεμένη στέ δάθΌς τοΰ άμαξι-
' -'ι τ-.ναζότανε έλαφρά, %2-
Μροχωροΰσε έχάνω στέ λίθό-
, ή κυρία Κορδέτ είχε χα-
;σέ σκέψίΐς.
■·3ιο χρωΐ είχε δή^ τέν άντρα
μπαίνη στο ίωμάτιό^ τού μέ
=λο τής άλληλογραφίας στά
ί. Τα χαρτιά χού κρατοΰ-
(Εμ,αν σαν νά τα φ*το·ΰσε ό άέ-
ΐα, τής είπε, εΐμαστε έν-
|/ατεστρ αμμένθί. Αάριο λήγει
ς ή χροθεσμία των γραμαα-
Δέν εχω νά τα χληρώσω.
μένουν χαρά χίλια χίλιάρι-
|/.ετά μόνον γιά ταξεϊδι τής
μου... Θά μ' άκολοθηστ,ς;
βεβαία θά τέν άκολοοιθοΰσε
.αταλάδαιν$ Οτι ε'κοσί χρόνια
ϊίας σχατάλης την καθ'.στοΰ-
αΰτή συνένοχο αυτής τής τρο
αταστροφής. Άλλά χώς τοΰ
ή ετσι άξαψνα ή ΐδέα νά φύ-
τόν καφέ χού την είχε -άρει
*,2τάστημα τοΰ πάτερ α τού,
^γαζόταν ώς ύχάλληλος, χο-
τής «ίχε αρνηθή τα ύπέ-
χοσά χού τοΰ ζητοΰΌΐ κάθε
Αλλά κι' αυτή χοτέ δέν εί-
η-ΐιιχήσει γιά την οικονομική
ασι τοΰ σχιτιοΰ της1,
σύζυγός μου κερδίζει άρκβτά
στέ χρηματ'.στηΊριο δχου
ελεγε μέ μετρ-.οφροσύνη
Ρ^ΐς της. Κι' αυτή τή φράση
ζνελάμιβανε ε'κοσι χρόνια τώ-
?;ς νά τής γεννηθή ή πε-
Ι-α νά ζητήση χε,ρ-Λΐσότερες
ς άχέ τέν άντρα της.
^ίστραμμενοι! Είχεν άκούτει
ησιν αύτη. μ' &ν(χν άναστεναγ-
μ' Ινα χαμόγ&λο.
.^ Κο^έρτ ήταν άντ}ρωχος ί-
Μ δημιουργήση καί χάλι την
τΐ2 τού σέ μίαν αλλη χώρο.
:ελους θά ξαναγΰριζαν στο
'- &τ νοίκια'ζαν Ινα καινούρ-
κι' αύτη ή νέα τους έγ-
αλλη
όταν
η γρ φ
ματα καΐ τιμολόγια...
έμχορεύ-
—Γιάννη, στοϋ Κραμαντόα.
Καΐ τό μηιρο της άμάξι την —ή-
γε στό γνωστό τα— ητθ'αργείο τοί
Κραμαντόκ.
Ό 5ιεαθυντής τοϋ καταστήματοζ
ύχοκλίθττκε δουλικά στήν χλουσία
χελάτ'.3ά ζμ.
Ή κ^ρία άχό σονήΌεια δσβ9 ψο-
ρες έμΐϊίίνε σ' αύτά τό ναά των κομ-
ά έ ή
ρ μ μ
ψοτεχνημάτων έννοιωθε μιά ταραχή
καί μιά θρη—4ε»τική εϋλάδεια, ή ό-
ποία στίμϊρα ήταν άκόμα μεγαλήτδ-
θαταν
άρκετά εύχάρι-
έ
ρά εύχάρι
καινούργ!» χ«ρι.χέτεια ίιε-Ι
κατά €άθος τή νκ«ρία Κοο-
Ρ χρτ>νια όμως έμελλε νά
■η τή χαρά των άκρΰ&ων ψώ-
^ εχανε ώς τώρα; Κι' ητ:»ν
'«κεί«τικος ούτος ό —>ρ«-
? ^γοράς ή χρί^ϋμία των {
γρς, ή ρμία των {^
^ων, οί ο-τιγμές τής Ικλογής
Μρβ έμχορικά κι' οί σύντο-
α ϊύχβριστβς τύψεις δστερα
ΐλΛνοχ&ίηο-η των τρελλών
Γτο
φνικά μιά Ιμπνεοση γεννή-
μικρέ κεφάλι τής κυρί-
γ. Την τελεοταία της αΰ-
*> <ρύγτ>, ν« τρέξη στά
καί άρχισε νά έφαρμό-
ζ— τέ σατανικό αχέοΊό της. Ό Κρα-
μαντόκ ε-σχ,υδε μχρός της τό γυμνό
μέτωχό τού καί κάτω 'άχο τα ά-
κάτΐαρτα δάχτυλά τοο τα Ιφάαματα
ζωντάνεαιν, άκτίνοδολοΰσαν, έθορυ-
δοΰταν, εχαιρναν —»οή.
«Ή κϋρία Κορδέτ θαθϊλε ν' άλ-
λάξη τα χαραχετάσματα τοΰ μικροΰ
σαλον.οΰ της. Ακριβώς μιά μονα3ι-
κή εύχ.αιρία...» Καί οί εύκαιρίες ίκ-
δέχοντο ή μιά την άλλη κάτω άχό
τα ίάχΓΛα τοΰ -έμπορον* τής εδε'.ξ«
5υδ«χικώς ενα άχαράμίλλο γιαχω-
νέζικο κομ'">οτέχνημα:, Ινα ντουλά-
Χί χού είχε άνακαλνφ'θή -εντελώς τυ
χαία κι' ενα Οαοαάσκ) τραχεζάκι
με τρία χόδια χερΐστρεφόμενα έ-ά-
νω στά όχοΓο άναγκαίως εχρεχε νά
τοχοιθετηθή αύτό κομψό «σημένιο
άγΐλματάκι.
Ή κορία Κορδετ άκοΰγε κουνών-
τας χ.τχοτε ησυχα τό κομψο
τσ:κο κε?άλι της.
Δέχτηχε νά κρατήση το
ό έ
χ ρήη ρ
τασμα ,τό γιαχωνέζίκο κομψοτέχνη-
μα, το ντοϋ.λά-!, κα! τό άγαλματά-
κί, ίοκιμάζοντας μιά χολύ μεγάλη
εΰχαρίστητη σέ χά&ε κίίνούργιο άν-
τικείμενο πού τής έχαρα/σίαζε ό κα-
ά
Επί τέλους τέ ψώνισμο τελειώση
κι' ό τατητο-ώλη,ς, ό οποίος άναμ-
φιδόλως κουράστηκδ χρώτος, συνώ-
δεψ* ώς την χόρτα την ώμορφη χε-
λάτιδά τού.
Μέσα στο άμάξι ή κυρία Κορδέτ
συλλογίζονταν μέ χαιρ^κάκιθ! τί
μοΰτρα πού θάκανε δ καλάς της δ
Κραμαντόκ την όλλη μερά δταν θά
τοΰ έχέστρεφαν χίσω δλα τα ψώνια
χθύ είχε πουλήσει τόσο εύκολα.
—Γιάννη, στοΰ Άρχιμχώλ.
Πέρασε έκεί όλλες δύο ώρες μα-
ι μ έτδν -ερίφιημο ράφτη, τόσο ή-
δονικές, τόσο γλυκειές σαν νά δρι-
σκόταν κοντά στο Οερμότερο έροστή.
Όταν έδγήκε άχέ κε.ΐ, τα μάγουλά
της ήσαν φλογισμ·ενα, τέ δέ^μα της
-ΤίΙΑΤ$ Α Μ5Τ
ΟΡ ΑΡΡΜ-Ε
γείλτ) κάθε τι χο!ι δλέτχουν τα μάτια
της.
Τστερα άχο την έχίσκεψί της
Άρχίμπώλ, στοΰ Μπωδαί κ·3ί στοΰ
Κραμαντόκ θέλει νά δοκιμάση μί¬
αν άλλην ευχαρίστησιν χηγαίνον-
τας στά κατωτέρα, στά λαϊκά κα-
μ
Παντοΰ ύχοκλί^νται μχροστά
της κΐί χαντοΰ τής ίίχόσχοντα; ότι
οί χαρίτ^ελίες της Οάναι στο ι~
ν. της αυριο.
Όταν το άμάξι της σταματήση
μπροστά στο σπίτι της, ή κυρί»
Κορδέτ ήταν τσακ!3μένη άχο μιά
εύχάριστη κούραση κι' ορχίσΕ νά
τεντώνετα! σά γάτα.
Είχε χεράσει ασφαλώς την ώ-
ρηότζρη μερά τής ζωής της καί
σέ διάστηαα λίγων ώρών είχε ξο3έ-
ψει, άδιάφορο άν δέν τα χλήρων«,
χερισσότερα άπέ 2σα Θίδινε έναν ό¬
λόκληρο χρόνο. Άλλά κ1.1 αύτοι οί
κανάγηϊες οί εμχοροι αΐίριο θά
κλαίν μέ μαΰρα δάκραα γιά τό έ-
ξυχνο παιγνίίι —ού τούς σκάρωσε.
• * *
Μόλις άνέδηκε στο σχίτι της καϊ
μχήκε στήν χάμαρά της ό κ. Κορ¬
δέτ έ'τρεξε χαρούμενος κοντά της
ν,ιι τής εί—ε άγκαλίάζοντάς την
ά
ίϊρωμένο λίγο.
παραγγείλβί
«κομη
«ί φρ-αγμοός κ('
τή 3ιχλή χαρά
μ(ά φορά τίς ά
της καί
δ
ά*ο την άλλη δλους
Ι τους άχόρταγους χού Λ "
την χόρτα της τήν'νή τοΰ
φορέματα γιά Ινα όλόκληρο χρόνο,
συμ—ριλαμδανομένων καί των τα-
ξείδιωτίκών.
Ό Άρχίμττώλ ένόμισε ότι είχε ά-
νατείλει γι' ούτον μιά άιτο τίς εΰ-
λογημένες έκεΐνες; ήμέρ«ς όχοο ή
πελάτ:ς είναι άνοχεράσχιστη οχέ-
ναντι τοΰ χειρασμοΰ κι' όλη ή ζωή
της κρεμ^ται άχό τή μοναδεκή ήδο-
ί
>Κ0ΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑΟΗ
ΔΙΑ ΓΝΗΣ1ΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.50 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
-ΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒΙ-ΕΑΟΗ
^ΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
Τα καλλιστα έν τζ γρς
Είναι έν χρήσει άπό τούς με-
γα?.ειτέρους Πιλοκαθαριστάς
τής Άμερικής. Κάμνουν
καπέλλο. κανοΰργιο. Δέν τό
βλάπτουν. Δέν περιεχουν
όξέα.
Ζητήσατε νά σάς σι·ίλο>
μεν δωρεάν ωραίαν Οϊΐ
(ΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΝΚδ
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1873
Κ ΥΟΕΚ ΟΙΤΥ
«'ά Η»ι Ββπ{ΐ8. Δέρματα κια «λα τα εΧ*π Πιλθκαθαριστ&ν.
Ή κ. Τσάρλες Π. Τζώρτζ, θυγάτηρ τοΰ Άντυΐροίδρου των Ήνωμένων
II
ο-
λιτειών, κ. Κοΰρτις, καί σύζυγος τοΰ ταγματάρχου Τζώρτζ, ή όποία κατοικεϊ
έν Φόρτ Σίλλ καί δέν δίδει πεντάραν δι' όλους τούς περί πρωτοκαθεδρίας είς
τα έπίσημα γεύματα αγώνας τής θείας της καί αδελφής τοΰ πατρός της,
κ. Ντόλλης Γκάν, ώς «οίκοδεσποίνης» τοΰ Άντιποοέδρου».
φρ
—Άγάπη μου, άγάχη μοο, δέ
φεύγουμε άχόψε τα μεσάνοχτα, δχως
σοΰ είχα εΐζεΐ τό χρωί1. Βρήκα άχδ
κάχοΐον φίλον μου άρκετά ■χρ-ψ.χτβ
γιά νά έξοφλήσω τα γρααμάτία χού
ληγοΰν αυριο καί νά έξοικονομτ/θοΰ-
με κάμχοτον καιρέ άκόμη. Θά μεί-
νοομε στό Παρίσι, μ'.-Αρή μο^ Μάρ-
θα, δέ φΐόγουμε...
Ή μικρή Μάρ&α δέν τέν άκούει
χϋά. Σκέπτεται τέ χλήθος των
χρομηθβυτών χού 0ά χολιο,ρκήτοϋν
τέ σχίτι της αδριο.
ΜΙΟΗΕί ΟΟΕΌΑΥ
Καί ή κυρία Κορδέτ κατεδαίνον-
τας τή σκάλα έσκέχτονταν δλα τα
ίϊ έκείνα φορ€ματα των όποί*
;ι τ' άγεράκι μ' άνάλαφρη
[πρόρα
καί τες τριανταφυλλιες αργά σα1-
[λεύϊΐ·
στές καρδιές καί στήν χλάσι βα-
[σιλεύει
ρόδινο σούόροοχο ώρα, μ^ροφόρα.
Χρυσή θυμητ;κών όν«ίρων ώρα,
πού ή ψυχή τή γαλήνη χρομαντεύει
ι ' < 11' 'ϊ Ι την αίώνια γαλήνη κι' άγναντεΰει καταλειχετα ιστην τρϊλλή ιδιοτρο-Ι _Λ' ^ χ „..., ρϊ φρμ είχε χαϊδέψη τέ δφασμα μέ τα μ^ τι α καί χ δέ 6ά δοκίμαζε χοτέ... —Γιάννη, στής κυρίας Ταλλΐέ. —"Ω! Ή χαρά νά πιάνης μικρά κα-ελθ! με ωραι α λοολουβια στην α- κρη κα-ί νά τα δοκιμάζης χαρατε- ταμένα, σοβαρά μέ τα μάτια καρ- φωμένα στον καθρέφτη πότε χροφίλ καί χότε όνφάς... Ή κ^ρία Κορδέτ 3ιάλεξε έκδί β- να σωρό καπέλλα κι' άναστέναξε χά¬ λι στήν ΐδέα δτ: δέν τής ήταν γρα- φτό νά τα φορέστ} χοτέ, άλλά χαμο- γέλασε μέ τέ θυμό τής κυρίας Ταλ- λιέ δταν &ά τής χήγαιναν χίσω ά- χούλητα τα /.αχέλλα. —Γιάννη, στοΰ Μχωδαί. Καί τέ μικρο άμάξι δΐ€ΐ>Ουνετοι
γρήγορα στέ χε,ρίφημο άδαμαντοχω-
λεΐο, δχθΰ ή κΛ>ρία Κορδέτ χάϊδευε
χολί) ώρα τούς πολυτίμους λίβου; '
χού άχλωναν γι' αύτη χάνω στή
λεχτή τσόχα τοΰ γρα»φείο^. "Απεφά¬
σισε τέλος νά χά?Τ) Ινα κολλιέ μέ
πέντε σειρές μα,ργα,ριτάρια, ίνζ ά-
δαμαντοχ.όλλητο χερίλαίμιο καί με-
ρικά μικρά δαχτυλίϊια καί καρφίτ-
"Εδωσε την κάρτα της, κι' δ ύ-
πάλληλος ύχοκλί&ηκε λέγοντάς
της ότ! θά τάχτ; δλα αύριο. Βγαί-
νοντας ή χαριτωίΑενη καρία Κορ¬
δέτ στάθηκε στο πεζοίρόμτο «λλο-
γισμένη.
"Ηξερε δτι δέ θά άχοκτηση ποτέ
τα χολύτιμα ψώνία χού παρήγγειλε,
άλλά τέ ίδιο της κάνει ά·φοΰ τ' άγό-
ΐυ της καί κράτει γ:ά λογα
της Ινα διαμέρίσμα σέ κάποιο ξε-(
νοδοχείο τής όδοΰ Ήλυσίων. Ι
"Εχειτα χαραγγέλλει οΐο και-
νούργια άμάξια καί άναμϊγνύεται
μέ τδ χλήθος των μεγάλων κατο-
ττημάτων γιά νά νοιώση τή χαρά,
νά περάση άχέ τα χερια έκατέ δια-
ϊοχικών ύπαλλήλων καί νά χαραγ-
βασιλεμένα
ι φ·.λιά άνατριχίλες
και δαν.ροα· πλάνα ιδώρ-ΐ ζηλεμένϊ
τής ζήσης ποΰ άχνοσδΛται καί τε-
[λειώνει
ταν τέ θαμπέ γι>αλί ποΰ ολοέν*
Λ. ΜΑΒΙΛΗΣ
ρασε
Τής μένουν άκόμη λίγες ώρες
~ μ ώσχου νά Τ·>?'·''Β °"τ0 **"·. της. Έγ-
Ή Ντόοοθυ Μάκνεφ, 15 έτών, καί ό Χάοολδ Ντετλάϊν, 17, οί όποϊο» ελβ
6αν τό βοαβεϊον τής ΰγείας έν τή Πολιτειαι τής Ίνδιάνας.
30
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ
Η
ΤίϊΝ ΕΪΆΓΓΕΑΙΣΤΒΝ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ
*Η επέμβασις τού Ύπουργ&ίου μας.— Χ"6 νέον βύ
«τημα της •προπαγάνδας.— Ή δράβές -βων είς τί,"
•δπαιθρον χώραν.
ΥΠΟ Π. Ξ. ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΥ
(Δημοσιογράφου, άνταποκριτου της εφημερίδος
«Φός» τού Βερολίνου).
ΘΕΣΕΑΛΟΝΙΚΗ, Άιτρίλιος.
—Κατόπιν των όσων έ"τγ>άψαμεν κ-αί
είς τον εγχωρίων κα! είς τόν ξένον
Τύπον ::ερί τής «ντεβνική-ς χροκα-
γάνδας των Εύαγγβλιστών οί όχοίοι
σάν μχνιτάρίβ ξεφύτρωσαν στήν δόσ-
χη Μοτ/.εδονία (?έν μάς έφθανον
ν τότες ά'λλες —.θχαγάνϊες, δλέ-
κίτε, εχρεχε άν ένσκήψτ) χ,αί «ι>τή
ή χαντύν.λα), τέ νχουργίίον της
ΤΙ αιδείας ογκινηδέν διέταξεν όπως
αί άρμόδ'.αι υπηρεσίαι μετλδοΰν ε¬
πιτοπίως καί χροδοϋν είς άνακρ:-
Γί'ς. Ποές τούτοις ■απεστάλη καϊ
γ Γεν. Γραμματεύς τής Γ. Διοική-
ΣΟ ά ΰ
βε&)ς κ. ΣταθαχΟΛουλος μ«τά τεΰ
εισαγγελέως οί σχοίΌι β—ακβφθέν-
τες ά-ροόχτως τέ χε,ρΐ'&όητον όο-
φανοτροφΐίον τού Ό>λύμποα>, ευρέθη¬
σαν χρο μ'.άς άχαισί#ς κ·αταστά«-
ως. Ενρον τό Νοσοκομείον τοΰ Όρ-
:?ανοτροφείοι> νά λειτουργη ιτλημμ:-
λώς, ανευ νοσοκό(ΖΑ)ν καί ΐατροϋ.
οί όζοϊοι νά ταραμένο:>ν έντος τοϋ
ίδρύματος, τέ άχαντον ί-έ τοδ νοσο-
νομείακοΰ ":οσωχιχο5 των «ίναι 5^
ιταιδάχια ήλικίας 12 έτών. Εύρον
λί βά θ έ
κλίνας
ό
ρ
κορεοδιριθείς, μέ
τ:νδόν:α χ.ατάμ.αϋρα άχο την
Οί έέ &έ
«κ τή
μρ
Οαρσίαν, έπιχροσθέτως ή
έχΑέτ&ως τοΐ) ΐατοίΐϋ κ.'Αμχατόγλα.)
έχλτίρ-Ίΐ>ορή'(*ησαν, ότι είς τα άπίθε-
νή έρί-ανά άντ: γάλακτος η ζωμοΰ,
ίίίοον ρ·$?5θ:α ή ■φατόλια, ότι τα έρ-
«ανά ξΆίζονται άγρίως ά-κέ τοίις
^αλλήλους τού ορφανοτροφείον,
ΣάδδαΜ καί Άθανασάκην—μάλιστα
ό γεν. έχί'Οεωρητής χαοέστη μάρ¬
τυς ενός άχανθρώχοο ξρλοκοπήμα-
τος £νός δρφανοΰ ΐΓζροιχΓί'α καί τού
?(?2τυάλ«) ιχ,. Γεννημάρα, αν δέν
άώέλθ δ
άχατώμαι—
δτ:
ρήη γ
μηντγγίτιία κατόπιν βκαν-
ί ά
τα όχοΓα έν
-χολλά άλλα
νά
η ή σχετική έκθεσις είς
τό υπουργείον τέ όχοΓον αγνοούμεν
5·ά Γθίοας λόγοις ήρχέσθη μόνον
Κρατικόν βΓΟχ-~ν, όστις σημειωτέ¬
ον εί/ϊν άτολΛτ; -χαο τέ
Κί
•/-όν
5Γ
γρ ρ}ς ρ
-/ϊ«αν. άντ; νά δίαλύτο^ν τό χρ6>-
τέτ^Γθν αύτό όρφανοτροφερον καί νά
ϊώσοον Ινα μάθημα, ότι είτχϊΐθα Κρά-
τος κα': όχ· μκ»ιάλ'.χο Κρατος ό-
^ο^ ό κα^ΐς ξένος έχω>?ελούμενος
μ;άς ΰχηκοότητος ξένης νά κάνϊ}
δ,τι θέλει.
Ή νέα μέθοδος των Εύ-
αγγελιβτών.
Το τύσττςμα χοΐ» έφαρ«ι<:ζο.>ν ·ζίη
οί χ_?οτανΐ7ν;ί·σταί χίος άγραν θιι-
μάτων ε!να: χγ, άληθεία καταχθό-
α
;;ον,
Χαρ:ν τοΰ χολ^χλγ;Θοΰς γ
στι·/.ο5 ·Λθ!νο; τοΰ «"ΈΪΘνϊκοΰ Κηριι-
δίδομεν μίαν άμι>δράν ιδέαν
τής τακτικής των.
Ο: χροτχγτ/5'.στ* τελευταίως
έ'χαυσαν νά «ργάζωνται είς τάς κό-
λε;ς, ίΤΐί^αζΐδν είς την ύ
χώ;χ·/, είς τα χωρία, όχα>
ί ΐ 2ί
Καί
καΐ
αίφνης τόν
έ
φης χ
Έλλϊ,να άγρότην κοΛίσαένον άτ'
εξω άχέ την χαμοκέλλαν τού, νά
χαρατηΐ-ή τα κατεστραμμένα 'νχο
τής -λτρωόρ·*ς χωράφια τβυ, δ»-
6ΐΐά 7^λλογ(βμ1ϊνος, νά ώ
τα μίτΐ/Χ τού.
—Ψω«ί, χατβρα, τού
τα ·λ·.%οχ τού
—Τωμί'... Ψωμί!... Άλλά «ού
Ό τοκογλλρο; δέν δίνει χείά
ε:χ.ά. Ό δημΛϋος ά
χή:; καί τέ τελε·/ταίο
νά 5«ρίστ) κάχοιον κ. Δενϊρινόν, ώ; μο·ο, καί μ,τ; χε
Την στιγμή έκει'νη ξεφιηρώνβι ι
χροχαγανδίστής, χού τριγυρικί σάν
φάντ;σμ.α στά κατδστραμμένα χω¬
ρία.
—Γειά σοϋ, χατριώτη. Τον χλη-
σιάζει καί τον κιιττάζει κατάμμοττα
μέ τα πονηρά τού μάτρα.
--Γε'.ά σον, χαιδί αοι>.
—Πώς τα χορβύίσ»ι, μπράμιτβ;
—"Ε, άς τα τοϋμ£ καλά, ιτα!3·
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑΛΤΣΑ
(ΥΦΗΓΗΤΟΥ ΤΉΣ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΕΝ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΠΉΜΙΟ ΗΙΤΣΓΓΚΑΝ)
Τό άρτι εκδοθέν βιβλίον αΰτό είναι μοναδικόν είς τό είδός τον με-
ταξϋ των Έλληνογλώβσων βιβλίων. Έγοάφη άπό ειδικόν μελετητην
τής Ίστορίας μέ τάλαντον συγγοαφικόν καΐ γνωστήν τής Άμερικα-
νικής ζωής έκ τοϋ σννεγγυς. Τό έργον αύτό συνοψίζει Ιοτορικά στοι-
χεϊα έκ 50 συγγραμμάτων αύθεντικών, τό όποία έομηνεύει ό χ. Καλ-
τσβς μέ άντιχειμεντκότητα καί μέ ευθείαν φιλοσοφικότητα. Έν τφ
βιβλίω αύτφ παρελαύνουν μέ γοργότητα, χάριν, σαφήνειαν, άφηγημα-
τικότητα, αί πέντε φάσεις τοΰ Αμερικανικόν πολιτισμόν, άπό των
πρώτων άποίχων μέχρι σήμερον. Περιγράφονται έχλεκτιχώς, όλιγο-
λόγως χαΐ άχριδαλόγως ή έττοόασΐς τής Β. Άμεριχης, ή 'Επανάβτα-
σις, οί εσωτερικώ πολιτικοί χαί οίκονομικοί άγώνες, ό έμςρύλιος πόλε-
μος, ή οΐκονομιχή χαί έδαφική έξάπλωσι; καί τέλος ή τελευταία, ή
σημερινη φάβις, άπό τοΰ 1900 μέχΡΛ σήμερον. Κάθε Έλλην, έγγράμ-
ματος χαί μή, εμπορος χαί έργάτης χαί επιστήμων, θά μάθη περί
Αμερικανικόν πολΐτισμοΰ άπό τό βιβλίον βντό σέ μιά η 8ύο ήμέοες,
δσα δέν θά,μποροΰσε νά μάθη επι ίτη άπό Βιβλιοθήχας όλοχλήοονς.
Είναι βιβλίο πού πρέπει νά είσαχθή είς τα 'Ελληνικά Σχοίεΐα, ώς
6όοπς τής διδασχαλίας τής ίστορίας τής Άμεριχής.
ΤΙΜΑΤΑΙ $2. Ο Ο ΔΟΑΑΑΡΙΑ
Ζητησατέ το άπο τό Βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος».
14Ο ϊΥΕβΤ 26ΤΗ δΤ.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.»
ΜΕ*ν ΥΟΚΚ, Ν. γ.
'Επτά βρέφη μετέχοντα διαγωνισ μοΰ ΰγείας έν Χ. Ύόρκη, άναμέ νοντα εξέτασιν υπό των Ία
—Άα' γιατί μή χει^ότερα, τα-
χέρα μθ!ί· τί κακέ εχετε σείς... έδό
χίρα τα καλοχεονίτε χβιά...
— Πα3 ■έρήρΐδς την τΜΪΚνκίρζβι,
■χα'ϊί μου; Στην χείνα η ο-την γύ·
μνια; ί'.^αρτύρεται ό ττωχος α·/-
τϊρωχος.
—Άμ,' τώχα, Χρυτίονε αου δέν
έ κέσμος έτσι· μέ τόσα χ?ι-
ϊιά χοΰ ίχβις κάτι μ«ορεί νά γϊ'ντρ!
—Μζ τί νά τα χάμω τα χατϊδία:
Είναι μικ/^ά κι' άδύναμ'α· 2έν μχο-
ροΰν νά δοο"λ«ψουν τα καϋαένα .. τοό
σχολείο·; ιτα'δ'.ά, ντεμέκ...
—"Ε! μτά^λχα, χόσα χαιδ:ά ε'-
7ε·ς, τώρχ; έρωτά ό προχαγαν3:-
ι:ττ;ς καί τα χβνηρά τοο μάτία σχιν-
λ
ρ
—·Μέ τέ συ»Αΐά9ΐδΐο καί νά αοΰ
τα χαρίση ι μ^γαλοδύναμος, τέττε-
ρα, χαίδί μόν.
—Τεαταοα, μ*>ρέ μιτάρμχα, %αί
αίγειαι· »' αύτέ είναι άααρτί'*!
— Καί ίέδαια. κλταίγβμαι, ντε-
μέκ. τοΰ λέγει ό ίιατ.χχής;, χώς
νά τα θρέώω' τέ ψωμί λίγ°, τα χαι-
5(ά —ιλλά, ίανεικά δέν βίν&Λ... καί
γμ
—Κακά κανε'.ς' τ!> εχεις λεφτά
έ, μιτά;:μχα κιαί ίέν τέ ξί'-
Ρ
—Πώς γίνετα! αύτό, χχιίί μο«;
-έν 4ρ6>τά βνύχοι—ος ό χωρικός.
—^Νά χως συμ&αίνει. "Αν έσύ, ν./
χο5με, άγαχάς τα ιτ-ζιδιά ·στχ> ·κα»
τ>έλτ;ς νά γίνουν άν&ρωχοι καλοί,
καί <τ) νά^χτ/,ς κάχθ'.α άιτολαυη, νά μάς τα 3ώσϊ;ς Ιμάς, νά τα 'δάλσαμί υτέ <χχολε:ό μας καί νά «αίρνης ■κο-ΐ μην;άτ',κο τακτίχά, νάχτ^ς καί σν» τέ φωμί σοο. —Τί (ΐχολείο, *ά"ναι αύτούνο χαι- ϊ: αο^; τόν έρωτά μέ γουρλωμένα μάτια ϊτώ την βκχλτ/ξι, ό χωοΐκός. ΕΤναι των Εύαγνελιστών, μχάρ- μχα. ^—Μ αύτοι είναι μονώνοι. χα',ϊί ^, τί λές, νά άλλαξο—ιττηοω τα δά μα>; 3{αμαρτι>ρ>ίται ό "Ε)-
λην χονρΐκός
—Μωρέ τί τσ·αμχοιινάς, ·δρέ γέ-
ρω; ΜΛοτόν&ί οί ΕύαγγελκττΛ*! Ει-
τχι στά καλά σου; Αύτοι είναι οί
καλλίτεροι Χριστιανοί!...
"Ολος ό κόομος στέλλει τα χαι-
3:ά τοϊ, όλοι «ι μ«γάλο<, οί ύχοορ- γοί, ό... Βενϊζέλος, οί €<ασιληάΒες τής Βόοώχης, οί κιαλλίτεροι άρ- χον*ες τοϋ ντοονιί. Νά χύττα έδώ, τί 6ιδλ·'* ίιβδάζιοϋν έκεί τα χαίδιά. ζ τ χδιά. Καί άνοίγει τέ δισάκκι τού, ό φϊ'- λος μας, καί τού δεέχνει καλοβεμε- νθ βιβλιαράκι μέ φαντοτχτερέ έζώ- ςυλλο. Δ'.άδαο·ε μπάρψπζ. «Ί^ρά γραμμ.ατ») σολλαδίζει ό άφελής "Ελλην άγρότης. —'Διάβοββς, μιτάρμχαβ, τί γρά- φει αέσα; ( «Τέ κ«-τά Μάρ-κον Εΰ—α— γ-/·ί—λι—όν» — Χμ!... ντεμέχ, σά νά λέμε χρε- ύίνα χράμψνατ», χαιίί μοο. ώρζ ή -γλώ—α τοϋ «ροχβγαν- ϋ ίέν ίχν. κρατημούς. Κυριο¬ λεκτικώς άφρίζει τέ «τόμα τού. —Καλά, χαλά, δί καί...χ.αι...αν τα στείλω, άν τα στει- λ&> τα χακίΐά ψα έκβί... χώς τέ
είχες; στέ σχολειό ντβ, των Εύαγ-
γίλυτάδων, χώς τούτες έαβίό. ίρί
χχίϊί μ», τέ αλλο... ντέ... τέ ρε-
γά/Λ... σά νά λέμδ τό μ,ην'άτταο...
τέ μχαξίσι ντε... θά τό χαίρνω
ά η έχίΐτα;
ά ά
όχοκι τέν ΐίποστηρίζο^ν
Εινα·. ϊέ ό κ. Μχό
λην έξ Ήχείρο»,
κατβγωγής.
—ΑΙ, καί τί μας έχάματί«
ό «τας θόρυβον;Ι
ό Ι
—Στάσ&υ. μωρέ μ.π'άρμ.υχ. τοό
λέγει ό ιυροχα-Λανδίσττν; καί τοό
λά στ" αάτί.
^ψ
Τέ χρ*>{ ή ο-αηνή μ&τΛφέρετα1.
ττο Έλληνίκέ Σχολειό όχου ό "Ελ¬
λην άγρότης χαροχπάζεται στέν
*Ε).ληνα 3!Ϊά?κ,αλον χαί τοΰ δηλοί.
ότι τα παιδία -ηο διά λόγοιις δθγ-
μ.2-;ι*Λΐϊ άναγκάζεται νά τα άχο·
ίίρη ■/.■ν. νά τα τοτβοθετηίηι είς τί
τχολείον των Εύχιτγελίστών.
II
ΚΕΪνα, ώς •ίλέΊτετε, «Ινα: κα-
κές σύμίδοΛος. Μην ·άδ'.κώμεν τέν
Έλλτ>να χωρικόν. Οί υχεύίΚινο: ε:-
να' βλλοι. Άς άναζητηβοΰν «ίς τά|
ί/χοαργε:α %α· είς τάς γενιχάς δι-
«(κήσΐ'ς, αύτοι οί χύριοι, οί όχ-κοΐ
μ:ά αέρα ϋν λογοίοτησοο'ν. Τέ ϊ-
ρ
γανϊιτττ)ς. Β/νείς /
χλάτες, οποίος τολαά άς μάς|
Θά κάμθϋθΐ ό,τι Θέ)ΛΛ5..
νά τέ ^άϊετϊ χε·.ά τκνγζν.. Τί
οσο &ϊλϊτε.
Κ»ί ομολογούμεν, Ιν ν.ρ Ι
Θά κάνουν ",τί θέλουν. δτωςι'
τε κάνουν, άν τέ ζήττ,αα
άν*λά5τ, νά τέ δ'.ενΐθετήττ
■τώχως ό /.. Βϊνίζέλίς, όα*ί
κανές νά 6άλη αότώ; τοΰς |
ο«ς ττή θέσι το;ς. Αύτη
άλήθεια την οποίαν νριν>
νά την δρεντοφωνησωμεν
Έφθασε χειά το μτ/»Ρ"
•/.όχκαλο.Ή ρ
ά^κετά νομίζομεν
μετ
■/αί χολλοΰς ύχ»3ατΐΓ!στάς έχει οί
Γρεχε:, τουλάχιστον, να
κάχως, έστω χαί γιά τ* Μ
-/Λσαάχι. Μήχως
' Π. Ξ ~·~
Έκλίκτά διδλία „
Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έβ»ι««|
ρυκ«ς».
ΤΟΥ
ΤΟΥ ΜΕΘ«.
ΟΓΈΝΙΚΟΣ ΤΓΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ τοϋ 1929 το»,
ολιοπωλείου τοϋ «'Εθνικοϋ Κήρυκος» έξεδόθιι ναι ο
, οτελλεται ΔΩΡΕΑΝ είς πάντας τους ένδιαφε_ρ<4'£ ινα ιίποκτησουν μέρος τής πλουσιωτάτης ουλλογής των ών μας. Είναι ό πολυτελέστερος καί ό τελειότερος δλων των' χρι σημερον έκδοθέντων άπό οιονδήποτε Ελληνικόν &*■ Τ Μταστημα. Πολύχρωμος. καλλιτεχνικώτατβ δίδίΐ^ μ* την πλέον εύμέθοδον ταξινόμησιν των βιβλίων τού. |« ι ρετηρια ποΰ νποδεικνυοχ.ν καί είς τόν πλέον άπειρον πα>;
ευρτι τό βιβλίον ποΰ χρειάζεται. Είναι θαϋμα ίδέσθαΐ, <Γ«·* μετρησατε τον καί «ά πεισθήτε. Κατόπιν δέ γράψα« μσ;» εντυπωσεις σας. 'ιηοΰ θά άντιληφθήτε μέ ποίον πλούτον βιβλίω* Ή το Βιβλιοπωλείον μας. Καί ποίων βιβλίον! ·- '" % " ' δι' " ' •Αποοτέλλεται ΔΩΡΕΑΝ άμα τή α'ιτήσει. Συμπληρώ" ταχυδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον: ΔβΡΕΑΝ ΝΑΤΙΟΜΑΙ. ΗΕΜΙΑ «4Φ τ¥. ΜΤΜ ·Τ« Πβρακαλώ νά μβθ ταχυδρομήοητ» έν αντίτυπον τοϋ κατάλογον σας τ«Θ ιυ$. ΟΝΟΜΑ .. ........ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙ2 ..,..............^..............Λ.....»** Π0ΛΙΣ.................... ΠΟΛΙΤΕΙΑ .
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1929.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ
Η
ΤίϊΝ ΕΪΆΓΓΕΑΙΣΤΒΝ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ
*Η επέμβασις τού Ύπουργ&ίου μας.— Χ"6 νέον βύ
«τημα της •προπαγάνδας.— Ή δράβές -βων είς τί,"
•δπαιθρον χώραν.
ΥΠΟ Π. Ξ. ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΥ
(Δημοσιογράφου, άνταποκριτου της εφημερίδος
«Φός» τού Βερολίνου).
ΘΕΣΕΑΛΟΝΙΚΗ, Άιτρίλιος.
—Κατόπιν των όσων έ"τγ>άψαμεν κ-αί
είς τον εγχωρίων κα! είς τόν ξένον
Τύπον ::ερί τής «ντεβνική-ς χροκα-
γάνδας των Εύαγγβλιστών οί όχοίοι
σάν μχνιτάρίβ ξεφύτρωσαν στήν δόσ-
χη Μοτ/.εδονία (?έν μάς έφθανον
ν τότες ά'λλες —.θχαγάνϊες, δλέ-
κίτε, εχρεχε άν ένσκήψτ) χ,αί «ι>τή
ή χαντύν.λα), τέ νχουργίίον της
ΤΙ αιδείας ογκινηδέν διέταξεν όπως
αί άρμόδ'.αι υπηρεσίαι μετλδοΰν ε¬
πιτοπίως καί χροδοϋν είς άνακρ:-
Γί'ς. Ποές τούτοις ■απεστάλη καϊ
γ Γεν. Γραμματεύς τής Γ. Διοική-
ΣΟ ά ΰ
βε&)ς κ. ΣταθαχΟΛουλος μ«τά τεΰ
εισαγγελέως οί σχοίΌι β—ακβφθέν-
τες ά-ροόχτως τέ χε,ρΐ'&όητον όο-
φανοτροφΐίον τού Ό>λύμποα>, ευρέθη¬
σαν χρο μ'.άς άχαισί#ς κ·αταστά«-
ως. Ενρον τό Νοσοκομείον τοΰ Όρ-
:?ανοτροφείοι> νά λειτουργη ιτλημμ:-
λώς, ανευ νοσοκό(ΖΑ)ν καί ΐατροϋ.
οί όζοϊοι νά ταραμένο:>ν έντος τοϋ
ίδρύματος, τέ άχαντον ί-έ τοδ νοσο-
νομείακοΰ ":οσωχιχο5 των «ίναι 5^
ιταιδάχια ήλικίας 12 έτών. Εύρον
λί βά θ έ
κλίνας
ό
ρ
κορεοδιριθείς, μέ
τ:νδόν:α χ.ατάμ.αϋρα άχο την
Οί έέ &έ
«κ τή
μρ
Οαρσίαν, έπιχροσθέτως ή
έχΑέτ&ως τοΐ) ΐατοίΐϋ κ.'Αμχατόγλα.)
έχλτίρ-Ίΐ>ορή'(*ησαν, ότι είς τα άπίθε-
νή έρί-ανά άντ: γάλακτος η ζωμοΰ,
ίίίοον ρ·$?5θ:α ή ■φατόλια, ότι τα έρ-
«ανά ξΆίζονται άγρίως ά-κέ τοίις
^αλλήλους τού ορφανοτροφείον,
ΣάδδαΜ καί Άθανασάκην—μάλιστα
ό γεν. έχί'Οεωρητής χαοέστη μάρ¬
τυς ενός άχανθρώχοο ξρλοκοπήμα-
τος £νός δρφανοΰ ΐΓζροιχΓί'α καί τού
?(?2τυάλ«) ιχ,. Γεννημάρα, αν δέν
άώέλθ δ
άχατώμαι—
δτ:
ρήη γ
μηντγγίτιία κατόπιν βκαν-
ί ά
τα όχοΓα έν
-χολλά άλλα
νά
η ή σχετική έκθεσις είς
τό υπουργείον τέ όχοΓον αγνοούμεν
5·ά Γθίοας λόγοις ήρχέσθη μόνον
Κρατικόν βΓΟχ-~ν, όστις σημειωτέ¬
ον εί/ϊν άτολΛτ; -χαο τέ
Κί
•/-όν
5Γ
γρ ρ}ς ρ
-/ϊ«αν. άντ; νά δίαλύτο^ν τό χρ6>-
τέτ^Γθν αύτό όρφανοτροφερον καί νά
ϊώσοον Ινα μάθημα, ότι είτχϊΐθα Κρά-
τος κα': όχ· μκ»ιάλ'.χο Κρατος ό-
^ο^ ό κα^ΐς ξένος έχω>?ελούμενος
μ;άς ΰχηκοότητος ξένης νά κάνϊ}
δ,τι θέλει.
Ή νέα μέθοδος των Εύ-
αγγελιβτών.
Το τύσττςμα χοΐ» έφαρ«ι<:ζο.>ν ·ζίη
οί χ_?οτανΐ7ν;ί·σταί χίος άγραν θιι-
μάτων ε!να: χγ, άληθεία καταχθό-
α
;;ον,
Χαρ:ν τοΰ χολ^χλγ;Θοΰς γ
στι·/.ο5 ·Λθ!νο; τοΰ «"ΈΪΘνϊκοΰ Κηριι-
δίδομεν μίαν άμι>δράν ιδέαν
τής τακτικής των.
Ο: χροτχγτ/5'.στ* τελευταίως
έ'χαυσαν νά «ργάζωνται είς τάς κό-
λε;ς, ίΤΐί^αζΐδν είς την ύ
χώ;χ·/, είς τα χωρία, όχα>
ί ΐ 2ί
Καί
καΐ
αίφνης τόν
έ
φης χ
Έλλϊ,να άγρότην κοΛίσαένον άτ'
εξω άχέ την χαμοκέλλαν τού, νά
χαρατηΐ-ή τα κατεστραμμένα 'νχο
τής -λτρωόρ·*ς χωράφια τβυ, δ»-
6ΐΐά 7^λλογ(βμ1ϊνος, νά ώ
τα μίτΐ/Χ τού.
—Ψω«ί, χατβρα, τού
τα ·λ·.%οχ τού
—Τωμί'... Ψωμί!... Άλλά «ού
Ό τοκογλλρο; δέν δίνει χείά
ε:χ.ά. Ό δημΛϋος ά
χή:; καί τέ τελε·/ταίο
νά 5«ρίστ) κάχοιον κ. Δενϊρινόν, ώ; μο·ο, καί μ,τ; χε
Την στιγμή έκει'νη ξεφιηρώνβι ι
χροχαγανδίστής, χού τριγυρικί σάν
φάντ;σμ.α στά κατδστραμμένα χω¬
ρία.
—Γειά σοϋ, χατριώτη. Τον χλη-
σιάζει καί τον κιιττάζει κατάμμοττα
μέ τα πονηρά τού μάτρα.
--Γε'.ά σον, χαιδί αοι>.
—Πώς τα χορβύίσ»ι, μπράμιτβ;
—"Ε, άς τα τοϋμ£ καλά, ιτα!3·
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑΛΤΣΑ
(ΥΦΗΓΗΤΟΥ ΤΉΣ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΕΝ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΠΉΜΙΟ ΗΙΤΣΓΓΚΑΝ)
Τό άρτι εκδοθέν βιβλίον αΰτό είναι μοναδικόν είς τό είδός τον με-
ταξϋ των Έλληνογλώβσων βιβλίων. Έγοάφη άπό ειδικόν μελετητην
τής Ίστορίας μέ τάλαντον συγγοαφικόν καΐ γνωστήν τής Άμερικα-
νικής ζωής έκ τοϋ σννεγγυς. Τό έργον αύτό συνοψίζει Ιοτορικά στοι-
χεϊα έκ 50 συγγραμμάτων αύθεντικών, τό όποία έομηνεύει ό χ. Καλ-
τσβς μέ άντιχειμεντκότητα καί μέ ευθείαν φιλοσοφικότητα. Έν τφ
βιβλίω αύτφ παρελαύνουν μέ γοργότητα, χάριν, σαφήνειαν, άφηγημα-
τικότητα, αί πέντε φάσεις τοΰ Αμερικανικόν πολιτισμόν, άπό των
πρώτων άποίχων μέχρι σήμερον. Περιγράφονται έχλεκτιχώς, όλιγο-
λόγως χαΐ άχριδαλόγως ή έττοόασΐς τής Β. Άμεριχης, ή 'Επανάβτα-
σις, οί εσωτερικώ πολιτικοί χαί οίκονομικοί άγώνες, ό έμςρύλιος πόλε-
μος, ή οΐκονομιχή χαί έδαφική έξάπλωσι; καί τέλος ή τελευταία, ή
σημερινη φάβις, άπό τοΰ 1900 μέχΡΛ σήμερον. Κάθε Έλλην, έγγράμ-
ματος χαί μή, εμπορος χαί έργάτης χαί επιστήμων, θά μάθη περί
Αμερικανικόν πολΐτισμοΰ άπό τό βιβλίον βντό σέ μιά η 8ύο ήμέοες,
δσα δέν θά,μποροΰσε νά μάθη επι ίτη άπό Βιβλιοθήχας όλοχλήοονς.
Είναι βιβλίο πού πρέπει νά είσαχθή είς τα 'Ελληνικά Σχοίεΐα, ώς
6όοπς τής διδασχαλίας τής ίστορίας τής Άμεριχής.
ΤΙΜΑΤΑΙ $2. Ο Ο ΔΟΑΑΑΡΙΑ
Ζητησατέ το άπο τό Βιβλιοπωλείον
τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος».
14Ο ϊΥΕβΤ 26ΤΗ δΤ.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.»
ΜΕ*ν ΥΟΚΚ, Ν. γ.
'Επτά βρέφη μετέχοντα διαγωνισ μοΰ ΰγείας έν Χ. Ύόρκη, άναμέ νοντα εξέτασιν υπό των Ία
—Άα' γιατί μή χει^ότερα, τα-
χέρα μθ!ί· τί κακέ εχετε σείς... έδό
χίρα τα καλοχεονίτε χβιά...
— Πα3 ■έρήρΐδς την τΜΪΚνκίρζβι,
■χα'ϊί μου; Στην χείνα η ο-την γύ·
μνια; ί'.^αρτύρεται ό ττωχος α·/-
τϊρωχος.
—Άμ,' τώχα, Χρυτίονε αου δέν
έ κέσμος έτσι· μέ τόσα χ?ι-
ϊιά χοΰ ίχβις κάτι μ«ορεί νά γϊ'ντρ!
—Μζ τί νά τα χάμω τα χατϊδία:
Είναι μικ/^ά κι' άδύναμ'α· 2έν μχο-
ροΰν νά δοο"λ«ψουν τα καϋαένα .. τοό
σχολείο·; ιτα'δ'.ά, ντεμέκ...
—"Ε! μτά^λχα, χόσα χαιδ:ά ε'-
7ε·ς, τώρχ; έρωτά ό προχαγαν3:-
ι:ττ;ς καί τα χβνηρά τοο μάτία σχιν-
λ
ρ
—·Μέ τέ συ»Αΐά9ΐδΐο καί νά αοΰ
τα χαρίση ι μ^γαλοδύναμος, τέττε-
ρα, χαίδί μόν.
—Τεαταοα, μ*>ρέ μιτάρμχα, %αί
αίγειαι· »' αύτέ είναι άααρτί'*!
— Καί ίέδαια. κλταίγβμαι, ντε-
μέκ. τοΰ λέγει ό ίιατ.χχής;, χώς
νά τα θρέώω' τέ ψωμί λίγ°, τα χαι-
5(ά —ιλλά, ίανεικά δέν βίν&Λ... καί
γμ
—Κακά κανε'.ς' τ!> εχεις λεφτά
έ, μιτά;:μχα κιαί ίέν τέ ξί'-
Ρ
—Πώς γίνετα! αύτό, χχιίί μο«;
-έν 4ρ6>τά βνύχοι—ος ό χωρικός.
—^Νά χως συμ&αίνει. "Αν έσύ, ν./
χο5με, άγαχάς τα ιτ-ζιδιά ·στχ> ·κα»
τ>έλτ;ς νά γίνουν άν&ρωχοι καλοί,
καί <τ) νά^χτ/,ς κάχθ'.α άιτολαυη, νά μάς τα 3ώσϊ;ς Ιμάς, νά τα 'δάλσαμί υτέ <χχολε:ό μας καί νά «αίρνης ■κο-ΐ μην;άτ',κο τακτίχά, νάχτ^ς καί σν» τέ φωμί σοο. —Τί (ΐχολείο, *ά"ναι αύτούνο χαι- ϊ: αο^; τόν έρωτά μέ γουρλωμένα μάτια ϊτώ την βκχλτ/ξι, ό χωοΐκός. ΕΤναι των Εύαγνελιστών, μχάρ- μχα. ^—Μ αύτοι είναι μονώνοι. χα',ϊί ^, τί λές, νά άλλαξο—ιττηοω τα δά μα>; 3{αμαρτι>ρ>ίται ό "Ε)-
λην χονρΐκός
—Μωρέ τί τσ·αμχοιινάς, ·δρέ γέ-
ρω; ΜΛοτόν&ί οί ΕύαγγελκττΛ*! Ει-
τχι στά καλά σου; Αύτοι είναι οί
καλλίτεροι Χριστιανοί!...
"Ολος ό κόομος στέλλει τα χαι-
3:ά τοϊ, όλοι «ι μ«γάλο<, οί ύχοορ- γοί, ό... Βενϊζέλος, οί €<ασιληάΒες τής Βόοώχης, οί κιαλλίτεροι άρ- χον*ες τοϋ ντοονιί. Νά χύττα έδώ, τί 6ιδλ·'* ίιβδάζιοϋν έκεί τα χαίδιά. ζ τ χδιά. Καί άνοίγει τέ δισάκκι τού, ό φϊ'- λος μας, καί τού δεέχνει καλοβεμε- νθ βιβλιαράκι μέ φαντοτχτερέ έζώ- ςυλλο. Δ'.άδαο·ε μπάρψπζ. «Ί^ρά γραμμ.ατ») σολλαδίζει ό άφελής "Ελλην άγρότης. —'Διάβοββς, μιτάρμχαβ, τί γρά- φει αέσα; ( «Τέ κ«-τά Μάρ-κον Εΰ—α— γ-/·ί—λι—όν» — Χμ!... ντεμέχ, σά νά λέμε χρε- ύίνα χράμψνατ», χαιίί μοο. ώρζ ή -γλώ—α τοϋ «ροχβγαν- ϋ ίέν ίχν. κρατημούς. Κυριο¬ λεκτικώς άφρίζει τέ «τόμα τού. —Καλά, χαλά, δί καί...χ.αι...αν τα στείλω, άν τα στει- λ&> τα χακίΐά ψα έκβί... χώς τέ
είχες; στέ σχολειό ντβ, των Εύαγ-
γίλυτάδων, χώς τούτες έαβίό. ίρί
χχίϊί μ», τέ αλλο... ντέ... τέ ρε-
γά/Λ... σά νά λέμδ τό μ,ην'άτταο...
τέ μχαξίσι ντε... θά τό χαίρνω
ά η έχίΐτα;
ά ά
όχοκι τέν ΐίποστηρίζο^ν
Εινα·. ϊέ ό κ. Μχό
λην έξ Ήχείρο»,
κατβγωγής.
—ΑΙ, καί τί μας έχάματί«
ό «τας θόρυβον;Ι
ό Ι
—Στάσ&υ. μωρέ μ.π'άρμ.υχ. τοό
λέγει ό ιυροχα-Λανδίσττν; καί τοό
λά στ" αάτί.
^ψ
Τέ χρ*>{ ή ο-αηνή μ&τΛφέρετα1.
ττο Έλληνίκέ Σχολειό όχου ό "Ελ¬
λην άγρότης χαροχπάζεται στέν
*Ε).ληνα 3!Ϊά?κ,αλον χαί τοΰ δηλοί.
ότι τα παιδία -ηο διά λόγοιις δθγ-
μ.2-;ι*Λΐϊ άναγκάζεται νά τα άχο·
ίίρη ■/.■ν. νά τα τοτβοθετηίηι είς τί
τχολείον των Εύχιτγελίστών.
II
ΚΕΪνα, ώς •ίλέΊτετε, «Ινα: κα-
κές σύμίδοΛος. Μην ·άδ'.κώμεν τέν
Έλλτ>να χωρικόν. Οί υχεύίΚινο: ε:-
να' βλλοι. Άς άναζητηβοΰν «ίς τά|
ί/χοαργε:α %α· είς τάς γενιχάς δι-
«(κήσΐ'ς, αύτοι οί χύριοι, οί όχ-κοΐ
μ:ά αέρα ϋν λογοίοτησοο'ν. Τέ ϊ-
ρ
γανϊιτττ)ς. Β/νείς /
χλάτες, οποίος τολαά άς μάς|
Θά κάμθϋθΐ ό,τι Θέ)ΛΛ5..
νά τέ ^άϊετϊ χε·.ά τκνγζν.. Τί
οσο &ϊλϊτε.
Κ»ί ομολογούμεν, Ιν ν.ρ Ι
Θά κάνουν ",τί θέλουν. δτωςι'
τε κάνουν, άν τέ ζήττ,αα
άν*λά5τ, νά τέ δ'.ενΐθετήττ
■τώχως ό /.. Βϊνίζέλίς, όα*ί
κανές νά 6άλη αότώ; τοΰς |
ο«ς ττή θέσι το;ς. Αύτη
άλήθεια την οποίαν νριν>
νά την δρεντοφωνησωμεν
Έφθασε χειά το μτ/»Ρ"
•/.όχκαλο.Ή ρ
ά^κετά νομίζομεν
μετ
■/αί χολλοΰς ύχ»3ατΐΓ!στάς έχει οί
Γρεχε:, τουλάχιστον, να
κάχως, έστω χαί γιά τ* Μ
-/Λσαάχι. Μήχως
' Π. Ξ ~·~
Έκλίκτά διδλία „
Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έβ»ι««|
ρυκ«ς».
ΤΟΥ
ΤΟΥ ΜΕΘ«.
ΟΓΈΝΙΚΟΣ ΤΓΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ τοϋ 1929 το»,
ολιοπωλείου τοϋ «'Εθνικοϋ Κήρυκος» έξεδόθιι ναι ο
, οτελλεται ΔΩΡΕΑΝ είς πάντας τους ένδιαφε_ρ<4'£ ινα ιίποκτησουν μέρος τής πλουσιωτάτης ουλλογής των ών μας. Είναι ό πολυτελέστερος καί ό τελειότερος δλων των' χρι σημερον έκδοθέντων άπό οιονδήποτε Ελληνικόν &*■ Τ Μταστημα. Πολύχρωμος. καλλιτεχνικώτατβ δίδίΐ^ μ* την πλέον εύμέθοδον ταξινόμησιν των βιβλίων τού. |« ι ρετηρια ποΰ νποδεικνυοχ.ν καί είς τόν πλέον άπειρον πα>;
ευρτι τό βιβλίον ποΰ χρειάζεται. Είναι θαϋμα ίδέσθαΐ, <Γ«·* μετρησατε τον καί «ά πεισθήτε. Κατόπιν δέ γράψα« μσ;» εντυπωσεις σας. 'ιηοΰ θά άντιληφθήτε μέ ποίον πλούτον βιβλίω* Ή το Βιβλιοπωλείον μας. Καί ποίων βιβλίον! ·- '" % " ' δι' " ' •Αποοτέλλεται ΔΩΡΕΑΝ άμα τή α'ιτήσει. Συμπληρώ" ταχυδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον: ΔβΡΕΑΝ ΝΑΤΙΟΜΑΙ. ΗΕΜΙΑ «4Φ τ¥. ΜΤΜ ·Τ« Πβρακαλώ νά μβθ ταχυδρομήοητ» έν αντίτυπον τοϋ κατάλογον σας τ«Θ ιυ$. ΟΝΟΜΑ .. ........ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙ2 ..,..............^..............Λ.....»** Π0ΛΙΣ.................... ΠΟΛΙΤΕΙΑ .
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 19 ΜΑΙ-ΟΥ, 1929.
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
[Κ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΓΓό ζήτημα. τών 1. β
η-.ί. Ήπεζροο, Άπρίλιος.
ιϋθλλήν ανακούφισιν άνεγνώ-
1} -Λ ενταύθα 16 χωρία τό
Ινθΐν έτχάτως είς την «Ε¬
Ι* τής Κυβερνήσεως» Ν. Δι-
1
5>' ου ποόκ*:ται νά διεοθε-
|λέ;ν οριστικώς τέ λεγόμενον
|α τών 16 χωρίων τής Ε¬
Π Φιλιατών», -ερί ού τοσά-
* -;?άψε! καί είς τον «'Εβνι-
|Γί.Λ4» χαί είς άλλας Έλ-
Ις' έ^η,ιιειρ&ας. Διά τοΰ Νομ.
Ι Δ'ζτάγματος άνατίθεται ή
[ι; /.αί λύσις τού ζητητιατος
1 εί; τα τακτιχά δικαστήρ-α
[ά Θά χ,ρίνουν αρμοδίως κα'
ίΊ.<ύ% άν τα υπο τίνων Τουρ- [:·/.ών οίχ,ογενειών των Φιλια- ί; τής Παραμυθίιας Λξίθύμϊ- ίχιώ^ατα επί τής άχινήτ» 'ι- 16 καθαρώς Έλληνορ- Ιν -χωρίων καί των έξαρτημά- τών. ήτοι, έν συνόλω 25 χω- Ι.αι υνο:κιομών, είναι δικαι- 1 χ,>:·.ότητος ή δικαιώματα
Ιως'ίάγαλήικι). Τον τρόπον
ίττς λύσεως νομιμοφρόνως έν
Ισαν τα είρτχχένα χωρία εύ-
1*ο τοϋ πρώτου έτους τής ά-
Αερώτεως ττς Ηπείρου, ό δέ
Ινόμενος δι' άρθρων τού είς
|ς Καταστήματος είναι
ίνη ποΰ θά προσελκύση
[«τα,ς καί θά καταστήση
παραμονήν αυτών εύ-
ν καί αναπαυτικήν.
■ΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΑΙΑ
ς χ.αί προϋπολογι-
™ζ διά την διακόσμησιν
ελ(*ιοχρωματισμόν των
ταστημάτων σας άπό τό
ΕΑδΤ 23ΒΟ 5ΤΚΕΕΤ
ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
θΝΟ,υΐΝ 8106-8107
Ρ μεγαλειτέρον καί τελειό-
ικόν 8ΤΙΠ)ΙΟ έν
*"?(κϊί, διευθυνόμενον άπό
^ν καλλιτέχνην καί άπα-
'ΰ πεπειραμένους κοσμη-
Κράφους, χαλλιτέχνας καί
[ιοΧ9ωματΐστάς.
ν τοίδε έκτελεσθεί-
έρνασίαι εχουν κατατάξτι
ΤΧΙΒΐΟ (Τμήμα
Μ. ΡβΗχ
τών
τάς εφημερίδας τών Αθηνών καϊ
τών Ιωαννίνων υπεστήριζε σθενα¬
ρώς, ώς δύναται πάς ένόΊβφερόμε-
νος νά ίδη λεπτομερώς είς τάς οί-
κείας σελίδας τού βκδλίου μου «Μο
| νογραφία πε^ί τής έν Ήπείρω κώ-
μης τού Τσαμαντά». Άλλ' ή άνα-
'6λητ:κότης τών έχάστοτε 'Ελληνι-
κών κυ'ερνήσεων καί αί έμπεΐρικα;
άπόπε'.ρχι προχείρων λύσεων άφηκαν
έκχρΐϊμες μέχρι τούδε τέ ζητημΛ
τούτο πρός μβγίστην ζημίαν κα
πολλαπλάς ένοχλήσεις τών δνστο
χών χωοικών. Εύτυχώς όμως ήδη
καί ή Κυβέρνησις κατέληξεν έχί
τελους είς την οριστικήν απόφασιν,
έστω καί πολύ άργά. Άλλά κατά
την πά—ιμίαν, «κάλλιον άΐργά παρά
ποτέ». Ή συμφώνως τφ έκδοθέντ!
νέω νομοθϊτικω διατάγματι έξέτα-
σις καί έξονύχισις τοΰ ζητηματος
τούτου Θά άπο&είξη, ότι ή διαιφιλο-
νικθΛΐένη Ιγγειος περκ>υσία τών εν
λόγω χωρίων ήτο άνέκαθεν άίια-
■φΓ/Λνίκητος &διον.τησία τών 'Ελλή-
'«ον χωρίκών μ«χρι τοϋ ετους 186ίΐ
χαί ότι άπέ τής έποχής έκείνης ήρ¬
ξατο η βιαία δήμευσίς της έπ' ώ-
9-ελεία Τσυρααλδανηιών τίνων ίσχυ-
ρών έπ'.τοπίως οίκογενΐΐών, τή »ε-
ζαλυμμΐ^Λ) προστασία τής Τουρκι-
κής Κυέε^νήιτεως, σκοπούσης νά
-έκμ,ηβενίση τον χαθθιρώς Ελληνι¬
κόν χαιροΓΑττΐρα τού Ήπειρωτικοϋ
τούτου τμήμ.ατος, όπου κείται καί ή
κώμη τού Το αμαντά. Ούτω δέ, μετά
την τελεσίδικον δικαστικήν •απόφα¬
σιν επί τού προκειμένοα, Θά παύση
πλέον ή πρΌσφυγή τών Μουσουλμά¬
νων Τσάμηιϊων καί της Άλδανικής
γ.υβερνήτεως είς την Κοινωνίαν τών
Εθνών έξ άφορμής τοϋ ζηττήματθ.ς
τούτου.
Δυστυχώς παρά τή Άλίανικτ,
κυ>τ>ερνήσιει έξατκολουΐθοΰν νά ίσχύουν
ή νοοτρο—ία καί τα πονηρά τερτίπια
της Τοιΐί'κίκής Διοικήσεως: Αί κια-
λαί καί είλικρινείς διάθεσις τής
Ελλάδος, όπως κΐ2λλιε^γή σχέσει ς
ά^αώας μέ τέ γείτον τούτο κρατί-
διον δέν έκτ'ψιώνται κατ' αξίαν.
Ο-ί Άλίανο! Μουσοολμάνοι οί όπο7-
οι ύπερτεροΰν έν τή Σκιπεταρική
Πολιτεία, μόνον την βίαν καί την
ισχύν σέδονται, όπως οί όμό9ρηο"κοι
των Τοΰρκοι. Διά τουτο ά-παντοΰν
μέ σκναιότητας είς τάς πρός την
Έλλάδα σχεσεις των. Καταδικα-
σθέντες ήτχεΐς- ενταύθα παρά τώ/
ίοχ*ρών τής γής νά γίνωμεν γεί-
τονες τής Άλδανίας καί νά απο-
χωριτθώμεν σκλτ,ρώς πολι/ΛρίΘμων
όμο-^ενών %αί ομοθρήσκων μας, μει-
νάντων εκείθεν τής όροθετικής
γραμμής, μετ1 έ^ύνης έκ τοΰ πλη-
π'ον γινόαεθα μάιρτ>ρ·ες τής Σκιπε-
τα^ι-κής στ.αιότητος, έντοΛείσης είς
τον δπατον βαθμόν άπο τής^γενέ-
σεως ιδίως τοΰ ζτ^τήματος ττςλε-
γομένης αύτακεφάλου Όρθοδοιξου
Άλδανικής 'Εχ.κλησί-ας.( ΙΕπειΐδή ο!
πέραν τής γραμμής όμόφυλοί μας
άρνοΰνται νά άναγνωρίσουν τέ άνό-
μως ε'ς 'δάρος των δημιθ£>ργηβεν
έκκλησίαστΐ'κέν τουτο κΛθεστως, χι
κατ' αυτών χθίκίλαι πιέσεις καί
αυθαιρεσίαι των Άλ&ανικών άιρχών
έφθασαν είς άπ.ροχώρητον. Μάς ά-
πέκλεισαν πάσης συγκοινωνιας με
τα πλησιόχωρα Έλληνόβωνα-χωρία
τής έπικρατείας των διά της αυ¬
ξήσεως; τού άριθμοΰ τών βυλβχίων
των καί διά ττ)ς αύστηροτάτης «χι-
ττ3ρτ>ε«>ς ·κάντων των είσερχ^νων
είς τέ Σκηοεταρτκον εδαφος, ώσει
ή Ελλάς νά ευρίσκετο είς έμ/πέ-
λεμον κατάστασιν ιςρές τέ Κράτος
τοΰ Ζώγου, τοΰ δασιλοποιηθβντοςεν
τω αάλλον Δημχ«ρατΐΛφ αίώνΐ!'Η
σκληρότης δέ τών ^ παραμεθορίων
Άλδανιχών άρχών έφθασεν είς τοί-
οάτο στχχείον, ώστε τοΰς &στ»χεις
Άο—?οεκ·κλησιώτας (Λιζδηνούς)έ(λ
ποδίζουσι νά μϊτα'δαίνωσιν %αί είς
τόν άίρόατίλον τής έκκλησίας διά
νά άλέπουν τα σιτηρά των, διότι
ούτος κείται ολίγα χιλ'όμετρα έντος
τής Άλ«ανιχής ζωνης, ένώ προη¬
γουμένως έλετΛθέρως οί δυστνχεις
ούτοι χωρικοί μετέβαινον είς τον υ-
δρόμυλόν των. Καί όμως είς όλας
αύτάς τάς 'Αλ&ανικάς πιροκλήσεις
ή 'Ελληνική Κ^έρντ/τις οιταντί
Άριστερά, ή κ. Ραίη Σέλσχορν, έκ Μπρόνξ, τής Νέας Υόρκης, πυροβοληθϊϊσα υπό τοΰ συζΰγου
της, είς τό μέσον. Δεξιά ό άστυφύλαξας, Ι. Λαρόζ, όστις συνελαβε τόν σύζυγον.
μέ τέ γάντ·., άγνοοΰσα, φαίνεται, ό¬
τι πρός τούς σκιαιούς π,ρ<επει νά φέ- ρετα: τ^αιώς, άν δέν θέλ^ νά έκ- ληφθή ώς ά'ίίσχυρος. —Άπό μηνός πίρίπου έπι-δημία γρίππης ένέσκηψεν ενταύθα. Ούδε- μία ΰπάρχ'ϊ·. οίκία είς ήν νά μή ευ¬ ρίσκωνται γριππιώντα άτομα, αλ¬ λαχού περισσότερα καί αλλαχού ο¬ λιγώτερα. Εύτυχώς ή μ&?·?η τη-ς είναι ή-ία %αί ουδείς Θάνατος έση- μειώθη μέχρι τούδε. Είς τούτο δέ (Γ.'ντελεί -/.αί ή παρΌαονή ενταύθα μονίμως έπ»τημονος ία-σροϋ, τοΰ έκ Δολοϋ τής Βοστίνης κ. Π αν. Χ. Ζωίδη τοΰ οποίον ή έγκαιρος έπι- στημονική ■επέμβασις προλατμ.δάνε'. τάς συνεπείας τής κακής αυτής έπιδημίας -•Τό ίχ? εφέτος παρ' ημίν διέρ- Α___! άνωμάλως καί μέ άτμοΐ·φαι- ρικάς μεταπτώ<Κ!ς άποτόμους.Π ρό τίνων ημε.ρύν μάς επεσκέφθη καί ό 'άντι-Λυκλών διά σφΌδροτάτου ά- νέμοο καί ψΰχους έπαισθητοΰ όπερ κατεδίκασε τό Θε,ρμόμετρον είς το 3 ΰπέ·ρ τέ μηδέν τού έκατονταδά'θ- μου κατά την νύκτα... Ώ έκ τού- τοο τό φ·υτΓ*όν ·6ασίλειον, το άλ¬ λως πενιχίότατα άντιπριοσωπ&υςχε- άνά τό άγονον τουτο Ήπειρωτ:- κόν τμήμα, δέν άπεφάσ&σβν εισετι νά περ'.δληθή την χαρωπην έαρινήν στολην τού. ■Κατ' αύτάς έτεκεν αίσίως άρ- ίεν ή σύζυγος τού όμοχωρίαυ μας κ. Φιλίππου Μπίτζ« όστις μέχρ·· πρό Ιτους ειργάζετο εύδοκί^ως είς άσφαλιττικάς έταιρείας έν "ννΕΙΚ- ΤΟΝ λ¥. νΑ., των Ήν. Πολ:- τε-.ών. Άλλά τα έπίζηλα -ροσόντα τού. φυτικά καί έπίκτητα, ή γλωσ- εθί<.άθε'.ά τού, οί λεπτοί κοινωνικοι τρόποι τού καί ή ίκανότης έν^ τγ; έργζσία τού, έκίνησαν τόν φθόνον !ί την αντιζηλίαν ετέρου έχεί ό- μογενοϋς όμοτεχνοο τού, όστις δ^ά τςςοίοτ'.κήζ στασ&ως κ>αί σατανικων
μέσων κατώρθωσε νά έκτοπίσ») ε¬
κείθεν τόν κ. Φίλιππον 'Μπίτζαν
ν,αταΐτρέψας αύτέν άλικώς. Μοϋ
είναι γνωστόν τέ όνομια τοΰ κακοΰ
καί φθόνείθΰ τ&ύτοι» όμογενοΰς όστις
συνετέλεσε -ρΰϊοτικώς είς την κα-
ταστροίήν ενός μορφωμενου καί χρη
σίμου Τσαμαντιώτου, καί τον π,ρο-
τρέπω διά τοΰ «ΙΕθνικοΰ Κήν^κος»
νά έ—;νορθώο~ εν^ τινι 6αθμφ τό
κακόν «αερ έπροξένηΐϊΐεν, άτροζημι-
ώνων τέ Θΰμα τής χριοδοσίας τού.
Άν δέν πρφξη τούτο, θά παραδώ-
τέ ονομά τού είς την δγ^ιότη-
,„ Ινα πας τιμιος ανθρωπος οίε-
)ο6τ—ται τον προδότην τούτον δ'.ά
την έχαίσχυντον διαγωγήν τοι». Κα:
έχί τί* άφορμή ταιυτη θεωρω πατρι¬
ωτικόν μ&υ καθτ]κον νά συστησω είς
—ί»ς συτμ,χατριώτας μου όπως μή
ζητώσι την εύδοκίμησίν των έν ταίς
έ αυτών έργΐσίαις διά τής χροβοσι-
ας καί καταδιώξεως τών 'νμηί·
χνων των, άλλά διά της εΰγενοΰς
άμίλλης κιί της τιμίας εργασίας.
__Δέν εγνώσθησαν εισέτι έντχϋ-
3 7 έν τω «υνόλφ τα άποτελεσμιατα
τών Γεβχκχιαστικών έκλογών τής
παρελθούσης Κυ,ριαικής, άλλά φέ-
ρεται πλ«Μνθ'!ηοφούν καταπληκτι¬
κώς τέ ψηφοδέλτιον έν ώ πε.ρίλαμ-
6άνετα·. καί τέ όνομ* τοΰ έμιοχωρί-
ου μας Ιοπϊώ κ. Πέτρβυ Μπέμχη,
χρώην Βουλΐοτοΰ. Ή έκλογή τοΰ
•έκλεκτιΰ τούτου τεκνου τοΰ Τσα-
μαντότ ώς Γερουσιαστοΰ έχαροποίη-
σε πάντας έδώ.
Ν. ΝΙΤΣΟΣ
Ι
ΑΪΜΟΙΟΐΚ. ΕΤΑΙΡΕΙΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ, 19 Απριλίου.—Χθές '
την μεσημβρίαν έντός τοΰ ϋπ' αριθ- |
μέν 11 δωματίου τού επ ίτής όδοΰ
Αθήνας 177 ξενοδοχείου «Μον-
τέρν» ευρέθη νεκρός, φέρων διαμπε-'
ρέ ςτραΰμα είς την αριστεράν κρο-'
ταφίκην χώραν, ό Δ. Ν. Κακογιάν- |
νης, πράν.ιαρ άτμοπλοΐκών Ιταιρβι-1
ών. Τό πτώμά τού πϊ^αληφθέν υπό '
τής υπηρεσίας τοΰ ξενοίοχείου, με¬
τεφέρθη είς τό ΝεκροτομειΌν, όπου
έκ τής γενομένης υπό τοϋ ίατροδι-
καστοΰ κ. Κάτσα νεκροψίας διεπι¬
στώθη, ότι πρόκΐΐται περί αύτοκτο-
νίας.
Έκ τών άνακρίίεων καί τής έ-
νεργηθείσης νεκροψίας .προκύπτει, [
ότι ό αύτόχειρ, σταθείς έμπροσθεν Ι
τοΰ κατθρέπτου της ντουλάπας, έβλή-'
θη διά τής δεξιάς χειρός είς τόν ά-1
ριιτζρον κρόταφον. Ή οψϊΐρα 3ια-|
τρησασα τόν εγκέφαλον έςήλ3·εν έκ
τής κορυφής τοΰ κρανίου. Ι
Είς τό δωμάτιον τοΰ αΰτόχειρος'
ευρέθησαν 535 δραχμαί καί τό έ¬
ξη; σημείωμα:
«Αΰτοκτονώ μόνος μου».
Δ. ΚΑΚΟΠΑΝΝΗΣ
Έπίσης ευρέθησαν εν σχέδιον τη-
λεγραφήματος πρός την έν Πά¬
τραις οικογένειαν τού καί μια ε-
πιστολή πρός τόν κουμχάρον τοι»
Τάκην Αντωνόπουλον. Ή έπιστο-
λή πρός τόν Αντωνόπουλον έχει
ούτω:
Άγαπητέ κουμπάρ^ Τάκη Άν-
τωνόπουλε. Δέν άποκλείεται άπέ
τής χθές άφίξεώς μου νά άντελη-
φθης ότι ήμην στενοχωρημένος καί
τουτο είχα αμετάτρεπτον την από¬
φασιν νά θέσω τέρμα είς τον βίον
μου, μή δ;νάμενος νά ζήσω πλέον,
κατατρ.ιχόμενος άπό μεγάλην νευ-
ρασθένειαν. Τό μόνο πού σέ παρα-
καλώ κατά πρί»-ον νά τηλεγραφή¬
σης είς τόν άίελφόν μ&υ Γεώργιον
είς Άμαλιάδα νά απεύση νά ύπάγη
είς Πάτρας, τό ταχύτερον διά νά
δυνηθή καί παρηγορηση την δυστυ-
χή γυναίκά μου καί κόρην μου, αί
οποίαι βεβαίως θά είναι απαρηγό¬
ρητον
Έπίσης ή τελευταία μου θέλησις
καί πρόκλησις είναι νά μέ έντα-
φιάσητε ενταύθα χωρίς κατ' ουδέ¬
να λόγον νά μέ μεταφέρουν είς Πά¬
τρα: καί δι' αύτό σοΰ έδωσα καϊ
3000 δραχμάς, ίιά τα έξοδα, καί
αν δέν φβασουν τα ύπόλοιπ* ζητάς
άπό τόν αδελφόν μου Γεώργιον.
Έν τή οδώ Κηφίσιας άριθμές 57
χάθητα: ό ανεψιός μου Νικόλαος
Ματθαίος, καί παρακαλώ είδοπθ!-
εΐς καί αυτόν, καθώς έπίσης νά τα-
χυδρομήσης καί τό γράμμα τοΰ ά-
δελφοΰ μου Γιώργου.
«Αθήναι» 17 Απριλίου 1929
Σέ φιλώ
Ό κουμπάρος σου
Δ. ΚΑΚΟΠΑΝΝΗΣ
Ιό!!δ)Ε!ΙΒΙϊ^^
ΥΠΟ ΔΑΝΤΕ ΦΡΑΚΑΣΣΑ
Πολύπλοκον, περιπετειώδες καί πλήρες ένδιαφέρον-
τος μυθιστόρημα, έχον βάσιν Ίστορικά γεγονότα καί
πηγάς άπό τάς οποίας έ£ακριβώνεται πιστότατα «Η
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΟΡΑΣ», τής φοβεράς καί μυ-
στηριώδους συμμορίας, την οποίαν άποτελοϋν οί έταί-
ροι τοΰ στιλέτου.
Είκόνες εξόχως καλλιτεχνικον, τοΰ ίδίου Εύρωπαϊ-
κοΰ πρωτοτυπου, κοσμοΰν έν άφθονία τάς σελίδας τής
θαυμασίας ταύτης εκδόσεως.
Τιμάται δεδεμένον.....................$1.75
Γράψατε σήμερον όπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή
έμβάσατε συμπληροΰντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΑΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑίϋ, 140 ν. 26{1ι 51., Νβ>ν Υογκ, Ν. Υ.
Έσωκλείστως ευρίσκετε $1.75, μέ την παράκλησιν δπο^ ιιοΐ
άποστείλητε τό βιβλίον «Η ΚΑΜΟΡΑ».
"θνομα ... 4............................................
Διειίθυνοτς.............................................
Πόλις ...................... Πολιτεία ............
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
[Κ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΓΓό ζήτημα. τών 1. β
η-.ί. Ήπεζροο, Άπρίλιος.
ιϋθλλήν ανακούφισιν άνεγνώ-
1} -Λ ενταύθα 16 χωρία τό
Ινθΐν έτχάτως είς την «Ε¬
Ι* τής Κυβερνήσεως» Ν. Δι-
1
5>' ου ποόκ*:ται νά διεοθε-
|λέ;ν οριστικώς τέ λεγόμενον
|α τών 16 χωρίων τής Ε¬
Π Φιλιατών», -ερί ού τοσά-
* -;?άψε! καί είς τον «'Εβνι-
|Γί.Λ4» χαί είς άλλας Έλ-
Ις' έ^η,ιιειρ&ας. Διά τοΰ Νομ.
Ι Δ'ζτάγματος άνατίθεται ή
[ι; /.αί λύσις τού ζητητιατος
1 εί; τα τακτιχά δικαστήρ-α
[ά Θά χ,ρίνουν αρμοδίως κα'
ίΊ.<ύ% άν τα υπο τίνων Τουρ- [:·/.ών οίχ,ογενειών των Φιλια- ί; τής Παραμυθίιας Λξίθύμϊ- ίχιώ^ατα επί τής άχινήτ» 'ι- 16 καθαρώς Έλληνορ- Ιν -χωρίων καί των έξαρτημά- τών. ήτοι, έν συνόλω 25 χω- Ι.αι υνο:κιομών, είναι δικαι- 1 χ,>:·.ότητος ή δικαιώματα
Ιως'ίάγαλήικι). Τον τρόπον
ίττς λύσεως νομιμοφρόνως έν
Ισαν τα είρτχχένα χωρία εύ-
1*ο τοϋ πρώτου έτους τής ά-
Αερώτεως ττς Ηπείρου, ό δέ
Ινόμενος δι' άρθρων τού είς
|ς Καταστήματος είναι
ίνη ποΰ θά προσελκύση
[«τα,ς καί θά καταστήση
παραμονήν αυτών εύ-
ν καί αναπαυτικήν.
■ΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΑΙΑ
ς χ.αί προϋπολογι-
™ζ διά την διακόσμησιν
ελ(*ιοχρωματισμόν των
ταστημάτων σας άπό τό
ΕΑδΤ 23ΒΟ 5ΤΚΕΕΤ
ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
θΝΟ,υΐΝ 8106-8107
Ρ μεγαλειτέρον καί τελειό-
ικόν 8ΤΙΠ)ΙΟ έν
*"?(κϊί, διευθυνόμενον άπό
^ν καλλιτέχνην καί άπα-
'ΰ πεπειραμένους κοσμη-
Κράφους, χαλλιτέχνας καί
[ιοΧ9ωματΐστάς.
ν τοίδε έκτελεσθεί-
έρνασίαι εχουν κατατάξτι
ΤΧΙΒΐΟ (Τμήμα
Μ. ΡβΗχ
τών
τάς εφημερίδας τών Αθηνών καϊ
τών Ιωαννίνων υπεστήριζε σθενα¬
ρώς, ώς δύναται πάς ένόΊβφερόμε-
νος νά ίδη λεπτομερώς είς τάς οί-
κείας σελίδας τού βκδλίου μου «Μο
| νογραφία πε^ί τής έν Ήπείρω κώ-
μης τού Τσαμαντά». Άλλ' ή άνα-
'6λητ:κότης τών έχάστοτε 'Ελληνι-
κών κυ'ερνήσεων καί αί έμπεΐρικα;
άπόπε'.ρχι προχείρων λύσεων άφηκαν
έκχρΐϊμες μέχρι τούδε τέ ζητημΛ
τούτο πρός μβγίστην ζημίαν κα
πολλαπλάς ένοχλήσεις τών δνστο
χών χωοικών. Εύτυχώς όμως ήδη
καί ή Κυβέρνησις κατέληξεν έχί
τελους είς την οριστικήν απόφασιν,
έστω καί πολύ άργά. Άλλά κατά
την πά—ιμίαν, «κάλλιον άΐργά παρά
ποτέ». Ή συμφώνως τφ έκδοθέντ!
νέω νομοθϊτικω διατάγματι έξέτα-
σις καί έξονύχισις τοΰ ζητηματος
τούτου Θά άπο&είξη, ότι ή διαιφιλο-
νικθΛΐένη Ιγγειος περκ>υσία τών εν
λόγω χωρίων ήτο άνέκαθεν άίια-
■φΓ/Λνίκητος &διον.τησία τών 'Ελλή-
'«ον χωρίκών μ«χρι τοϋ ετους 186ίΐ
χαί ότι άπέ τής έποχής έκείνης ήρ¬
ξατο η βιαία δήμευσίς της έπ' ώ-
9-ελεία Τσυρααλδανηιών τίνων ίσχυ-
ρών έπ'.τοπίως οίκογενΐΐών, τή »ε-
ζαλυμμΐ^Λ) προστασία τής Τουρκι-
κής Κυέε^νήιτεως, σκοπούσης νά
-έκμ,ηβενίση τον χαθθιρώς Ελληνι¬
κόν χαιροΓΑττΐρα τού Ήπειρωτικοϋ
τούτου τμήμ.ατος, όπου κείται καί ή
κώμη τού Το αμαντά. Ούτω δέ, μετά
την τελεσίδικον δικαστικήν •απόφα¬
σιν επί τού προκειμένοα, Θά παύση
πλέον ή πρΌσφυγή τών Μουσουλμά¬
νων Τσάμηιϊων καί της Άλδανικής
γ.υβερνήτεως είς την Κοινωνίαν τών
Εθνών έξ άφορμής τοϋ ζηττήματθ.ς
τούτου.
Δυστυχώς παρά τή Άλίανικτ,
κυ>τ>ερνήσιει έξατκολουΐθοΰν νά ίσχύουν
ή νοοτρο—ία καί τα πονηρά τερτίπια
της Τοιΐί'κίκής Διοικήσεως: Αί κια-
λαί καί είλικρινείς διάθεσις τής
Ελλάδος, όπως κΐ2λλιε^γή σχέσει ς
ά^αώας μέ τέ γείτον τούτο κρατί-
διον δέν έκτ'ψιώνται κατ' αξίαν.
Ο-ί Άλίανο! Μουσοολμάνοι οί όπο7-
οι ύπερτεροΰν έν τή Σκιπεταρική
Πολιτεία, μόνον την βίαν καί την
ισχύν σέδονται, όπως οί όμό9ρηο"κοι
των Τοΰρκοι. Διά τουτο ά-παντοΰν
μέ σκναιότητας είς τάς πρός την
Έλλάδα σχεσεις των. Καταδικα-
σθέντες ήτχεΐς- ενταύθα παρά τώ/
ίοχ*ρών τής γής νά γίνωμεν γεί-
τονες τής Άλδανίας καί νά απο-
χωριτθώμεν σκλτ,ρώς πολι/ΛρίΘμων
όμο-^ενών %αί ομοθρήσκων μας, μει-
νάντων εκείθεν τής όροθετικής
γραμμής, μετ1 έ^ύνης έκ τοΰ πλη-
π'ον γινόαεθα μάιρτ>ρ·ες τής Σκιπε-
τα^ι-κής στ.αιότητος, έντοΛείσης είς
τον δπατον βαθμόν άπο τής^γενέ-
σεως ιδίως τοΰ ζτ^τήματος ττςλε-
γομένης αύτακεφάλου Όρθοδοιξου
Άλδανικής 'Εχ.κλησί-ας.( ΙΕπειΐδή ο!
πέραν τής γραμμής όμόφυλοί μας
άρνοΰνται νά άναγνωρίσουν τέ άνό-
μως ε'ς 'δάρος των δημιθ£>ργηβεν
έκκλησίαστΐ'κέν τουτο κΛθεστως, χι
κατ' αυτών χθίκίλαι πιέσεις καί
αυθαιρεσίαι των Άλ&ανικών άιρχών
έφθασαν είς άπ.ροχώρητον. Μάς ά-
πέκλεισαν πάσης συγκοινωνιας με
τα πλησιόχωρα Έλληνόβωνα-χωρία
τής έπικρατείας των διά της αυ¬
ξήσεως; τού άριθμοΰ τών βυλβχίων
των καί διά ττ)ς αύστηροτάτης «χι-
ττ3ρτ>ε«>ς ·κάντων των είσερχ^νων
είς τέ Σκηοεταρτκον εδαφος, ώσει
ή Ελλάς νά ευρίσκετο είς έμ/πέ-
λεμον κατάστασιν ιςρές τέ Κράτος
τοΰ Ζώγου, τοΰ δασιλοποιηθβντοςεν
τω αάλλον Δημχ«ρατΐΛφ αίώνΐ!'Η
σκληρότης δέ τών ^ παραμεθορίων
Άλδανιχών άρχών έφθασεν είς τοί-
οάτο στχχείον, ώστε τοΰς &στ»χεις
Άο—?οεκ·κλησιώτας (Λιζδηνούς)έ(λ
ποδίζουσι νά μϊτα'δαίνωσιν %αί είς
τόν άίρόατίλον τής έκκλησίας διά
νά άλέπουν τα σιτηρά των, διότι
ούτος κείται ολίγα χιλ'όμετρα έντος
τής Άλ«ανιχής ζωνης, ένώ προη¬
γουμένως έλετΛθέρως οί δυστνχεις
ούτοι χωρικοί μετέβαινον είς τον υ-
δρόμυλόν των. Καί όμως είς όλας
αύτάς τάς 'Αλ&ανικάς πιροκλήσεις
ή 'Ελληνική Κ^έρντ/τις οιταντί
Άριστερά, ή κ. Ραίη Σέλσχορν, έκ Μπρόνξ, τής Νέας Υόρκης, πυροβοληθϊϊσα υπό τοΰ συζΰγου
της, είς τό μέσον. Δεξιά ό άστυφύλαξας, Ι. Λαρόζ, όστις συνελαβε τόν σύζυγον.
μέ τέ γάντ·., άγνοοΰσα, φαίνεται, ό¬
τι πρός τούς σκιαιούς π,ρ<επει νά φέ- ρετα: τ^αιώς, άν δέν θέλ^ νά έκ- ληφθή ώς ά'ίίσχυρος. —Άπό μηνός πίρίπου έπι-δημία γρίππης ένέσκηψεν ενταύθα. Ούδε- μία ΰπάρχ'ϊ·. οίκία είς ήν νά μή ευ¬ ρίσκωνται γριππιώντα άτομα, αλ¬ λαχού περισσότερα καί αλλαχού ο¬ λιγώτερα. Εύτυχώς ή μ&?·?η τη-ς είναι ή-ία %αί ουδείς Θάνατος έση- μειώθη μέχρι τούδε. Είς τούτο δέ (Γ.'ντελεί -/.αί ή παρΌαονή ενταύθα μονίμως έπ»τημονος ία-σροϋ, τοΰ έκ Δολοϋ τής Βοστίνης κ. Π αν. Χ. Ζωίδη τοΰ οποίον ή έγκαιρος έπι- στημονική ■επέμβασις προλατμ.δάνε'. τάς συνεπείας τής κακής αυτής έπιδημίας -•Τό ίχ? εφέτος παρ' ημίν διέρ- Α___! άνωμάλως καί μέ άτμοΐ·φαι- ρικάς μεταπτώ<Κ!ς άποτόμους.Π ρό τίνων ημε.ρύν μάς επεσκέφθη καί ό 'άντι-Λυκλών διά σφΌδροτάτου ά- νέμοο καί ψΰχους έπαισθητοΰ όπερ κατεδίκασε τό Θε,ρμόμετρον είς το 3 ΰπέ·ρ τέ μηδέν τού έκατονταδά'θ- μου κατά την νύκτα... Ώ έκ τού- τοο τό φ·υτΓ*όν ·6ασίλειον, το άλ¬ λως πενιχίότατα άντιπριοσωπ&υςχε- άνά τό άγονον τουτο Ήπειρωτ:- κόν τμήμα, δέν άπεφάσ&σβν εισετι νά περ'.δληθή την χαρωπην έαρινήν στολην τού. ■Κατ' αύτάς έτεκεν αίσίως άρ- ίεν ή σύζυγος τού όμοχωρίαυ μας κ. Φιλίππου Μπίτζ« όστις μέχρ·· πρό Ιτους ειργάζετο εύδοκί^ως είς άσφαλιττικάς έταιρείας έν "ννΕΙΚ- ΤΟΝ λ¥. νΑ., των Ήν. Πολ:- τε-.ών. Άλλά τα έπίζηλα -ροσόντα τού. φυτικά καί έπίκτητα, ή γλωσ- εθί<.άθε'.ά τού, οί λεπτοί κοινωνικοι τρόποι τού καί ή ίκανότης έν^ τγ; έργζσία τού, έκίνησαν τόν φθόνον !ί την αντιζηλίαν ετέρου έχεί ό- μογενοϋς όμοτεχνοο τού, όστις δ^ά τςςοίοτ'.κήζ στασ&ως κ>αί σατανικων
μέσων κατώρθωσε νά έκτοπίσ») ε¬
κείθεν τόν κ. Φίλιππον 'Μπίτζαν
ν,αταΐτρέψας αύτέν άλικώς. Μοϋ
είναι γνωστόν τέ όνομια τοΰ κακοΰ
καί φθόνείθΰ τ&ύτοι» όμογενοΰς όστις
συνετέλεσε -ρΰϊοτικώς είς την κα-
ταστροίήν ενός μορφωμενου καί χρη
σίμου Τσαμαντιώτου, καί τον π,ρο-
τρέπω διά τοΰ «ΙΕθνικοΰ Κήν^κος»
νά έ—;νορθώο~ εν^ τινι 6αθμφ τό
κακόν «αερ έπροξένηΐϊΐεν, άτροζημι-
ώνων τέ Θΰμα τής χριοδοσίας τού.
Άν δέν πρφξη τούτο, θά παραδώ-
τέ ονομά τού είς την δγ^ιότη-
,„ Ινα πας τιμιος ανθρωπος οίε-
)ο6τ—ται τον προδότην τούτον δ'.ά
την έχαίσχυντον διαγωγήν τοι». Κα:
έχί τί* άφορμή ταιυτη θεωρω πατρι¬
ωτικόν μ&υ καθτ]κον νά συστησω είς
—ί»ς συτμ,χατριώτας μου όπως μή
ζητώσι την εύδοκίμησίν των έν ταίς
έ αυτών έργΐσίαις διά τής χροβοσι-
ας καί καταδιώξεως τών 'νμηί·
χνων των, άλλά διά της εΰγενοΰς
άμίλλης κιί της τιμίας εργασίας.
__Δέν εγνώσθησαν εισέτι έντχϋ-
3 7 έν τω «υνόλφ τα άποτελεσμιατα
τών Γεβχκχιαστικών έκλογών τής
παρελθούσης Κυ,ριαικής, άλλά φέ-
ρεται πλ«Μνθ'!ηοφούν καταπληκτι¬
κώς τέ ψηφοδέλτιον έν ώ πε.ρίλαμ-
6άνετα·. καί τέ όνομ* τοΰ έμιοχωρί-
ου μας Ιοπϊώ κ. Πέτρβυ Μπέμχη,
χρώην Βουλΐοτοΰ. Ή έκλογή τοΰ
•έκλεκτιΰ τούτου τεκνου τοΰ Τσα-
μαντότ ώς Γερουσιαστοΰ έχαροποίη-
σε πάντας έδώ.
Ν. ΝΙΤΣΟΣ
Ι
ΑΪΜΟΙΟΐΚ. ΕΤΑΙΡΕΙΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ, 19 Απριλίου.—Χθές '
την μεσημβρίαν έντός τοΰ ϋπ' αριθ- |
μέν 11 δωματίου τού επ ίτής όδοΰ
Αθήνας 177 ξενοδοχείου «Μον-
τέρν» ευρέθη νεκρός, φέρων διαμπε-'
ρέ ςτραΰμα είς την αριστεράν κρο-'
ταφίκην χώραν, ό Δ. Ν. Κακογιάν- |
νης, πράν.ιαρ άτμοπλοΐκών Ιταιρβι-1
ών. Τό πτώμά τού πϊ^αληφθέν υπό '
τής υπηρεσίας τοΰ ξενοίοχείου, με¬
τεφέρθη είς τό ΝεκροτομειΌν, όπου
έκ τής γενομένης υπό τοϋ ίατροδι-
καστοΰ κ. Κάτσα νεκροψίας διεπι¬
στώθη, ότι πρόκΐΐται περί αύτοκτο-
νίας.
Έκ τών άνακρίίεων καί τής έ-
νεργηθείσης νεκροψίας .προκύπτει, [
ότι ό αύτόχειρ, σταθείς έμπροσθεν Ι
τοΰ κατθρέπτου της ντουλάπας, έβλή-'
θη διά τής δεξιάς χειρός είς τόν ά-1
ριιτζρον κρόταφον. Ή οψϊΐρα 3ια-|
τρησασα τόν εγκέφαλον έςήλ3·εν έκ
τής κορυφής τοΰ κρανίου. Ι
Είς τό δωμάτιον τοΰ αΰτόχειρος'
ευρέθησαν 535 δραχμαί καί τό έ¬
ξη; σημείωμα:
«Αΰτοκτονώ μόνος μου».
Δ. ΚΑΚΟΠΑΝΝΗΣ
Έπίσης ευρέθησαν εν σχέδιον τη-
λεγραφήματος πρός την έν Πά¬
τραις οικογένειαν τού καί μια ε-
πιστολή πρός τόν κουμχάρον τοι»
Τάκην Αντωνόπουλον. Ή έπιστο-
λή πρός τόν Αντωνόπουλον έχει
ούτω:
Άγαπητέ κουμπάρ^ Τάκη Άν-
τωνόπουλε. Δέν άποκλείεται άπέ
τής χθές άφίξεώς μου νά άντελη-
φθης ότι ήμην στενοχωρημένος καί
τουτο είχα αμετάτρεπτον την από¬
φασιν νά θέσω τέρμα είς τον βίον
μου, μή δ;νάμενος νά ζήσω πλέον,
κατατρ.ιχόμενος άπό μεγάλην νευ-
ρασθένειαν. Τό μόνο πού σέ παρα-
καλώ κατά πρί»-ον νά τηλεγραφή¬
σης είς τόν άίελφόν μ&υ Γεώργιον
είς Άμαλιάδα νά απεύση νά ύπάγη
είς Πάτρας, τό ταχύτερον διά νά
δυνηθή καί παρηγορηση την δυστυ-
χή γυναίκά μου καί κόρην μου, αί
οποίαι βεβαίως θά είναι απαρηγό¬
ρητον
Έπίσης ή τελευταία μου θέλησις
καί πρόκλησις είναι νά μέ έντα-
φιάσητε ενταύθα χωρίς κατ' ουδέ¬
να λόγον νά μέ μεταφέρουν είς Πά¬
τρα: καί δι' αύτό σοΰ έδωσα καϊ
3000 δραχμάς, ίιά τα έξοδα, καί
αν δέν φβασουν τα ύπόλοιπ* ζητάς
άπό τόν αδελφόν μου Γεώργιον.
Έν τή οδώ Κηφίσιας άριθμές 57
χάθητα: ό ανεψιός μου Νικόλαος
Ματθαίος, καί παρακαλώ είδοπθ!-
εΐς καί αυτόν, καθώς έπίσης νά τα-
χυδρομήσης καί τό γράμμα τοΰ ά-
δελφοΰ μου Γιώργου.
«Αθήναι» 17 Απριλίου 1929
Σέ φιλώ
Ό κουμπάρος σου
Δ. ΚΑΚΟΠΑΝΝΗΣ
Ιό!!δ)Ε!ΙΒΙϊ^^
ΥΠΟ ΔΑΝΤΕ ΦΡΑΚΑΣΣΑ
Πολύπλοκον, περιπετειώδες καί πλήρες ένδιαφέρον-
τος μυθιστόρημα, έχον βάσιν Ίστορικά γεγονότα καί
πηγάς άπό τάς οποίας έ£ακριβώνεται πιστότατα «Η
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΟΡΑΣ», τής φοβεράς καί μυ-
στηριώδους συμμορίας, την οποίαν άποτελοϋν οί έταί-
ροι τοΰ στιλέτου.
Είκόνες εξόχως καλλιτεχνικον, τοΰ ίδίου Εύρωπαϊ-
κοΰ πρωτοτυπου, κοσμοΰν έν άφθονία τάς σελίδας τής
θαυμασίας ταύτης εκδόσεως.
Τιμάται δεδεμένον.....................$1.75
Γράψατε σήμερον όπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή
έμβάσατε συμπληροΰντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΑΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑίϋ, 140 ν. 26{1ι 51., Νβ>ν Υογκ, Ν. Υ.
Έσωκλείστως ευρίσκετε $1.75, μέ την παράκλησιν δπο^ ιιοΐ
άποστείλητε τό βιβλίον «Η ΚΑΜΟΡΑ».
"θνομα ... 4............................................
Διειίθυνοτς.............................................
Πόλις ...................... Πολιτεία ............
δϋΝϋΑΥ, ΜΑΥ 19, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5136.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟ\~Γ~~^-
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνϊΑΤΑ ΤΗΣ
θύμΛτα
της έν^Κλήβελαντ καταστροφάς
έκ των ανωτέρων πατωμάτων τής
χαταβιβαίόμενα δι άκ/ιμάχων
καείσης Πολυκλινικής.
η
1
ίι
1
1
ι
4
■•■Ιρ^ #|-:|
_υιιιΐιΓίΓΓ**
II
»**
Ι
Ι
Β
!
ί
»
ι
Γ : ';
>
!
.. ..*- -^.,>
ι
*
τραγφδιαν τοΰ Κλήβελαντ, Όχάϊο. Άσθενεϊς γυ-
—--ν~ναι, εκ τοί *α*ομενο» νοσοκομείου τής Πολυκλινι¬
κής, οπου τόσαι ψυχαί εύρον δδικον θάνατον.
καΐ
και
πΙΐΐίΓ
τραγωδίαν τού Κλήβελαντ. θύματα μεταφεοόμενα μακράν τού τοτον τ.
·8υ^ ^ ^Τ1^^ δ^" ίσ«ν είς τάς κλίνης των, ίνεκα των δη.τ,τηθ^
Τ αεϋα.^τ!2ν «"«Π Ι» καί άλλοι έκάησαν υπό των φλογών. Πολλοί ία
έπερΐΛΟΐουντο ίσθενείς ή Ιτρεχον πρός περίθαλψιν των μέ τα Ιατριχά ί
λεΐα είς τάς χείρας.
ΐ/Ι
Ι,'Ι
μος των καέντων
^ίν ^--? * τ* νοσοκομείον .Πολυκλίνικ> ,της »£
ί6 "" κ?ρίΟν' ^^ τοδ οποίου ^λοΐ εύρον τόν θανατον. Ο
έξ ασφυξίας κατά τάς τελευταίας πληροφορίας άνέ
XV.
Νο. 5136.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 19 ΜΑΙΌΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟ\~Γ~~^-
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνϊΑΤΑ ΤΗΣ
θύμΛτα
της έν^Κλήβελαντ καταστροφάς
έκ των ανωτέρων πατωμάτων τής
χαταβιβαίόμενα δι άκ/ιμάχων
καείσης Πολυκλινικής.
η
1
ίι
1
1
ι
4
■•■Ιρ^ #|-:|
_υιιιΐιΓίΓΓ**
II
»**
Ι
Ι
Β
!
ί
»
ι
Γ : ';
>
!
.. ..*- -^.,>
ι
*
τραγφδιαν τοΰ Κλήβελαντ, Όχάϊο. Άσθενεϊς γυ-
—--ν~ναι, εκ τοί *α*ομενο» νοσοκομείου τής Πολυκλινι¬
κής, οπου τόσαι ψυχαί εύρον δδικον θάνατον.
καΐ
και
πΙΐΐίΓ
τραγωδίαν τού Κλήβελαντ. θύματα μεταφεοόμενα μακράν τού τοτον τ.
·8υ^ ^ ^Τ1^^ δ^" ίσ«ν είς τάς κλίνης των, ίνεκα των δη.τ,τηθ^
Τ αεϋα.^τ!2ν «"«Π Ι» καί άλλοι έκάησαν υπό των φλογών. Πολλοί ία
έπερΐΛΟΐουντο ίσθενείς ή Ιτρεχον πρός περίθαλψιν των μέ τα Ιατριχά ί
λεΐα είς τάς χείρας.
ΐ/Ι
Ι,'Ι
μος των καέντων
^ίν ^--? * τ* νοσοκομείον .Πολυκλίνικ> ,της »£
ί6 "" κ?ρίΟν' ^^ τοδ οποίου ^λοΐ εύρον τόν θανατον. Ο
έξ ασφυξίας κατά τάς τελευταίας πληροφορίας άνέ