184437

ΜΑβΑΖΗΙΕ 5Ε0ΤΪ0Ι.
,,ιο
— Ι' *
ΙίίϋδΤΒΑΤΕ
5Ε0ΤΙΟΝ5
ΤΗΕ
5Ε0ΤΙ0Ν
ϋΑΥ, .πί.υ ι, 1929.— νοΐ,. χν. ν0. 5ΐ8:..
ΧΕνΚΌΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός 5185.
Κΐθΐτχτ,
ΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
Λ ΛίϊΛΪ
ΤΑ ΝΟΘΑ ΤΕΚΝΑ ΚΆΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ
' λλ' οταν ί ιδία έίιο/ΐμασι ν'·
ίι| -'ΐνηιιατογρΛφ^ήν Γίν&ταί,Γ'
τ «σιν τή; δριαιιατι-.Γις ίστοο'α;
/ ι οί διεΐ'9ννταί των /ΐνι,ιιατο-
ι Ι ο) μιά ςκονί} εδήλωσαν ότι τα
1 )-1 ότων δέ ν ίϊχον τόα^ ιΐίγ '-
ΐτλλειψιν υλικόν ωστρ ι·ά γ,ζνχ-
ο ·ν ρ'ις Μριστι·/.ά^ ίπκ'οεΐΓ
άό ύ
ι ο'
11 τής ήί)ΐ"/Γις ά·<εραιότητος τοΰ ΐ|ν Πρόεδρον των Ίίνο II /ιτειών. Ιτως θά ήτο οίδινον νά 6α/1, τι: την τκιήν ^νός νρν.ρον αν ϋ (-, όστις δέν ηδύνατο νά ί':τε ί ιΐ] ίαιτόν. Αλλό ικ, τ\ν Μϊα: π ττί^ν ■θεοοοοιιΐίΛΊΐν τσντοΰ ιν ώς κηλιοω;ιένον υ<* ότι- ιινον π/ίίαυα -/σί ιιέ τόν ΤίΙ'όόν - 1όιινΓο σγο>νιζόμ:νον νά ϊιιτο-
ιση την κυκλοφορίαν τοΰ 6ι6λ«ΓΊ'
τη Ί; ιαράιδασιν των πΐρί *γκλή
νόιιιυν, οίχνί- ϊπτάίίρ ν*
ι/)( δτι άν δ Ούίιρυεν Χ«?<ν- ι το πράγματι ό πατήρ ιτή: .ΐι- Ε/ίζι,'ΐπετ "Αννα;, αί ποοο- ιαι τής μητρός τΓς 'λίτο της < οιοεμγ οα'της ως Λι»ρτΐ))ς λ- ί ί τ <Ί ι ξ ρ; ήιταν «ν^ς στ'όν αέρος; τοΰ τιητ^ι/οΰ "τβήιιστος. Ι υ ήθεια τνς «Θιτ'ατρ^: τ>ΰ
δι>Γν» έτ^'δη ντό γενικήν άμ-
ιτηπν, έπειοή ή ο^νικκρινζ
ιβΛΐ'οι· δέν ί,δι'νατο νά προο-
·'?/.Ο ίλΐθ Τθν λόνον ΊΠΚ έ','Γη
ταθρία της δπο>ς .τείοη τόν
" ;''τι ή ΈλίίαιιτΓτ "Αννα
ι)ιν<<τΐιρ τοΰ Οιν>οο?ν Χά.,η-
ΤΙιίντοτε σ/εδόν αι άνν.ταν-
ι νοΐ^ρζ χόΐΌΊ είς τα ογ'-Γ'.-
ί
Η ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΪΑΙΔΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΛΕΤΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝβ.
ΡΙΖΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚ ΠΑΡΑΝΟΜΝ ΓΑΜΩΝ ΓΈΝΝΩΜΕΝΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟ-
ΧΗΣ ΕΙΣ ΑΥΤΑ ΙΣΗΣ ΠρΙτΑΣΙΑΣ ΜΣ ΕΚΕΙΝΗΝ, ΗΤΙΣ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ
ΕΚ ΝΟΜΙΜΩΝ ΓΑΜΩΝ ΐΐΝΝΩΜΕΝΑ,-- Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΣ ΤΗΣ ΝΑΝ ΜΠΡΙΤ-
ΤΩΝ, Η ΟΠΟΙΑ ΙΣΧΥΐΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΑΤΗΡ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΚΟΡΗΣ
ΤΗΣ ΗΤΟ Ο ΠΡΟΕ4ΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΟΥΩΡΡΕΝ ΧΑΡΝΤΙΓΚ.
--- ψ. Ν} ^1
'"> ίτειδή αί πεοισΓατι>·αί ΐν-
'- τάς οποίας παοον<7ΐάζ''Λιν 'ηοδείξοιν την ππι-ρότητα .νηον των θε'οροϊίντκι <ινν- ι: ό.τ<ος άνατρέι 'ουν το εί'- ι"/ι;ηισ)ΐόν τοΰ θλ-δ;*;. όστις πατήρ, δτ>, «-διν ί,το
'ά βεβαίως ή —·λετή τοίΓγο-
"" νια:, ναί αν τό ο|τηα«
'τ< οτητος; τΐρωρειτνι γενικαίς ιτον ·<αί ά(Γ(τίβολο>' εί:; γτ,λΊ
;? ^ν δε(1>ρρΐται αΰτό ά'ζ ίξ ϊσοο
^ιοιστον εις την περίττοχ.ιν
Ρον ν0Ηαιων τ,κν(()ν. Να;> ^ ίτβ<_ " σ1 τις εν -η~; εινολία. μεθ· ^ ες λσιιβίχνονν άτό ιιγλ την συντήΌηο-ιν οιλ ά- η ρτιι; τον ά 1 ]«- στορεϊτρς Ιδίας αιααν 11Γ?^, δτι μέ κάποιαν μσ- δ ό !?ρεύς δστι; νοαι- μεταεύ τ>ΰ άν-
Ο
—
.1-., /»_ ■- -·—^ι.» Λ* Μ1^ »
V»
Γ Γ'"ει ,α''Τ»|ν Λς τ·Ί οιιαατα
- "οινωνκ". άλλσ συνίμα -νλ
^αιτην^ίς διά-ορον "επί ιε
νΓ ,,Τ0-Ενεινο- είς τό οποίον τί-
" Αο&έτρ κα*1Υι'ΜΪ·*νΛΐ έρο,τι-
·νο ί· τό οποίον άπό 'ϊν α-
νοθου τβχνον ■δύνο-τοι ν
»ί ^'ς τ°'·'' 5ιο7ι>':1-"μοί.'ς πας
- -τολιτΐσμοΰ. Γδσκοληι,-θηΓι,Ρν
τητος ίξ υμών πο'υτος κατ αιτης
^αλετ<ΰ», οη"α.ρΟυιτ>τα ιιιιθιστορη-
ιιατα καί θεατρικα §ι>γα ίγοάφ-,τ-
σαν, ιχναοίθιιητ'α αρθρα ίδηιπσι-
ενΰησαν καί ίσάοΐθιιοι δι·νντξεις
καί λόνοι ΙΕεφΓθΛΊ!|ΐ0τ1σ'αν, ίΐΛθϊς δεί-
ςθυν την φοβεράν αδιν.ίαν, την
I-
ναΛτίορητον άνα/.οί.ον^ί'χν κ;χ1 την
ποοφανΰ μο^ρίαν τοΰ νά /αοακτΐ,-
ρίΓοοαεν εν άθοονβρέίτο:, τύ ύίιθϊ-
ον ί>ϊν είναι καθόσον ύπεΰΰιυ»·ο δ:Λ
ιά περιστατικά τής γενΛ'ήσεώς τον,
ώς άπελπιστικώς χαιιενον καί έιο.ΐγ
ματισαένον πλάσμα, έφ' όσον ό <.'- νήρ. όστι; είναι ύπξί'ιυνυν1ος διά την τίχην τοΰ πτιοχοΰ παιδιοΓ μένει εντελώς άπηλπιιοιιιενος καί τή: μι¬ κροτέρας έκ υ>'ροχ'ς τοΰ κόσιιου ··'«-
ταφρονήσεως.
Όλό'ληοα άκοοατηρια εχοη'
κι·Ρΐευθ|ϊ νΤί'1 σι·γκινήσεϋ)ς έκ τ.ϊ·-
(ΐι'κον ρογα,ν, διαλέξεων τί
μάτοον. Ό •/όθΊΐος ομοφώνως
παραδεχθή τό κΰρο; τοιοΰτ'οχ
3ρων καί διηγή(ΤΗθ->ν. Και δ;
πορ' όλα δσα οί ΊδεΙοί?αστχί
πεοί των «ινψΓλοτίρων καί ίίγρά-
Φ«ν» αυτών νόαον, οΐτινες ποέπει
νά -/ΐ'βερνοΰν την άνθιρωπινην στιι-
περΐφοοάν, το γεγονός; σπομ^'νει
ιίτΐ κσί Γί)·τοί οί τρλειΟΓίθοι καί α,ϊ-
οθηματ'κί,ότεοοι Ιδιώται ι.ΰρίοΐ>Όυν
ότι είναι άύι'νατον νά κανονίσαιιν
την στάσιν τα>ν εί μή ο
πρός Γα-ύς <π'ραπτού·Λ νίμ^ ΐΛειόιή, τό τκ πίτρανεΛΐοι· νεννώμενον τ^-<.·ον δέν διναιοΓτοι άξιοθεβάστσυ θε'τεως έν τΓ, κοινο- νία, αΰτό έ?α·/ο/ον8(ΗΪ' ηο^ό. τας Γιεωρητικάς συιιπαθείας τού κό¬ σμον, ν» είναι κΐ»τά τό ιιΓ.λ?ον :χΑ ήττον πρριφοονημενον. "Οταν ί] Νάν Μπρι'ττιον ϊγτ<ι- ι|·εν εν βιβλίον π?ρί των ερωτούν τη^, <)ζ ί'/εγε, μέ τόν αξιότιμον ·'αί άξιοσ£ΐ>αοτον Οι'οροεν Χάρνχιγν,
όλάκλτΐΓΌ; ό "'όσιιος έξηγέ(»3η γ-
ναντίον της. έπεΐινίι ά,τεχάλΓψεν ό¬
τι τό τέ-/νόν τη: ίίτο προ:όν <ΐΊσι- ■/•.τϊς ενώσεως μετ' ΐκείνοι, /αι ττλί- ον ή απτιΗ αυτή κατΓνορ-ήίΙη ώ; δημοσία δυσφηιιτίσασα την· ιιινΛΓ[ν της νό^ην. Ή Ιδία πιχλΐν Μ!;ς Μπρίττο<ν ϊ'ις την είσαγ^γ'Ίν γγ^Ο βιβλίον τι ς ρδι,λωσεν δτι ό «τκοτ.'·;, διά τόν όποϊϊν έδηιοσινυε τό Λι- ί>λίον ήτο νά έπιστήση την προσο¬
χήν τοΰ Άιιρ^ιν,αν/οΰ ?θΛον: ρ'ς
τα £εινά άτινα ΰτ:ο<ρΓθοι·ν ν νύθα τικνα ν.Γ'Χ νά συνάΕιι χοήιιατα ϊ('- 1 οί ν τή: Λ<.σχης «Ί-ϊίζαιηρτ "Άν- 1 να», όνοίΐασθΓίσι.; ούτω εκ γοΟ ό νόματος τΓ;ς μικράς ·6ΐ"/ϋτρό; της ■/αί διορ ,'αντβείσης ικ· την πο.οο- πάίΐιιαν ογϊ>>" άλλΓχτθτΐΠν οί .τε,·ί
νόβν>ν τ^/.νων νόιιοι.
"ητο,ν
'
ό «ο .,· -ηνί!^· κατΓχστάσε-ς
^ί^ΐ,ΐΜναδτϊάνβο,φών.
"1ΐΡο"αΤ-"τ ^ 1'"Ί<1 Τ^^ΠαώικηΓ 'Η "Εστερ Πράυν, ή ή «άνύ,ιανδρος μήτηρ», εικών Ι/, των «.Ίίρωΐ&ον,· τοϋ 'ΛιΐΓρι.'αοΰ μΐ'Λιστοριογράφου Να- Θαναήλ Χώθορν,— έργον τοϋ ξωγράφου Α. Ε. Χτέρν. Είς την εποχήν τοΰ Χώθορν, αί άνύπανδροι μητέρες ή- ναγκάζοντο νά έκθέσοιτν τό αίσχός των ίστάαεναι επί ίίψηλοϋ ίκριώιιατος έν τη δημοσίίί άγορςί, μέ κόκκινα γράμ- ματα επί τοΰ στήθους των,—ταπείνωσις άρκετά βαρεία άλλ' δχι καί βαρυτέρα έκείνης, είς ήν ύποόάλλονται είς την σημερινήν εποχήν αά άνύπανδροι μητερες,— αί γυναϊκες αί οποίαι άγαποΰν πιστώς, άλλ' άσννέηος. ς των «υσι/οιλ οΐ/'αιω.ιά-· Μτρίτταν Ιδηιιοσίει»σε τή·ν ϋ Π δ τίον, τιον ικ νοιιιιιου ν'χιιου |ΐίνα>ν τί'κνίον -/αί εΰ&ΐ··: υ'ς σι«ι-
πλιιρ'οιΐοΰν αί ιιελέται α ·ται. Γ]
ποοοΌχί| ό7.ων των Κΐ'6ίρ>
τοϋ
εν τ
Γ> ο-
- τα ε/ νομιμον γααοι» γεννιιμτνα
ποίιχ ππεπκο(·ίΗ] ν' άποδ<"ί£ΐ] όν ό ιΐΓκα·;ίτη; Ποόεδρος Χάρντιγ/. | {το ό πατήρ τ^ς ίΐ'νρας: "όθ!;; τη; τοΰ'/όσ.ιου -θά προκληθή" εί: τό ΐΓη-ι "Αννας Έλίζας, ή Ίδίιχ ενϊ«ΐ|'-", ιτα τή; τνα- ττμα τής ί ,νς τί): αϊτή; προ-1 εις τόν ί ' ίλί πρόλο ον τοΰ οτασίας καί νομικης νποοτχιϋ-'θ: ' οιόλίου τι):: «ΈνΟυμΓΤίον-ύτι ι';λο είς τα νόθα τι'κνα^ ών «ϊΛθλιι·ο;ιν τα τΓ'να πΓί'πει νά είναι πο,α»τυια ενώ.τιον τοϊ' Πατοό; ήιιών. Ό 'ί- κ αί τα γνήσια. Πρό ολίγων έτών, ονυν ή Νάν ημ ησοΰ; Χοιστός δεν είπεν; /να έλθεΐν πρός ιιε, διότι αίτιον ρ- οτιν ή βασιλεία το-ν Ουρανόν» Ό Ί.^σοΰς ιγ'άπΐα! "/αί έτίμα δλιι τα ιιικρά παιδία καί δέν τόν Γιιελ· .τοσως περί τοΰ .τοΤοι ήσαν οί γ νεϊς τ^ν ή πεοί τοΰ το(Ί~ου χ Γ, νεννήσεώς; τοον» Άφ' ότου έ'τι ό ίδιο: ΝΓλζαορ νός ΐποόφεοε τάτ; άΗιοιινι;ι»ον·- •—Ή εά ύ μ-ο:;ί ε-να; ενα ν. κανείς νά σταθη. ί ά αδί, Ώς τονς αντά; λεΗει:· «Ό ό·αμάο- μας ή γνώ.Αη τού /όγο μέ την αΰτο^ίπς -:ν {Ιαιτχ,ο'ζεί -/.ανίΐς. ποϊι τον μ,ο'.άζων. .πατρός.—Αι, μπεμπη, -ζέ^ζτ.ς.—Τό ξέρεΐ τ, εί άντί·

«ΕΘΝΙΚΟ2 ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 7
ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥ ΑΓΏΝΟΣ
Ο
ΕΝ ΑΣ ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΞΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔίϊΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ— Ο ΑΤΑΗΣ ΚΑΙ ΤΟ
ΣΠΑΟΙ ΠΟΥ ΠΕΤΟΥΣΕ— Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΡΑΝΑΣ.-. ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ
ΓΕΡΟΥ— ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ.--ΠΩΣ ΕΣΚΟΤΩΘΗ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΑΗΣ ΚΟ-
ΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ.- Ο "ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ".— ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΚΑΙ
ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΝ- ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΛΑΤΡΕΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ.
Δυό χοώτχ ξαδέρφια τού ·γέρο Κο-
λοκοτρώνη εχαιξαν νκουίαίο ρόλο
στά έχαναστατικά χρόνια, έτίμησαν
ή ά ί ίή 6αν·αε-
τή γενν.ά τους καί
το ήρωϊν.ό.
II
ρώτος ό Γιωργβκλής ·Κολοκΐ-
τρώνης. Οί Τούρκαι τόν ελεγαν ά-
τλή γιατί ηταν —.ρίφηαος κοτΛαλ-
λάρης. ΕΙχε την 'έχιτηδε'.ότητα νά
6άζη τ' άλογό τού σέ καλχααμό κΓ
άχό κεί νά ρίχνη τέ σχ*3ί τού, (χοΰ
ήταν δεμένο άχό τή ζώνη τού μέ
αλ'Μΐζχ) κζι νά κό5'ΐ} στον άέρα τό
κεφάλι τοϋ έχθροΰ τού. Τό σχχθΐ
τοΰ Γίωργακλή ήταν τί) «χετώμενον
δρεχανον» τής Άχοκχλί'ψεως.
Στά 1821, μόλίς κτ,ρόχττ,κε ή έ-
πανά~23·.ς, ή Ύψηλή Πύλη εστει-
λϊ στό Μωρηά μεγάλο στράτειχια
νά ΐιχοτάςη τοΰς έχαναστάτες. Στή
Γι λλί άό ά?
η ς
ρ χολλοί άχό τους ρχγιά?&
χάσανε το 6άρ·ρος τους. Ό Γέρο
Κολοκοτρώνης γιά νά «ούς ξχναφτε-
ρώτη την ψυχή άναγχάστηα* νά κα¬
ταφύγη σέ τέχνασαα. "Ενα χρωΐ,
σηκωθή/* μελαγχολικώς κοτί δέ μι-
λοΰσε.
—Τί εχεις, γέρο; τοΰ λέεί ό
τας, κ έκαμε το σταυρο τού. Η
Παναγίαν ήτ,ανε γέρο, κΓ δ,ττ ε?χε
νά το κάνα.γχε!
-—Λές, Δημητράκη, άτξιώθτίΧ»
γώ νά <5ώ την Π αναγία στόν ΰχνο μου; Τότες 6ά κατέ'δω κΓ ό ίίιος, άφοΰ είναι Φέλημα «Ο θεοΰ... Λθΐ- χόν, Χ3·.3·.ά, νά νη—έψουαε σηχε- = α χ-οΰ είναι Παρατκοη, νά μχοΰμβ μέ—;>, καί το χρωί νά τοΰς φί>ε!
Είναι γνωττον ότι ό Στρατηλά-
της της Π ελ&Βθνντ,σθί ^έν ετιχαινϊ
ό Τδίος ττή; «χάχες."Εστηνε το ~?α-
τηγΐίο τού λίγο μαχρυά κΓ άχο κ«ί.
μέ την έροντώδη φωνή τού, εϊιν«
ϊιαταγές, δχως χαραδείγ'ΐ.ζ'-ς χά¬
ριν στά Δερ&ενάκια, όχον στήν -Αρί-
σ:υ.η στεγμή τοΰ αγώνος, άκούστηκε
?ή ργή τ<κ> «Χάάάά! "Ερ-
ό Κολοκοτρώνης»! χοϋ την ά-
οί Τοϋρν.οι κ:* το δάλζνδ
ά χόίια.
Τή φορά λοιχόν αύτη, μόλις ό
ύς, β Γιω?γ»·Αλτ;ς,%τ. ά
ς, ?γ
αλλοι άκα»αν νά λέη ότι 6ά κατ*-
ίή κι' ό ίίιος στον άγώνα, ίέν ε-
' άί ή ά!
ή ς γ,
δλεχαν την ω.ροτ ν' άρχί·τη ή μάχη!
Κατά τό 6ρά5·ο ό γέρος έκάλεσβ
Φθΰ τόν εκραξε Νεράί'
άχο το Βράχτ)ι
—Γύρισε τ'.αΐΛ Γιωργακλή, τί ί»-
χντ,ζ καρτέρίΓ
—Νεράιϊα, τώρα κίνησα, ν»ε-
χοΐθΐΐ νά γ->ρίβ%
Καί στό καρτε,:! ρόττηκε μέ τος*-
θί «το χέρί/
Τί Φλόρπβε ·/.%<. χίρ^ιΐε —>ρον-
τας το μο'^ττάχι
Μά κεί τόν έσηαώϊϊφε Ινας ίύη-
ττν κρ^μμένος
Κα: τ* «τι τ«!> χλίμίντρησ-ε χ*Ι»ε-
<τε σχοτωμένί Ό Γιωργ»κλής στά γόνιτα ϊό χολεμάει, Μά τοΰ τσ:ικκττη τό σχαΙ3ί, τ σε τό ντο'^φο' ΚΓ έκόχη κιί τοΰ Γιωργαχή τ' αϊράχτι της ζωής^τ*. Σώζεται άκόαη γ-.ά τον ηρα αυ¬ τόν καί τ' άν.όλονθο μ!·?ολό>
Άχο ίοχη χολί» ψηλο χοτάι ρο-
λΑ
ναι
ης, μά
ΕΒζ λέει, χώς;
•χαι εν2
μιά
.ν * ν-ε " >"■ ν «
&φταμορφη, χου ελαμχε σαν τον η¬
λ» καί εΐχε ριγμένχ στοΰς ώμονς
τα μαλλ'.ά της καί μοΰ λέβι: Γέ-
ρο, νά κατεδ-ήτε άχό τό βουνό στον
κάμχο, β5ρ» τή νύχτα, νά σκάψε-
τε μ'.ά γράνα (βναχαντάκι) νά μ,χή-
τε αέσα καί νά χολεαησητε. Μή φο-
1-φτ,τί, γιατί Όά εαχζι καί γώ κεί
κοιί τ>ά ν.κησητε.
Κζί ό γέρος συλλογ'.ϊμένος, τά-
χ*, ·ρώτησε:
--Τί νά στ/χαίντ; τ' Ονειρο τουτο:
—Δόξα νάχη ό Μί
κςϊ μ' ένθονσιαισμό ό Πλχχού-
ε*μαστ>
ν+ι θά &2ρέσο·ΐχε τοΰς
(.Καί γυρίζοντας σταις άλλους:) .. .
—Τί λέτε, 6ρέ, κζί σείς οί άλλοι; | χέρ-ιβ μέ τούς Τούρκους --
τΗττν τότε στρ·ατοητεδ-ευμένο! σ' ε- Πλαχοότα νά κάνβτε άρχηγό
ν>χ χωριό, κοντά στό λεγηχίνο «Γε-
φι>ρ·. της Μαρμαριάς.» Ό Κολοοιο-
τρώνης άχοκ,ρίϋηχε στόν Πλαχού-
—Το ξέρ*> χώς θά
Τουρχονς, γιατί όλοι τοϋτοι εί-
νά μείνη «δώ κ»ί άν τυ-
σκθτωθω — γιατί ιθόρΰου'ίΐ£ στά ι
τόν
σας!
Ό γέρος κατέδτιχ.ε τή νΰχται,
έχεστάτηισε στό σκάψίμο, της γρά-!
νας, κ*ί τό χρωΐ μχήκαν μέσα κΓ
εκαναν την χερίφ-ίτχη έχείνη μάχη
της Γράνας. Άφοΰ τσάκισχν τού;
Τούραονς μέ τ' άλά^ε·υτα τουφέκια
βολΑ,
Ήταν χλανΰ, ήταιν 6αϊΘύ, στ μέση
" ματωμ/ο
Καί στόν ά«ρο τοΰ ι»τ:(ΐιο τρία
κοράσα χλ>αν
Τόνα ττλένε·. —ί»ς βΐρω-το^ι τάλ-
λο τοας λατδωμ.ένυς,
ΚΓ ή άδερφή τοΰ Γιωργαχ), χλέ-
"'ε·. κΓ άνίστίνςει:
—Γΐά σηκω ά-άνο,», Γιωροκκλή,
καί.μή
1
τους, σέ μιά «τιγμή ό
ή
μούγ-
ό
μ γμή γρ μγ
γρισε τή δίατχτη: «'Εμχρός, φόροί
α ά ί ί
γρ ή η μρ φρ
τα σχ:Λ)ιά καί τό γιο>ρα>π!...» οί
Κολοκοτρωναίοι ή ΰ
ύ
τοΰς
ώϊ·ε
ρςΓή άρα καί τοΰςώϊ·εκά-
ττ,σαν. Ό Γιωργακλής έζολέτχησε
I-
β'.χχος, σαν έ·χίκός ήρως, άλλά στό
έλ ά ό ί ή
τέλο;,
ς καί 6ρή-
η χ ρ
κε τό θάνατο. Μέ τί τρόχο. μάς
τό λέει τό άχόλοιιιθο δημοτικό τρ-2-
γο3Ϊ!:
Ό Γιωργτχλής μέ τ' ατι τω ίέ·-
συλλογιέται δράχους,
Στοΰς χβμχους μοιάζε'. ά
ϊελφίν. στά χμ
Κοντά στ» Σαχ'.ολείίαδο ν.χί 5ώτ)«
ά-' τό
Ή Μαίη Μάκ Άβόν, κινηματογοαφι κός άστήρ έν Χόλλυγουντ, Καλιφορνι-
βς, ή ό—ία ΰπανδαεύθη τόν Μωοίς Κλήου, τοαπεζίτην έκ Λός Αντ.ε . ,·
γ των ί
Σέ μά λΐγκχδίά ήταν βνας κου- ?έν έλογάρΐΛζαν Ιίίχπ τη ζωη ~
;αλΐΛσμέ',03 χλάτχ.ος. "Αμα ό Γι- άλλων. ΚΓ έτσι μ«ς έχλτ,ροΐοττ,^'
Πατυίϊα έλε'ιθερη. , ,,Λτ4ν
Ο ΙΣΤΟΡΙΟΛ1ΦΗΣ
ργ
ρ:ό η
Η κ. Χό
τ»»ς
Ρ. Οί<άτιχοοιώί1έξ ΌίΌτερ Μπέη, Λδγκ "Αϊλαντ, έκ τοϋ «ποία; νλρπται ι/^ή^τοαν κοοαήματα άξίας 30.000 δολλαρίιον. Ή Μεγάλη Δούκισσα ]Λ<ι^/ία τής Ρωσ οίας—τίτλος τόν ΟΛβίυν έξακολουθεΐ νά φέρη, παρ' όλη/ τ||ν μεταβολήν, ήτις Ιχει είς τύ πατρίδα της. μϊ δτι στό τάδε χ κανένας χριστιανός τουρ- ρης χοΰ γ;ά νά φ·ανη εύχά- :;-ττος σ:ούς Τούρχονς, έχρείινε τίς τατρίωτικές «νέργε'.ες των «λλων, έ^ττγα'/'ΐ μέ μερικά χχλληχάρια "ου, τ'^ν Ιχΐανε καί τόν ά στόν ίΓ ρ Μ «τα στό 7.&·>φ<ώ;χα τοΰ δέντροο, νοτχχένος μέ τόν Γ'.ωργααλή, έ Ι λό ρ ρ^ς γρ τβΰ γειτονικοΰ μοναττχρίου. Ό Γι- ωργ,ς,κλήις; άχ&τεί'/όμενος τάχα στό Γτοιχείο τοΰ ίιεντροο ρωτοΰσε: Πέσ' μου στο·.χ«ό, τί νά τονε τοΰτώ, χ«ΰ εΐραέε αύτό χς,ί Ο ΕΞΥΠΝθ Ό Οαηλεΰς ς ρ ίπς;, ιιιά μέ?α άπό τα άνάτ'.τορά τού τε, τον ά|ιοηιατικό της,1^;/1^ £ και τόν ήοίότησε σέ τι μ${1^ λο; αίτό; ό βόοι<δος. :αΤ^, Ό ς μέ την ώ ά σοΰ -χ δ:ιΐέρφ·.α , γρ ίφζι ό βοδωράκης, Σοΰ γ?»ίε: Κ Γ'.άννης ό Ζ&ρμχάς σέ θέλ' ή άϊερφή σου -*Αχ. ίϊ ατε<3ώ νά σηκωθώ, μτ,.ϊέ νά χεή Ό Οάνατο; τοΰ Γίωργαα,λή δέν ί τους Κο'λοαοτρωναίοος νά ό ' ή ί ^ ή αρχ·.τε τό μάτωμα των Κολο- /.οτρων.:ίων. >
Δ ατυχώς ϋχτ,ρξίν καί Έλλη-
νες—ά·*άϊ'Γ'. "ιΕλληνες——&ΰ χα¬
ρ ηκ,αν γιά τό *)άνςτ« τοΰ Γιωργί-
Γ Ι .
ς>ειίρετ;ς ήττν ό («τλάτϊ'νος χού μ·.-
λοϋκ». >όστ!μη εινΐί ή ίστορία
ύ
'.ος εσϊτΕυοε να
ι ϋαίνει, καί σέ λίγο ξ'
| νοαΐτεΐο τοΓ· βασίλειος. . ^ Ι
-τί. εν.άο-τίοσε μιά.....;__ .^^
- Μϊγα/.ειότητός ί*^·
φωνη των σ-ιχε.,ων »««υ«: ■ —·;· ^οιστι^ές -τώ,ε,; ^
—Λα χΛ.ηρω·ση χ:λια γροσια για · ν _-"·..' - Λ.Λί- «/>- Κι '
τα χαλλη·/.άρΐ2, κΓ άλλα τόσα γ
τό Μςναστΐρ'., Άαί νά χάτ στον
»„, _ ^ ■' ν"ηΛι/. ό κοσιιο- Ε7.Μ «'^--- ^
γυϊίστοοοοο..... ^ Ϋ.άτο) νι« ν-ά την σίαβααΐΐ· · ,
Κ^χα-.α φορα οτ.Λως — «τχφωνβ , χ[, ^(ι). . ,^ ύΥί ?·«λι:
αε -ίθϊϊγοΒαενη «ο»*- των χ—«-1 .· . . - '. ■ 5λο αι'.το το *'
τοΰ Στοτχε'.οΰ άχχντοΰσε:
—-Στ
V
'χ,ρεμάλα! στήν κρειχάλα!
Τότε χρΐχωροΰσε ενας άχό τοΰς
άντρες τοΰ Γιωργχκλή, χερνοΰσε
στό λαιμά τοΰ χατχίίχου τή θηλειά,
•Λΐί σέ λίγες μερίς τί κορμί τοΰ
χροδότη ρχγ.ά, 7.ρεμ6τς»νε άχό έναν
/.λάίο το3 χλατάνου καί τ' άφηναν
όκΐί, γιά νά χε^νςόν οί άλλοι χοΰ
6ά είχον ομού φροντΐχατα, νά τόν
δλέχουν ν,Λΐ νά χαραϊει-/μ.χτίζων-
τα:.
ΤΗτχν γε^αίοι καί άχοφασιττι-
κοί οί άντρες τοΰ Μενάλου άχε-λευ-
&*>ρωτ:αοΰ αγώνος. Μιά φορά χΓ ε-
τό ί:κό το^ς -Αεφάλ:
φωνη ^ ^
χ ολο'
φοσΐ'οα να μη ίΛ5|
Καί .τηγαίνετε άα?ι
σετε την πινακίδα χ
Ό αξιωματικόν ■■
^ ν(
π»τκουσε.
Κσί σέ λίγο οί π£(?
νι,νιχν μονοι των. σχι_ 9
νι το πεοιεχόμενον τγ;_·τχ ■ α
111 ' την ίΕνπνά^α τον ')<'σ νόν. ϋθ, ίήρνξ» π»λ«ίται ΟΙ Αβ « Ν. Η. — ; ΐΓ Ανβ., μεγά).ας άγγ ά: σννδρομητ·»·

*ΚΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΟΤΤΛΟΝ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ
ΤΑ ΙνΊΕΧΑΙ^ΙΚΑ ΒΑΣΑ^ΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ
ΕΧΘΡΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΏΤΟΣ Ε^ ΙΤΑΛΙΑ
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΗΝ ΤΩΝ ΕΛΕΥΟΕΡΟΤΕΚΤΟΝΩΝ,τΗΣ ΙΤΑ-
ΛΙΑΣ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΤΑ ΗΙΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ "ΠΟΝΙΚΟΥ
ΛΟΥΤΡΟΥ".- ΦΡΙΚΩΔΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣίΚΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΩΚ
ΥΠΟΧΟΟΝΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Άπό την Φασιστικήν Ιταλίαν,
την χώραν τού Μουσσολίνι καί
των Μαυροχιτώνων μάς έρχεται
μιύ είδησις τόσον παράδοξος, ό5σ-
τε νά συγκριθη μέ τάς φανταστι-
ζά; Ίδέα; τοΰ "Εδγκαρ "Αλλαν
Π ώ, «Ό Χάνδαξ καί τό έκκρε-
'ϊ;·» καί μέ την ιστορίαν των φο-
! ερών έασάνων τής Ίσπανικής
Αλ-
χάν¬
ί
δης άφήγΓ/ης τοΰ "Εδγ>|ρ
λαν Π ώ είς τό έργον τού ^) χ
δαξ καί τό έκκρεμές» έτψίσθη
πολλάκις ώς μία αεγαλοποβμένη
περιγραφή των φρικωδΕϋν «σα-
νιστηρίων εξ δσίον έπενόηο-ν ή
ανθρωπίνη φαντασία. Άλλ< τα βασανιστήρια τα όποϊα έ'πρεπ^ νά Ίεράς Έξετάσεως ή τα μυστικά ορχεϊα τής Γαλλικής έκείνης κο- /ασεως, τής Νήσου τοΰ Διάβολον. Ή νήσος Πόντσα, ενας μικράς *~ "αΰρος βράχος, εις τόν οποίον ό αίιιοβόρος Ρωμαϊος αύτοκράτωο ΐποστή ό Τορριτζιάνι είς τό /·}.- Χ 9 ρρων είχε έξορισθή *-ιίαν φοράν --ενα μέρος μέ ψσϋερούς νπογεί- ους διαδρόμους καί κελλιά φρί- λιον τού εις την νήσον τής Πόΐ- τσας, κατά τάς νέας πηγά; τις οποίας δέον νά πιστεύση τις, δέ· ^ ήσαν ολιγώτερον τρομακτικά άπ( ι τάς έπινοήσεις τής φαντασίας τοϋ 'Εδγκαρ "Αλλαν Π ώ. Ό ανιΐρω- πος είς τόν «Χάνδακα καί έν.κρε- μές», δ οποίος εκειτο έκεΐ δεμένος μέ Χωρίον άπό την ράχιν τού, πα- ')>;,— είναι ή νέα Νήσος των ρατηοών τό καταβιβαζομενον έ>.-
Αν-ίγραφον -ής; περιφήμου είκΟΛΌί ή όποία δεικνύει πώς οί διομαρτυρομενοι κατεδασανίξοντο καταχθονίως καί :-
μαστιγοΰντο 5^χτά τα βασανιστήρια της Ίεράς Έξετάσεως υπό τοΰ Μαύρον Δουκός ττ>ς "Άλβας, προτοΰ τόν
καταρρϊψη ό Γοΐ'λιέλμος τής Όράντζης.
•Ο Μπενϊτο Μονσσολίνι, τοϋ όποίου ό ποώην πολιτικός άντίπαλος καί έχθοός,
0 Ντομίτσιο Τι->ριτζιάνι, Άρχηγό τής Στοάς των ,Ελευθεοοτεκτόνων έν 'Ι-
ταλί^ φέρεται ώς υποστάς τό καταχθόνιον μαρτύριον τοΰ «Ποινικοΰ Λου-
τροΰ», διότι είχεν άντιστή πρός τούς Μελανοχίτωνας.
Βασανιστηρίων, την οποίαν μετα-
Χ^οίζεται δ Μουσσολίνι, κατά τάς
νίας είδήσεις, όπως τιμωρηθή ε¬
κείνον;, οί δποϊοι δέν ήσαν πο-
λιτικοί τού φίλοι.
Δέν είναι γνωστόν πόσοι εφυ-
σαν εις το νεον αυτο μερος
τοΰ τρόμου. Είς πέπλος μυστη-
ρ'ου περιβάλ?,ει τό μέρος, δ δέ δι¬
ευθύνων τούς Μελανοχίτωνας δέν
θέλει καθόλου νά γίνεται συζήτη-
Ρ^ζ περί τούτου. "Εν έν τούτοις
των θνμάτων τού, άνήρ γνωστός
ε;·^ πολλούς συμπατριώτα; τού,
ίζήχθη έν τέλει άπό τό μέρος
έν τέλει άπό τό μέρος
τουτο τής κολάσεως είς έλεεινήν
νευρικήν κατάστασιν.
(Τόν Απρίλιον τοΰ 1927, ό Ντο-
μιτσιο Τορριτζιάνι, Μέγας ΊΡΙλευ-
«εροτεκτων τής Ίταλικής Μασω-
νική; Στοάς, είχε καταδικασδτ)
^ τής Ίταλικής κυβερνήσεως
^ζ πέντε έτών φυλάκισιν καί είς
Χόριαν είς μίαν νήσον, όπως ά-
ποτιση την ποινήν τού.
'Ητο άνήρ γνωστότατος είς δ-
Αους τού; Μασώνους καί είχεν
επισκεφθή τάς Ηνωμένας Πολι-
Τεια? πολλάκις καί είχεν άνανν<» £ΐσί>η υπό τής Μεγάλης Μασ'ωνι
ρχμς
το πρόσωπον γνωστόν καί άπο-
υον εκτιμήσεως καί εί; τάς Ή-
ενας Πολιτείας καί είς την
^ι,αν,*αί,δμως εϊχε καταδικα-
;?Ίίις εξ°οίαν εί; τό χειρότεοον
*5 θΛων των γνωστών εί; τόν πο-
ίΤΕ ΐΤ^γων είς την Νή
;
ΤΕ τΐΤ^γων, είς την Νή-
, την, Ιΐοντσας....
Η παράδοξος δσον καί φρικώ-
κρεμές μέ την λεπτήν ώ; ξυράφι
αίχμήν, δέν θά ησθάνετο μεγαλει-
ττ'οαν φρίκΐ]ν καί φόβον παρ' δ,
τι ησθάνετο δ Τορριτζιάνι. Φαν-
τασθήτε τόν Τορριτζιάνι την νύ¬
κτα καθ' ήν είχον αρχίση τα 6ασα-
νιστήρια.
Μόνος είς τό σκότο; καί ήσν-
;γος ανέμενεν άτάραχο; τα αγνω-
στα μαρτύρια, τα όποΐα εγνώριζε
ότι θά ύποστίί. Περιεφέρθη εί;
τα βάθη των κιμμερίων εί; τό δω¬
μάτιον τού δπονς άνακαλύψη εν
παρά-θυρον ή εν ανοιγμα, άλλά δέν
ί'ίδννήυιΐ νά εύρη τοιούτον.
Έτάνυσεν έπ.ιτηδείω; τοϋς δα-
>.τύλους τού καί ήγγισε πρπς τόν
τοϊχον. Ρΐγος ησθάνθη πάραυτα
καί άπέρυσε την χείρα τού άμέ-
ο(ος. Οί τοΐχοι ήσαν γλοιώδεις,
ψιτχροί καί νγροί.
Αίφνης ησθάνθη δτι ίστατο εί;
μίαν δεξαμενήν ύδατος. 'Εκινή-
θη εν βήμα καί ανεκάλυψεν δτι τό
εδαφος έκαλύπτετο μέ ύδωρ βά-
θον; ένό; ποδό;. Τουτο ήτο παρά-
?οξον, έπωδύνως παράδοξον. ΤΗ-
το βέοαιος ότι, δταν τόν εκλεισαν
κατά πρώτον είς τό δωμάτιον τό
ίδαφος; ήτο τελείως ξηρόν. Τώρα
δμω; τό νερό άνήρχετο. Είχεν ηιδη
καλνψη την ανω επιφάνειαν των
νποδτ>ιιάτων τού. Έσκέφ-ίτη πρό;
στιγμήν. Καί επειτα ευρήκε την
λύσιν. Τόν είχον θεσ»ι είς μίαν
ϋποχθόνιον φνλακήν καί κάπου έ-
νεϊ ευρίσκετο ρωγμή έξ ής ετο- ϊ
τί» νερό. '■
Ήρέμα. άλλ' ασφαλώς τό νερό
άνήρχετο. "Ολίγαι άκόμη ϊντσαι
Ύαι θα έφθανεν εις τα γόνατά τον.
' Ηρχισε νά κιυπά είς την κλει¬
στην θΰοαν μέ τίιύς γρόνθους τοχ1,
>αλών είς βοήθειαν τοίς ίξω. Ού-
δεμία εδόθη απάντησις. Ουδείς
ί(λθεν. Ενόμισεν διιαχς την φοράν
αύτην ότι ήκουσε ?να γέλωτα, ό
οποίος άντήχησε είς τούς τοίχους.
Γέλως! "Ισως ήτο έκ προθέσεως,
εσκέφθη. Πώς νά τονς ειπή ?.οι-
πόν, δτι έκεΐ είς τό νιλλί τού ύπ-
ί|ρχε ρωγμή καί δτι τό νερό ύψ-
οϊαο μέχρις ότου τόν καλύψη;
Έν«θι.μηθη ζ<ιχηρώς τούς λόγους τούς δποίσυς κάποιος έκ τό")ν φρου- οών είχε ψιθνρίση περι αυτού, δ- τί<ν ΐον εη;ερον ε>3εϊ: <ΐΜπάνιο II ενάλε», «Λουτρόν Π οινης*. Τό Ποίνικόν λουτρόν δέν ε¬ σήμαινε τότε τίποτε είς αντόν. Τώρα σμως ήνόησε. Τόν εφεραν έ- νεΐ διά νά τόν σκοτώσουν! Ό δι- καστής τόν εϊχε καταδικάση είς .τέντε έτών έξορίαν καί φυλάκισιν. Άντί τούτου θά τόν έφόνευον! ' Ηφωνή τού άντήχει ένφ έκτύ- •ια είς τού; τοίχους καί έφώναζε ζητών 'βσήθειαν. Τό νερό νψώνε- το ύψηλότερα, νψηλότερα. Ευρί¬ σκετο εως την μίττην τού. Έντο; ολίγων λεπτών δέν θά είχε πλέον άέρα νά άναπνεΰσ)ίΐ. "Εκθα^ιβος ανέμενε. Δέν ώφέλει π/^έον νά φωνάζη βοήθειαν. Οί (χλλαβόντες αυτόν ΐσως θά εγέ- λοον καί θά περιέπαιζον διά τάς έν τή άπελπισία τού φωνάς. Τό' νερό άνέβηκεν εως τοΰς βραχίο- νάς τού. Δέν εμεινε πλέον τίποτε λ ά κάμη. Έντός ενός ή δνο λε¬ πτών θά άπέϊ>νΓ|σκε. "Εκλινε την
κεφαλήν καί προσηυχήθη κατ' Ι¬
διαν. Τό νερό ήλθεν είς τό σα·
γόνι τού καί ανέμενεν ήσν>χως τό
τέλος, έλπίζων δτι θά ήοχετο τα-
7,ύ.
Ανέμενεν επί εν ολόκληρον λε-
.-ττόν, επειτα εν αλλο. άλλ' ουδέν
συνεβη. Ό θάνατος δέν είχεν |λ-
θη. Τό νψωμα τοΰ νερό εφαίνετο
σταματήσαν.
"Επειτα όλω; αιφνιδίως κατ¬
ενόησε ν δτι τό νερό κατήιρχετο
ταχέως. Έντός ολίγων λεπτών τό
>ελλίον θά ήτο καί πάλιν κενόν
καί θά ήτο σώος. Άλλά διατί;
Διά νά υποστή καί αλλα μορτϋρια.
Αύτό τό εγνώριζε. Είχεν άκοΰσΐ]
νά λέγυ/νται διάφορα εϊδη φοβε-
ρων (βασανιστηρίων. Έτρόμαζε
πρό τής Ίδέας τοΰ τί θά ύφίστατο
άκόμη, άλλ' ουδέποτε είχε σκεφθή!
ότι θά ύφίστατο τοιαύτην άγωνί-'
αν ώς αύτην την οποίαν υπέστη!
καί εγνώριζεν δτι καί αλλα τδν|
ανέμενον είς την νήσον Πόντσα.
Ή νήσος-Πόντσα είναι ή με-
γαλειτέρα τοΰ γρούπου των νη-
οίδων, αί οποίαι φέρουν τό δνο-
μα αύτό είς την Μεσόγειον, εί;
απόστασιν 29 μιλίων άπό την Τερ-
ρατσίναν τής Ιταλίας. Αί νη«υ>
είναι άκατοίκητοι καί άπηγορευμέ-
ναι είς τσύς επισκέπτας. Επί αΐ-
ώνας έχρησιμοποιοΰντο ώς ζίοντα-
νή κόλασις διά τούς άτυχεΐς ίκεί-
νους οί δποϊοι εστέλλοντο έκεΐ.
"Οταν δ φοθερός Νέρων, αί-
τοκράτωρ πλείονος τοΰ ήμίσεος
τοΰ τότε πεπολιτισμένου κόσμον,
έ'χασε την ισχύν τού, οί έχθροί
τού είχον έπινοήση τα φοικιαστι-
κωτερα βασανιστήρια όπως τόν
'/άμουν νά υποφέρη. Τοιουτοτρό¬
πως τόν εστειλαν είς την νήσον
Πόντσα διά νά υποστή τα μαρτι'-
οια τα όποΐα έπενόησαν διά νά
τόν έκδικττθοΰν.
Μετά τάς έκαιοντάδας καί χι¬
λιάδας άκόμη έτών, τα όποϊα ε-
χοΐ'ν παρέλθη άπό τής έποχή; τον
Νέρωνος, ή νήσος αυτή μέ τα μαρ-
τνριά τΓ,ς υφίσταται άκόμΐ) καί
νπάρχουν μέχρι σήμερον ανθρω-
ποι, οί όποΐοι έξορίζονται εκεϊ,
αποτίοντες τάς ποινάς των διά τα
'Σα είς την 8 ί)
"Εν έκ των μέσων τα όποϊα μετεχειρίζετο εί; τα βασανιστήρια ή 'Ιερά Έξέτασΐί δπιο: «.-τοοσηλντίση τα θιΗιατ·
ήτο κιώ ή σΰσφιγξις των γονάτ<ον των *ϊ; ιιίαν έλοίοεΐδή πτΐγίδα. |

■•••■ϊϊ.ί.,.,,.
ΑΠΆΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΌΝ ΖΩΗΝ ΠΑΡΑ^ΟΞ(£ ΔΙΚΑΣΉΚΟΣ ΑΓΩΝ ΔΙΑ
—........'~ί±
Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΔΙ>,<Α0ΈΡ1Ν ΝΤΕΞΤΕΡ- ΖΗΤΕΙ ΝΑ ΓΙΝΗ Η ΑΠΟΪ ΤΗΣ ΚΑΙ Ν' ΑΠΟΜΑΚΡΥΛ^/π ΑΥΤΟΥ ΤΟΝ ΨΥΧΙΑΤΡΟΝ ΔΡ. ΚΕΜΠΦ, ΒΛΑΒΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΤ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΥΚ οον ιβαπανη&ν,οΐαν έφ' όσον ϊατρυι, ό ιί; κατόπιν τοΰ άλλοις έΛο·:'.ί;·κ- ζην ν' ΓίνατΓΟΐιοιη' την φρίκνη, ιί τις είοήρχετο είς τόν οΤ-'ον τοΓ νε¬ αρόν* ζεύνου; καί κατέοτοίίρΓ ,ν~- ααν έλπίδα είτιτν.ία;. Μ ϊηχιαι ό¬ λαι αί προσπάθειαι. Ό £τά»:λΐ| Μάκ Κόρΐμικ όλονέν εχΡ!^οτ-'{ •"υ ίν. Εφαίνετο ότι δέν ί·;ιήν>ν
ραπεία ή ελπίς δι' ιοιύτόν,'
Έν τέλει ή οίκογένεια^νίά·-: Κ^|
μικ παοήτίΐσεν δλα τη μ/ια χΤ,
πίνη; καί δλα τα
σον άφοο(· τό είδο; τΐί
τού καί άνήννριλεν εί/τ';ν
ιίτι ό Στάνλπ, Μάκ Κοοιιγ' ό/'λη-
οονόμος έκπτομμνοί/η δολλ.|ρίων,
'ίίχε κηρυχθή ώς πφ'·
οεκτο; θεραπείι
Εάν ήτο πτωχαέ: αν#ο<ι το; θά ΐατθΐίτα άιιέσω: ποίον (τρενοκοιιΛΌν, άόλ/' ώ; ΓΓ- χον .τα ποάγικ^τσ. ίΐ'α ;.αΛλΐ7ί'7θ 'ζωή έσχεδιάσί^) δι' αι -έν. Τό Μοντεσϊτο τή; Άγίος; ]"*αρι<Γ- ρας εξελέγη 7.ις κατά/,φ',ι/τ τό.το: / --------- Ι 5α.'ει τα>ρα τον «ν<.> νχ< της Στάνλη Μακ Κόρμιχ. ; τα 3 927, εί-ιοοι τ<;·ία Γτη ιψχ τόν γάιιον τού, ό Στίνλη Μάκ ΐ/οιιικ οέν γ·το -.αθόλου κα'.λίτ<:Ρ'ΐ ' δ.τι ήτο όταν τό πρώτον >ιε-
[έρθη εις: την Αγίαν Καρν-
αν, υπο τύν φροντίδ.η τοΰ Λο.
Αντολφ λΐέγε,ρ, καθηγητοΓ· τοΓ·
Πανε-τιο-τηιιίον Ί'ζών Χότ/-.·νς;, :αϊ
τοΰ Λο Ναθαναηλ Χ·
ΈνερνοΡσσ κατά τάς σμ
των τριών συνκηνμόν<ον ιΐ]ς ή Μάκ Κόοιιικ ίζήτΓσε καί ρ/.α τας υπηρεσίαι: δύο ν?0)ν ικτραν τοΐ· Λο. Ουΐλλιαμ Α. Ούάιτ ν αι τοϋ Λρ "Εδουαρδ Ι. Κ?μπτ· Ό Λρ Κί*ι.τφ, όστι-"εί1.αι τε- ρΐΓτσότεοον ■'νί'>οτό,' έν Νέ« 'όο-
·λ] ι'κ ψΐ'χοόναλυτί];, μετΓκ>η τίς
'Α^'ίαν Βαο6άο<αν ο.τίος αφιερώσι; όλό/ληοον την προσοχήν τού ύ.τ^ρ τΐς είτμερίας καί τής Οεί-αττείΓχ: τοΰ «ΤΓελλοΰ Μάκ Κόριιινχ μέ ε¬ τήσιον ιιισθόν 150.000 δολλτρΐΓ'. Αίτό: ρίναι 6 ά'νθοοχτο-, τϊιν ό.τοΓ- Γ· ό ΑΥΤΗΝ Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣβΜΑΚ όν ή Κάθεοιν Ντέξτερ >)ευιοεϊ ό-^
νπϊί'θυνον διά την άποϊϊν'οπο
άνάπης τοϋ σνα-γοι τη; «ι ά ι
λογίας τή; γενετηοίον <κ"ίί;. Είνε* πλέον ταϋ ένι. ι - ρα, υφ' ότου ό Λρ. Κ^'ί τ ;% ν|'εν πς την κ. Μ ά-,. Ιν^ . - νι' ί. δή τόνσι'ζιγόν τη; καί ιοΰτο //- οις εί-; τα- θίωοία'ς τοΓ φρονντ. τας οποίας ιτιστείΐΐ ό ίαιρκ. τα 1027 επετράπη εί; αυτήν ντϊ ίπάγη εί; την Αγίαν Ροοθάιαν ■/.αί μείνη οκεί επί δύο Γ| τοεϊ; £·' 6ιιθμάδο/.;. Ή -/. Μάκ Κόη>ιι/. ιιε-
τ;:6γ έκεί, άλλ' εμεινε ^>ην τη'ϋ
Έ;ω εις την Αγίαν
τΓ^τ Καλιφοονίας, Ι ν ρε
πρό; ένα άπό τονς παοαδοΕοτερτι·;
αγώνας, οΐτιντς διεξήνυΗ|θάν ποτί
πρός αποκατάστασιν τοΐ /ονκοΓ
ενός τοελλοϋ έκατοιιμυριον/ου ό
Φρονντισαός — τό δόνμα οη,'το τά>ν
περιπλοκον, περιστολων, κατοπνί-
?εο)ν καί παρηιιοίων — φ-ϊίνεται
ότι διεξάγει ό'λλον. ιδικόν τ?υ ά-
νωνα, έκ της εκβάσεως τοΰ όί
ά ξθ
Άνω, ό Δρ "Ε-
δουαρδ Ι. Κέμπφ,
όπαδός τοΰ Δρος
Φρούντ, Ιδρντοΰ
τής όμωνύμου Σγ,ο-
λΐ)ς, ^ όστις κράτει
τό λά6αρον τής νέ-
ας θεωρίας είς εν»
δγριον δικαστικόν
άγώνα διεξα^'<5με- νον ΛΡριξ τον^τάν λυ Μάκ Κ'οριιικ, τογ παράφρονος τή τού τοΰ περμρήΉ εφευρέτου τής- ριστικής μηχανής νά ιεςαρτηΌη τό μίλλον ί,οϊ νέου αχτοϋ ·κλάδου τής πν·;νιοτι- '/.νς επιοτ)']μηζ. ~--------------~7*---------------------"7*— Ό Στάνλη Μάκ Κό-ομι* "Ιό; «σιν των ■/,.αον τή: ώρίΐίας; Κ(ί·9ϊ τοϋ πε,οΐφΓ,μου έπαττχιμνοιοί/οι· 0ιν Ντε^ίερ ν.άι τοϋ νεαροΰ ίιία- έσ/ευρέτου τη; Βεριστικίί; μΓ,/κντί; τοιιμνηίθήχου Στάνλη^ Μάκ Κίρ- Μάκ Κόρμικ, είναι ή κεντρι-ίη Μ'κ, >^οϋ καί κ>.τ)οονόμου τοϋ <>
μο^κτή. Φι·λαν.ιοτιένος ίφ' όλαΓ τα; 'Ρευόέτοιι τής περιφήμου ίεριττι-
έπόψει; εί; εν άσυλον, τό ό4ϋίο' ψΚ μΤ^νης Μάκ Κόθ!ΐι;'. *1το
αρίστα 5ί'ναται νά όνομαισθη άνιί-ί ?ν ^γ· τ(Τ)ν σπονδαιοτέροίν κοινα-νι-
κτορον — [πειδή είναι ή ιδίο: οΜ*'~ύν Υίγονότιον της Άμερικής, σι>γ
τοΰκατοικίαμετατραπίϊ(?α:-:Ί:;τθ€ΐ '/αρητήηια'δέ έλήφίίησαν έξ ολων
πον ωστε να οοηαΐη καΑΑιτεροΛ' τ
προσπαθεία; εκείνων, ο'ιτιν?;
χειρονν ν' αποκαταστήσουν τή1
ανοητικήν τού ίσοριρο~ίαν —
πιφσίνεται είς την σκηνήν τ.>Γ>
τής σύζυγον τού. χο.ριν
ςαγοιΐένου αγώνος, παί
ρεΰον πρόσωπον, ώς ό ".'
Ό Χάρολδ Φ. Μάκ
Κόρμικ, αδελφάς
τοϋ τρελλοϋ έκα-
τομμυριούχου, όσ¬
τις, ώς είς έκ νο-
μίμων κηδεαόνων
τού, ^ συνετε'λεσεν
είς την μίσθωσιν
τοΰ Δρος Κέμπφ,
ώς την μόνην ά,-το-
μί'νουσαν έλπίδα
Λρός αποκατάστα¬
σιν τής διανοητι-
κής ίσορροπία; τοΰ
άδλ τού.
βχείόνΐ
Επί (ΐϊίνα; αυτή εμεΐ'.ε·/ /;;ΐ
σκε'πτετο τόν σύζυγον τΐ|
καθ' εκάστην, ονσκι ποόγΐ'ΐτι εί-,
τΐ'χή; μπζχ' τού διά ποώΐην φο-
ρ«ν, άφ" ότου ή φοβεοά ιοος ί|ί.·
ί)ε νά καταστρέψη] τί;ν
τι7)ν νεονΐΛΐςρίον.
Ό Λο. Κέμπχρ, ίταιν.:.«,
ήθελε νά παροτείν)) αυτή την ?πί·
σκέψιν της, άλ>." τκείνη τί· ϊυμ
παςά τάς σντιρΛήισεις τοι έπειδι'
ε'ίίεώρει ότι αύτό ήτο δικ«ά· μά τη,;
•ό; πιϊΰγοι1 τού άσθενοϋς.
Όπωοβήποτε είς τα; άο·/ άς τρ
199.8 ό Λρ. Κ>ιπφ αό,τή *ν ό¬
πως ή ν.. Μάκ Κόρμικ ίη η (
θεν καί έκείνη ήναγκ'< τό| ποάξη. Ό Λρ. Κε'μπφ, μαΰ'Γ,τίις^ το«1 Σίνκμονντ Φροϋντ, πιοτειει ιιΐ- λον·; 'Γ»'λλοις*ψι·χο - ανσλιταί όπ| όλαι αί ΪΊανοΐίτικαί καί <τ άσίΗνειαι ίιμποροΓη1 νά θοϋν διά ττ)ς χρησεοις ·, ι, Αί πεοισσότιεραι ασθενει», είναι ά'μεσα αποτελί'σιΐ'ατο · & δίατ«ύά'5ε(ος η ιιστσκήοα'; γενετΓ,ισίου άοιιϊίς νχΑ δννο^τ^ι ΰεοαπει ΟοΓν "διά" τής ν.αταλ? ή'.οι· ί φαρμονΓ; ψυχοανάλυτινίΐ; ννιοοε;! ως." Τά' ό'νείθΐχ τι-ϋ πάοχοντο:. «^ συναναΓτροφαί τού, αί σχΜ|. ι; τ°ι| καί αί άντι,δοάσε·; τον επι ι £;Τ<.1^| εί; τον ίατοόν ν' άνακαλύΐ] π Λ" | περιστατικον η ποία πεςι^^ κατά την διάρκειαν τής π«'»<: τού ήλικίας και τής γεν£ΐ)}< ιου οη «ί>ς ίίναι ή κυρία αίτία τη: νοϋί-]
νεία^ τού. ;
"Οταν ά'παΗ άνακαλΐΜροη /ι
τία, ό Ίατρός ίίτει τα
οιοαονή; δι' ούτον καί βκεΐ
ληθί; «νάκτοοον Ι/τίσϊ>η δι'
Γν ά-!
μέ τό Σιδηροϋν Προσο
τό γνωστόν μυθιστόιρηιι/τοΰ Δοι-
•■~ Ή πεοί γενετιιοΊ'ο/όρμγ: ·,|
Φυοι νΐ < π<χρ."ντος μα. χολογία τοϋ Σίνκιιο αίτία τ Γ»; -/, νζΰνσι» τού τρε)- 3παχ>εια αί·τΓ|ς ?;;<■·;; επί τού σΐ'ζύγου τι^ς των άδελφών νρ τη; ~ κοιί κυοίως νκ ηνν τοΰ ψνχιάτρον Λρ. Τ. χ' ΊιΛφ, όστι;, ώ; ίσχνρίζεται >") ϊ-
* ε/ει κλίιρη την εροιτά τα».
των (ΐΓριον τοϋ χόσιιου
Τ»,νεαρόν ζεΰγος έί
ταιριαστόν. ι
ρ τι.σαν νόοι καί ώραϊοι. . χγι
έθ'οτεΐ'μίνοι. Ή νύιι.ρη, πρό δλίγου
ί άή έ Ί
μ ρη, ρ γ
είχον άποΦοιτήστι έκ τοϋ Ίνστιτοι
τοϋ τή; Τεχνολ<ίγίος τή"; Πο?ι- τείας Μασσαχουσέττης και 6 γ«|. - 6ρό; εΐχε περατώση τό Ινεργόν ιιέ ρος τού έν τη ποοαγω'νι] τή; τγ.- τοικής εΓρευοέοεος ή όποία τα ε ί ίίζ . γ; άνάκτοοον Ι/.τίσϊ>η δι' όσα;
ατολαύσει; έ.τετρεπεν είς αθτό
ιΐ άσθεντιά τού.
Ήτο ώς αν τα νπερφιοικι π^ι'
«ατα των Αραίϊικών Ννκτων °ΐ
χον λάβη ιιορφήν άν9·ρώ;Γα>ν καί,
εστησαν εν άνάκτοοον ανδική; τγ- |
λντελείσς καίλάιιψεω; επ! ιήΓ γίς-1
Έχρειάζετο μιίκρά στρατιά ε^ ΰ.ΤΓ-ί
ρετών οήογ φροντίζουν έια τη ο·-|
ατήρησίν τού. Έντός αιηοΰ
χε κινηματογράφος·, σχηνή ί
ατοικά:
χορί)ϋ, ι
φρ ρ ζ4ε)
σήμερον μεταξύ 35 καί 50 έκαιοιι-
μυοίοον ί5ολλαρί«η'.
'Επ'ι ?ν ετο; οί σύα ν·όω> ρΓτ·-
χεί;,, ζώντες είς ενα κόσμον τγ/οι-
του. λάιιψτ(ος;"καί εο<,>το:, ."χοντ°.ς
ψ , χς
πάν ο,τι έπάθει ή ψυχή των Τττ<: αίσ/νης μία τοαγι/,') Όν.ιΛ ηρχισί νά επΐφ'ανεται, άπειί.οθσα νά '/.α- ταοτρή|'ΐι τίτν είπυχίαν των. Ο ν>
αοό; σΰά'γο; ήρχισε νά ?ε·ΐ>νύη
ΛναιΐΓ(-ΐσ6ήτητα σημεΤα .τί·ο
σινη
-1
; χιλιάδων ίολί.αοί-
ορνήστοα κο-ϊ £ο ·
.... Οί ν.ίϊποι 2?εΐεί-
νοντο εο.ς 'έ'κεΐ δπου ίΐδύνοιτο νά
φθάσονν τα 6?.έμιιατα τοΰ ανθοο'ι·
ποι·. Υπήρχον οτέρναι κολνμβη-
ματος, ανλαί διά ττνΛ'ΐς, ^ΐίοιοχή
διά γκόλφ καί τελ^ιον νι*μνα,ττήοι-
ον. Έντο; τοϋ άνακτορικοΰ σϊιΐοί
μεγάοου υπήρχον δίοιιάπα μυ&ώ-
δους πολυτιλείας Καί εν α'τ·7ι, έ
πί σειράν έτων, Γζη ό Στάνλη Μάκ
Κόρμίκ, ό τρί/λός
Ή χ«ριτω<:ενη κόρη. τ|γιγ :Γ·ν ιΐχεν νπανβθ€ΐ·θί}, διωρίσθη ι·κ ιιίκ έκ τιϋν κη^εμόνων τοι·. ιΐίίίί μί- τονς ίΊ'-ο ά·?ελ(ροί·ς τοχ·. Χά^λίι Φ. Μ'τ-.'. Κόρμικ -/.αί Σίίνοου; . Μάκ Κόο«ικ, καί την αδελφόν τοι· ν. 'Λνίτα Μάκ Κόρμικ Μπλεϊν Ε¬ ναντίον αυτών των τριών Λθοσο';-

|τ.··"<··1 [Α ■ΡΕΛΛΟΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΝ ΠΑΝΛΥ ΜΑΚ ΚΟΡΜΚ 1 ίπτ·ι»......... μ ΚΗΔΕΜΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑΣ ΠΑΡΑΦΡΟΝΟΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΟΙΟΝ Η ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΩΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΝ ΤΟ ΕΠΙ- ?0ϊ ΤΟΥ ΠΑΣΧΟΝΤΟΣ.-ΤΙ ΛΕΓΕΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑΝ ΚΑΚ ΚΟΡΜΙΚ αίτιη £;[ι σΓΗ [τά ύ- πό; γ ηι' τ ν νά τα θυ, ά'ΟΙΓ ό ϊ- ονικήπιι. Αντός ' οποίον ό Λο. ποοοπαθών Στάνλι] Μακ ανκΜ μ: έπενοήθ:,1 τΰ Ι τοΰ Ι· ι' ονπ'αίου 'σ γ«φΓ Κηιτ φιιούντ, πρό εΤνακτι [των νοι επί μακρόν "ό- ματο; ιεριε^-ελάτο αί Πρότινων ό;,ί!>ς §
,τπνυ"" την προσοχήν
χεηιστών» καί νχχι-
|ιιετα/ει οίζωνται ώς νε-
>' αέ->'>οδον πρός-
|δέα έτο; όλίνου έΕη-
δϊην τίιν "Αμερικήν
Ι (Λ ότοΐοι δίν είχον ά-
] περΐ < ιταπολών» η |ν» ί ' τ'θΐπλο/ών» ηο- Ιιστεύοι και ό:ι οίδέ- Ιχατανοι οί] χον {αυτόν Τ, ότι Ετι/σχο·/ φοβί:θα>;
Ρ; την ιαοίιαν μόν^ν ■»'
Ι τή; ^ηττησίοΐ' όρατς
θερο-τί-»σι>. "Ηρχισαν
ι ότι ?ινον νΊΐπιιον εϊ-
. % ή κάποιαν καπ-
Ι.τιδΐ'ΐιία'.
ΚονιΐΓΛοι των Ίΐνονιί-
Ρΐών ) /.αβον την ύτ-'-
| σηιι,κη' γελοι-^τητοΓ.
Τ'ου ιι ^'αλειτέοαυ κόί,
ϊδιο: Φοοΰντ.' Κ<—έ- [/οι;: ^ "τέστοεψεν ύ'ν- ''ιν'ι/0' Κατέστρεΐ; ?ν ., Α' ιίοωποι, οί' ό- ■7θν 5(')γιι -ττητ' Ιόνεΐί^, .ν, αίφνης 3ο-' ;ι ν ναί 1—■--' τοι- 'αι «ί τε-,να 'τον <ΐ|ννόεί» καί η Γι·™ι μέ_ αυτόν Εί: ■^Τρ<Γ1«ηρ«ν νά"'ά? ογ'γ ")ςέγγο'μου 6ί ου — Φπουντισμοΰ — τύν οποίον οΓτε τόν εγνιόριζον καλών, ο?ίτε τόν ηννόουν. Τό χΐτοτί'.εσιια ά'κεσον καί καταστρεπτικόν. Έκ των γνωσυ>εντϊον (ΐποτελεσμ'ίτο.ν
τή; χ|·νχο - αναλύσεοίς άποδ
ται ότι ποοκειται πεοί τοΰ
ρωτέοοι· εΓδους επικινδύνου έ'κρτ-
κτι/% ΐίλης, όπεο ηδύνατο να
Ου εί- τάς; χείρας τ«ν ση|.
άνδρων καί χ'~αν γνναικών.
Μελϊτιΐν τις την νέαν, σιτ//ρονον
6άσιν τής μεταξύ των δι'ο φίν/ον
ένιόσεο>ς, ήτις επήγασεν εκ ιής θε¬
ωρίας ταύτης, άποοεΐ οντίο,' αν δέν
χο ησιμοποιήται αΐτή το'.ρα απλώς
ώς δικαιολογία τής επιθυμίας, ώ;
πρότασις π.(ν·>ς σ!υν"/.άιΑ.!;ψιν γΓ|Γ
πολυγαμίας καί τής ύνολσσπι·;
Λε'γεται ότι ουδείς Γοιοϋτο-; ι| υ-
χο - αναλντήτ; εχ&ι σώας τάς ο,^ί-
νας. "Οτι 67.οι, εξαΐοτυμί-νου ϊ-
σο·ς τοϋ ίδίου κ, ΦρούνΓ, εχονν Γ'ς
τόν χαοα'τΓ|οό το>ν είδος κάίπΌ ην
«λό|αΛ>» ή όποία τοΰς κιίιιν ι ν' ά-
φιεροΰν την ζ(οήν ττον είς τι]ν αε-
λέχίν ζΊττηιιάτοη' άνΐαφεοομινοη
είς την ένωσιν των δύο φιλων.
Είναι αναμφισβήτητον· οΐΐ πολ-
λοί έπώητελήθησαν τή.- πεηιστοσε-
(ος όπως κεοδίσονν χοήιιατα. Γ·»ο-
(/ίζοντες την τελείαν άγνοιαν ιοί
/ι'ομου ίπ'ι τοιβύτο^ν ζητϊ]ηατ^ν·.
διάφοροι ε.ιΐτήδεΐθι, ονΐ,'ροίποι γ-
χοντες ελαχίστην ή μηοεαίΓ»ν γΓ-
σιν ταϋ πράγ-ιατο-;, τέλειοι ·,«ο;ι-το-
γιαννΐται ί<ρ' α>.ας τά^ ίπόι|εις,
έγκατεο*τά9·ησαν ώς ι[α·χο - οο'αλι,-
ταί, έσχΓ,μάτισαν πελατείαν τ<πό ίμθΛτερν'οΐΛ;» ο/νδροος καί γυνΌΓ/α:, τούς εφσ~)λό^Όυν όσον ηδύναντο πίρισσότΓοον καί δέν ό/.αμνον ιί1- λο εί ΐιίι νά καταστρέφοι'ν τοΰ; σϋενίΐς των. Ό Δς. Κευπφ είχεν ν.τό την θε¬ ραπείαν τον τόν Στάνλη Μα/. Κόρ μιχ περίπου επί τρία ϊτη, ώ; εί¬ πεν ό κ. Μπαΐ/ερ, ό δικηγόρον τή: κ. Μάκ Κόοιιικ είς τόν κατά τί">;
ι^·)χο - αναλύσεως άγώνά της, «/.α-
τέστη τρ[·λαξ τη- καρδίας τοΰ πά-
σχοντο;^ Ό ϊίιιος ποοχιοο'ον 1ί-
γει δτι: «Ή Ψ170 - ανάλυσις είναι
ί> λειτοι·ηνία δι' ής ό έ/.τί/.ών ί
τήν άναλαμδάνει ν' ά
έντός τού τόν ερωτα τοΰ πιίσχον-
τογ. Εάν τουτο φαίνεται (,χχ τα-
οΐ'ϋδες ζητώ χπό τό δικαστήριον
ά έ ' ί ά ί ΰ
νά μέ σιη^ωθι'ΐση καί νά ρί ]? τΰν
εί-Ούνην είς τον *Ι ρούντ Ή θτι·>οίιΐ
είναι ότι ό ιΙ'υχοανολητής >:ώρ
δι' Ί5ιαιτέοκ.ον συνοιιιλιών τίιν ΐητι-
στοσύνην τοϋ πάσχοντος, σπενΐι'1
νει πΡΌ^ αυτόν έπιμόνο"; ίρο.η'-
σεις ναί νπόπτους συμβουλάς,
ό'τοι; πάν αϊσθι]μα άνάπης «'.αί /<ι- τρείας συνκεντοοϋντσι εις τόν ' ατοόν. Ό ίατοός τότε -■'.α;{1ίστα[;«ι 6 ?>ΐίυ9'υντί|ς τή; καρδίας τ5ϋ ,τ&-
οχοντος Και αντό καλεΐτοι μετ(·-
6ί6(»σις/>.
Ήκ. Μάκ Κόοιιικ/^^νι ·ίτι ν/ιΛ
αυτόν ακοι6(ό; τόν τοόπον ό ρ
Κε|>απφ άφιίρεσεν δλΓν τί|ν αφο¬
σίωσιν την όποιαν εϊχε ποτε δι
αυτήν ό σι'ΐνγός τη^' νχ»ί την συνε-
κρΛτηοοετεν εί ςτόν εαυτόν τού.
"Οσον ότορα τούς δι'ο
δρλοτους τη; κ>αί την ά
τηι;, ή κ. Μάκ Κόριατ/. 'ρέοιται α;
είποϋσα τα έ^ί}-:: «Υπήρχον ·,·αί|
αλί.αι διαπτοραί γνώμης μεΰ
μας, άλλ' ή σ.τονδοιιοτρ^ πυοέο-
Ό Φρούντ, ό ίδρυτής τής νεας με-
θόδου, όπως γίνεταί τις κύριος των
ψυχικών συναισθημάτων ενός αλλου,
καί τοϋ ό.τοίου αί Θεωρίαι θά λάβουν
δυνατόν πλήγμα, εάν τα δικαστήρια
άποφανθοϋν εναντίον τοΰ Δρ Κέμπΐρ^,
είς τόν νυν διεξαγόμενον γωνα διά
την φύλαξιν τοΰ Στάνλυ Μάκ Κόρ-
μικ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ
•^ν
Ό Σάυρους Χ. Μάκ Κόρμικ, αλλος
αδελφάς τοΰ τρελλοΰ Στάνλυ, δστις,
ώς εγνώσθη, πιστεύει δτι ή νέα θε-
ραπεία θέλει αποκαταστήση τό λογι¬
κόν τοϋ αδελφόν τού, παρά τάς κα-
τηγορίας της νύμφης τού, οτι_ ή θε-
ραπεία αύτη εχει έπιδεινώσητήν δια-
νοητικ.ην κατάστασιν τοΰ συζύγου της.
χεται εκ τοΰ γεγονΌΤος 5τι αύτοι
έπιμένονν είς την διατήρησιν επί
νπεοβολινή άντιμισβ·ία ενός ϊατοο£,
τοΰ δτοίου γο έργον είναι έ'.αττο'-
ματιν.όν, αν μ-, ?πι6λα6έ;».
ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Ό ,-τεοίφημος Ουγγρος ποιητής Μά¬
ριος Γιόκαη, επήγε καποτε στήν πόλι
Τόρντα, ο.ιου είχε έτοιμασθή Ινα θαυ-
μάσιο δείπνον πρός τιμήν τού. 'Όταν
άρχισαν νά γίνωνται οί προπόσεες,
στόν Γιόκαιη ετυχε ή σειρά νά 'πχ
την πρόποσι υπέρ των κυρίων. Άρ-
χισε λοιπόν νά βγάζιι Ινα Θαυμάσιο
λόγο, έν (Τ) συγχρόνως επαιζε μέ τα
καστανά τού μαλλιά. Στό τέλος σή-
κωσε το ποτήρί τού καί είπε:
—Ύψώνω, λοΐ-ΐόν, τό ποτήρί μου
εί; υγείαν των χαριτωμένον κυρίων
τής Τόρντα. Καί ευχομαι νά ζήσουν
ωσπου νάί άσπρίσουν τα μαλλιά μου.
ΟΊ παρόντες δλοι σήκωσαν τα ποτή-
ρια τους, στά πρόσωπα δμως των
κυρίων ιιποροΰσε κανείς νά διακρίνχι
δτι ή .-τρό.-ΐοσις αυτή δέν τάς είχε καί
τόσο ΐνθουσιάστι, 7'ατί ό ποιητής ή-
ταν άρκετά προχωοημένος στίιν ήλι-
ΤΟ ΒΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ
Κανενας λαό; δέν άγι/(Γι1ί τογο
[πολΰ τό θίατρο όσον οί Ίιίπωνες.
Κάθε 70)η.ιό σχεδόν στήν Ιαπο:ν'α
εχει καί τό θειχτοό τού, 'Επί .^τς
ίκατοιιμυρίου τκατοίκοίν περίπου ύ-
νολογονν 30 ιιε/άλα τ>ίατοα, τα
ύποΐα κάθε τ>ρά1δυ γεμιΧοχυν άσφν-
κτινί~;ς· άπό ίΐεατάς. Τό πΌ<όγ(.αμ- μα των ΰεάτρων αυτιον είναι τοι- κιλώτατο καί πλουσιώτατο. Έττι, ιίστερα άπό ενα κλασσικό δράμ,α ΐιπορεΐς νά Ιδής τνα πεςιεογο γν- ΐινασμα η ιιιά σιτνή φανταομαγο- ρική, στήν οποίαν έντρυφα περισ- σότεΓον ό λαό;. Τα υνοορτΐα τώ/ Ίαπωνκ'^ον -ί)ράτοα>ν φαπίζονται
πολύ άμυδρά, ή σκηνή όμως είναι
λομπρίος ΓίΌπαγα-γΓΐιιενη. Σέ πο?-
λά μεΓη τή: Ίαπιονίας είναι άγνί·"-
στα τα σφι«ρίγιιατα ιχυ θεάτρω.
'Όταν ενα ερτγο δέν άρέαρ, ό ?ρ-
ατί|Γ άπλοίστατα <τη--:(ί)ν'εται όρθο; καί γι»ρίζει την ράχην τού πρός την σκηνήν. "Οταν δέ ή διαμαρ.τνρία αύτη γενικευθτί, τότε διακιίττΡτΌ.ι ή παράστασις καί τό παιζόα^/^ν εογον άντικαΌίσταται άιιεσοχ ιιί αΑλο. 11 ΐτα «λεγατε αν το τελευτηι- ο μέτοο, ποΰ οείχνει την έξαιρετ:- κή ευγένεια τί,ν Ίαπώνων, εΐσήγ·"- το καί στά δικά αας τα ·3έκτρα, δ- που κνριαρχεΐ τό σφύϋΐγμ<ί; κια. Ό Γιόκαιη τό παρετήρησε, σηκώ- Θηκε ΐτάλι άπ' την καρέκλα τού, έ"6γα- λε τή θαυμασία καστανή περοϋκά τού άπ' τό κεοράλι τού, καί δείχνοντας σ' δλας τό εντελώς φαν.ακοό τού κρανίο, είτε γελώντας: 1 —Τα μαλλιά μου δέν θ' άσπρί¬ σουν ποτέ, κυρίες μου^.....

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΖΩΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ
ΒΟΤΛΑΙΡΟΥ
Ο 8Ε0Σ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟ
Ό Έχίσκοχος \ΆΕΒϋΚΤ0Ν
στό χαράξενο βιβλίον τού «~ερί τής
θείας άχοστολής τοΰ Μωϋσή», ί>-
ΧΌστηρίζίί χώς οί φιλόσοφο: οί όχοί-
0! έδίϊατκον την αθανασίαν τής ψ:
χής, δέν έχίστ&υαν οί ίδιοι είς δ,τ'.
έδίδασκον.
Π ρο~τοίθεί μέ κάτ>ε τρόπον, χα-
ραίιάζοντας άκόμη καί κάθε είδος
λογικής, νά άχοϊίίξΐβ, ότι δλοι έχεί-
νοι -οίι όνομάζουμε «οί άρχαίοι σο-
ψοί» είχαν διπλό δόγμα, τό δημοσία
·λ,αί τό μι>στίκόν. "Οτι έΊδίδζσκ,αν
δημοσία την αθανασίαν της ψυχης
έιά ν<7 σογκ,ρατοϋν τόν λαόν κ,αί δτι κοροίίοαν ταυτοχρόνως τό δόγ- μ* αύτό, δταν βριτκόντανε. μόνοί τους, δηλαδή, «είς τάς κατ' ίδιαν συζήτησις». Αυτή ή αντίληψις, όμολαγώ, εί¬ ναι πολ!> χαράςενη γιά Ινα 'Εχί-
σκοχο.
Άλλά —οιά άνάγκη ύχήρχε γιά
τοί,ς φιλοσόφους αύτοΰς νά λένε 6-
ψηλόφώνως δτ: ίέν χίστευαν μ;>στ:-
κά, άΐ·οϋ ήταν έ-ιτετρζαμενεν είς
τού? Έχικο:*ρείο:>ς νά κηρύττουν δη¬
μοσία, £τι ή ψυχή χάνεται μαζύ μέ
το σώμ,α, καί ά-φοϋ οί χυρρωνισταί
ήμ,χορ οϋτζν νά άα^ιίάλλουν γιά δ-
λα χωΐίς νά ■κ.αταδιώκωνται;
Π&'.ος θά μχ·οροΰτε νά «ξανχγκά-
<~ τούς Φΐλοσόφους νά λένε ψέμ.- {ΐατα το αρωΐ, γιά νά χοϋνε την ά- λήτ>ε!ΐϊ τό 6ρά5ο;
Βέδαια. ωριομένοι -αληάνθρω-
νο>. μχοροϋσαν στήν 'Ελλάδα. όχως
ν.αί χαντοθ, νά διαστριέψουν τώς λό-
γους ενός σοφοϋ κα·ί νά τόν όίηγη-
σαυν στά ί'.κ—ττήρία
Πολλοΐ ά-ό τοΰς σο»οί»ς εδοκί¬
μασαν τα άχοτελέ—χατα τής χα·
ληανθρωτ',άς αυτής, ίίότι άκ^δώς
«ίχαν 'δίβατίίαφή οί λόγοι- τα>ς.
Αύτό ομως δέν ά-οίϊεικνύει —ως
ο! σοφο: τής Ελλάδος ειχαν δ~λό
δόγμα, ότι άλ).ο έ^ίστε^αν καί άλλο
έ
Αύτό τό 5ι~λοΰν έόγμα χερί τώ
όχοίοο ίίΐίλεί ό ■χ.αλός μας ■ννΑΚ-
ΒϋΚΤΟΝ ήταν κς*ρίως τα μυστη-
ρια τ·?ις *-Ις·ιίις. τοϋ Όρφέως χαι
οχι στάς αίρέσεις των φιλοτόφ«)ν.
Στά αι>ατηριζ αύτά έδίί-ατκαν
την ένότητα τοϋ θΐαό, ένω δημοσία
«ροϊέφεραν θυο-ίας σέ γελοίες Όεό-
τητ«ς.
Τούτο το ο~ι*ίον είναι
Τίήτητη
"Ολοι οί τύχοι των μυστηρίων ά-
χοδλέπουν είς την λατρείαν ενός
καί μένο άλήθινοϋ θεοΰ.
Είναι τό ίδιο ώσάν νά ΰχήΐχαν
άνάμεσα στοϋς Π αχιστάς σοφοί οί
ό~5Ϊθ!, άεοό παρέστησαν την λε;-
τωργίχν τοϋ άγίου Όρσύλου καί
των Ινδεκα χιλιάδων χαρθένων, τοϋ |
άγίου Ρΰκου καί τοϋ σκόλλου τού.!
τοϋ ότγίου Αντώνιον καί τοϋ γου-1
ρί'χ/ν& τού, κατόζιν ά—3 την 1-λ-ι
χλησία «εύ+ουν καί ίιχάνονν είς ι¬
διαιτέραν σ-.-νέλενσι .·, μυστική, γιά
νά κοροϊ?έψα»ν τής έκχληκτικές «ύ-
τες
Ένω το εναντίον
Παττι-ταί ύχερίάλλουν κατά
τής δείσι£α;μονίες στής όχοϊες τοΰς
«ναγαβζουν νά —στεύσουν.
Οί μετανοοίΓΑενοί τους, άτπρο:. |
γκρίζοι καί μ,τάροι, αύτοααστιγώ-
νοντακ -?ός τιμήν αυτών των ώραί-
ων άγίων, άντί νά λατρεύοον τον
θεόν σάν λογικοί άνθρωχοι.
Ό λνΑΚΒϋΚΤΟΝ διά νά ν.α-
τοβΐίςτρ χώς &ί Έλληνες είχον δύο
δόγματα. τό Ινα για τόν "Αρε'.ο^
Πάγον καί τό άλλο γιά τούς φί-
λους των, χαρ*Θέτει τόν Καίσαρα,
τον Κάτωνα χαί τόν Κικέρων» οί
όχοίοι λένε στήν <3^νέ)Ν£4>σ! τής Σνγ-
ή καί κατά την εξέτασιν τής
δίκης τοϋ Κατιλίνα κώς ό βάνατος
ϊέν είναι καθόλοα δοστΰχημα, πώς
είναι τό τίλΌς δλων των αίσθησε-
ων καί —ϋς δέν ύχάρχϊΐ τίποτε ιΐε'.ά
5ϊτε.ρα άχό τον θάνατον.
Άλλ ό Καίσαρ, ό Κάτων ν.χι
ό Κικέρων δέν ήσαν "Ελληνες.
Θά έξη-;οϋσαν ετσι τό μι>ΐτικό
δόγαα των ε.ίς τριακοσίους ή τετρα-
χ,οτί·οος ά—2 τους έ^ιχίστοι»ς των,
«έν χλήρε-. τονεδρ'.άσει τής Συγκλή-
του;»
Ό Λ^ΆΚΒϋΕΤΟΝ «ά μχδροϋ-
σ·ε άκέμη νά χροσθέστ], ότι στήν τρα-
γωδία τής «Τ,ρωάίος», τοϋ Σενέκα,
ό χο:Ός Ιλεγί μοστικά στό Ρωμα¬
ϊκά Λαό: («Τρωά4»», χορός στό τέ-
λος τη; 5*ΐ)τέρας χράξεως).
«Τίχοτα, ίστερ' άχ' ό θάνατο.
Κι' ό Οάνατος, κι' αύτός άΐχάμ.3.
(τίχοτα.
Σάν χεθαίνω χοά μχορώ νά βρί-
(σκο^ιαι;
Σό έ χοϋ χρίν γ«ννηθώ, 4ρι-
ό
Μετάφ,ρασις
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. 3. —
Ό «Έθπχό; Κηρυξ» πωλεΐται ^>
κό χοϋ άντιπροοώπου μας Π,
Κοντρσυ. 466 51λΙθ 8»,
■—Δέ νομίζεΐζ, παπποό, δτι οί σημερινάς μόδες αΛοτελοδν διά την ώραιό-
τητά των ϊξαίοεσιν;
--Νοί, παιδάχι μου, καΐ άπορώ πότε ίά άποτελεοΌνν τίλείαν αναίρεσιν.
ΙΜΥΘΟΙ ΤΟΥΤΡΙΛΟΥΣΑ
Τό Κόμμα των Λ/ ι
κρατικών.
—Δέν φαίνεται νά χαλόβρασε,
—Ν αί, φώς μου, άλλά ξεύρει
τής μαγειρικής καί δέν μπόρΐσα
άγάπη μου.
: ( ΕΙχα χάση την σελίδα τοϋ 6ι6λίου
νά ξανόβρω τάς όδηγίας.
ΠίΙΣ ΠΑΝ ΟΠΤΡΑρ ΣΤ! Μ
ΊΙ ές;τ,με.ρίς «Έλευτ)5.ρία)) τής
Κύχρο.) έΐτ;μοσίε^σε τελευταίως μί¬
αν άνταχάκρϊσιν έν. Λάρνατκος ·είς
την ότκίχν μεταξυ άλλων έγράφον-
το τα άαόλοο^α:
«"Ενας γάμος κάλά
ΰά τελεσθή την -ροσεχή
είς την πόλιν μας άξιος μημ
σεως Ν'/λφεύΐται ό μονέψθαλμος
Χαράλ^χος Νδοκλέους καί θά ε-
7η ώς -αρανύμ.?ο·ος τόν Γεώργιον
Χρήστου, μίνόγθαλμον, Στουρήν Γε-
ρολέμον, 07ε*όν τ^φλόν, καί Φιλήν
Χή χλανάδιον ίιολιστήν
φ. Πρός τούς {χελλονύμ-
ς ΐύχήμε'θα... φός!»
Είς τούς τυφλοϋς χ*ί μονοφθάλ-
αους, νεονύμχρους καί χαραννιφους
ευχόμεθα καί ήμ-είς νά άχοκτήσουν
τερισντότερον -φώς, άλλά καί εάτ>
7!3ν ν-αί χ«ράν. Δϊότι εάν εχουν
ν.λειττά τα μάτια τού χροσώττου των,
έχο·^ν άνοικτά τα μοί τ ι α τής ψ»·χτ(ς
ών, μέ τα οχοΐα ίύνανται να νοιώ-
<κκ>ν έξ ίσοο μέ τούς άλλοος την
λ τής έχιγείου ζωής.
ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΤΡΙΛΟΥΣΑ
ΠΟΑΙΤΙΚΕΣ^ΥΜΕΔΡΙΑΣΕΙΣ
Άλλοτε τούς Ιολεπα ονχνά στήν
τθ)ί4ϊνα· "Ηντο^σαν καμμίιά είκοσα-
4 μμ
ριά κι' δλοι οί ΐδιοι, ένωμένοι μϊ
τό ϊίιο Βχνικό καί μέ μ.Μίν άτόφΐΛΐ!
άλύγιστη: νά ές&ντώαθίΛ» την φο>
έ λί!
η ρ
Μά 3ττερχ ό Κοκός άνοιξε χρα-
χτβρείο, ό Π ί—τ,ς Ιγινε χτηματίας.
ό Μίμης, μ' Ινα χηιδτμα μαγικό
?5τ~ε Ιως τί χιλάτ·., ενας χήγε
στό έςωτερίκό, άλλος ξο^ανίστηΐΛε,
ότλλος ΦχόρκήΐΦε, ώς ιτου δέν μ*ί-
νανε χαοά τρ<είς... Μά καΐ τώρα άκόμα, δσο κι' 5ν τα6ζ<ζ/.·&ϊ τό κέμμα, οί τρείς αύ¬ τοι άντοομώνοϋν, δχως χρώτα στό ϊίιο καπηλί'.ό. Κ'.' αλήθειαι, χροχτες το ίράίυ έ*5ώσ2νε ιχιά δϊαμαρρτ!>ρία εναντίον
τοϋ πολέμου, άφοϋ χρ·ώτα εψηφισαν
... μ;ά οκά στά τρία καί... μ:ά Ή-
μερησία Δ'.άτ^ξί.
το:
Στό βέατρο ·
Ό χονίρός κύρ:ος.—Δέν μοό λέ-
τε, κύριε, έσας ττάτησα όταν εδγαι-
να;
Ό αλλος: (θ^Αωμένος).—Μα-
λιστα, ν,ύοιε!
Ό χον&ρός κώριος: (στή γονβϊ-
•Λβ τσ>)Άφιροδίτη έλα! "'Ε3ώ
τσ>).—Άφιροδίτη, έ*λα! "'Ε3ώ
εΐνα: ή θέσι μας!
ι —Άν 3έν ε?χα -ροίκα θά μέ
παίρνατε;
—Βεβαία1
—Τότε. δέν σάς θέλω έγώ. Δέν
μοϋ χρειάζεται Ινας ΐλάκας σάν
καί σάς!
* * »
Ό ιτΐλάτης: Βαστοϋ>> χολΰ τα
ης χ
ζούτσΐϊ <τας. Είναι γερά; Ό άττάλληλος: Άν ·6αστοΰν -ο- >λ; Ά—3 την ήμέρα χού ίϊρύθη τό
νατάστημα κανείς χλάς δέ
Είναι αιά αίθοοσΐ μ,·Α:τ
στενή. "Αν την δής. 6ά γ:
χ,ϊμαρούλα ΰνρΐύρνϊ}. Έχει £",.
χίζί, !~?!αές ααρέκλες, εν» ι
γιά τόν ρήτορα καί τής
Μΐντζίν'. καί τοϋ Γαρι6ά/2η
είναι δλη ή έχί-λωΐί τη;
Καί δμως, έχεϊ Ιλ αέ«,
Γες ίραδίές, ώς άργά τίρ
κρίνο^νί τό Μονάρχτ,, μά τί
τόν -ρ>εχούμενο σεδ^τμό, ζρ
τ»ς νά μή τοϋ
υ: δυτζρέτκειαν.
Ό Ιίιος Βωλεϋττ,ς άν έρω
σέ αείνες τής στΐ"ίμίς. λέει
λέει. -'.στεύει καί δέν τκ
Κι' ένώ τ,οϋ δίδθϋνε ιιορί:
νά ά—^ίΐσίση, ταραχτ,μΐ χώς
νω, μέσα στής Άθρνίζες το^.
τζίνη 7"/.έχτετ2; κι Ό Γ
ξεραίνεται στά γέλοΐϊ .
γιατι
να τονε ς" 5
Τζογέ μου, μοϋλεγε ο Μ
χτές. Εινα: άπερχισα μ α/
άκρίδεια! Κΰττα, ρέ. ^. ζχ
ίραχμές ή οκά τα 4ερν/ον."/
νά ·φάν.ε έαείς &&ριτΛθ/ν.ο'
—Όλα τάχε-. ή Μ^ϊ,α
5 φέρετζίς τής λεί-ε-.1 1
εχα«ε νά οάμ.ε, ρτζτη-ι.'ΐ
ορβς'ι ζητάαε. Δέν ν;τ «
Μχρ«ϋτζο!
— Π ώς άλλαξαν ο· /.ΐ'-Ρ*
Τζωγέ μσ^'. Τί βττ,ν:·2 ττ?ωτ|
■θαϋμα έ
μ γή
— -Δέν άλλαΐε τ -::7. ί'->
Μχροϋτζε, τοϋ λέγω. 0^2
τα ϊία Ε'ματτε χαρττονϊ/
ν.ατάστη>Αα κιανείς -ελάτης... δέν| Ιι''ζ^τ^ς":
ξχνζχίζχτζ νά άγοΐάστ. δεύτεοο Κ.ά> ι —_.τ
τα ιϊια.
ός χί γ/.?ινιάρ%ς τ^
τίχοτα άλλο! Όλβ χ/.ΐ'ί'ϊί,11
κι' δλο διαμαρτυρίας. Ι ι«ι-
χ.αλώ;
II
«ν τό 6ρίστ.«:4 :"
λαγμα;
Ρίκο, ριχο. ρ«ο
Σ»«ντα τό «ε,:-./^.
Έτσι"% λέγαμε ^?ωτχ;
δέν τό φωναζε ό αίνα^,ί **■
Έτσι τό ^νάζει *αι '">'<* (.Ρίκο, ρίαο, ρ«ε/·ΐ Σκάντα τό Ι»·*--**0-* Δέν ά·Λρί*ένοινδ ματα. Μάλλο φτηνένανί ί^.:ηι ρικά. 'Ο-ως Γ»ί?«^2ϊυ γάρ:. κ£;·.ε! —Φίλε μοϋ, λέε». ό γιατρός στέν ίρρωστο, χρέχει νά κιί! —Άλλά γιατρέ μου! "Ά ά ώ ρα γρ μ —"Άσϊ με νά τειλειώσω. "Υστε- ρ ά*ο την έργζσία στ>·^ νά αάντ^ς
Ινα μ'ενάλο ·χ5.ρίπατο. Τί δοολεΐά
τάνεις;
—'Ανροτικός διανομεύς, γιατρε
!
ΤυΤτΤΓΠβΙ
Τά' μ.άτ:α
τα φρύΪ!3
οϊίτε καρα
οΐίτε
είναι
·ί λιμνιώνας
τα χατεί
μου!
* * *
•—Κ'άριε άστ'^ήτχε, ηλθα νά σάς
•/.2τ«γγείλω έναν άγνωστον ποΐ» μοδ
ςξωσεν Ινα μχάτσο.
—Δυστυχώς, κύριε, ό μχάτσος
είναι έλβφρός. Δ«ν νχάρχουν βακτυ-
λΐ'λά άτο~>Γωματα, διά νά άνακα-
λύφωμδν τον 2ράστην!
• * *
—ΣΓμεία αναγκασθη*» νά ι»»
ρΛώ, δτον χοτέ στή ζιωή μ»υ.
Π ώς αύτό;
^ ' κάχο'Λν
— Ποιο «ίναι τό ΰχε^θετικέν τοϋ
»ϊθενς;
Μιά ?ίλη:
άγα—;τή μου, ημρ
Ή άλλη: 'Αχ, τό καινούργιο μα»
•/.ΐχέλλο δέν τχ:ρίάζε! μέ τό ώα
λλώ !
των μαλλιών μ
Ή χρώτη: Αί, χ*ι γι' «ΰτό «τ·>
έ!
τρω-ζ στην ζγ-ν
Θάς. Τώρα ?ό|α ό Θεός με
μές μονάχα άγοράζεις εν- -
αύγό,
V·»*
™ ™" ΐ'· %
Γ έκάησαν τα '-'^'^

ΣΑ
ΕΑΕΕ ΤΗΣ ΚΗΣ 1ΔΚΣ
»»»-»»»■'»»»-» ·
^ ^ ^*?
■Λ*
3 τι
IV
ίΐ
·αικεία ένδνμασία
Γ|ς. Ό) α δσποα.
τής
^ ■—
V
Δΰο κομψο κοστοΰμΛα μπάνιου, μέ δλα τα παρεπόμενα ποΰ είναι άπαραίτητα
γιά μ»ά γνναίκα στήν άκδογταλιά.
Ώραϊο γυναιχεϊο άνσάμΐτλ ολο κλα
δωτή τζο>οτζέτ τής λτε)ϊ'ταίας
ιιόύας.
Η»ϊ»ν γυναικείον άνσάμπλ διά
" ά,τό κρέπ ντέ βΐν μέ φόδραν
ομοίαν πρός τδ <ρουστάνι. ΙΑΛ Νέα σπόντικα γντναικεΐα (ροοέματα. Ή έκ τριών τεμαχίω ένδυμασια, αρι- οτερφ, άποτελεϊται άπδ κρέπινη μπλοϋζα και μϊταξωτή ζακεττα και φουστα- νι. Αί δύο ενδυμασίαι είς τδ μέσαν είναι άπδ μεταξωτό νφασμ». Εξ αυτών ή πρώτη κοσμεϊται μέ μικοούς φιόγκους καΐ δέν Ιχει μανίκια, ενφ η δευτέρα χαοακτηοίζεται ά.-ΐό μακοΰ έπανωφόρι κυανοΰ χρώματος. Ή ένδυμασια εις τό άκρον δίξιδν είναι άπό μεταξωτδν πικέ, κατάλληλος κυριως δια τεννις· Ή -τελευταία μόδα τής γυναικείας ϊνδυμασίας ής δλα τα παοαλιακά κέντοα.

δΙ'ΝΌΑΥ, .ΙΙΧΥ 7, 192!).— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5ί«5.
ΊΈν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
Η ΠΛΗΘΟΡΑ ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΝΓΟΝ ΕΙΣ ΤΑ ΚΟΛΛΕΠΑ ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Ιΐαοά πολλοί ν.'οι π^γ,-Ί'νοΐ'ν
ά Κολλέγια. Ή γνώιιη αυτή υέν
|7τροέρχεται άπό κανή'α κτιχοιτήν,
Μάλλά άπό κίαν έκπα:·δειΐτΓ·Ί]ν σν-
*}9ΐντίαν καί ενα κοινίονιολόγον Ν ι-
^εκριιιενον. την Λόχτοοα Φρή-
Ηί^.ιν ΓνίνπνκΓ, τοϋ ΚολσμβιανοΓ
ί'Πί
ι.;'«ι οον.
ι Είναι επιΟυιΐΓτόν .τράν ;α α
ε(>χετίο<ι τάς διοτα.τάς; ό .τΓοο,-τής, ό δειτΓροετής; καί (, τρ:ΐοίΓής; υ: Μίαν ι)ι;ΐ'πκη ά?ισ.τηε.·τειαν '/αϊ ί- ί ί Ή νν(όϋη τοΰ δόκτορος Γ/ίν- ίττιγκς είναι σποι^δητίοκ· οΓΛΐοττ'ιτς:. Ό<αί έ'γινε κατά την λήξιν τοΰ 'Α/Γ·- ιδημα'κοΰ ετοις. ότε χιλιιίθε; ιπα- ίχών άποφοίτων, άπρφο'τυ.ν «πά τα νώτατα ίδαιηιατα καί μετ,-'βαινον λέον πον; Πλεΐστοι άπό αίτοί>ς δέν ήπ-
(φΐοροΰν νά ιϊπαντίίσουν ποΰ τγ> α·-
Κ'θνν τώοα
' Έπήγαν είς τό Κολλόγιον ιχι
ΡΦι' ώοισιιένον τινά σκοπόν οίτ>
Γώθοΰντο υπό άκαΐασχέτο",ι γόηϊι
Ι^τρός την καλλιτίρΐνσίν των πντυ-
"/ιατικώς ή φυσικάς ολλά ί)ιότι ο
^δπόφοιτος κολλεγίου είναι «ίς τα
^ιιιιατα τοΰ κόσιιοι· κάτι τι ανώτε¬
ρον.
Άτοκτα τι; λα'ί'κότητα ίίταν γί¬
νη μέ7.ο; είς μίαν Άκαί)ΐ|υ<»Ίνήν αοελα;ότΊ]τα, νά διδαχΌή τος ανω¬ τέρα; τέχνας τοΰ στοιχιιματίζην, τοϋ πόκερ, τοΰ πίνειν τ^ίν, π^ί'Γειν Τί νορίτύειν τΧαζ καί νά έξοδι .'η τόν Πόσοι τοοΰτοι δέν. ξρςρ ζοντοι ό.τιό τα Κολλι'νια κάί)ί· χρό- νο' " "Ολίγον χαιρόν μετό την άποΓι··νί- ί Π λ ρ την προσο,/ήν. 'Έπϊ'τα μεΐιΐπί- .ττοι;ν εί; τι]ν αψίνΐΐαν -/.αί λη-σϋο- νοΰντ-αι οπϊος καί εκεϊνι τα παιδία τα 6 π ο ι α Τίι α ι ζ α ν ί Ί μ έ ν α ν. α ι' σ -π- ο ι» δ α ϊ ο ν π α' ι ν ν ί δ ι · της; ζοίίς άτί χο£ άνοήτου παιγνίδίου τοϋ νρ ΐτροσ- .τϊίίήσοΐ'ν νά φανοΰν εξΐ'πνοι. Τα Κολλίγια ήιι.τορεΐ νά ρ?ι'«ί καί είναι ιΐίγάλης; αξίας εί.; Ικίί- νους οί οποίαι τα ιιεταχ.ι^ίζοντοι οί ά τ!>ν κατάλλη/ον σν.οχτίη'.
Τό γενονός; ότι ονδοες ό'πί·:; ό
Λά/.τίοο Γν.ίντινκς είρίσ/,εταί είς
Τ'ίς; οι·γκλήτοι·ς των Πανεπΐ'ΐτη-
ιιίων ιιας:, πο(τ3ι·ιιοι νά ί'ςτοινίξοι·ν
εις την νεολαίαν τας τ«ίι>οι>; των
(χί.ηθων κατοοθΐοΐίάηον, ΐΐνΆ άπϊ-
δει?ις τούτου.
Οί γονεΐζ ίδιαιτέοως;, πρ.;π?ι ν·./
δίν .'τρο<τθ'/ήν ί: τούς λόντι·; ΙτοΡ.άνδοος τούτο»1, ό όποΊο" γνί·'- I οίζπ την σλήθειαν .τερί ΐι?ν ιτίΐ- [ σταιΐί'νίον συνθηκών -/αί το?!ιμ νά Ι ομιλήση ελε-ι-Οεροκ. Ι «Οί άκ'ατάλληλα διά Κι»/Α;·/ια>χ
• λέγει, «τΐτοτελοΰν λεγΐ Γ,να,».
ι Λεγεανες
ί τό '/()ψισ τό όπ>ϊον κε
(τόν ίδριίίτά πον οί νονεΓί
άναμιχ·?οί5ν είς 'ΐίαν Γ
ΐ·ιά την ό.τοίαν δ?ν εχοι^ ο"τε ίτν
•/λίσιν ουτε ΓΓ,Ιν ίκανύττ;τα
-Άνα/.ιιιΐτάνου»" μίαν ε;πχΗρη·πν
«νην πςός εκείνην την ΟΛίίΐιαν ?-
πρρπε νά άναλάτοουν ο.τν; νίν<« ν ιοφΓλιμα ;ι;'ότι τΓ;ς μεγάλην &$/α- σίο^ τοΰ κόσιιον Ι'Γισεοχονται σέ μιά .ττρ'πέτεΐα ϊ όποία άποτελΓΪ ιι.ιλόφαν εζ.ισι- Ρειτικήν, ένώ τ}ά ήδύνσΐο νο' Λ'ί- νοι·ν εΐιπειρσι ιΐΓχανΓανάττ/ι, λαμ- ποοί αερο.-τάροι, ενι^ΐΡΓοΐντρς άι κουρεΓς; κ^ίο.Τ(?- λαι Γ; Λρτοποιοί. 'Αντί τοντου γίνοντα!, ^ίις- Αϊ'νΓΐ ό Λρ. Γ/ίίντιγκί «διανοητιχοί νί- χροΐ οί όποίοι /ορ.άίοντα4 την σ.ιο. δαιότητα τ(Τον Κολ?^εγ!(γ.κ(~ιι· '-νώ- <7Ηον, άλ/.ά δέν πληρώνο'.'ν ηΊν ττ- ΐιήν διά των προμήθειαν το ν». Πΰ δ^ Γγονν 'ν- α δτ^ Γγ φ είς τα ΰΜν^ν/.ά όλλά οε.' λσμοΊίνοιν ιιέ«."Ός είς αύτά. ϊλ·.«μ οί όμιληταί -/.αί οί ά'&ρα>.Τ!Η ποΓ
ϊστανται.Όίώμενοι είς τα- οίχριΐς
τίον στίβων. Θά έξοφανί^οντο αό-
λις τούς εθίτέ τις νά κο:π«ν.(.τή-
σοιν η πννιιαχήσουν μ?χρι τοΐ ΰ·',-
ίΐείου τοι" νά έητήοΌυν ϊ/·£ας*
Ά/λα δ::ν είναι ΊαΐΚΰΜένΌΐ διά
■Λ'.πιν.αοίκν */αί πι·νααχία·'.
Κωπη/ατοΰν τά^; ιδίας ττ^ν '/Αμ-
6σ.<ς είς τα ίδονικά τον ήο^α νε- ρά, καί τί σύγχυσις δέν ίί;ΐεοχρτ'ΐι! Ούδεμία σχ'σχετισις ποο<τπα?κίσς καί ένεργείιαίς;. Άσκό.τΌς; ί6α-τάνησαν τόν και¬ ρόν 6 όποΐο; άλλως θά ήτο ?)υ'α- τον νά ιΊίριεοίοθτί είς τψ θελΐίιναιν των ίόκι,ν χαί των αλλί-^ν. Καΐϊ"- λατοθν άνευ ωρισμένου Λρο{ΐολογί- οΐ'είς Ινα σκότει νόν πε'Ιαγος κ«- ταισχυνης άντί νά ό)ηγοΰν .ά στο- ίίεηάν την χείρα τό πηδόλιον ντρό: τ»;ν ένεο'όν δρασιν τοϋ κόσμοι. 'Λπό τοις τοίοίττοι ς πυοέρ/ε- ται ιιε'νσς οριβμός τ<ον τ'οκοταίριο'- σπον είς την ζωήν παθητικήν φαι- νομενο;ν. Κακοταίριαστοι καί 'Αποη·χ·'«ι νΙδετέ τοι·ς. Είναι ονΡριπποι ο· ό.τοΐοι δέ νο'ισονν η'|ν μεγάλην νά -/α:α- ς Είναι ί γ ποΐοι νπελόν ισαν ότι Ον την ροΐ'τίνιΐ των τά^Ρί'/ν : σουν τα; δΐώ?ξεις, σεις. Τουτο ο νΦζ " " ν ε ι ολιγώτεροι· π τ ί π ο τ ε. Ή εκπαίδευσιν δέν "™.Χ, ί>ιά τγ; φθΐτήσεως^'άίτ^ '·']ηλ[ ΛΛ
της ε-/μαθήντε(ος πώς να ^'.''!)- ^ή
ενα κόσμον άνδρών κοί Υ^'^'1^
Πολλοί άνίίοιυποι οί όν*01 '™
ίΕοσενοιτ πεοισθΌΤερον τι όν ομ-|
νών μηνών είς τό σχολίϊον ν*
δει'ονται ά7.τ}θέστερον
δοί εκείν» οί ογόϊοι < ;, τα Κολλέγια διά ν'ι λα^τ - τίτλον τ όν Α. Β.-/οί Α. Μ ο"'" καί τοΰ ΡΗ. Α. , α , . "Αν νοιιίσετε παιδι«_οτι η> ιν.
λέ-, ιον Μ δΐ'νΓ'θΠ νά^σάς ω'^^''.
σπεύ(7ατρ είς αΰιτό. "Αν ατο ^
άνεγνώσατε φρονείται ^τι.'' ^ ),,
-*^ _ * νγ-ρϊ η/'ΛΊ "ΤΓίϊτ*^ νθί ?Ι "'
έρ^ασία; διά νά νίνετε Χ01^1^ .'
ρίς' τόν έαιτόν οΐος και ;ι: '"
πλησίον σα.-. "Εγετε ι·.τ ο'Ρ·ν <" Γ» πρε'πει νά σπονδάο-ητε V" γ ,, φεληίΐήτε διά τηςσποι^ ^ «■ 1 (1"Τ«| λε'νιον. ΤΑ ΜΕΣΑΙδΝΙΚΑ ΒΑΣΑΝίΣΤΗΡΙ/1 έκ, ττ/ς 3ης —λίδος.) κακουργήματά των. Πολλά λεγονται περί των φρι- ναλεοτήτων τής νήσου τοΰ Δια- βόλου. Τα βασανιστήρια της' Ίε- ρας Έξετάσεως διεσώθησαν μέ¬ χρις ημών καί φρικιώμεν αναλογι- ζόμενοι τα εγκληματα τα όποΓα διεπράχθησαν έν ονόματι τοϋ νό- μου. Τώρα εχομεν την νήσον Πόν- τσα. Ή σύλληψις τοϋ Ντσμίτσιο Τορριτζιάνι καί ή εξορία τού ε- γινε κατά την δίκην τοΰ Ζανιμπό- •νε εν Ίτα?α'«. Ούδε-τοτε εδικάσθη, αλλά κατεδικάσθη κατόπιν ένδεί- ξεων τάς οποίας υπέβαλον είς μί¬ αν όλω; διόλου ά7>λην δίκην. Ό
Τίτο Ζανιμπόνε καί ό 'ΛοΐΗτξι
Καπέλλ.ο είχον συλί.ηφθτ} ώς σι-ν-
*4»οτοΰντρς κατά τής ζωής τού
Ιταλού Φασιστοΰ ηγέτου, πρωθ¬
υπουργόν Μουσσολίνι. Έν τί) πο-
ρεία τής δίκης είχεν άναφερθτ]
τό δνομα τοΰ Τορριτζιάνι καί εί¬
χεν κατηγορηθί) ώς ένεχόμενος είς
την κατά τοΰ Μουσσολίνι δολοφο-
νικήν απόπειραν.
Επί τ^ βάσει τής κατηγορίας
αυτής ό ΤορριτΓιάνι έστον.η είς
την νήσον Πόντσα. Ουδείς εγνώ¬
ριζε πού είχεν ΰπάγτ) η τί είχεν
τνμβΐ] καί μόλις τελευταίας ανε¬
καλύφθη ότι είναι είς ενα νοσο-
νομρίον τής Κεντρικήν Ιταλίας.
Έν ςρυσικόν καί διανυητικόν Ιρεί-
πιον, εντελώς σχεδόν τυφλός καί
περιωρισμένος είς την κλίνην τού
επί άόριστον χρονικόν διάστη,ιισ.
Καί δλα αύτά σι·νεπεία των 'βασά-
»'ων τού είς τό ύποχθόνιον κελλί-
ον τής Πόντσας.
Υπήρχον καί α'λ/.οι οί όποΓοι
κατεδικάσθησαν είς αί>τό τό κελ-
λίον... Καί αλλοι εδοκίμασαν την
φρίκην τοΰ «Μπάνιο π.ενά7ν.ε».....
άλλ' οί<δείς έξ αυτών διέφυγε καί οίδείς· έξ αυτών ΐ^δυνηθη νά 6α- οτάσΐ] τα μαρτΰρια άρκετά, όπως ι}νακτησ{] την ελευθερίαν τρ ν. Είτε ό νοΰς των είτε τα σο'ψα- τσ των θά ΰπέκυψαν είς την φρί¬ κην εκείνην τοΰ ύι|ιωμοΰ των υδά¬ των, τα όποΐα μίαν ημέραν θά ί/ψωθοΰν υπεράνω των κεφαλών των διά νά κατα.τνίξουν την ά- Καί ταυτα έν μέσω τοϋ νπερπε- πολιτισμένου είκοστοΰ αιώνος μας;. θλίαν ύπαρξιν των. κε'ντρωσις τΐόν Σ."ΐτ.ιί?τια^ν αζ ' μινάλΐι 'πλατεϊα, δποι· υ*Χ;''* Ιάί τα δυό τον νοήμονα τετο.ΐίΐ.ΛΛ Κ/ρΓ πάνω σ' ενα τςα^ ;» λε ιιρο,κά φαγητά μέ/^^'1;11 οτμ»|,"ταύτοχ?όνος δέ ηντι^ - ενα κλον-βί. «πό τό οποω ϊ*«-™ γϋψ; εναλλαγάς.-- Κ'Λ ^ « ΙΣΤΟΡ/ΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ίοιεδ 7ε συνηθίση στή^ ίεσ μΐ τα ηοΰτρα στα !? -ίεσε Ή Τσ(/ρ/οτ Λ«νσι, η ό.τοια ίίιεδε'- χϋ ητήν "Εβελυν ΧέρμΛερτ ίός πριμα- ντόννα είς τό ϊργον «Νέα Σελήνη>.
Ό ίστοηικός βασιλεύς τή"ς Σπάο
της καΐ νομοίίέτη; Ατκοΰργος εί-
χε κάποτε τρομτ)ί)ει·3)ϊ δυό μικο<'( σκΐ'λλάκια ττ): ίοίας οάτοας, τα ί 1 όΐτοΐα διέτα'ξε καί τα έγύμνασαν ί ι κατά διαφοο'ετικό τριόπο. Τό ?να τό έΊΐ'ηΤαν νά κυνι,γάη, κα'ι τό αΛ- λο νά κάνρ διάφοοα παιννιδ.οι. "Ο- ταν πειά τα σκι-λλιά μεγίΛθΜΤια»1, ιΐιέταξε κι' εγιΐΐ ;ιιά μεγάλ.·] σι·γ- )ηγό. Σντ/οόν^ κηϊ είπε ατοί'ς Σ 76οΰ .τόσο Ο6/- ρ Ζει ή άνατροφή οτό ατοιιο. τα δι-ό ηχι^ιά αΰτά ^να} δ,οςοάτσας. 'Εν τοίτο.;.^ ™<&κ'Χ τό ενα κι' αλλοκο. το ολ λο,'οάχφ·>να μ* τπν άνατροφ-ΐ,κα
την ε/.νιιινασί πού τοι^Χ^
ΟΡΕννΈΙΧ. ν
Ο «ΈΟνικός Κηρΐ'Ι» : ω>-< το 923 Οϊί.ν Ροΐηί Κο«ά Λαρ τιπροσώπου μα;, ν.. Κων. Δέλλα, όστι; δέχεται ν.ατΛ^ άννελιών καί έγγοαίρας σι*ν&0θ.·

ι 5ΕΟΤΙΟΝ5
5Ε0ΤΙ0Ν 1
Υ 7, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5185.
ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡ1ΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός 5185.
ΓΙΡΟΖΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΥΙΑΤΑ ΤΗ-
Ή .<ηδεία τοΰ άερο.ιόρου Ούΐλιιερ Στοΰλτί;, έν Μανχάσσετ, Λόγκ "Αι) ανδ. Εφονεύθη πέσων με το άερο- πλάνον τού, ένφ εκαμνε παιγνίδια είς τόν άέρα, υπεράνω τοΰ αεροδρόμιον Ροΰζβελτ. Προηγουμένως εΐχε κά¬ μη επιτύχη πτήσιν υπεράνω τοΰ Άτλαντικοϋ. Ό Τζών Κούλιτζ, υΐός τοΰ πρώην Προεδ*ρου Κούλιτζ, μετά τής μνη- στής τον Δδος Φ/ώρενς Τρούμπουλ, θυγατρός τοΰ Κυβεονήτου τής Πολιτείας Κοννέκτικουτ. Ή είνών δεικνύει την υπό τής άστυνομιας μεταφοράν τού πτώματος τοΰ Σαλδατορε Σιλεο, άλλεως Σολλυ Οι>-
όϊτ, έξ ενός έστιατορίου έν τη Κινεζικη συνοικία τής Νέας "Υόρκης. Τό εγκλημα λεγεται ότι ήτο απβτελε-
σμα άνταγωνισμοΰ είς την πώλησιν ναρκωτικών.
Η τελευταία άπεογία των Ιργατών τής οελόνας, ή όποία άπεαεί νά λαβτ, °^
Υ-^ολογίζε^ δτινα; έ.χνχ- 6 σκοπός τής απεργίας, τα φορέματα εις τας Ην
α των Ιργατών τής οελόνας, ή όποία άπεαεί ,
έ._χνχ- 6 σκοπός τής απεργίας, τα φορέματα εις τας Ηνωμεας
χίζονν 20 επί τοίς εκατόν Λεοκκ»ότ*βον άφ' ο,τι οποιχιζουν σημεοον.
Ό Τζάκ "Ασχραφτ, ό «Ιπτάαενος 6οτικόλος>, όστις έφονίύθη, καΐ ή Βν-
όλα Τζέντρυ, ήτις έτοανματίσΐη σοβαοως, δταν τό άεοοπλάνον τ«*ν
έπεσεν είς τό "Ολντ Ούεσμπονρυ, τής Λόγκ "Αϊλαντ.

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- «νΡΤΑΚΗ. 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΤΗΕ ΙΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
1915
,ΐυΐ.Υ 7, 1929
ΙΙΚ.
Ι*αΙ>1ΙιΙ>«<1 ΌλΗτ ·η<· Βοηαβχ *Τ ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. 140 νρ$| Ϊ«ΙΙ> 51™Κ
Ν—> νοΓΚ, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβαβ.
ΕΜΕΓΗΐυδ ΟΑίΟΜΑΗθδ δΐΤ
ΟΑΗΠΑί $100.000.00
ΛάαΊ-βνι "Κ»ί»β—Μ"
νβτ.Κ1η3 β»1β—»
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
5υΒ5ΟΒΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
ϋηίΐεά 5(αΙε$
ΡΑΙ1.Υ
Ο»* ΥββΓ '...... |10.β» εί*-··
ΚΙχ ΜοηΙΗι ..... $5.»ο *···*
Τ&τεε ΜοπΙΙιβ ....
II.
ο» Φΐ.«θ
5υΝΡΑΥ
Οηβ ΥβαΓ ....... «7.0,0 5···°
8ίχ ΜοηΤΗβ......ίϊ.ίβ 84 .β·
Τ)ίΓββ Μηηίίι» . .. 11.00 «1.»0
ΙίιΛΙβΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥβηΓ ....... $4.Φ0 Ιβ.εε
5ΐχ Μοη11ΐ3......*ϊ.0» **·*·
ΕΝΊΕΗΕΟ Α5 ϊίΧΟΝΟ ΟΙ.Α55 ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΚΙΙ.
Ι. 1913. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΡΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ«
ΥΟΒΚ. ΝΕ* ΥΟΚΚ. υΝΟΕΗ ΤΗΕ ΑΟΤ ΟΡ
ΜΑΒΟΗ 3. 187»____________
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡουΐκϊβΓ βηά 01ΐ3.ΐΓπιβ.η
ΡβιηβΐΓΪιΐδ
δ, ΕάίΙοΓ
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ **' τμ**
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΣ Ι ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣ1ΟΣ
Έξάμηνος
ΤβΙμηνος .
• ΙΟΛΟ 1 'ΕιιιοΙα ..
. «6.00 ΈξΛμηνβς
. $5.00 Ι Τρίμηνος .
ΚΥΡΙΛΚΛΤΙΚΟΣ
'ΕτησΙα ..
•Εϊάμηνος
Τρίμηνος
$7.00
$3.50
$1.00
'Ετησία
'ΕΕάμηνθς
Τοίμηνος
ΕΙΚΟΝΟΓΓΑΦΗΜΕΝΟΣ
'ΕτπσΙα ..
■Εξάμηνος
$1.00
$2.00
ΈτησΙα ..
Έξάμηνος
»1»
♦».ο·
Με·
Μβθ
(1.00
»*.»0
$5.00
$χ.»ο
Έλη—εύθη υπό άγνώατων ή ά«*«ειράθη ν* <χύτο- κτονήβη; ΑΘΗΝΑΙ, 17 Ίοννίου. — Ά- νΐστασ-.άίτ,ς φέρέι 8ύο τραύμΛ" —3 τής πρωΐας ττίς χθές μ.ία μ·> κα! πιθανόν τρία. Ή είσοδος τοΰ έ-
στηριώίης ΐΛτόβεσίς άχχσχολίί τάςΐνος εί>ρίσκεται άνωθεν τοϋ δεξιοϋ ό-
ίσ-υννομ!κάς αρχάς, πρός οΊζλεύ-| φΌαλμοϋ καί ή εξοδος «ίς τ6 ίΑε'σον
ώΌ ί5
της οποίας κΊταγιν&νται κατ
αί ίατροδικαττ'.καϊ αρχαί.
Την 2αν πρωϊνήν τής χΟές είς
την οίον Βοσύλα· καί είς μικράν ά-
πόττασιν άπό τής οΐκία.ς τοο, ευρέ¬
θη άναία·31ητος καί ίχρέως.
τοΰ μετώ—υ. Ό κ. ίατρ«5ικατττ)ς
έκ τής προχείρου έξετάσεως τού
έ α
τραύματος ϊέν ηδυνήθη ν' αποφαν¬
θή εάν τα τρ·3<5ματα είναι έξ απολύ¬ του έπαφής ή έξ ι μ α τό οποίον ·τ>ά
άρκε-
την κεφαλήν οια σφαι-ιτα την ανάκρισιν δια να σχηματίση
ό 20ή ΧΆ ώ εά ό ?!?
Η ΜΕΤΑΡΡΥΟΜΙΙΤΙΚΗ ΝΟΜΟΟΕΣΙλ ΤΗΣ
α&ριοριβμοι προκαλούντες τ*ς διαμαρτυρίας ,ώ
Έβραόων. *
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 7 Ιουλίου.— Κατά την ^
σαν Σύνοδον τής Ρουμανικής Βουλης, ήτις λήγει την 20™
Ιουλίου, θά επιδιωχθή ή ψήφισις ενός νομοσχεδιον έκτα-
κτου σπουδαιότητος, καί τό οποίον προκαλεί την αντίδρασιν
διαφόρων όμάδων καί κομμάτων· Ιδιαιτέρως άντιτίθενται
κατά τού νομοσχεδιον οί Εβραϊοι, διότι κατά τούς ισχυοι-
σμονς των περιορίζει τό δικαίωμα τής ιδρύσεως θρηαχεντι.
κων καί φιλανθρωπικόν όργανώσεων.
ΖΗΤΟΥΝΤΐΙθΙΚΙΑΠΑΙ
ό 20ετής Χ. Ά-
φθ'.τητής τής Νομι-
χ,ής, έκ Κύπρου. Π'>ραληφθείς υπό
των αστυνομικόν όργάνων τοΰ
γνώμην εάν προκηται περι αποπεί¬
ρας αύτοκτονίας ή έγκλήματος. Ό
κ. ίατρ&δικαΐτής ίιεπίττωσεν άπο-
λίτως
ότι τα τρτύμ/ΐτ*
ίέν
Τμήματος Ασφαλείας μετεφέρθη ι ορΰξιν.
είς την κλινικήν Μέρμηγκα, οτζονι 'Εκ των άνακρίσεων
η ή ρμ;γ
τοΰ παρεσχέθησαν ΐατρικαί
Σλ ά
ρ
ότι ό ζαθών νέος ήτο
δ ί έ έ
κα:
τρών τής κλινικής κα~έΊ&ε·σεν) ότι
είναι βΰμα κακοποιών, οίτινες τοΰ
έχετέϊησατ^ διά νά τδν λιητύ
Ό δίθΐκητής τοΰ 12ου τμηαα-
τος Ασφαλείας κ. Άγαπητός, είς
τήόν περιφέρειαν τοΰ όποίου ύπάγε-
τό μέρος όχου ευρέθη
ά
■Απβοτίλλετβ ΐά έμβάοματά οβς βι* »«-
χνίρομιχ*» Ι| τοβπίζιτιχώ* έιατεγΦ» ·1»
Δολλΐίρια κληροιΐίη είς Νέαν Ύίοχην »ι«-
τογ(ί "ΝΛΐΙοπαΙ Ηβηι1<Γ·. ·ΕΛΐο«<ναΙ ~- ριέχουσαι χοοτβνομίσμβτα βίον νά α-·*>στεΑ-
λαινται συοτημίναι είς διαταγήν "ΝπΙΙοηπι
ΗβΓβΙά", 110 νβδΙ ϊ«11ι δΙΓββΙ, Νβν»
«ογΚ, Ν. Υ., ίλλως βέν »έββμεν ···—ην
λ
____________
Χά.ΐΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΗ
ΓοααχΙα «ΈΟνιχοϋ Κ^ρυχος» Ι» Ά
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 18.
ΚΑΙ
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΤΟΥΣ ΣΚΥΑΑΟΥΣ!
•
Σέ παλαιοτέ^ους χρόνο^ς, στήν
Πολωνία, ή σι/κοφαντία έθωρ-είτο
ώς εν άπό τα ίαρύτερα έγχΛήματα.
Γ'.' «ΰτό κα: εΐχ<ε έφευρ-εθη γιά τούς σνχ,9φ·άντας μία βίίική ποινη. Κατ- εΐικ&οντο νά γορίζοι>ν τρ«ίς φο¬
ράς την ήχέραν—τΐ?ωί, μεσημέρι
καί ίρ·ά&—στοϋς ίρόμους έχί
&ρζ πε,ρπατώντες μέ τα... τα
σε:α καί μίΐΐαΐμενοι τό
τεσ-
ρ μμμ γγμ
των σοώλ>Λ)ν! Ένχς χρονογράφος
τής έποχής άνα^έρίΐ, ότι με,ρϊκές
γχχέρες ϊέν ίκουγε κανείς, ά
γαϋγίσμ,ατα σκνλλανθρώπων
ϋ ίά! Φ
Συνελθών έκ τής άναισθησίας καί έ- δεν είχε σχέσεις μέ γυναίκας. ΤΗ-
ξετασθεί;. ΐϋροχείρ-ως υπό των ία-'το τακτικος βΐς την έργασ«ν τοϊ
%χ τοίις μισβούς τού τούς χαρέϊι-
ϊεν είς τον αδελφόν τού,, όστις τοΰ
εϊ'.ϊεν ολίγα χρήαατα διά τα ήτΑδρή-
τ.ζ &ξοΪ3. Προχ6ές τό άπόγε^μα
^^■ρετηρήθη υπό τοΰ άίελφοΰ τοϋ,
2:ότ: έξώδε^τε περκπότερα τού ϊε-
οντος χρηματα καί στνεπεία των
παρατηρησεων εφαίνετο στενοχωρη-
μενος. 'ΕΪάν αί χαρ,ΐιτηρήσεις αύται
τόν ηνάγκασαν νά προδη είς την α¬
πόπειραν είναι άγνωστον εισέτι.
Ό Άναστασιάϊης ερωτηθείς ε¬
άν έπΓΟ'ομη την —οινικήν δίωξιν των
κιϊίκοποίών,, δέν έδωαε κατηγορη-
μα-ίκήν απάντησιν, άλλ' έκ τής
στάσεως τού εφαίνετο ότι είρωνεύ-
ετο τόν κ. Αγαπητόν 3ιά την τοι¬
αύτην ερώτησιν.
Ή
σμένος ό Άναστ·:σιά3ης, μόλις ελα-
>ε γνώσιν τοΰ γεγονότος έχελήφθη
άμέσω; αυτοπροσώπως άνακρίσεων.
Μεταβάς εί ςτήν κλινικήν Μέρ-
μηγκα, είς την οποίαν νοσηλεύεται
ό παθών, ΰπέδαιλεν αυτόν είς μα¬
κράν ανάκρισιν.
Ό Άν;στασιά3ης, απαντών είς
έρωτησεις τού κ. Υπομοίραρχον,
κατέθεσε τα εξής:
—Άναχωρήσας έκ τοΰ
Π απαΐωάννον, είς τό οποίον
ζομαι ώς έπόπτης τοΰ
ς ς η ,3,
σέ πθΐό σημείο «ίχε φβάτει ή ««-
φαντία στήν Πολωνία αα ό
φαντί-α στήν
ρελβάν*
χ φ ή
Πολωνία κατα τό πα-
'Εκλεκτά 6ι6λία Ι'χει μόνον τό Βι·
6λκ.. ιλεΐον τοΰ «'Εθνικοϋ ή
δημο-
σίων Θΐαμάτων, περί την 1 καί 5'.
μεταμ-^ονύκτιον κατηυτ)ύνθην είς τό
καφενειον «Όμόνοια» όπο
να μέχρι τής 2ας πρωϊνής
λούθως έχίοην αυτοκίνητον συγκοι-
νωνίας τής γραμζΐής Άχαρνών, ίιά
νά μεταβω «ίς την οικίαν μου, επί
τής όδοΰ Βοσύλα 126. "Οτχν ίφβα-
σα «ίς την.οδόν Μελετίου καί ήτοι-
μαζόμην νά είσέλιτ>ω είς την όϊόν
Βοσύλα, έκ τινος σκοτεινοΰ γηχέ-
ίου έξώρμησαν ίύο άγνωττοι, οί ό-
ποίθι, άφοΰ με έπλησίασαν, εξήγα¬
γον τα πιερίστροφά των καί μοΰ εί¬
πον: «Ψηλά τα χέρια! δώσέ μας τό
πορτοφόλί σου·!» Προ τής αίφνιίί-
ας ταντης έπίτ>έσεως, παρέδωσα τό
πορτοφόλιον μοο είς τούς άγνώστοος
καί άφοΰ τούς έίήλωτα ότι στεροϋ-
μαι παντελώς χρ—χάτων, ήτθϊμά-
σ&ην ν' άναχωρήσω. Τότε ό είς έκ
των κακοπθίών, άφοΰ ήρεύνησε τό
πορτοφόλί μοο καί είδεν ότι οέν ύ-
παιρά πήρχον χρήματα, ήρχισε νά πυρο-
βολή εναντίον μου, ρίψας τό όλον
τέσσαρας σφαίρας. Μία των σφαι-
ρών μέ εύρεν είς την χεφαλήν καί
μέ έτραϋμάτισε. Μό·λις έχϋροβολή-
9ην παρά των κακοπαών
«ίς 6οήθε'.αν τούς συνθΓκους μου,
φωνάζων: «θ^νάση. Γιώργη, 6οή-
, μέ έσκότωσαν))!
ς δια·λει>κανθτ] έν-
τός τής ήμέρ-ης, Ιέφ' όσον ηθελε δια-
π!ττωτ)η εάν τα τρανχατα είναι έξ
απολύτου έχ*φής ή έξ αποστάσε¬
ως.
«Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ»
ΕΧ ΕΤ Ε
ν. ϊ.ρ*. ο*.
, φα·
γοθοαν ή τριχο-
φάγον στό χε-
φάλι, ή άλλην ί-
κιδερμιχήν πά-
•ησιν;
—Είσθε φαλα-
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗ-
ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑΰΕ ΜΑΒΚ
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, το
οποίον δέν ΟΛοτλτγχάνει άπϋ τού νά
θε ραπενη^ πάσας τας δνω —ιθήσης.
Δέν περιεχα οντόπνευμα. Πλεΐστοι
Εθεοαπεΰθησαν. Πλεΐστοι απέκτη-
σαν την χόμπγ των. Διατί δχι καί
σεϊς; Γοάψατέ μου ή έπισκεςρθήτέ
αε. Τιμή φιάλης 16 οΰγ. $4.00,
8 οΰγγ. $2.00.
Ν. ϋ. ΡΑΚΑ0Ο5
'Εφευρ^της χαΐ κατασκευαστής;.
250 Υ. 2811ι 51., Νβνν' Υογκ.
Ρΐιοηε: ίβεΙθΛναηηα 5525.
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛ;ΝΟΙΣ, πω-
είται καί παρά τφ μενά).φ Κα-
-ΐστι'ιματι:
.ΙιΐΓ5Γΐ:ιΙΙ
Ό ένεργών την προανάκρισιν κ
Άγαπητός άμφιδίλλων πτρί ττ,ς α¬
κριβείας τής καταβέσεως τοΰ πα-
θΐντος, μετέβη «ίς τόν τόπον τοΰ έγ-
χλήματος καί ενήργησεν ^ύτοφί
έκ τής οποίας διεπάστωσε τα εξής:
είς τό μέρος όπου ευρέθη τραυμ—ι-
αμένος ό Άνασταστάδης καί είς α¬
πόστασιν δύο βημάτων ευρίσκετο έν
περίστροφον βυσττ)ματος Μπράο>
νιγχ έκ τοΰ όχοή> έλειπον τέσσαρ«ς
σφ-ϊϊραι. Πλγ—ίον δέ τοΰ περίστρο¬
φον ευρέθη τό αΛΐέλλο τού Άνα-
—ασιάδη, μιά γκρίζια ρεμχτΑΛτλικα,
ήτις ήτο -διάτρητος καί εφ«ρε τέσ¬
σαρας όπάς. Μίαν είς το μχόρ, ίλ-
λην είς την κορίέλλάν καί ίύο είς
τον «τεχέν.»
Τα πειστηρ»» τχΰτα -<λλεγέν- τα υπο τού χ. 'Αγβτητοϋ, μβτεφέρ- β»?ταν είς το Τνιήμα χαί είτα παρε- δτίβησαν είς τάν ίατροϊικαστην χ Λ ό οποίος χήές τό άπό- μετέίη «ίς την κλινικήν Μέρ γ Τϊί ίξητατε τον τραυματι- ίβέντα. Έκ τής «^τάσεως ό κ. ΐα- ϊδ-ιεπίστωσεν, ότι ό 'Α- ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ ΡΡΑΝΚ ΒΥΡΟΙΜ 338 >ν. 58 5Τ., Ν. Υ. ΟΙΤΥ
10 .τ.μ. μέ 11 μ,μ, Οοΐαπιΐΐυδ 9722
ι Όλοι οί νε-
ώτεροι χορο'ι
σαλονπών δι-
δάσκονται ήγ-
ννημένοι εν-
τός 8 ώρών υ¬
πό τοθ Έλλη¬
νος καλλιτέ¬
χνου, ΡΚΑΝΚ
ΒΥΚΟΝ. Έ-
πίσης διδάσκονται οί
Ιβηεο, ΓγθιιοΙι ΑΐΜΐΛβ,
Αραοηβ, ΕχΓΐϊΙοϊΙϊοη λν,
ΐ Τ, ΟπεηΙαΙ,
Ατΐαεΐο, Τοβ, δρβηϊδΐι
Ταρ, βνβΓγ ίγρε 0Γ
8 ροΐπ8 καί μετά την δι¬
δασκαλίαν σάς στέλλτ) νά χορεΰσε-
τε είς τα θέατρα. 'Επίσης ανωτέ¬
ρα μαθήματα είς χοροδιδασκάλους
και χορευτάς. Ιδιαιτέρα αϊθουσα
διά κυρίας.
ΜΑΜΑ55Ι5 ΒΥΒΟΝ
Τβπβο ΟΐΒΓηρϊοη οί Αιηεηοβ.
'Επτσκεφβήτέ τον διά νά πεισθήτε.
τας ΤΌυρκι·κας έπαύλ«ις τοΰ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 7 Ιουλίου.— Τα μέγαοα
είς την Κωνσταντινουπολιν ένοικιάζονται τώρα ευθηνοτερα
άπό τάς κοινάς κατοικίας. Εύρυχωρότο-αι έγκαταλελειμμεναι
θεριναί έπαύλεις, περιστοιχιζόμεναι άπό άπεράντους κήποΐ'ς
έπν της γραφικής Άσιατικης άκτης τοϋ Βοσπόρου, δπου αη-
σαν Τοΰρκοι πασάδες καί πρίγκιπες τοΰ παλαιοΰ καθεστώ-
τος, προσφέρονται ήδη πρός ενοικίασιν άντί μηνιαίον ενοίκι¬
ον πέντε εως δέκα δολλαρίων, χωρίς Λ·ά ευρίσκουν ενοικια¬
στάς.
II
ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ γΪ» ΕΚ Μ Β1
ανευ αημαβέας, κατα
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 6 Ιουλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έβν. Κή-
ρυκος»).— Κατά τα γραφόμενα των «Τάϊμς», οί ΆγγλικοΙ
διπλωματικοί κύκλοι δέν άποδίδουν σημασίαν είς την χορη-
γηθεΐσαν άμνηστείαν πρός τόν Ραδοσλάβωφ υπό τής Βονί-
γαρικής Βουλης. Ό Ραδοσλάβακρ χαρακτηρίζεται ώς νε-
κρός άπό πολιτικής απόψεως, ή δέ έπισφαλής κατάστασις τή;
ύγείας τού και ή οίκονομική στενοχωρία τού, τόν καθιστώοίΐν
άνίσχυρον δι' οιανδήποτε πολιτικήν δράσιν είς την Σοφίαν.
Συνεπεία ολων -'--- α-------τ-------'- -'*-------'"-------Α "Λ/Τ1-
συχία καί ή αγανάκτησις
βίαν ή έκ της έξορίας επάνοδος τού.
ή ή ρ
αυτών θεωρεΐται ώς αδικαιολόγητος ή ο,ηγ
νακτησις την όποιαν επροκάλεσεν είς την Σερ.-
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΆΣ
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡίΑΣ
Καθημερινώς Άοντά (ΟΓΓΥ
ΟΚΕ55ΕΟ), Κεφα).άκια, Σηκω-
τάκια, Γλυχαδάκια, Πουλεοτχά,
Βωϊον κρέας καί Μοσχάρι τού γά¬
λακτος.
ΑΤΗΕΗδ ΜΕΑΤ ΜΑΒΧΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μεάβΐΐϊοη 3743.
Ι Μιά Γαλλική έφητχαρίς
I
ε!>ΐε τελει«·»ί» μιά σταπστική των
ϊριμοτέρων χειμώνων χού ένέσκη-
ψαν στό Π αρίσχ, «χο τούς χρώτους
μ«τά Χΐιστόν αίώνας. Νά, λο«χόν,
ποίοι ήσαν «ύτοί:
Τοΰ ετους 348, τού 763 καί τοΰ
801. Τοΰ 822 «-6- τα άμάξιαχερ-
νοΰσαν χάνω άπό τόν Σηκθ'χίνα πού
είχε πχ^ώσει.
Των έτών 1607, 1210. 1305,
1354, 1358, 1361, 1364, 1408 οί
χειμώνος ήσαν τόσον δ:«ατοί ωστ*
τής μβρί'ϊες τοΰ κρασιοΰ των στρα-
| τιωτών τής Ι-κοδαν μέ τα τσεκού-
ρια'. Έ-πίσης τό 1320 ό χειμώνας
ήτο ψυχρότατος.
Τό 1433 ή χαγωνιά άρχισβ την
! τελευταία ήμέρα τοΰ 1432 καί κρ«-
ττ,σε 3 μήν-:ς. Τα ετη 1460, 14ί$0,
1493, 1507 καί 1522 καί «πως ί-
υν ξί,οι οί ΐστορικοί οί χει-
μ ησχ.1 έξαιρετικώς ψίχροί. Τό
1544 τό ·Αρ;ρτί έπάγωσϊ μέσβ στά
χιΛοκια. Τό 1600, 1688, 1621 κα':
1622 οί χϋμωνες ήσαν ίρϋμ»·—-ι
σ ολη την Εύρώπη καθώς καί στό
1657, τό δέ 1622—23 όχοτε ή-α-
γων:α ίιήρχεσί στό Παρίσι άχο 5
βερμόμετρβ. Έ&ειξαν δέ *ΐς
ρί- 22 1**9>ς «β. 2 δέχ
«Π*·
το
ΐν.
Γό 1709 εκανε α#ύο 20
καί 1 &*άτ<», τό 1716 18 καί 7 δεκάτων, τό 1729 15 ί 3 ίικάτων, τό 1740 ό «ν*! υ '+μ,-λ »νυν? ·« _ · -— ^ ",-/{ΐ νας έπάγωσδν όλόαληρος, το 1 '/■· έκράτησε χ^ωνιά έκράτησε 69 ημρ ? 1788 22 ί·ςΛμο·>ς καί 2 ίεχβτζ, >< 1795 23 ίαθμους καί 5^·*»^ ό ά ή 42 ό χάγο 4 ς δ-. 42 μούς καί 6 δέκ.ατα, τό 1829 3 ίέκατα, ό Σ αΓέ-άγωσ£.Τ: Εκτοτε 5έν έγιναν έξαι?ετι«'· Ζ=· ιήρχεσί στό Παρίσι άχο μριού εως 8 Μαρτίοο. Τό 1714 γιά -ρωτη φορά ήρχισε η κατααετ^ησις τής εντάσεως τής θερμοτητος καί τοΰ ψύχο^ς ·" -~' Ο ΓΎΙΟΣ ΤΟΤ Τ π ρ- -,-ητίία; «τί γρβ<~ά τή; ζ·»^ τ*.. « τΤμδται βεοεμένον $>·0«·
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14· *. ΜΤΝ
. ΝΕ*
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ
ΣΥΖτΤΙΚΟΥ ΕΡ0Γ8Σ
Γ. Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ.
Τό βιβλίον τοθτο ιΓναι απαραί¬
τητον εί; πάντας, Α^ ιιναι ^,
δαχτιχόν καί ώφέθ.ιμβν χαΐ (Ις τόν
ανδρα —ί ιΐ; την γνναίχα. Σβλ{.
δέ: 272.
Τιμάται δκ&φΐνον......$ι.ββ
Γράψάτί ·
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
140 ΚΙίΕβΤ 2βΤΗ 8Τ.,
«Ε»ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕ8ΤΑΤΟΝ ΑΝΑΓΤΑΖΙΚΑΤΑΡΙΟΙ·
^_ Πεοιέχον τ γ
τβσταοιμα τοΰ 'ΕαπεοινοΦ, "Ορθοου ϊοχΙ Λειτονργ
χον, μετά τ£ν Άναατασίμων Βύλογηταρίων, 'Ανα«·
•τεΛαρίων, 'Εωθινών Ηρμολογιχων Δοξολογώ*
Π ρωτοψάλτου χαΐ το» Π εγχάφοινον ίαςΐ» ήχοτ Γεβογ
Κρητός. Δε5εμένον «τερεώς τψάται .„........****·
*
*£
«τερεώς τψάτ
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΑΟΠΟΝ
^ρ Ταιχνοπόύλου.—- Περιέχον Καταβασίας.
Ιριωοιον χαΐ Πενττρωατάριον. Δεδεμένον ·τερεώς ©βλλ.
14·
ΤΗΕ
>·ΤΙ|
ΝΑΤΙΟΝΑί
β.*

θΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΤΗΗΠΝΑΣ
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ-»-- ΚΥΡΙΑΚΗ. 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 192». ΓΗ έν Πζρ'.τίθ'.ς Γ:λλόφωνος· «Έ- ©ηαείίς Των Έλληνων» δημοσιεύ- ει την κάτωθι δραδέως λη<ρθεί«αν άνταχόκρισιν 'έχ, Σαγγάης) ΣΑΓΤΆΗ. — Οί Έλλην-ς <» &ιαμένοντες είς Σαγγάην, πιττοί είς'τάς -χ?α·3όσε·.ς της πατρίδος των, έώρ-τασαν πρό τίνων τχιερών. την εορτήν της 'Ελλττνικής άνες;ιρ- τηιί.'χςμέ μίαν σνγχινητιχήν εύλά- βε-.αν. Μέγας άρι%ος τούτων συνε- κεντρώθη είς τέ Κενοτάφιον, δ~^ ό. Γ'.αννοΛάτος π?σε5ρος τού Έλ- έ δέ λην·.«5 Σ·^έ~χοο χατέ.3η*ε δέσαην ανθέων επί τοΰ υ.νημείου των νε- χρών τοϋ πολέμου, έξ όνόματος της Ελληνικάς κοινότητος. Μετά την τελετήν εγένετο δεξίωσις «ίς την ΐδραν τού Σ·>ν3έΌμο^ καί εδόθη ά-
χολοΰθως γεΰμα ίητο τοΰ προίδ-ρου,
έν τχι ο'.τάφ ττκι. Το έ-ΐζέρας; έ®ω-
ταγωγή&η53ν αί Έλλην εχμ οικίαι,
αί "ό-οΐακ καθ" όλην την ημέραν η-
όλ
σχν
στμ
Απαντών είς εν «ρώτημα, το ό-
ποίον τω ετέθη, ό κ. Γιαννουλάτος
—όε-δρος τοΰ Έλλην.κοϋ Σννδέ-
άή ώ εξ
Ι ομού, απήντησεν ως
—Οί Έλληνες ηρχισαν νά έγ-
ϊδί~--νταί είς την Κίναν προ χεν-
ίχ,οντα έτών -π&ρίπθϋ καί πρό, κα-
Ιβύς καί μετ ά,τδν Ρωσσο-Ίαπωνι-
Ικόν πόλεμον, υπήρχον^ Έλλην ι*αί
Ικ,ο-.νότητες είς την χώραν ταύτην,
Ιίϊίως δορείως της Κίνας καί είς
ΐΜαντζουρίαν. Σήμερον άριθμ,οόντα:
Ιάχάμη όλιγάρίθμοι άλλά σημαντ1.-
I
καί ν.ο'.νότητες είς την Σαγγάην,
Ιτό Χαγχώφ, τί» Σεΐφόν, το Σ:γκ-
ΙΤάο, τί) Τίεν-τσίν, το Πεκίνον, το
ΙΜοϋχδεν, τό Ντάϊρίν, χα Χαρμ-πίν.
|Τινές έκ των συμ,πατριωτών μας
εττάθησχ; καί έργάζονται είς
. ι-Αάς ·πόλει.ς τοιαύτας, ^ όπως
Ιτο Σθϋν-κίγκ, α·ί οποίαι είναι απλώς |
[πόλεις διαμβτθ3«3{ί.ίσεων. 'Τχάργονν
Ιμεταξΰ των <κχχπολιτών ι>ας έξα-
|γωγείς, είσαγωγείς, έργοστασιάρ-
χαι, άπο&ηκάριοι, ιδιοκτήται ξενο-
Ι^ΡΟ'·, μηχανχιχΛί κλπ. Οί "Ελληνες
'-"ρξαν οί σκαπανείς της 6ιοα.ηχα-
τών βιγα^έτων έν Κίνα κα·ί
■σημερον άτΑΐ*ιη τά μόίλλον τϊλειο-
|—Ο'τιμ,ένςχ έργοτάτια σιγαρέτων έν
^3ΤΓ:^Ι ■*·*'· Τιέν-Τσίν κατέχοι
*αί θίεΛύνονται ΰχό 'Ελλήνων.
^ «"Οταν άναλογίζωμ,αι το παρελ-
Ι&όν βέν ήτΐ-3'ρώ νά λησμονήσω, ότι
Ιαι 'Ελληνικαί ·κοινότητες της Κί-
|^*ί(έ,πί ιπολί/ν χρόνον καί μέχρις
Ιεσχατων άκόμη διετέλουν υπο την
[Γαλλικήν χροστα;σ·!αν καί Φεωρώ
όν νά έκφράσω $τ&ΐΛσίαι την
ιοΤΛην των σ-ομχατριωτών
|Ιχου πρός τούς έν Κίνα βντιπροσώ-
Ιποος τής Γαλλίοκ; βιά την μεγάληιν
Ικρο—αβίαν ην παρόσχον βίς τούς
Ελληνας. ^ Ό ΈλληΛ»ικος Σύνίε-
_^°ϊ έπιίιώκει διαφόρους σκοπούς.
ΙΕιναι εν σύνοιλον, χροωρΜμένον νά
ΙαντιπροσωπευΉ τά Έλληνοκά συμ.-
Ιφεροντα. Είναι είς επαφήν μέ τάς
~'*οπίο>ς χρΌξενΐκάς καί ίημοτ:-
ίρχάς καθώ: είναι €.ΐς έχ»φήν
Ιΐ^ε την Ελληνικήν ΚιΛέρνησιν καί
°'"* ίλ> Ίαπωνία άντι·χρ<κΓώπο^ς αύ- ι οε «Είς έχ, των σκοχών τού μας είναι ή καλλιέργδΐ·» των ","!70—Κινεζιχ,ών (τχέσεων χαΐ ή ιωσ'.ς των ■έμπορι-Αών <-Λ»αλλβ- Ή Ελλάς ίόναται νά είρη 6'ς την Κ'.·νεζ!χ.ην αγοράν έξαιρέ- ^1 δκξόδοος δία ιοολλά έα των εροιοντων μας, βπίοης δέ δύν«ται !? ^Ό πολύτίμα τοά?ιμ». Είναι β6,*ί&4«", δττ ή βυνθήνκηι έμχυρίοο **ι φιλίας, ή εσχάτως ύπογραφεΐ- σβ,<«ο των δύο χωρων, 6ά κ^ρωτ^ ·αι '« επιτρεψο την «λβυΐ&ερ·ίαν τοΰ ^ΧΟρ!ΟΙ ------—■■—- ■ ν -■ ■ — ■ ^ η ΙΟ «Εθνικόν Κηρυξ» Ήμερήΐ'.:;, '°<»·Αατικος χαί ΕΙχονβγρββιμέ- καδως χ,{ 8λαι β· άλλί{ ·χ. Ι»β««ς τού τωλοϋνται είς τ& Πρ>
ταύτης χ™ ΐχρ?ς
άγγελίας χοΛώς «ι
ώ
τού «Έθν. ΚήΟυκος>.
ΑΟΗΝΑΊΚΗ
ΚΟΑΟΝΙΑ ΜΕΝ
ΠΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΗΤΕ
ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑ¬
ΤΡΙΔΟΣ;
ΠΑ ΝΑ ΝΟΣΤΑΛΓΗ-
ΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ Ω-
ΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙ;
ΠΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΤΕ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΑ ΠΕ-
ΡΑΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ;
ΠΑ ΝΑΧΕΤΕ ΜΑΖΥ
ΣΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗ ΝΟΣΤΙ
ΜΗ ΜΥΡΟΥΔΙΑ ΤΩΝ
ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛ¬
ΛΑΔΟΣ;
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ
ΜΙΑ ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΚΟΛΩ-
ΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ.
ΑΝΠΝΥΜΟΙ ΕΤΑΙΡΙΑ
Αδεαφοι Σ Μενουνου
ΑΟΗΝΑΙ
ΕΧΤΟΑ
50ΟΕΤΕ ΑΝΟΝΥΜΕ
5. ΜΕΝΟυΝΟδ ΡΚΕΚΕ5
ΑΤΗΕΝΕ5
Ι^+ΓΓττττττνίΤ—11/ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίΙΙΙ
οί
ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙ¬
ΔΙΑ ΣΑΣ ΟΤΑΝ ΡΙΧΝΕ-
ΤΕ ΛΙΓΑΚΙ ΣΤΟ ΜΠΑ-
ΝΙΟΤΟΥΣ- ΚΑΤΑΛΛΗ-
ΛΟΣ ΔΓ ΕΝΤΡΙΒΑΣ.
ΦΕΡΕΙ ΑΝΕΣΙΝ ΑΜΕ-
ΣΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟΚΕ-
ΦΑΛΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΧΙ.
I-
ΔΕΩΔΗΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΞΥ-
ΡΙΣΜΑΤΟΣ.
ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΕΙ ΤΟΥΣ
ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΑΡ-
ΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟ-
ΠΟΝΟΥΣ. ΔΡΟΣΙΣΤΙΚΗ
ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛ0ΚΑ1ΡΙ.
ΚΑΙ Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ
ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ
ΣΚΟΡΠΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ¬
ΣΙΝ. ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑ-
ΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ
ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ.
ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝ Α¬
ΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ"
ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΤΗΝ Α-
ΓΟΡΑΣΕΤΕ
ΔΠΟ ΤΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο "ΜΑΡΑ0ΩΝ"
ΓΕΝΙΚΟΙΑΝΤΙΠΡΟΣΠΠΟΙ ΠΡΟ'ΓΟΗΤΩΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΜΕΝΟΥΝΟΥ ΕΙΪ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΚΑΝΜΑ
ΚΟΛΩΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ 1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
Π.
ΟΥΤΓΙΕΣ Η ΦΙΑΛΗ $2.95
» > 1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
3
► » $1.95
> > ΒΙΟΛΕΤΤΑ
17
]
► » $2.75
> > . »
:
► » $1.75
» » ΑΜΠΡΕ
17
]
► » $2.75
» > »
8^2
► > $1.75
ΥΔΩΡ ΚΙΝΙΝΗΣ ΜΕΝΟΥΝΟΥ
8ν2
► » $1.75
(Τονωτικον διά τά Μαλλιά)
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΘΣΧΟΣΑΠΟΥΝΟ ΜΕΝΟΥΝΟΥ
20ο ΤΟ ΤΕΜΑΧΙΟΝ
άποβτέλλονται είς δλα τ* μέρη της 'Αμερνχής «23. Ο. Ο.
ΜΑΒΑΤΗΟΝ ΓϋΒΝΙοΗΙΝΒ 00.
53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ δΤ.
ΥΟΚΚ. ΟΙΤΥ

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ,
.Α.ΪΝΓ.Α. ΊΉΧνΓ
ΕΝΑΣ ΧΙΛΙΑΣΤΗΣ ΑΠΟ ΔΡΑΜΑΣ ΕΙΣ ΚΑΒΑΛΛΑΝ
ΔΡΑΜΑ, Ίούνιος. — Ένα β?ά-
δυ, μέ χάχοιον φίλο, άνεδήκζμε ύ-
ψηλά, έκεΐ δ~ου τέ Έχΐσκοχϊίον
τής Καβάλλας.
"Ητανε λίγο άργά.
—Πάμε·μοΰ λέει στό Δεσχότη;
Είχα άκούσεί γιά τό Μητροχολί-
τη τής Καβάλλας, ότι είναι ενας ά-
ιτό τούς χειό μορφωμένους κληρ:-
κούς τής Έκκλησίας. Κάχοτε τόν
άκοοσα όαιλοΰντα καί έθαότχασα
την ρητορϊκήν το.) δ,λ-Λμιν, διαύγει-
αν των ίίεών κα ίγοργότητα τοΰ λό-
γο,ι. θά τ)9«λα λοιπόν νά τόν γνω-
ρίσω κάπως χειό χολύ.
Καί ό φίλος εκρουσε την εξω θύ¬
ραν καί ξανάκρο>σε.
—Άμέσως ηκούσθη άχό μέσα,
δηματα βιαστικά ήκούτθηισαν νά κα-
τεδαίνουν, καί ή πόρτα άνοιξε ?.αι
μάς χαρο>σίθ!σε τόν ίδιον, χού κα-
τέβηκε και άνοιξε.
Μέσα τό μέγαρο τής Μητροπό¬
λεως, σιωχηλό καί άδειανό.
Εκοιμώντο οί άλλο» ένοΐ'Λθ! την
δραν εκείνην καί άγρυπνοϋσε μόνον ό
Δεσχότης, δέν ύχάρχουν άλΧοι έ-
νοικοι είς την οικίαν, δέν γνω(:ίζω,
ιχίτε θέλησα ν ά ρωτήσω.
Ό Δετπότης μάς πήγε σέ μιά αί
Θουσα, είς τόν τοίχον τής οποίας
μεγάλες Παναγιές, κατ' άντιγρα-
φήν κλασσικών έργων ζωγράφων,
όχι άσχημα άντιγραμμένες κα! με-
γε&>μένες, ϋργα καποιου κίλλιτέ-
χνου τής Καβάλλας, τόν οποίον εάν
ηννόησα καλά άπό τόν διάλογον, ό
Δεσχότης θέλει νά ενισχύση.
ΚαΘησαμε ώρα χολλή έκεί. Εί-
παμε χολλά. Είδα εν·α ενα άνθρω-
χο χονοΰντα ειλικρινώς γιά την γε-
νΐκή κατάστασι. Είς δέ την Εκ¬
κλησίαν, τή νσυναισθανομένην εκ¬
κλησίαν, δέν έμεινε τίχοτε ίλλο χα-
ρά νά χονά. Ουδεμίαν θέσιν εχει χλέ
όν ό κλήρος, είς εθνικήν Φέρμαν-
σιν τού λαοΰ, είς έλληνοξυχνητήρι-
ον αποστολήν. Καί εάν θελήση κα-
νείς νά κινηθή, Ο' άντικρούση ύχη-
ρεσιακούς κορδακισμούς ύχαλληλί-
ίτκων, καί χωράφΐα έθν'κης καί πα-
τριωτικής νομής άλλων ύχηρεσιών
είς τα όχοία κανείς άλλος δέν εχει
τό δΓκαίωμα τής έχεμβ-άσεως...
^ Καί δμως νομίζω Οτι ή Έκκλη-
σί* δέν εχχ>σεν άκόμη νά στρατδΐί-
εται, ή δέ χαληά χαρά8οσις τής δη-
μιουργεί ύχοχρεώσεις...
* · ·
Ύφρζ θέλετε νά ΐ5ήτ& τί χλη-
ρώνει ή Καδάλλα είς τ6 Κράτος;
Κατά την κα-αρτισθείσαν έχίση-
μΐν στατιστικήν είς τό δημόσιον τα¬
μείον Καιίάλλας, κατά τό λήξχ;
οικονομικόν έτος 1928—1929 €!σδ-
άν χαρ' αυτού τα εξής χο-
σά:
Άχό άξ^σοος φόροος 20.000.000
Άχό δεκάτην καχνο3 5.000.000.
Άχό φόρους άδεΐών 10 500.000.
Άχχ) άντίτιμο ταινιών Μαρούλτΐ
20.000.000.
Φόρο οίνΰχνε-.'ματος 30.0Ο0.00Ο.
Άχο χαρτόσημο 5.500 000.
Άχό ταγυ3ρου.ικα έ'νσημα 1.500.
000.
Άχό τηλεγρατφικα τέλη 2.000.-
000.
Άχό «υπέρ άναγκαστικοϋ δανβι'-
οο» 29.000.000.
Άχό δίατφόρονς αλλοι>ς «όρος
25 000.000.
"Η-ι έν όλω 149.000.000 άχέ-
ναντι 132.000.000 χοί» «Τχαν είσ-
τραχθή κατά τό οικονομικόν ετος
1927—1928.
'Εκτός όμως αυτών ή Καδάλλα
1εχλήρ<ι>σεν άκόμα, χατά την %&ταρ-
^τισθείσαν στατιστικήν, καί εντα-^ίύ-
ργικούς φόρους κατά τό λήξαν οίκι>
^ομΐκόν' {τος 1928-1929 τα χαω^
ά
^ρ
' 1) *Αχό βίσαγωγικο δασμό 43.
Λ57636
2) *Εκ των λοιχών δικαΐωμάτων
Λίχέρ τού Δημοσία» 31.233.488.
Γ Ήτοι έν συνόλφ 75.191.124 ά-
έναντι «οσο5 83.452.252 βί<πτρα- έντος χατά τό «ροηγοΰμβνον οί- ν Ιτος 1927—1928. τούς ανωτέρω λοιχόν άρβθ- ς χροκώχτει ότι ή Καδάλλα χλή- β χβτά τό θΓκοναμηυόν Ιτος 1928 1929 β'ις τό Ελληνικόν Κράτος, τ φόροι>9 το «όσον των οΊακοσίων
τα ϊόθ έχα.τοαμι>ρίων — τρα-
τΛνττροοντα ίύο χιλιβ&ων καΐ
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙ.- ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ.·· ΤΙ ΠΑΗΡ51ΝΕΙ
Η ΚΑΒΑΛΛΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΤΗΝ Κ Α-
ΒΑΑΑΑ.- ΜΙΑ ΑΠΡΟΟΠΤΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ.- ΓΙΑΤΙ ΑΚΡΙΒΑΙ-
ΝΟΥΝ ΤΑ ΦΑΣΟΛΙΑ.- ΑΙ ΟΕΟΜΗΝΙΑΙ ΚΑΙ ΑΙ ΑΓΙΑΙ ΓΡΑΦΑΙ.
252 δραχμών καί τρ'.άκοντα λεχτών
(δ:ά την ακρίβειαν).
Άχέναντι αυτών τί είχεν άχό τό
Κράτος;
Σχολές καλογραίων, σχολές κα-
θολικών καί δ'.άφορες «Μισσιόν
λαίχ.» είς την βράζοοσαν Κα6άλ-
λαν.
Τί θέλουν αύτοι οί φραγκοχαπά-
δες καί φραγκοκαλόγηρο! στόν τό¬
πον μας; Ώς καί άρμεν&καθολΐκοί
άκόμη. ι
Νά μάς διαφωτίσωμε θρησκευτι¬
κώς, νά μάς ■έξυψώσουνε άτομικώς,
καί νά μάς κάνουν χε-.ό άνθρωχινους
καί ίκανο^; γιά τον Παράδεισο τοΰ
Πάπα;
Άλλά «ν το·αΰτη περιπτώσει ε-
πρεπε ν' άρχίσοον άπο πλη&υσμούς
πού είναι πειά κοντά τοϋς.
τούς Λαζιαρΐώνοος καί
τούς Καλαβρέζους, καί τόσοος άλ¬
λοις λαο.'ς καί χληθη., τα όχοία
δΐ7.α!θΰνται καί αύτά τοό Παραδεί-
σου τοΰ θϊ&ΰ.
Η μήπως χροτιμάε: ημάς ό θε-
ός είς τόν Παράδε'.σό τοο, καί μάς
όλοι, θέλοντες νά μάς σώ-
σουν σώνε; καί καλά!...
■ * *
Καί άφοΰ είναι ετσ·., γιατί νά μην
έπίδράμουνε έέώ κάθ-ε είδους καρυ-
ίιάς καρΰδί, κάθε «ίδοος προπαγαν-
διτταί, χολλοί των οποίων άγνωστον
πού άχοβλέπουν καί είς ποίον τερμα
Ό π?οίαρχος Μ,τόλτζ, τοΰ ύπερωκεανείου «Μιλγώκη», τής Έταιρείας Χάάρ-
μπουργ—Άμέρικαν Λάϊν, έξηγών τα μυστήρια τοΰ πηδαλίου είς τόν Γερμα-
νόν πυγμάχον, Μάξ Σμίλιν.
"Οταν έφευγα άχό την Καδάλλα
γιά τή Δράμα, οχαμάτησε τό αύτο-
χίνητό μας είς τον δρόμο ενας νέ-
ος, ό οποίος, καθώς μάς είπε, γύ-
ριζε στά έκεΐ χωρία, καί μάς χα¬
ρ εκάλεσε ν ά τόν χάρουμε έχάνω
Άχό ενα είδος «ύσχτχΐΛσύνης χού
ήτανε χ^ιένη στήι μορφή τοο, ένό-
αισα χώς θά ηταν κανένας πρόσφυ¬
γας δάσκαλος σέ κανένα άχό τα έ¬
κεί χωρία καί θά ήθελε νά πάη στή
Δράμα γ'.ά νά πάρη τό μίσθό τοο.
Είπα στό σωφέρ καί τόν παρέλα¬
βε.
Μάς είχεν ότι λέγεται Σχίθόχου-
λος, ότι είναι άχό καχοϊθ μέρος τής
Μικράς Άσίας, αν --Β—"— "~ '
ρ , ^μ κα-|
λώς την Κε.ρασο5ντα, καί ότι είχε ι
άνάγκη νά χάγ) αυθημερόν στή Δρά-
μα, γ:ά νά γι*ρίσιο χρίν "/υχτώσιο σε
κάχθ'.ο χωρ ιό κοντά ©ϊς την Κα-
βάλλα...
Στό δρόμο μέ ρώτησε τί έργασία
— Περΐτίολάρης, τοΰ ά—ηντησα.
—Εφέτος, μοΰ λέβι, ή -{ζ(ύρ'(ίχ
εχαθ-ε χολλά.
—Ναί, άχό τή βαρυχεΐμωνιά τού
ε ιχ2.
—Καί οί μχαχτσέδες ζημίας αρ¬
κετάς.
—Μάλιστα, Ιδίως τα λαχανικά,
όχοο χαγώτανε άχό τό κρύο. "Εχει-
τα ένεκεν τού καΐροϋ άργοπόρησε
καί ή νέα καλλ!έργε^α.
■—-Καί δμως σείς είσθε αϊτιαι
πρός τουτο.
—Έγώ!
—"Ολοι έσεΐς.
—"Ολοι ημείς! Πο·οί δλοι ή-
μ-ίίς;
•—Ο!( κηχουροί, οί γεωργοί, οί
κτηματίαι, τό σύνολον των γεωρ-
γών.
Ένέμ-.σα ότι θά μοΰ ώμιλοΰσε πε-
ρί έχισττ^ονίκής καλλΐεργείας των
μχαχτσέδων, χερί μέσων χροληψε-
ως καταστροφών, όχως γίνεται είς
την Ευρώπην, καί τοΰ απήντησα:
—"Έχετε λίγο δίκαιον. 'Εδώ εί¬
ναι λίγο χρωτογενή; ή καλλιέργεια
ακομα
—'Ελλείχει, μοί άχηνττκτεν ή
Ή Ελένη θύίλς, Άμερικανίς πρωταγωνίστρια είς τό τέννις, έ.-αστατοϋσα
είς την τοποθέτηονν διαφόρων ϊίχόνιην της είς την έν Λονδίνω πινακοθήκην
τον Κόλλινς, δπου έξετέθησαν.
καλλιέργεια των ψυχών.
Κ^αί πάλιν ένόμϋσα ότι μοϋ μΆάει
γιά έλλειφι λαϊκών γεωργικών σχο-
λών καί χάχοιας έχιστημονικής κα-
τεοθάνσεως τοΰ λαιοΰ είς χον είδος
καλλιεργείας.
^—Σιγά-σιγά τοΰ είχα «ά γίνουν
καί αύτά.
ι—Π ότε θά γίνουν; "Ηγγικε ,μοΰ
λέγει, τής κρίσεως ή &ρχ.
_—Ναί, έχετε δίκαιον, τοΰ άχαν-
τώ, κρίσις μεγάλη ύχάρχει είς τόν
κόσαον καί μάλιστα χαντοΰ...
_ —Πρέχει νά έχανέλθητε είς την
ευθείαν όϊόν γιά νά σωθήτε.
—Χρδΐάζονται δάνεια γεωργιγά.
—Χρε:άζεται χίττις.
—"Αν γίνουν Τράπεζαι γεωργι-
και χ]στις θά ανοιχθή γ<ά όλους. — Οχ! τέτθίθο είδους χίστις, πί¬ στις πρός τόν θεόν, μοΰ λέγει. Καί άρχ:σε νά μοΰ άραδ-άζτ, ότι ξε,ραθήκ,αν οί άγροί, ότι πάγοί κα- τεκαλυψαν τα χάντα, ότι χλημμύρες συμδήκαν καί καταστροφές, ότι έδο- κιμασθη δεινώς ό κόσμος τής ύχαί- θροο καί καταστραφήκαμε μέ τούς αλλους και ημείς οί χερ:βολάρτίε: γΐατι δεν άκολο-οθοΰμε οΰτε μ'ελε"- τοϋμε τάς Γραφάς. Καί άρχ-σε νά μοΰ λέη χερί χα¬ ρ αχλανησεως θρησκε^πκής «ΰ έλ- ληνΐκοϋ λαοΰ, μακράν τής άληθ(νής πίστεως τοΰ θεοΰ, καί τής ά>/άγκης
τής άμέσου έχανόϊο^ είς την ευθεί¬
αν οίον, διότι ή ώρα εφ,9ιασε καί ή
τιμωρια ολων ημών, περ '"1 ' *
Ιον ε.κι>τταζα!...
Μήπως ητανε τρελλός;
—Τί ίοΛειά κάνεις, τόν ρωτάω.
—τ^^Τ" τ°ν λ°Τ°ν το« ^οΰ.
—Εισα'ι ίερωμένος;
—ΜάΧιστα.
—Χωρίς ράσα;
—Τό ε-^δυμα δέν κάμνει τόν χα-
χάν.
—Είναι έλεύθερος κήρι>ξ τοθ βεί
ο» λογ», η ϋχαγεσα- σέ καμμιά Μη-
τροχολι;
.—Ελευθέρας. 'Εχοομε όμως τό
κεντρεν μας είς την Δράμαν.
—Τό κεντρον σας; Ποιό κέντρον
β«ς;
—Κεντρον κατηχήσεως καί δι-
ΐα^καλιας.
•—Δέν μοϋ λξ>, τού λέω, κτ,ρΰτ-
τεις στά χωρία;
—Βεβαίως, στά χωρία γορίζω.
—^Καΐ τα λές αΰτά στόν κόαμο;
—Βεβαία, καί μέ άκοΰν μ,έ προ-
σοχή οί χρ'.στιχ^οί.
—^Καί δέν σ' 'έμποδίζει ή άστϋ>«)-
μ«;
—Καί τι την ένϊιαφερει την ά-
στονομία; Άχ' εναντίας ερχονται
•/.αί τ' άχοόνε κι' αύτοι.
—Δηλαδή, σέ χοιάν αίρεσιν ϋΐά-
γεσα·. σά;
—Δέν ύχάγομαι είς αίρεσ'.ν,
διδάσκω την άληθινήν θρη-/.είαν.
—Δηλαδή χώς λέγεσθε σείς,
πρός δϊάκρ'.ϊΐν άχό τοί>ς άλλοος
Χριστιανούς, τούς χαραχλανηθέν-
—Κήρϋκε; τοΰ θείο.» Λόγου
— "Εχετε ναόν δικόν σας είς τ
Δράμαν;
"Ε
ην
κέντρον σ-,ιναγωγήί:.
Σονέρχΐ έκεΐ ν.αί τί λάνετ;;
—Τακτ'.κώτατα. Κηρύττομεν τον
θΐίον Λόγον, άναγ·.νώ<ΓΛθμ.εν τας Γραφάς, καί ψάλλομϊν εύχΐρ'.στοΰν- τες τόν θεόν. —Οί ναοί σας εχουν την διαρρΰθ χισιν των άλλων ναών των όρθοδό- ξων; ι < —*Οχ!. Ε'.-ΑΟνες καί στολιαματα δέν έχιτρέποντα·.. —Ή δΐ-άταξις τής άκολοι,θ άς είναι ή Ιδία μέ την των ορθόδοξον; —Εντελώς δΜτφορετίχ.ή'. —Ή γλώσσα; —Ή Έλλην:7.ή —Οί Ομνοι; ■—Άλλοΐ, δέν έχονν καμμίαν σχε σιν μέ τώς έλληνΐκούς. —Καί «ίπατε ότι εχ-ετε στή Δρά- αα κέντρον; Ερχονται καί αί αρ¬ χαί ; —Εάν ιθελουν δύνανται νά ελ- >ν.
'Εσκέφθηκα νά θαΰμάσω τό νέον
τουτο έξ 'Αμερ'.κής (τφώς» που εΐ-
χεται είς τόν τόχον μας. Καί μο«
είπε γιά όπαδούς τούς^όχοίους χαθί
ιιίζχζ κατ>ακτοΰν εί ςτά χ<οριά; περι δια:ρ.έσεως τής Μακεδονίας εις πε¬ ριφερείας, χερί ιδρύσεως τμηματων καί είς την Δυτικήν Μακεδόνων, οπο^ δέν είσεχώρησεν ή θρησν^ια άό ή ΧΛτήχησίς σας; —1ων Χριστιανών, κληρικών και λαϊκών, των χαραχλανηθέντων χαί μή άκολαΛοώντων τάς Γρα- φάς. των άκόμη... — Πόθεν είσθε; —Άχό τό Μπογατσικο —Τί λέτε μπορεί νά επεκτα«·(ΐ τό κηρογμά μας καί είς τα μεοη —Εάν χληρ-ώνετε μιοτθους τοΰς νεοίωτιζομένους, μάιλο-τα. —ΜκΛρός δέν είναι δυνατόν να δίδωαεν είς όλοος. Μόνον εις οΐους άναλαμδάν&υν να κάνουν τον τκν στολο. / , >
—θά βροΰμε άχοστολοος. τι να
γίνη! Νά μήν'άφήσουμε τνφλδν τον
κόσμο. Δέν μοΰ λές, μην ε',σαι α*
αύτούς χού λέε·. ό λαός Χιλ'.αστας,
—Ναί, ετσ: μάς λένε.
—Ή οργάνωσις σα^ μονον «ην
Έλλάδα έχε·/.τείνεται;
—Δηλαδή;
—"Εχετε κλάΒους είς την Βαλ-
...ΛΓχήν; Παραδείγματος χ*?!ν
Σερβίαν — Βουλγαρίαν;
—Γιατί νά μή τούς σώσουμε %«'
κεινους τούς καυμένους;
—Οί Έλληνες είναι ό έκλεκτος
λαός. , . ,
—Μήχως β^ωμάει ξυλο εκει ε'
Ή άλήθεοα είναι ότι οί Σέο-
6οι είναι βάρδαροι!....
•Ένας λόγος νά τού; έξτ,^*.'ω-
σωμεν.
—Εάν άνοιχθοϋνε τα μάτια των
Έλλήνων είς "την άληθίνήν θρη¬
σκείαν τ)ά χαρασυρθοΰνε καί αιΛθ'*
ι —Δέν νομίζετε ότι ιτρέχει ν' αρ¬
χίσωμεν άχό τώρα, γοΐτί είναι λιγο
χονδροκέφαλοι;
—'Εστείλαμε καί τούς εδιω,αν
αί σερβικαι ίρχΛΐ...
—"Ωστε μόνον έδώ κανένα; ?εν
σάς διώχνε;;
—'Οχι, έδώ είμεθα έλδί&εροι' ·;
'Εκείνη, τή στιγμή έ?θάσαμε στη
Δράμ.7. Ό Χ',λιαστής παρεκάλεσε
νά σταθή 'ίκεί τό αύτοκίνητο και τρ»
δηξε κατά τούς <™νοικισμούς!... Έγώ διηυθυνθηκα στή ^ρ<>V■2
ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ.
•Αγοοάζ«τ« τα 6ι6λΙα «Κ,*** ^*
βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθν. Κπβ«κβ«»·

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 7 ΙΟΥΛΙΟΥ. 192».
ΡΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗ-
Ό Τραπεζίτης Ούίλλαρδ Χ. "Ελλιοτ, μετά τής μικράς τού χόοης, ΡοΛ· Π^^£ι5_
μερών εξηφανίσθη καί ή άστννομία τής Νέας ;ΐερσέης είς μάτην προσπαθει να ανακαλυ-
ψΉ τί εγινε
Ή Νταίηζη Στόκελ, άλλέως Μαρή Σάϊντελ, ή όποία συνελήφθη υπό της άστννομίας Νέ
ας Υόρκης κατηγορουμένη ώς διαποάξασα 75 κλοπάς είς τάς συνοικίας Σήψχεντ Λί-ιε»
καί Φλώσιν τον Μποονκλυν.
τί εγινε.
5^
Χί|. άνω, μιάς έκ των
Ο Ρόμπίρτ Τζόνους καί ό Α. 'Εσπινόζα, διάσημοι .-ΐοϊκται γκόλφ.

<ΕΘΝΙΚ02 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ [€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ| ΠΟΛΥΣ ΘΟΡΥΒΟΣ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ταϋ Μάρ- λω, γνωστοΰ ιδιόκτητον νυκτερι- νών κέντρων διασκεδάσεως, χαρ- τοπαικτικών λεσχών καί παρόμοι¬ ον νπόπτων έπιχειρήσεων, έξακο- λουθεϊ άκόμη νά καλύπτεται άπό μυστήριον. Ή άστυνομία παρ' ό¬ λας τάς ερεύνας καί άναζητήσεις της δέν κατώρθωσεν άκόμη νά ά- νακαλύψη τοΰς δράστας τοϋ έγ- κλήματος, τό οποίον, όπως τα πράγματα φαίνονται, θά ακολου¬ θήση τόν δρόμον πού έλαβε καί ή δολοφονία τοΰ Ροδστίν. Άπό τούς συλληςρθέντας ώ-ς ύπόπτους δέν υ¬ φίσταται πιθανότης νά συνδέεται κανείς μέ την δολοφονίαν καί άπό τάς συλλήψεις αύτάς δέν θά απο¬ μείνη τίποτε οίλλο ϊκτός τοΰ δη- μιουργηθεντος θόρυβον. Έν τω μεταξύ συνεχίζονται αί αστυνομι¬ καί -έπιδρομαί είς τα διάφορα νυ- κτερ<.νά κέντρα τοΰ Μπροντγοναίη διά νά...δίδεται υλικόν είς τάς ε¬ φημερίδας νά άσχολοϋνται μέ την υπόθεσιν καί μέ την δράσιν των άρχών. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Ο ΠΡΩΗ'Ν Κυβίρνήτης κ. Σμίθ καί νποψήφιος τοΰ Δήμο¬ ν ρατικοΰ κόμματος διά τό προε¬ δρικόν άξίωμα, προειδοποίησε τό κοινόν περί ενός άλλον ενδεχόμε¬ νον κίνδυνον. Ό κ. Σμίθ είς τόν λόγον τού, τόν οποίον εξεφώνη¬ σε κατά τόν πανηγυρισμόν τής Ά- μερικανικής Έάτνικης Εορτής υπό τοΰ Τάμμανυ Χώλλ, άνέφερε τό νεον πλήγμα ποΰ άπειλεΐ τάς ατο¬ μικάς ελευθερίας των πολιτών καί τό οποίον θά πραγματοποιηθή, εάν ^^Λλ.-.,, ..„; «.»—ι... _Λ.. ------«-. -« «3ΙΧ-» ΑΙ ΗΜΙΝΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΝΘΟΥΣΙΩΔΕΙΣ ΕΝΤΎΠΩΣΕΙΣ ΜΙ ΑΣ ΝΕΟΦΕΡΜΕΝΗΣ ΕΛ- ΛΗΝΙΔΟΣ. Νομέζει κανεις «ως ευρίσκεται βέ μια «ΛΙεκρή λάδα».— Ό υ£γ<χ6 ποοοοε—«.οί των Έλλιπνι Ό μέγας προορεσμός σχολείων της 'Αμερικής. των Έλληνικών Μέ πολλην ευχαρίστησιν δημοσιεύο¬ μεν ΐίΐν κατωτέρω έ,ΤΜττολήν τής λο- γίβς 'Ελληνίδος κ. Κ«τίνβς Μα©αγ- κοθδάχη, πρό ολίγων μηνών έλθούσης είς την Αμερικήν έξ Αθηνών. Ό κ. Μαραγκουδάκη, τελειόςχ*τος τοΰ Άρσαχείοτι, έ*φράζε* τόν ενθουσια¬ σμόν της οιά την συντελοΐμενην ερ¬ γασίαν υπο των "Ελληνικήν σχολείων τής Άμβρικής, έξαίροτχκι τόν μέγαν αυτών προορισμόν διά την διαπαιοα- γώγησΐν τής 'Ελλτ{νο-οψιεγκιντ/σεις κλπ.
Τό ίδιον καί έδώ, είς ιχικροτέραν
όμως κλβμ'αικα. Ή Ελλάς όλοζών-
τανη έδώ' ποία βαΦειά συγκίνησι
Ιννοιωσα αύτάς τάς ήμβρ-ας στήν
ά ΰ ί ώ ή ί έ
ς ήμρ ή
καρδιά μα>, οΰτε καί «γώ ή ίδΐΛ δέν
ά ώ Ό ή έΐ
μ γ
νά πώ: Όταν
εα«ι
στήν Έλλάδα έβίί'δάζαμΛ.είς τάς
εφημερίδας, τάς οποίας διάφοροι
γνωστοί εστελλαν άπ' έδώ, την έν-
ταΰθα κίνησιν των Έλλήνων, ποτέ
δέν μπορούσαμε νά <ραντα^θοϋμε ότι άληθινά υπήρχεν «δώ μιά άλλη Ελ¬ λάς. Σημερα όμως (1λέ·χω ότι έδώ μίά δεύτερη πατρί&α. Παρηκο- καί είς -την Έλλάδα', καί δή είς τάς ΆΉνας καί Πειραια τάς σχολι-κάς (έιξετάσεις, αί οποίαι γίνονται έκεί «κρισσότερον κτικαί, άλλά την συγκίνησιν ποϋ έδώ ποτέ δέν την έκατά- λαδα στήν 'Ελλάδα. Τό αϊσθημα τοϋ πατριωτιισμοΰ, την σημασίαν αυ¬ τών των λέξεων «έξΐτάσε ι ς» έδω την εννοιωσα. Μοϋ ήρχετο νά φων·άξω σαύτά τα Έλληνόπουλα πώς ό,τι κα,ί αν ελεγα γιά την Έλλάδα την οποίαν ϊσως τα πλείστα νά μή έγνώριζαν παρά μόνον έξ άκοής, πύς δ,τι καί αν ψαλλο^ν γι' αύτην €ΐνε λίγα. Πώς ή Ελλάς άξίζβι όλων των κόπων καί όλων των θυσιών. Πώς νά γνω-ρΐσουν ότι είνε Έλληνόποϋιλα προ παντός. Ή φλόγα τής πατρίδος δέν πρέπει νά σβύση καί αύτό μόνον τό χολείον Θά τούς το μάθη. Πρέχει τα παι¬ δία αύτά νά μάθοον νά άγαπσϋν την Καί όχι μόνον γιά τα παιδία είνε προπύργιον τό σχολείον. Νομίζω π-ώς καί για τοϋς γονείς συντελεί ΦΛΙΝΟΜΕΝΟτΜ ΕΥΦΥ Ι·ΑΣ Λϊία είς. τό νά μή λησμονούν —οίαν εχουν χατρίδθΊ. Πολλές φορές έπηγα είς ένα Ελληνικόν σχολείον καί παρη- 7.ολο6ΐουν τα παι-δάκΐΛ, άλλά αύτά τα παιδία, «πειβή μόνα το^ς, τα πλείστα, δέν μπορούσαν νά πάνε, είτε διότι ήσαν μικρά, &ίτε διότι ε¬ κάθηντο }.τ/$οη τοϋ σχολείον, τα τ^νώδευαν ή μητέρες το^ς και πολ¬ λές έξ αυτών ήσαν άγράμματες, καί μοϋ έλεγον πώς <$*έρνοντας τα παιδία τους στό σχολειό νομίζουν πώς πάνε αΰτές ή ϊδΊες. Καί παρη- λύθ υή έ ρ ρ ^ „ Ή Δίς Σοφία Μαρμάρογλου, έτών 14, έκ Περγάμου, Μικράς Άσίας, ήτις ετυχε δΐΛλώματος τιμής την 28ην Ίουνίου, 1929, υπό τοΰ ΥνβΙΙοη Ι ϋρπιθΓ Ηιβή δοήοοΐ, Νέας 'Υόοκης. Πλήν τούτου ετυχε χρυσών μεταλ- I λιων μουσικής καί θρησχευτικών, ιδιαιτέραν δέ επίδοσιν εδωσε κα'ι είς την εκμαθησιν τής 'Ελληντκής γλώσσης, άποφοιτήσασα πέρυσιν έκ τοϋ Έλληνο- Αμερικανικοΰ Σχολείου, τυχοϋσαι χρυσοΰ μεταλλίου. Τοιαΰται 'Ελληνο- ποϋλαι ούχί( μόνον τιμώσι τό Ελληνικόν δνομα έν Άμερικχΐ, άλλ' είναι τυπος και ΰπογραμμός παντός οΐκογβνειακοϋ καί εθνικον ίδεώδους έν τή χώρα ταύττΐ. κολούθουν επιδεί-|τών μητ£ρων την Μ. ΓΕίΙΧ 297 3Η0 ΑΥΕ. Ν. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑ$Τ 23Β0 $Τ, Ν. Υ. ΟΙΤΥ ΤΕ^. βιοβ—βιο7 ΒΕ3Τ4ϋΗΑΝΓ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΙΙΟΝΕΒΥ ΕΟϋΙΡΜΕΝΤ ΟΕΝΕΗίί ΟΟΝΤΗΑΟΤΘΗ3 ννΕ 5ϋΡΡίΥ ΕνΕΒΥΤΗΙΝΟ υΝΟΕΗ ΟΝΕ ΟΟΝΤΠΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ τό σχεδίασμα καί τον τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, 'Εστιατο- ' .. Γ7_________Τ______?___ Τ______1- ΤΓ» ---------- >-■-*· ί * .
κολίας είς την πληρωμήν.
μέ μεγάλας
Διά τοΰ συστηματός μας, τής επιμεμελημένης εργασίας, τή;
ακριβείας τής άρχιτεκτονικής καί της έσωτερικής δϊακοσμήσεω;,
_■! /αθιστώμεν κάθε κατάστημα που άναλαμβάνομεν
V
ΕΑΚΥΠΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
άλλη τάς
προόδους
σϋγκεντρωσι
ά ελεγε στήν
των παιδιών
της. Καί έσκεπτόμην: Αύτη ή ω¬
φελεία πόσον ήτο διττή; Με τή
λαχτάία αύτές ή μητερες ωμιλού¬
σαν γ·.ά την πατρ&α τονς, γιά τό
σχολ·είό τους, γιά τό χωριό τοος,
καί χωρΐς νά τό θέλοον ξαναγύρι-
ζ3τν μέ τό νοϋ τους στήν Έλλάδα,
καί ετσι τό σχολειό γίνετα: διπλός
2:ίά'τκαλος: 'Αφ·' ενός μανθ«νει στά
παιδία πο:ά είνε ή 'Βλλάς, άφ'
ετέρου, δέ στούς γονείς νά μή την
λτρμονοόν. Καί αύται οί έξετάιτει-ς,
αί οποίαι ίσως κατά (Ιάθος άλλοϋ
είνε μίά άπλή έπίδειξις, ή όποία
μπορεί καί νά παραλείψη εντελώς
άπό τα σχολεία γιά διαφόροι>ς λό¬
γοις, έδώ στήν Άμερική πρέπει
νά γίνωνται ολιγώτερον μέν έπιδει-
κτΐκαί, περκττότερον όμως σνγκεν-
τρωτικαί. Μάλλον πρέπει νά εχο^ν
έναν τύπον σ·.>γκεντρ<ίχϊεως των γο- νέων. Νά άποίλέπθ'Λ μίλλον είς τάς μητέόρας: περισσότερον σονίιια- λεξεις ή έπ:>ϊ·είξεις. Κάβε μτ,τίρχ
τώ θά έττχμάζη τό παιδάχι της γιά
τάς έξετάσεις, χωρίς νά τό θίλτ;,
Ι θά γ^ρίΧ^ στά παιίικά της χρόνια
καί θά θί^,άτατ ολη την περασμένη
ζωή της. Κ' ετσι ή^ φλόγϋ έκείνη
της πατρίδος τού δέν ΙΌΪυβε όλό-
τελα στό πέραβμα τοϋ χρόνο μέ τό
σχολειό, θά ξανα^ωντώνη μέ περισ-
σότερη θ«ρμη στήν ψυχή των πα:-
I
ϊίΑν γιά νά μεταδοθή χ»ΐί αύτη στήν
Ρ5(θμ«νη γενεά μέ τάς λέξεις τής
,.^ΐτρτδος: Διατηρησατε τα σχολεία
—τα ·προ«ργια της Ελλάδος.
Μεθ' υπολήψεως,
ΚΑΤΙΝΑ ΜΑΡΑΓΚΟΓΔΑΚΗ
Ε
Ή άναχώρηβις τοΰ ίερε-
<ΰς μας άφήνει δυβανα- •πλήρωτον κενόν. Την παρίλθοϋσαν Κυριακήν έλα¬ βον χώραν αί έξετάσεις τοϋ άπογεο- ματινοΰ σχολείου τής Κοινότητος ημών καθ1 άς οί μαθηταί, μικροί καί μεγάλοι, μάς ©ξέχληξαν άπαν¬ ί ί λύ μ, μ ξη τας, γονείς καί λοιπού·;; %2?ζνρε- Θέντας φιλομούσους, μέ την άνέλπι- στον πρόοδον αυτών, χειροκροτηθέν- τες.^ Δίκαιοι επαινοι όφείλονται είς τόν διδάισκαλον ημών Αίδεσ. Οίκο- νόμον Ν. Π απαδασίλείον, διά ττχις άτρήτους κόποος καί μόχθνος οΰςί •Αατέδα)νε, καί τόν εν,θ'ερμον ζήλον τον οποίον επέδειξε κατά τό διετές χρονικόν δ:άστημα της ένταϋΛα 6- πηρετίας ττ/> διά την πρόοδον τή;
Κοινότητος καί τοϋ Σχολείον μας.
Δι' δ καί έκφράζομεν, τώ είρημένω
έφημερίω καί διδασκαλω ημών, τα
είλικρίνή μας συγχαρητήρια κζί θερ
μοτάτας ευχάς μας, λ-χιο<.'μ^α ?ε ύ, διότι, αναχωρών διά την ίΊίΛ οχοϋ υε τάς άρ'ισταζ των έντΰπώτεων κενόν, τό ·όποίον δϋσκόλως θά άναπληρω- σωμεν. ______________. ΗΟΡΕννΕΙΧ, νΑ. Ό «'Εθνικός Κηρυξ» ίωλεϊται εις τό 923 Οίν ΡοίηΙ ΚοαΛ παρά τοϋ αν¬ τ ιποοσώπου μας, κ. Κωνσταντίνου Δέλλα, όστις δέχεται καταχωνησεις άγγελιό>ν και έγγραςράς σννδρομητων.
5ίών
έπε
ΑΠΟΒΑΛΑΤΕ ΤΑΣ ΑΙΜΟΡΡΑΊ ΔΑΣ
Η ΝΕΑ ΜΕ&ΟΔΟΣ
Δύο Κατ<—ότια Οοΐβο «ιά τάς αί- αοορβίδας, έοωτεοικώς, μέ ολίγον νε- ρό, κατόπιν εκάστου φαγητοΰ, σά- άνακουφίςουν έντός μι6; ή^ρα. ε1! πολλάς περιπτώσε'ς. 40 ΙβΜβίβ 75 σέντς, είς χά φαρμαοβεΐα. ΕΛΛΗΝΙΚΑΛΟΥΤΡΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΕΛΑΗΝΙΚΑ ΑΟΪΤΡΑ ίΙΣ ΤΟ ΟΟΝΕΥ ο ,. . . -, κο,'ι άναπαύσεις. "Εχομεν καί Βϋδ Ι .„„_.., _%α1115/ απο τόν σταθμόν τοΰ διιΙϊΛνΗν/ μεχρι των λοντρών Δ12ΡΕΑΝ δια τους πελάτας μας. Άποταθήτε 'Ελληνηστΐ ή 'Αγγλιστι., «α μεινετε κατενθουσιασμένοι. Ζτττήσατε τα αύτοκίνητά μας, ν*ΤεΙ)βΓ'5| «3ΐη8, τα οπο»α σάς άναμένουν είς τόν σταθμόν. 'Επίσης εχομεν Ξενο-1 δοχείον χαι ένοιχιάζομεν δωμάτια με την έδδομάδα, τόν μήνα ή ολό¬ κληρον την περίοδον. | ν¥ΕΒΕΒ5 ΗΟΤΕ ΓΟΟΤ ΟΓ νΥΕ3Τ 26ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ, ΟΟΝΕΥ Τβΐ. 438ό αοηβν ΙεΙβΠίΙ 3389. Ι. ΟΗΑΡΑΤΙΝΟ, Β. ΟΑΕΕΜΟΚΙ Ι- ^Α^I8, ΟΕΟ. ΑΝΤΟΝΑΚ05 ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΤΗΙΟΗΑ ΔΙ* ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Μόνον $5.00 μηνιαίος. Λιοασκαλία άτομιχη, ΆγγλκπΙ—<Ελλ~*! 1: "ι9" '£νΛ()ΐΗα{&ο;, κατόχου τής 'Ελληνιχής. Άνοικτή απο 1» ότι. . ..._^..., Β. μ. £ως 10 μ. μ. 564 - 7ΤΜ (Μίτοξύ 40—«1ης Ό&οϋ)

<£ΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΗ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 198*. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΛΜΕΡΙΚΗ ΑθΛΗΤΙΚΛ ΠΡΩΤΑ8ΑΗΤΙΚ0ΙΛΓΠΝΕΣ ΣΤΙΒΟΥ ΤΟΥ "ΕΡΜΟΓ Γενικός άθλητών μ»ς Μιά κίνησις άσυνήθης στά Έλ- λπνοαμεοικανικά άθλητικα χρονα- ■χα παρατηρήται τάς ήμέοας αύ¬ τάς. Βλέπομεν τούς όμογενεϊς ά- ■θλητάς προγυμναζομενους τακτι- κά καί συστηματικά καί μέ ζήλον ασυνήθη. Όμάθες άθλητ,ών μας γυμνάζονται είς τα διάφορα ΰπ- αίθρια γυμναστήρια. Αίτία τής έντόνου αυτής προγνμναστικής κι¬ νήσεως είναι οί πρσσεχεΐς Παν- ελλήνιοι Π ρωταθλητικοί άγώνες τοϋ «Έρμοΰ», οί όποϊοι γίνονται εί; τάς 14 Ιουλίου. Ύπολογίζεται ότι άνω των εκατόν άθλητών θα }«βουν μέρος είς τούς αγώνας. 'Λθληταί, οί όποϊοι είχαν άποχω- οήστ) άπό τόν στίβον έπανέρχονται καί προγυμνάζονται. Ό ΊΕίλληνοαμερικαντκός Άθλη- τικός Σύλλογος προετοιμάξει μί¬ αν πολύ ισχυράν όμάδα, ή όποία κατά την ημέραν των άγώνων αυ¬ τών θά διεχδικήστ| τα ποωτεΐα. Μέσα στήν άμάδα αυτή δλέπουμε μερικούς καλούς άθλητάς, όπως εί¬ ναι ό Φλαμπουριάδης. δ Μούτσης, ό Γκόργας, 6 Μωράλης, δ Χατζέ- λης καί αλλοι. Ό «'Ερμής» μέ την όμάδα των άρχαρΜον ά^λητών τού ύπολογίζει νά παρουσιάση έκ- πλήξεις. Την όμά&α αΐττήν άπο- τελοϋν τριάντα περίπου άθληταί. 'ίίλλσνο&ίκαι των αγώνων τού¬ των θά είναι άντιπρόσωποι της Έ- ρασιτεχνικής Έννώσεως των Ά- τ/λητών τής Άμερικής, Άμερικα- νοί, ωστε νά λείψουν τα παράπο- να. Πρέπει δμως καί Ιδικοί μας «θληται καθώς καί οί διευθύνον¬ τες αύτοΰς νά παρουσιασθοϋν την ημέραν των άγώνων τέλειοι θΊΟρτσμεν. Άς αφήσωμεν δλοι κατά με- ρος τάς μικροφιλοτιμίας καί άς προσπαθηοχομεν ηνωμένοι, ώζ 'Ελληνες άθλητταί τής Άιιερικής, νά παρουσιάσωμεν καλάς έπιδό- σεις καί νά παρασκευάσωμεν ενα καλλίτερον άθλητικόν μελλον, διά νά είμεθα ετοιμοι διά τούς Παν- βαλκανικους αγώνας των Αθη¬ νών, πού ·θά γίνουν τό προσεχές ετος. Ελπίζομεν ότι αί φιλικαί αυται συστάσεις μας θά ληφθούν ύπ' ό¬ ψιν παρ' Ικείνων πού διευθύνουν τα άθλητικά έδώ, καί ότι στής 14 Ιουλίου, στούς αγώνας τού" «Έρ- μοΰ» θά γίνη ή καλή άρχή. ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΤΪΚΟΣ Ι" Τό Αθηναϊκον χ&ριοδιαόν είνε ή καλλιτέρα συντροφιά διά τάς ϊ'.α- κοζάς τοΰ θέρους είς τό βουνό, τό ϊάοβς η την άκρογιαλιάν. Τό οΊχ&33μά τοι> άκοτΐλ&ΐ άληβι-
νήν τέρψιν καί άχόλαχπν, καί ή
έξωτερική τού εμφάνισις μέ τάς
καλλιτεχνικόν τού εΐχόνας χάρμα
των μ,Λτιών.
Ή —λϋες τής «Οικογενείας»
άποτελεϋν -πλουσίαν έγκ·>κλοχαί$ει-
<κν μέ δ'.τχττχζτχ, ίατορίας, ανέκ- δοτα, μυθ'.στορήμ^τα, περιγραφάς κλχ. Ή «Οίκογένεια» καί τό «Μχου- κέτο» είνε τα 2ύο έΐδομαίιαία χε- ριοδικά των Αθηνών *οδ έχων την μεγαλειτέρον κυκλοφορίαν είς την Έλλάδο καί την Αμερικήν. Έτη«» σονδρομή γιά το αα&ίν*: χέντε δολλάρια. Γενικος άντΐκρότωχος !ιά την Άμ*?ικήν ό κ. Δημ. Στροϋμχος. Δ ς Ό. 8ΤΚΟϋΜΒ08, 261 ν. 85«ι 3ΐ., ΤογΙσ ΖΗΤΕ1ΤΑΙΣΥΝΕΤΑΙΡΟΣ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ $3.000 διά επιχείρησιν έπικερδή. Τα κεφάλαιά τού έξησφαλισμένα. Διά περισσοτέρας πληροφο¬ ρίας σποταθήτε: ΡΕΤΕΚ ΡΑΡΡΑ8 241 Ε. 42αά 81., Ν. Υ. ΟίΙγ Τβΐ. Μ11ΓΓ3Υ ΗΐΠ 2291. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΤΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥΤΟΠΚΕΙΙΤβΒΕ *Ο,619 ίατροι βας λέ¬ γουν τί γνωρίζουν. Ζώμεν καϊ μανθάνομεν ότι τα πράγ- ματα έκεϊνα άτινα οί πατέοες καϊ οί ιπποι ιιας εσκέπτοντο τότε δέν εχονν ούτως τώρα. Ή άλήθετα αύτη άποδει- κνύει είς πολλάς περιστάσεις όη ή στάοχς της παρούσης γενεάς είνε νά (Μ| άποδέχεται την «υμ/6ουλήν ουδενός. "Επί ουδενός ζηττήαατος—έκτός εάν κροέρχΐται έξ έπκττήμονός τινος. 'Υπάρχουν εισέτι επαρχίαι έν Γαλ¬ λία απού οί χωρικοί θεωροϋν όη αί τομάτες δέν είνε κατάλληλοι διά φα¬ γητόν. Καί τώρα οί έ.·αοτήμονες μάς λέγουν ότι, Ιν««·γ των δκχφόρων εί- δόΥν βιταμίνης την οποίαν πεοιεχουν αί τοαάχες, είνε ή καλλιτέρα τροφή την ό.τείαν δύναται τις νά τρώγη. Πρό ολίγων μόλις «των, οί κρεο- πωλαι έχάριζον είς τούς πελάτας των τό στιχΰχτι. ΟΙ έπ*στημον€ς άνεκάλνψαν την ά- ξί«ν τού ώς τροφήν διά τούς άνεμι- κούς κα» τώρα πωλΐϊτοΛ πρός 85 σέν- τσ»α τό πάουντ! Ή βρώμη, «Ιπΐν ό διάστιμος ίατρος Ότ. δαπιτΐεΐ ^οI1ηβοη είς τό πρώτον τού λεΡικόν, είνε σιτηοόν «ατάλλη).ον δια τροφήν των ζώων είς την Αγ¬ γλίαν. Δέν έθεώοησε την βρώμην ώς τοο<ρήν κατάλληλον διά τα άγθρώπινα οντα. Καί τώρα τό ήμισυ μέρος των πρωΐνών μας φαγητών οννίσταται άπό βθώμην. Μία ΟΛΟ τάς χοητάρας των προη- γονμένων γενεών ήτο ή τοομακτική θνηοψότης. Είς Γάλλος Ιατρός, ό ΡαβΙεϋΓ, άπό τούς μιεγαλητέοσυς έπν- σττϊμονας άλων των έποχων ανεκάλυ¬ ψε πως νά μίΐώοχ) την αΐξησιν των μικροόιων τοΰ γάλακτος διά τής θερ- μάνσεχος—διά της ιμεθόδου τοΰ παοτε- ρτ.σμοϋ. Καί τώρα σώζεται ή ζωή πολ- λων -------......----- ^ δΐτίΐίββ ιΐν» τόσον διαφορετν-1 κός όσον είνε καί τό παστΕθΐξόμενον γάλα άπό τό γάλα τό οποίον άπαγο- ρ*ύονν τα νγιανομ€ΐα. Πιθανώς ή πλέον πϊΤ'στική απόδει¬ ξις τής ριζικής άλλαγής ην ή μ^θοδος αυτή τοϋ «φρυγανίσματος» η (παοτε- ριομοΰ) έπέφβιρ* είς τόν καΐτνόν, δύ¬ ναται νά σταχυολονηθή άπό τάς έκ- θεο·εις των είδωών Ιατρών τον λάρυγ- γο;, οί ό-τοΐοι σννιστώολ τα Εηοΐίΐββ Ης τούς άσθενεϊς των. ΕΙ; είδικος ίατρός τής Νέας Υόρκης γράφίΐ: «θεραπεύω ώς επί τό πλείστον ασθε¬ νείας των άναπνενστικών όργάνων καί δέν άναγκάζωιααι ν' άποκλείσω τό κά- πνΐ(?μα άπό τούς καπν.στάς των Ειιο^ν 8ί.Γϋϊβ8 είς οξείας π®ρι.ττώσεις. Τό αΐτιον τούτου είνε τό φννγάνιαμα». Είς είδνκός ίατρός έν Βγοο^Ιτπ λέ¬ γει : «"Εχω πο)Λάς γυναίκας άσθενείς αΐτινες καπνίζουν, καί τή συστάσει μθυ .τροτιμοΰν νά χθΒτνίζονν σιγαρέττα Ευΐίν δΐτϊΐίθ παρά τάς μάλλον πολυ- εξόδους Αίγνοττιακάς Λοιότητας>.
Παρόμοιαι έκθέσεις έλή<ρθησαΛ' άπό είδικσΰί Ίατροΐ'ς ίν Κολοράδο, Ίλλι- νόϊς, Κάνσας καί Μιοοισσίππι., αί ο¬ ποίαι ωσαύτως βννιστοϋν τα ί,ηοΐνϊθδ € Ι ς τούς ασθε¬ νει ς των. Ή παρα τοϋ κοινοΰ άποδοχή πάντων όσων οί Μΐτροΐ λέγουν πε-ρί τον εϋερ- γετικοϋ άποτελέσιματος τοϋ «φρυγανί- ομΛτο;» κατά πάσαν πιθανότητα είνε ή αίτία τής κατ·απΛ.ηο—κης αύξήθΐως Ης τό κάπνισμα σιγαρέττο/νι, καί ήτις έξακολουθίΐ νά αυξάνη άπο μήνα είς αήνα. ΚΡΙΕΠΕίΟ. ΜΑ55. Έκλεκτά βϊδλίϊ ίχϊι μόνον τ4 Βιδλιοχωλείον τού «Έθν:κο5 Κΐ}· Οί χημθίθΐ δια τής θίρμάνσεως καθαρίζουν παντός εϊδους θυσίαν. Δια της θ έ {}μ ά ν ο·« ω ς ^ξαλείφονιαι αί άκαθΐορσίαι αί ό-ΐοίαι μεταιδάΡ,λονται είς άερια. Αυτή είναι ή μυστική με- θθδος την οποίαν ένήρίιοσαν οί χτ>-
μιχοί της ΑΐηβΓΚϊΐη Τάί>&€00 Οο, διά
νά καβ«ρίσονν τον κα~,·όν άοτ» τόν
οποίον καταακευάςονται τα
Τα άποτελέσματα ήσαν τόσον έ«-
πληκτι*ά ωστε χιλιά&ες Ιατρών άνά
ΐην 'Αιΐΐίρικήν ποασεκλήθιτσαν νά τα
δοοαμάσονν καΐ γραπτώς έχθέσονν τό
συμπέρασμά τωΎ·.
'Εκθε<τει.ς 20,679 Ια-ηρών ήιυτοροθν νά μελεττ^οΰν κραέ καθί<τταται αι τού¬ των φανεοόν δτι ή έ<ραρμογή της με- θάδου τοϋ φρυγανίσματος «ς τόν κα- πνόν, άφαιγαννσματος, ό καπνός των
τΥΕίΜΑΟΕ ΟΡΡΙΟΕ
ρυκΝΐτυΒΕ οο.
474 ΒΗΟΑθννΑΥ
ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Κατασνευάζομεν επιπλα στιλβο-
τηοίων καί ύποδηματοποΐίίων. Πω-
λοΰμεν, άγοράζομεν καί ένοικιάζο-
μεν παντός εΐοόυς ί~πλα διά Γρα-
φεϊα είς πολύ λογικάς τιμάς.
^ Είμεθα είδιχοί είς την εργα¬
σίαν. Άποταθητε είς τόν κ. "Ιω¬
άννην Βεντούραν, ννβΐπιαάθ Οί-
Γίοε ΡιΐΓηϊΐαΓβ Οο. Τηλέτρωνοτ
ΟΑΝΑΕ 5161.
τος Έλληνίδος
Τοδ χάρου τό άδικο δρεπάν. -λοϊ»
ά άλτπητα καί άνοίγε'. ζλη-
-;ες ά:τδ τής οποίες αΐώνια τρεχε'.
τδ μαΰρο ϊάζ,ρυ. κατέθλιψε καί χά-
λιν την χαροικίαν μας ϊιά τοϋ ό¬
λως έξαΐν·.·/.οΰ τ)ανάτου τής μόλι;
19 ΛΙαίοος άρίθ·,α.οάτη; Δνίϊος Μα¬
ρίας Πιττούλη.
Ή μετασ-άσα •Λατηνετο έκ τοΰ
χωρίου Καλλονή τής Νήσ-οο Λέ-
τία>, έγκαταλδίπϊΐ δέ «νταΰθα Ινα
αδελφόν, δύο αδελφάς καί χήραν αάν
να ή 0—512 έφρόντιοιε νά την χροι-
κίτϊΐ μέ έλληνο-ρβιτή μόρφωσιν -κχ'.
ν.αλον χαρ-αν,τήρα.
Ή χηίεία της ελαίε χώρτ^ ϊ>
τω ναώ τεϋ Άγιον Γεωργιος ίιά
χανίτχϋου €κοτ;λώσ>εως καί συμπα¬
θείας τής Έλληνικής ιτβροηιίας
Σπρίγκφηλντ, ί·ε^ο»ργοΰντος τοΰ αΐ-
ϊ«3·ψ.ωτά-οιι κ. 'Α&ανατίΌυ Σχυρο-
■~υλου, όστις έξε-φώνησε καί λαα-
π:όν έπι-Ατ,ιδείον λόγον.
Πλεΐττοι στέφα-νοι κατετ®θη<ταν «χ! τής «ροϋ, έκ των όϋτοίων διε¬ κρίνετο (λ εξής: Τής μητρός τής μεταστάσης κ. Διαμάντως Πιτβού- λη, το·3 Ίγνατίου κ,αΐ Π ανωραίας Παυλόγλου, Γοτίιριήλ κ·αΐ Άννας Τατ^άντ), Κωνστ. Π ιτ—όλη, Γε- ωργίου Π αναγ'.ώτου καί Βασιλάκη II αΛόγλο;, II ο)-ΰΐξένης Μαλααο-ϋ, Ελένης Ε&γιατζή, Βασιλείου Σί- μου. Χαρ'.λάου ΠαιΛόγλου, Γεωρ Χονϊροΰ, άϊελφών Χατζηχέτροο, Ά ττοστόλου Π ιτσούλη, Άποστόί<ι:<■>
Πάγον, Ήλία Κιρτιλή, Κομνην&ϋ
Φωτ·.ά. Νί%ου Καΐ?αζΑηνά, Ιωάννου
άη,· Ιω. Όκταχοίά, Ν!κο^
ύμκίτ—;. Άντων. Γιαηή, ■ΐΟ^
Συλλόγου των ΈλληνίΒων Κυρίων
ό «Εύαγγελκμός», Ρ. 3. νθθϋ8,
ΑΒΧΟΡ Μ. ΒΑΒΝΕΥ ϋίΒΡΤ.,
Άρ'.-ττε|ϊο> καϊ Ελένης, Άρνόφ Μ
Έλληνίϊων φίλων, Λούη Σοφιανοϋ,
Πό Σά—<.α, ΜΟΚΚΙ8 κ:·ί βλλων. ΕΞΟΧΗ 'Ενοικιάζομεν έξοχικά δωμάτια εύάερα καί εύρύχωρα διά ολόκλη¬ ρον οικογένειαν, περιοποιχιζόμενα άπό πίϋκα καί ελατα, μετά φα- γητοΰ καί άνευ. Παραθερίζοιη· κατ' ετος πολλαί 'Ελληντκαί οικο¬ γένειαι. Μένουν κατευχαριβτημέ- ναι. Προαηθεύομεν προϊόντα τής έποχή; τής έξοχής, γάλα, κοτό- ΐτουλα, αύγά καί λοιπά. Διά περισ¬ σοτέρας πληροφορίας άποταθητε: Β. Ρ. Ό. Νο. 1, ΟΑίΙΡΟΝ, Ν. Ι. ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ ΧΡΙΕΤΙΝΙΔΟΥ (Μ. ϋ. 0ΗΡΙ3ΤΙΝ) 347 ννΕ5Τ 39ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ Εργασίαι Έλληνικαί καί Αγγλικαί. Βγ>'3πΙ 3983.
Η "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ"
ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΕΠΑΥΛΙΣ
/Εκτάσεως 200 στρεμμάτ<ι>ν, είς την καρδίαν τώνΟδΙδΙίΠΙ Μουηΐ3ΐη3,
εις νψος 3.000 ποδών υπέρ την επιφάνειαν της θαλάσσης. "Αμεμπτος κον-
|=ίνα. -Ολαι αί προμήθειαι φρεσκόταται, άπό την φάρμαν. Ήλεκτρικό, ζε-
°το κα» χρύβ νεοό, μπάνια. Τιμαί λογικαί. Διά τα παιδία $7 καί άνω έβδο-
μαδιαίως. Διά μεγάλους, τόν Ιούλιον §18, τόν Αυγουστον $20 έβδομαδι-
«ι»ς. Π ώς νάπάτε: Άπό τούς 42 δρόμους παίρνετε τό ^νεβΐ 51ΐ0Γε
Κ. Η. Άλλάξατε είς Κϊη§5ΐοη διά Ρΐεϊδοηπιαηη'δ δΐΗΐίοπ. "Η μέ τό
οαποοάκι Ηπίΐχοη ΚϊνβΓ ϋ8ν Εϊπβ, άπό τό Πε5Γ>Γθ55ε5 δ!., η 1291η
^·, είς ΚΐηββΙοη ΡοίηΙ, άλλάξατε διά ΙΙΙδΙεΓ ϋβΙβΛνβΓβ ^ Κ. Β. είς
Ρ1εΪ8οηπΐ3ηη'8, όπου τό αυτοκίνητον μας θά σάς περιμένη. "Η πάρετε τό
Βιΐδάπό τό Οαρϊΐοΐ ΤβββΙτε κατ' ευθείαν διά Ρΐεί&ΰΐιΐη&ηη'β καί κατό¬
πιν ενα τάξι διά την φάρμαν. Διά περισσοτέρας πληροφορίας γοάψατε :
ΤΗΕ ΆΟΚΟΡΟΙ-15"
Τ. Α. ΡΑνΐ.05. ΗΑίΟΟΤΤ ΟΕΝΤΕΒ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ 59—Ρ5.
ΗυΝΤΕΡ Ν. Υ.
ΒΙΛΛΑ ΑΡΜΕΝ
"ΒΟΑΒΒΙΝΒ πνν-_
Τό (όραιότεοον έξοχικόν κέντρον είς τό ύψηλότερο μ«ρος τοΰ ^ΛΑ,^-
ΚΙΕΙ. ΜΟΙΙΝΤΑΙΝ8 (2250 πόδας Γπ(>ος). Ζεστά καί κρύα νερα ο* καθε
δωμάτιον §18—$20 έβδομαδιαίως. 'Επισκεφθήτβ μας καί θά πεισθήτε.
Ρ· Ο. ΒΟΧ 32, ΗΙΙΝΤΕΒ, Ν. Υ. ΤΕί. ΗΙΙΝΤΕΒ 3419
ΟΔΗΓΙΑΙ:—Ηοΐεΐ ΑδΙθΓ Βιΐ5 ΤβΓτηΐηβΙ, 220 ν. 4511ι 51. Ιο
ΗοπΙεΓ. νε8ΐ δηοΓε Κ. Κ. Ιο ΚεαίεΓκΙάΙΙ ^ί1η^ι^οη. Ζητησατε π/λι-
Ρο<ρορίας άπό τό θΚΡΗΕϋδ ΜϋδΙΟ 5ΤΟ11Ε, 241 Ε. 42ηά 51., Ν. Υ. _ι»1γ- Τηλέφοννον: ΜιΐΓΓΒν ΗΪΙ1 2291. ΡΑ ΝΙΧΟΝ ΤΗΕαΤΒΕ 425 6ΤΗΑνΕ ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ11 ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 8:30 Μ. Μ. "ΠΟΙ ΠΕΡΗΟΥΝ ΟΙ ΠΑΝΤΡΕΜΜΕΝΟΙ' ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙ* ΚΑΙ 18 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΕΛΟΙΑ, ΓΕΛΟΙΑ, ΓΕΛΟΙΑ ! ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΑΑΚΙΑ ΤΟΥ ΕΑ, ΒΞΑΤΡΟΥ ΕΙΣ ΑΙΣΚΟΥΣ ΦΩΝΟΓΡΑΦΩΝ ΟϋΖΑΚΙΟΤΙι ΒΡΟΤΗΕΡ5 627 80. ΗΑΗ.8ΤΕΟ 5Τ. | ΟΗΙΟΑΟΟ,

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929-
Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΑΥΤΗΣ
ΤΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ
Οί 'ΑγροτικοΙ _υνεταιρι«μοί έν Ελλάδι καί αί 'Ανώνυμοι Εταιρείαι.— Αί «ρόοδοι της '
Γεωργίας.__ Οί κίνδυνον των επεχειρήαεων των εν Άμΐρικη Έλληνων.— Η οιαλε
τού κ. Α. Δάρμου είς την Στοαν «Φοίδος» τής Ο. Α. Ι*. Α.
ΤΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
Ό «ΊΒΟνικός Κηρυξ» ΐχν άνα-
λάιβη έπανειλημμένως εκστρατεί¬
αι ϋΐαφωτιστικάς; περί τοΰ τοό
ποι τΐς διασώσεως των επ'/ειρη-
οΐων των έν ΆμερΓ'τί Έ/?ηνων.
Καί δι' (ΐρΒρογραφίας άλλ ·. καί
δΐϊ σηεντενξεων ιιετά τύ"ν όμο-
-,ενών επιχειρηματίαι ?χα κρου-
σί>ϊί ό κώδων τοΰ κι/ο>Όΐ> τόν
'Ελληνικών Ιπιχειρήσεων καί ί'χει
τονισθή ότι, εάν οί "Ελληντς δ?ν
«σπασθοΰν τάς αρχάς τοΰ συν¬
εταιρισμόν, μέ τάς οποίας γίνονται
νατακτηταί οί Άμερικανοί, θά εύ-
ρε-θοΰν πολΰ συντόμως είς την
σκληρόν θέσιν νά ΰποχωρήσουν
πρό τοϋ όδοστρωτήρος των ώργα-
νωμένων. Μέ αύτό τό πνεϋμα έδω¬
κε προχθές είς την Στοάν «Φοΐ-
6ος» τής Ι'κάπα ωραίαν καί δια-
φωτιστικήν διάλεξιν ό Διευι3νντής
τοΰ Ύποκαταστήλματος τής Έθνι-
λής Τραπέζης της Ελλάδος, κ.
Α. Δάρμος, ειπών τα εξής:
"Ολο: γνο>ρ'ίΙζεμΐν τ: θά ειπή συν-
εργασία, πώς, όταν υπάρχη ένωσις,
ή συγκέντρωσις τούτεστι των δϋνά-
μεων των πολλών πρός Ινα καί τόν
αυτόν σκοπόν, αί προσπάθειαι μας
εάκόλως έπιτυγχάνουν, δέν ν.λονί-
, ζονται είς τάς δυσχερείας, ν.α6ώς
! καί πόσον ευκολώτερον δ·ιά της ε¬
νώσεως άπομακρύνοντΐϊΐ οί κίνίυνοι
οί όχοϊοι μά"; ά—ΐΐλοϋν καθηζΑε,ρινώς.
Ή ίδέα τής ένώο>εως καί τής
ιτυνειργασίζς είναι εμφοτος είς τον
άνθρωπον, διότι χωρίς αυτήν δέ τ>ά
υπήρχεν ή Κοινωνία καί ή -ρόοδος
αυτής.
^ Αί λεπτομε,ρειαι &έ τής συνεργα-
σίας, ο! όροι καί ό τρόπος τής έ-
ιραρμογής αυτής είναι διάφορο είς
διαφέιρ·α>; τόπους καί διαφόρους πε«
ριστάσεις.
Δέν πίόκειται σημερον νά άνα-
ιττΰξωμεν γενικώς καί θεωρητικώς
την έννοιαν καί τα καλά τής συνερ-
γασία;, διότι τα γνωρίζετιε, άφοΰ
ίδρύτατε τό λαμπρόν Σωματείον σας
π,ρος έχπλήρωσιν εύγενών ί>δ>εωδών,
, καί έργων ν.οινής ωφελείας.
II
Πιρόκε-ται μάλλον νά ασχολη¬
θώμεν μέ την απαραίτητον ανάγκην
της -καλλιεργείας, τής συνε.ργασί-ας
είς τα; ατομικάς εργασίας καί μέ
τα άγαιθά τής μεγαλητέρας άνα-
πτύξεω; τύτής καί νά παρασχεθώ-
σι μερικαί χρήσιμθ'. πιληροφο,ρίαι διά
την πρόοδον μιάς καρποφόρου σον-
εργατίας είς την αγαπητήν Πατρί
δα αας έκ τής οποίας δυνάμεθα νά
άντλήτωμεν πολύτιμα διδάγματα.
Οί άγροτεκοι βυνεταιρι-
ομοί έν Ελλάδι.
Πρόκειται νά άσχολη|θώμεν έν
συντομία διά την γένεσιν, ανάπτυ¬
ξιν ν.αί πρόοδον των άγροτιτών συν-
εταιρισμών εις την ΊΕλλάδα, 2ιά
-: ά λαμπρ ά άποτελέισματα αυτών καί
νά ποαγα.(7τευθώμΛν δι' ολίγων πε-
ρί αΟΚΡΟΒΑΤΙΟΝδ, ώργανώσε-
ων, τούτέστιν, ·αί οποίαι περισσό¬
τερον άπο κάθε άλλην <ρο:άν έν- δΐαιφέρουν σήμερον τόν Ελληνισμόν τής Άμερικής. Ή αντίληψις τής αλληλεγγύης ε1!; τόν «γροτικάν πληθυσμόν τή; Έλλ«5ος προ ολίγων άκόμη έτών ήτο είς έμβρυώδη "κατάστασιν. Ή ^ραγματ^^^ί1ί;^ις δέ ενώσεως καί οί κονομικής συνεργασίας ,μ^ταςΰ των παραγωγών εθεωρείτο τη καί κάτι τι άχραγι 'Ολοι ένθ-ίμούμίθα ότι ό γευ; δέν είχε τα μόσα νά καλλι- εργήσ.τ τα ν.τηματά τού καί νά ζή- σχ ανέτως, ήτο διαρκώς χρεω;χέ- ·>ος, ότε ό τόκος είς τα χωρία είχε
Λ/-ϊ! είς τα 20 0)0, καί πόσον
ς ),
ή τοκογλ>?ία ωργίαζε.
Κατά ?ια?όροος εποχάς έγένον
το ■κολλΛΐ ενέργειαι άνΜττύξεως καί
# ΧΛ).λΐδργΐίας της σνναιτδρΓκής^ ί-
6εας καί οίχονομικτ,ς «νβ,ργβσία;
είς τόν άγροτικόν πληθυσμόν τής
Ελλάδος. Ά'τοχώς αύται άχετύγ-
γτκ'/ διόίί δέν ησα-^ συστί
δ:ότ: ό χωρικος δέν ειχε χί
επαρκώς, δέν είχε νοιώσει την α¬
νάγκην ;ής συνεργασίας, δέν είχεν
ατπν-τήσε! την αμοιβαίαν έτχχιστοσυ-
ι νην καί τελΐς συνείϊτσιν τίς πραγ-
ματικής ένν&ίας ττ}ς ργί
καί των άνο-ολογίστων καλών είς
αυτής. ^
'Η έφαρμογή κ,αί πραγματοΐΓθί-
ητίς τής σΛΐΐταί·ρηςής ίδέας είς
τοΰς "Έλληνας ■αγρότας ήτο άνέχα·-
Οεν έπίδ'ί.'ϊλημέ'νη 'κ,αί άιτρίης
έ/, των χρ^γμάτων διά την σοντή-
ρησίν των, την ευημερίαν των. την
προστασίαν των π&ριευσιών των ά->
ττά τής τον-ογλυφίας καί τέλος έκτ
τος τοϋ άτομΓΑθΰ οηψιφείΐντος αυ¬
τών χαί γιενικώς ίιά τό Κράτος.
Ένίβχυβις των συνεταιρι-
ομών υπο της 'Εθνικής
Τραπέζης.
^ Τό Κίάτος τοϋ 1914 εψηφισε
τον νόμον 602 -περί συνεται:!3αών.
Ή "Β&νϊ-Λή Τρ-άπεζα συνδχίζο-Λτα
την άείχοτε τοοινωφιελή δράσιν της
άπό τό ετος αύτό, κατέίαιλε πάσαΛΐ
κ-κό^,'.'Τ) νά δνδάξη ν.αί άναπτύ-
) τα άγς"9ά των σονεταιρκ^Αών κ·αί
νά δημιουργήση ει>ρ<είαν καί υγιά συνετα··.ρ'.κην συνείδησιν τού άγροτι- κοϋ πληθυσμοϋ. θά σας έκοόραζα πολί» αν σά"ς ^ όλας τάς λεπτομερείας «δ -ρί-ου τής ενεργείας καί τα μέσα τα σποία ·έχρ·ησιμοποιηθησατν, διά νά εχθή τοδττ> βιά τό γεντκόν κα*
λόν.
Ή Ελλάς είναι μάλλον χώρ-α
γβωργ-.κη. Τα 9)10 των Ύ-)των
τής 'Β&νιν.ής Τραπέζης βίναί σχε-
δσν γεωργικά Ύπ)ματα. Ο! διευ¬
θυνταί χαί τό -ροσωπαάν των 'Τ-
χοκαταττη;; άτων τούτων, καθοδη-
γούμενοι καί έμπνεόμενοι —ςβρά τής
Διοικήσεως αυτών, κατά βιαίφόρους
έπογάς μετεβλήθησαν είς ίεραχο-
στόλο·ος τής συνεταφικής ίδέας με-
ταξυ των άγιροτικών πλτ$:»μών. 'Ε-
πεσκέπτοντ'·> συχνά τα διάφορα χω¬
ρία τής —&ρ ΐιφερ-είας των καί μέ ίβ-
ρόν ζήλον καί αύταφάρνη'Τΐν άνέ-
καί καλλιέργο^ν την σον-
ίτα·.ρι·/.ψ ιδέαν, τα άγαθά τής ε¬
νώσεως καί της σονεργασίας, έμε-
λέτων τάς ·άνάγκας τοϋ πο»ραγωγο3
έαάστης χερ:·φερείας, κατ)ωδήγουν
•/.αί έβοή&ονν ήθίκώς καί οίκον;μι
•/.ώ;, κατά προτίμησιν ■χ.άθ·» το'^αύ-
την πρός συνεταιρισμόν χροσπάθε!βν.
Άντεΐλετ(ί>πίσαν ίοσχερείας σο5α-
ράς καί άνυπειριβλήτους. Ε5ρ·ον χολ-
λους μή δίϊιοντας προσοχήν, άλλους
νά άντι5:ώσιν έκ σααοεώθντολογι-
κών λό-/·ων. Οί μ£γαλήτερ·ο: όμως
έ'/'θροί των ήσαν ή φίλοπρωτία, ό
άτομίσμός τοϋ χωρικοΰ καί πρό παν¬
τός ή ν«>εταξύ των έλλειψις έμπ1.-
στοσύνη;, ή χαχυποψία καί ό μαστί-
ζων την κοινωνίαν έγωΐσμός.
'Ολα 6;ιως αΰτά ύπερεπηι3τ)&η-
σαν διά τής ΰπομονής, διά τίς δι-
οτρκοϋς ν.αί μεθοδικής π>ρ<;παγάνδας. διά τής συμπράξεως -κα! ■δοηβείας των περισσοτέρων μορφωμένων, των ίεΐ'έων /.αί ίΐδατκάλων %ζ έχείνων οί όποίοι είχον ^τιληφβή τόν άπώ- τερ-ον γενικόν σοπόν όστις έπΐδιώ- χετο. Οντω κατωρθώθη διά τής ή- Οί/.ής κα: οίχονομ:κής βοη&είας τή; 'Βθνι-Αή; Τραπέζης ·καί τήις ονστη- ματική; ενεργείας αυτής νά ί<Βρυ- Οώσι %σ όργανωιθώσιν άπό τοϋ 1916 ο! πρώτο. 50 πίρίπου άγρΐτικοί συν- εταϊ:·.σ;χοί μέ άή άλ «ιβτώαεις ί>πό τής 'Εθνικής ΤΓρα-
«έ,ζης.
Μολονότ: δέν ήφατν ο-.»τηιχατ·,κώ;
ώργανωαέν*.·., ή 'ΒΘντκή Τραπέζα,
άπό τό πρώτον ετος έχορήγησε πί-
ΰτώσείς ίραχμ.. 1.000.000 -ρό;
αΰτους.
Ό Διευθυντής τοϋ έν Νέα Ύόρκχι 'Υποκαταστήματος της Έθνικής Τρα¬
πέζης, κ. Άθανάσιος Δάρμος.
Οί συνεταιρισμοί ούτοι μετά πεν-
τε ετη ήροθμοϋντο είς τό 1921 είς
2.000 μέ 75.000 συνεταίρους καί
είχον κε^άλαια 6.000.000 καί ευ¬
θύνην 51.000.000 ·χαί έτυχον τι-
στώ—ών άπό την Έθν«.ήν Τράπε¬
ζαν 25000.000.
Είς τό 1922 άνήλ&ον είς 1816
μέ 95,000 συνεταίρους. Είχον κε-
φάλα-.α 7.5Ο0.ΟΟΟ ν.αί εΰθύντν 56
έκατοα. δρχ.. ϊνΐχν* δέ πιστώσεων
πα,ρά τή,; ΤΕ)θνικής Τρα-έζης 75
έχατομ. δργ.. Είς τό 1924 εχομεν
3.024 συνεταιρισμοΰς μέ 167.000
«νλεταίί»; είς τοί»; όποίοο; έχορη-
γήβησαν πιστώκις 260,000,000
δρχ. Τθ'.οϋτοί άγροτικ.'θί συνεταιρ·.-
σμοί ίίρύθησϊν σχεδόν είς όλας τάς
γεωργ ικάς περιφαρείας.
Μέχρ: τοϋ 1924 είς 21 ·»ερι·φε-
ρείας έ~ί 660 συνεταιρίσαών οί 131
δέν πα:ο>σίασαν αξίαν λόγου εργα¬
σίαν^ -Αα: ίράσιν, διότι 6έν ώργανώ-
Οησα-; μέ γερέ; άρχές, ένώ είς άλ¬
λας περιφερείας 1014 σϋνεταιρ'.σμο:
κττώρήωσαν νά άν—ττύξωσι καί νά
προαγάγωσ· τα ~>νεταιρι·/.ά των συ;ι-
φέροντα τοσοϋτον, ώστε νά «.ίνα1, ά-
ξιο: έπαίνοο. πρός δέ, νά δημιο»
γησονν καί ένώσεις συνεταιρισμών
διά την πληρ,εστέραν «ξυπηρετηνιν
των συμ·φε:όντων των.
Α! παρά τής Έθνιχής Τθ!3—έζης
χρηγούαενα! τοιαύται χιστώσε'.ς έ-
6αρι>·«ντ5 μέ τότΑ·:ν δ—6 0)0, ένω
τ: εμπόριον έδαρύνετο μέ τόκον 8
0)0, σήμερον δέ πα-ρεχονται τθιαΰ-
τα; πιστώσϊΐς μέ τόκον 2 0)0 μι-
γ.ρότ£ρν> άπο τον έπίστχΐιθν εμπορι¬
κόν «ΐχον. Είναι άξ'.ον ιδιαιτέρας
μνείας ή ■ζζγίίζ άνάπτϋΐξις τής σνν-
εταιρικής ταύτης ίίεα; είς την 'Ελ-
λά£.α καί τ χρόοδο; αυτής. Μία
σχεδόν 1 Γετία ούίαζΐοϋ έ—ηρ-Λεσε νά
έμ.φανιτθή τόσον άρτια συνεταιρΓ/.ή
οργάνωσις άγροτών καί νά περιδλη-
Οί; διά τόσης «μπιστοσύντς Τραπέ¬
ζης καί Κράτους.
'Αγροτικοί συνεταιριαμοί
αλλαχού.
Είς την Γαλλίαν οί πρώτοι ά-
γροτικΐί συνεταιρι^χοί ήρχισε το
1860 %2ΐ έ-/ιρειίσθησαν 40 ετη, δ-.ά
νά διαπλασθή ή ψυχη τοΰ άγρότου.
Είς την Γερμανίαν ήρχισαν τό
1847 καί μετά 48 ετη παροοσιάζε-
τα· Γνκνος πρόοδος των άγροτικών
χ^νεταιρισμών.
Είς τήν'ΐταλίαν ήρχισαν τό1860
/.αί έχρειάΛτςσαν 40 ετη διά την
Γυστηματικήν πρόοδον της.
Είς την Βουλγαίίαν τ,ργιιττ, ~,
1862 καί μόλις τό 1913 παρουσι-
βζϊται ά-^άλογος πρςς την Έλλά:α
χ^οοδο; τής σανεταιρική,ς ί*έας.
Τουναντίον, βίς την 'ΕλλάΙδα κα¬
τά την τελεοταίαν πενταετίαν ή
πρόοδος της συνεταιρικής ίδέας έ-
ξελίσσεται «λματωδώς, καθόσον έν.
των άρχικών συνβταφιομών ίέρύθη-
σαν διάφορο: ένώτεις σκοπόν έχουσαι
συν τοίς άλλοις καί την προμήθειαν
ζ<χρ'' αθτών είς τάς μιν,ροτέρας τι¬ μάς γεωργικών είδών, ήτοι θείου, &ειϊ·/.ρϋ χαλ-Λθΰ, τζν&ιέρων διά τάς α-ταφίδας γεωργικών έργαλείων ή κατασκευήν έργοστο&ίων ίιά τον κα- θαρισμον τοϋ ελαίου, την χονσερίο- ποίησιν νωπών -φρούτων καί ατχΜΓ νας διά την εναποθήκευσιν των πιρο- Ίόντων των. Τέλο; κατά το 1928 ο< σι>νε-
ταιριαμοι ούτοι ΰπΕθέιδαινον τάς
4000 μέ 2·>0000 οννεταίρους. Έκ
τούτων οί 3310 συνεταιρισμοί επ-
χον πΐστώσεων παρά τής '·Εθνικής
Τραπέζης Οπερ το εν δισεκατομμύ-
Ρθν δρζνώ
46Συγκοινωνίας καί Οαο
καί μέ κεφάλαια 607 έκατομ. Ιργ.
- Λ5^ . Β'^-Ή^'-Χ-α μέ κεφάλαιι
ο.186 έκατομ. δρχ.
53 διοτφόιρων είδών μέ ν.εφάλί-*
362 έ7.ατομ. δρχ.
5 Άτμοπλοικαί μέ κεφάλαια 123
έκατομ. δρχ.
Τό όλον 59δ Εταιρείαι μέ κεφά¬
λαιον 5.869 έκατομμύρια δραναών
καί 3.981.000-)- καί 65.000
V;.
Καί ταυτα μέν γίνονται βίς την
μικράν μα; Έλλάδα.
'Είίν στιρέψωμεν την — οσοχήν
μας είς την χώραν ·;ώτήν θά ίίω-
μ^ν, ότι έν.άοτη έταιριν,ή έπων^ί»
είς τό τέλος φβ?ει τρία γοάμαατα:
ΙΝΟ. (ΙΝΟΟΕΡΌΙΙΑΤΕΌ1)1 ίηλ.
οικονομικήν συνεργασίαν.
Τα ί:λ.εονε·κτήματα των
Ι«Ιορ—ορέσιονς.
Οί άγροτικοί συνεταιρισμοί ί-ά
τους όποίους σας ώμίλησα δέν ν,ν.
τίποτε ά'λλο παρά εν είδος
ΡΟΚΑΤΙΟΝ.
Τα ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ εν
δρζΐίών.
Δέν είναι ύπβρίολή άν είπωμεν
σημερον, ότι ή -ρόοδος των άγρο-
τικών συνεταιρισμών σονετέλεσε τα
μεγίστους τόν διπλασιασμόν -τής
γ&ωργ:7.ής παραγωγής σιτη,ρών ν.αί
ολλων ε/',δών έν. των" οποίων πλεί¬
στα άγαθά προκύπτοον:
'Επέκτααις σονεταιρι-
βμών.
Ή πρόοδο·ς των άγροτικών συν-
εταιρισμών συνετέ)^σ*ν ώστε νά ·ά-
ναπτυχθη ή σν^ταιρική ίδέα έν Έλ
λαδ: καί εί; άλλους κλάϊοος. Ού¬
τω ιϊ,ροθησαν προμη%υτιχ,οί σννετβι-
ρισμοι των δηζΛ&σίων καί στρατιω¬
τικών απαλλήλων, οίκο5ομ!-)«ϊί σον-
εταιρι—«ι καί Βτατντοειδεϊς έμπορι-
■Λαι και '6ιο;ιηχ^!ΓΛαί 'Ανώνικιοι 'Ε-
ταιρείαι ΟΟΕΡΟΚΑΤΙΟΧ αίτΐ-νες
κατά διαιφέροος τ,ρόπους ένισχΰθη-
σαν παρα τοϋ πρώτοο πιστωτικοϋ ί-
ΐρυματος τής -χωρχς μας.
Αί έν Ελλάδι 'Ανώνυ-
μοι Έταιρε?α6 .ΛΛι τΑ
κεφαλαια αυτών.
(Κατά τάς τελευταίας στατιστι-
κας «νΜττ,θηοβν έν Ελλάδι κα-
τα την διαρ%ειαν τοϋ 1928, 85 νέ¬
αι εμπορ:ν.αί καί ίιομηχανΓκαί ά-
Ϊ&Κ01 ^ταί^αι ΟΟΚΡΟΕΑΤΙ-
ΟΝ8 με 506 έκατςμ. δρχ. χ^_
λαια, την δέ 31 ην Δεκεμβριού ι
φιτταντο έν όλω 595 Άνώνυμοι 'Ε-
ταιρεία: μέ -/.ε,φάλαια 6.044 έκατοα
δραχμών.
'Βκ τούτων ή&αν:
€ 47 Τίάπυζαι μέ χ&φάλαια 1271
εκατομ. δραχμών.
75 Έμπορικα-ί ΈταιρεΓαι μέ κε-
«ραλαια 268 έχατομ. 8ρ-αχμών
16 Άσφαλιστιααί 'Εται«ρεΓαι αϊ
φάλαια 51 έκατομμυρ. ό>αχυ.ών.
την πρακτιν.ωτέραν
τής ένώσ·ί·ως κ,αί τής χρτσιμόττ,-
τος αυτής ν,αί την έπιββΐλημέ^ην
ανάγκην τή; άλληλ^ίγύης κβί σ^-
ιρ^χζ'.χ'Ζ διά την άτομική1^ ν.αΐ γί-
νικ,ήν πρόοδον
Διά των 0ΟΒΡΟΒΑΉΟΝ8 β-
νεπΓ^χθησαν έν γένει όλαι οά πλου-
τοπαραγωγι·/.αί δυνάμεις νΜζ ν.?ά-
τους. ΔΓ αυτών, έν.τός των γενι-
κών αγαθών διετηρηφησζν επί μα¬
κράν σειράν έτών καί έπολλαπλα-
σιάσθησαν ·αί ά—αικαί χε-ριοοσίαι.
'Είημιοοργηθησαν δέ άσφαλεϊς ίλ
σοδαροι οίκονομι-κίϊί 6?γα·^ισμο: δια
των οποίων Ιχΐτ/ΐιμΛποιηθησαν έπ-
ωφελέστορον ή άτ^ιική πρωτοβο
λία, ο:: μεγαλήτεραι δια^Λΐαι τής
ανθρωπότητος χλι τα μ^γαλήτδρϊ
/.^φάλαια.
Τα σπο-οιδαιότερα τλεονεχ.τημ«23
καί τα εξοδα τής άν«πτύ|εω; των
0ΟΙίΡΟΚλ.ΤΙΟ'Ν8 ν,ατά τελευ¬
ταία· ετη είναι τα εξής:
1) Σϋγκεντρώνουν περισΐότερα
οί-Αονομικά καί ηθιν,ά αέσα διά την
πραγματοποίησιν τοϋ σκοποϋ των.
2) 'Επιτυγχάνουσι καταμερισμον
τής εργασίας, άρτιωτέραν δέ ν.αι
ο!κονομιν.ωτέραν διοίκησιν.
3) Σνγκεντρώνουν £^τί^ Φ'
πκττοτ^ην ν.αί κατά συνέπειαν ε-
χουν εΰν^ρ'ε'.αν νΛ«?αλαιων χαι «π-
ωφελεστςΐραν αγοράν καί δ-ΜϋΟεσ'.ν
των εΐϊών τούτων. ( ι
4) Οί μέτοχοι έχουσιν ύρκμίνην
ευθύνην μέχρ ι των ποσών τής ^
μετέχη; των ή τοϋ διπλασίοο αυτών
καί όταν δι' οιονδήποτε λόγον «ελο-
σ: νά άποσυ^Οοϋν άπό την επιχείρη¬
σιν, ενκολχ καί χωρίς ζημί^, π
έπιτυγχάνοον λ ,
5) Δέν ύπά,ρχει περιορισμος δια
π^όσωπα τα όποία δύναται νά συμ-
μετάσχΐϋν είς αύτά έκτός ειδικων
πεΐιπτώσεων.
6) Τα κέρδη των μετόχων λ^ω
των ανωτέρω πλεονεκτημάτων χαι
τοϋ μ·εγάλο'ο κύκλου των εργασιών
ζύτών είναι πολλάκις ά*/Λθλόγιστα.
7) Καί τέλος ή ζωή των 00Ε-
ΡΟΚΑΤΙΟΝ8 δέν έξαρτάται μονον
άπο την ζωήν των π,ρώτων ίδρυτων
τής, άλλά άπό την καλήν ««κ*η-
σιν αυτών.
Τί γίνεται έν Άμ*Ρ*3*!·
Είς τάς Ήν. Πολιτείας ή ί^έα
των αθΚΡΟΚΑΤΙΟΝ5 5χει «»·
πτυχθή έν σογ-Αρίσει πειρισσστερον
άπό κά·θε αλλο κράτος καί ή γενι-
κή τάσις είναι νά δημίουργουνται
διά τή; ενώσεως όσον τό δυνατόν
μεγαλής-ε:·:! καί σοδ·αρώτεροι όργα-
νισμοί. Οί τοιούτοι οργανισμόν ώς
έκ των πλεςινε'κτημάτων των και τού
οΐκονομικοΰ ογκου των, συν τώ χ?°"
νω νεκ,ρώνουσιν ή άπορροφώσΐν τας
ατομικάς καί μικράς έπίχϊΐρ'ή
είς όλους σχε&όν τοΰς κλάδους
Ή καθτχττέρησις των
λήνων.
Ό 'Ελλτ,νΜτιός τής Αμεριν.^
μεχρι σητχίριον πείΐωρίσθη είς την
ένωσιν καί συνεργασίαν διά^τών σω-
ματείων, διά κοινωφελη 1*1* €!ί
την γενέτειράν τού, καί έσχε θαν-
μάσια άποτελεσματα.
Είναι σκόπιμον όμως νά φροντίς
έκ πχραλλήλου διά την μεναλη«-
ραν πρόοδον αΰτοϋ έβώ, διοτ: «εν
(^έ είς την 20ήν λίδ·)

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ&.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΦΟΣ ΕΙΣ ΤΡ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΤΑΡΑΞΕ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ
ΛΙΡΕΤ ΑΙ Ο ΠΕΠΛΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
ΤΗΣ Δ0Λ0Φ0ΝΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΓΕΩΡΠΟΥ Α
ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΝΟ ΣΕΜΠΙΣΤΟΥ ΑΥΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ ΦΡΑΓΚ. ΙίΙΣΗΦ
τής παγν.οτν-'θ'-' ίστορίας θά παρα
μείνη πάντο·;ε τό γεγονός *.ατά τό ο¬
ποίον Μεγάλαι Δυνάμεις διαθέτου-
σαι διπλωματίαν πρώτης; γραμμής,
ϊίκτνον κατασκοπείας εΰρύτατον κα
τ>ί'Αθνομια.ά μιεσα αφάνταστον αφ&θ:
ν:'ας έτ^φλώθησαν μέχρι τοιούτου στ
μείου ώστε νά μή λάδουν κάν ότφρη
σιν περί των συνεννθήσεων %αί τήις
παρασχεϋθζίμενης συμμαχίας μετζ
ς!» των νρ'/ττιαν'.κών Κ:ατών τή;
Βαλκανικής, ήτοι μεταξϋ Ελλάδος,
Βουλγαρίας, Σερ&ίας %ίί Μαυρο-
6ουνίου *Α-;εται κανείς νά πιστεύ¬
ση ότι ό θεός των Χριστιανών είχεν
ά^οάοιμίσει τάς γηραιάς δέσποινας
τής Εΰΐώπης τάς καλο,αένας Λ.
γάλας Δυνάμεις καί ένώ είχον
οσφρανθή τα τε-Αταινόαενα ίδιώτα
άτλοΐ, τα Εύΐωπαϊκά άνα/.τθδού-
λ:α δέν είχον είδησιν.
Έκ των υστέρων μάλιστα τα Εύ-
εωϊτ-αίκ,ά άνατ,τοδούλια την μ·;στ·.-
ν.ότητα των δ'.απραγματεύσεων την
άπέΐω%αν είς τόν δαιμόνιον Π οωθ>
πουργόν τής Ελλάδος, τόν Έλευ-
δέρρον Βενιζέλον. 'Ο^οσδήποτ'ε ν.
ιμέσως Ίνδιαφ&ρόαβνοι αίς τα Βαλ-
κάνια Εύρθίπαί'κοί παράγοντες ήσαν
άπληροφόρητοι. "!Ενα περίστατηαόν,
μή γνωτθον ίσως μέχ.:ι σημερον, ά-
ποδεικνύε: είς ποίον δαθμόν άγνοίας
ευρίσκοντο οί έν Βιέννη, διά νά έξη-
γηθ·η «κείνο τό οποίον άφηγηθημεν
'/βζζ, δ τ ό '/.όμης Μπέρτχολντ έδα-
οίσΌη είς τάς ιδ'.αδεΐδαιώσεις τοΰ
Βασιλέως Γεώργιον, ό οποίος ή-
γνόει ωσαύτως τα γ'.νό&υενα είς τάς
Αθήνας, -Αατά την είς τό εξωτερι¬
κόν άποδημί αν τού καί ΐΰρίσΆετο έ-
πομένως έν απολύτω χαλη πίστει,
δε^αιώίας τό Βιενναίον 'Ανα*Ατο6< λ«ν. ότι περί των ειρηνικων πρα- βεσεων τής Ελλάδος δέν «ά έπρεπε να υπάρχη ού/δέ ή ελαχίστη άακ3ΐ6ο- λία. -ροοίμια τού Βαλ- «ανικοί» πολέμου. Τόν Μάϊ&ν τού 1912 είχε πλέον ω?!μάτε·. ή μεταξύ των Βαλκανικών Χριστιανικόν Κρατών συμμαχία-^αί είς τα ΕύρωπαΊκά Άνακτοιδούλια δεν ύπφχε οάδβ ϊχνος τλροφορίας δεν ύπφχε οάδβ ϊχνος ηρφρς Τί) παρα5οξότε?ιον άκόμ,η είναι. δτ. και τόν μηνα Όκτώδοιον τοό Εδίου ετοος, 5τ5 ό -όλεμος ήτο τ)δη κεκη- ρΰγμένος, οί Ιν3ι»ρε(ρέμενοι έν Ειϊ- ρώ—(; 5έν ήθελον οΐ>τε κάν νά το κι-
ύ
ο;.
Τόν Μάρτιον τού 1912 ό έν Βιέν¬
νη Ελλην ίημ.οτ!ογράφος καί συγ-
ΪΡαρ ΚλάΗ Νλίϊ
ος
«κ
χε-
ρς τω «κ των χρωτευουσών
τής Βαλκανικής. Καττά την δηαο-
σιογοαφίχήν το» ταύτην ά—οστολήν
ε"χε δΐιζτυπώσε! άορίστως μέν, άλ-
λά θετικώς -ερί των τΛεννοτίθΓεων
αΐτινες δίεξττγυντο «ίς τα Βαλκαν:-
αα Κράτη ί·ά <»μμαχίαν, χερι της οποίας^« έν Κω>σττ>τι>«>πόλει δέν
ε-χον Ιννττ,ς είδτ-ιν. Ώς 6ημοτ:ο-
γραφος έΐγαζόμενος ·χ.(2ί είς τα Βι-
ενναΐα ιρυλλα, ^υσικά εδοικίμ,ασε νά
ΐΐ αίαν δημοσιογραφικήν επιτυχίαν
ι έτρότείνεν είς τόν άρχισνντά-
ρ^ «ΰ Ε·.ενναίκ> «ΤάγχεμΛΓλατ»
α. Βε?νάρ3ςν Μΰντζ νά τού γρά»!«ι
"Κ'-ράν άρϊτ>ρ.(ον έχι των βυμίαινόν'-
των.
Ό Μίιντ*: έΐδέχ&η χρσθύμως χαί
λαβών τα άρθρα τα «ττ'ειλε χατ' «ύ-
νίίαν είς τό ν—ογραφείον διά νά 3η;
μοσιείΛοίτν έν τη χρώτη σελδδι τής
ε?τίί«ρ(ίος υπό τχμ^ώδ'εις τίτλονς.
3 Τάλ
Τ Έ*5{ί5ή <3α<ι>ς τό «Τάγκϊμκλατ))
ήτο ήίΑ'εττ'τγχιον φύλλον δέν ηδύνατο
να ίημοσ-εύΐγ; τι έχί της «ξωτερηιής
^λιτ·.χής α'νεο τί& άξιείας το3
Μχαλμ-λαΤς (ύ—αίγείου των Έ-
ξωτερικών), τό ό—οίον έστειλεν «ν-
τιτ^Γ&ν των διορ&ώσεων είς τό ΰ-
^ο«ργόν των 'Εξωτερι-Αων κάμητα
Μιτερτχολντ. Άναγνώσας τό περιε-
7^ενον ό κάιης έξΐ-λάγη και κα-
λεσας τόν Μυντζ τοϋ ίξί<}ρ<χσε την "Αατα—ληξ·.ν αύτοί -Ααί τοΰ ά—τγόρευ- 5εν εντόνως νά κάμη μνείαν τοιού- Ό νέος πρωθυπο—» Υός τής Αγγλίας, Λ. Ράμση Μάκ Ντόναλντ, μετά τής κόρης τού "Ισ- μπελ, κατά τήγ πρόσφατον επίσκε¬ ψίν των είς την Ι¬ διαιτέραν των πα- τρίδα Λοσσιμάονθ, τής Σκωτίας. των «παραδοξοτήτων», έκτός άν θέ¬ λη νά καταστήση τό ιφύλλθν το» γε- λοίον καί νά τύχτ/ κατηγορηματικής διάψευσις. Έπειδή δέ ό Μϋντζ έδο- ε νά έςάρη —ρός τόν ιώμητα την δημοσιογραφικήν ίχανοτητα τού έν λόγφ "Ελληνος δημοσιογράφου, ό κόμης Μπέρτχολντ τόν ίιέκοψεν αποτόμως ειπων : «Ημείς, είπεν, εχομεν "Επιτελείον ολόκληρον δεδο- 7-ΐμασμάνων καί -χιχλα'.ώ^ διπλωμα- τών κα: ουδείς έξ αυτών, μά ουδείς δέν μάς έγραψεν ούδε καν ώς φήμας τθ'.αΰτα πράγματα. Π ώς Οέλετε νά υπο τοιαύτας σονθηκας, ενός άπλοΰ δημοσιο- γιράφου όοον άξιος χαί άν είναι ού¬ τος :» χίαι. Ό Μυντζ καλέσας τόν "ίΕλλην- να δημοτιογράφον τοΰ επέστρεψε τα χεΐρόγραιβοι προσθέσας, 6τι τα άνα- φερόμιενα είναι οχ< μόνον «γνωστα, άλλά καί άκατανόητα είς τό Μπαλ- πλάτς. 'Επέπρωτο έν τούτοις τα γε- γονότα έπ>ερχόμε.να ραγδαίΌί νά έπι-
καρώσουν τάς «ληροψορίας τοδ "Ελ¬
ληνος 2ημο>»ογράφου.
Τόν Μάϊον τοΰ 1912 οί βροι τής
ΒαλκανΐΆης συμμαχίας είχον ήίη
όχογραΐφη, τ,αί άφοδ ϋχεγράφησαν αί
στρατιωτικαί <ημ-δάσεις την 3ην Όί τοΰ αυτού Ιτους έικ>ηρ6-
Κατάπλην.τος έχ. τούτον ι
Μχέ,ρτχολντ έίϊωχίν εντολήν είς τόν
ι Μϋντζ νά παριχΛαλέση τόν κ,. Κ. Νι-
[ν.ολαίδην £πως συγγράψη «τό ίστθ-
ρ'/.ον τη
τό οποίον ε;χ^ ίημοσιεόσει
εΐς'τό Β·.ενν:/Τ!θν αΤάγ-Λεαπλατ)) είς
τέντε άρθρα. Ό «άντπϊθίλιτιευόμενος
τόπος της Βιέννης επετέθη τότε
επί έδδΓψ,άδλς ν.ατά τού ν.όαΓ/τος
Μπέρτχολν γ, ό οποίος ένώ ήτο ό ά-
πληροφόρητβς, δέν έπωιφελι^η των
άνακοινώσ'ϊων, ενός έεΒον.ιμασμένοο
δημ&τ'.ο-^οάφοο, οιά νά καταστή ένή^
μΐρος των γενομένων.
..Ό Ίπουιργος των ΊΕξωτερ'.'Λών
νής ΓερρΛνίας Φόν Γιά^^γκωφ, Οί
λων ιτροφανώς νά έλαίφρώση την θέ¬
σιν τού έν Βιέννη <Γϋναιδ«λ>φΐου τού ίδ:ε-
κήρϋξε άπό τού δηματος τού Ράϊχ¬
σταγ, Οτι όχι μόνον οί έν Βιέννη, άλ¬
λά καί έν Βερολίνω χατελήφθησαν
τελείως έξ άπροόπτου υπό των γεγο-
Ό Χένρυ Φόρδ, άριστερί, όστις επώλησεν είς την Σιδηροδρομικήν Εται¬
ρείαν Πενσνλβανίας την σιδηροδρομικήν γραμμήν Ντητρόϊτ, Τολήντο, καί
»-ι?_______ χ.__.£,*„,.%,■. β>ι* ι,ΛΪϊλλι ίν%* ^νεν Λνηηηίτη η ΓΛιητ νΐτ· τπ 195(0
είαν Πενσυλδανίας την ιδηρρμή γρμμή ηρ, ή,
Αϊροντον, εκτάσεως 343 μιλίων, ην είχεν αγοράση ό ίδιος είς τα 1920
άντί 5.000.000 δολλ, Δεξιίϊ, ό Γ. Γ. Άττερμποΰρυ, Πρόεδρος της προμνη-
σθείσης Έταιρείας.
νότων, χωρ'ις ούϊέν νά
σουν ή νά μάθοαν παρά των έμπιστεο-
μένων αυτών άντιπροσωπων έν τώ
Αίμω.
Τό γεγονός τουτο χαρκτκτηρίζει
άρχετά την άγνοιαν, είς την οποίαν
ς-.ετέλουν ο·· έν Βιέννη καί Βϊρολίν<ρ —ολ'.τικοί ν,ύκλοι άλι πρός τοίς άλ- /Λ·ς άποδ·ϊΐ;7.νύόει -Ααί την άθλιάιττν- τα, είς την όποιαν είχε περιέλθη το Β'6νναΤον "Αναίκτοδούλκν ΓΑατόπ'.ν τής δ:ανοητ'.7-ής ·κ.αταπτ<'>σεως είς
την ό—οίαν «ώβίσχΒτο ό Αύτο-λΐράτωρ
Φΐαγν,ϊσκίς Ιωσήφ γ.αί ό οποίος εί-
'/ζ 7.ατανο·τ;ισε'. όργανέττον είς χείρας
άναξίων πολιτικών ιχλι τής νοοτρο-
π''α·ς τοΰ Δ'.αδόιχοο Φ«ερδινανϊα> τοό
ίολοΐφονηθέντος «Ιίς τό Σε.ΐάγε'δον,
όστις έδον.ίμασε νά έγ-Ααινιάση ϊ/ίίαν
αύτοΰ πολιτικήν είς τα έξωτεριικ,ά
ζητήματι*. Έξαίρομεν τό σημείον
τουτο, τό οποίον 1)ά Ιλθη κατόπιν νά
άποδείξη ότι τό έγκλημα τής Θεσσα¬
λονίκης γ,α': αί γΐνόμενοίΐ έν Β'έννη
άπόπε'.ΐαι πρές ανατροπήν τοΰ Βαλ-
κανικοΰ καθεστώτος, ΰπήιριξαν εντε¬
λώς ς^να πρός την θολήτ; διάνοιαν
τοΰ γηραιοΰ Αύτοκράτορος, ό οποίος
έν τη παλιμπαιίδθ'σύν'ο αύτοΰ, κατε-
γίνετο μόνον «ίς τό νά έκπληροΐ τάς
όρέ·ξεις Ύ-,ύ τα συμφέροντα της κλί-
κας των —ονηρών άνθρώπων τής Ί-
σραηλίτιδος έιρωμένης τού
τορος Στράτ.
Ή επάνοδος τού Γ&ωρ-
γίου.
*Ας παραχολανθήίσωμεν τώρα τόν
Βασιλέα Γεωργίαν ιέιπίδαίνοντα έν
Βενετία τής θαλοτχηγοϋ «Άμφ'.τ^ί-
της» κ·αί έμπανακάμποντα είς ΊΑθη-
νας.
Την μεστ;χ6ρίαν της 26ης Σε-
πτεμδρίου 1912 ό τότε -ρωθ^ποοτρ-
γός κ. Βενιζόλος ■καή'λθεν «Τις Πει¬
ραια καϊ έν. τού σταθμοΰ τοΰ ήλετΑ-
τρηΐίθϋ, δι' άγοραίας· άμάξης μετέτίη
είς την πρό τοό Δημαρχείον» αποβά¬
θραν, οπόθεν έπιδ-άς ίδ'.ωτιαής λιέμ-
6ου διεπεραιώθη επί τού άντ'.τορπιλ-
λΐικοΰ «Βέλου·ς» τό οποίον άνέμενιεν
υπό άτμόν. Άαέσως τό άντιτορπιλ-
λικόν άπέπλευ«Γε πρός τό πέλαγος
Οποο συνηνώθη μετά τεσσάρων άλ-
λων άντιτορπιλλικών, καί κο—ηυθύν
θησαν πρός τόν Ίσθμόν πρός συν¬
άντησιν τής δασιλίκής θαλαμηγοΰ
«Άμ'φ'.τρίτης». Ή σονάντησίς εγέ¬
νετο ε·ίς τό Καλαμάικι δπου άνι:στα-
λέντος τοΰ πλοΰ της «'ΑμιφιτρίτΤίς»
έπέδη αυτής ό κ, Βενιζέλος. Θά
σταματήσωμεν έδώ διά νά ίδωμεν
την διαμειφ&είσαν ίστορηι,ήΚι συνο>-
μιλίαν μ«ταξύ Βασιλέως καί Πρω-
Θοπουργοϋ καί νά έξαγάγωμεν εξ
«αυτής σ*^περάσματα τα όιποία ε-
σχον μεγόστην επίδρασιν επί των
τυχών τής 'Ελλάδος καί τής Βαλ-
κανικής έν γένει, άλλά ·καί επί τής
τύχης προσωπικώς τού Βακτιλέως
Γεωργίοο.
Αΐρεται ο τοέ-πλος
Άπο τό Καλαμάκι μέχρι Π «ι
ραιώς ή αεταξί» Βασιλέως Γεωρ-
γίου καί ΒΐΜΐζΐλοο σονομιλία απο¬
τελεί δαρνσ*φΛντον κεφάλοπον της
'Εθνικής ημών 'Ιστορίας. Τάς ο¬
λίγας έ'Αείνας ώρας έπαίχθη ή τ>
χη τής Ελλάδος καθ* ήν στιγμήν
αυτή, όπως ό Παραλοτιν-ός τής
Γρ·αφής επέταξε τα δεκανίκια της
καί άρασα τόν κ.ράδατόν της, ήτο'-
μάζετο νά διέλθη τα σύνορα τα ό-
ίτοία ή -Ααταισχύνη τοΰ 1897 ε;-/;
χαράξει διά τό ήττημένον Έθνος.
Την βα,υ.σημαντον καί ΊστορΓΑην
ταύτην σ-ϋνομιλίαν μεταξί» Βασιλέ¬
ως κ,αί Πρωθυποοργοΰ δεν την έ¬
φερεν άκόαη *>!ς φώς ή ίστορία, οΐ-
τε είναι ίσως ά/,άμη καιρός νά ί¬
δη αύτη τό φώς, χωρίς να δλαιόοϋν
πι&ανώς άλλα συμφέροντα τοΰ "Ε-
Ονους. Ό καί νυν ΠρωΘυπα)ργός
τής Ελλάδος, κ. Βεντζ-έλος έχέ-
υν>θος είς 'βαθμόν απαράμιλλον, τή·.»
Ικράτησεν άπόρρητον.
Έν τούτοις, δέν άπέκροψεν έν
μέρος τής συνομιλίας ταύτης, αρ¬
κούντως -/αρακτηρ ιστικόν διά τάγε-
γονότα, ίοά τα όπΌΪα άσχολείται
σήμερον ή εφημερίς. Ό ■*. Βενιζε¬
λος έχων μεθ' έαυτοΰ εγγραφα καί
γεωγραφ!·ΑΟ·ί χάρτην, έφανέρωσϊ
πρός τόν Βασιλέα τό σχεδιον της
συμμαχίας ν.»αί τό άναπόφευτι.τον τού
πολέμου. Ό Βασιλεύς Γεωργιος έ-
δοκίμασε τό αίσΰημα τό οποίον δο-
κιμάζίΐ ό ικεραονόπλητχ.τος! Δέν εί¬
χον παρέλθ-ϊΐ ούδε τρείςημέραι, καθ*
άς ό Βασιλδυς Γεώργιος €ΐχε δώ-
ζν. τον λόγον τής τιαής τού είς τό
Άνα-Ατο'ίούλΐον τής Βιέννης, ότι ή
Ελλάς έπ' ούδ'ενί λόιγω θά συντε¬
λέση είς την δ'.ατάιροτξιν της έν
Ανατολή ειριτνης.
Έδ*>τφόρησεν άκούσας παρά τοΰ
ΠρωΘ>πουργοΰ τού την είδησιν καί
είπε πίός αυτόν:
—' Α, έσύ είσαι νέος καί δέν
γνωρίζϋς όπως «γώ τα πράγματα.
Τόν πόλεμον τοΰ 1897 β<έ> τόν ε-
κααεν ό Δςληγιάννης. 'Εγώ άμως
έπλήρωτα, παρ' ολίγον μέ την ζω-
■φ μοι> αύτην, τάς συνεπείας, καί
ή Ελλάς μαζύ μου.
Ό κ. Βενιζέλος ομως όστις είχ*
λάδει την ^δτΐόκρ-ασιν νά μή είσακιαύ-
ση χ.»Αμίαν άντίριρ'ησιν τοΰ Βασιλ-έ-
ως, έστω καί μέ έπαικόλουθον μίαν
έσωτερ'.κήν αναστάτωσιν, απήντησεν
είς τόν Βασιλεα, ότι «δέν κέχτηται
την πολιτικήν άνανδρίαν νά αποδώ¬
ση ευθύνας πρός τόν άνεύθυνον άρ·
χοντα. Άναλαμΐδάνει, είπε πρός τόν
Βασιλεα όλόΐΆληρον την ευθύνην ού¬
τος καί μετ* αύτοΰ ή μεγάλη πλειο-
νοψηφία της 'Εθνικής Άντιπροσω-
πείας ττ]ς οποίας ήγείται χαί ότι
Οά ΰπο8είξτ] είς τόν Βασιλέα την
δήλωσιν ταύτην νά την κάμη επι¬
σήμως π>?ός τόν Ελληνικόν Λαόν.
Η. ΔΫΣχ'στία τοΰ Βασιλέως
Ό κ. Βενιζελος ικατατοπίσας τόν
Βασιλεα είς τάς λεπτομερείας το5
σχεδίοθ τής συμμαχίας καί τοΰ προ¬
βλεπομένου πολέμου, -πι?ο*ε—άθησ«
νά τόν πείση ότι ό τόλεμος θά απο¬
βή νικητφόρος υπέρ τής Ελλάδος.
Καθώρϊτο μάλ·.—α πρός τόν Βασι¬
λέα χ,αι την 26ην 'Οκτώδρίου 1912
ώς ημέραν καθ' ήν ό Έληνκώς
Στρατός έν θεσσαλονίκη τ)ά πανη-
γυρίση την εορτήν τοΰ Αγ. Δημή¬
τρ ίο»ι.
10 Βασιλεύς όστις μετά 8οο»ο-
ρ·ίας μέν, άλλά καί μέ ψϋχΐαιμι-αν
ίκουβ την ανάπτυξιν την οποίαν τοΰ
έκαμεν ό πρωθο-ουργός. ειίς τό ό>
•Αουσμα της θεσσαλονίχης άνβτινά-
|χθη καί εί-ζεν:
{ —Ά! Κύριε Προέδρω, χαι αν
ήθελα νά χιστεύσω είς σσα μοϋ ά-
ναφέρεις, μέ αύτό πού μοΰ λές, γιά
-ήν Θΐσστλονίκη, μέ κάνεις νά βυσ-
πιστώ γιά όλα. Θεσσαλονί-χ,η!... Ά,
αύτό ποτέ δεν θά τό επιτρέψη ή Αά-
στρία.
Ό κ. Βενιζελος με τό γνωστόν
μειδίαμα κ,ατηύνασε τόν Βασιλέα,
διαι&ϊδα'.ώιχας αυτόν άπαξ ετι, ότι
ή 'νΕπιτελική ΰπηρεσία των συμμά-
χων Κσατών Ιχ*! καθορίσε'. άαρ'.-
&ώς τάς ήμΐρομηνίας, καί ότι ή
(Συνέχεια είς την 28*/» ο«λίδ«.)

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3>.— ΚΥΡΪΑΚΗ, Τ ΙΟΥΛΙΟΥ,
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΤΟΥ ΠΩΛ ΑΡΕΝ
παπαρούνεσ
βά <τας δ'.ηγηΌώ αυτήν την ί~ο- ρία δχως μοΰ την εί,χε μιά καλή γρηοΰλα, Ινα ■βράίυ, χειμωνιάΐικο, στόν μύλο μέτα, κ»3ώς καΌόμαστε σ^χμα-ζεμένθί κοντά <ττήν χαρΐζστιά, ένω ό γάϊϊϊρο,ς βγύριζε τον λαίό- μιιλθ, οί άντρβς; π:ρώχναν τέ ληο- τρίίι χαί οί γί»να?Λ£ς μάζε,,αν τό ,λάίι χού έχρύσωνε άχάνω άχό ττ/ν «αοΰρκα». θά αίς βίττγ/ηβώ την ίσταρία τής ώμορφτ,ς Μοορέττας καί τοΰ Π δλ γ Ξέρετβ δέεαΐΐα τό Πουΰ-Πουγ- κάν χού 6ρ όσκε τα·, —ο δρόμο απάνω , κοντά στό ρημοκλί/τι, τ» Πουί- Πονγκάν, τόν μεγάλο «7X0 6ρά- τόν χόκχινο, δχοο εχο-ον λ άί Έΐ ώ ά χ, , χ φης οί άετοί. Έκβΐ σ-ώζονται άκόμη τα λά άό ύ λέ μ άχό ίνα χύργο φιττρώνον μεγάλας ρς κιίτίτκόκ.κινες α·έσα στά βρείχια: καί όλό ό βά ά Κ ς ρ: ί όλόγυρα στό βράχο κάτο'ο. Κχτε χα- . χα·ροΰν·ε.ς, χού δέν δρίσχον-"! χθΰ- ν 8«νά άλλοϋ στόν χόομο. Τό σότ τους ί-αυτάξι 'άχό χιλίάδβς χρόνια καί ά¬ ν ιγο τσν καιρό, χού η"ταν έχεΐ χάνω . τα χΐρΛόλι» τής ωμοργης Μο>ρέτ-
τας.
Ό χύργος τοΰ Πουί-Ποτγκάν,
τόν κίΐερο χού ζοϊκ— ή Μθϋρβ-ττα, ή-
Γχν ό ίυνατώτερος χ^ργος τού τόχοο.
Ά^θαστος «την κορ·.>φή τοΰ ίράχου
*αί κρυμμ«νος μέσα σ' Ινα μεγάλο
ϊάσος όχτ>υ ζοϋσαν λύχοί καί άρκοΰ-
5βς·,
Δέν
ν ά
φτ}«τη
εως έκεΐ, χαρά μονάχα άχό κάτι
έχΓκίνδϋνα- μονοχάτΐι2· —ού τα ηξευ-
ρ-»ν μόνον δβΌΐ κάθονταν έχεί.
"Οχο»ς άλλος έτολμοΰα<ε νά κά- 'μαξύ μ' αΰτά ή συντροφιά τοϋ Περ- . λ- ?._'« ».'..... ..> .»-----'δινκαλέττο» τού γυιοΰ τοΰ Ο^ρωροϋ
νγ; χώς άνέδ-χίνβ δίχως νά η
άνάγκη νά τόν 8·.ώξο.»ν μέ τα δχλα,
ήταν καταΓΪ'.καομένος νά χ3?3·ή. μο-
νάχος το;, άοοΰ εχαν<Ε τόν ίρόμο, άχο τοδ ίάτους τα θηρία, η νά άό έ ό ή άχό Ό «τέρϊς τής ρμ Μθϋρέττας ό δινκ,αλέττο.» τού γυιοΰ τοΰ ρρ ενός -α·.5ιοΰ χαρίτωμένου, χοίι την -ί στήν καλλιέργεια τοΰ χε- Σάν εγινε ίώίεχΛ εως ίεκβτριών χρονών τό χα-.ίί, ίξα>?να, χωρ:ς καί
τό ίϊιο νά τό νθίώστ} τό καχόυΛ!?«
Μχΰοεζάρος, άχόγονος ενός μάγκ>, τό ίϊιο νά τό νθίώστβ, τό χαχόμθ!.ρ«
δέν άφ'.σε χοτέ την κόρη τού, νά κ ά-' κί' αύτό, άθώα άγάχησε την ώμ»ρ-
ν$ 6ημΛ όξω άχό τόν χύργο. φη Μο^ρέττα.
Ήτχν τόσο ώρζία μέ τα μ·εγάλα Ό Γέρω Μχοδεζάρβς, τα κατά-
μααρα μάτια της καί μέ τα χο>ρό-ιλα&ε αύτά, κ-αί ίιέταξε νά τόν σκο-
μζκρ>ά μαλλιά της, χού μό^τώτουν.
Ή Μοιιρβττβ, χού τόν άγάχησ<ε κι' οτύτή, ΙκλαΦε, σκοτώθηκβ, ι λις την έκύτταζβ κανείς την άγα- Ή Μοορέττα σμως έττενοχωριό- *3 νά μένη έ*τχι χάντοτε μέ ενα ρ μς χρ νά μένη έ*τχι, χάντοτε μέ ενα' -οτβ ίέν Ι καθρ«.ΐ>τάκι <τή χέρ;, μέσοτ στοίις Γί τ«3—ερο^ς τοίχθϋς, χωρίς νά άλλη ίιο~κέ3αιτ!, χ»ρ·ά νά στό Χίΐό ψηλό χ^ργάν.ι, γιά νά ά ά έ άό ό α ή, , , ττο3 χαττέρα της τα χόίβτ, μά τί- —Γιατί νά τό —«τωσοννβ τό %<χ- ίτιένο τό Π·ίρ3!γκαλάκι, ψώναζε χ,αί εκλα:γε ή Μέ έ ά ί λλί γ ή φίνδτε καλλίτερα νά Βάλ όξ ι, ψώζ , 3έν τό ά- ά μονάχο ύ η ψη ργ, γ φ ρ χή μχ κϋττάζτ; μ:χροά, χέρα άχό τό δα- «ο; Βγάλτε τον όξω άχό τόν χύρ- 3θς·, την πείίοίία χού χρασίνιζε την γος αας, κι' άφίστϊ τον στό δάΐος άνοίξι ή Ικίτρίνίζε άχό την &ηρ»ία χα> ότι «ΰ εχε^ γρίβμμεν0 ό ^ός.
τό κ^λοκζΐρι η Οόλωνΐ άχό την κα-'Τούς ϊρόμους δέν τούς ξέρ«ι, καί
τ—(ν:ά δλο τό φ^ινόχωρο, η μαύρι- ί ά ΐ ί ά
ζε άχό την συννεφιά κ*ί την άντά-γγ)
ρα τοϋ χειμώνος. Κ« νά κ™/ττάζη| Ό Π ερί γκαλέττος χάλι άλλα
α α ά ί έϊ' Σό ά ύ ί
καί νά
μχορεΐ κβί νά
τα χωρία, άχανω -τίς
λ ό ίό ό
των
έτχεϊί'αζε.
ά λώ
γς
Σ·Λεφτόταν νά φύγη
ά ά Λ ά
χρ, ς φψς χζ φ φγη
λόφων, τόν ίρόμ,ο τόν άχέραντο δ-! νά γλυτώση, νά χάη ])/ηι.ρΛ νά με-
ττου χϊρνοΰσϋν οί εμχορ«ι ·καί οί κα-,'γαλώτη καΐ νά γίνη ίϋνατός. Κ«ϊ
&αλλάρηϊες κ·αί τό μεγάλο τό χο-' ναρ^η μιά μίρχ <ττοΰ χύργα» τή"^ έ- ά ό ύ έλ ά 'ώβ ί ά έλθώ Μ ρη μγ ρη μ μρ τό ερημο χού έχ.υλΐίΰσε άνοτμ,ε- 'ςώ'βορα καί νά έ ά ίά ύ ά Ιέά την Μοο- 7α στά χχ στούς κάμχο,ις. χράγματα μονάχα, χ»ρηγο- ρθ!>7ανε την μοναΐ^ΐά της <τ Ινα κομ- μάτΐ τοδ χερι€ολιοΰ, τοϋ σκ·~ΐ{ΐένου μέσ' τό τΐράχο, όχον άνθο.'υχνε κατι έ κόκκινα λονλούδια', και Ιρέττχ την άγαχηαένη τού. 'Ενω λο:χόν ττ>; ·*3νιβ-ί
ά ύ
κά-
τω άχό τούς φοδ&ρούς τούς 6ρά-
χος, μέσα <ττής νύχτας τό δαιθύ σκοτάδι, κι' ένω τόν χ; Ή Μίς Βιολα Τζεντρυ καΐ ό Τζάκ "Ασκραφτ, των οποίων τό άεροπλάνον επεσε χαί κατεστράφη είς τό αεροδρόμιον Ροΰζβελτ, Λόγκ "Αϊλαντ. Ό "Ασχραφτ εφονεύθη, ή Δνίς Τξέντρυ έτραυματίσθη επικινδύνως. δημα ζιυε.ρ'Κ, χβτι βτοροος χαχαρού- άό έΐ α άλ α ό ημ ρ ρς ρ νας, άχό έκεΐνζ τα μ&γάλα τα κόκ λλΰί ύ άδ ή Μ στό ούτος σέ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Κεφάλαια Μετοχικά και Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.— Καταθέσεις άνω των.......................... » 5,700,000,000.— διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ »Ο Ί·ποκαταβτήματα καί Πρακτορείον χα,θ' δλην την Έλλάδα. Εκτελεί κάθε Τραπεζιτικήν εργασίαν κ«ι δέχετβ-ι καταθέβεις. ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΙιοοΙνΊ Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΏΝ: Ε»ς Συνάλλαγμα (Οιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ............. 4 % ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ: Μέχρις 6 μηνών................41/4% ετους ................ 4ΐ/2% έτών.................5 έτών................. >
>
1
2
4
5
%
έτών.................
10 έτών και πλέον ή διαρκεϊς
Ιδιαιτέρα σνμφωνία.
6 %
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών......;.........%
2 έτών.................
4 έτών.................5
5 έτών καί πλέον ή διαρκεϊς.
%
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000
Είς Συνάλλαγμα (0&6Ο&) είς Δολλ. μέχρι |2.000,
Αίρας Αγγλίας μέχρι ί400 4 %
Αί κατβθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τοκοι των άποδίδοντοα είς τό αύτό νόμιομα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
ΑΙ καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοϋ χαρτοσημου τής εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ (3ΚΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 5Τ..
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.Ο6.,
8ΙΙΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60,
μγ
κ!ν»ζ λονλοΰίιοΓ χού άγαχοδσΐ ή Μου
^έττα, και χού εΐ^ανε σχοριάοβί χβιά
τήν ί—^χή έκείνη, γ«τί ε.ίχβ χέρα-
—,^ £_0 %χι?^ ή γ(<>?τη —5 "Αί-
Γίχννΐοΰ τοΰ Φχνίστή.
—Κχ3<ως χ)ά μ' άγίσιχΝς, οί στρ-α τιώτες, ελεγε. μέ τό νοΰ τοα, έγώ 6ά τίσω ηη βά χθιμηθω άχό χάτω άχό Ινα ίέντρο καί 6ά σηαωβώ χρωΐ χρωί, γιά νά μην χροφθάσοον τα χο^λιά καί ελθϊ^ν κ-αί μοΰ φόν τούς σ—όρο^ς. Άλλά — άχ, τί κρΐμ,ιχ — χρωί- φη, ^ τόσο χιόνι χού τίχο~> ίέν φαινόταν
στή γή. Ό Περϊϊγκατλέττος εχλα-
ψε, χάει χ«ιβ, 6ά εχανε τό ίρόμο
καί δέν &ά ξ«ν«δλεπ& χοτέ την ά-
γαχημένη τού Μθί>ρέττΐ7-
Πώς Ινα χχιδί, ετσι βρημο, Ιτ-
μικρά ίίχως έλχί8α ώΦ
τ. μικρά, ίίχως έλχί8·α, ρω
σ£ νά γλυτώση β«δ τον κίνδυνο καί
νά ξίφόγτ) άχό τδ κακο ίάσος;
Καί 3στερα άχό -χοΤϊς χβρΛτέτίΐ-
ες, άχό τί ηϊλεμους, άχό τί χαλλη-
7.2ρ:ές, εύρέθηκε μιά μερά — χε-
καμχόσα χρόνια — μέ στο-
ότο> καί μέ χ€ρικεφ·αλα'.α,
ς· "Κ» κ~*ο -τού Πύργου.
σίς τα λέω ολ' αύά
ρ
λή
ίχχότο>
ς· "Κ»
—Π ού νά <τίς τα λεω ολ' αύτά. Κοίθως έγώριζε, βχεί χού ίμπχ·.<κ ΐτό δάσος χαί χατ«ριόταν€ έκείνο τό ξ;φνικό χιόνι χού θά τοΰ χαλοό- όλον τ.ν. λίγο χρατινάδ τον χΐαρά ά 6λβ- μέσα σέ μιά ΰ ρ ρ μ μιά μ«γάλη χνταροΰνα έκεΐνες χού είχεν ή Μοαρέττα στό χ&ριδόλι της. Παρά χέρα τΐλέ- νν. άλλη, έτειιιζ ότλλη, άλλη αλ- λη, χληθός μεγ» χού κοκκιν&βολοΰ- ά ί (Τί νο. σ' ίνα ίράμο Γεμάτος άχό χαρά καη άπό έλχί- δες ένόμκκ τότΐ ότι τό χ»νι ειχβ σώσει τούς σχόρους τοι» άχό τα χοο- λιά χαί είχον φντρώσβι χαί ειχαν 'Βκηρε λί>»χον τό δρόμο τόν χα-
ροονο—πιιρμίνο καί €γη*ε μχρο-
στά στόν Πάργο.
Τα «λλβ
τότε
μ »ς...
Ό γέρω Μχσδεζάρος Φω«?ε τότε
τή σνγκατίίθεστ) το» χαί ό γενναΓος
ίχχότης στβφανώθηιοε τίΐν· ώμορφη
Μονρέττζ...
Άχό τότ« δέν Ιτιαψαν νά φντρώ-
νο/ν ή *οηββροΰνες στη κλαγιά χαί
άτό τότε τα αορίτσκε τού νωριοϋ
νωριοϋ
ον χβ
τ ορτσκε τού νωριοϋ
όταν Φέλοννβ νά έχιτύχοον τον χβ-
λο τοος τρΛγουβοϋν τής ύ
νας τό τραγουδι:
Όλο νβιότ») κβί
βγηκες χρωΐ μξη
χαί χαήρζιχη τον ηλ».
"Ετσι ν' άνοιξις την
έκει'^ου τ' άγα—άω
χόκκιν' άχ' την ντροχη μο
σάν σένα ς^αναμμένη,
χς—αρο^νοΰλά μ' )»—~«>τη
χοό δλο νε',ότη χ;» ζωή,
4γήκβς χρωί μετΛξωτη
καί χαίρΐσ·» τον ηλ'.ο.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Η
"Οταν ό ΛσιίδοΰΓκος 14>κ 6ο«·
σκόταν στήν Φλάνδοα επί κε<το- λής των στΰατευμάτων τού παοί- θετρ ■κάδε ί>ράδι> ίπίση;ιο νεΐ.π "Ο,
έ Ιθ
θετρ κάδε ί>ράδι> ίπίση;ιο ε ,
στό οποίον σύιιο-ωνοι μέ την Ιθιιιο
τντία της; 4ύ.λής. παρεκά9ΐ|ντο
V
ϊ ί
η ή ρ
αδοχικώ; δλοι οί ίνγενεϊς, οί κατα-
γόμενοι άπό παί.αιους αρ
νς οσ.ην.
'Ενα βοιίδυ, -παοονιιάοθη στόν
Ο Ν τί Κθ?-
ί·:τασπΓ;στή τοΰ
Λ. ό Ντέ Λονοίί., ει"·γεντ,ς έπα· γι·
ά-. -/(ά τοϋ ΰπελ'ίτΥ'μ'-θΈ ότι ρΙ·
χεν ??θη ή σπρ-ί τού να πα*>«κα-
Οίση στό βαοιλικό τραπίζ·.
Ό Ντέ Κρεκί τοϋ" νπξσχεθη ό¬
τι θά εκαιινε τίρν ΓΤνεΉκήν είσήντΐ-
σιν. Καί πράνιατι. πόλις είδΓ τόν
6σσιλεα ,τοΰ είπε:
— Ό ύ. Ντέ Λσκδϊλ, Μέγα/ίΐ-
ότατε, ·θά επιθυιιοΰσε πολύ νά λά¬
ή ζί
βη την τωήν ν«
έ Ύ
μαζί'
η η ή ή^
ιέ την Ύιιετεοισ Μεγα/.ειότητα..
— Άπό ποΰ ώ^ ποίί αι'τός ίί-
γενή::!. .. άπήντηοϊ ό όασιλεύ;.
Ό κ Ντέ ΚοεκΊ μή 9έ*Λντ
ή ήη
Ό κ. Ντέ ΚοεκΊ, μή
'ά λι·πτιση τόν άξικαίχτικό, οέν
τοϋ έπαν?λα6ε τα προσβΐητι/τ "^ί-
τα λό;ΐα τοϋ 6ασιλέ(ος Ι'ιο νά δι-
:<αιηλονήο-τ| $1 την ι<ί· 3«ροσκ?.η<^ν' τού Ισχνοί'σίΊη ότι δέν τοΰ ρίχε δ«- 0;" εϋ/.αιρία, δ?{θεν, νά ιιιλήση <Ηίε ηνχ'κ στόν "Ανατ'τα. Ό κ. Ντέ Ύουοίλ, ύκιχόαο, ϊ*ν ίίταν κοΐΎθ; κι' έννόηοε τί ίπε^οΊ'- γάω χ» νά τόν χόρω μιά έννόηοε πτετο /άτω άπό τα λάνια το? σπισττ>ΰ Δέν εΐςτε Ιν τούτοις
τε. .. Π Βρίαητ μονον την τατά?,-
ίηλη εΐ'καιρία γιά ν' άνταΆθί>ώ^<[ την ποοσβαλή στό 6ασι.^α. Τό "ϊδιο 6ράδι· ό ν- Ντέ Κρΐλ| ήγη<— στόν βαβιλέα ότι ό Ντε. οι·6ιλ, αν νΐαί ϊπα(χι<ίηη; άνψζ σέ αιά άπό τής πτΛαιόιερ©; ^>
χοντι·>ίές οί/οττ,'έντιες της ϊ'^λί^-ζ·
— ΠαροιχηάΛΓτέ μ«« αυτόν;
τότε, αΐσιον. . άντήντηίΤί* δ βα¬
σιλεύς.
Τό άΤιλο βράΒυ, την «όρα τού ?βι-
-τΛ-ου, ό κ. Ντέ Κρεχί είπε στόν 5σ-
σιλέα, πΓΐιρουοιάζοντοις ται» τϊν ε-
πχΐιριχιώτη άριστσχοάτη·
— Μεγαλειότάτε, ιδού ό κ-
Λο·6ίλ.
— Αουβιλ, κ-αίΚιστε στό
ίι·!... είπεν ό βασιλεύς.
— Λέν ·θά μποοέσίθ γιατι
πνησία τ)δη. Μβγαλειότατε!
τησε τότ* ό Αουβίλ.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»-— ,ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΙΓ'
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ Μ ΑΣ κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
γραμματα
νά παραστώ σέ μιά δεξίωσι, ή ό-
ποία εγένετο διά την αφιξι στάς
Αθήνας τοϋ Γάλλου συγγραφέως,
Μάξ Φισέρ. Ό Φισέρ ήτο γνο>
στός στό Παρίσι ώς συγγραφεύς
μικρών εύθύμων διηγημάτων, ά-
πό κοινοϋ μετά τοΰ άδελφοΰ τού
Αλεξ. Τα δύο αύτά δνόματα τα
εβλεπε κανείς στά έξώφυλλα 6ι-
βλίων καί σέ περιοδικά, ένωμένα
πάντοτε,—ώς νά επρόκειτο περί
δύο Σιαμιαίων αδελφων, κολλη-
μένων άπό την φύσιν. Καί έξα¬
φνα, μίαν ημέραν, ανηγγέλθη
παταγωδως στό Παρίσι τό φιλο-
λογικό ..... διαζύγιο των δΰο άδελ-
φών. Ποίος δ λόγος τοϋ διαζυγί-
ου άγνοώ, άλλά δ θόρυβος ό οποί¬
ος προεκλήθη έξ αύτοΰ ήργησε
ν άκοπά/η·). Όπωσδήποτε, μετά
τό διαζύγιο, ό είς των άδελφων, ό
Μάξ, αφήκε τό Παρίσι καί έτα-
ξείδευβεν. Ένα άπό τα μερη είς
τα όποία επεσκέφθη ήσαν αί Α¬
θήναι. "Ηδη, έκ νέσυ στό Π αρίσι,
έδημοσίευσε τό πρώτο βιβλίο τό δ-
ποΐο συνέγραψε καί υπέγραψε μό-
νος πλέον. Και τό βιβλίο αύτό δ-
νομάζεται «Συνέντευξις μέ την
Άκρόπολι». Περιλαμβάνει τής έν-
τυπώσεις τού άπό την 'Ελλάοα..,.
Τό βιβλίο αύτό τό άγόρασα μέ
καποια ίδιαίτερη περιέργεια. Τό¬
σο διότι είχα γνωρίση τόν συγ-
γραφέα—δ Μάξ Φισέρ μοΰ έκαμε θη έδώ σέ λίγο ενας κύριος ετσι
την έντύπωσι ενός χονδροΰ καί ρό-' νι' "Λ| ΛΑ τη" ΊΤΪ>Γ "Τ| *=
δινου «μπεμπέ».... σαράντα πεντε
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ... ΑΓΚΑΘΙΑ
ΣΕ ΡΟΔΑ.- Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΙΚΡΟΞΕΝΟΔΟΧΩΝ— ΤΙ ΕΓΡΑΨΕΝ Ε-
ΝΑΣ ΑΓΓΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ.- Η ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΕΙΣ Ε¬
ΝΑ ΑΓΓΛΟΝ ΠΟΙΗΤΗΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΑΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΣΚΥΡΟΝ.- Η ΕΠΙ-
ΔΗΜΙΑ ΤΩΝ ΟΕΡΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΩΝ.
σέ μιά μικρή κωμόπολι τής Άρ-
γολίδος, ή τής Βοκοτίας;.... Βλέ¬
πετε ότι στό σταθμό δέν ύπάρχει
διαμέρισμα πρός φύλαξι των άπο-
σκευών..... Διαλέγετε μέ τό μάτι
ενα άπό τούς λοΰστρους πού χα-
ζεΰονν γύρω σας· τοΰ έμπιστεύε-
σθε τί) βαλίτσα σας: «Μην τό
κουνήοτ)ς, μικρέ, τοΰ λέτε. Θά
γυρίσω σέ δΰο ώρες». Δύο ώρες
άργότερα, άφοΰ έκάματε δ,τι εί-
χατε νά κάνετε στήν κωμόπολι,
ξαναβρίσκετε τόν άνθρωπάκό σας
άκίνητον στή θέσι πού τοϋ προσ-
διωρίσατε κατά την άφιξί σας,
τοΰ κάνετε Ινα μικρά φιλοδώρημα,
θά μείνη ένθονσιασμένος καί εύ-
γνώμων......
"Αλλο παράδειγμα: Εΐχατε
ραντεβού μ' Ινα φίλο σας, στής
τρείς, στή γωνία των όδων Θ^ρμο-
πυλών καί Άγεσίλα; Στής τρείς
καί τέταρτο δ φίλος σας δέν εχει
άκόμα φανή. Σάς είναι βαρετό νά
περιμένετε άκόμα, ή εχετε Ινα αλ-
λο ραντεβού στής τρείς καί μισή;
Κάνετε ενα νεΰμα σ' Ινα λσΰστρο:
Ψτ! μικρέ, ακουσε έδώ.... θαρ-
έτών—δσο και διότι ηθελα νά ί-
δώ τί θά εγραψε γιά μάς ενας
συγγραφεύς ■θεωρούμενος ώς «εν-
θυμος».
Οί έντυπώσεις τοϋ Μάξ Φιοέρ
δέν εχουν φιλολογική άξία. Τό 6ι-
βλίο τού είναι ίνα αθροισμα^ έπι-
φανειακών έντυπώσεων άπό τή ση-
μερινή μας ζωή, άνάμεσα στής ο¬
ποίες παρεμπίπτουν καί μερικές
τού σκέψεις γιά την άρχαία 'Ελ-
λάδα, συγκινημένες ϊσως, άλλά
στερούμεναι βάθους καί πρωτοτυ-
πίας. Ώς «εΰθυμος» συγγραφεύς
δ Μάξ Φισέρ, έπρόσεξε, κυρίως,
μερικές μας λεπτομέρειες πού μπο-
ροΰσαν νά άκονίσουν την είρωνεί-
αν τού. Άλλά, μή λησμονών ίσως
ότι υπήρξε φιλοξενοΰμενός μας,
προσεπάθησε νά σνγκαλύψτ) την
ε'ιρωνείαν τού, ή νά την βάλη στό
στόμα.... αλλων, συνομιλητών τού
δηθεν.
Ένα άπό τα χαρακτηριστικώ-
τερα κομμάτια τσΰ βιβλίον τού,
χαί ποϋ δείχνει καί την σνμπάθει-
αν άλλά καί την είρωνείαν μέ την
οποίαν, αλληλοδιαδόχως, μάς πα-
ρετήρησεν ό Φισέρ, είναι τό άφι-
ερωμένον είς την περιγραφήν των
μικρών «λούστρων» των Άθηναΐ-
κών δρόμων. Ιδού αύτη ή περι-
γραφή:
«Ένα άπό τα χαρακτηριστικά
της Ελλάδος, κΓ Ινα άπό τα πειό
χαριτωμένα της, μοΰ ελεγε ίνας
Γάλλος πού κατοικεΐ τάς Αθήνας
άπό δωδεκαετίας, είναι ό ρόλος
πού παίζουν οί «λοϋστροι», τα μι¬
κρά παιδία τοΰ δρόμου. Οί λοϋ-
στροι έ'χουν έδώ Ινα εϊδος έπαγ-
γέλματος πολιοΰχου..... Είναι οί
μικροί άπό μηχανης θεοί γιά τόν
δνθρωποι πού βρίσκεται σέ στιγ-
μιαία άμηχανία καί αίσθάνεται
την άνάγκη μιάς μικρης βοη¬
θείας.
«Εϊσαστε στήν ταΐ)άχβα ενός κα
φενείου..... Ψάχνετε οτήν τσέπη
βας για νά βγάλετε τό πακέτο
σας μέ τα τσιγάρα. Βλέπετε ότι τό
πακέτο είναι αδειο.... Δέν διακό-
πτετε γι' αύτό τή συζήτησι πού ε-
χετε μ' ενα φίλο σας, ή τόν μονα-
Χικό ρεμβασμό σας. Ένα νεϋμα
«ρός ενα άπό τούς μικρούς λού-
οτρους πού σας κυττάζουν νά πί-
νετε τόν καφέ σας, άρκεϊ. Ό μι-
κρός σπεύδει στό νεΰμά σας, τρέ-
χει γρήγορα στό περίπτερο πού
πωλοΰν τσιγάρα, άγοράζει τό πα¬
έ πού θέλετε καί σάς τό φέονίΐ
μζύ μέ δλα τα ρέστα. Θεωρεΐ δέ
τόν έαυτό τού πληρωμένο γιά τόν
ΐοπο τού μ* Ινα μειδίαμα σας, τ)
Ι* £να άπλό: Εύχαριστώ, μικρέ
μου....>
*— ΆποβιδάζεσίΗ άπύ τό τραΐνο
κι' ετσι..... θά τοΰ πτ|ς ότι δέν
μποροΰσα νά τόν περιμένω γιατί
εΐχα νά πάω στήν τάδε διεύθυνσι
κι' ότι σοΰ είπα νά μοΰ τόν φέ¬
ρη;.....» Μπορεΐτε, χωρίς άνησυ-
χία, νά πατε στό δεύτερο ραντε¬
βού σας. Ό λοΰστρος θά σάς φέ¬
ρη τόν άργοπορήσαντα έκεΐ δπου
εύρίσκεσθε.....
Θά μοΰ ήταν εΰκολο νά ποικίλω
έπ' απειρο τα παραδείγματα. "0-
λοι οί Έλληνες δταν είναι δέκα έ-
τ(όν είναι ύπηρετικοί, τίμιοι, ά-
κριβεΐς.....
—Κι' άργότερα; ρώτησα άδι-
άκριτα.
—Άργότερα;...... Αί, άργότε¬
ρα, άργότερα.... Δέν μπορεΐ κα¬
νείς νά είναι πάντα δέκα έτών,
δέν είναι ετσι;.....»
Καθώς βλέπετε ό Μάξ Φισέρ,
υπό τό μπουκέτο αύτό των ρόδων,
εκρνψε κι' ενα άγκάθι.....
* * *
"Αν είχαμε Ινα προτέρημα, πού
μάς τό άνεγνώριζαν οί ξένοι, ά¬
κόμα καί έκεϊνοι πού δέν μάς
έβλεπον μέ πολύ συμπαθητικό μά¬
τι, ήταν ή φιλοξενία. Προτέρη¬
μα κληρονομημενο άπό τούς άρ-
χαίους προγόνους μας—καί γιά
τό όποϊο εϊμαστε Ιδιαιτέρως νπε-
Ή Δνίς Μώντ Α. Ρότζερς, ή όποία διωρίσθη διευθυντρια τού γραφείον ά-
δειών γάμου έν Ούαοτγκτων.
ρήφανοι. Τό προτέρημα αύτό τεί-]
νει νά έξαφανισθχί..... Ό έπισκε-
πτόμενος σή[ΐερα τα διάφορα με¬
ρη τής Ελλάδος δέν βρίσκει, δ-
πως άλλοτε, άνθρώπους έτοίμους
νά τόν φιλοξενήσουν στό σπίτι
τους, νά τόν περιποιηθοΰν γιατί
είναι ξένος, άλλά βρίσκει μικρο-
ξενοδόχους καραδοκοΰντας τή δι-
άβασί τού γιά νά τόν..... γδύσουν.
Ή έξάπλωσις τής συνηθείας των
έκδρομών άνά την 'Ελλάδα είχεν
ώς άποτέλεσμα την βλάστησιν δι¬
αφόρων επιχειρηματίαι πρός συ¬
στηματικήν της εκμετάλλευσιν. Σέ
κάθε κωμόπολι, σέ κάθε χωριό,
άπό έκεΐνα πού ευρίσκονται κοντά
σέ άρχαιολογικούς τόπους, ύπάρ-
χουν σήμερα ξενοδοχεΐα τα όποΐα
εχουν πομπώδη δνόματα καί τα ό¬
ποΐα είναι χωρικά καλΰβια, στε-
ρούμενα καί της πλέον στοιχειώ-
δους άνέοεως. Τό μόνο κοινό πού
Ή Δνίς Λίλλιαν Πόλη, θυγάτηρ τοΰ έκατομμυριούχου θεατρώνου τής Νέ-
ας Αγγλίας, Σ. Ζ. Πόλη, ή όποία είς τάς 10 Ιουλίου θά ύπανδρευθή έν
Γούντμοντ, Κοννέκτικουτ, τόν Μαρκήσιον Λίπο Γκερρίνη, έκ Φλωοεντίας,
της Ιταλίας. Ό Πόλη ήλθεν είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας πρό 26 έτών
ώς πτωχός
μετανάστης.
έχουν μέ τα ξενοδοχεΐα είναι.....
οί άκριβές τιμές ταϊν. Στά «ξενο¬
δοχεΐα» αύτά, στά όποΐα βρίσκετε
τής τελευταΐες λάμπεζ μέ πετρέ-
λαιο πού καίουν άκόμα επί τής
γής, κρεβάτια άγορασμένα άπό
δημοπρασίες έκποιουμένων στρα¬
τιωτικών κλινών, λεκάνες άπό λα-
μαρίνα καί διαφόρων είδών.... ζο>
ΰφια, οί τιμές είναι τιμές Εύρώ-
παϊκών Παλάς. Σάς ζητοΰν όσο
βαστάει ή συνείδησίς των —καί
ή συνείδησίς των 'Ελλήνων αυτών
μικροξενοδόχων εχει, φαίνεται,
μεγάλη άντοχή: βαστάει πολΰ.....
Κατά τής διάφορες έκδρομές
μου άνά την 'Ελλάδα ?μεινα σέ
πλήθο< τέτοια μικροξενοδοχεΐα έ- παρχιών καί σέ δλα έπλήρωσα πάν τοτε άκριβώτερα άφ' δ,τι θά έ- πλήρωνα σ' ενα μεγάλο ξενοδο- χεΐο των Αθηνών. Άκοϋτε τόν χωριάτην ξενοδόχον, ό οποίος σάς Ιβαλε νά κοιμηθήτε σ' Ινα κρεβά- τι σκληρό ώς των αρχαίον Σπαρ- τιατίόν, καί νά φάτε μιά έλεεινή καί γέρικη γίδα μεσημέρι καί βρά- δυ, νά σάς ζητάη, χωρίς νά κοκ- κινίση, διακόσιες πενηντα δραχμές την ήμέρα,..... «έκτός άπό την πε- ριποίησι»! Φαίνεται δέ ότι στούς ΕεΛΌυς περιηγηταί, τούς οποίον; τούς θεωροΰν δλους Λόρδους, οί τιμές πού τούς ζητοΰν, μαζύ μέ την «περιποίησιν, υπερβαίνουν κά¬ θε δριον άναιδείας. Τό γεγονός αύτό έκαμεν Ινα Άγγλον δημο- σιογράφον, έπισκεφθέναΐ τελευ¬ ταίως τούς Δελφούς, νά γρά> |
στήν εφημερίδα τού τό εξής χαρα-
κτηριστικόν καί άμίμητον:
«Μοΰ είπαν ότι στήν 'Ελλάδα
ύπάρχει κίνδννος νά συναντήση
κανείς ληστάς στά βουνά. 'Εγώ
ομως, κατά την έκδρομήν πού ε-
καμα, δέν συνήντησα κανενα. Φαί¬
νεται ότι κατώρθωσαν νά τούς έ-
ξαφανίσουν. Ό τελευταϊος πού
εΐχε άπομείνει, εΐχε €γκαταλεί|*ι
κι' αντό" τα 6οννά 5«Α εΐχε γίνη..
ξενοδόχος στούς Δελφούς!»
Ή άπληστία αύτη των μικρο¬
ξενοδόχων των διαφόρων αρχαιο¬
λογικήν καί θερινών τόπων τής
Ελλάδος κάμνει πολλούς νά περι-
ορίζσυν τής μεταβάσεις τους είς
αύτούς, ή νά φεύγουν, τα καλο-
καίρια, γιά την Εύρώπη, δπου,
μέ τής ίδιες τιμές, ευρίσκουν δια-
μονές πολύ πλέον ενχάριστες καί
ανετες. Κι' ετσι ενα μετά τό άλλβ
τα «ξενοδοχεΐα» αύτά άναγκάζον-
ται νά κλείνουν καί οί Ιδιοκτήται
των χτυποΰν, άν καί κάπως άργά,
τα κεφάλια τους.....
* * ·
Κατά τόν πόλεμον, καί ενω ε*-
πλεε^πρός τα Δαρδανέλλια, απέθα¬
νεν ενας νέος καί ώραΐος "Αγγλος
ποιητής, Ινας πνευματικόζ άδελ-
φός τοΰ Σέλλετ) καί τοΰ Κήτς:
δ Ροϋπερτ Μπρούκ. Ό νέος ποι¬
ητής, τόν οποίον έπένθησαν οί δι-
ανοούμενοι κύκλοι τής Αγγλίας,
ετάφη είς την Ελληνικήν Νήσον
Σκΰρον. 'Εκεΐ περνοΰν εκάστοτε
καί σκορπίζουν ανθη στόν τάφο
τού διάφοροι Έλληνες καί "Αγ-
γλοι^ ποιηταί, οί δποΐοι εχουν δια-
τηρήσ- την γλυκειά τού άνάμνη-
σι. Τελευταίως κατηρτίσθη μία έ-
πιτροπή, ή δποία άποσκοπεΐ νά
υψώση επί τοΰ τάφου τού ενα
μεγάλο χάλκινο ά"γαλμα, άφιερω-
μένο «Είς την Αιωνίαν Ποίησιν»,
ενα άγαλμα, τό όποΐο θά είναι,
τρόπον τινά, ενας πνευματικάς φα¬
ρός τής μνήμης τοΰ νέον ποιητοΰ,
είς τό πρόσωπον τοΰ δποίου θά
συμβολίζεται ή Αίωνία Ποίησις.
Ή έπιτροπή αύτη κάμνει ήδη, διά
τοΰ «Ελεύθερον Βήματος» των
"Αθηνών πανελληνίους έράνους
πρός συλλογήν τοΰ απαιτούμενον
διά τό αγαλμα ποσοΰ.
Μεταξύ έκείνων πού απέστει¬
λαν τόν έρανον των ήτο καί δ
Άγγλος Πρεσβευτής είς τάς Α¬
θήνας, Σέρ Πέρσυ Λώρραιν. Ό
"Αγγλος Πρεσβευτής συνώδευσε
τόν έρανον τού μέ μίαν επιστολήν,
ή δποία δέν είναι μόνον ενας τρυ-
φερός υμνος γιά τόν νέον ποιη-
τήν, άλλά συγχρόνως να'ν Ινα καί.-
λιτέχνημα λόγου πού δέν περίμε-
νε κανείς νά τό διαβάση άπό Ινα
Π ρέσβυν. Δέν άντέχω στόν πειρα-
σμόν νά μή τό άναδημοσιεΰσω:
«Άγαπητέ Κύριε Διευθυντά,
Σάς άποστέλλω ευχαρίστως την
συνεισφοράν μου έκ πεντε χιλιά¬
δων δραχμών διά τό μνημεΐον τοΰ
Ρονπρρτ Μπ-ρούκ εις την Σ'.νρον.
Ή άνάμνησις τοΰ Ροΰπερτ ·
Μπρούκ είναι πολύτιμος δι' εμέ.
Ήτο ήρωϊκος καί γενναιόψυχος.
Ή άγάπη τού πρός τό ωραίον ή¬
το ΐση πρός τόν .Ιήλόν-τού είς την
αναζήτησιν τής αληθείας. ΓΥ^ιιύ-
τόν ωραίον ήτο τό άληθές και άλη-
θές τό ωραίον. Τα ολίγα ποιήμα-
τα, τα δποία μάς αφησε, παρεΐχαν
την υπόσχεσιν εύωδεστέρων ανθέ¬
ων, τα όποΐα έξηφάνισεν άπό τόν
κόσμον ή παγερά πνοή ένόςπροώ-
ρου θανατον, χωρίς δι' αύτό νά
παύονν νά εχουν την θέσιν τους
είς την Αγγλικήν φιλολογίαν,
τασσόμενα είς την σειράν των πο»τ
ημάτων άλλων έμπνευσμένων άοι-
δών, οί δποΐοι μας έχάρισαν την
αιωνίαν έκφρασιν των παθών των
όνείρων τους καί απλωσαν μίαν
ε7.άριστον δμίχλην ίιιπρός στά πο-
νεμένα μάτια μας.
Πρέπει δμως νά δμιλήσω περ
τοΰ Ροΰπερτ Μπρούκ καί ώς 'Α-
θηναίου—διότι ήτο Άθηναϊος είς
την διαύγειαν των δραματισμών
τού, είς την έτοιμότητα τής σκέ¬
ψεως τού, είς την παρθενικήν τι-
μιότητα των πεποιθήσεών τού, είς
την άγνήν φλόγα των άφοσιώσε-
ών τού.
Κατι άπό την ψυχήν των άρχαί-
ων Άθηναίων ένυπηρχεν είς τόν
Ροΰΐτερτ Μπρούκ καί έπιταγή κα-
ποιας εύνοίκής μοίρας είναι ότι τδ
σά>μά τού έπέπρωτο ν' αποδοθή
είς την γήν τής πνευματικής πα¬
τρίδος τού. Άναπαύεται είς τήτ»
νήσον Σκΰρον, ή δποία περιβρέχε-
ται άπό τό γλαυκόν Αίγαΐον, καί
αί πτέρυγες αΐτινες τόν άνύψωσαν
μέχρι της περιπτύξεως των ζηλο*
τύπων ·θεών, εχουν διπλωθτ| είς Ι¬
να αιώνιον ύπνον. Άρά γε προ-
έβλεπε τό τέλος τού δταν, ώς εχει
εξακριβωθή, λίγες έβδομάδες πρό
τοΰ .θανατον τού εγραφεν: «ΕΙ-
δα την ιεράν γήν της Άττικής
καί τώρα ήμπορω νά πεθάνω;»
Ύμέτερος,
ΠΕΡΣΥ ΛΩΡΡΑΙΝ
* * *
Κάθε καλοκαΐρι ένσκήπτει στάς1
«ίς ττ,ν 28τ^

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΧΩΡΑΦΟΦΑΓΟΣ
ΤΟΥ κ. ©ΛΝΟΥ ΑΟΓ^ΝΗ
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
1 Άχό τό χοτάμ'. χοΰ χεριζώνει τη
ριζό τοΰ βουνοΰ κ-.' απάνω ψηλά ώς
έκ«ί χο» άρχίζει τό δάσος των 6α-
λανιδιών, σ' δλη έκείνη την άχαλο-
χώματη δο»νοχλ€»ρά κρατοΰν τα
χωράφΐα τοΰ Ζήση. Ώς χέντε χι¬
λιάδ* ς στρέμματαΐ γής ά·φράτη, χού
άν καΐ 6ο»νησιχ, φέρνει ϊιχλή σο
δείχ άχό τη γής τού κάμπο». Μ
τοϋ Ζήση τό μάτ·. δέν χορταίνει. θέ¬
λει όλο τόν κάμχο χο» ι?εριζώνο»
τα 6ο;νά κι' δλες τις λγέ
όλόγυρα, δικά το». Είκοσι χρόνια
τώρα μοχτάει στό χώμυι.. Άχό
μακ'αρίτη τόν χατέρα τοο δέν κλη
ρονόμησε σχολαί* χράμματα. Μο
νάχω μιά λο.»ριδίτσα χωράφι σ,ιμά
στο χοτάμι πρός τό αέρος τού 6ου-
νοΰ κΐί τ' άχλωσε άχό την μΐά με
ριά καΐ την άλλη κατά μάκρος; τής
άκροχοταμιά'ς κι' εχάνο» ~ρός τις
γόνΐμες δουνοχλαγιές.
' Δθ'Λεχντας στήν άρχή το χατρι-
κό ν,ομμάτι, αρχισή λίγο-λίγο καί
ϋχοαον·ετί7.ά νά μετατοπίζη τα σύ-
νορα άχ' όλόγ»ρχ: Ιχων,ε καποιο'
χαντακάκι πού χώρΐζε τό δικό το»
χωράφι άπό το γειτονίκό καί άνοιγε
άλλο, ενα-διιό μβτρ* χειό πέρ-α γιά
νά κερδίση μιά λο»ριδίτσα τόπο ά—ό
το συνορίτη το;. Κανείςδέν είχε ϋ-
χοψιαττή τίχοτα στήν άρχή, γιατί
τα χω,ράφια ήταν μ:σή ώρα μακρ;ά
ά—6 τό χωρ:ό κι' ό Ζήσης τέτοιες
δολε'.ές τίς άρχιζε ·άπό δραδύς καΐ
τίς άποτελείωνε —-ότου τόν πάρη
ή μερά. Άν δέν κληρονόμησε «πό
τόν πάτερ* το» χωράφια καί τόπο»ς,
κληρονομίας όμως· δ»ο μχράτσα γε-
ρά, άτσζλεν·α καί χιλάτες κάστρχ.
Αύτά τόν εφταναν τό Ζήση. Τό
6ράδ» σάν ήσύχ;ζε τό χω,ριό, ό Ζη-
σης Ιρριχνβ την ττάχα το; στόν ώ-
μο καί ξέκινοΰτε. Όλη την νύχτα
χάλε'.κ. Σγάρλιζ« στό χώμα, σιγό-
τρωε τή γε'.τον.κή γής κι' έπ&ρνε
καθε φροντίϊα νά κριίδτ) τα σημάίια
της ζημίας. Κι' όλο άπλωνε, είτε
6οολώνοντας τα παληα χαντάκια κι'
άνοίγοντχς νέτ, είτε τρώγοντας καί
' κΌυφώνοντας άχό κάτου τόν δχτο
άΪί ό ό
ρη χ*
"όπως
ί
Ανω, τό εξωτερικόν καί τό εσωτερικόν τοΰ ναού τής Παναγίας, έν Γουανδαλού~ι, τοΰ Μεξιχοΰ. Κάτω ό Καθε-
δρικος Ναος τη; Πόλεως Μεξικοΰ καί ό Πρόεδρος Έμίλιο Πόοτες Χιλ τοΰ Μεέικοΰ.
κά—}·.ου χανΪΌΤΛΜκί πρός τό
σάν τό σαράκι πού 6»-
κ>λαΕ τό ξι>λο, ώστε
ς ηταν καί ή γής τότο άφρά-
τη, σέ λίγες μέρες κό&ονταν μ&νο-
κόμματο κάτοο η;ι: χάτα> τό ξένο
χώίχα καί κολλοΰτε στό ίαώ το;.
Κι' όσο εδρισχε τη γής^έκείνη ποο-
χνΛ κχί άχαλή, καί γόνιμη, τόσο
καί ή άτχορτασΐ'α το» μεγάλωνε, <ρούν τωνε νά τή <ράτ; δλη, νά την κάμη διν.ή τκ>, όλότελα δίκή τοο.
- Κάθε τρίτη η τετάρτη νύχτα,
?4:ιχ2νιασμ€νο; κόμπο σέ κομπθ άπο
την κ&'^ρορτη, άχό»χεν*ε στό σπίτι (δέν
εμε'/ε μέ άλλν> κανβνα, γιατί ήταν
αονα-χο-ρΐός χ,αί ή μάνα τοο είχε
π-ε'θάνϊΐ πρ!ν άχό τόν —ατερα τοο)
νά ξεκοράζβται, γιά ν' άρχίζη μέ
ύ δύναμη τό μόχτο. ΤΩρες
ρ γ;ά νά τόν πάρη ό δπνος.
Σ/έδια άχάνΜ τέ σκέδ:α κατάϊτρω-
νέ χως ν' άρχάξη κανέν α κομαατά-
κ> γής των «νοριτών τοο. Μά κβι
στόν ντηο δέν «ΰρ',σχΐ λίγη ήστχία.
Ξακολοαθοΰκ καί στό δνείρό τοϋ
τό μόχτο. "Εβλεχε σοχνά χώς 6ού-
λων« χιντάκια κι' άνοιγε αλλα καί
χολλέ ςφορές χάνο'ο σ' αύτό ξυπνοΰ-
<κ, ένω τα χέ,ρ'.α τα> άνε&οκατέίαί'.-
νχν άκόμα σά ν ά τσάχίζε. Άλλοτε
χάλι εδλεχε χως τό χώμα τοΰ χω-
ραφ!θ3 τού γ,όρε,χ, χόρ«>ε κ,αί κό-
6ονττν άπ' όλόγ^ρα τα &ένα χομαά-
τιχ μαζύ μ' ενα μέρος άχό τό χα-
τρίκό τού καί κολλοΰσαν χάλι στή
γής των σι>νορ:τών τού. Τ'.νάζον-
ταν τότε άλλόφρ'ενος στό κρ«δβάτι
καί άν καί καταλάδαινε χως δλα
τοθτα ήταν κκαώμχτα τής ύχνο-
νχποηίζς ποϋ χ-3·ρτ»7ΐ'αζε
ένδομύχοϋς φόβοος το» σά νά ργ
ματθχθ'.οΰντχν στόνειρό το^, δέν ησύ-
χαζε άν δέν ξτ^.έ,:<ονί νά χάη νά δ&ωιθή ότι όλα ηττ^ στή θέση όπως τ' αφήκε την χροχερα- ομένη νύχτα. ΚαΦώς το φονιά τον ρεΐίζει ή μυρουδιά των οίίμάτων κι' δσο πί»ει διψα ίζΙ·μ·α, αΐμα κι' άλλο αΐμ*, ετσι καί κείνον τόν ρέτ)ιζ€ τον «ρούντωνε των χωμάτων ή φ-ρέ- σκ·.αι εύωδιά, κι' όσο άρπαζϊ ά-' ό- λόγαρ* την ξένη γης, τό- χεθυυ.οό- — κι' άλλη κι' ίλλη. Προ—ΰ γ»>
ίτη χρόνος εΐχβ φάει τό μοσό χω-
α·φι κάχθΐθ'.) άχό τούς σννορίτες.
ΑγαΌός χωριαττάκος αΰτός, κι' ά-
ιαμάτης κι' άνβρω—>ς χού δέν ήθε-
ε νά χαλάστ] την ήσυχία τού καί
ά κακοκαρδίζετα' δέν είχε ίο
χ χ
νά κακοκαρδίζετα'., δέν είχε τίχο-
τα. Έτσι μέ τό γύριαμα τοϋ χρό-
νοο το3 χήρε κ·αί τ' ά·λλο μισό καί
(μόνο άχ' αύτά _ .......
είς το μέρος; έκείνο) ητανε κάβε
χρόνο διχλές καί τρίδιχλες άχό τίς
σοδείες των γειτόνων. Θαρρείς καί
ή γής εννοιωτ)^ τόν άνχ)ρωχό της
καί τόν πληρώνη διχλά καί τρίδι-
χλ: Μά πε:ά ό Ζητης άρχισε νά
δλέπη χως μέ τό νά σιγοτρώη τα
νε'.τονιΐίθΐ νίΛίάΐΒί')· ήλΓ.-Λΐ»·» >.? *-Λ
άρχισε νά σγΐαιρλίζγ) στό χειό χέρα. γε;τον:κά χωρώφια όλόγυ;* με
Μετά λίγο κβΐώθ πάλιν εναΐ άλλος ι τσαιπί, δέ υάφτανε ποτέ στό μεγάλό
ς ντα χωράφιβ σκοχό το». Χρειάζονταν μαζύ μέ τό
'.ιγο %αψ>
τοίις γε(τόνο»ς
χέθχ/ε άκληρος κι' άιφήκε καμχο-
σα στρεμαται γης. Ό Ζήσης ' την
το^ς συνώρευαν μέ τα δικά τοο. Κι'
ελεγε ό χαμχόνηρος χωραφοφάγος:
—Τί μέ νοιάζε! έμένα γιά τόν
άλλονε χειό χέρα... Ή ψυχή μου
μόνο τό συνορίτη μου πονάει. Τ*ό γεί-
τονά μου θά 6οητ)η<7ω γιατί μονάχα άχ' αύτΟΜ μχορώ νά π&ρ-αένω κι' έγώ βοηθεία στήν άνάγκη μοο. Άλλά μέ την καινούργΐιζ σοδεία ■ί 05·ε-λέτες δέν είναν χερκ—ώχζχχ κατάχτη— κι' αυτή κι' άρχΜΐε κβτά τόν τ,ρόχο τοο, νά σΐγοτρώη καί των καΐνούργίων γειτόνων. "Β—ι σέ τρ:α τέσσερα χρόνοα μεσα, τα δέκα στρέμματα χού είχε κληρονομήσει άχό τόν χατέρα τού, έγιναν έχατό. Μ ά τό άρχαλέο μάτί τοό χωρα^ο^ά- γοο άγκάλιαζβ ο.λον τόν κάμπο κι' όλες τίς χλαγιές των 6θϋνών, χού τόν χεριτριγύριζαν. Μονάνος το» καλλϊ€ργ&5σ5 καί τα έκατο στρέ,μ- ματα. Άνησυχο σκο>ληκι τής γής
μόχτ:« στό χώμά το> μερά καί νύ¬
χτα δίχως νά τοό χρειάζωνται βοη-
θΌι. Οί σσδείές το» μέ σιτάρι,α κιαί
και άχο:α άλλη -ολιτική, χού
νά το·] δίνη κομ/χάτια όλόκληρα,
χωρίς νά ρ·έδτ>καί νά χά·/εται, σιγο-
σγ·;ιρλίζο-;τας μήνες όλοκλη,ρους,
γιά μ:ά πηχ> τόχο Κχ ή εύκαιρία
γιά μ:ά
τοΰ
τόχο. Κχ ή εύκαιρία
μονάχη της: Οί
κε
χοί
λί
α κΐτσονια το^ Ζητη καί ο! άχσ9ή-
ς ητ;.ν χάντα γετχάτϊ. Καί οί φτω
ί άν&ρωχοι ετρ.εχαν νά δανεισθοϋν
φ
χ ρ^ ετρ.εχαν νά δανεισθοϋν
λίγο σιτάρι ή κξ&άρ·. χαί νά τό γυ-
ρίσο»ν δ(-λό μέ τόν καιρό. Μά ό
Ζήσης δέν^ βδινβ σ' όλο»ς. Έδινε
μονάχα σ' έκείνονς χοί» τα
να τοΰ δανει'σοον τό δανεικό καρπό,
ά·φοΰ κιόλας στό μεταξύ τούς «ίχβ
φάε! τό μ!σο χωράφι μέ τό τσαχί,
»:ι γιάνά ξεχρεώσο ^ν τονς εχερνδ
κχί τ' άλλο μμτό κ-.' άν&ίγονταν σέ
σννοριτες.
Ετσ: ό Ζηιτης κατάχτησε όλη έ-
κει«/η τη γόνιμη δοονοχλεορά, χού
δλέχε: χίος τόχωρίό, χτισμένο κα-
ταμεσις τοΰ κάμχο», αχάνο» σ' ενα
ταριου τινάζονταν ώς άχάν» „(».
ροχρχσινα κι' όλο χ«μδ. Τα κ?!Οά.
ρια, —ι;.ρμενα χειό χρώιμχ {«« άρ
χισει νά ροδίζο^ν κίόλας;. Ή
χαρα των ματιών νά τα θωρη
'«ις χαμηλά άχό τόν κάμ—.. "ό
μάζ ελεγες χΛί ?.
^ άχάνω τους ή χνοή το] β>
ο» καί τα εύλογςΰσε. Μά τό μάτι
τοϋ Ζ^δέν χόρταΐνβ. Δέν εΐχβ
φθάτει στό μεγάλο σκοχό. "Ηταν
ή χρώτη Κυριακή^μ·ετά τό Πάσχα
καί τρχβοϋ-σε χρωΐ χρωΐ νά νΐίίνη
την ταχτ'.κή το.> δόλτα ττά σζαρτά
το». Ότζν εφτχτε στό χοτάμ- στά-
ηκε στό γ:οφι>ρι νά καμαρώτη γ ά
λίγο έκείνη τή χλωροχράσινη ε^το-
χίαχοΰ άνοίγον-Γΐιν ώς άχάνο.» ττά
μισά τοΰ 6ο>νοΰ. Μά τότε'χρ&τ-ςςβ
! χού τό άνηιτ·^οϋσε. Τό χοτά-χι
είχε φάε: κάμχ&σο χώμα άχό τί ά-
•Λριανά χωράφ:α. Ώς χενήντα αέ-
τρα άριστερά άττό τό γιοφύρι σέ νωμ-
χοσο μάκρος οί δχτοΐ είχ^ (Ιηλώ-
σε·. τέστερα καί χ-έντε μετρα -/.αί τοΰ
φάνηκε χώς έγερνιΐιν κιόλας νατα
τό χοτάμ;. Εί2ε άκόμη κα! χ.άτι αλ-
λο. Ε?5ε άκόμη ενα κομμάτ: γής νά
κόβ-εταί! καί νά χέφτη. εττί δχως ή-
ττ) φορτωαέ'/ο τα στάχοα, στό το-
τάμ,ι. Κάλλ'.ο νά το5κθδ·ζν ενΐ /ομ-
μάτι άχό τό κορμί το»! Πέρϊσε τό
γιοφ.''ρι κι' ά:χ:τε νά ψάχνη τή γής
κοντά-κοντά άνά-ιεσα στά σχζρτά.
'Εκεϊνο χοϋ εί3ε σέ μιά στ'.γμή τοΰ
φοχ/τ&ντε τό μ.»;ιλό: Σέ χ,άμχααΌμά-
κρος ή γής άφράτη όχως ηταν, εί¬
χε άνοίξΐ'. κι' έχχσκε. Μ:ά κρόα
χνοή τοΰ φανή χώί άνεΰαινε μέσα ά¬
χό κείνη τή σκότεινή ρωγμή καί χί-
ρίζωνε τό κορμ: το». Άγαχοΰσε πο-
λίι τό χώμια ό Ζησης. 'ΒρζίνοντίΕν
κι' άναγάλ·.;ζε στή μ»ρο»διά τ».
Άχό τα χρηαατα χοίι είχχ^ φ-έ,ρβι
στό μεταξό οί" πλούσιες σοδεΐές το»,
τονχςτ^ε φάει άρκετά κάχοιο: σι>γ-
γενείς τοο, εμχθρο'. ■στήν χόλ:, στήν
χρωτεύοντα τής έχαρχίας χο^ ΧΡ«;
οκόχησαν. Δέν τόν στενοχώρε: χαι
χολύ. Μην τοϊλεγες δμως^νά ^'-
άση »ί« μιά χονφτίτα'α άχό το χω-
μά το». "Ω! νά μπο^οΰσε χέ'ίτοντας
κάτο» χρόμ»τα ν' άχλώττ) τα
σα το» σάν άρχάγια ώς ν»
καί ν' άγκΛλίάση καί νά κρατή¬
ση ιςκείνο τ' άγαπτμέ
άγαπτμένο
ά ύ
χού κΐνδύνε»» νά τοΰ φύγη!
ξε άλλόφρενος πίσω άχο τι . . /
ο:, κατέβηκδ γ;μνός μέσα στό νερο,
χού ήτ>:ιν ριχό σ' έκεί'νο το μβρ*?
καί τραδοϋ-τεν ά^^-όό(.?-η ξεταζον-
τας την κοίτη πρός τόν όχτο μ' ενα
μακρ» ξ·ύλο. Ή^ελε νά ψβ&8-,ν?
τί
-ούς; ρέπ:ο;ς
' ' '
γίνοντ«
δχτο»ς,
"Ο
κάτο;
• Άχό τό ρ«ζό τοϋ έοονοδ «Ρ*« ,τ* «τάμ.. Ό» «ρβχώρ*. το;
■ · ■ το κ:' ανί.διϊ':νε το ν&ρο. 1 εν
τό ριζό τού 6ουνοό
ώς αχάνοϋ χώ άρχίζε-. τό δάσος
των 6αλαν:5:ών χοΰ τό χε3ί·φία·δε
κι' αΐΐτό καί τόκυμε δικό το-;.
_Έκείνη την ανοίξη _ Άπρίλη
μηνα — τα χωρά-φια τοϋ Ζήση ήΐαν
μεγαλήτερη δόξα το;ς άχό κά-
θε αλλη χρονι·ά. Τα στάχυα τοϋ σι-
σε α ι α
σε χίίά ώς τα <Γπή9ι·»#**' στΐγμή τό μαχ.ρ» κοντάρι,^ χο» έρ- ριχνε μπρός το; χροτ&ϋ να ιγ-"*"λ- ρηση, δούλιαξε κάτο» κάτο; σωχάτησε. Π ήρε χάλι την <*· , τό νεώτατον ζεΰγος κολλημένων διδι'μων, άτινα απέθαναν φρμ τού Νιοθαρκ. Ή μήτηρ των, κ.^Λένζ, ίσταται δπιΧ ^ το μόνον Άμεβικανικόν ζεΰγος διδύμων δπερ εύθΛκεται έν ττί ό Β τόν ί ^' αι διδυμο1 άδελτραί Γκίμπ, « ^ »'' «νάγκην Θά ση μ, Θά ση- κρη καί γ^»ε χ?ος γ Είχε καταλάδε! τί γίνονταν. Σ κείνο το μέρος μ'.ά φλέδα το» ταμοΰ πυιραστρατημένη «χό την ληά κοίτη πρός τόν δχτο, αρ τρωε καί κούφωνε τα «εί-λια το», Νά, ε'τσί δχως κι' ό ϊϊιος μ1·» ?<>?*'
μοχτώντας όλον»χτίς, κρ^οτ.:ω?
τούς δχτοας των χανδαξ ών,; «ο»
χώριζαν τό χατρΐκό τοο χω?α?'
χό τα γειτονίχά. Σάν τή λβχΐ'
σμένη μάννα- πού γ»ρ«ι>ει μ
τρόχο νά γλ»τώιστ} άπό τού
τα χέρια τό 6χ?ειατρρωστημενο
δί της, Οταν τα μάτια τ' «ρχ«
νά ψ^ασϊλεύουν, γύί€>ε να
ση στή θέσι το» τ' αγ—ημένο *ομ;
μάτι κ-.' ό Ζησης. Γιά την ωρα 9**:
φτηκε χώ; «3Λ?εχε νά κο»δαλησιΠ
ξ;λείζ άχό τό δάσος το>, να χ«νΐ
μιά ξ;λό5ευη να σνγκρατηση &
σω?:νά τούς όχτ«;ς 'Τ
φρόντιζε άμέσως νά φέρη
χ,αί τεχνίτες καί τσ-ζΐέντο αχ
-όλη νά στήνη έκεί τοίχο μ (
στ* θεμέλια. Κίνη<τε πρός το ριό νά φ-έρη εργάτας. _ , Οί χωριανοί τόν φτονοασαν, ν» μισοΰσαν άγρι.2 μέσα τους^τον Μά ηττν ό χοντρονοιαοκύ^ης ό μεγιλοχτηματίας. Κατάχιναν ίό ί δλές ψοχες μγχημς μίσός το»ς καί δο»λικές ψοχες, 30ή λίί είς την 30ήν σε λίί»·;

«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1*29.
13
ΓΙΡΟΧΩΠΑ Κ ΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ Χ ΕΒΑΟΙ»ΤΑΑΟ_:
Τό άεοοπλάνον «Τρείς Σωματοφύλακες» τού Γιάνσεν, μετά την προσγείωσίν τού, κατόπιν παραμονάς είς τόν άέρα επί
70 ώρας χαί 30 λεπτά.
Ή μικρά "Αννη Μάκ Ντόναλντ δίδουσα τό δνομα
ΜοΙη» είς τό άεροπλάνον τής Κοινότητος Χίχσδιλλ,
*Ο κ. καί ή κ. Ίσαάκ Φράγκ.λιν, έν Νέςι 'Υόρκη, 89
έτών έκαστος, οίτινες ετέλεσαν τούς γάμους των
πρό 05 έτών ναί είναι ι'ιχόιιη έ
Άντυτρόσω,-το· τής άριστοκρατικής κοινωνίας τού Χίκ
σδιλλ, Λόγκ 'Αίλαντ, παρακολουΰοϋντες έναε^ια
γυμνάσια.
νά πετάςη υπεράνω τού
Τό νέον τέκνον τής καμήλου Σούσης, έν τφ Ζωολογι*·
ώ Κήπω τής Νέας Υόρκης. Ή Σοΰση «ίναι 13 ετών
καί Ιχει 4λλα ίξ τέκνα.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1923.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΙΤΗΜΑΙ
ΜΙΚΡΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ |ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΑΙ
ΑΑΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Ό περίφημος φαρός τής Άλϊξαν-
δρείας, ό οποίος εθεωρείτο ώς ίνα
άπό τα έπτά θαύματα τού χόσμου, έ-
χτίσθη επί τής νήσου Φάρου, άπό
την οποίαν έλαβε καί τό όνομά τού,
κατά διαταγήν Πτολεμαίου τοϋ Σω¬
τήρος, επερατώθη δέ τω 282 π. Χ.,
επί τοϋ υίοΰ καί διάδοχον τού Πτο-
λεμαίου τοΰ Φιλαδέλφου. Την κατα-
οκευή τοΰ φάρου είχεν άναλάβει ό
διάσημος άρχιτέκτων Σώστρατος ό
Κνίδιος. Ό πυργος, επάνω στόν ο¬
ποίον υπήρχεν ό φαρός, ήταν χτκηιε-
νος μέ άσποο λιθάρι καί εΐχε τρείς
όοόφους. Ό πρώτος δροφος ήταν τε-
τράγωνος καί εύρύτατος, γιατί κάθε
πλευρά τού εΐχε περί τούς 50 πήχεις
πλάτος, ό δεύτερος ήταν όκτάγωνος
χαΐ στενώτερος καί ό τρίτος στρογ-
γυλός καί άχόμα πειό στενός. Ό
ίτόργος εΐχε ΰψος 450 πήχεων καί γι'
αντό τό φώς τού διακρινόταν έξ απο¬
στάσεως 300 σταδίων καί, χατά τίνα
"Αραβα συγγραφέα, 70 μιλίων. Στούς
δρόφους πού άναφέραμε υπήρχαν θυ¬
ρίδες, διά των οποίων τό φώς σκορ-
, πιζόταν τή νύχτα στή θάλασσα γιά
νά φωτίζη τα πλοία νά μην τσακι-
σθοΰν στήν είσοδο τοΰ λιμένος τής
ΆΛεξανδρείας, ό οποίος ήταν τότε
πολύ έπικίνδυνος, λόγω των σκοπε-
λων καί των ύφάλων τού. Στήν ύψη-
λότερη κορυφή τοϋ φάρου ύπήρχε ε-
νας καθρέφτης, ό οποίος άντανακλοΰ-
σε τα πλοΐα πρίν άκόμα τα 'δη τό
μάτι τοΰ φαροφύλακος. Γύρω άπό τόν
πύργο τού ήταν μιά σκάλα, άπ' όπου
μποροϋσε κανείς ν' άνεβή επάνω. 'Η
κατασκευή τού φάρου άπήτησεν ερ¬
γασίαν 12 έτών καί δαπάνην 800 τα-
λάντων.
ΤΙ_ΑΙΙΖΕΙ;
Τί άξίξει μές στό μνήμά σου ν' άνθί-
ζουν την αϋγοϋλα
τριαντάςρυλλα καί κρίνοι,
άφοΰ τής αΰρας ή πνοη στόν κόρφο
σον, μαννοΰλα,
την εΰωδιά δέ χύνει;
Τί άξίζει μίαν άχτίδα τού στήν πλάκα
σου τό βράδν
νά χύν~ τό φεγγάρι,
άφοΰ τα μάτια σου, νεκρά, νά σχίζουν
τό σκοτάδι
δέν εχουνε τη χαρή;
Τί άξίζει έδώ περίλυπος συχνά νά
γονατίζω
νά σοΰ φιλώ τό χώμα,
άφοΰ, καυμένη, δέ μ' άχοΰς καί μήτε
σοΰ δροσίζω
μ' ενα φιλί τό στόμα;
Κι' άφοΰ δέν ξέρω, μάννα μου, στόν
κόσμο ν' άναστήσω
την ποθητη καρδιά σου,
γιατί νεκρός νά μην έρθτδ τόν πόνο
μόν νά σβύσω
στήν ?ρμην άγκαλιά σου;
+Γ. ΜΑΡΤΙΝΕΛΗΣ
ΔΗΜΟΤτΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Η ΝΥΦΗ
Μιά νύφη άπ' τη Ζαρίτσαινα καί πε-
θερά άπ' τή χώρα
έπρόδωσε τή νύφη της στά Τούρκικα
τα χέρια.
—Σήκω νυφούλα μ' κι' αλλαξε καί
ντύσου κι' άρματώσου
καί βράδυ θαρθή ό Κωνσταντής, θε
νά έρθή ό γυιός μου.
■—Τό ποϋ τό ξέρεις, πεθερά, τό ποΰ
τό ξέρεις, μάννα;
—-Ψές ήτανε στή Νιάουσσα κι' άπόψε
στήν Καδάλλα
καϊ βράδυ θάρθη. σπίτι τού θά έλθη
στούς δικούς τού.
■—Δέν τό πιστεύω, πεθερά, δέν τό
πκττεύω, μάννα,
ό Κωνσταντής δέν έρχεται, ό Κων¬
σταντής δέν φανή,
ό Κωνοταντής δέν κίνησε άπ' τής
Βλαχιάς τόν κάμπο.
Μάννα μου τί μέ πρόδωσες στά Τούρ¬
κικα τα χέρια,
Στά Τούρκικα τ' άγαρηνά καί των
Τούρκων τα χέρια.
—'Αιντε νυφούλα μ', κι' έρχεται,
θάρθτί ό Κωνσταντής μου
—Δέν τό πιστεύω, πεθερά, δέν τό ΐα-
στεύω, μάννα.
"Αλλοι τόν λενε πεθανε, άλλοι τόν
λένε έχάθη.
Κ' έγώ πού τόν άχαρτερω τώοα τρι-
άντα χρόνους,
Θά πάω στόν πατέρα μου, θά πάω
νά μέ παντρέι|>η
καΐ γώ 'μαι νΰφη ξακουστή καί νύ-
_ φη ξακουοιιέ'νη
Η ΜΛΝΣΣΑ
Κινησαν τα καράβια τα Ζαγοριανά
κίνησε κι' ό καλός μου νά πάη στήν
ξενητειά.
Δώδεκα χρόνια πέρασαν καί δέν μου-
γραψε:
«Μ' άλλον ν' άρραδωνιάσηξ, ι*' άλ¬
λον νά παντρεφτϋς,
καλόγρηα νά γένης μή μέ καρτε-
ρεϊ;·
γιατ' εΐμαι παντρεμμενος μεσα στή
Λειβαδιά
καί πήρα γιά γυναίκα μάγισσας παι-
δί,
μαγεύει τα καράβια καί δέν ξεκι-
νοΰν
μαγεύει τα καράβια καί πίβω γυρ-
νοΰν.
'Εκίνησα γιά ναρθω χίλιες δυό φορές
στό ά>ογ' άναβαίνω, χιόνια καί 6ρο-
χές,
μπαίνω στό καράβι, άνεμος, βροντές,
τρέχω γυρίζω πίσω μέ γλυκοφιλίΐ
καί παύει ό άγέρας καί παύουν οί
βροντές....»
ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΟΥ
ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ
Ο
ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΜΟΙΡΟΛΟΐ
'Εβ νπαιδί μ' π' εκίνησες νά πάς στό
κάτω κόσμο
κι' άφήνεις τή μαννοΰλα σου πικρή,
χαροκαιιένη,
παιδάκι μου τόν πάνο σου ποΰ θά τόν
άπιθώσω;
πού κι' άν τόν ρίξω τρίστρατα, τόν
παίρνουν οί διαβάτες
κι' άν τόν άφήσω στά κλαδιά, τόν
παίρνουν τα πουλάκια*
Ποΰ θά βαλθοϋν τα δάκρυα μ' γιά τό
ξεχωρισμό σου;
"Άν τεσοττνε στή μαΰρη γη χορτάρι
δέν φυτρώνει
άν πίσουνε στόν ποταμό ό ποταμός
Θά στύψη
αν πεσουνε στή θάλασσα πνίγονται
τα καράβια
κι' ότν τ' άοφαλίσω στήν καρδιά, γλή-
νοοα σ' άνταμώνω.
Δέν πρέπει έγώ νά χαίρωμαι ουδέ κρα
οί νά ,ιίνω
Μόν πρέπει ναμαι σ' έρημιά σ' ενα
μαρμ.αροβοΰνι
Νά κείτωμαι τα πίστομα νά χύνω
μαϋρα δάκρυα
Ι* νά γίνω λίμνη καί γναλί νά γίνω κρύα
βρύση.
Νά ερχτονται οί Κομποτιανές νά πλέ-
νουν νά λευκαίνονν
νά πλένουν τα ποδάρτα τους τόν ασ-
προ τό λαιμό τους.
'Η Τζορτζέτα Ούρρούντια, Ίσπανίς χορεύτρια έν Νέα 'Υόρκη.
ΘΡΥΛΟΙ ΠΑ ΤΟΝ ΑΜΕΘΥΣΤΟ
Άχό των αρχαιοτάτων χρόνων
ίιπάρχε: ή χα,ράδόση γΐά τόν άμέ-
θ-χττο, τον χολάτ'.μ.ο αύτί) λίτ)ο, ότι
δχοιος τόν φέρνει απάνω τοι» 3έν ε-
χει νά φοβηθη καμ^ιιά δ^σΓοχία. Οί
έρωτε.μένοι μάλιστα τον εχ^ν ώς
σύι.χΑουλο ·χΐ"θ3 καί αΐω>Λ^ Ιρωτος.
'Υ-άρχει ΧΛομ.τ) μιά ^αληά πατ-
ρά&τη κατά τή νόχοία έ'Λείνος —3υ
έχΐ'. ά—άνω τού Ινα άμέθι»το, δέν
ζιαλίζεταϊ ι«τέ δσο κρασί καί άν
τι%. Γι' ούτό κζί οί άρχαΓοι ώνόμα-
σαν τον λίθο αυτόν άμέθνττον.
Οί χρόγο-Λθί μ,5.ς, αι ό-οίοι βί-
χαν ίτίΐΐΌοργιότεί τ)ράλ«ος κ,α! χα-
ρζίόσζις γιά ολα τα είΐψ-'χ^ καί 5-
χα Γράγαατ» τοϋ -/άτμον, μ-έ την
'.τ,τί-Λή φαντασίΐϊ χο!» τούς διέκρι-
νε πάντο-τε, φαντάσ·3·ηκαν γιά τον ά-
έθοττ·3 ενα ώ?α»τατο άλλητγορικο
ΰθο, τον εξής:
Ό Βάκ·χος, ό 6εός το5 κρασιοΰ,
είχε, άγ3—τ^ι κίττοτε μΐά ώραία
νύμφη. Φαίνει?ϊ,ι όμως «ώς ή νύμ-
φη αυτή δέν τ/ταν κατιενθαΛτιο—ιένη
λγο τόν &ρ·ωτ» τοΰ μβ-Θιισ^νΌα τ>εοϋ
—ττού τ)ά δρωμοϋσε άτγα/»ως; %ρχ-
σί — χ» χζρακάλ^τδ την Άρτέμι-
?α νά ττ/ν πριστατΐύη) ·άιτό τάς ό-
χλϊ)ράς «νιθέσεις τοϋ έρωτουυήοδς
ί>ίιθΰ. Ή θεά Άρ-~α:ς τ^/εκ'.νήθη
■άχό τίς ϊχεπίζς της ώραίχζ νύμ·φης,
κΐί ττ,<ν μΛταξΐόριρωτε σέ πολύτίμο λίθο. Τότε ό Βάκ;γος €3ωσ« στό λί- θο αύτό τό κόκκΐνο χρώτχα: τοϋ κρα^- σιοϋ 7.αί ώ?ίίσιε οποίος γθίΐύσε ν/χ άμ.·έτ>χττο ίέν θά εΐχε ιτοτέ φόδο νά
μ.ε'3ύστ} άχο κρορσί ή άπό <2λλα πιο¬ τό. Μά <%τϋ ο! Αίγύ—τιοι βίχαν σε μ£- I γάλη έκτίμτΐσι τόν άμέτ>>ΐτο. Οί Αΐ-
1 γύχτιοι στρΛτιώτίίΐ, πρίν πάνβ νά
Αά6ον/ μέρος σέ χαχχμ,ίά μάχη, ε¬
φρόντιζαν νά χροαηιθεΐίθοϋν ό -*ΟΛί-
νας καί άχό Ινα άμέ'Θυ·ττο, μέ την
χεχοίθητι πώτ ό λίθΐς αΰτός τ)ά
τούς χρβστάτβοί άτό τα έχ&ο-ίχά 6έ-
λη. Ή σινΤίΗ'.χ αύτη δΐΐτη^ηθη μέ-
χρι τοϋ Μ&σαίωνος, όχότε ό άμ*-
δίχττος έτ>ί*>ρεϊτο ώς ίερός λίθος
τού Άγίο Βαλεντί-Λ^.
"Ό άϊΐέθ όντος «Ιχ* κια·τά την γνώ-
μη των άρχαίων λαών καί άλλες
χολλές ΐδίότητες. "Οχθίθς «ίχε χο-
νοκέφαλο, ν€>ραλγία, ό5οντόχονο, ή
τού χονο^σανε τ' αύτίά, θά μχοροϋσε
νά γίνη άμ^σως καλά άν ©6ζζ€ εναο
άμέθυττο μέσα <τέ ζεστό νε,ΐό γιά λί- γα λ«χτά της ώρας; κι' Ιτριίβ δυτβ- ρ* μ' «ύτόν τό μέρος ποΰ τοϋ χο- νο5σε. Ώστόσο, κατά τόν μβσαίωνα «ί- χαν την ιδία χώς γιά νά μιτορη ό άμέτ>>ττ!>ς νά φέρη τ' άπονώ.ί·
σμΛτά τΌϋ, χρέχει νά φορκται μο-
νάχζ ώς δαχτυλίδι χαί στον πζρά-
εσο τοϋ -άρατβροϋ χερίοϋ. Έννοεΐται
χώς ή δοίξατί» αυτή δέν δκ·—οήθ*]
χολϋν ■χαΐ.ρό.
ΤΡΑΓΟΥΔΑΧΙΑ
ΤΟΟΝΕΙ
Ό ΰπνος πού ςχλίϊ τα βλέφαρά μου
μοΰ φέρτει την ξανθοΰλα στά όνει-
ρά μου.
Μόν φαίνεται «αί χάλχ πώς πετώ
στά μέοη ποΰ έτς, Τζών Μέτκλαφ, ή¬
τις ίπιδίδεται ομοίως είς την φιλολογίαν. Τό ζεΰγο; αφίκετο εσχάτως είς
ΆΐΙΜΗΧΤΐν ίί= Ά«1,'Πγ * » -
Ο
'Αμϊοικήν εξ
ίας.
Ένα άχό τά χολλά έχαγγέλμα-
τα χθύ αεττ5λθεν ό ίιάσημος Γάλ-
λος κω;χωίίονρ«ρος, Μολΐέρος, κα¬
τά τής δύστυιχες ημέρας της ζωης
τού, ήταν καί τό τοϋ... καααριέρη,
στ' άνάζ.τ«οί τοϋ βασιλέως Ηλίου.
Ένα ίράδυ, ταατοχιώντας ό Μο-
λΐέρος τό νρείάτι τοϋ ίασιλέως. 44ν
--------_- ν2 τ^, ^35-ρ—;—£ρ— καί τόσο
Τά μικρά παιδία πού στραβοαου-
τσουνιάζουν κάθε πρωΐ δταν τούς δί-
νει ή μητέρα τους μιά κονταλιά λάδι
τής μουρούνας, θά αίβθανθοΰν χωρίς
αλλο >ιεγάλον οΐκτο γιά τής καυμένες
τής μικρές καμηλοπαρδάλεις τοϋ Ζω-
ολογικοϋ Κήπον της Βασιγκτώνος, ά-
μα διαβάσουν τά παρακάτω.
Οί χτηνίατοοι της Βασιγκτώνος
πό ύέπιβλέπουν διαρκώς τά^ ζώα τού
κήπον αύτοϋ, παρετηρησαν ότι τό λα-
δι τής Μουρούνας δυναμώνει πολύ της
μιχρές κημαλοπαρδάλεις καϊ της κα-
νει ν' άντέχονν περιβσότερο στής πα-
γων«ς τοΰ χειμώνα.
Γι' αΰτά καϊ διέταξαν νά τούς δι-
νουν νά πίνουν ταχτικά μουοουνολα-
δο.......
Τό περίεργον είναι δτι οί ιακ τού. ,
&αλαμηχόλος έκείνος χθί» ηξε-Φ*
V
κύριον έζάγγε>.μ* τοό Μολιέροο,Τ>-
~ ααί τοϋ εΐ-κ χεριφρονητιχΛ:
^ —Ιέν κ*τ«3έχαμαι νά €βτ#βη*»
έ*να θεατρίνο'
Κι' αύτό γιβχί—άλλοίμονβν-7
τ.ν έ^τ/ή έτκίνη «ίχαν ά«Α^ ι13**
·* γ:ά τοί>ς ήθύ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
οί
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
Δέν ήμπορώ νά γνωρίζω ποίας
σχέι|'£ΐ; έχουσιν οί ά^χοληθέντες
μέ την ζωήν των ψαραδων, εκεϊνο
δμ<ος πού γνωρίζω έκ πληροφορι¬ ών κια! έκ προσωπν.ής εκτιμήσεως διαπιστώνω, είναι ότι ούτοι όμοιά- ζουοα αέ τα άποδηιιητι/.ά πτηνο'. Μοΰ ελεγε μιά ιιε·ρα εν«ς ψαρας ίγοπολόγος): «Ημείς οί ψαράδες δέν έχομε στησιό. Μοιά-ζονμε τοϊ καταγόμενον άνθοώπου, ποϋ δέν γνοίρίιΐει τα καλά τοΰ σπιτιοΰ καί την οί/.ογενειακί; εΐχαρίοτρ<τι. Οί πτοισσότεροι εΐιιεθα οίκίχγενειάκ!- χαι, άλλά δίχοος οίκογίνεια. Δέ ν τί]ν εχοιμε μαζύ μας. Άκολουθοΰ- με τα σνΛΐφΐροντα ·—τ,ς: οικογενείας ι^ «πό μα-40ΐ»ά, κυνηγώντβς μιά αλλη τετοια των ψαριών. Αυτή I- χει πολλές ίδιοτροπιες γιατι ακολον δεί τής ίΐάλοοσσα-; τα ρέμματα, καί ΜεΤς· ποϋ π«|ΐκ τό κατόπιν τονς, δέν ξίηουιιε ποϋ ιιας βγΐΓει τι (ϊκοη'» Αϋτό είναι ή άλήθεια. Τούς ψα- ράδες τους όποίσυ; εΐδα τόν ?να χοόνο εί-; την σπιάντί,α τοΰ ίχθυο- τροφείου (Ϊ6άρι) Π άττσς, τόν άλλο χοόνο τούς ίδίους συνήντησα είς τό Κοτΰχι, στό Κομπέλι ή την Γλαρέν τϊα στοΓΓ αετέπειτα γρόνους. Ή «λιεία άπό των αρχαιοτάτων χρόνων νπποξε διασν?1οασιο άθί- οτη διά τούς '§ραοιτέ-/;νας'. κατ»- θλιπτιχή δέ διά τού; έ= ιέ-ιαγγέ7.- ιιατο;. Δι>στυχώ; ουδέποτε α">τη
υπήρξεν έπακερδή; άρ·:ετά, ν.α
βλέπομεν, μολονότι ούτοι άπΐΐςνοΰν
ται τόν έαυτών τονς ζί/ντες ι«α-
χ,οάν των κοσμικών, ότι γηράσκου-
σι πτωχοί καί πεόαίναυσι πεΐνο-
ονιλόι, «στήν ψά-δ'α» καθ'βς λί-
γονν.
Εΐπαιιε ότι ή ψαοάδες δέν εχονν
ατασιό καί ότι άκολουθοΰσι τα ψά-
ρια. '11 περύτ-τοκπς αυτή ώδήγηοε
τοις ψα,ράδες εις ίά τενάγη τοΰ
Μεσολογγίον, Έ!χεϊ εΰρον την αλι¬
είαν άφθονον καί παρίΐιρπ σιν. Αί
υπάρχουσαι μικραί νησΐδες. προ
ελθοϋσαι άπό τάς έπιχωιιατάχτεις
των δύο ποταικον Άχελώου καί Κν·
ήνου, επΐτρεψαν εί; τούς ψαρα!ρ;
νά ί&θΓσωσι καττκκίας, αΐτινες κα¬
τόπιν ίγιναν μόνΐ<ιοι ψαιριίδικοι οί νοικισμοί, Τ*ί]ίν εποχήν εκείνην το ΜεσοΛόγγι άπεττλέτθη άπό τρεί; τοιούτου; συνοικισιιούς επί τριών νήο(ον, αΐτινες σύ τω χρόν,ο Γ,νώ- υ<ιαν. ΟΙ ψαράδες έκείνοι υπήρ¬ ξαν οί πιρώτοι κάτοικοι τοΰ Μεοό- λογγίοι·, ν,αί άπό τούς ψαράδες αύ- τούς; ν.αί κάποιαν; απλούς, τού; νουοσάοους, εϊδααεν ποίίνμοβτα ο- φϊΐλόμενα είς τόν εΌηοιμόν ηη, ει5 την ΐγν«ρτέρησίν τίον, είς την αντοίΗνΐίαν, είς τό χρήμά η»Λ' κπί 7«ί· ·. καί την άνδοείαν ταχν, έκ οποίων «γράφη ή εθνική 'ΐα; ρ&ϊ καί άπεκτήσΓηιεν την έλευ- μας, Ή θά,λαοβα τού ΛΙεβθ- λογγίου. Η ά?αεία την εποχήν εκείνην I- ντί0ινεϊτο διά των δικτΰων καί των >Όφιν?>Λ)ν. Τό 6ά9ος της θαλάο-
οη; τοϋ Μεσολονγίου ήτο μεγαλεί-
τεοον τοΰ σημερινον κάί δ πυγμήν
■'αθ'αρός, δπότε ή διά των δικτΐ<ον αλιευσις ήΐτο εΰκολος. Σήμερον ή νάλασσα τοΰ Μεσολογγίου κοτίτημε· ρινώς γίνεται πειό άβάθής -,οαί είς "τολλά σηνμεϊα παρσυσιαζει στέγνες. Ιοΰτο κυοί<Λς όφείλεταί Βΐς τ·> ότι
Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΨΑΡΑΔΠΝ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ.- ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΑ ΠΟΥΑΙΑ.- Η ΑΛΙΕΙΑ Α¬
ΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤ-Ν ΧΡΟΝΠΝ Η ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΝ ΙΧΘΥΪΙΝ.
Τό ϋδροπλάνοΎ «Νιουμάνσια» των Ίσπανών άεροπόρων, τό οποίον απωλεσθη κατά την έξ Ίσπανίας είς Άζόρας
πτήσίν τού καί τό οποίον ανευρέθη υπό Αγγλικόν άεροπλανοφόρου 100 μίλια μακράν τοΰ τόπον τοΰ προορισμόν τού.
ό πυθιιήν τής θαλάσσης βρίθει χόρ
των, τα οποΐαιιόλις ξηρηνθ(ϊ>σι οη-
ιιιουογοΰσι στρώμα έν τα πνθμένι.
Ίδίω; άποτελεσματικά διά την έπί-
(Ττρωσιν αυτήν είναι αί κακσρέν-
τζε;, τα καδάλια, οί λάπες καί ο'
άχρΐ|στοι κάλααοι οίτινες ύπορρί-
πτονται έκ των ίχθνοτροφείων. Σνμ
οαίνει εί: τό σηαεϊον δπου ΰτάο-
'/ουν κοβάλια η γαΐτα (ιιικΐρά 6αιθ-
κα) νά έπτκάτθηται καί αετσ κόπον
ν' άποιθϊρΐα» έκεϊθεν. Άπουώ 5*
διατί τό ύπονρνεΐον τητ Έθννΐής
Οίκανομίας διά τοϋ οικείον ίχθυο-
λόγυυ τμηΐματάρχου τϋς άλιείας
παρεϊδε τό τοιούτον, καί άποοω πε
οιισσότεοον, £φ' όσον 6λέπ*> ότι ή
ϊπόδοσις έκ τής άλιείας Λν τώ
χοόνα· περιορΠΓεται, διατί νά μί,ν
αράσοχονται οί ένοιαφρρόμΐνοΊ τοϋ
ΰπονργείου, άςρον τα έκ τής ενοι¬
κιάσεως των ίχθυοτροφείων όψέλη
τοΰ κράτους είναι σημαντικά; 'Επ'
Ητ/,αιρίΐΐ ΐοΐ'ττ) προσκαλούμεν τό
{-τονργεΤοντης 'Εθνική; Ο'-κονοιιί-
α; νά ιιεριανήστ) διά την εκβάθυν-
σιν τη; θαλάσσης είς ωρισμένα
μέρη, διότι ή θάίΛσσα τοϋ Με-
σολογνίοτ·, ήτις εκτείνεται είς 150.
000 στράαιατα, ημπορεί, ^αλω;
8κΐ4£τούλενομρνη, ν' άποδώστ} δι-
πλασίαν ποσότητα ι(αριών της ση-
μερινη; καί οίττο) ν' αυξηθή ό έ-
θνικό; αας πλοΰτος
ΟΙ τΐρώτοε ψαράδες
'ίίς είπομεν άνοίτέρω, είς τα τε¬
νάγη τοΰ ΜεοΌλογγίου τό πρώτον
έ·'ί7ατεστά&Γ^ίοΛ' ■ψα9άδες. Ούτοι,
κατά την πρώτην εποχήν τής εγκα¬
ταστάσεως τοον, την αλιείαν την
ένήργουν όπως καί είς τάς άνοι-
κτάς θαλάσοχΐς, άλλά τα μέσα ταυ¬
τα, μολονότι αποδίδον μεγάίΛς πο¬
σότητας, δέν Ικαναποιοΰσαν την
πλεονεξίαν των.
Εσκέφθησαν λοιπόν νά συστη-
ματοποιήσουν την αλιείαν ναί π(>ος
τουτο ήγειραν φραγμοϋς άπό
νησϊδος είς νησϊδα έκ λάσπης, ποΰ
.ωνόμαζον δχθες η ιιάνδρες. Πρός
τό μέρος των μονίμων αυτών
μών εσυτον τους Ίχθεϊί διά δίκτυ¬
ον, τοΐ»; πεοιώριζον είς τό ελάχι¬
στον χόϊρον καί τούς ήλίενον κα¬
τόπιν διά τή; άπόχΓς (σακ-<ουλ")τό δίχτυ καρφοιιιένο ΐπι ξυλίνου οτγ- ιγ άνου κρατοιηιένου επί έπιιιήκονς Ι'ά'λου ι. Ό τρό.το; αντός ΰίΓΐ'σταται Ι τήμεοον είς το έξ<οτερινόν, άλλ' ά¬ χι ύζ θάλασσαν <»>ς τού Μρσολογ-
γίου.
Τό μέσον ομ ις τοντο τό ιητι κα¬
τέστησαν άογότερον διά κπλσμαν-
τιον (φοιατ/ιιοί πλε-ίτοί -κ, καλά-
μ'ον), διότι ή πεΤο-α τού; ΡοίδοΕ^ν
ότι τα ψάρια έχουσι -.«ήν ν.αί ι'ΐς
τοιαΐ<τα κινοννται ν αί «νόν ι α; άπό τάς ναιοι/ά; έπιδόάσεις, ύπό,^ιν- ται ίέ εί; άνίΓ/κις διατοοφΓι- την οποίαν ·θ' άνεζήτουν ν.άπυυ. ΟΊ μό- νκιοι νήι'νοι αίτοί φραγμοι ΰεΰαί- (ος έίτυσκόλευον τα; κινήσεΐζ αυ¬ τών, δι' αΐιτο ότε το έπενόνσαν οί ψαθΓ&ες κατΣίττρετΙ/αν τοίΐ ((ρατ/ΐιοί: καί τούτ άντινατέαττ'σσν μέ κινητοΐ»; τοιοι'τους. Οί φραγμοι αύτοι ά-τοτελοΰνται άπί) /«λ.αΐΐ'οτέ; /.αί σΐ'Λ'ίστανται από τεμάχια ?χον- τα το μΐίκο; τιον 12 όογι,ιιΤ.ν πλε- κονται. άπό σΐαμά/ια καί καλάμια Ποοκεαιένου νά ?^>καταση')σ<ι)σι το:«ι''τΓΊ?; φραγμονς λααβανουπι τα τεμάχια ταυτα καί τα χ<όνοσι δια νά είναι στερεά, μετά πα'Τσάλων (πολωνι άς τόν πτ,'θμίνα τής θα- λάτστ,ς 7·αί δένονται μί· στριμμένα βουρλά ίφοινί/ια). Τό ίίι)ος των ·ναλθΓ*ωτ(~)ν §£αρτάται άπό τό 6ά- θος τής θαλάσσης, δέν ίκΐίΓίβαίνει δικο; άπό τής "επιφανείας ΐό ίή[!ο: των 0.50 τοΐ· ιιέτοου. Εί; τό πρώ¬ τον φΐ'λλον τής καλαμωτϊϊρ προσ- δένεται δεύτερον, άκοΑονθεί τρί¬ τον, τέταρτον, μεχρκ δτο/υ κλεισίΗΊ δ χώρος τόν οποίον δ καραοοκΰρης (διενθυντής τοΰ ίχθιοτρε(τείοΐ) έχει όρίσει νά κλεισθή. •Φτχκ'κή κ<χτά<κ<χβτ,ς των ίχθύων. Ή φα·σική ίσταρία των Ιχ&υοθα- λαΐσσων είναι άγ-νωστος, ή δέ λϊγο- μένη ίχθνοτροφία έν Ελλαδι συνί- σταται: 1) άπό την φυσικήν προσ φυγήν των ίχθτ'ων πρός τα άβαθή ϋδατα, ΰποιι τα είς τόν πνθμενα τϊτ* θαλασσών τοι'ταΛ' φνόμενα χόρτα σΐΎτελοϋσιν είς την καλήν ίΐρέψιν αυτών, καί διότι τα ά6«- ι;ίϊ αύτάΰδατα 6οίθο·υσι σχΐϋλή'νβν μικρών δστρΐ''6'.ο>δ(Τ)ν καί ααλαχίων
•/αταλ?.ήλων ποός θρ€ΐΐ>ιν, χαί 2·
άπό τα ιιέσα 6ιά την παγίδβνίτη
καί σίλληιΐ-.ν των ίχθίων. Γήν ν»>-
νιμο~>ίησιν καί τίιν αύξησιν των
ίχΐΗ'κον, την οποίαν ώφειλε νά επι¬
διώξη, δέν το χατ(ί>ρί>ΐ'Κ·ε, καί ι-ΰ-
ρισκόμεθα ήδη κοί εί; αλί.ην παο<'<- λίΓψιν, ωστε ή άλιεία νά ένεργητα», δΐ/θτνχώς, παρ' ημίν δι' άν*.ιιότΓ.Ισ- τα;, γρφ,'ρηας καί δυναμίτιδος" καΐ μάλισηχ πλησίον των ένοι αο- σμένΛ-ίν ίχθυοτρος~είων εί; την σπι- (ήτζα τοΰ Κ'οτι^/ιον, τοΰ Ποοχύ- που, τοΰ Πάπα καί ά/χκΐη 11; ϊ?',ν θάλασσα τοΰ Αίτωλικοϋ·!! 'παρ7.ει νόΐΑος διά τοΰ οποίον τιιιωρονντρι οί δΐιά δι ναμίτι&ος άλΐεί'θντε; ιΐλλ' αύτός δέν π.οοστατεύεται υπό χα»οο- φνλακοΐλ', άλλ' ΰττό έμμίσθων φι?<ί /Ό)ν των ίτίτυοτοοφίίων, μέ αλλου; λόγον; ο νάαο; αύτός είνοι δ·7ι?ον όίδκοιρον. Τα δικαστήρια τοϋ Πύρ¬ γου τακτικώς β'&οάζοιχϊΐ τοιού^υ είδον; μηννσϊΐτ. Πώς έσοδεύόει ή Βάλαοβα Μία άπό τάς άφβόνοιτ; «θαθεϊς θαλάσσας τή; χατρίδος: μα; καί ή μεγα/^ιτέρα είναι ή τοΰ ΜκκΛαγ- γίου ΙΙαΐΛΐότερον αί'<τη ήτο άρ· κετά βαδεΐα, άλλά ιοί έπιχο»ματώ σει; των δι ο ποταμών Άχελώοι καί Εϋήνου εδημιούργησαν βκίίφο- ρες στέγνες καί κατόπιν νησΐδ7;. Ή ΰπαρ|ις των νησίδων αυτών, τΛΐποςεΐ κανείς νά είπη ότι αποτε¬ λεί ?να φυσικόν φρ«γμόν τής δΐης θαλάσοτ£ τοΰ Μΐσολογγίου άπό τόν Πατραϊκόν κόλπον. Ή θο?.ασσα τοΰ Μ°σολθΓγγί δέν κλείεται όλοτελώ; άπό τής α- νοικτής θαί.άσσης, ά>^.ά (νυγ/οοινο1-
έϊ διά ιιεγάλο>ν τ)αλασαά';ν διί-
δων (μπούκας δνομαζομένας) αΐ-
Τό νέον μεγάλον
σωσίβιον έξ έλα-
στικοΰ, δι' οδ ε¬
σχάτως έςρωδιάσθη
τό Γερμανικόν άε-
θόστατον «Κόμης
Ζέππελιν». Χωρεϊ
50 πρόσωπα.
τίνες ευρίσκονται είς τ6 άνατολι-
ίόν βασιλάδι, τό ουτικόν Βοκπλά-
δι, τό κεντρικόν Βασιλάδι, τό δΐ'-
τικόν Βασιίνάδι, τόν Σχοινι.ΐν, τον
Προκοπάνιστον καί άπό την 4'άλ-
τσα μποι'%α τής ΚλεΐΛοΰης. Άπό
τάς ιυτουκας αύτάς· ε'κτερχοΛται οί
χθείς (έσο&ίύει ή -!)ά7.ασσα δαβος
λέγουν), κατά τοΰς ιιήνσς Φεβρου¬
άριον αεχρι, τελους Μαΐου. Ή £σο-
δρία είναι ά'φθονος έν ή περιπτώσει
φυσήσουν νότοι ανεμοι, τότε γίνον
ται πλημμυρίί>ες (μπάσι^ς), έλα-
ρραί δέ άμπιί.τΛδες (ρίχες^.
Ή [ΐετανάστενσις αϋτι) τ>όν ψα-
ριών άπό τα βαθειά νερά εί·; τα
ριχά όφείλεται είς τάς φυσικάς
συνθήκας των υδάτων, διότι τής
θαλάσ(ττ>ς τοϋ Μεσολογγιον. τσ νε¬
ρά είναι πολί, διάφορα τή·; άνοι-
κτης τοιαύτης καί διότι είς την θά¬
λασσαν τοΰ Μεσοίογγίου ίν<>ν}γοχ-
ται χόρτα, ώς τό ριζΛ/οοτο, τα ό-
ποΐα είναι ή ναλή τροφή των ψα-
ριόίν. "Ενα |«οι 20 δραακι>ν, οιλ-
τρεφόμενον έντό; τή; θισλάσση;
ταιπη; έντό; τρίμηνον, φΐΥινει τό
δάοος μιάς όνάς. Τόσον θρεπτινά
είναι τα γόοτα ώ; νχιί τα αλλα εΐδι,
ποΰ τρώγουσι τα 11*3010 έντός αί·-
ς μεταβά'λλεται είς
κλωβίον.
Είπομεν ότι ή έσοδεία γίνεται
μέχρι τ;λονς Μαΐου. Είς την επο¬
χήν α<ϋϊν αί μποϋκες κλείοντιαι κσι τα είοελ{)όντα ψάρια γίνονται αίχ- μαλωτοι Μετά την χρονολογίαν αντήν αί φυσικαί σννΐίϊί/.αι τ.τα- :ι καί τα ι]·άιθΐα ποΰ δέν ?χοιη·ε «στασιό» κατά σννεπειαν -υ,τοίν νά φΰγοι·ν. Δέν τό κατορ- Οώνοχ'ν ίίμως διότι οί Ίχυυοτρ/χροι ίί6ορόδε^) κλείοχνη τα; αεταξν των ν."·σίδ(ον διόδου; μέ καλσμωτέ; /.αί ετσι ή θάλασσα τοΰ Μί,σολοιν,- γίον μετα6άλλεται είς Ινα κλουοί- ον. Τότε άρχίζει ή άλίευσις (άλιεία δπως την λέγουν), ή θε απόδοσις άριθυεΐ πολλάς χιλιάδας οκάδας ι|'σριών Ή ά?.ιεία ταν ΐχθυοτροίρείων δέν πίοιοοί'Ιεται ιιόνον είς τα κλει- σμένα έντός τής θαλάσσης τοϋ Μί- σολογγίου ψάρια, άλλά καί άπό τό μέρος τοΰ άνοικτοΰ- πελάγους, τα οντω άίιενμενα ψάρια ?-εγονται ππατικ,β. Κατά τό οπι<τχ>>νητικόν τΰ,ς ενοι¬
κιάσεως τιΰν ίχ&ιχχεροΓΓείων, ή ά¬
λίευσις των μπατιν.ών άπσγορεύι-
ται, 6ιότι τό κλείσιμον της μποί-
κοο πρέπει νά έχη τό σχήιια των
«βδοχειων» των ίβαριών, όιότε σν-
νεχίζεται ή εϊσοδος των ιί α^ιόίν,
δέν εξΓθχονται, δύνανται δέ νά £-
Τα ι|)άρια τή; άνυΐχτής θα/.άσ·
οης όιιοιάζουσι τοΰ πΕΐνατμένου
άΛ'&ρο')το' όπότε δσφραίντται τό
παρακευαίτμένο Λ*φαγττόν, δι' αί-
τό δταν διαβιλίνονσιν άπό τί]ν ά'-
τθθνον ίς τροορήν ΰ&ηύααιν τοϋ
Μεσολονγίου πλεουσι πρός αύτ»')ν.
Ρν.εϊ — δπως σή<ιερόν είνε κατττ- σν.ευ«οιιένον τό κλείσιιιον ιΰ; ιιπού κάς μέ πείρας — άπό τα ΐτροσπ«- Οοΰντα νέα νά εΊσέλτ3(οσι -ψάρια τυλ λαμδάνονται ιιόνον τό εν δέκατον ατών. Διά τουτο είς τό συμφωνΐτ- τι/όν τή; ένοικιάσείος ποοοί)λέ- «ρθΊί] καί ηιτντώς απτινορεΰίτη ή ιΐ/ά- ευσις των μπαίτιών. Δυστυχώς όμω; με'ρο; των ενοικιατττων το *&ιζϊ- οΐρατήνησε καί άπό τό κ>^ϋσΐ[«ον
ούτό 'ζηιιιώνΌνται άακετοί ονοιν.ι·α-
σταί καί δλοι οί έλεύθερο» άλιε,ϊς.
ΣΤΕΦ. Κ. ΤΣΙΝΤΣΟΣ
Ή κνοίπ Ντέ
ζ·γος τοΰ διασήιιου I'άλ)^ου .τοιη-
τοϋ. είχε ιδρύση κάποτε ;'νσ τρνο-
στάσιον παρασκευήν σο/.ολττα; ί>·
Λίρ ΐ(:ιλ.ιν&ρωπικοΰ καταστήμα-
τος. Είχεν άφοσιωθϊί δ.· τόσον 0ΐν·ν
·έα τη; αίτή άίτχολία. «ϊστε, οι·-
νΓνΟισιιένη άπό τής ρεκλάμες τοΰ
έ(τ,·οστασίοι της πού ϊστε?ι.νε
«V-
ξιά καί άριστρρό, έτι^αινε πχ>λλές
φορές, γράφοντας σέ φίλ'ϊτ ΤΤ|; νά
ΰτονρά(Γ·τ) €Ύπο·/όιι>βζ<·' >Ιο
Έκλεκτά διδλίαι «χβ! μόνον τ4
Βΐδλιοχωλείον τού «ΈΘνκοΰ Κ«-

, «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».—- ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
_-_Ι~Γ.Ο ΤΗ
ΤΟΎ Β"_ΓΙ3__ΙΓΟΣ!
ΠΟΙΗΤΗΣ Κ7ΚΙ ΟΙ ΣΟΫΛΙΩΤΕΣ
Μερικές δραματικές σκηνές ά¬
πό την ά'γνωστη ζωή τοΰ Βύρω-
%ος, μάς δείχνουν πιό καθαρά καί
πιό εντσνα τόν πολυσύνθΐτο χα-
ρακτήρα τού Ποιητοϋ καί συνά-
μα προσυέτουν λεπτομέρειες γιά
τίς τελευταίας ήμέρες τής ζωής
τον στό Μεσολογγι, δπον ά'φησε
καί τή στερνή τον πνοή.
Ιδού μερικά άπ' δσα γράφει
στό βιβλίο τού ό Ιταλός κόμης
Πέτρος Γκάμπα («δελφός τής
χερίφημης κόμησσας Γυοϊτσιόλι,
τής ρωμαντικής φίλης τοΰ Ποιη-
τοΰ) άντισυνταγματάρχης τοϋ
Ελληνικόν σώματο; πού εΐχε δι¬
οργανωθή άπό τό Βύρωνα:
«Ήταν Ρεβπουάριος τοϋ 1^2
Ο ΒΥΡΩΝ ΠΑΟΑΙΝΕΙ ΕΞΑΦΝΙΚΗ ΚΡΙΣΙ.~ ΜΙΑ ΦΦΗΜΗ ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΕΙ ΤΟ ΜΕΣΟ-
ΛΟΓΓΙ- ΤΟ ΑΙΜΑΤΗΡΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟΥ— Ο ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΥΓ
ΓΡΟΣ ΛΟΧΙΑΣ— ΜΙΑ ΤΡΟΜΕΡΗ Μ0Ν0Λ1ΑΧΙΑ.-0 ΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΛΟΧΑΓΟΥ ΣΑΣ-
ΣΕ- ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ.- ΠΩΣ ΣΚΕΠΤΟΤΑΝ Ο ΒΥΡΩΝ
ΠΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΛΠ.
απο το περιστατικο αυτο, ωστε
μιά τρομερή φήμη κατετάραξε
τούς φιλέλληνες. Τούς είδοποίη-
σαν δτι οί Σουλιώτες πού ήτα
οτό Μεσολογγι
εΐναν παΓει τ'
είχαν στασιάσει
άοιιατά τ<η>ς κι
Άπό πολλές μέρες επεφτε βροχή.
ή όποία έμπόδιζε τόν Βύρωνα νά
(ϊγαίντ| εφιππος σέ περίπατο. Ή
στερήση αύτη έΐολαπτε την ύγεία
τού καί τόν εκανε μελαγχολικό.
Τόν στενοχωροΰσαν μέσα στό σπί¬
τι των Σονλκοτών, ποΰ τον εκθί'ιρσ-
ζαν μέ άναφορές καί άπαιτήσεις».
Στίς 15 τού μηνός δέ μπόρεσε
νά βρή μιάς στιγμής ήσυχία. Στίς
7 τό βράδυ ό κόμης Γκάμπα μπή-
*ε στό δωμάτιό τού καί τόν βρή-
κε ξαπλωμένο στό σοφα. Ό κό¬
μης ένόμισε δτι ό Βύρων έκοΐμό·
τανε καί θέλησε ν' άποσυρθτ), άλ-
λά αυτόν τόν εκάλεσε κοντά το
λι^γοντας:
—Έμπα μέσα, δέν κοιμάμα
άλλά καί δέν νοιώθω τόν έαυτ
μου καλά.
Κονβέντιασαν μιά ώρα γιά την
εφημερίδα πού σκόπευαν νά ίδρύ-
σουν στό Μεσολογγι. Ό Βύρωι
εϊχε φέρει όλόκλτ)ρη έγκατάστα·
ση τυπογραφείον μέ 'Ελληνικο
καί ξένα στοιχεΐ καί Ινα πιεστή-
ριο. 'Εσυμφώνησαν νά έκδίδουν
την εφημερίδα <τέ πολλες γλώσ- σες γιά νά διαβάζεται άπο τούς ξένους καί δυναμώνη τό φιλελλη- νικό ρεΰμα Ό Βύρων ΰπεσχέθτ ν ά γράφη τό κύριο. άρατρο. "Ε- πειτα νοιώθοντας τό κεφι τού δι- ωρθωμένο, σηκώθηκε άπό τό νρεβΰάτι, ντύθηκε καί πήγαν στό σπίτι τοΰ συνταγματάρχου Στάν- χεπ. «Ήρθε, γράφει ό Γκάμπα, καί ό συνταγματάρχης Πάρρυ καί άνακατεύιτηκε στήν συνομιλία "Ηπιαμε Ινα μπονκάλι κρασί, «μη λίτη». "Οταν εφυγα άπό τό δωμά τιο, τόν άφησα ν' άστειεύται μέ τόν Πάρρυ. Δέν είχα άποίΐακρυν- ■8η πολύ άπό τό σπίτι, δταν μέ κατέφθασε τρεχάτος Ινας άπό τούς αντρε; τής φρουράς τού καί μοΰ ανήγγειλε δτι ό Βύρων κατ¬ ελήφθη άπ& σπασμούς. Γύρισα άμέσως καί τόν εύρήκα ξαπλω μένο στό κρεβ|°άτι τον να περι- κνκλωμένο άπό γιατρούς. ΕΤχε |αναρθτ} στάς αίσθήσεις τού, άλλ' ΐν^ άκόμη έξη,ντλημένος. Έμα- άπό τούς παρόντες δτι ένω καθότανε καί άστειενότανε μέ τόν Πάρρυ, κρατώντας στό χέρι Ινα ποτήρι ^ιηλίτη άραιωμένο μέ νε- ρό,_ έξαφνα ή δψη τον καί τό χρώμα τοΰ πρόσωπον τού χάλα- σαν. Παραπονέθηκε δτι τόν εΐ- χζ πιάσει πάνος στό γόνατο καί Γηκώθηκε δρθιος· άλλά ματαίως έπροσπάθησε νά περπατήστ). Τή στιγμή έκείνη ή χλωμάδα τού γί- νηκε μεγαλείτερη κ' έπεσε στό κρεββάτι λιςτόθυμος. Ό Βύρων είχε πάθει άφασία καί συγκλονι- ζόταν άπό σπασμούς τόσο δυνα- τούς, ωστε δυό άντρες πολύ ρω- μαλέοι, ό κ. Πάρρυ καί ό ύπη- ρέτης τού Βατίστας μόλις κατώρ- κρεβοάτι.^ Ήρθαν άμέσως οί προ<τκληθέντες γιατροί καί υστερ' άπδ τρία τέταρτα συνήλθε, ξανα- βρήκε τίς αϊσθησεις τού καί την όμιλία τού... Παραπονιότανε μό¬ νο δτι εννοιωθε μεγάλη άδυνα- μία... Μόλις μπόρεσε νά μιλήση, δ?ίχτηκε άπαλλαγμένος άπό κάθε ςόβο. 'Ερώτησε μόνο, μέ πολλή άταραξία, άν ήταν πιθανόν ή προσίολή ατΰτίι νιχρ ουνρπϊΐί- ι3ανατηφόθ€ς.—«Μή μοϋ τό άπ(κ κρύψετε, είπε. Μή νομίσετε δτι φοόάμαι μήπως πεθανω. Έγώ δέν -*"— τό θάνατοΐ» Δέν εϊχε πεοάοει οϋτε ιιιά ωι>α
επρόκειτο νά μποϋν ·στ' Όπλο
στάσιο γιά νά κυριεύσονν τα κα
νόηα καί τα πυρομαχικά των ξέ-
νων. "Ετρεξαν οί φιλέλληνες έ-
κεϊ. Ό Πάρρυ διέταξε τούς πυ-
ροβολητά; τού Σώματος νά όπλι-
σθοΰν. Τα κανόνια γεμίσττ[καν
καί τοποθετήιθηκαν ετοιμα «πρός
βολήν» νίοντά στήν εΐσοδο. Οί
φρουροί έδιπλασιάσθττκαν.
Σέ λίγο έ'γινε γνωστή ή άλή-
θεια. Ιδού τί εΐχε συμβή, όπως
τα διηγεϊται ό κόμη Γκάμπα:
«Δύο Γερμανοί, επειτα άπό γεν-
ναία κρασοποσία, άπάντησαν στό
δρόμο άπόσπασμα στρατιωτών εν-
οπλο, πού διεθυνότανε στό Όπλο-
στάσιο. Μόλις τούς είδαν οί δυο
Γερμανοί, ενόμισαν δτι επρόκει¬
το νά ξεσπάση στάσις καί διέδω-
σαν τή φήμη αυτή <τέ δλη την πόλιν, ένω τό άπόσπασμα επή¬ γαινε απλώς νά έγκατασταθίί σέ οίλλο κατάλυμα. Οί δυό Γερμα¬ νοί, πού επροκάλεσαν δλη έκείνη την ταραχή, έκαναν την άνοησία, την ώρα πού εμείς βρισκόμαστε στό Όπλοστάσιό μας, νά τρνπώ- σουν στά δωμάτιά μας ώς καί σ' αυτή τή κρεδβατοκάμαρα τοΰ Βύ- ρ<ι>νος, φωνάζοντες δτι ήρθαν νά
ύπερασπίσουν τή ζβτή τού καί τή
κατοικία τού. Γιά καλή τού δμως
τύχη, βρισκόμαστε εξω άπό τό
οπίτι τή στιγμή έκείνη, άλλοιώ-
τικα θά μάς έρχότανε ή όρεξι νά
τούς πετάξονμε άπό τα παρά-
•θνρα...»
Ή κατάστασις τοϋ λόρδον Βύ-
θΐονος την ά7λη μέο« κσλ/ιτέρρ-
ψε, άλλ' ήτανε πολύ χλωμό-ς καί
άδύνατος. Οί γιατροί" διεταξαν
νά τοΰ βάλλουν βδέλλες στά μη-
λίγγια, γιατί παραπονιότανε δτι
εννοιωθε βαρύ τό κεφά?.ι τοι>. Ή
άφαίμαξις ήταν γενναία. Μέ κό-
πο Ισταμάτηοΐε το τρέξυμο τον
αΐματος καί ό Ποιητής έλιπαθύ-
μησε. "Οταν θΛτνήλθί, άρχισε πά-
λι ν' άστειεύεται γιά τό πάθημά
τού, άλλ' οί γιατροί εστεκαν συλ-
λογιφένΌι, γιατί καταλάβαιναν
Ό "Αϊρχιν Κ. Πόντ^ 72 έτών, άρχιτέκτων, έκ Σικάγου, καί ή νεόνυμφός
τού, πρώην Κάθεριν Ντέ Νανκοάντ, 47 έτών.
ότι δλα αύτά δέν ήταν καλά προ-
μηνύματα γιά την πολύημη ζωτ
τοΰ Βύρωνος.
* * *
"Υστερ' άπό λίγες μέρες συνέ·
6η στό Μεσολογγι Ινα δραματικί
γεγονος πού έλύπησε κατάκαρδ'
τόν εύαίσθητο Ποιητή.
"Ενας άπό τούς Σουλιώτες, φί
λος τοΰ πεσόντος Μάρκου Μπό-
τσαρτ]—καί ό οποίος ύπηρετούσε
τότε υπό τάς διαταγάς τοΰ άδελ-
φοΰ τού—όπλαρχηγός άνδρεϊος
καί γνωστικός, ήρθε στό Όπλο¬
στάσιό τοΰ σώματος των φιλελ
λήνων, όδηγώντας ίνα νεαρό ά
νη|>ιό τοϋ Μπάτσαρη γιά νά τοΰ
δείξη τα κανόνια πού είχε φέρε
ό Βύρων άπό την ΕΙύρώπη καί τ
αλλα πολεμικά δργανα.
Ένας άπό τούς ξένους πυρο
Οολητάς, πού ήταν φρουρός στήν
πόρτα τούς εσταμάτησε ένω περ-
νούσαν, λεγοντας δτι δέν επετρέ¬
πετο ή εΐσοδος Ό Βύρων εΐχε
Ή Τερέζα Σάτκα, ή λαθραία έ.·η6άτις τοΰ «Λεβιάθσν», ή όποία έφέοθη ά-
πιοω εξ Εύρώΐιης μέ τό ίδιον ατμόπλοιον μέ τό οποίον έπεστοά(ρη Α Λ
Αοθο» Σραϊμπερ, ό λαθροϊος έπιοατης τοϋ «Κιτρίνου Πτ^νοδ».
π^άγματι δώσει τή διαταγή αν-
τή γιά ν' άπομακρννη τούς δια¬
φόρους περιέργονς, ποΰ μέ τίς
ϊρωτηοζις τους έμπόδιζαν τίς ά-
σκήσεις των πνρυΰολτττών. Ό
Σονλιώτης απήντησε δτι ηταν
γνωστός στόν άρχηγό καί θέλησε
νά προχϋ>ρήση. Ό φρουρός—
Ουγγρος λοχίας—αρπαξε άπό τό
σδέρκο τό Σουλιώτη γιά νά τόν
βγάλη εξω μέ τό στανειό. Ό Σου-
λιώτης, πού ήταν πολύ χειροδΰ-
ναμος, φρένιασε καί χτΰπησε τόν
Ονγγρο λοχία, έ Οποίος, έπεώή
ηταν αοπλος, εκάλεσε τή ψρουρά
σέ βοηθεία.
Ό Γερμανός λοχαγός τοΰ Πυ-
ροδολθνον Σάσσε, (άξιωματικό;
τής ΰπτιρεσίας την ώρα έκείνη),
ακουοντας τ1 έ ^φ 1
ακουοντας τ1ς φωνέζ) ^φ^ γα1
αμα είδε τό λοχία νά μοΛλώνη μέ
το Σουλιώτη, τόν διέταξε νά'τόν
συλλάβη, καί την ίδια στιγμή ?-
6γαλε κι' αύτός το σπαθί τού. Ό
Σουλιώτης εζήτησε τότε νά τόν
αφησουν νά ςρΰγη, άλλ' ό Σάσσε,
«ρατωντας πάντα γιννό τό σπα-
θι,( επέμενε νί τόν πάτ) στό δικα-
«ηριο, καί μέ τό πλατύ τού σπα-
θιου εχτύπησε μαλκΐτα καί τό
-ουλιωτη στόν τράχηλο. Τότε ό
2Λυλιωτης, μή μπορώντας πειά
λ α ο^γ-/.ρατηνη έτράβηξε τό για¬
ταγάνι τού καί χτυπησε δυνοτά
το^Σοσσε στ άριστερό μπράτσο,
και σχεδον τοΰ τώκοψε άπό
οωμα!
Βλέποντας τό λοχαγό
το
τον να
κιν-δυνευη ο Ουγγρος λοχίας ε-
προφτασε, μέ μιά γρήγορη χίνη-
α,ν ανοίξη τήν κοιλότητα ενός
απο τα πιστολια τοϋ Σουλιώτη
και να χυστ] τό εναυσμα
ζότι). Άλλ' ό Σονλιώτης τ
η
(άβι-
λος, μετά τό έπεισόδιο αύτό, νά
φύγουν άπό τό Μεσολογγι. Άλλ'
ή άναχώρησίς τους έματαίωνε τήν
έκστρατεία πού εΐχε σχεδιάσει ό
Βύρων εναντίον της τουρκοκρα¬
τούμενας Ναυπάκτου. Άλλ^ό Π οί
ητής ^ Ρυρισκε προτιμότερη την
άπομάκρνΛ'σί τονς. Προσεφέοθ'η
(.'άλιστα νά τούς δώση καί μισθό
ενός μηνός, άν επροθυμοποιούντο
λ ά φύγουν άμέσως καί νά πάνε
όπου θέλουν.
Τήν ά?Λτ) μερά εγινε ή κηδεία
τοΰ δυστυχισμένου Γερμανοΰ ά-
ξιωματικοϋ. Τόν εθαι|«ν μέ με¬
γάλη πομπή, μεταξύ των τάφον
τοή Μάρκου Μπότσαρη καί τοΰ
(ΓΓρατηγοϋ Νόρμαν. Ό Ιταλός
ίστορικός γράφει:
_«-·Οί όπ?.αρχηγοί των Σουλιω-
τών έπ.ροσπάθτ|σαν νά ρίξσι>ν δ?>η
την εύθύνη τοϋ γεγονότο; στό
Σασσε, τοΰ όποίου ή άπερισκε-
|)ία ήταν, πράγματι, άδικαιολό-
γητη...»
Οί πρόκριτοι Μεσολογγΐτες έ-
πηγαν δλοι μαζί κι' επεσκέφθησαν
τό Βύρωνα. Πρώτα τόν έρώτη-
σαν γιά τήν ΰγεία τού, επειτα
εξέφρασαν τή λύπη τους γιά το
θάνατο τοΰ Σάσσε, καί τέλος ε¬
ζήτησαν δάνειο άπό τρείς χιλιά-
δες τάλληρα «χωρίς τα όποϊα δέν
θά μποροϋσαν ν' άπαλλαγοΰν άπό
τούς βαρβάρονς (δηλ. τούς Σου-
λιόπες)». Ό Βύρων δέχτηκε τα
αιτήματά τους, υπό τόν δρον δμως
νά φροντίσουν ωστε οί Σουλιώ¬
τες νά φύγουν πραγματικά άπό
τε Μεσολογγι.
Την ιδία μερά ό Ποιητής έ-
ίβγήΊκε σέ περίπατο εφιππος. Φαι-
νότανε πολύ στενοχωρημενος, με-
λαγχολικός. Στό δρόμο ελεγε στδν
κόμητα Γκάμπα, ποΰ τόν συνώ-
δευε, έπίσης έφιππος:
—Τώρα πειά άρχίζα) νά πι-
στεύω ότι τίποτε αλλο δέν εκανα,
παρά νά χάσω τόν καιρό μου, τα
χρήματά μόν, τήν ΰπομονή μου
καί τήν ύγεία μου. Σ' αύτά δμως
ΰμουν ποοετοι;ισ|σιιένος. "Ηξε^α ό¬
τι τα πράγματα δέν θά ήσαν ρό-
δινα, καί δτι ώφειλα νά περιμένω
ν' άπαντήσω καί δολιότητες καί
συκοφαντίες καί άχαριστίες.
Ό Ιταλός φίλος τού τόν παρ-
εκίνησε νά ταξειδεύστ) στάς Α¬
θήνας γιά τήν ΰγεία τού καί γιά
ξεσκάση λίγο. Άλλ' ό Βύρων
απήντησε:
^ —"Οχι! "Οχι! Οί?τε κεϊ θά μ'
άφήσουν ήσυχο. "Επειτα έγώ δέν
«'ιρθα στήν Έλλάδα γιά νά βρώ
τήν ήσυχία μόν. Οντε άπογοη-
τεύθηκα, ουτε εχασα τό θάρρος
ιου. Θά μείνω έδώ νά φέρω σέ
τέλος τό μεγάλο σκοπώ τής ζωής
μου!...
Κ' εμεινε...
Μά ό ·9άνατος τόν αρπαξε πρό-
ο%.ρα, ά7Λοίιιονο!...
ΞΕΝΗ ΠΟΙΗΣΙΣ
ΤΗΣ "ΟΟΕΙΕΤΤΕ5"
Σίχυλιώτης τραβάει
το αλλο πιστολι, πυροβολεϊ, καί ό
-αοσε χτυπημένος άπό τρείς
σφαιρες στό κεφάλι, σωρ,άΐετα!
κατα γης νεκρός!
Ή φο)5ερή αυτή σ-κηνή ξετυ.
λιχτηχε με ταχύτητα κινηματο-
γραφικη. Στό άκονστα των πυρο-
βσλιαμων τρέξανε οί πυροβοληταί,
συνελαβον τό Σουλιώτη καί τόν
εκιλεισαν στό πειθαρχεΐο
21 λίγο δλο τό Σουλιώτικο ά-
ονερι μαζευτηκε γυρω άπ& τό Ό-
^οστασιο των φιλελλήνων, μέ φω-
ες, φοοεριζοντας νά βάΐη φω-
τ.α στο κτιριο καί νά σφάξη τούς
ξενους, αν δεν δφηνον άμέσως ε-
ιενθερο τό συμπατριώτη του?.
Και οί φιλελληνες, γιά νά μή συμ-
3θυνχειροτερα, άναγχάσττμαν νά
Κ)ν αφησουν.
ΟΙ ΣοιΛιωτες απεφάσισαν τέ-
Καΐ σχό νερό, πού άργοκυλάει
εσκυψα κάτι νά τοΰ πώ
τα λόγια μου γροιχάει,
εΐπα ποιάν άγαπώ.
Στήν αΰρα μόνο, παν ςρυσάει
καί στά κλαοιά μέ χαρωπό
ήχο σιγομιλάει,
είπα ποιάν άγσπώ.
Καί στό πουλάκι, πού «τκορπάει
τοΰ τραγουδιοΰ τού τό σκοπό
στ' άγέρι σαν πετάει,
εΐπα. ποιάν άγαπω.
Μονάχα στόν άντίλαλο ξεσπώ
γιά νά τοΰ πώ ποιάν άγαπώ.
Μ' άγάπη αν άγάπησα μεγάλη,
πού μ' έκαμε νά κλάψω ή νά χαρω,
τα μάτια σου άγάπησα.
Μ' άγάπη αν άγάπησα μεγάλη,
τ' όλόγλυκο μαζύ καί σοβαρό
τό στόμα σου άγάπησα.
Μ' άγάπη δν άγάπησα μεγάλη,
τή σάρκα τή Θερμή, τό δροσερό
χεράκι σου άγάπησα.
Καί τή σκιά σσυ ψάχνω γιά νά 6ρώ.
Μεταφράση
Σ. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ^____
Έκλεκτά 6ι6λία
Βιδλιοτωλείον τοθ
ρ»κος».
ία ίχ«ι
5 «'Εβ
νιχοδ

4-ίΟ*Α-ΙΟΥ, 1929.
17
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΤΟΥ ΜΕΓ7ΚΑΟΥ
Μεγάλο Ναχολέοντα ε- ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΣ— ΕΝΤΥ ΠΩΣΕ1Σ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ'ΤΟΝ ΝΑ- —Λθίχόν, σοϋ άχονεμω τόν στ
»■? τόσα χολλά βιβλ-.α, ω-
αΓί-οδσ» νά άχο τελεσθή
,τ'·* ε:δ:ν.ή βιβλιοθήκη. Έν
ν ίττορικοί έ^αολουθυΰν
«ο3ν την τρί~μιώίιΡι ζωήν
Μ τόσο έρχοντϊ'. εις <ρως ωης; λεχτομε?ε:ες τού 6ι- υί των χερκκτε-.ών τού. ^ ολίγοι χαι·?οΰ ό γνωυτος Ιίί,ης' δόκτωρ Καμπανές έ- |?)χ δίδλίο μέ^τάν τίτλο «Ή «3 Νχχολέοντος» στο ό- :-ς.λαδε δ-.άφορα άνέν.ϊοτα μ την μαγική γοητεία την χορχοδσε γύρω το.» ό Μέγας ό ΠΟΑΕΟΝΤΛ.- Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΤΡΕΜΑΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ.- ΑΑ- ΤΡΕΙΑ, ΘΑΥβΙΑΣΜΟΣ, ΑΦΟΣΙΩΣΙΣ— ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΠΟΑΕΟΝΤΟΣ. "ΖΗΤΠ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ!..." ΑΓΝΩ£ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Κ ΑΙ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ— Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΕΛΒΑΣ.- ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΒΑΤΕΡΛΩ. ότι ο ίΝα- Ιές7-·Α0^ε <τ' δ'λοος δσους τόν Εΐν μιά άνεξήγη^τη γοητείτ, ; δζτκανείας χού εκανε καί τολμτ,ρούς νά τα γτιντ>
ν νά μή μχοροθν νά μιλη-
άρο/ος Νοιίκέζ κάχοτ« χον
'Λη στόν Ναχολέοντα, ΐ-
γχο'τϊ τίς άκάλο,Λες έντυ-
-τήν άδελφή τοι>:
ίΐΌ-'νωμί'Ζΐ τον σέ τρομά-
χ/.όαη δέν κ.ατώ?θωσα νά
Τ> ά;8ριωχος! Πόσο τδν
. Πότο τόν τ>α;μάζοον! Καΐ
ν/θς"ς γίνονται οί 'έχθροί
έχί μ'/χή ώρα καί αν
α! υ μυζό μοο έκείνη τή
9α ήταν ή ώραιότερη
ελεγε
ενχν φίλο τού:
Καρ'Χλή στή μβγάλη στοα
χτόρων τού Κερααεικοΰ δ-
ΐε:·μέναμ«, δταν οί φρουραί
«ό Αϋτοκράτωρ»! δλοι
,^ςαιρέτως έκιτρινίταμβ
: ή:ωας οί οχοϊοι δταν χα-
μχροστά τού ετρε-
ϊίιτοί.»
1181 ο ό δίάσημΛς Βαντόμ
άνεδαινε τίς σκάλες
|κτορων τού Κερ3ν.εικο5 μα-
σ.ρατάρχη Όρνάνο, τοϋ
^ αύτός ό
ϊς2τ·/.εϊ επάνω μίχ> μ;ά γο·
™ Χ3ι «γω ό Γϊιος δέν μχο
^ν ^ψω ΈςιακΓΛεΓ —5
ί
τ-τ<3ία γοητεία χοί» έγώ νφοδο^Μ ο3τβ τό βεό γ ο3τβ. τό βεό Κ Νιούκωμπ (2) Ρ. Λ. Μίτσελ, (3) τό άεροπλάνον των «Μίς Κλή6ελαν>, μέ τό όποίβν Ιμειναν είς
^Γχη1^λεως Κλή6ελ«ντ Μ 172 ώρας 32 πρωτα λεπτάχαί ι δεύτερον. Κατα τό διαστημ^ αντο
, τόν άέρα υπό τοϋ "Ερνεστ Ε. Μπάσαμ (4) και Τζεϊμς Ο. Χαυντεν (6)
διά τσΰ ίδικοΰ των άεροπλάνου (ό).
η1ς Κλή6ελ«ντ Μ 172 ώρας 32 πρωτα
υπό κανσίμον ϋλης »ς τον «έρα υπο τον Ερνεσ,
τής Λεγεωνος τής Τιμής! >
Ό •στρατάρχης σαστιτμένος άχδ
τή χαρά τοο, ε-ττρεψε τα γεματα
άχδ δάκρυα μάτ;α χρός τδν Αύτο-
κράτορα καί άχδ τδν ένθο^τ-.ατμό
άρχ;ιξε την μ·.ά άκρη τής χε-
ρ-ίφημης σταχτίίς αύτοκρ»τορ:κής
ρεντ:κότας, την εφ-ερε στο στόμα
τού καί εκοψε μέ τα δό>/τια τον ενα
■ίχ' αύτην κα ίτδ ε-δι^^νε
ττήν κΌμδχδόχη τού λέγοντας:
νίρδτ; ή κόκκΐνη ρο-
ζίττα, Μεγαλε:ότατε, κρατώ αΰτό.
Ό Ναχολέων κατασογκινημένος
έκενττ,ισε τδ αλογό τοο κιζί εφιιγβ
καλχάζοντας γιά νά μή γί^η ·χ/τι-
ληχτή ή σι/γκίντ,ισίς; τον.
Ένα αλλο χ*ραχ.τηρισ-τΐ7Λ έχει-
σόίιο διηγείται ό Μάρκος Σαίντ Ί-
λαίρ.
«Καχοτε στίς χαραμονές μιάς
μάχης μέ τοΰς Αΰττρι·:κοός, ό Να-
χολέων δγήχε νά έχι6βωρή<ΐη αύτο- χρο<τώχως τίς χροφαλακές των στρα τευμάτων το^. Χωρίς νά τό χροσέ- ξη όμως άχψ.αχρ^θτ,ΤΛε τόσο χο- λίι ώστε δρέθηκε μχροστά σ"έ μιά αύ- <ττρ!α"Αή χερίχολο. 'Ο αύστριακδς ά- ξιωματΓΛΟς τζώ ήτχ^ έχί κεφαλής τής χερ:χόλο.> μόλις άντίκρυσε τδν
Ναχολέοντα καί τόν άνεγνώ-ρίσε
καί νά αίχα.αλ<ύτίτη τδν ανθ>ρωχο
χού ηταν ό μεγαλήτΐρος έχθρός τού
καί τής -5τρίδος τοο, στάθηκε μέ
ττάτη χροϊοχής, χαιρέτκτε καί φώ-
ναξε: «Μεγαλειότατε, άχοανρθήτβ,
δέν είναι έδώ ή "θέσις σας.»
Όταν ό Ναχολέων ορκτκόταν έ-
ξόριστος (Ττήν νήστ) τής ΆγίβΡί 'Β-
λένης, ό έκεί 'άντιχρόσωχος τοδ βα¬
σιλέως τής Γ*.7ίλλία"ς ^Λουίοίικον
18ου, δ χερίφημος Μονι™ενοΰ χαρε-
χονεϊτο στόν Άγγλο διο·.κητή τής
τδν Ουδ'ςτων Λόου γιά τό γό-
ητρο χού ιέξα~.οΰσ>ε δ Μέγας έξόρι-
στος στοίις έχιτ·Λεχτ.ας τοί>: "Ο-
οόη έχΐϊτκέχτοντα: τδν Ναχολέοντα
τον Ιλεγε, φεύγοον κατεν&οοσιαομέ-
νοι. *Εγώ άν ηζΐοον <ττή βέσι «·ας δέν θά έχέτρβχα <τέ κανέναν ςΊένο νά τδν έχ:σκε<ρτ)η γιυιτί δλοι ·αύτοί φεύγθον καί μετιαιδ ίδουν στήν Ε6- (τερνόταν στό χιόνι, Ιλίγε κλαίγον-|5ι«· ( ς στοΰς αοστρατιώτές -*"· -Λ™ ■ ψλ Ι Ό Κουλαινκοιίρ βνατφέρει το α- ε-χε |«>·:ζτεΓτο
6ρά8!> τη μάχης τοθ Βίττ*ρ-|»οΛ
οΰ ό Να-ολεων 4?τ -ώ
τας στους αοστρατιωτες το>
, ΰρίσκωμα
άρχθζω ν ά τριέμω σα
α·/.;.»
η5 ντε Μαίστρ ά
ΑΥϊλο
η χ
Πζρίβ·!, τού
|Λ 6λέ-ω τον Να-ολένοτια:
έμχρός μοο, ή καρδΐά
:_ τόσο δυνατά σάν νά ε-
Γ1α λό
στο
Ρ?ως».
νά τρέχη
ρρς Κοοα-
επι 25 &τγν ηταν ό χι-
τοΰ Νατχολεοντος
^ώτος Τχατος κβί
ράρ καί δταν
;, ελεγε μ«τά τον 6ά-
μέ δλη την ίύ-
μου, άλλά κα&ε φο-
οϋαε 3!αιβτ«μτϊυν ε-
νά ίνιπρ^Ύ) τό κ«ρ-
κανε τόσο ύχερηφανοος!...»
Στδ Φοντενεμχλώ, δ Ναχολέων
/(ά την Έλδα, έζήτη-
χού μ:ά όβίβα τοϋ εϊχε κό^ι και | <0 :—>λέων σταμάτησε μχρο-
τά δοό χόδια άπδ τίς ρφς *»'|—ά Τ0.^ *αί τόν οώττ)σε:
χόίια άπό τίς ρ^βς *»'!„ά τού κ,αί τό-; ρώτησε:
άναγκάσε: σέ «ινΐϊΤίβ *»■ | ?
σε 600 άνδρες νά τόν σ^νοϊεύσαιν βως
στήν ε&ρία ™. 'Αλλά άντΐ έξυε- χρός , ηη
•Λοσίων χαρο^άστηκαν 6.000 δλη ροδ» καί φώναξε <ττ»ς ^ΐΛ^ Λ ΐΓΛλ*!ά Αΰτοκοατοοικτι ώτές το^ χου τον κυττα ρ οί εφεδρειες αχο εμ- τού, άν·:ιση-Αωθηχε οχω; ώξ η Φρο· ή Καί Αΰτοκρατορικη δέν μ-όρεκταν νά το^ χοΰ τδν κότταζαν μέ οί- «Δέν είναί τίχοτε, συνάδελ- ν.Ι 'Ε^χρός! Ζητω δ Αύτοκράτωρ!» συμχερ'.ληφΰονν μεταξΰ των έέακο- . . σίων ίχλαΓγιΐιν σάν τα μικρά χά*- Κα-. σε λιγο ξεψυχησε. ■—Καυχώμαι γι' αάτό! Άχοκρί6η •/.ε έκεϊνος χαιρβτύντας άκίνητος ρώχη τόν Ιςν Ό Όνορέ ντέ ζργρ φ«ι ώς1 εξής τή*^ έχιθίεώρηιΐΓΐ τής αύτοτίρ-ατορικής ψρ<κ>ράς άχό τον
Ναχολέοντα.
«Όλα ριγοΰν, δλα τρέμοΐΛΐ, δλα
δονοϋνται. Οί τοΐχο'. των ά—εράντων
στοών τοϋ Λούδρου γίνονται νά
φωνάζθον καί αύτοι άχόμη «Ζητω ό
Αύτοκράτωρ!
Έχίσης ό Λόρδος Βύρων, ό Χά-
νε, ό Ού-ριώ, ό Ντελαδίν, ό ντέ
Βιν:ύ, ό Μχερανζέ, ό Λαμίαρτϊνος,
ό Σχτωδριάνδος, ό Οΰσσάνι, ό Μαν-
ζό*Λ"., κ,αί τόσοι άλλοι μεγάλοι χο>.-
ηταί καί <η>γγρα-φείς τονίζοαν την
λή γοτ—εία χού έξαΐτκοδ-
έ δλ δ δ
σαν
—Δέν εχεις χ*ραισημοφορη«ή;
—θά πτιροΒτημοφορηθώ δταν εί-
ναι
[!νε?ϊλ £νας ά-ό τοΰς 'ιδιαι-
Ρ**μ»τεϊς τοϋ Ναχολέον-
Ηάέ|
';-Ττ) της άνθρωχίνης ψι>
'"/- ^ιίάξεί τητν τέχνη νά
· Η χαροΛτία τού κίί
τόν έν-
αν γορ-
^ |ντο-
Τδ
μ'λία τα>
τα λόγια
ά Ι
ει νά δ^ικη. Ή
μς Οι
καί οώστηρή
^ ε'-έδ^ ώς τα μύ-
**?«·«ς, άνε-νη ε'να σεδα-
?£ φόδο καΐ ,ά-Γάχη
σε δ Ναχολέων «·έ δλους δσοος τδν
έχλησίαζαν.
ΒΜΤΑΙΡΗ ΠΙΡΪΙΝ
Ό Βολταΐίκκ; ι6οισκόταν
τε στό Οκϋοεϊο ενός θίάτοου μ?
ονντροφΐ'ΐ άπό χαριτοχΐί'νες «αί
ά ί
Κστάτήν διάρνίΐα ενός δισλείμ-
ματος, ό Βολταΐρος είδε τόν σατι-
ρι-κό ποιητή Πιοών. ό οποίος κσ-
θόταν πολύ στενσχωρα οί ιια θέ¬
σι τηζ π?.ατ?ίας. Θτλοντας δ* νά
τόν πειοά?η. τοϋ εφώναξε:
— =Έ,""Πιρών'... 111.4, τα
πεονΓ'::. . ΚάιΟ^σαι κα?.ά,. . .
Ό ΠιρχΊ,ν ·5έν άπήντπαε τ^ογτ.
"Υοτγο' άπό λίγΓς ιιέρ·;ς δμοχ:,
οί 5ύο ποιηιαί ετνχε ν α ξαινα~)-
νατίϊ&οϋν στό ϊδιο θι'ατοο, μέ την
διαφορα δτι ό μέν Βολταίρος σι·-
νωθεΐτο σηιν π?ατεΐ!αΐ ο δέ Πι¬
οών -ηταν ν<·οιχελέοτατα |απ/.ωαέ- νος σ' ενα ■θειο^ίΐο. ΜόΑις ο Πι¬ οών άντίκουσε τόν Βολταιοο Λ(>-
μήδηκε την έοοί>τηοτ, ποΰ τυϋ εΐ/ε
Ι ζάμη ΐτ&ος ήιιε^ύν, κι' έσκέτρδτ]-
κε δτι τκ?οα ήταν ή κατάλλη/*.ηι στιγ
ιιή γιά νά τοΰ απαντήση. _<·κίόΟ«Ί- νΐ λοιπόν ό'οθιος μές στό θεωο'Μθ τοι· καί τοΰ βφώναζ,ε δι·νατά! — Θαΐ'ΐάοια ΒολταΓαε!. . . Είς τό μέσον ό επ» τόν Ντέμψυ, τόν Παουλϊνο Ού'κούντουμ, όνειροπολεί δέ νά νικήστΐ ** ρων, ώς διάδοχος τοθ Τούννη. —- υ «•Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊτα» οτν Οοΐιβη ΝβΛ'5 Α

18
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 7 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
-31
π
π
π
π
π
α
π
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
Χρυσοδε^ένος [
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς θαυμαστάς τού «Εθνικον Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΟΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟ.ΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΕΟΗΨΟΤΒΙΝΗΗΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΜ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοΰδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θεμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλτις. Φιλολογίαν, Μ-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεΰεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των 'Ελ-
ληνοαμεριχανών. Γενιχή
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τομον διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
ίίναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλαπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μϊ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καϊ Εόρωπαίων. Ά-
πό τί}ν σημερινήν καί άπό
την κλαοχτικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντρα
τής Τέχνης, τής Εύρώ-
πης καί Άμερικης. Ή
ϊστορία τοΰ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοϋ πλουσίω;
είκονογραφημενη.
ΤΟ
άντυτροσωπεύει μίαν α-
φθάστου τελειότητος κα/^
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων τόάν α'ιώνων καί δ-
λων των 'ΕθΛ'ών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΡΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. 'Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοΰ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί όλος αϋτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, μέ ύπερτριακοσίας είκσνας, «ού ν6μίζει τάς 448 σελίδας τού καλλιτεχνιχώτατα δεμένου
τομου τού 1929, δίδεται χαρισμα, αντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλυ-οντος μέρος των τεραστίων δαπανών τής εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγχυκλοπαιδιχον Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίοητε τάς βιβλωθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικοΰς
σας εις τττνΠατριδανατο^ολοτυαουν καί αύτοι καί νάθαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον δια τους συμπατρΐώτας σας. τούς συγγενεϊς σας. τούς φίλους σας. Τό εύθηνότεοον καί πλουσιώτερον δωρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΑΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πριν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΊΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΚΑ1Χ» ΡΗΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ,
14° ^«1 26**1 δΐΓοεΙ Ν. Υ. Οΐίγ.
:~ Σάί «σβνχλίίω βολλ. 1.00, επί πλέον καί τα
^ν^ πο0«~λησιν δπως |ΐοΙ άποστείλητε τό
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τοΰ 1929.
"Ονομα ..
Διεύθυνσις;
......*........................................ 5
Μ ................ Πολιτεία ...................... 2
£ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα ?ξοδα αποστολάς, ήτοι 25 σέντς οι' ίχαστο* «
. αντίτυπον, είναι είς βάρος τοΰ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα-
ί "-ο^00**4^ ημ£ί5' διά λ»Υ<»