184478
Αριθμός τεύχους
5192
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
14/7/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑ6ΑΖΙΝτΤ δΕυΠΟΜ
8ΕΟΠΟΝ
ΜΝϋΑΥ, .ΙΙΧΥ 14, 1029.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5192.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ__Άοιθμός 5192.
3ΝΓΕΟΙ
©ΕΣΜΟΙ
Η ΠΡ02ΩΠ0ΙΗΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤ0ΚΡΑΤΗ2 ΧΑΝΕΙ ΕΑΑΦΟΣ ΩΣ ΝΥΜΦΗ
ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΙ ΞΕΝΑΓΟΙ, ΑΠΟ ΤΑΣ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑΣ ΑΓΚΑΑΑΣ ΜΕΤΑΠΙΠΤΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΣΥΖΥΠΚΑΣ ΑΓΚΑΑΑΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΩΝ.- ΤΑ ΝΤΑΝΣΙΓΚ ΧΩΛΛΣ ΜΕΡΗ
ΠΡΟΣ ΕΚΛΟΓΗΝ ΛΑΤΡΕΥΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ— ΜΙΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ Υ¬
ΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΣ ΣΥΝΘΗΚΑΣ.
ΥΠΟ ΟΑΥΕΝϋΟΙ,ΥΝ ΗϋΟ-
Η Κλαίρ Πάττον, άλλοτε ξε-
ναγό; είς τό χορευτικόν κέντρον
Ροζλαντ, όλω; αιφνιδίως ■αετέστη
"α-τό την τάξιν τοΰ ■κοριτσιού τοϋ
Μ-τροντγουαίη καί των "Ωτοματ
ί. ς την άριστοκραττικήν τάξιν τοΰ
Γι'ά'γου της, είσελθοϋσα εί; τούς
, αωνι/ούς κύκλον;, μέ τούς ό-
αοιους εΐχε νά κάμη ό "Αρτσι
ιι κύντ Γκράονστάίν. τόν ό-τοϊον έ
ι ιιφεύθη τελευταίως.
Η μετάστασις αύτη μέσον μιας
οωμάντζας, άπό εν περιβάλλον είς
α/λο, δημιουργεΐ ενέρώτημα: Μή-
γίι); τό εύθυμο κορίτσι πού είργά
",'-'^το ώς ξεναγό; είς εν χορευ-
Τι/ον κέντρον διά νά συντηρήση
την οικογένειαν της ή έπαρκέση
προ; τάς δαπανά; τή; έκπαιδεύσε-
ι -. τη;, κατέκτησε Ιοαθμηδόν μίαν
Όεσιν τοιαύτην έν τή κοινωνία,
ίόστε νά προορίζεται νά καταστή
Γ',υγος ενός πλουσίου έμπορευο-
ι (ου, ό οποίος ύποδέχεται τάς πα-
/"ΐας έκείνας γυναικείας άρετάς
μ την «φοσίωοαν είς τό έργον
? ι τα; ύποχρεώσεις της πρός την
■/'Ηνωνίαν ώς όάσεα>ς εν μέσφ ε¬
ί ήιιου;
9 Γρπονστάϊν, ό εκατομια-
ί^οΰχος άρχηγός τοΰ Διεθνοϋς
Γΐ υώστ τοΰ Χάρτου καί Κινητήρι¬
ον Δυναμείος, ήτο ώς γαμβρός
^υ ήξιζε τόν κόπον γιά κάθε κο-
οιτσι νά προσπαθήση νά τόν κα-
ήη
Οπως ύπάρχοΊτν πληροφορίαι,
/κα ναρίτσια τής άριστοκρατίας
ΐ'γωνίζοντο ποία πρώτη, νά κατα-
ΠΤΠ «Κα Γκράουστάϊν» συμπερι-
/α!ΐβονομένων καί πολλών άστέ-
9<^ν τοί5 Μπροντγουαίη. Ό έκατομμυριοΰχος εν τούτοις οεν εΐχε καμμίαν ιδέαν περί γά- μου, μέχρις 5του αίττός καί μία δ- ^α; φίλων τού επεσκέφθησαν τό χορει·-χον ^ κίντοον Ρόζλπντ εί; τ9ι'; ·'>! δοόμονς ναί Μποόν~/ου·
^1. γιά νά'γελάσουν. Καί δμο>ς
ι εχασε την καρδίαν τού, την
ιαν εΐχε κλέψη ή παροϋσα συ-
.^Υος τού, την οποίαν ένυμφεύθη
ει> την οικίαν τού ρΐς τό "Ελ Πά-
σοτοϋ Τέξας.
, ΗΚλαίρ δέν είχε καμμίαν άν·
Τι,Γ0»1σιν, 8τον ό Γ/ράοϋστάνν τι-
',Όοασεν άρν.ετά εϊσιτήρια, δαως
Ι^' κ°ατήση χορεΰουσαν μαζύ τού
«ι ιολύ διάστημα καί μή δοθή
««ίαΐρια εί; δλλον νά την χορεύ-
&ΐι·Δεν είχεν άντίρρησιν, διότι
εΤοινετο οδτο; καλλίτερος είς αύ¬
την ςΐαρ' ό, τι έφαίνοντο οί περισ-
°οτεροι έκ των σ^ναζόντων τό
Κρός. ·,ρ.ν το{,τοις δεν εγνώριζε
.τιποτε περί ταϋ πλουτου τού καί
^ "οινωνικη; θέσεώς τοθ. Πλήν
τούτου δέν θά τή εκααον ταυτα
"υπωσιν, αν ούτος ανέφερεν αύ-
^ εί; αύτην, διότι ή πεΐρα την
ΙΖε διδ«ξί) ότι πο^οί άπλούστα-
οι,σερβιτόροι των ίαχαροπλα-
τειω χαυχώνται περί των «έ-
.ριων3> τα)ν γ<ή χ-. ^^^, νης 0{κογενεί των διά έντασιν. ,^εν ϊ6?άδι·νε νά κατανοήση το? σο6α?όπ1,τα των προθέσεων 1*ϊΐη Υ·' ^Χη'<οΐΌτ«ίϊν '.-χη τό ?'- υΐαΦ?οον πού «δείκννεν πρός αύ¬ την. ΤΗλί>εν ούτος πάλιν καί δέν
έφυγε χωρίς νά προσέξουν τα άλ-
λα κορίτσια ότι ή Κλαίρ είχεν ε-
να τακτικόν πελάτην, ό οποίος ε¬
φαίνετο νά είναι μαγευμένος άπό
αύτην.
Ή σοβαρότης αυτή τοΰ Γκρά¬
ουστάϊν, ή όποία δέν ήτο προσποι-
"•τή, ηρεσκεν εί; την χορεύτριαν.
ΤΗτο αυτού" τοϋ τύπου. "Οταν δ-
μως έν τέλει έπλϊ)ροφορήι3η ότι οί
έπτστήθιοι φίλοι τοΰ ενθουσιώδου;
θαυμαστοϋ της ήσαν άνθρωποι
•/αταγεγραμμένοι είς τα Κοινωνι-
κά Μητρωα, καί ότι αύτός είχβ
Σχεδίων τοΰ Κο}-θ(.*3ΐανοΰ Πανε¬
πιστημίου, έπρεπε νά κερδίζη μό-
νη της την ζαχην. Ευρήκεν εργα¬
σίαν ώς ξεναγός είς μίαν αίθου¬
σαν χοροΰ όπου, ώς είχε πληροφο-
ρτ)Οή, §να κορίτσι μποροΰσε νά
ρδίζ εο^ς 60 δολλάοια την
εδδομάδα.
Ή Κλαίρ όταν ίγνωρίσθτ] μέ
τόν Γκράουστάίν έθεώρησεν
$, Θελκτική φ(ο
τογραφία τής
Κλαΐρ Πάττον, |ε
ναγός χορεύτρια, ή
όποία κατέκτησε
τόν ηολυεκατομμυ-
οιοΰχον πρόεδρον
τοΰ διεθνοΰς τρώστ
χάρτου καί κινητή¬
ριον δυνάμεως, κ.
Άρ. Γκρουστάϊν
(κάτω).
μεγάλτ,ν περιουσίαν, ησθάνθη πε¬
ρισσοτέραν λύπην πσρά χαράν,
διότι αύτη δέν εΐχε τίποτε νά προ-
σφέρη εί; άντάλλαγμα παρά μό¬
νον τόν ερωτα πρό; αυτόν καί την
νεότητά τη;.
Είχε ννμφενίΚί προηγουμένως
Ενα νέον είς την πατρίδα της, άλ/.'
οταν κατενόησε τόσον αύτη όσον
καί ό νεαρό; σύζυγός της, ότι
είχον όρμήσί] πολύ ταχέως ."τρο;
τόν γάμον, καί δταν άνεαν
ότι δέν μποροΰν νά -ήσουν εύτυ-
χεΤς μαζύ, έλαβον ενα φιλικόν
ο'ιαζΰγιον. Ή Κλαίρ απεφάσισε
λ ά δημιουργήση στάδιον διά τόν
εαυτόν τη; εί; την Νέαν Υόρκην.
Ήγάπα πολύ την καίΛιτρχνίαν
/.αι ντο «ρχ<"τι'( νία δΛ ν« 'ο/ίσι; το "έον στάδιον τη;. Άλλ' αν καί ενεγράφη εί; την Σχολήν των την τίποτε περισσότερον παρά Ι¬ να κορίτσι, βιαπαλαίστριαν, άλλ' ο Γκράουστάϊν επέμενε νά την ς έρη εί; τό Τέξας καί νά την νυμ- Καμμιά τιπό τάς άλλας ξενα-ί οϋς δέν εγνώρισε διατί εφυγεν ή{ Κλαίρ άπό τό Ρόζλαντ, καίτοι δέ είχον παοέλθη δύο ετη άφ' ότου εΐχε γνωοίστ] τόν Γκοάσυστάίν, μό λις τελευταίως ανεκοινώθη εί; τρ,ν ΖΙΤ'δ λΥΕΕΚΙ,Τ, μίαν θεατοι- νήν επιθεώρησιν, ότι ένυμφεύθη- σαν άθορύθως εις τό "Ελ Πάσο τοΰ Τέξας. Κατά τόν Τσάρλες Μπροΰργκε, ό οποίος διηύθυνε τό Ρόζλαντ, ή >ϊδησις τοΰ μυστικοΰ γάμου τής
Κλαίρ Πάττον μέ τόν Γκράου¬
στάϊν άνεπτέρωσε τα; ελπίδας δ-
λων των κοριτσιών τοϋ μέρου; καί
ουνετέ7.εσεν ωστε άναρίθμητα άλ-
λσ κορίτσια νά ζητήσουν εργασί¬
αν εις τό Ρόζλαντ.
«Ένα πρωΐ 150 κορίτσια εγέ¬
μισαν τάς αιθούσας καί τούς άν-
ελκυστήρας καί τα γραφεϊα τοϋ
μέρους μα; χωρίς νά γνωρίζωμεν
τί σνμβαίνει», είπεν ό κ. Μπρσΰγ-
■/ί.
»Κά§ε μία άπό αύτάς μέ παρα-
κα?.οϋσε νά τής δώσω εργασίαν.
Καί κάθε βράδυ τώρα δλαι αί ξε-
ναγοί αί οποίαι ευρίσκονται είς
τ ήν αίθουσαν ώς χορεύτριαι. υπο
βάλλουν τούς χορεντάς είς άνά-
νρισιν, είς τεχνικωτάτην ανάκρι¬
σιν, Ινα εϊδος Θέρντ Ντηγκρή,
διά νά άνακαλύψουν μήπως συγ-
γενενουν μέ τόν Τζών Ροκφέλλερ
Γ ύ Βάλ ή ΐ έ
γ μ ζ φρ
Γ> τούς Βάντερμπιλντ ή ΐσω; μέ
τόν πρίγκιπα τής Ούαλλίας>.
Πολύ ωραίον διά τούς πελο».
τας τοΰ Ρόζλαντ, διότι μέ 25 σέν-
τσια πού στοιχίζει τό εισιτήριον
τοϋ χοροΰ, θεωροΰνται πιθανοί έ-
κατομμνριοΰχοι καί τιτλοΰχοι εύ¬
γε νεΐς.
Άλλ' ά'ς εξετάσωμεν καί τάς
ξεναγοΰ; μα;. Άρα κτίζουν πΰρ-
γοτ·ς είς την "Ισπανίαν; "Η μή-
πο>ς ένδέχεται νά παρουσιασθτ}
κανένα; άΐλος Γκράουστάϊν, μετ-
ημφιεσμενο; καί όδηγήσΐ] μίαν άλ-
?ην Στακτοπούταν τοΰ Ρόίλαντ
είς. τόν ϊωμόν τοΰ ύμεναίου καί
όπό Ικεϊ είς την γήν των μαγισ-
σών, οπου φο°οΰν εκατόν δολ?αοί-
ων καπέλλα καί εχουν διαμ^οίσμα-
τα είς τό ξενοδοχείον Ρίτζ;
Μολις τελευταίως, ενας έκτε5>ρ-
οτικός άξιωματοΰχο; της έταιρεί-
3ί είς τψ 8ην «λ'Ϊ2.)
8ΕΟΠΟΝ
ΜΝϋΑΥ, .ΙΙΧΥ 14, 1029.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5192.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ__Άοιθμός 5192.
3ΝΓΕΟΙ
©ΕΣΜΟΙ
Η ΠΡ02ΩΠ0ΙΗΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤ0ΚΡΑΤΗ2 ΧΑΝΕΙ ΕΑΑΦΟΣ ΩΣ ΝΥΜΦΗ
ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΙ ΞΕΝΑΓΟΙ, ΑΠΟ ΤΑΣ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑΣ ΑΓΚΑΑΑΣ ΜΕΤΑΠΙΠΤΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΣΥΖΥΠΚΑΣ ΑΓΚΑΑΑΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΩΝ.- ΤΑ ΝΤΑΝΣΙΓΚ ΧΩΛΛΣ ΜΕΡΗ
ΠΡΟΣ ΕΚΛΟΓΗΝ ΛΑΤΡΕΥΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ— ΜΙΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ Υ¬
ΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΣ ΣΥΝΘΗΚΑΣ.
ΥΠΟ ΟΑΥΕΝϋΟΙ,ΥΝ ΗϋΟ-
Η Κλαίρ Πάττον, άλλοτε ξε-
ναγό; είς τό χορευτικόν κέντρον
Ροζλαντ, όλω; αιφνιδίως ■αετέστη
"α-τό την τάξιν τοΰ ■κοριτσιού τοϋ
Μ-τροντγουαίη καί των "Ωτοματ
ί. ς την άριστοκραττικήν τάξιν τοΰ
Γι'ά'γου της, είσελθοϋσα εί; τούς
, αωνι/ούς κύκλον;, μέ τούς ό-
αοιους εΐχε νά κάμη ό "Αρτσι
ιι κύντ Γκράονστάίν. τόν ό-τοϊον έ
ι ιιφεύθη τελευταίως.
Η μετάστασις αύτη μέσον μιας
οωμάντζας, άπό εν περιβάλλον είς
α/λο, δημιουργεΐ ενέρώτημα: Μή-
γίι); τό εύθυμο κορίτσι πού είργά
",'-'^το ώς ξεναγό; είς εν χορευ-
Τι/ον κέντρον διά νά συντηρήση
την οικογένειαν της ή έπαρκέση
προ; τάς δαπανά; τή; έκπαιδεύσε-
ι -. τη;, κατέκτησε Ιοαθμηδόν μίαν
Όεσιν τοιαύτην έν τή κοινωνία,
ίόστε νά προορίζεται νά καταστή
Γ',υγος ενός πλουσίου έμπορευο-
ι (ου, ό οποίος ύποδέχεται τάς πα-
/"ΐας έκείνας γυναικείας άρετάς
μ την «φοσίωοαν είς τό έργον
? ι τα; ύποχρεώσεις της πρός την
■/'Ηνωνίαν ώς όάσεα>ς εν μέσφ ε¬
ί ήιιου;
9 Γρπονστάϊν, ό εκατομια-
ί^οΰχος άρχηγός τοΰ Διεθνοϋς
Γΐ υώστ τοΰ Χάρτου καί Κινητήρι¬
ον Δυναμείος, ήτο ώς γαμβρός
^υ ήξιζε τόν κόπον γιά κάθε κο-
οιτσι νά προσπαθήση νά τόν κα-
ήη
Οπως ύπάρχοΊτν πληροφορίαι,
/κα ναρίτσια τής άριστοκρατίας
ΐ'γωνίζοντο ποία πρώτη, νά κατα-
ΠΤΠ «Κα Γκράουστάϊν» συμπερι-
/α!ΐβονομένων καί πολλών άστέ-
9<^ν τοί5 Μπροντγουαίη. Ό έκατομμυριοΰχος εν τούτοις οεν εΐχε καμμίαν ιδέαν περί γά- μου, μέχρις 5του αίττός καί μία δ- ^α; φίλων τού επεσκέφθησαν τό χορει·-χον ^ κίντοον Ρόζλπντ εί; τ9ι'; ·'>! δοόμονς ναί Μποόν~/ου·
^1. γιά νά'γελάσουν. Καί δμο>ς
ι εχασε την καρδίαν τού, την
ιαν εΐχε κλέψη ή παροϋσα συ-
.^Υος τού, την οποίαν ένυμφεύθη
ει> την οικίαν τού ρΐς τό "Ελ Πά-
σοτοϋ Τέξας.
, ΗΚλαίρ δέν είχε καμμίαν άν·
Τι,Γ0»1σιν, 8τον ό Γ/ράοϋστάνν τι-
',Όοασεν άρν.ετά εϊσιτήρια, δαως
Ι^' κ°ατήση χορεΰουσαν μαζύ τού
«ι ιολύ διάστημα καί μή δοθή
««ίαΐρια εί; δλλον νά την χορεύ-
&ΐι·Δεν είχεν άντίρρησιν, διότι
εΤοινετο οδτο; καλλίτερος είς αύ¬
την ςΐαρ' ό, τι έφαίνοντο οί περισ-
°οτεροι έκ των σ^ναζόντων τό
Κρός. ·,ρ.ν το{,τοις δεν εγνώριζε
.τιποτε περί ταϋ πλουτου τού καί
^ "οινωνικη; θέσεώς τοθ. Πλήν
τούτου δέν θά τή εκααον ταυτα
"υπωσιν, αν ούτος ανέφερεν αύ-
^ εί; αύτην, διότι ή πεΐρα την
ΙΖε διδ«ξί) ότι πο^οί άπλούστα-
οι,σερβιτόροι των ίαχαροπλα-
τειω χαυχώνται περί των «έ-
.ριων3> τα)ν γ<ή χ-. ^^^, νης 0{κογενεί των διά έντασιν. ,^εν ϊ6?άδι·νε νά κατανοήση το? σο6α?όπ1,τα των προθέσεων 1*ϊΐη Υ·' ^Χη'<οΐΌτ«ίϊν '.-χη τό ?'- υΐαΦ?οον πού «δείκννεν πρός αύ¬ την. ΤΗλί>εν ούτος πάλιν καί δέν
έφυγε χωρίς νά προσέξουν τα άλ-
λα κορίτσια ότι ή Κλαίρ είχεν ε-
να τακτικόν πελάτην, ό οποίος ε¬
φαίνετο νά είναι μαγευμένος άπό
αύτην.
Ή σοβαρότης αυτή τοΰ Γκρά¬
ουστάϊν, ή όποία δέν ήτο προσποι-
"•τή, ηρεσκεν εί; την χορεύτριαν.
ΤΗτο αυτού" τοϋ τύπου. "Οταν δ-
μως έν τέλει έπλϊ)ροφορήι3η ότι οί
έπτστήθιοι φίλοι τοΰ ενθουσιώδου;
θαυμαστοϋ της ήσαν άνθρωποι
•/αταγεγραμμένοι είς τα Κοινωνι-
κά Μητρωα, καί ότι αύτός είχβ
Σχεδίων τοΰ Κο}-θ(.*3ΐανοΰ Πανε¬
πιστημίου, έπρεπε νά κερδίζη μό-
νη της την ζαχην. Ευρήκεν εργα¬
σίαν ώς ξεναγός είς μίαν αίθου¬
σαν χοροΰ όπου, ώς είχε πληροφο-
ρτ)Οή, §να κορίτσι μποροΰσε νά
ρδίζ εο^ς 60 δολλάοια την
εδδομάδα.
Ή Κλαίρ όταν ίγνωρίσθτ] μέ
τόν Γκράουστάίν έθεώρησεν
$, Θελκτική φ(ο
τογραφία τής
Κλαΐρ Πάττον, |ε
ναγός χορεύτρια, ή
όποία κατέκτησε
τόν ηολυεκατομμυ-
οιοΰχον πρόεδρον
τοΰ διεθνοΰς τρώστ
χάρτου καί κινητή¬
ριον δυνάμεως, κ.
Άρ. Γκρουστάϊν
(κάτω).
μεγάλτ,ν περιουσίαν, ησθάνθη πε¬
ρισσοτέραν λύπην πσρά χαράν,
διότι αύτη δέν εΐχε τίποτε νά προ-
σφέρη εί; άντάλλαγμα παρά μό¬
νον τόν ερωτα πρό; αυτόν καί την
νεότητά τη;.
Είχε ννμφενίΚί προηγουμένως
Ενα νέον είς την πατρίδα της, άλ/.'
οταν κατενόησε τόσον αύτη όσον
καί ό νεαρό; σύζυγός της, ότι
είχον όρμήσί] πολύ ταχέως ."τρο;
τόν γάμον, καί δταν άνεαν
ότι δέν μποροΰν νά -ήσουν εύτυ-
χεΤς μαζύ, έλαβον ενα φιλικόν
ο'ιαζΰγιον. Ή Κλαίρ απεφάσισε
λ ά δημιουργήση στάδιον διά τόν
εαυτόν τη; εί; την Νέαν Υόρκην.
Ήγάπα πολύ την καίΛιτρχνίαν
/.αι ντο «ρχ<"τι'( νία δΛ ν« 'ο/ίσι; το "έον στάδιον τη;. Άλλ' αν καί ενεγράφη εί; την Σχολήν των την τίποτε περισσότερον παρά Ι¬ να κορίτσι, βιαπαλαίστριαν, άλλ' ο Γκράουστάϊν επέμενε νά την ς έρη εί; τό Τέξας καί νά την νυμ- Καμμιά τιπό τάς άλλας ξενα-ί οϋς δέν εγνώρισε διατί εφυγεν ή{ Κλαίρ άπό τό Ρόζλαντ, καίτοι δέ είχον παοέλθη δύο ετη άφ' ότου εΐχε γνωοίστ] τόν Γκοάσυστάίν, μό λις τελευταίως ανεκοινώθη εί; τρ,ν ΖΙΤ'δ λΥΕΕΚΙ,Τ, μίαν θεατοι- νήν επιθεώρησιν, ότι ένυμφεύθη- σαν άθορύθως εις τό "Ελ Πάσο τοΰ Τέξας. Κατά τόν Τσάρλες Μπροΰργκε, ό οποίος διηύθυνε τό Ρόζλαντ, ή >ϊδησις τοΰ μυστικοΰ γάμου τής
Κλαίρ Πάττον μέ τόν Γκράου¬
στάϊν άνεπτέρωσε τα; ελπίδας δ-
λων των κοριτσιών τοϋ μέρου; καί
ουνετέ7.εσεν ωστε άναρίθμητα άλ-
λσ κορίτσια νά ζητήσουν εργασί¬
αν εις τό Ρόζλαντ.
«Ένα πρωΐ 150 κορίτσια εγέ¬
μισαν τάς αιθούσας καί τούς άν-
ελκυστήρας καί τα γραφεϊα τοϋ
μέρους μα; χωρίς νά γνωρίζωμεν
τί σνμβαίνει», είπεν ό κ. Μπρσΰγ-
■/ί.
»Κά§ε μία άπό αύτάς μέ παρα-
κα?.οϋσε νά τής δώσω εργασίαν.
Καί κάθε βράδυ τώρα δλαι αί ξε-
ναγοί αί οποίαι ευρίσκονται είς
τ ήν αίθουσαν ώς χορεύτριαι. υπο
βάλλουν τούς χορεντάς είς άνά-
νρισιν, είς τεχνικωτάτην ανάκρι¬
σιν, Ινα εϊδος Θέρντ Ντηγκρή,
διά νά άνακαλύψουν μήπως συγ-
γενενουν μέ τόν Τζών Ροκφέλλερ
Γ ύ Βάλ ή ΐ έ
γ μ ζ φρ
Γ> τούς Βάντερμπιλντ ή ΐσω; μέ
τόν πρίγκιπα τής Ούαλλίας>.
Πολύ ωραίον διά τούς πελο».
τας τοΰ Ρόζλαντ, διότι μέ 25 σέν-
τσια πού στοιχίζει τό εισιτήριον
τοϋ χοροΰ, θεωροΰνται πιθανοί έ-
κατομμνριοΰχοι καί τιτλοΰχοι εύ¬
γε νεΐς.
Άλλ' ά'ς εξετάσωμεν καί τάς
ξεναγοΰ; μα;. Άρα κτίζουν πΰρ-
γοτ·ς είς την "Ισπανίαν; "Η μή-
πο>ς ένδέχεται νά παρουσιασθτ}
κανένα; άΐλος Γκράουστάϊν, μετ-
ημφιεσμενο; καί όδηγήσΐ] μίαν άλ-
?ην Στακτοπούταν τοΰ Ρόίλαντ
είς. τόν ϊωμόν τοΰ ύμεναίου καί
όπό Ικεϊ είς την γήν των μαγισ-
σών, οπου φο°οΰν εκατόν δολ?αοί-
ων καπέλλα καί εχουν διαμ^οίσμα-
τα είς τό ξενοδοχείον Ρίτζ;
Μολις τελευταίως, ενας έκτε5>ρ-
οτικός άξιωματοΰχο; της έταιρεί-
3ί είς τψ 8ην «λ'Ϊ2.)
ΈΘΧΙΚΟΣ ΚΙΙΡΥ3».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΑΣΙΑΟΠΟΥΑΑ
ΔΙΗΓΗ ΜΑΤΑ
ΤΗ— *. ΓΕΠΡΓΙ?ΙΧ
Μιά φορά κι' Ιναν καιρό' ήταν Ι¬
να; δατιληάς χον» είχε τρία παι3·.ά.
Μ'.ά μερά λοιπόν χήγανε τα χιαιϊιά
το καί τοΰ είπαν.
—Πατέρα νά δώσης τοΰ ν.αθε-
νός μας Ινα καράδι. θελουμε νά
φύγο-ομε καί οί τρείς νά χάμε νά
6-ρΐϋμ.ε την τύχη μας.
—Κολά, χα;ί'.ά μόν, μ'.ά καί τδ
θιέλετε άς γίνη ή χάρις «τας, τοΰς
άχάντητεν ό δασιληάς. Μόνο δέ θέ-
λω νά φνγετε δλο: μαζύ, γιατί ετσι
θά μείνω ερημος. Άς φύγη ενας-Ι-
να;...
Φόρτωσε λο'.τΐν ό μεγάλος Ινα
καράδ: μέ πραμαάτε:ες ά/.?:τ;ές καί
μπήκε μέφίι κι' εφνγε. Ταξείδ-εψε 5ικ>
τρείς μέρες καί την τελευταία με¬
ρά έ'πετε τό κ7ράδ: τού όξω τέ μιά
ξέρα' καί ττακίττηκε. Βγήκε έκεί¬
νος κολϋμδώντας ττή στεριά κι' ά-
νέδηκε σ' Ινα βοννό. Έκεί ποΰ χή-
γαινε εφτ>;ιτε τ' Ινα στανροϊρ6μι, δ-
χον δρήκε μ:ά πλάκ,α χοΰ Ιγραφε: |
«"Οποίος χάε: άπ' ούτον τόν δρόμο(
γνρίζει»
καί: «"Οποίος ■πάε: άχ' αυτόν τόν
δράμο δέν γνρίζει»
—Μχά", λέε: τό €ατ·.λόχονλο, άς
χάω άπο κεί χοό δέν γνρίξεί, νά
ϊίώ τί ·θά μοΰ τύχη.
Τράδηςε ίσ:α κ:' ΙφΌατε σ' Ινα
περιδόλ:. Μπή>.ε μέτα νά,κόψη λοο-
λονδάκια, ότ;ν άξαφνα δλέχει μ:ά
Όδρηά νά δγαίνη-άχό Ινα· σχίτι καί
■ νά τοΰ φωνάζη.
—Μή, 6ρέ, Οεοσκοτωμένε, το»
φώναζε, μή κόδη; τίποτε γιατί ϋ&ρ-
θγ) ή δα·σίλισ·σα καί άν δρή τό χερι-
βόλι ρτμαγμένο τ)ά αίς κόψη.
—Καλά κνρά, φ-εύγω, τής άχάν-
τησε τό €ασιλόχο>λο.
—Γιά στάσο. "Ερχεσιχι νά γίνης
—Τόσα.
—Μέ μιά
μου;
^αι;
θέλε-.ς;
οτχως. "Οποι-
Είς τό μέσον ο ι ι,υ ΜπεντζαμΛν και εκατέρωθεν αύτοΰ αί δύο χορεύτριαι τής Ν«ας Υόρκης, "Αγκνες Όλάφλιν
καί Βαλερία Ρέμιερ, δεΐιςΐ, εκάστη των οποίων λέγει ότι είναι μνηστή τού.
—Μέ
5μως. "Ο¬
ά Λ
ποίος μετανοιύστί πρώτος άχο
ϊυό μας 6ά τού κόβη ό ίλλος τρείς
λορίοες κρέας άιτό ΐΐΤΜύ τθ«.
—Καλά, χ>ρά μου, σύμφωνοι.
Μπήκε το π-αιδί ύπηρβτης και
τύδαλε ή Όβρτ,ά νά κάνη τίς βαρύ-
τερες λί ώ ΐ
άμιυ τα βρή κομμένα.
—Φεύγω, κνρά μου, φεύγω.
—Γ'.ά στάοχκι, μή φεύγηςί. Έρχ«-
73·. νά μπής ΰχηρέττ;ς μόν;
-—"Ερχομαι.
■—Πόσα ζτ,τάς;
—"Οσα θέλεΐς ίώσέ μοο.
-—Ό~ο:ος ομως άχΰ τούς δ.»
ος άτώ τοΰς δι» μας μετανοήση να|_ε(^ -^ &-β·-χο-ΟυΧο καί'τής είτε:!μας μετανοιώσν;"ΰά τοϋ κόδτ; ό άλ-
τοΰ κό8υ ό ιϊλλος τρείς λο^ριίες) Κ·^λ «ά φύγω δέν μπορώ | λος 'τίείς λοορίϊες άπο ιτάνω τοο
τοί κόβη ό ^αλλος τρείς λωριίες} —Κ>?ά, «ά φύγω, δέν
κρεας αχο την πλατή τοι>. — ,^ (Γχενοχω,ίή^ηκα, εχω
—Καλα, *»ρ», συμφωνοι... > νί! ^ τ;; >ωχ&!ά φ -,χχή
Μπηκε λο-.πϊν το χα!δ( υπηρετης _Καλά, παιϊί ιιω, νά ο.'γης
·/.·.' η Οδρηα τον έ/.ανε να κάνη τις , Μην ξεχνάς δμως τή ' '
■/ε:ρότερε·ς δοΛείές: Νά σκάιδτ!, νά|
μ;;
λος 'τίείς λοορίϊες άπο -ιτάνω τοο.
το σοΰ εΐχα νά γε-μ,ίσής. "Ωχ, συμ-
φ<λρά χού μέ 6ρήκ« μέ σέναι. —Στενοχωριέιχαι, χυρά, "Εννοιά (Γθ!>, φεύγω. Το χρέος μας νά κά-
να,με.
—^Καλά, χα:5ί μου, μην κάνιτ,ς
Ιττ'.. Δέν εΐχα $ά, καί τότοτα.
—"Αχ, ελεγε το χαιίί μέσα τού.
Σέ σένα 6ά ί;ρ&αν τ' άδέρφίά μθί>
ά^θ Άλλά ά έ
—"Οχ: τρείς, άλλά ϊεκατρείς νά γώ
;ρ ρφίά μθί>
χλε χά^θηκ';ιν. Άλλά, εννοΐά σοο, έ-
γώ δέν εί^α; 'βλάκαΰ ταν κ'.' αΰ-
1 μοΰ κ^δης άν μετανθ'.ώτω. Καί σέ
' τέ τένα δμακι τ)ά κάνω τό ίδ·ο, άν
' μετανοιώτης καί μέ 5:ώξης.
Τθ
στη.
στο μπαλκόν: ν.ατ! ·,,,. ίη
, Τ-Κα¥ ™?ά< λέί! τό β«:λό-0/. αο. Καταλαίε ομως γ!α,ί -0- - , λεγατν. γ Το ρ εστρωτε στό μΜ επεσε τό χα^ί ' την της. μερια θηκα σ'.γά τα τής ΌδρηαΤς. Έκείνη λ?1πόν 4?χ(σϊ νά ^ χνη γιατι νομίζε πώς ,Ταν ^ «κρητοχα:*. Στό τέλος Ε:νε, .χ τ&ν ανίρος της χά! τάν ζΤ<ν χά. τω. Ξ·.·πνάε: καί τί νά ίή! Το/ ΐντρϊ της ττεΐμένον άεά τό μ-:λκί/:. —Βρέ άθεόφοδε τί μοΰχζνες ν' ερρΐξα τόν «·;τρα μου! φωνάζί! στο δαλόλ —Φταίω γώ καρά: Σΐ» τόν ε?ρ>
ξες, *Εννο:ά <το·ο δμωίι. Άν θέλη: φεύγω. Τή ιπιμφωνία μας ΐ ά ό μας νΐ -/. με μόνο... —"Ε καλά καϋμένε, δέν ε -? νά φύγτ;ς. Πάε·., τηκώνε: τδν άν τ,: α τ γ: / τσακίτμένο καί τοΰ λέε:. —Δέν ε:να; χειά ζωή αύτη II μ ■κζ>. νά δροϋμε έναν τρέιτο να οτενς-
χωρη'&ή νά φυγτρ γΐατ! άλλο·ώς Οα
μάς ξεπαστρέψτ/.
—"έρεις τί νά κάνουμε; Νά -ο5-
με πώς βά κάνο'αμε τραιτέζ! -ύ ία-
ίληά κ;ι νάμαζέψουμε 2λα τα τ.'.ί-
2 τής χώρας ώστε νά 6-αρεΟτ; να
λένΐβ καί νά φύγφ
Μάζεψαν λοιιτόν όλα τα - ά«
τής χώρας καί τοΰ είπαν ^ώς 6ά
-ου ■δασιληί τρ·;ίτέζ'. χα' τ:ί-
ύ Τ' βάέ
νά τα χλύνη.
ά ί ό
καί μ:ά καί ίιιό τα πεταξε
ό ά
μ
τό χαρά^ρο ιτού
ά
χιλ1
μάτΐα.
3ύς.
Τοΰ 3ίνε: ή '< ρα τό -ήν ά^λλ^ αέ- λϊέ —-Καλέ τί κάνεις ατύτοΰ: πώ πότί τα ξέν-Λ χ·άτα! Άχ ποΰ μοϊς( δρήκβ μαζύ τοο! ώρα χοί> σέ χήρα.
Κ)έ ί
νά
μ*ι, &ά φΰγω.
ν.τ.
πλατή τ&ν. 'Έπειτα τόν άφησε νά
φύγη. Σέ κακο ·χάλι έκείνος, χήγε|μ!7 "Π
ττήν πολιτεία όπου μχήκε στό νο-' τ0?, §^
Ίθν.αχίίο γιά νά τού γίΐ.τρέφοννε ^-.
τίς αληγές.
Σάν χέρασε καιρός /.αί δέν γ6-
ριζβ χίσω ό μεγάλος το γοιός, φόρ¬
τωσε ό δασίληίς Ινα %2ζάί· καί τώ-1 „£,„, ή Όδρηά τρέχοντας.
δωσε τοΰ" ϊε-ντέρου. Μπήκε μέτα κ·.'
έκείνος κ:' εφυγε.
•Ταξει'ίεψε 3«ό τρείς μέρες καί
τάν έφθασε στή μερ:ά χοΰ ειχε τσα-
?.:σθή ό άί-ελφός τον, τσά-Αΐσε κί'
I-
•/.είνος τέ κ;ιρ·άβ: τού καί βγήκε εςω
ν.ο) 'Λμπώντας.
Άνέδηκε στό βοανό καί ϋ^τοισΐ. στο
στα^ρόδρόμι. ΕΒε τίς πλάκες μέ τίς
έπ:γραγές χαί είχε:
—Άς χάω άχό κεΐ χού δέν γνρί-
",ν. νά ίοϋιε τί τ)ά ίγή.
Τράδηςε 'τ'.α καί δρέθηκδ στής
Ό'δ.;η«ς το περ'.δόλ:. Γίήγε νά κό-
ύη Ινα κλαράχ: καί δλέπει την Ό¬
δρηά" νά τρέχη κατ:πά'>ω τοο σάν
λάμ:α.
—Μή Οεοτκοτωμενε, μή
τα λουλοϋ-.α καί θάρθη ή
τα κα: θά δρή τό περίδολ: ρ
- -·Καλά αυρ-ά, φευγω.
—Γ:ά στάτ;ο, ερχεσα: νά
^.?έτης μα>:
Οά τοΰ ίώτω
-!Ρ:
■Μή, μωρέ τΗοσαοτωμένε, τοΰί Τρέχε-. νά ίίΐήή Όδρηά ν.αί δλέ-
φωνάζει, μή κό^ης τα λουλούδια πε: τό γερό πίθαρ:.
τής 6ασίλ!σσας... Θά σέ σκοτώσηΙ —Βρέ, άθεόφ&δ-ε, φώναξε, τού-]
—Καλέ τί σκάς, κ^ρα;
| Τή συρφωνία μας μόνο νά
-"Οχ: χαίϊί μόν», όχι
|3έν σέ 3ίώχνο·ομε.
— Πάει ή Όδρηά στον ζ<-'-■>■
της κα! τοΰ λέει:
■—Πρέπει νά φύγο-με άπ; 'λ -ΐ--
τα. Αυτόν οΰτε νά τόν -δΐώξ"-^5
μχοροΰμε, οδτε τίχοτε νά τοΰ ί.?&-τ
με. Φ-'.άνει μιά κασέλλα καί ίχ"-Λ':
μέ-τα τόν άντρα της. Φωνάζ: -.'
παίδί:
— Πάρε αύτην την κασέλλα ν.α:
ό- χηγλ:νέ την στή μάννα μόν '/· *
στον στερα νά γν.ρίσης χίσω. Κύτταΐ: ο-
μως.1 μην την άνοιξις στό δρέαο
Έχεϊνος χατάλαδε τί ήταν ■*.'-'*
ο-1/.αί χάε: την κασέλλα ιτα σ' «να:
γκρεμό κ·7* την ρίχνε! κάτω. Π αί:
κομμάτια εγ'''*·
την κνρά το^
την κασέλλα.
χήγα.
&ά σοΰ ίΐΛΚύ ν3[
._. μίαν άλλη. Να?0η;
καμάρα μόν νά την 5;η?
., „ γ:ιτί εχω κάχθία 3ονλειά.
—-Δικηο εχε:ς, έττ: κανουμε. Ι Πάε-.'στή καμάρα της καί ι.^-;
1ο αλλο χρωι λο-.χόν λένε στό Ινετί- ιιάτ* — «ν νυέλλα. Πάε; ι*·
ρίξουμε -/.άτω νά σκοτ'ωθΐ.
Α.'Μ__1_____ » 7
&:ιΤίλόπονλο:
-Τόσοτ.
νετα; μέσα στήν κασέλλα. Π άε|_:
τό παίϊί', φορτώνεαι την χβσέλΛ-
στον ώμό τον καί χάε: στόν γ*?ε'
μνό. Τής ίίνε: μίά *α: την ?ΟΓ'ί!
κάτω. ' ,
"Γστερα τραιδάε: Ίρχ&ϊ '"χ;'
χολιτεία. Μόλΐς εφτασε εί?ε '·' ''"''
σοκομείο.
Άϊντε,· λεε-., έίώ Οά μπή«ν °'
άϊελφοί μο; γΐά νά γιατρ«ντοΰν.^
Μπαίνε: μέσα καί δλέχε: τ' «^
φ:α τού σέ καχά χάλ:α.
—Έ, τοΰ λένε. καί σύ «ώ **■
τάντησες; , ,,
—Νά κοδκκοι! τούς λέε: αο^
χού τής κάνβτε δλα τα θβλημ^·^
τής 'Οδρηάς καί τοΰς χήρί *■*'· ^,'
γανε στόν χατέρα τ&ν καί κ^Τ·^
μαζύ τονι. Άχό τότε^ ουτε ταξί^
γύρε»αν χειά ο5τε τίποτε. ^
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΡΣΟΤΛΗ
τ4
κα της αΛΓργιας των υπαλλτ)λων των τςοχιο^οόμων.
ρ:>κ«ς».
Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΑΣΙΑΟΠΟΥΑΑ
ΔΙΗΓΗ ΜΑΤΑ
ΤΗ— *. ΓΕΠΡΓΙ?ΙΧ
Μιά φορά κι' Ιναν καιρό' ήταν Ι¬
να; δατιληάς χον» είχε τρία παι3·.ά.
Μ'.ά μερά λοιπόν χήγανε τα χιαιϊιά
το καί τοΰ είπαν.
—Πατέρα νά δώσης τοΰ ν.αθε-
νός μας Ινα καράδι. θελουμε νά
φύγο-ομε καί οί τρείς νά χάμε νά
6-ρΐϋμ.ε την τύχη μας.
—Κολά, χα;ί'.ά μόν, μ'.ά καί τδ
θιέλετε άς γίνη ή χάρις «τας, τοΰς
άχάντητεν ό δασιληάς. Μόνο δέ θέ-
λω νά φνγετε δλο: μαζύ, γιατί ετσι
θά μείνω ερημος. Άς φύγη ενας-Ι-
να;...
Φόρτωσε λο'.τΐν ό μεγάλος Ινα
καράδ: μέ πραμαάτε:ες ά/.?:τ;ές καί
μπήκε μέφίι κι' εφνγε. Ταξείδ-εψε 5ικ>
τρείς μέρες καί την τελευταία με¬
ρά έ'πετε τό κ7ράδ: τού όξω τέ μιά
ξέρα' καί ττακίττηκε. Βγήκε έκεί¬
νος κολϋμδώντας ττή στεριά κι' ά-
νέδηκε σ' Ινα βοννό. Έκεί ποΰ χή-
γαινε εφτ>;ιτε τ' Ινα στανροϊρ6μι, δ-
χον δρήκε μ:ά πλάκ,α χοΰ Ιγραφε: |
«"Οποίος χάε: άπ' ούτον τόν δρόμο(
γνρίζει»
καί: «"Οποίος ■πάε: άχ' αυτόν τόν
δράμο δέν γνρίζει»
—Μχά", λέε: τό €ατ·.λόχονλο, άς
χάω άπο κεί χοό δέν γνρίξεί, νά
ϊίώ τί ·θά μοΰ τύχη.
Τράδηςε ίσ:α κ:' ΙφΌατε σ' Ινα
περιδόλ:. Μπή>.ε μέτα νά,κόψη λοο-
λονδάκια, ότ;ν άξαφνα δλέχει μ:ά
Όδρηά νά δγαίνη-άχό Ινα· σχίτι καί
■ νά τοΰ φωνάζη.
—Μή, 6ρέ, Οεοσκοτωμένε, το»
φώναζε, μή κόδη; τίποτε γιατί ϋ&ρ-
θγ) ή δα·σίλισ·σα καί άν δρή τό χερι-
βόλι ρτμαγμένο τ)ά αίς κόψη.
—Καλά κνρά, φ-εύγω, τής άχάν-
τησε τό €ασιλόχο>λο.
—Γιά στάσο. "Ερχεσιχι νά γίνης
—Τόσα.
—Μέ μιά
μου;
^αι;
θέλε-.ς;
οτχως. "Οποι-
Είς τό μέσον ο ι ι,υ ΜπεντζαμΛν και εκατέρωθεν αύτοΰ αί δύο χορεύτριαι τής Ν«ας Υόρκης, "Αγκνες Όλάφλιν
καί Βαλερία Ρέμιερ, δεΐιςΐ, εκάστη των οποίων λέγει ότι είναι μνηστή τού.
—Μέ
5μως. "Ο¬
ά Λ
ποίος μετανοιύστί πρώτος άχο
ϊυό μας 6ά τού κόβη ό ίλλος τρείς
λορίοες κρέας άιτό ΐΐΤΜύ τθ«.
—Καλά, χ>ρά μου, σύμφωνοι.
Μπήκε το π-αιδί ύπηρβτης και
τύδαλε ή Όβρτ,ά νά κάνη τίς βαρύ-
τερες λί ώ ΐ
άμιυ τα βρή κομμένα.
—Φεύγω, κνρά μου, φεύγω.
—Γ'.ά στάοχκι, μή φεύγηςί. Έρχ«-
73·. νά μπής ΰχηρέττ;ς μόν;
-—"Ερχομαι.
■—Πόσα ζτ,τάς;
—"Οσα θέλεΐς ίώσέ μοο.
-—Ό~ο:ος ομως άχΰ τούς δ.»
ος άτώ τοΰς δι» μας μετανοήση να|_ε(^ -^ &-β·-χο-ΟυΧο καί'τής είτε:!μας μετανοιώσν;"ΰά τοϋ κόδτ; ό άλ-
τοΰ κό8υ ό ιϊλλος τρείς λο^ριίες) Κ·^λ «ά φύγω δέν μπορώ | λος 'τίείς λοορίϊες άπο ιτάνω τοο
τοί κόβη ό ^αλλος τρείς λωριίες} —Κ>?ά, «ά φύγω, δέν
κρεας αχο την πλατή τοι>. — ,^ (Γχενοχω,ίή^ηκα, εχω
—Καλα, *»ρ», συμφωνοι... > νί! ^ τ;; >ωχ&!ά φ -,χχή
Μπηκε λο-.πϊν το χα!δ( υπηρετης _Καλά, παιϊί ιιω, νά ο.'γης
·/.·.' η Οδρηα τον έ/.ανε να κάνη τις , Μην ξεχνάς δμως τή ' '
■/ε:ρότερε·ς δοΛείές: Νά σκάιδτ!, νά|
μ;;
λος 'τίείς λοορίϊες άπο -ιτάνω τοο.
το σοΰ εΐχα νά γε-μ,ίσής. "Ωχ, συμ-
φ<λρά χού μέ 6ρήκ« μέ σέναι. —Στενοχωριέιχαι, χυρά, "Εννοιά (Γθ!>, φεύγω. Το χρέος μας νά κά-
να,με.
—^Καλά, χα:5ί μου, μην κάνιτ,ς
Ιττ'.. Δέν εΐχα $ά, καί τότοτα.
—"Αχ, ελεγε το χαιίί μέσα τού.
Σέ σένα 6ά ί;ρ&αν τ' άδέρφίά μθί>
ά^θ Άλλά ά έ
—"Οχ: τρείς, άλλά ϊεκατρείς νά γώ
;ρ ρφίά μθί>
χλε χά^θηκ';ιν. Άλλά, εννοΐά σοο, έ-
γώ δέν εί^α; 'βλάκαΰ ταν κ'.' αΰ-
1 μοΰ κ^δης άν μετανθ'.ώτω. Καί σέ
' τέ τένα δμακι τ)ά κάνω τό ίδ·ο, άν
' μετανοιώτης καί μέ 5:ώξης.
Τθ
στη.
στο μπαλκόν: ν.ατ! ·,,,. ίη
, Τ-Κα¥ ™?ά< λέί! τό β«:λό-0/. αο. Καταλαίε ομως γ!α,ί -0- - , λεγατν. γ Το ρ εστρωτε στό μΜ επεσε τό χα^ί ' την της. μερια θηκα σ'.γά τα τής ΌδρηαΤς. Έκείνη λ?1πόν 4?χ(σϊ νά ^ χνη γιατι νομίζε πώς ,Ταν ^ «κρητοχα:*. Στό τέλος Ε:νε, .χ τ&ν ανίρος της χά! τάν ζΤ<ν χά. τω. Ξ·.·πνάε: καί τί νά ίή! Το/ ΐντρϊ της ττεΐμένον άεά τό μ-:λκί/:. —Βρέ άθεόφοδε τί μοΰχζνες ν' ερρΐξα τόν «·;τρα μου! φωνάζί! στο δαλόλ —Φταίω γώ καρά: Σΐ» τόν ε?ρ>
ξες, *Εννο:ά <το·ο δμωίι. Άν θέλη: φεύγω. Τή ιπιμφωνία μας ΐ ά ό μας νΐ -/. με μόνο... —"Ε καλά καϋμένε, δέν ε -? νά φύγτ;ς. Πάε·., τηκώνε: τδν άν τ,: α τ γ: / τσακίτμένο καί τοΰ λέε:. —Δέν ε:να; χειά ζωή αύτη II μ ■κζ>. νά δροϋμε έναν τρέιτο να οτενς-
χωρη'&ή νά φυγτρ γΐατ! άλλο·ώς Οα
μάς ξεπαστρέψτ/.
—"έρεις τί νά κάνουμε; Νά -ο5-
με πώς βά κάνο'αμε τραιτέζ! -ύ ία-
ίληά κ;ι νάμαζέψουμε 2λα τα τ.'.ί-
2 τής χώρας ώστε νά 6-αρεΟτ; να
λένΐβ καί νά φύγφ
Μάζεψαν λοιιτόν όλα τα - ά«
τής χώρας καί τοΰ είπαν ^ώς 6ά
-ου ■δασιληί τρ·;ίτέζ'. χα' τ:ί-
ύ Τ' βάέ
νά τα χλύνη.
ά ί ό
καί μ:ά καί ίιιό τα πεταξε
ό ά
μ
τό χαρά^ρο ιτού
ά
χιλ1
μάτΐα.
3ύς.
Τοΰ 3ίνε: ή '< ρα τό -ήν ά^λλ^ αέ- λϊέ —-Καλέ τί κάνεις ατύτοΰ: πώ πότί τα ξέν-Λ χ·άτα! Άχ ποΰ μοϊς( δρήκβ μαζύ τοο! ώρα χοί> σέ χήρα.
Κ)έ ί
νά
μ*ι, &ά φΰγω.
ν.τ.
πλατή τ&ν. 'Έπειτα τόν άφησε νά
φύγη. Σέ κακο ·χάλι έκείνος, χήγε|μ!7 "Π
ττήν πολιτεία όπου μχήκε στό νο-' τ0?, §^
Ίθν.αχίίο γιά νά τού γίΐ.τρέφοννε ^-.
τίς αληγές.
Σάν χέρασε καιρός /.αί δέν γ6-
ριζβ χίσω ό μεγάλος το γοιός, φόρ¬
τωσε ό δασίληίς Ινα %2ζάί· καί τώ-1 „£,„, ή Όδρηά τρέχοντας.
δωσε τοΰ" ϊε-ντέρου. Μπήκε μέτα κ·.'
έκείνος κ:' εφυγε.
•Ταξει'ίεψε 3«ό τρείς μέρες καί
τάν έφθασε στή μερ:ά χοΰ ειχε τσα-
?.:σθή ό άί-ελφός τον, τσά-Αΐσε κί'
I-
•/.είνος τέ κ;ιρ·άβ: τού καί βγήκε εςω
ν.ο) 'Λμπώντας.
Άνέδηκε στό βοανό καί ϋ^τοισΐ. στο
στα^ρόδρόμι. ΕΒε τίς πλάκες μέ τίς
έπ:γραγές χαί είχε:
—Άς χάω άχό κεΐ χού δέν γνρί-
",ν. νά ίοϋιε τί τ)ά ίγή.
Τράδηςε 'τ'.α καί δρέθηκδ στής
Ό'δ.;η«ς το περ'.δόλ:. Γίήγε νά κό-
ύη Ινα κλαράχ: καί δλέπει την Ό¬
δρηά" νά τρέχη κατ:πά'>ω τοο σάν
λάμ:α.
—Μή Οεοτκοτωμενε, μή
τα λουλοϋ-.α καί θάρθη ή
τα κα: θά δρή τό περίδολ: ρ
- -·Καλά αυρ-ά, φευγω.
—Γ:ά στάτ;ο, ερχεσα: νά
^.?έτης μα>:
Οά τοΰ ίώτω
-!Ρ:
■Μή, μωρέ τΗοσαοτωμένε, τοΰί Τρέχε-. νά ίίΐήή Όδρηά ν.αί δλέ-
φωνάζει, μή κό^ης τα λουλούδια πε: τό γερό πίθαρ:.
τής 6ασίλ!σσας... Θά σέ σκοτώσηΙ —Βρέ, άθεόφ&δ-ε, φώναξε, τού-]
—Καλέ τί σκάς, κ^ρα;
| Τή συρφωνία μας μόνο νά
-"Οχ: χαίϊί μόν», όχι
|3έν σέ 3ίώχνο·ομε.
— Πάει ή Όδρηά στον ζ<-'-■>■
της κα! τοΰ λέει:
■—Πρέπει νά φύγο-με άπ; 'λ -ΐ--
τα. Αυτόν οΰτε νά τόν -δΐώξ"-^5
μχοροΰμε, οδτε τίχοτε νά τοΰ ί.?&-τ
με. Φ-'.άνει μιά κασέλλα καί ίχ"-Λ':
μέ-τα τόν άντρα της. Φωνάζ: -.'
παίδί:
— Πάρε αύτην την κασέλλα ν.α:
ό- χηγλ:νέ την στή μάννα μόν '/· *
στον στερα νά γν.ρίσης χίσω. Κύτταΐ: ο-
μως.1 μην την άνοιξις στό δρέαο
Έχεϊνος χατάλαδε τί ήταν ■*.'-'*
ο-1/.αί χάε: την κασέλλα ιτα σ' «να:
γκρεμό κ·7* την ρίχνε! κάτω. Π αί:
κομμάτια εγ'''*·
την κνρά το^
την κασέλλα.
χήγα.
&ά σοΰ ίΐΛΚύ ν3[
._. μίαν άλλη. Να?0η;
καμάρα μόν νά την 5;η?
., „ γ:ιτί εχω κάχθία 3ονλειά.
—-Δικηο εχε:ς, έττ: κανουμε. Ι Πάε-.'στή καμάρα της καί ι.^-;
1ο αλλο χρωι λο-.χόν λένε στό Ινετί- ιιάτ* — «ν νυέλλα. Πάε; ι*·
ρίξουμε -/.άτω νά σκοτ'ωθΐ.
Α.'Μ__1_____ » 7
&:ιΤίλόπονλο:
-Τόσοτ.
νετα; μέσα στήν κασέλλα. Π άε|_:
τό παίϊί', φορτώνεαι την χβσέλΛ-
στον ώμό τον καί χάε: στόν γ*?ε'
μνό. Τής ίίνε: μίά *α: την ?ΟΓ'ί!
κάτω. ' ,
"Γστερα τραιδάε: Ίρχ&ϊ '"χ;'
χολιτεία. Μόλΐς εφτασε εί?ε '·' ''"''
σοκομείο.
Άϊντε,· λεε-., έίώ Οά μπή«ν °'
άϊελφοί μο; γΐά νά γιατρ«ντοΰν.^
Μπαίνε: μέσα καί δλέχε: τ' «^
φ:α τού σέ καχά χάλ:α.
—Έ, τοΰ λένε. καί σύ «ώ **■
τάντησες; , ,,
—Νά κοδκκοι! τούς λέε: αο^
χού τής κάνβτε δλα τα θβλημ^·^
τής 'Οδρηάς καί τοΰς χήρί *■*'· ^,'
γανε στόν χατέρα τ&ν καί κ^Τ·^
μαζύ τονι. Άχό τότε^ ουτε ταξί^
γύρε»αν χειά ο5τε τίποτε. ^
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΡΣΟΤΛΗ
τ4
κα της αΛΓργιας των υπαλλτ)λων των τςοχιο^οόμων.
ρ:>κ«ς».
«ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ. 1929.
ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΝΥΜΦΕΥθΗ ΑΛΛΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ
Επί είκοσιν ετη ή «Πήτερ
νΤοάτφθοιδ?> έιεονοΰσεν .ίκ .^νοοα;
^(0; ότου ό θάνατο; αψήοεσε τό
προσωπεϊον καί απεκάλυψε τό μυ-
οτικόν τη;· Ζώσα ώ; άνήρ, έξαηιο-
λογήθη πρός τόν ιατρόν της, κύ-
—οντα υπεράνω της^είς εν νοσο¬
κομείον τή; πόλεως "Οκλαντ, ότι
Τ0 «νδριν.όν τη; φνλον ίτο »;·ενδές.
?ι!:-
--Ί'ΐμαι γυναίκα, είπε μέ σιγα-
νην φωνήν καί έξέπνευσεν.
Κατόπιν τής έξομολογήσεώς
της ταύτης πολλοί επεδόθησαν εϊ;
την Εξιχνίασιν τής παραδόξου ζω-
ή; αυτής τής άνδρογνναίκας, ή
όποία φοροΰσα άνδρικά φορέματα
7.αί έχουσα φωνήν καί τρόπους
«νδρικούς εΐχε προβή μέχρι τον
νά έχδηλώσΐ) ερωτα καί νά νυμ-
ψενυΊ] μίαν όμόφυλόν της.
'Λ/.λ' αυτή δέν ήτο εύχαριστη-
μένη μέ μίαν «σύζυγον», εγραψε
δέ ζωηροτάτας επιστολάς πρός
πολλάς άλλας, καί ή άντιζηλία
των αλλων αυτών γυναικών ηνάγ¬
κασε ν έν τέλει την «σύζυγον» νά
εγκαταλείψη την «Πήτερ Στράτ-
<τορι>. Τό ζεΰγος εΐχε τελεση τόν
γάμυν τού νομίμως έν Κάνσας Σί·
τΐ1 τυ»' "Οκτώβριον τοΰ 1925, δέν
ιπε'οασεν δμως πολύς καιρός κα-
τόπι καί ή κ. Έλίζαμεθ Ράονλαντ
Στράτφοοδ, συγγραφεύς τώρα κι-
Υηματογραφικών έργων έν Χόλ-
λυγοιντ, ήννόησεν ότι ό «σνζυ-
γός» της ήτο σωστή γυναϊκα.
Μ ολα ταυτα ή Ιδία έξακολού-
θησε ά ζή ώ; «σύζυγος» επί τρία
ϋτη. 'ί| θέλουσα νά εγκαταλείψη
τάν γ-υδοσΰζυγόν της, έπειδή τό
τοιοΓτον θά ήτο «άντιχριστιαη-
Χόν
ΚΑΤΗΓΕΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΖΗΛΑΝΔΙΑΝ ΚΑΙ ΕΖΗΣΕΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ-
ΧΟΥ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ... ΗΤΟ ΟΠΑΔΟΣ ΠΑΡΑΔΟΞ12Ν ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΔΟΓΜΑΤΒΝ
ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΒΛΗΟΗ ΑΜΔΡΙΚΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ.- ΕΖΗΣΕ ΚΑΤΟΠΙΝ ΥΠΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
ΠΗΤΕΡ" ΠΣ ΑΝΗΡ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΝΣΑΣ ΣΙΤΥ ΕΤΕΛΕΣΕ ΝΟΜΙΜΟΝ ΓΑ-
ΜΟΝ ΜΕ ΜΙΑΝ ΧΗΡΑΝ... Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΕΦΑΝΕΡΠΣΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΝ
ΤΟΥ ΘΗΑΥΚΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ.
«ί[ μητέρα μου δέν επταιεν,
είπεν ό έκ προηγούμενον γάμου
ειχοπ ιετής ύός —^ Ρίτσ^δ
Ραον/.αντ. Αυτή ένοσήλευε «τόν»
-τοατφορδ, δταν έκείνος ήτο άρ-
βωστο; είς εν νοσοκομεΤον τον
Λαν'Ηί; Σίτυ. Ή ιδία εγνώριζεν
ν «τόν ύπανδρεύθη», δτι έκεΐ·
"Ι°τέ δέν θά ήτο πραγματικός
γ °;. εί μή μόνον κατ' δνομα.
(^ταν μετά τόν γάιιον άντε-
<}Ί ότι ό Στράτφορδ ήτο γν- α- ψυε καί μοϋ τό είπεν έν ταραχτ|. "Οταν δμως τής ακυρώστ) τόν γάμον, μοΰ [εν δτι «όν» είχεν ΰπαν- "αΐ δτι θά έξακολουυηση * ?νΤ1 ώς σύζυγον. «Έκεϊ'- αρρωστος, πάσχων |! "ΐηγηοίς τού περί τοϋ εί- ιί»' και τον γάμου ήτο σύμ- «ν^-*005 πληροφορίας εκ δω- α-. >,! |!' διαΦ°,?ων πηγών, αΐτινες
κννον την απίστευτον ίστο-
ι°ι·«ανδοός> δστις ήτο γυνή.
Ι1 «Πη-ρ Στράτφορδ» εγεν-
'/,)', ν; πισητεύεται' ε1? την Νέαν
'Ί'ανοιαν θυνάτ ί 'ΐ
^ Βασιλικης Φρουράς0'της μ£
των Γ-Βρε,τα^«- Προ τιν(ον ί-
"1Τ" ενεφανίσθη είς την Ν.
ωτ Μ—λ^.ϊ.. Ν<ίρτον, ν-5 £« νοσοκ<>μεϊον τοΰ
ί ' οπον κα1
δόγματος. Βραχιιανισμός, ΤζώνΙ
Μπάρριμορ, Σονφισμός, Μονάς,
Κάρλ Λέμλη, Μουρτσίδα, ή παν-1
ίσχυρος ίέρεια παραδόξου δόγμα-1
τος, οί μαγικοί Μισυρηδς, διδά-
σκαί.οι Ορησκευτικοΰ δόγματο:;,
Τζενη, Μπέϊμπη, σειρά κινΓματο-
γραφικων προσωπικοτήτων και έ-
ξωτικών σνστημάτων έκινοΰντο
διά μέσον τής άλληλογραφίας της.
Ή γυνή, προφανώς. 7.ατ4χοΐ'σα ,
ανωτέραν πνενματικήν μόρφθ)σιν,'
ίγκατέλειψε τό κανονικόν πεοι-
6α7.λον τής κοινωνικήν της ιΐεσε-
ως, όπως φορέστ> άνδρικά φορπ-
ματα καί αναλάβη άνδρΐκάς εΐ"-
ΰυνας.
Μία περιχοπή τοϋ Γν.άντι, ,τε-
ριφήμου Ίνδοΰ άρχ-ηγοϋ, εύρεθεϊ-
ϊο μεταξύ των εγγράφων της ε¬
θεωρήθη ώς ή κλείς τής απίστευ¬
τον ύποστάσεώς της. 'Η περικο-
πή λέγει:
«Οί ανδρες καί αί γυναϊκες, οΐ¬
τινες ζώσι ν.αί έργάζονται όμοϋ έν
Άσγκράμα, όφείλονν νά ζώσιν έν
άγαμία, είτε είναι συζευγμενοι εί¬
τε δχι. Ό γάμος φέρει την γυ-
ναΐκα πολύ πλησίον πρός τόν αν-
δρα καί αμφότεροι γίνονται φί?Λΐ
υπό ιδιαιτέραν έννοιαν, μή χο>ρι-
ίόμενοι ποτέ είς την παρούσαν ή
εις τάς μελλούσας ζωάς».
Αύτη, φαίνεται, δτι ήτο ή φι-
?οσοφία της—ή βάσις επί τη; ο¬
ποίας αυτή προσέλαβεν άλλην γυ-
ναίκα ώς «σιζνγον».
Κατά τα τελειτταΐα τρία ετη,
ί£η εις τό Νάϊλς, μικράν πόλιν,
είς απόστασιν 30 μιλίων άπό τοΰ
Άγιον Φραγκίσκον, εργαζομένη
είς εργοστάσιον καί βραδύτερον
είς νοσοκομεΤον. 'Η πόλις ήτο μι¬
κρά καί ό καθείς έκεΐ εγνώριζεν
δλους τονς κατοίκους, καί όμως
>.ανείς δέν έφαντάζετο δτι ό «Πή-
τρρ» δέν ήτο δ, τι εφαίνετο δτι ή¬
το. Ή άνδρογνναίκα αυτή ελάμ¬
βανε μέρος είς δλας τάς συνομλιί-
ας των εργατών, άλλά ποτέ δέν
εφάνη άναμιγννομένη) μέ αυτού;
είς ώρας πέραν τής εργασίας.
Όϊ. Α. Ντόναλδ, προϊστάμε-
νος τοϋ « Π ήτερ» εί; τό έν Νάϊλ;
νοσοκομείον, εδήλωσεν δτι ετρεφε
μεγάλον θανμασμόν δι' αυτόν—
Οαΐ'μασμόν διά τό θύρρος, δπ«ρ
έπέτρεψΐν εις τόν «Πήτερ» νά
εξακολουθήση τόν άγώνα τής ζω-
ής παρά την έπισφαλή υγείαν τού.
Ό Μάκ Ντόναλδ είπεν δτι ό
«Πήτερ» προσήρχετο εις την ερ¬
γασίαν τον προφανώς έξηντλημε-
χος, δτι ειργάζετο δλην την ημέ¬
ραν καί δτΓέπεστρεφε σχεδόν κλο-
Ή «σύζυγος» τής άνδρογυναίκας.
νιζομενο; εί; τό δωμάτιον «του>
έν τα> ξενοδοχείω Μπελιβαίρ.
Οί θαμώνες τον ξενοδοχείον αύ-
τοϋ περιέγραφον τόν Στράτφορδ
ώς «άνδρα» έξαιρετικής εύφυΐας
καί έγκνκλοπαιδικής γνώσεακ;. Εί¬
πον δτι -πολλάκις ενήργησεν ώς δι-
αιτιγτής είς άναφνομένας διενέ-
ξεις. Οί ίδιοι βνθυμοννται την σν-
οι-θλήν «τσι>», Ιδίως επί παρονσία
ξένων, άλλά βεβαιώνονν δτι δταν
ευρίσκετο μεταξύ των ολίγων στε~-
νών φίλων «τού» συνεζήτει περί
πολλών ν,αί διαφόρων ζητημάτων
τής ημέρας μετά πολλής ακριβεί¬
ας καί περισκέψεως.
Ή φωνή «τού» ήτο φωνή σχε¬
δόν Ιβαρυτόνον—βεβαίως οχι φο,ι-
νή γυναίκας.
Ένδιεφέρετο είς νποθέσεις αν¬
δ ρικάς, Ιδίως άγωνίσματα. Ζωη-
ρότατον ενδιαφέρον έπεδείκνυε
διά την ί
Πέραν των πραγμάτων αυτών
οί ϊδιοι άναφέρονν την μεγάλην
αγάπην τον «Πήτερ» πρός τα
(7νθη—καί τό γεγονός δτι τάς νυ-
κτας έγραψεν είς την γραφημηχα-
νήν.
Προφανώς κατά τάς νυκτερι¬
νάς ώρας ό «Πήτερ» εύρισκε και¬
ρόν νά κραττ) έκτενεστάτην άλ-
ληλογραφίαν μέ άλλας γΐ'ναΐκας
—μέλη ή όπαδούς τοί5 Σουφισμοϋ,
ώς ήτο ή "Αλμα Θόμ»(,·ων, 27 έ-
τών, έκ Χόλλι·γονντ κοι ή Νά5α
Νάουν έκ Χιλντέΐλ τής Ν. Ίερσέ-
ης'
ΓνναΤκες, γράφουσαι πρός τόν
| «Πήτερ» μέ την ιδέαν δτι αύτός
ήτο άνήρ, ώμίλονν μετά 'πολλοΰ
οεβασμοϋ περί τής κ. Στράτφορδ,
ώς σύζυγον. «Σχεδόν άγία», ε-
γραφε περί αυτής κάποια.
Ή Δίς θόμψων εδήλωσεν δτι
ή άλλη>.ογραφία της μέ «τόν κ.
Στράτφορδ» ήρχισεν έκ τύχης.
Είπεν δτι ή ιδία ένδιεφέρετο είς
τόν παράδοξον σννδυασμόν των
«■Σονφί» καί της «Μονάδος», φιλο-
σοφιων περιεχομένων είς τάς §πι-
οτολάς τοϋ «Πήτερ», καί δτι έ-
σκόπευε νά μεταχειρισθη αύτάς
είς την σνγγραφήν κινηματογρα-
φικών έργων βραδύτερον.
«Τνχαίως, είπεν αντη, είδον ε-
νσ φάκε?.ον, επι τον ϋπιστΚον μέ-
ροα»ς τον οποίον ήτο γραμ|ΐένον
τί, δνομα «Μπέθ Ράουλαντ Στράτ-
ίρορδ, Νάϊλς, Καλιφόρνια».
»Μίαν φοράν εΐχα γνωρίσΐ] μί¬
αν Μπέθ Ράουλαντ καί εγραψα έ-
ς>ωτώσα αν ήτο ή παλαιά (ρίλη
μοΐ'. Έκείνη απήντησεν άρνητι-
>.ώς, άλλ' ή έπιστολή της ήτο γραα
•'Συνέχβι» €ΐς την 8ην σ*λι'3α.)
Ό θάνατος άφή-
ρεσε τό προσω.τεϊ-
ον καϊ άπεκάλιτψί
τό μυστιχόν της
ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΝΥΜΦΕΥθΗ ΑΛΛΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ
Επί είκοσιν ετη ή «Πήτερ
νΤοάτφθοιδ?> έιεονοΰσεν .ίκ .^νοοα;
^(0; ότου ό θάνατο; αψήοεσε τό
προσωπεϊον καί απεκάλυψε τό μυ-
οτικόν τη;· Ζώσα ώ; άνήρ, έξαηιο-
λογήθη πρός τόν ιατρόν της, κύ-
—οντα υπεράνω της^είς εν νοσο¬
κομείον τή; πόλεως "Οκλαντ, ότι
Τ0 «νδριν.όν τη; φνλον ίτο »;·ενδές.
?ι!:-
--Ί'ΐμαι γυναίκα, είπε μέ σιγα-
νην φωνήν καί έξέπνευσεν.
Κατόπιν τής έξομολογήσεώς
της ταύτης πολλοί επεδόθησαν εϊ;
την Εξιχνίασιν τής παραδόξου ζω-
ή; αυτής τής άνδρογνναίκας, ή
όποία φοροΰσα άνδρικά φορέματα
7.αί έχουσα φωνήν καί τρόπους
«νδρικούς εΐχε προβή μέχρι τον
νά έχδηλώσΐ) ερωτα καί νά νυμ-
ψενυΊ] μίαν όμόφυλόν της.
'Λ/.λ' αυτή δέν ήτο εύχαριστη-
μένη μέ μίαν «σύζυγον», εγραψε
δέ ζωηροτάτας επιστολάς πρός
πολλάς άλλας, καί ή άντιζηλία
των αλλων αυτών γυναικών ηνάγ¬
κασε ν έν τέλει την «σύζυγον» νά
εγκαταλείψη την «Πήτερ Στράτ-
<τορι>. Τό ζεΰγος εΐχε τελεση τόν
γάμυν τού νομίμως έν Κάνσας Σί·
τΐ1 τυ»' "Οκτώβριον τοΰ 1925, δέν
ιπε'οασεν δμως πολύς καιρός κα-
τόπι καί ή κ. Έλίζαμεθ Ράονλαντ
Στράτφοοδ, συγγραφεύς τώρα κι-
Υηματογραφικών έργων έν Χόλ-
λυγοιντ, ήννόησεν ότι ό «σνζυ-
γός» της ήτο σωστή γυναϊκα.
Μ ολα ταυτα ή Ιδία έξακολού-
θησε ά ζή ώ; «σύζυγος» επί τρία
ϋτη. 'ί| θέλουσα νά εγκαταλείψη
τάν γ-υδοσΰζυγόν της, έπειδή τό
τοιοΓτον θά ήτο «άντιχριστιαη-
Χόν
ΚΑΤΗΓΕΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΖΗΛΑΝΔΙΑΝ ΚΑΙ ΕΖΗΣΕΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ-
ΧΟΥ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ... ΗΤΟ ΟΠΑΔΟΣ ΠΑΡΑΔΟΞ12Ν ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΔΟΓΜΑΤΒΝ
ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΒΛΗΟΗ ΑΜΔΡΙΚΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ.- ΕΖΗΣΕ ΚΑΤΟΠΙΝ ΥΠΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
ΠΗΤΕΡ" ΠΣ ΑΝΗΡ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΝΣΑΣ ΣΙΤΥ ΕΤΕΛΕΣΕ ΝΟΜΙΜΟΝ ΓΑ-
ΜΟΝ ΜΕ ΜΙΑΝ ΧΗΡΑΝ... Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΕΦΑΝΕΡΠΣΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΝ
ΤΟΥ ΘΗΑΥΚΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ.
«ί[ μητέρα μου δέν επταιεν,
είπεν ό έκ προηγούμενον γάμου
ειχοπ ιετής ύός —^ Ρίτσ^δ
Ραον/.αντ. Αυτή ένοσήλευε «τόν»
-τοατφορδ, δταν έκείνος ήτο άρ-
βωστο; είς εν νοσοκομεΤον τον
Λαν'Ηί; Σίτυ. Ή ιδία εγνώριζεν
ν «τόν ύπανδρεύθη», δτι έκεΐ·
"Ι°τέ δέν θά ήτο πραγματικός
γ °;. εί μή μόνον κατ' δνομα.
(^ταν μετά τόν γάιιον άντε-
<}Ί ότι ό Στράτφορδ ήτο γν- α- ψυε καί μοϋ τό είπεν έν ταραχτ|. "Οταν δμως τής ακυρώστ) τόν γάμον, μοΰ [εν δτι «όν» είχεν ΰπαν- "αΐ δτι θά έξακολουυηση * ?νΤ1 ώς σύζυγον. «Έκεϊ'- αρρωστος, πάσχων |! "ΐηγηοίς τού περί τοϋ εί- ιί»' και τον γάμου ήτο σύμ- «ν^-*005 πληροφορίας εκ δω- α-. >,! |!' διαΦ°,?ων πηγών, αΐτινες
κννον την απίστευτον ίστο-
ι°ι·«ανδοός> δστις ήτο γυνή.
Ι1 «Πη-ρ Στράτφορδ» εγεν-
'/,)', ν; πισητεύεται' ε1? την Νέαν
'Ί'ανοιαν θυνάτ ί 'ΐ
^ Βασιλικης Φρουράς0'της μ£
των Γ-Βρε,τα^«- Προ τιν(ον ί-
"1Τ" ενεφανίσθη είς την Ν.
ωτ Μ—λ^.ϊ.. Ν<ίρτον, ν-5 £« νοσοκ<>μεϊον τοΰ
ί ' οπον κα1
δόγματος. Βραχιιανισμός, ΤζώνΙ
Μπάρριμορ, Σονφισμός, Μονάς,
Κάρλ Λέμλη, Μουρτσίδα, ή παν-1
ίσχυρος ίέρεια παραδόξου δόγμα-1
τος, οί μαγικοί Μισυρηδς, διδά-
σκαί.οι Ορησκευτικοΰ δόγματο:;,
Τζενη, Μπέϊμπη, σειρά κινΓματο-
γραφικων προσωπικοτήτων και έ-
ξωτικών σνστημάτων έκινοΰντο
διά μέσον τής άλληλογραφίας της.
Ή γυνή, προφανώς. 7.ατ4χοΐ'σα ,
ανωτέραν πνενματικήν μόρφθ)σιν,'
ίγκατέλειψε τό κανονικόν πεοι-
6α7.λον τής κοινωνικήν της ιΐεσε-
ως, όπως φορέστ> άνδρικά φορπ-
ματα καί αναλάβη άνδρΐκάς εΐ"-
ΰυνας.
Μία περιχοπή τοϋ Γν.άντι, ,τε-
ριφήμου Ίνδοΰ άρχ-ηγοϋ, εύρεθεϊ-
ϊο μεταξύ των εγγράφων της ε¬
θεωρήθη ώς ή κλείς τής απίστευ¬
τον ύποστάσεώς της. 'Η περικο-
πή λέγει:
«Οί ανδρες καί αί γυναϊκες, οΐ¬
τινες ζώσι ν.αί έργάζονται όμοϋ έν
Άσγκράμα, όφείλονν νά ζώσιν έν
άγαμία, είτε είναι συζευγμενοι εί¬
τε δχι. Ό γάμος φέρει την γυ-
ναΐκα πολύ πλησίον πρός τόν αν-
δρα καί αμφότεροι γίνονται φί?Λΐ
υπό ιδιαιτέραν έννοιαν, μή χο>ρι-
ίόμενοι ποτέ είς την παρούσαν ή
εις τάς μελλούσας ζωάς».
Αύτη, φαίνεται, δτι ήτο ή φι-
?οσοφία της—ή βάσις επί τη; ο¬
ποίας αυτή προσέλαβεν άλλην γυ-
ναίκα ώς «σιζνγον».
Κατά τα τελειτταΐα τρία ετη,
ί£η εις τό Νάϊλς, μικράν πόλιν,
είς απόστασιν 30 μιλίων άπό τοΰ
Άγιον Φραγκίσκον, εργαζομένη
είς εργοστάσιον καί βραδύτερον
είς νοσοκομεΤον. 'Η πόλις ήτο μι¬
κρά καί ό καθείς έκεΐ εγνώριζεν
δλους τονς κατοίκους, καί όμως
>.ανείς δέν έφαντάζετο δτι ό «Πή-
τρρ» δέν ήτο δ, τι εφαίνετο δτι ή¬
το. Ή άνδρογνναίκα αυτή ελάμ¬
βανε μέρος είς δλας τάς συνομλιί-
ας των εργατών, άλλά ποτέ δέν
εφάνη άναμιγννομένη) μέ αυτού;
είς ώρας πέραν τής εργασίας.
Όϊ. Α. Ντόναλδ, προϊστάμε-
νος τοϋ « Π ήτερ» εί; τό έν Νάϊλ;
νοσοκομείον, εδήλωσεν δτι ετρεφε
μεγάλον θανμασμόν δι' αυτόν—
Οαΐ'μασμόν διά τό θύρρος, δπ«ρ
έπέτρεψΐν εις τόν «Πήτερ» νά
εξακολουθήση τόν άγώνα τής ζω-
ής παρά την έπισφαλή υγείαν τού.
Ό Μάκ Ντόναλδ είπεν δτι ό
«Πήτερ» προσήρχετο εις την ερ¬
γασίαν τον προφανώς έξηντλημε-
χος, δτι ειργάζετο δλην την ημέ¬
ραν καί δτΓέπεστρεφε σχεδόν κλο-
Ή «σύζυγος» τής άνδρογυναίκας.
νιζομενο; εί; τό δωμάτιον «του>
έν τα> ξενοδοχείω Μπελιβαίρ.
Οί θαμώνες τον ξενοδοχείον αύ-
τοϋ περιέγραφον τόν Στράτφορδ
ώς «άνδρα» έξαιρετικής εύφυΐας
καί έγκνκλοπαιδικής γνώσεακ;. Εί¬
πον δτι -πολλάκις ενήργησεν ώς δι-
αιτιγτής είς άναφνομένας διενέ-
ξεις. Οί ίδιοι βνθυμοννται την σν-
οι-θλήν «τσι>», Ιδίως επί παρονσία
ξένων, άλλά βεβαιώνονν δτι δταν
ευρίσκετο μεταξύ των ολίγων στε~-
νών φίλων «τού» συνεζήτει περί
πολλών ν,αί διαφόρων ζητημάτων
τής ημέρας μετά πολλής ακριβεί¬
ας καί περισκέψεως.
Ή φωνή «τού» ήτο φωνή σχε¬
δόν Ιβαρυτόνον—βεβαίως οχι φο,ι-
νή γυναίκας.
Ένδιεφέρετο είς νποθέσεις αν¬
δ ρικάς, Ιδίως άγωνίσματα. Ζωη-
ρότατον ενδιαφέρον έπεδείκνυε
διά την ί
Πέραν των πραγμάτων αυτών
οί ϊδιοι άναφέρονν την μεγάλην
αγάπην τον «Πήτερ» πρός τα
(7νθη—καί τό γεγονός δτι τάς νυ-
κτας έγραψεν είς την γραφημηχα-
νήν.
Προφανώς κατά τάς νυκτερι¬
νάς ώρας ό «Πήτερ» εύρισκε και¬
ρόν νά κραττ) έκτενεστάτην άλ-
ληλογραφίαν μέ άλλας γΐ'ναΐκας
—μέλη ή όπαδούς τοί5 Σουφισμοϋ,
ώς ήτο ή "Αλμα Θόμ»(,·ων, 27 έ-
τών, έκ Χόλλι·γονντ κοι ή Νά5α
Νάουν έκ Χιλντέΐλ τής Ν. Ίερσέ-
ης'
ΓνναΤκες, γράφουσαι πρός τόν
| «Πήτερ» μέ την ιδέαν δτι αύτός
ήτο άνήρ, ώμίλονν μετά 'πολλοΰ
οεβασμοϋ περί τής κ. Στράτφορδ,
ώς σύζυγον. «Σχεδόν άγία», ε-
γραφε περί αυτής κάποια.
Ή Δίς θόμψων εδήλωσεν δτι
ή άλλη>.ογραφία της μέ «τόν κ.
Στράτφορδ» ήρχισεν έκ τύχης.
Είπεν δτι ή ιδία ένδιεφέρετο είς
τόν παράδοξον σννδυασμόν των
«■Σονφί» καί της «Μονάδος», φιλο-
σοφιων περιεχομένων είς τάς §πι-
οτολάς τοϋ «Πήτερ», καί δτι έ-
σκόπευε νά μεταχειρισθη αύτάς
είς την σνγγραφήν κινηματογρα-
φικών έργων βραδύτερον.
«Τνχαίως, είπεν αντη, είδον ε-
νσ φάκε?.ον, επι τον ϋπιστΚον μέ-
ροα»ς τον οποίον ήτο γραμ|ΐένον
τί, δνομα «Μπέθ Ράουλαντ Στράτ-
ίρορδ, Νάϊλς, Καλιφόρνια».
»Μίαν φοράν εΐχα γνωρίσΐ] μί¬
αν Μπέθ Ράουλαντ καί εγραψα έ-
ς>ωτώσα αν ήτο ή παλαιά (ρίλη
μοΐ'. Έκείνη απήντησεν άρνητι-
>.ώς, άλλ' ή έπιστολή της ήτο γραα
•'Συνέχβι» €ΐς την 8ην σ*λι'3α.)
Ό θάνατος άφή-
ρεσε τό προσω.τεϊ-
ον καϊ άπεκάλιτψί
τό μυστιχόν της
απο την θεατρικημ ζρ-ην οί ΑΝΕΞΗΓΗΤΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙβΓ
"•••■•■•■■■■•■■••■■■■■■•■σσ·Β«σ εΓ· ■>>■■■■■■·■ εΓ· ■ εΠ
εΓιΓεΤϊεΓι ■ΤΊΠΓ· · ■ φΓΪ~· ·■■·'■
«VI
■ ■*■ Ο ■ ·Τβ •
Ο ♦■·····■····■·■■■ ■"§*■ ·■·■■■·■■■■·■ ·Γει~ϊ
II
ΠΩΣ ΑΙΜΘΡΩΠΟΙ ΑΠΛΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΝΙΟΤΕ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΙ ΕΛΚΥΟΥΝ ΤΟΝ
ΖΟΥΝ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟΥΣ ΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ
ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ. Ο ΡΙΤΣΑΡΔ ΜΠΑΡΘΕΛΜΗΣ. Ο ΓΚΑΡΡΥ ΚΟΥΠΕΡ ΰ|
ΒΙΚΤΩΡ ΜΑΚ ΛΑΓΚΛΕΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΣ7ΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤθί
Α1ΡΕΤΙΚ
οποίαν έκατοντάδες γυναικων τής
σκηνής έροκεΰοντο τόν Τσάπλιν,
άκόμη δέ καί τώρα, ότε πολλοί άλ-
λοι νεώτεροί τού έλαβον την θέ¬
σιν τού, πολλαί νέαι τής Καλι-
φορνίας τρέχουν κατόπιν τού.
Ή άλήθεια είναι ότι οί τρείς
λέοντες των γυναικείων καρδιών
τοΰ Χόλλυγουντ δέν άΐτέκτησαν
φήμην ώς μεγάλοι έρασταί επί τής
σκηνης. "Ολοι παίζουν δεντερεύ-
οντας ρόλους καί συγχρόνως ευρί¬
σκονται είς στενοχωρίαν όσον ά-
φορα τΐ]ν μέλλουσαν εργασίαν
τα>ν. Ό Γουΐλλιαμ Κόλλιερ, υιός,
κτα επί της οθόνης, έν τούτοις,
ποτέ δέν ηδυνήθη νά την οδηγή¬
ση είς τόν βωμόν έν τη πραγματι¬
καί ζωί|. Άκόμη καί δταν έκείνη
εδείκνυε μέγα ενδιαφέρον δι' αυ¬
τόν καί δταν ό ίδιος εδείκνυε πρός
εκείνην όλην την προσοχήν τού,
ποτέ 8έν Γγτο άρκετά πειστικός ζ/.-
τός τής σκηνής, ωστε νά καταστή¬
ση την πονηράν Σουηδίδα κυρί¬
αν Γκίλμπερτ.
Ό Γκάρυ Κοΰπερ έφθασεν είς
τύ Χόλλυγουντ—είς άπλοι/.ός, εΰ-
μορφος ·ελαδάρης, όστις ποτε δέν
εΐχε ζήση εις μεγαλό,το/.ιν. Γθΰ
ό.τοίου τό ίδεώδες τής επιτυχίας
σννίστατο εις ενα καλόν μισθόν
τίς ίπιοι5ρ<Ίΐ καί ττν άτόκτ>]Πν !-
διοκτήτου άγέλης;. Ήτο τύπος διά
τον κινηματογράφον. Ό φακός
τόν ηΐ'νόησε καί αί ήθοποιο'ι τόν ή-
τουν δωδεκάδες πό, υ ετα< ρων καί ϊπιτυχεστιοων θεατρικής κοίνον ίας. Ό Ρίτσαρδ Ντι=. "Αΐα ναι οί θαυμασταί ιιεταξϋ ναικείου κόσιιου ήιιισεια; δος χωρίον διά τον άν τόν. Ό Ντίξ έ'χει < >οαΐον άν
μα, άλλά τοιούτον «αστημαε
πλεΐστοι φοιτηταί .-ταϊ/.ται της
δοσφαίρας, ή δέ ώ'ΐορφιά τον|
ϋπερβαίνιε καθόλοι την ίψ
άν χιλιάδων άλλω άνδρών,
όποίους δύναται" ν.α άς νάΊδ
την πρώττκν μέγα"/ην σιγχενι
σιν οίασδήποτε μεγσ/1 οτόλεω;
δμως καί αυταί αί -ην
αι τής σκηνής ήσι)αοντοί
;τρός αυτόν.
"Αλλος άνήρ, έτισιών τόν 1
μακτμόν καί την ά (τ' των}
Ύπάρχοιτν είς τό Χόλλυγουντ
έρωτικαί εκδηλώσει; άξίας δέκα
Γ/.ατομμυρίων δολλαρίων, αί οποί¬
αι δμα>; δέν άξίζουν πέντε σέντσια
είς την ήσυχον οικογενειακήν ζω¬
ήν της Άιόβας ήτου Μπρόνξ τής
Νέας Υόρκης. Πλεΐστοι ήθοποι-
οί τοϋ κινηματογράφσυ άόποκτοΰν
φήμην Ινεκεν ευχαριστών έρωτι-
κών ρόλων, τούς όποίους παίζαυν,
ή εντ/α τής τέχνης μέ τίιν ότοίαν
ίποκρίνονται τόν ερωτευμένον καί
όχι έπειδή είς την πραγματικήν
ζωήν είναι μεγάλοι ρωμαντικοί η-
ρωες μέ ε/τακτα φυσικά προτερή-
ματα.
Ό κινηματογράφος είναι μέ-
ρος δπου έκατομμτ'ρια Άαερικα-
νίιδων ^δύνανται νά άποπ/ανηθοΰν.
Έκ τού τρόπου μέ τόν οποίον γυ-
ναΐκες ξετρελλαίνονται διά τούς
άστέρα; καί τούς ώραίους ήθοποι-
ούς τοϋ κινηματογράφου, θά ένό-
μιζε κανεΐς, ότι μερικοί οίνδρες έ¬
τυχον έξαιρετικών τιμών, αΐτινες
τονς Ϊρν/Λοίίοΐ'ν άτό τοί: λοιποί
όιιοφνλον: των, ·'αί οπ ε,ιεοαν σ-τό
τόν οΐ'ρανεν μόνον "/αί μόνον όπως
δεχθονν την λατοείαν τοϋ γυναι-
κείου κόσμου.
Αίραιρέσατε την -/.ολανει|τιχήν
γοητι ία των ί,ραίοιν οόλων ."κ των
ί)εών αΐτιον τής οθόνης;. ΐ^χκή-
ψατε τής μπογιές άπό τα πρόσω-
πά των, άποσύρατε άπ' αύτούς τα
ε'ιδικά σνστήματα τοΰ φωτισμοΰ,
δι' ών παρέχονται Ίδιάζουσαι λάμ-
ψεις είς τούς οφθαλμούς των καί
έπίπλαστα μειδιάματα είς τα χεί-
λη των καί θεσατέ τους μέσα είς
εν πλήθος εκ χιλίων κοινων αν¬
δ ρων. Τότε θά ίδητε την αξίαν
των.
Αί
σειράν βιομηχανίαν τόΰ κόσμου
στηριζομένην Ιπί έφημέρου ένερ-
γητικοϋ, ώς είναι ή ξανθή κόμη
μιάς πρώην σερβιτόρας ή εν νό-
στιμον μειδίαμα ενός πρώην γελα-
δάρη. ψύχραιψιοι, άπαθεΐ; καί πε-
ριεσκεμμένοι τροιπεζΐται τής Γου-
ώλλ Στρήτ διαθέτουν έκατομμύ-
ρια επί έκατομμυρίων κατ' ετος
είς θεατρικάς παραστάσεις τοΰ
ΧόλΗ'γουντ. Καί ή έιιπορικίι έπι-
τυχία ή άποτυχία δύναται νά έξ-
σρτάται (ν. τοϋ αν —
Ό Τζών Γκίλμπερτ επέτυχε νά
ενρη την κατάλληλον πρωταγωνί-
(ττριαν ή οχι, έκ τοΰ ά'ν ό Ρίτσαρδ
Μπάρθελμες εΰρεν εν καλόν παρο-
μνθι πρός διήγηισιν ή δχι, έκ νόν
αν ό διευθυντής είναι μεί3υσμένος
η δχι κα-θ' δν χρόνον γίνεχ λι ή ει¬
κών.
γυναΐκες άνοήτως άδυνα-
τοϋν νά κάμουν διακρισιν μεταξύ
ηθοποιών καί των ρόλαχν αυτών—
πράγμα λίαν ευχάριστον διά τούς
θεατρώνας καί αΰτοϋς τούτους
τούς ήθοποκηίς, έπειδή δι' αύτοϋ
αΰξάνει ό άριθμός χών θεατών.
'Εάν αί γνναΤ/ίς δέν Ιρωτεΐυν-
"ΐο το σπατηλόν ϊδεωδε:;, τό οποίον
ένδιαφέρουσαι ίστορίαι καί έπιτή-
δειοι πρακτορες τής δημοσιότητος
δημιουργοΰν πέριξ των ίιθοποιών
τού κινηματογραφου, ή διομηχανία
αυτή δέν θά έπαρουσίαζε την δυ¬
ναμιν καί τό μεγαλείον όπερ έ'χει
σήμερον.
Φαντασθητε τήλ' πέμπτην κατά
Άναφέρατε τό δνομα τοΰ Τζών
Γκίλμπερτ καί ευθύς θέλετε ακού¬
ση τάς γυναίκας ν' άναστενάζοιη'
έ·>. θαυμασμοΰ. Δείξατε εις Ινα γυ-
λ οικείον όμιλον την τελευταίαν ε'ι-
/('να τοΰ Γκάρυ Κοΰπνρ -/αί Ο
ακούσητε άμεσος σχόλια θαυμα¬
σμοΰ. Δοκιμάσατέ νά περιπατήση-
τ»; είς ενα κοσμοβριθή δρόμον τής
Νέας Υόρκης μαζύ μέ τόν Ρί¬
τσαρδ Μπάρθελμες καί θά ίδητε
τί θά συμβή. Βάλετε τόν Ροΰντυ
Ρότζερς είς εν ρέστωραντ καί ·9ά
ίδητε δλους τούς πελάτας ν' άφή-
σονν τα φαγητά των καί νά κυτ-
τάζουν τον νέον αυτόν, ό οποίος
έν τφ μεταξύ λαμΐβάνει τόσας επι¬
στολάς μέ τό ταχυδρομειον, όσας
δέν έλαμβανεν ουτε ό μακαρίτης
Ροδόλφος Βαλεντΐνο είς την δό¬
ξαν τού.
Ό Τσάρλης Τσάπλιν Ι'παιζε
τόν παληάτσον είς τόν κινηματο¬
γράφον. Ό κόσμος τόν ήγάπησε
διά την καλήν τού ύποκρισίαν καί
υχι διά τάς συγκινητικάς τού χά¬
ριτος. Άλλ' επί ετη 6 Τσάπλιν
ήτο ό πλέον περιζήτητος ανήρ είς
τούς κύκλον;; τοΰ κινη,ματογρά-
φοΐ'. Υπήρξεν έποχή, κατά ·η)ν
Ό Γκάρυ Κοθπερ, δταν έκφράζη τόν εοωτά τού πρός την Λούπη ΒΐΗί επί τού χινηματογραίτου. Πολλ?£ί
ναικες τον αναποΰν, άλλ' αύτός είναι άφωσιωμένος είς^ την Λούπη, όταν^'ύποκρίνεταΠαί δταν δέν υ****
έτυχον περισσοτέρας προσθ-
χης εκ μέρους των γυναικών είς
το έργον των παρα οιοσδηποτε αλ-
λος ήθοποιός επί τής Δυτικής Ό-
κτής. Ό Κόλλιερ εΐλκυσε την α¬
γάπην των ώραιοτέρων καί περι¬
σσοτέρων αστέρων τοΰ κΐνηματο-
γράφου. Τό αύτό αρίστα δύναται
νά λεχ-θτ} περί τοΰ Μπέν Λάϊον καί
τοΰ Τζάκ Πίκφορδ.
Άλλ' ό φακός είναι περίεργον
πράγμα, παρέχει δέ είς τα κάπως
ψουσκιωμένα μάτια τοΰ Γκίλμπερτ
ζωηροτάτην ερωτικήν έκφρασιν.
Αΰτό προστιθέμενον είς την άλ¬
λως τε λαμπράν έξωτερικήν τού
εμφάνισιν, συντελεί είς τό νά τον
καθιστά περιζήτητον. Ό Τζών
τώρα είναι ννμφευμένος μέ την
"Αϊνα Κλαίαρ, είναι δμως έπίσης
«λη$έ: ότι έοωτεύετο την Γκρέ-
τα Γχά'ρμπο Ιπί τρία ετη καί παρά
τ, ύγεγονός ότι πάντοτε την κατέ-
κ.
ό Μπέν Λάίον καί ό Τζάκ Π ι/.-, γάπτισαν. Είς τό πρόσωπον τοΰ
Κοΰπερ ήτο εζωγραφισμέντ) έν-
τροπαλότης μαζύ μέ γλυκύτητα,
«ύτό δέ διήγειρε τα κοιμισμένα ε'ν-
στικτα τής μητρότητος είς δωδε-
κάδα γυναικών τοϋ κινηματογρά-
φου.
Πολλά εγράφησαν καί περισ-
σότερα διεδόθησαν περί των σχέ¬
σεων τοΰ Γκάρυ μέ διαφόρους ω¬
ραίας ήθοποιούς, εως ότου ποό εξ
μηνών ενεφανίσθη ή Λούπη Βε-
λέζ. Έκτοτε ό Γκάρυ έπαυσε νά
ένδιαφέρεται δι' άλλας γυναίκας.
Τοιαύτη άφοσίωσις δέν παρετηρή¬
θη είς την πόλιν των τρομεοών ε¬
ρωτικήν είδυλλίων, εξαιρέσει ί-
σως τοϋ έ'ρωτος μεταξύ τοΰ Ντώ-
γκλα; Φαίοι ηανξ, υιού κ«ί τη;
Τΐόον Κοόοι·ο-ορδ Ό Ντών/λ«:
ε7ναι άκόμη παιδί είς τα χρόνια
καί σχεδόν άπειρος τοΰ κόσμου, έν
τιύτοι; κατέ/.τΓοεν ώς σύζυγον
τού την Τζοάν, την οποίαν έζή-
ναικών ήτο ό Ρίτσαρδ
μες. Αίτός σί·μβ«ί^ι νσ
λαμπράς ήθοποώς, ό ο^
λαμΐβάνει παντοτε ρόλ^ " .^
συς τοΰ ταλάντου τού. Αι γ1** .
δμως γενικώς αίσθάνονταΐ ^,
αυτόν ερωτα εύίτύ; έκ τα>ν ' ^
των σχεδόν Ιρωτικών ^"«"
παιζομένου έργον.
Ό Ρόναλδ Κόλμαν,
λεσε τοΰς γάμοτ'ς τού
τής οθόνης μέ την ώ
Μπάνκυ, μέ δυσκολίαν -,
ν' άποφβύγη τούς
δεσμούς τοΰ γάμου
κινημΓατογράφου ό^ κ
γλος, τελείως ά5ιάφορο?
γυναίκας.
1 ΟΚλάιβ Μπρούξ,
μνει τόσας καί τόσας
καρδίας νά πάλλοι·ν, '
σΰζυγος, έξερχόμενο,
Ι συνοδεία τής σύζυγον τον /Μ»
"•••■•■•■■■■•■■••■■■■■■•■σσ·Β«σ εΓ· ■>>■■■■■■·■ εΓ· ■ εΠ
εΓιΓεΤϊεΓι ■ΤΊΠΓ· · ■ φΓΪ~· ·■■·'■
«VI
■ ■*■ Ο ■ ·Τβ •
Ο ♦■·····■····■·■■■ ■"§*■ ·■·■■■·■■■■·■ ·Γει~ϊ
II
ΠΩΣ ΑΙΜΘΡΩΠΟΙ ΑΠΛΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΝΙΟΤΕ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΙ ΕΛΚΥΟΥΝ ΤΟΝ
ΖΟΥΝ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟΥΣ ΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ
ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ. Ο ΡΙΤΣΑΡΔ ΜΠΑΡΘΕΛΜΗΣ. Ο ΓΚΑΡΡΥ ΚΟΥΠΕΡ ΰ|
ΒΙΚΤΩΡ ΜΑΚ ΛΑΓΚΛΕΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΣ7ΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤθί
Α1ΡΕΤΙΚ
οποίαν έκατοντάδες γυναικων τής
σκηνής έροκεΰοντο τόν Τσάπλιν,
άκόμη δέ καί τώρα, ότε πολλοί άλ-
λοι νεώτεροί τού έλαβον την θέ¬
σιν τού, πολλαί νέαι τής Καλι-
φορνίας τρέχουν κατόπιν τού.
Ή άλήθεια είναι ότι οί τρείς
λέοντες των γυναικείων καρδιών
τοΰ Χόλλυγουντ δέν άΐτέκτησαν
φήμην ώς μεγάλοι έρασταί επί τής
σκηνης. "Ολοι παίζουν δεντερεύ-
οντας ρόλους καί συγχρόνως ευρί¬
σκονται είς στενοχωρίαν όσον ά-
φορα τΐ]ν μέλλουσαν εργασίαν
τα>ν. Ό Γουΐλλιαμ Κόλλιερ, υιός,
κτα επί της οθόνης, έν τούτοις,
ποτέ δέν ηδυνήθη νά την οδηγή¬
ση είς τόν βωμόν έν τη πραγματι¬
καί ζωί|. Άκόμη καί δταν έκείνη
εδείκνυε μέγα ενδιαφέρον δι' αυ¬
τόν καί δταν ό ίδιος εδείκνυε πρός
εκείνην όλην την προσοχήν τού,
ποτέ 8έν Γγτο άρκετά πειστικός ζ/.-
τός τής σκηνής, ωστε νά καταστή¬
ση την πονηράν Σουηδίδα κυρί¬
αν Γκίλμπερτ.
Ό Γκάρυ Κοΰπερ έφθασεν είς
τύ Χόλλυγουντ—είς άπλοι/.ός, εΰ-
μορφος ·ελαδάρης, όστις ποτε δέν
εΐχε ζήση εις μεγαλό,το/.ιν. Γθΰ
ό.τοίου τό ίδεώδες τής επιτυχίας
σννίστατο εις ενα καλόν μισθόν
τίς ίπιοι5ρ<Ίΐ καί ττν άτόκτ>]Πν !-
διοκτήτου άγέλης;. Ήτο τύπος διά
τον κινηματογράφον. Ό φακός
τόν ηΐ'νόησε καί αί ήθοποιο'ι τόν ή-
τουν δωδεκάδες πό, υ ετα< ρων καί ϊπιτυχεστιοων θεατρικής κοίνον ίας. Ό Ρίτσαρδ Ντι=. "Αΐα ναι οί θαυμασταί ιιεταξϋ ναικείου κόσιιου ήιιισεια; δος χωρίον διά τον άν τόν. Ό Ντίξ έ'χει < >οαΐον άν
μα, άλλά τοιούτον «αστημαε
πλεΐστοι φοιτηταί .-ταϊ/.ται της
δοσφαίρας, ή δέ ώ'ΐορφιά τον|
ϋπερβαίνιε καθόλοι την ίψ
άν χιλιάδων άλλω άνδρών,
όποίους δύναται" ν.α άς νάΊδ
την πρώττκν μέγα"/ην σιγχενι
σιν οίασδήποτε μεγσ/1 οτόλεω;
δμως καί αυταί αί -ην
αι τής σκηνής ήσι)αοντοί
;τρός αυτόν.
"Αλλος άνήρ, έτισιών τόν 1
μακτμόν καί την ά (τ' των}
Ύπάρχοιτν είς τό Χόλλυγουντ
έρωτικαί εκδηλώσει; άξίας δέκα
Γ/.ατομμυρίων δολλαρίων, αί οποί¬
αι δμα>; δέν άξίζουν πέντε σέντσια
είς την ήσυχον οικογενειακήν ζω¬
ήν της Άιόβας ήτου Μπρόνξ τής
Νέας Υόρκης. Πλεΐστοι ήθοποι-
οί τοϋ κινηματογράφσυ άόποκτοΰν
φήμην Ινεκεν ευχαριστών έρωτι-
κών ρόλων, τούς όποίους παίζαυν,
ή εντ/α τής τέχνης μέ τίιν ότοίαν
ίποκρίνονται τόν ερωτευμένον καί
όχι έπειδή είς την πραγματικήν
ζωήν είναι μεγάλοι ρωμαντικοί η-
ρωες μέ ε/τακτα φυσικά προτερή-
ματα.
Ό κινηματογράφος είναι μέ-
ρος δπου έκατομμτ'ρια Άαερικα-
νίιδων ^δύνανται νά άποπ/ανηθοΰν.
Έκ τού τρόπου μέ τόν οποίον γυ-
ναΐκες ξετρελλαίνονται διά τούς
άστέρα; καί τούς ώραίους ήθοποι-
ούς τοϋ κινηματογράφου, θά ένό-
μιζε κανεΐς, ότι μερικοί οίνδρες έ¬
τυχον έξαιρετικών τιμών, αΐτινες
τονς Ϊρν/Λοίίοΐ'ν άτό τοί: λοιποί
όιιοφνλον: των, ·'αί οπ ε,ιεοαν σ-τό
τόν οΐ'ρανεν μόνον "/αί μόνον όπως
δεχθονν την λατοείαν τοϋ γυναι-
κείου κόσμου.
Αίραιρέσατε την -/.ολανει|τιχήν
γοητι ία των ί,ραίοιν οόλων ."κ των
ί)εών αΐτιον τής οθόνης;. ΐ^χκή-
ψατε τής μπογιές άπό τα πρόσω-
πά των, άποσύρατε άπ' αύτούς τα
ε'ιδικά σνστήματα τοΰ φωτισμοΰ,
δι' ών παρέχονται Ίδιάζουσαι λάμ-
ψεις είς τούς οφθαλμούς των καί
έπίπλαστα μειδιάματα είς τα χεί-
λη των καί θεσατέ τους μέσα είς
εν πλήθος εκ χιλίων κοινων αν¬
δ ρων. Τότε θά ίδητε την αξίαν
των.
Αί
σειράν βιομηχανίαν τόΰ κόσμου
στηριζομένην Ιπί έφημέρου ένερ-
γητικοϋ, ώς είναι ή ξανθή κόμη
μιάς πρώην σερβιτόρας ή εν νό-
στιμον μειδίαμα ενός πρώην γελα-
δάρη. ψύχραιψιοι, άπαθεΐ; καί πε-
ριεσκεμμένοι τροιπεζΐται τής Γου-
ώλλ Στρήτ διαθέτουν έκατομμύ-
ρια επί έκατομμυρίων κατ' ετος
είς θεατρικάς παραστάσεις τοΰ
ΧόλΗ'γουντ. Καί ή έιιπορικίι έπι-
τυχία ή άποτυχία δύναται νά έξ-
σρτάται (ν. τοϋ αν —
Ό Τζών Γκίλμπερτ επέτυχε νά
ενρη την κατάλληλον πρωταγωνί-
(ττριαν ή οχι, έκ τοΰ ά'ν ό Ρίτσαρδ
Μπάρθελμες εΰρεν εν καλόν παρο-
μνθι πρός διήγηισιν ή δχι, έκ νόν
αν ό διευθυντής είναι μεί3υσμένος
η δχι κα-θ' δν χρόνον γίνεχ λι ή ει¬
κών.
γυναΐκες άνοήτως άδυνα-
τοϋν νά κάμουν διακρισιν μεταξύ
ηθοποιών καί των ρόλαχν αυτών—
πράγμα λίαν ευχάριστον διά τούς
θεατρώνας καί αΰτοϋς τούτους
τούς ήθοποκηίς, έπειδή δι' αύτοϋ
αΰξάνει ό άριθμός χών θεατών.
'Εάν αί γνναΤ/ίς δέν Ιρωτεΐυν-
"ΐο το σπατηλόν ϊδεωδε:;, τό οποίον
ένδιαφέρουσαι ίστορίαι καί έπιτή-
δειοι πρακτορες τής δημοσιότητος
δημιουργοΰν πέριξ των ίιθοποιών
τού κινηματογραφου, ή διομηχανία
αυτή δέν θά έπαρουσίαζε την δυ¬
ναμιν καί τό μεγαλείον όπερ έ'χει
σήμερον.
Φαντασθητε τήλ' πέμπτην κατά
Άναφέρατε τό δνομα τοΰ Τζών
Γκίλμπερτ καί ευθύς θέλετε ακού¬
ση τάς γυναίκας ν' άναστενάζοιη'
έ·>. θαυμασμοΰ. Δείξατε εις Ινα γυ-
λ οικείον όμιλον την τελευταίαν ε'ι-
/('να τοΰ Γκάρυ Κοΰπνρ -/αί Ο
ακούσητε άμεσος σχόλια θαυμα¬
σμοΰ. Δοκιμάσατέ νά περιπατήση-
τ»; είς ενα κοσμοβριθή δρόμον τής
Νέας Υόρκης μαζύ μέ τόν Ρί¬
τσαρδ Μπάρθελμες καί θά ίδητε
τί θά συμβή. Βάλετε τόν Ροΰντυ
Ρότζερς είς εν ρέστωραντ καί ·9ά
ίδητε δλους τούς πελάτας ν' άφή-
σονν τα φαγητά των καί νά κυτ-
τάζουν τον νέον αυτόν, ό οποίος
έν τφ μεταξύ λαμΐβάνει τόσας επι¬
στολάς μέ τό ταχυδρομειον, όσας
δέν έλαμβανεν ουτε ό μακαρίτης
Ροδόλφος Βαλεντΐνο είς την δό¬
ξαν τού.
Ό Τσάρλης Τσάπλιν Ι'παιζε
τόν παληάτσον είς τόν κινηματο¬
γράφον. Ό κόσμος τόν ήγάπησε
διά την καλήν τού ύποκρισίαν καί
υχι διά τάς συγκινητικάς τού χά¬
ριτος. Άλλ' επί ετη 6 Τσάπλιν
ήτο ό πλέον περιζήτητος ανήρ είς
τούς κύκλον;; τοΰ κινη,ματογρά-
φοΐ'. Υπήρξεν έποχή, κατά ·η)ν
Ό Γκάρυ Κοθπερ, δταν έκφράζη τόν εοωτά τού πρός την Λούπη ΒΐΗί επί τού χινηματογραίτου. Πολλ?£ί
ναικες τον αναποΰν, άλλ' αύτός είναι άφωσιωμένος είς^ την Λούπη, όταν^'ύποκρίνεταΠαί δταν δέν υ****
έτυχον περισσοτέρας προσθ-
χης εκ μέρους των γυναικών είς
το έργον των παρα οιοσδηποτε αλ-
λος ήθοποιός επί τής Δυτικής Ό-
κτής. Ό Κόλλιερ εΐλκυσε την α¬
γάπην των ώραιοτέρων καί περι¬
σσοτέρων αστέρων τοΰ κΐνηματο-
γράφου. Τό αύτό αρίστα δύναται
νά λεχ-θτ} περί τοΰ Μπέν Λάϊον καί
τοΰ Τζάκ Πίκφορδ.
Άλλ' ό φακός είναι περίεργον
πράγμα, παρέχει δέ είς τα κάπως
ψουσκιωμένα μάτια τοΰ Γκίλμπερτ
ζωηροτάτην ερωτικήν έκφρασιν.
Αΰτό προστιθέμενον είς την άλ¬
λως τε λαμπράν έξωτερικήν τού
εμφάνισιν, συντελεί είς τό νά τον
καθιστά περιζήτητον. Ό Τζών
τώρα είναι ννμφευμένος μέ την
"Αϊνα Κλαίαρ, είναι δμως έπίσης
«λη$έ: ότι έοωτεύετο την Γκρέ-
τα Γχά'ρμπο Ιπί τρία ετη καί παρά
τ, ύγεγονός ότι πάντοτε την κατέ-
κ.
ό Μπέν Λάίον καί ό Τζάκ Π ι/.-, γάπτισαν. Είς τό πρόσωπον τοΰ
Κοΰπερ ήτο εζωγραφισμέντ) έν-
τροπαλότης μαζύ μέ γλυκύτητα,
«ύτό δέ διήγειρε τα κοιμισμένα ε'ν-
στικτα τής μητρότητος είς δωδε-
κάδα γυναικών τοϋ κινηματογρά-
φου.
Πολλά εγράφησαν καί περισ-
σότερα διεδόθησαν περί των σχέ¬
σεων τοΰ Γκάρυ μέ διαφόρους ω¬
ραίας ήθοποιούς, εως ότου ποό εξ
μηνών ενεφανίσθη ή Λούπη Βε-
λέζ. Έκτοτε ό Γκάρυ έπαυσε νά
ένδιαφέρεται δι' άλλας γυναίκας.
Τοιαύτη άφοσίωσις δέν παρετηρή¬
θη είς την πόλιν των τρομεοών ε¬
ρωτικήν είδυλλίων, εξαιρέσει ί-
σως τοϋ έ'ρωτος μεταξύ τοΰ Ντώ-
γκλα; Φαίοι ηανξ, υιού κ«ί τη;
Τΐόον Κοόοι·ο-ορδ Ό Ντών/λ«:
ε7ναι άκόμη παιδί είς τα χρόνια
καί σχεδόν άπειρος τοΰ κόσμου, έν
τιύτοι; κατέ/.τΓοεν ώς σύζυγον
τού την Τζοάν, την οποίαν έζή-
ναικών ήτο ό Ρίτσαρδ
μες. Αίτός σί·μβ«ί^ι νσ
λαμπράς ήθοποώς, ό ο^
λαμΐβάνει παντοτε ρόλ^ " .^
συς τοΰ ταλάντου τού. Αι γ1** .
δμως γενικώς αίσθάνονταΐ ^,
αυτόν ερωτα εύίτύ; έκ τα>ν ' ^
των σχεδόν Ιρωτικών ^"«"
παιζομένου έργον.
Ό Ρόναλδ Κόλμαν,
λεσε τοΰς γάμοτ'ς τού
τής οθόνης μέ την ώ
Μπάνκυ, μέ δυσκολίαν -,
ν' άποφβύγη τούς
δεσμούς τοΰ γάμου
κινημΓατογράφου ό^ κ
γλος, τελείως ά5ιάφορο?
γυναίκας.
1 ΟΚλάιβ Μπρούξ,
μνει τόσας καί τόσας
καρδίας νά πάλλοι·ν, '
σΰζυγος, έξερχόμενο,
Ι συνοδεία τής σύζυγον τον /Μ»
„
····· ·····>··¥· «ϋ·ι
ΐ ■ ·'■ ■ ·7εΤ· ·
|ΠΡΟΣ ΤΟΥ! ΗΘΟΠΟιΌΥΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
ΝΟΝ ΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΙ-
|ματογραφου.--ο ροναλδ κολμαν, ο τζακ πικφορδ, ο τζων
Α!ΟΝ. Ο ΝΤΩΓΚΛΛΣ ΦΑΙΡΜΠΑΝΞ- ΥΙΟΣ- Ο ΚΛΑΪΒ ΜΠΡΟΥΦ-
|λΑΤΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ. ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞ-
[ΟΝΤΑ
ι ιρόν τον εν σι<νανα- /αλοπαντρεμμενων ζευ- |τα υτοΐα κάμνουν περιουσί¬ αι» άφυπνίσεως ρωμαντι- υναισί%ιάτων εις τάς ψυχάς ί) ριιοκεφάλων Άμερικα ιτωρ Μά·< Λάνν??ν, (ι ι ασχηιιίαν τού εσ/£ πι· ΐέρα; άγνώστους θαυμαστρί το/λοΰς αλλου; ώραιοτε σΐ'Μ'οεφους τού. Μετά την [η ειιφάνισίν τού είς εν κινη- ραφι/όν έργον ό Μάκ Λάγ- ?ΰβ δι' έπιοτο?'ον ϊ/. ; γυαικών, αΐτινες είχον ξε- δί) ιιαζύ τού. 'Ο Βίκτωρ με^, αλόσωμος, άπλοικό"; άν- >ς, όστις προτοϋ νά επιδοθή
ιν / ηματογράφον εζη διά
/ίας
|Λοι Κ Χιούζ, τοΰ οποίον ή
: προέρχεται έκ τής
(>ας ,ενεας τοϋ κινηματογρά
Ιναι ψνχος καί άφελής νέ-
ρχοιιρνος τάς ώρας της σχο-
' ι^τά τής ωραίας σϋζύγου
ι-· )ν μέ τό μικρόν τον τέ-
ϊυ» /νωρίζει δτι ό Τζώρτζ
βοψτ δέν είναι καθόλου
τόν γνναικών, οταν εΐ-
(> τοΰ Γτχτκοΰ τοΰ κινημα-
ίον 'αί όμως άναρίθμη,τοι
■ι
V"
' αΐκες, αΐτινες τόν θαν-
• Γία) απόϊ τα στονντιά
Ι>ο> διευθννταί καί έπιστά-
Ν>ν/ι^ματογραφικων £ιχ0.
Λ'ουν την αγάπην τό>ν-γυ-
"■ ' περ·ισσότερον άπό αρ-
Ται
ρενας ήθοποισυς έκ τής ιδικής των
ομάδος. 'ϊ*πάρχουν χειρισταΐ τοϋ
μεγαφώνου, χωρις καμμίαν εξαι¬
ρετικήν ώραιότητα, οί όποϊοι δύ¬
νανται ν' αποσυρθοϋν έξ οίασδή-
ποτε κοινωνικής όμηγύρεως παίρ-
νοντες μαζύ των την κόρην, την
οποίαν μεχρι τής στιγμής έ/ίεί-
νης συνώδευεν ό ώραιότερος ί(9ο-
ποιός. Καί αύτό, δχι διότι οί τοι¬
ούτοι εχουν επιρροήν επί τής ιδι¬
κής, των ομάδος. Μίαν φοράν ε¬
θεάθη, ώραιοτάτη καί νεωτάτη ή-
θοποιός νά φιλή τρυφερώς ενα
άσχημον διευθυντήν, άκρου προη¬
γουμένως ή ιδία είχε στρέψη τα
νώτα πρός ενα έκ των μεγαλειτέ-
ρων εραστών τής όθόνης. Αύτό
το έκαμεν δχι διότι άπέβλεπεν εις
έτιΐκερδή τίνα ρόλον, καθόσον εί¬
χεν ήδη συμβόλαιον μέ άλλην ε¬
ταιρείαν, άλλ' απλώς διότι ήτο μία
άπό τάς χιλιάδας των γυναικών,
αί οποίαι τρελλαίνονται διά τού;
άσχήμοι»ς ά'νδρας.
Λ<"αν, δλλος σείχης τοϋ """ου, διά τόν οποίον τρελ- ς. Δεξιφ, ό Ρί- μηδόλως ύπολει- ; των δλλων. "Η ^70λ άκούσιε( ν^ γ['νετα! μο άριστούργημά τοο. ·Τιν Πά—ί<Γ53! Ίωάννα VI Ί νιιι»~ - ' Πολλοί άχό τοΰς ίστορ!α.ούς άμ- * Τ-ν,ηχα —„ μεσαί'ω. δητοΰν -ςί-,ν 5χ.?ρξ; τής μοστ ηρ_!- . '^ωρθωτε — μεταμ- ώδι χ>ς αυτής γυναίκας καί βεβα
ίθϋν
,"^Λ*«*ν2?* —νάά-
, '·Ζ~'/.0 ^'ΐΛ
2τ!
Πάχκτσα Ίωάννα δέν εζηο·»
1Γ0-
Ρ0/> ^ί'εγρβψε ό 'Εμ-
τε.
Η ■χαράίοκς άναφέρει ότι ή
Πά
'' σ™ γνωστο όμών^-
χ:ο~α Ίωάννα άνέβηκε στόν Π
άχι-
κο Θρό'Λ τό 855 κι>ί γρ
ϊίαίέχτη"/.» τόν Πά~χ Λίΐντα 6ον.
Κατ' άλλοις κατττγ»το άι?α την
Μαγεντία, -Λατ' άλλονς ίζο την
ΆγγΤώ: κχ: κατ' αλλοος ήτ« 'Α-
Θηναία.
Την 2ΐΓ2ρ«! -ής Πά—ι~ας Ί-
ωάννχς άνβφέρει ενα; ά»ο τίύ|
Ό Τζών Γκίλμ,τερτ, τό εϊδωλον των γυναικών ?ΐς όλον τόν κόσμον, δια
τόν τρόπον μέ τόν οποίον έκδηλώνει τό έρωτικόν τβυ πάθος επί τής όθόνης.
μγηρς ίστού!%ινς τοϋ μβ-
σαίω^ος, ό άρχων "Οθων ντέ Φρι-
σίγκα, ό οποίος άργότερα βγινβ καρ-
δινάλ'ος.
Τα -/ετΐ7.ά μέ τόν 6ίο τής Πά-
'Ιω^να-ς ό 'Οΐων ντέ Φρΐ-
&ρήκε στο δίΰλίο κοτχοίθο χρο-
γράφοο τού μεταίωνος όντψ,Λτι
Μαρτίνο ι»1 ίχν. τόν έξη-ς τίτλο.
«Π&ρί των άξΐΌθαή/,ά—ών π·ραγμά-
των τής Ρώμης.»
Κατά την άφήγησι λοιχόν τοΰ
Μαρτίνο την σποίχ !>ίοτ>έτησεν καί
ό Φί'.γκίο-κα, ή Ίωάννα, μιά βΰβ>
εττάττ) νέτ· άπό την Μαγβντία σ'>
νοϊεοΰμένη άχό κί-οΐΰν φίλο της
χήγε στάς Αθήνας γιά νά <τ~)^δάση στίς αεγάλες σχολές -ού λειτοορ- γοϋ τότε στήν ·χρωτελυσα τής Ελ¬ λάδος. "Οταν τελείωσε τίς <—;ο^8ε έ γ λάδος, ς της χήγ-ε στήν Ρώτιτ; μεττ,μφιεβμέ- νη σε άν2ρα καί -/.ατςτάχθτ) στόν κλήρο. Τόση ήταν ή εΰφ^ια της %*] ή μόρ-φωσίς της, ώλστε /.ατέχληΐσε δλοος άτοας την έχλησίαζιαν καί 1* την γενικ-ή έν.τίτΑησι, σέ ύ ή έ σημ,εΐο ωστε ·χολΰ γρήγορα χέρασε τοΰς διαφόρους έκκλησιαστικούς 6α&.Αθ6ς καί φέρετε την τΐάρα τοΰ ■/.αρδινίλίοο. "Οταν δέ χέ&ανε ό τί- χας Λέων ό 6ος όλος ό λαός τής Ρώμης ν.αί ό κλήρος την εξέλεξε χαχά. Σημειωτέον ότ· μέχρ'. τοΰ Ιΐοο αιώνος τόν Πάχα έξ«λεγε ό λαός καί ό κλήρος, άργότερα δέ το δίκαίωμα 3ΐ>τό χεΐ'ήλ&ε άχοκλε.·.-
τ-λώς στοός ΚαρΒ·;αλ-'ως. Καί ε-
ττ·. ή Ίωάννα άνίβηλΐ το 855 στόν
χαχχι-λό 6ρό·«! οχοο 7.αί εμε'νε δύο
χρόν:α, ε^α μτνα -αϊ'. τέστερες ή-
μέρες. 'Αχεχίλ^Θη 2έ ώςέςής:
Μιά μερά ένώ χήγϊ'νε στον ν:-ό
τοΰ Άγίθί Ίωά-^ν&ο το] Λατερά-
νο την ε'χ:ασαΛ> αί οϊύνα: τ&ΰ το-
ζ,ετοΰ. Σέ λίγο 7.ατά μεσής τοΰ
δρόμου, ό θηλ^/.ος α^τΐς Πάχας
ί στόν 7.όσμο ενα χαιίάν.: —
/.;,ρ—ό των έ,ρώτων της — /.α! χέ-
θανε.
Αύτά λέει ό "Οθων ντέ Φρ-κτίγ-
Έν τούτοις άχο τα άρχεία τοΰ
Βχτιν.τη δκαί τις ύχογραφες -οίι
όχάρχΐλίν ιττ'.ς! χχχ'Λΐλζ βοΰλες καί
5ιάφ·ορα άλλα εγ-^αφα τής έχο-
χής έκείνης άποϊβιτι,νύετΐϊΐ ότι αε-
ταξύ τοΰ Πάχα Λέοντος 6ο.» καί
Βενεδί/.τοο 3ο^ δέν έμεσ'θλά'δησε
ά'λλος —άχας καί ότι τόν χρώτο 8'ε-
3έχτ)η άμέα-ως ό δ«υτ«ρος.
Άλλά τότε τί -/μ.6α:νίΐ;
Μερικοί ίττορικοι μ,ϊταςΰ των ό-
-οίων /.αί ό Πλατίνα δεβαΐίΰν δ-
τ: ή παράδοσις τής Πάχι-χας Ί-
ωάννας όφείλεται στό 7.ατωτέρω
χερίστατικό:
Άχό τοΰ 956 εως| τό 964 χάχας
τής Ρώμης ήταν ό Ιωάννης 12ος
ό οποίος ε'χε κοντά τοο μιά φίλη
«στά ·Λ£λεΰταατα τής όχοί^ς όχέ-
κοχτε τό Παχατο» δχως άναφέροον
|έχί λέξε; οί σύγχρονο! ίστορίογρόβο·.
Καί ε"1, μεταξί» τοΰ ?»αοΰ τής Ρώ¬
μης έκ^κλαφόρονν άπό στό(α.α:τ&ς τέ
ττότχα ή φράτεις: «την καθολική
έκκλησία δ'Ο'.κεΐ ή Ίωάννα». « Η
Πάχ'ττα Ίωάννια εκανε αύτό κ:' έ-
κεΐνο.» Κι' εττ Βέίημκωργήθη ή -α·
ράέοσις; τής Πά—~ας Ίωά-^νας.
Κατ' αλλ(υς ή -αράίοσ'ς όηότμ-
τα·. ττήν έχοχή τοΰ Πάτ:α 11 υ.
Στό χρώτο ήμ;σο τοΰ 10ο; 2;ώ'«ς
ζοΰτς. ττή Ρώαη ή χερί^τ^η Ίωάν¬
Μόζ
ς άχό τοΰς γ,ιιεός ττς άνα-
ιηρχθηκε χάχας μέ τί ό>;,χα Ί-
'ωάννης 11ος. 'Εχείδή 2έ ήταν ά-
ίρανής, την Καβςλίκή ,Ε/Τλλησία
την κ·)βΐρντ)άτ£ ■χρα*,'ματ··Αά ή μη-
'τέρια τ·ο^ την όχοία ό λαός ΐχο/.α-
λοΰΐε ε'ρωνικά: «Πάζ'.ττα Ιωάν-
,νατ.» "
····· ·····>··¥· «ϋ·ι
ΐ ■ ·'■ ■ ·7εΤ· ·
|ΠΡΟΣ ΤΟΥ! ΗΘΟΠΟιΌΥΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
ΝΟΝ ΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΙ-
|ματογραφου.--ο ροναλδ κολμαν, ο τζακ πικφορδ, ο τζων
Α!ΟΝ. Ο ΝΤΩΓΚΛΛΣ ΦΑΙΡΜΠΑΝΞ- ΥΙΟΣ- Ο ΚΛΑΪΒ ΜΠΡΟΥΦ-
|λΑΤΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ. ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞ-
[ΟΝΤΑ
ι ιρόν τον εν σι<νανα- /αλοπαντρεμμενων ζευ- |τα υτοΐα κάμνουν περιουσί¬ αι» άφυπνίσεως ρωμαντι- υναισί%ιάτων εις τάς ψυχάς ί) ριιοκεφάλων Άμερικα ιτωρ Μά·< Λάνν??ν, (ι ι ασχηιιίαν τού εσ/£ πι· ΐέρα; άγνώστους θαυμαστρί το/λοΰς αλλου; ώραιοτε σΐ'Μ'οεφους τού. Μετά την [η ειιφάνισίν τού είς εν κινη- ραφι/όν έργον ό Μάκ Λάγ- ?ΰβ δι' έπιοτο?'ον ϊ/. ; γυαικών, αΐτινες είχον ξε- δί) ιιαζύ τού. 'Ο Βίκτωρ με^, αλόσωμος, άπλοικό"; άν- >ς, όστις προτοϋ νά επιδοθή
ιν / ηματογράφον εζη διά
/ίας
|Λοι Κ Χιούζ, τοΰ οποίον ή
: προέρχεται έκ τής
(>ας ,ενεας τοϋ κινηματογρά
Ιναι ψνχος καί άφελής νέ-
ρχοιιρνος τάς ώρας της σχο-
' ι^τά τής ωραίας σϋζύγου
ι-· )ν μέ τό μικρόν τον τέ-
ϊυ» /νωρίζει δτι ό Τζώρτζ
βοψτ δέν είναι καθόλου
τόν γνναικών, οταν εΐ-
(> τοΰ Γτχτκοΰ τοΰ κινημα-
ίον 'αί όμως άναρίθμη,τοι
■ι
V"
' αΐκες, αΐτινες τόν θαν-
• Γία) απόϊ τα στονντιά
Ι>ο> διευθννταί καί έπιστά-
Ν>ν/ι^ματογραφικων £ιχ0.
Λ'ουν την αγάπην τό>ν-γυ-
"■ ' περ·ισσότερον άπό αρ-
Ται
ρενας ήθοποισυς έκ τής ιδικής των
ομάδος. 'ϊ*πάρχουν χειρισταΐ τοϋ
μεγαφώνου, χωρις καμμίαν εξαι¬
ρετικήν ώραιότητα, οί όποϊοι δύ¬
νανται ν' αποσυρθοϋν έξ οίασδή-
ποτε κοινωνικής όμηγύρεως παίρ-
νοντες μαζύ των την κόρην, την
οποίαν μεχρι τής στιγμής έ/ίεί-
νης συνώδευεν ό ώραιότερος ί(9ο-
ποιός. Καί αύτό, δχι διότι οί τοι¬
ούτοι εχουν επιρροήν επί τής ιδι¬
κής, των ομάδος. Μίαν φοράν ε¬
θεάθη, ώραιοτάτη καί νεωτάτη ή-
θοποιός νά φιλή τρυφερώς ενα
άσχημον διευθυντήν, άκρου προη¬
γουμένως ή ιδία είχε στρέψη τα
νώτα πρός ενα έκ των μεγαλειτέ-
ρων εραστών τής όθόνης. Αύτό
το έκαμεν δχι διότι άπέβλεπεν εις
έτιΐκερδή τίνα ρόλον, καθόσον εί¬
χεν ήδη συμβόλαιον μέ άλλην ε¬
ταιρείαν, άλλ' απλώς διότι ήτο μία
άπό τάς χιλιάδας των γυναικών,
αί οποίαι τρελλαίνονται διά τού;
άσχήμοι»ς ά'νδρας.
Λ<"αν, δλλος σείχης τοϋ """ου, διά τόν οποίον τρελ- ς. Δεξιφ, ό Ρί- μηδόλως ύπολει- ; των δλλων. "Η ^70λ άκούσιε( ν^ γ['νετα! μο άριστούργημά τοο. ·Τιν Πά—ί<Γ53! Ίωάννα VI Ί νιιι»~ - ' Πολλοί άχό τοΰς ίστορ!α.ούς άμ- * Τ-ν,ηχα —„ μεσαί'ω. δητοΰν -ςί-,ν 5χ.?ρξ; τής μοστ ηρ_!- . '^ωρθωτε — μεταμ- ώδι χ>ς αυτής γυναίκας καί βεβα
ίθϋν
,"^Λ*«*ν2?* —νάά-
, '·Ζ~'/.0 ^'ΐΛ
2τ!
Πάχκτσα Ίωάννα δέν εζηο·»
1Γ0-
Ρ0/> ^ί'εγρβψε ό 'Εμ-
τε.
Η ■χαράίοκς άναφέρει ότι ή
Πά
'' σ™ γνωστο όμών^-
χ:ο~α Ίωάννα άνέβηκε στόν Π
άχι-
κο Θρό'Λ τό 855 κι>ί γρ
ϊίαίέχτη"/.» τόν Πά~χ Λίΐντα 6ον.
Κατ' άλλοις κατττγ»το άι?α την
Μαγεντία, -Λατ' άλλονς ίζο την
ΆγγΤώ: κχ: κατ' αλλοος ήτ« 'Α-
Θηναία.
Την 2ΐΓ2ρ«! -ής Πά—ι~ας Ί-
ωάννχς άνβφέρει ενα; ά»ο τίύ|
Ό Τζών Γκίλμ,τερτ, τό εϊδωλον των γυναικών ?ΐς όλον τόν κόσμον, δια
τόν τρόπον μέ τόν οποίον έκδηλώνει τό έρωτικόν τβυ πάθος επί τής όθόνης.
μγηρς ίστού!%ινς τοϋ μβ-
σαίω^ος, ό άρχων "Οθων ντέ Φρι-
σίγκα, ό οποίος άργότερα βγινβ καρ-
δινάλ'ος.
Τα -/ετΐ7.ά μέ τόν 6ίο τής Πά-
'Ιω^να-ς ό 'Οΐων ντέ Φρΐ-
&ρήκε στο δίΰλίο κοτχοίθο χρο-
γράφοο τού μεταίωνος όντψ,Λτι
Μαρτίνο ι»1 ίχν. τόν έξη-ς τίτλο.
«Π&ρί των άξΐΌθαή/,ά—ών π·ραγμά-
των τής Ρώμης.»
Κατά την άφήγησι λοιχόν τοΰ
Μαρτίνο την σποίχ !>ίοτ>έτησεν καί
ό Φί'.γκίο-κα, ή Ίωάννα, μιά βΰβ>
εττάττ) νέτ· άπό την Μαγβντία σ'>
νοϊεοΰμένη άχό κί-οΐΰν φίλο της
χήγε στάς Αθήνας γιά νά <τ~)^δάση στίς αεγάλες σχολές -ού λειτοορ- γοϋ τότε στήν ·χρωτελυσα τής Ελ¬ λάδος. "Οταν τελείωσε τίς <—;ο^8ε έ γ λάδος, ς της χήγ-ε στήν Ρώτιτ; μεττ,μφιεβμέ- νη σε άν2ρα καί -/.ατςτάχθτ) στόν κλήρο. Τόση ήταν ή εΰφ^ια της %*] ή μόρ-φωσίς της, ώλστε /.ατέχληΐσε δλοος άτοας την έχλησίαζιαν καί 1* την γενικ-ή έν.τίτΑησι, σέ ύ ή έ σημ,εΐο ωστε ·χολΰ γρήγορα χέρασε τοΰς διαφόρους έκκλησιαστικούς 6α&.Αθ6ς καί φέρετε την τΐάρα τοΰ ■/.αρδινίλίοο. "Οταν δέ χέ&ανε ό τί- χας Λέων ό 6ος όλος ό λαός τής Ρώμης ν.αί ό κλήρος την εξέλεξε χαχά. Σημειωτέον ότ· μέχρ'. τοΰ Ιΐοο αιώνος τόν Πάχα έξ«λεγε ό λαός καί ό κλήρος, άργότερα δέ το δίκαίωμα 3ΐ>τό χεΐ'ήλ&ε άχοκλε.·.-
τ-λώς στοός ΚαρΒ·;αλ-'ως. Καί ε-
ττ·. ή Ίωάννα άνίβηλΐ το 855 στόν
χαχχι-λό 6ρό·«! οχοο 7.αί εμε'νε δύο
χρόν:α, ε^α μτνα -αϊ'. τέστερες ή-
μέρες. 'Αχεχίλ^Θη 2έ ώςέςής:
Μιά μερά ένώ χήγϊ'νε στον ν:-ό
τοΰ Άγίθί Ίωά-^ν&ο το] Λατερά-
νο την ε'χ:ασαΛ> αί οϊύνα: τ&ΰ το-
ζ,ετοΰ. Σέ λίγο 7.ατά μεσής τοΰ
δρόμου, ό θηλ^/.ος α^τΐς Πάχας
ί στόν 7.όσμο ενα χαιίάν.: —
/.;,ρ—ό των έ,ρώτων της — /.α! χέ-
θανε.
Αύτά λέει ό "Οθων ντέ Φρ-κτίγ-
Έν τούτοις άχο τα άρχεία τοΰ
Βχτιν.τη δκαί τις ύχογραφες -οίι
όχάρχΐλίν ιττ'.ς! χχχ'Λΐλζ βοΰλες καί
5ιάφ·ορα άλλα εγ-^αφα τής έχο-
χής έκείνης άποϊβιτι,νύετΐϊΐ ότι αε-
ταξύ τοΰ Πάχα Λέοντος 6ο.» καί
Βενεδί/.τοο 3ο^ δέν έμεσ'θλά'δησε
ά'λλος —άχας καί ότι τόν χρώτο 8'ε-
3έχτ)η άμέα-ως ό δ«υτ«ρος.
Άλλά τότε τί -/μ.6α:νίΐ;
Μερικοί ίττορικοι μ,ϊταςΰ των ό-
-οίων /.αί ό Πλατίνα δεβαΐίΰν δ-
τ: ή παράδοσις τής Πάχι-χας Ί-
ωάννας όφείλεται στό 7.ατωτέρω
χερίστατικό:
Άχό τοΰ 956 εως| τό 964 χάχας
τής Ρώμης ήταν ό Ιωάννης 12ος
ό οποίος ε'χε κοντά τοο μιά φίλη
«στά ·Λ£λεΰταατα τής όχοί^ς όχέ-
κοχτε τό Παχατο» δχως άναφέροον
|έχί λέξε; οί σύγχρονο! ίστορίογρόβο·.
Καί ε"1, μεταξί» τοΰ ?»αοΰ τής Ρώ¬
μης έκ^κλαφόρονν άπό στό(α.α:τ&ς τέ
ττότχα ή φράτεις: «την καθολική
έκκλησία δ'Ο'.κεΐ ή Ίωάννα». « Η
Πάχ'ττα Ίωάννια εκανε αύτό κ:' έ-
κεΐνο.» Κι' εττ Βέίημκωργήθη ή -α·
ράέοσις; τής Πά—~ας Ίωά-^νας.
Κατ' αλλ(υς ή -αράίοσ'ς όηότμ-
τα·. ττήν έχοχή τοΰ Πάτ:α 11 υ.
Στό χρώτο ήμ;σο τοΰ 10ο; 2;ώ'«ς
ζοΰτς. ττή Ρώαη ή χερί^τ^η Ίωάν¬
Μόζ
ς άχό τοΰς γ,ιιεός ττς άνα-
ιηρχθηκε χάχας μέ τί ό>;,χα Ί-
'ωάννης 11ος. 'Εχείδή 2έ ήταν ά-
ίρανής, την Καβςλίκή ,Ε/Τλλησία
την κ·)βΐρντ)άτ£ ■χρα*,'ματ··Αά ή μη-
'τέρια τ·ο^ την όχοία ό λαός ΐχο/.α-
λοΰΐε ε'ρωνικά: «Πάζ'.ττα Ιωάν-
,νατ.» "
«ΕΘΝΙΚΟΣ ί,ΤΓΥ-
,4 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1«».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΙ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΒΟΤΛΑΙΡΟΥ
ΟΟί»! Η 01ΙΙΙΡΙΙ11Ι
*Ας εϊμ.=Λ3: λιγόλογοι έτχί'της κα!
γιά τοΰς Ρ«τ/αί&υς, δχως κακ γιά
τοΰς "Ελληνας.
Είναι ή ϊοια θρησχβία, οί ίϊιο'·
κυριώτεροι θεοί. ό ίίιος Ζεύς. ό κύ-
ριος των θεών -/.αί των άνθ,ρώ-ων,
τά Γί'.α Ήλύσια τΐϋίχ. τά ΤίιαΤά,ρ-
ΐαρα, οί ?5ιες
ό ή ί
χαί μο¬
άλλά ΰ—-ρίολικά χρόστυχι;, θέλη-τ»
νά έξαχ-ατηττ τον χόομο.
Φαντάτθηκε, φχίνεται, χώς κα-
] νένας 5έν θάκανε τόν χόχο νά ?^λ-
λομετρηση τόν Κικερωνα χαί νά α¬
νακαλυψισ τον ζα^αχαράκτη τού.
Γδλάττηχε όμ-ως σ" αύτό, σχως
καί σ' όλα τά άλλα, καί στό εξής
■—ίΐά ϊέν Γρέχει νά ίίνη χτΗ,νις
χί·στη στά τχόλιά τού γ·.ά τον Κ:-
■Λέόρωνα, όπως και στά σχόλια «ΰι
μας ?5»χε γιά τόν Σαίςχηιρ. ,
Το πλέον άξΓθ6αύ;ιαστον καί 5-
ρ, ς μ
λονότι ή αίρεσ-.ς των Έχικούρων
απέκτησε μεγάλη ΰτχϋ,,ηψιν, μ^λ:-
νότι κΐρόιίευ-αν ίημοσία τοΰς θε-
ο·5ς ν.α' τα Ήλύ.υια Πεδία καί τν< Άϊη, ή Ρωμαϊκή ώς τόσο θρη- σκβία κΐα-τήθηκ,ί αέχρι της κατα- της ΑύτΌκ,ραταρίας. άά' δ ρ^ής ης ρρ Είναι άνα^φιτδτ;—;τον ά-' δλο το τι/πικο των τίΛετων, κως οί Ρω- λήψε'.ς ττχ). Δέν εχομεν νά τόν ·κατηγορη·Λο- μεν γιά <(/Λ)νΐΐον)). Ή άνεξιθρη- σκϊία, ή χλέον ^ατ'ϊΐά, υκηρζζ ζάν-| ή ά τα ή Ο ά&ρτη οοροί τα). αύτοι κατακτηταί χο- μαιοι άνεγνώριζαν εν α χ,αϊ μόνο ϊ>-
—έ-ρτατο θεό.
Μάνο ττόν Δία έδιδον τόν τίτλον
τοΰ ϊτολύ μ.ε-'ά/Λο. το·5 χολΰ καλοΰ
ΟΡΤΙΜίίδ," ΜΑΧΙΛΙϋδ.
Ό κεραυνός μόνο στο5 Δία τα
χέρια '&ρίΐκΌνταν. Όλοι οί άλλο
θεοί είατΛ,-ίϋν νά ««γκριθοΰν με
τοΰς άγίους 7ΐα: μέ την Π αοέ
ποΰ ή 'Ίταλία λατρίάϊί <ττϊχε?ον. Με μιά λέξι, ότε —φιτσότερο ροΰμε είς την γνω;ΐίλίαν των ργ_ ων λαώ ν τόοχν ·περισ!χότερον άνακα- λύπτομεν τςιντΰ-3 την Ίταρ-ξ'.ν ενός θεοϋ, όπως είχαμε /.ι' άλλοΰ. Ό χβλός μας ΛνΆΚΟϋΚΤ τοΰ ό~οίο·; ί; λογ'.κή είναι κάντα έχ- βρική πρός την >.ο·.νη λογική των
ά άώ ώ ά ά
ρή ρ η
άλλων άν%ώπων.
νά μάς
έ
% ^ μ
6ε'δχιώ—; ττ&ν ζρόλογο τον ϊευτέ-
ρου μ^ροϋς νώ έργου τω «ΏΕΟΑ-
ΤΙΟΝβ ί Ρί λί λί
ρ μρς ργ
ΤΙΟΝβ» -ως οί Ρωμαίοι -ολί» λί-
γο ιταραϊεχίνται τον Δία.
Στην άντίληψί τα> αύτη "αίρνει
γιά Ο·τηρ!·^υ.ά τον την αύτ>εντίαν
Κέ ί
γ ηρ^ η
Κικέρωνος. 'Υτηστη,ΐίζει ίτώς ό ρη-
τορας αΰτός, ^τον λόγον τού γιά τόν
ΡΙΑΟϋδ, λέγει «τώς βέν είναι
ταιριαχτο γ:ά το μεγαλεϊο της αύ-
τοκρατορίας νά άναγνω.ρίζ·τ, ίνα μό-
νο βεό».
Ποίος θ-ϊ τό πιττέψτ; όα.ως;Οί-
τε μιά λέξι ίέν ί-άρχει είτε στό
λόγο πρός τόν ΡΙ^Αθϋδ είτε άλ-
λοϋ ποο%νά, -τ—οί» ναχτ, την -χραμι-
ν.ρότε,ρη σ^έσι με την 5γ]θεν ζερι-
ν,οπην αύτην τοΰ Κικέρωνος. Άνη-
κει ολόκληρη στον κ,αλό μας τόν
Έί5 «τοίος με την ά
καλιτιά οχι ·6έβαια
λι&ρκοϋντες μίαν —ίλιν. τ:α,:α-Λαλο*ό-
σαν τοΰς β&ούς τής πόλεως ^τής
νά εύθιρεστηθίϋν νά^θονν ',ιέ τό μέ-
ρος των.
3Ιόλις την έκ>ρ.ίε>2ν. —ηγαιναν
νά ·3τροι—-έραιν &υσί2^ ·εϊς τοΰς να·
οΰς των νΐκημένων.
"Ετσι, κατώρθωσαν επαξίως νά
κ!)ίερνοϋν τάτα εθνη καί τόκυς λα-
Δέν τοΰς είδ·ϊ κανίίς νά στραγγ3-
λίζουν τοΰς Τοσκάνονς γιά νά ινΐ-
ί την τέχνην των οίωνο-
ά' ΰΰ ί
«κάπων, την ό-ο:αν ά-' αΰτοΰς ίτ?,-
Κανένας
ε στήν
;ΣΕΡΒΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓ'Α
%ΗμιχρΤ(π?(γχ;
λια «ο» εΐχαν τό 7|:ώμ,^*μ?
ν??ωτος, μέ τά £^*
«? την φωνοίλα κώ ,^;·.*2
κιτ?.να τ
ιγχι-'.ττα
*«ί βλίδεται.
?Λλ ^
είχε ?ϊ?=θί Γ^
»* ».α·.
το>ς ξ
?α τηςωρεςτσ] ήλ
Μ·.α ^ρατη. μα ά
: της, -
;σώμα ενός κρίνθϋ.
Της ζεττές ν>/τ;
λ
ν:α, κι' δταν άνηγΐ,ιν τής
τίος τα λβυλοώϊια. ή
^λ άί
Χά. γιατΐ οί νχ/τες ήτζν θλ-ιμ
χ αι μελαγ/ολιχές
Κ·αί την ω^:α -5ΰ ά-έθανε» ι
Ικριγχπχ-κιοΛα^άχ-.)^ τ>^,υ
Ι :βό?Λ2. 3-ως ΐχέθαναν ιαίύγ·
ί τάνθεμά της. τότε έϊημαν» ί-
άπό την κατ>ε3ράλ2 Ο -αληές
V
! τα
δέν μ,ίληβε μέ -6ατμΛ γιά| _ϊίαί) άδελφοΰλά μου, χαί νά πάρωμε κ' άπό ίνα άγόοι νά μά; 6γά-
Ιζη εξω.
τα «ίερα όρνι6ια».
Οί Αίγιήττ'Λΐ, τόσον μισητοί είς!
τούς Ρωμαίοος, είχον ώς τόσο τόν ΜΡρ,κη.
ναό τους τής "Ιαιδος. Οί 'Βδρϊίοι. ΜΕΡΙΚ0'
αχ,ομη μΐίΐητοτερθ!, είχον κι
τής συναγωγες τοος καί μάλιστα
δττ'&ρα άχό της ·ακματηρές έπανα-
ϊτάτεις τοος. Ό κατακτητης λαός
ητ-αν λαός άνεςίθρησκος.
Πέχει νά σημειωθή, ότι δέν
9ρη άσχημα καί χρός τοΰς
Χ(ρ·.ττ!·ανούς, χαρά μόνον 5ταν εί
έ ! έό
ρ μ
^ρμ τύτο! έςιδηλωσαν έτς
νως κ/αί /.ατ' επανάληψιν χώς
μ—«ροϋσαν νά ΰπο^έρων ά'λλη Θρη-
εκτος τγλ την 5ικη των.
έ
ΤΗΣ_Α£Μ1ΗΣ
Ποτάμι ν" έπλημμφιτε, τέ
(λ: μχαίνΐ'.
ίζεΐ ϊί^τρ' άρίθμητα, μιηλιές
•/.αί ·Λίά
ν&ρό
ή λ
—"Οτον 'άχρχει ό οϋρανός
τόν Άίτ), τόσον άχέχει ή άλ
άχο την άχογοήτΐυσι.
ά?α
(ή φ
Κΐνά ή μηλιά καί ψύγβταΐ καί κι-
(τρινορλλίζεί
ά
Κι'
<ίΤί ε ιά την έρωτά' κΐ' ( λά άλ- η ρ (λη μηλιά τής λέει: μηλιά καί ψύγξται χαί (κιτ λ)ί ά 6ά μην μηϊέ Μην ε!ν' τά μήλά <τοο (τό νερό π' τώ τά κλωναράκια σο·ο κανένα αΔέν ϊίν' τά μήλά μοο (νερό μου λειχε·., χ,ί' άχό τά νλωναράχια μοο κανέν» (δέν ραγίστη. μέ ξανβή κόρη στί} ρί-ζα (μου <ριλιώνταν, κι' ορν,ο -/.άναν στοΰς κ5_νοος μοο (νά μή ξε-/ωριστο«ν ιώρα ςε^οριστηθιανε καίκ'.τρινοφυλ ΤΟ Ξ Μιά ■—ι).ΰ κο-^τα χχρ'υ έρωτά: —'ΑλήΊ&ϊΐα είναι αύτο ι»ύ λένε, ότι ή κοκεταρία είναι Οανάσιμον ά- "Αν ηταν ■/- ς Τ- ειχατε — εβανΐΐ ^ρο • · * Ό «ύζμγος: Τί ίυστ^ία νά χαν- τρευτή κανείς γυναίκα μ4 κε^άλι μϊγΐίρυσας. κι' αύτη νά μή ξεΰ- ρτ^νά μαγει^εύη! ^ Ή σόζνγΐς: Χειρότερη ίαστ^χία ?έν γίνεται νά χάρτ) κανείς ενα άν- Ερα σάν μχγείρ!«τα ΤΙΣ ΕΠΟΧΗΣ μβγαλί-ρεχδς, σαν τής ΐωνίς ■. ίερεων -3υ ίίχαν -ίθάνεί τρ - λο·5 καιροΰ. ΠΟΒΑΧ ΧΤΟΠΙ' ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Άχό τό ίιδλίο νώ Τα γραφέως Ζάν Ροττάν ό «Γ Μην ίείρείς ίν έχϊληττι " ή ταν" ϊέν ρ -:-:■/-?ί- - «ν ι παΐοοτία τη; ο-^Ι. .- «·»■ γο χαί άν Γ-ρεσέχτ;. Θα ^2" τά λόγια σουό.τ; μχορί ; γ1* νά « χ* Κατ: σ: αύτη ό :νάτιι μου. ή κρί- ά ά ηη η^ καχοαργα μας «χει χαφει λαιμό της. Δέν άτΛϋς τί—:τε χρτοονε, —Στοιχηματώ, δέν μπορεϊς νά μοϋ πής ουτε ενα θαϋμα τοϋ κόσΐιου. —Έγώ; Τό μόνο ενκολο. Είναι θαΰμο πώς ντύνετβι ή Νέλλη τόσο —ί.υ- λώς μέ 815.00 .-το νπαΐονει την έβδομάδα. Ό χερίφημος άγωνίττής τής Έλ ληνικής Έχαναττάσεως Γριζιώτης έΐϊαναστ'χτηϊας είς την Χϊλκίδα ε¬ ναντίον τοΰ "Οθωνος έτρτϋματίσθη χαί τ» άχέν,οψΐν την χείρα. Αντός άντί ίλλω ■έχι&είμο, έ)5ούτη~ χΐ>-
τήν μέτα είς το ζέον κατράμι καί
ΐνκ-χί^ρησε ■διά την άλλθ^Λτην. Ή
έφθασεν είς τά <άνάτ.το?α την ώραν τού* γεύματος, »: ΐς δέ και οί «ύλικοί είϊειξαν μεγάλην χαράν. Μόνον ό στρατηγος Χατζηχρήστος Ιΐχερψιενΐ σιγών κ»{ μελαγχολί/.ός. Ή &ασίλισσι Άαα- ϊ :,.;*«,-— -·.->-.. —λ—'-■ -
χατά
ΑΙ 2
αυτόν σν.!>Θ,ρωχόιν, τίν
ηρώτησε διατί 2έν έχαίρετο καί α£-
τές_5:ά τήν^ κζτ»τροοτ(ν ενός έχ-
Οροΰ τοΰ στέξΐματος.
-•Νά χαρώ, Μ«γαλειοτάτη. ίι-
ότι «»β—γ, -τό χέρι τού κϊυετάν Γρι-
ζωττ;: Μ ά αύτο τό ·χέρι ν»3'. άχό
έκείνα χοΰ εστησαν τόν θρόνον τπύ
.,/ύα^,..,, ή άφεντιά β·*ς.
Έ/.λεκτά
α £γ&( μόν
Βιδλιβχωλείβ» «ού «'Ε«νίΐΐΛβ
« , "Τ
ο; στ'.χκίργιστί άκολούβως,
Κρισι αχΛυς ε2ω
χά: κρίσι έκδί.
Κρίσι στής Τ?άϊ^"«ς
καί χρίσι στά ίμιήριχ,
Κρίσιστέν ερωτΐ
καί ττήν χολιτική
Άκόμα κρίσι καί σ' αώτά
τά λαΛρβ(Α-:ο·.α.
—ά
κ» ντά βργα —ος άχοϋς
11 αντο3 κοίΐί
καί π
τθό άελπτία
Ινρίσι μεγάλη στοί»ς θ®»τρ'.κβΰ?
τοΰς κριτι/ονς
Π ού γρά^ουν κρίτικές
μ' άίϋ-κρισία!
ν.ζτάττ»ι,
ότμε ύ
ΕίΤν' ή
ρέ μ, ύΓερκ..ΐ«3
Κϊί γιά να Ζ,τρχ, ιτείά
ό κότιχις 3 έν ά-έ
Μεγάλη κρίί! έ'χ'
σ' &Ιλλ τά =ρά>ι;Αϊ
Καί μόνο «/.ρίσι» στό
ίλ τ>> 4έν ίχιι!
Ο ΤΖΟΓΒΣ
Τά χλέον 2όλια ϊ«?
κίίνα τά όχοία βά -ροστ:
βεν νά σοΰ άχο*:^·
* . ·
Εάν ά.?ντ;τα·. νά ίτί ί
τής καταττάίεως τωνΤ«:
μην ίείξΐίς ότι ?-"·.ττεις
καιολογίες χού 6» «υ
-νίαν, ί »«
άλλα.
"Εάν τ' έν
χρνα.
Μην την έρω-Γτ^ ^,,
τείς «λη{Λ?ο?«; ^":. -
•/.αί -εάν -αντοιοτρ^ ,
νά «Ο 2«'« «« «^-'
ήσου. ?τ: «έν εννίεις' »»
Θε νά ίιβί-ί, β Ϊ·Γ{,
στόν
,4 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1«».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΙ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΒΟΤΛΑΙΡΟΥ
ΟΟί»! Η 01ΙΙΙΡΙΙ11Ι
*Ας εϊμ.=Λ3: λιγόλογοι έτχί'της κα!
γιά τοΰς Ρ«τ/αί&υς, δχως κακ γιά
τοΰς "Ελληνας.
Είναι ή ϊοια θρησχβία, οί ίϊιο'·
κυριώτεροι θεοί. ό ίίιος Ζεύς. ό κύ-
ριος των θεών -/.αί των άνθ,ρώ-ων,
τά Γί'.α Ήλύσια τΐϋίχ. τά ΤίιαΤά,ρ-
ΐαρα, οί ?5ιες
ό ή ί
χαί μο¬
άλλά ΰ—-ρίολικά χρόστυχι;, θέλη-τ»
νά έξαχ-ατηττ τον χόομο.
Φαντάτθηκε, φχίνεται, χώς κα-
] νένας 5έν θάκανε τόν χόχο νά ?^λ-
λομετρηση τόν Κικερωνα χαί νά α¬
νακαλυψισ τον ζα^αχαράκτη τού.
Γδλάττηχε όμ-ως σ" αύτό, σχως
καί σ' όλα τά άλλα, καί στό εξής
■—ίΐά ϊέν Γρέχει νά ίίνη χτΗ,νις
χί·στη στά τχόλιά τού γ·.ά τον Κ:-
■Λέόρωνα, όπως και στά σχόλια «ΰι
μας ?5»χε γιά τόν Σαίςχηιρ. ,
Το πλέον άξΓθ6αύ;ιαστον καί 5-
ρ, ς μ
λονότι ή αίρεσ-.ς των Έχικούρων
απέκτησε μεγάλη ΰτχϋ,,ηψιν, μ^λ:-
νότι κΐρόιίευ-αν ίημοσία τοΰς θε-
ο·5ς ν.α' τα Ήλύ.υια Πεδία καί τν< Άϊη, ή Ρωμαϊκή ώς τόσο θρη- σκβία κΐα-τήθηκ,ί αέχρι της κατα- της ΑύτΌκ,ραταρίας. άά' δ ρ^ής ης ρρ Είναι άνα^φιτδτ;—;τον ά-' δλο το τι/πικο των τίΛετων, κως οί Ρω- λήψε'.ς ττχ). Δέν εχομεν νά τόν ·κατηγορη·Λο- μεν γιά <(/Λ)νΐΐον)). Ή άνεξιθρη- σκϊία, ή χλέον ^ατ'ϊΐά, υκηρζζ ζάν-| ή ά τα ή Ο ά&ρτη οοροί τα). αύτοι κατακτηταί χο- μαιοι άνεγνώριζαν εν α χ,αϊ μόνο ϊ>-
—έ-ρτατο θεό.
Μάνο ττόν Δία έδιδον τόν τίτλον
τοΰ ϊτολύ μ.ε-'ά/Λο. το·5 χολΰ καλοΰ
ΟΡΤΙΜίίδ," ΜΑΧΙΛΙϋδ.
Ό κεραυνός μόνο στο5 Δία τα
χέρια '&ρίΐκΌνταν. Όλοι οί άλλο
θεοί είατΛ,-ίϋν νά ««γκριθοΰν με
τοΰς άγίους 7ΐα: μέ την Π αοέ
ποΰ ή 'Ίταλία λατρίάϊί <ττϊχε?ον. Με μιά λέξι, ότε —φιτσότερο ροΰμε είς την γνω;ΐίλίαν των ργ_ ων λαώ ν τόοχν ·περισ!χότερον άνακα- λύπτομεν τςιντΰ-3 την Ίταρ-ξ'.ν ενός θεοϋ, όπως είχαμε /.ι' άλλοΰ. Ό χβλός μας ΛνΆΚΟϋΚΤ τοΰ ό~οίο·; ί; λογ'.κή είναι κάντα έχ- βρική πρός την >.ο·.νη λογική των
ά άώ ώ ά ά
ρή ρ η
άλλων άν%ώπων.
νά μάς
έ
% ^ μ
6ε'δχιώ—; ττ&ν ζρόλογο τον ϊευτέ-
ρου μ^ροϋς νώ έργου τω «ΏΕΟΑ-
ΤΙΟΝβ ί Ρί λί λί
ρ μρς ργ
ΤΙΟΝβ» -ως οί Ρωμαίοι -ολί» λί-
γο ιταραϊεχίνται τον Δία.
Στην άντίληψί τα> αύτη "αίρνει
γιά Ο·τηρ!·^υ.ά τον την αύτ>εντίαν
Κέ ί
γ ηρ^ η
Κικέρωνος. 'Υτηστη,ΐίζει ίτώς ό ρη-
τορας αΰτός, ^τον λόγον τού γιά τόν
ΡΙΑΟϋδ, λέγει «τώς βέν είναι
ταιριαχτο γ:ά το μεγαλεϊο της αύ-
τοκρατορίας νά άναγνω.ρίζ·τ, ίνα μό-
νο βεό».
Ποίος θ-ϊ τό πιττέψτ; όα.ως;Οί-
τε μιά λέξι ίέν ί-άρχει είτε στό
λόγο πρός τόν ΡΙ^Αθϋδ είτε άλ-
λοϋ ποο%νά, -τ—οί» ναχτ, την -χραμι-
ν.ρότε,ρη σ^έσι με την 5γ]θεν ζερι-
ν,οπην αύτην τοΰ Κικέρωνος. Άνη-
κει ολόκληρη στον κ,αλό μας τόν
Έί5 «τοίος με την ά
καλιτιά οχι ·6έβαια
λι&ρκοϋντες μίαν —ίλιν. τ:α,:α-Λαλο*ό-
σαν τοΰς β&ούς τής πόλεως ^τής
νά εύθιρεστηθίϋν νά^θονν ',ιέ τό μέ-
ρος των.
3Ιόλις την έκ>ρ.ίε>2ν. —ηγαιναν
νά ·3τροι—-έραιν &υσί2^ ·εϊς τοΰς να·
οΰς των νΐκημένων.
"Ετσι, κατώρθωσαν επαξίως νά
κ!)ίερνοϋν τάτα εθνη καί τόκυς λα-
Δέν τοΰς είδ·ϊ κανίίς νά στραγγ3-
λίζουν τοΰς Τοσκάνονς γιά νά ινΐ-
ί την τέχνην των οίωνο-
ά' ΰΰ ί
«κάπων, την ό-ο:αν ά-' αΰτοΰς ίτ?,-
Κανένας
ε στήν
;ΣΕΡΒΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓ'Α
%ΗμιχρΤ(π?(γχ;
λια «ο» εΐχαν τό 7|:ώμ,^*μ?
ν??ωτος, μέ τά £^*
«? την φωνοίλα κώ ,^;·.*2
κιτ?.να τ
ιγχι-'.ττα
*«ί βλίδεται.
?Λλ ^
είχε ?ϊ?=θί Γ^
»* ».α·.
το>ς ξ
?α τηςωρεςτσ] ήλ
Μ·.α ^ρατη. μα ά
: της, -
;σώμα ενός κρίνθϋ.
Της ζεττές ν>/τ;
λ
ν:α, κι' δταν άνηγΐ,ιν τής
τίος τα λβυλοώϊια. ή
^λ άί
Χά. γιατΐ οί νχ/τες ήτζν θλ-ιμ
χ αι μελαγ/ολιχές
Κ·αί την ω^:α -5ΰ ά-έθανε» ι
Ικριγχπχ-κιοΛα^άχ-.)^ τ>^,υ
Ι :βό?Λ2. 3-ως ΐχέθαναν ιαίύγ·
ί τάνθεμά της. τότε έϊημαν» ί-
άπό την κατ>ε3ράλ2 Ο -αληές
V
! τα
δέν μ,ίληβε μέ -6ατμΛ γιά| _ϊίαί) άδελφοΰλά μου, χαί νά πάρωμε κ' άπό ίνα άγόοι νά μά; 6γά-
Ιζη εξω.
τα «ίερα όρνι6ια».
Οί Αίγιήττ'Λΐ, τόσον μισητοί είς!
τούς Ρωμαίοος, είχον ώς τόσο τόν ΜΡρ,κη.
ναό τους τής "Ιαιδος. Οί 'Βδρϊίοι. ΜΕΡΙΚ0'
αχ,ομη μΐίΐητοτερθ!, είχον κι
τής συναγωγες τοος καί μάλιστα
δττ'&ρα άχό της ·ακματηρές έπανα-
ϊτάτεις τοος. Ό κατακτητης λαός
ητ-αν λαός άνεςίθρησκος.
Πέχει νά σημειωθή, ότι δέν
9ρη άσχημα καί χρός τοΰς
Χ(ρ·.ττ!·ανούς, χαρά μόνον 5ταν εί
έ ! έό
ρ μ
^ρμ τύτο! έςιδηλωσαν έτς
νως κ/αί /.ατ' επανάληψιν χώς
μ—«ροϋσαν νά ΰπο^έρων ά'λλη Θρη-
εκτος τγλ την 5ικη των.
έ
ΤΗΣ_Α£Μ1ΗΣ
Ποτάμι ν" έπλημμφιτε, τέ
(λ: μχαίνΐ'.
ίζεΐ ϊί^τρ' άρίθμητα, μιηλιές
•/.αί ·Λίά
ν&ρό
ή λ
—"Οτον 'άχρχει ό οϋρανός
τόν Άίτ), τόσον άχέχει ή άλ
άχο την άχογοήτΐυσι.
ά?α
(ή φ
Κΐνά ή μηλιά καί ψύγβταΐ καί κι-
(τρινορλλίζεί
ά
Κι'
<ίΤί ε ιά την έρωτά' κΐ' ( λά άλ- η ρ (λη μηλιά τής λέει: μηλιά καί ψύγξται χαί (κιτ λ)ί ά 6ά μην μηϊέ Μην ε!ν' τά μήλά <τοο (τό νερό π' τώ τά κλωναράκια σο·ο κανένα αΔέν ϊίν' τά μήλά μοο (νερό μου λειχε·., χ,ί' άχό τά νλωναράχια μοο κανέν» (δέν ραγίστη. μέ ξανβή κόρη στί} ρί-ζα (μου <ριλιώνταν, κι' ορν,ο -/.άναν στοΰς κ5_νοος μοο (νά μή ξε-/ωριστο«ν ιώρα ςε^οριστηθιανε καίκ'.τρινοφυλ ΤΟ Ξ Μιά ■—ι).ΰ κο-^τα χχρ'υ έρωτά: —'ΑλήΊ&ϊΐα είναι αύτο ι»ύ λένε, ότι ή κοκεταρία είναι Οανάσιμον ά- "Αν ηταν ■/- ς Τ- ειχατε — εβανΐΐ ^ρο • · * Ό «ύζμγος: Τί ίυστ^ία νά χαν- τρευτή κανείς γυναίκα μ4 κε^άλι μϊγΐίρυσας. κι' αύτη νά μή ξεΰ- ρτ^νά μαγει^εύη! ^ Ή σόζνγΐς: Χειρότερη ίαστ^χία ?έν γίνεται νά χάρτ) κανείς ενα άν- Ερα σάν μχγείρ!«τα ΤΙΣ ΕΠΟΧΗΣ μβγαλί-ρεχδς, σαν τής ΐωνίς ■. ίερεων -3υ ίίχαν -ίθάνεί τρ - λο·5 καιροΰ. ΠΟΒΑΧ ΧΤΟΠΙ' ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Άχό τό ίιδλίο νώ Τα γραφέως Ζάν Ροττάν ό «Γ Μην ίείρείς ίν έχϊληττι " ή ταν" ϊέν ρ -:-:■/-?ί- - «ν ι παΐοοτία τη; ο-^Ι. .- «·»■ γο χαί άν Γ-ρεσέχτ;. Θα ^2" τά λόγια σουό.τ; μχορί ; γ1* νά « χ* Κατ: σ: αύτη ό :νάτιι μου. ή κρί- ά ά ηη η^ καχοαργα μας «χει χαφει λαιμό της. Δέν άτΛϋς τί—:τε χρτοονε, —Στοιχηματώ, δέν μπορεϊς νά μοϋ πής ουτε ενα θαϋμα τοϋ κόσΐιου. —Έγώ; Τό μόνο ενκολο. Είναι θαΰμο πώς ντύνετβι ή Νέλλη τόσο —ί.υ- λώς μέ 815.00 .-το νπαΐονει την έβδομάδα. Ό χερίφημος άγωνίττής τής Έλ ληνικής Έχαναττάσεως Γριζιώτης έΐϊαναστ'χτηϊας είς την Χϊλκίδα ε¬ ναντίον τοΰ "Οθωνος έτρτϋματίσθη χαί τ» άχέν,οψΐν την χείρα. Αντός άντί ίλλω ■έχι&είμο, έ)5ούτη~ χΐ>-
τήν μέτα είς το ζέον κατράμι καί
ΐνκ-χί^ρησε ■διά την άλλθ^Λτην. Ή
έφθασεν είς τά <άνάτ.το?α την ώραν τού* γεύματος, »: ΐς δέ και οί «ύλικοί είϊειξαν μεγάλην χαράν. Μόνον ό στρατηγος Χατζηχρήστος Ιΐχερψιενΐ σιγών κ»{ μελαγχολί/.ός. Ή &ασίλισσι Άαα- ϊ :,.;*«,-— -·.->-.. —λ—'-■ -
χατά
ΑΙ 2
αυτόν σν.!>Θ,ρωχόιν, τίν
ηρώτησε διατί 2έν έχαίρετο καί α£-
τές_5:ά τήν^ κζτ»τροοτ(ν ενός έχ-
Οροΰ τοΰ στέξΐματος.
-•Νά χαρώ, Μ«γαλειοτάτη. ίι-
ότι «»β—γ, -τό χέρι τού κϊυετάν Γρι-
ζωττ;: Μ ά αύτο τό ·χέρι ν»3'. άχό
έκείνα χοΰ εστησαν τόν θρόνον τπύ
.,/ύα^,..,, ή άφεντιά β·*ς.
Έ/.λεκτά
α £γ&( μόν
Βιδλιβχωλείβ» «ού «'Ε«νίΐΐΛβ
« , "Τ
ο; στ'.χκίργιστί άκολούβως,
Κρισι αχΛυς ε2ω
χά: κρίσι έκδί.
Κρίσι στής Τ?άϊ^"«ς
καί χρίσι στά ίμιήριχ,
Κρίσιστέν ερωτΐ
καί ττήν χολιτική
Άκόμα κρίσι καί σ' αώτά
τά λαΛρβ(Α-:ο·.α.
—ά
κ» ντά βργα —ος άχοϋς
11 αντο3 κοίΐί
καί π
τθό άελπτία
Ινρίσι μεγάλη στοί»ς θ®»τρ'.κβΰ?
τοΰς κριτι/ονς
Π ού γρά^ουν κρίτικές
μ' άίϋ-κρισία!
ν.ζτάττ»ι,
ότμε ύ
ΕίΤν' ή
ρέ μ, ύΓερκ..ΐ«3
Κϊί γιά να Ζ,τρχ, ιτείά
ό κότιχις 3 έν ά-έ
Μεγάλη κρίί! έ'χ'
σ' &Ιλλ τά =ρά>ι;Αϊ
Καί μόνο «/.ρίσι» στό
ίλ τ>> 4έν ίχιι!
Ο ΤΖΟΓΒΣ
Τά χλέον 2όλια ϊ«?
κίίνα τά όχοία βά -ροστ:
βεν νά σοΰ άχο*:^·
* . ·
Εάν ά.?ντ;τα·. νά ίτί ί
τής καταττάίεως τωνΤ«:
μην ίείξΐίς ότι ?-"·.ττεις
καιολογίες χού 6» «υ
-νίαν, ί »«
άλλα.
"Εάν τ' έν
χρνα.
Μην την έρω-Γτ^ ^,,
τείς «λη{Λ?ο?«; ^":. -
•/.αί -εάν -αντοιοτρ^ ,
νά «Ο 2«'« «« «^-'
ήσου. ?τ: «έν εννίεις' »»
Θε νά ίιβί-ί, β Ϊ·Γ{,
στόν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»,- ΚΥΡΤΛΚ» 14 ΙΟΥΛΙΟγ, 1929.
- Μ Γ
V
*
1 νιηαι/εϊον (ρόρεμα μέ κεν-
είς τιιν πλάτην, μέ παντο-
Εντήματα, κατά τό γοϋστο
βίας, ήτις τό φορεί. Είναι ή
Εΐιοα'α ίέξις τής μόδας.
· · * '
ι .· >
γ '■
¥ μ·:·:·:·:··
Τ'
Ή τελευταία μόδα τώρα άπό τό Παρίοτ δέν έρχεται είς την Νέαν Υόρ¬
κην, άλλά πηγαίνει πρώτον είς τό )ίόλλυγουντ καί εκείθεν μεταδίδεται είς
όλην την Αμερικήν. Π ώς; Άπλούστατα την φοροΰν οί θηλυκοί άστέρες
τοϋ κινηματογράφου καί άπό τάς εΐκόνας αυτών την παραλαμβάνονν αί άλ¬
λαι γιτναϊκες. Ανωτέρω, φαίνονται τρείς είκόνες ένύς τοιούτου άστέρος, τής
Λάουρας Λαπλάντ, μέ τρείς διαφόρους ένδυμασίας της τελευταίας μόδας,
διά διαφόρους περιστάσεις. Είς τό μέσον ένδυμασία διά πρωϊνήν επίσκεψιν
είς τα εμπορικώ. Δεξι$, σπόρτικη φορεσιά μέ έπανο)φόρι μέ δύο δψεις. Άρι-
στερςί, ένδυμασία άπό ταντέλλες καί τοϋλι διά την αίθονσαν τού χοροΰ.
Διά τό ερχόμενον φθινόπωρον ή
μόδα άπαιτεί γνναικεΐα φορέματα
τοϋ χορόν, ιιακρύτερα οπίσω, ώς
δεικνύει τό ανωτέρω σχέδιον. Με-
γάλα τριαντάφΐ'λλα εκ μετάξης είς
τούς ώμους.
Ι^ιις ΛιΛ ~λ
Ό νέοα γιτναικείος συρμός ώρισμένως πλέον απαιτει μακρυτερα _._
νια τόσον οιά την καθημερινήν χρήσιν, δσον και δια τον χορόν. Είς την
- ρ'^όνα φαίνονται τρεϊί άσι-νήθεις γυναικειαι ενδυμασίαι της τελευταίας
.Ζ."^ ..Λήας. Άριστερτί, ωραίον φράκ άπό μα)>αχη κρεπ τού νεου χρω-
' -. Δύναται νά πλύνεται και είναι καΛον δια τό θέρος. Συν-
τσόζοι», ολίγον το)μηροΰ, τουρίΐπανίου διά την κεφαλήν,
- ' ηΐ< τοώαατος Είς τό μέσον γυναικεία ένδυιιασία σίκ, χρώματος ρο- του αιτον *μ · σ(α άποτΕλεϊται άπό τρία τεμάχια, φοΰστα μέ 8ΐΤ" ' ^λο^α χώ χοντή ζαχέτα. Ή σάρπα Ιχει δύο χοώματα. Δεξτ$, ίδραϊΓ γυναικείο φόρειια σπόρτ, άπό χρυσό 6όϊλ μέ δσπρον λινόν κολλάοσν καί διιοια μανικέτια. Ό
- Μ Γ
V
*
1 νιηαι/εϊον (ρόρεμα μέ κεν-
είς τιιν πλάτην, μέ παντο-
Εντήματα, κατά τό γοϋστο
βίας, ήτις τό φορεί. Είναι ή
Εΐιοα'α ίέξις τής μόδας.
· · * '
ι .· >
γ '■
¥ μ·:·:·:·:··
Τ'
Ή τελευταία μόδα τώρα άπό τό Παρίοτ δέν έρχεται είς την Νέαν Υόρ¬
κην, άλλά πηγαίνει πρώτον είς τό )ίόλλυγουντ καί εκείθεν μεταδίδεται είς
όλην την Αμερικήν. Π ώς; Άπλούστατα την φοροΰν οί θηλυκοί άστέρες
τοϋ κινηματογράφου καί άπό τάς εΐκόνας αυτών την παραλαμβάνονν αί άλ¬
λαι γιτναϊκες. Ανωτέρω, φαίνονται τρείς είκόνες ένύς τοιούτου άστέρος, τής
Λάουρας Λαπλάντ, μέ τρείς διαφόρους ένδυμασίας της τελευταίας μόδας,
διά διαφόρους περιστάσεις. Είς τό μέσον ένδυμασία διά πρωϊνήν επίσκεψιν
είς τα εμπορικώ. Δεξι$, σπόρτικη φορεσιά μέ έπανο)φόρι μέ δύο δψεις. Άρι-
στερςί, ένδυμασία άπό ταντέλλες καί τοϋλι διά την αίθονσαν τού χοροΰ.
Διά τό ερχόμενον φθινόπωρον ή
μόδα άπαιτεί γνναικεΐα φορέματα
τοϋ χορόν, ιιακρύτερα οπίσω, ώς
δεικνύει τό ανωτέρω σχέδιον. Με-
γάλα τριαντάφΐ'λλα εκ μετάξης είς
τούς ώμους.
Ι^ιις ΛιΛ ~λ
Ό νέοα γιτναικείος συρμός ώρισμένως πλέον απαιτει μακρυτερα _._
νια τόσον οιά την καθημερινήν χρήσιν, δσον και δια τον χορόν. Είς την
- ρ'^όνα φαίνονται τρεϊί άσι-νήθεις γυναικειαι ενδυμασίαι της τελευταίας
.Ζ."^ ..Λήας. Άριστερτί, ωραίον φράκ άπό μα)>αχη κρεπ τού νεου χρω-
' -. Δύναται νά πλύνεται και είναι καΛον δια τό θέρος. Συν-
τσόζοι», ολίγον το)μηροΰ, τουρίΐπανίου διά την κεφαλήν,
- ' ηΐ< τοώαατος Είς τό μέσον γυναικεία ένδυιιασία σίκ, χρώματος ρο- του αιτον *μ · σ(α άποτΕλεϊται άπό τρία τεμάχια, φοΰστα μέ 8ΐΤ" ' ^λο^α χώ χοντή ζαχέτα. Ή σάρπα Ιχει δύο χοώματα. Δεξτ$, ίδραϊΓ γυναικείο φόρειια σπόρτ, άπό χρυσό 6όϊλ μέ δσπρον λινόν κολλάοσν καί διιοια μανικέτια. Ό
ΤΛΥΟ 5Ε£ΤΙΟΝ5
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
5ι:νραυ, ,ιιίλ' 14, ΐί>29.— όε. χν. χο. 5192.
ΟΟΝΤΑΟΤ
Ι ΝΙΤΗ
ΟΝΝΛΙΝΑΙ-9
μ,ατα,
ί
Ο! γονείς /.αί α! αρχαί των
λεων όφϊίλθϋν νά .παράσχουν είς τ»
παιδία έντευατήριον, όπως κ-ατα-
στοθν ζωηροί, προο'δευτικοί πολίται.
Τοιαύτη εΰ-λαιρία αρίστη δύναται
νά παρασχεθή ίιά τής ιδρύσεως κεν¬
τρον πα'.γν.δίων.
Τό παιγνίδ! είναι ή φασική διέ-
ξοδος τή; πα·.ιδι·/.ής ενεργείας. Διά φού,,
τοΰ παιγνιδίοο τα παιδία αμφοτέρων
Ασθενει αι αίτινες εΐναι'ή ρίζα
τής ϊυτχτ^χίας, τήςάι&λώτητος, τής
ί ά
των φύλων. έκδηλώνουν τοΰς άνα-
ριθμήτους ένβουσιασμούς, οί όττοι'θ!
τα φέρο^ν έκ μιίς μεγάλας έπο·.-
Χθδομητι/,ής πεί,ρας είς άλλην. Τό
παιγνίίι τα προετοίμάζει διά την
ζωην-
"Ανευ παιγνιδίων ή ένέργειά^των
στρέφεται <ϊς σκοτεινοΰς καί άτ/θυ- γιείνούς δρόμους. πολίτας ίίίχ της εϋςαιΐ'ανισ&ως τιον Νεχρά τωαατα, μή πχίζοντα είς πυ-Ανοκατωκημένων συ'«ικιων, διά όν -/.αι 'ζωογόνον άέρα ή υπό | τής εύούνσΐως των 8ρ·ίμων ·αλ! τής όν ήλ'.α-λόν φώς, ζβν άναπτύτ-κατατκβυής πάρκων, τόπων διά παι- σονται καταλλήλως, πάραμορφωνον- ται καί άσ-χημίζουν. Νεανικά πνεύ- ματα κατθ'.κοΰντα είς τθιαύτα σώ- παρεν,τρέπονται έκ τής εύ- καί όμαλής οδού. ένς.ιαι βπακολουθοϋν, άσθέ- νειαι αί οποίαι στέλλουν τα έξη- σώματα είς προώρους τά- ή 'δηλητηριάζουν τσυς μυώ- καί τον νούν. πτωχείας, της μφρ 'Αοί>έν>ειαι αιί οποίαι ^
είς την §ο;Αΐθϋ.ργίαν έγκληματιών.
Σονετοίί ϊητχοτικαί ι::ιχοι φρον¬
τίζουν ίπως ίτμιουργοΰν
πολίτας 3ΐ"οτ τής έξαιΐ'ανί
έ
γνίδια, ν.αί οημοσίων στερνών χάριν
λβή
ήμ
ςΑυ,ία πόλις δέν θέλ«ι νά άκο-
ν.-ηιστ) ζνσ/,α τροφείου έγχληματιών.
Ήλικιωαένο! ανδρες και γυναί¬
κας τολύ ί^νά ειζ'.ι&άλλτ»ν τάς πα¬
λαιάς των αεθάδους της ζωής επί
α ώ ν νέων.
"Ηθη -/.αί εθιμα άρμ,ίΐζοντα είς
άνθρώπους έτοίμ&^ς νά άπέλΰωΐ'.
τού κάσμόλ> τούτου. 'έιτ:δ·άλλΐνται ε¬
π! νέων, των οποίων τό αΐαϊ σφί-
ζ»! άπο ζωήν.
Γέροντ-ϊς, αή ϊοναμενοι νά έκτι-
μησουν την αξίαν τής ζωής, άρνοΰν-
ται είς τοΰς άλλους το δ'.καίωμα
τού νά άπϊλαύσηοιν την ζωην.
^ «Μή -/.άνΐξ τουτο!» και «πάψί
« άλλο» είναι τα πρςο-τάγματα τα
οτ.οη δίί·οντ7ί συχνά. Π&λΰ σι>χνά,
ιδίως 1-τ) εμποϊίζουν τα χί
των νεων.
Είνα: πολΰ λυαηρόν, ότι οί γέ-
ροντες λησαονοΰν την ζωογόνησιν,
την όποιαν χαΰέχουν τα ται^ίδια.
Πολύ λυπηρόν δι' αύτους και ίι'
εκείνον μ έ τοΰς 6—οίοος ερχονταί
είς έχα^ν.
Πολί» λ'οπηρον ότι δέν έχωφε-
λο5νται-·έκ τοό μχθητχατος οττερ δί¬
δει ή νεόττς πιρι ττις ύ»|ιίστης σπΌΐ>-
δα-.ότητος τοϋ παιγνίϊΚϋ.
Μάθΐτί νά χαίζΐτε. άν ^έλετε νά
μάθετε νά ζήτε.
Αύτη είναι ή σπο^δαιοτερα σνμ^
βουλή την οποίαν ή νεωτέρα γενεά
έκαμεν είς την"·σύγχρονον έ-!στη-
μ,τ,ν. ' · ·
Μάθητε νά παίζ*τε καΊ θά έπα-
ναφ-έρετε πάλιν τήν' νεάτητά σας.
Μάθΐτε, καΛώς έμαθεν ό Τζών
Δ. ΡοΖίγέλλερ, ό μέγας -γέ,ρων τθΰ
Άμερικζνικοΰ έμ7Γορίο>, όϊτις μέ τα
παιγνίδια έ~ότθϊσεν ε'τη ν; ι
ζωήν τού.
Ό ΡαΛψέλλερ είναι 90 53»Ι
ότλλο δέν κάμ,νε'. -αρά νβ «φ
θημ«ρινώς. '07Τ/.:ς εϊμ«ρ«]
χεται πολλάς ώρας νφ.'ψ
παοζων γκολφ, ϋνοζωογονω»"
αυτόν τού £ιά τή; έχ«
έίωτερι/-όν ,κόυμον, «-..-
ζωογόνον καί το/ωτιώ κ:
ΈίΜίΐόζβτί «1; ν-ανΓ
-αιγνιδίου είς τα βοί*?β«ί.1
'τή>ατά σας *«! Θά ε«ρν««
άντ! τβραχών εις τί,'
έ
η
μερι'νάς σχέσει; ς
' Κρβτείτβ εί; «ς
"<ϋ πα;γνι?! ά μ. 3 ? έ β ι) τ ό ν μ έ ν ο ν. Η ΠΡΟΣΠΠΟΙΗΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ (Σονέχ*·.* έκ τής 3ης σελίδος.) ρένη μέ τοιοϋτον φιλικόν υφος, ώ- στε «ξΓ1κο?.ουθήσαμεν νά ά?Ληλο- γραφώμεν. »Κατά τόν μήνα Νοέμβριον έ¬ λαβον την πρώτην έπιστολΓΐν τού ουζύγου της «Πήτερ», όστις μοΰ Ι'γραφεν ότι μέ είδεν εις τόν ύ¬ πνον τού, ότι εγνώριζεν ακριβώς τα χαοαντηοιστινά τοΰ τοο"Γίί-που μου και δλα τα καθέκαστα τής ζατης μοί·. Παρομοίας επιστολάς έλαβον πολλάς," εως δτου επί τέ- λοι»; φ'οβιγθεΐσα, εγραψα τα Χρι- στοΰγεννα ότι «έ?ι.αβον ωρισμένας διαταγάς» νά διακόψω την ά)1τ- λογραφίαν. »Ό «.Πήτερ» επαυσεν επί ολί¬ γον νά γράφη, ό.τότε τςν Ίτδροι.- άριον μοϋ ί'γραψεν οτϊ ή σύζυγός τού τόν έγκατέλειψε και αυτός ή¬ το ερημος. »ΉσθάνθηΛ- λύπην δι' αυτόν καΊ τοϋ εστείλα 10 δολλάρια. "Εκτο¬ τε τοϋ εστρλνα 10 δολλάρια καθ' έβδομάδα». Ή συζνγος τοθ «Πήτερ» ήρ¬ χισε νά ζίΐ ονς έρη·μίτη; εν "^υλ- λι-γονντ, εύ9^ς ώς ό θάνατος απε¬ κάλυψε τό μυστικόν τής ΰποστά- σεως «εκείνον». Ή ιδία είπεν ολί¬ γα περί τοΰ τρόπου μέ τόν οποίον «τόν» εγνώρισε, προκειμένον όμοος περί τοϋ συζυγικοΰ των βίου, α, θ'ΐτό ήτο μυστικόν, τό οποίον δέν επρεπε νά φθάσν) εις τα αύτιά τοΰ νόσμου! «Ή πρώτη μου γνωριμία μέ τόν «Πήτερ»—είπεν αυτή— εγέ¬ νετο τόν Απρίλιον τοΰ 1924. ΕΙρ- γαζόμην εις εν νοσοκομείον τοΰ Κάνσας Σίτυ και μίαν ημέραν έ¬ λαβον επιστολήν, δι' ής έκαλούμην νά προσευχη-θά) ΐντέρ ενός άνδρας, ονόματι Πήτερ Στράτφορδ, έν Χιλσντέϊλ τής Νέας Ίερσέης. Ή έπιστολή μοΰ εκίνησε την περιέρ¬ γειαν και παρέβην τόν κανονισμόν τοΰ νοσοκομείον, γρά[κχσα πρός «•αυτόν» προσωπικήν επιστολήν. Ή έπιστολή έκείνη ήτο ή «ρ)ζή τοΰ περίεργον εΐδυλλίον. Ό «Πή¬ τερ» μετέβη είς Κάνσας Σίτυ, έ- •/εΐ δέ ησθένησε και ή κ. Ράου- λαντ τόν ενοσήλ.ενσεν. 'Έπειτα ή- νώθησαν δια γάμον και έ'ζησαν μαζύ εως πρό τριών μηνών, δταν αααή «τόν» έγκαη'λειψε. Λ·«τί; Ή σύζι^ος άρνεΐται νά εί-Π) την ΓΥΗΑΙΚΑ ΕΝΥΜΦΕΥΘΗ ΑΛΛΗΝ ΓΤΙΔΙΙ τή,ς 1ης σελίδος.) α; Λόρδ καί Ταίηλορ εΐχε νυμφευ- 0ή μίαν άπό τάς ξεναγούς τοΰ Ρόζλαντ, όπου κάθε άνθρωπος δύ¬ ναται νά χορεύση μέ οιονδήποτε κορίτσι, άρκεϊ νά αγοράση εισιτή¬ ριον διά τόν χορόν. ^ Πΐ'λοΰνται όχτο) διά δυο ^>ο/-
λάρια. Κατά τάς διαδόσεις, έκεΤ
είχεν ενρη ό διευθνντής τής έ-
ταιρείας των αντοκινήτων Ρόλλς
Ρόν; τι> κορίτσι τής ρκλογή; τον.
Έπίσης λέγεται ότι εί; σι'μβονλος
τοΰ έκτελεστικοΰ συμβουλιον» μιόίς
Τραπέζης ευρήκεν έκεϊ την νύμ-
φην την όποιαν άπέκτησεν.
Πρόκριται αρά γε περί συμ-
πτώσεων ή μήπως πρόν.ειται περί
μ ι άς νέας καταστάσρως πραγμά-
των; Μήποι; ό κόσμος έκόυ'ρά-
ο&ηκεν άπό τάς πώιμβοΰλους κό-
ρας τής κοινωνίας, τάς άριστοκρά-
τιδας, τας παρθένους καί άπό τάς
αληθή αιτίαν, αλλ' άφήνει νά υπο¬
νοηθή ότι επρόκειτο περί ζηλοτυ-
πίας πρός «ά?.λας γυναίκας», έξ
ών μία ήτο καί ή 'δεσποινίς Θόμ-
ιί'ων
μ'σθάρνοΐ'ς; διασκεδαστρίας των
πολυτελαιν νυκτερινών λεσγ/όν καί
προστρέχει είς τα κορίτσια, τα ό-
ποΐα θέν εδοκίμασαν ποτά καί
χιίΰμπώλλς είς τα χείλη;
Δέν είναι πολύς καιρός πού οί
κληρικοί συνεβοΰλευσαν τοΰς νέ-
ους νά προσέχουν άπό τα; παγί-
δα; των χοροδιδασκαλείον. 'Αλ
λά τότε ήτο ή έποχή κατά την ό¬
ποιαν αί ντεμπουντάντες καί τα
κορίτσια των Κολλεγίων δέν έσύ-
χναζον είς τα λαθραΐα ποτοπωλεΐα
■/αί ότε τό μόνον τό οποίον επιναν
ήτο τό τσάί καί τό μόνον πού ε-
τρα>γαν ήτο τό καίηκ είς τάς άπο-
γεπιατινά: συνοΛ'αστηοΐίο: ά/6-
μη καί εί; τα; νυκτερινάς. Καί δ-
μως κατά τα; ώραία; ε'κείνας πα-
ρελθοΰσα; ημέρας τή; κυριαρχί-
α^ τή; οϊκογενειακή; ζωής, τοΰ
πλοντου, τής θέσεως, τρ,ς άναπτύ-
ξεως τα χοροδιδασκαλεΐα έθεω-
ροΰντο κεντρα δια(ρθοράς.
Άλ?νά τώρα ποίον αλλο μέρος,
παρά μόνον τα ντάσιγκ χώλλς,
προσφέρει παγωτά καί σόδα άντί
γουΐσκν καϊ μοι'νσά'.ν; ΚαΊ ειτ ποί¬
ον α?1ο μέρος άπό τα χοροδιδα-
σκα/ϊ προσφέρεται εί<χάριστον μειδίαμα καί φιλικός λογο; άντί 25 σεντσίων; •Απαντα τις τ μερον καί είς τα τού Μπάουρη /«ι τη, ι · κης 14ης όδοΡ. 7^2 λαμβάνωνται εί; α^« τά'όποϊασυνήί)ΐ' οί άνδρας άπό τα; _, πολντελών νιντ> οΐνων
που μουσική ά'νπ· -ΐ°τ(
αζε ώς καφές Ί^
χαρι...
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
5ι:νραυ, ,ιιίλ' 14, ΐί>29.— όε. χν. χο. 5192.
ΟΟΝΤΑΟΤ
Ι ΝΙΤΗ
ΟΝΝΛΙΝΑΙ-9
μ,ατα,
ί
Ο! γονείς /.αί α! αρχαί των
λεων όφϊίλθϋν νά .παράσχουν είς τ»
παιδία έντευατήριον, όπως κ-ατα-
στοθν ζωηροί, προο'δευτικοί πολίται.
Τοιαύτη εΰ-λαιρία αρίστη δύναται
νά παρασχεθή ίιά τής ιδρύσεως κεν¬
τρον πα'.γν.δίων.
Τό παιγνίδ! είναι ή φασική διέ-
ξοδος τή; πα·.ιδι·/.ής ενεργείας. Διά φού,,
τοΰ παιγνιδίοο τα παιδία αμφοτέρων
Ασθενει αι αίτινες εΐναι'ή ρίζα
τής ϊυτχτ^χίας, τήςάι&λώτητος, τής
ί ά
των φύλων. έκδηλώνουν τοΰς άνα-
ριθμήτους ένβουσιασμούς, οί όττοι'θ!
τα φέρο^ν έκ μιίς μεγάλας έπο·.-
Χθδομητι/,ής πεί,ρας είς άλλην. Τό
παιγνίίι τα προετοίμάζει διά την
ζωην-
"Ανευ παιγνιδίων ή ένέργειά^των
στρέφεται <ϊς σκοτεινοΰς καί άτ/θυ- γιείνούς δρόμους. πολίτας ίίίχ της εϋςαιΐ'ανισ&ως τιον Νεχρά τωαατα, μή πχίζοντα είς πυ-Ανοκατωκημένων συ'«ικιων, διά όν -/.αι 'ζωογόνον άέρα ή υπό | τής εύούνσΐως των 8ρ·ίμων ·αλ! τής όν ήλ'.α-λόν φώς, ζβν άναπτύτ-κατατκβυής πάρκων, τόπων διά παι- σονται καταλλήλως, πάραμορφωνον- ται καί άσ-χημίζουν. Νεανικά πνεύ- ματα κατθ'.κοΰντα είς τθιαύτα σώ- παρεν,τρέπονται έκ τής εύ- καί όμαλής οδού. ένς.ιαι βπακολουθοϋν, άσθέ- νειαι αί οποίαι στέλλουν τα έξη- σώματα είς προώρους τά- ή 'δηλητηριάζουν τσυς μυώ- καί τον νούν. πτωχείας, της μφρ 'Αοί>έν>ειαι αιί οποίαι ^
είς την §ο;Αΐθϋ.ργίαν έγκληματιών.
Σονετοίί ϊητχοτικαί ι::ιχοι φρον¬
τίζουν ίπως ίτμιουργοΰν
πολίτας 3ΐ"οτ τής έξαιΐ'ανί
έ
γνίδια, ν.αί οημοσίων στερνών χάριν
λβή
ήμ
ςΑυ,ία πόλις δέν θέλ«ι νά άκο-
ν.-ηιστ) ζνσ/,α τροφείου έγχληματιών.
Ήλικιωαένο! ανδρες και γυναί¬
κας τολύ ί^νά ειζ'.ι&άλλτ»ν τάς πα¬
λαιάς των αεθάδους της ζωής επί
α ώ ν νέων.
"Ηθη -/.αί εθιμα άρμ,ίΐζοντα είς
άνθρώπους έτοίμ&^ς νά άπέλΰωΐ'.
τού κάσμόλ> τούτου. 'έιτ:δ·άλλΐνται ε¬
π! νέων, των οποίων τό αΐαϊ σφί-
ζ»! άπο ζωήν.
Γέροντ-ϊς, αή ϊοναμενοι νά έκτι-
μησουν την αξίαν τής ζωής, άρνοΰν-
ται είς τοΰς άλλους το δ'.καίωμα
τού νά άπϊλαύσηοιν την ζωην.
^ «Μή -/.άνΐξ τουτο!» και «πάψί
« άλλο» είναι τα πρςο-τάγματα τα
οτ.οη δίί·οντ7ί συχνά. Π&λΰ σι>χνά,
ιδίως 1-τ) εμποϊίζουν τα χί
των νεων.
Είνα: πολΰ λυαηρόν, ότι οί γέ-
ροντες λησαονοΰν την ζωογόνησιν,
την όποιαν χαΰέχουν τα ται^ίδια.
Πολύ λυπηρόν δι' αύτους και ίι'
εκείνον μ έ τοΰς 6—οίοος ερχονταί
είς έχα^ν.
Πολί» λ'οπηρον ότι δέν έχωφε-
λο5νται-·έκ τοό μχθητχατος οττερ δί¬
δει ή νεόττς πιρι ττις ύ»|ιίστης σπΌΐ>-
δα-.ότητος τοϋ παιγνίϊΚϋ.
Μάθΐτί νά χαίζΐτε. άν ^έλετε νά
μάθετε νά ζήτε.
Αύτη είναι ή σπο^δαιοτερα σνμ^
βουλή την οποίαν ή νεωτέρα γενεά
έκαμεν είς την"·σύγχρονον έ-!στη-
μ,τ,ν. ' · ·
Μάθητε νά παίζ*τε καΊ θά έπα-
ναφ-έρετε πάλιν τήν' νεάτητά σας.
Μάθΐτε, καΛώς έμαθεν ό Τζών
Δ. ΡοΖίγέλλερ, ό μέγας -γέ,ρων τθΰ
Άμερικζνικοΰ έμ7Γορίο>, όϊτις μέ τα
παιγνίδια έ~ότθϊσεν ε'τη ν; ι
ζωήν τού.
Ό ΡαΛψέλλερ είναι 90 53»Ι
ότλλο δέν κάμ,νε'. -αρά νβ «φ
θημ«ρινώς. '07Τ/.:ς εϊμ«ρ«]
χεται πολλάς ώρας νφ.'ψ
παοζων γκολφ, ϋνοζωογονω»"
αυτόν τού £ιά τή; έχ«
έίωτερι/-όν ,κόυμον, «-..-
ζωογόνον καί το/ωτιώ κ:
ΈίΜίΐόζβτί «1; ν-ανΓ
-αιγνιδίου είς τα βοί*?β«ί.1
'τή>ατά σας *«! Θά ε«ρν««
άντ! τβραχών εις τί,'
έ
η
μερι'νάς σχέσει; ς
' Κρβτείτβ εί; «ς
"<ϋ πα;γνι?! ά μ. 3 ? έ β ι) τ ό ν μ έ ν ο ν. Η ΠΡΟΣΠΠΟΙΗΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ (Σονέχ*·.* έκ τής 3ης σελίδος.) ρένη μέ τοιοϋτον φιλικόν υφος, ώ- στε «ξΓ1κο?.ουθήσαμεν νά ά?Ληλο- γραφώμεν. »Κατά τόν μήνα Νοέμβριον έ¬ λαβον την πρώτην έπιστολΓΐν τού ουζύγου της «Πήτερ», όστις μοΰ Ι'γραφεν ότι μέ είδεν εις τόν ύ¬ πνον τού, ότι εγνώριζεν ακριβώς τα χαοαντηοιστινά τοΰ τοο"Γίί-που μου και δλα τα καθέκαστα τής ζατης μοί·. Παρομοίας επιστολάς έλαβον πολλάς," εως δτου επί τέ- λοι»; φ'οβιγθεΐσα, εγραψα τα Χρι- στοΰγεννα ότι «έ?ι.αβον ωρισμένας διαταγάς» νά διακόψω την ά)1τ- λογραφίαν. »Ό «.Πήτερ» επαυσεν επί ολί¬ γον νά γράφη, ό.τότε τςν Ίτδροι.- άριον μοϋ ί'γραψεν οτϊ ή σύζυγός τού τόν έγκατέλειψε και αυτός ή¬ το ερημος. »ΉσθάνθηΛ- λύπην δι' αυτόν καΊ τοϋ εστείλα 10 δολλάρια. "Εκτο¬ τε τοϋ εστρλνα 10 δολλάρια καθ' έβδομάδα». Ή συζνγος τοθ «Πήτερ» ήρ¬ χισε νά ζίΐ ονς έρη·μίτη; εν "^υλ- λι-γονντ, εύ9^ς ώς ό θάνατος απε¬ κάλυψε τό μυστικόν τής ΰποστά- σεως «εκείνον». Ή ιδία είπεν ολί¬ γα περί τοΰ τρόπου μέ τόν οποίον «τόν» εγνώρισε, προκειμένον όμοος περί τοϋ συζυγικοΰ των βίου, α, θ'ΐτό ήτο μυστικόν, τό οποίον δέν επρεπε νά φθάσν) εις τα αύτιά τοΰ νόσμου! «Ή πρώτη μου γνωριμία μέ τόν «Πήτερ»—είπεν αυτή— εγέ¬ νετο τόν Απρίλιον τοΰ 1924. ΕΙρ- γαζόμην εις εν νοσοκομείον τοΰ Κάνσας Σίτυ και μίαν ημέραν έ¬ λαβον επιστολήν, δι' ής έκαλούμην νά προσευχη-θά) ΐντέρ ενός άνδρας, ονόματι Πήτερ Στράτφορδ, έν Χιλσντέϊλ τής Νέας Ίερσέης. Ή έπιστολή μοΰ εκίνησε την περιέρ¬ γειαν και παρέβην τόν κανονισμόν τοΰ νοσοκομείον, γρά[κχσα πρός «•αυτόν» προσωπικήν επιστολήν. Ή έπιστολή έκείνη ήτο ή «ρ)ζή τοΰ περίεργον εΐδυλλίον. Ό «Πή¬ τερ» μετέβη είς Κάνσας Σίτυ, έ- •/εΐ δέ ησθένησε και ή κ. Ράου- λαντ τόν ενοσήλ.ενσεν. 'Έπειτα ή- νώθησαν δια γάμον και έ'ζησαν μαζύ εως πρό τριών μηνών, δταν αααή «τόν» έγκαη'λειψε. Λ·«τί; Ή σύζι^ος άρνεΐται νά εί-Π) την ΓΥΗΑΙΚΑ ΕΝΥΜΦΕΥΘΗ ΑΛΛΗΝ ΓΤΙΔΙΙ τή,ς 1ης σελίδος.) α; Λόρδ καί Ταίηλορ εΐχε νυμφευ- 0ή μίαν άπό τάς ξεναγούς τοΰ Ρόζλαντ, όπου κάθε άνθρωπος δύ¬ ναται νά χορεύση μέ οιονδήποτε κορίτσι, άρκεϊ νά αγοράση εισιτή¬ ριον διά τόν χορόν. ^ Πΐ'λοΰνται όχτο) διά δυο ^>ο/-
λάρια. Κατά τάς διαδόσεις, έκεΤ
είχεν ενρη ό διευθνντής τής έ-
ταιρείας των αντοκινήτων Ρόλλς
Ρόν; τι> κορίτσι τής ρκλογή; τον.
Έπίσης λέγεται ότι εί; σι'μβονλος
τοΰ έκτελεστικοΰ συμβουλιον» μιόίς
Τραπέζης ευρήκεν έκεϊ την νύμ-
φην την όποιαν άπέκτησεν.
Πρόκριται αρά γε περί συμ-
πτώσεων ή μήπως πρόν.ειται περί
μ ι άς νέας καταστάσρως πραγμά-
των; Μήποι; ό κόσμος έκόυ'ρά-
ο&ηκεν άπό τάς πώιμβοΰλους κό-
ρας τής κοινωνίας, τάς άριστοκρά-
τιδας, τας παρθένους καί άπό τάς
αληθή αιτίαν, αλλ' άφήνει νά υπο¬
νοηθή ότι επρόκειτο περί ζηλοτυ-
πίας πρός «ά?.λας γυναίκας», έξ
ών μία ήτο καί ή 'δεσποινίς Θόμ-
ιί'ων
μ'σθάρνοΐ'ς; διασκεδαστρίας των
πολυτελαιν νυκτερινών λεσγ/όν καί
προστρέχει είς τα κορίτσια, τα ό-
ποΐα θέν εδοκίμασαν ποτά καί
χιίΰμπώλλς είς τα χείλη;
Δέν είναι πολύς καιρός πού οί
κληρικοί συνεβοΰλευσαν τοΰς νέ-
ους νά προσέχουν άπό τα; παγί-
δα; των χοροδιδασκαλείον. 'Αλ
λά τότε ήτο ή έποχή κατά την ό¬
ποιαν αί ντεμπουντάντες καί τα
κορίτσια των Κολλεγίων δέν έσύ-
χναζον είς τα λαθραΐα ποτοπωλεΐα
■/αί ότε τό μόνον τό οποίον επιναν
ήτο τό τσάί καί τό μόνον πού ε-
τρα>γαν ήτο τό καίηκ είς τάς άπο-
γεπιατινά: συνοΛ'αστηοΐίο: ά/6-
μη καί εί; τα; νυκτερινάς. Καί δ-
μως κατά τα; ώραία; ε'κείνας πα-
ρελθοΰσα; ημέρας τή; κυριαρχί-
α^ τή; οϊκογενειακή; ζωής, τοΰ
πλοντου, τής θέσεως, τρ,ς άναπτύ-
ξεως τα χοροδιδασκαλεΐα έθεω-
ροΰντο κεντρα δια(ρθοράς.
Άλ?νά τώρα ποίον αλλο μέρος,
παρά μόνον τα ντάσιγκ χώλλς,
προσφέρει παγωτά καί σόδα άντί
γουΐσκν καϊ μοι'νσά'.ν; ΚαΊ ειτ ποί¬
ον α?1ο μέρος άπό τα χοροδιδα-
σκα/ϊ προσφέρεται εί<χάριστον μειδίαμα καί φιλικός λογο; άντί 25 σεντσίων; •Απαντα τις τ μερον καί είς τα τού Μπάουρη /«ι τη, ι · κης 14ης όδοΡ. 7^2 λαμβάνωνται εί; α^« τά'όποϊασυνήί)ΐ' οί άνδρας άπό τα; _, πολντελών νιντ> οΐνων
που μουσική ά'νπ· -ΐ°τ(
αζε ώς καφές Ί^
χαρι...
929·— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5192.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5152.
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΖ ΕΒΑΟΜΑΑΟ2
Ό Βασιλεύς Γεώργιος τής Αγγλίας, όστις μετά τής Βασιλίσσης άντα-
ποδιδει τούς χαιρετισμοΰς τού πλήθους κατά την τελευταίαν είς Λον¬
δίνον επιστροφήν τού κατόπιν μακράς ασθενείας.
Οί ΑμερικανοΙ άεροπόροι Ρότζερ Ουΐλλιαμ καΐ Λουής Α. Γιάνσυ, οίτινες έκαμαν επιτύχη πτήσιν έξ Άμερι-
κής είς Ρώμην μέ τό άεροπλάνον των «Π αθφάϊντερ».
Η μήτηρ τοϋ Γερμανοΰ πυγμάχου, Μά| Σμελιν, κ. Άμάνσα Σμελιν, οε-
^οιιενη συγχσρητήρια φίλου έν Βερολίνφ, μετά την νίκην τού νΐοϋ της
έν Άμερικϋ τελευταίως.
Μίτσελ καί ό Μπάιοων Κ. Νιοϋκομπ, οίτινες εμετναν είς τόν άέ- ^
οα 173 ώρας ιιέ τό άεοόστατον «Κληβελαντκ
Άριστερςί, ή κ. Λουής Γιάνσυ, γράφουσα επιστολήν πρός τον σΰζυγόν της, όστις οιηύθιτνε τό άεροπλάνον ]
«Παθφάίντερ» έξ Άμεοικής είς Ρώμην. Δεξι$ ή κ. Ρότζερ Ούίλλιαμς, μελετώσα τόν χάοτην τής πο^είας, Ι
ηλ· ηκολούθησεν ό σύζυγός της μέ τό ίδιον άεροπλάνον. ^
XV.
Νο. 5192.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 5152.
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΖ ΕΒΑΟΜΑΑΟ2
Ό Βασιλεύς Γεώργιος τής Αγγλίας, όστις μετά τής Βασιλίσσης άντα-
ποδιδει τούς χαιρετισμοΰς τού πλήθους κατά την τελευταίαν είς Λον¬
δίνον επιστροφήν τού κατόπιν μακράς ασθενείας.
Οί ΑμερικανοΙ άεροπόροι Ρότζερ Ουΐλλιαμ καΐ Λουής Α. Γιάνσυ, οίτινες έκαμαν επιτύχη πτήσιν έξ Άμερι-
κής είς Ρώμην μέ τό άεροπλάνον των «Π αθφάϊντερ».
Η μήτηρ τοϋ Γερμανοΰ πυγμάχου, Μά| Σμελιν, κ. Άμάνσα Σμελιν, οε-
^οιιενη συγχσρητήρια φίλου έν Βερολίνφ, μετά την νίκην τού νΐοϋ της
έν Άμερικϋ τελευταίως.
Μίτσελ καί ό Μπάιοων Κ. Νιοϋκομπ, οίτινες εμετναν είς τόν άέ- ^
οα 173 ώρας ιιέ τό άεοόστατον «Κληβελαντκ
Άριστερςί, ή κ. Λουής Γιάνσυ, γράφουσα επιστολήν πρός τον σΰζυγόν της, όστις οιηύθιτνε τό άεροπλάνον ]
«Παθφάίντερ» έξ Άμεοικής είς Ρώμην. Δεξι$ ή κ. Ρότζερ Ούίλλιαμς, μελετώσα τόν χάοτην τής πο^είας, Ι
ηλ· ηκολούθησεν ό σύζυγός της μέ τό ίδιον άεροπλάνον. ^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ™»τ»*Η. 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929
ί ΗΕΗΑίΟ"
1919
14, 1929
·ηα
ΕΝΟ55Ι5 ΡυβίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. Ικ
110 νν<-8Τ ίβΗι δ<τί«1 Νε« ΥοΛ. Ν. Υ. ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβ&β. ΟΕΜΕΓΚΐυδ 0ΑΙΧΙΜΑΗ05, ΟΑΡΠΑί $100.000.00 Τεΐβ—αρΐι Λάά>βφ< ίϊΐο—»»11—»Ι»0 5ϋΒ50ΗΙΡΤΙθΝ ΚΑΤΕ5: ΡΑΙίΥ Οηβ ΥββΓ ...... »10.00 |1*.·β 51τ ΜοηΙΙ» ..... $5.00 «ε.Οβ ΪΊΐΓοβ Μοηΐΐιι .... 11.09 ΙΙ.βθ βυΝΡΑΥ θηβ ΥβαΓ ....... $7.00 Ιε.00 Μχ Μοηϋιβ...... $».»0 {100 ΏΐΓββ Μοηθΐϊ ... $ϊ.00 »*·»<· ΙΙΧυεΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥβΛΓ ....... Μ.00 {»··· 8ϊχ ΜοηΙΙΐΒ...... $ί·00 ♦*··· ΤΑ ΣΕΡΒΟ-ΒΟΥΛΜ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ '*·«οδ©6κνυεται ή επέμβασις τής Κοιν. των Εθνών ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 14 Ιουλίου.—(Ίδ· τηλ. τοϋ «Έθν; Κή- ρυκος»).—Ό *Μαγχεστριανος Φρουρός» διερμηνευει εν κυ- ρίω άρθρω τάς υφισταμένας ανησυχίας διά την επικίνδυνον εξέλιξιν, την οποίαν προσλαμβάνουν αί Σερβο-βουλγαρικαι προσίριβαι. Τό αρθρον τερματίζεται μέ την υπόμνησιν ότι η Βαλκανική έξακολουθεϊ πάντοτε νά είνε έστία κινδννου δια- ταράξεως τής είρήνης καί συνιστά την επέμβασιν της Κοι- νωνίας των Εθνών. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ ΕΝΤΜίΕΟ Α5 βεςθΝΟ Ο-Α53 ΜΑΤΤΕΒ ΑΡΚΗ. 1, 1915. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΡΡΚΕ. ΑΤ ΝΕ» ΥΟΚΚ, ΝΕ* ΥΟΚΚ υΝΟΕΗ ΤΗΕ ΑΟΤ ΜΑΙΚΗ 3 «79________ ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 ΡουηίΙεΓ &ηά Ιΐ ΟβΐηβΙπιΐΒ 0&11ΐπια1ΐ08, ΕάιΙοΓ 'ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ" ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Μ· τμ»1 ΚνΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΚΙ&ΝΙ ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΐΒΤΕΡΙΚΟΤ ΗΜΕΡΜΣΙΟΣ ΈτηοΙα .. Έξάμηνος ΤοΙμηνος . 'Ετησία . Έξάμηνος Γρί μηνός ΕτησΙα . , .'Εξάμηνος «10ΛΟ Ι ΈττισΙο . . $«.00 ΈξΛμηνος ΐί.00 Ι ΤβΙμιτ»ος . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ $7.00 $9 50 $2.00 Έτηβία . •ΕΕάμηνο; ΤοΙμηνος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ $4.00 $2.00 'ΕτηοΙο . . •Εξάμηνος $11.00 . Ι»-»» . »4.εε , Ιί.Οβ $1.00 Ι».50 $5.00 $2.50 'Απβστέλλετε τα Ιμίάοματά σα; ιίρομιχών ί τραπεζιτιχών είς Λι«ν">—~-· μ -»-----».....-■ *»γ ς
Λολλάοια «ληβωτέα ΐΐς Νέον 'Υόοχην βια-
τογί "ΝαΙΙοη»1 ΗβΓαΙα.". ΈπιοτολαΙ «ε¬
ξέχουσαι χαοτονομΐσματα βίον νά ΑΛοστίλ-
ϊωνται σνστημέναι «Ις διαταγήν "Ν3.1ιρη»1
Ηβπιΐά'·, 140 ννβδΤ. ίίΐΐι 8ΐΓθβΙ. Νβνί
*ΌγΚ, Ν. Υ., δλλως δέν φέρομεν ϋΰθννην
αν απολεοΑ&σιν.__________________________
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ^ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠ1ΣΤΡΕΦ0ΝΤΑΙ
ΓροφεΙα «'Εβνιχοδ Κήρυχος» Ι»
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 18.
■Αθήναις
ΤΟ 8Τ00Κ ΤΩΝ ΠΩΛΗΤΩΝ
ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΑΡ-
ΚΑΣ ΑυΒϋΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ
ΜΕΣΟΝ ΟΡΟΝ ΟΛΙΓΩΤΕΡΟΝ
ΤΟΥ 1 1)2 ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ
ΑυΰϋΓΠ, Ιηά, Ιούλιος.— Τό άνά
χείρας 5ΐοε1ί των πωλητών άναλογεϊ
,-τερίπου πρός εν καί ήμισυ αυτοκίνη¬
τον, ό κ. Ν. Ε. Μο ϋβΓνογ, Διευθυν-
τής των Πωλήσεων, ανήγγειλε σή¬
μερον.
Αυτή είναι μία των τα μάλιστα ά-
σννήθων περιπτώσεων, ήν ή δκπιηχα-
νία εχει ποτε γνωρίογι, είπεν ό Μο
ϋ&ν, κατέστη δέ δυνατή διά τής
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ ΟΛΛΙΕγΤΜ ΧΑΣΙΣ ΕΝ ΣΥΡΙΑ
Οί έβίταρμένοι άγροί καταβτρέφονται
ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ, 14 Ιουλίου.—Ή κυβέρνησις τής Συ-
ρίας έλαβε δρακόντια μέτ^α όπως έφαρμόσιι την άπαγόρευ-
σιν της καλλιεργείας τοϋ χασίς. Κατήρτισθησαν τριάκοντα
καΐ^ιία Έπιτροπαί, εκάστη έκ των οποίων περιλαμβάνει τρείς
άξιωματικούς, οί όποΐοι θά περιέλθουν την Συρίαν καί τόν
Λίβανον καί θά καταστρέψουν τούς άγροΰς, οί όποΐοι είνε
έσπαρμένοι διά χασίς.
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
Ποία ή άκριδής θέβες των.— Αί οριστικάς φ
τής Ι»Ιυ6ερνήσ&ω?.— Αί έπιβαρύνσεις της Ελλά
δος διά τάς άποζηιμιώσεις των δικαιούχων.
ΑΘΗΝΑΙ, 22 Ίουνίοο. — Σχε-1 απόφασιν ώς πρός την
τικώς μέ τάς δηπραγματεύσεις δ'ά| των επί των διαφόρων ζητημάτων
τα έλληνοτουρ-λΐΧΛ πληροφορούμεθα , διατάξεων των συμφωνιών, τάς δ-
γκυρως ότι τα αναγραφέντα και πθ',ας ή ϋ,λλας είναι οιατεβειμενη
καθορίζοντα άριτ)μοΰς περί των αελ-1 ν' άχοδειχθή.
λόντων νά έπι&αρΰνωσί την Έλ- Έχί πλέον θέλουσι συντα^η λ«-
λάδα ποσών έ* των υπό συζητήση πτομερ«ΐς οδηγίαι πρός τον κ. Πα-
χροέρχονται έκ πληρο- πάν καθορίζουσαι πλήρως καί κατά
τρόπον, όστις θά λη^θη πάσα
τις ίνα καταστή «άνεπίδεκτος
φοριών άνε·αθ·^ων, δεδαχένου ότι ο5-
τε εγένετο ουτε ςίν^ι δυνατόν νά
γίνη ΰπε6θοντ>5 τις ανακοίνωσις.
Αί έ«ι€αρύν<5ε:ς της Ελ¬ λάδος. "Ο,τι είναι τ>ετικον χαί άσφαλές
Ιναι ότι διά της 'άναμΛνφ,ένης έ—-
λΰσεως των ζητημάτων τα 6άρη
τής 'Βλλάδος ^4 ειν-αι δ&δαίως ι>
πίρτζρά πως έκείνων μέ τα όποία
θά την έ—νδάρυνβν ή άνάγκη νά πλη-
ρ<ίκ~ άποζη',ι.ιώοιεις είς τούς δ'.ν.α'.- ύ τοιούτων Ιπί τη €άσει προ- θ άά Έκ των ανω πρός τα κάτα>: 'Εϊνεάνωρ Χόλμ, Άλμπίνα Όπόποβιτ-ΐΜ
Λίζα Λίντσρομ. Δεξιςί, ή "Εθελ Μάκ Γκάρυ. Τέσσαρες ΆμερινανϋΕ,
κολυμβήτριαι, διεκδικοθσαι τό πρωτεΐον τής έρασιτεχνίας.
ΜΕΓΑΑΗ ΠΥΡΚΑΤΑ
ΕΙΠΑΣΙΙΑΤΡΑΣ
ΠΑΤΡΑΙ, 22 Ίουνίω.— Τάς
πρωϊνάς ώρας «£εο;:ά·γη —>ρκαιά έ-
μοσχέδιον 6ά 3:ενεργτ^οϋν εΰρεά
νομαρχιακώ μ«τα6ολαί.
χ; η ρ
γενεστέρων <τ,/νθηκων, άνάγκη, ήτις πλέον δέν θά υπάρχη μετά την τε¬ λικήν ρύθμισιν το·3 ζητηματος. Είς άντ'.στάθμισμα, όμως, άφ' ετέρου ή Ελλάς Οά επιδιώξη νά έ έ ά την ξανομένης ζητήσεως αύτοκινήτων ΑυΙιαΓΠ. Το τοιούτον καθιστοί την παραγωγήν τχιχεΐαν καί 6ε6αίαν. Ό Μο ϋπΓ&γ ΰ.τέδειξεν ότι κατά τούς προιτους τέσσαρας μήνας τοϋ 1929, τό Απ&ιιγπ εχει αποστείλη είς τοΰς εντοπίους πωλητάς 7227 αύτο' ξη χΐ η συμφερωτέραν διά την ρΰ·θμι<τιν των ζητημάτων των δικαιούχων Έλλή- νων των διαφόρων χ,ατηγοριών. Ή ·πορεί<α των δςα«ραγ» δηποτε παρερμηνείας, την άκολου- Θητέχ^ τακτικήν κατά τάς περαι¬ τέρω διαπραιγματεύφεις, παρά τής ήμίτέρας έν Αγκύρα άντιπροσω- πείας. Τό χ«ίμενον των κοίερνητι- κών άποφάσεων ■χ.ατ τάς πρός τόν κ. Παχάν όδηγίας θέλει κομίσιει ανα¬ χωρών έντεϋθίν τό Σάδ&ατον ό κ. Δ ΐΛμ. ϊ ν τόπουλο ς. Σημειωτέον ότι ένδέχεται νά γί¬ νη ίσως μία άκόμη σχετιχη μέ ττϊ ζήτημα συνεργασία τού α. Πρωτ)^ ποο.ργοΰ μέ τόν κ. υπουργόν των Ε¬ ξωτερικών την παραμονήν της δι* Άγκυραν ον/αχωρήσιεως(τοΰ κ. Δια- όλ στη άνεπίίεκτος οίασ- κ'αρ^σχά-ΐη Ώ Έ^οϋ.' Τό 'πϋο εν διαττηματΐ ολιγης ώρας ελα«ε μεγάλας διαστάσεις, λόγφ τοΰ εΰ- λέκτου των άποτεφρωθέντων ν.ατα- στημ,άτων ν.αί των οίκιών. Τόπΰνο έμιφ!ανισθ£ν είς τό παντοτωλείον Λ-αμπίρη έχεξετάΰη είς τα χαρα- πχ/τοπωλείον> ύχοδημ.ατοπθ'.είον καί
λοιπά, άχετεφ^ώιθτ,σβν τρείς οικίαι
ανήκουσαι είς τούς χ. κ. Μ. Σωτη-
όσον άφορά την πορείχ^ των
Ή γνώιμη τής ί>-ηρεβ£ας
Ό ΰπ&υργός των "Εξωτερικών χ.
Άργ^ρόπουλος έρωτη6«ίς σημερον
επί των γραφομένων είς τινάς εφη¬
μερίδας, ότι ή ϋπηρεσία τοΰ ΰπο^ρ-
γεΐΌο των Έςωτΐρικων διαφωνεί
ηρ ρ
των Έςωτΐρικων διαφωνεί
ιαπρ-ίγματει>σεων η
τις τής καταστάσεως.
οτ;
ων
τοΰς εντοπίους πωλητάς, 7227 αύτο- την γενομένην δ ιονύχισιν καί άποσα-!!''
κίνητα. Οί εν ταίς στατιστικαϊς αριθ- Α...Ι... .-.. .. .'..... >._...·_..... ____· Ι =·ν
μοί διά νέα αύτοκίνητα Αιι1)υΓη διά
την αυτήν περίοδον ήσαν 6050, ήτοι
1177 όλιγοηερον παρ' δσα εφορτώθη¬
σαν είς τούς πωλητάς. Τό τοιούτον έ¬
δωκεν είς έκαστον των πωλητών
Αιι&ιΐΓη περί τό εν καί ήμισυ αυτο¬
κίνητον είς κατοχήν τού.
"Εκτοτε αί πωλήσεις των Αιι&ιΐΓη
κατά τό μάλλον καί ,τίττον συμβαδί-
:αί κατά την Ιην Ιουλίου ό
άνά χείρας μέσος άριθμός των αύτο-
κινήτων παρά τοίς πωλητοάς πεοιεκό-
πη είς ολιγώτερον τοΰ ενός καί ήμί-
σεος.
φηνισιν των κυρίων
ών καί γενικώς
βόλου, δέν φαίνεται πλέον νά Σμ
χη διαφωνία επί των -/.υρίων Οεμά-ι
των. Τούτου δ-εδομένοο ή έλληνική
Κυβέρνησις έξακολουΰεί διαπραγυ.'χ-
τΐυομένη ιέν άπολΰτω έλευθ'ερία τα
άλλα ζητήματα, τα όποίϊ δεν εί¬
δεν είναι δμως
να σημΐσίας.
Παπτχαν
ω αποφασεΐς ολτ>φθτΗ·αν εν
! < - - · ή ς ς ρότουλον, Δ: Γιοκαΐράαην και φούς Δελ'.ν'.ώ·—), χαθώς καί τα κά¬ τωθι εώιρίσ-Λθμιε.να καταιστηιματα άν- ερχόαενα είς έπτά.^ Κατά τούςπρο- χείρους ΰπολογοσμούς αί ζημίαι άν- ερχονται <2νο) των πέντε έκατομμιυ- ρίων. Τα πλΐίστα των καταστημά- ων ήσαν ήσ^αλισμένα. Ό παντο- ώλης Λαιιχίρτς άχό τό ά ή ή^μ πώλης Λαιιχίρτ,ς, άχό τό κατάστη- μα τού χρατεί κρίσεως ΗΤ, χ» οχοιου Γ/εφανίσβη τό χϋρ, ;ιται [ΐ-χζι πέρατος των άνα- ΙΣ ΤΟΥ · > · ·
ετεραν «πιστ,ς
- . _ ν · Λ ί^ν Χ6γ·
των γραφομένων σημερον ότι τα ζη-
τη;Λατα των «έταμχλί» 6ά ,ταραμεί-
Λτ*ι(νΜ ·* Μ» Λ^/ν"1 ».ι ι-·.·.. *».. ~ .. ^ > * *
ναι
οΰιχ ήττον εστε1
Δια τον κ.
Ώς· πρός τα γραφόμενα έν σχέσει
ΑΘΗΝΑΙ, 22 Ίουνίβο. — Ό 6-'
πουργός των 'Εσω-Γερι-κ,ών κ. ^α-
νι»^««νϋς «νςκοινωσε χόες ότι είς
το ψηφισθέν είς α' ανάγνωσιν νομο-
ΤνΡΛίΓ·>ί ·ρ·αι ΧΤ*^.· «.*.. ".. Λ ? * '
και πάλιν εικκρεμή καϊ αν έ-
τχεδι&νπερί Νομαρχών θά επιφέρη
των
ίωκομενη ρ«9μισις [ ν.ατηγορίας.
έκκρεμών ζητημάτων περιλαα- 2) Ό μίσθός των νομαδνών Θά ό-
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΧΡΙΣΤΙΝΙΔΟΥ
(μ. ο. οηριβτιν)
347 ν»Έ5Τ 39ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ
ΝΕ%ν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
Εργασίαι Έλληνικαί
και Αγγλικαί.
Τοΐορηοηο: ΒΓγβηΙ 3983.
ηναγκάσθησαν νά ριψοκινδυνεύσουν τα. πλέον ότι δΐΧ,αίθλογείταί η εν-
είς τάς συναλλαγάς των, ηδυνήθησαν ^^,ς ^ Υπάρξεως φόίων νά
θε ν αγοοασονν μεταχειρισμενα αυτο- Ί~ ,~Γ., , ~ '
κίνητα είς τοιαύτας τιμάς, ώστε νά ~ι-ίΐωβ-η έλλειψις συντον.σμου των
τα πτολήσωσι ταχέως. ενε,ργείών τής ιρ.ζτ&ρχς βν Αγκύ¬
ρα άντιπροσωπεΐΛς πρός τάς επί τοϋ |
ζητήματος, καθ" 3λο> καί έν τιίς'
λεπτομερείας, κο^ερνητιτώς άντι-
λήψεις.
Αί Κυβερνητικαί άποφά-
βεις.
Αί άντιλήψεις αυται τής Κ>βερ-
I
νησίως άπεκρυσταλλώθησαν πλη-
ρως είς οριστικάς επί πάντων των
αημείων άποφάσεις κζτά την γ^,νο-
μένην χ9ές συνεργασίαν τοΰ κ. Πρω
Θυπο>ργοϋ μετά τοϋ κ. ΰπουργοϋ των
Εξωτερικών. Ούτω διετυπώθη τό ό-
ριστ'.κον -Λείμενον των κυίερνητικών
όοηγός
Εύ
των
μαγι
Μλ
σνολΜΐΜθ ιαάτ—» καί Ι,δ»·
ταγάς. Βιβλίον Απαραίτητον Β·»
τάς οΐχοχυβάς. —ύς μαγε£οο«
τ·» Οιαφόρον Ισηατοοΐβν. «β?
*'~11~νι*τΐ «Εαραοχενη Ινοε -«.
ΤητοΟ, φεχι μονον ανντελεΐ
«~«οαίβν οϊκονομίαν, βλχΑ
ι«οολαμ6άν« την ά—τυχιβν
1- νί| έν συχνβ χρήσ»
-ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΐ,ν·
14Θ ι». ΜΤΗ ·Τ. Νέ* νοΜ
2) Εις τοος, Νομάρχας Αθηνών,
ΐΐατρών, Κερκύρας καί Φλωρίνης
θα δίδεται πρόσθετον έχίδομα ϊι' ε-
ξοϊα παραστάσβως δρ. 2.000 μην:-
«ως. Είς τόν νομάρχην Καβάλλας
Οα δίδωνται ίραχμαί 1000.
4) Τοΰ λοιχοΰ ό ΰχο>ργός των
-ϊωτερικών δέν δύναται νά ίιορίση
^*?χην αν πε:ί τούτου «εν έχη
σύμφωνον γνώμην συμ.6<*λίου, άχαρ- τιζομενου «πό τον ενα των άντιχίθ- βδρων τοΰ Συμία,λίου 'Επαρατείας, «λ μελη τοϋ Σ^«α>λίο» τούτου, ενα
ΧΧθηγητην τής Νομι/.ής Σχολής,
τον βίβ-ίχον σ:μ6ουλον τού Οπουρ-
γ«0» Οικονομ-.κών κβί δύο διευθυν¬
τάς τού ΰπο>ργείο·> Έσωτερίκών.
^ισης δ χ. Ζα£ιτσιάνο-5 άνίκοί-
>ωσεν ότι αμα ώς ψη^Ισθή τό νο-
Η ΕΣ
ενός Καταστήματος είναι
εκείνη ποΰ θά προσελκύσυ
πελάτας καί θά καταστηιη]
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ί
γνώμας καί προϋπολογι-
σμούς διά την διακοσμη^
και έλαιοχρωματισμον χ*
Καταστημάτωνσαςιτΐοΐΐι
202 ΕΑ3Τ 23»"» 8ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ, Ν. Υ·
8106-81*1
ΤΕ^.
Τό μεγαλειτέρον και
τερον Ελληνικόν
Άμεριχΐ). δ.ενθυνόμΕνον
ειδικόν καλλιτέχνην «οί
σχολοϋν πεπειραμένον!
ματογράφους
έλαιοχρωματιστάς.
Αί μέχρι τούδε
σαι εργασίαι ϊχονν
τόΓΕΧΐΧ
τοϋ Οίκον Μ.
Ιη0.) ..«αΕύ των μ^'
ρων '
βηί»
ί ΗΕΗΑίΟ"
1919
14, 1929
·ηα
ΕΝΟ55Ι5 ΡυβίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. Ικ
110 νν<-8Τ ίβΗι δ<τί«1 Νε« ΥοΛ. Ν. Υ. ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβ&β. ΟΕΜΕΓΚΐυδ 0ΑΙΧΙΜΑΗ05, ΟΑΡΠΑί $100.000.00 Τεΐβ—αρΐι Λάά>βφ< ίϊΐο—»»11—»Ι»0 5ϋΒ50ΗΙΡΤΙθΝ ΚΑΤΕ5: ΡΑΙίΥ Οηβ ΥββΓ ...... »10.00 |1*.·β 51τ ΜοηΙΙ» ..... $5.00 «ε.Οβ ΪΊΐΓοβ Μοηΐΐιι .... 11.09 ΙΙ.βθ βυΝΡΑΥ θηβ ΥβαΓ ....... $7.00 Ιε.00 Μχ Μοηϋιβ...... $».»0 {100 ΏΐΓββ Μοηθΐϊ ... $ϊ.00 »*·»<· ΙΙΧυεΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥβΛΓ ....... Μ.00 {»··· 8ϊχ ΜοηΙΙΐΒ...... $ί·00 ♦*··· ΤΑ ΣΕΡΒΟ-ΒΟΥΛΜ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ '*·«οδ©6κνυεται ή επέμβασις τής Κοιν. των Εθνών ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 14 Ιουλίου.—(Ίδ· τηλ. τοϋ «Έθν; Κή- ρυκος»).—Ό *Μαγχεστριανος Φρουρός» διερμηνευει εν κυ- ρίω άρθρω τάς υφισταμένας ανησυχίας διά την επικίνδυνον εξέλιξιν, την οποίαν προσλαμβάνουν αί Σερβο-βουλγαρικαι προσίριβαι. Τό αρθρον τερματίζεται μέ την υπόμνησιν ότι η Βαλκανική έξακολουθεϊ πάντοτε νά είνε έστία κινδννου δια- ταράξεως τής είρήνης καί συνιστά την επέμβασιν της Κοι- νωνίας των Εθνών. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ ΕΝΤΜίΕΟ Α5 βεςθΝΟ Ο-Α53 ΜΑΤΤΕΒ ΑΡΚΗ. 1, 1915. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΡΡΚΕ. ΑΤ ΝΕ» ΥΟΚΚ, ΝΕ* ΥΟΚΚ υΝΟΕΗ ΤΗΕ ΑΟΤ ΜΑΙΚΗ 3 «79________ ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 ΡουηίΙεΓ &ηά Ιΐ ΟβΐηβΙπιΐΒ 0&11ΐπια1ΐ08, ΕάιΙοΓ 'ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ" ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Μ· τμ»1 ΚνΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΚΙ&ΝΙ ΑΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΐΒΤΕΡΙΚΟΤ ΗΜΕΡΜΣΙΟΣ ΈτηοΙα .. Έξάμηνος ΤοΙμηνος . 'Ετησία . Έξάμηνος Γρί μηνός ΕτησΙα . , .'Εξάμηνος «10ΛΟ Ι ΈττισΙο . . $«.00 ΈξΛμηνος ΐί.00 Ι ΤβΙμιτ»ος . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ $7.00 $9 50 $2.00 Έτηβία . •ΕΕάμηνο; ΤοΙμηνος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ $4.00 $2.00 'ΕτηοΙο . . •Εξάμηνος $11.00 . Ι»-»» . »4.εε , Ιί.Οβ $1.00 Ι».50 $5.00 $2.50 'Απβστέλλετε τα Ιμίάοματά σα; ιίρομιχών ί τραπεζιτιχών είς Λι«ν">—~-· μ -»-----».....-■ *»γ ς
Λολλάοια «ληβωτέα ΐΐς Νέον 'Υόοχην βια-
τογί "ΝαΙΙοη»1 ΗβΓαΙα.". ΈπιοτολαΙ «ε¬
ξέχουσαι χαοτονομΐσματα βίον νά ΑΛοστίλ-
ϊωνται σνστημέναι «Ις διαταγήν "Ν3.1ιρη»1
Ηβπιΐά'·, 140 ννβδΤ. ίίΐΐι 8ΐΓθβΙ. Νβνί
*ΌγΚ, Ν. Υ., δλλως δέν φέρομεν ϋΰθννην
αν απολεοΑ&σιν.__________________________
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ^ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠ1ΣΤΡΕΦ0ΝΤΑΙ
ΓροφεΙα «'Εβνιχοδ Κήρυχος» Ι»
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 18.
■Αθήναις
ΤΟ 8Τ00Κ ΤΩΝ ΠΩΛΗΤΩΝ
ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΑΡ-
ΚΑΣ ΑυΒϋΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ
ΜΕΣΟΝ ΟΡΟΝ ΟΛΙΓΩΤΕΡΟΝ
ΤΟΥ 1 1)2 ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ
ΑυΰϋΓΠ, Ιηά, Ιούλιος.— Τό άνά
χείρας 5ΐοε1ί των πωλητών άναλογεϊ
,-τερίπου πρός εν καί ήμισυ αυτοκίνη¬
τον, ό κ. Ν. Ε. Μο ϋβΓνογ, Διευθυν-
τής των Πωλήσεων, ανήγγειλε σή¬
μερον.
Αυτή είναι μία των τα μάλιστα ά-
σννήθων περιπτώσεων, ήν ή δκπιηχα-
νία εχει ποτε γνωρίογι, είπεν ό Μο
ϋ&ν, κατέστη δέ δυνατή διά τής
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ ΟΛΛΙΕγΤΜ ΧΑΣΙΣ ΕΝ ΣΥΡΙΑ
Οί έβίταρμένοι άγροί καταβτρέφονται
ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ, 14 Ιουλίου.—Ή κυβέρνησις τής Συ-
ρίας έλαβε δρακόντια μέτ^α όπως έφαρμόσιι την άπαγόρευ-
σιν της καλλιεργείας τοϋ χασίς. Κατήρτισθησαν τριάκοντα
καΐ^ιία Έπιτροπαί, εκάστη έκ των οποίων περιλαμβάνει τρείς
άξιωματικούς, οί όποΐοι θά περιέλθουν την Συρίαν καί τόν
Λίβανον καί θά καταστρέψουν τούς άγροΰς, οί όποΐοι είνε
έσπαρμένοι διά χασίς.
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
Ποία ή άκριδής θέβες των.— Αί οριστικάς φ
τής Ι»Ιυ6ερνήσ&ω?.— Αί έπιβαρύνσεις της Ελλά
δος διά τάς άποζηιμιώσεις των δικαιούχων.
ΑΘΗΝΑΙ, 22 Ίουνίοο. — Σχε-1 απόφασιν ώς πρός την
τικώς μέ τάς δηπραγματεύσεις δ'ά| των επί των διαφόρων ζητημάτων
τα έλληνοτουρ-λΐΧΛ πληροφορούμεθα , διατάξεων των συμφωνιών, τάς δ-
γκυρως ότι τα αναγραφέντα και πθ',ας ή ϋ,λλας είναι οιατεβειμενη
καθορίζοντα άριτ)μοΰς περί των αελ-1 ν' άχοδειχθή.
λόντων νά έπι&αρΰνωσί την Έλ- Έχί πλέον θέλουσι συντα^η λ«-
λάδα ποσών έ* των υπό συζητήση πτομερ«ΐς οδηγίαι πρός τον κ. Πα-
χροέρχονται έκ πληρο- πάν καθορίζουσαι πλήρως καί κατά
τρόπον, όστις θά λη^θη πάσα
τις ίνα καταστή «άνεπίδεκτος
φοριών άνε·αθ·^ων, δεδαχένου ότι ο5-
τε εγένετο ουτε ςίν^ι δυνατόν νά
γίνη ΰπε6θοντ>5 τις ανακοίνωσις.
Αί έ«ι€αρύν<5ε:ς της Ελ¬ λάδος. "Ο,τι είναι τ>ετικον χαί άσφαλές
Ιναι ότι διά της 'άναμΛνφ,ένης έ—-
λΰσεως των ζητημάτων τα 6άρη
τής 'Βλλάδος ^4 ειν-αι δ&δαίως ι>
πίρτζρά πως έκείνων μέ τα όποία
θά την έ—νδάρυνβν ή άνάγκη νά πλη-
ρ<ίκ~ άποζη',ι.ιώοιεις είς τούς δ'.ν.α'.- ύ τοιούτων Ιπί τη €άσει προ- θ άά Έκ των ανω πρός τα κάτα>: 'Εϊνεάνωρ Χόλμ, Άλμπίνα Όπόποβιτ-ΐΜ
Λίζα Λίντσρομ. Δεξιςί, ή "Εθελ Μάκ Γκάρυ. Τέσσαρες ΆμερινανϋΕ,
κολυμβήτριαι, διεκδικοθσαι τό πρωτεΐον τής έρασιτεχνίας.
ΜΕΓΑΑΗ ΠΥΡΚΑΤΑ
ΕΙΠΑΣΙΙΑΤΡΑΣ
ΠΑΤΡΑΙ, 22 Ίουνίω.— Τάς
πρωϊνάς ώρας «£εο;:ά·γη —>ρκαιά έ-
μοσχέδιον 6ά 3:ενεργτ^οϋν εΰρεά
νομαρχιακώ μ«τα6ολαί.
χ; η ρ
γενεστέρων <τ,/νθηκων, άνάγκη, ήτις πλέον δέν θά υπάρχη μετά την τε¬ λικήν ρύθμισιν το·3 ζητηματος. Είς άντ'.στάθμισμα, όμως, άφ' ετέρου ή Ελλάς Οά επιδιώξη νά έ έ ά την ξανομένης ζητήσεως αύτοκινήτων ΑυΙιαΓΠ. Το τοιούτον καθιστοί την παραγωγήν τχιχεΐαν καί 6ε6αίαν. Ό Μο ϋπΓ&γ ΰ.τέδειξεν ότι κατά τούς προιτους τέσσαρας μήνας τοϋ 1929, τό Απ&ιιγπ εχει αποστείλη είς τοΰς εντοπίους πωλητάς 7227 αύτο' ξη χΐ η συμφερωτέραν διά την ρΰ·θμι<τιν των ζητημάτων των δικαιούχων Έλλή- νων των διαφόρων χ,ατηγοριών. Ή ·πορεί<α των δςα«ραγ» δηποτε παρερμηνείας, την άκολου- Θητέχ^ τακτικήν κατά τάς περαι¬ τέρω διαπραιγματεύφεις, παρά τής ήμίτέρας έν Αγκύρα άντιπροσω- πείας. Τό χ«ίμενον των κοίερνητι- κών άποφάσεων ■χ.ατ τάς πρός τόν κ. Παχάν όδηγίας θέλει κομίσιει ανα¬ χωρών έντεϋθίν τό Σάδ&ατον ό κ. Δ ΐΛμ. ϊ ν τόπουλο ς. Σημειωτέον ότι ένδέχεται νά γί¬ νη ίσως μία άκόμη σχετιχη μέ ττϊ ζήτημα συνεργασία τού α. Πρωτ)^ ποο.ργοΰ μέ τόν κ. υπουργόν των Ε¬ ξωτερικών την παραμονήν της δι* Άγκυραν ον/αχωρήσιεως(τοΰ κ. Δια- όλ στη άνεπίίεκτος οίασ- κ'αρ^σχά-ΐη Ώ Έ^οϋ.' Τό 'πϋο εν διαττηματΐ ολιγης ώρας ελα«ε μεγάλας διαστάσεις, λόγφ τοΰ εΰ- λέκτου των άποτεφρωθέντων ν.ατα- στημ,άτων ν.αί των οίκιών. Τόπΰνο έμιφ!ανισθ£ν είς τό παντοτωλείον Λ-αμπίρη έχεξετάΰη είς τα χαρα- πχ/τοπωλείον> ύχοδημ.ατοπθ'.είον καί
λοιπά, άχετεφ^ώιθτ,σβν τρείς οικίαι
ανήκουσαι είς τούς χ. κ. Μ. Σωτη-
όσον άφορά την πορείχ^ των
Ή γνώιμη τής ί>-ηρεβ£ας
Ό ΰπ&υργός των "Εξωτερικών χ.
Άργ^ρόπουλος έρωτη6«ίς σημερον
επί των γραφομένων είς τινάς εφη¬
μερίδας, ότι ή ϋπηρεσία τοΰ ΰπο^ρ-
γεΐΌο των Έςωτΐρικων διαφωνεί
ηρ ρ
των Έςωτΐρικων διαφωνεί
ιαπρ-ίγματει>σεων η
τις τής καταστάσεως.
οτ;
ων
τοΰς εντοπίους πωλητάς, 7227 αύτο- την γενομένην δ ιονύχισιν καί άποσα-!!''
κίνητα. Οί εν ταίς στατιστικαϊς αριθ- Α...Ι... .-.. .. .'..... >._...·_..... ____· Ι =·ν
μοί διά νέα αύτοκίνητα Αιι1)υΓη διά
την αυτήν περίοδον ήσαν 6050, ήτοι
1177 όλιγοηερον παρ' δσα εφορτώθη¬
σαν είς τούς πωλητάς. Τό τοιούτον έ¬
δωκεν είς έκαστον των πωλητών
Αιι&ιΐΓη περί τό εν καί ήμισυ αυτο¬
κίνητον είς κατοχήν τού.
"Εκτοτε αί πωλήσεις των Αιι&ιΐΓη
κατά τό μάλλον καί ,τίττον συμβαδί-
:αί κατά την Ιην Ιουλίου ό
άνά χείρας μέσος άριθμός των αύτο-
κινήτων παρά τοίς πωλητοάς πεοιεκό-
πη είς ολιγώτερον τοΰ ενός καί ήμί-
σεος.
φηνισιν των κυρίων
ών καί γενικώς
βόλου, δέν φαίνεται πλέον νά Σμ
χη διαφωνία επί των -/.υρίων Οεμά-ι
των. Τούτου δ-εδομένοο ή έλληνική
Κυβέρνησις έξακολουΰεί διαπραγυ.'χ-
τΐυομένη ιέν άπολΰτω έλευθ'ερία τα
άλλα ζητήματα, τα όποίϊ δεν εί¬
δεν είναι δμως
να σημΐσίας.
Παπτχαν
ω αποφασεΐς ολτ>φθτΗ·αν εν
! < - - · ή ς ς ρότουλον, Δ: Γιοκαΐράαην και φούς Δελ'.ν'.ώ·—), χαθώς καί τα κά¬ τωθι εώιρίσ-Λθμιε.να καταιστηιματα άν- ερχόαενα είς έπτά.^ Κατά τούςπρο- χείρους ΰπολογοσμούς αί ζημίαι άν- ερχονται <2νο) των πέντε έκατομμιυ- ρίων. Τα πλΐίστα των καταστημά- ων ήσαν ήσ^αλισμένα. Ό παντο- ώλης Λαιιχίρτς άχό τό ά ή ή^μ πώλης Λαιιχίρτ,ς, άχό τό κατάστη- μα τού χρατεί κρίσεως ΗΤ, χ» οχοιου Γ/εφανίσβη τό χϋρ, ;ιται [ΐ-χζι πέρατος των άνα- ΙΣ ΤΟΥ · > · ·
ετεραν «πιστ,ς
- . _ ν · Λ ί^ν Χ6γ·
των γραφομένων σημερον ότι τα ζη-
τη;Λατα των «έταμχλί» 6ά ,ταραμεί-
Λτ*ι(νΜ ·* Μ» Λ^/ν"1 ».ι ι-·.·.. *».. ~ .. ^ > * *
ναι
οΰιχ ήττον εστε1
Δια τον κ.
Ώς· πρός τα γραφόμενα έν σχέσει
ΑΘΗΝΑΙ, 22 Ίουνίβο. — Ό 6-'
πουργός των 'Εσω-Γερι-κ,ών κ. ^α-
νι»^««νϋς «νςκοινωσε χόες ότι είς
το ψηφισθέν είς α' ανάγνωσιν νομο-
ΤνΡΛίΓ·>ί ·ρ·αι ΧΤ*^.· «.*.. ".. Λ ? * '
και πάλιν εικκρεμή καϊ αν έ-
τχεδι&νπερί Νομαρχών θά επιφέρη
των
ίωκομενη ρ«9μισις [ ν.ατηγορίας.
έκκρεμών ζητημάτων περιλαα- 2) Ό μίσθός των νομαδνών Θά ό-
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΧΡΙΣΤΙΝΙΔΟΥ
(μ. ο. οηριβτιν)
347 ν»Έ5Τ 39ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ
ΝΕ%ν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
Εργασίαι Έλληνικαί
και Αγγλικαί.
Τοΐορηοηο: ΒΓγβηΙ 3983.
ηναγκάσθησαν νά ριψοκινδυνεύσουν τα. πλέον ότι δΐΧ,αίθλογείταί η εν-
είς τάς συναλλαγάς των, ηδυνήθησαν ^^,ς ^ Υπάρξεως φόίων νά
θε ν αγοοασονν μεταχειρισμενα αυτο- Ί~ ,~Γ., , ~ '
κίνητα είς τοιαύτας τιμάς, ώστε νά ~ι-ίΐωβ-η έλλειψις συντον.σμου των
τα πτολήσωσι ταχέως. ενε,ργείών τής ιρ.ζτ&ρχς βν Αγκύ¬
ρα άντιπροσωπεΐΛς πρός τάς επί τοϋ |
ζητήματος, καθ" 3λο> καί έν τιίς'
λεπτομερείας, κο^ερνητιτώς άντι-
λήψεις.
Αί Κυβερνητικαί άποφά-
βεις.
Αί άντιλήψεις αυται τής Κ>βερ-
I
νησίως άπεκρυσταλλώθησαν πλη-
ρως είς οριστικάς επί πάντων των
αημείων άποφάσεις κζτά την γ^,νο-
μένην χ9ές συνεργασίαν τοΰ κ. Πρω
Θυπο>ργοϋ μετά τοϋ κ. ΰπουργοϋ των
Εξωτερικών. Ούτω διετυπώθη τό ό-
ριστ'.κον -Λείμενον των κυίερνητικών
όοηγός
Εύ
των
μαγι
Μλ
σνολΜΐΜθ ιαάτ—» καί Ι,δ»·
ταγάς. Βιβλίον Απαραίτητον Β·»
τάς οΐχοχυβάς. —ύς μαγε£οο«
τ·» Οιαφόρον Ισηατοοΐβν. «β?
*'~11~νι*τΐ «Εαραοχενη Ινοε -«.
ΤητοΟ, φεχι μονον ανντελεΐ
«~«οαίβν οϊκονομίαν, βλχΑ
ι«οολαμ6άν« την ά—τυχιβν
1- νί| έν συχνβ χρήσ»
-ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΐ,ν·
14Θ ι». ΜΤΗ ·Τ. Νέ* νοΜ
2) Εις τοος, Νομάρχας Αθηνών,
ΐΐατρών, Κερκύρας καί Φλωρίνης
θα δίδεται πρόσθετον έχίδομα ϊι' ε-
ξοϊα παραστάσβως δρ. 2.000 μην:-
«ως. Είς τόν νομάρχην Καβάλλας
Οα δίδωνται ίραχμαί 1000.
4) Τοΰ λοιχοΰ ό ΰχο>ργός των
-ϊωτερικών δέν δύναται νά ίιορίση
^*?χην αν πε:ί τούτου «εν έχη
σύμφωνον γνώμην συμ.6<*λίου, άχαρ- τιζομενου «πό τον ενα των άντιχίθ- βδρων τοΰ Συμία,λίου 'Επαρατείας, «λ μελη τοϋ Σ^«α>λίο» τούτου, ενα
ΧΧθηγητην τής Νομι/.ής Σχολής,
τον βίβ-ίχον σ:μ6ουλον τού Οπουρ-
γ«0» Οικονομ-.κών κβί δύο διευθυν¬
τάς τού ΰπο>ργείο·> Έσωτερίκών.
^ισης δ χ. Ζα£ιτσιάνο-5 άνίκοί-
>ωσεν ότι αμα ώς ψη^Ισθή τό νο-
Η ΕΣ
ενός Καταστήματος είναι
εκείνη ποΰ θά προσελκύσυ
πελάτας καί θά καταστηιη]
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ί
γνώμας καί προϋπολογι-
σμούς διά την διακοσμη^
και έλαιοχρωματισμον χ*
Καταστημάτωνσαςιτΐοΐΐι
202 ΕΑ3Τ 23»"» 8ΤΒΕΕΤ
ΥΟΒΚ, Ν. Υ·
8106-81*1
ΤΕ^.
Τό μεγαλειτέρον και
τερον Ελληνικόν
Άμεριχΐ). δ.ενθυνόμΕνον
ειδικόν καλλιτέχνην «οί
σχολοϋν πεπειραμένον!
ματογράφους
έλαιοχρωματιστάς.
Αί μέχρι τούδε
σαι εργασίαι ϊχονν
τόΓΕΧΐΧ
τοϋ Οίκον Μ.
Ιη0.) ..«αΕύ των μ^'
ρων '
βηί»
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ. 1929.
^
ΐέ τα ?όδα -χικθίνωνϊΰαε ό θε
_ /.ζτά τή"' αντίληψιν των άν
^των'τοΰ Μεσαίωνος — αέ τοΰς
Ρ.5Ϊς. Νά μερικοί σχετικοί (>ρΰ-
ίά-οτε ό αύτοκράτωρ τής Γ&ρ
Λουδοδίκος κυνηγοίσε στ·
Γθύ λέγεται σημερα "Χιλτε
Υ Καθώς Ιτρεχε χίσω άχό Ινα
ε'γασε τό χολΰτιμο θρηιτχεοτικό
«τό το-ο κι' έστειλε Ιναν άχό
; άνθρώχοοφ τού γιά νά τό βρή.
Ι,είνος τ όδρήΐκε χιασμένο σέ^μιά
Ιιοτ?!αντα·φ>λλιά, μά, χίρ' δ"*ε< Γ τίς προσχάβειες, δέν κατώρ»9ω '-'■ τί) άχασχάση άχό τους κλώνίυς Ό ΰχηρέτης -πηγε άμς;ως κα |ε·χε στόν αΰτοκράτορα. Ό <αύ- ξαφνιασμένος, χήγε κι' ί'<ος γιά νά δή τί σονέβ-Ανε. Τότε " ζμα παρου·σιάστηκε μχροστά Βε στή μέση ενός χ·- Ιοος μ;ά χιονισαένη - Ιία εΐγε σχήμ-α τρούλλου έκκλη- '- Στήν ά'κρη τής; χεδ'ά3ος δρι- ΡΥΛΟΙ ΧΟ~ίΓ ΡΟΔΟ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.- Η ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΤΟΥ ΧΙΑΝΤΕΧΑΊϋ... ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΟΥ ΑΓΙϋΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ... Ο ΟΡΥΑΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΓΚΟΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΙΖΑΝΗΣ.- ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΜΕ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟ ΡΟΔΟ.- ΤΡΙΣΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΖΟΛΔΗ.- Η ΤΡΙ- ΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΗΜΑ.-ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΗΣ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ. Ιταν γεμάτη άχό ρόδα ή τριαντα Ιλιά στήν όχοία είχε χιαττή τό Ιαχτό τού. Μόλις συνήλθε άχό (όοαχά τού ό Λουίοδΐκος διέτα- νά χτίσοον στό μέρος Ικίίνο μιά λησια, χ<·>? χοϊων κα!
]>ία λέγεται «Ή χιλιοχρονίτιν.η
|ταφ·ολλιά τοϋ Χιλτενχάϊμ.»
(αί σ' Ινα άλλο μέρος, χ&λί» μα>-
το χροηγουμενο,
Ί-
&ξω άχό τίϊν Ρωμη, *ΐ«ιάρχει
χωίωνοττάσιο γεμάτο άχι δαο-
!*?γά ρόδα: τα ρό3α τοΰ Άγιου
γχίσκου της 'Ασσίζτ,ς, δχος τα
Τ ί
. Το χ,ϊμχαναριό αύτό 6-ρίσκεται
Ιμοναστήρι τοϋ Άγίοο Βενεδί-
ρ·/.εΐ Ιζησε ό Άγιος Βενέδικτος
ιθ'ος γιά νά δαμάζη τα χάθη
|σαρχός τού «Τχε φί/τέ&ε: τσου-
τάνω στίς; όχοίες χ
Τστερ' άχό χολλοος
ό Άγιος Φραγκίσχος τής
Συνοικέσιον ενός έκατομμυοίου δολλαοίων. Άριστερ$, δ Μαρκησιος Λιππο Ιι,εριν-η, ί/ Φ/ωρεντιας, τής Ιταλίας,
όστις ένυμφεύθη την Λίλιαν Μάντελην Πόλη, τής οποίας ό πατι'ιο έν άρχή επώλει αγαλμάτια είς τοΰς βρόιιους κα'ι
τώρα είναι ίδιοκτήτης πολλών θεάτρων έν Νέςι Αγγλία. Δεξι^, οί γονεϊς τής νύμφης. Είς τό μέσον αυτών ό αδελ¬
φάς τοΰ γαμβροϋ, Μαρκησιος Άλέξανδρος Τζερίνη, μετά τοϋ μικοοΰ υίοϋ τού Φερδινάνδου.
μεταβαλλόντοϋσαν σέ ρ
λιές μέ Θαυμϊίσια οΤλικα ρόϊΐί.
τότε ή τΐοι>κνϊ?εςι έγιναν τίΐαντα-
φ>λλιές κα! δέν εχιψαν ν' άνθίζο,,ν
"θυν σκεχάτει ολο το κωδωνοατ'ί·
καί μέσα στο χαρεκχ^.ήτιο τοϋ
μοναστηριοϋ ύχάρχει μιά ί
τοιχογροτφία χοί) χαριβτάνει τ6
μα.
'Υχάοχοτν αί άλλοι ΟρΟλΌ!
τικοί μέ το ρόδο, οί όχοίοι δέν εί¬
ναι χειά τ}ρτ)σκεοτικθ!, άλλά οχ
κοΐ μέ τ6 ώραιότερο χάθος των άν-
θρώχων, τον ερωτα. Τέτοΐος είναι
ό θΐΰλος τού Μαργκον /.αί τής Λ··
ζάνης. Ό ταχεινής χατανωγής, μά
γενναίος Μαργκόν, είχε τςντρ^
την ώραι α Λ'.ζάντ), κόρη ενός
ώ ύ ά
νά
-π ίβ-
[·:ϊνο μέρ&ς. Καθώς όαως άρχι-
Ίμέσ' άχό τίς τ·
ίν.είνες, μόλις τόν άγγιζαν,
τοΰς χειό δονατούς άρχοντ.<·; τής Μεγάλης Βρεττανίας. Μα ίλέχον- τας ότι, λόγω τής φτώχε-ας τους δέν μποροΰσε νά στα6ή κθίνων.-λώς, ά—:φάσιτε κατόπιν σιμδοολής τής γοναί-λας τού, νά χάη νά ζητήση την τύχη τού στήν αΰλή τοΰ βασιλέως τής Αγγλίας. "Ε>α πράγμί τόν ά-
ν-ησυχοΰσε μόνο, ή άγάχη ποΐ ένθ'ω-
θε γιά τή Λ-.ζάνη καί ό """- ""
τού
θε γιά τή Λ.ζάη φς
γιά τΐΰς κινϊ^νους «Λ Ητΐεχε η
νεότης καί ή ώαορφιά της δ;αν^ έ·
χ^ίνη θά έμενε μόνη. Μά ή Λιζάνη
τόν και&ησύχασε, δίνοντάς το^ κλει-
Μπάου, ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, ή δποία ήοραοωνίσθη τδν
Χάρρυ Ρίτσμαν ήθοποιόν έν Χόλλυγβυντ.
σμένο μέ-σα σ' Ινα χοϋτί άτό ^ίλντι-
τ'.. Ινα ρόδο καί λέγοντάς -ου ότι
μόλις έκείνη τόν λησμθνθϋσε, τό ρό¬
δο αύτίι θά μαραινόταν. Όσο έκείνη
<{ τβϋ έμενε χίττή, τό ρόδο θά ε- αενε δροσερό σά νά είχε κο-τη αό- λις άχό την τριαντΐφΆλ'.ά. "Ηυχος ετσι, ά Μα.ργχόν, ξεκί- νηα·ε άμέβως καί πηγε στήν Αύλτ τοϋ βασιλέως Περσεφόρεττ, τού ό- χοίου δέν άργη'σε ν ά άχοκτήση τή σομχάιθεΐϊ καί την είνοια Μά ή ά νέλχιστη αύτη τι/χη τού δέν τόν I- κανε νά ξεχάση την άγαχη'.'όνη τ Λιζάνη καί χολλές φορές, στό 3ιά- ττημα τής ^ερας, τρα'διότα^ χαρά- μερα καί έκεί, άνοίγοντα»; ΐο ·Αουτί, χαραδινόνταν στή μεγάλη χαρά νά βλέχη τό ρόδο της χάντοτε 3ροσερο ί λά Δό ίό ζ η ρ ης ρρ /.αί γεμόΤτο λάμψη. Δοό ίχπόχες ζ. μ,ως τοϋ χαλατιοϋ ζηλεάοντας την ε"νθία τοϋ Μαργκον κοντά στόν 6α- σιέα, τόν χαιραιφύλαίξαν. τόν είδαν ν' ανοίγη χολλές φορές τό κουτί τοϋ ·καί τόν καιτηγόρτ/σαν στόν Περ- τεφόρ-εστ ότι εχανε μαγείες. Μά ό βασιλεύς όταν άχ,οοσδ άχό τό στόαα τού Μαργκόν γιά χειό λόγα -ραβιό- τανε χαράμερα κάιθε μερά, τότε ^τόν άγάχησε άκόμη χερισσοτερο, ενω ό Ιννοκώσε τόν μεγαλήτε- Λά ττγχμ.ααμό γιά την χιστη Λιζάνη.
Ή ζήλεια των ίχχοτών εναντίον
τοϋ Μαργχ,όν μδγάλοσε α' αύτό ά-
*όμη χερισσότερο καί ξεκίνι-τν για
τόν χύργο τοο γιά νά ^κατα-τρέ-
την εΰττχία τού. Μά τα χράγ-
ματα ηφτ* εναντίον τονς τόσο ώσ-
τε ρεζιλέφτηχαν καί διώχτηκαν ά-
κο τό χαλάτι, ένω τό ρόδο τοϋ Μαρ-
γκόν δέν μαράθηχε χοτέ...
Περί?τ^«;ς έχίσης βρϋλος, σχετι-
/.ός μέ τό ρόϊο, είναι ό θρυλοςτοϋ
Τριστάνου καί τη; Ίζόλϊτ,ς, Ό ο¬
ποίος άχοτ>ανατίστηκε μέτό ώραι
ότερο ίσως καί τό τραγι-Αωτε(.ο α¬
σφαλώς μεται<ΐ>νι/.ό τνοίτμζ. Ό θι?3-
λος αύτός έχί πολλούς αίώνας είχε
λητμσνηθή ώς ότου^ τόν :κχ/ε καί
χάλ'ι δημοτ-.κό ό Βάγνερ ^.ϊ τό χε-
ώτχο μελό3ρα<ιά τοο. Ι¬ ή ίς τοο: Ό Τρ-,στάνος ντέ Λεονθϋά, φημισμένος ίχ-ότης τής Αγγλία·;;., άνηψιός τ<£ δ---σιλέ- 11 Τ '7 φι»τεψε χανω άπό τόν τάφ: «δ Τρι- στάνου μιά τριαντα-φνλλιά κα-ί χά- νω άχό τόν τάφο τής Ίζίλδης Ινα •λλήαα. «Ή τριανταφυλλιά χ,αί τό κλήμα άχλωσαν τότε τίς ρίζες τοος —■γρά·φει ό( χοιητηςι — ώ- μέσα στήν "Λ,αρδίά των δύο άγ-αζημ,ένων κι' εΰγενικών νε-Αρών. Μέ τό θερ- μό χότ',σμα τής άγάχης χού γέμ.ζε ά-ΑΟμτ) τίς σβ'οαμενες ψ·οχές το-ος, τα δυό δεντράκΐα θέριεψαν κι' 5- χλωσαν τους κλώνους τό Ιν^ χρός το αλλο καί (Γφίγκτϊγκζλίίίτθηκαν έρωτικά χοτ/οο άχό τοί>ς 3υο τά-
φο-ος.»
Σημερα τό ράδο δέν συμβολι'Γει
, ήοιός τοΰ κιημγρφ,
Χάρρυ Ρίτσμαν, ήθοποιόν έν Χόλλυγβυντ
π«. ■.——-■ ■ ■ — *
„,,. ,~ο τοό θείου τού καί βασιλέως.
Την 'Ίζόλϊη ό Τριστάνος την ηξε-'
ρε καί προηγουμένως γιατί^ έλείνη
είχε χερ:πο'.τ;θή τα τραύμιτά τού δ-
ταν έκαμε χληγωμένος σέ μιάμά-
χη. Ξαναβλέχοντάς τον ή Ίζόλ?η
θυμήτ^ηκε ,τήν χαληά τους χεριχέ-
τεια καί άρνηθηκε νά πάη νά ζήση
«ντά στό Βασιλέα ^Μάρχ*. ΐΐρΐ-
χειμένο-ο μάλιστα νά έ
τόν' Τριστάνο της «ζητήση άχό
άκόλοοθό της,-----"*"' νιΛ ν>
Ι
τον
χιή. Μά ή άκόλουθος τροααγμένη
μέ την ίϊέα ότι θά έχανε την κορία
της, την έξηχάτησε καί άντ! νά τίς
ρίξη φαρμάκ; τής; Ιρριξε τό ϋίλτρο
τής άγάχης. Τό χροσέφερε στην ν.ο-
052 της. ·Αα§ώς κα! στόν ΤριΤτάν&.
Άχό :ύτό χροήλθε μιά τε·ρά *>
ττοχιών κ αί χολέμων. Στό τέλίς
ό Τρΐστάνος —λιορκοόμε^ς αχό
τοϋς στρατιώτες τοΰ βασιλέως Μάρ
κου, άφοίϊ χληγώ·θηκε Φανατψα, ά-
ναγκάσθηκε νά χαραδοιθή. 'ΡΙ Ίζόλ-
δη χέθανε κι' 'ΐύτή «χό τή λύχτ, της
κοντά τοο, καί μόλις ό καλός βασι¬
λεύς έχρόλαβε νά τοΰ·ςι τογχω-ρέση.
Δέν έχρόφθαα-ε όμως νά τιΰς σώ¬
ση. Άχοφάσισε δμως νά νχις; στή-
ση Ινα μνημείΌ άντάξιο χρΐς τόν
ερωτά τους. Τους βθ-αψε οχι χολό
τόν Ινα άχό τόν άλλο αί
πειά τόσο δαθειά αϊτθηυατα. Δέν
είναι χαρά Ινα σύμέολο τής ανοίξε¬
ως, ή, όταν τό έχη κΐνείς τόν χει-
μώνα, Ινα σύμδολο χ&λι/τελείας.
Ό τελεοταίός τοο ρόλος άλλωί
τε δέν είναι σημερινάς: Διη·γοϋνται
ότι δταν ή Κλεσχάτρα δι^ρνάνωσβ
πρός τιμήν τοϋ Άντωνίου τίς χερί-
φημες έορτές; τίς χροωρκτμ.ένες νά
τόν θαμχώσοον, άγόρασε, άν;ί ολ-
λών ταλάντων, χιλιάιδες ρόδων αβ
τα όχοϊα Ιστρωχε τίς α'Λζχϊς το5
παλατίοΰ της σέ 5ψος ενός άγκώνος.
Όξΐοίως, ό Ήλιογάδαλος άρω»ο.άτι-
ζε τίς α'Θοοσες των σομπισίων καί
των όργίων τού χροκαλώντΐς τβ-
χνητή δροχη άχό χέταλα ίί-δων.
ΤΗταν μιά φορά Ινας Γιάννης
Σ' Ινα χράσινο χωριό
Π ού δέν είχε οίίτε χαΐρι
Καί δέν είχε οΰτε μοαλό...
Μά σαν Γιάννης δίχως γνώτ'.
τον Ιπόνεσε ή καρδι-ά
Καί τοΰ κόλλησε μεράκι
γιά την κόρη τοΰ Παχπά!
Τάκουσαν μικρ οί μεγάλοι
καί γελοΰσαν ώ! ,ώχώ!...
Παλ5μί?α σοΰ μυρίζει
ντείμεντέ νά φάς χολιό!
Στόν Π αχχά" χηγαίνει ό Γιάννης
μιά καί δοό ν,αί τοΰ μιλεί
Καί την Έλενιώ γυρεύει
καί τη χέρι τοΰ φιλεί...
Μά 3 Παχχάς την άγιαστοΰρϊ
χέρνε: ει>Θΰς κϊί τόν ξορκίζε;
Καί μέ τή χοντρή μαγκουρα
στήν αύλή τόν χροβοδίζει,
Καί κρατώντας τό στηλιάρι
άνεδαίνει στό χατάρι...
—Κόρη μθΌ νά σέ χαρώ
δοο λογάκια νά σοΰ χώ
Την άρχάζει άπ' την κοτσίδα
την χετάει στήν άντρομί'δα
Καί τής χάνει τα χλευρά της
μαλακά σάν τήν.,.καρδ^ιά της!..
Τα·/.θοσαν μικ,ροί μεγάλοι
καί γελοϋνε χά! χά! χά!...
Τής άγάχης τίς λαχτάρες
σούτ! χαί μήτε τοδ Π7χχά,
Μά τοϋ Γιάννη τό μεράκι
τώρα τοόγινε φαρμάκι
Φευγει, χάει μιά καί δυο
στό ψηλό ■/,αμχαναριό,
Βάζει τό σχοινί Θηλε^ά
καί κρεμιέται στά καλά
κι' ή ξ3νθή χαχαδοχοΰλα
Ιγινε /.αλογρηοχοΰλα!...
Τό χτωΐχι στό δεξί της
κομποσκοΐνι στό ζερβί της,
Ξέχασε χατέρα, μάννα,
καί τρελλά χαραμιλά:
•—Χτόχα Γιάννη την κομχάνχ
γιά ν' αρχίση ή Λειτοοργία!...
Τίκουσαν μΐχροί μεγάιλιθΐ
κα! γελοϋνε χά! χά! χά!
Χτύχα Γιάννη την καμχάνα,
γιά ν' αρχίση ή Λειτουργιά,
Χά! χά! χά!
(Ά.-τό
τό δρώια « Οτχχν
τού» τοϋ κ. Π.
χ
χά!...
οπόχΐη
Ν
.-* · ·..-♦.♦...·.·.·.·.
Ό "Αρθουρ Κόλλινς, θεατρώνης έν Λονδίνφ, όστις έφθασε μετά τής ήθο>
ποιοΰ ονζύγου τού, Μπέττη Ρώς Κλάρκ, έξ Αύστραλίας ες Αός "Αντζελες.
Διευθννονται είς τό Χόλλυγουντ.
^
ΐέ τα ?όδα -χικθίνωνϊΰαε ό θε
_ /.ζτά τή"' αντίληψιν των άν
^των'τοΰ Μεσαίωνος — αέ τοΰς
Ρ.5Ϊς. Νά μερικοί σχετικοί (>ρΰ-
ίά-οτε ό αύτοκράτωρ τής Γ&ρ
Λουδοδίκος κυνηγοίσε στ·
Γθύ λέγεται σημερα "Χιλτε
Υ Καθώς Ιτρεχε χίσω άχό Ινα
ε'γασε τό χολΰτιμο θρηιτχεοτικό
«τό το-ο κι' έστειλε Ιναν άχό
; άνθρώχοοφ τού γιά νά τό βρή.
Ι,είνος τ όδρήΐκε χιασμένο σέ^μιά
Ιιοτ?!αντα·φ>λλιά, μά, χίρ' δ"*ε< Γ τίς προσχάβειες, δέν κατώρ»9ω '-'■ τί) άχασχάση άχό τους κλώνίυς Ό ΰχηρέτης -πηγε άμς;ως κα |ε·χε στόν αΰτοκράτορα. Ό <αύ- ξαφνιασμένος, χήγε κι' ί'<ος γιά νά δή τί σονέβ-Ανε. Τότε " ζμα παρου·σιάστηκε μχροστά Βε στή μέση ενός χ·- Ιοος μ;ά χιονισαένη - Ιία εΐγε σχήμ-α τρούλλου έκκλη- '- Στήν ά'κρη τής; χεδ'ά3ος δρι- ΡΥΛΟΙ ΧΟ~ίΓ ΡΟΔΟ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.- Η ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΤΟΥ ΧΙΑΝΤΕΧΑΊϋ... ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΟΥ ΑΓΙϋΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ... Ο ΟΡΥΑΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΓΚΟΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΙΖΑΝΗΣ.- ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΜΕ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟ ΡΟΔΟ.- ΤΡΙΣΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΖΟΛΔΗ.- Η ΤΡΙ- ΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΗΜΑ.-ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΗΣ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ. Ιταν γεμάτη άχό ρόδα ή τριαντα Ιλιά στήν όχοία είχε χιαττή τό Ιαχτό τού. Μόλις συνήλθε άχό (όοαχά τού ό Λουίοδΐκος διέτα- νά χτίσοον στό μέρος Ικίίνο μιά λησια, χ<·>? χοϊων κα!
]>ία λέγεται «Ή χιλιοχρονίτιν.η
|ταφ·ολλιά τοϋ Χιλτενχάϊμ.»
(αί σ' Ινα άλλο μέρος, χ&λί» μα>-
το χροηγουμενο,
Ί-
&ξω άχό τίϊν Ρωμη, *ΐ«ιάρχει
χωίωνοττάσιο γεμάτο άχι δαο-
!*?γά ρόδα: τα ρό3α τοΰ Άγιου
γχίσκου της 'Ασσίζτ,ς, δχος τα
Τ ί
. Το χ,ϊμχαναριό αύτό 6-ρίσκεται
Ιμοναστήρι τοϋ Άγίοο Βενεδί-
ρ·/.εΐ Ιζησε ό Άγιος Βενέδικτος
ιθ'ος γιά νά δαμάζη τα χάθη
|σαρχός τού «Τχε φί/τέ&ε: τσου-
τάνω στίς; όχοίες χ
Τστερ' άχό χολλοος
ό Άγιος Φραγκίσχος τής
Συνοικέσιον ενός έκατομμυοίου δολλαοίων. Άριστερ$, δ Μαρκησιος Λιππο Ιι,εριν-η, ί/ Φ/ωρεντιας, τής Ιταλίας,
όστις ένυμφεύθη την Λίλιαν Μάντελην Πόλη, τής οποίας ό πατι'ιο έν άρχή επώλει αγαλμάτια είς τοΰς βρόιιους κα'ι
τώρα είναι ίδιοκτήτης πολλών θεάτρων έν Νέςι Αγγλία. Δεξι^, οί γονεϊς τής νύμφης. Είς τό μέσον αυτών ό αδελ¬
φάς τοΰ γαμβροϋ, Μαρκησιος Άλέξανδρος Τζερίνη, μετά τοϋ μικοοΰ υίοϋ τού Φερδινάνδου.
μεταβαλλόντοϋσαν σέ ρ
λιές μέ Θαυμϊίσια οΤλικα ρόϊΐί.
τότε ή τΐοι>κνϊ?εςι έγιναν τίΐαντα-
φ>λλιές κα! δέν εχιψαν ν' άνθίζο,,ν
"θυν σκεχάτει ολο το κωδωνοατ'ί·
καί μέσα στο χαρεκχ^.ήτιο τοϋ
μοναστηριοϋ ύχάρχει μιά ί
τοιχογροτφία χοί) χαριβτάνει τ6
μα.
'Υχάοχοτν αί άλλοι ΟρΟλΌ!
τικοί μέ το ρόδο, οί όχοίοι δέν εί¬
ναι χειά τ}ρτ)σκεοτικθ!, άλλά οχ
κοΐ μέ τ6 ώραιότερο χάθος των άν-
θρώχων, τον ερωτα. Τέτοΐος είναι
ό θΐΰλος τού Μαργκον /.αί τής Λ··
ζάνης. Ό ταχεινής χατανωγής, μά
γενναίος Μαργκόν, είχε τςντρ^
την ώραι α Λ'.ζάντ), κόρη ενός
ώ ύ ά
νά
-π ίβ-
[·:ϊνο μέρ&ς. Καθώς όαως άρχι-
Ίμέσ' άχό τίς τ·
ίν.είνες, μόλις τόν άγγιζαν,
τοΰς χειό δονατούς άρχοντ.<·; τής Μεγάλης Βρεττανίας. Μα ίλέχον- τας ότι, λόγω τής φτώχε-ας τους δέν μποροΰσε νά στα6ή κθίνων.-λώς, ά—:φάσιτε κατόπιν σιμδοολής τής γοναί-λας τού, νά χάη νά ζητήση την τύχη τού στήν αΰλή τοΰ βασιλέως τής Αγγλίας. "Ε>α πράγμί τόν ά-
ν-ησυχοΰσε μόνο, ή άγάχη ποΐ ένθ'ω-
θε γιά τή Λ-.ζάνη καί ό """- ""
τού
θε γιά τή Λ.ζάη φς
γιά τΐΰς κινϊ^νους «Λ Ητΐεχε η
νεότης καί ή ώαορφιά της δ;αν^ έ·
χ^ίνη θά έμενε μόνη. Μά ή Λιζάνη
τόν και&ησύχασε, δίνοντάς το^ κλει-
Μπάου, ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, ή δποία ήοραοωνίσθη τδν
Χάρρυ Ρίτσμαν ήθοποιόν έν Χόλλυγβυντ.
σμένο μέ-σα σ' Ινα χοϋτί άτό ^ίλντι-
τ'.. Ινα ρόδο καί λέγοντάς -ου ότι
μόλις έκείνη τόν λησμθνθϋσε, τό ρό¬
δο αύτίι θά μαραινόταν. Όσο έκείνη
<{ τβϋ έμενε χίττή, τό ρόδο θά ε- αενε δροσερό σά νά είχε κο-τη αό- λις άχό την τριαντΐφΆλ'.ά. "Ηυχος ετσι, ά Μα.ργχόν, ξεκί- νηα·ε άμέβως καί πηγε στήν Αύλτ τοϋ βασιλέως Περσεφόρεττ, τού ό- χοίου δέν άργη'σε ν ά άχοκτήση τή σομχάιθεΐϊ καί την είνοια Μά ή ά νέλχιστη αύτη τι/χη τού δέν τόν I- κανε νά ξεχάση την άγαχη'.'όνη τ Λιζάνη καί χολλές φορές, στό 3ιά- ττημα τής ^ερας, τρα'διότα^ χαρά- μερα καί έκεί, άνοίγοντα»; ΐο ·Αουτί, χαραδινόνταν στή μεγάλη χαρά νά βλέχη τό ρόδο της χάντοτε 3ροσερο ί λά Δό ίό ζ η ρ ης ρρ /.αί γεμόΤτο λάμψη. Δοό ίχπόχες ζ. μ,ως τοϋ χαλατιοϋ ζηλεάοντας την ε"νθία τοϋ Μαργκον κοντά στόν 6α- σιέα, τόν χαιραιφύλαίξαν. τόν είδαν ν' ανοίγη χολλές φορές τό κουτί τοϋ ·καί τόν καιτηγόρτ/σαν στόν Περ- τεφόρ-εστ ότι εχανε μαγείες. Μά ό βασιλεύς όταν άχ,οοσδ άχό τό στόαα τού Μαργκόν γιά χειό λόγα -ραβιό- τανε χαράμερα κάιθε μερά, τότε ^τόν άγάχησε άκόμη χερισσοτερο, ενω ό Ιννοκώσε τόν μεγαλήτε- Λά ττγχμ.ααμό γιά την χιστη Λιζάνη.
Ή ζήλεια των ίχχοτών εναντίον
τοϋ Μαργχ,όν μδγάλοσε α' αύτό ά-
*όμη χερισσότερο καί ξεκίνι-τν για
τόν χύργο τοο γιά νά ^κατα-τρέ-
την εΰττχία τού. Μά τα χράγ-
ματα ηφτ* εναντίον τονς τόσο ώσ-
τε ρεζιλέφτηχαν καί διώχτηκαν ά-
κο τό χαλάτι, ένω τό ρόδο τοϋ Μαρ-
γκόν δέν μαράθηχε χοτέ...
Περί?τ^«;ς έχίσης βρϋλος, σχετι-
/.ός μέ τό ρόϊο, είναι ό θρυλοςτοϋ
Τριστάνου καί τη; Ίζόλϊτ,ς, Ό ο¬
ποίος άχοτ>ανατίστηκε μέτό ώραι
ότερο ίσως καί τό τραγι-Αωτε(.ο α¬
σφαλώς μεται<ΐ>νι/.ό τνοίτμζ. Ό θι?3-
λος αύτός έχί πολλούς αίώνας είχε
λητμσνηθή ώς ότου^ τόν :κχ/ε καί
χάλ'ι δημοτ-.κό ό Βάγνερ ^.ϊ τό χε-
ώτχο μελό3ρα<ιά τοο. Ι¬ ή ίς τοο: Ό Τρ-,στάνος ντέ Λεονθϋά, φημισμένος ίχ-ότης τής Αγγλία·;;., άνηψιός τ<£ δ---σιλέ- 11 Τ '7 φι»τεψε χανω άπό τόν τάφ: «δ Τρι- στάνου μιά τριαντα-φνλλιά κα-ί χά- νω άχό τόν τάφο τής Ίζίλδης Ινα •λλήαα. «Ή τριανταφυλλιά χ,αί τό κλήμα άχλωσαν τότε τίς ρίζες τοος —■γρά·φει ό( χοιητηςι — ώ- μέσα στήν "Λ,αρδίά των δύο άγ-αζημ,ένων κι' εΰγενικών νε-Αρών. Μέ τό θερ- μό χότ',σμα τής άγάχης χού γέμ.ζε ά-ΑΟμτ) τίς σβ'οαμενες ψ·οχές το-ος, τα δυό δεντράκΐα θέριεψαν κι' 5- χλωσαν τους κλώνους τό Ιν^ χρός το αλλο καί (Γφίγκτϊγκζλίίίτθηκαν έρωτικά χοτ/οο άχό τοί>ς 3υο τά-
φο-ος.»
Σημερα τό ράδο δέν συμβολι'Γει
, ήοιός τοΰ κιημγρφ,
Χάρρυ Ρίτσμαν, ήθοποιόν έν Χόλλυγβυντ
π«. ■.——-■ ■ ■ — *
„,,. ,~ο τοό θείου τού καί βασιλέως.
Την 'Ίζόλϊη ό Τριστάνος την ηξε-'
ρε καί προηγουμένως γιατί^ έλείνη
είχε χερ:πο'.τ;θή τα τραύμιτά τού δ-
ταν έκαμε χληγωμένος σέ μιάμά-
χη. Ξαναβλέχοντάς τον ή Ίζόλ?η
θυμήτ^ηκε ,τήν χαληά τους χεριχέ-
τεια καί άρνηθηκε νά πάη νά ζήση
«ντά στό Βασιλέα ^Μάρχ*. ΐΐρΐ-
χειμένο-ο μάλιστα νά έ
τόν' Τριστάνο της «ζητήση άχό
άκόλοοθό της,-----"*"' νιΛ ν>
Ι
τον
χιή. Μά ή άκόλουθος τροααγμένη
μέ την ίϊέα ότι θά έχανε την κορία
της, την έξηχάτησε καί άντ! νά τίς
ρίξη φαρμάκ; τής; Ιρριξε τό ϋίλτρο
τής άγάχης. Τό χροσέφερε στην ν.ο-
052 της. ·Αα§ώς κα! στόν ΤριΤτάν&.
Άχό :ύτό χροήλθε μιά τε·ρά *>
ττοχιών κ αί χολέμων. Στό τέλίς
ό Τρΐστάνος —λιορκοόμε^ς αχό
τοϋς στρατιώτες τοΰ βασιλέως Μάρ
κου, άφοίϊ χληγώ·θηκε Φανατψα, ά-
ναγκάσθηκε νά χαραδοιθή. 'ΡΙ Ίζόλ-
δη χέθανε κι' 'ΐύτή «χό τή λύχτ, της
κοντά τοο, καί μόλις ό καλός βασι¬
λεύς έχρόλαβε νά τοΰ·ςι τογχω-ρέση.
Δέν έχρόφθαα-ε όμως νά τιΰς σώ¬
ση. Άχοφάσισε δμως νά νχις; στή-
ση Ινα μνημείΌ άντάξιο χρΐς τόν
ερωτά τους. Τους βθ-αψε οχι χολό
τόν Ινα άχό τόν άλλο αί
πειά τόσο δαθειά αϊτθηυατα. Δέν
είναι χαρά Ινα σύμέολο τής ανοίξε¬
ως, ή, όταν τό έχη κΐνείς τόν χει-
μώνα, Ινα σύμδολο χ&λι/τελείας.
Ό τελεοταίός τοο ρόλος άλλωί
τε δέν είναι σημερινάς: Διη·γοϋνται
ότι δταν ή Κλεσχάτρα δι^ρνάνωσβ
πρός τιμήν τοϋ Άντωνίου τίς χερί-
φημες έορτές; τίς χροωρκτμ.ένες νά
τόν θαμχώσοον, άγόρασε, άν;ί ολ-
λών ταλάντων, χιλιάιδες ρόδων αβ
τα όχοϊα Ιστρωχε τίς α'Λζχϊς το5
παλατίοΰ της σέ 5ψος ενός άγκώνος.
Όξΐοίως, ό Ήλιογάδαλος άρω»ο.άτι-
ζε τίς α'Θοοσες των σομπισίων καί
των όργίων τού χροκαλώντΐς τβ-
χνητή δροχη άχό χέταλα ίί-δων.
ΤΗταν μιά φορά Ινας Γιάννης
Σ' Ινα χράσινο χωριό
Π ού δέν είχε οίίτε χαΐρι
Καί δέν είχε οΰτε μοαλό...
Μά σαν Γιάννης δίχως γνώτ'.
τον Ιπόνεσε ή καρδι-ά
Καί τοΰ κόλλησε μεράκι
γιά την κόρη τοΰ Παχπά!
Τάκουσαν μικρ οί μεγάλοι
καί γελοΰσαν ώ! ,ώχώ!...
Παλ5μί?α σοΰ μυρίζει
ντείμεντέ νά φάς χολιό!
Στόν Π αχχά" χηγαίνει ό Γιάννης
μιά καί δοό ν,αί τοΰ μιλεί
Καί την Έλενιώ γυρεύει
καί τη χέρι τοΰ φιλεί...
Μά 3 Παχχάς την άγιαστοΰρϊ
χέρνε: ει>Θΰς κϊί τόν ξορκίζε;
Καί μέ τή χοντρή μαγκουρα
στήν αύλή τόν χροβοδίζει,
Καί κρατώντας τό στηλιάρι
άνεδαίνει στό χατάρι...
—Κόρη μθΌ νά σέ χαρώ
δοο λογάκια νά σοΰ χώ
Την άρχάζει άπ' την κοτσίδα
την χετάει στήν άντρομί'δα
Καί τής χάνει τα χλευρά της
μαλακά σάν τήν.,.καρδ^ιά της!..
Τα·/.θοσαν μικ,ροί μεγάλοι
καί γελοϋνε χά! χά! χά!...
Τής άγάχης τίς λαχτάρες
σούτ! χαί μήτε τοδ Π7χχά,
Μά τοϋ Γιάννη τό μεράκι
τώρα τοόγινε φαρμάκι
Φευγει, χάει μιά καί δυο
στό ψηλό ■/,αμχαναριό,
Βάζει τό σχοινί Θηλε^ά
καί κρεμιέται στά καλά
κι' ή ξ3νθή χαχαδοχοΰλα
Ιγινε /.αλογρηοχοΰλα!...
Τό χτωΐχι στό δεξί της
κομποσκοΐνι στό ζερβί της,
Ξέχασε χατέρα, μάννα,
καί τρελλά χαραμιλά:
•—Χτόχα Γιάννη την κομχάνχ
γιά ν' αρχίση ή Λειτοοργία!...
Τίκουσαν μΐχροί μεγάιλιθΐ
κα! γελοϋνε χά! χά! χά!
Χτύχα Γιάννη την καμχάνα,
γιά ν' αρχίση ή Λειτουργιά,
Χά! χά! χά!
(Ά.-τό
τό δρώια « Οτχχν
τού» τοϋ κ. Π.
χ
χά!...
οπόχΐη
Ν
.-* · ·..-♦.♦...·.·.·.·.
Ό "Αρθουρ Κόλλινς, θεατρώνης έν Λονδίνφ, όστις έφθασε μετά τής ήθο>
ποιοΰ ονζύγου τού, Μπέττη Ρώς Κλάρκ, έξ Αύστραλίας ες Αός "Αντζελες.
Διευθννονται είς τό Χόλλυγουντ.
Η ΕΓΓΟΝΗ τον
Ο ΝΙΑΝΤΙΣ ΘΕΣΤΩΘ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ.- Η ΡΩΜΑΝΤΙΚΗ ΘΕΟΝΟΗ ΑΡΠΑΖΕΤΑΙ Α-
ΠΟ ΚΑΡΑΣ ΠΕΙΡΑΤΑΣ.- ΟΠΟΥ Ο ΘΕΣΤΩΡ ΑΡΜΑΤΩΝΕΙ ΚΑΡΑΒΙ— Η ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΘΕΟΝΟΗΣ— Ο ΔΗΜΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΥΜΑ.- ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΣΠΑΡΑΓΜΟΙ.- Η
ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ.
θά διηγηβοϋμε την δραματιχή !-
ίτορία τής θεονόης, δχως εσώθη
άχδ την άρχαία έλλην.χή ■Λαράδίσι.
—Λέει λοιχδν ό μ69ος ότι ό ώ-
μ
ρ·2ΐότερος άπό όλοος τούς
ό Απόλλων, εχοντας όλόνληρο γα-
έ ά 40 ^ 5ώ ά
,
ρέμι άχό 40 μ^
χέκτησε 55 γυιούς
έ Ή
των 5χσών,
56ο μό/ον τ)'>
έ δ
η γς μ
γατέρας. Ή χειό άγαχτ^ένη τοο δ¬
μως δταν ή μικρή Άγλαΐα, μιά άχό
τί-ςι τρείς χάριτες, άχο την όχοίαν
άχΐ-χ.τησε τόν θέστορα. Σ' αυτόν ι
Άχόλλων βίίίοίξε μ.ιά άχό τής ταλ-
λές τέχνες τού, την μαντική.
Άιγο τόν θε»ίτορα γεννήθηκαν
ϊυό γυιοί καί δνό &^ατέρ<ι.ς: Ό χερίφημ,ος Όμηρικός μ,άντις Κάλ- χας (ό όχοίος χέθανε άχό τή λ6- χη τοι>, γιατί σ' εναιν αγών» 'ΐ,χντι-
κής μέ τον άντίχαλό τού Μόψο, δέ
μχόρεσε νά μαντέψΐ) χόσα γο·>ρο-νό-
χοΐ>λα είχε στήν κοιλιά της μ:ά γου-
ροΰνα!) καί ό Άλημάων. Τα ν.(»ίτ-
σια όνομ,άζονταν Λκ>κίτ~η ή μία καί
θεονόη ή άλλη. Φχινεται ίέ ότι ή
δευτέρα αύτη — η ήρωίς τής ί·.η-
γησεώς μας — ϊέν ήταν μάυν ή ώ-
αορφότερη, άλλά καί ή ψυχικώτερη,
ή χειό ρο>μαντική κοχέλλα τοδ τό-
που
Ή θεονόη άγαχοϋσε χολύ τίς ά-
χρογιαλιές. Κατέβαινβ συχνά στδ
γιαλό. καθότανε σ' Ινα δράχο κι' έρ-
ρέμδαΐϊε κυττάζοντας τους γλάρους
καί τα χανιά των χαραδιών χ:ύ χά-
νονταν στδν όρίζοντα.
Μιά μερά δμως τής συνέίϊ/ τδ ά-
κόλο,Λο χεριστατ'.κό: Μιά τ:ιήρης
μέ άνοιχτά δλα τα πτνιά, υέ όλ«
της τα κουχιά σέ ενεργεια, δυυθύνε-
ται χρδς την χαραλία. Ή θεονόη
στηλώνει. τα μάτια της μέ χεριέρ-
γεια καί άνύ^χοχτη χεριμένε! νά ΐ-'
δή ποιούς ξένους φέρνει τδ χλοΤο
στδν τόχο της. Ή τριήρηςι άλράζει
γρηγορα, άντρες ρωμζλέοι χηδοΰν
στή στεριά,έχουν όρμητικέί τίς κι¬
νήσεως καί μιλοΰν άκα:άλγ]χτη
γλώσσα. Οί ξένοι άρχάζουν την ά-
θώα κάρη, τής δΌυλώνονν τδ στόμα,
χαί λιχόθυμη την φέρνουν σ^0 —Χοϊο
τους, χού κάνε: άαέσως χανιά.
Ιδού λοιχόν ή θΐονόη, ή χαριτω-
μένη χόρη τοΰ θέστορα, ή έγγόνη
τοΰ θεοΰ Απόλλωνος,
χειρατών άχδ την Καρία,
χ,αί τα θαλάσσ-.να —ηλαια ν
δασιλεαι τους, και θά καλοτ-ληΰω-
θοΰν...
Μόλις έφθασαν στήν Καρί* άνηγ-
γειλαν στδ Βασιλέα την αφΐξι τοΰ
πολυτίμου «μχορεόμζτος. Κάθε τό-
χος εχ·ει τίς ώραΓές τού, άλλ' δμως
μιά νεοφερμένη εχει άλλο θέλγητρο.
Συγκίνησις λοιχδν στήν Καρί*. Ό
Βασιλεύς "Ιχαρος χατέίηχ.ε ό ίδιο-,
στήν χαραλί* νά την ύχοδεχθή· κα
μόλις την «ίΦε εννοιωσε σεισυδ στήν
καρδιά τού.
Ή ξενητειά, ή αήχμαλωΐί'», ή ά
χελχισία, ή συμφ>ά, τα ύγρά μά·
τΐα, δλ' αύτά, δορυφόροι τής ώρα
ότητος είχε πρόσθΐτα θέλγ.-:3α ν ι
μάλιστα στδν καιρδ έκείνο τής ά-
πλοικότητος. Κι' ετσι ή θςονόη ώ-
δηγήθηκε στ' Άνάκτορ» ώς χι
μόν άχόκτημα. Ή κόρη το^ φτωχοί
μάντεως θέστορος, άξίώθην.ε δα·
σιλικές τ:μές. Κάθε άλλη Οά ήταν
εύτυχής, άλλ' ή εΰαίσ-δητη Έλλι
νοχοϋλα ήταν άχ^ρηγόρητι. Θυαό
τανε τόν χατέρα της, την αδελφ
της,
λύψη τούς άχαγωγείς. Ά>^ ' ό χ<«- ρέκακος Αίολος σηκών*! τρ-κϋυια άδ καΐ τό καράοι^ τοΰ θέστορος γεΐ στίς άκτές τής Ό τ' άκ-ρογιάλΐ'ϊ τής καί τα δάκρυά της έτρεχαν χοτάμι. Άλλά τα τέτοια δάκροα εί¬ ναι χότισμα τής άγάχης ·<σ τής; ?ί- νουν νέο θέλγητρο χού δυναμώνει τή συμχάθεια στήν καρδιά τοϋ 6>α·σι"> έ-
ως Ίκάρου. Γιατί καμμιά καρδ'.
δέν είναι τόσο σκληρή χού νά μή
συντρίδεται βταν δλέχη μ-.ά δεσχοι
νίίδα νά κλαίτ}. Στά δρομολόγ'.·*. τώ
έρώτων τα ίάκραα «ίναι τδ τελευ¬
ταία καί άχοτελεσματικώτ.ρο στά-
διο. Καί είναι χαντοδΰναμα...
• * ·
Άς «φηίσοομε τή Θεονίη νά
κλαίτ) στδ Παλάτι τοϋ Ίκάρου καί
άς χάτμε στήν χατρίδα της -.αι στδ
χατρικό της σχίτι.
Βρίσκουμε τόν δυοτυχήι μάντι ά
χαρηγόρητο γιά τή συμφορά τοο, δρ
κουμε την άδελφη της Λευκίχχη
ά τραδά τα ααλλιά της άχδ ττν
τή
άχε-λχισί-οΐ1 Άλλά χατέρας καί χό-
η δέν έσταύρωσαν μοιρολστρικώς
ά χέρια. Δέν «ίχαν: «"Ο,·:: έγ:νε
Ιγινε.» Άχεφάσισαν νά κ:νηθ&ΰν, νά
ράσουν. Μχαίνει λοιχδν ό θεστωρ
νο- σ' Ινα χλοίο καί χηγαίνει νά 6
Χ) Μάκη Οΰώλκερ, πυγμάχος ελαφρών βαοδν, κατά τβΰ όποίου ήγειρεν( ά-
γβγήν διαζυγίου ή σύζυγός τού, δεξιφ, >ιατΓτν<ν~δσα αυτόν δτι άπεπειοάθη •ά -την κτικτήστ], ότι ήπείλησβ νά την αχητευση, «ώ βα άγαηβ τδ χρασί, τό τοαγοΰδι καί τάς «£λ>.ας γ—«1χας>.
νχοαγός μάντις συλλαμδανεται, ο-
δηγείται χειροδεαένος στ' Άνάκτο-
ρα τοΰ Ίκάρου καί έκεϊ συγτ.ζτίριθ-
μείται μαζύ μέ τα πθλλά καί δια-
φορα άνδράχοδα.
Π ατέρας καί κόρη λο-.χόν ζοΰνε
στό ϊδιο σχίτι, άλλ! αυτή δέτχοίνα
χ,αί καρία, έκβίνος αήλιος σκλάδος,
ϊοΰλος των δοΰλων!... Δέν ξέρει δ¬
μως ό εν άς την τΰχη τοΰ άλλου. Τ'
Άνάκτορα είναι μεγάλα, δαιδαλίί)-
δη, μέ χωριστά δα'.μ^ρίτ^ατα γιά
τοΰς δοΰλους, οί όχοίοι ουτε κι' αν
μχορο·3σαν νά φθάσουν μέχί: τόν 6α-
λώ χροσώχων, 4ά τολ;·.''3ταν νά
λέ
ρ, ;
σηκώσοον τό 6λέαα2 νά τούς χοττά-
ξ Δέ ίΧ λ ό
η
ξουν. Δέν γνωρίΧει λοίτττόν ό ς
την χαρουσία τοΰ α)νλ<υ σιί Άνά¬ κτορα. Ώς τόσο χερνοΰσε ό καιρός κα ή άλλη κόρη τοΰ θεστορος, ή 5υ στυχής Λεοκίχχη, οί— ιόν πατέρα "'" ■ "Λν_' Χ-.ν» Ή Δνίς Γιοΰλα Σπάρξ, εκλεγείσα βασίλισσα της Άνατολικής Όκλαχό- μας είς πρόσφατον διαγωνισμόν κάλ- ?Λ>υς μεταξύ 43 άντυΐάλων.
της οίτε την αδελφ ήτης ί
Κι' δτ-αν τελος Ιμιαθε τή νέα άιςροσ-
δό ά ά
όκητη
ϋ
της — τό
δ δ
τοϋ χατέρα της, όχι δμ,ως ν αί τδν
τόχο χού συνέδη — ή καρδιά τής
κόρης συντρίέεται άχδ την λύχη.
Σέ λίγες ήμέρες σνγκεντρώνει τδ
της καί χαίρνει τή γενναία
ή νά ξ2ν3?δρή τα δυδ άγα-
πημένα^της χρόσωχα χεριςρςώντα-ς
κάθε κίνδυνο, ή νά χεθάνη.,'.
* * *
Άλλά ποία διεύθυνση νά -άίη·
Σέ χοιδ σημ·είο τοϋ ορίζοντος ν ά 'δα-'
δίση;Καί ή τρομερή Λευ·/.ίχχη χη.
■αινει στδ Μαντείο των Δελφων καί
ωτι? τί νά χράιξγ,. Ή ΠΛί» της
ινει την άκόλαΛη συμδουλή: Νά
φορέση στολή ΐερέως τοϋ Άχ'όλλω-
νος ·κι' έτσί, ρτημ·φιεσμένη σέ άν-
τρα, νά βγή σέ χερΐοδεία %ι νά ιδή
τον χόθο της; έκχληροψενο. Θά δρή
τον χατέρα της καί την άδελφή
της·
Χωρις νά ίΐστάσιο ή Λευκίχχη
ολσ,Λεί ·τόν χρησμό: Ντύνεται
στολη ιερεως τοΰ Άχόλλωνος καί
άρχίζει την ταξειδιώτικη χεριοδεία
της. 'Η στοργή χρδς τδν άατέρα
της κ^τήν άδελφη της την όχλί-
ζει με εκτακτη ψυχική ίυνομι. Εί¬
ναι άχοφασίσμένη γιά δλα.
Ή Δνίς 'Ελίζαίΐπεθ Κοΰπεο, ζν. Κολόμπος, ΜισσισσίΐτίΓη, ή όποία αετεβ
είς Ούασιγκτώνα, δπου διευθύνει την γυναικείον προπαγάνδαν υπέρ τί
άποκτήσεως ίσων δικαιωμάτων μέ τούς άνδρας.
Ή ώμορφιά τής Λεοκίχχης φ«γ-
γοδολεϊ μέσα στδ ίερατ:7.δ ίαάτιο,
/.αί όλοι δ·λέχουν μέ συμχάθε'.α τδν
νεαρόν αύτδν ίεροφάντη χοϋ φέρνει
έχάνω στή στολή τού τα διάσημα τοϋ
Θεοΰ τοϋ φωτός... Έχειτα 6-'ο δ-.ά-
φορες χε.ριχλανήσείς φτάνει γαί
ττήν Καρία. Πόσες καρδιές κυρί¬
ων καί δεσχοινίδων δέν θά σ'-νετ>
ράχθησαν στό άντίκρ^σμα τοΰ ώραί-
ου έκείνου χαχά καί 6έν Φά χήραν
τόν κατήφορο τής άχελχισίις άχδ
την ψυχρότητά τού καί την άϊιαφο-
ρία τοα.'...
Ή άφιξις τοδ ίερέως τοΰ Άχόλ-
λωνος στήν Καρία εκανε έξαιρετική
έντΰχωσι. Όλοι καί δλες θθΆχωαέ-
νες άχδ την ώμορ-φι<χ τού. Καί έ*- λεγ^ν: «—Βεβαίως, «ίνα: ό Νάρ- ίμάτια «ρέως χερ-.βετί.λτ,ιχέ- νος, ή ούτος ό Άχόλλων!.» * * * Ή φήμη τοΰ «ώραίοο ξένου» ε- φτασε καί μέσα στδ Παλάτι, στ' αΰτιά τής θεονόης. Ηθέλησε νά τόν ιδή. Καί έχραγματοχοίητε την έχιθυμία της αύτη, κροφά, π'σω ά¬ χδ μιά κολώνα τοϋ ναοϋ, άπδ την ό- χοία χαρακολο>θν ίερέα τοϋ Άχόλ)< θάνατο, καί μάλιστα ώρισε μιο: Θά ήταν ό ϊοΰλος, Θέστωρ!.... Ι Κυττάχτε λοιχόν, ω εΰίΐτθτ;τ(Ι αναγνώσται, τή σκληρτπητα τηΓ Μοίρας: Ό χατέρας θέΐτωρ Ιι* τά—εται νά γίντ) (χω_ρίς νά -ο "-<" χτευεταί), ά ρς τής *ό?ης γ γιά νά «κχληρωθή ή ενοχη '·>'·
τής άλλης κόρ^τον. Καί ή σ
νόη, χωρίς νά τδ ύχοψ!αζ-τ2'> Τ1
τΐι άδ&λφοκτόνος'...
Ή δυστυχής Λευκίχχη — με *
ΐερατική της στολή ~*>»™- —
ιηγειτα! και
αί χαραδίδεταί στο ίτ^ιίΙ
ύτδ-ς, άναγνωρίζε: ·/-«-;< 'Ενώ δέ αύτδ>
τα χαρ·α·κτηρΐστικά τής Ο·1"
τού Λβυκίχχης στδ χρόσωχο^
ρέως τδν όχοίρν χρόκειται να
καί την άδελφη! Καί ή άδελφη ή-ΐχτ
στ], φωνες,
ταν *>κεΐ κοντά δυδ δηματα, χω.5ίζ
ουτι
υτε αυτή να αναγνωρίση την Λϊϊ>-
κιχπη, οΰτε έκείνη νά μαντςΰη την
χϊρουσία τής Θεονόης!...
"Ενα άρχαίο ρητδ λέε:: .(Τδ ό¬
ρον τίκτει τό Ιεράν». Ή Θεονόη δί-
δε χολλές φορές τδν νεαρόν ίερέα,
συνωμίλησε μαζύ τού, χωρίς ν' άνα-
, χρς
(άφοΰ «ίχαν χεράσει άρ-
κα, ψυχροτητα Χίϊί άίιχφοα'α. Καί
Άχόλλωνος! «Άφοΰ δέν θέλει νά
ίνη δικός μοο, λέε( μέσα της καμ
φ ι ά
ίνη δικός μοο, λέε( μέσα της, καμ¬
μιά άλλη δέν χρέχε ά ό
, μ
μιά άλλη δέν χρέχει νά
1)!...»
χα-
Άλλοίμ<;νο σέ κεΐνον τδν αντρα χου μιά ώρ-αία καί χαντοδόναμ-τΐ ϊ«- ναίκα Θέλει νά τδν έκδικηθί. «Τδ η είθ ευχαριστο αίτθημα τών'γαναι* «όν £ΐνβι ή εχδίκησις!» είχε ό Ίοο- δενάλης. Κι' ετσι ή Θεονόη τδ άχε'άσισε: ή θεονόη τδ »ε-ά*ι: Εζήτησε «χο τον "Ικαίο, ·;όν Βα- ο-ιλεα και κώριό τη; επί τίν^κι την ο-ΐλεα και κυριό τη;, επί Τ.ι κβφβληντοδ ίβρέως τοΰ ' κραογες, άχδ 'τό στό,ι 3 τη| •ίΐ επα- Λευκίχχης. Ήκόρη είχε %>ι?*
ρίσει άμέσως τδν χατέρ1* ττ?. &
στέκει άντίκρυ της. μέ την ιιη*·?
τής θυσίας στδ χέρ:! «Π««Ρ
μου!» φωνάζει καί χέφ'
τού, άγκαλιάζοντάς τον!
Θόρυδος, ταραχή στους ^--3^'Ί
μένους, σύγχυσις στούς όρ'3^«ν^]
γιά την έκτέλεαι τής(
χο'.νής, σι>γκ:νή<Γί'.ς, δ< τριχιάΐτματα, καί ευθύς > _
ρος στδ Παλάτι τοΰ Ί*«?^ '';α^
φέρη την καταχληκτική ει5^!
Βασιλέα καί στή θεονόη
Τρέχει έχί τόχ&υ ή β
στδ άκουσμα των ένομάτων
καί Λευκίχχη βλέχει^ καί «
ζειτδν χατέρα χϊί την ^
Άγκαλιάζονται καί *
κινείται καί ύχότχεται να
ση στήν ευτυχία τής σ1
τής οικογενείας. Καί %
τώνοντας τδ θεστορϊ,^τ^
ι τή θεονόη
Ο ΝΙΑΝΤΙΣ ΘΕΣΤΩΘ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ.- Η ΡΩΜΑΝΤΙΚΗ ΘΕΟΝΟΗ ΑΡΠΑΖΕΤΑΙ Α-
ΠΟ ΚΑΡΑΣ ΠΕΙΡΑΤΑΣ.- ΟΠΟΥ Ο ΘΕΣΤΩΡ ΑΡΜΑΤΩΝΕΙ ΚΑΡΑΒΙ— Η ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΘΕΟΝΟΗΣ— Ο ΔΗΜΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΥΜΑ.- ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΣΠΑΡΑΓΜΟΙ.- Η
ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ.
θά διηγηβοϋμε την δραματιχή !-
ίτορία τής θεονόης, δχως εσώθη
άχδ την άρχαία έλλην.χή ■Λαράδίσι.
—Λέει λοιχδν ό μ69ος ότι ό ώ-
μ
ρ·2ΐότερος άπό όλοος τούς
ό Απόλλων, εχοντας όλόνληρο γα-
έ ά 40 ^ 5ώ ά
,
ρέμι άχό 40 μ^
χέκτησε 55 γυιούς
έ Ή
των 5χσών,
56ο μό/ον τ)'>
έ δ
η γς μ
γατέρας. Ή χειό άγαχτ^ένη τοο δ¬
μως δταν ή μικρή Άγλαΐα, μιά άχό
τί-ςι τρείς χάριτες, άχο την όχοίαν
άχΐ-χ.τησε τόν θέστορα. Σ' αυτόν ι
Άχόλλων βίίίοίξε μ.ιά άχό τής ταλ-
λές τέχνες τού, την μαντική.
Άιγο τόν θε»ίτορα γεννήθηκαν
ϊυό γυιοί καί δνό &^ατέρ<ι.ς: Ό χερίφημ,ος Όμηρικός μ,άντις Κάλ- χας (ό όχοίος χέθανε άχό τή λ6- χη τοι>, γιατί σ' εναιν αγών» 'ΐ,χντι-
κής μέ τον άντίχαλό τού Μόψο, δέ
μχόρεσε νά μαντέψΐ) χόσα γο·>ρο-νό-
χοΐ>λα είχε στήν κοιλιά της μ:ά γου-
ροΰνα!) καί ό Άλημάων. Τα ν.(»ίτ-
σια όνομ,άζονταν Λκ>κίτ~η ή μία καί
θεονόη ή άλλη. Φχινεται ίέ ότι ή
δευτέρα αύτη — η ήρωίς τής ί·.η-
γησεώς μας — ϊέν ήταν μάυν ή ώ-
αορφότερη, άλλά καί ή ψυχικώτερη,
ή χειό ρο>μαντική κοχέλλα τοδ τό-
που
Ή θεονόη άγαχοϋσε χολύ τίς ά-
χρογιαλιές. Κατέβαινβ συχνά στδ
γιαλό. καθότανε σ' Ινα δράχο κι' έρ-
ρέμδαΐϊε κυττάζοντας τους γλάρους
καί τα χανιά των χαραδιών χ:ύ χά-
νονταν στδν όρίζοντα.
Μιά μερά δμως τής συνέίϊ/ τδ ά-
κόλο,Λο χεριστατ'.κό: Μιά τ:ιήρης
μέ άνοιχτά δλα τα πτνιά, υέ όλ«
της τα κουχιά σέ ενεργεια, δυυθύνε-
ται χρδς την χαραλία. Ή θεονόη
στηλώνει. τα μάτια της μέ χεριέρ-
γεια καί άνύ^χοχτη χεριμένε! νά ΐ-'
δή ποιούς ξένους φέρνει τδ χλοΤο
στδν τόχο της. Ή τριήρηςι άλράζει
γρηγορα, άντρες ρωμζλέοι χηδοΰν
στή στεριά,έχουν όρμητικέί τίς κι¬
νήσεως καί μιλοΰν άκα:άλγ]χτη
γλώσσα. Οί ξένοι άρχάζουν την ά-
θώα κάρη, τής δΌυλώνονν τδ στόμα,
χαί λιχόθυμη την φέρνουν σ^0 —Χοϊο
τους, χού κάνε: άαέσως χανιά.
Ιδού λοιχόν ή θΐονόη, ή χαριτω-
μένη χόρη τοΰ θέστορα, ή έγγόνη
τοΰ θεοΰ Απόλλωνος,
χειρατών άχδ την Καρία,
χ,αί τα θαλάσσ-.να —ηλαια ν
δασιλεαι τους, και θά καλοτ-ληΰω-
θοΰν...
Μόλις έφθασαν στήν Καρί* άνηγ-
γειλαν στδ Βασιλέα την αφΐξι τοΰ
πολυτίμου «μχορεόμζτος. Κάθε τό-
χος εχ·ει τίς ώραΓές τού, άλλ' δμως
μιά νεοφερμένη εχει άλλο θέλγητρο.
Συγκίνησις λοιχδν στήν Καρί*. Ό
Βασιλεύς "Ιχαρος χατέίηχ.ε ό ίδιο-,
στήν χαραλί* νά την ύχοδεχθή· κα
μόλις την «ίΦε εννοιωσε σεισυδ στήν
καρδιά τού.
Ή ξενητειά, ή αήχμαλωΐί'», ή ά
χελχισία, ή συμφ>ά, τα ύγρά μά·
τΐα, δλ' αύτά, δορυφόροι τής ώρα
ότητος είχε πρόσθΐτα θέλγ.-:3α ν ι
μάλιστα στδν καιρδ έκείνο τής ά-
πλοικότητος. Κι' ετσι ή θςονόη ώ-
δηγήθηκε στ' Άνάκτορ» ώς χι
μόν άχόκτημα. Ή κόρη το^ φτωχοί
μάντεως θέστορος, άξίώθην.ε δα·
σιλικές τ:μές. Κάθε άλλη Οά ήταν
εύτυχής, άλλ' ή εΰαίσ-δητη Έλλι
νοχοϋλα ήταν άχ^ρηγόρητι. Θυαό
τανε τόν χατέρα της, την αδελφ
της,
λύψη τούς άχαγωγείς. Ά>^ ' ό χ<«- ρέκακος Αίολος σηκών*! τρ-κϋυια άδ καΐ τό καράοι^ τοΰ θέστορος γεΐ στίς άκτές τής Ό τ' άκ-ρογιάλΐ'ϊ τής καί τα δάκρυά της έτρεχαν χοτάμι. Άλλά τα τέτοια δάκροα εί¬ ναι χότισμα τής άγάχης ·<σ τής; ?ί- νουν νέο θέλγητρο χού δυναμώνει τή συμχάθεια στήν καρδιά τοϋ 6>α·σι"> έ-
ως Ίκάρου. Γιατί καμμιά καρδ'.
δέν είναι τόσο σκληρή χού νά μή
συντρίδεται βταν δλέχη μ-.ά δεσχοι
νίίδα νά κλαίτ}. Στά δρομολόγ'.·*. τώ
έρώτων τα ίάκραα «ίναι τδ τελευ¬
ταία καί άχοτελεσματικώτ.ρο στά-
διο. Καί είναι χαντοδΰναμα...
• * ·
Άς «φηίσοομε τή Θεονίη νά
κλαίτ) στδ Παλάτι τοϋ Ίκάρου καί
άς χάτμε στήν χατρίδα της -.αι στδ
χατρικό της σχίτι.
Βρίσκουμε τόν δυοτυχήι μάντι ά
χαρηγόρητο γιά τή συμφορά τοο, δρ
κουμε την άδελφη της Λευκίχχη
ά τραδά τα ααλλιά της άχδ ττν
τή
άχε-λχισί-οΐ1 Άλλά χατέρας καί χό-
η δέν έσταύρωσαν μοιρολστρικώς
ά χέρια. Δέν «ίχαν: «"Ο,·:: έγ:νε
Ιγινε.» Άχεφάσισαν νά κ:νηθ&ΰν, νά
ράσουν. Μχαίνει λοιχδν ό θεστωρ
νο- σ' Ινα χλοίο καί χηγαίνει νά 6
Χ) Μάκη Οΰώλκερ, πυγμάχος ελαφρών βαοδν, κατά τβΰ όποίου ήγειρεν( ά-
γβγήν διαζυγίου ή σύζυγός τού, δεξιφ, >ιατΓτν<ν~δσα αυτόν δτι άπεπειοάθη •ά -την κτικτήστ], ότι ήπείλησβ νά την αχητευση, «ώ βα άγαηβ τδ χρασί, τό τοαγοΰδι καί τάς «£λ>.ας γ—«1χας>.
νχοαγός μάντις συλλαμδανεται, ο-
δηγείται χειροδεαένος στ' Άνάκτο-
ρα τοΰ Ίκάρου καί έκεϊ συγτ.ζτίριθ-
μείται μαζύ μέ τα πθλλά καί δια-
φορα άνδράχοδα.
Π ατέρας καί κόρη λο-.χόν ζοΰνε
στό ϊδιο σχίτι, άλλ! αυτή δέτχοίνα
χ,αί καρία, έκβίνος αήλιος σκλάδος,
ϊοΰλος των δοΰλων!... Δέν ξέρει δ¬
μως ό εν άς την τΰχη τοΰ άλλου. Τ'
Άνάκτορα είναι μεγάλα, δαιδαλίί)-
δη, μέ χωριστά δα'.μ^ρίτ^ατα γιά
τοΰς δοΰλους, οί όχοίοι ουτε κι' αν
μχορο·3σαν νά φθάσουν μέχί: τόν 6α-
λώ χροσώχων, 4ά τολ;·.''3ταν νά
λέ
ρ, ;
σηκώσοον τό 6λέαα2 νά τούς χοττά-
ξ Δέ ίΧ λ ό
η
ξουν. Δέν γνωρίΧει λοίτττόν ό ς
την χαρουσία τοΰ α)νλ<υ σιί Άνά¬ κτορα. Ώς τόσο χερνοΰσε ό καιρός κα ή άλλη κόρη τοΰ θεστορος, ή 5υ στυχής Λεοκίχχη, οί— ιόν πατέρα "'" ■ "Λν_' Χ-.ν» Ή Δνίς Γιοΰλα Σπάρξ, εκλεγείσα βασίλισσα της Άνατολικής Όκλαχό- μας είς πρόσφατον διαγωνισμόν κάλ- ?Λ>υς μεταξύ 43 άντυΐάλων.
της οίτε την αδελφ ήτης ί
Κι' δτ-αν τελος Ιμιαθε τή νέα άιςροσ-
δό ά ά
όκητη
ϋ
της — τό
δ δ
τοϋ χατέρα της, όχι δμ,ως ν αί τδν
τόχο χού συνέδη — ή καρδιά τής
κόρης συντρίέεται άχδ την λύχη.
Σέ λίγες ήμέρες σνγκεντρώνει τδ
της καί χαίρνει τή γενναία
ή νά ξ2ν3?δρή τα δυδ άγα-
πημένα^της χρόσωχα χεριςρςώντα-ς
κάθε κίνδυνο, ή νά χεθάνη.,'.
* * *
Άλλά ποία διεύθυνση νά -άίη·
Σέ χοιδ σημ·είο τοϋ ορίζοντος ν ά 'δα-'
δίση;Καί ή τρομερή Λευ·/.ίχχη χη.
■αινει στδ Μαντείο των Δελφων καί
ωτι? τί νά χράιξγ,. Ή ΠΛί» της
ινει την άκόλαΛη συμδουλή: Νά
φορέση στολή ΐερέως τοϋ Άχ'όλλω-
νος ·κι' έτσί, ρτημ·φιεσμένη σέ άν-
τρα, νά βγή σέ χερΐοδεία %ι νά ιδή
τον χόθο της; έκχληροψενο. Θά δρή
τον χατέρα της καί την άδελφή
της·
Χωρις νά ίΐστάσιο ή Λευκίχχη
ολσ,Λεί ·τόν χρησμό: Ντύνεται
στολη ιερεως τοΰ Άχόλλωνος καί
άρχίζει την ταξειδιώτικη χεριοδεία
της. 'Η στοργή χρδς τδν άατέρα
της κ^τήν άδελφη της την όχλί-
ζει με εκτακτη ψυχική ίυνομι. Εί¬
ναι άχοφασίσμένη γιά δλα.
Ή Δνίς 'Ελίζαίΐπεθ Κοΰπεο, ζν. Κολόμπος, ΜισσισσίΐτίΓη, ή όποία αετεβ
είς Ούασιγκτώνα, δπου διευθύνει την γυναικείον προπαγάνδαν υπέρ τί
άποκτήσεως ίσων δικαιωμάτων μέ τούς άνδρας.
Ή ώμορφιά τής Λεοκίχχης φ«γ-
γοδολεϊ μέσα στδ ίερατ:7.δ ίαάτιο,
/.αί όλοι δ·λέχουν μέ συμχάθε'.α τδν
νεαρόν αύτδν ίεροφάντη χοϋ φέρνει
έχάνω στή στολή τού τα διάσημα τοϋ
Θεοΰ τοϋ φωτός... Έχειτα 6-'ο δ-.ά-
φορες χε.ριχλανήσείς φτάνει γαί
ττήν Καρία. Πόσες καρδιές κυρί¬
ων καί δεσχοινίδων δέν θά σ'-νετ>
ράχθησαν στό άντίκρ^σμα τοΰ ώραί-
ου έκείνου χαχά καί 6έν Φά χήραν
τόν κατήφορο τής άχελχισίις άχδ
την ψυχρότητά τού καί την άϊιαφο-
ρία τοα.'...
Ή άφιξις τοδ ίερέως τοΰ Άχόλ-
λωνος στήν Καρία εκανε έξαιρετική
έντΰχωσι. Όλοι καί δλες θθΆχωαέ-
νες άχδ την ώμορ-φι<χ τού. Καί έ*- λεγ^ν: «—Βεβαίως, «ίνα: ό Νάρ- ίμάτια «ρέως χερ-.βετί.λτ,ιχέ- νος, ή ούτος ό Άχόλλων!.» * * * Ή φήμη τοΰ «ώραίοο ξένου» ε- φτασε καί μέσα στδ Παλάτι, στ' αΰτιά τής θεονόης. Ηθέλησε νά τόν ιδή. Καί έχραγματοχοίητε την έχιθυμία της αύτη, κροφά, π'σω ά¬ χδ μιά κολώνα τοϋ ναοϋ, άπδ την ό- χοία χαρακολο>θν ίερέα τοϋ Άχόλ)< θάνατο, καί μάλιστα ώρισε μιο: Θά ήταν ό ϊοΰλος, Θέστωρ!.... Ι Κυττάχτε λοιχόν, ω εΰίΐτθτ;τ(Ι αναγνώσται, τή σκληρτπητα τηΓ Μοίρας: Ό χατέρας θέΐτωρ Ιι* τά—εται νά γίντ) (χω_ρίς νά -ο "-<" χτευεταί), ά ρς τής *ό?ης γ γιά νά «κχληρωθή ή ενοχη '·>'·
τής άλλης κόρ^τον. Καί ή σ
νόη, χωρίς νά τδ ύχοψ!αζ-τ2'> Τ1
τΐι άδ&λφοκτόνος'...
Ή δυστυχής Λευκίχχη — με *
ΐερατική της στολή ~*>»™- —
ιηγειτα! και
αί χαραδίδεταί στο ίτ^ιίΙ
ύτδ-ς, άναγνωρίζε: ·/-«-;< 'Ενώ δέ αύτδ>
τα χαρ·α·κτηρΐστικά τής Ο·1"
τού Λβυκίχχης στδ χρόσωχο^
ρέως τδν όχοίρν χρόκειται να
καί την άδελφη! Καί ή άδελφη ή-ΐχτ
στ], φωνες,
ταν *>κεΐ κοντά δυδ δηματα, χω.5ίζ
ουτι
υτε αυτή να αναγνωρίση την Λϊϊ>-
κιχπη, οΰτε έκείνη νά μαντςΰη την
χϊρουσία τής Θεονόης!...
"Ενα άρχαίο ρητδ λέε:: .(Τδ ό¬
ρον τίκτει τό Ιεράν». Ή Θεονόη δί-
δε χολλές φορές τδν νεαρόν ίερέα,
συνωμίλησε μαζύ τού, χωρίς ν' άνα-
, χρς
(άφοΰ «ίχαν χεράσει άρ-
κα, ψυχροτητα Χίϊί άίιχφοα'α. Καί
Άχόλλωνος! «Άφοΰ δέν θέλει νά
ίνη δικός μοο, λέε( μέσα της καμ
φ ι ά
ίνη δικός μοο, λέε( μέσα της, καμ¬
μιά άλλη δέν χρέχε ά ό
, μ
μιά άλλη δέν χρέχει νά
1)!...»
χα-
Άλλοίμ<;νο σέ κεΐνον τδν αντρα χου μιά ώρ-αία καί χαντοδόναμ-τΐ ϊ«- ναίκα Θέλει νά τδν έκδικηθί. «Τδ η είθ ευχαριστο αίτθημα τών'γαναι* «όν £ΐνβι ή εχδίκησις!» είχε ό Ίοο- δενάλης. Κι' ετσι ή Θεονόη τδ άχε'άσισε: ή θεονόη τδ »ε-ά*ι: Εζήτησε «χο τον "Ικαίο, ·;όν Βα- ο-ιλεα και κώριό τη; επί τίν^κι την ο-ΐλεα και κυριό τη;, επί Τ.ι κβφβληντοδ ίβρέως τοΰ ' κραογες, άχδ 'τό στό,ι 3 τη| •ίΐ επα- Λευκίχχης. Ήκόρη είχε %>ι?*
ρίσει άμέσως τδν χατέρ1* ττ?. &
στέκει άντίκρυ της. μέ την ιιη*·?
τής θυσίας στδ χέρ:! «Π««Ρ
μου!» φωνάζει καί χέφ'
τού, άγκαλιάζοντάς τον!
Θόρυδος, ταραχή στους ^--3^'Ί
μένους, σύγχυσις στούς όρ'3^«ν^]
γιά την έκτέλεαι τής(
χο'.νής, σι>γκ:νή<Γί'.ς, δ< τριχιάΐτματα, καί ευθύς > _
ρος στδ Παλάτι τοΰ Ί*«?^ '';α^
φέρη την καταχληκτική ει5^!
Βασιλέα καί στή θεονόη
Τρέχει έχί τόχ&υ ή β
στδ άκουσμα των ένομάτων
καί Λευκίχχη βλέχει^ καί «
ζειτδν χατέρα χϊί την ^
Άγκαλιάζονται καί *
κινείται καί ύχότχεται να
ση στήν ευτυχία τής σ1
τής οικογενείας. Καί %
τώνοντας τδ θεστορϊ,^τ^
ι τή θεονόη
ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΖ
Ε5 αριστεράν πρός τά·δεξιά: Ό ταγματάρχης Μπερρυ, ό Ρουάϊ Λ. Μίτσελλ, ό Μπάυ
ρων Κ,. Νιοΰκομπ καΐ ό 'Οττο Λέρσις. Οί δύο μεσαΐοί εξετέλεσαν εσχάτως έναεριον πτή
σιν αντοχής, διαρκέσασαν περίπου 200 ώρας, υπεράνω τού αεροδρόμιον τής 'Οχάϊο
ίΐΎΐου όνωνίίν τί ' γν..ί.στος ^Ζαναχός οαοιοφωνων, όστις δεν αντεχρουσε την -οί δια-
3*τ Υην?ς ο^υγ0" τού έν Μπρουχλυν, πρός τον σκοπόν όπως μείνη ελεγθερος να
χην Ιι,εσση Γιοοκ, χορίύτριαν, την οποίαν αύτάς ήγάπα πρό τοΰ γάαου τού.
Ή πριγκίπισσα ΝτΙ Τζερόμη, πρώην "Εϊμυ Κλάππ,
ή όποία ύπανδρεύθη Σικελό νΐΐρίγκιπα καΐ τώρα
επέστρεψεν έξ Ιταλίας, όπως διέλθη τό θέρος πλη¬
σίον των γονέων της έν Άμερικϋ.
Ή άεροπόρος Άμελια "Ηρχαρτ,
μέ τό νκέον άεροπλάνον της είς τό
αεροδρόμιον Ροϋζβελτ, τής Λόγκ
"Αιλαντ.
Ό Λιντμίΐεργκ και ή σύζυγος τυυ "Λ-α, οί οιυιοι καιιυι π.ι,)ΐ.-χατον
είς τόν ουρανόν μέ τό άεροίπλάνογ»_
—"—^π»»ππππππ^^ε^^ε^^ί^^^^^»π^^^ΐι^ι^^^ί^^^^^-^^^^^^^^^"^ ^~-------------1 ■ ^^^».—
Χ· -νοΰχ, Αριστερν, τέως καθηγητής τοϋ Πανεπιστημίου τού 'Οχάϊο, όστις ώμολόγησεν δτι
φοιτήτριαν τής Ίατρικής, Δδα θηόρα Χίξ, έξεταζόμενος υπο των φρενολογων Δρος Γ. Χεφ-
—ο καΐ Λδος Τζόνν Μπέρυ.
Ηλεκτρικόν άροτρον, χρηβιμοποιουμενον είς μίαν μβγάλην φάομαν τής
Πολιτειας Ιλλινοϊς. Καναβίζει το εδαφος, φονεδον τα έν α*τφ?ντομα.
Ε5 αριστεράν πρός τά·δεξιά: Ό ταγματάρχης Μπερρυ, ό Ρουάϊ Λ. Μίτσελλ, ό Μπάυ
ρων Κ,. Νιοΰκομπ καΐ ό 'Οττο Λέρσις. Οί δύο μεσαΐοί εξετέλεσαν εσχάτως έναεριον πτή
σιν αντοχής, διαρκέσασαν περίπου 200 ώρας, υπεράνω τού αεροδρόμιον τής 'Οχάϊο
ίΐΎΐου όνωνίίν τί ' γν..ί.στος ^Ζαναχός οαοιοφωνων, όστις δεν αντεχρουσε την -οί δια-
3*τ Υην?ς ο^υγ0" τού έν Μπρουχλυν, πρός τον σκοπόν όπως μείνη ελεγθερος να
χην Ιι,εσση Γιοοκ, χορίύτριαν, την οποίαν αύτάς ήγάπα πρό τοΰ γάαου τού.
Ή πριγκίπισσα ΝτΙ Τζερόμη, πρώην "Εϊμυ Κλάππ,
ή όποία ύπανδρεύθη Σικελό νΐΐρίγκιπα καΐ τώρα
επέστρεψεν έξ Ιταλίας, όπως διέλθη τό θέρος πλη¬
σίον των γονέων της έν Άμερικϋ.
Ή άεροπόρος Άμελια "Ηρχαρτ,
μέ τό νκέον άεροπλάνον της είς τό
αεροδρόμιον Ροϋζβελτ, τής Λόγκ
"Αιλαντ.
Ό Λιντμίΐεργκ και ή σύζυγος τυυ "Λ-α, οί οιυιοι καιιυι π.ι,)ΐ.-χατον
είς τόν ουρανόν μέ τό άεροίπλάνογ»_
—"—^π»»ππππππ^^ε^^ε^^ί^^^^^»π^^^ΐι^ι^^^ί^^^^^-^^^^^^^^^"^ ^~-------------1 ■ ^^^».—
Χ· -νοΰχ, Αριστερν, τέως καθηγητής τοϋ Πανεπιστημίου τού 'Οχάϊο, όστις ώμολόγησεν δτι
φοιτήτριαν τής Ίατρικής, Δδα θηόρα Χίξ, έξεταζόμενος υπο των φρενολογων Δρος Γ. Χεφ-
—ο καΐ Λδος Τζόνν Μπέρυ.
Ηλεκτρικόν άροτρον, χρηβιμοποιουμενον είς μίαν μβγάλην φάομαν τής
Πολιτειας Ιλλινοϊς. Καναβίζει το εδαφος, φονεδον τα έν α*τφ?ντομα.
ιΕΘΝΪΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ. 14 ΙΟΛΙΟΥ, }929. _
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
εοκικο* κηρυξ
ΝΕΑ ΣΧΕΔΙΑ
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ
ταί η αεταρρυΐθμκΓται η ρφρμ
δ έν έννοοϋν οότε οί ίδιοι νά ήσυγά-
σουν οί5τ« ημάς τοϋς άλλους νάμάς
άφήσουν ησύχους. 'Αφοϋ ώργάνω-
σαν τάν πόλεμον κατά τοΰ κα—'ίομα-
,ΡΑ.
τος, . , ( .
είς καπνόν αρκετάς χιλιάδας 2ολ-
λαρίων ποΰ πιροσφ^ρονν οί άφελβΐς
διά την συντήρησιν των
αυτών τής κοινωνικής άν-ααορ-οώσε-
ως κατά τάς ιδικάς των άρε·σΛϊ·ιας
κβί προτι^ήκτεις, επεδόθησαν τωρα.
είς άλλο πεδίον δράσεώς, θά επ ι¬
να έπΛάλουν -είς τό Ούά-
την αυστηράν τήρησιν των
«χ,υοτνών νόμων», τής γενικής δηλ.
ν.ατηρείας, μελαγχολίας καί θλί-
ψεως. Πρός τουτο έζήτηβαν γ.χ
την υποστήριξιν τοΰ Προέδρου κ..
Χσ58ε.ρ είς τόν οποίον άνέπτ^ε τα
σχέίια τοΰ κινήματος έπιτ,ροπή έκ
μεθοίιστών υπό την προεδρίαν τού
ΰ Επίσκοπον έκ
Οί γάμοι τοΰ "Ελληνος
έπιβτήμονος Δρ Οαμ-
<ρίλη μιετα της Α,δΌς Γα- ρυφαλλιώς Έμμ. ϋον- τογιάννη» Έν μέσω έκλεκτοΰ εμπορικώ καί έπιστημονικοΰ κόσμου Ετελέσθησαν την 3Οήν Ίουνίου, έ. Ι. είς τό Αγ- Η&Π τού ναΒΜη§τοη οί όστις θά μεταβάλη γάαοι «ϋ ί«ροδ Γΐχαιήλη αετά τής Δίϊος Γαρνφαλλιάς Έμ. Κον- τογιάννη ή Οοηίβ». Ή αίτ)θ!«α εί- χε διακοσμιθή μέ χρώματα κοαν&ΰν καί λενηών, τς δέ ήλιόφωςι άπεκλει- ετο έρμητικώς ·άντικίτθιστο6με-νον ετο διά έρμητικώς ·άντικίτθιστο6με-νον ήλεκτρικοΰ φωτός, ώ άλέ ρχρρ Βιργινίας, Κέννον. «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» ΟΙ ΜΕΘΟΔΙΣΤΑΙ ρ^ έννοοϋν τώρ<χ νά μετιαδάλουν την πρωτεύουσαν των Ήν. Πολιτειων είς άληθινσν «Παράϊ-ίχσον» χάσης άχ3τγαρ·ΐ6αΐ<ως, <ό οποίος νά χρησι- υ-εύση ώς χρότν>™ον διά τό υπόλοιπον
τού εβνους. Ό Π ρόεΊ:ος, παρ' Ο¬
ά άλί ί υ
ς ρς ρ
λας τάς άσχολίας τού, είχε την υ¬
πομονήν νά ίε^Οη και νά ακούση την
επιτροπήν των ΜεΟοδΊ-βτών, χωρίς
δμως νά 3ώ~, &ίς αντους ί—άτχ&σιν
άλλ' ο3τβ καί ένθάρρυνσιν. Τούτο
& ϊέν Οά εμποδίση τόν αίδ. Κέν-
ί ύ ά
νον καί νούς 'ό—*5Όύς τού νά σιτν-
ε-χίσο-ϋν τόν «άγωνά» των ύπ&ρ τής
σωτηρίας της ΆοΑρικινικήις κθ'.-
νωνίας ή όποία όφείλει νά τρ-ώγ*;,
νά πίνη καί νά ρυθμίση έν γένει
την ζωην της, όπως άι?·έσκιει είς
τοΰς άργοσχόλοος των άναμορφωτι-
ν.ών καί άχαγορευτικών όργανω-
σεων.
τος κ'-ιονοΰ, τό οποίον άπλέστως έ
«τίζε την μεγάλην αίθουσαν.
ΟΊ τοίχοι είχον καλι>φι9ή μέ 3α-
φνος καί πολλά άνθη, άπό την Θύ¬
ραν δέ μέχρι τοΰ άπέναντι ~·°------
λιαμένου τοίχοι* είχε το
τάπης, κατά συνήθειαν Βενετ*κην,
δπΐυ εγένετο τό μυστήριον έν πλή¬
ρει έθιμοτιχκία.
Τούς ναμφικούς στεφάνους αντ¬
ήλλαξεν ιό κ. Παναγιώτης Μαριά-
5ης έχ ΡϊΙτ,80ϊιγ£ιι, τάς γαμηλί-
ους δ' ευχάς «ψαλεν ό αΐδ^σ. Χρυ-
σόττομος Τραχαφέαςι.
Μετά την τέλεσιν τοϋ μ·>στηρι<>υ
χαρετέθη λουκούλειον γεΰμα «ίς την
αίθοι>σαν μέ φαγητά καθαρώς 'Ελ-
ληνικά, υπό τοί>ς ριΛμικούς δέ η-
χους τής δρχήστρας τοΰ %. Εη«βηβ
Β,βάα ή διασκέδασις παρετάθη με-
νρι των πρωϊνών ώρών, όποτε 6
αύτοκίνητα, πλήρη κόσμον, σονώϊ»-.ί¬
σον χούς νεονύμ'φους είς
Την επομένην, τό
ΕΚ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΤΣΑΛΙΑΝΤΑ, ΊΙπείοον, 22
Ιθν»νίον·. 1929.—
Άν 6οέξη ό Άποίλη; δνί) νερά
Κ,' ο Μάης αλλο ενα,
Χαιΐά σ' εκεϊνα τα σπαρτά
Γίσΰναι στή νή σπαοιιενα'
Δια των ύνω στϊχοΐν ό 'Ελ/.ηνι-
κός Λαό; καίορίζει τ6ν^ ιχοι^ιιον
των 'ΐοοχών, αί οποίαι απαιτοϋν-
ται ά.τ»λί·τως ίντό" τοΰ Άπο;,'ίου
καί Μαίου, ωτττε νά Ιξασττ'ϊλδ
νεωογική παοανοιγή κ,αι -λ
έί έδί" θ Έ
ή έτΓθία έσοδεία ά'φθονος. Εγγ^το;
περήλιξ εισέτι Παναγιώτης 1<3·ζ- ΟΕΟΡΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ (ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ) * ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ 278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ (ίθΓΠΕΓ 2ηά Ανεηυβ) Α5ΤΟΚΙΑ, „ Ι. Έν συνεργασιαι μετά τοΰ Όδοντο- ϊατροΰ V. Ραΐαζζο. Τηλέφ. Κανεηδνν-οοτΐ 3266. 'Επυστρέφε-ται είς την 'Ελλάδα στ» Αμερικανικόν θεραπεντηριον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδό; Σωκράτους αριθ. 31 Αθήναι θεραπεύονται ασφαλώς χαΐ άνωδύ- νω; παθολογιχά, γνναυιολογιχά χαί δερματικά νοσήματα. Μέθοδος νεωτάτη. ΙοιΐΓ^ίι. Τη έχμη, ^. ζεϋγος, με τάς έ·γκαρδίου·ςι ευχάς των οΜγγενών και φίλων έχέδησαν τοΰ τραίνο-ο ίι' Ατΐαπΐΐο Οίΐ^ δ^ι>
Θά διέλθουν τόν μήνα τοΰ μέλιτος.
Κατά την διάρκειαν τοΰ τ*ξϊ·.2:<:ν>
των «ά «χισκεφιθοΰν την Νεαν Ύ-
όοκην, Γοι>άσ-.γκτων καί εκείθεν,
μ'ετά 5 έ«3ομ.άίας, θά έχιστρέιΪΛυν
είς την κατοικίαν των—337 Μο
Κ Ρΐοβ ΡΐΐίδΤοηΓεΙι Ρα Αμ¬
ς η
Κοβ Ρΐαοβ,
Ρα. Αμ¬
Κοβ Ρΐαοβ, ε, μ
φότεροι οί νεόνυμφοι κατάγονται ί%
τής νήσοο Ίκαρίας. Ό -α. Παμχί-
τής ή ρς
λης, όστις έξασ-λεί την δδοντοϊατρι-
κην μέ μεγάλην χελατείαν καί με
γρ-α-φεΐα είς το Ρογπà ΒΠά§ έν
Ρΐ«8Γ)τΛΓ?, ίίλθε είς την
13 έώ άί
ς η μρ
άχε^οίτηισε ϊέ τοΰ
Γθΐσσου
6ρί'χη αρθόνως καί κατά τόν τα-
ςόντα πρώτον ιιηνα τοΰ ί)εοου,·.
Αί πολλαί αύται 6ηοχαί άνα τυ .'--
ρεινόν καί λεττόναιον Ήππί'ωτι-
ν.όν τουτο τιιίϊιια είναι πολι είεο-
γετικαί, χαοοποιονν δέ δικαίω; τόν
γεωργικόν μας πλρθυσιιον, άναμ'
νοντα βαιίμω; πλέον ίκανοιοιιγτι-
κόν θερισμόν διά τα οιτηοά "Ον¬
τως δέ ΰπάοχει εφέτος έλττις ή α-
'ρθονος παοανο>γίι τούτων νά συν¬
τελέση είς τόν εκπεσμον των τιμ'όν
καί τοιουτοτρόπως ό λαός των έδω
μερών νά φάγτι κάποις εύΰηνητί-
ραν την ιιπομπόταν τοι·, τύ_ν όποι¬
αν κιιτά τα τ.-:λευταϊα ετη πλ)*"Λ
νει -Ιντι δο. 7 καί 8 κατ' οκάν!
— Σιμφώνως π,οός γο Ν. Λι-
ίίοο τό δυνατόν
ιιας Ινμβούλιον έπειγόντως οι' ίγ-
νοάσ/ου τού άνεΓρί'οΟη εί; την Νο-
ιιαοχίαν ζΓ,τΓ,σαν όπως εΛ'ϊοαπΓ,
ίπί'τρίμηνον εισέτι ή ταφή νεχρών
έν τώ ά?χαί>Τ[ εί,
νπό χρονολογίαν 2$ Μαοτίοΐ' Ι ε
ι(ΐ'/Λον της Ένρημερίδος τής Κυ¬
βή θ ϋ έ
δερνή,σεως, σννη,Λθον τ?ί 10
έν Ψιλιάται; οί ΙΙοόεδροι τί,ν <1 νιυρίιον, καί των παοαοΓηαάτων αυτών», οΐτινες ενώπιον τοΰ ν. ΕΊ οηνιδίκου προεΰησαν είς την έκ?.ο γήν των τριών άντιπροσώποιν των διά την λύσιν τής δ'.αψορος τϋν Κοινυτήαον τούτων ποός τονς θν '.οντας νά νοσφισθ'7-σι τίιν εγγειον περιουσίαν των Τοινην.αλδανιν.οτ'»·: οίκον: των Ντεμάτοη1 καί Σίιχ«- των. Εξελέγησαν ϋιιοφώνας ο'ι ν. κ Γρτννόριος Φ· ]Μπίτΐας, Κατ.: Κόντης; καί Αθαν. Νικο'.ιΐδης. Πρόεδοοι των Κοινότητος Τσα- μαντά. Φατηοιοϋ κ,αί Κλ&φτοκ'«ρν- άς. : Ηδη τα ένδιαφεοόμτνα χοϊ- οίοο ποέπει έπεινόντο); νά σι·/.λέ· Η<οσι τό άναγ/αΐον ποσόν όπερ θά ΜΑ5ΟΝ αΤΥ, ΙθνΥΑ Ό «'Εθνηχος Κηρυξ» καϊ δλαι ^αΐ έκοόσ»ς τού πωλοϋνται παρά τού άν- τιπροσώΛθυ μτχς κ. Γε<οδ<ιωπτ>ς ύ δ"/ι ύ
πίθΠιξ εισέτι Ιΐαναγιώττ;; ί,νί,-
δοαβοίνης.
— Έγραψα καί άλλοτε περ τι,ς
έπεινούστ|ς άνάγΛης; 'ο-ιους ππθ'ΐ^-
κρυνθν» τοΰ νεοομήτου Σχολείου
μας τό Κοινοτιν.όν Νεν.οοταφεΐυν
[ΐΓτα'ΐερόμενον είς νλλην κατα/λη-
λοτε'ραν θέσιν. Τό Κοινοτ. Σΐ'ΐιβθι-
Λΐον πρός τόν σκοπόν τούτον ?»[τή-
;ισί -/.ο^ίλιον έκ δρ. 20 χιλ. ναί
ίπέβαλε ά^ιιοδίως την σνετν/.ήν
πράξιν ηοος εν/ριοιν. ΙΤοΐν ? δ¬
μως ληςη)τί ή έγκρισις αντ»· κο,ί γί¬
νη ή πιοπι'ι/.ουσο ποοπαοασν.ενή
τοΰ νεου Νεκροταφείον, ??.ή.Γυη
διαταγή τής Διο.κητ«κής 'ρχί|ς;.
έντελλοιανης ανστηρώς δποκ τοϋ
λοιπού παύση άμεσος ή "ίαρή νε-
κοων εί ςτό παλαίον Νεκροταιρεϊ-
ον! Άλλά διά την μή έγκρισιν ει¬
σετι της άναγ·/.αίαζ δαπανη; ποός
προετοιμασίαν τ«ϋ νέου Μεκοοτα
Γταί.αιόν, τότε πό ΰθά τοι»ς
ΙΙΰΛ/ Ο/Ί1— πν/Μΐ ι-1ίΐ·* /. *.._.....
ρ γ
51., είς ΚΐηβδΙοη ΡοϊηΙ, άλλάξατε ζιά ΙΙδΐβΓ ϋεΐ3^3Γβ Κ. Κ. είς
ΡΙεϊεοίΐΓηαηη'δ, δπου τό αυτοκίνητον μας θά σάς περιμένχ). "Η πάρετε τό
Βυδ άπό τό €αρΐΙο! ΤηεπΐΓε κατ' ευθείαν διά Ρ1εΪ50ΰΐη3ηη'5 καί κατό¬
πιν Ινα τάξι διά την φάρμαν. Διά περισσοτέρας πληροφορίας γράψατε:
τηε 'Άοκορουδ"
Τ. Α. ΡΑνΐ_Ο5, ΗΑίΟΟΤΤ ΟΕΝΤΕΒ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ 59—Ρ5.
ον, άν σ, μ&ί» έν τώ μεταξΰ ν' άιο-
θάνα>σί τίνες εξ ήμών;Βι6αίω;
θά ήτο Ιπιθΐ'μητόν δι' ήμά: οί «7.
μόΛιοι νά είχριν την δύναμιν ν' ό.-
πα-.Όρεχισιοσι την παρ' ή«ϊν ετ,ί^ζε
ψιν τού θανατον μέχρι ττ»ς ποοτα-
ρασκευΓ,ς·. τοϋ νέου ΝΓ-ί.;οτ«τρείου,
— ότότε θά ηιχόμεθα τοΐ<το >ά
"ΔΕΝ ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΚΟΡΟ-
Ί'ΔΕΥΕΤΕ ΔΙΑΡΚΩΣ ΤΟΥΣ
ΠΑΝΤΑΣ"
—ΑΒΠΑΗΑΜ ΕΙΝθθίΝ
Ή είς την Δημοκρατίαν πίστις τοϋ
Α&Γ3ηαηι Εΐηοσΐη διαροήδην απε¬
δείχθη διά τοΰ περιφήμου ρητοϋ τού:
«Δύνασθε νά κοροϊδεύετε όλον τόν
κόσμον ένίοτε, άλλά δέν δύνασθε νά
κοροιδεύητε διαρκώς τούς πάντας».
Είναι ενθαρρυντικόν νά γνωρίζω¬
μεν ότι ΰπάρχει τις εν Οΰασιγκτώνι,
όστις δέν έξοϋτατάται έκ των έξωγκω-
μένων δηλώσεων τάς οποίας έργοστα-
σιάρχαι τινές κάμνουν είς τάς διαφη-
μίσεις των, όσον άφορ^ την δημοτι-
κότητα των προίόντων των.
Είς την περίπτωσιν τοϋ καπνοϋ
οιανδήποτε μορφήν, πάν δ,τι εχει νά
κάμη ό κ. ΑηάΓΟΤν ΜβΠοΥι, νπονρ-
γός των Οίκονομικών,
Η ΕΚΑΡΟΜΗ
ιπριι
Είς τό δροαερόν καί ^α.
γευτικον Γκλένγουντ
Αϊλα '
τοΰ Λόγ* .
Είναι πλέον γεγονός άνααφι-
σβηττ>τον, ότι οί άνθοπώί.αί ιΓα-
κατέχουν τό μυστικόν τής όργανον.
σεως των ώραιοτέρων 'Ελληνικών
συγκεντρώσεαχν. Ή έτησία 7οοο-
εσπερις των καί ή έτησία έκ,ρ0.
μη των δχι μόνον συγκεντρώνουν
τον περισσότερον χαί τόν καλλίτε¬
ρον 'Ελλη,νΌαμερικανικόν κόσιιον
άλλά καί παρέχουν δΰο έξαιρετι-
κάς εύκαιρίας διασκεδάσεως
ά
<α διά την πραγμ/τικήν κατάστοκη,ν, ρ μάθιΐ είναι γ ργμή νά εξετάση τόν αριθμόν των ένσή- μων τσϋ "Υπουργείον των Οϊκονομι- κών των Ήνωμένων Πολιτειών, άτι¬ να εχρησιμοποιήθησαν υπό των έργο- στασιαρχών επι των προϊόντων των, δι' οιονδήποτε μήνα. 'Επί παραδείγματι, οί άριθμοί τοΰ 'Υΐιουργείου των Οΐκονομικων των Ήνωμένων Πολιτειων διά τό ετος 1928 καί διά τούς πρώτους τέσσαοας μήνας τοϋ 1929, δεικνύουν ότι τό έν τχ) καταναλώσει κέρδος των σιγαρέτ¬ των Ευοΐίγ 8ΐΓΪ1ίβ υπήρξε μεγαλει¬ τέρον παρά τα κέρδη δλων των άλ- λων σιγαρέττων όμσϋ ήνωμένων. Τοιαντα έξακολουθητικά κέρδη εί¬ ναι μόνον δυνατά Ικεΐ δ.του άδιαφιλο- νίκητος ΰπεροχή ενός προϊόντος γίνε- ται άποδεκτή παρά πολύ μεγάλης πλειονότητος τοΰ κοινοΰ. Ευνόητον είναι διατί πλέον τότν 20.000 Ιατρών, ένυπονράψως, προτι- ιιοΰν τα Ειιοΐίν 5ΐΓΪ1<ε8 διά τίιν ιδί¬ αν χρήσιν των καί πολλοί τούτων τα συνιστώσιν είς τούς πελάτας των. $83ΐϊΙβ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ 394.5 πιβτ:. 760 1;. ΚΥΡΙΑΚΗΝ, 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 9:00—9:30 μ. μ. 'Εκλΐκτόν μουσικόν πιρόγρ/αμαβ υπό την 'διεύθννσιν τοϋ "Ελληνος καλλιτέχνου κ. Γ. Χ. Οικονομίδου, κατά τό όιάιστπμα τού όπχχου θά δοθ^ί ·καί ιμιιορά διάλεξις 'Ελληνι- στί. Ό Σταθμός Κνΐ άκούετοα εύ- κριγώς είς όίνην τττν Πολιτβίον θΰάοιγκτων καθώς καί είς τάς λοι¬ πάς Βορ^ιοδυτοοάς Πολιτείτις. 6ΒΕΕΚ ΠΑϋΙΟ ΟΟΜΜΙΤΤΕΕ δΐαΐϊοπ ννΌΚϋ, Υε1)8ΐ6Γ Ηοΐεΐ 2150 Εΐποοΐη Ραΐ-ΐί ν65ΐ ΟΗΙβΑΟΟ Ιίί. χαράς. Την προσβχή Τετάρτην, 17ην Ιουλίου, τό σωματείον των άνθο- πωλών μας δίδει την εφετεινήν έκ- δρομήν τού είς τό μαγευτικήν /αί δροσόλουστον Ιξοχικόν κέντρον τοΰ Καρατσόνη είς Γκλήνγουντ τοΰ Λόγκ Ά'ίλαντ. Διά την έκδρομήν έναυλώθτ, το κομψόν, εύρύχωρ'ον «αί μέ δλα τα μέσα τού άνέτου ταξειδίου έφ- ωδιασμένον ατμόπλοιον Χούκ Μά- συντοιιν. Τό πρόγραμμα τής έκ- δρομής περιλαμβάνει κολΰμβΓμα, χορούς, άθλτιτικά παιγνίιδια, .το- δόσφαιραν, αγώνας δρόμον αν¬ δ ρων, κυρίων, εφήοων, παιδίων, μέ απονομήν έπάθλων εις τούς νι¬ κητάς καί μέ γεΰμα καί δείπνον. Ή τιμή τοΰ εισιτήριον είναι πέν- τε δολλάρια καί δυόμισυ διά το παιδία. Τό σκάφος της έκδρομής θά αναχωρήση την ΙΟην π. μ. όίοαν εκ τής άποθάθρας τής Άνστολι- κής 21ης Όδοΰ καί την Πην π. μ. έκ τής άποβά&ρας τής Άνατο- λικής 138ης Όδοΰ. Είσιττ]ρια τα)- λοΰνται εις τα γνωστότερα Έ7.λητ νικά ανθοπωλεΐα. Περισσοτέρας πληροφορίας παρέχει τό γραφεί¬ ον τοϋ σύλλογον των Άνθοπωλών. Τηλέφωνον ΟΚΑΜΕΒΟΥ 2615. Διά την έπιτΐ'χίαν τή; 'έκδ-ρομης καται6«7.λει κάθε προσπάθειαν το Δ. Συμ&ούλιον τοΰ σνλλόγου χαί Ιδιαιτέρως § άντιπρόεδρος κ. Σ. Τζανετάτος "καί ό γραμματεύς, κ. Τζανετάτος Σπ. Σάκκας. ΤΟ ■ί Είναι μον™'.κόν ϊιά τό ΚυριΐΤΑάτικο ξεκούραβμακ«ι ίδανικόν κ-εντίον δροσιάς, --^"«^ καί έξοχϋυθΰ 'Ελλην«.; τος. Είναι τό τακτικόν ριον δλων έ·κ«ίνων πού «γαποδν την γαλήνην, την ησυχίαν καί την κα¬ λήν <π«τ?οβιάν. Κείται είς μ<£ άπο τάς πλέον ρωμαντιικάς τχκ<® σίας τοΰ Στάτ^ν "Αϊλαντ, παρα την Θάλασσαν, παρ<τπλει>ρως_ της Κ·*;
ραντίνας όπου σταματ^ ολα
είς τόν λ·.αενα της Νέας 'Τα;*
κοταπλέοντα άτμόπλοια. Ή εις
«Ά,κταϊΌν» μετάΐδασις «ίνα1. (
)ωτάτη. Μέ τό Φ&ρ^η είς το
τεν Άϊλαντ %αί μέ τό ^κάορο τω
Σ·άο·οθ Μπίτς είς το Κλΐ?? Στρήτ·
Άπό έκεΐ εναε πείίπατος ολίγων
βημάτων.
τα
ΗυΝΤΕΚ. Ν. Υ,
ΒΙΛΛΑ ΑΡΜΕΝ
°
"ΒΟΑΒΟΙΝΟ ΗθυδΕ'
ΰ
·.-·-„-_ ^.,.....«» μ«οοξ τολυ . .^
■ , Λ ■-------(2250 πόδας ΰιΐκ>ς). Ζεστά καί κρύα νερα σε καν
δωμάτιον $18—-$20 έδδομαδιαίως. Επισκεφθήτε μας καί θά πεισθήτε.
Ρ. Ο. ΒΟΧ 32, ΗΙΙΝΤΕη, Ν. Υ. ΤΕΙ.. ΗϋΝΤΕΒ 3419
ΟΔΗΓΙΑΙ:--ΗοΙε1 ΑδΙοΓ Βυχ Τ6Γΐηΐηα1, 220 Υν 451η δ*·.10
Ηιιηΐ6Γ. νβ8ΐ δΙιοΓβ Κ. Κ. Ιο ΚβαΙβΓδΙίϋΙ ΙοηοΙΐοη. Ζητήσατίι*·η-
ροφορ«ις απο το ΟΚΡΗΕϋδ ΜϋδΙΟ 8ΤΟΚΕ, 241 Ε. 42ηά δι., ^ ^·
•-ιΐν. Τηλέφωνον: ΜυΓΓΗγ ΗΪΗ 2291.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΚ10ΗΑ
ΔΓ ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον$5.00 μηνιαίοις. Διδασχαλία άτομική, Άγγλιστι—'
ότι, παρ Αμβριχανίδο;, κατόχου τής Έλληνιχής· Άνοικτη
«· μ- ϊως 10 μ. μ.
664 - 7ΤΗ ΑνΕ. (Μηαξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕ*
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
εοκικο* κηρυξ
ΝΕΑ ΣΧΕΔΙΑ
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ
ταί η αεταρρυΐθμκΓται η ρφρμ
δ έν έννοοϋν οότε οί ίδιοι νά ήσυγά-
σουν οί5τ« ημάς τοϋς άλλους νάμάς
άφήσουν ησύχους. 'Αφοϋ ώργάνω-
σαν τάν πόλεμον κατά τοΰ κα—'ίομα-
,ΡΑ.
τος, . , ( .
είς καπνόν αρκετάς χιλιάδας 2ολ-
λαρίων ποΰ πιροσφ^ρονν οί άφελβΐς
διά την συντήρησιν των
αυτών τής κοινωνικής άν-ααορ-οώσε-
ως κατά τάς ιδικάς των άρε·σΛϊ·ιας
κβί προτι^ήκτεις, επεδόθησαν τωρα.
είς άλλο πεδίον δράσεώς, θά επ ι¬
να έπΛάλουν -είς τό Ούά-
την αυστηράν τήρησιν των
«χ,υοτνών νόμων», τής γενικής δηλ.
ν.ατηρείας, μελαγχολίας καί θλί-
ψεως. Πρός τουτο έζήτηβαν γ.χ
την υποστήριξιν τοΰ Προέδρου κ..
Χσ58ε.ρ είς τόν οποίον άνέπτ^ε τα
σχέίια τοΰ κινήματος έπιτ,ροπή έκ
μεθοίιστών υπό την προεδρίαν τού
ΰ Επίσκοπον έκ
Οί γάμοι τοΰ "Ελληνος
έπιβτήμονος Δρ Οαμ-
<ρίλη μιετα της Α,δΌς Γα- ρυφαλλιώς Έμμ. ϋον- τογιάννη» Έν μέσω έκλεκτοΰ εμπορικώ καί έπιστημονικοΰ κόσμου Ετελέσθησαν την 3Οήν Ίουνίου, έ. Ι. είς τό Αγ- Η&Π τού ναΒΜη§τοη οί όστις θά μεταβάλη γάαοι «ϋ ί«ροδ Γΐχαιήλη αετά τής Δίϊος Γαρνφαλλιάς Έμ. Κον- τογιάννη ή Οοηίβ». Ή αίτ)θ!«α εί- χε διακοσμιθή μέ χρώματα κοαν&ΰν καί λενηών, τς δέ ήλιόφωςι άπεκλει- ετο έρμητικώς ·άντικίτθιστο6με-νον ετο διά έρμητικώς ·άντικίτθιστο6με-νον ήλεκτρικοΰ φωτός, ώ άλέ ρχρρ Βιργινίας, Κέννον. «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» ΟΙ ΜΕΘΟΔΙΣΤΑΙ ρ^ έννοοϋν τώρ<χ νά μετιαδάλουν την πρωτεύουσαν των Ήν. Πολιτειων είς άληθινσν «Παράϊ-ίχσον» χάσης άχ3τγαρ·ΐ6αΐ<ως, <ό οποίος νά χρησι- υ-εύση ώς χρότν>™ον διά τό υπόλοιπον
τού εβνους. Ό Π ρόεΊ:ος, παρ' Ο¬
ά άλί ί υ
ς ρς ρ
λας τάς άσχολίας τού, είχε την υ¬
πομονήν νά ίε^Οη και νά ακούση την
επιτροπήν των ΜεΟοδΊ-βτών, χωρίς
δμως νά 3ώ~, &ίς αντους ί—άτχ&σιν
άλλ' ο3τβ καί ένθάρρυνσιν. Τούτο
& ϊέν Οά εμποδίση τόν αίδ. Κέν-
ί ύ ά
νον καί νούς 'ό—*5Όύς τού νά σιτν-
ε-χίσο-ϋν τόν «άγωνά» των ύπ&ρ τής
σωτηρίας της ΆοΑρικινικήις κθ'.-
νωνίας ή όποία όφείλει νά τρ-ώγ*;,
νά πίνη καί νά ρυθμίση έν γένει
την ζωην της, όπως άι?·έσκιει είς
τοΰς άργοσχόλοος των άναμορφωτι-
ν.ών καί άχαγορευτικών όργανω-
σεων.
τος κ'-ιονοΰ, τό οποίον άπλέστως έ
«τίζε την μεγάλην αίθουσαν.
ΟΊ τοίχοι είχον καλι>φι9ή μέ 3α-
φνος καί πολλά άνθη, άπό την Θύ¬
ραν δέ μέχρι τοΰ άπέναντι ~·°------
λιαμένου τοίχοι* είχε το
τάπης, κατά συνήθειαν Βενετ*κην,
δπΐυ εγένετο τό μυστήριον έν πλή¬
ρει έθιμοτιχκία.
Τούς ναμφικούς στεφάνους αντ¬
ήλλαξεν ιό κ. Παναγιώτης Μαριά-
5ης έχ ΡϊΙτ,80ϊιγ£ιι, τάς γαμηλί-
ους δ' ευχάς «ψαλεν ό αΐδ^σ. Χρυ-
σόττομος Τραχαφέαςι.
Μετά την τέλεσιν τοϋ μ·>στηρι<>υ
χαρετέθη λουκούλειον γεΰμα «ίς την
αίθοι>σαν μέ φαγητά καθαρώς 'Ελ-
ληνικά, υπό τοί>ς ριΛμικούς δέ η-
χους τής δρχήστρας τοΰ %. Εη«βηβ
Β,βάα ή διασκέδασις παρετάθη με-
νρι των πρωϊνών ώρών, όποτε 6
αύτοκίνητα, πλήρη κόσμον, σονώϊ»-.ί¬
σον χούς νεονύμ'φους είς
Την επομένην, τό
ΕΚ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΤΣΑΛΙΑΝΤΑ, ΊΙπείοον, 22
Ιθν»νίον·. 1929.—
Άν 6οέξη ό Άποίλη; δνί) νερά
Κ,' ο Μάης αλλο ενα,
Χαιΐά σ' εκεϊνα τα σπαρτά
Γίσΰναι στή νή σπαοιιενα'
Δια των ύνω στϊχοΐν ό 'Ελ/.ηνι-
κός Λαό; καίορίζει τ6ν^ ιχοι^ιιον
των 'ΐοοχών, αί οποίαι απαιτοϋν-
ται ά.τ»λί·τως ίντό" τοΰ Άπο;,'ίου
καί Μαίου, ωτττε νά Ιξασττ'ϊλδ
νεωογική παοανοιγή κ,αι -λ
έί έδί" θ Έ
ή έτΓθία έσοδεία ά'φθονος. Εγγ^το;
περήλιξ εισέτι Παναγιώτης 1<3·ζ- ΟΕΟΡΟΕ Ε. ΟΟΤδΟΝΑδ (ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ) * ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ 278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ (ίθΓΠΕΓ 2ηά Ανεηυβ) Α5ΤΟΚΙΑ, „ Ι. Έν συνεργασιαι μετά τοΰ Όδοντο- ϊατροΰ V. Ραΐαζζο. Τηλέφ. Κανεηδνν-οοτΐ 3266. 'Επυστρέφε-ται είς την 'Ελλάδα στ» Αμερικανικόν θεραπεντηριον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδό; Σωκράτους αριθ. 31 Αθήναι θεραπεύονται ασφαλώς χαΐ άνωδύ- νω; παθολογιχά, γνναυιολογιχά χαί δερματικά νοσήματα. Μέθοδος νεωτάτη. ΙοιΐΓ^ίι. Τη έχμη, ^. ζεϋγος, με τάς έ·γκαρδίου·ςι ευχάς των οΜγγενών και φίλων έχέδησαν τοΰ τραίνο-ο ίι' Ατΐαπΐΐο Οίΐ^ δ^ι>
Θά διέλθουν τόν μήνα τοΰ μέλιτος.
Κατά την διάρκειαν τοΰ τ*ξϊ·.2:<:ν>
των «ά «χισκεφιθοΰν την Νεαν Ύ-
όοκην, Γοι>άσ-.γκτων καί εκείθεν,
μ'ετά 5 έ«3ομ.άίας, θά έχιστρέιΪΛυν
είς την κατοικίαν των—337 Μο
Κ Ρΐοβ ΡΐΐίδΤοηΓεΙι Ρα Αμ¬
ς η
Κοβ Ρΐαοβ,
Ρα. Αμ¬
Κοβ Ρΐαοβ, ε, μ
φότεροι οί νεόνυμφοι κατάγονται ί%
τής νήσοο Ίκαρίας. Ό -α. Παμχί-
τής ή ρς
λης, όστις έξασ-λεί την δδοντοϊατρι-
κην μέ μεγάλην χελατείαν καί με
γρ-α-φεΐα είς το Ρογπà ΒΠά§ έν
Ρΐ«8Γ)τΛΓ?, ίίλθε είς την
13 έώ άί
ς η μρ
άχε^οίτηισε ϊέ τοΰ
Γθΐσσου
6ρί'χη αρθόνως καί κατά τόν τα-
ςόντα πρώτον ιιηνα τοΰ ί)εοου,·.
Αί πολλαί αύται 6ηοχαί άνα τυ .'--
ρεινόν καί λεττόναιον Ήππί'ωτι-
ν.όν τουτο τιιίϊιια είναι πολι είεο-
γετικαί, χαοοποιονν δέ δικαίω; τόν
γεωργικόν μας πλρθυσιιον, άναμ'
νοντα βαιίμω; πλέον ίκανοιοιιγτι-
κόν θερισμόν διά τα οιτηοά "Ον¬
τως δέ ΰπάοχει εφέτος έλττις ή α-
'ρθονος παοανο>γίι τούτων νά συν¬
τελέση είς τόν εκπεσμον των τιμ'όν
καί τοιουτοτρόπως ό λαός των έδω
μερών νά φάγτι κάποις εύΰηνητί-
ραν την ιιπομπόταν τοι·, τύ_ν όποι¬
αν κιιτά τα τ.-:λευταϊα ετη πλ)*"Λ
νει -Ιντι δο. 7 καί 8 κατ' οκάν!
— Σιμφώνως π,οός γο Ν. Λι-
ίίοο τό δυνατόν
ιιας Ινμβούλιον έπειγόντως οι' ίγ-
νοάσ/ου τού άνεΓρί'οΟη εί; την Νο-
ιιαοχίαν ζΓ,τΓ,σαν όπως εΛ'ϊοαπΓ,
ίπί'τρίμηνον εισέτι ή ταφή νεχρών
έν τώ ά?χαί>Τ[ εί,
νπό χρονολογίαν 2$ Μαοτίοΐ' Ι ε
ι(ΐ'/Λον της Ένρημερίδος τής Κυ¬
βή θ ϋ έ
δερνή,σεως, σννη,Λθον τ?ί 10
έν Ψιλιάται; οί ΙΙοόεδροι τί,ν <1 νιυρίιον, καί των παοαοΓηαάτων αυτών», οΐτινες ενώπιον τοΰ ν. ΕΊ οηνιδίκου προεΰησαν είς την έκ?.ο γήν των τριών άντιπροσώποιν των διά την λύσιν τής δ'.αψορος τϋν Κοινυτήαον τούτων ποός τονς θν '.οντας νά νοσφισθ'7-σι τίιν εγγειον περιουσίαν των Τοινην.αλδανιν.οτ'»·: οίκον: των Ντεμάτοη1 καί Σίιχ«- των. Εξελέγησαν ϋιιοφώνας ο'ι ν. κ Γρτννόριος Φ· ]Μπίτΐας, Κατ.: Κόντης; καί Αθαν. Νικο'.ιΐδης. Πρόεδοοι των Κοινότητος Τσα- μαντά. Φατηοιοϋ κ,αί Κλ&φτοκ'«ρν- άς. : Ηδη τα ένδιαφεοόμτνα χοϊ- οίοο ποέπει έπεινόντο); νά σι·/.λέ· Η<οσι τό άναγ/αΐον ποσόν όπερ θά ΜΑ5ΟΝ αΤΥ, ΙθνΥΑ Ό «'Εθνηχος Κηρυξ» καϊ δλαι ^αΐ έκοόσ»ς τού πωλοϋνται παρά τού άν- τιπροσώΛθυ μτχς κ. Γε<οδ<ιωπτ>ς ύ δ"/ι ύ
πίθΠιξ εισέτι Ιΐαναγιώττ;; ί,νί,-
δοαβοίνης.
— Έγραψα καί άλλοτε περ τι,ς
έπεινούστ|ς άνάγΛης; 'ο-ιους ππθ'ΐ^-
κρυνθν» τοΰ νεοομήτου Σχολείου
μας τό Κοινοτιν.όν Νεν.οοταφεΐυν
[ΐΓτα'ΐερόμενον είς νλλην κατα/λη-
λοτε'ραν θέσιν. Τό Κοινοτ. Σΐ'ΐιβθι-
Λΐον πρός τόν σκοπόν τούτον ?»[τή-
;ισί -/.ο^ίλιον έκ δρ. 20 χιλ. ναί
ίπέβαλε ά^ιιοδίως την σνετν/.ήν
πράξιν ηοος εν/ριοιν. ΙΤοΐν ? δ¬
μως ληςη)τί ή έγκρισις αντ»· κο,ί γί¬
νη ή πιοπι'ι/.ουσο ποοπαοασν.ενή
τοΰ νεου Νεκροταφείον, ??.ή.Γυη
διαταγή τής Διο.κητ«κής 'ρχί|ς;.
έντελλοιανης ανστηρώς δποκ τοϋ
λοιπού παύση άμεσος ή "ίαρή νε-
κοων εί ςτό παλαίον Νεκροταιρεϊ-
ον! Άλλά διά την μή έγκρισιν ει¬
σετι της άναγ·/.αίαζ δαπανη; ποός
προετοιμασίαν τ«ϋ νέου Μεκοοτα
Γταί.αιόν, τότε πό ΰθά τοι»ς
ΙΙΰΛ/ Ο/Ί1— πν/Μΐ ι-1ίΐ·* /. *.._.....
ρ γ
51., είς ΚΐηβδΙοη ΡοϊηΙ, άλλάξατε ζιά ΙΙδΐβΓ ϋεΐ3^3Γβ Κ. Κ. είς
ΡΙεϊεοίΐΓηαηη'δ, δπου τό αυτοκίνητον μας θά σάς περιμένχ). "Η πάρετε τό
Βυδ άπό τό €αρΐΙο! ΤηεπΐΓε κατ' ευθείαν διά Ρ1εΪ50ΰΐη3ηη'5 καί κατό¬
πιν Ινα τάξι διά την φάρμαν. Διά περισσοτέρας πληροφορίας γράψατε:
τηε 'Άοκορουδ"
Τ. Α. ΡΑνΐ_Ο5, ΗΑίΟΟΤΤ ΟΕΝΤΕΒ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ 59—Ρ5.
ον, άν σ, μ&ί» έν τώ μεταξΰ ν' άιο-
θάνα>σί τίνες εξ ήμών;Βι6αίω;
θά ήτο Ιπιθΐ'μητόν δι' ήμά: οί «7.
μόΛιοι νά είχριν την δύναμιν ν' ό.-
πα-.Όρεχισιοσι την παρ' ή«ϊν ετ,ί^ζε
ψιν τού θανατον μέχρι ττ»ς ποοτα-
ρασκευΓ,ς·. τοϋ νέου ΝΓ-ί.;οτ«τρείου,
— ότότε θά ηιχόμεθα τοΐ<το >ά
"ΔΕΝ ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΚΟΡΟ-
Ί'ΔΕΥΕΤΕ ΔΙΑΡΚΩΣ ΤΟΥΣ
ΠΑΝΤΑΣ"
—ΑΒΠΑΗΑΜ ΕΙΝθθίΝ
Ή είς την Δημοκρατίαν πίστις τοϋ
Α&Γ3ηαηι Εΐηοσΐη διαροήδην απε¬
δείχθη διά τοΰ περιφήμου ρητοϋ τού:
«Δύνασθε νά κοροϊδεύετε όλον τόν
κόσμον ένίοτε, άλλά δέν δύνασθε νά
κοροιδεύητε διαρκώς τούς πάντας».
Είναι ενθαρρυντικόν νά γνωρίζω¬
μεν ότι ΰπάρχει τις εν Οΰασιγκτώνι,
όστις δέν έξοϋτατάται έκ των έξωγκω-
μένων δηλώσεων τάς οποίας έργοστα-
σιάρχαι τινές κάμνουν είς τάς διαφη-
μίσεις των, όσον άφορ^ την δημοτι-
κότητα των προίόντων των.
Είς την περίπτωσιν τοϋ καπνοϋ
οιανδήποτε μορφήν, πάν δ,τι εχει νά
κάμη ό κ. ΑηάΓΟΤν ΜβΠοΥι, νπονρ-
γός των Οίκονομικών,
Η ΕΚΑΡΟΜΗ
ιπριι
Είς τό δροαερόν καί ^α.
γευτικον Γκλένγουντ
Αϊλα '
τοΰ Λόγ* .
Είναι πλέον γεγονός άνααφι-
σβηττ>τον, ότι οί άνθοπώί.αί ιΓα-
κατέχουν τό μυστικόν τής όργανον.
σεως των ώραιοτέρων 'Ελληνικών
συγκεντρώσεαχν. Ή έτησία 7οοο-
εσπερις των καί ή έτησία έκ,ρ0.
μη των δχι μόνον συγκεντρώνουν
τον περισσότερον χαί τόν καλλίτε¬
ρον 'Ελλη,νΌαμερικανικόν κόσιιον
άλλά καί παρέχουν δΰο έξαιρετι-
κάς εύκαιρίας διασκεδάσεως
ά
<α διά την πραγμ/τικήν κατάστοκη,ν, ρ μάθιΐ είναι γ ργμή νά εξετάση τόν αριθμόν των ένσή- μων τσϋ "Υπουργείον των Οϊκονομι- κών των Ήνωμένων Πολιτειών, άτι¬ να εχρησιμοποιήθησαν υπό των έργο- στασιαρχών επι των προϊόντων των, δι' οιονδήποτε μήνα. 'Επί παραδείγματι, οί άριθμοί τοΰ 'Υΐιουργείου των Οΐκονομικων των Ήνωμένων Πολιτειων διά τό ετος 1928 καί διά τούς πρώτους τέσσαοας μήνας τοϋ 1929, δεικνύουν ότι τό έν τχ) καταναλώσει κέρδος των σιγαρέτ¬ των Ευοΐίγ 8ΐΓΪ1ίβ υπήρξε μεγαλει¬ τέρον παρά τα κέρδη δλων των άλ- λων σιγαρέττων όμσϋ ήνωμένων. Τοιαντα έξακολουθητικά κέρδη εί¬ ναι μόνον δυνατά Ικεΐ δ.του άδιαφιλο- νίκητος ΰπεροχή ενός προϊόντος γίνε- ται άποδεκτή παρά πολύ μεγάλης πλειονότητος τοΰ κοινοΰ. Ευνόητον είναι διατί πλέον τότν 20.000 Ιατρών, ένυπονράψως, προτι- ιιοΰν τα Ειιοΐίν 5ΐΓΪ1<ε8 διά τίιν ιδί¬ αν χρήσιν των καί πολλοί τούτων τα συνιστώσιν είς τούς πελάτας των. $83ΐϊΙβ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ 394.5 πιβτ:. 760 1;. ΚΥΡΙΑΚΗΝ, 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 9:00—9:30 μ. μ. 'Εκλΐκτόν μουσικόν πιρόγρ/αμαβ υπό την 'διεύθννσιν τοϋ "Ελληνος καλλιτέχνου κ. Γ. Χ. Οικονομίδου, κατά τό όιάιστπμα τού όπχχου θά δοθ^ί ·καί ιμιιορά διάλεξις 'Ελληνι- στί. Ό Σταθμός Κνΐ άκούετοα εύ- κριγώς είς όίνην τττν Πολιτβίον θΰάοιγκτων καθώς καί είς τάς λοι¬ πάς Βορ^ιοδυτοοάς Πολιτείτις. 6ΒΕΕΚ ΠΑϋΙΟ ΟΟΜΜΙΤΤΕΕ δΐαΐϊοπ ννΌΚϋ, Υε1)8ΐ6Γ Ηοΐεΐ 2150 Εΐποοΐη Ραΐ-ΐί ν65ΐ ΟΗΙβΑΟΟ Ιίί. χαράς. Την προσβχή Τετάρτην, 17ην Ιουλίου, τό σωματείον των άνθο- πωλών μας δίδει την εφετεινήν έκ- δρομήν τού είς τό μαγευτικήν /αί δροσόλουστον Ιξοχικόν κέντρον τοΰ Καρατσόνη είς Γκλήνγουντ τοΰ Λόγκ Ά'ίλαντ. Διά την έκδρομήν έναυλώθτ, το κομψόν, εύρύχωρ'ον «αί μέ δλα τα μέσα τού άνέτου ταξειδίου έφ- ωδιασμένον ατμόπλοιον Χούκ Μά- συντοιιν. Τό πρόγραμμα τής έκ- δρομής περιλαμβάνει κολΰμβΓμα, χορούς, άθλτιτικά παιγνίιδια, .το- δόσφαιραν, αγώνας δρόμον αν¬ δ ρων, κυρίων, εφήοων, παιδίων, μέ απονομήν έπάθλων εις τούς νι¬ κητάς καί μέ γεΰμα καί δείπνον. Ή τιμή τοΰ εισιτήριον είναι πέν- τε δολλάρια καί δυόμισυ διά το παιδία. Τό σκάφος της έκδρομής θά αναχωρήση την ΙΟην π. μ. όίοαν εκ τής άποθάθρας τής Άνστολι- κής 21ης Όδοΰ καί την Πην π. μ. έκ τής άποβά&ρας τής Άνατο- λικής 138ης Όδοΰ. Είσιττ]ρια τα)- λοΰνται εις τα γνωστότερα Έ7.λητ νικά ανθοπωλεΐα. Περισσοτέρας πληροφορίας παρέχει τό γραφεί¬ ον τοϋ σύλλογον των Άνθοπωλών. Τηλέφωνον ΟΚΑΜΕΒΟΥ 2615. Διά την έπιτΐ'χίαν τή; 'έκδ-ρομης καται6«7.λει κάθε προσπάθειαν το Δ. Συμ&ούλιον τοΰ σνλλόγου χαί Ιδιαιτέρως § άντιπρόεδρος κ. Σ. Τζανετάτος "καί ό γραμματεύς, κ. Τζανετάτος Σπ. Σάκκας. ΤΟ ■ί Είναι μον™'.κόν ϊιά τό ΚυριΐΤΑάτικο ξεκούραβμακ«ι ίδανικόν κ-εντίον δροσιάς, --^"«^ καί έξοχϋυθΰ 'Ελλην«.; τος. Είναι τό τακτικόν ριον δλων έ·κ«ίνων πού «γαποδν την γαλήνην, την ησυχίαν καί την κα¬ λήν <π«τ?οβιάν. Κείται είς μ<£ άπο τάς πλέον ρωμαντιικάς τχκ<® σίας τοΰ Στάτ^ν "Αϊλαντ, παρα την Θάλασσαν, παρ<τπλει>ρως_ της Κ·*;
ραντίνας όπου σταματ^ ολα
είς τόν λ·.αενα της Νέας 'Τα;*
κοταπλέοντα άτμόπλοια. Ή εις
«Ά,κταϊΌν» μετάΐδασις «ίνα1. (
)ωτάτη. Μέ τό Φ&ρ^η είς το
τεν Άϊλαντ %αί μέ τό ^κάορο τω
Σ·άο·οθ Μπίτς είς το Κλΐ?? Στρήτ·
Άπό έκεΐ εναε πείίπατος ολίγων
βημάτων.
τα
ΗυΝΤΕΚ. Ν. Υ,
ΒΙΛΛΑ ΑΡΜΕΝ
°
"ΒΟΑΒΟΙΝΟ ΗθυδΕ'
ΰ
·.-·-„-_ ^.,.....«» μ«οοξ τολυ . .^
■ , Λ ■-------(2250 πόδας ΰιΐκ>ς). Ζεστά καί κρύα νερα σε καν
δωμάτιον $18—-$20 έδδομαδιαίως. Επισκεφθήτε μας καί θά πεισθήτε.
Ρ. Ο. ΒΟΧ 32, ΗΙΙΝΤΕη, Ν. Υ. ΤΕΙ.. ΗϋΝΤΕΒ 3419
ΟΔΗΓΙΑΙ:--ΗοΙε1 ΑδΙοΓ Βυχ Τ6Γΐηΐηα1, 220 Υν 451η δ*·.10
Ηιιηΐ6Γ. νβ8ΐ δΙιοΓβ Κ. Κ. Ιο ΚβαΙβΓδΙίϋΙ ΙοηοΙΐοη. Ζητήσατίι*·η-
ροφορ«ις απο το ΟΚΡΗΕϋδ ΜϋδΙΟ 8ΤΟΚΕ, 241 Ε. 42ηά δι., ^ ^·
•-ιΐν. Τηλέφωνον: ΜυΓΓΗγ ΗΪΗ 2291.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΚ10ΗΑ
ΔΓ ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον$5.00 μηνιαίοις. Διδασχαλία άτομική, Άγγλιστι—'
ότι, παρ Αμβριχανίδο;, κατόχου τής Έλληνιχής· Άνοικτη
«· μ- ϊως 10 μ. μ.
664 - 7ΤΗ ΑνΕ. (Μηαξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕ*
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
0% διαγΐωνισθθυν οί καλλίτεροι των Έλληνοαμερι·
___λ«4 άθλητών.— Θά δοθούν πολυάριθμα βραβεΐα.
φόρον εάν ό Σύλλογός των είναι
μέλος τοΰ Α. Α. υ. Οί άθληταί
αύτοι πρέπει μόνον νά είναι μέλη
τοΰ Α. Α. ΙΤ. καί μέλη τοΰ Συλ-
λόνου τόν ό—οίον άντιπροσωπεύοχ».
Ό κ. θεόδωρος Ήλίάσκος έδώ-
Σ-τμιρν' Κυριακήν, 11 ην Ί-
«,λί», μ <·>?" 2« Ι*; *■> ?*}"-
ίοϊν χώραν οί Πανελληνιοι Αθλη-
τι/οί άγώνες είς τό ΤΩλμερ Πάρκ
«5 Κόνε3 Άϊλανδ. Τα *?ωτεί*
ό παλαιμαχος Ελ-
;μϊ?ικ«5
τ'ίχος ΣΛλογος «Έρμής». Τα
χά άγωνίσματα είναι: Δρό-
ύαρίών δρόμος ένος μι-
αο' 100 νχρϊων, δρομος ενός μι-
ΐύ), δζόμος ^τριών μιλίων, βάδην
μεταξύ των οποίων και
:μ>; Φ:λανίοί. Ό Έλληνοαμερι-
■ι'.τηλς θά στείλη ■είκοσιν άθλητάς,
έ >Λ «Έρμτίς» Φά άνππαρατάξη β-
νιο των τεσσαράκοντα.
Μεταξΰ των άθλητών τοΰ 'Ελ-
λτ,νθΗ;μ·ρ!κ.αν!κοΰ σΌγκαταλέγονται
ό ΐτα-ίγνωστος πρωταθλητής Χρ.
Βρεττός, Γ. Χατζέλλης, Β. Γκοϋρ-
χό;, Ά. Μούτσης, Ί. Πά—ανικο-
λ«^ καί Κ. Νικολαΐδης;. Είς την
άμΒϊ τοϋ «Έρμοΰ» νέ-θ! οίτινες
βϊ ϊιεχδιχήσθϊν χρωτεία ;ι·:τά τοΰ
ΐαλΐίμ,άχο.» Γ. Παυλίδη, θά είναι
οί θ. Τ>πάδης, Φ. Βασιλόπουλος,
Κ. Κ-ττριανίδης, Ά. Βασδέχας, Α.
Δτμτ,ττάνης, Ν. Κοτσώνας, Άδβλ-
?οί Καίτέρη, Ά. Τύρνας, Κ. Μή-
πιγχας χη πολλοί άλλθί οίτινες
πολλάκις κερδήσε·. είς άγώ-
νας.
Ή Τραπέζα Αθηνών 6οώρη«ν
εν ζργ,ιροΰν κύπελλον $ιά τόν —;λι>-
νίκην Σύλλογον.
Ή Έ&ν.χή Τραπέζα της Ελλά¬
δος έίώριρεν έπίσης εν αργυρούν
χάτελλον, το οποίον θά ο^ είς
χάτελλον, το οποίον θά ο^ είς
τον Σύλλογον εκείνον, άθλητίκόν ή
μη, ούτινος οί ιάθληταί θά τωρεί-
κ^ν περισσοτέρας βζθμοος κάθε ε-
«ς ν.ζ τούς Πανελληνίοος Ά&λη-
τίς εί
«χοΰς
Ιττ.
ρς βμς
ούς Πανελληνίοος Ά&λη-
άγώνας, επί τρία συνεχή
(Ή έ—ϊ των άγώνων έπιτροπή διά
χζοπ&ψτι χ^ διαφοράν, «νεν-
μέ τούς ϊιεϋΌύ-ζοντας -ήν Έ-
Άθλητικήν Έν«οσιν
Ρ/ν:/.ι
οχως
ρ-ί ς ή
*λΑτ,ν!χές Σύλλογός, άήλητιχός η
Η ί!)νϊται νά στείλη άτ>λτ,τάς οί-
«νες δυνζνται νά σοσσωρεύσουν βαθ-
^ς 2:ά τον Συ,λλον^ν των, άίιά-
-ΧΟΛΗ ΧΟΡΟν
ΡΚΑΝΚ ΒΥΡΟΝ
338νν5
10 -ι ". μέ Π μ.μ_ (]ο1ιΐΓηΐ3ΐΐ5 9722
"Ολοι οί νε-
ώτεροι χοοοί
σαλονιών δι-
δάσν.ονται ήγ-
γυημένοι έν-
τός 8 ώρών υ¬
πό τοΰ "Ελλη¬
νος καλλιτέ¬
χνου, ΡΚΑΝΚ
ΒΥΚΟΝ. Έ-
οΐ ΑΓ^επΙίπβ
,„„ , -— «ραοΐιβ, Οιιρ87
5ίπ »' Εχ1ιί1)»ιΐοπ ννβΐίζ, Οα-
ηΊη6ί, Ταπι1)ΐΐΓΐηβ. Οηεηΐαΐ,
γ Ινρβ οί
«αί μετά την δι-
έλλ νά ύ
ρησεν άργυροΰν κύχελλον ί-.ά την
ποδοσς>?ίρησιν. Ή ομάς τοϋ «Έρ-
αοΰ» θά συναγων:σθη μέ την ίσχΐ>-
ράν "Αγγλικήν όμάδα νηίί68Γοηβ,
Ρ. Ο.
υ κ. Αλκΐίιαίης Γίθίε ϊϊωρτ,^ε
-ρίχ άργυρί κύπελλα διά τον δρόμον
τριών μίλίων.
Οί κ. κ. Λ. Μασια/.οϋ, Πλα-
σ—όχοΛος, Α. Δάρμος, Φ. Βασι-
λόπουλος καί Γ. Κ. Δ., έδώρησαν
εν σέτ βραδείων έκαστος. Μΐτά τα
ά-^ωνίσματα θά δοθή" χορός.
Διά νά μεταιδητε είς τό Ώλμερ
Πάρκ χαίρνετε τό νθ8Γ. Εηά
Ανβηιιβ Β.Μ.Τ. τρα>ίνο καί έςίρχε
σθε είς τό 25 'Αβενιου τοΰ Μπροΰ-
κλ^ν. Εκείθεν ·περιπατείτε δυτι¬
κώς πρός τό Πάρκον.
Ή είσοδος ωρίσθη 1.00 δολλ.
Ο ΑΘΛΗΤΉΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
εμφανισθή σήμερον
είς τους Πανελληνίους
αγώνας.
Στίμερον ΚοριοΕκτ/ν, ίΑψ Ιουλί¬
ου, καί &ρχν 2αν μ. υ.., ό κ. Γε¬
ώργιος Παυλί3τ)ς θα λάίη μέρος
είς τούς Π τνελληνίους άθλητικοΰς
αγώνας, τούς ίιοργανοομένο^ς όχό
τοϋ ΊΕλλη-^χω Άβλτττινχΰ Συλλό-
γου «Έρμ,ή'ς», είς τό ΤΩλμερΠάρκ
τοϋ Κόνεϋ "Αϊλαντ. Ή <—αδιοδρο- μία τού κ. Πουλίδοο είναι λίαν ρίμρ;,, κχί χρείάζοντα! πολ- λαί σελίδες ίνα άνασκοχτ/ττ) τις τχ>·—ν. Έν τούτοις, γνωρίζο¬
μεν, ότι ολίγαι γραμμαί ίιά τον
πασίγνωστον ούτον ιταλαίμΛχον είνε
άρίη, ίνα καί ή νεα γενεά
μάθη ιτοίϊς ό φημ.ΐΌΤλενος αύτος ά-
λ 'Ε^ή ί ά
μ φημς ς
βλητης μας. 'Ε^τιεννήθη; «ίς τάς
Σαιράνατχ-Έκκλησίας της βράκης
καί μεττ,νάστευσεν είς Αμερικήν
χρο"26ετίας. 'Αφο της άφίξίώς τού
ή ώλή ί
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
'Αρνιά
(ΟΙΤΥ
Σηκα>-
ά
Μοσχάρι τοΰ γά-
ΜΕΑΤΜΑΗΧΕΤ
:9ΤΗ
κα1 39 ρμ
Μβ(1311ΐοη 3748.
σηαερ&ν ή ώθλητική
είνε νν.ρζ άλλεπιαλλήλων ©ρι-
Είναι ό <τκαπανεύς τοΰ 'Ελ- λην;κου άΌλη!τι$μοΰ έν Π άντοτε· ϊ'.έθεσε τάς μή 4 ώρας τχ> είς την ανάπτυξιν 'ίΕλ-
λήνων -άθλητών. 'Εκατονταβες έ^
αάτών ώ^ελήΊθησαν έκ της ·ά·φιλο-
κερδοΰς διίασκαλίας το^, καί κα-τ-
ώριθαχταν πλείστοι έξ αυτών νά ά-
ναδειχθοΰν. Άπό της πρώτης εμ¬
φανίσεως τού είς Άμερίκανϊκούς α¬
γώνας έδ^εψε δάιρνας είς τόν 'δίσκον,
τα ίάρη,, σφαιροβολίαν, άκόντιον κα:
άλμα είς Οψος καί είς μήκος <ζνεΰ γθροτς. -Εχει οπ·ερ*οη πρό πολλου το οθόν ετος. Είναι δμως είς θέσιν νά με-ερηθη μέ τούς καλλιτέροας άθλητάς, λίαν έΐΓΐΓ^ώς, είς δλα τα ανωτέρω άγωνίσματα, ιδίως δέ είς τα 6άρη. Είς τό χάντμπΐύλλ εί¬ ναι άηττητίς. Κατά την ϊμ&ραν των Π ανελληνίων άγώνο>ν τοΰ
«Έρμοΰ)) ό Παολίδης θά κάμη έ-
πδείςϊΐς είς τα 'άγωνίσματα πού
εχει ίιαπρέψει. Είναι ό δημοφίλέ-
στερος άθλτίτής μεταξύ όχι μόνον
των Έλληνων άθλητών τούς ■οποί¬
ας έκγυμνάΐζει διά τούς αγώνας,
άλλά καί μ,εταξύ των Άμβρίκανών.
Διά νά μετα^ητδ είς τό ΤΩλμδρ
Πάίχ, «αίρνετε τό ΛΥΕδΤ ΕΝΌ
ΑΈ., Β. Μ. Τ., τραΤνο καί έξέρ-
χεσθε είς τόν σταΐθμόν 25 ΑΥΕ.,
τοΰ Μχροΰκλυν καί εκείθεν 6α3ίζε-
τε δ>τ!κώς ολίγα τετράγωνα πρός
τό Π άρκον.
'Εκτός των άθλητίχών ά-|'ων!-
σμάτων είς τα άποία θά συντ^-
νϊτθοΰν 75 «άθλη-ταί, ή ποδοσ^αιρ:-
κή ςιάς τοΰ Έρμοΰ θά 3ΐϊ»5ικήστ;
εν χίγιραϊν κΐ/πελλον μ«τα τής γ-
ογϋΐίς' Άγλικής όμάβος νΉΙΤΕ-
8ΤΟΝΕ, Γ. Ο.
Τό τέλος των άγώνων &ά άχο-
ΡΟΪΗΤΙΚβ ΓΑΕΝΤΙ
Η ετηαέα έκδρομή τού
Αλληλοβοηθητικου _ίυν-
δέομου Αέτωλοακαρνά-
νων.
Ό Σύνδεσμος των Α'ιτωλοαχαρ-
νανων δίδει την 15ην ετησίαν αύ-
τοΰ έκδςκΗΐήν, σ»'ι;ιερον Κνοιακήν.
14ην Ιουλίου, είς τό "δροσό-
λουστον 81. ΑάαΙορΓίβ ΡβΓΐί, 363
ΜθΓηΐη^δΙαΓ Εο&ά τοϋ ΡογΙ
ΚϊοηΓηοηί, 8.1.
θά παρατεθί) πλουσιχότατον
γεϋμα άπό άρνιά τής σούβλας καί
λοιπά. Υπό τοΰς ηχους δέ έκλε-
κτών μονσικών όργάνων θά έπα-
κολουθήσωσιν συναρπαστικοί χο-
ροί τής Ρσύμελης.
Όδηγίαι μεταβάσεα)ς:
Άπό τό δεξιάν μέρος τοϋ 31.
ΟθθΓ£β Γβΐτγ δΙ&Ιίοη παίρνε-
τε οίοδήποτε τραϊνο καί έξέοχεσθε
ίς τό Εΐπι Ρ&γΙϊ 8ίαίϊοη καί
ίζ
εί
ΝΕ» ΥΟΗΚ ΟΤΥ
ΕΚΔΡΟΜΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
Ή —ρώτη έκδρομή τής
βτοας «Αβέρωφ» τής
ΟΑΡΑ.
Ή ιτρώτη έκδρομ,ή τής έν τφ
Άνϊτολικφ τμήματι τής χόλεώς
μας δρώσης Στοάς «Αβέρωφ» τής
(3.Α.Ρ.Α. «ά δσθή την Κυριακήν,
Ιΐην Αΰγούστοϋ, είς το μαγεοτικον
δαΐηΐ ΑάαΙοβΓίδ ΡαΛ, τό ε6?ι-
σκόμ.ενον &ίς> Εΐΐα ΡογΙι τοΰ δίαΐβπ
Ιδΐαηά.
Ή έκδρομή αυτή δίδεται υπέρ τοί
τχολείου Αβέρωφ, ο-ερ Θά λειτονρ
γησγ) τόν Σεχτέμβόδ'.ον καί είς τό
όχοίον ή φοίτησ'.ς διά τούς Έλλη-
νόχαι3ας, κΓτ' απόφασιν ληφθείσαν,
θά είναι απολύτως δωρεάν. ,
Ή Δίθργανωτ-.κή-Επιτραπή έρ-
γάζεται δραστηρίως διά την επιτυ¬
χίαν τής έκδρομής κ*! δέν όπάρχε'ί
άαφίδολία ότι οί έκδρομείς ΐά διέλ¬
θωσι μίαν ευχάριστον Ϋμίρτκ 'Εξη-
σφαλισθη μοοσίκή τχλ^όργανος ι/κό
τόν κ. Βασιλάτον. Έ^ίσης ϊύο ζεό-
γη πνγαάχων καί εν ζεΰγος παλα:-
στών 6ά -Ααμωσίν έπίδείξεις.
Κατά την έκδροαήν Θά κληρωθή
καί εν αυτοκίνητον κα:νοι»ργές αάρ-
κας ΟΙιβντοΙβΓ, οο&οΐι δώαη, ά-
ξία? 1695.00.
Τιμή εισιτήρίθΰ μόνον εν δολλά-
ριον, τα δέ παιδία δωρεάν.
Είσιτήρια πωλοΰνταί παρά των
Κ. Ζαρακοδίτου, 400 ΤΐιΪΓά Ανθ.,
Νβ-ντ&Γΐζ 8τ&ϋοηθΐ7, 820 δίχίΐι
Ανβ., Μ. Κωσΐαρέ, 519—2ηά Αν.,
Α. Γεωργοτούλου, 579—2πά Ανβ.,
Κουρείον Σέ?:φος, 306 Ε. 32π<1 8*., καί Γ. Καδΐίκα, 201 Ε. 33γ<1 δίτβοτ. ^^ΕVΕ^Α^Τ^, οηιο.— ό κάς Κηρυξ» πωλεΐτα ιαρά τού άντν ιτοοσώ.-ΐου μας Π. Άντωνέλλου. 704 ΐϊ Τ11 τού ς ίη βαδίζετε 5 μπλόκους; επί ΜθΓηϊη^έΙαΓ Κοβά. ΕΓισιτήρια πίολοϋνται είς τάς ε¬ ξής διενθύνσεις: Εστιατόριον ή «Όμόνοια», 176 —71Ιι Ανβηπβ, ΤΓαηβ&ΙΙ&ηΙίο ΗοίβΙ, 418 "Υ. 23Γά 81., παρά τού κ. Γ. Βρά- να, Καφενειον τό «Μεσολόγγιον», 230 711ι Ανβ., παρά τσΰ κ. Χρ. Χαυγιέ, "ννΤιο1β5&1β ΟοηίβοΙϊο- ηβΓδ, 6 Μ&αϊδοη 81., 135 Οο- Ιιΐΐηβιΐδ Ανβ., παρά τοΰ κ. Εύ- σταθ. Κατσαρομήτσου, Κουρείον, 144 Ί.Υ. 28111 81., παρά τοϋ χ. Ε. Δημ ηι ρακοπονλου. ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ Η Τό Άθηναϊχόν περιοδικόν είνε ή καλλιτέρα συντροφιά διά τάς δια- κοπάς τοΰ Θέρους είς τό βουνό, τό δάΐΡος η την άκρογϊαλίίΓΛ Τό διά&ασμά το;> άποτελεΓ άλτ,Όι-
νήν τε'ρψιν καί απόλαυσιν, καί ή
έξωτερική τα> «μφάνκΐις μέ τάς
καλλιτεχνικάςι τού είκόνας χάρμζ
των ματιών..
Ή <σελί£ες τής «Οικογενείας» άποτελοϋν πλουσίαν έγκτκλοπαίδει- μέ διηγήνατα, ΐστορίας, άνέκ- δοτζ, μΰθιστορημαται, περιγραφάς κλπ. Ή (ιΟίκογένεια» καί τέ «Μχου- κέτο» είνε τα δύο έδδομαδ!αί"α χε- ριοδικά των Αθηνών ποΰ εχουν την μεγαλειτέρον κυ>κλαφ©ρίαν είς την
Ελλάδ·» καί την 'Αμερικην.
Έτησία συνδράμη γιά τό κα&ένα:
πέντε δολλάρια.
Γενικός άντΐπρόσωπος διά την
Αμερικήν ό κ. Δημ. Στροΰμπος.
Διεβ-Ίθονβις:
Ό. 8ΤΚθυΜΒ08,
261 ¥. 85ίη δι:.,
Ν Γ
ΤΟ ΑϋΒϋΒΝ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΗ ΤΟ ΡΕΚΟΡ
ΤΩΝ ΦΟΡΤΩΣΕΩΝ.
}η χρ
Τ;:χή είσόδου εν
Ό Ίοννιος έφθασε νέον ανώτατον
όριον πωλήσεων, έν σνγκρίσει πρός
αλλους μήνας, μέ όλικόν 3,144 αϋτο-
κινήτων.
ΑυϋυΓΠ, ΙιμΙ., Ιούλιος__'Ε|α-
κολονθοΰν την βαθμιαίαν αΰξηοτν εις
τάς φορτώσεις τό Αιι1)ΐΐΓη επέδειξε
πάλιν νέαν υψωσιν μέ όλικήν φόρτω¬
σιν 3,144 διά τόν "Ιούνιον, ώς άναγ-
γέλλει ό κ. Ν. Ε. Με ϋ3Γΐ»γ, Διευ-
θυντής των Πωλήσεων.
Αυτή είναι αύξησις _ πί.έον^ των
124 0>0 υπεράνω τοΰ ίδίου μηνός τοΰ
παρελθόντος ετους 1928, ότε εφορτώ¬
θησαν 1,402 αυτοκίνητον
Αί φορτώσεις τοΰ Μαίου ήσαν 3,039
αύτοκίνητα.
Κατά τό ετος 1928 αι ολικαι φορ¬
τώσεις τοΰ ΑυέιΐΓΠ ήσαν 13,491 αύ¬
τοκίνητα. Την 19ην Ίουνίου τοϋ τρέ¬
χοντος ετους αί φορτώσεις Ιφθασαν
τάς 13,530, δηλαδή μεγαλείτερος ά-
ριθμός κατά τούς πρώτους εξ( μήνας
τοϋ 1929, παρά διαρκοΰντος ολόκλη¬
ρον τοΰ ετους 1928.
Πλέον των 66 0)Ο των αυτοκίνη¬
τον άτινα εφορτώθησαν κατά τό 1929
ήσαν χΐΓβϊρηΙ-εΐβηίβ, ανήγγειλεν ό
κ. Μο ΠίΐΓ&γ, ή δέ ζήτησις διά τα
μοδέλα των ΐΛνο 5ίΓαΪ8η1-€Ϊ§1ιΐ5 έ|-
οκολσνθεϊ αυξανομένη.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεϊττα {βτο
τοΰ άντνΐροσώπον μας κ. Τ. Κωνσταν¬
τίνον, γωνία 5ίητβ καί Βαηΐί 5ΐΐ
Ό «ΦΑΡΟΣ» είναι ή μεγαλειτέρα σας εγγύ¬
ησις δτι τό ταξεΐδί σας θά είναι ευχάριστον, άνα-
παυτικον καί οικονομικόν.
Ό «ΦΑΡΟΣ» δίδει μέ δλα τα πλοϊα 65 0)0
τής δλης Έλληνικής έπιβατικής εργασίας.
Δι' αύτό εχομεν την δύναμιν νά προεξασφαλί-
ζωμεν πάντοτε μέ δλα τα πλοϊα τάς καλλιτέρας
καμπίνας Α', Β', Τοΰριστ καί Γ' θέσεως είς τάς
κατωτάτας τιμάς.
Οίκογενειάρχαι ποΰ άναθέτουν είς τόν «ΦΑ-
ΡΟΝ» τάς διατυπώσεις τοϋ ταξειδίου των οικο-
γενειών των, εύεργετουν τάς οικογενείας των.
Ό «ΦΑΡΟΣ» εχει σύστημα—ταχΰτητα—υπη¬
ρεσίαν, χωρίς νά στοιχίζτ] είς τόν ταξειδιώτηνδι'
υπηρεσίαν.
ΓΡΑΨΑΤΕ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΦΑΡΟΝ» διά τό
ταξείδί σας κατ' ευθείαν δι' Έλλάδα, ή μέσφ
Εύρώπης καί δέν θά σκοτισθητε διόλου γιά τί-
ποτε.
Τ*Ξ
ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ Γ
Ο "ΦΑΡΟΣ
59 ννΑδΗΙΝΟΤΟΝ 3Τ.
ΝΕν/ ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
Τβΐβρήοηε: Βονν1ίη$ Ογθοπ 7059, 9544.
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗινυ.ΤΑ ΤΗΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ
Γθάψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑ^^
140 ΥΥ. 2611χ 5*., Νβνν Υογκ, Ν. Υ.
0% διαγΐωνισθθυν οί καλλίτεροι των Έλληνοαμερι·
___λ«4 άθλητών.— Θά δοθούν πολυάριθμα βραβεΐα.
φόρον εάν ό Σύλλογός των είναι
μέλος τοΰ Α. Α. υ. Οί άθληταί
αύτοι πρέπει μόνον νά είναι μέλη
τοΰ Α. Α. ΙΤ. καί μέλη τοΰ Συλ-
λόνου τόν ό—οίον άντιπροσωπεύοχ».
Ό κ. θεόδωρος Ήλίάσκος έδώ-
Σ-τμιρν' Κυριακήν, 11 ην Ί-
«,λί», μ <·>?" 2« Ι*; *■> ?*}"-
ίοϊν χώραν οί Πανελληνιοι Αθλη-
τι/οί άγώνες είς τό ΤΩλμερ Πάρκ
«5 Κόνε3 Άϊλανδ. Τα *?ωτεί*
ό παλαιμαχος Ελ-
;μϊ?ικ«5
τ'ίχος ΣΛλογος «Έρμής». Τα
χά άγωνίσματα είναι: Δρό-
ύαρίών δρόμος ένος μι-
αο' 100 νχρϊων, δρομος ενός μι-
ΐύ), δζόμος ^τριών μιλίων, βάδην
μεταξύ των οποίων και
:μ>; Φ:λανίοί. Ό Έλληνοαμερι-
■ι'.τηλς θά στείλη ■είκοσιν άθλητάς,
έ >Λ «Έρμτίς» Φά άνππαρατάξη β-
νιο των τεσσαράκοντα.
Μεταξΰ των άθλητών τοΰ 'Ελ-
λτ,νθΗ;μ·ρ!κ.αν!κοΰ σΌγκαταλέγονται
ό ΐτα-ίγνωστος πρωταθλητής Χρ.
Βρεττός, Γ. Χατζέλλης, Β. Γκοϋρ-
χό;, Ά. Μούτσης, Ί. Πά—ανικο-
λ«^ καί Κ. Νικολαΐδης;. Είς την
άμΒϊ τοϋ «Έρμοΰ» νέ-θ! οίτινες
βϊ ϊιεχδιχήσθϊν χρωτεία ;ι·:τά τοΰ
ΐαλΐίμ,άχο.» Γ. Παυλίδη, θά είναι
οί θ. Τ>πάδης, Φ. Βασιλόπουλος,
Κ. Κ-ττριανίδης, Ά. Βασδέχας, Α.
Δτμτ,ττάνης, Ν. Κοτσώνας, Άδβλ-
?οί Καίτέρη, Ά. Τύρνας, Κ. Μή-
πιγχας χη πολλοί άλλθί οίτινες
πολλάκις κερδήσε·. είς άγώ-
νας.
Ή Τραπέζα Αθηνών 6οώρη«ν
εν ζργ,ιροΰν κύπελλον $ιά τόν —;λι>-
νίκην Σύλλογον.
Ή Έ&ν.χή Τραπέζα της Ελλά¬
δος έίώριρεν έπίσης εν αργυρούν
χάτελλον, το οποίον θά ο^ είς
χάτελλον, το οποίον θά ο^ είς
τον Σύλλογον εκείνον, άθλητίκόν ή
μη, ούτινος οί ιάθληταί θά τωρεί-
κ^ν περισσοτέρας βζθμοος κάθε ε-
«ς ν.ζ τούς Πανελληνίοος Ά&λη-
τίς εί
«χοΰς
Ιττ.
ρς βμς
ούς Πανελληνίοος Ά&λη-
άγώνας, επί τρία συνεχή
(Ή έ—ϊ των άγώνων έπιτροπή διά
χζοπ&ψτι χ^ διαφοράν, «νεν-
μέ τούς ϊιεϋΌύ-ζοντας -ήν Έ-
Άθλητικήν Έν«οσιν
Ρ/ν:/.ι
οχως
ρ-ί ς ή
*λΑτ,ν!χές Σύλλογός, άήλητιχός η
Η ί!)νϊται νά στείλη άτ>λτ,τάς οί-
«νες δυνζνται νά σοσσωρεύσουν βαθ-
^ς 2:ά τον Συ,λλον^ν των, άίιά-
-ΧΟΛΗ ΧΟΡΟν
ΡΚΑΝΚ ΒΥΡΟΝ
338νν5
10 -ι ". μέ Π μ.μ_ (]ο1ιΐΓηΐ3ΐΐ5 9722
"Ολοι οί νε-
ώτεροι χοοοί
σαλονιών δι-
δάσν.ονται ήγ-
γυημένοι έν-
τός 8 ώρών υ¬
πό τοΰ "Ελλη¬
νος καλλιτέ¬
χνου, ΡΚΑΝΚ
ΒΥΚΟΝ. Έ-
οΐ ΑΓ^επΙίπβ
,„„ , -— «ραοΐιβ, Οιιρ87
5ίπ »' Εχ1ιί1)»ιΐοπ ννβΐίζ, Οα-
ηΊη6ί, Ταπι1)ΐΐΓΐηβ. Οηεηΐαΐ,
γ Ινρβ οί
«αί μετά την δι-
έλλ νά ύ
ρησεν άργυροΰν κύχελλον ί-.ά την
ποδοσς>?ίρησιν. Ή ομάς τοϋ «Έρ-
αοΰ» θά συναγων:σθη μέ την ίσχΐ>-
ράν "Αγγλικήν όμάδα νηίί68Γοηβ,
Ρ. Ο.
υ κ. Αλκΐίιαίης Γίθίε ϊϊωρτ,^ε
-ρίχ άργυρί κύπελλα διά τον δρόμον
τριών μίλίων.
Οί κ. κ. Λ. Μασια/.οϋ, Πλα-
σ—όχοΛος, Α. Δάρμος, Φ. Βασι-
λόπουλος καί Γ. Κ. Δ., έδώρησαν
εν σέτ βραδείων έκαστος. Μΐτά τα
ά-^ωνίσματα θά δοθή" χορός.
Διά νά μεταιδητε είς τό Ώλμερ
Πάρκ χαίρνετε τό νθ8Γ. Εηά
Ανβηιιβ Β.Μ.Τ. τρα>ίνο καί έςίρχε
σθε είς τό 25 'Αβενιου τοΰ Μπροΰ-
κλ^ν. Εκείθεν ·περιπατείτε δυτι¬
κώς πρός τό Πάρκον.
Ή είσοδος ωρίσθη 1.00 δολλ.
Ο ΑΘΛΗΤΉΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
εμφανισθή σήμερον
είς τους Πανελληνίους
αγώνας.
Στίμερον ΚοριοΕκτ/ν, ίΑψ Ιουλί¬
ου, καί &ρχν 2αν μ. υ.., ό κ. Γε¬
ώργιος Παυλί3τ)ς θα λάίη μέρος
είς τούς Π τνελληνίους άθλητικοΰς
αγώνας, τούς ίιοργανοομένο^ς όχό
τοϋ ΊΕλλη-^χω Άβλτττινχΰ Συλλό-
γου «Έρμ,ή'ς», είς τό ΤΩλμερΠάρκ
τοϋ Κόνεϋ "Αϊλαντ. Ή <—αδιοδρο- μία τού κ. Πουλίδοο είναι λίαν ρίμρ;,, κχί χρείάζοντα! πολ- λαί σελίδες ίνα άνασκοχτ/ττ) τις τχ>·—ν. Έν τούτοις, γνωρίζο¬
μεν, ότι ολίγαι γραμμαί ίιά τον
πασίγνωστον ούτον ιταλαίμΛχον είνε
άρίη, ίνα καί ή νεα γενεά
μάθη ιτοίϊς ό φημ.ΐΌΤλενος αύτος ά-
λ 'Ε^ή ί ά
μ φημς ς
βλητης μας. 'Ε^τιεννήθη; «ίς τάς
Σαιράνατχ-Έκκλησίας της βράκης
καί μεττ,νάστευσεν είς Αμερικήν
χρο"26ετίας. 'Αφο της άφίξίώς τού
ή ώλή ί
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
'Αρνιά
(ΟΙΤΥ
Σηκα>-
ά
Μοσχάρι τοΰ γά-
ΜΕΑΤΜΑΗΧΕΤ
:9ΤΗ
κα1 39 ρμ
Μβ(1311ΐοη 3748.
σηαερ&ν ή ώθλητική
είνε νν.ρζ άλλεπιαλλήλων ©ρι-
Είναι ό <τκαπανεύς τοΰ 'Ελ- λην;κου άΌλη!τι$μοΰ έν Π άντοτε· ϊ'.έθεσε τάς μή 4 ώρας τχ> είς την ανάπτυξιν 'ίΕλ-
λήνων -άθλητών. 'Εκατονταβες έ^
αάτών ώ^ελήΊθησαν έκ της ·ά·φιλο-
κερδοΰς διίασκαλίας το^, καί κα-τ-
ώριθαχταν πλείστοι έξ αυτών νά ά-
ναδειχθοΰν. Άπό της πρώτης εμ¬
φανίσεως τού είς Άμερίκανϊκούς α¬
γώνας έδ^εψε δάιρνας είς τόν 'δίσκον,
τα ίάρη,, σφαιροβολίαν, άκόντιον κα:
άλμα είς Οψος καί είς μήκος <ζνεΰ γθροτς. -Εχει οπ·ερ*οη πρό πολλου το οθόν ετος. Είναι δμως είς θέσιν νά με-ερηθη μέ τούς καλλιτέροας άθλητάς, λίαν έΐΓΐΓ^ώς, είς δλα τα ανωτέρω άγωνίσματα, ιδίως δέ είς τα 6άρη. Είς τό χάντμπΐύλλ εί¬ ναι άηττητίς. Κατά την ϊμ&ραν των Π ανελληνίων άγώνο>ν τοΰ
«Έρμοΰ)) ό Παολίδης θά κάμη έ-
πδείςϊΐς είς τα 'άγωνίσματα πού
εχει ίιαπρέψει. Είναι ό δημοφίλέ-
στερος άθλτίτής μεταξύ όχι μόνον
των Έλληνων άθλητών τούς ■οποί¬
ας έκγυμνάΐζει διά τούς αγώνας,
άλλά καί μ,εταξύ των Άμβρίκανών.
Διά νά μετα^ητδ είς τό ΤΩλμδρ
Πάίχ, «αίρνετε τό ΛΥΕδΤ ΕΝΌ
ΑΈ., Β. Μ. Τ., τραΤνο καί έξέρ-
χεσθε είς τόν σταΐθμόν 25 ΑΥΕ.,
τοΰ Μχροΰκλυν καί εκείθεν 6α3ίζε-
τε δ>τ!κώς ολίγα τετράγωνα πρός
τό Π άρκον.
'Εκτός των άθλητίχών ά-|'ων!-
σμάτων είς τα άποία θά συντ^-
νϊτθοΰν 75 «άθλη-ταί, ή ποδοσ^αιρ:-
κή ςιάς τοΰ Έρμοΰ θά 3ΐϊ»5ικήστ;
εν χίγιραϊν κΐ/πελλον μ«τα τής γ-
ογϋΐίς' Άγλικής όμάβος νΉΙΤΕ-
8ΤΟΝΕ, Γ. Ο.
Τό τέλος των άγώνων &ά άχο-
ΡΟΪΗΤΙΚβ ΓΑΕΝΤΙ
Η ετηαέα έκδρομή τού
Αλληλοβοηθητικου _ίυν-
δέομου Αέτωλοακαρνά-
νων.
Ό Σύνδεσμος των Α'ιτωλοαχαρ-
νανων δίδει την 15ην ετησίαν αύ-
τοΰ έκδςκΗΐήν, σ»'ι;ιερον Κνοιακήν.
14ην Ιουλίου, είς τό "δροσό-
λουστον 81. ΑάαΙορΓίβ ΡβΓΐί, 363
ΜθΓηΐη^δΙαΓ Εο&ά τοϋ ΡογΙ
ΚϊοηΓηοηί, 8.1.
θά παρατεθί) πλουσιχότατον
γεϋμα άπό άρνιά τής σούβλας καί
λοιπά. Υπό τοΰς ηχους δέ έκλε-
κτών μονσικών όργάνων θά έπα-
κολουθήσωσιν συναρπαστικοί χο-
ροί τής Ρσύμελης.
Όδηγίαι μεταβάσεα)ς:
Άπό τό δεξιάν μέρος τοϋ 31.
ΟθθΓ£β Γβΐτγ δΙ&Ιίοη παίρνε-
τε οίοδήποτε τραϊνο καί έξέοχεσθε
ίς τό Εΐπι Ρ&γΙϊ 8ίαίϊοη καί
ίζ
εί
ΝΕ» ΥΟΗΚ ΟΤΥ
ΕΚΔΡΟΜΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
Ή —ρώτη έκδρομή τής
βτοας «Αβέρωφ» τής
ΟΑΡΑ.
Ή ιτρώτη έκδρομ,ή τής έν τφ
Άνϊτολικφ τμήματι τής χόλεώς
μας δρώσης Στοάς «Αβέρωφ» τής
(3.Α.Ρ.Α. «ά δσθή την Κυριακήν,
Ιΐην Αΰγούστοϋ, είς το μαγεοτικον
δαΐηΐ ΑάαΙοβΓίδ ΡαΛ, τό ε6?ι-
σκόμ.ενον &ίς> Εΐΐα ΡογΙι τοΰ δίαΐβπ
Ιδΐαηά.
Ή έκδρομή αυτή δίδεται υπέρ τοί
τχολείου Αβέρωφ, ο-ερ Θά λειτονρ
γησγ) τόν Σεχτέμβόδ'.ον καί είς τό
όχοίον ή φοίτησ'.ς διά τούς Έλλη-
νόχαι3ας, κΓτ' απόφασιν ληφθείσαν,
θά είναι απολύτως δωρεάν. ,
Ή Δίθργανωτ-.κή-Επιτραπή έρ-
γάζεται δραστηρίως διά την επιτυ¬
χίαν τής έκδρομής κ*! δέν όπάρχε'ί
άαφίδολία ότι οί έκδρομείς ΐά διέλ¬
θωσι μίαν ευχάριστον Ϋμίρτκ 'Εξη-
σφαλισθη μοοσίκή τχλ^όργανος ι/κό
τόν κ. Βασιλάτον. Έ^ίσης ϊύο ζεό-
γη πνγαάχων καί εν ζεΰγος παλα:-
στών 6ά -Ααμωσίν έπίδείξεις.
Κατά την έκδροαήν Θά κληρωθή
καί εν αυτοκίνητον κα:νοι»ργές αάρ-
κας ΟΙιβντοΙβΓ, οο&οΐι δώαη, ά-
ξία? 1695.00.
Τιμή εισιτήρίθΰ μόνον εν δολλά-
ριον, τα δέ παιδία δωρεάν.
Είσιτήρια πωλοΰνταί παρά των
Κ. Ζαρακοδίτου, 400 ΤΐιΪΓά Ανθ.,
Νβ-ντ&Γΐζ 8τ&ϋοηθΐ7, 820 δίχίΐι
Ανβ., Μ. Κωσΐαρέ, 519—2ηά Αν.,
Α. Γεωργοτούλου, 579—2πά Ανβ.,
Κουρείον Σέ?:φος, 306 Ε. 32π<1 8*., καί Γ. Καδΐίκα, 201 Ε. 33γ<1 δίτβοτ. ^^ΕVΕ^Α^Τ^, οηιο.— ό κάς Κηρυξ» πωλεΐτα ιαρά τού άντν ιτοοσώ.-ΐου μας Π. Άντωνέλλου. 704 ΐϊ Τ11 τού ς ίη βαδίζετε 5 μπλόκους; επί ΜθΓηϊη^έΙαΓ Κοβά. ΕΓισιτήρια πίολοϋνται είς τάς ε¬ ξής διενθύνσεις: Εστιατόριον ή «Όμόνοια», 176 —71Ιι Ανβηπβ, ΤΓαηβ&ΙΙ&ηΙίο ΗοίβΙ, 418 "Υ. 23Γά 81., παρά τού κ. Γ. Βρά- να, Καφενειον τό «Μεσολόγγιον», 230 711ι Ανβ., παρά τσΰ κ. Χρ. Χαυγιέ, "ννΤιο1β5&1β ΟοηίβοΙϊο- ηβΓδ, 6 Μ&αϊδοη 81., 135 Οο- Ιιΐΐηβιΐδ Ανβ., παρά τοΰ κ. Εύ- σταθ. Κατσαρομήτσου, Κουρείον, 144 Ί.Υ. 28111 81., παρά τοϋ χ. Ε. Δημ ηι ρακοπονλου. ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ Η Τό Άθηναϊχόν περιοδικόν είνε ή καλλιτέρα συντροφιά διά τάς δια- κοπάς τοΰ Θέρους είς τό βουνό, τό δάΐΡος η την άκρογϊαλίίΓΛ Τό διά&ασμά το;> άποτελεΓ άλτ,Όι-
νήν τε'ρψιν καί απόλαυσιν, καί ή
έξωτερική τα> «μφάνκΐις μέ τάς
καλλιτεχνικάςι τού είκόνας χάρμζ
των ματιών..
Ή <σελί£ες τής «Οικογενείας» άποτελοϋν πλουσίαν έγκτκλοπαίδει- μέ διηγήνατα, ΐστορίας, άνέκ- δοτζ, μΰθιστορημαται, περιγραφάς κλπ. Ή (ιΟίκογένεια» καί τέ «Μχου- κέτο» είνε τα δύο έδδομαδ!αί"α χε- ριοδικά των Αθηνών ποΰ εχουν την μεγαλειτέρον κυ>κλαφ©ρίαν είς την
Ελλάδ·» καί την 'Αμερικην.
Έτησία συνδράμη γιά τό κα&ένα:
πέντε δολλάρια.
Γενικός άντΐπρόσωπος διά την
Αμερικήν ό κ. Δημ. Στροΰμπος.
Διεβ-Ίθονβις:
Ό. 8ΤΚθυΜΒ08,
261 ¥. 85ίη δι:.,
Ν Γ
ΤΟ ΑϋΒϋΒΝ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΗ ΤΟ ΡΕΚΟΡ
ΤΩΝ ΦΟΡΤΩΣΕΩΝ.
}η χρ
Τ;:χή είσόδου εν
Ό Ίοννιος έφθασε νέον ανώτατον
όριον πωλήσεων, έν σνγκρίσει πρός
αλλους μήνας, μέ όλικόν 3,144 αϋτο-
κινήτων.
ΑυϋυΓΠ, ΙιμΙ., Ιούλιος__'Ε|α-
κολονθοΰν την βαθμιαίαν αΰξηοτν εις
τάς φορτώσεις τό Αιι1)ΐΐΓη επέδειξε
πάλιν νέαν υψωσιν μέ όλικήν φόρτω¬
σιν 3,144 διά τόν "Ιούνιον, ώς άναγ-
γέλλει ό κ. Ν. Ε. Με ϋ3Γΐ»γ, Διευ-
θυντής των Πωλήσεων.
Αυτή είναι αύξησις _ πί.έον^ των
124 0>0 υπεράνω τοΰ ίδίου μηνός τοΰ
παρελθόντος ετους 1928, ότε εφορτώ¬
θησαν 1,402 αυτοκίνητον
Αί φορτώσεις τοΰ Μαίου ήσαν 3,039
αύτοκίνητα.
Κατά τό ετος 1928 αι ολικαι φορ¬
τώσεις τοΰ ΑυέιΐΓΠ ήσαν 13,491 αύ¬
τοκίνητα. Την 19ην Ίουνίου τοϋ τρέ¬
χοντος ετους αί φορτώσεις Ιφθασαν
τάς 13,530, δηλαδή μεγαλείτερος ά-
ριθμός κατά τούς πρώτους εξ( μήνας
τοϋ 1929, παρά διαρκοΰντος ολόκλη¬
ρον τοΰ ετους 1928.
Πλέον των 66 0)Ο των αυτοκίνη¬
τον άτινα εφορτώθησαν κατά τό 1929
ήσαν χΐΓβϊρηΙ-εΐβηίβ, ανήγγειλεν ό
κ. Μο ΠίΐΓ&γ, ή δέ ζήτησις διά τα
μοδέλα των ΐΛνο 5ίΓαΪ8η1-€Ϊ§1ιΐ5 έ|-
οκολσνθεϊ αυξανομένη.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεϊττα {βτο
τοΰ άντνΐροσώπον μας κ. Τ. Κωνσταν¬
τίνον, γωνία 5ίητβ καί Βαηΐί 5ΐΐ
Ό «ΦΑΡΟΣ» είναι ή μεγαλειτέρα σας εγγύ¬
ησις δτι τό ταξεΐδί σας θά είναι ευχάριστον, άνα-
παυτικον καί οικονομικόν.
Ό «ΦΑΡΟΣ» δίδει μέ δλα τα πλοϊα 65 0)0
τής δλης Έλληνικής έπιβατικής εργασίας.
Δι' αύτό εχομεν την δύναμιν νά προεξασφαλί-
ζωμεν πάντοτε μέ δλα τα πλοϊα τάς καλλιτέρας
καμπίνας Α', Β', Τοΰριστ καί Γ' θέσεως είς τάς
κατωτάτας τιμάς.
Οίκογενειάρχαι ποΰ άναθέτουν είς τόν «ΦΑ-
ΡΟΝ» τάς διατυπώσεις τοϋ ταξειδίου των οικο-
γενειών των, εύεργετουν τάς οικογενείας των.
Ό «ΦΑΡΟΣ» εχει σύστημα—ταχΰτητα—υπη¬
ρεσίαν, χωρίς νά στοιχίζτ] είς τόν ταξειδιώτηνδι'
υπηρεσίαν.
ΓΡΑΨΑΤΕ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΦΑΡΟΝ» διά τό
ταξείδί σας κατ' ευθείαν δι' Έλλάδα, ή μέσφ
Εύρώπης καί δέν θά σκοτισθητε διόλου γιά τί-
ποτε.
Τ*Ξ
ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ Γ
Ο "ΦΑΡΟΣ
59 ννΑδΗΙΝΟΤΟΝ 3Τ.
ΝΕν/ ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
Τβΐβρήοηε: Βονν1ίη$ Ογθοπ 7059, 9544.
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗινυ.ΤΑ ΤΗΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ
Γθάψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑ^^
140 ΥΥ. 2611χ 5*., Νβνν Υογκ, Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΤΙΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ Α] ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ
Ή ζωή εχει τάς στιγμάς της
άλλ' οί άστέρες εχουν τούς αίώνας
των!....
Πόσον μεγάλη είναι αύτη ή άλή-
6ε:α δύναται τις νά τό «ννοήση ίέν.
μίάς άπλής παρατηρήσας τού στε-
ρεώματος είς τόν οποίον ό ήλιος καί
αί μυριάδες των αστέρων ν.ατέχουν
τάς θέσεις των καί συνεισφέρσ,ιν, κα-
τά δύναμιν, είς την άρμονίαν τοΰ
σύμχαντος.
Εάν ή -παρατήρησις διά γυμνοϋ
όίθ-αλμοϋ μεταβληθή είς έρευναν
μακράν κα! έπισταμένην διά τηλε-
σ/.θπίο.>, ·χαί τού φασματοτκοπίο.), ό
παρατηρητήν δέν έχει νά ωφεληθή
πολό μίγχλήτερα πράγματα, έκτός
εάν, ώς επιστήμων, άστροφ.κπθ'δίφης
ίάστρονόμος καί φυσικάς συνάμα)
είναι είς θέσιν νά συγχρονίσ·}) τάς
ερεύνας τού έιτ' αυτής; τής φύσεως
των γεωλογ:χών έκτάσεων τάς όττοί-
ας δλέπει επι των αστέρων, μέ την
μεθοδικότητα τής δλαστήσεως κα:
τα σύστηυα τό οποίον <θ'ά πρέπη νά άαολουθή αυτή, έν τή έκεΤ έξελίξε της, κατ' αναλογίαν πρός την γηΐ· νην τοιαύτην. Άλλά καί αύτοι άκόμη οί άστρο- νόμο'. και φυσίθίίφα:, οί όποϊβι ήμπθ- ροόν τάχιστα νά σάς λογαρ!άστκ<ν μέ ολίγας άλγεβριχ,άς αξιώσεις ο¬ ποίον ήτο το έμδαδόν, ή έκτασις, ή το 6άρος τοϋ ηλίου πρό δισχιλίων έτών, θά εύρ-εθούν είς δίλημμα δταν τού; -ερωτήση τε ποίας φύσεως —ε.ρί- ~οο είναι ή δλάστησις έχί τοΰ "Α- ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΒΕΒΑΙΟΝ ΟΤΙ ΥΠΛΡΧΕΙ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΑΑΝΗΤΑΣ.- ΑΙ ΕΠΙΣΤΗ. ΜΟΝΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ— Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΣ ΚΑ! Η ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ- ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ.- Ο ΑΗΡ ΚΑΙ Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ.- ΥΠΑΡ- ΧΕΙ ΒΛΑΣΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΤΡΑ;- Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.— Η ΖΩΟΓΟΝΟΣ ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ. ρος· άπό έκείνο, τό οποίον εχει ούτος, φυσιολογικώς ούτως ειπείν επί της ?εως! Φαντασθήτε τώρα ποίον εϊδους πληροφορίας θά δυνηθήτε νά λά- δετε εάν ιέρωτήσετε περί τής ζω¬ ής επί των αστέρων κατά πόσον χΰτη υφίσταται· ποίον είναι τό σύ στημά της" /.αί υπό ποίαν μορφήν έ- ξελίσσεται ή μένε ιστάσιμος επί των πλανητών!... Αί συνθήκαι τής Είναι γνωστόν, ότι ή ζωή, κώς καί χημικώς έξεταζομένη εί ναι έφήμερος·. Καί τό παροδικόν αυτής, τό οποίον συμδατικώς εχομεν όνομάσει «ηλικίαν» έξαρτιάται έ« των σχέσεων των όντων πρός την γήν ή τόν πλανήτην επί των οποίων εύρ'ίσκονται, την ατμόσφαιραν, τό ο¬ ξυγόνον καί τόν αΐθέρς; έν μέσω των οποίων άναπτύσσονται. Ό συνδνασμός μιάς δωδεκάδος περ-ίπου γνωστών συνθηκών καί τζ· ρισσοτέρων ϊσως άγνώστων μέχρ: σήμερον τοιούτων, είναι είς θέσιν να κάμη τό έλαχ'.στότερον πρωτοπλα- σματικόν δν νά έμψυχωθή, νά ζήιγ, γ.ι νά εξελιχθή — διά μέσου πο:- κίλων καί διαφόρων σταδίων, ύς σπόγγος, ίχθϋς, ερπετόν, πτηνόν καί μαστοφόρον—είς Βούδδαν, Λεονάρ- δον ή Μπετόδεν. Ό καϋ'ηγητής τής άστΐινομίας τοΰ Αμερικανικόν Πανεπιστημίου, κ. Χάρ-λοου Σάπλεϋ, δεδαιώνει οιι ποτέ δέν θά δονηθώμεν νά ψωμ,εν οιανδήποτε λεπτομέρειαν τ, γεγονός. επί Μ θήκας νπερί τής ζωής δυνάμεθα καταλήξωμεν είς εν συμπέρασμα ό- ·ριστ:κόν καί θΈτ'.κόν περί τοΰ άν *ι κατά πόσον υπάρχη πράγματι ζωή επί των αστέρων, έν άναλονία πρός την γηΐνην υπό μόνην την έννοιαν ταύτην. 'Επομένως, τό ζήτημα τής ζωής επ: των πλανητών έξαρτά'ταί απο¬ κλειστικώς έκ μιίς έμδριθοΰς καί έμπεριστα·τωμένης άστρονομικής πσ- ρατηρήσεως. Έννοείται δτι ή τοι¬ αύτη παρατήρησις πρέπει νά έχη ώς Οί Άμερικανοί άεροπόοοι^ Ρότζερ Κ. Ούίλλιαμς κα'ι Λουής Γϊάνσυ, επί τοΰ μονοπλάνου των «Παθφάϊντερ» προτοϋ να έκκινησουν έξ Ολντ "Όρτσαρντ, Μαίην, διά την ιστορικήν πτήσιν των μεχρι τής Ρώμης. τού μηχανισμοϋ είναι ή κανονική έπ' αυτού επίδρασις τής θερμάτητος. Αί χημικαί χαραλλαγαΐ, αί όχοίαι I- χο^ν σχέσιν μέ την ζωήν, ·είναι ή βερ μοκρατία δταν εόρίσκΐται είς χολί» χαιμ,ηλά ·έχίπεδα ή δταν ΰχίρ·δαίνΐ(; τοϋς 104 6αιΘμούς Φαρενά'.τ. Σα- ράντα 6α4μοί πέραν τής θερμοχ,ρα- σίας ταύτης Θά ·άρκέσο.>ν δχως ή γή
μβταιδληθή είς ήκραίστειον χαί κά-
τω τής γραμμής τής ψύξεως δλα 6ά
χαγώτα>ν. "Ολίγους 6α6μούς άκόαη
περισσότερον καί ή ζωή είναι αδύνα¬
τον νά υπάρξη...
"Εάν κοχή ή θΐρμότη-ς τοό ηλίου
έχί εν ετος ή άτμόσφαιρα Θά να-
Θή καί θά καταρρεύση είς χειμαο-
ιους ΰγροΰ αέρος. 'Υχό τοιαύτην χε-
ίχτωσιν ή έκ,κόλαψιις των ώχρίων
>ά είναι άδύνατος. 'Αλλά καί είς
την αντίθετον πάλιν περίπτωσιν, δ¬
ταν ή Οίρμο/.ρασία φθάσγ^ είς 160
δαιθμούς Φίϊρ-ενάίτ δλα· γενικώς τα
ώάρια Θά ψη"3οϋν η θά τχάσουν
ώάρια Θά
Δέ
γ
η. θά <τχ.άσουν. ό ό ό ρ ψη η Δεδομένου, λοιχόν, ότι τόσον ση¬ μαντικόν ρόλον χαίζει είς την υπάρ¬ ξη» τής ζωής ή θερμοκρασία, είς αί- «ν μέσην κανονικήν διακύμαν-σΊ'ν της, είνα: άνάγκη χρό χαντός άλλου ν ά γνωρίζωμεν όπο·ία*ίναι καί ή σχέσ·? τοϋ ηλίου μετά των πλανητών έκεί- νων, τοίις όποίους θέλομεν νά έξετ»- τωαεν Ας*·άρχίσωμεν ά—ό τόν Έρι>.τ;<. Ή άχόστασί; τού άχό τό κέντΐον τής Θ·ε.ρμότητος τοϋ χλανητικοϋ η- στήαιτος είναι 36 έκατομμύρια μίλ-. Μετά την γήν, ό Άρης, είναι ό χλανήτης, ό χεριττοότερον έχιδεκτ:- κός διά ρωμαντι-κάς άστρονομικάς παρατηρήσας. Προ δύο μόλις Ιέ,τών, εξηκολου¬ θεί άκόίχη νά υφίσταται ενας έχίμο νος διχΐομός ί|.'όψεων χερί τής θε-ρ- μοκρατίας, ή όχοία έχικρ-ατϊί έχί τοΰ "Αρεως. Άλλά κατά την έχο- χήν εκείνην ό δόκτωρ Κομπλέντζ τοΰ γραφείου τής Στάνταρς δίέλυ- άξ δά ό ά ά ή ρς σ«ν, άτ3·ξ διά παντός, κάθε 'άμφιδο- λίαν έχί τοΰ χροκειμένου. κρός; ούτος καθηιγητής, τη βοηθεία ενός θαυμάσιον καί λίαν εύ- αισθήτου «ιϊερμοκούπλ» ,δυμέτρ'Χ) μόλις ενός διακοσιοστοΰ τής ίντσας (!), κατώρθωσε νά μετρήση την θερ μότητα παύ δέχεται ή γή άπό τόν Άρην καί άχι έκ τοϋ συνόλου αύτοΰ, αλλ' έκ διΐ'φόρων περιφερειών χά·. τμημάτων τού. Καί ταυτα, τζρ1 ό¬ λον, ότι ό "Αρης φαίνεται είς τάς διά τηλεσκοπίο λαμβανομένας φω- τογραφίας ώς ενα πολύ μικρόν στίγ- μα. Τοιουτοτρόπως, ανεκάλυψεν, δτ'. ή^ θερμοκρασία κατά τό Θέρος, είς τόν νότ'.ον πόλον τού είνα: 15—20 δαθμών Φαρενάι'τ. Είς την νοτίαν εΰκρατον ζώνην τού 65—70. Είς τούς τροπικούς τού — κατά τό με- σημέρι —' είναι 65—85ο. Είς την δο-σείαν εδκρ-ατον ζώνην κατά τόν τς «ςιετέλε.σαν χερ-οσιν οί καθηγτ,- ταί Π'ετί καί Νίκολσον τοϋ άστερο- σκοπείου τοΰ δρους Οΰίλσων, διά λε- χτοτάτων,όργάνων, είς την άν.ρίδε1.- αν των όπο'ων δυνάμεβα νά δασι- ώμεν, ευρέθη, ό,τι ή μέκτη θεοαο- ί ί ό 'Εή ί 660 (Γθμ, ρη, , ή μη κρατία είς τόν 'Ερμήν «ίν«ι 6;.θμού; Φαρενάϊτ. Είναι σαφέστατον, έ·ϊΓθμένως, ό¬ τι ούΒείς εαψυχο? όργανισμός δύνα¬ ται νά ζή—] έ-Ί τούτου. Καί τώρα, ή Άφροδίτη-.^Ή άπό- στ;σίς τής άχό τόν ήλιον είναι 67.- τή"> δπαρξ-.ν τής ζωής. "Εάν δέ καμ¬
μιά έξ αυτών — οιαδήποτε— ά
ά ό ί ή ή ί ά
μ ξ ή
σιάζγ;, τότε καί ή ζωή είναι άχολύ-
τως άΛ'^ατον ν ά ύχάρχη.
Ό μηχανιβμός της
Η ζωή, όπως γνωρίζομεν, είναι
τ) έκδήλωτις ενός μηχανισμοΰ «π'.-
στεύτου εύκαμψίας, λεπτότητος, τέ- δεινόσιτυρο: καί τα
λειότητος καί περιπλόκου συνθέσε- ΙΙαρ' όλα ταυτα,
ως, ό όποίος μηχανισμός αύτενεργεί νικός κόσμος πά:
καί αντοελίσσεται μέ αξιοθαύμαστον
τρόπον.
Ούτιώϊες ζήτηαα διά την τόνω- .. ... ....... ___,,
σι» /.αί συαπλτΛώσ'.ν-νθΰ ζωϊκοϋ τού- 'ντις ΰ·>ηλής θ'ερμ&κ-ρασία'ς.
τής γής. Μία ιάδιαπέραστος
καί συμχαγής μδζα νεφών μάς έμ-
ποδίζει καθ" ολοκληρίαν άπό τοΰ νά
ίδωμεν επί τής έχ-.φανείας της. ^
Είναι πιθανόν, Οτι ή Άφροϊίτη
δέν είναι τόσον θερμή σήμερον χαρ"
>σον ήτο ή γή προ έκατοντάδων αί-
ώνων, όταν άκόμη εζων έπ' αυτής ο·
τα άλλα,μεγαίήρια.
χειμώνα ή έπικρατοϋσα θερμ&κρα-
σία, είναι 30—60ο. Ά·π&δείχΘη-δη-
λονότι, ότι ό Άρης είναι χολίι θ«·ρ-
μΛτερος, χαρ" όσον έφαντάζοντο μέ-
χρι τοϋ 1927 οί Βιάιφοροι έχιστήυο-
^ 'Εχί τής Σεληνης, δμως, ό ίδκς
ά'νθρωπος &ά εφαίνετο απείρως έλα-
φρότερος καί θά έτρίχλιζεν επάνω
εις τοΰς πόδας τού 'άνά χάν βήο,α,
όπως αί ά'ρτίσται ενός χορεοτικοϋ
μπαλέττο<ϋ κατά τάς στιγμάς τοΰ τρελλοτέρου τσάρλεστον. νες. Ό ΐσημερινός τοΰ Άρεως, κατά πάσαν πιθανότητα, είναι ψυχρότεοος έν ώρα νυκτός, άλλ1 ούχι τόσον όσον είναι π. χ. ή Νέα 'Τόρκη κατά τα μέσα τοϋ χειμώνος. ομως, ο επιστημο- νικός χόΐμ&ς παραδέχετα: άδιττά- κτως σχεδόν, ότι ή~ζωή δέν ύπάρχε'. επί τής Αφροδίτης,, άκριίώς διά τόν λόγον τής έπ' αυτής ύφ:στα;.ί.έ- Ό Σιδνυ Φράγκλιν, όστις λέγεται δττ είναι ό μόνος Άμερικανός ταυροιιά- χος, γεννηθείς έν Μπροΰκλυν, Νέας Υόρκης, κα'ι σπουδάσας είς τό Πανε- .τπστήμιον Κολόμπια, φαίνεται άπερ- χόμενος τής έν Σεδίλλτι, τής Ίσπα- [ νίας κονίστρας, κατόπιν λαμπράς έκεϊ νίκης πλέον παιρατηρήσεων εχει ά- χοδειχθή ότι ό "Αρης είναι τόσον θερμάς, ώστε νά δύναται ή ζωή νά άναχτυχθή επαρκώς. Αντιθέτως πρός τόν "Αρην, ή μεση θερμοκρασίΐα είς τόν Δια, τόν Ουρανόν καί τόν Ποσειδώνα—κατ' άναλάγους πάντοτιε παρατηρήσε>ς—
δέν ύπε^τβαίνει ποτέ τούς 160ο δαβ-
μούς Φαρενάίτ υπό τό μηδέν. Κατά
συνέχειαν, ούδεμία δλάστησις ή ζωή
είναι δυνατόν ποτ>ε νά υπάρξη "έπ'
αυτών.
Ό Ζεύ*ς, τό χαώδβς αύτό σημείον
τοΰ στερεώματος μεταξ,ύ τής1 γής
καί τοΰ Ηλίου, δέχεται μόνον τό
1)27 τής θερμότητος ποίι δέχετα·
ή γη διά μέσου των ήλιακών άκτί-
νων, καί ό Κρόνος μόλις τό 1) 100.
Διά τόν Ουρανόν καί τόν Ποσειδώ-
να·, ό Ήλιος ευρίσκεται είς πόλύ
περισσοτέραν ιάκόμη μακρ-υνήν από¬
στασιν. Ι
Ή θε^μότης, άστροιφοσικώς έξε¬
ταζομένη, είναι άλληλένδετος μετά
τοΰ φωτός. Πηγάζει έ*, τοϋ φωτός,
άλλα μάς παρέχει την άπαιτθίΧΑενην
διά την ζωην ι&ερμοκρασίαν καί ά¬
νευ αυτής δέν θά υπήρχεν οΰτε ή
άνάπτϋΐξ'.ς των δένδρων, οΰτε ή ά-
πλαυστέιρα! δλάστησις καί χλόη.
Κάθε φυτόν ιάποτελείται, κατά ι
μέγιστον μερος, ά-ό άνθρακα, ό ό-|
χοίος π^οέρχεται άπό τό έν μιχ.:α'
ποσότητι 6φιστ«μ€.νον έν τη άτμο-
σφαίρα διοξείδιον τοϋ άνθρακος. Ι
ΦωτοσύνΘεσις είναι το χημικόν δνο-!
μα τής συντελοομένης ΐΐξελίξεως.
Άνευ φωτός είναι αδύνατον νά γί-
νηφωτοσύνθεσις.
Ή Γή καί ό "Αρης άποτελο2ν
τάς δύο έξαιρετικάς ίσως περιπτώ-
σεις,^ύπό τάς οποίας τό διαξε:δ!*·.ν
τοΰ άνθρακος κατορθώνει νά νά δ:-
εισδύση είς τα στβλέχη των φυτών
δ:ά τής άμέσου έπενεργείας τοΰ φω¬
τός.
'Εξ~ίσο.) μεγάλης σημασίας — ό¬
πως ή (απόστασις άπό τόν ήλιον —
είναι ό όγκος ή σύνθεσις τοϋ συνόλοο-
τής δλης, επί της οποίας ευρίσκε¬
ται τό ζών σώμα. Μεταξί» αυτού καί
έκείνης πρέπει νά ϋ-άρχτ} μία οηχ-
λογία, κα&ορίζουσα αυτομάτως καί
διά τής εξελίξεως, όπως ακριβώς
συνέιδη καί δι' ημάς επί της γής.
"Επί τοΰ Διός π. χ. έν*ς κοινός
άν&ρωπος ^ά ά-έκται διπλάσιον δά-
"Αλλο σημαντικόν σημείον, τό ό-
π»ίον παίζει ρόλον έ~ί τής ζωής
των δντων, είνυι ή άτμόσφαιρα.
'Υπάρχουν αρίστα φυσικά καί χγ;-
μικά δικαιολογητικά, <έχ των οποίων ■άποίει·λν6εται διατί πρέπει νά υφί¬ σταται ή ατμόσφαιραν ώς περίδλημα τής γής, καί των πλανητών εκείνον επί των οποίων δύναται νά υπάρξη ζωή καί δλάστησις. Εάν λάβωμεν ώς παράδειγυα την γήν, καί άφαιρέσωμεν, πρός στιγμήν, την ατμόσφαιραν της, τ ό¬ τε ό ήλιος Θά μάς φανή ώς !> γα-
λανόλευκον άστρον, άφορήτοο λαμ-
πρότητος κα: καύσωνος. Ή π;νί-
σχυρος ύπεριώδης αίγλη τού θά προ
σέθαλλεν άμέσως την ορασίν 'λαςχαί
Θ·ά μάς έτύφ-λωνεν. Τό υπερβολικόν
φώς θά ήτο έξ ΐσου όΧώΐριον ϊι' η¬
μάς, όπως καί ή ύπερ'δολιχ.ή θεριιο-
κρασία, είς τρόπον ώστε καί αύτη ή
γή άκόμη θά ύπέφερε δι·πλασίως ά¬
νευ τοΰ διαφανοΰς καί ώφελίμΐο πε-
ρ'.δλήματός της.
Καί αύτός ό «ήρ άκόμη τής χ,χ-
νονικής π^κνότητος είναι στοιχείον
απαραίτητον ν.αί χρησιμώτατον διά
την προφύλαξιν τοΰ φυσικοΰ γηίνου
ίσοζυγίου. Τόν χρειαζόμεθα διά πο:-
κίλους ■έπΐστημονικούς λόγοος, κυ-
ρίως διά τόν σχημα-τΐβμόν των νε-
φών καί τάς σταγόνας τοΰ δδατος,
ώς καί διά νά μάς προφολάισσγ; άπό
την φοβεράν άντανάκλασιν τής ε¬
πηρείας των ήλιακών άκτίνων. Οί
άνεμοι, πού προκαλοίν τα κύματα
των ώκεανών, ριχίζουν Ιέπωφελως
τα δδα'τα καί δημιο·>?γοΰν τα ρεύυΛ-
τα ποΰ συντείνοον είς την έξίσωσιν
των επί τής γής θερμοκρασιών.
Καί εάν τώρα αντιθέτως, λάβω¬
μεν ύχ' όψιν μας, ότι ή γή θά ήτο
αεγαλητέρα τοΰ σημερινου της ΟΥ;
κου, Θ'ά εύρωμεν πάλιν, Οτι ή ζωη
έπ' αυτής θά ήτο άδύνατος; Ό κα-
Οηγητής Τζώνσον, ό έφευιρετης τού
ήλέκτρου, απέδειξεν, ότι τό ϋδρογ-ο-
νον διαικώς έξα-φανίζεται € κτης
γής, τόσον διά των έκρη&ων _ των
ήφαιστείων ή τής όπωσδήποτε ενερ¬
γείας αυτών, όσον καί διά τής ατο-
πνοίας των φυτών.
Τό ύδρογό·«ν έν συνδυασμώ μετι
το* οξυγόνον σχηματίζει τό δδω?
καί τούς ώκεανούς. 'Εάν ύποθεισΐ)-
αεν, Οτι πρό πολλών έκατομ^Ρ'^
έτών τό ύδρογόνον ήτο περ'.σσοτερον
το-3 όξ'υγόνου, ή γή θά ήτο τελείως
7^καλ·υμμένη άπό ύδωρ.
'Εξετάζοντες τούς πλανητας *μ
τό φώς καί τόν δγκον των, θ-α εύ¬
ρωμεν, δτι ό 'Ερμής; «ίνα·, πολυ μ;-
■λ^ός διά νά σνγκ?ατή'σ·ο περι εαυτόν
μίαν άτχόσφϊΐραν. Ή Άφροδιτη ε¬
χει διάμετρον, επιφάνειαν, όγκον,
μ.άζαν %αί πυκνότητα άχριδώς όπως
καί ή γή. Ό "Αρης εχει διααετρον
4200 μιλλίων καί συνεπεία^ τουτο^
είναι μικράς, άλλ' ούχι και τόσο
__ όπως άπέδειξαν αι τε-
" παρατηρη-
ά μη ουναται να
.Μμίαν άτμόοφαιραν.
Ζεύς, ό Κρόνος, ό Ουρα
•Λαί ό Ποσειδών εχοον άτμοσφα:
άλλ' αύτη, έκτός των άλλων ε/
τωμάτων της, οΰτε φυσικώς, < χημικώς; δέν δύναται να υποστ 5η την ζωήν επί των πλανητών Επί τη βάσει τής ν.<%Λ<* οί ιθ! ειν. τους ορου; χρήσίμοι δ-.ά την ζωήν. , Αί μεναλήτεραι ε'ρεοναι των α ττρονόμων έστραιφησαν, &■ κατά τα τελευταία ετη, 'Αϊην καί πιστεύεται, ότι δωσουν κα. ΕΙ,ϋΟΚΑΟΟ, ΑΚΚ. — Ό «'Εθνικός Κηρυξ» ποιλεΐται £ΐί μ» Οοϊαβη'δ Ν3νβ
ΤΙΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ Α] ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ
Ή ζωή εχει τάς στιγμάς της
άλλ' οί άστέρες εχουν τούς αίώνας
των!....
Πόσον μεγάλη είναι αύτη ή άλή-
6ε:α δύναται τις νά τό «ννοήση ίέν.
μίάς άπλής παρατηρήσας τού στε-
ρεώματος είς τόν οποίον ό ήλιος καί
αί μυριάδες των αστέρων ν.ατέχουν
τάς θέσεις των καί συνεισφέρσ,ιν, κα-
τά δύναμιν, είς την άρμονίαν τοΰ
σύμχαντος.
Εάν ή -παρατήρησις διά γυμνοϋ
όίθ-αλμοϋ μεταβληθή είς έρευναν
μακράν κα! έπισταμένην διά τηλε-
σ/.θπίο.>, ·χαί τού φασματοτκοπίο.), ό
παρατηρητήν δέν έχει νά ωφεληθή
πολό μίγχλήτερα πράγματα, έκτός
εάν, ώς επιστήμων, άστροφ.κπθ'δίφης
ίάστρονόμος καί φυσικάς συνάμα)
είναι είς θέσιν νά συγχρονίσ·}) τάς
ερεύνας τού έιτ' αυτής; τής φύσεως
των γεωλογ:χών έκτάσεων τάς όττοί-
ας δλέπει επι των αστέρων, μέ την
μεθοδικότητα τής δλαστήσεως κα:
τα σύστηυα τό οποίον <θ'ά πρέπη νά άαολουθή αυτή, έν τή έκεΤ έξελίξε της, κατ' αναλογίαν πρός την γηΐ· νην τοιαύτην. Άλλά καί αύτοι άκόμη οί άστρο- νόμο'. και φυσίθίίφα:, οί όποϊβι ήμπθ- ροόν τάχιστα νά σάς λογαρ!άστκ<ν μέ ολίγας άλγεβριχ,άς αξιώσεις ο¬ ποίον ήτο το έμδαδόν, ή έκτασις, ή το 6άρος τοϋ ηλίου πρό δισχιλίων έτών, θά εύρ-εθούν είς δίλημμα δταν τού; -ερωτήση τε ποίας φύσεως —ε.ρί- ~οο είναι ή δλάστησις έχί τοΰ "Α- ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΒΕΒΑΙΟΝ ΟΤΙ ΥΠΛΡΧΕΙ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΑΑΝΗΤΑΣ.- ΑΙ ΕΠΙΣΤΗ. ΜΟΝΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ— Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΣ ΚΑ! Η ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ- ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ.- Ο ΑΗΡ ΚΑΙ Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ.- ΥΠΑΡ- ΧΕΙ ΒΛΑΣΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΤΡΑ;- Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.— Η ΖΩΟΓΟΝΟΣ ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ. ρος· άπό έκείνο, τό οποίον εχει ούτος, φυσιολογικώς ούτως ειπείν επί της ?εως! Φαντασθήτε τώρα ποίον εϊδους πληροφορίας θά δυνηθήτε νά λά- δετε εάν ιέρωτήσετε περί τής ζω¬ ής επί των αστέρων κατά πόσον χΰτη υφίσταται· ποίον είναι τό σύ στημά της" /.αί υπό ποίαν μορφήν έ- ξελίσσεται ή μένε ιστάσιμος επί των πλανητών!... Αί συνθήκαι τής Είναι γνωστόν, ότι ή ζωή, κώς καί χημικώς έξεταζομένη εί ναι έφήμερος·. Καί τό παροδικόν αυτής, τό οποίον συμδατικώς εχομεν όνομάσει «ηλικίαν» έξαρτιάται έ« των σχέσεων των όντων πρός την γήν ή τόν πλανήτην επί των οποίων εύρ'ίσκονται, την ατμόσφαιραν, τό ο¬ ξυγόνον καί τόν αΐθέρς; έν μέσω των οποίων άναπτύσσονται. Ό συνδνασμός μιάς δωδεκάδος περ-ίπου γνωστών συνθηκών καί τζ· ρισσοτέρων ϊσως άγνώστων μέχρ: σήμερον τοιούτων, είναι είς θέσιν να κάμη τό έλαχ'.στότερον πρωτοπλα- σματικόν δν νά έμψυχωθή, νά ζήιγ, γ.ι νά εξελιχθή — διά μέσου πο:- κίλων καί διαφόρων σταδίων, ύς σπόγγος, ίχθϋς, ερπετόν, πτηνόν καί μαστοφόρον—είς Βούδδαν, Λεονάρ- δον ή Μπετόδεν. Ό καϋ'ηγητής τής άστΐινομίας τοΰ Αμερικανικόν Πανεπιστημίου, κ. Χάρ-λοου Σάπλεϋ, δεδαιώνει οιι ποτέ δέν θά δονηθώμεν νά ψωμ,εν οιανδήποτε λεπτομέρειαν τ, γεγονός. επί Μ θήκας νπερί τής ζωής δυνάμεθα καταλήξωμεν είς εν συμπέρασμα ό- ·ριστ:κόν καί θΈτ'.κόν περί τοΰ άν *ι κατά πόσον υπάρχη πράγματι ζωή επί των αστέρων, έν άναλονία πρός την γηΐνην υπό μόνην την έννοιαν ταύτην. 'Επομένως, τό ζήτημα τής ζωής επ: των πλανητών έξαρτά'ταί απο¬ κλειστικώς έκ μιίς έμδριθοΰς καί έμπεριστα·τωμένης άστρονομικής πσ- ρατηρήσεως. Έννοείται δτι ή τοι¬ αύτη παρατήρησις πρέπει νά έχη ώς Οί Άμερικανοί άεροπόοοι^ Ρότζερ Κ. Ούίλλιαμς κα'ι Λουής Γϊάνσυ, επί τοΰ μονοπλάνου των «Παθφάϊντερ» προτοϋ να έκκινησουν έξ Ολντ "Όρτσαρντ, Μαίην, διά την ιστορικήν πτήσιν των μεχρι τής Ρώμης. τού μηχανισμοϋ είναι ή κανονική έπ' αυτού επίδρασις τής θερμάτητος. Αί χημικαί χαραλλαγαΐ, αί όχοίαι I- χο^ν σχέσιν μέ την ζωήν, ·είναι ή βερ μοκρατία δταν εόρίσκΐται είς χολί» χαιμ,ηλά ·έχίπεδα ή δταν ΰχίρ·δαίνΐ(; τοϋς 104 6αιΘμούς Φαρενά'.τ. Σα- ράντα 6α4μοί πέραν τής θερμοχ,ρα- σίας ταύτης Θά ·άρκέσο.>ν δχως ή γή
μβταιδληθή είς ήκραίστειον χαί κά-
τω τής γραμμής τής ψύξεως δλα 6ά
χαγώτα>ν. "Ολίγους 6α6μούς άκόαη
περισσότερον καί ή ζωή είναι αδύνα¬
τον νά υπάρξη...
"Εάν κοχή ή θΐρμότη-ς τοό ηλίου
έχί εν ετος ή άτμόσφαιρα Θά να-
Θή καί θά καταρρεύση είς χειμαο-
ιους ΰγροΰ αέρος. 'Υχό τοιαύτην χε-
ίχτωσιν ή έκ,κόλαψιις των ώχρίων
>ά είναι άδύνατος. 'Αλλά καί είς
την αντίθετον πάλιν περίπτωσιν, δ¬
ταν ή Οίρμο/.ρασία φθάσγ^ είς 160
δαιθμούς Φίϊρ-ενάίτ δλα· γενικώς τα
ώάρια Θά ψη"3οϋν η θά τχάσουν
ώάρια Θά
Δέ
γ
η. θά <τχ.άσουν. ό ό ό ρ ψη η Δεδομένου, λοιχόν, ότι τόσον ση¬ μαντικόν ρόλον χαίζει είς την υπάρ¬ ξη» τής ζωής ή θερμοκρασία, είς αί- «ν μέσην κανονικήν διακύμαν-σΊ'ν της, είνα: άνάγκη χρό χαντός άλλου ν ά γνωρίζωμεν όπο·ία*ίναι καί ή σχέσ·? τοϋ ηλίου μετά των πλανητών έκεί- νων, τοίις όποίους θέλομεν νά έξετ»- τωαεν Ας*·άρχίσωμεν ά—ό τόν Έρι>.τ;<. Ή άχόστασί; τού άχό τό κέντΐον τής Θ·ε.ρμότητος τοϋ χλανητικοϋ η- στήαιτος είναι 36 έκατομμύρια μίλ-. Μετά την γήν, ό Άρης, είναι ό χλανήτης, ό χεριττοότερον έχιδεκτ:- κός διά ρωμαντι-κάς άστρονομικάς παρατηρήσας. Προ δύο μόλις Ιέ,τών, εξηκολου¬ θεί άκόίχη νά υφίσταται ενας έχίμο νος διχΐομός ί|.'όψεων χερί τής θε-ρ- μοκρατίας, ή όχοία έχικρ-ατϊί έχί τοΰ "Αρεως. Άλλά κατά την έχο- χήν εκείνην ό δόκτωρ Κομπλέντζ τοΰ γραφείου τής Στάνταρς δίέλυ- άξ δά ό ά ά ή ρς σ«ν, άτ3·ξ διά παντός, κάθε 'άμφιδο- λίαν έχί τοΰ χροκειμένου. κρός; ούτος καθηιγητής, τη βοηθεία ενός θαυμάσιον καί λίαν εύ- αισθήτου «ιϊερμοκούπλ» ,δυμέτρ'Χ) μόλις ενός διακοσιοστοΰ τής ίντσας (!), κατώρθωσε νά μετρήση την θερ μότητα παύ δέχεται ή γή άπό τόν Άρην καί άχι έκ τοϋ συνόλου αύτοΰ, αλλ' έκ διΐ'φόρων περιφερειών χά·. τμημάτων τού. Καί ταυτα, τζρ1 ό¬ λον, ότι ό "Αρης φαίνεται είς τάς διά τηλεσκοπίο λαμβανομένας φω- τογραφίας ώς ενα πολύ μικρόν στίγ- μα. Τοιουτοτρόπως, ανεκάλυψεν, δτ'. ή^ θερμοκρασία κατά τό Θέρος, είς τόν νότ'.ον πόλον τού είνα: 15—20 δαθμών Φαρενάι'τ. Είς την νοτίαν εΰκρατον ζώνην τού 65—70. Είς τούς τροπικούς τού — κατά τό με- σημέρι —' είναι 65—85ο. Είς την δο-σείαν εδκρ-ατον ζώνην κατά τόν τς «ςιετέλε.σαν χερ-οσιν οί καθηγτ,- ταί Π'ετί καί Νίκολσον τοϋ άστερο- σκοπείου τοΰ δρους Οΰίλσων, διά λε- χτοτάτων,όργάνων, είς την άν.ρίδε1.- αν των όπο'ων δυνάμεβα νά δασι- ώμεν, ευρέθη, ό,τι ή μέκτη θεοαο- ί ί ό 'Εή ί 660 (Γθμ, ρη, , ή μη κρατία είς τόν 'Ερμήν «ίν«ι 6;.θμού; Φαρενάϊτ. Είναι σαφέστατον, έ·ϊΓθμένως, ό¬ τι ούΒείς εαψυχο? όργανισμός δύνα¬ ται νά ζή—] έ-Ί τούτου. Καί τώρα, ή Άφροδίτη-.^Ή άπό- στ;σίς τής άχό τόν ήλιον είναι 67.- τή"> δπαρξ-.ν τής ζωής. "Εάν δέ καμ¬
μιά έξ αυτών — οιαδήποτε— ά
ά ό ί ή ή ί ά
μ ξ ή
σιάζγ;, τότε καί ή ζωή είναι άχολύ-
τως άΛ'^ατον ν ά ύχάρχη.
Ό μηχανιβμός της
Η ζωή, όπως γνωρίζομεν, είναι
τ) έκδήλωτις ενός μηχανισμοΰ «π'.-
στεύτου εύκαμψίας, λεπτότητος, τέ- δεινόσιτυρο: καί τα
λειότητος καί περιπλόκου συνθέσε- ΙΙαρ' όλα ταυτα,
ως, ό όποίος μηχανισμός αύτενεργεί νικός κόσμος πά:
καί αντοελίσσεται μέ αξιοθαύμαστον
τρόπον.
Ούτιώϊες ζήτηαα διά την τόνω- .. ... ....... ___,,
σι» /.αί συαπλτΛώσ'.ν-νθΰ ζωϊκοϋ τού- 'ντις ΰ·>ηλής θ'ερμ&κ-ρασία'ς.
τής γής. Μία ιάδιαπέραστος
καί συμχαγής μδζα νεφών μάς έμ-
ποδίζει καθ" ολοκληρίαν άπό τοΰ νά
ίδωμεν επί τής έχ-.φανείας της. ^
Είναι πιθανόν, Οτι ή Άφροϊίτη
δέν είναι τόσον θερμή σήμερον χαρ"
>σον ήτο ή γή προ έκατοντάδων αί-
ώνων, όταν άκόμη εζων έπ' αυτής ο·
τα άλλα,μεγαίήρια.
χειμώνα ή έπικρατοϋσα θερμ&κρα-
σία, είναι 30—60ο. Ά·π&δείχΘη-δη-
λονότι, ότι ό Άρης είναι χολίι θ«·ρ-
μΛτερος, χαρ" όσον έφαντάζοντο μέ-
χρι τοϋ 1927 οί Βιάιφοροι έχιστήυο-
^ 'Εχί τής Σεληνης, δμως, ό ίδκς
ά'νθρωπος &ά εφαίνετο απείρως έλα-
φρότερος καί θά έτρίχλιζεν επάνω
εις τοΰς πόδας τού 'άνά χάν βήο,α,
όπως αί ά'ρτίσται ενός χορεοτικοϋ
μπαλέττο<ϋ κατά τάς στιγμάς τοΰ τρελλοτέρου τσάρλεστον. νες. Ό ΐσημερινός τοΰ Άρεως, κατά πάσαν πιθανότητα, είναι ψυχρότεοος έν ώρα νυκτός, άλλ1 ούχι τόσον όσον είναι π. χ. ή Νέα 'Τόρκη κατά τα μέσα τοϋ χειμώνος. ομως, ο επιστημο- νικός χόΐμ&ς παραδέχετα: άδιττά- κτως σχεδόν, ότι ή~ζωή δέν ύπάρχε'. επί τής Αφροδίτης,, άκριίώς διά τόν λόγον τής έπ' αυτής ύφ:στα;.ί.έ- Ό Σιδνυ Φράγκλιν, όστις λέγεται δττ είναι ό μόνος Άμερικανός ταυροιιά- χος, γεννηθείς έν Μπροΰκλυν, Νέας Υόρκης, κα'ι σπουδάσας είς τό Πανε- .τπστήμιον Κολόμπια, φαίνεται άπερ- χόμενος τής έν Σεδίλλτι, τής Ίσπα- [ νίας κονίστρας, κατόπιν λαμπράς έκεϊ νίκης πλέον παιρατηρήσεων εχει ά- χοδειχθή ότι ό "Αρης είναι τόσον θερμάς, ώστε νά δύναται ή ζωή νά άναχτυχθή επαρκώς. Αντιθέτως πρός τόν "Αρην, ή μεση θερμοκρασίΐα είς τόν Δια, τόν Ουρανόν καί τόν Ποσειδώνα—κατ' άναλάγους πάντοτιε παρατηρήσε>ς—
δέν ύπε^τβαίνει ποτέ τούς 160ο δαβ-
μούς Φαρενάίτ υπό τό μηδέν. Κατά
συνέχειαν, ούδεμία δλάστησις ή ζωή
είναι δυνατόν ποτ>ε νά υπάρξη "έπ'
αυτών.
Ό Ζεύ*ς, τό χαώδβς αύτό σημείον
τοΰ στερεώματος μεταξ,ύ τής1 γής
καί τοΰ Ηλίου, δέχεται μόνον τό
1)27 τής θερμότητος ποίι δέχετα·
ή γη διά μέσου των ήλιακών άκτί-
νων, καί ό Κρόνος μόλις τό 1) 100.
Διά τόν Ουρανόν καί τόν Ποσειδώ-
να·, ό Ήλιος ευρίσκεται είς πόλύ
περισσοτέραν ιάκόμη μακρ-υνήν από¬
στασιν. Ι
Ή θε^μότης, άστροιφοσικώς έξε¬
ταζομένη, είναι άλληλένδετος μετά
τοΰ φωτός. Πηγάζει έ*, τοϋ φωτός,
άλλα μάς παρέχει την άπαιτθίΧΑενην
διά την ζωην ι&ερμοκρασίαν καί ά¬
νευ αυτής δέν θά υπήρχεν οΰτε ή
άνάπτϋΐξ'.ς των δένδρων, οΰτε ή ά-
πλαυστέιρα! δλάστησις καί χλόη.
Κάθε φυτόν ιάποτελείται, κατά ι
μέγιστον μερος, ά-ό άνθρακα, ό ό-|
χοίος π^οέρχεται άπό τό έν μιχ.:α'
ποσότητι 6φιστ«μ€.νον έν τη άτμο-
σφαίρα διοξείδιον τοϋ άνθρακος. Ι
ΦωτοσύνΘεσις είναι το χημικόν δνο-!
μα τής συντελοομένης ΐΐξελίξεως.
Άνευ φωτός είναι αδύνατον νά γί-
νηφωτοσύνθεσις.
Ή Γή καί ό "Αρης άποτελο2ν
τάς δύο έξαιρετικάς ίσως περιπτώ-
σεις,^ύπό τάς οποίας τό διαξε:δ!*·.ν
τοΰ άνθρακος κατορθώνει νά νά δ:-
εισδύση είς τα στβλέχη των φυτών
δ:ά τής άμέσου έπενεργείας τοΰ φω¬
τός.
'Εξ~ίσο.) μεγάλης σημασίας — ό¬
πως ή (απόστασις άπό τόν ήλιον —
είναι ό όγκος ή σύνθεσις τοϋ συνόλοο-
τής δλης, επί της οποίας ευρίσκε¬
ται τό ζών σώμα. Μεταξί» αυτού καί
έκείνης πρέπει νά ϋ-άρχτ} μία οηχ-
λογία, κα&ορίζουσα αυτομάτως καί
διά τής εξελίξεως, όπως ακριβώς
συνέιδη καί δι' ημάς επί της γής.
"Επί τοΰ Διός π. χ. έν*ς κοινός
άν&ρωπος ^ά ά-έκται διπλάσιον δά-
"Αλλο σημαντικόν σημείον, τό ό-
π»ίον παίζει ρόλον έ~ί τής ζωής
των δντων, είνυι ή άτμόσφαιρα.
'Υπάρχουν αρίστα φυσικά καί χγ;-
μικά δικαιολογητικά, <έχ των οποίων ■άποίει·λν6εται διατί πρέπει νά υφί¬ σταται ή ατμόσφαιραν ώς περίδλημα τής γής, καί των πλανητών εκείνον επί των οποίων δύναται νά υπάρξη ζωή καί δλάστησις. Εάν λάβωμεν ώς παράδειγυα την γήν, καί άφαιρέσωμεν, πρός στιγμήν, την ατμόσφαιραν της, τ ό¬ τε ό ήλιος Θά μάς φανή ώς !> γα-
λανόλευκον άστρον, άφορήτοο λαμ-
πρότητος κα: καύσωνος. Ή π;νί-
σχυρος ύπεριώδης αίγλη τού θά προ
σέθαλλεν άμέσως την ορασίν 'λαςχαί
Θ·ά μάς έτύφ-λωνεν. Τό υπερβολικόν
φώς θά ήτο έξ ΐσου όΧώΐριον ϊι' η¬
μάς, όπως καί ή ύπερ'δολιχ.ή θεριιο-
κρασία, είς τρόπον ώστε καί αύτη ή
γή άκόμη θά ύπέφερε δι·πλασίως ά¬
νευ τοΰ διαφανοΰς καί ώφελίμΐο πε-
ρ'.δλήματός της.
Καί αύτός ό «ήρ άκόμη τής χ,χ-
νονικής π^κνότητος είναι στοιχείον
απαραίτητον ν.αί χρησιμώτατον διά
την προφύλαξιν τοΰ φυσικοΰ γηίνου
ίσοζυγίου. Τόν χρειαζόμεθα διά πο:-
κίλους ■έπΐστημονικούς λόγοος, κυ-
ρίως διά τόν σχημα-τΐβμόν των νε-
φών καί τάς σταγόνας τοΰ δδατος,
ώς καί διά νά μάς προφολάισσγ; άπό
την φοβεράν άντανάκλασιν τής ε¬
πηρείας των ήλιακών άκτίνων. Οί
άνεμοι, πού προκαλοίν τα κύματα
των ώκεανών, ριχίζουν Ιέπωφελως
τα δδα'τα καί δημιο·>?γοΰν τα ρεύυΛ-
τα ποΰ συντείνοον είς την έξίσωσιν
των επί τής γής θερμοκρασιών.
Καί εάν τώρα αντιθέτως, λάβω¬
μεν ύχ' όψιν μας, ότι ή γή θά ήτο
αεγαλητέρα τοΰ σημερινου της ΟΥ;
κου, Θ'ά εύρωμεν πάλιν, Οτι ή ζωη
έπ' αυτής θά ήτο άδύνατος; Ό κα-
Οηγητής Τζώνσον, ό έφευιρετης τού
ήλέκτρου, απέδειξεν, ότι τό ϋδρογ-ο-
νον διαικώς έξα-φανίζεται € κτης
γής, τόσον διά των έκρη&ων _ των
ήφαιστείων ή τής όπωσδήποτε ενερ¬
γείας αυτών, όσον καί διά τής ατο-
πνοίας των φυτών.
Τό ύδρογό·«ν έν συνδυασμώ μετι
το* οξυγόνον σχηματίζει τό δδω?
καί τούς ώκεανούς. 'Εάν ύποθεισΐ)-
αεν, Οτι πρό πολλών έκατομ^Ρ'^
έτών τό ύδρογόνον ήτο περ'.σσοτερον
το-3 όξ'υγόνου, ή γή θά ήτο τελείως
7^καλ·υμμένη άπό ύδωρ.
'Εξετάζοντες τούς πλανητας *μ
τό φώς καί τόν δγκον των, θ-α εύ¬
ρωμεν, δτι ό 'Ερμής; «ίνα·, πολυ μ;-
■λ^ός διά νά σνγκ?ατή'σ·ο περι εαυτόν
μίαν άτχόσφϊΐραν. Ή Άφροδιτη ε¬
χει διάμετρον, επιφάνειαν, όγκον,
μ.άζαν %αί πυκνότητα άχριδώς όπως
καί ή γή. Ό "Αρης εχει διααετρον
4200 μιλλίων καί συνεπεία^ τουτο^
είναι μικράς, άλλ' ούχι και τόσο
__ όπως άπέδειξαν αι τε-
" παρατηρη-
ά μη ουναται να
.Μμίαν άτμόοφαιραν.
Ζεύς, ό Κρόνος, ό Ουρα
•Λαί ό Ποσειδών εχοον άτμοσφα:
άλλ' αύτη, έκτός των άλλων ε/
τωμάτων της, οΰτε φυσικώς, < χημικώς; δέν δύναται να υποστ 5η την ζωήν επί των πλανητών Επί τη βάσει τής ν.<%Λ<* οί ιθ! ειν. τους ορου; χρήσίμοι δ-.ά την ζωήν. , Αί μεναλήτεραι ε'ρεοναι των α ττρονόμων έστραιφησαν, &■ κατά τα τελευταία ετη, 'Αϊην καί πιστεύεται, ότι δωσουν κα. ΕΙ,ϋΟΚΑΟΟ, ΑΚΚ. — Ό «'Εθνικός Κηρυξ» ποιλεΐται £ΐί μ» Οοϊαβη'δ Ν3νβ
ΦΟΣ ΕΙΣ ΤΡ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΤΑΡΑΞΕ ΤΡ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ
ΛΙΡΕΤ ΑΙ Ο ΠΕΠΛΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
ΤΗΣ Δ0Λ0Φ0ΝΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α
ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΝΟ ΣΕΜΠΙΣΤΟΥ ΑΥΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ
Την 9 1)2 εσπερινήν £ραν ττ);
^εμΛηίον 1012 6 Βασιλεύς
νΰα^εν'εϊς'τά άνάκτορα, Μυρισ-
δες λαοΰ ν.ατέκλυσαν την πρό των
ήνα/τόρων πλατείαν δτηυ ηκούετο
ονντ/ή; ή ζητωκιααυγιι: Ζ·ιτω
ίτό^εκος , ,
Ό λαός εζήτει να ιοη καΐ να α·
χοι'οτ) τόν Βασιλέα, ό όπτ·ΐος( έ; ήλ¬
θεν είς τον εξώστην συνοδευόπενος
υπό ολοκλήρου τίς βασιλική; ο'ικο-
γενιιας '/.οι τού
χ. Βενιζέλου.
Είς τίιν Εμφάνισιν αυτού ό λ
??εοοάντι εΐζ νέος ζητωκραΐΓ,
Ζήτϊϋι ό Βασιλεύς ΖΑτω ό πόλεμος.
Ό Βασιλείς έξειρώνησ':-- *"
γειρογοά<του τύν ίξής λόγον: —Ε^αοιστώ ενκαοοία.ς* τόν· αγαπητόν μου λαόν διά την θΓημήν άίοοο/ήν την οποίαν μοϋ 2κ«με καί διά την νέαν ταύτην έχδηλιχΗν των αΐσθημάτων τού. 1'Τίιιαι τ..πει- σαενος δτι ό 'Ελληντκίι- λαός. τοΐ όποίου τύν πατριωτισμόν ές.τίμη- οα ?ατά τόν μακρον χηόνον τή; βασιλεία; μου, ·&« έ/τελεση .τάντο- τε τό ναθηκόν τού. Ή ιΙιϋ/'. )ΐαί άν&ρική στάσις το^ είναι γ μο- νη σοικ'Ιανσα είς τόν ενγενή λαόν γα ιιάλιοτα κατά τα; παρούσης χπσίιιοιο περιστάχτ.ΐς. ρη πεποίθησιν είς τίιν κιοέρνΓ,σίν μοί, ή οιοία εδίοσε τόσα υείγματα τής πατριιοτική"ς της μροίμνη^. Ό παντοδήαμος Θεός άς σκέπχ; και άς εΐ'λθ'ή την φιλτάτην πατρίδα. Ζήτίο ή»'Ελ?-<ίς·>
Π «γ τις έννοεΐ τίδη ότι ο βασι¬
λίδος λόο; συνταχθείς υπό τοϋ γ
Βενιζρλοι·, έκάλιπτε τή νείί'ύ.ην
τού" Βασιλέως διά τα νενησόμενα
στυ,φοόνως π·ρός την
φς ρς η
τΐ|ν οποίαν είχε καιιη πρό; τύν Βα-
σι?εα ό κ. Βενυζϊλοο ό)ίνατ 6οας
πρότερον χατάτήν συνάντηαίν των
είς τό Καλαμβκι, ότι αύτάς άνα-
λα]ΐβάνει μετά της λοιπής άντιπρο-
σωιεια; ακεραίαν τί|ν είθύνην -οί
^ε'ι
των
Ό λόγος τού κ. Βενι-
ζέλοο.
ι α κατατ-Άνοντα ττιν πλατείαρ'
ών Ανακτόη/ον πλήθτι, κατά τό
«τ?α ςτοϋ βπσιλικοϋ'λόγον Ιτοά
πησαν *ίς την οικίαν τού κ. Ρενι-
:?λο^ δπσυ όντος ιιετ:<5η μετά τί,ν εχ των 'Ανακτόαων αναγώορσίν τού. * Α * · '° λαό; Κή νά ίδη /αί νί· ά *?™\_ «ν κ. Βενιζέλον, ό οποίος έξ ευλαβείας πρό: τόν "Ά- 'ά αποφύγη τί|ν άγότ η·σιν ή έπιιιονή τοΰ π·λι>θοϊ·; ήτο
■>ν ωστε ήνΐαγκιίχΐθη νά έ-
ε'ις τόν έξο'κτττ>ν καί νά εϊπτ
Π'- ΑΊ ί____. ' '
τα
όλίνα:
Υστερα άπό τόν επαινον τοϊ;
ΰασιΑεως διά την ψύχραιμον, αλλά
^ι ανδοινήν ίν ταίαώ'στάσιν σα-.
''ν «πομενει είς ίιιέ νά ποοσύ>ω
^ επι πλέον. 'Ελπίζω πάντοτρ. δα
>1 ε^θηνΓ δύ ά δθ ά
-/αι
τοτρ. δα
δύναται νά διπτηοτ,θ.; ά-
δέν απαδλέπομεν εις
.-ς χατακτητικούς. άφ'οΰ εκει¬
οποϊα ϊτίτοΰιιεν άνταποκοί.
°^«' «αι -οός ιύτδ τό καλώς έν-
^ουμΕνον σινφ^ρον της ^.(ην0ί
^το,ηατοοία; κ.ιί άπ>τελοΐν απα
??ιττιτον προϋπόθεσιν της είρηνα-
1= πΐ'ΐιθιώοϊωί των Βαλκανικών
^~·ον μετ' αυτής. 'Αλλ' εάν α·
^ «2 ί!'^ν αίται τ1υΤ?ον δισ-
:··σ&3 ο 'Ε>;ηνικός λαό= γνα^-
'. «τι δυναίται νά εχε» εμπιοτοβ*.
|ει τηΐ —τοατόν α,'·τοϋ ΧΙ ό
ΐ δ ή ίσ
τόν
τα
ΖήτωόΣτοα-
7* ό Τ5-
6 Γο πλήθος έν μ,δ φα,νή «Ινέχοα-
?Ε/ <·ητω δ ,τίλεμος ΑΙ κυρίαι Σάλλη Δ. Μπότζιερ, έκ Δάλλας, Τέξας, καί Μπίνα Ούέστ Μίλλερ, έκ Πόρτ Χοΰρον, Μίτστγκαν, δε- χόμεναι τάς κλείδας της πόλεως Άτλάνηχ Σίτο, Νέας Ίερσέης, έκ των χειρών τού Δημάρχου, κ. Ρούφιον. γνώριζεν ότι πόϊσα Ι)~τίς θν νης είχεν έκλετψει καί δτι ό πΰλε- μος άπέυΐι άναπό<Γενκτος. Διά του¬ το ή Κνβέρνησις ΐν σννερΜνΐιίί.τι μετά των Τπιτελείων Στΰατοϋ '/.αι Στόλου κατέγινεν είς συιιπλήρα)- σιν των αναγχαίων παρασνενών τού πολέμου <ππΐφώνο>ς π.^Λ ςτό
κοινόν επιτελικόν σχέδιον των Σνμ
μάτ/ων.
ΪΑπό τής 26τ>- Σεπτεμ6ρίου αέ-
χρι της 3ης ΌκτΓιϊβρίου ΐποι» έκτ-
θ δ ό? δέ λδ
χρ η
ρΐ7."θη δ
ή
ρ
ί, δέν εμεσολαδ"]-
ήέ
ρ7.η μ, μ
σαν εί μή δλίγαχ ήιιέοαι.
Τα Είρωπαϊϊ'ά Άναχτοθοΰλια
άςρινη'ίσθησαν πλέον καί τίοχισαν
τάς οτνεννοήσεις μεταξύ των πε^ί
κοινοϋ διαθήιιατος πρός αποτρο¬
πήν τοΰ πολέαον. 'Αλλ' ίτο τυχόν
?ολύ άργά. Ή τύφλωης των Νρ-
οτοι'ρκοίν ετιμενΟΛ·ταη· είς την ά-
(*ιιαλλα;ίαν αυτών ώς πρό; τάς ά-
παιττνθείσας μεταρττ-'θτΐίσει; έν τ§
Βηλκανιν.ϋ, έπέσπευσεν την σί-ρρα
ξΤν πλήν ή τελεσκΓΌοήαουν τα δια-
όήματα των Μεγάλων Δυνάμεων,
μεταξύ τιΤίν οποίων άλλως τε νπηο-
χον άντιλήι[ΐΐς· άντίθετο».
Μολονότι δ|«ως ό πόλεμον ταρε-
σχενάσθη ί·πό τοΰ κ. Βενι!ΐί?α*ι 5ι-
πλίύματινώς «αί έπιτελΰ'.ίός καΐ τγ-
ρί τής ίπιτυχοΰς έκόάσεοχ; τί-τοϋ
δέν εμενεν Ης τόν κ Βενιζέλον ού-
δειιία σμφιβολία, συνι'ΐΛτησεν ίν
τούτοις ουσχολίας εις τα πρόοχοπον
τής εκλονής τοθ άοχκττρατή',ον.
Ό κ Βενιζέλον γνα>ο/ζων νά σ'-
ρεται πάντοτε κατά τό πολιτι/όν
αντοΰ στάδιον εις τό προσήκον ί-
ψος των περιστάσεων, καί μολονό¬
τι εΐχε «Σοβαράς άφοριιάς νά μην
είναι €υ7.αριοτηιιένος |κ τής ολης
0Λ'μπρρισ;ορ5ς των βασιλαπαίδων
μηνιόντων κατά τοϋ κινήμαν,ς τοΰ
Γουδί, έν τούτοις ύπείδειξεν >υς άο-
χιστράτηγον τόν Διάδοχον τοΰ
νού παρ' όλην την δυσφορίαν "/.αι
τάς άντιριρήσεις τάς οποίας ^-/οι-
σε περί τούτου έκ μέρους πολ?.ό",ν
αξιωματικών τοΰ Στοατοϋ καί τοΰ
Στόλου. Ό κ. Βενι'/λος οέν εδί¬
στασε να εΐτη, ότι ό Αιάδο/Ο'ς Ιν7·η
(ττσντίνΌ; είναι ό κα?λίτΓρος σγίτι·
κώς αεταξύ τιον άνωτέρο>ν άΗιθ)-
ματικών καί δτι πηός τοίς· τί?λοες
ό Διάδοχον τοϋ Θρόνον τής Ή.-
λάδος ήτο ποέςτον καί συμί:έ(ον
νά άνακτήση Την ποός αυτόν εθνι¬
κήν ύπόληψιν, την οποίαν είχεν ά-
παλέ^ι ούτος μετά την καθαίοεοΓΛ·
τού άπό την Γενικήν ΔιοίπΓθΐν το£
Στρατόν. Άλλ' ή σωφροσινη κτΛ
γενναιθΓρροσύνη αυτή τοϋ κ. Βε'Λ-
ζέλ.ου δέν σΐ'νήντησεν άτι^ως ί-
σην εκτίμησιν έκ μέρους; των ?ν-
διαφεοομένων.
Ή δοβφορί» τοΰ
χου.
Ό Διάδοχος, ό όποίοτ; πρό ύλί-
γου άκόμη είχεν έκφρασθη κατά
τρόπον άνοίκειον διά την Γοΐλιν^ν
αποστολήν, είς επεισόδιον τό ο¬
ποίον παρ' ολίγον νά έχη βαρυτά¬
τας συνεπείας, εξέφρασε δυσφοΓΐ-
αν διά την άρχιστρατηγίαν, ίσχυρι
σΌείς, δτι τοί· είναι ούτνα'ον ντ':
διεχνυ^Λ~ στοατόν, άπό τον όποίοχ'
πρό τοιετία; είχεν άπομαν.(Λ» Ϋϊ).
Ο! διοτταγμοί οίτοι τοϋ ΔιαδιΊ'/ου
επηρέασαν ονχί ολίγον καί τόν 1>α-
σιλεα. ό δποϊος δέν επανσεν ΓνΙτϋ-
μσύμενος την υπόσχεσιν, την οποί¬
αν εΤχε δώση πρό ολίγων ήιΐερονν
άς το Κιενναϊσν 'Αναχΐο&οΰλίον,
δτι ή "Ελλάς δέν 0ά άπες&ίϊύετο είς
πολεμικάς έπιχειρήσεις. 'Α.φ' ϊτΧ-
οου τό φάσμα τοϋ 1897 τύν κα-
θί μελαγχολικόν, ή 5^ ύπόλη-
πωτικήτ ί>χινότητα τοϋ Διάδοχον
τοΰ εγέννησεν εν αΐσθημα δνσπι-
στίας πηός τα άποτελέσματα τοΰ
πολέμου, εν άντι·&έσει ιρός την
αισιοδοξίαν τϊ)ΰ πιροθΐ'.ττουρνοΰ
τον κ. Βενιζέλον. Έν τούτοις ό Βα
σιλεύς Γεώργιος ύϊτήκουσεν, ώς
πάντοτε, εί: τα νελεύσματα των Ι
κο ι νοιβθΐ λεν τικ 7>ν
χρ
νήοείι,ν καί τώ καθίστατο ιιδΰ'Λ-
τον νά αναλάβη ευθύνας ώς άνεν-
{ΙΐΎος "Αρχαη' άπεναντι τής ύ;<τυ- {ίι'του Κι^έρΛ'ήσεως. Τούτο μος φέρει είς ί ^ λι/ήν στέψιν, καθ1 ην εάν ό Βασι¬ λείς Γεώονιο; εζη ι&ιτά την κ*ι'ιρ*ν·- :ΐν τοΰ Εϋοοιχτα'κοϋ Πο/Αιου, διν 9ά προεθαινεν είς τό πρα'ςΐκόπι,μα είς τό οποίον προέβη ό διάδοχό; τού Βασιλεύς εναντίον πανισχύρον νοινο^οι λετ.τι/.οϋ προ>ί)ιπονογοΐ
•/.αί ·&ά άπεφεύγοντο ίίλαι σΐ γνο-
σταί περιπέτειαι καί αί συιιφορο'ί,
αί όποΤαι επηκολούθησαν μέχρι τής
•/.αταρρεϋοϊως· τοΰ Μικοοσιατνοΰ
Μετώπου.
Έν τούτοις ή νομιμοφΓοσι'·νι;
τοΰ Βασιλέως Γεαχ>γίου έ-τίβαλε
την θέλησιν α'τοΰ πρός; τόν 5ια5ο-
χον, ό έποΐος άττοδεχθε» - την άρ-
ί αίΚμωτ; ώ
ά ό
έξ 'Λθιινών διά τό μίτωπον ττ,ν
2:'ΐνν Σεπτέμβριον, άτΛφυγΓον νά
άντιμετωπίστ] την λαϊκήν .πνοπομ-
.την καί μεταΐβάις κατ' ευθείαν άπό
των Βασιλικών ανακτοοιον ει^ τον
αιδηροορομικιόν σταθμόν Λαρί-
σης, δπτυ α-τεχαιρετίσθ·Γ ντό τοΰ
Βασιλέως, τής Βασιλικής; (Μνογι-
νείας -/.αί τοϋ 'Υπουργικοΰ Σ·"μ6αν-
λίου. Οί'τως ό άρχιστρπτηγος; με¬
τέβη εί ςτό Μέτωπον καί την ."ην
Ο·κτ(ι>6ρίου διεκόπησαν αί σχέσει;
μετά τής Τουοο'.ίας, την 5ην δέ Ό
ψις την οποίαν είχε πρός την στοα- κτωβρίου ό Ελληνικάς; στρατός εί¬
ς έ- Ο Ρότζερ Γονολφ Κάν, υΐός τοϋ *Όττο Κάν, τραπεζίτου τής Νέας Ύόοκης, δσης έπιδίοεται είς την αεροπορίαν
ΦΡΑΓΚ. ΙΩΣΗΦ
σέχώοησεν είς τό Τουοκικόν
φος νικηφόρως πανταχοΰ. Ό Βσ<· σιλεύς ανα/τήσας τό Μρηος τού άπηύΒυνε πρός τόν Λαόν τό κατο>
τέρω Διάγγελμα:
«Πρός τόν ΛΌόν μου.
Αί ίεραί ΰποχρεώσεις πρό; τή»
φι?.τάτην πατρί'δ'ΐ, πρός τους ύπο-
δοΰλους αδελφόν; μας καί πρός την
άνθρωπότητα έπιβάλλοι,'Λν ί!ς τό
Κράτος μετά την άποτιχίοιν των
ειρηνικων π»χ»σπαθεια>ν τού πρός
επίτευξιν καί έξασφιίλισιν τΰη· "ίν-
θρωπίνων δι>αιοοιιάτο)ν των ί·π6
τόν Τουρκικόν ζιη/όν Χριστιανών,
όπανς; δ·ιά τα,ν οπλ/αν ΰΐση τέρμα
είς την δυστΐ7,ίαν, τηΛ' οποίαν ο6-
τοι νφίστανται άπό τόσων αιώνων.
Ή Ελλάς πάνοπλο- μετά των
Σνιιμάχοον αΐ'τής. ίΐιπνεοΓιένων ν-
πό των αυτών οϊσθηιιάτων "/αί συν¬
δεόμενον διά των οτντών ίνιθΥΛεώ-
σεων, άναλαμβάνειτόν Ιερόν άν&ν<τ τοΰ δικαίου καί τής ελευθερίας των καταί.ι·ναστενομένων λαών τής Ά- νατολής. Ό κατά ξηράν κ» κατά {Ισλασ- σαν Στρατός ήιι7)ν. έν πλήρει ου- ναισθήσει τοϋ κτΐθηκοντος αι'τοδ πρός τό 'Έθνος καί την Χοιστ'.α"- νοσύνην, μνήμων των έθνικών αύ- τοΰ ταοιιδόσετον καί ύπερι'ντ/α^Ός διά την τίθικήν αντυΰ νπίοοχήν καί αξίαν, άποδύεται αετά πίστεο»; είς τόν άγώνα, όπως; διά τοΰ τιμί- ου αι τοΰ α'ιιατο; άπΧίιοώση την έ- λενθίρίαν είς ταΰς τυοαννσ.ιμέ- νονς·.* Ή 'ϋΐά;:, ιιετάτων }ο'.πίΙν Σνμ ιιάχο>ν Κρατών, θά επιδιώξη πά~ι
0ι«σία τόν ίεοόν αυτόν σκοπόν, γ-
πΐ'καλουμενοι δέ την άΜογίρ' εν τφ
δικαιοτάτω άγίανχ τοϋ πΰίαασμτΰ,
μ:
—* Ζήτω ή Ελλάς!
— Ζήτο) τό Κοάτος!
Αθήναι τϋ 5η 'Ο/τωβρίου
ΓΕΩΡΓΙΟΣ"
Τό Υπουργικόν Σιμοοιλυ-
Βενιζέλος, Κορομηλάς, ΡέπουλΓ,ς,
Τσιοιμανος, Στοάτος, Μι.χσλα·ιο-
ποΐ'λος, Ρακτιβάν, Διοαήοη;.
' « * * '
« * *
Ύποχηε<οιιένοι δντες νά παρα¬ κολουθήσωμεν τόν Βασιλέα Γεώρ¬ γιον μ°χρι τής μοιρα''ας ήμέί?·ς. ■καΌ' ην έπεσεν υπό τό δολογον:- κόν πλήιμα τοΰ Σχοινά, με τόν σκοπόν όπως σνγχρονίσωιιεν τα I- οτορικά γεγονόΐα μέ τάς ήιιεοομη- νία; τοΰ Βιενναίου Αύλικοΰ, ·<ατε- χόμεθα έκ σΐ'γκινήσεα.^ διασνελί- ζοντες· τάς αμαράντους δάφνας ;ής 'ΕτΙψιχΤγ; δόξης τοΰ 1012, ώρ'ττ- Οΐ καί αλησιιόνητοι ιεκεΐνοι γοΰνο», καθ1 ούς ή Έλληνική δόξα ί'ςττερί- γισεν έν. νέον άπό ττ7υς κυαν-νϋςό- ρίζοντας τή; γης των πατέρτον μϊς·. θά είμεθα σνΛηοοί καί ά'δινοι οί σνγχρονοι "ΕλΑηνε; εάν δέν εχω¬ μεν τό θάρρος νά ομολογήσωμεν ιό μεγαλ.εϊον τοΰ πο?ατικοΰ Ινεινου άνδρας, ό οποίος ώς άλλος Ιησούς Χριστί'ς εσήκωσε την 'Ελλάώα άπό τής παραλυτΐδάίς κατχιστάΐ'τεως εις την οποίαν είχεν περιέλθη αΐ'τη διά νά την έξαποστείλη σφριν·ώσαν πρός τα δεπτρίοιιένα της. Είς λό¬ γος περί πλέον διά νά ε*τίμηθ$ δ πολιτικόν άνήρ ούτος, είναι δτι ύπεχρεώθη νά άντεπεξέλδβ χαί είς τάς δνσκολίας, αί οποίαι τοΰ παρενεβλή3ησαν έκ τής όλιγοπι* στίας καί τής άθι,μΐας έκείνων τού^ όποίαυς έξίάθει πρός την δόξατ καί τό μεγαλείον. Ό Διάδοχος άνεχωρτκΐεν ?ξ Α¬ θηνών κατηφής -καί μή πισττν-ον εις τα οχεδια τοΰ Βενιζέλου, ό ο¬ ποίος δέν ήτο τ ήν εποχήν εκείνην συμπαθής' είς τονς αί'λικους πύ- ιΊονς. Μόί,ις δναος εξώραησεν ό Ελληνικάς στρατός από' τα παλα'ό τού σύνορα πρός τα ύπόδονλα πα- τριικά έί»άση ή δόξα συνώδόι-σε τάς πολεαικάς έπιχειρήσεις τοΐ σρ χιστρατήγου βήμα πρός ίήμα. Ά·· λησμόνητοι ημέραι! Νϊκαι κατά ξτ) είς την 24τ]ν τελίία )
ΛΙΡΕΤ ΑΙ Ο ΠΕΠΛΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
ΤΗΣ Δ0Λ0Φ0ΝΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α
ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΝΟ ΣΕΜΠΙΣΤΟΥ ΑΥΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ
Την 9 1)2 εσπερινήν £ραν ττ);
^εμΛηίον 1012 6 Βασιλεύς
νΰα^εν'εϊς'τά άνάκτορα, Μυρισ-
δες λαοΰ ν.ατέκλυσαν την πρό των
ήνα/τόρων πλατείαν δτηυ ηκούετο
ονντ/ή; ή ζητωκιααυγιι: Ζ·ιτω
ίτό^εκος , ,
Ό λαός εζήτει να ιοη καΐ να α·
χοι'οτ) τόν Βασιλέα, ό όπτ·ΐος( έ; ήλ¬
θεν είς τον εξώστην συνοδευόπενος
υπό ολοκλήρου τίς βασιλική; ο'ικο-
γενιιας '/.οι τού
χ. Βενιζέλου.
Είς τίιν Εμφάνισιν αυτού ό λ
??εοοάντι εΐζ νέος ζητωκραΐΓ,
Ζήτϊϋι ό Βασιλεύς ΖΑτω ό πόλεμος.
Ό Βασιλείς έξειρώνησ':-- *"
γειρογοά<του τύν ίξής λόγον: —Ε^αοιστώ ενκαοοία.ς* τόν· αγαπητόν μου λαόν διά την θΓημήν άίοοο/ήν την οποίαν μοϋ 2κ«με καί διά την νέαν ταύτην έχδηλιχΗν των αΐσθημάτων τού. 1'Τίιιαι τ..πει- σαενος δτι ό 'Ελληντκίι- λαός. τοΐ όποίου τύν πατριωτισμόν ές.τίμη- οα ?ατά τόν μακρον χηόνον τή; βασιλεία; μου, ·&« έ/τελεση .τάντο- τε τό ναθηκόν τού. Ή ιΙιϋ/'. )ΐαί άν&ρική στάσις το^ είναι γ μο- νη σοικ'Ιανσα είς τόν ενγενή λαόν γα ιιάλιοτα κατά τα; παρούσης χπσίιιοιο περιστάχτ.ΐς. ρη πεποίθησιν είς τίιν κιοέρνΓ,σίν μοί, ή οιοία εδίοσε τόσα υείγματα τής πατριιοτική"ς της μροίμνη^. Ό παντοδήαμος Θεός άς σκέπχ; και άς εΐ'λθ'ή την φιλτάτην πατρίδα. Ζήτίο ή»'Ελ?-<ίς·>
Π «γ τις έννοεΐ τίδη ότι ο βασι¬
λίδος λόο; συνταχθείς υπό τοϋ γ
Βενιζρλοι·, έκάλιπτε τή νείί'ύ.ην
τού" Βασιλέως διά τα νενησόμενα
στυ,φοόνως π·ρός την
φς ρς η
τΐ|ν οποίαν είχε καιιη πρό; τύν Βα-
σι?εα ό κ. Βενυζϊλοο ό)ίνατ 6οας
πρότερον χατάτήν συνάντηαίν των
είς τό Καλαμβκι, ότι αύτάς άνα-
λα]ΐβάνει μετά της λοιπής άντιπρο-
σωιεια; ακεραίαν τί|ν είθύνην -οί
^ε'ι
των
Ό λόγος τού κ. Βενι-
ζέλοο.
ι α κατατ-Άνοντα ττιν πλατείαρ'
ών Ανακτόη/ον πλήθτι, κατά τό
«τ?α ςτοϋ βπσιλικοϋ'λόγον Ιτοά
πησαν *ίς την οικίαν τού κ. Ρενι-
:?λο^ δπσυ όντος ιιετ:<5η μετά τί,ν εχ των 'Ανακτόαων αναγώορσίν τού. * Α * · '° λαό; Κή νά ίδη /αί νί· ά *?™\_ «ν κ. Βενιζέλον, ό οποίος έξ ευλαβείας πρό: τόν "Ά- 'ά αποφύγη τί|ν άγότ η·σιν ή έπιιιονή τοΰ π·λι>θοϊ·; ήτο
■>ν ωστε ήνΐαγκιίχΐθη νά έ-
ε'ις τόν έξο'κτττ>ν καί νά εϊπτ
Π'- ΑΊ ί____. ' '
τα
όλίνα:
Υστερα άπό τόν επαινον τοϊ;
ΰασιΑεως διά την ψύχραιμον, αλλά
^ι ανδοινήν ίν ταίαώ'στάσιν σα-.
''ν «πομενει είς ίιιέ νά ποοσύ>ω
^ επι πλέον. 'Ελπίζω πάντοτρ. δα
>1 ε^θηνΓ δύ ά δθ ά
-/αι
τοτρ. δα
δύναται νά διπτηοτ,θ.; ά-
δέν απαδλέπομεν εις
.-ς χατακτητικούς. άφ'οΰ εκει¬
οποϊα ϊτίτοΰιιεν άνταποκοί.
°^«' «αι -οός ιύτδ τό καλώς έν-
^ουμΕνον σινφ^ρον της ^.(ην0ί
^το,ηατοοία; κ.ιί άπ>τελοΐν απα
??ιττιτον προϋπόθεσιν της είρηνα-
1= πΐ'ΐιθιώοϊωί των Βαλκανικών
^~·ον μετ' αυτής. 'Αλλ' εάν α·
^ «2 ί!'^ν αίται τ1υΤ?ον δισ-
:··σ&3 ο 'Ε>;ηνικός λαό= γνα^-
'. «τι δυναίται νά εχε» εμπιοτοβ*.
|ει τηΐ —τοατόν α,'·τοϋ ΧΙ ό
ΐ δ ή ίσ
τόν
τα
ΖήτωόΣτοα-
7* ό Τ5-
6 Γο πλήθος έν μ,δ φα,νή «Ινέχοα-
?Ε/ <·ητω δ ,τίλεμος ΑΙ κυρίαι Σάλλη Δ. Μπότζιερ, έκ Δάλλας, Τέξας, καί Μπίνα Ούέστ Μίλλερ, έκ Πόρτ Χοΰρον, Μίτστγκαν, δε- χόμεναι τάς κλείδας της πόλεως Άτλάνηχ Σίτο, Νέας Ίερσέης, έκ των χειρών τού Δημάρχου, κ. Ρούφιον. γνώριζεν ότι πόϊσα Ι)~τίς θν νης είχεν έκλετψει καί δτι ό πΰλε- μος άπέυΐι άναπό<Γενκτος. Διά του¬ το ή Κνβέρνησις ΐν σννερΜνΐιίί.τι μετά των Τπιτελείων Στΰατοϋ '/.αι Στόλου κατέγινεν είς συιιπλήρα)- σιν των αναγχαίων παρασνενών τού πολέμου <ππΐφώνο>ς π.^Λ ςτό
κοινόν επιτελικόν σχέδιον των Σνμ
μάτ/ων.
ΪΑπό τής 26τ>- Σεπτεμ6ρίου αέ-
χρι της 3ης ΌκτΓιϊβρίου ΐποι» έκτ-
θ δ ό? δέ λδ
χρ η
ρΐ7."θη δ
ή
ρ
ί, δέν εμεσολαδ"]-
ήέ
ρ7.η μ, μ
σαν εί μή δλίγαχ ήιιέοαι.
Τα Είρωπαϊϊ'ά Άναχτοθοΰλια
άςρινη'ίσθησαν πλέον καί τίοχισαν
τάς οτνεννοήσεις μεταξύ των πε^ί
κοινοϋ διαθήιιατος πρός αποτρο¬
πήν τοΰ πολέαον. 'Αλλ' ίτο τυχόν
?ολύ άργά. Ή τύφλωης των Νρ-
οτοι'ρκοίν ετιμενΟΛ·ταη· είς την ά-
(*ιιαλλα;ίαν αυτών ώς πρό; τάς ά-
παιττνθείσας μεταρττ-'θτΐίσει; έν τ§
Βηλκανιν.ϋ, έπέσπευσεν την σί-ρρα
ξΤν πλήν ή τελεσκΓΌοήαουν τα δια-
όήματα των Μεγάλων Δυνάμεων,
μεταξύ τιΤίν οποίων άλλως τε νπηο-
χον άντιλήι[ΐΐς· άντίθετο».
Μολονότι δ|«ως ό πόλεμον ταρε-
σχενάσθη ί·πό τοΰ κ. Βενι!ΐί?α*ι 5ι-
πλίύματινώς «αί έπιτελΰ'.ίός καΐ τγ-
ρί τής ίπιτυχοΰς έκόάσεοχ; τί-τοϋ
δέν εμενεν Ης τόν κ Βενιζέλον ού-
δειιία σμφιβολία, συνι'ΐΛτησεν ίν
τούτοις ουσχολίας εις τα πρόοχοπον
τής εκλονής τοθ άοχκττρατή',ον.
Ό κ Βενιζέλον γνα>ο/ζων νά σ'-
ρεται πάντοτε κατά τό πολιτι/όν
αντοΰ στάδιον εις τό προσήκον ί-
ψος των περιστάσεων, καί μολονό¬
τι εΐχε «Σοβαράς άφοριιάς νά μην
είναι €υ7.αριοτηιιένος |κ τής ολης
0Λ'μπρρισ;ορ5ς των βασιλαπαίδων
μηνιόντων κατά τοϋ κινήμαν,ς τοΰ
Γουδί, έν τούτοις ύπείδειξεν >υς άο-
χιστράτηγον τόν Διάδοχον τοΰ
νού παρ' όλην την δυσφορίαν "/.αι
τάς άντιριρήσεις τάς οποίας ^-/οι-
σε περί τούτου έκ μέρους πολ?.ό",ν
αξιωματικών τοΰ Στοατοϋ καί τοΰ
Στόλου. Ό κ. Βενι'/λος οέν εδί¬
στασε να εΐτη, ότι ό Αιάδο/Ο'ς Ιν7·η
(ττσντίνΌ; είναι ό κα?λίτΓρος σγίτι·
κώς αεταξύ τιον άνωτέρο>ν άΗιθ)-
ματικών καί δτι πηός τοίς· τί?λοες
ό Διάδοχον τοϋ Θρόνον τής Ή.-
λάδος ήτο ποέςτον καί συμί:έ(ον
νά άνακτήση Την ποός αυτόν εθνι¬
κήν ύπόληψιν, την οποίαν είχεν ά-
παλέ^ι ούτος μετά την καθαίοεοΓΛ·
τού άπό την Γενικήν ΔιοίπΓθΐν το£
Στρατόν. Άλλ' ή σωφροσινη κτΛ
γενναιθΓρροσύνη αυτή τοϋ κ. Βε'Λ-
ζέλ.ου δέν σΐ'νήντησεν άτι^ως ί-
σην εκτίμησιν έκ μέρους; των ?ν-
διαφεοομένων.
Ή δοβφορί» τοΰ
χου.
Ό Διάδοχος, ό όποίοτ; πρό ύλί-
γου άκόμη είχεν έκφρασθη κατά
τρόπον άνοίκειον διά την Γοΐλιν^ν
αποστολήν, είς επεισόδιον τό ο¬
ποίον παρ' ολίγον νά έχη βαρυτά¬
τας συνεπείας, εξέφρασε δυσφοΓΐ-
αν διά την άρχιστρατηγίαν, ίσχυρι
σΌείς, δτι τοί· είναι ούτνα'ον ντ':
διεχνυ^Λ~ στοατόν, άπό τον όποίοχ'
πρό τοιετία; είχεν άπομαν.(Λ» Ϋϊ).
Ο! διοτταγμοί οίτοι τοϋ ΔιαδιΊ'/ου
επηρέασαν ονχί ολίγον καί τόν 1>α-
σιλεα. ό δποϊος δέν επανσεν ΓνΙτϋ-
μσύμενος την υπόσχεσιν, την οποί¬
αν εΤχε δώση πρό ολίγων ήιΐερονν
άς το Κιενναϊσν 'Αναχΐο&οΰλίον,
δτι ή "Ελλάς δέν 0ά άπες&ίϊύετο είς
πολεμικάς έπιχειρήσεις. 'Α.φ' ϊτΧ-
οου τό φάσμα τοϋ 1897 τύν κα-
θί μελαγχολικόν, ή 5^ ύπόλη-
πωτικήτ ί>χινότητα τοϋ Διάδοχον
τοΰ εγέννησεν εν αΐσθημα δνσπι-
στίας πηός τα άποτελέσματα τοΰ
πολέμου, εν άντι·&έσει ιρός την
αισιοδοξίαν τϊ)ΰ πιροθΐ'.ττουρνοΰ
τον κ. Βενιζέλον. Έν τούτοις ό Βα
σιλεύς Γεώργιος ύϊτήκουσεν, ώς
πάντοτε, εί: τα νελεύσματα των Ι
κο ι νοιβθΐ λεν τικ 7>ν
χρ
νήοείι,ν καί τώ καθίστατο ιιδΰ'Λ-
τον νά αναλάβη ευθύνας ώς άνεν-
{ΙΐΎος "Αρχαη' άπεναντι τής ύ;<τυ- {ίι'του Κι^έρΛ'ήσεως. Τούτο μος φέρει είς ί ^ λι/ήν στέψιν, καθ1 ην εάν ό Βασι¬ λείς Γεώονιο; εζη ι&ιτά την κ*ι'ιρ*ν·- :ΐν τοΰ Εϋοοιχτα'κοϋ Πο/Αιου, διν 9ά προεθαινεν είς τό πρα'ςΐκόπι,μα είς τό οποίον προέβη ό διάδοχό; τού Βασιλεύς εναντίον πανισχύρον νοινο^οι λετ.τι/.οϋ προ>ί)ιπονογοΐ
•/.αί ·&ά άπεφεύγοντο ίίλαι σΐ γνο-
σταί περιπέτειαι καί αί συιιφορο'ί,
αί όποΤαι επηκολούθησαν μέχρι τής
•/.αταρρεϋοϊως· τοΰ Μικοοσιατνοΰ
Μετώπου.
Έν τούτοις ή νομιμοφΓοσι'·νι;
τοΰ Βασιλέως Γεαχ>γίου έ-τίβαλε
την θέλησιν α'τοΰ πρός; τόν 5ια5ο-
χον, ό έποΐος άττοδεχθε» - την άρ-
ί αίΚμωτ; ώ
ά ό
έξ 'Λθιινών διά τό μίτωπον ττ,ν
2:'ΐνν Σεπτέμβριον, άτΛφυγΓον νά
άντιμετωπίστ] την λαϊκήν .πνοπομ-
.την καί μεταΐβάις κατ' ευθείαν άπό
των Βασιλικών ανακτοοιον ει^ τον
αιδηροορομικιόν σταθμόν Λαρί-
σης, δπτυ α-τεχαιρετίσθ·Γ ντό τοΰ
Βασιλέως, τής Βασιλικής; (Μνογι-
νείας -/.αί τοϋ 'Υπουργικοΰ Σ·"μ6αν-
λίου. Οί'τως ό άρχιστρπτηγος; με¬
τέβη εί ςτό Μέτωπον καί την ."ην
Ο·κτ(ι>6ρίου διεκόπησαν αί σχέσει;
μετά τής Τουοο'.ίας, την 5ην δέ Ό
ψις την οποίαν είχε πρός την στοα- κτωβρίου ό Ελληνικάς; στρατός εί¬
ς έ- Ο Ρότζερ Γονολφ Κάν, υΐός τοϋ *Όττο Κάν, τραπεζίτου τής Νέας Ύόοκης, δσης έπιδίοεται είς την αεροπορίαν
ΦΡΑΓΚ. ΙΩΣΗΦ
σέχώοησεν είς τό Τουοκικόν
φος νικηφόρως πανταχοΰ. Ό Βσ<· σιλεύς ανα/τήσας τό Μρηος τού άπηύΒυνε πρός τόν Λαόν τό κατο>
τέρω Διάγγελμα:
«Πρός τόν ΛΌόν μου.
Αί ίεραί ΰποχρεώσεις πρό; τή»
φι?.τάτην πατρί'δ'ΐ, πρός τους ύπο-
δοΰλους αδελφόν; μας καί πρός την
άνθρωπότητα έπιβάλλοι,'Λν ί!ς τό
Κράτος μετά την άποτιχίοιν των
ειρηνικων π»χ»σπαθεια>ν τού πρός
επίτευξιν καί έξασφιίλισιν τΰη· "ίν-
θρωπίνων δι>αιοοιιάτο)ν των ί·π6
τόν Τουρκικόν ζιη/όν Χριστιανών,
όπανς; δ·ιά τα,ν οπλ/αν ΰΐση τέρμα
είς την δυστΐ7,ίαν, τηΛ' οποίαν ο6-
τοι νφίστανται άπό τόσων αιώνων.
Ή Ελλάς πάνοπλο- μετά των
Σνιιμάχοον αΐ'τής. ίΐιπνεοΓιένων ν-
πό των αυτών οϊσθηιιάτων "/αί συν¬
δεόμενον διά των οτντών ίνιθΥΛεώ-
σεων, άναλαμβάνειτόν Ιερόν άν&ν<τ τοΰ δικαίου καί τής ελευθερίας των καταί.ι·ναστενομένων λαών τής Ά- νατολής. Ό κατά ξηράν κ» κατά {Ισλασ- σαν Στρατός ήιι7)ν. έν πλήρει ου- ναισθήσει τοϋ κτΐθηκοντος αι'τοδ πρός τό 'Έθνος καί την Χοιστ'.α"- νοσύνην, μνήμων των έθνικών αύ- τοΰ ταοιιδόσετον καί ύπερι'ντ/α^Ός διά την τίθικήν αντυΰ νπίοοχήν καί αξίαν, άποδύεται αετά πίστεο»; είς τόν άγώνα, όπως; διά τοΰ τιμί- ου αι τοΰ α'ιιατο; άπΧίιοώση την έ- λενθίρίαν είς ταΰς τυοαννσ.ιμέ- νονς·.* Ή 'ϋΐά;:, ιιετάτων }ο'.πίΙν Σνμ ιιάχο>ν Κρατών, θά επιδιώξη πά~ι
0ι«σία τόν ίεοόν αυτόν σκοπόν, γ-
πΐ'καλουμενοι δέ την άΜογίρ' εν τφ
δικαιοτάτω άγίανχ τοϋ πΰίαασμτΰ,
μ:
—* Ζήτω ή Ελλάς!
— Ζήτο) τό Κοάτος!
Αθήναι τϋ 5η 'Ο/τωβρίου
ΓΕΩΡΓΙΟΣ"
Τό Υπουργικόν Σιμοοιλυ-
Βενιζέλος, Κορομηλάς, ΡέπουλΓ,ς,
Τσιοιμανος, Στοάτος, Μι.χσλα·ιο-
ποΐ'λος, Ρακτιβάν, Διοαήοη;.
' « * * '
« * *
Ύποχηε<οιιένοι δντες νά παρα¬ κολουθήσωμεν τόν Βασιλέα Γεώρ¬ γιον μ°χρι τής μοιρα''ας ήμέί?·ς. ■καΌ' ην έπεσεν υπό τό δολογον:- κόν πλήιμα τοΰ Σχοινά, με τόν σκοπόν όπως σνγχρονίσωιιεν τα I- οτορικά γεγονόΐα μέ τάς ήιιεοομη- νία; τοΰ Βιενναίου Αύλικοΰ, ·<ατε- χόμεθα έκ σΐ'γκινήσεα.^ διασνελί- ζοντες· τάς αμαράντους δάφνας ;ής 'ΕτΙψιχΤγ; δόξης τοΰ 1012, ώρ'ττ- Οΐ καί αλησιιόνητοι ιεκεΐνοι γοΰνο», καθ1 ούς ή Έλληνική δόξα ί'ςττερί- γισεν έν. νέον άπό ττ7υς κυαν-νϋςό- ρίζοντας τή; γης των πατέρτον μϊς·. θά είμεθα σνΛηοοί καί ά'δινοι οί σνγχρονοι "ΕλΑηνε; εάν δέν εχω¬ μεν τό θάρρος νά ομολογήσωμεν ιό μεγαλ.εϊον τοΰ πο?ατικοΰ Ινεινου άνδρας, ό οποίος ώς άλλος Ιησούς Χριστί'ς εσήκωσε την 'Ελλάώα άπό τής παραλυτΐδάίς κατχιστάΐ'τεως εις την οποίαν είχεν περιέλθη αΐ'τη διά νά την έξαποστείλη σφριν·ώσαν πρός τα δεπτρίοιιένα της. Είς λό¬ γος περί πλέον διά νά ε*τίμηθ$ δ πολιτικόν άνήρ ούτος, είναι δτι ύπεχρεώθη νά άντεπεξέλδβ χαί είς τάς δνσκολίας, αί οποίαι τοΰ παρενεβλή3ησαν έκ τής όλιγοπι* στίας καί τής άθι,μΐας έκείνων τού^ όποίαυς έξίάθει πρός την δόξατ καί τό μεγαλείον. Ό Διάδοχος άνεχωρτκΐεν ?ξ Α¬ θηνών κατηφής -καί μή πισττν-ον εις τα οχεδια τοΰ Βενιζέλου, ό ο¬ ποίος δέν ήτο τ ήν εποχήν εκείνην συμπαθής' είς τονς αί'λικους πύ- ιΊονς. Μόί,ις δναος εξώραησεν ό Ελληνικάς στρατός από' τα παλα'ό τού σύνορα πρός τα ύπόδονλα πα- τριικά έί»άση ή δόξα συνώδόι-σε τάς πολεαικάς έπιχειρήσεις τοΐ σρ χιστρατήγου βήμα πρός ίήμα. Ά·· λησμόνητοι ημέραι! Νϊκαι κατά ξτ) είς την 24τ]ν τελίία )
10
ΤπΝΕΥΜΟΝ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΤΤ-- " ^^ΤΛ-ΤΤ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, Ι·».
ΤπΝΕΥΜΟΝ ΤΟΝΑ^^
ΤΟ 0Α0ΔΡ020 ΖΑΠΠΕΙΟ, ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ
-_—_ Ι ΗΙ!Ρ3Ώ5εΚΕ13·^ΐΒΡ_ΒεΒΒ^^Ρ_
ρί» τριάντα χρόνων τοΰ Ζα—ηείου.— Κ,άτω ά-
«ό την Ιστορική &υκ<άλ.>πτο και τ* πλατάνια. τα ραν-
τεβοΰ τής —α,ληαίς Αθήνας.— "Εν» καπρίταιο τής
Βααιλίβσης Σοφίας.— Τύ—οί κάς θαμώνες τού
Ζί
ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥ ΡΙΛ ΠΟΤΗΡ1Α ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΗΠΙΑΝ ΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ ΟΙ.
Παγοπά τρία.
— Δΐο άμυγοάλους, τρρΐς γρα-
— Βαρΰ γλυκείς πέντε, μιά λε-
μονάδα.
Καί βαονφορτωμέναι τα γν.ίτρ-
σόνια μέ αφθονα ποτήρια νεοοϊ-
καί σεαβίτσια διαοσχίζουν τάς κο-
(ραλτυστοωμένας έκτάσεις τοΰ Ζαπ
πείου γιά νά σερβίοονν τα «πόνον
ρτούς πολυπληθείς Άθηναίονς, ποΐ-
καταφεύγουν σ' αντό. Βομβεί άπό
ραίσμο δλη ή περιοχή τοι· ΖΙ
ου. Γυναΐκες μέ ώραΐες
&δήδ έ
μ ρ
&ανδήδες, νεοι, νέροι, άπόστοατχι
τής ζαχης καί των δπλων, «ΠΛΓα-
ξιοϋχοι, παοαιιάνε^, ντσντάήίς.
ζενγαράκια, σλοι έν.ρΐ γυοίζονν οτό
Ζάππϊιο, δλοι *αταιφεύγονν χρι-
μώνα, χαλοκαΐρι στήν λιακάοα τοι.,
στόν ΐακιο τού, στή δοοσιά τού, τή
μοναδυκή δοοσιά της Άίί.να; τί
ν.αλοκαΐρι.
Μέ τα ιδραΐα ·δενδράκια τον, τό»>
ν.αθαοό τού άέρα, τόν θαυμασία ό-
ρίζοντα, τό Ζάππειο εϊν«ι τό <α- ταφύγια ολων των Άθίγναίων. Κτί τω άπό. τα πνκνά φνλλώματσ των δένδρων. στά πανκάκια. ο βί ή λλί λογράφο;, ποϋ πάει νά πάρη, μαζύ μέ τόν άέρα της καί τα φΐλιά τού ίχλεκτοϋ τή; καρδίας τη:, έκρΐ /.αί ή σκερτ.ιόζα δεσποινώοϋλα της έ- ποχΓ,ς. Αέν ύπάοχει 'Αθηναΐο: πον νά μή πέραοε ποτέ τού άπό τό Ζάττριο ποΰ νά μή εδωαε ποτέ τό ραντε- (>υϋ τού κάτω άπό τής <τνλλ&%σ·.ές τού. Καΐ^νας μαθαίνει νά τί. ά- γαπή άπό τή στιγμη, ποΰ ή μαμή- ν.α τού ή ή νταντά τσι· θά τύν <(ί- οη στούς (οοαίοντ, δ,ρόμοις τοΐ' μέ τό ν.αοοοτσάχι, 5ΐ θά τόν ά'ρήοι; νά παίζη μέ μπαλόνια Γ!σο νά ■]««<- κουβεντκίση μέ τόν έκρινεν τητ. "Ετσί έκ παηαδόσεΓος:, άπό Λ.'α- -τότορπτο άντή/ν.η, ό Άθ»ιναίο? ο- γαπά τό ζάππειο, άη'βν τον τύ σΐ'νιοτοΰν αάλιστα καί αί ί ρ ; βρίσκει τής καλλίτερες φοιληρς τον κι' έκεΐ ή παοαμάνα έρωτοτΌθπα μέ τό φλογερό ναντά>α. 'Ε/ρΤ δί-
να τί» ραντεοοϋ της καί ή δακτυ-
ρ
ς τού «Άγο—Γιτε τΓι Ζ<ί"τ- πειον»1 ποϋ δέν θά εκαναν ίσ"'ηιια καί σν ργοαιραν «Άνα.'τ«τρ ^τό Ζάππειο» καί διευθύνεται χειμώνα κα/.οκαΤοι -ΐοός; αντό. Ή Εβτορία τού Ζαίϊτοείοο Τό Ζάππειο εχει κι' αυΓΟ την Ι¬ στορίαν τοΛ». Πρίν πάοτ τή σι.μί- ρινή μορφή τού, πρίν γίνη κεντρον όλης τή; Αθήνας, πρίν (ί-Γοή σ»| τοί·ς άσφΐαλτοστρί·>ιένθ
μους τού, δταν ήταν στήν άο/.Μ
διά τής οποίας ό Πρόεδρος Χοΰβερ προσεκλήθη εις τους Άμεοικανικους αγώνας αεροποριας της Κλη-
ίϊ Αύγουστον μέχοι 2 Σεπτεμβρίου. Ή έπιστολή ίχει μηχος 5 ποδών και επεδόθη υπο ειδικής «-.
α Λυγυ ^ Πρόεδρον έν τώ προαυλίφ τού Λευκόν Οικου.
τού τίταν ?να νόστιμο ξΰλινο περί-
πτερο ποϋ στήθιικε τό 1899 άνη;-
μεηα άπό πλατι'κτκια πλατήν α πΐοϋ
έφθανον ώ: τα πενκα τής Όά.-:;;-
(θς. Οί δρόμοι τού ηταν μ? /αλίν.α
/.αί το μέρο; οπου ^ΡκϊΖαν τη τοα-
πρζάκια άκίλνπτο έ'δσφος γεμΐτο
σ/.όνη καί λάσπη. Τό ποώτο Ηνλινο
περίπτευο το έ'χ.αιιε ό Γϊαοίληο Ρή-
γος,
ρ
?χει
τό
γος, ποϋ ?χ ρ
τοϋ Στα.ιαοΰ Φαλήοον. Ό Ρήγο:
είχε πολν έκλρ.κτό σεοοίτσιο -^γΛ
γι' πντό στό Ζάππειο πήγοινε ή
'ίλη ή άοιστοκρατία τοιν "Αθηνών
καί πιλν σνχνά καί δ Γεώονιος αέ
την "Ολγα. Πέρα άπό τα πλατά-
νια κα ίπίτιο άπό τό πεοίπτίηο ?,-
ταν ?νας μεγάλος ε&κάϊ.ιπτο; στον
ΕΘΝ1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Κεφαλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
ανω των......................... ·» 5,700,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
9Ο ΊΡτΕθκαταστήματα καί Πρακτορεΐα καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί καθ© Τραπεζιτικήν εργασίαν και δέχεται καταθέβεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΙΐθθΙΟ Δολλάρια ή Λίοας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ............ν.....,... 4
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
μηνών................4,4%
Μέχρις
6
1 ετους
2 έτών.................
4 έτών.................
5 έτών.................
10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μεχριΔρχ. 50.000
5 %
51/2%
6 %
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών...............
» 1 ετους ................
> 2 έτών................
> 4 έτών ................
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς.
%
....................................... 4ΐ/2%
_ις Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχοι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 %
ΑΙ καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκόι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ (3ΚΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ
ΝΕΥν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 8Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΛΝΚ
δϋΙΤΕ 744
ΟΗΙβΑΟΟ, Ιίί.
οποίον εοιναν τώ οαντεβοϋ τονς τ<Ί ζευγαιράκια. Εκεϊ χάρι- σ:ή ?/.- λείι τοϋ ήλεκτρικοΰ <ρο/ΐϊ>ς πτΐ·
τοϋ
ί ήρ ρ
ύπήί.χε τότε οτό Ζάππ-Λ·Λ, τα ζπ-
γσρ<ίκια πεονοϋσαν τής ώρί; τθιν μέ πολύ «νεαι. Τό 1302 τό Ζάππειο τό πήρε ό Καπεοο')νης, ποϋ εβαλε καί τόν ποώτο ν,ινηματογρκφο έκεϊ τη 1903, επειτα ό ΤζωρτζίνΓ,ς ναΐ ό Σαχ.ελλαοίου τό 1908, επειτί ό ΉλιόποΐνΙος ποϋ εΐχε άλλοτε τό «ΣτεμμΓΓ» τό σημερινο κιιτΐΓ·.ί·Το τοϋ λΓπερνίτσα καί τό 1916 υ 11ε- ρί/αοος ποϋ εκΐαιιε τό ση.ιρρινό κτίριο τσΰ καφενείου. Τό πέτοινο αΐτό κτίριο -~ΐιΓε την έΐωτει ική φόρυα ποΰ εχπ μεοα άπό την τέαις Βαιτίλισσα Σο- φία. Ένιο ίκ,τΚετοτό 1916 τό κτί¬ ριο επι τή βάσει ενός χυτοϋ ώροί- ου Ελληνικόν ρι·3μοΰ τοϋ άοοΊτϊ- •/τονος Τσαγκ,ρή ν.ατ->φϋ·αοε ιαά
μερά ή Βασίλισσα Σοτιία ·:<ε οι'ο κυοίε; της τιμής. -- Τι 8ά μά; κάνετε εδίό; ρώτη- σε τόν άρχιτέκτονα. ^ — Αντό τό σχόδιο, Μεγαλΐΐοτά- τη. απήντησε αίτός παοουοιάζον τάς το. — Δέν είναι τίποτε αΐ·τό (τ/ώνα- ?ε δυνατά ή Σοφίοε, δέ ντα θβ/ο δέν θά '/ίνιν, κοΐ έποδοπάτησε τό σχΓδιο. "Οπως τπταν έπόμενο, 6ασιιν:ή διαταγη γ.αί τα σκυλλιά δεμή'α. οί ερνασίες εσταμάτησαν καί ε'τσι άν- τί δίπλα στό κτίριο τοΰ Ζά.τπα νά γίνη ενα έπίσης Ελληνικόν ριί)- μοΰ κχκρενεΐο ξεπράβαλε ε"<:ε·τ; ά¬ πό ν,άαποσσν καιρό χάρις οτά νεΐ- ρα τής Μεγαλειοτάτης; τό ν,τίριο οντό μέ τό Γεομανοελβετι-, ό τού ρνϋμό. ά-πό τό τό περίπτεο'·" τού Ζί δ Πίσα> άπό ρ τού
καφενείου τοϋ Ζαππείου, δ χώοο;
δέν ήταν έπίπεδος δποκ; σήαερα.
Απεναντίας εΐχε μεγάλο βά
πολλά χαλίκια σωστό Εαρο
πολλά χαλίκια, σωστό ξαροττότΛΐι/,
καί τα πλατάνια έφι'οντο άΐϊθονώ-
τατα, Έν.εϊ δπου είναι ή σηι»;οινή
"Οασι; πρίν ίσοπεδω{,?ί τό μίρος
χ.αί φυτευθοϋν τα πεϋκα. εστήνετο
πανί τού ό διάσηαος καραγκιοζο-
παίκτης τϋ,ς ΐεποχή; έκείνη; Γοί·-
λιας, άπό τόν οποίον πηρε τα πχ>)-
τα έγκώκλια καραγκιοίΐοπαιντικά
μαθήματα ό περίφτηιος Μόλλα;.
Ό Λεδαιρτζινός, ενα άπί. τα
άογαΤα ^'καροσνια τσϋ 7αη·π?ίου
-!θϋ ύπΓρετεϊ έκεΐ άπό την ι"υ«
ποί εγινε τό καφενεΐο, διι; /είται
μέ Λολλή άίττλεια διΟΛρορα άν^/.ι^ο-
τη ΤίΤ,ν τηιτηΓϊν Α·ι··»ίν.·-·«· —■-* Γ7--
υΝζμώνων τού Ζαπ¬
πείου καί ιδιαιτέρως νελα οταν 0ι·-
ιιάται τον; διαφόρους καθηγητάς
τοΕ 11 οτν'ε.τιστημίου καί αλλονς Ι·
πιστήμονας. τ(>ν ΆγγεΑΟπο^.·λ'). τόν
Ήλάδ
ήμς. τ( ΆγγεΑΟπο^.λ'). τόν
Ήλιάδη, τόν Ζαΐμη, τόν Αάππα,
τόν Καχ}.αμάνο, ποϋ σιίητοΐσαν
γιά τα μνομήγν.ια, τα χουνονπια,
τ άστεοια.
— "Ολο
γιά κάη τέτοια μγ/χο-
πράγματα ον',ητοΰσαν, λέει γελα-
στά ό Λεοαρτζΐνος, καί δός τού τα
παλαιιάκια γιά νά τού; •αγλ'&ίΙ.Λιλ
γιά νά τους
νερό!
Άπό τονς _ _.. ..
μώνα; τοϋ Ζαππείου είναι ό Μα-
δ πεοίφημος Μερανΐης στό 7ιί>.
πειο έ'παιρνε την μπνρα τού ί—ν
ίθ Γροα·στανελ?"ο<ρόρο- μ ρρ 6οντας τό οθίΐμκναο μουττή/Ί ίνίοτε. . . ?εκονμ*ιθ)τος. Άπο τγϊ; μανιώίιρις περιπατηταί τοϋ /«;ι· πείου τίταν ό Βενιίέλος; κοι π αΰ- αοχο; Κοι·ντσι·ρΐι(ηης. Π ι στό; ί)«- ιΐίΌν επίσης 6 κ. Ι'ακτιβαν τ^ΐ· ε- κανε την έμφάννοι τού μέ τό ί'πογέ- νειον καί τί; σατχκοούτα τον κάθε άπονρνματάκι. Άπο τοϋ; τι'τ'λ·; των Ά Α η νυν μόνον ό ς οεΛ· πατάει ποτέ στό 7άπ.τειο Ό Γς πέρτσι ήταν ταχτ>
κώτατο;. ιδίως τή χειαεριν,'ι οοη-
ζόν, καΐ δ Ηλίας σνχνά - πιχνά ό-
.ταγγίλλει τοΐ»; στίχους τού /.αι πα)-
Λεΐ την έΓΓημερί^α τον.
Τό Ζάππειο πηρε την αΤγλη τού
άπό τής έπαχϊ^ς πσΰ τό άνέλιι6ε ό
κ. Ροπιπαπας. Άπό τ»τε Ι'νιναν
άσφίι/.τοστρώσεις στοΐ,·; δ^όμοις
τού καί καθιερώθη ή μουσική τού,
ποϋ μπή/ε γιά ποώτι· φθοά τό
1909 μέ πιανίστα τόν ίταλύ Λερ-
|ΐπον·('νο. ^Ιγ/οι τή; εποχή; ?χεί-
νη; τό 7άπππο ί';ταν άριοτον.ρατι-
κώτατο καί τα νκαοσόνια σερΰίηι-
ζαν μέ πιιόκιν. Τ6 1900 ή τσοπν-
τέλ?.α στό Ζάππϊΐο ?ετρί.'Λα'ε Ί-
σμο καί κοο;αά!κτ|.
ό ώ
μ |
Χρόνια τώοα μέ τόν κινημστο-
γράφυ ποϋ έγκατεστησε οτήν ·Ά'-
γλη» ό κ. Ροοιιπαπας τό Ζάπππο
εγινε ό πειό ά
ω 'ΑΟ
γ γιμ); πΡ{ΐίπ>ι-
το; των 'ΑΟηναίων καί π--ρ'οσοτε-
ςοι των 6 χιλκίδϋνν Ά0τ,νπΤοι_1)ίί-
σκουν την άναι|ιυχή τους έκεΐ.
Τα γκαρσόνια τη' «ΑΤγλτΐς» ?·
χονν στίιν δισθεοί τοι·; 2 500 -"3-
τήοια, εξ χιλιάδες κχτθίσμο^ «ι
σει.ίίίρουν την ήιιέρα πάνχ^ όπί 4
χιλιάδε: ποτά.
" "Ενα' νκαρσόντ. το5 Ζα.ττεϊον
σερβϋροντ'α; στά άκοινά κ
νά δ:·όι·.ο 18 — 20
χιλ
νπολονίονομε ότι τό Ζαπ.τ·:ιο
τό καιοό ποϋ εγινε δίνει νΓ
κν6ικά"τι> ήμέρα κατά ■·"'
ρον, ώς τα σήαερα κπ
4.12 ί/ατομμνρια οκάδες λ^'."1 π0.1-
μάς κάνουν :;.4.'»6 000.000 *ρτη-
"10.
Οί θαμώνες τοϋ Ζαππειου ('■**'
άπήλαναν επι τοιετίαν το<·; η'.α- ας τής ό-δόνης ιιΛ ιμιας δ?αΖ^'ς V προτίμησιν τοϋ καιρε το·-ν ^ν ?ι- χαν (τ-έτο; μεχρι σήιιερα τιιν?'η' χία αύτιν Ή «ίτί« της στεοηοίω. τής άπολαΰσεως τοϋ κινηιι^ογι.·1 Φο{· είναι ή άστυνομίαποΰ Οίλε^να παιγθϋ ό κινηαατονράφο-ς ηε :'·'·ε; στό χώοο. Θέλει- .ιέ 8ΐΧα *ον'α Π ήοτυνομία νά μεταβληθή τ°/^,:, πειο οέ παληοσάνιδη ί νά ποοφΐ'λίΐχθη ή ΐ) ^ όποία" θ·1 μπορο.}σε καί τι:τε <« τω= ά οακοΛΛΐ^θχίάπό λινο τω= νά τω= νά παοακοΛΛ^θχί ^ κοντεοα τή; ταινίες Άλλ'ΐ ·ι'- < με ·θά"κρατήστι πολΰ άκό|«« ·1 "", νοκεσ-αλιά «ίτή των άοιιοθ^'ν * βάρο'ς μιάς δίορεάν _ λαύσείος τκ,ν οιοπαλαιοτύ"ν '-' νων τοΰ Ζαππείου; Γ, ίνικός Κήουξ, άντιπροοώπου μας Ν- >Λυ, 24 ΜβΗίβΙ &♦·
ΤπΝΕΥΜΟΝ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΤΤ-- " ^^ΤΛ-ΤΤ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, Ι·».
ΤπΝΕΥΜΟΝ ΤΟΝΑ^^
ΤΟ 0Α0ΔΡ020 ΖΑΠΠΕΙΟ, ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ
-_—_ Ι ΗΙ!Ρ3Ώ5εΚΕ13·^ΐΒΡ_ΒεΒΒ^^Ρ_
ρί» τριάντα χρόνων τοΰ Ζα—ηείου.— Κ,άτω ά-
«ό την Ιστορική &υκ<άλ.>πτο και τ* πλατάνια. τα ραν-
τεβοΰ τής —α,ληαίς Αθήνας.— "Εν» καπρίταιο τής
Βααιλίβσης Σοφίας.— Τύ—οί κάς θαμώνες τού
Ζί
ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥ ΡΙΛ ΠΟΤΗΡ1Α ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΗΠΙΑΝ ΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ ΟΙ.
Παγοπά τρία.
— Δΐο άμυγοάλους, τρρΐς γρα-
— Βαρΰ γλυκείς πέντε, μιά λε-
μονάδα.
Καί βαονφορτωμέναι τα γν.ίτρ-
σόνια μέ αφθονα ποτήρια νεοοϊ-
καί σεαβίτσια διαοσχίζουν τάς κο-
(ραλτυστοωμένας έκτάσεις τοΰ Ζαπ
πείου γιά νά σερβίοονν τα «πόνον
ρτούς πολυπληθείς Άθηναίονς, ποΐ-
καταφεύγουν σ' αντό. Βομβεί άπό
ραίσμο δλη ή περιοχή τοι· ΖΙ
ου. Γυναΐκες μέ ώραΐες
&δήδ έ
μ ρ
&ανδήδες, νεοι, νέροι, άπόστοατχι
τής ζαχης καί των δπλων, «ΠΛΓα-
ξιοϋχοι, παοαιιάνε^, ντσντάήίς.
ζενγαράκια, σλοι έν.ρΐ γυοίζονν οτό
Ζάππϊιο, δλοι *αταιφεύγονν χρι-
μώνα, χαλοκαΐρι στήν λιακάοα τοι.,
στόν ΐακιο τού, στή δοοσιά τού, τή
μοναδυκή δοοσιά της Άίί.να; τί
ν.αλοκαΐρι.
Μέ τα ιδραΐα ·δενδράκια τον, τό»>
ν.αθαοό τού άέρα, τόν θαυμασία ό-
ρίζοντα, τό Ζάππειο εϊν«ι τό <α- ταφύγια ολων των Άθίγναίων. Κτί τω άπό. τα πνκνά φνλλώματσ των δένδρων. στά πανκάκια. ο βί ή λλί λογράφο;, ποϋ πάει νά πάρη, μαζύ μέ τόν άέρα της καί τα φΐλιά τού ίχλεκτοϋ τή; καρδίας τη:, έκρΐ /.αί ή σκερτ.ιόζα δεσποινώοϋλα της έ- ποχΓ,ς. Αέν ύπάοχει 'Αθηναΐο: πον νά μή πέραοε ποτέ τού άπό τό Ζάττριο ποΰ νά μή εδωαε ποτέ τό ραντε- (>υϋ τού κάτω άπό τής <τνλλ&%σ·.ές τού. Καΐ^νας μαθαίνει νά τί. ά- γαπή άπό τή στιγμη, ποΰ ή μαμή- ν.α τού ή ή νταντά τσι· θά τύν <(ί- οη στούς (οοαίοντ, δ,ρόμοις τοΐ' μέ τό ν.αοοοτσάχι, 5ΐ θά τόν ά'ρήοι; νά παίζη μέ μπαλόνια Γ!σο νά ■]««<- κουβεντκίση μέ τόν έκρινεν τητ. "Ετσί έκ παηαδόσεΓος:, άπό Λ.'α- -τότορπτο άντή/ν.η, ό Άθ»ιναίο? ο- γαπά τό ζάππειο, άη'βν τον τύ σΐ'νιοτοΰν αάλιστα καί αί ί ρ ; βρίσκει τής καλλίτερες φοιληρς τον κι' έκεΐ ή παοαμάνα έρωτοτΌθπα μέ τό φλογερό ναντά>α. 'Ε/ρΤ δί-
να τί» ραντεοοϋ της καί ή δακτυ-
ρ
ς τού «Άγο—Γιτε τΓι Ζ<ί"τ- πειον»1 ποϋ δέν θά εκαναν ίσ"'ηιια καί σν ργοαιραν «Άνα.'τ«τρ ^τό Ζάππειο» καί διευθύνεται χειμώνα κα/.οκαΤοι -ΐοός; αντό. Ή Εβτορία τού Ζαίϊτοείοο Τό Ζάππειο εχει κι' αυΓΟ την Ι¬ στορίαν τοΛ». Πρίν πάοτ τή σι.μί- ρινή μορφή τού, πρίν γίνη κεντρον όλης τή; Αθήνας, πρίν (ί-Γοή σ»| τοί·ς άσφΐαλτοστρί·>ιένθ
μους τού, δταν ήταν στήν άο/.Μ
διά τής οποίας ό Πρόεδρος Χοΰβερ προσεκλήθη εις τους Άμεοικανικους αγώνας αεροποριας της Κλη-
ίϊ Αύγουστον μέχοι 2 Σεπτεμβρίου. Ή έπιστολή ίχει μηχος 5 ποδών και επεδόθη υπο ειδικής «-.
α Λυγυ ^ Πρόεδρον έν τώ προαυλίφ τού Λευκόν Οικου.
τού τίταν ?να νόστιμο ξΰλινο περί-
πτερο ποϋ στήθιικε τό 1899 άνη;-
μεηα άπό πλατι'κτκια πλατήν α πΐοϋ
έφθανον ώ: τα πενκα τής Όά.-:;;-
(θς. Οί δρόμοι τού ηταν μ? /αλίν.α
/.αί το μέρο; οπου ^ΡκϊΖαν τη τοα-
πρζάκια άκίλνπτο έ'δσφος γεμΐτο
σ/.όνη καί λάσπη. Τό ποώτο Ηνλινο
περίπτευο το έ'χ.αιιε ό Γϊαοίληο Ρή-
γος,
ρ
?χει
τό
γος, ποϋ ?χ ρ
τοϋ Στα.ιαοΰ Φαλήοον. Ό Ρήγο:
είχε πολν έκλρ.κτό σεοοίτσιο -^γΛ
γι' πντό στό Ζάππειο πήγοινε ή
'ίλη ή άοιστοκρατία τοιν "Αθηνών
καί πιλν σνχνά καί δ Γεώονιος αέ
την "Ολγα. Πέρα άπό τα πλατά-
νια κα ίπίτιο άπό τό πεοίπτίηο ?,-
ταν ?νας μεγάλος ε&κάϊ.ιπτο; στον
ΕΘΝ1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Κεφαλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
ανω των......................... ·» 5,700,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
9Ο ΊΡτΕθκαταστήματα καί Πρακτορεΐα καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί καθ© Τραπεζιτικήν εργασίαν και δέχεται καταθέβεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΙΐθθΙΟ Δολλάρια ή Λίοας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ............ν.....,... 4
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
μηνών................4,4%
Μέχρις
6
1 ετους
2 έτών.................
4 έτών.................
5 έτών.................
10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μεχριΔρχ. 50.000
5 %
51/2%
6 %
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών...............
» 1 ετους ................
> 2 έτών................
> 4 έτών ................
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς.
%
....................................... 4ΐ/2%
_ις Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχοι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 %
ΑΙ καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκόι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ (3ΚΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ
ΝΕΥν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 8Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΛΝΚ
δϋΙΤΕ 744
ΟΗΙβΑΟΟ, Ιίί.
οποίον εοιναν τώ οαντεβοϋ τονς τ<Ί ζευγαιράκια. Εκεϊ χάρι- σ:ή ?/.- λείι τοϋ ήλεκτρικοΰ <ρο/ΐϊ>ς πτΐ·
τοϋ
ί ήρ ρ
ύπήί.χε τότε οτό Ζάππ-Λ·Λ, τα ζπ-
γσρ<ίκια πεονοϋσαν τής ώρί; τθιν μέ πολύ «νεαι. Τό 1302 τό Ζάππειο τό πήρε ό Καπεοο')νης, ποϋ εβαλε καί τόν ποώτο ν,ινηματογρκφο έκεϊ τη 1903, επειτα ό ΤζωρτζίνΓ,ς ναΐ ό Σαχ.ελλαοίου τό 1908, επειτί ό ΉλιόποΐνΙος ποϋ εΐχε άλλοτε τό «ΣτεμμΓΓ» τό σημερινο κιιτΐΓ·.ί·Το τοϋ λΓπερνίτσα καί τό 1916 υ 11ε- ρί/αοος ποϋ εκΐαιιε τό ση.ιρρινό κτίριο τσΰ καφενείου. Τό πέτοινο αΐτό κτίριο -~ΐιΓε την έΐωτει ική φόρυα ποΰ εχπ μεοα άπό την τέαις Βαιτίλισσα Σο- φία. Ένιο ίκ,τΚετοτό 1916 τό κτί¬ ριο επι τή βάσει ενός χυτοϋ ώροί- ου Ελληνικόν ρι·3μοΰ τοϋ άοοΊτϊ- •/τονος Τσαγκ,ρή ν.ατ->φϋ·αοε ιαά
μερά ή Βασίλισσα Σοτιία ·:<ε οι'ο κυοίε; της τιμής. -- Τι 8ά μά; κάνετε εδίό; ρώτη- σε τόν άρχιτέκτονα. ^ — Αντό τό σχόδιο, Μεγαλΐΐοτά- τη. απήντησε αίτός παοουοιάζον τάς το. — Δέν είναι τίποτε αΐ·τό (τ/ώνα- ?ε δυνατά ή Σοφίοε, δέ ντα θβ/ο δέν θά '/ίνιν, κοΐ έποδοπάτησε τό σχΓδιο. "Οπως τπταν έπόμενο, 6ασιιν:ή διαταγη γ.αί τα σκυλλιά δεμή'α. οί ερνασίες εσταμάτησαν καί ε'τσι άν- τί δίπλα στό κτίριο τοΰ Ζά.τπα νά γίνη ενα έπίσης Ελληνικόν ριί)- μοΰ κχκρενεΐο ξεπράβαλε ε"<:ε·τ; ά¬ πό ν,άαποσσν καιρό χάρις οτά νεΐ- ρα τής Μεγαλειοτάτης; τό ν,τίριο οντό μέ τό Γεομανοελβετι-, ό τού ρνϋμό. ά-πό τό τό περίπτεο'·" τού Ζί δ Πίσα> άπό ρ τού
καφενείου τοϋ Ζαππείου, δ χώοο;
δέν ήταν έπίπεδος δποκ; σήαερα.
Απεναντίας εΐχε μεγάλο βά
πολλά χαλίκια σωστό Εαρο
πολλά χαλίκια, σωστό ξαροττότΛΐι/,
καί τα πλατάνια έφι'οντο άΐϊθονώ-
τατα, Έν.εϊ δπου είναι ή σηι»;οινή
"Οασι; πρίν ίσοπεδω{,?ί τό μίρος
χ.αί φυτευθοϋν τα πεϋκα. εστήνετο
πανί τού ό διάσηαος καραγκιοζο-
παίκτης τϋ,ς ΐεποχή; έκείνη; Γοί·-
λιας, άπό τόν οποίον πηρε τα πχ>)-
τα έγκώκλια καραγκιοίΐοπαιντικά
μαθήματα ό περίφτηιος Μόλλα;.
Ό Λεδαιρτζινός, ενα άπί. τα
άογαΤα ^'καροσνια τσϋ 7αη·π?ίου
-!θϋ ύπΓρετεϊ έκεΐ άπό την ι"υ«
ποί εγινε τό καφενεΐο, διι; /είται
μέ Λολλή άίττλεια διΟΛρορα άν^/.ι^ο-
τη ΤίΤ,ν τηιτηΓϊν Α·ι··»ίν.·-·«· —■-* Γ7--
υΝζμώνων τού Ζαπ¬
πείου καί ιδιαιτέρως νελα οταν 0ι·-
ιιάται τον; διαφόρους καθηγητάς
τοΕ 11 οτν'ε.τιστημίου καί αλλονς Ι·
πιστήμονας. τ(>ν ΆγγεΑΟπο^.·λ'). τόν
Ήλάδ
ήμς. τ( ΆγγεΑΟπο^.λ'). τόν
Ήλιάδη, τόν Ζαΐμη, τόν Αάππα,
τόν Καχ}.αμάνο, ποϋ σιίητοΐσαν
γιά τα μνομήγν.ια, τα χουνονπια,
τ άστεοια.
— "Ολο
γιά κάη τέτοια μγ/χο-
πράγματα ον',ητοΰσαν, λέει γελα-
στά ό Λεοαρτζΐνος, καί δός τού τα
παλαιιάκια γιά νά τού; •αγλ'&ίΙ.Λιλ
γιά νά τους
νερό!
Άπό τονς _ _.. ..
μώνα; τοϋ Ζαππείου είναι ό Μα-
δ πεοίφημος Μερανΐης στό 7ιί>.
πειο έ'παιρνε την μπνρα τού ί—ν
ίθ Γροα·στανελ?"ο<ρόρο- μ ρρ 6οντας τό οθίΐμκναο μουττή/Ί ίνίοτε. . . ?εκονμ*ιθ)τος. Άπο τγϊ; μανιώίιρις περιπατηταί τοϋ /«;ι· πείου τίταν ό Βενιίέλος; κοι π αΰ- αοχο; Κοι·ντσι·ρΐι(ηης. Π ι στό; ί)«- ιΐίΌν επίσης 6 κ. Ι'ακτιβαν τ^ΐ· ε- κανε την έμφάννοι τού μέ τό ί'πογέ- νειον καί τί; σατχκοούτα τον κάθε άπονρνματάκι. Άπο τοϋ; τι'τ'λ·; των Ά Α η νυν μόνον ό ς οεΛ· πατάει ποτέ στό 7άπ.τειο Ό Γς πέρτσι ήταν ταχτ>
κώτατο;. ιδίως τή χειαεριν,'ι οοη-
ζόν, καΐ δ Ηλίας σνχνά - πιχνά ό-
.ταγγίλλει τοΐ»; στίχους τού /.αι πα)-
Λεΐ την έΓΓημερί^α τον.
Τό Ζάππειο πηρε την αΤγλη τού
άπό τής έπαχϊ^ς πσΰ τό άνέλιι6ε ό
κ. Ροπιπαπας. Άπό τ»τε Ι'νιναν
άσφίι/.τοστρώσεις στοΐ,·; δ^όμοις
τού καί καθιερώθη ή μουσική τού,
ποϋ μπή/ε γιά ποώτι· φθοά τό
1909 μέ πιανίστα τόν ίταλύ Λερ-
|ΐπον·('νο. ^Ιγ/οι τή; εποχή; ?χεί-
νη; τό 7άπππο ί';ταν άριοτον.ρατι-
κώτατο καί τα νκαοσόνια σερΰίηι-
ζαν μέ πιιόκιν. Τ6 1900 ή τσοπν-
τέλ?.α στό Ζάππϊΐο ?ετρί.'Λα'ε Ί-
σμο καί κοο;αά!κτ|.
ό ώ
μ |
Χρόνια τώοα μέ τόν κινημστο-
γράφυ ποϋ έγκατεστησε οτήν ·Ά'-
γλη» ό κ. Ροοιιπαπας τό Ζάπππο
εγινε ό πειό ά
ω 'ΑΟ
γ γιμ); πΡ{ΐίπ>ι-
το; των 'ΑΟηναίων καί π--ρ'οσοτε-
ςοι των 6 χιλκίδϋνν Ά0τ,νπΤοι_1)ίί-
σκουν την άναι|ιυχή τους έκεΐ.
Τα γκαρσόνια τη' «ΑΤγλτΐς» ?·
χονν στίιν δισθεοί τοι·; 2 500 -"3-
τήοια, εξ χιλιάδες κχτθίσμο^ «ι
σει.ίίίρουν την ήιιέρα πάνχ^ όπί 4
χιλιάδε: ποτά.
" "Ενα' νκαρσόντ. το5 Ζα.ττεϊον
σερβϋροντ'α; στά άκοινά κ
νά δ:·όι·.ο 18 — 20
χιλ
νπολονίονομε ότι τό Ζαπ.τ·:ιο
τό καιοό ποϋ εγινε δίνει νΓ
κν6ικά"τι> ήμέρα κατά ■·"'
ρον, ώς τα σήαερα κπ
4.12 ί/ατομμνρια οκάδες λ^'."1 π0.1-
μάς κάνουν :;.4.'»6 000.000 *ρτη-
"10.
Οί θαμώνες τοϋ Ζαππειου ('■**'
άπήλαναν επι τοιετίαν το<·; η'.α- ας τής ό-δόνης ιιΛ ιμιας δ?αΖ^'ς V προτίμησιν τοϋ καιρε το·-ν ^ν ?ι- χαν (τ-έτο; μεχρι σήιιερα τιιν?'η' χία αύτιν Ή «ίτί« της στεοηοίω. τής άπολαΰσεως τοϋ κινηιι^ογι.·1 Φο{· είναι ή άστυνομίαποΰ Οίλε^να παιγθϋ ό κινηαατονράφο-ς ηε :'·'·ε; στό χώοο. Θέλει- .ιέ 8ΐΧα *ον'α Π ήοτυνομία νά μεταβληθή τ°/^,:, πειο οέ παληοσάνιδη ί νά ποοφΐ'λίΐχθη ή ΐ) ^ όποία" θ·1 μπορο.}σε καί τι:τε <« τω= ά οακοΛΛΐ^θχίάπό λινο τω= νά τω= νά παοακοΛΛ^θχί ^ κοντεοα τή; ταινίες Άλλ'ΐ ·ι'- < με ·θά"κρατήστι πολΰ άκό|«« ·1 "", νοκεσ-αλιά «ίτή των άοιιοθ^'ν * βάρο'ς μιάς δίορεάν _ λαύσείος τκ,ν οιοπαλαιοτύ"ν '-' νων τοΰ Ζαππείου; Γ, ίνικός Κήουξ, άντιπροοώπου μας Ν- >Λυ, 24 ΜβΗίβΙ &♦·
ΑΓΓΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Η ΕΚΔ1ΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ
στόν φιλο μου
β ί" βυνέ&Γ) στ φ μ
Γήν έχοχή «*«νη κινηγου-
το χνκνα και
'ών
;.
το Παρίσι μέ σκοχό νά
__5 τοανένα άγριόχοΐρο. καί
γ:ά' νά μαζέψουμβ στά_ τ
0 β» τά' χωλούσαμε σέ
ι. "Υστερα άχό χολλές
„...' 5;ευνες άι?ε?ασίσαμε νά
Οοόα'ε χρός τής λίμνες τοΰ
''-- χοΰ 6ρίσκοντα·. κοντά
ου χοτααοΰ Γάγγη. Έ-
χη',"χϊβώς μάς «'χ^5 χλϊτροίορή-
55ΐ α*:ί/·οί ί&αγενείς, 6ά ·6·:ισκαμε
άρκετά όρχ'.οειίτ) καί συγχρόνως ΛΑ
Κτνχαίν^.: καί κονένα χ,αλό κυ-
Οΐ καλοί έκείνοι άν&ρω—«ι, έν το·>-
«ις, ίέν ;χάς άχέκρυψαν, ότι δια-
φέχαμε τολλοΰς κινδύνοος καί ι¬
δίως τον -/.ίνδυνο της χολέρας ή ό-
ϊθία έλίίνΐ] την έχοχή-εκαμνε μβ-
γάλη θραόσι στά μέρη χοΰ
αμε νά -ίμϊ.
Ή μαν'α μας όμως νά άχοκτη-
ΐωαί αϋ'.ν.α άχό τα σχάνια έκείνο
όσον χαί ^ολύτιμα ανθη, καί ιδίως
ή έλζίία τού μεγάλου κάρδους χοϋ
Οα μάς δ^ερνε τό έμχό,ριό τους στήν
αας εκανε να
Τ^ιείς δ«ν άχαντησαμεν άμέσως,
άλλά κυττούσαμε εκχληκτοι τόν άν-
θ,ρωχον αότόν, χοΰ ετσι καθώς γύ-
ρΐζε χωρίς καχέλλο μέσα στό Ιρη-
μο έκίίνο δάσος, Ιμοιβζβ μέ τρελλό,
—χ» χοιός ξεΰρει άχο χοιό φρενο-
κομείο είχε φύ—εί.
"Οταν £άς έχλησ ίασεν ό γειρον-
τάκος μάς έχανέλα6ε στόν ίδιο τό-
νο:
—*Α! χόσο χαίρουμαι! χίσον ϊί-
μ*ι εύτοχής χού σάς συναντώ φίλο».
μου! Εΐμαι ό γιατρός Φόρμχαχ! Δέν
μέ ξέρε^τε; Δέν εχτετε χοτέ άκοΰ-
σει τό όνομά μου;
^Ό φίλος μοο ό Βαλάντ εσκ,υψε
καί μοΰ εΓ-ί στ' αΰτί:
—Τρβλλός βά είναι δίχως άλ-
λο!
μοΰ φαίνεται χώς κάχου εχω άκοά-
σει τό όνομά τού. Καί άμέσως στρέ-
φοντος χρός τόν γιατρό, είχα χα-
μογελώντας.
—Φόρμχαχ; Ναί, ναί, εχω άκού-
σει χολλά γιά σάς. Χάρηκα χολΰ
χου σας είϊα... Καί άμέσως υστερα
άχό τής άχαραίτητες σ»τάσεις ά-
κολουβτίσομε τον γίατρό σ' Ινα ξΰ-
λινο σχιτάκ: χοΰ μάς είχεν ότι είχε
ό Μανού.
?ωζ<ί!,,ν(* *®Τ<0 καίΡΟ, ώ,ρμησι τ-ρος το ξύλΐνο σχιτάκι τού *' αφήνοντας τόν φίλο μου στα χέρια τοΰ γιατροΰ... Οταν ξιναγύρισα ήτα γα. Ό φίλος μου ήταν σ(^__,___ κάτω νεκρός! 'Εκύταξο τόν γΤατρ: στα ματια, χωρίς νά μπορω νά ό —βιά άρ αχο την ταραχη μο·>.
,— Ήταν μοιραίο, μοΰ είχεν
Φόρμχαχ! Ό φίλος σας χροσεδλή·
ση αχο την άιριρωστεια τοκ τοχου
μας... Δυστυχώς, δέν χροφτ>ά<ΐαμε να τόν σώσωμε! _Ένα*ρ!γος ϊίέδραμεν όλο μου το σώμα. "Ωστε, λοιχον, κινίυνεύοιαμβ να χεΰάνουμε άχό στιγμή σέ στιγμή — Ποία άρρώστεια; έρώτησα ■εμοντας τόν γιατρό. _'Βκ6ίνος όμως χ,ροσεχάθησε νά μοΰ έξηγησγ; τόν θάνατον τοΰ φίλου μου μ' Ινα τρόχο χοΰ δέν ήταν δυ- νά μοΰ κάνη νά χεκτθώ. Μοϋ έλεγε διάφοραι λόγια σχ-ετΐκά μέ τής συνηθειες των τό—ων έκβίνων, χωρίς δμως καί νά μοΰ ίξτ^ σα- φ-εστερα τον τόσο (ζίιφν£3ιο θάνατον «κει κοντα. ρη ψηφημ Α κίνϊονον καί νά ^'θάσωαε χολΰ γρήγορα στής λίμνβς τού Μ—ρία- λόρ, Γθίι μάς είχον ύχσϊείξει. Όταν άντι·Λρύσαμε γιά πρώτην ■βρα τής χατα—ράσινες Οχθες τοΰ Γάγγη. ϊϊχτμε τόσο τθλυ έςαντλτ/θη όά γη χμ τθ ςντλτ/θη Β» τοος· /.όα)υς μιάς τριημερης —>-
ρίας, ύη: ουτε έγώ ούτε ό φίλος
||» Βαλάντ ούτε και κανένας άο
||» Βαλάν
ούτε και κανένας άχο
ό
| ι κανένας
ίώς άλλοις <ΠΛ-ρό^ο»ς ποΰ εί δΐρε! μαζό μας δέν μχοί ι ρ^ς χμ ! μαζό μας, δέν μχοροί>σε νά
^ ^ α έό
Όταν
μ.χττκ,αμ« μεσα μας υπε-
χή ενας Ίνίός ύχτ,ρέττ>ς αττόν
όχοίον ό ΐατρος Φόρμχαχ έίωσε με-
ρικές όδηγίες σε μιά γλώστα εν¬
τελώς άκατάλη,χτη σέ μάς.
—'Καί μένετε χολΰ χαί.ρο έδώ;
ρώνηρχ τον γιατρό, όταν κα&ησαμε.
Πςρι-ττότερο ά—3 δέτωζ χρόνΐα
φίλε μου. Βαρέθηκα χειά τον κόσμο
καί ά—εφάσισα νά ελθω στβ ερημα'
αύτά μέρη, γιά νά 6.ρω λίγη άνα-
κούφισι ιάχό τής άλλειράλληλες <γ-; φ-εστερα τον τόσο (ζίιφν£3ιο θάνατον τοΰ φίλα> μου. ΒρΜΤΛομουνα σέ μιά
κατάστασ: ή όχοία δέν μοΰ έ—ετρεχε
νά ζητησω χερίσσότερες χλη:οφο-
ρίες. Ξενος καί έρημος στά ι^
έκ·είνα φοξόμουνα ή
ΐεινα, φοιβομουν* μηχως χροκαλέ-
-ω τόν θομό τοΰ γιατ^οϋ, έ'Λφράζον-
τάς τού μερικές ΰχοψίες χοΰ είχον
άρχίσει νά μέ άνησυχοΰν.
* * *
ε τό χτώμα τοΰ φί¬
λου καί τό θαψαμε σ' Ινα μέρος τοΰ
φορ·ες χοΰ
ή
τα τελευταία
τα εμχρος.
τούς οοντρόφους μας,
φοιδερβ καϊ ο:
ζ1( ^οοανβ φοιδερβ καϊ ο:
βλλοι ~άλί αΐαιθανόντουσαν χόνους
Γολο ^ς τό σώμα Σταθηκαμϊ
τό σώμα.
ό
^ς τό σώμα. Σταθηκαμϊ
! κατω άχό με,ρικα μεγάλα καί
«?|ε?γα ίέν.ϊρα χωρίς νά ξέρουμβ
•Λ εΐτρεπ: νβ κάνουμ^. Σιγά^τιγά,
α μ5ς κατ»λαμίάνϊ τδ αί-
%-2 της άχελχισίας, καί κανείς
«' ηξερε χειά άν 6ά έζούσαμ* ώς
ϊήν αλλτ) ημερα.
; ) ήμερα.
Εξζ?να όμως,
7°ν
γίλον μου Βολάντ, ήκουσα
οηματων άχό τό δάιθος τού
έρχεται! είχα άμέσως
«Λτρό,,οος μου^ "Ολοι έκύτ-
χρονια στήν οΐκογένεΐά μοο
Τα μάτια τοΰ γιατρού Φόρμχαχ
στό διάστημα χοΰ ελεγε τα λργια
αύτά είχον χάρει μιά άλλόν.στη εκ-
φρασι. Προφανώς είχε κάχοιο μυν
στιχο στήν ψυχη τού, χού δέν ηθε·λε
νά τέ φανερώση.
* * *
Την άλλη μερά έδγηκαμε εξω,
γιά νά ψάςουμε μαίζΰ μέ τόν γιατρό
κοΓι νά βροΰμε κανέν» όρχι«ειδές. ~
ίξ έώ α έ
^ό?ίλος
τα δήματα.
■αυτή την ώρα;
διε.
τησκιά
ΤΓάλλοι
Ι^ί..
άπο μα-
—θά τάς δείξω έγώ τα μέρη
χού φοτρώνουν αύτά τα χολύτιμα
άνθη, μάς είπεν.
Ό κα'.ρός ήταν σοννεφιοσμένος
καί Ιναις ζεστός, άχοχνιχτικός α-
νεμος εχνεε τριγύρω.
Δέν είχαμε -ροχωρήΐσει χολλά
μίχρα άχό την κατοικία τοΰ Φόρ¬
μχαχ, όταν "ξαφνα ό φίλος μου στο-
μάτησε άχότομα χλι ϋδγαλε μιά
κρχ/γή χόνου.
—Τί ε·ναι; Τί έχαββς; Ζόοζ,
φώναξα τρέχοντας έχάνω τού.
Ό φίλος μου όμως χ,ατάχλωμος
ε—ίσε στήν άγκαλιά μσ>, χωρίς νά
άριθρώση λέξιν. Ό γιατιρός Φόρ-
μχαγ μόλις τόν εδβ σ' αυτήν την
κατάστΛσι, μοΰ είχε:
—Τρέξετε νά φέρετε Ινα
Ή "Αγκνες Όλάχλιν^ μι« άπό τάς χορεντβίας Γτοί 2τΤ5«ρνλντ, ή
ανήγγειλε τονς άροαβώνάς της μί τό ν ΤΓζι —ί—- -'-----
Ή Φρίντα Χέμπελ, άστήο τοΰ μελο-
δοάματος, ή όποία εσχάτως επέστρε¬
ψεν είς Αμερικήν έξ Εύρώπης.
άχδ το
δάσους, λίγα μέτρα μρ
Λπτάκι τοϋ γιατροΰ Φόρμχαχ. Ή
χρώτη μου ίκέψις, μόλις έγαρήΓαμβ
τό δοάδο ο χίτι ήτο νά
ρη ψς, μ γρ
τό δοάδο γγο σχίτι ήτο νά συνεννο-
τβώ μέ τούς συντρόφους μου γιά
ώ Δέ ί
την αναχώρησιν μας.
χειά τί νά -κάνουμε σ'
ΰ Ι έ
Δέν
είχαμε
αΰτο τό μβ-
άύ
Κ«>ύνταχυ, έκ Σικάγου, μετά τή; μνηστής τού Μύρΐίλ Ή-
οανς, ήθοποιοϋ τοΰ κινηματογράφου.
ρος, νστζρα αχο ενα τετοκ) ατυχημα
καί τόν φσδο χού μάς €ΐχε κυριεό-
σεΐ γιά τή ζωη μας.
Την άχόφασι της άναχωρήισεώς
μας την άνηγνείλα έγώ χ:ώτος
στό γιατρό το ■δράδυ όταν καθησαμε
στό τίθΓΧίζι. Στήν άρχή φάνηκε,
ότι 5έν τ^θελε νά στερήση την «ν-
τροφιά μας καί χροσεχάθησ$ νάμός
χείση νά μείνουμε μερικές ήμ-έρες
άκόμα, άλλά άμέτως κατάλαδε χώς
ήταν χεριττή κάΌε χαράχλησις·—
γίατί είχαμε έτοιμάσει χειά τάχράμ
ματά μας.
Μόλις τελειώσαμε τό φαγί μας
/αί ήχιαμε τόν κοφέ χοΰ μος έσε-ρ-
βίρισε ό Ίνδός ύχηρετης, καληνυ-
χτησα τον γιατρό καί άχϊσ
τό δωμάτιό μοο γιά νά ήσοχάσω.
Η'θελα νά μείνω μόνος μοο καί νά
ιή δλέχω χειά τα μοϋτρα τοΰ για
τρ ου τα όχοία μοΰ ·προξενοϋσαν ά-
η$ία καί φρίκη, άχό την στιγμή
χοΰ είδ·α: νά ΧΕθαίντ] τάρο ξαφνι·κά
μχροστά μοο ό άγ«χημ€νος μου Βα¬
λάντ.
Δέν ξερω χάση ώρα είχε χ&ρά-
σε: άχό την στιγμή χού μέ χηρε ό
υχνος. Έ-Αείνο χοί» &έν θά ξεχάσω
χοτέ στήν ζωη μοο ήταν μιά άγρια
φωνή χοΰ άκοοσα άχό τό διχλανό
δωμάτιο καί ή όχοία μ' εχανε νά
χεταχτώ σάν τ^ ελλάς άχό τό κρε-
δάτι μου. ΤΗτ·αν άχόμη νύχτα καί
καθώς χηγα νά 6γώ άχο την κά-
ιοιρά μου, χαρ1* ολίγο νά γκρ$ηι-
στώ σέ μιά σκάλα χοο ήτατΓ'ε στό
δϊάδρομο. Μέ την 'δοηβεια όμως τοΰ
άναχτήρός μοο ·χ.-ατώρ'θωσ·α νά χε-
ράσω καί νά χάω στήν χόρτα τοΰ
διχλανοΰ δωμ.ατίου όχοο άκουγόν,τθϋ-
χ>οιξω Ι
σαν ο·ι
ΜόλΊίς όμως ε·Λαμαν
ρβ
ε τ-.
τόν ντ^
δμως
Ό 6πτ|;ρςΤ-
μΐάόρίΓα
φωνή χχί
'^εφιχά λό-
*ατζλά6ο>.
Ιτ,ρ«ξε
στήν»
νές ο
62"
οί
—Τί
Γΐρϊν
Ί _ώ5βχιβι6.
Τό γρ
ΖΞΪ.5
-τ»
ήτανε
Ίνίος
τό·ν
τοο.
μθο.
ριξ* μ'»
σκόί<·>σα
-V
α——γ—
ϊ ζή—ο. "Ενα
ε. ι -ην ψηηή
-«"θέλω βρ-
την χόρτα καί νά μχώ μεσα,
ά έ έά ό Ί
εΐδα
ότι ό
η ρ μ μ,
νά τρέχη έχάνω μοο ό Ί'νδ'ός ύχη-
ρέτης τοΰ γιατροΰ καί νά μοΰ κάνη
ς«βφ<ορα! νοιόματα νά μην άνοί·ς}ω! —^Τί τρότει; τόν έρώτησα μέ τεταραγμένη φωνή. —ΤΕλάτε άχ' έ2ώ, μοϋ έψΐ'θύρΐΦΐ έκείνος! Ό γιατρός ό Φόρμχιχ είνε μ ισοχί&αμμε νος!... Χωρίς νά ξερω χοί» χηγαίνω, «- κολούθησα τόν ύπηρέτη στό άλλο δΐαμερίϊμα τοΰ σχϊτιοϋ. Έκεϊ κα- Θώς χροχώρησα σ' Ινα στενό δίά- δρομο «ίδα τόν γιατιρο Φόρμχαχ χε- σμένο "κ,άτω στά χάτωμα νά 6ογγάτ, δυνατά... —Τί τρέχει; τον έρώτησΊ μέ Τί έχαθβ ό γιατρός; Π ου ΰί ηρη γ είναι ο! σΰντροφοί μοο: Ό ύχηρέτης όμως ιδβν μοϋ άχην- τησε γ'.ατί έκείνη την στιγμή ό για- Φόρμχαχ άνασγροώθτρ» λίγο το «(«β*: τί "λίθο; μοο. 'ί «ι» ίρψΛ ίΐς τήςγ»- ά»—σκϋψ^ν €λα. II &-
Η ΕΚΔ1ΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ
στόν φιλο μου
β ί" βυνέ&Γ) στ φ μ
Γήν έχοχή «*«νη κινηγου-
το χνκνα και
'ών
;.
το Παρίσι μέ σκοχό νά
__5 τοανένα άγριόχοΐρο. καί
γ:ά' νά μαζέψουμβ στά_ τ
0 β» τά' χωλούσαμε σέ
ι. "Υστερα άχό χολλές
„...' 5;ευνες άι?ε?ασίσαμε νά
Οοόα'ε χρός τής λίμνες τοΰ
''-- χοΰ 6ρίσκοντα·. κοντά
ου χοτααοΰ Γάγγη. Έ-
χη',"χϊβώς μάς «'χ^5 χλϊτροίορή-
55ΐ α*:ί/·οί ί&αγενείς, 6ά ·6·:ισκαμε
άρκετά όρχ'.οειίτ) καί συγχρόνως ΛΑ
Κτνχαίν^.: καί κονένα χ,αλό κυ-
Οΐ καλοί έκείνοι άν&ρω—«ι, έν το·>-
«ις, ίέν ;χάς άχέκρυψαν, ότι δια-
φέχαμε τολλοΰς κινδύνοος καί ι¬
δίως τον -/.ίνδυνο της χολέρας ή ό-
ϊθία έλίίνΐ] την έχοχή-εκαμνε μβ-
γάλη θραόσι στά μέρη χοΰ
αμε νά -ίμϊ.
Ή μαν'α μας όμως νά άχοκτη-
ΐωαί αϋ'.ν.α άχό τα σχάνια έκείνο
όσον χαί ^ολύτιμα ανθη, καί ιδίως
ή έλζίία τού μεγάλου κάρδους χοϋ
Οα μάς δ^ερνε τό έμχό,ριό τους στήν
αας εκανε να
Τ^ιείς δ«ν άχαντησαμεν άμέσως,
άλλά κυττούσαμε εκχληκτοι τόν άν-
θ,ρωχον αότόν, χοΰ ετσι καθώς γύ-
ρΐζε χωρίς καχέλλο μέσα στό Ιρη-
μο έκίίνο δάσος, Ιμοιβζβ μέ τρελλό,
—χ» χοιός ξεΰρει άχο χοιό φρενο-
κομείο είχε φύ—εί.
"Οταν £άς έχλησ ίασεν ό γειρον-
τάκος μάς έχανέλα6ε στόν ίδιο τό-
νο:
—*Α! χόσο χαίρουμαι! χίσον ϊί-
μ*ι εύτοχής χού σάς συναντώ φίλο».
μου! Εΐμαι ό γιατρός Φόρμχαχ! Δέν
μέ ξέρε^τε; Δέν εχτετε χοτέ άκοΰ-
σει τό όνομά μου;
^Ό φίλος μοο ό Βαλάντ εσκ,υψε
καί μοΰ εΓ-ί στ' αΰτί:
—Τρβλλός βά είναι δίχως άλ-
λο!
μοΰ φαίνεται χώς κάχου εχω άκοά-
σει τό όνομά τού. Καί άμέσως στρέ-
φοντος χρός τόν γιατρό, είχα χα-
μογελώντας.
—Φόρμχαχ; Ναί, ναί, εχω άκού-
σει χολλά γιά σάς. Χάρηκα χολΰ
χου σας είϊα... Καί άμέσως υστερα
άχό τής άχαραίτητες σ»τάσεις ά-
κολουβτίσομε τον γίατρό σ' Ινα ξΰ-
λινο σχιτάκ: χοΰ μάς είχεν ότι είχε
ό Μανού.
?ωζ<ί!,,ν(* *®Τ<0 καίΡΟ, ώ,ρμησι τ-ρος το ξύλΐνο σχιτάκι τού *' αφήνοντας τόν φίλο μου στα χέρια τοΰ γιατροΰ... Οταν ξιναγύρισα ήτα γα. Ό φίλος μου ήταν σ(^__,___ κάτω νεκρός! 'Εκύταξο τόν γΤατρ: στα ματια, χωρίς νά μπορω νά ό —βιά άρ αχο την ταραχη μο·>.
,— Ήταν μοιραίο, μοΰ είχεν
Φόρμχαχ! Ό φίλος σας χροσεδλή·
ση αχο την άιριρωστεια τοκ τοχου
μας... Δυστυχώς, δέν χροφτ>ά<ΐαμε να τόν σώσωμε! _Ένα*ρ!γος ϊίέδραμεν όλο μου το σώμα. "Ωστε, λοιχον, κινίυνεύοιαμβ να χεΰάνουμε άχό στιγμή σέ στιγμή — Ποία άρρώστεια; έρώτησα ■εμοντας τόν γιατρό. _'Βκ6ίνος όμως χ,ροσεχάθησε νά μοΰ έξηγησγ; τόν θάνατον τοΰ φίλου μου μ' Ινα τρόχο χοΰ δέν ήταν δυ- νά μοΰ κάνη νά χεκτθώ. Μοϋ έλεγε διάφοραι λόγια σχ-ετΐκά μέ τής συνηθειες των τό—ων έκβίνων, χωρίς δμως καί νά μοΰ ίξτ^ σα- φ-εστερα τον τόσο (ζίιφν£3ιο θάνατον «κει κοντα. ρη ψηφημ Α κίνϊονον καί νά ^'θάσωαε χολΰ γρήγορα στής λίμνβς τού Μ—ρία- λόρ, Γθίι μάς είχον ύχσϊείξει. Όταν άντι·Λρύσαμε γιά πρώτην ■βρα τής χατα—ράσινες Οχθες τοΰ Γάγγη. ϊϊχτμε τόσο τθλυ έςαντλτ/θη όά γη χμ τθ ςντλτ/θη Β» τοος· /.όα)υς μιάς τριημερης —>-
ρίας, ύη: ουτε έγώ ούτε ό φίλος
||» Βαλάντ ούτε και κανένας άο
||» Βαλάν
ούτε και κανένας άχο
ό
| ι κανένας
ίώς άλλοις <ΠΛ-ρό^ο»ς ποΰ εί δΐρε! μαζό μας δέν μχοί ι ρ^ς χμ ! μαζό μας, δέν μχοροί>σε νά
^ ^ α έό
Όταν
μ.χττκ,αμ« μεσα μας υπε-
χή ενας Ίνίός ύχτ,ρέττ>ς αττόν
όχοίον ό ΐατρος Φόρμχαχ έίωσε με-
ρικές όδηγίες σε μιά γλώστα εν¬
τελώς άκατάλη,χτη σέ μάς.
—'Καί μένετε χολΰ χαί.ρο έδώ;
ρώνηρχ τον γιατρό, όταν κα&ησαμε.
Πςρι-ττότερο ά—3 δέτωζ χρόνΐα
φίλε μου. Βαρέθηκα χειά τον κόσμο
καί ά—εφάσισα νά ελθω στβ ερημα'
αύτά μέρη, γιά νά 6.ρω λίγη άνα-
κούφισι ιάχό τής άλλειράλληλες <γ-; φ-εστερα τον τόσο (ζίιφν£3ιο θάνατον τοΰ φίλα> μου. ΒρΜΤΛομουνα σέ μιά
κατάστασ: ή όχοία δέν μοΰ έ—ετρεχε
νά ζητησω χερίσσότερες χλη:οφο-
ρίες. Ξενος καί έρημος στά ι^
έκ·είνα φοξόμουνα ή
ΐεινα, φοιβομουν* μηχως χροκαλέ-
-ω τόν θομό τοΰ γιατ^οϋ, έ'Λφράζον-
τάς τού μερικές ΰχοψίες χοΰ είχον
άρχίσει νά μέ άνησυχοΰν.
* * *
ε τό χτώμα τοΰ φί¬
λου καί τό θαψαμε σ' Ινα μέρος τοΰ
φορ·ες χοΰ
ή
τα τελευταία
τα εμχρος.
τούς οοντρόφους μας,
φοιδερβ καϊ ο:
ζ1( ^οοανβ φοιδερβ καϊ ο:
βλλοι ~άλί αΐαιθανόντουσαν χόνους
Γολο ^ς τό σώμα Σταθηκαμϊ
τό σώμα.
ό
^ς τό σώμα. Σταθηκαμϊ
! κατω άχό με,ρικα μεγάλα καί
«?|ε?γα ίέν.ϊρα χωρίς νά ξέρουμβ
•Λ εΐτρεπ: νβ κάνουμ^. Σιγά^τιγά,
α μ5ς κατ»λαμίάνϊ τδ αί-
%-2 της άχελχισίας, καί κανείς
«' ηξερε χειά άν 6ά έζούσαμ* ώς
ϊήν αλλτ) ημερα.
; ) ήμερα.
Εξζ?να όμως,
7°ν
γίλον μου Βολάντ, ήκουσα
οηματων άχό τό δάιθος τού
έρχεται! είχα άμέσως
«Λτρό,,οος μου^ "Ολοι έκύτ-
χρονια στήν οΐκογένεΐά μοο
Τα μάτια τοΰ γιατρού Φόρμχαχ
στό διάστημα χοΰ ελεγε τα λργια
αύτά είχον χάρει μιά άλλόν.στη εκ-
φρασι. Προφανώς είχε κάχοιο μυν
στιχο στήν ψυχη τού, χού δέν ηθε·λε
νά τέ φανερώση.
* * *
Την άλλη μερά έδγηκαμε εξω,
γιά νά ψάςουμε μαίζΰ μέ τόν γιατρό
κοΓι νά βροΰμε κανέν» όρχι«ειδές. ~
ίξ έώ α έ
^ό?ίλος
τα δήματα.
■αυτή την ώρα;
διε.
τησκιά
ΤΓάλλοι
Ι^ί..
άπο μα-
—θά τάς δείξω έγώ τα μέρη
χού φοτρώνουν αύτά τα χολύτιμα
άνθη, μάς είπεν.
Ό κα'.ρός ήταν σοννεφιοσμένος
καί Ιναις ζεστός, άχοχνιχτικός α-
νεμος εχνεε τριγύρω.
Δέν είχαμε -ροχωρήΐσει χολλά
μίχρα άχό την κατοικία τοΰ Φόρ¬
μχαχ, όταν "ξαφνα ό φίλος μου στο-
μάτησε άχότομα χλι ϋδγαλε μιά
κρχ/γή χόνου.
—Τί ε·ναι; Τί έχαββς; Ζόοζ,
φώναξα τρέχοντας έχάνω τού.
Ό φίλος μου όμως χ,ατάχλωμος
ε—ίσε στήν άγκαλιά μσ>, χωρίς νά
άριθρώση λέξιν. Ό γιατιρός Φόρ-
μχαγ μόλις τόν εδβ σ' αυτήν την
κατάστΛσι, μοΰ είχε:
—Τρέξετε νά φέρετε Ινα
Ή "Αγκνες Όλάχλιν^ μι« άπό τάς χορεντβίας Γτοί 2τΤ5«ρνλντ, ή
ανήγγειλε τονς άροαβώνάς της μί τό ν ΤΓζι —ί—- -'-----
Ή Φρίντα Χέμπελ, άστήο τοΰ μελο-
δοάματος, ή όποία εσχάτως επέστρε¬
ψεν είς Αμερικήν έξ Εύρώπης.
άχδ το
δάσους, λίγα μέτρα μρ
Λπτάκι τοϋ γιατροΰ Φόρμχαχ. Ή
χρώτη μου ίκέψις, μόλις έγαρήΓαμβ
τό δοάδο ο χίτι ήτο νά
ρη ψς, μ γρ
τό δοάδο γγο σχίτι ήτο νά συνεννο-
τβώ μέ τούς συντρόφους μου γιά
ώ Δέ ί
την αναχώρησιν μας.
χειά τί νά -κάνουμε σ'
ΰ Ι έ
Δέν
είχαμε
αΰτο τό μβ-
άύ
Κ«>ύνταχυ, έκ Σικάγου, μετά τή; μνηστής τού Μύρΐίλ Ή-
οανς, ήθοποιοϋ τοΰ κινηματογράφου.
ρος, νστζρα αχο ενα τετοκ) ατυχημα
καί τόν φσδο χού μάς €ΐχε κυριεό-
σεΐ γιά τή ζωη μας.
Την άχόφασι της άναχωρήισεώς
μας την άνηγνείλα έγώ χ:ώτος
στό γιατρό το ■δράδυ όταν καθησαμε
στό τίθΓΧίζι. Στήν άρχή φάνηκε,
ότι 5έν τ^θελε νά στερήση την «ν-
τροφιά μας καί χροσεχάθησ$ νάμός
χείση νά μείνουμε μερικές ήμ-έρες
άκόμα, άλλά άμέτως κατάλαδε χώς
ήταν χεριττή κάΌε χαράχλησις·—
γίατί είχαμε έτοιμάσει χειά τάχράμ
ματά μας.
Μόλις τελειώσαμε τό φαγί μας
/αί ήχιαμε τόν κοφέ χοΰ μος έσε-ρ-
βίρισε ό Ίνδός ύχηρετης, καληνυ-
χτησα τον γιατρό καί άχϊσ
τό δωμάτιό μοο γιά νά ήσοχάσω.
Η'θελα νά μείνω μόνος μοο καί νά
ιή δλέχω χειά τα μοϋτρα τοΰ για
τρ ου τα όχοία μοΰ ·προξενοϋσαν ά-
η$ία καί φρίκη, άχό την στιγμή
χοΰ είδ·α: νά ΧΕθαίντ] τάρο ξαφνι·κά
μχροστά μοο ό άγ«χημ€νος μου Βα¬
λάντ.
Δέν ξερω χάση ώρα είχε χ&ρά-
σε: άχό την στιγμή χού μέ χηρε ό
υχνος. Έ-Αείνο χοί» &έν θά ξεχάσω
χοτέ στήν ζωη μοο ήταν μιά άγρια
φωνή χοΰ άκοοσα άχό τό διχλανό
δωμάτιο καί ή όχοία μ' εχανε νά
χεταχτώ σάν τ^ ελλάς άχό τό κρε-
δάτι μου. ΤΗτ·αν άχόμη νύχτα καί
καθώς χηγα νά 6γώ άχο την κά-
ιοιρά μου, χαρ1* ολίγο νά γκρ$ηι-
στώ σέ μιά σκάλα χοο ήτατΓ'ε στό
δϊάδρομο. Μέ την 'δοηβεια όμως τοΰ
άναχτήρός μοο ·χ.-ατώρ'θωσ·α νά χε-
ράσω καί νά χάω στήν χόρτα τοΰ
διχλανοΰ δωμ.ατίου όχοο άκουγόν,τθϋ-
χ>οιξω Ι
σαν ο·ι
ΜόλΊίς όμως ε·Λαμαν
ρβ
ε τ-.
τόν ντ^
δμως
Ό 6πτ|;ρςΤ-
μΐάόρίΓα
φωνή χχί
'^εφιχά λό-
*ατζλά6ο>.
Ιτ,ρ«ξε
στήν»
νές ο
62"
οί
—Τί
Γΐρϊν
Ί _ώ5βχιβι6.
Τό γρ
ΖΞΪ.5
-τ»
ήτανε
Ίνίος
τό·ν
τοο.
μθο.
ριξ* μ'»
σκόί<·>σα
-V
α——γ—
ϊ ζή—ο. "Ενα
ε. ι -ην ψηηή
-«"θέλω βρ-
την χόρτα καί νά μχώ μεσα,
ά έ έά ό Ί
εΐδα
ότι ό
η ρ μ μ,
νά τρέχη έχάνω μοο ό Ί'νδ'ός ύχη-
ρέτης τοΰ γιατροΰ καί νά μοΰ κάνη
ς«βφ<ορα! νοιόματα νά μην άνοί·ς}ω! —^Τί τρότει; τόν έρώτησα μέ τεταραγμένη φωνή. —ΤΕλάτε άχ' έ2ώ, μοϋ έψΐ'θύρΐΦΐ έκείνος! Ό γιατρός ό Φόρμχιχ είνε μ ισοχί&αμμε νος!... Χωρίς νά ξερω χοί» χηγαίνω, «- κολούθησα τόν ύπηρέτη στό άλλο δΐαμερίϊμα τοΰ σχϊτιοϋ. Έκεϊ κα- Θώς χροχώρησα σ' Ινα στενό δίά- δρομο «ίδα τόν γιατιρο Φόρμχαχ χε- σμένο "κ,άτω στά χάτωμα νά 6ογγάτ, δυνατά... —Τί τρέχει; τον έρώτησΊ μέ Τί έχαθβ ό γιατρός; Π ου ΰί ηρη γ είναι ο! σΰντροφοί μοο: Ό ύχηρέτης όμως ιδβν μοϋ άχην- τησε γ'.ατί έκείνη την στιγμή ό για- Φόρμχαχ άνασγροώθτρ» λίγο το «(«β*: τί "λίθο; μοο. 'ί «ι» ίρψΛ ίΐς τήςγ»- ά»—σκϋψ^ν €λα. II &-
12
β-_-ζ___νγτικγ—ν
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΗΑΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΣΚΑΦΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΤΑ ΠΟΑΥΤΙϋΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΑΓΓΕΙΑ.» ΤΑ ΑΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΥΜΝΑΖΙΟΝ ΤΟΥ ΖΕΥ.ΙΠ-
ΠΟΥ.~ Η ΑΗΣ-ΟΝΗΙΠΕΝΗ ΑΨΙΣ ΤΟΥ ΟΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΒΙΕΓΑΑΟΥ.- Η ΣΗΒΙΑΣ Α
ΤΛΝ ΑΝΑΣΚΑΦίίΝ.- ΑΡΘΡΟΟΝ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΟΝΤΟΣ ΤΑΣ ΑΝΑΣΚΑΦΑΣ ΤΗΣ
ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΑΗΣ, κ. Ο. ΤΑΛΜΠΟΤ ΡΑΊ'Σ.
τής Βρετανικής Ά:ύΐδημίπ; ε!//>ν
ηδη έργπσυΰ εί; Κωνσταντίνον .10-
λιν επί μίαν περίοδον, ή δπο'Ί εί¬
χεν άιτιερωθτί εις Εξέτασιν τού <<ο- χχ/ίου 'Ιπποδ'οόιιον ν.τιΐδΐντοΓ ώς1 τόπου άγώνων καί δηιιοσίων <τ· νε- λεύσεοΛ' υπό τοϋ Σεπτιμίου Σ *,&»:- ρου 7.αί έπιΟιορ!)α>01έντο; <αΙ ίΐ- οννθέντο; νπό γενεών δισδονι/όίν Βυζαντΐνών αν.τον.ρ<χτΟΓθ)ν Ή τε¬ λευταία πεοίοδο;, ή τοΓ· 102** ά- φΐερώθη είς μίαν πεοιοχΐ»ν ιιννχο- μένην πρός τόν Ίπςτόόθοΐιον ή 6 ποία κατελημΡάλίτο άλ?θΓε ά,ί'ι ε¬ νός σι;ιιαντικοϋ κτιοίου ί) •.ισλ/.υν οί ο οη|ΐ«ντι/'·.ν κτι.)ίο.ν, ιό Ιν 1)ν όποϊΐιΗ' ίτο γνωοτόν ώ; «Υιινά κΐ Ζεΐ'^ίππου». ΦαίνεΓαι -5τι τα έξνπηοέτοΓν ί*νο Γ ■χ.γΊ Τ<;εΐ; χόΓ σζ,οιοϋ;, δ1 ότι άναμ- φιβόλον; νπήοχε λοχτρ'Ί,ν ΐ/ϊ ι /.α- ΐά τίνα δέ ιστορικόν, εί; την ϊίιί- αν θέσιν εκειτο κάτι προίΐνΌ.ο.' ΒΡό- σχολείον. Σημαντικώτερον δ- »ο>ς. δι1 νΐιά; ήτο τό νεγονό,· "τι τί,
ντ.ί..ιυ εΤχε διατ/οσμηθτί ιιέ ιιερ'νι
άπό τα ωραιοτέρα άνάλ/ιιΐΓ,'ϊ τή;
Ελλάδος ·Λαί τή" ΡοΉιης, τα ύποια
εΐχαν συναχθτί έχεϊ νπο τοϋ Κί·?Λ-
στσντίνον, τοΰ ίο'ρντοΰ τή; πόλεις
ώς πρωτευούσης τής Ά·α:υ/'νής
>'ίΐ<·τ αλ'ΐκής Αντσκρατο;κατ; κατά Γον τέταρτον α'ι/Ινα Ή σιλλογή είχεν ϊπαυξηίιίί νπό τινο.ν }/. ιών δια'όχων τού, είς τρόπον ωσ;ί ν.*- ιά τον ΐΐίμπτοΛ' αίώνα τό ■/τίι.ΊίΛ ϊ{το πραγματικόν μονσε'ον. Πρ6 τοιούτων ποοόψεα,ν είο? θρμεν, δταν ή «ιοστο/ή. γενναΌ- >ο'Γ._.ιΐς ύατοστηριζοηένη ύ.τό τού σέ.>
Τζό'^ε'ρ Ντά|6ην, σννεαεντηο. Ο >] εί^
Κων* πόλιν περί τα τέλη ΜαρτίθΛ
Ό κ. Κάσσον, όστι;: ΡΪχε ^ιη ί>ι·-
νη τάς; εργασίας: τω 1927, <Υ·ν λήθ·ι νά ίγν.ατΓ/λιίψη την Όξφ δην, λογο) επειγούσης ·πη·">εοία;
εν τω Πανεπιστηιιίω. Ή «ποστο
?>ή, συνεπώς, έτελει νπό την δί
θυνσίν μου, καθόσον είχ,χ ί
τήση ώς νποδιευθι.'ντή:; κατά τό
ποοηνοΰμενον ετος. "Ο κ Οϋδον:ν
έτερος πεπειοαιιένος εργάτην, η¬
δυνήθη νά παραστΓι πάλιν, αί οΰο
δέ άλλαι κεναΐ ιΉσεις τοΰ προσω¬
πικόν κατελήφθησαν υπό ι γ·
Ρίΰ, νυν έπιιιελητοϋ ε',ς το Γ
ό Μ ΐ "
ρ, η ς ρ
Γατνικόν Μσΐ'σεϊον. ν.σΐ τον κ. "νί.τΧζ-
'Γϋ. ί,'οης συμμετετχί τής; α.ΗΜτο-
?>ής ώς καλλιτέχνης.. Τό ?ο /όν
τού συνίττατο είς τπν ϊί
έ
σιν των εύρισν.οιιένχον αντιχπιΐΓ-
νιον ταχέως εΰρεν οΰτος; άα ί!ο ί'-
αν έρ^/ασίας, διότι ειδή Βινανΐ·-
ντ,ς άγγειαπλαστιν.ής ήρχισαν ?μ-
(τανιζόιιενα μετ" όλίγίον μόλις ΐ,με-
ρ.'υν έργατίαν. Ή μελότη τοΓ' ίν-
διαφεροντος τούτου νλικοΰ π ίθ<τφό ος μόλις εχει 'εγν.αινιασθ^, ?>('.*
θ τειιάχιον ενεΐχε σποι·ί.αιςττ-
τα. Ό κοίλΛιτέννης ΊχνογοάφηΓ.ρν
εκατοντάδας: τινάς ?^2 αύτο»ν ·κιιτα
την διάρκειαν των πέντε [π;ίών
καθ' οίίς ένηρνήσαμεν άναα/α<χ Ίζ, Κατά την διάρκειαν τΤις περιδ- δου τΛΐύτης δίο πλήρη κτίοια ε¬ πεσκέφθησαν έφο)τογραιφτ{θρι>αν
έξά& Ή ί
φη φγ
και έξητάσ&ηπον. Ή ργι
αυτών είναι ζήτιιμα τ.ί·χΐΌ. τΰ
&τ»ϊολ· άρμόΐοΐ'σαν θέ-ην ί/η είς
μίαν λεπτπιρρή δημΓσίριοιν τ"ν
άρχαιολονικων γε^ονότΊι,ν. 'Ε^ώ
άρνεϊ νά εϊπωιιεν δτ. τύ ε.' ί'κ τ^,ν
ίθ δπ Γ,οτν τα
ο τ·> «Γ'Η.νά-
>.τιρίων χ
«Λοτ'τρώ, τό δέ
ξί
ρ,
οιον τοϋ Ζευξίπ,του». Ήσ^ν ν.αί
τα δι'ο καλώς διατηρηιι^.α, <"ύ)ά ώ δεύτε.ρον είχεν ύποστν} -:λαχίκτ'»ς ζηαίας; εκ μερου; τιΤ>ν Λαταστρο-
ν?ίον, είτε πολεμικων, είτε εϊρ·;ν*-
ν.ών. Τα αηχαΐχ κτίρια μεγιίλοι·
μεγέθους «αί σττου^αιότττος εΓν ΐι
τα πρωτα πο·ϋ ίφίοταντνα ζη'ΐί«ς
εν ν.αιρω πόλει ιον ναί ή ΚθΛ·»ττην-
τινοι.ιηλις υπέστη δχ·ο λκτ-ήδεις
ϊΐ.'Λιορ/.ίας άφ' δτον α' οίν.οδ'/'ΐ'ϊί
τάς οποίας τΊΐεν.ώμεν Ιχοη<ττπ'- ^τ|σαν — τή,ν μίαν ί>.τό την Στα^·-
ροφόρίον τώ 1204 καΐ την αλλ.ιν
νπό των Τούρκων τω 1453. 'Λλλ'
έξ ίσου πρός τόν πόλ^αον ά;ΐΜλι-
?ιτοι όσον Λττοοίί τ('> κτίρια είναι
αί έργασίΓα των κτιιΤΓα·ν χατά ττ,ν
διάρκειαν των παρερχοιιτ'νων α'.ώ-
·ων, άνιτρώ.των χρησιμοποιή ιιέ-
■νων υπό έργολάβων οίκοδομ'ύν, οί
ΌΤοι κς.ημνίζουν τάς πάλαιπς οί-
"Ανω, πολεμικόν άεροπλάνον τοΰ Άμερικαντχοϋ στόλου, άπογειούμενον^ έκ τοϋ καταστοώματος
«Σαρατόγκα» δπχσθεν τοΰ προστατευτικόν παραπετάσματος έκ καΐννοΰ. Κάτω τό «Σαρατόγκα» μέ
τοϋ ειδικώς πρός τόν σκοπόν τούτον κατεσκευασμένου καταστρώματός τού.
τοΰ πολεμικοΰ
80 άεροπλάνα επί
θοΰν υλικόν.
Οί τοΐχοι τοϋ €ΤΛ·υνιισκιυ» εί¬
χον είς τη·α σηχ,ιεΐα νι|Όν; ?1 πν
δών υπέρ τό δάπεδον, ('οοτε δέ ε'-
χΰ τί/η ύΛερμέΐιρου κα<ομε:π/ει- ρίσιΐι/ς Άλ>.ά22 πόδες γή,· χαι ά-
ά ά ϋ
νά
εως ότου ήιυτορεσονιιεν νά
|ΐεν είς αυ τό τό δάπεδον, ^
ϊθγον μας δέν ί>το οιόλου ίλσ*-
ιρρόν. 'Η ίσγαοία, δμως, ήτο οννι-
γβκ ένδιαφέρρυσα, διότι μ°τά τοίς
ποώτονς πέντε πόδας καΡε φ'να-
οιά ϊ'πςιπε νά έξετάζεται είπ.', λΓ·ς
Ί3ςιθάσαμεν είς τα παί.αιά Τοΐ'Ο-
νικά έπίπειδα, μετ1 δλίλον δι είτ τα
μεταγενέστερα Βχζαντινά, είς Ζ
οΐον ο' &ν. των στρωμάτων τού
καθηιιεο',νίϋ; άνίείν'θίσ-Λθντο ειγ
ής έν. των ώητιΐι ·τ£-
λό
τούτων
γγής
οων. Ένίοτε καί ετ> πολυτιμόαερα
άντινείμενα ένεφαΛΟζοντο, ?;οοϊ;
επί παραδείγματι, Ινα; μινρός ό
ρειχάλκινος άναθηματ'κός στ;η-
{>ός καί μία πλάξ έξ έλεφαν Γοστοΐ,
μ' £ν« πεοίίργον πτηνιιν γε', ?^ιμ?-
νον έπ' αύτοϊ'. Άλλ' ετι σ.-ιουδ«:ο-
τέρα ήτ° μ'"1 μι^ρά π^λας έ::. χρ·'-
σοϋ, φέροι*σα την είκόνα τ»ϋ Ά-
νίου Π ροκοπίον επι τής μια: πλεν
ράς, φτειαγμένην μέ ώραιότατον
δια.Έε().κ")αγμένον σμαλτϊι,'μα. Ό 3%-
ό * αυτό·; χ.τονολογ».ΐτ·*ι κγϊΊ
τον οενάτου αιώνος καί μο?ονότι
εΐλ'αι μιν.ρό; καταλαμβά'τι ι Γ,ν 3τ-
σιν τον είς την σειράν των ίλ,ο·. ί'ον
ρίνων ναί πο?ιτίιιοι; Β'^ατι-
νων σμαλτων, τα όΐθϊα ππι.ιΤ'-ιΛ-
ζουν την χ£'/·ιν είς την άνιιιιν ΐη·;.
Ή τέχνη αντη εΦ&ασε κα' ά τόν
ενδενπτον ^αί δοοδέκατον ίό
εί; ί'ι|·ο; είς τό όποΤον τα γ
νέστεοα ή μετκγρνιστ-:}™ Άναπ-
Αης καί Λνσεως οϊιδέποτρ ιΐν ?;> ?ον
Έ< των μεγαλειτέοων αντι/Ριμί- >ίον άνετ«ρ['θη εν ς··οοΐον τε'ιάχιον
τη;; κετραλής ν.ά'τοιου κολουι-ιίιΊ
άγάλμοπΌς — Έλ>ην·νοΰ εονοι
τοϋ 5ου σ'ιώνο; π Χ. αλα δ, ίυ;
άγάλματα δέν εί'ρτθηπ'>ν. Είγον
δό
ρη
καταστραγή νπό διαφό^ίον
χτητ'ΰν, εάν ί*σαν έκ λίθοι ν.πτε
Γειΐαχίσθητΐιν δ:ά νά
σιν εις ά'στοίοτον. εάν ή
όρειχίίλχον. ΪΊΤΓδλήθτσον ιις τί;-
"£ιν διά την κατασκευήν δπ?··τιι{Ίν.
Εϋέΰ δ λ'
ρή
ό
μ; -τελο')ρια
τα. δκοΐα §π·στοη(.ί:|■>?··;
ρή |
τό γενονό^ ότι σποιοδαΐα αγι·?ΐ'οτ ι
άχήπΜυΐ'ν χάποτε την θέαν Τα Οά-
θρα αιτά νπεατήριζον σγ·7ιι.τΐϊ
είς <ΐνσι>ών μεγείτος της Έ/τ'/η;
τοϋ Όδΐ'σσέως καί ενός: αλ/.^υ Αί
ίπ' αυτών Ιπιγρσφαί ήσαν π;ωτι-
στης σπουί>αιότΓ|τος, διότι μάς ζ*ί
τρεψαν να έξακριβανοηΐϊν ιην
ταύτότητα τοΰ κτιρίου έντος τον
οποίον τα π"άί)ο.< εύοίθηιΐον Τα άγάλαατα ναί αί βάπεις^Τ-.ν :τε- ρι? .'ΟΓίφηοΙαν υπο Βυζαντινοί· ι".υ ■- νραφέ'ο;, όστις τα εΐινΐ πτοί γ.Ί 500 π. Χ. Τό ντίοιον εντος το~· ό- ποί.ιυ >:ϊχε πτ>ιθή άτενλήθη ι'τι' α-
τΓΰ Γΐ'ΐινάπιον τοϋ 7ει·ξί-ΐίΓθΐ; Κιΐ-
ά το) 53? ί'πό ιιεγά/.ι,Γ .Τι'ό
λ' ολί βδ
θα Ιλευθεοοι νά ένεργήσω,(Γ
οκα<τά: όσον ε.τ^τιεπε τό '.ιί,.ι,,ν Πρό^διετία; ή πτώσις ένό; "5εν δρουεφερελ είς φώς μρρινούς — ς όγ.'.ολίθους" απρ(τοο(^ ;. "Κ τ·;ι (ς( γς,(το μέν λοΐΛον ι ά έεογή·>ο>·ιρν ΐ,α.
σκ-ΐΓτήν διά νά ε?ετάσοιμϊν γτ5λ(0.
σότεοον έκ Τ(ΰ :'>ηιίον.
Τα αποτελεσματα τί>ς εργασίας
ιια; ήσαν υενίατον ενο'ιπιϊ«ορτο-·
διότι έξεσκάψαμεν δύο άτ- τα
«τόδια» ιιιά; μεγάλης θοισ *οετι-
γχς «ψϊδος με τα γι'ρω'ϊσ. α μ-.
να τεμάχια τίίς άψϊδός, τον ΐ)ΐί.
χοομόν τιι; καί τόν διάκοσιιον των
οτηλΤ·ν ποΰ την ύπεατήριθ),· ΊΙ
ϊοιοοία Γ-λθε πάλιν η; έπΐΌν.ίαν
ιισς, π^.ηροφορουσα ότι άψί; εί¬
χεν .Άεγεριή} εί; ιήν περιοχήν ται>
την νπό βεοδροι'ον τοΓ· Μΐγό/ον,
χαχά τόν· τέταρτον αΐόνα ν»α δχί
είχε καταρρΐφθΐ| υπό σειοιι-.ν 7ί(
τά750.
("Ε/τοτε ή δλΐ] οίν.ο5οαη Μ/.ν δ-
λόιελα ίηιΐιοννίΚ}, οί^δείς: "ν' ?·4
των πολΐ'αρίθιιο ν ταξειο
οΐτινες {πεσκε'ορθησαν την
σταντινοί-πολιν ατά τόν ?
να αντελήφθη Τχνος α»τϊ τ;ι
άνεκολύι^ιιιεν ενα μτμείον, το δ-
τοΐον εΐχε .ηΓριπέ.τ>ι εί; πλήοη λή-
θην καί .τοί όποίου οί λίί'.Η, τξ
ιον τινε; λεπτότατα νενλνΐΜΐνϋΐ
ναί *Μα·/οσαΓΐιενοι εκειντο /"ΐ;ιμέ.
νοι επί χίλια διανόσια ετη. Τι. γι'-
οο) έσπαοιΐί'να τ?αάχΐα άοχιτΐ'αο-
ι>.ής ιτ;σαν προσθί,'του ένδιαηέοον-
τος, διότι άνή ·ον είς ν,τίθιθν πρ.ιυύ-
δοι· μϊταθατικής ιιεταξύ τον Ρα>-
μαίσιιοϋ καί τοΰ Βνζαντινιομοΰ, .1$
οί τής ιϊρχιτεκτονινής τ>·ς 'τοίρ;
έλάχιστα είναι ννίθ.ιτά.
Τα «ι·5ί)ΐα> της άΐι·ΐδο; ι//Κ'ν !|-
5 η έκταΓΓη όσον ?πιτρέ-τουν τα ,-λη
οίον κτί 3ΐα, τα ^έ τεμαχπ τού τό-
Ρ.ου έτακτοποιήθησαν χ.αί ι';ποιτ.ε·
τέθησαν. Άποιιένει ν' α,τοη ααίοη
ή Τονρν.ιζί, Κνΰερνησις ποίον ?Ι-
ναι τό (~τουοαιότερον — τό> ι· ,χί.Ή-
α της ('χι|·ϊ5ογ. ήτις άνπ:τραοθ;-Γ?ί-
εί περίοδον άρτ'.ιτετ/'.τονικής -τ/ί ίον
άγνωστον ή τό γοκΐφΐνόν τσλαιόν
χάνι, ώ.,ιιΐεν λεί·1»ανον τής Μ.-σαιο)
νινή; ΤΟυρ·'.ίσί, όΐλλά τίττοτε τεριο-
οότερον. 'ΙΙ άπόφασι; δέν ά.ηι'/ρι-
ται εις ηιιο;, είς αΐτήν τί',ν ~^^
πτώσιν, μο/Γ.νότι είχαμεν την τύ¬
χην νά άποχαλί-|!οηιεν την Γπα>
ξ·ν αιτοϋ τοϋ «πό πολλοΰ 'γι>-ιο-
ν>ηιιένου άλ/.ά σ.τουυαιοτάτου μιΐ-
μείου.
είναι ιιεοιν.οι έκ τ<~ν Οη.· ρφη γ, κα'ιάς, ά/.λ' ολίγον βραδύτερον ί- ξαναχτίσθη, αί άνασκαα/οι ;<σς δΐ' «πεναλι ψαν ΐχν»ι τής ιιενιί/ ».ς τυο- καίά- ναι 1^ δ'αδρχθπστς α^ττν άνοι/οϊίομήοεω·;. Οΐίτο-ς: ή ερνΓ ιια; «τντιηιείφΰη. διότι άπε^.τή μέν άοχταλεΐς ^/.Γ.ροΐΓθ ιία. τΓ,γ «νοιβονς φνσεα·ς των οί-Ό^ί- μών. τα; δτοία-; εξητι'ζοιι-ν Πλήν τώνχδΐ>» παοά τόν Ίπτό-
δοομον κτι _>ίων τιδυνήθηιιρν ν ι έ-
ξριάσίοιιεν /αί όίλλη πιθΐηχήν, τα-
ρά τό τίμενος τοϋ Σοιλτά-.^υ 1»α·
γιαζήτ ά.τέ/ον π?οί τα τοία τ^γ^γ-
τα τοϋ ιιιλίον. Ή '-ηνασίο ι·π; )-
ξετελέσθιι είς ?ν .ταλα'όν Ί'ουο/ι-
κον χάντ,, κτισμένον εν είδει
ώ ύ ά.τό ιιίπν αϋλήν. "Αλ¬
ύό ή έ
σονρών μινοών ή μεγολίον, ΡΪΐινες
ίΐηίσ,'.(ΐται ιϊ; τυ εδαφθ·; τη; Κΐν
στΛντινουπόλείο;, ή δποίιΐ "/ά-τοτε
ΰνή'κεν εις: την ί.Νίον μέ τα; ΆΟή-
νος καί την Ρώμην τάξ·ν Μ
τρϋ 1922 ο£»!>ειιία ά
ταί 9ά στρέψουν τ ήν προσοχήν ι ών
γώνοι·
λ
πο-
γ γ αϋλή.
λοτε τό χάν. αύτό ήτο κέιπιον πο
λυαο-χόλου πλι'ι&ονς ταξε·διο>:ιΙν
ν.αΗΜπόρων, οί όπηΐοι έιια'ίίοντο
ένεΐ άπό δ7.α τα ιιεοη τής ο'ν.οι μέ¬
νη;· αλλ' άπό δεν.α.τενταετία·: πε-
ρίτου είχεν έρηιιωθίί ·/ ετσι είμε¬
«ποΤοι κς.ημνίζονντά^ παλαιάς οί- ι—---------------------------------------------------------------------------_—------~~~--———————-.
■Χθδθ.ιΐάς· γ) διά νά κάμουν τόπον «ο έορτασμός τής 95ης επέτειον άπό τής Ιδρύσεως τοϋ ΡεπονμπλικανηκοΟ κόμματο- τή- ΆιΐΓοική- ;
φς τάς νίας ή διά νά π^θμηθε"- Τζάξων, τής Πολιτείας Μίτσΐγκαν. " '"
ρχ
ρι εΐχε διενεογτ^θή όϊ; τ
πόλιν, ονοειιία δέ άνασ-Μ'ίή
ενρεΐαν όποΐισδήποτε ·Δαην<ι ιιζ χισε πρό τ<ιν 1927. Άλλά Γ(:-'"< ν ηό μίαν (τωτισμένην Τουονιν ρν Κ Κ» ρ ηό μίαν (τωτισμένην Τουον.ιν ρ ()<·. ησιν δδειαι ίιιιποοεΐ νά γ νηθοΐν, πρέπει δέ νά έλπιΐ ο;·εν ότι πολλοί περιποότεροι έ5&| ί 9ά έ ή λια κ αί πλέον ετη. ΤΑ ΚΕΡήΗ ΤΟΥ Είναι γνωστή η αίμαβορια ζαί| ή φΐλοχ.οηαατία τοΰ άπαισίου χ ''>■
ιΐιαίου αύτοκράτορος Καλιγουν
Γιά νά γεμίζτ) τό βαλάντιυ τ&ι δ
εδίσταζε νά θανατώντι ίκατΓνταθΕί
νπηκόων τού. ΚΓΐποτε γιά ν' <"'* π^.ηρώστι ενα μεγ<ίλο ποσόν ■/(?· των, πού εχαΡΐ στά παιγνίδι, διε^ ταξε καί τοϋ παοοι<τ3αΐσσ.ν ν> «Γ
ματοΑόγιο της Γαλατίοί;, ή ο^οιθ
ώς γνωστόν, την έπσχή έκεινη ^
ταν Ροχιαϊκ,ή έπαοχία. Αφον *Λ
ν|·αΕε καί (>οΓ|ζε ίΉεκ μερικο1^
γαλοκ,τηιιατίας, διέταξε να
θανοτ(ί>σονν γιά να δημενστ) ΤΠΙ
περιουσίαν το>ν. Οί αυλιχοί είΧ ■
μείντι ·κχχτάπληκτοι πρό τής τε8
τώδους αντής διατοτ/ής. ί°*&
Καλιγούλας, νυρίζοντας
τονς εΐπε ήοεμώτατα.
— Έσεϊς'νποφέρετε
τόσο νιά την απόκτησιν μ- . ·1
«ραάτων, ίνφ εγώ γιά μι« ίί11
ιιούλα κερδίζω όλόκληρα
μιρια! . .
β-_-ζ___νγτικγ—ν
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΗΑΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΣΚΑΦΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΤΑ ΠΟΑΥΤΙϋΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΑΓΓΕΙΑ.» ΤΑ ΑΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΥΜΝΑΖΙΟΝ ΤΟΥ ΖΕΥ.ΙΠ-
ΠΟΥ.~ Η ΑΗΣ-ΟΝΗΙΠΕΝΗ ΑΨΙΣ ΤΟΥ ΟΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΒΙΕΓΑΑΟΥ.- Η ΣΗΒΙΑΣ Α
ΤΛΝ ΑΝΑΣΚΑΦίίΝ.- ΑΡΘΡΟΟΝ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΟΝΤΟΣ ΤΑΣ ΑΝΑΣΚΑΦΑΣ ΤΗΣ
ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΑΗΣ, κ. Ο. ΤΑΛΜΠΟΤ ΡΑΊ'Σ.
τής Βρετανικής Ά:ύΐδημίπ; ε!//>ν
ηδη έργπσυΰ εί; Κωνσταντίνον .10-
λιν επί μίαν περίοδον, ή δπο'Ί εί¬
χεν άιτιερωθτί εις Εξέτασιν τού <<ο- χχ/ίου 'Ιπποδ'οόιιον ν.τιΐδΐντοΓ ώς1 τόπου άγώνων καί δηιιοσίων <τ· νε- λεύσεοΛ' υπό τοϋ Σεπτιμίου Σ *,&»:- ρου 7.αί έπιΟιορ!)α>01έντο; <αΙ ίΐ- οννθέντο; νπό γενεών δισδονι/όίν Βυζαντΐνών αν.τον.ρ<χτΟΓθ)ν Ή τε¬ λευταία πεοίοδο;, ή τοΓ· 102** ά- φΐερώθη είς μίαν πεοιοχΐ»ν ιιννχο- μένην πρός τόν Ίπςτόόθοΐιον ή 6 ποία κατελημΡάλίτο άλ?θΓε ά,ί'ι ε¬ νός σι;ιιαντικοϋ κτιοίου ί) •.ισλ/.υν οί ο οη|ΐ«ντι/'·.ν κτι.)ίο.ν, ιό Ιν 1)ν όποϊΐιΗ' ίτο γνωοτόν ώ; «Υιινά κΐ Ζεΐ'^ίππου». ΦαίνεΓαι -5τι τα έξνπηοέτοΓν ί*νο Γ ■χ.γΊ Τ<;εΐ; χόΓ σζ,οιοϋ;, δ1 ότι άναμ- φιβόλον; νπήοχε λοχτρ'Ί,ν ΐ/ϊ ι /.α- ΐά τίνα δέ ιστορικόν, εί; την ϊίιί- αν θέσιν εκειτο κάτι προίΐνΌ.ο.' ΒΡό- σχολείον. Σημαντικώτερον δ- »ο>ς. δι1 νΐιά; ήτο τό νεγονό,· "τι τί,
ντ.ί..ιυ εΤχε διατ/οσμηθτί ιιέ ιιερ'νι
άπό τα ωραιοτέρα άνάλ/ιιΐΓ,'ϊ τή;
Ελλάδος ·Λαί τή" ΡοΉιης, τα ύποια
εΐχαν συναχθτί έχεϊ νπο τοϋ Κί·?Λ-
στσντίνον, τοΰ ίο'ρντοΰ τή; πόλεις
ώς πρωτευούσης τής Ά·α:υ/'νής
>'ίΐ<·τ αλ'ΐκής Αντσκρατο;κατ; κατά Γον τέταρτον α'ι/Ινα Ή σιλλογή είχεν ϊπαυξηίιίί νπό τινο.ν }/. ιών δια'όχων τού, είς τρόπον ωσ;ί ν.*- ιά τον ΐΐίμπτοΛ' αίώνα τό ■/τίι.ΊίΛ ϊ{το πραγματικόν μονσε'ον. Πρ6 τοιούτων ποοόψεα,ν είο? θρμεν, δταν ή «ιοστο/ή. γενναΌ- >ο'Γ._.ιΐς ύατοστηριζοηένη ύ.τό τού σέ.>
Τζό'^ε'ρ Ντά|6ην, σννεαεντηο. Ο >] εί^
Κων* πόλιν περί τα τέλη ΜαρτίθΛ
Ό κ. Κάσσον, όστι;: ΡΪχε ^ιη ί>ι·-
νη τάς; εργασίας: τω 1927, <Υ·ν λήθ·ι νά ίγν.ατΓ/λιίψη την Όξφ δην, λογο) επειγούσης ·πη·">εοία;
εν τω Πανεπιστηιιίω. Ή «ποστο
?>ή, συνεπώς, έτελει νπό την δί
θυνσίν μου, καθόσον είχ,χ ί
τήση ώς νποδιευθι.'ντή:; κατά τό
ποοηνοΰμενον ετος. "Ο κ Οϋδον:ν
έτερος πεπειοαιιένος εργάτην, η¬
δυνήθη νά παραστΓι πάλιν, αί οΰο
δέ άλλαι κεναΐ ιΉσεις τοΰ προσω¬
πικόν κατελήφθησαν υπό ι γ·
Ρίΰ, νυν έπιιιελητοϋ ε',ς το Γ
ό Μ ΐ "
ρ, η ς ρ
Γατνικόν Μσΐ'σεϊον. ν.σΐ τον κ. "νί.τΧζ-
'Γϋ. ί,'οης συμμετετχί τής; α.ΗΜτο-
?>ής ώς καλλιτέχνης.. Τό ?ο /όν
τού συνίττατο είς τπν ϊί
έ
σιν των εύρισν.οιιένχον αντιχπιΐΓ-
νιον ταχέως εΰρεν οΰτος; άα ί!ο ί'-
αν έρ^/ασίας, διότι ειδή Βινανΐ·-
ντ,ς άγγειαπλαστιν.ής ήρχισαν ?μ-
(τανιζόιιενα μετ" όλίγίον μόλις ΐ,με-
ρ.'υν έργατίαν. Ή μελότη τοΓ' ίν-
διαφεροντος τούτου νλικοΰ π ίθ<τφό ος μόλις εχει 'εγν.αινιασθ^, ?>('.*
θ τειιάχιον ενεΐχε σποι·ί.αιςττ-
τα. Ό κοίλΛιτέννης ΊχνογοάφηΓ.ρν
εκατοντάδας: τινάς ?^2 αύτο»ν ·κιιτα
την διάρκειαν των πέντε [π;ίών
καθ' οίίς ένηρνήσαμεν άναα/α<χ Ίζ, Κατά την διάρκειαν τΤις περιδ- δου τΛΐύτης δίο πλήρη κτίοια ε¬ πεσκέφθησαν έφο)τογραιφτ{θρι>αν
έξά& Ή ί
φη φγ
και έξητάσ&ηπον. Ή ργι
αυτών είναι ζήτιιμα τ.ί·χΐΌ. τΰ
&τ»ϊολ· άρμόΐοΐ'σαν θέ-ην ί/η είς
μίαν λεπτπιρρή δημΓσίριοιν τ"ν
άρχαιολονικων γε^ονότΊι,ν. 'Ε^ώ
άρνεϊ νά εϊπωιιεν δτ. τύ ε.' ί'κ τ^,ν
ίθ δπ Γ,οτν τα
ο τ·> «Γ'Η.νά-
>.τιρίων χ
«Λοτ'τρώ, τό δέ
ξί
ρ,
οιον τοϋ Ζευξίπ,του». Ήσ^ν ν.αί
τα δι'ο καλώς διατηρηιι^.α, <"ύ)ά ώ δεύτε.ρον είχεν ύποστν} -:λαχίκτ'»ς ζηαίας; εκ μερου; τιΤ>ν Λαταστρο-
ν?ίον, είτε πολεμικων, είτε εϊρ·;ν*-
ν.ών. Τα αηχαΐχ κτίρια μεγιίλοι·
μεγέθους «αί σττου^αιότττος εΓν ΐι
τα πρωτα πο·ϋ ίφίοταντνα ζη'ΐί«ς
εν ν.αιρω πόλει ιον ναί ή ΚθΛ·»ττην-
τινοι.ιηλις υπέστη δχ·ο λκτ-ήδεις
ϊΐ.'Λιορ/.ίας άφ' δτον α' οίν.οδ'/'ΐ'ϊί
τάς οποίας τΊΐεν.ώμεν Ιχοη<ττπ'- ^τ|σαν — τή,ν μίαν ί>.τό την Στα^·-
ροφόρίον τώ 1204 καΐ την αλλ.ιν
νπό των Τούρκων τω 1453. 'Λλλ'
έξ ίσου πρός τόν πόλ^αον ά;ΐΜλι-
?ιτοι όσον Λττοοίί τ('> κτίρια είναι
αί έργασίΓα των κτιιΤΓα·ν χατά ττ,ν
διάρκειαν των παρερχοιιτ'νων α'.ώ-
·ων, άνιτρώ.των χρησιμοποιή ιιέ-
■νων υπό έργολάβων οίκοδομ'ύν, οί
ΌΤοι κς.ημνίζουν τάς πάλαιπς οί-
"Ανω, πολεμικόν άεροπλάνον τοΰ Άμερικαντχοϋ στόλου, άπογειούμενον^ έκ τοϋ καταστοώματος
«Σαρατόγκα» δπχσθεν τοΰ προστατευτικόν παραπετάσματος έκ καΐννοΰ. Κάτω τό «Σαρατόγκα» μέ
τοϋ ειδικώς πρός τόν σκοπόν τούτον κατεσκευασμένου καταστρώματός τού.
τοΰ πολεμικοΰ
80 άεροπλάνα επί
θοΰν υλικόν.
Οί τοΐχοι τοϋ €ΤΛ·υνιισκιυ» εί¬
χον είς τη·α σηχ,ιεΐα νι|Όν; ?1 πν
δών υπέρ τό δάπεδον, ('οοτε δέ ε'-
χΰ τί/η ύΛερμέΐιρου κα<ομε:π/ει- ρίσιΐι/ς Άλ>.ά22 πόδες γή,· χαι ά-
ά ά ϋ
νά
εως ότου ήιυτορεσονιιεν νά
|ΐεν είς αυ τό τό δάπεδον, ^
ϊθγον μας δέν ί>το οιόλου ίλσ*-
ιρρόν. 'Η ίσγαοία, δμως, ήτο οννι-
γβκ ένδιαφέρρυσα, διότι μ°τά τοίς
ποώτονς πέντε πόδας καΡε φ'να-
οιά ϊ'πςιπε νά έξετάζεται είπ.', λΓ·ς
Ί3ςιθάσαμεν είς τα παί.αιά Τοΐ'Ο-
νικά έπίπειδα, μετ1 δλίλον δι είτ τα
μεταγενέστερα Βχζαντινά, είς Ζ
οΐον ο' &ν. των στρωμάτων τού
καθηιιεο',νίϋ; άνίείν'θίσ-Λθντο ειγ
ής έν. των ώητιΐι ·τ£-
λό
τούτων
γγής
οων. Ένίοτε καί ετ> πολυτιμόαερα
άντινείμενα ένεφαΛΟζοντο, ?;οοϊ;
επί παραδείγματι, Ινα; μινρός ό
ρειχάλκινος άναθηματ'κός στ;η-
{>ός καί μία πλάξ έξ έλεφαν Γοστοΐ,
μ' £ν« πεοίίργον πτηνιιν γε', ?^ιμ?-
νον έπ' αύτοϊ'. Άλλ' ετι σ.-ιουδ«:ο-
τέρα ήτ° μ'"1 μι^ρά π^λας έ::. χρ·'-
σοϋ, φέροι*σα την είκόνα τ»ϋ Ά-
νίου Π ροκοπίον επι τής μια: πλεν
ράς, φτειαγμένην μέ ώραιότατον
δια.Έε().κ")αγμένον σμαλτϊι,'μα. Ό 3%-
ό * αυτό·; χ.τονολογ».ΐτ·*ι κγϊΊ
τον οενάτου αιώνος καί μο?ονότι
εΐλ'αι μιν.ρό; καταλαμβά'τι ι Γ,ν 3τ-
σιν τον είς την σειράν των ίλ,ο·. ί'ον
ρίνων ναί πο?ιτίιιοι; Β'^ατι-
νων σμαλτων, τα όΐθϊα ππι.ιΤ'-ιΛ-
ζουν την χ£'/·ιν είς την άνιιιιν ΐη·;.
Ή τέχνη αντη εΦ&ασε κα' ά τόν
ενδενπτον ^αί δοοδέκατον ίό
εί; ί'ι|·ο; είς τό όποΤον τα γ
νέστεοα ή μετκγρνιστ-:}™ Άναπ-
Αης καί Λνσεως οϊιδέποτρ ιΐν ?;> ?ον
Έ< των μεγαλειτέοων αντι/Ριμί- >ίον άνετ«ρ['θη εν ς··οοΐον τε'ιάχιον
τη;; κετραλής ν.ά'τοιου κολουι-ιίιΊ
άγάλμοπΌς — Έλ>ην·νοΰ εονοι
τοϋ 5ου σ'ιώνο; π Χ. αλα δ, ίυ;
άγάλματα δέν εί'ρτθηπ'>ν. Είγον
δό
ρη
καταστραγή νπό διαφό^ίον
χτητ'ΰν, εάν ί*σαν έκ λίθοι ν.πτε
Γειΐαχίσθητΐιν δ:ά νά
σιν εις ά'στοίοτον. εάν ή
όρειχίίλχον. ΪΊΤΓδλήθτσον ιις τί;-
"£ιν διά την κατασκευήν δπ?··τιι{Ίν.
Εϋέΰ δ λ'
ρή
ό
μ; -τελο')ρια
τα. δκοΐα §π·στοη(.ί:|■>?··;
ρή |
τό γενονό^ ότι σποιοδαΐα αγι·?ΐ'οτ ι
άχήπΜυΐ'ν χάποτε την θέαν Τα Οά-
θρα αιτά νπεατήριζον σγ·7ιι.τΐϊ
είς <ΐνσι>ών μεγείτος της Έ/τ'/η;
τοϋ Όδΐ'σσέως καί ενός: αλ/.^υ Αί
ίπ' αυτών Ιπιγρσφαί ήσαν π;ωτι-
στης σπουί>αιότΓ|τος, διότι μάς ζ*ί
τρεψαν να έξακριβανοηΐϊν ιην
ταύτότητα τοΰ κτιρίου έντος τον
οποίον τα π"άί)ο.< εύοίθηιΐον Τα άγάλαατα ναί αί βάπεις^Τ-.ν :τε- ρι? .'ΟΓίφηοΙαν υπο Βυζαντινοί· ι".υ ■- νραφέ'ο;, όστις τα εΐινΐ πτοί γ.Ί 500 π. Χ. Τό ντίοιον εντος το~· ό- ποί.ιυ >:ϊχε πτ>ιθή άτενλήθη ι'τι' α-
τΓΰ Γΐ'ΐινάπιον τοϋ 7ει·ξί-ΐίΓθΐ; Κιΐ-
ά το) 53? ί'πό ιιεγά/.ι,Γ .Τι'ό
λ' ολί βδ
θα Ιλευθεοοι νά ένεργήσω,(Γ
οκα<τά: όσον ε.τ^τιεπε τό '.ιί,.ι,,ν Πρό^διετία; ή πτώσις ένό; "5εν δρουεφερελ είς φώς μρρινούς — ς όγ.'.ολίθους" απρ(τοο(^ ;. "Κ τ·;ι (ς( γς,(το μέν λοΐΛον ι ά έεογή·>ο>·ιρν ΐ,α.
σκ-ΐΓτήν διά νά ε?ετάσοιμϊν γτ5λ(0.
σότεοον έκ Τ(ΰ :'>ηιίον.
Τα αποτελεσματα τί>ς εργασίας
ιια; ήσαν υενίατον ενο'ιπιϊ«ορτο-·
διότι έξεσκάψαμεν δύο άτ- τα
«τόδια» ιιιά; μεγάλης θοισ *οετι-
γχς «ψϊδος με τα γι'ρω'ϊσ. α μ-.
να τεμάχια τίίς άψϊδός, τον ΐ)ΐί.
χοομόν τιι; καί τόν διάκοσιιον των
οτηλΤ·ν ποΰ την ύπεατήριθ),· ΊΙ
ϊοιοοία Γ-λθε πάλιν η; έπΐΌν.ίαν
ιισς, π^.ηροφορουσα ότι άψί; εί¬
χεν .Άεγεριή} εί; ιήν περιοχήν ται>
την νπό βεοδροι'ον τοΓ· Μΐγό/ον,
χαχά τόν· τέταρτον αΐόνα ν»α δχί
είχε καταρρΐφθΐ| υπό σειοιι-.ν 7ί(
τά750.
("Ε/τοτε ή δλΐ] οίν.ο5οαη Μ/.ν δ-
λόιελα ίηιΐιοννίΚ}, οί^δείς: "ν' ?·4
των πολΐ'αρίθιιο ν ταξειο
οΐτινες {πεσκε'ορθησαν την
σταντινοί-πολιν ατά τόν ?
να αντελήφθη Τχνος α»τϊ τ;ι
άνεκολύι^ιιιεν ενα μτμείον, το δ-
τοΐον εΐχε .ηΓριπέ.τ>ι εί; πλήοη λή-
θην καί .τοί όποίου οί λίί'.Η, τξ
ιον τινε; λεπτότατα νενλνΐΜΐνϋΐ
ναί *Μα·/οσαΓΐιενοι εκειντο /"ΐ;ιμέ.
νοι επί χίλια διανόσια ετη. Τι. γι'-
οο) έσπαοιΐί'να τ?αάχΐα άοχιτΐ'αο-
ι>.ής ιτ;σαν προσθί,'του ένδιαηέοον-
τος, διότι άνή ·ον είς ν,τίθιθν πρ.ιυύ-
δοι· μϊταθατικής ιιεταξύ τον Ρα>-
μαίσιιοϋ καί τοΰ Βνζαντινιομοΰ, .1$
οί τής ιϊρχιτεκτονινής τ>·ς 'τοίρ;
έλάχιστα είναι ννίθ.ιτά.
Τα «ι·5ί)ΐα> της άΐι·ΐδο; ι//Κ'ν !|-
5 η έκταΓΓη όσον ?πιτρέ-τουν τα ,-λη
οίον κτί 3ΐα, τα ^έ τεμαχπ τού τό-
Ρ.ου έτακτοποιήθησαν χ.αί ι';ποιτ.ε·
τέθησαν. Άποιιένει ν' α,τοη ααίοη
ή Τονρν.ιζί, Κνΰερνησις ποίον ?Ι-
ναι τό (~τουοαιότερον — τό> ι· ,χί.Ή-
α της ('χι|·ϊ5ογ. ήτις άνπ:τραοθ;-Γ?ί-
εί περίοδον άρτ'.ιτετ/'.τονικής -τ/ί ίον
άγνωστον ή τό γοκΐφΐνόν τσλαιόν
χάνι, ώ.,ιιΐεν λεί·1»ανον τής Μ.-σαιο)
νινή; ΤΟυρ·'.ίσί, όΐλλά τίττοτε τεριο-
οότερον. 'ΙΙ άπόφασι; δέν ά.ηι'/ρι-
ται εις ηιιο;, είς αΐτήν τί',ν ~^^
πτώσιν, μο/Γ.νότι είχαμεν την τύ¬
χην νά άποχαλί-|!οηιεν την Γπα>
ξ·ν αιτοϋ τοϋ «πό πολλοΰ 'γι>-ιο-
ν>ηιιένου άλ/.ά σ.τουυαιοτάτου μιΐ-
μείου.
είναι ιιεοιν.οι έκ τ<~ν Οη.· ρφη γ, κα'ιάς, ά/.λ' ολίγον βραδύτερον ί- ξαναχτίσθη, αί άνασκαα/οι ;<σς δΐ' «πεναλι ψαν ΐχν»ι τής ιιενιί/ ».ς τυο- καίά- ναι 1^ δ'αδρχθπστς α^ττν άνοι/οϊίομήοεω·;. Οΐίτο-ς: ή ερνΓ ιια; «τντιηιείφΰη. διότι άπε^.τή μέν άοχταλεΐς ^/.Γ.ροΐΓθ ιία. τΓ,γ «νοιβονς φνσεα·ς των οί-Ό^ί- μών. τα; δτοία-; εξητι'ζοιι-ν Πλήν τώνχδΐ>» παοά τόν Ίπτό-
δοομον κτι _>ίων τιδυνήθηιιρν ν ι έ-
ξριάσίοιιεν /αί όίλλη πιθΐηχήν, τα-
ρά τό τίμενος τοϋ Σοιλτά-.^υ 1»α·
γιαζήτ ά.τέ/ον π?οί τα τοία τ^γ^γ-
τα τοϋ ιιιλίον. Ή '-ηνασίο ι·π; )-
ξετελέσθιι είς ?ν .ταλα'όν Ί'ουο/ι-
κον χάντ,, κτισμένον εν είδει
ώ ύ ά.τό ιιίπν αϋλήν. "Αλ¬
ύό ή έ
σονρών μινοών ή μεγολίον, ΡΪΐινες
ίΐηίσ,'.(ΐται ιϊ; τυ εδαφθ·; τη; Κΐν
στΛντινουπόλείο;, ή δποίιΐ "/ά-τοτε
ΰνή'κεν εις: την ί.Νίον μέ τα; ΆΟή-
νος καί την Ρώμην τάξ·ν Μ
τρϋ 1922 ο£»!>ειιία ά
ταί 9ά στρέψουν τ ήν προσοχήν ι ών
γώνοι·
λ
πο-
γ γ αϋλή.
λοτε τό χάν. αύτό ήτο κέιπιον πο
λυαο-χόλου πλι'ι&ονς ταξε·διο>:ιΙν
ν.αΗΜπόρων, οί όπηΐοι έιια'ίίοντο
ένεΐ άπό δ7.α τα ιιεοη τής ο'ν.οι μέ¬
νη;· αλλ' άπό δεν.α.τενταετία·: πε-
ρίτου είχεν έρηιιωθίί ·/ ετσι είμε¬
«ποΤοι κς.ημνίζονντά^ παλαιάς οί- ι—---------------------------------------------------------------------------_—------~~~--———————-.
■Χθδθ.ιΐάς· γ) διά νά κάμουν τόπον «ο έορτασμός τής 95ης επέτειον άπό τής Ιδρύσεως τοϋ ΡεπονμπλικανηκοΟ κόμματο- τή- ΆιΐΓοική- ;
φς τάς νίας ή διά νά π^θμηθε"- Τζάξων, τής Πολιτείας Μίτσΐγκαν. " '"
ρχ
ρι εΐχε διενεογτ^θή όϊ; τ
πόλιν, ονοειιία δέ άνασ-Μ'ίή
ενρεΐαν όποΐισδήποτε ·Δαην<ι ιιζ χισε πρό τ<ιν 1927. Άλλά Γ(:-'"< ν ηό μίαν (τωτισμένην Τουονιν ρν Κ Κ» ρ ηό μίαν (τωτισμένην Τουον.ιν ρ ()<·. ησιν δδειαι ίιιιποοεΐ νά γ νηθοΐν, πρέπει δέ νά έλπιΐ ο;·εν ότι πολλοί περιποότεροι έ5&| ί 9ά έ ή λια κ αί πλέον ετη. ΤΑ ΚΕΡήΗ ΤΟΥ Είναι γνωστή η αίμαβορια ζαί| ή φΐλοχ.οηαατία τοΰ άπαισίου χ ''>■
ιΐιαίου αύτοκράτορος Καλιγουν
Γιά νά γεμίζτ) τό βαλάντιυ τ&ι δ
εδίσταζε νά θανατώντι ίκατΓνταθΕί
νπηκόων τού. ΚΓΐποτε γιά ν' <"'* π^.ηρώστι ενα μεγ<ίλο ποσόν ■/(?· των, πού εχαΡΐ στά παιγνίδι, διε^ ταξε καί τοϋ παοοι<τ3αΐσσ.ν ν> «Γ
ματοΑόγιο της Γαλατίοί;, ή ο^οιθ
ώς γνωστόν, την έπσχή έκεινη ^
ταν Ροχιαϊκ,ή έπαοχία. Αφον *Λ
ν|·αΕε καί (>οΓ|ζε ίΉεκ μερικο1^
γαλοκ,τηιιατίας, διέταξε να
θανοτ(ί>σονν γιά να δημενστ) ΤΠΙ
περιουσίαν το>ν. Οί αυλιχοί είΧ ■
μείντι ·κχχτάπληκτοι πρό τής τε8
τώδους αντής διατοτ/ής. ί°*&
Καλιγούλας, νυρίζοντας
τονς εΐπε ήοεμώτατα.
— Έσεϊς'νποφέρετε
τόσο νιά την απόκτησιν μ- . ·1
«ραάτων, ίνφ εγώ γιά μι« ίί11
ιιούλα κερδίζω όλόκληρα
μιρια! . .
_«ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡγΞ~
[ΓΡΟΣΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΐΑΤΑ ΤΗΣ
[ΓΡΟΣΩΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΐΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Γχλάνης Μπρόκγουελ, ήθοποιός τοΰ κινηματογρά-
φου, ί| όποια διατοέχει έσχατον κίνδυνον είς εν νο¬
σοκομείον τοϋ Λός "Άντζελες, συνεπεία: αντοκινητι-
κοΰ δυστυχήματος.
Δ.Γιίσσελ, έκ Ν. Υόρκης, καί ή μνηστή.του, Δνίς Βερε-
;, οί οποιοι σχεδιαζουν ταξείδιον μέλιτος γύρω τοΰ κόσμον, μέ
το Ι ερμανικον αεροστατον «Κόμης Ζέππελιν>.
Η Μαριαννα Φαρρούτζιο, 17 έτών, μαθήτρια Γυμνα-
σιου τής πόλεως Νε'πτουν, Νέας Ίερσέης, ή όποια
υπανρρευθη μυστικά πρό ολίγων ημερών. Ό πατηο
της εκτιει ποινήν τριακονταετοϋς φυλακίσεως διά τόν
φονον ενός νεου, τόν όποίνν εθεώρει διαφθορέα της.
Ραιναρτ, άριστερ«5,
δύ
Ρ Ρ·_Β· Ραιναρτ, άριστερ«5, καί υ Λι»..ε. Μάντελλ, άεροπό(κχ μακράς
«ντο/ης, διηγούμενοι τα τής πτήσεώς των υπεράνω τοΰ Κονλβερ Σίτυ,
Λϊ/κτορΜας, πρός τόν Ουΐλλιαμ Γ. Μάκ Άντοΰ, υϊόν, έκ τοϋ άεροδρο-
μίου τοΰ δποίου είχον ά,τογειωθη.
Τό άεροπλάνον μέ τό οποίον ό Μπάϊρων Κ. Νιοΰκοιιπ καί ό Ρόυ Λ. Μίτσελ, έμειναν
τής πό) εως Κλήβελαντ επί 175 ώρας.
ιερανω
Ι-
βς
Ητ ρ^,^ «αί τό άκρον δεξιόν οί άδελφοί θεόδωρος καί
ν 'Ηνωα' υΐ°* τοΰ ε»ακαρίτου Προέδρου θεοδώρου Ροΰζβελτ
Ηέσον ίν . Πολιτειών, μετά την έκ θιβέτ επιστροφήν των. Είς
Η« ^ Κο0τιν Χα1 ό Άμερικανός Πρόςενος Κοΰλβερ Β.
αιν. Η φωτογραφία ελήφθη έν Γιουνανφοΰ, τής Κίνας.
ρουται
Μοντρεαλ νεα μεγαλη γέςρυρα υπεράνω τοϋ ποταμοϋ 2αίντ Λώρενς, ή κατασκενή τής οποίας συμπλτ,
εντος ολιγου. Εις την είκονα φαίνεται το ατμόπλοιον «Δούκισσα τοΰ Γιόοκ>. διεόγόιιρνην νΛχ7,Α«
τΐ]ς νεας γεφυρας.
εί;
42
ί; τ(Γ'νγ*ι°μενον αυτοκίνητον των Ήνο>·»βνων Πο?ατειών, τΰ
42 ΐ)9εν ν* Πολιτεία Μαίρυλανδ δοκιμάς τού έ*τρΓ|ε μέ τα
εΜλιων την ώραν. Δβξιςί, ό έφευοέτης τού, κ. Κρίση
ιστυ.
ΆλΟ τούς τελενταιους -ίωπηϊατικού; αγώνας τονς δΐϊξαχθέντα; είς τον .τοταμόν Χώντσοτ.
ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΗ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Ίούνιος. —
Αί προετοιμασίαι διά την Διβθνή
έκθεσιν έπανήρχισαν. Κατά την μό-
νβμ,ον ΰπηρ<εσίαν τοϋ μιχροπρυταινείον τού Πεδίον τοϋ "Αρβως αί προετοι¬ μασίαι δέν διεκόπησαν ποτ£. Ή εκ θέσις είναι συν«χής καί άδιάκοπος. Άλλ' έπειδή είναι δύσκολον δι' 5- λονς μας νά παραδεχθώμεν ότι^ ή "Εκθεσις είναι σννεχής, διότι υπάρ χει είς τα γρα^είά της μόνιμον προ¬ σωπικόν έν νάρκη διατελοϋν κατά τόν χειμώνα, διά τουτο λέγψ.εν ό¬ τι τώρα έπανήρχ'.σαν αί προετοιμα¬ σίαι, άφοϋ τώρα άρχισε νά γίνεται λόγος είς τόν Τύπον καί ά)λοΰ πε ρί τής Εκθέσεως μας Άαί των προ- χαγανδιστ'.κών άποστολών της, έ- νω μέχρι τοϋδε καί είς την Θεσ¬ σαλονίκην δέν ύπήρχε παοά ό κα- τακλυσαός των προπιγανδών ών Έκθέσεων τής Πράγας, τής Βθ>
δα~έστης καί άκ,όμη καί τής Βαρ-
κελώνης. Διά νά μή είμεθα όμως
καί ύπερδολικοί οφείλομεν νά ομο¬
λογήσωμεν ότι άπό τοΰ Ιούνιον ές-
δρμησις διά την "Εκθεσιν μα>ς: δεν
είναι καί χ-α-ράκαιρος. Πάλιν ΰ-
πάρχει ικανόν χρονικόν διάσ-ημα
κατά τό οποίον μία πολύπειρος χά:
άποφασιστική διοίκησις δύναται νά
έπιτελέση ΰαόματα. Γεννάται όμως
το έρώτημα: Ή σημ·ε?'.νή επιτρο¬
πεία κατέχει τα προσάντα ταυτα *χί
την εγγύησιν ότι θά φέρη είς έπιτυ-
χές πέρας την αποστολήν της;
Άς μάς επιτραπή νά έ/.φρασθώ-
μεν μέ πλήρη αισιοδοξίαν διά το
έργον τής Όργανωτικής 'Επτιτρο-
—τ;ς, τής Εκτελεστικήν καί τής
Διευθύνσεως. Ή μή μεταλλαγή 'έκρέ-
τος των πρόσωπον, τα όποία απετέ¬
λεσαν πέρνσι τα τρία ταυτα Οργανα
Ή όδός Κανάάλ τής πόλεως Νιού Όρλήανς, χωρ'ις λεω φορεία, κατόπιν τής τελευταίας άπεργίας των όδηγών
καί λοιπών ύπαλλήλίιύ-ν τής έκεί 'Εταιρείας των Τροχιοδοόμων.
ριπτεριοϋχος να μή λάδη υπό ση¬
μείωσιν την σύστασιν, αύτη έπανε-
λαμοάνετο μετά τόσης φορτι-λότη-
τος, ώστε μερικοί, — καί δή ξένων
/.ρατών — νά στχοροκοπώνται. Έ-
τοθ
τη
ΈκΘέσεως, παιρέχιει την έλπίδα ό¬
τι τα δήαατα τής Διοι-λήσεως Οά
είν.ιι έ'μπΐΐρα καί σοβαρά, διότι δέν
θ' άποδή επί ματαίω ή έκ τής περ>
σ'.νή>; διοικήσεως άποζ.τΓ,θείσα πεί-
ρα. Άρκεί μόνον νά μή επήλθε πε-
ρισσοτέρα ένθάρρ-υνσις είς με-ρικας
έκδηλώσεις ηκιστα έπαινετάις ώρ1.-
σμένων άτόμων. Καί πρέπει άπό τώ¬
ρα νά έπισημανθοΰν οιΐ έκδηλώσεις
έκείν-αι, διότι καχο-.α επικρατήσασα
άνεξίκαχ-ος άρχή ε>ίς τα τής άξιο-
πρεποϋς παραοττάσβως καί διαχειρί¬
σεως των τής "Εκθέσεως άντί συν
τω χρόνω νά έπ-αναφέρη τούς παρεκ-
τρεπομένους είς την ευθείαν τούς ά-
ποθρασύν-ει. Διά τόν λόγον τούτον
δέν πρέπει νά πιστευθή ότι^ καί ε¬
φέτος τα πράγματα θά δα&ίσοον ά¬
νευ συστηματικοΰ καί αΰστηροϋ έ-1
καί ότι τυχόν βιαπΓστούμενα: ]
Οά μείνουν άτ'.μώρητοι. Ι
κατα το
, ότ ιάνώ-
τε-ρίΐ λειτοοργσί περιερχόμενοι τα
περιπτερα ετρεπον εις
τοος
προιτταμένους των περιπτέρων διά
νά αποφευχθή ό διά χονδρο·ει|δών 6-
παινιγμών έξαναγκασμός πρός· προσ-
φοράν δώρων. Επί πλέον είς πολ¬
λάς προμηθείας υλικων δέν έτηρή-
Οησαν αί κανονικαί διατυπώσε'.ς όχ1.
διότι πράγματι αί προμήθειαί ηταν
έπείγο>σαι, άλλά διότι επΐεπε νά ά-
φ·εθοϋν την —λενταίαν στιγμήν διά
νά μή τηρηθοΰν οί. διατυπώσε'ς. Τό
κεφάλαιον τούτο των ΰπόατων χ-ρομη
θε-.ών κνρίως 6βρύνει την Δευτέρα
Δ:εθνή "Εκθεσιν. Κατ' αυτήν επε¬
κράτησε τόσον έντεχνος τυταν.λυ-
σμός, ώστε καί σήμβ-ρον νά είναι ευ¬
χερής ή χα-ραπομπη ΰποθέσεών τι-
■""■ είς την €ΜΐαηΓτελία>ν. 'Εν τού-
; καί είς την
έξέλιχον «4 ό
'Ργιών καί ίέν παρ*σχέθτ/σαν είς
Θά ήτο σκληρόν νά φν
έδώ πρόσωπα, τα όποί'α βαρύνουν
άζ διότι είναι πΐράκαιρος ό
καί διότι άφοϋ έ~εκράτη-
σεν ή έιτιεικής γρατυμή κατά τα
τούς· χρηματσδότας τής Εκθέσεως
άκα-ταμάχητα τα χειστηρια λευκής
5ιαχειρί<Γεως, ώστε νά γιγαντώνε- ται ό ένθουσιασμός των πρός συνέ- Ιχισιν των δωρεών καί των προικο- χρύτα Ιτη τής Εκθέσεως δέν πρέ-' ϊοτήσεων. 'Εξακρΐσίν απετέλεσε τό χει νά αποκλεισθή ή εύχαιρία τής ^ό τόν α. Μυλωνάν τμημα· το ό- έξιλεώσεως καί τής όπ·.σθοιχω?η5&- ποϊοιν δέν χαρέλειψε ποτέ τάς δή- ως είς τοΰς μή δαθαολονηθέντας' μ.ο~?ασίας καί τάς προθεηιίας, ώς ικέρυσι μέ επίζηλον 6αθμότ; Δέν χρέ δέ πληροφοροϋμαι τό τμήμα τουτ δδγαλε άσπροπρόσωπον ττ,ν "Εκθε- τιν εναντ! τού ύπουργείοο, τό οποί¬ ον εζήτησε λεπτομερή άπολ'γισμόν διά τα ποσά τής κρατικήν επιχορη¬ γήσεως. Πλήν δέ των ανωτέρω ή Δ">ί-
χ,ησις τής Εκθέσεως δέν έ
ί ί ϊλή ί
ης ής χρ
ρίσθη καί ώ-ς; -φειϊωλή είς τα άλλα
Χί ά λ3
; φ
Χωρίς
νά
κο;ί
5μο3. Άπό την συναίσθησιν
δέον νά ελπίζωμεν ότι 'Θ-ά χ
άγιεστέρϊ οί-λονομίκή γραμμή
φειδωλή διαχείρισις, έστω καί 3ν
&έτη εν άμφιβόλω τψ παγίαν οίνο-
ή ανεξαρτησίαν τής Εκθέσε¬
ς ή ύπερδολική συντηρηταότης
τοΰ κ. ΰπουργοΰ τής 'Β&νικής Οί-
ν.ανομ.ίας. Ή δ'Λμενής έπίβρασις
ί ί
ως
ζηή> ρς γ;
5όλος επί τού προκειμένον ή σχατά-
λη είς ν-εκ.:άς αποστολάς, μΐϊΟοΪΌ-
σίας, καί άμοιβάς -προσωπικού ι>πτ·ρ-
ξε μεγάλη. Κανείς εμπορικάς ύτο-
λογισμός περί π^ραγωγιν.ής διαθέ
σεως των ιίξόδων, καμμιά σταΐθερά
γραμμή οίκονομΐ'λή-ς πολ'.τικής, ό-
ποία ήά κάμη την ε/,θεσ;^ σο&ατρόν
χαί άκματίον Όργανκμόν υ έ άποιίε-
μιτ'.κά κεφάλα'.α ή μέ στ:θερούς
πόρου·ς· σταδιοδρομίας. Τό παν έξαρ-
τάται άπό την περισυλλογήν προι-
κοδοτήσεων καί δωρεών παρά τοϋ
Κράτοος, των όργανωσεων καί των
Κθίνοτήτων ώς καί άπό τα ■είσι-τή-
ρια &ΐσόδου, τα οποία διά τό άλμ«»·
ρόν τής τιμής των άνεγείΐκ/ν έρνη-
τικωτερον π"ερίτ»λον 'άπό εόν ι— άρ-
χοντα ξύλινον καί ν.ροττοϋν τχτ^ π»-
ρισ-τότερον κόομ,ον^ εξω της 'Εκθ;-|άλλαχοΰ'κρ3Γτοί>ντα καί ν.ζτόπιν νά
σεως, ένφ ποοΌ^νά είς τάς έμπορο- ό
ύ δ αλί δ
τοΰ κ. ΰποοργοΰ σι/νίσταται είς του¬
το: Είς τό ότι δέν ήΒέλητε νά έπ*-
φέρη νομοθετικώς μ-ερικάς «πε!γίί>
συς τροποποιήσεις -είς τόν έν ίσχΰ:
Όργανιτμ,όν τής Εκθέσεως. Ή άρ¬
νησις τοΰ ί>πο^)γοΰ προήλθε, 5«τι
τό υποβληθέν 'σχ&διον μετ2ρρ^ι3μί'σΐ-
ως τής 'Επιτροτης δέν είναι αΐτι¬
ον Π·εριέχει πολλάς άτ&λείας. Ό
έκ. τούτοο εκρινε φρόνΐμον ό χ. Β
λούμης νά μείίΐουν τα πράγματα ό¬
πως; εχουν μέ τάς σημερινάς περισ¬
σοτέρας ατελείας των, καί νά χα-
μία νομοθετιν.ή έργχτία
ζ τα της Εκθέσεως κατα
τό άραιώτερον σύστημα. Πρός το*·
το διετάχθη ή ΰπηρεσ-ία τοΰ Υπουρ¬
γείον καί ή Επιτροπεία· τής Εκθέ¬
σεως νά μελετήτουν επισταμένως
ρ
φ ς ς μρ χθή ό Κανονισμ.ός τής Δ>ε-
ηγρι^ δ«ν αποτελεί κονδύλιον ; Θνο3ς Έ»θ«σεως Θεσσαλο·νί·Λης σύμ-
σοδαρόν έσόδο> τό δικαίωμα είσόδ^ο φωνζ μέ τα πορίαματα τής μελέ-
τών έπισκεπτών της των εξω οργανισμόν καί τής
I-
τών έπισκεπτών.
Τάς παρολείψεις ταύτας της Έ-|δώ π&ίρας. Ή προσεκτική αυτή έρ-
π!τροπ·είας πρέπει νά πιστεύσωμεν γασία Ιχει τάς άρ·ετάς τη;, θά σ>ν-
ότι δεν θάάντικρύσωμεν έοέτος χά-, ταχθή πράγματι Κανονισμός μντ
ς ς μή η
ιρ μέ επίζηλον 6-αθμότ;. Δέν χρέ-
χει νά φ-^ώμεν σκληροί είς τα πρό-
τωπα, τα όποϊα έχοον τόν καιρόν τή;'
έαπράκτθΰ με.τανοίας. Άλλ' αί πρά-
ξεις «ΐς· τάς οποίας πε.ρ·.έ-εσαν δέν
πρέπει νά μή άντφερθοϋν. Τουναν¬
τίον συμοέρει νά κατονο«ιασθοΰν δ'.ά
νά άποτελέσουν καί χ,άποιο ζωηο:ό-
τερον δοήθημα εύπρίπΐστέρας δια¬
χειρίσεως, «εάν ή έσωτερική Φωνή,
έκάστοο δυσκολεύεται κάποτε νά δια-1
κρίνη ποίον συιχφέρει καί ποίον ά-1
χάδει ε-ίς τό αξίωμά τού. Καί α! ι
«ράξεις, αί ό-ποίαι, έστω καί είς μ:-'
κράν χλίμακα σημειωθιείχαι δέν α¬
φήκαν άτρωτον τον οργανισμόν καί
τό γόητρόν τοι> είναι αί εξής: Ε¬
σημειώθησαν πρώτον «άφανείς έτα;-
ρ&ϊα'» μεταξϋ έπιχειρηματιών τής
άγοράς κ« άξιωματούχων τής Εκ¬
θέσεως. Ό διάκοσμος των χ>ερ:πτ·έ-
ρων, ή πρασινάδες, άλλα χρονόμ.:*
καί μονοπώλ'.α έκχωρούμενα διά δια-
γωνιιμοΰ ή μή, περιήρχοντο είς επι¬
χειρηματίας, οί όποίο·. είχον έταιρ:-
χόν δεσμόν, μέ μέλη έπιτίθπής, ή
ό—οία έσχηματίζ-ετο ίνα κατακι>ρώ-
<Γ5 την ίημοπρασίαν. "Επειτ» εγί¬ νοντο σι>στάσ·€ίς πρός τοίις ιδιώτας
πδρι ωρΐ3»χενων δια-
ά έ ό
ρις εις την κ-ατανοησιν
τοϋ σκοποϋ τής Εκθέσεως καί
,,|αειωίης, ο οποίος _____.,
-" ιτάς φιλοδόξίας τοΰ κ. Ύπθ!*ργοϋ κ^'ί
πληροφοροϋμαι τό τμήμα τούτο χ>;ι·φέ>οντος τής τα-ί-ιώσεω; τού θε- Θά σ-υνδέση τό όνομά τον μέ την Βό¬
«σμητών καί εάν σ^νέπιπτε
ό πε-
300
Άιιερικανόπαιδες, τέκνα Ίταλών Φασιστών, ανεχώρησαν εσχάτως έκ Νέαο Ύήην^,^
Ρώμην καί χαιοετίσουν τόν Μουσσολίνι. Τα Εξοοα κατεβλήθησαν υπό τής Φαστστικής^Ε
ρειον 'Ελλάδα. 'Τπάρχουν όμως
τα μειονεκτήματα τής; Οί
ταύτης πολιτικής. Τό μ.ε._
νά καταρρεύση ή "Εκθεσις _
σημερινάς άθεραχεύτους ατελείας
και να μη χρειάζεται κανον.σμέν 5-1
τιον ότε θά συμπληρώση τάς μελέ¬
τας της ή ύπηρεσία τοϋ Γϊ*~>υργε£
οο,άλλά μίαν έπιτνμδία^ πλάχ,χ
Μάλιστα έκ τής δυσπιστίας μέ χήν
οποίαν άχοδέχονται οί Ιέδώ τάς ένεί.
γείας μερικών κύκλων των 'ΑιΘ-ην^»
Λαττεδικάισθη ή υτχχ»ργική αυτή 'π;,
Ι>υμία, ή όποία θά ήτο έπι3θ7.ιμαστ£
εάν συνωϊεύετο καί μέ με-ρι-λά σύντ».
να μέτρα επιδιορθώσεως· τοΰ στχΛε-
ρινοϋ)Κανονι«μοΰ. Αί έπ'διορθώτεις
των έξωφθάλμων άτελε!ών τοΰ ση.
μερΐνοϋ χαθεστώτος δέν ά7Γ0·/.λείων
την σοδαράν^ εργασίαν μελλοντι/.ής
έκ δάθρων άνασυντάΐξιεως Κτ^'>.
σμοϋ. Έν τούτοις ό κ. 'Υπουργός δέ ν
εδέχθη νά τεθή ·έν ισχύϊ" τό' σχέδ'Μ
τής Επιτροπείας, ούτε προέβη είς
την αντικατάστασιν των ί,-ό τοΰ κ.
Μερκούρη καί τοϋ κ. Βελέντζα δ·%
ρισθέντων άντΐ-ροσώπων τοΰ Τ-
ποαργείοο. Καί ούτω ή "ΕΛθεσις τί;
Θεσσαλονίκης, δ'εύτερον τιδη έ'τίς
παμ6εν;ζελικής δΐα^υιβερνήτεως τ< 5 τόπον δίθίκεϊται άπό τούς άντιπρο- σώπους τοϋ άλλοτε -έλευθςράφρονος ΰπο>ργοϋ τής Έθνικής θ(ν.ν/'Μ.Ίς
καί τούς δονλευτάς τής δ-.αλυθε'ίττ,ς
Βουλής τής άναλοιγΐ7.ής μέ τού;
τρείς φιλ^λ&υθέρους, δύο Λαϊχώ:,
δύο 'Ελευι9ιερό.φρονας καί ε η τής Δ.
Ενώσεως^ "Ενεκα τής πλε.οψηφίτς
τχάτης των άντιδενιζίλικών δέν ά-
ποκλείονται αυριον διαπΛηιχ.τ·συ.;;
είς τούς δίορ'.σμούς τοϋ έχτάν.το^
πολυπληθοΰς προσωπικού. Ή πολι-
τική, ή κακή μάλιστα πολ'-ιχ.ή, ή ό¬
ποία· βίναι ένθρονΐ-σμένη είς την "Εν>
Οεσ'.ν α—ο αυτόν τόν τραγ:λαφ'/ον
κανονισ^ιον, εχει παντοτε -ην
μιν τής καταστροφής. Και Θά £τ:ε-
πε ·έκ τούτον νά λάδη τα μέτρα τού
ό κ. ΰχουργός άνι-καθίστών τούςπέν-
τε αντιπροσώποις τού δι' αλλων, ή
διά νά μή φαίνετχι ότι &έλε·. νά πα-
ραΒώση την "Εκθεσιν άπο τον άντι-
βεν.ζελισμόν είς τόν δεν.ζϊλιαμόν,
αφήνων την διοίκησιν είς τούς :*·
τροσώχοος μόνον των έΐχ-τορ'.κών, ί-
παγγελτΑατ-.ών καί γεωργ'.κών όρ-
γανώσεων. Οΰτε τό Ιν ομως ί·/.3.α
όντε τό άλλο. Καί όταν είναι γνο-
στόν ότι είχε πΐΐσθή ό κ. υπο;ργο?
περί τής ματαιώσεως τής 'Εχθεσε-
ως καί είχε ά-αλείψεϊ άπό τον π?_ο-
νπολογισμόν τον τό κονδύλυν τής
πρός την "Εκθεσιν Κρατ-ν.?ς επι¬
χορηγήσεως, δίδει τό ένδόσιμον^οτι
κα'ί ή νέα τακτική τθν δέν είναι αν*!/
ντολογισμοΰ. Τό τοπικόν ομως <τ φέρον των έδώ χαφαγόντων έλπιζ<>;
μέν νά προτανεύη τοϋ κομμη'.χο»
καί ότι τόσον είς τούς διοοκ^ί
των ύπαλλήλων καί έργαι-ών, «όν
καί είς τάς άλλας εχίτ,^ω»". *,
Έπιτροπή δέν Θά δώση άφοραην τα-
ραχόνων επί κομματισμφ,κϊ! °"^ω
δέν θά προκαλέση -την ά'^'·^"^
τοϋ φίλελευθέροο -κόσμον ο ο«'·'»
είναι παντοϋ κα· " * ιηι'ιί
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ
Ό Γάλλος Δρ. Μαρσινυ Χ
λούμενος <ι
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Ίούνιος. —
Αί προετοιμασίαι διά την Διβθνή
έκθεσιν έπανήρχισαν. Κατά την μό-
νβμ,ον ΰπηρ<εσίαν τοϋ μιχροπρυταινείον τού Πεδίον τοϋ "Αρβως αί προετοι¬ μασίαι δέν διεκόπησαν ποτ£. Ή εκ θέσις είναι συν«χής καί άδιάκοπος. Άλλ' έπειδή είναι δύσκολον δι' 5- λονς μας νά παραδεχθώμεν ότι^ ή "Εκθεσις είναι σννεχής, διότι υπάρ χει είς τα γρα^είά της μόνιμον προ¬ σωπικόν έν νάρκη διατελοϋν κατά τόν χειμώνα, διά τουτο λέγψ.εν ό¬ τι τώρα έπανήρχ'.σαν αί προετοιμα¬ σίαι, άφοϋ τώρα άρχισε νά γίνεται λόγος είς τόν Τύπον καί ά)λοΰ πε ρί τής Εκθέσεως μας Άαί των προ- χαγανδιστ'.κών άποστολών της, έ- νω μέχρι τοϋδε καί είς την Θεσ¬ σαλονίκην δέν ύπήρχε παοά ό κα- τακλυσαός των προπιγανδών ών Έκθέσεων τής Πράγας, τής Βθ>
δα~έστης καί άκ,όμη καί τής Βαρ-
κελώνης. Διά νά μή είμεθα όμως
καί ύπερδολικοί οφείλομεν νά ομο¬
λογήσωμεν ότι άπό τοΰ Ιούνιον ές-
δρμησις διά την "Εκθεσιν μα>ς: δεν
είναι καί χ-α-ράκαιρος. Πάλιν ΰ-
πάρχει ικανόν χρονικόν διάσ-ημα
κατά τό οποίον μία πολύπειρος χά:
άποφασιστική διοίκησις δύναται νά
έπιτελέση ΰαόματα. Γεννάται όμως
το έρώτημα: Ή σημ·ε?'.νή επιτρο¬
πεία κατέχει τα προσάντα ταυτα *χί
την εγγύησιν ότι θά φέρη είς έπιτυ-
χές πέρας την αποστολήν της;
Άς μάς επιτραπή νά έ/.φρασθώ-
μεν μέ πλήρη αισιοδοξίαν διά το
έργον τής Όργανωτικής 'Επτιτρο-
—τ;ς, τής Εκτελεστικήν καί τής
Διευθύνσεως. Ή μή μεταλλαγή 'έκρέ-
τος των πρόσωπον, τα όποία απετέ¬
λεσαν πέρνσι τα τρία ταυτα Οργανα
Ή όδός Κανάάλ τής πόλεως Νιού Όρλήανς, χωρ'ις λεω φορεία, κατόπιν τής τελευταίας άπεργίας των όδηγών
καί λοιπών ύπαλλήλίιύ-ν τής έκεί 'Εταιρείας των Τροχιοδοόμων.
ριπτεριοϋχος να μή λάδη υπό ση¬
μείωσιν την σύστασιν, αύτη έπανε-
λαμοάνετο μετά τόσης φορτι-λότη-
τος, ώστε μερικοί, — καί δή ξένων
/.ρατών — νά στχοροκοπώνται. Έ-
τοθ
τη
ΈκΘέσεως, παιρέχιει την έλπίδα ό¬
τι τα δήαατα τής Διοι-λήσεως Οά
είν.ιι έ'μπΐΐρα καί σοβαρά, διότι δέν
θ' άποδή επί ματαίω ή έκ τής περ>
σ'.νή>; διοικήσεως άποζ.τΓ,θείσα πεί-
ρα. Άρκεί μόνον νά μή επήλθε πε-
ρισσοτέρα ένθάρρ-υνσις είς με-ρικας
έκδηλώσεις ηκιστα έπαινετάις ώρ1.-
σμένων άτόμων. Καί πρέπει άπό τώ¬
ρα νά έπισημανθοΰν οιΐ έκδηλώσεις
έκείν-αι, διότι καχο-.α επικρατήσασα
άνεξίκαχ-ος άρχή ε>ίς τα τής άξιο-
πρεποϋς παραοττάσβως καί διαχειρί¬
σεως των τής "Εκθέσεως άντί συν
τω χρόνω νά έπ-αναφέρη τούς παρεκ-
τρεπομένους είς την ευθείαν τούς ά-
ποθρασύν-ει. Διά τόν λόγον τούτον
δέν πρέπει νά πιστευθή ότι^ καί ε¬
φέτος τα πράγματα θά δα&ίσοον ά¬
νευ συστηματικοΰ καί αΰστηροϋ έ-1
καί ότι τυχόν βιαπΓστούμενα: ]
Οά μείνουν άτ'.μώρητοι. Ι
κατα το
, ότ ιάνώ-
τε-ρίΐ λειτοοργσί περιερχόμενοι τα
περιπτερα ετρεπον εις
τοος
προιτταμένους των περιπτέρων διά
νά αποφευχθή ό διά χονδρο·ει|δών 6-
παινιγμών έξαναγκασμός πρός· προσ-
φοράν δώρων. Επί πλέον είς πολ¬
λάς προμηθείας υλικων δέν έτηρή-
Οησαν αί κανονικαί διατυπώσε'.ς όχ1.
διότι πράγματι αί προμήθειαί ηταν
έπείγο>σαι, άλλά διότι επΐεπε νά ά-
φ·εθοϋν την —λενταίαν στιγμήν διά
νά μή τηρηθοΰν οί. διατυπώσε'ς. Τό
κεφάλαιον τούτο των ΰπόατων χ-ρομη
θε-.ών κνρίως 6βρύνει την Δευτέρα
Δ:εθνή "Εκθεσιν. Κατ' αυτήν επε¬
κράτησε τόσον έντεχνος τυταν.λυ-
σμός, ώστε καί σήμβ-ρον νά είναι ευ¬
χερής ή χα-ραπομπη ΰποθέσεών τι-
■""■ είς την €ΜΐαηΓτελία>ν. 'Εν τού-
; καί είς την
έξέλιχον «4 ό
'Ργιών καί ίέν παρ*σχέθτ/σαν είς
Θά ήτο σκληρόν νά φν
έδώ πρόσωπα, τα όποί'α βαρύνουν
άζ διότι είναι πΐράκαιρος ό
καί διότι άφοϋ έ~εκράτη-
σεν ή έιτιεικής γρατυμή κατά τα
τούς· χρηματσδότας τής Εκθέσεως
άκα-ταμάχητα τα χειστηρια λευκής
5ιαχειρί<Γεως, ώστε νά γιγαντώνε- ται ό ένθουσιασμός των πρός συνέ- Ιχισιν των δωρεών καί των προικο- χρύτα Ιτη τής Εκθέσεως δέν πρέ-' ϊοτήσεων. 'Εξακρΐσίν απετέλεσε τό χει νά αποκλεισθή ή εύχαιρία τής ^ό τόν α. Μυλωνάν τμημα· το ό- έξιλεώσεως καί τής όπ·.σθοιχω?η5&- ποϊοιν δέν χαρέλειψε ποτέ τάς δή- ως είς τοΰς μή δαθαολονηθέντας' μ.ο~?ασίας καί τάς προθεηιίας, ώς ικέρυσι μέ επίζηλον 6αθμότ; Δέν χρέ δέ πληροφοροϋμαι τό τμήμα τουτ δδγαλε άσπροπρόσωπον ττ,ν "Εκθε- τιν εναντ! τού ύπουργείοο, τό οποί¬ ον εζήτησε λεπτομερή άπολ'γισμόν διά τα ποσά τής κρατικήν επιχορη¬ γήσεως. Πλήν δέ των ανωτέρω ή Δ">ί-
χ,ησις τής Εκθέσεως δέν έ
ί ί ϊλή ί
ης ής χρ
ρίσθη καί ώ-ς; -φειϊωλή είς τα άλλα
Χί ά λ3
; φ
Χωρίς
νά
κο;ί
5μο3. Άπό την συναίσθησιν
δέον νά ελπίζωμεν ότι 'Θ-ά χ
άγιεστέρϊ οί-λονομίκή γραμμή
φειδωλή διαχείρισις, έστω καί 3ν
&έτη εν άμφιβόλω τψ παγίαν οίνο-
ή ανεξαρτησίαν τής Εκθέσε¬
ς ή ύπερδολική συντηρηταότης
τοΰ κ. ΰπουργοΰ τής 'Β&νικής Οί-
ν.ανομ.ίας. Ή δ'Λμενής έπίβρασις
ί ί
ως
ζηή> ρς γ;
5όλος επί τού προκειμένον ή σχατά-
λη είς ν-εκ.:άς αποστολάς, μΐϊΟοΪΌ-
σίας, καί άμοιβάς -προσωπικού ι>πτ·ρ-
ξε μεγάλη. Κανείς εμπορικάς ύτο-
λογισμός περί π^ραγωγιν.ής διαθέ
σεως των ιίξόδων, καμμιά σταΐθερά
γραμμή οίκονομΐ'λή-ς πολ'.τικής, ό-
ποία ήά κάμη την ε/,θεσ;^ σο&ατρόν
χαί άκματίον Όργανκμόν υ έ άποιίε-
μιτ'.κά κεφάλα'.α ή μέ στ:θερούς
πόρου·ς· σταδιοδρομίας. Τό παν έξαρ-
τάται άπό την περισυλλογήν προι-
κοδοτήσεων καί δωρεών παρά τοϋ
Κράτοος, των όργανωσεων καί των
Κθίνοτήτων ώς καί άπό τα ■είσι-τή-
ρια &ΐσόδου, τα οποία διά τό άλμ«»·
ρόν τής τιμής των άνεγείΐκ/ν έρνη-
τικωτερον π"ερίτ»λον 'άπό εόν ι— άρ-
χοντα ξύλινον καί ν.ροττοϋν τχτ^ π»-
ρισ-τότερον κόομ,ον^ εξω της 'Εκθ;-|άλλαχοΰ'κρ3Γτοί>ντα καί ν.ζτόπιν νά
σεως, ένφ ποοΌ^νά είς τάς έμπορο- ό
ύ δ αλί δ
τοΰ κ. ΰποοργοΰ σι/νίσταται είς του¬
το: Είς τό ότι δέν ήΒέλητε νά έπ*-
φέρη νομοθετικώς μ-ερικάς «πε!γίί>
συς τροποποιήσεις -είς τόν έν ίσχΰ:
Όργανιτμ,όν τής Εκθέσεως. Ή άρ¬
νησις τοΰ ί>πο^)γοΰ προήλθε, 5«τι
τό υποβληθέν 'σχ&διον μετ2ρρ^ι3μί'σΐ-
ως τής 'Επιτροτης δέν είναι αΐτι¬
ον Π·εριέχει πολλάς άτ&λείας. Ό
έκ. τούτοο εκρινε φρόνΐμον ό χ. Β
λούμης νά μείίΐουν τα πράγματα ό¬
πως; εχουν μέ τάς σημερινάς περισ¬
σοτέρας ατελείας των, καί νά χα-
μία νομοθετιν.ή έργχτία
ζ τα της Εκθέσεως κατα
τό άραιώτερον σύστημα. Πρός το*·
το διετάχθη ή ΰπηρεσ-ία τοΰ Υπουρ¬
γείον καί ή Επιτροπεία· τής Εκθέ¬
σεως νά μελετήτουν επισταμένως
ρ
φ ς ς μρ χθή ό Κανονισμ.ός τής Δ>ε-
ηγρι^ δ«ν αποτελεί κονδύλιον ; Θνο3ς Έ»θ«σεως Θεσσαλο·νί·Λης σύμ-
σοδαρόν έσόδο> τό δικαίωμα είσόδ^ο φωνζ μέ τα πορίαματα τής μελέ-
τών έπισκεπτών της των εξω οργανισμόν καί τής
I-
τών έπισκεπτών.
Τάς παρολείψεις ταύτας της Έ-|δώ π&ίρας. Ή προσεκτική αυτή έρ-
π!τροπ·είας πρέπει νά πιστεύσωμεν γασία Ιχει τάς άρ·ετάς τη;, θά σ>ν-
ότι δεν θάάντικρύσωμεν έοέτος χά-, ταχθή πράγματι Κανονισμός μντ
ς ς μή η
ιρ μέ επίζηλον 6-αθμότ;. Δέν χρέ-
χει νά φ-^ώμεν σκληροί είς τα πρό-
τωπα, τα όποϊα έχοον τόν καιρόν τή;'
έαπράκτθΰ με.τανοίας. Άλλ' αί πρά-
ξεις «ΐς· τάς οποίας πε.ρ·.έ-εσαν δέν
πρέπει νά μή άντφερθοϋν. Τουναν¬
τίον συμοέρει νά κατονο«ιασθοΰν δ'.ά
νά άποτελέσουν καί χ,άποιο ζωηο:ό-
τερον δοήθημα εύπρίπΐστέρας δια¬
χειρίσεως, «εάν ή έσωτερική Φωνή,
έκάστοο δυσκολεύεται κάποτε νά δια-1
κρίνη ποίον συιχφέρει καί ποίον ά-1
χάδει ε-ίς τό αξίωμά τού. Καί α! ι
«ράξεις, αί ό-ποίαι, έστω καί είς μ:-'
κράν χλίμακα σημειωθιείχαι δέν α¬
φήκαν άτρωτον τον οργανισμόν καί
τό γόητρόν τοι> είναι αί εξής: Ε¬
σημειώθησαν πρώτον «άφανείς έτα;-
ρ&ϊα'» μεταξϋ έπιχειρηματιών τής
άγοράς κ« άξιωματούχων τής Εκ¬
θέσεως. Ό διάκοσμος των χ>ερ:πτ·έ-
ρων, ή πρασινάδες, άλλα χρονόμ.:*
καί μονοπώλ'.α έκχωρούμενα διά δια-
γωνιιμοΰ ή μή, περιήρχοντο είς επι¬
χειρηματίας, οί όποίο·. είχον έταιρ:-
χόν δεσμόν, μέ μέλη έπιτίθπής, ή
ό—οία έσχηματίζ-ετο ίνα κατακι>ρώ-
<Γ5 την ίημοπρασίαν. "Επειτ» εγί¬ νοντο σι>στάσ·€ίς πρός τοίις ιδιώτας
πδρι ωρΐ3»χενων δια-
ά έ ό
ρις εις την κ-ατανοησιν
τοϋ σκοποϋ τής Εκθέσεως καί
,,|αειωίης, ο οποίος _____.,
-" ιτάς φιλοδόξίας τοΰ κ. Ύπθ!*ργοϋ κ^'ί
πληροφοροϋμαι τό τμήμα τούτο χ>;ι·φέ>οντος τής τα-ί-ιώσεω; τού θε- Θά σ-υνδέση τό όνομά τον μέ την Βό¬
«σμητών καί εάν σ^νέπιπτε
ό πε-
300
Άιιερικανόπαιδες, τέκνα Ίταλών Φασιστών, ανεχώρησαν εσχάτως έκ Νέαο Ύήην^,^
Ρώμην καί χαιοετίσουν τόν Μουσσολίνι. Τα Εξοοα κατεβλήθησαν υπό τής Φαστστικής^Ε
ρειον 'Ελλάδα. 'Τπάρχουν όμως
τα μειονεκτήματα τής; Οί
ταύτης πολιτικής. Τό μ.ε._
νά καταρρεύση ή "Εκθεσις _
σημερινάς άθεραχεύτους ατελείας
και να μη χρειάζεται κανον.σμέν 5-1
τιον ότε θά συμπληρώση τάς μελέ¬
τας της ή ύπηρεσία τοϋ Γϊ*~>υργε£
οο,άλλά μίαν έπιτνμδία^ πλάχ,χ
Μάλιστα έκ τής δυσπιστίας μέ χήν
οποίαν άχοδέχονται οί Ιέδώ τάς ένεί.
γείας μερικών κύκλων των 'ΑιΘ-ην^»
Λαττεδικάισθη ή υτχχ»ργική αυτή 'π;,
Ι>υμία, ή όποία θά ήτο έπι3θ7.ιμαστ£
εάν συνωϊεύετο καί μέ με-ρι-λά σύντ».
να μέτρα επιδιορθώσεως· τοΰ στχΛε-
ρινοϋ)Κανονι«μοΰ. Αί έπ'διορθώτεις
των έξωφθάλμων άτελε!ών τοΰ ση.
μερΐνοϋ χαθεστώτος δέν ά7Γ0·/.λείων
την σοδαράν^ εργασίαν μελλοντι/.ής
έκ δάθρων άνασυντάΐξιεως Κτ^'>.
σμοϋ. Έν τούτοις ό κ. 'Υπουργός δέ ν
εδέχθη νά τεθή ·έν ισχύϊ" τό' σχέδ'Μ
τής Επιτροπείας, ούτε προέβη είς
την αντικατάστασιν των ί,-ό τοΰ κ.
Μερκούρη καί τοϋ κ. Βελέντζα δ·%
ρισθέντων άντΐ-ροσώπων τοΰ Τ-
ποαργείοο. Καί ούτω ή "ΕΛθεσις τί;
Θεσσαλονίκης, δ'εύτερον τιδη έ'τίς
παμ6εν;ζελικής δΐα^υιβερνήτεως τ< 5 τόπον δίθίκεϊται άπό τούς άντιπρο- σώπους τοϋ άλλοτε -έλευθςράφρονος ΰπο>ργοϋ τής Έθνικής θ(ν.ν/'Μ.Ίς
καί τούς δονλευτάς τής δ-.αλυθε'ίττ,ς
Βουλής τής άναλοιγΐ7.ής μέ τού;
τρείς φιλ^λ&υθέρους, δύο Λαϊχώ:,
δύο 'Ελευι9ιερό.φρονας καί ε η τής Δ.
Ενώσεως^ "Ενεκα τής πλε.οψηφίτς
τχάτης των άντιδενιζίλικών δέν ά-
ποκλείονται αυριον διαπΛηιχ.τ·συ.;;
είς τούς δίορ'.σμούς τοϋ έχτάν.το^
πολυπληθοΰς προσωπικού. Ή πολι-
τική, ή κακή μάλιστα πολ'-ιχ.ή, ή ό¬
ποία· βίναι ένθρονΐ-σμένη είς την "Εν>
Οεσ'.ν α—ο αυτόν τόν τραγ:λαφ'/ον
κανονισ^ιον, εχει παντοτε -ην
μιν τής καταστροφής. Και Θά £τ:ε-
πε ·έκ τούτον νά λάδη τα μέτρα τού
ό κ. ΰχουργός άνι-καθίστών τούςπέν-
τε αντιπροσώποις τού δι' αλλων, ή
διά νά μή φαίνετχι ότι &έλε·. νά πα-
ραΒώση την "Εκθεσιν άπο τον άντι-
βεν.ζελισμόν είς τόν δεν.ζϊλιαμόν,
αφήνων την διοίκησιν είς τούς :*·
τροσώχοος μόνον των έΐχ-τορ'.κών, ί-
παγγελτΑατ-.ών καί γεωργ'.κών όρ-
γανώσεων. Οΰτε τό Ιν ομως ί·/.3.α
όντε τό άλλο. Καί όταν είναι γνο-
στόν ότι είχε πΐΐσθή ό κ. υπο;ργο?
περί τής ματαιώσεως τής 'Εχθεσε-
ως καί είχε ά-αλείψεϊ άπό τον π?_ο-
νπολογισμόν τον τό κονδύλυν τής
πρός την "Εκθεσιν Κρατ-ν.?ς επι¬
χορηγήσεως, δίδει τό ένδόσιμον^οτι
κα'ί ή νέα τακτική τθν δέν είναι αν*!/
ντολογισμοΰ. Τό τοπικόν ομως <τ φέρον των έδώ χαφαγόντων έλπιζ<>;
μέν νά προτανεύη τοϋ κομμη'.χο»
καί ότι τόσον είς τούς διοοκ^ί
των ύπαλλήλων καί έργαι-ών, «όν
καί είς τάς άλλας εχίτ,^ω»". *,
Έπιτροπή δέν Θά δώση άφοραην τα-
ραχόνων επί κομματισμφ,κϊ! °"^ω
δέν θά προκαλέση -την ά'^'·^"^
τοϋ φίλελευθέροο -κόσμον ο ο«'·'»
είναι παντοϋ κα· " * ιηι'ιί
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ
Ό Γάλλος Δρ. Μαρσινυ Χ
λούμενος <ι
Σ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ ι« ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929
10 ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΑΡΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΙΟΝΙΟΥ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ
ρικ θηβαυροι «ου «αρ' ολίγον να κατεατρέ-
ντο.— 'Ι- δι«λωματς*ή άλληλογραφία τού ' Α-
λη ΙΙασ* μετά της 'Επτανήοου— Παγκόσμιαι γε-
γονότα έκατονταετηρίδων, «ι—οποεημένα μέ ύπο-
γραφές χ« σφραγΐδες.— Ά«ό τους θηβαυρους
των Ελληνικόν ©«αρχιων.
ΑΘΗΝΑΙ, Ίούνιος. — ΤΙ άχβ-
τίστατο χράτος ποϋ είμαςπε! Οταν
τ άη μάς εύνοησγ] χ*ί μί?
'·■' "'"--■- άχό τή χαρ-ά ;
νϋ
έν&ο>τιαου.ό μας κλωτσοχα-
Αύ έί
Χα:οό πό» ή Έχτάνησος εδόθη
Έλλάδα. Άχό τόν έν«ο>τια-
3 υ·* .31 ^ · ι Τ ι -
-,κχί'. γιά την Ιΐγκαταΐτασι τής
„ /ν"'ΑΤ!5 διοικήσεως στζ αέρη αύ-
-2 Ι^αμε δλα τα άρχε?7 νής μα-
/:ο/ρονίθ-> Έχτανησιακής ΙΊθ-λΐτει-
κ /γ τα χετάςαμε ί^δην μίγδην
χ-λ σέ τρ-ώγλες καί ίκ/,ιΐα. Μ'.ά
;:ορα όλόκληρη τή; Έχτανήισοϋ
?κει κανείς
εγγράφων
λή
ς φρ εγγράφων
των βύτοκρζτόρων καί μεγ-ίλειοτή-
των τής εποχάς ιέκείνης, χΓΰ άνήγ-
γειλαν ίιά^ρα γεγονότι ττή Γε
5θο-ία της 'Εχταντ;—υ, γί-,νη^ε.ς
Ιΐατΐλοαίί ϊιορισμοός ι:ρε<τ6εν ϊΐαφόρων χώ ;:ο?α ηρ) ή τ; 'πορία όλης τής Ελλάδος «οί :2/:τα ·ττά τό« εγγρχφα τής 'Ι- ί έ Πολίτείας, της υ,έ ς, γ^ η ηΡωϊτ την Αγγλία, ττ/ν ΤΛλ- / ϊ' ύ άλλα Κράτη, ή ςράσίς τοΰ '/τ; Πασά, τόσα μέ 3 >ο λέξεις ί-
ΐτορτα εγγραφα, στγί ι1^1) Γ^ ΓΙ?"
νω7;ω.-, χετάχβ'ηκαν «έ^α σέ ύγρά
-;-': α
Τα εγγρ"ί·φα αύτά χοί> -Γναι τόσο
;.-;αλης ίστορΓκής άξίας χαΐ -οί»
8α κατέστρεφον» όλοτελώς -ρός
μίγάλτ) ζημία τής 4τ)νική"ς αας ί
στορίας ταρ' Ολην την έγζ,ζτβλ
έχ:-?ωτ<3 ά ϋ ' Κ ί'«γεντ)ς ό Μάρκος θΐθτόκτ;ς, τχτίας τώ γνωστοΰ ουγγρ χφέω; «5 «Κζται3ίκ άφ'.έρωΐί όλόκλη-
ρο τή ζωή το^ γιά τή αωττρι'α τώ^1
έγγΐάφων ζΰτών κίί άχό τοϋ 1884
ώς τή στιγμή —ίι
ταία το; χνοή έργά
λ
-; ή τελα.-
ργ^, μ;ά όλ:-
ία, γιά νά βάλτ;
ά ά α 3
μ» τάς-, σέ μ:ά σειρά τα διεσχαρ-
μη εγγραφα τοΰ Άρχείο». Κα κά-
τω?6ω-£ ό Μάρκος Θεοτό-Λης νά τα-
κδΚ'ηση το^Αρχείο, κατώρθωσε
♦» τό 0£2τ> αέ λογαοί—ΐΐΛ τι) υ-»
ρη με λογαριασμο χαί νά
των, ς
χΐί τότα άλλα.
Το ϊεύτερον μ
νει τα ίγχρχψχ τής «χοχής των «ι>
τοκρατορικών Γάλλων 1807—14,
κατά την οποίαν ίίοικητής τής Κ&:
/3ρ·2·ς, αύτοκρατορικος «πίτΐοπΐς ή'-
ταν ό πατέρας τοΰ Φερδΐνάνίοο Αϊ-
τέ!ί -ού κατεσκεύακν εχειτα τόν ΐτθ
μό τής Κορίνθοι».
Τό
τρίτο τμήμα τοί άρχςίθ!> χϊ-
άνεί τα έγγ?*?3[ των Ι
7 ά ό
γγ??
1814—1817 κατά τα όχοϊα είχεν
εγκατεστάθη προτωρινή 'δΐζ,ίκΎίΐις
προτωρινή
γη ρρή
μέ .1νταλο3άχο την Αγγλία χαί
κητή τόν αύττηρότατο Κάμπελ, κ/:
το τέταρτο τα εγγρ,αγ» 7τό τ-ε3
1818 όχότ« ρίρ6θτ> ή ιτολιτί'α τής
'Επτανη<τοο μέχρι τοΰ 1864 όχότε έγινεν ή "Ενωσις μετά τής Έλλά- 5ος. "Ολα τα εγγραφα τού ! τοΰ Άρχείβο. τοΰ Άρχείου Το 'Αρχεϊον τής 'Ρτ-ανή—ν οι- ^«ιπ: σέ -έτσερα τμήααχΐτ. Τέ τυήμα χε:(λαμ6άνει 17 χ τα α τα αναγνωρίσασα ττ-ς Έ- Πολιτείας των 'έ 07 Σ ς των έτώ- 1807. Στό τμήμ» α}τέ βρ-'- είναι ταατοχοιημένο' καί άριθζχτ;- μ,ένα μέσ» σέ ιδιαιτέρους φακέλο,,ο κα: κατΐ'χωρίσμενα' σέ εΐίίκά άλφα- βτ;τ:κά εΐιρετηρια εν» ιτρος; ενα <>.έ
χαραπομχάς στόν σχετιτνό ίάκε)ο.
Έκτός άχό τα εύρεττίρια αύτά ό ϊι-
ε»·θνντής ττΧ) Άρχείοο κ. Σ—». θε-
οτόκης έκαμε καί γενικούς καταλί-
γοος των ίεσικ'ίων μέ ιτερ!λη«!(".ν τοΰ
χερΐεχομένου των διαφόρων εγγρά¬
φων, πού εύκολόνει ·χολΰ τόν έρε>>
ντ,τή.
'Ε}κατό «ήχεις τίτλοι
'Εάν ή γυναΐκά σα.ς Ι/.τμε Ινα
άγόρ·. ή ένα κορίτσί τ)ά είχατε άνάγ-
κτ,ν ν ά έχίστρχτευσητε δλοος ούς
τίτλοος σας καί νά κάνετε τόν άχο
δε'κτη της έχιστολής σας νά ό—ΐτφέ-
ρτ) π-ερισσότεροά—> την λεχώνα δ λ-
δάζοντάς τθυς, χρίν τοΰ χητε το τ:
τϋνέδη; Ό Πα5λος δμως, ό χβρί-
φημος αύτοχράτωρ τής Ρωσσίας,
χού τόν εχνιξχ/ στό κρε&δάτι τ"ο
Ή κ. Χίλτων Φίλιψων, μέ τα τέκνα της. Αυτή εξελέγη δύο φοράς 6ουλευ-
τίνα εν Αγγλία, άνήκουσα είς τό Σττντηρητικόν κόμμα. Είς τάς τελευταίας
εκλογάς άπετυχε καί τώρα εχει έ.-τανέλθτι είς τί)ν σκηνήν τοΰ θεάτοου, όπου
είναι γνωστή υπό τό δνομα 'Μέιμπελ Ροϋσσελ. Πρόκειται νά παίξη ώς πρωτ-
αγωνίστρια είς μίαν κωμωδίαν τοϋ Τζών Γκαλσγόοθν «Έ|όριστος».
ζήν Μητροπολίτην Άρτη: κύρ
I-
γνάτιον χληρ·εξούσίΐον ώς άτο ,ιίρας
μ·>ς δία νά λάβη ιομιλίαν μέ την ευ¬
γένειαν σας καί σ-οξλφώνως αύτοΰ νά
ευρεθή ό τρόχος διά νά γίνουν 5έ
ααρτορομενος.
Γ. ΒΑΒΑΡΕΤΌ2
Ροστόψ'.ν χοΰ εκαψε έΊτί'.τα τή Μό¬
σχα γ;ά νά στενοχωίήστ} τόν Μ,
Ναχολέοντα.
«Ό Παΰλος> Α' έλβω Θϊθά αύ-
τοκράτωρ ολων των Ρωσσιών Μο·
σκοιβίας, Κιοδίας, Βλαδιμπ:ας, Νο
δσγοδόρ, Τσάρος τοΰ Καζα,' Ττά-
ρος τοΰ Αστραχαν, Τσαρος αης Σ'- μ£ρΟς σ,? χ.^ ν£ χεί<ΙθΛ ιτ«ον είς δηριας, Τσάρος τής Τουρκ:·/.ης Χερ το εξής τα μέχΐι τοΰδε Γα:άχονα σόνος, Αύθέντης τοΰ Πλεσκινου καί|ΧΛί δίχταρ-έσ-κείες' όχοο μεταΚι Ιτρε- μέγας Δούς τού Σμθλενσν.οι-,,, Λε- χον έξ εναντίας δέ, νά σοστηΌή , της χείλια! φιλία μεταξύ μας ειλικρινός κ3·ί ά- ~~πάΡτε γλυκά οοδάκινα μέ βελουδέ- τα βίτ:» &-ο« φέο- τχάνδαλον καί ένοχλοδν καί τέ ί ά λί λέ ί θονανίας, Βουλινίας-, καί Π:δολιας, μεϊτε καθώςι καί ημείς καί ίίν άλ¬ λοτε δέν ήμχόρεσε νά ευρεθή ό τρό- χος τής διορθώσως καί συναφεί'α·ς ςίς τό μετ3?ξυ σας, τώραρ έ·χομ€ν σχεδόν δεβαιότητα, ότι θέλει λά- δει έκδασιν αιτίαν διατί καί είς τόν - ϊοατζήν μας Μητροπολίτην έχομεν χολλήν ύχόλη·
Ό Ίγνάτ'.ος χού εγινε εχ:·.τα Μη
τρΐ-ολίτης Οΰγγαροβλαχίας καί ε-
φογε μέ σύνταξιν —>ΰ Τσάΐοο στήν
Πίζα, όστις κα! Ιδρασεν εχ^ιτα έχί
έχαναστάτεως μέ τόν 'Ευνάρδο κα:
Καχοδίστρ'.α κατώρθωσε κ^ί σονή-
φθη ή σύμβασις γιά την όχ&ίτ; έν-
δ'.εφέ?ετο ό Άλής.
Άλλά όχως δλέχοομε άχό άλλΛ
γράμματα τοΰ Άλή χασα χρός την
;ν!0 Γεροο·σία, ή σύμ^2-σ:ς αύτη
δέν έφηρμόσθη χαρά έλάχΐΓτθ χρο-
ν;κό διάστημα κα! τουτο γ'ατί οί
Έχτανησιο: δέν μχοροΰσαν νά χα¬
ρ αδ ίδουν στόν Άλή τοίις κϊταφεύ-
γοντας σ' αύτούς χριστίανούς άρμα-
τωλού? καί ό τάραννος τής Ήχεί-
ροι Ιστελλε διαρκώς γράμματα ίΐα-
Ο ΜίΙΜΒΗΣ
—Πάρτϊ σταφύλια ροζαχιά, πάρτϊ
γλυκά σταφύλια
—"Εχω ροδίτες τραγανούς τα ρόδινά
δολος όχοϋ ημπορεί καιί
Δούς τής 'Εσθονίας, τής Λιδονίας,
τής Κο^ρλανδίας, καί Σινιγάλης,
τής Σαμογωτίας, Καρχλίας, Τδέ- ωφέλειαν των""κατοίκων'.-*
νά
%Λ
ερ, Τφοογορίας Περμίας, Βιάτκα,
Βα>λγάρων καί άλλων, Αύθέντηι·
κ.α* μέγας Δουξ τοΰ κατωτερο^ Νο-
δογοδόρ τή? Τσαρνίγοδίας, Ρεζάν
Πολόχ, Ροστοβίθϋ, ΦαρΓσλάδας,
Μχέλα Όζερία, Ούδορίας, 'Οβ^ορί-
ας, Κον»δ:νία^, Βιτέψ, Άλτισλάδας,
χορί·αρχος χάσης της άκτής τοΰ
τών ών_ —λ ^
τό
οί σογγενεΓς το^ μαζύ μέ τούς -.'<■ -<>??« ^ριως της ,Ιδηριας και
τλοί>ς τοο, νά τί γράφει σ' ενα ε'γ- πρίγκηψ κληρονομ-.κός *αί^ ήγεμων
γραφο τού το χροσ^χογρ-αγει χαι ο
των Τσάρων τής Καρταλίνας
τής Γεωργίας ώς έχίσης Καΰαρ-
δινίας, των χρίγκ'ηχων τή; Κ*ρ-
κασίας, τής Γκόρσκ'ο καί άλλων,
δΐάδοχος τής Νορβηγίας, δούξ τοΰ
Σλέδικ Χόλστεϊν, τής Στο)νμαρίας
τής Ντιτμάρσεν κα! Όλδεμβο>ρ-
γου, κύρΐος τοΰ Τεδέρ κα! μέγα;
μάγΐττρος τοΰ ηγεμον:·Λθΰ τάγματος
τού Άγίοο Ιωάννου τής'Ιερονσαίήμ
κλχ., κλχ.,— τα κλχ. τα εχε: τό
εγγραφο — σάς άναγγέλλομεν τό
ευχάριστον γεγονός, ότι άχεκτήσα-
μεν (Ηιγατέρα!...» (14 Ίανοοαρίοο
1801).
Ή δΜϊλΐωματέα τοΰ Άλή
* Τό άρχείον εχει καί όλόαληρο
φάκελο εγγράφων τοΰ Άλή χασά
καί άλλων άρχηγών τής Ήχδίρου,
χοΰ είχαν δοσοληψίες μέ τή^ Έχτά-
νησο. Άχό τα εγγρ:·φα αύ-ά χαρα-
ζ>έτομεν τό κατωτέρω χού ομιλεί
χερί τής άχοστολής τοΰ Μητροχολί-
του Άρτης Ίγνατίοο ώς ίντιχρο-
σώχου τοΰ Άλή στήν Κέρν.:*ρα γιά
νά συνάψη σύμίασϊν εκδόσεως των
κλεφτών. Τό εγγρ-αφο τοΰ Άλή εΐ-
νθΊ γραμμένο στήν έλληνική γλώσ-
σα σέ χ3?·: χονδρό χρονολογημέν>
άχό 27 Αύγουστον 1803 χαί στήν ι
άριστερή γωνία στό τέλο; φέρει ι
τή μονογραφή τοΰ γρ.;μ«.ατ!κοΰ τοΰ ,
,Αλή καί τή σφραγϊοα τοΰ ιατράχοο
τής Ηπείρου.
«Έςθχώτατε νρόίίρζ τού Σενά-
τθ) των Κορφών Σκρ Κόντη Σχυ-
ρίδων Θεοτόκη καί εύγενέττατοι άρ-
χοντες Σενατόροί καί άγατητοί η¬
μών φίλθί κα·ί χερ:χά9τ;το! την ευ¬
γένειαν σας φ:λ:χώ2 χ^'ρετοΰμεν
καί ηδέως χροσαγορεύομεν. Καί μέ
μας σάς κάμνομεν γνω-
όν, ότι ιδού άχοστιέλλομεν είς τα
τάς το ώς καλόν καί
έχίθυμοόμεν έκ ψ-οχής καί μή βλέ-
χοντας την αιτίαν δχου ^χορεΐ νά
την ει^γένειάν σας νά
νιο χνοθδο...
—"Εχω τα δυό της μάγσι>λα άτίμητο
βελοΰδο'
—Πάρτε περιβολάρικα καΐ μελωμέ-
να αΰχα...
—Μανάβη, ή άγά.ττ| μου είναι γεμά-
τη γλύκα...
ΜΩΨ
φερθήτε δίαφο^ετικά είμεθα βέδα;-
οι, ότι τα ίδια φρονείτε καί
Έκλεκτά βιδλία έχει μόνον
Βίδλιοχωλείον το5 «Εθνικον
ρυχος».
Οί άερατόροι Ρόμπ Γκάστ, άριστερ$ καί Πάρκερ Κοάμερ, οί ό.τοϊοι σχεδι
άζουν έναέριθΎ πτήσιν μέ τό άεροπλάνον των «θνντιν», έκ Σικάγου είς Ηβ
. οολΐνον μετ* έπιστροφής.
10 ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΑΡΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΙΟΝΙΟΥ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ
ρικ θηβαυροι «ου «αρ' ολίγον να κατεατρέ-
ντο.— 'Ι- δι«λωματς*ή άλληλογραφία τού ' Α-
λη ΙΙασ* μετά της 'Επτανήοου— Παγκόσμιαι γε-
γονότα έκατονταετηρίδων, «ι—οποεημένα μέ ύπο-
γραφές χ« σφραγΐδες.— Ά«ό τους θηβαυρους
των Ελληνικόν ©«αρχιων.
ΑΘΗΝΑΙ, Ίούνιος. — ΤΙ άχβ-
τίστατο χράτος ποϋ είμαςπε! Οταν
τ άη μάς εύνοησγ] χ*ί μί?
'·■' "'"--■- άχό τή χαρ-ά ;
νϋ
έν&ο>τιαου.ό μας κλωτσοχα-
Αύ έί
Χα:οό πό» ή Έχτάνησος εδόθη
Έλλάδα. Άχό τόν έν«ο>τια-
3 υ·* .31 ^ · ι Τ ι -
-,κχί'. γιά την Ιΐγκαταΐτασι τής
„ /ν"'ΑΤ!5 διοικήσεως στζ αέρη αύ-
-2 Ι^αμε δλα τα άρχε?7 νής μα-
/:ο/ρονίθ-> Έχτανησιακής ΙΊθ-λΐτει-
κ /γ τα χετάςαμε ί^δην μίγδην
χ-λ σέ τρ-ώγλες καί ίκ/,ιΐα. Μ'.ά
;:ορα όλόκληρη τή; Έχτανήισοϋ
?κει κανείς
εγγράφων
λή
ς φρ εγγράφων
των βύτοκρζτόρων καί μεγ-ίλειοτή-
των τής εποχάς ιέκείνης, χΓΰ άνήγ-
γειλαν ίιά^ρα γεγονότι ττή Γε
5θο-ία της 'Εχταντ;—υ, γί-,νη^ε.ς
Ιΐατΐλοαίί ϊιορισμοός ι:ρε<τ6εν ϊΐαφόρων χώ ;:ο?α ηρ) ή τ; 'πορία όλης τής Ελλάδος «οί :2/:τα ·ττά τό« εγγρχφα τής 'Ι- ί έ Πολίτείας, της υ,έ ς, γ^ η ηΡωϊτ την Αγγλία, ττ/ν ΤΛλ- / ϊ' ύ άλλα Κράτη, ή ςράσίς τοΰ '/τ; Πασά, τόσα μέ 3 >ο λέξεις ί-
ΐτορτα εγγραφα, στγί ι1^1) Γ^ ΓΙ?"
νω7;ω.-, χετάχβ'ηκαν «έ^α σέ ύγρά
-;-': α
Τα εγγρ"ί·φα αύτά χοί> -Γναι τόσο
;.-;αλης ίστορΓκής άξίας χαΐ -οί»
8α κατέστρεφον» όλοτελώς -ρός
μίγάλτ) ζημία τής 4τ)νική"ς αας ί
στορίας ταρ' Ολην την έγζ,ζτβλ
έχ:-?ωτ<3 ά ϋ ' Κ ί'«γεντ)ς ό Μάρκος θΐθτόκτ;ς, τχτίας τώ γνωστοΰ ουγγρ χφέω; «5 «Κζται3ίκ άφ'.έρωΐί όλόκλη-
ρο τή ζωή το^ γιά τή αωττρι'α τώ^1
έγγΐάφων ζΰτών κίί άχό τοϋ 1884
ώς τή στιγμή —ίι
ταία το; χνοή έργά
λ
-; ή τελα.-
ργ^, μ;ά όλ:-
ία, γιά νά βάλτ;
ά ά α 3
μ» τάς-, σέ μ:ά σειρά τα διεσχαρ-
μη εγγραφα τοΰ Άρχείο». Κα κά-
τω?6ω-£ ό Μάρκος Θεοτό-Λης νά τα-
κδΚ'ηση το^Αρχείο, κατώρθωσε
♦» τό 0£2τ> αέ λογαοί—ΐΐΛ τι) υ-»
ρη με λογαριασμο χαί νά
των, ς
χΐί τότα άλλα.
Το ϊεύτερον μ
νει τα ίγχρχψχ τής «χοχής των «ι>
τοκρατορικών Γάλλων 1807—14,
κατά την οποίαν ίίοικητής τής Κ&:
/3ρ·2·ς, αύτοκρατορικος «πίτΐοπΐς ή'-
ταν ό πατέρας τοΰ Φερδΐνάνίοο Αϊ-
τέ!ί -ού κατεσκεύακν εχειτα τόν ΐτθ
μό τής Κορίνθοι».
Τό
τρίτο τμήμα τοί άρχςίθ!> χϊ-
άνεί τα έγγ?*?3[ των Ι
7 ά ό
γγ??
1814—1817 κατά τα όχοϊα είχεν
εγκατεστάθη προτωρινή 'δΐζ,ίκΎίΐις
προτωρινή
γη ρρή
μέ .1νταλο3άχο την Αγγλία χαί
κητή τόν αύττηρότατο Κάμπελ, κ/:
το τέταρτο τα εγγρ,αγ» 7τό τ-ε3
1818 όχότ« ρίρ6θτ> ή ιτολιτί'α τής
'Επτανη<τοο μέχρι τοΰ 1864 όχότε έγινεν ή "Ενωσις μετά τής Έλλά- 5ος. "Ολα τα εγγραφα τού ! τοΰ Άρχείβο. τοΰ Άρχείου Το 'Αρχεϊον τής 'Ρτ-ανή—ν οι- ^«ιπ: σέ -έτσερα τμήααχΐτ. Τέ τυήμα χε:(λαμ6άνει 17 χ τα α τα αναγνωρίσασα ττ-ς Έ- Πολιτείας των 'έ 07 Σ ς των έτώ- 1807. Στό τμήμ» α}τέ βρ-'- είναι ταατοχοιημένο' καί άριθζχτ;- μ,ένα μέσ» σέ ιδιαιτέρους φακέλο,,ο κα: κατΐ'χωρίσμενα' σέ εΐίίκά άλφα- βτ;τ:κά εΐιρετηρια εν» ιτρος; ενα <>.έ
χαραπομχάς στόν σχετιτνό ίάκε)ο.
Έκτός άχό τα εύρεττίρια αύτά ό ϊι-
ε»·θνντής ττΧ) Άρχείοο κ. Σ—». θε-
οτόκης έκαμε καί γενικούς καταλί-
γοος των ίεσικ'ίων μέ ιτερ!λη«!(".ν τοΰ
χερΐεχομένου των διαφόρων εγγρά¬
φων, πού εύκολόνει ·χολΰ τόν έρε>>
ντ,τή.
'Ε}κατό «ήχεις τίτλοι
'Εάν ή γυναΐκά σα.ς Ι/.τμε Ινα
άγόρ·. ή ένα κορίτσί τ)ά είχατε άνάγ-
κτ,ν ν ά έχίστρχτευσητε δλοος ούς
τίτλοος σας καί νά κάνετε τόν άχο
δε'κτη της έχιστολής σας νά ό—ΐτφέ-
ρτ) π-ερισσότεροά—> την λεχώνα δ λ-
δάζοντάς τθυς, χρίν τοΰ χητε το τ:
τϋνέδη; Ό Πα5λος δμως, ό χβρί-
φημος αύτοχράτωρ τής Ρωσσίας,
χού τόν εχνιξχ/ στό κρε&δάτι τ"ο
Ή κ. Χίλτων Φίλιψων, μέ τα τέκνα της. Αυτή εξελέγη δύο φοράς 6ουλευ-
τίνα εν Αγγλία, άνήκουσα είς τό Σττντηρητικόν κόμμα. Είς τάς τελευταίας
εκλογάς άπετυχε καί τώρα εχει έ.-τανέλθτι είς τί)ν σκηνήν τοΰ θεάτοου, όπου
είναι γνωστή υπό τό δνομα 'Μέιμπελ Ροϋσσελ. Πρόκειται νά παίξη ώς πρωτ-
αγωνίστρια είς μίαν κωμωδίαν τοϋ Τζών Γκαλσγόοθν «Έ|όριστος».
ζήν Μητροπολίτην Άρτη: κύρ
I-
γνάτιον χληρ·εξούσίΐον ώς άτο ,ιίρας
μ·>ς δία νά λάβη ιομιλίαν μέ την ευ¬
γένειαν σας καί σ-οξλφώνως αύτοΰ νά
ευρεθή ό τρόχος διά νά γίνουν 5έ
ααρτορομενος.
Γ. ΒΑΒΑΡΕΤΌ2
Ροστόψ'.ν χοΰ εκαψε έΊτί'.τα τή Μό¬
σχα γ;ά νά στενοχωίήστ} τόν Μ,
Ναχολέοντα.
«Ό Παΰλος> Α' έλβω Θϊθά αύ-
τοκράτωρ ολων των Ρωσσιών Μο·
σκοιβίας, Κιοδίας, Βλαδιμπ:ας, Νο
δσγοδόρ, Τσάρος τοΰ Καζα,' Ττά-
ρος τοΰ Αστραχαν, Τσαρος αης Σ'- μ£ρΟς σ,? χ.^ ν£ χεί<ΙθΛ ιτ«ον είς δηριας, Τσάρος τής Τουρκ:·/.ης Χερ το εξής τα μέχΐι τοΰδε Γα:άχονα σόνος, Αύθέντης τοΰ Πλεσκινου καί|ΧΛί δίχταρ-έσ-κείες' όχοο μεταΚι Ιτρε- μέγας Δούς τού Σμθλενσν.οι-,,, Λε- χον έξ εναντίας δέ, νά σοστηΌή , της χείλια! φιλία μεταξύ μας ειλικρινός κ3·ί ά- ~~πάΡτε γλυκά οοδάκινα μέ βελουδέ- τα βίτ:» &-ο« φέο- τχάνδαλον καί ένοχλοδν καί τέ ί ά λί λέ ί θονανίας, Βουλινίας-, καί Π:δολιας, μεϊτε καθώςι καί ημείς καί ίίν άλ¬ λοτε δέν ήμχόρεσε νά ευρεθή ό τρό- χος τής διορθώσως καί συναφεί'α·ς ςίς τό μετ3?ξυ σας, τώραρ έ·χομ€ν σχεδόν δεβαιότητα, ότι θέλει λά- δει έκδασιν αιτίαν διατί καί είς τόν - ϊοατζήν μας Μητροπολίτην έχομεν χολλήν ύχόλη·
Ό Ίγνάτ'.ος χού εγινε εχ:·.τα Μη
τρΐ-ολίτης Οΰγγαροβλαχίας καί ε-
φογε μέ σύνταξιν —>ΰ Τσάΐοο στήν
Πίζα, όστις κα! Ιδρασεν εχ^ιτα έχί
έχαναστάτεως μέ τόν 'Ευνάρδο κα:
Καχοδίστρ'.α κατώρθωσε κ^ί σονή-
φθη ή σύμβασις γιά την όχ&ίτ; έν-
δ'.εφέ?ετο ό Άλής.
Άλλά όχως δλέχοομε άχό άλλΛ
γράμματα τοΰ Άλή χασα χρός την
;ν!0 Γεροο·σία, ή σύμ^2-σ:ς αύτη
δέν έφηρμόσθη χαρά έλάχΐΓτθ χρο-
ν;κό διάστημα κα! τουτο γ'ατί οί
Έχτανησιο: δέν μχοροΰσαν νά χα¬
ρ αδ ίδουν στόν Άλή τοίις κϊταφεύ-
γοντας σ' αύτούς χριστίανούς άρμα-
τωλού? καί ό τάραννος τής Ήχεί-
ροι Ιστελλε διαρκώς γράμματα ίΐα-
Ο ΜίΙΜΒΗΣ
—Πάρτϊ σταφύλια ροζαχιά, πάρτϊ
γλυκά σταφύλια
—"Εχω ροδίτες τραγανούς τα ρόδινά
δολος όχοϋ ημπορεί καιί
Δούς τής 'Εσθονίας, τής Λιδονίας,
τής Κο^ρλανδίας, καί Σινιγάλης,
τής Σαμογωτίας, Καρχλίας, Τδέ- ωφέλειαν των""κατοίκων'.-*
νά
%Λ
ερ, Τφοογορίας Περμίας, Βιάτκα,
Βα>λγάρων καί άλλων, Αύθέντηι·
κ.α* μέγας Δουξ τοΰ κατωτερο^ Νο-
δογοδόρ τή? Τσαρνίγοδίας, Ρεζάν
Πολόχ, Ροστοβίθϋ, ΦαρΓσλάδας,
Μχέλα Όζερία, Ούδορίας, 'Οβ^ορί-
ας, Κον»δ:νία^, Βιτέψ, Άλτισλάδας,
χορί·αρχος χάσης της άκτής τοΰ
τών ών_ —λ ^
τό
οί σογγενεΓς το^ μαζύ μέ τούς -.'<■ -<>??« ^ριως της ,Ιδηριας και
τλοί>ς τοο, νά τί γράφει σ' ενα ε'γ- πρίγκηψ κληρονομ-.κός *αί^ ήγεμων
γραφο τού το χροσ^χογρ-αγει χαι ο
των Τσάρων τής Καρταλίνας
τής Γεωργίας ώς έχίσης Καΰαρ-
δινίας, των χρίγκ'ηχων τή; Κ*ρ-
κασίας, τής Γκόρσκ'ο καί άλλων,
δΐάδοχος τής Νορβηγίας, δούξ τοΰ
Σλέδικ Χόλστεϊν, τής Στο)νμαρίας
τής Ντιτμάρσεν κα! Όλδεμβο>ρ-
γου, κύρΐος τοΰ Τεδέρ κα! μέγα;
μάγΐττρος τοΰ ηγεμον:·Λθΰ τάγματος
τού Άγίοο Ιωάννου τής'Ιερονσαίήμ
κλχ., κλχ.,— τα κλχ. τα εχε: τό
εγγραφο — σάς άναγγέλλομεν τό
ευχάριστον γεγονός, ότι άχεκτήσα-
μεν (Ηιγατέρα!...» (14 Ίανοοαρίοο
1801).
Ή δΜϊλΐωματέα τοΰ Άλή
* Τό άρχείον εχει καί όλόαληρο
φάκελο εγγράφων τοΰ Άλή χασά
καί άλλων άρχηγών τής Ήχδίρου,
χοΰ είχαν δοσοληψίες μέ τή^ Έχτά-
νησο. Άχό τα εγγρ:·φα αύ-ά χαρα-
ζ>έτομεν τό κατωτέρω χού ομιλεί
χερί τής άχοστολής τοΰ Μητροχολί-
του Άρτης Ίγνατίοο ώς ίντιχρο-
σώχου τοΰ Άλή στήν Κέρν.:*ρα γιά
νά συνάψη σύμίασϊν εκδόσεως των
κλεφτών. Τό εγγρ-αφο τοΰ Άλή εΐ-
νθΊ γραμμένο στήν έλληνική γλώσ-
σα σέ χ3?·: χονδρό χρονολογημέν>
άχό 27 Αύγουστον 1803 χαί στήν ι
άριστερή γωνία στό τέλο; φέρει ι
τή μονογραφή τοΰ γρ.;μ«.ατ!κοΰ τοΰ ,
,Αλή καί τή σφραγϊοα τοΰ ιατράχοο
τής Ηπείρου.
«Έςθχώτατε νρόίίρζ τού Σενά-
τθ) των Κορφών Σκρ Κόντη Σχυ-
ρίδων Θεοτόκη καί εύγενέττατοι άρ-
χοντες Σενατόροί καί άγατητοί η¬
μών φίλθί κα·ί χερ:χά9τ;το! την ευ¬
γένειαν σας φ:λ:χώ2 χ^'ρετοΰμεν
καί ηδέως χροσαγορεύομεν. Καί μέ
μας σάς κάμνομεν γνω-
όν, ότι ιδού άχοστιέλλομεν είς τα
τάς το ώς καλόν καί
έχίθυμοόμεν έκ ψ-οχής καί μή βλέ-
χοντας την αιτίαν δχου ^χορεΐ νά
την ει^γένειάν σας νά
νιο χνοθδο...
—"Εχω τα δυό της μάγσι>λα άτίμητο
βελοΰδο'
—Πάρτε περιβολάρικα καΐ μελωμέ-
να αΰχα...
—Μανάβη, ή άγά.ττ| μου είναι γεμά-
τη γλύκα...
ΜΩΨ
φερθήτε δίαφο^ετικά είμεθα βέδα;-
οι, ότι τα ίδια φρονείτε καί
Έκλεκτά βιδλία έχει μόνον
Βίδλιοχωλείον το5 «Εθνικον
ρυχος».
Οί άερατόροι Ρόμπ Γκάστ, άριστερ$ καί Πάρκερ Κοάμερ, οί ό.τοϊοι σχεδι
άζουν έναέριθΎ πτήσιν μέ τό άεροπλάνον των «θνντιν», έκ Σικάγου είς Ηβ
. οολΐνον μετ* έπιστροφής.
θ
Είχε
Μάτχια ή Γενεδιέ^η
έκείνη τή νύχτχ νά ·//
πχρα^χλέισει 6ερμά τόν
τόν άντρχ της, νά την αφίση νά
πάη ν ά κοιμηθή στό πλαϊνό δώμα¬
τα. Μσνάχη, μέσα στό μεγάλο χ.ρβ-
6ότι, άκουγ* τόν άγέρα πού σφύριζε
στά ψηλά δένττρα τ.·αί ή σκέψεις της
ήτχνε γεμάτες μελαγχολία.
Κουρα^,ί.ένη άπ' το Παιρίσι,
κως άχογοητε,ίμένη, είχε ικίτ—.ι τον
άντρ'ϊ της νάρ&ουν στήν έςοχη πρίν
άπ' την συνηθισμενη έποχή γιά νά-
δρη την ΰγεία της %αί την «ί/υγική
της γαληνη μέσα στην τελεία μο-
ναςιά. "Αξαφνα όμως δέχττ/Λε την
έ'τί-σκ-εψι τής Μάρθας Νοράν, τής
Μάρ&ας τής άνεζϊδύμητης %η %.-
π'.στης φίλης, που ή Γενεδιέδη ητ)·ε-
λβ ακριβώς ν' αποφύγη. Είχε ερ-
Οη την πχρομονη καί θάφβογβ την
«λλη μερά γιά νά έξχΛθλθ'-Ληση
κάχοΜ τ»ξεί?ι της. Αΰτό ητανιε βε¬
βαία πρόφαση, γιά νά ξαναϊδή τον
Ρθδέρτο, νά τόν σίγκ.ινηση πάλ'. μέ
τον ερωτά της καί νά τόν ξμναπιά-
ιη στά «"ίχτυα της.
Στό φαγητό, πρίν άπό λίγη ωρ'α,
ή Μάρ8α είχε παίξει τό μεγαλο παι-
γνί·5ι μέ τό όποίο Ο ά ξεπλάνε)>ε τόν
"ντρα τής φίλης, της:
Μάτια ρ·εμδώ3η, διλέμμϊτα λιγω-
'■- -----ί..*,,,, •,ΐ'λε.νιχ. χ,ι' έ-λείνο
την
«λλά
ή
«Ι
τον
της
ς·
Μά τ,ι' έ'κείνος δέν κοιμότανιε.
Ίσως μάλιστα δέν «ΐ·χε πλαγιάισει
Μβν Ή Γενε6ιέ6η τόν οη ά
Ή
χχτή άπ' τ1
«ν., «ν ά%θ!»ε να
άΧλο μέρος ™>
χατή άπ' τ' άλλο μέρος τοδ χ
ρ ί·ομχτος. Θά κάχνιζ'ε τσιγάρο απά¬
νω στό τσιγάρο, £ ασίαν ιζόμενος άπ'
τή Χχχχίρχ τού. Άπάνω'θέ τ<η, στήν ι καμάρα τοδ 8·ει>τέρ4υ πατώματος,
κοο. Τό κάτω πάτωμα τής
κ'αιγόταν, κι' ίνχ πραγμα μονάχα
σ-ΑεφΟηκβ τόττιε ή Γενε'διεδη: τόν
Ροδέρτο.
"Ετρεξε ΐστην πόρνα, άνέ€ηκε τη
σκάλα τοδ δευτέρου ·πατώματος κι'
ίψΰντζ στό δωμάτιο τής Μάρθας,
τοδ οποίον ϊατρώΟί την χόρτα μ' ό-
λη τη δύν.αμί της.
—Ρο&ερ-υε, φωτία! φώναξρ.
Φωνές σνγαεχυμένες τής απνκρί-
θηκαν άπό μέσα. Βήματα γρήϊ'θρ'α
άκοΰττηκαν χλι ή χόρτΰϊ τού άνοι-
ξε επί τέλτ»ς ·χ.αί 6γτ)»αν ό Ρο<δέρ- τος ■χ.ι' ή Μάρτ)α, πϊρίτρομοΐ, καί »-----------Λ^,, γεμάτη ν^ίότη «ί ώ^1*· Ρϊδερτος η«ελε νά πάη να σα- κοιμ ιμιοτΛν*. Ή Γεν&δ'.έδη ηξε^ε τα φανταζό- ν δλα ούτά, μά εί·χε χά*ει ιρειά | κιίτ>ε έλ—ί&α %οα ηταν« άη?!3Ρ3μένη'
άχ' τη διαγωγή τοΰ άνϊρό-ς της:
ή ικαιρδιά της ύττόσο σφί·χτ)ηκΐ μέ
χόνο α,αί κόντεψε νά λιιτο&ομήστ] δ-
ν αγΛυισε την χόρτα τού διπλινοΰ
νια—λένοι.
—"Οχι ίϊχό δώ, «ί-ηεν ή Γ
6η ό κ~Γ*ός Οά σας χνίξη δεν μιοο-
ρεΐτε να χεράσητί! Τό ιτρώτο ίγαόχω-
αα καίγε'τα'ΐ... Άχό αύτό έδώ τό -α>
ρ-άθ'θιρο μχορ<οΰμ€ μόνο νά «τωθοΰμε... καί νά μας φέρη μιά «Λςάλα γιά νά τεδοΰμε %ι' έμβΐς. Ό Ρο&ερτος όχείνόγΐίΓε. τό δψος μ.έ>α,
τό
η, &μ
ιΐ μ·ε.λενια,
τό τσα^^'ναο, χρυσ-ραλλένιο
χαρούμενο γέλιο της «ώ ήτανε σαν
ν.οροϊϊία... Ή Γενβ&ώδη δεν κλτο1-
έ ά 3ώ~ χΛν τροοΌχτ, σ'
ν.οροϊϊία... Ή Γενβ&ώδη δεν κ
δέχτηκε νά 3ώ·<~ χΛν τροοΌχτ, σ' &λα «ΰτά άλλ' ό Ροδέ^ρτος, 6 α'ιώνι ος Ιΐωτε'ομένος ητανε γανε.ρά σνγγ,ι νημενος «π' τό Οέλγητ^ο αυτής τής νψ την χόρτα τού άί έ δωματίου ν' άνοίγγ) μέ ..,.-,. /.« σιγχνά δήματα ν' άντηχοδν, στο διάδρΌμο και ν' άνει&αίνονν τή σ-λά- λα. Κατάλα&ε άμέσως δτι ό Ρσδέρ- τος πήγαινε στο δωμάτ» τής Μαρ¬ ίας "Υστΐρ' άπ' αύτό ή Γβνϋδιέ&η έχωσε τό κεφάλι της στό προσ-Αε- φαλό της %α «ρχισε νά χλχίη μέ ^•««•■λι'νϊ. νΑ§αφνα· μιά παιράιξενη ϊν 2«ρ«^ Μαρίας. Μά ήτανε τόσο πηλιτισμένη * ----------------Ο«~-ν Ή <ΜΙς» "Ενπθ Μέϊζατν, ποιααντόννβ τής "Οπεοας τοϋ Σικάγου, ή όποίο ένήγαγε τον σύζυγον της, Τζιώρτζιο Πολάκκο, Ίταλον διευΐΓυντήν όρχή- στρας, ζητούσα διαζΰγτον επί τφ λόγω δτι τή» εδειοε πολλάκις καί ότι με- ταχειρίζεττιι κατ' αυτής χυδαίαν γλώσσαν την ώραν δπου ψάλλει επί σκην'ής. Ή μικοά Μ'ις Μαίςη "ΕλΛιν Μπέρ- λαν, θυγάτηρ τοϋ Άΐρδιν Μπέρλιν, ννωστσΰ συγγραφέως λαϊκών όισμά- των, φωτογςαφηθεϊσα έν ΣαουΜμ πτον, Λόγκ "Αϊλαντ. πϊρίμενβ, ■κατατρομαγμένη ή ΤΛνί· καί ·χλωμή ή Γη τ$.,ηνή %αί χαμογελοδσε μ' ενα φρονητθίιο λ "Ο αε τό μάτι, ί,τα δέ-Λα μέτρα. Μπο- "Οχι, «χ» Λίς, είπεν ό 'ροδϊε νά πληγω^, νά <Γ/Λ«τ6>τ>η, ι- τος, τρ&>τχ η ΓΛνε*ιε*η.
σως... τΗ-ταν όμως φίλαβλος · και Τα λόγια υύτα <*!Μχτν(μ>Μ
λη ει>Γ^,
—Μά άν έσωζιζ *
την Μάρθα; ρώτηη ό
ο*.ί?.ο; ί°·
είχε. πι'6·ινστητας νά τή γλυτώση, —ή σιγαλ'.α, βπιτακτικα, αχαν«ρω-
'___"Ας είναι, είχε άιοοφ'Λσιστικά. χά, όριστΓχ,ά. ^ %
βά πηδήξω *αί <Θά σάς φί?<ΰ τή με- Ή Μάρθα ΐταυαι έξαφνα τις γάλη σκάλα τοδ άμα&οττοκΓίου^ Πε- φω,νές της. Ή Γενΐΐδΐέίη ανατρ-Ι- ' ίτ·ε β^ω. Δέν μχοράτε νά πή- χιασε, άνάπνδΐχκ τ^Λειά, ώσάν ή «- ■ε"<κ·ίς, γ««τί βά «ηωτωθήτε. νακυνοη της ποί» είχε^παιραλύσει μ·Λ 3μαι στο λεπτό. > στιγμή νάδγαχνε <ζχό τα τρισ' φησε τό σώμά τοο νά γλωστρή- τού είναι της. Λές τώς έϊίτ -Χ ../4-/.λλ^ ™Γι τηίνΛϋ. νοτ*τ11(>>- —'ΡΧ-ϊ Τ*εν(εΛίέ6ιη. σέ ·χαί
Αφησε τό σώμά τθυ νά γωστρή τού είναι της. Λές χώς έ3ίσταζ
ση στό μά-Λ?ος τοδ τοίχου, γα?*τζ&>- —'Ελα Γενείιεβη, σέ ·χαρ>ΤΛα-
μΐνος στό γ&ρο τοδ χαραθύροο κ'αί Χω; έπ> %ρώττα! ξανάεβοε ό σύζ'^ος,
'ειτειτα με φόρ··7·, «ήϊ1^ ^*τω σ™ν έχίμονια.
Ε ή ζλέ Έ
■λήχο. 'Εμε'.νε μια στι-π»·η, ζαλιαμε- —Έμπρος, €ΐπε τοτε κι εχεινη
,,λ- ϊ-Βΐίΐτ.ΐ στ.·χ.ώΐθτ!νυε <κιχί ετρεδε αναοααίϋονταε. Καί ·γλ6στρητΓε ως τό διαστικο Ρϋ ά Ι Μέ τό φώς τοδ φεγγαριου κχι με —Φτανει νά μη σπάση ή στ.αλα, νεΐς σαν νατχ^ε μερά. Κατέδηκε σιγά-σιγά μέ προφύλα- Μ' δλη τή δΛΐ;μί τσο ό Ροδέρ- ξη (μέ μιά φο&ερή δραί'Λητα, σχε- , τος προτπαθ&ΰσί νά ση·Αΐί>ση τή <ηά- φτότ^ν τι Μαίθαΐκ V* άφτχτε επί τβ- Έλάτε νά τιμήση6 δποϋ 2χει χαΐ χέβια γοογοίυθ""0 νά σαΐτεύτι τα πονλΑ ^^ Πέντε ξανθές τόν ^ πι' ή μιά τής —'Ελάτε νά ι ι.υς -^^■ν^ι^Λν,^Λ>^^^ <.* νι,Μυ-ιιι.ι > ι, ν λ·»- ψινίίϊ ή ίΛ.θ!ρ%0()% ια οίφησ'ε επι τε-
Ιλχ.... Δέν εφ&κκ ώς το πχιρά^^ρο. λοος στή γη τό ιαολύτΕμο φορτίο τκ>.
ΙΠατ^ντα; όμως στό τελωταίο Καί έχεοδή βκΕϊνος στςχόταν χολ-
ι ΓΑίλοπάτι της &ά μχοροόσε νά ζιά- λή ώρα τωντά στή μισολιγοθΛασμε-
να
κατω...
πως
γνναίαα τόν
να
Καβαλλικεΰει
κι'
_.*^
Είχε
Μάτχια ή Γενεδιέ^η
έκείνη τή νύχτχ νά ·//
πχρα^χλέισει 6ερμά τόν
τόν άντρχ της, νά την αφίση νά
πάη ν ά κοιμηθή στό πλαϊνό δώμα¬
τα. Μσνάχη, μέσα στό μεγάλο χ.ρβ-
6ότι, άκουγ* τόν άγέρα πού σφύριζε
στά ψηλά δένττρα τ.·αί ή σκέψεις της
ήτχνε γεμάτες μελαγχολία.
Κουρα^,ί.ένη άπ' το Παιρίσι,
κως άχογοητε,ίμένη, είχε ικίτ—.ι τον
άντρ'ϊ της νάρ&ουν στήν έςοχη πρίν
άπ' την συνηθισμενη έποχή γιά νά-
δρη την ΰγεία της %αί την «ί/υγική
της γαληνη μέσα στην τελεία μο-
ναςιά. "Αξαφνα όμως δέχττ/Λε την
έ'τί-σκ-εψι τής Μάρθας Νοράν, τής
Μάρ&ας τής άνεζϊδύμητης %η %.-
π'.στης φίλης, που ή Γενεδιέδη ητ)·ε-
λβ ακριβώς ν' αποφύγη. Είχε ερ-
Οη την πχρομονη καί θάφβογβ την
«λλη μερά γιά νά έξχΛθλθ'-Ληση
κάχοΜ τ»ξεί?ι της. Αΰτό ητανιε βε¬
βαία πρόφαση, γιά νά ξαναϊδή τον
Ρθδέρτο, νά τόν σίγκ.ινηση πάλ'. μέ
τον ερωτά της καί νά τόν ξμναπιά-
ιη στά «"ίχτυα της.
Στό φαγητό, πρίν άπό λίγη ωρ'α,
ή Μάρ8α είχε παίξει τό μεγαλο παι-
γνί·5ι μέ τό όποίο Ο ά ξεπλάνε)>ε τόν
"ντρα τής φίλης, της:
Μάτια ρ·εμδώ3η, διλέμμϊτα λιγω-
'■- -----ί..*,,,, •,ΐ'λε.νιχ. χ,ι' έ-λείνο
την
«λλά
ή
«Ι
τον
της
ς·
Μά τ,ι' έ'κείνος δέν κοιμότανιε.
Ίσως μάλιστα δέν «ΐ·χε πλαγιάισει
Μβν Ή Γενε6ιέ6η τόν οη ά
Ή
χχτή άπ' τ1
«ν., «ν ά%θ!»ε να
άΧλο μέρος ™>
χατή άπ' τ' άλλο μέρος τοδ χ
ρ ί·ομχτος. Θά κάχνιζ'ε τσιγάρο απά¬
νω στό τσιγάρο, £ ασίαν ιζόμενος άπ'
τή Χχχχίρχ τού. Άπάνω'θέ τ<η, στήν ι καμάρα τοδ 8·ει>τέρ4υ πατώματος,
κοο. Τό κάτω πάτωμα τής
κ'αιγόταν, κι' ίνχ πραγμα μονάχα
σ-ΑεφΟηκβ τόττιε ή Γενε'διεδη: τόν
Ροδέρτο.
"Ετρεξε ΐστην πόρνα, άνέ€ηκε τη
σκάλα τοδ δευτέρου ·πατώματος κι'
ίψΰντζ στό δωμάτιο τής Μάρθας,
τοδ οποίον ϊατρώΟί την χόρτα μ' ό-
λη τη δύν.αμί της.
—Ρο&ερ-υε, φωτία! φώναξρ.
Φωνές σνγαεχυμένες τής απνκρί-
θηκαν άπό μέσα. Βήματα γρήϊ'θρ'α
άκοΰττηκαν χλι ή χόρτΰϊ τού άνοι-
ξε επί τέλτ»ς ·χ.αί 6γτ)»αν ό Ρο<δέρ- τος ■χ.ι' ή Μάρτ)α, πϊρίτρομοΐ, καί »-----------Λ^,, γεμάτη ν^ίότη «ί ώ^1*· Ρϊδερτος η«ελε νά πάη να σα- κοιμ ιμιοτΛν*. Ή Γεν&δ'.έδη ηξε^ε τα φανταζό- ν δλα ούτά, μά εί·χε χά*ει ιρειά | κιίτ>ε έλ—ί&α %οα ηταν« άη?!3Ρ3μένη'
άχ' τη διαγωγή τοΰ άνϊρό-ς της:
ή ικαιρδιά της ύττόσο σφί·χτ)ηκΐ μέ
χόνο α,αί κόντεψε νά λιιτο&ομήστ] δ-
ν αγΛυισε την χόρτα τού διπλινοΰ
νια—λένοι.
—"Οχι ίϊχό δώ, «ί-ηεν ή Γ
6η ό κ~Γ*ός Οά σας χνίξη δεν μιοο-
ρεΐτε να χεράσητί! Τό ιτρώτο ίγαόχω-
αα καίγε'τα'ΐ... Άχό αύτό έδώ τό -α>
ρ-άθ'θιρο μχορ<οΰμ€ μόνο νά «τωθοΰμε... καί νά μας φέρη μιά «Λςάλα γιά νά τεδοΰμε %ι' έμβΐς. Ό Ρο&ερτος όχείνόγΐίΓε. τό δψος μ.έ>α,
τό
η, &μ
ιΐ μ·ε.λενια,
τό τσα^^'ναο, χρυσ-ραλλένιο
χαρούμενο γέλιο της «ώ ήτανε σαν
ν.οροϊϊία... Ή Γενβ&ώδη δεν κλτο1-
έ ά 3ώ~ χΛν τροοΌχτ, σ'
ν.οροϊϊία... Ή Γενβ&ώδη δεν κ
δέχτηκε νά 3ώ·<~ χΛν τροοΌχτ, σ' &λα «ΰτά άλλ' ό Ροδέ^ρτος, 6 α'ιώνι ος Ιΐωτε'ομένος ητανε γανε.ρά σνγγ,ι νημενος «π' τό Οέλγητ^ο αυτής τής νψ την χόρτα τού άί έ δωματίου ν' άνοίγγ) μέ ..,.-,. /.« σιγχνά δήματα ν' άντηχοδν, στο διάδρΌμο και ν' άνει&αίνονν τή σ-λά- λα. Κατάλα&ε άμέσως δτι ό Ρσδέρ- τος πήγαινε στο δωμάτ» τής Μαρ¬ ίας "Υστΐρ' άπ' αύτό ή Γβνϋδιέ&η έχωσε τό κεφάλι της στό προσ-Αε- φαλό της %α «ρχισε νά χλχίη μέ ^•««•■λι'νϊ. νΑ§αφνα· μιά παιράιξενη ϊν 2«ρ«^ Μαρίας. Μά ήτανε τόσο πηλιτισμένη * ----------------Ο«~-ν Ή <ΜΙς» "Ενπθ Μέϊζατν, ποιααντόννβ τής "Οπεοας τοϋ Σικάγου, ή όποίο ένήγαγε τον σύζυγον της, Τζιώρτζιο Πολάκκο, Ίταλον διευΐΓυντήν όρχή- στρας, ζητούσα διαζΰγτον επί τφ λόγω δτι τή» εδειοε πολλάκις καί ότι με- ταχειρίζεττιι κατ' αυτής χυδαίαν γλώσσαν την ώραν δπου ψάλλει επί σκην'ής. Ή μικοά Μ'ις Μαίςη "ΕλΛιν Μπέρ- λαν, θυγάτηρ τοϋ Άΐρδιν Μπέρλιν, ννωστσΰ συγγραφέως λαϊκών όισμά- των, φωτογςαφηθεϊσα έν ΣαουΜμ πτον, Λόγκ "Αϊλαντ. πϊρίμενβ, ■κατατρομαγμένη ή ΤΛνί· καί ·χλωμή ή Γη τ$.,ηνή %αί χαμογελοδσε μ' ενα φρονητθίιο λ "Ο αε τό μάτι, ί,τα δέ-Λα μέτρα. Μπο- "Οχι, «χ» Λίς, είπεν ό 'ροδϊε νά πληγω^, νά <Γ/Λ«τ6>τ>η, ι- τος, τρ&>τχ η ΓΛνε*ιε*η.
σως... τΗ-ταν όμως φίλαβλος · και Τα λόγια υύτα <*!Μχτν(μ>Μ
λη ει>Γ^,
—Μά άν έσωζιζ *
την Μάρθα; ρώτηη ό
ο*.ί?.ο; ί°·
είχε. πι'6·ινστητας νά τή γλυτώση, —ή σιγαλ'.α, βπιτακτικα, αχαν«ρω-
'___"Ας είναι, είχε άιοοφ'Λσιστικά. χά, όριστΓχ,ά. ^ %
βά πηδήξω *αί <Θά σάς φί?<ΰ τή με- Ή Μάρθα ΐταυαι έξαφνα τις γάλη σκάλα τοδ άμα&οττοκΓίου^ Πε- φω,νές της. Ή Γενΐΐδΐέίη ανατρ-Ι- ' ίτ·ε β^ω. Δέν μχοράτε νά πή- χιασε, άνάπνδΐχκ τ^Λειά, ώσάν ή «- ■ε"<κ·ίς, γ««τί βά «ηωτωθήτε. νακυνοη της ποί» είχε^παιραλύσει μ·Λ 3μαι στο λεπτό. > στιγμή νάδγαχνε <ζχό τα τρισ' φησε τό σώμά τοο νά γλωστρή- τού είναι της. Λές τώς έϊίτ -Χ ../4-/.λλ^ ™Γι τηίνΛϋ. νοτ*τ11(>>- —'ΡΧ-ϊ Τ*εν(εΛίέ6ιη. σέ ·χαί
Αφησε τό σώμά τθυ νά γωστρή τού είναι της. Λές χώς έ3ίσταζ
ση στό μά-Λ?ος τοδ τοίχου, γα?*τζ&>- —'Ελα Γενείιεβη, σέ ·χαρ>ΤΛα-
μΐνος στό γ&ρο τοδ χαραθύροο κ'αί Χω; έπ> %ρώττα! ξανάεβοε ό σύζ'^ος,
'ειτειτα με φόρ··7·, «ήϊ1^ ^*τω σ™ν έχίμονια.
Ε ή ζλέ Έ
■λήχο. 'Εμε'.νε μια στι-π»·η, ζαλιαμε- —Έμπρος, €ΐπε τοτε κι εχεινη
,,λ- ϊ-Βΐίΐτ.ΐ στ.·χ.ώΐθτ!νυε <κιχί ετρεδε αναοααίϋονταε. Καί ·γλ6στρητΓε ως τό διαστικο Ρϋ ά Ι Μέ τό φώς τοδ φεγγαριου κχι με —Φτανει νά μη σπάση ή στ.αλα, νεΐς σαν νατχ^ε μερά. Κατέδηκε σιγά-σιγά μέ προφύλα- Μ' δλη τή δΛΐ;μί τσο ό Ροδέρ- ξη (μέ μιά φο&ερή δραί'Λητα, σχε- , τος προτπαθ&ΰσί νά ση·Αΐί>ση τή <ηά- φτότ^ν τι Μαίθαΐκ V* άφτχτε επί τβ- Έλάτε νά τιμήση6 δποϋ 2χει χαΐ χέβια γοογοίυθ""0 νά σαΐτεύτι τα πονλΑ ^^ Πέντε ξανθές τόν ^ πι' ή μιά τής —'Ελάτε νά ι ι.υς -^^■ν^ι^Λν,^Λ>^^^ <.* νι,Μυ-ιιι.ι > ι, ν λ·»- ψινίίϊ ή ίΛ.θ!ρ%0()% ια οίφησ'ε επι τε-
Ιλχ.... Δέν εφ&κκ ώς το πχιρά^^ρο. λοος στή γη τό ιαολύτΕμο φορτίο τκ>.
ΙΠατ^ντα; όμως στό τελωταίο Καί έχεοδή βκΕϊνος στςχόταν χολ-
ι ΓΑίλοπάτι της &ά μχοροόσε νά ζιά- λή ώρα τωντά στή μισολιγοθΛασμε-
να
κατω...
πως
γνναίαα τόν
να
Καβαλλικεΰει
κι'
_.*^
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
17
.«.-Μάχαιιμιάςϊ*·^
'.ΪΓ» δέν μποοοϊν να σνγ-
'■'- 1/ιΙνονζ τοΰς 6τοίοι;ς
'""ν1'8 :Γ·ζτηο·ι; τοϋ Πό-
ν.ι' έΐ
«χΐ
ΤΟ ΑΠΡΟΣΠΕΡΑΣΤΟ ΠΑΓΟΦΡΑΓΙΗΑ.- ΤΡΟΛΙΕΡΟΙ ΛΑΙΛΑΠΕΣ ΚΑΙ ΧΙ0Ν0ΣΤΡΟΒΪΛ
ΛΙΜ.- ΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΟΥ.-- ΝΑΥΑΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ.-.
ΤΟ ΚΑΤΡΑΚΥΛΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΛΓίϊΝ... ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΑΒΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΓΟ-
ΦΡΑΠΙΙΑΤΟΣ.-. Ο ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΝΑΝΣΕΝ.- ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗ¬
ΤΑΙ... Ο ΔΟΥΞ ΤΩΝ ΑΜΒΡΟΥΖΙΩΝ.-- ΚΑΙ Ο ΑΤΥΧΗΣ ΝΟΜΠΙΛΕ...
ιο3τοϋπαοουσιαζειηεξερι
«5 Πύλου είναι οί οωοοι
ϊζ^-χμ πάγον ποΰ εχανν
./ οί όποΐοι οτο ση·'.ίυ-
ρων. Ή εφρ
ν ιΐναι λεία, όπως είναι η ε
Π,α ιιρνάλων λιμνών δταΐν >οα-
ονχειαώνα/άλλάΓΪνεγ*-
ίναιισλίίς: Λός:οι. 6οι;νά, δ¬
ή, τ ήν ν,αλνπτΑίν ο/.οκ/.η-
,ι,κεϊ δηλαδή μέ ιιιάν *Υ-
νωοαν, την οποίαν υ α οχ^-
„, οί ώνοι. "Εξας-να δμως, 6-
', /«λαψ α-υαήστι δυνατάς ο
^ί, ή λευν.ή έντασι ^ αρχι^ι
«οοτηοάη σπασικοδι/π. ΟΙ όν-
αγοι ποΰ τού; άνασψώνα ί1
αασα ποϋ την άγριρύει ή μα-
τοθ άΜΐιου, χτιπιοΰνται μετα-
ιιό ιιιά τροαερή δυναιιι,
δίδονται μ' ενα τυομίχκτινό
^ο, κα'Ό'Ίοϊν ό ενας τάν τ£λ-
ΐωί /ατοα/ΐ'λοϊν στό χάος μέ
αοιν^άτιΤΓη όομή. Τότε
«V
'ς -τίρους ποΐ 6>>ύ?α«Ξαν
ίΐ ή θάλασσα, ή οποία (ά
. 18« πα^ οο<ττι σέ λιγο. Κατά τη; διάιφοριε; έ|ερει·ντ- ;:τΑν Πο?>ικι"}ν ιυν.ρανών, πύσα
ιϊα δεν γ, ιναν συντρίμματα ά~ό
τοοιι°οέ; πϋτές συγ/.ρούσει;
ογχοπάΛ;ων. Κατά τόν 16Όν
, ό'Ο?λανδός Μπάοεντς, ό 6-
ποώτο; θ'νεδοάλι,^'Ρ τή Ν^α
ϊ.α, άποκλείστηκε άπό τοίς
αν; νοντά στο νησί αΰτό. Γκ'
σωβτ] πναγκάστηκε να εγ/ατπ-
ι|ΊΙ τ·) πλοπν τού μέσα στονς" 6γ
τιίνοι,ς παΰ τό εσττιγναν όλονέν
' νά παςαχειμάιτη (ΐαζΰ ιιέ τό
ιά τού στή Νέα Ζέμπ/.α. Τό
ϊΤή, 6οηειοανατολΐ7.ή α;:τή
Γροιλσνοίας 12 (τα?.αινο9ηρί-
ΐκοιενι/λώόησαν άπ« τούς ογ-
ίνοΐ'; οί όποΐοι καί, τάς
|Λν. Π?ί>ισσότερο! άπο
γάθψ.αν στήν
Γο 1873, τό ^Τ
ποτυ/£ άπό τούτ πά·γους ν.Ύν-
Ι Ρή τοί Φρογκίοκου Ί(0
'· _Επί 12 μήνας οί πάγο τό
«νσσν άνίλ-ητο, ώ,- ποΰ στο τε.-
τοσι-νντοιτΐ'αν. Στό 1831 (Π·-
1 το τηοιιερο δηα,ιια τής «Ζα-
'Ηα ίτπν αποκί^ισιιενο άπό
177
Οί άεροπόροι Ρόυ Λ. Μιτσελ, άριστεο^ί και Μ.ταιρων Κ. Χιοϋκομ, μιτα την .πς;όσ((:ατσν υπεράνω της Κλι'ιβελ.αντ
πτήσιν των έ.τϊ 175 ώρας. Αί σύζυγοί των τούς ύποδι'χονται.
' °, δ,'?αιιατα· τοϋ άπο/.λεισ «ΐ
Μοκον από τοΐνς .τάνον; ".?ν ?-
•"««^«(θί^Λΐςιιάρπ'ρα;^
™ «ι'ιιατά τους. Ώοτόσο' λ:
των Πόλιν, όν Χο)οών Ίπχ;
'■*■ 6λέπον εν άλλο ?πί
. «ν χειμδνα, ή θάλασσα έ-
το <α- οτερε- ς· Μιά νε?ου ΐη|κόνεται στόν ....... ?αναπέφτει σάν βοονη ά- «τιπ πάγον. 'Λλλοίΐίονο τό ςήςσυ πού σπ«ζοι·ν ^/ι; ωστρ τής προισσότεοες ΚπΗ° βνδΚεται .'χπΐ."τ,ν Η° βνδΚεται ΙΙλί^ Λ ^πάί), «Γ,ρμανάΑς, τύ όλ^ -,,.' ε'φτα- μιά ο ;· ϊπι?«χνοντε; μέ {- νά απ,' τοχ'ς όγκοπάγους, ιιά στό τέλος άναγ/αζόντοΐΌΐεΐν νά οταθοΐν για- τί εφταναν στό άπιροχώρητο. Γότε ό προίςετ|·'ος ίξι^ίννητί,ς καί φίλος τή; Έλλάδο- Ν'ϊναρν. συνέλαβε τό αε'. αλιχρνϊ.ς σχεδ'ο νά ιιπη μέσα σ' ινα στερεό πί.οίο καί νά αΐαριιδοθίΐ μ' αύτό στό ί- διο τό οεΰμα τί»-: •θαλάσσης ποϋ (ητρώχνει τους πτίγον; πρός τό αλ- λο. Χο·ησιιιοποιών γιά τίιν πς.αν ματοποίησι τού σχεδίου τού την φν- σιν, ν.αηόοΛ{«>σε νά πορχορηστ· ?-
τσι πολύ ίψηλό. Έπειτα, γεμίτ-οο
ήρο,ιομό μα'Ιύ μ' €ναν σνντροτ,ο
καί μίοιν.οϋς; σκύ/Αοι-, ήρχισε νά
ποοχτορή στήν τοοιιερή παγοιμί-
νη ερηιιο. ΚσΑϊΛω ολοι οί προηντι'
ιιενοι Ιξερεννηταί δέν είχον κατορ
•Οιόση νά «είνουν παρά μόνον λί-
γες ίυδομάδες σΐ,ίγν νενρή αυτή
εηηαιά, ό Νάνσεν ιιπόρεο-ε ά μεί-
ν»ι έκεϊ δεΰοατεσσαρας όλθ/Λΐ'^ροι.;
ιιήνα;. Χο.ρις*ίϊΓΪ|ν έξαιρεν::ή ιον
•Ίντο^ή, ό τολμηρΟΓ Νορβτν,ός -'α-
τήγαγε αιά μενάί.η νίκη. Άν οέν
ίπέτνχε τόν τελι/όν σκοαιόν τ λ.
να φΐίάση δηλαδή στόν Πό?Λ. εΐ¬
χε την ευτυχία νά τόν ττϊ ησιάΓ))
καί νά ποοχο)ρήσ[; περιαι/ότερο άπ'
όλονς τονς πρσηινοι.νέΛσιις ρςερει.·-
νητάς.
Αύτη ή μεγάλη ^ίπτυχία, προ-
κάλεσε τό ζή?Λ κ,τά αλλων ίξερ^-
νητών. 'Ακόιιη ιιιά τόσο μεγάλπ
α — έοκέπτοντο — ".αί
ή νί/η είναι 6εοαία! Τόν Νάνΰον
διτδέχθη στήν έξεορύν»ν>ι τοϊ
Πύλου ίνα; πρΐγκιψ §ς αϊιιαίυ;
μανιάδη." ναιτικό-; καί τολμηρός
ά7.πινιστής, ό δούξ των Άιιόρϋνα
(Ον, εγγενος; τοΰ γενναίον) Βασίλε¬
ιος τή; Ιταλία; Βί/.τχυοος Έλιιια-
νοτ.·τ|λ Α' Ό δο''ξ ξράνησί: οτήν
•ϊρχή γιά τή Γή τοΰ Φραγ.ιισ-'.ίτ
Ίωκτήφ. Κΐχε α«-ύ τού Ινχχ με/<- λο καί γεοά ίραϊ.αινοθηςευτι'κό πλοΐο, 150 σκί'λλονς καί ?νΐ δ- ιιιλο άπό γενναίσυς ό^ηγοί'ς τόΊν '.ν^.πτοον, οί όποΤοι τόν σχνώδΓν- υν πάντοτε στή; τολμΐΐΌες χυι. ο- ναοριχήσεις σζη χιονισμένα 6<Λ'νά. Μετά τίιν γή τοΰ Φραγκίσκον Ί(·>-
σήφ, οί ίξίοεΐ'νηταί κ,τ,τώοΰιοσαν
νά φτάσουν στήν πειό μεσηαβρινή
'/ώριατοΰ Πολικηί Άρχΐπε/ΟΊ.ν;,
ίίταν τό πλοΐό τοτς έξαφνα μισο-
Ερνοιλιάοτ)<νε Γοτερα ά?ό ιηγ' σύγκ!ροι.ισί τού ιι' εν<τν τεράστΐΓ όγνοποΓγο. Οί έ:ερε'νηται τ^τε ί]λ«γκάαθην.αν νά δ<α^ειμάτ;-Η,Λ ίπάνιο στΛ·νς πΟΛ'ους κάτα> άπό
ελαφρές σν.ηνίς. Ό δούζ των Ά;»·
βρσν£ίων έ&ετ&Οετο στο»ς κινδύ-
νους σάν τόν τεΐΓυταϊο ναΐ'τη να'ι
μάλιστα κατά τί)ν διάονριον μιά;
θυέλλης πάγοχτε τό ενα τού χέρι.
Γι' αί-τό δταν ό χειμώνος .χέρασε
κ' ήλθε ό -χαιρό; νίά ξεχινήσουν ο>
έξερευνηταί γιά τόν Πόλο, ό £ού;
ηναγκάσθη νά μείνη στό κατανλι-
σμό παραχαϊρώντας στόν νπαο/η-
νό της άποστολής, τόν πλοίαο"/ο
Γκάνι. την θέσιν τού καί την τινή
της νπιΒρτάτης ποοσπΌΐθεία:.
, Στής 11 Μαριου 1Ρ00 ό Γ-.α-
να ξεκίνησε. "Εφδΐασε στι τ|·ος
ποϋ είχε οτθάστι δ ΝάνσΓν. τί. ξε-
πέοασε κι' έξίΤ/.ολονθησε νά π«Ρ-
χωοΐί ποός τόν Πόλον. Τό ο.τ/χιμ
τοΰ πεκρηιιοι» Νορ6ηΓγοΓ ποϊ< φηι- νόταν Γίποοσέγγιοτο, εΐχε χαταρ- οΐφθϋ. Δέν «πεΐχαν παπά Ρ.ί*0 '/Ο. άπό τον Πόλον. Άν.όμη ενας μή¬ νας ποοσπαθειών κι' τε?ικ'); σκο- πος τα έτ?τύχαινε. Αλλοίμονον δ- μ*ο;! Τα τοόφιμα εϊχαν σίυί)η κ' ή σχληοή άνάγ·/.τ διέτα^ε την ί- πισθοχώοησι! Ή ποορία τοΰ ννοί- σιιοϋ νπήρ^Ρ τρομερή. Μόλ ς στί^ 2?· Ίοινίου ό Γκάνι κατάρθοσι νά σνναντήση τό νπόλοιπον τνήιια ιής άποστολής. Άπό τοίς 104 σκύλλοι ς ποϋ εΐχε πάςη ααζό τού 5έν τοΰ είχον άπΓμϊίνγι παρ< 7. Εντυχώς άπό ττηις άνδρας δ?ν «·Τ- χε χαίΐή νανείς. Μά. ιιόλις επέστρε¬ ψε, τοΓΪς ανδρες χάθηκαν υέ.ια στοΰς πάγονς καί την καταχνιά, πέφτοντας σέ μιά ρωνμή! Τρία νέσ θι'-ματα είχον προστεθή στό άτί- ραλ-το νεκροταφεΐο τοΰ Π όλον. Μόλις ό δονξ των Άμ&ροινζίων επέστο|ει|'ε στήν Εύρο'^πη, ό Άμε- ριτίανός ΜπάλντσΐΗν τόν άντικ«ίτέ- οτησε στή Γή τοϋ Φραγνίονοι; Ί- (οσήα;. Μά αΐαήν την φοοά οϊλ1 Γι.- ποΰ σταμάτησε τούς έξερεινΐϊτά*".: απενατίας τό παγάωοαγμα είχε χομιιατιασθη καί ετσι ηταν αδΐ·νι?- τον νά προχοίθήση κανείς σ' οντή τή θαί.ασαα, άπό την οποίαν χνεδι·- οτο τεράβτιοι ό^'κόπαγοι Σνγχοόχως μέ τόν Μπάλντου ν, ό Π όλος ποοσεβοϊλί^το κι' άπό :ιιά αλ/.η διεΐθυνσι. Άπό την λονρίνι τής ΰαίάσσης ποΐ χο-Μΐιζει τΐ',ν Γριλανδίαν άπό τό Πολΐ/'ό Άυε- ρικανικο άρχιπέλαγος, δ Νορ6ΐ|- νός Σβέρντοοΐ'π, ί-Λαρ/η'νος τί; άποστολής Νάνοεν καί ό 'Αμερι- ν.ανός §ξεοει·νητής Πήοα.1, προο- | παθοΰσαν νά π.οοχωρήσ.7νν ιιεσα άπό τονς όγκοπάγους. Επί τέσσα¬ ρα όλάκ>.τ>ρα χρονιΐα1, χοορίς μιά ή-
μέρα άναπαύσΐίος έπαλεναν κατα
των πάγων, ό ενας μέ τό άκατανί-
κητο π?.οϊο τοϋ Νάνοεν <ι·]>^ψ»
κι' ό άλλας αέ την β»Γ,θειαν έλα-
·&ρων κι' επί τεοκταοα όλόκλΓ,ρα
χρόνια παρέμειναν στή με'ση τής
τρομαί/Γακής αΐαήτ έρημιάΓ. ζη-
τώντα^; άπ' δλες τί>ς μεριές, >ιέ ι>ερ
μοκρασία 50 βαΐτμόόν υπό τό ι·η-
δέν, πέρασμα μέπ' άπ' τονς αΐχι,νι-
ονς πά-Ί'ους;. Μά τόσες ήρωι'κ:ς
προσπάθεΐί; πηΛ'αν χαμενες·, γιο-
α δέ' κατώρυΥοσαν νά ψθασονν
Γτόν Πόλο.
Γι' αύτό οί έ|ερευνηταΐ, βλέ¬
ποντες ότι δέν μποοοϋσαν νά ς:ϊ)ά-
σουν ετσι στόν Ιΐόλο, σκέφθτΐ/'αν
νά χρησηιοποιήσοτν τα μέσα τα
όποϊα τούς παοεΐ/ε ή πρόοδος ττς
έπιστήμηχ. Γίινάιτο; ό Άλτρέ τ<·/- μησε νά χρ·ησιμοποιήστ} άίρόσΐα- το. Μά ή ήρωϊ/.ή ατϊτίι τοέλλα ·κλ- τέί.ηξε σέ μιά κατΐΜττροφή /αί ο ς πέρνσι ν.ανεις δεν εΐχε ίπιχειρήοη νά φθάση στόν Πόλο έναεοίίος. Τότε ό περίφηαος Αμουνδσεν ιιέ τό άερόπλοιο «Νοοβηγία» καί μέ πλήρωμα άπό εκλεκτσΰς έπιστήικ:- νας ν.αί γεν·αίονς έΗερενντηκ, μετα?ΰ των όποία>ν τ(τσ.ν >οο.ί ό
Νόμπιλε, πέταξε πάνω όπό τον
Π όλο ν,αί εροιξε σ' αιτόν ιήν
Νορβηγκκήν σημαίαν Συγχρόνως
ίνιάφοροι άλλοι άεροπόροι έ—ανέ¬
λαβον επιτυχώς τό τόλμηαά τοτ.
μά, λόγο» των κινδύνιον, αί πτι',στις
τβ?ν ί(σαν (Τΐ'ΓντοικΗ κι' έπέστρεφαν
εις τα "δια. Γι' αύτό καί ό Ν·'>μ-
πιλε σκέτρθηχε ·χ.ατόπιν νά δργαχοι-
(τη μιά αποστόλη, ή όποία νά ί-
ξερεινήστ) σνστηιιατικά τόν Πόλο
καί ιιέ το τελειότατο άερόπΤ,οιο «'Τ-
τα/.ία·> πετας€ πρός αυτόν. Οί
πρωτές τού πτήσεις επέτυχον, μ ό,
άλν.οίιιονο' Ό Π όλος δέν παρα^ί-
δει ενκολα τα μνστικά τού
το/.αηοοίις καί ετσι | ς
κλαίει σήιιερσ τονς χαιιένΌΐ" ί-ςΐτ-
άς τής «Ίταλίας*.
ΐτξΐΐ
ταν ή πτχνότης
πάγκ'ν
ο Υ» νά πο*>
"??ιν.ά χΐλιόπίτοα Ιΐίπ'Ό Ντ«1>κ ΤέΛωο, οσης κατηλθτν έξ ίπταμε'νου άτοοπλάνΜ» ϊίς την γήν ασφαλώς ιιέ την 6«Γ*Εΐαν άλεξι—τώτου.
(Μίιμησις άπό τόν
Άχ6 ϊώ κι' όμχρός, οτοχοτ!του
θά βροντο5ν« ττιά άνάρια
στά κλΐ'.στα; ιταράά
τα τρελλά τα Λ
κι' δστερα άτοο ε?μο τ3€Ϊ·7τνο
δεν &ά σοΰ χαλοΰν τον
Ώς κι' ή πόρτα ρμ)
'ς τό κϊτώφλί της Θά μένη
καί χ·.ο σιτάν.α 6' άφκράσαι
Ινα νιο €ρο>το/.ααμέ~«)
ν ά 0ό5 ψάλλτ): «'Εσυ χοιμάσαιι
«νφ 'γώ γιά σε τ&ί-αίνωίΐ)
φ-άνει ή ώλ?7, γρτ?ά κι' ερμη
γιά άκατάδ-εκτην άγοίχη
είτες "Α—:ρο·^ είτ' Άράτγ;
νά π2θσκ)ναίγ€α·αι μέ θέόρμ.τ;·"
καί θάκοΰς μέ κρύο τρόμο
<τζ ·καμάμ$ρο ενα δρόμ.ο. Τό ^ορ·.ά ιΛύ &ά μανίζτ) μέ τοϋ φδγγαριοϋ τη χάση. Σάν ·ό &?<ος σέ φλονίζε: ■χαί ό πόθος κ&^φ&δράοβ! γύρου 'ς τό ν±ζΛ σου σηκωτι, ύ την βκλτ,ρή σΐϋ νιότη. ΚΓ ίϊ'.και δς μή χολοσκάντ) ή καρδιά σο^, οη γ:ά στεφχν: χροτ·.μοΰν δροσάτα κρίνα η σταχτάχλωρη μερ^ίνα και σαορτοάν τα μζραμμένα 'ς τθΰς ^έμο>; μα^τςμένα.
Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
Άγοοάζετε τα 6ι6?ία σαςάπό τό
Βιβλιοπωλείον τοΐ· <^Έ8ν. Κ>'ΐ£>ν.θί>.
17
.«.-Μάχαιιμιάςϊ*·^
'.ΪΓ» δέν μποοοϊν να σνγ-
'■'- 1/ιΙνονζ τοΰς 6τοίοι;ς
'""ν1'8 :Γ·ζτηο·ι; τοϋ Πό-
ν.ι' έΐ
«χΐ
ΤΟ ΑΠΡΟΣΠΕΡΑΣΤΟ ΠΑΓΟΦΡΑΓΙΗΑ.- ΤΡΟΛΙΕΡΟΙ ΛΑΙΛΑΠΕΣ ΚΑΙ ΧΙ0Ν0ΣΤΡΟΒΪΛ
ΛΙΜ.- ΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΟΥ.-- ΝΑΥΑΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ.-.
ΤΟ ΚΑΤΡΑΚΥΛΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΛΓίϊΝ... ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΑΒΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΓΟ-
ΦΡΑΠΙΙΑΤΟΣ.-. Ο ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΝΑΝΣΕΝ.- ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗ¬
ΤΑΙ... Ο ΔΟΥΞ ΤΩΝ ΑΜΒΡΟΥΖΙΩΝ.-- ΚΑΙ Ο ΑΤΥΧΗΣ ΝΟΜΠΙΛΕ...
ιο3τοϋπαοουσιαζειηεξερι
«5 Πύλου είναι οί οωοοι
ϊζ^-χμ πάγον ποΰ εχανν
./ οί όποΐοι οτο ση·'.ίυ-
ρων. Ή εφρ
ν ιΐναι λεία, όπως είναι η ε
Π,α ιιρνάλων λιμνών δταΐν >οα-
ονχειαώνα/άλλάΓΪνεγ*-
ίναιισλίίς: Λός:οι. 6οι;νά, δ¬
ή, τ ήν ν,αλνπτΑίν ο/.οκ/.η-
,ι,κεϊ δηλαδή μέ ιιιάν *Υ-
νωοαν, την οποίαν υ α οχ^-
„, οί ώνοι. "Εξας-να δμως, 6-
', /«λαψ α-υαήστι δυνατάς ο
^ί, ή λευν.ή έντασι ^ αρχι^ι
«οοτηοάη σπασικοδι/π. ΟΙ όν-
αγοι ποΰ τού; άνασψώνα ί1
αασα ποϋ την άγριρύει ή μα-
τοθ άΜΐιου, χτιπιοΰνται μετα-
ιιό ιιιά τροαερή δυναιιι,
δίδονται μ' ενα τυομίχκτινό
^ο, κα'Ό'Ίοϊν ό ενας τάν τ£λ-
ΐωί /ατοα/ΐ'λοϊν στό χάος μέ
αοιν^άτιΤΓη όομή. Τότε
«V
'ς -τίρους ποΐ 6>>ύ?α«Ξαν
ίΐ ή θάλασσα, ή οποία (ά
. 18« πα^ οο<ττι σέ λιγο. Κατά τη; διάιφοριε; έ|ερει·ντ- ;:τΑν Πο?>ικι"}ν ιυν.ρανών, πύσα
ιϊα δεν γ, ιναν συντρίμματα ά~ό
τοοιι°οέ; πϋτές συγ/.ρούσει;
ογχοπάΛ;ων. Κατά τόν 16Όν
, ό'Ο?λανδός Μπάοεντς, ό 6-
ποώτο; θ'νεδοάλι,^'Ρ τή Ν^α
ϊ.α, άποκλείστηκε άπό τοίς
αν; νοντά στο νησί αΰτό. Γκ'
σωβτ] πναγκάστηκε να εγ/ατπ-
ι|ΊΙ τ·) πλοπν τού μέσα στονς" 6γ
τιίνοι,ς παΰ τό εσττιγναν όλονέν
' νά παςαχειμάιτη (ΐαζΰ ιιέ τό
ιά τού στή Νέα Ζέμπ/.α. Τό
ϊΤή, 6οηειοανατολΐ7.ή α;:τή
Γροιλσνοίας 12 (τα?.αινο9ηρί-
ΐκοιενι/λώόησαν άπ« τούς ογ-
ίνοΐ'; οί όποΐοι καί, τάς
|Λν. Π?ί>ισσότερο! άπο
γάθψ.αν στήν
Γο 1873, τό ^Τ
ποτυ/£ άπό τούτ πά·γους ν.Ύν-
Ι Ρή τοί Φρογκίοκου Ί(0
'· _Επί 12 μήνας οί πάγο τό
«νσσν άνίλ-ητο, ώ,- ποΰ στο τε.-
τοσι-νντοιτΐ'αν. Στό 1831 (Π·-
1 το τηοιιερο δηα,ιια τής «Ζα-
'Ηα ίτπν αποκί^ισιιενο άπό
177
Οί άεροπόροι Ρόυ Λ. Μιτσελ, άριστεο^ί και Μ.ταιρων Κ. Χιοϋκομ, μιτα την .πς;όσ((:ατσν υπεράνω της Κλι'ιβελ.αντ
πτήσιν των έ.τϊ 175 ώρας. Αί σύζυγοί των τούς ύποδι'χονται.
' °, δ,'?αιιατα· τοϋ άπο/.λεισ «ΐ
Μοκον από τοΐνς .τάνον; ".?ν ?-
•"««^«(θί^Λΐςιιάρπ'ρα;^
™ «ι'ιιατά τους. Ώοτόσο' λ:
των Πόλιν, όν Χο)οών Ίπχ;
'■*■ 6λέπον εν άλλο ?πί
. «ν χειμδνα, ή θάλασσα έ-
το <α- οτερε- ς· Μιά νε?ου ΐη|κόνεται στόν ....... ?αναπέφτει σάν βοονη ά- «τιπ πάγον. 'Λλλοίΐίονο τό ςήςσυ πού σπ«ζοι·ν ^/ι; ωστρ τής προισσότεοες ΚπΗ° βνδΚεται .'χπΐ."τ,ν Η° βνδΚεται ΙΙλί^ Λ ^πάί), «Γ,ρμανάΑς, τύ όλ^ -,,.' ε'φτα- μιά ο ;· ϊπι?«χνοντε; μέ {- νά απ,' τοχ'ς όγκοπάγους, ιιά στό τέλος άναγ/αζόντοΐΌΐεΐν νά οταθοΐν για- τί εφταναν στό άπιροχώρητο. Γότε ό προίςετ|·'ος ίξι^ίννητί,ς καί φίλος τή; Έλλάδο- Ν'ϊναρν. συνέλαβε τό αε'. αλιχρνϊ.ς σχεδ'ο νά ιιπη μέσα σ' ινα στερεό πί.οίο καί νά αΐαριιδοθίΐ μ' αύτό στό ί- διο τό οεΰμα τί»-: •θαλάσσης ποϋ (ητρώχνει τους πτίγον; πρός τό αλ- λο. Χο·ησιιιοποιών γιά τίιν πς.αν ματοποίησι τού σχεδίου τού την φν- σιν, ν.αηόοΛ{«>σε νά πορχορηστ· ?-
τσι πολύ ίψηλό. Έπειτα, γεμίτ-οο
ήρο,ιομό μα'Ιύ μ' €ναν σνντροτ,ο
καί μίοιν.οϋς; σκύ/Αοι-, ήρχισε νά
ποοχτορή στήν τοοιιερή παγοιμί-
νη ερηιιο. ΚσΑϊΛω ολοι οί προηντι'
ιιενοι Ιξερεννηταί δέν είχον κατορ
•Οιόση νά «είνουν παρά μόνον λί-
γες ίυδομάδες σΐ,ίγν νενρή αυτή
εηηαιά, ό Νάνσεν ιιπόρεο-ε ά μεί-
ν»ι έκεϊ δεΰοατεσσαρας όλθ/Λΐ'^ροι.;
ιιήνα;. Χο.ρις*ίϊΓΪ|ν έξαιρεν::ή ιον
•Ίντο^ή, ό τολμηρΟΓ Νορβτν,ός -'α-
τήγαγε αιά μενάί.η νίκη. Άν οέν
ίπέτνχε τόν τελι/όν σκοαιόν τ λ.
να φΐίάση δηλαδή στόν Πό?Λ. εΐ¬
χε την ευτυχία νά τόν ττϊ ησιάΓ))
καί νά ποοχο)ρήσ[; περιαι/ότερο άπ'
όλονς τονς πρσηινοι.νέΛσιις ρςερει.·-
νητάς.
Αύτη ή μεγάλη ^ίπτυχία, προ-
κάλεσε τό ζή?Λ κ,τά αλλων ίξερ^-
νητών. 'Ακόιιη ιιιά τόσο μεγάλπ
α — έοκέπτοντο — ".αί
ή νί/η είναι 6εοαία! Τόν Νάνΰον
διτδέχθη στήν έξεορύν»ν>ι τοϊ
Πύλου ίνα; πρΐγκιψ §ς αϊιιαίυ;
μανιάδη." ναιτικό-; καί τολμηρός
ά7.πινιστής, ό δούξ των Άιιόρϋνα
(Ον, εγγενος; τοΰ γενναίον) Βασίλε¬
ιος τή; Ιταλία; Βί/.τχυοος Έλιιια-
νοτ.·τ|λ Α' Ό δο''ξ ξράνησί: οτήν
•ϊρχή γιά τή Γή τοΰ Φραγ.ιισ-'.ίτ
Ίωκτήφ. Κΐχε α«-ύ τού Ινχχ με/<- λο καί γεοά ίραϊ.αινοθηςευτι'κό πλοΐο, 150 σκί'λλονς καί ?νΐ δ- ιιιλο άπό γενναίσυς ό^ηγοί'ς τόΊν '.ν^.πτοον, οί όποΤοι τόν σχνώδΓν- υν πάντοτε στή; τολμΐΐΌες χυι. ο- ναοριχήσεις σζη χιονισμένα 6<Λ'νά. Μετά τίιν γή τοΰ Φραγκίσκον Ί(·>-
σήφ, οί ίξίοεΐ'νηταί κ,τ,τώοΰιοσαν
νά φτάσουν στήν πειό μεσηαβρινή
'/ώριατοΰ Πολικηί Άρχΐπε/ΟΊ.ν;,
ίίταν τό πλοΐό τοτς έξαφνα μισο-
Ερνοιλιάοτ)<νε Γοτερα ά?ό ιηγ' σύγκ!ροι.ισί τού ιι' εν<τν τεράστΐΓ όγνοποΓγο. Οί έ:ερε'νηται τ^τε ί]λ«γκάαθην.αν νά δ<α^ειμάτ;-Η,Λ ίπάνιο στΛ·νς πΟΛ'ους κάτα> άπό
ελαφρές σν.ηνίς. Ό δούζ των Ά;»·
βρσν£ίων έ&ετ&Οετο στο»ς κινδύ-
νους σάν τόν τεΐΓυταϊο ναΐ'τη να'ι
μάλιστα κατά τί)ν διάονριον μιά;
θυέλλης πάγοχτε τό ενα τού χέρι.
Γι' αί-τό δταν ό χειμώνος .χέρασε
κ' ήλθε ό -χαιρό; νίά ξεχινήσουν ο>
έξερευνηταί γιά τόν Πόλο, ό £ού;
ηναγκάσθη νά μείνη στό κατανλι-
σμό παραχαϊρώντας στόν νπαο/η-
νό της άποστολής, τόν πλοίαο"/ο
Γκάνι. την θέσιν τού καί την τινή
της νπιΒρτάτης ποοσπΌΐθεία:.
, Στής 11 Μαριου 1Ρ00 ό Γ-.α-
να ξεκίνησε. "Εφδΐασε στι τ|·ος
ποϋ είχε οτθάστι δ ΝάνσΓν. τί. ξε-
πέοασε κι' έξίΤ/.ολονθησε νά π«Ρ-
χωοΐί ποός τόν Πόλον. Τό ο.τ/χιμ
τοΰ πεκρηιιοι» Νορ6ηΓγοΓ ποϊ< φηι- νόταν Γίποοσέγγιοτο, εΐχε χαταρ- οΐφθϋ. Δέν «πεΐχαν παπά Ρ.ί*0 '/Ο. άπό τον Πόλον. Άν.όμη ενας μή¬ νας ποοσπαθειών κι' τε?ικ'); σκο- πος τα έτ?τύχαινε. Αλλοίμονον δ- μ*ο;! Τα τοόφιμα εϊχαν σίυί)η κ' ή σχληοή άνάγ·/.τ διέτα^ε την ί- πισθοχώοησι! Ή ποορία τοΰ ννοί- σιιοϋ νπήρ^Ρ τρομερή. Μόλ ς στί^ 2?· Ίοινίου ό Γκάνι κατάρθοσι νά σνναντήση τό νπόλοιπον τνήιια ιής άποστολής. Άπό τοίς 104 σκύλλοι ς ποϋ εΐχε πάςη ααζό τού 5έν τοΰ είχον άπΓμϊίνγι παρ< 7. Εντυχώς άπό ττηις άνδρας δ?ν «·Τ- χε χαίΐή νανείς. Μά. ιιόλις επέστρε¬ ψε, τοΓΪς ανδρες χάθηκαν υέ.ια στοΰς πάγονς καί την καταχνιά, πέφτοντας σέ μιά ρωνμή! Τρία νέσ θι'-ματα είχον προστεθή στό άτί- ραλ-το νεκροταφεΐο τοΰ Π όλον. Μόλις ό δονξ των Άμ&ροινζίων επέστο|ει|'ε στήν Εύρο'^πη, ό Άμε- ριτίανός ΜπάλντσΐΗν τόν άντικ«ίτέ- οτησε στή Γή τοϋ Φραγνίονοι; Ί- (οσήα;. Μά αΐαήν την φοοά οϊλ1 Γι.- ποΰ σταμάτησε τούς έξερεινΐϊτά*".: απενατίας τό παγάωοαγμα είχε χομιιατιασθη καί ετσι ηταν αδΐ·νι?- τον νά προχοίθήση κανείς σ' οντή τή θαί.ασαα, άπό την οποίαν χνεδι·- οτο τεράβτιοι ό^'κόπαγοι Σνγχοόχως μέ τόν Μπάλντου ν, ό Π όλος ποοσεβοϊλί^το κι' άπό :ιιά αλ/.η διεΐθυνσι. Άπό την λονρίνι τής ΰαίάσσης ποΐ χο-Μΐιζει τΐ',ν Γριλανδίαν άπό τό Πολΐ/'ό Άυε- ρικανικο άρχιπέλαγος, δ Νορ6ΐ|- νός Σβέρντοοΐ'π, ί-Λαρ/η'νος τί; άποστολής Νάνοεν καί ό 'Αμερι- ν.ανός §ξεοει·νητής Πήοα.1, προο- | παθοΰσαν νά π.οοχωρήσ.7νν ιιεσα άπό τονς όγκοπάγους. Επί τέσσα¬ ρα όλάκ>.τ>ρα χρονιΐα1, χοορίς μιά ή-
μέρα άναπαύσΐίος έπαλεναν κατα
των πάγων, ό ενας μέ τό άκατανί-
κητο π?.οϊο τοϋ Νάνοεν <ι·]>^ψ»
κι' ό άλλας αέ την β»Γ,θειαν έλα-
·&ρων κι' επί τεοκταοα όλόκλΓ,ρα
χρόνια παρέμειναν στή με'ση τής
τρομαί/Γακής αΐαήτ έρημιάΓ. ζη-
τώντα^; άπ' δλες τί>ς μεριές, >ιέ ι>ερ
μοκρασία 50 βαΐτμόόν υπό τό ι·η-
δέν, πέρασμα μέπ' άπ' τονς αΐχι,νι-
ονς πά-Ί'ους;. Μά τόσες ήρωι'κ:ς
προσπάθεΐί; πηΛ'αν χαμενες·, γιο-
α δέ' κατώρυΥοσαν νά ψθασονν
Γτόν Πόλο.
Γι' αύτό οί έ|ερευνηταΐ, βλέ¬
ποντες ότι δέν μποοοϋσαν νά ς:ϊ)ά-
σουν ετσι στόν Ιΐόλο, σκέφθτΐ/'αν
νά χρησηιοποιήσοτν τα μέσα τα
όποϊα τούς παοεΐ/ε ή πρόοδος ττς
έπιστήμηχ. Γίινάιτο; ό Άλτρέ τ<·/- μησε νά χρ·ησιμοποιήστ} άίρόσΐα- το. Μά ή ήρωϊ/.ή ατϊτίι τοέλλα ·κλ- τέί.ηξε σέ μιά κατΐΜττροφή /αί ο ς πέρνσι ν.ανεις δεν εΐχε ίπιχειρήοη νά φθάση στόν Πόλο έναεοίίος. Τότε ό περίφηαος Αμουνδσεν ιιέ τό άερόπλοιο «Νοοβηγία» καί μέ πλήρωμα άπό εκλεκτσΰς έπιστήικ:- νας ν.αί γεν·αίονς έΗερενντηκ, μετα?ΰ των όποία>ν τ(τσ.ν >οο.ί ό
Νόμπιλε, πέταξε πάνω όπό τον
Π όλο ν,αί εροιξε σ' αιτόν ιήν
Νορβηγκκήν σημαίαν Συγχρόνως
ίνιάφοροι άλλοι άεροπόροι έ—ανέ¬
λαβον επιτυχώς τό τόλμηαά τοτ.
μά, λόγο» των κινδύνιον, αί πτι',στις
τβ?ν ί(σαν (Τΐ'ΓντοικΗ κι' έπέστρεφαν
εις τα "δια. Γι' αύτό καί ό Ν·'>μ-
πιλε σκέτρθηχε ·χ.ατόπιν νά δργαχοι-
(τη μιά αποστόλη, ή όποία νά ί-
ξερεινήστ) σνστηιιατικά τόν Πόλο
καί ιιέ το τελειότατο άερόπΤ,οιο «'Τ-
τα/.ία·> πετας€ πρός αυτόν. Οί
πρωτές τού πτήσεις επέτυχον, μ ό,
άλν.οίιιονο' Ό Π όλος δέν παρα^ί-
δει ενκολα τα μνστικά τού
το/.αηοοίις καί ετσι | ς
κλαίει σήιιερσ τονς χαιιένΌΐ" ί-ςΐτ-
άς τής «Ίταλίας*.
ΐτξΐΐ
ταν ή πτχνότης
πάγκ'ν
ο Υ» νά πο*>
"??ιν.ά χΐλιόπίτοα Ιΐίπ'Ό Ντ«1>κ ΤέΛωο, οσης κατηλθτν έξ ίπταμε'νου άτοοπλάνΜ» ϊίς την γήν ασφαλώς ιιέ την 6«Γ*Εΐαν άλεξι—τώτου.
(Μίιμησις άπό τόν
Άχ6 ϊώ κι' όμχρός, οτοχοτ!του
θά βροντο5ν« ττιά άνάρια
στά κλΐ'.στα; ιταράά
τα τρελλά τα Λ
κι' δστερα άτοο ε?μο τ3€Ϊ·7τνο
δεν &ά σοΰ χαλοΰν τον
Ώς κι' ή πόρτα ρμ)
'ς τό κϊτώφλί της Θά μένη
καί χ·.ο σιτάν.α 6' άφκράσαι
Ινα νιο €ρο>το/.ααμέ~«)
ν ά 0ό5 ψάλλτ): «'Εσυ χοιμάσαιι
«νφ 'γώ γιά σε τ&ί-αίνωίΐ)
φ-άνει ή ώλ?7, γρτ?ά κι' ερμη
γιά άκατάδ-εκτην άγοίχη
είτες "Α—:ρο·^ είτ' Άράτγ;
νά π2θσκ)ναίγ€α·αι μέ θέόρμ.τ;·"
καί θάκοΰς μέ κρύο τρόμο
<τζ ·καμάμ$ρο ενα δρόμ.ο. Τό ^ορ·.ά ιΛύ &ά μανίζτ) μέ τοϋ φδγγαριοϋ τη χάση. Σάν ·ό &?<ος σέ φλονίζε: ■χαί ό πόθος κ&^φ&δράοβ! γύρου 'ς τό ν±ζΛ σου σηκωτι, ύ την βκλτ,ρή σΐϋ νιότη. ΚΓ ίϊ'.και δς μή χολοσκάντ) ή καρδιά σο^, οη γ:ά στεφχν: χροτ·.μοΰν δροσάτα κρίνα η σταχτάχλωρη μερ^ίνα και σαορτοάν τα μζραμμένα 'ς τθΰς ^έμο>; μα^τςμένα.
Ι. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
Άγοοάζετε τα 6ι6?ία σαςάπό τό
Βιβλιοπωλείον τοΐ· <^Έ8ν. Κ>'ΐ£>ν.θί>.
ιβ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 192»·
Ρ'|=Ι|=Ιι_Ι-ι1-ϋ-ϋ-ϋ-ϋΓ=]
1
-
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ
Ό Κορψότατος Χρυσοδερένος Τόρ,σς
Μ Ε 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς Ό'αυμαστάς τοΰ <ΈΌινικου Κήρυκος» Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2Τ0Ν ΤΟΥ «ΕΘΝ ΚΗΡνκΟΣ» ΤΟΥ 1929 Είναι: ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΙί, ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ, ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ βιβλίον έξ οσων εχουν εκ¬ δοθή μέχρι τούδε είς την Ελληνικήν γλώσσαν. Μέ ύπερτετρακόσια θεμα τα. Πρωτάκουστος πλοΰ- τος ΰλης. Φιλολογία, Ί- στορία, Επιστήμαι, Τέ- χναι, Πολιτική, Εύθυμο- γραφία, Βιομηχανία, Έμ πόριον. Κάθε κλάδος της ανθρωπίνης ζωής άντι- προσωπεύεται άφθόνως. Ιδιαιτέρως έρευνώνται τα προβλήματα των Έλ- ληνοαμερικανών. Γενική "Επιθεώρησις των Έλλή- νων της διασποράς: Άνά την Αυστραλιαν, Άνά την Αίγυπτον, Άνά την Ευρώπην κτλ. Φυλλομετρήσατε τόν Τόμον διά νά ίδητε μό- νοι σας δτι δσα γράφομεν είναι κατωτέρα της αλη¬ θείας. ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬ ωτάτης ΰλης, τό Εγκυκλοπαιδικόν Ήμε- ρολάγοιν κοσμεΐται καί μέ ύπερτριακοσίας άφθά- στου τέχνης είκόνας. Αί περισσότεραι έξ αυτών είναι τυπωμέναι πολυ- χρωμικώς. Είκόνες μεγά- λων καλλιτεχνών, Έλλή- νων καί Εύρωπαίων. Ά¬ πό την σημερινήν καί άπό την κλασσικήν Έλλάδα καί άπό δλα τα κέντρω της Τέχνης, της Εύρώ- πης καί Άμερικής. Ή ίστορία τοΰ Άμερικανι- κοϋ πολιτισμοΰ πλουσίω; είκονογραφημένη. ΤΟ ΕΓΚΪ άντιπροσωπεΰει μίαν ά- ςρθάστου τελειότητος καλ λιτεχνικήν Πινακοθτίκην δλων των αίώνων καί ο- λων των Εθνών. ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ, ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ εχει παρουσια¬ σθή τελειοτέρα έκτύπω- σις. Επί χάρτου βαρντί μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ εργου είναι άπαραμίλλως πλουσία. τόμου τοϋ 1929, δίδεται χάο,σμα, Μ ΕΝΟΣ μόνον δολλα,,ίου, μΖο^ΙΖΖ^Ζ: Ι ^ΤΤΓΤ δ6μΕ™υ ΤΤ, >,- , & ν ,χτ ,, , ,, *·μ ροζ των τεραστίων Οαπανων της εκδόσεως τού.
Ιΐαρετετο Εγκυκλοπαιδικον Ημερολόγιον να τό έντρυφησητε, νά^^-'-------" «"·>«·
μργ ρφσητε νά στολίσητΡ τΑπ^,βΐ ) ν^ «
ρον δια τους συμπατριωτας σας, τους συγγενεΐς σας, τούς φίλους σας. Τό εύθπνότΡηην νη ι "β καλλίτερον Οω-
-. * ψ ^ «ς. α ο ευυηνοτερον και πλουσιωτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πρίν έξίχντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
Μ ΔΕΛΤΙ0Ν "Α ΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝΟΙΟΑΤΕ,
14° ^ >
Άξιότιμοι Κύοιο,·
οδα άλ^ Τ
ϊ
Υ. αΐγ. Ι
αποστολΐΐ'ί·"";,* ""^ ·=°««ΧΛειω δολλ. 1.00, επί πλέον καί τα ί
«ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΪΚ& «Ρ^ ^9 άποστείλητ. τ. |
"Ονομα ........,..... ί
Διεύθυνσις .,......
Πόλις ............ .........""■",........................
ΣΗΜΕΙΩΣΤ5 τ1**·........ "ολιτβια ......................
αντίτυπον, είναι εί 6ήοο!°δα- άΓοατολ^> ίτοι 25 σέντς δι' ίκαστον
χνδρομήσώμεν ή,εϊ5 °^τ?υ αν<Όαστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα- τοΰ κόσμουΓ *' λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος' ■■.^μ......................................................_: Ε Ε Ε Ε Ε Ο Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε ί Ι ι] π
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 192»·
Ρ'|=Ι|=Ιι_Ι-ι1-ϋ-ϋ-ϋ-ϋΓ=]
1
-
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ
Ό Κορψότατος Χρυσοδερένος Τόρ,σς
Μ Ε 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς Ό'αυμαστάς τοΰ <ΈΌινικου Κήρυκος» Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΩΗΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2Τ0Ν ΤΟΥ «ΕΘΝ ΚΗΡνκΟΣ» ΤΟΥ 1929 Είναι: ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΙί, ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ, ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ βιβλίον έξ οσων εχουν εκ¬ δοθή μέχρι τούδε είς την Ελληνικήν γλώσσαν. Μέ ύπερτετρακόσια θεμα τα. Πρωτάκουστος πλοΰ- τος ΰλης. Φιλολογία, Ί- στορία, Επιστήμαι, Τέ- χναι, Πολιτική, Εύθυμο- γραφία, Βιομηχανία, Έμ πόριον. Κάθε κλάδος της ανθρωπίνης ζωής άντι- προσωπεύεται άφθόνως. Ιδιαιτέρως έρευνώνται τα προβλήματα των Έλ- ληνοαμερικανών. Γενική "Επιθεώρησις των Έλλή- νων της διασποράς: Άνά την Αυστραλιαν, Άνά την Αίγυπτον, Άνά την Ευρώπην κτλ. Φυλλομετρήσατε τόν Τόμον διά νά ίδητε μό- νοι σας δτι δσα γράφομεν είναι κατωτέρα της αλη¬ θείας. ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬ ωτάτης ΰλης, τό Εγκυκλοπαιδικόν Ήμε- ρολάγοιν κοσμεΐται καί μέ ύπερτριακοσίας άφθά- στου τέχνης είκόνας. Αί περισσότεραι έξ αυτών είναι τυπωμέναι πολυ- χρωμικώς. Είκόνες μεγά- λων καλλιτεχνών, Έλλή- νων καί Εύρωπαίων. Ά¬ πό την σημερινήν καί άπό την κλασσικήν Έλλάδα καί άπό δλα τα κέντρω της Τέχνης, της Εύρώ- πης καί Άμερικής. Ή ίστορία τοΰ Άμερικανι- κοϋ πολιτισμοΰ πλουσίω; είκονογραφημένη. ΤΟ ΕΓΚΪ άντιπροσωπεΰει μίαν ά- ςρθάστου τελειότητος καλ λιτεχνικήν Πινακοθτίκην δλων των αίώνων καί ο- λων των Εθνών. ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ, ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ εχει παρουσια¬ σθή τελειοτέρα έκτύπω- σις. Επί χάρτου βαρντί μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ εργου είναι άπαραμίλλως πλουσία. τόμου τοϋ 1929, δίδεται χάο,σμα, Μ ΕΝΟΣ μόνον δολλα,,ίου, μΖο^ΙΖΖ^Ζ: Ι ^ΤΤΓΤ δ6μΕ™υ ΤΤ, >,- , & ν ,χτ ,, , ,, *·μ ροζ των τεραστίων Οαπανων της εκδόσεως τού.
Ιΐαρετετο Εγκυκλοπαιδικον Ημερολόγιον να τό έντρυφησητε, νά^^-'-------" «"·>«·
μργ ρφσητε νά στολίσητΡ τΑπ^,βΐ ) ν^ «
ρον δια τους συμπατριωτας σας, τους συγγενεΐς σας, τούς φίλους σας. Τό εύθπνότΡηην νη ι "β καλλίτερον Οω-
-. * ψ ^ «ς. α ο ευυηνοτερον και πλουσιωτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ
ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πρίν έξίχντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
Μ ΔΕΛΤΙ0Ν "Α ΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝΟΙΟΑΤΕ,
14° ^ >
Άξιότιμοι Κύοιο,·
οδα άλ^ Τ
ϊ
Υ. αΐγ. Ι
αποστολΐΐ'ί·"";,* ""^ ·=°««ΧΛειω δολλ. 1.00, επί πλέον καί τα ί
«ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΪΚ& «Ρ^ ^9 άποστείλητ. τ. |
"Ονομα ........,..... ί
Διεύθυνσις .,......
Πόλις ............ .........""■",........................
ΣΗΜΕΙΩΣΤ5 τ1**·........ "ολιτβια ......................
αντίτυπον, είναι εί 6ήοο!°δα- άΓοατολ^> ίτοι 25 σέντς δι' ίκαστον
χνδρομήσώμεν ή,εϊ5 °^τ?υ αν<Όαστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα- τοΰ κόσμουΓ *' λογαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος' ■■.^μ......................................................_: Ε Ε Ε Ε Ε Ο Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε Ε ί Ι ι] π
ΚΤΙΡγ->.- ΚΎΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ. 19Β9.
ΞΕΝΑ
.........«">.......
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗσΤρΕΛΑΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΤΟΥ ΣΑΡΑ ΜΠΕΡΑΡ
' .,ιιτιΐητ"11*^11""""""111111"""""""11""1""
··■■■··■ Τ
πλοχνόταν τ%_νύχτας,τδ
αΧο δάσος των Άρδεν-
ίθ Μάντα Σεταντέν, ό μάγος,
οποίαν άνεβαινε στήν σπη-
■κατοικοϋσε, απάνω σ* ε-
^/.εντρο γκρεμνό. 'Ετοιμα-
;ν «ι' όλας νά κοιμττθη, οταν
'ην& ακουσε νά τόν φωναζουν:
_Μάντα, ε, Μάντα!
-Ποίος είν' έκεϊ; ^
-Έγώ, δ Ίάκωβος ο Ζιροντελ,
ής. "Εχω νά σοτ" "Λ ■*>■*'«
τή σκαλα σου.
—Καλά
Ό έπισκετης, δ οποίος ήταν αρ-
ώ νέος, βρισκόταν σέ λίγο μο¬
ί (ττήν στηλιά, κοντα στό γέρω
—Γι ίτελεις άΐώ μενά; τόν ρώ-
■τηβεν αύτάς. χ ^
Ι —Την συμοουλή σου και την
Ιντοστήριξί σου. "Εχω μια ιιεγά-
στενογωρια. Άν μέ βοηθοΰσες
_ σοϋ εοινα....
—Πρώτα άκούει κανεις γιά τή
ιΑίΐά, /ι' ΰστερα κανονίζει την
ηρωμή, είπεν δ μάγος. Πές
■μόν λοιτόν, τι εχεις;
Ι —Στό χωριό μας είναι μια κο-
-ύα, μιά ραφτροϋλα, πού την
ι ε Λουσέττα Μποννέν.
-Έ, λοιπόν;
-Την κοπέλλα αυτή την άγα-
Δέν την άγαπω δμως μονάχα
Ιΐγώ Είναι στή μέοη κι' δ Μπροΰ-
Ινο Βερναρ, ό ξυλοκόπος. Την ά-
Ιναιοΰμρ /ι' οί δυό μας ενα χρόνο
Ιτώοα Αυτή τό ξέρει. Μολαταύτα
■δέν πήρε άπόφασι άκόμη, ποίον
Ιώ' τοΐ; δυό πρέπει νά προτιμή-
Ιεΐ| Κάνει την κακέτα. Κάθε φορά
νού την βιάζω νά πή τό «Λ-αί», μοϋ
άπαντα πώς «εχει άκόμα καιρό νά
παντρειά.
ό
««φ9τί Υι« παντρειά...», πώς....
«5λεπθυαε άργότερα» κι' αλλα τέ-
^ . "Αλλοτε νομίζω πώς μέ ά-
ά νι' άλλοτε πως μέ κοροιδεύ-
" Πρέπει επι τέλους νά διαλέξτι
Έναν άπο τού- δυό. Σύ, πού εΐ-
°α! ^^ ξέ έ ό
ξέρεις
ά
κανένα τρόπο
! ^Ύ^. ^ξρες κανένα τρόπο
Ίώ νά την άναγκάσουμε νά τό κά-
νη αύτό
αύτό;
;
ερω!....Μόνον έγώ ξέρω τόν
|τ?όπο πού μπορεΐ ή Λσυσέττα νά
ΝΥΐντι γυναΐκά σου. Γιά να γίνη
ς αύτο θά μοί δίόσης τώρα ά-
δυο σκοϋδα, κι''&κιτα, δ-
μα τελεκόση ή δουλειά σου μέ τόν
Λΐπροϋννο, Ινα σακκί κουκχιά!....
—Άλήθεια! Μοϋ λές άλήθεια;
Θά γίνη γυναϊκά μου ή Λουσέττα
Πότε; Πώς; Πότε;
—Γρήγορα, πολύ γρήγορα.
Άρκεΐ νά πληρώσης.....
—Πσλλά μοΰ γυρεύεις, μάγε,
δμως χαλάλι σου τα σκοϋδα! Π άρ'
τα!...
Ό Μάντα Σεταντέν έκύτταξε
τα δυο άσημένια νομίσματα στό
φως των άστρων, έκύτταξε ΰστε-
ρα τα αστρα λίγη ωρα καί εΐπε:
—Ίάκωβε Ζιροντελ, άκουσε
■καλά. "Λχβυσε την συμβουλή τοΰ
Μάντα Σεταντέν, τοϋ μάγου. Ξέ-
ρεις τύ Βάλ Κρανιοϋ;
—Τό ξέρω. Είναι ενα άπό τα
πειό αγρια βάθτ) τοϋ μεγάλου δά-
σους, 6υό λεΰγες μακ,ρυά απ5 την
τελευταία κατοικία 'τοϋ χωρίου.
—Λίγο μακρύτερα ίΐπό την πη-
γή πού ευρίσκεται έκεΐ, είναι ενας
κορμός βελαναδιάς, κομμένος (έδώ
καί πολλά χρόναα καί ριγμένος
στή γή. Φαίνεται πώς τόν εχουν
ξεχάση οί ξυλσκόποι. Είχον αρχί¬
ση μάλιστα νά τόν σκίζουν στήν
μεση καί μιά σφήνα γεμάτη σκου-
ριά απόμεινε βαθειά χωμέντι μεσα
<ττό σκίσιμο. θά πας, λοιπόν, τόν Μπροϋννο σ' αύτό έκεΐ τό δένδρο καί -θά τοϋ πτ}ς: «Σύντροφε, άφ- οΰ ή Λουσέττα δέν άποφασίζει νά πάρη γιά αντρα της έναν άπό τούς δυό μας, άς βάλουμε εμείς κριτή τόν Θεό. "Ας δοκιμάσουμε την δύναμί μας. Έκεΐνος πού θά μπορέση μόνο μέ τα χέρια τού, χωρίς κανένα έργαλεΐο, νά ιβγά- λτ) την οφήνα αυτή άπ' τον κορ- αό τοϋ δένδρου, αύτός θά πάρη γυναϊκά τού την ώμορφη Λουσέτ¬ τα. Ό ο&λος θά φύγη άπ' τό χο>
καί ποτέ τού δέν θά γυρίση
πίσω!
—Τρελλάθττκες, μάγε, ή μέ κο-
ροίδεύεις; εΐπε δ Ζιεοντέλ. Δέν
ξέρεις πώς ό Βερναρ είναι τό πειό
γερό μέσ' στό χωριό μας παλλη-
κάρΐ; Πώς θέλεις νά μετρηθώ
μέ την δύναμι μαΐύ τού;
—Ήσύχασε, 'Ιάκαϊβε, και ·θυ-
μήσχχυ καλά τα λόγια τοϋ Μάντα
Σεταντέν, τοϋ μάγου. Πήγαινε
και μή σέ μέλει τίποτε. Την ιδρα
πό ύθά γίνεται όσυναγωνισμός αύ¬
τός, έγώ θά λέγω άπό μακρυά τα
μαγικά μου λόγια, θά κάνω ξόρ-
κια άλάθευτα, κι' ό Μπροϋννο
Βερναρ θά νικηθη. Μέ κατάλαίοες
—Ναί, ναί, σέ κατάλαβα καΐ
νά μέ συμπαθάς, καλέ μου Μάν¬
τα.
—Σέ <τυμπαθω. Καί τώρα πές μου, πότε λογαριάζεις νά πας μα¬ ζύ τού στό Βάλ Κρανιοϋ, γιά νά ξέρω νά πω τα μαγικά μου λόγια; —Αΰριο κιόλας. Μόλις τό προ- τείνω στόν Μπροϋννο, θά πετάξη άπ' τή χαρά τού καί δέν θ' άρντι- —"Εστω, αΰριο. Νά πάτε δμως την ωρα πού βγαίνει τό φεγγάρι. —Κι' άν δ Μπροϋννο νικηθη καί δέν θέλη νά φύγη άποι τό χο>
ριό;
Άλλεντάουν, Πενσυλδανίας, δστις κατά την διάοκει-
Νύ Μά Νέ Ίέ έξάθ έ ΰ ά
, ^ έν Νιού Μάρκετ, Νέας Ίερσέης, έξετι-νάχθη έκ τοΰ _«
και έτραυματίσθη σοβαρώς, δταν έν άλλα έιρμα έκτύπησε τό
Ιδικόν τού.
—Μή σέ μέλει γιά τίποτε, σοϋ
εΐπα. Είν' δλα δουλειά δική μου....
Την αλλη μερά τό προΛ ό Ίά-
χωβος Ζιροντελ, ό παπουτσής, πή-
γε στό δάοχ)ς πού έργαζόταν δ
Μπροϋννο, δ ξυλοκόπος.
Σκινμμένος δ Μπροϋννο μπρός
σ' ενα ιδένδρο χτυποΰσε μέ τόν
μπαλντά τού τό χοντρό τού κορμό,
κόοοντάς τον άλύπητα καΐ βαρν-
ανασαίνοντας <τέ κάθε δυνατό κτύ- πημα. Χάν!....χάν!.... Τό δένδρο ετρεμε όλάκληρο καί μεγάλες ρίζες πετιόταν γύρω στόν άκοΰραστο έργάτη. Ό Ζιροντελ, στάθ-ηκε, τόν κύτταξε μέ θαυμα σμό καί τρόμο, άποφασιστικά δ- μα>ς, επειτα τοϋ μίλησε, όπως τοϋ
είχε πή δ μάγος.
Ό Μπροϋννο δταν τόν ακουσε,
τοΰ εΐπε μέ έγωϊστικο χαμόγελο:
—·Δέν μοϋ λές, Ίάκωβε, σ' ά-
ρέσει νά γελοϋν μέ σένα στό χο>
ριό; Γιά νά βάλουμε ενα τέτοιο
στοίχημα, πρέπει νά είμαστε ίσοι
τουλάχιστον στή δύνμι...
—"Ολος δ κόσμος ξέρει, Μπροϋ
νο, πως εΐσαι δννατώτερός μου, εί-
πι· ό Ζιροντελ. "Ομως εχω έμπχ-
βτοσύνη στόν Θεό κι' έπιμένω στή
Ιδέα μου. Δέχεσαι λοιπόν ή δχι;
—"Ωστε έπιμένεις;
—Ναί.
—Καί δέν θά πης ποτέ σου πώς
σέ άδίκησα 'έγώ;
—Ποτέ, μά την άλήθεια.
—Τό/ΐα, λοιπόν, τα χέρια, σύν¬
τροφε. Πότε θά πάμε στό Βάλ
Κρανιοϋ;
—Τό βράδυ. Την α>ρα ποΰ θά
δγαίνη, τό φεγγάρι,
—Τό 6ράδυ!. ."Εχει καλώς!...
Όλη την ήμερα ή άτμόσφαιρα
ψαινόταν γεμάτη ήλεκτρισμό. Ή
μπόρρα χωρίς άΐλο θά ξεσπούσε
γρήγορα. "Οταν εΐδε πως ή ό>-
ρα πλησίαζε, δ Ίάκωοος, βγήκε
άπ' τό μικρό τού μαγαζί καί προ-
φυλα/τικά πήρε τό &ρόμο πού ώ-
δηγοΰσε πρός τό δάσος, χωρίς νά
τόν ίδη κανείς.
Εΐχε προχωρήση άρκετά, δταν
Τό μέγα ύδροπλάνον «Οίντιν», μέ τό οποίον οί άεοοιόροι Πάρκερ Κράμερ
καΐ Ρόμπερτ Γκάστ, μετά τού δημοσιογραφου Ρόμπερτ Γοϋντ έξεκίνησαν έκ
Σικάγου όπως μεταβώσιν είς Βερολίνον, μέσφ Καναδά, Γοοιλανδίος καί
της Ίσλανδίας.
ζαν. ΈσήΊκωσε τό κεφάλι τού καί
κύτταξε ψηλά. Μαϋρα σύννεφα ε-
σρευγαν στόν μπλάιβο ούρανό σάν
κυνηγημένα. "ΐΓίπειτα αρχισε νά
φυσά δυνατός ανεμος.
—"Ερχεται ή μπόρρα, ψ'ίτύρι-
σ*. Τόσο τοι χειρότερο. Έμπρός.
Π ρέπει νά τελειώσουν δλα . ."Ε¬
χω πεποίθησι στήν ύπόσχεσι τοϋ
μάγου.
Την ιδία σχεδόν ώρα, λίγο πειδ
πίσω άπ' τόν Ίάκωβο, έρχόταν κι'
ό Μπροϋννο. 'Ετραγουδοϋσε χα-
ρωπά. Συλί.ογιζόταν την ώμορφη
Λουσέττα... "Ω! βεβαία, θά γινό-
ταν δική τού, θά γινόταν γυναϊκά
τού ή ώραία κόρη....Πώς μπο-
ροϋσε ν' άμφιβάλλτι γι' αύτό, Τοΰ
την παραχωροϋσε άνόητα δ ίδιος
δ άντίλπαλός τού, μέ τό στοίχημα
πού τοϋ πρότεινε...
"Εξαφνα μιά ύπόκωφη βροντή
σντήτχηΐτε καί παρετάίτη άρκετά
δευτερόλεπτα. Ό Μπροϋννο βιά-
στηκε τώρα περισσοτερο. Στό Βάλ
Κρανιοϋ περάσετε δ Ίάκωβος, κα-
θισμένος απάνω στόν κορμό τοΰ
δένδρου.
Την στιγμή πού έφήνηκεν ό
Μπροϋννο μιά άστραπή <ρώτισε τό δάσος. -—-"Ελα νά τελειώνουμε τό γρη- γορώτερο, εΐπε μέ νευρική άνησυ- χία δ Ίάκχοβος. Φωτία κι' άστρο- πελέκι θά ρίξη δ ούρανός..... Κεραυνός άπαίσιο-ς άντηχτκΐε έ- κείντι τή στιγμή. Ό Μπροϋννο α- μως ουτε τόν πρόσεξε. Σκυφτός απάνω στόν κορμό τοΰ δένδρου, έ- εΐδε ότι δλα γύρω τού σκοτείνια- ξέτοσε γιά λίγες στιγμές την σκου- ριασμένη σχρήνα. Έπειτα είπε συγκαταβατικά: —"Λρχισε σύ πρώτος, σύντρο¬ φε.... Ό Ίάκωβος ρίχτηκε απάνω στ·!» κορμό. Γονατκττός στά χόρτα δρ- παξε την άκρη τής σφηνας πού έξεϊχε άπό τό ξύλο κι' εβαλε δλη την δύναμί τού γιά νά την τρα¬ βήξη εξω. Ή σ<ρήνα δμως 6έν έ- κινήθηκε άπό τή θέσι της. Ό Ί¬ άκωβος προσπάθησε ακσιΐΓ, άνώ- ς~ελα κι' υστερα τραβήχτηκε πίσω σκυθρωπός'. ΤΗταν ή σειρά τοϋ Μπροϋννο. Ό Μπροϋννο εσκυψε στδν γέρικο κορμό, λύ^'ΐσε δλο τό κοραί τού, κούνησε την <τφ·ήνα δε- ξιά κι' άριστερά κι' επειτα γύρι- σε νά την τραβήξη εξω Δέν κα- τάφερε δμως; τίποτε. "Ετρ-ιζε τα δόντια τού, βλασφημοΰσε, ονρλια- ζε! Στο τέλος τραβήχτηκε κι' αύ¬ ό έ ^ άλ ή ρ τός ξαναιιμένος. ά Ίώβ πάλι ή ή μ ^ ή σειρά τοϋ Ίκώβου. "Εσκνψε στήν οχρήνα και δοκίμασε μιά φορά ά- ν.όμη τάς δυνάμεις τού, χωρίς δ¬ μως έπιτυχία. "Εξαφνα, καθώς τρσ)5ιόταν καί πάλι φουρκισμένος, (θΌνστψ£ δ, κρότος ενός κραυνοΰ. "Άρχισαν νά πέψτουν μέ δρμή χοντρές σταγόνες ΐδροχης. . —"Ελα, εφώναξεν δ Μπροϋν¬ νο, καιρός νά τελειώνουμε! Πρέ¬ πει νά γυρίσουμε στό χωριό πρίν ξεσπάση ή μπόρρα! Συγχρόνως εσκνψε, αρπαξε τή σφήνα κι' αρχισε νά την τραβάη μέ δρμή, φυσώντας, βογγώντας, άσθαίιμοντας. Έξαφνα ή σφήνα είς την 28ην σελίία )
ΞΕΝΑ
.........«">.......
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗσΤρΕΛΑΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΤΟΥ ΣΑΡΑ ΜΠΕΡΑΡ
' .,ιιτιΐητ"11*^11""""""111111"""""""11""1""
··■■■··■ Τ
πλοχνόταν τ%_νύχτας,τδ
αΧο δάσος των Άρδεν-
ίθ Μάντα Σεταντέν, ό μάγος,
οποίαν άνεβαινε στήν σπη-
■κατοικοϋσε, απάνω σ* ε-
^/.εντρο γκρεμνό. 'Ετοιμα-
;ν «ι' όλας νά κοιμττθη, οταν
'ην& ακουσε νά τόν φωναζουν:
_Μάντα, ε, Μάντα!
-Ποίος είν' έκεϊ; ^
-Έγώ, δ Ίάκωβος ο Ζιροντελ,
ής. "Εχω νά σοτ" "Λ ■*>■*'«
τή σκαλα σου.
—Καλά
Ό έπισκετης, δ οποίος ήταν αρ-
ώ νέος, βρισκόταν σέ λίγο μο¬
ί (ττήν στηλιά, κοντα στό γέρω
—Γι ίτελεις άΐώ μενά; τόν ρώ-
■τηβεν αύτάς. χ ^
Ι —Την συμοουλή σου και την
Ιντοστήριξί σου. "Εχω μια ιιεγά-
στενογωρια. Άν μέ βοηθοΰσες
_ σοϋ εοινα....
—Πρώτα άκούει κανεις γιά τή
ιΑίΐά, /ι' ΰστερα κανονίζει την
ηρωμή, είπεν δ μάγος. Πές
■μόν λοιτόν, τι εχεις;
Ι —Στό χωριό μας είναι μια κο-
-ύα, μιά ραφτροϋλα, πού την
ι ε Λουσέττα Μποννέν.
-Έ, λοιπόν;
-Την κοπέλλα αυτή την άγα-
Δέν την άγαπω δμως μονάχα
Ιΐγώ Είναι στή μέοη κι' δ Μπροΰ-
Ινο Βερναρ, ό ξυλοκόπος. Την ά-
Ιναιοΰμρ /ι' οί δυό μας ενα χρόνο
Ιτώοα Αυτή τό ξέρει. Μολαταύτα
■δέν πήρε άπόφασι άκόμη, ποίον
Ιώ' τοΐ; δυό πρέπει νά προτιμή-
Ιεΐ| Κάνει την κακέτα. Κάθε φορά
νού την βιάζω νά πή τό «Λ-αί», μοϋ
άπαντα πώς «εχει άκόμα καιρό νά
παντρειά.
ό
««φ9τί Υι« παντρειά...», πώς....
«5λεπθυαε άργότερα» κι' αλλα τέ-
^ . "Αλλοτε νομίζω πώς μέ ά-
ά νι' άλλοτε πως μέ κοροιδεύ-
" Πρέπει επι τέλους νά διαλέξτι
Έναν άπο τού- δυό. Σύ, πού εΐ-
°α! ^^ ξέ έ ό
ξέρεις
ά
κανένα τρόπο
! ^Ύ^. ^ξρες κανένα τρόπο
Ίώ νά την άναγκάσουμε νά τό κά-
νη αύτό
αύτό;
;
ερω!....Μόνον έγώ ξέρω τόν
|τ?όπο πού μπορεΐ ή Λσυσέττα νά
ΝΥΐντι γυναΐκά σου. Γιά να γίνη
ς αύτο θά μοί δίόσης τώρα ά-
δυο σκοϋδα, κι''&κιτα, δ-
μα τελεκόση ή δουλειά σου μέ τόν
Λΐπροϋννο, Ινα σακκί κουκχιά!....
—Άλήθεια! Μοϋ λές άλήθεια;
Θά γίνη γυναϊκά μου ή Λουσέττα
Πότε; Πώς; Πότε;
—Γρήγορα, πολύ γρήγορα.
Άρκεΐ νά πληρώσης.....
—Πσλλά μοΰ γυρεύεις, μάγε,
δμως χαλάλι σου τα σκοϋδα! Π άρ'
τα!...
Ό Μάντα Σεταντέν έκύτταξε
τα δυο άσημένια νομίσματα στό
φως των άστρων, έκύτταξε ΰστε-
ρα τα αστρα λίγη ωρα καί εΐπε:
—Ίάκωβε Ζιροντελ, άκουσε
■καλά. "Λχβυσε την συμβουλή τοΰ
Μάντα Σεταντέν, τοϋ μάγου. Ξέ-
ρεις τύ Βάλ Κρανιοϋ;
—Τό ξέρω. Είναι ενα άπό τα
πειό αγρια βάθτ) τοϋ μεγάλου δά-
σους, 6υό λεΰγες μακ,ρυά απ5 την
τελευταία κατοικία 'τοϋ χωρίου.
—Λίγο μακρύτερα ίΐπό την πη-
γή πού ευρίσκεται έκεΐ, είναι ενας
κορμός βελαναδιάς, κομμένος (έδώ
καί πολλά χρόναα καί ριγμένος
στή γή. Φαίνεται πώς τόν εχουν
ξεχάση οί ξυλσκόποι. Είχον αρχί¬
ση μάλιστα νά τόν σκίζουν στήν
μεση καί μιά σφήνα γεμάτη σκου-
ριά απόμεινε βαθειά χωμέντι μεσα
<ττό σκίσιμο. θά πας, λοιπόν, τόν Μπροϋννο σ' αύτό έκεΐ τό δένδρο καί -θά τοϋ πτ}ς: «Σύντροφε, άφ- οΰ ή Λουσέττα δέν άποφασίζει νά πάρη γιά αντρα της έναν άπό τούς δυό μας, άς βάλουμε εμείς κριτή τόν Θεό. "Ας δοκιμάσουμε την δύναμί μας. Έκεΐνος πού θά μπορέση μόνο μέ τα χέρια τού, χωρίς κανένα έργαλεΐο, νά ιβγά- λτ) την οφήνα αυτή άπ' τον κορ- αό τοϋ δένδρου, αύτός θά πάρη γυναϊκά τού την ώμορφη Λουσέτ¬ τα. Ό ο&λος θά φύγη άπ' τό χο>
καί ποτέ τού δέν θά γυρίση
πίσω!
—Τρελλάθττκες, μάγε, ή μέ κο-
ροίδεύεις; εΐπε δ Ζιεοντέλ. Δέν
ξέρεις πώς ό Βερναρ είναι τό πειό
γερό μέσ' στό χωριό μας παλλη-
κάρΐ; Πώς θέλεις νά μετρηθώ
μέ την δύναμι μαΐύ τού;
—Ήσύχασε, 'Ιάκαϊβε, και ·θυ-
μήσχχυ καλά τα λόγια τοϋ Μάντα
Σεταντέν, τοϋ μάγου. Πήγαινε
και μή σέ μέλει τίποτε. Την ιδρα
πό ύθά γίνεται όσυναγωνισμός αύ¬
τός, έγώ θά λέγω άπό μακρυά τα
μαγικά μου λόγια, θά κάνω ξόρ-
κια άλάθευτα, κι' ό Μπροϋννο
Βερναρ θά νικηθη. Μέ κατάλαίοες
—Ναί, ναί, σέ κατάλαβα καΐ
νά μέ συμπαθάς, καλέ μου Μάν¬
τα.
—Σέ <τυμπαθω. Καί τώρα πές μου, πότε λογαριάζεις νά πας μα¬ ζύ τού στό Βάλ Κρανιοϋ, γιά νά ξέρω νά πω τα μαγικά μου λόγια; —Αΰριο κιόλας. Μόλις τό προ- τείνω στόν Μπροϋννο, θά πετάξη άπ' τή χαρά τού καί δέν θ' άρντι- —"Εστω, αΰριο. Νά πάτε δμως την ωρα πού βγαίνει τό φεγγάρι. —Κι' άν δ Μπροϋννο νικηθη καί δέν θέλη νά φύγη άποι τό χο>
ριό;
Άλλεντάουν, Πενσυλδανίας, δστις κατά την διάοκει-
Νύ Μά Νέ Ίέ έξάθ έ ΰ ά
, ^ έν Νιού Μάρκετ, Νέας Ίερσέης, έξετι-νάχθη έκ τοΰ _«
και έτραυματίσθη σοβαρώς, δταν έν άλλα έιρμα έκτύπησε τό
Ιδικόν τού.
—Μή σέ μέλει γιά τίποτε, σοϋ
εΐπα. Είν' δλα δουλειά δική μου....
Την αλλη μερά τό προΛ ό Ίά-
χωβος Ζιροντελ, ό παπουτσής, πή-
γε στό δάοχ)ς πού έργαζόταν δ
Μπροϋννο, δ ξυλοκόπος.
Σκινμμένος δ Μπροϋννο μπρός
σ' ενα ιδένδρο χτυποΰσε μέ τόν
μπαλντά τού τό χοντρό τού κορμό,
κόοοντάς τον άλύπητα καΐ βαρν-
ανασαίνοντας <τέ κάθε δυνατό κτύ- πημα. Χάν!....χάν!.... Τό δένδρο ετρεμε όλάκληρο καί μεγάλες ρίζες πετιόταν γύρω στόν άκοΰραστο έργάτη. Ό Ζιροντελ, στάθ-ηκε, τόν κύτταξε μέ θαυμα σμό καί τρόμο, άποφασιστικά δ- μα>ς, επειτα τοϋ μίλησε, όπως τοϋ
είχε πή δ μάγος.
Ό Μπροϋννο δταν τόν ακουσε,
τοΰ εΐπε μέ έγωϊστικο χαμόγελο:
—·Δέν μοϋ λές, Ίάκωβε, σ' ά-
ρέσει νά γελοϋν μέ σένα στό χο>
ριό; Γιά νά βάλουμε ενα τέτοιο
στοίχημα, πρέπει νά είμαστε ίσοι
τουλάχιστον στή δύνμι...
—"Ολος δ κόσμος ξέρει, Μπροϋ
νο, πως εΐσαι δννατώτερός μου, εί-
πι· ό Ζιροντελ. "Ομως εχω έμπχ-
βτοσύνη στόν Θεό κι' έπιμένω στή
Ιδέα μου. Δέχεσαι λοιπόν ή δχι;
—"Ωστε έπιμένεις;
—Ναί.
—Καί δέν θά πης ποτέ σου πώς
σέ άδίκησα 'έγώ;
—Ποτέ, μά την άλήθεια.
—Τό/ΐα, λοιπόν, τα χέρια, σύν¬
τροφε. Πότε θά πάμε στό Βάλ
Κρανιοϋ;
—Τό βράδυ. Την α>ρα ποΰ θά
δγαίνη, τό φεγγάρι,
—Τό 6ράδυ!. ."Εχει καλώς!...
Όλη την ήμερα ή άτμόσφαιρα
ψαινόταν γεμάτη ήλεκτρισμό. Ή
μπόρρα χωρίς άΐλο θά ξεσπούσε
γρήγορα. "Οταν εΐδε πως ή ό>-
ρα πλησίαζε, δ Ίάκωοος, βγήκε
άπ' τό μικρό τού μαγαζί καί προ-
φυλα/τικά πήρε τό &ρόμο πού ώ-
δηγοΰσε πρός τό δάσος, χωρίς νά
τόν ίδη κανείς.
Εΐχε προχωρήση άρκετά, δταν
Τό μέγα ύδροπλάνον «Οίντιν», μέ τό οποίον οί άεοοιόροι Πάρκερ Κράμερ
καΐ Ρόμπερτ Γκάστ, μετά τού δημοσιογραφου Ρόμπερτ Γοϋντ έξεκίνησαν έκ
Σικάγου όπως μεταβώσιν είς Βερολίνον, μέσφ Καναδά, Γοοιλανδίος καί
της Ίσλανδίας.
ζαν. ΈσήΊκωσε τό κεφάλι τού καί
κύτταξε ψηλά. Μαϋρα σύννεφα ε-
σρευγαν στόν μπλάιβο ούρανό σάν
κυνηγημένα. "ΐΓίπειτα αρχισε νά
φυσά δυνατός ανεμος.
—"Ερχεται ή μπόρρα, ψ'ίτύρι-
σ*. Τόσο τοι χειρότερο. Έμπρός.
Π ρέπει νά τελειώσουν δλα . ."Ε¬
χω πεποίθησι στήν ύπόσχεσι τοϋ
μάγου.
Την ιδία σχεδόν ώρα, λίγο πειδ
πίσω άπ' τόν Ίάκωβο, έρχόταν κι'
ό Μπροϋννο. 'Ετραγουδοϋσε χα-
ρωπά. Συλί.ογιζόταν την ώμορφη
Λουσέττα... "Ω! βεβαία, θά γινό-
ταν δική τού, θά γινόταν γυναϊκά
τού ή ώραία κόρη....Πώς μπο-
ροϋσε ν' άμφιβάλλτι γι' αύτό, Τοΰ
την παραχωροϋσε άνόητα δ ίδιος
δ άντίλπαλός τού, μέ τό στοίχημα
πού τοϋ πρότεινε...
"Εξαφνα μιά ύπόκωφη βροντή
σντήτχηΐτε καί παρετάίτη άρκετά
δευτερόλεπτα. Ό Μπροϋννο βιά-
στηκε τώρα περισσοτερο. Στό Βάλ
Κρανιοϋ περάσετε δ Ίάκωβος, κα-
θισμένος απάνω στόν κορμό τοΰ
δένδρου.
Την στιγμή πού έφήνηκεν ό
Μπροϋννο μιά άστραπή <ρώτισε τό δάσος. -—-"Ελα νά τελειώνουμε τό γρη- γορώτερο, εΐπε μέ νευρική άνησυ- χία δ Ίάκχοβος. Φωτία κι' άστρο- πελέκι θά ρίξη δ ούρανός..... Κεραυνός άπαίσιο-ς άντηχτκΐε έ- κείντι τή στιγμή. Ό Μπροϋννο α- μως ουτε τόν πρόσεξε. Σκυφτός απάνω στόν κορμό τοΰ δένδρου, έ- εΐδε ότι δλα γύρω τού σκοτείνια- ξέτοσε γιά λίγες στιγμές την σκου- ριασμένη σχρήνα. Έπειτα είπε συγκαταβατικά: —"Λρχισε σύ πρώτος, σύντρο¬ φε.... Ό Ίάκωβος ρίχτηκε απάνω στ·!» κορμό. Γονατκττός στά χόρτα δρ- παξε την άκρη τής σφηνας πού έξεϊχε άπό τό ξύλο κι' εβαλε δλη την δύναμί τού γιά νά την τρα¬ βήξη εξω. Ή σ<ρήνα δμως 6έν έ- κινήθηκε άπό τή θέσι της. Ό Ί¬ άκωβος προσπάθησε ακσιΐΓ, άνώ- ς~ελα κι' υστερα τραβήχτηκε πίσω σκυθρωπός'. ΤΗταν ή σειρά τοϋ Μπροϋννο. Ό Μπροϋννο εσκυψε στδν γέρικο κορμό, λύ^'ΐσε δλο τό κοραί τού, κούνησε την <τφ·ήνα δε- ξιά κι' άριστερά κι' επειτα γύρι- σε νά την τραβήξη εξω Δέν κα- τάφερε δμως; τίποτε. "Ετρ-ιζε τα δόντια τού, βλασφημοΰσε, ονρλια- ζε! Στο τέλος τραβήχτηκε κι' αύ¬ ό έ ^ άλ ή ρ τός ξαναιιμένος. ά Ίώβ πάλι ή ή μ ^ ή σειρά τοϋ Ίκώβου. "Εσκνψε στήν οχρήνα και δοκίμασε μιά φορά ά- ν.όμη τάς δυνάμεις τού, χωρίς δ¬ μως έπιτυχία. "Εξαφνα, καθώς τρσ)5ιόταν καί πάλι φουρκισμένος, (θΌνστψ£ δ, κρότος ενός κραυνοΰ. "Άρχισαν νά πέψτουν μέ δρμή χοντρές σταγόνες ΐδροχης. . —"Ελα, εφώναξεν δ Μπροϋν¬ νο, καιρός νά τελειώνουμε! Πρέ¬ πει νά γυρίσουμε στό χωριό πρίν ξεσπάση ή μπόρρα! Συγχρόνως εσκνψε, αρπαξε τή σφήνα κι' αρχισε νά την τραβάη μέ δρμή, φυσώντας, βογγώντας, άσθαίιμοντας. Έξαφνα ή σφήνα είς την 28ην σελίία )
ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΑΣ
ΤΟ ΓΤ7^Ι~-Ι ΓΤθν ΣΩΖΕΙ
Ό κ Λ" Ουλστ έφθασε π«νοτο
στό ραντεβοϋ σέ ιιιά-γοινία :ο
πάρκον Μονσώ. Ό καιρώ; 'γο
νοτεοό; μέ αρκετόν όμίχλην. Ξε
τρά φιλλα έπεφταν στήν ιιιν,οή ίοε
"ξαμενή, την τριγυρισμέλ·.", νχο σ.πΓ
σμένες στήλες. Ό ν.οότο-; τΓ,ν ά
μαΕιών έ'ο-ουνε Επάνίθ στήν 6(.·ίΎ
μένη γή Μιά ιινρα>διά <ρί)ινοτιί>ρο
'/.αί ιιούχλα; εβγαινε άπ' τ< ί; γι>
μνοϋ; τοίχους.καί άπό τα χά οί.
ψύλλα δένδοα, ποί"> ε'/αν ιϊοχίον
νά πέονονν ενα μαΐοο νοώμα κα
τω απ' τόν νκοίζο ούοανό. 1< πά,ρκο ήταν αδεία. 'Η μόνθίΤ! αυτή φ<ίντρ5ε σάν καλός; οϊωνό οτόνκόμητα. Έτοοχορονσε μέ μικρά βήιιατα ρίχνοντα; έρευνητικίς ματιέ; τοι ^ΰρω τον. 'Η κυρία Ντέ Μερ αο •γοϋσε καί μπ/.ιστα πολύ. "Ας Ιρ χότοτν διιως. κι' αΐτύ τού Ι'φίίυν.' Είνε κοπιάση. ουστυχίκ; άκετι! γιά νά της άποσπάση την ί.ιόίχε σι, γιά νά επιτύχη ενα σιντ.ί)ισιιε· νο ραντεβον. "Ω, ('έοαια επαιζεν ίνα τ.ρ?λλ·Ί ίΐαιννίδι, γεμάτο, άπό κίνδυνον; χι' από ντροτρ';. ΊΙ όθίήι ν.Γ·ι κομ- •ψή κνοία Ντέ Μέρ, φημισμίντ, υό; ένάοετη γΐ'ναικα, μποοοοσε νά /.η- ταοτοα<[\ ι^ιυμ:, μέ τό οοντιοοϋ έκεΐνο. Αντός π'ίλιν ί^ταν στενώ- τατος φίλος τοϋ άνδρας τνς καί δ- )ΐως ή ϊδεα τής φιλίας δέν τόν εί- χε διόλοι; σΐΓνκοοτήστ)! Ό κόμη; Α' Ονλστ άπολιΐιΐβ <νε τώρα εκ των προτέρον τό Οίλγ τρο τοΰ πρώτον αι'ητοΰ ραντεζοΐ στό όποΐο &ά έρχόταν σέ λίνο ή κυρία Ντέ Μϊρ φο6'ΐΓ7;.ιε'νΐ|. ;ιέ £ι- αστικά (ίή'ΐατα, μέ το *ΐΛΐαρ<τό τ γ.; προσο)πάκι σκεπασμένο άτ' τό 0ε- Ί.ο, μέ κατακόκκινα μάγουλα, μέ τή •θΐλκτική δκείνη σνγ/.ίνηοΊ πυΖ χαρίζονν ό <ρόβο; καί οί τιη;.ει;. "Επειτα πάλιν ΐϊΐιηρέδηλλε, *κι'τ· ταζε την ώοα, νευρικί1;;, στενοχυΐ- ρημενος απ' την παοάτασι τύ·; α- ναμονής. Ποία δμως Λίαν ε:<είνη ίχεΐ κά- τω; ΤΗταν αύτη;. .. Ναί — δχι! Λίσθάν9η*ε ενα μικρό παλμ'» σιην καιρδιά τοι... Άδιη'ιττον νά ιΐί| ήτον αλί η εύμορφότεοή της! Ήταν, αλήθεια. ή κχ,οία Ντέ Μέρ. Χωρις ντι βιάζ.^ται ίϊιόλοι·. ήρεμωτάτη εμπαινρ στό ίιρ<·μαλά- χ.ι ό/ταυ '^ϊχαν στ·μ<ρίονήισρ ν' άντη- ΐ'/αίθοίν, κοατΤιντας; άπ' τό 7.Χο, τ · παιδ ίτηΓ, τό Ραΐ'μόνθο της, ενα άνοοιίν.ι τεσσάοων χοόν^ν ι·έ χο- ριτσίοτικα μαλλιά • Ό ·/.. ΛΌ ΰλστ ϊσΓενοχωόήθη- 7.ε λίγο. Έ-^ίνη ποΰ δέν έι'ναιν- ποτέ μέ τό παιδί της. τό εΐγρ π.;θ!· λοιπόν, έπίτηινς, μέ την οχά|ην πώς δέν ν,ταν δυνατόν νά πχχοε|η-' γττθϊ) μιάμητίρα. ποΰ επήγαινε πϊ οίπατο μηζ ΰτου; "Η μήπο>ς στηριϊόταν οτό παιοϊ
γιά νά μετρκίστι τής. ίοωτΐλνΓ ϊν-
δηλώσει ςτοί"· κόκητο- να'ι ν/> δι¬
ατηρήση κοντά της την .τροσταοία
τοθ άθο·ου αντον αάρτΐ'ΐιος; .την
προστασία των ι5δό?.ο.ν γσλάΓΐιϋν
ματιων-ιον;
Ό,τ,δήποτε ν.ι' πν αι-νέ^^ΐλΗ. ή
παοοΊ,'σία τοΰ άνεπιί)ι·μήτ'>ι· «ΓτΜ*
τρίτοι· εστενΓιχιόρηπε τ'Ίν κι.ιη Δ'
Ονλστ. Την έ-θεώρησε Γίτοιη νν/.ΐ.
ΊΙ χνυία Ντέ Μέρ τόν ίΐ;;ε δ,ο-
κρίνη. "ίΕγινε ι'ί'ΐέσως κατακόκκινη
ν.ι' αΰτό την εκανε πεοιησ-τ^οον
χαριτωμένην. Επ: οππτοϊοε μ.? 'έι-
αί.τε.07) χάοι. Τό σίνολ«ν τη; Γ,ταν
πιύχ ευγεν,κό ναί λβπτό.
Ό κ Λ' Οίλστΐσω; αΙσΡχΛΟΗ)-
κε ν.απΌΐα τύψι κι' εννοι<ι>,7ϊ .τιο: ή
πράξις τού ήταν κιι>ή. Ο πόίΐο;
τού όμως στίθι;ν.ε δννιΐτώτερυ;.
Καί προ/(οοώντα^ γοήνο',.σ, ε¬
χαιρέτησε τή νεα γιιναΐνα κιι α ί-
λησε τό άγορ ίκι
·— Τί •/.ηλν. ποθ είσαιίθε /ιιί .-.ύ-
οο σάς ει'χαηιστώ! |ψιθί·>ι.;ε
— Πήγαινε νά παίξη; .ϊ··ιίπη
ιοα1! εΐπε τότε Ίν.ρίνη στό ται^ί τηΤ'.
Ό Ρΐίπιόνδος ετοεξε αί" >$-ρ0-
ιια/.άχια τοΰ πάοκου, χ."θΐς ηνν.:ζ
νάτολμοί ν' απομαν.ρι·νίΙί| ηολΐ; αίς
λτά τοι·ς. ΕσταματοΓσε, τοϋς
εκΰτα'Γε δταν τόν εηρίταναν χι' ε-
φεννε πτίλι ενκίλ'ητος η'ιν ϋινθο
λΐ'λσν'δάκι στο δάσος. Τα ιια'.λιά
τοι- έ'ν.νμάτιζαν πίσο τ··)»'· Μι > οπγ
μή έποοχώρη<"·ε πολΰ. Ή μητέρα τού τότε τόν είτ/ώνάξ.-: ■— Ρανμόνδε,. Ρο.ϋμύνύί,! Ένύοισε άυέ<τ'ος ν.ατατ/.όχκινο;, /.«χανιασμένος, ιιεθιτ.μένο; ιϊτί, ζνι υλ' άέρα, οάν νά εϊχε λιγ ■/οασί. · --- Μην άπομακρϊνειΐαι. άγά.ιη μοί·, Το5 είπε ή μητέρα τοιί Καί ι"μ(οΓ εΐχε 6α):!; ί'.ιό.Γ/εοι στόν έαντόν της νά μην .ηγι',οι, τό χεράχι τοΰ παιοιοΰ της! Όσο τς εΐχε κοντά της, θάβοιοκε την δι να- μι ν' αντισταθή στόν κ. Λ' Οι"λ.7ΐ, Μβρισκε την ούναμι νά τ·.ν .τί]: • — Αι τα δλα ήτ<ΐν ενα ίΡ!ρο '.αί λησμονΓ|στε το, «ά; πποανΐα/ά). Έχο μεγάλα καδι'ικοντα έγί) πρί- τι νά φι·λά?(0 την τιμήν τον ά- δοός κου. Μή ζητήστε νά μέ ξανσ-} ^ητε... Γιοτί ΰμως μόλις εί5ε τόν κό- ιητα, μιί/.ις; βρέθηκε κοντά τοι· ν.Γ δοχίπασε την νοητ>.ία τή·; !ΐ^-ι·.αζ
οι·, άναγκάσθηκε νά χ«ιιι;λι')πτι τύ
εφοίλι της, σάν ιιε')υ>«τμίνη. ί'.ατί
αυτή ή γ?.ΐ'χεΐά δειλία π:οΰ τί;ν εκα-
ιε νά πονή; ΙΙοιό αϊΐθηαα ντρο-
ής την εκανε ν' άπομακρι-.'π τό
ποώί, ποΐ· δέν την επροστάτευε τό-
ξεάπό τό κεφάλι ζΓ τλ ,
τού ιυοισε τή ράχι/
ηΛ'~ τίποτε. Θεέ
_ Τιιΐν/Γι
Καί
νά
πρό
Ή "Εβελυν Γκρώδ
μία άπό τάς χορευ¬
τρίας τοΰ Ζήγκ-
φηλντ, ή όποία λέ-
γεται ότι δέν κά¬
μνει καθόλου δίαι¬
ταν σωματικής λε-
πτύνσείως καΐ δμως
διακρίνετο! διά το
κάλλος καί την χά-
ριτα τοϋ σώματός
της, ώς καί πάσα
άλλη χορεύτρια τής
Νέας Ύόοκης.
τια εντε?.ώς ά
,Ό κ. Λ' Ουλστ την ηΧ.,)?0
τηνελπώ
•__ν
κει θατο ξαναδοοΰιιε Ρ?νπι''
νότον νά . " ' ·'
, ',Ηχνβία-ΝτέΜρρδιυ.>-7Λ-
«ποτομα πρός ,,» λ^: $
είτε ;
— 'Εδω εΐσασ,Ίε ανόιιν ν,
ξατελυ.πόν... -Ω. γίατϊ σδ!
χονσα και ήΛθα; Μοί ποο-»
.Έ;ω άπ' τό
πάυκον είδε μιά
τρωσι άνθοώ,ιων.
Άμερικανόπαιδες δροσιζόμενοι έν καιρφ θέοους
σο όσον είχε ϊλπίση;
"II
ιιήπως
δέν ήΰιληοε νά ήταν κοντά τ»ι; ό
μικοό; άκονσιο; μάρτνρας τής ά-
δνναμία; τι;;:
— "Άς καθήσουμε έκεϊ μιά στιγ
μί|. τί|Λ' ίκε'τευε δ κάμης. Είμεθα
(«όνοι μα; τώρα καί δέν μπορεΐτε
νά φαντασθήτε ηίχϊαι πράγματα
εχω νά σά; π.Ί>...
Την εΐχε πιάση άπ' τα γέρια.
Αίτή ύποχώρησε Γ·.·ηε'ρα <ϊπ£ μι- /ρή άντίοτασι ν.αί άφοΰ εοοιχνί τριγνρο) τη; (ΤΌβισμένρς ιιοτιέ;. Τό παιδί ί'παιζε κοντά στί; $ε- ξαμενή. ΈναΓ βοαχος (τν.επ'πσα,Ι- νο; μέ πρασΐνάίνα ·ϊ.τό τύν ότΐ/ΰον έ'σταζε ενας κάμπος νε.ο·>ί> ιοΐ-' ?-
κρνβε τώρα
— Σΰ; ήγαπω είτε δ κ. Α'
ΟΓλοτ. σά; ά'γαχ·'ϊ> Γοελλά!
'Β^αντάο-ϊτΓ,·^ ενα όλύ·ιλι;ρΓ.
I-
ροίτικό μαρτύριο καί της τύ διη-
γήθηκε 'Εοδομά&ε; καί μητ; ά
γάπη; μι·στικΓ(; ποΰ ποοσ.ιαθοΓΌε
νά κατα ιΛ'ΐξτι. Τό αίσ&ημά το!· ο
μω; ήταν δΐ)νατώτ.·<"·ο >ι' άπό
τόν έαιτό τον ά.<όιια. ΓΓ αΓτύ έ'- .τς.επε ν-> τόν λΐΛηί1»"}. Έτι.ιΡπε νά
ίραντί '/.α}.ι'. Δέν ϊ'ποί-τε νά τΰν κά¬
μη νά υποφέρη περισότερο Γ-ϊ/ε
δακιμάυΐ] νά «γγγη. μακρι ά τη; ο-
ιιως τού ϊ;ταν ίών^ατι» νά ΙΤι'μτρ
Έπρε.τε λοιπόν νά ηκοη)9Τ(; Ναι,
άν ϊ-,'.είνη τόν εοιωχτ, χ(ι*ρι; (Χ'./.ο
Οά αύτοτ/.τονοίσε' Λέν εΐοίΐ'οίιτί
ομα; νά πιστεί·ΰ(| .τί,; Οά εΤ-,'ί τό
Οάορο; νά τοΰ αφαιρέση -/Λ>)? έ/.-
Ιπίδα, άφοΰ ζιγτονσε τό-το λίγα, ά-
π?.ώς νά τόν άγαπά λιγάκι, τή ΰτιγ
μή ποϋ αυτάς την έλάτοευε...
Κατάντησε πειά νά'πιστενπ ό
ίδιος τα λόγια τού «αί μεθοϋ— «π'
αίτά.
Ή κυοία Ντέ Μ?ρ εξασθίνιζε.
Εξαφνα δμονς έρριψε τριγιΊκυ τη;
αγωνκόδεις ματιές κι'*έφώνα=ε:
— Ραϊχιόνδε!
Τό άγοοάκι είχε γαθ§
11 κυοία Ντέ Μέρ Ρ,οχισε νά
τα?χΐ) σάν τρελλή εδο/κι' εκ'εΤ. "Κ-
κανε πρώτα μέ άγωνία τό ^Γρο
τη; δεξαμεντ> φ<ονά£οντα; 5ννατ·Ί το παώί ττρ, άνέ6ι;κε ίπειτα Ιηά- στο 6ράχο καί κι'τταξε τοιγϋ- (?ω τηβ, ετοεξε σέ μιά δίοδο ΐοΰ •ηαρκου καί γνρισε παλι τίσω. Ό κ. Δ Ο-ϊΛστ, κατατροιαγμένος: κι' αυτο;, την άκολοι-θονσε 'πάντα. % Η κυρία Ντέ Μ^έο ίραινότην σαν νά εΐχε ξαΦν·.κά τόελ/.αί'ΐ Τα ματια της εϊχαν άλλα^ 7ά:*Μ Ι^'Ι Χ ■? Γ*αν δ^ν' ^ώνϋ αυμσι-δε, ]>ανμόνδε!» ετ-παν
σαν χεΛη γοηά; γυναίκας:. - * '
Μά έλάτε λοιπόν. ψά;τε"καί οεϊς
ρεξετε ατό ^ ενώ % ^
απο ίδω! ίφ[;ζ ό ^
φ[;)ναζε σ
·'· νκ τον κυττά^Γ, .
Αυτό; {^.ονος ?τοεξε παντη{!
οωτησε τον φίΑακα τον πάυ/οϋ
και «Γο««Λ.ς ρρι-,τιρίς. Κανέ-
αέ
την συναισθΐ)- -ώς ή «έοι-
ΗννοίαΝτέΜέο τύν,Λ.
έκεΐ!
Δέν ξΐχν τό παιδί τη;, -',;,.„ ■
νας πλανόδιος ποϋλητί·; σ/.όνη; -Α
χρνσωμα. τον δποίοι-'οί 1^·,^^
χαν συγκεντράκΐη τόν -/.όσΐίο.'
Ή ατνχη αητερα ετοε'ςε';:^; ■
."τλήθο; καί φώναξε:
ι — Μήποος εϊίΐατε ενα άνη^.κι
μέ μακ?ι>ά μαί>λά καί μακΓΐ'ά"^]
ρεματα! ' ' ι
Δέν τό εΐχε 5Γ[ δμω; ν«εί:.
Ή κν(.ία Ντέ Μέο νι·ηιπΕ
τε στό πάργο. ένώ ϋχου·'ε ηια
Κ κάποια ■ιιναΐκ;αι τοΰ λαοΓ
λέτιχ:
— Άκοϋς έχεΐ νά χάντ) αΰ ικ
να τό παώί της! Φαντάσου .ιόι
πολύ τό άγαπάει ..
— Κυρία, σά; ίζετειω .--,--
. ε νά σίί; οτ"νΌδει'ο·ω στό σ.τίτι (ΐΐ
έψι-θίρισε τότε δ κάμη:.. 'Λν ί) /
τε νΐ'ρίστε μόνη σας. Σά; ί)η/ίζ< μαι βμα>ς πώς θά ξαναίΐροΰαε ι
παιδί οας! Είναι ύώύνατύϊ' νά /.
ί)φ:ε.
— Καί δ ανδρα; μου;... ί;ί
χή. ΈπερΛατονσε γρήγορα και <| )ο της τό σώμα έσπάοαζε άπο λι' μοι'ς. Οί διοβάτε; την^κι'τΐαίαν ν την ένόμ.ζαν τρελ).ή. 'Κκκϊνος; ι άκολσν&οΰσε χωοί; νά το/.μα την πλησιάζη]. "Επί τε'λοΰς εγθαταν 5ΐ'» σΛΙ της καί χτΰπησε σάν ιιανισαμ,' την πόρτα. Δια^άτες_ έσταιΐ.ρ ?<αί την" παραχ.ολονθοΰυαν με ( Ή πόρΐα ηνοΐ?ε χαιοι ιπ τ." ιο; τΓ>.;" έφο'ή'αξαν άμεο·ω;:_
— Ό Ρανμόνίϊο: είναι Α;>
(ία. Τόν ειΓερί ενας πτοαχΜ
πυΓ· τόν ευρήκε «την δ?ον
α;Ι
— Ποΰ είναι: .. , -
Ίον εΒε ν.αί ίπΡΜ κατα γ'ι
γιστί την Γπιασε φοβερή εψ'··
ν.ρίσι.
~Οί νχΓηέτοιες ι
στά χίοια ένο; ενας
>λεισε βιαστικά την πόοτα ν.π
πρόσιοπον τοϋ κ. Δ' Ονλστ κοι '<■ (Ώ1<0'; περιέργων., , · <Ηά.τηόοχτηαντήλυσι;ίΦ«· κε πώς ίταν ή μόνη^ογιν.η ^ ν.όμητα ϋοτεοα άπό ό'ριμ^ °'-'{ Δέν έ?άναγνοίψε νά δι] τ·Ιν χ;ι'- Ντέ .Μέη «αι* ?κονε ?να ·'ΐν'ι·υ ξεΐδι. .." ΡΙΣ4Ρ Ο' ΜΟΝΓΟϊ' 8ΗΙΙΕν_ΡθΚΤ, <Έθνικός Κήρυξ>
την Οοΐιβη Νβννβ
ΤΟ ΓΤ7^Ι~-Ι ΓΤθν ΣΩΖΕΙ
Ό κ Λ" Ουλστ έφθασε π«νοτο
στό ραντεβοϋ σέ ιιιά-γοινία :ο
πάρκον Μονσώ. Ό καιρώ; 'γο
νοτεοό; μέ αρκετόν όμίχλην. Ξε
τρά φιλλα έπεφταν στήν ιιιν,οή ίοε
"ξαμενή, την τριγυρισμέλ·.", νχο σ.πΓ
σμένες στήλες. Ό ν.οότο-; τΓ,ν ά
μαΕιών έ'ο-ουνε Επάνίθ στήν 6(.·ίΎ
μένη γή Μιά ιινρα>διά <ρί)ινοτιί>ρο
'/.αί ιιούχλα; εβγαινε άπ' τ< ί; γι>
μνοϋ; τοίχους.καί άπό τα χά οί.
ψύλλα δένδοα, ποί"> ε'/αν ιϊοχίον
νά πέονονν ενα μαΐοο νοώμα κα
τω απ' τόν νκοίζο ούοανό. 1< πά,ρκο ήταν αδεία. 'Η μόνθίΤ! αυτή φ<ίντρ5ε σάν καλός; οϊωνό οτόνκόμητα. Έτοοχορονσε μέ μικρά βήιιατα ρίχνοντα; έρευνητικίς ματιέ; τοι ^ΰρω τον. 'Η κυρία Ντέ Μερ αο •γοϋσε καί μπ/.ιστα πολύ. "Ας Ιρ χότοτν διιως. κι' αΐτύ τού Ι'φίίυν.' Είνε κοπιάση. ουστυχίκ; άκετι! γιά νά της άποσπάση την ί.ιόίχε σι, γιά νά επιτύχη ενα σιντ.ί)ισιιε· νο ραντεβον. "Ω, ('έοαια επαιζεν ίνα τ.ρ?λλ·Ί ίΐαιννίδι, γεμάτο, άπό κίνδυνον; χι' από ντροτρ';. ΊΙ όθίήι ν.Γ·ι κομ- •ψή κνοία Ντέ Μέρ, φημισμίντ, υό; ένάοετη γΐ'ναικα, μποοοοσε νά /.η- ταοτοα<[\ ι^ιυμ:, μέ τό οοντιοοϋ έκεΐνο. Αντός π'ίλιν ί^ταν στενώ- τατος φίλος τοϋ άνδρας τνς καί δ- )ΐως ή ϊδεα τής φιλίας δέν τόν εί- χε διόλοι; σΐΓνκοοτήστ)! Ό κόμη; Α' Ονλστ άπολιΐιΐβ <νε τώρα εκ των προτέρον τό Οίλγ τρο τοΰ πρώτον αι'ητοΰ ραντεζοΐ στό όποΐο &ά έρχόταν σέ λίνο ή κυρία Ντέ Μϊρ φο6'ΐΓ7;.ιε'νΐ|. ;ιέ £ι- αστικά (ίή'ΐατα, μέ το *ΐΛΐαρ<τό τ γ.; προσο)πάκι σκεπασμένο άτ' τό 0ε- Ί.ο, μέ κατακόκκινα μάγουλα, μέ τή •θΐλκτική δκείνη σνγ/.ίνηοΊ πυΖ χαρίζονν ό <ρόβο; καί οί τιη;.ει;. "Επειτα πάλιν ΐϊΐιηρέδηλλε, *κι'τ· ταζε την ώοα, νευρικί1;;, στενοχυΐ- ρημενος απ' την παοάτασι τύ·; α- ναμονής. Ποία δμως Λίαν ε:<είνη ίχεΐ κά- τω; ΤΗταν αύτη;. .. Ναί — δχι! Λίσθάν9η*ε ενα μικρό παλμ'» σιην καιρδιά τοι... Άδιη'ιττον νά ιΐί| ήτον αλί η εύμορφότεοή της! Ήταν, αλήθεια. ή κχ,οία Ντέ Μέρ. Χωρις ντι βιάζ.^ται ίϊιόλοι·. ήρεμωτάτη εμπαινρ στό ίιρ<·μαλά- χ.ι ό/ταυ '^ϊχαν στ·μ<ρίονήισρ ν' άντη- ΐ'/αίθοίν, κοατΤιντας; άπ' τό 7.Χο, τ · παιδ ίτηΓ, τό Ραΐ'μόνθο της, ενα άνοοιίν.ι τεσσάοων χοόν^ν ι·έ χο- ριτσίοτικα μαλλιά • Ό ·/.. ΛΌ ΰλστ ϊσΓενοχωόήθη- 7.ε λίγο. Έ-^ίνη ποΰ δέν έι'ναιν- ποτέ μέ τό παιδί της. τό εΐγρ π.;θ!· λοιπόν, έπίτηινς, μέ την οχά|ην πώς δέν ν,ταν δυνατόν νά πχχοε|η-' γττθϊ) μιάμητίρα. ποΰ επήγαινε πϊ οίπατο μηζ ΰτου; "Η μήπο>ς στηριϊόταν οτό παιοϊ
γιά νά μετρκίστι τής. ίοωτΐλνΓ ϊν-
δηλώσει ςτοί"· κόκητο- να'ι ν/> δι¬
ατηρήση κοντά της την .τροσταοία
τοθ άθο·ου αντον αάρτΐ'ΐιος; .την
προστασία των ι5δό?.ο.ν γσλάΓΐιϋν
ματιων-ιον;
Ό,τ,δήποτε ν.ι' πν αι-νέ^^ΐλΗ. ή
παοοΊ,'σία τοΰ άνεπιί)ι·μήτ'>ι· «ΓτΜ*
τρίτοι· εστενΓιχιόρηπε τ'Ίν κι.ιη Δ'
Ονλστ. Την έ-θεώρησε Γίτοιη νν/.ΐ.
ΊΙ χνυία Ντέ Μέρ τόν ίΐ;;ε δ,ο-
κρίνη. "ίΕγινε ι'ί'ΐέσως κατακόκκινη
ν.ι' αΰτό την εκανε πεοιησ-τ^οον
χαριτωμένην. Επ: οππτοϊοε μ.? 'έι-
αί.τε.07) χάοι. Τό σίνολ«ν τη; Γ,ταν
πιύχ ευγεν,κό ναί λβπτό.
Ό κ Λ' Οίλστΐσω; αΙσΡχΛΟΗ)-
κε ν.απΌΐα τύψι κι' εννοι<ι>,7ϊ .τιο: ή
πράξις τού ήταν κιι>ή. Ο πόίΐο;
τού όμως στίθι;ν.ε δννιΐτώτερυ;.
Καί προ/(οοώντα^ γοήνο',.σ, ε¬
χαιρέτησε τή νεα γιιναΐνα κιι α ί-
λησε τό άγορ ίκι
·— Τί •/.ηλν. ποθ είσαιίθε /ιιί .-.ύ-
οο σάς ει'χαηιστώ! |ψιθί·>ι.;ε
— Πήγαινε νά παίξη; .ϊ··ιίπη
ιοα1! εΐπε τότε Ίν.ρίνη στό ται^ί τηΤ'.
Ό Ρΐίπιόνδος ετοεξε αί" >$-ρ0-
ιια/.άχια τοΰ πάοκου, χ."θΐς ηνν.:ζ
νάτολμοί ν' απομαν.ρι·νίΙί| ηολΐ; αίς
λτά τοι·ς. ΕσταματοΓσε, τοϋς
εκΰτα'Γε δταν τόν εηρίταναν χι' ε-
φεννε πτίλι ενκίλ'ητος η'ιν ϋινθο
λΐ'λσν'δάκι στο δάσος. Τα ιια'.λιά
τοι- έ'ν.νμάτιζαν πίσο τ··)»'· Μι > οπγ
μή έποοχώρη<"·ε πολΰ. Ή μητέρα τού τότε τόν είτ/ώνάξ.-: ■— Ρανμόνδε,. Ρο.ϋμύνύί,! Ένύοισε άυέ<τ'ος ν.ατατ/.όχκινο;, /.«χανιασμένος, ιιεθιτ.μένο; ιϊτί, ζνι υλ' άέρα, οάν νά εϊχε λιγ ■/οασί. · --- Μην άπομακρϊνειΐαι. άγά.ιη μοί·, Το5 είπε ή μητέρα τοιί Καί ι"μ(οΓ εΐχε 6α):!; ί'.ιό.Γ/εοι στόν έαντόν της νά μην .ηγι',οι, τό χεράχι τοΰ παιοιοΰ της! Όσο τς εΐχε κοντά της, θάβοιοκε την δι να- μι ν' αντισταθή στόν κ. Λ' Οι"λ.7ΐ, Μβρισκε την ούναμι νά τ·.ν .τί]: • — Αι τα δλα ήτ<ΐν ενα ίΡ!ρο '.αί λησμονΓ|στε το, «ά; πποανΐα/ά). Έχο μεγάλα καδι'ικοντα έγί) πρί- τι νά φι·λά?(0 την τιμήν τον ά- δοός κου. Μή ζητήστε νά μέ ξανσ-} ^ητε... Γιοτί ΰμως μόλις εί5ε τόν κό- ιητα, μιί/.ις; βρέθηκε κοντά τοι· ν.Γ δοχίπασε την νοητ>.ία τή·; !ΐ^-ι·.αζ
οι·, άναγκάσθηκε νά χ«ιιι;λι')πτι τύ
εφοίλι της, σάν ιιε')υ>«τμίνη. ί'.ατί
αυτή ή γ?.ΐ'χεΐά δειλία π:οΰ τί;ν εκα-
ιε νά πονή; ΙΙοιό αϊΐθηαα ντρο-
ής την εκανε ν' άπομακρι-.'π τό
ποώί, ποΐ· δέν την επροστάτευε τό-
ξεάπό τό κεφάλι ζΓ τλ ,
τού ιυοισε τή ράχι/
ηΛ'~ τίποτε. Θεέ
_ Τιιΐν/Γι
Καί
νά
πρό
Ή "Εβελυν Γκρώδ
μία άπό τάς χορευ¬
τρίας τοΰ Ζήγκ-
φηλντ, ή όποία λέ-
γεται ότι δέν κά¬
μνει καθόλου δίαι¬
ταν σωματικής λε-
πτύνσείως καΐ δμως
διακρίνετο! διά το
κάλλος καί την χά-
ριτα τοϋ σώματός
της, ώς καί πάσα
άλλη χορεύτρια τής
Νέας Ύόοκης.
τια εντε?.ώς ά
,Ό κ. Λ' Ουλστ την ηΧ.,)?0
τηνελπώ
•__ν
κει θατο ξαναδοοΰιιε Ρ?νπι''
νότον νά . " ' ·'
, ',Ηχνβία-ΝτέΜρρδιυ.>-7Λ-
«ποτομα πρός ,,» λ^: $
είτε ;
— 'Εδω εΐσασ,Ίε ανόιιν ν,
ξατελυ.πόν... -Ω. γίατϊ σδ!
χονσα και ήΛθα; Μοί ποο-»
.Έ;ω άπ' τό
πάυκον είδε μιά
τρωσι άνθοώ,ιων.
Άμερικανόπαιδες δροσιζόμενοι έν καιρφ θέοους
σο όσον είχε ϊλπίση;
"II
ιιήπως
δέν ήΰιληοε νά ήταν κοντά τ»ι; ό
μικοό; άκονσιο; μάρτνρας τής ά-
δνναμία; τι;;:
— "Άς καθήσουμε έκεϊ μιά στιγ
μί|. τί|Λ' ίκε'τευε δ κάμης. Είμεθα
(«όνοι μα; τώρα καί δέν μπορεΐτε
νά φαντασθήτε ηίχϊαι πράγματα
εχω νά σά; π.Ί>...
Την εΐχε πιάση άπ' τα γέρια.
Αίτή ύποχώρησε Γ·.·ηε'ρα <ϊπ£ μι- /ρή άντίοτασι ν.αί άφοΰ εοοιχνί τριγνρο) τη; (ΤΌβισμένρς ιιοτιέ;. Τό παιδί ί'παιζε κοντά στί; $ε- ξαμενή. ΈναΓ βοαχος (τν.επ'πσα,Ι- νο; μέ πρασΐνάίνα ·ϊ.τό τύν ότΐ/ΰον έ'σταζε ενας κάμπος νε.ο·>ί> ιοΐ-' ?-
κρνβε τώρα
— Σΰ; ήγαπω είτε δ κ. Α'
ΟΓλοτ. σά; ά'γαχ·'ϊ> Γοελλά!
'Β^αντάο-ϊτΓ,·^ ενα όλύ·ιλι;ρΓ.
I-
ροίτικό μαρτύριο καί της τύ διη-
γήθηκε 'Εοδομά&ε; καί μητ; ά
γάπη; μι·στικΓ(; ποΰ ποοσ.ιαθοΓΌε
νά κατα ιΛ'ΐξτι. Τό αίσ&ημά το!· ο
μω; ήταν δΐ)νατώτ.·<"·ο >ι' άπό
τόν έαιτό τον ά.<όιια. ΓΓ αΓτύ έ'- .τς.επε ν-> τόν λΐΛηί1»"}. Έτι.ιΡπε νά
ίραντί '/.α}.ι'. Δέν ϊ'ποί-τε νά τΰν κά¬
μη νά υποφέρη περισότερο Γ-ϊ/ε
δακιμάυΐ] νά «γγγη. μακρι ά τη; ο-
ιιως τού ϊ;ταν ίών^ατι» νά ΙΤι'μτρ
Έπρε.τε λοιπόν νά ηκοη)9Τ(; Ναι,
άν ϊ-,'.είνη τόν εοιωχτ, χ(ι*ρι; (Χ'./.ο
Οά αύτοτ/.τονοίσε' Λέν εΐοίΐ'οίιτί
ομα; νά πιστεί·ΰ(| .τί,; Οά εΤ-,'ί τό
Οάορο; νά τοΰ αφαιρέση -/Λ>)? έ/.-
Ιπίδα, άφοΰ ζιγτονσε τό-το λίγα, ά-
π?.ώς νά τόν άγαπά λιγάκι, τή ΰτιγ
μή ποϋ αυτάς την έλάτοευε...
Κατάντησε πειά νά'πιστενπ ό
ίδιος τα λόγια τού «αί μεθοϋ— «π'
αίτά.
Ή κυοία Ντέ Μ?ρ εξασθίνιζε.
Εξαφνα δμονς έρριψε τριγιΊκυ τη;
αγωνκόδεις ματιές κι'*έφώνα=ε:
— Ραϊχιόνδε!
Τό άγοοάκι είχε γαθ§
11 κυοία Ντέ Μέρ Ρ,οχισε νά
τα?χΐ) σάν τρελλή εδο/κι' εκ'εΤ. "Κ-
κανε πρώτα μέ άγωνία τό ^Γρο
τη; δεξαμεντ> φ<ονά£οντα; 5ννατ·Ί το παώί ττρ, άνέ6ι;κε ίπειτα Ιηά- στο 6ράχο καί κι'τταξε τοιγϋ- (?ω τηβ, ετοεξε σέ μιά δίοδο ΐοΰ •ηαρκου καί γνρισε παλι τίσω. Ό κ. Δ Ο-ϊΛστ, κατατροιαγμένος: κι' αυτο;, την άκολοι-θονσε 'πάντα. % Η κυρία Ντέ Μ^έο ίραινότην σαν νά εΐχε ξαΦν·.κά τόελ/.αί'ΐ Τα ματια της εϊχαν άλλα^ 7ά:*Μ Ι^'Ι Χ ■? Γ*αν δ^ν' ^ώνϋ αυμσι-δε, ]>ανμόνδε!» ετ-παν
σαν χεΛη γοηά; γυναίκας:. - * '
Μά έλάτε λοιπόν. ψά;τε"καί οεϊς
ρεξετε ατό ^ ενώ % ^
απο ίδω! ίφ[;ζ ό ^
φ[;)ναζε σ
·'· νκ τον κυττά^Γ, .
Αυτό; {^.ονος ?τοεξε παντη{!
οωτησε τον φίΑακα τον πάυ/οϋ
και «Γο««Λ.ς ρρι-,τιρίς. Κανέ-
αέ
την συναισθΐ)- -ώς ή «έοι-
ΗννοίαΝτέΜέο τύν,Λ.
έκεΐ!
Δέν ξΐχν τό παιδί τη;, -',;,.„ ■
νας πλανόδιος ποϋλητί·; σ/.όνη; -Α
χρνσωμα. τον δποίοι-'οί 1^·,^^
χαν συγκεντράκΐη τόν -/.όσΐίο.'
Ή ατνχη αητερα ετοε'ςε';:^; ■
."τλήθο; καί φώναξε:
ι — Μήποος εϊίΐατε ενα άνη^.κι
μέ μακ?ι>ά μαί>λά καί μακΓΐ'ά"^]
ρεματα! ' ' ι
Δέν τό εΐχε 5Γ[ δμω; ν«εί:.
Ή κν(.ία Ντέ Μέο νι·ηιπΕ
τε στό πάργο. ένώ ϋχου·'ε ηια
Κ κάποια ■ιιναΐκ;αι τοΰ λαοΓ
λέτιχ:
— Άκοϋς έχεΐ νά χάντ) αΰ ικ
να τό παώί της! Φαντάσου .ιόι
πολύ τό άγαπάει ..
— Κυρία, σά; ίζετειω .--,--
. ε νά σίί; οτ"νΌδει'ο·ω στό σ.τίτι (ΐΐ
έψι-θίρισε τότε δ κάμη:.. 'Λν ί) /
τε νΐ'ρίστε μόνη σας. Σά; ί)η/ίζ< μαι βμα>ς πώς θά ξαναίΐροΰαε ι
παιδί οας! Είναι ύώύνατύϊ' νά /.
ί)φ:ε.
— Καί δ ανδρα; μου;... ί;ί
χή. ΈπερΛατονσε γρήγορα και <| )ο της τό σώμα έσπάοαζε άπο λι' μοι'ς. Οί διοβάτε; την^κι'τΐαίαν ν την ένόμ.ζαν τρελ).ή. 'Κκκϊνος; ι άκολσν&οΰσε χωοί; νά το/.μα την πλησιάζη]. "Επί τε'λοΰς εγθαταν 5ΐ'» σΛΙ της καί χτΰπησε σάν ιιανισαμ,' την πόρτα. Δια^άτες_ έσταιΐ.ρ ?<αί την" παραχ.ολονθοΰυαν με ( Ή πόρΐα ηνοΐ?ε χαιοι ιπ τ." ιο; τΓ>.;" έφο'ή'αξαν άμεο·ω;:_
— Ό Ρανμόνίϊο: είναι Α;>
(ία. Τόν ειΓερί ενας πτοαχΜ
πυΓ· τόν ευρήκε «την δ?ον
α;Ι
— Ποΰ είναι: .. , -
Ίον εΒε ν.αί ίπΡΜ κατα γ'ι
γιστί την Γπιασε φοβερή εψ'··
ν.ρίσι.
~Οί νχΓηέτοιες ι
στά χίοια ένο; ενας
>λεισε βιαστικά την πόοτα ν.π
πρόσιοπον τοϋ κ. Δ' Ονλστ κοι '<■ (Ώ1<0'; περιέργων., , · <Ηά.τηόοχτηαντήλυσι;ίΦ«· κε πώς ίταν ή μόνη^ογιν.η ^ ν.όμητα ϋοτεοα άπό ό'ριμ^ °'-'{ Δέν έ?άναγνοίψε νά δι] τ·Ιν χ;ι'- Ντέ .Μέη «αι* ?κονε ?να ·'ΐν'ι·υ ξεΐδι. .." ΡΙΣ4Ρ Ο' ΜΟΝΓΟϊ' 8ΗΙΙΕν_ΡθΚΤ, <Έθνικός Κήρυξ>
την Οοΐιβη Νβννβ
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
21
ΤΟΥ ϋΑΟΟυΕδ 00Ν8ΤΑΝΤ
ΤΟ
2«ος με τδ έρευνητ-.κο «ι
&ύ 6λέμ·,« της οΐΑθδεσχ*-
Γ·.- τήν ΟΒθί* δέν μχορει νβ
'Οταν έτίλείωσε τη; εχώεω-
^γαμόγελοίκ3νο*θ!η<Γε- ^αγαμόγ 1 χΟ6σω*6 της. Π είΛει τίποτδ!... λ λ , χέζι, σχεχίκμενο αε το κα¬ ίενο τρττίζο ορμ ομέ τα άνθοδοχείβ «^γ* ^ φρέ-Αα λοι>λ<κ>3ια και με
ϊίίττϊατθϊ, όλα άχό χορσε/α-
ί <η:ό άσήμι, έχει μιά δψ« έοο- «! ή χυ?ία Φρανκέρ που της ή έχι5είξε«ς, ένφ κοτταζβΐ ό 5 Ί <ώτά, σκέπτεται ότι άν^ τής τό | «χαν ο! χόρθ' της· θα εδιίε τ>,
μ τ:τοια μεγαλοπρεχή1 γεύ-'
Ιοίϊΐχώς δμως οί χόρο·, της
«I-
ί «νεπαρχεΤς: πέρνει άπό^τό ΰ-
-ιγείο της ΐΜΐί'είας τη συνταςη
|συζύγα> της κου ήταν χ«θηγτΓ
; χά! ό οποίος χέβανε πρό ενός
^ αφήνοντας της δ.» πίΐίιά,
ι έξαετή Ρενέ καί την πενταετή
«β. Ή σύνταξις της ^έν της
._.. ; 9>τ!χ.ά άλλά ή κοίί* Φοβν-
ρ'εΐναι ·ρναΐχ.α δραστηρία καί μέ
ι μ,εγάλη. 'Εργάζετα: καί ώ;
...ίακτι/λογράφος σέ κ οποίον χη-
κα! συγχρόνως κάνεί την πλαν
ι ενός έργοστασίθϋ άρ<ομάτων. |«ρ' όλα αΰτά έν τούτοις, ό πρ^ϋ- γιομός της παρουσίάζει ενα έ*λ- ,αα %ώ κάνει νά υφίσταται σ>
ρςένοχλήτεις άπ'. τούς δ·α.ν€ΐστάς
|ϊ τούς ττρου ηθε^άς της.
'Ή χορία Φρανκέρ όμως ίέν σ·
Κ }.
)<λ τού δείι» Κωνσττντέ, πού εί- άτοίΌ βά κληρονομήσθ'νν τα 5» ΐοδιά της. -'Οταν τεθάνγ) ό θ«ϊος Κων- 7.2ΐ ολα Οα τακτοχοιητ)οΰν. ικ.ι ο παμχλοοτος 6ε7ός της άτά έβϊομηντ* χρόνΐϊ τοο, ;έν <" «Α πεθάνη γρήγορα. Βαττιί- χαλά στήν ίιγιεία τον. —Δέν πείράζει, λέει ή κ'^ρία "-'«?; Κί-τε *ά πεθάνη. Γι' χ,αϊ-ίΐ χαντα νά τόν περι-οι- /τε ι«ι νά τόν καλοπιάνο^ιε 5- Ιεινατ! «ομη ζω·;ταν«. Κ« τό γεΰοΐ, αύτό χού έτθ'αχη ! «»η ειτ-μίλβ», τό δίνει πρός ν.- ^ θϋο> Κωντταντε.
~ετ?^, ^ χαρής τό ψωαί
7ρμ!8
Λ κάνο,ν τέση
ίΛώς χΛ{ τόν
τόν ^τ
Ό Ντά» δίνα! ό «Λλος «δ
„ ^ ' ,*! ΖαΡ» των πα'.διών κίί
,ετ2!
η
τον
€'να
Χ ^χοχχινο σδν αΐμα έ
«β ** « Περ,ί
^α τ0'3 **'«' «™
μέ Χ?
** τα
Ό Μάϊκ Κιούντχυ, υιός τής πλουσίας κ. "Εδνας Κιούνταχυ, μετά τής μνη-
στής τού Μούριελ "Άντελ ΤΗ6ανς, 18 έτών, έν Λός "Αντζελες, Καλιφορ.
Ξε6«>λών€ΐ την βύριγγα, την γεοί-
ζει μέ το ι«ιστηριωβες ύγρό, καί μέ
ο«>χη τό χύνει μέσα στο μεγάλ,ο
σΰκο χοΰ βχει κρατηο'εί στο τιατο
κατά μέρος. Εαναδάλ«ε( τό {λχουκί-
λάκι καί την σύριγγα στδ «ορτάρι
καΐ εχειτατ —χοθετεί τό σΰκο έχάνω
αί—-ό τα ά*λλατστην κοροφή της χυρα-
μΐϊος, ένώ Ινα σατόν ηοό χ~ωγε·'"·0
φωτίζει το σχληρό χρόσω«ό ττς.
Έχει τό λόγο της χοί> γελάει ή ο'ι-
κοίέ<—;οινα... Τό ύγρο έκείνο χοί» ί'.ωχέτεοσε μέ τόσες -ρσφο·λάξε;ς μέσα τώ σ3κ«, είναι τό δυν-ατώτιερο ίηλητήριο χς« μχορεΐ νά φαντχσθ·»] κανείς ααΊ χον» τδ ©ίίεϋρε χρο ολίγοι καιροϋ ό χροϊ- στάμενός της. Ή ιορία Φρανκίρ ξε- ρει καλά όλα τα σχετιχά μέ τό 2η- λητήΐιο έκ«Τνο, γρατί «ΰτή έγρ-αψε στην γραφομηχανη την εκθεσι χου έτοίματε ό χροϊστάμενός της γι^ την άνακοίνωσι χρδς την Άκαίημία των 'Εχιστημών. Μιά σταγόνα ά;- κεΐ γιά νά σκοτώ~η μέσα σε λίγες ώρες ενα χεριστέρι η ενα κουνί- λι. Δέκα σταγόνες είναι άρκετες γιά Ινα €ώο"ι. Στούς άνθρωχοος δέν Εοχεΐ ίοκ'.μασθή άχόμη, *λλά^ ό έ- φορέτης τοο «Λθλογίζ«! ότι ή (δία χοσότης είναι ιχρτςετη γιά νά σκο- τώση σε λίγες ώρες έναν άν&ρωπο Ή κνρί(? Φρανκέρ τ)ά δο-Λίαάση χρώ τη αύτη γιά λογαριασμό της την δύναμι τοΰ δηλητήριον στο θεϊο μέ τα έκατομμυρια. 'Εχει έτοιμάσει άχό τώρα την φράσ! μέ την όχοία ιδ'ά τοϋ χροσφέρη τό φαρατκεμένο σίίχ,ο στά έχι-δόρχια. —θείέ μου 6ά τοΰ χη, αύτά τα σΰαα είν' άχό κείνιχ·~;ύ σίς άρ^σοαν τόσο -ολύ. Τα Ιφερα έχίτηδες; γιά σας. Νά, αΐ>·η ·έ·2ώ »ϊνα: τα καλλί-
τερΛ.
«Τό ίηλητήριο δέν άφίνει κανέ-
να ίχνος, οδτε στά έντόϊθιαι, ουτε
σέ κανένα ά'λλο μερος τοϋ σώματος);
εγραφε δ έφευρέτης χημικός στήν έκ
θεσ: πού 63χ/.τΆο-/ράιφησε ή άτο^α-
σιστική χήρϊ.
Όρθια μχροττά στη φροΐηιερα ή
κυρία Φ^τ*%ίρ άχο6~>μάζει το σΰκο
-ώ θά της φέρη τα έκατομαιόρια.
Μιά όχλτγωγίατ ά-Λθίγεται &ξα-
φνζ άχ' Ιξω κα: ίιακάχτΐ! τοί>ς έγ-
κληματΐκούς ρ·εμβασμούς της. Εί¬
ναι τα χαιϊ·ά χοΰ γι>ρίζοαν μαζίι «
την Μαρία.
Την ίϊία στιγμή άντηχεΐ τό κο>
δοΰνι τού τηλέφωνον άχ' τό γειτονι-
κό σ*λον·όκ:. Ή τ&ρίχ Φρανκέρ τρέ
χει τρνΑαγμένη κ:! ενα: άκ-ατανίκη-
το ριγος χερναει το κορμι της, ενω
χέρνει τό «κο>ΐτι/.ό στό χέρι της.
Νομίζει χώς- θ' >άκ·ο6στ| τόν Άσ->
νόμο τής περιφερείας νά τής λίιη:
«Έν ονόματι τοΰ νάχοο σάς σολ-
λαμ'όάνω. Κ-ατηγορεΐσθΐ·, ότι έ3η-
λητηρίάσατ^ τόν 'Ονορίνο Κ<ύσταν- τέ.» Δέν είναι ό;.ιως ό άιστυνόμςοος στό τηλέφωνο. Είναι κάχΌΐος άγνω- στος είς τόν οποίον ή τηλεφωνητ,ρΐίί έϊωτε κατά λά6ος τόν 3ικό της ά- ρΛμό. Είναι τόση ή ταραχή της χηρας ώστε δέν την έρχεται καν στό νοΰ νά τα £άλη με την τηλε- φωνήτρια. Ξανοτγί>ρίζ·ει πάλ! στήν τραχεζα-
ρί>α καί παίρνει την φ,ρ<κ>τιέ?α μ«
τα <Λ%2 γιά νά την δάλη στήν θέσι της έχάνω στόν μχα>φφ4. Μά έξα-
ς^να τα μάτια της καρφώνονται γοορ
λωμένα στην φρα/τιέρα, τό χέρι της
τρ εμέ ι καί νοιώθε'. τα γόνατά της
ετοιμοι νά λι>γίσουν.
—Θεέ μου! ψρ
Μά τί συαδαίνεΐ; Άχ
Τό σΰκο, τό μοι,ραίο 2ηλητηριαομε-
νο <γ>αο, ιττώ χροω-ριζότανε γιά τόν
Οεΐο Κωσταντέ, δέν είναι χειά στί)
Θέσι τού.
—Καί όμως, λέγει μονολογών-
τας ή χηρα, ίεν είναι δυνατόν!
Κυττάί! καλά, τρί&ει τα μάτια
της, χατχατεύει μέ τα χέ.ρι τα σΰκα,
κυττάζει ίεξιά κι' άριστερά, κάτω
στό χάτωμα, άλλά τό σΰκο δεν &ρί-
σκεται χοί.6ϊνά.
Ξαφνιν.ά μιά ί?·εα ·—ίρνά άχό τό
λό της, μ:ά τρομερή ίδέ-α χοϋ
την κάμ,ει νά κιτρινίση άκόμη ικ-
ρι·σσότερο.
Τρέχει στήν «όρτ» της τραχ^ζα-
ρίας κβί τωνάζε: μέ μιά -φωνή χου
εχει κάτι τό άχελχιστικό:
—Ίωζννα, Ρ«ν·έ! ΊΚ.άτε έΒώ,
γρ%
Τα δυό χαιδιά έμιφ·χνΓζονται τρέ¬
χοντα ακολουθούμεν α ά;χό την όχη-
ρετριαν.
—-Ποίος ιά™ τούς 3υό σας
Ινα σΰχο;
—Έγώ όχι, λέ*γε·ι τό Ινα.
—Ο5τε έγώ, μαμα, λεγε: καί τό
μέ
ΠοΚκόροφον γκαράζ, κτισθέν έν Σοτντοϋσκυ, Όχάϊο, πρός προσωρινήν
στάθμευονν αντοκινήτων. Είναι κτισαένον ^πί μικροδ χώρου και δύναται
νά περιλάβη 60 αΰτοκίν-ητα.
—Μήτως τό πήρες, σί» Μαρία;
— Οχι γυρια.
Όλοι -<,ι>ς 7Λΐθώς μιλοΰν εχοον
ίφος εΐλινφινές.
—Άχ, θεέ μοο, τί νά κάνω;
ψιθι>ρίζει ή •/.νρία Φρανκέιρ- Άν τώ-
φαγε τ.ανένα 'άπό τα χαι3:ά μοα καί
δέν τό μαρτυράε·. άχό .φόδ-ο;
Γ*ϋρίζε.ι στήν τρα—εζα^ρία. Δαγ-
κώνει τα χέρια της ά-ό την άχελ-
πισία.
II
ώς νά κάνη νά τό μαρτύ¬
ριον; Νά τούς χητήν άληβεια,
_ ν^ε^ναι δυνατόν. "Α}^λως τε 8έν
θά την χ'.στέψουν.
—Άχ, θεε μου, τί νά κάνω, λε-
γ>ει, βηματί'ζρντας επάνω κάτω ά-
λαφιασμένη.
Τρέχει πάλι στόν διά&ρομο φω-
νάζει τα χαιδιά, τα παί,ρνει στήν
ά-ρϊ,αλιά, τα γεμίζει άχό φιλιά καί
τα χχρακαλεί, σχ;ε|διόν μέ 8άκρυα
στά αάτια, νά τής ποΰνε την άλή-
θεΐα.
'Εκείνα έπίμένοον, ότι δέν πηόραν
τό σΰκο.
'Έν τω μεταξΰ ή ωρα —ερνάει ή
χημα μπαίν-ει μέτα στό δωμάτ'.ό
της νά ντ^θη γιά νά ΰπαδιεχ6τ) τόν
θείο κ»», τούς καλεσμενοας.
ΔΤ'φνης μιά κ/ αογη ακούεται ά-
πό τόν δ'.άδρομο. »
—'Μαμϊ! φωνάζουν τα παιίιά.
"Έντρομη ή χηρα τρέχει Ιξω.
—Τί τΑΐδαίνει; ρωτάε'. μ« αγω¬
ν ί α.
—Ό Ντίκυ!... ό καϋμένος! Ψό-
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΥ
ΜΕΛΙΤΟΣ
Νΐκό μου τό σπήτι μας μοιάζει
σωστή έρωτική φωλίτσα.
Μόνον μιά ελλειψι εχουμε.
Τί μάς λείπει, Νίνα μου;
Νά, ενα ώμορφο Κανδηλάκι, όπως
έκεϊνο τής κουμπάρας μας.
Μήπως ξεύρεις άπό ποΰ τό ήγόοα-
σε νά σοΰ άγοράσω τό Ιδιο;
Βεβαία, την ηρώτησα καί μοΰ εΐ-
πε: άπό τό Εμπορικόν ό Μαραθων.
— Π ώς, ποτε, τοϋ;
—Μ£ςτα στό ξύλινο αιτιτάχι τού.
Ξαχλώθη,-Λϊ ξα?φνικα κάτω, τέν"το>ΐε
τα πόδια -ου καί χαί... δέν έδγαλε
τσιμουδιά άχ' τό στόμα τού.
—Δόξα οοι ό θεός! λέγει μέ ά-
ναοΰφισιν ή χηρα.
—^Γιατί, μαμά, ρωτοϋν εκχλη-
κτα τα χαιίιά.
—"Ετσι... Δεν ξέρ^τε σείς...
Σέ όλίγ ηρθε κ:' ό *>είος. Ή νέ-
Ι
χν$ τώρα *αί αί κεριχοιήσεις «Ου
το3 εζ,ζμνΐ, φα^ρων; πώς πραγμί-
τικά ε'χε μετ^οησε.! ειλικρινός.
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα
πορτον.αλί 6··
θύ.
τον $5.00 εκ*
στον.
ΑΡΙΘ. 1
ΑΡΙΘ. 3
Τα ήμισυ
τζανί
βαθΰ.
άλλο {|μισν
β?όμυλος, τα χ|
μέ πεΰκα είς
μέσον.
τάτη ίΐκών.
$3.95
ΑΡΙΘ. ·
ΑΡΙΘ. 4
Πρόσινα πεθκα)
«αί ποταμός γ*,
ρω, τό άλλο 1^.
μισυ λοφίσχο»
καί στόν ύψηλό-
τερον λοφίσκου
εκτισμένον μο-
ναστήρι μέ κόκ-
κινη σκέπη χαΐ
ανατολήν 'ΗλΙ·
ου. Πανόοαμα
τέλειον. $3.90
έκαστον.
"Εκαστον καν·
βύλι συ·οδεΰβ«
ται με ποτηραΜ
—ΐλέ τί β^
ΑΡΙΘ.
ΧΟΝΛΡίΚΗ
ΚΑΙ ΑΙΑΝΙΚΗ
ΠΩΛΗΣΣΙΣ
Παραγγελίαι ά,τοστέλλθΛται είς δλβ
τα μέοη τής Άϋερικήί Ο. Ο. ϋ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι80Ν 5Τ,
Ν. Υ. ΟΙΤΥ
21
ΤΟΥ ϋΑΟΟυΕδ 00Ν8ΤΑΝΤ
ΤΟ
2«ος με τδ έρευνητ-.κο «ι
&ύ 6λέμ·,« της οΐΑθδεσχ*-
Γ·.- τήν ΟΒθί* δέν μχορει νβ
'Οταν έτίλείωσε τη; εχώεω-
^γαμόγελοίκ3νο*θ!η<Γε- ^αγαμόγ 1 χΟ6σω*6 της. Π είΛει τίποτδ!... λ λ , χέζι, σχεχίκμενο αε το κα¬ ίενο τρττίζο ορμ ομέ τα άνθοδοχείβ «^γ* ^ φρέ-Αα λοι>λ<κ>3ια και με
ϊίίττϊατθϊ, όλα άχό χορσε/α-
ί <η:ό άσήμι, έχει μιά δψ« έοο- «! ή χυ?ία Φρανκέρ που της ή έχι5είξε«ς, ένφ κοτταζβΐ ό 5 Ί <ώτά, σκέπτεται ότι άν^ τής τό | «χαν ο! χόρθ' της· θα εδιίε τ>,
μ τ:τοια μεγαλοπρεχή1 γεύ-'
Ιοίϊΐχώς δμως οί χόρο·, της
«I-
ί «νεπαρχεΤς: πέρνει άπό^τό ΰ-
-ιγείο της ΐΜΐί'είας τη συνταςη
|συζύγα> της κου ήταν χ«θηγτΓ
; χά! ό οποίος χέβανε πρό ενός
^ αφήνοντας της δ.» πίΐίιά,
ι έξαετή Ρενέ καί την πενταετή
«β. Ή σύνταξις της ^έν της
._.. ; 9>τ!χ.ά άλλά ή κοίί* Φοβν-
ρ'εΐναι ·ρναΐχ.α δραστηρία καί μέ
ι μ,εγάλη. 'Εργάζετα: καί ώ;
...ίακτι/λογράφος σέ κ οποίον χη-
κα! συγχρόνως κάνεί την πλαν
ι ενός έργοστασίθϋ άρ<ομάτων. |«ρ' όλα αΰτά έν τούτοις, ό πρ^ϋ- γιομός της παρουσίάζει ενα έ*λ- ,αα %ώ κάνει νά υφίσταται σ>
ρςένοχλήτεις άπ'. τούς δ·α.ν€ΐστάς
|ϊ τούς ττρου ηθε^άς της.
'Ή χορία Φρανκέρ όμως ίέν σ·
Κ }.
)<λ τού δείι» Κωνσττντέ, πού εί- άτοίΌ βά κληρονομήσθ'νν τα 5» ΐοδιά της. -'Οταν τεθάνγ) ό θ«ϊος Κων- 7.2ΐ ολα Οα τακτοχοιητ)οΰν. ικ.ι ο παμχλοοτος 6ε7ός της άτά έβϊομηντ* χρόνΐϊ τοο, ;έν <" «Α πεθάνη γρήγορα. Βαττιί- χαλά στήν ίιγιεία τον. —Δέν πείράζει, λέει ή κ'^ρία "-'«?; Κί-τε *ά πεθάνη. Γι' χ,αϊ-ίΐ χαντα νά τόν περι-οι- /τε ι«ι νά τόν καλοπιάνο^ιε 5- Ιεινατ! «ομη ζω·;ταν«. Κ« τό γεΰοΐ, αύτό χού έτθ'αχη ! «»η ειτ-μίλβ», τό δίνει πρός ν.- ^ θϋο> Κωντταντε.
~ετ?^, ^ χαρής τό ψωαί
7ρμ!8
Λ κάνο,ν τέση
ίΛώς χΛ{ τόν
τόν ^τ
Ό Ντά» δίνα! ό «Λλος «δ
„ ^ ' ,*! ΖαΡ» των πα'.διών κίί
,ετ2!
η
τον
€'να
Χ ^χοχχινο σδν αΐμα έ
«β ** « Περ,ί
^α τ0'3 **'«' «™
μέ Χ?
** τα
Ό Μάϊκ Κιούντχυ, υιός τής πλουσίας κ. "Εδνας Κιούνταχυ, μετά τής μνη-
στής τού Μούριελ "Άντελ ΤΗ6ανς, 18 έτών, έν Λός "Αντζελες, Καλιφορ.
Ξε6«>λών€ΐ την βύριγγα, την γεοί-
ζει μέ το ι«ιστηριωβες ύγρό, καί μέ
ο«>χη τό χύνει μέσα στο μεγάλ,ο
σΰκο χοΰ βχει κρατηο'εί στο τιατο
κατά μέρος. Εαναδάλ«ε( τό {λχουκί-
λάκι καί την σύριγγα στδ «ορτάρι
καΐ εχειτατ —χοθετεί τό σΰκο έχάνω
αί—-ό τα ά*λλατστην κοροφή της χυρα-
μΐϊος, ένώ Ινα σατόν ηοό χ~ωγε·'"·0
φωτίζει το σχληρό χρόσω«ό ττς.
Έχει τό λόγο της χοί> γελάει ή ο'ι-
κοίέ<—;οινα... Τό ύγρο έκείνο χοί» ί'.ωχέτεοσε μέ τόσες -ρσφο·λάξε;ς μέσα τώ σ3κ«, είναι τό δυν-ατώτιερο ίηλητήριο χς« μχορεΐ νά φαντχσθ·»] κανείς ααΊ χον» τδ ©ίίεϋρε χρο ολίγοι καιροϋ ό χροϊ- στάμενός της. Ή ιορία Φρανκίρ ξε- ρει καλά όλα τα σχετιχά μέ τό 2η- λητήΐιο έκ«Τνο, γρατί «ΰτή έγρ-αψε στην γραφομηχανη την εκθεσι χου έτοίματε ό χροϊστάμενός της γι^ την άνακοίνωσι χρδς την Άκαίημία των 'Εχιστημών. Μιά σταγόνα ά;- κεΐ γιά νά σκοτώ~η μέσα σε λίγες ώρες ενα χεριστέρι η ενα κουνί- λι. Δέκα σταγόνες είναι άρκετες γιά Ινα €ώο"ι. Στούς άνθρωχοος δέν Εοχεΐ ίοκ'.μασθή άχόμη, *λλά^ ό έ- φορέτης τοο «Λθλογίζ«! ότι ή (δία χοσότης είναι ιχρτςετη γιά νά σκο- τώση σε λίγες ώρες έναν άν&ρωπο Ή κνρί(? Φρανκέρ τ)ά δο-Λίαάση χρώ τη αύτη γιά λογαριασμό της την δύναμι τοΰ δηλητήριον στο θεϊο μέ τα έκατομμυρια. 'Εχει έτοιμάσει άχό τώρα την φράσ! μέ την όχοία ιδ'ά τοϋ χροσφέρη τό φαρατκεμένο σίίχ,ο στά έχι-δόρχια. —θείέ μου 6ά τοΰ χη, αύτά τα σΰαα είν' άχό κείνιχ·~;ύ σίς άρ^σοαν τόσο -ολύ. Τα Ιφερα έχίτηδες; γιά σας. Νά, αΐ>·η ·έ·2ώ »ϊνα: τα καλλί-
τερΛ.
«Τό ίηλητήριο δέν άφίνει κανέ-
να ίχνος, οδτε στά έντόϊθιαι, ουτε
σέ κανένα ά'λλο μερος τοϋ σώματος);
εγραφε δ έφευρέτης χημικός στήν έκ
θεσ: πού 63χ/.τΆο-/ράιφησε ή άτο^α-
σιστική χήρϊ.
Όρθια μχροττά στη φροΐηιερα ή
κυρία Φ^τ*%ίρ άχο6~>μάζει το σΰκο
-ώ θά της φέρη τα έκατομαιόρια.
Μιά όχλτγωγίατ ά-Λθίγεται &ξα-
φνζ άχ' Ιξω κα: ίιακάχτΐ! τοί>ς έγ-
κληματΐκούς ρ·εμβασμούς της. Εί¬
ναι τα χαιϊ·ά χοΰ γι>ρίζοαν μαζίι «
την Μαρία.
Την ίϊία στιγμή άντηχεΐ τό κο>
δοΰνι τού τηλέφωνον άχ' τό γειτονι-
κό σ*λον·όκ:. Ή τ&ρίχ Φρανκέρ τρέ
χει τρνΑαγμένη κ:! ενα: άκ-ατανίκη-
το ριγος χερναει το κορμι της, ενω
χέρνει τό «κο>ΐτι/.ό στό χέρι της.
Νομίζει χώς- θ' >άκ·ο6στ| τόν Άσ->
νόμο τής περιφερείας νά τής λίιη:
«Έν ονόματι τοΰ νάχοο σάς σολ-
λαμ'όάνω. Κ-ατηγορεΐσθΐ·, ότι έ3η-
λητηρίάσατ^ τόν 'Ονορίνο Κ<ύσταν- τέ.» Δέν είναι ό;.ιως ό άιστυνόμςοος στό τηλέφωνο. Είναι κάχΌΐος άγνω- στος είς τόν οποίον ή τηλεφωνητ,ρΐίί έϊωτε κατά λά6ος τόν 3ικό της ά- ρΛμό. Είναι τόση ή ταραχή της χηρας ώστε δέν την έρχεται καν στό νοΰ νά τα £άλη με την τηλε- φωνήτρια. Ξανοτγί>ρίζ·ει πάλ! στήν τραχεζα-
ρί>α καί παίρνει την φ,ρ<κ>τιέ?α μ«
τα <Λ%2 γιά νά την δάλη στήν θέσι της έχάνω στόν μχα>φφ4. Μά έξα-
ς^να τα μάτια της καρφώνονται γοορ
λωμένα στην φρα/τιέρα, τό χέρι της
τρ εμέ ι καί νοιώθε'. τα γόνατά της
ετοιμοι νά λι>γίσουν.
—Θεέ μου! ψρ
Μά τί συαδαίνεΐ; Άχ
Τό σΰκο, τό μοι,ραίο 2ηλητηριαομε-
νο <γ>αο, ιττώ χροω-ριζότανε γιά τόν
Οεΐο Κωσταντέ, δέν είναι χειά στί)
Θέσι τού.
—Καί όμως, λέγει μονολογών-
τας ή χηρα, ίεν είναι δυνατόν!
Κυττάί! καλά, τρί&ει τα μάτια
της, χατχατεύει μέ τα χέ.ρι τα σΰκα,
κυττάζει ίεξιά κι' άριστερά, κάτω
στό χάτωμα, άλλά τό σΰκο δεν &ρί-
σκεται χοί.6ϊνά.
Ξαφνιν.ά μιά ί?·εα ·—ίρνά άχό τό
λό της, μ:ά τρομερή ίδέ-α χοϋ
την κάμ,ει νά κιτρινίση άκόμη ικ-
ρι·σσότερο.
Τρέχει στήν «όρτ» της τραχ^ζα-
ρίας κβί τωνάζε: μέ μιά -φωνή χου
εχει κάτι τό άχελχιστικό:
—Ίωζννα, Ρ«ν·έ! ΊΚ.άτε έΒώ,
γρ%
Τα δυό χαιδιά έμιφ·χνΓζονται τρέ¬
χοντα ακολουθούμεν α ά;χό την όχη-
ρετριαν.
—-Ποίος ιά™ τούς 3υό σας
Ινα σΰχο;
—Έγώ όχι, λέ*γε·ι τό Ινα.
—Ο5τε έγώ, μαμα, λεγε: καί τό
μέ
ΠοΚκόροφον γκαράζ, κτισθέν έν Σοτντοϋσκυ, Όχάϊο, πρός προσωρινήν
στάθμευονν αντοκινήτων. Είναι κτισαένον ^πί μικροδ χώρου και δύναται
νά περιλάβη 60 αΰτοκίν-ητα.
—Μήτως τό πήρες, σί» Μαρία;
— Οχι γυρια.
Όλοι -<,ι>ς 7Λΐθώς μιλοΰν εχοον
ίφος εΐλινφινές.
—Άχ, θεέ μοο, τί νά κάνω;
ψιθι>ρίζει ή •/.νρία Φρανκέιρ- Άν τώ-
φαγε τ.ανένα 'άπό τα χαι3:ά μοα καί
δέν τό μαρτυράε·. άχό .φόδ-ο;
Γ*ϋρίζε.ι στήν τρα—εζα^ρία. Δαγ-
κώνει τα χέρια της ά-ό την άχελ-
πισία.
II
ώς νά κάνη νά τό μαρτύ¬
ριον; Νά τούς χητήν άληβεια,
_ ν^ε^ναι δυνατόν. "Α}^λως τε 8έν
θά την χ'.στέψουν.
—Άχ, θεε μου, τί νά κάνω, λε-
γ>ει, βηματί'ζρντας επάνω κάτω ά-
λαφιασμένη.
Τρέχει πάλι στόν διά&ρομο φω-
νάζει τα χαιδιά, τα παί,ρνει στήν
ά-ρϊ,αλιά, τα γεμίζει άχό φιλιά καί
τα χχρακαλεί, σχ;ε|διόν μέ 8άκρυα
στά αάτια, νά τής ποΰνε την άλή-
θεΐα.
'Εκείνα έπίμένοον, ότι δέν πηόραν
τό σΰκο.
'Έν τω μεταξΰ ή ωρα —ερνάει ή
χημα μπαίν-ει μέτα στό δωμάτ'.ό
της νά ντ^θη γιά νά ΰπαδιεχ6τ) τόν
θείο κ»», τούς καλεσμενοας.
ΔΤ'φνης μιά κ/ αογη ακούεται ά-
πό τόν δ'.άδρομο. »
—'Μαμϊ! φωνάζουν τα παιίιά.
"Έντρομη ή χηρα τρέχει Ιξω.
—Τί τΑΐδαίνει; ρωτάε'. μ« αγω¬
ν ί α.
—Ό Ντίκυ!... ό καϋμένος! Ψό-
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΥ
ΜΕΛΙΤΟΣ
Νΐκό μου τό σπήτι μας μοιάζει
σωστή έρωτική φωλίτσα.
Μόνον μιά ελλειψι εχουμε.
Τί μάς λείπει, Νίνα μου;
Νά, ενα ώμορφο Κανδηλάκι, όπως
έκεϊνο τής κουμπάρας μας.
Μήπως ξεύρεις άπό ποΰ τό ήγόοα-
σε νά σοΰ άγοράσω τό Ιδιο;
Βεβαία, την ηρώτησα καί μοΰ εΐ-
πε: άπό τό Εμπορικόν ό Μαραθων.
— Π ώς, ποτε, τοϋ;
—Μ£ςτα στό ξύλινο αιτιτάχι τού.
Ξαχλώθη,-Λϊ ξα?φνικα κάτω, τέν"το>ΐε
τα πόδια -ου καί χαί... δέν έδγαλε
τσιμουδιά άχ' τό στόμα τού.
—Δόξα οοι ό θεός! λέγει μέ ά-
ναοΰφισιν ή χηρα.
—^Γιατί, μαμά, ρωτοϋν εκχλη-
κτα τα χαιίιά.
—"Ετσι... Δεν ξέρ^τε σείς...
Σέ όλίγ ηρθε κ:' ό *>είος. Ή νέ-
Ι
χν$ τώρα *αί αί κεριχοιήσεις «Ου
το3 εζ,ζμνΐ, φα^ρων; πώς πραγμί-
τικά ε'χε μετ^οησε.! ειλικρινός.
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα
πορτον.αλί 6··
θύ.
τον $5.00 εκ*
στον.
ΑΡΙΘ. 1
ΑΡΙΘ. 3
Τα ήμισυ
τζανί
βαθΰ.
άλλο {|μισν
β?όμυλος, τα χ|
μέ πεΰκα είς
μέσον.
τάτη ίΐκών.
$3.95
ΑΡΙΘ. ·
ΑΡΙΘ. 4
Πρόσινα πεθκα)
«αί ποταμός γ*,
ρω, τό άλλο 1^.
μισυ λοφίσχο»
καί στόν ύψηλό-
τερον λοφίσκου
εκτισμένον μο-
ναστήρι μέ κόκ-
κινη σκέπη χαΐ
ανατολήν 'ΗλΙ·
ου. Πανόοαμα
τέλειον. $3.90
έκαστον.
"Εκαστον καν·
βύλι συ·οδεΰβ«
ται με ποτηραΜ
—ΐλέ τί β^
ΑΡΙΘ.
ΧΟΝΛΡίΚΗ
ΚΑΙ ΑΙΑΝΙΚΗ
ΠΩΛΗΣΣΙΣ
Παραγγελίαι ά,τοστέλλθΛται είς δλβ
τα μέοη τής Άϋερικήί Ο. Ο. ϋ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι80Ν 5Τ,
Ν. Υ. ΟΙΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
■ Ι
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 000
νποκτ^τττ^-ΕΐτΗΜΤ^
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
Δ0Μ0Κ02
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΣ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνσυ)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΤΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΚΥΜΗ
3ΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥ-
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθηροτν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΓΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ ·
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑ-ΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
*Εν δψει, η"τοι είς πρώτην ζήτησιν...........
Με δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν........
Επι προθεβμία β μηνών .................. 55%
*Ε«ί «ροθεβμία 3 έτών
» » £5 έτών..................
» » 1 ίτους .................. Β%% · » » 1Ο έτών..................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταβέβεις έν δψει **1 επί «ροθεβμ&<* &ί? Ααλλάρια Αερας Αγγλίας, <^ράγκα Γαλλεκδι λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τ6 ίδιον νόμιβμα είς τό όπο? όν έγινεν ή κατάθεβις, 6«ό τοί>ς καλλιτέρους δρους,
ΑΡΠ1.ΙΑΤΕ0 ΙΝ5ΤΙΤΌΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟη^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ53.
Ηαηεοοΐί 0575 βηά 067«
Ίτα·
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
(άΡΥθΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΟΕΟΔΩΡΟΕ |. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ 81.00α00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΠΝ *5.800.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιροιιηά ΙηΙβΓββΙ ΟβραΠπιβηΙ
είς Δολλάρια πρός 4^% καΐ Δραχμάς πρός 4%.
ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΓΑ ε!ς Δο^,α, Α,^ Χί& ^ ^
υπο τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεοκίη^ Αεοουηΐ8)
ΧΟΛΑ.^^^^^
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΠΙΙ5Τ 00
205 ν¥Ε8Τ 33·«> 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΑΕΦΩΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 - β
ΥΟΡΚ. Ν. Υ.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩι
134 Ν0.*1_1 5ΑΙ.ίΕ 5Τ., «ΙΕΤΒΟΡΟίΙΤΑΝ Βίθβ., δΙΙΙΤΕ 1212. 0ΗΙ0Α60. ΙΙϋ
■ Ι
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 000
νποκτ^τττ^-ΕΐτΗΜΤ^
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
Δ0Μ0Κ02
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΣ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνσυ)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΤΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΚΥΜΗ
3ΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥ-
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθηροτν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΓΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ ·
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑ-ΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΪΔ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
*Εν δψει, η"τοι είς πρώτην ζήτησιν...........
Με δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν........
Επι προθεβμία β μηνών .................. 55%
*Ε«ί «ροθεβμία 3 έτών
» » £5 έτών..................
» » 1 ίτους .................. Β%% · » » 1Ο έτών..................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταβέβεις έν δψει **1 επί «ροθεβμ&<* &ί? Ααλλάρια Αερας Αγγλίας, <^ράγκα Γαλλεκδι λικας Αιρέττας, άποδοτέας είς τ6 ίδιον νόμιβμα είς τό όπο? όν έγινεν ή κατάθεβις, 6«ό τοί>ς καλλιτέρους δρους,
ΑΡΠ1.ΙΑΤΕ0 ΙΝ5ΤΙΤΌΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟη^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ53.
Ηαηεοοΐί 0575 βηά 067«
Ίτα·
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
(άΡΥθΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΟΕΟΔΩΡΟΕ |. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ 81.00α00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΠΝ *5.800.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιροιιηά ΙηΙβΓββΙ ΟβραΠπιβηΙ
είς Δολλάρια πρός 4^% καΐ Δραχμάς πρός 4%.
ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΓΑ ε!ς Δο^,α, Α,^ Χί& ^ ^
υπο τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεοκίη^ Αεοουηΐ8)
ΧΟΛΑ.^^^^^
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΠΙΙ5Τ 00
205 ν¥Ε8Τ 33·«> 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΑΕΦΩΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 - β
ΥΟΡΚ. Ν. Υ.
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩι
134 Ν0.*1_1 5ΑΙ.ίΕ 5Τ., «ΙΕΤΒΟΡΟίΙΤΑΝ Βίθβ., δΙΙΙΤΕ 1212. 0ΗΙ0Α60. ΙΙϋ
«3ΘΝΙΚ0Σ ΚΗΡΥΞ. - ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ. 1929.
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΤΟΥ (3ΕΟΚΟΕ3 ΡΟΙΙΚΟΕί.
ΤΙΑ
καί όλα χρασινι-
ν' ττ·αχοί«ν ρ
Μ/ια ίραν γεμάτα αχο,νορ-
Γ- χ* κίτρινα οκο χρ*"»*©-
'ύρι
άχό τό νέο γρο-
ή άνθιτμένες,
, ττό 2ταΜ άερ άχι χοΰ χερ-
ι "ΛΑ-
ρωμένα χιόνια των κλα-
·,- «'άν&ρωποι μεβυσμενοι > αχο
ο'Ξ:, £ττ>5Χ.όντο·.>σαν στίς όξω-
νονταν στόν ήλιο. Άλλά χόσο χειό
ώμο:ττε ό ΦφμΓ«ς
κι' έ-
ο:ι
ό φμς
αίς στό σχολειό, νομί-
:ι χηγίίναμβ νά μ^ς κρε-
Γ^ λθ ή φι>
ή φι>-
' το σχολειό.
την ωρ·ζ
ά
Δέν
μέτρησες
καλά. Δέν μχορεΐ νίνα: δύο.
—"Ε! στάσου νά ξαναχτϋχήση
γιά νά ιδής.
Μέ την ίϊια σοίχρά φωνή τό ρο-
λόγι, ξαν.ζχτύχησε δύο. Διάβολε! Τί
νά κάναυμε τώρα χοΰ χέρασε τόσο
γρήγορο ή ωρα, χο>ρίς νά τό θέλου-
με; "Ε! τώρ-α. χειά εγεινεν 3,τι ε-
γεΐνεν. Νά χώ ότι καταλυχηφήκαμε,
ψέμματα βά χώ. Άχ' εναντίας. Μιά
*'π:ί'ίί "&ν«λειώναν ή" ώρ'ες|«>υ χή>~ΐ8 την ά-όφασι, α>ίσ8αν6ή-
ι-α'αϊότίων γιά νά χ^ροθμε την |κζμε τα χόδι-Λ μας χε'.ό ίλαΐγρά καί
'-Ί Υ/Λλογιζόμββα την τεχνο-ίτο μ~<αλό μας χειό έλεύθερο. Εΐμε- ιΐα'-α ααβϊ,ματιαΛ, τίς ττμωρί- Οα κΰ,οιοι των έουτών μας, εως χοΰ ,Μ; '-ζ —Ο3οά, μας κατ)ώς χερχο- νά 6ρα?υάστ[. Τώρα^, καί όχι χρο- 'υααε ίίζζ:ατι σον νάσανβ οχγ '■"««--* τη ^ΛλίΓη ί. ά- Επ; αςτη τής χλατείος Ιχαιζαν &ς και ν.Λιόντοοσαν στό χορ- ΊπνΙτμ. τη"ν τύχη τους. 'Εμ- ;;. α·ά ό|ώχορτα, είχον ιιετα- ϊτάκθ τέ μιά χολ·>θρόνα έναν
ιτο γιά νά λιαστή. Είχε τό
:ό -μ 7-ίτρινο σ5ν ·κερί καί τα
.ίνα
και
:α, τό σχολειό ήταν
7Κ> μάς.Λ
Ό Φ'.ρμίνος είχε:
—θά εχ-ρεπε ν ά κρΰψουμε τα 6ι-
ίλία μας.
—Καλάλές.
Κρύ&οομε, λοιχόν, τα 6ι4λία μας,
κάτω άχό μιά ίτ'.ά, μέσα στ'
άγκάθια. 'Εί>ε'·>?ετ:κό χα:δί αΰτός ό
■τ _ ^Λ — /
χού το/ έ'βλεχε κανείς, άλλά τδ ι
^ά χερι&όλια, ήτ-αν μά-
ρλίίο $έν τόν εχερίμενε
«ς ίζηλ:!αμε την τύχη
""λ;ς πάντων εμείς < 57/Α='ο. Ή πό,ρτα ήτανε μ-.- & οί ν.»θηγηταί. -^Εμζα, υ,οϋ είχε ό Φι^μίνος. -'Οχι Συ νά μχής, τοΰ άχήν- ι έγώ. ■ν έμζήχε ουτ' έκείνος, οδτ' β- ιο ιτρωτο κ&υδοΰνί τοΰ διαίλείμ- ;(χτΰ-τσε τότε. Μάς εμενε λοι-1 'ίν-ί λίΐςτών καΐ.ρός νά κάνου- ^ ι .. ^ εν-ίχα της €.~>χης
|έλχίζαιχε νά β.ροΰμε χουθενά σΰκα
κεράτ'.α χα-ί τα χοΛ:ά χετοΰσαν
> σέ τ)άμνο, δειλά /!*ί δύ-
«ν'α άχυιράκι στά ράμφος
Έν τούτοις χεράσαμε
τα άχόγευμα μας.
Ό Φιρμϊνος γιά ν"
το κακά συναχαντήματα, μέ ωδήγη¬
σε μχχ..5θά άχ' τα χ,ατωκημένα μέ-
τά έξοχικά
τα
τοϊ>βλά τους σέ δ
ξϊνε τό ενα το όμοιον ό •/.αύένας τοος
έφύλαξε κα'ι εοαλαν τα δ.» άλλα
στη μεγά).η τρύχι και κύλΐσαν άτό
χ-άνω της την μεγάλη χετρα.
Έγώ χ2ρα·Λ&λο>Οο5σ3: μέ χεριέρ-
γεια την χαράςενη -λείνη ^
Η λΓις "Τζουλια Μπρανχαμ, μελαγχοοινή, έκ Ράκ Μάουν, Βοοείου Κ&ρολί-
νας, η οποια εξελέγη ώς ή «έρωμένη» τής 'Εθνικής Ενώσεως των Άμερι-
κανικών Έμπορικών Λεσχών έν τή πόλει "Ασδιλλ, τής είρημένης Πο?.ιτείας
ελεγε ό Φιρμίνος. Πειά χέβ-α, έ-νεμη&ή Ινα κληρονομικό κτήμα καί
...τ ..ζ_.. _τ.._. ι νι^....Α. ..>, όροΌετηΐθή.
Εμείς δέ έχρειαζόμαστε γιά μάρ-
ωδ
ρ
τα έχ^ρώματα!
τον -χ-ιμώνα, γεμάτα άχο τεμ-
ϊ!ς ή αι ξ~ςλώ-
χ
ά-λιέ ^>ς. Μ' έχήγε μαν.ροά «ΐτά-
ΐ ύώ δ ΰή
^ ήγ μρ
νω ττΐ ύψώματα δχοο ΰχήρχαν κα-
τι χωρίθοίάτί.17, τα όποία έγώ δέν
κ«ί κάτω, εινοη ό Σαλ'.νιάκ.
Ή μεγάλη ήανχία τής έξ&χής μ'
έτράμ.αζε. Ένόμιζα δτι 16ρ«τχόμουνα
τέλος τού κόΐμςυ.
"Ολες τις χαιρες τίς νθ'.ώσαμε.
ρφλώμ ·ά~ά%<ύ στοΰς βρά- χους κϊί χωθτ;χ<ημ.ε μέσα στά χορ- τΛ^',α χοί» εύωδίαζαν. ΈΒή μέτα <τέ μιά σχηλιά. Μιά έςαφνη χαρ-ά γέμισε την καρ διά μου, άν^χατωμένη μέ λίγο έ'ρω- ν,____,.„.,.,, τα. Έν χρωτοις λησμονϊόταν τί | ν>/τα ήτο χοιος μάς εννοιωσί
Ειδατε; Μ' έρώτη<τε 6 κ. Πολα- κός. —Είδαμε. —Λθ'.χΐτ^ ν άττ) /Κϊί συγχρόνως δυ·ό χ, δχ φοδερά χατττοΰκια, χού κόντεψαν νά μάς ρίξο)ν κάτω, άστραψε τό ·ττο μάγθ'Λο τοΰ Φιρμίνοο και τέ άλλο στό δικό μου. Ό Φιρμίνος άρχ'.σε νά οΰρλιάζη και ή Όλυμχία—τί ντρ<Λ:ή! — εί¬ χε τν.άσε·. στά γέ,λοια;. 'Ελεεινό τέλος μιάς ε^υχισαέ- νης μερίς. Τοΰ κάκου μέ έβεδαίωνΐΓί' εχειτα ότι δέν ΰχτ,ρχε -Λαμμ:ά χροσδολή σ' αύτό τό πράμμα και Οτι ήταν μιά χαλαιά σννήθεια, γιά νά έντ/τώ'Λν» τα: κα-λά στη μ'^^ήμη των μαρτύ¬ ρων μερ'.κά χράγματϊ χού εΐχαν δή. 'Εγώ ΓΑράτησα τ>ομό -Α'.' άν.όαΛ
τοϋ κροίτώ τού κυρ Πολακοδ, κα: ά-
χο τότε κάνω μενάλα>ς γύρο^ς, γιά
νά μην ξζνατοε.ράχτω χλειά, άχό κεί-
νη την καταραμδνη χετ,ρα, χοΰ μέ
ερδε νά ντροχ'-ασθώ, τόσο σκληρά,
μχρος στήν '07^ομχ(·χ....
Ο ΚΑΕΙΤΗΗΟΥΙΙΙΪ
'Εγώ χερνώ καί δέ μιλω κι' ή κό-
, (ρη χ^^ με.
«Που χάγε·ς κλέφτη τοΰ φιλοΰ κα;
ίκομ-ωτή τσ' άγί—ί}ς;»
■Μ1 αν ε!μα! κλέιοττίς τού
(κα%. κομχωτης τσ' 'ης
μοδϊ'.νες τα χείλη τ«ι και γλϋ-
(καφίλησά τα;
Κ'.' αν σοίϊωτ^α τα χείλη μου κα·
(λίέ τα.
(ανγή χοιος μας
ι Ό χατέρας μοο δέν μχο-! ν — 4., .___, ^.^ »»^,,.
ρου^ε τίχοτε νά χ|. 'Εχει κανείς — Τ άστρς τσ' αΰγτις τό λα,}.χΕ.?ο
^. ,------,. Γ-_ .....----- ϋΤ_1_Γ.. το ίίκαίωμα νά λείψη καί μ;ά <ρο-; (έχείν:> μάς 6εώ:ε»
α-άνω στη χλόη. Κι' έχε-.δή είχεν ό| ρά άχι) το σχολειό, γιά ν γ ' -->..····
Φιρμϊνος καί καπτνο στήν τσέχη τοο, ι^ίά έκδ-ουλευοη στήν κο
ενας τσοχάνος τοΰ σχοίου Ιΐιγεαίσομε Ι "Εχειτα υχερηιρανευόί]
κοινωνια.
ρ
—ΈκεΤνο είναι τό Μχεδ-όν
μου
τη;; χίχα, μάς είωτε γάλα άφριιτμιέ- χρησιμε»™ κι' βγω σε /.άτ:. σά με-
( σ
χοίι! χαί τό Οαλά~ι τοΰ κου-'.οΰ και τό
πυγμάχος των ελαφρών 6αρών, όστις προπονεϊται έν
νο, νεο;ιρμεγμενο,
Άλλά οίο ό ήλιος χαμήλωνε,
άρχίτε κάχθ',ος φό€ος, καΛτοια τύψη
συνειδήσεως, νά σφίγγγ) την καρ-
διά μας. Κι' αύτάς ό Φΐώμίνος άρ-
χ:τΐ νά δειλ'.άζτ; κι' όςρχισε χρώτος
αύτάς νά μιλάη χερί έχΐστροφής.
'Εχιστρίψαμε σχεχτνΑθί και ντρ«-
ζιζσμένοι. Έχΐρχατούσαμε χλάϊ-
χλάι Άαί μέ τό κε-φάλι κάτω, χωρίς
νά λέμε τίχοτε. Οί ϊβιοι φόδοι μάς
/..ρζτούταν καιί τοΰς δύο %ζι ή σκέ¬
ψις μας ήσαν κο:νές.
"Εξαφνα ιάνεσκίρττ,τα. Μχρός σ'
ενα οίκόχείο, κοντά στήν χόλι, κά-
ς μ' εφώναξε μέ τ' όνομά μοο.
^Κρύψόυ, ό χατέρας σου 0ά εί¬
ναι, μοΰ είχε ό Φιρμϊνος.
Δέν ήταν ό χ*τέρ:,ς μου, άλλά
ενός γείτονάς μας, ό 7.υρ-Πολακός
γ^ωμέτρης και μεσίτης οίκοχεδων.
Τον γνώρισα άχο τή φωνή και άχό
την ρεντικότα τ&υ, ά-ό τό χαλοϋκι
χοδ ήτανε στημένο έμχρός τού κ*ΐ
άχό ενατ εργ;ίλεΐο άλλόαοτο, χού 6*-
στβΰσε καί κουνοΰσε στόν άίρα.
'Εφώναζβ κι' όιένα καΐ τό Φ'.ρ-
μΐνο.
—Έλάτε έδώ, σας χρδΐζόμαστε,
μάς είχε.
Τί διάδολο μάς ήθελε;
'Εχλησ·ιάσαμε δειλά, έγώ χειό φο-
δ'.σμένος άχό τον Φ'.ρμίνο, γοατί εί-
χ δεί λίγο χαρά x^ρα, νά μαζεύη
λουλούδια την ώραία; κόρη τοα, την'
Όλυμχία, την όχοίαν άναχοϋτα ί-
σως, δχως ήμχορβί κανείς νά άγ«-
χάη σέ ήλικία 14 χρονών, χωρίς ν
τό άντιλαμίάνεται καί τής όχοίας
τα μαΰρα καί είρωνικά μάτια μ' έ-
·ατ)τ> καί κοκκίνιζα.
Δυό χωρικοί είχον ελθε!, φερνον-
τας ό /,αθένας άχό ενα το56λο καί
μχροστά τους, κοντά σέ μιά τρύχα
«ντα στήν όχοία ήταν μιά μεγάλη
χέτρα, ό τώρ Πολακός μάς έξηγοθ-
τα ναπ>τη,
γοίλος α%%ωχτ>ς, χαί χοί» μ' εβλεχε κι' ό ναΰτης τό ϊ-.ζλάλησε σττι γή
(στην οιοοαενη.»
Δημοτουό
5υο νωρικοι είχον σχοβε: τα
νοις, διά την πυγμαχίαν τού μέ τόν Τόνυ Κανζονέ(Κ έν τιρ «τΡ*. ° *^Ρ Ιΐθλακος μας εξηγθυ-
Σταδίω τοδ Σικάνου εΐί τάς 2 Αΰγούστου- σε τί μάς ηθεε. Έχροκε'.το να δια-
Ό Ουΐλλιαμ Χ. "Ελλιοτ, έτών 37, δικηγόρος έξ "Ηστ "Όοαντζ, Νέας Ίερ-
σέης, όστις εσχάτως είχεν
χϋ άγνώστων.
Ροΰθ, 8 έτών.
Αοιστερφ ή χόρη τού,
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΤΟΥ (3ΕΟΚΟΕ3 ΡΟΙΙΚΟΕί.
ΤΙΑ
καί όλα χρασινι-
ν' ττ·αχοί«ν ρ
Μ/ια ίραν γεμάτα αχο,νορ-
Γ- χ* κίτρινα οκο χρ*"»*©-
'ύρι
άχό τό νέο γρο-
ή άνθιτμένες,
, ττό 2ταΜ άερ άχι χοΰ χερ-
ι "ΛΑ-
ρωμένα χιόνια των κλα-
·,- «'άν&ρωποι μεβυσμενοι > αχο
ο'Ξ:, £ττ>5Χ.όντο·.>σαν στίς όξω-
νονταν στόν ήλιο. Άλλά χόσο χειό
ώμο:ττε ό ΦφμΓ«ς
κι' έ-
ο:ι
ό φμς
αίς στό σχολειό, νομί-
:ι χηγίίναμβ νά μ^ς κρε-
Γ^ λθ ή φι>
ή φι>-
' το σχολειό.
την ωρ·ζ
ά
Δέν
μέτρησες
καλά. Δέν μχορεΐ νίνα: δύο.
—"Ε! στάσου νά ξαναχτϋχήση
γιά νά ιδής.
Μέ την ίϊια σοίχρά φωνή τό ρο-
λόγι, ξαν.ζχτύχησε δύο. Διάβολε! Τί
νά κάναυμε τώρα χοΰ χέρασε τόσο
γρήγορο ή ωρα, χο>ρίς νά τό θέλου-
με; "Ε! τώρ-α. χειά εγεινεν 3,τι ε-
γεΐνεν. Νά χώ ότι καταλυχηφήκαμε,
ψέμματα βά χώ. Άχ' εναντίας. Μιά
*'π:ί'ίί "&ν«λειώναν ή" ώρ'ες|«>υ χή>~ΐ8 την ά-όφασι, α>ίσ8αν6ή-
ι-α'αϊότίων γιά νά χ^ροθμε την |κζμε τα χόδι-Λ μας χε'.ό ίλαΐγρά καί
'-Ί Υ/Λλογιζόμββα την τεχνο-ίτο μ~<αλό μας χειό έλεύθερο. Εΐμε- ιΐα'-α ααβϊ,ματιαΛ, τίς ττμωρί- Οα κΰ,οιοι των έουτών μας, εως χοΰ ,Μ; '-ζ —Ο3οά, μας κατ)ώς χερχο- νά 6ρα?υάστ[. Τώρα^, καί όχι χρο- 'υααε ίίζζ:ατι σον νάσανβ οχγ '■"««--* τη ^ΛλίΓη ί. ά- Επ; αςτη τής χλατείος Ιχαιζαν &ς και ν.Λιόντοοσαν στό χορ- ΊπνΙτμ. τη"ν τύχη τους. 'Εμ- ;;. α·ά ό|ώχορτα, είχον ιιετα- ϊτάκθ τέ μιά χολ·>θρόνα έναν
ιτο γιά νά λιαστή. Είχε τό
:ό -μ 7-ίτρινο σ5ν ·κερί καί τα
.ίνα
και
:α, τό σχολειό ήταν
7Κ> μάς.Λ
Ό Φ'.ρμίνος είχε:
—θά εχ-ρεπε ν ά κρΰψουμε τα 6ι-
ίλία μας.
—Καλάλές.
Κρύ&οομε, λοιχόν, τα 6ι4λία μας,
κάτω άχό μιά ίτ'.ά, μέσα στ'
άγκάθια. 'Εί>ε'·>?ετ:κό χα:δί αΰτός ό
■τ _ ^Λ — /
χού το/ έ'βλεχε κανείς, άλλά τδ ι
^ά χερι&όλια, ήτ-αν μά-
ρλίίο $έν τόν εχερίμενε
«ς ίζηλ:!αμε την τύχη
""λ;ς πάντων εμείς < 57/Α='ο. Ή πό,ρτα ήτανε μ-.- & οί ν.»θηγηταί. -^Εμζα, υ,οϋ είχε ό Φι^μίνος. -'Οχι Συ νά μχής, τοΰ άχήν- ι έγώ. ■ν έμζήχε ουτ' έκείνος, οδτ' β- ιο ιτρωτο κ&υδοΰνί τοΰ διαίλείμ- ;(χτΰ-τσε τότε. Μάς εμενε λοι-1 'ίν-ί λίΐςτών καΐ.ρός νά κάνου- ^ ι .. ^ εν-ίχα της €.~>χης
|έλχίζαιχε νά β.ροΰμε χουθενά σΰκα
κεράτ'.α χα-ί τα χοΛ:ά χετοΰσαν
> σέ τ)άμνο, δειλά /!*ί δύ-
«ν'α άχυιράκι στά ράμφος
Έν τούτοις χεράσαμε
τα άχόγευμα μας.
Ό Φιρμϊνος γιά ν"
το κακά συναχαντήματα, μέ ωδήγη¬
σε μχχ..5θά άχ' τα χ,ατωκημένα μέ-
τά έξοχικά
τα
τοϊ>βλά τους σέ δ
ξϊνε τό ενα το όμοιον ό •/.αύένας τοος
έφύλαξε κα'ι εοαλαν τα δ.» άλλα
στη μεγά).η τρύχι και κύλΐσαν άτό
χ-άνω της την μεγάλη χετρα.
Έγώ χ2ρα·Λ&λο>Οο5σ3: μέ χεριέρ-
γεια την χαράςενη -λείνη ^
Η λΓις "Τζουλια Μπρανχαμ, μελαγχοοινή, έκ Ράκ Μάουν, Βοοείου Κ&ρολί-
νας, η οποια εξελέγη ώς ή «έρωμένη» τής 'Εθνικής Ενώσεως των Άμερι-
κανικών Έμπορικών Λεσχών έν τή πόλει "Ασδιλλ, τής είρημένης Πο?.ιτείας
ελεγε ό Φιρμίνος. Πειά χέβ-α, έ-νεμη&ή Ινα κληρονομικό κτήμα καί
...τ ..ζ_.. _τ.._. ι νι^....Α. ..>, όροΌετηΐθή.
Εμείς δέ έχρειαζόμαστε γιά μάρ-
ωδ
ρ
τα έχ^ρώματα!
τον -χ-ιμώνα, γεμάτα άχο τεμ-
ϊ!ς ή αι ξ~ςλώ-
χ
ά-λιέ ^>ς. Μ' έχήγε μαν.ροά «ΐτά-
ΐ ύώ δ ΰή
^ ήγ μρ
νω ττΐ ύψώματα δχοο ΰχήρχαν κα-
τι χωρίθοίάτί.17, τα όποία έγώ δέν
κ«ί κάτω, εινοη ό Σαλ'.νιάκ.
Ή μεγάλη ήανχία τής έξ&χής μ'
έτράμ.αζε. Ένόμιζα δτι 16ρ«τχόμουνα
τέλος τού κόΐμςυ.
"Ολες τις χαιρες τίς νθ'.ώσαμε.
ρφλώμ ·ά~ά%<ύ στοΰς βρά- χους κϊί χωθτ;χ<ημ.ε μέσα στά χορ- τΛ^',α χοί» εύωδίαζαν. ΈΒή μέτα <τέ μιά σχηλιά. Μιά έςαφνη χαρ-ά γέμισε την καρ διά μου, άν^χατωμένη μέ λίγο έ'ρω- ν,____,.„.,.,, τα. Έν χρωτοις λησμονϊόταν τί | ν>/τα ήτο χοιος μάς εννοιωσί
Ειδατε; Μ' έρώτη<τε 6 κ. Πολα- κός. —Είδαμε. —Λθ'.χΐτ^ ν άττ) /Κϊί συγχρόνως δυ·ό χ, δχ φοδερά χατττοΰκια, χού κόντεψαν νά μάς ρίξο)ν κάτω, άστραψε τό ·ττο μάγθ'Λο τοΰ Φιρμίνοο και τέ άλλο στό δικό μου. Ό Φιρμίνος άρχ'.σε νά οΰρλιάζη και ή Όλυμχία—τί ντρ<Λ:ή! — εί¬ χε τν.άσε·. στά γέ,λοια;. 'Ελεεινό τέλος μιάς ε^υχισαέ- νης μερίς. Τοΰ κάκου μέ έβεδαίωνΐΓί' εχειτα ότι δέν ΰχτ,ρχε -Λαμμ:ά χροσδολή σ' αύτό τό πράμμα και Οτι ήταν μιά χαλαιά σννήθεια, γιά νά έντ/τώ'Λν» τα: κα-λά στη μ'^^ήμη των μαρτύ¬ ρων μερ'.κά χράγματϊ χού εΐχαν δή. 'Εγώ ΓΑράτησα τ>ομό -Α'.' άν.όαΛ
τοϋ κροίτώ τού κυρ Πολακοδ, κα: ά-
χο τότε κάνω μενάλα>ς γύρο^ς, γιά
νά μην ξζνατοε.ράχτω χλειά, άχό κεί-
νη την καταραμδνη χετ,ρα, χοΰ μέ
ερδε νά ντροχ'-ασθώ, τόσο σκληρά,
μχρος στήν '07^ομχ(·χ....
Ο ΚΑΕΙΤΗΗΟΥΙΙΙΪ
'Εγώ χερνώ καί δέ μιλω κι' ή κό-
, (ρη χ^^ με.
«Που χάγε·ς κλέφτη τοΰ φιλοΰ κα;
ίκομ-ωτή τσ' άγί—ί}ς;»
■Μ1 αν ε!μα! κλέιοττίς τού
(κα%. κομχωτης τσ' 'ης
μοδϊ'.νες τα χείλη τ«ι και γλϋ-
(καφίλησά τα;
Κ'.' αν σοίϊωτ^α τα χείλη μου κα·
(λίέ τα.
(ανγή χοιος μας
ι Ό χατέρας μοο δέν μχο-! ν — 4., .___, ^.^ »»^,,.
ρου^ε τίχοτε νά χ|. 'Εχει κανείς — Τ άστρς τσ' αΰγτις τό λα,}.χΕ.?ο
^. ,------,. Γ-_ .....----- ϋΤ_1_Γ.. το ίίκαίωμα νά λείψη καί μ;ά <ρο-; (έχείν:> μάς 6εώ:ε»
α-άνω στη χλόη. Κι' έχε-.δή είχεν ό| ρά άχι) το σχολειό, γιά ν γ ' -->..····
Φιρμϊνος καί καπτνο στήν τσέχη τοο, ι^ίά έκδ-ουλευοη στήν κο
ενας τσοχάνος τοΰ σχοίου Ιΐιγεαίσομε Ι "Εχειτα υχερηιρανευόί]
κοινωνια.
ρ
—ΈκεΤνο είναι τό Μχεδ-όν
μου
τη;; χίχα, μάς είωτε γάλα άφριιτμιέ- χρησιμε»™ κι' βγω σε /.άτ:. σά με-
( σ
χοίι! χαί τό Οαλά~ι τοΰ κου-'.οΰ και τό
πυγμάχος των ελαφρών 6αρών, όστις προπονεϊται έν
νο, νεο;ιρμεγμενο,
Άλλά οίο ό ήλιος χαμήλωνε,
άρχίτε κάχθ',ος φό€ος, καΛτοια τύψη
συνειδήσεως, νά σφίγγγ) την καρ-
διά μας. Κι' αύτάς ό Φΐώμίνος άρ-
χ:τΐ νά δειλ'.άζτ; κι' όςρχισε χρώτος
αύτάς νά μιλάη χερί έχΐστροφής.
'Εχιστρίψαμε σχεχτνΑθί και ντρ«-
ζιζσμένοι. Έχΐρχατούσαμε χλάϊ-
χλάι Άαί μέ τό κε-φάλι κάτω, χωρίς
νά λέμε τίχοτε. Οί ϊβιοι φόδοι μάς
/..ρζτούταν καιί τοΰς δύο %ζι ή σκέ¬
ψις μας ήσαν κο:νές.
"Εξαφνα ιάνεσκίρττ,τα. Μχρός σ'
ενα οίκόχείο, κοντά στήν χόλι, κά-
ς μ' εφώναξε μέ τ' όνομά μοο.
^Κρύψόυ, ό χατέρας σου 0ά εί¬
ναι, μοΰ είχε ό Φιρμϊνος.
Δέν ήταν ό χ*τέρ:,ς μου, άλλά
ενός γείτονάς μας, ό 7.υρ-Πολακός
γ^ωμέτρης και μεσίτης οίκοχεδων.
Τον γνώρισα άχο τή φωνή και άχό
την ρεντικότα τ&υ, ά-ό τό χαλοϋκι
χοδ ήτανε στημένο έμχρός τού κ*ΐ
άχό ενατ εργ;ίλεΐο άλλόαοτο, χού 6*-
στβΰσε καί κουνοΰσε στόν άίρα.
'Εφώναζβ κι' όιένα καΐ τό Φ'.ρ-
μΐνο.
—Έλάτε έδώ, σας χρδΐζόμαστε,
μάς είχε.
Τί διάδολο μάς ήθελε;
'Εχλησ·ιάσαμε δειλά, έγώ χειό φο-
δ'.σμένος άχό τον Φ'.ρμίνο, γοατί εί-
χ δεί λίγο χαρά x^ρα, νά μαζεύη
λουλούδια την ώραία; κόρη τοα, την'
Όλυμχία, την όχοίαν άναχοϋτα ί-
σως, δχως ήμχορβί κανείς νά άγ«-
χάη σέ ήλικία 14 χρονών, χωρίς ν
τό άντιλαμίάνεται καί τής όχοίας
τα μαΰρα καί είρωνικά μάτια μ' έ-
·ατ)τ> καί κοκκίνιζα.
Δυό χωρικοί είχον ελθε!, φερνον-
τας ό /,αθένας άχό ενα το56λο καί
μχροστά τους, κοντά σέ μιά τρύχα
«ντα στήν όχοία ήταν μιά μεγάλη
χέτρα, ό τώρ Πολακός μάς έξηγοθ-
τα ναπ>τη,
γοίλος α%%ωχτ>ς, χαί χοί» μ' εβλεχε κι' ό ναΰτης τό ϊ-.ζλάλησε σττι γή
(στην οιοοαενη.»
Δημοτουό
5υο νωρικοι είχον σχοβε: τα
νοις, διά την πυγμαχίαν τού μέ τόν Τόνυ Κανζονέ(Κ έν τιρ «τΡ*. ° *^Ρ Ιΐθλακος μας εξηγθυ-
Σταδίω τοδ Σικάνου εΐί τάς 2 Αΰγούστου- σε τί μάς ηθεε. Έχροκε'.το να δια-
Ό Ουΐλλιαμ Χ. "Ελλιοτ, έτών 37, δικηγόρος έξ "Ηστ "Όοαντζ, Νέας Ίερ-
σέης, όστις εσχάτως είχεν
χϋ άγνώστων.
Ροΰθ, 8 έτών.
Αοιστερφ ή χόρη τού,
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΣ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, Γ4 ΙΟΥΛΙΟΥ,
ΝΕΑ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ!
ΓΊΝΕΤΑΙ 1ΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΡ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
/ Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τδ οποίον διδάσκει πώς
γινεται τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
διδλιον, το οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και συμβουλών.
Αναγινωσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρχος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματίΐ η" Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναικών. Έξαιρετική
ΙΙολιτογράςρησις. Στρατιώται καί
«αυται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναυται εμπορικήν πλοίων.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήκον
τα Αμερικανόν πολίτου χωρίς νί
είνα, τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα τώ.
πολιτογραφομένων. Τέκνα Αμερι¬
κανόν πολιτών γεννώμενα έν τω
Ι!ωΤΦ· 'Α**»*°* ίΥΥΡάφων
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ__Άνακάλνψις τής
Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
Εύρωπαικαΐ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Σνντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις χαί Πρόοδος.
Πόλεμος χατά τοΰ Μεξιχοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτυπω καΐ με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (εν «κο-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμεριχανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ¬
ΚΟΝ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποΐοι ΰπάγονται είς
τΑ» Μεταναστευτικόν Νόμον. Με¬
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (σ,ιιοΐα ϊπιηπ#Γ3ηΐ5).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ιτται (ςυοΐβ ρΓβίβΓΓβά πηπιΐ-
ρΓΗΠΐϊ). Μετανάσται έκτός άνα-
Ιογίας (ηοη-(ΐιιοΙα ίψτηΐβΓΆηΙ&)
Θετά τέκνα. Άναλογία (ΟυοΙβ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ*-
τανάστας καί μή. Έξεταοις μετα¬
ναστών. 'Αποκλεισμός:. "Εφεοτς.
Άποκλειόμενο» μετανάσται. Ξέναι
ίιπηρετήσαντες είς τόν Άμεριχα
νιχόν στρατόν (Αΐΐβπ νεΐεΓαη
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός α-
ναλογίας. Διάκρκης μεταξύ έξαιρέ-
σεως χαΐ προτιμήσεοος. Άοίρικα-
νοΐ πολίται προτιθεΐιενοι νά νυμφευ
Οώσιν έν τω εξωτερικώ. Αίτησις
ΐτρός τόν Γενικόν Έπο-τπτν της
Μεταναστεύβΐως. Σπουδασταί. Π ι
στοποιητικά, τ) δδειαι έπιστροφής.
Πώς έκδίδοντατ τα Πιστ
χά 'Επιστροφης. Πόλεις ., μ*ν,,
δποτ» έδρεύουν ΜεταναοτειπικαΙ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς ηαοα6ά-
τας τοϋ Μεταναστειτττκοϋ Νόμο».
Φυλάκισις, ΠρόΌτιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά πολιτο-
νραφηθοϋν. Άποκλειόμενοι της
Πολιτογραφήσεως. Τί Ιογχΰει δια
τούς ζητήσαντας ^απαλλαγτιν άπό
τής στρατιωτικής υποχρεώσεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
?.ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ-
ως καί πρωτα έΎγραφα. Ιϊιστοποι-
ητικόν άφίξεως. ΑΓτησις διά τα
1? Πολιτογραφήσεως. Ή εξετά
ση δια την Πολιτογράφησιν. Έ-
» *«* άποκρίίεις ΆγγλιστΙ
ηνιστί. Έοωτήσεις χαΐ ά-
ς σχετικώς μέ την •Ιστο¬
ΉνωμενωνΠολιτ ™
-^
ρίαν
Ι
των
ως μί
ώΓ
τό
ί σχετι-
την Κ
^Π
πώσεις
ρ
,? έν τφ έξω-
τ°νμεναι διατυ-
ΑΙΡΕΤΑΙ Ο ΠΕΠΛΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗρ],
ΤΉΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
έκ τής
οάν, Ορίαμβοι κατά θάλαοσαν ΊΙ
Βόρειος Ελλάς έ(ρι»πνίζετο άπύ
τούς κρότοις τών 'Ελληνι/ών τΐ|λε
οόλοχν καί ή θάλσσιτα τού Αΐναίον
άντήχει νπο τάς ϊαχάς τοξί πο?.?αι-
•/.ον μα; να·τικοΰ.
'Η Κοήτη ένηγκαλίζετο την μι;-
τέρα Έλλάδα Αί μεγαλόνησοι τηΐ·
Αίγαίου ή μία μετά την άΤλην έρ-
ρίπτοντο ίΐ; την μεο·ηιι6ρινήν άγ/.ό
λην ν.α ή δόξα εκάλυπτε την μί-
χρι τίς ζηνούξεω- τού πολέμου πε
ρκ|·ρονημέη]ν άπό όλον τόν ::όσμΌν
'ιΕλλάδα. Ό θρυλικος Άνταΐος; έ-
ξέτλη£ε τόν κόσμον, φίλονς κ«ί
εχθοονς, καί δέν ηκοΐΌε χΌνεις
τάς ήιΐΗοας; ίκείνα: εί μή διθΐ'θάμ-
6ους νπρρ τίς Ελλάδος.
'Η (Ιτί,στολή ήιιΊν δέν είναι νά
■στουήσωμεν έ/, νέου τόν ίνδοζον
πόλεμον τοΰ 1012. Κατ' άνάν/.τιν
οιατοενοιιεν τάς ένδόΡονν ^-ιε'.'ας
ΐστορικας σελίδας διά νά καταλήξω
κεν φεΐ. εί: ιιίαν ·&λιοεράν αχό-
>πξιν, ητι ό Βαστ?.εΐ";,' Γεώογιο;
επεσε θΐαα πολιτικής δολθ'ΤΌνί'ϊ,
Πρός την δόξαν και τόν
Θρίαμβον.
Ή μάχη τοϋ Σαρανταττόοσι; έ-
ι/'πτιοΓν ιζ τό ποο τόν Ελληνικόν
ιτρατόν καί 5 τζυχζ αβνμος άοχι-
τράττρ/ος άνέν.τησε τό θάοροΓ
ού καί τάς ελπίδας τού πρός την
Ελληνικήν νίκην. Ό Έλληνος
στοατός π-ροχωοεΐ νικηφόοοος Χ{·ίς
χά ΑΙακεδονινά ίδάφη ε'σεηνόμε-
νος παντοϋ πέ τάς ει'λονία; τίς Κ/.
χλησία; καί τάς; 'Ιητον.ραυγας τΐυν
άλυτοα)τκι>ν άδελ«;ών. Αί τ-'.λεΐίΐ'.-
ληλοι νϊκαι τοϋ 'Ελληνικοϋ στρα¬
τόν επηοεασαν χαί τον, ΒασιλΓα Γε
(όργιον, ό οποίος έ-πΐ τε'λους α:τΡΓ|Χχ-
σισε νά διαβη τόν Ρουβικώνά τού.
Αί ιιελαγχολικαί σχέσις, αί όπ^Τ-
αι τόν έβασάνιζον κατό.τιν τά)ν ■>>
'ποοχέσεών τού είς το Άνιΐκτοβοί-
λιον τή; Βιέννης και τού; νινίν-
νους τούς: όποίοχ»ς; διέβλε^τεν δι* >.-
αυτόν καί τόν Θρόνον τού είς πίρί-
πτίοσιν άηχοί; &βάσεως τοΓ» Πό¬
λεμον δίεσκεδάσθησαν. Την 7π
Οκτοίυρίου ό Βασιλεύς υπέγραψε
τόκατωτέρίο τηλεγράφημα ποτ,ς
τοΰς Σνμμάχοΐ'ς ΒασιλεΓς έχον ώς
Ό Βόμπυ Τζώνς, αριστος παίκτης τοΰ γκόλφ, λαμβάνων τό εποΰλ»
τών χειρών τοΰ Φρίνλυ Ντώγκλας, Ιΐροέορου τοϋ Συνδέσμου τών Γκ< στών, έν Μαμάρονεκ, Νέας "Υόρκης. "Επηκολούθησεν νικΓφόθος ή άχη των Γεννιτσα-ν μεθ' ό ό Βα¬ Γώ Ό μάχη των Γεννιτσα-ν μεθ ό ό Βα¬ σιλεύς Γεώργιος την 27ην Όκτοο- βρίου μετέβη είς Γιδά. Ό 'Ελ?.ηνι νός στοατός προήλασεν ολίγον κα¬ τόπιν όλλ' ό άρχιστράτηνος "^ Διοδοχο; ίίξκοσε νά στραφή ^οος Οοι.-ρΊν ό.ητου ό ήττητΜς είς Καα,- μάνοδον Το^ό ό ρτική αύτά* |ξουσ(α>
Γερουσια. Έχτελεστιχή
Κυβερνητης (ΟονβΓηθΓ)
βουλοι αυτού. Δικα—ιΪΑ
Ανώτατον Πολιτετα5?
ριον (55 3{β δυρΓβπ,β
χαΐ κατωτέρα 8ικαστήρια.
τειαι. Πόλεις, ΤάουνΓ χλ»
ΕΡΩΤΗΣΕ^ ΚΑ?ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερμομεναι είς την Ι
ριαν καί γεωγροί ώ Ή
ναφερμομεν
ριαν καί γεωγροφία
Ά^Γ**
ΣΕΙΣ
ΑΠΟΚΡΙ.
είς τό ^
1) ρός την Α. Μ. τόν Βασιλέα της
Βουλγαρίας, τής· Σερβίαν ζαί τοϋ
Μαυροβοννίου
Σοφίαν. Βελιγρά5ιον >οαί
Κεττίννην
Κατά την στιγιιήν, γ.α ·}' ί|ν υπό
την άρχηγίαν τοΰ Διάδοχον στοα¬
τός μου οιε'ρχεται τα σύνορα. ό
λογισμός μου στοέφεται τρόί την
Υ". Μ. καί χαιρετίζει έν αΰη} τόν
φίλον χαί σύαμαχον. Οί όοθύοο-
Ρηοτν (ΕλχίνΓστί χαί
θΈθΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΤ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤπν
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΤΛΙΚΗΝ °Υ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ'
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΤΤ
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑ ν>-
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΠΓΛΙΝΟΣ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤθν
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ *
ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.·
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ
Χρυσόδετον τιμάται................... Αολλ. 1.25
. ___ ,,νΛ.«ΛΑυν. Τ./1 ορϋυΟΟ-
ςοι λαοί μας, έξενερδενχϊς εν ΐ\
αύτη όριιί;, ένοϋνται έν χ.οινή σι·μ-
πνοία καί διά βεσιιών άδιαρρήκτων
,ά^ελιΓΟτητος καί άφοσιώσεωτ, αί
δέ είδήσεις τών τεσσάρων εθνών,
ούτω στενώς συνηΐδελφίοιΐίν.ον ύ-
)Όϋνται καί θερμίί κατανύξει έπι-
χαλοΐ'μρνίσν την εύλογίαν τού ίπΐ
τη; νεΌ; ται'της ΣταυροΓρορίας.
ΕΊϋΐό "Ύψιοη;ος; έν τί άπείρο) εύ-
σπλαγχνία τού νά στέψη την ταύ-
τ5χρονον προσπάθίΐαν τιΰν στρο-
ταν μας καί νά σνντελε'σιι ής τον
θρίαμβον τοΰ σκοποΰ τής Όρ-θο-
δοξίας διά της άπελειη'ίερώσεω;
των καταθλιβομενων άδελφών μα;
Ό Λαό; μου. ό Στοατός μΛυ καϊ
ένώ άπειΌύνοαεν πρός τίιν Υ*. ΑΓ,
μάνοβον Τον^Ιίοό^ στρστό; <α- τέφΐ'γε πρός τό λΐοναστήριον αί την Φλώριναν ά7ΠειλώντοΗθτ.τοτοό- πως εισβολήν είς τό Ελληνικόν έ- δαφος. Ή διαφωνέα Βενιζέλου —^Κ,ωνοταντίνου Επί τοϋ σημείου Τιϊύτον ^ιιοχι- νίζεται ή ηρώτη άφορμή οιλγγ^- νίας μεταξύ τού άρχιστρατήγσυ •/αί τοΰ πραίθΐ'πονργοί κ. Βενι^ε- λοι·. Ό άρχιοτρώτηνος 6ΐ6αια έ- σκέπτετο ώς στρατιώτης καί πιί)α- νί>; νά είχεν άπό άπόψεαΐς επιτελι-
κής δίκαιον.
Άλλ' ό δαιιιόνιος1 ποαιθιπΌνρ-
γο'ς τού τόν πά?.ειιον διηΰιτυνΕ πο-
λιτικώς. Ή ίοτορία άλλως τε άπτ>-
δεικνΰει, δτ. ί] πολιτική πρΛτ/εϊ-
ται τής πολεμικήν τεχνης καί δπου
άπουσίασεν ή ποώτη άπέτιχρν ή
ίευτέρα. Καί τιν περι τούτου ο'ττό-
δει;ιν την εοοϊκεν δ τελευταίος Σνΰ
ρωπαϊκΓ^; πόλεμος δ'που ή Γερμα-
νία εχασζ τόν πόλεμον, διότι ?λει-
ι|ΐν άπό τό πλευρόν τοΰ Γουλιέλ¬
μου ό κατάληλος ίτολίτικός. Τοίίτο
συν?βη καί ιιέ τόν Κοίνσταντϊνον
άς άρχιστράτιιγον, ό ό;εο"ος ήξίω-
βρίου ό Έλληνϋ'.ός στρατόν ΰα
εορτά^ί) είς την Θεσσαλον ί/.ην|
λεπτομέρειαι τής είσόδου το ΰ Ι
ληνικοΰ πτρατοΰ είς την πρωκ|
σαν τής Μαχεδονίας είναι γνο>
κσΑ ιδεν ύπάρχει λόγος νά τα; ι
ναλάθαχιεν.
Βουλγαρικαι
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΝΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΐ'αΤον στρατόν τού ,.... ^
ρική; άγά,της, τα όμματα δ' ε-
Λ -. :ες ποοσΓΛοχιε'να πρός τό
μα τοΰ Τιμίου Σταύρον, άς
μέν σνιιβοί.ον «Έν τοντω νχα*
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Την Π ην Όκτωβοίοι; ό Βαα-
λειν Γεοάογιος· άνεχο'ιρησεν ε? Α¬
θηνών εις τό Μακεδονικόν μετο>
πον. Πάντοτε έκ της ψιχής τον
5έν είχεν έξαλειςρίΚ} καί τό τώει^-
ταΐον ϊχνος άμφΐθολίας δι' δ καί
απήλθεν εις τό πολεμικόν Με'τω-
πον έκ ν^χΗχΛθντο: καί εκ σεοα-
σμοΰ πρός την ψυχολογίαν τοΰ λα-
οΰ. ό οποίος τίθελε τύν Βασι/ία
τού έν μέσω των πολειιΐΛτών, ά7.-
λά δέν έλαβε μαζύ τού οΰτε καί την
επίσημον στολήν τού. Είς τάς 14
"Οκτώβριον εφ&αηεν είς τ^ν 'Κ-
λασσώνα καί Ικεϊθίν ν,ατέληίεν είς
σε νά συνεχίση τόν πόλεμον ανε¬
ξαρτήτως πρός την πολιτικήν την
οποίαν διηι'θννεν δ πρωΟνπΌυρ-
γός. Ό κ. Βενιζέλος εγνώρισε κα¬
λώς τάς ύ(π5ερο6ού?.οτ.ς; διαθϊσ°ις
των Βουλνάρων καί διά πάσης θυ
σία; καί ιιεύ^' δλης τής δι·νατης
εννοοΐίσε νά "/αττλάβι·;
ι ήν πεοΐμάχητον Θεσσα?.ονίκην δ
Έ?^.ηνικύς: στρστό;. Είς την πολι¬
τικήν ταντην τού κ. Βενιζέλον δ
τοτε αρχιστράτηγόν μέ την γνο>-
στήν ισχΐ'ροννωμοσύνην τον οέν
έννοοϋίσε νά εγκαταλείψη τύ σχέδι¬
ον της πρός βορράν στοοη-ης τοΰ
Ελληνικόν στρατόν, πρανιια, τό
ό.τοϊατ/ εξηνάγκασε τόν κ. Βενιζέ¬
λον π?οί τό μεσΌνΰκτιον της 2-ΐης
"Οκτώβριον νά ΤΓ[λεγραορτ!ση πρός
τόν Βασιλέα Γεώυνιον, δτι ενίόπι-
ον τή; άνΐ'ποταξία; τού άοχιστρα·
τι'ιγου καί Διάδοχον είναι ίποχρεα-
μένος νά νποβάλτ] την παραίτΐ]σίι
τού.
Ό στ,νετός; Βασιλεύς εσ.τευσ^'ν
άμέσως νά ειδοποιηθη τόν Λιάδο-
χον όπως σΐΐΐιιορφο>θ[» πρός την
εντολήν τοΰ κ. Π ρωθυπονργοϊ
καί βαδίση ποός την θεσσαί.ονί-
κην.
Τοντο καί έγένετα Ο Βασιλεύς
βέβαιον ών περί της είσόδου τοΰ
ΙΓΤ.1___ - - ■ -
---ς- ·>|? υνννυυν 1.1/1/
Έλλην, στρατοΰ είς την θεσ) νίκην
εζήτησεν έ^ Αθηνών νά τοϋ άπο-
στείλσυν την μεγάλην στολήν μέ
την δττοίαν ·θά εισήρχετο είς την
πριωτεύοΐσαν της Μακεδονία:. ΓσΙ-
τουτοτρόπως επραγματοποιήθη κα-
τά νραμαα ή ποοροησις τοί κ.
Βΐντζελου πρός τόν Βασΐλέα είς
τό Καλαμάκι. θτι την 26 Όχτω-
Γενονός δμ<ος είναι δτι εί ■ιετ' όλίνον Βουλγαρική Λίροα α ύπύ τόν Θεοδορώϊρ εζήτητϊ ταον.ήνί^σΐν έν Θεσοΐσλονίχη. ' 5έ ή προσεκτΐλότη-; τοϋ Βζ<2?, δέν Λθοίλάιιβανε την Βοι/.ν<| ■/.ψ ■υστΐτηοβουλίαν, ή Θ^σσαλι χη θά· 5ιετέλει υπό Βου?γαθΓ κατοχήν, ένώ ό Έλληνκη; " τό; νπό τόν Κοπ'οταντΤνον Οί... χετο Οοοείως τή; Ελλάδος. 'Ι 2Πην^ τοϋ αύτοΰ ιΐΓνύ; εί τήλα| εί; την Θεσσϋλονίκην καί ό Βο λεΐ-ς εΛενφηιιονμενο; {-πσ τοΰ ου καί Γ^οα,ν την μεγάλην στο<1 παρέστη εί ςτήν δοξολογιΐν Μητροπόλκος. Οίτο) ό ΒασΛεΰς Γείόογιο; κατεστάίθη εί ςτήν πρα,τευοιιο τής Μακεοονίας, εύτυχησα? ™ ' ποανματοποιηθέν όνειρον εί; γο, ποίον δέν επίστευεν. Έν τούτ] τόν κατεΐχε μία έλαφρά άνησνί καί έΕί'φραίεν εις τοίς πεοΐ ανη ι}Χ'6οι·ς άοηίο-τονς εάν τύι/όκ ιιείντ} ή θεσαοίιονίκη είς %ΐ~>'~
τή; 'Ελλά3ος·. Αί τηλενραίτΐ'
αλ/.οι; τε έξ Ει'ρώπης πληροφοο
δεν ίσαν καίτησΐ'χαστικαί περί τ
προθέσεο,ν ττ); Ανοτρίας. ϋί'
ιήν 12ην Νοεμβριού ήγγ?)Οη, (
ή Αυστρία άποτι,χοΰαα εί; τα δι
6ήματα αι-τή; προ; άποόβησιν τ
πόλεμον απεφάσισε την κινητο-Ί
ησιν 170 000 στριατοΰ ποοωοισ;
νού διά δρ<~σιι στρεφομένην ν.ι ως κατά τή; Σεαβίας.'θά ίδι, ομω; προσεχώ;;, δτι ή άπόπειοα τη τή; Ανστρία; έματαιώθη πε( έργο;; εκ Βερολίνον κχιί τό Εισ λ'αΐον 'Ανακτοβούλιον ζατέΓΓθο;ιτ αλλο σχεδιον δοάοτως, τ6 όττχΤ δμω; έματαίωσεν δ δευτεοο; Β^ κανικός Πόλεμος. θά ϊδω,ιιεν έ-' ξη; την Ανστοίαν φρίττοι·σον ι την απροσδόκητον δι' αί την αετι βολήν, ή όποία επήλθεν εί; τα Β( κάνια καί μελετώσαν παν αατα κόν σχέΐδιον διά να άνατρέ"ψη πολεμικον καθεστώς. Είς την προσπάθειαν ταύτην Αυστρίας θά ΐ5ωιιελ'ΛροσΓ/ύ"ς " κάθε εγκληηατικϋν σχέδιον 7>έν
πΓ/λείπι?η άπά της έφαομογΓ,ς ΤΟΊ
ΠΡΟΣΕΧΩΣ: " , '
Ή Γεομανία άναστελλε; την Α
στριακήν είσΐβολήν είς την Σεη(
αν.— Ή διένεξις μεταΐητ Γοιί^
μου 7<Λ Φες^ινόνδου Αια&όχον Τ'»| Αυστρίας.—"Οπου δ κόμης Μπερ] χολντ'μεταβάλλεται είς δργ"""* τοϋ Διάδοχον τής Ανσΐοίας. ΑΗΙΑΡΤ&Λ-Ν Βιβλίον *οαιότατσν, «ννταζβ •ά Άγαπίο» Μοναχββ, «Λ Κ έσκήσαντος *ν 'Αγίφ "Οο·^ «ι Ιάνη νουθεοίβς, Ιζπάζει τα •βττις καί κοοαας, Ις^γΛ »«? τολάς κα» «ριγοάφε» τα ·» ■- ■ -^ί; Ης μέτσ «Λ-
ΝΕΑ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ!
ΓΊΝΕΤΑΙ 1ΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΡ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
/ Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τδ οποίον διδάσκει πώς
γινεται τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
διδλιον, το οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών και συμβουλών.
Αναγινωσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγαλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρχος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματίΐ η" Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γυναικών. Έξαιρετική
ΙΙολιτογράςρησις. Στρατιώται καί
«αυται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναυται εμπορικήν πλοίων.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήκον
τα Αμερικανόν πολίτου χωρίς νί
είνα, τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα τώ.
πολιτογραφομένων. Τέκνα Αμερι¬
κανόν πολιτών γεννώμενα έν τω
Ι!ωΤΦ· 'Α**»*°* ίΥΥΡάφων
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ__Άνακάλνψις τής
Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμερική. Πρώται
Εύρωπαικαΐ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Σνντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις χαί Πρόοδος.
Πόλεμος χατά τοΰ Μεξιχοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανιχός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΟΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτυπω καΐ με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (εν «κο-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμεριχανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ¬
ΚΟΝ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποΐοι ΰπάγονται είς
τΑ» Μεταναστευτικόν Νόμον. Με¬
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (σ,ιιοΐα ϊπιηπ#Γ3ηΐ5).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ιτται (ςυοΐβ ρΓβίβΓΓβά πηπιΐ-
ρΓΗΠΐϊ). Μετανάσται έκτός άνα-
Ιογίας (ηοη-(ΐιιοΙα ίψτηΐβΓΆηΙ&)
Θετά τέκνα. Άναλογία (ΟυοΙβ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ*-
τανάστας καί μή. Έξεταοις μετα¬
ναστών. 'Αποκλεισμός:. "Εφεοτς.
Άποκλειόμενο» μετανάσται. Ξέναι
ίιπηρετήσαντες είς τόν Άμεριχα
νιχόν στρατόν (Αΐΐβπ νεΐεΓαη
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός α-
ναλογίας. Διάκρκης μεταξύ έξαιρέ-
σεως χαΐ προτιμήσεοος. Άοίρικα-
νοΐ πολίται προτιθεΐιενοι νά νυμφευ
Οώσιν έν τω εξωτερικώ. Αίτησις
ΐτρός τόν Γενικόν Έπο-τπτν της
Μεταναστεύβΐως. Σπουδασταί. Π ι
στοποιητικά, τ) δδειαι έπιστροφής.
Πώς έκδίδοντατ τα Πιστ
χά 'Επιστροφης. Πόλεις ., μ*ν,,
δποτ» έδρεύουν ΜεταναοτειπικαΙ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς ηαοα6ά-
τας τοϋ Μεταναστειτττκοϋ Νόμο».
Φυλάκισις, ΠρόΌτιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά πολιτο-
νραφηθοϋν. Άποκλειόμενοι της
Πολιτογραφήσεως. Τί Ιογχΰει δια
τούς ζητήσαντας ^απαλλαγτιν άπό
τής στρατιωτικής υποχρεώσεως κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
?.ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο¬
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ-
ως καί πρωτα έΎγραφα. Ιϊιστοποι-
ητικόν άφίξεως. ΑΓτησις διά τα
1? Πολιτογραφήσεως. Ή εξετά
ση δια την Πολιτογράφησιν. Έ-
» *«* άποκρίίεις ΆγγλιστΙ
ηνιστί. Έοωτήσεις χαΐ ά-
ς σχετικώς μέ την •Ιστο¬
ΉνωμενωνΠολιτ ™
-^
ρίαν
Ι
των
ως μί
ώΓ
τό
ί σχετι-
την Κ
^Π
πώσεις
ρ
,? έν τφ έξω-
τ°νμεναι διατυ-
ΑΙΡΕΤΑΙ Ο ΠΕΠΛΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗρ],
ΤΉΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
έκ τής
οάν, Ορίαμβοι κατά θάλαοσαν ΊΙ
Βόρειος Ελλάς έ(ρι»πνίζετο άπύ
τούς κρότοις τών 'Ελληνι/ών τΐ|λε
οόλοχν καί ή θάλσσιτα τού Αΐναίον
άντήχει νπο τάς ϊαχάς τοξί πο?.?αι-
•/.ον μα; να·τικοΰ.
'Η Κοήτη ένηγκαλίζετο την μι;-
τέρα Έλλάδα Αί μεγαλόνησοι τηΐ·
Αίγαίου ή μία μετά την άΤλην έρ-
ρίπτοντο ίΐ; την μεο·ηιι6ρινήν άγ/.ό
λην ν.α ή δόξα εκάλυπτε την μί-
χρι τίς ζηνούξεω- τού πολέμου πε
ρκ|·ρονημέη]ν άπό όλον τόν ::όσμΌν
'ιΕλλάδα. Ό θρυλικος Άνταΐος; έ-
ξέτλη£ε τόν κόσμον, φίλονς κ«ί
εχθοονς, καί δέν ηκοΐΌε χΌνεις
τάς ήιΐΗοας; ίκείνα: εί μή διθΐ'θάμ-
6ους νπρρ τίς Ελλάδος.
'Η (Ιτί,στολή ήιιΊν δέν είναι νά
■στουήσωμεν έ/, νέου τόν ίνδοζον
πόλεμον τοΰ 1012. Κατ' άνάν/.τιν
οιατοενοιιεν τάς ένδόΡονν ^-ιε'.'ας
ΐστορικας σελίδας διά νά καταλήξω
κεν φεΐ. εί: ιιίαν ·&λιοεράν αχό-
>πξιν, ητι ό Βαστ?.εΐ";,' Γεώογιο;
επεσε θΐαα πολιτικής δολθ'ΤΌνί'ϊ,
Πρός την δόξαν και τόν
Θρίαμβον.
Ή μάχη τοϋ Σαρανταττόοσι; έ-
ι/'πτιοΓν ιζ τό ποο τόν Ελληνικόν
ιτρατόν καί 5 τζυχζ αβνμος άοχι-
τράττρ/ος άνέν.τησε τό θάοροΓ
ού καί τάς ελπίδας τού πρός την
Ελληνικήν νίκην. Ό Έλληνος
στοατός π-ροχωοεΐ νικηφόοοος Χ{·ίς
χά ΑΙακεδονινά ίδάφη ε'σεηνόμε-
νος παντοϋ πέ τάς ει'λονία; τίς Κ/.
χλησία; καί τάς; 'Ιητον.ραυγας τΐυν
άλυτοα)τκι>ν άδελ«;ών. Αί τ-'.λεΐίΐ'.-
ληλοι νϊκαι τοϋ 'Ελληνικοϋ στρα¬
τόν επηοεασαν χαί τον, ΒασιλΓα Γε
(όργιον, ό οποίος έ-πΐ τε'λους α:τΡΓ|Χχ-
σισε νά διαβη τόν Ρουβικώνά τού.
Αί ιιελαγχολικαί σχέσις, αί όπ^Τ-
αι τόν έβασάνιζον κατό.τιν τά)ν ■>>
'ποοχέσεών τού είς το Άνιΐκτοβοί-
λιον τή; Βιέννης και τού; νινίν-
νους τούς: όποίοχ»ς; διέβλε^τεν δι* >.-
αυτόν καί τόν Θρόνον τού είς πίρί-
πτίοσιν άηχοί; &βάσεως τοΓ» Πό¬
λεμον δίεσκεδάσθησαν. Την 7π
Οκτοίυρίου ό Βασιλεύς υπέγραψε
τόκατωτέρίο τηλεγράφημα ποτ,ς
τοΰς Σνμμάχοΐ'ς ΒασιλεΓς έχον ώς
Ό Βόμπυ Τζώνς, αριστος παίκτης τοΰ γκόλφ, λαμβάνων τό εποΰλ»
τών χειρών τοΰ Φρίνλυ Ντώγκλας, Ιΐροέορου τοϋ Συνδέσμου τών Γκ< στών, έν Μαμάρονεκ, Νέας "Υόρκης. "Επηκολούθησεν νικΓφόθος ή άχη των Γεννιτσα-ν μεθ' ό ό Βα¬ Γώ Ό μάχη των Γεννιτσα-ν μεθ ό ό Βα¬ σιλεύς Γεώργιος την 27ην Όκτοο- βρίου μετέβη είς Γιδά. Ό 'Ελ?.ηνι νός στοατός προήλασεν ολίγον κα¬ τόπιν όλλ' ό άρχιστράτηνος "^ Διοδοχο; ίίξκοσε νά στραφή ^οος Οοι.-ρΊν ό.ητου ό ήττητΜς είς Καα,- μάνοδον Το^ό ό ρτική αύτά* |ξουσ(α>
Γερουσια. Έχτελεστιχή
Κυβερνητης (ΟονβΓηθΓ)
βουλοι αυτού. Δικα—ιΪΑ
Ανώτατον Πολιτετα5?
ριον (55 3{β δυρΓβπ,β
χαΐ κατωτέρα 8ικαστήρια.
τειαι. Πόλεις, ΤάουνΓ χλ»
ΕΡΩΤΗΣΕ^ ΚΑ?ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερμομεναι είς την Ι
ριαν καί γεωγροί ώ Ή
ναφερμομεν
ριαν καί γεωγροφία
Ά^Γ**
ΣΕΙΣ
ΑΠΟΚΡΙ.
είς τό ^
1) ρός την Α. Μ. τόν Βασιλέα της
Βουλγαρίας, τής· Σερβίαν ζαί τοϋ
Μαυροβοννίου
Σοφίαν. Βελιγρά5ιον >οαί
Κεττίννην
Κατά την στιγιιήν, γ.α ·}' ί|ν υπό
την άρχηγίαν τοΰ Διάδοχον στοα¬
τός μου οιε'ρχεται τα σύνορα. ό
λογισμός μου στοέφεται τρόί την
Υ". Μ. καί χαιρετίζει έν αΰη} τόν
φίλον χαί σύαμαχον. Οί όοθύοο-
Ρηοτν (ΕλχίνΓστί χαί
θΈθΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΤ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤπν
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΤΛΙΚΗΝ °Υ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ'
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΤΤ
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑ ν>-
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΠΓΛΙΝΟΣ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤθν
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ *
ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.·
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ
Χρυσόδετον τιμάται................... Αολλ. 1.25
. ___ ,,νΛ.«ΛΑυν. Τ./1 ορϋυΟΟ-
ςοι λαοί μας, έξενερδενχϊς εν ΐ\
αύτη όριιί;, ένοϋνται έν χ.οινή σι·μ-
πνοία καί διά βεσιιών άδιαρρήκτων
,ά^ελιΓΟτητος καί άφοσιώσεωτ, αί
δέ είδήσεις τών τεσσάρων εθνών,
ούτω στενώς συνηΐδελφίοιΐίν.ον ύ-
)Όϋνται καί θερμίί κατανύξει έπι-
χαλοΐ'μρνίσν την εύλογίαν τού ίπΐ
τη; νεΌ; ται'της ΣταυροΓρορίας.
ΕΊϋΐό "Ύψιοη;ος; έν τί άπείρο) εύ-
σπλαγχνία τού νά στέψη την ταύ-
τ5χρονον προσπάθίΐαν τιΰν στρο-
ταν μας καί νά σνντελε'σιι ής τον
θρίαμβον τοΰ σκοποΰ τής Όρ-θο-
δοξίας διά της άπελειη'ίερώσεω;
των καταθλιβομενων άδελφών μα;
Ό Λαό; μου. ό Στοατός μΛυ καϊ
ένώ άπειΌύνοαεν πρός τίιν Υ*. ΑΓ,
μάνοβον Τον^Ιίοό^ στρστό; <α- τέφΐ'γε πρός τό λΐοναστήριον αί την Φλώριναν ά7ΠειλώντοΗθτ.τοτοό- πως εισβολήν είς τό Ελληνικόν έ- δαφος. Ή διαφωνέα Βενιζέλου —^Κ,ωνοταντίνου Επί τοϋ σημείου Τιϊύτον ^ιιοχι- νίζεται ή ηρώτη άφορμή οιλγγ^- νίας μεταξύ τού άρχιστρατήγσυ •/αί τοΰ πραίθΐ'πονργοί κ. Βενι^ε- λοι·. Ό άρχιοτρώτηνος 6ΐ6αια έ- σκέπτετο ώς στρατιώτης καί πιί)α- νί>; νά είχεν άπό άπόψεαΐς επιτελι-
κής δίκαιον.
Άλλ' ό δαιιιόνιος1 ποαιθιπΌνρ-
γο'ς τού τόν πά?.ειιον διηΰιτυνΕ πο-
λιτικώς. Ή ίοτορία άλλως τε άπτ>-
δεικνΰει, δτ. ί] πολιτική πρΛτ/εϊ-
ται τής πολεμικήν τεχνης καί δπου
άπουσίασεν ή ποώτη άπέτιχρν ή
ίευτέρα. Καί τιν περι τούτου ο'ττό-
δει;ιν την εοοϊκεν δ τελευταίος Σνΰ
ρωπαϊκΓ^; πόλεμος δ'που ή Γερμα-
νία εχασζ τόν πόλεμον, διότι ?λει-
ι|ΐν άπό τό πλευρόν τοΰ Γουλιέλ¬
μου ό κατάληλος ίτολίτικός. Τοίίτο
συν?βη καί ιιέ τόν Κοίνσταντϊνον
άς άρχιστράτιιγον, ό ό;εο"ος ήξίω-
βρίου ό Έλληνϋ'.ός στρατόν ΰα
εορτά^ί) είς την Θεσσαλον ί/.ην|
λεπτομέρειαι τής είσόδου το ΰ Ι
ληνικοΰ πτρατοΰ είς την πρωκ|
σαν τής Μαχεδονίας είναι γνο>
κσΑ ιδεν ύπάρχει λόγος νά τα; ι
ναλάθαχιεν.
Βουλγαρικαι
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΝΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΐ'αΤον στρατόν τού ,.... ^
ρική; άγά,της, τα όμματα δ' ε-
Λ -. :ες ποοσΓΛοχιε'να πρός τό
μα τοΰ Τιμίου Σταύρον, άς
μέν σνιιβοί.ον «Έν τοντω νχα*
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Την Π ην Όκτωβοίοι; ό Βαα-
λειν Γεοάογιος· άνεχο'ιρησεν ε? Α¬
θηνών εις τό Μακεδονικόν μετο>
πον. Πάντοτε έκ της ψιχής τον
5έν είχεν έξαλειςρίΚ} καί τό τώει^-
ταΐον ϊχνος άμφΐθολίας δι' δ καί
απήλθεν εις τό πολεμικόν Με'τω-
πον έκ ν^χΗχΛθντο: καί εκ σεοα-
σμοΰ πρός την ψυχολογίαν τοΰ λα-
οΰ. ό οποίος τίθελε τύν Βασι/ία
τού έν μέσω των πολειιΐΛτών, ά7.-
λά δέν έλαβε μαζύ τού οΰτε καί την
επίσημον στολήν τού. Είς τάς 14
"Οκτώβριον εφ&αηεν είς τ^ν 'Κ-
λασσώνα καί Ικεϊθίν ν,ατέληίεν είς
σε νά συνεχίση τόν πόλεμον ανε¬
ξαρτήτως πρός την πολιτικήν την
οποίαν διηι'θννεν δ πρωΟνπΌυρ-
γός. Ό κ. Βενιζέλος εγνώρισε κα¬
λώς τάς ύ(π5ερο6ού?.οτ.ς; διαθϊσ°ις
των Βουλνάρων καί διά πάσης θυ
σία; καί ιιεύ^' δλης τής δι·νατης
εννοοΐίσε νά "/αττλάβι·;
ι ήν πεοΐμάχητον Θεσσα?.ονίκην δ
Έ?^.ηνικύς: στρστό;. Είς την πολι¬
τικήν ταντην τού κ. Βενιζέλον δ
τοτε αρχιστράτηγόν μέ την γνο>-
στήν ισχΐ'ροννωμοσύνην τον οέν
έννοοϋίσε νά εγκαταλείψη τύ σχέδι¬
ον της πρός βορράν στοοη-ης τοΰ
Ελληνικόν στρατόν, πρανιια, τό
ό.τοϊατ/ εξηνάγκασε τόν κ. Βενιζέ¬
λον π?οί τό μεσΌνΰκτιον της 2-ΐης
"Οκτώβριον νά ΤΓ[λεγραορτ!ση πρός
τόν Βασιλέα Γεώυνιον, δτι ενίόπι-
ον τή; άνΐ'ποταξία; τού άοχιστρα·
τι'ιγου καί Διάδοχον είναι ίποχρεα-
μένος νά νποβάλτ] την παραίτΐ]σίι
τού.
Ό στ,νετός; Βασιλεύς εσ.τευσ^'ν
άμέσως νά ειδοποιηθη τόν Λιάδο-
χον όπως σΐΐΐιιορφο>θ[» πρός την
εντολήν τοΰ κ. Π ρωθυπονργοϊ
καί βαδίση ποός την θεσσαί.ονί-
κην.
Τοντο καί έγένετα Ο Βασιλεύς
βέβαιον ών περί της είσόδου τοΰ
ΙΓΤ.1___ - - ■ -
---ς- ·>|? υνννυυν 1.1/1/
Έλλην, στρατοΰ είς την θεσ) νίκην
εζήτησεν έ^ Αθηνών νά τοϋ άπο-
στείλσυν την μεγάλην στολήν μέ
την δττοίαν ·θά εισήρχετο είς την
πριωτεύοΐσαν της Μακεδονία:. ΓσΙ-
τουτοτρόπως επραγματοποιήθη κα-
τά νραμαα ή ποοροησις τοί κ.
Βΐντζελου πρός τόν Βασΐλέα είς
τό Καλαμάκι. θτι την 26 Όχτω-
Γενονός δμ<ος είναι δτι εί ■ιετ' όλίνον Βουλγαρική Λίροα α ύπύ τόν Θεοδορώϊρ εζήτητϊ ταον.ήνί^σΐν έν Θεσοΐσλονίχη. ' 5έ ή προσεκτΐλότη-; τοϋ Βζ<2?, δέν Λθοίλάιιβανε την Βοι/.ν<| ■/.ψ ■υστΐτηοβουλίαν, ή Θ^σσαλι χη θά· 5ιετέλει υπό Βου?γαθΓ κατοχήν, ένώ ό Έλληνκη; " τό; νπό τόν Κοπ'οταντΤνον Οί... χετο Οοοείως τή; Ελλάδος. 'Ι 2Πην^ τοϋ αύτοΰ ιΐΓνύ; εί τήλα| εί; την Θεσσϋλονίκην καί ό Βο λεΐ-ς εΛενφηιιονμενο; {-πσ τοΰ ου καί Γ^οα,ν την μεγάλην στο<1 παρέστη εί ςτήν δοξολογιΐν Μητροπόλκος. Οίτο) ό ΒασΛεΰς Γείόογιο; κατεστάίθη εί ςτήν πρα,τευοιιο τής Μακεοονίας, εύτυχησα? ™ ' ποανματοποιηθέν όνειρον εί; γο, ποίον δέν επίστευεν. Έν τούτ] τόν κατεΐχε μία έλαφρά άνησνί καί έΕί'φραίεν εις τοίς πεοΐ ανη ι}Χ'6οι·ς άοηίο-τονς εάν τύι/όκ ιιείντ} ή θεσαοίιονίκη είς %ΐ~>'~
τή; 'Ελλά3ος·. Αί τηλενραίτΐ'
αλ/.οι; τε έξ Ει'ρώπης πληροφοο
δεν ίσαν καίτησΐ'χαστικαί περί τ
προθέσεο,ν ττ); Ανοτρίας. ϋί'
ιήν 12ην Νοεμβριού ήγγ?)Οη, (
ή Αυστρία άποτι,χοΰαα εί; τα δι
6ήματα αι-τή; προ; άποόβησιν τ
πόλεμον απεφάσισε την κινητο-Ί
ησιν 170 000 στριατοΰ ποοωοισ;
νού διά δρ<~σιι στρεφομένην ν.ι ως κατά τή; Σεαβίας.'θά ίδι, ομω; προσεχώ;;, δτι ή άπόπειοα τη τή; Ανστρία; έματαιώθη πε( έργο;; εκ Βερολίνον κχιί τό Εισ λ'αΐον 'Ανακτοβούλιον ζατέΓΓθο;ιτ αλλο σχεδιον δοάοτως, τ6 όττχΤ δμω; έματαίωσεν δ δευτεοο; Β^ κανικός Πόλεμος. θά ϊδω,ιιεν έ-' ξη; την Ανστοίαν φρίττοι·σον ι την απροσδόκητον δι' αί την αετι βολήν, ή όποία επήλθεν εί; τα Β( κάνια καί μελετώσαν παν αατα κόν σχέΐδιον διά να άνατρέ"ψη πολεμικον καθεστώς. Είς την προσπάθειαν ταύτην Αυστρίας θά ΐ5ωιιελ'ΛροσΓ/ύ"ς " κάθε εγκληηατικϋν σχέδιον 7>έν
πΓ/λείπι?η άπά της έφαομογΓ,ς ΤΟΊ
ΠΡΟΣΕΧΩΣ: " , '
Ή Γεομανία άναστελλε; την Α
στριακήν είσΐβολήν είς την Σεη(
αν.— Ή διένεξις μεταΐητ Γοιί^
μου 7<Λ Φες^ινόνδου Αια&όχον Τ'»| Αυστρίας.—"Οπου δ κόμης Μπερ] χολντ'μεταβάλλεται είς δργ"""* τοϋ Διάδοχον τής Ανσΐοίας. ΑΗΙΑΡΤ&Λ-Ν Βιβλίον *οαιότατσν, «ννταζβ •ά Άγαπίο» Μοναχββ, «Λ Κ έσκήσαντος *ν 'Αγίφ "Οο·^ «ι Ιάνη νουθεοίβς, Ιζπάζει τα •βττις καί κοοαας, Ις^γΛ »«? τολάς κα» «ριγοάφε» τα ·» ■- ■ -^ί; Ης μέτσ «Λ-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
25
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Έϊ Φ ΑΈ*ΦΑ.Έ=>τΑ.
έγιναν ενα
ι -α -ώ θά δίττρΓ.» -,■■- -·■■
1-, "-4 Μ*«'«Ρ« τού Άλγββιου.
ίΚε'ίνο' τδ βρ«&> χεριχατουσαμε
[;'; ,ί:λοό μου χου ύ-ρβτοδσβ
*αι χω-
ίλθΰμεν άχολααέάναμε
φύσεως.
Ό οί»:ανός άκτινσοολοϋσε
'π:ο~ άπο'άττρα, τόσο λαμπε-
'7τε /.αί μόνο χού τάδλεχα^ν-
α'τό/ έα-οτόν μο^ εύτχ/ισμενο.
Γ* ώ:αία βρ-αοοά! είχα μέ 'εν-
άι,ε στή Φαρφά-
να παμε
ε·χί τότε
•Στή Φαρψάρια; έρώτησα, για-
:0 εν.ανε έντύχωσι αύτό τό δ-
»^ρ·οθ"όσε σάν μετάςι και
γεΛοοκ σάν χρυβάφι.
Ααί, στής δμορ-φης Φαρφάρια
ΓΑθτώΘηκαν γιά χάρι της, β>έ
ή·/-χ μόνο, καμμιά εΐκοσαριά
■:.- Μαροχκινοί καί ΣχαχηΡες!
"' -:ι3ή έ'"Ααμ.α κ.άτ3ΐο κίνημα
. ./.-τληιξι, έχρόσ'θ'εσε:
Αν ηταν μερά θά σοΒειχνα
καί
τώ;
νων.
—^ Γ,νΓ,ΐΛ» μου την ΐστορία αυτή!
[—Να> . θά στή δΐττγηθώ, όταν
ι 7Ϊι: στό σχίτι της!
όλο τόν δρόμο σ-ολλογΐίζόμοο·
·.{£'): ϊονατά χοτέ τέτοία —ράγ-
Πθ'ά είναι λοιχόν αυτή ή
ϊ>: α; ζοο δέν τής έφθασεν Ινα
γ κεφάλι, χοιά είναι ·αύτή
. . . . Ελένη, γιά χάρι τής
«ς ίσ·/.οτώΐ0ησαν τόσοι άνθρ<>>-
διαφόροος στενώς $ρό
κις. τα — ι^οόνΐα τού άδελφοϋ μου
Λ·αν; Ιέχάνω στά κΑλντερί-
Ίώταΐχάτησα μπροστά σέ μιά
ίοι —ρτα, στό τοέντρο τής ό-
γ? μ·ά μικρή τετράγωνη τρύχα
|ιν: ν^ ξε,φεάγουν έεσαες φωτός.
■αχο την τρύχα ξεχώριζαν
γτναΐκες άχό την
—Φαρφάρια! εφώναξε ίυνατα ό
άϊελφός μαι.
Οί ες γΰναϊκες ά»αστ/κωσ·0Γν το
κεφάλι. Καρψιιά ίέν έκινηθη-Αε ό—ό
την 6έσ! της. Άΐτό τό έπ^ω δμως
μερίς των σκαλο^ατιών πςϋ έ-ρό-
δαλλαν περϊττροφικά «τή σκιά, «-
ό μιά δονατή φωνή.
ΤΟΥ ΠΩΛ ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ
—θά την £ώ, λοιχόν, έστ^φθη-
κα! Κα'. χωρίς νά ξέρω κι' «γώ
γΐατ: μ' ί-ιααζ. μίά ταραχή μεγάλη.
—Γε'.ά σας! «ίχε ό άϊελ^ός μο.'
μπαίνοντας σ' έ"να μ-.κρο άσχρσδαν-
μ,ένο ίωαάτ:».
Κι' εχείτα κάμνοντας μ·.ά
ία εχρόΌε
νομία εχρόσΌεσε:
Φί
λον
Την
δ
ΤΗταν
σ«5 φέρνω Ινα
τέλοος.
ά
ώιιορβη.
^τμ ώιορβη.
Μάς -προσεκάλεσε νά καθησθ'οαε κον-
τά της έ-πάνω σέ μαξιλάρια. Ή
αητέρ-2 της, μιάγρηά μέ χτ^αΓ^
τ-ΤΓ/.αλιοϋ, μάς έσ4ρ(δίιρ« κοϋφ* και ]
γλι>κι>;ματ7 μβ μέλΐ. Ι
Ή Φαρφΐί,ΐια μάς έκάτταζε, κι"
έγώ δέν μι:ορο3σα! νά τρχβόω 1
έγώ δέν μι:ορο3σα! νά τρχβ-όςω τί
μάτΐα μου άπο τα δ;κ.ά της, τόσο
ττολί) μοΰ έΎ-ανδ ένΓΛτωσι ή εκφ-ρα-
σίς
μου έγ-ανδ ένΓΟχωσι η έκφ^ρα
ς. Σέ λίγό^ ΙννοιωΙθα) Ιν?,
ς^Οέλγητρό της.
Τό πρ·ό«!)χό της ήταν χρ
ν.!1 ώραΐο. Κι' όπως ήταν Λ___
σμενη, εΐχε τό ι3φος σωστής Σφίγ-
γας.
ΤΗταν γεμάτη, όχως
κΛσμηματα. Είχεν έχάνω
) μήμ χ χά
της, σότ/φωνα μέ την συνήτ&εια της
^λης τη; ολοιις τοϋς (ίησαΰρούς
^λης τη;, ολοιις τοϋς (ίησαΰρούς
ποίι είχε κερΒίσε! άχό ττ<ν δουλεια της. Ό λαιαός της έκουδούν^ζιεν «2ιάχο·πα χάρις οί" Ινα τετράϊιπλο χερΐδέραίθ άϊό νίυσα νΐαίσαατ'α. Τα καί τα χόδια της ήσαν γεμίτα ά—δ χρ^σοϋς χαλκά- δες κα! τα δάχτυλά της ξεχώριζαν, φορ-ωμ«να ώς τα νύχια, ά—; ?χκτ->
λιίια Κατω α~ο δλα αυτα
Ή κ. Α. Μποούκ Μάκ Ναμάρα, μέ τα τρία τέκνα της, έκ Χάκενσακ, Νέας
Ίερσέης, ή όποία έπιδίδεται επιτυχώς είς την ζωγραςρικήν.
εχεια, μοο είτε.
ΚΓ εχειτα γύρισε χρός την κο-
χέλλα %,χ διέταξε:
—Χόρεψε, Φθ£>φάρια!
Έκείνη σηκώ&ηκε τρ£)θυμα, εφώ¬
ναξε επειτα καΐ μχη|χ.αν μέσα ή μ'-
ρή μαΰρη, μέ χάλκινα κρόταλα στά
γί'?:α, ή μητέιρα της μ' ενα άγόρ:
δταν ό μϋθός της είναι ώραί&ς;
«Πρΐν άνο λίγ« χρόνια ή Φαρ
φάρια εϊχε 3υό φίλοος, ενα Μαροκτ
κινο καί ενα Σ%αχτ]. Κάπο» 16,ρά?ΐ)
ήθ έμιςρός στην ό
ώ ά ^
ήρ μρς
της. Άρχισαν τρώτα νά
ενας τΐν άλλον.
μέ γϋναι/.ωτή
Ι λ
πού ν,^ατοϋ-
' ά
ιαλα,Γθυ σκ,χα.αν ολη _χι άφιναν ξεσχ*- Γ »-,,'-* τλ ^έΓ^ΐ'^, ^Μ
—Σκλώ&ε, —α>λημκνε!
Μ»?οκκιν>ς, χαραμίρισε έμχρός
·.'....__Τ.. _. .!^ 'ίΛ___ * ■«
αγγίζαν μέ τα χεοάλι
>τούτες ΰλες κόκκινα καί γε-
■ε; νη-,Λ. άχλωναν τα χέ-
σενΊνα κλαρίνο. ^ΒΛΟθησαν κι' ά?-[έμενα χούμαι έλεύΰ€|?ος
Ή Φαιρ.φάρια βέν είναι
σκύλλο σάν καί σένα!
για ενα
"Λ>ΐ αε μίά χειρονομία ίερατι-
τ:ος :να κόκκινο μαγκάλι. Καί
Ρ^") ήίίμων ζώων πλ
-3 ςη
τρότωχά τοος
ά ί
ρ ς
~ί<ς, στά ί—οί α μόνον αι των δλεφάρων μα)ί—>ροό-
-7:*?ξ! ζωής.
τ.τζ-% μόνο τα χάΒια της. Φαινό-
τανε ψηλή καί μΰριζε θυμίαμα. Ή
ώμορφΐά της ήταν άγρια μά τιρα-
ϊΰ ά ή
άγρια μά τιρ
σάν μ.αγνήτης.
—Τί σκέπτεσαι; μέ ρώτησβν
φ μοο.
— Την ίστορία χοί» μοί ΰτοισ/
θηχες. Άττό τόν προΚτγό της νο-.ώ-
θο>. ώ Οά έ3
ροΚτγό
3!αφεροι
—^Τώρα Οά καταλάίης την συν-
ρχ χ^
Έχ,ινοϋσΐ τό 2εξί της χέρι τάνω
άιτό το κ&φαλι της, κρατώντας τό
μαχαίρι χτ~> την ·ΑθΓΑ.--ολωτη τοο λε
ί ό έ έ
ρ
Τό
της χέρι έκσο-
ή ώ
π ^ρ ης χρ
νιόταν ροι6υ·.κά. Ή μουσική τώρα
είχε κάτι τραχΰ καί χολεμικό.
Ό χορος γινόταν ιτολεμι-Αος κΛι
άγριος. Θάλεγ» κανείς, ι:·ώς μ,έ τό
^
ί;ε
ε-
τριγύριζε μ έ της μα,τιές τη,ς τόν
εζάλίζε σιγά-σ'.γά, τόν ά-εκοίμιζε,
ενω ο—οκο:μώταν καί η
ιδία.
ρμη νά είναι ή κοιλιά
χού σ' έγεν^ηΐσε, άναοίΐεστατε ψεύτΓ(!
άχάντηΐε ό Χχαχης. Ή Φαρφάρια
μοδ άνήκεί. "Εξω <ηγ' έδώ ψωριάρη! «Άμ'ίσως τότε α$χιόϊ « "Εδσελ Φόρδ
'ίίτα' επί τ%™α χΎ.
Σέ λίγο, Ιξαφνα, ξάχνησε. Τό '6·
μο;ο μέ Σφίγγα ■πράτωητό της έγι¬
νεν άχότομα έτί'έοολο. Το γ·οαλιστε-
ρο μαχαίρι ελα»χίτε στά χαίρια της.
Καί σέ κάθε λάυψ: τού ένόμιζαχώς
/.οδότανε Ινα ■άνθρώ~!νο κεφάλ:.
Δέν ξέρω κι' έγώ τάσις $ορές
Θανάγιν» αύτη ή χαντθζΐίμ/. ·θά
ώρικιζιόμουν χώς δάστηξε αΐώνες
Καί άθελά μο·ο βνν:ιωΙθ.α μιά4πέν0·-
μη, άλά γλυκειά ϊΰχαιρίστησι. Θά
ήθελα νά ζ^ϋςΐα χίλ^ν ν.α-.ρό, -γιά
πάντα, αέ την ϊιπηρειαν των μτόρων
αατίων τη; Φαρφαρια. ν.υττάζίντα;
το ιορσϊοτικδ^της χρόσωπο καί τό
σώμά της τχ,^ι έαί^αζε μέ είϊωλο. |
ύχνωτισμένος άχό τής λάμψεις τοό!
σπαυιοΰ καί <άχό τα άρώματα ττς' κάχαρης έκείνης. —Βεβαία, έσν.'ίφυττκαι, Ιτσ! α?- γε·όει τή; καρ3ιέ;. '·Εμχνέεί στοϋς άντρες χό^οος μεγάλοος, καί 6λο· χρ·οτιμοϋν νά χδθάνοΌν, χαρά νά την χάσουν. _ | Άχότομα Ιχα-ψαν κι' ό '/^άζ -/.αί | |ή μθ'οσίκή. 'Εκϊϊνο: ποίι άχοτελοΰταν ! την όρχήστιρα ίςτιτ), καί ή Φαρ-' φάρ'.α, χφ-οϋ έ'ϊέχθηζ,ε τα συγχαρη- τήριά αας έκά3η>τ-ε ίτίρ^τ^.
—Νοιώθ'ΐίς τώρα την άλήιθε:α:,
μέ ρώτητεν ό άδζλφός μο.
—Ώ, δεόαια, άχάντησα. Δίκα·α
άγαπητ)ηκε αέ τόσο χάθος. ^"Ελ?,
όμως. διηγησοομε -ήν «ττορία σο-
τώ?χ!
Μΰϋ απήντησε:
—Είναι χολίι άπλή καί ΐϊολΰ κοΐ-
νη, δτως ή ζωή. Τί σημαίνει ά
μς $χ τής γ<:ο- 6ιές. Ό Σ-παχης έσυρ« τό σχαθί τού καί 5 Μαροκκινός τό μαχαίρί τ1:^. ιΕχτυχηθη%αν μέ λΰσσα. *Ε- νας ά—3 τοίις &» έχεσε κάτω νε- κρός. Άχέσος τότε οί Σχαχηδες ν αί ο: Μζρ·οκΆΐνοι οί όποΓοι είχα·^ τροστρεξΐ', έν τω μδταιξύ, ήλθαν στά μαχα^ία. Έγΐνε άληΐθινή μάχη χολνι αιαατηρτ). Οί γυναϊκες εφευ- γαν ούρλίάζΌντας κ,αί έμαντάλ<ι>.ναν
τής τόρτες. _άλχιγγες ήχησαν είς
τους στρατώ'Λζς. Ή χόλίς δλη φαι-
νόταν σάν νά «ίχε χάθ«ι τρέλλα.
Καί -/.άτω ά—ό τα χαρίιθΌρα της
Φαρ·φάιρ!α έξακολοοθώσεν ή
»"Εχρ·εχε δμως νά τελεΐώσο^ν δ-
λα αύτά. 'Εφώναξαν τότε τοος στρα
ΐ'ώτες των χειθαρχ'.-Αών λόχων,
Τούς §έρείς, δα! Αίχμάλωτοί δλοι,
κτήνη, χοο έαίσο.όσαν όλον τόν ν.όσμο
ν.αί ήσαν μείοσαένη τώρα άχό την
έςαφνική έλε^'θερϊα το·>ς. Ή σάλ-
χιγγα εσήμαινε τρείς φο,ρές. Την
τρίτις, νά μ,έ τό κοντάκι καί ψϊ την
{;χαγ!^έττα! 'Εχτνχ&όσχ1^ στό σω-
ρό), δ<εξ'.ά 7.ι' άρΐστερά, δχου τύ- χαινε. »Μέ τό ^τραχύ αύτό μέσον άχο- κατεστάθτ//.ε χάλ'.ν ή τάξις. Ο Ι χληγωμένο'. ομως ήσαν χολλοί κα* ν.χχ/ σκοτω&ή καμμιά ςΐκοσαρκά. »Αΰτή ε'ναι ή ΐστορία χού ί;θε- λες νά μάθης.» Έμείν-»χε λίγες στιγ{χές σιωχη- V». Ή Φα.ρ·φάρια είχεν άκούσειγε· μάτη άχάδεια. Περίεργος χολί» ρώ- τησα τότε. Τ7" ί ♦ ^ ^ Λ ' % < · —·Κι αυτή τι λέγει για τα οιρ» μ ατοκυλί^,ατα χοί» έγιναν μχρ-οστί της! Ό άδερφός μοα ρώτησε άμεσως] την ??ία. Ή Φαρφάρια τότε έγύ- ρ:σε χρό; τό αέρος μας τό δμοιο μέ Σφίγγα χρόσθϊχό της, τα μχ>ρά
της μάτια μ' άχοκοίμ'.ζαν, χ,αί τό
ίίπουλο χαιιό·;ελό της. Σέ μιά γωνιά
τό κ.αμχ·ολωτό σχαίθί Ιλαμχε σά να
χροκαλοΰσε τόν θάνατο. "Ηρεμη εν¬
τελώς ή Φα.ρ<φάρα ιάνεσττκωσε τούς ωμους καί είχε: —■Νεκτούμχ! — ΤΗτα·^ γραιφτό! μοΰ ό άίελφός μο·ο. Ο ΙΒΙΜΙΪΡΠΣ Τού Ταγχόρ Νά μοΰ ·φορέττ,ς στό λαιμό αν γ*· [Ρ^ς, όμορφιά μοο, στεφανι δλο άχό λούλοοία δροσάτα, (ώ! μην ξε^άς, ότι εχω χλέξει γιά χολλές έγω τ*5ΐ [στέφ·ανά μοο[ γι' αύτές χον φανέρώνονται στή [λάμψη μιάς ά ξύ [μψη μς μ^ η μέσ' σέ άνεξερ-εύνηιτα β-ασίλεια| [ [, η στά τραγούίια τον χο:ητη έ·γιεννη« [«θη,καν καί ζ&ΰνε. * * * Άργά χόλύ, γιά νά ζητάς ν' άλλά- [ξωμε καιρδιές* Μπουμχοΰκ'. ή ζωή μοο εστάθην.* [γεμάΓΟ μνρωδιές. Τώ): αι όλο έκείνο τό άρωμα έσκορ- [χίστηκε στό άνέρί. * * * Ποίος μάγο; θά τό ξανα&ρή -Ααί θά [τό ξαναφέρη; Πολλές μοϋ χήραν την καρί:ά· γιά [τούτο κι' αν ΘΌ^ήσω δέ 6ά μχορέσω μ&ναχά σέ μ'.ά νά [την χαρ'ιυΐύ. Μετ. Α. ΣΈΊΑΔΑΡΕΣΗ Ό κ. κα'ι ή κ. Κορνηλιους ΒάντερυΛΐλντ Ούίτνν, κατά την τέλεσιν των γά- μων των^,έν Παρισίοις, είς τα 1923. Τώοα ή κ. Ούίτνυ μετέβη είς τό Ρήνο, τής Νεβάδας, χάοιν προσωρινής έκεΐ διαμονης, άναγκαίας όπως διευκολύ¬ νη την λήψιν διοεζυγίου.
25
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Έϊ Φ ΑΈ*ΦΑ.Έ=>τΑ.
έγιναν ενα
ι -α -ώ θά δίττρΓ.» -,■■- -·■■
1-, "-4 Μ*«'«Ρ« τού Άλγββιου.
ίΚε'ίνο' τδ βρ«&> χεριχατουσαμε
[;'; ,ί:λοό μου χου ύ-ρβτοδσβ
*αι χω-
ίλθΰμεν άχολααέάναμε
φύσεως.
Ό οί»:ανός άκτινσοολοϋσε
'π:ο~ άπο'άττρα, τόσο λαμπε-
'7τε /.αί μόνο χού τάδλεχα^ν-
α'τό/ έα-οτόν μο^ εύτχ/ισμενο.
Γ* ώ:αία βρ-αοοά! είχα μέ 'εν-
άι,ε στή Φαρφά-
να παμε
ε·χί τότε
•Στή Φαρψάρια; έρώτησα, για-
:0 εν.ανε έντύχωσι αύτό τό δ-
»^ρ·οθ"όσε σάν μετάςι και
γεΛοοκ σάν χρυβάφι.
Ααί, στής δμορ-φης Φαρφάρια
ΓΑθτώΘηκαν γιά χάρι της, β>έ
ή·/-χ μόνο, καμμιά εΐκοσαριά
■:.- Μαροχκινοί καί ΣχαχηΡες!
"' -:ι3ή έ'"Ααμ.α κ.άτ3ΐο κίνημα
. ./.-τληιξι, έχρόσ'θ'εσε:
Αν ηταν μερά θά σοΒειχνα
καί
τώ;
νων.
—^ Γ,νΓ,ΐΛ» μου την ΐστορία αυτή!
[—Να> . θά στή δΐττγηθώ, όταν
ι 7Ϊι: στό σχίτι της!
όλο τόν δρόμο σ-ολλογΐίζόμοο·
·.{£'): ϊονατά χοτέ τέτοία —ράγ-
Πθ'ά είναι λοιχόν αυτή ή
ϊ>: α; ζοο δέν τής έφθασεν Ινα
γ κεφάλι, χοιά είναι ·αύτή
. . . . Ελένη, γιά χάρι τής
«ς ίσ·/.οτώΐ0ησαν τόσοι άνθρ<>>-
διαφόροος στενώς $ρό
κις. τα — ι^οόνΐα τού άδελφοϋ μου
Λ·αν; Ιέχάνω στά κΑλντερί-
Ίώταΐχάτησα μπροστά σέ μιά
ίοι —ρτα, στό τοέντρο τής ό-
γ? μ·ά μικρή τετράγωνη τρύχα
|ιν: ν^ ξε,φεάγουν έεσαες φωτός.
■αχο την τρύχα ξεχώριζαν
γτναΐκες άχό την
—Φαρφάρια! εφώναξε ίυνατα ό
άϊελφός μαι.
Οί ες γΰναϊκες ά»αστ/κωσ·0Γν το
κεφάλι. Καρψιιά ίέν έκινηθη-Αε ό—ό
την 6έσ! της. Άΐτό τό έπ^ω δμως
μερίς των σκαλο^ατιών πςϋ έ-ρό-
δαλλαν περϊττροφικά «τή σκιά, «-
ό μιά δονατή φωνή.
ΤΟΥ ΠΩΛ ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ
—θά την £ώ, λοιχόν, έστ^φθη-
κα! Κα'. χωρίς νά ξέρω κι' «γώ
γΐατ: μ' ί-ιααζ. μίά ταραχή μεγάλη.
—Γε'.ά σας! «ίχε ό άϊελ^ός μο.'
μπαίνοντας σ' έ"να μ-.κρο άσχρσδαν-
μ,ένο ίωαάτ:».
Κι' εχείτα κάμνοντας μ·.ά
ία εχρόΌε
νομία εχρόσΌεσε:
Φί
λον
Την
δ
ΤΗταν
σ«5 φέρνω Ινα
τέλοος.
ά
ώιιορβη.
^τμ ώιορβη.
Μάς -προσεκάλεσε νά καθησθ'οαε κον-
τά της έ-πάνω σέ μαξιλάρια. Ή
αητέρ-2 της, μιάγρηά μέ χτ^αΓ^
τ-ΤΓ/.αλιοϋ, μάς έσ4ρ(δίιρ« κοϋφ* και ]
γλι>κι>;ματ7 μβ μέλΐ. Ι
Ή Φαρφΐί,ΐια μάς έκάτταζε, κι"
έγώ δέν μι:ορο3σα! νά τρχβόω 1
έγώ δέν μι:ορο3σα! νά τρχβ-όςω τί
μάτΐα μου άπο τα δ;κ.ά της, τόσο
ττολί) μοΰ έΎ-ανδ ένΓΛτωσι ή εκφ-ρα-
σίς
μου έγ-ανδ ένΓΟχωσι η έκφ^ρα
ς. Σέ λίγό^ ΙννοιωΙθα) Ιν?,
ς^Οέλγητρό της.
Τό πρ·ό«!)χό της ήταν χρ
ν.!1 ώραΐο. Κι' όπως ήταν Λ___
σμενη, εΐχε τό ι3φος σωστής Σφίγ-
γας.
ΤΗταν γεμάτη, όχως
κΛσμηματα. Είχεν έχάνω
) μήμ χ χά
της, σότ/φωνα μέ την συνήτ&εια της
^λης τη; ολοιις τοϋς (ίησαΰρούς
^λης τη;, ολοιις τοϋς (ίησαΰρούς
ποίι είχε κερΒίσε! άχό ττ<ν δουλεια της. Ό λαιαός της έκουδούν^ζιεν «2ιάχο·πα χάρις οί" Ινα τετράϊιπλο χερΐδέραίθ άϊό νίυσα νΐαίσαατ'α. Τα καί τα χόδια της ήσαν γεμίτα ά—δ χρ^σοϋς χαλκά- δες κα! τα δάχτυλά της ξεχώριζαν, φορ-ωμ«να ώς τα νύχια, ά—; ?χκτ->
λιίια Κατω α~ο δλα αυτα
Ή κ. Α. Μποούκ Μάκ Ναμάρα, μέ τα τρία τέκνα της, έκ Χάκενσακ, Νέας
Ίερσέης, ή όποία έπιδίδεται επιτυχώς είς την ζωγραςρικήν.
εχεια, μοο είτε.
ΚΓ εχειτα γύρισε χρός την κο-
χέλλα %,χ διέταξε:
—Χόρεψε, Φθ£>φάρια!
Έκείνη σηκώ&ηκε τρ£)θυμα, εφώ¬
ναξε επειτα καΐ μχη|χ.αν μέσα ή μ'-
ρή μαΰρη, μέ χάλκινα κρόταλα στά
γί'?:α, ή μητέιρα της μ' ενα άγόρ:
δταν ό μϋθός της είναι ώραί&ς;
«Πρΐν άνο λίγ« χρόνια ή Φαρ
φάρια εϊχε 3υό φίλοος, ενα Μαροκτ
κινο καί ενα Σ%αχτ]. Κάπο» 16,ρά?ΐ)
ήθ έμιςρός στην ό
ώ ά ^
ήρ μρς
της. Άρχισαν τρώτα νά
ενας τΐν άλλον.
μέ γϋναι/.ωτή
Ι λ
πού ν,^ατοϋ-
' ά
ιαλα,Γθυ σκ,χα.αν ολη _χι άφιναν ξεσχ*- Γ »-,,'-* τλ ^έΓ^ΐ'^, ^Μ
—Σκλώ&ε, —α>λημκνε!
Μ»?οκκιν>ς, χαραμίρισε έμχρός
·.'....__Τ.. _. .!^ 'ίΛ___ * ■«
αγγίζαν μέ τα χεοάλι
>τούτες ΰλες κόκκινα καί γε-
■ε; νη-,Λ. άχλωναν τα χέ-
σενΊνα κλαρίνο. ^ΒΛΟθησαν κι' ά?-[έμενα χούμαι έλεύΰ€|?ος
Ή Φαιρ.φάρια βέν είναι
σκύλλο σάν καί σένα!
για ενα
"Λ>ΐ αε μίά χειρονομία ίερατι-
τ:ος :να κόκκινο μαγκάλι. Καί
Ρ^") ήίίμων ζώων πλ
-3 ςη
τρότωχά τοος
ά ί
ρ ς
~ί<ς, στά ί—οί α μόνον αι των δλεφάρων μα)ί—>ροό-
-7:*?ξ! ζωής.
τ.τζ-% μόνο τα χάΒια της. Φαινό-
τανε ψηλή καί μΰριζε θυμίαμα. Ή
ώμορφΐά της ήταν άγρια μά τιρα-
ϊΰ ά ή
άγρια μά τιρ
σάν μ.αγνήτης.
—Τί σκέπτεσαι; μέ ρώτησβν
φ μοο.
— Την ίστορία χοί» μοί ΰτοισ/
θηχες. Άττό τόν προΚτγό της νο-.ώ-
θο>. ώ Οά έ3
ροΚτγό
3!αφεροι
—^Τώρα Οά καταλάίης την συν-
ρχ χ^
Έχ,ινοϋσΐ τό 2εξί της χέρι τάνω
άιτό το κ&φαλι της, κρατώντας τό
μαχαίρι χτ~> την ·ΑθΓΑ.--ολωτη τοο λε
ί ό έ έ
ρ
Τό
της χέρι έκσο-
ή ώ
π ^ρ ης χρ
νιόταν ροι6υ·.κά. Ή μουσική τώρα
είχε κάτι τραχΰ καί χολεμικό.
Ό χορος γινόταν ιτολεμι-Αος κΛι
άγριος. Θάλεγ» κανείς, ι:·ώς μ,έ τό
^
ί;ε
ε-
τριγύριζε μ έ της μα,τιές τη,ς τόν
εζάλίζε σιγά-σ'.γά, τόν ά-εκοίμιζε,
ενω ο—οκο:μώταν καί η
ιδία.
ρμη νά είναι ή κοιλιά
χού σ' έγεν^ηΐσε, άναοίΐεστατε ψεύτΓ(!
άχάντηΐε ό Χχαχης. Ή Φαρφάρια
μοδ άνήκεί. "Εξω <ηγ' έδώ ψωριάρη! «Άμ'ίσως τότε α$χιόϊ « "Εδσελ Φόρδ
'ίίτα' επί τ%™α χΎ.
Σέ λίγο, Ιξαφνα, ξάχνησε. Τό '6·
μο;ο μέ Σφίγγα ■πράτωητό της έγι¬
νεν άχότομα έτί'έοολο. Το γ·οαλιστε-
ρο μαχαίρι ελα»χίτε στά χαίρια της.
Καί σέ κάθε λάυψ: τού ένόμιζαχώς
/.οδότανε Ινα ■άνθρώ~!νο κεφάλ:.
Δέν ξέρω κι' έγώ τάσις $ορές
Θανάγιν» αύτη ή χαντθζΐίμ/. ·θά
ώρικιζιόμουν χώς δάστηξε αΐώνες
Καί άθελά μο·ο βνν:ιωΙθ.α μιά4πέν0·-
μη, άλά γλυκειά ϊΰχαιρίστησι. Θά
ήθελα νά ζ^ϋςΐα χίλ^ν ν.α-.ρό, -γιά
πάντα, αέ την ϊιπηρειαν των μτόρων
αατίων τη; Φαρφαρια. ν.υττάζίντα;
το ιορσϊοτικδ^της χρόσωπο καί τό
σώμά της τχ,^ι έαί^αζε μέ είϊωλο. |
ύχνωτισμένος άχό τής λάμψεις τοό!
σπαυιοΰ καί <άχό τα άρώματα ττς' κάχαρης έκείνης. —Βεβαία, έσν.'ίφυττκαι, Ιτσ! α?- γε·όει τή; καρ3ιέ;. '·Εμχνέεί στοϋς άντρες χό^οος μεγάλοος, καί 6λο· χρ·οτιμοϋν νά χδθάνοΌν, χαρά νά την χάσουν. _ | Άχότομα Ιχα-ψαν κι' ό '/^άζ -/.αί | |ή μθ'οσίκή. 'Εκϊϊνο: ποίι άχοτελοΰταν ! την όρχήστιρα ίςτιτ), καί ή Φαρ-' φάρ'.α, χφ-οϋ έ'ϊέχθηζ,ε τα συγχαρη- τήριά αας έκά3η>τ-ε ίτίρ^τ^.
—Νοιώθ'ΐίς τώρα την άλήιθε:α:,
μέ ρώτητεν ό άδζλφός μο.
—Ώ, δεόαια, άχάντησα. Δίκα·α
άγαπητ)ηκε αέ τόσο χάθος. ^"Ελ?,
όμως. διηγησοομε -ήν «ττορία σο-
τώ?χ!
Μΰϋ απήντησε:
—Είναι χολίι άπλή καί ΐϊολΰ κοΐ-
νη, δτως ή ζωή. Τί σημαίνει ά
μς $χ τής γ<:ο- 6ιές. Ό Σ-παχης έσυρ« τό σχαθί τού καί 5 Μαροκκινός τό μαχαίρί τ1:^. ιΕχτυχηθη%αν μέ λΰσσα. *Ε- νας ά—3 τοίις &» έχεσε κάτω νε- κρός. Άχέσος τότε οί Σχαχηδες ν αί ο: Μζρ·οκΆΐνοι οί όποΓοι είχα·^ τροστρεξΐ', έν τω μδταιξύ, ήλθαν στά μαχα^ία. Έγΐνε άληΐθινή μάχη χολνι αιαατηρτ). Οί γυναϊκες εφευ- γαν ούρλίάζΌντας κ,αί έμαντάλ<ι>.ναν
τής τόρτες. _άλχιγγες ήχησαν είς
τους στρατώ'Λζς. Ή χόλίς δλη φαι-
νόταν σάν νά «ίχε χάθ«ι τρέλλα.
Καί -/.άτω ά—ό τα χαρίιθΌρα της
Φαρ·φάιρ!α έξακολοοθώσεν ή
»"Εχρ·εχε δμως νά τελεΐώσο^ν δ-
λα αύτά. 'Εφώναξαν τότε τοος στρα
ΐ'ώτες των χειθαρχ'.-Αών λόχων,
Τούς §έρείς, δα! Αίχμάλωτοί δλοι,
κτήνη, χοο έαίσο.όσαν όλον τόν ν.όσμο
ν.αί ήσαν μείοσαένη τώρα άχό την
έςαφνική έλε^'θερϊα το·>ς. Ή σάλ-
χιγγα εσήμαινε τρείς φο,ρές. Την
τρίτις, νά μ,έ τό κοντάκι καί ψϊ την
{;χαγ!^έττα! 'Εχτνχ&όσχ1^ στό σω-
ρό), δ<εξ'.ά 7.ι' άρΐστερά, δχου τύ- χαινε. »Μέ τό ^τραχύ αύτό μέσον άχο- κατεστάθτ//.ε χάλ'.ν ή τάξις. Ο Ι χληγωμένο'. ομως ήσαν χολλοί κα* ν.χχ/ σκοτω&ή καμμιά ςΐκοσαρκά. »Αΰτή ε'ναι ή ΐστορία χού ί;θε- λες νά μάθης.» Έμείν-»χε λίγες στιγ{χές σιωχη- V». Ή Φα.ρ·φάρια είχεν άκούσειγε· μάτη άχάδεια. Περίεργος χολί» ρώ- τησα τότε. Τ7" ί ♦ ^ ^ Λ ' % < · —·Κι αυτή τι λέγει για τα οιρ» μ ατοκυλί^,ατα χοί» έγιναν μχρ-οστί της! Ό άδερφός μοα ρώτησε άμεσως] την ??ία. Ή Φαρφάρια τότε έγύ- ρ:σε χρό; τό αέρος μας τό δμοιο μέ Σφίγγα χρόσθϊχό της, τα μχ>ρά
της μάτια μ' άχοκοίμ'.ζαν, χ,αί τό
ίίπουλο χαιιό·;ελό της. Σέ μιά γωνιά
τό κ.αμχ·ολωτό σχαίθί Ιλαμχε σά να
χροκαλοΰσε τόν θάνατο. "Ηρεμη εν¬
τελώς ή Φα.ρ<φάρα ιάνεσττκωσε τούς ωμους καί είχε: —■Νεκτούμχ! — ΤΗτα·^ γραιφτό! μοΰ ό άίελφός μο·ο. Ο ΙΒΙΜΙΪΡΠΣ Τού Ταγχόρ Νά μοΰ ·φορέττ,ς στό λαιμό αν γ*· [Ρ^ς, όμορφιά μοο, στεφανι δλο άχό λούλοοία δροσάτα, (ώ! μην ξε^άς, ότι εχω χλέξει γιά χολλές έγω τ*5ΐ [στέφ·ανά μοο[ γι' αύτές χον φανέρώνονται στή [λάμψη μιάς ά ξύ [μψη μς μ^ η μέσ' σέ άνεξερ-εύνηιτα β-ασίλεια| [ [, η στά τραγούίια τον χο:ητη έ·γιεννη« [«θη,καν καί ζ&ΰνε. * * * Άργά χόλύ, γιά νά ζητάς ν' άλλά- [ξωμε καιρδιές* Μπουμχοΰκ'. ή ζωή μοο εστάθην.* [γεμάΓΟ μνρωδιές. Τώ): αι όλο έκείνο τό άρωμα έσκορ- [χίστηκε στό άνέρί. * * * Ποίος μάγο; θά τό ξανα&ρή -Ααί θά [τό ξαναφέρη; Πολλές μοϋ χήραν την καρί:ά· γιά [τούτο κι' αν ΘΌ^ήσω δέ 6ά μχορέσω μ&ναχά σέ μ'.ά νά [την χαρ'ιυΐύ. Μετ. Α. ΣΈΊΑΔΑΡΕΣΗ Ό κ. κα'ι ή κ. Κορνηλιους ΒάντερυΛΐλντ Ούίτνν, κατά την τέλεσιν των γά- μων των^,έν Παρισίοις, είς τα 1923. Τώοα ή κ. Ούίτνυ μετέβη είς τό Ρήνο, τής Νεβάδας, χάοιν προσωρινής έκεΐ διαμονης, άναγκαίας όπως διευκολύ¬ νη την λήψιν διοεζυγίου.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 Ιουλίου.—Άκύλα
τοΰ Αποστόλου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 15 "Ιουλίου.-—Κηονκου
καί Ίουλίτης μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Ε,τΙ Ελλάδος 1.29 1) 4ο ή οςαχμτν
'ΕλΙ Λονδίνον 14.84 3)4 ή λίοα.
ΈΜ Παρισίων 8.9018) 16ο τό φο.
Επί Γερμανίαν 23.76 112 τό μαοχον.
•Επί Ιταλία; δ.23ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)8 τό οηνάρι—.
'Επί Ρουμανία; 0.601)20 τό λέΤ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο * χβφ.
ΔΕΑΤΡ
205 *ΥΕ5Τ 33·»- 5ΤΒΕΕΤ
ρχ
τ/ραν -ϊ
γγ
Φράγκ* 3
1 ίς την
ΟιΙΛβΓίΐϊ* 6871—ε
5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιβο ρακκ η
Νκνν υοπκ εΐτγ
(Πλησίον της όοοθ Μ_άΊ*Λ>
Έ*8ί8ομ«ν Ι-ταγάς »1; Λοβτ <Λ; Μ βλων των πόλεων τη1; 'Ελλάδο: Λ{ τα; καλλιτέρας τιμάς τής λυί'οαν Τηλέφωνον: νΥθΓτΙί Ϊ943. 6 Τ ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ <ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» Μίγάλο Καφενίϊον καί Σφαιρκττήριον 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν ΪΌΒΚ Ρΐιοηβ ΟΠΟΚΕΒΙΝΟ 9142 (10872—Α-10—Μ-10) ΔΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλιχής. 'Επ£—ς ιω; Βύνασθε νά γίνετϊ Άμερικανοί πολί¬ ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην. Ενβοΐηβ δοΐιοοΐ Νο. ί7, οη 4811ι (ΒβΙ. 811ι—9»1ι Ανβ.) . ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφβϊον τής Παι&είας παρέ- χ» μαθήματα οωρεάν διαρκούσης της ημέρας είς άνδρας καΐ γυναίκας, αΐ¬ τινες έπιθυμοΰν όπως έκμάθωσι την Αγγλικήν κα πώς να γίνουν Άμερν- κανοΐ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοΰν νά χαταταχθώσιν εί; τάξιν τινά δύ¬ νανται ,ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καΐ Τετάρτην, Λπό 8—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 καί 409 Ριι&Ηο δοηοοΐ (7, αριθ. 215 Ε38Ι 4151 51. Π άντ»; ιτοοσκαλοννται δπω: προσέλθωσιν. ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ Κατάλληλος εύκαιρία δπω; μάβίτε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τ*σ- σάρων έδδοίιαδων, ή οποία είναι χρή· σιμο; καί διά την πατρίδα σας. Δι· δακτρα μόνον $25.00. ΟΟΙ.ΌΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΗ (ΓΟΙΧΕΟΕ 850 Ε1βΙιτ.1ι Ανβ. Νβ- ΥοΛ Μεταξύ 27ης καί 28τ>: οδοί.
0Ι.Α85ΙΡΙΕ0 ΑθνΕΚΤΙδΕΜΕΝΤδ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
Β Ε ΑΙ. ΕδΤΑΤΕ
Με $1000 μετρτπά άγοράξετί
δυο.οικογένειαν, πλησίον Έ/ΚΜ
Σχολειον. Άποταθήτ*: θεόδ< Σκοΰςρον, 2709 Ρο«^ Ανβ. Α^ο' (2072-1—13—1 ο ΚΟΙΝΠΝΙΚΑ Δίς ΕΛΕΝΗ ΒΙΛΕΛΜΥΝΗ ΡΑΥ- ΤΟΠΟΥΛΟΥ, έκ Κωνσταντι·ν«ί·.τόλε- α>ς, γεννηθεϊσα έν τή νήσω Χάλκη,
έλθοΰσα ενταύθα πρό έπταετίϋς, καί
-τσρθώσαοϊΐ είς τό χρονικόν· αύτό
διάσ-ττμια, 'διά τής^ έ&ηϊιελεήις της,
ν" άποφοιτησΐ) άπό τό έν Μοΐϊηβ
Ηϊ£ΐί δο&οοΐ, καί ήδη έργαζοχιενη ώς
στενογιρά>φος.
(20725—14)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον "Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκτΐ, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοϋ κου-
ρέω;.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ
δ^ΗΟΟ^
«59—8Οΐ Ανβ., (Γωνία 28η;
Όδοΰ) Ν Υ1 ΟΐΙ)
ΤΑ βΑΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό Ήλία Οίκσνομοπούλου. _ Πλήρη;
έξιστόρησις δλων των Θαυμάτων τί};
θεομήτορος Παναγίας, μέ δλας τάς
ευρισκόμενος καί σήμερον Ιτι είς δια-
φόρους μονάς τοϋ Ελληνισμόν καί έν
' Αγίω *Όρει εΐκόνας;.
Τηλέφωνον: Οΐ«κ1οηΐ& 2112
Ίδρυ&έν τω 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠίΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΧ
Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντίδη;
1)03 Ε. 3411ι 5Τ. ΝΕν ΥΟΚΚ
(Παρά τττν έλεδέταν 2ηά Ανβ.)
εΡΓΟΛΑΒΟΙ
0ΗΑΗίΕ8 ΒΑΟ6ΑίυΡ0, ΙΝΟ.
Άνεγνα>οιομέν«ς καοα «1 'Ελλ—ιχ»
■θ»·ο«όξ« ΈχχληοΙ, Η ΛΓΙλ ΤΡΙΑ2
101 10 ϋ
Τηλ.
[α Ι Κβντο.
51 Ι Ι» Μιι1Ι>βηΓ 81.
9816, 9817. 0813.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗ2
Ό κ. Παυλίδης κα-τάγεται έκ Σα-
ράντα 'Εκκλη<Λό>ν της θρό>ης, εΙν«ι
πασίγνακττος είς τόν άθλητικόν χόαμον
.τοολαίμαχος ·δέ άίθλτιτής, κοΐ θά Α<46χι στμιερον ιίίρος είς τοΰς αγώνας τοϋ νέον Άθληττνκοΰ 2ίΛλόγου ό «'Ερμής>
τής Νέας 'Υόακης.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Αυριον Κυριακην, 14 Ιουλίου, τε-
λοΰμ^ν μνημόσυνον έν τφ λ>αφ τοϋ
Άγίου Γεωρνίου, 451 νν1. 39ΐ1ι 5.1,
υπέρ των ά«ιμνιΤστω*ν γονέθΛ' μας
Π ΑΝΑΓΙΩΤΟΥ χά! ΜΑΡΙΟΡΙΤΣΑΣ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΉ
κ.αθώς χαί υπέρ των τέκνων μας
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ καί^ ΑΝΔΡΟΧΙΚΗΣ.
Π α^ακαλοϋμεν, όθεν, τούς σιτγγί-
νεϊς καϊ ςρίλονς δ,ιως παρενρβθώσι καϊ
συνενώσωοΗ τάς θεήσεις τ(ον μεθ'
ημών.
Οί τεθλιμιαένοι
ΝΙΚΟΛΑΟΣ καί ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ *βί
ΜΟΣΧΟΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ
(20722—13—14)
Έ/.λίκτά διίλία έχει μονιν τ6
Βιδλίοχωλείον τού «'Ε0νικ*οΰ Κή
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γνναΐκες μηχανικοί
γουναρικών, όπως έργασθσϋν είς τα
ΡΪ6Ο68. Προτιμώνται πεπίΐραμέναι
τεχνίτριαι. Ά.τοταθήτε: ΜΪΙοηοΙΙ
3Π(1 Ρ3Γ33ΟΠ, 238 —71Ιΐ Ανβ., Ν.
Υ. ΰΐΐγ. (20711—12—14)
ΖΗΤΕΓΤΑΙ 'Ελληντς διά σνντρο-
Φιάν γραϊα-ς. Άπχπαθητε:· 18 θΐά
ΒΛ, Αρί. 4, πλησίον 125<±ι 5+. ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γυναίκας διά νουνα- ριο«ΐ ποιλτά, πΐπειροομέναι. 'ΑΛοταθή- τε:.150 Λν. 2811ι 5γ, Βοογπ 1203. (20693—10—12) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεϊτειο<Εμέναι φινί- στριαι διά γοιτναριχά. ΆΛοταθτΥτε: ΐΗτηββ Ρ&Γα&1ί3, 210 ■νν. 30Οι 51, (Πρώτον πάτ<αμα, όπίσθιοΓν μέρος). (20685—10—12) ΥΠΑΛΑ.ΗΛΟ1 ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΕΟΣ ζητεϊ δίομάτκχν μέ όλας τας εύχολίας παρ' όλιγομελή 'Ελλτη'υ'.τί οΐ- κιογΐνείφ. Προτυμάται υρ ίοννη η Βγοπχ. Πλησίον δυ&νϊ-Βν η βΐρναΐβα. Τι+ιή ?15 μηνιαίως. Γρά·ψατε: Α. Τρι- άντης, 1919 δοτιθι ΒοαΙβν&Γα, Βγοπχ Νβτν ΥογΙϊ. (20724—13—14) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πωλητής νά πωλπ ίΐΟΛτ- τ<&ς δ<ά κιρε66ατοκάμ.α<>ες, μέ την
φωτογραφ ίαν τοϋ κ. Βενιζέλου, κομι-
σθείσας έξ Εΰρώπης. ' Αΐτβταθητε:
200 ν. 140 5ε. Γωνία 7ι1ι Ανθ.
ΤαϊΙοΓ δΐιορ.
(20723—13—14)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟουηίβΓτηαη καί
0γ5ίεΓΐτΐ3η. Καλά τυχηοά. Άποτα-
*ήτ*: ΡοΛνΙβ- ΚοΟεββΓν, ΙΙΟΙΙι
51. αηά 81η Ανε., Νε-νν ΥογΙ:.
(20713—13—14)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ύπάλληλος διά ποτο-
πωλείον. Δέον νά γνωβΐξχ) την εργα¬
σίαν καλώς. Άΐΐβταθήτε: Η&πιοβ
Βγο3., 1581 51. Νϊο1ιοΐ88 Ανβ. (Γω¬
νία 189 Δρόμων).
(20712—12—13)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πτυχιοϋχος δηιιοδιδά-
σκαλος παρά τής έν ΤαΓροη 5ρΓΪη§5
Ρΐα. 'Ελληνυίής Κοινότητος. Προτι-
μάται ό κάτοχος Έκκλησιαστικής μου-
σικής, όπως αναλάβη καί καθήκοντα
ίεροψά?.του. Απευθυντέον: Ηθ])£τιΊθ
ΟοπιΐηνιηϊΙν, ΤαΓροη δρΓΪηβ»,
Ρ13. (20707—12—17)
ΖΗΤ£1ΤΑΙ διπλ<οματοϋχος διδά- σκαλος ή διδασκάλισΐΓα διά τό άπο- γενιιατΐΛ'όν Σχολείον τού Βϊη^ΐιαΐηΐοη Ειιάϊοοίτ, Ν. Υ. Άπενθυντέον δηλώ- ν<ΰν μισθόν καί προσόντα: Νϊοΐί Ραρ- 1>Ο8, πρόε&οον Σχολικής 'Επιτροπής
Βΐΐΐ£ΐιαΐηιοη, Ν. Υ., 18 ΡθΓϊν 5ί.
(20666—8—14)
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ζτττεί δωαάτισν ά>ς
ό5οφος παρ' 'Ελληνικ-() οίκογενεί<ι ποο< έκμά'^ησιν της 'ΕλληΛτκής. Γρά- ψατε: όΐατΐνδ^ ο)ο Νβτΐοη&ΐ Η Ο^1ίΐ«1), 140 ν. 26Οι Νβνν ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος διά γενικήν ερ¬ γασίαν ζαχαροπλαστείον. ΆποταίΗίτί Ηηγγτ Μαηοδ, 300—13 «ι 51., € β Ροΐηϋ, ι. Ι.—Τηλέφ. Ρ 3772. ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος ζαχαρο- πλάστης δι' έργα-σίαν καλον.ιιρ»νήν, μισθός §.^0 έβδομαδιαίως διά τόν κα¬ τάλληλον. Άποταθήτε προσωπικως ή τηλεφωνήσατε: Αχΐϊυτγ ΡαΛ 7184. Οοοάν' 5ηορ, 411ι Ανε. ηγκΙ Βο&τά ΙΙ, ΑδΙ)αΓν ΡαΓΐί, Ν. .1. (20675—9—11) ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος καί ψάλ- της διά την Κοινότητα τής ΑΙΙβηΙα, ΟεοΓ§Ϊ3. Είς τόν κατάλληλον γεν- ναϊαι παοαχωρήσεις. Γράψατε ή άπο¬ ταθήτε : Τ. Ό. .1., Ν3ΐΐοη&1 ΗθΓαΙά, 140 ^V. 261η 5ί., Ν. Υ. ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιλοκαθαριστής, γνω- ρίζων την εργασίαν άνδρικών καΐ γυ- ναικείων πίλων καί Θέλων εργασίαν τακτικήν. Μισθός §38 έβδομαδιαίως καί μέ αύξησιν διά τόν κατάλληλον. Μόνον ό γνωρίζων την εργασίαν άς έλθη άμΓσως. Προτιμάται οίκογενει- άρχης. 'Εργασία 6 »)μέρας την έβδο- μάδα. Απευθυντέον: Ό. 5. όθΐινβϊ- Ιίδ, 403 ΜβΓΐίεΙ 5ι., Οηρβΐεΐ·, Ρβ. Ρηοηε: 475 Μ. (20672—9—11) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς εύχχύίας είς τΐίμήν λογικήν. Άποταθήτε 600 Υν". 134111 51., Αρΐ. 11, Νβνν ΥοΛ 0ίΓ7. (20719—13—14) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάοτμεντς έκ 4 δ(ομβτίων μέ ζεστό νερό, 8Τ«ιιΐι Γ1&&1, μπάνιιο. Άπϋταθίγτε : 312—14 ν. 27Μ1 δί., Οίίν. (20720—13—21) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εϋάερον δωμάτι¬ ον παρ' Έλληνικχ) οικογενείας 265 ν. 41δί 51., Αρΐ. 2. (20718—13—14) > ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάστημα είς
έκλεκτήν τοποθεσίαν, είς πολυκατωκη
μένην ίτυνοικίαν, κατάλληλον διά υ¬
ποδηματοποιείον, κΐιθθ δΐιϊηε ρ3Γ-
Ιογ, πιλακαθαριστήριον, μέ πολύ εύ-
θηνόν ενοίκιον. Άποταθήτε.: Μ3Χ
Ανϊάβη, 3342 ΒΓ03άνν3γ, Ν. Υ.
ΟϊΙ (20710—12—14)
ΕΝΟ1ΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο καταστή-
ματα εί^ κεντρικωτάτην θέσιν τής πό¬
λεως, κατάλληλα διά Β.68ΐ3ΐιιΐΓ3ηΙ,
5ΐ3ΐΐοηβΓγ, ΟοηίβοΙϊοηβΓν, Οΐεα-
ηεΓ5, 409—308 Μαΐη 51., Ηαοΐίεη-
δηοΐί, Ν. .1. Άποταθήτε: νϊ11Ϊ3Γη
Ο5ΓΪβη, 193 ,ΓείΐεΓκοη 5ΐ., Ρα553-
ΐο, Ν. α. (20706—12—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΑρβΓΐΐηεηΐ μέ
4 δωμάτια καί μπάνιο, δΐεβτη ΰεαΐ,
ζεστό νερό κοά όλας τάς ευκολίας μο-
δέρνου σπιτιοί. Άποταθήτε: 441 ΛΥ.
3511ι 5γ-, Ν. Υ. Οΐίν.
(20696—11—13)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 4 μεγάλα εύ-
άερα δωμάτια μέ μπάνιο είς πρώτης
γραμμής αρίΐΓΪΓηεηΐ. "Ολοι οί ενοικι¬
ασταί είναι "Ελληνες. Πολύ «ύθηνό
ένοίκιο. Άποταθήτε: 5υρβΓΪΙεηΐεηΙ,
93 Ν355311 51., ΒΓθθΙίΙγη.
(20697—11—13)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάστημα πλη¬
σίον κεντρικοΰ σιδηροδρομικοΰ σταθ-
μοϋ, κατάλληλον διά ξενοδοχείον, ζα¬
χαροπλαστείον, η δι' οιανδήποτε άλ¬
λην εργασίαν. Απευθυντέον: Μ. Άν-
δρεόπουλον, 91—04 5ιΐΐρηΐη Βοα-
ΙβναΓά, ο)ο ΟβΓάεη Ρΐοΐ-ίδί, Ι3πΐ3-
ΐθ3, Ν. Υ. Τεΐ. ^^^η^^^3 0183.
(20702—12—15)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ευούχωβον δα>μά-
τιον ίΓοηί είς άοιστοκρατΐκήν σννοι-
κίαν. Πλησίον Οοΐτπη&ΐα υηϊνβΓΒΐίχ·
Κα-τάΑληλον διά φ<ητητη·ν. 'Ενοίκ.ι<τν λογικόν. 412—115Λ 5(- Νβνν Υο πέμπτοΛΓ πάτωμα.: Μγ». Κτιάν. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ϊγοπΙ, 'Ελληνική ο'ικογένεια. 600 Υν7. 133Γά δί., εΙενβΐΟΓ αρί 41. Δολλ. 5.00. (20669^—9—12) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 1 ή 2 έπιπλω- μενά ^Λάερα δωμάτια, μέ όλας τάς ευκολίας, είς τό κέντρον τής Νέας Υόρκης. Τιμή άπό $4.50 μέχρι $12 έδδομαδιαίως. 415 λΥ. 571η δι. Τη¬ λέφωνον: 0ο1υπι1)υ5 3197. (20654—6—12) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον γω- νιακόν, μέ φροϋτα, Ο18&Γ5, πλησίον έργοστασίου. Μεγάλη λίστα, πωλείται ένεκα λόγων ύγείας. δβπι Ηαΐίίη, 450 ΝθΓΐη Μαϊπ, νΥβΙεΓ^ηΓγ, Οοη. (20650—6—11) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον, κά- μνον καλάς εργασίας, ενοίκιον εϋθη- νόν, λίστα διαρκής. Ευκολίαι είς την πληρωμήν. Άποταθήτε: Οβηάν Κΐ- Ιοηεη, ΜϊάάΊειοννη, Ν. Υ. (20647—6—11) ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά- ζομεν Ιπιπλα στιλβωτηρί- ων. "Εχομεν μεγάλην πα¬ ρακαταθήκην μεταχειρισμε νων είδών. 'Επίσης εχομεν 250 ΒοοΙηΒ ηεν δΐγΐε, $25 έκαστον. 300 μαρμάρι- να καθίσματα πρός $30 έ¬ καστον. 25 δίη^εΓ Μαοΐιί- ηεδ $25 έκαστον (ήνγυη- μένα διά 5 ετη). Γράψατε ή τηλετρω-- νήσατε; ΕΜΡΙΒΕ ΒΟΟΤ ΒΪ^Α δϋΡΡΙ,Υ, 428 —3Γ(1 Ανε., Ν. Οϋγ. Τηλέφ. Εεχϊη§1οη 8239. (20047—Μ8—Οοί.8) Άγοράζετε τα 6ι6λία σας Λπο ι* τοΰ €'Εθν. Π ΩΛΕΙΤΑΙ μέ δοκιμήν <;3ΐε&5εη μέ 5οά3 ίοαπΐαϊη ·•, Ιιιηοΰεοηεηε, πλησίον .^," και καλης συνοικίας. Ό ϊδιο^ της τού κτιρίου παρέχει πάσαν ει επιδοθή εις άλλην εργασίαν. ΆτπΓ ταθήτε: Ρ. δΐανποροιιΐο·; 3^ ΑΙΙβηιϊο Ανε., ΓΓεεροΠ, ι, ι] (20705—12'Ι ΠΩΛΕΙΤΑΙ αβ&π 1οπη£ δΐιορ τελείως κατηρχιο καί είς καλήν τοποθεσίαν, μέ .^γ εργασίας. Άποταθήτε: 123 ^' Οΐί 51, Ν. 5., Ρ1Μ86Π-, Ρβ. . _________________(20699—11-13) ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά Κ^υΤί^Ι Οοίίεβ ΡοΓβ, Οίίοβ Ηοιΐί,ο. ΐ| Βοχββ, δίββπι Τ8ΐ)1εβ, Οοίϊο υ1 Ο«5 Κβπεββ, δϊιονν Οβεβ, 5ϊ1νβΓνΗΓο, ΤαΙ)1β3, ΟΗΐίκ ίΙβ?Ϊ3ίβΓ8, Οοπιρΐεΐβ ΟαΐίίΙδ. (Ζΐι«ι| —313 \'. 39ϋι 5ί., Ν. Υ. (κ] (2069*—11-π/ ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΛ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστεϊον στημε^ον πρό πενταετιις, κάαο /_ λάς ιργασίας, τοΰ Ιδΐίκτητου ηνα/Ι ροϋν-τος; διά πατρίδα. Παρέχεται δ! κιμή. Μόνον σοβαροί άγορασται άποτσθοΰν προσωπικώς. Άπεΐ'&νΝτ όν: Νβΐ. ΗεΓ3ΐ(1, 140 Υϋ. 2611ι ί>ι
Νεν ΥοΓΐί.
(20681—10—20'
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Πωλεϊται ΟοΓίεε ΡοΙ. Άξίζει τ!
κόπον νά έξετάσητε. 36 ν3Π ϋΐ
51., ΒΐΌοΐΣΐγη.
(20676—9—15)
ΜΟΝΑΔΓΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μέ οοχωήν ζα-
χαροπλαστίΐον έν άβ»οτι»'οα:ι-
κή πάλιει τοϋ Σλ>η^ Ιβΐαηίϊ αέ
πρώτης τάξίως
Τελεία επίπλωσις, μρ/^
ος λίστα, πολύ ενθηνόν ενοίκιον.
Κεϊτα* είς κεντρικόν δρόίΐον -χαί
επί 2 ΙιϊκΙτννανβ. 'ΑΛοκ/είονται
οί μεσϊται. Διά περισσοτέρας
πληροφορίας άποταθήτε: Ρ.
δΙητΓοροαΙοβ, 357 Αίΐαηίίο
Ανβ., ΡΓ&βροΐΐ, £,. Ι.
(20694—11—13)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ στάντξα πλησίον σχο|
λείου μέ $οίΙ οΐτίηΐίδ, οβηάν, $1ιο
8Γ1ϊηε ρ3ΓΐθΓ τριών καθισμάτιον. Έ
γασίαι καλαί. 111 Υν". 65ίΙι 5ί., πλη|
οίον ΒΓ03άν3γ.
(20671—9—11»
■ ΤΡΑΥ8 Ιο &ο!θγ-
I
Ι ΙΪ36», λεγονν οί Ά¬
μερικανοί. Τό γνωμικόν
αύτό προολάλλεται ώς έ-
πιχείρημα άπό δλας τάς
διαφημιστικάς έταιρεία;,
εφημερίδας καί αλλα δια-
φημιστικα μεοοι κάΐ τούτο
μόνον κατόπιν άποπεδειγ-
μενων άποτελεσμάτων εί;
οφελος αμφοτέρων των
διαφημιζόντων καί διαφΐ)-
μιστών. Οί Άμερικανοί
μεταχειρίζονται τάς δια¬
φημιστικάς στήλας των
εφημερίδων ώς όδηγόν
των, δταν προκειται να
πωλήσουν ή άγοράσοτ'ν.
Ή εφημερίς είναι τό
καλ?άτερον διαφημιστι>'θν Ι
μέσον. Συμβουλεύεσθε
τάς διαφημιστικάς μα'
στήλας.
ΝΑΤΙΟΝΑΕ
(Αάν. ϋβρί)
ΡΙιοιιθ: ΎΓβΙΙόηδ 4200
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙ?ΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ κατάστημβ ι
θΓθοεΓ>-, Μεβίδ, ΡΓηϋκ,
Ιοε 0Γε3ΓΠ, Τοέαοεθ, κτλ.
ωραίας εργασίας, λαμπρά τ»'τι
κατάλληλον διά 2 άνθρωπονς·
μή μόνον διά τα επιπλά τού "
έμπορειματα. Ό ίδιοκτήτης ,"ν^, ,
διά Πατρίδα. Ή δουλειά
νόν μέ Άαερικανοΰς. Τό
ναι νεοτουδλοκτισμένο μέ 6> ο™)
καί μέ όλας τάς εΰκολίαςι εΓ:ον1ι'ί:
άγοραστής ημπορεί νά τα ελΛ'
Δίδεται καί λίστα.
δ. Α. ΤΗΟΜΑδ . . ι,
3—5 ΑΓϋηίΠοη 51., ΡΓαπιι"-"
Μα55. ,-ι
(20673-^1-
'Εκλ-κτά βιΐν.ία έχη μ
βλιατωλεϊον τού «Έθνικοδ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 Ιουλίου.—Άκύλα
τοΰ Αποστόλου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 15 "Ιουλίου.-—Κηονκου
καί Ίουλίτης μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Ε,τΙ Ελλάδος 1.29 1) 4ο ή οςαχμτν
'ΕλΙ Λονδίνον 14.84 3)4 ή λίοα.
ΈΜ Παρισίων 8.9018) 16ο τό φο.
Επί Γερμανίαν 23.76 112 τό μαοχον.
•Επί Ιταλία; δ.23ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)8 τό οηνάρι—.
'Επί Ρουμανία; 0.601)20 τό λέΤ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο * χβφ.
ΔΕΑΤΡ
205 *ΥΕ5Τ 33·»- 5ΤΒΕΕΤ
ρχ
τ/ραν -ϊ
γγ
Φράγκ* 3
1 ίς την
ΟιΙΛβΓίΐϊ* 6871—ε
5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιβο ρακκ η
Νκνν υοπκ εΐτγ
(Πλησίον της όοοθ Μ_άΊ*Λ>
Έ*8ί8ομ«ν Ι-ταγάς »1; Λοβτ <Λ; Μ βλων των πόλεων τη1; 'Ελλάδο: Λ{ τα; καλλιτέρας τιμάς τής λυί'οαν Τηλέφωνον: νΥθΓτΙί Ϊ943. 6 Τ ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ <ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» Μίγάλο Καφενίϊον καί Σφαιρκττήριον 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν ΪΌΒΚ Ρΐιοηβ ΟΠΟΚΕΒΙΝΟ 9142 (10872—Α-10—Μ-10) ΔΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλιχής. 'Επ£—ς ιω; Βύνασθε νά γίνετϊ Άμερικανοί πολί¬ ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην. Ενβοΐηβ δοΐιοοΐ Νο. ί7, οη 4811ι (ΒβΙ. 811ι—9»1ι Ανβ.) . ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφβϊον τής Παι&είας παρέ- χ» μαθήματα οωρεάν διαρκούσης της ημέρας είς άνδρας καΐ γυναίκας, αΐ¬ τινες έπιθυμοΰν όπως έκμάθωσι την Αγγλικήν κα πώς να γίνουν Άμερν- κανοΐ πολίται. Πάντες δσοι έπιθυμοΰν νά χαταταχθώσιν εί; τάξιν τινά δύ¬ νανται ,ν' άποταθώσι εκάστην Δευτέ¬ ραν καΐ Τετάρτην, Λπό 8—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 καί 409 Ριι&Ηο δοηοοΐ (7, αριθ. 215 Ε38Ι 4151 51. Π άντ»; ιτοοσκαλοννται δπω: προσέλθωσιν. ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ Κατάλληλος εύκαιρία δπω; μάβίτε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τ*σ- σάρων έδδοίιαδων, ή οποία είναι χρή· σιμο; καί διά την πατρίδα σας. Δι· δακτρα μόνον $25.00. ΟΟΙ.ΌΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΗ (ΓΟΙΧΕΟΕ 850 Ε1βΙιτ.1ι Ανβ. Νβ- ΥοΛ Μεταξύ 27ης καί 28τ>: οδοί.
0Ι.Α85ΙΡΙΕ0 ΑθνΕΚΤΙδΕΜΕΝΤδ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
Β Ε ΑΙ. ΕδΤΑΤΕ
Με $1000 μετρτπά άγοράξετί
δυο.οικογένειαν, πλησίον Έ/ΚΜ
Σχολειον. Άποταθήτ*: θεόδ< Σκοΰςρον, 2709 Ρο«^ Ανβ. Α^ο' (2072-1—13—1 ο ΚΟΙΝΠΝΙΚΑ Δίς ΕΛΕΝΗ ΒΙΛΕΛΜΥΝΗ ΡΑΥ- ΤΟΠΟΥΛΟΥ, έκ Κωνσταντι·ν«ί·.τόλε- α>ς, γεννηθεϊσα έν τή νήσω Χάλκη,
έλθοΰσα ενταύθα πρό έπταετίϋς, καί
-τσρθώσαοϊΐ είς τό χρονικόν· αύτό
διάσ-ττμια, 'διά τής^ έ&ηϊιελεήις της,
ν" άποφοιτησΐ) άπό τό έν Μοΐϊηβ
Ηϊ£ΐί δο&οοΐ, καί ήδη έργαζοχιενη ώς
στενογιρά>φος.
(20725—14)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον "Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκτΐ, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοϋ κου-
ρέω;.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΟΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ
δ^ΗΟΟ^
«59—8Οΐ Ανβ., (Γωνία 28η;
Όδοΰ) Ν Υ1 ΟΐΙ)
ΤΑ βΑΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό Ήλία Οίκσνομοπούλου. _ Πλήρη;
έξιστόρησις δλων των Θαυμάτων τί};
θεομήτορος Παναγίας, μέ δλας τάς
ευρισκόμενος καί σήμερον Ιτι είς δια-
φόρους μονάς τοϋ Ελληνισμόν καί έν
' Αγίω *Όρει εΐκόνας;.
Τηλέφωνον: Οΐ«κ1οηΐ& 2112
Ίδρυ&έν τω 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠίΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΧ
Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντίδη;
1)03 Ε. 3411ι 5Τ. ΝΕν ΥΟΚΚ
(Παρά τττν έλεδέταν 2ηά Ανβ.)
εΡΓΟΛΑΒΟΙ
0ΗΑΗίΕ8 ΒΑΟ6ΑίυΡ0, ΙΝΟ.
Άνεγνα>οιομέν«ς καοα «1 'Ελλ—ιχ»
■θ»·ο«όξ« ΈχχληοΙ, Η ΛΓΙλ ΤΡΙΑ2
101 10 ϋ
Τηλ.
[α Ι Κβντο.
51 Ι Ι» Μιι1Ι>βηΓ 81.
9816, 9817. 0813.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗ2
Ό κ. Παυλίδης κα-τάγεται έκ Σα-
ράντα 'Εκκλη<Λό>ν της θρό>ης, εΙν«ι
πασίγνακττος είς τόν άθλητικόν χόαμον
.τοολαίμαχος ·δέ άίθλτιτής, κοΐ θά Α<46χι στμιερον ιίίρος είς τοΰς αγώνας τοϋ νέον Άθληττνκοΰ 2ίΛλόγου ό «'Ερμής>
τής Νέας 'Υόακης.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Αυριον Κυριακην, 14 Ιουλίου, τε-
λοΰμ^ν μνημόσυνον έν τφ λ>αφ τοϋ
Άγίου Γεωρνίου, 451 νν1. 39ΐ1ι 5.1,
υπέρ των ά«ιμνιΤστω*ν γονέθΛ' μας
Π ΑΝΑΓΙΩΤΟΥ χά! ΜΑΡΙΟΡΙΤΣΑΣ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΉ
κ.αθώς χαί υπέρ των τέκνων μας
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ καί^ ΑΝΔΡΟΧΙΚΗΣ.
Π α^ακαλοϋμεν, όθεν, τούς σιτγγί-
νεϊς καϊ ςρίλονς δ,ιως παρενρβθώσι καϊ
συνενώσωοΗ τάς θεήσεις τ(ον μεθ'
ημών.
Οί τεθλιμιαένοι
ΝΙΚΟΛΑΟΣ καί ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ *βί
ΜΟΣΧΟΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ
(20722—13—14)
Έ/.λίκτά διίλία έχει μονιν τ6
Βιδλίοχωλείον τού «'Ε0νικ*οΰ Κή
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γνναΐκες μηχανικοί
γουναρικών, όπως έργασθσϋν είς τα
ΡΪ6Ο68. Προτιμώνται πεπίΐραμέναι
τεχνίτριαι. Ά.τοταθήτε: ΜΪΙοηοΙΙ
3Π(1 Ρ3Γ33ΟΠ, 238 —71Ιΐ Ανβ., Ν.
Υ. ΰΐΐγ. (20711—12—14)
ΖΗΤΕΓΤΑΙ 'Ελληντς διά σνντρο-
Φιάν γραϊα-ς. Άπχπαθητε:· 18 θΐά
ΒΛ, Αρί. 4, πλησίον 125<±ι 5+. ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γυναίκας διά νουνα- ριο«ΐ ποιλτά, πΐπειροομέναι. 'ΑΛοταθή- τε:.150 Λν. 2811ι 5γ, Βοογπ 1203. (20693—10—12) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεϊτειο<Εμέναι φινί- στριαι διά γοιτναριχά. ΆΛοταθτΥτε: ΐΗτηββ Ρ&Γα&1ί3, 210 ■νν. 30Οι 51, (Πρώτον πάτ<αμα, όπίσθιοΓν μέρος). (20685—10—12) ΥΠΑΛΑ.ΗΛΟ1 ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΕΟΣ ζητεϊ δίομάτκχν μέ όλας τας εύχολίας παρ' όλιγομελή 'Ελλτη'υ'.τί οΐ- κιογΐνείφ. Προτυμάται υρ ίοννη η Βγοπχ. Πλησίον δυ&νϊ-Βν η βΐρναΐβα. Τι+ιή ?15 μηνιαίως. Γρά·ψατε: Α. Τρι- άντης, 1919 δοτιθι ΒοαΙβν&Γα, Βγοπχ Νβτν ΥογΙϊ. (20724—13—14) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πωλητής νά πωλπ ίΐΟΛτ- τ<&ς δ<ά κιρε66ατοκάμ.α<>ες, μέ την
φωτογραφ ίαν τοϋ κ. Βενιζέλου, κομι-
σθείσας έξ Εΰρώπης. ' Αΐτβταθητε:
200 ν. 140 5ε. Γωνία 7ι1ι Ανθ.
ΤαϊΙοΓ δΐιορ.
(20723—13—14)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟουηίβΓτηαη καί
0γ5ίεΓΐτΐ3η. Καλά τυχηοά. Άποτα-
*ήτ*: ΡοΛνΙβ- ΚοΟεββΓν, ΙΙΟΙΙι
51. αηά 81η Ανε., Νε-νν ΥογΙ:.
(20713—13—14)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ύπάλληλος διά ποτο-
πωλείον. Δέον νά γνωβΐξχ) την εργα¬
σίαν καλώς. Άΐΐβταθήτε: Η&πιοβ
Βγο3., 1581 51. Νϊο1ιοΐ88 Ανβ. (Γω¬
νία 189 Δρόμων).
(20712—12—13)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πτυχιοϋχος δηιιοδιδά-
σκαλος παρά τής έν ΤαΓροη 5ρΓΪη§5
Ρΐα. 'Ελληνυίής Κοινότητος. Προτι-
μάται ό κάτοχος Έκκλησιαστικής μου-
σικής, όπως αναλάβη καί καθήκοντα
ίεροψά?.του. Απευθυντέον: Ηθ])£τιΊθ
ΟοπιΐηνιηϊΙν, ΤαΓροη δρΓΪηβ»,
Ρ13. (20707—12—17)
ΖΗΤ£1ΤΑΙ διπλ<οματοϋχος διδά- σκαλος ή διδασκάλισΐΓα διά τό άπο- γενιιατΐΛ'όν Σχολείον τού Βϊη^ΐιαΐηΐοη Ειιάϊοοίτ, Ν. Υ. Άπενθυντέον δηλώ- ν<ΰν μισθόν καί προσόντα: Νϊοΐί Ραρ- 1>Ο8, πρόε&οον Σχολικής 'Επιτροπής
Βΐΐΐ£ΐιαΐηιοη, Ν. Υ., 18 ΡθΓϊν 5ί.
(20666—8—14)
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ζτττεί δωαάτισν ά>ς
ό5οφος παρ' 'Ελληνικ-() οίκογενεί<ι ποο< έκμά'^ησιν της 'ΕλληΛτκής. Γρά- ψατε: όΐατΐνδ^ ο)ο Νβτΐοη&ΐ Η Ο^1ίΐ«1), 140 ν. 26Οι Νβνν ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος διά γενικήν ερ¬ γασίαν ζαχαροπλαστείον. ΆποταίΗίτί Ηηγγτ Μαηοδ, 300—13 «ι 51., € β Ροΐηϋ, ι. Ι.—Τηλέφ. Ρ 3772. ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος ζαχαρο- πλάστης δι' έργα-σίαν καλον.ιιρ»νήν, μισθός §.^0 έβδομαδιαίως διά τόν κα¬ τάλληλον. Άποταθήτε προσωπικως ή τηλεφωνήσατε: Αχΐϊυτγ ΡαΛ 7184. Οοοάν' 5ηορ, 411ι Ανε. ηγκΙ Βο&τά ΙΙ, ΑδΙ)αΓν ΡαΓΐί, Ν. .1. (20675—9—11) ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος καί ψάλ- της διά την Κοινότητα τής ΑΙΙβηΙα, ΟεοΓ§Ϊ3. Είς τόν κατάλληλον γεν- ναϊαι παοαχωρήσεις. Γράψατε ή άπο¬ ταθήτε : Τ. Ό. .1., Ν3ΐΐοη&1 ΗθΓαΙά, 140 ^V. 261η 5ί., Ν. Υ. ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιλοκαθαριστής, γνω- ρίζων την εργασίαν άνδρικών καΐ γυ- ναικείων πίλων καί Θέλων εργασίαν τακτικήν. Μισθός §38 έβδομαδιαίως καί μέ αύξησιν διά τόν κατάλληλον. Μόνον ό γνωρίζων την εργασίαν άς έλθη άμΓσως. Προτιμάται οίκογενει- άρχης. 'Εργασία 6 »)μέρας την έβδο- μάδα. Απευθυντέον: Ό. 5. όθΐινβϊ- Ιίδ, 403 ΜβΓΐίεΙ 5ι., Οηρβΐεΐ·, Ρβ. Ρηοηε: 475 Μ. (20672—9—11) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς εύχχύίας είς τΐίμήν λογικήν. Άποταθήτε 600 Υν". 134111 51., Αρΐ. 11, Νβνν ΥοΛ 0ίΓ7. (20719—13—14) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάοτμεντς έκ 4 δ(ομβτίων μέ ζεστό νερό, 8Τ«ιιΐι Γ1&&1, μπάνιιο. Άπϋταθίγτε : 312—14 ν. 27Μ1 δί., Οίίν. (20720—13—21) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εϋάερον δωμάτι¬ ον παρ' Έλληνικχ) οικογενείας 265 ν. 41δί 51., Αρΐ. 2. (20718—13—14) > ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάστημα είς
έκλεκτήν τοποθεσίαν, είς πολυκατωκη
μένην ίτυνοικίαν, κατάλληλον διά υ¬
ποδηματοποιείον, κΐιθθ δΐιϊηε ρ3Γ-
Ιογ, πιλακαθαριστήριον, μέ πολύ εύ-
θηνόν ενοίκιον. Άποταθήτε.: Μ3Χ
Ανϊάβη, 3342 ΒΓ03άνν3γ, Ν. Υ.
ΟϊΙ (20710—12—14)
ΕΝΟ1ΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο καταστή-
ματα εί^ κεντρικωτάτην θέσιν τής πό¬
λεως, κατάλληλα διά Β.68ΐ3ΐιιΐΓ3ηΙ,
5ΐ3ΐΐοηβΓγ, ΟοηίβοΙϊοηβΓν, Οΐεα-
ηεΓ5, 409—308 Μαΐη 51., Ηαοΐίεη-
δηοΐί, Ν. .1. Άποταθήτε: νϊ11Ϊ3Γη
Ο5ΓΪβη, 193 ,ΓείΐεΓκοη 5ΐ., Ρα553-
ΐο, Ν. α. (20706—12—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΑρβΓΐΐηεηΐ μέ
4 δωμάτια καί μπάνιο, δΐεβτη ΰεαΐ,
ζεστό νερό κοά όλας τάς ευκολίας μο-
δέρνου σπιτιοί. Άποταθήτε: 441 ΛΥ.
3511ι 5γ-, Ν. Υ. Οΐίν.
(20696—11—13)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 4 μεγάλα εύ-
άερα δωμάτια μέ μπάνιο είς πρώτης
γραμμής αρίΐΓΪΓηεηΐ. "Ολοι οί ενοικι¬
ασταί είναι "Ελληνες. Πολύ «ύθηνό
ένοίκιο. Άποταθήτε: 5υρβΓΪΙεηΐεηΙ,
93 Ν355311 51., ΒΓθθΙίΙγη.
(20697—11—13)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάστημα πλη¬
σίον κεντρικοΰ σιδηροδρομικοΰ σταθ-
μοϋ, κατάλληλον διά ξενοδοχείον, ζα¬
χαροπλαστείον, η δι' οιανδήποτε άλ¬
λην εργασίαν. Απευθυντέον: Μ. Άν-
δρεόπουλον, 91—04 5ιΐΐρηΐη Βοα-
ΙβναΓά, ο)ο ΟβΓάεη Ρΐοΐ-ίδί, Ι3πΐ3-
ΐθ3, Ν. Υ. Τεΐ. ^^^η^^^3 0183.
(20702—12—15)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ευούχωβον δα>μά-
τιον ίΓοηί είς άοιστοκρατΐκήν σννοι-
κίαν. Πλησίον Οοΐτπη&ΐα υηϊνβΓΒΐίχ·
Κα-τάΑληλον διά φ<ητητη·ν. 'Ενοίκ.ι<τν λογικόν. 412—115Λ 5(- Νβνν Υο πέμπτοΛΓ πάτωμα.: Μγ». Κτιάν. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον ϊγοπΙ, 'Ελληνική ο'ικογένεια. 600 Υν7. 133Γά δί., εΙενβΐΟΓ αρί 41. Δολλ. 5.00. (20669^—9—12) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 1 ή 2 έπιπλω- μενά ^Λάερα δωμάτια, μέ όλας τάς ευκολίας, είς τό κέντρον τής Νέας Υόρκης. Τιμή άπό $4.50 μέχρι $12 έδδομαδιαίως. 415 λΥ. 571η δι. Τη¬ λέφωνον: 0ο1υπι1)υ5 3197. (20654—6—12) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον γω- νιακόν, μέ φροϋτα, Ο18&Γ5, πλησίον έργοστασίου. Μεγάλη λίστα, πωλείται ένεκα λόγων ύγείας. δβπι Ηαΐίίη, 450 ΝθΓΐη Μαϊπ, νΥβΙεΓ^ηΓγ, Οοη. (20650—6—11) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον, κά- μνον καλάς εργασίας, ενοίκιον εϋθη- νόν, λίστα διαρκής. Ευκολίαι είς την πληρωμήν. Άποταθήτε: Οβηάν Κΐ- Ιοηεη, ΜϊάάΊειοννη, Ν. Υ. (20647—6—11) ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά- ζομεν Ιπιπλα στιλβωτηρί- ων. "Εχομεν μεγάλην πα¬ ρακαταθήκην μεταχειρισμε νων είδών. 'Επίσης εχομεν 250 ΒοοΙηΒ ηεν δΐγΐε, $25 έκαστον. 300 μαρμάρι- να καθίσματα πρός $30 έ¬ καστον. 25 δίη^εΓ Μαοΐιί- ηεδ $25 έκαστον (ήνγυη- μένα διά 5 ετη). Γράψατε ή τηλετρω-- νήσατε; ΕΜΡΙΒΕ ΒΟΟΤ ΒΪ^Α δϋΡΡΙ,Υ, 428 —3Γ(1 Ανε., Ν. Οϋγ. Τηλέφ. Εεχϊη§1οη 8239. (20047—Μ8—Οοί.8) Άγοράζετε τα 6ι6λία σας Λπο ι* τοΰ €'Εθν. Π ΩΛΕΙΤΑΙ μέ δοκιμήν <;3ΐε&5εη μέ 5οά3 ίοαπΐαϊη ·•, Ιιιηοΰεοηεηε, πλησίον .^," και καλης συνοικίας. Ό ϊδιο^ της τού κτιρίου παρέχει πάσαν ει επιδοθή εις άλλην εργασίαν. ΆτπΓ ταθήτε: Ρ. δΐανποροιιΐο·; 3^ ΑΙΙβηιϊο Ανε., ΓΓεεροΠ, ι, ι] (20705—12'Ι ΠΩΛΕΙΤΑΙ αβ&π 1οπη£ δΐιορ τελείως κατηρχιο καί είς καλήν τοποθεσίαν, μέ .^γ εργασίας. Άποταθήτε: 123 ^' Οΐί 51, Ν. 5., Ρ1Μ86Π-, Ρβ. . _________________(20699—11-13) ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ διά Κ^υΤί^Ι Οοίίεβ ΡοΓβ, Οίίοβ Ηοιΐί,ο. ΐ| Βοχββ, δίββπι Τ8ΐ)1εβ, Οοίϊο υ1 Ο«5 Κβπεββ, δϊιονν Οβεβ, 5ϊ1νβΓνΗΓο, ΤαΙ)1β3, ΟΗΐίκ ίΙβ?Ϊ3ίβΓ8, Οοπιρΐεΐβ ΟαΐίίΙδ. (Ζΐι«ι| —313 \'. 39ϋι 5ί., Ν. Υ. (κ] (2069*—11-π/ ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΛ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστεϊον στημε^ον πρό πενταετιις, κάαο /_ λάς ιργασίας, τοΰ Ιδΐίκτητου ηνα/Ι ροϋν-τος; διά πατρίδα. Παρέχεται δ! κιμή. Μόνον σοβαροί άγορασται άποτσθοΰν προσωπικώς. Άπεΐ'&νΝτ όν: Νβΐ. ΗεΓ3ΐ(1, 140 Υϋ. 2611ι ί>ι
Νεν ΥοΓΐί.
(20681—10—20'
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Πωλεϊται ΟοΓίεε ΡοΙ. Άξίζει τ!
κόπον νά έξετάσητε. 36 ν3Π ϋΐ
51., ΒΐΌοΐΣΐγη.
(20676—9—15)
ΜΟΝΑΔΓΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μέ οοχωήν ζα-
χαροπλαστίΐον έν άβ»οτι»'οα:ι-
κή πάλιει τοϋ Σλ>η^ Ιβΐαηίϊ αέ
πρώτης τάξίως
Τελεία επίπλωσις, μρ/^
ος λίστα, πολύ ενθηνόν ενοίκιον.
Κεϊτα* είς κεντρικόν δρόίΐον -χαί
επί 2 ΙιϊκΙτννανβ. 'ΑΛοκ/είονται
οί μεσϊται. Διά περισσοτέρας
πληροφορίας άποταθήτε: Ρ.
δΙητΓοροαΙοβ, 357 Αίΐαηίίο
Ανβ., ΡΓ&βροΐΐ, £,. Ι.
(20694—11—13)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ στάντξα πλησίον σχο|
λείου μέ $οίΙ οΐτίηΐίδ, οβηάν, $1ιο
8Γ1ϊηε ρ3ΓΐθΓ τριών καθισμάτιον. Έ
γασίαι καλαί. 111 Υν". 65ίΙι 5ί., πλη|
οίον ΒΓ03άν3γ.
(20671—9—11»
■ ΤΡΑΥ8 Ιο &ο!θγ-
I
Ι ΙΪ36», λεγονν οί Ά¬
μερικανοί. Τό γνωμικόν
αύτό προολάλλεται ώς έ-
πιχείρημα άπό δλας τάς
διαφημιστικάς έταιρεία;,
εφημερίδας καί αλλα δια-
φημιστικα μεοοι κάΐ τούτο
μόνον κατόπιν άποπεδειγ-
μενων άποτελεσμάτων εί;
οφελος αμφοτέρων των
διαφημιζόντων καί διαφΐ)-
μιστών. Οί Άμερικανοί
μεταχειρίζονται τάς δια¬
φημιστικάς στήλας των
εφημερίδων ώς όδηγόν
των, δταν προκειται να
πωλήσουν ή άγοράσοτ'ν.
Ή εφημερίς είναι τό
καλ?άτερον διαφημιστι>'θν Ι
μέσον. Συμβουλεύεσθε
τάς διαφημιστικάς μα'
στήλας.
ΝΑΤΙΟΝΑΕ
(Αάν. ϋβρί)
ΡΙιοιιθ: ΎΓβΙΙόηδ 4200
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙ?ΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ κατάστημβ ι
θΓθοεΓ>-, Μεβίδ, ΡΓηϋκ,
Ιοε 0Γε3ΓΠ, Τοέαοεθ, κτλ.
ωραίας εργασίας, λαμπρά τ»'τι
κατάλληλον διά 2 άνθρωπονς·
μή μόνον διά τα επιπλά τού "
έμπορειματα. Ό ίδιοκτήτης ,"ν^, ,
διά Πατρίδα. Ή δουλειά
νόν μέ Άαερικανοΰς. Τό
ναι νεοτουδλοκτισμένο μέ 6> ο™)
καί μέ όλας τάς εΰκολίαςι εΓ:ον1ι'ί:
άγοραστής ημπορεί νά τα ελΛ'
Δίδεται καί λίστα.
δ. Α. ΤΗΟΜΑδ . . ι,
3—5 ΑΓϋηίΠοη 51., ΡΓαπιι"-"
Μα55. ,-ι
(20673-^1-
'Εκλ-κτά βιΐν.ία έχη μ
βλιατωλεϊον τού «Έθνικοδ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ
ίο«οβ θωμά Μπαχα τ,
έ* Β. Ηπείρου της Άλ-
είΓτούς συγγοη,ϊί τού:
521 Μβίη δί., ΒΐοΛ-
(20727—14)
Ιλε ό γνωρίζον την
«β Αη26ΐο8 ριιΙκΜ έχ
τΓΜ«βδς 'ΑΛίας. δλλατ*:
%Γ Μίηαβη, Ι»π*., νά
έ ί
κεμιένον «
* ζητήμαχος «Ις:
3735 Ροαπη Ανβ.,
(20726—16—17)
Λϋΐ^ΆΙ ό γνωρίζων την
^σιν τού Εμμανουήλ Γ. Ξένα¬
ι, *ί χωρίου Άσπροσυκια, Άποκο-
1οι- Κρήτης. να **£ «ί?στειλΡ εν«
Κ Παναγιώτην^Κασ^ακ^
ίηιη§, Ν. Υ-
_£ ,ταρακβλεΐται ό γνωοί-
ήΓ'δϊίΰΜ-σιν τοϋ Ίορ.δάνου Ί-
Ηηοβ Ίωσηφίδσυ, άλλοτε διαμενον-
Γ" ^ χέα Ύόν*ι1. καταγοαινου έκ
μ χωο1ου Άκτοέ τής επαρχίας Ά-
,ον,'νά Υθά^ «? την/ιδ^.φττν
, Κλ«σνί«»ν Ι. Χατξιρα*Ηακο» Ατι-
πχόν νοσοκομείον «'ΕΑπις», Οδος
τασημίας. Αθήναι. 'Ελλάς.
■ ΠΑΡΑΚΑΛΕ1ΤΑΙ ό κ. Γεώργιος
ιπζελός, δστις διέμενεν είς δΐβΐε
ΓΙηι1ϊαη3, έκ Γελλώνης, Τρικκα-
Κορινθίας, ή όστις αλλος γνω-
ί την" διεύθυνσιν τού νά την απο-
λη είς τόν κ. ναδΐΐΐοη Κϊδβαη,
-91η 51., Ν. νΥ. να5ηϊη8ΐοη,
(20674—-9—12)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ Θερμώς τδν
νωρίζοντο την διαμονήν τοΰ Άντωνί-
»Κωνστ. Παυλάκου, έκ Σπάρτης, δ-
ά; γν·ωρι~ ταύτην είς την δι-
&νσιν Νί<* Εΐ»οη^θ8, 627 Οαχ· ΙβΓδ Ανο., Μο Κβββ Ηοο^8, Ρα; θεω- .ιειττόν νά τονίσωμεν ότι θα ^οϊ^ιεν ώς εύεργέτην μας εκείνον τις βά μάς εΐδοποιήθΉ. (20667—8—9 >
ΘΕΡΜΩΣ παρακαλείται ό; γνωρί-
,-! την διεύθυνσιν τοϋ Ίορδάνου Μι-
|χαήλογ? ου, έκ Κοασαρείας, ή ό 'γνω-
ρίζων τι περί αυτού νά γράψη είς
ώ ΑηοδΙ ΤθϋΓ3]θ8ΐοιι, 670
ΐ., 5ρΓΪπ§Πε1(1, Μα58.
(20631—4—10)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
ΰββιν τοΓ) Εμμανουήλ Βσμβαλά-
η, ι) ΜιΚθ Βοΐΐϊκ, καταγόμενον έκ
[Κρήτης, κα'ι διαμένοντος άλλοτε έν
ι5(. Ικιιιίβ, ΜίββοιΐΓΪ, νά την άπο-
ίλτ) είς τόν αδελφόν τού, Γεώρ-
Βομβαλάκην, 19 ΝθΓΐη 2ηά
51., ΜαΓΐΐπχ Ρεττγ, Οηϊο.
(20682—10—13)
ΙΟΡΕΕΚ- ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΑυΤΟ 80Η00ί
736 ίΕΧΙΝαΤΌΝ ΑνΕ.
(Μεταξύ δθης χαί 69ης όδοθ)
Ι ίδη Έ.ιέΐειος. ΕΙΛΙΚΗ ΠΡΟΙ-
*ΟΡΑ. Ιάς μανθάνομεν νά Αίηγήτ·
«όνος οας Αντί 10.00 ίολλ. Νά 4β%-
"*-ι χαί νά ίιορβώνετε συγχοίν»; τάς
. !α; 25.00 δολλ. Ε Ι ί ι χ ο Ι τ ά-
I
ξ 11 ς διά Κ υ ρ ί α ς. Αύτοχίντ)-
I
ια των τελενταίων μοθέλαν. Σας Ιγ-
I
^^..«^α άδειαν χαί Ιχανοποίηοιν.
—βαι&ίήτε οχι |χετε·τήν πααγματι-
«ήν διεύθυνσιν. 'Ωοαι >—» μ. μ. Κ«-
«ιαχο; 10—1ϊ ». μ.
Λιευβνντή; Κος ΑΒΡΑΗΙΛΗΣ
^ΣΥΛΛΟΓΟΙ-ΚΟΙΙτΟΤΗΤΕσ"^
ΑΙ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟ-
ΓΟΥ ΤΩΝ ΕΥΒΟΕΟΝ
«Η ΕΥΒΟΙΑ»
Πρό δύο έβδομάδων έγινεν ή εκλο¬
γαί νέσυ Δ. Συμβουλίσυ τής Ά&ελφό-
τητος των ΕύόΌέων «Ή £"δ6οια>. Τό
νεον Δια*. ΣυμβούΙλιογ πρόσκαλΛϊ ό-
λους τούς έξ Εύβοίας κατσγομένους
να εγγραφώσι Ιιέλη τοϋ ΣυίΛόγου «Ή
Εϋ6οτα» ίνα όντως ακούεται τό σωμα¬
τείον μας ώς οργάνωσις έν Άμεοικτί.
(ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
1200—δΙΙι ΑνΕ.
ΟΗΙΟΑαθ ΗΕΙΟΗΤδ,
ΠΡΟΣ ΠΡΛΗΣΙΝ
Γ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Α ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΊΑ ΛΑΥΡΑ
ί27 νν. 126ίη 8ί. Νβν ΤοΛ
Γηλέφ. 'Εκκλησίας ΜοηιιπιεηΙ 9845
Κατοικία Ίε$έα>ς:
. ΑΙοεο. Νικόλαος Άνβριόπουλος.
501 ννεδΐ 1551γι δΐΓεεΙ.
Τηλέφωνον: ΒΓβάΊιυτδΙ 8656.
ΙΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. Ι.
ΚΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΉΤΡΙΟΣ
551 ΥογΙι δΐΓεεΙ.
Κατοικία Ίερέως:
820 ΡΒΪΓΓηοαπΙ Ανβηαβ
λέ: ΒθΓ{ΐεη 281 καί
1118.
ΚΛΛ- ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝυΤ—Ι
«ΑΓΙ02 ΝΙΚΟΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
οίϊΰθυνσις Ίερέωϊ Άρχιμ. ΑανΒ
Α(·οντοΐί>ίδον χαί 'Εχχληοίβς»
Ιβ8 Ε. »4Ο 8ί.. Νβ- ΥοΛ α»
ΤΛ^: Ι.βχΐηκίοπ ·Τ»>-
•ΙΕΐυΧΙθΝ ΙΙΑΝΆΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
«Ο ΑΓΙΟΣ Ι0ΑΝΝΗ3
Ο 6ΑΠΤΙΣΤΙΓΣ>
182 Ρ1γ8Ι Ανεππβ,
ί 15η; χαί !7η; όοο·>
Υι α
Τ88Κ.
Νβ
ΤτΛ/οΓ(ηνον:
ΑδΤΟΒΙΑ, Ι., ί.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
»ΑΠΟΣ ΑΘΝΑΣΙΟ2*
(Ά ρχι επισκοπί|;)
17» Είτα δίΓββί.
Έψηίιέοιος: Γ. ΜβνϊξόΛονλ·;
Τηλέφωνον: ΑβίοτΙ» 165Ϊ.
Κατοικ(α:: Ηβτ-ραιβνρΓ Ϊ87*.
¥0ϋΝ65Τ0ννΝ, ΟΗΙΟ
Ό «Έ9ν;κο; Κήροξ» Ήμερητΐϊς,
Κϋριακάτικος κί}. Είκονογραφημί-
νος, καθώς καί όλαι αί άλλαι εχ·
ίόσεις τού τωλοΰντζι είς τό Πρ>
κτορείον το5 «ΈΟνικοΰ Κήρϊκος»,
35 8ου11ι Λ'αχτ δττββτ, «'ς ίε
ί0 ΟΑΜΡΒΕΪΆ ΟΗΙΟ παρά τ?
«ααΙΐίοΓηΐα ΜαΓΐΐθί», 3270 νΐ1·
Βοη Ανβ. Ό άντιχρότωπος της χ*·
ριψερείας ταύτης δέχεται μικρά;
καί μεγάλας άγγελίας καβώς Χ3ΐ
*γγραφάς <υνϊρομ.ητών. ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ Τ»Ν ΑΙ2Ν2Ν ο?1?00 "^ψνήστον» Π. Χ. ΔοΛκα.- ος ή Ιστορία τή; Σπάρτη: α- αρχαιοτάτων χρόνων μίχο» * χά» ημάς. Άποτελιίται έχ 100» «/ίδιον κοΐ πλείστων είχόνιβν. Δεοε- ς τιμάται .. $8.Μ [<Η ΕΠΙΤΥΧια ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ* -ΧΕΤΕ - - >·«.*1· Ι .«&.ΙΙ |
Π ιτυρίδα, φα-
Υοϋραν ή τριχο-
φάγον οτό κε-
φάλι, ή άλλην έ-
ιιδερμικήν πά¬
θησιν;
•—Είσθε φαλα-
Κρός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗ-
ΣΑΤΕ ΤΟ
ν. ολ ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
«αθήσεις.
· Πλεΐστοι
«αι
πω-
Κα-
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΓΡΛΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Μυθκττόρημα μέ κχομικήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, πού
προκαλοϋν τόν γέλωτα- Είναι άπό
τα πλέον εύχάριστα 6ι6λί« πού εξε¬
δόθησαν μέχρι σημερον.
Τιμάται χαρτόδετον.....$0.75
Γράψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙΧ»
140 νΥ. 261η 81., Νβλν ΥογΙ:
3.10 ΛΕΞΙΚΟΝ $3.(10
Ο. Ο. Ρ.
ΙΙιβλιοΐΜύλείθν
Έθνικοΰ Κ.ήρυ·
κος» άναλαμβάνει ν»
β£ς αποστείλη οίονδή-
Λοτε βιβλίον τής άρε-
βκβίας β«? ϋντδ; τα«
ΊΙνοιμένων Οολιτειών
Ο. Ο. Ο. <—έν <χετε ει¬ μή ν« μάς Πώβητ» τί,ι» «αροιγγελέαιν βας, τό 6- νομα καί διεύθυνβίν σας, βεβαιοί όντες δ— 6α εκτελεσθή μ« άπολν· -όν άκρίο«ιαν. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΔΟ¬ ΚΙΜΗΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΚΑΙ ΚΕΡΔΩΝ, ΟΠΩΣ ΘΕ- ΛΟΥΝ ΟΙ ΑΓΟΡΑΣΤΑΙ.- Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ— ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ, ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΕΤΕ ΑΓΟ¬ ΡΑΝ.- ΣΠΕΥΣΑΤΕ! ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ, προνομιοϋχος τοποθεσΐα, πλησίον Θεατρον καί σταθμών, Οαυμασίως έπιπλωαενον, μέ είσπράξεις $1.800—2.000 έ6δο μαδιαίως, Θετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον $300. Τιμή $30.000, μέ $10.000 μετρητά. Είναι θαυμασία εΰκαιρία διά τρείς συνεταίρους. εΑΡΕΤΕΠΙΑ εύκολοδούλευτος, με είσ,-τράξεις $1.600 έβδοααδιαί- ">ς, μηνιαϊα κέρδη $1.200, Ιθετές
ενο^.ιαστήριον, ενοίκιον $385, τι-
"η §20.000, μέ $8.000 μετρητά.
Εΰκαιρία μοναδική διά τρείς.
ΰΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, στήν είσοδον
τού διιΙ)ν-3Λ, Τέλειον καθ" δλα,
ευκολοδούλευτον, μέ είσπράξεις
$800—900 έβδομαδιαίως, 9ετέ; έ¬
νοικιαστήριον, ενοίκιον $135, εΐ-
να;νπραγματικής ξίας $15.000, Θυ-
σισξεται λόγς) διαφωνίας άντΐ
$10.000 με $3.500 μετρητά, εύκαι-
ρια διά 2 συνεταίρους.
ΟΟΝΡΕατΐΟΝΕΚΥ θαυμασίως
ϊ.τιπλωμε'νον, μέ όλας τάς ευκο¬
λίας, τέλειον εργοστάσιον, πλησίον
σταθμών, θεάτρονν καί τραπεζδν,
8ετες ένοικιαστήριον, ενοίκιον
8250, θυσιάζεται λόγφ θανατον)
αντί $12.000, μέ $3.000 μετρητά.
βισπράΐεις $600 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην ίΐιηχηβοηβΐίβ εν·κό-
λως δύναται νά ε'ισπράΐτΐ $1.200
εβδομαδιαίως. Άρκεί μία προσωπι-
κη έπίσκειρις
υΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ στήν κεν¬
τρικωτέραν τοπεθεσίαν Νέας "Υ¬
όρκης, μέ είσπράξεις $1.600 έβδο-
μαδιαίως, Ιθετές ένοικιαστήριον,
θαυ(ΐασίως έπιπ>.ωμενον, μέ 100
καθίσματα. Ά.ταιτοΰνται μόνον
$10.000 μετρητά. Άρκεϊ μία επί¬
σκεψις διά νά πεισθήτε.
(:θιΤΕ(:τΐΟΝΕΚΥ παραπλεύ¬
ρως μεγάλον θεάτρου, Θαυαασίως
έπιπλωμένσν, τέλειον καθ" όλα, μέ
Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$175 μηνιαίως. Είσπραξεις $600
έβδομαδιακος, τοΰ Ιδιοκτι'ιτου ά-
σχολουιιένου είς άλλας εργασίας,
τα θυσιάζει άντί μόνον $15.000, μέ
$4.000 μετρητά, ή πραγματική τού
άξία είναι $18.000.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, προ¬
νομιοϋχος τοποθεσία, στήν είσοδον
δυϋννβν/ Βΐ-οοΐιΐνη ΕχρΓβ58, έ-
πικερδές,^ εύν.ολοδούλευτον, τέλει¬
ον καθ" όλα, ό ίδιοκτήτης παρέχει
άπεριόριστον δοκιμήν των εργασι¬
ών, $1.300—$1.350 έόδομαδιαίως,
Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$225, τιμή $14.000, μέ $4.000
μετρητά. Εύκαιρία σπανία διά 3
συνεταίρους. "Ελβετε άμέσως.
( ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, μέ ΕιιηθΓΐβοη,
έκλεκτή γωνία Βγοπχ, μεταξύ 2
μεγάλον θεάτρων, γραφείων καί
ΟθϋΓί. Ιθετές ένοικιαστήριον, είσ-
πράξεις $45.000—$50.000 τό
I-
τος. Θυσιάζεται λόγφ έσπευσαένης
αναχωρήσεως τοΰ ίδιοκτήτου άντί
μόνον -?14.500, μέ $4.500 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. έκλεκτή τοποθε-
σία ΒΓθοΙίΙγη, εϋκολοδούλευτον,
μέ 4 άνθρώπους, τάς Κυριακάς
κλειστόν, Ησπςάξεις δνω των
$600 έδδομαδιαίως, ηαο' εΐδικών
αύξάνουν, Οετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $70, τιμή $3.850, μέ με¬
τρητά $1.500.
ΕϋΝΠΗΕΟΝΕΤΤΕ, έν Ι,οηβ
ΙϊΙηπτΙ, υρ Ιο <ΐ3ίβ, τα μόνον είς τό εΐδός τού, έργαζόμενον δνευ συναγωνισμοΰ, Ιθετές ένοικιαστή¬ ριον, είσπράξεις $1.500 έδδομαδι- αίως. Θυσιάζεται λόγω ασθενείας, άντί μόνον $32.000, μέ $10.000 μετρητά. Τάς μοναδικάς πρός πώλησιν εύ- καιρίας ασφαλώς θά εΰρητε είς τα Γραςρείά μας. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ ευκολοδούλευτον ένλεκτή τοπεθεσία, θετικά καί ήγ- γυημένα χέρθη, είσπράξεις $800 —$900 έβδομαδιαίως. Άπαιτοΰν- ται $3.000. 0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ μέ Ι,υη- οΐιβοηείΐβ, έκλεκτή τοποβεσία είς ΒΓΟοά'ννίΐν. Άμερικανΐς Ιδιοκτή- τρια άγνοοϋσα την εργασίαν, εί¬ ναι μία άπό τάς πλέον κεντρικάς γωνίας τοΰ ΒΓ03<1νν3γ. Θαυμα¬ σία επίπλωσις, είσπράξεις $600 εδδομαδιαίως, ευκόλως παρ' είδι- κών αύξάνουν. Άπαιτοΰνται με¬ τρητά $3.000. Εΰκαιρία διά 3 συνεταίρους. Σπεύσατε. 0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ άλά ΟβίεΙΡΓϊα, έκ),εκτή τοποθεσία ΒΓθθΙίΙγη, μα¬ κρόν ένοικιαστήριον, λογικόν ενοί¬ κιον, είσπράξεις $90 έβδομαδιαί- ως, τιμή $8.000, μέ $3.000 με¬ τρητά. ΟΟΚΡΕΕ ΡΟΤ, «ρ Ιο (ΙβΙβ, γω νιαίον, ένοικιαστήριον^6 1)2 έτών, ενοίκιον $225, ε'ισπράξεις $850— $900 έβδομαδιαίως, τιμή $7.500, μέ $3.000 αετρητά. Εύκαιρία διά δύο σιτνεταίρους. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ έργαζόμενον μέ 3 άνθρώπους, ενοίκιον $70 ιιηνιαί- ως, είσπράξεις $600, τιμή $4.000, με $2.000 μετρητά. Οί ιδιοκτήται παρέ'χονν εγγύησιν καί δοκιμήν των εργασιών καθ* οί- ονδήποτε τρόπον Θέλουν οί άγορα- σταί. Πολλά καί άλλα διάφορα ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΟΟΡΡΈΕ ΡΟΤ. $1000 ί·6δομα- διαίαι είσπράξεις. ΈνοικιαχΓΓήριον 10 έτόχν. 'Ενοΐίαον $175. Τ4μή $9000. Μετρηιτα $4.000. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ κείιαιενί>ν έν έμ-
πορικϋ περκρερ«ία. ΕΙσποάξενς
$1300. Ενοίκιον $275. Τ<μή 12000 δολλ. Μετρητά $5000. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ επί δοκιχιρ 6 η¬ μερών. $450 έβδομαδιαϊαι εΐσ.τρά- ξεις. Ενοίκιον $50. ΈνοοααοτΓΐ- ριον 6 έτών. Τιμή $3000. Μετρη¬ τά $1500. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ καί ΙΧΝΟΗ ΒΟΟΜ. ίδρυ&έν προ 20 έτων. Υ¬ πέρ τα 50 καθίσματα. Ήγγνημ,έναι, έ&δομαδιαϊαι έργσχη-αι $1000- 'Επί δοκομτί. 'ΕνΌίκτ-ον $180. 'Ενοιχια- στήριογ 5 έτών. Δύναται ^ά αύξη- Θη μέ τό ίδιον ενοίκιον. θΊσιόζεται είς τόν πρώτον αγοραστήν. Ίμή $8000. Μετρητά $3000. Ενκολία* είς την πληοίηΐμήν τοϋ ΰ;ΐ»>λοίποιυ.
ΕυΝΟΗΕΟΧιΕΊΤΒ. είς τό 5Λ
Ανβηυ&. $450· έβδομαδιακος. 'Ε-
νοίικιον $100. 'ΕνοικιαίΤΓήρ^ον πέντε
έτόνν. Τιαή $3500. Μ£τοιγτά $2000.
Ι,υΝΌΚΕΟΧΕΤΤΕ, ί^ι-βΐν
πρό 14 έτών. Πλησίον στοίΗιοΰ
δηΙ)νν8,ν καί μεταξύ χοροδιίασχα-
λείίον καί θΈάτρων. Ήγγι~χενη
έ6δοααδιαίο>ς. 'Ε-
ΑΛΛΑΓΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΟΝ
"Οβοι 4κ των συν-
δρομητών μας έπιθυ-
μο>ν να άλλάξοον τας
διε>θύνβεις των, πά-
ρανίαλοΰνται ινα μάς
δίδουν κ»ι την τΐαλα:-
αν τοιαύτην, έμβά-
-οντες βυνάμα καί
ίθ οέντς δι' έξοδα
άΧΧαγής.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
η$*θν 5 ΐττών. Ένυΐκυν
$208. Τιιιή $4000. Μετρητά $2000.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ. Εργασίιαι έβδο-
μαδιαίως $1800. 'ΕΚχκικιιαιστη<>ΐΛν
10 έτών. "Ενοίκιον $260. Τιμή
$20000. Μετρτϊτά $8000.
δΗΟΕ δΗΙΛΈ ΡΑΚΥΟΚ. $32θ
έβοομαδΜΐίως. 'Ενοτ^ιαβτήίΓον 7
έτών. Ενοίκιον $200. Τιαή $5000.
Μετο·ηττά $2000.
δΗΟΕ δΗΙΧΕ-δΗΟΕ ΚΕΡΑΙ-
ΚΙΧΟ. 8 έτών ενοικιαιστήιριον.
$225 έ6&ΕμΛ0ΐαίαι. εΙοιπράξΓ'ς. Ε¬
νοίκιον $85. ΤΛιμή. $3-500. Μετρητά
$2000.
"Βλ-Θετε, γρά-ψατε η τηλρψωνή-
οχχτε:
0ΗΑΕΙ-.Ε8 0ΑΡ8Ι8
ΒϋδΙχΧΕδδ ΕΧΟΗΑΧΟΕ
ΒΚΟΚΕΚ
1457 ΒΚΟΑΟννΑΥ
ΒΕΟΚΑΥν ΒΙΛΧ}.
ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ττ,λέφ. ννΐ8ΟΟΝ8ΙΝ 0338
έντός καί έκτός τής Νέας Υόρ¬
κης είς μέγαν αριθμόν καί διαφό¬
ρους τιμάς. "Ελθετε, γράψατε, ή
τηλεφωνήσατέ μας.
€ΗΒΙ5ΤΟ9 ϋ. νΒΕΤΤΟ3
Ό μόνος είς τό ε Ι δ ό ς τού.
Κ1 ΕΙ Β
1482 ΒΓθΕάννίΐν, βί 42ηά 5ί.
(Κοοπι 510) Νβνν ΥογΙσ 0
Τβΐ: Βγτ&πΙ 5482 8641.
ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ
ΚβθΕΟΡβΟΔΟΞΟΥ
Εάν θέλετε νά γνωρίζετε τάς
βάσεις τής πίστεως μας ώς Όρθό-
δοξοι Χριστιανοί. 'Εάν Θέλετε νά
γνωρίζετε δλα τα άναφερόμενα είς
τό Τ»5λβτουργικόν τί}ς 'Εκκληκτίας
μας, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χρυβόδετος μέ δέρμα πολυτελεί¬
ας. Τιμάται $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
14Ο ν/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕν ΥΟΚΚ
ΚΕΑΝΙΚΟΙΕΡΠΤΕΣ
•Υιώ Αλεξ. Δουμά (υΐοδ).' Έ1-
*αι ίνα από τα άθάνατα Εργα τοθ
μεγάλον Γάλλον ονγγραφίως^ Έ¬
χη μεταφρασθϋ είς όλας τάς
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμάται Αε-
οεμενον ................ $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΓ.ΑΙ.Ο··
140 νν. 2βΤΗ 6Τ- ΝΕνν ΥΟΗ_
Άγοράζετε τα βιδλία σας άπό τό
Βιβλιοπωλείον τοΰ «'Εθν. Κήονκος>.
ΑΜΑΞΑ ΑΡΪΘΜΟΣ13
<Υκο Ζαβιί ντέ Μοντεχίν. Τλ λ*. (Ο—Τϊΐωδέστιςον, τό πολυπλοχώι»- ςβν, χαί βνγκινητιχώτερον χινημ*— γραφΐχόν χαί άστννομιχόν μυθιβυ·» οημα. Σβλίδες 4*0, εΐκβνες 18—. Χβνσόοη—.............. «1.0· "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ'* «Μ ¥Τ. ΒβΤΗ βτ» Μενν τοηβ ΗΜΑΣ Κ, ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ & ΣΙΑ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμδάνομεν κηδείαις δι* ίίονδήττοτε μέρος ττ,ς Νέ»ς 'Υόρχης καί των χεριχώρων. 413 νΥΕδΤ 40ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ Τηλέφ. ΜθάαΙΗοη 1878. Ο ΚΟΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΤΟΜΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙ¬ ΚΟΝ «ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ» ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ Μέ σοφά προλεγομενα καί μελέτας των Καθηγητών τοΰ Πανεπιστημίου Σικάγου, περί της Έλλττνικής γλώσσης καί της Νεοελλττνικής ποιήσεως καί ειδικώς περί τοΰ μνημειώδους εργου τοϋ Παλαμά. «Οί Δειλοί καί Σκληροί Στίχοι» είναι τό άρτιώτερσν μέρος της Μούσης τοΰ Ποιητοΰ πού ψάλλει την Έλλη- νικά Δόξα επί πενηντα τώρα χρόνια. Άποκτήσατε τό έργον. Ό τόμος αύτός επί χάρτου πολυτελοϋς, δεδεμένος τιμάται 3 Δολλ. Συμπληρώσατε τό κάτωθι Δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑ^^, 140 ν. 26111 δι., Νβν Υογκ. 'Εσωκλείοτως λαμβάνετε $3.00 καί παύακαλώ νά μοί άπο- στείλητε τούς «Δειλούς καί Σκληοούς Στίχους» τοΰ Παλαμά. Ή στείλατε τό ϊργον Ο. Ο. ϋ. 'Ονοματεπιόνυμον....................................... Διεύθυνσις.................................%............ Πόλις καί Πολιτεια.....................................
ίο«οβ θωμά Μπαχα τ,
έ* Β. Ηπείρου της Άλ-
είΓτούς συγγοη,ϊί τού:
521 Μβίη δί., ΒΐοΛ-
(20727—14)
Ιλε ό γνωρίζον την
«β Αη26ΐο8 ριιΙκΜ έχ
τΓΜ«βδς 'ΑΛίας. δλλατ*:
%Γ Μίηαβη, Ι»π*., νά
έ ί
κεμιένον «
* ζητήμαχος «Ις:
3735 Ροαπη Ανβ.,
(20726—16—17)
Λϋΐ^ΆΙ ό γνωρίζων την
^σιν τού Εμμανουήλ Γ. Ξένα¬
ι, *ί χωρίου Άσπροσυκια, Άποκο-
1οι- Κρήτης. να **£ «ί?στειλΡ εν«
Κ Παναγιώτην^Κασ^ακ^
ίηιη§, Ν. Υ-
_£ ,ταρακβλεΐται ό γνωοί-
ήΓ'δϊίΰΜ-σιν τοϋ Ίορ.δάνου Ί-
Ηηοβ Ίωσηφίδσυ, άλλοτε διαμενον-
Γ" ^ χέα Ύόν*ι1. καταγοαινου έκ
μ χωο1ου Άκτοέ τής επαρχίας Ά-
,ον,'νά Υθά^ «? την/ιδ^.φττν
, Κλ«σνί«»ν Ι. Χατξιρα*Ηακο» Ατι-
πχόν νοσοκομείον «'ΕΑπις», Οδος
τασημίας. Αθήναι. 'Ελλάς.
■ ΠΑΡΑΚΑΛΕ1ΤΑΙ ό κ. Γεώργιος
ιπζελός, δστις διέμενεν είς δΐβΐε
ΓΙηι1ϊαη3, έκ Γελλώνης, Τρικκα-
Κορινθίας, ή όστις αλλος γνω-
ί την" διεύθυνσιν τού νά την απο-
λη είς τόν κ. ναδΐΐΐοη Κϊδβαη,
-91η 51., Ν. νΥ. να5ηϊη8ΐοη,
(20674—-9—12)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ Θερμώς τδν
νωρίζοντο την διαμονήν τοΰ Άντωνί-
»Κωνστ. Παυλάκου, έκ Σπάρτης, δ-
ά; γν·ωρι~ ταύτην είς την δι-
&νσιν Νί<* Εΐ»οη^θ8, 627 Οαχ· ΙβΓδ Ανο., Μο Κβββ Ηοο^8, Ρα; θεω- .ιειττόν νά τονίσωμεν ότι θα ^οϊ^ιεν ώς εύεργέτην μας εκείνον τις βά μάς εΐδοποιήθΉ. (20667—8—9 >
ΘΕΡΜΩΣ παρακαλείται ό; γνωρί-
,-! την διεύθυνσιν τοϋ Ίορδάνου Μι-
|χαήλογ? ου, έκ Κοασαρείας, ή ό 'γνω-
ρίζων τι περί αυτού νά γράψη είς
ώ ΑηοδΙ ΤθϋΓ3]θ8ΐοιι, 670
ΐ., 5ρΓΪπ§Πε1(1, Μα58.
(20631—4—10)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
ΰββιν τοΓ) Εμμανουήλ Βσμβαλά-
η, ι) ΜιΚθ Βοΐΐϊκ, καταγόμενον έκ
[Κρήτης, κα'ι διαμένοντος άλλοτε έν
ι5(. Ικιιιίβ, ΜίββοιΐΓΪ, νά την άπο-
ίλτ) είς τόν αδελφόν τού, Γεώρ-
Βομβαλάκην, 19 ΝθΓΐη 2ηά
51., ΜαΓΐΐπχ Ρεττγ, Οηϊο.
(20682—10—13)
ΙΟΡΕΕΚ- ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΑυΤΟ 80Η00ί
736 ίΕΧΙΝαΤΌΝ ΑνΕ.
(Μεταξύ δθης χαί 69ης όδοθ)
Ι ίδη Έ.ιέΐειος. ΕΙΛΙΚΗ ΠΡΟΙ-
*ΟΡΑ. Ιάς μανθάνομεν νά Αίηγήτ·
«όνος οας Αντί 10.00 ίολλ. Νά 4β%-
"*-ι χαί νά ίιορβώνετε συγχοίν»; τάς
. !α; 25.00 δολλ. Ε Ι ί ι χ ο Ι τ ά-
I
ξ 11 ς διά Κ υ ρ ί α ς. Αύτοχίντ)-
I
ια των τελενταίων μοθέλαν. Σας Ιγ-
I
^^..«^α άδειαν χαί Ιχανοποίηοιν.
—βαι&ίήτε οχι |χετε·τήν πααγματι-
«ήν διεύθυνσιν. 'Ωοαι >—» μ. μ. Κ«-
«ιαχο; 10—1ϊ ». μ.
Λιευβνντή; Κος ΑΒΡΑΗΙΛΗΣ
^ΣΥΛΛΟΓΟΙ-ΚΟΙΙτΟΤΗΤΕσ"^
ΑΙ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟ-
ΓΟΥ ΤΩΝ ΕΥΒΟΕΟΝ
«Η ΕΥΒΟΙΑ»
Πρό δύο έβδομάδων έγινεν ή εκλο¬
γαί νέσυ Δ. Συμβουλίσυ τής Ά&ελφό-
τητος των ΕύόΌέων «Ή £"δ6οια>. Τό
νεον Δια*. ΣυμβούΙλιογ πρόσκαλΛϊ ό-
λους τούς έξ Εύβοίας κατσγομένους
να εγγραφώσι Ιιέλη τοϋ ΣυίΛόγου «Ή
Εϋ6οτα» ίνα όντως ακούεται τό σωμα¬
τείον μας ώς οργάνωσις έν Άμεοικτί.
(ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
1200—δΙΙι ΑνΕ.
ΟΗΙΟΑαθ ΗΕΙΟΗΤδ,
ΠΡΟΣ ΠΡΛΗΣΙΝ
Γ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Α ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΊΑ ΛΑΥΡΑ
ί27 νν. 126ίη 8ί. Νβν ΤοΛ
Γηλέφ. 'Εκκλησίας ΜοηιιπιεηΙ 9845
Κατοικία Ίε$έα>ς:
. ΑΙοεο. Νικόλαος Άνβριόπουλος.
501 ννεδΐ 1551γι δΐΓεεΙ.
Τηλέφωνον: ΒΓβάΊιυτδΙ 8656.
ΙΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. Ι.
ΚΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΉΤΡΙΟΣ
551 ΥογΙι δΐΓεεΙ.
Κατοικία Ίερέως:
820 ΡΒΪΓΓηοαπΙ Ανβηαβ
λέ: ΒθΓ{ΐεη 281 καί
1118.
ΚΛΛ- ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝυΤ—Ι
«ΑΓΙ02 ΝΙΚΟΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
οίϊΰθυνσις Ίερέωϊ Άρχιμ. ΑανΒ
Α(·οντοΐί>ίδον χαί 'Εχχληοίβς»
Ιβ8 Ε. »4Ο 8ί.. Νβ- ΥοΛ α»
ΤΛ^: Ι.βχΐηκίοπ ·Τ»>-
•ΙΕΐυΧΙθΝ ΙΙΑΝΆΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
«Ο ΑΓΙΟΣ Ι0ΑΝΝΗ3
Ο 6ΑΠΤΙΣΤΙΓΣ>
182 Ρ1γ8Ι Ανεππβ,
ί 15η; χαί !7η; όοο·>
Υι α
Τ88Κ.
Νβ
ΤτΛ/οΓ(ηνον:
ΑδΤΟΒΙΑ, Ι., ί.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
»ΑΠΟΣ ΑΘΝΑΣΙΟ2*
(Ά ρχι επισκοπί|;)
17» Είτα δίΓββί.
Έψηίιέοιος: Γ. ΜβνϊξόΛονλ·;
Τηλέφωνον: ΑβίοτΙ» 165Ϊ.
Κατοικ(α:: Ηβτ-ραιβνρΓ Ϊ87*.
¥0ϋΝ65Τ0ννΝ, ΟΗΙΟ
Ό «Έ9ν;κο; Κήροξ» Ήμερητΐϊς,
Κϋριακάτικος κί}. Είκονογραφημί-
νος, καθώς καί όλαι αί άλλαι εχ·
ίόσεις τού τωλοΰντζι είς τό Πρ>
κτορείον το5 «ΈΟνικοΰ Κήρϊκος»,
35 8ου11ι Λ'αχτ δττββτ, «'ς ίε
ί0 ΟΑΜΡΒΕΪΆ ΟΗΙΟ παρά τ?
«ααΙΐίοΓηΐα ΜαΓΐΐθί», 3270 νΐ1·
Βοη Ανβ. Ό άντιχρότωπος της χ*·
ριψερείας ταύτης δέχεται μικρά;
καί μεγάλας άγγελίας καβώς Χ3ΐ
*γγραφάς <υνϊρομ.ητών. ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ Τ»Ν ΑΙ2Ν2Ν ο?1?00 "^ψνήστον» Π. Χ. ΔοΛκα.- ος ή Ιστορία τή; Σπάρτη: α- αρχαιοτάτων χρόνων μίχο» * χά» ημάς. Άποτελιίται έχ 100» «/ίδιον κοΐ πλείστων είχόνιβν. Δεοε- ς τιμάται .. $8.Μ [<Η ΕΠΙΤΥΧια ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ* -ΧΕΤΕ - - >·«.*1· Ι .«&.ΙΙ |
Π ιτυρίδα, φα-
Υοϋραν ή τριχο-
φάγον οτό κε-
φάλι, ή άλλην έ-
ιιδερμικήν πά¬
θησιν;
•—Είσθε φαλα-
Κρός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗ-
ΣΑΤΕ ΤΟ
ν. ολ ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
«αθήσεις.
· Πλεΐστοι
«αι
πω-
Κα-
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΑΑΙΟΓΡΛΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Μυθκττόρημα μέ κχομικήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, πού
προκαλοϋν τόν γέλωτα- Είναι άπό
τα πλέον εύχάριστα 6ι6λί« πού εξε¬
δόθησαν μέχρι σημερον.
Τιμάται χαρτόδετον.....$0.75
Γράψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙΧ»
140 νΥ. 261η 81., Νβλν ΥογΙ:
3.10 ΛΕΞΙΚΟΝ $3.(10
Ο. Ο. Ρ.
ΙΙιβλιοΐΜύλείθν
Έθνικοΰ Κ.ήρυ·
κος» άναλαμβάνει ν»
β£ς αποστείλη οίονδή-
Λοτε βιβλίον τής άρε-
βκβίας β«? ϋντδ; τα«
ΊΙνοιμένων Οολιτειών
Ο. Ο. Ο. <—έν <χετε ει¬ μή ν« μάς Πώβητ» τί,ι» «αροιγγελέαιν βας, τό 6- νομα καί διεύθυνβίν σας, βεβαιοί όντες δ— 6α εκτελεσθή μ« άπολν· -όν άκρίο«ιαν. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΔΟ¬ ΚΙΜΗΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΚΑΙ ΚΕΡΔΩΝ, ΟΠΩΣ ΘΕ- ΛΟΥΝ ΟΙ ΑΓΟΡΑΣΤΑΙ.- Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ— ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ, ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΕΤΕ ΑΓΟ¬ ΡΑΝ.- ΣΠΕΥΣΑΤΕ! ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ, προνομιοϋχος τοποθεσΐα, πλησίον Θεατρον καί σταθμών, Οαυμασίως έπιπλωαενον, μέ είσπράξεις $1.800—2.000 έ6δο μαδιαίως, Θετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον $300. Τιμή $30.000, μέ $10.000 μετρητά. Είναι θαυμασία εΰκαιρία διά τρείς συνεταίρους. εΑΡΕΤΕΠΙΑ εύκολοδούλευτος, με είσ,-τράξεις $1.600 έβδοααδιαί- ">ς, μηνιαϊα κέρδη $1.200, Ιθετές
ενο^.ιαστήριον, ενοίκιον $385, τι-
"η §20.000, μέ $8.000 μετρητά.
Εΰκαιρία μοναδική διά τρείς.
ΰΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, στήν είσοδον
τού διιΙ)ν-3Λ, Τέλειον καθ" δλα,
ευκολοδούλευτον, μέ είσπράξεις
$800—900 έβδομαδιαίως, 9ετέ; έ¬
νοικιαστήριον, ενοίκιον $135, εΐ-
να;νπραγματικής ξίας $15.000, Θυ-
σισξεται λόγς) διαφωνίας άντΐ
$10.000 με $3.500 μετρητά, εύκαι-
ρια διά 2 συνεταίρους.
ΟΟΝΡΕατΐΟΝΕΚΥ θαυμασίως
ϊ.τιπλωμε'νον, μέ όλας τάς ευκο¬
λίας, τέλειον εργοστάσιον, πλησίον
σταθμών, θεάτρονν καί τραπεζδν,
8ετες ένοικιαστήριον, ενοίκιον
8250, θυσιάζεται λόγφ θανατον)
αντί $12.000, μέ $3.000 μετρητά.
βισπράΐεις $600 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην ίΐιηχηβοηβΐίβ εν·κό-
λως δύναται νά ε'ισπράΐτΐ $1.200
εβδομαδιαίως. Άρκεί μία προσωπι-
κη έπίσκειρις
υΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ στήν κεν¬
τρικωτέραν τοπεθεσίαν Νέας "Υ¬
όρκης, μέ είσπράξεις $1.600 έβδο-
μαδιαίως, Ιθετές ένοικιαστήριον,
θαυ(ΐασίως έπιπ>.ωμενον, μέ 100
καθίσματα. Ά.ταιτοΰνται μόνον
$10.000 μετρητά. Άρκεϊ μία επί¬
σκεψις διά νά πεισθήτε.
(:θιΤΕ(:τΐΟΝΕΚΥ παραπλεύ¬
ρως μεγάλον θεάτρου, Θαυαασίως
έπιπλωμένσν, τέλειον καθ" όλα, μέ
Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$175 μηνιαίως. Είσπραξεις $600
έβδομαδιακος, τοΰ Ιδιοκτι'ιτου ά-
σχολουιιένου είς άλλας εργασίας,
τα θυσιάζει άντί μόνον $15.000, μέ
$4.000 μετρητά, ή πραγματική τού
άξία είναι $18.000.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, προ¬
νομιοϋχος τοποθεσία, στήν είσοδον
δυϋννβν/ Βΐ-οοΐιΐνη ΕχρΓβ58, έ-
πικερδές,^ εύν.ολοδούλευτον, τέλει¬
ον καθ" όλα, ό ίδιοκτήτης παρέχει
άπεριόριστον δοκιμήν των εργασι¬
ών, $1.300—$1.350 έόδομαδιαίως,
Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$225, τιμή $14.000, μέ $4.000
μετρητά. Εύκαιρία σπανία διά 3
συνεταίρους. "Ελβετε άμέσως.
( ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, μέ ΕιιηθΓΐβοη,
έκλεκτή γωνία Βγοπχ, μεταξύ 2
μεγάλον θεάτρων, γραφείων καί
ΟθϋΓί. Ιθετές ένοικιαστήριον, είσ-
πράξεις $45.000—$50.000 τό
I-
τος. Θυσιάζεται λόγφ έσπευσαένης
αναχωρήσεως τοΰ ίδιοκτήτου άντί
μόνον -?14.500, μέ $4.500 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. έκλεκτή τοποθε-
σία ΒΓθοΙίΙγη, εϋκολοδούλευτον,
μέ 4 άνθρώπους, τάς Κυριακάς
κλειστόν, Ησπςάξεις δνω των
$600 έδδομαδιαίως, ηαο' εΐδικών
αύξάνουν, Οετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $70, τιμή $3.850, μέ με¬
τρητά $1.500.
ΕϋΝΠΗΕΟΝΕΤΤΕ, έν Ι,οηβ
ΙϊΙηπτΙ, υρ Ιο <ΐ3ίβ, τα μόνον είς τό εΐδός τού, έργαζόμενον δνευ συναγωνισμοΰ, Ιθετές ένοικιαστή¬ ριον, είσπράξεις $1.500 έδδομαδι- αίως. Θυσιάζεται λόγω ασθενείας, άντί μόνον $32.000, μέ $10.000 μετρητά. Τάς μοναδικάς πρός πώλησιν εύ- καιρίας ασφαλώς θά εΰρητε είς τα Γραςρείά μας. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ ευκολοδούλευτον ένλεκτή τοπεθεσία, θετικά καί ήγ- γυημένα χέρθη, είσπράξεις $800 —$900 έβδομαδιαίως. Άπαιτοΰν- ται $3.000. 0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ μέ Ι,υη- οΐιβοηείΐβ, έκλεκτή τοποβεσία είς ΒΓΟοά'ννίΐν. Άμερικανΐς Ιδιοκτή- τρια άγνοοϋσα την εργασίαν, εί¬ ναι μία άπό τάς πλέον κεντρικάς γωνίας τοΰ ΒΓ03<1νν3γ. Θαυμα¬ σία επίπλωσις, είσπράξεις $600 εδδομαδιαίως, ευκόλως παρ' είδι- κών αύξάνουν. Άπαιτοΰνται με¬ τρητά $3.000. Εΰκαιρία διά 3 συνεταίρους. Σπεύσατε. 0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ άλά ΟβίεΙΡΓϊα, έκ),εκτή τοποθεσία ΒΓθθΙίΙγη, μα¬ κρόν ένοικιαστήριον, λογικόν ενοί¬ κιον, είσπράξεις $90 έβδομαδιαί- ως, τιμή $8.000, μέ $3.000 με¬ τρητά. ΟΟΚΡΕΕ ΡΟΤ, «ρ Ιο (ΙβΙβ, γω νιαίον, ένοικιαστήριον^6 1)2 έτών, ενοίκιον $225, ε'ισπράξεις $850— $900 έβδομαδιαίως, τιμή $7.500, μέ $3.000 αετρητά. Εύκαιρία διά δύο σιτνεταίρους. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ έργαζόμενον μέ 3 άνθρώπους, ενοίκιον $70 ιιηνιαί- ως, είσπράξεις $600, τιμή $4.000, με $2.000 μετρητά. Οί ιδιοκτήται παρέ'χονν εγγύησιν καί δοκιμήν των εργασιών καθ* οί- ονδήποτε τρόπον Θέλουν οί άγορα- σταί. Πολλά καί άλλα διάφορα ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΟΟΡΡΈΕ ΡΟΤ. $1000 ί·6δομα- διαίαι είσπράξεις. ΈνοικιαχΓΓήριον 10 έτόχν. 'Ενοΐίαον $175. Τ4μή $9000. Μετρηιτα $4.000. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ κείιαιενί>ν έν έμ-
πορικϋ περκρερ«ία. ΕΙσποάξενς
$1300. Ενοίκιον $275. Τ<μή 12000 δολλ. Μετρητά $5000. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ επί δοκιχιρ 6 η¬ μερών. $450 έβδομαδιαϊαι εΐσ.τρά- ξεις. Ενοίκιον $50. ΈνοοααοτΓΐ- ριον 6 έτών. Τιμή $3000. Μετρη¬ τά $1500. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ καί ΙΧΝΟΗ ΒΟΟΜ. ίδρυ&έν προ 20 έτων. Υ¬ πέρ τα 50 καθίσματα. Ήγγνημ,έναι, έ&δομαδιαϊαι έργσχη-αι $1000- 'Επί δοκομτί. 'ΕνΌίκτ-ον $180. 'Ενοιχια- στήριογ 5 έτών. Δύναται ^ά αύξη- Θη μέ τό ίδιον ενοίκιον. θΊσιόζεται είς τόν πρώτον αγοραστήν. Ίμή $8000. Μετρητά $3000. Ενκολία* είς την πληοίηΐμήν τοϋ ΰ;ΐ»>λοίποιυ.
ΕυΝΟΗΕΟΧιΕΊΤΒ. είς τό 5Λ
Ανβηυ&. $450· έβδομαδιακος. 'Ε-
νοίικιον $100. 'ΕνοικιαίΤΓήρ^ον πέντε
έτόνν. Τιαή $3500. Μ£τοιγτά $2000.
Ι,υΝΌΚΕΟΧΕΤΤΕ, ί^ι-βΐν
πρό 14 έτών. Πλησίον στοίΗιοΰ
δηΙ)νν8,ν καί μεταξύ χοροδιίασχα-
λείίον καί θΈάτρων. Ήγγι~χενη
έ6δοααδιαίο>ς. 'Ε-
ΑΛΛΑΓΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΟΝ
"Οβοι 4κ των συν-
δρομητών μας έπιθυ-
μο>ν να άλλάξοον τας
διε>θύνβεις των, πά-
ρανίαλοΰνται ινα μάς
δίδουν κ»ι την τΐαλα:-
αν τοιαύτην, έμβά-
-οντες βυνάμα καί
ίθ οέντς δι' έξοδα
άΧΧαγής.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
η$*θν 5 ΐττών. Ένυΐκυν
$208. Τιιιή $4000. Μετρητά $2000.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ. Εργασίιαι έβδο-
μαδιαίως $1800. 'ΕΚχκικιιαιστη<>ΐΛν
10 έτών. "Ενοίκιον $260. Τιμή
$20000. Μετρτϊτά $8000.
δΗΟΕ δΗΙΛΈ ΡΑΚΥΟΚ. $32θ
έβοομαδΜΐίως. 'Ενοτ^ιαβτήίΓον 7
έτών. Ενοίκιον $200. Τιαή $5000.
Μετο·ηττά $2000.
δΗΟΕ δΗΙΧΕ-δΗΟΕ ΚΕΡΑΙ-
ΚΙΧΟ. 8 έτών ενοικιαιστήιριον.
$225 έ6&ΕμΛ0ΐαίαι. εΙοιπράξΓ'ς. Ε¬
νοίκιον $85. ΤΛιμή. $3-500. Μετρητά
$2000.
"Βλ-Θετε, γρά-ψατε η τηλρψωνή-
οχχτε:
0ΗΑΕΙ-.Ε8 0ΑΡ8Ι8
ΒϋδΙχΧΕδδ ΕΧΟΗΑΧΟΕ
ΒΚΟΚΕΚ
1457 ΒΚΟΑΟννΑΥ
ΒΕΟΚΑΥν ΒΙΛΧ}.
ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ττ,λέφ. ννΐ8ΟΟΝ8ΙΝ 0338
έντός καί έκτός τής Νέας Υόρ¬
κης είς μέγαν αριθμόν καί διαφό¬
ρους τιμάς. "Ελθετε, γράψατε, ή
τηλεφωνήσατέ μας.
€ΗΒΙ5ΤΟ9 ϋ. νΒΕΤΤΟ3
Ό μόνος είς τό ε Ι δ ό ς τού.
Κ1 ΕΙ Β
1482 ΒΓθΕάννίΐν, βί 42ηά 5ί.
(Κοοπι 510) Νβνν ΥογΙσ 0
Τβΐ: Βγτ&πΙ 5482 8641.
ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ
ΚβθΕΟΡβΟΔΟΞΟΥ
Εάν θέλετε νά γνωρίζετε τάς
βάσεις τής πίστεως μας ώς Όρθό-
δοξοι Χριστιανοί. 'Εάν Θέλετε νά
γνωρίζετε δλα τα άναφερόμενα είς
τό Τ»5λβτουργικόν τί}ς 'Εκκληκτίας
μας, μελετήσατε την ΙΕΡΑΝ
ΣΥΝΟΨΙΝ.
Χρυβόδετος μέ δέρμα πολυτελεί¬
ας. Τιμάται $2.00.
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
14Ο ν/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕν ΥΟΚΚ
ΚΕΑΝΙΚΟΙΕΡΠΤΕΣ
•Υιώ Αλεξ. Δουμά (υΐοδ).' Έ1-
*αι ίνα από τα άθάνατα Εργα τοθ
μεγάλον Γάλλον ονγγραφίως^ Έ¬
χη μεταφρασθϋ είς όλας τάς
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμάται Αε-
οεμενον ................ $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΓ.ΑΙ.Ο··
140 νν. 2βΤΗ 6Τ- ΝΕνν ΥΟΗ_
Άγοράζετε τα βιδλία σας άπό τό
Βιβλιοπωλείον τοΰ «'Εθν. Κήονκος>.
ΑΜΑΞΑ ΑΡΪΘΜΟΣ13
<Υκο Ζαβιί ντέ Μοντεχίν. Τλ λ*. (Ο—Τϊΐωδέστιςον, τό πολυπλοχώι»- ςβν, χαί βνγκινητιχώτερον χινημ*— γραφΐχόν χαί άστννομιχόν μυθιβυ·» οημα. Σβλίδες 4*0, εΐκβνες 18—. Χβνσόοη—.............. «1.0· "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ'* «Μ ¥Τ. ΒβΤΗ βτ» Μενν τοηβ ΗΜΑΣ Κ, ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ & ΣΙΑ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμδάνομεν κηδείαις δι* ίίονδήττοτε μέρος ττ,ς Νέ»ς 'Υόρχης καί των χεριχώρων. 413 νΥΕδΤ 40ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ Τηλέφ. ΜθάαΙΗοη 1878. Ο ΚΟΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΤΟΜΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙ¬ ΚΟΝ «ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ» ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ Μέ σοφά προλεγομενα καί μελέτας των Καθηγητών τοΰ Πανεπιστημίου Σικάγου, περί της Έλλττνικής γλώσσης καί της Νεοελλττνικής ποιήσεως καί ειδικώς περί τοΰ μνημειώδους εργου τοϋ Παλαμά. «Οί Δειλοί καί Σκληροί Στίχοι» είναι τό άρτιώτερσν μέρος της Μούσης τοΰ Ποιητοΰ πού ψάλλει την Έλλη- νικά Δόξα επί πενηντα τώρα χρόνια. Άποκτήσατε τό έργον. Ό τόμος αύτός επί χάρτου πολυτελοϋς, δεδεμένος τιμάται 3 Δολλ. Συμπληρώσατε τό κάτωθι Δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑ^^, 140 ν. 26111 δι., Νβν Υογκ. 'Εσωκλείοτως λαμβάνετε $3.00 καί παύακαλώ νά μοί άπο- στείλητε τούς «Δειλούς καί Σκληοούς Στίχους» τοΰ Παλαμά. Ή στείλατε τό ϊργον Ο. Ο. ϋ. 'Ονοματεπιόνυμον....................................... Διεύθυνσις.................................%............ Πόλις καί Πολιτεια.....................................
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ. 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ
ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Κ. Οιιαπηΐ
Τβΐερΐιοηβ:
2494.
Οβαη Αΐίαηββ
ΟϋΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
-------♦------.
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ φ
ΕΙ* ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βαηΐΐ
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΙΟΙΡΑΙ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΠΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
ργ ρζ Ρ
βίαι, χάρις δβ είς τδ &ύρυ δίκτυον των θποκατα-
βτημάτων καΐ άντβ.—οκριτών αν^τ^ς, ή Τράπεζαι
έξΐ λίαν έτκτυχως την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΙΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑ_1_ ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ Κ&ΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ έχονν
συμφέρον νά προκαλωσι τί]ν αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αύττς.
Σχετικαί πληροφορίαι παρεχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΗΣ ΑΓΑΠΗ
έκ τής 19ης σελίδος.)
ετριξε, μά συγχρόνως ακούσθηκε
καί μιά άγρια κραυγή πόνον.
Ό Μπροΰννο εΐχε βγάλη την
σφήνα, τέσσερα δμο>ς άπ' τα δά-
κτυλα τοϋ δεξιοϋ χεριοϋ τον εΐχαν
πιαστη κι' εΐχαν μείνη μεσα στό
κλεισμένο σφιχτά ανοιγμα τοϋ ξΰ-
λου!......
—Βοηθεία, Ίάκωβε, βοηθεία!
ονρλιαζε ό Μπροΰννο. Βάλε τή
σφήνα γρήγορα στό ανοιγμα!.....
Γρήγορα!
' Ηφωνη τοϋ δυστυχισμένου ξυ-
λο/.όπου χάνονταν μέσα στή θύελ-
| λ
Ό μάγος άκουσε τό θόρυβο πού
εκαναν τα οήματά τον, τόν εΐδε,
εννοιωσε πώς έρχότανε χωρίς νά
φέρη τίποτε, τόν άψηκε ν' άνέβη
απάνω στή σπηλιά άπό τή σχοι
νένια σκάλα κι' επειτα τοϋ εΐπε:
—Πόός ερχεσαι μ'ά δειανά τα
είναι
τα
Ό Δαβίδ Γ. Τώρνερ, 24 έτών, έκ Νέας "Υόρκης, όστις λέγει υτι Οα Ι
πλεύση τόν ωκεανόν έκ Βοστιόνης, είς Γαλλίαν, μέ την 6άρκα,
κους μόνον 16 ποδών.
"Αλλοτε ό ε νας κι' α/,Ότε;
λο» έξέφευγε άπ' τόν ίιαν;
σμόν τοΰ εχθρόν. Κ
δμως πάλι καί έξαγαπιαιοταν|
περισσότερη δρμή.
ζέ λίγο ήραν καί οί ί>ΐΌ ι
στό χεΐλος τής σπηλιά: στο;
λος τοϋ γκρεμνοΰ. Ό /αθεν]
■τροσπαθοϋσε νά γκρεαιαη ι
τόν άντίςααλό τον. Δέκα /πτα«|
σώδονς πάλης έπέρασα» η ό ι
ρω μάγος ΐψχντνζ τέλα: νΐ|Π
Είχε (ρερη τόν άντίπα/ο ΐοι
θϊσι πού ένόμιζε ν&τόι]ψ
άνασήτκωσε καί τόν επ τη;ε
γκρεμνό!....
Ό Ίάκωβος δμως ποαιώι ι
γαντζωθη άπ' τα φορΕαατα ■
αντίπαλον τού καί νά τόν τοα
ξη μαζύ τον.
Τα δνο σοάματσ έστριφο ιοιοι
τώρα στόν άέρα κι'
ζΰ στό κενό.
Μιά γρηοΰλα πού πίονοϋυ*]
πό έκεΐ κοντά μ' εντϊ δεαατι Γ
χερια, Ζιροντέλ; Ποϋ
κονκιά;
Έτσι, απήντησε ό Ίάκωβος,
κοροϊδεύεις τοΰς άνθρώπονς μέ
τα μάγια σου;
—"Ε! πώς; εκανε εκπληκτος 6
μάγος. Μήπως δέν εγλύτωσεν άπ'
τόι φοβερό σον άντίπαλο; Ή ψυ-
χή τοϋ Μντροΰννο δέν θά γνρίσ;ι
ποτέ πιΊσω....
Ό Θεός ν' άναπάψη την ψι>
χή τοΰ Μπροΰννο, εΐπε άναστενά-
ζοντας δ Ίάκωβος. Τι μέ νοιά'ει
δμως Ιμένα άν έχάθηκε ό ανθρο-
πος, άφοϋ ή Λσι«τιέττα δέν ;ιέ
θέλει γι' ανδρα της;
—Δέν είναι δουλειά δική σου,
παλλτ|κάρι μόν.
—Μοΰ νποσχέθτικες δμως πως
ή Λουσιέττα θά γινότανε γνναϊκίί
μου.
—Φυσικά, Σοϋ νποσχέθητκα νά
σέ άπαλλάξω άπ' τόν Μπροΰννο
καί τό^εκαμα. "Ελπιζα πώς ΰστερα
άπ' αύτό θά κατάφερνες ·καί σύ
να κερδίχτης την νεα. Μά δέν κα-
τάφερες τίποτε. Κι' άκόμη δέν
μονφειρες δ, τι μοΰ -ι^οσχέθηκες
■ιαί μέ κατηγορεΐς καί μέ βρίζεις.
—·Ναι, ·σέ €ρίζω, μάγε/ εΤσαι
ε νας ψεντης!
Είχ«ν, αγριέψη κι' οί δυό -<α! φοβεριζοντονσαν. —"Οχι μόνον δέν σοΰ δίνω τα κουκιά, εφώναξε άγριεμένος ό Ί¬ άκωβος·, άλλά καί θά σοΰ πάρω πί- σω μέ τή δία τα ώμορφο μου σκοΰ- στόν ώμό της, άκουσί τη τί Ι'γινε η ε^Ι να ειδοποιηθη τό χωριό θος χωρικων εφτανε σέ λίγο ι 6άθος τοϋ γρεμνοΰ. 'Ο Ζιροντέλ πρόλαβί τρίν 1 νά πτϊ ολη την ι λα. ·——1' έγώ θά φωνάξο) σ" δΐη τή χωρα πώς ο Μπρ/χ5ννο δέν ήταν μόνος τού στό Βάλ Κρανιοΰ, τό βραδυ πον τριγύριζοεν οί λύκοΓ! —Έμπρός, άν Ό Ίά Χ) Ίάκωβος τόν σίμωσε άπει- ητικ6ς. 'Ο Λίάντα Σεταντέν τρα^ήχτη- <ε πρός τα πίσω καί φώναξε: ί ~Θ(χ,πώ σ' δλο τόν κόσμο πως σν εσκοτωσες τόν Μπροΰννο! —Ψεύτη!.... Σκασε!.....©ά σω- ή θά σέ πνίξω! Καί τα χέ- ή ξ! Καί τα χ οια τού άγγιξαν τόν λαιμό τού. ι Ιοτε ο μαγος άνασήκωσε τό ψη- •οτου σώμα, έπρότεινε τα χέρι το :αι μλ ώ μ ρνε τα χέρ :αι μεγαλοπρεπής· εφώναξε: —Καταραμένε! Τλδ ρς, τρελλός, άπ' τό θυμό υ^ ο Ιακωβος Ζιροντέλ, ώρμησε απάνω στό μάγο. Ό Μάντα δμως τού ξεφυγε άπ' τα χέρια μέ μιά ντελως νεαν1κή εύχχγησία. Ό Ί- ι«ο6ος ^ρίχτηκε καί παλι απάνω ου κι αρχισε μεταξύ τους δγρια νά δείξη άληθινή μετάνοια'ΐ»1 εγκλημά τού.... Ή Λουσέττα εχτισε ε μάρινο μνήιια στό μερο: νώθηκε ό Μπροΰννο ■άπό τοΰ? * κονς καί υστεοα άπό λί"ον κλείσθηκε σ' ?να μονασπΐοι Άγοράζετε τό: 6ι6?ία αα: Βιβλιοπωλείον τού «'Ε&ν. ΝΕΟΝ ΤΜΚΪΙΚΒΝ ΦΑΡΜίΜ ΤΠΝΙΗΑΑΑ1ΩΝ ΥΠΟ ΕΓΙ Θά κάμη τα ψαρά ή φθινοντιΐ λιά σας νά έπαναλάβοΐ'ν το νικόν κάλλος καί ΔΕΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ Τό νεώτατον καί κάλλιστ0^ κον διά νά κάμητε τα ψαρα 1 ¥|" τα μαλλιά σας νά έπανίΜΤΊβ0Λι ^ πρότερον χρώμά των, τό ? νο πού άρμόζει στό εΐδος φιας σας, είναι τό Δέν ύπάρχει 6αφή ή «■. ■ ^ χρο>ματισμός όστις μετοτί' ^..
μαλλιά στό ίδιον χρώμα πον ¥
τερον. Μή στενοχωρεϊσθε εσ
κατ' ελάχιστον, δέν ,κηλιδιβν^
μα τής κεφαλής καί δέν οι'·
νείς νά τό διακρίνη, άλλ
γων έβδομάδων Θά
νεώτερος καί καλλίτερος <ίαιν ρίς έκεϊνα τα ψαρά μαλλιο- ^. κιμή θά πείστι καί τόν μάΜ»λ ^, κόν καί τό ίοα'δ ΗπιΓ ται άπό την έθνικώς ____ Τοηΐε ., ΜαΓνΐ3Π(1. μετ* έγγνησεω;·- $ νοποίηστν ή επιστροφήν τϊ ··' των. Ό φαρμακοποιός σας Ε* ΗαΪΓ Τονωτικόν, ή ή Ι·.63^,, Οθ. θά σάς στ^λη μίαν -" ό: Λο/.)ηί>ιιο>
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ
ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Κ. Οιιαπηΐ
Τβΐερΐιοηβ:
2494.
Οβαη Αΐίαηββ
ΟϋΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
-------♦------.
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ φ
ΕΙ* ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βαηΐΐ
100 ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΙΟΙΡΑΙ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΠΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
ργ ρζ Ρ
βίαι, χάρις δβ είς τδ &ύρυ δίκτυον των θποκατα-
βτημάτων καΐ άντβ.—οκριτών αν^τ^ς, ή Τράπεζαι
έξΐ λίαν έτκτυχως την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΙΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑ_1_ ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ Κ&ΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ έχονν
συμφέρον νά προκαλωσι τί]ν αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αύττς.
Σχετικαί πληροφορίαι παρεχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΗΣ ΑΓΑΠΗ
έκ τής 19ης σελίδος.)
ετριξε, μά συγχρόνως ακούσθηκε
καί μιά άγρια κραυγή πόνον.
Ό Μπροΰννο εΐχε βγάλη την
σφήνα, τέσσερα δμο>ς άπ' τα δά-
κτυλα τοϋ δεξιοϋ χεριοϋ τον εΐχαν
πιαστη κι' εΐχαν μείνη μεσα στό
κλεισμένο σφιχτά ανοιγμα τοϋ ξΰ-
λου!......
—Βοηθεία, Ίάκωβε, βοηθεία!
ονρλιαζε ό Μπροΰννο. Βάλε τή
σφήνα γρήγορα στό ανοιγμα!.....
Γρήγορα!
' Ηφωνη τοϋ δυστυχισμένου ξυ-
λο/.όπου χάνονταν μέσα στή θύελ-
| λ
Ό μάγος άκουσε τό θόρυβο πού
εκαναν τα οήματά τον, τόν εΐδε,
εννοιωσε πώς έρχότανε χωρίς νά
φέρη τίποτε, τόν άψηκε ν' άνέβη
απάνω στή σπηλιά άπό τή σχοι
νένια σκάλα κι' επειτα τοϋ εΐπε:
—Πόός ερχεσαι μ'ά δειανά τα
είναι
τα
Ό Δαβίδ Γ. Τώρνερ, 24 έτών, έκ Νέας "Υόρκης, όστις λέγει υτι Οα Ι
πλεύση τόν ωκεανόν έκ Βοστιόνης, είς Γαλλίαν, μέ την 6άρκα,
κους μόνον 16 ποδών.
"Αλλοτε ό ε νας κι' α/,Ότε;
λο» έξέφευγε άπ' τόν ίιαν;
σμόν τοΰ εχθρόν. Κ
δμως πάλι καί έξαγαπιαιοταν|
περισσότερη δρμή.
ζέ λίγο ήραν καί οί ί>ΐΌ ι
στό χεΐλος τής σπηλιά: στο;
λος τοϋ γκρεμνοΰ. Ό /αθεν]
■τροσπαθοϋσε νά γκρεαιαη ι
τόν άντίςααλό τον. Δέκα /πτα«|
σώδονς πάλης έπέρασα» η ό ι
ρω μάγος ΐψχντνζ τέλα: νΐ|Π
Είχε (ρερη τόν άντίπα/ο ΐοι
θϊσι πού ένόμιζε ν&τόι]ψ
άνασήτκωσε καί τόν επ τη;ε
γκρεμνό!....
Ό Ίάκωβος δμως ποαιώι ι
γαντζωθη άπ' τα φορΕαατα ■
αντίπαλον τού καί νά τόν τοα
ξη μαζύ τον.
Τα δνο σοάματσ έστριφο ιοιοι
τώρα στόν άέρα κι'
ζΰ στό κενό.
Μιά γρηοΰλα πού πίονοϋυ*]
πό έκεΐ κοντά μ' εντϊ δεαατι Γ
χερια, Ζιροντέλ; Ποϋ
κονκιά;
Έτσι, απήντησε ό Ίάκωβος,
κοροϊδεύεις τοΰς άνθρώπονς μέ
τα μάγια σου;
—"Ε! πώς; εκανε εκπληκτος 6
μάγος. Μήπως δέν εγλύτωσεν άπ'
τόι φοβερό σον άντίπαλο; Ή ψυ-
χή τοϋ Μντροΰννο δέν θά γνρίσ;ι
ποτέ πιΊσω....
Ό Θεός ν' άναπάψη την ψι>
χή τοΰ Μπροΰννο, εΐπε άναστενά-
ζοντας δ Ίάκωβος. Τι μέ νοιά'ει
δμως Ιμένα άν έχάθηκε ό ανθρο-
πος, άφοϋ ή Λσι«τιέττα δέν ;ιέ
θέλει γι' ανδρα της;
—Δέν είναι δουλειά δική σου,
παλλτ|κάρι μόν.
—Μοΰ νποσχέθτικες δμως πως
ή Λουσιέττα θά γινότανε γνναϊκίί
μου.
—Φυσικά, Σοϋ νποσχέθητκα νά
σέ άπαλλάξω άπ' τόν Μπροΰννο
καί τό^εκαμα. "Ελπιζα πώς ΰστερα
άπ' αύτό θά κατάφερνες ·καί σύ
να κερδίχτης την νεα. Μά δέν κα-
τάφερες τίποτε. Κι' άκόμη δέν
μονφειρες δ, τι μοΰ -ι^οσχέθηκες
■ιαί μέ κατηγορεΐς καί μέ βρίζεις.
—·Ναι, ·σέ €ρίζω, μάγε/ εΤσαι
ε νας ψεντης!
Είχ«ν, αγριέψη κι' οί δυό -<α! φοβεριζοντονσαν. —"Οχι μόνον δέν σοΰ δίνω τα κουκιά, εφώναξε άγριεμένος ό Ί¬ άκωβος·, άλλά καί θά σοΰ πάρω πί- σω μέ τή δία τα ώμορφο μου σκοΰ- στόν ώμό της, άκουσί τη τί Ι'γινε η ε^Ι να ειδοποιηθη τό χωριό θος χωρικων εφτανε σέ λίγο ι 6άθος τοϋ γρεμνοΰ. 'Ο Ζιροντέλ πρόλαβί τρίν 1 νά πτϊ ολη την ι λα. ·——1' έγώ θά φωνάξο) σ" δΐη τή χωρα πώς ο Μπρ/χ5ννο δέν ήταν μόνος τού στό Βάλ Κρανιοΰ, τό βραδυ πον τριγύριζοεν οί λύκοΓ! —Έμπρός, άν Ό Ίά Χ) Ίάκωβος τόν σίμωσε άπει- ητικ6ς. 'Ο Λίάντα Σεταντέν τρα^ήχτη- <ε πρός τα πίσω καί φώναξε: ί ~Θ(χ,πώ σ' δλο τόν κόσμο πως σν εσκοτωσες τόν Μπροΰννο! —Ψεύτη!.... Σκασε!.....©ά σω- ή θά σέ πνίξω! Καί τα χέ- ή ξ! Καί τα χ οια τού άγγιξαν τόν λαιμό τού. ι Ιοτε ο μαγος άνασήκωσε τό ψη- •οτου σώμα, έπρότεινε τα χέρι το :αι μλ ώ μ ρνε τα χέρ :αι μεγαλοπρεπής· εφώναξε: —Καταραμένε! Τλδ ρς, τρελλός, άπ' τό θυμό υ^ ο Ιακωβος Ζιροντέλ, ώρμησε απάνω στό μάγο. Ό Μάντα δμως τού ξεφυγε άπ' τα χέρια μέ μιά ντελως νεαν1κή εύχχγησία. Ό Ί- ι«ο6ος ^ρίχτηκε καί παλι απάνω ου κι αρχισε μεταξύ τους δγρια νά δείξη άληθινή μετάνοια'ΐ»1 εγκλημά τού.... Ή Λουσέττα εχτισε ε μάρινο μνήιια στό μερο: νώθηκε ό Μπροΰννο ■άπό τοΰ? * κονς καί υστεοα άπό λί"ον κλείσθηκε σ' ?να μονασπΐοι Άγοράζετε τό: 6ι6?ία αα: Βιβλιοπωλείον τού «'Ε&ν. ΝΕΟΝ ΤΜΚΪΙΚΒΝ ΦΑΡΜίΜ ΤΠΝΙΗΑΑΑ1ΩΝ ΥΠΟ ΕΓΙ Θά κάμη τα ψαρά ή φθινοντιΐ λιά σας νά έπαναλάβοΐ'ν το νικόν κάλλος καί ΔΕΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ Τό νεώτατον καί κάλλιστ0^ κον διά νά κάμητε τα ψαρα 1 ¥|" τα μαλλιά σας νά έπανίΜΤΊβ0Λι ^ πρότερον χρώμά των, τό ? νο πού άρμόζει στό εΐδος φιας σας, είναι τό Δέν ύπάρχει 6αφή ή «■. ■ ^ χρο>ματισμός όστις μετοτί' ^..
μαλλιά στό ίδιον χρώμα πον ¥
τερον. Μή στενοχωρεϊσθε εσ
κατ' ελάχιστον, δέν ,κηλιδιβν^
μα τής κεφαλής καί δέν οι'·
νείς νά τό διακρίνη, άλλ
γων έβδομάδων Θά
νεώτερος καί καλλίτερος <ίαιν ρίς έκεϊνα τα ψαρά μαλλιο- ^. κιμή θά πείστι καί τόν μάΜ»λ ^, κόν καί τό ίοα'δ ΗπιΓ ται άπό την έθνικώς ____ Τοηΐε ., ΜαΓνΐ3Π(1. μετ* έγγνησεω;·- $ νοποίηστν ή επιστροφήν τϊ ··' των. Ό φαρμακοποιός σας Ε* ΗαΪΓ Τονωτικόν, ή ή Ι·.63^,, Οθ. θά σάς στ^λη μίαν -" ό: Λο/.)ηί>ιιο>
ι-αν ήταν νέος <> α. Α·1ή, ή-
', - ^.,'~.»γ ΤίΤνί χασει οαως
την
τω-
*ή
χ,«,. Μέμεγάλέςθ.σίες'5-
ί'γε γ.ατορθώσει να τ:?'»βια-
Γ·ά νά δ-.ατηρη^π τίϊν «τοΤ5 .ε"
ξωτς::/.η «ο παράστασι, χαρ δλη
'^φ χκ-ί:-*.'-'.χ των χόρων —ο, κου
^λ- «3 "«έτρΜΜΓ* νά μην
XI-
ίάνη άπό την χείνα, ειχε ι»
νά έ-'βάλη στόν έαντό το.. χιλιες
ϊυο στςίήσεις·. , . ,
Κϊτο'7.ο5ϊί <τ ενα υχε;*^ με χο- ίτ: 3μως :ωρο αι>-
■ι, α:τ2, είτε οχι, ότι
Τν -'-'-ί τ°·» τ,ήν ε'Χ*
ιϊτ; ϊτο/ότως άνχγν.αίί
περιορίση
Χίί την
Ι ίη /.αμινέτο εδραζεΐοί
-ο; ι'.γ, ύ μέ τίς οποίες έγε^ίά-
τ·ζε ΑΙ 7 ?ορά τόν μην 7 νχ'ι>ς
I-
—ωγε τ 1<* άρ'στο7.ρ2τ·.κό έστ!» τό:·ο Τα ;::.,ο.2τά τοο χοο οταν χι' κ,'Λ / '·'α τα έχρόσεχε ύ ξεχωρ1.- ~ή;- αε/ε'α. Είχε 7.ό»ψε( 1/ςελώς ην /χ-.)ό ϊέν άν;'δε φωτ'ά γιά νά 1:~ϊθή ο'/.ονομοϋτε κι' άπ' τό ©ω- οΐ7 Προσπαθούσι 5μ(ος /ά αέ Ι κάνη | «μά5· 1). τόσο μίαν έπ'τνεψ·. τ·ς τετσερες το |ε*ίί«, ο -λ. Λίδρί» πήγε έπίσχει'/ι πή;( ν-ιρ'Ίς Φονμχέν, ή όχοία είχε τηίζτι τ,ύλι τό σαλον: της, Οστ^ρ' ~ο ά-το-τία χολλων έδδο-ιάδον ι ν/.ί/ ;ΐζηχε στο υ.ϊκοί>χεν2ϊϊθ
[της λ:ω^?ο·ο 'Ανρίι Μκ'ΐίν». 'έϊ'ο-
ΐ:_τη> ένδόμοχη «7.ε:νη
«νη της
ή
τόν ϊη~τνταν στό
ρ
Φονμαέν,
Τό Αγγλικόν υποβρνχιον
«Η—47>, όπερ έβυθίσθτι
σιτνεπεία σνγκρούσεϋ),
πρός £λλο ύπο€ί?ύχιον,
είς τό Στενόν τοΰ Σαίντ
Τζώρτζ, της Ίρλανδική;
Θαλάσσης. 'Εκ των 2 >
άνδρών τοΰ πληρώματό;
τού αόνον δύο εσώθησαν
Τό Αγγλικόν ύποδρύχιον «Η—47>, τό οποίον εβυθίσθη κατόπιν συγκρουσεως πρός άλλο ύποδρΰχιον είς τό Στενόν
τοθ Σαίντ Τζώρτζ, μέ απώλειαν 21 άνδρών τοϋ πληρώματος. Ή φωτογραφία ελήφθη πρό τοϋ άπόπλου τοϋ «ποδρυχ.
"ΑρχΓσατν ν« σανομιλοίίν. Ή χο-
μέ τόν Φονμπέν χι'
ούτος μέ χατροοσία·— σέ σάς..
■—Σάς άγαχοόσε ιτολυ. Είσαστε
ό καλλίτερος <ρίλος τοι>, χαί νστερ'
άτ' τό θάνατό τοο έμείνατβ ό καλλί¬
τερος δικός μόν ^ιίλος.
Σώχασε μιά στιγμή, χι'
χαι
έΑείνη «γχ,νη-, ιτθί. δοκί-
η
.5 οτςς φορες
'Ω?2 ι -χντα μέ τή λετττή
/••ϊ ττ(ς %α· τα ξ^ά μαλλ
ΟΓίτ,ν; αε γεννΐίότητα νά ζαί
> «-ο·ο άσημένιο γρβμ ^
αέ μ:ά βαθε:ά το-
Μολις είδε τόν κ
τ0 —
ττς
Αΰτός τής ^ρίλτϊτε
τό χέρι μ.έ «ο-
'ά
Φονμχνέ μίλησε γιά την χόρη
"τ—;. Την είχε «αντρέφει τώρα τε¬
λευταία, χα< ό άνδρας της την είχε χάρει μακρυά της, στίς άχοιχίες. Παρατπονέθηχε κατόπιν γιά τίς ι?ί- λες της, χού την είχΐν λησμονήσει τόσο, ώττε έμενε τώρα μόνο μέ τό·ν ττό της Α'.ίρν. Αύτός την έχάτταςε χωρίς σχε 5όν νά άπαντα. Ξχφνικά τής είχε: —Ξέρετε χώς είνε σημερα αω- . . . στά είκο-πέντε χρόνια άχό τότε «ίιΐέχείνη τή σν.γμή χαμηλω^ενα τα ννωριττηκοζΐε; μάτια τού, τα σή·Αωσε, κότταξε την Ή ένθύμ'ησίς ""Κ μ*Α?'ϋνί>; αν» κ>?ία(Φθ'Λλχέν καί τής είχε αέ φω-
τής χρονολογίας την έχανΐ νά ζα- νή /.ά-ως τρεμοο'
ρώση λίγο τα φρΰδια της_, όστόσο
γέλχτε χαλοχάγαθα. χαί ε:πε:
"" ■·--- ένθυμητικό χθϋ έ-
—Είκοσιχέντε χρόνια... "Εγουμε
Οίχόν σήμερα· τους άργ·.»:ονς γά-
τής φιλΪ2ς μας ..
Ο χ. Λιβρό,' χον» χρ2το>ε ώς
—^Τί φςΐδβρο ένθυμητικό -πθϋ έ-
χετε! Καί είταττε άχολΰτως β&δαι-
ος γ:' 'ς<ύτή την άξιομνημόνε^τη γοο- νολογία; Α —Απολύτως. Σάς -ρωτογνώρ·- σα στίς 6 Σεπτέμβριον, ττόν χυργο της. της χ>?ίας Ώράϊγ. Μόλ1.; ε'χατε
ότι θά θ-ομώσετε αέ τα
Α ί ή άλ
λόγΐα μόν. Αυτή είνε ή ά
Ή χυρία Φονμχέν τοϋ είχε τότε
ήρεμη:
—Λι*ρύ, δέν λές <άλήθει~. Μί- λη—ς —ήμερα, γιατί ή κ,όρη μου είνε τώρα χαντρεμτχένη ν.' έγώ, χρίν άχο·Λατασταθη ή κόρη μοο, ίέν θά , ι 'Λ δεΰ-ί Καί τού Ιίωσε τό χέρι τη; ·χ Ιίλ γλΰαο χαμόγελο... * « * Ό κ. Λ'.δρί) δέν μποροϋσϊ νά ά- χαντή<— άμέσως, γι»τί ή /.ατάπλη- ξις τόν είχε κάνει ^ω-κάτω. Ποτέ δέν είχε σκειρ&η νά ζητήση τέ γάαο την κ!>ρία Φονμχέν, γιατϊ ήταν ^έ-
δαιος χώς θ' άντίκροζ« άρνηΐ-ι Καϊ
ηταν τώρα άνα—αΐτωμένος άϋό τρελ
λή χοίρά, γιατί την άγαχοΐκΐε περισ-
σότερο ά—ό άλλοτε.
Ξαφνιχά όμως έγινε χάτ&ιχρος,
μόλις τ>.ιμή|θηκε τή φτώχεια τΐο, χοό
την εκρ·>δε τόσο καιλά, χχ την χω-
μωίία ποίι εχαιζε μέ τόΐο κόχο...
Όλα αΰτά, έσυλλογίφθηε, εχρε-
χε νά τα ομολογήση τώόρα, τι ήιθελε
νά είναι έν τάξει μέ την συνείδηοί
τοο. Κϊί μίλησε άμέυτΛς.
—Άκοΰστέ με, ψιθύρισε, χρέχει
χρώχ' άχ' όλα ν ά <τ5ς χώ.,.να σίς ιέξομολογηθώ την καταστεί αου .. Δέν είνε αύτη χού ■φαίνετο"... Πριν άχό χολύν καιρό «ίμαι χατεττραο.- μένος. Είμ,ΐί φτωχ&Γ... ■—Τό ξέρω, άχάντησε μέ γλονό- τητα 'ΐύτη. "Εκιζνε εν* κίνημα έ?-χλήξεος κι' Ιχειτα χιχρο χαμόγελο ^?>·ρ?λ,
ττά χείλη τού.
—"Οχι, δέν ξέρετε. Φτώ'/εία Βε-
ωρεΐτε ^έιδα'.'α σεΐς -τό ν ά ζή χανε'ς
χωρίς χολϋτέλε:ζ, χωρίς τ:ΐ:ιτ:ές
ίο—άνες, μέ -/-ά-οιατ μετριότητα. 'Ε-
γώ ομως... ΒρΊτκομ» σέ •/ζ·.ρόι&~
ρη...ίτέ χολΰ χειρότερΥί Θέτι'
Ή κυρία Φονμ—Ιν άχαία-ττ,σε ά-
παλά τό χέρι της σ*τό μχοίττο τ«υ.
—Ξέρω, φίλε μου, ^ρω τ^3 λεω.
Είνε χολί) ίύτκολο νά χρύφη %7ί.ς
τή ζωή τού κι' όλος ό %ότ^ς εχει
μά#ε'. τή δική σας. Ξέρω τ: φοίε-
ρές στερήσεις έδοκιμά^ατΐ, ξέρω
πόσο έχαλαίφατε χρόν.α τ·όρα >ιά
νά κρατήκτετε την κο'.νων.Αη σ?ς
θέσι... Είνε φοίερά αύτά, ^έδ*7,
εδείξατε ομως άξιοθτόμαστο θάρ-
ώ ά ά νά τα
οτέ νά
τερο γάμο δ·.κό μου.
ϊος... Κ'.' έγώ θά σάς
ξεχάσετε όλα.
—Π ώς... ξέρο·>ν όλος ό
ψΛ'ρκτε νό χ. Λ'.δρύ.
"Εμεινε άχίνητος
»Τά σηζΐερινά σου λόγια τα χε-οί- μ ης ^
μενά. Μχορώ νά σοΰ χώ, υ.άλΐσ-α,' 'ΕτΛλογίο'Βτ/χε μέ τρότχο τη
τώρΛ, ότι γι' αύτό ακριβώς αέ ^ρή-'νωνία χοό κϊτεσκόχε« εΐαων.
χες μόνη Δέν είμα- χείά νέα 'Βιάφορες φά™:ς τής φτώνϋϊ
την χοι-
κά τϊί
ιοι>,
χες μονη .. Δέν είμα-. χείά νέα γ-ο-'διάφορες φάσείς τής φτώνϋϊς
ναϊλα, άλλά χαί δέ Θελ(υ ^ά γη-^οίι παραχολοΛοντε χωρίς νά νελ'έ-
στήν μονιξιά... Είται ό π·ό ται τήιν τ,ωμωδία τής φεύτιχης έχί-
τόν
>ει
τής πόλεως Ον-ίττνερ, Καλιφοονίας, τό οποίον εβλάβη εσχάτως
αύτη μέ γέλοιο. Μοΰ τό ειχΛ-.ε τόσο
σ^χν^, βλέ-ετε-:.. Τό βϋμάσθε καλά,
χώς; έγώ ή ίδ'.α υάς είχα δώτει την
άϊεια νά μο3 τό λέτε, ί>χί> τόν δοον
δμως ή έκμ'·>τττ,:εύσε!ς «*ς νά γί¬
νωνται σέ στίχους... Στήν άρχή εΤ-
χοττε ΐσχορι-τθη χώς οώτό ήταν ζολίι
δύτκολο κ:ΐ ότι τίς έκορό'3ε·^. 'Ε-
χειτα τό δεχ^ηκατε. Τούς ΐ-ίχους
"σας τοίς έϊ'αβάζαμε μ2ζ: χαί δυ-
νατά... Μχά, μχά, τ! ά
Γιαττί >αύτό τό δραΜ.ατ'.κό
—ΤΛατί, θ>μ.&ϋμα! όλϊ ότι ύχέ-
φερα! Γιατι σείς είσζστε ή μόνη
γυναίκα χού άγάπη·ϊϊ! Γιατί σάς
άγάχησα τόσο χολύ, ώστΐ ήοοκν έ*-
τοιμος χαί νά σκοτωθω γ:ά χάίΐ
σαις;, σάς τό ό?κ!ζομς<ι! Καί σείς τό ξέρατε ν,αλά. Έχάνατε ?μως ότι τα Ιχ-αίρνατε όλα γ;ά χαιγνϊδάκι» χι' έγώ ίέν έτολμοίτα νά σάς μιλή- σω κ*θαρώτε;Λ, άχό φό£ ή μέ έ'.ώχνατε! Την ξέρχτε λά την άλήθεια... Ή ν.^ρία Φονμχέν τόν Ιν.ύττοτξε μέ γλΛΐό χ:μόγελο καί τοϋ ιίχε·: —Ξέρω χώς ήαα/ν χχ/τρεμμένη μέ έναν χρώτης τάξεως ανδρωτο χοΰ ηταν χαί φίλος σας. Ξέρω ά- χόματ πώς δττερ' άχ' τό θίνϊτο τοϋ άνδρας μου είχα νά άναι9ιρέψω "τ;ν κόρη μο^ χαί δέν μοϋ χρζιτν δ μεριχές ^ψευτιές, μεριχές ΰτο ες Ίμ.χρο-ςτ' στόν κόσμο... Ριατί τα λέτε ομως όλοβ οώτά ζτ,μρ; —Δέν ξέρω, απήντησεν ό χ. Λι- δρΰ μέ άχλότητα. "Ισως γιατι τή μ-.ά μ£ρα ή την άλλη |χ?»χε νά σίς; τα χώ. Αυτή ή άγάχη ν.ζάτχ,5Ζ τόσο μ·εγάλη θεσ; στή ζωή μοο, ώστε δέ θέλω (3μα χεθάνω, νά σ>ιέχτωμΐι
αν την είχατε νοιώσε'. ή δχϊ. Άλ-
λωστε τώρα τό χΐσθημά μοο εί'/ε εν α
«βάγμ* τόσο^οχρ^νό, ώστ: νά μην
σου, άφοΰ έ'α·εινες είκοσί χέντε χρό-, Εύτ^ώς ή Χ!>?ί2 Φονμπΐν ήτ(7ν
χισ·τός σ' έναν άχηλχ',κταένο έ'-
ρωτα... Ξέρω χώς τό τέλος τής
ζωής μου τ)ά είνε εύτοχίσμε'νο μτζύ
300...
έχεΤ. Κί' Ινα άπαλό γυνα'.νείο χε-
ρχτ.! ξέρει, όταν θέλη, νά >_αρίζ—
την εΰτνχί'Ζ χαί τή λησμ«ν·.ά...
ΑΝΤΡΕ ΤΕΡΙΒ
Τό νέον Γερμανικόν ύ.-τεοωκεάνεισν «Βρέμηί, 46.000 τόννων, το όποιαν δα
κάμτΐ τό πρώτον ταξείδιον τθυ έκ Βρέμης είς Νέαν Υόρκην προσεχώ;.
', - ^.,'~.»γ ΤίΤνί χασει οαως
την
τω-
*ή
χ,«,. Μέμεγάλέςθ.σίες'5-
ί'γε γ.ατορθώσει να τ:?'»βια-
Γ·ά νά δ-.ατηρη^π τίϊν «τοΤ5 .ε"
ξωτς::/.η «ο παράστασι, χαρ δλη
'^φ χκ-ί:-*.'-'.χ των χόρων —ο, κου
^λ- «3 "«έτρΜΜΓ* νά μην
XI-
ίάνη άπό την χείνα, ειχε ι»
νά έ-'βάλη στόν έαντό το.. χιλιες
ϊυο στςίήσεις·. , . ,
Κϊτο'7.ο5ϊί <τ ενα υχε;*^ με χο- ίτ: 3μως :ωρο αι>-
■ι, α:τ2, είτε οχι, ότι
Τν -'-'-ί τ°·» τ,ήν ε'Χ*
ιϊτ; ϊτο/ότως άνχγν.αίί
περιορίση
Χίί την
Ι ίη /.αμινέτο εδραζεΐοί
-ο; ι'.γ, ύ μέ τίς οποίες έγε^ίά-
τ·ζε ΑΙ 7 ?ορά τόν μην 7 νχ'ι>ς
I-
—ωγε τ 1<* άρ'στο7.ρ2τ·.κό έστ!» τό:·ο Τα ;::.,ο.2τά τοο χοο οταν χι' κ,'Λ / '·'α τα έχρόσεχε ύ ξεχωρ1.- ~ή;- αε/ε'α. Είχε 7.ό»ψε( 1/ςελώς ην /χ-.)ό ϊέν άν;'δε φωτ'ά γιά νά 1:~ϊθή ο'/.ονομοϋτε κι' άπ' τό ©ω- οΐ7 Προσπαθούσι 5μ(ος /ά αέ Ι κάνη | «μά5· 1). τόσο μίαν έπ'τνεψ·. τ·ς τετσερες το |ε*ίί«, ο -λ. Λίδρί» πήγε έπίσχει'/ι πή;( ν-ιρ'Ίς Φονμχέν, ή όχοία είχε τηίζτι τ,ύλι τό σαλον: της, Οστ^ρ' ~ο ά-το-τία χολλων έδδο-ιάδον ι ν/.ί/ ;ΐζηχε στο υ.ϊκοί>χεν2ϊϊθ
[της λ:ω^?ο·ο 'Ανρίι Μκ'ΐίν». 'έϊ'ο-
ΐ:_τη> ένδόμοχη «7.ε:νη
«νη της
ή
τόν ϊη~τνταν στό
ρ
Φονμαέν,
Τό Αγγλικόν υποβρνχιον
«Η—47>, όπερ έβυθίσθτι
σιτνεπεία σνγκρούσεϋ),
πρός £λλο ύπο€ί?ύχιον,
είς τό Στενόν τοΰ Σαίντ
Τζώρτζ, της Ίρλανδική;
Θαλάσσης. 'Εκ των 2 >
άνδρών τοΰ πληρώματό;
τού αόνον δύο εσώθησαν
Τό Αγγλικόν ύποδρύχιον «Η—47>, τό οποίον εβυθίσθη κατόπιν συγκρουσεως πρός άλλο ύποδρΰχιον είς τό Στενόν
τοθ Σαίντ Τζώρτζ, μέ απώλειαν 21 άνδρών τοϋ πληρώματος. Ή φωτογραφία ελήφθη πρό τοϋ άπόπλου τοϋ «ποδρυχ.
"ΑρχΓσατν ν« σανομιλοίίν. Ή χο-
μέ τόν Φονμπέν χι'
ούτος μέ χατροοσία·— σέ σάς..
■—Σάς άγαχοόσε ιτολυ. Είσαστε
ό καλλίτερος <ρίλος τοι>, χαί νστερ'
άτ' τό θάνατό τοο έμείνατβ ό καλλί¬
τερος δικός μόν ^ιίλος.
Σώχασε μιά στιγμή, χι'
χαι
έΑείνη «γχ,νη-, ιτθί. δοκί-
η
.5 οτςς φορες
'Ω?2 ι -χντα μέ τή λετττή
/••ϊ ττ(ς %α· τα ξ^ά μαλλ
ΟΓίτ,ν; αε γεννΐίότητα νά ζαί
> «-ο·ο άσημένιο γρβμ ^
αέ μ:ά βαθε:ά το-
Μολις είδε τόν κ
τ0 —
ττς
Αΰτός τής ^ρίλτϊτε
τό χέρι μ.έ «ο-
'ά
Φονμχνέ μίλησε γιά την χόρη
"τ—;. Την είχε «αντρέφει τώρα τε¬
λευταία, χα< ό άνδρας της την είχε χάρει μακρυά της, στίς άχοιχίες. Παρατπονέθηχε κατόπιν γιά τίς ι?ί- λες της, χού την είχΐν λησμονήσει τόσο, ώττε έμενε τώρα μόνο μέ τό·ν ττό της Α'.ίρν. Αύτός την έχάτταςε χωρίς σχε 5όν νά άπαντα. Ξχφνικά τής είχε: —Ξέρετε χώς είνε σημερα αω- . . . στά είκο-πέντε χρόνια άχό τότε «ίιΐέχείνη τή σν.γμή χαμηλω^ενα τα ννωριττηκοζΐε; μάτια τού, τα σή·Αωσε, κότταξε την Ή ένθύμ'ησίς ""Κ μ*Α?'ϋνί>; αν» κ>?ία(Φθ'Λλχέν καί τής είχε αέ φω-
τής χρονολογίας την έχανΐ νά ζα- νή /.ά-ως τρεμοο'
ρώση λίγο τα φρΰδια της_, όστόσο
γέλχτε χαλοχάγαθα. χαί ε:πε:
"" ■·--- ένθυμητικό χθϋ έ-
—Είκοσιχέντε χρόνια... "Εγουμε
Οίχόν σήμερα· τους άργ·.»:ονς γά-
τής φιλΪ2ς μας ..
Ο χ. Λιβρό,' χον» χρ2το>ε ώς
—^Τί φςΐδβρο ένθυμητικό -πθϋ έ-
χετε! Καί είταττε άχολΰτως β&δαι-
ος γ:' 'ς<ύτή την άξιομνημόνε^τη γοο- νολογία; Α —Απολύτως. Σάς -ρωτογνώρ·- σα στίς 6 Σεπτέμβριον, ττόν χυργο της. της χ>?ίας Ώράϊγ. Μόλ1.; ε'χατε
ότι θά θ-ομώσετε αέ τα
Α ί ή άλ
λόγΐα μόν. Αυτή είνε ή ά
Ή χυρία Φονμχέν τοϋ είχε τότε
ήρεμη:
—Λι*ρύ, δέν λές <άλήθει~. Μί- λη—ς —ήμερα, γιατί ή κ,όρη μου είνε τώρα χαντρεμτχένη ν.' έγώ, χρίν άχο·Λατασταθη ή κόρη μοο, ίέν θά , ι 'Λ δεΰ-ί Καί τού Ιίωσε τό χέρι τη; ·χ Ιίλ γλΰαο χαμόγελο... * « * Ό κ. Λ'.δρί) δέν μποροϋσϊ νά ά- χαντή<— άμέσως, γι»τί ή /.ατάπλη- ξις τόν είχε κάνει ^ω-κάτω. Ποτέ δέν είχε σκειρ&η νά ζητήση τέ γάαο την κ!>ρία Φονμχέν, γιατϊ ήταν ^έ-
δαιος χώς θ' άντίκροζ« άρνηΐ-ι Καϊ
ηταν τώρα άνα—αΐτωμένος άϋό τρελ
λή χοίρά, γιατί την άγαχοΐκΐε περισ-
σότερο ά—ό άλλοτε.
Ξαφνιχά όμως έγινε χάτ&ιχρος,
μόλις τ>.ιμή|θηκε τή φτώχεια τΐο, χοό
την εκρ·>δε τόσο καιλά, χχ την χω-
μωίία ποίι εχαιζε μέ τόΐο κόχο...
Όλα αΰτά, έσυλλογίφθηε, εχρε-
χε νά τα ομολογήση τώόρα, τι ήιθελε
νά είναι έν τάξει μέ την συνείδηοί
τοο. Κϊί μίλησε άμέυτΛς.
—Άκοΰστέ με, ψιθύρισε, χρέχει
χρώχ' άχ' όλα ν ά <τ5ς χώ.,.να σίς ιέξομολογηθώ την καταστεί αου .. Δέν είνε αύτη χού ■φαίνετο"... Πριν άχό χολύν καιρό «ίμαι χατεττραο.- μένος. Είμ,ΐί φτωχ&Γ... ■—Τό ξέρω, άχάντησε μέ γλονό- τητα 'ΐύτη. "Εκιζνε εν* κίνημα έ?-χλήξεος κι' Ιχειτα χιχρο χαμόγελο ^?>·ρ?λ,
ττά χείλη τού.
—"Οχι, δέν ξέρετε. Φτώ'/εία Βε-
ωρεΐτε ^έιδα'.'α σεΐς -τό ν ά ζή χανε'ς
χωρίς χολϋτέλε:ζ, χωρίς τ:ΐ:ιτ:ές
ίο—άνες, μέ -/-ά-οιατ μετριότητα. 'Ε-
γώ ομως... ΒρΊτκομ» σέ •/ζ·.ρόι&~
ρη...ίτέ χολΰ χειρότερΥί Θέτι'
Ή κυρία Φονμ—Ιν άχαία-ττ,σε ά-
παλά τό χέρι της σ*τό μχοίττο τ«υ.
—Ξέρω, φίλε μου, ^ρω τ^3 λεω.
Είνε χολί) ίύτκολο νά χρύφη %7ί.ς
τή ζωή τού κι' όλος ό %ότ^ς εχει
μά#ε'. τή δική σας. Ξέρω τ: φοίε-
ρές στερήσεις έδοκιμά^ατΐ, ξέρω
πόσο έχαλαίφατε χρόν.α τ·όρα >ιά
νά κρατήκτετε την κο'.νων.Αη σ?ς
θέσι... Είνε φοίερά αύτά, ^έδ*7,
εδείξατε ομως άξιοθτόμαστο θάρ-
ώ ά ά νά τα
οτέ νά
τερο γάμο δ·.κό μου.
ϊος... Κ'.' έγώ θά σάς
ξεχάσετε όλα.
—Π ώς... ξέρο·>ν όλος ό
ψΛ'ρκτε νό χ. Λ'.δρύ.
"Εμεινε άχίνητος
»Τά σηζΐερινά σου λόγια τα χε-οί- μ ης ^
μενά. Μχορώ νά σοΰ χώ, υ.άλΐσ-α,' 'ΕτΛλογίο'Βτ/χε μέ τρότχο τη
τώρΛ, ότι γι' αύτό ακριβώς αέ ^ρή-'νωνία χοό κϊτεσκόχε« εΐαων.
χες μόνη Δέν είμα- χείά νέα 'Βιάφορες φά™:ς τής φτώνϋϊ
την χοι-
κά τϊί
ιοι>,
χες μονη .. Δέν είμα-. χείά νέα γ-ο-'διάφορες φάσείς τής φτώνϋϊς
ναϊλα, άλλά χαί δέ Θελ(υ ^ά γη-^οίι παραχολοΛοντε χωρίς νά νελ'έ-
στήν μονιξιά... Είται ό π·ό ται τήιν τ,ωμωδία τής φεύτιχης έχί-
τόν
>ει
τής πόλεως Ον-ίττνερ, Καλιφοονίας, τό οποίον εβλάβη εσχάτως
αύτη μέ γέλοιο. Μοΰ τό ειχΛ-.ε τόσο
σ^χν^, βλέ-ετε-:.. Τό βϋμάσθε καλά,
χώς; έγώ ή ίδ'.α υάς είχα δώτει την
άϊεια νά μο3 τό λέτε, ί>χί> τόν δοον
δμως ή έκμ'·>τττ,:εύσε!ς «*ς νά γί¬
νωνται σέ στίχους... Στήν άρχή εΤ-
χοττε ΐσχορι-τθη χώς οώτό ήταν ζολίι
δύτκολο κ:ΐ ότι τίς έκορό'3ε·^. 'Ε-
χειτα τό δεχ^ηκατε. Τούς ΐ-ίχους
"σας τοίς έϊ'αβάζαμε μ2ζ: χαί δυ-
νατά... Μχά, μχά, τ! ά
Γιαττί >αύτό τό δραΜ.ατ'.κό
—ΤΛατί, θ>μ.&ϋμα! όλϊ ότι ύχέ-
φερα! Γιατι σείς είσζστε ή μόνη
γυναίκα χού άγάπη·ϊϊ! Γιατί σάς
άγάχησα τόσο χολύ, ώστΐ ήοοκν έ*-
τοιμος χαί νά σκοτωθω γ:ά χάίΐ
σαις;, σάς τό ό?κ!ζομς<ι! Καί σείς τό ξέρατε ν,αλά. Έχάνατε ?μως ότι τα Ιχ-αίρνατε όλα γ;ά χαιγνϊδάκι» χι' έγώ ίέν έτολμοίτα νά σάς μιλή- σω κ*θαρώτε;Λ, άχό φό£ ή μέ έ'.ώχνατε! Την ξέρχτε λά την άλήθεια... Ή ν.^ρία Φονμχέν τόν Ιν.ύττοτξε μέ γλΛΐό χ:μόγελο καί τοϋ ιίχε·: —Ξέρω χώς ήαα/ν χχ/τρεμμένη μέ έναν χρώτης τάξεως ανδρωτο χοΰ ηταν χαί φίλος σας. Ξέρω ά- χόματ πώς δττερ' άχ' τό θίνϊτο τοϋ άνδρας μου είχα νά άναι9ιρέψω "τ;ν κόρη μο^ χαί δέν μοϋ χρζιτν δ μεριχές ^ψευτιές, μεριχές ΰτο ες Ίμ.χρο-ςτ' στόν κόσμο... Ριατί τα λέτε ομως όλοβ οώτά ζτ,μρ; —Δέν ξέρω, απήντησεν ό χ. Λι- δρΰ μέ άχλότητα. "Ισως γιατι τή μ-.ά μ£ρα ή την άλλη |χ?»χε νά σίς; τα χώ. Αυτή ή άγάχη ν.ζάτχ,5Ζ τόσο μ·εγάλη θεσ; στή ζωή μοο, ώστε δέ θέλω (3μα χεθάνω, νά σ>ιέχτωμΐι
αν την είχατε νοιώσε'. ή δχϊ. Άλ-
λωστε τώρα τό χΐσθημά μοο εί'/ε εν α
«βάγμ* τόσο^οχρ^νό, ώστ: νά μην
σου, άφοΰ έ'α·εινες είκοσί χέντε χρό-, Εύτ^ώς ή Χ!>?ί2 Φονμπΐν ήτ(7ν
χισ·τός σ' έναν άχηλχ',κταένο έ'-
ρωτα... Ξέρω χώς τό τέλος τής
ζωής μου τ)ά είνε εύτοχίσμε'νο μτζύ
300...
έχεΤ. Κί' Ινα άπαλό γυνα'.νείο χε-
ρχτ.! ξέρει, όταν θέλη, νά >_αρίζ—
την εΰτνχί'Ζ χαί τή λησμ«ν·.ά...
ΑΝΤΡΕ ΤΕΡΙΒ
Τό νέον Γερμανικόν ύ.-τεοωκεάνεισν «Βρέμηί, 46.000 τόννων, το όποιαν δα
κάμτΐ τό πρώτον ταξείδιον τθυ έκ Βρέμης είς Νέαν Υόρκην προσεχώ;.
80
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
■ΟΝΑΔΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΟΣΣΜΣ
ΠΡΑΚΤΙΚΗ
ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
ΥΠΟ ΑΝΝΑ 6Α1ΙΙ.Τ
ΤΑ βιβλίον αΰτό είναι μοναδιχός όβηγός βιά την χατανόησιν τής Άγ-
γλικι,ς Γραμματικης καΐ τού πνεύματος τής Αγγλικη; γλώοσης. Είναι
δέ άριστος οδηγος, δχι μόνον διά τού; άρχαρίους, οί όποΐοι άποχτοθν δι'
αυτής σταθεράς γραμματικάς βάσεις επί των οποίων δύνανται νά οίχοδσ-
μησονν τό λεξιλόγιόν των, άλλά καί δι' έχείνοςυ οί όποϊοι γνωρίζοιτν μέν
την Αγγλικην την όμιλοθν Ισως εΰχερώς, οί όποίοι δμως ύποπίπτο™
συχνα εις γραμματικα λάθη.
,Τά λάθη δέ αότά άπηχοΰν κακώς βίς τό αυτΐ τοδ έκ γενβτης Άγγλο-
νλωσσου. Τό βιβλίον αιπό είναι Γραμματιχή καΐ Συντακτικόν τής Άγ-
γλικής γλώσσης, μέ παραδείγματι μεταφραστικά κείμενον καί κανό¬
νων καί προφοράς είς την Ελληνικήν. Τό χρπάζονται ίχι μόνον οί ΛΙ-
ΓΟΓΡΑΜΜΑΤΟΙ, άλλά καί οί ΕΓΓΡΑΜΜΑΤΟΙ.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
Γράψατε δπως σδς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσατε συμπληροθντ»;
τό κάτωθι Δλετίον.
ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΓΛΑΙΛ)
140 ν. 26Λ 51., Νεν Υογκ, Ν. Υ.
'Εβωκλείστως ευρίσκετε βολλ. 2.00, μέ την παράκλησιν δπως μοί
άποστείλητε την <ΠΡΑΚΤΙΚΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΓΡΑΜΜΛΤΙΚΗΝ>
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πόλις ........................ Πολιτϊία
• •••••ε»····)·······
ΙΣΧΥΡΑΙ
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΣ
ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΨΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΉΣ ΦΥΛΗΣ
ΙΧΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΛΚΕΑΟΛΙΙΚΟ1·
ΑΓΩΝΟΣ
ΣΤ. ΡΑΠΤΉ.—Πληθύς λεπτομέρειαν, επεισοδίον, περιγρα-
φών μαχών καί έν γένει τελεία έξιστόρησις βλαχν των ήρωϊ-
κών κατορθωμάτων των Μακεδονομάχων. Β' Βκδοσις μέχρι τέ-
λους τοϋ Μακεδοντκοΰ Αγώνος (1903—1909). Σελίδες 914
μετά 75 καλλιτεχνικων είκένων. Δεδεμενον.........$2.00.
ΡΗΓΑ! Ο ΦΕΡΛΙΟ-
"Ολος 6 δίος; τοϋ πρωτομάρτνρος της 'Ελληνικής Ελευθερί¬
ας, έξ επισήμων εγγράφων, μέ άγνώστους λεπτομερείας καί τα
σχέδιά τού μετά των άρματωλών της Ροΰμελης καί τού" Μο>
ρηά, μέ τα έρωτικά τού έπεισόδια. Υπό Άριστ. Κυριακού. Σε¬
λίδες 432 περίπου. Είκόνες 40· Δεδεμενον στερεώς ... $1.50.
Ο ΙΙΑΥ ΥΟΣ ΜΕΛΑΪ
Βιογραφία τοΰ πρωτομάρτνρος τοΰ Μακεδονικαί αγώνος,
άπό διηγηθείς, άναμνήσεις, γράμματα δικά τού καί άΧλα>ν.
Δεδεμενον ................................... $1.25
(ί
140 ννΕ3Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ%Υ ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
ΤΌ ΑΡΐΤΤΟΥΡΓΉΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΟ1
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
Η ΠΕΙΝΑ
Τό περίφημον βιβλίον τού" μονον σιτγγραφέ'ως, ώς
τό οποίον περιγράφεται μέ τόσην δυναμιν «αί συναρπα-
<πγικότητα αύτην την νεανακήν ςωήν τού, την ζωήν τής δυστυχίας" τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποΰ τόν άν- έδειξεν είς ιιεγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την φή¬ μην τού άνά τόν κόσμον. Ή ςωή τοϋ Χαμσσύν είναι ί¬ να άληθινό μυθιστόρημα ποΰ συγκινεΐ βαθειά την ψυ¬ χήν καί συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη έπιτυχία τοΰ εργου καταφαίνεται έκ των αλλεπαλλήλων έκδά- σεών τού καΐ είς την Ελληνικήν. Σελίδες 250. Χρυσόδετον τιμάται ....—,·—..........χ.. $1.50 Γράψατβ σήμερον όπως σάς αποσταλή & Ο. Ό^ ή έμβάσατβ; ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑ1- ΗΕΡΑΙ.Ο 140 ν¥Ε8Τ 26ΤΝ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΒΚ. Ν. Τ. Ο ΠΆΣ ΖΗ ΚΑΙ Π«Σ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ^- Ο ΑΝΘΡ51Π0Σ ΠΟΥ ΑΨΗΦΕΙ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ, ΤΗΣ ΒΡΟΧΕΣ, ΤΟΥΣ ΠΑΓΟΥΣ, ΤΟΝ ΗΛΙΟ.- ΤΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΑΔΙΑΚΟΠΑ ΣΤΟΥϊ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙΗΠΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ- ΟΑ ΠΙΤΥΧΟΥΝ ΤΟΥΛΑ. ΧΙΣΤΟΝ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΞΕΏΝ; 'Εφημε<ρίδ«εεςςς Καί μέ την φωνη τους δραχνη άχό τό αιώνιο διαλάλϊΐλα, φορτω- μέ>0! μέ όγκους χρωϊνών ή έσχε-
ρινών φύλλων οί βφητ,Αεριιδοχώλαι
τρέχοϋν στοΰς δρ-όμους, γυ.ρίζουν^ε?ς
τής συνοικίες, ώς τής χειό άχόμε-
ρες, γιά νά φερουν τα νέα τής ή-
^Ιρας, τα γεγονότα τοΰ εΐκοσιτε-
τραώρου, σ' δλο τό χλτ}&ος των ά-
ναγνωστών χοΰ πβρ'.μενει μέ
αονησία καί φορές-φορές, μέ άγωνία
την Ιίλφάνισί τοι>ς. ε
Π όσες φορες, όταν σπθΉαϊζ γε-
γονότα διαδ^αματίζωνται κοντά τ,
μακρυά, 3έν ττεριμβνα^ μ« «γωνία
ο·τό παρά&υρο, στήν χόρτα τοϋ τζ'■·
τ!θϋ αας νά «κούσωμε την ^ωνή τού
ώ, νά τόν ιδούμε κον-
άκο-υεται α-
-ό μα%·ρ·Λ τ φωνή τοϋ
τά μας.
Π ρωΐ-πρωΐ, καί ένώ άχόμτ) οί
εύτυχεΐς Ονη,το! άπί>λ!3ζα.'δάνουν την
γλΐΛ(.α το·3 χρωίνοϋ ΰ ό
ώ
ό ίφημ·ί-
ϊς €.ιναι στό χο2ι, ό έντμζ-
έ'χει «φήτει τί) σκληρό
τού στιρώαα, εχεί χφηζσει την γωνια
τοϋ Γ>πογρθ9φείοο τού τόν φιλαΐ-ε-
νεϊ τής ττ&ρισσότειρες φορές την νΰ-
■/τα, καί μέ την φτωχική ταο περι-
βολή, την κλα—σΐκή τού τρχγιάσν.α
ττό κεφάλι χοΰ τοϋ χρη»ΐ!^ε6ει γιά
νά τόν προφυλάσ—) άπό την ίροχη
ί ά ί ά ά
Ό ύπολοχαγός Χάρλοδ Μπρόμλυ θά έπιχειρήσχ) έναέριον πτήσιν
τοϋ Ειρηνικόν ώκεανοΰ έκ Τακόμας, τής Ούασιγκτώνος, μέχρι
τής Ίαπωνίας.
τ'Γοανω
Τ
οί έφηα.ε.ρί£οχώλαι άγωνίζονται μέ
υχ&μ.ονητικόττ)τα τόν άγώνα ττ}ς ζω-
Άάιάψορο άν είναι μεττ,ζΑ&ρί, α¬
διάφορον αν είναι βράϊα, ά·5ι»φορ
ά ά ό ΐ
καιρός χοΰ ή όχειρκόποσις τόν ν,άνει
άί ά ά
•/.αί τόν
ρφ
(}λιο, άλλά καί γιά
μ' αύτη τον ίδρώτά
ά έό
νά
τ:οΰ τρ εχει άφθονος στό μέτωχό τού
σάν τρέχη, μ! τό λιχοδ|?ι, ό Ιφημε-
ριδοπώλης γυρίζοντας διαρκώς χε-
ζός. χωρίς νά μχορη νά κάμγ] χρτ>-
σιν των συγκοινωνιακόν μ,έσων, γιά
άν είναι χαράγμΛτα, ό φ^ρ
χώλτ)ς χρέχει ν ά γϋΐρ·ίι~] δλ·οι>ς τού
δ,ρόμους, νά διανύστ) άχοστάσΐΐς κα
άχοστάσε'.ς, κρατώντας ύχο μάλη
βαρύτατον όγκον εφημερίδων. 'Αδι
,άφορο άν είναι ζέστη άν·Λτό<φιορη ή ηλιος ικ»φτειρός. Αΰτός κρέχει ν ά τρ«ςη κάτω άχό τον ηλιο, χρός δ- λες τής δίε'^θύνσεις, γιά ν·ά χωλή 3τ; τό έμ—άρευζλά τού. Τί καί αν ή ζέστη ξηροίίνι;] το στόμα! Αύτάς χρ€χει νά διαλαλή<— τό ·ε&5ός τοο Κί' δταν άχ.όμ.η είναι δαρύς ό χει- μωνας, κι' δταν χίονίζτ], όταν 'δρε- χη όταν τσκχτχτερό τ6 κρύο μ5ς όταν τ6 ν χ να στα κοτ στά το'πνζατα, <ττά ΰττόγεια καί τής τοτράττες, αΐώνιος ιτεζι&χόρος, δια- λαλεί το·>ς τίτλους των έμχτ>ρει/μ.ά-
των τοο.
φϊρςςςρςς
Οί έφιχιερι^θκΤΓώλιαι «.ιναι ή χειό
χαί&τ}τ!κή βιοχαλαίστική τάξις
είναι οί χειό εΐλικρινείς μετα-
ί Κθ ά ύ ό
ροι>ς αλλο·ος
Ο
ς άτό τούς
λίά καί -ΐηροτγ
ίά κυττάξη χώς νά κ&ρ
ή) πειά χολίι ά™ τό έμχό-
ρε«μά τού τό χώς νά αίσχροκερ8('<~ ό &φηίχερί3οχώλγ>ς άμως χοτέ ίέν θαΕ
τ6 κάμ,Υ] αΰτό. Το έμχάρ-ευά τού έχει
ά ώέ ά !
μ>ά
ό
τιατ;, ώρισμένη χάντοτε,
ώλ
κα!
χο
νά
φ^ρ)ς μιρ
τέ νά έλπ·ί<— -είς μεγαλήτΐ,ριο ν^ρδος ίτη έκεΐνο χοΰ τό άφήνει τα χρακτο- ρείο. Σ' αΰτό ί—ολογίζει χάντοτε, καί γιά νά κερδίστ; δσα χρειάζονται γιά το φαγί τού, γιά τό ντιχτιμό τοϋ, γιά τό ψωμ.ί^ της ο·ΐκογενείας τθ!>,
ά ρί^ νά φωνάξη, νά ξε-
φωνάζοντας, νά βραχνια
~5 διαλαλώντας τοίις τίτλους καί
γ·εγονότα. Άν δέν τρέξτ;, άν ίεν
κοπϊάση,^ίέν εχει νά κ&ρίίση
τε, δέν ε·χει νά φάτ).
Γι' αύτό τόν λόγο ό
πώλης είναι τέ τομ 4ρνατίκό στοι-
χεϊο. (Άν δέν κινηβή Φ&έλτα, αΐε-
νος θά χαΦ»ΐ. άν δέν δουλέψτ) μέ ψ>
χή, αύτάς Οά μείνγ) ν™τικός. Ε!να:
έργάττ/ς καί ίΐαψίρε! άπό τοΰς ερ¬
γάτας, γΐατί οίτε όκτάίΛρο ξέρ-ει,
οίτβ χλτ);ών»εται ώ,ριιη^νο ά
μ>2το, όσοδηητοτε, καί άν δϋλβψη.
Είναι αετα-ωλτ)της, μετ«ράτης,
δίιχφέρει όμως κι' άχ·' αΰτβύς, γιατί
οϋτε την άν&σί τους εχει, οΰτε μχο-
ρεί νά έλχίσγ; χοτέ μιά άιτόφθμτ) αυ-
ξησι τής τΐμής ^τον έμ.χορεύαατός
του^γιά νά κερ3ί<— ενα σημαντ'.κό 7τοσ6, νά κάνη τψ τύχη τού, νά γ?- ντ; καί αύτάς νΐοχλουτος μιά μερά, &χως τόσοι άλλοι <τε άλλ·α έλ μ ΔοΛ-ευει νύχτα μερά γιά τό ψωμί τού νόχτ3;0Αρα καί μόλΐς μχορεί νά το κε.ίδί(-ι. Άρρωσταίνει καί κα- νείς 5έν^ τόν -ερρ&άλχει, καί χεινάει, χαθαίνει καϋχΐίά α νότητα καί μένει στοΰς ~ίντ« μους. Δέν ίλτ^ρθη γιά τόν έφϊμερ! έ'θ-ώλη καμμιά μβριμνα άχά τό 'κρ'ά- τος, κανένα μ.€τ,ρο χροστασίας, καα- μιά άντίλτ-,ψις γΐά τής οίκογβνειες τονς, γιά τοϋς ΐδίοος. Καί όμως χ, χρ ρο μς μαζεύτ] 5λ3υς στά σχίτια, ό >έ·φημε-
ρΐιϊοχώλη; γϋρίΐζει στούς δ,ρέμ&υς
χεριφροντίτης τοϋ ψύχους γιά νά
κερδίστ) το ψ<ομί τού, γιά νά ζήση τίαια στήν κοινωνία, γιά νά ϊ,τρ την οΐχ,ογένειά τα», τό στίτι τού. ^ Νά γκΕτϊ οί έ.?ημεςΐκοπώλαι είνε μία τάξις άνθρώχων τόσον σ*ομ.χα- θτ;τίκή ιτέ ολοτ^ς, νά γιατί ή κοινω- νία εΰναϊί τόσο τούς φτονχους αΰτούς άλλά τιμίους ΰΐο-αλαιστάς. Καί ί τίμιο: οί έφημερ',διο-ώλαι. Τόν ! ΐ ^ μ φημρι. Τόν καιρο χον) αι! καιθεστωτικαΐ ανωμα¬ λίαι ήσαν είς τό ζενίθ %ζ ή κατα¬ δίωξις κάθειάντί^ρονοόντος χ^όςτούς ίωξις χ^όςτούς ί εκάστοτε κρατοϋντας έγιναν καί ε- χαιρναν, ό έ·φημερίδοχώλτ)ς —οί> η-
ξ η έί^ ά
την
χού
καθένας, καί χοΰ μχορο5σ« νά γίντ,
άφορμή καταδιώξεως, μέ χίίση προ-
σοχή δέν έδίχλωνε τό φύλλο γιά νά
μή ΐδοϋ'; τόν τίτλο τού οί 'άντί-παλϋ'..
Οίονΐ'ήΐΓοτε φρσνημ.α καί άν είχεν
ό έιφημεγιδοχωλη-ς, έννοοί>σε νά έ-
ξυχηρετή;—] τίμ,ια, τιμιώτατα τοΰς
πελάτας τού.
Παρ' δλο τόν τίμιο καί άκούιρα-
στο άγώνα χού κάνει γιά την ζωη
Γ> <τΐΛ·ν»ι ρλγΛλλ-Α^ μ._ —·>£"ι . ϊΐ________Τ. .^
γ η ζη
^φ^ρης χάλι δέ μπορε,ίνά
τα 'βγάλτ) χέρα. Έρχονται στιγί«ς
χου ιχενει νηστικός), τόν <&ρίΓν? ύ ό χου ης, ρ άρ.ρ·ώστ6ΐες, χού τόν ·Λρατοΰν μακρ-οά άχό την οΌι>λειά —ο, καί έρχεται
ή ρς
γιά την τρεχάλα χοί» άχα
τεί ή ίουλειά τοο. Τί γίνετα-. τότΐ;
Πεινάει, όχοφ4ρ*6. Δέν είναι 3ί-
κχιο νά έλααβάνετο κάχοια κρατιν.ή
χρόνοΐα γιά τούς έφημ&ρίδοχώλ^ς:
Ή «Πατρίς)) χοΰ άνέκαθεν η¬
γωνίσθη γ:ά τής τάξεΐς των ίπ-
χαλαΐστών κατ, έχανάληψιν ήσχο-
μέ τούς έ^ημερϊδ'θχώλας %α
έ ί ί
η μ ^ημρς
3(αίτε.:ως κατέβαλε καί χλείστα;
όσας χ-ροττα&εί'αις, δ'.ά νά Ίδρ^χ εν
Τί Σάξ 'Ε
τής
ρς, ρχ
Τίζμείον Συντάξεως των 'Εφημερι-
δΰχωλών. Ό αγών αύτός
■(Πατρίδος» φαίνεται, ότι φη
υχό ίχιτιιχίας. Είς τό υπουργείον
'Έθνικής Οίχ)θνομ.ίας κατηρτίσ'θη
σχόϊίον νόμ.οι» διά την ϊδρικτιν Τα-
αείου Συντάξεως των 'Εφτμεριίο-
χωλών, χού θά εΐσαχθή ί
είς την Βουλήν διά νά ψ
Μέ την ίδρυσιν τοΰ ταμείον
6ά εξασφαλισθή άραετά ή τάξις των
έ ί ά Θ ά
ρ ή ξς
φ^μρ, οί άρρωστο ι Θ ά
μχοροΰν νά 6ρίσκο·>ν τα μέσα ττ^ς
νοσηλείας των, τ>—ι θά γίνωνται
ί ά η ύ ή
ης , γ
άνίκανοΐ γιά την έξτΛθλούΘτ,σι τής
εργασίας των θά χαίρνουν μίαν σΰν-
ταςιν καί ενα χοσον έφάχαξ, οί φέ¬
ροντες θά χαίρνοον καί αύτοι σύν-
ταξι καί τό ίδκ> μέτρο Θά λθ
ί δά ά ιί
διά
τάς οικογενείας των.
υό ή άξ
φρ
Μέ
ς γς
τόν. τρόχον αυτόν ή τάξις των έφη-
μεριδοχωλών δέν>Θά είναι χλεΌν έγ-
•/.αταλελειοίΐέντ), όπως σημερον, θα
ί ύι £
εχουν καί αύτοι £να «τηριγμ* *»}
Θά κερΓΪι'ισοτν καί αύτοι, έστω και
ά)?γά, την ηρνχία διά τό μελλον
των ποΰ αέ τόσους κάπ«»ς καί το-
σων χρόνων βάσανα την πιροχ'ίΐρ.'*-
κεύ'ασαν.
Ήμεΐς ά μεγάλη χαρά Θά Ιίοίίμί
την γρήγορη χραγματοχοίττσ^ της
συστάσιεως Ταμ.ε'«> Συντο&ως
ί
υστάσεως Ταμ.ε'«
Έφημεριδ<«;ωλών καί θά σΐίστησω- με στούς άρμ&δίους^νά φ-ανοΰν οσο ,ο~>ροϋν χειο γενναιότεροι στην τα-
ξί αυτή των τιμίων καί συμπαθων
6ιοχ·αλαιστών.
^Α^^Α8, τέχα«.— ό « ε-
(Ηπκός Κήρυξ^ πωλείται είς την
Ίοδΐηοροΐίΐίΐη Νβννβ 81&η(1,
θβ αη(Ι ΑΙίβΓΟ! 813.
ϋΟΡΟΤΗ Υ ΡΑΝΑΜΑ Η ΑΤ ΒΙ-ΕΑθΗ
ΔΙΑ ΓΝΗΣΙΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.50 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
ίΙίΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑθΗ
ΔΙ' ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΑθΝΙ
Τα καλλιστα έν τη άγορφ
Είναι έν χρήσει άπό τούς μβ-
γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς
.τής Άμερικής. Κάμνουν
καπέλλο κανοΰργιο. Δέν τό
βλάπτουν. , Δέν περιέχον»
όξέα.
Ζητήσατε νά σδς στ»ίλο>
μέν δωρεάν ωραίαν Όϊΐ
3Ϊ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚδ
0ΙΚ02 ΙΔΡΥ«ΕΙΣ ΤΩ 187*
626 ΒΒ0Δ_—ΔΥ ΝΕ" Υ0ΕΚ
ΟΙκος διά ΗβΙ Β&ΠΟ3, Δέρματα χαΐ ολα τα εΜτ) Πιλοκαθαριστών.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929.
■ΟΝΑΔΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΟΣΣΜΣ
ΠΡΑΚΤΙΚΗ
ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
ΥΠΟ ΑΝΝΑ 6Α1ΙΙ.Τ
ΤΑ βιβλίον αΰτό είναι μοναδιχός όβηγός βιά την χατανόησιν τής Άγ-
γλικι,ς Γραμματικης καΐ τού πνεύματος τής Αγγλικη; γλώοσης. Είναι
δέ άριστος οδηγος, δχι μόνον διά τού; άρχαρίους, οί όποΐοι άποχτοθν δι'
αυτής σταθεράς γραμματικάς βάσεις επί των οποίων δύνανται νά οίχοδσ-
μησονν τό λεξιλόγιόν των, άλλά καί δι' έχείνοςυ οί όποϊοι γνωρίζοιτν μέν
την Αγγλικην την όμιλοθν Ισως εΰχερώς, οί όποίοι δμως ύποπίπτο™
συχνα εις γραμματικα λάθη.
,Τά λάθη δέ αότά άπηχοΰν κακώς βίς τό αυτΐ τοδ έκ γενβτης Άγγλο-
νλωσσου. Τό βιβλίον αιπό είναι Γραμματιχή καΐ Συντακτικόν τής Άγ-
γλικής γλώσσης, μέ παραδείγματι μεταφραστικά κείμενον καί κανό¬
νων καί προφοράς είς την Ελληνικήν. Τό χρπάζονται ίχι μόνον οί ΛΙ-
ΓΟΓΡΑΜΜΑΤΟΙ, άλλά καί οί ΕΓΓΡΑΜΜΑΤΟΙ.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
Γράψατε δπως σδς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσατε συμπληροθντ»;
τό κάτωθι Δλετίον.
ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΓΛΑΙΛ)
140 ν. 26Λ 51., Νεν Υογκ, Ν. Υ.
'Εβωκλείστως ευρίσκετε βολλ. 2.00, μέ την παράκλησιν δπως μοί
άποστείλητε την <ΠΡΑΚΤΙΚΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΓΡΑΜΜΛΤΙΚΗΝ>
"Ονομα
Διεύθυνσις
Πόλις ........................ Πολιτϊία
• •••••ε»····)·······
ΙΣΧΥΡΑΙ
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΣ
ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΨΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΉΣ ΦΥΛΗΣ
ΙΧΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΛΚΕΑΟΛΙΙΚΟ1·
ΑΓΩΝΟΣ
ΣΤ. ΡΑΠΤΉ.—Πληθύς λεπτομέρειαν, επεισοδίον, περιγρα-
φών μαχών καί έν γένει τελεία έξιστόρησις βλαχν των ήρωϊ-
κών κατορθωμάτων των Μακεδονομάχων. Β' Βκδοσις μέχρι τέ-
λους τοϋ Μακεδοντκοΰ Αγώνος (1903—1909). Σελίδες 914
μετά 75 καλλιτεχνικων είκένων. Δεδεμενον.........$2.00.
ΡΗΓΑ! Ο ΦΕΡΛΙΟ-
"Ολος 6 δίος; τοϋ πρωτομάρτνρος της 'Ελληνικής Ελευθερί¬
ας, έξ επισήμων εγγράφων, μέ άγνώστους λεπτομερείας καί τα
σχέδιά τού μετά των άρματωλών της Ροΰμελης καί τού" Μο>
ρηά, μέ τα έρωτικά τού έπεισόδια. Υπό Άριστ. Κυριακού. Σε¬
λίδες 432 περίπου. Είκόνες 40· Δεδεμενον στερεώς ... $1.50.
Ο ΙΙΑΥ ΥΟΣ ΜΕΛΑΪ
Βιογραφία τοΰ πρωτομάρτνρος τοΰ Μακεδονικαί αγώνος,
άπό διηγηθείς, άναμνήσεις, γράμματα δικά τού καί άΧλα>ν.
Δεδεμενον ................................... $1.25
(ί
140 ννΕ3Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕ%Υ ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
ΤΌ ΑΡΐΤΤΟΥΡΓΉΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΟ1
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
Η ΠΕΙΝΑ
Τό περίφημον βιβλίον τού" μονον σιτγγραφέ'ως, ώς
τό οποίον περιγράφεται μέ τόσην δυναμιν «αί συναρπα-
<πγικότητα αύτην την νεανακήν ςωήν τού, την ζωήν τής δυστυχίας" τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποΰ τόν άν- έδειξεν είς ιιεγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την φή¬ μην τού άνά τόν κόσμον. Ή ςωή τοϋ Χαμσσύν είναι ί¬ να άληθινό μυθιστόρημα ποΰ συγκινεΐ βαθειά την ψυ¬ χήν καί συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη έπιτυχία τοΰ εργου καταφαίνεται έκ των αλλεπαλλήλων έκδά- σεών τού καΐ είς την Ελληνικήν. Σελίδες 250. Χρυσόδετον τιμάται ....—,·—..........χ.. $1.50 Γράψατβ σήμερον όπως σάς αποσταλή & Ο. Ό^ ή έμβάσατβ; ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑ1- ΗΕΡΑΙ.Ο 140 ν¥Ε8Τ 26ΤΝ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΒΚ. Ν. Τ. Ο ΠΆΣ ΖΗ ΚΑΙ Π«Σ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ^- Ο ΑΝΘΡ51Π0Σ ΠΟΥ ΑΨΗΦΕΙ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ, ΤΗΣ ΒΡΟΧΕΣ, ΤΟΥΣ ΠΑΓΟΥΣ, ΤΟΝ ΗΛΙΟ.- ΤΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΑΔΙΑΚΟΠΑ ΣΤΟΥϊ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙΗΠΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ- ΟΑ ΠΙΤΥΧΟΥΝ ΤΟΥΛΑ. ΧΙΣΤΟΝ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΞΕΏΝ; 'Εφημε<ρίδ«εεςςς Καί μέ την φωνη τους δραχνη άχό τό αιώνιο διαλάλϊΐλα, φορτω- μέ>0! μέ όγκους χρωϊνών ή έσχε-
ρινών φύλλων οί βφητ,Αεριιδοχώλαι
τρέχοϋν στοΰς δρ-όμους, γυ.ρίζουν^ε?ς
τής συνοικίες, ώς τής χειό άχόμε-
ρες, γιά νά φερουν τα νέα τής ή-
^Ιρας, τα γεγονότα τοΰ εΐκοσιτε-
τραώρου, σ' δλο τό χλτ}&ος των ά-
ναγνωστών χοΰ πβρ'.μενει μέ
αονησία καί φορές-φορές, μέ άγωνία
την Ιίλφάνισί τοι>ς. ε
Π όσες φορες, όταν σπθΉαϊζ γε-
γονότα διαδ^αματίζωνται κοντά τ,
μακρυά, 3έν ττεριμβνα^ μ« «γωνία
ο·τό παρά&υρο, στήν χόρτα τοϋ τζ'■·
τ!θϋ αας νά «κούσωμε την ^ωνή τού
ώ, νά τόν ιδούμε κον-
άκο-υεται α-
-ό μα%·ρ·Λ τ φωνή τοϋ
τά μας.
Π ρωΐ-πρωΐ, καί ένώ άχόμτ) οί
εύτυχεΐς Ονη,το! άπί>λ!3ζα.'δάνουν την
γλΐΛ(.α το·3 χρωίνοϋ ΰ ό
ώ
ό ίφημ·ί-
ϊς €.ιναι στό χο2ι, ό έντμζ-
έ'χει «φήτει τί) σκληρό
τού στιρώαα, εχεί χφηζσει την γωνια
τοϋ Γ>πογρθ9φείοο τού τόν φιλαΐ-ε-
νεϊ τής ττ&ρισσότειρες φορές την νΰ-
■/τα, καί μέ την φτωχική ταο περι-
βολή, την κλα—σΐκή τού τρχγιάσν.α
ττό κεφάλι χοΰ τοϋ χρη»ΐ!^ε6ει γιά
νά τόν προφυλάσ—) άπό την ίροχη
ί ά ί ά ά
Ό ύπολοχαγός Χάρλοδ Μπρόμλυ θά έπιχειρήσχ) έναέριον πτήσιν
τοϋ Ειρηνικόν ώκεανοΰ έκ Τακόμας, τής Ούασιγκτώνος, μέχρι
τής Ίαπωνίας.
τ'Γοανω
Τ
οί έφηα.ε.ρί£οχώλαι άγωνίζονται μέ
υχ&μ.ονητικόττ)τα τόν άγώνα ττ}ς ζω-
Άάιάψορο άν είναι μεττ,ζΑ&ρί, α¬
διάφορον αν είναι βράϊα, ά·5ι»φορ
ά ά ό ΐ
καιρός χοΰ ή όχειρκόποσις τόν ν,άνει
άί ά ά
•/.αί τόν
ρφ
(}λιο, άλλά καί γιά
μ' αύτη τον ίδρώτά
ά έό
νά
τ:οΰ τρ εχει άφθονος στό μέτωχό τού
σάν τρέχη, μ! τό λιχοδ|?ι, ό Ιφημε-
ριδοπώλης γυρίζοντας διαρκώς χε-
ζός. χωρίς νά μχορη νά κάμγ] χρτ>-
σιν των συγκοινωνιακόν μ,έσων, γιά
άν είναι χαράγμΛτα, ό φ^ρ
χώλτ)ς χρέχει ν ά γϋΐρ·ίι~] δλ·οι>ς τού
δ,ρόμους, νά διανύστ) άχοστάσΐΐς κα
άχοστάσε'.ς, κρατώντας ύχο μάλη
βαρύτατον όγκον εφημερίδων. 'Αδι
,άφορο άν είναι ζέστη άν·Λτό<φιορη ή ηλιος ικ»φτειρός. Αΰτός κρέχει ν ά τρ«ςη κάτω άχό τον ηλιο, χρός δ- λες τής δίε'^θύνσεις, γιά ν·ά χωλή 3τ; τό έμ—άρευζλά τού. Τί καί αν ή ζέστη ξηροίίνι;] το στόμα! Αύτάς χρ€χει νά διαλαλή<— τό ·ε&5ός τοο Κί' δταν άχ.όμ.η είναι δαρύς ό χει- μωνας, κι' δταν χίονίζτ], όταν 'δρε- χη όταν τσκχτχτερό τ6 κρύο μ5ς όταν τ6 ν χ να στα κοτ στά το'πνζατα, <ττά ΰττόγεια καί τής τοτράττες, αΐώνιος ιτεζι&χόρος, δια- λαλεί το·>ς τίτλους των έμχτ>ρει/μ.ά-
των τοο.
φϊρςςςρςς
Οί έφιχιερι^θκΤΓώλιαι «.ιναι ή χειό
χαί&τ}τ!κή βιοχαλαίστική τάξις
είναι οί χειό εΐλικρινείς μετα-
ί Κθ ά ύ ό
ροι>ς αλλο·ος
Ο
ς άτό τούς
λίά καί -ΐηροτγ
ίά κυττάξη χώς νά κ&ρ
ή) πειά χολίι ά™ τό έμχό-
ρε«μά τού τό χώς νά αίσχροκερ8('<~ ό &φηίχερί3οχώλγ>ς άμως χοτέ ίέν θαΕ
τ6 κάμ,Υ] αΰτό. Το έμχάρ-ευά τού έχει
ά ώέ ά !
μ>ά
ό
τιατ;, ώρισμένη χάντοτε,
ώλ
κα!
χο
νά
φ^ρ)ς μιρ
τέ νά έλπ·ί<— -είς μεγαλήτΐ,ριο ν^ρδος ίτη έκεΐνο χοΰ τό άφήνει τα χρακτο- ρείο. Σ' αΰτό ί—ολογίζει χάντοτε, καί γιά νά κερδίστ; δσα χρειάζονται γιά το φαγί τού, γιά τό ντιχτιμό τοϋ, γιά τό ψωμ.ί^ της ο·ΐκογενείας τθ!>,
ά ρί^ νά φωνάξη, νά ξε-
φωνάζοντας, νά βραχνια
~5 διαλαλώντας τοίις τίτλους καί
γ·εγονότα. Άν δέν τρέξτ;, άν ίεν
κοπϊάση,^ίέν εχει νά κ&ρίίση
τε, δέν ε·χει νά φάτ).
Γι' αύτό τόν λόγο ό
πώλης είναι τέ τομ 4ρνατίκό στοι-
χεϊο. (Άν δέν κινηβή Φ&έλτα, αΐε-
νος θά χαΦ»ΐ. άν δέν δουλέψτ) μέ ψ>
χή, αύτάς Οά μείνγ) ν™τικός. Ε!να:
έργάττ/ς καί ίΐαψίρε! άπό τοΰς ερ¬
γάτας, γΐατί οίτε όκτάίΛρο ξέρ-ει,
οίτβ χλτ);ών»εται ώ,ριιη^νο ά
μ>2το, όσοδηητοτε, καί άν δϋλβψη.
Είναι αετα-ωλτ)της, μετ«ράτης,
δίιχφέρει όμως κι' άχ·' αΰτβύς, γιατί
οϋτε την άν&σί τους εχει, οΰτε μχο-
ρεί νά έλχίσγ; χοτέ μιά άιτόφθμτ) αυ-
ξησι τής τΐμής ^τον έμ.χορεύαατός
του^γιά νά κερ3ί<— ενα σημαντ'.κό 7τοσ6, νά κάνη τψ τύχη τού, νά γ?- ντ; καί αύτάς νΐοχλουτος μιά μερά, &χως τόσοι άλλοι <τε άλλ·α έλ μ ΔοΛ-ευει νύχτα μερά γιά τό ψωμί τού νόχτ3;0Αρα καί μόλΐς μχορεί νά το κε.ίδί(-ι. Άρρωσταίνει καί κα- νείς 5έν^ τόν -ερρ&άλχει, καί χεινάει, χαθαίνει καϋχΐίά α νότητα καί μένει στοΰς ~ίντ« μους. Δέν ίλτ^ρθη γιά τόν έφϊμερ! έ'θ-ώλη καμμιά μβριμνα άχά τό 'κρ'ά- τος, κανένα μ.€τ,ρο χροστασίας, καα- μιά άντίλτ-,ψις γΐά τής οίκογβνειες τονς, γιά τοϋς ΐδίοος. Καί όμως χ, χρ ρο μς μαζεύτ] 5λ3υς στά σχίτια, ό >έ·φημε-
ρΐιϊοχώλη; γϋρίΐζει στούς δ,ρέμ&υς
χεριφροντίτης τοϋ ψύχους γιά νά
κερδίστ) το ψ<ομί τού, γιά νά ζήση τίαια στήν κοινωνία, γιά νά ϊ,τρ την οΐχ,ογένειά τα», τό στίτι τού. ^ Νά γκΕτϊ οί έ.?ημεςΐκοπώλαι είνε μία τάξις άνθρώχων τόσον σ*ομ.χα- θτ;τίκή ιτέ ολοτ^ς, νά γιατί ή κοινω- νία εΰναϊί τόσο τούς φτονχους αΰτούς άλλά τιμίους ΰΐο-αλαιστάς. Καί ί τίμιο: οί έφημερ',διο-ώλαι. Τόν ! ΐ ^ μ φημρι. Τόν καιρο χον) αι! καιθεστωτικαΐ ανωμα¬ λίαι ήσαν είς τό ζενίθ %ζ ή κατα¬ δίωξις κάθειάντί^ρονοόντος χ^όςτούς ίωξις χ^όςτούς ί εκάστοτε κρατοϋντας έγιναν καί ε- χαιρναν, ό έ·φημερίδοχώλτ)ς —οί> η-
ξ η έί^ ά
την
χού
καθένας, καί χοΰ μχορο5σ« νά γίντ,
άφορμή καταδιώξεως, μέ χίίση προ-
σοχή δέν έδίχλωνε τό φύλλο γιά νά
μή ΐδοϋ'; τόν τίτλο τού οί 'άντί-παλϋ'..
Οίονΐ'ήΐΓοτε φρσνημ.α καί άν είχεν
ό έιφημεγιδοχωλη-ς, έννοοί>σε νά έ-
ξυχηρετή;—] τίμ,ια, τιμιώτατα τοΰς
πελάτας τού.
Παρ' δλο τόν τίμιο καί άκούιρα-
στο άγώνα χού κάνει γιά την ζωη
Γ> <τΐΛ·ν»ι ρλγΛλλ-Α^ μ._ —·>£"ι . ϊΐ________Τ. .^
γ η ζη
^φ^ρης χάλι δέ μπορε,ίνά
τα 'βγάλτ) χέρα. Έρχονται στιγί«ς
χου ιχενει νηστικός), τόν <&ρίΓν? ύ ό χου ης, ρ άρ.ρ·ώστ6ΐες, χού τόν ·Λρατοΰν μακρ-οά άχό την οΌι>λειά —ο, καί έρχεται
ή ρς
γιά την τρεχάλα χοί» άχα
τεί ή ίουλειά τοο. Τί γίνετα-. τότΐ;
Πεινάει, όχοφ4ρ*6. Δέν είναι 3ί-
κχιο νά έλααβάνετο κάχοια κρατιν.ή
χρόνοΐα γιά τούς έφημ&ρίδοχώλ^ς:
Ή «Πατρίς)) χοΰ άνέκαθεν η¬
γωνίσθη γ:ά τής τάξεΐς των ίπ-
χαλαΐστών κατ, έχανάληψιν ήσχο-
μέ τούς έ^ημερϊδ'θχώλας %α
έ ί ί
η μ ^ημρς
3(αίτε.:ως κατέβαλε καί χλείστα;
όσας χ-ροττα&εί'αις, δ'.ά νά Ίδρ^χ εν
Τί Σάξ 'Ε
τής
ρς, ρχ
Τίζμείον Συντάξεως των 'Εφημερι-
δΰχωλών. Ό αγών αύτός
■(Πατρίδος» φαίνεται, ότι φη
υχό ίχιτιιχίας. Είς τό υπουργείον
'Έθνικής Οίχ)θνομ.ίας κατηρτίσ'θη
σχόϊίον νόμ.οι» διά την ϊδρικτιν Τα-
αείου Συντάξεως των 'Εφτμεριίο-
χωλών, χού θά εΐσαχθή ί
είς την Βουλήν διά νά ψ
Μέ την ίδρυσιν τοΰ ταμείον
6ά εξασφαλισθή άραετά ή τάξις των
έ ί ά Θ ά
ρ ή ξς
φ^μρ, οί άρρωστο ι Θ ά
μχοροΰν νά 6ρίσκο·>ν τα μέσα ττ^ς
νοσηλείας των, τ>—ι θά γίνωνται
ί ά η ύ ή
ης , γ
άνίκανοΐ γιά την έξτΛθλούΘτ,σι τής
εργασίας των θά χαίρνουν μίαν σΰν-
ταςιν καί ενα χοσον έφάχαξ, οί φέ¬
ροντες θά χαίρνοον καί αύτοι σύν-
ταξι καί τό ίδκ> μέτρο Θά λθ
ί δά ά ιί
διά
τάς οικογενείας των.
υό ή άξ
φρ
Μέ
ς γς
τόν. τρόχον αυτόν ή τάξις των έφη-
μεριδοχωλών δέν>Θά είναι χλεΌν έγ-
•/.αταλελειοίΐέντ), όπως σημερον, θα
ί ύι £
εχουν καί αύτοι £να «τηριγμ* *»}
Θά κερΓΪι'ισοτν καί αύτοι, έστω και
ά)?γά, την ηρνχία διά τό μελλον
των ποΰ αέ τόσους κάπ«»ς καί το-
σων χρόνων βάσανα την πιροχ'ίΐρ.'*-
κεύ'ασαν.
Ήμεΐς ά μεγάλη χαρά Θά Ιίοίίμί
την γρήγορη χραγματοχοίττσ^ της
συστάσιεως Ταμ.ε'«> Συντο&ως
ί
υστάσεως Ταμ.ε'«
Έφημεριδ<«;ωλών καί θά σΐίστησω- με στούς άρμ&δίους^νά φ-ανοΰν οσο ,ο~>ροϋν χειο γενναιότεροι στην τα-
ξί αυτή των τιμίων καί συμπαθων
6ιοχ·αλαιστών.
^Α^^Α8, τέχα«.— ό « ε-
(Ηπκός Κήρυξ^ πωλείται είς την
Ίοδΐηοροΐίΐίΐη Νβννβ 81&η(1,
θβ αη(Ι ΑΙίβΓΟ! 813.
ϋΟΡΟΤΗ Υ ΡΑΝΑΜΑ Η ΑΤ ΒΙ-ΕΑθΗ
ΔΙΑ ΓΝΗΣΙΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.50 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
ίΙίΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑθΗ
ΔΙ' ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΑθΝΙ
Τα καλλιστα έν τη άγορφ
Είναι έν χρήσει άπό τούς μβ-
γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς
.τής Άμερικής. Κάμνουν
καπέλλο κανοΰργιο. Δέν τό
βλάπτουν. , Δέν περιέχον»
όξέα.
Ζητήσατε νά σδς στ»ίλο>
μέν δωρεάν ωραίαν Όϊΐ
3Ϊ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚδ
0ΙΚ02 ΙΔΡΥ«ΕΙΣ ΤΩ 187*
626 ΒΒ0Δ_—ΔΥ ΝΕ" Υ0ΕΚ
ΟΙκος διά ΗβΙ Β&ΠΟ3, Δέρματα χαΐ ολα τα εΜτ) Πιλοκαθαριστών.
ΚΗΡΥΞ»- ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ. 19Μ.
ί,
ΟΗΜΑ, ΙΟΥΝΪΟΣ- !ί:
1δθΛϊΐται άπο ζωήν ν.οι κίνησιν
' ~ η 'γεο/ι; των δεζ«ε? χιλιάδων,
ηχε κατοί-'.οίν, πώ.λεται οτιιι*·
1 "ν,σίδονίΐται. λεγοιιεν «πό τον
αΟιιον τΓον ί.τεοεξήνοντα χιλι-
α0 ,ν
Πηλ/ετπι ναί έξαπλοιτηι
Προ- όλας τάς κατενθννιει:
Τα- δαΐϋίνσεις. είς πλοκάιιοι-ς ναι
α/τιν»·,> ει- νειτονιά; ναί
-/π: :ί; πολίχνας ν.οι αννοιν.ι-
Κττά υί/ο: τής δοοΰ Π ο οσο-
ϊσυνη: έ-<τ'ίσί)η ό Ποντιαν.ό; οι- νοιησιιο:. εί: ηϊ>ο; τη; όοοϋ. "*τ
ΙΕ νά νοιιΚη ν.ανείς ότι προν.ειτττΐ
^οί Γαείειώτ.Η· σειράς βαγονίίον
^ ιϊ""/π! ένέρνεια εντελρσϊω; τοΐ
ιια/αοίτου Μητοοπολίτσυ _
Λαι^εντΐοΐ' ό οτοϊο; «ισάν χά τχο-
έ6?.?"ΐε τη τέ?ος; τσι «ιια τΓ< τ ΐο'"7Π τοι" (ϊΐΊΌΓ/ισιΐοϋ. ?/.τισ*-ν· ιιι/οάν μονήν ν.αί ενα έντ;Κμαστή- Ίιιον δι" αυτόν. Καί δ ταφο; τόν ε- δέ/Οη Εΐ'θί'ζ ιΤ>ς έτελ,ήθϊε τό "
νόν του
' Μοιοιιϊα πράγιιατα ναί ρπί!:
Ι ο«ιν αν οτεοα!
Καλό^ ο συνοινισμός ν.αϊ ('ίϊιο-
(1ς {ΐΐφΐίνισιν, α?λά δύχΛοοΓ.ο; είς
ν, ί)ΰσκο?.ο; είς ςχ-ντισα^ν,
! δι'σ/ολος; είς σΐ'νΐλί.αγήν ναι οχέ-
ο.ις των /ατοι'ναν. Ή έΐτίσννψις
'νύ είναι τα|ει?; ή μεταβοι.τις· εί;
ΙτοπαντοτθΜεϊον, χα<το«ιέριο.. . Τ¬ Ι αν λυθϊϊ ί/ανοΓττηηττ-'υχ; τό ζή^η- ι α τή' νδ^ΰσείυς ""αί τοΐ.· <τ(οτι- πιιογ. τιι σπιτ<Γ<ια εκεΐνα ν.τισίΐέν- |τα ιϊ; ίνη άπό τα ν·Ί>··νότεοΐί ιιέ-
I
τής πόλεως ή 'ΐαλλον των πιρι
-μ<ψ)ι τή: πόλεα>ς, 0ά ε'να. άξιο-
|ίή/ιιτα"
Ά /αί γιά νά κτισθή ό σινοι-
| νισιιος αι τος νατε.λής-Πηοαν .τού-
, /αί /α-ιναταρα^/ωγΐνά >·αϊ Λια-
Ι/Γ/τα χΜθιίφια των ίίπεοί)ΐν /'-ορι-
Ιων τγ: Βνσοτσάνη·:, Πλίΐ.'να;
Ι»- λ π
-λά γιατί ν' ά^χίσωισν «πύ
Ιτους πηπνισΊΐον: καί ν<* ιιίμ- ά>
ΙχΐΓωμεν άπό την πόλιν; Την πό/ ιν
την ιιι/οάν, των ολίγων Χοιστισ-
}ωνκατοίνων χαϊ ί/.'τοΰτα'ν πολ-
'ον Ιΐτίΐοαηών επί Τοι·.οχίπΓ. ώς
"■ οι-ζο-,ενειαι τοϋ Ζιοίτνα κ
"* πόλιν τι"·; Λράιιας ή
■ΙΑ ΠαΑΙΣ ΓΕΜΑΤΗ ΔΑΑΣ. ΚΑ. ΖΠΗ, ΑΑΑΑ ΚΑ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ίΙ.ΕΓΑΑΑ.11 ΠΟΑ.Σ-ΠΑΝ
ΕΑΑΗΝΙΟΝί-ΤΙΑΠΕΜΕΙΝΕΝΑΠΟΤΟΝ ΔΡΑΜΑΑΗΝ.- ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΑΚΡΙΒΠΤΕ-
ΡΑ ΤΗΣ "ΑΒΕΝΥ.ΝΤΕΖ-ΣΤΟΑΑ" Τ«Ν ΠΑΡΙΣΙΩΝ... ΕΝ ΑΣ ΚΑΚΟΣ
ΑΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.
ΖΗ-
>..
π
ή ι
ήτο παντοτε εΐίονηιιένη. ϊύ)Α Γ;-
«ι/η.'« παχηλή νυνσΤχα, ά.-α-ητιί-
β'^νη Πί(,ίΧ(0 Γι- Τ(( πολλά νπ1 τά
/α/ ί
/α/« τΐ|; είο-οδτ'.ιατα Τότε
ν«ο "τειλητι/όν άν.ό
φαί-
ϊ
μη, ϊ« λχ
/.οταοοευσει, ενΐτιο ναί αν
/ί ι - ·
ι,εΐλ), ο εν λειι|
ΤΕι/οι;:«ι' αιττό. 'Εσο'.Γοντο α
™ τα ηςεννοαν καί τα επρόατχαν
ΰ>·° τη ,ριιπισ τοί ΣαρογιοΡ τού
Λ0'ψ.ΐ)η τοΰ ΓΓο6εροΓ τοΓ, οτοα.
τον οποίον
ό
ναλίΐτέοαν μερίδα 6κη·είου απ»5! τό
οιδόαενον τότε είό; τους καπνοπ<χοα νοιγοϋς, είχαν δηλώση μεναλειτέ'- οαν -ταςαγ(-σΑ ήν ν.απνον. Καί πήοαν τα ?χπτά. 'άλ'ιι δταν Ρ,λθεν επειτα ό χοόνος τού ϊλέγχου καί τής ίίΓορείο.ς ιιγ δονιίμΓΛΌΐ λρ>λ
διναιολαν'ήσονν την φαντσιικ·|ν
ύπεοβολικήν παοηγοτνήν κατηγγέλ
Ουοαν Επί. . . λα&ςε,μποοία και έ-
■τεβαρίνϋησαν μέ πΌΟστιιια ντ
βλ
Καί ηοχισαν οί
πσυητ{ΐΖα ναί τα ;
αί ΐποσχέσεις καί ο! πή
?ίσει!
ατύ ν-
εκτε
^ "Ενα [ΐεγάίνθ επίσης ζΓτττιια εί;
την Δραμαν είναι ή ρεΐΛΠοποίη-
σις τής άντα?1αςίαου περιονσ.ας.
'Η Τοότΐεζα άπό ύπεβδολινΟΛ' ζή·
?.ον βεβαία, ά)1α άψιτχολογηταν ε¬
νέργειαν. μετεχεΐΓ^σθτίτεχνΓ,τά υέ-
ση ν.αί ίοηιιιούογησεν άγοραστι-
ν.όν πνρετόν, διά ν' αυξήση βεβα'-
(·ς την απόδοσιν των ν.τηαάτων,
πρρς ίφε?.ο:; τοϋ πυνόλοιι της ποοσ-
φυγικης πεςιονσίαις, άλλά εί; "τόν
.τυρι-τόν οατον. κιατά την όιραίαν
έκφρασιν ν.άτΐοιου ειδικόν < ησαν καί τα πενιχοά λείψανα των απα^ιιοκ-θίν πολλών ποοοφύ γων». ΙΙ γ ΙΙωληΟήχαλτ τα κτιίιιατΑι σέ ί- 'ψηλε; τίμες, νιατί ποοσεφέρολτο είς όιιολογίαο ^Εθΐσε νά π<£ληδαν' οίιό.ι.:οα 000 δο τό τετοαγίονι··ιον ό ά| ί Εικόνες ^-το την απεργίαν των ί'Λαλλήλων των λεωφορείων έν Χιοϋ Όρλήανς. "Ανω, βαγόνισν επιδιορθώσεως, πυρ ποληθέν είς τό μέσον τοϋ δοόμου. Κάτω, άριστερ^, έπιβατικόν λεωφορείον .τυρποληθέν καί καταστοαφέν υπό των άπεργών. Δε|»4, άστυφύλα| συλλαμβάνων άπίργόν, κα τηγορούμενον ότι επετέθη εναντίον των άνταπεργών. πονς καί βουνά, τής πόλει ς /ώ τή: στιίνες. τα βιπόοια ν·/ι τονς σν- νοικισιιον; τΓ|; Πα}.αιά; Έ/λά.ια; ιιαΐν μέ ολοη' των είήών ν.α τώ·,· τοο; πιθόαφνγας, χοοι- λ ά ν.αί το Νίαν.ε?ονικόν •/.όν. ΐό ίΊχίνι»Τον, όσον καί τό κινη- τόν των Σαοαν.ατσαναίων ναί Α¬ •ει Ό ιια 'νήττ: τ'υν έονασΐών ναί η π'.έ- τσιγνάνα,ν τοΓ, οτοα. Γ "τα ί τ« ένθι-μάται» ά/.όαη ιΓηητο ην την ν εργασίαν ή ι: ΉΗρο'τας, Λιλει: Κ">η-
ϊΐς Μίοοαΐτ.',: Θ:σσα-
ζ Ει'βρεϊς νηο ι·';τ'ΐς
λονς.
άπό τα πεοίχιοοα τή; 'Αττιν.ή;
πό τα διιη τΓ;^ Αναρν»ιννι;, απϊ
τής Βοκοτία'; τί,ς πίαγιβ;, άπ.
τη·; Μεσσηνία; τ' ά/.οογιά?ισ, 0έ
λεις Έπτανΐ'ιτίον: νηί .Μιτΐ'ληνι-
οΰς, θέλει; Έλληνας άπό τ«λν *Ο-
λυμπο καί "Ε/ληνα; άπό τό Κα-
στελ/νόριζο ά/.όμα;
Πήναινε οτή Λράμα νά τού;
11 ώς ει'ρ^ησαν δλοι αντα έ-
ταϋ τλοισίου τόπον1 ■
?ε ο«ιί -γ Αράιια τού:
όν ιΊινου: τη:, τέκνα τγ,:!.
ΐοΊρα τΐϊ/.ει; ΰποδούλους,
Θ^λει; ιιεταναστος, Βορ
νχ'νόνα; θρά/.ας, άπό το Οοτά-
/ΊΟ. ναί Οο·*/α; άπό την Έλληνι-,.ή
Θρά/η, θίλει: ΛΙ(Γ/.ρασιάτα" έλ-
{ΐΓτα: από βάΰ-η άγνωοτ» "•ίΌΪ ή-
ο<θ'ν.ούς ΠοντίοΐΓ — καμί'οι τοΐ Ίασωνίίου νοί /αιϊα/ις τοι (,-'εο- Τνλακτθί — ελίϊόντα; άπο μέρ' βορεινά. ναί Και·"'σσίον: τοίν ιο·- θιν.ού Κα»·/άοοι·. νιΛ Λ σίτε;, ά.'Ρ ολπ: τΐ: /ροισΐιίπις των μεγάλχιν της γλνκειάς (εκείνης γιονίας τής; η Πι,γοίνετε στήν Δοάυαν. ν·< ί 6""! τοντο .ταοά ενα τού ς:··Ίο.νει σονγιά,ιες -/αί ?πιγρά- Φεται «Ή Ποειιρτί|'> θπ 6οητ? γ-
να (Γονι-Λ'άριν.ο ή Χύ
ί ά ό
μέτρον τό μά|ιιισ'μ καί 10.000
δο. τό ·ητπαγωνικόν μέτρον τ αί-
νιμοιμ.
"Οσον δηλαδή 6έν ίτίοίοΰντο; τ^
οΊκόπεδα είς τό «Σάνς - 'Ελιζέ» των
Παρισίων.
Πολλοί, νελαστίρ'αν αέ τάς όιιο-
λογίας: καί τρ/όοοσαν, διά νά οώ-
σοι.·ν δέ τή πρώτην δόσιν, ?διδ(:ν
όλον τό ποσόν τα,ν όμολογιΰ;ν ποϋ
εΐγαν.
Και τα>ηα ερχιται ο -/-χιιρος τίον
δεντέρων ϊόσείον καί όυολονίαι δέν
ύπάρχονν. ί πρόσοδοι· άπ) τ·ΐ ά-
νορασθέΛτ:α κτηιιατα μό/ας ?.τ»ρ-
κοϋν διά την σχττήρησιν των οί-
κογενειών των άνοραστάη·. Καί κα-
τά συνέπειαν θά νίντι άναγκαστιν.ή
ε-»»3)ίησις των κτπιάτοον χΌΰτΛθν,
δά ά έ
ης ον χΌΰτΛθν,
διά νά περιέλΐ)ονν έκ νέου είς την
Τράπεζαν.
καί
_)πον ή
(
ν^^ την τιν.οήν άλ?ά
άά έ
ή γή
ρ ποΰ 5έν επαυε νά ί)ί-
) είς τύ παρελθόν. τά.«Ζ01 σ« »*ε-
ρατα» είς την 'Ελλάδα ν.αί θ
Β άά
νία» Ινα μι/.ροκαΓρενε,ον ,τοΰ λέ
γεται τα «Κΐ'θηοα»!.
Τ Πλλή
Έτσι, Ιν.τός των , α.τ.οδει
ν,ννεται κα· τό το«πε!ΐιτι/.όν πνεΰ-
;ι« είς την Ί.λλά$α.
Ή εθηΐίτάλλενσΐζ τοϋ πελάτοι·
καί ό διά -τατό; τριόπου πλουτι-
σμός; τοϋ ίδιρΐ'ματος κ/ι των μετό-
χων του...
Άλ?.ά καί ίνα δυνατόν νά "νίνη
Θά σι·ο-σ(οιιατ(ον)οϋν οί >ίγορά-
σταί ν.αί θά επι^ιο.ίτοΐίν. διά τοΰ
έχοντος εύκινησίαν άνειιο^εί/τοι·
Κί ή
δταν πά οτοπΓιγα έκεΐ, ποΰ μΓ ϊ'/.α-
ά λ ί ά
ιιε νά νελάσω 5οαί νά.___11 ήν /ε·
λασ·ο.
βριτνας των άπεράντων ν.ίτμπα-ν ι Οί Γχαπναπαοανωγοί τής'περιφε-
τοϋ μείναν στήν ΐουρκία, ναί 'νΐι- ρεία; Λοάιιας;, νιά νά πιϊοοι-ν με-
νά
είναι
λ·(ι
V.
των
Μ,
νωοιά ν
^· ^^χε σ- ι „_________________________________________________ τ
*1"ν γ°ΰ}10 °πο θλα|τό Άμϊθΐκανικόν αευοπλανον «ΙΙαθφαιντερ!., το όποιαν έπέταξεν εξ Άμερικής είς Ρωμην. Ή (τωτογραφια έλτ'ι-]
τ" νησια,, τοί<ς χόιι-' φθη,όλίγον μετά την άπογείωσίν του έξ Όλντ "Ορτσαρδ, τής Πολιτείας Μαίην. ' . θη μεγαλειτέ οα ζριιίη, παοά Ι άν τα κτή.ιατα έπω?.οΰντο /ω'.ης παοοςΐ.ιμονς ν.αί δά /. ςμ χερδοσν.ο-τι/ά τε/νΓίσαατα.. . Άλλά ή ζηαία δέν μένει ειο- έ5ά. Έοταιιάΐησε πλέον πάσα «Ιγορα- πΛλησία •/.τημάτΓον είς την Δρά- μ μαν. Ή Τράτεΐα εξακολαυ&εΐ νά δι«- τ'ΙθΓ. τί.ς αύτές τιμές ά/λόνητες, ώσιΐν νά ήσαν δόνιιατα όπαοιχβί· αστα. Ίά «νταλλά?ιμα σπίηα μί; ά· πον.τ'Τ,ντα νοικοκι'ρυν, ν.αί αή έν- διοςρερομένου πλέον κιανενυς γιά αντά. ήρχισαν νά καταορέονν. νά (Γθείυωνται καί ετσι μιά περιοϊΡ καί ετσι μιά πεοιονσΡα νά ιεν.μη^ενίζεται καί νά έξαφονί- ζεται. Καί τό Κοάτος πληρώνει ν.α τό- κοι·ς. Καί οί ποόσφΐνες ιιίνοΐΑτ μετέ- (οροι ανευ βάσεως καί ανευ στέ γης, διότι βάσις της ν.ινήσεω: ζη'ι τής ζίΰΐς αι άς οΐκοτνενείας, είναι ή στέγη καί ή γη. .. Καί βλέποντας ·κανεϊ; δλα αίτΐ <.το·<λτ.-·· κα' εξίσταται καί άποοεί και οιεοωτάται · — Τί ποέπει νά νίντ] $ ϊοιπόν; Καί μιά απάντησις -χν ί'ρχετπΐ ιιονάχη · — Ν ά νατβλ·γΐί>θοΰν ολε; αι'-
&| τκς οί ζηιιίε; είς βάρος της Ίρα-
έλή-Ρ^' ·.
ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ
ί,
ΟΗΜΑ, ΙΟΥΝΪΟΣ- !ί:
1δθΛϊΐται άπο ζωήν ν.οι κίνησιν
' ~ η 'γεο/ι; των δεζ«ε? χιλιάδων,
ηχε κατοί-'.οίν, πώ.λεται οτιιι*·
1 "ν,σίδονίΐται. λεγοιιεν «πό τον
αΟιιον τΓον ί.τεοεξήνοντα χιλι-
α0 ,ν
Πηλ/ετπι ναί έξαπλοιτηι
Προ- όλας τάς κατενθννιει:
Τα- δαΐϋίνσεις. είς πλοκάιιοι-ς ναι
α/τιν»·,> ει- νειτονιά; ναί
-/π: :ί; πολίχνας ν.οι αννοιν.ι-
Κττά υί/ο: τής δοοΰ Π ο οσο-
ϊσυνη: έ-<τ'ίσί)η ό Ποντιαν.ό; οι- νοιησιιο:. εί: ηϊ>ο; τη; όοοϋ. "*τ
ΙΕ νά νοιιΚη ν.ανείς ότι προν.ειτττΐ
^οί Γαείειώτ.Η· σειράς βαγονίίον
^ ιϊ""/π! ένέρνεια εντελρσϊω; τοΐ
ιια/αοίτου Μητοοπολίτσυ _
Λαι^εντΐοΐ' ό οτοϊο; «ισάν χά τχο-
έ6?.?"ΐε τη τέ?ος; τσι «ιια τΓ< τ ΐο'"7Π τοι" (ϊΐΊΌΓ/ισιΐοϋ. ?/.τισ*-ν· ιιι/οάν μονήν ν.αί ενα έντ;Κμαστή- Ίιιον δι" αυτόν. Καί δ ταφο; τόν ε- δέ/Οη Εΐ'θί'ζ ιΤ>ς έτελ,ήθϊε τό "
νόν του
' Μοιοιιϊα πράγιιατα ναί ρπί!:
Ι ο«ιν αν οτεοα!
Καλό^ ο συνοινισμός ν.αϊ ('ίϊιο-
(1ς {ΐΐφΐίνισιν, α?λά δύχΛοοΓ.ο; είς
ν, ί)ΰσκο?.ο; είς ςχ-ντισα^ν,
! δι'σ/ολος; είς σΐ'νΐλί.αγήν ναι οχέ-
ο.ις των /ατοι'ναν. Ή έΐτίσννψις
'νύ είναι τα|ει?; ή μεταβοι.τις· εί;
ΙτοπαντοτθΜεϊον, χα<το«ιέριο.. . Τ¬ Ι αν λυθϊϊ ί/ανοΓττηηττ-'υχ; τό ζή^η- ι α τή' νδ^ΰσείυς ""αί τοΐ.· <τ(οτι- πιιογ. τιι σπιτ<Γ<ια εκεΐνα ν.τισίΐέν- |τα ιϊ; ίνη άπό τα ν·Ί>··νότεοΐί ιιέ-
I
τής πόλεως ή 'ΐαλλον των πιρι
-μ<ψ)ι τή: πόλεα>ς, 0ά ε'να. άξιο-
|ίή/ιιτα"
Ά /αί γιά νά κτισθή ό σινοι-
| νισιιος αι τος νατε.λής-Πηοαν .τού-
, /αί /α-ιναταρα^/ωγΐνά >·αϊ Λια-
Ι/Γ/τα χΜθιίφια των ίίπεοί)ΐν /'-ορι-
Ιων τγ: Βνσοτσάνη·:, Πλίΐ.'να;
Ι»- λ π
-λά γιατί ν' ά^χίσωισν «πύ
Ιτους πηπνισΊΐον: καί ν<* ιιίμ- ά>
ΙχΐΓωμεν άπό την πόλιν; Την πό/ ιν
την ιιι/οάν, των ολίγων Χοιστισ-
}ωνκατοίνων χαϊ ί/.'τοΰτα'ν πολ-
'ον Ιΐτίΐοαηών επί Τοι·.οχίπΓ. ώς
"■ οι-ζο-,ενειαι τοϋ Ζιοίτνα κ
"* πόλιν τι"·; Λράιιας ή
■ΙΑ ΠαΑΙΣ ΓΕΜΑΤΗ ΔΑΑΣ. ΚΑ. ΖΠΗ, ΑΑΑΑ ΚΑ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ίΙ.ΕΓΑΑΑ.11 ΠΟΑ.Σ-ΠΑΝ
ΕΑΑΗΝΙΟΝί-ΤΙΑΠΕΜΕΙΝΕΝΑΠΟΤΟΝ ΔΡΑΜΑΑΗΝ.- ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΑΚΡΙΒΠΤΕ-
ΡΑ ΤΗΣ "ΑΒΕΝΥ.ΝΤΕΖ-ΣΤΟΑΑ" Τ«Ν ΠΑΡΙΣΙΩΝ... ΕΝ ΑΣ ΚΑΚΟΣ
ΑΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.
ΖΗ-
>..
π
ή ι
ήτο παντοτε εΐίονηιιένη. ϊύ)Α Γ;-
«ι/η.'« παχηλή νυνσΤχα, ά.-α-ητιί-
β'^νη Πί(,ίΧ(0 Γι- Τ(( πολλά νπ1 τά
/α/ ί
/α/« τΐ|; είο-οδτ'.ιατα Τότε
ν«ο "τειλητι/όν άν.ό
φαί-
ϊ
μη, ϊ« λχ
/.οταοοευσει, ενΐτιο ναί αν
/ί ι - ·
ι,εΐλ), ο εν λειι|
ΤΕι/οι;:«ι' αιττό. 'Εσο'.Γοντο α
™ τα ηςεννοαν καί τα επρόατχαν
ΰ>·° τη ,ριιπισ τοί ΣαρογιοΡ τού
Λ0'ψ.ΐ)η τοΰ ΓΓο6εροΓ τοΓ, οτοα.
τον οποίον
ό
ναλίΐτέοαν μερίδα 6κη·είου απ»5! τό
οιδόαενον τότε είό; τους καπνοπ<χοα νοιγοϋς, είχαν δηλώση μεναλειτέ'- οαν -ταςαγ(-σΑ ήν ν.απνον. Καί πήοαν τα ?χπτά. 'άλ'ιι δταν Ρ,λθεν επειτα ό χοόνος τού ϊλέγχου καί τής ίίΓορείο.ς ιιγ δονιίμΓΛΌΐ λρ>λ
διναιολαν'ήσονν την φαντσιικ·|ν
ύπεοβολικήν παοηγοτνήν κατηγγέλ
Ουοαν Επί. . . λα&ςε,μποοία και έ-
■τεβαρίνϋησαν μέ πΌΟστιιια ντ
βλ
Καί ηοχισαν οί
πσυητ{ΐΖα ναί τα ;
αί ΐποσχέσεις καί ο! πή
?ίσει!
ατύ ν-
εκτε
^ "Ενα [ΐεγάίνθ επίσης ζΓτττιια εί;
την Δραμαν είναι ή ρεΐΛΠοποίη-
σις τής άντα?1αςίαου περιονσ.ας.
'Η Τοότΐεζα άπό ύπεβδολινΟΛ' ζή·
?.ον βεβαία, ά)1α άψιτχολογηταν ε¬
νέργειαν. μετεχεΐΓ^σθτίτεχνΓ,τά υέ-
ση ν.αί ίοηιιιούογησεν άγοραστι-
ν.όν πνρετόν, διά ν' αυξήση βεβα'-
(·ς την απόδοσιν των ν.τηαάτων,
πρρς ίφε?.ο:; τοϋ πυνόλοιι της ποοσ-
φυγικης πεςιονσίαις, άλλά εί; "τόν
.τυρι-τόν οατον. κιατά την όιραίαν
έκφρασιν ν.άτΐοιου ειδικόν < ησαν καί τα πενιχοά λείψανα των απα^ιιοκ-θίν πολλών ποοοφύ γων». ΙΙ γ ΙΙωληΟήχαλτ τα κτιίιιατΑι σέ ί- 'ψηλε; τίμες, νιατί ποοσεφέρολτο είς όιιολογίαο ^Εθΐσε νά π<£ληδαν' οίιό.ι.:οα 000 δο τό τετοαγίονι··ιον ό ά| ί Εικόνες ^-το την απεργίαν των ί'Λαλλήλων των λεωφορείων έν Χιοϋ Όρλήανς. "Ανω, βαγόνισν επιδιορθώσεως, πυρ ποληθέν είς τό μέσον τοϋ δοόμου. Κάτω, άριστερ^, έπιβατικόν λεωφορείον .τυρποληθέν καί καταστοαφέν υπό των άπεργών. Δε|»4, άστυφύλα| συλλαμβάνων άπίργόν, κα τηγορούμενον ότι επετέθη εναντίον των άνταπεργών. πονς καί βουνά, τής πόλει ς /ώ τή: στιίνες. τα βιπόοια ν·/ι τονς σν- νοικισιιον; τΓ|; Πα}.αιά; Έ/λά.ια; ιιαΐν μέ ολοη' των είήών ν.α τώ·,· τοο; πιθόαφνγας, χοοι- λ ά ν.αί το Νίαν.ε?ονικόν •/.όν. ΐό ίΊχίνι»Τον, όσον καί τό κινη- τόν των Σαοαν.ατσαναίων ναί Α¬ •ει Ό ιια 'νήττ: τ'υν έονασΐών ναί η π'.έ- τσιγνάνα,ν τοΓ, οτοα. Γ "τα ί τ« ένθι-μάται» ά/.όαη ιΓηητο ην την ν εργασίαν ή ι: ΉΗρο'τας, Λιλει: Κ">η-
ϊΐς Μίοοαΐτ.',: Θ:σσα-
ζ Ει'βρεϊς νηο ι·';τ'ΐς
λονς.
άπό τα πεοίχιοοα τή; 'Αττιν.ή;
πό τα διιη τΓ;^ Αναρν»ιννι;, απϊ
τής Βοκοτία'; τί,ς πίαγιβ;, άπ.
τη·; Μεσσηνία; τ' ά/.οογιά?ισ, 0έ
λεις Έπτανΐ'ιτίον: νηί .Μιτΐ'ληνι-
οΰς, θέλει; Έλληνας άπό τ«λν *Ο-
λυμπο καί "Ε/ληνα; άπό τό Κα-
στελ/νόριζο ά/.όμα;
Πήναινε οτή Λράμα νά τού;
11 ώς ει'ρ^ησαν δλοι αντα έ-
ταϋ τλοισίου τόπον1 ■
?ε ο«ιί -γ Αράιια τού:
όν ιΊινου: τη:, τέκνα τγ,:!.
ΐοΊρα τΐϊ/.ει; ΰποδούλους,
Θ^λει; ιιεταναστος, Βορ
νχ'νόνα; θρά/.ας, άπό το Οοτά-
/ΊΟ. ναί Οο·*/α; άπό την Έλληνι-,.ή
Θρά/η, θίλει: ΛΙ(Γ/.ρασιάτα" έλ-
{ΐΓτα: από βάΰ-η άγνωοτ» "•ίΌΪ ή-
ο<θ'ν.ούς ΠοντίοΐΓ — καμί'οι τοΐ Ίασωνίίου νοί /αιϊα/ις τοι (,-'εο- Τνλακτθί — ελίϊόντα; άπο μέρ' βορεινά. ναί Και·"'σσίον: τοίν ιο·- θιν.ού Κα»·/άοοι·. νιΛ Λ σίτε;, ά.'Ρ ολπ: τΐ: /ροισΐιίπις των μεγάλχιν της γλνκειάς (εκείνης γιονίας τής; η Πι,γοίνετε στήν Δοάυαν. ν·< ί 6""! τοντο .ταοά ενα τού ς:··Ίο.νει σονγιά,ιες -/αί ?πιγρά- Φεται «Ή Ποειιρτί|'> θπ 6οητ? γ-
να (Γονι-Λ'άριν.ο ή Χύ
ί ά ό
μέτρον τό μά|ιιισ'μ καί 10.000
δο. τό ·ητπαγωνικόν μέτρον τ αί-
νιμοιμ.
"Οσον δηλαδή 6έν ίτίοίοΰντο; τ^
οΊκόπεδα είς τό «Σάνς - 'Ελιζέ» των
Παρισίων.
Πολλοί, νελαστίρ'αν αέ τάς όιιο-
λογίας: καί τρ/όοοσαν, διά νά οώ-
σοι.·ν δέ τή πρώτην δόσιν, ?διδ(:ν
όλον τό ποσόν τα,ν όμολογιΰ;ν ποϋ
εΐγαν.
Και τα>ηα ερχιται ο -/-χιιρος τίον
δεντέρων ϊόσείον καί όυολονίαι δέν
ύπάρχονν. ί πρόσοδοι· άπ) τ·ΐ ά-
νορασθέΛτ:α κτηιιατα μό/ας ?.τ»ρ-
κοϋν διά την σχττήρησιν των οί-
κογενειών των άνοραστάη·. Καί κα-
τά συνέπειαν θά νίντι άναγκαστιν.ή
ε-»»3)ίησις των κτπιάτοον χΌΰτΛθν,
δά ά έ
ης ον χΌΰτΛθν,
διά νά περιέλΐ)ονν έκ νέου είς την
Τράπεζαν.
καί
_)πον ή
(
ν^^ την τιν.οήν άλ?ά
άά έ
ή γή
ρ ποΰ 5έν επαυε νά ί)ί-
) είς τύ παρελθόν. τά.«Ζ01 σ« »*ε-
ρατα» είς την 'Ελλάδα ν.αί θ
Β άά
νία» Ινα μι/.ροκαΓρενε,ον ,τοΰ λέ
γεται τα «Κΐ'θηοα»!.
Τ Πλλή
Έτσι, Ιν.τός των , α.τ.οδει
ν,ννεται κα· τό το«πε!ΐιτι/.όν πνεΰ-
;ι« είς την Ί.λλά$α.
Ή εθηΐίτάλλενσΐζ τοϋ πελάτοι·
καί ό διά -τατό; τριόπου πλουτι-
σμός; τοϋ ίδιρΐ'ματος κ/ι των μετό-
χων του...
Άλ?.ά καί ίνα δυνατόν νά "νίνη
Θά σι·ο-σ(οιιατ(ον)οϋν οί >ίγορά-
σταί ν.αί θά επι^ιο.ίτοΐίν. διά τοΰ
έχοντος εύκινησίαν άνειιο^εί/τοι·
Κί ή
δταν πά οτοπΓιγα έκεΐ, ποΰ μΓ ϊ'/.α-
ά λ ί ά
ιιε νά νελάσω 5οαί νά.___11 ήν /ε·
λασ·ο.
βριτνας των άπεράντων ν.ίτμπα-ν ι Οί Γχαπναπαοανωγοί τής'περιφε-
τοϋ μείναν στήν ΐουρκία, ναί 'νΐι- ρεία; Λοάιιας;, νιά νά πιϊοοι-ν με-
νά
είναι
λ·(ι
V.
των
Μ,
νωοιά ν
^· ^^χε σ- ι „_________________________________________________ τ
*1"ν γ°ΰ}10 °πο θλα|τό Άμϊθΐκανικόν αευοπλανον «ΙΙαθφαιντερ!., το όποιαν έπέταξεν εξ Άμερικής είς Ρωμην. Ή (τωτογραφια έλτ'ι-]
τ" νησια,, τοί<ς χόιι-' φθη,όλίγον μετά την άπογείωσίν του έξ Όλντ "Ορτσαρδ, τής Πολιτείας Μαίην. ' . θη μεγαλειτέ οα ζριιίη, παοά Ι άν τα κτή.ιατα έπω?.οΰντο /ω'.ης παοοςΐ.ιμονς ν.αί δά /. ςμ χερδοσν.ο-τι/ά τε/νΓίσαατα.. . Άλλά ή ζηαία δέν μένει ειο- έ5ά. Έοταιιάΐησε πλέον πάσα «Ιγορα- πΛλησία •/.τημάτΓον είς την Δρά- μ μαν. Ή Τράτεΐα εξακολαυ&εΐ νά δι«- τ'ΙθΓ. τί.ς αύτές τιμές ά/λόνητες, ώσιΐν νά ήσαν δόνιιατα όπαοιχβί· αστα. Ίά «νταλλά?ιμα σπίηα μί; ά· πον.τ'Τ,ντα νοικοκι'ρυν, ν.αί αή έν- διοςρερομένου πλέον κιανενυς γιά αντά. ήρχισαν νά καταορέονν. νά (Γθείυωνται καί ετσι μιά περιοϊΡ καί ετσι μιά πεοιονσΡα νά ιεν.μη^ενίζεται καί νά έξαφονί- ζεται. Καί τό Κοάτος πληρώνει ν.α τό- κοι·ς. Καί οί ποόσφΐνες ιιίνοΐΑτ μετέ- (οροι ανευ βάσεως καί ανευ στέ γης, διότι βάσις της ν.ινήσεω: ζη'ι τής ζίΰΐς αι άς οΐκοτνενείας, είναι ή στέγη καί ή γη. .. Καί βλέποντας ·κανεϊ; δλα αίτΐ <.το·<λτ.-·· κα' εξίσταται καί άποοεί και οιεοωτάται · — Τί ποέπει νά νίντ] $ ϊοιπόν; Καί μιά απάντησις -χν ί'ρχετπΐ ιιονάχη · — Ν ά νατβλ·γΐί>θοΰν ολε; αι'-
&| τκς οί ζηιιίε; είς βάρος της Ίρα-
έλή-Ρ^' ·.
ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΝ Π ΕΜ Π ΤΟΝ.Ι
δϋΝϋΑΥ, .ϊυΧΥ 14, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5192.
ΝΕΝΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929
1ΊΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒ ΑΟΙνΤΛ ΑΟΧ
Ή πρώτη γεφυρα επί τοΰ ποταμοΰ Χώντσσν, ήτις θά ένώ~ την Νέαν Υόρκην μέ την Νέαν Ίερσέην· Άριστερ^, δ υπο κυβερνήτης Νέας Υόρκης, Λέμαν, συγχαίρων τόν Κυβερνήτην
Λαρσων, της Νέας Ιερσέης, μετα την προσαρμογήν τοδ ηοώτου χαλυβδίνου οαίρματος μεταξύ των δύο πύργων εκατέρωθεν τοΰ ποταμοΰ.
Ό στοατηγός Κοονήλιος Βάντερμπατ, φωτογραφή
θείς έν Νιοϋπορτ, Ρώντ "Αίλαντ, μετά των μικρων
άνεψιόόν τού, ΝοντΙν καΐ Συλβίας, θυγατΈρωΛΤ τοβ
Κόμητος καΐ της Κομήσσης Τζεκενη.
Ό Τσάρλες Ντελάετ, 23 έτών, έκ Ντέιίτον, Όχάϊο,
ΟΛΤΙ ν* υυΠ λΑ Έ λΤί
όστις έντός τοΰ ύπογείου σιδηροδρόμου τής Νέας
Υόρκης έτραυμάτισε διά ξυοαφίου σοβαοώς μίαν νβ-
αράν τηλεφωνήτοιαν. Είς την αστυνομίαν ό ίδιος κα-
Μλ ξ
«ς,α-τουδαία
ό όδ
ναιΓαεΚΝτΤ^^ ^ Μ^ &Τ*· Ο*** ^Τ^ «ς,α-τουδαία ^-, σχετικώς μέ τόν
ναικα είς το Ντητροιτ. Αριστερςι μυστικος αστυνομος φονον τού Μαρλω. ΔεξΐΛ μυστικός άστννόμος, όδηγών αυτήν είς την (ρυλακήν.
, σχετικώς μέ τόν
ή ί λή
· ' τ.ί 'κ
προίΐθεΐι Τ
λάβη μαζύ της; τόν σκύλλβν της.
δϋΝϋΑΥ, .ϊυΧΥ 14, 1929.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5192.
ΝΕΝΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 14 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1929
1ΊΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒ ΑΟΙνΤΛ ΑΟΧ
Ή πρώτη γεφυρα επί τοΰ ποταμοΰ Χώντσσν, ήτις θά ένώ~ την Νέαν Υόρκην μέ την Νέαν Ίερσέην· Άριστερ^, δ υπο κυβερνήτης Νέας Υόρκης, Λέμαν, συγχαίρων τόν Κυβερνήτην
Λαρσων, της Νέας Ιερσέης, μετα την προσαρμογήν τοδ ηοώτου χαλυβδίνου οαίρματος μεταξύ των δύο πύργων εκατέρωθεν τοΰ ποταμοΰ.
Ό στοατηγός Κοονήλιος Βάντερμπατ, φωτογραφή
θείς έν Νιοϋπορτ, Ρώντ "Αίλαντ, μετά των μικρων
άνεψιόόν τού, ΝοντΙν καΐ Συλβίας, θυγατΈρωΛΤ τοβ
Κόμητος καΐ της Κομήσσης Τζεκενη.
Ό Τσάρλες Ντελάετ, 23 έτών, έκ Ντέιίτον, Όχάϊο,
ΟΛΤΙ ν* υυΠ λΑ Έ λΤί
όστις έντός τοΰ ύπογείου σιδηροδρόμου τής Νέας
Υόρκης έτραυμάτισε διά ξυοαφίου σοβαοώς μίαν νβ-
αράν τηλεφωνήτοιαν. Είς την αστυνομίαν ό ίδιος κα-
Μλ ξ
«ς,α-τουδαία
ό όδ
ναιΓαεΚΝτΤ^^ ^ Μ^ &Τ*· Ο*** ^Τ^ «ς,α-τουδαία ^-, σχετικώς μέ τόν
ναικα είς το Ντητροιτ. Αριστερςι μυστικος αστυνομος φονον τού Μαρλω. ΔεξΐΛ μυστικός άστννόμος, όδηγών αυτήν είς την (ρυλακήν.
, σχετικώς μέ τόν
ή ί λή
· ' τ.ί 'κ
προίΐθεΐι Τ
λάβη μαζύ της; τόν σκύλλβν της.